alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Curtis Peaks

Curtis Peaks er eit fjell oppom enden av ryggen som strekkjer seg aust frå Mount Hall i Lillie Range i Dronning Maudfjella. Dei vart oppdaga og fotografert av den amerikanske gruppa som kryssa Rossbarrieren (1957–58) leia av A.P. Crary, og kalla opp etter kapteinløytnant Roy E. Curtis i U.S. Navy som var ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Curtis Peaks» frå ,  den 4. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Cyril

Mount Cyril er eit isdekt fjell, 1190 moh, som ligg 2 nautiske mil sør for Celebration Pass i Commonwealth Range. Det vart oppdaga og namngjeve av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, under Shackleton, og kalla opp etter Cyril Longhurst, sekretær for Discovery-ekspedisjonen, som var forlovar i bryllaupet til Shackleton.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Statistikk for Eurovision Song Contest

Statistikk for Eurovision Song Contest gjev oversyn over ulike statistikkar for Eurovision Song Contest.

Finalane

1956-2012
Forklaring
 /57 = Tal gonger landet har delteke (berre eit av bidraga frå kvart land i 1956 er teken med. resultata frå semifinalane er ikkje teken med)
 VL = Nest sisteplass
 L = Sisteplass
 HP = Høgaste plassering
 /10 = Tal gonger landet har enda mellom dei ti beste

2004-2012
Denne tabellen gjev oversyn over kor mange gonger kvart land har delteke i finalen sidan innføringa av semifinalen i 2004. Ikkje alle landa har kvalifisert seg gjennom semifinalen av di nokon har vore direktekvalifisert til finalen, mellom anna vertslandet og dei fem store; Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania og Tyskland. Fram til og med 2007 var og dei ti landa med høgast plassering i finalen året før òg direktekvalifisert til finalen.

Yngste deltakarar
 9 år: Lea Bundgaard (1985, del av Hot Eyes)
 11 år: Nathalie Pâque (1989)
 12 år: Gili Natanael (1989, del av Galit & Gili)
 12 år: Jean-Jacques (1969)
 13 år: Sandra Kim (1986, vinnar)
 14 år: Vicky Leandros (1967)

Eldste deltakarar
 95 år: Emil Ramsauer (2013, del av Takasa)
 76 år: Engelbert Humperdinck (2012)
 75 år: 75 Cents (2008, med Kraljevi Ulice)
 56 til 76 år: Buranovskije Babusjki (2012)
 55 år, 11 månader og 25 dagar: Lale Andersen (1961)
 53 år, 5 månader og 11 dagar: Jean-Claude Pascal (1981)

Vinnarar
 Menn: 8
 Damer: 35
 Grupper/duoar: 17

Vinnarar etter startnummer
 6 sigrer: Det siste startnummeret og startnummer 17
 5 sigrer: Startnummer 8 og 14
 4 sigrer: Startnummer 3, 9 og 20
 3 sigrer: Startnummer 1, 11, 13 og 18
 2 sigrer: Startnummer 24
 1 siger: Startnummer 19
 Ingen sigrer: Startnummer 2, 16, 21, 25 og 26

Bidrag med poeng frå alle land
Bidrag som sidan 1975 har fått poeng frå alle landa som deltok same året.

Språk

Vinnarar
 26 på engelsk
 15 på fransk
 3 på nederlandsk og hebraisk
 2 på tysk, norsk, italiensk, spansk og svensk
 1 på dansk, serbokroatisk, serbisk og ukrainsk

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Statistieken van het Eurovisiesongfestival» frå ,  den 4. april 2013.  
 

Eurovision Song Contest
Eggkakking

Eggkakking eller -knakking er ein tevlingsleik med egg som kan utførast av to eller fleire deltakarar. Leiken går som regel ut på at ein kakkar hardkokte egg mot kvarandre. Den som får egget sitt knust, har tapt omgangen. Etterpå kan ein eta egga. Eggkakking er del av påskefeiringa i mange land. I Kina er han tradisjon under qingming. I Assam driv ein med eggkakking under magh-bihu.

