alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Palsson

Mount Palsson er eit stort og kjenneleg fjell med ei høgd opp mot 1190 m. Fjellet ligg ved nordenden av Whirlwindfjorden mellom Flintbreen og Demorestbreen på austkysten av Graham Land. Fjellet vart fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Sveinn Palsson (1762–1840), ein islandsk naturalist som studerte is og isbrear på Island.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Foyn Coast
Paramun Buttress

Paramun Buttress er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1500 moh ved søraustsida av Detroit Plateau på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis og som ligg mellom sidebreane til Edgeworthbreen. Fjellet er bratt og isfritt i vest, sør og aust. 

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Paramun vest i Bulgaria.

Paramun Buttress ligg 5,74 vest-nordvest for Kopriva Peak, 6,92 km nord-nordaust for Trave Peak og 27,1 km sør for Volov Peak på Davis Coast.

Kjelder

 Paramun Buttress. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Nordenskjöld Coast
Mount Paulcke

Mount Paulcke er eit fjell på minst 915 moh. som ligg vest for Huitfeldt Point ved Barilari Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Wilhelm Paulcke (1873–1949), ein tysk skipioner som demonstrerte korleis ein kunne gå langturar på ski i fjellet.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Graham Coast
Mount Peary

Mount Peary er eit kjenneleg massiv, 1900 moh, med ein flat, snødekt topp som strekkjer seg over fleire kilometer. Fjellet ligg 7 nautiske mil (13 km) aust-nordaust for Cape Tuxen og dominerer området mellom Wiggins- og Busseybreen på Kiev Peninsula i Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot og vart namngjeven av han etter kontreadmiral Robert E. Peary i U.S. Navy som var den første som nådde Nordpolen i 1909.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Graham Coast
Peleg Peak

Peleg Peak er eit fjell (920 moh) på massivet mellom Flaskbreen og Leppardbreen på austkysten av Graham Land. Det ligg 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Ishmael Peak. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kaptein Peleg frå Herman Melville-romanen Moby Dick.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Oscar II Coast
Mount Pénaud

Mount Pénaud er eit fjell med ei høgd opp mot ca. 1050 moh aust i Chavdar Peninsula på Danco Coast på vestsida av Graham Land i Antarktis, 8,35 km aust-søraust for Cape Herschel. Det ligg oppom Tumba Ice Cap i nordvest og Samodivabreen i nordaust.

Fjellet vart grovt kartlagd av kaptein Henry Foster i januar 1829 og kalla 'Mount Herschel' etter sir J. F. W. Herschel. Fjellet vart fotografert frå lufta av FIDASE, 1956-57 og, i samband med namn på luftfartspionerar i nærleiken, vart det av UK Antarctic Place-Names Committee kalla Mount Pénaud etter Alphonse Pénaud (1850-80), ein fransk flydeseignar, 1871-80.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell i Graham Land
Danco Coast
Penitent Peak

Penitent Peak er ein fjelltopp mellom Mount Breaker og Ryan Peak på Horseshoe Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955-57 og fekk dette namnet på grunn av snøpenitentar som oppstår nær toppen av fjellet.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Fallières Coast
Mount Perchot

Mount Perchot er eit fjell, 2040 moh, nedanfor Lisiya Ridge, ein kjend rygg som strekkjer frå nord til sør, 4 nautiske mil (7 km) søraust for Magnier Peaks på Magnier Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeven av Charcot etter Monsieur Perchot, som donerte sytti par støvlar til ekspedisjonen.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell i Graham Land
Graham Coast
Mount Percy

Mount Percy er eit markant fjell, 765 moh, det høgaste fjellet på Joinville Island, som ligg like nord for Mount Alexander nær midten av øya. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross den 30. desember 1842, og kalla opp etter admiral Josceline Percy i Royal Navy, (1784–1856).

