alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Evangelista Torricelli

Evangelista Torricelli () var ein italiensk fysikar og matematikar. 

Han var assistenten til Galileo Galilei dei siste tre månadane av livet til Galilei, og var etterfølgjaren hans som matematikaren til storhertugen i Firenze. Torricelli fann opp kvikksølvbarometeret i 1643 og viste at lufttrykket forklarar naturens horror vacui (frykt for det tomme rommet). Tomrommet til Torricelli er det lufttomme rommet som oppstår på oversida av kvikksølvet i den lukka greina av eit kvikksølvbarometer. I 1644 oppdaga han at ei væske med atmosfæretrykk på overflata vil strøyme ut gjennom eit hol i sida på væskekaret med same fart som ein lekam får ved å falle fritt like langt som den loddrette avstanden mellom væskeoverflata og holet.

Kjelder
 Evangelista Torricelli. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 5. november 2013.

Italienske fysikarar
Italienske matematikarar
Italienske oppfinnarar
Fysikarar på 1600-talet
Matematikarar på 1600-talet
Døde av tyfoidfeber
Perpetuum mobile

Perpetuum mobile er latin, og tyder evig rørsle. Dette var namnet forskarar i tidlegare tider brukte til å betegne ein hypotetisk maskin, som skulle kunne gå til evig tid, utan at driv- eller brennstoff blir tilført. Meir folkeleg har han ofte vorte kalla ein eviggangsmaskin.

Det var fysikaren Clausius som foreslo at andre hovudsetninga i termodynamikken kunne formulerast i utsegna om at «det er umogleg å konstruere ein syklisk maskin som ikkje har nokon annan verknad enn å overføre varme frå ein kaldt til ein varmare lekam». Denne utsegna kunne då visast å vere einstydande med at perpetuum mobile er umogleg.

Ein eviggangsmaskin bryt òg med den første lova i termodynamikken som seier at mengda energi er konstant. Dette tyder at ei maskin kan ikkje gje ut meir energi enn han blir tilført.

Det var termodynamikken si store fortjeneste, at han kunne gje fred til alle dei forskarane som hadde via liva sine til å finne opp ein
eviggangsmaskin, då det altså viste seg å vere umogleg. Dette har likevel ikkje stoppa folk i nyare tid frå å prøve. Spesielt kan nemnast Howard Johnson som i 1979 lukkast i å få patent US4151431 sine?vid=USPAT4151431 hos det amerikanske patentkontoret, for ein såkalla magnetmotor. Denne skulle utnytte ein kombinasjon av magnetar i ein rotor som skulle gje større kraft i ein rotasjonsretning enn i den andre. Det skulle slik bli skapt ein rotasjon utan tilførsel av energi.

Ein kan tenkja seg ei «maskin» som aldri stoppar opp, til dømes ein romstasjon som roterer til evig tid. Dette er mogleg etter Newtons første lov, som seier at ein lekam held seg i ro eller i konstant rørsle dersom ingen kreftar virkar på han. Men romstasjonen brukar ikkje rotasjonen sin til å lage straum, overføre varme eller utføre andre arbeid, dette ville bryte med termodynamikken si første og andre hovedsetning. Når han ikkje kan gjere noko av dette kan han eigenleg ikkje kallast ei maskin heller.

Liknande argument kan førast for at superleiarar, der elektrisk straum kan sendast i ring til evig tid utan tap, ikkje kan brukast til å konstruere ein eviggangsmaskin.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Perpetuum mobile» frå ,  den 5. november 2013. 
 oppgav desse kjeldene:  

Hypotetisk teknologi
Eviggangsmaskiner
Austmarka kyrkje

Austmarka kyrkje er ei langkyrkje frå 1858 på Finnskogen i Kongsvinger kommune (Innlandet fylke). Det var eit branntilløp i kyrkja i 1922. Etterpå måtte taket reparerast og kyrkja målast innvendig. Så vart kyrkja restaurert i 1957 og deretter fram mot jubileet i 2008.

Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1847.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kongsvinger kyrkjelege fellesråd
 
 

Kyrkjer i Kongsvinger
Kyrkjer i Solør, Vinger og Odal prosti
Kulturminne i Kongsvinger
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1858
Engehaugen kyrkje

Engehaugen kyrkje er ei arbeidskyrkje  frå 1994 på Kopperud i Gjøvik kommune i Innlandet. 

