alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Campbell bretunge

Campbell bretunge er ei forlenging utover i sjøen av Campbellbreen inn i nordlege Terra Nova Bay, på kysten av Victoria Land. Namnet vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Campbellbreen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Campbell Glacier Tongue» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Istunger i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Cheetham bretunge

Cheetham istunge er ei lita istunge på austkysten av Victoria Land mellom Lamplugh Island og Whitmer Peninsula. Han strekkjer seg austover til Rosshavet. Tunga ser ut til å delvis få istilførsel frå Davisbreen og delvis av is som kjem frå Lamplugh Island og Whitmer Peninsula. Han vart først kartlagt av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, under Ernest Shackleton, og vart namngjeven av han etter Alfred B. Cheetham, andrestyrmann på «Nimrod».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cheetham Ice Tongue» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Istunger i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Dalton bretunge

Dalton bretunge er ei stor isfjelltunge som strekkjer seg ut i sjøen frå austdelen av Moscow University-isen. Tunga vart delvis skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart kartlagt på grunnlag av observasjonar gjort av Phillip Law frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE ) sitt fly i 1958, og vitja i februar 1960 av ANARE («Magga Dan») leia av Phillip Law. Han vart då namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R.F.M. Dalton, nestkommanderande på den sistnemnde ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dalton Iceberg Tongue» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Istunger i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Demas bretunge

Demas istunge er ei kjenneleg istunge, som er kring 20 nautiske mil (40 km) lang og som strekkjer seg vestover frå Abbotisen i Peacock Sound og ut i Amundsenhavet. Han vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service på flyturar frå «Bear», februar 1940, og kalla opp etter E.J. Demas, eit medlem på Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Demas Ice Tongue» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Istunger i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Commandant Charcot bretunge

Commandant Charcot bretunge er ei brei bretunge kring 3,5 km lang og som strekkjer seg ut i sjøen frå Commandant Charcotbreen. Han vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen, 1950–52, og vart namngjeven av dei etter det franske polarskipet «Commandant Charcot».

Kjelder 

Istunger i Antarktis
Geografi i Adélie Land
Dibble bretunge

Dibble bretunge er ei stor bretunge som strekkjer seg ut i sjøen frå Dibblebreen. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jonas Dibble og mannskap på skvadronen til US Exploring Expedition under løytnant Charles Wilkes, 1838–42.

Kjelder 

Istunger i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Flatnes bretunge

Flatnes er ei istunge som strekkjer seg inn i vestlege område av Hovdevika søraust i Prydzbukta i Antarktis. Tunga får istilførsel frå lokal drenering av Ingrid Christensen Kyst og strekkjer seg 5,5 km inn i bukta. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37) og namngjeven Flatnes. Det generiske leddet «istunge» vart godkjend for denne breen på grunnlag av undersøkingane til John H. Roscoe i 1952 av området frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47).

Kjelder 

Istunger i Antarktis
Geografi i Princess Elizabeth Land
Edisto bretunge

Edisto istunge er ei istunge langs nordvestsida av Bunger Hills der han dekkjer sørvestlege delar av Edisto Channel i Highjump Archipelago. Istunga er ei forlenging utover i sjøen frå Apfelbreen i tillegg til delar av hovudstraumen til Scottbreen. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Edisto Channel.

Kjelder 

Istunger i Antarktis
Geografi i Queen Mary Land
Erebus bretunge

Erebus istunge er ei bretunge som strekkjer seg 11–12 km ut i McMurdo Sound frå kysten av Ross Island nær Cape Evans i Antarktis. Bretunga har ein tjukkleik frå 50 meter ved snuten til 300 meter ved starten, der han sit fast i berggrunnen. Medlemmar frå Discovery-ekspedisjonen leia av Robert F. Scott (1901–1904) namngav og kartla istunga.

Erebus istunge ligg kring 10 meter over havet. 

