alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Måndalen

Måndalen er ei bygd i Rauma kommune i Møre og Romsdal. Bygda har om lag 900 innbyggjarar og er sentret på sørsida av Romsdalsfjorden i kommunen.
Bygda omfattar Voll, Samset, Bruaset, Skare, Venås, Bø, Moen, Roknem, Skeie, Sæbø, Oterholm, Søvika og Hovde. Sentrum i bygda ligg på Voll.

Elva Måna renn gjennom bygda og ut i Vollabukta ved Måna camping. Den viktigaste sideelva er Vemora. Det går laks både i Måna og til tider i nedste del av Vemora.

Nede ved fjorden ligg Voll kyrkje, ei trekyrkje frå 1896.

Næringsliv 
I tillegg til tradisjonelt jordbruk har bygda lang tradisjon med konfeksjons- og trevareindustri. Mest kjent er Wenaas og Måndalen trevare.
Bygda har fleire bygg- og anleggsfirma, i tillegg til transportfirma. Investeringsselskapet Wenaas-gruppen har sitt hovudkontor på Voll. Det er eit av Noregs største innanfor hotelleigedom.
Tidlegare hadde bygda ein sportsfiskereidskapsindustri. Dei mest kjente produkta var Møre-Silda, Søvik-svivel og Oterlinen Record.

Måndalen har eigen brannstasjon underlagt Rauma Brannvesen.

Tørla vassverk er det lokale vassverket. Drikkevatnet kjem frå Svartevatnet og inntaket er i elva Tørla. Det blir distribuert i nesten heile bygda inklusive Hovde og Søvika.

Bygda har Måndalen skule med trinna 1-10 og barnehage, Voll omsorgssenter med 22 plassar, eit bakeri og ein frisørsalong, daglegvarebutikk med post, småbåthamn, kai med stupetårn, kafe, campingplass, badeplass og bensinstasjon.

Idrett 
Måndalen idrettslag har ei aktiv fotballgruppe. Laget spelte i 3. divisjon i sesongane 2007-2009.
Laget bygde i 2009 Måndalshallen som er ein idrettshall med kunstgras. I 2011 vart idrettsbanen oppgradert med fast dekke. Banen har 8 løpebanar og kan arrangere nasjonale friidrettsstemne.

For den som er tur/fjell-interesserte, sel turgruppa i Måndalen idrettslag turorienteringskart på den lokale butikken (mai-oktober). Den viser kartreferansar til aktuelle fjellvatn, fjelltoppar og setrer. Stigar er merkte på kartet.

Forsamlingslokale 
 Måndalen ungdomshus - Råkjè
 Måndalen bedehus
 Idrettshuset (tidlegare Go`bit`n kafe)

Historie 
Ved røystingane i 1905 stemte alle for oppløysing av unionen med Sverige og 171 for at prins Carl skulle bli Noregs konge og 60 imot.

Kjente måndalingar 
Bygda har fostra nasjonalt kjente personar:
 Oddgeir Bruaset
 Professor Ingvald Raknem
 Misjonær Knut Samset
 Lars Wenaas

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Måndalen vel
 Måndalen på romsdal.com
 Voll sansehage

Geografi i Rauma
Bygder i Møre og Romsdal
Dalar i Møre og Romsdal
Trollvasstinden i Måndalen

Trollvasstinden i Måndalen ligg mellom Måndalen i Rauma kommune i nordaust og Fjord kommune i sørvest. Det 1422 meter høge fjellet er bratt eller kvasst til alle kantar. Å nå toppen krev litt utsett klyving, men sikring er ikkje påkravd. Trollvasstinden ligg i nordenden av ein fjellrygg mellom to dalar. Denne fjellryggen dannar ein like høg topp (1422 moh.) lengre sør. Denne er lett å nå sørfrå.
 

Fjell i Romsdal
Fjell på Sunnmøre
Fjell i Rauma
Fjell i Fjord
Hesten i Innfjorden

Hesten i Innfjorden er eit 1610 m høgt fjell på sørsida av Innfjorddalen i Rauma kommune. Fjellet er greit å nå frå vestsida, med start i Innfjorddalen.

