alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sandviken i Södermanland

Sandviken er ein svensk tettstad i Södertälje kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 338 innbyggjarar. 

Tettstadene Sandviken, Vattubrinken og Ekeby samt bygdene Tuna og Stjärna och Aska med omland plar bli omtala med samlenamnet Enhörna. Området høyrer til kommunedelen Enhörna i Södertälje kommune. Kommunedelen blei danna i 1967, då Enhörna kommune blei slått saman med Södertälje. Kommunen Enhörna hadde tidlegare blitt danna ved at ein slo saman kommunane Ytter- og Överenhörna i 1952. Ein plar sjå Ekeby som Enhörnas administrasjonssenter, sidan det meste av servicetilbodet finst her.

Det er regelmessig bussamband med Södertälje kvar dag. I sommarhalvåret går det båtar til Stockholm og Mariefred frå kaien i Sandviken og Ekensberg dagleg.

De næraste jernbanestasjonane er Södertälje Syd for fjerntog, Nykvarn for regiontog og Södertälje for lokaltog.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sandviken (Södermanland)» frå ,  den 7. juli 2012.  
 

Södertälje kommun
tettstader i Stockholms län
Brewster-lova

Brewster-lova seier at når ljos brytast og blir reflektert på overgangen mellom to gjennomsiktige, isotrope stoff, er det reflekterte ljoset fullt polarisert når den reflekterte stråleretninga står vinkelrett på den brotne. Den tilhøyrande innfallsvinkelen ip blir kalla polarisasjonsvinkelen, eller Brewster-vinkelen. Han er ifølgje Snellius-lova gjeve ved tan ip = n, der n er den relative brytingsindeksen til stoffet. 

For luft/kronglas er den relative brytingsindeksen ca. 1,5 og polarisasjonsvinkelen ca. 57°.

Kjelder
 Brewsters lov. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Brewsters_lov

Bakgrunnsstoff
Brewster's Angle Extraction from Wolfram Research
Brewster window at RP-biletenics.com

Geometrisk optikk
Fysisk optikk
Vinkel
Polarisasjon
City Boy

«City Boy» er ein song av den norske popgruppa Donkeyboy frå det andre studioalbumet deira Silver Moon. Han vart gjeven ut 29. november 2011.

Listeplasseringar

Sertifiseringar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «City Boy (song)» frå ,  den 7. juli 2012.  
 
 
Norske songar
Singlar frå 2011
Engelskspråklege songar
Nummer-ein-singlar i Danmark
Songar på toppen av VG-lista
British thermal unit

British thermal unit er ei britisk måleining for varmeenergi. Eininga har symbol Btu eller BTU. 1 BTU er den energien som må til for å heve temperaturen i 1 pund flytande vatn frå 60 til 61 º Fahrenheit under eit konstant trykk på 1 atmosfære. 

1 BTU = 1,055056 kJ. Dette er ISO-definisjonen, men det finst òg andre definisjonar som gjev noko varierande verdi i metriske einingar. I følgje EU-direktiv frå 1976 skal ikkje BTU nyttast i medlemslanda.

Kjelder
British thermal unit. (21.04.2009) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/British_thermal_unit

Bakgrunnsstoff 
 The Units of Measurement Regulations 1995
 Natural Gas: A Primer

Måleiningar for energi
Varme
Britisk standard
Britisk einingssystem for mål og vekt

Det britiske einingssystemet for mål og vekt (engelsk imperial units eller British Imperial) vart vedteke i 1824, og seinare raffinert fram til 1959, og sidan redusert. Systemet vart offisielt nytta over heile Det britiske imperiet. Seint på 1900-talet hadde dei fleste landa i det tidlegare imperiet offisielt vedteke det metriske einingssystemet for mål og vekt. Så langt (2012) nyttar Storbritannia framleis berre delvis det metriske systemet. 

