alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tommy Cogbill

Thomas Clark Cogbill () var ein amerikansk R&B-, soul- og countrybassist, gitarist og plateprodusent.

Karriere 
Tommy Cogbill var fødd i Johnson Grove i Tennessee. Han var ein særs etterspurt studiomusikar og spelte på mange klassiske innspelingar i 1960- og 1970-åra, særleg frå Nashville, Memphis og Muscle Shoals. Han er omtalt som inspirasjon for mange bassistar, som Jaco Pastorius. Seint i 1960- og tidleg i 1970-åra arbeidde Cogbill mykje i American Sound Studio i Memphis som produsent og so ein del av den faste rytmeseksjonen til studioet, kjend som The Memphis Boys.

Ein av dei mest kjende innspelingane hans er basslinja på Dusty Springfield-hitten «Son of a Preacher Man» frå 1969, produsert av Jerry Wexler og Tom Dowd. Andre store artistar han spelte inn med er King Curtis, Joe Tex, Elvis Presley, Aretha Franklin, Dobie Gray, Kris Kristofferson, J.J. Cale, Wilson Pickett (inkludert basslinja på «Funky Broadway»), Chuck Berry, Dolly Parton, Bob Seger og Neil Diamond. Han spelte òg bass på King Curtis-singelen «Menphis Soul Stew» i 1967.

Diskografi 

 The Exciting Wilson Pickett, Wilson Pickett, 1966
The Sound of Wilson Pickett, Wilson Pickett, 1967
Wicked Pickett, Wilson Pickett, 1967
Aretha Arrives, Aretha Franklin, 1967I Never Loved a Man The Way I Love You, Aretha Franklin, 1967
For Your Precious Love, Oscar Toney Jr., 1967
 Lady Soul, Aretha Franklin, 1968Aretha Now, Aretha Franklin, 1968
Aretha '69, Aretha Franklin, 1969
 Dusty in Memphis, Dusty Springfield, 1969
 Menphis Underground, Herbie Mann, 1971
 Spills the Beans, Joe Tex, 1972
 Seven,  Bob Seger, 1974
 Okie,  J.J.Cale, 1974
 Hey Dixie, Dobie Gray, 1974
 You and Me Together, James and Bobby Purify, 1975
 Easy As Pie, Bily «Crash» Craddock, 1976
 So Lonesome Tonight, Charlie Rich, 1977
 Crash, Bily «Crash» Craddock, 1977
 Starting All Over Again, Don Gibson, 1978
 Where to Now, Charlie Dore, 1979
 At This Moment, Billy Bera & The Beaters, 1981
 Hollywood i Tennessee, Crystal Gayle ,1981

 Kjelder Denne artikkelen bygger på «Tommy Cogbill» frå ,  den 7. januar 2017.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff 
Bass Player – Online edition

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske bassistar
James Burton

James Edward Burton () er ein USA-amerikansk gitarist. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2001 (av Keith Richards) og er òg i Rockabilly Hall of Fame og Musicians Hall of Fame and Museum. Musikkjournalisten Mark Demming skreiv at «Burton har eit velfortent rykte som ein av dei flinkaste gitaristane i både country og rock. Burton er ein av dei meste gitaristane som nokon gong har rørt ein gitar.»

Sidan 1950-åra har Burton sppelt med mange kjende songarar, som Bob Luman, Dale Hawkins, Ricky Nelson, Elvis Presley (og var leiar i Presley sitt TCB Band), The Everly Brothers, Johnny Cash, Merle Haggard, Glen Campbell, John Denver, Gram Parsons, Emmylou Harris, Judy Collins, Jerry Lee Lewis, Claude King, Elvis Costello, Joe Osborn, Roy Orbison, Joni Mitchell, Townes Van Zandt, Steve Young, Vince Gill, Suzi Quatro og Allen «Puddler» Harris.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «James Burton» frå ,  den 7. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
 Intervju med James Burton
 [ Allmusic]
 Fender Artist James Burton 
 The James Burton Foundation
 James Burton International Guitar Festival
 

USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockabilly-gitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
Rock and Roll Hall of Fame
Sologitaristar
Folk frå Minden i Louisiana
Musikarar frå Shreveport i Louisiana
TCB Band-medlemmar
The Wrecking Crew-medlemmar
TCB Band

TCB Band var ei gruppe profesjonelle musikarar som danna kjernen i rytmeseksjonen til bandet til Elvis Presley frå august 1969 til han døydde i 1977. TCB står for Taking Care of Business, eit personleg motto Presley nytta tidleg i 1970-åra. Det var endringar i besetninga til bandet gjennom åra, men dei originale medlemmane var James Burton (sologitar), Jerry Scheff (bass), John Wilkinson (rytmegitar), Larry Muhoberac (klaverinstrument) og Ron Tutt (trommer). Dei spelte den første konserten med Presley i Las Vegas på International Hotel den 31. juli 1969.

Historie
Då Presley planla å halde konsertar att etter suksessen med comebacket på fjernsyn i 1968, ønskte Presley å erstatta musikarane han hadde splet med gjennom 1960-åra.  Elvis ringde først til Ricky Nelson sin gitarist, James Burton, som han hadde spurt om hjelp til å danne gruppa etter å ha kjend til han i mange år. Etter at klaverspelaren Glen D. Hardin avslo tilbodet til Burton om å bli med i gruppa, takka Larry Muhoberac, som hadde spelt på fleire av filmmusikkinnselingane til Presley, ja til tilbodet. Burton henta sidan inn Jerry Scheff på bass og John Wilkinson på rytmegitar. Muhoberac føreslo Ron Tutt på trommer. I februar 1970 kom Glen D. Hardin likevel med på klaverinstrument, og erstatta etter kvart Muhoberac som gjekk attende til studioarbeid i Los Angeles. 

I 1975 akkompagnerte Burton, Tutt og Muhoberac Johnny Cash på albumet hans John R. Cash.

Etter Elvis Presley døydde
Då Presley døydde i 1977 danna fleire av dei tidlegare medlemmane i TCB Band Emmylou Harris's Hot Band og The John Denver Band. Desse musikarane var mellom andre James Burton, Glen D. Hardin, Emory Gordy jr. og Jerry Scheff. Burton slutta i Hot Band i 1976 og vart erstatta av den engelske gitaristen Albert Lee. Scheff var aldri medlem av Hot Band. Gordy slutta i John Denver sitt band i 1980 (han spelte ei kort stund med Denver i 1989) og vart erstatta av Scheff. Burton, Hardin og Scheff spelte med Denver fram til tidleg i 1994, og vart så erstatta av Pete Huttlinger, Chris Nole og Alan Deremo.

Etter å ha spelt trommer nokre år med Jerry Garcia Band då Presley døydde, vart Ron Tutt invitert av Neil Diamond til å bli den faste trommeslagaren hans. Tutt har òg spelt på fleire innspelingar med  Nancy Sinatra.

Fleire av medlemmane i TCB band (Glen D. Hardin på piano, James Burton på sologitar, Jerry Scheff på kontrabass og Ron Tutt på trommer) spelte òg med Roy Orbison i 1987 på konserten Roy Orbison and Friends, A Black and White Night. Burton, Hardin, Scheff og Tutt kom saman att i 1997 for å spele på Elvis: The Concert, med John Wilkinson i høve 25-årsjubileumskonserten i Memphis. Sidan den gong har Burton, Hardin, Tutt og Scheff ofte spelt i lag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «TCB Band» frå ,  den 7. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
/ John Wilkinson Obit

Bakgrunnsstoff

TCB Band Fan Club

USA-amerikanske rockegrupper
USA-amerikanske popgrupper
Elvis Presley
The Sweet Inspirations

The Sweet Inspirations var ei USA-amerikansk R&B-jentegruppe skipa av Emily «Cissy» Houston (fødd Drinkard), mor til Whitney Houston, og systera til Lee Warrick (som igjen var mor til systrene Dee Dee og Dionne Warwick). Houston og Warwick var medlemmar av The Drinkard Singers, ei familiegruppe som er kjend for å spele inn det første gospelalbumet for eit større selskap - eit konsertopptak frå The Newport Jazz Festival i 1959. Besetninga bestod av Judy Guions (som seinare vart Judy Clay), Marie Epps, Larry Drinkard, Nicholas Drinkard, Ann Moss, Lee og Emily.

