alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Distriktet Thun

Distriktet Thun er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Thun har ei flatevidd på 321,9 km² og hadde 104 092 innbyggarar i 2010. Distriktet høyrer til den administrative regionen Oberland.

Distriktet Thun, som har hatt sin storleik sidan 2010, består av 35 kommunar. Dei mest folkerike kommunane er Thun, Steffisburg, Heimberg, Uetendorf og Sigriswil. Dei andre kommunane er Amsoldingen, Blumenstein, Buchholterberg, Burgistein, Eriz, Fahrni, Forst-Längenbühl, Gurzelen, Heiligenschwendi, Heimberg, Hilterfingen, Höfen bei Thun, Homberg, Horrenbach-Buchen, Kienersrüti, Niederstocken, Oberhofen am Thunersee, Oberlangenegg, Oberstocken, Pohlern, Reutigen, Schwendibach, Seftigen, Teuffenthal, Thierachern, Uebeschi, Unterlangenegg, Uttigen, Wachseldorn, Wattenwil og Zwieselberg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thun (Verwaltungskreis)» frå ,  den 29. august 2011.  
 

Thun
Burgdorf i Bern

Burgdorf (fransk Berthoud) er den største byen i Emmental i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 533 meter over havet. Han var hovudstad i distriktet med same namn  fram til 2010, då han vart ein del av det nye distriktet Emmental.

Bysoge
Borga, som byen har namn etter, vert nemnd første gongen i 1130. Ved borga danna det seg eit samfunn som var i snøgg vekst. År 1273 vart dei første bylovene for Burgdorf nedskrivne, dei såkalla Goldene Handfeste.

Frå 1384 vart Burgdorf underlagd byen Bern.

Mellom 1800 og 1804 var Johann Heinrich Pestalozzi lærar i Burgdorf. Då utvikla han dei pedagogiske metodane som han publiserte i verket Wie Gertrud ihre Kinder lehrt.

I 1899 kunne ein take i bruk ei jarnvegslinje frå Burgdorf til Thun. Det var den første heilt elektriske jarnvegen av større storleik i Europa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «de:Burgdorf BE» frå ,  den 29. august 2011.

Bakgrunnsstoff

http://www.burgdorf.ch
http://www.schloss-burgdorf.ch

Byar i Sveits
Kommunar i Bern
Bondeforvandling

Bondeforvandling er eit uttrykk i sjakk for forvandlinga av ein bonde som når den siste rada på motsett side av sjakkbrettet – for kvite bønder den åttande rada på sjakkbrettet, for svarte bønder den første rada – til ei dronning, ein springar, ein løpar eller eit tårn av same farge, etter spelaren sitt frie val. Forvandling til konge er ikkje mogleg. Det er heller ikkje mogleg å la bonden bli verande bonde på sisterada, den blir etter sjakkreglane straks ein av desse fire offiserane. Det er heller ikkje lov å forvandle til ei brikke av motsett farge.

Sidan dronninga er den klart sterkaste brikka på sjakkbrettet, skjer over 99 % av forvandlingar i praksis til dronning. Somme gongar kan det likevel vere best å velje ei anna brikke, for eksempel for å unngå at motstandaren blir sett patt, eller ein vel springar for å få til eit dobbeltangrep med springaren, gjerne kalla ein gaffel.

Forvandlinga er uavhengig av kva for nokre brikker motstandaren har teke. Det er mogleg å spele med to eller fleire dronningar, eller med fleire enn vanleg av dei andre offiserane. Viss ei ekstra dronning ikkje er tilgjengeleg, er det vanleg å la eit tårn som står opp ned, gjere same nytta. I  turneringssjakk er dette likevel ikkje lovleg. Etter Verdssjakkforbundet FIDE sine reglar for sjakkturneringar har ein spelar som har fått sett bonden på forvandlingsfeltet, rett til å stoppe klokka, til ein offiser av ønskt slag er tilgjengeleg for å fullføre trekket.

Fotnotar 

Sjakk
Skysåing

Skysåing eller seeding er ei form for vêrmodifisering, eit forsøk på å få nedbør til å falle frå skyer, ved å tilføre partiklar i lufta som fungerer som skykondensasjonskjerner eller iskjerner, som endrar dei mikrofysiske prosessane i skya. Målet er vanlegvis å auke nedbørsmengda (regn eller snø), men det vert òg nytta for å hindre hagl eller tåke, særleg på flyplassar. 

