alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Living Doll

«Living Doll» er ein popsong av Cliff Richard og the Shadows (då heitande The Drifters). 

Songen er skriven av Lionel Bart og vart spelt inn i 1959 av Cliff Richard og the Drifters med Norrie Paramor som produsent. Han gjekk til topps i Storbritannia og Noreg. I Noreg låg han 23 veker på Topp 10, 10 av dei på førsteplassen. Songen vann ein Ivor Novello Award for beste song. SOngen var den første singelen til Richard som nådde gjekk inn på den amerikanske singellista, der han nådde 30. plass. Songen vart nytta i filmen Serious Charge.

Artistar som spelar på songen er Cliff Richard (vokal), Hank Marvin (gitar), Bruce Welch (gitar), Jet Harris (bass) og Tony Meehan (trommer).

27 år seinare, i 1986 spelte The Young Ones inn ein komisk versjon av «Living Doll» i lag med Cliff Richard for veldedigheitsorganisasjonen Comic Relief. Denne utgåva toppa den britiske singel lista i tre veker frå mars 1986. Shadows-gitarist Hank Marvin kom i saman med Richard på denne innspelinga for første gong sidan 1975.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Living Doll (song)» frå , den 31. mars 2009. 
 

Singlar frå 1959
Songar frå 1959
Singlar frå 1986
Cliff Richard-songar
Songar på toppen av VG-lista
Mud-songar
Travellin' Light

«Travellin' Light» er ein song av Cliff Richard og The Shadows. Songen vart gjeven ut som singel i oktober 1959, og som føregangaren «Living Doll» gjekk han heilt til topps på singellistene i Europa. I Noreg låg songen tre veker på førsteplassen, og totalt 15 veker inne på Topp 10.

Songen er skriven av Sid Tepper og Roy C. Bennet, og vart spelt inn i London 25. juli 1959.

Cliff Richard-songar
Singlar frå 1959
Songar frå 1959
Songar på toppen av VG-lista
Bruvik kyrkje

Bruvik kyrkje står i Bruvik søraust på øya Osterøy i Osterøy kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1867. 
Kyrkja vart ført opp etter Frederik Hannibal Stockfleth sine teikningar til Fusa kyrkje. 
Byggmeister Ole Vangberg gjorde ymse endringar og tilpassingar av teikningane for kyrkjebygget i Bruvik.

Det har vore kyrkje i Bruvik sidan mellomalderen. Det tidlegaste ein finn Bruvik sokn nemnd i kjeldene er frå 1340. Bruvik-kyrkja er òg nemnd i Bergen kalvskinn frå kring 1350. Mellomalderkyrkja var truleg ei stavkyrkje. Ho vart avløyst av ei lafta kyrkje tidleg på 1600-talet. 
Denne stod til 1866 då ho vart riven.

Bruvik kyrkje er soknekyrkje i Bruvik sokn i Åsane prosti. Bruvik høyrde fram til 1869 til Haus prestegjeld. Då vart Bruvik saman med Stamnes sokn skilde ut som Bruvik prestegjeld.
Fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 tilhøyrde kyrkja Osterøy prestegjeld.

Kjelder 
Bruvik kirke frå Norges Kirker/ NIKU og KA

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Bruvik sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Osterøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Osterøy
Kyrkjer i Åsane prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Frederik Hannibal Stockfleth
Kulturminne i Osterøy
1867 i Noreg
Please Don't Tease

«Please Don't Tease» er ein song av Cliff Richard og The Shadows frå 1960..

Songen kom ut på singel 24. juni og gjekk til topps singellistene i Europa, mellom anna i Storbritannia og Noreg, der han låg tre veker på førsteplassen og 13 veker på Topp 10. 

Songen vart skriven av Bruce Welch og Peter Chester.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 31. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1960
Songar frå 1960
Cliff Richard-songar
Songar på toppen av VG-lista
When the Girl In Your Arms is the Girl In Your Heart

«When the Girl In Your Arms is the Girl In Your Heart» er ein song av Cliff Richard. Han er støtta musikalsk av the Norrie Paramor Orchestra med the Mike Sammes Singers på korvokal. På B-sida var «Got a Funny Feeling», som han spelte i lag med the Shadows.

Songen kom seinare ut på The Young Ones.

I Storbritannia gjekk songen til tredjeplassen, medan han toppa VG-listai Noreg i 8 veker i strekk. Til saman låg han 12 veker inne på Topp 10.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «When the Girl In Your Arms is the Girl In Your Heart» frå , den 31. mars 2009. 
 

Singlar frå 1961
Songar frå 1961
Cliff Richard-songar
Songar på toppen av VG-lista
Summer Holiday

«Summer Holiday» er ein song av Cliff Richard og The Shadows. Han vart gjeven ut som singel i februar i 1963 med «Dancing Shoes» som B-side. Han var òg på albumet Summer Holliday. 

Singelen gjekk til topps fleire stader i Europa, mellom anna i Storbritannia og i Noreg. I Noreg låg han sju veker på toppen av VG-lista, og totalt 21 veker på Topp 10.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om songen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Summer Holiday (song)» frå , den 31. mars 2009. 
 

Singlar frå 1963
Songar frå 1963
Cliff Richard-songar
Songar på toppen av VG-lista
Lucky Lips

«Lucky Lips» er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller og opphavleg spelt inn av Ruth Brown i 1957 og i 1963 av Cliff Richard. Den tyskspråklege utgåva til Richard, «Rote Lippen soll man küssen» (tekst av Hans Bradtke) gjekk til topps i Vest-Tyskland.

Richard si engelske utgåve gjekk til fjerdeplass i Storbritannia, men førsteplassen i Belgia, Vest-Tyskland, Hong Kong, India, Israel, Nederland, Noreg, Sør-Afrika, Sverige og Sveits.

Andre versjonar 
Med tekst på svensk som «Slit och släng», fekk Siw Malmkvist ein hit med songen i 1966-1967, og nådde andreplassen i Sverige.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lucky Lips» frå , den 31. mars 2009. 
 

Singlar frå 1957
Songar frå 1957
Singlar frå 1963
Cliff Richard-songar
Songar på toppen av VG-lista
Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
Don't Talk to Him

«Don't Talk to Him» er ein song av Cliff Richard og The Shadows frå 1963. Songen vart gjeven ut på singel i 1963. 

Songen gjekk til topps på VG-lista i desember 1963, og låg der i tre veker. 

Cliff Richard-songar
Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Songar på toppen av VG-lista
Congratulations

«Congratulations» er ein song skriven av Bill Martin og Phil Coulter som Storbritannia sitt bidrag til Eurovision Song Contest 1968. Songen vart framført av Cliff Richard. 

Phil Coulter skreiv opphavleg songen «I Think I Love You», men var usikker på teksten, og fekk med seg Bill Martin (dei skreiv òg «Puppet on a String» i lag), som endra han til «Congratulations». Songen vart raskt populær i Storbritannia og gjekk til topps på singellista. Songen var storfavoritt til å finne heile konkurransen, så stor faktisk at den britiske pressa spurte spørsmålet: «Kven vil kome på andreplass etter 'Congratulations'?»

Under avstemminga var «Congratulations» i leiinga fram til Tyskland gav Spania seks poeng i neste siste stemme, og dei gjekk forbi Storbritannia.Han hamna bak Spania og «La La La» med berre eitt poeng, men vart ein stor hit i heile Europa. 

Songen er framleis populær i dag. George Harrison-songen «It's Johnny's Birthday» frå All Things Must Pass er basert på denne songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Congratulations (song)» frå ,  den 31. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Cliff Richard-songar
Eurovision Song Contest 1968-songar
Singlar frå 1968
Songar frå 1968
Songar på toppen av VG-lista
Britiske songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Britiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege songar
Power to All Our Friends

«Power to All Our Friends» (Makt til alle venene våre) er ein song av Cliff Richard. Songen var Storbritannia sitt bidrag til Eurovision Song Contest 1973, der han kom på tredjeplass. 

Songen vart gjeven ut som singel i Storbritannia i 1973 og nådde fjerdeplassen der. B-sida var «Come Back Billie Jo». I Noreg gjekk singelen heilt til topps, der han låg i 8 veker i strekk. 

Cliff Richard hadde òg representert Storbritannia i songkonkurransen i 1968, den gong med «Congratulations» då han kom på andreplass.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Power to All Our Friends» frå ,  den 31. mars 2009.  
 

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Cliff Richard-songar
Eurovision Song Contest 1973-songar
Songar på toppen av VG-lista
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Britiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege songar
Gjerstad kyrkje på Osterøy

Gjerstad kyrkje står på Gjerstad i Osterøy kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1870. 

Byggmeister for kyrkja var Ole Vangberg. Han baserte teikningane på grannekyrkja Bruvik kyrkje som han òg hadde vore byggmeister for. Teikningane til Bruvik kyrkje var i sin tur baserte på dei laga av Frederik Hannibal Stockfleth til Fusa kyrkje.

Det har vore kyrkje på Gjerstad sidan mellomalderen. Det tidlegaste ein finn Gjerstad-kyrkja nemnd i kjeldne er 1329. Mellomalderkyrkja var truleg ei stavkyrkje som vart avløyst av ei lafta kyrkje i 1622. 1600-talskyrkja stod til den noverande kyrkja skulle byggjast. 

Gjerstad kyrkje er soknekyrkje i Gjerstad sokn i Åsane prosti. Soknet har tidlegare høyrd til Haus prestegjeld og fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 Osterøy prestegjeld.

Kjelder 
 Gjerstad kirke frå Norges Kirker/NIKU og KA

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Gjerstad sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Osterøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 
 

Kyrkjer i Osterøy
Kyrkjer i Åsane prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Ole Vangberg
Kulturminne i Osterøy
We Don't Talk Anymore

«We Don't Talk Anymore» er ein song av Cliff Richard frå 1979. Songen vart gjeven ut som singel i august dette året og var produsert av The Shadows-gitarist Bruce Welch og skriven av Alan Tarney. Han var den tiande førsteplassen Richard hadde i Storbritannia og den første sidan «Congratulations». 

Singelen vart den største hitten hans i verda og nådde førsteplassen i mange land og sjuande plassen i USA. I Noreg låg songen heile 26 veker inne på Topp 10, og 11 av desse på førsteplassen. 

Musikkvideoen til songen var den sjette som vart vist på MTV på lanseringsdagen 1. august 1981.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «We Don't Talk Anymore» frå , den 31. mars 2009. 
 

Songar på toppen av VG-lista
Singlar frå 1979
Songar frå 1979
Cliff Richard-songar
Lilo og Stitch 2

Lilo og Stitch 2 (engelsk Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch) er ein amerikansk teiknefilm frå 2005. Filmen vart produsert av The Walt Disney Company og er oppfølgjaren til Lilo & Stitch frå 2002. Han blei gjeven ut direkte på video.

Lilo og Stitch har no blitt gode venner, men så skjer det noko med Stitch. Vesenet byrjar å øydelegge ting igjen. Dette skuldast at under skapinga av Stitch blei skaparen Jumba avbroten då han skulle la molekyla hans. Lilo er for oppteken av å vinna ei hulatevling til å oppfatta kva som er gale med Stitch. Først då tevlinga er i gang og Stitch har bestemt seg for å forlata jorda forstår Lilo at det er viktigare å hjelpa venen sin enn å vinna.

I mellomtida har Jumba strevt med å laga eit ladekammer av ulikt hushaldningsutstyr. Etter at Stitch krasjar med romfartøyet sitt i fjella på Hawaii. Lilo reddar han og plasserer han i ladekammeret. Det ser ut til at ho har vore for seint ute, for Stitch døyr. Men kjærleiken til Lilo og alle dei andre rundt han vekkjer vesenet til live igjen. Dei dreg tilbake til hulatevlinga og framfører dansen dei har laga saman.

Kjelder 
 Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch (2005) ved amazon.com
 Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch ved The Disney Wiki
 Denne artikkelen bygger på «Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch» frå , den 28. august 2011. 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Disney-filmar
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2005
Filmar frå USA
Lilo & Stitch
Teiknefilmar
Haus kyrkje

Haus kyrkje står på Haus i Osterøy kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1874. 
Kyrkja er teikna av Ole Vangberg, medan Askild Aase og Mikjel Svenheim var byggmeistrar.

Det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen. 
Haus-kyrkja er nemnd i Bergen kalvskinn frå kring 1350.
Dette var truleg ei stavkyrkje som vart avløyst av ei lafta kyrkje i 1613. 
Denne andre kyrkja hadde truleg liknande utforming som Hamre kyrkje, og stod til etter at den noverande kyrkja var ferdig.

Haus kyrkje er soknekyrkje i Haus sokn i Åsane prosti. Fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 tilhøyrde kyrkja Osterøy prestegjeld.

Kjelder 
 Haus kirke frå Norges Kirker/NIKU og KA

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Haus sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Statens Kartverk
 Register over kyrkjebøker frå Hordaland på mikrofilm frå dei gamle nettsidene til Arkivverket
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Osterøy kommune på nettstaden slektogdata.no
 
 

Kyrkjer i Osterøy
Kyrkjer i Åsane prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Ole Vangberg
Kulturminne i Osterøy
1874 i Noreg
Hamre kyrkje

Hamre kyrkje står på Hamre i Osterøy kommune i Vestland fylke, og er ei lafta langkyrkje med stutte krossarmar. 
Kyrkja er frå kring 1600, men ho er ikkje sikkert datert. 
Tidlegare har kyrkja vore datert til perioden 1620–1640, men ei innskrift på den gamle kyrkjedøra fortel at kyrkja er frå 1585. 
I ei anna, no dels forsvunnen, innskrift over korbogen vert det fortald at kyrkja vart vølt og forbetra i 1649. 
Det kan peike mot at kyrkja då alt hadde ein viss alder. 

Det har vore kyrkje på Hamre sidan mellomalderen, og Hamre kan ha vore den fyrste kyrkjestaden i Nordhordland. 
I 1024 vart det vedteke på Mostratinget at Hamre skulle vere staden der hovudkyrkja i Nordhordland skulle stå. 
Ein veit ikkje om det då allereie var ei kyrkje der eller om ho vart bygd etter vedtaket. 
Det er truleg at den fyrste kyrkja var ei lita stolpekyrkje. 
Altaret i dagens kyrkje kan ha stått på same plassen heilt sidan den fyrste kristne tida. 
Denne kyrkja skal ha vorte avløyst av ei større kyrkje i 1170. 
Ho stod til dagens kyrkje vart bygd. 
I kyrkja er det teke vare på nokre bygningsdelar som er frå den førre kyrkja. 
Desse tyder på at det var ei stavkyrkje.

Hamre kyrkje er soknekyrkje i Hamre sokn i Åsane prosti. Fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 tilhøyrde kyrkja Osterøy prestegjeld.
Hamre var tidlegare eige prestegjeld og kyrkja var i mellomalderen fjerdingskyrkje for heile Nordhordland.

Kjelder 
Hamre kirke frå Norges Kirker/ NIKU og KA

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Hamre sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Om Hamre kyrkje på nettstaden til Den norske kyrkja 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Osterøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Freda bygg i Vestland
Kyrkjer i Osterøy
Kyrkjer i Åsane prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1500-talet
Kulturminne i Osterøy
Valkyrkjer i 1814
Rosemåla kyrkjer
Aron

Sjå òg øvstepresten Aron

Aron er eit mannsnamn av jødisk opphav med uviss tyding. Det blir også skrive Aaron. Aron har namnedag i Noreg den 1. april.

Tyding 

Det hebraiske Ahărōn (אהרן) har ukjend tyding. Tolkingar seier det tyder 'martyrberar', 'opphøgd', 'høgt fjell' eller 'styrkefjell'. Det kan òg stamma frå gammalegyptisk aha rw, 'krigar-løve'.

Bruk 
Namnet er kjent i Noreg frå om lag 1340. 

I 2009 var det 799 menn som heitte Aron i Noreg. Bruken av namnet har vore i kraftig vekst i 2000-åra.

Namneberarar 
 Øvstepresten Aron, den eldre broren til Moses ifølge Bibelen
 Aaron Isaac eller Aron Isak (1730–1816), tysk-svensk kjøpmann, grunnleggjar av det jødiske trussamfunnet i Stockholm
 Aaron Burr (1756–1836), amerikansk revolusjonshelt og visepresident
 Áron Gábor (1814–1849), ungarsk offiser og nasjonalhelt
 Aaron Aaronsohn (1876–1919), rumensk-israelsk agronom, botanikar og sionist
 Aaron Copland (1900–1990), amerikansk komponist.
 Aron Gurwitsch (1901–1973) litauisk-amerikansk filosof
 Aaron Beck (f. 1921), amerikansk psykiater, utvikla kognitiv terapi
 Aaron Spelling (1923–2006), amerikansk film- og fjernsynsprodusent
 Elvis Aaron Presley (1935–1977), amerikansk songar
 Aaron Eckhart (f. 1968), amerikansk skodespelar
 Aaron Stanford (f. 1976), amerikansk skodespelar
 Aaron Carter (f. 1987), amerikansk songar
 Aaron Lennon (f. 1987), engelsk fotballspelar
 Aron Gunnarsson (f. 1989), islandsk fotballspelar

Fotnotar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Aron (navn)» frå , den 1. april 2009. 
 Spørjekassa om namn

Mannsnamn
Førenamn av hebraisk opphav
Namn knytte til jødedommen
Namn knytte til kristendommen
Arvid

Arvid er eit mannsnamn som kjem frå norrønt Arnviðr, sett saman av orn, 'ørn', og viðr, 'skog'. Arve og Arnvid er nærskylde namn.

Arvid har namnedag den 1. april.

Namnet var mest brukt som døypenamn i Noreg på 1920- og 1930-talet. I 2009 var det 6 579 norske menn som heitte Arvid.

Namneberarar 
 Arvid Genetz (1848–1915), finsk språkforskar og politikar
 Arvid Sveli (f. 1920), norsk forfattar 
 Arvid Andreassen, vitseteiknar med signaturen «Arvid»
 Arvid Hanssen (1932-98), norsk forfattar
 Arvid Møller (1939-), journalist og forfattar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Arvid» frå , den 1. april 2009. 
 

Mannsnamn
Namn av norrønt opphav
Arve

Sjå òg elva Arve
Arve er ei avleiing av mannsnamnet Arvid, som kjem frå norrønt Arnviðr. Dette namnet er opphavleg sett saman av orn, 'ørn', og viðr, 'skog'. 

Arve har namnedag den 1. april.

Namnet var ein god del brukt i Noreg på førstedelen av 1900-talet, med størst bruk på 1950- og 1960-talet. Deretter har bruken gått ned. I 2009 var det 4 719 norske menn som heitte Arve.

Namneberarar 
 Arve Opsahl (1921–2007), norsk skodespelar og komikar
 Arve Solstad (f. 1935), norsk pressemann
 Arve Tellefsen (f. 1936), norsk fiolinist
 Arve Bakke (f. 1952), norsk fagforeiningsleiar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Arve» frå , den 1. april 2009. 
 

Mannsnamn
Norske førenamn
Førenamn av norrønt opphav
Surfemusikk

Surfemusikk eller berre surf er ein sjanger innan popmusikk som er knytt til surfekulturen, særleg Orange County og andre område sør i California.

Sjangeren er delt inn i to store undersjangrar: 
 Surfpop, som inkluderer både surfeballadar og dansemusikk med vokal. Dette vert stundom kalla «strandmusikk», eller «beach music» og var òg populær utanfor surfemiljøet. The Beach Boys var ein av dei store artistane innan denne sjangerne. 
 Surfrock, som generelt er instrumental med elektrisk gitar eller saksfon som spelar hovudmelodien. Kjende artistar innan denne sjangeren var The Trashmen, The Chantays og The Surfaris. Denne meir rock-aktige delen av surfemusikken inspirerte den tidlege garagerocken.

Mange kjende surfeband har laga songar innanfor begge sjangrar, både instrumentalar og meir poporienterte surfesongar, så surfemusikk vert generelt rekna som ein enkelt sjanger, trass i store musikalske variasjonar. 

Ein av grunnleggjarane for surfemusikken var Dick Dale som med sine songar inspirerte dei fleste andre surfebanda innan sjangeren. Han var òg revolusjonerande ved at han blanda inn verdsmusikk i songane sine, og var den første som blanda spanske, arabiske og japanske stilar inn i instrumentale surfesongar.

Artistar innan sjangeren

Kjende songar 

 «Baja» - The Astronauts
 «Bombora» - The Atlantics
 «Bullwinkle Part II» - The Centurions
 «Bustin Surfboards» - The Tornadoes
 «Goofy Foot» - The Lively Ones
 «I Get Around» - The Beach Boys
 «K-39» - The Challengers
 «Let's Go Trippin» - Dick Dale and the Del-Tones
 «Miserlou» - Dick Dale and the Del-Tones
 «Penetration» - The Pyramids
 «Pipeline» - The Chantays
 «Point Panic» - The Surfaris
 «Ride the Wild Surf» - Jan and Dean
 «Surf Beat» - Dick Dale and the Del-Tones
 «Surf City» - Jan and Dean
 «Surf Rider» - The Lively Ones
 «Surfer Girl» - The Beach Boys
 «Surfin' Bird» - The Trashmen
 «Surfin' Safari - The Beach Boys
 «Surfin' USA» - The Beach Boys
 «Tube City» - The Trashmen
 «Underwater» - The Frogmen
 «Wipe Out» - The Surfaris

