alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bobby Graham

Bobby Graham () var ein engelsk trommeslagar og studiomusikar, komponist, arrangør og plateprodusent. Shel Talmy, som produerte The Kinks, David Bowie og The Who, skildra Graham som «den beste trommeslagaren Storbritannia nokon gong har skapt.»

Biografi
Graham var medlem av The Outlaws og arbeidde med Joe Meek tidleg i 1960-åra. Han arbeidde med Joe Brown i 1961. Graham var ein del av ein britisk elite av studiomusikarar (liknande amerikanske «Wrecking Crew») som bestod av artistar som Big Jim Sullivan, Vic Flick og Jimmy Page.

Graham spelte på 13 nummer-ein-singlar, inkludert av The Dave Clark Five, Englebert Humperdinck, Peter and Gordon, Jackie Trent, The Kinks, Tom Jones og Dusty Springfield, og hans pelte på i alt 40 britiske topp fem-hittar (ti av dei på andreplassen, fire på tredjeplassen, seks på fjerdeplassen og sju på femteplassen), 107 topp 50-hittar og låg totalt 1 155 dagar inne på lista. Han spelte med artistar som John Barry, Shirley Bassey, Joe Cocker, Billy Fury, Herman's Hermits, Benny Hill, Rod Stewart, Dave Berry, Joe Brown and The Bruvvers, Chubby Checker, Petula Clark, Brenda Lee, Lulu, Brian Poole & The Tremeloes, The Pretty Things, PJ Proby, Van Morrison, Them, The Walker Brothers og Marianne Faithfull.

Graham turnerte òg i Storbritannia som trommeslagar i sitt eige jazzband. 

Han døydde av magekreft den 14. september 2009.

Somme innspelingar
Graham har spelt på over 15 000 innspelingar, inkludert:
 «You Really Got Me», «All Day And All Of The Night» og «Tired of Waiting For You» av The Kinks
 «We Gotta Get Out Of This Place» av The Animals
 «Good Morning Little Schoolgirl» av Rod Stewart
 «Downtown» av Petula Clark
 «Green Green Grass of Home» av Tom Jones
 «Gloria» og «Baby Please Don't Go» av Them (med Van Morrison)
 «I Only Want to Be with You» av Dusty Springfield
 «I Believe» av The Bachelors
 «Is It True» av Brenda Lee. Produsert av Mickie Most i 1964.
 «Glad All Over» og «Bits and Pieces» av The Dave Clark Five

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bobby Graham (musician)» frå ,  den 10. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
Patrick Harrington: The Session Man (Broom House Publishing Ltd., 12 Nov 2004) - 

 

Engelske rocketrommeslagarar
Engelske jazztrommeslagarar
Musikarar frå London
Engelske studiomusikarar
The Outlaws-medlemmar
Døde av magekreft
Reijo Vähälä

Reijo Untamo Vähälä () er ein finsk matematiar og tidlegare høgdehoppar frå Alajärvi. Han vann sølvmedaljen i høgdehopp ved EM i friidrett 1969 i Aten.

Vähälä vart finsk meister i høgdehopp 1996 med eit hopp på 2,04 meter. To år seinare forbetra han den finske høgderekorden med ein centimeter til 2,13 m. I den finske meisterskapen 1969 måtte han nøye seg med tredjeplass i høgdetevlinga. Under europameisterskapen i Aten i september 1969 forbetra han i finalen den nasjonale rekorden til 2.14 m, før han overraskande også svinga seg over den neste høgda 2,17 m. Ingen av dei tre utøvarane som klarte 2,17 m, tok seg over neste høgde, dermed hadde Vähälä vunne den mest uventa medaljen i finsk friidrett etter 2. verdskrigen.

I 1970 vann Vähälä med 2,12 m den finske meisterskapen i høgdehopp for andre gong. Ved EM i friidrett 1971 på finsk heimebane rauk han ut or tevlinga med 2,08 m i kvalifiseringa, 17 utøvarar klarte kvalifiseringshøgda på 2,12 m.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reijo Vähälä» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Reijo Vähälä» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Finske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Get the Picture?

Get the Picture? er det andre studioalbumet til den engelske rockegruppa The Pretty Things, gjeve ut i 1965.