Kjelder

Fjell i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Peregrinus Peak

Peregrinus Peak er ein fjelltopp (1915 moh) langs nordsida av Airybreen, 3 nautiske mil (6 km) søraust for Mount Timosthenes, sentralt på Den antarktiske halvøya. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 27. november 1947. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Petrus Peregrinus de Maricourt, frå Luceria, som skreiv Epistola de magnete (1269), den første vitskaplege utforskinga av magneten.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Fallières Coast
Perez Peak

Perez Peak er eit markant fjell 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Cape Perez på ei ulendt halvøy mellom Collins Bay og Beascochea Bay, vest i Graham Land. Namnet «Sommet du Grand Perez» vart gjeve av J.B. Charcot i løpet av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908-10. Det kom av nærliggande Cape Perez, etter dei tre brørne Manuel, Fernando og Leopoldo Perez frå Buenos Aires. Namnet Perez Peak har vore i bruk sidan 1957.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Graham Coast
Philippi Rise

Philippi Rise er eit lågt, snødekt nes 7 nautiske mil (13 km) breit og som strekkjer seg om lag 10 nautiske mil (18 km) søraust frå austkysten av Graham Land. Isflata er høgast i vest, der ho stig til kring 395 moh og vert broten av Borchgrevink og Gemini Nunatak. Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, rapporterte om ein isvegg eller isbreterrasse i nærleiken av Borchgrevink Nunatak. Nordenskjöld kalla dette Philippigletscher, etter Emil Philippi. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) fann ut at det var snakk om ei snødekt høgd i løpet av kartlegginga deira i 1947 av denne kysten.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Oscar II Coast
Phoenix Peak

Phoenix Peak er ein fjelltopp like sør for Muskeg Gap ved nordenden av Sobral Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Phoenix Manufacturing Co. frå Eau Claire i Wisconsin, som i 1906-07 bygde «lokomotivsledar» for føre tømmer over is og snø.

Kjelder
S

Fjell i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Pilcher Peak

Pilcher Peak er ein fjelltopp mellom Mouillard- og Lilienthalbreen, på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Percy Pilcher (1866–1899), ein britisk ingeniør og pionar innan glidefly.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Danco Coast
Pinero Peak

Pinero Peak er det høgaste punktet (380 moh) på Pinero Island i Laubeuffjorden, vest i Graham Land. Det er kalla opp etter øya av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1980.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Fallières Coast
Pippin Peaks

Pippin Peaks er ei rekkje fjelltoppar frå aust til vest og med høgder frå 880 moh til 1160 moh av kvit eller rosa granitt. Fjella ligg ved vestenden av Stubbbreen der dei danna ein del av nordveggen til isbreen. Namnet er eitt av fleire i området gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) frå Herman Melville-romanen Moby Dick.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Oscar II Coast
Protector Heights

Protector Heights er ei gruppe fjell (2245 moh) på Pernik Peninsula i Antarktis, som er skild frå Graham Land-platået av eit smalt skard . Dei dominerer området mellom Wilkinsonbreen og den sørlege Darbel Bay. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956-57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter HMS-arbeid.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Loubet Coast
Pryor Peak

Pryor Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 600 moh på vestsida av Giants Cirque i Tyndall Mountains på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast i Antarktis. Fjellet vart vitja av geologar frå British Antarctic Survey (BAS), 1980-81, og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter offiser John S. N. Pryor i Royal Navy som var medlem av UK-APC, 1968-82.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Loubet Coast
Mount Ptolemy i Antarktis

Mount Ptolemy er eit isolert fjell med fire toppar, det høgaste opp mot 1370 meters. Det ligg like nord for Traffic Circle på nordvestsida av Mercator forlandsbre på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service, 1939–41, under slede turen deira gjennom Traffic Circle. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter den egyptiske astronomen, geografen og matematikaren Klaudios Ptolemaios som levde på 100-talet.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Bowman Coast
Pulfrich Peak

Pulfrich Peak er ein fjelltopp nær aust på Wild Spur på Arctowski Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Carl Pulfrich (1858–1927), opphavsmannen til stereofotogrammetri.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Danco Coast
Mount Quandary

Mount Quandary er eit fjell på austsida og nær toppen av Hektoriabreen, 19 km nordvest for Shiver Point i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Namnet kom av at då det først vart sett fann ein ikkje ut om det var ein del av det sentrale platået i Graham Land eller ein eigen fjelltopp på Hektoriabreen. Quandary er eit engelsk ord for dilemma.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Oscar II Coast
Mount Queequeg

Mount Queequeg er eit kjenneleg, delvis snødekt fjell med tre kjegleforma toppar, det høgaste på 900 moh, mellom munningane til Starbuck- og Stubbbreen på austkysten av Graham Land i Antarktis.

