alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Diddley Daddy

«Diddley Daddy» er ein song av Bo Diddley. Songen vart gjeven ut på singel på Checker Records i juni 1955. Det var den andre singelen hans og ein oppfølgjar til «Bo Diddley». Songen låg fire veker på Billboard R&B-lista sommaren 1955, og nådde ein 11. plass.

Skriving og innspeling
Songen vart spelt inn 15. mai 1955 i Chicago. Opphavleg vart han kalla «Diddy Diddy Dum Dum,» og byrja som ein song av Billy Boy Arnold, som Leonard Chess, eigaren av Chess Records (Checkers var eit dotterselskap under Chess) hadde høyrt Arnold spele og ønskte av Diddley skulle spele inn. Men Arnold hadde nettopp signert kontrakt med Vee-Jay Records, og hadde spelt inn songen dagen før i Universal Studios. Då Chess ønskte at Arnold skulle syngje songen, forstod Arnold at han ikkje kunne på grunn av kontrakten med Vee-Jay. Ei løysing vart at Diddley og Harvey Fuqua skreiv om teksten.

Munnspelspelaren Little Walter var tilfeldigvis i studio og han spurte om å få låne munnspelet til Billy Boy Arnold. Walter spelar den lange soloen etter det første verset. Eit anna tilfeldig val på innspelinga var å bruke doo-wop-gruppa The Moonglows på korvokal, fordi dei var til stades i studio då.

Mottaking
«Diddley Daddy» er ein av signaturlåtane til Diddley og syner at han utvikla seg som artist. Songen er blitt skildra som «god som gull» ein «smittande» «livleg rockelåt». 

The Rolling Stones, som tidleg i karrieren ofte spelte Diddley sine songar på konsertane sine, spelte inn songen (i lag med Diddley sin «Road Runner») på den første demoinnspelinga si, spelt inn 11. mars 1963. Brian Jones lånte seinare gitarriffet til Diddley på songen «19th Nervous Breakdown» i 1965.

Medverkande 
 Bo Diddley – vokal, sologitar
Little Walter – munnspel
Jerome Green – maracas
Clifton James – trommer
The Moonglows – korvokal

Andre versjonar
 Chris Isaak på Heart Shaped World (1989)
The Pretty Things & Yardbirds Blues Band på Chicago Blues Jam 1991 og Wine, Women & Whiskey (1994)
Rolling Stones, først demo
The Liverbirds, ei britisk kvinneleg beat-gruppe som spelte inn songen for debutalbumet sitt i 1965. Denne versjone nnådde femteplassen på den tyske singellista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Diddley Daddy» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Singlar frå 1955
Bo Diddley-songar
Songar skrivne av Bo Diddley
Songar skrivne av Harvey Fuqua
Checker Records-singlar
Songar frå 1955
Rolling Stones-songar
Chris Isaak-songar
The Pretty Things-songar
Who Do You Love? av Bo Diddley

«Who Do You Love?» er ein song skriven av den amerikanske rock and roll-pioneren Bo Diddley. Songen vart spelt inn i 1956 med ein tekst som kombinerer hoodoo-aktige bilete og skryt. Det er ein livleg rockelåt, men originalversjonen hadde ikkje den vanlege Bo Diddley-rytmen hans.

«Who Do You Love?» var ein del av repertoaret til Bo Diddley gjennom heile karrieren hans. Songen er blitt tolka av mange andre musikarar opp gjennom åra, ofte med Bo Diddley-rytme. Populære versjonar vart spelt inn av Ronnie Hawkins og George Thorogood, The Woolies, Tom Rush, Quicksilver Messenger Service, og Juicy Lucy.

Utgjeving og mottaking
I 1956 vart songen gjeven ut på singel av Checker Records, men nådde ikkje singellistene. Han nådde eit større publikum då han vart med på det første albumet hans, Bo Diddley, som kom ut i 1958.  «Who Do You Love?» kom òg ut på mange seinare samleplater, som His Best.  

I 1967 spelte Bo Diddley inn ein oppdatert versjon av songen med Muddy Waters og Little Walter for albumet Super Blues. Han spelte igjen inn songen i 1987 for filmmusikken til La Bamba. Willie Dixon produserte songen og Los Lobos akkompagnerte.

I 2004 rangerte magasinet Rolling Stone Bo Diddley sin originalversjon på 133. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene.  I 2010 la National Academy of Recording Arts and Sciences songen til Grammy Hall of Fame Award.

