alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karl Ove Moene

Karl Ove «Kalle» Moene () er ein norsk økonom og professor ved Økonomisk institutt ved Universitetet i Oslo.  

Moene vart fødd på Voss og voks opp i Bergen. Han er cand. oecon. frå Universitetet i Oslo (UiO) i 1977 og er dr. philos. frå 1984. Han var professor ved UiO frå 1987. Hans viktigaste arbeidsfelt har vore fordelingsspørsmål og samanlikning av økonomiske institusjonar, særleg i arbeidsmarknaden. Han er kjend som ein original tenkjar med ein spiss penn. Han skriv jamleg kronikkar i Dagens Næringsliv. Sidan 2002 har Moene vore knytt til Centre for the Study of Civil War ved Institutt for fredsforsking.

Moene leiar eit forskingsarbeid som skal analysera samanhengane mellom sosial organisering (særleg på arbeidsmarknaden), økonomisk utvikling og fordeling av velstanden. Dette prosjektet vert forkorta ESOP (Equality, Social Organization and Performance), og vert ofte referert til som forsking på «den nordiske modellen». I eit arbeid om lønslikskap viser han saman med Erling Barth at ein generøs velfedsstat bidreg til lønnssamanpressing og at lønnssamanpressing gjev auka oppslutning om ein generøs velferdsstat. Dei to mekanismane understøttar kvarandre og gir opphav til ein likskapsmultiplikator. Likskapsmultiplikatoren kan likevel òg vera negativ og føra til auka ulikskap – som i USA i perioden 1981-2001.

Prisar og utmerkingar 
I 2011 vart han tildelt Norges forskningsråds formidlingspris «for sin evne til å forklare komplekse økonomiske spørsmål på en forståelig måte» og same året vart han også tildelt Akademikerprisen. I 2016 vart han tildelt forskingsutmerkinga Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning. I 2019 fekk han Kverulantkatedralens økonomipris.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Karl Ove Moene» frå ,  den 21. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Karl Ove Moene - Store norske leksikon
 Nettisde ved Universitetet i Oslo
 forskning.no «Formidlingsmester Moene» (portrettintervju) 23.09.2011

Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske økonomiprofessorar
Per Maurseth

Per Maurseth () var ein norsk historikar. 

Maurseth vart fødd i Bergen. Han vart dr. philos. i 1979 på  avhandlinga Sentraladministrasjonens historie 1814-1845. Per Maurseth var elev av Jens Arup Seip. 

Han var ein av initiativtakarane til Sosialistisk Folkeparti som braut ut av Arbeidarpartiet i 1961. I Sosialistisk Folkeparti var han ein periode nestformann og han sat i sentralstyret.

Maurseth vart førsteamanuensis i historie ved Universitetet i Oslo 1971, og seinare professor i historie ved Universitetet i Trondheim frå 1982 til 2002. Hovudforskingsområdet til Maurseth har vore historia til arbeidarrørsla. Han var redaktør av Tidsskrift for Arbeiderbevegelsens Historie i perioden 1976 til 1986. 

Maurseth var oppnemnd av Kongen i statsråd som medlem i Innsynsutvalet som handsama krav om innsyn i Overvåkingspolitiets arkiv og registere i perioden 2001–2007.

Han var far til sosialøkonomen og statssekretæren Per Botolf Maurseth.

Bibliografi 

 1972 Fra Moskvateser til Kristianiaforslag. Det norske Arbeiderparti og Komintern fra 1921
 1981 Embetsmannsstat og Rettsstat. Teorien om ´politikkens opphevelse´ og politisk handling etter 1814 i HT 60 s.169-179
 1988 Gjennom kriser til makt 1920-1935 bind 3 av Arbeiderbevegelsens historie i Norge

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Per Maurseth» frå ,  den 21. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Per Maurseths privatarkiv finnes på NTNU Universitetsbiblioteket, 

Folk frå Bergen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Professorar ved NTNU
Norske historieprofessorar
Norske historikarar
Go-Ahead Norge

Go-Ahead Norge AS er britiske Go-Ahead Group sitt norske dotterselskap som frå 
15. desember 2019 køyrer persontog på Arendalsbanen, Jærbanen og 
Sørlandsbanen etter avtale med Jernbanedirektoratet. Selskapet 
nyttar namnet Go-Ahead Nordic, som er konsernet sitt namn på 
paraplyorganisasjonen for dei nordiske landa.

