alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Haitisk

Haitisk kreol er det offisielle språket i Haiti. Det blir snakka i Haiti, i kringliggande område i Karibia og i haitiske utvandrarmiljø, som i USA. Haitisk er eit kreolspråk danna med utgangspunkt i fransk frå 1700-talet, afrikanske språk som wolof, fon og ewe, spansk, taino og i nyare tid også engelsk. Det er det mest tala kreolspråket i verda.

Haitisk kreol har vore offisielt språk på Haiti, saman med fransk, sidan 1961, mykje takka vera Félix Morisseau-Leroy, som også var ein av dei første tidlegare forfattarane som skreiv på kreol. Tidlegare hadde fransk vore det einaste skriftspråket i landet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Haitisk» frå , og «Haitian Creole language» frå  den 16. januar 2010.  
 

Pidgin- og kreolspråk
Språk på Guadeloupe
Språk på Haiti
Språk i Den dominikanske republikken
Einskildspråk
Brean Down

Brean Down er eit nes utanfor kysten av Somerset med ei høgd på 97 meter over havet. Det strekkjer seg 2 km utover i Bristolkanalen på austsida av Bridgwater Bay mellom Weston-super-Mare og Burnham on Sea.

Det består av kalkstein og er ei fortsetjing av Mendip Hills og held vidare fram som dei to småøyane Steep Holm og Flat Holm.

Neset er eigd av National Trust og er rikt på dyreliv, historie og arkeologi. Staden er erklært ein stad av særleg vitskapleg interesse. Det er bratte klipper rundt neset og her ligg Brean Down Fort frå 1865. 

Det er funne spor etter ein heidensk heilagdom på Brean Down frå førromersk tid.. Dette vart av romarane omgjort til eit tempel på midten av 300-talet og truleg seinare omgjort til eit kristent bedekammer.. Det er òg spor etter eit åsfort frå jernalderen.

Brean Down Fort vart bygd på neset mellom 1864 og 1871. Det var det sørlegaste i forsvarsrekkja langs Bristolkanalen og verna tilkomsten til Bristol og Cardiff. Fortet vart oppgradert under den andre verdskrigen.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brean Down» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Burnham-on-Sea 
Brean Down, informasjon frå National Trust
Brean Down på swuklink
Brean Down Hillfort 

Geografi i Somerset
Åsar i Somerset
Nes i England
Site of Special Scientific Interest i England
National Trust-eigedommar
Jyrhämäjärvi

Jyrhämäjärvi (finsk Jyrhämäjärvi, transkripsjon til russisk Юрхямяярви, "Jurhjamjajarvi") er ein innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Han ligg 249 meter over havet. Elva Karelska Basjkaus renn ut frå innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på Lake Yurkhyamyayarvi frå , den 31. august 2008.  
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Vuosnajoki

Vuosnajoki (russisk Вуоснайоки) er ei elv sør på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Elva er 66 km lang og har ei middelvassføring på 8 m³/s. 

Karelska Basjkaus renn ut frå Jyrhämäjärvi og munnar ut i innsjøen Nivajärvi.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på Karelian Bashkaus River frå , den 30. oktober 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Murmansk oblast
Dungeness

Dungeness er ein landsby og eit nes i det søraustlege Kent i England. 

Namnet kjem anten frå eit gammalt fransk ord som kan omsetjast med «farleg nase» (syner til geografien i området), eller av Denge + nes, etter den nærliggande Denge Marsh. Han ligg på spissen av ei halvøy bygt opp av grus. 

Dei fleste av husa er små trehus av ein type som fiskarar tradisjonelt har budd i i det sørlege England. 

Den mest kjente turistattraksjonen, bortsett frå at heile landsbyen er så spesiell at han reknast som ein attraksjon, er hytta til regissøren Derek Jarman, som er måla i svart, med eit dikt måla på den eine veggen. Hagen er dekorert med småstein, drivved, skrapjern og nokre hardføre planter. Det er skrive ei bok om hagen, Derek Jarman's Garden, ISBN 0-500-01656-9.

Eit fyrtårn i utkanten av landsbyen er ope for publikum. 