Innspeling
Innspelinga av det andre albumet til The Pretty Things byrja kring september 1965, berre månader etter debutalbumet kom ut. Det enda opp med å bli ein nokså lemfeldig affære på grunn av aukande problem med trommeslagaren Viv Prince, som byrja å oppføre seg stadig meir eksentrisk og omsynslaus. Produsenten deire Bobby Graham, som var ein dugande trommeslagar, spelte derfor på fleire av songane. John Stax delte leilegheit med John C. Alder som var med på minst to spor, det eine var «You'll Never Do It Baby».  Jimmy Page var òg med på eit par av songane, og var òg oppført som medlåtskrivar på «You Don't Believe Me». Bandet byrja å gå litt bort frå R&B-stilen som dominerte debutalbumet og utforska meir soulprega retningar, i tillegg til freakbeat med mykje forvrengd gitar og bass. 

Albumet vart spelt inn på tre spor i Philips Studios i London og vart berre miksa i mono. Då albumet kom ut hadde Viv Prince fått sparken frå bandet. Dei stod då utan trommeslagar, medan dei leita etter ein erstattar.

Innhald

«Midnight To Six Man», «Me Needing You», «Come See Me» og «L.S.D.» var produserte av Glyn Johns.

Medverkande
Phil May – vokal
Dick Taylor – sologitar
Brian Pendleton – rytmegitar, korvokal 
John Stax – bass, korvokal
Viv Prince – trommer (på somme spor)
Bobby Graham – trommer (på somme spor)
Twink – trommer (på to spor)

På bonusspora var besetninga May, Taylor, Pendleton, Stax og Skip Alan på trommer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Get the Picture? (The Pretty Things album)» frå ,  den 10. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1965
The Pretty Things-album
Album produserte av Bobby Graham
Album produserte av Glyn Johns
Fontana Records-album
Philips Records-album
Repertoire Records-album
Sundazed Records-album
Norton Records-album
Victor Entertainment-album
Midnight to Six Man

«Midnight to Six Man» er ein song av det britiske rockebandet The Pretty Things. Han vart først gjeven ut i 1966 på singel og nådde 46. plassen på den britiske singellista og 19. plassen i Nederland.

Arrangement er eit av dei mest fyldige på tidlege Pretty Things-innspelingar med piano av Nicky Hopkins og orgel frå det kvinnelege bandet Goldie and the Gingerbreads.

Medverkande
Phil May – vokal
Dick Taylor – sologitar
Brian Pendleton – gitar
John Stax – bassgitar
Skip Alan – trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Midnight to Six Man» frå ,  den 10. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1966
Songar frå 1966
The Pretty Things-songar
Songar skrivne av Dick Taylor
Songar produserte av Glyn Johns
Fontana Records-singlar
Britiske psykedeliske rockesongar
Britiske garasjerocksongar
Come See Me av The Pretty Things

«Come See Me» er ein song frå 1966 av The Pretty Things gjeven ut på singel på Fontana Records. Det var ein coverversjon av ein song opphavleg skriven av J.J. Jackson, Pierre Tubbs og Sidney Barnes. Sonen gjekk inn på singellista i Storbritannia og Nederland. 

B-sida var ein konsertfavoritt for bandet på den tida, «£.s.d», med refrenget «yes I need L.S.D.». Denne songen vart spelt av det britiske garage punk-bandet The Cannibals i 1983.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Come See Me (The Pretty Things song)» frå ,  den 10. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
The Pretty Things-songar
Britiske garasjerocksongar
Songar produserte av Glyn Johns
Songar skrivne av Pierre Tubbs
Husøy kapell

Husøy kapell er ei langkyrkje frå 1957 på Husøy i Senja kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er av tre og har 100 sitjeplassar.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Husøy kapell» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Lenvik kyrkjelyd: Kirkene våre

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Kulturminne i Senja
Norske kyrkjer frå 1982
Gibostad kapell

Gibostad kapell er ei langkyrkje som opphaveleg vart oppført som bygdehus i 1939. I 1982 vart huset ombygd/restaurert til kapell. Kapellet ligg på Gibostad i Senja kommune i Troms og Finnmark. Det er av tre og har 110 sitjeplassar.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Gibostad kapell» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 Lenvik kyrkjelyd: Kirkene i Lenvik menighet

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Norske kyrkjer frå 1982
Rossfjord kyrkje

Rossfjord kyrkje er ei krosskyrkje frå 1885 i Senja kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og har 250 sitjeplassar.