Fjell i Romsdal
Fjell i Rauma
Olaf Heitkøtter

Olaf Heitkøtter () er ein tidlegare norsk fjelloppsynsmann i Lesja og naturfotograf, no pensjonist. Han byrja som fjelloppsynsmann i 1950 og var den første norske heiltidstilsette fjelloppsynsmannen.

Olaf Heitkøtter og broren Normann Heitkøtter fekk i 1997 Den Norske Friluftslivsprisen.

Han har gjeve ut ei rekkje naturbøker:

 Reinheimen. Fra en fjelloppsynsmanns dagbok (1974)
 Bli med til Trolltjønn (1980)
 I lyset fra mitt bål (1985)
 De gav oss en arv (1990)
 Langs nære stier (1992)
 Vernetanker i vassdragsnatur (1994)
 Et liv i norsk natur (2004)

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Olaf Heitkøtter» frå , den 6. september 2008. 
 

Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Sel
Den Norske Friluftslivsprisen

Den Norske Friluftslivsprisen er ein pris som vert utdelt til personar eller organisasjonsr/samanslutningar som har gjort ein ekstraordinær innsats for norsk friluftsliv. Prisen vert utdelt av Sosial- og helsedepartementet, Direktoratet for naturforvalting, Friluftslivets fellesorganisasjon og Stiftinga Friluftsliv for alle.

I statuttane for prisen heiter det m.a.: « - Kandidatenes arbeid må skje i pakt med anerkjente verneidealer som kan samles i begrepet 'La naturen gå i arv'.»

Prisvinnarar

 1995: Ragnar Frislid
 1996: Claus Helberg
 1997: Olaf og Normann Heitkøtter
 1998: Jon Østeng Hov
 1999: Charlotte og Eiliv Sulheim
 2000: HM Dronning Sonja
 2001: Den Norske Turistforening
 2002: Arnulf Møllerstad
 2003: Foreningen ØX
 2004: Thorbjørn Berntsen
 2005: Hans Christian Alsvik
 2006: Kari Bay Haugen
 2007: Leif Ryvarden og Per Roger Lauritzen
 2008: Lars Monsen
 2009: Nils Faarlund
 2010: Norges jeger- og fiskerforbund
 2011: Nasjonalt pilegrimssenter
 2012: Olav Thon
 2013: Arne Nævra
 2014: Øystein Dahle
 2015: Speiderbevegelsen – Norges Speiderforbund og KFUK-KFUM speiderne)
 2016: Norges Røde Kors
 2017: Tursøstre, Hege og Stine Schultz Heireng

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Den Norske Friluftslivprisen» frå , den 6. september 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Den Norske Friluftslivprisen 

Norske prisar
Skipingar i 1995
Friluftsliv
Ragnar Frislid

Ragnar Frislid () var ein norsk fotograf, redaktør og forfattar frå Oslo.

Frislid starta arbeidskarrieren sin som skogsarbeidar. Seinare vart han journalist i Dagbladet, redaktør i NJFF sitt tidsskrift Jakt - fiske - friluftsliv (no: Jakt & Fiske), redaktør i Den norske Turistforening sitt tidsskrift Fjell og vidde, og Norges Naturvernforbund sitt medlemsblad Norsk natur (no: Natur & miljø). Dette bladet styrte han i 21 år, frå 1966 til 1987.

Han var medlem i foreininga Norske Naturfotografer der han i ein periode også var leiar. Han var elles tilknytt biletbyrået Samfoto.

Frislid har bidrege med fotografi og illustrasjonar til mange bøker om natur. Ved sida av eigne bøker har Frislid vore ein aktiv bakmann og oppdragsforfattar. Han har skrive bøker til jubilé, til «tema-år», og for fjernsynsprogram. I tillegg har han omsett og vore biletredaktør. Sjølv reknar han Treet som den beste boka si. På 1980-talet laga han i sju år kvar veke kåseri for radio, og han var fast medarbeidar for bladet Hytteliv i over 20 år.

