alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bolsjoj-Kekuknajskij

Bolsjoj-Kekuknajskij eller Bolsjaja-Kekuknajskij er ein vulkan sentralt på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Han består av to skjoldvulkanar - Bolsjoj (1301 moh) og Kekuknajskij (1401 moh). Lavastraumane og sinderkjeglene deira har demd opp dalen som går gjennom fjellet og danna innsjøane Bolsjoje Goltsovoje og Maloje Goltsovoje. Det siste utbrotet skjedde ved Kekukkrateret for om lag 7200 år sidan.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Bolshoi-Kekuknaysky» frå , den 12. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

 
 Vulkanisme nord på Kamtsjatka , av Maria M. Pevzner

Kamtsjatka kraj
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Skjoldvulkanar
Tsjerpukgruppa

Tsjerpukgruppa er ein vulkan sentralt på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Ho består av ei gruppe av hovudsakleg sovande sinderkjegler.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cherpuk Group» frå , den 12. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 

Kamtsjatka kraj
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Pyroklastiske kjegler
Glomfjord

Glomfjord er ein tettstad i Meløy kommune i Nordland fylke. Staden ligg på nordsida lengst inne i Glomfjorden og har . 

Fylkesveg 17 (Kystriksvegen) går gjennom staden.

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nordland»

Geografi i Meløy
Tettstader i Nordland
Softrock

Softrock (stundom òg kalla light rock eller easy rock) er ein musikksjanger der ein nyttar teknikkar frå rock and roll til å lage mjukare og meir lyttarvennleg musikk, ofte for arbeid eller bilkøyring. Softrock vert ofte sunge i høgare tonehøgd enn rock og tekstane fokuserer ofte på generelle tema som kjærleik, kvardagsliv og forhold. Det vert ofte nytta mykje piano, synthesizer og stundom saksofon i sjangern. Enkelte gonger vert det nytta elektrisk, akustisk eller 12-strengsgitar.

Historie 
Softrock oppstod som ein musikksjanger tidleg i 1970-åra, både som ein reaksjon på at det hadde oppstått tyngre musikk (hardrock og heavy metal) som dominerte rock på denne tida, samt ei avspegling av endringar hos den oppveksande generasjonen tidleg på 70-talet. Det som skil softrock på 1970-talet frå liknande musikk på 1960-talet, som i mangel på eit betre uttrykk berre vart kalla «pop», vart at popmusikken på 1960-talet eksisterte for dei som rett og slett ikkje likte rock. I 1960-åra var popartistar ofte vokalistar frå tida før rocken på 1960-talet oppstod. Softrock utvikla seg derimot ut frå rock og kan reknast som ein rockesjanger. 

Softrock vart særs populær seinare på tiåret. I 1977 spelte enkelte radiostasjonar berre softrock. Rundt denne tida hadde bandet Chicago, som tidlegare hadde vore eit jazz-rock-band, byrja å spele softrock og fekk stor kommersiell suksess. Det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac oppnådde størst suksess etter at dei tilpassa seg denne sjangeren. Albumet deira Rumours er eit av dei bestseljande platene gjennom tidene. Sjølv Led Zeppelin, som av enkelte vert rekna for å vere sjølve faneberarane for hardrock, var innom sjangeren med songar som «All My Love» frå 1979. Andre populære band innan softrock var the Carpenters og Bread.

I 1980-åra hadde musikksmaken endra seg og radioformata tilpassa seg dette. Denne sjangeren utvikla seg etter kvart til det som vart kalla «adult contemporary», ein popsjanger som viser mindre spor av rock enn softrock gjorde.

Sjå òg 
 Adult contemporary
 Stadionrock
 Yacht-rock
 Powerballade

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Soft rock» frå , den 12. september 2008. 
 

Sjangrar innan rockemusikk
Silvalen

Silvalen er ein tettstad i Herøy kommune i Nordland fylke. Staden er administrasjonssenter for kommunen og ligg ved Herøysundet, på Nord-Herøy.

