alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Fame Monster

The Fame Monster er det tredje EP album til den USA-amerikanske musikaren Lady Gaga, utgjeve 18. november 2009. Albumet utgjer åtte songar, og det er utgjeve både som sjølvstendig album og som ein pakke som inneheld både The Fame Monster og debutalbumet The Fame den 15. desember 2009.

Singlar frå The Fame Monster femner «Bad Romance», «Telephone», «Alejandro» og «Dance in the Dark».

Spor

Medverkande 

Lady Gaga – Piano, arrangement, komponist, programmering, vokal, støttevokal, produsent, instrumentering
Takayuki Matsushima – assistent
Hisashi Mizoguchi – vokalteknikar
Musicians Regiment Horns – horn
Tal Oz – assisterande teknikar
Jennifer Paola – A&R
Dan Parry – teknikar, sporing
Julian Peploe – kunstretning
Jack Joseph Puig – miksing
RedOne – komponist, programmering, støttevokal, produsent, teknikar, instrumentering, vokalredigering
Taja Riley – komponist
Teddy Riley – produsent, miksing
Andrea Ruffalo – produksjons-koordinering
Dave Russell – teknikar, miksing, sporing
Peter Savic – hår-styling
Johnny Severin – teknikar, vokalredigering
Hedi Slimane – fotografi
Space Cowboy – komponist, programmering, støttevokal, produsent, teknikar, instrumentering
Mark Stent – miksing
Teyonie – støttevokal
Jonas Wetling – teknikar, sporing
Frank Wolff – teknikar
Ianthe Zevos – kust
Gretchen Anderson – produsent

Eelco Bakker – teknikar
Beyoncé – komponist
Bobby Campbell – kunst
Joe Cory – assisterande teknikar
Mike Daly – assistent
LaShawn Daniels – komponist
Christian Delano – teknikar, sporing
Mike "Handz" Donaldson – spesialeffektar, vokalteknikar
Stacy Dulan – støttevokal
Ron Fair – arrangør, konduktør, produsent
Paul Foley – teknikar
Nicola Formichetti – stylist
Lazonate Franklin – komponist
Fernando Garibay – arrangør, komponist, programmering, produsent, instrumentering
Lisa Einhorn Gilder – produksjons-koordinering
John Goux – gitar
Matty Green – assistent
Vincent Herbert – eksekutiv produsent, A&R
Tal Herzberg – bass, produsent, teknikar
Eric Jackson – gitar
Rodney Jerkins – komponist, produsent, miksing, musikant
Dyana Kass – kunst, marknadsføring
Ryan Kennedy – assisterande teknikar
Martin Kierszenbaum – A&R
Abe Laboriel jr. – trommer

Musikkalbum frå 2009
Lady Gaga-album
Vevring

Vevring er ei bygd i Sunnfjord kommune i Vestland. Bygda ligg på nordsida av Førdefjorden. Bygda var sentrum for den tidlegare sjølvstendige kommunen Vevring kommune fram til 1964.

Vevring kommune 1837-1964 
Kommunen vart opprett som Vevring formannskapsdistrikt i 1837.

1. januar 1964 blei kommunen delt og slått saman med andre kommunar. Området nord for Førdefjorden med 439 innbyggjarar (unnateke Steindal krins) blei slått saman med delar av Naustdal til den nye Naustdal kommune.

Området sør for Førdefjorden med 407 innbyggjarar blei slått saman med Askvoll kommune, og området sør for Førdefjorden i Bru kommune til den nye Askvoll kommune.

Steindal krins i Vevring, med 25 innbyggjarar, blei slått saman med Florø, Eikefjord og Kinn kommunar saman med delar av Bremanger og Bru til ein ny kommune, som fekk namnet Flora kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Vevring kommune frå 1920 til 1964:

Arkiv frå Vevring kommune 
 Formannskapet . Frå Arkivportalen.no
 Fattigstyret. Frå Arkivportalen.no
 Skorva skule. Frå Arkivportalen.no
 Skulestyret . Frå Arkivportalen.no
 Steindalen skule. Frå Arkivportalen.no

Fotnotar 

Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Bygder i Vestland
Historie i Askvoll
Historie i Sunnfjord
Busetnader i Sunnfjord
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Fairy Lochs

Fairy Lochs er ei lita gruppe innsjøar om lag 3 km søraust for landsbyen Badachro nær Gairloch i Wester Ross i Skottland.

