alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Musikkgruppa Beirut

Beirut er ei USA-amerikansk musikkgruppe. Gruppa var opphavleg eit soloprosjekt av Zachary Francis Condon frå Santa Fe i New Mexico, men utvida seg seinare til ei musikkgruppe. Beirut opptredde fyrst i New York i mai 2006 for å stø opp om utgjevinga av debutalbuet Gulag Orkestar. Musikken til gruppa kombinerer element frå indierock og verdsmusikk.

Diskografi 
 2006 Gulag Orkestar
 2007 The Flying Club Cup
 2011 The Rip Tide

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beirut (band)» frå ,  den 24. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Musikkgrupper skipa i 2006
USA-amerikanske indierockgrupper
Heggedal stasjon

Heggedal stasjon er ein jarnbanestasjon på Heggedal  på Spikkestadbanen gjennom Asker kommune, ei jarnbaneline som fram til 1973 var ein parsell av Drammensbanen, men deretter ei line berre for lokaltrafikk. Stasjonen vart opna i 1874, mykje ombygd og modernisert i 2012, mellom anna med nye plattformer som vart tekne i bruk i august dette året.

Stasjonen ligg 99,2 meter over havet og 29,34 kilometer frå Oslo Sentralstasjon, og er no berre ein haldeplass.

Bakgrunnsstoff
Jernbaneverkets opplysningar om Heggedal stasjon 
NSBs opplysningar om Heggedal stasjon

Jarnbanestasjonar i Asker
Jarnbanestasjonar opna i 1874
1874 i Noreg
Bygningar teikna av Georg Andreas Bull
Ådnanipa

Ådnanipa, som òg vert kalla Arnanipa, er eit fjell i Arna (Indre Arna) i Bergen kommune, 456 meter over havet på det høgste. Gjennom fjellet går det ein 2190 meter lang tunnel for Bergensbanen og ein 2133 meter lang tunnel for Europaveg 16.

Fjell i Bergen
Arna
Fjell under 1000 meter i Noreg
Merete Myklebust

Merete Myklebust () er ein tidlegare fotballspelar frå Ellingsøya i Ålesund. Ho vann VM-gull for Noreg i 1995 og OL-bronse i 1996. I alt spela ho 60 landskampar og skåra to mål for Noreg. Myklebust spela for klubbane Spjelkavik Idrettslag og Trondheims-Ørn. Med Ørn vann ho seks seriegull og seks noregsmeisterskap i perioden mellom 1994 og 2001.

Aktiv
Fram til 1993 spela Myklebust på den beste fotballklubben for kvinner i Møre og Romsdal; Spjelkavik. Klubben spela i andredivisjon. Her var ho lagkamerat med mellom andre Anita Waage og Ann Kristin Aarønes. Alle desse tre hamna etter kvart i trønderklubben Trondheims-Ørn, Myklebust frå 1994-sesongen.

På klubbnivå var Myklebust med å vinne seks seriemeisterskap for Trondheims-Ørn; 1994, 1996, 1997, 1998, 1999 og 2001, og seks noregsmeisterskap; 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001. Størstedelen av tida hos Ørn spela ho venstreback.

Myklebust landslagsdebuterte for Noreg i 1993. Ho spela sideback på Noregs lag som vart verdsmeister under Fotball-VM 1995 i Sverige. Året etter spela ho i same posisjonen for laget som tok bronse under sommar-OL 1996 i Atlanta. Myklebust spela på landslaget ut 1997-sesongen.

Merittar
VM-gull 1995 for Noreg
OL-bronse 1996 for Noreg
Seriemeister 1994, 1995, 1996, 1997, 2000 og 2001 med Trondheims-Ørn
Sølvmedalje i serien 1998 og 1999 med Trondheims-Ørn
NM-gull 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001 med Trondheims-Ørn
NM-sølv 1995 med Trondheims-Ørn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Merete Myklebust» frå ,  den 24. oktober 2012.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Ålesund
Brillepetrell

Brillepetrell, Procellaria conspicillata (engelsk namn: Spectacled Petrel) er ein sjøfugl i stormfuglfamilien. Han lever i Sør-Atlanteren nord for den antarktiske konvergensen, og hovudsakleg i eit belte mellom 25 og 41° S. Arten har berre ein hekkestad, på det vestre platået på Inaccessible_Island, Tristan da Cunha. Dette er ein av dei største petrellane som hekkar i hòler.