Terpenar vert frigjeve av tre meir aktivt under varmare vêr, og fungerer som ei naturleg form for skysåing. Skyene reflekterer sollys, og tillet skogane å regulere temperaturen på denne måten. 

Den mest vanlege kjemikalien som vert nytta til skysåing er sølviodid og tørris (frosen karbondioksid) heller enn salt. Flytande propan, som utvidar seg til ein gass, har òg vorte nytta. Desse kan produsere iskrystallar ved høgare temperaturar enn sølviodid. Bruken av hygroskopiske stoff, som salt, vert meir populært etter lovande forsking. 

Skysåing krev at skyene inneheld underkjølt flytande vatn, altså flytande vassdropar som er kaldare enn 0 ºC. Ved å tilføre eit stoff som sølviodid, som har ein krystallstruktur liknande is, og set i gang frysing. Tørris eller propan avkjøler lufta så mykje at iskrystallane kan oppstå spontant frå vassdamp. I motsetnad til såing med sølviodid, krev ikkje denne spontane kjernedanninga eksisterande vassdropar eller partiklar, fordi dei produserer overmetta tilstandar i lufta nær såstoffet. Vassdropane trengst likevel for at iskrystallane skal kunne vekse seg store nok til å falle ut. 

I skyer på midlare breiddegrader er den vanlege så-strategien basert på at likevektsvassdamptrykket er lågare over is enn over vatn. Danninga av ispartiklar i underkjølte skyer tillet desse partiklane å vekse på kostnad av flytande dropar. Om veksten er stor nok, vil desse partiklane verte tunge nok til å falle ut som nedbør frå skyer, som elles ikkje ville ha gjeve noko nedbør. Denne prosessen vert kalla statisk såing. 

Såing av cumulonimbusskyer (konvektive skyer) om sommaren eller i tropiske strøk prøver å utnytte latent varme som vert frigjort ved frysing. Denne strategien med «dynamisk» såing går ut på at den ekstra latente varmen som vert frigjeven fører til auka oppdrift som fører til auka skyvekst og større sjanse for nedbør. 

Skysåingskjemikalar kan verte spreidde med fly eller av apparat som står på bakken. 

Ein elektronisk mekanisme vart testa i 2010, då infraraude laserpulsar vart retta mot lufta over Berlin av forskarar frå Universitetet i Geneve. Ein meinte at pulsane ville føre til atmosfærisk svoveldioksid og nitrogendioksid for å danne partiklar som så kan fungere som kondensasjonskjerner.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cloud seeding» frå ,  den 29. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Vincent J Schaefer Unpublished Autobiography "Serendipity in Science: My Twenty Years at Langmuir University" 1993 & Personal communication: James M Schaefer, Ph.D. 1991.
 

Vêrmodifisering
Scatterometer

Scatterometer er eit instrument for å måle vind på havoverflata frå satellitt.

Eit scatterometer er ein radar som sender ut eit mikrobølgje-radiosignal som vert spreidd tilbake frå jordoverflata. Signal som treffer havoverflata, vert spreidd attende ved såkalla Bragg-resonans, der den returnerte signalstyrken er avhengig av krusingane på havoverflata. Dette gjer det mogeleg å rekne ut kor kraftig vinden er rett over over havoverflata. For å kunne rekne ut både vindstyrke og retning sender instrumentet ut signaler mot havoverflata i fleire retningar. 

Vindobservasjonar frå satellittborne scatterometer vert nytta i vêrvarsling, og dei er viktige fordi dei gjev informasjon frå store havområde der det ikkje finst andre vindobservasjonar. Scatterometer kan òg gje informasjon om dekke av sjøis og istype, og dessuten informasjon fukt på bakken over landområde.

Satellittar
Seasat (1978)
ERS-1 (1991-2000)
ERS-2 (1995-)
QuikScat (1999-)
MetOp (2006-)

Kjelder

Satellittmeteorologi og fjernmåling
Samum

Samum (arabisk سموم samūm; frå rota سم s-m-m, «å forgifte») er ein kraftig, tørr og støvete lokal vind som bles i Sahara, Palestina, Israel, Jordan, Syria, og ørkenane på Den arabiske halvøya. Alternative stavingar er simoom, samiel, sameyel, samoon, simoun og simoon. Temperaturen kan kome over 54 °C og fukta kan falle til under 10%.  

