alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hilde Sandvik

Hilde Sandvik () er ein norsk journalist og tidlegare kultur- og debattredaktør i Bergens Tidende. Sandvik er fødd i Erfjord i Suldal kommune og utdanna cand.philol. frå Universitetet i Bergen.

Journalist og redaktør 
Sandvik var i perioden 2003-06 redaktør i tidsskriftet Syn og Segn saman med Marit Eikemo.

Ho var sommaren 2005 debattredaktør i Dagbladet. Ho har òg vore spaltist i Klassekampen og dessutan skribent i fleire andre publikasjonar. I perioden frå 2006 til 2016 var ho i Bergens Tidende, først som journalist, så som debattredaktør, og i 2010–16 var ho kultur- og debattredaktør.

I 2012 fekk Sandvik Kulturdepartementet sin nynorskpris for journalistar, saman med Katrine Sele.

I 2016 lanserte Sandvik Broenxyz, eit nordisk mediehus, med seg sjølv som redaktør.

I 2020 lanserte NRK P2 i lag med SR og DR radioprogrammet «Norsken, svensken og dansken», eit skandinavisk samarbeid med Hilde Sandvik som programleiar.

Styreverv 
Hilde Sandvik er medlem av Utvida Råd i Studentersamfunnet i Bergen. Utvida Råd består av ressurspersonar frå akademia, mediebransjen og kulturlivet i Bergen, og er eit kompetanseorgan for Studentersamfunnet.  Ho har tidlegare vore styremedlem i samtidsmusikkfestivalen Borealis og nestleiar i Norsk Tidsskriftsforening.

Sandvik har sidan 2016 vore styremedlem i Amedia, og er i 2020 nestleiar i styret.

Forfattar 
Våren 2007 kom Sandvik ut med boka Hersketeknikk, skriven i lag med Jon Risdal. I Diverse teikningar, òg frå 2007, stod Marvin Halleraker i Bergens Tidende for teikningane og Hilde Sandvik for teksta. Hausten 2008 kom boka Traktorland saman med Knut Egil Wang.

Bibliografi 

 Hersketeknikk, saman med Jon Risdal, Spartacus (2007)
 Diverse teikningar, saman med Marvin Halleraker, Bergens Tidende (2007)
 Traktorland, saman med Knut Egil Wang, Cappelen Damm (2008)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Hilde Sandvik (journalist)» frå ,  den 27. august 2021.  

Norske journalistar
Norske redaktørar
Folk frå Suldal
Nordisk meisterskap i orientering 1997

Nordisk meisterskap i orientering 1997, den 21. i sitt slag, vart avvikla dagane frå 2. til 5. oktober 1997 i Ferritslev på Fyn i Danmark. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.

Karar

Klassisk-distanse – 16 km

Kortdistanse – 4,05 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 10,5 km

Kortdistanse – 3,35 km

Stafett

Kjelder
Halden Arbeiderblad 3. oktober 1997
Fredriksstad Blad 5. oktober 1997
Halden Arbeiderblad 6. oktober 1997

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Danmark 
Sport i 1997
Jiuzhaigou fylke

Jiuzhaigou (kinesisk 九寨沟县; pinyin: Jiǔzhàigōu Xiàn) er eit fylke i det autonome prefekturet Ngawa for tibetanarar og qiangfolk i provinsen Sichuan i Folkerepublikken Kina.

Fylket heitte tidlegare Nanping (). Det fekk det noverande namnet sitt i 1998 etter Jiuzhaigou, den naturskjøne dalen som ligg i fylket.

Administrasjonsbyen Nanping blei danna i 2013 ved ei samanslåing av Yongle by (), Yongfeng byområde () og Anle byområde  ().

Administrative einingar 
Storkommunar:

 Yongle (永乐镇), Zangzinang (漳扎镇);

Kommunar:

 Anle (安乐乡); Baihe (白河乡); Baohua (保华乡); Caodi (草地乡); Daglang (大录乡); Guoyuan (郭元乡); Heihe (黑河乡); Lingjiang (陵江乡); Luoyi (罗依乡); Majia (马家乡); Shuanghe (双河乡); Wujiao (勿角乡); Xowa (玉瓦乡); Yongfeng (永丰乡); Yonghe (永和乡).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jiuzhaigou» frå ,  den 29. august 2021.

