alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
David Kershenbaum

David Kershenbaum er ein USA-amerikansk plateprodusent og entreprenør. Han har arbeidd med mange artistar, som Duran Duran, Tracy Chapman, Joe Jackson, Laura Branigan, Bryan Adams, Supertramp, Cat Stevens, Elkie Brooks og Tori Amos. Som produsent har han fått 75 internasjonale gull- og platinaplater.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Kershenbaum» frå ,  den 23. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske plateprodusentar
Folk frå Springfield i Missouri
NM i symjing 1984

Noregsmeisterskapen i symjing 1984 vart avvikla på Hamar i dagane frå 12. til 15. juli 1984. Meisterskapen omfatta 24 individuelle tevlingar og fire stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.

Menn

100 m fri

200 m fri

400 m fri

1500 m fri

100 m rygg

200 m rygg

100 m bryst

200 m bryst

100 m butterfly

200 m butterfly

200 m medley

400 m medley

Kvinner

100 m fri

200 m fri

400 m fri

800 m fri

100 m rygg

200 m rygg

100 m bryst

200 m bryst

100 m butterfly

200 m butterfly

200 m medley

400 m medley

Kjelder
Sportsboken 84-85. Sportsboken As. Stavanger 1984.

Noregsmeisterskap i 1984
Noregsmeisterskap i symjing
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Hamar
Gulf Winds

Gulf Winds var eit studioalbum frå 1976 av Joan Baez og det siste albumet hennar med nye songar for A&M. Baez skreiv i sjølvbiografien And a Voice to Sing With at dei fleste songane vart skrivne medan ho var på turné med Rolling Thunder Revue med Bob Dylan. «O Brother!» var ein svarsong til Dylan-songen «Oh Sister». På tittelsporet, ein ti minuttar sjølvbiografisk song om barndommen hennar, akkompagnerer Baez seg sjølv på akustisk gitar, som minna om dei tidlegaste viseinnspelingane hennar. Resten av songane har ein softrockstil som var vanleg på midten av 70-talet. 

Gulf Winds er det einaste Baez-albumet utan coverlåtar og alle songane var skrivne av Baez sjølv.

Innhald

Medverkande
Joan Baez – vokal, gitar, piano
Donald «Duck» Dunn – bass
Jim Gordon – trommer
Ray Kelly – cello
Jesse Ehrlich – cello
Larry Knechtel – piano
Dean Parks – gitar
Sid Sharp – fiolin
Malcolm Cecil – synthesizer

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf Winds» frå ,  den 23. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
Joan Baez-album
A&M Records-album
Album produserte av David Kershenbaum
Blowin' Away

Blowin' Away var eit studioalbum frå 1977 av Joan Baez. Det var det første albumet hennar etter ho gjekk frå A&M Records til Portrait Records (ein då ny etikett under CBS Records).  

Albumet var meir mot mainstream pop enn noko anna album Baez hadde spelt fram til då, men mange kritikarar meinte at ho verka ukomfortabel med den «nye stilen» sin. Blant songane ho spelte inn var Rod Stewart-hitten «Sailing» og standardlåten «Cry Me a River», i tillegg til fleire av Baez sine eigne songar. Den spottande «Time Rag» fortel soga om eit avbrote forsøk på eit intervju med Time. 

Baez skreiv «Altar Boy and the Thief» som ei hyllest til den homofile fansen hennar.

Innhald

Medverkande

 Joan Baez – gitar, vokal
 Bernard Gelb – leiande produsent
 David Kershenbaum – produsent
 Wilton Felder
 Larry Knechtel - klaverinstrument
 David Mansfield - gitar
 Joe Sample
 Tom Scott - blåseinstrument

Kjelder
 Baez, Joan. 1987. And a Voice to Sing With: A Memoir. Century Hutchinson, London. 

