alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cethlenn

Cethlenn (også Caitlín, Céthlionn, Cathlionn,  Kethlenda, Kehlen) er i irsk mytologi tidvis nemnd som kona til Balor. Ho hadde tilnamnet 'kroktann'. Dei hadde dottera Ethlinn saman. Dei høyrde til ei gruppe kjempestore mytiske skapningar som vart kalla fomoire (Fomorians).

I slaget ved Magh Tuireadh såra ho Dagda med eit spyd.

Byen Enniskillen er oppkalla etter henne; det irske namnet Inis Ceithleann tyder Cethlenns øy.
Lokale segn seier at Cethlenn blei skadd av ei pil i kamp og prøvde å symja over elva Erne. Ho kom ikkje over, så øya i midten fekk namn etter henne.

Kjelder

Irsk mytologi
Fomoire
Balor

Balor er den grufulle leiaren for fomoire i keltisk, særleg irsk mytologi. Han blir ofte omtalt som ei kjempe. Det fremste kjenneteiknet hans var at han var éinaugd, og at han normalt heldt dette auget lukka fordi alle som møtte blikket hans døydde. Det giftige auget fekk han etter at han stirra på det magiske brygget til faren sine druidar.

Mytologi

Balor var son av Dot, son av Néit ifølgje Cath Maige Tuired (CMT), men blir kalla Balor son av Buarainech i lista over kjende rath- og borgbyggjarar i Book of Leinster.

Balor var gift med Cethlenn ifølgje Ogygia (1685) av Roderick O'Flaherty.
Cethlenn er nemnd ved namn i Lebor Gabála Érenn (LGE), men ikkje som kona til Balor.

Ifølge ein spådom skulle Balor bli drepen av dotter- eller sonesonen sin. Han låste difor dottera si Ethlinn inn i eit tårn laga av krystall for å hindre at ho fekk born. Men Cian, ein av Tuatha de Danaan, kom seg med hjelp frå druidekvinna Birog inn i tårnet. Ethlinn fødde sonen deira, men Balor kasta guten i havet. Birog redda guten, og gav han til Cian, som fekk han fostra hjå broren Goban. Dottersonen til Balor fekk namnet Lugh Lamhfada, og vart rekna som ein av Tuatha de Danaan. 

Lugh leia Tuatha de Danaan i det andre slaget ved Magh Tuireadh, der dei kjempa mot fomorane. Balor deltok sjølv i slaget, og vart avvæpna av Ogma. Han brukte blikket sitt til å drepe kong Nuada. Lugh sende då ein stein frå ei slynge i auget på Balor, og drap han. I ein annan versjon kasta han eit spyd laga av handverksguden Goibniu i auget på Balor. Han kan også hogga hovudet av Balor, setja hovudet på ein staur og bruka krafta frå auget til å splitta stein.

I nokre soger er Balor ein røvar eller sjørøvar som held til på Tory Island. Han stel mellom anna kua Glas Ghaibhleann frå eigaren Gaibhlín.

Namn
I tidlege tekstar blir han også kalla Balor Béimnech (Balor slagaren), Balor Balcbéimnech (Balor den sterke slagaren),
Balor Birugderc (Balor med borauget),
Balor mac Doit meic Néid (Balor, son av Dot son av Nét) og Balor ua Néit (Balor, soneson av Nét).

Seinare former er Balor Béimeann eller Balar Bemen (Ogygia, 1685), og Balór na Súile Nimhe (Balor med det vonde auget).

Balor i Dungeons & Dragons 

I fantasirollespelet Dungeons & Dragons er Balor namnet på ein av de sterkaste demonane, Tanar'ri. Karakteren har ingen openberr inspirasjon frå keltisk mytologi.

Kjelder

Bibliografi 

 
 
 
 ,  full text via CELT;  e-text via sacred-texts
 
 
  Alt URL
 
 

 
 
 (Rehash) , alt links: text via Internet Archive

 
 , alt link: text via Internet Archive

Irsk mytologi
Stridsgudar
Kjemper
Elvin Jones

Elvin Ray Jones () var ein amerikansk jazzbatterist. Han vart fødd i Pontiac i Michigan som yngstemann i ein familie på ti. To av brørne var òg jazzmusikarar: Hank (piano), og Thad (trompet/flygelhorn).