Historie
Ein har drive med eggkakking i Europa i fleire hundreår. Skikken ser ut til å ha vore viktig i Zagreb på 1300-talet, og er nemnd i Polen på 1400-talet.

Eggknakking er ein gammal tradisjon sør i Sverige. På Österlen er det kjend som äggapickning. I dag blir det ofte skipa eggknakkingtevlingar på skular fleire stader i landet.

I kinesisk tradisjon er eggkakking ein lykkebringande tradisjon i samband med vårhøgtida qingming.

I assamesisk tradisjon er eggkakking ein del av innhaustingstida magh-bihu, som fell i januar.

Reglar
Leiken går ut på at ein kakkar toppen av sitt egg mot det til motstandaren. Den som klarar halda egget sitt heilt lengst, vinn tevlinga. 

Ofte bruker ein farga eller måla egg. Dei pleier vera hardkokte for å unngå eggesøl under tevlinga. Stundom kan ein tøysa ved å bruka eit blautkokt egg. Det finst også døme på at deltakarar har juksa ved å bruka egg fylte med gips, sement eller laga av marmor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Äggpickning» frå ,  den 4. april 2013.  
 

Påske
Leikar
Egg i kulturen
Aksumriket

Aksumriket (ge'ez አክሱም) var eit rike nord i Aust-Afrika som hadde ei stordomstid på 200-500-talet. Det låg nord i dagens Etiopia, der ein finn den gamle hovudstaden Aksum.  Aksum var eit viktig handelsrike med kontroll over store delar av Raudehavet. Det sende handelsfolk så langt nord som til Alexandria, og hadde handelssamband både med Romarriket og med oldtidsrika i India. Herskarane i Aksum tilrettela handelen ved å prega sine eigne myntar. Riket brukte namnet «Etiopia» så tidleg som på 300-talet.

Historie

Aksumriket voks medan kongeriket Kusj var i tilbakegang. Det fekk også politisk innflyting over fleire riker på Den arabiske halvøya, og  erobra Himjarriket, eit sørarabisk kongedøme i dagens Jemen. 

Ifølgje lokal tru er den jødiske Paktarken no i Aksum. Kebra Nagast fortel korleis arken kom til Etiopia i følgjet til Menelik I, sonen til dronninga av Saba og kong Salomo.

Aksum er nemnd i den greske oldtidsteksten Periplus Maris Erythraei frå det første hundreåret som ein viktig handelsstad for elfenbein. Ifølgje denne teksten var den dåverande herskaren av Aksum Zoskales, som også kontrollerte to hamner mot Raudehavet: Adulis (nær Massawa) og Avalites (Assab), no i Eritrea. Det blir også sagt at Zoskales var kjend med gresk litteratur.
Profeten Mani på 200-talet kalla det eitt av fire store statsmakter i hans tid, saman med Persia, Roma og Kina. 

Landet hadde nære band til Austromariket. Under Ezana blei Aksum det første betydelege riket som konverterte til kristendommen i 333.

På 600-talet søkte muslimar som opphavleg var samla i Mekka tilflukt i Aksum for å unngå forfølgingar frå Qureisjstammen (stammen til profeten Muhammed). I muslimsk historie er dette kjend som første hijra. 

Aksum tapte gradvis posisjon i løpet av 500-talet, då Persarriket invaderte Sør-Arabia og gjorde slutt på herredømet deira der. I løpet av 600- og 700-talet overtok arabarar kontrollen over handel med Middelhavet. Etter Aksum voks det fram eit nytt rike i Etiopia, Abyssinia.

Kulturell innverknad
Aksumriket utvikla eit eige skriftspråk, fidel, for språket sitt ge'ez. Skrifta blir framleis brukt til å skriva moderne etiopiske språk.

Kjelder 

Aksum (2011), Encyclopædia Britannica, Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica.

