alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jean-Max Bellerive

Jean-Max Bellerive () er ein haitisk politikar som var statsminister i Haiti frå 2009 til 2011.

Den haitiske presidenten, René Préval, nominerte etter ordre frå senatet Bellerive til å erstatte tidlegare statsminister Michèle Pierre-Louis 30. oktober 2009. Dagen før stemde 18 av dei 29 senatorane i Senatet for å avsetje Pierre-Louis etter skuldingar om for dårlege resultat i leiinga av den økonomiske utviklinga i Haiti, ettersom ho òg var finansminister.

Bellerive er gift, og er far til to jenter. Som son av ein framståande lege forlét han heimlandet i svært ung alder for å studere i Sveits, Frankrike og Belgia. Han er utdanna innan statsvitskap og internasjonal politikk, og flytta tilbake til Haiti i 1986, rett før diktatoren Jean-Claude Duvalier vart styrta.

Kjelder 
 «Jean-Max Bellerive» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 28. april 2010.

Haitiske politikarar
Haitiske statsministrar
Folk frå Port-au-Prince
René Préval

René Garcia Préval () var ein haitisk politikar og agronom som var president i Haiti i to periodar, frå 7. februar 1996 til 7. februar 2001 og frå 14. mai 2006 til 14. mai 2011. Dessutan var han statsminister i landet frå februar til oktober 1991.

Préval tok utdanninga si i Belgia og Italia, og var også busett i USA før han vende tilbake til Haiti og involverte seg i politikk og velgjerd. Då Jean-Bertrand Aristide vart president, vart Préval utnemnd til statsminister, ein post han hadde til han vart tvinga i eksil etter militærkuppet 30. september 1991. I 1996 vart han vald til president, og var det fram til 2001. I 2006 vart han vald på nytt i eit langdrygt val.

Kjelder 

«René Préval» på Wikipedia på svensk, innhenta 28. april 2010.

Haitiske statsministrar
Haitiske politikarar
Haitiske presidentar
Windward Passage

Windward Passage er eit sund i Det karibiske havet, mellom øyane Cuba og Hispaniola, eller meir spesifikt mellom dei austlegaste områda av Cuba og det nordvestlege Haiti.

Sundet er 80 km breitt og har ei djupne på ned mot 1700 meter. 

Sundet går mellom Atlanterhavet og Det karibiske havet og ligg i den direkte skipslinja mellom Panamakanalen og austkysten av USA.

Frå anten austsida av Guantánamoprovinsen på Cuba, eller vestenden av departementet Nord-Ouest i Haiti, er det mogeleg å sjå lys på den andre sida av Windward Passage.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Windward Passage» frå ,  den 28. april 2010.  

Sund i Det karibiske havet
Haitisk geografi
Cubansk geografi
Magma

Magma (gresk for 'salve' eller 'graut') er smelta eller delvis smelta stein nede i jorda. Når materialet kjem til overflata vert det kalla lava. 

Steinsmelte er eit samleomgrep som vert nytta om både lava og magma. 

Vulkanologi
Petrologi
Vulkanske bergartar
Leire

Leire er ein finkorna jordtype, som består av meir enn 15 % (vekt) partiklar med ein diameter på mindre enn 0,002 mm. Ved teksturanalyse av jordtypar er leirfraksjonar dei mest finkorna. Når leira opptar vatn, svulmar ho opp. Samtidig skjer det ei omfordeling av elektrona på overflata, slik at kvar partikkel får ein negativ ladning. Dette gjer, at 
leire er plastisk når ho er våt, og kan enkelt formast. I tørr tilstand blir ho stiv og ved oppvarming skjer det permanente fysiske og kjemiske reaksjonar som forandrar leira til eit keramisk materiale. På grunn av desse eigenskapane kan leire brukast til å lage keramikkgjenstandar til både nyttige og dekorative formål. Døme er murstein, tegl, porselen og keramikk.

