alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
André-Hercule de Fleury

André-Hercule de Fleury  () var ein av kardinalane i den katolske kyrkja og ein statsmann under kong Ludvig XV. 

Han vart biskop av Fréjus i 1698, ei stilling han hadde til 1715. Kort før han døydde i 1715 utnemnde Ludvig XIV han til ein som skulle ta seg av oldesonen hans, den komande Ludvig XV.

Barnekongen gjorde Fleury, som da var 73 år, til sin leiande minister i juni 1726, men han bar aldri tittelen førsteminister (premier ministre). Han vart utnemnd til kardinal 11. september same år av pave Benedikt XIII. 

Han ville bringe økonomien i landet på fote igjen blant anna ved å føre ein konsekvent fredspolitikk med England. I utanrikspolitikken var ønsket hans å oppretthalde freden, noko han delte med sir Robert Walpole, og dei to gamle fiendane avstod frå krig i løpet av den tida Fleury virka. 

Frankrike vart dradd inn i den austerrikske arvefølgjekrigen, blant anna som ei følgje av den omsynslause agitasjonen til brørne Belle-Isle. Belle-Isle inngjekk ein allianse med Preussen i 1741 og gjekk inn i krigen mot Austerrike. Fleury døydde medan krigen pågjekk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «André-Hercule de Fleury» frå ,  den 23. april 2012.  

Franske kardinalar
Franske katolske biskopar
Franske politikarar
Medlemmer av Det franske akademiet
Fransk adel
Perugino

Perugino er kallenamnet på ein italiensk målar, aktiv under renessansen. Han var fødd mellom 1445 og 1448 i Città della Pieve, ved byen Perugia (derav kalla «il Perugino»), og døydde i februar eller mars 1523 i Fontignano ved Perugia. Hans eigentlege namn var Pietro di Cristoforo Vannucci, og han vert rekna som ein av dei leiande innanfor den såkalla umbriske målarskulen.

Liv og gjerning

Sjølv gjekk Perugino truleg i lære hos Piero della Francesca og Andrea del Verrocchio. Han laga i 1473 biletserien Scener frå St. Bernards liv, kanskje saman med målaren Pinturicchio. Sitt mest berømte verk måla han i 1481 i det sixtinske kapell i Vatikanet i Roma. Freskoen Kristus leverer nøklane til Peter er 335 cm × 550 cm stor, og ein av tre freskar han laga i kapellet.

I 1490-åra laga han viktige freskar i eit kloster i Firenze, og tida mellom 1499-1507 arbeidde han med freskar i Palazzo Communale i Perugia. Freskane hans er prega av fantastisk klårleik og plastisitet. Menneska han portretterte utstrålar ein spesiell sjølvrespekt og nåde. Perugino laga også altarbilete. Verka hans vart ofte kopiert av andre målarar.

I samtida var folk særleg imponert av djupneperspektivet i bileta hans. Av den grunn var Perugino den best kjende målaren i Italia. Ryet førte tilsynelatande til at han la opp til masseproduksjon i to verkstader, ein i Perugia og den andre i Firenze. Særleg vart det laga mange madonnabilete.

Målaren Rafael var eleven hans.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Perugino» frå ,  den 23. april 2012.  
Gyldendals store konversasjonsleksikon, 1972

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Renessansemålarar
Målarar frå 1400-talet
Målarar frå 1500-talet
Teodor Andrzej Potocki

Teodor Andrzej Potocki () var ein polsk adelsmann (szlachcic), polsk primas og interrex i 1733.

Teodor var sokneprest i Przemyśl og kanon i Kraków frå 1687, biskop i Chełmno frå 1699 og biskop i Warmia frå 1711. I 1722 vart Teodor erkebiskop i Gniezno og primas i Polen.

Han vart interrex etter August II av Polen døydde og leia valet av ein ny konge i Wola. I 1733 erklærte han og krona Stanisław I Leszczyński som etterfølgjar av August II til den polske trona. Han støtta Leszczyński i den påfølgjande polske arvefølgjekrigen. 

