alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Disko

Disko (grønlandsk Qeqertarsuaq, 'den store øya') er ei øy i Grønland. Ho ligg på vestkysten og har ei flatevidd på 8578 km². Øya ligg om kring 60 kilometer vest for Ilulissat (dansk Jakobshavn) i Diskobukta (Qeqertarsuup Tunua) på det grønlandske fastlandet. Ho er skild frå fastlandet av Suvdlorssuaq-sundet, og har ei største lengd på om lag 160 km.

Geografi 
Store delar av Disko består av høge, stupbratte basaltfjell danna etter vulkansk aktivitet for 55-65 millionar år sidan. Øyas snitthøgd er heile 975 meter, medan høgste punktet er 1919 meter over havet. Disko er for ein stor del dekt av ein isbre. Den sørlegaste delen av breen munnar ut i ein botnbre, Lyngmarksbræen. Denne er eit populært turistmål, då det er ein av få stader på Vest-Grønland der ein kan køyre hundeslede om sommaren.

Berre tundratilpassa planter veks i det skrinne jordsmonnet, som er prega av permafrost. Nytteplanter og tre finst ikkje.

Dei geologiske formasjonane på Disko er av interesse for paleontologar, då dei er gjennomtrengde av fossil.

Samfunn 
Disko er tynt kolonisert, berre to stader har fast busetnad. Største buplassen er Qeqertarsuaq (dansk Godhavn) på sørsida med ei kring 1000 innbyggarar. Ei 35 kilometer lenger nord ligg bygda Kangerluk med om lag 50 innbyggarar som lever av jakt og fiskeri. Inntil 1972 var ei kolgruve i drift ved Qullissat på den nordaustlege sida av øya. Bebuarane flytta til Qeqertarsuaq då gruva vart stengd.

På Disko ligg Arktisk Station driven av Københavns Universitet. Frå stasjonen føregår forsking innanfor arktisk flora, fauna og landskapsutvikling.

Historie 
Ved Qeqertarsuaq har ein funne spor etter paleo-eskimoar og Dorsetkulturen (700 f. Kr. til 200 e.Kr.), men det er omstridt om det har vore fast busetnad. Etter som det i nærleiken, ved Ilulissat, er utgrave ein større inuitt-buplass av Saqqaqkulturen (2500-800 f.Kr.), vert det rekna med at inuittiske folk i historisk tid har vitja Disko ofte.

Eirik Raude var den første europear som fekk Disko i sikte, kring 982-985. Dei norrøne kolonistane på Grønland dreiv i sommarmånadene jakt ved Diskobukta. Men dei hadde ingen busetjingar i området, som dei kalla for Norðrsetur.

På leit etter Nordvestpassasjen ankra den 4. juli 1845 skipa HMS «Erebus» og HMS «Terror», tilhøyrande Franklin-ekspedisjonen, opp i ei bukt på Disko for å bunkre ferskvatn. Bortsett frå ein enkelt observasjon av ei kvalfangarskute i rom sjø få dagar seinare, var det den siste gongen dei 138 ekspedisjonsdeltakarane vart sett i live.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Disko-Insel» frå , den 27. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 not so green

Grønlandsk geografi
A Quick One, While He’s Away

«A Quick One, While He’s Away» er eit musikkstykke skrive av Pete Townshend og spelt inn av The Who for albumet deira A Quick One i 1966. Songen finst òg på albumet BBC Sessions. Før framføringa av songen på Live at Leeds kalla Townshend det ni minuttar lange sporet for ein «miniopera» og introduserer han som forfaderen til Tommy. Songen fortel ei soge om ei jente som har sete aleine i nesten eitt år, medan kjærasten hennar er på reis. Ein ven fortel ho om at dei «finst ein kur», som kjem i form av Ivor the Engine Driver. Når kjærasten hennar kjem tilbake innrømmer jenta utruskapen, men vert til slutt tilgjeven.