Bakgrunnsstoff

Tidlegare land i Afrika
Etiopisk historie
Musique Non-Stop

«Musique Non-Stop» er ein song av den tyske electronica-gruppa Kraftwerk frå albumet deira Electric Café som kom ut i 1986. Han vart gjeven ut som ein remix på albumet deira The Mix i 1991 og som singel i 1986. Singelen nådde toppen av Dance-lista i USA, ein 82. plass på UK Singles Chart og 13. plass i heimlandet Tyskland. 

Songen vert ofte framført som den siste songen på konsertane til Kraftwerk. Tidleg i 1990-åra vart ein heilt annan versjon av «Musique Non-Stop» – seinare og meir melodisk - mykje nytta som ein jingle på MTV Europe. Tidlegare hadde MTV Europe nytta element frå den originale songen og videoen i tittelgrafikken for MTV's Greatest Hits.

Komposisjon

Teksten på Musique Non Stop består av tittelen sungen om att og om att av ei generisk mannleg og ei generisk kvinneleg stemme på engelsk og ei mannleg datastemme på fransk. 

Etter at Florian Schneider slutta i bandet i 2008 er songen endra for å tilpassast videoteknikar Stefan Pfaffe under framføringane. Songen er i hovudsak den same, men er kortare og soloen som Schneider spelte, vert spelt av andre bandmedlemmar. 

«The Mix»-versjonen inneheld element frå songane «Boing Boom Tschak» og «Techno Pop» frå Electric Café. Dette vart òg gjort med singelversjonen av Musique Non Stop og i musikkvideoen.

Musikkvideoen
Videoen for «Musique Non-Stop» består av bandet som dataanimerte figurar. Han vart laga alt i 1983 og låg ubrukt i tre år før songen var ferdig og singelen kom ut. Animasjonen, som var komplisert på den tida, vart skapt av Rebecca Allen, som nytta for den tida toppmoderne programvare for andletsanimasjon utvikla av Institute of Technology i New York.

Innhald

UK 7"-singel
 Musique Non-Stop [7" Mix] - 4:08
 Musique Non-Stop - 3:45

12" single
 Musique Non-Stop [12" Mix] - 6:15
 Musique Non-Stop [7" Mix] - 4:08

Lister

Kjelder

Singlar frå 1986
Songar frå 1986
Kraftwerk-songar
The Telephone Call

«The Telephone Call» (tysk: «Der Telefon-Anruf») er ein song frå 1986 av den tyske electronica-gruppa Kraftwerk frå albumet deira Electric Café. «The Telephone Call» vart gjeven ut som singel i 1987 og gjekk til tops på Dance-lista i USA i to veker. I Storbritannia nådde singelen 89. plass. Songen var den einaste av Kraftwerk med Karl Bartos på vokal.

Versjonane av songen på singelen vart miksa av François Kevorkian.

I 2009 vart Electric Café gjeve ut i nymastra utgåve utan 12"-versjonen, men med 7"-versjonen i staden.

Innhald

Tysk 7"-singel
 Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:49
 The Telephone Call (Remix) - 3:49

Tysk 12"-singel
 Der Telefon-Anruf (Remix) - 8:16	
 House Phone - 4:54
 The Telephone Call (Remix) - 3:49

UK 7"-singel
 The Telephone Call (Remix) - 3:49
 Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:49

UK 12"-singel
 The Telephone Call (Remix) - 8:16
 House Phone - 4:55
 Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:55

Musikkvideo

I musikkvideoen til songen kan eins jå kvar av bandmedlemmane som svarer ein telefon. Ein kan ikkje sjå nokon av bandet synge, utanom ein silhuett der er uklårt kven er.

Lister

Kjelder

"Joel Whitburn's, Hot Dance/Disco: 1974–2003», 2004

Songar frå 1986
Singlar frå 1987
Kraftwerk-songar
Songar om telefonsamtalar
The Mix

The Mix er eit remixalbum av Kraftwerk frå 1991. Det inneheld nyinnspelte versjonar av eit utval av songane deira som opphavleg vart gjevne ut på albuma frå Autobahn til Electric Café. Hütter sa i intervju at han rekna The Mix som eit slags konsertalbum, sidan det fanga resultat av stadige digitale improvisasjonar frå bandet i studioet deira Kling Klang. Bandet tok til scenen igjen i 1990, etter ein ni år lang pause frå turnélivet. Dei fleste av songane i setlista deira hadde vorte kraftig omarrangert og likna songane på dette albumet. 

