alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen Conquest of Paradise

«Conquest of Paradise» er ein song frå 1992 av Vangelis. Han vart spelt inn for Ridley Scott-filmen 1492: Conquest of Paradise og var den første singelen frå albumet med same namn. Songen vart ein stor suksess i mange land, mellom andre Belgia, Nederland, Tyskland og Sveits, der han toppa listene. I Storbritannia nådde han berre 33. plassen. Songen vart særs populær i Tyskland etter at boksaren Henry Maske nytta songen som kjenningsmelodi.

Songen er ofte blitt nytta ved forskjellige idrettsarrangemnet. 

Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Blake, Klaus Schulze, Free the Spirit, Vienna Symphonic Orchestra Project, John Williams og Boston Pops Orchestra (1996), Daylight (1997), Dana Winner (2002), The Ten Tenors (2004) og Rhydian (2009).

Akkordprogresjonen er basert på den klassiske temaet La Follia.

Innhald

Dei to songane «Line Open» og «Landscape», er ikkje med på albumet.

Tekst
Gjennom heile songen vert teksten på pseudo-latin repterert fleire gonger:

In nòreni per ìpe,
in noreni coràh;
tiràmine per ìto,
ne dominà.

Ein gong er refrenget:

Ne ròmine tirmèno,
ne ròmine to fa,
imàgina pro mèno per imentirà

Medverkande
Kor: The English Chamber Choir
Komponert og arrangert av Vangelis
Kordirigent: Guy Protheroe
Produsert av Frederick Rousseau
Innspelt og miksa av Philippe Colonna, ved Epsilon Laboratory i Paris

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Conquest of Paradise (song)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1992
Singlar frå 1992
Singlar frå 1994
Singlar frå 1995
Nummer-ein-singlar i Belgia
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Sveits
Vangelis-songar
Songar frå filmar
Khristo Markov

Khristo Gantsjev Markov () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Dimitrovgrad. Han konkurrerte fyrst og fremst i tresteghopp, men gjorde framifrå prestasjonar også i lengdehopp og stavhopp. Markov vart europameister i tresteghopp i 1986, verdsmeister i 1987 og olympisk meister i 1988.

Aktiv
Den 30. august 1986 vann Markov trestegøvinga i europameisterskapen i Stuttgart. Med 17,66 m slo han nestemann, Māris Bružiks frå Sovjetunionen, med heile 33 centimeter. Nærast på dagen eitt år seinare, den 31. august 1987, leia Mike Conley trestegtevlinga i finalen under verdsmeisterskapen i Roma med 17,67 m. I femte omgangen fekk Markov fullklaff med 17,92 m, ny europarekord og EM-gull.

Under dei olympiske leikane i Seoul i 1988 tok Markov leiinga i fyrste forsøk med eit hopp som målte 17,61 meter. Ingen klarde å straffe resultatet, Igor Lapsjin frå Sovjetunionen kom nærast då han i siste omgang landa på 17,52 m og tok sølvmedaljen framfor sin eigen landsmann, Aleksandr Kovalenko. 

I europameisterskapen 1990 hoppa Markov til sølvmedalje med eit lengstehopp på 17,43 m, Leonid Volosjin frå Sovjetunionen var klart beste med sine 17,74 m. Både under VM 1991 og OL 1992 rauk Markov ut i kvalifiseringa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 17,66 m, framom Māris Bružiks (17,33 m)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 17,92 m, framom Mike Conley (17,67 m)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 17,61 m, framom Igor Lapsjin (17,52 m)
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 17,43 m, bakom Leonid Volosjin (17,74 m)
VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (16,67 m -nr 18)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (16,46 m)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (16,11 m)

Personlege rekordar 
 Tresteghopp – 17,92 m (1987)
 Lengdehopp – 8,23 m
 Stavhopp – 5,40 m (1994)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christo Markow» frå ,  den 9. september 2014.  
 

Bulgarske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Bulgarske lengdehopparar
Stavhopparar
Olympiske meistrar for Bulgaria
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Voices av Vangelis

Voices er eit studioalbum frå 1995 av den greske musikaren Vangelis. 

Albumet opnar bombastisk med eit stykke som minnar om «Conquest of Paradise», medan resten av albumet er roleg og eterisk. Tre av songane har tre forskjellige vokalistar, Paul Young, Stina Nordenstam og Caroline Lavelle. 

Musikken vart nytta som filmmusikk i 1998 for dokumentaren Deep Sea, Deep Secrets av The Learning Channel og Discovery Channel, i lag med musikk frå det neste albumet til Vangelis, Oceanic.

Sporet «Ask the Mountains» vart nytta i ein fjernsynsreklame for vaskemaskinen Hotpoint/Ariston Aqualtis.

Innhald

Medverkande
Vangelis – komponist, klaverinstrument, arrangør, produsent. 
Caroline Lavelle – vokal på spor 3
Stina Nordenstam – vokal på spor 5
Paul Young – vokal på spor 7
Athens Opera Company – vokal på spor 1

Lister

{| width="0%"
|- valign="top"
| width="50%" |

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Voices (Vangelis album)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1995
Vangelis-album
Atlantic Records-album
Caroline Lavelle

Caroline Lavelle er ein britisk songar, låtskrivar og cellist. Ho har gjeve ut fleire soloalbum og medverka med vokal, musikk og produksjon til mange andre artistar og band.

Karriere
Lavelle studerte ved Royal College of Music i London. Ho vart oppdaga då ho spelte åp gata av Frankie Gavin, medlem av det irske bandet De Dannan, som bad ho med inn i bandet. Ho var ein del av bandet til tidleg i 1990-åra, i lag med Mary Black og Dolores Keane.

I 1992 song ho vokal og spelte cello på sporet «Home of the Whale» på Massive Attack-EPen Hymn of the Big Wheel. Produsenten William Orbit likte det, kontakta ho, og produserte og miksa etter kvart debutalbumet hennar, Spirit, i 1995. Same året song ho på ein song på albumet Voices av Vangelis. 

Ho produserte to album til, Brilliant Midnight (2001) og A Distant Bell i (2004).

Samarbeid

Ho har òg arbeidd med Laurie Anderson, The Waterboys, Siouxsie and the Banshees, Graham Parker, The Cranberries og Ryuichi Sakamoto. Art of Trance har miksa somme av songane hennar.

Diskografi

 Spirit (1995)
 Brilliant Midnight (2001)
 Brilliant Midnight 2.0 (2002) (med tre bonusspor)
 A Distant Bell (2004)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Caroline Lavelle» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 På 'Pogues.com'
 Melding på 'musicOMH' 
 'EctoGuide'
 'Elsewhere' 

Elevar ved Royal College of Music
Engelske New Age-musikarar
Engelske songarar
Engelske cellistar
Engelske visesongarar
Engelske låtskrivarar
Indigo Girls-medlemmar
Stina Nordenstam

Kristina Ulrika «Stina» Nordenstam () er ein svensk songar, låtskrivar og musikar.

Karriere
Nordenstam vart fødd i Stockholm. Som barn var ho påverka av samlinga til faren med klassisk musikk og jazz. Stemma hennar førte tidleg til at ho vart samanlikna med artistar som Rickie Lee Jones og Björk. Dei tidlege albuma hennar, Memories of a Colour og And She Closed Her Eyes var jazz-inspirerte med element av alternativ rock. Dynamite frå 1997 var starten på ein meir eksperimentell veg—og det meste albumet er fylt med forvrengde gitarar og uvanlege rytmar. Coveralbumet People Are Strange frå 1998, vart spelt inn på same vis. I 2001 gjekk ho over til ein meir pop-aktig stil på This Is Stina Nordenstam med gjestevokal frå Brett Anderson. The World Is Saved frå 2004, fortsette i same sporet, men med fleire innslag av jazz. 

Som gjesteartist har ho samarbeidd med David Sylvian-bandet «Nine Horses», mellom anna på albumet Snow Borne Sorrow og Money for All-EPen. Ho song og med Vangelis på songen «Ask the Mountains» på Voices, og det same gjorde ho på «To the Sea» med Yello og eit samarbeid med Anton Fier. I 2000 song Nordenstam på ein song av det danske bandet Mew på albumet Half The World Is Watching Me. 

