alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cape Dunlop

Cape Dunlop er eit kupert nes like vest for Dunlop Island på kysten av Victoria Land. Det vart først kartlagd av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, under Ernest Shackleton, som namngav dette neset «Rocky Point». Namnet kjem frå Dunlop Island.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Edmonson Point

Edmonson Point er eit avrunda, stort sett isfritt nes som ligg nedanfor Mount Melbourne langs vestsida av Wood Bay i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry D. Edmonson, ein forskar ved McMurdo Station vinteren 1966.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Elevation Point

Elevation Point er eit bratt nes ved vestenden av Kukri Hills, ovanom Taylorbreen i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området assosiert med landmåling som vart gjeve av New Zealand Geographic Board i 1993.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Finger Point i Victoria Land

Finger Point er eit smalt, klipperikt nes på austenden av The Flatiron i Granite Harbour i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Scott Coast
First View Point

First View Point er eit lite nes mellom Cape Roberts og Avalanche Bay i Granite Harbour i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Granite Harbour Geological Party, leia av Thomas Griffith Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Scott Coast
The Flatiron

The Flatiron er eit klipperikt, trekanta nes oppom sørvestdelen av Granite Harbour i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, som namngav det på grunn av forma. Flatiron er eit engelsk ord for 'strykejern'.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Fleming Head

Fleming Head er eit kjenneleg klippenes på kysten av Victoria Land, på sørsida av enden av Larsenbreen der denne munnar ut i Rosshavet. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1957–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John P. Fleming, skipselektrikar i US Navy ved McMurdo Station vintrane 1962 og 1966.

Kjelder 

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Gneiss Point

Gneiss Point er eit kupert nes 2 nautiske mil nord for Marble Point, på kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart først kartlagd under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott og fekk dette namnet fordi det vart funne gneisisk granitt her.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Greene Point

Greene Point er eit isdekt nes 7 nautiske mil nordaust for Andrus Point i Lady Newnes Bay i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stanley W. Greene, ein biolog ved McMurdo Station i 1964–65.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Geology

Cape Geology er eit lågt, grusdekt nes på vestsida av Botany Bay, sør i Granite Harbour i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd og namngjeve av Western Geological Party under Terra Nova-ekspedisjonen, som sette opp basen sin her.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Kvelv i arkitekturen

Kvelv (ein eller eit kvelv) er i arkitekturen eit bogeforma tak over eit rom, eller ein berande konstruksjon i bogeform, som oftast laga i murverk, stein eller betong, men det finst òg kvelv laga av tre. Den enklaste utgåva av kvelva er tønnekvelva.

Ein steinkvelv står av seg sjølv, er sjølvberande, ved at steinane er slik tilhogde og langt opp i høve til kvarandre at dei bind kvarandre fast av presset som vekta av kvelven fører til. Difor kan ein kvelv murast av stein utan å bruke bindemiddel. Stillaset som ein kvelv av stein vert bygd opp på, må senkast jamt over det heile når det skal fjernast, slik at kvelven «sett seg» jamt over heile bogen.

«Falsk kvelv» er ein kvelv- eller kuppelkonstruksjon av stein som er danna ved at steinen i kvart lag er lagt litt meir inn over opninga enn steinen i laget under, altså i stendig mindre sirklar dersom det er tale om ein kuppel. Slike kvelv er såleis ikkje sjølvberande på same måten som ekte kvelv.

Typar av kvelv

Trykket frå kvelvet

Trykket frå eit steinkvelv over rommet i ein bygning rettar seg ikkje berre nedover, men òg til sidene, og må anten takast opp av tjukke og tunge veggar, eventuelt i kombinasjon med søyler, eller som i dei gotiske kyrkjebygningane med sine store vindaugsopningar, i kombinasjon med utvendige bogar over til utvendige støttepilarar.

Bakgrunnsstoff
Bogar og kvelv
Bygningsdetaljar
Cape Hallett

Cape Hallett er eit snøfritt område (antarktisk oase) på nordenden av Hallett Peninsula på kysten av Rosshavet i Victoria Land i Aust-Antarktis. Ein særs stor adeliepingvinkoloni ligg på neset. Cape Adare ligg 101 km lenger nord.

I 1956, under Operasjon Deep Freeze II, vart USS «Arneb» øydelagd av eit isfjell ved Cape Hallett.

Hallett Station

Det låg ein felles forskingsbase ved Cape Hallett for USA og New Zealand i løpet av Det internasjonale geofysiske året 1957, og var permanent bemanna fram til 1964, då det var ein stor brann ved stasjonen. Han vart så berre nytta om sommaren fram til 1973. Staden er i dag reinsa opp ved at alt farleg stoff er fjerna, som brensel og olje som var lagra i store tankar. Oppreinskinga vil ta fleire år.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Antarktis New Zealand clean up page 

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Utpostar i Ross Dependency
Hayes Head

Hayes Head er eit markant nes, 850 moh, oppom nordenden av Wood Bay og 3 nautiske mil nord for Kay Island på kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Miles O. Hayes, ein geolog ved McMurdo-basen sommaren 1965–66.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Helm Point

Helm Point er eit nes som markerer søraustenden av Honeycomb Ridge på vestsida av Moubray Bay i Antarktis. Det består av brun granodioritt og ein god del lav og mosar, i tillegg til at snøpetrellar og oseanstormsvaler. To japanske kvalbåtar, ankra opp her to dagar tidleg i februar 1958. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, etter Arthur S. Helm, sekretær for Ross Sea Committee, som assisterte ekspedisjonen. Helm var òg sekretær i New Zealand Antarctic Place-Names Committee, 1957–64.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Hermes Point

Hermes Point er eit nes på enden av ryggen frå Mountaineer Range, som ligg ved samløpet mellom Icebreakerbreen og Fitzgeraldbreen langs kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Agustive A. Hermes, Jr. i US Navy, ein flymekanikar ved Williams Field i McMurdo Sound under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1967 og 1968.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Hickey

Cape Hickey er eit nes på kysten av Victoria Land i Antarktis, like aust for Charcot Cove og Marinbreen. Det dannar den ytre, nordlege sida av vika som Mawsonbreen renn gjennom og ut i Rosshavet. Neset vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 for løytnant John Hickey i US Navy, ein pilot i skvadron VX-6, som deltok under kartlegginga av området i 1962.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Cape Hooker

Cape Hooker er eit nes i nordaust på halvøya som Davis forlandsbre ligg på, på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Med Cape Dayman i aust-søraust dannar det det ytre innløpet til Yule Bay. Det vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i 1841, som namngav det etter Joseph Dalton Hooker (seinare sir Joseph), som var naturalist og assisterande kirurg på «Erebus» og vart internasjonalt kjend som botanikar.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Apen drill

Drill (Mandrillus leucophaeus) er ein utryddingstruga dyreape som lever i mellom anna Kamerun og Nigeria. Han utgjer slekta mandrillar (Mandrillus) saman med mandrillen, og er også i slekt med bavianar.

Skildring 

Drillen kan ha ei lengd på opptil 70 cm og ein hale på rundt 12 cm. Hannane er større enn hoene, dei kan vera opptil dobbelt så tunge. Gjennomsnittsvekt for hannar er 32,3 kg medan ho er 11,7 kg for 
hoer.

Dyret er dekt av mørekbrun eller svartleg pels med ein kvit hårkrans rundt andletet. Andlet og bakdel er hårlause. Andletet er svart. Det har lang snute med tydelege langsgåande kantar. Baken kan vera blå til purpurraud.

Utbreiing 
Drill lever i regnskogområde søraust i Nigeria, vest i Kamerun og på øya Bioko, som høyrer til Ekvatorialguinea. Bestanden på denne øya utgjer ein eigen underart, Mandrillus leucophaeus poensis.

Levesett 

Apen lever i grupper på rundt 25 individ. Kvar gruppe er sett saman av ein hann og fleire hoer og ungane deira. Ulike grupper kan gå saman til ei storgruppe på opptil 200 individ. Drilla kommuniserer med kroppsspråk og ulike skrik.

Han er dagsaktiv og går hovudsakleg på alle fire på bakken. Hoer kan av og til klatra opp i låge greiner med ungane sine.

Drill er ein altetar som finn føda på bakken. Han har eit variert kosthald av plantar som frukt og nøter, sopp, insekt og tidvis små pattedyr.

Lite er kjend om forplantinga til arten. Hoene syner at dei er paringsklare gjennom ein meir intens farge i baken. Dei er drektige i 6-7 månader. Som regel føder dei berre ein unge om gongen.

Trugsmål 

Drill er truga av jakt og tap av leveområde ettersom skogen blir gjort om til jordbruksjord.
Arten er svært sjeldan og har truleg berre 3000 nolevande individ. Korup nasjonalpark i Kamerun blei danna for å verna drillen. Framtida til arten er likevel uviss, og han er framleis rekna som «sterkt truga» av IUCN.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Drill (djur)» frå ,  den 3. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9

Bakgrunnsstoff 

Primatar
Dyr i Kamerun
Dyr i Nigeria
Dyr i Ekvatorial-Guinea
Index Point

Index Point er eit lågt, isdekt nes som dannar austenden av Mountaineer Range på kysten av Victoria Land i Antarktis. Neset ligg ved enden av Marinerbreen, 2,4 km vest for Emerging Island. Det fekk dette namnet i 1966 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee fordi forma liknar ein peikefinger (index finger på engelsk).

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Irizar

Cape Irizar er eit bratt klipperikt nes som dannar nordenden av Lamplugh Island, utanfor kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, under Robert Falcon Scott. Han namngav det etter kaptein Julián Irízar på skonnerten «Uruguay» frå Den argentinske marinen, som redda forliste medlemmar av Den svenske antarktisekspedisjonen frå 1901–04.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Cape Johnson

Cape Johnson er eit isdekt nes nord i Wood Bay ved austsida av enden av Tinkerbreen, på kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga i 1841 av kaptein James Clark Ross, Royal Navy som namngav det etter kaptein Edward John Johnson.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Jones

Cape Jones er eit nes som ligg like søraust for Mount Lubbock og markerer sørenden av Daniell Peninsula i Victoria Land. Det vart oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross som namngav det etter kaptein William Jones.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Klovstad

Cape Klovstad er eit kupert nes mellom Colbeck Bay og Protection Cove sør i Robertson Bay i Victoria Land. Det vart først kartlagd av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, under C.E. Borchgrevink, som namngav det etter dr. Herlof Klovstad som var lege på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Cape King

Cape King er eit nes langs kysten av Victoria Land, som utgjer sjøsida av vestveggen av Wyldebreen der isbreen renn ut i Lady Newnes Bay i Rosshavet. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Geoffrey A. King, ionosfærisk og geomagnetisk forskar ved Hallett Station i 1958.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Kohler Head

Kohler Head er eit lite nes på nordaustsida av Whitmer Peninsula, på kysten av Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1957-62. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) kalla neset opp etter John L. Kohler i US Navy, ein byggelektrikar ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1966-67.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Lewandowski Point

Lewandowski Point er eit kupert, delvis isfritt nes på kysten av Victoria Land, på sørsida av munningen av Clarkebreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto frå U.S. Navy, 1957-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John R. Lewandowski i US Navy, skipselektrikar ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1966-67.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Lunik Point

Lunik Point er eit isdekt nes, som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordaust for Mount Dergach på vestsida av Ob Bay. Det vart fotografert og kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1958, og kalla opp etter den første sovjetiske månemodulen (kalla «Lunik»).

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Korskirken

Korskirken er ei krosskyrkje frå 1100-talet i Bergen i Vestland fylke. Namnet kjem ikkje av arkitekturen, men av at den var vigd til Den heilage krossen. Ho var ei av få kyrkjer i Norge som skal ha hatt ein ekte relikvie av krossen. Kyrkja er nemnt første gongen i 1181 i soga om Sverre Sigurdsson.

Opphavleg var kyrkja reist som eit enkelt, rektangulært bygg med skip og kor på same sida. Seinare vart bygget vesentleg endra mellom anna ved tilbygg som omkring 1615-1623 gav den noverande krossforma. Kyrkja fekk også ein portal med Christian IVs monogram.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Ellen Marie Magerøy, Hans-Emil Lidén. Korskyrkja i Norges Kirker av NIKU  og KA
 
 

Kyrkjer i Bergen
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Bergen
Freda bygg i Vestland
Valkyrkjer i 1814
Kyrkjer i Bergen Domprosti
Nordfelttoget i Kina

Nordfelttoget eller Nordekspedisjonen var eit militært felttog i Kina som varte frå 1926 til 1928, og som vart leia av nasjonalistpartiet Guomindang og den nasjonalrevolusjonære hæren. Målet var å spreia den kinesiske revolusjonen og samla den tidlegare keidarriket som hadde vort delt opp mellom ulike krigsherrar etter at president Yuan Shikai døydde i 1916.

Felttoget vart sett i sving i juli 1926 og vart avslutta med at den najonalrevolusjonære hæren erobra Peking den 8. juni 1928. Seinare same året danna Chiang Kai-shek ei ny nasjonal regjering i Nanjing. Nordfelttoget førte til eit definitivt brot mellom Guomindang og Kinas kommunistiske parti og markerer innleinga på det fyrste stadiet av den kinesiske borgarkrigen, som varte fram til 1936.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordfälttåget» frå ,  den 3. januar 2013.  
 

Kinesisk historie
1920-åra
Tasman Bay

Tasman Bay er ei stor, V-forma bukt i nordenden av Sørøya på New Zealand. Bukta ligg midt på nordkysten på øya, og dannar ei kystlinje på 120 km, og måler 70 km tvers over på det vidaste. Ho er ein arm av Tasmanhavet, og ligg ved det vestlege innløpet til Cooksundet.

I den vestlege utstrekninga til bukta er landskapet omkring ulendt og tett tilvakse med skog. Separation Point, det vestlegaste punktet i bukta, ligg inne i Abel Tasman National Park og skil Tasman Bay frå den mindre naboen i vest, Golden Bay. Mot aust er terrenget også bratt, med dei vestlege armane av Marlborough Sounds. Øya D'Urville Island ligg nordaust for det austlegaste punktet i bukta. Arrow Rock ligg utanfor kysten ved Nelson.

Landskapet mellom desse to områda er meir moderat kupert, og omfattar også kystslettene ved munningen til Waimea River ved det sørlegaste punktet i bukta. Andre elver som munnar ut i sjøen langs kysten i bukta er Riwaka, Motueka og Serpentine Rivers. Den lange, låge øya Rabbit Island ligg nær den sørlege kysten til bukta. Tasman Bay har også den sjeldne steinformasjonen kjend som Boulder Bank.

Den fruktbare jorda langs den midtre delen av kystlinja i bukta, er utstrekt oppdyrka, og kjend for hagebruk og avlingar av eple, kiwifrukt, oliven, druer og humle. Midt i det 20. hundreåret vart det dyrka store mengder tobakk i områda kring Tasman Bay. Det ligg eit tobakkmuseum i Motueka. Denne byen er også den mest folketette delen av nordkysten på Sørøya, og fleire busetnadar og byen Nelson ligg alle nær stranda. Mellom desse byane er Motueka, Riwaka og Richmond.

Denne artikkelen bygger på «Tasman Bay» frå ,  den 3. januar 2013.  
 

Tasman på New Zealand
Bukter på New Zealand
Nelson på New Zealand
MacMillan Point

MacMillan Point er eit isfritt nes, 1,5 nautiske mil (2,8 km) nord for Cape Chocolate, som utgjer nordsida av innløpet til Salmon Bay på Scott Coast i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Mark T. MacMillan i San Jose i California, ein forskingsassistent i U.S. Antarctic Program som mista livet i ei dykkeulukke ved New Harbour i McMurdo Sound den 14. november 1987.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Cape Main

Cape Main er eit lite nes som ligg 5 nautiske mil (9 km) nord for Cape Anne, langs austsida av Coulman Island i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1966 etter Brian Main, vitskapleg teknikar ved Hallett Station i 1962-63.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Marble Point

Marble Point i Antarktis, er eit klipperikt nes på kysten av Victoria Land. USA driv ein stasjon p åneset. Utposten vert nytta som drivstoffstasjon for helikopter som vert nytta til operasjonar i det indre av kontinentet, som i McMurdo Dry Valleys. Om vêret er godt nok kan helikoptera fly inn og ut av stasjonen 24 timar i døgnet om sommaren.

Utvikling

Stoppestaden ved Marble Point ligg ved ei smal stripe land mellom Wilson forlandsbre og havet, kring 80 km frå McMurdo-basen. Militære styrkar frå USA bygde leieren på vestsida av McMurdo Sound i 1956 i samband med det komande Det internasjonale geofysiske året 1957-58 (IGY).

Førebuinga for IGY omfattar bygginga av flystripa ved Marble Point. Eit VX-6 Otter-fly vart det første flyet som landa på jord (og ikkje is elelr snø) ved Marble Point i 1957. EIt fly av typen de Havilland Canada DHC-3 Otter kræsja då det skulle ta av frå Marble Point 4. januar 1959 og to menn mista livet. Flyet var ein del av Operasjon Deep Freeze IV.

Marble Point er bemanna om sommaren med ein stasjonssjef, ein kokk og ein person som fyller drivstoff på helikoptera. 14 menneske kan overnatte på stasjonen. 

Stasjonen har òg ein automatisert vêrstasjon.

United States Antarctic Program (USAP) utførte opprydding ved stasjonen i 1989-1990 og 1990-1991. Det er kjend at det har vore utslepp av drivstoff i området. Så seint som i 2001 var meir enn 40 år gamle utslepp framleis synlege. I dag vert alt avfall ved stasjonen samla inn og transportert til McMurdo-basen.

Sjå òg
McMurdo Dry Valleys
McMurdo Sound
Operasjon Deep Freeze
Victoria Land
Williams Field

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marble Point» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
The Antarctic Sun
Marble Point - personal website
THE «UNOFFICIAL» VXE-6 WEBPAGE for the (late-RIP) US Navy Squadron
USA National Oceanic and Atmospheric Administration Photo Library
USA National Science Foundation.
USA Department of Agriculture.
 

Nes i Victoria Land
McClintock Point

McClintock Point er eit nes ved nordsida av innløpet til Explorers Cove i New Harbour i McMurdo Sound på Scott Coast i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1997) etter James B. McClintock, biologiprofessor ved University of Alabama, Birmingham, som studerte botnfauna i McMurdo Sound vest for Ross Island og langs kysten frå Granite Harbour til Cape Chocolate.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Cape McCormick

Cape McCormick er eit nes heilt aust på Adare Peninsula i Victoria Land. Det vart oppdaga av kaptein James Ross i 1841, som namngav det etter Robert McCormick som var kirurg på «Erebus».

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cape Moore

Cape Moore er eit nes ved austenden av Tapsell Foreland på nordsida av innløpet til Smithfjorden, på nordkysten av Victoria Land. Det vart oppdaga av kaptein James C. Ross, 1841, som namngav det etter Thomas E.L. Moore, førstestyrmann på «Terror».

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Cape North i Victoria Land

Cape North er ei stor klippe på vestsida av Nielsenfjorden på nordkysten av Victoria Land. Toppen av kippa er snødekt og stig opp til kring 500 moh. Sjølv om det ikkje er det nordlegaste neset i området, er det lett gjenkjenneleg og visstnok dette neset som vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i 1841 og gjeve namnet Cape North. På eit kart av Ross er Cape North synt som det nordlegaste neset vest for Cape Hooker.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape North i Victoria Land» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Victoria Land
Northrup Head

Northrup Head er eit isdekt nes på nordsida av Suvorovbreen i Antarktis. Neset strekkjer seg ut frå kysten ved Wilson Hills 3,5 nautiske mil (6 km) vest-sørvest for Belousov Point. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David A. Northru som var flyelektrikar i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Cape Oakeley

Cape Oakeley er eit bratt nes på nordaustsida av Quam Heights. Det dannar sørsida av innløpet til Smithfjorden nord i Victoria Land. Det vart oppdaga i 1841 av kaptein James Ross i Royal Navy, som namngav det etter Henry Oakeley, førstestyrmann på «Erebus».

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Oscar Point

Oscar Point er eit lite nes langs nordkysten av Terra Nova Bay, 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Markham Island i Victoria Land. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, og kalla opp etter kong Oscar av Noreg og Sverige. C.E. Borchgrevink, leiaren for denne ekspedisjonen, kom frå Noreg. Opphavleg vart det kartlagd av Borchgrevink som ei øy, men ein veit i dag at det er landfast.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Penelope Point

Penelope Point er eit bratt nes mellom Nielsenbreen og Scott Keltiebreen på nordkysten av Victoria Land. Det vart først kartlagd av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Det vart namngjeve av dei etter «Penelope» som var kallenamnet til løytnant Harry L.L. Pennell, som var kaptein på ekspedisjonsskipet «Terra Nova».

Kjelder

Nes i Victoria Land
Pennell Coast
Cape Philippi

Cape Philippi er eit klippenes på 490 m langs kysten av Victoria Land, på nordsida av enden av Davidbreen. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907–09, under Shackleton, som namngav neset etter Emil Philippi, ein kjend geolog, som var med på den tyske antarktisekspedisjonen, 1901–03 under Drygalski.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Scott Coast
Cape Phillips

Cape Phillips er eit nes om lag midtvegs langs austsida av Daniell Peninsula, 8 nautiske mil (15 km) søraust for Mount Brewster i Victoria Land. Det vart oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross som namngav det etter løytnant Charles G. Phillips på skipet «Terror».

Kjelder

Nes i Victoria Land
Borchgrevink Coast