Songen har seks forskjellige seksjonar. Ein kort a cappella-intro med harmonivokal heiter «Her Man’s Been Gone». «Crying Town»-seksjonen vert sungen av Roger Daltrey i eit utypisk lågt register. Daltrey syng òg «We Have A Remedy» i det meir vanlege stemmeleiet sitt. John Entwistle spelar «Ivor The Engine Driver». Så kjem «Soon Be Home», som er ein annan harmoniseksjon. Til slutt kjem «You Are Forgiven» sungen av Pete Townshend – den einaste solovokalen han har på albumet, bortsett frå ein liten del på «Heat Wave»).

Songen var den første The Who gav ut innan sjangeren rockeopera, sjølv om songen «I’m a Boy» kom etter det første forsøket til Townshend på ein rockeopera kalla «Quads», ein forgjengar til Tommy. Ei studioutgåve av songen finst på albumet A Quick One og ei konsertutgåve på Live at Leeds. Når songen vart framført på konsertar song Townshend og Daltrey «girl guide» (jentespeidar) i staden for «girl».

Det vart laga ein video av filmen for The Rolling Stones Rock and Roll Circus. Ei anna konsertutgåve frå Monterey Pop Festival finst på konsertalbumet til festivalen og på samlealbumet Thirty Years of Maximum R&B.

Andre utgåver 
Songen har vorte spelt av Graham Coxon, My Morning Jacket og Green Day.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «A Quick One, While He's Away» frå , den 27. juni 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 A Quick One While Hes Away 

The Who-songar
Songar frå 1966
Songar skrivne av Pete Townshend
Proto-prog-songar
Songar produserte av Kit Lambert
Songar om barnemishandling
Songar om utruskap
Green Day-songar
Aina

Aina er eit kvinnenamn som kan koma frå finsk Aino, 'alltid' eller 'einaste' eller katalansk som ei form av Anna. Aina har namnedag den 27. juni.

Namneberarar 
 Aina Thiis Leirdal (f. 1924), norsk keramikar
 Aina Willumsen (f. 1946), lokalpolitikar frå Træna
 Aina Schiøtz (f. 1947), norsk historikar
 Aina Basso (f. 1979), norsk historikar og forfattar

Kjelder 

Kvinnenamn
Førenamn av finsk opphav
Førenamn av katalansk opphav
SAVAK

SAVAK (Farsi: ساواک, kort for سازمان اطلاعات و امنیت کشور Sazeman-e Ettela'at va Amniyat-e Keshvar, Nasjonal etterretnings- og sikkerheitsorganisasjon) var det innanlandske hemmelege politiet i Iran frå 1957 til 1979.

Det har vorte skildra som den mest frykta og hata institusjonen i Iran fram til den iranske revolusjonen i 1979, på grunn av tortur og drap på motstandarar av sjahen sitt regime. 

På det meste hadde organisasjonen så mange som 60 000 agentar i rekkjene sine. Det har vore anslått at da SAVAK vart oppløyst i 1979, hadde så mange som ein tredel av alle iranske menn eit eller anna samband med organisasjonen, anten som informantar eller agentar. 

Opphavet til SAVAK var den etterretningsorganisasjonen som vart etablert av sjahregimet med amerikansk hjelp straks etter kuppet mot den venstreorienterte statsministeren Mohammad Mossadegh, som hadde planar om å nasjonalisere oljeindustrien i landet. Ein amerikansk oberst som arbeidde for CIA var ein sentral rådgivar ved opprettinga av denne etterretningsorganisasjonen, som vart kjernen i SAVAK. I 1954 rulla dei opp nettverket til Tudehpartiet i dei væpna styrkane. I 1955 vart den nemnde obersten erstatta av fem CIA-offiserar, som skal ha lært opp nesten alle i den første generasjonen av SAVAK-personell. Også instruktørar frå Mossad skal ha kome til frå 1960 til 1965. 

