alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Frans II av Det tysk-romerske riket

Franz II Joseph Karl () var keisar av Det tysk-romerske riket frå 1792 til 1806, og som Franz I keisar av Austerrike frå 1804 til han døydde i 1835. Han er også kjend som Franz av Habsburg. Frans II blei den siste tysk-romerske keisaren då han under press frå Napoleon avvikla Det tysk-romerske riket i 1806.

Som leiar for ein stor og multietnisk nasjon følte han seg truga av Napoleon sin retorikk om fridom og likskap i Europa. Han gjekk inn i dei franske revolusjonskrigane og blei slått av Napoleon. Ved traktaten i Campo Formio måtte han avstå området vest for Rhinen til Frankrike i bytte mot Venezia og Dalmatia. Han kjempa mot Frankrike att under den andre koalisjonen, men etter å ha blitt slått ved Austerlitz måtte han gå med på traktaten i Lunéville, som oppløyste Det tysk-romerske riket etter at det hadde vore til i kring tusen år, svekka kronlandet Austerrike og desentraliserte Tyskland.

I 1809 gjekk Frans nok ein gong til åtak mot Frankrike, og håpte då  å dra fordel av konflikten Napoleon var inne i i Spania. Han blei slått igjen, og blei tvinga til å alliera seg med Napoleon, avstå territorium, slutta seg til det kontinentale systemet og gifta vekk dottera Maria Luise til han. I røynda blei han gjort til ein vasall under keisaren av Frankrike. Napoleonskrigane svekka Austerrike drastisk og reduserte prestisjen til landet, noko som seinare ville hjelpa Preussen til å sigra i kampen om å dominera Tyskland.

I 1813 gjekk Austerrike mot Frankrike for fjerde gong, og slutta seg til koalisjonen av England, Russland og Preussen i deira krig mot Napoleon, Austerrike spelte ei stor rolle i det endelege nederlaget til Frankrike under Napoleon, og som anerkjennelse av dette var det austerrikarane, representert ved Klemens von Metternich, som leidde Wienkongressen og bidrog til å danna den europeiske konserten og den heilage alliansen, og leia verdsdelen inn i en ny æra av konservatisme og reaksjon.

Familie
Frans II var son av den tysk-romerske keisaren Leopold II (1747–1792) og Maria Luisa av Spania (1745–1792).

Han var gift fire gonger

6. januar 1788, med Elisabeth av Württemberg (21. april 1767–18. februar 1790), som døydde etter å ha fødd dottera Ludovika (1790–1791)
15. august 1790, med Maria Theresa av Napoli-Sicilia (6. juni 1772–13. april 1807), som han fekk tolv barn med, inkludert etterfølgeren Ferdinand I og den franske keisarinna Marie-Louise
6. januar 1808, med Maria Ludovika av Austerrike-Este (14. desember 1787–7. april 1816)
29. oktober 1816, med Karoline Charlotte Auguste av Bayern (8. februar 1792–9. februar 1873)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frans II av Det tysk-romerske rike» frå ,  den 5. november 2012.  
 

Tysk-romerske keisarar
Franz I
Folk frå Firenze
Elefantordenen
Dee Island

Dee Island er ei isfri øy som ligg mellom Greenwich Island og Aitcho Islands i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Mellom denne øya og Greenwich Island i sør ligg den 850 meter breie Orión Passage, og sundet i nordaust med Aitcho Islands på andre sida er det 1,1 km breie Villalón Passage. Ho er 1900 meter lang og 1370 meter brei, med den høge toppen Burro Peaks () i søraust med ei høgd på 190 meter over havet og eit overflateareal på 197 hektar.  Dei vesle øyane Montufar Island () og Araguez Island () ligg høvesvis 200 og 650 meter aust for Dee Island.  Området vart vitja av selfangarar tidleg på 1800-talet. 

Dee Island vart kartlagd og namngjeven, truleg etter forma si, av Discovery Investigations i 1935, medan Montufar Island er kalla opp etter eit medlem av den andre ecuadorianske antarktisekspedisjonen som vart utsett for ei ulukke under bygginga av Pedro Vicente Maldonado Base.

Øya ligg 3,9 km aust for Ongley Island, 850 meter søraust for Sierra Island, 1,1 km sørvest for Barrientos Island, 2,07 km vest-sørvest for Cecilia Island og 3,02 km nordvest for Spark Point.