Altartavla er frå omkring 1650, og ein del av det øvrige inventaret er frå 1700-talet.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Rossfjord kirke» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 Kåre Rauø: Kirka som ble flyttet til Rossfjord (hos Lenvik museum)
 
 

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Kulturminne i Senja
Krosskyrkjer i Noreg
Lysbotn kapell

Lysbotn kapell er ei kyrkje bygd i ein vifteplan frå 1970 i Senja kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og har 120 sitjeplassar. Arkitekt for kapellet var Gaute Baalsrud.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Lysbotn kapell» frå ,  den 10. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kyrkjene i Lenvi kyrkjelyd
 Sigurd Muri: Norske kyrkjer (Samlaget, 1971), s. 310

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Norske kyrkjer frå 1970
Kulturminne i Senja
Ullensvang prestegard

Ullensvang prestegard ligg like nordvest for Ullensvang kyrkje på Lofthus i Hardanger.

Garden er nemnd første gong i 1309, og det har vore prestegard her samanhengande sidan, med eit lite opphold på fyrste halvdel av 1600-talet, då det var prestegard i  Kinsarvik. Fleire hovudbygningar er kjende gjennom historia. Den noverande vart oppført etter at den førre vart riven i 1865, under sogneprest Hans Irgens. Det er eit halvannen etasjes laftebygg med liggjande panel og saltak. Hos Opplysningsvesenets fond vert det påpeika likheiter med Linstow sine typeteikningar for prestegardar på landet, utarbeidd i samarbeid med Jakob Sverdrup.

Hovudbygningen er freda saman med tre andre bygningar. Ei borgstove som ein trur er frå fyrste halvdel av 1800-talet, har form av ei røykstove med to rom og svalgang på vestsida. Eit stabbur i halvannan etasje er oppført rundt 1800. Det har svalgang på tre sider. Eit naust med hellelagt tak ligg ned mot strandkanten.

Biletgalleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ullensvang prestegård» frå ,  den 10. september 2019.  
 
 Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Ullensvang
Gardar i Ullensvang
Freda bygg i Vestland
Herøy gamle prestegard

Herøy gamle prestegard, iblant kalla Raft(e)nes eller Stokksund (gnr. 58), ligg nordvest for Indre Herøy kyrkje, nord på Gurskøya i Herøy kommune i Møre og Romsdal.

Hovudbygningen — eit laftebygg med liggjande panel og saltak — vart oppført i 1823 og påbygd i 1882 så han fekk dagens utsjånad. Presten fekk ny bustad i 1972, og den gamle prestegardsbygningen forfall. Presten, som budde i den nye prestebustaden, kjøpte den gamle prestegarden og pussa han opp på fritida. Arbeidet vart belønna med Godt vern-prisen for 2004.

Prestegardsbygningen er freda, og fredinga omfattar òg ei bryggje frå 1843. Fredinga av driftsbygningen vart oppheva i 1993.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Herøy i Møre og Romsdal
Gardar i Møre og Romsdal
Berar

Berar er ein person som har som arbeid å bera noko for andre. Dette kan vera i samband med reise, til dømes på togstasjonar eller ved fjellklatring og andre ekspedisjonar. Børa til ein berar er gjerne tung, og kan omfatta proviantar, utstyr og bagasje.

Historisk har ein brukt menneske til å bera ting meir enn i dag, når mykje av beringa er overteken av maskinar i mange samfunn. Berarar er framleis i bruk i utviklingsland og på stader med ulendt eller veglaust terreng, som fjell eller tjukk skog. Dei kan også vera tilsette av historiske grunnar, til dømes ein pikkolo for å gje hotell eit tradisjonelt eller luksuriøst preg.

Galleri

Sjå også
Kuli

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Porter (carrier)» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Bering
Yrke
Lærdal prestegard

Lærdal prestegard eller Tønjum gard ligg nordvest for Tønjum kyrkje. Tidlegare skal det ha vore prestegard på nordsida av Lærdalselva, men ein trur Tønjum har vore prestegard sidan 1600-talet.

På prestegardstunet står sju freda bygningar: hovudbygningen (våningshuset), ei borgstove, eit stabbur, eit kornbur, ein driftsbygning, eit vedskjul og eit vognskjul. Det siste vert av Riksantikvaren omtala som «etterreformatorisk», medan dei øvrige bygningane vert daterte til 1800-talet.

Hovudbygningen vart oppført rundt 1826 og ombygd i 1902. Då vart stilpreget endra frå rokokko til sveitser, men fleire opphavelege bygningsdetaljar skal vere tekne vare på. Bygningen har liggjande panel og bratt saltak.

Prestegardstunet seiast hos Opplysningsvesenets fond å utgjere eit bygningsmiljø av stor antikvarisk verdi. Prestegardsjorda er fortsatt eigd av OVF, men drifta er forpakta ut.

