alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Olav Djupvik

Olav Djupvik () var ein norsk skulemann og politikar frå Blaker i Akershus. Han representerte Oppland og Kristeleg Folkeparti på stortinget 1977–81.

Djupvik var son til ein lærar, og valde sjølv same yrkesvegen. Etter eksamen frå Oslo lærerskole i 1956, underviste han dei neste tre åra ved skulane Ruseløkka og Lilleaker i Oslo. Perioden 1959-63 var han lærar ved Moen skole i Askim. I 1963 flytta han Rendalen og hadde lærarstilling ved Fagertun sentralskole til 1968. Frå 1970 arbeidde han i Lillehammer kommune, fyrst som lærar ved Smestad ungdomsskole i to år, der nest var han 1972-83 pedagogisk konsulent på skulekontoret og til sist, 1984-96, som skuleinspektør.

Djupvik var med i Lillehammer formannskap frå 1972 til 1979. Hausten 1977 vart han vald til å representere Kristeleg Folkeparti i Oppland på Stortinget. Fireårsbolken 1977-81 hadde han då sete i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Utover 1980-talet uttrykte Djupvik misnøye med utviklinga i Kristeleg Folkeparti, særleg i spørsmålet om abort. Det enda med at han melde seg ut av partiet.

Djupvik gav i 1976 ut boka Hva lærer våre barn i skolen? Han var 1998-2001 landsstyremedlen i Den Norske Israelsmisjonen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Folk frå Sørum
Folk frå Lillehammer
Norske skulefolk
T-15 Armata

T-15 Armata (russisk: T-15A) er ei ny (2015) tung russisk stormpanservogn som ventast erstatta BMP-2 og MT-LB i hæren. Vogna er basert på ei universell Armata våpenplattform og skal gje betre vern til infanteristane som sit i vogna. Det er plass til mellom sju og ni soldatar i vogna, som har mange innebygde funksjonar for vern, inkludert ei skuffe for snøgt å grava seg ned i skyttargrop i forsvar, samt fleire kamera og andre sensorar montert i skroget.

Væpning

Tårnet er fjernstyrt digitalt av typen Bumerang-BM (Epoch) med 2A42 30-mm maskinkanon og koaksialt PK maskingevær samt utskytingsrør for 9M133 Kornet  panservernmissil på begge sider av tårnet.

Mobilitet
Dieselmotoren er på 1500 hk, men vogna har ei vekt på 48 tonn slik at maksimal fart blir 65 km/t og rekkevidda 550 km på full tank.

Vern
Vogna har reaktivt panser og Afganit (russisk Афганит) eller Malakhit‎ (russisk: Малахит) aktivt vern.

Referansar

Stormpanservogner
Bumerang-BM

Bumerang-BM  Epoch eller DUBM-30 Epoch er eit pansertårn laga for vogner som T-15 Armata, Kurganets-25 og Bumerang.

Tårnet er fjernstyrt digitalt med 2A42 30-mm maskinkanon og koaksialt PK maskingevær i tillegg til utskytingsrør for 9M133 Kornet panservernmissil på begge sider av tårnet.

Referansar

Russisk militærutstyr
Stridsvogner
Stormpanservogner
2A42 maskinkanon

Sjipunov 2A42 er ein sovjetisk og russisk 30 mm maskinkanon. Han er produsert av Tulamasjzavod AS.

Plattformer 
Kanonen har vore i bruk sidan 1980-talet, og er i bruk på følgjande plattformer:

Pansra personellkøyretøy og stormpanservogner 

 BMP-2
 BMD-2
 BMD-3
 BTR-T
 BTR-90

Kamphelikopter 

 Mil Mi-28
 Kamov Ka-50
 Kamov Ka-52

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2A42 maskinkanon» frå ,  den 21. oktober 2018.  
 

Referansar

Sovjetiske skytevåpen
BTR-90

BTR-90 eller GAZ-5923 er eit russisk amfibisk pansra personellkøyretøy med åttehjulsdrift frå Arzamas, ein del av GAZ-konsernet. I store trekk er det eit forstørra skrog frå ein BTR-80 med tårn frå ein BMP-2. Pansringa er forbetra frå BTR-80, noko som skal gje vern mot 14,5 mm kaliber framanfrå.

Den er bestykka med ein 30 mm maskinkanon, koaksial 7,62 mm mitraljøse og AGS-17 30 mm granatkastar.