Skildring
Dette er ein stor petrell, ca 55 cm i lengd, med mørk fjørdrakt. Han har karakteristiske kvite band rundt auga, og nebbet er gult. Levetida deira er gjennomsnitt 26,4 år. Dei et blekksprutar, småfisk og krepsdyr.

Denne petrellen hekkar årleg og vil leggje eitt egg i kullet. Reiret ligg i hòler langs elvebreidder eller i myrer.

Dette taksonet var tidlegare rekna å vere ein underart av kvithakepetrell, Procellaria aequinoctialis, men er i dag kjent som ein sjøvstendig art.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Spectacled Petrel» frå ,  den 24. oktober 2012.  
BirdLife International (2012) Species factsheet: Procellaria conspicillata . Henta frå http://www.birdlife.org den 24. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

stormfuglfamilien
Stylteløparar

Stylteløparar, er ei samnemning for nokre av vadefuglane i avosettfamilien, Recurvirostridae, som har langt, rettpeikande nebb og særs lange bein. Stylteløparar er spreidde på alle kontinent unntatt Antarktis. Habitatet deira er våtmarker med brakkvatn eller saltvatn i varmt eller særs varmt klima. Dei beitar vanlegvis på vasslevande insekt og andre smådyr og hekker på bakken i lause koloniar. Desse fuglane har fjørdrakt i ein kombinasjon av svart og kvitt med svart overside. Eit unntak er den utdryddingstrua svartstylteløpar på New Zealand som er heilt svart. Svartstylteløpar skil seg òg frå dei andre artane ved at han ikkje er kolonihekkar.

Artslista 
Stylteløparar er assosiert med slekta Himantopus, men beltestylteløpar er i si eiga slekt Cladorhynchus.

Stylteløparar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Slekt Himantopus
 Stylteløpar, Himantopus himantopus
 Australstylteløpar, Himantopus leucocephalus
 Svartstylteløpar, Himantopus novaezelandiae
 Svartkronestylteløpar, Himantopus mexicanus

Slekt Cladorhynchus
 Beltestylteløpar, Cladorhynchus leucocephalus

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Stilt» frå , den 24. oktober 2012.

Referansar 

Avosettfamilien
Fugleslekter
Ane Stangeland Horpestad

Ane Stangeland Horpestad () er ein tidlegare fotballspelar frå Orre i Rogaland. Ho spela for Klepp Idrettslag frå 1997 til 2008, med unnatak for år 2000, då ho var student i USA og spela på eit universitetslag, og i 2006-sesongen, då ho var med i Kolbotn IL sitt mannskap som vart seriemeistrar og spela seg fram til semifinalen i UEFA-cupen. Stangeland spela 105 landskampar for Noreg frå 1999 til ho la opp i 2008.

Ho er frå 2006 gift og busett i Sandnes.

Aktiv
Stangeland debuterte for Klepp i 1997, klubben kom på bronseplass i serien og spela cupfinale mot Trondheims-Ørn på Ullevaal stadion det same året. Også i 1999 vart det seriebronse for Klepp.

Ho debuterte for Noreg i 1999, men fekk ikkje plass i meisterskapstroppane til sommar-OL 2000 og EM 2001. Si fyrste internasjonale meisterskapturnering fekk ho som høgreback i 2003. Under verdsmeisterskapen det året vart det norsk fjerdeplass, etter tap i bronsekampen mot Kina.

Frå 2005 var Stangeland kaptein for det norske kvinnelandslaget, då hadde ho fått fast plass i laget som midtstoppar. Ho leia laget fram til finalen under fotball-EM 2005, der det vart finaletap 3-1 mot heimefavorittane Tyskland. 

Stangeland spela for Kolbotn IL i 2006, då klubben sikra seg sin andre seriemeistertittel etter siger over Trondheims-Ørn i siste serierunde. Same året spela seg fram til semifinalen i UEFA-cupen, der  Kolbotn-kvinnene vart slått ut av svenske Umeå IK.

Ho var med også til fotball-VM 2007 og avslutta si landslagstid med sommar-OL 2008. Ved sesongslutt i 2008 la ho opp.

Merittar
EM-sølv 2005 for Noreg
Seriemeister 2006 med Kolbotn
NM-sølv 1997 med Klepp
Bronsemedalje i serien 1997 og 1999 med Klepp

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ane Stangeland Horpestad» frå ,  den 24. oktober 2012.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Klepp
Beltestylteløpar

Beltestylteløpar (Cladorhynchus leucocephalus) er ein vadefugl i avosettfamilien med utbreiing avgrensa til Australia.

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International (2012) Species factsheet: Cladorhynchus leucocephalus . Henta frå http://www.birdlife.org den 24. oktober 2012.

avosettfamilien
Fuglar i den australske regionen
Jens Jørgensen Juel

Jens Juel, Jens Jørgensen Juel () var ein dansk kunstmålar.  Juel er eit døme på noko av det aller beste i dansk portrettmåleri i Danmark på 1700-talet. Kunsten hans la grunnlaget for den følgjande perioden i nordisk biletkunst på 1800-talet med mellom anna C.W. Eckersberg og I.C. Dahl.

Liv og virke
Han vart fødd utanom ekteskap i Balslev på Fyn. Mora Vilhelmine Elisabeth Juel arbeidde som husjomfru på setegarden Wedellsborg. Faren var sannsynlegvis kammerherre Jens Juel. Da Jens var eit år gamal gifte mora seg med Jørgen Jørgensen som var klokkar og skolehaldar i Gamborg, og han veks opp her.

Han synte tidleg lyst og interesse for målarkunsten og etter konfirmasjonen blei han satt i lære hos hos målaren Johann Michael Gehrman i Hamburg ca. 1760. Her blei han fram til rundt 1764-65. Allereie i læretida som målarsvenn skapte han seg eit namn som kunstmålar med portretter, små sjangerbilete, landskap med meir. Litt etter at han var fylt 20 år kom han til  København og studerte ved Det Kongelige Danske Kunstakademi. I 1767 konkurrerte han om Akademiets lille gullmedalje og vann og i 1771 vann han Akademiets store gullmedalje.

Det siste gjorde at han fekk pengar til studiereise og året etter reiste han frå landet og blei borte i 8 år.

Juel slo seg ned i København i 1780 og skapte seg ein eineståande posisjon som portrettmåler for kongehuset, adelen og det 
rike borgarskapet.

Han blei vald til leiar av Kunstakademiet i 1782, vart professor same sted i 1786 og var direktør 1795–1797 og 1799–1801.

Juel var gift med Rosine Dørschel. To av deira døtre gifta seg etter kvarandre med C.W. Eckersberg.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Danske målarar
Professorar ved Det Kongelige Danske Kunstakademi
Medlemmar av Det Kongelige Akademi for de Skønne Kunster
Folk frå Middelfart
Dint Island

Dint Island er ei klipperik øy i Antarktis. Ho vart truleg oppdaga frå lufta av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og først kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi ein særeigen dalbotn lagar ein bulk (dent på engelsk) på sørsida av øya.

Dint Island ligg 2 nautiske mil utanfor vestsida av Aleksanderøya i Lazarev Bay. Øya ligg kring 10 km søraust for Umber Island.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Umber Island
 Lazarev Bay

Kjelder 

Øyar ved Aleksanderøya
Dorsey Island

Dorsey Island  er ei hovudsakleg isdekt øy som ligg i Wilkins Sound utanfor vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det høgaste punktet på øya er Mount Snell som ligg opp mot 500 meter over havet. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd frå lufta av medlemmar frå East Base i U.S. Antarctic Service, 1939–41, og vart kalla opp etter Herbert G. Dorsey Jr., frå U.S. Weather Bureau, ein meteorolog ved East Base. Ho vart kartlagd på ny frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Posisjonen og konturen til øya vart retta opp etter satelittbilete frå Landsat 1973–75 og 1979.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Dint Island
 Umber Island
 Merger Island

Kjelder 

Øyar ved Aleksanderøya
Johansen Islands

Johansen Islands er ei gruppe, små, lågtliggande og snøfrie øyar som ligg i Lazarev Bay og Wilkins Sound, 12 nautiske mil vest-nordvest for Cape Vostok, ved nordvestenden av Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart oppdaga frå  då han først kom fram til staden for å opprette East Base for U.S. Antarctic Service i 1940, og vart kalla opp etter Bendik Johansen, som var islos for ekspedisjonen, noko han òg hadde vore på Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Dint Island
 Merger Island
 Umber Island

Kjelder

Øyar ved Aleksanderøya
Merger Island

Merger Island er ei isdekt øy ved innløpet til Haydn Inlet, som ligg utanfor vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og namnet er skildrar at øya nesten er dekt av Wilkins isbrem.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Dint Island
 Dorsey Island
 Stoltz Island

Øyar ved Aleksanderøya
Stoltz Island

Stoltz Island er ei lita øy utanfor nordvestkysten av Aleksanderøya i Antarktis, 7 nautiske mil (13 km) sør for Cape Vostok. Øya vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966, og kartlagd av DOS, 1977, frå fotografi og satellittbilete av Landsat i januar 1974. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Charles L. Stoltz i US Navy fotograf i Naval Support Force i Antarktis under Operasjon Deepfreeze, 1970 og 1971,

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Dint Island
 Dorsey Island
 Umber Island

Øyar ved Aleksanderøya
Umber Island

Umber Island er ei klipperik øy som ligg 10 km nordvest for Dint Island som ligg i Lazarev Bay, utanfor vestsida av Aleksanderøya i Antarktis. Øya vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, av Searle i Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee fordi øya på RARE-bilete ligg i skuggen kasta av Havre Mountains i nord.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Dorsey Island
 Merger Island
 Stoltz Island

Øyar ved Aleksanderøya
USS «Williamsburg» (AGC-369)

USS «Williamsburg» var ein kanonbåt i US Navy, og sidan ein privat yacht som tente som presidentyacht frå 1945 til 1953.

Skipet vart bygd i stål som «Aras», og vart sjøsett 8. desember 1930. US Navy tok over skipet den 24. april 1941, og kalla det «Williamsburg». Fartøyet vart no ombygd til kanonbåt av Brewer Drydock and Repair Co., i Brooklyn i New York. Etter ombygginga i 1941 tente «Williamsburg» i Nord-Atlanteren under andre verdskrigen. 

Etter krigen vart "Williamsburg" presidentskip og fekk namnet AGC-369. Dei neste åra tente fartøyet to presidentar, Harry S. Truman og Dwight D. Eisenhower, og var i drift fram til 1953 før det gjekk attende til marinen. Skipet vart omsider stroke frå lista til US Navy i april 1962. 

«Williamsburg» vart overført til National Science Foundation 9. august 1962, og vart ombygd frå presidentyacht til oseanografisk forskingsfartøy ved Woods Hole Oceanographic Institute. Skipet fekk no namnet «Anton Bruun» etter den kjende danske marinbiologen. Skipet hadde ti tokt i Indiahavet, og seinare fleire tokt i Sørishavet i området kring Humboldtstraumen. I 1968 skulle skipet reparerast, men fekk store skadar då tørrdokken brått sokk. Skipet vart reparert og var i mange år restaurantskip ved Salem River i New Jersey. I 1993 vart skipet seld til Italia, og planen var å bygge om skipet til eit luksuriøst cruiseskip, men dette vart aldri noko av og skipet ligg i dag i opplag i La Spezia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «USS Williamsburg (AGC-369)» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Photographs from Truman Presidential Collection 
 Article on presidetial yachts @ Hazegray.org
 Entry @ Navsouce.org
 On The Water Boats and Ships
 USS Williamsburg Preservation Society, Inc. - Listing @ Historical Naval Ship Organization official website 
 Kirilloff & Associates, Inc. official website
 Dream Boat

USA-amerikanske presidentskip
Skip frå 1930
USNS «Eltanin»

USNS «Eltanin» (T-AK-270/T-AGOR-8) var eit lasteskip i Eltanin-klassen og ein isbrytar som tente for U.S. Navy frå 1957. I 1962 vart skipet omklassifisert til forskingsfartøy og opererte då i farvatna kring Antarktis.

I 1974 vart skipet selt til den argentinske marinen og kalla ARA «Islas Orcadas». Ho vart seinare opphogd i 1979.

See also
 United States Antarctic Program
 Eltanin Antenna

References
 
 NavSource Online: Service Ship Photo Archive - T-AK-270 / T-AGOR-8 Eltanin
 Lamont-Doherty Earth Observatory history

USA-amerikanske lastefartøy
Skip frå 1957
USA-amerikanske isbrytarar
USA-amerikanske forksingsfartøy
Argentinske marinefartøy
Skip sluttsegla i 1979
USS «Glacier»

USS «Glacier» (AGB-4) (seinare USCGC «Glacier» (WAG/WAGB-4)) er ein historisk isbrytar som tente i dei første 15 ekspedisjonane på Operasjon Deep Freeze. «Glacier» var den første isbrytaren som kom seg gjennom det isdekte Bellingshausenhavet, og det meste av topografien i området er kalla opp etter mannskapet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «USS Glacier (AGB-4)» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 

 U.S. Department of Homeland Security. United States Coast Guard Historian's Office. http://www.uscg.mil/history/default.asp
U.S. Department of Homeland Security. United States Coast Guard. Medals and Awards Manual. COMDTINST M1650.25D. MAY 1980.

Bakgrunnsstoff
 
 USS Glacier Association
 American Society of Mechanical Engineers - USS Glacier 
 The Glacier Society

USA-amerikanske isbrytarar
Skip frå 1954
Operasjon Deep Freeze

Operasjon Deep Freeze (OpDFrz eller ODF) er kodenamnet for ei rekkje ekspedisjonar for USA til Antarktis. Den første av operasjonane var i 1955–1956.

Operasjonen kom i stand i samband med Det internasjonale geofysiske året 1957–58, som var eit internasjonal samarbeid om polarforsking. Målet var å få betre kunnskap om hydrografien og vêret i Antarktisk, isbrerørsle og sjølivet. 

Under operasjonen vart følgjande skip nytta: 
 , frakteskip
 , frakteskip
 , isbrytar
 , isbrytar
 , isbrytar
 , tankskip
 , handelsflåteskip

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Operation Deep Freeze» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Ellery D. Wallwork, Kathryn A. Wilcoxson.  Operation Deep Freeze: 50 Years of US Air Force Airlift in Antarctica 1956 - 2006.  Scott Air Force Base: Office of History, Air Mobility Command

Bakgrunnsstoff 

Thirteenth Air Force 
Operation Deep Freeze 

 
1955 i USA
1955 i Antarktis
1956 i Antarktis
Antarktiske ekspedisjonar
USA og Antarktis
USA-amerikanske ekspedisjonar
Den utilgjengelege polen

Den utilgjengelege polen er det geografiske punktet som ligg lenger unna kysten enn noko anna stad på det omkringliggande kontinentet eller havet. Omgrepet er ein geografisk konstruksjon, ikkje eit eigenleg fysisk fenomen, og er av interesse først og fremst for eventyrarar.

Den nordlege utilgjengelege polen

Den nordlege utilgjengelege polen () i pakkisen i Nordishavet er det punktet som ligg lengst unna  dei omkringliggande landmassane. Det ligg 661 kilometer unna Nordpolen, 1453 km nord for Barrow i Alaska og like langt frå Ellesmereøya som Frans Josefs land, 1094 km. Det vart første nådd av Hubert Wilkins i 1927 med fly, medan ein sovjetisk isbrytar nådde punktet i 1958. Wally Herbert var det første mennesket som tok seg til den nordlege utilgjengelege polen over isen, då han nådde fram med hundesledar i 1968.

Fordi isen er i konstant rørsle, kan ikkje punktet markerast med ein permanent struktur.

Den sørlege utilgjengelege polen 

Den sørlege utilgjengelege polen er det punktet på det antarktiske kontinentet som ligg lengst unna Sørishavet. Ei rekkje ulike koordinatar har vorte gjeve for dette punktet. Usemja botnar hovudsakleg i ulike måtar å definere og måle kystlinja. Den sørlege utilgjengelege polen refererer vanlegvis til punktet der Sovjetunionen etablerte ein forskingsstasjon i 1958, med koordinatar  (nokre kjelder gjev koordinatane ). Dette er 878 km frå Sørpolen og 3718 moh. Ved bruk av andre kriteria lokaliserer Scott Polar Research Institute den sørlege utilgjengelege polen ved , medan British Antarctic Survey har rekna seg fram til .

Den sørlege utilgjengelege polen er langt meir avsidesliggande og vanskelegare å nå enn den geografiske sørpolen. Den 14. desember 1958 etablerte ein sovjetisk ekspedisjon ein provisorisk forskingsstasjon ved  i samband med IGY. Ei annan sovjetisk gruppe vitja staden i 1967. Framleis står ein bygning att på staden, markert med ei byste av Vladimir Lenin med andletet vendt mot Moskva. Staden er oppført på lista over historiske stader og kulturminne i Antarktis, og er verna gjennom Antarktistraktaten.

Den utilgjengelege polen til havs 

Den utilgjengelege polen til havs () er det punktet i havet som ligg lengst unna land. Dette ligg i det sørlege Stillehavet, 2688 kilometer frå næraste land: Ducie Island i Pitcairnøyane i nord, Motu Nui ved Påskeøya i nordaust og Maher Island nær Siple Island utanfor Marie Byrd Land i Antarktis i sør. Chatham Island ligg lenger vest og sørlege Chile ligg i aust. Punktet vert òg kalla «Point Nemo», etter Jules Verne sin kaptein Nemo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Utilgjengelighetspol» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Utilgjengeleg
Polarområda
Antarktis
Sandvika stasjon

Sandvika stasjon er ein jarnbanestasjon i Sandvika i Bærum kommune  for lokal persontrafikk, sams for Drammenbanen og Askerbanen. Stasjonen har inngang og venterom under spora, med oppgang til kvar av perrongane. Ein bussterminal og ein drosjehaldeplass er knytt beinveges til stasjonen.

Stasjonen vart opna i 1872, men på det noverande stasjonsområdet er det ikkje noko att av det opphavlege. Eit særkjenne for Sandvika stasjon er eit eldre stillverkshus i mur over spora, det finst ikkje noko liknande her i landet. Stillverkshuset er ikkje i bruk.

Bakgrunnsstoff 
Jernbaneverkets opplysningar om Sandvika stasjon.
nsb.no/NSBs opplysningar om Sandvika stasjon

Jarnbanestasjonar i Bærum
Jarnbanestasjonar på Drammenbanen
Jarnbanestasjonar på Askerbanen
Jarnbanestasjonar opna i 1872
1872 i Noreg
Butler Island

Butler Island er ei rund, isdekt øy som ligg 7 nautiske mil aust for Merz Peninsula, utanfor austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I 1947 vart ho fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla ho frå bakken. Ho vart namngjeven av FIDS etter K.S.P. Butler, offiser i FIDS i 1947–48.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Palmer Land
Case Island

Case Island er ei rund, isdekt øy som ligg utanfor kysten av Antarktis. Øya ligg i Carroll Inlet mellom fastlandet og Smyley Island. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken av U.S. Navy , 1961–66. Namnet vart foreslått av Finn Rønne etter senator Francis H. Case, som fekk senatet til å skaffe eit skip for Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Palmer Land
Cheesman Island

Cheesman Island er ei lita klipperik øy utanfor nordkysten av Charcot Island, 1 nautisk mil nord for Mount Martine. Ho vart først observert og fotografert frå lufta i 1929 av sir Hubert Wilkins, som omtrentleg posisjonerte dei. Ho vart kartlagd på nytt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, av D. Searle etter Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Namnet vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names i 1950 etter S.A. Cheesman, som var pilot på flyturen til Wilkins i 1929.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Palmer Land
DeAtley Island

DeAtley Island er ei stor isdekt øy som ligg 10 nautiske mil aust for Spaatz Island ved sørsida av Ronne Entrance. Øya vart observert og grovt kartlagd frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og vart seinare namngjeven av Finn Rønne for oberst Ellsworth DeAtley i US Army, og kona Thelma DeAtley, som medverka med klede og mat som støtte til RARE.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Palmer Land