Bandet har forklart at dei ikkje ønskte å gje ut eit vanleg samlealbum. Samstundes var dei i ferd med å byggje om studioet sitt frå analogt til ditigtalt, der dei lagra dei originale lydbanda på datamaskinar. Sidan bandet ikkje hadde spelt inn nye songar før dei skulle ut på turné, så ønskte ikkje Ralf Hütter at Kraftwerk skulle høyrast utdatert ut. 

Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut. Mange var skuffa over at dei ikkje hadde skrive nye songar, og produksjonen av dei nyinnspelte songane var heller ikkje særleg nyskapande, noko Kraftwerk tidlegare hadde vore kjend for. The Mix vart skapt fullstendig digitalt, men på ei tid då teknologien for dette enno ikkje var heilt ferdigutvikla, så lyttarane fann mange av songane noko sterile samanlikna med dei analoge elektroniske instrumenta dei nytta på dei tidlegare versjonane. 

Ei nymastra utgåve av albumet kom ut på EMI Records, Mute Records og Astralwerks Records hausten 2009.

Innhald

Engelsk utgåve

 «Homecomputer» inneheld òg element frå «It's More Fun to Compute»
 «Musique Non Stop» inneheld òg element frå «Boing Boom Tschak»

Tysk utgåve

Medverkande
 Ralf Hütter – stemme, vocoder, synclavier
 Florian Schneider – vocoder, talesynthesizer
 Fritz Hilpert – miksing

Kjelder

Kraftwerk-album
Musikkalbum frå 1991
EMI Records-album
Elektra Records-album
Tyskspråklege album
Tour de France Soundtracks

Tour de France Soundtracks er det tiande studioalbumet til den tyske electronica-gruppa Kraftwerk. Det kom ut i august 2003. Albumet vart gjeve ut att i oktober 2009 som Tour de France. Albumet vart spet inn for å feire 100-årsjubileet til det første Tour de France-rittet, men vart ikkje gjeve ut tidsnok til rittet det året. Det inneheld singelen deira frå 1983 med same namn, og plateomslaget er nesten identisk omslaget til singelen. Utgjevinga skapte høg forventning, sidan det var 17 år sidan det førre studioalbumet med nye songar frå bandet etter Electric Café i 1986. 

Albumet hadde ikkje ein eigen tysk- og engelskspråkleg versjon, slik dei hadde gjort før, men hadde berre ein versjon med ei blanding av fransk-tysk og engelsk. Tekstane vart skrivne av Ralf Hütter og Maxime Schmitt. 

Albumet vart spelt inn i Kling Klang studio, som dei eig sjølv, og som ligg i Düsseldorf i Tyskland. Hütter og Schneider arbeidde med Fritz Hilpert og Henning Schmitz. Dette firemannsbandet la så ut på ein omfattande turne i 2004. På denne turneen spelte dei musikken frå fire datamaskiner. I 2005 gav Kraftwerk ut Minimum-Maximum, som var ei separat utgjeving av audio og video frå songane frå turneen.

Innhald

Medverkande
 Ralf Hütter – vokal, synthesizerprogram, sequencing
 Florian Schneider – vokal, synthesizerprogram, sequencing
 Fritz Hilpert – synthesizerprogram, elektronisk perkusjon, lydteknikar
 Henning Schmitz – synthesizerprogram, elektronisk perkusjon

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Tour de France Soundtracks reklame for albumet frå Astralwerks US

Musikkalbum frå 2003
Astralwerks-album
Konseptalbum
Electronica-album
EMI Records-album
Tyskspråklege album
Kraftwerk-album
Songen Tour de France

«Tour de France» er ein song av Kraftwerk. Han vart først gjeve ut som singel i juni 1983 og nådde då 22. plassen på den britiske singellista. Han er kjend for bruken av sampla stemmer og mekaniske lydar frå syklar nytta som rytme. Musikken er skriven av Ralf Hütter, Florian Schneider og Karl Bartos med tekst av Ralf Hütter og Maxime Schmitt, ein franskmann som kjende bandet. Melodien verkar å nytte ein del av opninga til Paul Hindemith sin Sonate for Fløyte og Piano (“Heiter Bewegt”). 

