alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fredrik Reinfeldt

John Fredrik Reinfeldt () er ein svensk politikar og leiar for det liberal-konservative Moderata samlingspartiet sidan 2003. Etter at høgresida og Allians för Sverige fekk fleirtal i riksdagsvalet 2006, var han statsminister i Sverige frå 6. oktober 2006 til 3. oktober 2014, då Stefan Löfven tok over.

Reinfeldt vart med i Moderata ungdomsförbundet i 1983, og vart leiar i 1992. Han hadde dette vervet fram til 1995. Han har vore riksdagsmedlem sidan 1991, som representant for valkrinsen på heimstaden. Etter nederlaget i 1994 for den moderaterna-leidde koalisjonsregjeringa, utvikla Reinfeldt ei kritisk haldning til partileiarskapen under Carl Bildt, noko som førte til at han vart utstøytt i partiet. Men etter eit leiarskifte i 1999 og eit dårleg resultat i riksdagsvalet 2002, fekk Reinfeldt gradvis meir innflytnad i Moderata samlingspartiet.

Reinfeldt vart vald til partileiar 25. oktober 2003, og etterfølgde Bo Lundgren. Under hans leiarskap har politikken i moderaterna gått meir i retning av sentrum, og det har kalla seg sjølv «Nya moderaterna». Etter riksdagsvalet 2006, som vart halde 17. september 2006, vart Reinfeldt vald til statsminister i den nye regjeringa den 5. oktober, og presenterte regjeringsmedlemmene dagen etter. Saman med dei tre andre partia i sentrum-høgre-alliansen, leidde Reinfeldt ei koalisjonsregjering som hadde støtte av eit lite fleirtal i Riksdagen. Som 41-åring var han den tredje yngste personen som har vorte statsminister i Sverige, etter Robert Themptander og Rickard Sandler.

Han er busett i Täby nord for Stockholm og gift med Filippa, som er landstingsråd (m) i Stockholms län. Paret har tre ungar.

Bakgrunnsstoff 

Svenske politikarar
Svenske statsministrar
Mads Eriksen

Denne artikkelen er om teikneserieskaparen, for gitaristen Mads Eriksen, sjå Musikaren Mads Eriksen.

Mads Eriksen () er ein norsk teikeserieskapar frå Malvik, like aust for Trondheim i Sør-Trøndelag. Han er kjend for teikneseriane Gnom og M. Mads er medlem av Trondheimstegnerne.

Han teikna dei fyrste to sidene av Gnom i 2000 og sende dei inn til Bladkompaniet, der han fekk god respons. Idéen til serien kom då han filosoferte over kvar sokk nummer to vert av i vaskemaskina.

Gnom vart trykt i Smult, medan M vart ei av dei faste stripene i Dagbladet etter at Mads vann ein teikneseriekonkurranse der hausten 2003. M figurerer dessutan fast i Pondus. I mai 2005 gav Schibstedforlagene ut det fyrste M-albumet. I juni 2006 tok M over Blondie sin plass i Adresseavisen. I desember 2006 starta M å kome ut som eige månadshefte.

Eriksen teiknar i dag serien M på heiltid. Serien handlar om hans eige lett surrealistiske liv, med nokre overnaturlege innslag. Serien er krydra med obskure, «nerdete» referansar, og Star Wars spelar ofte ei hovudrolle i desse.

Eriksen slutta å levere teikneseriestriper sommaren 2008. Leveringspress i forhold til forlaget og sjukdom vart oppgjeve som grunnar til dette. I eit intervju med Dagens Næringsliv i september 2009 fortalte han at han var i gang med å teikne nye striper.