Frislid mottok Den Norske Friluftslivsprisen i 1995.

Bøker 
 Naturvern (1964)
 Perler i norsk natur, Cappelen (1971)
 Jakt og fiske i Norge (1971)
 Det store samspillet (1977)
 Gjende, Cappelen (1982)
 Trompet i November (1987)
 Naturen rundt. En veiviser for unge lesere, Tiden Norsk Forlag (1988)
 Norske kulturlandskap, Landbruksforlaget (1989) ISBN 82-529-1363-6
 Dyr om natten (1990)
 Natur mellom to hav (1990)
 Moses Oter (saman med Unn Gehrken), (1990)
 Fjellheimen lever - Dyr og planter på en utpost (1992)
 Seterlandet, Cappelen (1993)
 Treet, Cappelen (1994)
 Inn i skogen - Dyrenes liv og vekstenes hverdag i norsk skognatur
 Mellom Bakkar og Berg, Aschehoug forlag (1995)
 Glomma, Cappelen (1995)
 Nordmarka (saman med Gjermund Andersen), Gyldendal (1996)
 Gjende - Sjoa - Heidal, Cappelen (1997)
 Med båt bak alle blåner : opplevelsesreiser på innlandets vannveier: veteraner på elv og innsjø (2000)

Litteratur om Frislid 
 Morten Haugen. Standplass ved bokhylla (1998)
 Intervju i Norsk natur nr 1, 1986
 Intervju i Natur & miljø nr 4, 1996 (attgjeve i årboka natur 96/97)

 Denne artikkelen bygger på «Ragnar Frislid» frå , den 6. september 2008. 
 

Norske sakprosaforfattarar
Norske journalistar
Norske fotografar
Folk frå Oslo
Alan Freed

Alan Freed (), òg kjend som Moondog, var ein amerikansk DJ som vart internasjonalt kjend for å marknadsføre afroamerikansk rhythm and blues-musikk på radio i USA og Europa som rock and roll, og vert rekna som den første som kalla musikksjangeren dette. Mange store afroamerikanske artistar frå den første generasjonen rock and roll-artistar (som Bo Diddley, Little Richard og Chuck Berry) har hylla Alan Freed for haldningane han hans som var med å bryte ned rasegrensene for ungdomen på 1950-talet i USA. Karrieren hans vart øydelagd av payola-skandalen som råka kringkastingsindustrien tidleg i 1960-åra. Han gjekk ut på at radiokanalar fekk betalt av plateselskap for at dei skulle spele artistane deira.

Freed døydde 43 år gammal i Palm Springs i California i 1965 av urinforgifting og skrumplever etter mange år med alkoholmisbruk. I 1986 vart Freed ein del av den første gruppa som vart medlem av Rock and Roll Hall of Fame, som vart bygd i Cleveland til ære for Freed sin medverknad i marknadsføringa av rockesjangeren.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Alan Freed» frå , den 6. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Big Beat Heat: Alan Freed and the Early Years of Rock & Roll, av Jackson, John A. - Schirmer Books, 1991. ISBN 0-02-871155-6 
 The Pied Pipers of Rock 'N' Roll: Radio Deejays of the 50s and 60s, av Smith, Wes (Robert Weston). - Longstreet Press, 1989. ISBN 0-929264-69-X

Bakgrunnsstoff 
 http://www.alanfreed.com/
 Rock and Roll Hall of Fame om Alan Freed
 http://www.history-of-rock.com/freed.htm

USA-amerikanske programleiarar
Rock and Roll Hall of Fame
Folk frå Pennsylvania
Folk frå Ohio
Rune Sæter

Rune Sæter () er ein norsk songar, skodespelar og sceneartist. Han kjem frå Ulsteinvik og er utdanna ved Mountview Academy of Theatre Arts 1999 - 2002.

