alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Memphis Beat av Jerry Lee Lewis

Memphis Beat er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Smash Records i 1966.

Innspeling
Meir enn halvparten av songane på Memphis Beat vart spelte inn 5. og 6. januar 1966 i Phillips Studio i Memphis i Tennessee.  Dei andre songane vart henta frå ei innspeling i New York City åtte månader tidlegare og frå den første innspelinga til Lewis for Smash i 1963. Albumet inneheld ein sjeldan Lewis-original, kalla «Lincoln Limousine», som var ei forvirra hyllest til John F. Kennedy. I boka si Jerry Lee Lewis: Lost and Found, skriv Joe Bonomo at songen er «rett og slett rar, så fleirtydig og amatøraktig skriven at det er umogeleg å sjå nøyaktig kva som motiverte han til å skrive songen.»  Albumet inneheld òg «Too Young», ein piano-lounge-song som Bonomo rekna som «ein god latter» og «hysterisk ukomfortabel». Lewis gjer det betre på «Wine Spo-Dee-O-Dee» og George Jones-klassikaren «She Thinks I Still Care», men albumet inneheld ingen nye hittar.

Mottaking
Etter Memphis Beat kom ut i mai 1966 nådde det berre 145. plassen på Billboard-lista, trass i solid marknadsføring frå Smash og ganske greie meldingar. Den kommersielle nedturen til Lewis fortsette fram til 1968, då han omsider klarte å bryte gjennom på countrylistene med Another Place, Another Time. I 2014 skreiv Lewis-biografiforfattaren Rick Bragg «Gjennom midten av 1960-åra spelte han inn det eine albumet etter det andre med andre folk sin musikk. Men ikkje noko av det var eigentleg nytt.»  Bruce Eder frå AllMusic hylla albumet: «Etter ein skarp sving inn i country (og country-pop) med Country Songs for City Folks, kom Jerry Lee Lewis brølande attende med Memphis Beat i 1966, den hardaste rocken hans på mange år, og eit band så var så bra som noko anna han spelte med.»

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Memphis Beat (Jerry Lee Lewis album)» frå ,  den 15. august 2017.  
 

Musikkalbum frå 1966
Jerry Lee Lewis-album
Smash Records-album
By Request: More of the Greatest Live Show on Earth

By Request: More of the Greatest Live Show on Earth er eit konsertalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Smash Records i 1966.

Innspeling
Albumet er ein oppfølgjar til The Greatest Live Show on Earth som kom i 1964 og vart spelt inn i Panther Hall i Fort Worth i Texas den 20. august 1966. Den vesle konsertstaden var ein regional suksess og hadde blitt vitja av mange countrystjerner, som Bob Wills, George Jones, Wanda Jackson og Willie Nelson, som spelte inn sitt eige konsertalbum der to månader tidlegare. I boka si Jerry Lee Lewis: Lost and Found skriv Joe Bonomo at det tredje konsertalbumet til Lewis var «spelt inn med spinkel lyd og var dårleg klypt, men er eit ganske hardt countryalbum. Det er nok verken Concert at Carnegie Hall with Buck Owens and the Buckaroos eller Johnny Cash at Folsom Prison, men i ettertid syner det eit steg i retning av det kommersielle comebacket til Jerry Lee.» Albumet gjekk ikkje inn på salslistene.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «By Request: More of the Greatest Live Show on Earth» frå ,  den 15. august 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Jerry Lee Lewis-album
Konsertalbum frå 1966
Smash Records-album
Erik Gustaf Boström

Erik Gustaf Bernhard Boström () var ein svensk godseigar og politikar som var Sveriges statsminister frå 1891 til 1900 og på ny frå 1902 til 1905.

Boström var frå Stockholm og representerte Södra Roslags domsagas valkrins i Riksdagens andrekammer i tida 1876-93. Han slutta seg der til partigruppa Centern, seinare 1883-87 Nya centern. Frå 1888 leidde han det proteksjonistiske Nya lantmannapartiet. Frå 10. juli 1891 var han statsminister i Sverige og viste seg då «som en smidig og klok realpolitiker», mellom anna fekk han i 1892 vedteke ei ny hærordning for riket. Etter det norske stortinget i 1898 vedtok flagglova for tredje gong, gjekk Boström inn for å godkjenne vedtaket og kunngjorde samstundes svenske mottiltak.