Musikkalbum frå 1977
Joan Baez-album
Portrait Records-album
Album produserte av David Kershenbaum
NM i alpine greiner 1984

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1984 vart avvikla 2.–5. februar 1984 i Hemsedal og i Oslo. Utforrenna fann stad i Hemsedal i Buskerud, medan slalåm- og storslalåm-tevlingane vart arrangert i Sørkedalen i Oslo.

Menn

Slalåm 

Dato: 5. februar
Stad: Oslo

Storslalåm 

Dato: 4. februar
Stad: Oslo

Utfor 

Dato: 2. februar
Stad: Hemsedal

Kombinasjon

Kvinner

Slalåm 

Dato: 5. februar
Stad: Oslo

Storslalåm 

Dato: 4. februar
Stad: Oslo

Utfor 

Dato: 2. februar
Stad: Hemsedal

Kombinasjon

Kjelder
Sportsboken 84-85. Sportsboken As. Stavanger 1984.

Noregsmeisterskap i 1984
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Viken
Idrettstilskipingar i Oslo
Mninga

Mninga er eit administrativt område i Mufindi distrikt i Iringa-regionen i Tanzania.
Etter folketellinga i 2012 hadde området 14 799 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mninga» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Tanzania
Viadukt

Viadukt (frå latin via, 'veg' og ducere, 'å føra') er ei bru over ein veg, dal, jernbanelinje eller anna hindring. Dei liknar gjerne klassiske romerske akveduktar i utforming, med fleire støttande bogar under som har lik avstand mellom seg.

Viaduktar over større elver eller fjordar vert kalla bruer. Romarane i antikken nytta ikkje nemninga viadukt. Det er ei moderne avleiing frå ein analogi med akvedukt. Namnet viadukt vert sjeldnare brukt om slike konstruksjonar i Noreg, medan det er vanleg sørover i Europa.

Sjå òg 
 Viaduc de Millau

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Viadukt» frå ,  den 24. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 
Bruer etter type
Portal

Ein portal (frå mellomalderlatin  portale, 'byport, forhall', av latin porta, 'dør, port') er ein forseggjort eller framståande og rikt utsmykka inngang til ein monumental bygning som ei kyrkje, tempel, rådhus eller slott. Han kan også vera ein frittståande æresport.

Portalar kan ha dører, portar eller fallgitter i opninga for å kontrollera tilkome eller utgang. Overflata rundt opninga kan vera enkelt utforma eller dekorert med utsmykning. Særleg i renessansen og barokken kunne slike portalar vera rikt utsmykka. Nemninga i seg sjølv indikerer eit byggverk som ber noko over seg, til dømes ein arkivolt og/eller eit tak. Portalar er ofte, men ikkje alltid, utforma med dekor, til dømes skulpturelle innslag. Spesielt var dette vanleg i romansk arkitektur, gotikk og i stavkyrkjer. Moderne portalar kan ha til dømes ha postmodernisme dekor. 

Døme på opne portalar (portalar utan dører) i arkitekturen er portalar inn mot gamle opne stadionanlegg og liknande byggverk. Døme på lukka portalar er portalar i kyrkjebygg, kjøpesenter og anna.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på Portal frå Wikipedia på bokmål, utgåva frå 5. januar 2018

Bygningsdetaljar
Kyrkjearkitektur
Latinske ord og uttrykk
Tengiz Sulakvelidze

Tengis Sulakvelidze () er ein georgisk tidlegare fotballspelar som spelte 55 landskampar for Sovjetunionen og vann cupvinnarcupen 1981 med Dinamo Tbilisi. Han var høgreback.

Karriere

Klubbspel
Sulakvelidze var 1974-78 aktiv i Torpedo Kutaissi. I 1978 flytta han over til Dinamo Tbilisi. Året etter avgjorde han den sovjetiske cupfinalen mot Dynamo Moskva, då han som Dinamo sin sjuande eksekutør sette si straffe i mål. Same året vann Dinamo Tbilisi dobbeltsiger då laget også gjekk til topps i seriemeisterskapen i Sovjetunionen. Våren 1981 slo  Dinamo ut West Ham United og der etter Feyenoord på sin veg til finalen i cupvinnarcupen. Den 13. mai 1981 sikra Tbilisi-laget seg turneringspokalen med 2-1 over Carl Zeiss Jena framfor 4 750 tilskodar på Rheinstadon i Düsseldorf. Sulakvelidze la eigenleg opp i 1988, men spelte i 1989 14 kampar for det svenske nivå 2-laget IFK Holmsund.

