alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Enningdalen

Enningdalen er eit kyrkjesokn i Halden kommune med i kring 900 ibuarar, mot 1510 i 1946. Soknet dekker 193,7 kvkm og er eit lågt åsland lengst søraust i Noreg med i alt 131 vatn. Kyrkja er bygt i 1775 og ligg på Prestbakke ved sørenden av Ørsjøen. Frå Enningdalen går tre vegar inn i Sverige; til Strömstad, Bullaren og Ed.

Under Krigen mot Sverige i 1808-09 stod to slag i Enningdalen. Det fyrste fann stad ved Prestbakke 10. juni 1808, medan eit større og meir avgjerande slag stod ved Berby den 12. september 1808.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. III. bandet. 1952

Busetnader i Halden
Bygder i Viken
Mikael H. Lie

Mikael Strøm Henriksen Lie () var ein norsk jurist, professor i
rettsvitskap frå 1919.

Mikael Henriksen vart cand.jur. i 1894. Fem år seinare fekk han Kronprinsens gullmedalje for den rettshistoriske avhandlinga «Om de kongelige lensmænds rettlige stilling i Norge i tidsrummet 1536-1660».

Lie arbeidde frå 1897 i Justisdepartementet, fyrst som sekretær. Det neste tiåret studerte han fleire gongar utanlands på det offentlege sin kostnad. I 1907 fekk han stilling som rådgjevar i folkerett ved Nobel-instituttet, året etter vart han universitetsstipendiat. Frå 1919 til han døydde i 1926 var han professor i rettsvitskap ved universitetet i Kristiania. I denne perioden var han ein av Noregs sakkunnige utsendingar til møta i Folkeforbundsrådet. Gjennom åra bidrag han med artiklar til aviser og tidsskrift, og han gav ut fleire bøker om ulike emne innafor rettsvitskapen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957.

Norske jusprofessorar
Blaustein

Blaustein er ein by og ein kommune i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland. I kommunen bur 16 000 menneske, flatemålet er på 55,6 km². Kommunesenteret Arnegg ligg 609 meter over havet. Elva Blau renn gjennom kommunen.

Langdistanseløparen Dieter Baumann er frå Blaustein.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blaustein» frå ,  den 7. mars 2020.  
 

Byar i Baden-Württemberg
Rikgass

Rikgass er ei nemning brukt for rå naturgass som blir transportert gjennom gassrøyrleidningar. Dette er gass i den blandinga av komponentar som han førekjem i frå utvinningsbrønnen. Komponentane er både tørre gasskomponentar (metan) og våte komponentar som etan, propan, butanar, pentanar osb. Før gassen av denne blandinga førast inn i røyrleidninga kan fragment av vassløysingar og anna ureiningar vere tatt bort.

Gassrøryrleidningar som fører gass frå olje-og gassfelt på norsk kontinentalsokkel til anlegg for gasshandsaming på land transporterer rikgass. Døme på slike røyrleidningar er Polarled frå Aasta Hansteen-feltet til Nyhamna gassbehandlingsanlegg, Statpipe-røyrleidningen frå Statfjord-feltet til Kårstø-anlegget og rikgassrøyrleidningar frå felta Troll, Kvitebjørn, Visund og Fram til Kollsnes prosessanlegg i Øygarden kommune.

Kjelder 

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Gassar
Strikkelise

Strikkelise, strikkedokke eller strikkesopp er eit enkelt strikkeverktøy laga av eit røyr med bøylar eller pinnar stikkande opp rundt ein ende. Røyret kan vera dekorert, til dømes til å likna eit menneske eller ein sopp.

Ein bruker ei strikkelise ved å vikla tråd rundt kvar av dei oppstikkande pinnane til maskar. Ein fører den korte trådenden gjennom holrommet og kan dra i han for å få arbeidet ut.

Den lause tråden blir ført framfor kvar pinne og masken vippa over han, gjerne med ei sy- eller heklenål. Dette skapar nye maskar, og vil etterkvart laga ei strikka produkt på innsida av reiskapen. Om ein fører tråden rundt og rundt vil ein strikka ei hylse eller rund remse av garn. Om ein vender strikkeretninga i staden for å gå rundt er det også mogleg å strikka ei flat remse.

Strimmelen ein strikkar kan brukast til ulike føremål som dekorasjon eller bli del av eit anna handarbeidsprosjekt.