I 1920- og 1930-åra vart det bygd tre massive betongkonstruksjonar, kjent som «Lyttande øyre». Dei er akustiske spegl, som skulle fungere som varselssystem ved ein eventuell fiendtleg invasjon. Dei fungerte ikkje særskild godt, og då radar vart tilgjengeleg vart dei lagt ned. English Heritage arbeider for å sørgje for at ålmenta skal få tilkomst til lyttestasjonane.

Landskapet rundt Dungeness er særs spesielt, med mange små innsjøar som dels er naturlege og dels kunstige. Det har oppstått eit unikt økosystem, med fleire planter og dyr som ikkje finst andre stader i England. Området er òg attraktivt for sjøfuglar, og det er oppretta eit verneområde for fuglar og eit fugleobservatorium.

Rett ved Dungeness ligg to store atomkraftverk som forsyner området med elektrisk kraft. 

Landsbyen har vore brukt i innspelinga av fleire musikkvideoar, og er avbilda på fleire plateomslag, som So Much for the City av The Thrills og Aled av Aled Jones.

Jernbanestasjonen i Dungeness er endestasjon for Romney-, Hythe- & Dymchurch-banen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dungeness» frå ,  den 16. januar 2010.  

Landsbyar i Kent
Geografi i Kent
Nes i England
Fyr i England
Verneområde i England
Profil-opprøret

Profil-opprøret har blitt ståande som ein milepåle i norsk litteratur. I 1965 overtok eit kollektiv på åtte unge forfattarspirer det litterære tidsskriftet Profil. Det første nummeret deira kom ut i 1966 i 500 eksemplar og er sidan blitt ein sjeldan godbit for samlarar.

Felles for forfattarane i den såkalla Profil-krinsen var kritikken av den realistiske tradisjonen i prosaen og den symbolmetta modernismen som hadde prega lyrikken etter krigen. Dei gjorde seg i staden til talspersonar for ein ny, norsk modernisme. Dag Solstad utvikla ein slik modernisme i romanen Irr! Grønt (1969) og Espen Haavardsholm i Munnene (1968). Ein ny sjanger, punktromanen, blei utprøvd av m.a. Paal-Helge Haugen i Anne (1968) og av Einar Økland i Amatøralbum (1969), som var illustrert med amatørfoto.

Kultur i 1966
1966 i Noreg
Norsk litteratur
Flamborough Head

Flamborough Head er eit 11 km langt nes som stikk ut i Nordsjøen frå kysten av Yorkshire i England, mellom buktene ved Filey og Bridlington. Den harde kalksteinen neset består av, gjer at det skil seg ut langs den låge kysten ved Holderness i sør. Neset er kjend for det rike dyrelivet sitt. Her ligg òg ein landsby med litt over 2000 innbyggjarar.

Dyreliv
Flamborough Head er erklært eit Special Area of Conservation (SAC, særskild verneområde) av det nasjonale Joint Nature Conservation Committee (JNCC). Sjøfugl som havsule og lundefugl hekkar ved klippene og fuglereservatet i Bemptonklippene ligg like i nærleiken. Mange trekkfuglar stoppar her på veg sørover om hausten.

Menneske
Det er fleire grotter med spor av menneske i Flamborough enn nokon anna stad i Storbritannia, og den største strekkjer seg meir enn 50 meter innover. Det eldste fyret i Storbritannia, som vart bygd i 1674, står på Flamborough Head.

Landsbyen Flamborough hadde 2 121 innbyggjarar ved folketeljinga i 2001.

Slaget ved Flamborough Head
Ein fransk-amerikansk skvadron kjempa mot fregattar frå Royal Navy i slaget ved Flamborough Head under den amerikanske sjølvstendekrigen den 23. september 1779. Britane tapte slaget.

Bakgrunnsstoff
Flamborough fugleobservatorium
Flamborough Head
Danes Dyke 
Guide til Flamborough

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Flamborough Head» frå ,  den 16. januar 2010.  
 
Denne artikkelen bygger på «Flamborough» frå ,  den 13. september 2010.  
 

Geografi i East Riding of Yorkshire
Nes i England
Site of Special Scientific Interest i England
Hurlestone Point

Hurlestone Point er eit nes mellom Porlock Weir og Minehead i Exmoor nasjonalpark på kysten av Somerset i England.

Hurlestone Point markerer grensa mellom Porlock Bay og Blue Anchor Bay i Bristolkanalen og ligg langs South West kyststi.

Det er eit utkikksport for kystvakta på neset. 

Klippene, mellom anna ein vegg kalla «kystvaktveggen» er ein populær klatrevegg.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hurlestone Point» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i England
Exmoor
Naze

The Naze er eit nes på austkysten av England. Det ligg på kysten av Essex like nord for Blackwater og går utover i Nordsjøen. Området ligg sør for den doble elvemunningen til River Stour og River Orwell i Harwich og like nord for byen Walton-on-the-Naze.

Staden er ein viktig stoppestad for trekkfuglar og her finst derfor eit lite naturreservat. Myrene Hamford Water bak byen er òg av ornitologisk interesse med overvindrande ender og ringgås. 

Naze er utsett for kraftig erosjon og dette truar både tårnet som står her og dyrelivet. Naze Protection Society er oppretta for å få kontroll over erosjonen. Området er derfor vorte nytta for studiar innan erosjon og metodar for å verne kysten. Av vern som er bygd finn ein eit dike, ei steinfylling, bølgjebrytarar og ein gjennomtrenlgeleg bølgjebrytar. Det er dumpa millionar av tonn med sand på stranda for å stoppe erosjonen av klippa. Erosjonen held likevel fram og held det fram slik vil Naze Tower truleg ha falle i havet innan 50 år. 

Stadnamnet Naze kjem av gammalengelsk næss, som tyder nes.

Bakgrunnsstoff
 Walton-on-the-Naze
 Naze Protection Society 
 The Naze Tower

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Naze» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Naze
Geografi i Essex
Site of Special Scientific Interest i England
North og South Foreland

North Foreland og South Foreland er to nes av kalkstein aust i Kent sør i England. North Foreland dannar austenden av Isle of Thanet. South Foreland ligg 5 km nordaust for Dover ved Doversundet og markerer den sørvestlege enden av St Margaret's Bay (kalla opp etter landsbyen St Margaret-at-Cliffe). Begge består av bratte klipper og har eit flott utsyn over Nordsjøen. På North Foreland står North Foreland fyr og på South Foreland står to. Det eine gjekk ut av drift i 1910 og det andre i 1988. 

South Foreland er den geologiske motparten til Cap Blanc Nez heilt nord i Boulonnais i det franske departementet Pas-de-Calais. Dei to står på kvar si side av Doversundet. Neset er derfor det punktet i Storbritannia som er nærast det europeiske fastlandet, som ligg 34 km unna.

Krig 
To sjøslag under dei engelsk-nederlandske krigane er kalla slaget ved North Foreland etter neset:
 Slaget ved the Gabbard, 12. til 14. juni 1653 under den første engelsk-nederlandske krigen.
 St. James's Day-slaget, 4. til 5. august 1666 under den andre engelsk-nederlandske krigen.

Under den andre verdskrigen stod ein radarstasjon på South Foreland.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «North and South Foreland» frå ,  den 16. januar 2010. 
{{refslutt}

Bakgrunnsstoff 
 National Trust: South Foreland
 Bilete av North og South Foreland

Nes i England
Geografi i Kent
Selsey Bill

Selsey Bill er eit nes i Den engelske kanalen på sørkysten av England i West Sussex. Det er det austlegaste punktet i Bracklesham Bay og det vestlegaste på kysten av Sussex. Byen Selsey dekkjer det meste av neset.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Selsey Bill» frå ,  den 16. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 
Mange bilete  
Selsey Bill Lifeboat Museum

Geografi i West Sussex
Nes i England
St Bees Head

St Bees Head er eit nes på nordvestkysten av Cumbria i England og er kalla opp etter den nærliggande landsbyen St Bees.

Neset ligg langs Cumbria kyststi og kyst- til kyststien. Stiane går langs klippekanten og gjev eit flott utsyn over fjella og kysten i Cumbria. 

Det nordlege neset er det vestlegaste punktet i Nord-England og her står St Bees fyr. Under den andre verdskrigen stod òg ein radarstasjon her og nokre av stasjonsbygningane står framleis ved fyret. Tåkelurbygningen ligg vest for fyret, men er ikkje lenger i bruk. Fyret er framleis i drift, men automatisert. Klippene ved neset vert mykje nytta til fjellklatring. 

Det sørlege neset vert lokalt kalla Tomlin og er synleg frå St Bees Beach. Mellom dei to nesa ligg Fleswick Bay.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «St Bees Head» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lakeland Rocks and Landscape, a Field Guide. The Cumberland Geological Society. Side 62-68, The Permo-Trias of St Bees Headland, av Tom Shipp. ISBN 1873551037
The Lakes - Rock Fax 04. Vertical Brain Publications. ISBN 1873341156

Bakgrunnsstoff 
Guide
RSPB
St Bees

Geografi i Cumbria
Nes i England
Site of Special Scientific Interest i England
Cape Cornwall

Cape Cornwall (kornisk Pen Kernow) er eit lite nes i Cornwall i England, 6 km nord for Land's End nær byen St Just. Neset er staden der havstraumane i Atlanterhavet deler seg og anten går opp Den engelske kanalen eller inn Bristolkanalen og Irskesjøen. Brisons ligg om lag 1,5 km utanfor Cape Cornwall og er utgangspunktet for den årlege symjekonkurransen til Priest's Cove.

Ein trudde ein gong at neset var det sørvestlegaste punktet på det engelske fastlandet, men nøyaktig landmåling har vist at Land's End ligg lenger vest. 

Nesten heile neset er eigd av National Trust.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cape Cornwall» frå ,  den 16. januar 2010.

Bakgrunnsstoff

 Cape Cornwall Pilot Gig Club 

Nes i Cornwall
National Trust-eigedommar
Bass Point i England

Bass Point er eit nes på kysten av Cornwall i England. Det er det sørlegaste punktet på austsida av halvøya the Lizard. Tidlegare låg det ein kystvaktstasjon på Bass Point.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bass Point i England» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
Carrack Gladden

Carrack Gladden er eit nes i St Ives Bay like nord for Hayle-estuaret mellom Hayle og St Ives i Cornwall i England. 

Klippene mellom neset Carrack Gladden og Hawks Point i aust er metamorf skifer frå devontida med ei høgd på 60 meter. 

Av vegetasjon på neset finn ein røsslyng, grassletter og kratt. Staden er erklært Site of Special Scientific Interest (stad av særleg vitskapleg interesse).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carrack Gladden» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
Dodman Point

Dodman Point er eit 120 meter høgt nes nær Mevagissey i Cornwall i England. Det stod ein gong ei klippefestning frå jernalderen her. På sjørsida står ein stor kross i granitt, reist for å verne skipsfarten for dette neset. Neset er nemnd i sjantisongen «Spanish Ladies».

Nordaust for neset ligg den lune sandstranda Gorran Haven.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dodman Point» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
Godrevy

Godrevy er eit område vest i Cornwall i Storbritannia på nordkysten ved St. Ives Bay. Området er eit populært tur- og surfeområde. Fleire område her vert styrt av National Trust.

Neset Godrevy ligg på austsida av St Ives Bay, om lag 5 km nordaust for byen Hayle. Den nærmaste landsbyen er Gwithian. Neset består av lyngheier med mange planteartar. Området er derfor klassifisert som Site of special scientific interest (SSSI, stad av særleg vitskapleg interesse). 

South West kyststi går rundt heile neset. Vestsida av Godrevy Head består av klipper, medan dei populær surfestrand ligg i sør. Klippene er kring 70 meter høge. Mykje sjøfugl held til i klippene, som skarv, havhest, teist og alke, samt fleire artar måse. Det er òg mykje gråsel rundt neset året rundt. Stundom kan ein òg sjå tumlarar i området. 

Godrevy Island ligg om lag 400 m utanfor Godrevy Point. Her står Trinity House fyr.

Bakgrunnsstoff
Godrevy på National Trust
Godrevy på Trinity House 
Panoramabilete av Godrevy

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Godrevy» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
Zilda Arns

Zilda Arns Neumann () var ein brasiliansk barnelækjar og helsearbeidar. 

Zilda Arns var eit av tolv barn av foreldre frå Tyskland. Ho var syster av den seinare erkebiskopen og kardinalen Paulo Evaristo Arns. 

Ho blei barnelækjar og grunnla i 1982 på oppdrag av den brasilianske katolske bispekonferansen (CNBB) organisasjonen Pastoral da Criança, eit tiltak mot den høge spedbarnsmortaliteten i Brasil. 

Ho omkom i eit jordskjelv i Haiti i januar 2010 då ho var med i ein delegasjon frå Pastoral som besøkte landet med tanke på auka støtte til arbeid for gateborn.

Bakgrunnsstoff 

Brasilianske legar
Døde i jordskjelv
François Duvalier

François «Papa Doc» Duvalier () var president i Haiti frå 1957 og seinare diktator frå 1964 og til han døydde. Tilnamnet Papa Doc fekk han fordi han var utdanna lege.

Kjelder 
«François Duvalier» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 16. januar 2010.

Haitiske politikarar
Haitiske presidentar
Folk frå Port-au-Prince
Opphavleg omsett med Apertium
Jean-Claude Duvalier

Jean-Claude «Baby Doc» Duvalier () var ein haitisk politikar. Han var president frå 1971 til 1986.

Han etterfølgde faren sin, Francois Duvalier («Papa Doc»), som president på livstid i 1971, og begge desse styrte Haiti med eit reint terrorregime.

Etter ei folkerøysting i 1985 der han fekk gjennomslag for at tittelen som president på livstid skulle legitimerast, vart det store opptøyar på Haiti, og han måtte reise i eksil til Frankrike. Han skal òg ha teke med seg mesteparten av statskassen til landet i flukta.

Kjelder 
«Jean-Claude Duvalier» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 16. januar 2010.

Haitiske politikarar
Haitiske presidentar
Folk frå Port-au-Prince
Opphavleg omsett med Apertium
Jean-Jacques Dessalines

Jean-Jacques Dessalines () var leiaren for den haitiske revolusjonen og utnemnde seinare seg sjølv til keisar av Haiti under namnet Jacques I.

Dessalines freista å oppretthalde drifta på sukkerplantasjane som var viktige for den haitiske økonomien utan bruk av slaveri. Dette vart svært upopulært hjå arbeidarane. Han kravde at alle svarte anten skulle jobbe på plantasjane eller tenestegjere som soldatar i hæren hans. Han gjorde det ulovleg for dei kvite (mesteparten av den kvite folkesetnaden hadde allereie flykta frå Haiti) å eige eigedom og inndrog eigedom med makt. Målet hans var å sentralisere mesteparten av sukkerproduksjonen slik at anten han sjølv, medhjelparane hans, eller staten fekk kontroll over den. Då han kom til makta kravde han at alle kvite franskmenn på Haiti skulle massakrerast.

Under styret hans vart Haiti delt inn i to leirar, den svarte folkesetnaden som budde på landsbygda og mulattane, som var ljosare i huda, levde i byane og dominerte i politikk og næringsliv. 

Han vart offer for ein konspirasjon der både Henri Christophe og Alexandre Pétion, som skulle kome til å etterfølgje han, medverka.

Nasjonalsongen til Haiti, «La Dessalinienne», er oppkalla etter han.

Kjelder 
«Jean-Jacques Dessalines» på Wikipedia på bokmål]], innhenta 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 
 The Louverture Project : Jean-Jacques Dessalines  (engelsk)

Haitiarar
Haitisk historie
Opphavleg omsett med Apertium
Haitiske kongelege
Gribben Head

Gribben Head (stundom skrive Gribbin Head) er eit nes på sørkysten av Cornwall i Storbritannia. Det skil St Austell Bay frå munningen til elva Fowey. Det står eit stort tårn på neset som vart nytta som seglmerke for skip som skulle inn til dei nærliggande hamnene. Den næraste byen er Fowey.

Gribben Head er det sørlegaste delen av kommunen Fowey. I nord og vest ved St Austell Bay ligg den vesle landsbyen Polkerris og bortanfor der Par. I aust ligg Polridmouth-vika og munningen til elva Fowey der sjølve byen Fowey òg ligg.

Neset er 75 meter høgt og er ein del av sørkysten i Cornwall som har status som Area of Outstanding Natural Beauty (særskild vakkert naturområde).  South West kyststi går rundt Gribben Head på veg frå Minehead i Somerset til Poole i Dorset.

Gribben Tower
Det 26 meter høge firkanta fyrtårnet vart reist av Trinity House i 1832 for å skilje Gribben frå Dodman Point og St Anthony’s Head. Det er ikkje lenger nytta som fyr, men er måla i breie raude og kvite striper som eit dagmerke.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gribben Head» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Cornwall
Fyr i Cornwall
Gurnard's Head

Gurnard's Head er eit nes på nordkysten av Penwithhalvøya i Cornwall i England. Det ligg nær grenda Treen i kommunen Zennor.

Namnet kjem visstnok av at neset liknar hovudet på fiske knurr.

På neset står ei klippefestning frå jernalderen kalla Trereen Dinas.

Nesten heile neset tilhøyrer verneorganisasjonen National Trust, og er ein del av eit område som har status som Site of Special Scientific Interest (stad med særleg vitskapleg interesse).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gurnard's Head» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Trereen Dinas ved megalithic.co.uk
 Gurnard's Head ved themodernantiquarian.com

Nes i Cornwall
Storbritannia i jarnalderen
Gwennap Head

Gwennap Head er det sørlegaste neset på sørkysten av Penwithhalvøya i Cornwall i England. South West kyststi følgjer nær kanten av neset. Den kjende knausen Chair Ladder er ein populær destinasjon langs neset og er populær å klatre opp. 

Farvatnet innanfor neset er eit travelt skipsfartområde og det står ein kystvaktstasjon på neset for å halde auge med trafikken. 

Det står fleire kjegleforma seglmerke på Gwennap Head. Dagmerka er målt raude eller svart og kvit. Når ein er til sjøs bør ein alltid kunne sjå det kvite og svarte merket for å unngå grunnene nær neset. 

Gwennap Head er kjend for dei mange sjeldne fuglartane som er innom her, som gulnebblire, storjo, stormsvale og småspove. I tillegg finst ein koloni med hekkande havsuler i nærleiken.

Bakgrunnsstoff
 Biletgalleri av klatrarar på Chair Ladder 
 Kystvakt på Gwennap Head

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gwennap Head» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Extracts from A Complete Parochial History of the County of Cornwall, Joseph Polsue, 1868
 

Nes i Cornwall
Land's End

Land's End (kornisk Penn an Wlas) er eit nes på Penwithhalvøya nær Penzance i Cornwall i England. Det et det vestlegaste punktet på det engelske fastlandet. Det vestlegaste punktet på heile øya Storbritannia er Corrachadh Mòr i Ardnamurchan i Skottland som ligg 35 lenger vest. Det sørlegaste punktet i Storbritannia er heller ikkje Land's End, men Lizard Point, som ligg nokre kilometer lenger søraust. 

Frå Land's End kan ein sjå Longships fyr. Longships, eit par kilometer ute i havet, er ei serpentin- og kvartsøy. Midt mellom Land's End og Isles of Scilly ligg det segnomsuste tapte landet Lyonesse, som vert omtalt i litteratur om Kong Arthur. 

Land's End er eit kjent landemerke i Storbritannia og vert i lag med John o' Goats i Skottland (det mest nordaustlege punktet på det britiske fastlandet) ofte omtalt i kappløp, turar og veldedige hendingar. Uttrykket Land's End to John o' Groats (Frå Land's End til John o' Goats) vert nytta både som ei bokstavleg reise og som ein metafor for lange reiser, på liknande måte som «frå Lindesnes til Nordkapp» i Noreg. 

I 1987 kjøpte Peter de Savary Land’s End.. Han reiste to nye bygningar og det meste av den noverande temaparken. Han selde både Land's End og John o' Groats til føretaksmannen Graham Ferguson Lacey i 1991. Sidan 1996 er Land’s End eigd av Heritage Attractions Limited.

Galleri

Sjå òg 

 John o' Groats

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Land's End» frå ,  den 17. januar 2010. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 "Walking the length of Britain" Lands'End to John O'Groats - e-bok om denne reisa

Nes i Cornwall
Vestlegaste punkt
Pic la Selle

Pic la Selle (haitisk Pik Lasel) eller Morne La Selle er det høgaste fjellet på Haiti. Det er 2 680 meter høgt. Fjellet er ein del av fjellkjeda Chaîne de la Selle. Det ligg i La Visite nasjonalpark søraust i landet, og i departementet Ouest.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pic la Selle» frå ,  den 17. januar 2010.  

Fjell og fjellkjeder i Haiti
Fjell i Karibia
høgaste punkt