alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Blogg

Ein weblog (frå engelsk web (vev) og log (logg), i kortform ein blog eller blogg, på norsk òg vevlogg) er eit omgrep om ei internettside der éin eller fleire forfattarar ytrar synspunkt og fortel om det som skjer i verda. Ofte kan òg lesarar av bloggen skrive svar og reaksjonar til det som står, og poste dei direkte til eit innlegg. Innlegga blir ofte datert i omvendt kronologisk rekkefølgje. 

Det finst webloggar som er reine dagbøker, medan andre er meir retta mot eit samfunnstema. Webloggar gjer også ofte ivrig bruk av peikarar til andre nettstader og ikkje minst andre webloggar. 

Mange webloggar tek opp teknologiske spørsmål, men det finst òg strikkebloggar, forfattarbloggar, matbloggar, jussbloggar og politiske bloggar. I etterkant av terroråtaka 11. september 2001 voks warblogs fram som ein egen bloggsjanger i USA. Webloggar var også sentrale under dei amerikanske presidentvala i 2004 og 2008. Kritikk mot desse var at forfattaren ofte var anonym. I mange land har bloggar fått ei viktig rolle i samfunnsdebatten, med avsløringar, politiske meiningar og som ein måte å organisere til politisk verksemd.

Sjå òg
Videoblogg

Bakgrunnsstoff
 Oversyn over norske webloggar  i Open Directory Project

 
Internettsjargong
Sylvia Rafael

Sylvia Rafael eller Sylvia Rafael Schjødt () var ein israelsk etterretningsagent og dømd for drap i Noreg. Sylvia Rafael vart fødd i Sør-Afrika. Ho var av jødisk avstamming, og i mars 1973 reiste ho til Israel for å busetja seg der. Etter nokre veker vart ho rekruttert av den israelske etterretningsorganisasjonen Mossad. Ho vart gjeven ordre om å vera med på den såkalla Lillehammer-aksjonen. Israelske agentar skaut ned marokkanaren Ahmed Bouchikhi den 21. juli 1973 på Lillehammer. Fem av agentane vart tekne av norsk politi. Truleg var målet å ta livet av Svart September leiaren Ali Hassan Salameh, slik at det var feil person som vart drepen. 

I februar 1974 vart ho dømd til fem og eit halvt års fengsel for medverknad til overlagt drap, spionasje for framand makt og bruk av falske pass. 

Allereie 23. mai 1975 vart Sylvia Rafael og Abraham Gehmer overraskande frigjevne frå fengsel av "tryggleiksmessige grunnar". Dei to kom seg til Israel før frigjevinga vart offentleg kjend.

Nyttårsafta 1976 dukka ho opp att i Oslo som nygift med den tidlegare forsvararen Annæus Schjødt, men vart deportert frå landet. Seinare fekk ho opphaldsløyve og budde ei stund i Oslo fram ho og Annæus Schjødt flytta til Sør-Afrika i 1992.

Litteratur 
 Norges offentlige utredninger NOU 2000, 6: Lillehammer-saken. Omstendigheter rundt drapet på Ahmed Bouchikhi den 21. juli 1973 og sakens senere håndtering av norske myndigheter.
Rapport frå eit granskingsutval oppnemnt ved kongeleg resolusjon av 20. november 1998. Avgjeve til Justis- og politidepartementet den 1. mars 2000. Nettversjon
 Schjødt, Annæus: Mange liv, Oslo 2004. ISBN 82-05-32952-4

Sørafrikanarar
Israelske etterretningsagentar
Jødiske etterretningsagentar
Drapsdømde israelarar
Mossad

Mossad, på Ivrit (nyhebraisk språk) ha-Mossad le-Modiin ule-Tafkidim Meyuhadim המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים , er eit sentralt organ for Israelsk etterretningsteneste. Ordet "mossad" tyder noko nær "instituttet". Mossad tek seg av ymse "spesialoppdrag". Mossad svarar til USA sitt CIA. Mossad er rekna for å vera ei av dei mest effektive etterretningstenestene i verda. 

I Noreg reknar ein med at Mossad stod bak den såkalla Lillehammer-aksjonen i 1973.

