alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Only the Lonely

«Only the Lonely (Know the Way I Feel)» er ein song frå 1960 skriven av Roy Orbison og Joe Melson. Innspelinga var produsert av Fred Foster for Monument Records og vart den første store hitten for Orbison. Som ein operaaktig rockeballade, vart det ein stil ein ikkje hadde høyrt tidlegare, utanom for «It's Now or Never» av Elvis Presley. Songen vert rekna som særs viktig for utviklinga av rock and roll.

Han vart gjeven ut som singel på Monument Records i mai 1960, og nådde andreplassen på Billboard-lista i USA den 25. juli 1960 (berre stoppa av Brenda Lee sin «I'm Sorry») og 14. plassen på R&B-lista til Billboard. «Only the Lonely» nådde førsteplassen i Storbritannia den 20. oktober 1960, og låg der i to veker. I alt låg han 24 veker inne på den britiske singellista frå 28. juli 1960. I Noreg nådde songen fjerdeplassen på VG-lista.

Musikarane på innspelinga var dei faste studiomusikarane til Orbison med Buddy Harman på trommer, Floyd Cramer på piano og Bob Moore på bass med Hank Garland og Harold Bradley på gitar.

I 1999 vart «Only the Lonely» plassert i Grammy Hall of Fame Award. I 2004 vart songen rangert på 232. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. På den oppdaterte lista til Rolling Stone i 2010 låg songen på 234. plassen.

Andre versjonar
I 1969 spelte countrysongaren Sonny James inn songen og nådde toppen av country-lista til Billboard i USA.
Chris Isaak har òg spelt ein versjon av songen.

Norske versjoner 
Einar Jemtland, Arne T. Elgesem, A. Epaas, Viggo Sandvik Hansen og Eldar Vågan og T. Sæther har skrive norske tekstar til songen. Jemtland og Sæther sine versjonar har tittelen «Den som er ensom». Elgesem sin versjon heiter «Anne-Susanne». Epaas sin versjon heiter «En som er ensom». Sandvik Hansen og Vågan sin versjon heter «Aunli & Aunli».

Innspelingar

I popkulturen
Versjonen til Orbison er nytta i filmar som The Love Letter (1999) og Only the Lonely (1991).
 Bruce Springsteen refererer til songen i 1975 i songen «Thunder Road».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Only the Lonely» frå ,  den 20. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
http://www.discogs.com/Roy-Orbison-The-Monument-Singles-Collection-1960-1964/release/3646494

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1960
Singlar frå 1960
Balladar frå 1960-åra
Roy Orbison-songar
Singlar frå 1969
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Popstandardar
Grammy Hall of Fame Award
Songar om einsemd
Songar skrivne av Roy Orbison
Songar skrivne av Joe Melson
Sonny James-songar
The Flying Pickets-songar
Chris Isaak-songar
Monument Records-singlar
 234
Sentimentale kjærleikssongar
Songar produserte av Fred Foster
Membranbiologi

Membranbiologi er læra om biologiske og fysiokjemiske kjenneteikn ved biologiske membranar. Dei bioelektriske impulsane i membranar blir skildra av Hodgkinsyklusen.

Sjå òg 
 membranpotensial

Membranbiologi
Bye Bye Love

«Bye Bye Love» er ein popsong skriven av Felice og Boudleaux Bryant og publisert i 1957. Han er mest kjend med debutinnspelinga til The Everly Brothers, gjeven ut på Cadence Records. Songen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard-lista og førsteplassen på Cash Box Best Selling Record-lista. Versjonen nådde òg toppen av countrylista i USA våren 1957. The Everly Brothers sin versjon av «Bye Bye Love» vart rangert på 210. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Andre versjonar

Webb Pierce spelte inn ein versjon av «Bye Bye Love» kring same tida som Every Brothers, og denne nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista sommaren 1957. 

