alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Attergangar

Attergangar, gjengangar eller gjenferd er ein avdød som går igjen, det vil seia viser seg for levande. Trua på gjengangarar er kjend frå alle tider og i dei fleste kulturar. Ofte er det vonde menneske som går igjen, eller dei som av einkvan grunn ikkje får fred i døden. Ordet kan brukast synonymt med spøkelse, både i form av ein dauding som står opp frå grava og vandrar omkring med den morkne lekamen sin, og som ei rastlaus ånd som viser seg som ein skygga eller drømmesyn utan fysisk kropp. 

Omgrepet gjenganger, på dansk genganger eller genfærd og på svensk gengångare, er ofte knytt til skandinavisk folketru. I dei norrøne sogene er spøkelsa skildra som legemlege gjengangarar.

Døme 

Døme på spesielle typar gjengangar i norsk tradisjon er draugen, eit gjenferd etter ein daud fiskar, og utburd, gjenferd etter eit udøypt barn som er blitt sett ut for å døy. I folketrua finn ein òg den daude mora som viser seg for å åtvara stemora til borna sine.

Dybbuk er gjenferd i jødisk mytologi, yūrei ein uroleg sjel etter ein avliden i japansk mytologi og jiangshi ein «hoppande» vampyr eller zombi i kinesisk tradisjon.

I spiritistisk tradisjon kan medium, personar som fungerer som mellomledd eller formidlingskanal, kommunisera med avlidne. I religiøs tradisjon finst òg trua på gjenoppståing etter døden.

Sjå òg 
 Spøkelse
 Ånd
 Dauding

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gjenganger» frå ,  den 29. oktober 2015.  

Daudingar
Ahti Karjalainen

Ahti Kalle Samuli Karjalainen () var ein finsk politikar frå Hirvensalmi, medlem av Centern.

Karjalainen var son til ein gardbrukar, og utdanna seg til jurist. I 1950 fekk han posisjonen som statsminister Urho Kekkonen sin personlege sekreter, ei stilling han hadde til Kekkonen seks år seinare vart president i Finland. Dei neste tjue år åra veksla Karjalainen m ellom mange av dei viktigaste regjeringspostane i Finland.

Karjalainen var statsminister i Finland frå 13. april 1962 til 18. desember 1963, og på ny 15. juli 1970 til 29. oktober 1971. Utanriksminister var han 1961, 1964–70 og 1972–75. I tida 1966-79 var han medlem av den finske riksdagen, vald frå krinsen Mikkeli-Land.

Frå februar 1982 var Karjalainen sjef for den finske nasjonalbanken. Den 13. mai 1983 oppfordra den finske presidenten, Mauno Koivisto, han om å gå av «til gode for allmenta». Karjalainen etterkom oppfordringa, han var ved den tid alkoholikar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ahti Karjalainen» frå ,  den 29. oktober 2015.  
 

Finske politikarar
Statsministrar i Finland
Tennessee-elva

Tennessee er ei elv i delstatane Kentucky, Tennessee, Mississippi og Alabama i USA. Ho er den største sideelva til Ohio, og er rundt  lang. Elva var tidlegare kjent under namnet Cherokee River.

Elvar i Kentucky
Elvar i Tennessee
Elvar i Mississippi
Elvar i Alabama
Anders J. Bøyum

Anders Johannesson Bøyum () var ei norsk gardbrukar og politikar frå Fjærland i Sogn, som representerte partiet Venstre på Stortinget 1936-37 og 1945-61.

Bøyum var odelsgut til farsgarden i Fjærland og tok i 1918 over drifta av denne. Han var administrerande direktør i Fjælrand Privatbank frå 1916 til han døydde, formann i rådet for Vestlandsbanken og i 1938 medlem av ein departementskomite som undersøkte arbeidstilhøva i jordbruket.

Frå 1917 til 1947 var Bøuym medlem av heradsstyret i Balestrand, ordførar 1934-41 og 1945-47. Perioden 1931-45 var han vararepresentant til Stortinget for Venstre i Sogn og Fjordane, møtte på Tinget i 1936/37. I 1945 fekk han fast plass på Stortinget, der han var medlem av finanskomiteen til januar 1954. Frå då av og til han forlet Stortinget i 1961 var han medlem av utanriks- og konstitusjonskomiteen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. II. Bandet. 1951
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Folk frå Balestrand
Folk frå Sogndal
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Aimo Kaarlo Cajander

Aimo Kaarlo Cajander () var ein finsk forstmann, botanikar og statsmann, fødd i Nystad. Mellom 1922 og 1939 leia han tre finske regjeringar, mellom anna regjeringa som styrte Finland til utbrotet av Vinterkrigen.