Kvikkleire er ein type marin leire som finst i istidsavsetningar i Noreg, Canada og Sverige. Det er ein ustabil leire som lett blir flytande og som har forårsaka mange dødlege jordskred.

Bakgrunnsstoff 

 fagboginfo.dk: Fra ler til keramik. Redigeret af Lise Seisbøll 

Jordtypar
Sedimentære bergartar
Skulpturmateriale
Tuff

Tuff (frå italiensk «tufo») eller tuffstein er ein porøs bergart som består av restar frå vulkanske utbrot og har i fleire tusen år vorte nytta som bygningsmateriale i midterste Italia. 

Tefra
Vulkanske bergartar

ko:응회암#용결응회암
Arbeidsplattform

Arbeidsplattform er ei ein reiskap som vert nytta for å løfta arbeidsfolk når dei arbeider med oppgåver nokre meter over bakkenivå.

Oppbygging 
Plattforma har sidevegger og liknar meir på ei korg enn ei plattform. Korga er montert på ei hydraulisk manøvrert arm som løftar ho til rett høgd.

Lastebilmonterte arbeidsplattformer 
Mange arbeidsplattformer er monterte på ein lastebil, slik at dei er lett å flytta frå stad til stad. Hydraulikkpumpa vert då driven av motoren i lastebilen.

Sjølvstendige arbeidsplattformer 
Sjølvstendige arbeidsplattformer vert nytta når dei ikkje treng å flyttast så ofte. Desse har etter måten liten masse og er ofte utstyrte med hydraulisk manøvrerte støttelabbar for at dei stå stå stødig. Dei har ofte elektrisk drift av hydraulikkpumpa. Dei kan brettast saman for transportmaskinar som er utstyrte med hjul kan slepast etter ein lastebil eller traktor under flytting. Nokre har drift på hjula og er sjølvgåande over korte avstandar. Andre er beltegåande, slik at dei kan ta seg fram på sleipt underlag.

Sjå òg 
 Stillasje
 Brannbil
 Mobilkran

Kraner
Løfteutstyr
Orkestersuitar av Bach

Orkestersuitar eller Ouverturar BWV 1066–1069 er ei samling musikkverk av Johann Sebastian Bach, truleg komponert mellom 1725 og 1739 i Leipzig. Ordet ouverture syner til opningssatsen der ein del med langsam rytme med punkterte notar vert etterfølgd av ein fuge. På denne tida vart dette namnet òg nytta om ein heil suite med dansestykke i fransk barokkstil.

Ouverture No. 1 i C-dur, BWV 1066 

 Ouverture
 Courante
 Gavotte I/II
 Forlane
 Menuett I/II
 Bourrée I/II
 Passepied I/II

Instrumentering: Obo I/II, fagott, fiolin I/II, bratsj, basso continuo

Ouverture No. 2 i h-moll, BWV 1067 

 Ouverture
 Rondeau
 Sarabande
 Bourrée I/II
 Polonese (Lentement) - Dobbel
 Menuett
 Badinerie

Instrumentering: Solo fløyte, fiolin I/II, bratsj, basso continuo

Badinerie har vorte eit standardstykke for solofløytistar sidan han er hurtig og vanskeleg.

Ouverture No. 3 i D-dur, BWV 1068 

 Ouverture
 Air
 Gavotte I/II
 Bourrée
 Gigue

Instrumentering: Trompet I/II/III, pauker, obo I/II, fiolin I/II, bratsj, basso continuo

Air er eit av dei mest kjende verka frå barokkmusikken. Eit arrangement av stykket av den tyske fiolinisten August Wilhelmj (1845–1908) har vorte kjend som Air on the G-string.

