alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sauland stavkyrkje

Sauland stavkyrkje stod, som dagens kyrkje, på grunn tilhøyrande prestegarden, som opphaveleg heitte Sauland. På grunnlag av den bevarte portalen trur ein at kyrkja var frå 1200-talet. Soknet («Swidulandæ sokn») er nemnt i 1395 og kyrkja («kirkio vmbodh a Swidhulande») i 1470. Jens Nilssøn fortel i sin visitasrapport frå 1595 at «Seudelandz kircke» er anneks til «Hierdall» (Hjartdal) og har gudsteneste annankvar sundag (kvar tredje om vintaren).

Ifølgje Lorentz Dietrichson målte skipet 21 alen x 18 alen (13 m x 11 m), noko som gjer kyrkja større enn hovudkyrkja i Hjartdal. Dietrichson viser til ein synfaringsrapport frå 1662 der det går fram at svillane ved altaret i koret er rotne. I 1668 var det framleis svalgangar rundt heile kyrkja, men då kyrkja vart riven, stod berre den på vestsida att. På slutten av 1700-talet fekk kyrkja eit lafta tilbygg på nordsida. I 1840-åra var kyrkja i minste laget og nokså medteken. Det var snakk om vøling og utviding, men det endte opp med vedtak om ny kyrkje. Stavkyrkja vart riven i 1860, året etter at den nye kyrkja var teken i bruk. Interiøret i stavkyrkja er avbilda på eit måleri av Adolph Tidemand, «Gudstjeneste i en norsk landskirke».

Stavkyrkjeportal 
Ein portal frå stavkyrkja er stilt ut i den permanente mellomalderutstillinga i Kulturhistorisk museum i Oslo. Portalen har drake- og rankeutskjeringar i Sogn-Valdres-tradisjonen, og det har vore spekulert i om det kan ha stått ein vestlandskunstnar bak. Dietrichson seier om utskjeringane: «...de viser os det høieste høidepunkt, hvortil træskjærerornamentikken er drevet i vort land og synes at tilhøre den samme blomstring, som viser sig i Stedje og Aardals kirkes portaler omkring 1200.»

Andre gjenstandar frå stavkyrkja 
Eit altarbilete frå 1810 er å finne i det søraustre hjørnet i dagens kyrkje. Dei to kyrkjeklokkene frå stavkyrkja heng i tårnet. Preikestolen står i kyrkjelydshuset. Elles har ein m.a. teke vare på eit døypefontlokk, eit vigslevasskar, ein dørring og fragment av eit par hjulkrossar.

Kjelder 
 
 
 Den første stavkyrkja: Stavkyrkja i «Arven» (kyrkjelydsblad for Hjartdal, Sauland og Tuddal) nr. 5/2009, s. 2–3

Bakgrunnsstoff 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 82–83

Fotnotar 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Hjartdal
Kulturminne i Hjartdal
Mbrostar Ura

Mbrostar Ura er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Mbrostar Ura 7 460 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Mbrostar Ura ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Mbrostar
Verri
Vajkan
Petov
Kallmi i Madh
Kallmi i Vogël

Referansar 

Busetnader i regionen Fier
Kommunaleiningar i regionen Fier
Tidlegare kommunar i regionen Fier
Belfast Child

«Belfast Child» er ein song av Simple Minds, først gjeven ut som den første singelen frå EP-en Ballad of the Streets den 6. februar 1989. EP-en inkluderte òg «Mandela Day» (opphavleg B-sida). Plata nådde toppen av UK Singles Chart og singellistene i Irland og Nederland, og han nådde topp 10 i Belgia, New Zealand, Noreg, Spania, Sveits og Vest-Tyskland.

Stil og inspirasjon
Musikken på songen var den same som den irske folkevisa «She Moved Through the Fair», men med ein heilt anna tekst. 

Jim Kerr fortalte i 1000 UK Number 1 Hits kvifor han nytta melodien: «Eg høyrde først melodien eit par dagar etter Enniskillen-bombinga (då ei bombe planta av IRA gjekk av på eit Remembrance Day-møte i Enniskillen i County Fermanagh, og 12 menneske mista livet) og som alle andre vart eg kvalm av å sjå dei bileta. I den andre delen av songen prøver eg å forholde meg til dei i Nord-Irland som mista sine kjære. Eg prøvde å snakke om galskap, det triste og det tomme. Eg seier ikkje at eg har noko visdomsperler, men eg har nokre spørsmål eg spør».