Han har hatt hovudroller i musikalar som Jesus Christ Superstar (Judas) og Evita (Che). Sæter har ved fleire høve hatt roller ved Det Norske Teatret, som i Hair, Peter Pan, Døden i Teben og Tolvskillingsoperaen.

Rune Sæter er for tida lærar ved Bømlo Folkehøgskule i faget musikal og teater.

Norske songarar
Norske skodespelarar
Folk frå Ulstein
Avarar

Avararane var eit tyrkisk eller mongolsk folk som vandra inn i Europa på 500-talet, under folkevandringane. Dei fekk eit rike aust for Donau i perioden 555 til byrjinga av 800-talet i det som er Ungarn og Romania i dag.

Tyrkiske folk
Hans Johan Frederik Berg

Hans Johan Frederik Berg () var ein norsk målar. Han arbeidde mykje som portrettmålar og med akvarellar, men i samtida var han mest kjend som kopist. 

H.J.F. Berg var fødd på handelsstaden Kopardal på Løkta i noverande Dønna kommune, der faren Anders Berg var handelsmann. Mora Susanne Meldal Berhof døydde tidleg, men faren gifte seg oppatt med ei dotter av biskop Krogh. 

I 1835 byrja han å utdanne seg til kunstnar, først ved Den Kongelige Tegne- og Kunstskole i Christiania, sidan ved kunstakademiet i København. I 1838 vende han attende til Christiania og etablerte seg som portrettmålar. Av personar han portretterte, var Sofie Amalie Bekkevold som var kona til Henrik Wergeland, fiolinisten Ole Bull, godseigar Isach Coldevin og kona hans. Men etterkvart tok fotografiapparatet vekk grunnlaget for ein leveveg som portrettmålar, og han reiste utanlands for å utvikle seg som kunstnar. 

Frå 1850-talet hadde Berg kopiert bilete av dei store meistrane. Han reiste omkring på kjende kunstmuseum og kopierte Rembrandt, Rubens m.fl. Koipane vart stilte ut i Stockholm i 1857 og i Christiania i 1861. I 1863 kom han til London for å lære om akvarellmåling. På 1870-talet måla han ein serie bilete som skildra samiske miljø.

Kjelder: 
Falahat, Ann 2007: «Hans Johan Frederik Berg. Akvarellist, kopist og orientalist» (s. 9-49). I: Anne Aaserud og Knut Ljøgodt (red.): Fra Nesna til Nilen. Akvareller fra Hans Johan Frederik Bergs reiser. Tromsø: Nordnorsk Kunstmuseum. ISBN 978-82-91834-31-3
Falahat, Ann 2008: «Akvarellmaleren Hans Johan Frederik Berg (1813-1874). Fra Nesna til Nilen" (s. 11-15). I: Peter Christen Asbjørnsen: Erindringer fra Egypt 1849 - 1850. Med akvareller av Hans Johan Frederik Berg. Oslo: Juletræet 2008, Asbjørnsenselskapets årsskrift nr. 1. ISBN 978-82-997953-0-2
Laumann, Svein: «Akvarellmaleren fra Helgeland Hans Johan Fredrik Berg» i Årbok for Helgeland 1998/99 ISBN 82-7866-007-7
Ljøgodt, Knut 2007: «Katalog» (s. 50-88). I: Anne Aaserud og Knut Ljøgodt (red.): Fra Nesna til Nilen. Akvareller fra Hans Johan Frederik Bergs reiser. Tromsø: Nordnorsk Kunstmuseum. ISBN 978-82-91834-31-3

Norske målarar
Folk frå Dønna
Vant

Eit vant er eit tau eller ein vaier som går frå høgt oppe på mastra ned til båtsida og som hjelper mastra til å stå stabilt i forhold til tverrskips påverknad. Ved å vera festa noko attom mastra balanserer dei òg mot staget som går frå mastra i retning framstamnen, og dei bidreg dermed òg til å stabilisere mastra langskips.