Uvêret flyttar seg i ein syklonsk (sirkulær) form, og fører skyer av støv og sand, og gjev ein kvelande kjensle for menneske og dyr. Namnet tyder «giftvind» og vart slik fordi den brå starten kan føre til heiteslag. Dette kjem av at den varme vinden fører meir varme til kroppen enn han klarer å fordampe ved sveitte.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Simoom» frå ,  den 29. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Kort skildring  

Arabiske ord og uttrykk
Vindar
Klima i Afrika
Budapestargambit

Budapestargambit (ECO-kodane A51 og A52) er ei sjakkopning som blir definert av opningstrekka 
1.d4 Sf6 
2.c4 e5 (diagram 1). 
Med det andre trekket sitt går svart straks til angrep mot det kvite sentrumet, og ofrar ein bonde for å gjere dette. Som regel er dette eit mellombels offer fordi å tvihalde på bonden bind opp dei kvite brikkene. I staden brukar kvit å fullføre utviklinga si raskt, ved å la svart ta tilbake bonden.

Det einaste trekket som gir eit seriøst håp om fordel for kvit er 3.dxe5 og svart må flytte springaren igjen. Vanlegvis spelar svart 3...Sg4, men Fajarowiczvarianten 3...Se4, ein ekte gambit, blir også spela av og til.

Etter 3...Sg4 er 4.Lf4 (det grådige 4.Dd4 d6 5.exd6 Lxd6 6.Sf3 (6.Dxg7?? er ei tabbe på grunn av 6...Le5) 0-0 7.Lg5 er også mogleg, men lite spela) Sc5 5.Sf3 Lb4+ 6.Sbd2 (6.Sc3 De7 7.Dd5!? er mogleg, svart sitt beste svar er gambiten 7...f6 8.exf6 Lxc3+ 9.bxc3 Sxf6, og svart kan angripe dei svake c-bøndene) De7 7.a3 Sgxe5 8.Sxe5 (og ikkje 8.axb4?? Sd3 matt) Sxe5 9.e3 Lxd2+ 10.Dxd2 med liten fordel til kvit.

Budapestergambit blir spela berre sjeldant blant dei sterkaste spelarane, men blir spela ein del på amatørnivå.

Opningsfelle 

Avslått Budapestargambit (ECO A51) inneheld eit høve for svart til å sette den kvite kongen sjakkmatt i femte trekk viss kvit ikkje er vaken og får avverja. Trekka går slik:
3. d5 Lc5
4. Lg5 Se4
5. Lxd8 Lxf2# (diagram 2)

Bakgrunnsstoff 

 Harding, Tim (December 1997). The Kibitzer: How Stands the "Faj"?. ChessCafe.com artikkel (engelsk)
 Harding, Tim (November 2000). The Kibitzer: Playing the Budapest in Budapest (PDF fil). ChessCafe.com artikkel (engelsk)

Denne artikkelen bygger på «Budapestargambit» frå ,  den 29. august 2011.  
 

Sjakkopningar
Saffir–Simpson-skalaen

Saffir–Simpson-skalaen er ein skala som vert nytta til å dele inn tropiske orkanar i grupper etter styrke.

Skalaen vart utvikla i 1969 av ingeniøren Herbert Saffir og meteorologen Bob Simpson, begge frå USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saffir–Simpson-skalaen» frå ,  den 29. august 2011.  
 

Tropiske syklonar
Vind
Risikoskalaer
Skipingar i 1969
Robert FitzRoy

Robert FitzRoy () var ein britisk admiral, hydrograf og meteorolog. 

Han førte skipet «Beagle», som Charles Darwin vitja Sør-Amerika med i 1833. I 1862 organiserte FitzRoy den første stormvarslingstenesta for Storbritannia basert på telegrafiske vêrmeldignar, og han gav ut fleire bøker om praktisk meteorologi. FitzRoy var klar over at utviklinga av vêret på våre breiddegrader i stor grad vert avgjort av den vekslande påverknaden av luft frå tropiske og frå polare strøk, og forklarte dei vandrande lågtrykka som virvlar danna langs grensa mellom kalde og varme luftstraumar. Han hadde òg ein førestelnad om at desse strukturen til desse lågtrykka låg nær opp til den som Bergensskulen kom fram til 60 år seinare.

Han tente òg som generalguvernør på New Zealand frå 1843 til 1845.

Kjelder

Britiske meteorologar
Britiske hydrografar
Jordomseglarar
Newzealandske generalguvernørar
Britiske admiralar
Britiske politikarar
Roaring forties

Roaring forties («dei brølande vestavindane») er havområdet på den sørlege halvkula 40. og 50. breiddegrad. Her bles det sterk og stabil vind frå vestleg kant sidan det er få landmassar som stoggar luftstraumen, slik ein har på same breiddegrader på den nordlege halvkula. 

