alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bookends

Bookends er det fjerde studioalbumet til Simon & Garfunkel, utgjeve 3. april 1968. Det vart produsert av Paul Simon, Roy Halee og Art Garfunkel.

Bookends var eit konseptalbum der den første sida omhandlar alderdom, medan den andre sida var unytta songar som var meint for filmmusikken til The Graduate, ein film av Mike Nichols frå 1967.

Bookends gjekk heilt til topps i USA og Storbritannia. Fire singlar frå albumet gjekk inn på listene, «A Hazy Shade of Winter», «At the Zoo», «Fakin' It» og «Mrs. Robinson», der sistnemnde gjekk heilt til topps på singellista. 

I 2003 kåra VH1 Bookends til det 93. største albumet gjennom tidene. I 2003 vart albumet rangert på 233. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.

Innhald

Medverkande

Paul Simon – vokal, gitar
Art Garfunkel – vokal, lydbad
Andre medverkande
Hal Blaine – trommer, perkusjon
Joe Osborn – bassgitar
Larry Knechtel – piano, klaverinstrument, bassgitar å «Mrs Robinson»
John Simon – synthesizer på «Save The Life Of My Child»

Produksjon
Simon & Garfunkel – produsentar (spor: 1, 3, 5–7, 10, 12)
Roy Halee – produsent (spor: 1, 3, 5–7 & 10), lydteknikar
John Simon – produksjonsassistent på «Save The Life Of My Child», «Overs», «Fakin' It» & "Punky's Dilemma
Bob Johnston – produksjonsassistent på «A Hazy Shade of Winter» & «At the Zoo»
Robert Honablue – lydteknikar
Jimmie Haskell – arrangør
Richard Avedon – fotografi

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bookends» frå ,  den 4. november 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 

Musikkalbum frå 1968
Simon & Garfunkel-album
Columbia Records-album
Konseptalbum
Album produserte av Roy Halee
Album produserte av Paul Simon
Album produserte av Art Garfunkel
 234
Austgulen

Austgulen er ei grend i Gulen kommune i Vestland. Ho ligg inst i Austgulfjorden, om lag 13 kilometer i luftline aust for kommunesenteret Eivindvik. Busetnad og jordbruksområde ligg på begge sider av Austgulelva mellom fjorden og Austgulvatnet. Fv3 frå Takle går gjennom Austgulen og fortsett vestover langs sørsida av fjorden.

Kjelder 

Bygder i Gulen
America av Simon & Garfunkel

«America» er ein song skriven av Paul Simon og spelt inn av Simon & Garfunkel for albumet Bookends i 1968. 

Songen vart gjeven ut som singel i 1972, samstundes med albumet Simon and Garfunkel's Greatest Hits, og nådde 97. plass på den amerikanske singellista. B-sida på singelen, «For Emily, Whenever I May Find Her», gjorde det uventa mykje betre og nådde 53. plass. 

I songen vert byane Saginaw og Pittsburgh; New Jersey Turnpike; ein Greyhound-buss; og Mrs. Wagner's Pies nemnd. Songen omhandlar ei fysisk og metaforisk reise for to kompanjongar som leiter et den verkelge meininga i Amerika. På eit metaforisk nivå vert håpløysa til ein kjæraste snudd om til angst og kanskje sorg. Bokstavleg talt skildrar songen ei reise austover gjennom Amerika, som endar opp i New York City.

Andre versjonar

Songen vart omarrangert av progrockbandet Yes i 1971. Yes la til element som var typisk for progrock, som taktendringar og lange instrumentale parti. Den komplette versjonen varte over 10 minutt og finst på albumet The New Age of Atlantic og seinare samlealbumet Yesterdays i 1975, samt på nyutgjevinga av Fragile i 2003. Ei forkorta utgåve vart gjeven ut på singel og nådde 46. plass på listene. 

David Bowie framførte ei enkel utgåve av songen under The Concert for New York City, som vart halde etter terroråtaka 11. september 2001. Bowie framførte songen sitjande med ein mikrofon og ein Suzuki Omnichord. 