Mindre båtar 
På vestlandsbåtar, sunnmørsbåtar, geitbåtar, åfjordsbåtar og nordlandsbåtar er vanta gjerne festa til båtsida med vantnåler — avlange trestykke som blir hekta under lykkjer på båtsida og klipne saman med ein ring nærme toppen av nåla. Dermed er det lett å løyse ut vantet i ein hast når det trengst. På nokre båttypar er det eit det eit odde tal vant. Da blir det sett eitt eller to vant på kvar side, og det siste vantet blir sett i høgbord (lo- eller vindsida av båten), slik at det er fleire vant i høgbord enn i lebord. På desse båttypane, der riggen gjerne blir oppsett og nedteken på dagleg basis eller oftare, blir vantlengda regulert ved å gje ut eller å ta inn ved knopet ved vantnåla når vantet ikkje står i spenn. Vantet blir spent når vantet og vantnåla blir samanklemte og hylsa påsett.

Dei fleste tradisjonelle båttypane med sprisegl på Aust- og Sørlandet har frå gammalt av ikkje vant, men berre eit stag frå mastra til framstamnen.

Seglskuter 

På mindre seglskuter med pålemaster er det normalt berre eitt spenn med vant. Sidan 1500-talet har det vore vanleg at større skuter har fått mastrer samansett av undermaster og ei eller fleire mastestenger oppå. I slike fall er eigne stengevant mellom mastedelene med på å stive av konstruksjonen og sikre mastra mot samanbrot.

Vant ved fast rigg på større fartøy vart i eldre tid spente med hjelp av taljereip som gjekk mellom «jomfruer», ei i vantet og ei i røstjarnet. I nyare tid har strekkfiskar (spennskruar med innvendig gjenga hylse) vorte meir eller mindre einerådande.

Rigg og segl
Hardangerjakt

Ei hardangerjakt er ei éi-masta kravellbygd seglskute med akterspegel, gaffelrigg og bomsegl. Til skilnad frå tidlegare jakter hadde hardangerjakta rett skrånande framstamn og eit karakteristisk spring. Ei jakt kunne bli bruka i utanriksfart, men hovudbruken — i det minste nordom Bergen — var kystfart, inkludert frakt av saltfisk, sand o.a.

«Gjøa», som Roald Amundsen bruka gjennom Nordvestpassasjen, var ei hardangerjakt.

Galleri 

Seglskip
Norske fraktefartøy
Hardanger
Løding

Løding er ein tettstad i Bodø kommune i Nordland fylke. Staden ligg inst i Saltfjorden, om lag 19 kilometers køyring austom Bodø sentrum. Området vert oftast kalla Tverlandet, og er ein forstad til Bodø. Nemninga Tverlandet omfattar òg områda Hopen, Godøynes og Naurstad som ligg rundt tettstaden. Løding er det nordlege startpunktet for Fylkesveg 17 (Kystriksvegen) og Riksveg 80 og Nordlandsbanen går gjennom tettstaden.

På Løding ligg Tverlandet kyrkje.

Geografi i Bodø
Tettstader i Nordland
Rognan

Rognan (pitesamisk Rågno) er kommunesenteret i Saltdal kommune i Nordland fylke. 
Tettstaden ligg inst i Saltdalsfjorden, ved munningen av Saltelva. 

Nordlandsbanen går gjennom Rognan og Europaveg 6 går like austom tettstaden.

Kjelder 

Geografi i Saltdal
Tettstader i Nordland
Kommunesenter i Nordland
Løpsmarka

Løpsmarka er ein tettstad i Bodø kommune i Nordland fylke. Staden ligg om lag seks kilometers køyring nordaustom Bodø sentrum og har .

Geografi i Bodø
Tettstader i Nordland
Hauknes

Hauknes er ein tettstad i Rana kommune i Nordland fylke. Staden ligg om lag 5 kilometer sørvestom Mo sentrum, på sørsida av Ranfjorden, og er for ein forstad eller bydel i Mo å rekne.

Europaveg 6 og Nordlandsbanen går gjennom Hauknes.

