alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kongen av Europa

Kongen av Europa er ein roman av Jan Kjærstad, utgjeven i 2005. Hovudpersonen er Alf Veber. Romanen vart etter måten dårleg motteken av norske litteraturkritikarar. Kritikkane i Sverige og Danmark var betre.

Bokmeldingar 
 Nrk.no
 Aftenposten
 Morgenbladet

Jan Kjærstad
Bøker frå 2005
Kolbeinsvarden

Kolbeinsvarden er det høgaste punktet på Askøy. Toppen med varde er 231 moh. 

Fjelltoppen er tilgjengeleg frå mange startstader på Askøy. Ei mogleg turrute går frå sekundærstasjonen bak Kleppe skule på Kleppe, her er det gode høve for parkering på området og med Askøy Senter like ved. Herfrå går ein rundt Kleppevatnet på sti/bruer med god merking før turen byrjar oppover i retning Kolbeinsvarden. På vegen passerer ein gamle torvhus og sildrande bekker. Turen passar for barnefamiliar og større born. Frå toppen er det eit vidt utsyn mot Øygarden, Nordhordland og mot Bergen i søraust.

Geografi i Askøy
Fjell under 1000 meter i Noreg
Øystein Wingaard Wolf

Øystein Wingaard Wolf () er ein norsk forfattar og visesongar. Han forfattardebuterte i 1981 med diktsamlinga Morderleken og har sidan fått utgjeve over 30 bøker til. Han har også gjeve ut tre musikkalbum, det fyrste heitte Møt meg på halvveien og kom i 1998.

Verk

Bøker 
 2011 – Brighton Blues – roman
 2009 – Mosquito – poesi
 2007 – Lengselens meridian – diktsamling
 2006 – Karusellturen med Gud – diktsamling
 2004 – Bønner til en tvilling – diktsamling
 2002 – Rav – diktsamling
 2001 – De dødes sirkus – biletbok
 2001 – Zebra – diktsamling
 2000 – De gales kjemi – 
 2000 – Sangen til Ludvig – 
 1999 – Kaptein Langneses sanger – diktsamling
 1998 – Lindring – diktsamling
 1997 – Vi kom gjennom ørkenen – novellesamling
 1997 – Wolf i utvalg – dikt i utval
 1996 – Hun som gjør ørene mine røde – diktsamling
 1994 – Tyver på månen – diktsamling
 1993 – Gjemsel med en neger – diktsamling
 1992 – Folk som lever møtes ofte – diktsamling
 1991 – En fremmed våker over min sjel – diktsamling
 1991 – Det portugisiske krigsskip – roman
 1990 – Oslo-suite – diktsamling
 1989 – Evnukkens kjærlighet – roman
 1988 – Jeg er – diktsamling
 1988 – Kongen er i himmelen – roman
 1987 – Ingen kan forklare ordet "fred" – kortprosa
 1987 – Høyspenning! Livsfare! – diktsamling
 1986 – Slangedans – diktsamling
 1986 – Dodi Ashers død – roman
 1985 – Bikkjemøkk – salmar, songar, viser
 1984 – Glød – diktsamling
 1983 – Uroer – diktsamling
 1982 – Skrekkøglene – diktsamling
 1981 – Morderleken – diktsamling

 Plater 
 2003 – Rop ikke på katten 2002 – I’m The Ploughman 1998 – Møt meg på halvveien''

Kjelder 
 «Øystein Wingaard Wolf»  frå Cappelen
 «Øystein Wingaard Wolf» frå kulturnett.no
 «Øystein Wingaard Wolf» i Norsk pop og rockleksikon

Forfattarar frå Oslo
Norske lyrikarar
Norske novelleforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske visesongarar
Pilaff

Pilaff (frå persisk pilaw, gjennom engelsk) er ein rett med ris og grønsaker som har opphav i Sør-Asia og Persarriket og har spreidd seg til Midtausten, Sør-Europa og vidare til resten av verda.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Risretter
Ord av persisk opphav

Afghansk mat
Bangladeshisk mat
Indisk mat
Iransk mat
Pakistansk mat
Tyrkisk mat
Piezoelektrisitet

Piezoelektrisitet er ein eigenskap nokre krystall har til å omdanne det mekaniske arbeidet dei vert utsett for, ved deformering, til elektrisitet. Piezoelektrisiteten vart oppdaga i 1880 av brørne Jacques og Pierre Curie.

