alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Storytone

Storytone er det 38. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut 4. november 2014 den Reprise Records. Albumet kom ut i to format: ei enkel plate med orkester- og storbandversjonar av songane, og ei luksusutgåve som inneheld nedstrippa versjonar av songane. Young gav sidan ut ei tredje utgåve av albumet, Mixed Pages of Storytone, som blanda dei to første utgåvene, seinare på året. 

Storytone er det andre studioalbumet Neil Young gav ut 2014, etter lo-fi-albumet A Letter Home.

Bakgrunn
I mars 2014 uttrykte Neil Young ønske om å spele inn eit album med eit orkester og sa «Eg har lyst å lage ei plate med fullt orkester, live - ei monoinnspeling med ein mikrofon. Eg ønskjer å gjere noko slik der me verkeleg speler inn det som skjer, frå eitt synspunkt og musikarane flytta nærmare og lengre bort, slik det vart gjort før. For meg er det ei utfordring og det er ein lyd som er utruleg, og du kan ikkje få det til på anna måte.»

Under sommarturneen til Neil Young og Crazy Horse spelte bandet ein ny song, kalla «Who's Gonna Stand Up?», som så kom med på albumet, utan Crazy Horse.

Innspeling
Young skreiv på den offisielle nettsida si om innspelinga av dei to versjonane av Storytone: «Først spelte eg inn songane i Capitol Records med dei gamle venene Niko Bolas og Al Schmitt. Eg song dei aleine med berre dei instrumenta eg ønskte å bruke. Det var ikkje noko overdubbing eller utsmykking. Resultatet er musikk frå hjarta mitt, direkte til deg. Så drog eg til lydscenen til MGM der musikken til The Wizard of Oz vart spelt inn. Med dei flinkaste musikarane i Hollywood og arrangement og orkestrering av Christ Walden og Michael Bearden, song eg sju av songane på Storytone live for andre gongen. Eg song inn i mikrofonen til Barbara Streisand, ein gammal mikrofon som er teken godt vare på med ein flott tone som eg elskar. Eg drog så til Sunset Boulevard for å spele inn dei andre tre songane med eit storband i eit gammalt Hollywood-studio som no vert kalla East West. Alle framføringane er live, utan effektar eller ekstra opptak. Eg berre stod der og song inn i mikrofonen og spelte stundom munnspel mellom versa, medan musikarane spelte.»

Skriving og komposisjon
Mange av songane på albumet var inspirerte av den gryande romansen til Young med skodespelarinna Daryl Hannah, og skilsmissa med Pegi Young, som han var gift med i 36 år. Om songane sa Young: «Desse songane vart skrivne i ein periode som verkeleg endra livet mitt. Alt eg ønskjer å dele er der.»

Mottaking
Albumet debuterte på 33. plassen på Billboard 200, andreplassen på Folk Albums,  og fjerdeplassen på Top Rock Albums,  og selde 10 768 eksemplar den første veka.

Innhald

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Storytone» frå ,  den 19. mars 2019.  
 

Neil Young-album
Musikkalbum frå 2014
Reprise Records-album
Neápoli på Kreta

Neápoli (gresk Νεάπολη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Neápoli inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ájos Nikólaos.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Neápoli 4 463 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 683 innbyggjarar.

Referansar 

Neapoli
Neapoli
Neapoli
San Marino i Eurovision Song Contest 2015

San Marino deltok i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike.

28. oktober 2014 gjekk Luxemburger Wort ut med nyhendet om at Radiotelevisione della Repubblica di San Marino og songaren Thierry Mersch hadde prata om at San Marino skulle delta i tevlinga under same flagg som Luxembourg, med ein artist frå kvart land, og at RTL Télé Lëtzebuerg skulle sleppe å betale for deltakinga. Dagen etter stadfesta Radiotelevisione della Repubblica di San Marino at dette berre var prat mellom kringkastarane, og at denne samanslåinga ikkje vil finne stad.

Fotnotar

2015
Land i Eurovision Song Contest 2015
2015 i San Marino
Thomas Schönlebe

Thomas Schönlebe () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Frauenstein som tevla for Aust-Tyskland til 1991, sidan for Tyskland. Han vann gullmedaljen på 400 meter under VM 1987 i Roma.