Liv og gjerning

Botanikk og skobruk
Cajander studerte biologi frå 1903, året etter byrja han studere skogbruk ved Universitetet i München. Frå 1911 til 1934 var han professor i skogvitskap og skogbruk ved Helsingfors universitet, og frå 1934 til 1943 var han generalsekretær for Finlands skog- og parkvesen. 

Han laut på fleire vitskaplege reiser til Olonets, Onega, Kvitsjø-området og Sibir, samt til ulike delar av Sentraleuropa. På desse turane studerte han særleg utviklinga av torvmyrane, innvandringsvegane til plantane og tilhøvet mellom klima, jordsmonn og vegetasjon samt ulike skogstypar. Særleg gjorde han «verdfulle granskingar av dei ymse skogtypane» og er opphavsmann til den såkalla skogstypelæra.

Politikk
Frå 2. juni til 14. november 1922 var Cajander Finlands statsminister. På ny statsminister i ei kortliva regjering 18. januar til 31. mai 1924. I 1927 melde Cajander seg inn i det sosialliberalistiske Nasjonalt Framstegsparti, der han var partiformann frå 1933 til han døydde ti år seinare. Forsvarsminister 1928-29 og medlem i den finske riksdagen 1929-33 og 1936-43.

12. mars 1937 tok Cajander over statsministerposten for tredje gong, no som leiar av ei fleirtalsregjering beståande av Sosialdemokratane, Svenska folkpartiet, Agrarförbundet (Centern) og hans eige Nasjonalt Framstegsparti. Regjeringa vidareførte nedrustningspolitikken så langt at då Sovjetunionen 30. november 1939 invaderte Finland, måtte mange av soldatane gå i krigen i eigne klede og med eige gevær. Dette gav opphav til uttrykket Model Cajander, om ein dårleg utstyrt hær. Cajander gjekk av 1. desember 1939, etter å ha vorte møtt med sterk kritikk av Väinö Tanner, som tok over som finsk statsminister.

Notar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aimo Cajander» frå ,  den 30. oktober 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «A.K. Cajander» frå ,  den 30. oktober 2015.  
 

Botanikarar
Finske politikarar
Statsministrar i Finland
Chicago 18

Chicago 18 er det femtande studioalbumet til det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut 29. september 1986. Det var oppfølgjaren til det store hitalbumet Chicago 17 frå 1984, og var det første utan det opphavlege medlemmet Peter Cetera.

Då Cetera slutta i bandet i 1985 for å starte ein solokarriere, leigde Chicago inn Jason Scheff for å ta over etter Cetera på bass og vokal. Dei mest brukte stemmene i Chicago var no dei nyaste medlemmane, Scheff og Bill Champlin, som kom med i bandet i 1981.

Chicago nytta igjen produsenten David Foster for å skape ein softrockoppfølgjar til Chicago 17.

Bandet spelte inn ein moderne versjon av klassikaren deira «25 or 6 to 4» (48. plass).  Så vart «Will You Still Love Me?» (3. plassen) og «If She Would Have Been Faithful...» (17. plassen) hittar. Scheff var solovokalist på alle desse tre singlane. Sjølva albumet inneheld ein kort, acappella blåsarriff, Pankow sin «Free Flight». Chicago 18 selde til gullplate og nådde 35. plassen på den amerikanske albumlista.

Innhald

Ei nyinnspeling versjon av «When Will the World Be Like Lovers?» (Robert Lamm/Tom Keane/David Foster) finst på Robert Lamm sitt soloalbum frå 1995 Life Is Good In My Neighborhood. Den opphavlege versjonen frå Chicago 18-innspelingane finst òg på nett.

Mottaking

Chicago 18 (Full Moon/Warner Bros. 25509) selde til gullplate og nådde 35. plassen i USA, der det låg 45 veker på lista. Det gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia.

