alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hattfjelldal flyplass

Hattfjelldal flyplass () er ein flyplass i Hattfjelldal kommune i Nordland fylke.

Historie
Lette småfly tok i bruk grasslettene i Hattfjelldal i 1933. Då tyskarane invaderte Noreg våren 1940, nytta dei Hattfjelldal som mellomstasjon då tyske fly bomba Narvik og troppetransportskip som låg utanfor Harstad. Dei la rullebanedekkje av tre, slik at dei kunne lande med tyngre Stuka (Ju 89)-fly. Tredekkje vart bytta ut med eit permanent dekkje av betong i 1943. Rullebana med det opphavlege betongdekkje er framleis i bruk.
 
Mellom bygningane som tyskarane bygde i tilknyting til flyplassen, er ein hangar som sidan 1950-talet har husa Arbors sponplatefabrikk. Òg det noverande kommunehuset i Hattfjelldal samt ein skule vart bygd av tyskarane under den andre verdskrigen. 

Flyplassen vert nytta av Hattfjelldal flyklubb.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hattfjelldal flyplass» frå ,  den 10. oktober 2012.  
 

Flyplassar i Nordland
Samferdsle i Hattfjelldal
Byggverk i Hattfjelldal
Rognan flyplass

Rognan flyplass () er ein flyplass som ligg på austsida av Rognan sentrum i Saltdal kommune i Nordland fylke. Flyplassen har ein 600 meter lang rullebane med dekkje av gras. Han er open i sommarhalvåret, normalt frå månadskiftet april-mai til midten av oktober, og vert mest nytta til fallskjermhopping og privatflyging.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rognan flyplass» frå ,  den 10. oktober 2012.  
 

Flyplassar i Nordland
Samferdsle i Saltdal
Byggverk i Saltdal
ICAO-flyplasskode

Ein ICAO-flyplasskode er ein kode beståande av fire bokstavar som vert brukt av lufttrafikkontroll og flyselskap til mellom anna til planlegging av flygingar og til å identifisere vêrstasjonar. Koden er gjeven av International Civil Aviation Organization (ICAO). Kodane er ikkje dei same som IATA-flyplasskodane, som vert brukt til billettar og bagasje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «International Civil Aviation Organization airport code» frå ,  den 10. oktober 2012  
Denne artikkelen bygger på «ICAO-flyplasskode» frå ,  den 10. oktober 2012.  
 
Luftfart
Klassifiseringssystem
Joseph Henry

Joseph Henry () var ein amerikansk fysikar.

Henry er særleg kjent for studium over elektromagnetisme og elektromagnetisk induksjon, som han utførte samstundes med Michael Faraday. I 1835 føreslo han å bruke elektromagnetar til elektrisk telegraf, og konstruerte i tilslutning til tidlegare arbeid av W. Sturgeon ein av dei første store elektromagnetane og ein elektromotor. Han arbeidde med problem i akustikken, meteorologien, signalisering i tåke og lyskjelder for fyrtårn.

Han var mellom anna professor ved Princeton University, og frå 1846 sekretær ved Smithsonian Institution. Henry har vidare hatt stor tyding som organisator av det amerikanske vitskapsakademiet (National Academy of Sciences) og American Association for the Advancement of Science.

Den elektriske måleininga henry er kalla opp etter han.

Kjelder

USA-amerikanske fysikarar
Folk frå Albany
Folk tilknytte elektrisitet
Sekretærar i Smithsonian Institution
Fysikarar på 1800-talet
Josephsoneffekt

Josephsoneffekt er ei nemning for karakteristiske elektriske straumfenomen som opptrer når to superleiande metall er åtskilt av eit tynt, isolerande sjikt. Vert det lagt ein liten konstant spenning mellom metalla, vil det oppstå ein elektrisk vekselstraum gjennom det isolerande sjiktet, og det blir samstundes sendt ut elektromagnetisk stråling. Straumen skuldast at elektron kan passere gjennom isolatoren ved tunneleffekt. Effekten er kalla opp etter Brian David Josephson.

Kjelder
josephsoneffekt. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/josephsoneffekt

Kondensert fase-fysikk
Superleiing
Sensorar
Mesoskopisk fysikk
Joseph Weber

Joseph Weber () var ein amerikansk fysikar.