Josh Groban song songen på konsertalbumet Live at The Greek.

Salslister

Vekeslister

Medverkande

Simon & Garfunkel
 Paul Simon – solovokal, akustisk gitar, produsent
 Art Garfunkel – harmonivokal, produsent
Andre medverkande
 Hal Blaine – trommer, perkusjon
 Larry Knechtel – Hammondorgel
 Joe Osborn – bass
 Ikkje oppført – sopransaksofon eller klarinett

Produksjon
 Roy Halee – produsent, lydteknikar
 Bob Johnston – produksjonsassistent
 Robert Honablue – lydteknikar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «America (Simon & Garfunkel song)» frå ,  den 4. november 2010.  
 

Simon & Garfunkel-songar
Songar frå 1968
Songar om USA
Songar skrivne av Paul Simon
Songar produserte av Roy Halee
Songar produserte av Paul Simon
Songar produserte av Art Garfunkel
Columbia Records-singlar
Singlar frå 1972
Yes-songar
David Bowie-songar
Josh Groban-songar
America-songar
First Aid Kit-songar
Fakin' It

«Fakin' It» er ein song av Simon & Garfunkel som vart gjeven ut som singel i 1967. B-sida var «You Don't Know Where Your Interest Lies», ein song som ikkje vart gjeven ut på plate før CD-boksen Old Friends i 1997. 

Songen er tre minuttar og 14 sekundar lange. Sidan radiostasjonar på den tida ofte ikkje spelte songar som var lengre enn tre minuttar, fekk Paul Simon skrive 2:74 på plateomslaget. 

Singelen nådde 23. plass på lista i USA. Seinare vart songen gjeven ut på albumet Bookends (1968).

Salslister

Vekeslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fakin' It (song)» frå ,  den 4. november 2010.

Bakgrunnsstoff

Simon & Garfunkel-songar
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Paul Simon
Songar produserte av John Simon
Songar produserte av Paul Simon
Songar produserte av Art Garfunkel
Columbia Records-singlar
Songar frå 1967
Austgulelva

Austgulelva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho kjem frå Galteskardet sørvest for Taklevatnet og renn mot vest til Austgulvatnet. Derfrå renn ho i sørvestleg, seinare vestleg, retning til ho munnar ut i Austgulfjorden ved Austgulen. Mellom Austgulvatnet og fjorden ligg det busetnad og jordbruksområde på begge sider av elva. Fv3 går langs heile vassdraget. Elva er  lang, og har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Fiske 
I likskap med mange andre vassdrag i området vart fiskebestandane i Austgulelva negativt påverka av sur nedbør på siste halvdelen av 1900-talet. Elva har gode gytetilhøve for sjøørret, men bestanden vart i løpet av 1980-talet redusert, og vart i 1990 rekna som «tynn». For å bøte på skadane vart det i 1992-94 gjennomført bekkekalking med skjellsand ved Austgulvatnet. Prøvefiske i 1996 viste ei viss betring i tilhøva, og det vart funne fisk frå dei yngste årsklassene. I 1998 hadde Austgulvatnet ein svært tett bestand av aure, med god rekruttering og høg tettleik av ynglar ved innløpet.

Kjelder 

Elvar i Gulen
At the Zoo

«At the Zoo» er ein song av Simon & Garfunkel, som dei gav ut som singel i 1967. 

Songen er ein av Paul Simon sine mange hyllester til heimbyen New York City. Han fortel om ein tur til Central Park Zoo, kanskje påverka av dop. I dyrehagen gjev han dyra forskjellige menneskelege eigenskapar, som gjev eit kynisk syn på menneska. Songen vart nytta i reklamar for Bronx Zoo og San Francisco Zoo seint i 1970-åra. 

Singelen nådde 16. plass på den amerikanske singellista og var seinare gjeven ut på albumet Bookends i 1968.

Salslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «At the Zoo» frå ,  den 4. november 2010.  
 

Simon & Garfunkel-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Paul Simon
Songar produserte av Bob Johnston
Songar produserte av Paul Simon
Songar produserte av Art Garfunkel
Columbia Records-singlar
Songar om dyr
Huldra

Huldra er eit vette i norsk folketru. I segnene finn vi ofte huldra som ei ven jente med kurompe. Huldrefolket lever i folketrua i berg og under bakken. Det heiter seg at huldra kan lokke mannfolk til seg, og i nokre segner giftar huldra seg inn i menneskeslekter. Huldrefolk kan og stele barn og byte dei ut med sine eigne. Desse huldrebarna er i folketrua kalla for bytingar. I segnene spelar huldrefolket ei mangslungen rolle. Dei kan vere både til ulukke og til lukke for menneska.

Sjå og
 Huldreslått
 Tusse

Bakgrunnsstoff
Huldresegn frå Nordland
Huldresegn frå Nordland: Jenta som fekk huldreku

overnaturlege vesen
norsk folketru
A Hazy Shade of Winter

«A Hazy Shade of Winter» er ein song skriven av Paul Simon og spelt inn av Simon & Garfunkel i 1966 for albumet Bookends i 1968. Singelen nådde 13. plass på den amerikanske singellista. 

Teksten omhandlar dei forskjellige årstidene, men fokuserer (som tittelen tyder på) mest på den dystre vinteren.

Salslister

Vekeslister

The Bangles-utgåva

I 1987 spelte The Bangles inn songen for filmmusikken til Less Than Zero. Denne versjonen var heilt annleis originalutgåva, og ein langt meir rocka song. Versjonen var produsert av Rick Rubin. 

Heile bandet song solovokal, bortsett frå eit kort soloparti av Susanna Hoffs mot slutten av songen. Singelen vart ein stor hit og nådde andreplassen i USA og 11. plass i Storbritannia. Songen kom ikkje ut på nokre av albuma deira, men kom seinare med på samleplater.

Salslister
Vekeslister

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Snuff, Sodom, Bodyjar, Les Fradkin, She Wants Revenge, Gerard Way ft. Ray Toro og Susan Werner.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «A Hazy Shade of Winter» frå ,  den 4. november 2010.  
 
'

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Singlar frå 1987
Simon & Garfunkel-songar
The Bangles-songar
Songar skrivne av Paul Simon
Songar produserte av Rick Rubin
Songar produserte av Bob Johnston
Songar produserte av Paul Simon
Songar produserte av Art Garfunkel
Columbia Records-singlar
Def Jam Recordings-singlar
Hugo Montenegro-songar
Eikedalselva i Gulen

Eikedalselva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho er 0,5 km lang, og renn vestover frå Brossvikvatnet (33,5 moh) til munningen i Dingevatnet (26 moh). Frå Dingevatnet renn Dingjaelva vidare til munningen i Dingevågen. Eikedalselva har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Elva er ein del av Dingjavassdraget, som blei verna mot kraftutbygging gjennom Verneplan IV for vassdrag.

Kjelder 

Elvar i Gulen
Eivindvik Fjordhotell

Eivindvik Fjordhotell ligg i Eivindvik i Gulen kommune i Vestland fylke.

Om hotellet 
Hotellet er i Eivindvik sentrum ikkje langt frå butikken, banken og båthamna. Næraste nabo er lensmannen. Det har 22 rom, 2 møterom og restaurant. 
Hotellet har hatt fleire eigarar. Sidan august 2006 er det drive av Laila Indrebø og Gustav-Erik Blaalid.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til hotellet

Hotell i Vestland
Byggverk i Gulen
Næringsliv i Gulen
Samferdsle i Gulen
Skipingar i 1979
Sollibotn

Sollibotn ligg utanfor Eivindvik i Gulen kommune i Vestland.

Båtruter 
Sollibotn har kai og er stoppestad for båtruter ut til øyene, til Dingja, innover Sognefjorden til mellom anna Balestrand, Leikanger og Sogndal, og nordover til Florø og Selje. Ruta Sløvåg-Furenes-Eivindvik har også endestopp i Sollibotn.