Utgjevingar 
 Gnom, samlealbum, Schibstedforlagene «Humoralbum 2/2005»
 M, fyrste album, utgjeve sommaren 2005, Schibstedforlagene «Humoralbum 4/2005»
 M, andre album, utgjeve 2005-10-17, Schibstedforlagene «Superalbum høsten 2005»
 M, julehefte, utgjeve 2005-11-21, Schibstedforlagene «Humoralbum 7/2005»
 M: Superalbum, utgjeve 2006-07-31, Schibstedforlagene
 M julealbum 2006, utgjeve 2006-11-27, Schibstedforlagene
 M, månadshefte, første utgåve nr 1, 2006, i desember, Schibstedforlagene

Bakgrunnsstoff 
 Dagleg «M» på start.no

Nettmøte 
 Mads Eriksen i nettmøte på start.no  (oktober 2004)
 Nettmøte på start.no  (juni 2005)

Intervju 
 Nerdens hevn , intervju i Studvest (publisert 2005-10-12)
 Stripene på veggen, intervju i Aftenposten (publisert 2005-06-23)

Omtalar 
 Hysterisk - men tynt, omtale av julehefte 2005, tegneserier.no (publisert 2005-12-15)
 Kaffe, snus og elektrosjokk , omtale av andre M-album, i Under Dusken (publisert 2005-10-24)
 Mesterlige «M», omtale av det fyrste M-albumet på tegneserier.no (publisert 2005-05-24)
 M, omtale av det fyrste M-albumet hjå Spirit
 Den frekke gnomen , omtale av Gnom samlealbum i Stavanger Aftenblad (publisert 2005-03-04)
 Ugangsstrekenes konge, omtale av Gnom samlealbum på tegneserier.no (publisert 2005-03-02)

Referansar 

Eriksen, Mads
Folk frå Malvik
Fuglen munk

Munk (Sylvia atricapilla) er ein medlem i songarfamilien Sylviidae.

Utsjånad 
Munken er ca. 14 cm og veg ca. 19 gram. Både ho og han har kalott. Hos hannen er denne svart og hos hoa raudbrun. Nebbet er svart.

Læte 
Songen liknar på hagesongaren sin.

Utbreiing 
Arten er utbreidd i Europa frå midt i Fennoskandia til Nordvest-Afrika i vest, i aust til Ural, og til Litleasia og Midtausten i søraust. Fem underartar er skildra, og i Nord-Europa lever nominatunderarten atricapilla. Bestandane i nord og aust er trekkfuglar, fuglane i sør er berre delvis trekkfuglar. Fuglane i vest overvintar på den iberiske halvøya og i det sørlege Frankrike, medan dei i aust overvintrar på Kypros og kysten av Litleasia. Det er slik at fuglane som hekkar lengst nord overvintrar lengst sør.
I Europa reknar ein bestanden til 25-49 millionar par. I Fennoskandia har bestanden auka, og også lengre sør ser det ut til å ha vore ein auke dei siste tiåra.

Biotop og utbreiing i Noreg 
Munken trivst best i lauvskog eller frodig kratt, sjølv om han også er å finne i blandingsskog. Arten er mest talrik i Sør-Noreg til og med Trøndelag, men kan også finnast på gode lokalitetar i Nord-Noreg.

Næring 
Føda er insekt og andre smådyr. I trekktida òg bær.

Hekking 

Hoa legg 5 egg i siste del av mai eller juni. Begge kjønn rugar i 14 dagar. Ungane blir i reiret 11 dagar.

Trekkvanar 
Hausttrekket startar i august, og norske fuglar finn vegen til begge overvintringsområda, både det i søraust og det i sørvest. Nokre fuglar overvintrar i Noreg. Ein del av desse er ungfuglar frå den kontinentale bestanden, som i større grad ikkje trekker, men spreier seg i fleire retningar.
Dei første fuglane flyg frå vinterkvartera i februar/mars, og kjem til Noreg i mai, lengst sør i landet kanskje allereie i april.

Bakgrunnsstoff 
 Norsk ornitologisk forening om munk

Kjelder 
 Olav Hogstad: Norges dyr fuglene 4
 Norsk RingmerkingsAtlas, 2006.

