alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vladislav Tretjak

Vladislav Aleksandrovitsj Tretjak () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar, idrettsleiar, politikar frå Orudjevo i Moskva oblast. Han var målvakt på Sovjetunionen sitt ishockeylandslag i tida 1970-84, då han var med om å vinne ti VM-gull og tre OL-gull. Tretjak vart i 2008 kåra til tidenes beste ishockey-målvakt.

Tretjak spelte på CSKA Moskva frå 1969 til han la opp i 1984. Perioden 1970-84 vann laget til sovjet-hæren den sovjetiske ishockeyserien tretten gongar. Han spelte 482 klubbkampar.

Frå 1972 var Tretjak fyrstemålvakt for Sovjetunionen sitt landslag i ishockey. Frå VM-debuten i 1970 til han avslutta med Vinter-OL 1984 vann han medalje i samtlege 17 meisterskapsturneringar han deltok i. Han enda 13 gullmedaljar, tre sølvmedaljar og ein bronsemedalje. Tretjak spelte 285 landskampar.

Tretjak har sidan 2003 tidvis vore duma-representant for Sameint Russland, der han har vist seg som ein Putin-lydig politikar. I 2006 vart han vald til leiar av Russlands ishockeyforbund.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Wladislaw Alexandrowitsch Tretjak» frå ,  den 10. november 2019.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Chris Rainbow

Christopher James Harley, kjend under scenenamnet Chris Rainbow (), var ein skotsk  songar og musikar som hadde to hittar med songane «Give Me What I Cry For» og «Solid State Brain» i 1970-åra

I tillegg til solokarrieren sin var han vokalist og arrangør for mange rockeband og soloartistar. I seinare tid eigde han sitt eige studio og arbeidde som produsent. 
   
I 1972 og 1973 var Rainbow involvert i bandet Hopestreet, før han byrja å spele inn solomateriell. Han gav ut tre soloalbum, Home of the Brave i 1975, Looking Over My Shoulder i 1977 og White Trails i 1979. I 1979 byrja Rainbow som medlem i The Alan Parsons Project og tidleg i 1980-åra vart han medlem av Camel, og var med på albuma The Single Factor og Stationary Traveller.

Som produsent har Rainbow produsert fleire album for det skotsk-gæliske rockebandet Runrig.

Han døydde i 2015 etter å ha slite i lengre tid med Parkinsons sjukdom.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Chris Rainbow» frå ,  den 10. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Chris Rainbow biography
 

Døde av Parkinsons sjukdom
Musikarar frå Glasgow
Skotske songarar
Skotske rockesongarar
Skotske låtskrivarar
Skotske plateprodusentar
Camel-medlemmar
The Alan Parsons Project-medlemmar
Filmprodusent

Filmprodusent er den øvste administrative leiaren for å laga ein film.  Produsenten har det praktiske overblikket over filmproduksjonen, og administrerer filmen frå idéfasen til det ferdige produktet. Produsenten har også det økonomiske ansvaret i  høve til produksjonsselskapet. Dessutan har produsenten ansvaret for å tilsetja filmteam og skodespelarar, for ein produksjonsplan og avvikling av opptaksperioden og typisk også distribusjon av filmn.

Typar
Ein associate producer er ein daglEg administrator med ansvar for at budsjettet til filmen blir halde og utgifter betalte. Ein associate producer kan også ta del i utviklinga av eit manuskript.

Ein executive producer eller administrerande produsent er den øvst økonomisk ansvarlege og representanten for produksjonsselskapet. Produsenten organiserer prosjektet og finansieringa. I USA overvaker ein produsent typisk fleire filmar administrativt.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Filmproducer» frå ,  den 10. november 2019.  
 

Produsent
Produsent
 
Produsentar
Filmregissør

Filmregissør er ein person som har ansvarar for regien av ein film, det vil seia å tolka manuset og deretter instruera skodespelarar og bestemma plasseringa og bruken av filmkameraet saman med filmfotografen. Regissøren er også den som leier innspelingsarbeidet. Vanlegvis står regissørne under produsenten og filmselskapet, og må blant anna ta omsyn til filmbudsjettet. Mange filmproduksjonar har også ein produksjonsleiar eller innspelingsleiar og ein regiassistent. I postproduksjonen samarbeider regissøren med klipparar, lydteknikarar og komponistar.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Filmregissör» frå ,  den 10. november 2019.  
 

