alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Makários 3. i Káto Polemídia

Makários 3. (gresk Μακάριος Γ΄) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg heilt aust i byen.

Kjelder

Bydelar i Káto Polemídia
Heide Simonis

Heide Simonis  (), opphavleg Heide Steinhardt, er ein tysk samfunnsøkonom, forfattar og politikar for SPD. Ho var den første kvinnelege ministerpresidenten i Schleswig-Holstein, og i heile Tyskland.

Liv og virke 
Simonis studerte økonomi og sosiologi i Erlangen, Nürnberg og Kiel, og arbeidde deretter som lektor i tysk ved Lusaka-universitetet i Zambia i Afrika. Deretter var ho verksam ved instituttet for finans i Kiel. Ho var deretter knytt til Goethe-Institut.

Frå 1969 var ho medlem av SPD, og frå 1972-76 var ho medlem av kretsstyret i SPD-laget i Kiel. I 1971 blei ho rådsherre i rådsforsamlinga i Kiel, og 1976 blei ho vald inn i Forbundsdagen, der ho sat fram til 1988.

Etter regjeringsskiftet i Schleswig-Holstein blei ho 31. mai 1988 finansminister i Björn Engholm si delstatsregjering. Ho blei visestatsminister 10. mars 1993, og overtok som regjeringssjef 19. mai same året som første kvinne i historia.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Heide Simonis» frå ,  den 15. oktober 2020.  
 

SPD-politikarar
Folk frå Bonn
Mohamed Elyounoussi

Mohamed Amine Elyounoussi () er ein marokkanskfødd norsk fotballspelar som sidan 2014 har delteke i 28 landskampar for Noreg. Han er kantspelar og har vore aktiv i fem ulike fotballklubbar, størst suksess har han hatt med Molde FK og sveitsiske FC Basel.

Klubbspel
Elyounoussi spelte 2011-13 på Sarpsborg 08. Sidan var han Molde-spelar til juli 2016, der han i 2014 var med å vinne dobbeltriumf; siger i serie og cup. Gjennom to sesongar, 2016 til -18, gjorde han teneste i FC Basel, også med Basel opplevde han dobbeltriumf i sin fyrste sesong i klubben. Sommaren 2018 vart han overført til engelske Southampton FC mot 16 millionar engelske pund. Etter ein mislukka sesong flytta han hausten 2019 over til skotske Celtic FC, der han vart ligameister i 2020.

Landslagsspel
Elyounoussi landslagdebuterte mot Polen i Abu Dhabi i januar 2014. Han etablerte seg på landslaget fyrst i 2017. Pr oktober 2020 har han skåra 6 mål på 28 landskampar. Mellom anna vart han matchvinnar då Noreg vann 1-0 over Bulgaria i ein NL-kamp 16. oktober 2018.

Tarik Elyounoussi er syskenbarnt hans.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mohamed Elyounoussi» frå ,  den 15. oktober 2020.  
 
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Molde-spelarar
Basel-spelarar
Sarpsborg 08-spelarar
Celtic-spelarar
Southampton-spelarar
Apóstolos Varnávas i Káto Polemídia

Apóstolos Varnávas (gresk Απόστολος Βαρνάβας) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg i dei sentrale områda av byen.

Kjelder

Bydelar i Káto Polemídia
Anthoúpoli i Káto Polemídia

Anthoúpoli (gresk Ανθούπολη) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg vest for dei sentrale områda av byen.

Kjelder

Bydelar i Káto Polemídia
Arkhángelos Mikhaíl i Káto Polemídia

Arkhángelos Mikhaíl (gresk Αρχάγγελος Μιχαήλ) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg heilt sør i byen.

Kjelder

Bydelar i Káto Polemídia
Super Mario 3D All-Stars

Super Mario 3D All-Stars er ein kompilasjon av tredimensjonale plattformspel for Nintendo Switch. Han var utgjeven i samband med 35-årsjubileet til Super Mario-serien, med HD-versjonar av Super Mario 64 (1996), Super Mario Sunshine (2002) og Super Mario Galaxy (2007).

