alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skipsregister

Eit skipsregister inneheld informasjon om skip. Det gjev òg informasjon om skip med ISM-sertifikat utskrive av rettmessig klasseselskap, slik som DNV GL Group og Germanischer Lloyd. Eit døme på skipsregister er Norsk internasjonalt skipsregister.

Sjå òg 

 Flaggstat
 Framandflagg
 Skipsliste

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skipsregister» frå ,  den 27. juni 2020.  

Skipsregistrering
Havrett
Klassifikasjonsselskap

Eit klassifikasjonsselskap, ofte forkorta til klasseselskap, er i shipping alt frå ikkje-statlege organisasjonar til grupper med profesjonelle, skipsinspektørar eller kontortilsette som skal sjå til tryggleik og vern for skip og offshoreinstallasjonar.

Klasseselskapa vart opphavleg danna av assurandørane med tanke på å utføra ei teknisk vurdering av sjøfartøya, og på bakgrunn av sine vurderingar dele dei inn i klasser etter kvalitet. Når det vart klargjort at skipet tilfredsstilte reglane til klasseselskapet, kunne det verta «teke opp» i selskapet og vidare få forsikring.

Klasseselskap er i dag stiftingar eller private, sjølvstendige kontrollorgan for fartøy og oljeplattformer. Dei godkjenner konstruksjonar og maritime system, og held auge med både bygging og drift. Klasseselskapa vert òg pålagt fleire inspeksjons- og kontrolloppgåver frå styresmaktene til flaggstaten, som Sjøfartsdirektoratet i Noreg.

Noregs største klassifikasjonsselskap er DNV GL Group. Andre store selskap er American Bureau of Shipping (ABS), Lloyds Register og Bureau Veritas.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Klassifikasjonsselskap» frå ,  den 27. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Noregs rederiforbund - Ordliste A - Å
 

Klassifikasjonsselskap
Germanischer Lloyd

Germanischer Lloyd var eit tysk klassifikasjonsselskap grunnlagd 16. mars 1867. Hovudkontoret låg i Hamburg, og selskapet hadde 176 kontor i 80 land, og over 7 500 tilsette.

12. september 2013 fusjonerte Germanischer Lloyd med Det Norske Veritas (DNV) til selskapet DNV GL Group.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Germanischer Lloyd» frå ,  den 27. juni 2020.  
 

Tyske føretak
Føretak skipa i 1867
Klassifikasjonsselskap
Føretak nedlagde i 2013
Shipping

Shipping er eit engelsk lånord som på norsk refererer til reiarlag- og frakteverksemd med skip, til dei som arbeider i føretak innan denne sektoren og dessutan til aksjar og verdipapir relatert til slik verksemd. 

Skipet i eit land og mannskap vert kalla handelsflåte.

Shippingverksemd er ein sentral del av verdsøkonomien og 90 % av verdshandelen vert utført av handelsflåten i verda som vert utgjort av meir enn 50 000 skip. Meir enn 150 land disponerer skip og deira samla mannskap tel meir enn 1 000 000 personar.

Kjelder 

Engelske ord og uttrykk
Sjøfart
Götaverken

Götaverken, ei tid òg kalla Götaverken Arendal (GVA), var eit skipsverft på Hisingen i Göteborg, grunnlagt i 1841, og definitivt konkurs i 1989. I dag driv eit nederlandskeigd vedlikehaldsverft i anlegget. 

Verftet vart skipa i 1841 av den skotske forretningsmannen Alexander Keiller under namnet Keillers Werkstad i Göteborg. Etter ein konkurs i 1867 vart selskapet omorganisert som Göteborgs Mekaniska Verkstads AB. I 1906 skifta verftet namn til Göteborgs Nya Verkstads AB, og i 1917 fekk det namnet AB Götaverken – eit namn det skulle halda på i 60 år.

Eit nytt anlegg vart lagt i Göteborg-bydelen Arendal i 1950-åra, og det gamle Cityvarvet vart stengt i 1968. Selskapet vart overteke av staten i 1977 under verftkrisa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Götaverken» frå ,  den 27. juni 2020.  
 

Skipingar i 1841
Nedleggingar i 1989
Skipsverft i Sverige
Næringsliv i Göteborg
Baugspryd

Baugspryd er eit solid dimensjonert rundholt som går ut over forstamna på seglskip. Baugsprydet vert fest til stemn og skrog og er oftast laga i same material som skroget (tre/stål). På større skip og båtar med stor seglføring kan baugsprydet forlengast med ein klyverbom. 

Baugsprydet vert stiva av med baugstag og vaterstag.

Stagsegl vert plassert mellom masta (stormast/fokkemast) og baugsprydet og ein eventuell klyverbom.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Baugspryd» frå ,  den 27. juni 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Om baugspryd, frå Store norske leksikon 

Skipskonstruksjon
Seglskipskomponentar
Klyverbom

Klyverbom er ei forlenging av baugsprydet på seglbåter og seglskip med kutter- eller tomastertakkelasje som vert brukt til føring av forsegl. Når fartøyet er rigga med tre eller fire forsegl, er to eller tre av desse ført mellom masta og klyverbommen. Innanfrå og utover kallast desse segla klyver (evnt. indre og ytre klyv) og jagar.

Kjelder 

Seglskipskomponentar
SOLAS

SOLAS er ein konvensjon som omhandlar tryggleik til personell og skip på sjøen. Det står for Safety Of Life At Sea, og er ein konvensjon underlagt Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen, IMO. SOLAS kan sporast heilt attende til forliset av «Titanic» i 1912, men det er gjort stadig endringar og forbetringar innanfor regelverket. Mykje av dagens SOLAS-regelverk stammar frå ein versjon som vart kunngjort 1. november 1974. 

SOLAS består av ulike kapittel om korleis ting skal og bør gjerast på sjøen for å oppnå høgast mogleg tryggleik. Det gjeld blant anna branninstruksar, rett radiokommunikasjon, tiltak for sikker handtering av farleg gods, tryggleikstiltak for ulik type båtar og handtering av livredningssituasjonar.

Sjå òg 

 Hamnestatskontroll

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «SOLAS» frå ,  den 27. juni 2020.  
 

Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen
Bergingstenest
Sjøtryggleik
Avtalar frå 1914
Intarsia

Intarsia er ein handverksteknikk og ei kunstform der ein legg 1 millimeter tynne finérark frå ulike typar tre saman for å skapa mønster på eit møbel. Det kan òg brukast til å laga frittståande bilete. Ved å skjera gjennom parvise lag (minst 2) med ulik finér får ein dei innvendige og utvendige bitane som så vert lagt saman frå annakvart lag.  Dette medfører at ein alltid får minst 2 ulike «bilete», det eine motsett av det andre kva gjeld farge og/eller tresort. Desse bileta av samanlagt finér vert finert ned på underlaget på fagleg måte av snekkaren.

Marketeri/Marquetry (markering) heiter den tilsvarande teknikken som vert brukt til å fella metall eller perlemor inn i tre, og ved tremosaikk. 

Parquetry heiter teknikken der det berre vert brukt langsgående finér. Men òg her vert brukt tremosaikk og dekorband. Jf. dagens parkettgolv.

Ein spesialist på intarsia vert kalla dekupør. Intarsia kan òg utførast av ein ebenist (kunstsnikkar), eller ein møbelsnekkar. 

Teknikkane er særs gamle og stammar frå Orienten og Egypt og har vore mykje brukt i møblar i dei ulike stilperiodane i Europa frå og med barokken.

 Røroskunstneren Sverre Sollie brukte intarsia på fleire utsmykkingar av norske jernbanestasjonar.
 Christopher Severin Knag i Bergen var ein møbelsnekkar som dreiv mykje med intarsia på sine møblar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Intarsia» frå ,  den 27. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Roberts, Judy Galne; Intarsia – artistry in wood, Intarsia artistry : 12 projects for every occasion . Fox Chapel Publishing Co. , East Petersburg, Pa. 2000   ISBN 1-56523-096-5 (h.)
 Threadgold, Lawrence (edited by David Arscott); Beginning picture marquetry . Guild of Mastar Craftsman Publications, Lewes, East Sussex  2002 ISBN 1-86108-234-7

Bakgrunnsstoff 

 Gamle teknikkar på Høgskulen i Oslo
 Ein intarsiasnikkar i Nittedal
 Intarsia - oppslagsverket oVe, artikkel av Ine Merete Baadsvik, Bergen Byarkiv.

Handverk
Kunstteknikkar
Skipslei

Skipslei eller sjøveg er ein vassveg rekna for skipstrafikk, oftast brukt av handelsskip. Vanlegvis meiner ein dei vassvegane som er merka opp på sjøkart. Skipsleier er i dag vanlegvis merkt med sjømerke.

Skipslei vert òg brukt om mindre vassvegar. Desse er meir lokale og tilpassa fritidsbåtar. Desse kan vera gjennom ein skjergard inn til ein tettstad eller ei hamn. Ei tilrådd seglingslei er ei mindre form skipslei, og viser tryggaste veg forbi til dømes to øyar, eller eit skjer.

Ulike typar skipsleier vert klassifisert etter bruk, t.d. som innseglingslei til ei hamn. Dei moderne skipsleiene vart etablert då trafikken til sjøs vart overteken av dampskip på slutten av 1800-talet. 

Tidlege sjøvegar var vanlegvis kystnære sidan navigatørane måtte nytta seg av kystlandemerke. Etter kvart som kunnskapane om navigasjon og kart auka, vart dei sjøfarande mindre avhengige av kystlandemerke, og sjøvegane strekte seg over større hav og osean.

Eit døme på ein kystnær sjøveg er skipsleia langs norskekysten; ein sjøveg som har gjeve landet Noreg namn. Ein annan gammal og viktig sjøveg i Nord-Europa var og er skipsleia gjennom Skagerrak, Kattegat og Øresund/Beltene. Denne leia knyt landa i Vest-Europa med landa omkring Austersjøen. Denne leia er dels basert på segling i kystnære farvatn, dels på segling i ope hav. 

Trekantfarten i Atlanterhavet er døme på ein sjøveg over ope hav i Nord-Atlanteren og Sør-Atlanteren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skipsled» frå ,  den 27. juni 2020.  

Navigasjon
Internasjonal sjøfart
Handelsruter
GMM Grammy

GMM Grammy (thai จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, eller G"MM' Grammy) er det største mediekonglomeratet innan underhaldning i Thailand. Grammy-artistar inkluderer Thongchai McIntyre, Silly Fools og Loso. I tillegg til musikk er selskapet involvert i konsertproduksjon, artistleiing, film- og TV-produksjon og publisering.

Kjelder 

Medieføretak
Plateselskap
Thailandske føretak
Manuela Montebrun

Manuela Montebrun () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i sleggjekasting. Ho vann bronsemedaljen i øvinga ved europameisterskapen 2002 og verdsmeisterskapen 2003. Mange år etter OL 2008 rykte Montebrun opp på tredjeplassen då resultata til konkurrentar vart annullert.

Aktiv
Montebrun kasta sleggja over 70 meter fyrste gongen i 2000-sesongen. Ho mislukkast i OL-tevlinga i Sydney, året etter vart ho nummer fem ved VM 2001. Under europameisterskapen 2002 i München kasta ho 72,04 meter og vann bronsen, mindre enn meteren bakom vinnaren Olga Kuzenkova. Ved VM 2003 på fransk heimebane kneip ho bronsemedaljen med eit kast på 70,92 m.

11. juli 2005 i Zagreb kasta Montebrun sleggja 74,66 meter og forbetra dermed franske rekorden, gjeldande også i 2020. Ein månad etter rekordkastet kom ho med 71,41 meter på fjerdeplass i verdsmeisterskapen i Helsinki. Denne plasseringa gjorde Det internasjonale friidrettsforbundet om på då det i 2013 annullerte resultatet til verdsmeisteren Olga Kuzenkova.

I 2008 rekte Montebrun sine 72,54 meter til femteplass under OL i Beijing. Åtte og ni år seinare annullerte IOK prestasjonane til dei russiske utøvarane Aksana Mjankova og Darja Ptsjelnik og flytta Montebrun opp til bronseplassen.

Montebrun vart fransk meister ni gongar og aktiv på toppnivå til 2012.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa (54,13 m=nr 24)
VM 1999 i Sevilla: Nr 12 – 62,44 m
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (57,77 m=nr 24)
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 67,78 m
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 72,04 m
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 70,92 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (67,90 m=nr 15)
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 – 71,41 m
VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 70,36 m
OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 72,54 m
VM 2009 i Berlin: Nr 12 – 69,92 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Manuela Montebrun» frå ,  den 28. juni 2020.  
 

Denne artikkelen bygger på «Manuela Montebrun» frå ,  den 28. juni 2020.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Sleggekastarar
Grateng

Grateng er ein fransk matrett tilreidd i eit eldfast fat i omn. Ordet er frå fransk gratin, avledid av gratter, som betyr skrape eller rive, og viser til at retten tradisjonelt består av restar frå tidlegare måltid.

Ein kan til dømes laga grateng med ost, kjøt, fisk eller grønsaker som potet, blomkål eller aubergine. Over ingrediensane kan ein hella ein mjølkesaus som ein kvit saus som er tilsett egg. Blandinga blir dekka med ost eller brødsmular, som får smørklattar på og blir baka i omn til gratengen får ei sprø, brun overflate.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grateng» frå ,  den 28. juni 2020.

Bakgrunnsstoff
Gratengoppskrifter ved matprat.no

Fransk mat
Franske ord og uttrykk
Restemat
Tom Newman

Thomas Dennis «Tom» Newman () er ein engelsk plateprodusent og musikar (rytmegitar). I 1970 byrja han å arbeide med Richard Branson og var med å skipe The Manor Studio i Oxford for det gryande Virgin Records. Der produserte han innspelinga av Mike Oldfield sitt Tubular Bells.

I 1968 spelte han i eit band kalla July, som gav ut eit sjølvoppkalla album. I november 1973 deltok Newman på ei framføring av Tubular Bells for BBC. 

Newman har gjeve ut somme album som soloartist og produsert fleire album for andre artistar, hovudsakleg Mike Oldfield (Tubular Bells, Tubular Bells II, Heaven's Open).

Diskografi

Soloalbum
 Fine Old Tom (1975)
 Live at the Argonaut (1975) – aldri gjeve ut av Virgin. Kom først ut på Voiceprint i 1995
 Faerie Symphony (1977)
 Bayou Moon (1986)
 Aspects (1986)
 Ozymandias (1988)
 Hotel Splendide [Live] (1997)
 Snow Blind (1997)
 Faerie Symphony and Other Stories (1999)
 Tall Scary Things (1999)
 The Hound Of Ulster (1999)
 The Secret Life of Angels (2014)
 The Calling (2015)

Som produsent
Ikkje fullstendig liste
 Tubular Bells – Mike Oldfield (1973)
 Froggy Went A-Courting – Mike Oldfield (1974)
 Hatfield and the North – Hatfield and the North (1973)
 Hergest Ridge – Mike Oldfield (1974)
 Platinum – Mike Oldfield (1979)
 All Right Now (ikkje utgjeven singel) – Mike Oldfield (1980)
 Celebration - Sally Oldfield (1980)
 101 Live Letters (1981)
 Doll By Doll – Doll By Doll (1981)
 Grand Passion – Doll By Doll (1982) medprodusent i lag med Jackie Leven
 Five Miles Out – Mike Oldfield (1982) medprodusent
 Captured – Natasha (1982)
 Islands – Mike Oldfield (1987)
 Amarok – Mike Oldfield (1990)
 Heaven's Open – Mike Oldfield (1991)
 Tubular Bells II – Mike Oldfield (1992)
 Six Elementary Songs – Clodagh Simonds (1996)
 Neon Emptiness EP – Cyan2 (1999)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tom Newman (musician)» frå ,  den 28. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske plateprodusentar
Folk frå Ealing
Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
Clodagh Simonds

Clodagh Simonds () er ein irsk musikar, låtskrivar og songar.

Biografi 
Berre elleve år gammal skipa ho det første bandet sitt, Mellow Candle, med to skulevener, Alison Bools og Maria White. Dei gav ut den første singelen sin, «Feelin' High», på SNB Records i 1968, då ho var 15. Tre år seinare, med ei utvida besetning, gav Mellow Candle ut det einaste albumet sitt, Swaddling Songs, som selde dårleg. Gruppa vart oppløyst i 1973. Mellom 1972 og 1975 var ho gjest på det andre albumet til Thin Lizzy, Shades of a Blue Orphanage, og to Mike Oldfield-album: Hergest Ridge og Ommadawn, og hjelpte Oldfield med tittelen på det sistnemnde. Ho er òg med på Oldfield-albumet Amarok, den andelege oppfølgjaren til Ommadawn frå 1990. Mellom 1976 og 1986 budde ho i New York der ho arbeidde i eit band med Carter Burwell og Stephen Bray, og skreiv musikk for to musikalar på La MaMa ETC. Stundom arbeidde ho òg for Virgin Records.

Diskografi

Album
 Mellow Candle – Swaddling Songs (Deram, 1971)
 Fovea Hex – Bloom (del 1 av Neither Speak Nor Remain Silent, Janet Records/Die Stadt, 2005)
 Fovea Hex – Huge (del 2 av Neither Speak Nor Remain Silent, Janet Records/Die Stadt, 2006)
 Fovea Hex – Allure (del 3 av Neither Speak Nor Remain Silent, Janet Records/Die Stadt, 2007)
 Fovea Hex – Here Is Where We Used To Sing, Janet Records, 2012
 Fovea Hex - The Salt Garden 1, Headphone Dust/Die Stadt, 9. mars 2016
 Fovea Hex - The Salt Garden 2, Headphone Dust/Die Stadt, June 2017

Singlar
 Mellow Candle – «Feelin High»/«Tea with the Sun» (SNB, 1968)
 Mellow Candle –  «Dan The Wing»/«Silversong» (Deram, 1971)
 Fovea Hex & Andrew Liles – «Gone»/«Every Evening» (Die Stadt, 2007)

Utvalde gjesteframføringar
 Thin Lizzy – Shades of a Blue Orphanage (vokal, piano, mellotron)
 Mike Oldfield – Hergest Ridge (vokal)
 Mike Oldfield – Ommadawn (vokal, tekst)
 Mike Oldfield – Tubular Bells III (vokal)
 Jade Warrior – Kites (vokal)
 Mike Oldfield – Amarok (vokal)
 Russell Mills – Pearl + Umbra (vokal, harmonium)
 Tunnels med Percy Jones – Natural Selection (handsama vokal)
 Current 93 – Black Ships Ate The Sky (vokal, zither, psaltery)
 Matmos – For Alan Turing (vokal for Molly Malone)
 Human Greed – Black Hill: Midnight At the Blighted Star (piano)
 Steven Wilson – Insurgentes, (vokal, tekst)
 Thinguma*jigsaw – Misery Together (piano på spor: «Folkgore / Dulce Et Decorum Est Pro Pornografica Mori») (2012)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Clodagh Simonds» frå ,  den 28. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Janet Records Website

Nordirske songarar
Nordirske låtskrivarar
Nordirske folkemusikarar
Eksperimentelle musikarar
Psykedelisk folk-musikarar
Mellow Candle-medlemmar
The Orchestral Tubular Bells

The Orchestral Tubular Bells er ei orkesterutgåve av Mike Oldfield-albumet Tubular Bells, arrangert av David Bedford og spelt inn i 1974 av Royal Philharmonic Orchestra, med Oldfield sjølv på gitar. Utdrag frå albumet vart nytta i NASA-filmen The Space Movie i 1971. Albumet nådde 17. plassen på UK Albums Chart i 1975.

I 2000 vart det gjeve ut på Virgin som HDCD og er det einaste av albuma til Oldfield frå 1970-åra som ikkje er gjeve ut på nytt av Mercury Records.

Innhald
Alt skriven og komponert av Mike Oldfield.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Orchestral Tubular Bells» frå ,  den 28. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Mike Oldfield-album
Royal Philharmonic Orchestra-album
Konsertalbum frå 1975
Virgin Records-album
Volskarar

Volskarane (latin: Volsci) var ei italisk stamme. Volskarane kom truleg frå sentralt i Apenninane og invaderte tidleg på 400-talet f.Kr. låglandet ved den sørlege delen av det som i dag er Lazio og nord i Campania. Dei tok over kystbyane Antium (i dag Anzio), Circeii, og Tarracina og bygde ut desse. Dei var i strid med romarane, stundom saman med ekverane. Romarane fekk overtaket kring hundreårsskiftet og tvinga volskarane attende. Ved kysten vart dei endeleg tvinga inn under romersk styre av Gaius Maenius i år 338 f.Kr., og i innlandsområdet under samnittarkrigane.

Volskarane tala eit mål som var nærskyldt oskisk og umbrisk.

Kjelder 

Oldtidsfolk frå Italia
Leslie Penning

Les Penning () er ein britisk folkemusikar og komponist, mest kjend for arbeidet sitt med Mike Oldfield på albumet Ommadawn og fleire Oldfield-singlar. Han har fått æra for å ha introdusert Oldfield for mellomaldermusikk då dei spelte i lag i Penrhos Court. Han har òg arbeidd med mange andre artistar, og spelt blåseinstrument og fungert som produsent eller medprodusent og lydteknikar. Han har skapt radiodrama for BBC Hereford and Worcester og musikk for to S4C-fjernsynsseriar: Gwyddion og ei utgåve av Storïau'r Henllys Fawr.

Diskografi
Album
The Worldes Goodnyte (2007)
Througham Slad's Lost Sessions (2014) with Mike Oldfield (unofficial release)
Belerion (2016) with Robert Reed, Phil Bates, and Miguel Engel de la LLave Jiménez
Return to Penhros (2019) with Robert Reed og Tom Newman

Singlar og EP-ar
Cuckoo Song med Mike Oldfield, Virgin, 1977 	
The British Grenadiers, Polydor Records, 1977
The Hay 'National Anthem', Hay Gramophone Gesellschaft, 1977
Should Have Been Forever, Plant Life Records, 1983 		
Willow Fair, Plant Life Records, 1983 		
Sussex Carol (med Rob Reed), 2016
In Dulci Jubilo  (med Rob Reed), 2018
The Floral Dance (med Rob Reed), 2019 with Robert Reed 

Som gjesteartist
Ommadawn, Virgin Records, 1975 – blokkfløyte, dirigent 
In Dulci Jubilo, Virgin, 1975
Portsmouth, Virgin, 1976 – Recorders and feet
Argiers, Virgin, 1976
Echo & the Bunnymen, Heaven Up Here, 1981
Harmony Revival, Original Copy (LP), Ellie Jay Records, 1981
Robert Reed, Sanctuary III (LP, Album), Plane Groovy, 2018
Theme from Dr Who (med Robert Reed and Tom Newman), 2018
Ryan Yard, Going Home, 2018
Rob Reed,Tubular Bells - A Minor Tune (2019) med Robert Reed og Tom Newman

Anna
Mean Street Dealers, Bent Needles, lydteknikar, 1980
Somerville Gentleman’s Band, Far From Home  lydteknikar på «Upton Stick Dance», 1980
Manyana, Live Carrots  lydteknikar, 1980
Diamond Head, Diamond Lights EP – lydteknikar, 1981
Harmony Revival, Original Copy LP – lydteknikar, 1981
Carolyn Robson, Banks of Tyne  lydteknikar, 1981
Regal Slip, Bandstand lydteknikar, 1981
The Forbury Consort, 12th - 20th century– lydteknikar, 1991
Esther Davies, With all of my Heart LP – lydteknikar, 1995
Matthew Smith, Matthew Smith LP – lydteknikar, 1995

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leslie Penning» frå ,  den 28. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Britiske folkemusikarar
Britiske komponistar
Britiske plateprodusentar
Britiske lydteknikarar
Terry Oldfield

Terence Oldfield () er ein engelsk musikar og komponist, og bror til Sally og Mike Oldfield.

Historie
Oldfield slutta på skulen då han var 16 for å reise verda rundt og arbeidde som scenearbeidar for ymse band, som The Byrds. Under eit lengre opphald på den greske øya Hydra, byrja han å spele det første instrumentet sitt, fløyta. Tidleg i 1970-åra skipa han og broren Mike eit band kalla Barefoot (eller Barefeet) som spelte rock and roll på klubbar i Storbritannia. Broren Mike spelte kort tid etter inn det særs suksessrike albumet Tubular Bells og Terry spelte fløyte på ei konsertframføring av albumet i Queen Elizabeth Hall, 25. juni 1973 i London.

Terry er òg med på andre album av broren, Hergest Ridge (blåseinstrument - ikkje oppført), Ommadawn (panfløyte) og mykje på Incantations (fløyte).

Karrieren til Oldfield byrja for fullt då han vart spurt av BBC om å komponere musikk for ein serie kalla Great Railway Journeys of the World. Sidan den gongen har Oldfield skrive musikk for over 50 filmar og TV-produksjonar, og fått to Emmy-nominasjonar for Land of the Tiger og Twilight of the Dreamtime og ein BAFTA-nominasjon for BBC-serien Kingdom of the Ice Bear.

Diskografi

Album

 Sunshine Holidays – 1983
 In Search of the Trojan War – 1985
 Cascade – 1986
 Reverence – 1986
 Return to Treasure Island – 1987
 In the Presence of Light – 1987
 Resonance – 1988
 Star of Heaven – 1989
 Spirit of the Rainforest – 1990
 Angel – 1990
 Zen – 1991
 Illumination – 1992
 Spiral Waves – 1992
 Out of the Depths – 1993
 Spirit of Africa – 1993
 Australia – 1994
 Spirit of Tibet – 1994
 Earth Spirit – 1995
 Icon – 1995
 Theme for the Telford Time Machine – 1996
 Spirit of India – 1996
 South East Asia – 1997
 All The Rivers Gold – 1999
 Music for Wildlife – 2000
 Reflections – The Best of Terry Oldfield 1985–1995 – 2000
 Across the Universe – 2000
 Spirit of the World – 2000
 Turning Point 2002
 A Time for Peace – 2003
 Yoga Harmony – 2004
 Celt – 2004
 De Profundis / Out of the Depths II – 2005
 Ethereal – 2005
 Reiki Harmony – 2006
 Om (med Medwyn Goodall) - 2007
 Labyrinth – 2007
 Mandala: Circle of Chant - 2008
 Yoga Nidra (med Soraya Saraswati) – 2009
 Silent Night, Peaceful Night - 2010
 Healing Sound Journey (med Soraya Saraswati) – 2011
 Journey into Space (med Mike Oldfield) – 2012
 Peaceful Hearts (med Soraya Saraswati) – 2013
 Namaste (med Soraya Saraswati) – 2016
 Sky Dancer (med Carlos Garo) – 2017
Temple Moon (med Soraya Saraswati ) - 2017
On Fire - 2018
Rhapsody - 2018
Soundscapes For Awakening - 2018
Forever One (med Soraya Saraswati ) - 2019
Healing Hands Subliminal Music For Massage - 2019
Music For Relaxation - 2019

KjelderDenne artikkelen bygger på «Terry Oldfield» frå ,  den 28. juni 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
 

Engelske komponistar
Folk frå Reading
Engelske fløytistar
David Strange

David Tinsley Strange er ein britisk cellist og tidlegare leiar for strykarane i Royal Academy of Music og professor ved University of London.

Han studerte cello ved Royal Academy of Music. I 1973 vart han førstecellist i Royal Philharmonic Orchestra. I 1985 vart han førstecellist ved Royal Opera House Orchestra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Strange» frå ,  den 28. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Elevar ved Royal Academy of Music
Tilsette ved Royal Academy of Music
Britiske cellistar
Order of the British Empire