Andre artistar som har spelt inn songen er 
 Rory Blackwell
 Connie Francis (på Country & Western – Golden Hits)
 Roy Orbison (på Lonely and Blue i 1960)
 Ray Charles i 1962 på albumet Modern Sounds in Country and Western Music
 Trini Lopez i 1964 på hans On The Move
 Arthur Alexander i 1968
 The Dials i ein reggaeversjon i 1969
 Simon & Garfunkel i eit konsertopptak i 1970 for Bridge Over Troubled Water.
 Ray Stevens i 1973 på albumet Losin' Streak.
 Jimmy Stevens spelte songen i 1972 på Don't Freak Me Out
 David Lindley på El Rayo-X i 1981.
 Lacy J. Dalton i 1992 på albumet Chains on the Wind. Versjonen hennar nådde 69. plassen på countrylista i Canada.
 The Proclaimers is heard in the 1995 film Bye Bye Love.
 The Pearls på A String of Pearls i 2005 .

Songen vart nytta i filmen All That Jazz i 1979, sungen av Ben Vereen og Roy Scheider. Han vart òg spelt i første episode av sesong to av Masters of Sex.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bye Bye Love» frå ,  den 21. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1957
Singlar frå 1957
Debutsinglar
Songar skrivne av Felice og Boudleaux Bryant
The Everly Brothers-songar
Barbara Fairchild-songar
Billy Walker-songar
Webb Pierce-songar
Trini Lopez-songar
Ray Charles-songar
Lacy J. Dalton-songar
George Harrison-songar
Roy Orbison-songar
Simon & Garfunkel-songar
Connie Francis-songar
Grammy Hall of Fame Award
Cadence Records-singlar
Alvin Stardust-songar
Anders Gløersen

Anders Nøstdahl Gløersen () er ein norsk langrennar frå Oslo som under Ski-VM 2015 vann gullmedalje for Noreg i 4 x 10 km stafett og ein bronsemedalje på 15 km. Han er medlem av Rustad Idrettslag.

Aktiv
I tida frå desember 2007 til desember 2014 vann Gløersen fem renn i verdscupen, dei fire fyrste i sprint og den siste på 15 km. Han vart noregsmeister på 15 km i 2015. Gløersen vart nummer fire i sprintøvinga under Vinter-OL 2014.

Gløersen vart nummer tre på 15 km under verdsmeisterskapen på ski i Falun i 2015, 1,4 sekund bak sølvvinnar Maurice Manificat frå Frankrike, svenske Johan Olsson vart verdsmeister. Den 27. februar gjekk han ein framifrå tredjeetappe på Noregs lag i 4 x 10 km stafett, ein etappe som gav ankermann Petter Northug sjansen til å avgjere stafetten med sine unike spurteigenskapar. Dei to andre på vinnarlaget var Niklas Dyrhaug og Didrik Tønseth.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anders Gløersen» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2015
Norske tvillingar
Folk frå Oslo
Chris Jespersen

Chris André Jespersen () er ein norsk langrennar frå Skånevik i Hordaland som vart nummer to i Tour de Ski 2013/14. Han var medlem av idrettslaget Korlevoll-Odda til 2007, dei neste fem sesongane representerte han Byåsen Idrettslag. Frå 2012 er han atter medlem i Korlevoll-Odda.

Aktiv
Jespersen vart juniorverdsmeister på 30 km friteknikk i 2003, framom russarane Aleksej Petukhov og Jevgenij Dementjev. Som senior trong han mange år før han kunne ta opp kampen om dei beste plasseringane. Den 24. februar 2008 gjekk han ein etappe på det norske andrelaget som vann verdscupstafetten i Falun framom det norske fyrstelaget. Under NM på ski 2008 deltok han på Byåsen sitt vinnarlag på 3x10 km stafett.

I 2011 tok Jespersen sølvmedaljen på 50 km under NM i Tromsø, hans einaste individuelle medalje. Den 14. desember 2013 oppnådde han si beste plassering i eit enkelt verdscuprenn då han kom på andreplass i 30 km friteknikk i Davos. Tre veker seinare imponerte han med å verte nummer to i Tour de Ski 2013/14, slått einast av landsmannen Martin Sundby. I Vinter-OL 2014 i Sotsji vart Jespersen nummer seks og beste nordmann på 15 kilometer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chris Jespersen» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Folk frå Etne
Johannes Rydzek