Musikkvideoen vart filma i svartkvitt og syner bilete av barn og fattigdom i Belfast. Han vart regissert av Andy Morahan.

Innhald
7"-vinyl

12"-vinyl

CD

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Belfast Child» frå ,  den 10. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1989
Songar frå 1989
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Irland
Musikkvideoar regisserte av Andy Morahan
Simple Minds-songar
Songar produserte av Stephen Lipson
Songar produserte av Trevor Horn
Songar om The Troubles
Songar skrivne av Charlie Burchill
Songar skrivne av Jim Kerr
Songar skrivne av Mick MacNeil
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Virgin Records-singlar
Real Life av Simple Minds

Real Life er det niande studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i april 1991. Det var det første Simple Minds-albumet spelt inn utan klaverspelaren og det originale bandmedlemmet Mick MacNeil, som slutta i bandet kort tid etter den førre turneen var over i 1990. Kjernen i bandet på dette albumet bestod berre av Jim Kerr, Charlie Burchill og Mel Gaynor, medan resten av musikarane var studiomusikarar.

Musikk 

Albumet inneheld fleire songar som er omarbeidingar av eldre materiale eller som vart omarbeidd til nye songar på seinare utgjevingar. «Let the Children Speak» er basert på den instrumentale «Theme for Great Cities» frå Sister Feelings Call frå 1981. Ei nyinnspeling av stykket, kalla «Theme for Great Cities '91» kom ut som B-sida til singelen «See the Lights». «Travelling Man» liknar på songen «Waterfront» frå Sparkle in the Rain frå 1983. «When Two Worlds Collide» er basert på tittelsporet og det same er songen «And the Band Played On» frå 1995, som kom ut på det neste albumet, Good News from the Next World. «Women and Ghosts» er ein omarbeidd instrumentalversjon av tittelsporet.

Utgjeving 

Albumet nådde andreplassen på den britiske albumlista, og 74. plassen i USA. Det vart gjeve ut fire singlar som alle vart topp 40-hittar i Storbritannia, mellom anna «Let There Be Love», som nådde topp 10. I USA nådde «See the Lights» topp 40 og gjekk til topps på den amerikanske Modern Rock Tracks-lista.

Virgin gav ut ei ommastra utgåve av plata i 2002 og 2003. Desse utgåvene hadde ein lengre miks av «Let There Be Love», som ikkje finst på den originale utgjevinga, sjølv om dette ikkje er nemnt i plateomslaget.

Innhald

Medverkande

Simple Minds
Jim Kerr – vokal
Charlie Burchill – gitar, klaverinstrument
Mel Gaynor – trommer

Andre medverkande
Alfred Bos – skaft-gitar på «African Skies»
Andy Duncan – perkusjon
Malcolm Foster – bass
Lisa Germano – fiolin
Carol Kenyon – korvokal
Stephen Lipson – produsent, bass, klaverinstrument, odaiko
Wil Malone – orkesterarrangement
Sonia Morgan Jones – korvokal
Peter-John Vettese – klaverinstrument
Gavyn Wright – dirigent

Teknisk
Dougie Cowan – teknisk master
Giles Cowley – miksing, mikseassistent
Tony Donald – utstyrskoordinator, utstyrsteknikar
Simon Fowler – kunstnarisk leiar, design, fotografi, stylist
Efren Herrera – lydteknikar
Simon Heyworth – mastering
Ted Jensen – mastering
Paul Kerr – logistikk
Will Malone – orkestrering, orkesterarrangement
Heff Moraes – lydteknikar, MIDI-lydteknikar, MIDI-manager
Stylorouge – kunstnarisk leiar, design
Gary Thomas – lydteknikar
Au Yeung, Ying Ho – catering
Jane Ventom – A&R

Salslister
Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Real Life (Simple Minds album)» frå ,  den 10. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1991
Album produserte av Stephen Lipson
Simple Minds-album
Virgin Records-album
Let There Be Love av Simple Minds

«Let There Be Love» er ein song av det skotske rockebandet Simple Minds og den første singelen frå albumet deira Real Life frå 1991. Songen var skriven av Charlie Burchill og Jim Kerr og gjeve ut av Virgin Records. Det vart ein internasjonal hit som nådde topp 10 i Irland, Nederland, Sverige, Sveits og Storbritannia. I Italia gjekk songen heilt til topps på singellista. 

Det australske bandet Icehouse spelte inn songen for albumet deira The Berlin Tapes i 1995.

Musikkvideoen vart regissert av Andy Morahan.

Innhald
7" /kassett
 «Let There Be Love» [7" Mix] - 4:44
 «Goodnight» - 3:10

12"-singel
 «Let There Be Love» [Extended Mix] - 8:15
 «Good Night» - 3:10
 «Let There Be Love» [7" Mix] - 4:44
 «Alive and Kicking» [Live, Verona 1989] - 3:51

CD-singel
 «Let There Be Love» [7" Mix] - 4:44
 «Good Night» - 3:10
 «Let There Be Love» [Extended Mix] - 8:15
 «Alive and Kicking» [Live, Verona 1989] - 3:51

CD-singel + samlarboks
 «Let There Be Love» [Edited Album Mix] - 4:24
 «Let There Be Love» [Extended Mix] - 8:15
 «East At Easter» [Live, Verona 1989] - 6:12

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Let There Be Love (Simple Minds song)» frå ,  den 10. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1991
Singlar frå 1991
Simple Minds-songar
Musikkvideoar regisserte av Andy Morahan
Icehouse-songar
Songar produserte av Stephen Lipson
Songar skrivne av Charlie Burchill
Songar skrivne av Jim Kerr
Virgin Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Italia
Stand By Love

«Stand By Love» er ein song frå 1991 av det skotske rockebandet Simple Minds. Det var den tredje singelen frå det niande studioalbumet deira, Real Life. Songen var skriven av bandmedlemmane Charlie Burchill og Jim Kerr og var produsert av Stephen Lipson.

Singelen nådde 13. plassen i Storbritannia.

Innhald
 7"-singel
 «Stand By Love» - 4:09
 «King Is White & In The Crowd» [Live, Los Angeles, 19.06.91] - 4:21

 12" & CD-singel
 «Stand By Love» – 4:09
 «King Is White & In The Crowd» [Live, Los Angeles, 19.06.91] - 4:21
 «Let There Be Love» [Live, Los Angeles, 19.06.91] - 5:22

 Kassettsingel
 «Stand By Love» [Live, Glasgow, 13.08.91] - 4:26
 «Someone Somewhere In Summertime» [Live, Glasgow, 13.08.91] - 5:34
 «Banging On The Door» [Live, Glasgow, 13.08.91] - 5:45

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stand By Love» frå ,  den 10. september 2020.  
 

Singlar frå 1991
Songar produserte av Stephen Lipson
Songar skrivne av Jim Kerr
Virgin Records-singlar
Songar frå 1991
Songar skrivne av Charlie Burchill
Malcolm Foster

Malcolm Foster er ein britisk musikar mest kjend som bassist i The Pretendersmellom 1982 og 1987, og som studiomusikar for Simple Minds frå 1989 til 1995. 

Foster vart invitert med i The Pretenders av Chrissie Hynde etter at den originalen bassisten deira, Pete Farndon, slutta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Malcolm Foster» frå ,  den 10. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske bassistar
The Pretenders-medlemmar
Simple Minds-medlemmar
Good News from the Next World

Good News from the Next World er det tiande studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i januar 1995 på plateselskapet Virgin.

Oversyn
Albumet vart ein moderat suksess. I Storbritannia nådde det andreplassen og gav dei to topp 20-hittar med «She's a River» (niandeplassen) og «Hypnotised» (18. plassen). «She's a River» var inspirert av Herman Hesse-romanen Siddhartha, og vart ein hit verda over. Han nådde andreplassen i Italia, tredjeplassen i Canada og 52. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og sjetteplassen på Billboard Album Rock Tracks-lista. «Hypnotised» gjorde det ikkje like godt, og gjekk berre inn på lista i Australia, Canada, Tyskland, Irland og Italia.

Mottaking

Good News from the Next World fekk ganske god kritikk i USA, men middels til negativ omtale i Storbritannia. John Harris skreiv i Melody Maker at albumet «er tilnærma støyen som hadde oppstått om heile innhaldet i ein musikkforretning var festa til eit Empire-transportskip frå Star Wars», og la til «for all sin tullete Wagner-aktige stordom, er her ingen melodiar.»