Kompilasjonen vart utgjeven internasjonalt 18. september 2020. Han fekk positiv omtale, med ros for dei tekniske forbetringane, kontrollane og spela i seg sjølve, men presentasjonen fekk meir blanda mottaking, der kritikk var retta mot den tidsavgrensa utgjevinga, mangelen på ekstra innhald og fråværet av Super Mario Galaxy 2 (2010).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

3D-plattformspel
Dataspel frå 2020
Nintendo Switch-spel
Super Mario
Charles Martinet

Charles Andre Martinet () er ein amerikansk skodespelar og stemmeskodespelar. Han er mest kjend for å gje stemme til Mario i Super Mario-serien. Martinet har gjeve stemme til denne figuren sidan 1990 og har òg gjeve stemme til figurar som Baby Mario, Luigi, Baby Luigi, Wario, Waluigi og Toadsworth.

Dataspel

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Charles Martinet» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 

Folk tilknytte Nintendo
USA-amerikanske stemmeskodespelarar
Satoru Iwata

Satoru Iwata () var ein japansk forretningsmann, dataspelprogrammerar, dataspeldesignar og produsent. Han var den fjerde presidenten og administrerande direktør hjå Nintendo.

Iwata vart fødd i Sapporo i Japan, og uttrykte interesse for dataspel som ung og skapte sitt fyrste enkle spel medan han gjekk på vidaregåande. Han tok hovudfag i informatikk ved Tokyo Kogyo-universitetet. I 1980 vart han tilsett hjå dataspelutveklaren HAL Laboratory medan han gjekk på universitetet. Hjå HAL arbeidde han som programmerar og samarbeidde tett med Nintendo, og produserte sitt fyrste kommersielle dataspel i 1983. Spel som han bidrog til femner Earthbound og Kirby-serien. Etter ein nedgangsperiode og ein nær konkurs, vart Iwata president i HAL i 1993 etter at Nintendo-presidenten Hiroshi Yamauchi insisterte og brakte finansiell stabilitet til selskapet. Dei påfølgjande åra arbeidde han i utviklinga av Pokémon- og Super Smash Bros.-seriane. Iwata vart tilsett hjå Nintendo i 2000 som leiar av avdelinga for forretningslanlegging.

Nintendo opplevde vekst under Iwata og han vart president i mai 2002, etter at Yamauchi gjekk av. Under perioden til Iwata utvikla Nintendo konsollane Nintendo DS og Wii, som hjelpte selskapet å oppnå finansiell suksess. Som sjølverklært gamer fokuserte han på å utvide appellen til dataspel på tvers av aldersgrupper gjennom forretningsstrategien «blue ocean». Nintendo oppnådde rekordhøge inntekter innan 2009, og tidsskriftet Barron's rangerte Iwata som ein av dei 30 mest suksessrike administrerande direktørane internasjonalt. Iwata utvida strategien ved å definere ei «quality-of-life»-produktlinje for Wii som utvikla seg til ein tiårig strategi for å lage einstaka produkt. Seinare maskinvare som Nintendo 3DS og Wii U viste seg å vere lagt mindre lønsame enn Wii, og nettosalet til Nintendo fell med to tredelar frå 2009 til 2012, som førte til at selskapet opplevde driftstap for fyrste gong på 30 år. Iwata halverte frivillig lønna si i 2011 og 2014. I 2015, etter fleire år med vegring, retta Iwata noko av Nintendo sitt fokus mot den raskt veksande marknaden for mobilspel. Eit forretningsmessig partnerskap vart inngått med DeNA mars det året. Gjennom karrieren sin bygde Iwata opp eit forhold med Nintendo-fanskaren gjennom sosiale medium og regelmessige opptredenar i Iwata Asks og Nintendo Direct, slik at han vart det offentlege andletet til selskapet.

