alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Autopilot

Autopilot er eit hjelpemiddelsystem som vert brukt i skip og fly. Det er forbunde med instrumenta slik at det i fly kan avlesa m.a. høgd og retning, og med hjelp av flyets ror (til dømes ved hjelp av hydraulikk), styra flyet. 

 Krengekontroll (wing leveller) er den enklaste autopiloten i enkelte småfly som i roleg luft gjer det mogleg å fly utan å halda i stikka heile tida.
 Høgd: Autopiloten kan innstillast til å halda ein gjeven flyhøyge, og viss flyet ikkje held høgda, justera tilsvarande.
 Retning: Autopiloten kan setjast til å følgja ei bestemd kompassretning ved hjelp av retningsgyroen, eit radiosignal frå eit VOR eller NDB/ Non directional beacon -radiofyr, GPS-signal, instrumentslandingssystemet ved ein landingsbane eller ei planlagd rute programmert inn i eit Flight Management System (FMS).
 Fart: I større fly er autopiloten òg forbunde med motorane, slik at han kan setjast til å halda den valde farten og høgda sett av pilotar eller FMS (Auto Throttle).

Dei viktigaste inndataene til ein autopilot er:

Gyroar for å avlesa høgda (stillinga i lufta) og kompassretninga til til flyer, og akselerometer for å måla akselerasjonen i alle tre retningar (opp, ned og sidelengs). 

Autopiloten mottek òg data frå fleire av systema til flyet for å tilpassa seg dei ulike situasjonane eller konfigurasjonar flyet er i. Dette kan vera take off, landing/approach eller cruise.  

I nyare fly er autopiloten òg i stand til å landa flyet automatisk, eit døme på dette er Boeing 737.

I ein akuttsituasjon der piloten ynskjer å ta kontroll over flyet manuelt, kan det gje betydelege problem om autopiloten ikkje vert slegen av først.

Autopilot for skip fungerer på liknande vis, ved at kursen vert sett etter kompasset, medan styreautomatikken vil sikta mot å halda retninga. Der er lagt inn eit visst slingringsmonn, for at kurskorreksjonane på grunn av bølgjeslag ikkje skal verta for effektive og vara for lenge, slik at skipet vert gåande i sikksakk i staden for i den gjevne retninga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Autopilot» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

Flyinstrument
Oppfinningar frå USA
Gerd og Otto

Gerd og Otto var ein norsk sangduo som bestod av av søskenparet Gerd Nielsen (seinare Røstad, 1917–1997) og tekstforfattaren, komponisten, revyartisten og seinare radiomannen Otto Nielsen (1909–1982). Duoen vart danna i 1930 og spelte inn fleire populære plater og opptredde til langt inn på 1950-talet.

Historikk 
Dei gjorde sin fyrste plateinnspeling i 1934 på merkt His Master's Voice. Songane var Et luftslott på månen / Haveorkesteret. Dei vart hos HMV til 1937, i 1938 gjorde dei to plater for Columbia, og i 1939 spelte dei inn to plater for Telefunken. Disse vart dei siste platene før andre verdskrig. Otto satt på Grini under krigen. I 1945 gjorde han og «Grinikvartetten» ei plateinnspeling. I 1948 gjorde Gerd og Otto ei plateinnspeling for Musica, der dei skulle vera resten av karrièren. På B-sida var originalversjonen av den songen som skulle verta deres største slager: En grønnmalt benk. 

Gerd og Otto vart oppløyst i 1955. Otto Nielsen vart i 1957 tilsett i NRK der han starta radioprogrammet Søndagsposten Gerd Røstad heldt fram som artist. Ho song inn duettar med blant andre Alf Prøysen. 

I 1982 vart dei overtalt til å spela inn nokon av dei gamle songane på nytt på LP-plata Svanesang i stereo. Otto døydde 9. oktober same året, 72 år gammal. Gerd døydde 8. desember 1997.

I 2004-05 vart ei samling av singelplatene frå 1934–55 gjeve ut på to CD-er.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gerd og Otto» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

 Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Rockipedia 
Norske musikkgrupper
Lysippos

Lysippos  eller Lysippus (gresk skrift Λύσιππος, fødd cirka 390 f.Kr. i Sikyon) var ein gresk skulptør som saman med Praxiteles og Skopas tilhøyrde dei fremste under den klassiske hellenske overgangsperioden.

Liv og virke 
Lysippos skapte ei mengd statuar, etter tradisjonen nesten 1 500, dei fleste i bronse. Blant dei som kjøpte arbeida hans var fleire greske 
statsetatar og herskarar som Aleksander den store og Kassandros. Lysippos følgde Alexander den store under dei tidlege krigstokta hans, og var den einaste skulptøren som fekk lov til å foreviga keisaren i bronse. Det finst ingen originalar att av verka hans i dag, men det finst kopiar av dei. Av kopiane rekner ein Apoxyomenos ('Skraparen') for å vera det verket som ligg mest opp til originalen. Originalen vart laga i år 330 f.Kr., den romerske kopien stammar frå keisar Augustus si tid tid og vart funnen i Roma i 1849.

I høve tll ein tradisjon som ikkje treng vera rett var Lysippos sjølvlært skulptør (autodidakt) og skal òg ha laga statuen av Polykleitos. Han skal ha oppgjeve at skulpturen Doryforos var den einaste som var hans mentor.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lysippos» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

Kunstnarar frå gresk antikk
Hans Storhaug

Hans Storhaug () var ein norsk motstandsmann under andre verdskrigen. Han var utdanna i Storbritannia og deltok i tungtvassaksjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans Storhaug» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

 Referansar 
<references>
nb_digibok_2007053100032|tittel=Englandsfarten|side=292|forlag=Samlaget|stad=Oslo}}</ref>
nb_digibok_2008022504087#206|tittel=Krigskorset og St. Olavsmedaljen med ekegren|side=203|forlag=Grøndahl Dreyer|stad=Oslo|isbn=8250421906}}</ref>
</references>

Medlemmar av Kompani Linge
Englandsfarten 1940-45
Fødde i 1915
St. Olavsmedaljen med eikegrein
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Mille-Marie Treschow

Mille-Marie Treschow () var ein norsk bruks- og skogeigar og forretningskvinne.

Liv og virke

Bakgrunn
Mille-Marie Treschow var fødd  i Larvik i Vestfold som dotter av skogeigaren Gerhard Aage Treschow (1923–2001) og Nanna f. Meidell (fødd 1926).

Forretningsverksemd
Treschow var styremedlem i Steen & Strøm ASA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mille-Marie Treschow» frå ,  den 13. oktober 2018.

Referansar 

Norske forretningsfolk
Norske godseigarar
Norske siviløkonomar
Folk frå Larvik
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Volkswagen New Beetle

Volkswagen New Beetle er ein bilmodell som kom på marknaden i 1998. Utsjånaden til bilen er sterkt inspirert av den opphavlege Volkswagen-«bobla». 

New Beetle har motoren framme og forhjulsdrift, og slektskapen til originalmodellen ligg berre i namnet og forma på karosseriet. Under karosseriet er han ein moderne bil på alle måtar, basert på Volkswagens A4-plattform, som òg vart nytta i fjerde generasjon av Volkswagen Golf. I direkte kontrast til originalen skulle New Beetle aldri vera den økonomiske, enkle, pålitelege transporten som forgjengaren var meint som.

På bilutstillinga i Detroit i 1994 presenterte Volkswagen «Concept 1», ein konseptbil med futuristisk styling, men samstundes inspirert av den runde forma til den originale Bobla. Sterke reaksjonar frå publikum overtydde VW om å setja bilen i produksjon, og i 1998, 20 år etter at den siste originale Bobla vart seld i USA, lanserte Volkswagen New Beetle, designa av J.Mays og Freeman Thomas, ved designstudioet til selskapet i California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Volkswagen New Beetle» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

Skipingar i 1998
Volkswagen
NM i roing 1989

Noregsmeisterskapen i roing 1989 fann stad på Jonsvatnet i Trondheim kommune  25. juni 1989. Mennene tevla i ni ulike båtklassar og kvinnene i fire.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Firar utan styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, firar utan styrmann

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Dobbeltfirar

Lettvekt singlesculler

Kjelder
Sportsboken 89-90. Sportsboken As/VG. 1989.

Noregsmeisterskap i 1989
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Noregsmeisterskap i roing
Idrett i Trondheim
Rolf Thorsen

Rolf Bernt Thorsen () er ein norsk næringsdrivar og tidlegare roar, fødd i Zürich i Sveits. Han vart tre gongar verdsmeister i dobbeltsculler, i 1982 med Alf Hansen og i 1989 og 1994 med Lars Bjønness. Thorsen er medlem i Horten Roklubb.

Roing
Thorsen vann bronse i dobbeltsculler under VM 1981, gull året etter og sølv i 1983, alle åra i par med Alf Hansen. Han deltok i Sommar-OL 1984, utan å vinne medalje, tok derimot sølvmedaljar i dobbeltfirar ved VM 1987 og under sommarleikane 1988 i Seoul. I 1989 vann han gullmedalje i dobbeltsculler saman med Lars Bjønness ved verdmeisterskapen i Bled. Under Sommar-OL 1992 kopierte Noreg og Thorsen sølvprestasjonen i dobbeltfirar frå førre Sommar-OL. Sidan sikra Thorsen og Bjønness sølv i dobbeltsculler ved VM 1993, før dei avslutta medaljefangsten med VM-gull 1994 i samebåttypen. Thorsen vann 9 nordiske meistertitlar og 11 NM-gull i perioden 1982–95, ni av desse i singlesculler. Han vart tildelt 7 kongepokalar og i 1989 Morgenbladets gullmedalje. Thorsen la opp som aktiv i 1996 og var visepresident 1996-2000 og president 2000-10 i Norges Roforbund.

Næring
Thorsen er anleggsingeniør og har vore administrerande direktør i NCC Property Development AS.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske roarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Roarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1988
Roarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1992
Roarar under sommar-OL 1992
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Egil Søby

Egil Vike Søby () er ein norsk tidlegare kajakkpadlar frå Tønsberg som i 1968 vann olympisk gullmedalje saman med Steinar Amundsen, Tore Berger og Jan Johansen i K4-øvinga. Han var medlem av Tønsberg Kajakklubb.

Den 25. oktober 1968 var Søby ein av dei fire norske padlarane som vann K4-tevlinga under Sommar-OL 1968 i Xochimilco-vatnet sør om Mexico-byen, 0,43 sekund framom Romanias mannskap. Sigeren var den einaste norske deltakarar vann i Mexico-leikane, noko dei vart tildelt Fearnleys olympiske ærespris 1968 for. Det same norske mannskapet vann sidan EM-gull 1969 og VM-gull i 1970, samt OL-bronse i 1972 i K-4. Søby tok elles VM-sølv i 1966 og 1971 og EM-sølv i 1969 i toarkajakk i par med Jan Johansen. I 1967 sikra han seg bronsemedaljen i einarkajakk. Søby var elles med å vinne 7 nordiske meistertitlar. I tida 1962–74 vann han 47 NM-medaljar og vart tildelt 8 kongepokalar.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske padlarar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Norske deltakarar under sommar-OL 1968
Padlarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Padlarar under sommar-OL 1972
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Folk frå Tønsberg
Raudbuktrupial

Raudbuktrupial (Hypopyrrhus pyrohypogaster) er ein fugleart i trupialfamilien, Icteridae. Han er einaste medlemmen i den biologiske slekta  Hypopyrrhus.

Denne trupialen er endemisk til Colombia, der han er utbreidd i eit svært avgrensa og oppstykka område, og har naturlege habitat i subtropisk eller tropisk fuktig fjellskog. Arten er truga av habitatøydelegging, og Verdas naturvernunion, IUCN, klassifiserer han for tida som ein sårbar art.

Skildring 

Hannar av raudbuktrupialen blir ca. 30 centimeter og hofuglane ca. 27 cm i kroppslengd. Kjønna er like i utsjånad, heilt svarte, bortsett frå raudfarga på bakre buk og undergump. Nebbet er konisk forma og irisen er kvit eller gul. Hovudet og halsen med strupe og nakke har ein glinsande, stripete utsjånad årsaka av svarte, nakne fjørskaft og smale fjørfaner.