Kondensert fase-fysikk
Elektriske fenomen
Transduserar
Chant de Ralliement

«Chant de Ralliement» er nasjonalsongen til Kamerun. Den franske teksten blei skriven av ei gruppe studentar i 1928, og melodien laga av Samuel Minkio Bamba og Moïse Nyatte Nko'o same året. «Chant de Ralliement» blei brukt som uoffisiell nasjonalsong fram til 1957, då han fekk offisiell status. Teksten blei endra i 1978.

Bakgrunnsstoff 
 Songside med lydfil

Kamerun
Nasjonalsongar
Kristofer Hæstad

Kristofer Kruger Hæstad () er ein norsk fotballspelar. Han spelar på midtbanen for Vålerenga frå januar 2008. I tillegg har han spela fleire kampar for det norske A-landslaget. 

Hæstad spela i oppveksten for Kristiansand-klubbane Randesund og Vigør. Han melde overgang til Start i 2001. Han debuterte i Tippeligaen i 2002, då Start berre tok 11 poeng og rykte ned. 

Etter to sesongar i 1. divisjon rykte sørlendingane opp att i 2004, med Hæstad som ein av dei viktigaste spelarane på laget. Hæstad har halde fram med storspelet etter opprykket til Tippeligaen, og han vart kåra til månadens spelar av NRK i april 2005. I mai det same året debuterte han på landslaget i ein privatlandskamp mot Costa Rica, og fekk strålande kritikk. 

Kristofer Hæstad vann prisen som årets profil i Tippeligaen, 2005. Han vart òg kåra til årets midtbanespelar i 2005.

Fotnotar

Kjelder 
 
 

Norske fotballspelarar
Vålerenga-spelarar
Folk frå Kristiansand
Norske landslagsspelarar i fotball
Framtid for Finnmark

Framtid for Finnmark var ei liste som stilte til val i Finnmark ved stortingsvalet i 1989. Frontfiguren var fylkesmannen i Finnmark, Anders Aune og lista vart òg kalla Aune-lista. Aune hadde sete på Stortinget før, for Arbeidarpartiet frå 1969 til 1973. Lista oppstod på grunn av stor misnøye i Finnmark med dei etablerte partia sin politikk for fylket. Ved valet vart lista nest størst i Finnmark, med 21,5 % av røystene i fylket, og Aune vart vald inn på Stortinget. Lista stilte ikkje igjen ved neste stortingsval.

Tidlegare norske politiske parti
Dei Liberale - Europapartiet

Dei Liberale - Europapartiet (De Liberale - Europapartiet) var eit norsk politisk parti som stilte til val ved stortingsvalet 1989. Partiet oppstod av det mindretalet i Det Liberale Folkepartiet som ikkje ville vera med på samanslåinga med Venstre i 1988. Dei Liberale - Europapartiet hadde norsk EF-medlemskap som si viktigaste sak. Dei stilte lister i ni fylke og fekk til saman 470 røyster, eller 0,02 % av røystene. Partiet vart soleis ikkje representert på Stortinget.

Nokre av dei same kreftene stifta i 1992 på nytt eit parti ved namn Det Liberale Folkepartiet.

Tidlegare norske politiske parti
Upolitisk liste

Upolitisk liste er eit vanleg namn på lokale lister ved kommuneval i Noreg. Denne artikkelen handlar om lista som stilte til val ved stortingsvalet i 1985.

Upolitisk liste var eit parti som stilte til val i Noreg ved stortingsvalet 1985. På denne tida kravdest det 5000 underskrifter for å registrera eit nytt parti. Derimot kravdest det ingenting for å endra partinamn. Derfor skjedde det ved fleire høve at nye småparti omgjekk underskriftskravet ved formelt å ta over partinamnet til andre småparti som låg brakk, og så endra namnet. Upolitisk liste oppstod då minipartiet For Folkeavstemning/Tverrpolitisk Liste, som ved stortingsvalet 1981 stilte under namnet Folkeavstemningspartiet, i 1984 skifta namn. Lista var det første partiprosjektet til Jack-Erik Kjuus, som seinare vart kjend frå mellom anna Stopp Innvandringen og Kvit Valallianse. Ifylgje magasinet Monitor stod det fleire kjente høgreekstremistar på lista.

Lista stilte berre til val i Oslo og fekk der 100 røyster, noko som utgjorde 0,03 % av røystene i Oslo. I 1988 skifta partiet namn til Stopp Innvandringen.

Kjelder 

 Magasinet Monitor
 Skyggesiden - Norsk (parti)politisk historie

Tidlegare norske politiske parti
Innvandringskritiske parti
Segmentering av tekst

Segmentering av tekst er prosessen med å dele skriftspråkstekst inn i ord eller andre tilsvarande einingar, som fleirordsuttrykk (som Ny Ålesund, Rådet for vidaregåande opplæring, osb) setningar, og avsnitt. Denne prosessen er ein sentral del av preprosesseringa av tekst før det er mogleg å analysere henne med språkteknologiske metodar. 

For tekst skrive med t.d. det latinske eller kyrilliske alfabetet er mellomromteiknet (Unicode Ux0020) den viktigaste indikasjonen på at vi har eit nytt ord. I kinesisk er det langt verre, kinesisk blir ikkje skrive med mellomrom på same måten, og det er komplisert å skilje mellom ein- og fleirteiknsord. 

For språk skrive med det arabiske alfabetet er bruken av ulike bokstavar i ordinitial og ordfinal posisjon med og gjer ordgrensebestemminga lettare.

For å finne setningsgrensar trengst det andre metodar.

Sjå og 
 Talesegmentering
 Avstaving
Den store journalistprisen

Den store journalistprisen er ein norsk mediepris for god norsk journalistikk skipa i 1991. Han er rekna som den fremste utmerkinga innan norsk presse.

Prisen vart delt ut for første gong i 1992. Han erstatta i røynda Narvesenprisen, som vart utdelt fram til 1990.

Den store journalistprisen vert delt ut av Norsk Presseforbund, og vert delt ut til éin eller fleire medarbeidarar som i løpet av det siste året har gjort ein særs prisverdig innsats på journalistikken sitt område. Juryen blir oppnemnd av Norsk Presseforbund. Utdelinga finn stad under Nordiske Mediedager i Bergen.

Målet med prisen er å oppmuntre til og gjera ære på kvalitet i journalistikken. Prisen kan delast ut til medarbeidarar både i trykt presse, nettpublikasjonar, radio og fjernsyn.

Prisen består av eit diplom og 100 000 kroner i prispengar. Han vert finansiert av Norsk Presseforbund, Norsk Journalistlag, Norsk Redaktørforening, Mediebedriftenes Landsforening, Den Norske Fagpresses Forening, NRK og TV 2.

Prismottakarar 

 1992: Arne O. Holm, Dagbladet.
 1993: Sissel Benneche Osvold, Dagbladet.
 1994: Fritz Breivik, Nordlands Framtid.
 1995: Tomm Kristiansen, NRK.
 1996: Redaksjonen i VG.
 1997: Finansredaksjonen i Dagens Næringsliv.
 1998: Anne Grosvold, NRK.
 1999: Steinar Hansson, Dagsavisen.
 2000: Inge Sellevåg, Bergens Tidende.
 2001: Harald Stanghelle, Aftenposten.
 2002: Ikkje utdelt.
 2003: Åsne Seierstad, frilans.
 2004: Harald Henden, VG.
 2005: Magasinred. i Dagens Næringsliv og Roar Christiansen, Bergens Tidende.
 2006: Redaksjonen i Typisk norsk (NRK).
 2007: Debattredaktør Knut Olav Åmås i Aftenposten. 
 2008: Helle Aarnes, Bergens Tidende, for artikkelserie om tyskarjenter.
 2009: Per Christian Magnus, Robert Reinlund og Anne Marie Groth, TV 2, for dokumentarfilmen Sultbløffen.
 2010: Bernt Jakob Oksnes, Dagbladet.
 2011: Odd Isungset for arbeidet med Nygaard-saka.
 2012: Trude Lorentzen, Eivind Sæther og Adrian Øhrn Johansen, Dagbladet, for 22. juli-dokumentaren «Tomrommene». 
 2013: Kjetil B. Alstadheim, Dagens Næringsliv. 
 2014: Kristin Solberg og Anders Sømme Hammer, frilansjournalistar, for arbeid i konflikt- og krigsområde
 2015: Maria Mikkelsen og Synnøve Åsebø, VG, for Odin-saka
 2016: Delt mellom Vegard Venli, Kommunal Rapport, for sin innsats for å få aksjonærregisteret offentleg tilgjengeleg og Anders Fjellberg og Tomm W. Christiansen frå Dagbladet, for «Våtdraktmysteriet»
 2017: Thomas Ergo, Hans Petter Aass og Rune Vandvik frå Stavanger Aftenblad for reportasjen om «Glassjenta», om norsk barnevern.
 2018: Teiknaren Finn Graff og Per Egil Hegge