Ouverture No. 4 i D-dur, BWV 1069 

 Ouverture
 Bourrée I/II
 Gavotte
 Menuett I/II
 Réjouissance

Instrumentering: Trompet I/II/III, paukar, obo I/II/III, fagott, fiolin I/II, bratsj, basso continuo

Opningssatsen frå denne suiten vart nytta om att av Bach for den korale opninga av kantaten Unser Mund sei voll Lachens, BWV 110.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Orchestral suites (Bach)» frå ,  den 28. april 2010.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 
 Orkestersuite No. 1, Orkestersuite No. 2, Orkestersuite No. 3 og Orkestersuite No. 4 Werner Icking Music Archive for orkestersuitane.

Suitar av Johann Sebastian Bach
Forlana

Forlana, òg skrive furlana, friulana og forlane, er ein gammal italiensk folkedans frå Friuli i Nord-Italia, med hurtige, kraftige og lystige rørsler i 6/8 eller 6/4 takt. Ein kjenner til dansen tilbake til 1609 og han vart populær i midten av 1780-åra. 

Johann Sebastian Bach nytta ein forlana i den første orkestersuiten sin. Maurice Ravel nytta den barokke forlanaen i pianosuiten Le Tombeau de Couperin. Ein annan forlana finst på slutten av pianosuiten til Ernest Chausson Quelques Danses.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Furlana» frå , den 28. april 2010. 
 

Italiensk musikk
Italienske dansar
Barokkdans
Barokkmusikk
Dans på 1600-talet
Dans på 1700-talet
Danseformer i klassisk musikk
Hi-Fi-utstyr

«Hi-Fi» (High-Fidelity) er eit engelsk omgrep som dukka opp på 
1940-talet og som opphavleg vart nytta om lydattgjevingsuttsyr som hadde betre kvalitet enn vanleg. Ei ordrett omsetting til norsk ville verta noko slikt som «høg naturlegheit», med dette omgrepet vert ikkje nytta på norsk. Derimot nyttar svenskane av og til omgrepet «høg naturtrogenhet».
Utstyr som fyller krava til høg naturlegheit har flat frekvensrespons, lite støy, lite ulineær forvrengning og lite tidsrelaterte feil (wow, flutter, jitter).
På grunn av at omgrepet «Hi-Fi» har vorte misbruka i reklamen vart det «utvatna» og det vert ikkje lenger forbunde med kvalitet.

Referansar

Sjå òg 
 High-End audioutstyr
 Proaudio

Audioteknologi
High-End audioutstyr

«High End» audioutstyr er ein omgrep, lånt frå engelsk, som vert nytta om dyrt lydattgjevingsutstyr som vert kjøpt av entusiastar. 

Høg pris er ingen garanti for at kvaliteten er høg og mykje «High End»-utstyr har svært påkosta innpakking, som ofte ikkje har nokon annan funksjon enn å imponera potensielle kundar.

Sjå òg 
 Proaudio
 Hi-Fi-utstyr

Audioteknologi
Kubasmaragd

Kubasmaragd (Riccordia ricordii)  er ein liten fugl i den biologiske familien Trochilidae, kolibriar. Han lever i halvopne habitat på Cuba og på Bahamas.
På Cuba er han mest kjend under namnet zunzún, men vert òg  kalla colibrí og trovador - trubadur.

Skildring
Kubasmaragden måler ca. 10 cm. Den modne fjørdrakta åt hannfuglen er mørk metallisk grøn, ein sjeldan gong kan han vise svakt iriserande blått eller gullfarge i brystet. Buk og undergump er mindre briljant i farga og undergumpen blir gråkvit. Hofuglane er mørkare og mindre klår i farga enn hannane og bryst og underside er grå. Felles for begge kjønn er gråsvarte venger og kløfta hale i gråsvart med lilla nyanser. Det lange nebbet er svakt bendt, mørkt med rosa farge på undersida. Bak auga har dei ein kvit flekk. Ungfuglar liknar hoene, men på ryggen er dei meir uklåre i grønfarga.