«Who Do You Love?» er blitt tolka av mange andre musikarar. Visesongaren Tom Rush spelte inn songen i 1966 for albumet Take a Little Walk with Me.  

Ein psykedelisk rockeversjon av The Misunderstood vart spelt inn i 1966 og gjeven ut som B-sida til «I Can Take You to the Sun» på Fontana Records. Misunderstood-gitaristen Glenn Ross Campbell omarbeidde «Who Do You Love» med det seinare bandet sitt, Juicy Lucy, og denne nådde 14. plassen på UK Singles Chart i 1970.  

The Woolies spelte inn «Who Do You Love» i ein tidleg amerikansk garageband-stil og denne nådde 97. plassen på Billboard Hot 100 i 1967. Andre versjonar er spelte inn av The Blues Project, The Doors, Carlos Santana og Jesus and Mary Chain.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Who Do You Love? (Bo Diddley song)» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 

 
 

Songar frå 1956
Bluessongar
Singlar frå 1957
Songar skrivne av Bo Diddley
Capitol Records-singlar
Checker Records-singlar
Bo Diddley-songar
George Thorogood-songar
Tom Rush-songar
Quicksilver Messenger Service-songar
The Doors-songar
UFO-songar
The Band-songar
Townes van Zandt-songar
Carols Santana-songar
The Jesus and Mary Chain-songar
Golden Earring-songar
Johnny Winter-songar
Grateful Dead-songar
 133
Pretty Thing

«Pretty Thing» er ein song frå 1955 skriven av Willie Dixon og opphavleg framført av Bo Diddley. Songen var den tredje singelen til Diddley og kom ut på Checker Records etter «Diddley Daddy». Songen vart seinare gjeven ut i Storbritannia, der han vart en første av berre to songar som gjekk inn på UK Singles Chart. Den andre singelen var «Hey Good Lookin'».

Innhald

US 45 RPM/78 RPM
Side ein
«Pretty Thing»
Side to
«Bring It to Jerome»

UK 45 RPM
Side ein
«Pretty Thing»
Side to
«Road Runner»

Innspeling
«Pretty Thing» vart spelt inn av Bo Diddley den 14. juli 1955 i Chicago - same dagen som «Bring It to Jerome». Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil, i tillegg til Bo Diddley. Musikaren på innspelinga var Bo Diddley (vokal, gitar), Jerome Green (maracas), Lester Davenport (munnspel) og Clifton James (trommer).

Singellister
«Pretty Thing» var den andre singelen til Diddley som gjekk inn på den amerikanske Billboard R&B Singles-lista og nådde fjerdeplassen i 1956. Dette var den tredje høgasteplasseringa Diddley klarte. «Pretty Thing» nådde òg 34. plassen på UK Singles Chart.

Andre versjonar
The Pretty Things spelte inn ein versjon av songen på debutalbumet sitt i mars 1965. The Animals spelte inn ein versjon i 1963 for ein EP og gav han seinare ut som bonusspor på Animalisms. Canned Heat gav ut ein versjon av songen på Vintage i 1970. John Hammond og The Nighthawks spelte inn ein versjon av «Pretty Thing» for Vanguard Records i september 1979 og gav han ut på Hot Tracks.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pretty Thing» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Songar frå 1955
Singlar frå 1956
Singlar frå 1963
Bo Diddley-songar
Songar skrivne av Willie Dixon
Canned Heat-songar
The Animals-songar
Steve Miller Band-songar
The Pretty Things-songar
Checker Records-singlar
Billy Boy Arnold

William «Billy Boy» Arnold () er ein USA-amerikansk blues-munnspelspelar, songar og låtskrivar.

Biografi

Arnold var fødd i Chicago og byrja å spele munnspel som barn, og i 1948 fekk han formelt opplæring frå naboen John Lee «Sonny Boy» Williamson, kort tid før Williamson døydde. Arnold debuterte som plateartist i 1952 med «Hello Stranger» for Cool, og plateselskapet gav han kallenamnet «Billy Boy».

Tidleg i 1950-åra slo han seg saman med gatemusikaren Bo Diddley og spelte munnspel 2. mars 1955 på innspelinga av Bo Diddley-songen «I'm a Man» for Checker Records. Same dagen som Bo Diddley-innspelinga spelte Billy Boy inn den sjølvskrivne  «You Got to Love Me» som ikkje kom ut før plateboksen Chess Blues 1947-1967 i 1992.