Innsjøane ligg nær Loch Bràigh Horrisdale, som munnar ut i Badachro River (skotsk-gælisk Abhainn Bad a' Chrodha). Det er fleire større fossar i området og åsen Sìdhean Mor ligg oppfor Fairy Lochs og bukta Loch Gairloch. 

Innsjøane ligg aude til og har tilkomst over jordbruksland og langs stiar i myrlendt terreng. 

Innsjøane er kjend for at eit amerikansk bombefly styrta her under den andre verdskrigen den 13. juni 1945. 15 personar ombord omkom. Det meste av vraket ligg der det hamna etter styrten og vert i dag rekna som ei krigsgrav.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fairy Lochs» frå ,  den 18. august 2010.

Bakgrunnsstoff
The B-24H Liberator 42-95095 op Air Crash Sites Scotland
The Fairy Lochs War Grave - Gairloch - video av krigsgrava. 

Innsjøar i Skottland
Minnesmerke i Skottland 
Ross og Cromarty
Loch Faskally

Loch Faskally (skotsk-gælisk Loch Faschoille) er eit kunstig reservoar i Perth and Kinross i Skottland, 2,5 kilometer nordvest for Pitlochry.

Innsjøen ligg mellom bratte skogkledde åsar og er om lag 3 km lang og 700 meter brei. Innsjøen er skapt av Pitlochry Dam som vart bygd av Wimpey Construction mellom 1947 og 1950 som ein del av vasskraftforsyninga i Nord-Skottland. Dammen inneheld ei laksetrapp slik at kring 5400 laks kvart år kan passere demninga.

Innsjøen er ein populær stad for fiske etter bekkeaure, gjedde og laks.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loch Faskally» frå ,  den 18. august 2010.

Bakgrunnsstoff
Loch Faskally på  Gazeteer for Scotland
Loch Faskally av Pitlochry 

Faskally
Faskally
Geografi i Perth and Kinross
Loch Garry

Loch Garry (skotsk-gælisk Loch Garraidh) er ein innsjø 25 km nord for Fort William i Lochaber i Skottland og er 11 km lang og 50 meter djup. Han får vatn frå Loch Quoich 10 km lenger opp River Garry og vert drenert ut i Loch Oich i Great Glen berre 5 km lenger nede. Loch Garry er eit populært fotomotiv frå A87, mellom anna fordi perspektivet frå denne staden gjer at innsjøen liknar eit kart over Skottland.

Begge innsjøane er demd opp for vasskraftutnytting og dammen ved Loch Quoich er den største steinfyllingsdammmen i Skottland med ei lengd på 320 m og ei høgd på 38 m. Vatnet renn via ein tunnel til to kraftverk som kvar produserer 20MW. Anlegget stod ferdig i 1962.

The Glen var tidlegare heimstaden til Clan MacDonnell of Glengarry, men etter Highland Clearances er det berre få innbyggjarar att. Hovudaktiviteten her er hjortejakt og skogbruk, og her er lite turisme.

Det finst òg ein liten Loch Garry nær Pass of Drumochter i øvre delar av Tay-vassdraget.

Bakgrunnsstoff 
Bilete av Loch Garry

Innsjøar i Skottland
Reservoar i Skottland
Geografi i Perth and Kinross
Loch Insh

Loch Insh er ein innsjø i Dei skotske høglanda i Skottland.

Han ligg i hjarte av Badenoch and Strathspey, 11 km sør for Aviemore og 11 km nord for Kingussie. Innsjøen vert nytta til segling og kajakk- og kanopadling. Det ligg eit vassportsenter på søraustsida av innsjøen. Ved senteret ligg det fleire hytter og eit lite hotell kalla Insh Hall.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Insh» frå ,  den 18. august 2010.

