alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wantage

Wantage er ein liten by i Oxfordshire i England. Han er mest kjend som fødestaden til kong Alfred den store (ca. 849–899). Ein statue av han, laga av grev Gleichen, vart reist på marknadsplassen på 1800-talet. Fram til reforma av lokalstyret i England i 1974 låg byen i Berkshire.

Statuen vart betalt av Lord Wantage, som òg gav Victoria Cross Gallery til byen. Galleriet har måleri av fleire handlingar som førte til at det vart delt ut eit Victoria Cross, blant anna hans eigen heltedåd under Krimkrigen. Lord Wantage var òg med på å grunnlegge den engelske Raude Krossen.

Bynamnet kjem truleg frå eit keltisk stadnamn, truleg Gwanet-inge, som tyder «Hundeelva». Han er nemnt i Domesday Book (1086), då han kom i kongen sitt eige og hadde ein verdi på 61 pund. I 1190 vart byen gjeve til jarlen av Albemarle. Wantage fekk rett til å holde ein vekentleg marknad av Henrik III i 1216. Det er no to marknadsdagar i veka, onsdagar og laurdagar.

Det finst fleire historiske bygningar i Wantage. Den noverande soknekyrkja, vigd til apostlane Peter og Paulus, er på 1200-talet, og erstatta ei kyrkje på 900-talet. Ei vassmølle frå tida der Wantage var eit senter for ullhandel er bevart. Denne handelen oppstod etter at Wilts og Berks-kanalen vart bygd mot slutten av det 1700-talet.

Ein periode hadde byen ein trikk som knytte han med Great Western Railway, men med unntak av den tidlegare stasjonsbygningen i Mill Street er det ingenting igjen av linja. Jernbanestasjonen, som òg er nedlagd, ligg omkring 5 km frå byen.

Nest etter Alfred den store er den mest kjende innbyggjaren lyrikaren John Betjeman, som budde der frå 1972 til 1984.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wantage» frå ,  den 18. juli 2011.  

Byar i Oxfordshire
Witney

Witney er ein by i Oxfordshire i England. Han er administrasjonsby i distriktet West Oxfordshire, og ligg omkring 20 km vest for Oxford, rett ved hovudvegen A40 og elva Windrush.

Byen har vore kjent for produksjon av pledd sidan mellomalderen, men den siste fabrikken, Early's, er no nedlagt.

I seinare år har byen vokse kraftig, men den ser framleis i stor grad ut som ein typisk, gammal marknadsby i Cotswolds. Marknaden vart oppretta i mellomalderen, og det mest kjente landemerket er marknadskrossen Buttercross («Smørkrossen»), som har dette namnet fordi folk samla seg der for å handle smør og egg. Bygningen ved marknaden er frå mellomalderen, med ei klokke som vart installert i 1683.

Rådhuset er frå 1600-talet, og ein lokal segn seier at det vart teikna av Christopher Wren. Det finst ikkje bevis for at så er tilfelle. Soknekyrkja, vigd til Jomfru Maria, er frå 1200-talet. Gata West End reknast som ei av de best bevarte gatene i England.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Witney» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Oxfordshire
Woodstock i Oxfordshire

Woodstock er ein liten by i Oxfordshire i England, omkring 12 km nord for Oxford. Byen er delt i to, den gamle og den nye byen, av elva Glyme.

Byen har sidan tidleg mellomalder vore tilknytt den engelske monarken. Namnet er av angelsaksisk opphav, og tyder «lysning i skogen». Dette viser til at kongane tok ut tømmer i området. I Domesday Book (1086) er staden nemnt som Wodestock, Wodestok og Wodestole, og var då ein kongeleg skog. Andre kjelder hevdar at Alfred den store skal ha halde seg der i 890, og at Ethelred II heldt råd der. Henrik I skal ha oppretta eit menasjeri der i 1125. I 1179 vart Woodstock ein by då den fekk charter av Henrik II. Denne statusen har staden halde på, trass i det låge innbyggjartalet.

Prinsesse Elizabeth vart halden som fange i Woodstock. Ho vart då plassert i porthuset til Woodstock Manor, sidan sjølve herregarden var i for dårleg stand til at ho kunne bu der.