Aktiv
Schönlebe melde seg i verdseliten på 400 meter allereie som 18-åring. Han kvalifiserte seg til finalen på distansen under friidretts-VM i Helsingfors, der han vart nummer seks. Ettersom Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984 i Los Angeles deltok han ikkje i eit nytt stort meisterskap før enn i 1986. Under EM i friidrett 1986 kjempa han og briten Roger Black drabeleg om EM-tittelen på 400 m, med 44,53 sekundar vann Black løpet med ein margin på seks hundredelar, personleg rekordar for begge. 

Året etter vart Schönlebe verdsmeister på 400 m under VM i Roma, Tida 44,33 sekundar var ny europarekord og er det framleis i 2014. Fire år etter storoppgjeret mellom Black og Schönlebe under EM 1986, kjempa dei same to utøvarane like tett på 400 m under friidretts-EM 1990 i Split. Black forsvarte EM-tittelen med fem hundredels sekund betre tid enn Schönlebe.  

Schönlebe var austtysk meister på 400 m 1983-85 og 1987-88, samt tysk meister 1992-93. Han la opp i 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsingfors: Nr 6 på 400 m – 45,50
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 400 m – 44,53, bakom Roger Black (44,59)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 400 m – 44,33, framom Innocent Egbunike (44,56)
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 400 m (44,90 – nr 9) 
EM 1990 i Split: Sølvmedalje 400 m – 45,13, bakom Roger Black (45,08). Bronsemedalje 4x400 m stafett
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje 4x400 m stafett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thomas Schönlebe» frå ,  den 6. november 2014.  
 

Tyske sprintarar
Austtyske idrettsutøvarar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Dragutin Topić

Dragutin Topić () er ein serbisk tidlegare friidrettsutøvar og basketballspelar frå Beograd, som tevla i høgdehopp for Jugoslavia og seinare Serbia. Han vart europameister i høgdehopp i 1990, og deltok i internasjonale meisterskap i 23 år.

Aktiv
Topić sette verdsrekord i høgdehopp for juniorar med 2,37 meter då han vann VM for juniorar i Plovdiv sommaren 1990. Tre veker seinare tok han gullmedaljen i EM i 1990 i Split. Han fekk meistertittelen med 2,34 m, ettersom han hadde færre riv i tevlinga enn Aleksej Jermelin frå Sovjetunionen og Georgi Dakov frå Bulgaria. 

I 1993-sesongen forbetra Topić den nasjonale rekorden til 2,38 m, men mislukkast totalt i kvalfiseringa under VM i friidrett. To år seinare vann han høgdetevlinga under universiaden, men vart nummer åtte i VM i Göteborg. Våren 1996 vann han innandørs-EM i Stockholm, medan han sommaren 1996 var med i medaljekampen under OL i Atlanta, der han vart nummer fire med 2,32 m. 

Topić vart  nummer fire med 2,32 m også i friidretts-VM 1999 i Sevilla, bronsemedaljen glapp då han hadde fleire riv enn tyskaren Martin Buß. Topić kvalfiserte seg til sin siste store høgdefinale i 2005, kom på niandeplass i VM i Helsingfors. Den 20. juni 2009 vann han høgdetevlinga under Europameisterskapen for lag på Fana stadion i Bergen med 2,29 meter.

Doping
Topić var i 1993 utestengd i tre månader for bruk av ulovlege stimuli. I februar 2001 vart han utestengd i to år frå friidretten for bruk av nandrolon. Den perioden livnærde han seg med å spele basketball.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 2,34 m, framom Aleksej Jemelin (2,34 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 9 – 2,28 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 9 – 2,28 m
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m)
EM 1994 i Helsingfors: Nr 5 – 2,31 m
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 2,25 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 2,32 m 
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (2,23 m)
EM 1998 i Budapest: Nr 9 – 2,24 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 2,32 m
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m)
OL 2004 i Aten: Nr 10 – 2,29 m
VM i 2005 i Helsingfors: Nr 9 – 2,25 m 
VM 2007 i Osaka:  Utslått i kvalifiseringa (2,19 m)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (2,25 m -nr17)
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (2,15 m)
EM 2012 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (2,10 m)

Topić la opp etter 2012-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dragutin Topić» frå ,  den 6. november 2014.  
 

