alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Roslavl

Roslavl (russisk Рославль) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ostjor, i nedbørsfeltet til Dnepr, rundt 110 km søraust for Smolensk. 

Byen vart grunnlagt i 1137 av Smolensk-fyrsten Rostislav Mstislavitsj, som byen òg er kalla opp etter. Roslavl var under litauisk styre i 1408 og vart avstått til Russland i 1667. 

Roslavl er i dag eit knutepunkt for veg og jernbane, og ein marknadsby.

Kjende personar frå Roslavl 
Mikhail Mikesjin, bilethoggar og målar
Sergej Konjonkov, bilethoggar

Bakgrunnsstoff 

Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Vjazma

For elvene med same namn, sjå Vjazma ved Dnepr og Vjazma ved Uvod.

Vjazma (russisk Вя́зьма) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vjazma, rundt 155 km aust-nordaust for Smolensk.

Historie 

Gjennom hele den turbulente historia si har byen forsvart Moskva mot åtak frå vest.

Mellomalderen 
Vjazma vart første gong nemnt i ei krønike i 1239, men ein trur at busetnaden er langt eldre. På den tida høyrte byen til ei sidegrein av Rurikidehuset Smolensk. I 1403 vart byen erobra av Litauen. I 1494 vart Vjazma teken av Storfyrstedømet Moskva og omgjort til ei festning, der som det berre finst eitt enkelt tårn igjen av i dag. To viktige kloster vart utstyrt med steinkyrkjer, mellom anna ei sjeldan tre-spira kyrkje tileigna til Vår Frue av Smolensk (Hodegetria) og innvigd i 1638. Ei portkyrkje i same kloster er frå 1656 og katedralen i byen vart fullført i 1676. Øvrige kyrkjer er stort sett bygt i barokk stil.

Slaget ved Vjazma 

Under Felttoget til Napoleon i Russland i 1812, fann det 22. oktober 1812 stad eit slag nær Vjazma, mellom den franske hæren (opp til 37 000 soldatar) under retrett og den russiske armeen (25 000 mann). Fortroppen av den russiske hæren under kommando av generalløytnant Mikhail Miloradovitsj og ei kosakkeining under general Matvej Platov gjekk til åtak på baktroppkorpset til marskalk Louis Nicolas Davout aust for Vjazma og avskjerte tilbaketrekkingsruta hans. Med hjelp frå armeene til Eugène de Beauharnais og Józef Antoni Poniatowski klarte Davout å bryte rekkene i den russiske armen. Dei franske styrkane sine forsøk på å halde høgdene ved Vjazma og byen sjølv vart derimot mislukka. Om kvelden 22. oktober inntok russarane Vjazma, som var vorte sett i brann av franskmennene. Den franske armeen mista 6000 mann i slaget og 2500 soldatar var vorte tekne til fange. Russarane mista rundt 2000 mann.

Den andre verdskrigen 
Under den Den andre verdskrigen vart Vjazma igjen ei slagmark, denne gongen mellom Den raude armeen og Wehrmacht, under slaget om Moskva. Vjazma var okkupert av den tyske armeen mellom 7. oktober 1941 og 12. mars 1943. Mesteparten av byen vart øydelagd og gjenoppbygd etter krigen.

Økonomi og næringsliv 
Vjazma er i dag eit stort jernbaneknutepunkt på Warszawa – Moskva-banen, med samband til St.Petersburg, Kaluga og Brjansk. I næringslivet i byen dominerer næringsmiddel- og lysindustri og det finst òg ein mekanisk fabrikk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Vjazma» frå , den 17. januar 2009.

Bakgrunnsstoff
Balakhna

Balakhna (russisk Балахна) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Byen ligg på høgresida av Volga, rundt 30 km nordvest for Nizjnij Novgorod.

Historie 

Balakhna vart grunnlagt i 1474 som Sol-na-Gorodtse. Etter at Khanen av Kazan jamna han med jorda i 1536 vart det ført opp eit trefort for å verne busetnaden mot fleire åtak  frå tatarane. Dei neste hundreåra blømde Balakhna som eit senter for saltverk og kornhandel. Rundt problemtida var han den tolvte største byen i landet.

Adam Olearius vitja og skildra byen i 1636. Dette året bygde fleire skipsbyggarar frå Holstein dei første russiske skipa her og grunnla med det Balakhna som eit av dei fremste sentera for skipsbygging for trafikken på dei russiske elvane. Innbyggjarane var òg kjent som dugande strikkarar og for framstilling av farga fliser, som mellom anna vart nytta i utsmykkinga av Frelsarkyrkja (1668) og andre lokale bygg. Balakhna er ein av dei få russiske byane som vart vist på Amsterdam-verdskartet frå 1689 (som Balaghna).

Attraksjonar 
Den eldste bygningen i byen (og i heile regionen) er den teltforma Nikolaikyrkja frå 1552. Av alle dei teltforma kyrkje oppført i teglstein er dette den som kjem nærast sine forgjengarar bygt i tre. Kristi fødsels-kyrkje (1675) representerer ei arkaisk monumental form for klosterkatedral. Like ved ligg ein statue av Kuzma Minin, som vart fødd i Balakhna.

Den nordvestlege delen av Balakhna vert kalla Pravdinsk og var tidlegare ein eigen urbanliknande busetnad før han vart slått saman med Balakhna i 1993.

Bakgrunnsstoff 
Balakhna si historie og fortidsminne

Busetnader grunnlagde i 1470-åra
Byar ved Volga
Veto

Veto (frå latin, 'eg forbyr') er ei spesiell form for stemme som har utsettande eller blokkerande effekt for ei slutning innanfor ei gitt ramme. Eit veto kan berre forhindra ei slutning, det kan ikkje forandra innhaldet i denne. Den som kan legge ned ei slik stemme har vetorett.

Prinsipielt finst det to slags veto:
 Utsettande veto, som blokkerer ei slutning til ei ny avstemming kan bli utført.
 Absolutt veto, som blokkerer ei slutning heilt. Ei ny avstemming er her ikkje mogleg.

Rettsvitskap
Val
Ord av latinsk opphav
Krymsk

Krymsk (russisk Крымск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 80 km vest for Krasnodar. 

Han vart grunnlagt i 1862 som ei festning og stanitsa med namnet Krymskaja (russisk: Кры́мская), kalla opp etter eit regiment av krimkosakkar. Han fekk bystatus og sitt noverande namn i 1958.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Krymsk» frå , den 17. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1862
Nazarovo

Nasarovo (russisk Назарово) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre bredda av elva Tsjulym, ei sideelv til Ob, rundt 240 km vest for Krasnojarsk.

Historie 
Byen vart grunnlagt i 1700 av Nasari Patjukov, nær staden der elva Adadymka munnar ut i Tsjulym.

I 1786 vart landsbyen nemnt som Nasarovskij, kalla opp etter grunnleggaren og busett av 15 familiar. Byen tente òg som eksilby, til dømes for dekabristen Anton Arbusov, som døydde her.

I 1888 vart det oppdaga førekomstar av brunkol i området. Etter den andre verdskrigen starta utvinninga i stor stil, med utbyggingen av det første dagbrotet mellom 1947-1953.
Så følgde bygging av eit varmekraftverk. I 1946 fekk landsbyen status som urbanliknande busetnad og i 1961 fekk Nasarovo bystatus.

Næringsliv 
Forutan kolutvinning og energiforsyning (varmekraftverket Nasarovskaja GRES) finst det i byen verksemder innan maskinbygging, bygningsindustri (stål- og betongkonstruksjonar, isolasjonsmaterial) og møbelindustri.

Nasarovo ligg ved ein jernbane som knyt Atsjinsk ved den transsibirske jernbanen med Abakan ved den sørsibirske jernbanen. Bygginga av denne jernbanestrekninga starta i åra før første verdskrig, men vart ikkje fullført før i 1925.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nazarovo» frå , den 17. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1700
Agnes

Agnes er eit kvinnenamn som på latin tyder 'rein, kysk'. 

Agnes har i Noreg namnedag den 21. januar.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet var mykje bruke rundt førre hundreårsskifte, men frå 1920-åra søkk populariteten, og namnet vart lite bruka, før det dei aller siste åra har hatt ein svak popularitetsauke
 Ved folketeljinga i 1801 var det knapt 101 med dette namnet i forma Agnes' eller, vanlegare, Agnis Ved folketeljinga i 1900 var det 6980 som hadde namnet, i formene Agnes, Agnhis, Agnies, Agnis, Agnnes, Agnæs – ei heitte Agnus, men det var elles bruka som eit gutenamn.
 I 2008 var det 3695 som hadde Agnes til første fornamn.

 Kjende namneberarar 
 Heilage Agnes, populær helgen i mellomalderen
 Agnes Gonxhe Bojaxhiu (1910-1997), betre kjend som Mor Teresa
 Agnes Buen Garnås (f. 1946), norsk folkemusikar
 Agnes Kittelsen (f. 1980), norsk skodespelar, kjend i rolla som Tikken Manus i Max Manus
 Agnes Ravatn (f. 1983), norsk forfattar
 Agnes Carlsson (f. 1988), svensk musikar

 Kjelder 
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991: Namneboka'', Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

Bakgrunnsstoff

Kvinnenamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til kristendommen
Nintendo DS

Nintendo DS (ニンテンドー, Dual Screen eller Developers System, ofte forkorta til NDS eller DS) er ein handheldt spelkonsoll laga av det japanske føretaket Nintendo. DS blei lansert i 2004 i Japan og Nord-Amerika, og kom til Europa i 2005.

Nintendo DS består av to samanleggbare skjermar, der den eine skjermen er trykkfølsom. Det fylgjer med ein eigen griffel som nyttast til peike på skjermen med. Spelekosollen er og utstyrt med mikrofon og støtte for trådlaus kommunikasjon (IEEE 802.11). Innan ei grense på om lag 10–30 m, avhengig av førehalda, kan 2-8 spelarar såleis spele saman mot kvarandre. Sidan spelkonsollen støttar nedlasting av innhald frå andre DS'ar, er det ikkje naudsynt at alle eig det same spelet. Når konsollen vert slått av, vert nedlasta innhald sletta frå minnet.

Nintendo DS nyttar ein eigen type spelekassettar som på størrelsen kan minne om vanlege minnekort. Spelkassetten skal setjast inn i eit hol bak DSen. Nintendo DS støttar og spelekasettar til Game Boy Advance. Ettersom desse kassettane er smykje større, vert ei anna hol nytta for å sette inn desse spela. DS støttar derimot ikkje spel til den originale Gameboy eller GameBoy Color.

Omformingar

Nintendo DS Lite 

Nintendo DS Lite er ei mindre og lettare utgåve av Nintendo DS som vart annonsert 26. januar 2006. Konsollen vart utgjeve først i Japan 2. mars 2006, og kom til Nord-Amerika og Europa juni same året.

Nytt med DS Lite er klårare og lysare skjermar, der ein kan justere lysstyrken på dei mellom fire nivå. Skalet på maskina er no blankt på utsida, og matt inni. Lysindikatorane som synar om eininga er slått på eller blir lada er flytta opp til øvre høgre hjørne, som gjer lysa synlege både når maskina er opna og lukka att. Styrekrossen og A-, B-, X- og Y-knappane er blitt omforma for å stå nærare i stil med dei på Wii og Game Boy Micro. Av/på knappen er flytta frå øver venstre hjørne på innsida til høgrekanten på utsida av eininga. Peikepennen er gjort større, og blir putta inn i eit hol på høgrekanten av konsollen.

Game Boy Advance-utgangen på maskina er blitt mindre, noko som gjer at GBA-spelekassettar står ut av maskina med om lag 1 cm. Med kvar DS Lite følgjer det med eit støvdeksel som ein kan ha i GBA-utgangen om han ikkje blir brukt.

Nintendo DSi 

Den 2. oktober 2008 kunngjorde Nintendo nok eit brigde på Nintendo DS, kjend som Nintendo DSi. Denne utgåva har større skjermar og eit nytt grensesnitt som lèt spelarane laste ned spel frå nettet. Støtta for Gameboy Advance spel er fjerna. Istaden kan DSi nytte SD-minnekort til å redigere, vise og ta bilete med det innebygde kameraet.

Avgrensa utgåver

Kjelder 

 
Spelkonsollar
Ingeniørvitskap

Ingeniørvitskap eller ingeniørfag er fagområde som gjer seg praktisk nytte av vitskaplege forsking og oppdagingar. Ingeniørvitskap gjer i stor grad bruk av matematikk og naturvitskap, men medan naturvitskapen tek sikte på å forstå naturen og naturfenomen, arbeider ein innan ingeniørvitskap med å kompa fram til ny teknologi som ikkje finst frå før og har på det viset mykje til felles med matematikk, der ein òg arbeider med å utvikla nye idear. Ingeniørvitskap skil seg likevel frå matematikk, ved å vera meir praktisk orientert. Det er ikkje alltid klårt kvar grensene går mellom matematikk, naturvitskap og ingeniørvitskap. Typiske døme på fagretningar er bygg og anlegg, elektrofag, telekommunikasjon, signalhandsaming, kybernetikk. kjemi, maskinteknikk, materialteknologi, nanoteknologi. Mange ingeniørgreiner, som til dømes romfart, er tverrfaglege disiplinar, der ingeniørar frå mange fagfelt arbeider saman. Dei som arbeider med ingeniørfag vert kalla ingeniørar.

Sjå òg 
 Vitskap
 Teknologi

Ingeniørfag
Agnete

Agnete, Agneta, Agnethe eller Agnetha er fomer av det latinske kvinnenamnet Agnes, som tyder 'rein, kysk'. 

Agnete har namnedag den 21. januar i Noreg og Sverige.

Bruken av namnet i Noreg 
 Ved folketeljinga i 1801 var det knapt 627 med dette namnet i forma Agnete, Agneta, Agnethe' eller Agnetha.
 Ved folketeljinga i 1900 var det 2450 som hadde namnet, i formene  Agnehte, Agnet, Agneta, Agnete, Agneth, Agnetha, Agnethe, Agnetta, Agnette, Agnetthe, Agnit, Agnite, Agnnette, Agntthe, Agnætte 
 I 2008 var det vel 1100 som hadde Agnete, Agnethe, Agnetha eller Agneta til første fornamn.

 Kjende namneberarar 
 Agnete Bjørneboe (f. 1943), dansk kunstnar
 Agnetha Fältskog (f. 195), svensk songar, medlem i ABBA
 Agnete Kristin Johnsen (f. 1994), vokalist i gruppa The BlackSheeps

 Kjelder 
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991: Namneboka'', Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

Bakgrunnsstoff

Kvinnenamn
Førenamn av latinsk opphav
Ave Maria

Ave Maria eller Ver helsa, Maria, òg kalla «Englehelsinga», er ei katolsk bøn retta til Jomfru Maria. 

Dei første fire linene er henta frå engelen Gabriels helsing til Maria i Evangeliet etter Lukas. Dei tre siste linene er ei bøn om Marias forbøn. Bøna vert bruka både for seg sjølv og i kombinasjon med andre bøner, og er den mest framtredande delen av rosenkransbøna. Ave Maria er òg sentral i angelusbøna. 

Bøna fekk ei sterk stilling i seinmellomalderen. Ho vart sungen fleirstemmig, som regel til ein gregoriansk melodi, alt på 1100-talet. I romantikken fekk ho ny aktualitet, mange komponistar har tonsett songen, spesielt kjende er Franz Schuberts opus 52/6 og Charles Gounods «Méditation», ein tilkomponert melodi over Bachs «Preludium nr. 1» (1722). I den katolske salmeboka Lov Herren er ho teken med på nr. 755 med tone av Kirsten H. Jørgensen.

Teksten

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hill deg, Maria» frå , den 18. januar 2009. 
  

Kristne bøner
Vysjnij Volotsjok

Vysjnij Volotsjok (russisk Вы́шний Волочёк) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 120 km nordvest for Tver.

Historie 

Busetnaden har vore kjend sidan 1437. Vysjnij Volotsjok ligg i Valdajhøgdene, mellom elvane Tvertsa og Tsna, på vasskiljet mellom Volga og Austersjøen. 
Frå dette kjem namnet på byen, som tyder «Den øvre staden der båtar vert dradd mellom elvar». I 1703-1722 fekk Peter den store bygd ein kanal som knytte desse to elvane saman, Mariinskkanal-systemet). Seinare vart Vysjnij Volotsjok eit viktig senter for tekstilproduksjon.

Næringsliv 
Byen har i dag eit mangfaldig næringsliv, som omfattar tekstilindustri, trevarer, papirindustri og næringsmiddelindustri, i tillegg til enkelte utdanningsinstitusjonar.

Både hovudvegen og jernbanen mellom Moskva og Sankt Petersburg går gjennom byen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad for Vysjnij Volotsjok
 Fotogalleri
Krasnokamensk

Krasnokamensk (russisk Краснока́менск) er ein by i Zabajkalskij kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar (2008). Han ligg rundt 400 km søraust for Tsjita.

Krasnokamensk vart grunnlagd i 1967 og fekk bystatus i 1969. Han er mest kjend for urangruva si, som er den største i Russland

Krasnokamensk lufthamn ligg 7 km søraust for byen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Krasnokamensk» frå , den 18. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1967
Liski

Liski (kyrillisk skrift Ли́ски) er ein by i Voronezj oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Don, rundt 80 km sør for Voronezj. 

Liski vart grunnlagd som ein utpost mot mogeleg åtak frå krimtatarar i 1571. Den moderne byen oppstod i 1928 som Novaja Pokrovka. I 1943 vart namnet endra til Svoboda og i 1965 til Georgiu-Dezj, etter den rumenske kommunistleiearen Gheorghe Gheorghiu-Dej. I 1990 fekk han det noverande namnet sitt, Liski.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Liski» frå , den 18. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1571
Klimovsk

Klimovsk (russisk Кли́мовск) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 55 km sør for Moskva.

Klimovsk vart grunnlagt på første halvdel av 1800-talet som landsbyen Klimovka (russisk Кли́мовка). Han endra namn til Klimovsk i 1883, og fekk bystatus i 1940. Utviklinga av Klimovsk er nært knytt til historia til maskinfabrikken i byen. Jernbanen Moskva–Kursk passerte like ved landsbyen og dette gjorde det i 1882 mogeleg å skipe og bygge ein fabrikk for produksjon av reservedelar til veveri-maskinane som var nødvendige for bomullsfabrikkane i sentrale provinsar av Russland.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Klimovsk» frå , den 18. januar 2009. 

Busetnader grunnlagde i 1882
Kirisji

Kirisji (russisk Кириши) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre bredda av elva Volkhov, 115 km søraust for Sankt Petersburg. 

Busetnaden Kirisji vart første gong nemnt i dokument i 1693. Byen vart fullstendig øydelagd i 1943 under den andre verdskrigen. I 1960 vart han gjenoppbygd og oljeraffineriet Kinef vart bygt i byen. Han fekk bystatus i 1965.

Bynamnet har opphav i elva Kirisja (tidlegare Kiresja), ei sideelv til Volkhov.

Vennskapskommunar 
  Tysfjord i Noreg
Kogalym

Kogalym (russisk Когалым) er ein by i Khanty-Mansia i Russland med om lag 60 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ingujagun, rundt 320 km nordaust for Khanty-Mansijsk.

Kogalym vart grunnlagd i 1975 i samband med utbygging av oljefelt i nærleiken. Han fekk bystatus i 1985.

Økonomien i byen er basert på utvinning av olje og gass.

Kogalym lufthamn ligg 10 km sør for byen.

Busetnader grunnlagde i 1975
Timasjovsk

Timasjovsk (russisk Тимашёвск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kirpili, rundt 60 km nord for Krasnodar. 

Bystatus vart innvilget i 1966.

Busetnader grunnlagde i 1794
Domodedovo

Domodedovo (russisk Домоде́дово) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 85 000 innbyggjarar (2008). Han ligg rundt 37 km sør for Moskva. 

Domodedovo vart grunnlagt i 1900 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon med same namn. Byen er kalla opp etter den nærliggande landsbyen Domodedovo, som har eksistert sidan minst 1410. Byen fekk bystatus i 1947. Domodedovo internasjonale lufthamn ligg berre få kilometer frå Domodedovo.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Domodedovo (by)» frå , den 18. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1900
Beloretsjensk

Beloretsjensk (russisk Белоре́ченск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Belaja, rundt 75 km søraust for Krasnodar. 

Han vart grunnlagt som ein kosakk-buetnad i 1863 og fekk bystatus i 1958.

Under sovjettida låg det ein gulag-arbeidsleir her.

Bakgrunnsstoff 
 Beloretsjensk si historie  (russisk)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Beloretsjensk» frå , den 18. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1863
Buguruslan

Buguruslan (russisk Бугурусла́н) er ein by i Orenburg oblast i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolsjoj Kinel, ei sideelv til Samara), rundt 280 km nordvest for Orenburg. 

Staden vart grunnlagd i 1748 og han fekk bystatus i 1781. 

Busetnader grunnlagde i 1748
Krasnokamsk

Krasnokamsk (russisk Краснока́мск) er ein by i Perm kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kama, rundt 30 km vest for Perm. 

Staden vart grunnlagt i 1929 og fekk bystatus i 1938. 

Busetnader grunnlagde i 1929
Kimry

Kimry (russisk Кимры) er ein by sør i Tver oblast i Russland med om lag 65 000 innbyggjarar (2008). Han ligg ved elva Volga, ved samløpet med Kimrka, rundt 130 km aust for Tver.

Historie 
Kimry vart første gong nemnt i skriftlege kjelder i 1546 som ein travel skomakar- og handelslandsby på venstre bredda av Volga. Den delen av Kimry som ligg på høgresida, kalla Savjolovo, starta først å vokse i 1901, då ein jernbane knytte han til Moskva. Kimry fekk bystatus i 1917. Mange gamle trebygningar og kyrkjer finst framleis i Kimry.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kimry» frå , den 18. januar 2009. 
 

Byar ved Volga
Gorno-Altajsk

Gorno-Altajsk (russisk Го́рно-Алта́йск) er hovudstaden i Republikken Altaj i Russland og har om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg 3 641 km aust for Moskva.

Gorno-Altajsk er den einaste byen i republikken og ligg i den tronge Majmadalen ved foten av Altajfjella. Russisk-ortodokse misjonærar som kom til dalen i 1830 snubla over den vesle busetnaden Ulala, som på den tid bestod av nitten innfødde og tre russiske familiar. Neste år vart Ulala vald som staden for det første ortodokse misjonsstasjonen i Altaj og russiske nybyggjarar starta å flytte til landsbyen.

Då Ojrot autonome oblast vart oppretta i 1922 vart Ulala hovudstaden her. I 1928 fekk landsbyen status som by og i 1932 vart namnet endra til Ojrot-Tura. I 1948 innsåg dei sovjetiske styresmaktene omsider at dei innfødde stammene i området faktisk ikkje kalla seg sjølv for ojrotar og namnet på republikken vart endra til Gorno-Altaj autonome oblast (dvs. Fjell-Altaj autonome oblast) og med dette kom namnet på hovudstaden.

Gorno-Altajsk har ein del spreidd industri, Gorno-Altajsk lufthamn, eit teater, eit universitet og eit regionalt museum. Næraste jernbanestasjon er i Bijsk, 96 km unna.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gorno-Altajsk» frå , den 18. januar 2009.

Bakgrunnsstoff

Busetnader grunnlagde i 1830
Huldreslått

Huldreslåttar er nemninga på slåttar som gjerne går på svært særeigne felestille, og dei har ord på seg for å vera svært gamle. I mange høve er det segner fest til slåttane, som fortel at dei er lært av huldrefolket eller dei underjordiske. Oftast har spelemennene høyrt slåttane når dei har vore einsame på fjellet, og så teke slåttane med seg til bygda att. Dei aller fleste huldreslåttane er gangarar, men det finst og nokre springarar mellom dei. Kivlemøyslåttane lyt reknast til huldreslåttane, både på grunn av alderen og felestillet. Slåttar som Fanitullen kan og reknast saman med desse, men i dette høvet er opphavet til slåtten djevelen, ikkje huldrefolket. 

Mange av slåttane er reine lydarslåttar, som til dømes Grihamaren frå Vang i Valdres.

Norske slåttar
Anapa

Anapa (russisk Ана́па) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar (2008). Han ligg ved Svartehavet, rundt 130 km vest for Krasnodar.

Byen er ein ferie- og rekreasjonsstad med mange kurstader og hotell. Saman med Sotsji og fleire andre byar langs den russiske svartehavskysten har han vorte langt meir populær etter oppløysinga av Sovjetunionen, som etterlet tradisjonelle sovjetiske feriebyar på Krim og i republikken Abkhasia i Georgia på andre sida av grensa.

Området rundt Anapa har vore busett sidan antikken. Han var først ei viktig hamn (Sinda) og seinare hovudstad i Sindica. Kolonien Gorgippia vart bygt på same stad som Sinda på 600-talet f.kr. av grekarar som kalla opp byen etter ein konge av Bosporus. På 200- og 100-talet f.kr. blømde Gorgippia med skipseigarane her frå som kontrollerte sjøtrafikken i den austlege delen av Svartehavet. Gorgippia eksisterte til 300-talet, då han vart herja av nomadiske stammer. Desse stammene gav Anapa det noverande namnet. Byen vart seinare erobra av Det osmanske riket, som bygde ei festning her i 1791. Festninga vart fleire gonger angripe av Russland og vart nesten fullstendig øydelagd under den siste omleiringa i 1829.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjonsnettstad for Anapa (russisk)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anapa» frå , den 18. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1781
Territorium i Republikken Genova