alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Einar Lexow

Einar Jacob Knuthinge Lexow () var ein norsk kunsthistorikar og museumsmann, fødd i Sarpsborg.

Doktersonen Lexow tok examen artium i 1906. Sidan studerte han kunst på Universitetet i Kristiania under kunsthistorikaren Lorentz Dietrichson.

I tida 1901-12 var Lexow amanuensis ved Kunstindustrimuseet i Kristiania. År 1912 fekk han jobb som konservator ved den kulturhistorisk avdelinga til Bergens Museum. Tida 1919-31 var han også inspektør ved Håkonshallen. Etter tjue år på Bergens Museum tok han i 1932 over direktørstillinga ved Vestlandske Kunstindustrimuseum. 

Lexow vart dr.philos. i 1923 på avhandlinga Hovedlinjene i entrelac-ornamentikkens historie. Han skreiv fleire bøker om både kunst og fortidsminne, der særleg oversynsverka nådde eit større publikum. Gjennom mange år var han formann i Bergens-avdelinga av Fortidsminneforeningen, og hadde elles ei rad med tillitsverv innanfor fagfeltet sitt.

Blibliografi i utval
Joh. F.L. Dreiers norske folkedragter'. 1913.Stilfølelse og stilformer. 1915Norges kunst. 1926Haakonshallen. 1929Bergen, fortidsminder og kunstverker. 1930Norske glassmalerier fra laugstiden''. 1938

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske kunsthistorikarar
Norske museumsfolk
Folk frå Sarpsborg
Hans Misvær

Hans Mikal Pedersson Misvær () var ein norsk hagebrukspioner frå Skjerstad i Nordland.

Misvær tok eksamen ved Steinkjer skogskule i 1885 og Noregs landbrukshøgskule i 1889.  Sidan studerte han i periodar i Tyskland. Tida 1896-1900 var han lærar på Sandveds hagebruksskule i dåverande Høyland herad. Etter han fekk undervisningstilling ved Landbrukshøgskulen på Ås i 1900, var han tilsett på høgskulen til han vart pensjonert i 1934. Han var då 1908-19 overlærar og 1919-34 professor i fruktdyrking.

Misvær arbeidde iherdig med å fremje fruktdyrkinga og -omsetnaden, og med å få opprette skulehagar. Han skreiv fleire fagbøker, mellom andre Smaahave-bogen (1906), Planteskolen og frugthaven (1919) Frugthaven (1933 og Fruktdrikk (1935).

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Hagebruk i Noreg
Folk frå Bodø
Studentar ved Noregs landbrukshøgskule 
Norske sakprosaforfattarar
Norske hagebrukarar
Lars Onsager

Lars Onsager () var ein norsk-amerikansk vitskapsmann i fysikalsk kjemi. Han mottok Nobelprisen i kjemi i 1968.

Bakgrunnsstoff 
 The Nobel Prize in Chemistry 1968 hjå Nobelprize.org

Norske vitskapsfolk
Norske kjemiprofessorar
Norske nobelprisvinnarar
Nobelprisvinnarar frå USA
Nobelprisen i kjemi
Æresdoktorar ved NTNU
Folk frå Oslo
Jens Filbrich

Jens Filbrich () er ein tysk tidlegare langrennar frå Suhl i delstaten Thüringen. Han vann sju VM-medaljar og to OL-medaljar i tida 2001-11, alle i sølv eller bronse. Sju av medaljane kom i 4 x 10 km stafett. Bronsemedaljen på femmila under Ski-VM 2007 var hans einaste individuelle medalje. Mor til Filbrich, Sigrun Krause, vann ein olympisk stafettmedalje med Aust-Tyskland i 1976.