Historie og utvikling 
BTR-90 vart utvikla i 1993, og vist offentleg i 1994. Ei lita mengd av vognane er i teneste ved russiske innenriksstyrkar.

Teknisk 
Vognføraren og vognkommandøren sit framme i skroget. Infanteristane sit av gjennom lukar mellom andre og tredje hjulsett.

I vatna drivast BTR-90 fram av to vassjetar.

Hovedbestykninga er ein 30 mm maskinkanon av type 2A42 eller ein 100 mm kanon av type 2A70. Desse kan hevast til 75°, og er stabilisert i to aksar. Koaksialt er montert ein mitraljøse av type PKT. Ein automatisk granatkastar av type AGS-17 kan òg monterast. Panservernsmissil av type AT-5 Spandrel (russisk namn Konkurs). Denne siste er montert på tårntaket og har ei rekkjevidde på rundt 4 km. Fire missil kan verta medtekne.

Motoren er ein turbodiesel og er montert bak i skroget.

Variantar 

 BTR-90M
 Med kanontårn frå BMP-3 og 100 mm kanon. Først sett i 2001, og ikkje i teneste lenger.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «BTR-90» frå , den 21. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

 BTR-90 Army Recognition - skildring og bilete (engelsk, fransk)
 Skildring hos FAS (engelsk)

Russisk militærutstyr
Pansra personellkøyretøy
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Jamal Khashoggi

Jamal Ahmad Khashoggi  (arabisk جمال أحمد خاشقجي‎, Jamāl ʾAḥmad Xāšuqjī, hedsjasisk uttale [dʒaˈmaːl xaːˈʃʊɡ.(d)ʒi]; tyrkisk: Cemal Ahmet Kaşıkçı) () var ein saudiarabisk journalist, redaktør og leiar for Al-Arab News Channel. Han gjorde òg teneste som redaktør for Al-Watan, og gjorde denne avisa om til ei plattform for progressive saudiarabarar.

Khashoggi rømde frå Saudi-Arabia i september 2017, og sa at styresmaktene hadde teke frå han høvet til å bruka sosiale media som Twitter, Frå eksil skreiv han artiklar der han kritiserte styresmaktene i Saudi-Arabia, og særleg kronprins Mohammed bin Salman og kongen. Han var misnøgd med rolla deira i krigen mot Jemen.

Død
Den 2. oktober 2018 gjekk Khashoggi inn i det saudiarabiske konsulatet i Istanbul for å hente nokre dokument i samband med eit planlagt giftarmål. Mykje tyder på at han der vart drepen av saudiarabarar etter ordre frå Mohammed bin Salman.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Jamal Khashoggi» frå ,  den 21. oktober 2018.  
 

Saudiarabarar
Saudiarabiske journalistar
Prudnik

Prudnik (tysk Neustadt, Neustadt in Oberschlesien) er ein by sørvest i Polen ved elva Prudnik. Han har om lag 21 237 innbyggjarar og ligg i Opole-voivodskapet. Han er administrasjonsstad i fylket med same namn. Byen utgjer den urbane delen av eit større område kalla Gmina Prudnik, som inneheld om lag 27 510 innbyggjarar.

Fram til 1945 høyrte byen til Tyskland. 

Byar i Polen
Opole-voivodskapet
Frigjeringa av Aust-Finnmark

Frigjeringa av Aust-Finnmark frå tysk okkupasjon fann stad hausten 1944, etter at sovjetiske soldatar kom til Bjørnevatn 25. oktober 1944. I resten av Troms og Finnmark kom frigjeringa først 8. mai 1945. Etter tvangsevakueringa og nedbrenninga av Finnmark og Nord-Troms vart resten av Finnmark og Nord-Troms i stor grad verande i ingenmannsland, delvis under tysk kontroll. Den norske regjeringa i London etablerte allereie i november 1944 kontakt med sivile styresmakter i Aust-Finnmark. Ifølgje fylkesmannen Peder Holt hadde det ikkje vore problem å samarbeida med dei russiske soldatane.

Bakgrunn 

Våren 1944 hadde sovjetiske styrkar overtaket ved fronten mot Finland og USA pressa på for at Finland skulle innleia fredsforhandlingar med Sovjetunionen. Sovjetiske styrkar innleidde eit stort angrep på den finske fronten 9. juni 1944 og erobra Det karelske neset og Viborg. Mannerheim vart 4. august vald til president og 4. september var det våpenkvile. Tyskland var førebudd på at Finland ville gje opp og hadde planar for tilbaketrekking frå Lappland og Finnmark. Den tysk-finske alliansen opphøyrde 2. september og Finland var ifølgje fredsvilkåra med Sovjetunionen forplikta til å sørgja for at alle tyske styrkar hadde forlate landet innan 15. september. Etter kampar mellom tyske og finske styrkar ved Torneå og Rovaniemi trekte dei tyske styrkane seg unna. Hitler godkjende 3. oktober Operasjon Nordlicht og tilbaketrekkingea frå finsk Lappland byrja midt i oktober. Tilbaketrekkingane skjedde via Ivalo-Karasjok og Karesuando-Skibotn.

Etter landgangen i Normandie i juni 1944 frykta Tyskland at dei allierte kunne setja inn sjøstridskrefter mot Nord-Noreg. Kystforsvaret i Finnmark vart difor halde operativt så lenge som mogleg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frigjøringen av Øst-Finnmark» frå ,  den 21. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff
 Sovjetiske soldatar på norsk jord, artikkel hos Norgeshistorie.no

Historie i Finnmark
Noreg under andre verdskrigen
Noreg i 1944
Polfrimerka

Polfrimerkene var ein serie på sju norske frimerke i valørane 2, 3, 5,10,15, 20 og 25 øre som Postvesenet gav ut i 1925 som bidrag til Roald Amundsen sin nordpolsekspedisjon i 1926. Frimerka hadde ikkje tilleggsverdi. Motivet var isbjørn på isflak og eit sjøfly.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Polfrimerkene» frå ,  den 21. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 Bilete av frimerka

Norske frimerke
1925 i Noreg
Svalbard-frimerka

Svalbard-frimerka var ein frimerkeserie på fire merke, verd 10, 15 20 og 45 øre, som Postverket utgav i 1925 for å markera at Noreg fekk overhøgd over Svalbard.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Svalbard-frimerkene» frå ,  den 21. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 Bilete av frimerka

Norske frimerke
Historia til Svalbard
Hærens overkommando

Overkommandoen til hæren (HOK) vart mobilisert ved angrepet på Noreg den 9. april 1940. Den vart gjenoppretta i Storbritannia den 19. juni 1940 med generalmajor Carl Gustav Fleischer som sjef. HOK vart flytta frå London til hovudkvarteret for Brigaden i Skottland i Dumfries den 1. august 1940.

Sjef Overkommandoen til hæren 

 1940–1942: Generalmajor Carl Gustav Fleischer 
 1942–1945: Generalmajor Johan Didrik Schlømer Beichmann
 1945–1946: Generalmajor Ol Berg
 1946–1948: Generalløytnant Olaf Helset
 1948–1956: Generalløytnant Wilhelm von Tangen Hansteen
 1956–1961: Generalløytnant Bjørn Christophersen
 1961–1966: Generalløytnant Paal Frisvold
 1966–1971: Generalløytnant Harald Løken1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hærens overkommando» frå ,  den 21. oktober 2018.

Referansar 

Den norske hæren
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Frimerke med tilleggsverdi

Frimerke med tilleggsverdi, såkalla velgjerdsmerke, er frimerke med verdi utover portotaksten.

Postverket i Noreg gav ut slike frimerke med ujamne mellomrom mellom 1930 og 1965. Tilleggsverdien har gått til ulike velgjerande eller allmennyttige føremål.

(Polfrimerka frå 1925 hadde ingen tilleggsverdi, men inntekta av salet gjekk til Roald Amundsen for finansiering av den planlagde ekspedisjonen hans til Nordpolen med Dornier Wal-sjøflya N-24 og N-25.)

Norske frimerke med tilleggsverdi
Lista omfattar utgjevingsår, motiv og føremål.
1930: Nordkapp med Hurtigruten – Landslaget for reiselivet i Norge
1931: Det norske Radiumhospital – Radiumfondet
1935: Fridtjof Nansen – Nansenhjelpen for flyktninger
1938: Nye Nordkappmerke
1939: Dronning Maud – Nasjonalhjelpen (ikkje påtrykt)
1940: Fridtjof Nansen – Nasjonalhjelpen
1941: Hålogalandsutstillingen – fond for fiskeres etterlatte
1941: Colin Archer og Redningsskøyte – Redningsselskapet
1941: Frontkjemper – Den Norske Legion
1942: Vidkun Quisling – Ukjent formål
1943: Nye Nordkappmerke
1943: Stilistisk frontkjempar Frontkjempermerket – Frontkjemperkontoret
1943: Motiv frå landbruk og fiskeri – Landshjelpen
1944: Senka skip langs norskekysten – Til etterlatne frå skipsforlisa
1944: Motiv frå næringsliv – Landshjelpen
1945: Røde-kors søster – Røde Kors
1946: Kronprins Olav – Nasjonalhjelpen
1950: Poliorammet barn – Landsforeningen mot poliomyelitt
1951: Idrettsutøvarar/vinterlandslap – Vinter-OL i Noreg 1952
1953: Nye Nordkappmerke
1956: Kronprinsesse Märtha – Kronprinsesse Märthas Minnefond
1957: Nye Nordkappmerke
1960: Blomster – Nasjonalhjelpen/Norske kvinners sanitetsforening
1960: Flyktning – Hjelp til flyktningar
1965: Frigjøringsjubileum – Krigsoffr

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frimerker med tilleggsverdi» frå ,  den 21. oktober 2018.  

Norske frimerke
Filateli
114. sovjetiske infanteridivisjon

114. sovjetiske infanteridivisjon (Svirskaja) var ein infanteridivisjon i Sovjetsamveldet under andre verdskrigen. Divisjonen var sett opp i Bajkalområdet den 4. juli 1939 og oppløyst i juni 1946. I september 1944 vart den overført til Kola-halvøya som ein del av 14. armé og Karelenfronten, og deltok i Slaget om Nordkalotten. # 2. bergkompani i Den norske brigaden i Skottland var attachert denne divisjonen frå november 1944 til februar 1945.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «114. sovjetiske infanteridivisjon» frå ,  den 21. oktober 2018.

Referansar

Sovjetiske infanteridivisjonar under andre verdskrigen
Skipingar i 1939
Nedleggingar i 1946
Slaget om Nordkalotten

Slaget om Nordkalotten var eit av dei store feltslag under andre verdskrigen. Slaget om Nordkalotten mellom Sovjetunionen og Nazityskland byrja den 7. oktober 1944. Det var den største samanstøyten som nokon gong har vorte utkjempa nord for polarsirkelen, og det nest største slaget i nordisk historie. Sovjetunionen med Karelenfronten og 14. armé pressa tyskerane ut av Kirkenes og Finnmark. Den tyske tilbaketrekkinga vart utført med brend jord taktikk og evakuering av folkesetnaden i Finnmark. På russisk og engelsk heiter dette slaget «Petsamo-Kirkenes-operasjonen».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Petsamo–Kirkenes Offensive» frå ,  den 21. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 
 
 A.A.Gorter, W.T.Gorter, M.N.Suprun. Frigjøringen av Øst-Finnmark 1944–1945. -Arkhangelsk-Vadsø: "Arkhangelsk Pomor", 2005– 312 s.: ill. А.А.Гортер, В.Т.Гортер, М.Н.Супрун. Освобождение Восточного Финнмарка, 1944–1945.-Архангельск-Вадсе:"Архангельск Помор",2005. -312 с.: илл.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 James F. Gebhardt – The Petsamo-Kirkenes Operation: Soviet Breakthrough and Pursuit in the Arctic, October 1944 (pdf)
Meretskov, K.A. ‘Im Dienste des Volkes’ (memoirs of the commander of Karelian Front)
Khudalov ‘Am Rande des Kontinents’ (memoirs of the commander of 10th Guards Rifle Division)

Slag under andre verdskrigen
Krigsåret 1944
Nordkalotten
HMS «Berwick» (65)

HMS «Berwick» med pennantnummer 65 var ein britisk tung kryssar av country-klassen på ca.  tonn. Han vart sjøsett den 30. mars 1926 og opphogd 12. juli 1948. I oktober 1944 frakta han 2. bergkompani i Den norske brigaden i Skottland frå Skottland til Murmansk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «HMS Berwick (65)» frå ,  den 21. oktober 2018.  
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

HMS Berwick ved U-boat.net
HMS Berwick. Royal Navy Log Books of the World War 1 Era.

Royal Navy
Skipingar i 1926
Nedleggingar i 1948
Castlevania: Symphony of the Night

Castlevania: Symphony of the Night er eit plattform-action-eventyr-rollespel i Castlevania-serien, utvikla og utgjeve av Konami i 1997 til PlayStation. Det er regissert og produsert av Toru Hagihara, med Koji Igarashi som assisterande regissør. Symphony of the Night er ein direkte oppfølgjar til Castlevania: Rondo of Blood og går føre seg fire år etter. Det handlar om halvvampyren Alucard, son av Dracula, som vaknar frå søvnen sin for å utforske slottet til Dracula, som har atterreist seg etter at Richter Belmont har forsvunne. Symphony of the Night markerer eit skifte frå tidlegare spel i Castlevania-serien, og introduserer utforsking, ikkje-lineær nivådesign og rollespelelement.

Opphavleg selde spelet mindre bra, men etter at det fekk gode kritikkar auka salet, særleg i USA. Det har blitt utgjeve på nytt på fleire plattformer og er av fleire rekna som ein kultklassikar.

Referansar 

Castlevania-spel
Dataspel frå 1997
PlayStation-spel
PlayStation 4-spel
PlayStation Portable-spel
Sega Saturn-spel
Chvrches

Chvrches (uttala som engelsk «churches»; stilisert som CHVRCHΞS) er ei skotsk synthpop-gruppe frå Glasgow, stifta i september 2011. Gruppa består av Lauren Mayberry, Iain Cook og Martin Doherty. Musikken deira er hovudsakleg avleidd frå synthpop-sjangeren, men har også innslag av indietronica, indiepop, og elektronisk dansemusikk.

To år etter at Chvrches var etablert, gav gruppa ut EP-en Recover i mars 2013, som inkluderte singlane «The Mother We Share» og «Recover». Det første studioalbumet deira, The Bones of What You Believe, vart utgjeve 20. september 2013, medan gruppa vart rangert som nummer fem på lista Sound of 2013 list av BBC. Det andre studioalbumet deira, titulert Every Open Eye, vart utgjeve 25. september 2015. Deira tredje album, Love Is Dead, vart utgjeve 25. mai 2018.

Diskografi 
 The Bones of What You Believe (2013)
 Every Open Eye (2015)
 Love Is Dead (2018)
 Screen Violence (2021)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Musikkgrupper skipa i 2011
Skotske musikkgrupper
Sundt Air

Sundt Air AS er eit norsk selskap som driv oppdragsflyving for næringsliv, politikarar og privatpersonar med fly som i hovudsak er ått av selskap tilhøyrande norske næringlivstopper. Selskapet har sin hovudbase på Oslo lufthamn, Gardermoen og har 42 tilsette, kor 20 er flygere.

Selskapet vart starta som Nor Aviation AS i 1996. Sundt AS, eit selskap som tilhøyrde Petter Sundt, overtok dette selskapet i 1998. Sundt Air AS eig òg 34% av aksjane i Pegasus Helicopter as.

Flåte

Kjelder
Denne artikkelen bygger på :nb:Sundt Air frå 4. februar 2018

Bakgrunnsstoff 
 

Norske flyselskap
Avery Brundage

Avery Brundage () var den femte presidenten i Den internasjonale olympiske komiteen (IOK).

Han deltok sjølv under OL 1912 i Stockholm som ein av dei beste tikjemperne, han kom på 16.-plass og i diskos kom han på 22.-plass. I 1952 vart Brundage vald til president for IOK etter svenske Sigfrid Edström.

«The game must go on» 
Han vart legendarisk etter utsegna etter attentatet under leikene i München i 1972, då fleire funksjonærar og politikarar kravde at leikane måtte avbrytast etter dei tragiske hendingane. Brundages hyppig siterte svar lydde ganske enkelt: «The game must go on!» – 'Leikene må halda fram!'

Etter 20 år som president gjekk Brundage av etter OL i 1972, og overlét leiinga av IOK til den irske adelsmannen lord Killanin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avery Brundage» frå ,  den 22. oktober 2018.  
 

Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1912
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Mangekjemparar frå USA
Folk frå Detroit
Gøril Grov Sørdal

Gøril Grov Sørdal () er ein norsk journalist. Ho er frå Vik i Sogn. Sørdal har studert historie, medievitskap, folkloristikk og arabisk ved Universitetet i Bergen. Sidan 2000 har ho jobba som radio- og TV-journalist i NRK. Sørdal jobba med namn og stadnamn i Norgesglasset på P1 og Språkteigen på P2, og seinare skapte og leia ho TV-serien Nomino, som gjekk på NRK1 hausten 2015 og 2016.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
Spartacus forlag

Bakgrunnsstoff
  Om Gøril Grov Sørdal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Vik
Nynorskforfattarar
Ivar Myklebust Longvastøl

Ivar Myklebust Longvastøl () er ein norsk journalist. Han er frå Vartdal og busett i Naustdal. Longvastøl har i fleire år og periodar vore tilsett i Firda. Longvastøl har også vore lærar ved Naustdal Ungdomsskule, ved Volda vidaregåande skule og ved NRK Sogn og Fjordane. I ein periode var han leiar av Nynorsk avissenter.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Nynorsk avissenter

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Naustdal
Nynorskforfattarar
Folk frå Ørsta
Nuntius

Den pavelege nuntius er leiaren for den diplomatiske representasjonen til Den heilage stolen (pavemakta= i eit land eller ved ein internasjonal organisasjon. Nuntius har rang som ambassadør og er i katolske land oftast doyen. Han skjøttar normalt òg sambandet mellom Den heilage stolen og den lokale katolske kyrkja. Ein nuntius vil oftast vera ein prelat med rang av biskop, erkebiskop eller høgare.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nuntius» frå ,  den 22. oktober 2018.  
 

Diplomati
Titlar
Den katolske kyrkja
Den heilage stolen
Cyste

Cyste (uttalt: «syste», frå gresk, kysis, som tydar blære), er eit væskefylt holrom i vev eller organ i kroppen. Ein cyste er forma som ei epitelkledt blære (blære med sin eigen vegg ikring seg), og kan kome av at eit røyrsystem ut frå til dømes ein kjertel har vorte blokkert, slik at væska som skulle passere, vert lukka inne og skapar seg ein cyste. Cystar kan lage seg til i nyrer, lever, skjoldbruskkjertel og eggstokkar.

Cystar kan vere arveleg. Dette gjeld den sjukdomen som vert kall cystenyrer, som er særs sjeldan og kjenneteikna av at det er mange cystar av varierande storleikar i båe nyrene, og som med tida kan gjere det naudsynt med dialyse og nyretransplantasjon. Denne sjukdomen er noko heilt anna enn nyrecyste, som det vanlegvis ikkje er naudsynt å gjere noko med, dersom cysten ikkje er smertefull eller veks. I somme organ kan cystar oppstå på grunn av innvendige parasittar, endoparasittar. Parasittar kan leve i blodårer og lymfekar, i cellegrupper og kjertlar, i kroppsvev og i ulike organ, ikkje minst i tarmane.

Cystar som lagar seg til av di utgangane frå spyttkjertlar i munnen har tetta seg, vert kalla mucocele når dei finst i leppen, og ranula når dei finst i munngolvet. Dersom utgangen frå ein talgkjertel vert tett, kan det oppstå ein talgcyste, òg kalla aterom.

Holrom i ein knokkel hos unge menneske, vanlegvis i overarmsbeinet eller lårbeinet, kan ha oppstått av ukjente årsaker. Slike holrom kan òg vere å finne i overkjeve og underkjeve. Dette er ikkje ekte cystar, jamvel om dei vert kalla «enkle beincystar», og dei er godarta.

Kjelder
Store medisinsk leksikon: Cyste (med tilvisingar)

Patologi
Madurai

Madurai er ein by i delstaten Tamil Nadu i India. Madurai ligg 425 km sørvest for Chennai (òg kalla Madras). Byen heitte Madura heilt til i 1949, og under det namnet hovudstad i det tidlegare kongeriket Pandyan som lå der i tidsrommet 400–1350. Byen har ca. 1,3 millionar innbyggjarar. Chennai er eit  knutepunkt for samferdsle og eit sentrum for handel og bomullsindustri for byen. Madurai har eit stort templelkompleks frå 1300–1600-talet. Byen vart britisk i 1801, men den vart fri då India vart sjølvstendig i 1947.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madurai» frå ,  den 23. oktober 2018.  
 

Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Byar i Tamil Nadu