alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Per Olov Enquist

Per Olov Enquist eller P.O. Enquist () var ein svensk forfattar og dramatikar.

Liv
Enquist voks opp i Västerbotten. Mor hans, Maja Lindgren (1903-1992), var lærar på folkeskulen. Faren, Elof Enqvist (1903-1935), døydde før P.O. Enquist var fylt eit år.  

I midten av 1950-åra dreiv Enquist med friidrett. Han var ein av dei beste i Sverige i høgdehopp, med ein personleg rekord på 1,98. Etter studiar ved Uppsala universitet, arbeidde Enquist som kritikar i avisene Svenska Dagbladet og Expressen sine kulturavdelingar. Enquist var stadig på reise, budde i København, Vest-Berlin og kom i 1973 til Los Angeles som professor ved universitetet UCLA. I lange periodar var Enquist busett i København og i Tyskland.

Enquist var gift tre gonger. I det fyrste ekteskapet fekk han saman med Margareta Ersson ein son og ei dotter. I 1980 gifta han seg med den danske forfattaren Lone Bastholm. Til sist var Enquist gift med Gunilla Thorgren, tidlegare statssekretær ved det svenske kulturdepartementet. Paret budde i Vaxholm nord for Stockholm.

Forfattarskap 

Enquist debuterte med romanen Kristallögat i 1961. Gjennombrotet kom i 1964 med Magnetisörens femte vinter. 
I 1964 skreiv han under pseudonymet Peter Husberg saman med Leif Nylén og Torsten Ekbom romanen Bröderna Casey. Ellers har Enquist alltid skrive åleine, i eige namn. 

Det internasjonale gjennombrot kom med dokumentarromanen Legionärerna. Han vart omsett til ei rekkje språk og Johan Bergenstråhle laga etter boka filmen Baltutlämningen. Enquist har òg skrive manus for film- og fjernsynsproduksjonar til dømes Strindberg, Ett liv og filmane Il Capitano og Hamsun. Som dramatikar er Enquist mellom anna kjend for skodespela I lodjurets timma og Tribadernas natt. Han har arbeidd saman med regissør Ingmar Bergman på nasjonalscenen Dramaten.

Eit tema Enquist vende attende til, var tilhøvet mellom fiksjon og fakta, fantasien og røynda. Han nytta friskt historiske hendingar og personar i forteljingane sine (Legionärerna, Hess, Lewis resa, Blanche och Marie.) Enquist har synt stor interesse for politiet si etterforsking etter drapet på den svenske statsministeren Olof Palme, båe gjennom avisartiklar og som tema i boka Kartritarna.

Per Olov Enquist har hatt høge salstal ikkje berre i Sverige men òg i Frankrike og Tyskland. Han har vorte tildelt fleire litterære prisar. I 2008 kom sjølvbiografien Ett annat liv som vart lønt med Augustpriset. Det var andre gongen Enquist nett denne litteraturprisen, ein av dei gjævaste i Sverige; fyrste gong var for Livläkarens besök i 1999.

Verkliste 
 1964 - Magnetisörens femte vinter
 1964 - Bröderna Casey
 1966 - Hess
 1968 - Legionärerna
 1971 - Sekonden
 1972 - Katedralen i München
 1978 - Musikanternas uttåg
 1981 - Från regnormarnas liv
 1985 - Nedstörtad ängel
 1991 - Kapten Nemos bibliotek
 1992 - Kartritarna
 1999 - Livläkarens besök
 2001 - Lewis resa 
 2004 - Boken om Blanche och Marie
 2008 - Ett annat liv

Kjelder 

Svenske forfattarar
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Mads Wiel Nygaards legat

Mads Wiel Nygaards legat er ein skjønnlitterær pris som vert utdelt årleg av forlaget Aschehoug. Prisen skal vera ei påskjønning for eit kvalifisert forfattarskap, og vert utdelt etter innstilling frå forlagets redaksjon og leiing. Ein kan ikkje søkje om å få legatet. 

Mads Wiel Nygaard var administrerande direktør i Aschehoug 1940-1952.