Landslagsspel
Våren 1980 fekk Sulakvelidze sin debut på det sovjetiske landslaget. Same sommaren var han med då Sovjetunionen vann bronsemedaljen i OL-turneringa. Sidan deltok han i 1982 ved verdsmeisterskapen i Spania, der det sovjetiske laget tok seg til mellomspelet. Sulakvelidze skåra to landslagsmål, det siste då han i september 1986 fastsette sluttresultatet til 1-1 i EM-kvalifiseringskampen mot Island i Reykjavik. I juni 1988 deltok han i dei to fyrste kampane til Sovjetunionen under europameisterskapen. Han vart så vraka og fekk såleis ikkje spele EM-finalen mot Nederland, ein kamp som enda med tap 0-2. Etter 55 kampar var Sulakvelidze ferdigspelt på landslaget.

Merittar
EM-sølv: 1988 med Sovjetunionen
OL-bronse: 1980 med Sovjetunionen
Vinnar av cupvinnarcupen: 1981 med Dinamo Tbilisi
Sovjetisk seriemeister: 1979 med Dinamo Tbilisi
Sovjetisk cupmeister: 1979 med Dinamo Tbilisi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tengiz Sulakvelidze» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 
eu-football

Georgiske fotballspelarar
Dinamo Tbilisi-spelarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-EM 1988
Simon Kapwepwe internasjonale lufthamn

Ndola internasjonale lufthamn  (Simon Mwansa Kapwepwe International Airport) (IATA: NLA, ICAO: FLSK) er ein flyplass i Koparbeltet i det nordlege Zambia, i Ndola, nær grensa til Kongo. Den vart offisielt kalla Ndola Airport før den i 2011 fekk nytt namn etter Simon Kapwepwe, den tidlegare  visepresidenten i landet.

Flyplassen ligg om lag 272 km nord for Lusaka internasjonale lufthamn, Zambias største lufthamn, og 1 270 moh. Den har to parallelle betong-rullebaner, ein på 1 219 m. og den andre på 2 514 m. Plassen betener òg andre byar i Koparbeltet, både innanlandske og internasjonale med både passasjerar og frakt.

Ulukker og hendingar

Ulukker 
Midnatt 17. -18. september 1961 havarerte Transair Swedens DC-6B  i eit skogholt få mil nord for  flyplassen Alle ombord, ei besetning på fem, alle frå Malmö, og elleve passasjerar omkom. Ulukkeårsaka vart aldri fastlslått, og det er bltt spekulert i om flyet var vorte beskutt av opprørssoldatar i Kongo, eller om det vart plassert sprengstoff om bord medan flyet stod på bakken i Léopoldville.

 Aviation Safety Networks database

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Simon Kapwepwe internasjonale lufthavn» frå ,  den 24. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Accident history for NLA hos Aviation Safety Network
 Airport information for FLND hos Great Circle Mapper.
 Current weather for FLSK hos National Oceanic and Atmospheric Administration
Flyulukker
Zambia
Interregnum

Interregnum (latin for 'mellomregjering') er tidsrommet mellom eit statsoverhovud går av eller døyr og ein etterfølgjar tek over.

Kjelder

Monarki
Latinske ord og uttrykk
BMP-1

BMP-1 (russisk:Боевая Машина Пехоты-1 - Боевая Машина Пехоты-1) er ei sovjetisk stormpanservogn. Den vart først introdusert tidleg i 1960-åra, og produsert av Kurganmasjzavod. Den vart erstatta i 1980-åra med ein oppgradert versjon BMP-2.