Diskografi

Album
1967: The Sweet Inspirations (Atlantic)
1968: Songs of Faith & Inspiration (Atlantic)
1968: What the World Needs Now is Love (Atlantic)
1969: Sweets for My Sweet (Atlantic)
1970: Sweet Sweet Soul (Atlantic)
1973: Estelle, Myrna and Sylvia (Stax)
1974; Wanted Dead or Alive(Columbia)
1979: Hot Butterfly (RSO)
2005: In the Right Place (Frixion)

Med Yusef Lateef
1968: The Blue Yusef Lateef (Atlantic)
1970: Suite 16 (Atlantic)
1970: The Diverse Yusef Lateef (Atlantic)
1971: The Gentle Giant (Atlantic)

Korvokal
1967: Blowin' Your Mind!; Van Morrison
1967: Aretha Arrives; Aretha Franklin
1968: Lady Soul; Aretha Franklin
1968: Aretha Now; Aretha Franklin
1968: Electric Ladyland; The Jimi Hendrix Experience
1968: Goodies; George Benson
1969: Hey Jude; Wilson Pickett
1969: Dusty in Memphis; Dusty Springfield
1969: Do Your Own Thing; Brook Benton
1970: Turning Around; Dee Dee Warwick
1970: This Girl's in Love with You; Aretha Franklin
1970: That's the Way It Is; Elvis Presley
1970: Spirit in the Dark; Aretha Franklin
1970: Just a Little Lovin'''; Carmen McRae
1971: Warm and Tender; Petula Clark
1971: Search and Nearness; The Rascals
1971: Thirds; James Gang
1972: Young, Gifted and Black Aretha Franklin
1973: Aloha From Hawaii: Via Satellite; Elvis Presley
1973: The Weapon; David Newman
1974: T.B. Sheets; Van Morrison
1974: Elvis Innspelt Live on Stage in Memphis1979: Reddy; Helen Reddy
1998: Undiscovered Soul; Richie Sambora
2006: Elvis Lives: The 25th Anniversary Concert'' (DVD)

Lister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Sweet Inspirations» frå ,  den 7. januar 2017.

Bakgrunnsstoff
Sweet Inspirations biografi
Intervju med Myrna Smith
Intervju med Myrna Smith

USA-amerikanske gospelgrupper
USA-amerikanske soulgrupper
USA-amerikanske kristne musikkgrupper
Afroamerikanske jentegrupper
Musikkgrupper skipa i 1950-åra
My Babe

«My Babe» er ein bluessong og ein bluesstandard skriven av Willie Dixon for Little Walter. Songen vart gjeven ut i 1955 på Checker Records, ein etikett for Chess Records. Han var den einaste Dixon-songen som gjekk til topps på R&B-lista i USA og ein av dei største hittane i karrieren til Walter.

Bakgrunn
Songen var basert på ein tradisjonell gospelsong «This Train (Is Bound For Glory)», spelt inn av Sister Rosetta Tharpe som «This Train» i 1939. Dixon omarbeidde arrangementet og teksten frå religiøs til verdsleg: «My baby, she don't stand no cheating, my babe, she don't stand none of that midnight creeping.»