Teodor verna jesuittordenen og velgjerar for kyrkjer, kloster og slott.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Teodor Andrzej Potocki» frå ,  den 23. april 2012.  

Polske fyrstar i Det tysk-romerske riket
Kyrkjelege senatorar i Det polsk-litauiske samveldet
Polsk adel
Erkebiskopar av Gniezno
Biskopar av Warmia
Potocki
Polske interreksar
Piero della Francesca

Piero della Francesca () eigentleg Pietro di Benedetto dei Franceschi (eller Pietro Borghese) var ein italiensk målar, kunstteoretikar og matematikar under ungrenessansen.

Liv og arbeid

Piero var fødd i Borgo Sansepolcro i Toscana kring om 1420. Han var den første målaren som prøvde å løyse perspektiviske problem med hjelp av matematikk, og å perfeksjonere bruken av perspektiv med geometriske og matematiske verktøy. Og så skreiv han på sine eldre dagar om kunstteori, to  viktige bøker som først og fremst handla om perspektiv, geometri og trigonometri: De prospectiva pingendi og Libellus de quinque corporibus regularibus. 

Særleg kunsthistorisk verd har freskane hans i kyrkja San Francesco i Arezzo. Draumen til Konstantin, Dronninga av Saba ber ved trekrossen høyrer båe til syklusen Legenda om den sanne krossen. Desse vart laga mellom 1452 og 1466. Ein annan freske er den verdskjende Madonna del Parto i landsbyen Monterchi, 10 km sør for Sansepolcro. Andre kjende verk er; Kristi dåp, Kristi oppstode, Madonna omgjeven av barn og helgenar, samt Federico da Montefeltro og kona Battista Sforza.

Sannsynlegvis gjekk både Luca Signorelli og Perugino i lære hos han, såvel som matematikaren Luca Pacioli.

Sommaren 1487 skreiv han testamentet sitt. Fem år seinare døydde Piero della Francesca på fødestaden, blind og einsam.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piero della Francesca» frå ,  den 23. april 2012.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Målarar frå 1400-talet
Renessansemålarar
Peter Lacy

Peter Lacy  (), òg kjent som Peter von Lacy eller Pjotr Petrovitsj Lassi, var ein irsk-russisk offiser frå Limerick i Irland, og seinare general og adelsmann i teneste hos tsaren i Russland. Han var formelt guvernør for det russiske Guvernementet Livland 1727-1751.

Han var ei stund i Frankrike frå oktober 1691, men forlét solkeisardømet til Ludvig XIV til fordel for militær teneste i Austerrike. Under austerriksk teneste i Russland frå 1697, med slaget ved Narva og feltoperasjonar i Livland, vart han skadd under den store nordiske krigen mot Sverige og forfremma til oberst. Året etter leia han ein brigade mot svenskane i slaget ved Poltava, og tok teneste hos prins Anikita Repnin, som var guvernør i Livland. Lacy var blant dei første som inntok Riga, og vart i 1712 kommandør på borga i byen. I 1719 var han med marinestyrken til Fjodor Apraksin, og gjekk i land og øydela svenske våpenarsenal og -fabrikkar ved Umeå.

I 1726 vart Lacy øvstkommanderande i Livland etter Repnin, og tre år seinare guvernør i provinsen. Her vart han kjent med grevinna av Kurland, den seinare tsarina Anna av Russland, som gjorde Lacy til øvstkommanderande. Han sigra over polakkane i den polske arvefølgjekrigen i 1734, og han vart russisk øvstkommanderande i den russisk-tyrkiske krigen frå 1736. Etter sigeren over tyrkarane 1739 tok han igjen aktivt opp guvernørposten i Livland.