Både i Ski-VM 2001 i Lahti og Vinter-OL 2002 i Salt Lake City gjekk Filbrich inn til bronse med Tysklands lag i 4 x 10 km stafett. Frå og med Ski-VM 2003 til Ski-VM sanka Filbrich heile fire sølvmedaljar i 4 x 10 km stafett i dei store meisterskapane; høvesvis i Val di Fiemme 2003, Oberstdorf 2005, Torino-OL 2006 og Liberec-VM 2009. I Oberstdorf-VM 2005 på tysk heimegrunn tok han endå ein sølvmedalje då han og Axel Teichmann vart nummer to i den såkalla lagsprinten. Under verdsmeisterskapen 2007 i Sapporo tok Filbrich bronsemedaljen på 50 km, ei veke etter han hamna på fjerdeplassen på 30-kilometeren.

Filbrich lukkast ei heller nokon gong å vinne ei individuell tevling i verdscupen i langrenn, han stoppa med to andreplassar og tre tredjeplassar. Begge andreplassane kom i 2005-sesongen, fyrst vart han slått av landsmannen Teichmann på ei tremil i Val di Fiemme og på tampen av sesongen vart estiske Andrus Veerpalu for sterk på femmila i Holmenkollen. Derimot var han i tida frå november 2003 til november 2006 med å vinne åtte verdscuprenn i stafett eller lagsprint. Han vart niandemann i verdscupen i langrenn 2007.

Filbrich la opp etter OL-sesongen 2014.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Tyske langrennsløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Hans Flatland den eldre

Hans Hansson Flatland, ofte nemnd Gamle Hans Hellos (), var ein norsk sjølveigarbonde og spelemann frå Bø i Telemark. Han var far til Hans Hansson Flatland den yngre og Halvor Flatland, også dei framifrå spelemenn. 

Hans Hansson Flatland den eldre lærde mykje spel av Myllarguten. «Når Myllarguten kom til Bø, budde han jamt på Flatland, og mange av storslåttane hans vart verande att».

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
Folketeljing 1865

 Norske folkemusikarar
Folk frå Bø i Telemark
Halvor Hansson Flatland

Halvor Hansson Flatland () var ein norsk sjølveigarbonde og spelemann frå Bø i Telemark. Også far hans, Hans Hansson Flatland og broren Hans var vidkjende spelemenn i telemarksbygdene.

Halvor Hansson Flatland, som eigde og dreiv garden Brukåsa i heimbyda, laga mellom anna Ligangaren og slåtten Apalhaugen. Han «han hadde stor evne til å forme ut slåttane. Han sat derfor inne med ein stor slåtterikdom, og han fekk læregutar av første klasse». Spelemenn som Torkjell Haugerud og Halvor J.Lie lærde mykje av han.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Notar

 Norske folkemusikarar
Folk frå Bø i Telemark
Lila Downs

Lila Downs () er ein meksikansk-amerikansk songar og låtskrivar innan sjangrane spanskspråkleg verdsmusikk og latinamerikansk folkemusikk. Downs starta musikkarieren sin i svært ung alder. Ho vart berømt i Latin-Amerika med albumet La Sandunga. Det neste albumet, Tree of Life, gjorde ho verdskjent. Ho har vunne ein Grammypris og to Latin Grammy-prisar. Lila vert sett som eit ikon innan folkemusikksjangeren, og syng i mange ulike musikkstilar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 

Meksikanske musikarar
USA-amerikanske songar-låtskrivarar
The Washington Post

The Washington Post er ei amerikansk dagsavis skipa 6. desember 1877. Ho er den mest selde avisa i Washington, D.C., og dessutan den eldste. Sidan 2017 har slagordet til avisa vore «Democracy Dies in Darkness» ('Demokratiet døyr i mørket').

Avisa har vunne 47 Pulitzerprisar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «The Washington Post» frå ,  den 24. mars 2017.  
 

USA-amerikanske dagsaviser
USA-amerikanske riksaviser
Aviser utgjeve i Washington, D.C.
Pulitzerprisvinnande aviser
Publikasjonar skipa i 1877
Anders S. Kjerland

Anders Severinsson Kjerland () var ein trevarefabrikant og spelemann frå Granvin i Hordaland.