Nordenstam er òg ein dyktig fotograf og har regissert musikkvideoar. Ho er kjend for å vere tilbaketrekt og gjev sjeldan intervju, og har ikkje halde konsertar sidan Memories of a Colour-turneen. Ho endrar utsjånaden ved hjelp av parykkar og sminke for plateomslag og magasin.

Diskografi

Album
 Memories of a Colour (1991)
 And She Closed Her Eyes (1994) 
 Dynamite (1996)
 People Are Strange (1998)
 This Is Stina Nordenstam (2001)
 The World Is Saved (2004)

Solosinglar og EPar
 «Memories of a Color» (1992)
 «Another Story Girl» (1993)
 «Little Star» (1994)
 «Little Star» remixar (1994)
 «Something Nice» (1994)
 «Dynamite» (1997)
 «Little Star» (1997), nyutgjeving etter at han vart nytta i Romeo + Juliet
 «People Are Strange» (1998)
 «Lori Glori» (2001) 
 «Sharon & Hope» (2002) 
 «Get On with Your Life» (2004)
 «Parliament Square» (2005)

Samarbeid
 «Walk» med Fleshquartet, Freddie Wadling (1993)
 «The Photographer's Wife»  EP med Anton Fier (1996)
 «Ask the Mountains» med Vangelis (1997)
 «To the Sea» med Yello (1997)
 «Aberdeen» med Zbigniew Preisner (2000)
 «Her Voice Is Beyond Her Years» med Mew (2000)
 «Into the Wasteland» med Filur (2006)
 «Wonderful World» med Nine Horses (2006)
 «Birds Sing for Their Lives» med Nine Horses (2007)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stina Nordenstam» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Draumepop
Folk frå Stockholm
Svenske songarar
Jón Þór Birgisson

Jón Þór "Jónsi" Birgisson (ˈjouːn ˈθouːr ˈpɪrkɪsɔn, ˈjounsɪ) () er gitarist og vokalist i det islandske post-rock-bandet Sigur Rós. Han er kjend for å spele gitar med ei cello-boge, og er blind på høgre auge. Jón er ope homofil. 

Han er fødd og oppvaksen i Reykjavik på Island, og var med i grunge rock-bandet Stoned frå 1992-1993. Han var òg vokalist og frontfigur i bandet Bee Spiders i ei kort periode. Han starta Sigur Rós i 1994 saman med bassist Georg Hólm og trommeslagar Ágúst Ævar Gunnarson.

Kjelder 

Islandske musikarar
Islandske songarar
Paul Young

Paul Anthony Young () er ein engelsk musikar. Han var tidlegare frontmann i dei kortvarige banda Kat Kool & The Kool Cats, Streetband og Q-Tips, før han starta ein suksessrik solokarriere som tenåringsidol i 1980-åra. Han er kjend for songar som «Love of the Common People», «Wherever I Lay My Hat», «Come Back and Stay», «Everytime You Go Away» og «Oh Girl». Debutalbumet hans var No Parlez. 

I 1985 spelte han på Live Aid, på Wembley Stadium i London, og var med på Band Aid-hitten «Do They Know It's Christmas» (der han song opningslinja), og sine eigne hittar «Come Back and Stay» og «Everytime You Go Away», medan Alison Moyet var med han på scenen for å spele «That's The Way Love Is». På Brit Awards i 1985, fekk Young prisen for beste mannlege artist.

Sidan seint i 1990-åra har Young gjeve ut lite, men har halde fram å turnere rundt om i verda.

Diskografi 
 The live edition (1983)
 No parlez (1983)
 The secret of association (1985)
 Best ballads(compilation) (1985)
 Between two fires (1986)
 Other voices (1988)
 The crossing (1993)
 Reflections (1994)
 Acoustic paul young (1994)
 Paul young (1996)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Young» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 

Engelske rockesongarar
Engelske popsongarar
Engelske soulsongarar
Blue-eyed soul-songarar
Folk frå Luton
Jordanka Donkova

Jordanka Donkova () er er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Gorni Bogrov som tevla i hekkeløp og sprint. Ho vart olympisk meister på 100 m hekk i 1988, samt europameister i same øvinga i 1986. Donkova er eigar av gjeldande (2014) verdsrekord på 100 m hekk, sett i 1988 og notert til 12,21 sekundar.

