Sparkle in the Rain

Sparkle in the Rain er det sjette studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i februar 1984 på Virgin i Storbritannia og A&M i  USA.

Albumet vart eit stort gjennombrot for bandet og gjekk heilt til topps på UK Albums Chart den 18. februar 1984, og nådde topp 20 i fleire land verda over, som New Zealand, Nederland, Sverige, Canada, Sveits, Tyskland, Noreg, og Australia. Albumet fekk stort sett god kritikk i Storbritannia og USA, og selde til dobbel platinaplate i Storbritannia.

Bakgrunn
Den musikalske retninga mot ein meir stadion-orientert stil kom fram under ei rekkje konsertar sommaren 1983, der Simple Minds spelte for store publikum i Europa. Frontmannen Jim Kerr gjekk attende til ein naturleg hårstil og usminka andlet, og let «kva dei no skulle seie kome frå musikken.» «Desse konsertane tok oss attende til den råaste tilstanden me kunne ha, trur eg», sa Kerr. «På stader som det, 50 000 folk, er det ikkje rom for diskresjon, og det er ikkje behov for det heller, og ingen der vil ha det.» Dette føresåg at bandet kom til å kome i direkte kontakt med U2 for første gongen på den belgiske rockefestivalen Torhout-Werchter. Dei to banda kom godt overeins då dei møttest. Kerr sa «me såg mykje av oss sjølve i dei og omvendt,» og nekta for skuldinga om at Simple Minds berre var eit band som følgde den «nye rocken» leia av U2. «Me får stadig høyre at me var påverka av dei, men dei var like påverka av oss. Det kan vere i ein mykje meir subtil forstand, i dynamikken eller i nokre av lydane.»

Ein ny song, «Waterfront», vart framført av bandet som utvalde «spesialgjester» på ein U2-konsert i Dublin i august 1983. kort tid etter såg bandet seg om etter ein produsent for det komande albumet sitt. Dei prøvde først å få tak i Alex Sadkin frå Compass Point All Stars, som hadde arbeidd med Grace Jones, men han var oppteken. Steve Lillywhite hadde derimot ønskt å arbeide med bandet ei stund, og han fekk jobben.

Innspeling
I september 1983 reiste Simple Minds til Monnow Valley Studio i Rockfield, nær Monmouth i Wales, for tre veker for å arbeide på nokre nye songar. Lillywhite vart med dei dei to siste vekene for å møte musikarane og føreslå nokre endringar i musikken. Desse songane bestod av kring seks spor utvikla av bandet i eit platestudio kalla The Chapel i Lincolnshire i januar, og andre lydklipp spelte inn i Nomis Studios i London før dei spelte i Dublin. Dei fleste songane vart dramatiske endra i Rockfield. Trommeslagaren Mel Gaynor var no blitt fulltidsmedlem i bandet og alle medlemmane i bandet bidrog til låtskrivinga.

Gruppa flytta til Townhouse Studios i London i oktober, Som produsent skilde Lillywhite seg ut frå Peter Walsh, som hadde produsert dei førre albuma, med å «kjenne på augneblikket» heller enn å følgje «førestillingar om korleis han ønskte at albumet skulle bli». Han la òg meir vekt på at bandet arbeidde på musikken i lag, slik at dei i større grad påverka kvarandre under låtkrivinga enn dei hadde gjort tidlegare.

Burchill samanlikna produksjonsstilen til Lillywhite med stilen og veremåten til filmregissøren Werner Herzog. Studioarbeidet byrja vanlegvis klokka 11 om føremiddagen, og bandet syntest innspelingsprosessen vart repeterande, då dei måtte spele inn kvart spor mange gonger. Dette første til at gruppa vart anspent og distrahert, og Lillywhite bad dei stundom forlate studioet så han kunne arbeidde med miksinga. Arbeidstittelen på albumet var Quiet Night of the White Hot Day, som til slutt overlevde som ei tekstlinje på songen «White Hot Day».

Musikk og tekst 
Sparkle in the Rain er generelt eit rockeorientert album og skil seg frå new wave-estetikken frå den kritikarroste føregangaren New Gold Dream (81–82–83–84). Før albumet kom ut skildra Kerr Sparkle in the Rain som ei «kunstplate—kunst utan tårer med massevis av musklar».

MacKenzie Wilson i AllMusic skildra seinare musikkstilen på albumet som: «Synth-rytmar bankar over new wave-ters-akkordane på gitaren til Charlie Burchill og dei svimlande basslinjene.»

Utgjeving
For å kunne gje albumet ut verda over samstundes, ønskte ikkje Simple Minds å gje albumet ut før jula 1983, og valde i staden å gje ut Sparkle in the Rain den 6. februar 1984. Den første britiske trykkinga av albumet kom på kvit vinyl, medan den kanadiske førsteutgåva var på klår vinyl. Alle andre utgåver var på vanleg svart vinyl. Albumet gjekk rett inn på toppen av UK Albums Chart som den første førsteplassen deira, og låg inne på lista i 57 veker. Berre Once Upon a Time låg lengre inne på lista. Albumet nådde 14. plassen i Canada, der det selde til gullplate for 50 000 selde eksemplar. Albumet låg to veker på toppen av Den newzealandske albumlista, andreplassen i Sverige, og Nederland.

Det vart gjeve ut tre singlar frå Sparkle in the Rain som alle nådde topp 40 i Storbritannia. Den første var «Waterfront», som gjekk til topps i New Zealand. Denne nådde òg 13. plassen på UK Singles Chart, og låg inne på lista i ti veker. I dag er det ein av signaturlåtane deira. Før albumet kom ut kom singelen «Speed Your Love to Me», som nådde tjuandeplassen i Storbritannia. Den siste singelen «Up on the Catwalk», gjorde det dårlegare og nådde berre 27. plassen då han kom ut i mars 1984.

Virgin Records gav ut Sparkle in the Rain med ommastra lyd den 21. oktober 2002. Kring 2006 vart åtte demoar frå albumet lekt på Internett.

16. mars 2015 kom albumet ut ei luksusutgåve med fire CD-ar og DVD i ein boks. Denne inneheld B-sider og remiksar på plate 2, og konsert- og radioopptak på plate 3 og 4. DVD-en inneheld både DVD-Video og DVD-Audio. DVD-Video-laget inneheld ein kringlydmiks av albumet i både 5.1 DTS (24/96 - 1509 kbit/s) og 5.1 Dolby Digital (448 kbit/s), i lag med ein ny, høgoppløyseleg (LPCM stereo 24bit/96 kHz) stereomiks. DVD-Audio-låget inneheld ein ny, høgoppløyseleg (24/96), MLP-stereomiks og ein høgoppløyseleg (24/96), MLP-5.1-miks, i tillegg til tre musikkvideoar for singlane, og tre TV-framsyningar. Desse nye miksane vart laga av Steven Wilson i 2014 og mastra av Abbey Road Studios av Andrew Walter.

Samstundes med boksen kom ei Blu-Ray Audio-plate med den originale stereomiksen frå 1984 i lag med steroemiksen til Wilson frå 2014 og 5.1-kringlydmiksane.

Mottaking

Sparkle in the Rain fekk stort sett god kritikk då det kom ut. I USA skreiv Parke Puterbaugh for Rolling Stone og gav albumet fire av fem stjerner. Han skildra plata som det beste bandet hadde gjeve ut til då og at spelinga deira «vev eit komplekst nett av lyd frå dei mest usannsynlege partar: kyrkjeaktige, staccato klaverinstrument, blondeaktige arpeggio-gitarlinjer og svevande slør av feedback; og metalliske trommer.» Puterbaugh oppsummerte Sparkle in the Rain som «Roxy Music-går-2001».

Don Watson i NME meinte at ein så stor, rockeorientert stil kom negativt ut samanlikna med andre band, og kalla dei «U3» i meldinga si. Den Toronto-baserte radiostasjonen CFNY-FM stemnde Sparkle in the Rain fram som det tredje beste albumet i 1984 etter Mirror Moves av The Psychedelic Furs og U2 sitt The Unforgettable Fire, men føreEcho & the Bunnymen sitt Ocean Rain og Frankie Goes to Hollywood sit Welcome to the Pleasuredome.

I ei seinare melding for AllMusic gav MacKenzie Wilson albumet fire og ei halv av fem stjerner og sa at albumet var «det beste dei har laga så langt, og fangar eit tjukt havlandskap av strålande tekstar. Sparkle in the Rain er eit glimt av det som skulle kome frå Simple Minds.»

Sparkle in the Rain vart oppført som det 100. beste skotske albumet i 2003 av avisa The Scotsman.

Innhald

Medverkande
 Jim Kerr – vokal
 Charlie Burchill – akustisk og elektrisk gitar
 Derek Forbes – bass, vokal
 Mel Gaynor – trommer, vokal
 Mick MacNeil – klaverinstrument, vokal

Andre medverkande
 Kirsty MacColl – vokal på «Speed Your Love to Me» og «Street Hassle»

Produksjon
 Produsent – Steve Lillywhite
 Koordinasjon – Gemma Corfield
 Lydteknikar – Howard Gray
 Assisterande lydteknikar – Paul Cook og Gavin McKillop
 Studioteknikarar – Matt Dunn og Paul Kerr
 Produksjon av omslaget – Assorted Images
 Management – Bruce Findley og Robert White i Schoolhouse Management.

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sparkle in the Rain» frå ,  den 9. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 

Simple Minds-album
Musikkalbum frå 1984
Album produserte av Steve Lillywhite
Virgin Records-album
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i New Zealand