Kjelder 
 
 Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Lærdal
Gardar i Vestland
Byggverk i Lærdal
Freda bygg i Vestland
Halvor Bjellaanes

Halvor Bjellaanes () var ein norsk offiser, bankmann og politikar frå Mo i Rana. Han var stortingsrepresentant 1965-69 for Venstre.

Bjellaanes gjekk landsgymnaset i Orkdal før han utdanna seg i jus ved Universitetet i Oslo, cand.jur. i 1950. Perioden 1951-56 var han tilsett i Forsvaret, fyrst som løytnant i luftvernartilleriet og sidan som kaptein i forsvarsstaben.

Frå 1957 arbeidde Bjellaanes i banknæringa. Såleis var han banksjef  1957-60 i Korgen Sparebank og 1960-68 i Vefsn Sparebank. I 1968 fekk han stillinga som banksjef i Arendal Sparebank. Dei neste tiåra var han leiiande når sparebankar på Sørlandet vart slått saman i større einingar, både ved danninga av Aust-Agder Sparebank i 1973 og av Sparebanken Sør i 1984. I begge desse sparebankane var han administrerande direktør. Elles var Bjellaanes 1978-82 formann i Sparebankforeningen i Norge. Sidan hadde han verv i International Savings Banks Institute i Genève, fyrst som rådsmedlem 1983–85 og deretter styremedlem 1985–89. 1985-89 var han òg styreformann i Agderforskning.

Bjellaanes aktiv Venstre-mann. I 1959–1960 var han med i formannskapet i Korgen herad og 1961–63 det same i Vefsn kommune. Hausten 1965 vart Bjellaanes vald til å representere Nordland og Venstre på Stortinget. Dei neste fire åra var han nestleiar i Justiskomiteen.

Kjelder
Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Norske bankfolk
Folk frå Rana
Cramér-Rao-grensa

Cramér-Rao-grensa er ei teoretisk nedre grense på varians for forventningsrette estimatorar. Ho definerer altså den beste moglege ytinga på varians som ein estimator kan ha. Den estimatoren med minst varians samstundes som han er forventningsrett (også kalla MVU-estimatoren) kan i somme høve verta direkte utleidd frå Cramér-Rao-grensa.

Definisjon 
Grensa er definert ut i frå skarpleiken (med andre ord kurvinga, den dobbeltderiverte) til sannsynstettleiken knytt til estimatoren.

Forventningsverdien i nemnaren er med omsyn på sannsynstettleiken og den deriverte er teken med omsyn på ein særskild verdi for .
Statistikk
Estimeringsteori
Medby kapell

Medby kapell er eit bedehuskapell, ei langkyrkje i Medby i Senja kommune i Troms og Finnmark. Det er av tre og har 170 sitjeplassar.

Kapellet vart opphaveleg oppført som bedehus i Holmenvær like etter 1890. Der vart det brukt til 1933. I 1936 vart huset tatt ned og ført opp att i Medby, med vigsling 29. august 1937. Bedehuset vart nytta til kyrkjelege handlingar. I 1967 fekk huset påbygd kor, sakristi, kjøken, ein liten sal mm. Huset vert òg kalla Midtbygdens bedehuskapell.

Kjelder 
 Torsken kommune: Medby kapell

Bakgrunnsstoff

Fotnotar 

Kyrkjer i Senja
Kulturminne i Senja
Norske kyrkjer frå 1890-åra
Norske kyrkjer frå 1937
Norske kyrkjer frå 1967
Kyrkjer i Senja prosti
UEFA-cupfinalen i fotball 2002

Finalen i UEFA-cupen fotball 2002 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 8. mai 2002 framfor 51 117 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom nederlandske Feyenoord frå Rotterdam og tyske Borussia Dortmund. Feyenoord vann kampen 3-2 og sikra dermed klubben sin andre pokal i UEFA-cupen, den fyrste kom i 1974.

Kampen

Finalearena var bestemt våren 2001. På si heimebane tok Feyenoord føringa på straffespark i det 33. minutt ved Pierre van Hooijdonk, same mann dobla leiinga sju minuttar seinare. Allereie i det 2. minutt av den 2. omgangen reduserte Márcio Amoroso til 1-2 for Borussia. Berre tre minuttar etter kvitterte Feyenoords Jon Dahl Tomasson med skåring til 3-1. Det siste målet i kampen kom då Jan Koller i det 58. minutt reduserte til 2-3.