Då BMP-1 vart oppdaga av vestlege militære i november 1967 var den verda si første stormpanservogn. Det skråstilte panseret kunne motstå 12,7 mm ammunisjon frå tunge mitraljøser. Med den glattbora kanona og AT-3 Sagger-raketten var ein alvorleg trussel mot NATO sine pansra personellkøyretøy og stridsvogner.

Variantar 

 BMP-1
 Originalversjonen med 73 mm glattbora kanon
 BRM-1 eller BMP-R
 Oppklaringsversjon med bakkeradar
 BRM-1K
 Kommandovogn for oppklaringsstyrkar
 BMP KShM
 Kommandovogn
 BMP-1P
 Panserjager med AT-4 Spigot missil
 BMP-1PK
 Kommandovogn-variant av BMP-1P

Referansar

Stormpanservogner
T-90

T-90 er ei russisk stridsvogn med 125 mm kanon. Ho er ei vidareutvikling av T-72, og er i teneste hjå den russiske og indiske hæren.

Historie og utvikling 
T-90 med ein 840 hk motor kom i produksjon i 1993, basert på ein prototyp kalla T-72BU.  Vogna vart utvikla ved utviklingsbyrået Kartsev-Venediktov ved fabrikken Uralvagonzavod i Nizjnij Tagil.  Før midten av 1996 hadde 107 vogner kome i teneste hjå russiske styrkar i Austre militærdistrikt.

I 1999 kom ein ny modell av T-90, kalla Objekt 187 i utviklingsfasen.  Denne hadde sveist tårn i motsetnad til originalen sitt støypte.  Modellen fekk namnet Vladimir etter sjefsutviklaren Vladimir Potkin, som gjekk bort i 1999.

T-90S er i teneste hjå den indiske hæren, og ein indiskprodusert variant som vert kalla T-90S Bhishma er under produksjon. Dei første indiske vognene var 310 vogner dei kjøpte frå Russland i 2001, der 120 var komplette, 90 delvis montert og 100 i delar.  Under valet av T-90 vart det lagt vekt på at India allereie var brukar av T-72, og detta gjorde opplæring og vedlikehald enklare.  India valde T-90 etter at produksjonen av indiske Arjun-stridsvogner hadde vorte forseinka.

Variantar 

 T-90
 Den opphavlege modellen.
 T-90S
 Seinare modell med sveist tårn.  Kalla T-90 Vladimir eller T-90C.
 T-90S Bhishma
 T-90S i indisk teneste.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «T-90» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Stridsvogner
Russisk militærutstyr
Indisk militærutstyr
Fromasj

Fromasj er ein dessert laga av halvpiska krem, gelatin, eventuelt eggedosis og ei smakstilsetjing som sjokolade, frukt eller bær. Fromasj har ein lett, delikat og kremaktig konsistens, og kan kvelvast på eit serveringsfat.

Henriette Schønberg Erken omtalte fromasj og den nærskylde bavaroisen (som ein lagar med eggekrem i staden for eggedosis) som to forskjellige dessertar, medan amerikanske Julia Child bruker omgrepa om kvarandre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fromasj» frå ,  den 24. oktober 2018.

Litteratur 

Dessertar
Teknisk Ukeblad

Teknisk Ukeblad () er eit norsk tidsskrift om teknologi som blir gjeve ut av Teknisk Ukeblad Media.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Teknisk Ukeblad» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Skipingar i 1854
Norske tidsskrift
Populærvitskaplege tidsskrift
Norskspråklege tidsskrift
Bouillabaisse

Bouillabaisse er ei sørfransk fiskesuppe som opphavleg stammar frå området omkring Marseille i Provence. Ein kan laga henne med ulike typar fisk, skaldyr, kvitvin, lauk, tomat, fennikel, olivenolje, appelsinskal, safran og krydderurter.