Ein kan laga stikkeliser sjølv av eit stykke tre med eit bora hol i midten og spikrar eller stifter som pinnar. Det er mogleg å ha så lite som to pinnar på ei strikkelise, men det er vanlegare med fire-fem.

Ein liknande reiskap forma som ein flatare ring og med fleire pinnar blir kalla strikkering. Mange strikkemaskinar følgjer same prinsippet som ei strikkelise eller ein strikkeing.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Demonstrasjon ved sloyd-detaljer.no

Strikking
Handarbeidsreiskapar
Kommunereforma i Noreg

Kommunereforma i Noreg var ei reform av kommunestrukturen i Noreg, som vart sett i gang 3. juli 2014 som eit av dei politiske prosjekta til Erna Solberg si regjering. Ho er nært nærskyldt med regionreforma, som vart vedtatt av Stortinget den 8. juni 2017. Kommunereforma vart einstemmig vedtatt av Stortinget 9. juni 2015, og la opp til kommunesamanslåingar innanfor fleire tidsrammer. Den 1. januar 2017 vart talet på kommunar i Noreg redusert frå 428 til 426 og 1. januar 2018 til 422. Dei fleste samanslåingane blei sette i verk frå 1. januar 2020 då talet på kommunar blei endeleg redusert til 356.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på innleiinga i «Kommunereformen i Norge» frå ,  den 8. mars 2020.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Samandrag av vedtak om endringar av kommunestrukturen (utdrag frå Prop. 96S (2016–2017) og Innst. 386S (2016–2017))

Kommunar i Noreg
Regjeringa Solberg
Glyndebourne Festival Opera

Glyndebourne Festival Opera eller berre Glyndebourne er ein britisk operafestival som finn stad ved Glyndebourne, eit gods utanfor Lewes i East Sussex i England.

Sidan selskapet blei skipa har Glyndebourne særleg blitt kjend for produksjonar av Mozart sine operaer.  Fleire opptak av historiske oppføringar av Mozart ved Glyndebourne er blitt gjevne ut. Andre kjende produksjons er Porgy and Bess, av George Gershwin på 1980-talet, regissert av Trevor Nunn og sidan teke ut frå Glyndebourne og filma for fjernsyn i 1993. I tillegg til verk av Mozart har repertoaret ved selskapet oppføt operaer av Janáček og Händel.

Festivalen blei skipa av familien Christie, som har stått for arrangementet kvart år sidan 1934, bortsett frå krigsåra 1941–45 og i 1993, då konserthuset blei ombygd. Gus Christie, son av sir George Christie og soneson av festivalgrunnleggjaren John Christie, blei formann for festivalen i 2000. I januar 2014 blei Robin Ticciati den sjuande musikalske leiaren for verksemda.

Hovudorkesteret for Glyndebourne-festivalen er London Philharmonic Orchestra, som har hatt stillinga sidan 1964. Festivalen er også knytt til Orchestra of the Age of Enlightenment.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Glyndebourne Festival Opera» frå ,  den 8. mars 2020.

Bakgrunnsstoff
 

Musikkfestivalar i Storbritannia
Operafestivalar
East Sussex
Aotea Centre

Aotea Centre er eit kultur- og konserthus i sentrum av Auckland på New Zealand. Det ligg vest for  Aotea Square ved Queen Street. Senteret er ein framførings- og samlingsstad driven av Auckland Council, som også driv Auckland Town Hall og Civic Theatre i nærleiken. Namnet er avleidd frå Motu Aotea,  maorinamnet på Great Barrier Island, som er den største øya utanfor New Zealand og ligg rundt 90 km frå Auckland sentrum.

Senteret blei utforma av byråds-arkitekten Ewen Wainscott i 1974, men først bygd over eit tiår seinare.
Det meste av senteret var ferdigbygd i 1989, etter å ha kosta 128,5 millionar newzealandske dollar. Det blei offisiet opna året etter. Senteret vann NZIA sin sølvmedalje. Kostnadane auka mykje under byggjearbeidet, slik at ein måtte kutta ut fleire detaljar. Dårleg akustikk gjorde at auditoriet gjekk gjennom ei kostbar ombygging på midten av 1990-talet.

Aotea Centre omfattar fleire foajear, galleri og samlingsrom, i tillegg til salen Kiri Te Kanawa Theatre (tidlegar ASB Theatre, omnemna i 2019) med  2 139 plassar og Herald Theatre med 186 plassar. 