Medverkande
Bill Champlin – klaverinstrument, vokal
Robert Lamm – klaverinstrument, vokal
Lee Loughnane – trompet
James Pankow – trombone, blåsararrangement
Walter Parazaider – treblåseinstrument
Jason Scheff – bass, vokal
Danny Seraphine – trommer, trommeprogrammering

Vokalarrangement av Chicago, Bill Champlin og David Foster

Andre musikarar
Michael Landau – gitar
Howard «Buzz» Feiten – gitar
Steve Lukather – gitar
David Foster – klaverinstrument, arrangement og bidrag til blåsarane
Tom Keane – klaverinstrument, korvokal
Bo Tomlyn – synthesizerprogrammering
Rhett Lawrence – synthesizerprogrammering
David Boruff- synthesizerprogrammering
Michael Boddicker – synthesizerprogrammering
Jeremy Lubbock – strykearrangement på «If She Would Have Been Faithful...», «Will You Still Love Me?» og «I Believe»
Jules Chakin – dirigent
Gerald Vinci – konstermiester
 Betty Joyce – skaffa barnekor på «One More Day»
John Joyce – barnekordirigent på «One More Day»
Rebecca Clinger, Christopher Leach, Julie Leach, Myhanh Tran, Peter Wade, Jason Pasol, Brandon Roberts, Alitzah Wiener, Betty Joyce, Laurie Parazaider, Felicia Parazaider, Melody Wright & Bettina Bush – barnekor på «One More Day»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chicago 18» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Chicago-album
Musikkalbum frå 1986
Album produserte av David Foster
Niagara Falls av Chicago

«Niagara Falls» er den fjerde singelen til det amerikanske rockebandet Chicago, frå albumet Chicago 18 i 1986. Jason Scheff og Bill Champlin delte på å synge songen. Bandet stava «Niagara» feil som «Niagra», og dette kan ein sjå igjen i titlane på albumet og musikkvideoen. 

Etter suksessen med singlane «Will You Still Love Me?» (3. plass i USA) og «If She Would Have Been Faithful...» (17. plass), nådde «Niagara Falls» berre 91. plassen på Billboard Hot 100-lista.

Video
Som dei fleste av musikkvideoane til Chicago seint i 1980-åra var det mange forskjellige folk i videoen. Hovudsoga omfatta eit par som prøvde å få ting til å fungere. Bandet er ikkje med i videoen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Niagara Falls (Chicago song)» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1987
Chicago-songar
Songar skrivne av Steve Kipner
Songar produserte av David Foster
If She Would Have Been Faithful...

«If She Would Have Been Faithful... » er ein song skriven av Steve Kipner og Randy Goodrum for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira Chicago 18 (1986), med Jason Scheff på solovokal. Det var den tredje singelen frå albumet og nådde topp 10 på adult contemporary-lista og 17. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «If She Would Have Been Faithful...» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1987
Chicago-songar
Songar skrivne av Randy Goodrum
Songar skrivne av Steve Kipner
Songar produserte av David Foster
Songar frå 1986
Full Moon Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Will You Still Love Me

«Will You Still Love Me?» er ein song skriven av David Foster, Tom Keane og Richard Baskin for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira Chicago 18 (1986). Det var den andre singelen frå albumet og nådde tredjeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista tidleg i 1987 og andreplassen på Adult Contemporary-lista.

Songen var den første hitten til Chicago på topp 10 i USA etter Peter Cetera slutta i bandet og vart sungen av den nye songaren og bassisten Jason Scheff. Ein av låtskrivarane, Tom Keane, hadde tidlegare vore frontmann i 80-talsbandet Keane, der Jason Scheff spelte bass.

I 2003 spelte jazzgruppa Urban Knights, leia av pianisten Ramsey Lewis, songen med vokal av Michelle Williams (Destiny's Child).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Will You Still Love Me? (song)» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1986
Chicago-songar
Songar skrivne av David Foster
Rockeballadar
80-talsballadar
Songar produserte av David Foster
Songar skrivne av Richard Baskin
Songar skrivne av Tom Keane
Jason Scheff

Jason Randolph Scheff () er ein USA-amerikansk bassist, songar og låtskrivar. Sidan 1985 har han vore bassist og songar for pop-rock-gruppa Chicago. Han er den eldste sonen til den kjende bassisten Jerry Scheff, som i mange år spelte med Elvis Presley.

Scheff starta den profesjonelle karrieren sin i 1982 som medlem av Los Angeles-bandet Keane (må ikkje forvekslast med det britiske bandet med same namn). Seint i 1970-åra og tidleg i 1980-åra, spelte han i forskjellige band med musikarar som sidan starta Ratt.