Fotnotar 

Journalistikkprisar
Norsk journalistikk
Skipingar i 1991
Norske medieprisar
Carl von Ossietzky

Carl von Ossietzky () var ein radikal tysk pasifist frå Hamburg som fekk Nobels fredspris for 1935. Han vart tiltala for landssvik og spionasje alt i 1931 etter å ha offentleggjort korleis Tyskland braut Versailles-traktaten ved å byggje opp att luftvåpenet. Men det var først etter nazistane tok makta at han vart sitjande innesperra for godt. 

Ossietzky var journalist, og skreiv artiklar om alt frå teaterkritikk til feminisme og motorbruk. Han hevda å ha vore pasifist heilt frå 1913, det same året som han gifta seg med Maud Lichfield Wood frå England. Dei fekk ei dotter i lag. Under Weimar-republikken (1918-1933) fekk han på grunn av aviskommentarane sine ry som ihuga støttespelar for demokrati og pluralisme. Han vart òg sekretær i Det tyske fredsselskapet (Deutsche Friedensgesellschaft). I 1927 følgde han etter Kurt Tucholsky som sjefsredaktør i bladet Die Weltbühne (Verdsscena). 

Den 28. februar 1933 vart han arrestert, og sperra inne i konsentrasjonsleirar, mellom andre Esterwegen ved Oldenburg. Han vart namngjeten internasjonalt da han i 1936 vart gitt fredsprisen. Da leid han allereie av sjukdom som han ikkje fekk skikkeleg behandling for. Nazistane lét han ikkje fare til Oslo, men Ossietzky sende eit brev frå sjukehuset der han sa frå at han var usamd med styresmaktene som hadde sagt at han ved å ta imot prisen ville stille seg utanfor «det tyske folkefellesskapet». I mai 1936 vart han send til politisjukehuset i Berlin på grunn av alvorleg tuberkulose. Han døydde i Berlin 4. mai 1938, framleis i politiet si varetekt, av tuberkulose og etterverknadene av mishandlinga i konsentrasjonsleirane.

Universitetet i Oldenburg er oppattkalla etter han, og heiter Carl von Ossietzky Universität Oldenburg. 

Det var elles mykje diskusjon om tildelinga av fredsprisen til Ossietzky her i Noreg, der mellom anna dei store borgarlege avisene Aftenposten og Morgenbladet, og forfattaren Knut Hamsun, tok avstand frå tildelinga. Det ville vere feil å gi prisen til ein lovbrytar, og å bruke fredsprisen som ein demonstrasjon mot «det nye Tyskland», heitte det i høgrepressa. Sjå mellom anna følgjande artikkel av Hans Fredrik Dahl:

Kjelder
 I hovudsak Engelsk wikipedia: 

Ossietzky, Carl von
Ossietzky
Ossietzky
Vinnarar av Nobels fredspris
Fjernsynsserien 24

24 er ein amerikansk tv-serie som vert sendt på TV 2. Serien handlar om agenten Jack Bauer, spela av Kiefer Sutherland, og kollegane hans i den oppdikta organisasjonen Counter Terrorist Unit. Kvar episode fylgjer ein time av eit actionfylt døgn. Serien er inne i si sjuande sesong i Noreg.