Nordsjøløypa 
Staden er òg eit av endepunkta for Nordsjøløypa som går mellom Flolid og Solllibotn.

Her finst også ei hyttegrend.

Veg Sollibotn–Dingja 
I 2007 fekk staden veg vidare til Dingja. Denne held fram vidare innover fjorden til Oppedal i tillegg til vegen via Eivindvik over Rutledalen. Fylkeskommunen løyvde 12 millionar og Gulen kommune 8 millionar. BKK hadde i 2001 ytt eit lån på 3.2 millionar. Resten av pengane vart samla inn mellom grunneigarar og andre lokalt.

11. mai 2007 fekk fylkesordførar Nils R. Sandal og ordførar Trude Brosvik saman med Leif Nyhammer æra av å opne fylkesvegen Sollibotn-Dingja.

Ulukke 
Ei større ulukke, Sea Cat-ulukka hende 4. november 1991, då katamaranen «Sea Cat» frå Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane grunnstøytte ved Mjømna i Gulen. Båten hadde då like før reist frå Sollibotn og var på veg til Bergen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Ruteinformasjon
 Rutetider på Fjord1.no 
 Nordsjøløypa pdf
 Sollibotn Hyttegrend

Busetnader i Gulen
Brossvikvatnet

Brossvikvatnet er ein innsjø som ligg i Gulen kommune i Vestland. Han er ein del av Dingjavassdraget og har utløp mot vest gjennom Eikedalselva som munnar ut i Dingevatnet. Brossvikvatnet ligg på 33,5 moh. Det har eit areal på 1,19 km², og største djup er 97 meter.

Kjelder 

Innsjøar i Gulen
Anders Korsvold

Anders Olsson Korsvold () var ein norsk byggmeister og gardbrukar på garden Fonna i Gulen.

Korsvold  bygde Arnafjord kyrkje, Mjømna kyrkje på Mjømna i 1901, Gaupne kyrkje i Gaupne 1907 og den engelske  St. Olafs kyrkje i Balestrand. Han bygde også Fretheim hotell i Flåm i 1904, Maristuen hotell i Lærdal, Nystuen hotell på Filefjell, Hotel Mundal i Fjærland og Kviknes Hotell i Balestrand. Videre bygde han også gjestgjevarstaden på Skjerjehamn i 1891, prestegarden i Eivindvik (hus og løe) i 1905, lensmannshuset Solvang, bolighuset på Krossvoll.

Han døydde under eit opphald i Balestrand.

Referansar 

Norske byggmeistrar
Norske gardbrukarar
Folk frå Gulen
Fonna

Fonna er ei øy utanfor Eivindvik i Gulen kommune. I gamal tid hadde øya hamn. Heimstad til Kirkebyggeren i Fonna.

Ein av dei første forsøk med torskeoppdrett i Gulen var Kåre Håvåg med selskapet Fonnafisk på Fonnøya ved Eivindvik på 1980-talet.

Øyar i Gulen
Flolid

Flolid er ein tidlegare kongsgard (mest truleg frå 800-talet til år 1715), ein stad i Gulen kommune i Vestland der Gulatinget har vore halde i 400 år, i mellomalderen. Namnet på garden har vore Floli. Rett sør ligg Guløy.

Namnet 
Flolid er eit gardsnamn. Garden her har heitt Floli så langt attende som det finst skriftlege kjelder. Det vart uttalt flo´li og skrive på fleire måtar. På 1800-talet var skrivemåten Flolie og Flolid. Kva namnet tyder er uklårt, men det kan koma av flolag og av flo, eller av ei skrå li som er flat i botnen. Det er truleg ikkje brukt som namn andre stader i Noreg.

Historie 
Flolid er ein av de eldste bustadane i Gulen, og det er funne to buplassar frå steinalderen her. Den eine buplassen skal ha lege på ei slette mellom låge bergnakkar aust-søraust for husa. Den andre skal ha lege sør for gjerdet mot Undertun.
Ein skal ha funne ei rekkje gjenstandar her, mellom anna eit sverd som no er forsvunne, ei gryte av kleberstein og ei krossforma hakke med skafthòl. Det har mest truleg vore gravhaug her.