Området er kalla opp av sjøfolk i seglskutetida og var til stor hjelp for handelsskip som segla frå Europa til Austindia eller Australia, og i moderne bruk vert område nytta av seglarar som seglar verda rundt. Plasseringa av Roaring forties er ikkje stabilt og flyttar seg nord og sør med årstidene.

Kjelder

Vindar
Australsk historie
Breiddegrader
Seglskutetida
Nedbørmålar

Ein nedbørmålar eller regnmåler er eit apparat for måling av den nedbørmengda som fell i løpet av ei visst tidsrom. Målaren er vanlegvis utforma som ein sylindrisk behaldar med ei trakt som samlar nedbøren og vernar mot fordamping. 

Ein finn nedbørmengda ved å helle vatnet opp i eit måleglas eller stundom ved hjelp av ein skala på sjølve målaren. Om nedbøren kjem som snø eller hagl, må han smeltast før han kan målast. På norske stasjonar vert det nytta målarar som har eit oppsamlingstverrsnitt på 200 eller 225 cm². Dei vert plassert om lag 1,5 meter over bakke, og slik at overflata vert vassrett. For måling av snø kan behaldaren gjerast større ved at ein fjerne ei laus trakt. Det vert òg nytta eigne snømålarar. 

Sjølvlensande regnmålarar har gjerne ein vassoppsamlar med volum som tilsvarar ei viss nedbørsmengd, til dømes 1 mm. Oppsamlaren tippar og vert tømd kvar gong han vert full, og eit teljeverk registrerer nedbørsmengda.

Pluviograf
Pluviografar er automatiske nedbørmålarar som registrerer nedbørmengda fortløpande, ned til eitt minutts oppløysing. Ein vanleg teknikk er basert på å registrere vekta av den nedbøren som fell. Nedteikning av av høgda på vasspegelen i ein spesialkonstruetrt nedbørmålar vert òg nytta.

Kjelder

Meteorologiske instrument og utstyr
Nedbør
Regn
Sol Invictus

Sol Invictus er ein solgud som blei dyrka i seinromersk tid. Han hadde  ei viktig stilling i offisiell romersk kultus på 200- og 300-talet, fram til all heidenskap blei forboden då kristendommen blei romersk statsreligion. Solguden blei framstilt som ein ung mann med ein strålekrans om hovudet.

Det latinske Sol Invictus tyder 'Den uslåelege sola'. Nemningar som invictus eller soli invicto deo ('den uslåelege solguden') blei også nytta om andre gudar, som  solguden Apollo, Hercules, Silvanus og den opphavleg orientalske guden Mithras. Det blei også brukt om den syriske solguden Elagabalus (Heliogabalus) som ei kort tid (218–222) blei innsett som øvste guden av keisaren kjend under det same namnet.

Under keisar Aurelianus blei dyrkinga av Sol Invictus innført som ein offisiell kultus på linje med dei andre romerske gudar. Aurelian vigde eit storslått tempel til guden i 274. Prestane for guden blei opphøgde til Collegium Pontificum lik presteskapa til dei andre hovudgudane. Aurelianus og fleire seinare romerske keisarar blei framstilte på myntar i form av, eller saman med, solguden. Offisiell romersk heidenskap blei avskaffa av dei kristne keisarane Konstantin og Theodosius på 300-talet. Dyrkinga av Sol Invictus heldt likevel fram til minst 400-talet, då ho blei kritisert av Augustin av Hippo.

Den romerske solguden blei feira 8/9. august, 28. august og 11. desember. Ein romersk kalender frå 354 nemner også 25. desember som natalis invicti, 'fødselsdagen til den uslåelege'. Dette har gjort at ein har sett ein samanheng mellom solguden og feiringa av kristen jul på denne tida, men det er stilt spørsmålsteikn ved denne tolkinga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sol Invictus» frå ,  den 30. august 2011.  
 

 «Sōl Invictus». Oxford Dictionary of the Classical World. Ed. John Roberts. Oxford University Press, 2007. 

romerske gudar
solgudar
Aurelianus av Romarriket

Lucius Domitius Aurelianus (), kjend som Aurelian eller Aurelianus, var romersk keisar frå 270 til han blei drepen i  september eller oktober 275.

