alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
EM i fotball 1972

Europameisterskapen i fotball 1972 var den fjerde europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Belgia med fire deltakarland i tida 14. til 18. juni 1972. Omframt vertsnasjonen Belgia hadde Sovjetunionen, Ungarn og Vest-Tyskland kvalifisert seg til sluttspelet gjennom gruppekampar og kvartfinalar i tida hausten 1970-våren 1972.

Vest-Tyskland vann 2-1 over Belgia i den fyrste semifinalen, Gerd Müller skåra begge dei vesttyske måla. I den andre semifinalen sigra Sovjetunionen 1-0 over England etter eit mål av Anatolij Konkov. Sidan vann vertsnasjonen bronsemedalje i meisterskapen med 2-1 over Ungarn på 'Stade de Sclessin' i Liege etter mål av Raoul Lambert og Paul van Himst.

Finalen
Finalen vart spela 18. juni 1972 på Heysel-stadion i Brussel, framfor vel 43 000 tilskodarar. Vest-Tyskland imponerte stort og vann 3-0 over Sovjetunionen, etter to mål av Gerd Müller og eitt av Herbert Wimmer.

For Vest-Tyskland sitt meisterlag spela Sepp Maier, Horst-Dieter Höttges, Georg Schwarzenbeck, Franz Beckenbauer, Paul Breitner,  Uli Hoeneß, Herbert Wimmer, Günter Netzer, Jupp Heynckes, Gerd Müller og Erwin Kremers.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Europameisterschaft 1972» frå ,  den 10. juni 2013.  
 
Rothmans Football Yearbook 1972-73

 
Europameisterskapar i fotball
Fotball i 1972
Perrong

Perrong, òg kalla plattform, er den oppbygde innretninga langsetter sporet på jarnbanestasjonar eller jarnbanehaldeplassar som er naudsynt for at folk skal kunne kome seg lett av og på toget. Hjula på jarnbanevogner er så store at golvet i vognene ligg høgt over sporet, og passasjerar og mannskap ville difor ikkje lett kunne stige av og på toget om dette skulle gjerast utan ein perrong langsetter sporet. Ofte er høgdeskilnaden så stor at det trengst både perrongar og trappar inne i vognene.

Perrongar vert òg nytta på stasjonar for godstog for å kunne køyre rett inn på godsvogner personbilar eller andre køyretøy som skal fraktast.

Ordsoge og ordbruk
Ordet «perrong» kjem frå fransk, der det vert skrive perron og kjem frå eit gamalt ord for steinblokk, perrun. Men på fransk vert ikkje ordet «perron» nytta i samband med jarnbane i det heile, men som nemninga for ei lita utvendig steintrapp med ei platting framfor hovudinngangsdøra til eit hus eller til eit monument. Perrong eller plattform på jarnbanestasjonar vert kalla quai, altså det same ordet som vert nytta om både ei kai i ei hamn, og om ei støttemur for terrenget langsetter breidda av ein kanal eller ei elv, der det gjerne går ei gate eller ein veg oppå, slik som til dømes fleire stader langs elva Seinen i Paris.<ref name=Ordsoge>Petit Robert : Dictionnaire de la langue française og The Collins English Dictionary.</ref>

På engelsk vert òg det franske ordet perron berre nytta om ei utvendig steintrapp framfor ei inngangsdør til eit hus, ikkje som nemning på perrongar på jarnbanestasjonar, som her vert kalla platform. Men ordet platform har òg opphav i fransk, vanlegvis skrive plate-form, samansett av plat, som tyder 'flat', og forme, som i denne samanhengen tyder 'form', 'skapnad'. Til liks med bruken av ordet plattform på norsk, har orda for plattform i engelsk og fransk òg mange tydingar. Men på fransk vert ordet plate-form'' nytta i jarnbanesamanheng berre om den flata på ei jarnbanestrekning som er gjort klar til at ballastpukken og skjenegangen kan verte lagt på plass, og i tidlegare tider dessutan om ein type flat, opa godsvogn.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Jarnbanestasjonar
Bülent Ecevit

Bülent Ecevit () var ein tyrkisk politikar som var statsminister i landet i fire omgangar.

Ecevit representerte opphavleg det republikanske folkepartiet, og vart første gong leiar for partiet i 1972. Han vann valet i 1973, og byrja sin første periode som statsminister i januar 1974. Hans første regjering er mest kjend for den tyrkiske invasjonen av Kypros som fann stad i juli 1974. Ecevit sat ved makta berre til november dette år.et 

Hans neste periode som statsminister var endå kortare, frå juni til juli 1977. Så hadde Ecevit igjen regjeringsmakt frå januar til november 1978. Etter statskuppet i Tyrkia i 1980 vart han og dei andre ledande politikarane fengsla, og etter at dei slapp ut fekk dei forbod mot politisk verksemd. Hans kone Rahsan Aral skipa då et nytt politisk part, Demokratisk Venstreparti som Ecevit seinare, då han igjen kunne ha politiske verv, vart ledar for.

Bülent Ecevit si siste periode som statsminister vart og hans lengste, frå januar 1999 til november 2002. I denne perioden vart den kurdiske opprørsleiaren Abdullah Öcalan arrestert, noko som auka Ecevit sin popularitet i Tyrkia. I 2002 ble Ecevit etterfølgt av Recep Tayyip Erdoğan.

Kjelder

Tyrkiske statsministrar
John O. Longva

John Ivar O. Longva () var ein norsk fiskar og fiskebåtreiar. 15 år gammal starta han som fisker. I 1934 vart han skipper på eigen båt.  I 1954 fekk han bygt linebåten Longva, som han  dreiv kveitefiske med  ved Grønland. Der kom han i kontakt med det britiske fabrikktrålarmiljøet. Det inspirerte han til arbeidet med å få seg  eigen trålar. I åtte år samarbeidde han med Nils og Adolf Liaaen, ved bedrifta A.M Liaaens Mek. Verksted i Ålesund om konstruksjonen av skipet. Det var ferdig i  november 1962. FT «Longva»  var første fabrikkskipet i Noreg. Seinare fekk Longvatrål, reiarlaget til Johan Longva, fleire fabrikkskip. Dei fiska for det meste ved Vest-Grønland, Labrador og i Barentshavet. Fileten som vart produsert vart eksportert direkte til utlandet. For å halde fabrikkskipa operative, bygde Longva  opp store landanlegg i Gangstøvika i Ålesund.

Kjelder
Harald Grytten, Arne Hammer, Harald Kjølås: Norske fabrikkskip. Fiskebåtredernes Forbund 2005

Folk frå Haram
Norske fiskebåtreiarar
Norske fabrikkskip

Norske fabrikkskip er fiskefartøy som som for det meste fangstar med trål, og som vidareforedlar fangsten ombord. Det første norske fabrikkskipet som fiska med trål kom i drift i 1962.  På det meste, kring  1990, var 25 norske fabrikkskip i drift. 

Det er  døme på fangstbearbeiding ombord i fartøy tidlegare og.  På 1920–1930 talet vart det fiska kveite i Davidsstredet, der fangsten vart nedfosen ombord i moderskip. Under dei rike storsildåra på 1950-talet, vart det levert sild til flytande sildoljefabrikkar på fangstfeltet.

Det første norske fabrikkskipet , FT «Longva» ,vart utvikla av  John O. Longva, i samarbeid med  A.M. Liaaens Mek.Verksted i Ålesund. Med kjennskap til engelske og tyske fabrikkskip  konstruerte dei ei meir kompakt løysing, der plassen vart svært godt utnytta. Longva, og dei seinare norske fabrikkskipa vart ein god del mindre enn tilsvarande utanlandske. Longva var 63 meter lang. Dei fleste norske fabrikkskipa har vore på om lag den storleiken. Dei har vort så godt omtykte i utlandet at i tillegg til nybygg av slike skip, har fleire brukte fartøy vorte selde utanlands.

Dei norske fabrikkskipa har vore hekktrålarar. Trålposen med fangsten vert vinsja ombord gjennom trålporten i hekken. Frå tråldekk går fangsten, gjennom luker og på transportband til filetfabrikken. Der vert fisken blogga, sprett, kappa og filetert. Den ferdige fileten, med eller uten skinn, vert pakka i forbrukarpakningar og hurtiginnfrosen. Avfallet vert og utnytta. Fabrikkskipa har eige dekksmannskap som tek seg av fiske, og fabrikkmannskap som står for produksjon av fisken.

Den tekniske utviklinga på fabrikkskipa har vore stor sidan 1962. Moderne navigasjonsteknikk  er teken i bruk. Fabrikk-og frysekapasiteten har auka. Medan FT «Longva», i 1962, hadde ein hovudmotor som ytte 1500 hk, har moderne fartøy maskinkraft på over 5000 BHK.

Frå 1969 var fabrikkskipreiarane organiserte i Norske Fabrikkskips Foreining. I 1995 vart ho samanslegen med Fiskebåtredernes Forbund.

Kjelder
Harald Grytten, Arne Hammer, Harald Kjølås: Norske fabrikkskip. Fiskebåtredernes Forbund 2005

Norske fiskefartøy
Abdullah Gül

Abdullah Gül () var president i Tyrkia frå 2007 til 2014. Han høyrer til partiet AKP.

Gül har utdanning i økonomi frå Universitetet i Istanbul, med doktorgrad derfrå i 1983. Han arbeidde som økonom ved den islamske utviklingsbanken i Jidda frå 1983 til 1991.

Etter at AKP vann valet i 2002 var Gül var statsminister frå november 2002 til mars 2003. Partileiaren Recep Tayyip Erdogan kunne ikkje verte statsminister fordi han var tidlegare straffedømd for religiøs verksemd. Då denne delen av grunnlova vart fjerna i 2003 trekte Gül seg som statsminister for at Erdogan skulle kunne ta over. Gül vart vise-statsminister og utanriksminister i 2003 i Erdogans nye regjering. Som utanriksminister var Gül aktivt med i forhandlingane med EU om eit tyrkisk EU-medlemskap, noko han sjølv er tilhengjar av.

I april 2007 utnemnde regjeringa Erdogan Gül til sin kandidat for presidentposten, til harde protestar frå opposisjonen. Protestane kom i stor grad av Gül si fortid som islamist. Gül vart vald til president 28. august 2007. 28. august 2014 tok Recep Tayyip Erdogan over embetet.

Personleg liv 
Abdullah Gül vart fødd i Kayseri 29. oktober 1950 som son til Adeviye Gül og Ahmet Hamdi Gül.

I 1980 gifta Abdullah Gül seg med den då 15 år gamle kusina si, Hayrünnisa Özyurt (fødd 1965).
Paret har tre barn; to søner kalla Mehmet Emre og Ahmet Münir og ei dotter kalla Kübra. Gül er er fan av fotballklubben Beşiktaş J.K..

Kjelder 

Tyrkiske politikarar
Det indiske riksvåpenet

Det indiske riksvåpenet er eit emblem som viser tre løver frå toppen av Asjoka-søyla i Sarnath. Løvene står på ein kapitel som viser ein galopperande hest til venstre, ein okse til høgre og eit dharmahjul i midten. Under står det skrive satyameva jayate, 'berre sanninga sigrar', med devanagariskrift (सत्यमेव जयते).

Utforminga av våpenet blei vedteke 26. januar 1950, same dagen som India blei erklært republikk. 

Asjoka den store var ein mektig keisar som herska over store delar av noverande India, og som konverterte til buddhismen etter fleire blodige erobringar. Rundt 250 f.Kr. reiste han ei søyle for å markera staden der Gautama Buddha underviste om dharma for første gong.

Innskrifta nedst er ein del av riksvåpenet, og er det offisielle mottoet til India. Teksten er eit sitat frå  siste del av Mundaka-upanisjad, ein heilag hindutekst.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Bilde av Ajokas-søyla i ulike utformingar, columbia.edu

Riksvåpen
India
India
India
India
Partiet for rettferd og utvikling

Adalet ve Kalkınma Partisi, norsk Partiet for rettferd og utvikling, AK Parti eller AKP, er eit tyrkisk politisk parti skipa i 2001. Sidan 2002 har partiet vore styrande i Tyrkia. Partiet kallar seg sjølve sentrum-høgre og konservativt.

Historie 
AKP var skipa i 2001 som ei samanslutning av politikarar frå fleire andre parti, i lag med personar som ikkje tidlegare hadde vore medlemmar av noko politisk parti. Sentrale personar som Recep Tayyip Erdoğan og Abdullah Gül kom frå den moderate delen av det islamistiske Fazilet Partisi (Dydspartiet) som var blitt forbode av tyrkisk høgsterett. Andre kom mellom anna frå Anavatan Partisi (Fedrelandspartiet) og Demokrat Parti (Det demokratiske partiet).

Ved valet til det tyrkiske parlament 3. november 2002 oppnådde partiet 34,26  % av røystene. På grunn av det tyrkiske valsystemet som har ei sperregrense på 10 % gjorde dette at mange av dei andre partia ikkje vart representert i parlamentet og AKP fekk 363 mandat som utgjorde 66 % av seta i nasonalforsamlinga. Det republikanske folkepartiet var det einaste andre partiet som kom over sperregrensa ved dette valet. 

Partileiar Recep Tayyip Erdoğan vart nekta å stille til val sidan han i 1999 vart dømd til fengsel for å ha lese eit islamistisk dikt på eit valmøte i 1998. Abdullah Gül blei derfor statsminister. Men gjennom ei lovendring fekk Erdoğan stille til et supplerande val i 2003, der han fekk plass i parlamentet og så overtok som statsminister. Gül gjekk då over til å bli utanriksminister.

Ved valet til nasjonalforsamlinga i 2007 gjekk partiet fram til å få 46,58 % av røystene. I mandatfordeling gjekk dei likevel tilbake til 341 sidan fleire andre parti kom over sperregrensa ved dette valget.

I 2012 oppløyste det då to år gamle partiet HSP seg og slutta seg saman med AKP, med dei fleste av dei valde delegatene deira.

Kjelder

Tyrkiske politiske parti
Konservative parti
Islamske politiske parti
Høgreparti
Skipingar i 2001
Zaman

Zaman er ei tyrkisk avis med hovudkontor i Istanbul. Avisa kom første gong ut i 1986, og vart den første tyrkiske avisa med nettside i 1995. Zaman kjem ut dagleg, og har eit opplag på over ein million.

Avisa har tilknyting til Fethullah Gülen og rørsla hans, men rørsla eig ikkje avisa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Zaman  (tyrkisk)
Today's Zaman (engelsk)

Tyrkiske aviser
Adnan Menderes

Adnan Menderes ()  var ein tyrkisk politikar. I 1950 vart han den første demokratisk valde statsministeren i Tyrkia. I 1960 vart han avsett i et militærkupp og deretter avretta.

Menderes var jurist. Han arva jord, men selde mykje av den og beheldt berre ein gard, der han innførte moderne jordbruksmetodar og utvikla det til eit mønsterbruk.

Frå byrjinga av 1930-talet var Menderes aktiv i Det republikanske folkepartiet (Cumhuriyet Halk Partisi, CHP), eit kemalistisk parti og då det einaste lovlege partiet i Tyrkia. Han vart vald til nasjonalforsamlinga for CHP.  Etter at han vart ekskludert frå CHP i 1945, tok Menderes i 1946 del i skipinga av Det demokratiske partiey (Demokrat Parti), eit sentrum-høgreparti. Menderes leia i 1950 partiet til valsiger. Han vart med det den første demokratisk valde statsministeren i Tyrkia.

I innanrikspolitikken førte Menderes og Det demokratiske partiet ein reformpolitikk, både i økonomien og i den offentlige forvaltninga. I økonomien innebar dette eit brot med den kemalistiske planøkonomien. Partiet godtok samstundes etablerte tradisjonar og islamske skikkar i større grad enn Atatürk og CHP gjorde. Utanrikspolitisk la han Tyrkia tett opp til vestmaktene. Dette leia til at Tyrkia i 1952 vart medlem av NATO. Spørsmålet om sjølvstende for Kypros frå Storbritannia var et anna viktig utanrikspolitisk tema i regjeringstida hans. I 1959 overlevde Menderes ein flystyrt i Storbritannia, dit han var på veg for samtalar om situasjonen på Kypros.

Det demokratiske partiet med Menderes i spissen vant valet i 1954 òg, og Menderes vart attvald som statsminister. Landet var i ein vanskelig økonomisk situasjon, ikkje minst fordi regjeringa hadde åpna opp for import frå utlandet, noko som svekka landets eige næringsliv. Menderes byrja å slå ned på kritikare, innførte pressesensur og fengsla journalister. Til trass for aukande motstand vant han likevel igjen valet i 1957.

Då landet i 1960 var stilt overfor ei økonomisk krise, tok Menderes til seg utvida fullmakter, noko som auka den politiske motstanden mot han. Den 2. mai 1960 vart Menderes avsett i eit militærkupp gjennomført av kemalistiske offiserar. Han vart stilt for retten av det nye regimet og dømd til døden. Han freista å ta sitt eige liv, men lukkes ikkje med det.  17. september 1961 var han avretta.

Menderes vart politisk rehabilitert i 1990. Adnan Menderes lufthavn i İzmir er opppkalla etter han.

Kjelder

Tyrkiske statsministrar
Henry Raeburn

Henry Raeburn () var ein skotsk portrettmålar under romantikken. Raeburn vert, ved sidan av David Wilkie, rekna som grunnleggjarar av den såkalla skotske målarskulen. Han vart fødd og døydde i Stockbridge ved Edinburgh.

Liv og gjerning
Raeburn var elev ved 'George Heriot's School' i Edinburgh. 15 år gammal byrja han å utdanne seg til gullsmed, vende seg snart til gravørarbeid og enda deretter opp som den fremste portrettmålaren i Edinburgh.

Då han var 24 år gifta Raeburn seg med den rike, elleve år eldre Ann Edgar, enkje etter ein greve. Rikdomen sette han i stand til å reise til London i 1784, for å studere hos Joshua Reynolds, den leiande portrettmålaren i samtida. Mellom 1784 og 1786 budde han i Roma. Opphaldet i Italia vart viktig for utviklinga hans, der let han seg inspirere av verka til Pompeo Batoni, Gavin Hamilton og Giovanni Romanelli, noko som viser att i seinare portrettbilete. Særleg fascinert var Raeburn av dei verknadene lyssettinga kunne ha.

Raeburn, som i 1822 vart slått til riddar av kong Georg IV, og kalla «kongens målar i Skottland», hadde heile livet eit tvisynt tilhøve til England. Regelessig sende han verka sine til Royal Academy of Arts, der han i 1815 vart fullverdig medlem. Sjølv reiste han berre sjeldan til London, som hadde eit større miljø og kunstpublikum. For skotsk målarkunst var det ei lukke at han vart verande i Edinburgh, og slik stimulerte lokale målarar.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henry Raeburn» frå ,  den 11. juni 2013.  
 

Britiske målarar
Necmettin Erbakan

Necmettin Erbakan () var ein tyrkisk ingeniør, akademikar og politikar som i ein kort periode  òg var statsministar i Tyrkia.

Erbakan danna sitt første politiske parti i 1970, dette blei forbode etter berre eit år. Han danna etter dette eit nytt parti men i kjølvatnet av militærkuppet i 1980 vart Erbakan og partiet hans utestengd frå den tyrkiske politikken. Han kom att etter en folkerøysting om å oppheve forbodet mot politisk verksemd,  og i 1987 vart han leiar for det politiske partiet Refah Partisi. Han leia partiet til ein overraskende siger ved valet i 1995. 

Erbakan vart Tyrkias første islamistiske statsminister og vart innsett i 1996. I 1997 vart han pressa ut av dei militære og tvinga til å gå av som statsminister. Seinare vart han utestengt frå all politisk verksemd av den konstitusjonelle domstolen. I 2000 ble han dømd til eit års fengsel for å ha «framprovosert religiøst hat» gjennom ein tale han heldt i 1994.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Who is Erbakan? omtale på gencsaadet.com

Tyrkiske statsministrar
Pinía

Pinía (gresk Πηνεία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Pinía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ílida.

Referansar 

Pinia
Pinia
Simópoulo

Simópoulo (gresk Σιμόπουλο) er ein landsby i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Simópoulo var hovudsete i den tidlegare kommunen Pinía, som no er ei kommunaleining i kommunen Ílida.

Referansar 

Simopoulo
KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon

KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon (KA) er ein arbeidsgivar- og interesseorganisasjon for verksemder med kyrkjeleg forankring. KA har som føremål å ta vare på dei felles interessene til medlemene og yte service som dei kan ha nytte av i arbeidet sitt.

Medlemene i KA
KA er ein medlemsorganisasjon. Kyrkjelege fellesråd og sokneråd har rett til medlemskap, men òg andre organ og einingar i Den norske kyrkja kan bli tatt opp som medlemer. Også andre kristne kyrkjer og verksemder med kristeleg formål kan søkje styret i KA om medlemskap. Vidare kan diakonale og pedagogiske institusjonar med kyrkjeleg forankring etter søknad blit tatt opp som medlemer.

Oppgåvene til KA
KA hjelper medlemene sine med arbeidsgjevarspørsmål, økonomiske spørsmål, lovar og regelverk, styring og leiarutvikling, oppgåve- og ansvarsdeling, forvaltnings- og organisasjonsutvikling, verksemds- og kvalitetsutvikling, strategi- og planarbeid, opplæring og informasjon.

Organisering
KAs øvste organ er landsrådet. KA sitt styre er ansvarleg for drifta, medan ein kontrollkomité skal føre kontroll med at organisasjonen og styret følgjer lovar og reglar, samt organisasjonen sine eigne vedtekter. Organisasjonen har og ein valkomité som skal føreslå medlemmar av styre og kontrollkomité til landsrådet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon

Arbeidsgjevarorganisasjonar
Norske organisasjonar
Austerrike i Eurovision Song Contest 2013

Austerrike deltok i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. Bidraget vart valt i den nasjonale uttakinga, Österreich rockt den Song Contest, organisert av Österreichischer Rundfunk (ORF). Natália Kelly representerte Austerrike med den engelskspråklege songen «Shine», skriven av Andreas Grass, Nikola Paryla, Alexander Kahr og Natália Kelly. Bidraget kvalifiserte seg ikkje til finalen.

Österreich rockt den Song Contest

ORF annonserte 2. oktober 2012 at dei ville presentere uttakinga i eit nytt format. Fem bidrag vart valt ut til å delta i finalen 15. februar 2013 i Wien. Alle som ville kunne sende inn bidrag fram til den fyrste veka i november 2012. Namna på dei fem utvalde artistane vart presentert 11. desember 2012. Bidraga vart presentert 14. januar 2013. Vinnaren vart valt ut av ein 50/50-miks av telefonrøystar og ein internasjonal jury frå Sverige, Storbritannia, Irland, Serbia og Tyskland.

 Falco Luneau – «Rise Above the Night»
 Yela – «Feels Like Home»
 Elija – «Give Me a Sign»
 Natália Kelly – «Shine»
 The Bandaloop – «Back to Fantasy»

I Eurovision
I Eurovision Song Contest 2013 deltok Austerrike i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 og enda på 14. plass med 27 poeng; fire frå Kroatia, Danmark og Irland, tre frå Moldova og Belgia og to frå Kypros, Serbia og Italia og eitt frå Estland, Slovenia og Storbritannia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget femteplass med ei rangering på 6,32 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 15. plass med ei rangering på 12,33. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013. På scena hadde Kelly med seg fem støttevokalistar: Karin Bauer, Regina Mallinger, Birgit Kubica, Harald Baumgartner og Monika Ballwein.

Land som gav poeng til Austerrike

Land som fekk poeng frå Austerrike

Sjå òg
 Eurovision Song Contest 2013
 Österreich rockt den Song Contest

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Austria in the Eurovision Song Contest 2013» frå ,  den 12. juni 2013.

Fotnotar

2013
Land i Eurovision Song Contest 2013
2013 i Austerrike
8. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013

8. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013 vart gjennomført med fire kampar laurdag 1. juni og tre kampar søndag 2. junk. 

 vann toppkampen mot  og gjekk til topps på tabellen, medan Nest-Sotra fall ned til tredjeplassen.  tok over andreplassen då dei slo  på Brann stadion.

Kampfakta

Kjelder
 Fotball

8
9. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013

9. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013 vart gjennomført med fem kampar laurdag 8. juni, ein kamp søndag 9. juni og ein kamp månsdag 10. juni.

Kampfakta

Kjelder
 Fotball

9