Bakgrunnsstoff
Vassport i Loch Insh

Innsjøar i Highland
Loch Katrine

Loch Katrine (skotsk-gælisk Loch Ceiterein) er ein innsjøe i distriktet Stirling i Skottland.  Han er om lag 13 km lang og 1 km brei, og går langs Strath Gartney (Gaelic: Srath Ghartain). Det er ein populær turistdestinasjon, mellom anna dagsturar frå Glasgow og andre nærliggande byar.

Busetnader 

Dei største busetnadene ved Loch Katrine er Trossachs Pier i austenden eller Stronachlachar (gælisk Sròn a' Chlachair) mot vestenden. I tillegg finst fleire hytter og gardar langs innsjøen.

Øyar 
Det er fleire små øyar i Loch Katrine som Ellen's Isle (gælisk An t-Eilean Molach), the Black Isle og Factor's Island (gælisk Eilean a' Bhàillidh).

Vassforsyning 
Loch Katrine er eigd av Scottish Water og er hovud vasskjelda for det meste av byen Glasgow og det omliggande området. Vassnivået er vorte kunstig heva rundt to meter. Bygginga av anlegget starta i 1855 og vart opna av dronning Victoria i 1859. Vatnet vert ført i akvedukter bort frå innsjøen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Loch Katrine» frå ,  den 18. august 2010. 
  oppgav desse kjeldene:
 Newton, M. Bho Chluaidh gu Calasraid Acair 1999 ISBN 0-86152-265-6
2008 
 Loch Katrine tourist brochure produced by the Scottish Tourist Board

Katrine
Geografi i Stirling
Loch Ken

Loch Ken er ein 14 km lang innsjø i Dumfries and Galloway i Skottland. Han ligg i Glenkens, der han får vatn frå nord frå Water of Ken og frå vest frå Dee. Vatnet renn vidare som Dee sørover til Glenlochar.

Av landsbyar rundt Loch Ken finn ein Glenlochar i sør, Lauriston og Mossdale på vestsida, og  Crossmichael og Parton i aust. Landsbyen New Galloway ligg 1,5 km lenger nord. Soknekyrkja Balmaghie ligg òg ved innsjøen. 

Loch Ken vert nytta til vassport og fiske. 

Ein jernbaneviadukt kryssar innsjøen ved Boat o' Rhone, men er ikkje lenger i bruk. 

Loch Ken og River Dee Marshes vart erklært som ein Ramsarstad i 1992.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Ken» frå ,  den 18. august 2010.

Bakgrunnsstoff
The Loch Ken Holiday Park
The Galloway Sailing Centre
Loch Ken Water Ski School 

 
Ken
Ramsarstader i Skottland
Kilconquhar Loch

Kilconquhar Loch er ein innsjø i Skottland. Den vesle, grunne innsjøen har status som stad av særskild vitskapleg interesse (SSSI) og ligg ved ein landsby med same namn i East Fife, 3-4 km frå kystlandsbyen Elie.

Innsjøen har ingen synlege tilsig, men er likevel stilleståande. St. Andrews University driv utforsking av innsjøen og ein trur at det finst ei underjordisk kjelde som gjev vatn til innsjøen. Tidlegare skal det ha vore mykje gjedde og ål i innsjøen, men sidan SSSI-statusen hindrar fiske, kjenner ein ikkje lenger til fisketilhøva her. 

Mykje fuglevilt overvintrar ved Kilconquhar Loch.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kilconquhar Loch» frå ,  den 18. august 2010.  
 

Innsjøar i Skottland
Geografi i Fife
Loch Killin

Loch Killin er ein liten innsjø i Monadhliathfjella i Highland i Skottland. Han er om lag 1,9 km lang og er ein av mange små innsjøar nær sørenden av Loch Ness. Desse ligg om lag 14 km frå kvarandre. 