Han var professor ved University of Maryland frå 1948 og er er kjent for studium av generell relativitetsteori og gravitasjon. I 1968 påviste han ved hjelp av spesielle mekaniske antenner svingingar som han tolka som eit resultat av gravitasjonsbølgjer. Slike bølgjer skal ifølgje Einstein sin generelle relativitetsteori kunne finnast, og ei påvising av dei blir rekna som eit viktig bevis på at teorien er gyldig. Forsøk på å reprodusere den direkte deteksjonen av gravitasjonsbølgjene til Weber har førebels ikkje lukkast. Eksperimenta hans stimulerte vidareutviklinga av metodar for å detektere slike bølgjer.

Kjelder
Joseph Weber. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Joseph_weber

USA-amerikanske fysikarar
Folk frå New Jersey
Joulelovene

Joule-lovene er fysiske lover kalla opp etter den britiske fysikaren James Prescott Joule.

Varmelære

I varmelæren blir Joulelova nytta som nemning på den lova som seier at den indre energien av ein gass er uavhengig av volumet. Joule stilte opp denne loven på grunnlag av eksperiment han hadde utført. Seinare er det vist at lova berre gjeld eksakt for ideale gassar.

Elektrisitetslære
I elektrisitetslæra gjev Joulelova eit uttrykk for korleis elektrisk energi blir omsett til varme når det går straum gjennom ein leiar. 

 
der  er varmen skapt av ein konstant straum  som går gjennom ein leiar med elektrisk motstand , for ei tid . Når straumen, motstanden og tida vert uttrykt i høvesvis ampere, ohm, og sekund er eininga for  lik joule.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joule's laws» frå ,  den 11. oktober 2012.  
 

Termodynamiske likningar
Elektrisitet
The Legend of Zelda: A Link to the Past

er eit action-eventyrspel utvikla og publisert av Nintendo på spelkonsollen Super Nintendo Entertainment System. Det er det tredje spelet i The Legend of Zelda-serien og vart gjeve ut 1991 i Japan og 1992 i Europa og Nord-Amerika. Utviklinga av spelet vart ført av Shigeru Miyamoto og gruppa hans av dataspelutviklarar.

Spelet handlar om Link som fer på ei ferd for å berga kongeriket Hyrule, nedkjempa Ganon og frigjera etterkomarane av sju vise menn. A Link to the Past bruker eit 3/4 perspektiv sett ovanfrå som liknar det i The Legend of Zelda, og utelèt dei siderullande sekvensane frå Zelda II: The Adventure of Link. A Link to the Past introduserte fleire nye element til The Legend of Zelda-serien som framleis er vanlege i dei nyare spela, som katakombar med fleire etasjar, nye våpen og reiskapar i tillegg til Master Sword, og konseptet med ei alternativ eller parallell verd.

A Link to the Past vart godt motteke og opplevde komersiell suksess. Såleis vart spelet ein milepåle for Nintendo og er gjengs rekna som eit av beste dataspela som er laga. A Link to the Past har selt over 4 millionar eksemplar og har vorte portert til både Game Boy Advance og Virtual Console-tenesta på Wii.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Action-eventyrspel
Dataspel frå 1991
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Super Nintendo Entertainment System-spel
A Link to the Past
Virtual Console-spel
May Valle

May Valle () er ein norsk adjunkt og politikar busett på Oppeid i Hamarøy kommune. Ho representerer òg Venstre på Nordland Fylkesting.
 
Valle var ordførar i Hamarøy i to samanhengande periodar frå 1995 til 1999 og gjenvald med nesten reint fleirtal i perioden frå 1999 til 2003. Ho blei gjeninnvald til kommunestyret i 2007 som representant for Samarbeidslista for Venstre og partipolitisk uavhengige og vald inn til den første perioden sin på Fylkestinget som representant for Venstre, der ho vart medlem av Samferdselskomitéen.
 
Frå februar 2009 til 2011 var Valle fylkesråd for samferdsel og i perioden frå 2011 til 2015 gruppeleiar for Venstre si fylkestingsgruppe i tillegg til kommunestyrerepresentant i Hamarøy.
 
May Valle var nominert på andreplass på lista til Nordland Venstre til Stortingsvalet 2013.

Referansar 

Ordførarar i Hamarøy
Venstreordførarar i Nordland
Norske pedagogar
Nesttun sentrum haldeplass

Nesttun sentrum: Fana kulturhus er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen opna 21. juni 2013 og ligg utanfor Nesttunsenteret på Nesttun i Fana i Bergen. Namnet er Nesttun sentrum, med undertittelen Fana kulturhus.