I 2011 fekk senteret oppgraderte trapper og ein stor veranda med eit kafeområde under i samband med ei omarbeiding av Aotea Square.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aotea Centre» frå ,  den 8. mars 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Aotea Centre ved aucklandlive.co.nz
 Fotografi av Aotea Square ved Auckland Libraries

Byggverk i Auckland
Kultur på New Zealand
Skipingar i 1989
Corona Schröter

Corona Elisabeth Wilhelmine Schröter () var ein tysk komponist, sopransongar og skodespelar.

Liv og virke 
Corona Schröter var fødd i Guben i Markgrevskapet Niederlausitz. Far hennar var oboist i eit regimentorkester og gav borna sine grunnleggande musikkundervisning. Bror til Corona Johann Samuel (1752–1788) var pianist og komponist. 

Familien flytta til Leipzig der Corona Schröter fekk songundervisning av Johann Adam Hiller. I Leipzig vart ho kjend med Johann Wolfgang von Goethe. Han vart inntatt i henne, og etter at han flytta til Weimar, hjelpte han henne til post som hoffvokalist og kammersongar byen. I Weimar gjekk ho òg på den Goethe-støtta teikneskulen Fürstliche freie Zeichenschule. Corona Schröter var gåverik på mange område, også som skodespelar, og ho vart midtpunkt i Goethes Liebhabertheater der ho mellom anna var den første som gestalta Iphigenie i dramaet Iphigenie auf Tauris (1789).

Schröter tonesette Goethes syngespel Die Fischerin og spelte hovudrolla under uroppføringa i Tiefurt 1782. Ho var den første som tonesette Goethes Erlkönig (1782). I 1786 gav ho ut ei samling på 25 lieder.

Frå 1788 trekte Schröter seg gradvis vekk frå hofflivet og i 1801 flytta ho og den mangeårige venninna Wilhelmine Probst til  Ilmenau i Hertugdømet Sachsen-Weimar-Eisenach i dagens Thüringen. Eit år seinare døydde Schröter der av tuberkulose.

Kjelder 
 Marion Brück: Schröter, Corona Elisabeth Wilhelmine. I Neue Deutsche Biographie. Bind 23, Duncker & Humblot, Berlin 2007, ISBN 978-3-428-11204-3, s. 585 f.
 
 Biografi, litteratur og kjeldemateriale om Corona Schröter, fembio.org, Institut für Frauen-Biographieforschung

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 
 Om Goethes Iphigenie og Corona Schröter, odysseetheater.com

Tyske komponistar
Komponistar frå 1700-talet
Kvinner på 1700-talet
Kvinner på 1800-talet
St Patrick's Cathedral i Auckland

Cathedral of St. Patrick and St. Joseph (maori Te Whare Karakia o Hato Pateriki raua ko Hato Hohepa), ofte berre kalla St. Patrick’s Cathedral, er domkyrkja for det katolske bispedømet Auckland på New Zealand. Ho ligg sentralt i Auckland. Kyrkja blei skipa som eit kapell på 1840-talet av Jean Baptiste Pompallier, den første katolske biskopen på New Zealand. Den noverande bygningen blei reist på 1880-talet. Rundt 3000 held messe ved kyrkja kvar sundag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St Patrick's Cathedral, Auckland» frå ,  den 8. mars 2020.

Bakgrunnsstoff

Patricks
Kyrkjer på New Zealand
Royal Opera House

Royal Opera House er eit operahus i London. Det blir også kalla «Covent Garden» etter området det ligg i, eller berre «The Garden». Bygningen blir brukt av Royal Opera, Royal Ballet og Orchestra of the Royal Opera House. 

Den noverande bygningen er det tredje operahuset på staden. Fasaden, foajeen og auditoriet er frå 1858, medan praktisk talt alt anna skriv seg frå ei omfattande renovering i 1990-åra. Operahuset har 2 268 plassar fordelt på fire losjerader, balkongar og eit amfiteatergalleri. Forscenen er 12,2 meter bred og 14,8 meter høg. 