Kjerland lærde å spele hardingfele av faren Severin Kjerland og Halldor Meland. Han vann fyrstepremie på landskappleiken 1955. NRK gjorde nærare 500 opptak med Kjerland i tida 1948-79.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VII. bandet. 1956
Allkunne

Norske felespelarar
Folk frå Granvin
Christian Leden

Christian Leden, opphavleg Kristian Johnsson Refsaas, () var ein norsk oppdagingsreisande og musikkgranskar frå Inderøy.

Kristian Johnsson Refsaas var son til ein gardbrukar og musikksersjant på Inderøy i Nord-Trøndelag. I ungdomsåra var Kristian organist i Sakshaug kyrkje i heimbygda. Sidan studerte han musikkvitskap i Tyskland. Han fatta stor interesse for musikken til inuittane på Grønland, og med midlar frå det danske Carlsberg-fondet reiste han sommaren 1909 rundt om i Grønland på samlarferd. Han reiste då i lag med den danske polarforskaren Knud Rasmussen.

I 1910 tok han etternamnet Leden. Som oppdagingsreisande fór han oftast til arktiske område, men var òg i det indre av Sør-Amerika. Han lærte seg inuittisk språk, og i løpet av ein treårig ekspedisjon i Keewatin på vestkysten av Hudson Bay gjekk han frå landsby til landsby, og helste på alle ibuarane.

Med økonomisk stønad frå Geological Survey i Canada kunne Leden halde fram med sitt etnografiske arbeid over fleire år. På desse reisene i Grønland og Canada handla og bytta han til seg alt frå kunst- til bruksgjenstandar. Særleg tok han opp mykje musikk, omkring 1000 voksrullar er samla i Nasjonalbiblioteket i Mo i Rana. Opptaksutstyret hadde han elles med seg overalt, også i Noreg. Også ein heil del film og fotografi frå reisene hans er bevart.

Då Leden trappa ned felt- og registreringsarbeidet, reiste han vide i verda og heldt foredrag om arbeidet sitt. Han gav ut i alt tre bøker basert på delar av det innsamla materialet, alle på tysk språk.

Leden busette seg i Berlin i siste halvdelen av 1920-åra. Han engasjerte seg i eit pangermanistisk miljø, der han våren 1930 førelas over temaet «Civilisasjonens og raseblandingens innflydelse på folkekraften». I 1934 fekk han ei stilling ved Universitetet i Berlin og arbeidde med å vise samanhengar mellom folkemusikk og rase.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christian Leden» frå ,  den 24. mars 2017.  

Norske oppdagarar
Folk frå Inderøy
Norske etnografar
Norske folkemusikksamlarar
Påskekylling

Påskekylling er ein kylling brukt som symbol og pynt i samband med påsken. Som påskeegg er kyllingar eit symbol på grøderikdom og nytt liv, både innan heidensk og kristen tradisjon.
Kyllingar er også eit vårteikn ettersom både egg- og kyllingproduksjon tidlegare gjerne stoppa opp om vinteren.

Dekorasjon

Kyllingar, høns og hanar har vore vanlege motiv på påskekort på heile 1900-talet. Ein kan avbilda naturlege eller meir menneskeleggjorte kyllingar.

Mange bruker også kyllingar som påskepynt. Dei kan til dømes vera laga av garn,
stoff, fiber,
piperensarar eller ståltråd med gult syntetisk fiber som dun.

Levande kyllingar
Ein kan også markera påsken med levande kyllingar. Nokre klekker ut kyllingar til påsken, til dømes som eit barnehageprosjekt eller til ein besøksgard.
Mange slike gardar og ein del utandørsmuseum feirar påske med mellom anna levande kyllingar.

Andre gjev kyllingar som gåve til born. Nokre stader farger ein tilmed kyllingane slik at dei skal bli like fargerike som påskeegga. Skikken med å behandla levande dyr som leiker eller dekorasjon er blitt kraftig kritisert, og ein blir sterk frårådd å kjøpa kyllingar om ein ikkje har ein plan for dei seinare.