Fuglar i Noreg
Songarfamilien
Eten

Eten (C2H4) eller etylen er ei organisk sambinding av karbon og hydrogen, og det enklaste alkenet. Det er ein fargelaus gass. Dei to karbonatoma er bunde saman med ei dobbeltbinding. Dette gjer eten til eit umetta hydrokarbon. Alle atoma ligg i det same planet. 

Eten kan polymeriserast for å danna polyeten. Dette er ein mykje brukt plast.

Bakgrunnsstoff 

Alken
Monomerar
Generelle anestetika
Positive allosteriske GABAA-reseptormodulatorar
Gasstransmitterar
Plantehormon
Plantevekstregulerande middel
Aldringsrelaterte stoff hjå planter
Bulkkjemikal
Petrokjemikal
Industrigassar
Munk

Ein munk (frå gresk monos, «åleine») er ein mann som har gjeve ein lovnad om å vie livet sitt til religionen sin innanfor spesielle rammer. Det finst munkar innan fleire religionar, men uttrykket vert spesielt mykje brukt i kristendommen og buddhismen.

Ordsoge 
Ordet munk, i den greske forma monakhos, vart opphavleg brukt om kristne eremittar som vigde seg til Gud. Tilsvarande nemning for ei kvinne er nonne.

Levemåte 
Munkar skal gjennom å følgja ulike levereglar prøva å koma nærare det andelege. Dette kan dei gjera gjennom dagleg bøn eller meditasjon, å gjera gudelege gjerningar, eller ved å leva eit enkelt liv der dei til dømes tigg etter den daglege føda eller dyrkar sin eigen mat.

Fleire munkar kan bu saman i eit kloster. Elles kan munkar bu åleine som eremittar, eller vandra langs vegane, gjerne som tiggarmunkar.

Utsjånad 
Ein munk er gjerne kjenneteikna av spesielle klede, ofte av enkelt snitt og i éin fargetone. Buddhistmunkar ber til dømes ofte oransje eller andre raudleg farga klede. Kristne munkar har ofte svarte, grå eller brune plagg. Den typiske mellomalderlege kjortelen til mange katolske munkar blir kalla munkekutte.

Fjerning av noko hår kan òg vera eit symbol på at ein har vald å leva som ein munk. Buddhistiske munkar kan barbera heile hovudet medan ein del katolske munkar har tonsur.

Sjå òg 
 Religiøs orden

Bakgrunnsstoff 

Kristendom
Buddhisme
Hinduisme
Djainisme
Religiøse yrke
Greske ord og uttrykk
Thomas Dybdahl

Thomas Dybdahl () er ein norsk songar og låtskrivar frå Sandnes. Han er vinnar av Spellemannprisen og Alarmprisen.

Dybdahl var gitarist i det jazz- og popinspirerte Stavanger-bandet Quadrophenics. Han fekk mykje merksemd for singeldebuten «Bird» i 2000. EP-en John Wayne i 2001 vart ikkje så populær.

Året etter gav Dybdahl ut sitt første musikkalbum, That Great October Sound. Albumet selde godt, og blei spelt mykje på radio, samstundes som media gav albumet mykje merksemd. Platene Stray Dogs (2003) og One Day You'll Dance For Me, New York City (2004), bygde opp om Dybdahl sin posisjon som ein viktig popmusikar i Noreg.

Thomas Dybdahl er òg vokalist i popgruppa The National Bank, som omfattar medlemer mellom anna frå Jaga Jazzist. The National Bank album- og konsertdebuterte sommaren 2004, og mottok Spellemannprisen for årets pop-album.

Utgjevingar

Musikkalbum 
 ...That Great October Sound (2002) 
 Stray Dogs (2003)
 One Day You'll Dance For Me, New York City (2004)
 October Triology (2006)
 Science (2006)
 Waiting For That One Clear Moment (2010)
 What's Left Is Forever (2013)
 The Great Plains (2017)
 All These Things (2018)
 Fever (2020)

EP-ar og singlar 
 Bird EP (2000)
 John Wayne EP (2001)
 Rain down on me (2003)
 A lovestory (2004)

Deltaking i andre musikkutgjevingar 
 Quadraphonics – Q (1998)
 The National Bank – The National Bank (2004)

Utmerkingar 

 Edvard-prisen 2002 i klassen populærmusikk for songen All's Not Lost frå ...That Great October Sound.
 Spellemannprisen 2002 i klassen popsolist for ...That Great October Sound.
 Alarmprisen 2003 i klassen pop.
 Spellemannprisen 2006 i klassen beste mannlege artist for Science.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad
 Uoffisiell fanside
 Dagbladet, 12.04.2010: Familiens mann.

Norske musikarar
Norske songarar
Folk frå Sandnes
Vinnarar av Spellemannprisen
Vinnarar av Alarmprisen
Atomradius

Atomradius er radien av eit atom. Det er avstanden frå atomkjernen til den ytste stabile elektronorbitalen i eit atom i likevekt. 

Atomradius aukar ettersom ein går nedover i gruppene i periodesystemet sidan atoma får fleire elektronskal. Radien minkar frå venstre mot høgre i periodane i periodesystemet etterkvart som kjernen får høgare ladning.

Sjå òg 
 Ioneradius
 Kovalent radius
 van der Waals radius

Kjemiske eigenskapar
Radius
Hamn

Hamn er eit område ved hav, sjø eller elv. Området tilbyd eit naturleg eller oppbygd vern mot bølger eller tidvatn for skip. Ei hamn er gjerne tilrettelagd med molo eller med bølgjebrytarar. Ei hamn er vanlegvis bygd slik at skip kan plasserast ved ein kai. Slik vert det lettare å frakta varer og passasjerar mellom skip og landjorda. Større hamner ligg gjerne i eller i nærleiken av ein by. Ein slik by vert gjerne kalla ein hamneby.

Verdas største hamner
Dei ti største hamnene, etter handelsvolum i 2003, målt i millionar tonn:
Rotterdam (Nederland) 327,8
Singapore (Singapore) 320,5
Shanghai (Kina) 315,4
Hongkong (Kina) 205,8
Ningbo (Kina) 185,2
Guangzhou (Kina) 171,1
Tianjin (Kina) 161,8
Nagoya (Japan) 153,2
Antwerpen (Belgia) 142,9
Tsingtao (Kina) 140,9

I 2005 var Shanghai verdas største hamn.

Sjå og 
Naturleg hamn

Kjelder

 
Sjøfart
Arbeidsstader
Carl Wilhelm Scheele

Carl Wilhelm Scheele  () var ein svensk kjemikar. Han oppdaga fleire grunnstoff, mellom anna klor, mangan og barium. Han identifiserte òg sambindingar som blåsyre og sitronsyre.

Sjå òg 
 Scheelitt

Bakgrunnsstoff 

Svenske kjemikarar
Tyske kjemikarar
Svenske apotekarar
Folk frå Stralsund
Folk frå Svensk Pommern
Grunnstoffoppdagarar
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Svenske forfattarar frå 1700-talet
Tyske forfattarar frå 1700-talet
Kjemikarar på 1700-talet
Svenske mannlege forfattarar
Tyske mannlege forfattarar
Tyske utvandrarar til Sverige
Døde av forgifting
Furumatriske

Furumatriske (Lactarius deliciosus) er ein soppart som høyrer til riskene. Soppen er raudleg og vert rekna som den mest delikate av matriskene. Saften skiftar ikkje farge før etter ei lang stund. 

Soppen eignar seg godt til steiking.