Einingane var frå 1856 innanfor den nøyaktigheita ein kunne oppnå, og var lik dei einingane som i 1824 vart fastsett som felles for England, Skottland og Irland. Einingane for yard og pound skilde seg ikkje noko særleg frå Tudor-einingane som vart fastlagt av Elisabeth I av England kring 1590. Lengda av 1 yard stemte omtrent med 1 Winchester yard som var fastlagt av kong Edgar av England i 965, medan pound avoirdupois var innført 1303. Frå 1856 nytta ein imperia eller imp. som nemning før eininga. I 1963 vart imp. yd og imp. lb erstatta av høvesvis internasjonal yard og internasjonal pound avoirdupois i ein avtale mellom Storbritannia, USA, Canada, Australia og Sør-Afrika. Dei nye einingane vart fastlagde i forhold til meter og kilogram. Ein tidlegare skilnad mellom dei britiske og amerikanske einingane, nær grensa for kor nøyaktig ein kunne måle, vart dermed oppheva. Imp. gallon og US gallon vart derimot halde uendra. 

Storbritannia vedtok i 1896 meterkonvernsjonen og metersystemet vart lovleg, men ikkje teke i bruk. Først i førebuingane til EU-samarbeidet vart det i 1965 vedteke å gå over til SI-eininga og dei metriske einingane, men gjennomføringa av dette har sidan medlemskapen i EU i 1973 gått tregt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Imperial units» frå ,  den 8. juli 2012.
Annapurna III

Annapurna III (nepali: अन्नपूर्ण Annapūrṇa) er eit  høgt fjell i fjellmassivet Annapurna Himal, Himalaya i Nepal og det 42. høgste fjellet på jorda.

Annapurna III er ein sentral topp på Annapurna Himal sin hovudkam, aust for hovudtoppen Annapurna I. I nordvestleg retning, på andre sida av eit  høgt skard, ligg Gangapurna ().

Etter å ha mislukkast på den første indiske Mount Everest-klatringa, vedtok Indian Mountaineering Foundation i 1961 å støtte tre ekspedisjonar. Ein av desse hadde som mål å klatre Annapurna III frå Manang over nordaustveggen og 6. mai 1961 lukkast dei med å få klatrarane Mohan Singh Kohli, Sonam Gyatso, og Sonam Girmi på toppen.<ref>[http://www.himalayanclub.org/journal/annapurna-iii-1961/ Annapurna III-ekspedisjonen 1961] , himalayanclub.org. Henta 8. juli 2012.</ref>

I 1970 klatra eit japansk lag med kvinnelege klatrarar toppen. Dette var første gongen eit reint kvinnelag klatra eit av jordas høgste fjell.

 Litteratur 
 Günter Hauser: Eisgipfel und Goldpagoden. Expedition ins Königreich Nepal.'' Bruckmann, München 1966.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Annapurna III, peakery.com.
 Namnet Annapurna: opphav og tyding 

 Teksten er basert på artikkelen Annapurna III frå Wikipedia på tysk slik den var 8. juli 2012.

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Brookhaven National Laboratory

Brookhaven National Laboratory eller BNL er eit tverrvitskapleg amerikansk forskingslaboratorium på Long Island i staten New York i USA. Det vart oppretta i 1947 av ni universitet i det nordaustlege USA, kalla Association Universities, Inc., som eit fellestiltak for forsking innan kjerne- og partikkelfysikk. BNL blir no leia av Association Universities, Inc. i samarbeid med energidepartementet (DOE) i Washington, D.C. Forskninga er innanfor fysikk, kjemi, biologi, medisin og energi- og miljøteknikk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 Brookhaven National Lab
 Summer Sundays at Brookhaven National Laboratory 

Kjerneforskingssenter
Partikkelfysikkanlegg
Laboratorium i USA
Brookhaven i New York
Turistmål i New York
Gangapurna

Gangapurna (nepali gaṅgāpūrṇa) er ein topp på fjellkjeda i Annapurna Himal i Himalaya som med ei høgd på  er det 57. høgste fjellet på jorda.