For Kraftwerk var «Tour De France» eit steg til sides for den teknologiske tonen på dei to førre albuma, Die Mensch-Maschine og Computer World. I staden var songen ei hyllest til sykling, som bandet var særs interessert i. Både Ralf Hütter og Fritz Hilpert frå den noverande besetninga av bandet har delteke i sykkelritt. 

Songen skulle opphavleg gjevast ut på albumet Techno Pop, eit album det ikkje vart noko av. Singelen vart gjeven ut på 7" og 12" vinyl, og det er gjeve ut mange miksar av songen. 

Songen vart nytta i filmen Breakin' frå 1984. 

Ein nyinnspelt versjon av songen vart gjeve ut i 2003 for albumet Tour de France Soundtracks.

Innhald

Lister

Kjelder

Kraftwerk-songar
Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Synthpop-songar
Songar skrivne av Karl Bartos
Songar skrivne av Florian Schneider
Songar skrivne av Ralf Hütter
Songar om syklar
Yijing

Yijing ('Forvandlingsboka', også kjend som I Ching) eller Zhouyi ('Løyndomsboka') er ein av dei eldste klassiske kinesiske tekstane.  Nøyaktig alder på verket er ukjend, men tradisjonen plasserer byrjinga til boka på 2000- eller 1000-talet f.Kr.   Det eldste manuskriptet som er funne er eit ufullstendig verk frå Krigande statar-tida (475–221 f.Kr.)

Yijing er bygd opp som ei spådomsbok kring 64 heksagram med ulikt mønster. Etter kvart heksagram kjem ein kort tekst. Boka kunne brukast ved at ein ved hjelp av ulike framgangsmåtar valde eit heksagram og teksten som høyrde til. Dette kryptiske svaret måtte tolkast av ein ekspert.

I tillegg til den opphavlege teksten finst også dei såkalla «ti vengene», filosofiske og  moralske kommentarar tilskrivne Konfutse, men truleg sett saman på 200–100-talet f.Kr. Desse kommentarane har lagt grunnen for seinare forståing av Yijing, men legg djupare filosofiske og moralske tankar i teksten enn det han truleg var meint å ha.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Ching» frå ,  den 4. april 2013.

Bakgrunnsstoff

Kinesisk folketru
Kinesisk litteratur
Spådom
Taoisme
Konfutsianisme
Minimum-Maximum

Minimum-Maximum er det første offisielle konsertalbumet av Kraftwerk, gjeve ut i juni 2005, nesten 35 år etter gruppa heldt den første konserten sin. Det består av to CD-plater og inneheld songar frå verdsturneen deira i 2004 med konsertar i Warszawa, Moskva, Berlin, London, Budapest, Tallinn, Riga, Tokyo og San Francisco.

Som mange av studioalbuma deira, vart Minimum-Maximum gjeve ut i to språkversjonar: tysk og engelsk. Men av dei 23 songane på albumet var det berre innspelingane av «The Model», «Radioactivity», «Trans-Europe Express»/«Metal on Metal», «Computer World», «Pocket Calculator» og «The Robots» som finst i forskjellige versjonar. Albumtittelen, som er ein del av teksten til «Elektro Kardiogramm» (som berre finst på den engelskspråklege versjonen), er den same for både den tyske og engelske versjonen. 

Albumet vart òg gjeve ut som ein dobbel DVD med kringlyd i desember 2005. 

Songen «Planet of Visions», er ein omarbeidd versjon av songen «Expo 2000», basert på ein miks frå 2001 av Underground Resistance.

Minimum-Maximum vart nominert til ein Grammy-pris for beste electronica/dance-album i 2006.