Raudbuktrupial er ein endemisk art til Colombia, der han lever i tropisk skog langs dei tre fjellkjedene av Andes, i høgder på 800 til 2 400 meter over havet. Områda er utsette for trefelling til tømmerdrift og for å gjere veg for landbruket.  Berre litt urørt skog finst att innanfor leveområdet. Til ein viss monn kan raudbuktrupialar tolerere uro og kan observerast i utkanten av skog, i plantasjar, på rydda land, i buskar, over beiteområde og ved vegar.
Unntatt i hekkesesongen, beitar dei vanlegvis i små, bråkete grupper oppe i trekronene. Nokre gonger er dei i fleirartsflokkar med andre trupialartar, inkludert oropendolaer. Raudbuktrupialar et frukt og insekt, fartar rundt mellom greiner og blad, og nokon gonger heng dei opp ned. Hekking føregår mellom mars og august. Reiret er ein koppforma struktur, gjort fast i ei treforgreining, laust sett saman av pinnar og daude blad. Egga er grøngråe, flekka og stripa mørkbrunt og lilla. Hekkeparasitten stortrupial, Molothrus oryzivorus, kan nytte raudbuktrupialar som vert for sine egg.

Raudbuktrupial vart tidlegare klassifisert som «sterkt truga», EN, av IUCN, men i 2012 vart trusselnivået senka til «sårbar». Dette er basert på at sjølv om habitatet til skogen er under press, har ein oppdaga  nye stadar der han ikkje var kjent før. Den totale populasjonen er no estimert til å ligge i området mellom 2500 og 10 000 individ, som okkuperer eit areal på rundt 3700 km². Ein trur storleiken på populasjonen fell på grunn av stadig innsnevring og fragmentering av habitata.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Red-bellied grackle» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

trupialfamilien
Fuglar endemiske til Colombia
Certeparti

Certeparti (engelsk Charter-party) er eit dokument som inneheld transportavtala mellom ein frakter og ein skipseigar. Det finst ei rekkje internasjonalt anerkjende standardcerteparti. 

Namnet kjem av latin charta partita, som direkte omsett tyder 'delt avtale'. Dette viser til at avtala vert laga i to identiske eksemplar, eit til frakteren og eit til skipseigaren.  

Ei slik avtale kan gjelda leige av skip (med eller utan mannskap) for gods- eller passasjerfrakt for eit visst tidsrom eller ei strekning, eller frakt av nærare spesifisert gods eller passasjerar for ei viss strekning. Avtala inneheld typisk opplysingar om namnet på skipet, storleik og satsane for frakt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Certeparti» frå ,  den 13. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

 Peter J. Bernhardt, Sjørett 2: Fraktavtaler, havari, sjøforsikring, Universitetsforlaget 1975, ISBN 82-00-25716-9 (Ebok frå bokhylla.no)
 Per Gram, Fraktavtaler og deres tolking, Tanum-Nordli 1977, ISBN 82-518-0606-2  (Ebok frå bokhylla.no)
Sjøfart
Ex gratia

Ex gratia er eit latinsk uttrykk som oftast vert brukt i ein juridisk samanheng, og tyder at ein gjev ei erstatning, ikkje fordi ein må, men for å få «saka ut av verda». I Noreg er utbetalingane til krigsseglarar frå den andre verdskrigen kopla til saka om Nortraships Sjømannsfond eit typisk døme på ei ex gratia-utbetaling.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ex gratia» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 
 oppgav denne kjelda:
 «ex gratia» i Cambridge Dictionary (engelsk)

Bakgrunnsstoff
Ex gratia i Jusleksikon-wikien

Erstatningsrett
Latinske ord og uttrykk
Nasjonalheltordenen på Jamaica

Nasjonalheltordenen (engelsk The Order of National Hero) på Jamaica er ein æresorden av høgaste rang i landet, innstifta i 1969. Ordenen løner dei mest framståande innsatsane for landet utført av jamaicanarar.
Ordenen kan tildelast posthumt eller når nokon trekk seg tilbake frå offentleg virke. 

Nasjonalheltordenen har rang som den fremste i det jamaicanske ordensvesenet, framfor Nasjonsordenen. Generalguvernøren på Jamaica er ordenskanslar.
Nasjonalheltordenen har ein klasse, medlem.

Mottakarar av ordenen har rett til å bera insignia for han, og får tittelen The Right Excellent.  Dei er også tradisjonelt blitt æra med ein gravstad eller anna minnesmerke i National Heroes Park, og med ein plakett eller våpenskjold på ei prominent nasjonal stad, som Institute of Jamaica.

Ordenen vart innstifta den 18. juli 1969 gjennom loven National Honours and Awards Act, som vart vedteken av det jamaicanske parlamentet. Denne loven utnemnde også Paul Bogle, George William Gordon og Marcus Garvey som dei tre første mottakarane.