Gangapurna er ein sentral topp på Annapurna Himal sin hovudkam, aust for hovudtoppen Annapurna I () og dannar ein flott topp-pyramide over landsbyen Manang i nord. Naboen Annapurna III () ligg søraustleg retning, berre skilt frå Gangapurna av eit  høgt skard. I nord endar Gangapurnabreen i eit imponerande brefall i Mangadalen.

Gangapurna vart første gong klatra av ein tysk ekspedisjon som 6. mai 1965 fekk eit lag med tre klatrarar og to sherpaer på toppen. Dei gjekk opp frå skardet mellom Gangapurna og Annapurna III og over austegga. To dagar seinare stod resten av ekspedisjonsmedlemmane på toppen.

Litteratur 
 Jahrbuch des Deutschen Alpenvereins 1966: Deutsche Himalaja-Expedition 1965, Alpiner Verlag Fritz Schmitt, München 1966.
 Günter Hauser: Eisgipfel und Goldpagoden. Expedition ins Königreich Nepal. Bruckmann, München 1966.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kart over Annapurna Himal, digitalhimalaya.com

 Teksten er basert på artikkelen Gangapurna frå Wikipedia på tysk slik den var 8. juli 2012.

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Tilicho Peak

Tilicho Peak er ein  høg fjelltopp i massivet Annapurna Himal i den nepalesiske delen av Himalaya.

Fjellet er ein del av kammen Grande Barrière med Nilgiri i vest og Roc Noir i aust. Breen på fjellet er kjelde for Tilicho Lake som er ein av dei høgstliggande vatna på jorda ().

Base Camp for Tilicho Peak ligg på ca  og kan nås frå Jomsom over Mesokantu-passet () eller frå Manang gjennom Khangsar-dalen. Tilicho Peak blir gjerne klatra via to høgdeleirar på  og .

Bakgrunnsstoff 
 Expeditionsbericht Tilicho Peak, DAV Schwaben Tilicho Peak Expedition, Expeditionsbergsteigen.com
 Kart over Annapurna Himal, digitalhimalaya.com

 Teksten er basert på artikkelen Tilicho Peak frå Wikipedia på tysk slik den var 8. juli 2012.

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Machapucharé

Machapucharé (òg Machhapucharé, Machhapuchhre, Nepali माछापुछ् Māchāpuchre) er eit  høgt fjell i massivet Annapurna Himal i den nepalesiske delen av Himalaya om lag 25 km nord for Pokhara. 

Namnet tyder «fiskehalen», altså «sporden», og sett frå vest der ein kan sjå dei to toppane på fjellet, er bakgrunnen for namnet openbert.

Hinduane meiner at ei rekke gudar held til på Machapucharé, og innan tibetansk buddhisme blir fjellet rekna som heimen til det grenselause lysets Buddha, Amitabha. Fjellet blir derfor rekna som heilagt.

I 1957 kom dei engelske klatrarane David Cox og Wilfrid Noyce fram til om lag 50 meter frå toppen, men avslutninga viste seg å vere svært vanskeleg så dei måtte snu på grunn av klatretekniske problem. I 1964 nedla den nepalske kongen klatreforbod, men fjellet skal ha blitt klatra av Bill Denz tidleg i 1980-åra. Bill Denz døydde på Makalu i 1983, så påstanden er nå ikkje lett å be/avkrefte.

Litteratur 
 Wilfrid Noyce: Climbing the Fish's Tail. Book Faith India, Delhi, ISBN 81-7303-100-2

Referansar 

Teksten er basert på artikkelen Machapucharé frå Wikipedia på tysk slik den var 8. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Endless Summer av Oceana

«Endless Summer» er ein song av den tyske songaren Oceana, frå det andre albumet hennar My House. Det er den offiselle kjenningsmelodien til Europameisterskapen i fotball 2012.