Kjelder 

 

 Denne artikkelen bygger på «Go-Ahead Norge» frå , den 20. mars 2021, revisjon 21285798

Bakgrunnsstoff 
 

Jarnbaneselskap i Noreg
Føretak skipa i 2016
Zinaida Kupryjanovitsj

Zinaida «Zina» Aljaksandrawna Kupryjanovitsj () er ein kviterussisk songar, skodespelar og tv-programleiar. Ho er kjend under artistnamna Zina og ZENA (kviterussisk ЗЕНА) og representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med låten «Like It».

Bakgrunn 
Kupryjanovitsj byrja artistkarrieren som barnesongar i 2013, då ho deltok i songtevlingane New Wave Junior 2013 og juniorutgåva av Slavianski Bazaar i 2014.

Kupryjanovitsj deltok to gonger i den kviterussiske uttakinga før Junior Eurovision Song Contest: i 2015 vart ho nummer fire med songen «Mir», og i 2016 vart ho nummer tre med «Kosmos». I 2017 kom ho på tredjeplass i den tiande sesongen av Fabrika zvjozd, den russiske versjonen av spanske Operación Triunfo. Etter tevlinga innleia Kupryjanovitsj ein karriere som programleiar på tv og var ein av programleiarane under Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk. Som skodespelar har ho hatt stemma til Vaiana i den russisk-dubba versjonen av Vaiana og Rive-Rolf krasjer internett.

Kupryjanovitsj representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Like It».

Diskografi

Filmografi

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Zinaida Kupryjanovitsj» frå ,  den 23. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Junior Eurovision Song Contest-programleiarar
Belarusiske songarar
Belarusiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2019-deltakarar
Tatjana Tolstaja

Tatjana Nikititsjna Tolstaja () er ein russisk forfattar og programleiar. Ho høyrer til familien Tolstoj, og er barnebarn av Aleksej Tolstoj.

Tolstaja blei fødd i dåverande Leningrad i Sovjetunionen, no kjend som Sankt Petersburg i Russland. 
Ho flytta til Moskva tidleg på 1980-talet. I 1983 debuterte ho i bladet Avrora med novella «Na zolotom kryl'tse sideli» (На золотом крыльце сидели).
Seinare har Tolstaja skrive både skjønnlitteratur og sakprosa. 

På 1980- og 1990-talet var ho fleire år i USA, der ho underviste ved fleire ulike universitet. 

Frå 2002 til 2014 var ho programleiar i det russiske fjernsynsprogrammet Sjkola zloslovija (Школа злословия, etter skodepelet The School for Scandal av Richard Sheridan), der ho intvervjua ulike personar knytte til russisk kultur og politikk.

Bibliografi 
Verk omsette til norsk:
Na zolotom krylce sideli. Norsk omsetjing Elsker - elsker ikke og andre historier  (omsett av Ingvild Broch. Oslo: Cappelen, 1990)
Verk omsette til svensk:
  (oms. Annika Bäckström)

  (oms. Staffan Skott og Maria Nikolajeva)

Verk omsette til engelsk:

 Sleepwalker in a Fog, Alfred A. Knopf, New York, 1991, then Vintage Books, 1993;

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tatjana Tolstaja» frå  og «Tatyana Tolstaya» frå , den 23. mars 2021.  
 

Forfattarar frå 1900-talet
Forfattarar frå 2000-talet
Russiske forfattarar
Folk frå St. Petersburg
Dina Rubina

Dina Iljinitsjna Rubina  () er ein russisk-israelsk forfattar.  Rubina er busett i Israel, men skriv på russisk.

Det best kjende verket hennar er Dvojnaja familija (Двойная фамилия, 'Dobbelt etternamn'), som er blitt filmatisert av den russiske tv-kanalen Kanal ein.

Liv
Dina Rubina blei fødd i Tasjkent i noverande Usbekistan. Ho studerte musikk ved Konservatoriet i Tasjkent. Seksten år gammal publiserte ho den fyrste fortelinga si i Junost.  På midten av 1980-talet, etter å ha skrive for scene og film i fleire år, flytta ho til Moskva. I 1990 utvandra ho til Israel.