Dei kan stå stille i lufta og dei flyg sidelengs og baklengs når dei flyttar seg mellom blomar. Når dei beitar på blomar kan dei bøye kroppen i rundt 45 grader. Dei lever av nektar og små insekt frå blomar og dei kan ta edderkoppar og insekt i flukt. Nett som andre seglarfuglar, Apodiformes, kan dei ikkje bruke beina til å gå, men som andre kolibriar sit dei på greiner når dei kviler.

Hekking kan skje året rundt, men er mest vanleg om våren. Hofuglen syter for reiret aleine og byggjer reiret på stader som elles er lite vitja av kubasmaragdar. Vanlegvis er dei lojale til reirplassen, men unngår å nytte om att same reiret. Reiret er koppforma og ligg i skuggen på ei tynn forgreining i eit tre, to til fire meter over bakken. Ho startar bygginga med ein ball av tynne strå og legg tynne greiner og røter som forsterkning, deretter opnar ho reirgropa som ho gjer større og formar med kroppen sin. Innsida vert fôra med fine fiber av lav og spindelvev, som også stikk ut. Vidare kan det stikke ut blader eller bark av Bursera-plantar som er nytta som tetningsmiddel. Ho legg to kvite egg, 13 mm lange og 9 mm i breidde. Hofuglen godtar ikkje andre hoer nær reiret og kan dessutan vere svært aggressive mot dyr i alle storleikar som kjem nær. Ungane blir fôra til etter dei har forlate reiret.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chlorostilbon ricordii» frå , den 28. april 2010 og gav følgjande referansar:
Blanco Rodríguez, P. (1997). El maravilloso mundo de los zunzunes. Flora y Fauna 1(1):39-43. (Empresa Nacional para la Conservación de la Flora y la Fauna, Cuba). ISSN:1028-0863
García, F. (1987). Las Aves de Cuba. Especies endémicas. Subespecies endémicas. Tomos I y II. Editorial Gente Nueva, La Habana. 207 pp.
Garrido, O.H.; Kirkconnell, A. (2000). Birds of Cuba. Helm Field Guides, Londres. 253 pp.
John Gould y H.C. Richter. From A Monograph of the Trochilidæ, or Family of Hummingbirds. London, 1861.

Bakgrunnsstoff 
 Kubasmaragd videoar, bilete og lydopptak hos Internet Bird Collection.

Kolibrifamilien
Stereofoni

Stereofoni, eller stereofonisk lydattgjeving (romleg lydattgjeving) er attgjeving av det romlege perspektivet i musikk, eller annan lyd. Ordet «stereofoni» er sett saman av dei greske orda στερεος (stereos), som tyder «rom», og φονη (foni), som tyder «lyd», eller «klang». 

For at lyden skal attgjevast stereofonisk (romleg) må den romleg informasjonen takast vare på under opptak og det må nyttast attgjevingsutstyr som både er i stand til å attskapa stereofoniske opptak og som er rett plassert i lyttarrommet. Stereofoni vart utarbeidd av Alan Blumlein rundt 1930 .

Stereofonisk attgjevening vert ofte assossiert med to kanalar, men talet på kanalar kan gjerne vera meir enn to. At det i praksis vert nytta berre to kanalar kjem av at teknologien sette ei øvre grense på to kanalar då stereofoniske stereoplater vart innførte. 

Eit to-kanals stereofonisk system er berre i stand til å attskapa ein illusjon av romleg lyd i ein avgrensa vinkel framom lyttaren. Meir avanserte stereofoniske system, som til dømes høgare ordens Ambisonics (HOA), er i stand til å attskapa ein romleg dimensjon i eit tredimensjonalt rom. Dette vert ofte kalla 3D-lyd.  

Ofte vert omgrepet «stereoutstyr», eller berre «stereo», nytta om lydattgjvingsutstyr generelt, men dette er ofte missvisande.

Referansar

Sjå òg 
 Mono i lydteknikk
 Stereofonisk lydopptak
 3D-lyd
 Kunsthovudopptak

Audioteknologi
Lyndon State College

Lyndon State College er eit offentleg college i Lyndonville i Vermont i USA. Colleget tilbyr mellom anna masterprogram innan utdanning.