 
Regissørar
Regissør
Brundalen videregående skole

Brundalen videregående skole var ein offentleg vidaregåande skule i Trondheim kommune.

Skulen hadde røter tilbake til opplæring i industri- og håndverkfagene på 1800-talet. Trondhjems offentlege tegneskole vart oppretta i 1851 og omgjort til Trondhjems tekniske aftenskole i 1887. Administrasjonen og ein del av klassene ved den tekniske kveldsskolen vart i 1919 overført til den nye Trondhjems fagskole i Kongens gate, som vart dem direkte forløparen for Brundalen, oppretta på initiativ frå Trondhjems håndverks- og industriforening. I 1929/1930 vart Trondhjems fagskole og Trondhjems tekniske mellomskole (seinare Trondheim tekniske skole) samlokalisert i nye bygningar på Kalvskinnet. I 1945 fekk Trondhjems fagskole namnet Trondheim yrkesskole, og den tekniske kveldsskolen namnet Trondheim lærlingeskole.

I etterkrigstida fekk Trondheim yrkesskole behov for større lokalar. Skulen vart driven av stat og kommune fram til 1965, då han vart overteken av Sør-Trøndelag fylkeskommune. Allereie i slutten av 1960-åra var skulen ein av dei største landet med over 1 500 kurselevar og lærlingar. Det nye skuleanlegget i Brundalen vart gradvis teke i bruk frå hausten 1969 og endeleg innvigd våren 1974. Sør-Trøndelag fylkes husflidskole og Trondheim fagskole i husstell vart òg samla der, og fekk felles administrasjon med yrkesskolen. Med den nye loven om vidaregåande opplæring av 1976 vart skulen omdøypt til Brundalen vidaregåande skule.

I 2011 vart Brundalen slått saman med Ringve videregående skole og fagkrinsar ved Ladejarlen videregående skole og Strinda videregående skole til den nye Charlottenlund videregående skole, som vart flytta til nye bygningar i Brundalen, medan dei gamle skulebygningane vart rive.

Referansar 

Østbyen i Trondheim
Vidaregåande skular i Trondheim
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Francis Monkman

Francis Monkman () er ein engelsk musikar og komponist, som skipa både det progressive rockebandet Curved Air og fusionbandet Sky.

Biografi
Seint i 1960-åra skipa hans rockebandet Sisyphus, som utvikla seg til Curved Air. Han spelte på dei tre første albuma deira, og slutta etter Phantasmagoria (1972) og var ei kort stund attende for ein turné som førte til albumet Live (1975).

Han medverka til Renaissance-albumet Prologue (1972), arbeide med Al Stewart, mellom anna på Past, Present and Future (1973) og Lynsey de Paul på hennar Surprise og turnerte med The Shadows på deira 20 Golden Greats Tour (1977). I 1977 samarbeide han òg med Phil Manzanera og Brian Eno på prosjektet 801. I 1978 spelte han med Brian Bennett på albumet I.

I slutten av 1970-åra byrja han å spele inn musikk for fjernsyn. 

I 1978 skipa han og gitaristen og komponisten John Williams det klassisk/rock-fusionbandet Sky, som han var med fram til 1980.

Bakgrunnsstoff
 Heimeside

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Francis Monkman» frå ,  den 10. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Hampstead
Engelske rockegitaristar
Engelske klaverspelarar
Engelske komponistar
Elevar ved Royal College of Music
Sky-medlemmar
801-medlemmar
Matching Mole-medlemmar
Curved Air-medlemmar
Byen Petsjenga

Petsjenga (russisk Пече́нга, finsk Petsamo, nordsamisk Beahcán, skoltesamisk Peäccam) er ein mindre byliknande busetnad i Petsjenga rajon i Murmansk oblast i Russland. Han ligg ved utløpet av Petsjengaelva i Petsjengafjorden. Ved folketeljinga i 2002 hadde busetnaden 2 959 innbyggjarar, som utgjorde 6,4 % av Petsjenga rajons totale folkesetnad. Dette var ein auke frå 1989, då det vart registrert 2 671 innbyggjarar.

Historie 
Petsjenga vart ein del av Russland i 1533. Folkesetnaden i området på den tida var skoltesamar. Den første busetjinga vart grunnlagd i 1533 ved Petsjengaklosteret, av munken Trifon frå Novgorod, på staden der elva Petsjenga lauper ut i Barentshavet, 135 km vest for nåtidas Murmansk. Inspirert av dømet frå Solovki ynskte Trifon å omvenda dei lokale skoltesamane til kristendomen, og å visa korleis trua kunne blomstra, sjølv på dei mest ugjestmilde stadane. Ein annan grunn for plasseringa til klosteret var dessutan å markera russisk nærvær.