Bygget var opphavleg ein HVPU-institusjon bygd rundt 1985.  Kyrkjesalen er der gymsalen ein gong var.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Engehaugen kyrkjelyd
 Lokalhistoriewiki om kyrkja

Kyrkjer i Gjøvik
Kyrkjer i Toten prosti
Norske kyrkjer frå 1994
Arbeidskyrkjer
Farasala

Farasala er ei måleining for masse nytta i Oman. 

1 farasala er det same som 10 maund eller 24 kiya, som igjen er lik 40,4 kg.

Kjelder
Farasala. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 5. november 2013 frå http://snl.no/farasala.

Måleiningar for masse
Omansk kultur
Fargefilter

Fargefilter er eit gjennomsiktig stoff som absorberer lysstråling i visse deler av spekteret og berre slepp igjennom avgrensa bølgjelengdområde. Filteret vert gjerne laga av plast eller gelatin, som vert støypt inn mellom to glasplater.

Kjelder
Fargefilter. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 5. november 2013 frå http://snl.no/fargefilter.

Optiske filter
Scenelys
filmkunst
Fargepsykologi

Fargepsykologi er læra om korleis fargar påverkar oppførselen til menneske. Døme på dette er å kvantifisere individuelle fargepreferansar og undersøket forholdet mellom skjortefarge og utfallet i ein fotballkamp. Grensa mellom påverknad av fargar og miljø er derimot særs komplisert og påverknadane kan kome frå mange faktorar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Color psychology» frå ,  den 5. november 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Farge
Psykologi
Fargeskive

Ei fargeskive er ei sirkelforma skive som er delt inn i sektorar med ulik farge. Når skiva roterer raskt, vil det for auget sjå ut som at dei forskjellige fargane flyt saman, og ei får ei optisk blanding av sektorfagane.

Kjelder
Holtsmark, Torger. (2009, 14. februar). Fargeskive. I Store norske leksikon. Henta 5. november 2013 frå http://snl.no/fargeskive.

Farge
Optiske filter
Irisering

Irisering er refleks eller lysbryting i ei overflate, der det oppstår eit fargespel. Fargane blir endra etter vinkelen på lysbrytninga og fargane kan ha alle fargane i regnbogen. Irisering stammar frå gresk iris, som tyder regnboge.

Irisering kan framstellast kunstig. Slik kunstig irisering kan sjåast i glasur på keramikk og blir då kalla perlemorglans.

I naturen finst irisering, innvendig i perlemor i muslingar, av dette kjem namnet perlemorglans. Fleire insekt har fargar som irisederer. Vanlegvis finst det i den membrane delen av insektvengjer. Men òg vengjeskjel hos nokre sommarfuglar kan ha denne effekten. Irisering er òg vanleg i skjela på fisk. Eit kjent døme er regnbogeaure.

Sjå òg 
 Bioluminescens

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irisering» frå ,  den 5. november 2013.

Bakgrunnsstoff

Optiske fenomen
Farge
Fargestimulus

Fargestimulus er ei effekt i auge som kjem av elektromagnetisk stråling. Når stråling med ein viss storleik og ein viss spektralfordeling treff auget, skapar dette eit sanseinntrykk av farge.

Kjelder
Holtsmark, Torger. (2011, 14. oktober). Fargestimulus. I Store norske leksikon. Henta 5. november 2013 frå http://snl.no/fargestimulus.

Optiske fenomen
Fargesyn

Fargesyn er høvet ein organisme eller ein maskin har til å skilje lekamar frå kvarandre basert på bølgjelengda (eller frekvensen) til lys som lekamane reflekterer, [[emitterer]] eller transmitterer. Farger kan målast og kvantifiserast på mange måtar. Korleis menneske oppfattar fargar er ein subjektiv prosess der hjernen svarar på stimuleringar som vert skapt når det innkommande lyset reagerer med forskjellige lysvare celler i auga. I røynda kan forskjellige menneske sjå same lekam eller lyskjelde på forskjellige måtar.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Color vision» frå ,  den 5. november 2013.  
 

Farge
Bilethandsaming
Syn
Vallset kyrkje

Vallset kyrkje er ei krosskyrkje i Stange kommune, Innlandet. Før 1924 heitte ho Tomter kyrkje, etter garden attmed kyrkja. Spiret vart gjort høgre i 1874, og det var ei omfattande vøling i samband med hundreårsjubileet.

I tillegg til det gamle inventaret i kyrkja finst det eit tjugetals epitafier frå kyrkja på Norsk Folkemuseum.

Biletgalleri

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 
 Stange kommune – Vallset kirke 
 

Kyrkjer i Stange
Kulturminne i Stange
Norske kyrkjer frå 1850
Krosskyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Hamar domprosti
Jean-Baptiste Biot

Jean-Baptiste Biot () var ein fransk fysikar, matematikar og astronom

I 1800 vart han professor ved Collège de France i Paris og frå 1804 ved observatoriet. Biot utførte for si tid særs dugande arbeid i mange område av fysikken. Mellom anna målte han lydfarten i faste lekamar, lysbryting i gassar (saman med Arago), oppdaga sirkulært polarisert lys og påviste korleis dreiinga til polarisasjonsplanet i sukkerløysingar kan nyttast til å avgjere sukker. Biot fann saman med Savart lova for den krafta ein elektrisk straum utøver på ein magnet, Biot–Savart-lova.

Kjelder
 Jean Baptiste Biot. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013 frå http://snl.no/Jean-Baptiste_biot.

Franske fysikarar
Franske matematikarar
Franske astronomar
Franske sivilingeniørar
Elevar ved École Polytechnique
Vitskapsfolk frå Paris
Optikarar
Matematikarar på 1800-talet
Astronomar på 1800-talet
Fysikarar på 1800-talet
Æreslegionen
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
Ludwig Boltzmann

Ludwig Boltzmann () var ein austerriksk fysikar. 

Han vart professor i Graz 25 år gammal, og seinare i Wien, München og Leipzig. Arbeidet til Boltzmann omfattar termodynamikk, statistisk mekanikk, kinetisk gassteori, elektrodynamikk og meir. Han utdjupa omgrepet entropi og forbatt dette med statistisk sannsyn. Han handsama læraren sin J. Stefan sine undersøkingar av stråling frå svarte lekamar og formulerte Stefan-Boltzmann-lova for svart stråling. Han formulerte ekvipartisjonsprinsippet i den kinetiske gassteorien, som seier at energien til molekyla i ein gass i middel fordeler seg likt på kvar fridomsgrad til molekylet. Han utleia Maxwell–Boltzmanns hastigheitsfordelingslov for molekyla i ein gass, uavhengig av arbeidet til James Clerk Maxwell og på ein meir generell måte. Til ære for Boltzmann vert den konstanten som blir nytta for å angje den midlarane energien per grad av eit molekyl i ein gass for Boltzmannkonstanten, sjølv om Boltzmann visstnok sjølv aldri tilla denne konstanten noko universell tyding. Han har verdien 1,38·10–23 joule/kelvin.

Boltzmann vert rekna som ein av dei største fysikarane på 1800-talet. Arbeidet hans kan stort sett reknast som avsluttinga på den klassiske fysikken, men vart til i ein periode då den moderne fysikken byrja å ta form, og har vore grunnlag for mellom anna nokre av Max Planck og Albert Einstein sine arbeid. 

Boltzmann vart æresdoktor ved Universitetet i Oslo i 1902.

Kjelder
Ludwig Boltzmann. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013.

Austerrikske fysikarar
Fysikarar på 1800-talet
Termodynamikarar
Døde ved sjølvmord
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av St. Petersburg vitskapsakademi
Medlemmar av Royal Society
Æresdoktorar ved Universitetet i Oslo
Vitskapsfolk frå Wien
UrO

UrO - Ungdommens ressursgruppe for Osterfjorden er ein ungdomsklubb som vart skipa 28.oktober 2011, men hadde ikkje første samlinga før 10.desember same året. UrO er av og for ungdommar, og ønskjer å vera "ei trygg og god forsamling å gå til, der ein kan få møta og bli betre kjend med Jesus!"

Historie

Det heile starta med ein gjeng ungdommar som ville arrangera ei møtehelg, unna same møte som dei planlagde møtehelga vart UrO skipa.
Det var Martin Eknes som hadde tatt initiativ til å arrangera møtehelga og som også lufta tanken om ein ungdomsklubb på bedehuset.
Ungdomsklubben heldt til på Fredtun bedehus, også kjent som Eknes bedehus, og er ein del av Nordhordland Indremisjon og KRIO-fellesskapet.

Ungdomsklubben har vore kreativ og hatt mange forskjellige arrangement. Blant anna har dei hatt: filmkveld, spelekveld, bilbelsmugling(rollespel), B-fest, Bad taste party, julafest, delekveld, PT kveld, kjærleikskveld...mm.

 Gerd-Guro 

Gerd-Guro er eit kjent fjes i UrO samanheng, til tross for at ho ikkje har eit ansikt. Gerd-Guro er nemlig ein sofa! Styret i UrO sat ein kveld og leika seg på finn.no og eit par dagar etterpå reiste dei av stad for å henta denne sofaen som dei døypte Gerd-Guro. Sidan den tid har ho blitt boren frå Vikaholmen og til bedehuset, ho har blitt gjort om til ein tilhengar, ho har hange i taket, hatt ski på beina og mykje meir.

Styret

Kjelder

Kristen misjon
Informasjonsforvaltning

Informasjonsforvaltning betyr eit heilskapleg syn på aktivitetar, verktøy og andre tiltak for å sikre best mogleg kvalitet, utnytting og sikring av informasjon i ei verksemd. Organiseringa av informasjonen skal vere systematisk og henge saman med verksemda sine arbeidsprosessar.

Referanser

Informasjonsteknologi
Romsonden JUICE

JUICE (frå JUpiter ICy moons Explorer) ei planlagd Jupiter-ferd av ESA. Ho er planlagd skoten opp i 2022 og skal vera framme ved Jupiter i 2038. Sonden skal observera planeten sjølv og dei tre ismånane Ganymede, Callisto og Europa i detalj i minst tre år.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside hjå ESA

ESA-sondar
Mesotrofe vatn

Mesotrofe vatn er middels næringsrike, ligger ved sure bergarter, kan ha noe avregning fra landbruk og vegetasjon rundt, er gjærne skogvann og vann i åpent lende, gjerne surt, og siktedjupt på 3-10 meter.

Økologi
Pierre Bouguer

Pierre Bouguer () var ein fransk fysikar og hydrograf. 

I verket Essai d'optique sur la gradation de la lumière (1729) la han grunnlaget for ein rasjonell fotometri eller lysmåling.

Kjelder
Pierre Bouguer. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013 frå http://snl.no/Pierre_bouguer.

Franske fysikarar
Franske matematikarar
Fysikarar på 1600-talet
Fysikarar på 1700-talet
Matematikarar på 1600-talet
Matematikarar på 1700-talet
Medlemmar av Royal Society
Veldre kyrkje

Veldre kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 2000 i Ringsaker kommune, Innlandet. I det ytre har krykja relativt tradisjonell form, sjølv om materialbruk og rominndeling er meir moderne. Sjølve kyrkjesalen er som ei langkyrkje.

Det har vore kyrkje i Veldre sidan mellomalderen, og den førre kyrkja brann i 1996. Dermed forsvann òg den eine av berre to altertavlar laga av Anders Olsen Sæther samt ein preikestol av Lars Pinnerud.

Tuftene frå gamlekyrkja er synlege på kyrkjegarden.

Bakgrunnsstoff
 
 Brumunddal/Veldre kyrkjelyd 
 Kirkekonsulenten om kyrkjerommet
 

Kyrkjer i Ringsaker
Kyrkjer i Ringsaker prosti
Kulturminne i Ringsaker
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 2000
Roverud kyrkje

Roverud kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1969 i Kongsvinger kommune, Innlandet fylke. Kyrkja er eit ombygd misjonshus.

Ved gravferd nytter ein kyrkjegarden ved Brandval kyrkje.

Kjelder 
 
 Kongsvinger kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Kongsvinger
Kyrkjer i Solør, Vinger og Odal prosti
Kulturminne i Kongsvinger
Norske kyrkjer frå 1969
Arbeidskyrkjer
Quaker Peace and Social Witness

Quaker Peace & Social Witness (QPSW), tidlegare kjent som Friends Service Council og Quaker Peace and Service er ein av dei sentrale komitéane i det britiske årsmøtet til Venesamfunnet - Kvekarane - i Storbritannia.  Organisasjonen jobbar for å fremja likskap, rettferd, fred, enkelheit og sanning gjennom dei britiske kvekarane, i samarbeid med både lokale og internasjonale pressgrupper. I 1947 delte organisasjonen, som då heitte Friends Service Council Nobels fredspris med den amerikanske motparten, American Friends Service Committee.

Organisasjonen jobbar både i Storbritannia og globalt. QPSW driv m.a. freds- og hjelpearbeid i Uganda, det tidlegare Jugoslavia, Midtausten og Sør-Asia samt gjennom SN.

Røtene til QPSW ligg i misjonsarbeidet som vart gjort i kvekarorganisasjonen Friends Foreign Mission Association (1868–1927). Då misjonsarbeidet avtok, slo misjonsorganisasjonen seg saman med Council for International Service (1919–1927) og skipa Friends Service Council i 1927. Organisasjonen bar namnet Quaker Peace and Service frå 1979–2000, og er kjent som Quaker Peace & Social Witness sidan 2001.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Quaker Peace & Social Witness» frå ,  den 6. november 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff
QPSW si nettside 
Quaker United Nations Office
Mundus – Arkiva til QPSW

Fredsorganisasjonar
Kvekarrørsla
Britiske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Léon Brillouin

Léon Brillouin () var ein fransk fysikar. 

Han var professor ved Sorbonne frå 1928, ved Collège de France frå 1932 og frå 1941 var han busett i USA. Han var professor ved Harvard University frå 1946 til 1949, og var fram til 1954 knytt til International Business Machines Corp.. Han var kjend for det fundamentale arbeidet i teoretisk fysikk, spesielt for undersøkingar av elektrondiffraksjon i krystall.

Kjelder
 Léon Brillouin. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013 frå http://snl.no/L%C3%A9on_brillouin.

Franske fysikarar
USA-amerikanske fysikarar
Optiske fysikarar
Fransk-amerikanarar
Folk frå Sèvres
Medlemmar av United States National Academy of Sciences
Tor Brustad

Tor Brustad () er ein norsk biofysikar. 

Han tok doktorgraden i 1962 og vart same år forskingssjef ved Biofysisk avdeling ved Norsk Hydros Institutt for Kreftforskning. I 1968 vart han sjef for avdeling for medisinsk fysikk på Radiumhospitalet og i 1970 professor ved Universitetet i Trondheim. Han har skrive mange arbeid om strålingsfysikk.

Kjelder
Tor Brustad. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013 frå http://snl.no/Tor_brustad.

Norske biofysikarar
Folk frå Nannestad
Norske fysikkprofessorar
Professorar ved NTNU
Vannevar Bush

Vannevar Bush () var ein amerikansk forskar og ingeniør som er kjent for arbeidet sitt innan analoge reknemaskinar, den politiske rolla si i utviklinga av atombomba og ideen om hypertekst. Han var vitskapleg rådgjevar for president Roosevelt.

Bush var direktør for Office of Scientific Research and Development (OSRD) 1941–1947, og hadde dermed ansvaret for å koordinere all amerikansk krigsrelatert forsking under andre verdskrigen. Eit av prosjekta til OSRD vart forløparen til Manhattanprosjektet, som seinare utvikla dei første kjernefysiske våpena.

Bush har ei sentral rolle i historia til hyperteksten. Artikkelen hans As We May Think, publisert i The Atlantic Monthly i juli 1945, der han skildrar det teoretiske hypertekstsystemet Memex, er opphavet til ideen om hypertekst. Systemet vart aldri implementert, men la grunnlaget for seinare forsking, og har mange likskapstrekk med World Wide Web.

Sjå òg
Kjernefysiske våpen
 HTMLs historie
Memex
As We May Think
World Wide Web
Oslo Analyzer
Hypertekst

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vannevar Bush» frå ,  den 6. november 2013.

Bakgrunnsstoff
Hjemmesiden til «Vannevar Bush Award»
Artikkel om Vannevar Bush på fagbladet for forskningspolitikk 

USA-amerikanske ingeniørar
Folk tilknytte Manhattanprosjektet
Internett-utviklarar
Framtidsforskarar
Order of the British Empire
Æreslegionen
Folk frå Middlesex County i Massachusetts
Medal for Merit
National Medal of Science
USA-amerikanske informatikarar
Louis Paul Cailletet

Louis Paul Cailletet  () var ein fransk fysikar, metallurg og jernverkseigar. Cailletet er mest kjent for å ha framstelt flytande oksygen (1877), nitrogen og luft. Til dette brukte han mellom anna den såkalla Cailletets kompresjonspumpe, som gjev trykk på mange atmosfærar.