Innhald

Engelsk versjon

Disk ein

Disk to

Tysk versjon

Side ein

Side to

Medverkande
 Ralf Hütter – vokal, synthesizerar, 
 Florian Schneider – vokal, synthesizerar
 Fritz Hilpert – synthesizerar, 
 Henning Schmitz – synthesizerar

Kjelder
}}

Kraftwerk-album
Konsertalbum frå 2005
Astralwerks-album
Tyskspråklege album
Düsseldorf-skulen i elektronisk musikk

Düsseldorf-skulen i elektronisk musikk, eller berre Düsseldorf-skulen, var ei utvikling i elektronisk musikk i 1970-åra, forma av Düsseldorf-baserte artistar som Kraftwerk, Cluster, Can og Neu!. Stilen er karakterisert av synthesizermelodiar og rytmiske basslinjer og markante trommer. Dei fleste verka er instrumentale og vokal vert berre nytta til ein viss grad. Omgrepet vert stundom nytta som ein motsetnad til den samtidige rørsla kalla Berlin-skulen i elektronisk musikk.

Tidleg musikk
Dei tidlege verka til Kraftwerk og Can skil seg frå den seinare, meir suksessrike perioden. Album som Kraftwerk og Kraftwerk 2 er særs eksperimentelle med harde trommer, eletrisk fiolin og manipulert, elektrisk fløyte.

Hovudperioden
Dei store albuma, som har gjort denne stilen kjend er Kraftwerk-albuma Autobahn og The Man-Machine, som har definert sjangeren. Songar som «The Robots» frå The Man-Machine i 1978 og «Home Computer» frå Computer World 1981 gjekk bort frå tidlegare retningar i elektronisk musikk.

Düsseldorf-skulen i dag
Av dei originale banda er det berre Kraftwerk som framleis er aktive.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Düsseldorf School of electronic music» frå ,  den 5. april 2013.

Bakgrunnsstoff
 Encyclopedia of Electronic Music
 Kraftwerk

Musikkmiljø
Krautrock
Elektronisk musikk
Slektskapsord i uralske språk

Språkformene i tabellen er desse:

 samisk er representert av nordsamisk (i Konrad Nielsen sin ortografi),  s = sørsamisk, 
 i mordvinsk-kolonnen er e = ersia-mordvinsk og m = moksja-mordvinsk,
 i ugrisk-kolonnen er m = mansi, k = khanti
 i samojedisk-kolonnen er n = nenetsisk og s = selkupisk

Orda er skrive med det finsk-ugriske fonetiske alfabetet. Skrivemåten er litt forenkla, av tekniske grunnar, særleg for dei ugriske og samojediske orda. I udmurtisk og komi representerer bokstaven  ı ein urunda midtre vokal,  ë representerer ein runda midtre vokal (der det finsk-ugriske fonetiske alfabetet har i og e med open boge under).

Uralske språk
Uralsk språkhistorie
Birgit Õigemeel

Birgit Sarrap () er ein estisk songar.Ho  representerte Estland i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö med bidraget «Et uus saaks alguse».

Biografi 

Birgit Õigemeel vart fyrst kjend då ho vann Eesti otsib superstaari, ein estisk variant av Idol i 2007. Dette var fyrste sesongen av Eesti otsib superstaari. Sidan då har Birgit Õigemeel gjeve ut tre album og ei lang rekkje singlar. I 2008 deltok ho i den nasjonale Eurovision-finalen med songen «365 Days» og enda på tredjeplass av ti bidrag. Vinnarsongen dette året vart den komiske «Leto Svet» av Kreisiraadio, som deltok i Eurovision Song Contest 2008 i Beograd. Under Eesti laul 2012 song ho «You're Not Alone» med gruppa Violina, men enda då på sjuaande plass. Vinnaren vart Ott Lepland med «Kuula», som representerte Estland i 2012 i Baku.