Elvin byrja å spele profesjonelt på 1940-talet. Etter kvar byrja han å spele med artistar som Charlie Parker, Miles Davis og Wardell Grey. I 1955, etter å ha vorte vraka etter prøvespeling for Benny Goodman, fann han arbeid i New York. Han vart med i bandet til Charles Mingus, og gav ut ei plate med namnet J is for Jazz. I 1960 vart han medlem av den klassiske kvartetten til John Coltrane med Jimmy Garrison og McCoy Tyner. Han heldt fram med å spele med Coltrane til 1966. Samspelet med Coltrane har av mange vorte sett på som ei redefinering av swing (den rytmiske jazzkjensla), på same måte som Louis Armstrong gjorde det i jazzen sin barndom.

Etter samarbeidet med Coltrane byrja han å spele med Duke Ellington. Etter kvart danna han sitt eige turnéband, Jazz Machine, som normalt ein kvintett, og heldt fram i den same musikalske retninga. Sansen for timing, polyrytmikk, dynamikk, klang og legato-frasering, og det enorme lydvolumet han produserte, fekk trommesettet i framgrunnen.

Jones underviste regelmessig og spela på skular og i fengsel. Undervisningen bestod av både trommeteknikk og musikkhistorie. Han døydde av hjartesvikt i Englewood, New Jersey 18. mai 2004.

Diskografi i utval

Med Sonny Rollins 
 Live At The Village Vanguard
 East Broadway Rundown

Med John Coltrane 
 My Favorite Things
 Coltrane's Sound
 Impressions
 Ole
 Coltrane Plays The Blues
 Africa Brass
 Live At The Village Vanguard
 Live At Birdland
 Coltrane
 A Love Supreme
 Selflessness Featuring My Favorite Things
 Ascension
 Sun Ship
 Expression
 First Meditations
 Meditations

Med McCoy Tyner 
 Plays Duke Ellington
 The Real McCoy

Med Wayne Shorter 
 Night Dreamer
 Juju
 Speak No Evil

Eige band 
 Puttin' It Together
 The Ultimate
 Polycurrents
 Live At The Light House
 Genesis
 Heavy Sounds (saman med Richard Davis)

Noregsbesøk 
 1975 Elvin Jones Sextett på Kongsberg Jazzfestival
 2002 Elvin Jones Jazz Machine på Kongsberg Jazzfestival

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske jazztrommeslagarar
Folk frå Michigan
Valevåg

Valevåg er ein tettstad nord i Sveio kommune i Vestland. 

I Valevåg var det tidlegare ein ferjekai for sambanda Skjersholmane-Valevåg og Mosterhamn-Valevåg. Ferjesambandet vart nedlagt etter at Trekantsambandet opna, og kaien er i dag berre brukt som beredskapskai saman med Skjersholmane i tilfelle Trekantsambandet må stengjast. Sentrum i Valevåg er ein daglegvarebutikk som ligg like ved ferjekaien.

Bømlafjordtunnelen endar eit like stykke sør for Valevåg, på Ulvaråker.

Namnet Valevåg kjem frå ein våg med same namn, vest for tettstaden. Lenger sør ligg bygda Valestrand, og nord for Valevåg ligg Tittelsnes.

Kjende personar frå Valevåg 
 Einar Økland - forfattar
 Fartein Valen - komponist

Busetnader i Sveio
Sunnhordland
Bygder i Vestland
Trekantsambandet

Trekantsambandet er eit vegsamband som bind saman øykommunane Stord og Bømlo med Sveio og fastlandet.

Sambandet vart opna 30. april 2001 og vert utgjort av dei to hengjebruene Stordabrua og Bømlabrua, lågbrua Spissøybrua og den 7,8 km lange undersjøiske tunnelen Bømlafjordtunnelen med lågaste punkt 260 muh. Stordabrua og Bømlabrua er mellom dei største hengjebruene i Noreg. Sambandet knyter òg øyane Spissøy, Nautøy og Føyno saman med fastlandet.