Dommaren heitte Vítor Melo Pereira og var frå Portugal.

Laga
Vinnarane til Feyenoord var: Edwin Zoetebier, Christian Gyan, Kees van Wonderen, Patrick Paauwe, Tomasz Rząsa, Bonaventure Kalou, Paul Bosvelt (kaptein), Shinji Ono, Robin van Persie, Pierre van Hooijdonk, Jon Dahl Tomasson og innbytarane Leonardo Santiago, Johan Elmander, Ferry de Haan.

Borussia Dortmund mønstra: Jens Lehmann, Evanílson Ferreira, Christian Wörns, Jürgen Kohler, Dedé Santos, Lars Ricken, Stefan Reuter (kaptein), Tomáš Rosický, Ewerthon de Souza, Jan Koller, Márcio Amoroso, Otto Addo, Jörg Heinrich. Norske Jan Derek Sørensen sat ubrukt på reservebenken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2002 UEFA Cup Final» frå ,  den 11. september 2019.  
 

Fotball i 2002
UEFA-cupfinalen i fotball
Margot Wallström

Margot Wallström () er ein svensk og europeisk sosialdemokratisk politikar. Frå 3. oktober 2014 til 10. september 2019 var ho utanriksminister i Stefan Löfvens første regjering og Stefan Löfvens andre regjering. Den 6. september 2019 vart det offentleggjort at Wallström, etter eige ønske, ville avgå som utanriksminister. Grunngivinga hennar var at ho ønsket meir tid til familien.

Sverige er, under Wallströms tid som utanriksminister, det første landet i verda som utforma og fører ein feministisk utanrikspolitikk. Ho fekk utarbeidd Handbok i feministisk utanrikspolitikk, som blant anna inneheld metodar og erfaringar, og skal vera ein ressurs for det internasjonale arbeidet for likestilling og menneskerettar for alle kvinner og jenter.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Margot Wallström» frå ,  den 11. september 2019.  
 </div>

Bakgrunnsstoff 

Svenske politikarar
Anders Hammerseth

Anders Ananias Andersson Hammerseth () var ein gardbrukar og politikar frå Askrova i Sunnfjord. Han var ordførar i Kinn herad i fleire periodar og stortingsrepresentant 1937-45 for partiet Høgre.

Dei fyrste ungdomsåra arbeidde Hammerseth på farsgarden og han deltok i sildefiske. I 1918 tok han eksamen ved 4. divisjons underoffisersskule og var dei neste åra fastlønna sersjant i distriktsteneste. Perioden 1919-22 var han lensmannsbetjent i Sund og Austevoll. År 1922 flytta han han til Askrova og tok over farsgarden Hammerset. Dei neste ti åra dreiv han også vintersildfiske på strekninga Stad-Skudenes. Jamsides gardsdrifta pleia han si militære karriere, utnemnd til fenrik i 1930 og løytnant i 1936. Frå 1932 var han i sildesesongen styrar av Stor- og Vårsildlaget sitt kontor i Florø.

Gjennom 1920- og 1930-åra hadde Hammerseth mange ulike kommunale verv i Kinn. Såleis var han medlem i heradsstyret frå 1922, ordførar 1925-28. Hausten 1936 vart han vald til stortingsmann for Høgre og Sogn og Fjordane, på Tinget var han sekretær i Post-, telegraf- og kystfartskomiteen. Han var elles medlem i salsstyret i Noregs Sildesalslag og frå 1931 formann i Sunnfjord Skyttarsamlag. Etter krav frå okkupasjonsmakta vart han i 1941 fjerna frå alle dei offentelge verva han då hadde.

I august 1943 vart Hammerseth arrestert av nazi-styret. Sidan sat han og andre norske offiserar i tysk fangenskap til Tyskland kapitulerte i 1945. Fyrste tida sat dei i ein eigen leir i Grune, deretter over eitt år i Schildberg, og siste månadene i Luckenwalde. Same sommaren 1945 vart han innsett att i alle sine offentlege stillingar i heimlandet, vart òg utpeikt til formann i fylkesrådet for Heimevernet.

Hammerseth vart i 1957 tildelt  Kongens fortenestemedalje i gull.

Kjelder
Norsk senter for forskningsdata

Stortingsrepresentantar 1937-1945
Norske gardbrukarar
Norske offiserar
Folk frå Flora
Bad Fallingbostel

Bad Fallingbostel er ein by i Landkreis Heidekreis i delstaten Niedersachsen i Tyskland. Byen har ikring 12 000 ibuarar og ligg ved elva Böhme i sørdelen av Lüneburger Heide.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bad Fallingbostel» frå ,  den 11. september 2019.  
 