Aurelianus var fødd nær Sirmium i Moesia, noverande Sremska Mitrovica i Serbia. Han gjekk gradene som soldat i romarhæren og blei utropt til keisar av troppane i Sirmium.

I eit rike truga av «barbarar» og naborike organiserte han effektivt forsvar og slo alemannarar, gotarar og markomannarar før han erobra Palmyra under Zenobia. Han reiste aurelianmuren til vern av Roma; delar av denne står framleis.

Keisaren innførte Sol Invictus som ein viktig gud på linje med dei andre romerske  hovudgudane. Han fekk reist eit strålande tempel til guden som han dekorerte med skattar tekne frå toktet i Palmyra.

Aurelianus blei drepen av pretorianargarden, som skal ha frykta ugrunna straff, ved Caenophrurium, undervegs på eit felttog mot Persia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aurelianus» frå ,  den 30. august 2011.  
 

Romerske keisarar
Blodregn

Blodregn eller raudt regn og blodsnø eller raudsnø er regn og snø av raudleg farge som etterlet eit raudleg slam på bakken. 

Det kan skuldast støv som er virvla opp frå ørkenar eller liknande, og som vert ført av stad til fjerne stader av luftstraumane i høgda. Snø og uttørkande vasspyttar kan òg fargast raude av astaxanthinrike kvilestadium av mikroalgane Chlamydomonas nivalis og Haematococcus pluvialis, som òg vert kalla snøalgar. Det har òg vore tilfelle der det raude støvet har kome frå meteorittar. 

Før 1600-talet trudde ein generelt at regnet faktisk var blod, og vart sett på som eit dårleg teikn.

Kjelder

Nedbør
Radioteodolitt

Radioteodolitt er eit instrument for måling av retninga (høgd- og sidevinkel) til ein radiosendar. Han er oftast brukt i samband med ein sendar i rørsle, som til dømes ein radiosonde. Han fungerer som ein vanleg teodolitt, men nyttar radiobølgjer i staden for lysbølgjer. Det kan nyttast eit fast eller bevegeleg antennesystem og automatisk registrering av retninga til lekamen.

Kjelder

Meteorologiske instrument og utstyr
Radiometeorologi

Radiometeorologi er ei grein innanfor meteorologien der ein arbeider med korleis vêret påverkar forplantinga av radiobølgjer i atmosfæren. Ein nyttar radio og radar til observasjonar. 

Feltet er viktig innanfor område som telekommunikasjon og navigasjon. Til dømes er det diskutert om automatiske landingssystem for fly kan påverkast av vêrtilhøva slik at flya kjem ut av kurs. Dei særs korte bølgjelengdene som er nytta i radar, vert reflektert frå regndropar, hagl og snøfiller, og dette kan utnyttast til kartlegging av nedbør og til kortsiktig varling. Dei fleste fly er utstyrte med vêrradarar, som gjer det mogeleg å unngå aktive skyområde.

Kjelder

Satellittmeteorologi og fjernmåling
Radarmeteorologi

Radarmeteorologi er meteorologiske studiar der ein nyttar som radarobservasjonar. Feltet er viktigast i samband med kortsiktig varsling og studiar av sky- og nedbørforhold over større område.

Sjå òg
Vêrradar

Kjelder
Purpurlys

Purpurlys eller purpurglød er lyset ein kan sjå på den klåre himmelen før soloppgang og etter solnedgang. Det viser seg høgt på himmelen når sola står lågare enn ca. 2° under horisonten. Jo lågare sola står, jo nærare horisonten kan ein sjå dette lyset. Det forsvinn når sola kjem lågare enn ca. 7° under horisonten.

På andre språk vert lyset òg kalla «Venusbeltet».

Sjå òg
Aftanraude
Blå time

Kjelder

Optiske fenomen i atmosfæren
Blå time

Den blå timen kjem av det franske uttrykket l'heure bleue, som syner til perioden med tussmørker kvar morgon og kveld når det korkje er fullt dagslys eller heilt mørkt, og himmelen har ei anna blåfarge enn om dagen. Fenomenet skuldast Rayleigh-spreiinga av sollyset.

Den blå timen vert rekna som spesiell på grunn av lyskvaliteten på denne tida av dagen, og både sjølve uttrykket og det naturfenomenet det refererer til, er mykje nytta i kunstnarisk samanheng og i populærkulturen.

Sjå òg 
 Tussmørker
 Midnattssol
 Mørketid
 Purpurlys

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blue hour» frå ,  den 30. august 2011, supplert med opplysningar frå fransk Wikipedia.