Hovudauditoriet er verna som Grade I.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Royal Opera House» frå ,  den 8. mars 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Operahus
Verna byggverk i London
Konsertstader i London
City of Westminster
Verdscupen i alpine greiner 1998/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1998-sesongen tok til 24. oktober 1997 i Tignes i Frankrike og vart avslutta 15. mars 1998 i Crans-Montana i Sveits. Turneringa omfatta 35 renn og 37 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 5 super-g-renn, 11 utforrenn, 1 parallellrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Austerrikaren Hermann Maier vart ein suveren vinnar av turneringa. På dei neste plassane kom landsmennene hans, Andreas Schifferer og Stephan Eberharter, medan norske Kjetil Andre Aamodt kom på fjerdeplassen.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1997/98» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Alpine greiner
Sport i 1998
Sadler's Wells Theatre

Sadler's Wells Theatre er eit kulturhus på Rosebury Avenue i Clerkenwell i London. Det er særleg kjent for ballettoppsettingar, men huser også moderne dans og opera. Mange av førestillingane blir framførte av vitjande ensemble. 

Den noverande teaterbygningen er den sjette på staden, og har plass til 1500 tilskodarar. Han husar også Lilian Baylis Theatre, med 200 plassar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sadler's Wells Theatre» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Kulturhus i London
Konsertstader i London
Verna byggverk i London
Islington
Skipingar i 1683
Persona non grata

Persona non grata, «uønskt person», er innan diplomatiet når ein person ikkje er ønskt. Det er særleg brukt når ein utsending frå ein stat til ein annan er erklært uønskt. Uttrykket stammar frå latin, av non «ikkje» og grata «kjær».

Eit motsett uttrykk er persona grata, «ønskt person», for ein person som er velsett og godt likt.

Kjelder 
 
 

Diplomati
Latinske ord og uttrykk
Albino i Lombardia

Albino er ein by og ein kommune i Bergamo-provinsen i Lombardia i Italia. Kommunen har ikring 18 000 ibuarar og ei flatevidd på 31,3 km². Byen, som på bergamaskisk heiter Albi, ligg 342 meter over havet. Elva Serio renn gjennom byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Albino (Lombardei)» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Byar i Lombardia
Hotel Dusk: Room 215

Hotel Dusk: Room 215 er eit eventyrspel utvikla av Cing og utgjeve av Nintendo til Nintendo DS. Det vart annonsert 5. oktober 2005 under tittelen Wish Room og vist fram for første gong 9. mai 2006 under E3-messa det året. Spelet vart utgjeve i Nord-Amerika og Japan januar 2007 og i Europa april same året.

Hotel Dusk går føre seg i året 1979 og følgjer den tidlegare New York-detektiven Kyle Hyde, som arbeider som seljar for eit føretak. Han sjekkar inn på eit hotell medan han leiter etter ein bortkomen medarbeidar, og blir tildelt rom 215, som det er sagt kan oppfylle ønske dersom ein søv der.

Ein oppfølgjar, Last Window: The Secret of Cape West, vart utgjeven i 2010 til Nintendo DS.

Kjelder 

Dataspel frå 2007
Eventyrspel
Nintendo DS-spel
Visuelle romanar
Oberstaufen

Oberstaufen er ein kommune i landskapet Schwaben i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 125,9 km² og i kring 7 800 ibuarar. Kommunesenteret ligg 791 meter over havet i eit landskap med skogkledde åsar og kollar.

Den aller fyrste tevlinga i Verdscupen i alpine greiner for kvinner vart avvikla i ein skibakke i Oberstaufen . Nancy Greene frå Canada vann både slalåmrennet 7. januar 1967 og storslalåmrennet dagen etter. Skirennarane Barbi Henneberger og Heidi Biebl var begge frå Oberstaufen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oberstaufen» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Kommunar i Bayern
Triberg im Schwarzwald

Triberg im Schwarzwald er ein by og ein kommune i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 33,3 km² og i kring 4 800 ibuarar. Byen ligg 684 meter over havet, i midtre delen av Schwarzwald.

Talet på ibuarar har minka kraftig dei seinaste tiåra.

Skihopparen Christof Duffner er frå Triberg im Schwarzwald.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Triberg im Schwarzwald» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Byar i Baden-Württemberg
Kongedømet Ungarn (1538–1867)

Kongeriket Ungarn var ein del av krongodset til Huset Habsburg mellom 1526 og 1867. Riket låg utanfor Det tysk-romerske riket, og var formelt en del av keisarriket Austerrike. Etter slaget ved Mohács blei landet delt mellom Austerrike og Det osmanske riket, og dei osmansk-habsburgske krigane tok til. Etter freden i Karlowitz avstod osmanane resten av Ungarn til Asterrike.