Kjelder
 Hordaland - Nesttun 
 BT - Bybanen i mål ved Lagunen

Fotnotar

Stasjonar på Bybanen
Fana
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 2013
Nasjonalfugl

Nasjonalfugl er ein eller fleire fuglar som gjennom tradisjon eller val blir brukt til å symbolisere ein nasjon. Nokre fuglar er også nasjonaldyr, medan andre er valde i tillegg til eit anna dyr som symboliserer landet eller nasjonen.

Nasjonalfuglar kan vera fuglar som berre finst vilt i landet dei symboliser, som grønfasan i Japan, dei kan vera utbreidde over størstedelen av territoriet til landet, som kvithovudhavørn i USA, eller dei kan symbolisera landet eller naturen der på andre måtar.

Oversyn over nasjonalfuglar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nationalfågel» frå ,  den 11. oktober 2012.  

Fuglar i kulturen
Nasjonalisme
New Forest

New Forest er eit område med skog, hede og beite i Hampshire i England. 
Området blei danna som kongeleg skog av Vilhelm erobraren, og har vore kjend som 'Ny-skogen' sidan oppføringa i Domesday Book i 1086. Det har gjeve namn til New Forest-distriktet, som dekkjer omtrent same området, og til New Forest-ponnien, som stammar herfrå. Sidan 2005 har store delar av området vore nasjonalpark.

Det finst fleire mindre byar og landsbyar i og rundt New Forest. Nasjonalparken er danna slik at dei fleste tettstadene ligg utanfor parkområdet.

Historie
New Forest blei danna av Vilhelm erobraren som ein «ny» kongeleg jaktskog rundt 1079. Før dette hadde skogen i følgje krønikeskrivaren Florence av Worcester vore kjend som Great Ytene Forest, 'den store jydeskogen'. Jydane var ei angelsaksisk stammegruppe som hadde slått seg ned i dette området. For å danna jaktområdet sitt forviste Vilhelm erobraren fleire folk som budde i området.

To av sønene til Vilhem døydde i skogen: Prins Rikard i 1081 og kong Vilhelm II (William Rufus) i 1100. I følgje lokal folketru var dette ei straff for utvisingane då ein skapte skogen.

Under den store stormen i 1703 gjekk rundt 4000 eiketre tapt i New Forest.

Eigarskap og busetnad

Størsteparten av New Forest (rundt 90 % i 2005) er kroneigedom og blir skjøtta av Forestry Commission. Fleire lokale familiar har rettar til å senda dyr på beite og henta leire og bregner i New Forest som stammar frå førnormannisk tid. Grisar, kyr og hestar, dei fleste av dei New Forest-ponniar, held landskapet ved like gjennom beiting.

Blant byar og landsbyar i eller rett ved skogen er Lyndhurst, Brockenhurst, Fordingbridge, Ringwood, Beaulieu og Lymington. Området grensar mot Bournemouth i vest og Southampton i aust.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «New Forest» frå , og «New Forest» frå  den 11. oktober 2012.  
 

Nasjonalparkar i Storbritannia
Skogar i Storbritannia
Hampshire
Ramsarområde i England
1079
Verneområde oppretta i 2005
Skipingar i 2005

de:New-Forest-Nationalpark
Skjoldskiftet haldeplass

Skjoldskiftet er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen opna 21. juni 2013 og ligg på ei bru over Fanavegen i Fana i Bergen.

Kjelder
 BT - Bybanen i mål ved Lagunen 
 
 

Stasjonar på Bybanen
Fana
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 2013
Skjold haldeplass

Skjold er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen opna 21. juni 2013 og ligg ved sida av Fanavegen i Fana i Bergen. Det vart bygd ei gangbru over Fanavegen i tilknyting til haldeplassen. Like ved haldeplassen ligg Skjold skole og Skjold kyrkje.

Kjelder
 BT - Bybanen i mål ved Lagunen 
 
 

Stasjonar på Bybanen
Fana
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 2013
Lagunen haldeplass

Lagunen er ein haldeplass og førebels endehaldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen opna 21. juni 2013 og ligg på ei bru over Fanavegen i Fana i Bergen. Like ved haldeplassen ligg Lagunen terminal, Lagunen Storsenter og Nordahl Grieg videregående skole.