Bakgrunnsstoff

Jordfenomen
Tider av døgnet
Sikt
Natt
Fredrik Nordkvelle

Fredrik Lund Nordkvelle () er ein norsk fotballspelar som spelar i Eliteserien for Odds ballklubb (2020).

Frå 2013 spelar han for Odds ballklubb i den norske Tippeligaen. Han kom til Odd frå Brann. Før Brann spelte han i Strømsgodset.

Fotnotar

Kjelder 
 "Se Nordkvelle signere for Brann"  frå Brann sine nettsider

Norske fotballspelarar
Pors Grenland-spelarar
Strømsgodset-spelarar

Folk frå Porsgrunn
Magikerne på Waverly Place

Magikerne på Waverly Place (engelsk: Wizards of Waverly Place) er ein Disney Channel-serie.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Magikerne på Waverly Place» frå ,  den 30. august 2011.  

USA-amerikanske fjernsynsseriar
fjernsynsseriar frå 2000-åra
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Disney
 
TV-program på Disney Channel
Alex Russo

Alexandra Margarita Russo, kjend som Alex Russo, er ein oppdikta person i Disney Channel-serien Magikerne på Waverly Place og Disney filmen Magikerne på Waverly Place: The Movie. Karakteren vert spelt av Selena Gomez. 

Ho har hatt ein gjesterolle i Disney Channel-serien Det søte liv til sjøs.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alex Russo» frå ,  den 30. august 2011.  
 

Oppdikta USA-amerikanarar
Det søte liv til sjøs
Magikerne på Waverly Place
Polarband

Polarband eller radiatus er skyer i høgare luftlag, som regel cirrus, men stundom altocumulus, som dannar parallelle band ovr større delar av himmelen. 

Perspektivet gjer at banda ser ut til å løpe saman mot eit punkt i horisonten (polen). Polarbanda opptrer oftast i samband med jetstraumar.

Kjelder

Skyer
Lokomotivet Thomas og vennene hans

Lokomotivet Thomas og vennene hans (originaltittel mellom 1984 og 2003: Thomas the Tank Engine and Friends, originaltittel sidan 2003: Thomas and Friends) er ein fjernsynsserie for born, produsert sidan 1984.

Serien vert laga av ITE Entertainment etter manus av Britt Allcroft, basert på bøker av soknepresten Wilbert Awdry. Hovudpersonane er lokomotiv, andre køyretøy og anna jarnbanemateriell; alle er utstyrte med menneskelege eigenskapar.

Sidan 2008 har figurane hatt meir rørsle via dataanimasjon og frå 2009 har figurane fått eigne røyster forutan forteljaren. I den opphavlege engelske versjonen hadde det tidlegare The Beatles-medlemmet Ringo Starr forteljarrøysta i sesongane 1 og 2 (1984–1986), frå sesong 3 (1991-92) og utover har Michael Angelis forteljarrøysta.

I Noreg har Trine Lossius Borg (sesong 1-2), Gro Solemdal (sesong 3-5), Terje Strømdahl (sesong 6) og Kalle Øby (sesong 8 og utover) hatt forteljarrøysta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lokomotivet Thomas og vennene hans» frå ,  den 30. august 2011.  

Britiske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 1980-åra
Fjernsynsseriar frå 1990-åra
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Iriserande skyer

Iriserande skyer er eit namn for skyer med farga område, særleg langs kantane. 

I motsetnad til halo og regnboge, der fargane kjem av lysbryting, oppstår iriseringa av at solstrålene vert avbøygde ved diffraksjon når dei går gjennom skyene som består av jamstore dropar eller krystallar. Oftast spelar dei iriserande skyene i raudt eller grønt. 

I skyer som vert danna i samband med fjellbølgjer, vil partiklane i kvart skyelement vere jamstore. Slike skyer vil derfor ha eit særleg vakkert fargespel der alle fargane i fargespekteret kan opptre. Desse skyene vert kalla perlemorskyer. Nattlysande skyer kan òg vere lett iriserande.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Atmospheric Optics: Iridescent Clouds

Skyer
Optiske fenomen i atmosfæren
Pentademiddel

Pentademiddel (av penta-, gresk for 'fem') er ein middelverdi utrekna for eit tidsrom på fem dagar. Det vert nytta innan meteorologi i staden for vekesverdiar, mellom anna fordi talet på dagar i eit normalår (365) er deleleg med fem.

Kjelder

Middelverdiar
meteorologi