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nordland»

Geografi i Herøy i Nordland
Tettstader i Nordland
Kommunesenter i Nordland
Inndyr

Inndyr er ein tettstad i Gildeskål kommune i Nordland fylke. Staden er kommunesenter i Gildeskål og har .

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Kjelder 

 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nordland»

Geografi i Gildeskål
Tettstader i Nordland
Kommunesenter i Nordland
Nils Johan Ringdal

Nils Johan Ringdal () var ein norsk historikar og forfattar. Han tok latin-gresk artium ved Oslo katedralskole i 1970 og studerte ved Universitet i Tübingen og seinare ved Universitetet i Oslo, der han fullførte historie hovudfag i 1979. I Noreg er han mest kjend for bøker om norsk kulturhistorie og Noreg under krigen. Mange av bøkene hans, som til dømes Nationaltheatrets historie 1899-1999 har skapt debatt. 

Ringdal døydde 11. september 2008 på Bali i Indonesia.

Bibliografi 
 Statsoppfatningen hos Jens Arup Seip (1981)
 Frontlinjer i historiefaget (med Birgitta Oden) (1983)
 Moss bys historie 1700-1880 (1989)
 Moss bys historie 1880-1990 (1994)
 By, bok og borger. Deichmanske bibliotek 1785-1985 (1985)
 Mellom barken og veden. Politiet under okkupasjonen (1987)
 Ordenes pris. Den norske Forfatterforening 1893-1993 1995 Kardinaler og Kremmere. Den norske Forleggerforenings historie (1993)
 Gal mann til rett tid. NS-minister Sverre Riisnæs (1989)
 Lystens død? Bekjennelser fra en mann av gay-generasjonen (1991)
 Norsk krigsleksikon (med Guri Hjeltnes, Hans Fredrik Dahl, Berit Nøkleby og Øystein Sørensen) (1995)
 Verdens vanskeligste yrke. De prostituertes verdenshistorie (1997)
 Nationaltheatrets historie 1899-1999 (2000)
 Norske ikoner (2001)
 Georg Valentin von Munthe af Morgenstiernes forunderlige liv og reiser (2008)

Kjelder 
 Nils Johan Ringdal er død  - Kjendis.no
 www.nilsjohanringdal.com 
 Nils Johan Ringdal i NRK Forfattar

Norske historikarar
Norske forfattarar
Folk frå Oslo
Steinrøys

Ei steinrøys eller ei ur er ein oppkasta eller nedrasa dunge med stein, vanlegvis grove og kanta. Ein finn ofte ei steinrøys i ei skåning eller li i landskapet etter utrasing frå fjellsider. Skråningen er avgjort ved rasvinkleen til den materialen som fell ned. Dei minste steinane samlar seg gjerne øvst, medan dei større rullar lenger nedover. Føre eit skar vil det danna seg ein vifteforma avleiring eller taluskjegle. 

Ei liknande avsetning kan òg blir danna ved frostsprengning på flatare område i fjellet, som då dannar blokkmark.

Ein type menneskeskapte steinrøyser er rydningsrøysene.

Sjå òg 
 Røys

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Steinrøys» frå ,  den 12. september 2008.  
Ur: geologi. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. november 2013 frå http://snl.no/ur%2Fgeologi.
 

Skråningslandformer
Fjelløkologi
Fjellklatring
Sigargalaksen

Sigargalaksen (katalogisert M82 og NGC 3034) er ein galakse med kraftig stjernedanning. Han ligg rundt 12 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Den store bjørnen. I galaksen sitt sentrum blir stjerner danna ti gonger fortare enn i heile Mjølkevegen.

Bakgrunnsstoff 

 Hubble-biletet med full oppløysning

Kjelder 

Messierobjekt
NGC-objekt
Arp-objekt
Halsa i Meløy

Halsa er ei bygd i Meløy kommune i Nordland fylke. Staden ligg innom Esøya i Skardsfjorden. På Halsa ligg Halsa kyrkje frå 1960, og Halsa Frikirke som høyrer under Meløy Søndre Frikirke. På Halsa ligg barneskulen Halsa skole, men etter 7. klasse må elevane reisa til Enga Skole på Engavågen for å gå på ungdomsskule.

Halsa har fleire bedrifter, m.a. Halsa Bygg, Solhaug Entreprenør og Meløy Notbøteri.

Kjelder 
 Nettstaden til Meløy kommune

Geografi i Meløy
Bygder i Nordland
Møvik

Møvik er ein tettstad i Moss kommune i Viken fylke (tidlegare Rygge kommune i Østfold). Han har  og ligg på nordsida av Kurefjorden, like aust for Larkollen.

Kjelder 

Busetnader i Moss
Tettstader i Viken
Hølen

Hølen er ein tettstad i Vestby kommune i Viken. Han har  og ligg like aust for Son i nærleiken av E6. Hølen vart skild frå Son i 1848 og oppretta som eigen bykommune med 199 innbyggjarar. Hølen var den minste byen i landet fram til han vart innlemma i Vestby kommune i 1943. 

Geografi i Vestby
Tettstader i Viken
Tidlegare kommunar i Akershus
Norske kommunar skipa i 1847
Norske kommunar nedlagde i 1943
Siggerud

Siggerud er ein tettstad i Nordre Follo kommune i Viken. Han har  og ligg like aust for Kolbotn og Oppegård. 

Staden låg i Ski kommune i Akershus fylke fram til 2020.

Toppalpinisten Lasse Kjus voks opp på Siggerud. 

Busetnader i Nordre Follo
Tettstader i Viken
Kråkstad

Kråkstad er ein tettstad i Nordre Follo kommune i Akershus i Viken. Han har  og ligg søraust for sjølve Ski. 

Kråkstad var tidlegare ein sjølvstendig kommune oppretta i samband med innføringa av Formannskapslovene i 1837. I 1930 vart kommunen delt ved at Ski kommune vart oppretta. I 1964 blei Kråkstad og Ski slått saman att, no med kommunenamnet Ski.

Kjelder 

Tettstader i Viken
Busetnader i Nordre Follo
Tidlegare kommunar i Akershus
Norske kommunar skipa i 1838
Togrenda

Togrenda er ein tettbygd stad i Ås kommune i Viken fylke. Han ligg heilt inst i Bunnefjorden, på austsida. Frå 1. januar 2016 er Togrenda ein del av tettstaden Ski i Akershus.

Namnet på staden vart vedtatt av kommunen i 2002, og forslaget To-grenda vart avslått.

Kjelder 

Ås kommune
Utgåtte tettstader
Feittfugl

Feittfugl (Steatornis caripensis) er ein slank og langvenga fugl med ei kroppslengd på om lag 45 cm. Han er monotypisk i familien Steatornithidae i sin eigen orden  Steatornithiformes. 

Arten finst i dei nordlege områda av Sør-Amerika frå Guayana og øya Trinidad til Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru og Bolivia i skog og skogsterreng med grotter. Dei er sesongmessige migrantar, flytter ut frå område med grotter på søk etter frukttre. Streiffuglar har gjesta Costa Rica, Panama og Aruba. 

Feittfuglen er ein nattaktiv fugl som har spesialisert seg på frukter av oljepalmen og tropiske laurbær. Dette i kontrast til alle andre artar av natteramnar som er insektetarar.

Artskildring 

Dette er en stor fugl på 41-48 cm, med eit vengespenn på ca. 91 cm. Han har utflata, kraftfullt krumme nebb, omgjeve av bust opptil 5 cm i lengd. Han er hovudsaklege raudbrune med kvite flekker på nakke og venger. Undersida er kanel-brungul, flekka med kvitt. Dei stive halefjørene har djup brunfarge med kvitflekker på begge sider. 

Føtene til feittfuglen er små og nesten ubrukelege anna enn for å feste til vertikale overflater. Han kan sveve, 'stille' i flukt slik at han navigerer gjennom tronge delar av grotter. Feittfuglen er ein av få artar som kan bruke ekkolokalisering under dårlege lystilhøve. 

På dagtid kviler fuglane på berghyller i grotter. Dei legg 2-4 skinande kvite egg på ein haug av fugleskitt, vanlegvis nær vatn. Ungane vert særs feite før dei kan flyge, og kan vege opp til ein og ein halv gong så mykje som vaksne fuglar gjer. Ungane har vore hausta og nytta som kjelde for olje, derfor namnet feittfugl.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Oilbird» frå ,  den 13. september 2008.

Bakgrunnsstoff 

Videoar med feittfuglar 
Lyd frå feittfuglar 

Natteramnar
Fuglar i den neotropiske regionen
Mari Moen Holsve

Mari Moen Holsve () er ein norsk forfattar. 

Ho har gjeve ut bøkene Skjelka-Agenten (Gyldendal, 2006) og Rasp (Gyldendal, 2008). Båe bøkene er fantasyromanar for ungdom. For Rasp vart Holsve nominert til Uprisen 2009. I 2011 vann ho ARKs barnebokpris for Halvgudene.

Holsve var hausten 2008 fagdommar i Kvitt eller dobbelt på NRK. Temaet var C.S. Lewis' bøker om Narnia.

Utgjevingar
 Skjelka-Agenten (Gyldendal, 2006)
 Rasp (Gyldendal, 2008)

Bakgrunnsstoff
 Norsk forfattersentrum
 Utgjevingar ab Mari Moen Holsve i BIBSYS Ask

Norske barnebokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2006
Fantasy-forfattarar
Vinnarar av ARKs barnebokpris
Sun Records

Sun Records var eit plateselskap i Memphis, Tennessee i USA, som vart oppretta 27. mars 1952. Det vart grunnlagd av Sam Phillips og vart kjend for å gje kjend artistar som Elvis Presley, Carl Perkins, Roy Orbison og Johnny Cash deira første platekontraktar og starte karrieren deira. Før desse dukka opp hadde Sun Records houvdsakleg vore kjend for å spele inn afroamerikanske artistar sidan Phillips likte godt rhythm and blues og ønskte å spele inn svart musikk for eit kvitt publikum. Det var plateprodusent og lydteknikar Jack Clement som oppdaga og spelte inn Jerry Lee Lewis, medan eigaren Sam Phillips var på reise til Florida. Den opphavlege logoen til Sun Records vart teikna av John Gale Parker, Jr. frå Memphis, ein tidlegare klassekamerat av Phillips. 

Musikken frå mange av platene spelt inn på Sun Records var med på å danne grunnlaget for popmusikk og rock and roll, samt påverke mange yngre musikarar som The Beatles. 

I 1969 kjøpte produsenten Shelby Singleton frå Mercury Records opp Sun Records frå Phillips. Singleton slo saman selskapet sitt til Sun International Corporation, som gav ut fleire av dei tidlege artistane på Sun ut på nytt tidleg i 1970-åra. Selskapet eksisterer framleis i dag som Sun Entertainment Corporation.

Sjå òg 
 Sam Phillips
 Sun Studio

Bakgrunnsstoff 
 Sun Records si offisielle side
 Sun Studio si offisielle side
 Sun Records på myspace.com

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sun Records» frå , den 13. september 2008. 
 

USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1952
Kjeldekode

Ein kjeldekode er eit sett med instruksjonar skrive av menneske i eit programmeringsspråk for å manipulere data. 

Informasjonsteknologi
STS-123

STS-123 er namnet på ei romferd til den internasjonale romstasjonen.
STS-123 leverte den første modulen av det japanske laboratoriet Kibō, og den kanadiske toarma roboten SPDM til romstasjonen. Oppdraget var den tiande siste romferjeferda til den internasjonale romstasjonen, før romferjeprogrammet vart lagt ned i 2010.

Ferda varte i 15 dagar, 18 timar og 12 minuttar, og er såleis den lengste romferda med romferjene til no.

Mannskap 
 Dominic Gorie (4) - Kommandør - 
 Gregory H. Johnson (1) - Pilot - 
 Richard M. Linnehan (4) - Ferdspesialist - 
 Robert Behnken (1) - Ferdspesialist - 
 Michael J. Foreman (1) - Ferdspesialist - 
 Takao Doi (2) - Ferdspesialist -

Med opp til ISS 
 Garrett E. Reisman (1) - Ingeniør -

Med ned fra ISS 
 Léopold Eyharts (2) - Ingeniør - 

Tala i parentes viser talet på romferder den eiskilde har vore med på, inkludert denne romferda.

STS-123
Romfart i 2008
Japanese Experiment Module

Japanese Experiment Module (JEM, japansk Kibō きぼう, 'Håp') er det japanske bidraget til den internasjonale romstasjonen. 
Dette er den største enkeltmodulen på romstasjonen.
Dei første to delane vart skotne opp med romferjeferdene STS-123 og STS-124 i 2008. 
Den tredje og siste delen vart send opp med STS-127 i 2009.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Japanese Experiment Module (KIBO) at JAXA.jp

Den internasjonale romstasjonen
Japansk romfart
Romfart i 2008
Romfart i 2009
Tangene på Bømlo

Tangene er eit småbruk på Moster i Bømlo kommune. Bruket ligg sør for Rubbestadneset og nord av Folderøyhamn. Er i dag i eie som fritidseiendom.

Gardar på Bømlo
Fredrikstad/Sarpsborg

Fredrikstad-Sarpsborg er ein tettstad som består av byane Fredrikstad og Sarpsborg i Østfold i Viken. Ut i frå definisjonen til Statistisk Sentralbyrå for ein tettstad, utgjer desse to eit samanhengande bustadområde med . Nesten 60 000 av desse bur i Fredrikstad kommune, medan litt over 40 000 bur i Sarpsborg kommune. Arealmessig utgjer òg Fredrikstad den største delen med 36,5 km², medan Sarpsborg utgjer er om lag 29 km², og samla sett 65,33 km². 

Avstanden i luftlinje mellom sentruma i dei to byane er om lag 12 km.

Kjelder 

Busetnader i Fredrikstad
Geografi i Sarpsborg
Tettstader i Viken
Agnes Carlsson

Agnes Emilia Carlsson () er ein svensk popsongar fødd i Vänersborg i Sverige.

Diskografi 
 Agnes (2005)
 Stronger (2006)
 Dance! Love! Pop! (2008)
 Veritas'' (2012)

Bakgrunnsstoff

Svenske songarar
Eurovision Song Contest 2013
Leningrad Rok-Klub

Leningrad Rok-Klub (ru: Ленинградский рок-клуб) vart i 1981 skipa som den fyrste lovlege rockeklubben i Sovjetunionen. Lokalet, som låg i ein bakgard inn frå Rubinsteingata 13, er rekna som fødestaden for russisk rock. Kjende russiske grupper som Akvarium, Kino, Alisa, DDT, Zoopark og Strannyje Igry spelte her. 

Klubben vart nedlagd tidleg på 90-talet, då den russiske økonomien var i krise.

Russisk rock
Fossholtinden

Fossholtinden (1200 moh.) i Ørsta på Sunnmøre markerer vestenden på ei tagget egg som går ut frå Åvasstinden. Egga er 5 m høgare (ca. 1205 moh.) litt lengre aust, men Fossholtinden er det frittliggande utsiktspunktet.

Fossholtinden er lett å nå langs den slakke fjellryggen i nordvest, enten ein startar frå Vartdal eller Nordre Vartdal.

Kjelder 

Fjell i Ørsta
Fjell på Sunnmøre
Perfluorkarbon

Perfluorkarbon (PFK), eller berre fluorkarbon, er organiske sambindingar med formelen CF som inneheld utelukkande karbon og fluor.

Utsleppet av PFK er i Noreg totalt dominert av utslepp frå aluminiumsproduksjon. I 2000 tilsvarte utsleppa 0,9 millionar tonn CO2-ekvivalentar. 96 prosent av utsleppet er perfluormetan (CF4 ) og 4 prosent perfluoretan (C2F6). Utsleppa av perfluorkarbon er blitt kraftig redusert dei siste 10 åra som følgje av endringar i produksjonsprosessen (blant anna pga. redusert blussfrekvens). 

Vedtak om avgift for utslepp av hydrofluorkarbon og perfluorkarbon gjeld følgjande perfluorkarbon: 

 Perfluormetan (CF4)
 Perfluoretan (C2F6)
 Perfluorpropan (C3F8)
 Perfluorbutan (C4F10)
 Perfluorcyklobutan (c-C4F8)
 Perfluorpentan (C5F12)
 Perfluorheksan (C6F14)

Referansar: 

Fluorkarbon
Fluoralkan
Perfluorinerte sambindingar
Drivhusgassar

en:Fluorocarbon
Hallvard Holmen

Hallvard Holmen () er ein norsk skodespelar fødd i Mosjøen. Han har mellom anna spela i filmen Fritt Vilt (2006) og i NRK-serien Himmelblå (2008).

Holmen er gift med skodespelaren Iren Reppen.

Norske skodespelarar
Folk frå Vefsn
Tsjikuratsjki

Tsjikuratsjki er den høgaste vulkanen på øya Paramusjir nord i Kurilane i Russland. Han er ein relativt liten vulkan som ligg oppå restane av ein høg vulkan frå pleistocen. Oksidert andesittisk oske dekkjer den øvre delen av den yngre kjegla og gjev fjellet ein raud farge. Lava straumar frå Tsjikuratsjki har nådd havet og danna nes på nordvestkysten. Vulkanen er 1816 meter over havet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Chikurachki» frå , den 15. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 

Stratovulkanar
Aktive vulkanar
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Kurilane
Tsjirip

Tsjirip er ein vulkan som ligg sentralt på øya Iturup i Kurilane i Russland. Han ligg på Tsjiriphalvøya og består av to doble stratovulkanar, Tsjirip og og Bogdan Khmelnitskij.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Chirip» frå , den 15. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 

Kurilane
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Stratovulkanar
Tsjyornyvulkanen

Tsjyorny er ein stratovulkan som ligg sentralt på Kamtsjatka i Russland.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Chyorny Volcano» frå , den 15. september 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Vulkanar i Russland
Fjell i Russland
Kamtsjatka kraj
Stratovulkanar
Demonvulkanen

Demon er ein vulkan nord på øya Iturup i Kurilane i Russland.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Demon (volcano)» frå , den 15. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 

Kurilane
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Stratovulkanar
Dikij Greben

Dikij Greben (russisk Дикий гребень) er ein vulkan som ligg sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Kalderaen Kurilesjøen ligg like aust for vulkanen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Diky Greben» frå , den 15. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Kamtsjatka kraj
Fjell i Russland
Vulkanar i Russland
Lavadomar
Låvepanel

Låvepanel eller enkel bordkleding er trepanel sett kant i kant på spikerslag. Når borda tørkar, vil dei krympe, slik at det vert ei reve mellom borda. Enkel bordkleding høver derfor i låvar, vedskjul, torvskjåar, naust og i andre hus der det bør vere litt lufting. Paneltypen vert òg bruka for bordkleding ein ikkje skal overflatebehandle, og som difor må ha god lufting – t.d. kleding med ubehandla ospepanel. 

Til enkel bordkleding har ein tradisjonelt nytta bord som er ein eller sju åttandedels tomme tjukke og fire til seks tommar breie. I dag vert det oftast bruka justert last, 19 eller 23 mm tjukk og 95 til 120 mm brei.

Enkel bordkleding vert sett opp med margsida ut.

Kjelder: 
 Tore Drange, Hans Olaf Aanensen og Jon Brænne: Gamle trehus Universitetsforlaget ISBN 82-00-21389-7
 Om lauvtrepanel

Trebygningar
Bygningsdetaljar
Lektpanel

Lektpanel er bordkleding der revene mellom borda er dekte med ei lekt. 

På store hus frå andre halvdelen av 1700-talet og 1800-talet, og endå meir på villaer bygde i sveitserstil, er det vanleg med breie bord sette kant i kant, og med ei smal profilert lekt (lock-list) over skøyten langsetter borda. Lekta kan vere frå 1 ½ til 2 ½ tomme brei og gjerne tommen tjukk. 

På småhus har det vore vanleg å sette opp enkel bordkleding av 4–5 toms bord. På desse husa har ein brukt1 ½ til 2 tommar breie lekter til å tette reven mellom borda.

Kjelder 

 Tore Drange, Hans Olaf Aanensen og Jon Brænne: Gamle trehus Universitetsforlaget ISBN 82-00-21389-7

Trebygningar
Bygningsdetaljar
Tømmermannspanel

Tømmermannspanel er ei ståande bordkleding med over- og underliggar. Tømmermannspanel er den mest utbreidde utvendige paneltypen på trehus i Noreg. 

Breidda på overliggarane varierer frå fem til åtte tommar, på småhus er det bruka bord ned til fire tommars breidd. Tjukna var frå gammalt vanlegvis 1 ”, sjeldnare 5/4 ”, etter 1900 ofte 7/8 ”. 

Tømmermannspanel vart vanleg ved kleding av lafta tømmerhus frå 1600-talet . På store hus vart panelet bruka fram til omkring 1800, på småhus til omkring 1870. På denne tida vart overliggaren gjerne pynta med profilering. Tidleg på 1900-talet kom paneltypen attende, og etter andre verdskrigen har han, no utan profilering, vorte svært vanleg på alle slags trehus. Med dagens mål vert han sett opp med minst 19 mm tjukke bord og mellom 125 og 200 mm breie overliggarar. Underliggarane kan vere ned til 67 mm breie. Overlappinga bør vere 20-30 mm.

Tømmermannskledingen vert sett opp med margsida ut. Det er spesielt viktig at overliggaren har margsida ut, sidan borda når dei tørkar vil krumme seg som om årringane forsøkjer å rette seg ut. Er bordet lagt feil veg, vil det bli ei glipe mellom overliggaren og underliggaren. Avstanden frå ytterkanten av ein overliggar til ytterkanten av neste overliggar kallar vi panelmodul. Sidan vi kan variere overlappinga, vert panelmodulen fleksibel, og før ein startar legginga, kan ein rekne ut ein høveleg panelmodul for ytterveggen ein vil bordkle. Så spikrar ein opp underborda med den avstanden ein har rekna ut, før ein spikrar påborda utanpå desse.

Kjelder: 
 Tore Drange, Hans Olaf Aanensen og Jon Brænne: Gamle trehus Universitetsforlaget ISBN 82-00-21389-7

Trebygningar
Bygningsdetaljar
Dykh-Tau

Dykh-Tau eller Dykhtau (russisk Дыхтау) er eit  høgt fjell i Kabardino-Balkaria i Russland, om lag 5 km nord for grensa til Georgia. Fjellet er det nest høgaste i Kaukasus (etter Elbrus), og om ein reknar Kaukasus nord for hovudkammen til Europa, det nest høgaste fjellet i Europa.

Tilkomst 
Dykh-Tau er lettast å nå frå nord (Russland). Ein kan kome til kandsbyen Bezingi frå Naltsjik i Kabardino-Balkaria med offentleg transport. Fjelleiren ved Bezingi ligg 2180 moh. Frå her tar det vidare to dagar for å nå basen. Frå her tar det vidare to dagar å nå basen for å klatre opp fjellet.

Klatreruter 
Dette er ein av dei store toppane i Kaukasus og ligg ved den store Bezingiveggen Bezingibreen. Den første klatringa vart gjort i 1888 av Albert Mummery og Zarfluh. Ruta deira opp sørvestryggen vert ikkje lenger nytta som normalruta, som no er nordryggen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dykh-Tau» frå , den 15. september 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 PeakBagger.com: Gora Dykh-Tau
 summitpost.org: Dykhtau

Fjell i Russland
Kabardino-Balkaria
Seven Second Summits