To store ungarske opprør (Sjølvstendekrigen til Rákóczi og den ungarske revolusjonen) endra politikken i keisarriket, og i 1867 blei ungararane endeleg representert gjennom Ausgleich, og landet blei til Austerrike-Ungarn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kongeriket Ungarn (1526–1867)» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Ungarsk historie
Austerrike-Ungarn
Den ungarske revolusjonen i 1848

Den ungarske revolusjonen i 1848 var ein av mange revolusjonar som fann stad dette året. Den ungarske var nært knytt til andre revolusjonar i det habsburgske området. Revolusjonen i Ungarn voks til ein krig for sjølvstende frå habsburgsk styre.

Mange av leiarane og deltakarane i revolusjonen, mellom anna Lajos Kossuth, István Széchenyi, Sándor Petőfi og József Bem, er blitt til nasjonale figurar i ungarsk historie. Dagen for revolusjonsutbrotet, den 15. mars, er ein av tre nasjonale heilagdagar i Ungarn.

Sjå òg
Sjølvstendekrigen til Rákóczi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Den ungarske revolusjonen (1848)» frå ,  den 8. mars 2020.  
 

Ungarsk historie
Konfliktar i 1848
Ungarn
Ungarske revolusjonar
Roosarna

Roosarna er eit svensk danseband som vart skipa i 1969 i Vallsta i Sverige.

Diskografi

Album
Vi hörs - 1975
Jag tror att jag är fast för dej - 1984
I kväll är det party - 1985
Livet är nu - 1988
På lugnare vatten - 1990
En enda gång - 1992
Vet du vad jag vet - 1994
Hem till Norden - 1996
Ett hus med många rum - 1997
Dagar som kommer och går - 1999
Nu börjar livet - 2001
Vad livet har att ge - 2005

Fotnotar 

Svenske danseband
Musikkgrupper skipa i 1969
Bollnäs kommun
Beltana

Beltana er ein liten stad (town) i Sør-Australia som ligg 540 km nord for Adelaide. Beltana er kjend for å ha fortsett å eksistera lenge etter at eksistensgrunnlaget forsvann. Staden blei folkesett frå 1870-talet då ein byrja med kopargruvedrift og bygginga av Australian Overland Telegraph Line og jernbanelinja The Ghan. Innbyggjartalet byrja å gå ned frå 1941 då ein byrja gruvedrift etter kol ved Leigh Creek og folk flytta dit i staden. I 1983 blei hovudvegen flytt vekk frå staden. 
Beltana hadde sitt største folketal på 1880-talet, med 390 innbyggjarar i 1883. Tidleg på 2000-talet budde berre rundt 20 folk i Beltana.

Beltana har viktige band til utbygginga av telegrafen, den transkontinentale jernbana, gruvedrift, outback-livet, Australian Inland Mission og den «afghanske» kameltransporten i innlandet. Restane etter byen, gravplassen og jernbanestrukturane blei erklært State Heritage Area i 1987.

Ein har halde hesteveddeløp her sidan 1876, og ein har halde fram med å arrgangera piknikløp og gymkhana kvart år og landbrukstreff annakvart år.

Opphavlege innbyggjarar
Dei opphavlege innbyggjarane på staden var kuyani- og adnyamathanha-aboriginarar som pleide å vitja staden fordi det var vasskjelder i nærleiken,  Warrioota og Sliding Rock, og mange eukalyptustre (red gums). Då europearane slo seg ned her blei den tradisjonelle levemåten deira umogleg å fortsetja, og mange av dei blei gardsarbeidarar. Etterkvart som byen gradvis blei fråflytt slo nokre aboriginarar seg ned i dei forlatne bygningane, og på slutten av 1960-talet var dei igjen ein majoritet i området.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Beltana» frå ,  den 8. mars 2020.

Bakgrunnsstoff
Beltana Historic Town
Flinders Ranges Research, Beltana
SMH article on Beltana
Connecting the Continent, Celebrating Beltana
State Heritage Areas of South Australia - Beltana State Heritage Area (arkivert nettside)

Sør-Australia
Ferrosilisium

Ferrosilisium er ei legering av jern og silisium, der innhaldet av silisium kan vere 45–75 prosent.

Legeringa kan produserast med karbontermisk reduksjon, der malmar av det ønskte produktet reagerer med karbon under høgre temperaturar i ein smelteomn. Ferrosilisium er eit halvfabrikat og kan brukast som reduksjonsmiddel og legeringselement i produksjonen av stål og støypejern.

Ferrosilisium er produsert i Noreg, mellom anna hjå føretaka Finnfjord smelteverk og Elkem.