Peter Lacy var igjen øvstkommanderande under den russisk-svenske krigen (1741-1743), vann ein knusande siger over svenskane ved Villmanstrand i august 1741, og erobra i praksis heile det sørlege Finland året etterpå. Etter dette vart han verande aktiv guvernør og øvstkommanderande i Livland til han døydde i Riga 19. april 1751.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peter Lacy» frå ,  den 23. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå County Limerick
Guvernementet Livland
Russisk adel
Russiske feltmarskalkar
Russarar i den polske arvefølgjekrigen
Irske jakobittar
Irske soldatar
Jakobittar i den vilhelminske krigen i Irland
Michał Serwacy Wiśniowiecki

Prins Michał Serwacy Wiśniowiecki () var ein polsk-litauisk szlachcic av Gediminid-opphav. 

Han var litauisk felthetman i 1702-1703 og 1707–1735, slottsforvaltar i Vilnius frå 1703, storhetman av Litauen i 1703-1707 og igjen i 1735. Frå 1730 var han regimentarz i den litauiske armeen. Han var voivode av Vilnius 1706-1707 og 1735. Fleire gonger var han marskalk i den litauiske domstolen.
Frå 1720 var han storkanslar av Litauen 

Under borgarkrigen i Litauen i 1700 var Wiśniowiecki leiar for motstandarane mot Sapieha-klanen og slo dei i slaget ved Olkieniki, og øydlea deira Ruzhany slott. Han støtta August II den sterke fram til 1707, då han tok sida til Stanisław Leszczyński. Same året vart han fengsla av russarane og sidan 1709 var han i eksil. I 1716 aksepterte han styret til August II og kom attende.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michał Serwacy Wiśniowiecki» frå ,  den 23. april 2012.  
 

Hetmanar
Polsk adel
Hackneyhest

Hackneyhest er ein hesterase frå Storbritannia som vert brukt som køyre- og oppvisningshest.

Raseskildring
Hackneyhesten er ein høgreist køyrehest med store paraderørsler.

Historie
Ordet hackney kjem truleg av gammalfransk haquenee som tyder ridehest. Frå fyrst av vart denne hestetypen nytta til riding, gardsarbeid, jakt og lett kavaleri. På 1700-talet vart det kryssa inn arabarhest, noko som gjorde hesten lettare og meir elegant. Ettersom vegane vart betre vart det meir fokus på køyreeigenskapar for å dekkje etterspurnaden etter vognhestar. Stamboka for rasen går attende til 1883. Hackneyhesten vart særs etterspurd både på dei britiske øyene og andre stadar i verda, mellom anna Sør-Afrika og Argentina. Han vart også kryssa inn i andre rasar og mange av hesterasane vi har i dag har hackneyblod i årane. Rasen opplevde stor nedgang etter at bilen fekk sitt gjennomslag, men nokre få oppdrettarar heldt fram med å avle fram Hackneyhestar. 

Hackneyponnien er ein ponniversjon av hackneyhesten, avla fram på 1800-talet ved å krysse hackneyhest med fellponni.

Førekomst
Hackneyhesten har status som kritisk truga på Rare Breeds Survival Trust si liste over sjeldne rasar.

Bruk
Hackneyhesten vert i stor grad nytta til køyrekonkurransar innan hestesport, og til ulike oppvisninger og utstillinger.

Bakgrunnsstoff

Store norske leksikon om hackneyhest
Det britiske hackneyhestforbundet, Hackney Horse Society (sida er på engelsk)
Hesterasar
Britiske husdyr
Correggio i Italia

Correggio er ein liten bykommune i den italienske provinsen Reggio Emilia i regionen Emilia-Romagna.

Byen ligg i Podalen og er med om lag 25 000 innbyggjarar den nest største i provinsen, etter hovudstaden Reggio Emilia som ligg 18 kilometer i sørleg retning. Byområdet er 77 km² og innbyggjartettleiken om lag 267 personar/km².

Staden var busett allereie i romartida, seinare blei området folkesett av langobardane. På 1400- og 1500-talet blømde byen som hovudstad i ein liten signoria. Nokre kjende renessanseforfattarar var verksame i byen på den tida, til dømes Ludovico Ariosto og Torquato Tasso.

Renessansemålaren Antonio Allegri, betre kjend som il Correggio, og komponist og organist innan den venetianske skulen, Claudio Merulo, var begge fødde i byen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Emilia-Romagna
Ladakh

Ladakh er eit unionsterritorium i India, ein del av den større regionen Kashmir  og tidlegare ein del av delstaten Jammu og Kashmir. Ladakh har grense til Jammu i vest, Kashmir i nord og Kina i aust. Området ligg mellom fjellkjedane Kunlun og Himalaya, og er gjennomskore av elva Indus frå søraust til nordvest. Ladakh var tidlegare eit sjølvstendig kongedøme med Leh, som i dag er den største byen, som hovudstad.

Ladakh har ein flatevidd på 86 904 km² stort og hadde 270 126 innbyggjarar ved folketeljinga i 2001. Innbyggjarane i Ladakh er hovudsakleg av tibetansk og indoeuropeisk opphav. Det største språket er ladakhi, ein variant av tibetansk, og den største religionen er tibetansk buddhisme. Det finst elles store grupper sjiamuslimar og mindre grupper sunnimuslimar og kristne.

Namnet «Ladakh» (uttalt [lad̪ɑks] på ladakhi, skrive ལ་དྭགས་ med tibetansk skrift og [ləd̪ˈd̪aːx] på hindustani, skrive लद्दाख़ på hindi og لدّاخ på urdu) tyder 'land med høge pass'.

Historisk har Ladakh omfatta dalane i Baltistan, delar av Indusdalen, Zangskar, Lahaul og Spiti i sør, Aksai Chin og Ngari i aust og Nubradalane i nord.

Sidan Ladakh blei opna for utlendingar i 19674 har det blitt eit viktig turistmål. Området er kjent for sitt naturskjøne fjellandskap og den lokale buddhistiske kulturen. Mange kloster og tempel er gode døme på tibetansk arkitektur og inneheld ulike kunstverk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ladakh» frå , og «Ladakh» frå  den 24. april 2012.

Bakgrunnsstoff

Kashmir
Tibet
Visp

Visp er ein kjøkenreiskap til å røre rundt eller blande saman ingrediensar til matlaging. Den kan vere laga av trepinnar som er bundne saman, av ståltråd eller av plast, med eller utan eit separat handtak av tre. Ordet visp er substantiv til det transitive verbet vispe ['ʋispə] = å røre raskt og kraftig rundt.

Mange sausar lagar ein ved å røre saman smelt smør og mjøl og deretter vispe inn mjølk eller ei anna væske til høveleg konsistens under oppvarming. For pannekaker, vaflar og fleire andre retter tek arbeidet til med å vispe saman mjøl, mjølk, smør og egg, krydder og eventuelt fløyte til blandinga får ein høveleg tjuktflytande konsistens. For andre typar bakverk kan det deretter vere naudsynt å elte inn mjøl, sukker eller andre ingrediensar til ein deig.

Kjøkenutstyr
The Sun, Moon & Herbs

The Sun Moon & Herbs er eit musikkalbum frå 1971 av New Orleans-R&B-artist Dr. John, kjend for bidrag frå Eric Clapton, Mick Jagger og andre kjende artistar. Det var opphavleg meint å bli eit trippelalbum, men vart kutta ned til ei enkel plate. Albumet er av Allmusic skildra som «mørkt og sumpaktig», og «best når ein lyttar til det på ein varm, lummer kveld med lyden av tore i bakgrunnen som jungeltrommer».

Sporliste

Medverkande
Dr. John - vokal, piano, organ, gitar, vibrafon & perkusjon
Eric Clapton - gitar
Ronnie Barron - tangentinstrument
Graham Bond - altsaksofon
Tommy Ferrone - rytmegitar
Steve York - bass
Jesse Boyce - bass
Carl Radle - bass
Walter Davis Jr. - piano
Jim Gordon - perkusjon, conga
John Boudreaux - trommer
Vic Brox - lommetrompet & orgel
Ray Draper - tuba, perkusjon & korvokal
Wayne Jackson - trompet, horn
Chris Mercer - saksofon
Jerry Jumonville - saksofon
James Mitchell - barytonsaksofon
Ed Logan - tenorsaksofon
Andrew Love - tenorsaksofon
Bobby Keys - tenorsaksofon
Jim Price - trompet
Jack Hale - trombone
Kenneth Terroade - fløyte
Calvin "Fuzzy" Samuels - perkusjon
Freeman Brown - perkusjon
Fred Staehle - janitsjartrommer
Mick Jagger, Shirley Goodman, Tammi Lynn, P. P. Arnold, Bobby Whitlock - korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Sun, Moon & Herbs» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Dr. John-album
Atlantic Records-album
Jordan i Eurovision Song Contest

Jordan har aldri delteke i Eurovision Song Contest, men kan deltake om dei vil. Landet har sendt tevlinga ved nokre tilfelle, men sensurerar bort bidraget til Israel, noko som ikkje er lov om ein skal deltake i tevlinga. I 1978 viste den jordanske kringkastaren bilete av blomar då det det israelske bidraget vart framført, og då det vart heilt klårt at Israel ville vinne stoppa dei sendinga heilt. Seinare annonserte dei at Belgia, som enda på andreplass, hadde vunne.

Kjelder

 nrk.no - Politiske markeringer i Eurovision-historien

Land i Eurovision Song Contest
Dr. John's Gumbo

Dr. John's Gumbo er det femte albumet til songaren og pianisten Dr. John frå New Orleans, ei hyllest til musikken i heimbyen sin. Albumet er ei samling av songar frå New Orleans og har spelt ei stor rolle i musikken til byen. I 2003 vart albumet rangert på 402. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.

Sporliste

Medverkande
Dr. John - gitar, piano, kornett, vokal
Lee Allen - tenor saksofon
Ronnie Barron - orgel, piano, vokal
Harold Battiste - klarinett, saksofon, blåsearrangement
Morris Bechamin - saksofon
Jimmy Calhoun - bass
Sidney George - munnspel, saksofon
Shirley Goodman - vokal
Ken Klimak - gitar
Tammy Lann - vokal
Dave Lastie - saksofon
Melvin Lastie - trompet, kornett
Robbie Montgomery - vokal
Alvin Robinson - gitar
Jessica Smith - vokal
Fred Staehle - trommer, perkusjon
Richard Washington - perkusjon
John Ewing - trombone

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dr. John's Gumbo» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Dr. John-album
album produserte av Jerry Wexler
Atco Records-album
 404
In the Right Place

In the Right Place er eit musikkalbum frå 1973 av New Orleans-R&B-artisten Dr. John. Albumet vart opphavleg gjeve ut på Atco Records og vart det bestseljande albumet til Dr. John. Songen «Such a Night» vart òg framført som ein del av The Band-konserten The Last Waltz og gjort kjend av konsertfilmen til Martin Scorsese. Songen er òg med i musikkfilmen 3000 Miles to Graceland.

Innhald

Medverkande

The Meters
Leo Nocentelli - sologitar
Art Neville - orgel
George Porter, Jr. - bass
Joseph Modeliste - trommer
Allen Toussaint: Piano, elektrisk piano, akustisk gitar, congatrommer og tamburine, korvokal, vokalarrangement, arrangement og dirigering.
Mac Rebennack: Vokal, piano på «Qualified», orgel på «Peace Brother Peace» og perkusjon på «I Been Hoodood».
Ralph MacDonald: Perkusjon på «Shoo Fly Marches On», «Such a Night» og «I Been Hoodood».
David Spinozza: gitarsolo på «Right Place Wrong Time».
Gary Brown: Elektrisk og akustiske saksofonar.
The Bonaroo Horn Section: Blåsarar.
Robbie Montgomery og Jessie Smith: Korvokal.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «In the Right Place» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Dr. John-album
album produserte av Allen Toussaint
Atco Records-album
Desitively Bonnaroo

Desitively Bonnaroo er eit album frå 1974 av New Orleans rhythm and blues-artisten Dr. John. Albumet var produsert av Allen Toussaint og er spelt inn i lag med The Meters. Albumet er spelt inn i same stil som det førre albumet, In The Right Place.

Innhald

Medverkande
Dr John - gitar, piano, lydeffektar, vokal
Allen Toussaint - tangentinstrument, perkusjon, arrangements, korvokal
Leo Nocentelli - gitar
Art Neville - tangentinstrument, organ
George Porter Jr. - bass
Joseph "Ziggy" Modeliste - trommer
Gary Brown - alt-, sopran- & tenorsaksofon
Mark Colby - klarinett, tenorsaksofon,
Whit Sidener - baryton- & altsaksofon
Peter Graves - trombone
Kenneth Faulk - trompet, valthorn
Robbie Montgomery - korvokal
Jessica Smith - korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Desitively Bonnaroo» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Dr. John-album
Musikkalbum frå 1974
Atco Records-album
album produserte av Allen Toussaint
Hollywood Be Thy Name

Hollywood Be Thy Name er eit konsertalbum av New Orleans-R&B-artisten Dr. John frå 1975. Albumet er det første konsertalbumet til Dr. John.

Innhald

Medverkande
Dr. John - tangentinstrument, vokal
Tommy Vig - perkusjon
Ronnie Barron - tangentinstrument, vokal på «Will The Circle Be Broken»
Steve Hunter - gitar
Kenny Ascher - tangentinstrument
Johnny Badanjek - trommer
John Boudreaux - trommer
Leroy Cooper - barytonsaksofon
Bob Ezrin - tangentinstrument, vokal
Julius Farmer - bass
Venetta Fields - vokal
Tammy Lann - vokal
Warren Luening - horn
Robbie Montgomery - vokal
Alvin Robinson - gitar, vokal på «It's All Right With Me»
James Herb Smith - gitar
Clifford Solomon - tenorsaksofon
Bobby Torres - dirigent
Ernie Watts - tenorsaksofon
Chauncey Welsch - trombone

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hollywood Be Thy Name» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Dr. John-album
Album produserte av Bob Ezrin
Konsertalbum frå 1975
United Artists Records-album
City Lights av Dr. John

City Lights er det første albumet Dr. John spelte inn for A&M Records sin Horizon-etikett. Det kom ut i 1978.

Innhald

Medverkande
Dr. John - Tangentinstrument, Vokal, rytmeseksjon
Hugh McCracken - Gitar, rytmeseksjon
John Tropea - Gitar, rytmeseksjon
Will Lee - Bass, rytmeseksjon
Steve Gadd - Trommer, rytmeseksjon
Richard Tee - Tangentinstrument, rytmeseksjon
Arthur Jenkins - Perkusjon, rytmeseksjon
Charlie Miller - Kornett
George Young - Tenorsaksofon
David Sanborn - Altsaksofon
Ronnie Cuber - Barytonsaksofon
Barry Rogers - Trombone
Ronnie Barron - Korvokal
George & Nancy Jones - Korvokal
Tamiya Lynn - Korvokal
Alvin Robinson - Korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «City Lights (Dr. John album)» frå ,  den 24. april 2012.  
 

Musikkalbum frå 1978
Dr. John-album
album produserte av Tommy LiPuma
Horizon Records-album
Jan Brueghel

Jan Brueghel den eldre () var ein nederlandsk målar fødd i Brussel. Han måla blomar, landskap og Edens hage i emaljeliknande måleri, noko som gav han tilnamnet «Fløyels-Bruegel». Pieter Bruegel den eldre var far hans. Også sønene Jan Bruegel den yngre og Ambrosius Bruegel var målarar.

Liv og gjerning

Bruegel var, etter først å ha vorte rettleia av mormora, miniatyrmålaren Marie Verhulst, elev av Peeter Goetkint den eldre i Antwerpen. Etter å ha vore i Italia i fem år, 1590-95, busette han seg i Antwerpen. Han laga ei stor mengde av sirleg måla landskapsbilete i lite format. Bileta var rikt utstyrt med mange menneskefigurar og dyr, ofte måla i ein blågrøn fargetone. Måleria veksla både mellom bibelske og mytologiske motiv, samt scener or det samtidige kvardagslivet. Han var også ein framifrå stilleben-målar, der han framom alt måla blomar i vasar.

Ved sida av si eiga produktive verksemd, samarbeidde Bruegel med andre målarar, mellom anna med sin nære ven Peter Paul Rubens. Til dømes måla han landskapet og blomsterkorga i Rubens sitt måleri Dei tre gratiene. Evnene hans som figurmålar gjorde at han bidrog med måling av staffasjefigurar på bileta til andre nære kjenningar i målarlauget. Til dømes måla Bruegel ofte figurar i Joos de Momper sine landskapsbilete. På andre sida måla Rubens, Hendrik van Balen og andre målarar av og til figurane i Bruegels eigne landskap.

Daniel Seghers var elev av Bruegel.

Jan Bruegel den eldre døydde i 1625 i Antwerpen av kolera, til liks med tre av borna hans.

Verk i utval
Elvelandskap, 1607
Bønder på veg til marknaden, 1607
Landskap med bondegardar, 1609
Vase med blomar og insekt
Edens hage, ca. 1620

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jan Brueghel der Ältere» frå ,  den 24. april 2012.

Bakgrunnsstoff

Nederlandske målarar
Målarar frå 1600-talet
Tango Palace

Tango Palace er det niande albumet til Dr. John, ein songar og pianist frå New Orleans i USA.

Innhald

Medverkande
Dr. John - Tangentinstrument, vokal
Abraham Laboriel - Bass
Andre Fischer - Trommer (1)
Herman Ernest - Trommer (3, 5, 6, 7), perkusjon (4, 8, 9)
Steve Gadd - Trommer (4, 8, 9), perkusjon (3, 5, 6, 7)
Hugh McCracken - Gitar
Alvin Robinson - Gitar, korvokal (6)
Fred Staehle - Perkusjon, wingertree
Paulinho Da Costa - Perkusjon
Neil Larsen - Perkusjon
Ronnie Baron - Perkusjon
Charlie Miller - Trompet, kornett (7)
Oscar Brashear - Trompet, valthorn
Warren Luening - Trompet, valthorn
Benny Powell - Trombone
Herman Riley - Baritonsaksofon
Plas Johnson - Tenorsaksofon, fløyte, klarinett
Jackie Kelso - Tenorsaksofon, klarinett
Gary Herbig - Tenorsaksofon (5)
Tommy Johnson - Tuba
Larry Williams - Tenor, altsaxofon, klarinett
Kim Hutchcroft - Tenor, sopransaksofon
Petsye Powell - Korvokal
Tami Lynn - Korvokal
Brenda Russell - Korvokal
Ronnie Baron - Korvokal
Jim Gilstrap - Korvokal
Muffy Hendricks - Korvokal
Denise Trammell - Korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tango Palace (Dr. John album)» frå ,  den 24. april 2012.  
 

Musikkalbum frå 1979
Dr. John-album
In a Sentimental Mood av Dr. John

In A Sentimental Mood er det tolvte albumet av New Orleans-songar og pianist Dr. John. Det kom ut i 1989.

Sporliste

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «In a Sentimental Mood (Dr John album)» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
Dr. John-album
Warner Bros. Records-album
Album produserte av Tommy LiPuma
ZuZu Man

ZuZu Man er det 13. albumet til New Orleans-songaren og pianisten Dr. John. Albumet kom ut i 1989.

Innhald

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «ZuZu Man» frå ,  den 24. april 2012.  
 

Musikkalbum frå 1989
Dr. John-album
Goin' Back to New Orleans

Goin' Back to New Orleans er det 16. albumet til New Orleans-songar og pianist Dr. John og det fjortande albumet hans som soloartist. Albumet kom ut i 1992.

Albumet består av New Orleans-standardar og Dr. John hadde med seg lokale musikarar frå byen. Stilmessig er det likevel ei blanding frå jazz og blues til folk og rock.

Innhald

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Goin' Back to New Orleans» frå ,  den 24. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1992
Dr. John-album
Warner Bros. Records-album