Prisvinnarar 
 1953 - Magnhild Haalke og Lizzie Juvkam
 1954 - Ikkje utdelt
 1955 - Kristian Kristiansen
 1956 - Ikkje utdelt
 1957 - Ikkje utdelt
 1958 - Egil Rasmussen
 1959 - Harald Sverdrup
 1960 - Gunnar Bull Gundersen
 1961 - Arnulf Øverland
 1962 - Peter R. Holm
 1963 - Stein Mehren
 1964 - Yngvar Hauge
 1965 - Mikkjel Fønhus og Einar Skjæraasen
 1966 - Torborg Nedreaas
 1967 - Knut Hauge
 1968 - Lars Berg og Kjell Heggelund
 1969 - Kjell Askildsen og Dag Solstad
 1970 - Simen Skjønsberg og Vigdis Stokkelien
 1971 - Sissel Lange-Nielsen og Arild Nyquist
 1972 - Finn Havrevold, Bjørn Gunnar Olsen, Kåre Prytz og Odd Solumsmoen
 1973 - Finn Strømsted
 1974 - Hans Børli
 1975 - Liv Køltzow
 1976 - Sidsel Mørck
 1977 - Halldis Moren Vesaas
 1978 - Vera Henriksen
 1979 - Ingeborg Refling Hagen
 1980 - Karsten Alnæs
 1981 - Erling Pedersen
 1982 - Erling Kittelsen og Helge Vatsend
 1983 - Gerd Brantenberg
 1984 - Jan Kjærstad
 1985 - Gene Dalby, Anne Karin Elstad og Tove Lie
 1986 - Øystein Wingaard Wolf
 1987 - Jon Peter Rolie
 1988 - Kari Bøge
 1989 - Ketil Bjørnstad
 1990 - Karin Moe og Hermann Starheimsæter
 1991 - Marit Tusvik
 1992 - Elin Brodin
 1993 - Cindy Haug
 1994 - Merethe Lindstrøm
 1995 - Tom Lotherington
 1996 - Aud Korbøl
 1997 - Torild Wardenær
 1998 - Unni Lindell
 1999 - Toril Brekke
 2000 - Håvard Syvertsen
 2001 - Odd W. Surén
 2002 - Jo Nesbø
 2003 - Thure Erik Lund
 2004 - Sigmund Jensen
 2005 - Eldrid Lunden
 2006 - Bjarte Breiteig
 2007 - Carl Frode Tiller
 2008 - Geir Gulliksen
 2009 - Arne Lygre 
 2010 - Ingrid Storholmen 
 2011 - Kurt Aust 
 2012 - Wenche-Britt Hagabakken  
 2013 - Tom Egeland
 2014 - Lars Petter Sveen
 2015 - Helga Flatland
 2017 - Aasne Linnestå

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om legatet på nettstaden til Aschehoug 

Norske litteraturprisar
Prisar og utmerkingar skipa i 1953
1953 i Noreg
Aschehougprisen

Aschehougprisen vert delt ut kvart år av forlaget Aschehoug.

Aschehougprisen vert tildelt norske forfattarar som ein heiderspris utan omsyn til kva forlag dei er knytt til. Utdelinga skjer etter bindande innstilling frå Norsk Litteraturkritikerlags styre.

Mottakarar av Aschehougprisen

Kjelder 
 Bærum bibliotek: Aschehougprisen
 Nettstaden til Aschehoug forlag: Aschehougprisen

Referansar 

Norske litteraturprisar
Prisar og utmerkingar skipa i 1972
1972 i Noreg
Kystpartiet

Kystpartiet er eit verdikonservativt sentrumsparti. Partiet vart formelt skipa den 1. februar 1999 under leiing av Steinar Bastesen. Han hadde då, sidan stortingsvalet i 1997 sete på Stortinget for Tverrpolitisk Folkevalgte, som var ein laust organisert forgjengar for Kystpartiet. Bastesen vart attvald i 2001, men partiet fekk ikkje inn nokon stortingsrepresentantar i 2005. Roy Waage følgde Steinar Bastesen som partileiar etter sterk kritikk innad i partiet.

Kystpartiet vart tufta på grunnlag av misnøye med måten Stortinget handlar med EU på.

Kystpartiet mista ordføraren (Thor Tøllefsen) i Karlsøy ved valet i 2007. . Tøllefsen var òg partiet sin førstekandidat under stortingsvalet 2005. Paul Rånes var frå 2003 til 2007 ordførar for KP i Røst og Roy Waage er ordførar i Skjervøy, etter at han og kommunestyregruppa melde overgang frå Kristeleg Folkeparti, og vann valet i 2007.