Listeplasseringar

Kjelder

EM i fotball 2012
Tyske songar
Singlar frå 2012
Engelskspråklege songar
Nummer-ein-singlar i Polen
Fotballsongar
EM i fotball 2012

Europameisterskapen i fotball 2012 (EM i fotball 2012), dessutan kjend som UEFA Euro 2012, var den 14. gongen Europameisterskapen i fotball vart arrangert. Kvalifikasjonsturneringane vart spelte på slutten av 2010 og i heile 2011, medan sluttrundane vart spelte i vertslanda Polen og Ukraina mellom 8. juni og 1. juli 2012. Spania vann finalen med 4–0 over Italia. Dette var fyrste gong i EM-historia at dei forsvarande meistrane vann tittelen på nytt.

Arenaer 

Note: Tala for tilskodarkapasitet er dei som gjeld for kampane under Fotball-EM 2012 og er ikkje naudsynt same som den totale kapasitet som arenaene kan klare å ta.

Gruppespelet 

Deltakarlanda vart sortert i gruppene A, B, C og D. Dei to laga med flest poeng frå kvar gruppe gjekk vidare til kvartfinalar. Dei to nedste laga i kvar gruppe rauk altså ut etter gruppespelet.

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Sluttspelet

Kvartfinalane

Semifinalane

Finalen 

Finalen i Europameisterskapen i fotball 2012 vart spelt mellom dei to semifinalevinnarane, Spania og Italia, den 1. juli 2012. Desse to laga hadde spelt saman i gruppe C heilt i innleiinga av EM. I tillegg spelte dei den fyrste EM-kampen i gruppespelet mot kvarandre. Den kampen vart spelt den 10. juni og enda uavgjort 1-1. Dermed slutta EM med same kampen som det tok til med for Spania og Italia. 

Finalen gjekk av stabelen på olympiastadion i Kiev i Ukraina framfor 63 170 tilskodarar. Etter berre 14 minutt sette David Silva inn 1-0 for Spania. Trass i auka press frå Italia, sette Jordi Alba inn 2-0 før pause, ved 41 minutt. Italia hadde allereie gjort eit byte i fyrste omgang, men i andre omgang brukte dei opp sine tre spelarbyte ved å setja inn Antonio di Natale (45 min) og Thiago Motta (56 min). Kort etter at Motta hadde kome på banen, skadde han foten og måtte gå av banen. Sidan Italia ikkje hadde fleire byte å gjera, vart den siste halvtimen spelt med ti mann. Dei vart no gradvis meir defensive og Spania kunne ta meir over. 3-0 kom i 84 minutt ved Fernando Torres. Spania vann til slutt 4-0 etter eit mål i 88 minutt ved Juan Mata.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europamesterskabet i fodbold 2012» frå ,  den 8. juli 2012.  
Opplysningane om gangen i meisterskapen er henta frå bokmålswikipedia: EM i fotball 2012, henta inn 11. juli 2012.
Opplysningane om finalen er henta frå engelsk wikipedia: UEFA Euro 2012 Final, i avsnittet Summary, henta inn 11. juli 2012.

Europameisterskapar i fotball
 
Fotball i 2012
2012 i Polen
2012 i Ukraina
Bruno Rossi

Bruno Benedetto Rossi () er ein italiensk-amerikansk fysikar. Rossi er kjend for oppdagingar innan kosmisk stråling, mellom anna påvising av partikkelskurar, av partiklar med stor gjennomtrengingsevne og av partiklar med ekstremt høge energiar. Han er òg kjend for utvikling av eksperimentelle metodar som vert nytta inna koinsidensmålingar, særskild Rossi-krinsen. 

Han var professor i Padova frå 1932 til 1938 og oppheldt seg i København, Manchester og Chicago. Frå 1940 til 1943 var han tilknytt Cornell University, så Los Alamos Scientific Laboratory fram til 1946, før han vart professor ved Massachusetts Institute of Technology. Her var han fram til 1970.