I 1572 hadde Petsjengaklosteret rundt 50 munkar og 200 legbrødre. Seks år etter St. Trifons død i 1583 vart treklosteret plyndra og brent ned av svenskane. Det vert at sagt 51 munkar og 65 legbrødre omkom i raidet, som enda historia om Trifons kloster i Petsjenga. Men eit nytt kloster tilkom, då det gamle vart gjenoppbygt i 1886.

Ved freden i Tartu i 1920 vart Petsjenga avstådd til Finland, og vart då kalla Petsamo. Under den finske vinterkrigen stod slaget om Petsamo, som vart avslutta 11. februar 1940. Sovjetunionen okkuperte Petsamo under vinterkrigen, men gav tilbake området etter krigen.

Etter angrepet på Noreg, i perioden 1940-41, pågikk den såkalte Petsamotrafikken mellom Haparanda/Rovaniemi og Linhammar ved Petsamo, som då var den einaste importhamna for sjøtrafikk utanfor Austersjøen for Sverige og Finland.

Området tilhøyrde Finland til 1944. Etter den finske fortsettelseskrigen vart klosteret evakuert til Nya Valamo kloster i Savolax. Petsamo vart okkupert av sovjetiske styrkar under Lapplandkrigen og vart formelt avtrådd til Sovjetunionen med freden i Paris i 1947.

Bakgrunnsstoff 

 Skoltesamisk historie 
 Petsjengskij nettstaden til distrikt 

Byar i Murmansk oblast
Stationary Traveller

Stationary Traveller er det tiande studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i april 1984. Som mange av albuma til Camel er dette eit konseptalbum og i dette tilfellet handlar det om dei austtyske flyktningane som prøvde å krysse Berlinmuren frå Aust-Berlin til Vest-Berlin. Albumet omhandlar òg så vidt politikken i dei to heilt forskjellige ideologiane. Det er det siste Camel-albumet som vart spelt inn for Decca.

Innhald
Alle songane skrivne av Andy Latimer og Susan Hoover, utannom der andre er nemnde

I 2004 kom ei ommastra utgåve med «In the Arms of Waltzing Frauleins» som første spor i staden for «Pressure Points» og ein lengre versjon av «Pressure Points» som bonusspor.

Camel

 Andy Latimer – elektrisk, akustisk & 12-strengsgitar, bass, synthesizer, piano, trommesynthesiser, fløyte, solovokal
 Ton Scherpenzeel – orgel, flygel, Prophet synthesizer, Yamaha CS-80, Juno 60, Korg, PPG, trekkspel
 Paul Burgess – trommer

Medverkande

 David Paton – bass (A 3, 4), bandlaus bass (B 2, 5), korvokal
 Chris Rainbow – solovokal (A 4, B 5)
 Mel Collins – saksofon (B 2)
 Haydn Bendall – Fairlight synthesizer (A 1, 3), PPG synthesizer (B 3)

Teknisk
Dave Hutchins - lydteknikar
Greg Ladanyi, Haydn Bendall og Andy Latimer - miksing
Artifex Studio, London - design

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Stationary Traveller» frå ,  den 11. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1984
Camel-album
Decca Records-album
Konseptalbum
Dust and Dreams

Dust and Dreams er det ellevte studioalbumet til Camel. Det kom ut i september 1991 etter ein sju år lang pause, då Andrew Latimer og kona Susan Hoover flytta frå England til California for å starte sitt eige selskap, Camel Productions. Albumet var inspirert av John Steinbeck sin The Grapes of Wrath.

