alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Suzhou i Jiangsu

Suzhou (suzhoumål [səu][tsøʏ]) er eit byprefektur heilt i sør i provinsen Jiangsu i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 8 488 km², folketalet var i 2009 på 6 332 900. Innanfor bygrensene budde på same tid 2 402 100 menneske. Prefekturet grensar i vest til Taisjøen og prefekturet Wuxi. I nord over Chang Jiang er Nantong, og i aust ligg Shanghai.

Suzhou er ein historisk by som er kjend for sine kanalar, steinbruer, pagodar og klassiske kinesiske hagar. Desse siste er rekna som verdsarv av UNESCO. Byen har òg vore eit viktig senter for kinesisk silkeindustri sidan Song-dynastiet (960-1279).

Suzhou består av seks bydistrikt og fem byfylke.

Historie 
Suzhou er vogga til Wu-kulturen og ein av dei eldste byane ved det nedre løpet av Chang Jiang. Omkring år 500 f.Kr., mot slutten av Shang-dynastiet, budde det her stammefolk som gjekk under nemninga gou wu. I 514 f.Kr., i Vår- og haustannaltida, grunnla kong Helü av Wu det som seinare skulle verte kalla Suzhou. Han kalla byen «Helus store by». I 473 f.Kr. vart Wu slått av Yuekongedømmet, eit rike aust for Wu. Yue vart i 306 f.Kr. slukt av Chu-kongedømet, og dermed var den første gullalderen til Suzhou over. Under Qin-dynastiet var byen eit fylke under namnet Wu. Xiang Yu leia i 209 f.Kr. ein oppstand og Qindynastiet vart styrta.

Under Sui-dynastiet, i 589, fekk byen namnet Suzhou.

Då Keisarkanalen var fullført, hadde Suzhou fått ein særleg strategisk posisjon i handelen. Han vart då eit av dei mest framskotne industrielle og merkantile sentera i den søraustlege kystregionen.

Under Tang-dynastiet konstruerte Bai Juyi i 825 Shantangkanalen, ein kanal som gav Suzhou samband med det nærliggande Huqiu. I 1035 vart Konfutse-tempelet grunnlagt i byen. I februar 1130 kom jin-hæren frå nord og plyndra, øydela og slakta ned befolkninga. I 1275 invaderte mongolane Suzhou og nye alvorlege øydeleggingar fann stad.

Byen opplevde gode tider frå ut i Ming-perioden og under Qing-dynastiet. I 1860 fann Taipingopprøret stad. Taipingane erobra byen og heldt han i over tre år. «Den alltid sigerrike hæren» under Charles Gordon erobra då byen.

Suzhou vart hardt råka då japanarane  invaderte byen under Den andre kinesisk-japanske krigen i 1937.

Frå 1950-talet har omfattande restaurering og gjenoppbygging funne stad. I 1981 vart gamlebyen utpeika som ein av dei fire kinesiske byane som skulle prioriterast kva gjaldt vern om den historiske-kulturelle arven. Beijing, Hangzhou og Guilin var dei andre byane. Dei klassiske hagane i Suzhou blei lagt til UNESCO si verdsarvliste i 1997 og 2990.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Suzhou» frå ,  den 29. mars 2011.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Suzhou» frå , den 26. oktober 2011. 

Byar i Jiangsu
Periferien Kreta

Kreta (gresk: Κρήτη, Kríti) er ein av dei tretten periferiane som Hellas er delt inn i. Periferien omfattar øya Kreta og nokre småøyar rundt. Hovudstaden er Iráklio.

Periferien omfattar dei tidlegare prefektura Khaniá, Réthymno, Iráklio og Lasíthi.

Periferieiningar og kommunar 
Etter den administrative reforma i 2010 er periferien Kreta delt inn i fire periferieiningar som omfattar 24 kommunar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar 

Kreta
Tianjin

Tianjin er ein av fire byar som er direkte underlagt sentralstyresmaktene i Folkerepublikken Kina. Han ligg i Nordaust-Kina, der fem elvar renn saman og dannar Hai He. Tianjin var tidlegare ein del av provinsen Hebei og grensar til Hebei på alle sider, bortsett frå i nordvest der Beijing ligg. Sjølve byen Tianjin hadde 7 millionar innbyggjarar i 2005.