Kjelder
 Louis Paul Cailletet. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013.

Franske fysikarar
Nicolas Léonard Sadi Carnot

Nicolas Léonard Sadi Carnot () var ein fransk fysikar og militæringeniør som skreiv om prinsippa for den andre termodynamikklova i ei avhandling om varmekraftmaskinar.

Sadi Carnot, son av Lazare Nicholas Marguerite Carnot, var fødd i Paris i Frankrike i 1796 og døydde der av kolera i 1832. Han var offiser i den franske hæren.

I 1824 utgav han Réflexions sur la puissance motrice du feu der han prøvde å forklare korleis ein kan få mest mogleg arbeid ut av ein varmekraftmaskin, som til dømes ei dampmaskin, frå ei gjeven mengd varme, til dømes frå ei gjeven mengd brennande kol. Ingeniørar på tida hans hadde prøvt ulike mekaniske måtar for å auke mengda arbeid frå motorar.

Carnot hevda, korrekt, at alt som tydde noko, etter å ha fjerna tap som friksjon og varmetap, var å maksimere skilnaden mellom varmekjelda og varmesluket. Sjå Carnotprosess. Avhandlinga hans kan reknast som starten på moderne termodynamikk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nicolas Léonard Sadi Carnot» frå ,  den 7. november 2013.  
 

Franske fysikarar
Franske militæringeniørar
Termodynamikarar
Folk døde av kolera
Frederick Alexander Lindemann Cherwell

Frederick Alexander Lindemann Cherwell () var ein tyskfødd, britisk fysikar. 

Han arbeidde 1914–1918 for det britiske flyvåpenet og var professor i Oxford frå 1919 til 1956. Han var den vitskaplege rådgjevaren til Winston Churchill i 1940 og formelt regjeringsmedlem som Paymaster General i 1942–45 og 1951–53. Det vitskaplege arbeidet til Cherwell var mangfaldige. Namnet hans er blant anna knytt til det såkalla Lindemann-vindauge, som slepp blaut røntgenstråling igjennom. Cherwell var òg ein internasjonalt kjent tennisspelar. Han vart adla (baron 1941, viscount 1956) for sin innsatsen hans i forsvaret av Storbritannia under den andre verdskrigen.

Kjelder
 Frederick Alexander Lindemann Cherwell. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013 frå http://snl.no/Frederick_alexander_lindemann_cherwell.

Folk frå Baden-Baden
Britiske fysikarar
Britiske regjeringsmedlemmar
Britiske vicomtar
Medlemmar av Royal Society
Britiske tennisspelarar
Josiah Latimer Clark

Josiah Latimer Clark () var ein britisk elektroingeniør. 

Som sjef for firmaet C. Forde & Co. leia Clark arbeidet med legginga av ca 75 000 km undervasskablar. Etter forslaga hans vart ohm, farad og volt nytta som namn på elektriske einingar. 

Han fann opp røyrposten (trykklufttransport av brev).

Sjå òg
Clarks element

Kjelder
 Josiah Latimer Clark. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 4. november 2013.

Britiske elektroingeniørar
Engelske oppfinnarar
Medlemmar av Royal Society
William Crookes

Sir William Crookes () var ein engelsk kjemikar og fysikar. Han gjekk på Royal College of Chemistry i London, og arbeidde med spektroskopi.

Crookes vart utnemnd til medlem av Order of Merit og var president i Royal Society 1913–15.

Han undersøkte elektriske utladingar i glasrøyr med gass under lågt trykk, Crookes-røyr,  der han påviste eit mørkt område, Crookes-mørkerom

Han påviste at det fanst helium i sola og i mineralet cleveitt. Han oppdaga metallet thallium og separerte thorium frå uran. For å verne augo til industriarbeidarar mot intenst lys laga han briller av mørkt glas, og kan derfor reknast som oppfinnar av solbrillene. Han var òg sterkt oppteken av spiritisme.

Prisar (utval) 
 – Copleymedaljen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «William Crookes» frå ,  den 7. november 2013.  

Britiske riddarar
Engelske kjemikarar
Engelske fysikarar
Presidentar i Royal Society
Vitskapsfolk frå London
Grunnstoffoppdagarar
Copleymedaljen
Royal Medal
Fysikarar på 1800-talet
Fysikarar på 1900-talet
Kjemikarar på 1800-talet
Kjemikarar på 1900-talet
Thallium