Innhalds
Alle songane er skrivne av Andrew Latimer, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
 Andy Latimer – gitar, fløyte, klaverinstrumet, vokal, produsent, lydteknikar
 Colin Bass – bass
 Ton Scherpenzeel – klaverinstrument
 Paul Burgess – trommer

Andre medverkande
 David Paton – vokal på «Rose of Sharon»
 Mae McKenna – vokal på «Rose of Sharon»
 Don Harriss – klaverinstrument
 Christopher Bock – trommer
 Neil Panton – obo
 John Burton – valthorn
 Kim Venaas – munnspel, pauke

Teknisk
Andy Latimer - produsent og lydteknikar
Bruce Lampcov - miksing i Air Studios, London
Emily Mura-Smith - kunst

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dust and Dreams» frå ,  den 11. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1991
Camel-album
Konseptalbum
Ágnes Farkas

Ágnes Farkas () er ein ungarsk tidlegare handballspelar frå Budapest som vart europameister i 2000. Perioden 1995-2003 var ho elles med om å vinne to VM-sølv, OL-sølv og EM bronse for Ungarn sitt landslag. Farkas var venstre rykkromspelar kjend som ein av dei aller beste skyttarane i si tid som aktiv.

Aktiv
Farkas var aktiv på fire av toppklubbane i heimlandet. Fem gongar i tida 1991-2002 vart ho ungarsk seriemeister, fire av triumfane kom med ho spelte for Ferencvárosi TC. 1996/97-sesongen vart ho tysk cupmeister med Borussia Dortmund, deretter vart ho seriemeister i Kroatia med Podravka Koprivnica i både 1998 og -99. Farkas la opp i 2005 etter to sesongar med spel for danske Aalborg DH.

Frå 1993 til 2004 var Farkas den store målskåraren for Ungarns sterke landslag i handball. På 204 landskampar skåra ho 941 landslagmål. Ho vann sølv i VM 1995 og bronse i EM 1998. I 2000 vart det finaletap mot Danmark under dei olympiske sommarleikane i Sydney, før Ungarn og Farkas vann EM-finalen mot Ukraina med 32-30 etter ekstraomgangar, ein kamp der Farkas skåra heile 14 mål. I verdsmeisterskapen 2003 måtte Farkas nøye seg med sølv, då det ungarske laget kollapsa frå ei stor leiing mot Frankrike, som stakk av med VM-pokalen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ágnes Farkas» frå ,  den 11. november 2019.  
 

Ungarske handballspelarar
Harbour of Tears

Harbour of Tears er det tolvte studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i januar 1996. Det er eit konseptalbum som fortel soga om ein irsk familie som på smertefullt vi vert skild frå kvarandre då dei unge i familien dreg til USA på leit etter ei betre framtid.

Bakgrunn 

Vokalisten og gitaristen i bandet, Andrew Latimer, fekk vite at det siste familien til bestemora hans fekk sjå av Irland var Cóbh Harbour, ei djupvasshamn der tusenvis av familiar hadde vitna sønene og døtrene sine dra til Amerika. Derfor fekk albumet tittelen som ofte vart nytta som eit synonym for hamna, Harbour of Tears eller «Tårehamna».

Innhald

Medverkande
Andy Latimer – gitar, fløyte, klaverinstrument, vokal, tinnfløyte
Colin Bass – bassgitar, korvokal
Mickey Simmonds – klaverinstrument

Andre medverkande
John Xepoleas – trommer
David Paton – bass, solovokal på «Send Home the Slates»
Mae McKenna – acapella vokal på «Irish Air»
Neil Panton – obo, sopransaksofon, harmonium
Barry Phillips – cello
John Burton – valthorn
Karen Bentley – fiolin
Anita Stoneham – fiolin

Teknisk
Miksa av Andy Latimer og Colin Bass
Design av Jon Storey

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harbour of Tears» frå ,  den 11. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1996
Camel-album
Konseptalbum
Rajaz

Rajaz er det trettande studioalbumet til Camel, utgjeve i oktober 1999. Songane på albumet skal ha blitt skrive i same tempoet som gangtakten til ein kamel og vart av mange fans rekna for å vere ei tilbakevending til dei musikalske røtene til bandet i 1970-åra.

Innhald

Medverkande
Andrew Latimer – gitarar, vokal, fløyte, klaverinstrument, perkusjon
Colin Bass – bassgitar
Ton Scherpenzeel – klaverinstrument
Dave Stewart – trommer, perkusjon

Andre medverkande
Barry Phillips – cello

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Rajaz» frå ,  den 11. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1999
Camel-album
Bekkelagsbakkane

Bekkelagsbakkane, på folkemunne kalla Bekker'n, var eit skihoppanlegg på Lambertseter i Oslo. Anlegget låg i Lambertseteråsen, omtrent der bomstasjonen på europaveg 6 ligg i dag (2012) og utgjorde fire hoppbakkar. Bekkelagsbakkane var arena for Bekkelagsrennet (òg kalla Guttenes Holmenkollrenn), som på 1950-talet hadde opptil 1500 deltakarar og rundt 6000 tilskodarar. Bakkane var ått og drivne av Bækkelagets Sportsklubb.