Aktiv
Donkova debuterte internasjonalt under sommar-OL 1980 i Moskva, der ho vart slått ut i semifinalane på 100 m hekk. I 1982 tok ho sølvmedaljen på korthekken i EM i Aten på tida 12,54 sekundar, ni hundredels sekund etter vinnaren.

Frå midten av august 1986 til midt i september same år stod Donkova for fleire løp i ypparste verdsklasse. Den 17. august sette ho i Köln verdsrekord på korthekken med 12,35, ein rekord ho forbetra ein liten time seinare til 12,29. 29. august vann ho gullmedaljen på 100 m hekk under europameisterskapen i Stuttgart og to dagar seinare ein sølvmedalje på 4x100 meter stafett med Bulgaria. Den 7. september i Ljubljana forbetra ho hekkerekorden enno ein gong, då til 12,26.

I verdsmeisterskapen 1987 måtte Donkova nøye seg med ein fjerdeplass på 100 m hekk. Den 20. august 1988 i Stara Zagora sette ho derimot verdsrekord på 100 meter hekk med 12,21 sekundar, ein rekord som står i 2014. Under dei olympiske leikane 1988 i Seoul vann ho gullmedaljen på 100 meter hekk framom austtyske Gloria Siebert og vesttyske Claudia Zaczkiewicz.

Donkova makta ikkje å forsvare OL-tittelen på 100 m hekk under sommarleikane 1992 i Barcelona. Ho tok i staden ein bronsemedalje, slått av greske Voula Patoulidou og USA-amerikanske LaVonna Martin. Donkova fekk nok ein bronse på korthekken i friidretts-EM 1994 i Helsingfors.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yordanka Donkova» frå ,  den 9. september 2014.  
 

Bulgarske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Bulgaria
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Tatjana Kazankina

Tatjana Vasiljevna Kazankina () er ein sovjet-russisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Petrovsk i Saratov oblast som tevla for Sovjetunionen. Ho vann tre OL-gull og sette sju verdsrekordar i tida 19876-83.

Aktiv
Kazankina vart nummer fire på 1500 m i friidretts-EM 1974 i Roma, sju tidels sekund bakom bronsevinnar Grete Andersen frå Noreg.

Ein måned før sommar-OL 1976 i Montreal vart Kazankina den fyrste kvinna som sprang 1500 meter under fire minuttar, med tida 3.56,0 slo ho Ljudmila Braginas gamle verdsrekord med heile 5,4 sekundar. Under leikane i Montreal vann ho gullmedaljen på 800 meter på ny verdsrekordtid, og på 1500 meter.

Under dei olympiske leikane 1980 i Moskva forbetra ho 1500-meterrekorden til 3.52,47, då ho forsvarte OL-tittelen på distansen. Denne verdsrekorden vart ståande i tretten år, og er i 2014 framleis gjeldande europarekord.

I 1983 var Kazankina med i innspurten på 3000 meter i det fyrste friidretts-VM i Helsingfors. Ho kom i mål som bronsevinnar, eit halvt sekund bak verdsmeister Mary Decker frå USA og einast to hundredels sekund etter sølvvinnar Brigitte Kraus frå Vest-Tyskland.

Doping
Kazankina nekta å avlegge dopingprøve etter at ho hadde vunne eit 5000-meterløp i Paris i september 1984. Dermed vart ho utestengd frå idrett i 18 månader og kom aldri tilbake på friidrettsbana.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatjana Wassiljewna Kasankina» frå ,  den 9. september 2014.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Vladimir Jasjtsjenko

Vladimir Iljitsj Jasjtsjenko  () var ein sovjetisk friidrettsutøvar frå Zaporizjzja. Han deltok i høgdehopp og vart europameister i øvinga i 1978. Jasjtsjenko var den siste verdsrekordhaldaren med dykkstil.

Aktiv
Jasjtsjenko sette tre verdsrekordar i høgdehopp. Fyrste gongen 18 år gammel under ein landskamp mellom Sovjetunionen og USA den 2. juni 1977 i Richmond i Virginia. Han forbetra då verdsrekorden til 2,33 m, ein centimeter den årsgamle rekorden til USA-amerikanaren Dwight Stones. 

Den 12. mars 1978 under innandørs-EM hoppa Jasjtsjenko ny innandørs-verdsrekord med 2,33 m, før han så også gjekk over 2,35 m. Om sommaren, 16. juni i Tblisi, forbetra han utandørsrekorden til 2,34 m. I byrjinga av september vart han europameister ved å vinne høgdefinalen i Praha med ny meisterskapsrekord 2,30 m, framom landsmannen Aleksandr Grigorjev og austtyske Rolf Beilschmidt, begge 2,28 m.

Vinteren 1979 vart Jasjtsjenko operert i hoppkneet sitt, noko som leia til ei rad nye operasjonar som aldri lukkast betre på skaden. Hans tid som aktiv idrettsmann var dermed over i ein alder av 20 år.

Han døydde 40 år gammal av levercirrhose, etter stort inntak av alkohol gjennom mange år.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Gullmedalje i høgdehopp – 2,30 m, framom Aleksandr Grigorjev (2,28 m)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wladimir Jaschtschenko» frå ,  den 9. september 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Ukrainske friidrettsutøvarar
Sovjetiske høgdehopparar
Andrew Howe

Andrew Howe () er ein italiensk friidrettsutøvar som har tevla internasjonalt på 200 m og i lengdehopp. Han vann EM-gull i lengdehopp i 2006 og VM-sølv i same øvinga i 2007.

Aktiv
Howe er fødd i Los Angeles i USA, flytta med mor si til Italia då han var fem år gammal. Han vart juniorverdsmeister i lengdehopp i Debrecen i 2001. Tre år seinare vart han i Grosseto verdsmeister for juniorar både i lengdehopp og på 200 m. I begge tevlingane stod han for framifrå prestasjonar, høvesvis 8,11 m i lengde og 20,28 sekundar på 200 m. Tida på 200 m gjer at han i 2014 framleis er på andreplass på den italienske statistikken over 200-meterløpar, etter Pietro Mennea med legendariske 19,72 sekundar.

I 2004 deltok Howe i dei olympiske leikane i Aten, der han vart slått ut i forsøksløpa på 200 meter. To år seinare vart han europameister i lengdehopp i Göteborg. I finalen hoppa han 8,20 meter, etter å ha nådd 8,33 meter i kvalifiseringa.

Ved innandørs-EM i 2007 låg Howe på fjerdeplass med 7,93 m etter fjerde omgang i finalen. I sitt femte forsøk hoppa han 8,30 meter. Dermed vann han ein suveren siger med 28 centimeters forsprang til toaren, Louis Tsatoumas frå Hellas.

Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka sette Howe i siste omgang ny italiensk rekord med 8,47 m. Hoppet såg ut til å sikre han gullmedaljen, men i det aller siste hoppet i tevlinga sikra Irving Saladino frå Panama seg sigeren med eit hopp på 8,57 m.

Etter å ha vore skadd i eit par sesongar var han tilbake på friidrettsbana i 2010. Han vart nummer fem i lengdetevlinga i EM 2010, på slutten av sesongen imponerte han då han vann 200 m på 20,30 sekundar i eit stemne i Milano.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått på 200 m
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje i lengdehopp – 8,20 m, framom Greg Rutherford (8,13 m)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,47 m, bakom Irving Saladino (8,56 m)
EM 2010 i Barcelona: Nr 5 – 8,12 m

Kjelder

Italienske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Italienske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Oceanic av Vangelis

Oceanic er eit studioalbum frå 1996 av den greske musikaren Vangelis. Det vart gjeve ut i Europa den 25. oktober 1996 og i USA i januar 1997. Ein singel med songen «Song of the Seas» vart gjeven ut samstundes. Albumet er ein ode til havet og vart visstnok skriven og innspelt i strandhuset til Vangelis i Hellas. Det er eit roleg album med lydar av bølgjer og vatn. I følgje plateselskapet East West var musikken opphavleg skriven for eit dokumentarprosjekt om kvalar.

Vangelis var personleg involvert i utforminga av plateomslaget, slika han var seint i 70-åra og tidleg i 80-åra. På slutten av teksten i CD-heftet er det referansar til filmane Million Dollar Mermaid og Footlight Parade. Desse var truleg inspirasjonskjelder for Vangelis. Albumet viste seg å vere «for lett» for mange eldre fans, som føretrekte Vangelis sine røter i progressiv musikk, men fans av New Age tok i mot albumet med opne armar.

Musikken på Oceanic vart nytta i ein dokumentar frå 1998 kalla «Deep Sea, Deep Secrets» av The Learning Channel og Discovery Channel, i lag med musikk frå det førre Vangelis-albumet, Voices.

Oceanic vart nominert til Grammyprisen for beste New Age-album i 1997, men tapte for Enya.

Innhald

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oceanic (Vangelis album)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1996
Konseptalbum
Portraits (So Long Ago, So Clear)

{{infoboks musikkalbum 
| tittel        = Portraits (So Long Ago, So Clear)
| format        = Samlealbum
| artist      = Vangelis
| utgjeve    = 11. mars 1996
| innspeling    = 1973-1992
| sjanger       = Electronica, New-age
| lengd      = 74:40
| selskap       = Polygram
| produsent    = Vangelis
| førre  = Oceanic(1996)
| kronologi = ja  
| neste  = El Greco(1998)
}}Portraits (So Long Ago, So Clear)'' er eit samlealbum frå 1996 med musikk av den greske musikaren Vangelis.

Albumet inneheld nokre av dei mest kjende verka til Vangelis, i tillegg til nokre songar frå samarbeidsprosjektet Jon & Vangelis, saman med Yes-songaren Jon Anderson.

Lister
Albumet selde til gullplate i ni land, platina i Portugal og firdobbel platina i Tsjekkia. Albumet nådde tredjeplassen i Austerrike, fjerdeplassen i Nederland, sjuandeplassen i Sveits, 13. plassen i Tyskland, 14. plassen i Storbritannig og 59. plassen i Sverige. Albumet vann òg ein «Platinum Europe Award» for å ha seld over ein million eksemplar i Europa.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Portraits (So Long Ago, So Clear)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1996
Vangelis-album
El Greco av Vangelis

Må ikkje forvekalst med El Greco Original Motion Picture Soundtrack, eit album av Vangelis frå 2007.

El Greco er eit studioalbum frå 1998 av den greske musikaren Vangelis med klassisk musikk. Tittelen refererer til den kretiske målaren og bilethoggaren som inspirerte til musikken, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (Dominikos Theotokópoulos, 1541–1614), betre kjend som El Greco.

Oversyn
Dette albumet er ei utviding av eit tidlegare album av Vangelis, Foros Timis Ston Greco. Dette albumet kom ut i 1995 i eit avgrensa opplag på berre 3000 signerte eksemplar, som ein berre kunne få gjennom Nasjonalgalleriet i Aten, som brukte inntektene frå salet til å få tak i eit El Greco-måleri til samlinga si kalla St. Peter.  For denne generelle utgjevinga, vart rekkefølgja på spora omararngert og det vart lagt til tre nye spor. Tittelen på albumet vart òg endra. 

Vangelis komponerte og arrangerte albumet, og spelte sjølv alle instrumenta, akkompagnert av eit kor dirigert av Ivan Cassar. Musikken er i bysantinsk stil, men høyres meir kontemporær ut på grunn av synthesizerane. Sopranen Montserrat Caballé og tenoren Konstantinos Paliatsaras gjester på kvar sin sats. 

Albumet nådde 66. plassen på albumlista i Frankrike og 74. plassen i Tyskland.

Bilete på plateomslaget er «Riddaren med handa på brystet» av El Greco.

Innhald

I parentes står tittelen på sporet hadde på Foros Timis Ston Greco.

Movement IV, V og VI vart gjeven ut på samleplata Reprise 1990-1999 (2000).

Medverkande 
Montserrat Caballé – sopran
Konstantinos Paliatsaras – tenor
Philippe Colonna – lydteknikar
Rob Dickins – design
Fredrick Rousseau – lydteknikar
Vangelis – synthesizer, arrangement, produsent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «El Greco (album)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1998