Innhald

Medverkande
 Jim Kerr – vokal
 Charlie Burchill – gitar, klaverinstrument

Andre medverkande
 Mark Browne – bass
 Malcolm Foster – bass
 Marcus Miller – bass
 Lance Morrison – bass
 Mark Schulman – trommer
 Tal Bergman – trommer
 Vinnie Colaiuta – trommer
 Stefani Spruill – korvokal
 Pat Hodges – korvokal
 Maxann Lewis – korvokal
 Julia Walters – korvokal

Teknisk
 Keith Forsey – produsent
 Simple Minds - produsent
 Brian Reeves – innspeling
 Tom Lord Alge – miksing
 Chris Fogel – assisterande lydteknikar
 Sean O'Dwyer – assisterande lydteknikar
 Rob Kirwan – assisterande lydteknikar
 Gil Morales – assisterande lydteknikar
 Kenny Polakovich – assisterande lydteknikar
 Doug Cowan – teknisk leiar
 Tony Donald – utstyr
 Stylorouge – kunstnarisk leiar and design
 David Scheinmann – bandfotografi
 Rob O'Conner – teksturfotografi
 Stuar MacKenzie – teksturfotografi

Salslister

Vekeslister

Årslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Good News from the Next World» frå ,  den 10. september 2020.  
 

Musikkalbum frå 1995
Simple Minds-album
Album produserte av Keith Forsey
Virgin Records-album
Stéphane Henchoz

Stéphane Henchoz  er ein sveitsisk tidlegare fotballspelar frå Billens. Henchoz var midtstoppar og ein av dei fyrste fotballspelarane frå Sveits som makta spele seg til fast plass i ein europeisk storklubb.

Klubbspel
Henchoz spelte på Neuchâtel Xamax frå 1992 til -95. Dei neste to sesongane var han aktiv i tyske Hamburger SV. Sommaren 1997 vart han overført til Blackburn Rovers, ein klubb som gjorde det godt i hans fyrste sesong, for så å rykke ned. Sommaren 1999 vart då Henchoz overført til Liverpool FC mot 3,5 millionar pund. Åra 2000-04 danna han stopparpar med finske Sami Hyypiä og var våren 2001 med om å vinne ligacupen, FA-cupen og UEFA-cupen for laget frå Liverpool. Etter å ha vorte benkeslitar i Liverpool var han våren Celtic-spelar i Skottland. 2005/06-sesongen spelte han i Wigan Athletic. Sommaren 2006 flytta han tilbake Blackburn Rovers. Etter to skadeplaga år la han opp.

Landslagsspel
Henchoz aksla den sveitsiske landslagsdrakta 72 gongar i tida 1993-2005, utan å skåre. Han deltok i europameisterskapane 1996 og 2004.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stéphane Henchoz» frå ,  den 11. september 2020.  
 
eu-football

Sveitsiske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Neuchâtel Xamax-spelarar
Blackburn-spelarar
Hamburg-spelarar
Wigan-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-EM 2004
FA-cupfinalen i fotball 1969

FA-cupturneringa i fotball 1969 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 26. april 1969. 100 000 tilskodarar såg Manchester City sine 11 utvalde spelarar vinne klubbens sjuande FA-pokal etter siger 1-0 mot  Leicester City. Klubbens forrige triumf i FA-cupen kom i 1956.

Kampen
Finalen vart avgjort då Mike Summerbee i det 24. minutt spelte seg fri ved dødlinja og sentra tilbaje til midtspissen Neil Young som frå 13 meters hald lyfta ballen i nettaket.

Manchester City-laget bestod av Harry Dowd, Tony Book (kaptein), Mike Doyle, Tommy Booth, Glyn Pardoe, Alan Oakes, Colin Bell, Mike Summerbee, Francis Lee, Neil Young, Tony Coleman.

Leicester mønstra: Peter Shilton, Peter Rodrigues, David Nish (kaptein), Bobby Roberts, Alan Woollett, Graham Cross, Rodney Fern, Dave Gibson, Andy Lochhead, Allan Clarke og Lenny Glover. Malcolm Manley kom inn i det 70. minutt for Lenny Glover.

George McCabe var dommar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1969 FA Cup Final» frå ,  den 11. september 2020.  
 

Fotball i 1969
FA-cupfinalar
FA-cupfinalen i fotball 1968

FA-cupturneringa i fotball 1968 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 18. mai 1968. 100 000 tilskodarar såg West Bromwich Albion sine 12 utvalde spelarar vinne klubbens femte FA-pokal etter siger 1-0 mot Everton FC frå Liverpool. West Bromwichs forrige triumf i FA-cupen kom i 1954.

Kampen
Etter 90 mållause minuttar avgjorde senterløparen Jeff Astle finalen til West Bromwich sin fordel då han i det 93. minutt, etter ein retur frå ein Everton-forsvarar, frå 15-16 meter lyfta ballen i høgt i målburet.

West Bromwich stilte med: John Osborne, Doug Fraser, John Talbut, John Kaye, Graham Williams (kaptein), Graham Lovett, Ian Collard, Clive Clark, Tony Brown, Jeff Astle, Bobby Hope. Innbytaren Dennis Clarke erstatta John Kaye.

Everton mønstra: Gordon West, Tommy Wright, Ramon Wilson, Howard Kendall, Brian Labone (kaptein), Colin Harvey, Jimmy Husband, Alan Ball, Joe Royle, John Hurst, Johnny Morrissey.

Dommaren heitte Leo Callaghan.
[[

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1968 FA Cup Final» frå ,  den 11. september 2020.  
 

Fotball i 1968
FA-cupfinalar
FA-cupfinalen i fotball 1980

FA-cupturneringa i fotball 1980 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 10. mai 1980, med om lag 100 000 tilskodarar til stades. Andredivisjonslaget West Ham United frå London vann FA-pokalen etter siger 1-0 over byrival Arsenal FC. Pr 2020 er det siste gongen eit lag utanfor toppserien har triumfert i FA-cupen.

Kampen
Etter halvklaringar og retur frå Arsenal-forsvaret skaut Stuart Pearson frå skrått hald ein låg ball som Trevor Brooking nikka i mål frå tre meter. Arsenal makta ikkje å svare i ein sjansefattig kamp.

West Ham sitt vinnarlag bestod av: Phil Parkes, Ray Stewart, Billy Bonds (kaptein), Alvin Martin, Frank Lampard, Paul Allen, Trevor Brooking, Geoff Pike, Alan Devonshire, Stuart Pearson, David Cross.

Arsenal mønstra: Pat Jennings, Pat Rice (kaptein), John Devine, Brian Talbot, David O'Leary, Willie Young, Liam Brady, Alan Sunderland, Frank Stapleton, David Price og Graham Rix. Sammy Nelson erstatta John Devine i det 81. minutt.

George Courtney var dommar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1980 FA Cup Final» frå ,  den 11. september 2020.  
 

Fotball i 1980
FA-cupfinalar
Harnes

Harnes er eit gammalt gardsnamn frå nordspissen av Harøya i Ålesund kommune i Møre og Romsdal. Namnet består av stavingane har-, truleg i tydinga 'fjell' eller 'berg' og -nes (landtunge mot sjøen), ifølge Norske Gaardnavne. Har kan opphavleg ha vore namnet på øya (Harøya). I skriftlege kjelder er namnet første gong nemnt i Aslak Bolts jordebok, der det er skrive inn ein gong mellom 1432/33 og 1450. Det er gjort gravfunn på garden som truleg stammar frå jarnalderen, og det er også gjort ei rekkje funn frå steinalderen. Husa på Harnes låg samla i eit klyngetun fram til utskiftinga i 1861. Då vart garden delt opp i sju gardar, Bergan, Nystauå, Ingebrigtstauå, Skjesvolla, Myra, Masstauå og Gjerdet. Harnes låg i Sandøy kommune fram til samanslåinga med Ålesund i 2020.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harnes» frå ,  den 11. september 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Historia om Harnes
 Norske Gaardnavne

Busetnader i Ålesund
Gardar i Vestland
NM i sykling 1993 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1993 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 22. juni og lagtempo 24. juni i Molde i Møre og Romsdal.

Menn

50 km temporitt

70 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1993 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 20. juni i Molde i Møre og Romsdal.

Kvinner, 30 km

Kjelder
Sportsboken 93-94. Chr. Schibsteds Forlag. 1993.

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1993
Idrettstilskipingar i Møre og Romsdal
Idrett i Molde
Grete Randsborg Jenseg

Grete Randborg Jenseg () er ein norsk forfattar, dramatikar, skodespelar og pedagog.

Ho har gjeve ut 17 bøker og har fått 14 omsetjingar til andre språk. Som ungdomslitterær forfattar mottek ho Statens stipend for eldre fortjente kunstnere.