Den første hoppbakken vart bygd i 1919, dei to neste vart bygde i 1929 og 1950, og seinare kom òg ein fjerde hoppbakke til. Bekkelagsrennet vart første gong  arrangert 20. februar 1927. Eit flomlysanlegg vart innvigt i 1958. Under Bekkelagsrennet 6. mars 1960 ramla stillaset (ovarennet) i den mellomste bakken saman, og 13 gutar vart skadde. Etter ulukka vart trestillasene erstatta av eit stillas bygt av stål.

Det siste rennet i Bekkelagsbakkene vart arrangert i 1972. Bakkane vart rivne i 1974 då Europavegen vart bygd der sletta i bakkane låg. Til erstatning for Bekkelagsbakkene vart det bygt ein hoppbakke på Brannfjell. Den bakken vart opna i 1979, men vart riven i 2007.

I 2008 opna ein turveg forbi staden der Bekkelagsbakkene låg, med eit informasjonsskilt som fortel om bakkane.

Fotnotar

Kjelder 

 Nordstrands Blad: Gutane #seg Holmenkollrenn i Bekkelagsbakkene (12. mars 2004)
 Bekkelagshøgda lokalhistoriske samskipnad: Bekkelagsbakkene 
 Aftanposten: Gutane #seg Holmenkollrenn (del 2 s. 9, 4. februar 2009, arkivert hos Retriever Noreg)
 Nordstrands Blad: Ny turveg til Bekker´n (30. juni 2008)

Bakgrunnsstoff 

 Idrettsanlegg.no: Bækkelagsbakkene

Byggverk ferdigstilt i 1919
Idrettsanlegg i Oslo
Hoppbakkar i Noreg
Sæter i Oslo

Sæter er eit område i Bydel Nordstrand i Oslo. Namnet vert assosiert med den senterprega busetnaden kring krysset mellom Ekebergvegen og Nordstrandvegen og området rundt, inkludert haldeplassen på Ekebergbanen.

Namnet kjem frå ein av dei opphavlege gardane i strøket. Bustadhuset på Vestre Seter står framleis i Setervegen nedanfor Ekebergbanen. Andersen-dammen (eigenleg Andersson-dammen) ved Nordstrand vidaregåande skule var ein gardsdam for denne garden, og har namn etter ein av eigarane til garden, Mathilde Caroline Andersson.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Sæter (Oslo)» frå ,  den 11. november 2019.  
 

Bydel Nordstrand
Ishockey-VM 1973

Verdsmeisterskapen i ishockey 1973 vart arrangert i Moskva i Sovjetunionen i tida frå 31. mars til 15. april 1973. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne alle kampane. Sverige tok andreplassen og Tsjekkoslovakia kom på tredjeplass.

Tabell

Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Sidelnikov 
Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Valerij Vasiljev, Aleksandr Gusev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, Jevgenij Paladjev, Gennadij Tsygankov 
Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Aleksandr Martinjuk, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Aleksandr Voltsjkov, Aleksandr Bodunov.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1973» frå ,  den 11. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1973
Idrettstilskipingar i Sovjetunionen
Kastellet i Oslo

Kastellet er namnet på eit område i Bydel Nordstrand i Oslo. Området har namnet sitt etter Kastellet gard, opphavleg husmannsplass under Nordseter gard. Plassen vart seld som eigen gard i 1784 . Bygningane låg like sør for dagens Kastellet haldeplass på Ekebergbanen. Eigedomen strekte seg frå Bråten i sør til Sørli i nord, og frå Kongevegen (no Ekebergveien) i aust til sjøen i vest.

På Kastellet er Kastellet brannstasjon.

Kastellet låg lenge i grenselandet mellom skulekretsane og dei tidlegare bydelane Bekkelaget og Nordstrand. I 2004 stod nye Kastellet skule ferdig, og omtrent samstundes vart bydelane slegne saman, slik at både Bekkelaget, Kastellet og Nordstrand no er skulekretsar i Bydel Nordstrand. 

Kastellet er òg ein av grunnkretsane i Oslo, men grunnkretsen omfattar berre eit mindre område mellom Ekebergveien og Solveien. Altså er denne skulekretsen mykje mindre enn skulekretsen med det same namnet.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Kastellet (Oslo)» frå ,  den 11. november 2019.  
 

Bydel Nordstrand
Maiden Castle i Dorset

Maiden Castle er ei bygdeborg frå den engelske jernalderen. Strukturen ligg 2,6 km sørvest for Dorchester i det engelske countyet Dorset.

Dei eldste arkeologiske teikna på menneskeleg aktivitet i området består av ei rekkje vollar frå yngre steinalder. Kring 1800 fvt., under bronsealderen, blei staden brukt til å dyrka avlingar, og blei deretter forlaten. Maiden Castle sjølv blei bygd kring år 600 fvt. I den tidlege fasen var det eit relativt lite område på 16 hektar med ei ganske enkel utforming som minnar mykje om liknande bygdeborger i Storbritannia. Kring 450 fvt. blei anlegget utvida kraftig, og det omkransande området blei tredobla i omfang til kring 47 hektar. Dette gjer det til den største bygdeborga i Storbritannia, og ifølgje nokre definisjonar den største i Europa. Samtidig med utviding blei forsvarsverka til Maiden Castles gjort meir komplekse med tilføying av fleire murar, vollar og vollgraver. Kring år 100 fvt. byrja folkesetnaden på festninga å gå tilbake, og blei konsentrert kring den austlege delen av området. Staden var folkesett minst til den romerske perioden, då området var under kontrollen til den keltiske stamma durotriges.

Etter den romerske erobringa av Britannia i det første hundreåret verker det som om Maiden Castle blei forlate, sjølv om romarane kan ha vore militært til stades der. Ved slutten av 300-talet blei det oppført eit tempel og sekundære bygningar. På 500-talet var staden heilt forlaten, og han blei brukt som landbruksjord i mellomalderen.

Maiden Castle var inspirasjon for komponisten John Ireland og forfattarane Thomas Hardy og John Cowper Powys. Forsking på bygdeborger blei utbreidd på 1800-talet av arkeologen Augustus Pitt Rivers. På 1930-talet utførte arkeologane Mortimer Wheeler og Tessa Verney Wheeler dei første arkeologiske utgravingane av Maiden Castle, noko som gjorde bygdeborga betre kjend for allmugen. Det blei utført fleire utgravinger under Niall Sharples, som gav meir kunnskap om staden, og ein del av borga blei reparert på grunn av dei store tala på vitjande som kom til staden. I dag er Maiden Castle verna som eit Scheduled Ancient Monument og er drive av English Heritage.

Kjelder 

Bibligrafi

 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Maiden Castle (Dorset)» frå ,  den 11. november 2019.

Bakgrunnsstoff

 Maiden Castle ved English Heritage
 Maiden Castle ved Google Arts and Culture
 Fotografi av Maiden Castle og området rundt ved geograph.org.uk

Dorset
Arkeologiske stader i England
Bygdeborger i Storbritannia
Come Fly with Me

Come Fly with Me er ein britisk mockumentar- og komiserie skapt av David Walliams og Matt Lucas, som òg speler i hovudrollene. Serien er ein parodi på britiske dokumentarar, som Airport og Airline, og følgjer kvardagslivet ved London Stansted Airport og tre fiktive flyselskap: FlyLo, eit britisk lågprisflyselskap, Our Lady Air, eit irsk lågprisflyselskap, og Great British Air, eit stort internasjonalt britisk flyselskap. Serien vart send første gongen 25. desember 2010 på BBC One og BBC One HD, og på NRK 24. februar 2011 under tittelen Fly med oss!

Walliams og Lucas speler mange av dei fokale medarbeidarane på flyplassen, i tillegg til nokre passasjerar. Trass at BBC hadde annonsert ein oppfølgjarserie, stadfesta Walliams i januar 2013 at ein andre serie ikkje ville bli produsert.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Britiske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Vollgrav

Vollgrav er ei brei fordjuping i jorda som ofte er fylt med vatn, og som omgjev muren til ein festning, borg eller liknande. Ofte førte ei vindebru over vollgrava.

Frå 1800-talet medførte ny forsvarsstrategi at vollgraver blei umoderne, og gamle vollgraver blei mange stader fylte igjen eller gjort om til parkområde. I Tivoli i København er ein del av tivoliet opphavleg ei vollgrav.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Vollgrav» frå ,  den 11. november 2019.  
 

Festningsverk