alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Priozersk

Priozersk (russisk Приозе́рск, finsk Käkisalmi, svensk Kexholm) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Han ligg sørvestenden av innsjøen Ladoga, lengst nord på Det karelske neset, ved munningen av den nordlege greina elva Vuoksen.

Historie 

Det viktigaste landemerket til Priozersk, Korela festning, har historisk sett vore senteret for karelane på Det karelske neset og har frå tid til annan òg vore den nordvestre utposten i riket til russarane, eller den austlege utposten for svenskane.

Frå mellomalderen har Priozersk vore kjend som Korela for russarane og som Käkisalmi for karelar og finnar. Skattebøker frå Novgorod frå år 1500 lister 183 hus i Korela – med ein estimert folkesetnad på 1500-2000. Svenskane erobra Korela to gonger, i 1580 i sytten år og i 1611 i hundre år. I Sverige vart festninga kalla Kexholm og heile distriktet kjend som Kexholms län. Russland sikra seg området under den store nordiske krigen, men det svenske namnet på byen vart bevart, som Keksgolm (russisk: Кексгольм). Krigar og øydeleggande branner i 1300, 1580, 1634 og 1679 hadde gjort innhogg i den sivile folkesetnaden. Då byen fekk sin første rettsbygning i 1800 var det berre 400 innbyggjarar. 

I 1812, då Storhertugdømet Finland vart danna innan Det russiske keisarriket, innlemma Aleksander I av Russland Kexholm i den autonome regionen. Kexholm var den minste byen i Viborgs län. Byen voks då jernbanen Sankt Petersburg–Hiitola vart bygd i 1917 og to store sagbruk og ein stor Ab Waldhof Oy tremassefabrikk i 1929 vart oppretta. 

Etter den andre verdskrigen vart heile den karelske folkesetnaden, òg i Kexholm, evakuert til Finland. I 1948 vart byen omdøypt til Priozersk. Nye Priozersk vart folkesett med ein heilt ny folkesetnad (hovudsakleg russarar, kviterussarar og ukrainarar) frå Sovjetunionen, som framleis utgjer fleirtalet i byen. Dei øydelagde festningane og tårna på den gamle Korela-festninga ligg langs breidda av Vuoksen og er framleis synlege når ein reiser til byen frå St. Petersburg. Byen er populær som utfluktsstad hos folk frå St. Petersburg og mange av dei har ein datsja i nærleiken.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå byen
 Detaljert info om festninga
 Bilete frå den finske tida, før 1939

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Priozersk» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Björkö

Björkö er ein tettstad og ei øy i Öckerö kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 409 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Björkö» frå ,  den 30. juni 2012.  
 

Öckerö kommun
tettstader i Västra Götalands län
Øyar på den svenske vestkysten
Sertolovo

Sertolovo (russisk Се́ртолово, finsk Sierattala) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 20 km nord for Sankt Petersburg. 

Byen vart grunnlagd i 1936 på staden til ein tidlegare busetnad av ingriske finnar, som innbyggjarane hadde vorte deportert frå. Status som urbanliknande busetnad vart gjeve i 1977 og bystatus i 1999.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Sertolovo» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1936
Siasstroj

Siasstroj (russisk Сясьстрой) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg ved munningen av elva Sias, rundt fire km frå sørbreidda av Ladoga og 140 km aust for Sankt Petersburg. 

Før 1926 fanst det ein liten landsby kalla Nosok (russisk: Носок) på staden. Ein urbanliknande busetnad vart grunnlagd i 1926, då bygginga av ein tremasse- og papirfabrikk starta. Han fekk bystatus i 1992.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Siasstroj» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1926
Jarnfrid

Jarnfrid er eit kvinnenamn av norsk eller islandsk opphav. Namnet er truleg nylaga av forleddet jarn- og etterleddet -frid, som tyder 'vakker'.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet er ikkje registrert i folketeljingane frå til 1801-1900.
 I 2008 er det 13 kvinner som har Jarnfrid til første fornamn.