Kjelder
Bruno Benedetto Rossi. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Bruno_Benedetto_Rossi

Italienske astronomar
Italienske jødar
Folk tilknytte Manhattanprosjektet
Italienske fysikarar
Partikkelfysikarar
Folk frå Venezia
Wolfprisen i fysikk
Bruno Pontekorvo

Bruno Maksimovitsj Pontekorvo () var ein italiensk-russisk fysikar. 

Han vart utdanna i Italia og sidan i England. Han var tilknytt den anglo-kanadiske forskargruppa som arbeidde med utviklinga av kjernefysisk energi i Montreal frå 1943 til 1946, og var sidan ved det kanadiske forsyningsdepartmentet fram til 1949. Han hadde ei leiande forskarstilling ved atomforskingsinstituttet i Harwell i Storbritannia i 1949-1950. Han forlet i løyndom Storbritannia i 1950 og reiste til Sovjetunionen der han vart tilknytt Vitskapsakademiet i Moskva og instituttet for kjernefysikk i Dubna. Frå 1956 var han gruppeleiar ved instituttet der han har arbeidd med utvikling av akselratortypar.

Kjelder
Bruno Maksimovitsj Pontekorvo. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Bruno_Maksimovitsj_Pontekorvo

Folk frå Pisa
Italienske fysikarar
Sovjetiske fysikarar
Jødiske fysikarar
Italienske kjernefysikarar
Sovjetiske kjernefysikarar
Folk tilknytte Manhattanprosjektet
Italienske jødar
Russiske jødar
Partikkelfysikarar
Fysikarar på 1900-talet
Medlemmar av Det sovjetiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det russiske vitskapsakademiet
Licancabur

Licancabur er ein 5 920 moh. høg stratovulkan på landegrensa mellom Chile og Bolivia. Vulkanen reiser seg tett sørvest for innsjøen Laguna Verde i Bolivia. Vulkanen dominerer landskapet i Salar de Atacama-området. 

Sjølve fjelltoppen og krateret ligg i sin heilskap i Chile, vel ein kilometer sørvest for landegrensa. Krateret er omkring 400 meter breitt og har eit 70-90 meter djupt kratervatn som er islagt det meste av året. Vatnet er eit av dei høgstliggjande i verda, og trass i at temperaturane kan falle til -30 °C lever det plankton i vatnet.

Inka-ruinar funne på toppen av fjellet syner at det har vore klive i førkolumbisk tid. Dessutan er det eit prov på at ingen større utbrot har funne stad dei siste 500-1000 år.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Licancabur» frå ,  den 8. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
 Ekskursjon til Licancabur 
 Licancabur, tur 2003 
 Høgstliggjande innsjøane på Jorda

Fjell i Chile
Stratovulkanar i Chile
Tacora

Tacora er ein 5 988 moh høg stratovulkan i Andesfjella. Vulkanen ligg i regionen 'Arica y Parinacota' i Chile, og er den aller nordlegaste vulkanen i landet, få kilometer frå grensa til Peru.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tacora» frå ,  den 8. juli 2012.  
 

Fjell i Chile
Stratovulkanar i Chile
Taapaca

Taapaca er ein 5 860 moh. høg stratovulkan i fjellmassivet Nevados de Putre i regionen Tarapaca i det nordlege Chile. Taapaca er ein kompleks vulkan som reiser seg majestestisk over småbyen Putre.

Vulkanen Taapaca hadde sitt sist større utbrot for vel 2 300 år sidan.

Tarapaca var ein møtestad for rituelle aktivitetar for inkafolk og ligg delvis innanfor grensene for Lauca nasjonalpark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Taapaca» frå ,  den 8. juli 2012.

