alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Una Peaks

Una Peaks, òg kalla Cape Renard Tower, er to bratte klipper av basalt, som begge er dekte av is på toppen, ved det nordlege innløpet til Lemaire Channel på Den antarktiske halvøya. Den høgaste toppen er 747 moh, og dei vart på folkemunne kalla «Una's Tits» («Puppene til Una»). Det offisielle namnet Una Peaks vart først godkjend i 2008. Fjella vart avbilda på eit frimerke frå Britisk Antarktis utan at namnet stod der. 

Una var ei kvinne som budde i Stanley på Falklandsøyane og som arbeidde for det som no er British Antarctic Survey. Det høgaste tårnet har berre vorte klatra ein gong, av eit tysk lag i 1999.

Sjå òg
Lemaire Channel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Una's Tits» frå ,  den 5. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lonely Planet, Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, p. 305
 Antarctica. Sydney: Reader's Digest i 1985, pp. 126–127.
 U.S. National Science Foundation, Geographic Names of Antarctica, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980.

Bakgrunnsstoff

Bilete

Klippeformasjonar i Graham Land
Verge Rocks

Verge Rocks er ei to skjer som ligg 3,5 km nord for Chavez Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Dei vart kartlagte av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi skjera ligg langs breidda (verge er «kant» på engelsk) av Grandidier Channel.

Kjelder

Klippeformasjonar i Graham Land
Graham Coast
Warden Rock

Warden Rock er ein holme som ligg 3,5 km nordvest for Guardian Rock på nordsida av Bigourdanfjorden i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1946–57 og fekk dette namnet i samband med plasseringa nær Guardian Rock.

Kjelder

Klippeformasjonar i Graham Land
Fallières Coast
Whit Rock

Whit Rock er eit skjer mellom Trump og Saffery Island utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart først vist på argentinske kart frå 1957, men vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi det var lite. Whit tyder den minste delen eller partikkelen på engelsk.

Kjelder

Klippeformasjonar i Graham Land
Graham Coast
Wolseley Buttress

Wolseley Buttress er ei høg klippe på sørkanten av Detroit Plateau, på vestsida av Albonebreen på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61) og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Wolseley Tool og Motor Car Co som i 1908-10 designa ein eksperimentell motorslede nytta av Robert F. Scott på ekspedisjonen i 1910-13.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Kjelder

Klippeformasjonar i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Workman Rocks

Workman Rocks er ei gruppe skjer i den nordaustlege delen av Darbel Bay like vest for Panther Cliff, utanfor vestkysten av Graham Land. Dei vart fotograferte av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57 og namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Everley J. Workman, ein amerikansk fysikar som undersøkte dei elektriske eigenskapane til is.

Kjelder

Klippeformasjonar i Graham Land
Loubet Coast
Monemvasiá

Monemvasiá (gresk Μονεμβασιά) er ein landsby og ein kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Monemvasiá ligg søraust for Spárti og omfattar halvøya Kapp Maléa mellom Lakoníabukta og Myrtóohavet. I nord grensar Monemvasiá mot perifierieininga Arkadía.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Monemvasiá
 Asopós
 Viés
 Zárakas
 Molái
Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 21 942 innbyggjarar, medan kommunaleininga Monemvasiá hadde 4 041 og landsbyen med same namn 19 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Monemvasia
Monemvasia
Monemvasia
Monemvasia
Tobias Angerer

Tobias Angerer () er ein tysk tidlegare langrennsløpar frå Traunstein i Bayern. Han vann verdscupen i langrenn både i 2006 og 2007. Mellom 2002 og 2011 erobra han fire OL-medaljar og sju VM-medaljar, seks i sølv og fem i bronse, men ingen meistertittel.