I 2007 vann Rubina den russiske litteraturprisen Den store boka.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dina Rubina» frå , og «Dina Rubina» frå  den 23. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 

 IMDb-profil 

Russiskspråklege forfattarar
Russiske forfattarar
Israelske forfattarar
Forfattarar frå 1900-talet
Forfattarar frå 2000-talet
Folk frå Tasjkent
Jean de La Fontaine

Jean de La Fontaine () var den mest kjende franske forfattarane av fablar og ein av dei mest lesne franske poetane på 1600-talet. Han er kjend først og fremst for sine Fablar (Fables de La Fontaine), som blei eit litterært forbilete for påfølgjande fabulistar over heile Europa og talrike alternative versjonar i Frankrike. Fabelen hans om bjørnen og gartnaren er opphav til det faste uttryket «bjørneteneste».

I følgje Gustave Flaubert var han den einaste franske poeten som forstod og meistra teksturen i det franske språket før Victor Hugo. Eit sett frimerke som feira La Fontaine og fablane hans blei gjeve ut i Frankrike i 1995.

Bibliografi 

 Adonis (1658)
 Élégie aux nymphes de Vaux (1660)
 Contes et nouvelles (1665)
 Fables (Premier Recueil) (1668)
 Amours de Psyché et de Cupidon (1669)
 Recueil de poésies chrétiennes et diverses (1671)
 Poème de la captivité de saint Malc (1673)
 Daphné (1674)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Jean de La Fontaine» frå ,  den 23. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 

Litteratur
 Birberick, Anne L. (1998): Reading Under Cover: Audience and Authority in Jean La Fontaine, Bucknell University Press.
 Collinet, Jean-Pierre (1970): Le Monde littéraire de La Fontaine, PUF
 Collinet, Jean-Pierre, red. (1991): Oeuvres complètes de Jean de La Fontaine: Fables et Contes, Gallimard ("Bibliothèque de la Pléiade"). Den standardiserte, kommenterte versjonen av samleutgåva.
 La Fontaine, Jean de (2007): The Complete Fables of Jean de La Fontaine, oversatt av Norman Shapiro. University of Illinois Press.
 Grisé, Catherine M. (1998): Cognitive Space and Patterns of Deceit in La Fontaine's Contes, Rookwood Press.
 Rubin, David Lee (1991): A Pact with Silence: Art and Thought in the Fables of Jean de La Fontaine, Ohio State U Press.
 Runyon, Randolph Paul (2009): La Fontaine's Complete Tales in Verse, An Illustrated And Annotated Translation, McFarland & Company.
 Wadsworth, Philip A. (1952): Young La Fontaine: A Study of His Artistic Growth in His Early Poetry and First Fables, Northwestern University Press.

Fablar
Medlemmer av Det franske akademiet
Franske forfattarar
Forfattarar frå 1600-talet
Musikkgruppa VAL

VAL er ein kviterussisk musikkduo som består av vokalisten Valjeryja Hrybusava og musikkprodusenten Vladislav Pasjkjevitsj. Gruppa vart skipa i Minsk i 2016 og skulle ha representert Kviterussland i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «Da vidna». Men 18. mars 2020 avlyste EBU tevlinga på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

Bakgrunn 
VAL vart etablert i Minsk tidleg i 2016 av musikarparet Valjeryja Hrybusava og Vladislav Pasjkjevitsj. Hrybusava hadde tidlegare delteke i The Voice of Ukraine og vann seinare songtevlinga Slavianski Bazaar. I 2016 starta den nyetablerte duoen produksjonsstudioet ToneTwins saman med Andrej Katikov (Paul Kat), som har utdanning frå Berklee College of Music.

1. mai 2016 gav VAL ut debutsingelen «Кто ты есть» ('Kven er du') og følgde opp med «Ветер во сне» ('Vind i ein draum') i september 2016.

VAL vann den kviterussiske finalen til Eurovision Song Contest 2020 28. februar 2020 med songen «Da vidna» ('til daggry'). Duoen skulle dimed representere Kviterussland i Eurovision Song Contest 2020, og var trekt til å deltake i den fyrste semifinalen tysdag 12. mai 2020. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgende sjukdomen COVID-19.

Besetning 

 Valjeryja Hrybusava (russisk Valerija Gribusova) – vokal, låtskrivar, dansar
 Vladislav Pasjkjevitsj (russisk Vladislav Pasjkevitsj) – musikkprodusent, låtskrivar og multiinstrumentalist

Diskografi

Singlar 

 2016 – «Кто ты есть» ('Kven er du')
 2016 – «Ветер во сне» ('Vind i ein draum')
 2020 – «Да вiдна» ('Til daggry')

Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «VAL (band)» frå ,  den 23. mars 2021.  

