alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Parry O’Brien

William Patrick O'Brien, kjend som Parry O'Brien, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Santa Monica i California. Han vart olympisk meister i kulestøyt i 1952 og 1956, og vann ei sølvmedalje i øvinga i 1960.

Aktiv
Tidleg i 1950-åra utvikla O'Brien ein ny metode i kulestøyt. Ved å rotere 180 grader i høve kastretninga gav han kroppen, og dermed kula større utgangsfart. Med denne støytmetoda sette han 17 verdsrekordar i åra frå 1953 til 1959. Sin fyrste verdsrekord, 18 meter jamnt, sette han i Fresno 9. mai 1953. Siste rekorden, 1. mai 1959, landa kula på 19,30 m i Albuquerque. Sitt aller lengste kulestøyt presterte O'Brien i 1966 med 19,69 m.

Mellom 1952 og -56 vann O'Brien 116 tevlingar på rad. Under Sommar-OL 1964 i Tokyo, der han vart nummer fire i kulstøyt, var han flaggberar for troppa frå USA. Både i 1955 og 1959 vann han kulestøyt i dei panamerikanske leikane. 

O'Brien døydde medan han deltok i ei symjetevling i Santa Clarita i California.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje - 17,41 m, framom Darrow Hooper (17,39 m)
OL 1956 i Melbourne:  Gullmedalje - 18,57 m, framom Bill Nieder (18,18 m)
OL 1960 i Roma: Sølvemdalje - 19,11 m, bakom Bill Nieder (19,68 m) og framom Dallas Long (19,01 m)
OL 1964 i Tokyo: Nr 4 - 19,20 m, bakom Vilmos Varjú (19,39 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parry O’Brien» frå ,  den 8. august 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Parry O’Brien» frå ,  den 8. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Kulestøytarar
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Andy Stanfield

Andrew William Stanfield, kjend som Andy Stanfield, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952.

Stanfield forbetra i 1951 verdsrekorden på 200 meter til 20,6 sekundar. Under dei olympiske sommarleikane i Helsinki i 1952 vart han olympisk meister på spesialdistansen 200 meter, framom landsmennene Thane Baker og James Gathers. Stanfield vann ein ny gullmedalje då han han spurta USA inn til siger i 4 x 100 meter stafett; dei andre på laget var Finis Dean Smith, Harrison Dillard og Lindy Remigino.

Stanfield tangerte sin eigen verdsrekord både i 1952 og 1956. Siste gongen vart han nummer to i USA-meisterskapen, på same tid som Thane Baker. Under Sommar-OL 1956 i Melbourne kom Stanfield inn til sølv på 200 meter, med tida 20,7 sekundar vart han slått av landsmannen Bobby Morrow med eitt tidels sekund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andy Stanfield» frå ,  den 8. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Josy Barthel

Joseph Barthel, kjend som Josy Barthel, () var ein friidrettsutøvar og politikar frå Luxembourg som vart olympisk meister på 1500 meter under Sommar-OL 1952 i Helsinki.

Idrett
Barthels vann gullmedalja på 800 meter under militær-VM i Berlin i 1947. Året etter, då militær-VM vart arrangert i Brussel, vann han både 800 og 1500 meter. Under Sommar-OL 1948 i London kom Barthel på niandeplass i finalen på 1500 meter. Han vann 1500 m i student-VM 1949 og 1951, samt 800 m i 1951.

Høgdepunktet for Barthel kom under dei olympiske sommarleikane i Helsinki 26. juli 1952: med ein fabelaktig sterk spurt braut han målsnøret hårfint framom Bob McMillan frå USA og vart olympisk meister. Tida 3.45,2 var olympisk rekord. Det var andre gongen ein utøvar frå Luxembourg vann OL-gull. Fire år seinare deltok Barthel i OL 1956 i Melbourne, og rauk ut etter eit heller svakt løp i forsøka på 1500 meter.

Politikk
Barthel leia det nasjonale friidrettsforbundet frå 1962, og var president i Luxembourgs olympiske komite 1973-77. Han var med i Luxembourgs regjering i tida 1977 til 1984, med ansvar for mellom anna samferdsle, energi og miljø.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Josy Barthel» frå ,  den 8. august 2015.  
 

Luxembourgske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Luxembourg
Luxembourgske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Luxembourgske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Luxembourgske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Ares Vallis

Ares Vallis er ein elvedal på Mars. Han vart truleg danna for over 3,8 milliardar år sidan då store mengde vatn fløymde gjennom han. Dalen munnar ut i Chryse Planitia.

Romsonden Mars Pathfinder landa i dalen i 1997.

Kjelder 
 Mars Express observes clusters of recent craters in Ares Vallis - ESA

Bakgrunnsstoff 

Dalar og kløfter på Mars
Gorgus Coward

Gorgus Major Coward () var ein norsk lektor, rektor, lærebokforfattar og riksmålsmann. 

Gorgus Coward var fødd i Moss som son av Gorgus Herman Coward (1877–1939) og Olga Jørgensen (1881–1950).
Han gjekk ut som Cand.philol. frå Universitetet i Oslo i 1935. Dette året tok han også pedagogisk eksamen.

Frå 1936 til 1938 verka han som lektor ved Universitetet i Berlin. Deretter arbeidde han med vidaregåande utdanning i Oslo fram til 1979.
Coward var rektor ved Fagerborg vidaregåande skule frå 1961  til 1979. Han gav ut fleire lærebøker og litteraturantologiar i norsk og tysk som var mykje brukte. I tillegg til desse gav han også ut ein kjend riksmålsgrammatikk (1959, siste utgåve 1986).

Coward var medlem av Gjelsvik-komiteen 1963–67 som vurderte reform av gymnaset, av Vogt-komitéen 1964–1966 og av Norsk språkråd 1972–1984. Han var også ein viktig person i Norsk Lektorlag.

Gorgus Coward var riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og æresmedlem av Riksmålsforbundet. Frå 1963 var han medlem av Det norske Akademi for Sprog og Litteratur.

Familie 
Etternamnet Coward er av engelsk opphav, og kom til Noreg på slutten av 1700-talet. Namnet tyder «kuhyrde» og blir uttalt /kåvard/.  

I 1936 gifta han seg med Hendy Usterud Andersen, systera til jusprofessor Kristen Andersen. Dottera hans Kirsti Coward har vore dommar i Høgsterett.

Verk
 De litterære forutsetninger for Henrik Ibsens “Peer Gynt”. Av et dikterverks bakgrunn, 1935
 Dichtung und Wissen. Ein Lesebuch für Gymnasien (med Hendy Coward), 1948
 Vår diktning. Fra folkevise til fridomskamp. Utvalg av norsk litteratur for gymnaset (med B. Brinck-Lund), 1946
 Wir lesen weiter. Tysk lesebok for 2. realskoleklasse (med Hendy Coward), 1954
 Litteraturhistorie for realskolen, 1957
 Kortfattet riksmåls-grammatikk, 1958
 Lesen und Lernen. Ein Lesebuch für Gymnasien. “Reallinjen” – “Latinlinjen” (med Hendy Coward), 1952
 Diktere og diktekunst. Litteraturhistorie for gymnaset, 1961
 Liv og yrke. Leseverk for yrkesskoler (med F. Wigdahl og R. Aasland), 1961
 Vår tid og vår diktning. Et utvalg av litteratur fra vår egen tid, med tillegg av moderne utenlandsk diktning og aktuell sakprosa (med F. Raastad), 1975

Kjelder

«Gorgus Major Coward» (21. oktober 2011). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 8. august 2015.
Aasekjær, Henrik. «Gorgus Coward» (13. februar 2009). Norsk biografisk leksikon. Henta 8. august 2015.

Riksmål
Norske filologar
Norske forfattarar
Folk frå Moss
St. Olavs Orden
Jerusalem Light Rail

Jerusalem Light Rail (הרכבת הקלה בירושלים - HaRakevet HaKala Birushalayim) er ei bybanelinje i Jerusalem som opna i 2011. Bygginga byrja i 2002 og linja stod ferdig i 2010, etter mange feil og ein konkurs hjå byggefirmaet. Bybanen er kjent for Strengebrua (Gesher HaMeitarim) ved den vestlege inngangen til Jerusalem frå Motorveg 1.

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Engelsk nettstad for billettsystemet Citypass 

Jerusalem
Bybane
Kollektivtransport i Israel
Bob Mathias

Robert Bruce Mathias, kjend som Bob Mathias, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar og politikar, fødd i Tulare i California. Han vart olympisk meister i tikamp både i 1948 og 1952.

Idrett
Mathias byrja med med mangekamp i 1948, og kvalifiserte seg til Sommar-OL 1948 i London. I London viste han seg, 17 år gammal, som bestemann i tevlinga og vann tikamp-øvinga med 165 poengs margin til sølvvinnaren, Ignace Heinrich frå Frankrike. Han var tidenes yngste vinnar av OL-gull i friidrett til vesttyske Ulrike Meyfarth vann høgdehopp under München-leikane i 1972.

Fire år etter triumfen i London vann Mathias ein ny gullmedalje då Sommar-OL 1952 vart avvikla i den finske hovudstaden Helsinki. Med 7 887 poeng og ny verdsrekord var han i ei heilt eiga klasse, andremann Milt Campbell stoppa på 6 975 poeng. Etter Helsinki-OL la han opp som idrettsutøvar.

Politikk
Frå 1967 til 1975 representerte Mathias Det republikanske partiet California i Representanthuset i Washington D.C. Ved valet i 1974 tapte han for den demokratiske kandidaten i valkrinsen.

Mathias døydde i Fresno i California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bob Mathias» frå ,  den 9. august 2015.  
 

USA-amerikanske politikarar
Friidrettsutøvarar frå USA
Mangekjemparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Sim Iness

Simeon Garland Iness, kjend som Sim Iness () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i diskoskast i 1952.

Iness var fødd i Keota i Oklahoma, men voks opp i Tulare i California frå han var fire år gammal. Her vart han venn med Bob Mathias medan dei to var klassekameratar på vidaregåande skule. På 18-årsdagen deltok Iness i uttakingstevlingane til Sommar-OL i London, og vart nummer seks i diskoskast.

Fire år seinare var Iness med i Sommar-OL 1952 i Helsinki, der han med eit lengstekast på 55,03 m sigra framom favoritten, italienaren Adolfo Consolini. 20. juni 1953 satte Iness ny verdsrekord med 57,93 meter under eit stemne i Lincoln i Nebraska.

Etter at han var ferdig med studiane sine, arbeidde Iness som lærar. Han døydde i Porterville i California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sim Iness» frå ,  den 9. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Diskoskastarar
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Arhuacokjerrsporv

Arhuacokjerrsporv (Arremon basilicus) er ein fugl i amerikasporvfamilien, Passerellidae, og er endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Arhuacokjerrsporven er ein stor og kraftig bygd busksporv, ca. 19 centimeter i kroppsslengd. Han har lett kjenneleg fjørdrakt: oversida og stjerten er brun til olivengrøn, kroppssidene blir gradvis lysare olivengrøne, på brystet og sentralt på buken går grønfarga over i grått. Nebbet er mørkt. Hovudet har distinkte grå og svarte striper: sentralt ei grå stripe frå nebb til nakke, ei svart stripe på kvar side, deretter grå striper som ender opp i ein krage ned mot brystet. Kinnet er svart og strupen kvit. Han har dessutan eit distinkt svart band som skil strupeområdet frå brystet. 

Han lever mellom 600 og 2800 moh. helst i utkanten av våt, alpin skog. Han beitar på bakken, og ofte under tett vegetasjon.

Songen er sett saman av snøgge, høgfrekvente kvislelydar, og varsellætet er skarpt.

Dette taksonet var tidlegare rekna som underart av kvitbrynkjerrsporv, Arremon torquatus. A. basilicus kom først inn som ein sjølvstendig art i Clementslista frå 2011.

Kjelder 
 Jaramillo, A. (2011). Bangs's Brush-finch (Arremon basilicus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 9. august 2015 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International (2015) Species factsheet: Arremon basilicus . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2015
 Bilete av arhuacokjerrsporv på flickr.com
Amerikasporvfamilien
Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Brilleparula

Brilleparula (Myiothlypis conspicillata) er ein fugl i parulafamilien  som er endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Arten er nært knytt til gråstrupeparula, Myiothlypis cinereicollis og rustkroneparula, Myiothlypis coronata. IUCN listar arten som nær truga, NT.

Skildring 
Brilleparulaer når ei kroppslengd på 13,5 centimeter og venglengda er 6 cm. I grove trekk er hovud, hals og nakke i grått med svake brilleteikningar og kronestriper, oversida er olivengrøn og undersida er lys gul med skin av olivengrønt. 

Vaksne fuglar og ungfuglar frå det første året syner ei svartgrå panne og svartgrå topp sidestriper som strekker seg til nakken. Den heller smale sentrale kronestripa over hovudet er gulaktig oransje. Dei kvite augeringane er ikkje komplette, men saman med ei lys eller kvit stripe frå  auge til nebb dannar dei ei uklår brilleteikning. Strupeområdet og halsen er bleikare grå enn hovudet. Vengene er mørk brune med olivengrøne fjørkantar.

Denne arten er ein av tre parulaartar som førekjem i fjellkjeda Sierra Nevada de Santa Marta i det nordlege Colombia. Dei er standfuglar som lever i fuktige skogar, skogkantar og i velutvikla sunn vegetasjon i høgder mellom 450 og 2200 moh. Føda tar dei i nedre og midtre delar av vegetasjonen, vanlegvis i tett kratt eller underskog. Ein trur føda er insekt og andre leddyr, under beitinga kan dei vere med i fleirartsflokkar, gjerne saman med andre parulaartar i området som brunpanneparula, Basileuterus rufifrons og gyllenkroneparula, Basileuterus culicivorus.

Det kuppelforma reiret blir bygd på bakken eller under trerøter. Eit kull består av tre til fire egg. Om hekkesesongen og ruging og modningsperiode for ungar finst ingen eksakte undersøkingar. Reproduktive fuglar førebudd for hekking har vore observert mellom april og juni.

Brilleparula ble tidligare sett på som ein underart av gråstrupeparula eller av rustkroneparula.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rotscheitel-Waldsänger» frå ,  den 9. august 2015.  
  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av brilleparula på flickr.com
 Curson, J. (2010). White-lored Warbler (Myiothlypis conspicillata) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 9. august 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Myiothlypis conspicillata . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2015
parulafamilien Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Jerome Biffle

Jerome Cousins Biffle () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd og død i Denver i Colorado, som vart olympisk meister i lengdehopp i 1952.

Biffle vart amerikansk studentmeister (NCAA) i lengde i 1950 med eit hopp på 7,74 meter. To år etter vart han nummer to, bakom Meredith Gourdine, i den USA-amerikanske uttakinga til Sommar-OL 1952 i Helsinki. Under leikane i Finland tok han leiinga i tredje omgang med eit hopp som målte 7,57 m, og vann gullmedaljen framom Gourdine som oppnådde 7,53 m.

Han arbeidde sidan som løpstrenar og ungdomsarbeidar ved den vidaregåande skulen i Denver som han sjølv hadde gått på.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jerome Biffle» frå ,  den 9. august 2015.  

Friidrettsutøvarar frå USA
Lengdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Ardalion Ignatjev

Ardalion Vasiljevitsj Ignatjev () var ein friidrettsutøvar, fødd i landsbyen Novo Teiderjakovo i Tsjuvasjia i Sovjetunionen, som vann EM-gull på 400 meter i 1954 og tok OL-bronse på same distansen i 1956. Han representerte Sovjetunionen, og var elles den fyrste frå Tsjuvasjia som vann ein olympisk medalje.

Aktiv
Ignatjev deltok i dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsinki, der han vart utslått i semifinalen på spesialdistansen 400 m.

To år seinare vann Ignatjev 400-meteren under EM i friidrett 1954 i Bern på sovjetisk rekord, 46,6 sekundar, framom Voitto Hellsten frå Finland. På 200 m fekk Ignatjev sølvmedaljen, også det med sovjetrekord 21,1. Vesttyske Heinz Fütterer vart europameister med tida 20,9. I 1955-sesongen gjorde han sine aller raskaste løp på både 200 m og 400 m. Med 21,0 forbetra han sovjerekorden på distansen for sjuande gong, medan han på 400 m tangerte europarekorden på 46,0 sekundar, den niande forbetringa av sjovjerekordeon på distansen.

Under dei olympiske sommarleikane 1956 i Melbourne vann USA-amerikanaren Charlie Jenkins eit jamnt 400 m-felt med sluttida 46,7, framom vesttyske Karl-Friedrich Haas med 46,8. Ignatjev og Hellstén fekk begge notert 47,0. Måldommarane såg ingen skilnad medllom dei to sistnemnde, og målfoto måtte til. Desse viste at Haas brukte 47,12 sekund og berre så vidt var framom dei to andre, som med  47,15 også elektronisk målt var like. Juryen valde då å tildele begge ein bronsemedalje. 

I tida 1952-59 vart Ignatjev seks gongar sovjetisk meister på 400 meter, samt fire gongar på 200 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ardalion Wassiljewitsch Ignatjew» frå ,  den 9. august 2015.  
 

Sovjetiske sprintarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Krateret Eberswalde

Eberswalde er eit krater i dei sørlege høglanda på Mars. Det har ein diameter på 65 kilometer og er delvis dekt av utkastet frå krateret Holden like ved.

På bilete tekne av Mars Global Surveyor vart det oppdaga eit elvedelta i krateret, eit teikn på at krateret ein gong kan ha hatt ein innsjø. Deltaet er ei opphøging i terrenger heller enn ei nedsenking grunna seinare prossessar som har verka i området.