Johannes Rydzek () er ein tysk kombinertrennar frå Oberstdorf som vart verdsmeister i kombinert (normalbakke/10 km) under Ski-VM 2015. Han har elles eit VM-sølv i same øvinga frå 2011, og fire medaljar frå lagtevlingar i olympiske leikar og verdsmeisterskap i tida 2010-14.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johannes Rydzek» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Kombinertløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Kombinertløparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Tyske deltakarar under vinter-OL 2018
Kombinertløparar under vinter-OL 2018
Tyske deltakarar under vinter-OL 2022
Kombinertløparar under vinter-OL 2022
Carina Vogt

Carina Vogt () er ein tysk skihoppar frå Schwäbisch Gmünd i Baden-Württemberg. Vogt vart olympisk meister i skihopping under Vinter-OL 2014 i Sotsji og verdsmeister i same øvinga i Ski-VM 2015 i Falun.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carina Vogt» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Tyske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske meistrar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2017
Deltakarar under Ski-VM 2019
Deltakarar under Ski-VM 2021
(I'd Be) A Legend in My Time

«(I'd Be) A Legend in My Time» er ein song skriven og framført av Don Gibson i 1960. Han vart gjeven ut som B-sida til hitten «Far Far Away» frå albumet Sweet Dreams. Gibson spelte inn songen på ny i 1972 for albumet Country Green.

Roy Orbison spelte inn songen i 1961 for albumet Lonely and Blue. Orbison spelte seinare inn ein ny versjon i 1967 på albumet hans av Don Gibson-songar kalla Roy Orbison Sings Don Gibson.

Songen vart spelt inn i 1974 av Ronnie Milsap og gjeven ut som den første singelen hans frå albumet A Legend in My Time. Dette vart den sjette countryhitten til Ronnie Milsap og den tredje som nådde toppen av countrylista i USA. 

Songen er spelt inn av mange andre artistar, som regel som «A Legend in My Time». Versjonar er spelte inn av Connie Francis, Johnny Cash (på albumet American V: A Hundred Highways), Timi Yuro, Frank Ifield, The Everly Brothers, B.B. King, Hank Snow, Waylon Jennings, Rick Nelson, Dottie West, Dolly Parton, Paul Anka, Joan Baez og Ray Price. 

Read more: Don Gibson - I'd Be A Legend In My Time Lyrics | MetroLyrics

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «(I'd Be) A Legend in My Time» frå ,  den 21. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1960
Singlar frå 1974
Songar skrivne av Don Gibson
Don Gibson-songar
Ronnie Milsap-songar
Roy Orbison-songar
Johnny Cash-songar
Connie Francis-songar
The Everly Brothers-songar
B.B. King-songar
Hank Snow-songar
Waylon Jennings-songar
Rick Nelson-songar
Dottie West-songar
Dolly Parton-songar
Paul Anka-songar
Joan Baez-songar
Ray Price-songar
RCA Records-singlar
Sentimentale kjærleikssongar
Severin Freund

Severin Freund () er ein tysk skihoppar frå Freyung i Bayern som vart verdsmeister i skiflyging i 2014, og som same sesongen vann OL-gull for Tyskland i lagtevlinga i skihopping under Vinter-OL 2014. Åra 2011-13 var han med å vinne to sølvmedaljar og to bronsemedaljar i ulike verdsmeisterskap i skihopping og skiflyging. Freund har frå januar 2011 til februar 2015 vunne 14 renn i verdscupen i skihopping.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Severin Freund» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Tyske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Verdsmeistrar i skiflyging
Olympiske meistrar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2021
Blue Angel

«Blue Angel» er ein song av Roy Orbison frå 1960. Han er skriven av Orbison og Joe Melson og gjeven ut på singel av Monument Records i 1960. Singelen vart den andre store hitten til Orbison. 

Singelen nådde niandeplassen på den amerikanske singellista og 11. plassen på den britiske singellista i 1960. B-sida til singelen var «Today's Teardrops», ein song av Gene Pitney. 

Songen har, som mange andre Orbison-songar, ein trist tekst, men her prøver han å få nokon som er trist i betre humør, i staden for at han sjølv er den som er trist. Songen er samanlikna med «Only the Lonely», den førre singelen hans, og opnar med liknande stavingar (sha-la-la, dooby wah, dum dum dum, yeh yeh um).

Lister

Kjelder
 Discogs om Blue Angel

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1960
Singlar frå 1960
Roy Orbison-songar
Monument Records-singlar
Songar skrivne av Roy Orbison
Songar skrivne av Joe Melson
Songar produserte av Fred Foster
I'm Hurtin'

«I'm Hurtin'» er ein song av Roy Orbison frå 1960. Han er skriven av Orbison og Joe Melson og gjeven ut på singel av Monument Records i 1960. Singelen var den tredje han gav ut i 1960, etter gjennombrotet med «Only the Lonely» tidlegare på året. Denne vart ikkje ein like stor hit og nådde 27. plassen på den amerikanske og kanadiske singellista. B-sida til singelen var «I Can't Stop Loving You», ein song av Don Gibson.

Lister

Kjelder
 Discogs om I'm Hurtin'

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1960
Singlar frå 1960
Roy Orbison-songar
Monument Records-singlar
Songar skrivne av Roy Orbison
Songar skrivne av Joe Melson
Songar produserte av Fred Foster
Running Scared

Running Scared kan syne til:

Musikk
 «Running Scared» av Eldar & Nigar
 «Running Scared» av Roy Orbison
 «Running Scared», ein song av Nik Kershaw frå Radio Musicola
 «Sweet Freedom» av Michael McDonald òg kjend som «'Running Scared' theme» frå filmen nemnd under frå 1986.

Filmar
 Running Scared (1972), eit drama med Robert Powell
 Running Scared (1980), ein actionfilm med Ken Wahl og Judge Reinhold
 Running Scared (1986), ein action-komedie med Gregory Hines og Billy Crystal
 Running Scared (2006), ein krimfilm med Paul Walker

Litteratur
 Running Scared, ein roman av Ann Granger

Fjernsyn
 Running Scared, ein britisk dramaserie for barn.
Merkesgjelet i Bergen

Merkesgjelet er eit juv på Gullfjellet i Bergen. Juvet går frå Gullfjellet, ned langs grensa mellom gardane Indre Songstad og Øvre Romslo i Arna og stoppar ved Romslovegen. 

Namnet vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Kløfter i Noreg
Geografi i Bergen
Arna
Skipssetjing

Skipssetjing (skipssetting) er den arkeologiske nemninga på steinar som i gamal tid er sett opp i to radar på det viset at dei dannar forma på ein open båt sett ovanfrå, ofte med ein større stein i kvar ende for truleg å markere baugen og akterenden på båten. Slike steinsetjingar er vanlege i Norden, òg i Noreg. Dei skriv seg hovudsakleg frå jarnalderen (400-1050 e.Kr), særleg frå den seinare parten av jarnalderen, men somme er òg tidfesta til yngre bronsealder, og soleis mykje eldre. Etter funna i nokre av dei å døme, har dei vore nytta som graver.

Dei mest vidgjetne skipssetjingane i Norden er truleg dei som er å sjå på Lindholm Høje og Klebæk Høje på Jylland i Danmark, Ales stenar og Hjortahammar i Blekinge i Sverige, og Istrehågan i Noreg.

Megalittiske monument
Arkeologi
Grande Aiguille Rousse

Grande Aiguille Rousse er ein 3 483 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane, i departementet Savoie i Frankrike. Vest for fjellet ligg den franske nasjonalparken Vanoise, på austida er den italienske nasjonalparken Gran Paradiso. Isbreen på nordsida av fjellet er ei av dei største kjeldene til elva Isère.

Fjelltoppen ligg nær landegrensa mot Italia, og kan nåast frå begge sider av grensa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grande Aiguille Rousse» frå ,  den 21. februar 2015.  

Fjell i Alpane
Fjell i Frankrike
Songstad

Songstad er ein namnegard i Arna i Bergen som er delt i gardane Indre Songstad og Ytre Songstad. Garden ligg aust for Herland, vest for Øvre Romslo og sør for Sørfjorden. Sidan 1660 har den same slekta ått garden Ytre Songstad.  

Romslovegen går over garden, medan Songstad I-tunnelen, Songstad II-tunnelen og Songstad III-tunnelen på Bergensbanen og Songstadtunnelen på E16 Hardangervegen ligg under han.

Fotnotar

Gardar i Arna
Albumet Crying

Crying er eit studioalbum frå 1962 av Roy Orbison. Det var det andre albumet hans for Monument Records. Tittelen på albumet kjem frå hitsongen med same namn som i 2004 vart kåra til den 69. beste songen gjennom tidene av Rolling Stone.

Allmusic skreiv om albumet at varemerket i produksjonen til dei tidlege Orbison-songane blømer med feiande strykarar og fullt kor på refrenga, og utanom «Love Hurts», tittelsporet og den episke hitten «Running Scared», lener dei fleste av songane på albumet mot den sentimentale sida til Orbison.

Innhald

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Crying (album)» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1962
Album produserte av Fred Foster
Monument Records-album
Engelskspråklege album
Partnarskap for fred

Partnarskap for fred (engelsk Partnership for Peace, PfP) er eit samarbeidsprogram mellom NATO og land som ønskjer å arbeida med eller bli medlemmer av forsvarsalliansen. Partnarskap for fred blei danna i 1994, og har sidan då hatt 30 land som medlemmer. 10 av desse har fått NATO-medlemskap. I 2014 var 22 land som ikkje var med i NATO medlemmer i partnarskapen.

Noverande medlemmer

Tidlegare sovjetrepublikkar
  (1994)
  (1994)
  (1995)
  (1994)
  (1994)
  (1994)
  (1994)
  (1994)
  (2002)
  (1994)
  (1994)
  (1994)

Tidlegare Jugoslavia
  (2006)
  (1995)
  (2006)
  (2006)

EU-medlemmer
  (1995)
  (1994)
  (1999)
  (1995-1996; og igjen frå 2008/)
  (1994)

EFTA-land
  (December 11, 1996)

Historie

Tolv tidlegare medlemmer av PfP (Albania, Bulgaria, Estland, Kroatia, Latvia, Litauen, Polen, Romania, Slovakia, Slovenia, Tsjekkia og Ungarn) blei seinare medlemmer av NATO. Malta blei medlem  26. april 1995. Det trekte seg 27. oktober 1996 for å halda på nøytraliteten sin. Landet gjekk inn for å bli medlem att 20. mars 2008. NATO-møtet i Bucuresti gjekk med på dette 3. april 2008. Ved NATO-møtet i Riga den 29. november 2006 blei Bosnia og Herzegovina, Montenegro og Serbia inviterte til å bli med i samarbeidet. Dei blei medlemmer 14. desember 2006.

Kjelder

«Partnerskap for fred» (21. august 2014). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 21. februar 2015.

Denne artikkelen bygger på «Partnership for Peace» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
 The Partnership for Peace programme, nato.int
 Partnership for Peace Information Management System (PIMS)

NATO
Skipingar i 1994
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen

Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen er ein mellomstatleg internasjonal organisasjon som arbeider for gjennomføringa av Kjemivåpenkonvensjonen, blant anna ved kontroll og øydelegging av kjemiske våpen. Organisasjonen har 190 medlemsstatar. Hovudkontoret ligg i Haag i Nederland.

Organisasjonen blei tildelt Nobels fredspris i  2013 «for dens omfattende arbeid for å avskaffe kjemiske våpen».

Bakgrunn og virkeområde 
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei til som følgje av inngåinga av Kjemivåpenkonvensjonen, som tredde i kraft i 1997. Denne internasjonale avtala blei inngått ved  nedrustningskonferansen i Genève i 1992 etter langvarige forhandlingar for å få til eit totalforbod mot kjemiske våpen. Konvensjonen forbyr produksjon, lagring, handel, overføring og bruk av kjemiske våpen. Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei oppretta for å sikra dette. Han er ikkje ein del av SN-systemet, men har ei samarbeidsavtale med Dei sameinte nasjonane.

Statar som er part i Kjemivåpenkonvensjonen blir òg medlem av Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen. I desember 2013 var 190 statar medlem av organisasjonen. Sju statar er ikkje med i organisasjonen. Israel og Myanmar har underteikna, men ikkje ratifisert, avtala, medan Angola, Egypt, Nord-Korea og Sør-Sudan korkje har underteikna eller ratifisert.

Generaldirektørar 
 José Maurício Bustani (1997–2002)
 Rogelio Pfirter (2002–2010)
 Ahmet Üzümcü (2010–)

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen» frå ,  den 21. februar 2015.  
 

Skipingar i 1997
Internasjonale organisasjonar
Organisasjonar i Haag
Vinnarar av Nobels fredspris
Cato Husabø Fossen

Cato Husabø Fossen () er ein norsk journalist og programleiar. Han er sidan juni 2016 fast tilsett som politisk reporter i NRK Nyheiter og frå juli 2019 nyheitsanker i Dagsrevyen, der han debuterte i tospann med Nina Owing 8. juli. Han har også leia Politisk kvarter på NRK P2 og enkelte valsendingar på NRK1 i 2017.

For TV-sjåarar er han også kjend som sportsanker på TV 2 ein kort periode frå 2015 til 2016. Det er imidlertid som politisk journalist han har gjort seg mest bemerka, og før fylte 23 år hadde han arbeidd i dei politiske redaksjonane til landets tre største mediehus NRK, TV 2 og VG. 

Fossen var medlem av Unge Høgre i ungdomstida, og stod på Høgres liste til bystyrevalget i Førde i 2011, men meldte seg ut då han fekk den første journalistjobben sin i lokalavisa Firda same året.

Referansar

NRK-journalistar
Programleiarar for NRK
Programleiarar for TV2
Norske journalistar
Folk frå Førde
Pappa av Daniel Gildenlöw

«Pappa» er ein song av Daniel Gildenlöw. Songen er skriven av Daniel Gildenlöw.

Eurovision

Melodifestivalen 2015
24. november 2014 vart «Pappa» presentert som eit av bidraga i Melodifestivalen 2015, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på svensk av Daniel Gildenlöw i den fyrste semifinalen, men enda på sjuandeplass og gjekk ikkje vidare til korkje andresjansen eller finalen.

Fotnotar

Singlar frå 2015
Melodifestivalen 2015-songar
Daniel Gildenlöw-songar
Songar skrivne av Daniel Gildenlöw
Svenskspråklege songar
I'll Be Fine

«I'll Be Fine» er ein song av Molly Pettersson Hammar. Songen er skriven av Molly Pettersson Hammar, Lisa Desmond, Tim Larsson, Tobias Lundgren og Gavin Jones.

24. november 2014 vart «I'll Be Fine» presentert som eit av bidraga i Melodifestivalen 2015, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på engelsk av Molly Pettersson Hammar i den fyrste semifinalen, men enda på sjetteplass og gjekk ikkje vidare til korkje andresjansen eller finalen.

Fotnotar

Melodifestivalen 2015-songar
Molly Pettersson Hammar-songar
Songar skrivne av Molly Pettersson Hammar
Songar skrivne av Lisa Desmond
Songar skrivne av Tim Larsson
Songar skrivne av Tobias Lundgren
Songar skrivne av Gavin Jones
Engelskspråklege songar i Melodifestivalen
Ekstracellulærrom

Ekstracellulærrommet er det rommet som omgjev cella. Det ligg utanfor cellemembranen og er omgitt av væske. Rommet står i skilnad til intracellulærrommet, som er området innanfor cella. Omgrepet ekstracellulær blir òg brukt som eit adjektiv for å skildre noko som er inni cella.

Ekstracellulærrommet er samansett av metabolittar, ionar, ulike protein, DNA, RNA, feittceller og mikrobeprodukt. Hormon, vekstfaktorar, cytokin og kjemokin flyttar seg på tvers av extracellulærrommet for å feste seg på biokjemiske reseptorar som finst på cellene. Andre protein som er aktive utanfor cella er enzym, medrekna fordøyingsenzym som trypsin og pepsin, ekstracellulære proteinasar som matriksmetalloproteinasar, ADAMTS og katepsin, og antioksidantenzym som superoksiddismutase. Ofte blir proteina i ekstracellulærrommet lagra utanfor cella ved at dei festar seg til ulike komponentar i ekstracellulær matriks, til dømes kollagen og proteoglykan. Proteolytiske produkt frå ekstracellulær matriks er også til stades i ekstracellulærrommet, særleg når veva gjennomgår remodellering.

Sjå òg 
 celle
 cytosol
 intracellulærrom

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Extracellular» frå ,  den 21. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

Celleanatomi
Cellebiologi