Skipet HMS «Loch Killin» er kalla opp etter innsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Killin» frå ,  den 18. august 2010.  
 

Killin
Loch Kinord

Loch Kinord er ein innsjø i Aberdeenshire i Skottland like nord for River Dee og 8 km aust for Ballater. Det ligg fleire småøyar i innsjøen som er dekte av bjørk.

I nærleiken ligg Loch Kinord Hotel. Området er eit populært turområde med Burn o' Vat i nærleiken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Loch Kinord» frå ,  den 18. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Kinord
Geografi i Aberdeenshire
Loch Laggan

Loch Laggan er ein innsjø aust for Fort William, i Lochaber i Highland i Skottland. Vegen A86 frå Spean Bridge til Kingussie går langs nordsida av innsjøen. Sidan 1934 har Loch Laggan vore eit vassreservoar etter at Laggan Dam vart bygd. Dette er ein del av Lochaber vasskraftutbygging.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Laggan» frå ,  den 18. august 2010.  
 

Laggan
Laggan
Loch Lee

Loch Lee er ein innsjø i Angus i Skottland sør for Grampianfjella. Vatnet frå innsjøen renn ut i elva North Esk. Dronning Victoria skildra han som «ein vill, men ikkje stor innsjø, omkrinsa av fjell med eit gardshus og nokre hytter ved enden»

Området vert nytta av både turgåarar og fiskarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Lee» frå ,  den 18. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Lee
Geografi i Angus
Munnavlesing

Munnavlesing vil seia å lesa på leppene. Det er ein teknikk der ein oppfattar tale ved å visuelt tolka rørslene gjort av leppene, fjeset og tunga saman med informasjon gjeve av gestar og andletsuttrykk.

Ein kan bruka teknikken som støtte til talespråket dersom ein er i ein situasjon med bakgrunnsstøy. I hovudsak er det folk med nedsett høyrsle som nyttar seg av munnavlesing, sidan teknikken medverkar til betre oppfatning av tale og kommunikasjon i situasjonar der høyrsla kjem til kort. Den som talar til ein som driv munnavlesing bør leggja til rette for teknikken ved å prata sakte og gjera tydelege gestar.

Persepsjon
Kommunikasjon
Høyrselshemming
José Manuel Reina

José Manuel Reina Páez, også kjend som Pepe Reina () er ein spansk fotballspelar som er målvakt. Han har spela som keeper for det spanske landslaget, Liverpool og AC Milan.

Reina var med på å vinna FA-cupen med Liverpool i 2006. Han var den keeperen som spelte flest kampar i Premier League utan å sleppa inn mål i både 2005/06-, 2006/07-, 2007/08- og 2009/10-sesongen og vart kåra til årets spelar i Liverpool i 2010. I 2014 vart han cupmeister i Italia med Napoli, der han spelte på lån frå Liverpool.

I 1999 var Reina med på å vinna U17-EM med Spania. Han debuterte for A-landslaget 17. august 2005 i ein privatlandskamp mot Uruguay. Sidan då har han stort sett vore andrekeeperen til Spania, som reserve for Iker Casillas. Han spelte ein av kampane då Spania vart europameistrar i 2008. I fotball-VM i 2010 var han med i troppen, men spelte ingen kampar då Spania vart verdsmeistrar. I 2012-EM var han igjen ubrukt reserve då Spania vart europameister for andre gong på rad.

Spanske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Villarreal-spelarar
Barcelona-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-VM 2018
Målvakter i fotball
Klaas-Jan Huntelaar

Klaas-Jan Huntelaar () er ein nederlandsk fotballspelar som i 2014 spelar som spiss for Schalke 04 i tysk Bundesliga, og for Nederland sitt landslag.

Huntelaar var toppskårar i nest høgste divisjon i Nederland i 2004, då han spelte for AGOVV Apeldoorn, og vart kåra til årets spelar i divisjonen same året. I 2006, då han spelte for Ajax, vart han kåra til årets talent i toppdivisjonen, Eredivisie, og i 2006 og 2008 vart han toppskårar i Eredivisie for Ajax. Han var Schalke sin toppskårar i Bundesliga i 2011/12-, 2012/13- og 2013/14-sesongen, og i 2011/12-sesongen var han toppskårar i Bundesliga totalt, med 29 mål.