Det vart kartlagd og fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947, og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 etter harpunéren Queequeg i Herman Melville-romanen Moby-Dick.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Queequeg» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Graham Land
Oscar II Coast
Quervain Peak

Quervain Peak er eit fjell sentralt i Boyle Mountains i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956-59, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alfred de Quervain, ein sveitsisk glasiolog som i 1909 var den første som nytta fotogrammetriske metodar til å måle isstraumane på overflata av ein isbre.

Kjelder

Fjell i Graham Land
Loubet Coast
Mount Quilmes

Mount Quilmes (715 moh)  er eit hovudsakleg snødekt fjell, som ligg nordaust for Haddon Bay på Joinville Island. Namnet vart gjeve  av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1953–54) til minne om slaget med same namn der den argentinske skvadronen til admiral Guillermo Brown var med.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Fjell i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Kokaburra

Kokaburra, òg kalla latterfugl, er ei samnemning for fuglar i tre biologiske slekter i isfuglfamilien. Slektene er Lacedo, Dacelo og Clytoceyx. Dette er store, kraftige isfuglar med utbreiing i hovudsak i Australia og på Ny-Guinea; éin art, blåhettekokaburra, finst i Søraust-Asia. Som andre isfuglar er dei vent farga. Den mest kjente kokaburraen er latterkokaburra, Dacelo novaeguinea, som har fått namnet fordi lætet liknar hysterisk menneskelatter. Han er aggressiv, og blant dei best kjende fuglane i Australia. 

Ordet kokaburra (på dagens engelsk kookaburra) stammar frå aboriginarspråket wiradhuri (wiradjuri) eller nærskylde språk. På wiradhuri viser ordet til latterkokaburra og har forma guguburra.

Artslista
Kokaburraer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Blåhettekokaburra, Lacedo pulchella
 Latterkokaburra, Dacelo novaeguineae
 Larmekokaburra, Dacelo leachii
 Fregnekokaburra, Dacelo tyro
 Kvitnebbkokaburra, Dacelo gaudichaud
 Plogkokaburra, Clytoceyx rex

Kjelder 
  (fri lisens)

Referansar 

isfuglfamilien
Fuglar i den australske regionen
Fuglar i den orientalske regionen
Ord og uttrykk frå australske språk
Dacelo


Dacelo er ei biologisk slekt av kokaburraer og medlem av isfuglfamilien, Alcedinidae. Fuglane i slekta er naturleg heimehørande i Australia og på Ny-Guinea. Dette er store til svært store isfuglar, med ei totallengd i området 28 til 45 centimeter. 

Dacelo-kokaburraer er best kjente for det umiskjennelege lætet, som høyrast forbløffande lik høg, menneskeleg latter - godmodig, men heller hysterisk. Prega av skjemt i tilfelle av den berømte latterkokaburra og manisk kakling i tilfelle av den litt mindre larmekokaburra. Dei er generelt ikkje nært knytt til vatn, og kan finnast i habitat som spenner frå fuktig skog til tørre savannar, men òg i forstadene og bustadområde med høge tre eller i nærleiken av rennande vatn og der mat lett kan søkjast.

Artslista
Dacelo-kokaburraer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Latterkokaburra, Dacelo novaeguineae
 Larmekokaburra, Dacelo leachii
 Fregnekokaburra, Dacelo tyro
 Kvitnebbkokaburra, Dacelo gaudichaud

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dacelo» frå ,  den 7. mars 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

isfuglfamilien
Fuglar i den australske regionen
Arameisk skrift

Arameisk skrift er eit alfabet utvilka frå det fønikiske, kjennbart som ei eiga skrift frå rundt 700-talet f.Kr. Arameisk er eit historisk særs viktig alfabet, ettersom det er utgangspunkt for nesten alle moderne skriftsystem frå Midtausten og mange frå Sentral- og Aust-Asia. Alfabetet er bygd opp av konsonantar, men nokre av desse kan også stå for lange vokalar (mater lectionis).

Arameisk skrift blei utbreidd både fordi arameisk var utbreidd som lingua franca i store delar av Midtausten og fordi det var offisielt språk i Det nyassyriske riket og det påfølgjande Akamenideriket. Av moderne skriftsystem er det hebraiske alfabetet likast den offisielle arameiske skrifta frå 400-talet f.Kr. Både utvalet av bokstavar og utforminga deira er svært like.