Leiarar for Mossad

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad , brukt for rekruttering (Engelsk versjon)
 GlobalSecurity.org om Mossad
 http://www.fas.org/irp/world/israel/mossad/

Israelske etterretningsorganisasjonar
Programvare

Programvare er data i form av instruksjonar som styrer kva slags operasjonar ein sentralprosessoren i ei datamaskin skal utføra. Ulike program kan ha forskjellig funksjonalitet, som å handsama grafikk på skjermen, simulera fysiske system, kommunisera med andre datamaskinar og så vidare.

Programmet er som regel lagra på eit platelager eller eit anna lagringsmedium. Før det kan køyrast må eit programmet lastast inn i RAMminne, slik at det snøgt kan hentast inn i prosessoren, via systembussen. Program er som oftast oppbygd av fleire modular, plasserte i programvarebibliotek. Nokre bibliotek er dynamisk linka til programmet som nyttar det. Slike bibliotek vert ikkje lasta inn i RAM før det er bruk for koden dei inneheld.

Klassifisering 
Ein skil mellom ulike typar program, etter kva dei vert nytta til og korleis dei vert nytta. Grensene mellom dei er ikkje alltid klåre.

Systemprogramvare 
Systemprogramvare er programvare som brukaren ikkje nyttar direkte, men som utfører viktige funksjonar som må til for at ei datamaskin skal fungera. Typiske døme er operativsystem, drivarar, nettverksstablar, og så vidare.

Administrasjonsverktøy 
Dette er program som vert nytta for å administrera ei datamaskin, som til dømes verktøy for å installera og/eller oppdatera programvare, administrasjonsverktøy for å endra innstillingar, sikkerheitskopieringsprogram og så bortetter.

Brukarprogram 
Brukarprogram er program som brukaren av datamaskina brukar direkte, som til dømes teksthandsamarar, rekneark, nettlesarar, lydavspelarar, simulatorar, og så vidare. Det er brukarprogramma dei fleste brukarane har mest kontakt med. Dei fleste brukarprogram nyttar underliggande systemprogramvare, som drivarar, protokollstablar og så vidare, utan at brukaren treng vita om det.

På grunn av at det finst så mange ulike brukarprogram er det uråd å nemna alle. Ein kan likevel klassifisera dei mest vanlege i nokre generelle kategoriar:
 Kontorprogram: teksthandsamarar, rekneark, presentasjonsprogram og så vidare
 Multimedia:
 Lydhandsamingsprogram: spelarar, redigeringsprogram, instrument og så vidare
 Videohandsamingsprogram: spelarar, redigeringsprogram og så vidare
 Grafikkeditorar: for å editera rastergrafikk og to- og tredimensjonal vektorgrafikk
 DAK: krinskort-DAK, mekanikk-DAK, og så vidare
 Simulatorar: for numerisk simulering, krinssimulering og så vidare
 Kommunikasjonsprogram: den delen av dei som høyrer til på lag 7 i OSI-modellen (applilasjonslaget)
 Undervisningsprogram
 Spel

Programvareutviklingsverktøy 
Utviklingsverktøy er program for utvikling av programvare, som: 
 Kompilatorar
 Assemblerar
 Linkerar
 Debuggerar
 Profileringsverktøy
 Integrert utviklingsmiljø (kombinerer alt over)

Sjå òg 
 Programvareutvikling

Datamaskinar
Programvare
Netscape Communications Corporation

Netscape Communications Corporation var firmaet bak nettlesaren Netscape Navigator, den mest populære grafiske nettlesaren i 1990-åra.

Netscape sin opptur 

Selskapet Netscape vart grunnlagt av Jim Clark og Marc Andreessen, som òg hadde utvikla den første grafiske nettlesaren, NCSA Mosaic, som gjennom konseptet Verdsveven spreidde Internett til ei stor brukargruppe. Universitetet der dei hadde utvikla dataprogrammet NSCA Mosaic, såg raskt verdien og kravde opphavsretten til det. Jim og Marc starta då selskapet Mosaic, som kort tid etter skifta namn til Netscape. Deira nye program Netscape Navigator (NN), som kom i oktober 1994, vart den mest populære nettlesaren på resten av 1990-talet.