Belarusiske musikkgrupper
Belarusiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2020-deltakarar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-artistar
Familien Tolstoj

Tolstoj eller Tolstoy (russisk Толсто́й) er ein framståande russisk adelsfamilie som hadde grevestatus i Tsar-Russland. Familien har hatt stor innverknad på russisk politikk, militærhistorie, litteratur og kunst. Den best kjende medlemmen er forfattaren Lev Tolstoj (Leo Tolstoj).

Familien stammar frå Andrej Kharitonovitsj Tolstoj, som flytta frå Tsjernigov til Moskva og tente under Vasilij II av Moskva på 1400-talet. 
Namnet «Tolstoy» er avleidd frå det russiske adjektivet tolstyj (толстый), som tyder 'tjukk, feit, kraftig'. 

Sidan den russiske revolusjonen har fleire medlem av familien  Tolstoj slått seg ned i andre land som Sverige, Tyskland, Storbritannia, Frankrike og USA.

Tolstoy i Sverige
Sonen til Lev Tolstoj, grev Lev Tolstoj (1869–1945), flytta til Sverige og var gift med Dorothea (Dora) Westerlund, dotter av doktor Ernst Westerlund i Enköping. Dei har etterkomarar med etternamnet Tolstoy, Paus, Ceder og andre namn, blant anna songaren Viktoria Tolstoy (opphavleg Kjellberg). Etterkomarane hans i Pausfamiljen eig godset Herresta.

I Sverige er ætta medlem av Ointroducerad adels förening. Ho skriv namnet «Tolstoy».

Kjende medlemmer
Jegor Petrovitsj Tolstoj (1802-1874) russisk greve, generalløytnant og senator
Lev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattar
Aleksej Tolstoj (1817-1875), russisk greve og forfattar
Aleksej Tolstoj (1883-1945), russisk forfattar
Dmitrij Tolstoj (1823-1889), russisk greve og statsmann
Fjodor Tolstoj (1783–1873), russisk greve og bilethoggar
Aleksandr Osterman-Tolstoj (1770-1857), russisk greve og general
Tatiana Tolstoy-Paus (1914-2007), svensk kunstnar, sosietetskvinne og politikar
Nikolai Tolstoy (f. 1935), britisk historikar
Tatjana Tolstaja (f. 1951), russisk forfattar og programleiar
Sophie Tolstoy (f. 1967), svensk skodespelar
Alexander Tolstoy (f. 1969), svensk skodespelar

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tolstoj (släkt)» frå , og «Tolstoy family» frå  den 24. mars 2021.  

Russiske adelsfamiliar
Det spanske herrelandslaget i handball

Spania sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Spania. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Real Federación Española de Balonmano. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1958.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Spania har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 

  1972: 15.-plass
  1980: 5.-plass
  1984: 8.-plass
  1988: 9.-plass

  1992: 5.-plass
  1996: 3.-plass
  2000: 3.-plass
  2004: 7.-plass

  2008: 3.-plass
  2012: 7.-plass
  2020: 3.-plass

Verdsmeisterskap 

  1958: 12.-plass
  1974: 13.-plass
  1978: 10.-plass
  1982: 8.-plass
  1986: 5.-plass
  1990: 5.-plass
  1993: 5.-plass

  1995: 11.-plass
  1997: 7.-plass
  1999: 4.-plass
  2003: 5.-plass
  2003: 4.-plass
  2005: 1.-plass
  2007: 7.-plass

  2009: 13.-plass
  2011: 3.-plass
  2013: 1.-plass
  2015: 4.-plass
  2017: 5.-plass
   2019: 7.-plass
  2021: 3.-plass

Europameisterskap 

  1994: 5.-plass
  1996: 2.-plass
  1998: 2.-plass
  2000: 3.-plass
  2002: 7.-plass

  2004: 10.-plass
  2006: 2.-plass
  2008: 9.-plass
  2010: 6.-plass
  2012: 4.-plass

  2014: 3.-plass
  2016: 2.-plass
  2018: 1.-plass
    2020: 1.-plass
   2022: 2.-plass

Sjå òg 
 Spania sitt kvinnelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Spania
Landslag i handball
Spanske landslag
Det russiske herrelandslaget i handball

Russland sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Russland. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federatsija gandbola Rossii. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1993.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Russland har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  1996: 5.-plass
  2000: 1.-plass
  2004: 3.-plass
  2008: 6.-plass

Verdsmeisterskap 

  1993: 1.-plass
  1995: 5.-plass
  1997: 1.-plass
  1999: 2.-plass
  2003: 6.-plass

  2003: 5.-plass
  2005: 8.-plass
  2007: 6.-plass
  2009: 16.-plass
  2013: 7.-plass

  2015: 19.-plass
  2017: 12.-plass
   2019: 14.-plass
  2021: 14.-plassRHF

RHF Deltok i meisterskapen under namnet Lag RHF grunna utestengjinga av Russland frå internasjonal idrett i to år frå 17. desember 2020.