Aktiv
Angerer var med på å ta bronse med Tysklands stafettlag i vinter-OL 2002, og sølv med laget som deltok under ski-VM 2005 i Oberstdorf. Under vinterleikane 2006 fekk han ein ny sølvmedalje i 4x10 km stafett, og tok elles bronsemedaljen på 15 km. Året etter vart det også bronse på 15 km, då ski-VM 2007 vart avvikla i Sapporo. Tidlegare i meisterskapen sikra han tysk dobbeltsiger på 30 km, landsmannen Axel Teichmann vart verdsmeister.

Under ski-VM 2009 i Liberec sikra Angerer seg tre medaljar. Saman med nemnde Teichmann tok han sølv i lagsprinten, og dei to gjekk også på Tyskland sitt sølvlag i 4x10 km stafett. Individuelt sikra han seg så ein bronsemedalje på den avsluttande 50-kilometeren. Også frå vinter-OL i 2010 kom Angerer heim med ein medalje. I den fyrste langrennsøvinga tok han OL-sølv, slått klart i spurten av svenske Marcus Hellner. Angerer gjekk så ankeretappen for Tyskland i 4x10 km stafett under ski-VM 2011 i Oslo. I spurten var han nærast sjanselaus då spurtkanonane Petter Northug og Marcus Hellner sette fart på oppløpet og dermed vart det bronsemedalje på Tyskland.

Verdscupen
Angerer vann verdscupen i langrenn i 2006, ein prestasjon han gjentok i den påfylgjande langrenns-sesongen. I januar 2007 vart han den fyrste mannlege vinnaren av Tour de ski. Sitt fyrste verdscuprenn vann han på nyåret i 2004, ein 30 km i Falun. Fram til januar 2009 vann han ytterlegare ti sigrar i verdscuprenn, den siste ein 15 km  i fristil i Rybinsk. I alt har han stått 28 gongar (11-5-12) på pallen etter individuelle tevlingar i verdscupen i langrenn.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske langrennsløparar
Tour de Ski-vinnarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Blackrock Head

Blackrock Head er ei kjenneleg kystklippe aust for Breidhovde, 5,5 km nordvest for Trynet. Han vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations og fekk dette namnet av dei etter den mørke fargen.

Kjelder 

Klippeformasjonar i Kemp Land
East Stack

East Stack er ei kystklippe med ei høgd på 60 moh på austsida av Skotviktangen, 30 km søraust for Edward VIII Bay i Antarktis. Han vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations  og fekk truleg dette namnet av dei etter utsjånaden og plasseringa nær West Stack.

Kjelder 

Klippeformasjonar i Kemp Land
Galtefjellet

Galtefjellet er den søraustlege av to klipper på på sørsida av Purka i Hansenfjella i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeve Galtefjellet av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

Kjelder

Klippeformasjonar i Kemp Land
Melfjellet

Melfjellet er ei markant klippe aust i Hansenfjella, kring 3,5 km søraust for See Nunatak. Han vart kartlagt og namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37.

Kjelder

Klippeformasjonar i Kemp Land
Secluded Rocks

Secluded Rocks er ei låg, hovudsakleg banddelt klippe mellom Mulebreen og Cosgrovebreen, som ligg 11 km sør-sørvest for Kemp Peak i Enderby Land. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1954–66 og fekk dette namnet på grunn av den avsidesliggande plasseringa.

Kjelder

Klippeformasjonar i Kemp Land
West Stack

West Stack er ei kystklippe med ei høgd på 120 m på vestsida av Skotviktangen, 26 km søraust for Edward VIII Bay. Han vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations  og fekk truleg dette namnet av dei på grunn av utsjånaden og plasseringa nær East Stack.