Innspeling
Sjølv om det ikkje finst dokumentasjon, vart songen truleg spelt inn i Universal Recorders i Chicago, staden der dei fleste innspelingane for Chess og Checker fann stad før Chess opna sitt eige studio i 1956 eller 1957. Little Walter song og spelte munnspel og hadde med seg Robert Lockwood jr. og Leonard Caston på gitar, Willie Dixon på kontrabass og Fred Below på trommer. Gitaristen Luther Tucker, som då var medlem i bandet til Walter, var ikkje med på denne innspelinga. «My Babe» vart gjeven ut på ny i 1961, med kvinneleg korsong lagt oppå, og han gjekk så vidt inn på poplista i USA.

Utgjeving og lister
Berre dagar etter at Ray Charles hadde gått inn på listene med den omarbeidde gospelsalmen «It Must Be Jesus» til «I Got a Woman» den 22. januar 1955, gjekk Little Walter inn i studio og spelte inn «My Babe» den 25. januar 1955.  «My Babe» vart gjeven ut samstundes som «I've Got A Woman» framleis låg på listene og låg 19 veker på Billboard R&B-lista frå og med 12. mars 1955, og låg fem veker på toppen av lista. Han vart slik ein av dei største R&B-hittane i 1955.  B-sida til «My Babe» var ein munnspelinstrumental kalla «Thunderbird». 

I 2008 vart «My Babe» innlemma i Blues Foundation Hall of Fame i kategorien «Classic of Blues Recording — Singles or Album Tracks».

Andre versjonar
Suksessen til songen har blitt gjeven ut av mange andre artistar:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «My Babe» frå ,  den 7. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1955
Little Walter-songar
Songar skrivne av Willie Dixon
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Bluessongar
Checker Records-singlar
Ricky Nelson-songar
Cliff Richard-songar
Bo Diddley-songar
Conway Twitty-songar
Peter & Gordon-songar
Ike & Tina Turner-songar
The Everly Brothers-songar
Nancy Wilson-songar
Elvis Presley-songar
The Shadows-songar
Ike Turner-songar
Willie Dixon-songar
The Animals-songar
Dr. Feelgood-songar
Steve Miller Band-songar
Solomon Burke-songar
Lou Rawls-songar
Ronnie Milsap-songar
Tom Jones-songar
Jools Holland-songar
George Thorogood-songar
Johnny Winter-songar
Chuck Berry-songar
Nålemuggsoppar

Nålemuggsoppar (Acremonium) er ei polyfyletisk slekt av soppar. Typeart er Acremonium alternatum.

Kjelder 
 

Sekksporesoppar
Acremonium chrysogenum

Acremonium chrysogenum er ein nålemuggsopp som produserer β-laktam-antibiotikumet kefalosporin C. Når bokheimen nyttar namnet Cephalosporium acremonium er det ofte A. chrysogenum som eigentleg vert skildra.

Kjelder 

Sekksporesoppar
Øyleikane 2013

Øyleikane 2013 vart arrangert på Bermuda i perioden 13. til 19. juli. Arrangør av Øyleikane er International Island Games Association.

Dette var fyrste gongen Øyleikane vart arrangert utenfor Europa.

Deltakarøyar
22 av medlemsøyane deltok under konkurransane på Bermuda. Rhodos og Sark deltok ikkje under Øyleikane på Bermuda. 

 Alderney
  (Vert)
 
 
 
 Frøya
 
 Gotland 
  
 
 Hitra

 Isle of Wight

 Menorca
 Orknøyane
 Saaremaa
 Shetland

 Hebridene 
 Ynys Môn

Sportsgreiner
Dei offisielle øvingane (antall øvingar i parentes) er lista under. Dei 15 sportsgreinene det vart konkurrert i var:

Medaljestatistikk

Fotnotar 

Øyleikane
Bermuda
Sport i 2013
Vats kyrkje

Vats kyrkje er ei langkyrkje i Vindafjord kommune i Rogaland. Byggverket er i kvitmåla tre og har 534 plassar.
Ho blei bygd i 1855 etter teikningar av Hans von Linstow.
Kyrkja blei innvigd 24. oktober 1855 av biskop Jacob von der Lippe.

Kyrkja i Vats ligg ved Vatsvatnet, i midten av bygda. På staden kjenner ein til at det har vore minst to kyrkjer før. Kyrkja som vart riven kort tid etter at den noverande stod klar vart bygd rundt 1640. Kyrkja som stod her før dette var truleg ei stavkyrkje.

Kyrkjeklokkene, altarsølvet, ei lysekrone og anna inventar blei flytta frå den gamle til den nye kyrkja. Også døypefonten i kleberstein, den restaurerte altartavla og biletet "Stokkatavla" frå 1600-talet er sette inn i den noverande kyrkja. Kyrkja har to kyrkjeklokker som vert ringde manuelt.   Ei av klokkene er frå middelaldaren, men ikkje den andre fordi den er utbytt. Den gamle står til utstilling i andre etasje i våpenhuset.

I 1940 blei det lagt til eit tilbygg i austenden av kyrkja som rommar prestesakristi og dåpssakristi.

I 1955 blei hundreårsjubileet til kyrkja markert med nytt golv, nye benker og kyrkja vart måla innvendig. Noko av det gamle inventaret blei også restaurert og tilbakeført til kyrkja.

Til 150-årsjubilèet i 2005 blei kyrkja måla både på inn- og utsida, ein sette og opp ny trapp i naturstein. Bygdefolket utførte hundrevis av dugnadstimar. I 2007 blei så innsida av sakristiet fornya.

Kjelder
4. Vårt land http://www.vl.no/kultur/sjekk-om-din-kirke-har-klokke-fra-middelalderen-1.897811
Delar av denne artikkelen bygger på «Vats kirke» frå ,  den 8. januar 2017.

Bakgrunnsstoff
Vats kyrkje ved vatsnett.com
 

Kyrkjer i Vindafjord
Kulturminne i Vindafjord
Skipingar i 1855
1855 i Noreg
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Kyrkjer i Haugaland prosti
Hollund

Hollund er ein gard i norde luten av Bremnes i Bømlo kommune.

Bømlo kommune
Futunaisk

Futunaisk er eit polynesisk språk som blir snakka på øya Futuna i den franske øygruppa Wallis og Futuna i Stillehavet. Futunaisk blir talt av 3 600 menneske på Futuna, og av rundt 3 000 migrantarbeidarar på Ny-Caledonia.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Futunaisk» frå ,  den 8. januar 2017.  
 

malayopolynesiske språk

Språk på Ny-Caledonia
Språk på Wallis og Futuna
From a Jack to a King

From a Jack to a King er ein countrysong skriven og spelt inn av Ned Miller. Songen vart sidan spelt inn av mange andre countryartistar.

Ned Miller-versjonen
Den originale versjonen til Ned Miller vart først gjeven ut i 1957, men gjorde det då dårleg. Han overtydde plateselskapet sitt om å gje ut songen på ny fem år seinare. Den nye utgåva vart ein hit og nådde andreplassen på country-lista til Billboard i USA og sjetteplassen på poplista, i tillegg til ein tredjeplass på easy listening-lista. I tillegg nådde versjonen til Miller toppen av Irish Singles Chart, og andreplassen på UK Singles Chart. Songen vart den sjette mest spelte singelen i Storbritannia i 1963.

Plassering

Ricky Van Shelton-versjonen

I desember 1988 gav countryartisten Ricky Van Shelton ut sin eigen versjon av «From a Jack to a King». Versjonen til Shelton vart den femte songen hans på rad som gjekk inn på Billboard Hot Country Singles-lista.

Plassering

Årslister

Innspelingar

Ein tysk versjon kalla «Wenn die Sonne versinkt» vart skriven av Lilibert og framført av Will Brandes i 1963. 

Ein dansk versjon kalla «Jeg har uheld i spil» vart skriven av Sejr Volmer-Sørensen og framført av Bjørn Tidmand i 1970.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «From a Jack to a King» frå ,  den 8. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1957
Singlar frå 1962
Singlar frå 1988
Ned Miller-songar
Ricky Van Shelton-songar
Elvis Presley-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Songar produserte av Steve Buckingham
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Nummer-ein-singlar i Irland
Songar på toppen av VG-lista
Columbia Records-singlar
Songar skrivne av Ned Miller
Bobby Darin-songar
Jim Reeves-songar
Hank Snow-songar
Slim Whitman-songar
Mud-songar
Pat Boone-songar
Ølen kyrkje

Ølen kyrkje er ei langkyrkje frå 1874 i Vindafjord kommune, Rogaland fylke. Byggverket er i tre og har 550 sitjeplassar.

Dette er den tredje kyrkja i bygda, den første var ei stavkyrkje og den andre ei tømmerkyrkje frå 1700-talet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Kyrkjer i Vindafjord
Kulturminne i Vindafjord
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Byggverk ferdigstilt i 1874
Norske kyrkjer frå 1870-åra
1874 i Noreg
Kyrkjer i Haugaland prosti
Let's Be Friends

Let's Be Friends er det 37. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Camden Records i april 1970. Det var det andre billigalbumet som Presley gav ut på RCA Camden. Det nådde 105. plassen på Billboard 200-lista. Albumet selde til gullplate 15. juni 1999 og platina den 6. januar 2004 hos Recording Industry Association of America.

Innhald
Som føregjengaren Elvis Sings Flaming Star, består Let's Be Friends av ei samling songar som ikkje var gjevne ut tidlegare. Desse var spelt inn for filmane til Presley. Etter at Presley på ny hadde fått fart i karrieren sin, kan Colonel Tom Parker, manageren til Presley, ha protestert mot å utnytte marknaden på denne månen, men dette var ein del av kontrakten Presley hadde med RCA.

Albumet inneheldt to songar som ikkje var frå filmar, frå innspelinga vinteren 1969 i American Sound Studio i Memphis, «I'll Be There» og «If I'm a Fool (For Loving You)». «Mama» vart sungen i filmen Girls! Girls! Girls! av The Amigos og Presley, og ei forkorta utgåve kom ut på CD-plata Elvis Double Features: Kid Galahad/Girls! Girls! Girls!. «Let's Forget About the Stars» var blitt spelt inn for filmen Charro!, men vart ikkje nytta i filmen. «Almost» var ein av berre to songar frå The Trouble with Girls som kom ut medan Presley levde. Tre songar, «Let's Be Friends», «Change of Habit» og «Have a Happy», var opphavleg for filmen Change of Habit. To andre songar frå filmen «Rubberneckin'» og «Let Us Pray», kom ikkje med på albumet, medan den førstnemnde vart gjeven ut på singel i 1969 og sistnemnde kom ut på billigsamlinga You'll Never Walk Alone i 1971.

Som alle Presley-albuma på Camden, var albumet kort, for kort for eit fullprisalbum. I 1975 vart det gjeve ut på ny på Pickwick Camden Records med det originale katalognummmeret #CAS 2408. Plata vart gjeve ut på CD av Sony Music Entertainment i 2006.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let's Be Friends» frå ,  den 8. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1969
Elvis Presley-album
RCA Camden-album
Engelskspråklege album
I'll Be There av Bobby Darin

«I'll Be There» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av Bobby Darin i 1960. Han vart først gjeven ut som B-sida til singelen «Bill Bailey» (ATCO 6167). Denne singelen gjekk inn på Billboard-lista den 11. september 1960 og nådde 79. plassen.

Andre versjonar
Gerry and the Pacemakers spelte ofte songen som avslutningssong på The Cavern Club og då dei gav han ut på singel nådde han toppen av singellista i Canada. 

Elvis Presley spelte inn ein versjon av songen tidleg i 1969. Songen kom ut i april 1970 på albumet Let's Be Friends.