Det har vore ei kyrkje i området. Det er denne kyrkja  som er nemnd i Håkon Håkonssons saga, kapittel 333. Soga seier at kongen bygde ei kyrkje der, etter at han flytta Gulatinget til Bergen på 1200-talet. Kyrkja stod på Flolidstranda, der er Kyrkjehaugen og Kyrkjestøa. 

Flolid høyrde til Bergen kongsgård til 1715. Det er mest truleg at Håkon Håkonsson eigde jorda då han bygde ei kyrkje i 1240-50-årene.  Gulatinget låg på Guløy på Flolid gard. Namnet seier kvar tingstaden låg. Guløy er den vesle halvøya som  stikk ut frå Flolid, og der begynner Gulafjorden. Det står fire vardar; på Næverdalsfjellet, på Stevnebøfjellet, på Høyvik og på Svaberg. Desse vardane står i ein firkant med avstand 4-5 km, og inne i denne firkanten ligg Guløy. Dette  har vore som vaktvern for Gulatinget.

Gulatingsstemne og tusenårsstad 

I 1935 vitja kong Haakon VII tingvollane i Gulen, og same året vart det halde eit Gulatingstemne med 4 000 deltakarar. Sidan har det vorte halde fleire slike stemne med kjende historikarar som talarar. Det var også eit stemne 3. juli 1966.

På Flolid har det sidan 1997 vorte framført eit historiespel - Håkonarspelet (Håkon Adalsteinfostre i Gulen - Håkon den gode) av Johannes Heggland. 

I 2000 vart Flolid peikt ut som Sogn og Fjordane sin tusenårsstad. Her er det reist eit monument over tingstaden laga av bilethoggaren Bård Breivik. Det består av «Tingveggen», «Tinghella» og «Eldsirkelen», og vart høgtideleg opna 27. august 2005 av stortingspresident Jørgen Kosmo, og med mellom andre statsminister Kjell Magne Bondevik til stades.

Referansar

Litteratur 
 Helle; Turid; Kulturlandskap og kulturmarkstyper i Gulen kommune, Rapport 17. Sogn og Fjordane distriktshøgskule. Avdeling for landskapsøkologi. 1991
 Kleiva, Ivar; Gulen i Gammal og ny tid, Gulen Kommune 1996

Bakgrunnsstoff 
 Norgeshistorie på flyttefot 
 Nrks Fylkesleksikon: Gulatinget
Soga om Håkon Håkonsson. Originalversjonen, skrevet av Sturlu Thordarson.
Gardshistorien, Flolid gard. Historia fylgjer garden.

Busetnader i Gulen
Historie i Gulen
Bernt Austgulen

Bernt Austgulen () var gardbrukar og postmann. Han var arbeidde i Posten i femti år og fekk Kongens fortjenstmedalje for innsatsen.

Bakgrunnsstoff 
 Ingolf Austgulen: «Bernt Austgulen» på nettstaden scandion.no

Norske gardbrukarar
Postfolk
Folk frå Gulen
Bridge over Troubled Water

Bridge over Troubled Water er det femte og siste studioalbumet til Simon & Garfunkel.  Det kom ut 26. januar 1970 på Columbia Records og nådde førsteplassen i USA, Noreg og mange stader i verda. Albumet vart miksa og gjeve ut i både stereo og kvadrofonisk lyd. Columbia Records gav ut ei 40-årsjubileumsutgåve i mars 2011, i lag med mykje ekstramateriale. Trass i mykje ros for albumet, valde duoen å gå kvar sin veg seinare i 1970. Art Garfunkel forstette filmkarrieren sin, medan Paul Simon fortsette som soloartist. Begge gav ut soloalbum dei neste åra.