Bakgrunnsstoff

Sichuan
Cathrine Maske

Cathrine Maske () er ein norsk glaskunstnar. Ho er utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo, University of Art in Sunderland i England og ho har ein Master of Arts frå Konstindustriella högskolan i Helsinki i Finland.

Maske er representert ved Nasjonalmuseet, Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Sørlandets Kunstmuseum, Nøstetangen - norsk glassmuseum og Indianapolis Museum of Art i USA.

I 2018 mottok Maske Kulturrådets 10-årige stipend for etablerte kunstnarar.

Separatutstillingar
 «Conservare», Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Trondheim, 1999
 «Glasslaboratoriet», Nøstetangen norsk glassmuseum, Hokksund, 2021

Kjelder

Glaskunstnarar
Norske kunstnarar
Folk frå Trondheim
Nordisk meisterskap i orientering 1999

Nordisk meisterskap i orientering 1999, den 22. i sitt slag, vart avvikla dagane frå 4. til 6. juni 1999 i Malvik i Sør-Trøndelag. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.

Karar

Klassisk-distanse – 13,5 km

Kortdistanse – 4,3 km

Kvinner

Klassisk-distanse – 9 km

Kortdistanse – 3,35 km

Stafett

Kjelder
Oppland Arbeiderblad 5. juni 1999
Drammens Tidende og Buskeruds Blad 7. juni 1999

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Sport i 1999
Malvik kommune
Dalguise

Dalguise (skotsk-gælisk Dàil Ghiuthais) er ein busetnad i dalen Strath Tay i Perth and Kinross i Skottland. Han ligg på vestbreidda av elva Tay ved vegen B898,  nord for Dunkeld. Her ligg mellom anna Dalguise House, eit herskapshus no gjort om til aktivitetssenter.

Eigedommen Dalguise blei gjeven til kyrkja i Dunkeld av William the Lyon (1143-1214). 
I 1543 gav biskopen av Dunkeld eigedommen til John Steuart. Familien Steuart eller Stewart var lairdar her gjennom fleire år.
John Steuart of Dalguise (1689-1776) åtte eigedommen i sytti år, og bygde Dalguise House.

Beatrix Potter var på sommarferie i Dalguise i fleire år frå ho var fire. Familien hennar var her frå mai til slutten av laksesesongen. Medan ho var i Dalguise laga Beatrix Potter eit biletbrev som danna grunnlaget for den fyrste boka hennar, The Tale of Peter Rabbit. Ei seinare bok, The Tale of Jeremy Fisher, byrja også som eit biletbrev med figurar som tydeleg bygde på studiane og utforskinga hennar av området rundt Dalguise og Tay. The Tale of Mrs Tiggy Winkle som kom ut i 1905 bygde nesten heilt sikkert på den gamle vaskekona Potter kjende i Dalguise, Kitty MacDonald. 

Under fyrste verdskrigen blei bygningen brukt til å husa såra soldatar, og under andre verdskrigen blei det brukt som garnison for regimentet. I 1950 blei Dalguise kjøpt av Scottish Association of the Boys Clubs. I 1992 blei det kjøpt av PGL Travel Ltd. Dalguise House sjølv husar no eit senter for utandørs aktivitet, som mellom anna tilbyr klatring i høge redwood-tre.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dalguise» frå ,  den 29. august 2021.  

Byar og landsbyar i Perth and Kinross
Blitzen

Blitzen (engelsk The Blitz) var den vedvarande tyske flybombinga av Storbritannia under andre verdskrigen, frå 7. september 1940 til 10. mai 1941. Dei tyske bombetokta rammet fleire byar rundt i landet, og byrja med at London blei bomba i 57 netter. I slutten av mai 1941 hadde over  sivile omkome, og berre i London var over ein million hus øydelagde eller skadde.

Målet til Tyskland med bombetokta var å demoralisere den britiske befolkninga slik at Storbritannia blei nøydd til å kapitulera, eit mål som det tyske luftvåpenet Luftwaffe ikkje hadde klart å nå med slaget om Storbritannia sommaren og hausten 1940. I mai 1941 blei hovuddelen av Luftwaffe flytta austover for å bidra til åtaket mot Sovjetunionen, og hovuddelen av dei tyske bombetokta mot Storbritannia var over.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blitzen» frå ,  den 29. august 2021.