Kjelder
 BT - Bybanen i mål ved Lagunen 
 
 

Stasjonar på Bybanen
Fana
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 2013
Bjordal

Bjordal er ei bygd på sørsida av Sognefjorden i Høyanger kommune. Bygda er omgjeven av høge fjell på alle sider utenom nordsida. Næringslivsverksemda i bygda er landbruk, men frakting av stein til utlandet er ei næring i kraftig vekst. Fjellsletta på austsida av dalen har namnet Stølsheimen.

Geografi i Høyanger
Bygder i Vestland
Israel Tsvaygenbaum

Israel Tsvaygenbaum () er ein russisk-amerikansk kunstnar av jødisk opphav. Verka hans finst i private samlingar i fleire land, blant dei Austerrike, Bulgaria, England, Frankrike, Nederand, Israel, Russland og USA.

Galleri

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

 Nettstaden til Israel Tsvaygenbaum

USA-amerikanske målarar
Folk frå New York
Russiske målarar
Russiske jødar
Moderne målarar
Moderne kunstnarar
Finn Berstad

Finn Berstad () var ein norsk fotballspelar frå Bergen, som spela for Sportsklubben Brann og Noregs landslag. Mellom 1921 og -32 spela han 32 landskampar for Noreg. Han vart nordisk meister for Noreg 1929-32 og vann to NM-gull med Brann.

Aktiv
Berstad byrja som angrepsspelar, for Brann spela han vanlegvis indre venstre, medan han på landslaget oftast var midtspiss, såkalla senterforward. Frå 1929 spela han i halfrekka på landslaget. Som høgrehalf var han i åra kring 1930, saman med Alexander Olsen og Jacob Berner, med i ei av dei beste halfrekkene/midtbanetrioen Noreg har stilt til kamp med .

Berstad var med då Brann tapte cupfinalen 1918 med 0-4 for FK Kvik frå Halden. Fem år seinare var han med då Bergens-klubben vann sitt fyrste NM-gull. Cupfinalen 1923 vart avvikla på Odd si grasbane i Skien, enda med 2-1-siger over Lyn. To år seinare, vart det nytt cupgull, etter 3-0 over Sarpsborg FK. Alexander Olsen gav då Brann leiinga i fyrste omgang, Berstad la på 2-0 og 3-0 i andre omgang. Berstad, omtala som ein «intelligent spiller», var lagkaptein for Brann i begge dei sigerrike cupfinalane.

Berstad skåra 13 landslagsmål på sine 32 landskampar. To av måla kom i debuten mot Finland 25. mai 1921, men kampen enda med norsk tap 2-3. Han var kaptein i 22 av landskampane han spela. Den nordiske meisterskapen i fotball for 1929-32, enda med norsk siger.

Berstad er gravlagd i Gravdalspollen i Bergen.

Merittar
Cupmeister 1923 og 1925 med Brann
NM-sølv 1918 med Brann
Nordisk meister 1929-32 for Noreg

Notar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Finn Berstad» frå ,  den 11. oktober 2012.  
 
Magnus Breili:Fotballboken. 1967
Finn Berstad på fotball.no
Gravstein over Finn Berstad

Norske fotballspelarar
Brann-spelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Bergen
Nesttunhaugtunnelen

Nesttunhaugtunnelen er ein tunnel på linje 1 på Bybanen mellom Nesttun sentrum og Skjoldskiftet. Han opna 21. juni 2013. Tunnelen er 450 meter lang.

Bakgrunnsstoff
 
 

Tunnelar på Bybanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Jarnbanetunnelar opna i 2013
Fana
Samferdsle i Bergen
Alexander Olsen

Alexander Olsen () var ein norsk fotballspelar frå Bergen, kanskje landets beste fotballspelar utover 1920-talet. Han var senterhalf på Noreg sitt fotballandslag mykje av tida 1919-32, då han spela 37 landskampar. Han vart nordisk meister for Noreg 1929-32 og vann to NM-gull med Brann.
Olsen tok seinare namnet Alexander Nagelsett og arbeidde som elektromontør.

Aktiv
Olsen/Nagelsett spela for Brann frå 1918. I sin debutsesong spela han cupfinale med laget, ein kamp som enda med tap 0-4 for FK Kvik frå Halden. Han var sentral då Brann vann cupfinalen både i NM 1923 og NM 1925. Det var i desse åra, Olsen si «glanstid» at la Brann om til ein spelestil med kortpasningar, den «nesten revolusjonerende» spelestilen skulle visstnok vere «importert fra Skottland».