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Surf music» frå , og «Surfemusikk» frå  den 1. april 2009.
Alexis Korner

Alexis Korner (), fødd Alexis Andrew Nicholas Koerner, var ein pioner innan blues og ein radio-DJ som stundom har vorte kalla Grunnleggjaren av britisk blues. Han hadde ein stor påverknad på det britiske musikkmijøet i 1960-åra og oppretta kontakt mellom fleire engelske bluesmusikarar. Han var den personen som kanskje meir enn andre danna grunnlaget for markante blues- og bluesrock-artistar som The Rolling Stones, Eric Clapton og John Mayall.

Alexis Korner spelte i 1970-åra saman med den danske bluesmusikaren Peter Thorup, som han henta til England. Dei danna bigbandet C.C.S., ei forkorting for The Collective Consciousness Society, som gav ut fleire singlar produsert av Mickie Most, mellom anna ei utgåve av Led Zeppelin sin «Whole Lotta Love», som i fleire år vart nytta som kjenningsmelodi for Top Of The Pops på BBC. Det var i denne perioden Alexis Korner hadde den største kommersielle suksessen sin i England.

Diskografi 
 Ken Colyer's Skiffle Group: Back to the Delta (Decca, 1954)

 Alexis Korner's Breakdown Group Featuring Cyril Davis (77, 1957)

 Alexis Korner Skiffle Group: Blues from the Roundhouse Vol. 1 (Tempo, 1957) - EP

 Alexis Korner's Blues Incorporated: Blues from the Roundhouse Vol. 2 (Tempo, 1958) - EP

 R&B from the Marquee (Decca, 1962)

 Alexis Korner's Blues Incorporated (Decca, 1963)

 At the Cavern (Oriole, 1964)

 Red Hot From Alex (Transatlantic, 1964)

 Sky High (Spot, 1966)

 I Wonder Who (Fontana, 1967)

 A New Generation of Blues (Liberty, 1968)

 Both Sides (Metronome, 1970) - berre Tyskland

 Alexis Korner (Rak, 1971)

 Bootleg Him (Rak, 1972)

 Accidentally Born in New Orleans (Transatlantic, 1972)

 Live On Tour in Germany (Brain, 1973) - berre Tyskland

 Alexis Korner (Polydor, 1974) - berre Tyskland

 Get Off Of My Cloud (CBS, 1975)

 Live in Paris (1976)

 Just Easy (1978)

 The Party album (1979)

 Me (1980)

 Juvenile Delinquent (1984)

 Testament (1985)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Alexis Korner» frå , og «Alexis Korner» frå  den 1. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

[ Biografi] på AllMusic
Biografi på British Music Experience

Blues revival-musikarar
Britiske radioprogamleiarar
Engelske bluesmusikarar
Engelske gitaristar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Døde av lungekreft
Britiske rhythm and blues boom-musikarar
Collective Consciousness Society-medlemmar
Agnus Dei

Agnus Dei (latin for «Guds lam») er ein hymne som inngår som fast del i den katolske messa, nattverdliturgien i Den norske kyrkja og i liturgien i andre kyrkjesamfunn. Uttrykket er henta frå Døyparen Johannes sin omtale av Jesus som Guds lam, omtalt i Evangeliet etter Johannes 1,29.

Teksten skal ha blitt introdusert i liturgien av pave Sergius I (687–701). Han vert sungen eller resitert rett før nattverdmåltidet. Melodien kan variere gjennom kyrkjeåret eller gudstenesteforma. 

Hymnen lyder på latin:

Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona nobis pacem.

På norsk lyder han:Du Guds Lam, som bar all verdsens synder, miskunna deg over oss. Du Guds Lam, som bar all verdsens synder, miskunna deg over oss. Du Guds Lam, som bar all verdsens synder, gjev oss din fred.''

Bakgrunnsstoff

Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Agnus dei» frå , den 1. april 2009. 
 

Kristen liturgi
Kristen ikonografi
Kristne symbol