Trekantsambandet erstatta dei fire ferjestrekningane Valevåg-Skjersholmane, Valevåg-Mosterhamn, Sagvåg-Siggjarvåg og Skjersholmane-Utbjoa.

Sambandet kosta til saman 1 814 millionar kroner då det stod ferdig, og er delvis finansiert ved hjelp av bompengar. Bomstasjonen er plassert på Føyno og passering kan skje anten ved kontant betaling eller ved hjelp av AutoPASS.

Bømlafjordtunnelen og Stordabrua er ein del av Europaveg 39, hovudvegen mellom Bergen og Stavanger. Denne delen av Trekantsambandet vart opna 28. desember 2000.

Trekantsambandet vert nedbetalt fortare enn det som var planlagt. Bømlo kommune ynskte å vidareføra bompengeinnkrevinga ut den planlagde perioden for å bruka pengane på lokale vegar. Dette sa nabokommunane nei til, og planane vart skrinlagde.

Dei ulike delane av sambandet

Digernestunnelen 
Digernestunnelen, også kalla «miljøtunnelen» er ein tunnel som er laga først og fremst av naturvern- og estetiske omsyn der Trekantsambandet startar ved Digernes.

Stordabrua 
Stordabrua er ei hengjebru over Digernessundet, mellom Digernesklubben på Stord og Føyno. Lengda er på 1076 meter med eit hovudspenn på 677 meter. Brutårna ragar 97 meter over vassflata og seglingshøgda er 18 meter.

Bømlabrua 
Bømlabrua er ei hengjebru over Spissøysundet mellom Nautøy og Spissøy i Bømlo kommune. Lengda er 990 meter med eit hovudspenn på 577 meter. Brutårna ragar 105 meter over vassflata, og seglingshøgda er 36 meter.

Spissøybrua 
Spissøybrua er ei lågbru over Gassasundet, frå Spissøy til Klungervika på Bømlo. Seglingshøgda er 7 meter.

Bømlafjordtunnelen 
Bømlafjordtunnelen er ein undersjøisk tunnel som går under Bømlafjorden mellom Føyno og Ulvaråker ved Valevåg i Sveio. Tunnelen er 7,8 km lang og 260 muh på det djupaste.

Bakgrunnsstoff 
 Trekantsambandet sin nettstad med kart og annan informasjon 

Norske vegsamband
Undersjøiske tunnelar
Bruer i Vestland
Samferdsle i Bømlo
Samferdsle i Stord
Samferdsle i Sveio
Sunnhordland
Europaveg 39
Norges Handelshøyskole

Norges Handelshøyskole (NHH) er ein vitskapleg høgskule som underviser og forskar i økonomiske og adminstrative fag. Skulen ligg i Bergen og har i underkant av 3000 studentar og om lag 300 tilsette.

Tidlegare gav eit fireårig studium ved NHH graden Siviløkonom. Etter innføringa av Kvalitetsreforma er no undervisninga delt inn i eit treårig bachelor-studium og eit toårig master-studium. I tillegg underviser NHH på PhD-nivå (doktorgrad). Skulen har også studier for dei som ønskjer å bli statsautorisert revisor, og arrangerer translatør-eksamen.

NHH sin seksjon for etter- og vidareutdanning tilbyr m.a. fleire Executive MBA-studier med ulike spesialiseringar.

Saman med Samfunns- og Næringslivsforskning AS (SNF) og Administrativt Forskningsfond (AFF) utgjer Norges Handelshøyskole det som vert omtalt som NHH-miljøet.