Europameisterskap 

  1994: 2.-plass
  1996: 1.-plass
  1998: 4.-plass
  2000: 2.-plass
  2002: 5.-plass

  2004: 5.-plass
  2006: 6.-plass
  2008: 14.-plass
  2010: 10.-plass
  2012: 15.-plass

  2014: 9.-plass
  2016: 9.-plass
    2020: 22.-plass
   2022: 9.-plass

Sjå òg 
 Russland sitt kvinnelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Russland
Landslag i handball
Russiske landslag
Leikanger Mannskor

Leikanger Mannskor er eit norsk mannskor i Sogndal kommune som vart stifta i 1925.

Kjelder
Erlitoukulturen

Erlitoukulturen (forenkla kinesisk 二里头文化, tradisjonell kinesisk 二里頭文化, pinyin Èrlǐtóu wénhuà) er ei arkeologisk nemning på ein tidleg bronsealderkultur som heldt til rundt Huangelva i Kina frå rundt 1900 til 1500 f.Kr.) Ei radiokarbondatering utført i 2007 har ført til eit foreslege smalare tidsspenn, frå 1750 til 1530 f.Kr.

Namn og utbreiing 
Namnet kjem frå det arkeologiske feltet i storkommunen Erlitou i byfylket Yanshi i Henan-provinsen. Kulturen strekte seg godt utover i det som i dag er provinsane Henan og Shanxi, og gjorde seg seinare òg gjeldande i Shaanxi og Hubei. Det er mogleg at Erlitoukulturen utvikla seg frå Longshankulturen. 
Dei fleste kinesiske arkeologar reknar med at Erlitou er hovudsetet for Xia-dynastiet, men dei fleste vestlege arkeologar er ikkje overtydde om at det er ein slik samanheng mellom Erlitoukulturen og Xia-dynastiet, ettersom det ikkje finst direkte lenkjer mellom dei, som skriftlege kjelder.

Kjenneteikn og leivningar 

Fortidsleivningane i Erlitou blei oppdaga av Xu Xusheng i 1959, og denne funnstaden er blitt verande det største utgravingsområdet som kan knytast til Erlitoukulturen. Funna er spreidde ut over eit område på 3 km². Det er funne palassbygningar og verkstader for tilverking av bronse. Erlitou monopoliserte produksjonen av bronsekar for rituell bruk, og dei eldste kjende ding-kara er frå denne kulturen. 

Etter at Shang-dynastiet voks fram gjekk det kraftig tilbake med Erlitou, men staden blei verande folkesett òg i den første fasen av Shang-tida.

Sjå òg 

 Erligangkulturen
 Sanhuangwudi
 Xia-dynastiet

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Erlitoukulturen» frå ,  den 24. mars 2021.

Litteratur 

 Liu, Li. The Chinese Neolithic: Trajectories to Early States, ISBN 0-521-81184-8
 The Golden Age of Chinese Archaeology
 
 
 Li, Jinhui (10. november 2003). «Stunning Capital of Xia Dynasty Unearthed». China Through a Lens. 
 Liu, Li (2004). The Chinese neolithic: trajectories to early states. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81184-2. 
 
Henan
Arkeologiske kulturar i Asia
Arkeologi i Kina
Lake Malawi

Lake Malawi er eit tsjekkisk indie pop-band frå Třinec i Tsjekkia og vart skipa i 2013. Bandet består av hovudvokalist, gitarist og keyboardist Albert Černý, bassist og keyboardist Jeroným Šubrt og trommeslagaren Antonín Hrabal. Lake Malawi vart skipa av Černý, etter at han forlét sitt førre band, Charlie Straight. Debut-EP-en We Are Making Love Again vart sloppen i 2015, etterfulgt av debutalbumet Surrounded by Light i 2017. Gruppa representerte Tsjekkia i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Friend of a Friend», der dei kom på ellevteplass i finalen.