Etter 1932 spela Olsen for Sportsklubben Gjøa i Oslo.

«Sanderen», som han vart kalla, landslagsdebuterte i 1919 i ein heimekamp mot Nederland, ein kamp som enda 1-1. Frå midt på 1920-talet var han sentral på landslaget, skåra sitt einaste landslagsmål då han 7. juni 1925 vart matchvinnar mot Finland; Noreg vann 1-0 på Holmen stadion i Aker. Noreg vart nordisk meister i fotball for perioden 1929-32 og vart tildelt «Guldkruset». I alt spela han han 37 landskampar for Noreg, dei fire siste i jubelåret 1932.

Olsen var ein underhaldande fotballspelar, med framifrå teknikk og ballkontroll. Gjennom åra skal han også ha spela keeper, back og forward.

Merittar
Cupmeister 1923 og 1925 med Brann
NM-sølv 1918 med Brann
Nordisk meister 1929-32 for Noreg

Alexander Nagelsett døydde i Bergen i 1975 og er gravlagd på Møllendal.

Notar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexander Olsen» frå ,  den 11. oktober 2012.  
 
Magnus Breili:Fotballboken. 1967
Alexander Olsen på fotball.no

Norske fotballspelarar
Brann-spelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Bergen
Jacob Berner

Jacob Berner () var ein norsk fotballspelar og bandy- og ishockeyspelar. Han vart fødd av norske foreldre i New York i USA, familien flytta tilbake til Noreg same året. Berner var i alle år medlem av Trygg, og representerte klubben i kva idrett det gjaldt.

Berner spela 25 fotballlandskampar for Noreg i perioden 1923 til 1930, i tre år var han landslagskaptein. Berners posisjon på bana var venstre half. Han var med og vinne den nordiske fotballturneringa 1929-32 for Noreg.

Berner var med på å vinne noregsmeisterskapen i ishockey med Trygg i 1935. Han deltok også i fire landskampar for Noregs landslag i bandy.

Merittar
Nordisk meister i fotball 1929-32 for Noreg
Norsk meister i ishockey med Trygg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jacob Berner» frå ,  den 11. oktober 2012.  
 
Jacob Berner på landslaget.html

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske bandyspelarar
Norske ishockeyspelarar
Jan-Folke Sandnes

Jan-Folke Sandnes () er ein lokalpolitikar busett på Innhavet i Hamarøy kommune.
 
Sandnes var ordførar for partiet Høgre i Hamarøy i perioden frå 2003 til 2007 og vald til kommunestyrerepresentant i perioden frå 2011 til 2015. I 2015 vart han på ny vald som ordførar i Hamarøy.

Kjelder 

 Jan-Folke Sandnes ved hoyre.no. Besøkt 09. oktober 2012.

Ordførarar i Hamarøy
Høgreordførarar i Nordland
Folk frå Stockholm
Alle elsker Raymond

Alle elsker Raymond (orig. Everybody Loves Raymond) er ein amerikansk fjernsynsserie i sjangeren sitcom. Ray Romano og Patricia Heaton speler hovudrollene, Ray og Debra Barone. Serien gjekk opphavleg på CBS frå 13. september 1996 til 16. mai 2005. Mange av situasjonane i serien er basert på verkelege opplevingar av Romano. Skapar og produsent Phil Rosenthal tek òg del i dette, i tillegg til dei tilsette. Hovudpersonane i serien er laust basert på Romano og Rosenthals verkelege familiemedlemmar. Serien består av ni sesongar og til saman 210 episodar.

Roller

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Everybody Loves Raymond» frå ,  den 12. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Offisiell heimeside av CBS
 Everybody Loves Raymond på Internet Movie Database
 Everybody Loves Raymond  på TV.com

USA-amerikanske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 1990-åra
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
TV-program på CBS
Lommedalsbanen

Lommedalsbanen er ein jarnbane i Lommedalen i Bærum kommune som aldri har vore i drift, men bygd av ei privat stifting som museumsjarnbane. Banen har opphav i ein hage på Haslum i Bærum i 1957, der ein jarnbaneetusiast samla materiell frå dei gamle gruvebanene og anleggsbanene med sporvidd på 60 centimeter. I 1979 vart eit område i Lommedalen stilt til disposisjon for verksemda, og dei første 45 meterane med skjenegang vart lagt. Banen har i dag ei sporlengd på om lag 1000 meter.