Bakgrunnsstoff 
 Matriske
 Svensk side om matriske

Kremleordenen
Matsopp
Sopp i Noreg
Glyserol

Glyserol, også kalla glyserin, er ein treverdig alkohol med kjemisk formel CHO. Det vil seia at han inneheld tre hydroksylgrupper. 

Glyserol er ei fargelaus, tjuktflytande væske som mellom anna vert brukt i produksjon av hudkrem og sprengstoff. 

Alkoholen er ein viktig del av feitt.

Bakgrunnsstoff 

Triolar
Triosar
Sukkeralkoholar
Alkoholløysemiddel
Laksantia
Tilsettingsstoff
Bulkkjemikal
Hushaldskjemikal
Kosmetiske kjemikal
International Telecommunication Union

International Telecommunication Union, ITU, dvs. Den internasjonale teleunionen.

ITU er eit SN-organ skipa 17. mai 1865 for global standardisering innan telekommunikasjon med formelt ansvar for å lage verdsstandardar innanfor telekommunikasjonsområdet. ITU arrangerer også dei fireårlige Telecom-messene. 

Organisasjonen hadde per juli 2005 632 medlemmer frå heile verda, og Noreg har vore med sidan starten. Hovudkvarteret held til i Genève i Sveits der også mange av møta vert halden.

ITU er delt i fleire hovuddelar: 
 ITU-T (International Telecommunication Union - Telecommunication Standardisation), 
 ITU-R (International Telecommunicaion Union - Radiocommunication), 
 ITU-D (International Telecommunicaion Union - Telecom Development) og 
 Telecom Exhibitions and Forum (som arrangerer Telecom-messene).

ETSI (Europa) og ANSI (Nord-Amerika) er regionale organisasjonar som samarbeider med ITU, dei fleste store aktørar er medlemmer både i ITU og sin regionale organisasjon.

ITU-T 

ITU-T er den delen av ITU som har ansvaret for standardisering innanfor telekommunikasjonsområdet, og lager og gjev ut fleire seriar med såkalla recommendations (tilrådingar) som i praksis er standardar som skildrar korleis tenester, nett o.a. skal byggast opp. 

Pr. juli 2005 er talet med aktive standardar om lag 2900. Eit eksempel på ein mykje brukt standard er ITU-T Rec. G.711, som beskriver formatet for ein PCM talekanal som vert nytta over hele verda i digitale telefoninett og ISDN. 

Formelt sett er ikkje desse dokumenta standardar som skal følgjast av alle medlemmer, men fordi dei er mykje gjennomarbeidet og utvikla av grupper der medlemmer frå heile verda er med, og sikrar interoperabilitet verda over; er dei fleste av dei i praksis å oppfatte som standardar. Mange av standardane opnar for regionale tilpassingar i regi av dei formelle standardiseringsorganisasjonane som til dømes ETSI og ANSI.

Bidrag til arbeidet, som går føre seg i 13 ulike studiegrupper med ei lang rekkje undergrupper, kjem frå teleoperatørar, utstyrsprodusentar og forskings- og utviklingsmiljø verda over, og kjem også formelt frå dei regionale standardiseringsorganisasjonane. I tillegg mottar gruppene bidrag frå andre store organisasjonar som ikkje har formelt standardiseringsansvar, som f.eks. IETF og IEEE, og det er nært samarbeid med andre globale organisasjonar som ISO og IEC.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «International Telecommunication Union» frå ,  den 18. september 2006.

Bakgrunnsstoff 

Internasjonale organisasjonar
Dei sameinte nasjonane
Skipingar i 1865
Telekomorganisasjonar
Genève
Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen

Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen (IMO) er ein særorganisasjon i Dei sameinte nasjonane som blei oppretta i 1948. Organisasjonen arbeider for å ivareta tryggleik til sjøs og å hindre ureining av det marine miljøet.