Det vann Grammy-pris for «Årets album» og «Beste lydteknikar», medan tittelsporet vann prisen for «årets singel» og «årets song» under utdelinga i 1971. Det har sidan seld over 25 millionar eksemplar. Berre om lag 30-35 album har seld meir enn dette.

Albumet var særleg suksessrikt i Storbritannia der det låg i lange periodar på førsteplassen, og låg over eit år på lista. Det vart til slutt det mestseljande albumet i landet både i 1970 og 1971. I Noreg låg albumet heile 17 veker på førsteplassen, men ikkje kontinuerleg. Totalt låg albumet på VG-lista i 81 veker, meir enn eitt og eit halvt år. Berre sju album har lagt lengre på VG-lista enn dette.

I 2003 vart det rangert på 51. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene, og både tittelsporet og «The Boxer» hamna på lista over dei 500 beste songane.

Innhald

Medverkande
 Paul Simon – solovokal, akustisk gitar, perkusjon
 Art Garfunkel – solovokal, perkusjon
 Los Incas – peruvianske instrument
 Joe Osborn – bassgitar
 Larry Knechtel – piano, orgel, Fender Rhodes
 Fred Carter Jr. – akustisk gitar, elektrisk gitar
 Pete Drake – Dobro, pedalsteelgitar
 Hal Blaine – trommer, perkusjon
 Jimmie Haskell og Ernie Freeman – strykarar
 Jon Faddis, Randy Brecker, Lew Soloff & Alan Rubin – blåsarar
 Buddy Harman – perkusjon
 Bob Moore – kontrabass
 Charlie McCoy – bass munnspel
 Roy Halee – lydteknikar og med-plateprodusent

Salslister

Vekeslister

40-årsjubileumsutgåva

Årslister

Tiårslister

Singlar

Salstrofé

|-
!scope="row"| Japan (Oricon)
|
| 441 000
|-

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «en:Bridge over Troubled Water» frå ,  den 4. november 2010.  
 Biography Paul Simon og Garfunkel
 "Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water" (notes/reviews), Super Seventies RockSite!/Amazon.com, 2006, webpage: SPSimGarf.
 

Musikkalbum frå 1970
Simon & Garfunkel-album
Årets album i USA
Album produserte av Roy Halee
Columbia Records-album
Album produserte av Paul Simon
Album produserte av Art Garfunkel
Nummer-ein-album i Australia
Nummer-ein-album i Canada
Nummer-ein-album i Nederland
Nummer-ein-album i Frankrike
Nummer-ein-album i Tyskland
Nummer-ein-album i Japan
Nummer-ein-album i Spania
Nummer-ein-album i Sverige
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i USA
 051
 172
Hallvard Natvik

Hallvard Natvik (Døydde i Volda i 1989) lækjar og motstandsmann.

Etter han vart ferdig utdanna lækjar i 1933, var han privarpraktiserande lækjar på Åndalsnes og hadde fleire vikariat som distriktslækjar mellom anna i Balestrand (1936), Leikanger (1. halvår 1938) og Selje (2. halvår 1938). I 1935 hadde han ei stilling på EG asyl i Kristiansand. Han var ved Kirurgisk avdeling ved Haukeland sykehus i Bergen frå 1939 til 1940. Han var distriktslækjar i Gulen 1. juli 1940 til 30. juni 1948. Under krigen var han kontaktperson i Gulen i lag med lensmannen. Dei organiserte skyss av Milorg- og Lingefolk så dei kom seg vestover til Shetland.

Hallvard Natvik gjorde stor innsats for å byggje gamleheim i Gulen, og både han og kona hans vart æresmedlemer av Gulen Sanitetslag.  

Folk frå Gulen
Døde i 1989
Stølsheimen

Stølsheimen er eit fjellområde i Vestland fylke. Området er avgrensa i nord av Sognefjorden og i sør av Vossefjella. Vestover strekkjer området seg til Gulen kommune og Masfjorden kommune, medan det austover strekkjer seg til Vikafjellet. Stølsheimen landskapsvernområde ligg sentralt i Stølsheimen.