Det arameiske alfabetet
Etter A Grammar of Biblical Aramaic, Franz Rosenthal. Formene er slik dei blei brukte i Egypt på 400-talet f.Kr. Namna er på bibelsk arameisk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aramaic alphabet» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Byrne, Ryan. «Middle Aramaic Scripts», Encyclopaedia of Language and Linguistics. Elsevier. (2006)
 Daniels, Peter T., et al. eds. The World's Writing Systems. Oxford. (1996)
 Coulmas, Florian. The Writing Systems of the World. Blackwell Publishers Ltd, Oxford. (1989)
 Shaked, Saul (1987). "Aramaic". Encyclopedia Iranica. 2. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 250–261. p. 251
 Geiger, Wilhelm; Kuhn, Ernst (2002). Grundriss der iranischen Philologie: Band I. Abteilung 1. Boston: Adamant. pp. 249ff.
 Naveh, Joseph; Shaked, Shaul (2006). Ancient Aramaic Documents from Bactria. Studies in the Khalili Collection. Oxford: Khalili Collections. ISBN 1-874780-74-9.
 Ancient Hebrew and Aramaic on Coins, reading and transliterating Proto-Hebrew, online edition . (Judaea Coin Archive)

Bakgrunnsstoff

Arameisk språk
Skriftsystem
Otto Lütken

Otto Lütken ()var ein dansk sjøoffiser. Han fekk etter kvart rang av kontreadmiral og hadde kommandoen over det norske sjøforsvaret frå 1810 til 1814. 

Lütken var med på stormannsmøtet på Eidsvoll den 16. februar 1814.

Kjelder

Danske admiralar
Stormannsmøtet på Eidsvoll
Spoon av Can

«Spoon» er ein song av krautrockgruppa Can frå 1972. Han vart opphavleg gjeve ut som ein singel med «Shikaku Maru Ten» som b-side. «Spoon» vart òg gjeve ut på studioalbumet Ege Bamyasi seinare det året. 

Songen var første gong Can nytta ein trommemaskin i lag med ekte trommer, noko som var uvanleg i popmusikken på denne tida. Singelen nådde sjetteplassen på singellista i Tyskland tidleg i 1972 fordi han vart nytta som kjenningsmelodi i den tyske TV-thrilleren Das Messer (etter Francis Durbridge). Etter at singelen vart ein suksess heldt Can ein gratiskonsert i Kölner Sporthalle i Köln den 3. februar 1972.

«Spoon» vart òg nytta Lynne Ramsay-filmen Morvern Callar (2004). Det populære indierockbandet Spoon tok namnet sitt frå denne songen, og det same gjorde Can sitt eige plateselskap, Spoon Records.

«Spoon» vart remixa av både Sonic Youth og System 7 for albumet Sacrilege.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spoon av Can» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Can-songar
Future Days

Future Days er det femte studioalbumet til den tyske rockegruppa Can. Dette var det siste albumet deira med den japanske vokalisten Damo Suzuki. På dette albumet nyttar bandet ein meir ambient stil enn på dei tidlegare albuma, særleg på tittelsporet og på den tjue minuttar lange «Bel Air».

Musikk
På Future Days nyttar bandet element av ambient, som dei hadde utforska på tidlegare plate, og «unngår stort sett meir tradisjonelle rockesongstrukturar og i staden skapar disige, vide lydlandskap dominert av sivande rytmar og stemningsfulle lag av klaver». PopMatters skreiv at «Det kjennest som om Future Days er drive av ein kystbris, og utstråler ein meir behageleg, avslappa stemning enn noko bandet hadde spelt inn før.»

Ettermæle

Albumet vart rangert på åttandeplassen på Rolling Stone si liste over dei 50 beste progrockalbuma gjennom tidene. Pitchfork kåra det til det 56. beste albumet i 1970-åra. I 1995 kåra Mojo albumet til det 62. beste gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bass, kontrabass
Michael Karoli – gitar, fiolin
Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon
Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizerar
Damo Suzuki – vokal, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Future Days» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Progarchives info & reviews on Future Days

Musikkalbum frå 1973
Can-album
United Artists Records-album
Ahlmannfjellet

Ahlmannfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 940 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Alkhornet

Alkhornet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 428 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Soon Over Babaluma

Soon Over Babaluma er det sjette studioalbumet til den tyske rockegruppa Can. Dette var det første albumet til bandet utan solovokalist, etter at Damo Suzuki slutta i bandet i 1973 då han gifta seg med den tyske kjærasten sin. I staden er det gitaristen Michael Karoli og klaverspelaren Irmin Schmidt. Det er òg det siste albumet deira som vart skapt ved hjelp av ein tosporsopptakar. 