Arnold signerte ein solokontrakt med Vee-Jay Records og spelte inn originalane til «I Wish You Would» og «I Ain’t Got You». Begge vart seinare spelte inn av The Yardbirds. «I Wish You Would» vart òg spelt inn av David Bowie på albumet Pin Ups i 1973 og av Sweet i 1982 på albumet Identity Crisis.

Seint i 1950-åra fortsette Arnold å spele i Chicago og i 1963 spelte han inn albumet More Blues From The South Side for Prestige, men karrieren stagnerte og han starta ein parallell karriere so bussjåfør og seinare tilsynsførar.

I 1970-åra hadde Arnold byrja å spele att på festivalar i Europa. Han spelte inn ei innspeling for BBC Radio 1 og John Peel den 5. oktober 1977. Han spelte i 1997 inn songar for det som vart albumet Catfish i 1999 i London med Tony McPhee og The Groundhogs.

Diskografi

Studioalbum 
 More Blues On The South Side (Prestige, 1964)
 Kings Of Chicago Blues Vol. 3 (Vogue, 1973)
 Blow The Back Off It (Red Lightnin', 1975)
 Checkin' It Out (Red Lightnin', 1979)
 Ten Million Dollars (Blue Phoenix, 1984)
 Back Where I Belong (Alligator, 1993)
 Eldorado Cadillac (Alligator, 1995)
 Boogie 'n' Shuffle (Stony Plain, 2001)
 Consolidated Mojo (Electro-Fi, 2005)
 Billy Boy Arnold Sings Sonny Boy (Electro-Fi, 2008)
 Billy Boy Arnold Sings Big Bill Broonzy (Electro-Fi, 2012)
 The Blues Soul Of Billy Boy Arnold (Stony Plain, 2014)

Konsertalbum 
Live At The Venue 1990 (Catfish, 2000)

Samlealbum 
 Crying And Pleading (Charly, 1980)
 Goin' To Chicago (Testament, 1995)
 Catfish (Catfish, 1999)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Billy Boy Arnold» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Intervju med Richie Unterberger
[  Arnold] på Allmusic

Chicago blues-musikarar
Blues revival-musikarar
USA-amerikanske bluesmunnspelspelarar
Musikarar frå Chicago
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske bluessongarar
Little Walter

Marion Walter Jacobs (), kjend som Little Walter, var ein USA-amerikansk bluesmusikar, songar og låtskrivar. Jacobs revolusjonerte måten å spele munnspel på og påverka generasjonar av seinare musikarar, og han vart samanlikna med artistar som Django Reinhardt,  Charlie Parker og Jimi Hendrix. Virtuositeten og den musikalske nyskapinga hans endra forventningane til lyttarane om kva som var mogeleg for bluesmunnspel. Han vart innlemma i The Rock and Roll Hall of Fame i 2008 i kategorien Sideman, den einaste artisten som er blitt innelemma spesifikt på grunn av munnspel.

Diskografi

Singlar

*Nådde òg 106. plassen på Billboard Pop-lista.

Utvalde album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Little Walter» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Little Walter Foundation

Folk frå Marksville i Louisiana
Afroamerikanske musikarar
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske bluesmunnspelspelarar
USA-amerikanske bluessongarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Blues Hall of Fame
Chicago blues-musikarar
Bluesmusikarar frå Louisiana
Rock and Roll Hall of Fame
Lester Davenport

Lester «Mad Dog» Davenport () var ein amerikansk Chicago blues-munnspelspelar og songar.

Han var fødd i Tchulau i Mississippi, men flytta til Chicago då han var 14 år. Der spelte han med Arthur Spires, Snooky Pryor og Homesick James og så med Bo Diddley. For Diddley spelte han munnspel på innspelingar for Chess Records i 1955. Han leia si eiga gruppe i 1960-åra, medan han arbeidde på dagtid som spraymålar. I 1980-åra spelte han munnspel for gruppa Kinsey Report.

Davenport gav ut det første albumet under sitt eige namn i 1992 og følgde opp med I Smell a Rat i 2002.

Diskografi
When the Blues Hit You (Earwig Music, 1992)
I Smell a Rat (Delmark Records, 2002)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lester Davenport» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Bill Dahl, [ Lester Davenport] på Allmusic

Folk frå Tchula i Mississippi
USA-amerikanske bluesmunnspelspelarar
USA-amerikanske bluessongarar
Bluesmusikarar frå Mississippi
Chicago blues-musikarar
Døde av prostatakreft
Willie «Big Eyes» Smith

Willie Lee «Big Eyes» Smith () var ein Grammy-vinnande amerikansk bluessongar, munnspelspelar og trommeslagar. Han var best kjend for periodane han spelte i bandet til Muddy Waters i byrjinga av 1960-åra.

Utvald diskografi

Som bandleiar

Legendary Blues Band

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Willie "Big Eyes" Smith» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad 

Folk frå Helena i Arkansas
Bluesmusikarar frå Arkansas
USA-amerikanske bluessongarar
USA-amerikanske bluesmunnspelspelarar
USA-amerikanske bluestrommeslagarar
Chicago blues-musikarar
Elektrisk blues-musikarar
The Flamingos

The Flamingos er ei doo-wop-gruppe frå USA, som var mest populær siste halvdel av 1950-åra, og mest kjend for versjonen sin av «I Only Have Eyes for You» i 1959. Billboard skreiv: «Overalt hylla som ei av dei beste og mest innverknadsrike vokalgruppene i pophistoria. The Flamingos definerte doo-wop på sitt mest elegante og sofistikerte.» Bandet vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

Singlar

 A«The Boogaloo Party» nådde òg 26. plassen på UK Singles Chart og 94. plassen på kanadiske RPM Top Tracks-lista

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Flamingos» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Flamingos
'The Flamingos' på Vocal Group Hall of Fame 
'The Flamingos' på Rock and Roll Hall of Fame 
Doo-Wopp Hall of Fame 

Diskografi 
Marv Goldberg article of the Del-Knights

Doo-wop-grupper
Afroamerikanske musikkgrupper
Rock and Roll Hall of Fame
Chuck Stewart

Charles Stewart () var ein USA-amerikansk fotograf, mest kjend for portretta sine av jazzmusikarar som Louis Armstrong, Count Basie, John Coltrane, Ella Fitzgerald og Miles Davis. Han tok òg bilete av artistar innan R&B og salsa. Stewart sine fotografi har vore på omslaget av meir enn 2000 platealbum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chuck Stewart» frå ,  den 10. juli 2017.  
 

USA-amerikanske fotografar
Elevar ved Ohio University
Lindeslørsopp

Lindeslørsopp (Cortinarius tiliae) er ein truga soppart frå Noreg. Han høyrer til slekta slørsoppar (Cortinarius).
Soppen er endemisk til oslofjordområdet,
det vil seia at han berre finst der.
Soppen er rekna som sterkt truga i Noreg.

Soppen veks typisk i kalklindeskog, som er ein verna habitattype i Noreg. Han dannar ein sopprotsymbiose med lind.

Ein reknar med at dagens førekomst er ein rest (relikt) etter eit større utbreiingsområde frå varmetida kjend som subboreal tid, då det vaks mykje meir lind i Skandinavia.
Ein kjenner til 8 stader der arten veks, og reknar med at det finst rundt 500 individ av denne soppen.

Raudlistevurdering 
Lindeslørsopp er vurdert som sterkt trua EN, fordi arten har ein (særs) liten populasjonsstorleik, kombinert med små og isolerte, kraftig fragmenterte delpopulasjonar, og pågåande tilbakegang.

Fotnotar 

Slørsoppar
Sopp i Noreg
9. artilleribrigade

9. artilleribrigade i det russiske forsvaret  er ein artilleribrigade som er del av 6. kombinerte armé. Full nemning på russisk er 9-я гвардейская артиллерийская Келецко-Берлинская орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого, Александра Невского и Красной Звезды бригада). Dette tyder 9. Garde Keletsko-Berlin brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo, Aleksander Nevskij og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Luga i Leningrad oblast.

Referansar

Artilleristøtte på arménivå i Russland
288. artilleribrigade

288. artilleribrigade er ein artilleribrigade i det russiske forsvaret som er del av 1. stridsvognarmé. Full nemning på russisk er 288-я артиллерийская Варшавская Бранденбургская Краснознаменная орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого и Красной Звезды бригада). Dette tyder 288. Warszava-Brandenburg Raude Fane brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Mulino i Nizjegorod oblast  (Volodarsk kommune).

Våpen
8 x 9P140 URAGAN
36 x 2A65 MSTA-B
6 x MT-12 RAPIRA
18 x 9P149 Sjturm

Referansar

Artilleristøtte på arménivå i Russland
Go Bo Diddley

Go Bo Diddley er det andre albumet til rock and roll-pioneren Bo Diddley. Det vart gjeve ut i juli 1959. Albumet var det første studioalbumet til Diddley og det første han gav ut på Checker Records. Albumet vart rangert på 214. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.

Bakgrunn
B-sida til singelen «Hush Your Mouth», «Dearest Darling», vart gjeven ut i juni 1958 og var òg på debutalbumet til Diddley. Den neste singelen hans, «Willie and Lillie», kom ut i november 1958 og så på dette albumet. «I'm Sorry»/«Oh Yea» kom så på singel i februar 1959 og nådde 17. plassen på Billboard si Hot R&B Sides-liste. Den neste singelen, «Crackin' Up» med B-sida «The Great Grandfather», kom ut i mai. Go Bo Diddley vart gjeve ut to månader seinare i juli. I november 1959 gav ut Diddley ut den mest populære singelen sin, «Say Man»/«The Clock Strikes Twelve» som vart ein hit som nådde 20. plassen på Billboard Hot 100. Resten av songane på albumet var berre albumspor, inkludert «You Don't Love Me (You Don't Care)» som Little Walter kalla «Roller Coaster» og gav ut på singel.

Innspeling
Den originale innspelinga vart gjort i mono med ein Ampex-350 lydbandopptakar. Songane «You Don't Love Me (You Don't Care)» og «Little Girl» var frå den første innspelinga til Diddley for Chess Records den 2. mars 1955.

Innhald

Medverkande 
I følgje plateomslaget
Bo Diddley – vokal, gitar; fiolin på «The Clock Strikes Twelve»
Peggy Jones – gitar, korvokal
Jerome Green – vokal på «Say Man», maracas
Willie Dixon – bass
Clifton James – trommer
Frank Kirkland – trommer
Billy Boy Arnold  – munnspel på «You Don't Love Me (You Don't Care)» og «Little Girl»
Lafayette Leake – piano
Otis Spann – piano

Andre versjonar
Songen «Little Girl» vart spelt av den britiske R&B-gruppa The Yardbirds på albumet deira Five Live Yardbirds og var den første av tre Bo Diddley-songar på dette albumet. The Gants gav ut «Crackin' Up» på singel i 1966. Corey Harris spelte inn ein versjon av songen «Crackin' Up» på A Tribute to Bo Diddley. Songen vart òg spelt av Paul McCartney på Снова в СССР, og vart òg framført av The Rolling Stones. Det nederlandske bluesbandet Livin' Blues spelte songen «The Great Grandfather» i 1973 på albumet Ram Jam Josey.

Lister
Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Go Bo Diddley» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1959
Bo Diddley-album
Checker Records-album
Engelskspråklege album
Album produserte av Leonard Chess
Album produserte av Phil Chess
Album produserte av Bo Diddley
 216
 455
Peggy Jones

Peggy Jones, gift Peggy Malone () og med scenenamnet Lady Bo på grunn av forholdet sitt til Bo Diddley, var ein USA-amerikansk musikar. Ho var ein pioner innan rock and roll og spelte rytmegitar i bandet til Bo Diddley seint i 1950- og tidleg i 1960-åra, og vart ein av dei første (kanskje den første) kvinnelege rockegitaristen i eit kjent rockeband. Ho vart stundom kalla Queen Mother of Guitar, gitarens dronningmor.

Peggy Jones spelte med Bo Diddley frå 1957 til 1961 eller 1963, og spelte på singlar som «Hey! Bo Diddley», «Road Runner», «Bo Diddley's A Gunslinger», og den instrumentale «Aztec», som ho skreiv og spelte alle gitarpartia på. Ho leia samstundeds sitt eige band, The Jewels. Ho vart erstatta av ein annan kvinnelege gitarist, Norma-Jean Wofford («The Duchess»).

Jones spelte gitar på Les Cooper-instrumentalen «Wiggle Wobble» i 1962 og perkusjon på hitten «San Franciscan Nights» av Eric Burdon and The Animals i 1967 og andre innspelingar og akkompagnerte seinare James Brown and Sam & Dave.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peggy Jones» frå ,  den 10. juli 2017.

Bakgrunnsstoff
Nettsida til Lady Bo

Bo Diddley
Afroamerikanske songarar
Afroamerikanske gitaristar
USA-amerikanske kvinnelege gitaristar
Folk frå Harlem
Musikarar frå New York City
Have Guitar Will Travel av Bo Diddley

Have Guitar Will Travel er det tredje studioalbumet til rock and roll-pioneren og bluesikonet Bo Diddley. Det kom ut på Checker Records i 1960.

På plateomslaget ser ein liknande visittkort som det Richard Boone-karakteren Paladin i Have Gun-Will Travel hadde og gav frå seg i kvar episode av serien.

Historie
Songen «Cops and Robbers» kom ut singel på Checker i november 1956, men B-sida «Down Home Special» er ikkje med på dette albumet. Songen «Mona (I Need You Baby)» vart gjeve ut som B-sida til «Hey! Bo Diddley» i oktober 1957, medan A-sida var komen ut tidlegare, Bo Diddley i 1959. «Say Man, Back Again» vart gjeven ut på singel i november 1959 Resten av songane kom berre ut på albumet.

Coverversjonar
Fleire av songane på Have Guitar Will Travel vart spelte inn av mange band i den britiske bølgja. «Cops and Robbers» vart spelt av The Rolling Stones, The Masters Apprentices, Wayne Fontana & the Mindbenders, Downliners Sect og George Thorogood.

Innhald

Medverkande 
I følgje plateomslaget
Bo Diddley – vokal, gitar
Jerome Green – vokal på «Say Man, Back Again», maracas, korvokal
Peggy Jones – gitar, korvokal
Willie Dixon – bass
Clifton James – trommer
Frank Kirkland – trommer
Jody Williams – gitar
Lafayette Leake – piano
Lester Davenport – munnspel på «Spanish Guitar»

Salslister
«Say Man, Back Again» nådde 23. plassen på R&B Singles-lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Have Guitar Will Travel (Bo Diddley album)» frå ,  den 10. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bo Diddley-album
Musikkalbum frå 1960
Checker Records-album
Engelskspråklege album
Album produserte av Bo Diddley
Chess Records-album
Album produserte av Phil Chess
Album produserte av Leonard Chess
Gunhild Berge Stang

Gunhild Berge Stang () er ein norsk lokalpolitikar for Venstre. Ho blei vald til ordførar i Fjaler kommune i 2015 og tok over etter Arve Helle frå Arbeidarpartiet.
Stang er vararepresentant til Stortinget for Sogn og Fjordane i perioden 2013–2017.

Kjelder 

Ordførarar i Fjaler
Venstreordførarar i Sogn og Fjordane
Vararepresentantar til Stortinget
Harald Offerdal

Harald Norvald Offerdal () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Etter kommunevalet 2011 blei han vald til ordførar i Balestrand kommune og tok over etter Einar Målsnes frå Høgre.

Offerdal vart attvald som ordførar for perioden 2015–2019.

Kjelder 

Ordførarar i Balestrand
Ap-ordførarar i Sogn og Fjordane
Audun Åge Røys

Audun Åge Røys () er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Etter kommunevalet 2015 blei han vald til ordførar i Bremanger kommune og tok over etter Karl Vidar Førde frå Senterpartiet.

Kjelder 

Ordførarar i Bremanger
Høgreordførarar i Sogn og Fjordane
Alfred Bjørlo

Alfred Jens Bjørlo () er ein norsk politikar for Venstre. Etter kommunevalet 2011 blei han vald til ordførar i Eid kommune og tok over etter Sonja Edvardsen frå Arbeidarpartiet.

Han vart attvald som ordførar for perioden 2015-2019.

Bjørlo var politisk rådgjevar i Nærings- og handelsdepartementet i Regjeringa Bondevik I frå 1. januar 1999 til 17. mars 2000 og politisk rådgjevar i Samferdsledepartementet i Regjeringa Bondevik II frå 22. oktober 2001 til 29. november 2004.

Han har sidan 2021 representert Sogn og Fjordane og Venstre på Stortinget.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Ordførarar i Eid
Ordførarar i Stad
Venstreordførarar i Sogn og Fjordane
Politiske rådgjevarar i Regjeringa Bondevik I
Politiske rådgjevarar i Regjeringa Bondevik II
Politiske rådgjevarar frå Venstre
Folk frå Eid