Frå 1894 til han døydde hadde Boström sete i fyrstekammeret i Riksdagen, der han var med i det høgreorienterte Protektionistiska majoritetspartiet. Han gjekk av som statsminister 12. september 1900. Allereie 5. juli 1902 danna han ny regjering og tok fleire liberale politikarar med i statsrådet. Under forhandlingane om konsulatsaka viste han lita forståing for dei norske krava. Den sterke norske motstanden mot dei såkalla lydrikepunkta førte til at Boström gjekk av som statsminister 13. april 1905.

Kjelder
Gyldendals store konversasjonsleksikon.

Folk frå Stockholm
Svenske statsministrar
Svenske politikarar
Kiruna kyrkje

Kiruna kyrka er eit kyrkjebygg i Kiruna i Norrbottens län i Sverige, bygd i åra 1909-12 etter teikningar av arkitekten Gustaf Wickman. Kyrkja høyrer til Jukkasjärvi församling i Luleå stift. Kyrkjebygget står i ein naturpark nær Kiruna sentrum og er forma etter inntrykk frå norske stavkyrkjer og samiske lavvoar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kiruna kyrka» frå ,  den 15. august 2017.

Bakgrunnsstoff

Kyrkjer i Sverige
Kiruna
Kiruna gamle rådhus

Kiruna gamle rådhus, kjent som Kiruna stadshus eller Igloo, var ein bygning sentralt i Kiruna som var
sete for administrasjonen i Kiruna kommun i Norrbottens län i Sverige fram til 2018. Det vart rive i 2019, i samband med flyttinga av sentrum i Kiruna.

Rådhuset vart teikna av arkitekten Artur von Schmalensee og vart bygt i åra 1959-62. Bygningen var 49 x 49 meter lang og brei, og 45 meter høg.
Klokketårnet på taket på 26 meter vart eit kjent landemerke for Kiruna. Det vart teikna av Bror Marklund og innvigt i 1963.

Rådhuset vart kalla «Igloo» av Artur von Schmalensee på grunn av den låge inngangen til ein stor open hall med høge lysinnsleppingar. I 1964 fekk bygningen og arkitekten Kasper Salin-prisen for «Sveriges vackraste offentliga byggnad». Rådhuset husa også ein kunsthall.

Flytting til nytt rådhus
Frå 2009 vart det lagt planar om å rive rådhuset, då aktiviteten til gruveselskapet LKAB hadde underminert grunntilhøva til sentrale Kiruna.
I oktober 2012 vart det lyst ut ei arkitekttevling om å teikna eit nytt rådhus. I september 2013 var vinnaren utropt som Henning Larsen Architects A/S med forslaget «Kristallen». 

I august 2017 vart klokketårnet på det gamle rådhuset teke ned og flytta til den nye bygningen. 
Bygningen vart riven våren 2019.

Galleri

Kjelder

Emporis heimeside

Denne artikkelen bygger på «Kiruna stadshus» frå ,  den 15. august 2017.  

Rådhus i Sverige
Kiruna kommun
2S19 Msta

2S19 «Msta-S» (russisk Мста) er ein sjølvgåande 152,4 mm haubits utforma i Sovjetunionen. Han kom i teneste i 1989 som etterfølgjaren til 2S3 Akatsija. Kjøretøyet er basert på T-80-chassis, men er drive av T-72-dieselmotor.

Namngjevinga er etter elva Msta.

Utvikling 
Msta er ein moderne haubits designa for distribusjon anten som ein upansra haubits som må flyttast med traktor eller lastebil, eller monterast i pansra kjøretøy som sjølvdrive artilleri. Dagens produksjon av taua modell er kalla Msta-B, medan sjølvgåande modell er Msta-S (òg kjend under GRAU-indeks 2S19).

Utvikling av 2S19 starta i 1980 under namnet «Ferma». Prototypen vart kjend som Ob'jekt 316.

Operativ bruk 

Msta-S-haubitsar vart brukte av den russiske hæren til å levera artillerield mot tsjetsjenske separatistar i løpet av den andre Tsjetsjenia-krigen.

Msta-S har òg vorte brukt i krigen i Donbass av den ukrainske hæren og dessutan pro-russiske separatistar som overtok minst eitt slikt våpen under konflikten.

Variantar 
 152 mm haubits 2A65 - ein slept versjon av den same haubits. 
 1K17 Szhatie - ei «laserstridsvogn» væpna med eit batteri av laserar meint å deaktivere optoelektroniske system; brukar Msta-S understell og tårn.
 2S19M1 (2000) - forbetra versjon med automatisk leggesystem og GLONASS.
 2S19M2 «Msta-SM» (2013) - Forbetra versjon utstyrt med eit nytt automatisk eldkontrollsystem som aukar stottakta. Digitale elektroniske kart er no (2012) tilgjengelege.
 2S19M1-155 (2006) - 155mm eksport-versjonen av 2S19M1, utstyrt med eit L/52 røyr.
 2S27 «Msta-K» - hjulvariant (K = kolyosnij), basert på eit 8x8 lastebilchassis. Det var fleire ulike prototypar, inkludert ein som er basert på ein KrAZ-ChR-3130 og to basert på Ural-5323 (med og utan tårn).
 2S30 «Iste» - ein forbetra versjon, prototyp.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2S19 Msta» frå ,  den 15. august 2017.  

Sjølvdrive artilleri
Våpen frå Sovjetunionen
Burkitt-lymfekreft

Burkitt-lymfekreft eller Burkitt-lymfom er ein lymfekreft frå B-seller. Sjukdomen er i mange tilfelle knytt til både Epstein-Barr-viruset og malariaparasitten Plasmodium falciparum og er særskilt vanleg hjå born i eit belte kring ekvator i Afrika.

Burkitt-lymfekreft vert delt opp i tre grupper:

 endemisk, finst i hovudsak i Afrika og er sterkt knytt til EBV-viruset 
 sporadisk, den vanlegaste forma utanfor malariaområde; kring  av pasientane testar positivt for EBV
 immunsvikt-knytt, i hovudsak hjå HIV-infiserte pasientar; kring 30 til  av pasientane testar positivt for EBV

Hjå alle tre formene for Burkitt-lymfekreft er genet MYC flytta, og ei mogeleg rolle til EBV-viruset er å hindra apoptose ved ei slik genflytting.

Burkitt-lymfekreft vart fyrst skildra av den britiske kirurgen Dennis Burkitt i 1958 frå pasientar i Kampala i Uganda. Epstein-Barr-viruset vart oppdaga i 1964 i ein vevsprøve frå ein svulst frå ein ugandisk pasient med Burkitt-lymfekreft.

Kjelder 

Kreft i lymfoid, hematopoetisk eller nærskyldt vev
Sjukdomar knytte til Epstein-Barr-viruset
Gallion på skip

Gallion er ein plattform som stikk fram i baugen på seglskip under baugsprydet. Dei fyrste seglskipa i Europa som vart utstyrte med gallion, vart bygde kring år 1500.

Sjå òg
Gallionsfigur

Skipskonstruksjon
Seglskipskomponentar
Soul My Way

Soul My Way er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Smash Records i 1967.

Bakgrunn
Jerry Lee Lewis hadde signert ein avtale med Smash i 1963 og etter fire år såg det ikkje ut til at sjefane i Mercury visste kva dei skulle gjere med han. Sjølv om han hadde vore relativt populær i Europa, og ein strålande konsertartist, hadde han lite salssuksess. Mercury hadde prøvd eit album med nyinnspelignar frå Sun Records-tida (Golden Hits of Jerry Lee Lewis i 1964) og eit ccountryalbum (Country Songs for City Folks i 1965), men dei kom ikkje nærmare triumfen Lewis hadde hatt med Sam Phillips. Rock og pop hadde òg endra seg enormt i 1967, noko som gjorde det meir vanskeleg for Mercury å finne ut korleis dei skulle marknadsføre Lewis. Som Colin Escott skreiv i plateomslaget til Mercury-samlinga Killer Country i 1995: «Jerry sin idé om rock var nesten ti år utdatert» på slutten av 1960-åra.

Innspeling
I 1967 forlet produsenten Shelby Singleton Mercury for å danne sitt eige selskap, og Jerry Kennedy tok all kontroll over innspelingane til Lewis. Kenny produserte etter kvart comeback-singelen til Lewis, «Another Place, Another Time» ,året etter, som gav han ei rekkje countryhittar inn i 1970-åra. Biografiforfattaren Joe Bonomo skreiv i Jerry Lee Lewis: Lost and Found at i 1967 «klødde Kennedy seg i hovudet og lurte på kva han skulle gjere. Det einaste albumet til Jerry Lee i 1967, det rare Soul My Way, var ei suppe av gamle og nye songar som Kennedy prøvde å samle saman med forskjellig showtriks.» Albumet er kjend for ein versjon av Bobby «Blue» Bland sin «Turn On Your Love Light» og versjonen av Mickey Newbury sin psykedeliske «Just Dropped In (To See What Condition My Condition Was In)», der Lewis spelar cembalo. Tre songar, «Wedding Bells», den originale songen «He Took It Like a Man» og «Betcha Gonna Like It» vart spelt inn under innspelingar datert attende til 1963 og 1964.

Mottaking
Soul My Way kom ut 1. november 1967 og selde dårleg.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Soul My Way» frå ,  den 17. august 2017.  
 

Musikkalbum frå 1967
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Smash Records-album
Treat Her Right av Roy Head

«Treat Her Right» er ein soulsong skriven av Roy Head og Gene Kurtz. Han vart spelt inn av Head and The Traits i 1965. Songen nådde andreplassen i USA på både pop- og R&B-lista til Billboard. The Beatles-songen «Yesterday» hindra «Treat Her Right» frå å nå toppen av Billboard Hot 100. Medlemmar av The Traits som spelar på denne songen er Johnny Clark på sologitar, Frank Miller på rytmegitar, Gene Kurtz på bass, Dan Buie på klaverinstrument, Danny Gomez og Tommy May på tenorsaksofon, Johnny Gibson på trompet og Jerry Gibson på trommer.

«Treat Her Right» vart spelt inn i Gold Star Studios (seinare kjend som SugarHill Recording Studios) i Houston.

Andre versjonar

Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Jimmy Page, Bruce Springsteen, Jerry Lee Lewis, Bon Jovi, Chris Farlowe (som «Treat Her Good») og Mae West og Barbara Mandrell som «Treat Him Right».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Treat Her Right (Roy Head song)» frå ,  den 17. august 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Billy «Crash» Craddock-songar
Roy Head-songar
Barbara Mandrell-songar
George Thorogood-songar
Chris Farlowe-songar
Otis Redding-songar
Mae West-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Shakin' Stevens-songar
The Commitments-songar
Bruce Springsteen-songar
Lilli Bendriss

Lilli Bendriss () er eit norsk spiritistisk medium, forfattar og TV-personlegdom frå Hareid. Bendriss er kjend for å ha vore med på TVNorge-programmet Åndenes makt som klårsynt gjennom alle tretten sesongane. Som forfattar gav ho, i 2010, ut bøkene Bevissthetsskiftet og Gaven.

I 2021 var Bendriss aktuell med serien Spøkelsesjegerne. Serien blir send på Discovery+ og går ut på at Bendriss og dei to youtuberene Robin Hofset og Victoria Skau reiser og besøkjer mellom anna Gamle Luster Sanatorium, Gamle Fredrikstad fengsel og Gamle Deichmanske bibliotek, for å jakta på spøkelse. Serien fekk terningkast 2 frå VG sin meldar som skildra serien som «ikke engang underholdende  tøys».

Våren 2019 deltok ho i realityprogrammet Kjendis søker kjæreste på TV2.

Lilli Bendriss bur i Holmenkollen i Oslo.

Kjelder 

Folk frå Hareid
Norske forfattarar
Helena Fibingerová

Helena Fibingerová () er ein tsjekkisk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister i kulestøyt i 1983 og elles sikra seg tre EM-medaljar og ein OL-bronse i øvinga i tida 1974-82. Ho representerte Tsjekkoslovakia.

Aktiv
Fibingerová forbetra seg kolossalt i OL-sesongen 1972 og tok steget opp i verdseliten med eit støyt på 19,18 m, og ho vart nummer sju i kuletevlinga under sommarleikane i München. Både i 1973 og -74 vann ho kuletevlinga i innandørs-EM. Etter ho tok bronsemedaljen i EM 1974 i Roma, reiste ho heim til Tsjekkia og sette verdsrekord med 21,57 m i Gottwaldov den 21. september.

Også frå Sommar-OL 1976 reiste Fibingerová heim med ein bronsemedalje. Åtte veker etter OL-finalen forbetra ho verdsrekorden i kulestøyt til 21,99 m, ti centimeter lengre enn rekorden Ivanka Khristova presterte tidleg i juli. Vinteren 1977 støytte ho 22,50 m i eit innandørsstemne, tidenes lengste støyt innomhus. Både i 1977 og -78 vann Fibingerová EM innandørs. Mellom dei to innandørsmeisterskapane forbetra ho sin eigen verdsrekord i kulestøyting til 22,32 meter den 20. august 1977 i Nitra. Verdsrekorden heldt seg til austtyske Ilona Slupianek nådde 22,36 m i mai 1980.

Fibingerová heldt i 1980 fram med å sanke gull i innandørs-EM. Ho tok då sin femte siger, seinare vann ho også i 1983, -84 og -85 og stod såleis att med heile åtte triumfar i innandørs europameisterskap, meisterskap med varierande deltaking.

Både under EM 1978 i Praha og EM 1982 i Aten måtte Fibingerová nøye seg med sølvmedalje, begge klart slått av Ilona Slupianek. Fyrst ved verdsmeisterskapen 1983 i Helsinki lukkast ho vinne ein av dei aller største meisterskapane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Nr 7 – 18,81 m
EM 1974 i Roma: Bronsemedalje – 20,33 m, bakom Marianne Adam (20,43 m)
OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 20,67 m, framom Marianne Adam (20,55 m)
EM 1978 i Praha: Sølvmedalje – 20,86 m, bakom Ilona Slupianek (21,41 m)
EM 1982 i Aten: Sølvmedalje – 20,94 m, bakom bakom Ilona Slupianek (21,59 m)
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje 21,05 m, framom Helma Knorschneidt (20,70 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 10 – 18,48 m
VM 1987 i Roma: Nr 8 – 20,29 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Helena Fibingerová» frå ,  den 17. august 2017.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Verdsmeistrar i friidrett
Sam Kendricks

Sam Kendricks () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Oxford i delstaten Mississippi som tevlar i stavhopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 2017 og tok bronsemedaljen i Sommar-OL 2016. Den 24. juni 2017 sette han personleg rekord med 6,00 meter då han i Sacramento vann den nasjonale meisterskapen for tredje gong. I 2017 vart han verdsmeister i London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sam Kendricks» frå ,  den 17. august 2017.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Stavhopparar frå USA
Verdsmeistrar i friidrett
Tomas Walsh

Tomas Walsh () er ein nyzealandsk friidrettsutøvar frå Timaru som internasjonalt tevlar i kulestøyt. Han vart verdsmeister i øvinga i 2017 og tok bronsemedaljen i Sommar-OL 2016. Walsh sin personlege rekord på 22,21 meter oppnådde han i eit stemne i Zagreb 5. september 2016. Våren 2016 vann han kulestøyt-tevlinga i innandørs-VM.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tomas Walsh» frå ,  den 17. august 2017.  
 

Newzealandske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Verdsmeistrar i friidrett
Christian Schenk

Christian Schenk () er ein tysk tidlegare mangekjempar frå Rostock som vart olympisk meister i tikamp under Sommar-OL 1988 i Seoul og i tillegg vann bronsemedaljen i øvinga både i EM 1990 og VM 1991. Schenks bestenotering på 8 500 poeng oppnådde han under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart. Han representerte Aust-Tyskland til 1990, sidan 1991 det samla Tyskland.

Far til Christian Schenk var austtysk meister i hekkeløp på 1950-talet. Christian Schenk tok sjølv til med friidrett og frå 1982 spesialiserte han seg i tikamp. I 1984-sesongen kleiv han med 8 043 peng for fyrste gong over 8 000-poenggrensa. Etter å ha vorte femtemann i VM 1987, 75 poeng bak bronsevinnaren, vann han i 1988 den olympiske gullmedaljen med 99 fleire poeng enn lagkameraten Torsten Voss. Særleg imponerte Schenk i høgdehopp der han gjekk over 2,27 meter, det høgste høgdehoppet nokon gong i ei tikamptevling, eit hopp han gjorde i dykkstil, medan alle konkurrentane nytta den nyare flopp-stilen.

Storvaksne Schenk heldt seg i verdstoppen også dei neste fem åra. Både i EM 1990 og VM 1991 hamna han på bronseplassen, i EM fattige tre poeng bak sølvmedaljøren. Han deltok ikkje i Sommar-OL 1992, grunna skade i uttakstevlinga. I verdsmeisterskapen 1993 forbetra Schenk sitt personbeste i tikamp med 12 poeng til 8 500 poeng, måtte likevel nøye seg med fjerdeplassen. Same sesongen vart han tysk meister i tikamp, hans fyrste nasjonale meistertittel ettersom han aldri vart betre enn nummer to i ein austtysk meisterskap. Schenk la opp i 1994.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 5 – 8 304 poeng
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 8 488 poeng, framom Torsten Voss (8 399)
EM 1990 i Split: Bronsemedalje – 8 433 poeng, bakom Dezső Szabó (8 436)
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje – 8 394 poeng, framom Robert Změlík (8 379)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 – 8 500 poeng, bak Paul Meier (8 548)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Schenk» frå ,  den 18. august 2017.  
 

Tyske mangekjemparar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Per J. Husabø

Per Johnsson Husabø () var ein norsk sivilagronom og politikar frå Leikanger i Sogn. Han representerte Sogn og Fjordane og Kristeleg Folkeparti på Stortinget frå 1977 til -85.

Husabø var son til ein gardbrukar. Han gjekk 1950/51 Fruktdyrkingskulen på Hjeltnes i Ulvik. Der etter tok han artiumskurs på Hamar i 1952. Frå 1954 til -57 studerte han hagebruk ved Noregs landbrukshøgskule og vart sivilagronom. Perioden 1957-65 arbeidde han ved Institutt for fruktdyrking på NLH, sist som amanuensis, og dessutan eitt år ved Statens forsøgsstation Blangstedgaard i Danmark. Frå 1965 til 1992 var han tilsett på Statens forskningsstasjon Njøs i Leikanger, som forsøksleiar 1966-77 og forskar 1986-92.

Husabø var medlem i Leikanger kommunestyre 1968-75 og styreformann i Leikanger kommunale elektrisitetsverk 1975-77. Ved stortingsvalet 1977 vart han vald til stortingsrepresentant frå Sogn og Fjordane, attvald 1981. I den fyrste fireårsbolken var han medlem i Landbrukskomiteen, medan han 1981-85 var nestformann i Sjøfarts- og fiskerikomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Folk frå Leikanger
Norske agronomar
Torgeir Andersen

Torgeir Andersen () var ein norsk politikar frå Nøtterøy i Vestfold. Han var stortingsrepresentant frå Vestfold for partiet Høgre i tida 1969-77.

Andersen var son til ein skipper. Han tok eksamen på handelsgymnas i 1936 og arbeidde ved Vestfold kjemiske fabrikker frå 1936 til 1965, dei tre fyrste åra som bokholdar, sidan 1939 som kontorsjef til 1965. Frå 1958 var han også kontorsjef ved A/S Norsk Betongvarefabrikk til han i 1969 kom inn på Stortinget.

Andersen var medlem i Nøtterøy kommunestyre frå 1952 til 1971, som ordførar 1960-69. Perioden 1964-69 var han i tillegg ordførar for fylkestinget i Vestfold. Hausten 1969 vart han vald inn på Stortinget og vart attvald fire år seinare. Han sat dei tre fyrste sesjonane i Administrasjonskomiteen og dei fem siste i Sosialkomiteen. Elles var han sekretær i Stortinget i sesjonen 1971-72.

Etter han forlét Stortinget dreiv han frå 1978 til 1990 eige rekneskapsfirma.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Fylkesordførarar i Vestfold
Fylkesordførarar frå Høgre
Ordførarar i Nøtterøy
Høgreordførarar i Vestfold
Folk frå Færder
Abtenau

Abtenau er ein kommune i distriktet Hallein i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 187 km² og i kring 5 900 ibuarar. Landsbyen  ligg 714 meter over havet, 45 km sør om Salzburg.

Omframt landsbyen Abtenau med vel 1100 ibuarar, omfattar kommunen 22 andre landsbyar og små grender.

Dei alpine skirennarane David Zwilling og Alexandra Meissnitzer er begge frå Abtenau.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abtenau» frå ,  den 19. august 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Nevroglobin

Nevroglobin eller neuroglobin er eit globin som finst i sentralnervesystemet og andre stader hjå ryggradsdyr. Det gjev vern til lokalt vev ved oksygenmangel og lokal blodmangel. Det er eit sterkt konservert protein og menneskeutgåva og museutgåva er ulike i berre  av aminosyreposisjonane.

Kjelder 

Hemoprotein
Vitenshow

Vitenshow er nemninga på ei vitskapeleg framsyning for publikum. Dette er ei pedagogisk verksemd som skal demonstrera korleis verda omkring oss fungerer, og inneheld gjerne fysiske og kjemiske eksperiment. Den første i Noreg til å ta nemninga i bruk skal ha vore Andreas Wahl, som begynte formidlingsverksemda si i 2008.

Pedagogikken har røter tilbake til Helmut Ormestad og Otto Øgrim sitt radioprogram Pølser, fysikk og potetsalat, som gjekk på NRK radio frå 1948, og fjernsynsprogrammet Fysikk på roterommet, som gjekk på NRK TV frå 1960 til 1990. Noregs eldste omreisande vitensenter, Science circus, har benytta seg av liknande pedagogikk sidan oppstarten i 1995.

Vitskapsformidling