Fotnotar

Fjell i Chile
Stratovulkanar i Chile
Falso Azufre

Falso Azufre er ein 5 890 meter over havet høg kompleks vulkan på landegrensa mellom Argentina og Chile. Vulkanen ligg i kring 10 km nord-nordvest for fjellovergangen 'Paso de San Francisco' mellom Catamarca-provinsen i Argentina og Atacama-regionen i Chile.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Falso Azufre» frå ,  den 8. juli 2012.  

Fjell i Argentina
Fjell i Chile
Vulkanar i Argentina
Vulkanar i Chile
Nasjonalitetsmerke

Eit nasjonalitetsmerke er eit merke som alle sivilfly og motorkøyretøy må ha i internasjonal trafikk. På fly skal merke vere synleg på minst to stader. I tillegg må det vere etterfølgt av ein bokstav, ei siffergruppe eller ein kombinasjon av bokstavar og tall. På motorkøyretøy skal merke bestå av éin til tre store bokstavar og vere festa bak på køyretøyet. Den europeiske unionen (EU) har innført eit system der nasjonalitetsmerke er ein del av registreringsskiltet. Det er plassert på venstre side av skiltet og består av ein blå stripe med landskoden nedst og det europeiske flagget over. Fleire europeiske land som ikkje er medlem i EU nyttar òg denne typen merke, men då med sitt eige flagg over landskoden.

Kjelder
 snl.no: Nasjonalitetsmerke

Motorkøyretøy
Luftfart
Anita O'Day

Anita O'Day () var ein amerikansk jazzsongar som hadde si stordomstid på 1940- og 1950-talet. Ho kom til å leia utviklinga av moderne jazzsong saman med Ella Fitzgerald og Sarah Vaughan. Ho song gjennom størstedelen av livet sitt, i ein karriere som varte i 60 år. Medan ho var djupt forankra i swingmusikk, var ho òg ein tidleg utviklar av bebop.

Liv
Anita O'Day heitte opphavleg Anita Belle Colton. Ho var fødd i  Chicago i den amerikanske delstaten Illinois. Ho hadde ein vanskeleg barndom, og forlét heimen som tolvåring. 

Fjorten år gammal byrja ho ta del i dansemaraton, som var populære på 1930-talet. Då ho byrja synga ved desse tilstellingane tok ho artistnamnet O'Day, ei omskriving i Pig Latin for dough, som er eit slanguttrykk for pengar.

O'Day byrja synga i nattklubbar då ho var 19. Ho blei songar i Gene Krupas orkester i 1941, og slo gjennom med «Let Me Off Uptown». 

På 1950-talet opptredde ho i større grad som solist, og medverka mellom anna i filmen Jazz on a Summer's Day som blei spelt inn på Newportfestivalen i 1958.

O'Day var gift to gonger, først med Don Carter i eit ekteskap som blei annullert, og seinare med Carl Hoff som ho skilde seg frå. Ho hadde mange personlege problem som omfatta alkoholisme, narkotikamisbruk, nervesamanbrot og arrestasjonar. 

Anita O'Day døydde i 2006 i West Hollywood i California.

Album 
 1951 - Anita O'Day Specials
 1952 - The Lady Is a Tramp
 1952 - Anita O'Day Sings Jazz
 1953 - Anita O'Day Collates
 1954 - An Evening with Anita O'Day
 1955 - Songs by Anita
 1955 - This Is Anita
 1956 - Pick Yourself Up with Anita O'Day
 1957 - Anita Sings the Most
 1958 - Anita O'Day Sings the Winners
 1958 - At Mr. Kelly's
 1959 - Anita O'Day Swings Cole Porter with Billy May
 1959 - Cool Heat
 1960 - Anita O'Day and Billy May Swing Rodgers and Hart
 1960 - Waiter, Make Mine Blues
 1960 - Incomparable!
 1960 - I Remember Billie Holiday
 1961 - Trav'lin' Light
 1961 - All the Sad Young Men
 1962 - Time for Two
 1962 - Anita O'Day and the Three Sounds
 1962 - That Is Anita
 1970 - Recorded Live at the Berlin Jazz Festival
 1975 - I Get a Kick Out of You
 1975 - My Ship
 1976 - Anita O'Day Live
 1976 - Live at Mingo's
 1978 - Angel Eyes
 1978 - Mello'day
 1979 - Anita O'Day, Live at the City
 1981 - Anita O'Day Live in Tokyo
 1984 - A Song for You]]
 1989 - In a Mellow Tone
 1991 - At Vine St. Live
 1991 - I Told Ya I Love Ya: Now Get Out
 1993 - Live in Person
 1993 - Rules of the Road
 1993 - Wave: Live at Ronnie Scott's
 1998 - Portrait of a Jazz Singer
 1999 - Live in Concert Tokyo 1976
 2001 - Live at the City San Francisco 1979
 2002 - You Betcha
 2002 - Sometimes I'm Happy
 2003 - Skylark: Live at Sometime
 2006 - Indestructible!