Bibliografi 

 1987:	Bakkestart, Valentino 		(Barnebok, Gyldendal)
 1988:	Frossen fugl	               		(Ungdomsbok, Gyldendal)
 1989:	Veien til sommeren, Valentino! 	(Barnebok, Gyldendal)
 1990:	Nesten nær deg			(Ungdomsbok, Gyldendal)
 1991:	Kjære Ingen!			(Ungdomsbok, Gyldendal)
 1993:	Engelen Roy			(Barnebok, Gyldendal)
 1994:	Faren til Lukas			(Barnebok, Tiden)
 1996:	Det aller fineste			(Barnebok, Cappelen)
 1997:	Naken.  Alltid.			(Ungdomsbok, Gyldendal)
 1998:	En heks?  En heks?			(Billedbok, Cappelen)
 1998:	Glansbildeballen			(Billedbok, Cappelen)
 2000:	Den rosa prinsessekjolen		(Barnebok, Gyldendal)
 2003:	- eller en du elsker			(Ungdomsbok, Gyldendal)
 2004:	Fabel Jakop og de magiske eggene(Barnebok, Landsbruksforlaget)
 2005:	Fabel Jakop og den hersens               	   kjærligheten	(Barnebok, Tun)
 2006:	Kristin og Sadiq			(Ungdomsbok, Gyldendal)
 2007:	Fabel Jakop, havet og den lille melketanna		(Barnebok, Cappelen)
 2011:  Pippi, snart tretten         	(Barnebok, Cappelen Damm)

Som skodespelar 

 1980: Den som henger i en tråd som Olga
 1979: Jul i Skomakergata som Fru Frantzen

Kjelder 

 Presentasjon av Grete Randsborg Jenseg i Forfatterkatalogen på Forfattersentrums nettsider

Denne artikkelen bygger på «Grete Randsborg Jenseg» frå ,  den 11. september 2020.

Bakgrunnsstoff 

 skrift.no/jenseg/
 Gyldendal.no 
 Grete Randborg Jenseg hos Norske Dramatikeres Forbund
Norske skodespelarar
Norske dramatikarar
Norske barnebokforfattarar
Pjotr Boborykin

Pjotr Dmitrijevitsj Boborykin () var ein russisk forfattar frå Nizjnij Novgorod.

Boborykin skreiv ei lang rekkje romanar, noveller og drama som skildra russisk liv på siste halvdel av 1800-talet og dei første tiåra av 1900-talet. 

Forteljingane til Boborykin har seinare vekt interesse for kulturmiljøskildringane sine, som Doktor Čibulka, om ein tsjekkisk gymnaslærar i Russland, og Kitaj-byen, om livet i den såkalla «Kinabyen» i sentrum av Moskva.

Kjelder 

 Svensk uppslagsbok, Malmö 1939.
Denne artikkelen bygger på «Pjotr Boborykin» frå ,  den 11. september 2020.  
 

Russiskspråklege forfattarar
Russiske forfattarar
Folk frå Nizjnij Novgorod
Dominik Baldauf

Dominik Baldauf () er ein austerriksk langrennløpar.

Baldauf vart austerriksk juniormeister på sprint i 2009, og han kom på 5.-plass i Alpencup dette året. Ved European Youth Olympic Festival 2009 kom han på 18.-plass på sprinten.

Ved junior-VM 2010 kom han på 58.-plass på 10 km klassisk. Året etter kom han på 12.-plass på sprinten og 39.-plass på 10 km fri teknikk ved junior-VM 2011. I tillegg deltok han på det auøsterrikske laget som kom på 6.-plass på stafetten.

Han deltok igjen ved junior-VM 2012, der han kom på 41.-plass på skiathlon og 23.-plass på sprinten. Han fullførte ikkje 10 km klassisk. På stafetten kom Austerrike på 14.-plass.

I 2013 deltok han ved U23-VM på ski i Liberec, der han kom på 27.-plass på sprinten og 51.-plass på skiathlon. Ved U23-VM 2014 i Val di Fiemme kom han på 45.-plass på sprinten, 40.-plass på 15 km klassisk og 26.-plass på skiathlon.

Baldauf deltok ved Ski-VM 2015 i Falun, der han fekk 24. beste tid i prologen, men kom på 4.-plass i sin kvartfinale, og vart slått ut. Han enda dermed på 19.-plass på sprinten.

Under VM 2019 i Seefeld vart Baldauf pågripen, mistenkt for doping. Austerriksk politi stadfesta at Baldauf, lagkameraten Max Hauke og kasakhstanske Aleksej Poltoranin hadde erkjent bloddoping.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dominik Baldauf» frå ,  den 11. september 2020.  
 

Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Austerrikske langrennsløparar