alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kjetting

Kjetting er ei fleksibel kjede av ovale metallringar som går gjennom kvarandre. Det finst mange ulike former av kjetting, frå tynne kjettinglenkjer som fester toppa i ein vask til tjukke ankerkjettingar på skip.

Soge 
Kjettinga stammar frå bronsealderen, då tynne kjettingar vart nytta til smykkekjede. Grekarane var òg opptekne av kjetting, og i skissene til Leonardo da Vinci førekjem kjettingar ofte. Ringbrynjene frå mellomalderen kan sjåast på ein ein slags todimensjonal kjetting. I 1634 fekk engelskmannen P. White innvilga eit patent på ein ankerkjetting av jarn. I tida før ståltau vart produsert industrielt vart kjetting nytta i kraner, gravemaskinar, og liknande. Nokre typar kjetting vert kalla kjede, som til dømes urkjede og halskjede.

Nokre bruksområde 

 Ankerkjetting vert nytta til å festa ankeret på skip og oljeplattformer. Kjetting er både sterk og fleksibel og høver godt til dette føremålet. Han er dessutan robust og tek ikkje så lett skade om han vert dregen over skarpe kantar på stein eller andre undersjøiske gjenstandar. 

 Kjetting vert nytta for å gjorda tømmer og anna last på lastebilar. I dag vert det òg i stor grad nytta fleksible band for å sikra last, men desse er ikkje så robuste mot skade som kjetting. 

 I skogbruket vert det nytta ståltau på vinsjar og kabelkraner, men for å festa tømmeret til ståltauet vert det nytta kjetting. Ståltau tek lett skade når det vart bøygd for skarpt og drege over stein og grus, men kjetting er robust nok til å tola slike påkjenningar. 

 Hjulkjetting vert nytta utanpå gummidekk for å auka veggrepet eller for å beskytta dekka. Før piggdekka kom i Noreg var det vanleg å nytta kjetting på personbilar på vinterføre. I dag brukar personbilar i Noreg berre kjetting viss ein skal køyre på bratte snø-/isdekte vegar, til dømes fjell- og hyttevegar. I nokre land, som til dømes Frankrike, vert det ikkje nytta vinterdekk og det er påbod om å nytta snøkjetting når det er snøføre. I dei franske Alpane gjennomfører politiet av og til kontrollar av dette påbodet. På lastebilar er det framleis vanleg å nytta kjetting på vinterføre. Men ved stor fart vert kjettingen fort utsliten, så dei vert berre nytta når det er naudsynt for å koma opp eller ned bratte bakkar. På traktorar er det vanleg å nytta kjetting på vinteren, spesielt når traktoren vert nytta til tømmerkøyring, brøyting, og liknande. På skogsmaskiner er vert det ofte nytta kjetting på nokre eller alle hjula på vinterføre, men òg på sumaren om det er bratt og sleipt. På anleggsmaskiner, som hjullastarar nyttar ein ofte kjetting for å beskytta dekka mot skarp skotenstein.

Kjelder

Sjå òg 
 Ankerkjetting
 Hjulkjetting
 Lenkje
 Kjede
 Kjør
 Ståltau

Mekanikk
Jernvarer
Mekanikk
Skogsreiskapar
Løfteutstyr
Festemiddel
Jim Clark

James «Jim» Clark Jr. () er ein britisk motorsportutøvar som 2 gongar vart verdsmeister i formel 1. Han debuterte i 1960 for Lotus og vart verande i stallen fram til han omkom under eit formel 2 løp i Hockenheim i Tyskland. Gjennom heile formel 1 karrieren på 73 deltekne løp, hadde Jim Clark 25 førsteplassar av til saman 32 pallplasseringar.

Formel 1 resultat

Kjelder 

 Jim Statistikk frå Chicanef1

Bakgrunnsstoff 

Clark
Clark
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Suvenir

Ein suvenir er ein gjenstand som skal minne eigaren om ei oppleving, gjerne ei utanlandsreise.

Suvenirar kan vere tradisjonelle produkt frå eit land eller ein kultur, men typiske suvenirar er masseproduserte, rimelege og lite brukande.

Typiske suvenirartiklar 
Typiske suvenirar er modellar av kjende turistattraksjonar, kleplagg eller handdukar med kjende motiv, eller platter med motiv som kan knytast til staden. Matvarar kan verte selde i små suvenirpakningar, og tilsvarande kan alkoholhaldig drykke seljast i suvenirflasker.