Den ambiente stilen på det førre albumet Future Days vert her pressa enno lenger, som på «Quantum Physics». Albumet har òg nokre meir rytmiske spor, som «Chain Reaction» og «Dizzy Dizzy».

Mottaking

Soon Over Babaluma vart godt motteke. Den amerikanske musikkjournalisten Robert Christgau gav albumet ei positiv melding os skreiv «så langt überrock gjeld, så er dette underhaldande nok, og tikkar avgarde med forskjekllige måteleg fengslande sci-fi-lydar, somme av dei melodiar».  Den amerikanske musikaren Dominique Leone gav albumet 8,9 av 10 og i meldinga hans i 2005 for Pitchfork Media skreiv han at han var «heile tida overraska over kor klårt alt høyrtes ut, som om bandet spelte inn alt dette i løpet av ei einast lang inspirert innspeling. Noko av det store med Can var omtanken for detaljar og at dei forstod at kvar einaste vesle augneblink i løpet av ein song kan påverke drivkrafta til heile stykket. Det er ingen små mirakel her: sjølv om det er trist å tenke på at desse albuma representerer den siste store perioden til Can, høyrtes ingen av augneblinka deira betre ut». I meldinga si for Allmusic, skreiv Ned Raggett at «Med Suzuki borte, delte Karoli og Schmidt no vokalen. Heldvis prøver ingen av dei å etterlikne Mooney eller Suzuki, og lagar heller sin eigen lågmeldte måte å gjere det på», og gav albumet fire av fem stjerner.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bass, vokal
Michael Karoli – gitar, fiolin, vokal
Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon
Irmin Schmidt – klaverinstrument, vokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Soon Over Babaluma» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Can-album
Mute Records-album
United Artists Records-album
Ceresfjellet

Ceresfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 675 meter over havet og er det tredje høgaste fjellet på Svalbard.

Fjell på Spitsbergen
Chadwickryggen

Chadwickryggen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 640 meter over havet og er det fjerde høgaste fjellet på Svalbard.

Fjell på Spitsbergen
Cholmaksla

Cholmaksla er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 532 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Cholmfjellet

Cholmfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 646 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Fuglefjella

Fuglefjella er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 576 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
I Want More av Can

«I Want More» er ein song av Can frå 1976 på albumet Flow Motion. Alle medlemmane i bandet syng på songen, noko som var uvanleg for Can. Songen er karaktersistisk for åra dei var på Virgin Records, med tekst skriven av Peter Gilmour.

Det vart den einaste hitten deira i Storbritannia, og som følgje av dette fekk dei framføre songen på Top of the Pops, der Czukay spelte kontrabass. Songen nådde 26. plass på den britiske singellista i august 1976.

Songen «...And More», òg frå Flow Motion, repeterer refrenget på dette sporet, og vart B-side til singelen. Singelen vart gjeve ut på ny i 2006 i samband med 30-årsjubileet til Spoon Records og nådde då 103. plass på den britiske singellista.

Andre versjonar 
Songen vart spelt inn av det australske bandet GBVG i 1998 og vart ein liten hit. 

Andre som har spelt inn songen er Fini Tribe med Chris Connelly på vokal, den italienske discogruppa Galaxis i 1978 og Richard H. Kirk (frå Cabaret Voltaire) på Earlier/Later - Unreleased Projects Anthology 74-89.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Want More (Can song)» frå ,  den 7. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Can-songar
Jupitermånen Callirrhoe

Callirrhoe er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Callirrhoe vart oppdaga 19. oktober 1999 under observasjonar av Spacewatch-programmet.

Kjelder 
 «Callirrhoe: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Callirrhoe
Jupitermånen Themisto

Themisto er ein av månane til Jupiter. Han har ein snittradius på 4 km.

Themisto vart fyrst oppdaga 30. september 1975 av Charles Thomas Kowal og Elizabeth Roemer, men var so tapt fram til 2000 då han vart oppdaga på nytt av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 

 «Themisto: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Themisto
Galileotoppen

Galileotoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 637 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Giæverfjellet

Giæverfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 665 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Helvetiafjellet

Helvetiafjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 079 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Holmsenfjellet

Holmsenfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 682 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen