alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Barra Head

Barra Head eller Berneray (skotsk-gælisk Ceann Bharraigh eller Beàrnaraigh) er ei øy i Atlanterhavet i øygruppa Ytre Hebridane på vestkysten av Skottland. Barra Head er den sørlegaste av øyane i øygruppa.

Etymologi
Namnet Barra Head vart i utgangspunktet berre nytta om det sørlege neset på øya. Berneray kjem frå norrønt, Bjørnøya. For å skilje denne øya frå Berneray nord for North Uist vert øya gjerne på gælisk anten kalla Beàrnaraigh Cheann Bharraigh (Berneray med Barra Head) eller Beàrnaraigh an Easbaig (Biskopens Berneray, jamfør Bishop's Isles som eit anna namn på Barra Isles).

Geografi

Barra Head ligg lengst sør av øyane i dei ytre Hebridane. Like nord for Barra Head ligg Mingulay. Aust for øya ligg skjeret Sgeir Mhòr og i vest skjeret Sgeir Chriosnain.

Øya har eit areal på 2,04 km² og det høgaste punktet på øya er Sotan 193 meter over havet. Sørsida av øya er særs bratt, med høge klipper som stupar rett ned i havet. På nordsida er det noko slakare og der ligg òg den einaste landingsplassen for båtar på øya. Det finst machair på øya, men ingen tre.

Øya her ikkje vore busett sidan 1931, men unntak av fyrtårnet som var bemanna fram til 1980.

Fugleliv
Øya er kjent for det rike fuglelivet og vart i 1993 verna som ein Site of Special Scientific Interest (Stad av særleg vitskapleg interesse). Sidan 2000 har øya vore eigd av National Trust for Scotland.

Blant fuglane som hekker på Barra Head er alke og andre alkefuglar, måse, lundefugl, lomvi, krykkje, skarv og havhest. I 1985 vart det berekna at 2 % av alkebestanden i verda hekka her.

Fyr

Fyret på Barra Head vart vedteke oppretta i 1830. Staden vart vald av fleire årsaker, Barra Head er omtrent halvvegs mellom Eilean Glas og fyret Rinns of Islay på øya Orsay.  Øya ligg òg ved den sørlege innseglinga til the Minch. Fyret vart kontstruert av ingeniøren Robert Stevenson og vart første gong tent 15. oktober 1833.

Fyrtårnet ligg vest på Barra Head, på toppen av ei bratt klippe 190 meter over havet. Sjølve fyrbygningen er oppført i kvit stein og er 18 meter høg. Det har ei rekkevidde på 15 nautiske mil. Fyret vart automatisert i 1980 og  den siste fyrvaktaren forlet fyret 23. oktober 1980.

Lyset blenkjer med kvitt lys, med intervall på 15. sekund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Barra Head» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Øyar i Ytre Hebridane
Fyr i Skottland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Ceallasaigh Mòr

Ceallasaigh Mòr (eller Keallasay More, av norrønt Keldasey Mikla) er ei lågtliggande øy i Loch Maddy utanfor North Uist i Ytre Hebridane i Skottland. Øya har fått namnet sitt etter tre vatn som var brukt som vasskjelder.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ceallasaigh Mòr» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Ceann Ear

Ceann Ear er den største øya i Monach Islands eller Heisgeir utanfor North Uist nordvest i Skottland. Ho er 2,31 km² stor og er landfast via sandbanker med Ceann Iar og Sibhinis ved lågvatn. Det vart sagt at det ein gong var mogeleg å gå heile vegen til Baleshare og North Uist, 8 km unna, ved lågvatn. På 1500-talet skal ei stor tidvassbølgje ha vaska denne vegen bort.

I dag er øyane eit nasjonalt naturreservat.

Ceann Ear var busett i minst tusen år før ho vart fråreist. Som andre øyar i Monach Islands vart ho først fråreist på grunn av overbeiting og så busett på ny under Highland clearances.

På 1200-talet vart det bygd eit kapell på øya, som hadde band til Iona. Det er framleis restar av landsbyen sør på øya og det gamle skulehuset vert nytta som ly for fiskarar. Her var òg tidlegare eit postkontor og ein skule, men ingen butikkar.

Geography

Den lågtliggande øya er utsett for kraftig kysterosjon. Det høgaste punktet er Coilleag Mhòr nan Dàmh ved Gortinish nordaust på øya.

Det bles kuling på Monach Isles om lag 160 dagar i året, og berre visse planter, som vanleg marehalm, klarar å stå imot den konstante straumen av sand og salttåke. Lenger inne på øya finn ein nokre våte grassletter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ceann Ear» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Ceann Iar

Ceann Iar (gælisk for «Vestneset») er ei øy i Monach Isles/Heisgeir, vest for North Uist i Ytre Hebridane i Skottland. Øya er langstrekt, om lag to kilometer lang.

Geografi

Ceann Iar er den nest største øya i Monach Islands og er landfast til Ceann Ear via Sibhinis. Det vert sagt at det var mogeleg å gå heile vegen til Baleshare og til North Uist, 8 km, ved lågvatn. På 1500-talet skal ei stor tidvassbølgje ha vaska denne vegen bort. Trass i namnet Ceann Iar er Shillay den vestlegaste øya i gruppa. 

Som dei andre øyane i gruppa er ho lågtliggande, sandete, forblåst og utsett for kraftig kysterosjon. Det er mogeleg at Ceann Iar, Sibhinis og Ceann Ear ein gong var ei enkelt øy og at dei har erodert så mykje at dei har delt seg. På austsida ligg Baile Beag, som var busetnaden på øya. Her ligg òg Cnoc Bhàrr på 19 meter over havet.

Historie

Øya har hatt sporadisk busetnad gjennom dei siste tusen åra, men hovudbusetnaden var på Ceann Ear. Ho vart busett på ny etter Highland clearances, men endeleg fråreist i 1942.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ceann Iar» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Kirkibost

Kirkibost er ei flat øy vest for North Uist i Ytre Hebridane i Skottland.

Geografi
Kirkibost, er i lag med naboøya Baleshare, dekt av machair med kystsletter dekte med skjelsand og delvis gras oppå, samt nokre sanddyne, myrer og torvmyrer. I lag med Baleshare dannar ho ein Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse).  Dei vesle øyane Eilean Mòr, Bior-eilean og Sròmaigh ligg mellom Kirkibost og North Uist.

Dyreliv
Øyane er viktige for åkerrikse, forskjellige vadefuglar og overvintrande fuglevilt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kirkibost» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Lingeigh

Lingeigh eller Lingay er ei folketom øy i Ytre Hebridane i Skottland.

Ho ligg sør i øygruppa Barra Isles, like nord for Rosinish og 5 km sør for Vatersay. Søraust på øya ligg ei grotte.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lingeigh» frå ,  den 3. mars 2010.  
 

Øyar i Ytre Hebridane
Flodday ved Vatersay

Flodday (skotsk-gælisk Flodaigh) er ei folketom øy sørvest for Barra i Ytre Hebridane i Skottland.

Geografi
Flodday er ei av Barra Isles, om lag 1,5 km vest for Sandray. Ho består av tre delar, med ein naturleg boge mellom dei to største delane. Mot vest står nokre svarte klipper.

Dyreliv
Øya har ein liten gråselkoloni og mange underartar av mørkegrøn perlemorsommarfugl  (Argynnis aglaja scotica).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flodday near Vatersay» frå ,  den 3. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Otto Gregussen

Otto Gregussen () i Bodø er ein norsk næringslivsleiar og politikar frå Arbeidarpartiet. 

I 1992 blei han utnemnd til politisk rådgjevar i Fiskeridepartementet, eit verv han hadde fram til 1994. Deretter var han statssekretær i det same departementet, fram til 1996.

I 2000 blei Otto Gregussen statsråd og sjef for Fiskeridepartementet  (fiskeriminister) i Jens Stoltenberg si første regjering. Han blei sitjande til regjeringa gjekk av etter stortingsvalet 2001.

Gregussen har også hatt fleire leiande stillingar innan fiskeriorganisasjonane og innan næringslivet. Han har blant anna vore administrerande direktør i Norske Fiskeoppdretteres Forening og administrerende direktør i Norshell. Han har også vore regiondirektør i Trøndelag NHO.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske fiskeriministrar
Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg I
Ap-statsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Brundtland III
Statssekretærar frå Ap
Politiske rådgjevarar frå Ap
Norske bedriftsleiarar
Norske organisasjonsleiarar
Folk frå Bodø
Kalamitet

Ein kalamitet (av latin calamitas, ‘skade’, ‘uhell’, via fransk calamité) er eit fatalt eller pinleg  uhell. På norsk og dansk har ordet konnotasjon av ei hending som vekker forarging eller skamkjensle. Det tilsvarande ordet på engelsk, calamity, har ei meir alvorleg tyding, og blir ofte brukt om ein katastrofe eller følgjene av han. Den store hungersnauda i Irland er til dømes også kjend som «The Great Calamity».

Sjå òg 
Calamity Jane

Kjelder 
«Calamity» i Oxford English Dictionary (krev abonnement)
«Kalamitet» i Den Store Danske
«Kalamitet» i Store norske leksikon, innhenta 3. mars 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).
«Kalamitet» i Caplex, innhenta 3. mars 2010.
ord av latinsk opphav
Ulukker
Kjøpekraftsparitet

Kjøpekraftsparitet (kkp, eng. purchasing power parity, PPP) eller kjøpekraftjustering er ein måte å samanlikna verdien av ulike valutaer med innan økonomi. For å finna paritet samanlikner ein kjøpekrafta, det vil seia kva ein kan få for pengane med ulike valutaer innanlands i ulike land. Dette reflekterer at prisnivå er forskjellige i ulike land, til dømes at ein får meir for 100 kroner (veksla til baht) i Thailand enn i Noreg. 

To valutaer er i paritet om ein kan kjøpa same mengde varer og tenester for same sum i dei to landa dei høyrer til i. Om ein til dømes kan få det same for 100 NOK i Noreg som ein får for 100 SEK i Sverige, vil dei to valutaene vera i paritet.

Ofte bruker ein kjøpekraftsjustering til å finna ut kva vekslingskurs to valutaer skulle hatt for å gje lik kjøpekraft. Ein omtalar gjerne høvet mellom faktisk valutakurs og kjøpekraftspariteten som «den reelle valutakursen».

Kjøpekraftsparitet kan mellom anna brukast for å samanlikna levestandard, og kan bidra til å gje eit rettare bilde enn berre BNP. Metoden er blitt kritisert, til dømes fordi varene og tenestene ein samanlikner ikkje er like vanlege i ulike land, eller fordi han ikkje fanger opp store prisskilnader på ulike ting, til dømes matvarer og bustader. Prisar kan også variera innanfor eit land.

Utrekning 
Når ein samanaliknar BNP mellom land bruker ein ofte US-dollar som valuta. Med PPP kan ein då overføra prisar frå ein lokal valuta til dollar for å samanlikna landa. Ein samanlikner prisen på ei varekorg med same type varer i begge land. Ut frå prisane kan ein rekna ut ein ny, fiktiv vekslingskurs.

Kjøpekraftsparitetsteorien 

Kjøpekraftsparitetsteorien seier at valutakursar etterkvart vil følgja kjøpekraftsparitetane. Teorien har særleg fått støtte i tider der valutakursar har vore flytande, til dømes i 1920-åra og i 1980-åra etter at Bretton Woods-systemet, med fastsette kursar, braut saman.

Kjelder 
 
 Denne artikkelen bygger på «Purchasing power parity» frå , og «Köpkraftsparitet» frå  den 4. mars 2010. 
 

Valuta
Internasjonal økonomi
Økonomiske indikatorar
Økonomiske teoriar
Økonometri
Høgskulen for grøn utvikling

Høgskulen for grøn utvikling (HGUt), tidlegare Høgskulen for landbruk og bygdenæringar (HLB), er ein offentleg godkjend privat høgskule driven som ei sjølveigande stifiting. Han held til på Bryne i Rogaland.

Skulen har fokus på landbruk, nærings- og bygdeutvikling, og tilbyr mellom anna bachelorutdanning i nyskaping og regenerativ samfunnsutvikling.

Høgskulen opna i 2005. Han bytta namn frå HLB til HGUt 31.12.2019. Rektor ved HLB er dr. philos Dag Jørund Lønning.

Skulen er organisert som eit andelslag, og er eigd av bedrifter og organisasjonar i landbruket, lokalt og regionalt. HLB sin visjon er å vera ein sentral kunnskapsleverandør for levande og livskraftige bygdesamfunn.

Frå 2010 har høgskulen hatt tilbod om den einaste Bachelorutdanning i bygdeutvikling i Noreg. I tillegg har ein tilbod om årsstudiar innan Handlingskompetanse, Landbruksøkonomi og leiing, Husdyrproduksjon, Nyskaping og Hest i næring. Skolen driv og forskingsarbeid og internasjonal utveksling/samarbeid.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Høgskular i Rogaland
Klepp kommune
Skipingar i 2005
Höfði

Höfði er eit hus på Félagstúni i Reykjavik, hovudstaden på Island.  Huset vart bygd i 1909 for den franske konsulen på Island, Jean-Paul Brillouin og er eit verk av den norske arkitekten Olav Olson. Huset er mest kjent for toppmøtet mellom Ronald Reagan og Mikhail Gorbatsjov i 1986. Dette møte vart eit steg mot slutten på den kalde krigen. Inne i huset er flagga til USA og Sovjetunionen hengt opp i kryss til minne om møte. 

Reykjavik by kjøpte huset i 1958 og restaurerte det til tidlegare pryd. Frå da er huset brukt til formelle mottak og festlege hendingar.

Den 25. september 2009 på 100 årsdagen til Höfði vart huset skadd i ein brann. Alle verdfulle kulturminne vart redda.

Historisk radiosamband
Huset vart og nytta til det første radiosambandet som vart oppnådd mellom Island og omverda 26. juni 1905. Sambandet vart oppnådd med Poldhu i Cornwall i Storbritannia.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Artikkelen er omsett frå Engelsk Wikipedia.

Islandsk arkitektur
Reykjavík
Ludvig Karsten

Ludvig Peter Karsten () var ein norsk kunstmålar. Målarkunsten hans merkar seg ut gjennom bruken av intense fargekontrastar.

Liv og gjerning
Karsten var fødd i Oslo (Kristiania) og oppvaksen der. Faren var ein innvandra murmeister frå Tyskland, ein mann som sanka seg stor formue. Sonen Ludvig gjekk i lære ved Tegneskolen si kveldsundervisning frå han var femten år gammal (1891-95). Deretter studerte han i Roma 1895-96, i München 1896 og 1900, og i Paris 1901 og 1910. Han reiste mykje, besøkte både Italia, Tyskland, Spania, Frankrike, Nord-Afrika og Tyrkia. Frå 1907 hadde han fleire opphald i Son. Om lag frå same tid budde han for det meste i København.

Karsten mottok avgjerande inntrykk frå Edvard Munch, som han trefte fyrste gongen i 1901 i Åsgårdstrand. Han lærte også av dei franske målarane Eugen Carrière (i 1901) og Henri Matisse (i 1910) i Paris. Debuten fann stad på Haustutstillinga i 1901, si fyrste separatutstilling heldt han i 1904 i Oslo.

I samtida vart Karsten sett som den viktigaste norske målaren inspirert av Edvard Munch, og den einaste som hadde eit sjølvstendig uttrykk. Christian Krohg karakteriserer i ein artikkel frå 1910 Karsten som ein av Noregs seks førande impresjonistar. Fram om alt var Karsten ein leiande kolorist i norsk målarkunst. Han var mindre interessert i form, line og motiv.

Til dei mest kjende bileta hans høyrer Sysken (1901), Tæringssyk (1907), Blått kjøkken (1913) og Ved speilet (1914). Karsten laga elles personlege parafrasar etter gamle meistrar, Nedtagelsen etter den spanske målaren José de Ribera fekk mykje åtgaum.

Etter unionsoppløysinga (mellom Noreg og Sverige) fekk Karsten i oppdrag å måle stortingspresident Carl Berner. Han fekk då tildelt atelier med divan i stortingsbygninga. Etter kvart vart det vanleg at Krohg og andre vener vart med Karsten på nachspiel på Stortinget, etter at serveringsstaden Grand stengde for kvelden. Då dette vart oppdaga mista Karsten atelieret.

Karsten omkom ved eit fall i eit hotell i Paris. Han er gravlagd på Vår Frelsers gravlund i Oslo.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet

Denne artikkelen bygger på «Ludvig Karsten» frå ,  den 4. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
Gauguin, Pola. Ludvig Karsten. 1949
Krohg, Christian. "De seks". I: Kunst og kultur, 1911. Om: Bernhard Folkestad, Ludvig Karsten, Theodor Laureng, Henrik Lund, Søren Onsager, Anders Castus Svarstad
Messel, Nils. Ludvig Karsten. Messel forlag, 1995. ISBN 82-7631-027-3
Stenersen, Rolf E. «Nogen ord om Edv. Munch, Ludvig Karsten og Henrik Sørensen». I: Vor Verden, nr 9, 1928Det søte liv: kolorister i nord 1910-1920 Blaafarveværket, 1996. (Utstillingskatalog''). ISBN 82-90734-15-8

Norske målarar
Kunstnarar frå Oslo
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Inkasso

Inkasso er eit omgrep for inndriving av gjeld og krav som ikkje er betalt innan forfall, og vanlegvis etter purringar frå opphavleg kravshavar.

Opphavleg kravshavar kan anten be inkassofirmaet krevje inn beløpet frå skuldnaren, med tillegg av inkassogebyr og så få nettobeløpet. Inkassofirmaet får inkassogebyret. Eller kravshaveren kan selje kravet til inkassofirmaet, altså få eit mindre beløp enn opphavleg krav, men få det med ein gong. I slike høve krev deretter inkassofirmaet inn kravet og tek heile beløpet pluss inkassogebyr sjølv.

For å drive inkasso må ein antan ha løyve, inkassoløyve etter inkassolova, eller vere advokat. 

Større norske inkassobyrå med løyve frå Finanstilsynet er mellom anna Intrum Justitia AS, Lindorff, Kredinor og Aktiv Kapital.

Inkassoverksemd blir regulert av inkassolova med tilhøyrande forskrifter, og er under tilsyn av Finanstilsynet.

Bakgrunnsstoff 
 Inkassolova hos Lovdata
 Unge tidobler inkassogjelden

Finans
Pengekravsrett
Personleg økonomi
Bedriftsøkonomi
Muldoanich

Muldoanich er ei av øyane i Barra Isles heilt sør i Ytre Hebridane i Skottland. 

Øya er 78 hektar stor og det høgaste punktet på øya er Cruachan na h-àin («middagsåsen») på har ei 153 meter over havet.

Muldoanich ligg om lag 4 km sørvest for Castlebay, den største byen på Barra. Øya er ikkje busett, og det er ikkje faste spor etter busetnad her.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Muldoanich» frå ,  den 4. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Pabbay ved Barra

Pabbay (skotsk-gælisk Pabaigh) er ei øy i Barra Isles heilt sør i Ytre Hebridane i Skottland. Namnet kjem frå Papey, som er norrønt for «øya til papar» (culdee), irske og skotske munkar. Øya har eit areal på 2,50 km² og har aldri hatt mange innbyggjarar. Under eit kraftig uvêr den 1. mai 1897 mista dei fleste mennene på øya livet då dei var på fiske. Øya vart fråreist tidleg på 1900-talet. 

National Trust for Scotland har eigd øya sidan 2000. Fuglane på øya hekkar direkte på bakken, sidan det er få pattedyr på øya. 

Det finst ein keltisk eremitasje og ein piktisk runestein frå denne perioden på øya. Ein kan òg sjå restar etter ein busetnad frå jernalderen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pabbay, Barra, Scotland» frå ,  den 4. mars 2010.  
 

Øyar i Ytre Hebridane
Sandray

Sandray (skotsk-gælisk Sanndraigh) er ei av øyane i Barra Isles i Ytre Hebridane i Skottland. Ho har aldri hatt mange innbyggjarar og vart fråflytta i 1934. Ho er i dag kjend for den store kolonien med sjøfugl.

Geografi

Sandray ligg 1 km sør for Vatersay og aust for Flodaigh, nordaust for Lingeigh og Pabaigh. Maol Domhnaigh/Muldoanich ligg nordaust for øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sandray» frå ,  den 4. mars 2010.  

Øyar i Ytre Hebridane
Sibhinis

Sibhinis, Siobhanais  eller Shivinish. er ei øy i Monach Islands, mellom Ceann Iar og Ceann Ear. Ho er ei tidvassøy og er ved lågvatn landfast med Ceann Iar ved Fadhail Shibhinis og til Ceann Ear ved Faodhail Chinn Ear. Det høgaste punktet på øya ligg 16 meter over havet. Det vert sagt at det ein gong var mogeleg å gå heile vegen til Baleshare og til North Uist, 8 km unna, ved lågvatn. På 1500-talet skal ei kraftig tidvassbølgje ha vaska bort denne vegen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sibhinis» frå ,  den 4. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Barra Isles

Barra Isles, òg kjent som Bishop's Isles sidan dei historisk var eigd av kyrkja, er ei øygruppe i Atlanterhavet på vestkysten av Skottland. Barra Isles består av ti mindre øyar sør for øya Barra i dei ytre Hebridane. 

Dei fem største øyane er (frå nord til sør) Vatersay, Sandray, Pabbay, Mingulay og Barra Head (òg kjent som Berneray). Vatersay er den største øya. Mingulay er nest størst, og her ligg det høgaste punktet i øygruppa, toppen Càrnan som er 273 meter over havet. Vatersay har vegsamband med Barra, og er den einaste øya som framleis er busett (94 innbyggjarar i 2001).

