alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
(Let Me Be Your) Teddy Bear

«(Let Me Be Your) Teddy Bear» er ein popsong først spelt inn av Elvis Presley i 1957 for den andre filmen hans, Loving You, der Presley syng songen på lerretet. Han vart skriven av Kal Mann og Bernie Lowe og publisert i 1957 av Gladys Music. Melodien har røter i mange tidlege innspelingar av  «Boll Weevil», ein tradisjonell bluessong.

Presley-singelen
Songen gjekk heilt til topps på Billboard-lista i USA for Elvis Presley sommaren 1957, og låg der i sju veker. Det var den tredje av fire førsteplassar han hadde det året. «(Let Me Be Your) Teddy Bear» nådde òg toppen av R&B Best Sellers List, og vart den fjerde førsteplassen hans på den lista. I tillegg nådde songen toppen av countrylista.

Medverkande 
Elvis Presley – Vokal, akustisk gitar
Dudley Brooks – piano
Bill Black – kontrabass
D.J. Fontana – trommer
The Jordanaires – korvokal
Walter Scharf – produsent
Thorne Nogar – lydteknikar

Andre versjonar
Pat Boone på albumet hans Pat Boone Sings Guess Who? (1963)
Laurel Aitken på albumet hans Scandal in a Brixton Market (1969)
Glen Campbell på albumet hans Live at the Royal Festival Hall (1977)
Angelyne på albumet hennar Angelyne (1982)
Mud på albumet deira Les Grays Mud (1982)
Cliff Richard på det avgrensa albumet hans Rock 'n' Roll Silver (1983).
Tanya Tucker på samlealbumet It's Now or Never: The Tribute to Elvis (1994)
ZZ Top på albumet deira XXX (1999)
Donna Loren på EP-en hennar Donna Does Elvis in Hawaii (2010)
The Residents på albumet deira The King & Eye (1989)
João Penca e Seus Miquinhos Amestrados spelte ei portugisisk utgåve av songen kalla «O Ursinho» på albumet deira Os Maiores Sucessos de João Penca e Seus Miquinhos Amestrados (1983)
Take That med Mark Owen på vokal song songen på konsert (som ein del av «Rock 'N' Roll Medley») under Everything Changes Tour (1993–1994)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «(Let Me Be Your) Teddy Bear» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1957
Singlar frå 1957
Elvis Presley-songar
Songar med tekst av Kal Mann
Songar skrivne av Bernie Lowe
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Glen Campbell-songar
RCA Records-singlar
Songar om seksualitet
Pat Boone-songar
Cliff Richard-songar
Tanya Tucker-songar
ZZ Top-songar
Let's Have a Party

«Let's Have a Party» er ein song frå 1957 skriven av Jessie Mae Robinson og spelt inn av Elvis Presley for filmen Loving You. Wanda Jackson spelte inn songen for det første albumet sitt, Wanda Jackson frå 1958. Songen vart gjeven ut på singel av Jackson i 1960 og gjekk inn på den britiske singellista den 1. september det året, der han låg i åtte veker og nådde 32. plassen. Singelen nådde òg 37. plassen på Billboard Hot 100 i 1960. Jackson-versjonen vart seinare nytta i den kritikarroste filmen Dead Poets Society i 1989. Paul McCartney spelte òg inn og gav ut songen (med tittelen «Party») i 1999 på albumet Run Devil Run. Den originale songen hans, «Run Devil Run», på albumet med same namn har ein melodi som liknar mykje. Ein versjon av «Let's Have a Party» av Sonia kom ut i 2010.

Songen vart nytta med tittelen «Party» i Broadway-musikalen Million Dollar Quartet, som opna i New York i april 2010. 

I konsertfilmen til T. Rex frå 1972, Born to Boogie, prøver Marc Bolan og Ringo Starr å resitere teksten frå songen («some people like to rock, some people like to roll, but movin' and a-groovin's gonna satisfy my soul»). Men dei bryt ut i latter kvar gong. 

Led Zeppelin spelte òg songen på konsertane sine som ein del av «Whole Lotta Love». Eit døme på dette finst på konsertalbumet How the West Was Won.

Det engelske glamrockbandet Mud spelte inn songen i 1975 for albumet Mud Rock Volume 2.

Rock and roll-bandet Dr. Feelgood spelte inn songen i 1978 på albumet Private Practice.

Lister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Let's Have a Party» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1957
Singlar frå 1960
Songar skrivne av Jessie Mae Robinson
Elvis Presley-songar
Wanda Jackson-songar
Paul McCartney-songar
Sonia-songar
Capitol Records-singlar
Led Zeppelin-songar
Mud-songar
Dr. Feelgood-songar
Karen Platou

Karen Platou () var ei norsk forretningskvinne som deltok i politikken som representant for partiet Høgre. Platou var den fyrste kvinna med fast plass i Stortinget.

Platou var fødd i Mandal. Ho voks opp i Kristiania, der faren arbeidde som kemner. Sjølv gjekk ho tre år i arkitektklassa på kunst- og handverksskulen i hovudstaden, før ho studerte ved den tekniske høgskulen i Hannover. Åra 1901-03 arbeidde ho som arkitektassistent hos byarkitekten i Kristiania. Deretter var ho i elleve år, 1903-04, arkitekt i eit firma i Hamburg. Allereie i Tyskland engasjerte ho seg i organisasjonsarbeid og etter ho kom tilbake til Noreg var ho i tillegg politisk aktiv. I tida 1914-31 var ho sekretær i Hjemmenes Vel, ein slags fordekt forløpar til Høyrekvinnene. Mellom anna var ho pådrivar for at morsdagen vart innført i Noreg i 1918.

Frå 1919 var Platou vararepresentant til Stortinget frå Aker krins og for Høgre. Ho møtte på Tinget frå juni 1920 i staden for Bernt Holtsmark. Ved stortingsvalet 1921 vart ho vald til stortingsrepresentant frå Kristiania. Ho vart då den fyrste kvinna som fekk fast plass i Stortinget. Stortingsvalet var det fyrste med proporsjonal representasjon, noko som auka sjansane for at kvinner skulle nå opp i valprosessen og ved sjølve valet. På Tinget var Platou medlem i justiskomiteen. I sin fyrste tale i Stortinget kritiserte ho statsministeren Otto Blehr for ei utsegn om at sjokolade var ei luksusvare. Platou hevda sjokoladen var ein viktig del av kosthaldet til borna. Ho lukkast ikkje verte attvald i 1924, men var vararepresentant 1925-27 og møtte fast i fire månader i 1926-sesjonen, då Karl Wefring var statsråd.

I 1930 starta Platou opp sitt eige forlag, frå 1937 dreiv ho agentur. Under andre verdskrigen var ho aktiv i motstandsrørsla til ho vart avslørd og flykta til Sverige i 1942. Ho levde ugift.

Kjelder
Karen Platou i Store norske leksikon
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Oslo
Norske forlagsfolk
Norske arkitektar
I Need You So

«I Need You So» er ein song skriven av Ivory Joe Hunter, som nådde toppen av Billboard R&B-lista i 1950 med sin versjon, der han låg i to veker.  Songen vart òg spelt inn av Elvis Presley i 1957 for albumet Loving You.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Need You So» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar skrivne av Ivory Joe Hunter
Songar frå 1950
Tell Me Why (1956)

«Tell Me Why» er ein popsong skriven av Titus Turner i 1956. Han er ein langsam, kraftfull rhythm and blues-ballade, og har ein mleodi som minnar om  «Just a Closer Walk With Thee».

Den første hitversjonen vart spelt inn av Marie Knight, ein svart R&B-songar, på Mercury-etiketten Wing. Han vart ein lokal hit i New Orleans og Texas. Han vart så ein moderat hit for Gale Storm og The Crew-Cuts i 1956 og seinare for Elvis Presley i 1966. Presley spelte inn songen i 1957, men han vart ikkje gjeven ut før seinare. Singelen nådde 33. plassen på Billboard Hot 100 og selde til gullplate.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tell Me Why (1956 song)» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1956
Elvis Presley-songar
Rhythm and blues-songar
Songar skrivne av Titus Turner
Songar frå 1956
One Night

«One Night» er ein song skriven av Dave Bartholomew og Earl King. Han vart ein R&B-hit for Smiley Lewis i 1956, før han vart gjeven ut med større kommersiell suksess av Elvis Presley i 1959.

Smiley Lewis
Originalinnspelinga av songen av Smiley Lewis, for Imperial Records, vert stundom kalla «One Night of Sin», etter ei linje i originalteksten. Singelen nådde 11. plassen på Billboard R&B-lista tidleg i 1956.

Elvis Presley
Presley spelte inn ein versjon av songen med originalteksten den 18. januar 1957, men denne versjonen kom først ut i 1983. Både manageren til Elvis og plateselskapet hans hadde reservasjonar mot den «tvilsame» teksten. Elvis ønskte ikkje å gje opp songen, så han fortsette å spele han då han hadde ledig tid under innspelinga av Loving You, og skreiv til slutt om tekstlinja «One night of sin is what I'm now paying for» til «One night with you is what I'm now praying for.»  Presley-innspelinga har Anita Steinman som ekstra medlåtskrivar, i tillegg til Bartholomew og King.

Den 23. februar 1957 i Radio Recorders i Los Angeles viste han den nye teksten og følte seg sikker på at han kom til å bli godkjend av plateselskapet. Han vart gjeven ut på singel i oktober 1958 og nådde fjerdeplassen på Billboard-lista. Songen vart publisert av Elvis Presley Music.

Presley-innspelinga vart gjeven ut som ei dobbel A-side med «I Got Stung», og nådde toppen av den brritiske singellista to gonger. I USA nådde «One Night» fjerdeplassen på poplista og tiandeplassen på R&B-lista. Songen vart den 1000. singelen som nådde toppen av den britiske singellista då han kom ut for andre gongen i januar 2005. Det var òg den siste singelen hans som kom ut på 78 RPM-plate i USA.  Den 12 februar 1959 vart songen den første som nådde toppen av den irske singellista, som vart trykt for første gongen i Evening Herald. Han låg ei veke på toppen av denne lista. 

Rockejournalisten Pete Johnson observerte at songen inneheld ei tredobbel nekting med tekst «I ain't never did no wrong».

Andre versjonar
1975: Det engelske glamrockbandet Mud på albumet deira Mud Rock Volume 2 (nådde 32. plassen i Storbritannia)
1989: Joe Cocker kalla songen «One Night of Sin» på albumet med same namn
1961: Fats Domino på albumet hans Let the Four Winds Blow
2006: Billy Ray Cyrus spelte inn songen under innpelinga for Wanna Be Your Joe
2007: Corinne Bailey Rae spelte songen på Goin' Home: A Tribute to Fats Domino

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «One Night (song)» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
One Night / I Got Stung Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database

Singlar frå 1958
Elvis Presley-songar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Songar skrivne av Dave Bartholomew
Songar skrivne av Earl King
Songar frå 1958
RCA Records-singlar
Mud-songar
When It Rains, It Really Pours

«When It Rains, It Really Pours» er ein song opphavleg skriven og innspelt av Billy «The Kid» Emerson. Versjonen hans, kalla «When It Rains It Pours», kom ut på Sun Records i 1954. Songen vart sidan spelt inn av Elvis Presley i 1957, men ikkje gjeve ut før i 1965 på albumet Elvis for Everyone.

Emerson-versjonen
Songen vart spelt inn 27. oktober 1954 i Sun Recording Studio i Memphis i Tennessee. Sam Phillips var produsenten. Han vart gjeven ut 8. januar 1955 som Sun 214, og som B-sida til songen «Move Baby Move», som ikkje gjekk inn på salslistene. 

Musikarane på den tida Emerson spelte inn songen var Emerson på piano, Elven Parr på gitar, Robert Prindell på trommer, Charles Smith på altsaksofon, Bennie Moore på tenorsaksofon og Luther Taylor på trompet.

Presley-versjonane
Presley hadde først prøvd og spelt inn songen medan han var på Sun Records i november 1955, med Elvis og Scotty Moore på gitarar, Bill Black på bass og Johnny Bernero på trommer, men han vart aldri ferdig før kontrakten med Sun vart seld til RCA Records kring samstundes. Lydbanda med innspelingane til Presley for Sun vart gjevne til RCA som ein del av avtalen, og dei fleste av dei vart gjevne ut på album kort tid etter. Men Presley si utgåve av «When It Rains, It Really Pours» frå 1955 vart ikkje gjeven ut. Denne var tapt i fleire år fram til 1982, då opptaket vart funnen og offisielt gjeve ut på samlealbumet Elvis: A Legendary Performer Volume 4.

Den 24. februar 1957 spelte Presley inn songen igjen, denne gongen for RCA. Denne versjonen vart heller ikkje gjeven ut før albumet Elvis for Everyone i 1965.

I 1968 song Presley songen under øvinga til fjernsynsprogrammet Elvis, som ein potensiell song for showet. Sjølv om songen ikkje vart spelt på sendinga, vart øvinga gjeven ut på plata The Complete '68 Comeback Special i 2008.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «When It Rains, It Really Pours» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar frå 1954
Tiny Timbrell

Hilmer J. Timbrell () var ein kanadisk-amerikansk studiomusikar og gitarist. 

Hilmer J. «Tiny» Timbrell flytta til Los Angeles der han vart musikar. Ei stund selde han gitarar i Fife & Nichols, ein musikkforretning i Hollywood. Timbrell vart mykje nytta som gitarist i Warner Brothers Studios seint i 1940-åra og spelte i fleire filmar som ein del av eit band. Han spelte på innspelingar for artistar som Doris Day, Billy Vaughn & His Orchestra, Rosemary Clooney, Bing Crosby, Harry James og pop- og ountryartistar som Ricky Nelson og Marty Robbins.

Timbrell spelte rytmegitar for Elvis Presley, først i Radio Recorders i Los Angeles for filmmusikken for filmen Loving You og seinare fleire andre filmar som Presley spelte i. 

I seinare år arbeidde Tiny Timbrell i Los Angeles som salsrepresentant for Chicago Musical Instrument Co, seinare kalla Norlin Music Corp., som på den tida eigde mange instrumentmerke som Gibson og Epiphone.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tiny Timbrell» frå ,  den 2. oktober 2016.  
 

Kanadiske popgitaristar
Kanadiske låtskrivarar
Kanadiske countrygitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Dudley Brooks

Dudley Brooks () var ein USA-amerikansk jazz-pianist, arrangør og komponist. 

Medan Brooks hadde kontrakt med Paramount Studios, spelte han mykje som studiomusikar i studioet Radio Recorders i Los Angeles. I mange år var Radio Recorders eit av dei mest kjende studioa i landet og artistar som Charlie Parker, Louis Armstrong og Elvis Presley spelte inn musikk her. Presley hadde òg kontrakt med Paramount Studios der han filma filmar som Girls! Girls! Girls! og Blue Hawaii. For å sikre at innspelingane og filmane til Presley vart ferdig i tide, henta Paramount ofte inn studiomusikarar til Radio Recorders. Brooks utvikla derfor eit profesjonelt forhold med Presley som varte fleire tiår. I lag samarbeidde dei på mange album og filmar, som:

 A Date with Elvis
 Blue Hawaii
 Elvis for Everyone
 Elvis' Gold Records Volume 4
 Elvis Sings Flaming Star
 Elvis' Christmas Album
 Fun in Acapulco
 G.I. Blues
 Girls! Girls! Girls!
 It Happened at the World's Fair
 Kid Galahad (filmmusikk)
 Jailhouse Rock
 Let's Be Friends
 Loving You av Elvis Presley
 Peace in the Valley
 Pot Luck
 Roustabout
 Something for Everybody
 Viva Las Vegas (filmmusikk)
 Wild in the Country (filmmusikk)

Brooks var ein av få afroamerikanarar som arbeidde med Presley og er blitt nytta som motargument mot at Presley var rasist.

Brooks skreiv òg fleire songar, ofte i samarbeid med andre låtskrivarar. Blant dei mest kjende songane hans er julesongen «(Everybody's Waitin' For) The Man with the Bag». Denne vart gjort populær av Kay Starr i 1950 og er blitt spelt av mange artistar, som Brian Setzer Orchestra og Vonda Shepard.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dudley Brooks» frå ,  den 2. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Afroamerikanske jazz-komponistar
Afroamerikanske jazzmusikarar
USA-amerikanske pianistar
Hektordelfin

Hektordelfin (Cephalorhynchus hectori) er ein delfin som lever i havet rundt Sørøya på New Zealand. Han er den minste av havdelfinane og den minste av alle kvalartane. Delfinen tilhøyrer slekta flekkdelfinar, som saman med resten av delfinane tilhøyrer tannkvalane.

Skildring 
Hektordelfinen blei først oppdaga av vitskapen i 1869. Han blir vanlegvis kring 1,2-1,5 meter lang, og vekta ligg normalt på ca. 35-60 kg (i snitt ca. 48 kg). Delfinen er særs sjeldan og endemisk for kysten av New Zealand, der han eksisterer i tre genetisk distinkte populasjonar: Ein langs vestkysten av Nordøya , ein langs veskysten og ein langs austkysten av Sørøya. På New Zealand vert rekna han som eit nasjonalsymbol, saman med kiwifuglen.

Delfinen er ein liten småtjukk symjar som gjerne ligg rett under havoverflata. Ryggfinnen er rund og heilt svart.

Også halefinnen, kinna og sveivene er svarte. Over nakken, like ved blåseholet, har han òg ei smal svart stripe. Buken er kvit, og den kvite fargen held fram i ei stripe opp langs sidene til delfinen. Resten av kroppen er blågrå, nesten same farge som havet når det er overskya.

Hektordelfinen skil seg òg frå dei fleste andre delfinar gjennom å ha ein relativt liten snute, kort kropp, og ein kort tjukk hale, nesten som nisene. Det er vanskeleg å sjå skilnad på hoer og hannar.

Åtferd 
Hektordelfinen er eit flokkdyr som gjerne dannar små grupper på 2-12 individ. Gruppene er ikkje eigenlege familiegrupper som hos spekkhoggarane, men heller laust samansette grupper der dyra ofte skiftar til ei ny gruppe.

Hektordelfinen kan truleg bli kring 20 år gammal. Hoa vlir kjønnsmogen når ho er mellom 7 og 9 år og kan berre få avkom kvart 2. eller 3. år. Som regel føder hoene berre 4-6 ungar i løpet av livet.

Hoa føder som regel seint på vårparten eller tidleg på sommaren (når det er haust og vinter i Noreg). Ungen blir fødd med halen først. Mora hjelper ungen opp til overflata, der han raskt lærer seg pusteteknikken for å overleva. Kalven er ca. 76 cm lang når han blir fødd.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hektordelfin» frå ,  den 3. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Boris Culik. 2003.  «Cephalorhynchus hectori (P.-J. van Beneden, 1881)».  CMS 

Dyr på New Zealand
Tannkvalar
Kurt Wintgens

Kurt Wintgens () var eit tysk flygaress frå Den fyrste verdskrigen. Han var den første militære jagarflygaren som skaut ned eit møtande fly bevæpna med eit synkronisert maskingevær. Wintgens blei heidra med Jernkrossen og Pour le Mérite.

Bakgrunn 
Wintgens vart fødd inn i ein militær familie i Neustadt i Oberschlesien (dagens Prudnik i Polen). Militærtenesta hans byrja då han gjekk inn i Telegraphen-Bataillon Nr. 2 i Frankfurt/Oder som fahnenjunker i 1913.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kurt Wintgens» frå ,  den 3. oktober 2016.  
 
 Referansar 

Fyrste verdskrigen
Pour le Mérite
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Santa Claus Is Back in Town

«Santa Claus Is Back in Town» er ein julesong skriven i 1957 av Jerry Leiber og Mike Stoller, og først spelt inn det året av Elvis Presley som opningssporet på Elvis' Christmas Album, det bestseljande julemusikkalbumet i USA gjennom tidene. Songen har blitt ein rock and roll-julestandard. 

«Santa Claus Is Back in Town» kom ut med «Santa, Bring My Baby Back to Me» og vart gjeven ut i Storbritannia samtundes som albumet kom ut i 1957. Singelen nådde sjuandeplassen på den britiske singellista i november 1957. RCA gav ut songen på ny i 1985 i lag med «Merry Christmas, Baby». I desember 1980 nådde songen 41. plassen på den britiske singellista.
 
«Santa Claus Is Back in Town» kom ut i lag med «Blue Christmas» og vart gjeven ut av RCA Victor på singel i 1965 i USA, og nådde då fjerdeplassen på julemusikklista til Billboard. «Blue Christmas»/«Santa Claus is Back in Town» selde til platinaplate hos RIAA i 1999.

Album

Songen kom ut på den originale plata Elvis' Christmas Album og dei seinare nyutgjevingane av denne plata. Songen finst òg på samlealbumet Memories of Christmas frå 1984, If Every Day Was Like Christmas frå 1994, Christmas Peace frå 2003 og Elvis Christmas frå 2006. Songen finst òg på Elvis Presley-albumet Christmas Duets i ein duett med Wynonna Judd i 2008.

Medverkande 

«Santa Claus Is Back In Town» vart spelt inn 7. september 1957 i Radio Recorders i Hollywood i California. Musikarane på innspelinga var:
 
 Elvis Presley – vokal 
 Scotty Moore – gitar 
 Bill Black – bass 
 D.J. Fontana – trommer 
 Dudley Brooks – piano 
 The Jordanaires – korvokal

The Jordanaires var Gordon Stoker, Neal Matthews jr., Hoyt Hawkins og Hugh Jarrett.

Andre versjonar
Mange artistar har spelt inn songen. Dwight Yoakam spelte inn songen i 1997 på julemusikkalbumet Come On Christmas og gav han ut på singel. Singelen nådde 60. plassen på Billboard Hot Country Songs-lista.

Salslister

Elvis Presley nådde Topp 10 i Storbritannia og Topp 5 på Billboard Christmas Singles-lista. Singelen selde til platina hos RIAA i USA.

Dwight Yoakam-versjonen

Filmar
Iron Man 3 (2013)
Fred Claus (2007)
Miracle on 34th Street (1994) 
C.R.A.Z.Y. (2005)
The Long Kiss Goodnight (1996)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Santa Claus Is Back in Town» frå ,  den 3. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Guralnick, Peter. The King of Rock 'n' Roll: The Complete 50's Masters, insert booklet. RCA 66050-2, 1992.
Guralnick, Peter. From Nashville to Memphis: The Essential '60s Masters, insert booklet. RCA 66160-2, 1993.
Guralnick, Peter (1994). Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley. Little Brown GBR. ISBN 978-0-316-91020-0.
Hopkins, Jerry (1971). Elvis: A Biography. ISBN 978-0-671-20973-5.
Wolfe, Charles. Elvis Presley: If Every Day Was Like Christmas, liner notes. BMG Australia Limited, 7863664822, 1994.

Bakgrunnsstoff
 Rock and Roll Hall of Fame: 20 Essential Rock and Roll Holiday Songs. 
 

Elvis Presley-songar
Songar frå 1957
USA-amerikanske julesongar
Dwight Yoakam-songar
Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
.38 Special-songar
Småbruk

Småbruk er ei nemning for mindre gardsbruk, høveleg som attåtnæring for ein familie. 

Omgrepet småbrukar kom inn i det norske språket omkring førre hundreårsskifte. Omgrepet vart frå første stund brukt ideologisk. Småbrukaren var fri, i motsetnad til husmannen, og han arbeidde for seg sjølv, utan å utbytte arbeidsfolk, slik arbeidarrørsla kunne meine at bonden gjorde.

Omgrepet småbruk kunne for det første brukast om husmannsplassar som er skilt ut frå en gard og kjøpt fri som eigen eigedom. Då har småbrukaren om lag like stor produksjon som husmannen hadde. På slike bruk var det ikkje lønnsamt med hest for å utføre drifta på bruket. 

Omgrepet kunne også bli brukt om bureisingsbruk og andre mindre bruk som var delt frå større eigedommar. I Jordbruksteljinga for 1929 var bruk mellom 2,1 og 5 daa innmark  rekna som boligbruk, bruk mellom 5,1 og 20 daa vart rekna som småbruk mens bruk mellom 20,1 og 50 daa innmark vart rekna som «småbruk og gårdsbruk.» Sidan det ville vere feil å setje ei skarp arealgrense mellom gardsbruk og småbruk, var det i 1929 sagt at «Et bruk skal regnes for gårdsbruk når det er så vidt stort at der holdes hest utelukkende eller overveiende for brukets skyld. Nogen bestemt arealgrense kan vanskelig opstilles, men i almindelighet vil et bruk på opimot 30 dekar innmark opfylle disse betingelser.»  

Den norske Arbeiderbruk og Boligbank som vart oppretta i 1903, gav lån til bruk inntil 20 daa. I 1915 vart namnet endra til Den Norske Stats Småbruk- og Boligbank, samtidig som arealgrensa vart fjerna.

Med aukande industrialisering ut over 1900-talet, vart småbruk ei god familieøkonomisk tilpassing. Drifta av småbruket kravde ikkje meir arbeidskraft enn at familiefaren kunne ha lønnsarbeid utanom bruket. Det var då husmora som skjøtta hus og fjøs i det daglege. Spesielt for folk som arbeidde i produksjonar med sesongvariasjonar, var det lønnsamt å ha eit småbruk å falle tilbake på. Slik vart også småbruka ei god samfunnsøkonomisk tilpassing.

I Noreg har småbrukarar vore organiserte i Norsk Bonde- og Småbrukarlag.

Kjelder

Landbruk
Bareilly

Bareilly (uttalt /bəˈrɛli/) er ein by nord i India, i delstaten Uttar Pradesh. Han ligg rundt 22 mil aust for hovudstaden Delhi
og 25 mil sør for delstatshovudstaden Lucknow. Byen blei grunnlagd i 1537 av Katehriya-herskaren Basdeo. Under det britiske kolonistyret var han eit viktig senter for Det indiske opprøret i 1857. 

Byen har gjeve namn til den muslimske retninga barelvi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bareilly» frå , og «Bareilly» frå  den 4. oktober 2016.  
 

Byar i Uttar Pradesh