Bakgrunnsstoff 
 

Sjøfart
Internasjonale organisasjonar
Dei sameinte nasjonane
Skipingar i 1948
IMO

IMO, Imo eller imo kan visa til:

Organisasjonar 
 Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen, ein særorganisasjon i Dei sameinte nasjonane som regulerer sjøfart
 IMO-nummer, eit unikt identifikasjonsnummer for skip og skipsreiarar utskriven av Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen
 Den internasjonale meteororganisasjonen, ein ideell organisasjon som driv meteorarbeid
 Den internasjonale meteorologiorganisasjonen, ein tidlegare meteorologisk institusjon (forgjengar til Verdsmeteorologiorganisasjonen)
 Det meteorologiske instituttet på Island (eng. Icelandic Meteorological Office), den nasjonale vêrtenesta på Island

Anna 
 Den internasjonale matematikkolympiaden, ein årleg matematikkonkurranse
 Imofossen, ein foss i Nordreisa kommune i Troms
 Imo, ein delstat søraust i Nigeria
 IMO eller imo, forkorting på engelsk for «in my opinion» (internettslang)
Musikaren Mads Eriksen

Artikkelen handlar om gitaristen Mads Eriksen, for teikneserieskaperen med same namn, sjå Mads Eriksen.

Mads Eriksen () er en norsk gitarist og musikar frå Bergen. Han har gjeve ut musikkalbum på eigenhand sidan 1990. Før det hadde han spela i ymse lokale musikkgrupper, og gjeve ut plate med gruppa Sharks & Whales, Reaped by Man, i 1988. Han har i tida etter gjeve ut 8 album, det siste i 2004, saman med tidlegare Manfred Mann’s Earth Band-gitarist og vokalist Chris Thompson. Mads Eriksen har òg spela saman med Bergen Filharmoniske Orkester, og ymse andre klassiske orkester.

Utgjevingar 
 Travelin (med Hungry John i "Mad & Hungry") 2007
 Rediscovery (med Chris Thompson) 2004
 Redhanded 2001
 Suburban Cowboy 1997
 The Plough Boy 1996
 M.E. 1994
 Intermission Troldhaugen 1993
 Storyteller 1991
 Journey 1990

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Mads Eriksen på mic.no (teksten kjem frå Norsk pop- og rockleksikon)

Eriksen, Mads
Eriksen, Mads
Eriksen, Mads
Espevær

Espevær er eit fiskevær i Bømlo herad, på ei øy på om lag 1 km² lengst i vest ute mot havet og Nordsjøen, sør for Hespriholmen. Espevær har gardsnummer 46 i Bømlo kommune.

Espevær vart bygt opp på grunnlag av det rike sildefisket som gjekk føre seg i 1850-åra. Difor vart det fiskarane, skipperane og handelsmennene som prega kulturen i det som med tida vart eit velorganisert lokalsamfunn med gode kontaktar både sørover til Haugesund og over til Dei britiske øyane.

I 1753 vart det fastsett forbod mot at fersk vårsild vart ført lenger enn seks mil frå fangsfeltet, og all silda måtte då saltast i nærleiken av fiskeplassane. Frå ikring 1870 vart det slutt på innsig av vårsild til dette kystområdet, men silda kom att i åra 1808-1810, og kom årvisst i store stimar fram til 1870. Espevær og Bømlalandet elles, låg midt i innsiget av gytemoden sild, og mange av dei fleire tusen mann frå heile Vestlandet som då kom for å take del i fisket, var innljoserte på Espevær. Fiskarane leverte fangsta rett inn på dei store saltebuene, som det vart bygde tretti av i Espevær i åra mellom 1820 og 1860, og med kjøpmenn i Bergen og Stavanger som eigarar av dei fleste. I kvar saltebu kunne det vere tjue til tretti ganejenter, og det var sjauarar, og ikkje minst viktig, bøkkarar som lagde sildetønner i store mengder. Den eldste handelsstaden låg ved Biekronå.

Namnet Espevær kjem av norrønt espi, ospeskog, og vær, fiskevær .