Jugoslaviske idrettsutøvarar
Serbiske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Vrakhási

Vrakhási (gresk Βραχάσι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Vrakhási inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ájos Nikólaos.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vrakhási 1 932 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 311 innbyggjarar.

Referansar 

Vrakhasi
Vrakhasi
Vrakhasi
Ierápetra

Ierápetra (gresk Ιεράπετρα) er ein by og ein kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Ierápetra ligg sør for for Ájos Nikólaos og grensar i vest mot periferieininga Iráklio. I nord ligg Kretahavet og i sør Libyahavet.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Ierápetra
 Makrý Jalós
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 27 602 innbyggjarar, medan kommunaleininga Ierápetra hadde 23 708 og tettstaden med same namn 12 355 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Ierapetra
Ierapetra
Ierapetra
Ierapetra
Medgift

Medgift er pengar eller eigedom gjeve av foreldre eller slektningar som følgjer med ei kvinne inn i eit ekteskap. Omgrepet kan også brukast om utstyr, men dette kan ein også kalla bruregåver.

Sjå òg
Brurepris

Kjelder

«Medgift» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 7. november 2014.

Ekteskap
VG HD

VG HD er ein norsk fjernsynskanal som starta sendingane sine 8. november 2014. Fjernsynskanalen er ått av den norske tabloidavisa Verdens Gang. VG er berre tilgjengeleg for Canal Digital-kundar, og om lag ein million nordmenn har dimed høve til å sjå på kanalen. Kort tid etter oppstarten kjøpte VG HD reklameplass på TVNorge og TVNorge HD og vart 23. november 2014 fyrst med å levere direktesendt reklame på norsk fjernsyn.

Fotnotar

Norske fjernsynskanalar
Norskspråklege fjernsynskanalar
Fjernsynskanalar og -stasjonar skipa i 2014
Verdens Gang
Carl Frederik Motzfeldt

Carl Frederik Motzfeldt () var ein embetsmann og stortingsmann frå Moss.

Far hans var generalmajor. Sjølv vart han student frå katedralskulen i Christiania i 1827 og cand.jur. i 1838. Han arbeidde i Revisjonsdepartementet frå 1834 som kopist, frå 1843 som fullmektig. Motzfeldt var sekretær i unionskomiteen av 1839 og i 1852 medlem av komiteen som arbeidde med spørsmålet om utviding av byen Christiania.

I 1854 vart Motzfeldt utnemnd til stiftamtmann i Tromsø og amtmann i Finmarken. Allereie tre år seinare fekk han tilsvarande embete for Trondheim og Søndre Trondhjems amt. Desse posisjonane beheldt han heilt opp til 1894.

Motzfeldt var 1857-58 stortingsmann for Tromsø, Hammerfest  og Vadsø, samt for Trondhjem og Levanger 1868-76. I 1857 var han formann i konstitusjonskomiteen og i trykkekomiteen, samt medlem av komiteen om fengselslova. Året etter var han medlem av tollkomiteen. Frå 1868 til -76 var han medlem av Lagtinget. Desse stortingssesjonane var han med i bankkomiteen, frå 1871 til -76 var han formann i komiteen. Sesjonane 1875 og -76  var han formann i vegkomiteen.

Han døydde i Trondheim, 94 år gammal.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Folk frå Moss
Folk frå Trondheim
Ingvard Sverdrup

Ingvard Christian Berner Sverdrup () var ein norsk bokhandlar og Høgre-politikar frå Kristiansund.

Etter studiar var Sverdrup tilsett i familiefirmaet Sverdrups Bokhandel A/S frå 1959 til han døydde. Frå 1969 var han disponent for firmaet. Sverdrup var elles formann i forstandarskapet til Nordmøre Sparebanks 1978-83 og styreformann i Midtnorske Baseservice A/S 1993-96.