Colleget vart grunnlagt i 1911.

Fag
Administrasjon. 
Digital og grafisk kunst
Utdanning
Engelsk og filosofi
Treningsvitskap 
Kunst
Matematikk og informatikk
Meteorologi
Naturvitskap
Psykologi
Samfunnsvitskap
Journalisme

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lyndon State College» frå ,  den 29. april 2010.  
 

Universitet i Vermont
Skipingar i 1911
Marcus Fabius Quintilianus

Mārcus Fabius Quīntiliānus (ca. 35–ca. 100) var ein romersk retorikar frå Hispānia. Han blir til vanleg omtala som Quintilianus eller Quintilian. 

Quintilianus blei mykje lesen i retorikkskular i mellomalderen og mykje referert til i skrifter under renessansen. Han er mest kjend for verket īnstitūtiō Ōrātōria. Erasmus frå Rotterdam og Philipp Melanchthon las han og Martin Luther sa om Quintilianus at «han er den einaste som gjev unge menner, ja vaksne menner, ein fullgod vandel».

Kjelder 

 Artikkelen byggjer på ein mykje lengre artikkel, Marcus Fabius Quintilianus, på bokmålswikipedia.

Romerske forfattarar
Latinspråklege forfattarar
Retorikk
Pedagogikk
Badinerie

Badinerie eller badinage er eit kort og livleg danseliknande karakterstykke, vanlegvis i 2/4 takt. Det har fått namn frå det franske badiner (å spøke). Uttrykket vart til på 1700-talet då badinerien først vart nytta som ein sats i barokke suitar.  Johann Sebastian Bach (1685-1750) sin badinerie frå Orkestersuite No. 2 i h-moll for fløyte og strykarar, BWV 1067, er kanskje det mest kjende dømet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Badinerie» frå ,  den 29. april 2010.  
 

Danseformer i klassisk musikk
Barokkmusikk
Eilert Hægeland

Eilert Magnus Hægeland () var ein norsk komponist og organist fødd i Arendal. Han voks opp på Evje og gjekk på Kristiansand katedralskole (latinlinje) og Norges Musikkhøgskole. Han debuterte som konsertorganist i 1978. 

Frå 1976 til 1979 arbeidde han ved Nordnorsk Musikkonservatorium. Der var han ei drivkraft for å opprette ei eiga kyrkjemusikkutdanning. Han var domorganist ved Bodø domkyrkje 1979-1986. Frå 1993 var han rektor ved Åmli Musikk- og Kulturskule, der han var til 2002.  

Eilert Hægeland komponerte verk for kor, kammermusikk og for orkester. Han skreiv og fleire bryllupsmarsjar, dei fleste med ei neoklassisk uttrykksform. Etter ei alvorleg ulykke (1994) var han mindre aktiv ei tid, men kom seg og vart sidan organist i Bygland og sentral i landsdelens folkemusikkliv.

Heder
Han fekk Aust-Agder fylkes kulturpris 1973.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
haegeland.no - nettside tileigna Eilert Hægeland
Katalog til arkiv etter Eilert Hægeland hjå Statsarkivet i Kristiansand

Norske organistar
Norske komponistar
Folk frå Evje og Hornnes
Proaudio

Proaudio står for profesjonel audio og syner til audioutstyr som vert nytta i profesjonel samanheng. Typiske døme er utsstyr nytta av kringkastarar, til feltopptak, i lydstydio, osb. 

Profesjonelt audioutstyr skil seg frå forbrukarutstyr som Hi-Fi-utstyr og High-End-utstyr på fleire punkt. Til dømes nyttar profesjonelt utsyr balansert overføring, medan forbrukarutstyr ofte nyttar ubalansert overføring. Dei som nyttar profesjonellt utstyr har som oftast teknisk utdanning og difor betre foresetnadar for å vudera eigenskapar og kvalitet enn dei som kjøper forbrukarutstyr. Produsentane av profesjonelt utstyr legg difor stor vekt på teknisk funksjonalitet og brukar ikkje så mykje pengar på unyttig pynt som det ein ofte finn på forbrukarutstyr. 