Næringsliv 

Tianjin består stort sett av sletteland. Her vert dyrka korn, jordnøtter, linfrø, grønsaker og frukt. Her finst også oljeproduksjon, saltutvinning, og ulike typar industri, særleg maskinproduksjon av ulikt slag. Her er også mykje skipstrafikk.

Styresmakter
Leiaren for lokalavdelinga til Kinas kommunistparti er Li Hongzhong, og borgarmeisteren er Zhang Guoqing (2019).

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 av Cato Næverdal.

Byar i Kina
Hamnebyar i Kina
Administrative einingar på provinsnivå i Kina
Svalbard lufthamn, Longyear

Svalbard lufthamn, Longyear er ein sivil flyplass på Svalbard. Flyplassen ligg på Hotellneset ca. 5 km nordvest for Longyearbyen og er eigd og driven av Avinor AS.

Bygginga av rullebana starta i 1973, og det fyrste flyet landa på flyplassen 14. september 1974. Flyet var ein Fokker F-28 frå Braathens SAFE. Svalbard lufthamn opna offisielt 2. september 1975. Hausten 2005 bestemte Avinor at det skulle byggast ein ny terminal på flyplassen. Terminalen blei opna 10. desember 2007. Den har i dag status som verdas nordlegaste lufthamn med regulær rutetrafikk, og har daglege avgangar til Oslo og Tromsø med SAS, samt gruveflygingar til Ny-Ålesund og Svea. I 2008 reiste 138 934 passasjerar via Svalbard lufthamn, ein auke på 7,4 % frå året før.

Ulukker
 10. oktober 1986 styrta eit Cessna-fly like etter avgang frå Svalbard lufthamn. Alle dei seks ombord omkom.

 29. august 1996 styrta eit russisk Tupolev Tu-154M-fly i Operafjellet under innflyging til Svalbard lufthamn. Flyet blei operert av Vnukovo Airlines og var på veg frå Moskva til Longyearbyen med russiske og ukrainske gruvearbeidarar. Flyet var ca. 3 km ute av kurs då det styrta. Alle dei 141 ombord omkom. Dette er den flyulukka på norsk jord som har tatt flest menneskeliv. 

Flyplassar på Svalbard
Samferdsle på Svalbard
Skipingar i 1975
Byggverk i Longyearbyen
Yancheng

Yancheng (kinesisk skrift 盐城, pinyin Yánchéng) er eit byprefektur nordaust i provinsen Jiangsu i det sentrale Kina.
Byprefekturet har eit areal på 16 921 km2, folketalet i prefekturet vart i 2008 berekna til 8 117 000. Innanfor bygrensene budde det kring 3,63 millionar menneske.

Yancheng består av to bydistrikt, to byfylke og fem fylke.

Yancheng tyder «Saltbyen» og er fyrste ging nemnd i 119 f.Kr., under Han-dynastiet. Byen ligg ut mot Gulehavet og har drive utvinning av store saltfelt sidan han vart oppretta. I dag lever folk i første grad av næringsmiddelindsustri.

Området var ein viktig krigsskodeplass under den kinesiske borgarkrigen mellom kommunistar og nasjonalistar i 1930- og 40-åra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yancheng» frå ,  den 29. mars 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Yancheng» frå ,  den 29. mars 2011.  

Byar i Jiangsu
Yangchengsjøen

Yangchengsjøen (kinesisk: 阳澄湖, pinyin: Yángchéng Hú) er eit vatn (innsjø) om lag tre km nord for byen Suzhou i provinsen Jiangsu i Folkerepublikken Kina. Han dekker eit areal på 20 km2. Vatnet er mest kjent for sin bestand av den allment sett mest delikate ullhandskrabben, ei kulinarisk delikatesse i 'det kinesiske kjøken' og særleg knytt til Shanghais kokekunst. Yangchengsjøen ligg mellom Taisjøen og storelva Chang Jiang.
 
Den kinesiske ullhandskrabben migrerar i september og oktober frå Yangchengsjøen mot Chang Jiang-deltaet for å pare seg, og lokale fiskarar fangar dei i denne perioden. I 2002 var den totale fangsten på rundt 1500 tonn.