SAVAK sensurerte alle media, sjekka søkjarar til jobbar i det offentlege og hadde lov til å bruke alle middel, inkludert tortur, i jakta på opposisjonelle. Dei kunne arrestere og fengsle folk som dei ville. Dei samarbeidde heile tida med CIA, mellom anna når det gjaldt forhøyrsteknikkar. 

Etter at sjah-regimet var styrta, vart SAVAK oppløyst. Mange av leiarane i organisasjonen vart avretta. 

SAVAK vart erstatta av SAVAMA, somtid også kalla VEVAK, men ifølgje forfattaren Charles Kurzman var det berre leiinga i SAVAK som vart skifta ut, da mange i organisasjonen vart med i den nye òg, med dei same metodane.

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, art. med same namnet, som lesen 27, juni 2009.

Iransk historie
Skipingar i 1957
Nedleggingar i 1979
Ine

Sjå òg Ina (fleirtyding)

Ina og Ine er namn som kan ha fleire opphav. Som kvinnenamn kan dei stamma frå den kvinnelege namneendinga -ina/-ine, eller vera ei kortform for det spanske namned Ines.

Ina er utbreidd i ei rekkje land, medan Ine er mest brukt i Noreg. Begge formene har namnedag den 27. juni i Noreg.

Namneberarar

Kvinner

 Ina Coolbrith (1841–1928), amerikansk diktar
 Ina Lange (1849–1930), finlandssvensk pianist og forfattar
 Ina Claire (1893–1985), amerikansk skodespelar
 Ina Balin (1937–1990), USA-amerikansk skodespelar
 Ina Garten (f. 1948), amerikansk forfattar og TV-kokk
 Ina Eriksen (f. 1970), norsk kunstnar
 Ine Finholt Jansen (f. 1973), norsk skodespelar
 Ine Marie Eriksen Søreide (f. 1976), norsk stortingspolitikar
 Ina Wroldsen (f. 1984), norsk musikar
 Ina Svenningdal (f. 1996), norsk skodespelar

Menn
Kong Ina eller Ine av Wessex, konge frå (688-726).

Annan bruk

Ina er eit namn på ei polynesisk gudinne som også er kjend som Hina.
Elva Ina i Polen, ei sideelv til Oder.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ine» frå ,  den 27. juni 2009.  
 

Kvinnenamn
Kortnamn
Førenamn av spansk opphav
Førenamn av fransk opphav

sv:Ina
is:Ina
Konstantin Savitskij

Konstantin Apollonovitsj Savitskij () var ein russisk kunstmålar av den realistiske skulen, ein tidleg skildrar av livet til arbeidarklassen. Han var fødd i byen Taganrog sørvest i Russland og blei elev ved St. Petersburgs kunstakademi, der han seinare underviste.

Oppvekst 

Savitskij voks opp i Taganrog og i landsbyen Frankovka, der familien leigde eit sommarhus. Savitskij-familien budde i bygget som hyste Taganrog gymnas. Faren arbeidde som doktor på gutegymnaset. I dag ligg Taganrog jarn- og stålverk (TAGMET) på området der han budde.

Tidleg i barndomen viste Konstantin interesse for måling. Når han var ved stranda mot Azovhavet saman med foreldra, likte han å lage skisser. Teiknetimane på gymnaset var av hans kjæraste stunder.

Livet endra seg uventa for Savitskij då han gjekk i femte klasse på Taganrog gymnas. Begge foreldra døydde brått. Savitskij flytta til ein onkel som budde i dagens Latvia. Han gjekk der på ein privat kostskule til han i 1862 fullførte skulen og reiste til St. Petersburg.

Kunstnar 
I St. Petersburg tok Savitskij til ved St. Petersburgs kunstakademi. Han merka seg tidleg ut som ein av dei beste studentane på akademiet. Hans måleri i studenttida vart belønna med sølvmedaljar, og for biletet Kain og Abel (1871) mottok han ein gullmedalje. Personlege kontaktar med framståande representantar i den russiske kulturverda, til dømes Ilja Repin, Ivan Sjisjkin, Viktor Vasnetsov, Mark Antokolskij, Vladimir Stasov og Nikolaj Karamzin hadde stor innverknad på utviklinga til den unge kunstnaren.

Etter fullførte kunststudiar i heimlandet oppheldt han seg to år utanlands. Vel heimkomen vart Savitskij medlem av Peredvizjnikij-gruppa, ei samling russiske realist-målarar som i protest mot akademiske restriksjonar danna eit kunstnarkooperativ som dreiv vandreutstillingar frå 1870 av. Kunstverket Linjearbeid på jarnbanen var eit av dei første måleria vigd arbeidarklassa sine livskår. Titlane på kunstverka hans, så som Mista alle eigedelar i brannen, Til krig, Gjetarar, Krutsjnik og Gatespråk ved skranken viser kva retning kunsten hans utvikla seg i.

Målaren Savitskij underviste i over 20 år i målarkunst på kunstskular i Moskva, St. Petersburg og Penza. I 1897 fekk Konstantin Savitskij ei stilling ved Det keisarlege kunstakademiet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Konstantin Savitsky» frå , den 27. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

Russiske målarar
Realistiske kunstmålarar
Folk frå Taganrog
Målarar frå 1800-talet
Peredvizjniki
Den iranske revolusjonen

Den iranske revolusjonen i 1979 er hendingane som førte til at monarkiet under sjah Muhammed Reza Pahlavi vart styrta og erstatta av ein islamsk republikk under ayatollah Ruhollah Khomeini. 

Dei første store demonstrasjonane mot sjahen byrja i januar 1978. Mellom august og desember dette året var det mange store streikar og demonstrasjonar. 

Sjahen fór frå landet midt i januar 1979, og to veker seinare kom Khomeini tilbake frå eksilet sitt. Sjah-regimet braut saman 11. februar, da opprørsstyrkar slo regimetru styrkar i gateslag. 

Ei folkeavstemming gjorde landet til islamsk republikk 1. april. Iran vart eit teokrati med Khomeini som øvste leiar i desember 1979. Følgjene av revolusjonen er sterkt omstridde, ikkje minst blant iranarane sjølve.

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, art. Iranian Revolution, som lesen 27. juni 2009.

Iransk historie
Islamisme
Hendingar i 1979
Revolusjonar på 1900-talet
Klinkbygging

Klinkbygging er ein byggemåte for trebåtar der båtborda overlappar kvarandre. Kvart bord vert lagt på utsida av bordet under. Før det vert festa vert det forma så båten skal få ynskt form når han er ferdig. Borda vert festa til kvarandre med båtsaum av metall. Etter at båten er oppborda, vertt han forsteka med innved, band og betar, som styrker båten på tvers, og esing som styrker på langs.  Ein klinkbygd båt er lettare og mjukare enn ein som er kravellbygd. Ein mjuk båt vrir seg i sjøen i staden for berre å presse seg fram. Det har vorte sett på som ein fordel.

Oppbygging av båten 
Bordgangane vert klinka saman med båtsaum. Det nedste omfaret vert festa til kjølen, ofte med kjølspikar. Det neste bordet vert lagt litt nedover det første på utsida,og tilpassa. Når det er på plass, vert det bora hol for båtsaumen. Avstanden mellom saumane er gjerne ei langspann i tradisjonelle norske bruksbåtar. Saumen vert sett i hòla frå utsida. Innvendig vert det tredd ei ro, ei tynn metallskive, inn på saumen. Ho vert gjerne pressa på plass med klinkejarnet. Tynnenden av saumen vert så avklipt (eller nykt). Til slutt vert han så klinka mot roa for å feste han skikkeleg. Når alle borda i omfaret er på plass, kan dei formast ferdig i overkant og gjere klar til nytt bordomfar.

UNESCOs verdsarvliste

14. desember 2021 vart den nordiske klinkbyggingtradisjonen innskreven på UNESCO si representative liste over menneska sin immaterielle kulturarv.