Som døme på vanlege suvenirar kan nemnast
 Danmark: Modell av Den lille havfrue
 Frankrike: Modell av Eiffeltårnet
 Hellas: Gipsmodellar av antikke statuar
 Sverige: Dalahest - ein raudmåla trehest
 Russland: Matrjosjkadokker
 Vatikanet: Trykk med motiv henta frå målarstykke i Vatikanmuseet.

Turisme
Reise
Silda i Loppa

Silda (nordsamisk Sildi) er ei øy i Loppa kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Øya ligg mellom Nordre og Søndre Bergsfjorden. Silda har eit areal på 48 km², og det høgaste punktet på øya er Sunnáčohkka på 628 moh.

Øyar i Troms og Finnmark
Geografi i Loppa
Hopen

Hopen er ei øy på Svalbard. Øya ligg i Barentshavet 185 km aust for sørspissen av Spitsbergen. Øya er 33 km lang og 2 km brei.

Hopen er omkransa av is mellom november og juli. I denne perioden får Hopen stadig gjesting av isbjørn og fjellrev.

Det finst ymse historier om korleis øya vart oppdaga, men truleg var det Thomas Marmaduke av Hull som fyrst såg øya i 1613. Han var ein engelsk kvalfangar som arbeidde for Muscovy Company i London. Han gav øya namnet Hope Island, truleg etter skuta hans, «Hopewell».

Hopen vart freda som naturreservat 26. september 2003. Heile øya er freda bortsett frå et lite område rundt Meteorologisk institutt sin vêrstasjon.

Andre verdskrig 
I juni–juli 1942 vart 24 farty i den austgåande konvoien PQ17 søkkt aust for Hopen og mange omkom. Den 4. november vart det sovjetiske dampskipet «Dekabrist» på 7463 brt søkkt av tyske fly like sør for Hopen med 80 mann om bord. Ein av totalt fire livbåtar som vart firt på sjøen og med 19 mann om bord, mellom anna skipper Stepan Polikarpovic Beljajev, tok seg i land på sørspissen av Hopen. Dei fleste av dei 19 omkom i laupet av vinteren, men skipperen, skipslegen og ein matros overlevde opphaldet og vart henta av den tyske ubåten U-703 som førte dei til Harstad sumaren og hausten 1943.

Under den andre verdskrigen bygde tyskarane ein meteorologisk stasjon i Husdalen på den søraustlege sida av øya. Stasjonsbygga vert i dag nytta av Noreg og utgjer den meteorologiske stasjonen Hopen radio.

Bakgrunnsstoff 
 Hopen  hjå Svalbard Images
 Hopen  hjå Meteorologisk Institutt
 Forvaltningsplan for naturreservatet hjå Sysselmannen på Svalbard
 Verneforskrifta for Hopen frå lovdata
 Kart over Hopen frå Sysselmannen på Svalbard (PDF fil)
 Bilete frå Hopen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hopen» frå , den 7. april 2008. 

Øyar på Svalbard
Stader på Svalbard
Kjede

Kjede er eit fleksibelt band sett saman av korte metalbitar, som vert haldne frå kvarandre av korte røyrstubbar. Kjede vert ofte nytta for å driva ein aksling frå ein annan, med å setta kjedehjul på akslingane og legga ei kjede rundt kjedehjula. 

Kjededrift vert òg nytta når det er viktig at ulike akslingar har ein bestemt vinkel i høve til kvarandre, som til dømes kamakselen i ein stempelmotor.

Sjå òg 
 Sykkelkjede  
 Kjededrift 
 Tannhjul
 Drivreim
 Motorsagkjede
 Kjedekollisjon
 Kjetting

Mekanikk

cs:Řetězový převod
de:Kette (Technik)
en:Roller chain
fr:chaîne (mécanique)
it:Catena (meccanica)
Gimsøy

Gimsøy er ei øy i Lofoten. Øya ligg mellom Austvågøya og Vestvågøya, og høyrer til Vågan kommune. Øya har eit areal på 46,4 km².