Utover nettlesarar har Netscape utvikla ein tidlegare svært populær webtenar, Netscape Enterprise Server, USENET-tenaren Netscape Collabra, og mange ulike andre nett-tenarar. Selskapet har òg starta Mozilla, eit prosjekt for nettlesarar med open kjeldekode, og funne opp det mykje utbreitte programmeringsspråket JavaScript.

Netscape vart i mars 1999 kjøpt opp av selskapet America Online (AOL).

Nedturen til Netscape 

I byrjinga kosta nettlesaren Netscape Navigator pengar, men etter at talet på Microsoft Windows-brukarar av Verdsveven byrja å ta innpå talet på UNIX-brukarar og Microsoft byrja å dele ut sin nettlesar, Internet Explorer (IE) gratis med operativsystemet Microsoft Windows, vart òg Netscape tvungne til å dele ut programvaren gratis. Men denne strategien var ikkje nok. Netscape sin del av marknaden dalte. Ein avgjerande faktor var då IE 5 vart lansert i 1999. På den tida var Internet Explorer meir avansert enn Netscape Navigator. Året etter kom den Mozilla-baserte Netscape 6, men den synte seg å vera altfor ustabil og greidde difor ikkje å kapra brukarar til Netscape.

Etter fleire meir eller mindre mislukka freistnader på å snu trenden, la AOL (som på det tidspunktet heitte AOL Time Warner) i juli 2003 ned utviklingsavdelinga i Netscape og oppløyste heile dotterselskapet.

Sjå òg 

 Nettlesar
 Internet Explorer
 lynx
 Mozilla
 Firefox
 Opera
 Safari

Tidlegare føretak i USA
Internetthistorie
Programvareprodusentar
Skipingar i 1994
Nedleggingar i 2003
Tidlegare IT-føretak
Etnedal kommune

Etnedal kommune er ein kommune i Innlandet fylke. Han grensar i nord og vest til Nord-Aurdal, i sør til Sør-Aurdal og i aust til Nordre Land. Kommunen ligg omkring det øvre utløpet av elva Etna og er tradisjonelt rekna til landskapet Valdres. 

Etnedal kommune vart oppretta i 1894 då Bruflat sokn vart skilt ut frå Sør-Aurdal og Nord-Etnedal sokn vart skilt ut frå Nord-Aurdal. Kommunevåpenet vart godkjend i 1989 og har ei gull kvelvingsbru mot ein blå bakgrunn. Motivet symboliserer Lunde bru.


Geografi og næringsliv 

Elva Etna renn frå innsjøen Steinsetfjorden vest i kommunen, forbi Bruflat, før ho passerer Lunde bru, Høljarast bru og helleristingane ved Møllerstufossen og renn ut i Randsfjorden. Elva er ikkje regulert.

I Etnedal kommune er det høgtliggande område mot Valdres i vest. I nord og aust er det eit meir ope fjellviddelandskap, der det høgste punktet er Spåtind (1414 moh.) på grensa til Nordre Land.

Etnedal kommune har ingen tettstader og busetnaden er spreitt. Busetnaden i kommunen følgjer dei fruktbare områda langsetter dalføra. Administrasjonssenteret ligg på Bruflat. Her er det laga ein park ved omsorgsbustadene, og ein ønskjer å etablere eit lite bygdetun her med gamle hus for aktivitetar.

Hovudnæringane i kommunen er husdyrhald og skogbruk, men det er også aktivitet innanfor industri og turisme.

Ting å sjå 

 Lunde bru, som er motivet på kommunevåpenet. Brua er den lengste steinkvelvsbrua i Nord-Europa, og blei bygd i 1829 som ein del av den gamle kongevegen til Bergen. I 1992 blei ein del av denne vegen pussa opp og er nå i bruk som naturstig og turveg.
 Høljarast bru, krigsminnesmerke.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Etnedal kommune
 Turtips i Etnedal  – Valdres.no

 
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Innlandet
Valdres
Gausdal kommune

Gausdal kommune er ein kommune i Innlandet fylke. Han har grenser i nord til Sør-Fron, i nordaust til Ringebu, i aust til Øyer og Lillehammer, i sør til Nordre Land, og i sørvest til Nord-Aurdal og Øystre Slidre. Kommunevåpenet er ein trappeformasjon av sølv og blått og viser fjellformasjonar som er typiske i kommunen. Namnet Gausdal kjem frå norrønt: «Gausdalr», av elvenamnet Gausa som tyder «stri straum, foss».