Bakgrunn 
Lake Malawi vart skipa av frontfigur Albert Černý etter at hans førre band, Charlie Straight, vart oppløyst september 2013. Bandnamnet Lake Malawi er inspirert av songen «Calgary» av Bon Iver, frå bandet sitt selvtitulerte album frå 2011. Gruppa gav seinare ut debutsingelen «Always June» i 2014, og framførte han live under eit intervju med BBC London. I 2014 opptredde Lake Malawi ved fleire store tsjekkiske musikkfestivalar som Colours of Ostrava og Rock for People, og dessutan The Great Escape Festival i Storbritannia. I 2015 gav gruppa ut sin første EP, We Are Making Love Again. Lake Malawi har vore oppvarmingsband for fleire internasjonale artistar som har hatt konsertar i Praha, blant andre The Kooks, Mika  og Thirty Seconds to Mars. I 2016 forlét trommeslagar Pavel Palát bandet og vart erstatta av Antonín Hrabal.

I 2017 slapp Lake Malawi debutalbumet Surrounded by Light på eige merke. To singlar vart utgjeven frå albumet, tittelsporet «Surrounded by Light» og songen «Paris», som begge tok seg inn på hitlisten Rádio – Top 100 i Tsjekkia. Hovudgitarist Patrick Karpentski forlét bandet seint i 2017.

I 2019 vart Lake Malawi vald til å representere Tsjekkia i Eurovision Song Contest med songen «Friend of a Friend».

Medlemmar 

 Albert Černý (2013–) – vokal, gitar, keyboard
 Jeroným Šubrt (2013–) – bass, keyboard
 Antonín Hrabal (2016–) – trommar

Tidlegare 

 Pavel Palát (2013–16) – trommar
 Patrick Karpentski (2013–17) – gitar

Diskografi

Studioalbum 

 Surrounded by Light (2017)

EP 

 We Are Making Love Again (2015)

Singlar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Lake Malawi (band)» frå ,  den 25. mars 2021.  
 

Tsjekkisk musikk
Musikkgrupper skipa i 2013
Tsjekkiske musikarar
Tsjekkiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2019-deltakarar
Montaigne

Jessica Alyssa Cerro (), betre kjend under artistnamnet Montaigne, er ein australsk songar og låtskrivar. Montaigne skulle ha representert Australia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med songen «Don't Break Me», men tevlinga vart avlyst på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020. Ho skal i staden representere Australia i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Technicolour».

Bakgrunn 
Cerro vart fødd i Sydney i 1995 og voks opp i Hills-distriktet. Ho har argentinsk, filippinsk, fransk og spansk bakgrunn.

Etter endt vidaregåande skule fokuserte Cerro på musikkarrieren sin, og ho skreiv platekontrakt med Albert Music i november 2012. Året etter tok ho artistnamnet Montaigne, som er henta frå den franske renessansefilosofen Michel de Montaigne. I 2014 gav ho ut sin første singel, «I Am Not an End», og skreiv sidan ny platekontrakt med Wonderlick Entertainment.

I 2016 følgde debutalbumet Glorious Heights med songane «Clip My Wings», «In the Dark» og «Because I Love You». I 2019 kom oppfølgjaralbumet til Montaigne, Complex.

Eurovision Song Contest 2020 
6. desember 2019 vart det kunngjort at Montaigne var ein av deltakarane i Eurovision – Australia Decides, den australske uttakinga til Eurovision Song Contest. Under finalen 8. februar 2020 vann Montaigne tevlinga med songen «Don't Break Me», og ho skulle difor ha representert Australia i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest 2020 tysdag 12. mai 2020 i Rotterdam i Nederland. Etter at tevlinga vart avlyst på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 fekk Montaigne oppdraget med å representere Australia i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Technicolour».

Diskografi

Studioalbum 

 2016 – Glorious Heights
 2019 – Complex

EP-ar 

 2014 – Life of Montaigne

Singlar 

 2014 – «I Am Not an End»
 2014 – «I'm a Fantastic Wreck»
 2015 – «Clip My Wings»
 2016 – «In the Dark»
 2016 – «Because I Love You»
 2018 – «For Your Love»
 2019 – «Ready»
 2019 – «Love Might Be Found (Volcano)»
 2020 – «Don't Break Me»
 2021 – «Technicolour»

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Montaigne» frå ,  den 25. mars 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Folk frå Sydney
Australske songarar
Australske Eurovision Song Contest-deltakarar
Australske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2020-deltakarar
Eurovision Song Contest 2020-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2021-deltakarar
Eurovision Song Contest 2021-låtskrivarar