I midten av 1985 vart den då 23 år gamle Shceff med i bandet Chicago etter at Peter Cetera slutta for å konsentrere seg om solokarrieren sin. Scheff var kjend for å klare å etterlikne stemma til Cetera på dei gamle hittane til Chicago. Den første singelen med vokalen hans er å høyre på 1986-versjonen av «25 or 6 to 4». Scheff har òg skrive fleire originale songar for bandet. 

Scheff har òg gjeve ut album som soloartist, mellom anna Chauncy i 1996.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jason Scheff» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske songarar
Musikarar frå California
Chicago-medlemmar
Folk frå San Diego i California
Buzz Feiten

Howard «Buzz» Feiten () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, gitarist og studiomusikar. Feiten produserer òg sine eigne elektriske gitarar.

Biografi
Feiten spelte mellom anna bass for Jimi Hendrix og B.B. King i 1968-1969 og dette skaffa han ein jobb i Paul Butterfield Blues Band. 

Han gav ut sitt eige album i 1971, Full Moon, eit jazzfusionalbum med musikarar som Neil Larsen, Randy Brecker, Airto Moreira, Ray Barretto, Dave Holland og vokalistane Robin Clark og Tasha Thomas. 

Feiten har spelt med mange artistar, som Paul Butterfield Blues Band, The Rascals, Bob Dylan, Aretha Franklin, Etta James, The Brecker Brothers, Bruce Willis, Gregg Allman, James Taylor, Wilson Pickett, Chaka Khan, Olivia Newton-John, Neil Larsen, Rickie Lee Jones, Stevie Wonder, Bette Midler, David Sanborn, Dave Weckl, Kenny Loggins, Art Porter Jr., Michael Franks, Dave Koz, Felix Cavaliere, Jeff Lorber, Commander Cody, Stuart Hamm, Jason Miles, Claus Ogerman, Boz Scaggs, Mr. Mister, Richard Pelkoff, Bill Quateman og mange andre.

Diskografi

Som leiar 

 Buzz Feiten
 Buzz Feiten Whirlies (2000)
 Buzz Feiten & The Whirlies, Live at the Baked Potato, Hollywood, 6-4-99 (2002)
 Buzz Feiten, Buzz Feiten & the new Full Moon (2002)
 Full Moon, Full Moon (1972)
 Full Moon, Full Moon Live'' (2002)

Kjelder
<div class="references-small">Denne artikkelen bygger på «Buzz Feiten» frå ,  den 30. oktober 2015.  oppgav desse kjeldene: ''

Bakgrunnsstoff
 Buzz Feiten tuning system home page

Folk frå New York
USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
The Rascals-medlemmar
Woody Shaw

Woody Herman Shaw, Jr. () var ein amerikansk jazz-trompetist, komponist og orkesterleiar. Han var mellom dei fremste amerikanske jazz-trompetistane på 1960-, 70- og 80-talet, og toler samanlikning med t.d. Freddie Hubbard, som han også spelte inn ei plate med. Shaw er mellom anna kjend for signaturlåta «The Moontrane». Kjende album er t.d. The Moontrane (1974), Rosewood (1977), Woody III (1979) og In My Own Sweet Way (1987).

USA-amerikanske jazztrompetistar
Folk frå Newark
The Keane Brothers

The Keane Brothers var ein amerikansk popduo frå 1976 til 1982, som bestod av brørne Tom Keane på piano og John Keane på trommer. Duoen gav ut fire album og var med i fleire TV-show på CBS. Brørne hadde seinare sine eigne solokarrierer som låtskrivarar og plateprodusentar. 

Brørne spelte i lag som smågutar og tenåringar og spelte tyggegummipop.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Keane Brothers» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad for John Keane
 
 TV-reklamar for The Keane Brothers 

USA-amerikanske gutegrupper
USA-amerikanske popgrupper
Musikkgrupper skipa i 1976
Syskenduoar
Rhett Lawrence

Rhett Lawrence er ein USA-amerikansk plateprodusent og låtskrivar. Gjennom karrieren har Lawrence delteke på innspelingar som har gjeve eit sal på over 225 millionar plater og medført til over 725 gull-, platina- og diamantplater verda over. Han har produsert, vore mentor og lansert karrieren til fem artsitar som har seld meir enn 350 000 000 plater verda over. 