Bakgrunnsstoff 

 The Blitz Original reports and pictures from The Times
 The Blitz: Sorting the Myth from the Reality, BBC History
 Exploring 20th century London – The Blitz Objects and photographs from the collections of the Museum of London, London Transport Museum, Jewish Museum and Museum of Croydon.
 Liverpool Blitz Experience 24 hours in a city under fire in the Blitz.
 «Bomb Sight: London Blitz interactive map created», fra BBC News, 7. desember 2012

Storbritannia under andre verdskrigen
Glasshytta på Berger

Glasshytta på Berger låg i spinnerilokala på gamle Fossekleiva fabrikker på Berger i gamle Svelvik kommune. Hytta var i drift frå 1982 til 2004. Ho vart driven av kunstnaren Kari Ulleberg i samarbeid med Maud Forsblad.

I 2006 heldt aktiviteten fram i Glasshytta Union i Drammen.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Drammen
Skipingar i 1982
Nedleggingar i 2004
Nøstetangen Glass AS

Nøstetangen Glass AS blei stifta i 1990 for å etablere ei glashytte der det skulle blåsast glas etter modellane frå gamle Nøstetangen glassverk på Hokksund. Det held til i den tidlegare stallen på sorenskrivargarden på den andre sida av tunet for Nøstetangen norsk glassmuseum. Til glashytta er det knytta fleire kunstnarar som tsjekkiske Vaclav Stepanek, Per Meisner, Trine Sundt og Daniel Erlandsson. I glashytta er det ei utstilling av Nøstetangenglass og ein kan kjøpe glass av dei kunstnararane som er tilknytta glashytta.

Kjelder

Skipingar i 1990
Norske glasverk
Øvre Eiker kommune
Glasshytta Union

Glasshytta Union, ofte omtala som Glasshytta på Union, ligg på Union brygge på Grønland i Drammen i dei gamle lokala til Brodahls Gummivarefabrikk og vart skipa i 2006 av Kari Ulleberg og Thor Øystein Wilhelmsen. Glashytta er ein etterkommer etter glasshytta på Berger som vart lagd ned i 2004.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Drammen
Skipingar i 2006
Glasshytta i Vivestad

Glasshytta i Vivestad i Tønsberg kommune vart skipa av Anne Ka Munkejord i 1998. Hytta er ein etterkommar etter Glasshytta Hegg på Morokulien på grensa mellom Värmland og gamle Hedmark fylke.

Kjelder 

Norske glasverk
Næringsliv i Tønsberg
Skipingar i 1998
Glasshytta Hegg

Glasshytta Hegg var ei glashytte i Morokulien på grensa mellom Sverige og Noreg ved Magnor som var i drift mellom 1989 og 1995. Ved hytta arbeidde i periodar glasblåsarane Anne Ka Munkejord, Geir Olsen og Tonje Bones.

Seinare starta Munkejord glasshytta i Vivestad i Vestfold og Bones og Olsen Kongsberg glassblåseri. Olsen har etter det starta Kongsfoss Glass i Åmot i Buskerud.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Eidskog
Skipingar i 1989
Nedleggingar i 1995
Kongsberg Glassblåseri

Kongsberg Glassblåseri var ei glashytte på Kongsberg i tidlegare Buskerud fylke. Hytta var i drift i perioden 1996 til 2002. Tilknytta hytta var glasblåsarane Geir Olsen og Tonje Bones.

Geir Olsen gjekk ut i 2002 og starta Kongsfoss Glass same året.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Kongsberg
Skipingar i 1996
Nedleggingar i 2002
Vivestad

Vivestad er ei bygd og eit sokn i Tønsberg kommune i Vestfold og Telemark fylke. Bygda ligg 30 km nord for Tønsberg sentrum og 10 km sør for Hof langs fylkesveg 312 (Vivestadlinna).

I Vivestad ligg fotballbanen Kjærsmyra og Bygdehuset Sagatun som blant anna blir brukt av eit aktivt idrettslag og ungdomslag.

I august kvart år arrangerer laga i Vivestad ein haustmarknad. Vivestad Høstmarked tek kvart år imot rundt 6500 menneske. Myrafestivalen blir også arrangert i Vivestad i mai kvart år.

Landskapet er dominert av skogkledde åsar vekslende med nord-sørgåande daldrag med marin leire i dalfyllingane. Berggrunnen består hovudsakleg av dagbergartane i Oslofeltet. Næringslivet i Vivestad er dominert av jord- og skogbruk. I perioden 2001-2010 hadde Vivestad ein folkevekst på 6 %, mot 10 % for kommunen som heilskap.