Administrasjonssenteret i kommunen er Segalstad bru med  og størstedelen av busetnaden ligg
innan ein 10 kilometer radius. I tillegg er det to andre tettstader: Follebu  og Forset med .

Trevareindustri, landbruk og reiseliv er dei viktigaste næringane. På 1800-talet var det utvinning av
nikkel i Espedalen.

Historie 
Gausdal formannskapsdistrikt vart skipa i 1838 med om lag same utstrekning som dagens kommune. I 1867 vart eit område med 40 heimehørande personar overførd frå Øyer. I 1879 vart gamle Gausdal herad delt i to einingar, Østre Gausdal med eit folketal på 3549 og Vestre Gausdal med 2362 innbygjarar. Administrasjonsstader var Segalstad bru i aust og Forset i vest. Den noverande Gausdal kommune vart skipa i 1962 då dei dei to einingane vart slegne ihop att. Det var då 3942 heimehørande i aust og 2590 i vest.

Skular og målstoda 
Kring 1900 hadde Østre Gausdal seks skulekrinsar og alle tok nynorsken i 1908, medan på 1920-talet gjekk to attende til bokmålet og to vart lagde ned. I 1939 fekk dei to bokmålskrinsane, og alle dei sju krinsane i Vestre Gausdal nynorsk, såleis at målbrigde var fullenda i både herada. Stoda heldt seg ikkje lenge, allereie i 1961 gjekk dei same to krinsane i aust atter attende til bokmålet, saman med alle utan ein krins i vest. Seinare har to av dei tre siste nynorskskulane vorte lagde ned, såleis at det i 2012 berre er ein grendaskule, Engjom, attende som i namnet har nynorsk som hovudmål. I røynda er det diverre berre 4 av 54 elevar som held på målet. Dei andre skulane i kommunen er Fjerdum, Follebu og Forset barneskular, samt Gausdal ungdomsskole. I kommunen som heile er det om lag 1% nynorskelevar i 2012.

Verdt å sjå i Gausdal kommune 
Kittilbu Utmarksmuseum ligg i Kittilsbugrenda.
 Aulestad
 Østre Gausdal kyrkje
 Helvete i Espedalen
 Ormtjernkampen nasjonalpark

Bilete

Bakgrunnsstoff 
Gausdal kommune
Historiske fotografier fra Gausdal

 
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Innlandet
Dalar i Innlandet
Gran kommune

Gran er ein kommune i Oppland i Innlandet fylke som ligg på begge sider av Randsfjorden og er ein del av Hadeland. Han grensar i nord til Søndre Land og Vestre Toten, i aust til Hurdal og Nannestad, i sør til Lunner og Jevnaker, og i vest til Ringerike. Mesteparten av busetjinga i kommunen ligg på austsida
av fjorden i tettstadene Gran, Jaren, og Brandbu

Hovudnæringane i kommunen er landbruk og industri. Vestoppland folkehøgskule ligg i kommunen.

Kultur 
 Dynnasteinen, ein biletstein med runeinnskrift frå tidleg kristen tid; originalsteinen er i Kulturhistorisk museum i Oslo.
 Tingelstad gamle kyrkje, ei kyrkje frå mellomalderen.
 Systerkyrkjene i Gran, (Mariakyrkja og Nikolaikyrkja), to kyrkjer frå mellomalderen som ligg tett attmed einannan.
 Steinhuset, ein av dei eldste ikkje-kyrkjelege bygningane frå mellomalderen i Noreg.
 Gran prestegardshage 
 Hadeland Folkemuseum
 Steinsettinga på Bilden, ein krins av oppsette stein på garden Bilden, om lag 1,5 km nord for Tingelstad gamle kyrkje.