Andre innspelingar av songen vart gjort av Cissy Houston, som gav han ut på singel i 1970, og Cass Elliot, på albumet hennar Cass Elliot (1972). Han vart òg sungen av Daveigh Chase i ein episode av fjernsynsserien Big Love.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «I'll Be There (Bobby Darin song)» frå ,  den 8. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
secondhandsongs.com Bobby Darin: I'll Be There

Songar skrivne av Bobby Darin
Gerry and the Pacemakers-songar
Nummer-ein-singlar i Canada
Singlar frå 1965
Songar produserte av George Martin
Elvis Presley-songar
Cissy Houston-songar
Popballadar
Cass Elliot-songar
Songar frå 1960
Capitol Records-singlar
Columbia Graphophone Company-singlar
Laurie Records-singlar
On Stage av Elvis Presley

On Stage er eit konsertalbum av Elvis Presley hovudsakleg spelt inn 17. til 19. februar 1970 på International Hotel i Paradise i Nevada, og gjeve ut på RCA Records. Det var ein oppfølgjar til From Memphis to Vegas/From Vegas to Memphis, som òg inneheld konsertopptak. I motsetnad til den førre utgjevinga, fokuserte dette albumet på songar som ikkje på den tida var gjevne ut av Presley tidlegare. Albumet kom ut i juni 1970 og nådde 13. plassen på både Billboard 200 og countrylista. Det selde til gullplate 23. februar 1971, og platina den 15. juli 1999, hos Recording Industry Association of America.

Albumet inneheld hitsingelen «The Wonder of You», som toppa Adult Contemporary-lista i USA og den britiske singellista. Andre songar er «See See Rider», «Yesterday», Tony Joe White sin «Polk Salad Annie», Del Shannon sin «Runaway», og ein versjon av «Let It Be Me». «See See Rider» vart eit fast introduksjonsnummer for Elvis på konsertane hans fram til den siste konserten hans 26. juni 1977, medan «Polk Salad Annie» òg vart ein fast song på repertoaret hans. 

Albumet har vore i trykk sidan det kom ut og har selt meir enn ti millionar eksemplar globalt. I 2010 kom ei Legacy Edition-utgåve av albumet.

Innhald

Originalutgåve

Utvida versjon

Legacy Edition
23. mars 2010 vart albumet gjeven ut som eit dobbeltalbum. Alle songane på plate to vart spelt inn 23. til 26. august 1969.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «On Stage (Elvis Presley album)» frå ,  den 8. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 

Konsertalbum frå 1970
Elvis Presley-album
RCA Records-album
Lanarkshire

Lanarkshire eller County of Lanark (skotsk-gælisk Siorrachd Lannraig) er eit tradisjonelt grevskap i Skottland. Det ligg sentralt i Lowlands (Midlands Valley),  sør for Stirlingshire og ein del av Dunbartonshire, sørvest for West Lothian, vest for Peeblesshire, nord for Dumfriesshire og søraust for Ayrshire og Renfrewshire. Glasgow er ein del av Lanarkshire.

Lokalt styre
I 1975 blei det lokale styret for Lanarkshire erstatta av regionsstyret for Strathclyde-regionen. I 1996 blei denne vidare erstatta ved ei reform der Lanarkshire blei delt i områda North Lanarkshire, South Lanarkshire og City of Glasgow.

North Lanarkshire og South Lanarkshire har i dag eit utbreidd samarbeid, mellom anna innen manntalføring, helse og anna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lanarkshire» frå , og «Lanarkshire» frå  den 8. januar 2017.  
 

Tradisjonelle grevskap i Skottland
Sisal

Sisal eller sisalhamp er fibrar frå blada til sisalagave (Agave sisalana) frå Mexico og av A. rigida frå Venezuela. Sisal er grove og sterke fibrar som kan brukast til grov hyssing og tauverk. Brasil er det største produsentlandet.

Sisal har namn etter hamnebyen Sisal på Yucatán i Mexico.

Kjelder

Fibrar
Plantefibrar
Agave