Kjelder

Klippeformasjonar i Kemp Land
Sygna Uldvarefabrik

Sygna Uldvarefabrik A/L var ein tekstilfabrikk ved Henjaelvi på Hermansverk i Leikanger i tidlegare Sogn og Fjordane. Fabrikken vart starta som shoddyfabrikk med namnet Larsen Dampfarveri av Mathias Larsen i 1910. I 1913 tok Arne Johannesen over og skipa aksjelag med namnet Sygna Uldvarefabrik A/L. Det vart reist ein stor fabrikkbygning i sveitserstil, der mykje av materialen kom frå reisinga av Fridtjof-statuen på Vangsnes. Produksjonen var i hovudsak ullgarn, ullteppe og etter kvart bomullsty. Fabrikken gjekk dårleg under krisa på 30-talet, og tilsette vart permitterte og oppsagde. I 1932 organiserte dei seg i Hermansverk Tekstilarbeiderforening.

Framgangstider og nedlegging
Etter krigen gjekk fabrikken bra. Tidleg på 50-talet vart fabrikken utvida med to nye bygningar som inneheldt plys, kamgarnspinneri og vevegarnavdeling. Sygna gjekk inn i Norsk Kamgarn Industri i 1963, og spesialiserte seg deretter på strikkegarn. I 1964 vart det bygt ein ny etasje på spinneriet og investert i ny maskinpark. Fabrikken gjekk konkurs i 1972, men disponent Anders Dancke Sunde fekk Sandnes Kamgarn Spinneri til å ta over. Fabrikken på Sandnes brann ned til grunnen i 1978, og produksjonen på Hermansverk vart nedlagd i 1982 då ny fabrikk på Sandnes stod ferdig.

Smoltanlegg og sanering
I 1984 starta Sygna Aquakultur smoltoppdrett i lokala til Sygna Uldvarefabrik. Anlegget var i drift til 1993, då nytt anlegg i Riverdalen på Hermansverk vart teke i bruk. Dette er framleis i drift av Marine Harvest.

Fabrikkpipa og den gamle trebygningen frå 1913 vart riven vinteren 2001. Plysen og spinneriet frå 50- og 60-talet står framleis, og fram til 2012 vart spinneriet nytta som garasjeanlegg for Leikanger Taxi.

Bakgrunnsstoff 
Sau- og geiteavl i Sogn og Fjordane – NRK fylkesleksikon.
 Om Sygna Ullvarefabrikk i Kulturhistorisk Leksikon (Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane)
Vet du hva dette er? - BYAS/Stavanger Aftenblad

Næringsliv i Sogndal
Føretak skipa i 1910
Nedleggingar i 1972
Nedleggingar i 1982
Leikanger
Tidlegare norske tekstilverksemder
Hermansverk Tekstilarbeiderforening

Hermansverk Tekstilarbeiderforening var eit lokallag av Norsk Tekstilarbeiderforbund som organiserte tilsette i tekstilindustrien på Hermansverk i Leikanger, Sogn og Fjordane. Foreininga vart skipa 19. august 1932 som ein protest på urettvise permitteringar og oppseiingar av dei tilsette ved Sygna Uldvarefabrik under den økonomiske krisa. Det fyrste styret bestod av Olav Lund (formann), Ingeborg Bjørk (viseformann), Anders Nyheim (kasserar), Johannes N. Henjum (sekretær) og Marie Nyheim. 1. april 1982 vart foreininga lagd ned i samband med at ullvarefabrikken vart lagd ned og produksjonen flytt til Sandnes.

Leikanger kommune
Skipingar i 1932
Nedleggingar i 1982
Einar Slyngstad

Einar Slyngstad () var ein norsk journalist. Han arbeidde fleire år i nyhendeavdelinga i NRK fjernsynet og var kjend som programleiar i Dagsrevyen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 «Einar Slyngstad har gått bort» (nrk.no)

Norske journalistar
Folk frå Haram
NRK-journalistar
Ngorongorokrateret

Ngorongoro-krateret (2 200 moh.) er ein kaldera, eit stort vulkankrater, i Tanzania. Det vert òg kalla «verdas åttande under» og trekk til seg titusenar av turistar frå heile verda kvart år. Krateret inngår i Ngorongoro naturvernområde. Det høyrer til ein utdøydd vulkan som vart fylla av smelta lava då vulkanen hadde det siste utbrotet sitt for omkring 2,5 millionar år sidan. Toppen kollapsa og krateret sto tilbake. Sjølve krateret dekker eit areal på ca 264 km² og er omkring 16-20 km breitt og 610-760 meter djupt. 