Folk frå Gran
 Amund Larsen Gulden (1823-1901), fotograf og politikar
 Kristian Horn (1903-1981, botanikar og human-etikar
 Michael Staksrud (1908-1940), skøyteløpar
 Hans Engnestangen (1908-2003), skøyteløpar
 Kirsten Langbo (1909–1996), forfattar
 Thorstein Treholt (1911–1993), stortingsrepresentant for Ap, landbruksminister, fylkesmann i Oppland
 Odd Lundberg (1917–1983), skøyteløpar
 Reidar Liaklev (1917–2006), skøyteløpar
 Erik Pløen (1925-2004), keramikar
 Lars Velsand (1941–), stortingsrepresentant for Sp 1981-1989
 Arne Treholt (1942–), spiondømt journalist og embetsmann (Brandbu)
 Lars Grini (1944–), skihoppar
 Rigmor Aasrud (1960–), stortingsrepresentant for Ap, statsråd 2009-2013
 Anne Tingelstad Wøien (1965–), stortingsrepresentant for Sp frå 2009
 Trond-Arne Bredesen (1967–), kombinertløpar
 Kjersti Grini (1971–), handballspelar
 Jo Inge Berget (1990-), fotballspelar
Eli Kristin Hanssveen songer ved Den norske opera

Bilete

Bakgrunnsstoff 
 Gran kommune

 
Hadeland
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Innlandet
Karbonmonoksid

Karbonmonoksid (CO) er ei kjemisk sambinding av eit karbonatom og eit oksygenatom. Bindinga er kovalent. Den luktfrie gassen er òg kjend som kolos. 

Karbonmonoksid vert danna ved ufullstendig forbrenning. Eksos er ei kjelde til utslepp. Bilkatalysatorar omdannar karbonmonoksid til karbondioksid.

Biologisk rolle 

Karbonmonoksid er giftig å pusta inn i store mengder fordi det kan binda seg til hemoglobin i staden for oksygen. Ein konsentrasjon i lufta av 0,1 % karbonmonoksid kan vera døydelge.

Bakgrunnsstoff 

Oksid
Karbonsambindingar
Olav Nygard

Olav Nygard () var ein norsk lyrikar frå Modalen i Hordaland. Nygard rakk å gje ut fire samlingar av dikt før han døydde 40 år gamal. Nygard skreiv på nynorsk. Han livnærte seg som snikkar og småbrukar, men hadde i alle år dårleg økonomi og svak helse. Han fekk tuberkulose. 

Olav Nygard er ein av dei fremste lyrikarane frå mellomkrigstida. I levetida si fekk han berre avgrensa kunstnarleg anerkjenning og ingen økonomisk suksess. Men poetisk sette han store spor etter seg, og dei beste dikta hans høyrer til mellom det beste i norsk litteratur. Claes Gill hevda at han ville vore i verdseliten om han hadde skrive på eit språk som hadde fleire brukarar.

Om døden 
I dikta tek Nygard opp store og vanskelege tema, og han står klart innanfor ein romantisk diktartradisjon. Han er inspirert av Wergeland, Shakespeare, Shelley og Keats. Dikta hans er ofte visjonære, og dei er språkleg rike.  Han vert ikkje utan grunn kalla ein dødens diktar. Bøkene, særleg Ved vebande  («ved det heilage») og eit etterlate manuskript, inneheld tradisjonelle døds- og vanitasdikt, men òg svært originale framstillingar av slike tema. 

I kontrast til den opne dødstematikken står eit sterkt fokus på fruktbarheit, skaping og livgjevande impulsar. Desse to sidene inngår ofte i ein poetisk fruktbar dynamikk, til dømes i hans kanskje mest kjende dikt, «No reiser kvelden seg» frå 1923:

No reiser kvelden seg i vesterbrun,
han trør på lette føter gjenom tun
og skuggeveven fjell-imillom hengjer.
Det gjeng ei kviskring gjenom kjørr og lyng,
og talatrasten skifter ljod og syng
med avdagsskjelven under sine strengjer.

Utgjevingar 
 Flodmaal (1913)
 Runemaal (1914)
 Kvæde (1915)
 Ved vebande (1923)
 Dikt (gjendikting av Robert Burns) (1923)
 Dikt i samling (1984, ny utgåve 2004)

Bakgrunnsstoff
 Bilete
 «Olav Nygard» i avisa Nordhorland
 Eit utval dikt
 Jan H. Landro: «Saknad heiter livet mitt»  nett-tekst
 Ferdig søk i databasen LITTFORSK
 Digitaliserte bøker av Olav Nygard hjå Nasjonalbiblioteket
 «Olav Nygard» av Sigrid Bø Grønstøl på Allkunne

Litteratur 
 Dale, Johannes Andreasson. Olav Nygard. Samlaget, 1957.
 Olav Nygard - liv og dikting (tidsskriftet Nordica Bergensia, nr 15 (1997). 205 s.  (Heile heftet er vigd lyrikaren Olav Nygard og inneheld desse foredraga: I Stegane: "Olav Nygard og den litterære tradisjonen", s. 9-22. G Akselberg: «Språk og språkbruk hjå Olav Nygard», s. 23-45. A Aarseth: "Den vanskeleggjorde forma. Linjer og verkemiddel i Olav Nygards lyrikk", s. 47-62. A K Fonneland: «Mørke og lys. Ny lyrikk i møte med Olav Nygard», s. 63-82. M Tveisme: «Ikkje berre himmelsyner. Nærværet i Olav Nygard si dikting», s. 83-94. J Gjerdåker: «Olav Nygard og livssoga hans», s. 95-113. Resten av heftet er opptrykk av sentrale artiklar av og om Olav Nygard) 
 Vassenden, Eirik. Skapelsens problem. Lesninger i Olav Nygards lyrikk. 353 s. Dr.avh., Universitetet i Bergen, 2003  
 Aarnes, Asbjørn. Poesien hos Olav Nygard, et dikteralbum. 343 s. (Pax, 2004)

Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Hordaland
Norske lyrikarar
Nygard, Olav
Nygard, Olav
Nygard, Olav
Rudolf Nilsen

Rudolf Nilsen (), fødd i Kristiania, var ein norsk diktar og lyrikar. Mange av dikta hans er prega av klassekampen på 1920-talet. Nilsen vert sett på som ein av dei viktigaste arbeidardiktarane i Noreg. Han skreiv òg upolitiske og romantiske dikt, dikt om Oslo og om menneska som levde der. På 1970-talet auka interessa for Nilsen sine verk sterkt, og det blei sett tonar til mange av dikta hans.

Dei siste fem åra av livet var Rudolf Nilsen gift med skodespelarinna Ella Signe Quist Kristoffersen, seinare Ella Hval. Han døydde i Paris, av tuberkulose, berre 28 år gamal.

Rudolf Nilsen er blitt minna ved at eit friområde ved Heimdalsgata 26 i Oslo (betre kjent som "Nr. 13" i eit av Rudolf Nilsen sine dikt) har fått namnet Rudolf Nilsens plass.

Utgjevingar 
 På stengrunn (1925, Ny Tid)
 På gjensyn (1926, Ny Tid)
 Hverdagen (1929, posthumt, Gyldendal)
 Samlede dikt (1935, 2. utg. 1946 med føreord av Arnulf Øverland)
 Hilsen og håndslag, (1974, Gyldendal), ukjende dikt frå aviser og tidsskrift
 Rulle forteller : Rudolf Nilsens prosa i utvalg Ved Jon Michelet og Martin Nag. Oktober, 1974 Utval av artiklar frå aviser og tidsskrift ISBN 82-7094-079-8

Bakgrunnsstoff 
 MySpace Music Med fire lydfiler
 Samla dikt i digital utgåve
 Oslo kommune, byarkivet: Rudolf Nilsen i byarkivet 
 Rudolf Nilsen i Dagbladet Forfatter
 Rudolf Nilsen i NRK Forfatter
 Digitaliserte bøker av Nilsen hos Nasjonalbiblioteket.

Norsk litteratur
Nilsen, Rudolf
Folk frå Oslo
Sigbjørn Obstfelder

Sigbjørn Obstfelder () vert rekna som den største norske nyromantiske diktaren og ein av Noregs første modernistiske diktarar.

Obstfelder vart fødd og voks opp i Stavanger. Han utdanna seg til ingeniør og budde i USA mellom 1890 og 1891. I ettertid er han kjend som forfattar, diktar og lyrikar. Han var glad i å reisa frå stad til stad. Han er vorten skildra som grublande, fjern og rastlaus. 

Då han kom heim til Noreg etter tida i USA gav han ut diktsamlinga Digte i 1893. Diktsamlinga vekte oppsikt, og er rekna som viktig innan norsk nyromantisk dikting. Ein del av dikta i samlinga, mellom anna «Jeg ser», er prega av framandkjensle og angst, medan andre er prega av mystikk og erotisk/religiøs lengt. Mange av dikta er melodiøse, Obstfelder hadde eit lidenskapeleg tilhøve til musikk.

Obstfelder publiserte fleire enkeltdikt i tidsskrift og aviser, men det vart ikkje nokon stor samla produksjon. Han inspirerte fleire forfattarar med sine symbolistiske biletval og sin melodiøse stil.

Obstfelder skreiv også innan andre genrar. Kjærleiksforteljingane i To novelletter fra 1895, romanen Korset frå 1896, skodespela De røde draaber frå 1897, Esther frå 1899 og Om vaaren frå 1902. 

Han skreiv eit djupt personleg verk, En prests dagbog, som vart utgjeve kort tid etter at han døydde. Den uferdige boka vert rekna som hovudverket hans. Boka er prega av djuptgripande søking etter sanning og trong til erkjenning.

Obstfelder døydde av tuberkulose i 1900, same dag som det einaste barnet hans vart fødd.

Dikt

Bakgrunnsstoff 
 Sigbjørn Obstfelder frå Dokumentasjonsprosjektet ved Universitetet i Oslo

Obstfelder, Sigbjørn
Obstfelder, Sigbjørn
Obstfelder, Sigbjørn
Nyromantiske forfattarar
Tove Jansson

Tove Marika Jansson (), var ein finlandssvensk kunstnar, forfattar og teikneserieskapar. 

Jansson var dotter til bilethoggaren Viktor Jansson og kunstnaren Signe Hammarsten-Jansson, syster til kunstnaren Lars Jansson, og partnar til grafikaren Tuulikki Pietilä.

Bibliografi

Mummibøkene 

 1945 - Småtrollen och den stora översvämningen
 1946 - Kometjakten (bearbeidet utgåve utgjeven 1968 under namnet Kometen kommer) 
 1948 - Trollkarlens hatt
 1950 - Muminpappans bravader (bearbeidd utgåve utgjeven 1968 under namnet Muminpappans memoarer)
 1954 - Farlig midsommar
 1957 - Trollvinter
 1962 - Det osynliga barnet (novellesamling)
 1965 - Pappan och havet
 1970 - Sent i november

Biletebøker 

 1952 - Hur gick det sen? Boken om Mymlan, Mumintrollet och Lilla My 
 1960 - Vem ska trösta knyttet?
 1977 - Den farliga resan
 1980 - Skurken i muminhuset (bilder (foto) av broder Per Olov Jansson)
 1993 - Visor från Mumindalen (saman med broren Lars Jansson og Erna Tauro)

Övriga böcker 

 1933 - Sara och Pelle och neckens bläckfiskar (under pseudonymet Vera Haij)
 1968 - Bildhuggarens dotter (sjølvbiografisk)
 1971 - Lyssnerskan (novellesamling)
 1972 - Sommarboken
 1974 - Solstaden
 1978 - Dockskåpet och andra berättelser (novellesamling)
 1982 - Den ärliga bedragaren
 1984 - Stenåkern
 1987 - Resa med lätt bagage (novellesamling)
 1989 - Rent spel
 1990 - Brev från Klara
 1993 - Anteckningar från en ö (sjølvbiografisk; illustrert av Tuulikki Pietilä)
 1998 - Meddelande. Noveller i urval 1971-1997 (novellesamling)

Prisar og utmerkingar 

 Svenska Dagbladets litteraturpris 1952
 Nils Holgersson-plaketten 1953 (for Hur gick det sen?)
 Elsa Beskow-plaketten 1958 (for Trollvinter)
 H.C. Andersen-medaljen 1966 (for sina bidrag till barn- och ungdomslitteraturen.) 
 Expressens Heffaklump 1970
 Svenska Akademiens Finlandspris 1972
 Pro finlandia-medaljen 1976 
 Litteraturfrämjandets stora pris 1977
 Topelius-priset 1978 
 Helsingfors-priset 1980 
 Finska statens litteraturpris 1963, 1971 och 1982 
 Stiftelsen Selma Lagerlöfs litteraturpris 1992
 Svenska Akademiens stora pris 1994

Kjelder 
 Kirjasto forfattarside 

Finske forfattarar
Finlandssvenske forfattarar
Finske kunstnarar
Folk frå Helsingfors