Vivestad kyrkje er ei trekyrkje frå 1914. Til kyrkja høyrer altartavle, preikestol og døypefont frå 1600-talet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vivestad» frå ,  den 29. august 2021.

Bakgrunnsstoff
 Vivestad.no
 Vivestad høstmarked

Busetnader i Tønsberg
Hussainiya

Hussainiya (persisk حسینیه‎ hoseyniye), også kjend som ashurkhana, imambargah, imambara eller sorghus, er ein forsamlingshall for tolvar-sjiamuslimar der dei kan halda minneseremoniar, særleg i samband med muharram Namnet hussainiya kjem frå Husayn ibn Ali, barnebarnet til profeten Muhammad, som blir minna under muaharram.

Ein hussainiya er ikkje det same som ein moské. Namnet kjem  frå Husayn ibn Ali, den tredje av dei tolv imamane og barnebarnet til profeten Muhammad. Husayn døydde i slaget ved Karbala den 10. oktober 680 e.Kr., under styret til Ubayd Allah ibn Ziyad. Sjiamuslimar markerer martyrdommen hans kvart å under asjura, den 10. muharram. Det finst også andre seremoniar ein held i hussainiyaer i løpet av året, men ein held ikkje nødvendigvis jumu'ah (fredagsbøn) her.

I Sør-Asia kan ein også kalla bygningane imambara, imambargah og ashurkhana. I Afghanistan og Sentral-Asia blir dei også kalla takyakhana. I Bahrain og Dei sameinte arabiske emirata blir dei kalla ma'tam ().

Historie 

Frå Safavid-tida i Iran byrja sjiaer å halda dei religiøse og sørgande seremoniane sine ikkje berre på tak eller i overbygde gangvegar, men også i spesialbygde hussyniaer og takyehar. Kvar hussaynia hadde nokre buer (eller rom) og arkadar, både i store og små storleikar. Frå Zand-dynastiet av blei det bygd mange større takyehar for å halda tazia, der det var eit podium ein meter frå bakken for å visa dei forskjellige elementa av tazieh. Hussainiyaene blei påkosta gjennom donasjonar og gåver.

Bruk 

Hussainiya blir brukt under muharram, safar og ramadan for sørgerituale som rawda khwani og sineh zani. Hussainiya kan også bli brukt til å husa reisande og pilgrimar, og til å gje mat til fattige. Sidan hussainiya er ein sentral stad for sjiasamlingar, speler dei også ei viktig rolle i å halda fast ved den religiøse identiteten sin, særleg for sjiaer i diasporaen.

Kjende hussayniaer 

 Hosseinieh Azam Zanjan moske i Zanjan i Iran
 Azakhana Syed Dost Ali, Mohallah Katkoi, Amroha, bygd i 1766/1767
 Hussaini Dalan i Dhaka i Bangladesh
 Prithimpasha Nawab Bari Imambara, i Kulaura i Bangladesh
 Bara Imambara, i Lucknow i India
 Chhota Imambara, i Lucknow i India
 Hooghly Imambara, i Hooghly (W.B.) i India
 Nizamat Imambara, i Murshidabad i India
 Badshahi Ashurkhana, i Hyderabad i India
 Hosseiniyeh Ershad, i Teheran i Iran
 Hussaini Imambara Asim Raza Abdi, i 100/46, Colonel Ganj Kanpur
 Imambara Ghufran Ma'ab, i Lucknow, India
 Azakhana Wazeer-un-Nisa i Amroha i India.
 Imambargah Haveli Sa'daat, one of the oldest Imambargahs in Gujranwala, Pakistan.
 Imambargah Bait Aal e Imran, i Kotla Arab Ali Khan i Gujrat i Pakistan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hussainiya» frå ,  den 29. august 2021.  
 

Islamsk arkitektur
Mia Mottley

Mia Amor Mottley () er ein barbadisk politikar. Ho blei statsminister i landet den 25. mai 2018 etter at partiet hennar, Barbados Labour Party, vann parlamentsvalet. Mottley blei dermed den fyrste kvinnelege statsministeren på Barbados.

Liv og virke 
Mottley er jurist. Ho studerte ved London School of Economics i Storbritannia.