I juni 2014 vart ein svulst i gallegangen til Iwata oppdaga under ei rutinemessig fysisk undersøking. Svulsten vart fjerna og Iwata returnerte til arbeidet sitt i oktober same året. Problemet dukka opp att i 2015 og Iwata døydde 55 år gamal av komplikasjonar den 11. juli. Medlemmar av spelindustrien og fans gav hyllester gjennom offentlege fråsegner og sosiale medium, og fans verda over lagde mellombels minnesmerke. Iwata var etter døden tildelt prisen Lifetime Achievement Award under Golden Joystick Awards i 2015 og D.I.C.E. Awards i 2016.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Satoru Iwata» frå ,  den 15. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff 

Døde av kreft
Folk tilknytte Nintendo
Japanske administrerande direktørar
Japanske dataspeldesignarar
Japanske forretningsfolk
Shigeru Miyamoto

Shigeru Miyamoto () er ein japansk dataspeldesignar, produsent og kreativt ansvarleg ved Nintendo. Han er skaparen av nokre av dei mest kjende dataspelseriane gjennom tidene, inkludert Super Mario og The Legend of Zelda.

Miyamoto er fødd i Sonobe i Japan og utdanna seg ved kunstuniversitetet i Kanazawa. Han søkte opphavleg ein karriere som mangakunstnar, fram til han utvikla ei interesse for dataspel. Med hjelp frå faren sin, vart han tilsett i Nintendo i 1977 etter å ha imponert den dåverande presidenten Hiroshi Yamauchi med leikene sine. Han vart den fyrste kunstnaren i selskapet og hjelpte å lage kunst for arkadespelet Sheriff, og fekk seinare i oppdrag å utvikle ei ny arkadeeining for selskapet. Dette resulterte etter kvart i 1981-spelet Donkey Kong.

Miyamoto heldt fram med å skape både Super Mario Bros. og The Legend of Zelda, som vart store suksessar for Nintendo Entertainment System (NES). Spela hjelpte Nintendo og NES-konsollen i å dominere konsollmarknaden, særleg etter dataspelkrakket i 1983. Spela hans har vorte flaggskip for alle spelkonsollane frå Nintendo, frå arkademaskinene i 1970-åra fram til i dag. Han leidde programvareavdelinga Nintendo Entertainment Analysis & Development som utvikla mange av dei eigne spela frå selskapet. Som følgje av bortgangen til Nintendo-president Satoru Iwata i juli 2015, tok Miyamoto saman med Genyo Takeda rolla som fungerande president fram til han vart formelt utnemnd til den «kreative karen» i selskapet nokre månader seinare.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Shigeru Miyamoto» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Folk tilknytte Nintendo
Japanske dataspeldesignarar
Virtual Console

Virtual Console (バーチャルコンソール, Bācharu Konsōru) er ein serie av dataspel for Nintendo-konsollane Wii, Wii U og Nintendo 3DS som kan lastast ned frå internettet.

Utvalet av Virtual Console-spel omfattar dataspel som opphavleg har vorte utgjevne på tidlegare stasjonære og handhaldne spelkonsollar. Desse spela køyrer i sine opphavlege utgåver gjennom programvareemulering, og er dimed hovudsakleg uendra, og kan i dag lastast ned frå Nintendo eShop for Nintendo 3DS og Wii U (tidlegare òg Wii Shop Channel for Wii). Virtual Console femner spel frå Nintendo Entertainment System, Super Nintendo Entertainment System, Game Boy, Game Boy Color, Nintendo 64, Game Boy Advance og Nintendo DS, i tillegg til SEGA-konsollane Master System og Mega Drive, NEC-konsollen TurboGrafx-16 og SNK-konsollen Neo Geo AES. Tenesta til Wii femna òg spel frå plattformer som i si tid berre vart utgjevne i nokre utvalde marknader, som Commodore 64 (Europa og Nord-Amerika) og MSX (Japan). Virtual Console-titlar har vorte lasta ned over ti millionar gonger.

I slutten av januar 2019 starta Nintendo utfasinga av Virtual Console ved å leggje ned nettbutikken til Wii.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Virtual Console» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Emulatorar
Nintendo 3DS
Wii
Wii U
Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System

Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System, også kjend som SNES mini eller SNES Classic i daglegtalen, er ein dedikert spelkonsoll utgjeven av Nintendo, som emulerer Super Nintendo Entertainment System. Konsollen er ein oppfølgjar til Nintendo Classic Mini: Nintendo Entertainment System frå 2016 og kjem med 21 SNES-spel installert, inkludert den fyrste offisielle utgjevinga av Star Fox 2. Konsollen vart utgjeven i Nord-Amerika og Europa den 29. september 2017.

Installerte spel

Merknader

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Introduksjonar i 2017
Spelkonsollar
Super Nintendo Entertainment System
Nintendo Classic Mini: Nintendo Entertainment System

Nintendo Classic Mini: Nintendo Entertainment System, også kjend som NES mini eller NES Classic i daglegtalen, er ein dedikert spelkonsoll utgjeven av Nintendo som emulerer Nintendo Entertainment System. Konsollen vart utgjeven den 10. november 2016 i Japan og Australia, og den 11. november 2016 i Europa og Nord-Amerika. Estetisk er han ein liten replika av NES-konsollen, med 30 NES-spel installert og med støtte for lagring av framgangen i alle spela.

Nintendo produserte og selte omkring 2,3 millionar NES Classic Mini-konsollar mellom november 2016 og april 2017, der kvar av leveransane straks vart utselde. I april 2017 annonserte Nintendo at dei ville avvikle salet av produktet, som førte til forvirring hjå forbrukarar og tilfelle der private seljarar selde konsollen til ein sterkt auka pris. På grunn av etterspurnaden av NES Classic, og suksessen til oppfølgjaren Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System, starta Nintendo produksjonen av NES Classic opp att den 20. juni 2018. Produksjonen vart avvikla att i desember 2018.

Installerte spel

Merknader

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System» frå ,  den 15. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Introduksjonar i 2016
Spelkonsollar
Nintendo Entertainment System
Super Princess Peach

Super Princess Peach er eit plattformspel utvikla av Tose og utgjeve av Nintendo til Nintendo DS. Det er det andre spelet i Mario-serien som har prinsesse Peach som primær spelefigur, etter 1990-spelet Princess Toadstool's Castle Run.

Super Princess Peach følgjer den titulære karakteren medan ho reiser til Vibe Island for å redde Mario og Luigi som har vorte kidnappa av Bowser. Spelet vart annonsert av Nintendo i 2004, og utgjeve i Japan i oktober 2005 og i Europa og Nord-Amerika året i 2006. Det selte 1,15 millionar kopiar.

Merknader

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Super Princess Peach» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Dataspel frå 2005
Nintendo DS-spel
Plattformspel
Frank Marocco

Frank L. Marocco () var ein USA-amerikansk pianist og trekkspelspelar, arrangør og komponist. Han vert rekna som ein av dei mest innspelte trekkspelspelarar nokon gong i verda.

Marocco starta karrieren sin som 17-åring då han vann Chicago Musicland-festivalen i 1948 og fekk spele med Chicago Pops Orchestra. Han skipa ein trio kort etter som turnerte i Midtvesten. Han flytta til Los Angeles tidleg i 1950-åra med kona.

I 1960-åra spelte Frank Marocco inn eit soloalbum. I 1966 arbeidde han med Brian Wilson og The Beach Boys, og spelte på det kjende albumet deira Pet Sounds. 

I tillegg til karrieren som musikar har Marocco skrive og arrangert musikk for solo, duett og orkester innan mange stilartar, som jazz, standardar, latinamerikansk, religiøst og klassisk. Marocco har spelt med somme av dei beste jazzmusikararane i Amerika og Europa, som Ray Brown, Jeff Hamilton, Zoot Sims, Joe Pass, Joey Baron, Herb Ellis, Ray Pizzi, Ivor Malherbe, Carlo Atti, Sam Most, Gian-Carlo Bianchetti, Jacob Fisher, Pekka Sarmanto, Martin Classen, Andy Martin, Tuomo Dahlblom, Ric Todd, Harold Jones, Gerry Gibbs,  Mikko Hassinen, Conti Candoli, Philippe Cornaz, John Patitucci, Mats Vinding, Mogens Baekgaard Andersen, Marcel Papaux, Aage Tanggaard, Ron Feuer, Richard Galliano, Peter Erskine, Klaus Paier, Renzo Ruggieri, Massimo Tagliata, Pete Christlieb, Larry Koonse, Simone Zanchini, Andy Simpkins, Bob Shepard, Frank Rosolino, Jim Hall, Abraham Laboriel, Grant Geissman, Luis Conte og Stix Hooper.

Innspelingar

Jazz og Evergreens 
«Two for the Road», Artist Signed Records 2011, i lag med Daniele di Bonaventura
«CHANGES», Artist Signed Records 2010
«Jazz on the Road», Karthause-Schmülling 2009
«Cammino dritto», con Marea 2008
«Be-bop buffet», 2006, i lag med Simone Zanchini
«Just Friends», 2006
«Back in Time», 2006
Frank Marocco «Beyond the Sea» 2004-1-CD (Acoustic trekkspel, including French and Italian music)
Frank Marocco Group «Appassionato» 2003-1-CD
Frank Marocco Group «Made in Tyskland» CD
Frank Marocco Quartet «Freedom Flight» SAB-010-CD
«Brazilian Waltz» -Discovery-DS949-CD
«Ballad for Anne» -Discovery-DS950-CD
«A Nite in Marocco» AMNFM-03-CD
«Frank Marocco Quintet Live» CD
«Turn out the Stars» AMNFM 04 CD
«Evergreens» Frank Marocco-AMNFM 02-CD, 1992
«Like Frank Marocco», Verve

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frank Marocco» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
www.frankmarocco.com

USA-amerikanske trekkspelspelarar
USA-amerikanske jazztrekkspelspelarar
Running Horse

Running Horse er det 18. studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco.  Rusty Young, Paul Cotton og George Grantham kom saman for første gongen sidan 1977 for å spele inn nye songar.

Mottaking

I meldinga si for Allmusic-skreiv musikkskribenten John Duffy at produksjonen var «svak, forsiktig og tynn med utdaterte gitartonar og studiokjensle. Det er som om alt-country-eksplosjonen i 1990-åra aldri skjedde. Når ein høyrer på Running Horse er det vanskeleg å forstå kor mange av desse gruppene Poco har inspirert. Når det er sagt så har songane til Young og gitaristen Paul Cotton ein sjarmerande ærlegheit og rik, kjenslemessig djupne, meir enn det dei fleste mainstream-countrysongane klarar i dag.»

Innhald

Medverkande
Paul Cotton – gitar, vokal
Rusty Young – steelgitar, banjo, dobro, gitar, vokal
George Grantham - trommer, vokal
Jack Sundrud – bass, vokal
Craig Fuller – harmonivokal, akustisk gitar
Bill Lloyd – ekstra gitar
John Cowan – korvokal
Tony Harrell – klaverinstrument

Produksjon
Produsent: Mike Clute, Rusty Young

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Running Horse» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Poco-album
Musikkalbum frå 2002
John Cowan

John Cowan () er ein USA-amerikansk soul og progressiv bluegrass-vokalist og bassist. Han var songar og bassist for New Grass Revival. Cowan vart bassist i bandet i 1972, etter at den opphavlege bassisten Ebo Walker slutta og var det einaste medlemmet i New Grass Revival som ikkje hadde ein bluegrassbakgrunn.

Frå 1988 til 1996 spelte Cowan i lag med Rusty Young frå Poco, Bill Lloyd frå Foster & Lloyd og Pat Simmons frå The Doobie Brothers i eit band opphavleg kalla Four Wheel Drive, og som seinare endra namn til The Sky Kings. Dei gav ut fleire singlar og spelte inn to album som ikkje kom ut før i 1997. 

Cowan var òg bassist i The Doobie Brothers frå 1993 til 1995. I tillegg har Cowan spelt i lag med Travis Tritt, Steve Earle, Garth Brooks og Wynonna Judd.

Diskografi

Studioalbum
 1986: Soul'd Out! (Sugar Hill) [as Johnny «C]»
 2000: John Cowan (Sugar Hill)
 2002: Always Take Me Back (Sugar Hill)
 2006: New Tattoo (?)
 2009: Comfort and Joy (eOne)
 2010: The Massenburg Sessions (eOne)
 2014: Sixty (Compass)

Konsertalbum
 2009: 8,745 Feet: Live at Telluride (eOne)

Som medlem av New Grass Revival
 1975: Fly Through the Country (Flying Fish)
 1977: When the Storm Is Over (Flying Fish)
 1977: Too Late to Turn Back Now (Flying Fish)
 1979: Barren County (Flying Fish)
 1981: Commonwealth (Flying Fish)
 1981: The Live Album (Paradise) [med Leon Russell]
 1984: Live (Flying Fish)
 1984: On the Boulevard (Capitol)
 1984: Deviation (Rounder) med [Béla Fleck]
 1986: New Grass Revival (Capitol)
 1987: Hold to a Dream (Capitol)
 1989: Friday Night in America (Capitol)

Som medlem av The Sky Kings
 2000: From Out of the Blue (Rhino Handmade)
 2014: 1992 (Sony)

Som gjesteartist
 1978: Bryn Haworth—Grand Arrival (A&M)
 1978: John Prine—Bruised Orange (Asylum) [vokal på spor 10, «The Hobo Song]»
 1987: Foster and Lloyd—Foster & Lloyd (RCA) [vokal]
 1988: Steve Earle—Copperhead Road (UNI) [vokal]
 1989: Nitty Gritty Dirt Band—Will the Circle Be Unbroken: Volume Two (Universal) [vokal]
 1992: Wynonna Judd—Wynonna (Curb / MCA) [korvokal]
 1996: Kathy Chiavola—The Harvest (Demon) [vokal]
 1999: Jesse Winchester—Gentleman Of Leisure (Sugar Hill) [vokal]
 1999: Leftover Salmon—The Nashville Sessions (Hollywood) [vokal]
 2000: The Doobie Brothers—Sibling Rivalry (Pyramid / Rhino) [bass, vokal]
 2001: Candlewyck—Candlewyck (Votive Records) [vokal]
 2003: Wayne Benson—An Instrumental Anthology (Pinecastle)
 2014: Rodney Crowell—Tarpaper Sky (New West) [vokal]
 2014: Candlewyck—Play (Votive Records) [vokal]
 2016: Frank Solivan—Family, Friends & Heroes (Compass)
 2017: Button—Button [bass, vokal]
 2018: Michael Kelsh—Harmony Sovereign (Sonoita Records) [ekstra vokal]

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Cowan» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske bluegrassartistar
New Grass Revival-medlemmar
Musikarar frå Ohio
The Doobie Brothers-medlemmar
Folk frå Louisville i Kentucky
Countrymusikarar frå Kentucky
Countrymusikarar frå Ohio
All Fired Up av Poco

All Fired Up er det nittande studioalbum av det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 2013.

Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv musikkskribenten Steve Leggett: «Det er det første nye albumet deira sidan Running Horse i 2003, og sjølv om det har nokre lyse, Poco-aktige augneblink med songar som 'All Fired Up', 'When She's Mine' og 'Love Has No Reason', er dei på ei fallande kurve her. Enkelte blodfans vil være nøgde, men det kjennest for generisk og sliten med trong for ei anna røyst eller to.»

Innhald

Medverkande
Rusty Young – vokal, akustisk & elektrisk gitar, pedalsteelgitar, lapsteelgitar, dobro, banjo, mandolin, perkusjon
Jack Sundrud – vokal, bass, akustisk & elektrisk gitar, munnspel
George Lawrence – trommer, conga, perkusjon
Michael Webb – vokal, piano, Hammond B-3, trekkspel, akustisk & elektrisk gitar, mandolin, bass, clavinet

Gjestemusikarar
George Grantham – perkusjon på «All Fired Up»
Bobby Keys – saksofon på «That's What Rock and Roll Will Do»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «All Fired Up (Poco album)» frå ,  den 15. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2013
Poco-album
Hn/Myklagard

Myklagard (gamalnorsk Miklagarðr) var det gamalnorske namnet på byen Bysants eller Konstantinopel, det som i dag er Istanbul i Tyrkia. Det var dette namnet norderlendske vikingar gav byen og mange av dei gjekk i tenesta her som væringar.

Vikingane som fór åt Myklagard sette spor etter seg millom anna i kyrkja Hagia Sofia, der ei rekkja runerit er fundne. Det mest kjende er eit som syner ᚠᛐᛆᚿ / ftan, fylgt av nokre utydde runer, og kann vera namnet Halvdan. Eit anna runefund i Hagia Sofia er namnet Arne, stava ᛆᚱᚿᛁ / arni.

Upphav 

Namnet kjem frå gamalnorsk mikill ‘mykjen, stor’ og garðr ‘gard, inngjerd stad’. Det tydde soleis ‘stor inngjerd stad’, eller ‘storby’. Jamfør -borg um byar med festning. I Noreg finn me fyrefestet i namn som Myklebust (frå Miklabólstaðr) og Myklemyr. Fyrefestet er ei leiv av den gamle formi med -ll som vart jamna ut med underfallsformi mikinn (mykinn) i hannkyn. Same framvokster hende i lítill, som i dag er liten og litle. Bundi form av mykjen, til liks med liten, hadde soleis vore mykle. Denne formi er ikkje nytta.

Kjeldor

Høgnorske flokkar
Ahtna

Ahtna eller ahtena er eit språk i grupppa, det blir snakka av athnafolk i området rundt Copper River i Alaska. Språket blir også kalt Copper River eller Mednovski bekannt. Av 500 athnaar snakkar rundt 80 athna. Det er arbeid i gang for å lære ahtna til unge talarar for å revitalisere det.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ahtna (Sprache)» frå ,  den 17. oktober 2020.  
 
Einskildspråk
Athabaskiske språk
Devil World

Devil World er eit labyrintspel utvikla og utgjeve av Nintendo. Det vart utgjeve til Famicom i Japan den 5. oktober 1984 og til Nintendo Entertainment System i Europa den 15. juli 1987, og utgjeve på nytt til Wii Virtual Console i Japan den 22. januar 2008 og i PAL-regionar den 31. oktober 2008. På grunn av dei strenge retningslinjene til Nintendo of America om å ikkje  vise religiøse ikon i dataspel, vart spelet ikkje utgjeve i Nord-Amerika. 

Devil World er det første spelet Shigeru Miyamoto utvikla for konsoll, etter å ha arbeidd med arkadespel tidlegare, og det einaste spelet hans som ikkje er lokalisert til Nord-Amerika. Spelet har fleire likskapstrekk med Pac-Man, og vart i 2010 rangert av IGN som nummer fire av topp 10 Pac-Man-klonar.

Merknader

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Devil World» frå ,  den 16. oktober 2020.  
 

Dataspel frå 1984
Nintendo Entertainment System-spel