Den lange, smale Erebusbreen drenerer vestsida av Mount Erebus, ein aktiv vulkan som stig 3 794 moh. Fjellet får stadig tilførsel av ny is, sidan snøfallet på øya er større enn snøsmeltinga.

Galleri

Sjå òg
Isbrear
McMurdo Sound
Mount Erebus
Ross Island
Isbrear i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erebus Ice Tongue» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Istunger i Antarktis
Geografi på Ross Island
Flattunga

Flattunga er ei lita istunge som stikk ut i sjøen mellom Tottsukiodden og Observasjonsberget, ved vestenden av Kronprins Olav Kyst i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og namngjeven av dei.

Flattunga skil Kronprins Olav Kyst i nordaust frå Sôyakysten i sør.

Kjelder 

Istunger i Antarktis
Kronprins Olav Kyst
Geografi i Dronning Maud Land
Sôyakysten

Sôyakysten er ein kyststrekning i Dronning Maud Land i Antarktis mellom vestlege delen av Skallevikhalsen og Flattunga på Kronprins Olav Kyst. 

Det vart kalla opp etter ekspedisjonsskipet «Sôya» nytta under fire japanske antarktisekspedisjonar til Lützow-Holmkysten. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske, foreslått av Norsk polarinstitutt i 1991.

Kjelder
 Stadnamn i norske polarområde

Kystar i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Français bretunge

Français bretunge er ei brei bretunge som er kring 5,5 km lang og som strekkjer seg ut i sjøen frå Françaisbreen. Han vart kartlagt i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter «Français», ekspedisjonsskipet til Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Adélie Land
Harbord bretunge

Harbord bretunge er ei bretunge som stikk utover i sjøen frå Harbordbreen på kysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen under Shackleton i 1907–09, då han strekte seg kring 10 km ut i Rosshavet. Han vart namngjeven av Shackleton etter A.E. Harbord, andrestyrmann på «Nimrod» det siste året av ekspedisjonen.

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Helen bretunge

Helen bretunge er ei bretunge som strekkjer seg ut i sjøen frå Helenbreen på kysten av Antarktis. Han vart oppdaga i november 1912 av gruppa frå Western Base under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, og er kalla opp etter Helenbreen.

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Queen Mary Land
Kiletangen

Kiletangen er ei lita forlenging av isbremmen på austsida av Tangekilen, langs kysten av Dronning Maud Land. Han vart først kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og namngjeven av dei.

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Nordenskjold bretunge

Nordenskjöld istunge er ei brei isbre tunge som strekkjer seg austover frå Mawsonbreen og ut i Rosshavet i Antarktis.

Han vart oppdaga av «Discovery»-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter Otto Nordenskjöld. Sjølv om det er ei bretunge er det generiske leddet istunge nytta om tunga for å unngå forveksling med andre stader.

Bakgrunnsstoff
 transantarktiske fjellaDEF/05-06_pics/11-17-05/Big_Pictures/11-17-2005_2.html Bilete av Nordenskjöld istunge

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Williamson bretunge

Williamson bretunge er ei markant forlenging utover i sjøen av Williamsonbreen og ut i Colvocoresses Bay. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Williamsonbreen.

Kjelder

Istunger i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Solum kyrkje

Solum kyrkje er ei langkyrkje frå 1766 i Skien kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja vart oppført av byggmeister Joen Jacobsen. I 1830-åra bles tårnet ned, og nytt og lågare tårn vart oppført i 1833. Det var gjort høgre i 1902 og endra til den opphavlege framtoninga i 1959. Interiøret vart måla over og endra i 1896, og i 1957–59 vart kyrkja restaurert etter planar av Ragnar Nilsen.

Altartavla har eit bilete av Kristi himmelfart som er kopiert etter eit bilete i Helligaandskirken i København måla Hendrik Krock. På galleriet er den såkalla Løvenskioldstolen, ein lukka stol som prestefamilien tok over då Løvenskioldfamilien flytta frå staden.