Personar i leiinga 
 Per Ivar Gjærum - Rektor
 Ragnar Fagereng - Administrerande direktør

Kjende personar med band til NHH

Tilsette 
 Karl H. Borch
 Finn E. Kydland - Nobelprisvinnar i økonomi, Professor II ved NHH
 Victor D. Norman - Tidlegare statsråd, professor og tidlegare rektor ved NHH
 Agnar Sandmo
 Fridtjof Frank Gundersen - Tidlegare stortingsmann. Professor II ved NHH.
 Thore Johnsen, professor ved NHH
 Christine B. Meyer, professor ved NHH
 Ole Myrvoll, tidlegare ordførar i Bergen og professor ved NHH

Tidlegare studentar 
 Kristin Clemet - Undervisningsminister i Kjell Magne Bondevik si andre regjering
 Kristin Krohn Devold - Forsvarsminister i Kjell Magne Bondevik si andre regjering
 Jan Erik Langangen
 Helge Lund - Direktør i Statoil
 Inge K. Hansen - Aker Kvaerner
 Finn Jebsen - Orkla
 Idar Kreutzer - Storebrand
 Jens Ulltveit Moe - NHO
 Jo Nesbø - Musikar og forfattar
 Thorolf Rafto - Menneskerettsforkjempar
 Knut Vollebæk - Ambassadør i USA
 Svein Aaser - DnB NOR

Andre 
 Kristofer Lehmkuhl - Pådrivar for opprettinga av høgskulen, statsråd i Christian Michelsen si regjering.

Bakgrunnsstoff 
 Norges Handelshøyskole
 Samfunns- og Næringslivsforskning AS
 Administrativt Forskningsfond

Høgskular i Noreg
Utdanning i Bergen
Skipingar i 1936
Norges Handelshøyskole
Førde i Sveio

Førde er ein tettbygd stad i Sveio kommune i Vestland fylke. Førde kyrkje frå 1938 ligg på Myklavoll. Europaveg 39 går gjennom Førde. Postnummer til Førde er 5555.

Førde har tidlegare oppfylt SSB sin tettstaddefinisjon.

Kjelder 

Busetnader i Sveio
Bygder i Vestland
Utgåtte tettstader
Kristofer Lehmkuhl

Kristofer Didrik Lehmkuhl () var ein norsk forretningsmann og politikar. Han sat på Stortinget 1904-1906 og var arbeidsminister i Christian Michelsen si regjering frå 11. mars 1905 til 28. september 1907. I perioden 1908 til 1936 var han direktør for Det Bergenske Dampskibsselskab.

Han har fått seglskuta «Statsraad Lehmkuhl» oppkalla etter seg.

Lehmkuhl var ein av dei ivrigaste forkjemparane for opprettinga av Norges Handelshøyskole, og det står ein statue av han ved NHH laga av Ørnulf Bast.

Han var gift med Magdalene Marie Michelsen, søster av Christian Michelsen, og var far til Joakim Lehmkuhl.

Utmerkingar 
Lehmkuhl vart riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1894 og fekk kommandørkrossen av 2. klasse i 1899, av 1. klasse 1907 og storkrossen i 1935. Av andre utmerkingar kan nemnast 7. juni-medaljen, Kroningsmedaljen i gull og Dannebrogordenen.

Kjelder 

Norske arbeidsministrar
Statsrådar i Regjeringa Michelsen
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Lokalpolitikarar i Bergen
Høgrepolitikarar i Hordaland
St. Olavs Orden
Dannebrogordenen
Forretningsfolk frå Bergen
Det Bergenske Dampskibsselskab
Eid

Eid er eit ord som kan ha fleire tydingar.

 Ein eid er eit kraftfullt uttrykk, anten ei høgtideleg fråsegn eller i overført tyding eit banneord
 Eid kan vera ein annan måte å stava dei muslimske høgtidene som byrjar med id på
 Eit eid kan vera ei landform som bind eit område saman med kvarandre, anten i form av ei landbru med vatn på begge sidene, eller eit skar mellom to fjell

I denne siste tydinga har Eid gjeve namn til mange norske stader og menneske, til dømes:
 Eid kommune i Nordfjord i Sogn og Fjordane og Nordfjordeid
 Den tidlegare kommunen Eid i Hordaland
 Den tidlegare kommunen Eid i Møre og Romsdal
 Eidsvoll i Akershus
 Kviteseid i Telemark

Det er nær 500 som har Eid som etternamn i Noreg.

Slektsnamn
Norske slektsnamn
Vinter

Vinter eller vetter er den kaldaste årstida på ein plass. Han er prega av at lite eller ingenting veks og gjerne av kortare dagar.