Byar i Niedersachsen
Strie

Strie (norrønt strigi) er eit grovt lerretsstoff laga av lin, jute eller hamp.
Det finst i ulike kvalitetar, frå grov og kraftig sekkestrie av jutegarn, til skreddarstrie laga av hårgarn.

Ein kan mellom anna laga sekkar og tapet av strie. Tidlegare var det også vanleg å laga skjorter av stoffet, noko som er kjend frå uttrykket «striskjorte og havrelefse» om kvardagstida.

Kjelder

Vovne stoff
Jute
Lerret

Lerret (norrønt lérept, av lin og ryft) er eit vove tekstilmateriale i toskaftsbinding der renning og innslag er like strame og av same fiber og tjukkleik. Stoffet er vove slik at overflaten har eit rutete preg, men elles er umønstra og høvesvis glatt. Trådane kan vera av natursstoff som lin, bomull eller silke og i dag også av kunstfiber. Stoffet er vanlegvis litt grovt.

Lerret har vore brukt til ei rekkje føremål i ulike utformingar. Den finaste bommullstrådtypen har blitt til dunlerret, som er blitt brukt til dyner, puter og vinterovertrekksplagg. Mange bunadsskjorter og blusar er i lerretsvove bomull. Seglduk er ein grovare lerretstype. Ein kan også bruka lerret til å måla på, og det er særleg kjend frå bruk til oljemåleri.

Projeksjonsduk
Lerret eller filmlerret kan også visa til ein oppspend, kvit, glatt duk av lerretstøy eller liknande materiale som ein kan projisera film eller lysbilde på. Slike lerret kan i dag bli laga av kunstmateriale som til dømes reflekterer lyset betre enne naturstoff.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lerret» frå ,  den 11. september 2019.  
 
Tekstilar
Kunstmateriell
Måleutstyr
Parachute av The Pretty Things

Parachute er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, utgjeve i 1970. Det var det første albumet deira utan gitaristen Dick Taylor.

Meldingane då albumet kom ut var særs positive og Billboard kalla det «nok eit album frå øvste hylle» for bandet. I 1975 skreiv Rolling Stone-skribenten Steve Turner at det hadde vore «årets album i Rolling Stone», men det stemnde ikkje og det vart faktisk ikkje nemnt i Rolling Stone før Stephen Holden kalla det ein «obskur undergrunnsklassikar» i meldinga si for Freeway Madness, det neste albumet deira.

Plata vart seinare gjeve ut i lag med S.F. Sorrow som ei dobbelplate kalla Real Pretty. I Canada vart albumet gjeve ut på Motown Records.

Snapper Records gav ut ei 40-årsjubileumsutgåve av albumet i september 2010 med akustiske nyinnspelingar av fleire av songane av Wally Waller og Phil May.

Innhald
Alle songar av Phil May og Wally Waller, bortsett frå der andre er nemnde.

Medverkande
 Phil May – vokal
 Vic Unitt – gitar (berre albumspor)
 Wally Waller – bass, gitar, vokal
 Jon Povey – klaverinstrument, vokal
 Skip Alan – trommer
 Pete Tolson – gitar (berre bonusspor)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Parachute (The Pretty Things album)» frå ,  den 11. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1970
The Pretty Things-album
Plateomslag av Hipgnosis
Harvest Records-album
EMI Records-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Album produserte av Norman Smith
Victor Entertainment-album
Rock St. Trop

Rock St. Trop er eit studioalbum spelt inn av det engelske rockebandet The Pretty Things og den franske playboyen Philippe DeBarge i september 1969, men ikkje gjeve ut før i 2009.

Innhald
Alle songar av Phil May og Wally Waller, utanom der andre er nemnde

Medverkande
Philippe DeBarge - solovokal 
Phil May – korvokal, solovokal på spor 13. 
Vic Unitt - sologitar, korvokal
Dick Taylor – sologitar spor 13
Wally Waller – bass, gitar, klaverinstrument, perkusjon, korvokal
Jon Povey – klaverinstrument, trommer, perkusjon, korvokal
John C. Alder (aka Twink) - trommer (spor 2, 3, 4 & 11)
Skip Alan – trommer (berre spor 13)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Pretty Things/Philippe DeBarge» frå ,  den 11. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Pretty Things-album
Musikkalbum frå 1969
Musikkalbum frå 2009