Han vart først kjend for å ha produsert singelen «Vision of Love» for Mariah Carey. Han produserte og skreiv den første singelen til Kelly Clarkson etter ho vann American Idol, «Miss Independent», og han har skrive og produsert songar som «Request + Line» for The Black Eyed Peas med Macy Gray, «Never Be The Same Again» med Melanie C. frå The Spice Girls og Lisa «Left Eye» Lopes frå TLC, «Angel of Mine» av Monica og Eternal, «I Wanna Be the Only One» for Eternal, trommeloopen i Bee Gees sin «You Win Again», i tillegg til songar for Whitney Houston, June Pointer frå The Pointer Sisters, Crystal Lewis, Enrique Iglesias, Victoria Beckham, Paula Abdul med Ofra Haza, Selena, Earth, Wind and Fire, Little Richard, Philip Bailey, Gladys Knight, Hilary Duff, Jessica Simpson, 98 Degrees, Crystal Bernard,  Jon Anderson (Yes), Anderson Bruford Wakeman Howe,  Carola Häggkvist, BeBe & CeCe Winans og Kirk Franklin.

Før han vart produsent var Lawrence ein mykje nytta syntheziser-programmerar, arrangør og studiomusikar i Los Angeles og New York og somme av artistane han arbeidde med då var Michael Jackson, Van Halen, Crosby, Stills, Nash and Young, Stevie Wonder, Barbra Streisand, Billy Preston, Gladys Knight, Anderson Bruford Wakeman Howe (Yes), The Bee Gees, Roger Hodgson (Supertramp), Julio Iglesias, Belinda Carlisle, Richard Marx, Earth, Wind and Fire, Phil Keaggy, The Gap Band, The Dazz Band,  Chicago, Larry Carlton, George Benson og Earl Klugh, Boz Scaggs, Neil Diamond, David Foster, Andrae Crouch og Quincy Jones.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rhett Lawrence» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske klaverspelarar
Chicago 19

Chicago 19 er det sekstande studioalbumet til det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut i 1988. Etter innspelinga av Chicago 18 med David Foster, valde bandet å hovudsakleg arbeide med produsentane Ron Nevison og Chas Sandford for dette albumet. Selskapet deira Full Moon Records flytta til Reprise Records.

Bakgrunn
Albumet fekk ei liknande mottaking som føregangaren og Chicago 19 vart ein suksess på albumlista i USA og selde til platinaplate med fleire hitsinglar. Albumet inneheld «Look Away» (1. plassen), «I Don't Wanna Live Without Your Love» (3. plassen) og «You're Not Alone» (10. plassen). Ein lett remiksa versjon av Jason Scheff sinn «What Kind Of Man Would I Be?» (5. plassen) vart òg ein suksess seint i 1989 som ein del av Greatest Hits 1982-1989 som kom då. Klaverspelaren og songaren Bill Champlin syng solovokal på dei tre hitsinglane på albumet. Bandet nytta seg av fleire låtskrivarar som ikkje var med i bandet, ein trend som starta på det førre albumet. Dei to første singlane vart skrivne av Diane Warren, og den tredje av briten Jimmy Scott.

Etter innspelinga av Chicago 19, slutta trommeslagaren Danny Seraphine i bandet, som hadde vore med i bandet sidan starten, 20 år tidlegare. Studiotrommisen Tris Imboden vart med i bandet på det neste albumet, Twenty 1.

Innhald

Chicago 19 (Full Moon/Reprise 25714) nådde 37. plassen på den amerikanske albumlista, og låg på lista i 42 veker. Albumet gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia.

Medverkande

Chicago
Bill Champlin – klaverinstrument, solo- & korvokal
Robert Lamm – klaverinstrument, solo- & korvokal
Lee Loughnane – trompet, blåsararrangement
James Pankow – trombone, blåsararrangement
Walter Parazaider –  saksofon
Jason Scheff – bass, solo- & korvokal
Danny Seraphine – trommer, perkusjon, programmering
Dawayne Bailey – gitar, korvokal (touring)

Andre musikarar
Phillip Ashley, John Campbell & Charles Judge – klaverinstrument 
Chas Sandford & Dann Huff – gitarar
Mike Murphy – programmering, kubjølle, drum technichian
Peter Kaye & Peter Maher – programmering
Kiki Ebsen – programmering & klaverinstrument
Efrain Toro – trommeprogrammering
Paul Jamieson – trommeteknikar
Tamara Champlin - korvokal
Tim Feehan – korvokal på «Heart In Pieces»