I 1991 gjekk Mottley inn i politikken. Ho representerte partiet  Barbados Labor Party (BLP). Frå 1991 til 1994 var ho senatmedlem. I 1994 blei ho vald inn i parlamentet. Ho fekk straks regjeringsoppgåver, og mellom 1994 og 2008 hadde ho ei rekkje ulike ministerpostar. Ho har vore minister for utdanning, kultur og ungdom (1994–2001), justisminister og innanriksminister (2001–2006), visestatsminister (2003–2006) og minister for økonomi og utvikling (2006–2008). Frå 2008 til 2010 var ho partileiar i BLP og opposisjonsleiar i parlamentet. Ho vann att partileiarvervet i 2013. Mottley var første kvinne både som justisminister og som opposisjonsleiar.

Ved valet 24. mai 2018 vann BLP alle dei 30 seta i House of Assembly. Mottley blei teken i eid som statsminister av generalguvernør Sandra Mason dagen etter valsigeren. Ho var den fyrste kvinnelege statsministeren sidan Barbados blei uavhengig frå Storbritannia i 1966. Dette var også fyrste gong i historia til landet at kvinner var i postane som generalguvernør og som statsminister.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Mia Mottley» frå ,  den 29. august 2021.

Bakgrunnsstoff

Barbadiske politikarar
Boble glasshytte

Boble glasshytte ligg i Sápmi park i Karasjok. Det er den einaste glashytta i Finnmark. Hytta vart opna i 2009 og blir driven av glasblåsar Tonje Tunold.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Karasjok
Skipingar i 2009
Tore Sagvolden

Tore Sagvolden () er ein norsk orienteringsløpar frå Oslo. Han vart nordisk meister i 1984 og fire gongar norsk meister. Tre gongar vann han sølvmedaljen i verdsmeisterskapen og i fire verdsmeisterskap på rad, 1981-87, vann han VM-gull i stafett. Stafett-gull vann han også i den nordiske meisterskapen 1980, 1984 og 1986.

Aktiv
Sagvolden slo gjennom då han under verdsmeisterskapen 1979 sprang inn til bronse, landsmennene Øyvin Thon og Egil Johansen vann gull og sølv. Året etter tok han sølvmedaljen i den individuelle tevlinga  i den nordiske meisterskapen, før han så saman med Thon, Johansen og ankermann Sigurd Dæhli vann stafettløpet i same meisterskapen. Tidlegare i 1980 vart han andremann i langdistanse-NM i Vestby.

I 1981 vart Sagvolden nummer 3 i langdistanse-NM i Evenskjær. Under verdsmeisterskapen 1981 i Thun kom han i mål til sølv i den individuelle tevlinga. Dagen etter fekk han det fyrste av fire strake stafett-gull i verdsmeisterskap, med på laget var elles Øyvin Thon, Harald Thon og ankermann Dæhli. På tampen av sesongen enda han opp med sølv på klassisk-distansen i NM.

Etter ein medaljefri sesong kom Sagvolden i 1983 tilbake med bronse ved langdistanse-NM i Pasvik. Individuelt i verdsmeisterskapen i Ungarn enda han på fjerdeplass, slått av tre landsmenn. Saman med Morten Berglia og Thon-brørne sikra han seg VM-stafettgull nr 2. År 1984 var Sagvolden i sitt livs beste form. Etter tredjeplass i langdistanse-NM i juni, var han uimotståeleg ved den nordiske meisterskapen i Bardu og Bardufoss i september. Han vann den individuelle tevlinga med eit forsprang på fem minutt til sølvmedaljøren, deretter var han ankermann for mannskapet som vann stafetten. To veker seinare vart han noregsmeister, over fire minutt føre nummer 2.

I løpet av september 1985 vann Sagvolden VM-sølv individuelt og VM-gull i stafett under verdsmeisterskapen i Australia, for så å reise til Korgen i Nordland der han vart norsk meister på klassisk-distansen. Året etter var han med å vinne stafetten i den nordisk meisterskapen for tredje gong. I noregsmeisterskapen 1986 fekk han sølvmedaljen, slått av Rolf Vestre med 3 sekund. I 1987 vann Sagvolden ein suveren siger i langdistanse-NM. Under verdsmeisterskapen i Frankrike kom han på sølvplassen for tredje gong og vart verdsmeister i stafett for fjerde gong. Den sterke sesongen vart krona med NM-tittel i klassisk løype.

Sommaren 1988 vart Sagvolden fjerdemann då noregsmeisterskapen vart avvikla i Hegra i Nord-Trøndelag. Han la deretter opp.