Sverdrup hadde ei rad sentrale verv i Unge Høgre og i Møre og Romsdal Høgre tida frå 1959 til 1983. Perioden 1969-78 var han medlem av sentralstyret i Høgre. Fireårsperioden 1980-83 var han fylkesvaraordførar i Møre og Romsdal. Hausten 1985 vart Sverdrup vald inn på Stortinget frå Møre og Romsdal for Høgre, og vart attvald i 1989. Han var i den fyrste fireårsbolken medlem av kommunal- og miljøvernkomitén, i den andre var han medlem av samferdselskomitéen. Samstundes var han 1989-93 visepresident i Stortinget.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Norske bokhandlarar
Folk frå Kristiansund
Gudmund Grytøyr

Gudmund Grytøyr () var ein norsk bonde og Arbeidarparti-politikar, fødd i Sør-Varanger og busett i Leinesfjord. 

Grytøyr var son til ein ferjeskipper og postopnar. Sjølv arbeidde han som sjømann frå 1937 til -42, 1945-46 som kontorist i Sør-Varanger kommune, 1947-48 industriarbeidar ved NEBB i Oslo og 1949-50 som kombinert skogs- og landarbeidar. I 1951 skaffa han seg ein gard i Leinesfjord i dåverande Leiranger kommune, der han budde resten av livet. Han var formann i fylkeslandbruksstyret i Nordland åra 1960-68 og 1974-80.

Grytøyr var medlem av kommunestyret i Leiranger frå 1955 til kommunen vart slått saman med Steigen i 1964, vidare medlem av kommunestyret til 1971, og i perioden 1975-79. Som andre vararepresentant på Stortinget for Nordland fylke og Arbeidarpartiet valbolken 1973–77 møtte han fleire gongar på tinget. Perioden 1977-81 hadde han fast sete på Stortinget, medlem av Sjøfarts- og fiskerikomitéen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Folk frå Sør-Varanger
Folk frå Steigen
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå Ap
Paulusbasilikaen utanfor murane

Paulusbasilikaen utanfor murane (italiensk Basilica di San Paolo fuori le mura) er den største katolske basilikaen i Roma etter Peterskyrkja. 

Basilikaen blei opphavleg bygd på keisar Konstantin den store si tid, men byggverket slik det står i dag, er ei atterreising etter at kyrkja blei fullstendig øydelagd i 1823, då ho brann ned til grunnen.

Ifølge Lateranovereinskomsten er Paulusbasilikaen utanfor murane ein eksklave under Vatikanstaten.

Bakgrunnsstoff 
 «Dette er Paulus' grav» Aftenposten 2006

Kyrkjer i Roma
Italia|Roma
Byggverk ferdigstilt i 1823
Arkitektur på 300-talet
Akers mekaniske Verksted

Akers mekaniske Verksted, ofte forkorta Akers mek. Verksted eller berre Akers Mek., Akers-mek. og AmV, var ein mekanisk verkstad, seinare verft, oppretta ved Akerselva i Oslo i 1841. Ein av grunnleggjarane var orlogskaptein Peter Severin Steenstrup, son til Poul Steenstrup.

 
I 1854 flytta Akers mek. Verksted til Holmen på vestsida av Pipervika, til det området som no er komplekset Aker Brygge. Verksemda heldt fram med å bygga og vølte skip og utstyr fram til 1982 da det blei nedlagd, og bygde i den seinare tida dessutan oljeboringsplattformer i stål. Den store verkstadbygningen og nokre andre bygningar står der framleis i ombygd skapnad, elles er alt rive og erstatta med nye bygningar, plassar, kaier og staffasje som ikkje har noko med det gamle å gjere. Tørrdokken ligg òg der framleis, med innseglingsporten fjerna og permanent fylt med vatn som ein liten fjord eller kil.

Kjelder

Litteratur 
 Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7

Bakgrunnsstoff

Tidlegare føretak i Oslo
Skipsverft i Oslo
Skipingar i 1841
Nedleggingar i 1982
Tidlegare norske skipsverft
Makrý Jalós

Makrý Jalós (gresk Μακρύ Γιαλός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Makrý Jalós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ierápetra.

Referansar 

Makry Jalos
Makry Jalos
Makry Jalos
Koutsourás

Koutsourás (gresk Κουτσουράς) er ein landsby i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Koutsourás var hovudsete i den tidlegare kommunen Makrý Jalós, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Ierápetra.

Referansar 

Koutsouras
Oropédio Lasithíou

Oropédio Lasithíou (gresk Οροπέδιο Λασιθίου) er ein kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Oropédio Lasithíou, som omfattar Lasíthiplatået, ligg sørvest for for Ájos Nikólaos og grensar i vest mot periferieininga Iráklio.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Oropedio Lasithiou
Oropedio Lasithiou
Tzermiádo

Tzermiádo (gresk Τζερμιάδο) er ein landsby på Lasíthiplatået i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Tzermiádo er hovudsete i kommunen Oropédio Lasithíou.

Referansar 

Tzermiado
Sitía

Sitía (gresk Σητεία) er ein by og ein kommune i periferieininga Lasíthi i periferien Kreta i Hellas. Sitía ligg heilt aust på øya Kreta. I nord ligg Kretahavet og i sør Libyahavet.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Sitía
 Ítanos
 Lévki
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 18 318 innbyggjarar, medan kommunaleininga Sitía hadde 14 513 og tettstaden med same namn 9 348 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Sitia
Sitia
Sitia
Sitia
Hovstad på Fitjar

Hovstad, Hovstø eller Hogste er ein gard sentralt i Fitjar kommune, på vestsida av det sørlege Storavatnet. I vest ligg Engesundsleia, i nord Helland og i sør Tislavoll og Storevik.

Historie
Garden er truleg ein av dei eldste på Fitjar. På Tytehaugen mot Storavatnet ligg restar av ein gravhaug som måler ni meter i diameter. Her er det funne bein. Ein har funne spyd, øks, pil og saumlo i ei utbrend mannsgrav på Bjødnaneset. Det er elles funne flintstein og ti steinøkser. Gravhaugane vitnar om at busetnaden er gammal. 

Brukarane hadde naust på grunnen til Helland ved Kuarvågen og Hellandsjøen. Dei hadde òg fiskestove i Brandasund. Garden hadde seter på Sætrafjellet til kring 1880 åra. 

Den første eigaren ein veit om var Bård Sundal frå Kvinnherad, som selde sin del av garden til Bjørn Knutson Sæterbø, som vart brukar her. Etter 1702 var brukarane stort sett sjølveigarar. Den første brukaren ein kjenner til på Hovstad var «Vigun på Hostet», som er nemnt i 1519.

Namn
Den første delen av namnet kjem av hòv, ein heidensk heilag plass. Hovet stod på Tytehaugen ovanfor Storavatnet. Her er det funne ein steinsett ring med ein diameter på fire meter. Den andre delen av namnet kan vere -stad, men etter uttalen i bygda og skriftformer på 1600-talet og seinare, kan det vere -stø som i båtstø. Det syner i såfall til båtstøa i Storavatnet like nedanfor garden, der det finst fleire båtstøer. Truleg har folk som søkte hovet frå nord- og austsida av vatnet brukt båt og hatt båtstø der, og at Hovstadmennene hadde båtar i vatnet med lending her. 

Gardnamnet har blitt skrive på mange måtar gjennom tidene, som Hostet, Hoffstadt, Hoffstad, Hofstad, Hoffestadtt, Hougstadt, Hougstad, Houfstad, Houstad, Hoffstøed, Hoffstøe, Hougstøe, Hofstøe, Hoefstøe, Hougsbøe, Hoffstøel, Hogstøe, Hovstad og Hoffstad. 

Namnet vert no skrive Hovstad. Daglegnamnet er Hogste.

Sælavikjo
Sælavikjo var ein husmannsplass under Hovstad. Plasset låg i vika med same namn ut mot Stokksund, mellom Fitjar og Bømlo. Det har truleg budd folk her alt før mellomalderen. Historikaren P.A. Munch skreiv i boka Historisk geografi beskrivelse over Kongeriket Norge at skipet som førte liket til kong Håkon Håkonson heim til Noreg først gjekk i land i denne vika.. Kongeskipet låg her ei stund medan det gjekk bod fram og attende til Bergen, der dei gjorde førebuingar for å ta i mot kongen. Kongsgarden på Fitjar i nærleiken var truleg til god hjelp. Det har mest sannsynleg vore eit sælehus i vika i mellomalderen, der reisande kunne overnatte. I følgje soga var det 3-4 slike sælehus mellom Bergen og Stavanger. Sælavikjo ligg ved den gamle skipsleia gjennom Stokksund.