Stortingsvalshistorikk 

Kystpartiet har hovudvekta av støtta si i Nordland og Troms. Ved stortingsvalet 2001 fekk partiet 14 042 stemmer, eller 10,9 %, i Nordland, noko som innebar eitt mandat på tinget. 8 124 stemmer, eller 10,0 % i Troms same året var akkurat for lite. Ved stortingsvalet 2005 gjekk partiet kraftig tilbake i Nordland og fekk berre 4 155 stemmer, eller 3,1 %. Partiet mista derfor mandatet sitt. Sjølv om tilbakegangen var mindre i Troms, 7 218 stemmer, eller 8,6%, heldt det heller ikkje denne gongen til mandat frå fylket.

Partiet i kommunar og fylkesting 

Ved fylkestingsvalet 2007 fekk partiet 2,0 % av røystene i Nordland, 3,5 % i Troms - om lag 0,4 % på riksplan.

Norske politiske parti
Sentrumsparti
Skipingar i 1999
Verdikonservative parti
Samlingspartiet Ny Fremtid

Samlingspartiet Ny Fremtid er eit tidlegare norsk politisk parti som vart stifta av Finn Thoresen i 1993. Partiet stilte lister i alle fylker ved Stortingsvalet dette året. I 1994 vart det samanslått med det tidlegare Kristent Samlingsparti, men heldt på namnet Samlingspartiet Ny Fremtid. Då det igjen vart samanslått med Kristent Konservativt Parti den 26. september 1998 fekk fusjonen namnet Kristent Samlingsparti, som er det noverande namnet på partiet (pr. 2005).

Politisk tok Samlingspartiet Ny Fremtid eit høgreorientert kristenfundamentalistisk standpunkt. Partiet ville gje kristendommen ein sterkare plass i samfunnslivet, og mellom anna forby abort og homofili.

Kjelder 
 :no:Samlingspartiet Ny Fremtid

Tidlegare norske politiske parti
Skipingar i 1993
Nedleggingar i 1998
Kristent Konservativt Parti

Kristent Konservativt Parti er eit tidlegare politisk parti i Noreg. Partiet oppstod i 1989 då minipartiet Fredspartiet endra namn. På denne tida kravdest det 5000 underskrifter for å registrera eit nytt parti. Derimot kravdest det ingenting for å endra partinamn. Derfor skjedde det ved fleire høve at nye småparti omgjekk underskriftskravet ved formelt å ta over partinamnet til andre småparti som låg brakk, og så endra namnet.  Fredspartiet hadde på denne måten oppstått gjennom fleire namneskifte frå det opphavleg registrerte Noregs Demokratiske Parti. 

Kristent Konservativt Parti stilte til val ved stortingsvala i 1993 og 1997. I 1993 fekk det 1974 røyster (0,08 %), i 1997 fekk det 1386 røyster (0,05 %).

Det vart fusjonert med Samlingspartiet Ny Fremtid den 26. september 1998 til Kristent Samlingsparti.

Partiet hadde aldri noka stor oppslutting, men seinare stortingsrepresentant for Kristeleg Folkeparti, Anita Apelthun Sæle, blei i si tid vurdert som toppkandidat i Hordaland.

Tidlegare norske politiske parti
Skipingar i 1989
Nedleggingar i 1998
Finn Thoresen

Finn Thoresen (), var ein norsk politikar frå Spydeberg i Østfold, og stortingsrepresentant for Framstegspartiet. I 1993 stifta han Samlingspartiet Ny Fremtid, som stilte valliste i alle fylke ved stortingsvalet same år. Etter fleire politiske fusjonar heiter partiet no Kristent Samlingsparti.

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar for Akershus
Lokalpolitikarar i Ski
FrP-politikarar i Akershus
Norske forretningsfolk
Folk frå Spydeberg
Direktedemokratane

Direktedemokratane (DD) er ei rørsle som ynskjer å innføre direktedemokrati i Noreg. Rørsla ynskjer å oppnå dette ved å stille kandidatar til kommune-, fylkes- og stortingsval. Direktedemokratane kjem då til å halde innbyrdes val i kvar enkelt sak som desse representantane skal røyste i. DD-representantane vil vere bundne til å røyste slik som resultatet av dei innbyrdes vala vert. Vala skal gjennomførast på internett. For å røyste innbyrdes i DD skal ein ikkje trenge å betale medlemsavgift, men ein må registrere seg med personalia på nettstaden deira.