Ordet «bouillabaisse» er sett saman av fransk bouillir, 'koka' og abaisser, 'senka'. Den provençalske forma av ordet er bolhabaissa. Namnet viser til at ein først kokar opp suppa og sidan let henne småkoka.

Ein tradisjonell bouillabaisse skal innehalda minst tre ulike fiskeslag. Den klassiske oppskrifta inneheld raud skorpionfisk, havål og knurr.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bouillabaisse» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 
Denne artikkelen bygger på «Bouillabaisse» frå , og «Bouillabaisse» frå  den 20. november 2018.

Bakgrunnsstoff
Bouillabaisse-oppskrift ved Trines matblogg

Fiskeretter
Supper
Fransk mat
Provence
Janssons fristelse

Janssons fristelse (svensk Janssons frestelse) er ein klassisk svensk grateng som består av poteter, lauk og brisling. 

Namnet på retten kan anten stamma frå operasongaren Per Adolf «Pelle» Janzon (1844–1889),
eller stumfilmen Janssons frestelse frå 1928, som inspirerte Elvira Stigmark (1886–1953) til å laga retten.

Tillaging 
For å laga retten skjer eller hakkar ein potet, lauk og brisling i små bitar eller tynne skiver. Dette blir så lagt i ei steikeform og fløyte helt over. På toppen har ein strøkavring. 
Retten kan typisk etast som nattmat, men passar også til julebord, påske- eller midsommarfeiring.

Det finst ulike variantar av retten. Utan brisling blir retten meir som ein potetgrateng, men med ein særskild kryddersmak. Typiske «Janssons-krydder» er sennep, laurbær, pepar, kryddernellik og ingefær.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Janssons frestelse» frå ,  den 24. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff
Oppskrift på Janssons frestelse i svenske Wikibooks

Fiskeretter
Julemat
Potetretter
Svensk mat
Biff à la Lindström

Biff à la Lindström er ein kjøttdeigbiff laga av kjøttdeig, lauk, eggeplomme, fløyte, kokt potet, raudbete og kapers. Retten blir rekna som ein klassikar innan svensk matlaging.

Opphav 
Ifølgje den vanlegaste soga om opphavet til retten og namnet skal han ha blitt til då svenske løytnant Henrik Lindström vitja Hotel Witt i Kalmar i 1862.
Lindström hadde vokse opp i Sankt Petersburg, og kjende til ein russisk rett han ville at vennene hans skulle smaka. Han fekk tak i dei rette ingrediensane og gav instruksar for korleis dei skulle lagast til. Sidan har hotellet fortsett å servera biff på Lindström-vis eller på kulinarisk fransk «biff à la Lindström».

Ei anna soge om opphavet til retten vister til kafeen Tysta Mari frå krysset mellom Drottninggatan og Jakobsgatan i Stockholm. Kafeen blei driven av Maria Christina Lindström, som skipa han i 1834.

Endå ein annan Lindström som er blitt kopla til retten er den norske polarkokken Adolf Henrik Lindstrøm, som var med både på Fridtjof Nansen og Roald Amundsen sine fartøy og ekspedisjonar til Sørpolen og gjennom Nordvestpassasjen. Han var også kokk for den norske forretningsmannen Jonas Lied som reiste i Sibir. Lied skreiv at kokken laga biff à la Lindstrøm av bjørnekjøtt. Han skal også ha laga ein rett meir lik den svenske biff à la Lindström, av hakka oksekjøtt med raudbeter, som han skal ha fått oppskrift på frå ei svensk husstellærarinne.

Sjå òg 

 Kjøttkake
 Hakkebøf

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biff à la Lindström» frå ,  den 24. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Oppskrift ved klikk.no
Oppskrift ved nrk.no
Oppskrift ved rema.no 

Eponym
Storferetter
Svensk mat
Kapers

Kapers  (Capparis spinosa) er ein toårig busk med avrunda, ganske tjukke blad og store bleikrosa blomar. Busken er viltveksende i landa omkring Middelhavet, der han trivst på murar og i kystnære urar. Planta er mest kjend for knoppar og frukter ein kan eta.