Det er det største fullstendige og ikkje oversymde vulkankrateret i verda. Kalderaen utgjer 3 % av nasjonalparken som er tilhaldsstad for dei fleste kjende afrikanske pattedyr og grenser direkte mot Serengeti nasjonalpark i nordvest.

I krateret, som yrer av fuglar og krypdyr, lever det ca 25 000 større pattedyr.

Sjå òg 
 Ngorongoro naturvernområde
 Serengeti nasjonalpark

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ngorongoro-kratret» frå ,  den 3. februar 2014.  
 
 Askheim, Svein. (27. januar 2010). Ngorongorokrateret. I Store norske leksikon. Henta 3. februar 2014.

Nasjonalparkar i Tanzania
Vulkanar i Tanzania
Verneområde oppretta i 1959
Arusha-regionen
Kalderaer i Afrika
Nubisk sandstein

Nubisk sandstein er ein sedimentær bergart som ligg på grunnfjellet i austlege delen av Sahara, det nordaustlege Afrika og Arabia. Sedimenta vart avsett frå kambrium- til krittida i hovudsakleg kontinentale avsettingsmiljø. I øvre delar finst marine lag av kalk og kalkhaldig leire.

Kjelder
Askheim, Svein. (2009, 30. april). Nubian Sandstone. I Store norske leksikon. Henta 3. februar 2014 frå http://snl.no/Nubian_sandstone.

Libyisk geologi
Egyptisk geologi
Geologi i Midtausten
Sandstein
Geologiske formasjonar i Afrika
Geologiske formasjonar i Asia
Kvithovudhavørn

Kvithovudhavørn, Haliaeetus leucocephalus,  er ein fugleart i haukefamilien og er ein nordamerikansk slektning av den eurasiske havørna. 

Arten er kjenneteikna på den snøkvite fargen på hovudet, halsen og halen, som står i skarp kontrast til den brunsvarte kroppen. Kvithovudhavørna hekkar oftast nær sjøen, men også ved ferskvatn der det er rikt med fisk. Arten er truga av jakt, som har ført til ein dramatisk nedgang i bestanden. Kvithovudhavørna er nasjonalsymbolet til USA.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Haukefamilien
Fuglar i Canada
Fuglar i USA
Fuglar i Mexico
Fuglar i Belize
Kategori:Fuglar i Saint Pierre og Miquelon]]
Arne Garborgs plass

Arne Garborgs plass er ein plass på Hammersborg i bydel St. Hanshaugen i Oslo. Plassen ligg framfor Oslo brann- og redningsetats hovudbrannstasjon frå 1939, som òg har adresse til plassen som nr 1.

Plassen er oppkalla etter forfattaren Arne Garborg, som i mange år budde i byen og var knytt til den såkalla Kristiania-bohemen. Hans «Kristiania-romanar» står fram som noko av dei mest slitesterke i forfattarskapen.

Opphavleg låg Arne Garborgs plass under open himmel, men vart delvis overbygd med eit tak med to opningar i samband med bygginga av Y-blokka i regjeringskvartalet, ei kontorblokk med stjerneforma grunnplan som vart bygd attmed plassen og med ein fløy over han. Taket danner ein open plass framfor hovudbygningen til Deichmanske bibliotek, hovudbrannstasjonen og Y-blokka. Denne plassen har vore meir eller mindre avstengd for ållmenta etter terroråtaka 22. juli 2011.

Heile dette området kan verte endra i samband med oppattbygginga etter terroråtaket i 2011.

Bakgrunnsstoff
 Even Smith Wergeland: What's the story (Oslo glory)

Torg i Oslo
Geografi i Oslo
Arne Garborg
Venabu

Venabu er eit fjellhotell i Ringebu kommune i Oppland, som ligg søraust for Flaksjøen ved fylkesveg 27 (Ringebu–Enden). 

