alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Prince Edward-breen

Prince Edward-breen er ein isbre som drenerer nordsida av Cotton Plateau i Queen Elizabeth Range og flyt nordover i kring 11 km langs vestsida av Hochstein Ridge. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Edward, jarl av Wessex, sonen til Elizabeth II av Storbritannia.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Prince Philip-breen

Prince Philip-breen er ein isbre som flyt sørover for kring 37 km mellom Cobham og Holyoake Range og ut i Nimrodbreen. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter prins Philip, hertug av Edinburgh, ektemannen til Elizabeth II av Storbritannia.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Princess Anne-breen

Princess Anne-breen er ein isbre i Queen Elizabeth Range, som flyt frå området sør for Mount Bonaparte mellom Cotton Plateau og Bartrum Plateau og ut i Marshbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter prinsesse Anne, dotter til Elizabeth II av Storbritannia.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Ragotzkiebreen

Ragotzkiebreen er ein isbre i Britannia Range, kring 19 km lang, som flyt nordover langs vestsida av Mount Aldrich og saman med andre nordflytande isbrear som munnar ut i Hathertonbreen sørvest for Junction Spur. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert A. Ragotzkie, prosjektleiar for US Antarctic Research Program (USARP) si forsking av innsjøar i isfrie dalar. Han forska sjølv i Victoria Land i 1962-63.

Ragotzkie Icefall er eit isfall som er 2,5 nautiske mil (4,6 km) breitt i den austlege delen av Ragotzkiebreen i Britannia Range. Isfallet tilfører mykje is frå Ragotzkie til Alleybreen, som ligg i ein dal i aust. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Ragotzkiebreen.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Ramseierbreen

Ramseierbreen er ein bratt dalbre, 9 km lang, som flyt sørvest og ut i Byrdbreen like aust for Mount Rummage. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rene O. Ramseier, som var glasiolog ved McMurdo- og Amundsen-Scott-stasjonen i 1960–61 og 1961-62.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Seftonbreen

Seftonbreen er ein isbre som er kring 19 km lang, og som flyt inn i sørsida av Byrdbreen like vest for Rundle Peaks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald Sefton, ein forskar på ionosfæren, som overvintra ved Byrd-stasjonen vintrane 1962 og 1964.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Sennetbreen

Sennetbreen er ein stupbratt isbre mellom Yancey- og Merrickbreen i Britannia Range, som flyt sørover frå Mount Aldrich til Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), i samband med Byrdbreen, etter USS «Sennet», ein ubåt nytta under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Shimmering Icefield

Shimmering Icefield er eit isfelt mellom Shipton Ridge og Tilman Ridge i Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition (1964) som gav namnet på grunn av perlemorsglansen som oppstod når ein såg isfeltet mot sola.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Silkbreen

Silkbreen er ein isbre, som er 16 km lang, og som drenerer austsida av Churchill Mountains mellom Mount Frost og Mount Zinkovich. Han flyt ut i Nurserybreen. Breenvart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter P.R.H. Silk, som var øvstkommanderande på HMNZS «Endeavour II» i antarktiske farvatn 1963-64.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Sivjeebreen

Sivjeebreen er ein isbre som er 19 km lang og som drenerer nordaustsida av Hunt Mountain i Churchill Mountains. Han flyt nord langs vestsida av Stark Ridge og ut i Starshotbreen sør for Mount Hoskins. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gulamabas G. Sivjee, ein forskar i United States Antarctic Program (USAP) på spektroskopiske og interferometriske studiar av himmellys og polarlys i den øvre atomsfæren over den geografiske Sørpolen i 1991-2001.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Skellerupbreen

Skellerupbreen er ein isbre som flyt vest-nordvestover mellom All-Blacks Nunataks og Wilhoite Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter P. J. Skellerup, som finansierte den antarktiske avdelinga ved Canterbury Museum. Han var særleg oppteken av vitskapleg forsking og donerte pengar til å bygge eit Antarktis bibliotek ved museet. Han donerte òg ei stor samling av ting frå Antarktis til museet, mellom andre nokre særs gamle go sjeldne dokument.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Skuabreen

Skuabreen er ein liten, sørleg sidebre til Astrobreen i Miller Range. Han vart kartlagt av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) og fekk dette namnet på grunn av joane som vart sett i den nedre delen i desember 1961.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Sylwesterbreen

Sylwesterbreen er ein isbre, som er 8 km lang, som flyt nord mellom Jacobs Nunatak og MacAlpine Hills og ut i Lawbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David L. Sylwester, ein polarlysforskar i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1961, og Byrd-stasjonen, sommaren, 1961-62.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Tomilinbreen

Tomilinbreen er ein isbre som er over 28 km lang, og som drenerer nord frå Pope Mountain sentralt i Wilson Hills. Han munnar ut i sjøen aust for Goodman Hills og Cape Kinsey, og dannar ei stor bretunge. Isbreen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Han vart namngjeven av sistnemnde etter den sovjetiske polarflygaren Mikhail N. Tomilin (1908–52), som forsvann i Arktis.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Touchdownbreen

Touchdownbreen er ein sidebre til Darwinbreen i Antarktis, som flyt sør mellom Roadend Nunatak og Brown Hills. Han vart kartlagt av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1962–63), og fekk dette namnet fordi isbreen vart nytta som landingsstad for fly som assisterte ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Twombleybreen

Twombleybreen er ein isbre som er 11 km lang, og som flyt frå nordsida av Kent Plateau og inn i sørsida av Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter C.E. Twombley i U.S. Weather Bureau som var ved Little America V vinteren 1956.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Walshbreen

Walshbreen er ein sidebre sentralt i Wilson Hills. Han drenerer aust-nordaust langs sørsida av Goodman Hills og ut i den nedre delen av Tomilinbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gary Walsh, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Hallett-stasjonen i 1968-69.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Yanceybreen

Yanceybreen er ein stupbratt isbre i Britannia Range, som flyt aust frå nærleiken av Mount McClintock og så søraustover og ut i Byrdbreen like vest for Sennetbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med nærliggande Byrdbreen etter USS «Yancey», eit militært frakteskip under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, leia av admiral Richard Evelyn Byrd.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Zellerbreen

Zellerbreen er ein isbre i Antarktis som er kring 16 km lang, og som flyt vest-nordvest og ut i sørsida av Byrdbreen like nord for Mount Fries. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward J. Zeller, ein geolog ved McMurdo-basen i feltsesongane 1959-60 og 1960-61.

Kjelder

Isbrear i Oates Land
Abbotisen

Abbot isbrem er ein isbrem som er 400 km lang og 65 km brei, på grensa til Eights Coast frå Cape Waite til Phrogner Point i Antarktis. Thurston Island ligg langs nordkanten av den vestlege halvdelen av denne isbremmen. Andre store øyar (Sherman, Carpenter, Dustin, Johnson, McNamara, Farwell og Dendtler) ligg delvis eller heilt inne i denne isen. 

Isbremmen vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) på flyturar frå skipet «Bear» i februar 1940, og den vestlege delen vart skissert frå flyfoto tekne av U.S. Navy (USN) Operasjon Highjump i 1946–47. Heile isbremmen vart kartlagt av USGS frå USN sine flyfoto i 1966. Han vart namngjeven av US-ACAN etter kontreadmiral J. Lloyd Abbot jr., som var befalshavande for U.S. Naval Support Force i Antarktis, februar 1967 til juni 1969.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Isbremmar i Antarktis

Dette er ei liste over isbremmar i Antarktis.

Isbremar er knytt til 44% av kystlinja kring Antarktis. Det samla arealet deira er 1 541 700 km². Namnet er oppførte i registeret til Scientific Committee on Antarctic Research. Isbremmen i lista under går med klokka kring kontinentet, frå starten i vest i Aust-Antarktis:

*Indikerer at isbremmen har kollapsa.

Kjelder

 *
Ameryisen

Ameryisen er ein brei isbrem i Antarktis ved enden av Prydzbukta mellom Lars Christensen Kyst og Ingrid Christensen Kyst. Han er ein del av Mac. Robertson Land. Namnet «Cape Amery» vart nytta om ein kystvinkel kartlagt den 11. februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson. Han namngav isbremmen etter William B. Amery, som representerte den britiske regjeringa i Australia (1925–28). Advisory Committee on Antarctic Names tolka denne vinkelen som ein del av ein isbrem og i 1957 vart namnet Amery nytta om sjølve bremmen. 

I desember 2006 vart det rapportert av Australian Broadcasting Corporation at australske forskarar var på veg til Ameryisen for å undersøke enorme sprekker som hadde danna seg i løpet av eit tiår med ein fart på tre til fem meter per dag. Desse sprekkene truga med å bryte av eit tusen kvadratkilometer stort stykke av Ameryisen. Forskarar ønskte å finne ut av årsaka til sprekkdanninga, sidan det ikkje hadde vore liknande aktivitet sidan 1960-åra. Forskarane meinte det var for tidleg å gje global oppvarming skulda for sprekkdanninga, sidan det var mogeleg at det var ein naturleg 50-60-års syklus som var ansvarleg.

Lambertbreen flyt frå Lambert Graben og inn i Ameryisen på sørvestsida av Prydzbukta.

Amery Basin er eit undersjøisk basseng nord for Ameryisen.

Den kinesiske Zhongshan-stasjonen og den russiske Progress-stasjonen ligg nær denne isbremmen.

Ameryisen er liten samanlikna med Rossisen og Filchner-Ronne-isen.

Kjelder

 

Isbremmar i Antarktis
King Edward VII Land
Bachisen

Bachisen er ein isbrem med uregelmessig form og ei lengd på kring 70 km som ligg i ei bukt sør på Aleksanderøya mellom Berlioz Point og Rossini Point. Isbremmen ligg opp mot sørsida av Beethoven Peninsula, langs med nokre mindre halvøyar og bukter (Weberfjorden,  Boccherinifjorden etc.) Bachisen ligg òg på nordsida av Monteverdi Peninsula. Ein mindre bukt her vart først nedteikna på kart frå U.S. Antarctic Service, som utforska den sørlege delen på Aleksanderøya frå lufta og frå bakken i 1940. Isbremmen vart skissert av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition i 1947–48. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter den tyske komponist Johann Sebastian Bach.

I 2009 vart Bachisen oppført som ein av fem isbremmar på Den antarktiske halvøya som ikkje var i tilbaketrekking, men sidan den nærliggande Wilkinsisen trekkjer seg sørover, er det eit teikn på at Bachisen kan vere den neste som kjem i faresonen.

Kjelder

 

Isbremmar i Antarktis
Geografi på Aleksanderøya
Bruntisen

Bruntisen er ein isbrem som ligg langs kysten av Antarktis ved Coats Land mellom Dawson-Lambton-breen og Stancomb-Wills-bretunga. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter David Brunt, ein britisk meteorolog, som var fysikk-sekretær i Royal Society i 1948–57, ansvarleg for starten på Royal Society Expedition som vitja denne isbremmen i 1955.

Han vart nytta som base for Royal Society Expedition i 1955–59, som vart overtatt som den britiske Halley forskingsstasjon. 

Brunt Icefalls strekkjer seg langs Caird Coast for kring 80 km, der den bratte isdekte kysten fell ned til Bruntisen. Isfalla vart oppdaga 5. november 1967 under flyturen til United States Navy-skvadron VXE-6 over kysten i eit LC-130-fly. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfoto teken på den tida. Isbremmen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Bruntisen.

Sjå òg
 Brunt Basin
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder
 

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Coats Land
Cookisen

Cookisen er ein isbrem som er kring 90 km brei, og dekkjer eit hakk i kysten mellom Cape Freshfield og Cape Hudson, aust for Deakin Bay i Antarktis. Denne bukta vart kalla Cook Bay av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen i 1911–14, under Douglas Mawson, som namngav han etter Joseph Cook, statsminister i Australia i 1914. Namnet har vorte endra sidan bukta er permanent dekt av isbremmen. 

Forskarar som studerer effektane av global oppvarming at sjøvatn som trengjer inn i området kan destabilisere ein stor del av Den austantarktiske iskappa.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Cook Ice Shelf» frå ,  den 3. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbremmar i Antarktis
Geografi i George V Land
Cosgroveisen

Cosgroveisen er ein 55 km lang og 65 km brei isbrem, som dekkjer den indre (austlege) delen av bukta mellom King Peninsula og Canisteo Peninsula i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jerome R. Cosgrove i U.S. Navy Reserve, som var assisterande sambandsoffiser for staben til U.S. Navy Support Force i Antarktis, i løpet av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1967 og 1968.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Crossonisen

Crossonisen er ein isbrem i Antarktis som er kring 55 km brei, nord og nordaust for Mount Murphy langs Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Isbremmen får istilførsel frå Smith-, Pope-, Vane- og Haynesbreen. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser W.E. Crosson i US Navy, befalshavande for Antarctic Construction Group under Operasjon Deep Freeze 1973.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Dotsonisen

Dotsonisen er ein isbrem som er  kring 50 km brei mellom Martin Peninsula og Bear Peninsula på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av U.S. Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant William A. Dotson i US Navy, tidlegare øvstkommanderande for isobservasjonseininga til Naval Oceanographic Office. Han omkom i ein flystyrt i Alaska i november 1964 medan han var på eit isobservasjonsoppdrag.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder 

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Edward VIII-isen

Edward VIII-isen er ein isbrem som dekkjer enden av Edward VIII Bay i Antarktis. Den nordlege delen av bremmen vart kalla Innviksletta av norske kartografar, som kartla han frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37. Området vart først vitja i 1954 av eit sledelag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Heile isbremmen vart så kartlagt og namngjeven i lag med Edward VIII Bay.

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Kemp Land
Ekströmisen

Ekströmisen er ein isbrem som ligg mellom Søråsen og Halvfarryggen ved Kronprinsesse Märtha Kyst i Dronning Maud Land. Han vart først kartlagt av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), og kalla opp etter Bertil Ekström, ein svensk mekanikar på NBSAE, som drukna då weaselen han køyrte hamna over kanten av Quarisen den 24. februar 1951.

Isbremmen dekkjer eit område på 8 700 km2. Han er 160 meter tjukk ved kanten og stig 15 meter opp av sjøen. Den tyske Neumayer-stasjon III ligg  nordaust ved Atkabukta.

Kjelder 

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
George VI-isen

George VI-isen er ein stor isbrem som dekkjer George VI Sound mellom Aleksanderøya og Palmer Land i Antarktis. Isbremmen strekkjer seg frå Ronne Entrance, ved sørvestenden av sundet til Niznik Island, kring 55 km sør for det nordlege innløpet mellom Cape Brown og Cape Jeremy. Han vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med George VI Sound.

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi på Aleksanderøya
Geografi i Palmer Land
Getzisen

Getzisen er ein isbrem i Antarktis. Han er over 480 km lang og frå 30 til 100 km brei. Han ligg på grensa til Hobbs og Bakutis Coat i Marie Byrd Land mellom McDonald Heights og Martin Peninsula. Fleire store  øyar ligg delvis eller heilt inne i isbremmen. 

Isbremmen vestover frå Siple Island vart oppdaga av United States Antarctic Service (USAS) i desember 1940. Delen austover frå Siple Island vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Heile isen vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1962–65. Han vart namngjeve av USAS (1939–41) etter George F. Getz frå Chicago, som skaffa sjøflya nytta på ekspedisjonen.

Sjå òg
DeVicqbreen
Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Gillettisen

Gillettisen er ein smal isbrem som dekkjer ei bukt på kysten av Wilson Hills mellom halvøya som består av Holladay Nunataks og Anderson Peninsula. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Isbremmen vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Clarence R. Gillett i USCG, som deltok på operasjonane til USCGC frå desember 1966 til mai 1970.

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Oates Land
Hannanisen

Hannanisen er ein 29 km brei isbrem på kysten av Enderby Land i Antarktis. Isbremmen får istilførsel frå Molle- og Kichensidebreen og grensar til McKinnon Island på alle utanom nordsida. Han vart fotografert av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Isen vart først vitja i oktober 1957 av ei gruppe frå ANARE leia av B.H. Stinear. Han vart namngjeve av ANCA etter F.T. Hannan, meteorolog ved Mawson-stasjonen i 1957.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Enderby Land
Jelbartisen

Jelbartisen er ein isbrem som er kring 75 km brei og ligg ved kysten av Dronning Maud Land i Antarktis, nord for Giæverryggen. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og kalla opp etter John E. Jelbart, ein australsk observatør på ekspedisjonen som drukna nær Maudheimstasjonen den 24. februar 1951,

Kjelder

Geografi i Dronning Maud Land
Isbremmar i Antarktis
Kronprinsesse Märtha Kyst
Jonesisen

Jonesisen var ein isbrem som låg i Jones Channel mellom Arrowsmith Peninsula og Blaiklock Island på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981 i samband med kanalen.

Isen var stabil mellom 1947 og 1969. Han starta å trekkje seg attende i 1970-åra og hadde i 2003 forsvunne heilt.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Graham Land
Loubet Coast
Assens kommune

Assens kommune er ein dansk kommune på Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av tidlegare Assens kommune, Glamsbjerg kommune, Haarby kommune, Tommerup kommune, Vissenbjerg kommune og Aarup kommune.

Administrasjonsenteret i kommunen ligg i Assens.

Referansar 

 
Kommunar i Region Syddanmark
Billund kommune

Billund kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Syddanmark. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Billund kommune og Grindsted kommune.

Administrasjonsenteret i kommunen ligg i Grindsted.

Referansar 

 
Kommunar i Region Syddanmark
Lazarevisen

Lazarevisen er ein del av ein isbrem som ligg langs Prinsesse Astrid Kyst i Dronning Maud Land mellom Leningradøya og Verblyud Island. Han er ein del av det vestlege Riiser-Larsenhavet og er kring 90 km lang. Han vart først fotografert frå lufta og kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart så utforska og kartlagt av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1959, og kalla opp etter løytnant (seinare Admiral) Mikhail P. Lazarev, ein kaptein på sluppen «Mirnyy», på den første russiske antarktisekspedisjonen i 1819–21 under leiing av Fabian Gottlieb von Bellingshausen.

Sjå òg
Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
McDonald Ice Rumples

McDonald Ice Rumples er ein ishaug på Bruntisen på grensa til Weddellhavet i Antarktis. Han dekkjer eit område på 5 x 4 km. 

Han er kalla opp etter briten Allan McDonald frå British Association of Magallanes ved Punta Arenas som i juli 1916, hjelpte Ernest Shackleton å få nok mildlar til å sende ein skonnert, «Emma», for å redde dei 22 mennene som var forliste på Elefantøya i løpet av Endurance-ekspedisjonen. Shackleton kalla derfor opp ein isbre etter McDonald, men forsøk på å lokalisere denne breen sidan har vore mislukka, så denne ishaugen vart kalla opp etter McDonald i staden for. 

Under det internasjonale geofysiske året hadde Royal Society ein base i nærleiken (1955–59) og var kjende med denne haugen. I 1957 var den største høgda over isbremmen rundt kring 18 meter, nokre få hundre meter frå isfronten.

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Coats Land
McMurdoisen

McMurdoisen er den delen av Rossisen som grensar til McMurdo Sound og Ross Island i nord og Minna Bluff i sør. Forsking har vist at denne isen skil seg mykje frå Rossisen og fekk derfor eit eige namn. A.J. Heine, som forska på isen i 1962-63 foreslo namnet på isen som grensa til Ross Island på Brown Peninsula, Black Island og White Island. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) har utvida dette namnet til å gjelde heile isbremmen sørover til Minna Bluff.

I mars 2010 tok forskarar bilete av undersida av McMurdoisen og oppdaga ein levande amfipod der, 200 meter under overflata.

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Geografi på Ross Island
Scott Coast
Moskva Universitet-isen

Moskva Universitet-isen er ein smal isbrem, som er kring 200 km lang, ved Sabrina Coast mellom Tottenbreen og Paulding Bay. Dalton istunge strekkjer seg nord frå den austlege delen av bremmen. Isen vart delvis kartlagt frå flyfoto tekne av USN Operasjon Highjump i 1946-47, og vidare fotografert og kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Han vart namngjeven av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen etter Moskva Universitet.

Sjå òg
 Isbremmar i Antarktis

Kjelder

Isbremmar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Mullerisen

Mullerisen eller Müllerisen var ein isbrem som låg sørvest for Hooke Point sørvest i Lallemandfjorden på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast. Han fekk istilførsel frå Brucknerbreen og Antevsbreen.

Han kollapsa i mars 2008.

Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981 til minne om Fritz Müller (1926–80), ein sveitsisk glasiolog, som forska i Sveits, Grønland, Kanadisk Arktis og Himalaya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muller Ice Shelf» frå ,  den 4. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbremmar i Antarktis
Loubet Coast
Geografi i Graham Land