Kjelder 
 Rare martian lake delta spotted by Mars Express - ESA

Bakgrunnsstoff 

Nedslagskrater på Mars
Marskrateret Holden

Holden er eit krater i Noachis Terra i dei sørlege høglanda på Mars. Det har ein diameter på 140 kilometer og utkastet frå det dekkjer delar av Eberswalde-krateret like ved.

Holden har fleire strukturar som kan vera spor etter tidlegare flytande vatn. Uzboi-dalen går inn i krateret.

Kjelder 
 Rare martian lake delta spotted by Mars Express - ESA
 Crater Holden and Uzboi Vallis - ESA

Bakgrunnsstoff 

Nedslagskrater på Mars
Solvang i California

Solvang er ein by i Santa Barbara County i delstaten California i USA.  Solvang er ein av stadene som i Santa Ynez Valley.  Solvang ligg 74 km nordvest for Santa Barbara og 35 km aust for Lompoc.  Folketalet i Solvang i 2010 var 5 245 innbygjarar.

Eit stykke Danmark i USA
Byen vart grunnlagd av ei gruppe danske lærarar som reiste lengre vest frå Midt-Vesten for å kome seg bort ifrå den kalde vinteren der.  Her vart det skapt eit lite stykke Danmark.  Dei fleste namna er danske og husa er bygd i tradisjonell dansk stil. Her finst «danske» restaurantar, bakeri, butikkar, vindmøller og til og med kopier av Den lille havfrue og Rundetårn i København.  Mange av dei bufaste i Solvang snakker dansk.

Galleri

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (engelsk)

Byar i California
Sveiobladet

Sveiobladet.net var ei nynorsk nettavis stifta 12. januar 2015 som inneheldt lokale nyheiter frå Sveio. Nettstaden hadde som mål å vera ein stad der alle borgarar av kommunen kunne ytra seg. 

Nettavisa var opphavleg skriven på bokmål, og fekk kritikk for å ikkje skrive på nynorsk, som er offisiell målform i Sveio kommune. Etter ei røysting i 2017 der innbyggjarane i Sveio kunne seia meininga si bestemde seg avisa for å gå over til nynorsk frå og med 1. januar 2018.

I mars 2018 vart Sveiobladet lagt ned på grunn av manglande inntekter.

Kjelder 

Tidlegare norske aviser
Tidlegare norske nettstader
Aviser i Vestland
Norske aviser etter namn
Skipingar i 2015
Nedleggingar i 2018
Vasilij D. Kuznetsov

Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov () var ein russisk friidrettsutøvar frå Kalikino i Rjazan oblast som representerte Sovjetunionen. Han vann gullmedaljen i tikamp i tre etterfylgjande europameisterskap i friidrett, samt to bronsemdaljar i same i OL 1956 og 1960.

Aktiv
Kuznetsov var i eit tiår den klart beste europeiske mangekjemparen. Han vart fyrste gongen europameister i tikamp i Bern i 1954, og forsvarte EM-tittelen i Stockholm 1958 og Beograd 1962. Kuznetsov er den einaste utøvaren som har vunne tikampøvinga i tre europameisterskap. I 1956 vann han bronsemedaljen under Sommar-OL i Melbourne, fire år seinare kopierte han prestasjonen då sommarleikane fann stad i Roma. I 1964 vart han nummer sju under OL i Tokyo.
 
Den 18. mai 1958 i Krasnodar forbetra Kuznetsov verdsrekorden i tikamp til 8 014 poeng (7 653 poeng etter gjeldande poengtabell). Rafer Johnson frå USA tok tilbake verdsrekorden i slutten av juli same året, før Kuznetsov den 17. mai 1959 oppnådde 8 357 poeng (=7 839 p). Verdsrekorden beheldt han til Johnson i juli 1960 vart USA-meister i tikamp.     

Kuznetsov var vitskapleg medarbeidar på sportsuniversitet i Moskva. Han døydde der i byen av kreft, 69 år gammal.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1954 i Bern: Gullmedalje - 6 752 poeng, framom Torbjörn Lassenius (6 424 p)
OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje - 7 465 poeng
EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje - 7 865 poeng, framom Uno Palu (7 329 p)
OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 7 809 poeng 
EM 1962 i Beograd: Gullmedalje - 8 026 poeng, framom Werner von Moltke (8 022 p)
OL 1964 i Tokyo: Nr 7 - 7 569 poeng

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wassili Dmitrijewitsch Kusnezow» frå ,  den 9. august 2015.  
 

Sovjetiske mangekjemparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964