Rørsla Direktedemokratane har prinsipielt sett ikkje nokon politisk agenda utanom å innføre direktedemokrati.

Leiaren i Direktedemokratane er Roy Magnus Løken. Rørsla har ein nestleiar; Lars Kilevold.

Tilknytingar

Systerrørsler 
 Danmark: Foreningen for Direkte Demokrati
 Tyskland: Mehr Demokratie

Norske politiske parti
Skipingar i 2002
Lars Kilevold

Lars Kilevold ()  er ein norsk musikar frå Fredrikstad. Han er mellom anna kjend for å ha skrive og utgjeve songen «Livet er for kjipt».

Kilevold har òg grunnlagt internettplateselskapet freetrax.com. Han er no nestleiar i Direktedemokratane.

Det er Kilevold som har skrive reklamesongane «Full Pakke», «Lørdagspizza» og «Spelt (I samarbeid med Fredrik Steen)» for Pizza Grandiosa.

Kjelder 
 direktedemokratene.no

Norske musikarar
Norske politikarar
Folk frå Fredrikstad
Direktedemokrati

Direktedemokrati er den reinaste forma for demokrati (av lat. demos, folkestyre). I eit direktedemokratisk samfunn stemmer folket over absolutt alle saker som vert avgjort politisk (her; i motsetnad til byråkratisk). 

Sveits er kjend for å ha hatt direktedemokrati sidan landet vart tufta, medan Noreg har representativt demokrati. Den norske rørsla Direktedemokratane ynskjer å innføre direktedemokrati i Noreg.

Demokrati
Sveitsisk politikk
Politiske ideologiar
Det Politiske Parti

Det politiske parti (DPP) var eit norsk politisk parti tufta av komikarane Johan Golden og Atle Antonsen. Partiet stilte til sitt første stortingsval i 2001 på slagord av typen «Din slave på tinget». Om DPP hadde fått inn representantar på Stortinget skulle det ha vorte røysta over kva desse representantane skulle stemme i kvar enkelt sak på den offisielle nettstaden til partiet. DPP ønskte m.a.o. å innføre ei form for direktedemokrati. Partiet nytta paraplyen som logo. Den var symbol på at dei dekte heile det politiske landskapet. I partiprogrammet til DPP heitte det at partiet bygde politikken sin på «fridom, likskap og politikk».

Partiet fekk nærare 1 % av alle røystene på landsbasis i sitt første valår (2001) og over 8 % i skulevala same året. Dette ville resultert i nærare 12 representantar på Stortinget om det var ekte val. 

Etter Stortingsvalet i 2001 hadde partiorganisasjonen (som hovudsakleg bestod av to personar) stått stille. DPP deltok ikkje i kommune- og fylkesstyrevala i 2003. Då partiet ikkje hadde meldt overføring til partiregisteret fall partinamnet ut av Brønnøysundsregisteret som registrert partinamn etter stortingsvalet 2005.

Les òg 
 Liste over Lettsindige politiske parti

Bakgrunnsstoff 
 Det Politiske Parti sine heimesider

Tidlegare norske politiske parti
Lettsindige politiske parti
Skipingar i 2000
Nasjonalalliansen

Nasjonalalliansen var eit politisk parti som vart tufta i 1999. Partiet arbeidde for ein umiddelbar stopp av innvandring til Noreg og tilbakesending av innvandrarar som var i landet. I tillegg til dette fokuserte dei på distriktspolitikk og miljøvern. Partiet hadde ikkje offentleg definert nokon grunnleggjande ideologi, men tok utgangspunkt i eit eige idégrunnlag. Partiet var likevel eit klart nasjonalistisk parti, i og med at dei m.a. la vekt på å skilje mellom nordmenn og samar og la dei sørgje for eiga utvikling kvar for seg.

Registreringa i Partiregisteret gjekk ut 13. mars 2006.

Norsk Ungdom var ungdomsorganisasjonen til Nasjonalalliansen.

Historie 
Nasjonalalliansen var ei vidareføring av tidlegare og meir kjende parti som Kvit Valallianse og Stopp Innvandringen. Partiet var òg ein del av Norsk Folkeparti i ein toårsperiode.

Norske politiske parti
Nasjonalistiske parti
Innvandringskritiske parti
Norsk Ungdom

Norsk Ungdom er ungdomsorganisasjonen til Nasjonalalliansen. Han heitte tidlegare Hvit Ungdom.