På 1600-talet vart Woodstock særs endra, etter at hertugen av Marlborough slo seg ned der. Like utanfor Woodstock står Blenheim Palace, der Winston Churchill vart fødd i 1874.

Soknekyrkja, St. Maria Magdalenas kyrkje har ein normannisk dørkarm, og eit klokkespel som ringer kvar time. Rådhuset er frå 1766 og vart teikna av William Chambers, og det finst fleire bygg frå 1600-talet i sentrum. Chaucer's House var i ein periode heimen til Geoffrey Chaucer.

Byen hadde på 1500-talet gode inntekter frå produksjon av hanskar. I seinare tid er turismen viktigaste inntektskjelda, spesielt i samband med dei mange vitjande til Blenheim Palace. Oxfordshire Museum er plassert i Fletcher's House, ein stor historisk bygning i sentrum.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Woodstock (Oxfordshire)» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Oxfordshire
Bridgnorth

Bridgnorth er ein by i Shropshire i England. Han er delt i to, Low Town og High Town, som har namn etter plasseringa deira i høgde i forhold til elva Severn. Byen er administrasjonssenter for, og har gjeve namn til det tidlegare distriktet Bridgnorth.

Dei to bydelane er knytte til den brattaste jernbanestrekninga i Storbritannia, Castle Hill Railway. I Low Town finn ein Severn Valley Railway, som går sørover mot Kidderminster. High Town er dominert av Bridgnorth slott og rådhuset på 1600-talet. Det er òg bevart ein byport, og vassmølla Daniel's Mill. Slottet er i ruiner etter at det vart sprengt under den engelske borgarkrigen. Ved same høve vart store delar av byen brent.

21. august 2003 fekk Bridgnorth status som Fairtrade Town.

Den vesle byen har hele 27 pubar, noko mange turistar til Black Country utforskar nærmare. Det vert arrangert ein årleg folkemusikkfestival.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bridgnorth» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Shropshire
Byar ved Severn
Ellesmere

Ellesmere er ein marknadsby i Shropshire i England. Byen ligg ved Llangollenkanalen, som opphavleg heitte Ellesmerekanalen. Staden der han møter ein annan kanal heiter Ellesmere Port, og har namn etter denne byen.

Ellesmere har eit rådhus frå 1833, men den største attraksjonen er fuglelivet, spesielt hegrer som ornitologar ofte kjem for å observere.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ellesmere» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Shropshire
Oswestry

Oswestry er ein by i grevskapet Shropshire i England, nær grensa til Wales. Byen er administrasjonssenter for distriktet Oswestry. Folketalet var i 2002 38 029 i distriktet, der dei fleste bur i byen.

Den eldste busetnaden er ved Gamle Oswestry, der det finst restar av eit stort fort frå jernalderen. Arkeologiske undersøkingar har vist at det var busett frå omkring 550 f.Kr. I 642 stod slaget ved Maserfield rett ved staden der byen ligg. I slaget sigra Penda av Mercia over Oswald av Northumbria. Sistnemnde vart drepen og liket vart hengt frå eit tre, «Oswald's Tree», som vart forvanska til Oswestry. Kjelda til Oswald skal ha springe fram der ein av armane til kongen vart sleppt av ein ramn. Offas dike går rett vest for byen.

I Domesday Book er det notert eit slott som høyrte til Rainald, sheriffen av Shropshire. Normannarane bygde eit nytt slott på 1100-talet; dette vart fullstendig rasert etter den engelske borgarkrigen. I mellomalderen skifta engelskmennene og walisarane stadig på å ha kontroll over Oswestry.

Etter borgarkrigen føregjekk det framleis kamper om grensa ved byen, og det vart derfor bygd ein bymur for å verne borgarane. Denne vart riven på 1700-talet, slik at berre ei søyle frå ein av byportane er tilbake.

Den lokale fotballklubben, The New Saints FC, er ein av dei få engelske laga som spelar i den walisiske ligaen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Oswestry» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Shropshire
Telford

Telford er ein planlagt by i grevskapet Shropshire i England. Han vart grunnlagd under namnet Dawley New Town i 1965, og fekk det noverande namnet sitt etter ingeniøren Thomas Telford, i 1968. Han vert administrert som ein del av den sameinte styresmakta (unitary authority) Telford and Wrekin.