USA-amerikanske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Tun Media

Tun Media er eit norsk forlag som gjer ut riksavisa Nationen og blada Bondebladet, Traktor og Norsk Landbruk.

Tun Media vart etablert i 2000 som ei samanslåing av Landbruksforlaget, Bondebladet og Nationen. Forlaget held til i Schweigaards gate 34 A på Grønland i Oslo

Dei største eigarane i Tun Media er Amedia (66,9%), Norges Bondelag (24,8%) og AS Nord Trøndelag (8%) etter at Tine, Nortura, Felleskjøpet Agri og Landkreditt selde seg ut i 2021.

Omsetnaden låg på 142,6 millionar kroner i 2020.

Lise Vedde-Fjærestad er administrerande direktør, og Anders Møller Opdahl er styreleiar i selskapet.(2021)

Bakgrunnsstoff 
 Tunmedia.no
 Medieregisteret.no: Tun Media  (Medietilsynet)

 Propaganda-as.no: Ny sjef i Tun Media  (artikkel>
 Propaganda-as.no: Tord Langmoen går av  (artikkel)

Norske forlag
Skipingar i 2000
Fyllingsdalen

Fyllingsdalen er ein drabantby og bydel vest for Bergen. Den berømde fotballspelaren Kniksen, og krigsveteranen Shetlands-Larsen kom frå Fyllingsdalen.

 
Bydelar i Bergen
Sulejman Tihić

Sulejman Tihić () er ein bosnisk politikar  og var det bosnjakiske medlemet i det kollektive presidentskapet i Bosnia-Hercegovina frå 2002 til 1. oktober 200. Han var formann i presidentrådet, altså president i Bosnia-Hercegovina, frå 28. februar 2006 til 1. oktober 2006, noko han òg var februar til oktober 2004.

Sulejman Tihić vart fødd i Bosanski Šamac i det nordlege Bosnia i det dåverande Jugoslavia, i dag ein del av den bosnisk-serbiske Republika Srpska. Han studerte jus ved universitetet i Sarajevo. I 1990 var han ein av grunnleggjarane av det bosnjakiske Partiet for demokratisk handling (Stranka Demokratske Akcije - SDA), som snart vart regjeringspartiet i Bosnia-Hercegovina. Under krigen i Bosnia, frå mai til august 1992 var han internert i serbiske fangeleirar. Han har seinare uttalt til slovensk fjernsyn at han «ikkje ville ha overlevd fangeleiren dersom det ikkje hadde funnest gode serbarar».

Frå 1994 til 1996 tenestegjorde Tihić som diplomat i Tyskland, frå 1996 til 1999 i det bosniske utanriksdepartementet. I 1996 vart han vald som representant til nasjonalforsamlinga i Republika Srpska. 13. oktober 2001 vart han leiar av SDA etter Alija Izetbegović. 5. oktober 2002 vart han vald som den bosnjakiske representanten i presidentskapet, med 37,3 % av røystene. I valet 1. oktober 2006 tapte han for Haris Silajdžić, som overtok som bosnjakisk representant i presidentskapet.

Han er gift, har tre born og eit barnebarn.

Bosniske presidentar
Bosniske politikarar
Drabantby

Drabantby er eit bustadområde som ligg utanfor kjernen av ein større by. Det fungerer som eit bi-sentrum med tilliggjande bustadstrøk, og skal ha samband med sentrum og komunikasjonsnettet til den nærliggjande storbyen. Drabantbyar skal ha lokale arbeidstilhøve og ha vanlege butikkar for daglegvarer, serviceføretak, skular og andre fellesinstitusjonar. Drabantbyar skil seg frå forstader, som er tettstader som ligg utanfor det eigentlege byområdet.

Nemninga drabantby vart nytta fyrst i dansk og i norsk frå 1960-åra. Ein av dei fyrste typiske drabantbyane vart bygd på Lambertseter i Oslo.

Kjelder 
 

Byplanlegging
Busetnad etter type
Richard Herrmann

Richard Herrmann () var ein norsk journalist, kåsør og forfattar. Han voks opp på Torstrand i Larvik, men var dei siste åra av livet sitt busett på Skøyen i Oslo.