Temperert vinter 
I tempererte strok er vinteren ei av dei fire årstidene. Han tek offisielt til ved vintersolkverv og ender ved vårjamdøgn. Vintersolkverv er rundt 21. desember på den nordlege og 21. juni på den sørlege halvkula, vårjamdøgn om lag 21. mars og 21. september på dei ulike stadene. 

Frå haustjamdøgn og fram mot vintersolkverv står sola opp seinare og går ned tidlegare, og dagane blir kortare. Heilt i nord og heilt i sør får ein mørketid. Etter vintersolkvervet blir dagane lengre igjen. Det manglande sollyset kan få ein del menneske til å utvikla vinterdepresjon. For å hjelpa mot mørkret kan ein leggja lyshøgtider, som jul, til denne årstida.

Mindre sollys gjer at temperaturen søkk, og vintertida kan vera kjølig eller svært kald, med nedbør i form av hagl eller snø, og islagde vatn. Dette har naturleg ført til utviklinga av særskilde vinteraktivitetar, som vinteridrett og snøskulpturering, som dreg nytte av is og snø.

Ein skulle kanskje tru at jorda er lengst borte frå sola om vinteren, men det er faktisk omvendt. Jorda er nærast sola om sommaren og vinteren, og lengst borte om hausten og våren. Jordbana er nemleg litt ovalforma.
Grunnen til at det er mindre sollys og lågare temperatur om vinteren er i staden at den eine enden av jorda vender meir bort frå sola enn den andre enden, fordi jordaksen ikkje står vinkelrett på jordbana.

Reint klimatisk, særleg i nordlege land, finn ein som regel at vinteren startar noko tidlegare enn vintersolkverv. Ein kan òg seia at vinteren er tida frå lauvet fell og til trea får knoppar igjen. Sagt på anna vis er vinteren tida mellom haust og vår.

I klimalæra definerast gjerne vinter kvantitativt til den perioden av året då den normale døgnmiddeltemperaturen er lågare enn 0 °C. Etter denne definisjonen varer vinteren i Oslo 119 døgn og i Tromsø 160 døgn, mens Stavanger ikkje har noko vinter i det heile sidan den kaldaste månaden (februar) har ein døgnmiddeltemperatur på 1,1 °C.

Tropisk vinter 
I tropane er dagane berre litt kortare enn sommardagane. Vintertida er behageleg kjølig, med lågare temperaturar enn den steikvarme sommaren. Det er òg lite nedbør på denne tida av året.

Andre tydingar 
I eldre tider sa ein gjerne kor mange vintrar nokon var, når det var snakk om alderen på folk. I denne tydinga var ein vinter lik eit år. Bakgrunnen for dette kan vera at vinteren var den hardaste årstida, og viss ein hadde overlevd vinteren så var ein blitt eit år eldre. I andre, gjerne meir romantiske samanhengar kunne ein seia kor mange somrar ein var, og her var ein sommar også lik eit år. (Men om ein var 14 somrar og 14 vintrar, så var ein ikkje 28 år av den grunn!) Denne tydinga er framleis noko brukt i litterært språk.

Årstider
SS «Statsraad Lehmkuhl»

SS «Statsraad Lehmkuhl» er ein tremasta bark bygd ved skipsverftet Joh. C. Tecklenborg i Geestemünde i Tyskland. I dag er seglskipet eigd av stiftinga Stiftelsen Statsraad Lehmkuhl og er skuleskip med heimehamn i Bergen. Det var opphavleg eit av tre skuleskip for den tyske handelsflåten og hadde namnet «Grossherzog Friedrich August» så lenge det var tysk. Statsråd Lehmkuhl er den største barken som framleis seglar som var bygd i seglskutetida. Sidan det vart bygd som skuleskip er mastene kortare enn om det hadde vore ei kommersiell seglskute på denne tida.

Etter den første verdskrigen vart skipet teke av Storbritannia som krigsbytte. I 1921 vart det kjøpt av tidlegare statsråd Kristofer Lehmkuhl, og vart då oppkalla etter Lehmkuhl. Med unnatak av under andre verdskrigen har skipet seinare vore Bergen sitt skuleskip. Skipet vert òg nytta som skuleskip av Sjøkrigsskulen og Befalsskulen for Sjøforsvaret. Sjøforsvaret nyttar skipet til lengre tokt mellom anna til Kanariøyane og Karibia. I dei periodane SS «Statsraad Lehmkuhl» vert nytta av Sjøforsvaret vert skipet gjort om til KNM «Statsraad Lehmkuhl».

Tekniske data 
 Bark med tre seglmaster
 Segl: 2 026 kvadratmeter
 Lengd: 98 meter
 Mannskap: 125

Søsterskip
Statsraad Lehmkuhl har tre systerskip:
Dar Pomorza (Opphavleg Prinzess Eitel Friedrich)
Duchesse Anne (Opphavleg Großherzogin Elisabeth)
Schulschiff Deutschland

The Tall Ships Races
«Statsraad Lehmkuhl» har fleire gonger deltatt i The Tall Ships Races, som er ein regatta for store seglskuter. Regattaen var tidlegare kjent som «The Cutty Sark Tall Ships' Races».

Resultat The Tall Ships Races

Kjelder

Sjå også
Onedinlinjen

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Stiftelsen Seilskipet Statsraad Lehmkuhl
 Bergen byleksikon på nett, om Statsraad Lehmkuhl
 Om bord på Statsraad Lehmkuhl under The Tall Ships Races 2014, Bergen-Esbjerg
 Statsraad Lehmkuhl under seglas i Nordsjøen, 30. juli 2014
 The Tall Ships Races i Austersjøen med Statsraad Lehmkuhl, juli 2013
 Statsraad Lehmkuhl vinner Tall Ships Races 2016, Antverpen-Lisboa

Statsraad Lehmkuhl
Statsraad Lehmkuhl
Statsraad Lehmkuhl
Vintersolkverv

Vintersolkverv eller vintersolsnu  er den kortaste dagen i året, og er alltid del av vinteren. Kvervet skjer når den nordlege eller sørlege halvkula har størst helling vekk frå sola. I nord er dette gjerne den 21./22. desember og i sør den 21./22. juni. På den motsette halvkula vil same dagen vera sommarsolkverv.

Hendinga er blitt markert som byrjinga på vinteren nokre plassar, som i Kina, der festivalen dong zhi fell på denne dagen. I det nordlege Europa har dagen derimot vore sett på som midtvintersdagen, som ein lenge har feira med jul.

Sjå òg
Haustjamdøgn
Vårjamdøgn

Dagar
Vinter
astronomiske hendingar
Sola i kulturen
Aursunden

Aursunden er ein innsjø i Røros kommune i Trøndelag fylke. Sjøen ligg 690 moh. og har eit areal på 46 km². Innsjøen dannar utgangspunktet for Glomma, og er den 23. største innsjøen i landet. Sjøen er regulert, og har ein kraftstasjon ved utløpet til Glomma ved Kuråsfossen. Kuråsfossen kraftstasjon er eigd og vert drive av Røros E-verk, som er eigd av Røros kommune.

Opphavet til namnet på sjøen er omstridd. Men endinga på ordet, -unden skal ha tilknyting til det engelske ordet pound, som betyr sjø. Eit mogeleg opphav kan vere at før reguleringa så var det mange ører, altså halvøyar som stakk ut i sjøen, derfor aur. 

Fiskebestanden i Aursunden er variert, med ein tung overvekt av sik som vart sett ut på byrjinga av 1900-talet. Aure, røye, harr, åbor, lake og blindsild finst òg.

Brekken og Glåmos er dei to største tettstadene rundt sjøen, elles er det ei rekkje grendesamfunn rundt sjøen. 

Sjøen har vore trafikkert av transportbåtar, med varierande suksess. «Aursuden III» var den siste på innsjøen som transporterte turistar. 

Nord for Aursunden ved Sakrisvolden er den einaste staden i Norden der blomen sibirstjerne veks. Tidlegare har han eksistert rundt heile Aursunden, men på grunn av at denne planta veks i strandsonen, så takla ho ikkje reguleringa av sjøen. Ho var i ferd med å verte heilt borte, men eldsjeler sørgde for at den overlevde.

Innsjøar i Røros
Glommavassdraget
Reservoar i Trøndelag
John Lyng

John Daniel Fürstenberg Lyng () var statsminister i Noreg frå 28. august til 25. september 1963 og utanriksminister frå 1965 til 1970.

Lyng vart fødd i Trondheim og vart utdanna jurist. I 1947 vart han høgsterettsadvokat. 1943-44 under den andre verdskrigen var han ved den norske legasjonen sitt rekruttkontor i Stockholm, frå mai 1944 ved Justisdepartementet i London. Frå 1945-47 var han statsadvokat i landssviksaker og han gjorde seg spesielt gjeldande som aktor i den store saka mot Henry Rinnan og hans medsamansvorne. Han var dommar i Trondheim byrett i 1945, lagmann i Agder i 1951 og fylkesmann i Oslo og Akershus i 1964-70. Lyng var medlem av Trondheim bystyre, formannskap og finansutval i 1935-45. Han representerte Sør-Trøndelag fylke på Stortinget i 1945-53. Han prøvde å vinna eit mandat for Høgre i Telemark fylke ved valet 1953, men nådde ikkje opp. Medlem av Skien bystyre 1955-59. Stortingsrepresentant frå Akershus fylke frå 1958 til 1965.

I partiet Høgre vart han på mange vis arvtakaren til C. J. Hambro og vart parlamentarisk leiar frå 1958 til 1965. Han markerte seg som ein dyktig parlamentarikar med evne for realpolitikk. På fleire område kom Lyng til å stå føre ei omforming av Høgre sine politiske retningsliner. Tilhøvet mellom dei borgarlege partia vart gradvis forbetra. Da regjeringa Gerhardsen gjekk av på Kings Bay-saka i 1963, var Lyng den naturlege statsministeren i den borgarlege samlingsregjeringa i 1963. Regjeringa sat berre ein knapp månad, men la grunnen for samarbeidet med skipinga av Per Borten si regjering i 1965.

John Lyng var medlem av Den norske Nobelkomiteen frå 1964 til 1965. Lyng var far til tidlegare advokat, politikar og forfattar Jon Lyng.

Sjå òg 
 John Lyng si regjering
 Norske statsministrar
 Norske regjeringar

Bakgrunnsstoff 
 

Regjeringa Lyng
Norske statsministrar
Norske utanriksministrar
Høgrestatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Borten
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar for Akershus
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Fylkesmenn i Oslo og Akershus
Norske advokatar
Norske dommarar
Folk frå Trondheim
Bygdin

Bygdin er ein innsjø i Jotunheimen. Bygdin er regulert og ligg mellom 1048 og 1057 moh. og har eit areal på 40 km². Sjøen er lang og smal – i luftlinje 25 km lang. Største djup er 215 m.

Bygdin ligg søraust i Jotunheimen og like nord for sjøen ligg toppar på godt over 2000 m. Ved sjøen ligg fleire turisthytter – i vestenden ligg Eidsbugarden, på nordsida ligg Torfinnsbu og ved austenden ligg Bygdin. Om sommaren går det båtrute mellom desse tre stadene.

Elva Vinsteråni renn ut frå Bygdin, vidare gjennom Vinstervatna og Vinstra til Gudbrandsdalslågen.

Jotunheimen
Innsjøar i Vang
Snåsavatnet

Snåsavatnet er den sjette største innsjøen i Noreg, og er delt mellom Steinkjer kommune og Snåsa kommune i Trøndelag fylke. Han har avløp i Byaelva til Ogna og vidare til Beitstadfjorden gjennom Steinkjer by.

Snåsavatnet er rekna som eit særs godt fiskevatn med aure, røye og lake. Fangstrekorden på aure skal vere på 12,7 kilo frå 1988.

Innsjøar i Steinkjer
Innsjøar i Snåsa
Snåsavassdraget
Reservoar i Trøndelag