I 2013 kom ho til superfinalen i Eesti Laul med balladen «Et uus saaks alguse». Den andre superfinalisten var Grete Paia med «Päästke noored hinged», men «Et uus saaks alguse» fekk såvidt meir enn 50 % av stemmene og vart dermed Estland sitt bidrag i Malmö. Songen er skriven av Mihkel Mattisen og Silvia Soro.

Diskografi 

 Birgit Õigemeel (2008)
 Ilus aeg (2008)
 Teineteisel pool (2009)
Uus algus (2013)
 V (2018)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Birgit Õigemeel» frå ,  den 5. april 2013.  
 Engelsk wikipedia: Estonia in the Eurovision Song Contest 2008
 Engelsk wikipedia: Estonia in the Eurovision Song Contest 2012

Fotnotar 

Estiske songarar
Estiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Fartsgrenser i Noreg

Fartsgrensene i Noreg er 80 kilometer i timen utanfor tettbygde strok og 50 km i timen i tettbygde strok. Reglane gjeld ferdsel med køyretøy på veg eller område som er ope for alminneleg trafikk med motorvogn. Særskilte fartsgrenser er vist med forbodsskilt, og går frå 10 km i timen til 110 km i timen. Før 2000 var høgeste lovlege fart 90 km i timen på norske vegar. Med skilt i Noreg som viser gatetun er det pålagt å køyre i «gangfart». Køyretøy over 3,500 kg og køyretøy med tilhengar har fartsgrense 80 km i timen også der det er vist høgare fartsgrense med skilt.

Historie
Noreg har hatt generelle fartsgrenser på heile vegnettet sidan 1912. Grensene vart gradvis justert oppover til 1965 (Samferdselsdepartementet, St meld 72, 1977-78). Etter 1965 er høvet til å fastsette spesielle fartsgrenser for enkelte vegtypar eller vegstrekningar gradvis utvida.

Straffereaksjonar

Bøter 
Når fartsgrensa er 60 km/t eller lavare

Når fartsgrensen er 70 km/t eller høgare

Inndraging av førarkort

Fengsel eller samfunnsstraff
Vegleiande normer for påstand om samfunnsstraff og fengsel i brev frå Riksadvokaten til alle Politimestrar og Statsadvokatar, dagsett oktober 2007:

På motorvegar (Motorveg kl A) blir førerkortet kversett først ved 41 km over lovleg fart.

Retningslinene gjeld dersom det ikkje er spesielle formildande eller skjerpande
omstende. Andre og strengare avgjersler kan skje, jfr Høyesterettsdommar i tilsvarande saker.

Kjelder

Vegtransport
Samferdsle i Noreg
Margaret Berger

Margaret Berger () er ei norsk songarinne frå Hitra. Ho representerer Noreg i Eurovision Song Contest 2013 med elektronikalåta «I Feed You My Love».

I 2004 vart Margaret Berger kjend då ho kom på andreplass i andre sesong av Idol. Vinnaren det året vart Kjartan Salvesen, men Berger gav same året ut si fyrste plate, Chameleon. Songen «Lifetime Guarantee» frå albumet vann i Spellemannprisen 2004 i klassa for beste musikkvideo. Oppfylgjaralbumet hennar kom ut i 2006 med tittelen Pretty Scary, Silver Fairy.  

Bidraget hennar til Melodi Grand Prix 2013 vart skrive av svenske Karin Park og duoen MachoPsycho (Noreg/Sverige).  Under finalen vann ho ein klår siger med 102 032 røyster. Til samanlikning fekk andreplassen, «Bombo» av Adelén, 59 414 røyster.

Eurovision

Eurovision Song Contest 2015
Saman med Jan Thomas Holmlund, Anita Halmøy Wisløff, Marianne Jemtegård og Sverre Vedal sat Berger i den norske juryen som utgjorde 50 prosent av dei norske røystene i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike.

Kjelde  
, forfattar: Anne Marit Godal.

Fotnotar 

Norske Idol-deltakarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Hitra
Melodi Grand Prix 2013-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Eurovision Song Contest 2015-jurymedlemmar
Norske Eurovision Song Contest-jurymedlemmar