Bilete frå kyrkja

Kjelder
 
 
 
 Skien kyrkjelege fellesråd

Referanse

Bakgrunnsstoff
 Solumkirkene 
 
 

Kyrkjer i Skien
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1760-åra
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Skien
Valkyrkjer i 1814
Skotfoss kyrkje

Skotfoss kyrkje er ei langkyrkje frå 1900 i Skien kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja har skifta farge eit par gonger. Ho var okergul i byrjinga. Så vart ho måla kvit i 1924, før ho i 1987 fekk ein meir antikkvit farge med beige staffering.

Det er ikkje kyrkjegard attmed kyrkja. Dei næraste kyrkjegardane er ved Pollen og Omdal

Kjelder
 
 Skien kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff

Fotnotar

Kyrkjer i Skien
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1900
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Skien
Amundsen-brefallet

Amundsen-brefallet er eit bratt og turbulent isfall der Axel Heiberg-breen stig ned frå polarplatået mellom Mount Fridtjof Nansen og Mount Don Pedro Christophersen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter kaptein Roald Amundsen, som steig opp Axel Heiberg-breen på veg til Sørpolen i 1911.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Amundsen Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Isfall i Antarktis
Dronning Maudfjella
Geografi i Ross Dependency
Amundsen Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Oppkallingar etter Roald Amundsen
Ajax Icefall

Ajax Icefall er eit isfall mellom Stenhouse Bluff og Ullmann Spur ved enden av Visca Anchorage på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1908–10. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter HMS «Ajax», som assisterte i leitinga etter mannskapet på «Discovery II», som var sakna på King George Island i januar 1937.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi på King George Island
Anderson Icefalls

Anderson Icefalls er eit isfall ved den nedre enden av Pitkevitchbreen som endar i ei isklippe på 30 m, like søraust for Atkinson Cliffs langs nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt i 1911 av offiser den nordlege gruppa til Victor Campbell frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13. Han vart namngjeven av den britiske antarktisekspeidsjonen, truleg etter Mr. Anderson frå selskapet, John Anderson og Sons, Engineers, som eigde støyperiet i Lyttelton og som hadde stor interesse i ekspedisjonen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Anderson Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Barnes Icefalls

Barnes Icefalls er ei gruppe isfall langs Washington Escarpment mellom Mount Dover og Bennett Spires i Neptune Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James C. Barnes, ein meteorolog og forskingssjef ved Ellsworth-basen, vinteren 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barnes Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Queen Elizabeth Land
Arrol Icefall

Arrol Icefall er ein bratt isfall som er kring 4,5 km langt, og som startar på sørsida av Detroit Plateau i Graham Land, kring 13 km nordvest for Cape Worsley. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter bilen Arrol-Johnston, som vart tilpassa slik at han kunne nyttast av Ernest Shackleton og Nimrod-ekspedisjonen (1907–09) og var det første mekaniske transportmiddelet som vart nytta i Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arrol Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Black Icefalls

Black Icefalls er ei rekkje isfall heilt sør i Chapman snømark i Churchill Mountains. Isfalla strekkjer seg sørvest frå Mount Massam til Vance Bluff og vart namngjeven etter A. W. Black, som overvintra ved Cape Hallett 1959 der han arbeidde som teknikar på det geomagnetiske prosjektet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Black Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Oates Land
Circle Icefall

Circle Icefall er eit nesten utilgjengeleg isfall nær Tentacle Ridge, 45 meter høgt og 10 km langt og som strekkjer seg i ein boge, som nesten dannar ein heil sirkel over Darwinbreen. Han vart namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter likskapen til ein sirkel i eit operahus.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Oates Land
Blue Icefalls

Blue Icefalls er nokre bratte isfall av blåis heilt vest i Forbidden Plateau på Danco Coast. Dei er 7,5 km lang, og ligg oppom den austlegaste vika i Andvord Bay. Dei vart namngjevne av den polske antarktisekspedisjonen kring 1995.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Graham Land
Polen og Antarktis
Danco Coast
Brier Icefalls