Herrmann var tilsett i den europeiske avdelinga til Reuters i London frå 1952 til 1964. Frå 1961 fungerte han som redaktør for den britiske avdelinga til Reuters. Frå 1952 var han frilansmedarbeidar i NRK, før han blei fast London-korrespondent for NRK frå 1964 til 1977. Etter det jobba han i programsekretariatet i radioen fram til 1984, då han fekk særskild ansvar for oppbygginga av NRK P2. Han hadde ei rekke radiokåseri opp i gjennom åra. Herrmann har skrive fleire bøker om historia, samfunns- og dagleglivet til britane.

Bibliografi 
 1967 – Over til London
 1968 – Paradisveien
 1970 – Bak den svarte døren
 1972 – Under Big Ben
 1976 – Da ballen ble rund og andre historier om engelsk fotball
 1976 – Kvinner for freden
 1983 – London: Mine gleders by
 1985 – Seks skudd ved sengetid og andre mord
 1986 – Livet med Elizabeth og andre kongelige personer
 1987 – Victoria: en dronning for sin tid
 1988 – Maria Stuart og hennes verden
 1990 – Gammel krone for ny tid
 1991 – En dikter fra Stratford (berre som lydbok)
 1992 – Med skjebnen i hånden: Churchill-slekten i krig og fred
 1993 – Fotballen: Den alvorlige leken

Prisar og utmerkingar 

 Bokhandlarprisen i 1969
 Cappelenprisen i 1983
 Riksmålsforbundets litteraturpris i 1988

Kjelder 
 nrk.no - stemmer fra arkivet

Bakgrunnsstoff 
 «Jeg tok verdenshistorien i hånden» artikkel på Aftenposten.no, 11.11.2000 
 «Kunstnere i ord og bilder» artikkel fra Bodø|Nu
 «Richard Herrmann er død», nrk.no

Herrmann, Richard
Herrmann, Richard
Herrmann, Richard
Vinnarar av Cappelenprisen
Vinnarar av Bokhandlarprisen
View from the Top

View from the Top, kalla Livet på 1. klasse på norsk, er ein komediefilm frå 2003 med Gwyneth Paltrow i hovudrolla. Filmen er regissert av Bruno Barreto, og manuset er skrive av Eric Wald. Han handlar om Donna Jensen som vil ut i verda. Ho les ei bok som er skriven av ei flyvertinne som har vore nesten over alt i verda, og ho bestemmer seg for å verte flyvertinne sjølv.

Bakgrunnsstoff 
 

Filmkomediar
Filmar frå 2003
Filmar frå USA
What Is Love

«What Is Love» er ein eurodance-song av Haddaway som kom på hitlistene i 1993. Han er kjend som bakgrunnsmusikk frå sketsjar på Saturday Night Live som seinare blei omarbeidde til filmen A Night at the Roxbury.

Haddaway
Songar frå 1993
Lockheed U-2

Lockheed U-2 er eit amerikansk spionfly. Flytypen vart utvikla på 1950-talet av selskapet Lockheed Corporation. Flyet er utstyrt med ein jetmotor og eit mannskap på 1.

U-2 flaug første gong over sovjetisk luftrom den 4. juli 1956. Ein trudde at om ein flaug høgare oppe enn 50 000 fot, så kunne ikkje sovjetiske jagarfly nå opp til flyet og skyte det ned. I byrjinga var dette riktig, men 1. mai 1960 starta den amerikanske piloten Gary Powers frå flybasen i Peshawar i Pakistan. Han skulle fly over sovjetisk luftrom til Bodø hovedflystasjon ved Bodø.
Det var under dette toktet at flyet for fyrste gong vart sett under åtak av sovjetisk luftvern. Flyet vart skote ned nær byen Sverdlovsk. Regjeringa i USA prøvde i byrjinga å bortforklare hendinga med at det hadde vore eit vérobservasjonsfly som hadde floge feil.
Flygaren Gary Powers valde derimot å fortelje sanninga om oppdraget, noko som førte til ei internasjonal skandale.

Bakgrunnsstoff 

Flytypar
Kristian Valen

Kristian Valen () er ein norsk komikar og musikar. 