Bakgrunnsstoff 
China Daily-artikkel om juks med ullhandskrabbar  
Artikkel om sjøen og krabben frå Suzhous lokalregjering

Innsjøar i Kina
Jiangsu

Denne artikkelen bygger på «Yangchengsjøen» frå ,  den 29. mars 2011.
Lianyungang

Lianyungang (hanzi 连云港, pinyin Liányúngǎng) er eit byprefektur heilt i nordaust i provinsen Jiangsu, ved den kinesiske kysten mot Gulehavet. Byprefekturet har eit areal på 7 444 km2, folketalet vart i 2008 berekna til 4 822 300. Innanfor bygrensene budde då 715 600 mennneske. 

Lianyungang består av tre bydistrikt og fire fylke.

Tianwan kjernekraftverk, eitt av verdas største i sitt slag, ligg ute ved kysten 30 kilometer aust for byen Lianyungang.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lianyungang» frå ,  den 29. mars 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Lianyungang» frå ,  den 29. mars 2011.  

Byar i Jiangsu
Nantong

Nantong (hanzi 南通, pinyin Nántōng) er eit byprefektur søraust i provinsen Jiangsu ved den kinesiske kysten mot Gulehavet. Byprefekturet har eit areal på 8 001 km2, folketalet vart i 2008 berekna til 7 737 900. Innanfor bygrensene budde 611 736 menneske. Prefekturet ligg på nordbreidda for utløpet av storelva Chang Jiang.

Nantong består av to bydistrikt, fire byfylke og to fylke.

Næringsliv
Nantong har eit næringsliv prega av landbruk. Bomulls- og særleg næringsmiddelindustrien sysselset mange. Mange arbeider i sjølve jordbuket. Elektronikkindustrien er stor, mellom anna finst i Nantong den største produsenten av elektrolysekondensatorar i Kina.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nantong» frå ,  den 29. mars 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Nantong» frå ,  den 29. mars 2011.  

Byar i Jiangsu
Rebecca Black

Rebecca Renee Black () er ei amerikansk songar som fekk mykje medieomtale i 2011 for singelen «Friday». Songen var skriven saman med og produsert av Clarence Jey og Patrice Wilson frå Ark Music Factory. Han blei ein viral video på YouTube og ulike nettsamfunn, og blei omtalt av fleire kritikarar som «den verste songen nokonsinne». I tida frå han blei lasta opp 10. februar 2011 og til han kortvarig blei teken ned av YouTube 16. juni var videoen blitt sett 167 millionar gonger. Black lasta han opp til sin eigen kanal tre månader seinare.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 «YouTube-mobbeoffer selger snart mer enn Britney»
 «13-åring snart mest hatet på YouTube»
 «Plutselig var fenomenet borte fra YouTube» 
 Rebecca Black fanside 

Folk frå California
USA-amerikanske songarar
Kil i Värmlands län

Kil er ein svensk by og centralort i Kils kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Kils kommun

Byar i Sverige
Charlottenberg

Charlottenberg er ein svensk tettstad og administrasjonssenter i Eda kommun i Värmlands län. Charlottenberg ligg vest i landskapet Värmland, 6 kilometer frå grensa til Noreg.

Namnet kjem av Charlotta Larsson, kona til Lars Daniel Larsson.  Han grunnla eit jernverk der i 1827.

Charlottenberg har òg ein jernbanestasjon som ligg på Värmlandsbanan. Både toga mellom Stockholm og Oslo og toga mellom Karlstad–Oslo stoppar i Charlottenberg. Grensehandelen er viktig for Charlottenberg sidan prisane på norsk side er monaleg høgare på mange varer, derimellom mat og alkoholhaldige drikevarar. I løpet av det første tiåret på 2000-talet har det blitt bygd eit større kjøpesenter, Charlottenbergs Shoppingcenter,  med Systembolag for å dekke etterspurnaden frå nordmenn.

Sjåverde 
 August Spångbergs Park
 Charlottenbergs klockstapel
 Charlottenbergs Shoppingcenter

Folketalsutvikling

Sjå òg 
Eda socken

Kjelder

Bakgrunnsstoff  
 Nettstaden til Eda kommun

Eda kommun
tettstader i Värmlands län
Torsby

Torsby er ein svensk tettstad og centralort i Torsby kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Selskapet Sebra Film held til i Torsby.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Torsby kommun

Torsby kommun
tettstader i Värmlands län

fi:Torsbyn kunta
Storfors

Storfors er ein svensk tettstad og administrasjonssenter i Storfors kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar.