Brier Icefalls er ei gruppe isfall kring 150 meter over havet og 9 km breie ved austsida av Vantage Hill i Britannia Range. Dei vart kalla opp etter Frank Brier frå Office of Polar Programs ved National Science Foundation, som var ingeniørsjef for renoveringa ved McMurdo-basen og moderniseringa av Amundsen-Scott-stasjonen, 1995–2001,

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Oates Land
Bursey Icefalls

Bursey Icefalls er ei gruppe isfall som drenerer nordsida av Mount Bursey i Flood Range i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Mount Bursey.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bursey Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Catcher Icefall

Catcher Icefall er eit isfall mellom Elephant Cove og Bomford Peak på sørsida av Sør-Georgia. UK Antarctic Place-Names Committee sitt namn vart valt etter tilknytinga til kvalfangstindustrien.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Catcher Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Isfall i Antarktis
Isbrear på Sør-Georgia
Cavendish Icefalls

Cavendish Icefalls er eit isfall i Taylorbreen mellom Solitary Rocks og Cavendish Rocks i Victoria Land. Han vart namngjeven av C.S. Wright, under Terra Nova-ekspedisjonen, etter Cavendish Laboratory i Cambridge i England, der Wright gjorde mykje av forskinga si.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cavendish Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Charybdis Icefalls

Charybdis Icefalls er eit isfall med store bresprekkar i nedre Harlinbreen, der han fell kraftig og flyt saman med Rennickbreen. Isfallet får delvis is frå Lovejoybreen som flyt austover parallelt til Harlinbreen på nordsida og flyt saman med denne før han når isfalla. Han vart kartlagt av US Geological Survey (1962–63) og geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64), og vart namngjeven av sistnemnde etter Kharybdis, etter ein frykta malstraum i gresk mytologi.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charybdis Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Pennell Coast
Cherry Icefall

Cherry Icefall er eit lite, bratt isfall på sørsida av Barnes Peak i Queen Alexandra Range, som flyt ned mot Beardmorebreen. Det vart opphavleg kalla Cherrybreen under Terra Nova-ekspedisjonen, etter Apsley Cherry-Garrard, ein zoolog på ekspedisjonen. Namnet vart endra etter tilråding frå geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) som meir skildrande for staden.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cherry Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Ross Dependency
Shackleton Coast
Cooper Icefalls

Cooper Icefalls er det største isfallet til Nimrodbreen i nærleiken av Kon-Tiki Nunatak. Dei vart namngjevne av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter Christopher Neville Cooper, eit ekspedisjonsmedlem i New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition i 1959–60.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cooper Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Oates Land
Counts Icefall

Counts Icefall er ein bratt, isfall med store bresprekker ved samløpet mellom Ford Massif og vestenden av Bermel Escarpment i Thiel Mountains. Han vart kartlagt av gruppa frå US Geological Survey som vitja Thiel Mountains, 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant William D. Counts i U.S. Navy som mista livet då eit P2V Neptune-fly styrta kort tid etter avgang frå Wilkes-stasjonen den 9. november i 1961.

Mount Counts er òg kalla opp etter William Counts, som var ved Air Development Squadron Six (VX-6) under styrten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Counts Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Cranfield Icefalls

Cranfield Icefalls er ei rekkje på kring åtte spektakulære isfall, som strekkjer seg frå aust til vest, og som fell bratt frå Bucknell Ridge og inn i den smalaste delen av Darwinbreen nær munningen. Isfallet vart namngjeven av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter W.J. Cranfield, eit medlem av gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cranfield Icefalls» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Oates Land
Creagh Icefall

Creagh Icefall er eit isfall ved enden av Creaghbreen i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 i samband med Creaghbreen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Creagh Icefall» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
David Cauldron

David Cauldron er eit isfall av turbulent isblokker på Davidbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63. i samband med Davidbreen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «David Cauldron» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Dickson Icefalls