Byen har 162 300 innbyggjarar (2009); målet som opphavleg var sett var 250 000 innan år 2000. Planen vart endra alt i 1976, fordi regjeringa såg at det var for optimistisk. Ein prøvde òg å bremse ned fordi utflyttinga frå Birmingham og Liverpool byrja å få ein negativ effekt for delar av desse byane.

Hovuddelen av byen vart reist i 1960- og 1970-åra. Fleire eksisterande småbyar og landsbyar, som Dawley, Donnington Wood, Oakengates, Wellington og Madeley. Utbygginga av bustadområde fortsette inn i 1990-åra.

Byen er knytt til det britiske motorvegnettverket gjennom M54, opna i 1983, som går inn på M6.

Elektronikkselskapet Ricoh Corp. er ein av dei viktigaste arbeidsgjevarane i byen, og har testlaboratorium og fabrikkar som bygger trykkpresser for den grafiske industrien.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Telford» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i Shropshire
Busetnader grunnlagde i 1968
Glastonbury

Glastonbury er ein by i Somerset sør i England med ca 8 800 innbyggjarar. Byen er kjent for historia si, mellom anna Glastonbury Abbey og Glastonbury Tor i tillegg til dei mange mytane og segnene assosiert med byen.

Byen er òg kjent for musikkfestivalen Glastonbury Festival.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Glastonbury» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Somerset
North Petherton

North Petherton er ein liten by i Somerset i England. Han ligg i den austlege utkanten av fjellområdet Quantocks, og ikkje langt frå Somerset Levels.

Byen vart grunnlagd seinast på 900-talet og var viktig i angelsaksisk tid, men var ein landsby heilt fram til 1900-talet. Han var då ein av dei største stadane i landet som hadde status som landsby. I Domesday Book (1086) er staden nemnt som Nortperet. Namnet kjem av at han ligg på nordsida av elva Parrett. Sentrum er definert som eit Area of archaeological potential, og fleire bygningar er verna.

I nyare tid er North Petherton først og fremst ein soveby for Bridgwater som ligg fem kilometer mot nord, og Taunton 14 km mot sørvest. Han ligg ved ein av dei historiske rutene gjennom Somerset, og 1730-åra vart det opna ein hovudveg mellom Bridgwater og Taunton gjennom North Petherton. I 1970-åra vart M5 opna, noko som både førte til færre trafikkproblem i sentrum og gjorde byen meir attraktiv for pendlarar. Fleire nye bustadområde har kome etter dette. Byen ligg òg ved turvegen Macmillan Way.

Soknekyrkja St Mary the Virgin har eit 36 meter høgt tårn, som reknast for å vere eit av dei høgaste i West Country. Det meste av kyrkja er frå 1400-talet. Kyrkjeklokka vart laga i Bridgwater i 1807.

Det årlege North Petherton Carnival er ein del av West Country Carnival, og finn stad på søndagen etter første tirsdag i november.

Under den engelske borgarkrigen var det i august 1644 ei mindre trefning utanfor landsbyen, på staden der Fore Street no går mellom Community Centre og det tidlegare George Inn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «North Petherton» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Somerset
Watchet

Watchet  er ein hamneby i grevskapet Somerset i England. Han har kring 4500 innbyggjarar. Han ligg 24 km vest for Bridgwater, 24 km nordvest for Taunton og 14 km aust for Minehead. Soknet omfattar grenda Beggearn Huish. Byen ligg ved munningen til elva Washford ved Bridgwater Bay, ein del av Bristolkanalen og ved utkanten av Exmoor nasjonalpark.

Samuel Taylor Coleridge-diktet The Rime of the Ancient Mariner vart skriven medan han reiste gjennom Watchet og det omliggande området.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Watchet» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Somerset
Hamnebyar i England
Wells

Wells er ein liten by i Somerset i England. Han er ein av dei minste byane i landet som har status som city, noko han har fordi han i mellomalderen vart ein katedralby. Namnet kjem frå tre brønnar på eigedomen til bispepalasset.

Bispesetet vart oppretta i 909, og delar av katedralen er frå 900-talet. I 1088 vart setet flytta til Bath, som ligg kort veg unna, men byen heldt katedralen sin og bispedømet fekk nokre år etter flyttinga namnet Bath and Wells.

Byen er eit populært turistmål, både på grunn av attraksjonane i byen og nærleiken til Bath, Stonehenge og andre stader.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wells» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Somerset
Yeovil

Yeovil er ein by i Somerset i England. Han er administrasjonssenter for distriktet South Somerset. Namnet kjem frå keltisk gifl, som tyder delt elv.

Under den industrielle revolusjonen vart byen eit sentrum for hanskeproduksjon. Fotballklubben i byen, Yeovil Town, har av denne grunnen tilnamnet The Glovers. Den største arbeidsgjevaren i byen er Westland Helicopters.

Yeovil har to jernbanestasjonar, ein på linja Bristol-Plymouth, og ei på linja London-Exeter.

Forstader 

Landsbyar som vert rekna som forstader til Yeovil er mellom andre:

 Braford Abbas
 Corscombe
 East Coker, Evershot
 Halstock
 Pendomer
 Stoford, Sutton Bingham
 Yetminster

Enkelte av desse ligg i nabogrevskapet Dorset.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yeovil» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Somerset
South Somerset
Conisbrough

Conisbrough (ofte feilstava Conisborough) er ein liten by omtrent midt mellom Doncaster og Rotherham i South Yorkshire i England. Han ligg ved elva Don.

Byen har det som vert rekna som den den eldste bevarte bygningen i South Yorkshire, den angelsaksiske St. Peters kyrkje (Den engelske kyrkja), datert til 600- eller 700-talet. Det meste av kyrkja slik ho står no er frå 1100-talet. Opphavleg var ho ein del mindre, og ho vart utvida i normannisk tid. Ein del av glasmåleri frå 1400-talet er bevarte.

Conisbrough slott er ein av dei mest populære turistattraksjonane i området. Det ligg på same stad som ein tidlegare saksisk busetnad. Det første slottet var i tre, og vart bygt av normannaren William de Darenne i 1070. Det vart raskt erstatta med eit i stein, som mot slutten av 1100-talet vart overdratt til Hamelin Plantagenet gjennom ekteskap. På 1300-talet døydde eigaren John de Warennes utan arvingar, og slottet tilfall derfor Krona, som gav det vidare til Hertugen av York. Det var i dårleg forfatning, og kunne ikkje nyttast som forsvarverk. Derfor unngikk det å bli øydelagd under borgarkrigen. Staten tok over ruinen i 1949, og det har blitt sett i betre stand slik at den kan vere ope for publikum.

Det er usikkert når byen vart grunnlagd, men det er mogeleg at han er identisk med Kaerconan, ein by som vart befesta av Aurelianus av Britannia etter sigeren hans over Hengest av Kent. På 1100-talet er byen nemnd som Cununugeburc.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Conisbrough» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Conisbrough slott si heimeside

Byar i South Yorkshire
Burton upon Trent

Burton upon Trent  er ein by i grevskapet Staffordshire i England. Han har kring 65 000 innbyggjarar og ligg ved elva Trent. 

Burton er mest kjend for bryggeriverskemda, og hadde over eit dusin bryggeri på det meste. Han voks opphavleg opp kring Burton on Trent Abbey, klosteret til St. Modwen, og voks til ein travel kjøpstad etter mellomalderen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burton upon Trent» frå ,  den 18. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Staffordshire
Leek i Staffordshire

Leek er ein by ved elva Churnet i Staffordshire i England. Han fekk bystatus i 1214. Byen er administrasjonssenter for distriktet Staffordshire Moorlands.

Byen hadde i fleire hundre år regelmessige kvegmarknadar. Under den industrielle revolusjonen vart han eit senter for tekstilproduksjon. Denne industrien har hatt ei nedgangstid, men tøyfabrikantar og tilknytte næringar er framleis sterkt representert.

Ingeniøren James Brindley budde i Leek på 1700-talet. Han la ut det meste av kanalnettverket, og bygde ei vassdriven mølle, Brindleymølla i 1752. Mølla er no innreidd som museum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leek (England)» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Staffordshire
Lichfield

Lichfield er ein liten by i Staffordshire som ligg ca. 175 km nordvest for London og 23 km nord om Birmingham.

Byen er kjend for katedralen med tre spir (starta 1195 og ferdig rundt 1330), der Erasmus Darwin hadde eit hus rett ved. Lichfield ligg i eit behageleg landskap med ei lita elv som renn aust mot Trent, låge bakkar mot aust og sør. Byen ligg i distriktet med same namn som har ein folkesetnad (2001) på 93 237, byen aleine 27 900.

Ved Wall, ca. 5 km sør for den noverande byen, låg det ein gong ein romersk-britisk landsby ved namn Letocetum (frå keltisk, ‘grått tre’), og i dette har den første halvdelen av namnet Lichfield oppstått. Det var basert på ei romersk festning ved Watling Street som vart nytta i dei første hundreåra e.Kr. fram til ca. 160-170 då husa ved festninga vart øydelagd i brann i det same tidsrommet då forumet i Wroxeter òg vart øydelagd av brann. Det tyder på eit opprør av dei lokale britane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lichfield» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Local Webs Guide to Lichfield 
 Turistinformasjon 
 Lichfield Cathedral
 Lichfield City Council
 Lichfield District Council
 Erasmus Darwin House 

Byar i Staffordshire
Barking i London

Barking er ein by i Stor-London i England. Han ligg i bydelen Barking and Dagenham, ved elva Roding i den austlege delen av Stor-London. Folketalet i Barking og nabobyen Dagenham var i 2001 til saman 163 944.

Vilhelm Erobraren oppheldt seg noko tid i Barking rett etter erobringa av England i 1066. Han budde i klosteret på staden, Barking Abbey, medan han venta på at Tower of London skulle bli ferdig. Barking Abbey vart grunnlagt i 666 av Erkenwald, som seinare vart biskop av London. Det vart øydelagd av danane omkring 870, og gjenoppbygd omkring eit hundreår seinare av kong Edgar. St. Margarets kyrkje er frå normannisk tid. Kaptein James Cook gifta seg med Elizabeth Batt i denne kyrkja.

Byen oppstod som ein fiskarlandsby. Det er usikkert når dette skjedde, men det var seinast i tudortida. Fiskarane forsynte marknadane i London, og ein del fiska så langt unna som Island. Sam Hewitt (fødd 1802) dreiv Short Blue Fleet, som var den største fiskarflåten i England på den tida, frå Barking.

Ved munningen av Roding, i Barking Creek, ligg eit stort kloakkreinseverk som tar imot kloakken frå ein stor del av London.

Fengselsreformatoren Elizabeth Fry er gravlagd på kvekarkyrkjegarden i Barking.

Kommunikasjon 

Barking stasjon tener både jernbanen og London Underground.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barking (England)» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Stor-London
Barking and Dagenham
Chingford

Chingford er ein by i Waltham Forest i Stor-London, omkring 16 km nordaust for Charing Cross. Nord og aust for byen ligg Epping Forest og grensa til Essex. Mot vest finn ein King George's Reservoir og elva Lee.

Historie 

Staden er nemnt i Domesday Book (1086) som Cinghefort. Dei eldste busetnadane var landsbyar ved Chingford Green og Chingford Hatch. Langs elvebreidda var det ein del trafikk, fordi staden låg langs ruta mellom Waltham Abbey og Stratford via Walthamstow.

Stadnamnet har gjeve namn til elva Ching gjennom ei tilbakedanning, fordi ein på eit tidspunkt trudde at det tydde «vadestaden i Ching». Men det kjem eigentleg frå cëgingaford, som tyder «dei som bor ved den stutte vadestaden».

Chingford vart ein marknadsby i løpet av mellomalderen. Langt inn på 1800-talet bestod han ikkje av stort meir enn ei klynge landsbyar og garder som låg nokså isolert. I 1873 endra dette seg då jernbanen kom. Då Corporation of London fekk ansvaret for Epping Forest i 1878 vart det enda meir aktuelt for pendlarar å busette seg der. I 1882 vart skogen offisielt opna for publikum av dronning Victoria.

I 1894 vart Chingford eit urbant distrikt, og fekk dermed status som by. I 1965 vart den innlemma i bydelen Waltham Forest og dermed i Stor-London. Han utgjer dermed ikkje lenger eit eige distrikt, men er framleis ein by innanfor ein større by. I mellomkrigsåra var det stor utvikling, og seinare har det mellom anna kome eit stort handelsområde på Chingford Mount.

Attraksjonar 

Queen Elizabeth's Hunting Lodge, opphavleg kalla Great Standing, vart bygt for Henrik VIII i 1543. Han vart brukt når monarken ønskte å sjå hjortane i skogen, og fekk seinare namn etter Elizabeth I fordi ho sette pris på staden. Hytta er endra mykje etter hennar tid. Bygningen ligg i Epping Forest rett utanfor byen, og er open for publikum.

På Pole Hill, òg rett utanfor byen, står ein obelisk i granitt. Han vart reist i 1824 av John Pond, som var kongeleg astornom. Obelisken markerer nordleg retning frå Greenwich-observatoriet. Plasseringa skulle vere på Greenwichmeridianen, men ved omkalkuleringa av denne på 1800-talet kom ein til at han står omkring fem og ein halv meter vest for meridianen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chingford» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Stor-London
Waltham Forest
Quattrocento

Quattrocento (italiensk for 'fire hundre') viser til dei kulturelle straumdraga i Italia på 1400-talet og italiensk kunst frå seinmellomalderen, særleg gotikk, og den tidlege renessansen. Som tidsgrenser for quattrocento set ein gjerne konkurransen om å utforma dører for austsida av dåpskapellet i Firenze i 1401 som byrjinga og valet av pave Julius II i 1503 som slutten. Quattrocento blei avløyst av cinquecento.

Litteratur
Innverknad frå humanismen førte til inngåande studiar av greske og latinske klassikarar og filologisk verksemd. Fyrstane støtta studia til lærde, grunnla bibliotek og samla forfattarar til hoffa sine, som Lorenzo de' Medici i Firenze. I første halvdelen av 1400-talet førte denne vørdnaden for klassikarane til at latin igjen fekk ei viktig rolle i litteraturen, men nokre diktarar skreiv framleis på italiensk. Episk dikting som  Orlando innamorato (byrja 1476) av  Matteo Maria Boiardo og Il Morgante av Luigi Pulci (byrja 1460), begge om helten Roland, bles nytt liv i denne sjangeren.

Italienske quattrocentoforfattarar
 Angelo Ambrogini (Poliziano) 
 Jacobo Sannazzaro
 Matteo Maria Boiardo 
 Luigi Pulci
 Leon Battista Alberti.

Måleri

Italienske quattrocentomålarar

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Quattrocento» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Renessansen
Italiensk kultur
Italiensk historie
1400-talet
Dagenham

Dagenham er ein by i Barking and Dagenham i London, omkring nitten kilometer austom Charing Cross.

På hjørnet av Whalebone Lane og Eastern Avenue låg ein gong ein saksisk møtehall. Fram til byrjinga av 1920-åra var Dagenham ein landsby i Romford landdistrikt. Då bygginga av Becontree Estate byrja, voks staden enormt. I 1926 vart staden eit eige urbant distrikt, Dagenham, og i 1938 fekk byen status som municipal borough. I 1965 vart Dagenham innlema i Barking and Dagenham og i Stor-London.

Under andre verdskrig vart jordene utanfor Dagenham brukt av Royal Artillery, som installerte eit stort antiluftskytsbatteri der. Seinare i krigen vart dette erstatta av ein krigsfangeleir.

Fotballklubben Dagenham & Redbridge FC held til i Dagenham.

Det er tre undergrunnsstasjonar i eller rett ved Dagenham: Becontree, Dagenham East og Dagenham Heathway. Det er òg to jernbanestasjonar, Dagenham Dock og Chadwell Heath.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dagenham» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Stor-London
Barking and Dagenham
Kingston upon Thames

Kingston upon Thames, i daglegtale berre Kingston, er ein by i England. Han låg tidlegare i grevskapet Surrey, men er no del av Stor-London.

Kingston oppstod som ein marknadsby ved Themsen. I mellomalderen vart saksiske kongar krona der. I dag er han vorte ein forstad til London.

Byen er administrasjonssenter i grevskapet Surrey, etter at dette vart flytta frå Guildford. Det er planar om å flytta administrasjonen til Woking, sidan Kingston ikkje lenger høyrer til Surrey.

På 1900-talet var det omfattande produksjonen av militærfly i Kingston; Sopwith, Hawker-Siddeley og British Aerospace hadde produksjonslokale i byen.

Dei to fremste fotballklubbane i byen er Kingstonian F.C. og AFC Wimbledon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kingston upon Thames» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i Stor-London
Kingston upon Thames