Kapers kan òg visa til dei sylta blomsterknoppane frå kapersbusken. Dei uopna knoppane vert lagde i ein lake av vineddik og vert brukt som smakstilsetting i mange matretter og til smørbrød. Det er dei minste knoppane som har den mest utprega delikate smaken.

I 2005 var Marokko, Spania og Frankrike dei tre største eksportlanda for kapers.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på Kapers frå ,  utgåva frå 28. juli 2017

Bakgrunnsstoff 
Meir om kapers ved coop.no

Brassicales
Krydder
«Gjøa»

«Gjøa» var det første fartøyet som segla gjennom Nordvestpassasjen. Med eit mannskap på seks, under leiing av Roald Amundsen, nådde skuta Stillehavet i 1906 etter ei ferd på over tre år.

Den 70 fot store jakta vart bygd i 1872 i Jørafjero i Rosendal av Knut Johannesson Skaale (Jøra-Knuten). Ho vart dei første 28 åra brukt i fiskeri, før Amundsen kjøpte henne i 1901 for bruk i arktiske ekspedisjonar. Dei siste 18 åra før Amundsen kjøpte henne tilhøyrde «Gjøa»  ishavskipperen Hans Christian Johannesen.

Mannskapet på ekspedisjonen var i tillegg til Amundsen Helmer Hanssen, Anton Lund, Godfred Hansen, Peder Ristvedt, Gustav Juel Wiik og kokken Henrik Lindstrøm, som seinare følgde Amundsen på alle ekspedisjonane hans bortsett frå ein.

«Gjøa» segla ut frå Oslo 16. juni 1903, og etter å ha segla mellom Fastlands-Canada og sørspissen av Victoria Island (Kitlineq) nådde «Gjøa» Nome i Alaska den 31. august 1906. Ho segla så vidare til San Francisco, der ho fekk ein storslagen velkomst 19. oktober.

Under ekspedisjonen utførte mannskapet blant anna fleire målingar for å avgjere posisjonen til den magnetiske nordpolen.

Skipet vart seinare kjøpt av eit norsk-amerikansk samfunn og donert til San Francisco by i 1909. Der vart det stilt ut i Golden Gate Park. I 1972 vart «Gjøa» henta tilbake til Noreg og er i dag plassert i eit eige bygg på Frammuseet på Bygdøy.

Biletgalleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på ««Gjøa»» frå ,  den 24. oktober 2018.  
Leo Oterhals: Havdrønn : om berømte båter og stolte båteiere. Utgitt 2006 av AS Lagunen ISBN 82-90757-23-9

Referansar 

1872 i Noreg
Museumsskip
Norsk polarhistorie
Norske polarskuter
Polarforsking
Skip bygde i Noreg
Skip frå 1872
Skip sluttsegla 1909
Golden Gate Park

Golden Gate Park er den største byparken i San Francisco i California i USA. Med dei 4,1 km² (parken er 5 km lang og 800 meter brei) er den større enn Central Park i New York. Parken vart planlagd av Frederick Law Olmsted og hans assistent John McLaren  i 1860-åra på land som da vart vurdert som ueigna for busetnad, og anlagt i 1870-åra under William Hammond Halls leiing. Parken har ikkje berre stort landareal med planter og trær, men òg mange bygningar. Jordskjelvet i San Francisco i 1906 gjorde liten skade.

Det inngjekk betydeleg landskapsarkitektur i parken, som kunstige vannløp, ein foss og innsjøar, slik at det vart til eit avvekslende og troverdig naturleg anlegg.  I 1875 vart det planta 60 000 tre i parken (for det meiste eukalyptus, montereyfuru og montereysypress) for å stabilisera terrenget. Seinare er ytterlegare omtrent like mange tre tilkome. To vindmøller av hollandsk inspirasjon kom på plass i 1903 heilt vest i parken, for å pumpa vatn opp i parken.