Kjelder

«Anita O'Day». Jazz Profiles from NPR , produced by Joan Merrill.
«Anita O'Day». Nekrolog i The Independent,  25. november 2006.

Delar av denne artikkelen bygger på «Anita O'Day» frå ,  den 9. juli 2012.  

USA-amerikanske songarar
jazzsongarar
Odalstunet

Odalstunet er eit museum i Odalen i Innlandet fylke. Museet har både bygningar og saker i Sør-Odal kommune og Nord-Odal kommune. Odalstunet er drive som eit lag som vart stifta i 1948. I tillegg til eit sentralt tun som har bygningar frå gardar og husmannsplassar i Odalen har museet også ansvaret for å ta vare på bygningar på sine opphavlege stader rundt omkring i bygda. Alle bygningar, reiskapar og utstyr har museet fått i gåver. Styrar i dag er Knut Ola Bredesen Storbråten.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Odalstunet» frå , den 9. juli 2012. 
 
 Odalstunet informasjonsskilt
 Odalstunet 

Museum i Innlandet
Turistmål i Innlandet
Byggverk i Nord-Odal
Kultur i Nord-Odal
Byggverk i Sør-Odal
Kultur i Sør-Odal
Bjørgan prestegard

Bjørgan prestegard er eit museum og ein tidlegare prestegard i Kvikne, nord i Tynset kommune. Garden er rekna som ein kunstnarheim ettersom forfattaren Bjørnstjerne Bjørnson (1832–1910) vart fødd her, og budde her i sine fyrste barndomsår 1832–1837.

Huset vart bygd i 1780, og var i bruk som prestegard inntil 1860. I 1917 oppdaga Tilla Valstad at hovudbygningen skulle rivast. Ho sette i gang ei innsamling, med tanke på å gjere staden til museum for Bjørnson, og i 1919 vart garden overlevert til staten som ei gåve. I 1932 vart det avduka ein minnestein over Bjørnstjerne Bjørnson på Bjørgan, og i den gamle bygningen er fleire ting frå Bjørnsons tid samla. Museet låg fram til 2006 under De Sandvigske Samlinger på Maihaugen, som også har ansvar for Aulestad. Bjørgan er no lagt inn under Nordøsterdalsmuseet. Huset vart restaurert i 2010.

Enkelte meiner at den korte tida på Bjørgan har prega Bjørnson, og har påverka bondeforteljingane hans. Bjørnstjerne gjesta Kvikne to gonger som vaksen, i 1869 og i 1897.

Kjelder 

 Norske kunstnerhjem; temanummer av Fortidsvern; nr 3, 2005
 Østlendingen, 10. mars 2009: Bjørgan skal restaureres
 kvikne.no: Bjørgan
 Denne artikkelen bygger på «Bjørgan» frå , den 9. juli 2012. 
 

Byggverk i Tynset
Turistmål i Innlandet
Museum i Innlandet
Bjørnstjerne Bjørnson
Prestegardar i Noreg
Kunstnarheimar
Kultur i Tynset
Gardar i Innlandet