Kjende namneberarar 
 Jarnfrid Kjøk, norsk kulturhistorikar

Sjå òg:

Kjelder 
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991: Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

Kvinnenamn
Førenamn av norsk opphav
Italiske språk

Italiske språk var dei språka som vart talt i Italia i oldtida, det er ein underfamilie av dei indoeuropeiske språka. Den italiske språkgruppa omfattar ein del utdøydde språk på den italienske halvøya, blant anna latin, umbrisk og oskisk. Dei romanske språka, til dømes italiensk, spansk og rumensk, er avleidde frå latin og er dermed også italiske språk.

Bakgrunnsstoff
Italiske språk i Store norske leksikon

 
Indoeuropeiske språk
Slantsy

Slantsy (russisk Сла́нцы) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg langs elva Pljussa, nær grensa til Estland, 192 km vest for Sankt Petersburg. Byen vart offisielt grunnlagd i 1934 og han fekk bystatus i 1949.

Namnet på byen er det russiske ordet for oljeskifer. Byen vart bygd opp på grunnlag av skifergruvene, noko som òg kjem til syne i våpenskjoldet til byen og det resulterande drivstoffet vart mellom anna nytta til å lyse opp gatene i St. Petersburg på 1800-talet. Gruvene er no stort sett stengde, på grunn av minkande lokal etterspurnad og usemje om kontraktar med Estland. Dette har medført særs høg lokal arbeidsløyse. I tillegg representerer dei nedlagde gruvene ein alvorleg økologisk trugsel mot vassforsyningane i området.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Slantsy» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1934
Svetogorsk

Svetogorsk (russisk Светого́рск, finsk Enso) er ein industriby i Leningrad oblast i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar. Han ligg på Det karelske neset, ved elva Vuoksa, ein kilometer frå den russisk–finske grensa og fem kilometer frå den finske byen Imatra. 

Byen vart grunnlagd i 1887 som Enso. Under den andre verdskrigen vart den opphavlege karelske folkesetnaden evakuert til Finland og sovjetiske borgarar flytta til byen etter krigen (hovudsakleg frå Ukraina, Kviterussland og Russland) og i 1948 vart byen omdøypt til Svetogorsk.

Industri 
Før vinterkrigen var byen heimstad for store fabrikkar som høyrte til det finske tremasse- og papirkonsernet Enso-Gutzeit Oy (no Stora Enso). I fredsavtalen vart den nye finsk-sovjetiske grensa bevisst trekt for å etterlate fabrikkomplekset på sovjetisk side. Den største verksemda i byen er framleis tremasse- og papirindustri.

OAO Svetogorsk, ein av dei største papirfabrikkane i Russland, er den største arbeidsgjevaren i byen. Med eit fabrikkområde på to kvadratkilometer produserer OAO Svetogorsk tremasse, papir og kartong. Sidan desember 1998 har OAO Svetogorsk hatt International Paper som majoritetseigar. Ved utgangen av 2001 arbeidde 3 000 menneske på fabrikken.

Bakgrunnsstoff 
 Offisielt nettstad 
 International Paper

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Svetogorsk» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1887
Tosno

Tosno (russisk То́сно) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg langs elva Tosna, 53 km søraust for Sankt Petersburg. 

Både motorvegen M10, som knyt saman Moskva og St. Petersburg og jernbanen Moskva-Sankt Petersburg går gjennom byen.

Historie 
Landsbyen Tosno vart først nemnt i russiske kjelder i 1500. Utviklinga til byen på 1700- og 1800-talet skuldast hovudsakleg plasseringa ved vegen mellom dei to russiske hovudstadane. Han vart stort sett øydelagd under den andre verdskrigen og seinare bygd opp att. Han fekk bystatus i 1963.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Tosno» frå , den 1. februar 2009.
Volosovo

Volosovo (russisk Во́лосово) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg ved jernbanen mellom Sankt Petersburg og Tallinn i Estland, 85 km sørvest for St. Petersburg. 

Volosovo vart grunnlagd i 1870 og fekk bystatus i 1999.

Busetnader grunnlagde i 1870
Volkhov

Volkhov (russisk Волхов) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Byen ligg 122 kilometer aust for St. Petersburg.

Volkhov ligg ved elva Volkhov, som var ei viktig ferdselsåre for skandinaviske vikingar på veg til Novgorod og Bysants. Her vart slagordet til Lenin om at «kommunisme er sovjetmakt og elektrifisering» delvis realisert ved bygging av det første vasskraftverket i Sovjetunionen, som opna 19. desember 1926 og eit aluminiumsverk som stod ferdig i 1932.

Elva Volkhov har utspring i innsjøen Ilmen og er 224 km lang, med utløp i den største innsjøen i Europa, Ladoga, 25 km nord for Volkhov.

10 km nord for Volkhov ligg Staraja Ladoga, som var den første hovudstaden i det russiske riket, grunnlagd om lag 753.

Volkhov har inngått venskapssamarbeid med Vefsn kommune i Nordland.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Volkhov» frå , den 1. februar 2009. 

Busetnader grunnlagde i 1918
Vsevolozjsk

Vsevolozjsk (russisk Все́воложск) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg på Det karelske neset, 24 km aust for Sankt Petersburg. 

Namnet på byen kjem frå industrimannen Vsevolozjskij. Vsevolozjsk fekk bystatus i 1963. Ford har ein bilmonteringsfabrikk i byen og dekkfabrikken Nokian Tyres.

Busetnader grunnlagde i 1892
Vysotsk

Vysotsk (russisk Высо́цк, finsk Uuras, svensk Trångsund), før 1917 kalla Trongzund (russisk: Тронгзунд), er ein by og hamn i Leningrad oblast i Russland med om lag 1700 innbyggjarar. Han ligg på Det karelske neset, på austsida av Viborgbukta, 12 km sørvest for Viborg og 159 km nordvest for Sankt Petersburg. Han er heimstad for ein base til den russiske Austersjøflåten. Han fekk bystatus i 1940 og er framleis ein av dei minste byane i landet.

Historie 

Festninga Trångsund vart bygd etter ordre frå Peter den store på byrjinga av 1700-talet, etter at Russland hadde erobra området frå Sverige under den store nordiske krigen. I 1812 vart Trongzund av Aleksander I av Russland inkludert i det nyoppretta Storhertugdømet Finland.

Mellom 1918 og 1940 var byen ein del av det sjølvstendige Finland under namnet Uuras. Som følgje av vinterkrigen i 1940 og freden i Moskva vart han annektert av Sovjetunionen og vart ein del av Karelsk-finske SSR. I 1941 vart Uuras gjenerobra av finske troppar og igjen ein del av Finland i framhaldskrigen. I juni 1944 fall byen igjen til den raude armeen og vart avstått til Sovjetunionen av Finland som følgje av Moskvafreden og Paristraktatane. I juli 1948 vart byen omdøypt til Vysotsk, til ære for den sovjetiske maskingeværskyttaren Kuzma Demidovitsj Vysotskij, som vart drepen i området 4. mars 1940, i dei siste dagane av vinterkrigen.

Vysotsk er ein av fødestadane til radioen, sidan det var der Aleksander Stepanovitsj Popov gjennomførte sine banebrytande eksperiment i 1897 og 1902. 

Busetnader grunnlagde på 1700-talet
Hamnebyar ved Austersjøen
Det karelske neset

Det karelske neset (russisk Карельский перешеек - Karelskij peresjejek, finsk Karjalankannas, Finsk språkråd har nyleg tilrådd forma Karjalankannas), er eidet mellom innsjøen Ladoga og Finskebukta. Den viktigaste byen her er Viborg som ligg djupt inni den godt verna Viborgbukta i Finskebukta, nord for sjølve neset. Området ligg i dag i Russland. Sør for Det karelske neset ligg Sankt Petersburg.

Før den andre verdskrigen var Viborg og ein stor del av eidet ein del av Finland, som vart tvinga til å avstå det til Sovjetunionen i fredsforhandlingane etter vinterkrigen og framhaldskrigen. Ein stor del av det finske folket der vart då evakuert til Finland og Sverige.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Det karelske nes» frå , den 1. februar 2009. 
 

Russisk geografi
Leningrad oblast
Zjerdevka

Zjerdevka (russisk Жердевка) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Savala, ei sideelv til Khopjor, rundt 100 km sør for Tambov. 

Zjerdevka vart grunnlagd i 1954, ved at tre mindre busetnader vart slått saman. 

Busetnader grunnlagde i 1954
Kirsanov

Kirsanov (russisk Кирса́нов) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vorona, rundt 90 km aust for Tambov. 

Kirsanov vart grunnlagd på første halvdel av 1600-talet som busetnaden Kirsanovo (russisk: Кирса́ново), kalla opp etter Kirsan Zubakin, den første nybyggjaren i området. Busetnaden fekk bystatus i 1779. I 1875 vart jernbanen mellom Tambov og Saratov bygd gjennom Kirsanov. Kirsanov flybase ligg fire kilometer nordvest for byen.

Busetnader grunnlagde i 1702
Kotovsk i Russland

Kotovsk (russisk Котовск) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tsna, rundt 15 km sør for Tambov. 

Kotovsk har opphav før 1940 som ein busetnad for arbeidarar som bygde ein krutfabrukk i nærleiken. I starten var han ein del av Tambov kalla Porokhovoj Zavod (russisk: Порохово́й Заво́д, tyder Kruttfabrikk). Bydelen vart etter kvart omgjort til ein eigen by kalla Krasnyj Bojevik (russisk: Кра́сный Боеви́к, tyder Raud krigar). I 1940 fekk staden bystatus og samstundes nytt namn, Kotovsk, etter Grigorij Kotovskij (1881–1925), som hadde slått ned eit antisovjetisk bondeopprør i Tambov i 1921.

Busetnader grunnlagde i 1940
Morsjansk

Morsjansk (russisk Морша́нск) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tsna, rundt 90 km nord for Tambov. 

Morsjansk vart grunnlagd i 1623 som landsbyen Morsja (russisk: Морша). I 1779 fekk han byrettar med namnet Morsjansk.

Busetnader grunnlagde i 1623
Rasskazovo

Rasskazovo (russisk Расска́зово) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lesnoj Tambov, ei sideelv til Tsna, rundt 30 km aust for Tambov. 

Busetnaden Rasskazovo vart grunnlagd i 1698. Han vart kalla opp etter Stepan Rasskazov, som var fødd i Morsjansk og som var den første nybyggjaren i området. Frå 1700- til tidleg på 1900-talet var Rasskazovo kjend for husfliden sin, som strikking, garving og produksjon av vokslys og såpe. I 1753 vart det bygd ein tekstilfabrikk og seinare eit fargeri. Rasskazovo fekk bystatus i 1926.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Rasskazovo» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1698
Uvarovo i Tambov oblast

Uvarovo (russisk Ува́рово) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vorona, rundt 100 km søraust for Tambov. 

Uvarovo vart grunnlagd i 1699 som ein kosakkbusetnad. I 1770 vart det bygt ein postveg gjennom Uvarovo, som knytte Borisoglebsk og Kirsanov saman. På andre halvdel av 1800-talet og tidleg på 1900-talet var Uvarovo eit velkjent handelssenter. I 1966 fekk han bystatus.

Busetnader grunnlagde i 1699
Francesco Maria Veracini

Francesco Maria Veracini () var ein italiensk fiolinist og komponist under barokken.

Veracini var fødd i Firenze som son av ein apotekar. Han fekk opplæring i musikk av onkelen Antonio Veracini, som spelte fiolin og komponerte, og dei heldt ofte konsertar saman.

Han reiste til London i 1714 og spelte i Queen's Theatre. Seinare drog han til Düsseldorf og Venezia, der han i 1716 skreiv eit sett sonater for fiolin og blokkfløyte tileigna prins Friedrich August, som var i byen for tilsetja musikarar. Veracini fekk ei stilling ved hoffet til prinsen sin far, August den sterke. Han blei verande i Dresden i fleire år, der han skreiv eit nytt sett fiolinsonater til prinsen.

Francesco Maria Veracini drog tilbake til Firenze i 1723, der han skreiv eit oratorium. I 1733 reiste han til London igjen, der han opptredde og skreiv fire operaer: Adriano in Siria, La Clemenza di Tito, Partenio og Roselinda. Denne siste operaen hans var skriven etter Shakespeare-stykket As You Like It, eit uvanleg utgangspunkt for ein opera på denne tida.

Etter dette reiste Veracini tilbake til Firenze, der han blei kapellmeister for kyrkjene San Pancrazio og San Gaetano. Han dreiv no mest med kyrkjemusikk, og dirigerte som oftast, sjølv om han stundom framleis opptredde med fiolin. I 1768 døydde Veracini i fødebyen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Francesco Maria Veracini» frå , den 1. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Burney, Charles. 1789. A General History of Music, from the Earliest Ages to the Present Period. To Which Is Prefixed, a Dissertation on the Music of the Ancients.  Second edition. 4 vols. London: Printed for the author and sold by T. Becket , J. Robson, and G. Robinson.
 David Charlton, "Francesco Maria Veracini' 1996
 Hill, John Walter. 1979. The Life and Works of Francesco Maria Veracini. Studies in Musicology 3. Ann Arbor, Mich.: UMI Research Press.
 Hill, John Walter. 2001. "Veracini, Francesco Maria." The New Grove Dictionary of Music and Musicians, red. S. Sadie og J. Tyrrell. London: Macmillan.
 Newman, William S. 1972. The Sonata in the Baroque Era. 3d edition. New York: W. W. Norton & Co., Inc.
 Torchi, Luigi. 1901. La musica istrumentale in Italia nei secoli XVI, XVII e XVIII, con 272 esempi musicali nel testo. Torino: Fratelli Bocca. Facsimile reprint, Bologna: Forni Editore, 1969.
 

Italienske komponistar
Barokkomponistar
Italienske musikarar
Zelenogorsk i St. Petersburg

Zelenogorsk (russisk Зеленого́рск, finsk Terijoki) er ein by i Kurortnyj-distriktet i Sankt Petersburg i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved Finskebukta, rundt 50 km nordvest for sentrum av St. Petersburg.

Historie 

Staden Terijoki (opphavleg Tervajoki) høyrte i starten inn under busetnaden Kivinebb, som første gong er nemnt i historiske kjelder i 1445. Fiskarlandsbyen Terijoki har vore kjend sidan 1700-talet.

Etter den store nordiske krigen hamna byen i 1721, saman med Ingermanland, for første gong under Russland. Som ein del av Storhertugdømet Finland låg han under russisk styre heilt fram til slutten av tsarriket. Byen var i denne tida kjend som eit sjøbad og feriestad for dei meir velståande petersburgarane, særskild etter opninga av jernbanen til Viborg. Det er estimert at folkesetnaden i byen på nokre få tusne auka til over 50 000 om sommaren.

Etter at Lenin i 1917 erklærte Finland som suveren stat, var byen den sørlegaste i den unge republikken. I den finsk-sovjetiske vinterkrigen i 1939/40 vart Terijoki erobra av den raude armeen og byen vart sete for ein stalinistisk finsk marionett-regjering under Otto Ville Kuusinen. I 1944 vart byen endeleg lagt under Sovjetunionen. Etter den andre verdskrigen vart den opphavlege finske folkesetnaden i Terijoki evakuert og erstatta av russarar og andre folk frå Sovjetunionen. 

I 1946 fekk Terijoki bystatus og i 1948 vart namnet endra til Zelenogorsk.

Økonomi og næringsliv 
Zelenogorsk er i dag ein av dei største helse/rekreasjonsstadane i Sankt Petersburg-regionen. Byen og området rundt har mange kurbad, rekreasjonssenter og sommerleirar for barn. Byen har ingen viktige industriar.

Bakgrunnsstoff 
 Om Zelenogorsk/Terijoki si historie og dagens by
Imbolc

Imbolc eller imbolg er ei gammal keltisk høgtid som ligg midt mellom vintersolkverv og vårjamdøgn, det vil seia i byrjinga av februar (typisk 2. februar på den nordlege halvkula, 1. august på den sørlege) eller ved dei første vårteikna. Høgtida blir også feira av mange nyheidne grupper.

Høgtida var opphavleg tileigna gudinna Brigid, men blei etter innføringa av kristendommen knytt til den kristne heilage Brigid av Irland. Dagen er også kjend som Là Fhèill Brìghde i Skottland, Lá Fhéile Bríde i Irland, og Gŵyl Fair i Wales.

Innan den nyheidne retninga wicca er imbolc ei av dei fire hovudhøgtidene på årshjulet, saman med beltane, lughnasadh og samhain.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Imbolc» frå , den 1. februar 2009. 
 

Keltiske høgtider
Irsk kultur
Skotsk kultur
Walisisk kultur
Nyheidenskap
Februar
Vårfestar
Kolpino

Kolpino (russisk Ко́лпино) er ein by i Kolpinskij-distriktet i Sankt Petersburg i Russland med om lag 190 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Izjora, ei sideelv til Neva, rundt 25 km søraust for sentrum av St. Petersburg. 

Kolpino vart grunnlagd tidleg på 1700-talet. Han fekk bystatus i 1912. Kolpino var eit av dei viktigaste jernverka til den russiske krona og eit jernstøyperi som høyrte til den russiske marinen låg òg i byen

Eit heilag bilete av St. Nikolas i Treeiningskyrkja vert vitja av mange pilegrimar den 22. mai kvart år.

Næringslivet består for det meste av mekanisk industri og den største verksemda i byen er Izjorsky Zavod.

Bakgrunnsstoff 
 Kolpino og omegn, geografi, historie, klima, folk (russisk)
 Kolpino city. Nettstad om byen (russisk)
 Infonettstad for Kolpino (russisk)

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kolpino» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1722
Krasnoje Selo

Krasnoje Selo (russisk Кра́сное Село́, tyder 'vakker landsby') er ein by i Sankt Petersburg i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 25 km sørvest for sentrum av St. Petersburg. 

Krasnoje Selo vart grunnlagd tidleg på 1700-talet som ein landsby sør for St. Petersburg. I 1764 hadde landsbyen ein papirfabrikk, som låg ved vegen til St. Petersburg. På 1800-talet utvikla Krasnoje Selo seg til å verte ein rekreasjonsforstad til hovudstaden, med mange datsjaer og villaer, mellom anna tsarene sine sommarresidensar. I 1884 testa den kjende flykonstruktøren Aleksander Mozjajskij sitt tidlege monoplan der og oppnådde eit motorassistert take off eller «hopp» på 60 – 100 meter.

Krasnoje Selo fekk bystatus i 1925 og vart i 1973 lagt inn under byen Leningrad sitt styre.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Krasnoje Selo» frå , den 1. februar 2009. 
 History of Krasnoje Selo

 

Busetnader grunnlagde på 1700-talet
Kronsjtadt

Kronsjtadt (tysk Kronstadt, tyder 'kroneby', russisk Кронштадт) er ein by i Russland på ei øy i Finskebukta (knytt til fastlandet med ei vegdemning) i nærleiken av St. Petersburg. Byen har om lag 40 000 innbyggjarar.

Historie 
Peter den store grunnla byen i 1704 som flåtestøttepunkt ved Austersjøen. Byen vart kjend under to matrosopprør i 1905-1906 på grunn av tilhøva i krigsflåten til tsaren og i 1921 mot det bolsjevikiske regimet.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kronsjtadt» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1704
Lomonosov i Russland

Lomonosov (russisk Ломоно́сов) er ein by i den føderale byen Sankt Petersburg i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved sørkysten av Finskebukta, rundt 30 km vest for sentrum av St. Petersburg. 

Byen heitte Oranienbaum (russisk: Ораниенба́ум) til 1948. I byen ligg eit 1700-tals park- og palass-kompleks (Oranienbaum). Palasset er det einaste av dei kjende palassa rundt St. Petersburg som ikkje vart teken av tyskarane under den andre verdskrigen.

Det opphavlege namnet på byen er Oranienbaum, som tyder «appelsintre» på tysk (på dagens tysk er ordet Orangenbaum). Namnet gjaldt først palasskomplekset, som hadde drivhus for eksotiske planter. Det noverande namnet er for å ære vitskapsmannen, diktaren og glasblåsaren Mikhail Lomonosov. I 1754 grunnla Lomonosov ein fabrikk for farga glas ved Oranienbaum, i landsbyen Ust-Ruditsa.

Det store palasset med den nedre parken er eit utsøkt døme på eit kunstnerisk kompleks frå første fjerdedel av 1700-talet. Det vart bygd i perioden 1710-25 vis-a-vis Kronstadt, nær keisarresidensen Peterhof.

Kjende personar frå Lomonosov 
 Igor Stravinskij – komponist

Bakgrunnsstoff 
 Historier og bilete frå Lomonosov-palasset

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Lomonosov (by)» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1710