Kjelder 
 

Jernsambindingar
Legeringar
Silisiumsambindingar
Verdscupen i alpine greiner 1998/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1998-sesongen tok til 25. oktober 1997 i Tignes i Frankrike og vart avslutta 15. mars 1998 i Crans-Montana i Sveits. Turneringa omfatta 31 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 6 utforrenn, 2 parallellrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei sistnemnde baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Tre utøvarar frå Tyskland kom til å utmerke seg gjennom skisesongen, til saman sigra dei i 17 av 33 enkeltrenn og tevlingar. Vinnaren frå 1996, Katja Seizinger, gjekk heilt til topps i verdscupen for andre gong, medan Martina Ertl og deretter Hilde Gerg kom på dei neste topplassane.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1997/98» frå ,  den 9. mars 2020.  
 

Alpine greiner
Sport i 1998
Kelheim

Kelheim er ein by og kommune i Landkreis Kelheim i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 76,8 km² og ikring 17 000 ibuarar. Kelheim ligg 343 meter over havet, ved åmotet der elva Altmühl renn ut i Donau.

Beifreiungshalle, ei mektig bygning reist til frigjeringa av Bayern i 1813-15 under Napoleonskrigane, kneisar over byen på ein høg kolle.

Skiskyttaren Fritz Fischer er frå Kelheim.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kelheim» frå ,  den 9. mars 2020.  
 

Kommunar i Bayern
Jernurtfamilien

Jernurtfamilien (Verbenaceae) er ein plantefamilie i ordenen Lamiales. Han omfattar rundt 1 200 artar fordelt på 30 planteslekter. Nokre artar i slekta Verbena blir dyrka som hageplantar.

Kjente slekter 
 Lantana
 Verbena

Lamiales
Plantefamiliar
Vágsfjørður

Vágsfjørður er den nest lengste fjorden på Suðuroy på Færøyane. Fleire bygder ligg kring fjorden, mellom anna Vágur, som ligg inst i vågen og er på båe sider av fjorden, men med største delen på nordsida av fjorden. Bygda Porkeri ligg lengst ut på den nordre armen av Vágsfjørður. Mellom Porkeri og Vágur ligg den lille bygda Nes som høyrer til Vágs kommuna.

Núpurin skil Vágsfjørður i to mindre fjordar. Den sørlege delen vert kalla Lopransfjørður. Inst i Lopransfjørður ligg bygda Lopra. Austanfor Lopra rett over bygda Nes ligg bygda Akrar.

Vágs Havn 
Vágs Havn er ei hamn på den nordre sida av Vágsfjørður, midt i Vágsbygd. Ho er 10-15 meter djup og fungerer som hamn for fleire fiskeriføretak, mellom anna føretaka flakavirki og alivirki.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vágsfjørður» frå ,  den 10. mars 2020.

Lenkjer 

 Vágs kommuna
 Suðuroyar Kunningarstova

Suðuroy
Fjordar på Færøyane
Donald Duck & Co

Donald Duck & Co er eit norsk vekeblad med teikneseriar om Walt Disney-figurar, med særleg vekt på Donald Duck og andre innbyggjarar i Andeby. Bladet hadde første utgjeving i 1948 og vart etter kvart tidenes mest populære teikneseriehefte i Noreg. 

Bladet kom ut månadleg dei første åra og vekentleg frå september 1958. Frå nyåret 2015 kjem bladet ut annakvar veke i laussal i butikk, medan dei som abonnerer framleis vil få bladet vekentleg.

Bladet er distribuert av danske Egmont Hjemmet Mortensen. Hovudredaktør er Marius Molaug. Ansvarleg utgjevar er Anita R. Tveten.

Litteratur
Jon Gisle:  Donaldismen. Et muntert-vitenskapelig studie over Donald Duck og hans verden, Oslo: Gyldendal, 1973

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
Donald Duck & Co i Inducks

Norske vekeblad
Skipingar i 1948
Teikneseriar
Verdscupen i alpine greiner 1999/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1999-sesongen tok til 25. oktober 1998 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 14. mars 1999 i Sierra Nevada i Spania. Turneringa omfatta 33 renn og 35 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 10 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Landsmennene Lasse Kjus på fyrste- og Kjetil Andre Aamodt på andreplass syrgde for dobbeltsiger til Noreg. Fjorårsvinnaren Hermann Maier frå Austerrike vart nummer tre framom fire av sine landsmenn.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1998/99» frå ,  den 13. mars 2020.  
 

Alpine greiner
Sport i 1999