Kjelder

Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske orienteringsløparar
Haustfarge

Haustfargar i lauv oppstår om hausten når det grøne klorofyllfargestoffet blir brote ned slik at raude anthocyanin og gule karotenoidar blir synlege. Ofte har fargane vore der heile tida, men dei blir meir framtredande, når produksjonen i blada overstig det som kan transporterast vekk til resten av planten.

Misforholdet kan skuldast ein kombinasjon av solrike dagar og kalde netter, noko som ofte førekjem i haustmånader som september-oktober. Det kan òg oppstå når transportvegar ned gjennom greiner og stammar er sperra, t.d. på grunn av såring, beskjering eller soppåtak. Endeleg kan fargane dannast om planten manglar eit eller fleire viktige næringsstoff.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Høstfarve» frå ,  den 30. august 2021.  
 
Plantefysiologi
Haust
Pigmentering
Sjøuhyre

Sjøuhyre og havmonster blir brukt i mytologi, folketru og litteratur om ulike typar oppdikta, farlege skapningar som skal leva i havet. Det finst forteljingar frå store delar av verda om overnaturlege monster og fabeldyr i sjøen. Sjøuhyre blir ofte skildra som enormt store. I norsk tradisjon har ein blant anna førestillingar om sjøormar. 

Det finst også døme på forteljingar om vasslevande monster i elvar og innsjøar, sjå innsjøuhyre.

Døme

I mytologi og folketru 

 Hafgufa, kjempestort sjøuhyre eller gigantisk kval («kjempefisk») omtalt i norrøn litteratur
 Hydra («Uhyret frå Lerna»), kjempestort sjøuhyre med ni hovud i gresk mytologi
 Iku-Turso, sjøuhyre i finsk mytologi, i form av ein kolossal blekksprut eller kvalross
 Kharybdis, sjøuhyre i gresk mytologi som skapar ein livsfarleg malstraum
 Krake, stort sjøuhyre («trollkval») i nordisk tradisjon, i blant tolka som ein enorm kval eller blekksprut
 Leviatan, vondt sjøuhyre som i jødisk mytologi og dikting blir tukta av Gud
 Margyge, kvinneleg havuhyre i norrøn mytologi
 Midgardsormen (Jørmungandr), eit frykteleg sjøuhyre i nordisk mytologi som ligg på botnen av verdshavet i ein ring omkring alle land
 Ryujin, havgud som blir forbunden med tidvatn og uvêr i japansk mytologi
 Sjøhest (havhest, hippokamp)
 Sjøorm, kjempeslange eller orm som ifølgje gamle segner lever i innsjøar eller i havet
 Skylla, sjøuhyre med seks hovud i gresk mytologi
 Tiamat, kvinneleg saltvassmonster i mesopotamisk mytologi
 Umibōzu, havånd som kantrar båtar i japansk mytologi

I forteljingar, populærkultur og kryptozoologi 

Sjøuhyrer opptrer òg i eventyr, forteljingar, populærkultur og kryptozoologi. Blant anna har den svenske biskopen Olaus Magnus fleire fantasifulle skildringar av nordiske havmonster i Carta Marina frå 1539, eit illustrert kart over Norden og havområda omkring, og Historia til dei nordiske folka frå 1555. I nyare tid kan sjøuhyre omfatta alt frå den kvite kvalen i Herman Melville sin roman Moby Dick frå 1851 til gigantiske drakemonster i fantasiuniverset rundt filmane om Godzilla frå 1954 og framover.

Galleri

Sjå òg 

 Havvette, overnaturleg vesen (vette) som lever i havet
 Vassguddom
 Monster
 Havgud

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sjøuhyre» frå ,  den 30. august 2021.  
 
Kryptozoologi
Oppdikta dyr
Fabeldyr
NM i bordtennis 1971

Noregsmeisterskapen i bordtennis 1971 vart avvikla i Laksevåghallen i Hordaland helga 20. og 21. mars.

Karar

Single
Odd Nilsen – Gunnar Greve

Dobbel
Roy Heggelund/Harald Nilsen – Kjell Otto Eide/Gunnar Greve

Kvinner

Single
Berit Ommedal – Reidun Bysheim

Dobbel
Berit Ommedal/Kari Mæhle – Åslaug Hauge/Reidun Bysheim

Mix dobbel
Berit Ommedal/Gunnar Greve – Reidun Bysheim/Knut Havåg

Kjelder
Bergens Arbeiderblad 22. mars 1971

Noregsmeisterskap i bordtennis
Noregsmeisterskap i 1971
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Bergen