Gimsøy har tidlegare vore ein eigen kommune. Kommunen vart skild ut frå Vågan kommune i 1856, under namnet Gimsøy kommune. Ved opprettinga hadde Gimsøy kommune 987 innbyggjarar. 1. januar 1964 vart Gimsøy, Vågan og bykommunen Svolvær slått saman igjen til nye Vågan kommune. Ved samanslåinga hadde Gimsøy kommune 1551 innbyggjarar.

Den sørlege og austlege delen av Gimsøy er kupert. Det høgaste punktet er Svarttinden på 767 moh. I nord og vest er øya flat og myrlendt, med unntak av fjellet Hoven på 368 moh.

Gimsøy har butikk, barne- og ungdomsskule. Hovudnæring er jordbruk, men òg fiske og turisme er viktige inntektskjelder på denne øya som har om lag 230 innbyggjarar.

Europaveg 10 passerer sørsida av Gimsøy, og knyter øya til Austvågøya i aust over Gimsøystraumen bru og Vestvågøya i vest over Sundklakkstraumen bru. Elles går det fylkesveg og kommunal veg rundt heile øya.

Det har vore diskutert å bygge ein storflyplass for Lofoten på dei flate myrene på Gimsøya, til erstatning for kortbaneflyplassane i Svolvær og på Leknes, men dette er så langt berre lause idear. Gimsøymyrene naturreservat ligg på øya.

Øyar i Nordland
Geografi i Vågan
Historie i Vågan
Tidlegare kommunar i Nordland
Norske kommunar skipa i 1856
Norske kommunar nedlagde i 1964
Varaldsøy

Varaldsøy er den største øya i Hardangerfjorden og høyrer til Kvinnherad kommune i Vestland. Ho er òg ein tidlegare sjølvstendig kommune. Øya har eit areal på 45,4 km².

Fylkesveg 126 går frå ferjekaia til Gjuvsland. Øya har ferjesamband til Årsnes i sør og Gjermundshamn i vest.

Kommunesoge 
Frå 1837 var Varaldsøy del av Strandebarm formannskapsdistrikt. 

1. januar 1902 vart Varaldsøy skild ut som eigen kommune. I tillegg til sjølve øya femnde kommunen òg Mundheimsområdet på fastlandet vestom øya.

1. januar 1965 vart det meste av Varaldsøy med 511 innbyggjarar slått saman med Fjelberg og Kvinnherad kommune samt eit område nord for Skånevikfjorden/Åkrafjorden i Skånevik kommune til den nye Kvinnherad kommune.

Ein del av Mundheim krets i Varaldsøy med 300 innbyggjarar vart frå same tidspunkt slått saman med delar av Jondal, Kvam og Strandebarm kommunar til den nye Kvam kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Varaldsøy kommune frå 1920 til 1965:

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Varaldsøy» frå , den 7. april 2008.

Fotnotar 

Tidlegare kommunar i Hordaland
Øyar i Vestland
Busetnader i Kvinnherad
Historie i Kvinnherad
Ferjestader i Vestland
Mellom-Vikna

Mellom-Vikna er ei øy i Nærøysund kommune i Trøndelag. Ho høyrer til øygruppa Vikna som har tusenvis av øyar og holmar. Arealet er 44 km². Vikna vindmøllepark, som er den første i landet, ligg ved Garstad på Mellom-Vikna.

Mellom-Vikna er, som namnet viser til, den midterste av dei tre øyane Ytter-Vikna, Mellom-Vikna og Inner-Vikna. Ho er òg den minste av desse tre.

Øyar i Nærøysund
Rotvelt

Ei rotvelt er eit tre som har blese overende og rive med seg rota slik at ho har vorte liggjande vertikalt. Ofte fylgjer det med jord og stein, som sit fast på røtene. Grantre bles lettare overende enn furutre, fordi grantrea har tunnare røter enn furua. 

Å hogga rotvelter kan vera farleg, på grunn av at ein kan få rota over seg når ho vert kappa laus frå stammen. Nokre gongar vert rota ståande vertikalt av di ho er fastfrosen når stammen vert kappa av. Det er ikkje alltid råd å seia kva veg ho vil detta når ho tinar.

Skog
Skogbruk
Lauda Air

Lauda Air er eit flyselskap med base I Wien i Austerrike. Selskapet har charterflygingar til destinasjonar i Europa, Nord-Afrika, Karibia og til søraust-Asia. høyrer til Austrian Airlines saman med Austrian Airlines og Austrian Arrows.

Det er den tidlegare formel 1-meisteren Niki Lauda som etablerte selskapet i 1979. I 1985 vart selskapet operativt, og i 1990 starta ein med internasjonale flygingar.

Flåte 

Ved årsskiftet 2008 opererte Lauda Air med følgjande flåte: 
 2 Airbus A320-200 
 1 Boeing 737-600
 2 Boeing 737-700
 7 Boeing 737-800 

Lauda har gjeve flya namna etter kjene personlegdomar som: Freddie Mercury, George Harrison, Gregory Peck, Frank Zappa, Miles Davis og Kurt Cobain for 737-800 flya, medan A320 flya er namngjevne etter Ray Charles og Frida Kahlo.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lauda Air» frå , den 8. april 2008. 
 

Skipingar i 1979
Austerrike
Austerrikske flyselskap
Tinnemannen

Tinnemannen er ein slått som tradisjonelt er nytta i Telemark. Slåtten er ein gangar i 2/4-takt, oftast spela i roleg tempo. 

Alle variantane av slåtten er skrivne ned etter spelemenn frå Telemark, men ein bonde frå Valdres, Heimreisa etter Torleiv Bolstad har nokre nærskylde tak. Slåtten har namn etter bygdehovdingen Olav Hovdejord (1680-1765), som budde sine siste år på garden Tinne attmed Heddalsvatnet, om lag der Notodden ligg i dag. Olav skulle ha tralla slåtten i vande etter at ein kaptein hadde hogge av han eine handa.

I eldre tid var slåtten gjerne kalla Sildraren. Slåtten er i alle høve knytt til Heddal gjennom segna om Tinnemannen, og gamal i Telemark.

Variantgruppa 

Hardingfeleverket har fire variantar av slåtten, som har nr 137. Den største forma av slåtten meiner ein er bygd ut av Lars Fykerud frå Sauherad, og denne forma var nytta av spelemenn i aust-Telemark, mellom dei Kristiane Lund, Olav Groven og Anund Roheim. 

 a: Tinnemannen etter Rikard Gøytil, Rauland. Nedskrift Eivind Groven 1954 (G 808). Rikard hadde slåtten etter morbroren Olav R. Berge, som nok hadde han frå faren Rikard Aslaksson Berge. Slåtten er difor gamal i Bergsætta. Olav Berge spela inn slåtten på voksrull for Rikard Berge kring 1910. Denne forma er rekna som den eldste og knappaste. Rikard Gøytil spela han med karakteristiske blåtonar, som er sagt å gje att trallinga etter Olav Hovdejord.

 b: Tinnemannen etter Svein Løndal, Tuddal. Nedskrift Arne Bjørndal 1936 (B 781a). Løndal hadde slåtten etter Ola Sundre Spæru frå Heddal, og av ei gamal jente som hadde tralla han. 

 c: Tinnemannen etter Olav Groven, Lårdal. Nedskrift Eivind Groven 1957 etter minne (G 1039). Eivind Groven hadde slåtten etter Olav Groven, men og frå andre spelemenn. Groven skreiv og ut denne slåtten for det reinstemde orgelet. Forma er nærskyldt den dei nytta i nedre Telemark, etter Lars Fykerud. 

 d: Tinnemannen etter Anund Roheim, Bø i Telemark. Nedskrift Eivind Groven 1957 etter opptak i NRK (G 1053). Roheim lærde først slåtten av Kristiane Lund, og skøytte sidan på noko etter Johannes Larsson Fykerud, son av Lars Fykerud. Denne forma er rekna som ein Fykerud-slått.

Fotnotar 

Norske slåttar
Java

Sjå òg programmeringsspråket Java

Java er ei av hovudøyane i Indonesia. Ho ligg sør for Borneo og aust for Sumatra. Øya har eit areal på 132 107 km² og er tett folkesett av rundt 126,5 millionar. Den indonesiske hovudstaden Jakarta ligg vest på Java.

Java er ei av Sundaøyane. Nesten heile øya er av vulkansk opphav, og har heile 38 fjell med konisk form, eit teikn på at dei er gamle vulkanar. Området er sterkt ramma av jordskjelv.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Java (øy)» frå , den 25. oktober 2009. 
 

Øyar i Indonesia
Det maritime Søraust-Asia
Helgøya i Karlsøy

Helgøya er ei øy i Karlsøy kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg nord for Ringvassøy og har eit areal på 43 km². Namnet Helgøy kjem av Helløy, Helgøy eller Heiløy;
«den heilage øya». Helgøya har hatt kyrkje frå 1200-talet. Kyrkjestaden var tidlegare eit aktivt handelsstad og knutepunkt for fiskarar i regionen. Helgøy var eigen kommune fram til 1964, då han vart del av Karlsøy kommune. Helgøy kommune bestod av den vestlege delen av dagens Karlsøy kommune. Kyrkjestaden Helgøy hadde eige posthus og ferjesamband fram til 1999. No er Helgøya fråflytta og vert mest nytta som feriestad. 

Keisar Wilhelm II av Tyskland vitja Helgøy fleire gonger før 1914, og skjenka innbyggjarane smaragd i gåve. Smaragden er no hos Tromsø Museum. 

Kyrkja som står på Helgøy i dag, vart ført hit frå Hamn på Senja i januar 1888. Ho kom til Hamn om lag 1877 og før dette hadde ho stått på Hemnes i Helgeland, og var opphavleg bygd i 1741. Kyrkja den erstatta på Helgøy hadde stått der i 225 år. Helgøy kyrkje vert framleis nytta ved spesielle høve, og då vert det sett opp ferje for passasjertrafikk.

Helgøy kommune 1886 - 1964 
Helgøy kommune vart oppretta 1. september 1886, då han vart skilt ut frå Karlsøy kommune. Kommunen hadde då 828 innbyggjarar. 1. januar 1964 vart kommunen slått saman med Karlsøy kommune att.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Helgøy kommune frå 1890 til 1964:

Bakgrunnsstoff 
 Satellittbilete over Helgøya
 Håvard Dahl Brattrein: Bygdebok for Karlsøy og Helgøy

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Helgøya i Karlsøy» frå , den 8. april 2008. 
 

Øyar i Karlsøy
Historie i Karlsøy
Tidlegare kommunar i Troms
Norske kommunar skipa i 1886
Norske kommunar nedlagde i 1964
Hjelmsøya

Hjelmsøya er ei øy i Måsøy kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg nord for Havøya og Havøysund. Hjelmsøya har eit areal på 39 km², og det høgaste punktet på øya er Geitingsryggen på 374 moh.

Hjelmsøya vart fråflytta på slutten av 1960-talet, og er i dag ikkje busett. Det er ingen offentleg kommunikasjon til Hjelmsøya.

Lengst nord på Hjelmsøya ligg fuglefjellet Hjelmsøystauren, som er ein av Noreg sine viktigaste hekkekoloniar for lomvi. Hjelmsøystauren er eitt av to område på Hjelmsøya som er verna som naturreservat. Det andre er Sandfjorden, litt lenger sør på øya.

Nord for Hjelmsøya ligg fiskebanken Hjelmsøyflaket.

Sjå òg 
 Hjelmsøya naturreservat
 Hjelmsøysandfjorden naturreservat

Bakgrunnsstoff 
 Måsøy kommune: Hjelmsøya
 museumsnett.no - Hjelmsøy 
 museumsnett.no - Spenselfjellet på Hjelmsøya 
 museumsnett.no - Daumannsreva på Hjelmsøya 
 BirdLife IBA Factsheet: Hjelmsøy

Øyar i Måsøy
Fridom

Fridom er ein tilstand der ein kan ta avgjerder etter eigen fri vilje. Fridom kan til dømes omfatta at ein er fri til å tru, tenka, seia eller gjera noko, og at ein kan velja kven ein vil vera saman med og kvar ein vil vera. Ein kan snakka om fridom i høve til eit individ, ei gruppe eller ein stat. Når fridom er sterkt avgrensa snakkar me om undertrykking eller slaveri.

Sjå òg
 Religionsfridom
 Tankefridom
 Ytringsfridom

Bakgrunnsstoff 

 
Filosofi
Atløyna

Atløyna er ei øy i Askvoll kommune i Vestland, nord for Vilnesfjorden ved munningen av Dalsfjorden. Arealet er 37,7 km². 