Kjelder 
 Godal, Jon Bojer: Tre til båtar. Oslo, 2001

Trebåtar
Båtbygging
Islamsk republikk

Islamsk republikk er namnet gitt til fleire statar i den muslimske verda, inkludert Pakistan, Iran, Afghanistan og Mauritania. 

Pakistan fekk tittelen i 1956, Mauritania i 1958. Iran tok namnet etter den iranske revolusjonen i 1979, og Afghanistan i 2001, etter at Taliban-regimet var styrta. Landa er trass i det felles namnet svært ulike i styresett og lovgiving. 

Termen har kome til å bety fleire ulike ting. Teoretisk betyr det for mange religiøse leiarar ein stat med teokratisk styre, der dei statlege lovene er i samsvar med Sharia (islamsk lov). Men skilnaden på til dømes Iran og Pakistan er stor i praksis.

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, art. Islamic Republic, som lesen 27. juni 2009.

Islam
Islamisme
Styresett
Batman Theme

«Batman Theme» er kjenningsmelodien til TV-serien Batman frå 1966, komponert av Neal Hefti. Songen er bygd rundt eit gitarriff i same stil som musikken i mange spionfilmar og surfemusikk. Songen har ein 12-taktsbluesprogresjon og det vert berre nytta tre akkordar fram til avsluttinga. Teksten til temaet består berre av ropa «Batman!», til saman ti rop. Etter desse ti repetisjonane kjem avsluttinga med blåsarar som høyrest ut som «Na na na na Na na na na BATMAN!»

Dei ti ropa skulle opphavleg syngast av kvinnelege songarar, men i følgje boka Back to the Batcave av Adam West er stemmene faktisk instrument og ikkje vokal. Dette strid i mot ei anna bok, TV's Biggest Hits av Jon Burlingame. Denne boka, som kom ut i 1966, fokuserer utelukkande på kjenningsmelodiar frå TV og inneheld eit intervju med Neal Hefti om skapinga av Batman Theme. I følgje Burlingame består songen av «bassgitar, låge blåsarar og perkusjon for å skape ein drivande rytme, medan åtte kvinner syng 'Batman!' i harmoni med trompetane».

Temaet var den mest innspelte songen i 1966. I tillegg til originalutgåva til Neal Hefti og fjernsynsutgåva av Nelson Riddle, vart songen spelt av The Marketts (singelen «Batman Theme» og albumet The Batman Theme by The Marketts), The Ventures (The Ventures Play the «Batman» Theme, Dolton BST8042, 3/1966), Al Hirt, The Standells og skodespelar/musikar David McCallum. Det var òg utgåver av grupper som såg ut til å eksistere berre for å spele songen, som The Sensational Batboys og Bruce and the Robin Rockers.

Den enkle melodien og songen har vorte parodiert i tiåra etter og er framleis ein viktig del av popkulturen. Temaet har vorte spelt av mange andre artistar, som Link Wray, The Kinks, Snoop Dogg, 50 Cent og Eminem, John Zorn, The Flaming Lips, Voivod, Alien Sex Fiend (som Dynamic Duo), Mucky Pup, The Jam og The Who.

I tillegg har artistar som Prince og R.E.M. nytta variantar av temaet i musikken sin, Prince med songen «Batdance» og R.E.M. med «Winged Mammal Theme», b-sida til singelen «Drive».. Hovudriffet i songen «Space Truckin'» av Deep Purple er i følgje gitaristen Ritchie Blackmore òg basert på Batman Theme.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Batman Theme» frå , den 27. juni 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1966
Songar frå 1966
Kjenningsmelodiar
Link Wray-songar
The Ventures-songar
The Surfaris-songar
Sentral-Asia

Sentral-Asia er den regionen i Asia som strekkjer seg frå Kaspihavet i vest til det sentrale Kina i aust, og frå Sør-Russland i nord til Nord-India i sør.