Huntelaar var med på å vinna U21-EM med Nederland i 2006, og vart toppskårar i turneringa. Han er det nederlandske U21-landslaget sin toppskårar nokonsinne, med 18 mål på 20 kampar. Han debuterte for A-landslaget 16. august 2006 i ein privatlandskamp mot Irland, der han skåra to mål. Han var med i troppen til fotball-EM i 2008, der han fekk spela éin kamp og skåra eitt mål, i gruppekampen mot Romania. I fotball-VM i 2010 fekk han ikkje spela nokon kampar frå start, men kom inn som innbytar i fire kampar og skåra eitt mål, i gruppekampen mot Kamerun.

Nederlandske fotballspelarar
PSV-spelarar
De Graafschap-spelarar
AGOVV-spelarar
Heerenveen-spelarar
Ajax-spelarar
Real Madrid-spelarar
Milan-spelarar
Schalke-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Tristanalbatross

Tristanalbatross (Diomedea dabbenena) er ein stor medlem av albatrossfamilien som beitar i Sør-Atlanteren, og delvis austover sørlege Indiahavet mot Australia. Han er endemisk hekkefugl til øya Gough søraust for øygruppa Tristan da Cunha. Populasjonen er mykje redusert grunna predasjon frå innførte artar, er framleis trudd å minke sterkt. Til havs er trugsmålet linefiske, og på hekkeplassen er det predasjon frå husmus på albatrossungar.

Skildring 
Ein vaksen tristanalbatross har kroppslengd på ca. 110 centimeter, eit vengspenn på opptil 3,5 meter og veg mellom 6,8 og 7,3 kilogram. Hannar er tyngre enn hoer. Tristanalbatrossen er praktisk talt umåglege å skilje frå vandrealbatrossar i felt på havet, men dei er litt mindre og har ein litt mørkare rygg enn vandrealbatrossar. Han oppnår heller ikkje den fullstendige kvite fjørdrakta som eldre vandrealbatrossar kan få, og nebbet er ca. 25 mm kortare.

Føda er blekksprut, fisk og krepsdyr. Dei beitar på opent hav, pelagisk, nær vassoverflata. Åtferda deira, som inkluderer det å flyge over lange avstandar for å søke etter føde, følge båtar, beite aggressivt på fiskslakteavfall og å dukke etter agn, gjer dei utsette for å drukne under setting av fiskeliner.

På grunn av vansken ved å skilja dei frå vandrealbatrossar, er utbreiinga for tristanalbatrossen til havs framleis ikkje fullt kjent, men bruk av satellittsporing har vist at dei beitar mykje i Sør-Atlanterhavet, med hannar hovudsakleg vest for Tristan da Cunha mot Sør-Amerika og hoer i aust mot Afrika. Det har vore observasjonar av tristanalbatross i nærleiken av Brasil og òg utanfor kysten av Australia.

Tristanalbatrossane er endemiske til øygruppa Tristan da Cunha med Goughøya. Det meste av populasjonen i verda hekkar på Gough, rundt 1700 par. Tidlegare hekka fleire hundre par på Inaccessible Island, no hekkar 2-3 par årleg på øya.

Dette er monogame fuglar som generelt lever i livslange pardanningar. I gjennomsnitt blir dei kjønnsmodne ca. 10 år gamle. Dei hekkar i toårssyklusar. Hekkeplassen ligg vanlegvis 400 til 700 meter over havet, høveleg for å ta til flukt, og for landing.

Taksonomisk status 
Konservative, men autoritative fagfolk og instansar reknar tristanalbatrossen for å vere ein underart, D. exulans dabbenena eller D. e. exulans av vandrealbatross, kanskje fordi artstaksonet ikkje har vorte handsama i ein formell taksonomisk revisjon. eBird/Clements Checklist v2017 er mellom desse. HBW  Alive, derimot, har skildra tristanalbatross som ein sjølvstendig art.