Dickson Icefalls er ei gruppe nordoverflytande isfall med moderat helling i ei høgd på 1800 til 2000 meter over havet mellom Mount Moulton og Mount Bursey i Flood Range i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald T. Dickson, ein glasiolog i US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen 1962–63.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Doctors Icefall

Doctors Icefall er eit isfall inst i Goulden Cove i Ezcurrafjorden i Admiralty Bay på King George Island. Han vart namngjeven av den polske antarktisekspedisjonen i 1980, etter at fleire stader i området fekk namn etter eit doktortema.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi på King George Island
Drake Icefall

Drake Icefall er eit isfall som er 4 km breitt mellom Soholt Peaks og Edson Hills, og som flyt austover frå platået og saman med straumen til Unionbreen gjennom Heritage Range i Ellsworth Mountains. Han vart namngjeven av gruppa frå Universitetet i Minnesota som vitja Ellsworth Mountains i 1962–63, etter Benjamin Drake IV, ein geolog og medlem av gruppa.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Emerald Icefalls

Emerald Icefalls er ei gruppe isfall langs nordsida av Ezcurrafjorden i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Dei fekk dette namnet av den polske antarktisekspedisjonen i 1980 frå fargen på pinakkelen.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi på King George Island
Flensing Icefall

Flensing Icefall er eit stort isfall ved austsida av Bowers Mountains i Antarktis, som ligg sør for Platypus Ridge ved samløpet mellom Gravesonbreen og Rastorguevbreen med Lilliebreen. Han fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, fordi stripene på langs av isfallet minna om ein kvalkropp som vert flensa.

Kjelder 

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Pennell Coast
Hamnebreen

Hamnebreen er eit isfall som fell ned til sørenden av Hamna like aust for Hamnenabben, på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen i 1957–62, og vart namngjeven av dei i samband med Hamna.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Quaternary Icefall

Quaternary Icefall er ein vestlege arm av iskappa på Mount Bird, som flyt bratt ned og ut i Wohlschlag Bay 1,5 km sør for Cinder Hill på Ross Island. Staden vart kartlagt og han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1958–59, på grunn av skjel frå kvartærtida som vart først med isbre og avsett i endemorenen.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi på Ross Island
Haselton Icefall

Haselton Icefall er eit isfall som stig ned frå Willett Range mellom Gibson Spur og Apocalypse Peaks mot Webb Lake i Barwick Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Parker E. Calkin etter ein geolog i US Antarctic Research Program, George M. Haselton, som assisterte Calkin i felten i området i 1961–62.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Hektor Icefall

Hektor Icefall er eit isfall som strekkjer seg i ein boge kring 10 km lang inst i Sherratt Bay, på sørkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Hektor Whaling Company som opererte landstasjonen på Deceptionøya frå 1912 til 1931, og som arbeidde i periodar kring Sør-Shetlandsøyane.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi på King George Island
Joice Icefall

Joice Icefall er eit isfall som flyt frå det antarktiske polarplatået gjennom Millen Range og ut i Lensenbreen. Han vart namngjeven av den sørlege gruppa under New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition i 1962–63, etter I. Joice, ein feltassistent til gruppa.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Lloyd Icefall

Lloyd Icefall er eit stort isfall ved enden av Lilliebreen, som flyt frå polarplatået mellom King Range og Millen Range. Han vart namngjeven av den nordlege gruppa til New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter R. Lloyd, feltassistent med den sørlege gruppa under denne ekspedisjonen.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Pennell Coast
Minnehaha Icefalls

Minnehaha Icefalls er eit lite, isfall med store bresprekkar som flyt ned den bratte vestsida av Mount England og dannar ein sørleg sidebre til Newbreen, like vest for enden ved Granite Harbour i Victoria Land. Han vart kartlagt og namngjeven av ei gruppe under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) leia av Taylor. Namnet vart foreslått av Frank Debenham.

Kjelder

Isfall i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast