alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ferdinand von Zeppelin

Ferdinand Graf von Zeppelin () var ein tysk offiser og luftskipskonstruktør.

Zeppelin var elev på militærskulen i Ludwigsburg og vart i 1858 utnemnd til løytnant. I 1859 vart han kalla til ingeniørkorpset og han deltok frå 1863 som observatør i den amerikanske borgarkrigen og seinare – i 1866 – som generalstabsoffiser i den tyske krigen og i den fransk-tyske krigen 1870–1871. Frå 1882 til 1885 var Zeppelin kommandør for ulanregimentet Ulmanschliessend og Württemberg sin gesandt i Berlin. I 1891 tok han som generalløytnant avskjed, men vart i 1906 utnemnd til general av kavaleriet.

Frå 1880-åra starta Zeppelin å sjå på problema i samband med å styre ballongar og starta i 1899 bygginga av den første styrbare ballongen sin, som i 1900 gjorde tre flygingar over Bodensjøen. Dei stadig betre resultata førte til at det vart gjennomført ein nasjonal innsamling der halvparten av dei innbetalte over 6 millionar mark vart sett i Luftschiffbaugesellschaft Zeppelin G.mb.H. 

I 1908 kjøpte militæret det fullt funksjonsdyktige luftskipet Z3. Inntil 1914 gjorde Deutsche Luftschiffahrgesellschaft (Delag) meir 1 500 flygingar og frakta 35 000 personar utan uhell. Under den første verdskrigen vart det klart at zeppelinarane ikkje var egna i krig, då dei utgjorde ei alt for stor åtaksflate.

Zeppelinfjellet ved Ny-Ålesund på Spitsbergen er kalla opp etter han.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ferdinand von Zeppelin» frå ,  den 7. november 2009.  
 

Luftfartspionerar
Tyske offiserar
Pour le Mérite
Den svarte ørn-ordenen
Tyske flygarar
Folk frå Konstanz
Tysk adel
Zenon

Zenon er eit gresk namn og viser til fleire personar:

Folk

Filosofar 
 Zenon frå Elea (om lag 490 fvt.–om lag 430 fvt.), filosof, lærling under Parmenides, kjend frå paradoksa sine. 
 Zenon frå Kition (333 fvt.–264 fvt.), grunnleggjaren av den stoiske skulen av filosofi
 Zenon frå Tarsos (200-talet fvt.), stoisk filosof
 Zenon frå Sidon (Første hundreåret fvt.), epikurisk filosof

Andre folk 
 Lækjaren Zenon (200-talet fvt.), gresk lækjar
 Zenon frå Kypros (300-talet), gresk lækjar
 Zenon frå Verona (300-talet), helgen
 Keisar Zenon (425–491), austromersk keisar
Zenon frå Kition

Zenon frå Kition (ca. 334 fvt.-262 fvt.) var ein gresk filosof frå Kition på Kypros. Zenon var grunnleggjaren av den stoiske filosofien som han lærde i Aten frå rundt 300 fvt. Han baserte dei moralske ideane på kynikarane  og la stor vekt på godheita og sinnsroa som kom når ein levde eit dydig liv i harmoni med naturen. Filosofien vart særs populær og vart den dominerande filosofien frå den hellenistiske perioden gjennom romartida.

Han var opphavleg elev hos Platon i Aten.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Zenon frå Kition» frå , den 7. november 2009.

Bakgrunnsstoff 

Greske filosofar
Tenkjarar frå gresk antikk
Kypriotar
300-talet fvt.
200-talet fvt.
Voss stasjon

Voss stasjon er den viktigaste jarnbanestasjonen i Voss herad i Vestland. Den ligg på Bergensbanen og var endestasjon då Vossebanen vart opna i 1883. Då Bergensbanen til Oslo vart opna av Kong Haakon VII i 1909 fann den offisielle markeringa stad ved denne stasjonen. Stasjonen ligg på Vossavangen, på nordaustre kant av Vangsvatnet, 56,5 meter over havet.

Stasjonen var tidlegare utgangspunktet for sidelinja Hardangerbana som gjekk til Granvin men dette sporet var lagt ned for passasjertrafikk i 1985 (og heilt nedlagt i 1989). Dei fleste lokaltoga vest på Bergensbanen som går lengre enn Bergen-Arna har sin endestopp ved Voss, sjølv om nokre lokaltog går vidare til Myrdal.

Stasjonsbygningen som vart bygd til opninga av Vossebanen i 1883 var ein trebygning teikna av Baltazar Lange. Denne vart for liten og vart riven og flytt til Dale stasjon. I staden vart det bygd ein større mura stasjonsbygning til opninga av Bergensbanen. Denne var teikna av Paul Armin Due.

Bakgrunnsstoff 
 Jernbaneverkets side om Voss stasjon

Fotnotar 

Jarnbanestasjonar i Voss
Paul Armin Due
Stasjonar på Bergensbanen
Jarnbanestasjonar opna i 1883
Kabelbane

Kabelbane eller funicular er ei bane med skjenegåande transportvogn som går i så bratt terreng at det trengst ein kabel festa til vogna for å drage ho oppover og sleppa ho nedover. Kabelen ligg på trinsar i skjenegangen og vert drive av ein motor utstyrt med bremsesystem ved øvre enden av bana. Ofte har bana to særskilde vogner festa i kvar sin ende av kabelen, slik at den vogna som går nedover kan hjelpe til med å dra den andre vogna oppover ved at kabelen går over eit stort hjul som motoren ved øvre enden av banen dreg rundt. Dei to vognene kan passere kvarandre på ei stutt strekning med dobbelt spor og faste sporvekslarar, dersom det ikkje er bygd eit spor for kvar vogn på heile strekninga.

Av tryggleiksomsyn er det ofte montert bremsar på vognene som kan gripe om skjenene og stanse dei automatisk om kabelbrot eller anna skulle gjere dette naudsynt.

Kabelbaner vert nyttast både for godstransport og persontransport. Eit døme på kabelbane for persontrafikk er Fløibanen i Bergen; dette er den einaste kabelbana for ordinær persontrafikk i Skandinavia. Her er det mannskap på kvar av dei to vognene, og haldeplassar for på- og avstiging undervegs.

Ordet funicular kjem frå det latinske funiculus som tyder «tynt tau».

Historie 
Dei fyrste kabelbanene vart drivne med vasskraft og lét taubåtar i elvar forsere stryk. Dei vart brukte tidleg på 1800-talet. Denne typen kanaltrafikk var på høgda i 1830-åra i USA. I Noreg har ein ikkje hatt noko slikt transportmiddel. Det næraste ein kjem, er varianten Kjerraten i Åsa.

Ei av dei mest kjende kabelbanene nokon gong var Mount Lowe Railway i det sørlege California. Det var ei bane som frakta passasjerane 1 050 meter opp til snøfjellet Mount Lowe. Ho vart bygd rundt 1900 og var driven av Pacific Electric Railway. Bana vart nedlagt i 1938, då ein brann øydela fasilitetane for skituristane.

Kabelbana til toppen av Vesuv inspirerte til songen «Funiculì Funiculà» av Luigi Denza (med tekst av Peppino Turco). Denne bana vart totalskadd under utbrotet Vesuv hadde i 1944 og er aldri vorten restaurert og sett i drift igjen.

Bakgrunnsstoff 

 
Vertikal transport
Southamptonøya

Southamptonøya (engelsk Southampton Island, inuktitut Shugliaq) er ei stor øy ved innløpet til Hudsonbukta ved Foxesjøen. Shugliaq er underlagt Kivalliq-regionen i Nunavut-territoriet i Canada. Flatevidda skal vere 41 214 km². Ho er den niande største øya i Canada. Einaste busetnaden på øya er Coral Harbour, eller Salliq, med eit folketal på 712 etter folketeljinga frå 2001.

Geografi 

Shugliaq er skild frå Melvillehalvøya av Frozen Strait. Andre sjøvegar rundt om kring øya er Roes Welcome Sound i vest, Bay of Gods Mercy i sørvest, Fisher Strait i sør, Evans Strait i søraust og Foxe Channel i aust.

Hansine Lake ligg langt nord på øya. Bellhalvøya utgjer den søraustre delen av øya. Mathiasen Mountain, eit fjell i Porsildfjella, er med sine vel 600 moh. det høgste punktet på øya.

Fauna 
Fuglereservata East Bay Migratory Bird Sanctuary og Harry Gibbons Migratory Bird Sanctuary er viktige yngleplassar for snøgåsa (Anser caerulescens caerulescens).

Historie 
I historisk samanheng er Shugliaq kjend for sine no utdøydde innbyggjarar, sadlermiutane (på moderne inuktitut sallirmiut). Desse er blitt sette i samband med den eldgamle dorsetkulturen, kalla tuniit av inuittane. Gruppa vart erklært etnisk og kulturelt utdøydd etter 1902-03, då ein innført sjukdom drap alle sallirmiutar i løpet av veker.

Tidleg på 1900-talet vart øya folkesett på ny av aivilingmiutar frå Repulse Bay (Naujaat) og Chesterfield Inlet (Igluligaarjuk), etter oppmoding frå kvalfangaren George Comer og andre. Folk frå Baffinøya innvandra 25 år seinare. Den seinare kjende John Ell, reiste då han var barn til Shugliaq saman med mor si, Shoofly, på Comer sine skonnertar.

Den største sadlermiut-buplassen låg på Native Point ved munningen av bukta Native Bay.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Southampton Island» frå , den 7. november 2009. 
 

Øyar i Nunavut
Øyar i Arktis
Kabelgatt

Kabelgatt er eit rom på eit skip der ein oppbevarer tauverk, sjaklar, taljer, ankerkjetting, verktøy, måling, lakk osb. Det ligg oftast i baugen.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av kabelgattet på båten «Alexander von Humboldt»

Skipsrom
Kabellengd

Kabellengd er eit gammalt lengdemål til sjøs som vart teke i bruk på 1500-talet. Opphavleg tilsvara det lengda på ein full rull med tauverk eller trosser, slik han vart levert frå reipslagaren.

Det har aldri vore nokon klar definisjon av målet, men dei vanlegaste verdiane har vore  nautisk mil, som er 185,2 m, ved navigasjon og 120 famnar, dvs. 225,9 m ved måling av tauverksrullar.

Kjelder 
 «Kabellengde» på Caplex
 «Kabellengde» på SNL.no

Måleiningar for lengd
Gamle måleiningar
Kabin

Kabin (av engelsk cabin, 'hytte') er eit rom, oftast for passasjerar, om bord på eit skip eller fly. Den delen av eit romskip der mannskapen held til, vert også kalla kabin. For meir spesialisert informasjon, sjå
 lugar for kabinar på skip og båtar.
 flykabin for kabinar på fly.

Sjå òg 
 Kahytt
 Kupé
Oaldsbygda

Oaldsbygda er ei fråflytt grend på austsida av Sunnylvsfjorden på Sunnmøre. Ho ligg 12 kilometer ut fjorden frå Hellesylt. Så tidleg nokon veit hadde bygda tre gardar: Seljeflot, Midgard og Øvstegard. Seinare, ein gong før år 1600, vart garden Stokke teken i bruk. Ved frådeling vart det på det meste ni bruk i bygda. I 1801 budde her 51 personar. Kring 1910 var folketalet opp i 70.

Folket her har stort set vore sjølvforsynte, også med korn. Våren kjem tidleg. Det gjorde at dei ikkje trong fore dyra inne så lenge som andre stader i distriktet. I liene og på fjellet var godt beite. Jakt og fisk var viktig for livberginga. 

Oaldsbygda er brattlendt og manglar heilt køyreveg. All transport skjedde på manneryggen. På slutten av tida her budde folk fekk alle gardane løypestreng frå sjøen til tunet. Til å heise varer opp løypestrengen brukte dei først handemakt. Etter kvart tok dei i bruk vasskraft eller dei skaffa seg motor. 

Oaldsbygda postopneri vart opna i 1897. Til postopneriet høyrde og gardane på Åkneset. Før dei fekk kai, i 1932, rodde dei ut til rutebåten med og etter folk, varer og post. Skulehuset vart bygt i 1924. Tidlegare hadde det vore omgangsskule. Det største fellesløfet som oaldsbygdarane gjorde var å skaffe seg telefonsamband. I 1930 stod lina til Eidsdal ferdig. Ved dugnad drog dei på plass alle telefonstolpane. Det gjorde dei med handemakt. Nokre stolpar vart frakta opp til 1400 moh. Med telefonlina fekk dei god dugnadshjelp frå folk i Eidsdal.

Etter andre verdskrigen tok fråflytting til. Dei siste familiane flytte i 1953. Etter det har jorda vorte brukt til sauebeite og husa til feriebustadar.

Oaldsbygda har vore lite råka av naturøydeleggingar. Men i februar 1907 vart garden Øvstegard teken av snøfonn. Tre menneske vart tekne, men alle berga livet. Husa vart i stor grad knuste og mange husdyr vart drepne. Etter snøskredet vart eine bruket fråflytt. På dei andre to bruka tok nye brukarar over. For å få seg opp nye hus måtte mellom anna alle materiala berast opp frå sjøen til tunet som ligg 400 moh.

Kjelder 
 storfjordens-venner.no
 Sakarias Ansok:Eld som sloknar Stranda sogenemnd 1970

Kulturminne i Stranda
Storfjorden på Sunnmøre
Kabinettsekretær

Kabinettsekretær er ei funksjonærstilling for ein konge, ei dronning eller ein fyrste. Denne står for den personlege korrespondansen til den kongelege og kontorhaldet hans. I Noreg heiter det personlege kontoret til kongen H.M. Kongens kabinettsekretariat og det er leidd av kabinettsekretæren.

Under einevelde i Danmark-Noreg var det i periodar den mektigaste posisjon nest etter kongen. Kjende kabinettsekretærar under einevelde er mellom anna Johann Friedrich Struensee og Johan Gunder Adler, kabinettsekretær hos Christian Frederik.

Kjelde 
 «Kabinettsekretær» på SNL.no

Bakgrunnsstoff 
 Om kabinettsekretariatet på Kongehuset.no

Yrke
Titlar
Hans Andreas Tanberg Gløersen

Hans Andreas Tanberg Glørsen () var ein norsk forstmann. Sidan han i 1871 lanserte tanken om Bergensbanen, har han fått heiderstittelen «Bergensbanens far».

Hans Andreas Tanberg Glørsen vart fødd i Nord-Aurdal som son av lækjaren Jørgen Gustav Gløersen og Gunda Sophie Cathrine Tanberg (1811–99). Han vart gift 1868 med Rachel Marie Carlsen. Gløersen tok examen artium 1853 og juridisk embetseksamen 1858. Etter studium ved forstakademiet i Giessen i Tyskland med eksamen 1860, vart han tilsett som forstassistent i Lesja. I 1866 vart han tilsett som forstmeister i Vestlandske forstdistrikt, ei stilling han hadde til han gjekk av 1895. Her vart han den første til å drive skogplanting i stort omfang i Noreg. 1885 starta han Landbrugstidende for Vestlandet, og var redaktør i bladet til det gjekk inn 1891. 

Då han i ein artikkel i Bergensposten la fram tanken om å byggje Bergensbanen, peikte han òg på kva for trasé banen burde følgje, eit framlegg som låg svært nær traséen som til slutt vart valt. Sidan tok han til ords for bygging av Jærbanen. I 1885 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

H.A. Tanberg Glørsen døydde i Kristiania.

Kjelder 
 Jernbaneverket
 Norsk biografisk leksikon

Norske forstfolk
Jarnbane i Noreg
St. Olavs Orden
Folk frå Nord-Aurdal
Xhosa

For folkegruppa, sjå xhosaer.

Xhosa (utt.  (), isiXhosa) er eit bantuspråk som blir tala i Sør-Afrika og Lesotho. Xhosa er eitt av elleve offisielle språk i Sør-Afrika, og blir brukt av om lag 7 214 000 menneske, eller nær 18 % av sørafrikanarar. Ein som har xhosa som morsmål blir også kalla xhosa. 

Som andre bantuspråk er xhosa eit tonespråk, der det ligg meiningsforskjellar i om tonen i eit ord er stigande, fallande, høg eller låg. Språket er også kjenneteikna av klikkelydar, ofte uttrykt som «xh» i byrjinga av eit ord, som i ordet «xhosa».

Fonologi

Konsonantar 

Xhosa er framfor alt kjent for klikklydane sine, sannsynlegvis eit lån frå san-språk (urfolksspråka i det sørlege Afrika). Tabellen listar opp fonema med IPA-verdiar og med bokstavane frå den offisielle rettskrivinga.

Bakgrunnsstoff 
 Kirsch, Beverly; Silvia Skorge, Sindiwe Magona 1999: Teach Yourself Xhosa London: McGraw-Hill

Kjelder 
 Denne artikkelen tok utgangspunkt i «Xhosa (språk)» frå ,  den 7. november 2009.  
 Konsonantar i Xhosa
 

Bantuspråk
Xhosaer
Språk i Lesotho
Språk i Sør-Afrika
Tonespråk
Einskildspråk
De musikalske dvergene

De Musikalske Dvergene er ei rockegruppe frå Bergen som vart starta i 1980 av Bo Grønningsæter og Helge Grønhaug. 

De Musikalske Dvergene har opp gjennom åra hatt ein fast kjerne, men musikarane har variert noko. Frå starten var Bo Grønningsæter (slagverk), Allert Bøkenes (gitar), Erling Hjertnes (bass), Helge Grønhaug (vokal og gitar), Arne Grønhaug (gitar) gruppa. Perkusjonisten Bo Grønningsæter vart erstatta av Per Helge Hansen. 

Det var denne besetninga, forsterka av Karsten Olsen (slagverk), som spelte inn gruppas første LP En klase bananer & en enkel seng. Plata vart spelt inn i Sigma Lydstudio i 1988. Karsten Olsen overtok på slagverk for Per Helge Hansen, og denne besetninga vart uforandra inntil Allert Bøkenes slutta etter utgjevinga av bok/singel Ned Abels Allé i 1991. Etter enkelte førebelse løysingar blir han erstatta av pianist Yngve «Fluebinder» Jacobsen. Denne besetninga var uendra fram til 2008. Da overtok Thor Inge Stokke for Karsten Olsen på slagverk.

Bandmedlemmer 
Besetninga i 2008:

 Helge Grønhaug (gitar)
 Arne Grønhaug (gitar)
 Erling Hjertnes (bass)
 Thor Inge Stokke (slagverk)
 Yngve Jacobsen (tangentar)

Diskografi 

 «Marianne (Tempo Corvette)» - 7" Singel - 1985 
 En klase bananer & en enkel seng - LP, MC, CD - 1989
 Dvergenes andre - LP, MC, CD - 1990 
 Ned Abels Alle - 7" Singel/Bok - 1991
 Arbeid for trygd - CD - 1993
 Veldig respektable menn - (i samarbeid med Frode Alnæs) - CD - 2004 
 25 år med slark i strengene - CD-singel - 2005
 Om poteter får du snakke med min far - CD (Samleplate) - 2006
 (uten store ord...) - CD - 2008
 Tunge steiner - LP, CD - 2012
 «Go'e busser» - 2015
 Om poteter får du snakke med min far 2 - (Samleplate) - 2016
 Rolig Rock’n Roll - 2017
 Bak neste blåne - 2020

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 De Musikalske Dvergene hjå Norsk Musikkinformasjon

Norske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1980
En klase bananer & en enkel seng

En klase bananer & en enkel seng er eit musikkalbum som vart gjeve ut av De musikalske dvergene i 1988.

Sporliste 
 «Torsdagsfisken» 
 «Marianne (Tempo Corvette)» 
 «Tomgodsets Dronning»
 «Ærlige Allerts Transport» 
 «Sinte Gamle Menn» 
 «Faen Ikkje Løst Te' Gå Hem» 
 «Skutt Gorilla» 
 «Eg Kjøper Ikkje Ringer» 
 «Farvel Marianne» 
 «Ved Siden Av Kjøkkenbordet»

Musikarar 
 Allert Bøkenes – gitar, song
 Per Helge Hansen – trommer
 Erling Hjertnes – bass, song
 Karsten Olsen – perkusjon, trommer
 Arne Grønhaug – gitar, song
 Helge Grønhaug – gitar, song

Debutalbum frå 1988
Dvergenes andre

Dvergenes andre er eit musikkalbum som blei gjeve ut av De musikalske dvergene i 1990.

Sporliste 
 «God Morgen Fredriksen» 
 «Eg Gjør Så Godt Eg Kan» 
 «Mild Protest» 
 «Toogførtiende Gate» 
 «Rein Krangel» 
 «Rolig Rock'n Roll» 
 «Menneskelig å Beile» 
 «Ta Meg Med» 
 «Kalle» 
 «Blomster» 
 «For En Neve Boller»

Musikarar 
 Allert Bøkenes – Gitar, song
 Erling Hjertnes – Bass, song
 Karsten Olsen – Perkusjon, trommer
 Arne Grønhaug – Gitar, song
 Helge Grønhaug – Gitar, song

Musikkalbum frå 1990
Johan Thorne

Johan Henrik Paasche Thorne () var ein norsk forretningsmann og politikar. Han var statsråd 1889-91 og 1893-94.

Liv og gjerning
Thorne var fødd i Drammen, han var son av Johan Frederik Thorne. Johan Thorne gjekk Drammens latinskole og praktiserte deretter som handelsmann. Han var og to år til sjøs. 21 år gammal tok han til som trelasthandlar og skipsreiar med base i Sarpsborg. Etter fem år, 1869, flytta han verksemda til Moss. Over åra kjøpte han opp store skogeigedomar i Østerdalen.

I mange år var Thorne medlem av bystyret i Moss, ordførar 1880-89. Samstundes var han direktør for sparebanken i byen (1875-86).

Thorne var stortingsrepresentant frå valkrinsen Moss og Drøbak i tre periodar, 1883-91. Han vart vald på nytt 1895-97 og 1903-06, begge gongene frå Smaalenene. På tinget var han seks fyrste sesjonane medlem av næringskomite nr 1. 1889 var han formann i same komiteen og medlem av valkomiteen. I 1891 var han medlem av både valkomiteen og militærkomiteen. I tida han representerte Smålenene var han innom ei rekke stortingskomitear, viktigast var posisjonen som formann i den kombinerte næringskomite nr. 1 og sosialkomiteen. I siste stortingsperioden, 1903-06 var han president i Stortinget. Han var ordførar for Stortinget sine utsendingar til kroninga i Trondheim i 1906.

Thorne var med i den fyrste Høgre-regjeringa. Han var statsråd frå 12. juli 1889 til 6. mars 1891. Dels var han ved statsrådavdelinga i Stockholm, dels styrte han Indredepartementet. Også til Emil Stang si andre Høgre-regjering kom Thorne med. Etter ti månaders virketid gjekk Thorne av den 3. mai 1894. Avgangen botna i misnøye med kompromissløysinga kring jarnbanesaka, og usemje med statsministeren i val av strategi i høve unionsspørsmålet. Han var elles medlem av unionskomiteen som stortinget sette ned i 1895.

1896 vart han vald til preses i Selskapet for Norges Vel. Han var kommandør av fyrste klasse av St. Olavs Orden.

I 1890 kjøpte Thorne herregarden Evje i Rygge, og busette seg der noko seinare. Han døydde i Rygge.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914, Kristiania 1914
 

Norske innanriksministrar
Norske statsrådar 1884-1905
St. Olavs Orden
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Moss og Drøbak
Stortingsrepresentantar for Smaalenenes amt
Ordførarar i Moss
Høgreordførarar i Østfold
Folk frå Drammen
William Pitt den eldre

William Pitt d.e. (), earl av Chatham, barnebarn til Thomas Pitt, var ein britisk statsmann og statsminister. Han var far til William Pitt d.y., som var statsminister 1783-1801 og 1804-1806.

Pitt var statssekretær under sjuårskrigen og statsminister i perioden i 1766-1768.

Britiske statsministrar
Britar i sjuårskrigen
Charles Spencer av Marlborough

Charles Spencer, 3. hertugen av Marlborough, 5. jarlen av Sunderland () var ein britisk politikar på 1700-talet.

Han var den andre sonen til Charles Spencer av Sunderland og Lady Anne Churchill, den andre dottera til John Churchill av Marlborough.

Charles arva Sunderland-tittelen frå den eldste broren i 1729 og vart den femte jarlen av Sunderland. Så arva han Marlborough-tittelen frå tanta, Henrietta, 2. hertuginne av Marlborough i 1733. 

Han leia ein britisk styrke i Europa i starten av sjuårskrigen, men døydde i 1758 og overlet kommandoen til John Manners av Granby.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Charles Spencer, 3rd Duke of Marlborough» frå , den 8. november 2009. 

Britiske generalar
Engelske hertugar
Britisk frå 1700-talet
Lars Evensen

Lars Samuel Myhrer Evensen (), fødd i Drøbak, var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet) og fagforeiningsmann. Han var formann for kjøttarbeidarforbundet frå 1927, sekretær i LO frå 1934 og nestformann i 1939. Saman med formann Konrad Nordahl var Evensen blant dei fremste talspersonane for å konfrontere okkupasjonsmakta under den andre verdskrigen og blei fratatt vervet sommaren 1940.

Etter mjølkestreiken og forsøket på nazifisering som ramma LO hausten 1941 drog Evensen til Sverige der han spelte ei leiande rolle i Arbeiderpartimiljøet. 

Etter krigen blei han handelsminister i Gerhardsen si samlingsregjering i 1945, og mellom 1947 og 1953 var han industriminister. Mellom 1954 og 1957 sat han på Stortinget. Han var fylkesmann i Vest-Agder mellom 1954 og 1966.

Norske industriministrar
Norske handelsministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen I
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Statsrådar i Regjeringa Torp
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar for Oslo
Norske fagforeiningsleiarar
Lokalpolitikarar i Lørenskog
Nordmenn frå andre verdskrigen
Fylkesmenn i Vest-Agder
Folk frå Frogn
Konrad Nordahl

Konrad Mathias Nordahl () var ein norsk fagforeiningsleiar og politikar. Han var leiar for Landsorganisasjonen (LO) i perioden mellom 1939 og 1965. Fram til 1957 heitte LO Arbeidernes Faglige Landsorganisasjon - AFL. Han var formann i Norsk Jern- og Metallarbeidarforbund frå 1931 til 1934 og nestleiar i LO frå 1935 til 1939. Han rykte opp som leiar i LO då Olav Hindahl gjekk inn i regjeringa i 1939. Han var leiar i LO i lengre tid enn nokon annan. Den 9. april 1940 forlet han Oslo saman med regjeringa. 12. april blei Elias Volan vald til formann i Nordahl sitt fråvære av eit tillitsmannsmøte med utgangspunkt i Fagopposisjonen av 1940. Frå 1941 var Nordahl i London, der han organiserte eit LO-kontor i eksil. Han var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå Oslo frå 1957 til 1965.

Då Arbeiderpartiet braut med Komintern, følgde han først mindretalet, og var i nokre år medlem av Norges Kommunistiske Parti, før han i 1928 skifta til Arbeiderpartiet.

Bakgrunnsstoff 

Norske fagforeiningsleiarar
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar for Oslo
Folk frå Askøy
LO-leiarar