Espeværringen
Espevær er i somme krinsar kjend for Espeværringen, eit såkalla mystisk merkje på ein bakke, som har vore kalla ein UFO-ring. Denne ovale sirkelen i graset er 26 meter lang, fjorten meter brei og 63 meter i omkrins. Ringen vart fyrst oppdaga 7. oktober 1975.

Fotnotar

Øyar i Bømlo
Gardar på Bømlo
Fiskevær i Vestland
Trollkrem

Trollkrem er ein dessert som er laga av tyttebær, sukker og eggekviter. Enkelte brukar også noko vaniljesukker. Desserten vert av og til servert med vaniljesaus. Trollkrem er mest vanleg på hausten og vinteren.

Bakgrunnsstoff 
 «Å fange luft med egg - Om trollkrem, skum og proteiner» ved naturfag.no
 «Trollkrem». Oppskrift ved frukt.no

Krem
Analog signalhandsaming

Analog signalhandsaming er arbeid med signal som har både kontinuerleg variabel amplitude og kontinuerleg tidsakse. Som døme på slike signal kan ein nemna elektriske signal (spenning eller straum) frå ymse typar sensorar, som mikrofonar, akselometre, trykk- og temperatursensorar, osb. Andre døme på analoge signal er utganssignalet frå kurvegeneratorar, forsterkarar, osb.

Innan analog signalhandsaming vert signala handsama med analog elektronikk, tilpasse nivå (amplitude), bandbreidd, SNR, osb. Svært svake signal, frå til dømes sensorar, vert forsterka så tidleg som mogleg i signalkjeda og handsama vidare på signalnivå. Kva som vert rekna som signalnivå kan variera noko, alt etter kva slage krinsar ein nyttar for signalhadssaminga. Ofte vert operasjonsforsterkarar nytta og da ligg nivået ofte i område 0 til  V. Nyare lågeffektoperasjonsforsterkarar arbeider ofte med spenningar på nokre få volt. Andre døme på analog signalhandsaming er effektforsterkarar, som vert nytta for å driva til dømes høgtalarar, antenner, servomororar, solenoidar, osb. Effektforsterkarar vert som oftast laga med diskrete halvleiarkomponent, i alle høve i utgangstrinnet.

Sjå òg 
 Signalhandsaming
 Digital signalhandsaming
 Operasjonsforsterkar
 Gyrator

Analog signalhandsaming
Signalhandsaming
Analog elektronikk
Moskusurt

Moskusurt (Adoxa moschatellina) er ei plante i moskusurtslekta i moskusurtfamilien. Ho er ei sped, liten blomsterplante. Sjølve planta har ei svak, litt parfymert lukt medan blomstrane luktar litt rote. Desse er gulgrøne, sit i eit aks og inneheld nektar. Akset har ein toppblomster og oftast fire krosstelde blomstrar. Moskusurt vert pollinert av insekt, ofte fluger. Veksten spreier seg òg vegetativt. Fruktene er ripsstore, kvitaktige steinfrukter. 

Moskusurt er knytt til halvskygga veksestader med fuktig til våt, næringsrik gjerne moldrik jord, som han finn i lauvskog og kratt med kraftig skogbotnflora.

Utbreiing 
Arten har si naturlege utbreiing i Nord-Afrika, Kaukasus, Sentral-Asia, Aust-Asia, Sibir, Nord-Amerika og Europa. 
I Noreg er han utbreidd på Austlandet og Sørlandet. Han finst i nokre av dei inste fjordarmane på Vestlandet og i Aust-Finnmark. 
I Danmark er moskusurt vanleg på Øerne og på Østjylland, men sjeldnare i resten av Jylland.

Kjelder 
 Den virtuelle floran
 Leif Ryvarden: Norges planter. Cappelen, 1994.

Bakgrunnsstoff 

 
 
 
 
 Flora Danica

Viltveksande plantar i Noreg