Det er òg fem mindre øyar: Flodday, Heishival Mòr, Lingay, Muldoanich og Uineasan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barra Isles» frå ,  den 4. mars 2010.  
 

Øyar i Ytre Hebridane
Northern Isles

Northern Isles (tyder «Nordøyane», norrønt Norðreyjar; skotsk-gælisk Na h-Eileanan Tuath; skotsk Northren Isles) er ei øygruppe nord for Skottland.

Gruppa omfattar Shetlandsøyane, Fair Isle og Orknøyane. Stundom vert Stroma òg medrekna, som er ein del av Caithness og som slik høyrer til regionen Highland.

Kultur og politikk
Northern Isles vert vanlegvis delte for politiske årsaker, men dei er ein valkrets i Westminster.

På grunn av historia deira har øyane ei meir norrøn enn gælisk kulturarv og har historiske band til Færøyane, Island og Noreg. Orknøyane og Shetlandsøyane vart gjeven til Skottland som depositum på medgifta til Margaret av Danmark då ho gifta seg med Jakob III av Skottland i 1469.

Dei har òg ei kulturarv frå piktane og i motsetnad til Færøyane og Island mange førhistoriske ruinar som brocher og steinsirklar - til dømes Jarlshof og Maes Howe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Northern Isles» frå ,  den 4. mars 2010.  
 

Øygrupper i Atlanterhavet
Politisk rådgjevar

Politisk rådgjevar er i Noreg ein tittel på ein person, ein politikar, som har støttefunksjonar for andre politikarar. 

Det kan dreie seg om overordna oppgåver som å utforme politikk, mediestrategi og liknande. Og det kan dreie seg om bistand med praktiske oppgåver, som taleskriving, brevskriving og liknande. Det kan også dreie seg om kontakt med publikum, interesseorganisasjonar, administrasjonen og media, og kontakt med dei politiske partia dei høyrer til. I mange tilfelle er dei politiske rådgjevarane aktive politikar, og deltar i debattar, skriv avisinnlegg mv. Dei er i tillegg også ofte aktive lokalpolitikarar, med politiske verv i kommunar og fylkeskommunar, og politiske verv på ulike plan i dei politiske partia dei høyrer til.

Politiske rådgjevarar finn ein særleg to stadar: Statsrådar har ein eller fleire politiske rådgjevarar, som er ein del av den politiske leiinga av departementet. Også stortingsgruppene til partia har tilsett eigne politiske rådgjevarar til hjelp for stortingsrepresentantane.

Politiske rådgjevarar for norske statsrådar 

I norske departement er politiske rådgjevarar politisk oppnemnde, som hjelparar for statsråden. 

Ein politisk rådgjevar går inn i det som blir omtala som den politiske leiinga i departementet, altså dei som er politisk oppnemnde: Statsråd, statssekretærar og politiske rådgjevarar.

Politikarar
Embetstitlar
Øyar i Orknøyane

Dette er ei liste over øyar i Orknøyane i Skottland. Orknøyane ligg 16 km nord for det skotske fastlandet og består av over 70 øyar og skjer. 20 av desse er busette. I tillegg til Orkney Mainland finst det tre øygrupper. Nord- og Sørøyane ligg nord og sør for Mainland. Pentland Skerries er ei gruppe mindre øyar i Pentland Firth, eit farleg sund mellom det skotske fastlandet og dei større øyane i Orknøyane, som har nokre av dei kraftigaste tidvasstraumane i Storbritannia.. Stroma vert ofte feilaktig rekna som ein del av Orknøyane, men høyrer til Caithness.

Lista omfattar øyar som er større enn 15 hektar. Alle øyane har vore busette på eitt eller anna tidspunkt sidan steinalderen. 

'Ward Hill' eller liknande namn er eit særs vanleg namn på det høgaste punktet på desse øyane. Desse vart nytta som vardar i tidlegare tider.

Sjå òg
 Øyar i Shetlandsøyane
 Øyar i Skottland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of Orkney islands» frå ,  den 4. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Haswell-Smith, Hamish (2004). The Scottish Islands. Edinburgh: Canongate. ISBN 1841954543.
 "Occasional Paper No 10: Statistics for Inhabited Islands"  (28 november 2003) General Register Office for Scotland. Edinburgh. 
Omand, Donald (ed.) (2003) The Orkney Book. Edinburgh. Birlinn. ISBN 1-84158-254-9
 

Øyar i Skottland
Øylister