Hotellet ligg 940 m.o.h. og starta som fjellstove i 1947. I nærleiken av hotellet ligg Venabygd fjellkapell, ein natursteinsbygning frå 1979.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Hotell i Innlandet
Byggverk i Ringebu
Skipingar i 1947
Vangshaugen

Vangshaugen er ei turisthytte i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Hytta ligg 740 moh. i Grødalen, om lag 30 km søraust for Sunndalsøra.

Vangshaugen har 64 senger i sesongen og 16 senger når hytta er ubetent. Hytta høyrer til Kristiansund og Nordmøre Turistforening (KNT).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 KNT om Vangshaugen 
 UT.no om Vangshaugen

Sunndal kommune
Turisthytter i Møre og Romsdal
Vetti

Vetti er ein fjellgard og ei turisthytte i Årdal kommune i Vestland. Hytta ligg 320 m.o.h. nedst i Utladalen, vest i Jotunheimen.

Like ved Vetti ligg Vettisfossen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Vetti

Turisthytter i Vestland
Byggverk i Årdal
Samferdsle i Årdal
Vinjestova

Vinjestova er ei hytte i Vang kommune i Oppland, like ved Eidsbugarden ved vestenden av Bygdin i Jotunheimen. Hytta vart bygd av Aasmund Olavsson Vinje og Ernst Sars saman med to andre i 1868 og var den fyrste hytta i Jotunheimen. 

Hytta har seinare vorte teken over av Thomas J. Heftye, som brukte ho som turiststasjon. Vinjestova høyrer nå til Eidsbugarden og blir brukt som museum. Ved bryggja til hotellet  vart det ved 100-årsjubileet til Vinjestova avduka ein portrettbyste av Vinje. Bysten vart modellert av Ståle Kyllingstad.

Kjelder 

Museum i Innlandet
Skipingar i 1868
Vang kommune
Tekstreferat

i eit tekstreferat skal du vere usyneleg. Du skal ikkje skrive i eg- form. Men du må vise til teksten du refererer frå, og til forfattaren. Då kan du skrive at artikkelforfattaren seier/hevdar/ meiner... Du kan sitere frå teksten.

Litteratur
Meldal kyrkje

Meldal kyrkje er ei langkyrkje frå 1988 i Orkland kommune i Trøndelag.

Kyrkja er bygd som ein tilnærma kopi av ei kyrkje frå 1651 som brann ned til grunnen i 1981. Kyrkja er såleis prega av barokken på 1600-talet. Kyrkja er tilsynelatande av tre, men har eit betongskal innanfor.

Meldal prestegard ligg ikkje langt frå kyrkja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Meldal kirkekontor 
 Kult nr. 4/2004, s. 16
 

 Peder Berge: Meldal kyrkje 1650-1950 (Bokhylla.no; om gamlekyrkja)
 

Kyrkjer i Orkdal prosti
Kyrkjer i Orkland
Langkyrkjer i Nidaros bispedømme
Kulturminne i Orkland
Norske kyrkjer frå 1988
Løkken kyrkje

Løkken kyrkje er ei langkyrkje i Orkland kommune i Trøndelag fylke.

Kyrkja vart oppført som skyttarhus i 1916 av Orkla Grube-Aktiebolag. I 1929 vart huset ombygd til kapell etter teikningar av Roar Tønseth og invigd den 13. september. Frå 1999 fekk kapellet status som soknekyrkje. Kyrkja var eigd av Orkla-konsernet heilt til 2012, då ho vart overført til Den norske kyrkja ved Meldal kyrkjelege fellesråd.

Kyrkjegarden er om lag 50 meter frå kyrkja. Det finst òg eit bårehus.