Det finst fleire definisjonar og ingen av dei er universelt godtekne. Trass i denne usikkerheita med omsyn til å definere grensene, har området nokre viktige generelle særtrekk. Eitt av dei er at Sentral-Asia historisk har vore nært knytt til dei nomadiske folkeslaga som held til der, og Silkevegen.

I ein moderne kontekst består Sentral-Asia av fem tidlegare sovjetrepublikkar, Kasakhstan, Kirgistan, Tadsjikistan, Turkmenistan og Usbekistan, og vidare kan ein rekne inn Afghanistan, det nordaustlege Iran, vestlege delar av Kina, Mongolia, Jammu og Kashmir i India, dei nordlege områda av Pakistan, og sørlege delar av Sibir.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Central Asia» frå ,  den 27. juni 2009.
Barbara Ann

«Barbara Ann» er ein song skriven av Fred Fassert og spelt inn (som «Barbara Anne») av The Regents i 1961. Innspelinga nådde 13. plass på Billboardlista.

Den mest kjende utgåva av songen vart gjort av det amerikanske popbandet The Beach Boys. Dei gav songen ut på singel den 20. desember 1965 med B-sida «Girl Don't Tell Me». Songen nådde andreplassen i USA og tredjeplassen i Storbritannia. I Noreg gjekk songen heilt til topps. Han vart òg gjeven ut på albumet deira Beach Boys' Party!'' i 1965. Brian Wilson og Dean Torrence, som tidlegare hadde spelt songen som eine halvdelen av Jan and Dean, har solovokal på denne utgåva. Dean er ikkje tilskriven vokal på songen på albumomslaget,m en Carl Wilson seier «Thanks, Dean» på slutten av sporet. 

Singelen var den første til The Beach Boys som nådde første plassen på singellista i Noreg der han låg i fire veker. Totalt låg singelen 16 veker på Topp 10 i Noreg.

Andre utgåver 
Songen har vorte spelt av The Who (1966), sungen av Keith Moon. Andre artistar som har spelt songen er Blind Guardian. Ein parodi på songen vart spelt inn av Vince Vance and the Valiants i 1979, kalla «Bomb Iran».

Medverkande på Beach Boys-utgåva 
 Brian Wilson: solovokal, bass
 Dean Torrence: solovokal
 Al Jardine: korvokal, gitar
 Bruce Johnston: korvokal
 Mike Love: korvokal
 Carl Wilson: korvokal, gitar
 Dennis Wilson: korvokal

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Barbara Ann» frå , den 27. juni 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1961
Singlar frå 1965
Songar på toppen av VG-lista
The Beach Boys-songar
The Who-songar
Silkevegen

Silkevegen var eit stort nettverk av handelsruter på tvers av det asiatiske kontinentet, eit nettverk som bind saman Aust-Asia, Sør-Asia og Vest-Asia med landa rundt Middelhavet, det vil seie både Nord-Afrika og Europa. 

I seinare år har nemninga Den maritime silkevegen vorte nytta for handelsrutene til sjøs, attåt dei som går over land.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Silk Road» frå ,  den 27. juni 2009.

Bakgrunnsstoff
Silkeveien. Store norske leksikon

Internasjonal handel
Handelsruter
Happy Jack

«Happy Jack» er ein song av det britiske rockebandet The Who, som kom ut i desember 1966 og nådde tredjeplassen i heimlandet. I USA kom singelen ut i mars 1967 og nådde 24. plassen. Songen vart òg gjeven ut på den amerikanske utgåva av det andre albumet deira, som heitte A Quick One i Europa og Happy Jack i USA.

Førsteverset av songen vert sungen av John Entwistle, medan Roger Daltrey syng resten. Dette er derfor ein av få songar skrivne av Pete Townshend med Entwistle på solovokal.
Heilt mot slutten av «Happy Jack» kan ein høyre Townshend rope «I saw you!» («Eg såg deg!») og det vert sagt at dette er til trommeslagar Keith Moon som i smug prøvde få stemma si med på innspelinga, noko resten av bandet mislikte. 

Trass i suksessen på singellistene, kalla Who-biografen Greg Atkins songen for den svakaste singelen deira til då.  Daltrey skal visstnok ha meint at songen høyrdest ut som ein «tysk ompasong». Men Chris Charlesworth hylla dei «lyse harmoniane, det rare temaet» og «den feite bassen og trommene». Charlesworth hylla særleg trommespelinga til Moon som ikkje berre bar rytmen, men òg sjølve melodien, på ein måte han kallar «overraskande originalt».  

Songen vart først framført av The Who i 1967 og dei spelte songen på konsertane til 1970. Ein versjon frå konserten i Leeds i februar 1970 kom ut på CD-utgåva av Live at Leeds i 1995 i ein medley med andre songar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Happy Jack (song)» frå , den 27. juni 2009. 
 

The Who-songar
Songar skrivne av Pete Townshend
Singlar frå 1966
Polydor Records-singlar
Songar produserte av Kit Lambert
Decca Records-singlar
Songar frå 1966
Reaction Records-singlar
I’m a Boy

«I’m a Boy» er ein song skriven av Pete Townshend for bandet hans The Who i 1966. Songen skulle opphavleg vere ein del av rockeoperaen Quads, som var sett til ei framtid der foreldre kunne velje kjønn på ungane sine. Ideen vart seinare forkasta, men denne songen overlevde og vart seinare gjeven ut som singel. 

Familien i soga bad om fire jenter, men fekk i staden tre jenter og ein gut. Songen omhandlar sorga guten føler på grunn av feilen. Songen vert ofte rekna som ein tidleg forgjengar til dei episke rockeoperaene til Townshend, seinare i karrieren til The Who, særleg Tommy. Denne songen vart produsert av Kit Lambert i IBC Studios rundt 31. juli og 1. august 1966 og gjeven ut berre tre veker seinare, 26. august 1966 med «In the City» som B-side. Singelen vart ein suksess og nådde andreplassen på den britiske singellista. Han nådde ikkje lista i USA. 

Ein treigare utgåve av songen vart spelt inn i London i byrjinga av oktober 1966 og var meint for ei tidleg utgåve av A Quick One. 

Songen vart spelt av The Who på konsertalbumet Live at Leeds.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:I'm a Boy» frå , den 27. juni 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 «I'm a Boy» på Allmusic.

The Who-songar
Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar produserte av Kit Lambert
Decca Records-singlar
Reaction Records-singlar
Sivilisasjon

Ein sivilisasjon er eit samfunn eller ei kulturgruppe til vanleg definert som kompleks, med jordbruk og byar. Samanlikna med andre kulturar er medlemer i ein sivilisasjon til vanleg organisert med høg grad av arbeidsdeling og ein intrikat sosial struktur, ofte hierarkisk oppbygd. 

Sivilisasjon blir ofte bruka som synonym for den breiare termen kultur både av vanlege folk og i akademia. Alle menneske deltek i ein kultur, som kan definerast som kunsten, skikkane, vanane, truene, verdiane, åtferda og dei materielle vanane som utgjer eit folk sin levemåte. 

Men i den mest bruka definisjonen er sivilisasjon ein deskriptiv term for ein relativt kompleks jordbruks- og bykultur. Sivilisasjonar kan da skiljast frå andre kulturar ved sin høge grad av sosial kompleksitet og organisasjon, og ved sine mangfaldige økonomiske og kulturelle aktivitetar. 

I ein eldre men framleis mykje bruka forstand, kan termen brukast normativt: I samfunnsmessige samanhengar der komplekse og urbane kulturar blir sedde som overlegne meir primitive og barbariske kulturar, blir konseptet sivilisasjon synonymt med kulturell og ofte etisk overlegenheit. På liknande måte kan sivilisasjon da bety forfina tankar, manérar eller smak.

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, art. Civilization, som lesen 27. juni 2009.

Samfunn
Historie