Folk med tilknyting til Storfors
 Karl-Gustav Andersson (1921-1991), sosialdemokratisk politikar
 Gustaf Ekman (1872-1959), industri- og bankmann 
 Claes de Frietzky (1727-1803), brukseigar og politikar
 David Fridlund (f. 1974), musikar og låtskrivare
 Jonas Herlenius (1821-1907), brukseigar og  riksdagsmann
 Stefan Larsson (f. 1983), fotballspelar
 Emma Rienas (f. 1982), friidrettsutvøar
 Jonas Siljemark (f. 1964), musikkentreprenør
 Vera Sandberg (1895-1979), seinare Vera Resare, den første kvinnelege ingeniøren i Sverige

Bakgrunnsstoff 

Storfors kommun
tettstader i Värmlands län
Skoghall

Skoghall er ein svensk tettstad og centralort i Hammarö kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Hammarö kommun

Hammarö kommun
tettstader i Värmlands län
Munkfors

Munkfors er ein svensk by og centralort i Munkfors kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2011 hadde byen  innbyggjarar. 

Munkfors ligg på begge sider om Klarälven, kring 50 km nord for Karlstad. Han har variert industri med mellom anna verkstads- og stålindustri. Staden har lange industritradisjonar og delar av det gamle bruksmiljøet er verna.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Munkfors kommun

Munkfors kommun
tettstader i Värmlands län
Band of Joy av Robert Plant

Band of Joy er eit album av den engelske rockesongaren Robert Plant og bandet hans Band of Joy. Det kom ut den 13. september 2010 og debuterte på 5. plass på Billboard 200-lista. I Noreg nådde albumet 2. plass på VG-lista. 

Den første singelen frå albumet var «Angel Dance».

Innhald

Medverkande
Bekka Bramlett - korvokal (1,2)
Marco Giovino – trommer, perkusjon, korvokal (3) 
Patty Griffin – vokal, korvokal (2,3,4,5,8,10,11)
Byron House – bassgitar, kontrabass
Buddy Miller – elektrisk gitar, barytongitar, 6-strengs bassgitar, mandogitar, korvokal (2,3,6)
Robert Plant – solovokalar, korvokal (1,2,3,5,11)
Darrell Scott – akustisk gitar, mandolin, oktavmandolin, banjoar, trekkspel, pedalsteelgitar & lapsteelgitar, korvokal (1,2,3,4,6,7,10,11)

Mottaking
Reaksjonane på albumet var positive. Metacritic, som samlar saman respekterte kritikarar, gjev albumet ein gjennomsnittleg score på 80 av 100,, som tyder «generelt positive meldingar». Rolling Stone rangerte albumet på 8. plass på lista si over dei beste albuma i 2010. Q rangerte i januar 2011 Band of Joy som det nest beste albumet i 2010.

Prisar
Albumet var nominert til to Grammy Awards, for beste americana-album og songen «Silver Rider» for beste rockevokalprestasjon for ein soloartist. Robert Plant vart nominert til beste britiske mannlege soloartist på Brit Awards 2011

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Band of Joy (album)» frå ,  den 30. mars 2011.  
 

Musikkalbum frå 2010
Robert Plant-album
Band of Joy

The Band of Joy (òg kjend som Robert Plant and the Band of Joy) er eit rockeband frå England. Det har hatt forskjellige medlemmar i periodane då dei eksisterte frå 1965 til 1968 og frå 1977 til 1983. Robert Plant nytta igjen bandnamnet i 2010 for ein konsertturne i USA og Europa.

Bandet er mest kjend for to av bandmedlemmane, Robert Plant og John Bonham, som seinare vart med i Led Zeppelin.

Band Of Joy oppstod opphavleg i 1966 i West Bromwich, nær Birmingham i England med Chris Brown (klaverinstrument), Vernon Pereira (gitar), og songar Robert Plant. Konfliktar i styringa av bandet gjorde at Plant forlet gruppa etter nokre få månader. Han prøvde raskt å danne sitt eige Band of Joy, men måtte gje seg. Ei tredje utgåve av bandet, med barndomsvenen til Plant, John Bonham, varte frå 1967 til midten av 1968. Blandinga deira av soul og blues var populær i modkulturen i Birmingham. Denne besetninga spelte inn fleire demoinnspelinga tidleg i 1968, men bandet vart oppløyst i mai 1968 då dei ikkje fekk platekontrakt.

Ei kort stund spelte Dave Pegg sologitar i bandet. Han spelte seinare bass i Fairport Convention og Jethro Tull. Pegg øvde med Band of Joy, men spelte aldri konsertar med dei.