Men det er òg store likheiter mellom profesjonelt og forbrukarutstyr. Dette gjeld spesielt digitalt utstyr, der den underliggande teknologien i stor grad er den same. Nokre produsentar utnyttar dette, på det viset at dei leverer både ein proversjon og ein forbrukarversjon av somme produkt. Dette fører til større produktsjonsseriar og difor reduserte kostnadar.

Sjå òg 
 Hi-Fi-utstyr
 High-End-utstyr

Audioteknologi
Tømmerkran

Tømmerkran, eller gripelastar er ei hydraulisk manøvrert kran som vert nytta for å lasta tømmer på/av lastetraktorar, tømmerhengarar, lastebilar, godstog, osb. 

Dei fyrste tømmerkranene vart opererte med vinsjar, men frå 1960-talet tok hydraulisk drift over. 
På tømmerhengjarar og rammestyrte lastetraktorar er tømmerkrana ofte montert på den bakre lassberande delen, men ho kan òg vera montert bak på traktoren eller den fremre delen av ei rammestyrt maskin. Montering over taket på førarhuset har òg vore nytta. 

Somme tømmerbilar er utstyrte med eigne tømmerkraner, men på grunn av at dette reduserer nyttelasta er det meir vanleg å nytta ein separat lastebil med tømmerkran, eller ein hjullastar med tømmergrip til lasting.

Galleri 

Skogsmaskinar
Kraner
E-76

E-76 er eit countryrockband frå Vinje kommune i Telemark, starta i 1981.

Album 
Meir E-stoff (2009)
Turing (2005)
Best på fest (2001)
Gørgode låtar (1999)
Rispur og rølp (1996)
Heilt Texas (1994)
Bygderock med telehiv (1992)
E-76 (1991)

Kjelder 

 «E-76» i Norsk pop- og rockleksikon Vega Forlag

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Norske musikkgrupper
Vinje kommune
Musikkgrupper skipa i 1981
Air av Bach

Air, òg kjend som «Air on the G String» («Air på G-streng») er ein kjend sats frå Orkestersuite Nr. 2 i D-dur, BWV 1068, av Johann Sebastian Bach. Satsen er den andre i verket og er kanskje den mest kjende melodien av alle Bach skreiv.

Bach komponerte truleg denne suiten i 1731. Dette var ikkje den slags musikk han vanlegvis skreiv, og det er lettare kost enn dei normalt meir strenge, religiøse eller fugale verka. Desse verka var berre meint som underhaldning. Det vart truleg først spelt i Leipzig i Zimmermanns kaffihus i Cather-Strasse. 

Namnet «Air on the G String» kjem frå eit arrangement for fiolin og piano, av August Wilhelmj. Han transponerte stykket frå den opphavlege D-duren til C-dur og transponerte melodien ned ein oktav. Wilhelmj kunne då spele stykket på berre ein fiolinstreng, G-strengen. 

Procol Harum nytta nokre taktar frå dette stykket i hitsingelen deira, «A Whiter Shade of Pale».

Bakgrunnsstoff
  (nedst)
 Notar og MIDI-fil på Mutopia Project, orkesterarrangement
 Notar og MIDI-fil på Mutopia Project, trombonekvartett-arrangement

Kjelder

Suitar av Johann Sebastian Bach
Musikk i 1731

de:Orchestersuiten (Bach)#Suite Nr. 3 D-Dur BWV 1068
Kanon i musikk

Ein kanon (uttalast kánon) er eit musikkstykke der to eller fleire stemmer etter kvarandre spelar eller syng same tema. Den første stemma startar og den neste stemma repeterer som regel same melodi som første stemma, men startar litt etter den første stemma. Følgjestemma kan òg starte på ein annan tone. Det vert kalla kanon i sekund, kanon i ters osv. 