Bakgrunnsstoff 

 Soga om Lommedalsbanen på banen si internettside

Samferdsle i Bærum
Norske museumsjarnbanar
Skipingar i 1957
Museum i Viken
Storhertugdømet Vestarktika

Storhertugdømet Vestarktika (engelsk Grand Duchy of Westarctica)er ein mikronasjon skapt av amerikanske Travis McHenry, som har gjort krav på Marie Byrd Land. Vestarktika vart grunnlagd som følgje av eit påstått smutthol i Antarktistraktaten. Krav om status som mikronasjon har blitt nytta til å prege og selje myntar til samlarar. Vestarktika er ikkje anerkjent av noko land.

Det meste av mikronasjonen består av Marie Byrd Land, som ingen andre land har gjort krav på.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grand Duchy of Westarctica» frå ,  den 12. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Myntar

Vestarktika
Vest-Antarktis
2001 i Antarktis
Kravområde i Antarktis
Marie Byrd Land
Zibo

Zibo (kinesisk skrift 淄博; pinyin Zībó) er eit byprefektur sentralt i provinsen Shandong i Kina. Byprefekturet har eit areal på 5 938 km² og hadde vel 4,5 millionar ibuarar i 2010. Zibo ligg på sørbreidda av Huang He, medan den mindre elva Yi He har kjeldene sine i fjella sør for byen.

Byprefekturet Zibo omfattar fem distrikt (区 qū) og tre fylke (县 xiàn).

Næringsliv
Zibo har hatt eit tradisjonelt næringsliv, til nyleg var området sentrum for veving av silkestoff. I dag er byprefekturet eitt av dei femti sterkaste i Kina, kva gjeld økonomi. Zibo ligg i eit område rikt på naturressursar, med særleg store førekomstar av kol. Desse er mellom anna grunnlaget for vidfemnande petrokjemi og maskinindustri. Nord i Zibo er det store reservoar av olje- og naturgass. Området er i det heile eit senter for tungindustri. Over femti ulike mineral er påvist i byprefekturet. I området vert mellom anna utvunne bauxitt, jarn og leire veleigna for keramikk.

Samferdsle
Jiaojibanen, ei jarnbane som strekker seg vest-aust i Shandong mellom Jinan og Qingdao, har stoppestad i Zibo. Også snøggtoget som trafikkerer mellom Qingdao og Taiyuan stansar i Zibo.

Kinas riksveg 205 passerer gjennom området. Vegen byrjar i Shanhaiguan i Hebei og endar opp i Shenzhen, sør i provinsen Guangdong. Undervegs fører han gjennom Tangshan, Tianjin, Zibo, Huai'an, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou. Også Kinas riksveg 308 går gjennom prefekturet. Han tek til i Qingdao og leier via Jinan til Shijiazhuang i Hebei.

Kulturminne og historie

Ein del av den store Qi-muren står att i verneverdig tilstand, og er oppført på Folkerepublikken Kina si liste over kulturminne. 

Linzi, hovudstaden i det gamle Qi-riket, var rett i aust for Zibo. Qi-riket var det siste riket som vart erobra av Qing-dynastiet, i året 221 fvt, noko historikarar har rekna som den endelege samlinga av Kina. Restane av den gamle hovudstaden er eit verna kulturminne. Funnstaden for den forhistoriske houlikulturen, frå tidleg neolittisk tid, ligg også i Zibo.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zibo» frå ,  den 12. oktober 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Zibo» frå ,  den 12. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff

Byprefektur i Shandong
Liaocheng

Liaocheng (kinesisk: 聊城, pinyin: Liáochéng) er eit byprefektur vest i provinsen Shandong i Folkerepublikken Kina. Det grensar i vest til provinsane Hebei og Henan. Byprefekturet har eit areal på 8 715 km² og hadde i kring 5,8 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Liaocheng omfattar eitt distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og seks fylke (县 xiàn).

Keisarkanalen flyt gjennom bysenteret i prefekturet.

Området ligg i ein stor kol-region og byen har heile fire kolkraftverk, det største med ein kapasitet på 2 640 MW.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liaocheng» frå ,  den 12. oktober 2012.  
 

Byprefektur i Shandong