Kjelder
 Meldal kirkekontor 
 Orkdalsmenighetene

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Orkdal prosti
Kyrkjer i Orkland
Norske kyrkjer frå 1929
Langkyrkjer i Nidaros bispedømme
Kulturminne i Orkland
Sølvasal

For andre artar som også er blitt kalla sølvasal, sjå bergasal og norsk asal

Sølvasal eller kvitasal (Sorbus aria) er eit tre i asalslekta i rosefamilien. Det kan bli 5 til 15 meter høgt. Blada er eggforma med sølvkvit underside. 

Sølvasal stammar frå Mellom- og Sør-Europa. Planten er blitt brukt som prydtre sidan 1700-talet, og finst forvilla i Noreg, i det minste nord til Trøndelag. Det er også mogleg at arten er komen til landet naturleg. Arten er rekna som nær truga i Noreg.

Treet utgjer saman med to nærskilde artar, bergasal og norsk asal, sølvasal-gruppa. Det finst fleire kultivarar av sølvasal, i tillegg til fleire hybridar danna med andre tre i asalslekta.

Kjelder

Sølvasal (15. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 3. februar 2014.
Sølvasal , skogoglandskap.no
 Sølvasal-gruppa , skogoglandskap.no
Sølvasal, artsportalen.artsdatabanken.no

Bakgrunnsstoff
Sølvasal , skogoglandskap.no

Asalslekta
Rosefamilien
Lauvtre
Molái

Molái (gresk Μολάοι) er ein distriktsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Molái inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Molái 4 980 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 534 innbyggjarar.

Referansar 

Molai
Molai
Molai
Asopós i Lakonía

Asopós (gresk Ασωπός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Asopós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Asopós 3 840 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 023 innbyggjarar.

Referansar 

Asopos
Asopos
Asopos
Papadiánika

Papadiánika (gresk Παπαδιάνικα) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Papadiánika var hovudsete i den tidlegare kommunen Asopós, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Referansar 

Papadianika
Austskjera

Austskjera er ei gruppe skjer i Antarktis, som ligg nær kysten kring 8 km aust for Cape Daly og 3 km aust-søraust for Safety Island. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve av dei.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Austskjera» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Baseline Rock

Baseline Rock er ein isolert holme som ligg mellom Nøstet og Flatøyholmane i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi han vart nytta som eine enden av ei grunnlinje (baseline) for ei triangulering gjort av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1959.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Baseline Rock» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Kollskjer

Kollskjer er eit stort skjer som ligg 1 km søraust for Uksøy på vestsida av Oom Bay i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve av dei.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Canopus Rocks

Canopus Rocks er to små, låge holmar som ligg kring 2 km nordvest for Spjotøy i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagte frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions-flyet i 1958 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Canopus Island, som heiter Spjotøy på norsk.

Kjelder 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Vestskjera

Vestskjera er ei gruppe skjer ved vestenden av Robinsonøyane utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve «Vestskjera». Dei fekk nytt namn, Child Rocks, av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J.B. Child, andrestyrmann på RRS «Discovery» under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition i 1929–31,

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Child Rocks» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Corry Rocks

Corry Rocks er ei gruppe klipper heilt nord på Gillock Island i Ameryisen. På ei av klippene låg ein landmålingsstasjon under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1968. Gruppa vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter M.J. Corry, leiaren og ein glasiolog i gruppa på Ameryisen i 1968, som tok del i landmålinga.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Corry Rocks» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Dodson Rocks

Dodson Rocks er to små, mørke klippeframspring på sørsida av Single Island, på vestsida av Ameryisen. Dei vart oppdaga frå eit fly under Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1969, fotografert frå lufta under ANARE i 1971 og kalla opp etter R. Dodson, seniorgeolog med ANARE under kartlegginga av Prince Charles Mountains i 1971.

Kjelder 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Field Rock

Field Rock er eit klippeframspring 1 km sør for Teyssier Island, på kysten av Mac. Robertson Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1954–62 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter E.D. Field, ein kokk ved den nærliggande Mawson-stasjonen i 1957.

Kjelder 

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land