Kanon per augmentationem er når dei opphavlege noteverdiane i temaet vert dobla. Kanon per diminutionem er når noteverdiane vert halvert. Ein speilkanon er ein kanon der stigande intervall vert snudd til fallande intervall. I ein krepskanon vert temaet snudd om, slik at følgjestemmene startar på den siste tonen og endar på den første tonen i temaet.

Kjelder

Musikkformer
Tømmergrip

Tømmergrip eller tømmerklo er ein type reiskap som vert nytta for å handsama tømmer. Dei vert ofte monterte på hjullastarar og nytta for å flytta på tømmer på lunningsplassar og for å lasta tømmer på tømmerbilar. Ein kan òg montera tømmergrip på frontlastarar på landbrukstraktorar og store gaffeltruckar. 

Skogsmaskinar
Stubbrytar

Stubbrytar eller steinbukk er ein reiskap som tidlegare vart nytta for å trekkja stubbar og stein or marka i nybrot.

Oppbygging 
Maskina er bygga opp av tre føter som er heldt saman i midten. Den eine foten er var ofte ein dobbelfot, der det var plassert ein manuell vinsj. Ståltauet gjekk frå vinsjen til ei talje i toppen der føtene møttest. For å auka lyftekrafta kunne det nyttast kraftblokk. Stubbrytarar hadde ei løftekraft på nokre titals kN.

Bruk 
Forutan nydyrking vart stubbrytarar nytta ved anleggsarbeid som veg- og jarnvegbygging. Stubbrytarar var i bruk til gravemaskinane tok over anleggsarbeid og nydyrking.

Sjå òg 
 Stubbfres

Kjelder

Landbrukshistorie
Jordbruksreiskapar
Løfteutstyr
Menuett i G-dur

Menuett i G-dur er eit klaverstykke som finst i Anna Magdalena Bachs notebok frå 1725. Det vart tidlegare tilskrive Johann Sebastian Bach (BWV Anh. 114), men vert no vanlegvis tilskrive Christian Petzold. 

Noteboka det er snakk om høyrte til den andre kona til Johann Sebastian Bach, Anna Magdalena, og er ei samling av musikk av forskjellige komponistar frå seint på 1600-talet og tidleg på 1700-talet, mellom andre François Couperin, Georg Böhm, Johann Sebastian Bach sjølv og kanskje noko av sønene hans (som Carl Philipp Emanuel Bach). Dei fleste av kommentarane i noteboka vart gjort av Anna Magdalena sjølv. Berre få komponistar er identifiserte i boka. Menuett i G-dur er eit av dei mange anonyme verka. I 1970-åra vart stykket identifisert frå ein cembalosuite av organisten Christian Petzold frå Dresden.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Minuet in G major, (BWV Anh. 114)» frå ,  den 29. april 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
  
 Menuett i G-dur frå free-scores.com

Musikkverk av Johann Sebastian Bach
Komposisjonar for tangentinstrument
Dimítris Salpingídis

Dimítris Salpingídis () er ein gresk fotballspelar med landskampar for Hellas. Han har spela i angrep for Panathinaikós.

Salpingídis sin første klubb var PAOK i heimbyen Thessaloníki. Som ung spelar vart han lånt ut til Lárisa og Kavála, der han vart toppskårar i gresk andredivisjon. Tilbake i PAOK vart Salpingídis fast på laget i 2002, og vart klubbkaptein som 21-åring. I 2005/06-sesongen vart han toppskårar i den greske toppdivisjonen for PAOK. 16. august 2006 gjekk han til Panathinaikós, og 20. august same året skåra han hattrick i ligadebuten sin for Panathinaikós mot Egáleo. Han var med på å vinna den greske ligaen med Panathinaikós i 2009/10-sesongen.

Greske fotballspelarar
Panathinaikos-spelarar
PAOK-spelarar
Larisa-spelarar
Kavala-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014