alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Khabur

Khabur (arabisk الخابور al-khābūr, hebraisk כבר Kebar, kurdisk Xabûr, gammalsyrisk ܚܒܘܪ ḥābur/khābur, tyrkisk Habur) er den største sideelva til Eufrat i Syria. Sjølv om Khabur spring ut i Tyrkia, er den karstiske kjelda kring Ra's al-'Ayn hovudvasskjelda for elva. Fleire viktige periodiske elvar møter Khabur nord for Al-Hasakah, og dannar i lag det som vert kalla Khaburtriangelet eller Øvre Khabur. Frå nord til sør minkar den årlege nedbørsmengda i Khabur-området frå over 400 mm i året til mindre enn 200 mm, så elva har vore ei viktig vasskjelde for jordbruket i området gjennom historia. Khabur møter Eufrat nær byen Busayrah.

Sideelvar
Sideelvane til Khabur er lista frå aust til vest. Dei fleste av desse er periodiske elvar, wadi, som berre fører vatn i delar av året. 
Wadi Radd
Wadi Khnezir
Wadi Jarrah
Jaghjagh-elva
Wadi Khanzir
Wadi Avedji

Historie
Khabur er åstad for fleire viktige soger i boka til Esekiel i Det gamle testamentet, som i opningsverset: «Det var i det trettiande året, på den femte dagen i den fjerde månaden, medan eg var mellom dei bortførte attmed Kebar-elva, at himmelen opna seg. Eg såg syn av Gud».

Andre referansar til elva i Esekiel er 1:3; 3:15; 3:23; 10:15; 10:20; 10:22; og 43:3.

Ho er òg nemnd i Første Krønikebok 5:26: «Då eggja Israels Gud Tiglat-Pileser mot dei, kongen av Assur, han som dei òg kalla Pul. Han førte dei i eksil, både rubenittane, gadittane og halve Manasse-stammen. Han tok dei til Halah, Habor, Hara og Gosan-elva, og der har dei vore til denne dag.»

Sidan 1930-åra er det gjort mange arkeologiske utgravingar og undersøkingar i Kahburdalen og dei indikerer at det har budd folk her sidan eldre steinalder. Viktige stader som er utgrave er mellom andre Tell Halaf, Tell Brak, Tell Leilan, Tell Mashnaqa, Tell Mozan og Tell Barri. Regionen har gjeve namn til eit særeige målt steintøy funne i Nord-Mesopotamia og Syria tidleg på 1000-talet fvt. Regionen kring Khabur-elva er òg tilknytt starten på kongedømet Mitanni som blømde ca. 1500-1300 fvt.

Khaburdalen i dag
Khabur-prosjektet, som starta i 1960-åra, har omfatta bygginga av ei rekkje demningar og kanalar. Tre demningar er bygde i Khaburvassddraget for kunstig vatning. Dette omfattar òg Tabqademninga i Eufrat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Khabur River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Andre kjelder

Elvar i Tyrkia
Elvar i Syria
Internasjonale elvar i Asia
Eufrat
Elvar i Bibelen
Jaghjagh

Jaghjagh (arabisk نهر جقجق Nahr Jaqjaq eller  نهر الجغجغ Nahr al-Jaghjagh, tyrkisk Çağ-çağ Deresi, kurdisk Çemê Nisêbînê eller Cexcex) er ei sideelv til  Khabur i Tyrkia og Syria.  

Elva har to kjelder. Den lengre greina, Siyahsu (som tyder mørkt vatn, kurdisk Av-e Resh), spring ut nær landsbyen Toptepe i provinsen Mardin i Tyrkia, og renn 10 km til samløpet med den kortare greina, Beyazsu (som tyder kvitt vatn, kurdisk Av-e Spi).

Elva renn inn i Syria nær byane Nusaybin og Al-Qamishli. Vatnet vert i stor grad nytta til kunstig vatning både i Tyrkia og Syria. 

Ferskvassskjel og skjelpadder heldt til i elva. Det vert òg drive oppdrett av aure.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jaghjagh River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Syria
Elvar i Tyrkia
Internasjonale elvar i Asia
Den syrisk-tyrkiske grensa
Balikh

Balikh er ei elv som spring ut i 'Ayn al-'Arus i Syria. Ho renn sørover og munnar ut i Eufrat ved den moderne byen Ar-Raqqah. Etter Khabur-elva, er Balikh den største sideelva til Eufrat i Syria. Ho er ei viktig vasskjelde og store delar av ho er kanalisert. 

Hovudkjelda til Balikh er ei kartisk kjelde i 'Ayn al-'Arus, like sør for den syrisk-tyrkiske grensa. I tillegg får Balikh vatn frå periodevis elvar og wadiar frå Harransletta i nord, samt slette vest og aust for elvedalen. DEsse er Jullab, Wadi Qaramogh og Wadi al-Kheder.

Historie
Balikh dannar hjartet i eit område med rik kultur. Ved breiddene er det mange busetnader som er datert attende til steinalderen, på 5000-talet fvt. I antikken var Tuttul (nær dagens ar-Raqqah i Balikhdeltaet) og  Tell Chuera i nord (ved Wadi Hamad nær Balikh) viktige byar. I løpet av tusenåra har regionen sett mykje samhandling mellom nomadiske folk og faste busetnader. 

I antikken vart regionen kalla Osroene med Edessa/Callirrhoe (ar-Ruha') som hovudstad.  Ar-Ruha' og andre viktige byer i antikken i Balikhdalen, som Harran (romersk Carrhae), er omtalt i muslimske og jødiske tradisjonar i sogene om Abraham og andre hebraiske patriarkar. Etter den islamske erobringa på 600-talet, vart regionen kalla opp etter eit arabisk folk, Diyar Mudar, landet til mudarane. I 762 bygde kalif al-Mansur ein garnisonbyen ved samløpet til Eufrat, Ar-Rafiqa, som voks saman med den hellenistiske byen Kallinikos til byen Ar-Raqqah.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Balikh River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Elvar i Syria
Internasjonale elvar i Asia
Eufrat
Sajur

Sājūr (arabisk نهر الساجور) er ei 108 km lang elv som spring ut i Tyrkia og som munnar ut i Eufrat i Syria. Ho er den minste av dei tre elvane som munnar ut i Eufrat i Syria, og den einaste sideelva til Eufrat frå høgre. Det har budd folk kring Sajur sidan eldre steinalder.

Sājūr er 108 km lang og 60 km av dette er i Tyrkia. Ho har to kjeldeelvar som renn saman sør for Gaziantep. Frå der renn Sājūr søraustover til ho kryssar grensa til Syria. Elva renn så om lag austover til ho munnar ut i Eufrat på høgresida i området som i dag er reservoaret danna av Tishrindemninga. I Syria skjer elva seg gjennom ein dal på Manbijsletta mellom 20 og 100 meter djup, og opp mot 500 meter brei. Middelvassføringa er kring 4 kubikkmeter per sekund, men i februar og mars kan dette auke til 7 kubikkmeter per sekund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sajur River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Syria
Elvar i Tyrkia
Internasjonale elvar i Asia
Provinsen Gaziantep
Eufrat
Edvard Jacobsen Bjorlivold

Edvard Jacobsen Bjorlivold () var ein norsk treskjerar frå Lesja i Gudbrandsdalen. Han er òg kjend under namnet Edvard Jacobsen.

Liv
Edvard Bjorlivold var fødd på Holun på Lesjaskog i 1868 i ein søskenflokk på sju av foreldre Jakob  frå Liaholen og Marit Rolvsdotter frå Sletta-Brekka. Faren var forkynnande haugianar. Han vart gift med Enetta Eriksddotter Lykkeslet (1876-1946). Dei fekk ingen born. I 1896 kjøpte han garden Bjorlivoll.

Læring og utvikling
Han tok vinteren 1886/87 eit 6-månaders kurs i treskjering på Sør-Skotte på Lesja. Kurset vart gitt av Hans L. Lindsø som i 1903 vart lærar på Hjerleid Husfidsskule.

Arbeid
Edvard Bjorlivold arbeidde ulike prydgjenstandar som skrin og ambar. Han laga òg større utskorne skåp. Mellom anna vann han ei sølvmedalje på Verdsutstillinga i Paris for ein kråskåp i 1900.
Ein viktig del av arbeidet var å finne gode treemne. Det meste av det han laga vart omsett direkte i bygda, men han selde òg gjennom Husfliden.

Prisar og utmerkingar
 1887, Oscar 2. sølvmedalje, Trondheim
 1889, to bronsemedaljar, Verdsutstillinga i Paris
 1897, diplom frå Kunst- og industriutstillinga i Stockholm
 1900, sølvmedalje og diplom, Verdsutstillinga i Paris
 1910, sølvmedalje, Landbruk-, skog- og indudtriutstillinga på Gjøvik
 1914, sølvmedalje, Jubileumsutstillinga på Frogner

Kjelder
 Årbok for Lesja 2011, Lesja historielag
 Årbok frå Gudbrandsdalen 1986

Referansar

Norske kunstnarar
Norske treskjerarar
Folk frå Lesja
Karasu ved Eufrat

Karasu (tyrkisk for 'svart vatn') eller Vest-Eufrat er ei lang elv aust i Tyrkia, ei av to kjeldeelvar til Eufrat. Ho er kring 450 km lang. I antikken vart elva kalla Telebóas (Τηλεβόας) av grekarane.

Elva spring ut i Dumlu Dağ i provinsen Erzurum, og drenerer slettene kring byen Erzurum. Ho møter Serçeme og renn så vestovr gjennom provinsen Erzincan, snur sørover, så vestover og mottar Tuzla Su. Mellom Erzincan og Kemah mottar ho Gönye-elva og renn gjennom ei kløft. Nær byen Kemaliye mottar ho den siste sideelva si, Çaltısuyu, før ho svingar brått søraustover og renn gjennom ei djup kløft i Kebansjøen ved Eufrat. Før bygginga av Kebandemninga mottok Karasu Murat Su 10 km ovanom demninga og 13 km ovanom byen Keban.

Det ligg eit gammalt hittitisk relieff ved Karasu. Det heilage relieffet vart laga i skrentane nær landsbyen Sűpűrgűc, like før elva renn saman med Murat Su. Relieffet syner ein mann som held ein kronhjort føre ein soldisk. Geviret til hjorten har 16 taggar, og er noko ein ikkje ser nokon annan stad i hittitisk kunst.

Historie
I 1996 mista 15 tyrkiske soldatar livet då mannskapsvogna deira fall i elva under ei rutinekryssing. Då temperaturane i Tyrkia fall under -25 °C i 2005 vart elva isdekt og vart nytta som fotballbane av dei lokale innbyggjarane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karasu (Euphrates)» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Eufrat
Murat Su

Murat Su (tyrkisk òg Murat Nehri) eller Aust-Eufrat er den største kjeldeelva til Eufrat. Ho vart òg kalla «Arsanias» (armensk Արածանի) i antikken. Elva spring ut nær Ararat nord for Vansjøen, aust i Tyrkia, og renn vestover i 722 km gjennom fjellområda. 

Før bygginga av Kebandemninga mottok Murat Su Karasu, 10 km nord for demninga og 13 km nord for byen Keban.
Kebandemninga var den største demninga i Tyrkia då ho stod ferdig i 1974, og vart laga i samband med vasskraftutbygging.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Murat River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Elvar i Tyrkia
Eufrat
Provinsen Muş
Provinsen Bingöl
Provinsen Elâzığ
Aust-Anatolia
Now, There Was a Song!

Now, There Was a Song! er det niande albumet til countryartisten Johnny Cash. På dette albumet gjer Cash sine eigne versjonar av songar frå andre låtskrivarar, mellom anna Ernest Tubb, Hank Williams, og George Jones. Albumet var sleppt av Columbia i 1960.

Innspeling 
Alle songane vart spelt inn i løpet av ettermiddagen 17. februar 1960. Dei to førre dagane hadde blitt brukt til å spela inn mesteparten av Ride This Train.

Innhald

Medverkande 
 Johnny Cash - Hovudartist, vokal, gitar
 Luther Perkins - Hovudgitar
 Johnny Western - Rytmegitar
 Don Helms - Steelgitar
 Marshall Grant - Bass
 Buddy Harman - Trommer
 Gordon Terry - Fele
 Floyd Cramer - Piano

Listeplassering 

Singlar - Billboard (Nordamerika)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «:en:Now, There Was a Song!» frå ,  den 4. januar 2012.  
 
 Maninblack.net Great Johnny Cash Fansite
 LP Discography entry on Now, There Was a Song!

Johnny Cash-album
Musikkalbum frå 1960
Columbia Records-album
Legacy Recordings-album
Album produserte av Don Law
Countryalbum
Store Zab

Store Zab eller Øvre Zab (arabisk الزاب الكبير (al-Zāb al-Akbar), tyrkisk Zap, kurdisk Zêy Badînan, gammalsyrisk ܙܒܐ ܥܠܝܐ (zāba ʻalya)) er ei om lag 400 km lang elv som renn gjennom Tyrkia og Irak. Ho spring ut i Tyrkia nær Vansjøen og munnar ut i Tigris i Irak sør for Mosul. Nedslagsfeltet hennar er kring  og ho har mange sideelvar som tilfører vatn til elva. Elva får hovudsakleg vatn gjennom regn og snøsmelting, så vassføringa varierer stort gjennom året. Det er planlagt minst seks demningar i Store Zab og sideelvane hennar, men berre bygginga av ei er starta så langt, Bekhmedemninga. Bygginga vart stoppa etter Golfkrigen. 

Zagrosfjella har vore busett sidan minst tidleg steinalder og ein har funne spor etter neandertalske busetnader ved Store Zab ved Shanidargrotta. Ein har historiske skrifter frå regionen frå slutten av 2000-talet fvt. og frametter. I den ny-assyriske perioden gav Store Zab vatn for landområda kring hovudstaden Nimrud. Slaget ved Zab – som enda Umayyad-kalifatet – fann stad nær ei sideelv til Store Zab, og dalane til elva verna flyktningar frå den mongolske erobringa av Irak. På 1800- og 1900-talet var det ofte opprør hos dei lokale kurdarane som ønskte sjølvstyre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Great Zab» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Irak
Elvar i Tyrkia
Sideelvar til Tigris
Internasjonale elvar i Asia
Provinsen Van
Provinsen Hakkâri
Dohuk guvernement
Arbil guvernement
Geografi i Irakisk Kurdistan
Vesle Khabur

Khabur (eller Vesle Khabur -kurdisk Xabûr, -tyrkisk Habur- eller Khabir eller Habur eller Habur Suyu -suyu tyder  vatn) er ei elv som spring ut i Uludere i provinsen Şırnak, i Aust-Anatolia i Tyrkia, og vert danna av ei rekkje mindre elvar som renn frå Taurusfjella søraust for Hakkâri. Ho renn generelt sørover og kryssar grensa inn i Irak før ho i rak endra retning og renn vestover gjennom byen Zakho, som ho deler i to. før ho vert kryssa av den antikke, mogeleg romerske, brua i Delal. Få kilometer vest for den irkaiske byen Zakho mottar Vesle Khabur den største sideelva si, Hezil Suyu, og munnar ut i Tigris ved trippelpunkt mellom Tyrkia, Irak og Syria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khabur (Tigris)» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Elvar i Irak
Internasjonale elvar i Asia
Sideelvar til Tigris
Den tyrkisk-irakiske grensa
Trelandsgrenser
Botan

Botan (tyrkisk Botan Çayı, Botan Suyu eller Uluçay) er ei sideelv til Tigris i provinsen Siirt søraust i Tyrkia. 

Ho spring ut i dei høge fjella vest for Nordüzplatået, som dannar grensa mellom provinsen Siirt og Hakkari og Van, og renn austover før ho svingar nordvestover. Elva har skore ut ein canyon langs leia si. Høgdeskilnaden mellom dalbotnen og toppen av fjella er kring 1000 meter.

Elvane Çatak og Büyükdere renn saman ved Çukurca i provinsen Hakkari, og etter dette vert ho kalla Botan Suyu (Uluçay). Ho renn vestover, aust for Aydınlar og Siirt, og når Bostancık. Her mottar ho Zorava og Bitlis. Til slutt, ved Çattepe i provinsen Siirt, munnar ho ut i Tigris, før Tigris her brått svingar sørover.

Vassføringa i Botan varierer, 400–600 m³/s i april og juni og 700–1000 m³/s og stundom meir i mai. I denne perioden ser elva mektigare ut enn Tigris. Mot slutten av sommaren og hausten er djupna i elva mindre enn ein meter og vassføringa mindre enn 60–80 m³/s.

Det er berre mogeleg å krysse elva i båt. Elva renn gjennom, smale, djupe og bratte dalar, og det er lite låglandsområde langs leia, noko som gjer at elva ikkje er nytta til kunstig vatning.

Det er planlagt bygd sju demningar langs Botan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Sideelvar til Tigris
Provinsen Siirt
Batman-elva

Batman-elva er ei stor sideelv til Tigris søraust i Tyrkia. Ho spring ut i Anti-Taurus (ved Sason- og Genç-fjella) og renn om lag frå nord til sør, gjennom byen Batman og dannar ei naturleg grense mellom provinsen Batman og provinsen Diyarbakır. Den historiske Malabadibrua (bygd 1146–1147) kryssar elva nær byen Silvan. Regionen langs Batman-elva er kjend for oljefelta her. Batmandemninga (tyrkisk Batman Baraji) vart bygd i 1999 i samband med eit vasskraftverk.

Elva er på sitt breiaste kring 100 meter etter demninga, men vert så kring 50 meter brei og deler seg opp i fleire greiner på veg ned til Tigris. 

I antikken vart Batman-elva kalla Kalat, som tyder brur for det syriske folket i området, og vart derfor omsett til gresk som Nymfios). Arabarane kalla elva Satidama som tyder den blodige, og synte til slaga som vart utkjempa nær elva. Elva var ei naturlg grense mellom Austromarriket og Persia og det vart ukjempa store slag her i 583 og 591. Den største festningsbyen ved elva var Martyropolis, dagens Silvan. Namnet Batman kom i bruk først på 1800-talet.,

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Batman River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Sideelvar til Tigris
Elvar i Tyrkia
Provinsen Batman
Hezil Suyu

Hezil Suyu (eller Hezil Çayı eller Nizil) er ei elv søraust i Tyrkia i Aust-Anatolia som renn innanfor grensene av provinsen Şırnak og dannar den naturlege grensa mellom Tyrkia og Irak. 

Hezil Suyu renn ikkje inn i Irak og heller ikkje inn i byen Zakho, men like vest og nordvest for Zakho og heilt innanfor tyrkisk territorium.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hezil Suyu» frå ,  den 12. august 2012.  
 

Elvar i Tyrkia
Provinsen Şırnak
Albrecht Altdorfer

Albrecht Altdorfer () var ein tysk målar, koparstikkar og byggmeister under renessansen. Han forma religiøse og mytologiske landskap, måleria hans er  meir kjende for si skjønnheit enn for motiva. Altdorfer er såleis kanskje den fyrste eigentlege landskapsmålaren.

Saman med Wolf Huber var han den leiande innan den såkalla  Donau-skulen i det sørlege Tyskland. Altdorfer og Albrecht Dürer vert rekna som grunnleggjarane av forma kalla Nürnberger Kleinmeister. Han var kanskje fødd i Altdorf bei Landshut eller i sjølve Regensburg, der han døydde.

Liv og gjerning

Altdorfer fekk borgarskap i Regensburg i 1505. I 1517 vart han, som mellom anna hadde arbeidd for keisar Maximilian I, vald til medlem av byrådet i Regensburg. Her var han 21. februar 1519 med på å gjere vedtak om at jødane i Regensburg skulle forvisast frå byen. I bydelen der jødane hadde budd, vart pilegrimskyrkja „Zur Schönen Maria“ (=Til Vakre Maria) reist. Til denne kyrkja laga Altdorfer seinare fleire tresnitt, måla kyrkjefana mm.

I 1526 vart Altdorfer medlem av byrådet i Regensburg og by-byggmeister. I denne stillinga bygde han mellom anna eit slakteri i 1527 og forbetra festningsanlegga kring byen i 1529/30. 15. september 1528 avviste han å verte vald til borgarmeister, for å kunne fullføre eit oppdrag for hertug Wilhelm IV av Bayern.

År 1533 skreiv Altdofer og 14 andre rådsmedlemer under på eit skriv der dei bad om ein protestantisk predikant. Som utsending frå byen Regensburg reiste Altdorfer to år seinare til Wien og Ferdinand I for å overlevere byen sitt orsakingsskriv til keisaren, då Regensburg gjennom både politiske og religiøse intrigar hadde falle i unåde.

Verk
Den tidlegaste datering på Altdorfers teikningar og måleri er frå 1506. I dag er det særleg to av bileta hans som er kjende. Fyrst er det Sebastiansaltaret i Stift St. Florian ved Linz frå tida 1509 til -18, med sine dramatisk-manieristiske scenebilete, samt Aleksanderslaget frå 1528-29, som han laga på oppdrag frå hertug Wilhelm IV av Bayern. Biletet viser Aleksander den store i kamp mot persarkongen Darius i slaget ved Issos i år 333 føre Kristi fødsel.

Dei fyrste reine landskapsmåleria og -teikningane er frå 1522. Altdorfer var den fyrste europeiske målaren som nytta landskapet som sitt eigentlege og sjølvstendige tema. Sjølv i hans religiøse måleri og altarbilete framstår menneska einast som rekvisittar i landskapsmåleriet. Han skildra lyset med glødande fargar og var den fyrste tyskaren som måla landskapsbilete utan figurar.

Dei grafiske verka hans omfattar ikring 200 blad, flest tresnitt og koparstikk, men òg nokre raderingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Albrecht Altdorfer» frå ,  den 12. august 2012.

Bakgrunnsstoff

Tyske målarar
Renessansemålarar
Målarar frå 1500-talet
Reisoelvo

Reisoelvo (Reiseelva) er ei elv på Tysnesøy og ei av dei lengste og mest vassrike i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke. Det skal tidlegare ha funnest elvemuslingar i elva. Det er utført trygging av elva for at ho skal kunna tola ein hundreårsflaum.

Reisoelvo spring ut frå Huldastølsvatnet og munnar ut i Kyrkjevatnet i Uggdal.

Kjelder 

Elvar i Vestland
Geografi i Tysnes
Drivdalen

Drivdalen er eit dalføre i Oppdal kommune i Trøndelag. Dalen har namn etter elva Driva. E6 og Dovrebanen går parallelt med elva gjennom store delar av dalen. I Drivdalen ligg òg den gamle kongevegen Vårstigen.

Den tronge, øvre delen av dalen strekker seg nordover frå Dovrefjell til Oppdal og er omkransa av Dovrefjell-Sunndalsfjella nasjonalpark på begge sider. Ved bygda Driva vider dalen seg ut og har jordbruksområde på begge sider. Ved Auna (Oppdal sentrum) vender dalen brått mot vest, og vert etterkvart smalare og djupare. 25 kilometer vest for Oppdal ligg grensa til Sunndal kommune i Møre og Romsdal og derifrå heiter dalen Sunndalen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «:nb:Drivdalen» frå , den 13. august 2012. 
 

Dalar i Trøndelag
Geografi i Oppdal
Flytebryggje

Flytebryggje er ei kai som flyt i sjøen og halde på plass ved å vere festa til sjøbotn ved kjettingar, stolpar eller annan innretning på eit vis som gjer at bryggja fritt kan fylgje skiftingane i tidvatnet. Føremonen med dette er at bryggja alltid har same høgd over vatnet, uavhengig av flo og fjøre. Flytebryggjer vert i stor utstrekning nytta i hamner for fritidsbåtar, såkalla marinaer.

Verdas fyrste flytebryggje for cruiseskip vart bygd sumaren 2012 i Skjolden i Luster kommune i Sogn og Fjordane.

Kjelder 

Hamner
Antalyabukta

Antalyabukta (tyrkisk Antalya Körfezi) er ei stor bukt nord i Det levantinske havet aust i Middelhavet sør for provinsen Antalya i Tyrkia. Nokre av dei største feriestadane i Tyrkia ligg ved bukta, kjend som den tyrkiske rivieraen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf of Antalya» frå ,  den 13. august 2012.  
 

Antalya
Antalya
Antalya
Bebekbukta

Bebekbukta er ein feriestad ved Bosporos og ein del av storbyområdet kring Istanbul. Palasset til den osmanske sultanen låg her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bebek Bay» frå ,  den 13. august 2012.

Sjå òg
 Bebek

Bukter i Tyrkia
Bosporos
Beşikbukta

Beşikbukta (tyrkisk Beşik Koyu, Beşike Koyu eller Beşige Koyu) er ei lita bukt i Egearhavet utanfor Troja, ved munningen av Hellespont i dagens Tyrkia.

Bukta er omtalt i dokument heilt sidan antikken og vart på 1900-talet rekna som ein strategisk stad. Ho spelte ei viktig rolle i Krimkrigen og i den katastrofale Gallipoli-felttoget under første verdskrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beşik Bay, Çanakkale» frå ,  den 13. august 2012.  
 

Bukter i Tyrkia
Fethiyebukta

Fethiyebukat (tyrkisk Fethiye Körfezi) er ei bukt i Middelhavet sørvest i Tyrkia. Byane Fethiye og Göcek i provinsen Muğla ligg ved kysten. Ho grensar i vest til Kurdoğluneset og i aust til İlbisneset/Kapp Angistro. Det er eit populært turist- og seglområde. 

Fram til 1923 vart ho kalla Meğri/Makri/Macre/Mekri-bukta. 

Ho ligg i det antikke Lykia, og vart då kalla Telmessosbukta eller Glaucus Sinus. Dei antikke byane Lydae og Telmessos (dagens Fethiye) låg ved kysten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf of Fethiye» frå ,  den 13. august 2012.  
 

Fethiye
Fethiye
Provinsen Muğla
Lykia
Gemlikbukta

Gemlikbukta (tyrkisk Gemlik Körfezi) er ei bukt i Marmarahavet i Marmararegionen i Tyrkia. Bukta ligg sørvest i havområdet. Mudanya, Gemlik og Armutlu er større stader langs bukta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf of Gemlik» frå ,  den 13. august 2012.

Bakgrunnsstoff
 Detaljert kart over Gemlikbukta 

Bukter i Tyrkia
Provinsen Bursa
Marmarahavet
Gökovabukta

Gökovabukta (tyrkisk Gökova Körfezi) eller Kermebukta (tyrkisk: Kerme Körfezi, gresk: Κεραμεικός κόλπος, latinsk: Ceramicus Sinus), er ei lang (100 km), smal bukt i Egearhavet mellom Bodrumhalvøya og Datçahalvøya sørvest i Tyrkia.

Administrativt dekkjer kysten av Gökovabukta delar av distrikta Bodrum, Milas, Muğla, Ula, Marmaris og Datça. Den greske øya Kos ligg ved inngangen til bukta. 

Bodrum, ligg heilt nordvest i bukta og er den einaste større byen ved kysten. I antikken låg Halikarnassos (dagens Bodrum) og Keramos ved bukta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf of Gökova» frå ,  den 13. august 2012.

Bakgrunnsstoff
 http://www.gokova.com

Bukter i Middelhavet
Bukter i Tyrkia
Provinsen Muğla
Den tyrkiske rivieraen
Çandarlıbukta

Çandarlıbukta (tyrkisk Çandarlı Körfezi), i antikken kalla Den elaitiske bukta (gammalgresk Ὲλαϊτικὸς κόλπος, Elaitikós kólpos), er ei bukt i Egearhavet i Tyrkia, med innløp mellom byane Çandarlı og Foça.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gulf of Çandarlı» frå ,  den 13. august 2012.  
 

Bukter i Tyrkia
Bukter i Middelhavet
Mongolspringfrø

Mongolspringfrø  (Impatiens parviflora) er ei eittårig urteaktig plante i springfrøslekta i springfrøfamilien. Planta veks naturleg i ulike område i Eurasia. Elles er ho forvilla og ein kan fine henna på fuktige skyggefulle plassar. Ein finn mellom anna mongolspringfrø i Noreg, der planta er rekna innført etter 1800.

Kjelder

Impatiens parviflora, artsportalen.artsdatabanken.no
Mongolspringfrø (Impatiens parviflora), fuglevennen.no

Bakgrunnsstoff 

Impatiens parviflora i Flora of China

Springfrøslekta
Viltveksande plantar i Noreg