I 1977 starta Gammond og Paul Lockey Band of Joy på ny i lag med John Pasternak, Peter Robinson og klaverspelar Michael Chetwood.  Gammond, Lockey, Pasternak og Robinson hadd tidlegare spelt i Bronco. Dei inviterte Plant og Bonhamn med seg på eit album i 1978, men det vart aldri noko av. Etter eit nytt album i 1983 vart bandet oppløyst. 

I 2010 annonserte Plant at han starta eit nytt band og turnerte som Robert Plant & the Band of Joy. Dei gav ut albumet Band of Joy, som av Rolling Stone vart kåra til det 8. beste albumet i 2010.

Diskografi 
 Sixty Six to Timbuktu (2003) - Ei samleplate med Robert Plant som inneheld Band of Joy-innspelingar av «Hey Joe» og «For What It's Worth».
 Band of Joy (2010)

Besetningar 
 John Bonham – trommer
 Chris Brown – orgel
 Kevyn Gammond – gitar, vokal
 Byron House – bassgitar, gitar, vokal
 Robert Plant – solovokal

1968
 John Bonham – trommer
 John Hill – bassgitar
 John Kelsey – klaverinstrument
 Robert Plant – solovokal
 Mick Strode – lead gitar

1977
 Michael Chetwood – klaverinstrument, vokal
 Kevyn Gammond – gitar, vokal
 Paul Lockey – gitar, vokal
 John Pasternak – bass, vokal
 Peter Robinson – trommer

2010
 Marco Giovino – perkusjon
 Patty Griffin – vokal and gitar
 Byron House – bass
 Buddy Miller – gitar and vokal
 Darrell Scott – vokal, mandolin, gitar, trekkspel, pedal, lap steel gitar, and banjo
 Robert Plant – solovokal

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Band of Joy» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1966
Musikkgrupper frå 1960-talet
The Honeydrippers

The Honeydrippers var eit rockeband i 1980-åra. Tidlegare Led Zeppelin-vokalist Robert Plant danna gruppa i 1981 for såele R&B-musikk. Det oppstod i Worcestershire, og bandet reiste til USA for å spele inn ein EP. I tillegg til Plant spelte tidlegare Led Zeppelin-gitarist Jimmy Page, Jeff Beck (tidlegare Yardbirds-medlem som Page) og andre vener og kjende musikarar. Dei heldt ein konsert i Keele University i 1981. Dei gav berre ut ein einaste EP, The Honeydrippers: Volume One i november 1984.

The Honeydrippers nådde 3. plassen på Billboard Hot 100 med ein versjon av Phil Phillips-songen «Sea of Love». Med suksessen EPen gav dei, sa Plant at det ville kome eit fullt album, men det vart aldri noko av. Bandet spelte på Saturday Night Live den 15. desember 1984, der dei spelte «Rockin' at Midnight» og «Santa Claus is Back in Town.». Med seg hadde dei då Brian Setzer på gitar og Paul Shaffer på piano.

Den 23. desember 2006 spelte Robert Plant på eit støtteshow i Kidderminster Town Hall som The Return of the Honeydrippers for å få inn pengar for naboen Jackie Jennings, som fekk behandling for hjernesvulst.

Etter at Plant i 2006 spelte på Montreux Jazz Festival til ære for Ahmet Ertegün, vart det diskutert eit nytt Honeydrippers-album for 2007, men då Ertegün døydde har Plant sagt at dette er lite truleg.

Medlemmar
Original besetning (1981)
Robert Plant - vokal
Andy Silvester - gitar
Kevin O'Neill - trommer
Ricky Cool - munnspel
Jim Hickman - bass
Keith Evans - saksofon
Wayne Terry - bass
Robbie Blunt - gitar

"Honeydrippers Vol. One" (1984)
Robert Plant - vokal
Jimmy Page - gitarar
Jeff Beck - gitarar
Paul Shaffer - klaver
Nile Rodgers - gitar, co-producer
Wayne Pedziwiatr - bass
Dave Weckl - trommer
Brian Setzer - gitar (guest appearance)
 Keith (Bev) Smith - Trommer

Diskografi
The Honeydrippers: Volume One (1984), US #4 UK #56

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Honeydrippers» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske rockegrupper
Jimmy Page
Musikkgrupper skipa i 1981
Strange Sensation

Strange Sensation var backingbandet til Robert Plant på store delar av 2000-talet. I 2002 spelte Plant inn Dreamland det første soloalbumet på ni år. Det bestod av andre sine blues- og rockesongar. I 2005 kom albumet Mighty ReArranger, som var ei blanding av verdsmusikk og vestleg musikk. 