Valen debuterte som musikar på 1990-talet og gav på den tida ut fire album. Seinare er han kjend frå scene og fjernsyn med show som «Fartøy Valen», «3 PÅ TILTAK», «Et musikalsk kaos. Takk for frammøtet», «Valen TV», «Valen & de» og «Valens frokost-TV», dei tre sistnemnte på TVNorge.

Kristian Valen er son av den tidlegare fotballspelaren Inge Valen i Viking. Kristian var sjølv fotballspeler i yngre dagar, men han gav seg med fotballen i tenåra.

Bakgrunnsstoff 

Norske musikarar
Norske komikarar
Folk frå Stavanger
Melodi Grand Prix 2017-deltakarar
Norske gratisaviser

Gratisaviser som for tida kjem ut i Noreg.

 Bergen Byavis
 Bodø Nu
 Byavisa (Trondheim)
 Byavisa Stjørdal
 Exact (delar av Austlandsområdet)
 Fornebu- og Snarøyaposten
 Fylkesmagasinet (Sogn og Fjordane)
 Hamar Dagblad
 HøydaAvisen (Moss)
 Kristiansand Avis
 Lokalavisen Frogner (Oslo)
 Lokalavisen Groruddalen (Oslo)
 Lokalavisen St. Hanshaugen (Oslo)
 Nordre Aker Budstikke (Oslo)
 Nordstrands Blad (Oslo)
 Nytt i uka (Ålesund)
 Porsgrunnsposten
 Rana No
 Sarpsborg IDAG
 Stimuli (Kristiansand)
 Ullern Avis/Akersposten (Oslo)
 Østkantavisa (Oslo)

Sjå òg
Tidlegare norske aviser
Norske aviser

Lister
Norske nettaviser

Norske nettaviser er jamleg oppdaterte nettenester med norsk tilknyting som tilbyr avisstoff, typisk nyhende og annonsar. Dei kan vera ein sjølvstendig teneste eller høyra til ei tradisjonell norsk papiravis. Dei fleste nettavisene er gratis tilgjengelege.

Dei første nettavisene i Noreg blei lanserte i mars 1995. Musikkavisa Panorama, blei opna 1. mars som ei rein nettavis. 6. mars opna nettutgåva av lokalavisa Brønnøysunds Avis, og 8. mars kom Dagbladet si nettutgåve, Dagbladet.no. I dag har ein stor del norske aviser også ein nettutgåve.

Fem av dei ti mest vitja norske nettstadene på topplista til TNS Gallup i 2009 var nyhendetenestene til Dagbladet.no, VG Nett, NRK.no, Aftenposten.no og Nettavisen. Det var eit unikt fenomen på verdsbasis at nettstader med redaksjonelt innhald var så populære. Til samanlikning viste nettstatistikken til Alexa at berre eit av dei tjue mest vitja nettstadene i USA var redaksjonelt. Det var  CNN.com på 18. plass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nettavis» frå ,  den 24. mai 2010.  
 

norske nettstader
norske aviser
 Norske
Norske studentaviser

Studentaviser som for tida kjem ut i Noreg.

 Hugin (Stavanger)
 Oslostudenten (Oslo)
 Studvest (Bergen)
 Under Dusken (Trondheim)
 Universitas (Oslo)
 Utropia (Tromsø)
 Tuntreet (Ås)
 Yggdrasil (Molde)

Lister
Norske tidsskrift

Tidsskrift som kom ut i Noreg i 2006/2007. Grunnkjerna i lista er basert på medlemmane i Den Norske Fagpresses Forening''.

Lister
The Birdcage

The Birdcage, kalla Lånte fjær på norsk, er ein film frå 1996 med mellom andre Robin Williams, Nathan Lane, Dianne Wiest, Christine Baranski, Calista Flockhart, Gene Hackman, Dan Futterman, og Hank Azaria i rollene. Filmen er regissert av Mike Nichols og manuset er skrive av Elaine May. Han handlar om Val Goldman og Barbara Keely som skal gifte seg. Difor lèt dei familiane deira møtest. Faren til Val, Armand, er ein homofil nattklubbeigar, medan faren til Barbara er ein konservativ republikansk senator.

Bakgrunnsstoff 
 

Birdcage, The
Birdcage, The