Insigniar
Ordensteiknet for Nasjonalheltordenen er ei kvitemaljert stjerne med fjorten takkar, kvar med ei gullkule i spissen. Midtmedaljongen er i svart emalje og har det jamaicanske riksvåpenet i gull. Han er omgjeven av ein grønemaljert bord med innskrifta «HE BUILT A CITY WHICH HATH FOUNDATION». Dette er mottoet til ordenen, basert på kapittel 11, vers 10, i Brevet til hebrearane, der det i nynorsk omsetjing står: «For han venta på byen med dei faste grunnvollane, den som har Gud til byggmeister og skapar.»

Ordensteiknet er opphengd i bandet i ein grønemaljert krans plassert mellom dei to øvste takkane. Det blir bore i eit band om halsen. Fargane er grønt, gult og svart, dei same som i det jamaicanske flagget. Ordensbandet til å bera over brystet er gult, med ei svartkanta grøn midtstripe.

Tildeling
Nasjonalheltordenen blir tildelt for særskild framståande innsats for Jamaica. Ordenen kan gjevast til personar som er fødde på Jamaica eller som var jamaicanske borgarar då dei døydde. Tildeling skjer ved generalguvernøren.

Sentrale politiske leiara frå den jamaicanske sjølvstendekampen og i dei første åra som sjølvstendig stat er utnemnde til medlemmar av ordenen, som Alexander Bustamante og Norman Manley.

Ein har også utnemnd viktige historiske personar til ordenen posthumt: Nanny of the Maroons (død kring 1740), leiar for rømde slavar (maroonar) som kjempa mot britane, den religiøse og politiske leiaren Sam Sharpe (død 1832), forretningsmannen og politikaren George William Gordon (avretta 1865), presten og opprøraren Paul Bogle (avretta 1865) og journalisten, forretningsmannen og menneskerettsaktivisten Marcus Garvey (1887–1940).

Mottakarar 
Paul Bogle
Sir Alexander Bustamante
Marcus Garvey
George William Gordon
Norman Manley
Nanny of the Maroons
Samuel Sharpe

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Order of National Hero (Jamaica)» frå , og «Nasjonalheltens orden» frå  den 13. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff
 National Heroes, National Library of Jamaica

Jamaicansk samfunn
Jamaicanske ordenar og medaljar
Skipingar i 1969
National Heroes Park

National Heroes Park er ein offentleg park i Kingston på Jamaica. Han er den største opne plassen i Kingston og dekkjer 20 hektar (0,2 km²).
Han omfattar ei rekkje minnesmerke og gravstader for sentrale jamaicanske personlegdommar, som offisielle nasjonalheltar, statsministrar, falne soldatar og kulturelle leiarar. Parken er også ein botanisk hage.

Kjelder

Kingston på Jamaica
Parkar på Jamaica
Botaniske hagar på Jamaica
Vesterheim

Vesterheim, The National Norwegian-American Museum & Heritage Center er eit norsk-amerikansk museum og kultursenter i Decorah i Iowa. Det blei skipa i 1877. Samlinga omfattar over 33 000 gjenstandar og 12 historiske bygningar. Senteret har også skule, bibliotek og arkiv.

Ein av initiativtakarane til museet var historikaren Knut Gjerset.

Bygningar 

ei restaurert kornmølle, Painter-Bernatz Mill
stove med husmannsplassarkitektur, Haugan House
eit hus flytta frå Øystre Slidre, Valdres House
«Vedkubbe-huset», The Stovewood House eller Norris Miller House. Veggene er i stor grad bygde av vedkubbar og mørtel.
ei luthersk kyrkje, Bethania Lutheran Church
Ei tømmerhytte med tilknyting til teologen Ulrik Vilhelm Koren. Egge-Koren House vart bygd i 1852 av Eirik Egge søraust for Decorah. Koren budde i hytta den fyrste vinteren han var i USA. Han blei seinare leiar for Den norske Synode.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Decorah
Norsk-amerikansk kultur
Museum i Iowa
Skipingar i 1877
Norsk-amerikansk historie
Decorah

Decorah er ein by i Winneshiek County i Iowa i USA. Ved folketeljinga i 2010 hadde byen 8127 innbyggjarar.

Historie 

Staden var opphavleg folkesett av winnebagofolk, som hadde ei busetjing her rundt 1840. I 1848 blei desse folka flytta av dei amerikanske styresmaktene til eit nytt reservat i Minnesota, og landsbyane deira i Iowa blei opna for europeisk-ætta nybuggjarar. På 1850- og 1860-talet auka innbyggjartalet kraftog på grunn av slike tilflyttarar. Mange av desse var norsk-amerikanarar, og byen har sidan hatt ei viktig stilling i norsk-amerikansk kultur

Kultur
Tidleg i juli husar Decorah Nordic Fest, ei feiring av norsk kultur med folkedans, mat og musikk. Decorah er òg heimstad for Vesterheim Norwegian-American Museum. Fram til 1972 vart Decorah Posten, ei av dei største norskspråklege avisene i USA, gjeven ut her.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Decorah, Iowa» frå ,  den 20. januar 2019.

Referansar 

Byar i Iowa
Norsk-amerikansk kultur
Joan Baez av Joan Baez

Joan Baez er debutalbumet til visesongaren Joan Baez. Albumet vart spelt inn sommaren 1960 og kom ut same året. Den originale utgjevinga bestod av 13 tradisjonelle viser. Seinare utgåver inkluderte tre bonusspor.

I 2015 vart albumet utvalt til å innførast i Det nasjonale innspelingsregisteret til Library of Congress som bevarer musikk som vert rekna for særskild viktig for det amerikanske samfunnet..

Historie
Baez steig fram under den amerikanske folkemusikk-gjenreisinga seint i 1950-åra, og gjorde seg særleg kjend på den første Newport Folk Festival i juli 1959. Fleire folk prøvde å få kontrakt med ho etter konserten hennar på musikkfestivalen, inkludert Columbia, men ho valde i staden å gå for eit lite, sjølvstendig selskap, Vanguard. Baez spelte inn albumet for selskapet sommaren 1960, då ho var nitten år gammal.

Dei fleste av songane bestod berre av Baez på vokal og gitar, medan ein ekstra gitar (spelt av Fred Hellerman frå The Weavers) vart lagt til på somme songar. Trass i at det ikkje vart nytta strykarar, blåsarar, korsongarar og i tillegg mangla hitsinglar, selde albumet til gullplate. Det gjekk ikkje inn på Billboard 200 før i 1962, etter suksessen til det andre albumet hennar, Joan Baez, Vol. 2. Joan Baez nådde 15. plassen på albumlista og låg 140 veker inne på lista.

I 1983 skildra Baez innspelinga av albumet til Kurt Loder i Rolling Stone:

I 2001 gav Vanguard ut att Joan Baez med ny tekst i plateomslaget og tre bonusspor som ikkje var gjevne ut før.

I 2014 gav Waxtime Records ut Joan Baez med ny tekst i plateomslaget og berre to bonussppor frå tidlegare Baez-innspelingar som opphavleg kom ut på samleplata Folksingers'  Round Harvard Square i 1959.

Mottaking 

I meldinga si for Allmusic gav Bruce Eder albumet fem av fem stjerner og skreiv at den klåre lyden var merkbar på den tida. Han skreiv at ««Baez gjev ein fin oversikt over dei mest reservert og minst konfronterande aspekta av vise-gjenoppreisinga, og presenterer ei rekkje tradisjonelle songar (særskild «East Virginia» og «Mary Hamilton») med eit driv og ein oppriktigheit som gjer at lyttaren kjenner seg som om dei vart sungen for første gongen.»

Lovord

Albumet er inkludert i boka til Robert Dimery, 1001 Albums You Must Hear Before You Die.

I 2015 vart albumet rekna som «kulturelt, historisk eller estetisk viktig» av Library of Congress og vald ut for National Recording Registry.

Innhald

Salslister og salstrofé

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joan Baez (album)» frå ,  den 13. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1960
Joan Baez-album
Album produserte av Maynard Solomon
Vanguard Records-album
United States National Recording Registry-innspelingar
Nagasaki-martyrane

Nagasaki-martyrane var 26 fransiskanske og  jesuittiske misjonærar og kristne japanarar, i eit aldersspenn på frå tolv til 64 år, som vart avretta i 1597 på befaling av Hideyoshi Toyotomi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nagasaki-martyrene» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

Helgenar
Japansk historie
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang