alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kenai Fjords nasjonalpark

Kenai Fjords nasjonalpark er ein nasjonalpark i den amerikanske delstaten Alaska. Parken blei skipa 2. desember 1980, og dekkjer 4 600 km². Dei viktigaste naturattraksjonane i nasjonalparken er i alt 38 isbrear; ein av dei er Harding Icefield, som eit av dei største områda med is i USA. Eit anna karakteristisk naturfenomen er dei mange fjordane som er danna av brearmane, og som har gjeve parken namn.

Nasjonalparken blei danna i 1980 som eit av i alt femten verneområde som blei oppretta samtidig gjennom Alaska National Interest Lands Conservation Act. 

Dyrelivet i parken omfattar mellom anna knølkval, spekkhoggar, stillehavsnise (Phocoenoides dalli), stellersjøløve (Eumetopias jubatus), lundefugl, amerikansk svartbjørn og snøgeit. 

Parken ligg på Kenaihalvøya i det sørlege sentrale Alaska. Ein kan nå han frå byen Seward ca. 200 km sør for Anchorage. Han er ein av tre nasjonalparkar i Alaska ein kan nå frå bilveg; inngangen til parken er ved breen Exit Glacier.

Bakgrunnsstoff 

Geografi i Alaska
Nasjonalparkar i USA
149°W
Skipingar i 1980
Nordisk meisteskap i orientering 1967

Nordisk meisterskap i orientering 1967, den sjuande i sitt slag, vart avvikla 28. og 29. oktober 1967 ved Viborg i Danmark.

Karar

Klassisk-distanse – 17,4 km/17 postar

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 11,2 km/11 postar

Stafett

Kjelder
Drammens Tidende og Buskeruds Blad

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Danmark
Sport i 1967
Edwardsjøen

Edwardsjøen (Lake Edward eller Edward Nyanza) eller Rwitanzige er den minste av Dei store sjøane i Afrika. Han ligg i Albertinerifta, den vestlege delen av Riftdalen, på grensa mellom Den demokratiske republikken Kongo og Uganda. Den nordlege delen ligg berre nokre få kilometer sør for ekvator. Sjøen blei gjeven namn av oppdagaren Henry Morton Stanley for å heidra Edvard VII av Storbritannia, den dåverande kronprinsen og seinare kongen av Storbritannia.

Historie 
Stanley såg fyrst sjøen i 1888, då han reiste opp elva Semliki, og gav elva det noverande namnet. På 1970- og 1980-talet gav Uganda og Zaire (dagens DR Kongo) sjøen namnet Idi Amin-sjøen eller Idi Amin Dada-sjøen, til ære for diktatoren i Uganda, Idi Amin. Etter at Amin blei avsett i 1979 fekk sjøen tilbake det føre namnet.

Topografi og drenering 
Edwardsjøen ligg på 912 meters høgd. Han er 77 km lang og 40 km brei på det største, og dekkjer eit areal på 2 242 km², slik at han er den 15. største på kontinentet. Han har tilløp frå elvene Nyamugasani, Ishasha, Rutshuru og Rwindi, og dessutan frå Georgesjøen i nordaust via Kazingakanalen. I nord har Edwardsjøen avløp til Albertsjøen via elva Semliki.

Den vestlege forskyvinga i Riftdalen stig opp til 2000 meter over den vestlege breidda av sjøen, medan dei sørlege og austlege breiddene består av flate lavasletter. Ruwenzorifjella ligg 20 km nord for sjøen.

Busetnad

Edwardsjøen ligg heilt innanfor Virunga nasjonalpark i Kongo og Queen Elizabeth nasjonalpark i Uganda. Han har ikkje stor folkesetnad langs breidda, bortsett frå ved Ishango i Kongo i nord, der det ligg eit treningssenter for parkvaktarar. Rundt to tredelar av vatnet til sjøen ligg i Kongo og ein tredel i Uganda. Utanom Ishango er den største kongolesiske busetnaden i sør i Vitshumbi, medan dei ugandiske busetnadane er Mweya og Katwe i nordaust, nær kratersjøen med same namn. Dei næraste større byane er Kasese i Uganda i nordaust og Butembo i Kongo i nordvest, som ligg høvesvis 5 mil og 15 mil unna langs vegen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Edvardsjøen» frå ,  den 12. august 2021.  
 

Riftdalen
Internasjonale innsjøar
Innsjøar i Den demokratiske republikken Kongo
Innsjøar i Uganda
29°E
0°S
Oppkallingar etter Edvard VII av Storbritannia
Albertsjøen

Albertsjøen eller Mwitanzige, også kjend som Albert Nyanza, er ein av dei store sjøane i Afrika. Sjøen ligg 615 moh. og har eit areal på 5 527 km². Han dannar grensa mellom Uganda og Den demokratiske republikken Kongo.

Sjøen er den sjuande største i Afrika og den nest største i Uganda.

Dei to største elvene som renn inn i sjøen er Den kvite Nilen og Semliki (Semuliki).

Skildring
Til skilnad frå dei svært djupe sjøene Malawi, Tanganyika og Kivu er vasstemperaturen i heile Albertsjøen relativt stabil, typisk rundt 27-29  °C, og inneheld oksygen til og med i djupare delar.

Ved sørenden av sjøen, der Semliki renn inn, er det myrområde. Rwenzorifjella ligg sør for sjøen og Monts Bleus (Blue Mountains) i Kongo i nordvest. Det finst få busetnadar ved sjøen, to av dei er Butiaba og Pakwach.

Albertsjøen huser mange vasslevande og delvis vasslevande dyr som flodhest, ugandisk kob-antilope, nilkrokodille, nilvaran, afrikansk lêrskjelpadde, Pelomedusidae-skjelpaddenen Pelusios chapini og Pelusios williamsi og ulike slangar og froskar. Det finst fleire vassfuglar her som pelikanar, hegrar og den sjeldne treskonebben. Det finst 55 fiskeslag i sjøen.

Historie
Albertsjøen var kjend som Mwitanzige ('grashoppedreparen') av nyoro- og torofolk og av andre opphavlege innbyggjarar. Dette kom av ei gammal tru på at grashopper (lokalt kjende som enzige) omkom i sjøen når dei prøvde å kryssa han. I 1864 kom dei europeiske oppdagarane Samuel Baker og Flóra von Sass til sjøen, og dei gav kalla han opp etter den nyleg avdøde prins Albert, mannen til dronning Victoria. På 1900-talet kalla presidenten av Zaire (Kongo), Mobutu Sese Seko, sjøen opp etter seg sjølv for ei tid.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Albertsjøen» frå ,  den 12. august 2021.  
Denne artikkelen bygger på «Lake Albert (Africa)» frå ,  den 12. august 2021.  

Innsjøar i Uganda
Innsjøar i Den demokratiske republikken Kongo
Internasjonale innsjøar
Riftdalen
Oppkallingar etter Albert av Sachsen-Coburg-Gotha
Nordisk meisterskap i orientering 1969

Nordisk meisterskap i orientering 1969, den åttande i sitt slag, vart avvikla 27. og 28. oktober 1969 ved Kemiö i landskapet Egentliga Finland i Finland.

Karar

Klassisk-distanse – 15,6 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 7,9 km

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 29. oktober 1969

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Finland
Sport i 1969
Ham i Bibelen

Ham (hebraisk  – Ḥām), i tidlegare bibelomsetjingar også Kam, er ein av sønene til Noah i Bibelen. 

Ham var bror til Sem og Jafet. Han var far til Kusj, Misrajim, Put og Kanaan. Gjennom desse blei han stamfar til fleire folkeslag.

1. Mosebok fortel at Ham fekk sjå faren naken, og fortalde brørne sine om det. Dei dekka til Noah utan å sjå på han. For dette blei sonen til Ham, Kanaan, forbanna.

Kjelder

Sjå òg 
 Hamittiske språk
 Hamittar

Personar i Den hebraiske bibelen
Lates

Lates er ei slekt ferskvass- og havslevande fiskar i familien Latidae i ordenen piggfinnefiskar. Typearten for Lates er nilåbor (Lates niloticus). 

Slekta finst i Indiahavet og det vestlege Stillehavet og dessutan i elver og sjøar i Afrika. Der finn ein fleire endemiske arter i til dømes Victoriasjøen og Tanganyikasjøen.

Desse fiskane kan bli mellom 30 cm og 2 m lange. De største artene kan vega opp til 200 kg. Alle artene har todelte ryggfinnar. Vanlegvis er fiskne kjøtetarar som lever av annan fisk og virvellause dyr. 

Namnet kjem av latin latēre, 'gøymd'.

Artar 

 Lates angustifrons Boulenger, 1906
 Barramundi Lates calcarifer (Bloch, 1790)
 Lates japonicus Katayama & Taki, 1984
 Lates longispinis Worthington, 1932
 Lates macrophthalmus Worthington, 1929
 Lates mariae Steindachner, 1909
 Lates microlepis Boulenger, 1898
 Nilåbor, Lates niloticus (Linnaeus, 1758)
 Lates stappersii (Boulenger, 1914)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lates» frå ,  den 13. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 motsvarande engelskspråkiga artikkel den 24 september 2006
 FishBase
 ITIS
 

Piggfinnefiskar
Fiskeslekter
Nordisk meisterskap i orientering 1971

Nordisk meisterskap i orientering 1971, den åttande i sitt slag, vart avvikla 25. og 26. september 1971 ved Sundsvall i Sverige.

Karar

Klassisk-distanse – 12,8 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 27. september 1971

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1971
Anoksis

Anoksis (av gresk an, 'utan' og oxys, 'skarp') er ein tilstand der noko heilt manglar oksygen, det er ei ein anoksisk tilstand. Cellevev, organ, organismar eller økosystem kan vera anoksiske. Det motsette av anoksisk er oksisk. Ein tilstand der det finst oksygen, men der oksygennivået er lågare enn normalt, blir kalla hypoksis.

Ved anoksis kan berre prosessar som ikkje involverer oksygen finna stad, som anaerob metabolisme, anaerob respirasjon eller anaerob korrosjon. Anaerobe organismar som visse bakteriar kan leva i anoksiske miljø. Nokre slike organismar krev anoksiske miljø (dei er obligat anaerobe), medan andre føretrekk eit slik miljø, men kan klara seg der det finst noko oksygen (dei er fakultativt anaerobe).

Anoksisk vatn
Havvatn, sjøvatn og grunnvatn kan vera anoksisk. Dette skjer vanlegvis når vatn blir hindra frå å sirkulera, til dømes av eit fysisk stengsel eller av ei streng lagdeling i vatnet. Til dømes kan tungt, hypersalt vatn leggja seg i botn. Djupe fjordar med trong og/eller grunne opningar mot havet kan også få stilleståande vatn som kan bli anoksisk. I tillegg kan ein få anoksiske forhold om oksideringsraten av organisk stoff utført av bakteriar er større enn tilgangen på oppløyst oksygen.

Anoksi i medisinen
Anoksi i medisinsk samanheng viser til ein tilstand der eit organ eller vev får for lite oksygen, til dømes på grunn av manglande blodtilførsel til vevet eller lågt hemoglobininnhald i blodet (anemi).

Kjelder

Ord av gresk opphav
Biologi
Økologi
Art Decade

«Art Decade» er ein instrumental av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1977 på albumet hans Low.

Songen er kalla opp etter ei gate Bowie hadde sett i Vest-Berlin, der namnet var eit ordspel på stilarten art deco. Faktisk er songen i seg sjølv, som resten av songane på side B av Low, eit portrettstykke av ein viss stad, i dette tilfellet Vest-Berlin. Bowie fortalte om inntrykka sine seinare og sa at Vest-Berlin var «ein by avskoren frå si verd, kunst og kultur, døyande utan håp om gjengjelding.» På grunn av dette er songen langsam og eit forsøk på ein melankolsk og deprimerande lyd.

Songen har ein kjapp introduksjon på perkusjon og vibrafon, ved hjelp av ein caravan-liknande trommelyd som held fram gjennom heile stykket. Den melodiske delen til Bowie av komposisjonen er lagt over det syntetiske landskapet til Brian Eno, som brukte ein synthesizer-effekt som minner om dei han brukte på albumet No Pussyfooting i 1973. Songen er med vilje repeterande. Halve songen har berre akkorden E-dur, medan to notar repeterer over. 

Trass i at berre BOwie står oppført som komponist på songen, har Brian Eno sagt at det var han som berga songen frå å bli fjerna frå albumet. Originalt vart stykket spelt inn på eit piano, der både Eno og Bowie spelte. «Då me var ferdige med det likte han det ikkje veldig godt og gløymde det litt ut. Men to dagar då han var borte, henta eg det fram att og såg om det var noko som kunne gjerast med det. Eg sette alle desse instrumenta over som me hadde og då likte han det og innsåg at det var håp for stykket. Og han la til fleire instrument på toppen av det att.»

Hansa Studios-lydteknikaren Eduard Meyer spelte cello på innspelinga.

Konsertversjonar

 Utgåver framført på Isolar II-turneen er komen ut på Stage (1978) og Welcome to the Blackout (2018).

Medverkande
David Bowie: gitar, vibrafon, piano, Chamberlin
Brian Eno: piano, Mini Moog, Chamberlin
Eduard Meyer: cello

Andre utgjevingar

 Konsertopptaket frå Stage kom ut som B-sida til singelen «Breaking Glass» i 1978.
 Han vart gjeven ut som ei biletplate av RCA i platesamlinga Life Time.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Art Decade» frå ,  den 14. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Greatorex, Johnathan. «Just a Mortal With Potential.» Teenage Wildlife. November 1996. 6. mars 2006 .
Griffin, R. «Low.» Bowie Golden Years. January 2005. 6. mars 2006 .

 

David Bowie-songar
Songar frå 1977
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Weeping Wall

«Weeping Wall» er eit instrumentalt stykke av David Bowie frå albumet hans Low, gjeve ut i 1977.

Bowie har sagt at sporet er meint å framkalle elendigheita Berlinmuren skapte, og er eit portrettstykke som dei andre spora på side to av Low. Hovudmelodien er ei utgåve av melodien «Scarborough Fair».

Bowie speler alle instrumenta på innspelinga og er det einaste solosporet på albumet. Dette omfattar fleire perkusjonsinstrument og synthesizerar. Ein kan òg høyre røysta hans i eit ordlaust refreng. Den minimalistiske stilen skal vere inspirert av komponisten Steve Reich. I følgje Reich hadde Bowie vore på den europeiske premieren av Music for 18 Musicians ved Nasjonalgalleriet i Berlin i 1976. «Og eg trur 'Weeping Wall' på Low tildels er basert på det,» har Reich sagt. Bowie sjølv hugsa han såg Music for 18 Musicians framført i «sentrum av New York seint i 1970-åra» og skildra det som «balinesisk gamelan-musikk kryssa med minimalisme... Forbausande.»

Brian Eno og NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray har meint at «Weeping Wall» byrja som ein del av det skrinlagde filmusikkprosjektet for The Man Who Fell to Earth, medan Bowie sjølv har sagt at stykket vart komponert spesifikt for Low.

Medverkande
David Bowie – vokal, gitar, vibrafon, xylofon, synthesizer, piano, Chamberlin, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Weeping Wall (instrumental)» frå ,  den 14. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
David Bowie-songar
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Songar skrivne av David Bowie
Subterraneans

«Subterraneans» er ein song av David Bowie og avslutningssporet på albumet hans Low frå 1977. Som det meste av side to er «Subterraneans» hovudsakleg instrumental, med eit kort vers med obskur tekst nær slutten av songen. 

«Subterraneans» vart først spelt inn i 1975 og meint for filmusikken til filmen The Man Who Fell to Earth frå 1976. Han vart seinare henta attande for Low.

Karakteristikk 
Etter at Station to Station-innspelinga enda i november 1975 i Cherokee Studios i Los Angeles, spelte David Bowie inn «Subterraneans» i same studioet i desember 1975. Stykket vart seinare pynta på av Brian Eno.

I plateomslaget til Low står «Peter and Paul» oppført med ekstra ARP synthesizer og piano. «Peter and Paul» er Peter Robinson, som spelte Fender Rhodes, og Paul Buckmaster, som spelte ARP Odyssey. Peter Robinson og Paul Buckmaster arbeidde i lag med Bowie i Cherokee Studios seint i 1975 på den skrinlagde musikken til The Man Who Fell to Earth.

«Subterraneans» vart til slutt den mest redigerte songen på Low, med saksofon av David Bowie, i tillegg til mange lag av synthesizer og reverserte instrumentlydar av Brian Eno, som flyt under ein stønnande vokal som er ordlaus fram til kring dei siste nitti sekunda. Lydlandskapet har ein filmaktig kvalitet som hentar fram kjensla frå Miles Davis-albumet In a Silent Way.

Bowie relaterte songen til elendigheita til dei i Aust-Berlin under den kalde krigen. I følgje Bowie representerte den svake jazz-saksofonen eit minne av det som hadde vore for folk som vart fanga i Aust-Berlin.»

Tekst 
Teksten er blant dei minst tilgjengelge og obskure tekstane til Bowie. Bowie rapporterte at under innspelinga av Low var han «utåleleg lei» vanlege rocketekstar. Tekstane på «Subterraneans» vart skapt ved ein oppkuttingsteknikk, som Bowie tidlegare hadde brukt.

Konsertversjonar
 Songen vart nytta som introduksjon til Bowie sitt sett under Outside-turneen i 1995. Dette var ein annan versjon enn albumversjonen, med teksten og musikalske tema frå songen «Scary Monsters» (som følgde «Subterraneans» på setlista). Denne versjonen vart spelt i lag med Nine Inch Nails.

Medverkande
David Bowie: vokal, saksofon, reversert elektrisk gitar, ARP String Ensemble
Paul Buckmaster: ARP Odyssey synthesizer
Peter Robinson : reversert Fender Rhodes elektrisk piano
Brian Eno: ARP 2600 synthesizer, piano
Carlos Alomar: reversert elektrisk gitar 
George Murray: reversert bassgitar
Tony Visconti: produsent

Andre versjonar
 Philip Glass – Low Symphony (1992)
 Nine Inch Nails – konsertversjonar (med David Bowie) (1995)
 Dylan Howe – Jazz-rekonstruksjon for albumet hans Subterranean – New Designs on Bowie's Berlin (2014)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Subterraneans» frå ,  den 14. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Greatorex, Jonathan. «Just a Mortal With Potential.» Teenage Wildlife. Nov. 1996. 06 Mar. 2006.

Bakgrunnsstoff
 

David Bowie-songar
Songar frå 1977
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Songar produserte av David Bowie
Handball-VM 2021 for kvinner

Handball-VM 2021 for kvinner, den 25. i rekka, vert avvikla i tida 1. til 19. desember 2021 i Spania. Dette vil vere den fyrste gongen Spania arrangerer verdsmeisterskapen i handball for kvinner. 32 land skal deltake i meisterskapen.

9. desember 2021 trekte Kina laget frå meisterskapen, etter at det vart påvist Covid-19 i laget. Dei resterande kampane som Kina skulle spele, vart sette til 10–0-siger til motstandarlaga.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Plasseringskampar om 25.- til 32.-plass 
Kamp om 31.-plass

Kamp om 29.-plass

Kamp om 27.-plass

Kamp om 25.-plass

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-VM 2021 for menn

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
International Handball Federation

Handball-VM
Sport i 2021
Idrettstilskipingar i Spania
Fanatec

Fanatec er eit merkenamn ått av den tyske produsenten Endor AG som lagar maskinvare til simracing, som til dømes kraft-tilbakekopla ratt (inkludert direktedrevne ratt), pedalar, girskifarar og stolar. Produkta deira er utvikla i Tyskland og produsert i Kina.

Historie 

Endor AG vart grunnlagt i 1997, og blei børsnotert i 2006.

I 2005 vart Xbox 360 lansert, og Fanatec CSR var inkludert som det einaste rattet det var mogleg å kopla til trådlaust forutan Microsoft sitt eige ratt.

I 2006 signerte Fanatec ein 5-års kontrakt med Porsche om at Fanatec kunne produsera offisielle Porsche-ratt til simracing.

I 2009 vart Forza Motorsport 3 utgjeve, og Porsche 911 Turbo S-ratta laga av Fanatec var det einaste kompatible kraft-tilbakekopla rattet forutan Microsofts sitt eige trådlause racingratt.

Sponsing 
I 2021 vart Fanatec tittelsponsor for den europeiske GT2-serien.

Sjå også 

 Logitech, ein konkurrerande produsent

Referansar 

Maskinvareprodusentar
Nordisk meisterskap i orientering 1973

Nordisk meisterskap i orientering 1973, den niande i sitt slag, vart avvikla 22. og 23. september 1973 i Stord i Hordaland.

Karar

Klassisk-distanse

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 24. september 1973

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Vestland
Sport i 1973
Drivabrua

Drivabrua er ei bru på Fylkesveg 62 på Sunndalsøra. Ho vart opna for trafikk i 2016.

Brua er ei bogebru over elva Driva i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Ho er 111 meter lang. 

Den noverande brua som vart opna i 2016 erstatta to eldre bruer frå 1914 og 1984.

Bogbrua vart bygd i Sunndalsøra og flytta til ei midlertidig plassering nær dei gamle bruene, og då brukt som mellombels veg. Etter at dei gamle bruene var rivne, vart den nya brua flytta til den gamle brustaden.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Drivabrua» frå ,  den 15. august 2021.  
 

Bogebruer i Noreg
Vegbruer i Møre og Romsdal
Vegar i Sunndal
Fylkesveg 62
Skipingar i 2016
Qeshm

Qeshm er den største øya i Iran. Ho ligger i Hormuzsundet, og er skild frå det iranske fastlandet av det smale Khuransundet. 

Øya er 135 km lang og 40 km brei og har rundt 200 000 innbyggjarar.

Sjå òg
Mangroveskogane i Qeshm

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qeshm» frå ,  den 15. august 2021.  
 

Øyar i Iran
Øyar i Persiabukta
Hormozgan
Nordisk meisterskap i orientering 1975

Nordisk meisterskap i orientering 1975, den tiande i sitt slag, vart avvikla fredag 19. og sundag 21. september 1975 ved Nørre Snede i Danmark.

Karar

Klassisk-distanse

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse

Stafett

Kjelder
Halden Arbeiderblad 20. september 1975
Arbeiderbladet 22. september 1975

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Danmark
Sport i 1975
Pandion cristatus

Haukefuglarten Pandion cristatus, engelsk 'Eastern osprey',  er ein medlem av fiskeørnfamilien som lever i på Ny-Guinea, Australia og sørvestre Stillehavet. IOC World Bird List lister dette taksonet som ein sjølvstendig art, og arten har ikkje fått norsk namn. Andre autoritetar ser på taksonet som ein underart Pandion haliaetus cristatus av fiskeørn.

Skildring 
Pandion cristatus skil seg frå arten fiskeørn med litt lysare markeringar i bryst, og teikninga frå auge mot nakke er noko lysare enn hos arten fiskeørn. Undersida av vengene har mindre grad av svart mønster. Elles er denne ørna i stor grad lik fiskeørna som vi ser ho i Eurasia.

Kjelder  

Referansar

Bakgrunnsstoff 

haukefuglar  Fuglar i den australske regionen
Fiskeørner

Fiskeørner (Pandion) er ei slekt av haukefuglar med ein eller to nolevande artar, avhengig av taksonomisk standpunkt. IOC World Bird List listar to fiskeørnartar, andre autoritetar berre ein art, fiskeørn. Pandion er einaste slekta i fiskeørnfamilien, Pandionidae. Fiskeørner har ei kosmopolitisk utbreiing, dei lever på alle kontinent unntatt Antarktis. 

Det vitskaplege namnet Pandion er frå gresk mytologi. Athen hadde to kongar med namnet Pandion, ein av desse fekk eit born som blei omskapt til ein hauk.

Skildring 
Fiskeørner er mellomstore haukefuglar, ca. 52 til 60 centimeter i kroppslengd, der hoer er monaleg større enn hannar. Karakteristisk for utsjånaden er den nær kvite undersida av kropp og venger synleg i flukt. Dei er meistrar i å stupe etter og gripe fisk med beina som sym grunt under vassoverflata. 

Slekta skil seg frå rovfuglslekter av haukefuglar på ei rekke punkt. Til dømes viser beina slåande ulikskapar, generelt er fiskeørnføter store. Tærne er omtrent like lange, hos fiskeørner kan den ytre tåa peike framover eller bakover (reversibel). Byttedyret blir gripe med to tær framover og to bakover, nett som hos ugler. Klørne er lange, spisse og runde i tverrsnitt. Tærne har ei ru underside som gjer det mogleg å halde godt på glatte fiskar.

Artslista 
 Fiskeørn, Pandion haliaetus, Western osprey, (Linnaeus, 1758), (LC)
Trekkfugl som hekkar i Nord-Amerika og Eurasia, overvintrar i sør, vesentleg i Sør-Amerika, Afrika sør for Sahara og Sør-Asia .
 Manglar norsk namn, Pandion cristatus, Eastern osprey, (Vieillot, 1816)
Lever på Ny-Guinea, i Australia og på øyar i sørvestre Stillehavet

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

haukefuglar
Fugleslekter