Norske politiske ungdomsfylkingar
Nasjonalisme
Arbeidarråd

Arbeidarråd er i utgangspunktet allmøte på ei bedrift eller ein institusjon der ting blir avgjorde på demokratisk vis ved fri diskusjon og fleirtalsavgjerd. Likeins i militærleirar med soldatråd og i landsbyar eller grender med bonderåd. I utgangspunktet er såleis arbeidarråd med vidare tenkte som organ for direkte demokrati. Men sidan ting kanhende må avgjerast mellom allmøta, må det veljast delegerte til organ som kan møtast oftare, såleis eit meir indirekte demokrati. For å halde på mest mogleg direkte demokrati skal det derfor i eit arbeidarrådssystem vere tilbakekallingsrett, slik at dei delegerte kva tid som helst skal kunne trekkjast tilbake som representantar for basis-råda. Hovudskilnadene mellom eit arbeidarrådssystem og eit parlamentarisk system blir da at i eit arbeidarrådssystem er grunneininga knytt til produksjonslivet i staden for eit geografisk område, og at dei delegerte kan tilbakekallast til ei kvar tid av grunneininga som valde dei. 

Dei første kjende arbeidarråda i denne forstand oppstod under det russiske revolusjonsforsøket i 1905, og fekk namnet sovjet, som betyr "råd" på russisk. Det mest namngjetne arbeidarrådet var sovjetet i St. Petersburg, med delegerte frå alle større arbeidsplassar i byen, og med Lev Trotskij som leiar. Etter tsaren var styrta i mars 1917, gjenoppstod sovjeta i fleire russiske byar, og bolsjevikane som under leiing av Vladimir Lenin tok makta 7. november 1917, gjorde det blant anna for å gi "all makt til sovjeta", sa dei. I røynda mista dei russiske sovjeta raskt makta si, særleg etter at både andre politiske parti og opposisjonelle fraksjonar i kommunistpartiet (bolsjevikpartiet) var blitt forbodne i 1920. Dette innskrenka den reelle ytringsfridomen, og utan full ytringsfridom døydde livet i sovjeta gradvis ut (slik Rosa Luxemburg spådde alt våren 1918) og dei blei reduserte til sandpåstrøingsorgan for det som alt var avgjort i dei leiande organa til det eine lovlege partiet.

Også i andre revolusjonære situasjonar har det oppstått arbeidarråd, såleis til dømes under den tyske novemberrevolusjonen i 1918 og i delar av det republikanske Spania under den spanske revolusjonen og den spanske borgarkrigen 1936-1939. I Noreg fanst det også arbeidarråd i åra 1917-1919, men desse var meir meint å vere "dyrtidskomitear" for å protestere mot dei sosiale tilhøva, enn nye maktorgan.

Sosialisme
Arbeidslivsorganisasjonar
Organisasjonsformer
Råd
Titrering

Titrering er ein analysemetode der ein gradvis set til ein reagens (titrant) i ei prøve til reaksjonen er fullstendig. Slik kan ein finna konsentrasjonen av ein analytt.

Eksperimentelt oppsett 

Analytten er ofte i ein erlenmeyerkolbe eller eit begerglas. Titrant vert tilsett frå ei byrette, og kan blandast inn i analytten ved hjelp av ein magnetrørar. Når endepunktet (omslagspunktet) er funne les ein av på byretta kor mykje titrant som er tilsett. I visse tilfelle kan det vera praktisk å ha analytten i byretta. Dette vert kalla omvend titrering. 

Det er òg mogleg å bruka titrator.

Typar titrering 
 Syre-base-titrering. For å finna endepunktet kan ein bruka eit pH-meter eller ein passande indikator. Ved bruk av sterk syre og sterk base vil endepunktet ha pH tilnærma lik 7. 

 Redokstitrering

 Fellingstitrering

 
Analytisk kjemi
Fedrelandspartiet

Fedrelandspartiet var eit norsk parti, som vart stifta 17. mai 1990. Partiet kalla seg eit verdikonservativt nasjonalistisk parti som definerte idégrunnlaget sitt som å verne om Noregs nasjonale interesser, og forsvare og vidareutvikle den norske og kristne kulturarv med basis i ei demokratisk grunnhaldning.  Fedrelandspartiet har vore lista som eit høgreradikalt parti.

Politikk 
Som hovudsak arbeidde partiet for å avgrense innvandring til Noreg. Partiet nytta mellom anna menneskerettskonvensjonen som argument for eit nasjonalitetsprinsipp basert på at det ikkje skal vera store forflyttingar av folk mellom nasjonalstatane. Fedrelandspartiet var motstandarar av norsk medlemskap i EU av same grunn.

Struktur

Rådet 
Rådet var partiets høgaste organ i den forstand at Rådet skulle godkjenne alle endringar i ideologisk verdigrunnlag samt partiet sine vedtekter. Rådet var ikkje demokratisk valt, men var sett saman av partistiftarane og kunne supplere seg sjølv.

Sentralstyret 
Fedrelandspartiet var organisert i eit sentralstyre som hadde den daglege drifta av partiarbeidet. Sentralstyret vart valt av landsmøtet og hadde ein formann, nestformann, kasserar og sekretær, i tillegg til eit varierande tal på styremedlemmer. Eitt av styremedlemmane kom frå Rådet.

Landsmøtet 
Landsmøtet var sett saman av landsstyret, Rådet og eit tal på representantar frå kvart fylkeslag, i tillegg til partiet sine eventuelle stortingsrepresentantar. Til vanleg vart landsmøta haldne i dei åra det ikkje var offentlege val.

Landsstyre 
Landsstyret var sett saman av sentralstyret og formennene i fylkeslaga. Styret vart kalla saman av sentralstyret når dette fann det naudsynt.

Fylkeslag 
Fylkeslag vart oppretta fylkesvis og godkjende av sentralstyret.

Lokallag 
Lokallag vart hovudsakleg oppretta for kvar kommune og godkjende av det aktuelle fylkeslag sitt styre.

Historie 
Fedrelandspartiet vart skipa 17. mai 1990 i Bergen. Ved stortingsvalet 1993 fekk partiet 0,5 % av røystene, noko som er det beste valresultatet i etterkrigstida for eit ytterleggåande innvandringsfiendtleg parti. Ved stortingsvalet 2005 stilte Fedrelandspartiet ikkje til val. Fleire medlemer, inkludert nestleiaren Bjarne Betten, stilte til val for Demokratane.

Partiet vart offisielt lagt ned 31.12.2008.

Statistikk

Partileiarar 
 1990-1994 Harald Trefall
 1994-1996 Odd Even Hårvik
 1996-2002 Harald Trefall
 2002- ? Arild Kibsgaard

Valoppslutning

Kommuneval 
 1991 - Karmøy kommunestyre: 1 repr. 
 1995 - Ingen repr. 
 1999 - Ingen repr.

Fylkesval 
 1991 - Hordaland fylkesting: 1 repr. 
 1995 - Ingen repr. 
 1999 - Stilte lister til alle fylkesting. Ingen repr.

Stortingsval 
 1993 - Stilte lister i alle fylke. 11 694 stemmer (0,5%): 0 repr. 
 1997 - Stilte lister i alle fylke. 3 775 stemmer: 0 repr. 
 2001 - Stilte lister i alle fylke. 2 353 stemmer: 0 repr.

Kjelder 

Norske politiske parti
Nasjonalistiske parti
Innvandringskritiske parti
Politiske parti skipa i 1990
Politiske parti nedlagde i 2008
1990 i Noreg
2008 i Noreg
Kjemisk serie

Ein kjemisk serie er ei gruppe grunnstoff med liknande kjemiske og fysiske eigenskapar, og der visse eigenskapar endrar seg systematisk gjennom serien.

Nokre av seriane overlappar med enkeltgrupper i periodesystemet.

Kjemiske seriar 

 Alkalimetall
 Jordalkalimetall
 Lantanid
 Aktinid
 Transisjonsmetall
 Andre metall
 Halvmetall
 Ikkje-metall
 Halogen
 Edelgassar

Periodesystemet
Pikometer

Ein pikometer er 10-12 meter. Symbolet for pikometer er pm. Målet blir mykje brukt til å måla avstander på atomnivå.

Bruk av målet 
 Korte røntgenbølgjer har ein bølgjelengde på rundt 5 pikometer.
 Atomradiusar er ofte mellom 100 og 200 pikometer.

Avleidd av pikometer 
100 pikometer er det same som 1 ångstrøm.

SI-avleia einingar
Måleiningar for lengd