Geografi i Rana
Tettstader i Nordland
Strupe

Strupen er den øvre, fremre delen av halsen. Strupen omfattar strupehovudet og den nedste delen av svelget. Den nedste og største delen ligg bak strupehovudet. Under svelging vert strupehovudet løfta slik at blant anna strupelokket lukker for inngangen til luftrøyret og hindrar at spytt, slim og mat trenger ned i luftvegane.

 Denne artikkelen bygger på «Strupe» frå , den 8. september 2008. 
 

Anatomi
Bøheringen

Springaren Bøheringen er ein slått som er spela i Telemarkstradisjon, men kjernepunkt i Bø i Telemark. Slåtten er bygd saman av to eldre slåttar, den eine frå Vinje, den andre frå Seljord. Denne slåtten er ein gamal springar etter Jon Kjos. Storforma er truleg bygd ut av Leiv Sandsdalen eller Halvor Flatland. Slåtten har vore mykje nytta av Torkjell Haugerud og Olav Groven.

Variantgruppa 

Slåtten er registrert som nr 513 i springar-bolken av Hardingfeleverket. Storslåtten er sett saman av variant a og b. Slått c og g er sjølvstendige variantar av a og b. 

 a: Springar etter Jon Vestafe, etter Johannes Dale, Tinn . Nedskrift Sven Nyhus 1975. Dale hadde slåtten etter bestefaren Knut Dale. Jon Vestafe er den same som Jon Kjos. Vestafe var det namnet han fekk i Tinn, av di Åmotsdal ligg vest for Tinn. Johan Halvorsen skreiv opp slåtten etter Knut Dale, og han er arrangert av Edvard Grieg i op. 72, norske slåtter, Jon Vestafæs springdans (men Halvorsen har mistydd rytmikken i springaren, og det same har Grieg gjort). 

 b: Springar frå Vinje, etter Eivind Groven, Lårdal . Nedskrift 1960 (G 1215). Dette er ein annan slått enn den førre, men båe er fletta saman i Bøheringen. 

 c: Geitehytten, etter Kjetil Løndal, Tuddal . Nedskrift Sven Nyhus 1977. Løndal hadde slåtten frå faren Svein Løndal. Slåttenamnet skriv seg frå ein Leif Geitehytta frå Sauland, fiskar-Leif dei kalla. Dette er ein meir utbygd form av variant a, Jon Vestafe.

 d: Bøheringen, etter Torkjell Haugerud . Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak (G 1371). 

 e: Bøheringen, etter Olav Groven, Lårdal . Nedskrift Eivind Groven 1922 (G 576). 

 f: Bøheringen, etter Anders S. Kjerland, Granvin . Nedskrift Sven Nyhus 1975. Kjerland hadde forma frå fleire kantar, faren Severin Kjerland, Nils Eide og Halldor Meland, men og etter Ola Mosafinn.

 g: Tråenmann, etter Steingrim Haukjem, Veggli . Nedskrift Truls Ørpen 1924 (Ø 157). Variant av "Jon vestafe", fletta inn i storforma av Bøheringen. Slåtten er ein noko meir utbygd form av b, springar frå Vinje.

Norske slåttar
Rektor

Rektor (frå latin rector, 'styrar', av regere) er tittelen til ein leiar av ein skule eller annan utdanningsinstitusjon. Rektorar er ofte kalla skuleleiarar, men dette omgrepet femner om alle i leiinga ved skulen. Rektor har normalt både det pedagogiske, administrative og økonomiske ansvaret for skolen. I nokre tilfelle, og særleg ved små skular, kan rektor også ha undervisning som del av stillinga si.

Rektorar i Noreg 
Opplæringslova set krav om pedagogisk kompetanse til den som skal vere rektor i grunnskulen eller vidaregåande opplæring.

Leiinga ved skulen ellers omfattar gjerne ein assisterande rektor og/eller ein undervisningsinspektør. Når rektor er fråverande, trer desse inn og fungerer som rektor. Dette er vesentleg ettersom ein skule alltid skal ha definert ein ansvarleg leiar.

Utdanning 
Rektorar i norsk grunnskule har tradisjonelt ikkje hatt formell utdanning som rektor, utover dei kompetansekrava som finst for undervisningspersonale elles. Det har dei siste åra vorte meir vanleg at rektorar har skuleleiarutdanning, eller tek slik utdanning kort tid etter at dei tiltrer i jobben. Universiteta i Oslo og Tromsø, samt høgskolane i Agder og Sogn og Fjordane tilbyr masterprogram i utdanningsleiing.

I Osloskolen er det sidan 2002 utdanna skoleleiarar gjennom eit eige program i samarbeid med Handelshøyskolen BI. Programmet vert omtalt som eit masterprogram, men saknar den naudsynte akkrediteringa frå NOKUT.

13. juni 2008 sette regjeringa fram eit forslag om formell utdanning for rektorar.

Referansar 

Utdanningsyrke
Leiaryrke
Latinske ord og uttrykk
Gangaren Brynjulv Olsson

Gangaren Brynjulv Olsson eller Haugelåten, er rekna som ein av dei eldste slåttane frå Tinn. Slåtten er knytt til Brynjylv Olsson, ein av dei første spelemennene i området, og er spela i fleire nærskylde variantar. Slåtten vart skriven ned av Johan Halvorsen, og seinare arrangert av Edvard Grieg i hans Opus 72 (Haugelåt).

Slåttesegna 

Det er knytt ei kjend segn til denne slåtten. Brynjulv var i fjellet med fedrift ein gong, og medan han var der kom ein stut bort for han. Medan han leita etter stuten vart han trøytt og la seg til å sova eit bel. Brått vakna han av at einkvan tulla så vent, og under ein nut såg han ei stor ferm kvinne med fagert hår. Ho dansa og hoppa ikring og tralla ein slått:

 So skå du spela, du Brynjulv Olsson
 Når du kjem heimatt til kjering og bonn.
 So skå du sulle, du Olsson på Tinn,
 attafe nuten gjeng stuten din.

Attanfor nuten fann han og stuten sin, og då han kom heim, tok han fela og spela slåtten (Stevet attgjeve frå Tov Flatin).

Dette stevet finst i fleire variantar i Tinn og Tuddal og elles i Telemark. Slåtten lyt reknast til Huldreslåttane, som segna tilreknar dei underjordiske.

Variantgruppa 

Variantgruppa har nr 150 i hardingfeleverket (Band III). Fire variantar er registrert i Vinje og Rauland, to er frå Bø og Tuddal, og ein frå Numedal. Halvorsen si nedskrift av Haugelåten er ikkje teken med i lista. 

 a: Brynjulv Olsson, etter Halvor Paradis, Vinje . Nedskrift Eivind Groven 1920 (G 683).

 b: Brynjulv Olsson, etter Gregar Nordbø, Bø i Telemark . Nedskrift Nordbø i Slåttar og folketonar frå Bø, Telemark. Groven reinskreiv slåtten for utgjeving i 1956 (G 1039). 

 c: Tarkjell Jonson, etter Olav R. Berge, Rauland . Nedskrift Eivind Groven 1922 (G 593). Her er slåttenamnet forvanska i overleveringa. 

 d: Halling, etter Bjørn Lofthus, Vinje . Nedskrift Eivind Groven 1921 (G 688). Denne varianten skil seg noko ut frå dei andre. Han slenger noko inn på Bordkøyraren (Hildalen). 

 e: Brynjulv Olsson, etter Einar Løndal, Tuddal . Nedskrift Eivind Groven 1955 etter opptak i NRK (G 1063). Den lengste forma i gruppa, truleg bygd ut av Svein Løndal. 

 f: Brynjulv Olsson, etter Steingrim Haukjem, Veggli . Nedskrift Truls Ørpen 1925 (Ø 103).

 g: Halling, etter Øystein Hovdestad, Vinje . Nedskrift Eivind Groven 1920 (G 384). Siste taket i slåtten minner noko om Prestegangaren

Norske slåttar