Parken inneheld fleire av San Franciscos severdigheiter, blant anna De Young-museet, California Academy of Science og Conservatory of Flowers. Her er òg USAs eldste japanske tehage, Japanese Tea Garden. Makato Hagiwara, ein japansk anleggsgartner, som i 1895 anla og forvalta så tehagen med dens bonsaitrær, dens tehus og alt det øvrige fram til 1942, reknast som utviklaren av dei såkalla Fortune cookies. Anlegget har den såkalte Drum Bridge og seinare kom ei pagode og zen-hage til.

Ei rekkje statuar av historiske skikkelsar er spreidd rundt om i parken, av Francis Scott Key, Robert Emmet, Robert Burns, dobbelmonumentet til Johann Goethe og Friedrich Schiller, General Pershing, Beethoven, Giuseppe Verdi, president Garfield og Thomas Starr King. Bronsestatuen av Don Quixote og hans følgjeven, Sancho Panza, knelande føran deres skapar, Cervantes, kombinerer fiktive skikkelsar med ein historisk forfattar.

Fotogalleri 
<div style="text-align:center;"></gallery></div>Polaskuta «Gjøa»  lå tidledere på parken, men ho vart flyt til Noreg i 1972

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Golden Gate Park» frå ,  den 25. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Golden Gate Park
 San Francisco Recreation & Parks Department
 San Francisco Parks  Alliance

Litteratur 

 Elizabeth May McClintock og Richard G. Turner: The Trees of Golden Gate Park and San Francisco, Heyday,‎ 2001, 244 s. ISBN 9781890771287.
 Terence G. Young: Building San Francisco's Parks, 1850-1930:, Johns Hopkins University Press,‎ 2004, 260 s. ISBN 9780801874321.

Parkar i USA
NM i alpine greiner 1990

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1990 vart avvikla i tida frå 17. til 25. februar 1990. Meisterskapen var delt mellom Varingskollen skisenter i Hakadal i Akershus, og Hafjell alpinsenter i Øyer kommune i Oppland.

Menn

Slalåm 

Dato: 18. februar
Stad: Hakadal

Storslalåm 

Dato: 17. februar
Stad: Hakadal

Super-g (Vidlåm)

Dato: 25. februar
Stad: Øyer

Utfor 

Dato: 23. februar
Stad: Øyer

Kvinner

Slalåm 

Dato: 18. februar
Stad: Hakadal

Storslalåm 

Dato: 17. februar
Stad: Hakadal

Super-g (Vidlåm) 

Dato: 25. februar
Stad: Øyer

Utfor 

Dato: 23. februar
Stad: Øyer

Kjelder
Sportsboken 90-91. Sportsboken As/VG. 1990.

Noregsmeisterskap i 1990
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Viken
Idrettstilskipingar i Innlandet
Nittedal kommune
Idrett i Øyer
Hakadal

Hakadal er eit dalføre og sokn i norddelen av  Nittedal kommune i Akershus fylke.

Kjelder
Hakadal i Store norske leksikon

Nittedal kommune
9M113 Konkurs

9M113 Konkurs (russisk 9М113 Конкурс, NATO-rapporteringsnamn: AT-5 Spandrel) er eit sovjetisk panservernmissil som vart utvikla som eit tyngre komplement til 9M111 Fagot. Det kan avfyrast frå same lavett (9P135) som Fagot, og vert mykje brukt på BMP-2

Versjonar
9M113 Konkurs (AT-5a) 
9M113M Konkurs-M (AT-5b) med tandemladning.

Kjelder
AT-5 SPANDREL Anti-Tank Guided Missile Federation of American Scientists
AT-5 / 9M113 SACLOS Wire-Guided Anti-Tank Missile Military Factory
9M113 Konkurs (AT-5 Spandrel) wire guided anti tank missile British Ordnance Collectors Network

Sovjetisk militærutstyr
Panservernmissil