I tillegg spelte bandet Robert Plant- og Led Zeppelin-songar i Soundstage Studios i Chicago. Dette avrt sendt på PBS i 2006-2007 og vart sidan gjeve ut på DVD-en Soundstage: Robert Plant and the Strange Sensation.

Besetning
Justin Adams – bass, bendir, lap steel gitar, mandolin, tehardant; Wayward Sheiks-medlem og tidlegare samarbeid med Jah Wobble, Tinariwen og Brian Eno
John Baggott – klaverinstrument og synthesizer; jazz- og trip hop-artist, medlem av Portishead
Clive Deamer – bendir og trommer; jazz-artist som har spelt på trip hop-album og er òg medlem av Portishead
Billy Fuller – elektrisk og kontrabass; tidlegare frå Fuzz Against Junk og medlem av BEAK> (med Geoff Barrow frå Portishead), The Moles og Malakai. Han medverka òg med bass på Massive Attack-album, Heligoland.
Robert Plant – vokal
Skin Tyson – bass, akustisk, elektrisk og lapsteelgitar; Britpop-musikar frå Cast og Men from Mars

Tidlegare medlemmar 
Charlie Jones – bassist for Page and Plant
Michael Lee – trommeslagar for Page and Plant
Porl Thompson – multi-instrumentalist for Page and Plant, medlem av The Cure

Engelske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 2001
Prophets, Seers & Sages – The Angels of the Ages

Prophets, Seers & Sages: The Angels of the Ages er det andre albumet til det psykedeliske folk-bandet Tyrannosaurus Rex, som bestod av Marc Bolan (vokal, gitar) og Steve Peregrine Took (bongotrommer, afrikanske trommer, kazoo, pixiephone, kinesisk gong). Det kom ut 14. oktober 1968 på Regal Zonophone.

Innspeling 

Prophets, Seers & Sages vart spelt inn frå april til august 1968 i Trident Studios i London med Tony Visconti som produsent. 

Albumet opna med ei nyinnspeling av den første singelen til Tyrannosaurus Rex, «Debora», endra med å spele inn lydbandet baklengs i delar av sporet, noko som er indikert i den nye tittelen «Deboraarobed».

Utgjeving 

Prophets, Seers & Sages kom ut 14. oktober 1968 på Regal Zonophone, men gjekk ikkje inn på salslistene.

Albumet kom ut i både mono og stereo.

Albumet vart sidan gjeven ut i lag med My People Were Fair and Had Sky in Their Hair... But Now They're Content to Wear Stars on Their Brows (1968) i 1972 som dobbeltalbumet Tyrannosaurus Rex: A Beginning, etter at T. Rex hadde fått suksess med Electric Warrior (1971) og The Slider (1972). Denne nye utgåva av albumet nådde førsteplassen på den britiske albumlista.

Mottaking 

I ei seinare melding skreiv AllMusic at «albumet leverte nokre av dei mest resonante songane til Marc Bolan. Den alt klassiske popen i opninga 'Deboraarobed' er vidare gjort verdig ved at sporet glir inn i same songen spelt baklengs, eit ganske banebrytande grep på den tida då sjølv Beatles gravla slike eksperiment djupt i miksen». Meldaren konkluderte med å sei at «Bolan fann det rett og slett opp og laga i prosessen eit heilt nytt språk -- halvt tull, halvt mysterium, men fullstendig berusande. Tiny Mix Tapes skreiv at det var eit psykedelisk folk-album med «intens bongo-action» og «sterk korvokal». Dei skreiv òg at «Prophets er framleis eit tidlaust album for alle» og at dei originale arrangementa sikra det «eit langt liv for mange komande generasjonar».

«Debora», den originale innspelinga av «Deboraarobed», vart nytta i Edgar Wright-filmen Baby Driver i 2017.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Prophets, Seers & Sages – The Angels of the Ages» frå ,  den 15. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

T. Rex-album
Musikkalbum frå 1968
Album produserte av Tony Visconti
Regal Zonophone Records-album
Album spelte inn i Trident Studios