Kjelder 
 
 Hovstad på norgeskart.no

Gardar på Fitjar
Friidrett under Sommar-OL 1972

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1972 i München vart avvikla i tida 31. august til 10. september 1972. Det vart tevla i 38 øvingar, 24 for menn og 14 for kvinner. 1500 meter og 4 x 400 meter stafett var heilt nye øvingar for kvinnene, medan 100 meter hekk kom i staden for 80 meter hekk. 1324 utøvarar frå 104 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på og ved det nybygde Olympiastadion, eit anlegg som den gongen tok mot 80 000 tilskodarar.

Friidrettstevlingane baud på ein stor rekordfest, heile 13 nye verdsrekordar såg dagens lys. Austtyske Renate Stecher sette verdsrekord både på 100 m og 200 m med høvesvis 11,07 sekundar og 22,40 sekundar. Landskvinna Annelie Ehrhardt forbetra verdsrekorden på 100 m hekk til 12,59, medan Ljudmila Bragina frå Sovjetunionen med 4.01,8 knuste verdsrekorden på 1500 m. Kvinnelaga til Vest-Tyskland på 4x100 m stafett og Aust-Tyskland på 4x400 m stafett forbetra rekordane til 42,81 sekundar og 3.22,9 minuttar. Sovjetiske Nadesjda Tsjisjova vart med 21,03 m den fyrste kvinna over 21 meter i kulestøyt. 16-åringen Ulrike Meyfarth frå Vest-Tyskland tangerte med 1,92 m høgdehopp-rekorden for kvinner.

Mennene stod for fem verdsrekordar. Lasse Virén frå Finland forbetra mil-rekorden med eitt sekund til 27,38,3, og det etter eit fall tidleg i løpet. Begge hekkerekordane vart flytta på; Rod Milburn frå USA fekk noterte 13,24 sekundar på korthekken, medan John Akii-Bua frå Uganda imponerte med 47,82 sekundar på langhekken. Med 38,19 sekundar pynta USA på verdsrekorden på 4x100 m stafett for menn. Mykola Avilov som representerte Sovjetunionen oppnådde 8 454 poeng i tikampen.

Menn

100 m 

Finale 1. september

200 m 

Finale 4. september

400 m 

Finale 7. september

800 m 

Finale 2. september

1500 m 

Finale 10. september

5000 m 

Finale 10. september

10 000 m 

Finale: 3. september

Maraton 

10. september

20 km kappgang 

31. august

50 km kappgang 

3. september

110 meter hekk 

Finale: 7. september

400 m hekk 

Finale: 2. september

3 000 meter hinder 

Finale: 4. september

4 × 100 m stafett 

Finale: 10. september

4 × 400 m stafett 

Finale: 10. september

Høgdehopp 

Finale: 10. september

Stavhopp 

Finale: 2. september

Lengdehopp 

Finale: 9. september

Tresteghopp 

Finale: 4. september

Kulestøyt 

Finale: 9. september

Diskoskast 

Finale: 2. september

Sleggjekast 

Finale: 7. september

Spydkast 

Finale: 3. september

Tikamp 

7./8. september

Kvinner

100 m 

Finale: 2. september

200 m 

Finale: 7. september

400 m 

Finale: 7. september

800 m 

Finale: 3. september

1500 m 

Finale: 9. september

100 m hekk 

Finale: 8. september

4 × 100 meter stafett 

Finale: 10. september

4 × 400 m stafett 

Finale: 10. september

Høgdehopp 

Finale: 4. september

Lengdehopp 

Finale: 31. august

Kulestøyt 

Finale: 7. september

Diskoskast 

Finale: 10. september

Spydkast 

Finale: 1. september

Femkamp 

2./3. september

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1972/Leichtathletik» frå ,  den 1. juli 2019.  
 

Sommar-OL
Sommar-OL 1972
Friidrett under Sommar-OL
München
1972 i Vest-Tyskland