Sjå òg
 Aitcho Islands
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Greenwich Island
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dee Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Desolation Island i Sør-Shetlandsøyane

Desolation Island er ei av dei mindre øyane i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis ved innløpet til Hero Bay på Livingston Island.  Øya er V-forma og på nordkysten ligg Kozma Cove. Øya har eit areal på 3,12 km².

Øya vart oppdaga den 15. oktober 1819 av kaptein William Smith på det engelske handelsfartøyet «Williams» uynder den andre vitjinga hans til øyane. Ankarplassen Blythe Bay på søraustsida av Desolation Island vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Desolation Island ligg 6,9 km nordvest for Kotis Point, 8,7 km vest for Williams Point og 9,7 km nord-nordaust for Siddons Point.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Livingston Island
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:Desolation Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Dufayel Island

Dufayel Island er ei øy som ligg nær midten av Ezcurra Inlet i Admiralty Bay i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i desember 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Dunbar Islands

Dunbar Islands er ei lita øygruppe som ligg sørvest for Williams Point, nordaust på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og består av dei tre øyane Balsha Island, Zavala Island og Aspis Island, i tillegg til fleire mindre holmar og skjer. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar. 

Øyane er kalla opp etter kaptein Thomas Dunbar, kaptein på den amerikanske selskuta «Free Gift» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Eadie Island

Eadie Island er ei øy som ligg mellom Aspland Island og O'Brien Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya vart kartlagd i februar 1821 av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen, som gav dei tre øyane namnet «Ostrova Tri Brata» (Tre brør-øyane). Eadie Island vart så namngjeven etter hamnesjefen i Melbourne Harbour Trust i  Williamstown i Australia, av løytnant L. C. Hill frå Royal Naval Reserve, kaptein på RSS «Discovery II», som dreiv med landmålingsarbeid i området i 1936–37.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Terje Torkildsen

Terje Torkildsen () er ein norsk skodespelar, komikar, miljøvernar, skribent og forfattar.

Torkildsen er utdanna norsklektor og skreiv hovudfagsoppgåve om forfattaren Jens Zetlitz. Han har arbeidd som komikar sidan 1990-talet, med fyrste soloshow Morolog i 2002. Sidan 2003 har han fast spalte i Stavanger Aftenblad. Som skodespelar har han medverka i spelefilmane Mongoland, Alt for Egil og Monstertorsdag. I perioden 1998–2007 var han prosjektleiar i Miljøheimevernet og Grønn Hverdag. Ved kommunevalet i 2007 var han kandidat for Bymiljølista i Stavanger, frå 2011 har han vore varamann for Miljøpartiet Dei Grøne i kommunestyret. Han arbeider og som kåsør og foredragshaldar.

I 2008 debuterte Torkildsen som forfattar med ungdomsboka Marki Marco, utvikla i samarbeid med 10. klasse ved St. Svithun skole i Stavanger. Boka vart løna med UPrisen 2009. Han har seinare gjeve ut ein serie ungdomsromanar i fire bind under samlenamnet Dystopia.

Bøker 
 2008 – Marki Marco – Ungdomsroman
 2009 – Dystopia I – Ungdomsroman
 2010 – Dystopia II – Ungdomsroman
 2011 – Dystopia III – Ungdomsroman
 2012 – Dystopia IV – Ungdomsroman
 2014 – Arrfjes – Ungdomsroman

Prisar
UPrisen 2009, for Marki Marco
UPrisen – 2011 for Dystopia III

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Terje Torkildsen» frå ,  den 5. november 2012.  
 

 Referansar

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til Terje Torkildsen
Utgjevingar av Terje Torkildsen i BIBSYS Ask

Folk frå Stavanger
Forfattarar frå Rogaland
Norske skodespelarar
Norske romanforfattarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2008
Nynorskforfattarar
Minecraft

Minecraft er eit sandkasse-/overlevingsspel til PC, mobiltelefon, Xbox 360, Xbox One, PS3 og PS4. Spelet let spelaren bygge eller lage konstruksjonar av kubar i ei 3D-verd. Minecraft er utvikla av Mojang AB, men starta som eit fritidsprosjekt av Markus «Notch» Persson. Minecraft er inspirert av Dwarf Fortress, RollerCoaster Tycoon, Dungeon Keeper, og særskild Infiniminer.