Kyrkja på Atløyna er frå 1674 og vart bygd etter at den tidlegare kyrkja brann ned etter eit lynnedslag i 1673. Det vert sagt at då dei grov opp golvet i den gamle kyrkja fann dei mange skjelettrestar frå menneske. Ein rekna med at desse var frå ei vikinggrav. 

På sørsida av Atløyna ligg fjellknausen Brurestakken, som er eit landemerke og utsiktpunkt.

Geologi
Berggrunnen består av folda lag av gneis frå slutten av prekambrium og metasediment frå silur. Sedimenta er avsett direkte på grunnfjellet og har seinare gjennomgått metamorfose og folding. Bergartane vart danna under den kaledonske orogenesen.

Sjå og 
 MS «Atløy»

Kjelder
 Askheim, Svein. (28. januar 2012). Atløy: geologi. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014.

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Vestland
Geografi i Askvoll
Laukøya

Laukøya er ei øy i Skjervøy kommune i Troms. Øya ligg på vestsida av ytre Kvænangen, aust for Arnøya og nordvest for Skjervøya. Det høgaste punktet på Laukøya er Langnestinden på 821 moh.

Det er ferjesamband frå Nikkeby på Laukøya til Lauksundskaret på Arnøya og Storstein på Kågen.

Øyar i Troms og Finnmark
Geografi i Skjervøy
Vestre Bokn

Vestre Bokn er den største øya i Bokn kommune i Rogaland. Det er brusamband til Austre Bokn og ferjesamband frå Arsvågen til Rennesøy.

Øya ligg på nordsida av Boknafjorden, like aust for Karmøy

Øyar i Rogaland
Geografi i Bokn
Stormolla

Stormolla (eller Molla) er ei øy i Lofoten i Vågan kommune i Nordland. Øya ligg aust for Svolvær og har eit areal på 34,4 km². Det høgaste punktet på øya er Heggedalstind på 751 moh.

Dei to største bygdene på Storolla er Brettesnes og Ulvåg. Brettesnes ligg lengst sør på øya, og har i dag om lag 20 fastbuande, men tidlegare var det mellom anna sildoljefabrikk på staden. Sildoljefabrikken vart lagt ned i 1990.

Ulvåg ligg på austsida av øya og har òg om lag 20 fastbuande. Ulvåg fekk vegsamband i 2002.

Tidlegare gjekk det ferje mellom Svolvær og Våtvika ved Brettesnes. Men sidan vegen vart bygd rundt det meste av øya, har ferja gått mellom Finnvika nord på øya og Digermulen på Hinnøya. Innbyggjarane på Store Molla er lite nøgd med ordninga, sidan det paradoksalt nok nå tar lengre tid å reise om Digermulen, Raftsundbrua og Fiskebøl til kommunesenteret Svolvær, enn det gjorde då ferja gjekk direkte frå øya til Svolvær.

Hurtigruta passerer Storolla på veg mellom Svolvær og Raftsundet.

Skodespelarem Wenche Kvamme bur på Brettesnes og er bestyrar på vertshuset Den Glade Skrei.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Stormolla på nett 
 Bent Svinnung si side om Gullvika på Stormolla
 Bent Svinnung si side om Krabbvågen på Stormolla
 Ferjeruter Digermulen - Finnvik 
 Ferjeruter Finnvik - Digermulen 
 Nettportal for heile Lofoten 

Øyar i Nordland
Geografi i Vågan
Skogsøya

Skogsøya er ei øy i Øksnes kommune i Nordland. Skogsøya er den største av øyane i Øksnes Vestbygd, med eit areal på 32,5 km². Det høgaste punktet på øya er Stigkollen på 707 moh. Øya hadde 26 innbyggjarar i 2017.

Skogsøya var tidlegare sentrum i Øksnes kommune. Stadne Øksnes ligg på Skogsøya, og øya hadde på 1930-talet mellom 400 og 700 fastbuande. Då meir og meir kommunikasjon byrja å gå på landevegen framfor med båt, flytta administrasjonen over til Myre. Da kommunane Øksnes og Langenes vart slått saman igjen i 1964, heldt storkommunen namnet Øksnes etter kyrkjestaden på Skogsøya.

Sør på Skogsøya går det om lag 6 km kommunal veg mellom Hjellsand og Øksnes. Frå Øksnes er det hurtigbåtsamband til Myre, Smines og Skjellfjord på Langøya.

12. november 1988 stranda den utrangerte russiske jagaren «Boiky» på grunt vatn utanfor Hjellsand på Skogsøya medan det var under slep frå Murmansk til Spania for opphogging. Vraket låg lenge delvis synleg utanfor øya, og vart ein lokal turistattraksjon. Men vraket vart endeleg hogt opp og fjerna i 2001.

Forfattaren Herbjørg Wassmo vart fødd og voks opp på Skogsøya. Salmediktar Magnus Brostrup Landstad har òg budd på øya.

25. januar 1893 omkom 26 fiskarar frå Skogsøya i ein storm. Over 100 andre fiskarar omkom i uvêret elles i Vesterålen og Lofoten same dag.

Sjå òg 
 Øksnes kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 Vesterålen Regionråds side om Skogsøya
 Side om Våge på Skogsøya
 Side om Sørsand på Skogsøya
 Statens Forurensningstilsyn om fjerninga av "Boiky"

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Skogsøya» frå , den 8. april 2008. 
 

Øyar i Nordland
Geografi i Øksnes
Sandøy i Gulen

Sandøy i Gulen er den største øya i Gulen kommune i Vestland. Ho ligg nord for Fensfjorden og har eit areal på 32 km². Øya har 230 innbyggjarar. Øya er skilt frå fastlandet ved Brandangersundet.

I 2010 opna brua over Brandagersundet og øya sitt ferjeleie Skipavik, i ferjesambandet Leirvåg-Sløvåg-Skipavik, vart lagt ned.

Næringsliv 
Forsøk med torskeoppdrett frå midten på 1980-talet. Stolt Seafarm hadde eit anlegg på klekking og oppdrett av torskeyngel ved Ånnelandsundet.
I 2000 tok Vestvik Marinefarm AS over torskeoppdretteriet. I dag vert det drive torskeoppdrett, tidlegare var det østersoppdrett, i Tunsbergpollen.

Øyar i Gulen
Ytre Sula i Solund

Husøy eller Ytre Sula er ei øy i Solund kommune ved munningen av Sognefjorden i Vestland. Øya har eit areal på 32 km². I aust grensar øya til Steinsundet og øyane Rånøy og Steinsundøy. Øya Sula ligg aust for desse igjen. Sør for Ytre Sula ligg Sognesjøen og i vest ligg Straumsfjorden

Øyar i Vestland
Geografi i Solund
Felipe Massa

Felipe Massa () er ein brasiliansk motorsportutøvar som køyrer formel 1 for Ferrari. Han byrja formel 1 karrieren sin i 2002 då han køyrde eit år for laget Sauber, 
før han mista setet og istaden vart testkøyrar for italienske Ferrari, motorleverandøren til Sauber. Med meir erfaring kom han året etter tilbake til Sauber for dei neste to sesongane, før han igjen vart hyrt av Ferrari, denne gongen som andreførar.

Tidlegare har Felipe Massa blant anna køyrd i Formel 3000 og Formel Renault.

Formel 1-resultat

Bakgrunnsstoff

 Den offisielle heimesida til Felipe Massa
 Felipe Massa profil og statistikkar 
 Felipe Massa statistikkar
 Denne artikkelen bygger på «Felipe Massa» frå , den 8. april 2008. 

Formel 1-førarar
Brasilianske motorsportutøvarar
Asmaløy

Asmaløy er ei øy i Hvaler kommune. Ho har eit areal på 9,1 km², og det høgaste punktet på øya er Fotvarden på 36 meter over havet. Øya ligg mellom Spjærøy og Kirkøy.

Hvalertunnelen som knyter Kirkøy med resten av øyane startar på Asmaløy.

Forfattaren Johan Borgen budde i mange år på «Knatten» på Asmaløy.

Sjå òg 
 Rød på Asmaløy
 Vikerhavna

Øyar i Viken
Geografi i Hvaler
Herføl

Herføl er den sørlegaste busette øya i Hvaler  kommune i Viken. Øya har eit areal på 1,9 km² og det høgaste punktet på øya er Linnekleppen på 31 meter over havet. 

Herføl hadde tollstasjon og los og var tidlegare eit viktig fiskerisentrum.  I dag har Herføl vokse fram til et sommar- og turistsenter.

Øyar i Viken
Geografi i Hvaler