Området er eit populært turområde og Den Norske Turistforening har ni turisthytter i området.

Fjell i Vestland
Geografi i Masfjorden
Grima

Grima er ei øy rett nord for Byrknesøy i Gulen kommune. Mellom Grima og Byrknesøy går det ein særs smal aust-vestgåande naturleg kanal, søndre Grimesund. Langs vestsida av Grima går ein nord-sørgåande smal kanal som heiter Svartsundet.

Øyar i Gulen
Carl Fredrik Diriks

Carl Fredrik Diriks () ofte kjent under signaturen C. F. Diriks eller kallenamnet Fyrdiriks, var ein norsk teiknar, illustratør og fyrdirektør frå Larvik. 

Carl Frederik Diriks var utdanna marineoffiser og arbeidet særleg med fyr- og merkjevesenet i Noreg. Han var direktør i Fyrdirektoratet i perioden frå 1855 til 1882. Han hadde inga kunstutdanning, men utgav enkle penneteikningar og akvarellar av kvardagsliv og stader langs norskekysten. 

Carl Frederik Diriks var son av eidsvollsmann, seinare statsråd Christian Adolph Diriks (1775-1837), og i slekt med målaren Karl Edvard Diriks (1855-1930). Familien Diriks høyrde til den politiske og kulturelle eliten i Christiania på 1800-talet.

I 1865 bestemte Diriks seg for, saman med forlagsbokhandel P.F. Steensballe å gi ut nokre av penneteikningane sine. Desse vart utgitt som rene teikneseriar utan tekstblad, noko som var svært uvanleg. Den første utgåva av Skisser af Reiselivet i Norge inneheld seks teikningar og var trykt opp i rimelege kontratrykk-utføringar. Det vart heller ikkje opplyst om kven som var teiknar eller kven som var utgivar

Teikningane vart ein suksess, og med ei blanding av humor og hjartevarme vart Diriks sine teikningar klassikarar i Noreg. Steensballe og Diriks fortsette samarbeidet fram til 1882, då det siste heftet av «Allehaande» vart gitt ut. Då hadde Steensballe gitt ut meir enn 100 av Diriks sine penneteikningar. I 1945, 80 år etter førsteutgåva av «Skisser af Reiselivet i Norge» og 50 år etter at teiknaren døydde, vart 26 av teikningane utgitt på nytt.

Bibliografi 

 1865-1868: Skisser af Reiselivet i Norge (fire bind)
 1869-1892: Allehaande (åtte bind)
 1895: C. F. Diriks journal; dagbok holden ombord i Falken 1869

Ei samling av Carl Fredrik Diriks teikningar og tekster vart utgitt i boka Fyrdiriks tegner og fortæller i 1924.

 Denne artikkelen bygger på «» frå , den 4. november 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Commons
 Skisser af Reiselivet i Norge
 Nasjonalbibliotekets faksimileutgave av «Fyrdiriks tegner og forteller» (utgave fra 1969)
 Carl Frederik Diriks: «Om de forskjellige Slags Baade i Norge» i Folkevennen 1863
 Bildeeksempler fra Tegnerforbundets bibliotek
 Nasjonalbibliotekets virtuelle faksimileutgave av Diriksfamiliens utklippbøker

Fotnotar 

Norske teiknarar
Folk frå Larvik
Gul te

Gul te (kinesisk 黃茶, pinyin huángchá) viser vanlegvis til ein spesiell kinesisk te som har vore prosessert likt grøn te, men med ein saktare tørkefase, der ein lèt dampa teblad bli verande og gulne. Generelt ser teen gul-grøn ut og lukter ulikt frå både kvit og grøn te. Lukta blir ofte tatt for å vere svart te dersom teen er modna med andre urter, men likskapar i smak kan likevel bli trekt mellom gul, grøn og kvit te.

Det kan òg beskrive høg-kvalitet te servert ved det keisarlege hoff, sjølv om dette kan bli brukt om alle former for keisarleg te.

 
Kinesisk tekultur
Tear