Minecraft er eit kreativt sandkassespel, der spelaren startar på ein tilfeldig stad ei tilfeldig generert verd. For å vinne spelet, må spelaren finne og «reparere» ein portal som er i ei festning i «The End». I The End er det ingen annan måte å komme tilbake på enn å utføre målet med spelet, som er å overvinne «The Ender Dragon». Dei fleste som spelar, gjer det for å overleve, bygge og utforske. Om natta dukkar det opp monster som vil prøve å angripe spelaren, og dette er ein motivasjon for å bygge seg ein tilfluktsstad. Monster finn ein òg i djupe gruver og på mørke stader.

Spelar har òg ein fleirspelarfunksjon, der fleire spelarar kan spele samstundes i same verd. Her kan ein spele som ein vil, anten ein samarbeider om å bygge, konkurrerer om ressursane, eller slåst og øydelegge for kvarandre. Kven som helst kan lage ein server med eigne sett av reglar for korleis ein kan spele.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Minecraft» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
Offisielt forum
Perssons utviklingsblogg 
Minecraftwiki
Korleis overleve første natt 

Dataspel frå 2011
Eventyrspel
Indiespel
Nintendo Switch-spel
OS X-spel
PlayStation 3-spel
PlayStation 4-spel
PlayStation Vita-spel
Wii U-spel
Windows-spel
Xbox 360-spel
Xbox One-spel
Emeline Island

Emeline Island er ei klipperik øy med ei høgd på kring 100 moh i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya er 550 meter lang og 320 meter brei og dekkjer 18 hektar. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øya er kalla opp etter den amerikanske selskuta «Emeline» under kaptein Jeremiah Holmes, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820–21 og opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Emeline Island ligg 650 meter nordvest for Pasarel Island, 1,8 km nordvest for Barrientos Island, 2,63 km nord for Dee Island, 1,7 km nord-nordaust for Sierra Island, 2,45 km nordaust for Stoker Island, 2 km aust-søraust for Holmes Rock, 1,45 km sørvest for Bilyana Island og 650 meter sørvest for Riksa Islands.

Sjå òg
Aitcho Islands
Composite Antarctic Gazetteer
Antarktiske øyar sør for 60 °S
SCAR
Sør-Shetlandsøyane
Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emeline Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Express Island

Express Island er ei smal øy med bratte klipper som ligg like utanfor nordvestsida Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg like nord for Greaves Peak og dekkjer eit areal på 29 hektar.

Øya vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 etter den amerikanske skonnerten «Express» (kaptein Ephraim Williams), eit av skipa i flåten til Edmund Fanning og Benjamin Pendleton frå Stonington i Connecticut, som opererte i området 1820–21.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Greenwich Island på Sør-Shetlandsøyane
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Gibbs Island

Gibbs Island er ei øy 20 km sørvest for Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Kaptein James Weddell i Royal Navy kartla desse øyane i 1825 og ser ut til å ha gjeve denne øya namn. 

Grava til ein tysk sjømann ligg på Gibbs Island. Utanom at han drukna i 1912 kjenner ein ikkje til kva som skjedde med han.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gibbs Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 5. november 2012.  
 

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Loreen av Saulės Broliai

«Loreen» var eit av bidraga i Eurovizija atranka Lietuvoje 2013, framført på engelsk av Saulės Broliai.

Eurovizija atranka Lietuvoje 2013
«Loreen» vann den fyrste elimineringsrunden i Eurovizija atranka Lietuvoje 2013, den litauiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Songen er kalla opp etter vinnaren av Eurovision Song Contest 2012, Loreen.

Fotnotar

Songar frå 2012
Litauiske songar
Engelskspråklege songar
Greenwich Island

Greenwich Island (tidlegare Sartorius Island, Berezina Island) er ei øy som ligg mellom Robert Island og Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho er 24 km lang og kring 5 km brei og dekkjer 142,7 km². Namnet på øya går minst attende til 1821. 

Den chilenske basen Arturo Prat og den ecuadorianske basen Pedro Vicente Maldonado ligg høvesvis på nordaust- og nordkysten av øya.

Sjå òg 
 Breznik Heights
 Composite Antarctic Gazetteer
 Dryanovo Heights
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Greenwich Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Composite Antarctic Gazetteer.
 Verneområdet Chile Bay (Discovery Bay).

Bulgaria og Antarktis
 
Øyar i Sør-Shetlandsøyane
González Island

González Island er ei lita øy på sørsida av innløpet til Iquique Cove i Discovery Bay på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. På vestsida av øya går ei smal landtunge til ei mindre øy, som vert lagt under vatn ved høg flod. Øya vart kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947, med kaptein Federico Guesalaga Toro, som namngav ho etter Ernesto González Navarrete, kaptein på skipet «Iquique» under ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Gnomon Island

Gnomon Island er ei lita klipperik øy som ligg like nord for Point Wild på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd av Ernest Shackleton under Endurance-ekspedisjonen i 1914–16, og ho fekk dette namnet av dei fordi ho sett frå Point Wild kunne minne om ein gnomon, som er visaren på eit solur.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Grace Rock

Grace Rock er ei klippe i Bransfield Strait i Antarktis som ligg 0,93 nautiske mil utanfor søraustkysten av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1961 etter den britiske selskuta «Grace» (kaptein H. Rowe) frå Plymouth, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821–22.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Half Moon Island

Half Moon Island er ei lita øy i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,35 km nord for Burgas Peninsula på Livingston Island i området kring Den antarktiske halvøya. Ho har eit areal på 51 hektar.

Det er ein større hekkstad for ringpingvinar på Half Moon Island, samt hekkande isterner og taremåse. Ein kan ofte sjå kval utanfor øya. 

Den argentinsk stasjonen Cámara Base ligg på øya. Marinebasen er stundom i drift på sommarstid, men er lukka om vinteren. 

Øya er ofte stoppestad for cruiseskip i Antarktis. Flest turistar vitjar området mellom november og mars, då pingvinane parar seg, egga klekkar og kyllingane byrjar å vekse.

I september 2010 la Google til Street View-bilete av Half Moon Island til Google Earth og Google Maps. 

Det går ein 2000 meter lang stig sør på øya. Stigen vert nytta av turistar som vitjar øya for å kome nærmare dyrelivet. Ein har òg utsyn til dei nærliggande øyane Livingston Island og Greenwich Island.

Bilete

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Livingston Island
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Half Moon Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Bilete frå Half Moon Island 
 Videoar og bilete av fuglar på Half Moon Island
 

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Henfield Rock

Henfield Rock er ei klippe som ligg nordvest for Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho vart kjend tidleg på 1800-talet av selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour, og stundom rekna som ein del av 'Powels Islands' eller 'Heywood Islands'.

Henfield Rock er kalla opp etter Joseph Henfield, kapteinen på den amerikanske selskuta «Catharina» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.

Klippa ligg 2,53 km nordaust for Catharina Point, 5 km aust for Heywood Island, 700 meter sør for Opaka Rocks og 2,81 km nordvest for Lientur Rocks.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henfield Rock» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Composite Antarctic Gazetteer.

Klippeformasjonar ved Robert Island
Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Holmes Rock

Holmes Rock er ei øy nord for Greenwich Island og vest for Aitcho Islands i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter kaptein Jeremiah Holmes, kaptein på den amerikanske selskuta «Emeline» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Holmes Rock ligg 2,3 km vest for Riksa Islands, 2,1 km vest-nordvest for Emeline Island, 1,53 km nord-nordaust for Stoker Island, 4,4 km aust-søraust for Romeo Island, 4,15 km sørvest for Table Island og 2,55 km sørvest for Morris Rock.

Sjå òg
 Aitcho Islands
 Composite Antarctic Gazetteer
 Greenwich Island
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Holmes Rock» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Ibar Rocks

Ibar Rocks er to klipper som ligg 300 meter aust for Bonert Rock og 100 meter søraust for Canto Point på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Islote Ibar» og «Islote Teniente Ibar» finst på chilenske kart frå 1950-åra og syner til den større og vestlege klippa. Det tilrådde namnet «Ibar Rocks» omfattar ei grunne nordaust for den større klippa. Løytnant Mario Ibar P. signerte ein offisiell avtale med den chilenske Arturo Prat Base på Greenwich Island i 1947.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Jorge Island

Jorge Island er ei isfri øy i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 420 meter lang og 300 meter brei og dekkjer eit areal på 13 hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949 etter sonen til kaptein José Duarte, som var kaptein på patruljeskipet Lautaro.

Øya ligg 2,4 km nord-nordvest for Barrientos Island, 100 meter nord for Bilyana Island, 500 meter aust-nordaust for Riksa Islands, 600 meter sør for Okol Rocks og 1,96 km vest-sørvest for Fort William på Robert Island.

Sjå òg
 Aitcho Islands
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Sør-Shetlandsøyane
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jorge Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Kabile Island

Kabile Island (Ostrov Kabile) er øy i Antarktis utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya er 700 meter lang og 450 meter brei og dekkjer eit område på 19 hektar. 

Ho er kalla opp etter den gamle thrakiske byen Kabile nær dagens Jambol i Bulgaria.

Øya er 950 meter aust for Pavlikeni Point, 1 km nord for Crutch Peaks, 200 meter nordvest for Miletich Point, and 2,5 km vest-sørvest for Ongley Island.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kabile Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Bulgaria og Antarktis
Kilifarevo Island

Kilifarevo Island (bulgarsk остров Килифарево) er ei isfri øy i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya ligg 850 meter nordvest for Jorge Island, 460 meter nord for Riksa Islands og 350 meter søraust for Morris Rock.  Ho er 640 meter lang og 350 meter brei og dekkjer eit areal på 11 hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Kilifarevo Island er kalla opp etter byen Kilifarevo nord i Bulgaria.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kilifarevo Island» frå ,  den 5. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Kilifarevo Island.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Bulgaria og Antarktis
Stifting

Stifting eller stiftelse er ein organisasjon som eig seg sjølv ved å vere skipa på den måten at ein formue, såkalla grunnkapital, vert stilt til rådvelde for eit fastsett ideelt, humanitært, kulturelt, sosialt, økonomisk, utdanningsmessig eller anna føremål. Ei stifting er ein såkalla juridisk person som har sine eigne sjølvstendige rettar og plikter, og kan take på seg nye pliktar og skaffe seg nye rettar.

Skiparen av ei stifting kan gje formuen til stiftinga i form av ei gåve, ein arv fastsett i eit testamente, eller på ein annan rettsgyldig måte. Etter lova om stiftingar frå 15. juni 2001, Stiftelsesloven, er det skipa ei stifting i alle slike høve sjølv om det har vore nytta nemningar som til dømes legat, institusjon, fond eller anna om stiftinga. Etter at stiftinga er skipa, har ikkje vedkomande som skipa ho nokon råderett over verdiane som vart ført over til stiftinga.

I alle stiftingar skal det vere eit styre og ein revisor, og det skal vere vedtekter som mellom anna gjer greie for namnet på stiftinga og føremålet med ho, korleis styret i stiftinga vert danna og grunnkapitalen i stiftinga.

Det finst to hovudtypar av stiftingar, vanlege stiftingar og næringsdrivande stiftingar. Næringsdrivande stiftingar er slike som har som føremålet sitt å drive næringsverksemd sjølv, som sjølv driv næringsverksemd, eller som i kraft av avtaler eller av di stiftinga eig aksjar eller lutar i selskap som driv næringsverksemd, har avgjerande innverknad på næringsverksemd utanfor sjølve stiftinga.

Eit offentleg stiftingstilsyn, Lotteri- og stiftelsestilsynet, skal føre eit register over stiftingar, og alle stiftingar skal vere registrert her; registreringa gjerast av skiparane av stiftinga ved ei melding til Einingsregisteret i Brønnøysund. Næringsdrivande stiftingar skal dessutan vere registrert i Føretaksregisteret. Stiftingstilsynet skal òg halde tilsyn og kontroll med at stiftingane vert forvalta i samsvar med lovgjevinga og med dei einskilde stiftingane sine eigne føresegner. Tilsynet kan gjere vedtak om å granske skipinga av ei stifting, korleis stiftinga vert forvalta, eller granske nærare spesifiserte tilhøve ved forvaltinga eller rekneskapane til stiftinga. Granskinga kan tilsynet gjere sjølv, eller nemne opp ein eller fleire granskarar til å gjere dette på vegner av tilsynet.

Som hovudregel er det berre stiftingstilsynet som kan endre føremålet eller vedtektene for ei stifting, eller avvikle ei stifting. Likevel kan det i vedtektene for ei stifting stå at styret i stiftinga eller andre kan endre vedtektene, men i slike høve er vedtaka ikkje gyldige før dei er godteke av stiftingstilsynet.

Lova om stiftingar
Lova om stiftingar, Lov om stiftelser (stiftelsesloven), på Lovdata
Om stiftingar - Brønnøysundregistra.

Litteratur
Knudsen, Gudmund og Geir Woxholth. 2004. Stiftelsesloven med kommentarer. Oslo: Gyldendal akademisk ISBN 82-05-30188-3
Kluge advokatfirma. 2011. Stiftelser. Oslo: Den norske revisorforening. ISBN 978-82-7082-305-5

Selskapsrett
Organisasjonsformer