Vern og trugsmål 
Arten var tidlegare truga av introduserte artar som rotter, kattar og griser, men desse er no fjerna frå hekkeområda. Dette resulterte i auke i muspopulasjonen, husmus drep albatrossungar i stort tal. I dag trur ein den største trusselen mot arten er ein kombinasjon av linefiske og desse musene. 

Populasjonen er estimert til å ligge rundt 7100 individ, og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som kritisk truga.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tristan Albatross» frå ,  den 26. desember 2017.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

albatrossfamilien
Peter Holst

Peter Theodor Holst () var ein norsk offiser, embetsmann og Venstre-politikar. Han var forsvarsminister i Steen-regjeringane 1891-93 og 1898-1900,

Holst var fødd i Trondheim, far hans var offiser. Sjølv vart han sekondløytnant i kavaleribrigaden i 1863. Han steig i gradane til premierløytnant 1869 og rittmeister 1881. Oberstløytnant i kavaleriet i 1893, generalmajor i 1899.

Åra 1870-89 var Holst gardbrukar i Verdal, 1889-91 dreiv han ein gard i Levanger herad. 1887-91 var han vegmeister i Nord-Trøndelag. Holst var ordførar i Verdal 1882-89 og forlikskommissær 1884-89. Han var formann i fylkeslandbruksselskapet og formann i tilsynskomiteen for Meråkerbanen.

Holst sat fire valperiodar på Stortinget, innvald frå Nordre Trondhjems amt. Han var medlem av miltærkomiteen 1889-90, formann i same 1891 og 1895-97.

Frå mars 1891 og i to år framover var Holst forsvarsminister i Johannes Steen si fyrste regjering. Han var forsvarsminister på ny i Steen si andre regjering frå februar 1898. Han gjekk ut av statrådet hausten 1900.

Holst var amtmann i Kristians amt frå han gjekk ut av regjeringa. Han flytta amtmannskontoret frå Lillehammer til Gjøvik. Holst styrte amtmannsembetet til han døydde brått i Gjøvik i 1908.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 
Digitalpensjonatet

Norske forsvarsministrar
Norske statsrådar 1884-1905
Norske amtmenn
Fylkesmenn i Oppland
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Trondheim
Innherad

Innherad (bm. Innherred) er eit område i Nord-Trøndelag fylke. Uttaleforma Innherad i dag er litterær, namnet tyder opphavleg «dei indre herada». Preposisjonen er på Innherad.

Området har ikkje nokon eigen administrasjon, men interkommunalt samarbeid finst og er under utvikling. Innherad har til saman 68 294 innbyggjarar (1. juli 2007) og 4 895 km², dersom ein legg til grunn at det er desse åtte kommunane som utgjer Innherad: Frosta, Levanger, Verdal, Inderøy, Steinkjer, Verran, Mosvik og Leksvik. Distriktet grensar til Stjørdalen, Fosen og Namdalen og i Sverige til Jämtland . Dei 3 byane i distriktet er Steinkjer, Levanger og Verdalsøra.

I kyrkjeleg samanheng vert distriktet delt inn i Sør-Innherad prosti for kommunane Levanger og Verdal, og Nord-Innherad prosti for kommunane Inderøy, Mosvik, Verran, Namdalseid (!), Steinkjer og Snåsa. Begge desse er underlagt Nidaros bispedømme i Den norske kyrkja. Judisielt høyrer Levanger og Verdal inn under Stjør- og Verdal tingrett, medan dei resterande kommunane utgjer domsrettsområdet til Inderøy tingrett, begge underlagt Frostating lagdømme.

Bakgrunnsstoff 
 Turistinfo for Nord-Trøndelag - Innherred
 Innherred samkommune 

 
Landskap i Noreg
Louis-Joseph Janvier

Louis-Joseph Janvier () var ein haitisk journalist og romanforfattar.

Janvier var fødd i Port-au-Prince og gjekk på medisinstudiet i Haiti. Deretter flytta han til Frankrike for å fullføre utdanninga si, og i 1881 tok han doktorgraden i medisin der. Han fekk også advokatlisens og gradar i administrasjon, økonomi, finans og diplomati. Medan han budde i Paris vart Janvier interessert i journalistikk, og skreiv fleire artiklar, som «La République d’Haïti et ses Visiteurs», «Haïti aux Haïtiens» og «L’Egalité des Races». Han skreiv også fleire romanar om livet i Haiti. Han vart verande i Frankrike i 28 år, og vende tilbake til Haiti éin gong før han døydde i Paris 55 år gammal.

Bibliografi i utval 
1883 – «La République d’Haïti et ses Visiteurs» (artikkel)
1884 – «L’Egalité des Races» (artikkel)
1884 – «Haïti aux Haïtiens» (artikkel)
1885 – «Les Affaires d’Haiti» (historisk artikkel)
1886 – Les Constitutions d'Haïti
1888 – Le Vieux Piquet (roman)
1889 – Une Chercheuse (roman)
1908 – Elections Legislatives de 1908 (www)

Kjelder

Litteratur 
Patricia Schutt-Ainé: Haiti. A Basic Reference Book (Miami i USA: Staff of Librairie Au Service de la Culture, 1994), s. 96.

Nettstader 
«Louis-Joseph Janvier» på Wikipedia på engelsk, innhenta 19. august 2010.
«Louis Joseph Janvier» på Île en île-prosjektet hjå Lehman College, innhenta 19. august 2010.

Haitiske journalistar
Haitiske forfattarar
Haitiske legar
Folk frå Port-au-Prince
Silkefuglar


Silkefuglar er ein liten familie, Ptilogonatidae, av sporvefuglar. Familien inneheld berre fire artar i tre slekter. Familien er kalla opp etter den silkeaktige fjørdrakta som desse fuglane ber. Dei finst hovudsakleg i Sentral-Amerika frå Panama til Mexico, men éin art, svartsilkefugl, har utbreiing vidare nordover inn i det sørvestlege USA. Dei er stort sett standfuglar, men svartsilkefugl er trekkfuglar i den nordlege delen av utbreiingsområdet. 

Dei er nært i slekt med sidensvansar, som òg har ei mjuk silkeaktig fjørdrakt. Silkefuglar er vanlegvis grå eller ljos gul i farga. Alle artane, med unntak av svarthovudsilkefugl, har små toppar. Dei varierer i storleik frå 18 til 25 cm i lengd og er for det meste slanke fuglar, igjen med unntak av svarthovudsilkefugl. Alle artane i denne familien syner kjønnsdimorfisme både i fjørdraktfarga og i å ha ein lengre stjert. Ungfuglar av begge kjønn har liknande farger i fjørdrakta som hofuglen. Desse fuglane et frukt og insekt, og svartsilkefugl er spesielt avhengig av ørkenmisteltein, Phoradendron californicum. 

Dette er fuglar med habitat i ulike typar skog, halvørken med tre for svartsilkefugl, og dei hekkar i tre. 

Dei var tidlegare gruppert med sidensvansar og daddelfugl i familien Bombycillidae.

Artsliste 
Parulaer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

Slekt Phainoptila
 Svarthovudsilkefugl, Phainoptila melanoxantha, Black-and-yellow Silky-flycatcher, LC, Salvin, 1877

Slekt Ptilogonys
 Gråsilkefugl, Ptilogonys cinereus, Gray Silky-flycatcher, LC, Swainsn, 1827
 Gulhovudsilkefugl, Ptilogonys caudatus, Long-tailed Silky-flycatcher, LC, Cabanis, 1861

Slekt Phainopepla
 Svartsilkefugl, Phainopepla nitens, Phainopepla, LC, Swainson, 1838

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Silky-flycatcher» frå , den 19. august 2010

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av silkefuglar hos Internet Bird Collection

 
Sporvefuglar