Produksjon
Produsert av Ron Nevison (2,4,6,9) & Chas Sandford (1,3,5,7,8,10)
Lydteknikar:  Ron Nevison (2,4,6,9), assistert av Bob Vogt, Nick Basich, Stan Katayama, Jeff Poe & Michael E. Hutchinson
Lydteknikar:  Chas Sandford & Gary McGachan (1,3,5,7,8,10), assistert av Daren Chadwick
Miksa av Greg Walsh, James Guthrie & Chas Sandford
Produksjonsassistent til Ron Nevison: Deandra Miller
Produksjonsassistent til Chas Sandford: Lisa M. Allen
Plateomslag: Janet Levinson
Dataillustrasjon: Jim Hillin for DeGraf/Wahrman Inc.
Rettleiing: Howard Kaufman for Front Line Management

Lister
Album - Billboard (USA)

Singlar - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chicago 19» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
«Chicago 19» på discogs

Chicago-album
Musikkalbum frå 1988
Reprise Records-album
Album produserte av Ron Nevison
Dawayne Bailey

Dawayne Bailey () er ein amerikansk gitarist som turnerte og spelte med Bob Seger & the Silver Bullet Band, Véronique Sanson og Chicago.

Bailwy spelte i bandet til Gerard McMahon tidleg i 1980-åra då han vart invitert til å spele med Bob Seger. Han start i midten av 80-åra sitt eige band kalla Private Parts som i 1986 gav ut Dancing the Marmara. Den tidlegare bandkollegaen Jason Scheff inviterte Bailey med i Chicago. Bailey turnerte og spelte med Chicago frå juli 1986 til januar 1995. 

Han har sidan gjeve ut fleire soloalbum.

Diskografi

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske rockegitaristar
Chicago-medlemmar
Bob Seger & the Silver Bullet Band-medlemmar
Musikarar frå Kansas
USA-amerikanske låtskrivarar
Mike Murphy

Mike Murphy () var ein USA-amerikansk msuikar. Han arbeidde fleire år med rockegruppa Chicago og var trommeslagaren på albumet deira Chicago 19.

I 1989 spelte han trommer med Bee Gees på verdsturneen deira..

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Murphy» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske trommeslagarar
Efrain Toro

Efraín Toro er ein puertoricansk perkusjonist og perkusjonslærar ved Musicians' Institute i Los Angeles. Han har skreve fleire bøker om rytme.

Han har spelt med mange artistar som Crosby, Stills og Nash og Emil Richards

Bøker 
All of Rhythm
For Your Hands Only
2/3 or Not 2/3
The Odd in You
Three Strokes You're In

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Efrain Toro» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
 Rhythm Line Institute Rhythm Line Institute 

Puertoricanske perkusjonistar
Tamara Champlin

Tamara Champlin er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar som byrja karrieren sin som studiomusikar i Houston i Texas, før ho flytta til Los Angeles.  SheHo har spelt med musikarar som Elton John, Leon Russell, Nicky Hopkins,  Andreas Carlsson, ektemannen Bill Champlin og sonen Will Champlin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamara Champlin» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tamara Champlin Offisiell nettstad

Folk frå Houston
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Musikarar frå Texas
Tim Feehan

Tim Feehan () er ein kanadisk songar-låtskrivar, produsent, studioeigar og miksar. 

I 1986 vann Feehan ein låtskrivarkonkurranse sponsa av produsenten David Foster og flytta til Los Angeles. Debutalbumet Tim Feehan kom ut i 1987.

Tidleg i 1990-åra deltok Feehan på fleire prosjekt med David Foster og gav i 1996 ut albumet Pray for Rain. I 2000-åra har han samarbeid med musikarar som Brian McKnight, Boyz II Men, Bone Thugs-n-Harmony og Sergio Vallin frå den meksikanske supergruppa Mana.

Feehan har bidrege med songar i fjernsynsseriar som Desperate Housewives, Brothers and Sisters, My Name Is Earl, Ugly Betty, The Good Wife, Boston Legal, Dexter, Las Vegas, The Hills, Entourage, The City, One Tree Hill, Norbit, Greek, Numb3rs og andre.

Diskografi

Album
Footloose - 1980
Sneak Preview - 1981
Carmalita - 1983
Tim Feehan (self-titled) - 1987
Full Contact - 1990
Pray for Rain - 1996
Tracks I Forgot About - 2003

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tim Feehan» frå ,  den 30. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Canadian Bands entry 
JAM! Canadian Pop Encyclopedia

Bakgrunnsstoff
Diskografi på Blue Desert

Kanadiske songarar
Kanadiske låtskrivarar
Juno-vinnarar
Musikarar frå Edmonton
Elevar ved University of Alberta