Mat

Som med andre motiv er det vanleg å ha kyllingforma mat og godteri til påske. Mange stader kan ein laga ulike kaker forma som kyllingar.
I tillegg til sjokoladeegg blir det også laga mange kyllingar og kaninar av sjokolade til påske.
I USA og Canada er Peeps, fargerike marshmallowgodteri, utbreidde til å ha i påskekorger.

Ein kan også ha kylling som påskerett i staden for til dømes lam.

Kjelder

Påske
Fuglar i kulturen
Høns
Sjur Lothe

Sjur Lothe () var ein norsk kjøpmann og forfattar frå Haugesund.

Lothe var son til ein kjøpmann i Haugesund, og tok i si tid over verksemda etter faren. Attåt skreiv han romanar og forteljingar der han syner fram folkelivet i eit småbymiljø på det norske Vestlandet. Mellom bøkene hans er Byen og banken (1927), Det blir aldri som før (1938) og trilogien Underveis, Mot målet og Den nye dag (1949–52), som er lagt til 1830-åra. Skodespelet «Herborg og Vigleik» vart framført på Det Norske Teatret i 1954.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske kjøpmenn
Norske forfattarar
Folk frå Haugesund
Karl Marthinussen

Karl Martin Marthinussen () var ein norsk prest og forfattar frå Bergen. Han var biskop i Stavanger bispedømme frå 1949 til 1960.

Marthinussen, som var son til ein papirhandlar, vart cand.theol. i 1914. Frå 1916 til 1930 var han så i presteteneste ved St. Jakob kyrkje i Bergen. Deretter var han i tida 1930 til 1948 fyrst residerande kapellan og sidan sokneprest i Sandviken prestegjeld, også det i fødebyen. I 1949 tok han over som biskop i Stavanger bispedømme, ein posisjon han hadde til 1960.

Marthinussen var ein forkjempar for fråhaldssaka, ein av dei fremste i landet til å målbere edruskapsrørsla sine synspunkt i tale og skrift. Såleis mangeårig medlem av Statens Edruskapsråd. 

Over ein periode på førti år skreiv Marthinussen mangel bøker og hefte, både lærebøker, diktsamlingar og eit trebandsverk om «Store menn i tankenes verden».

I lokalpolitikken engasjerte han seg for Kristeleg Folkeparti.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karl Marthinussen» frå ,  den 24. mars 2017.  
 

Norske prestar
Norske biskopar
Norske forfattarar
Folk frå Bergen
Austersjøflåten

Austersjøflåten (russisk Два́жды Краснознамённый Балти́йский фло́т - to gångar Raude Fane baltiske flåte) er ei operasjonell-strategisk militær eining i den russiske marinen i Austersjøen, som ein del av Vestre militærdistrikt.

Flåten er eit reiskap for trygging av russiske militære interesser i Austersjøen,  og har naudsynte ressursar til dette - balansert  med ei blanding av overflateskip, undervassbåtar, landstyrkar med kystforsvar, flyvåpen og luftforsvar og forsyningsapparat til desse. Alle desse styrkane er klare til å løyse pålagde oppgåver på kort varsel.

Flåtestaben er i Kaliningrad og er mellom anna samansett av: 
Kystforsvarsstab med kystforsvarsavdelingar og 11. armékorps
Luftforsvarsstab

Kjelder

Russiske flåtar
Austersjøen
Den russiske marinen
Edward Gibbon

Edward Gibbon () var ein britisk historikar fødd i Putney. Han er særleg kjend for seksbandsverket The History of the Decline and Fall of the Roman Empire.

Gibbon gjekk over til katolisismen 16 år gammal, og vart av den grunn utvist frå universitetet i Oxford. Deretter budde han i fem år i Lausanne, noko som påverka han mykje i retning fransk tanke og stil. I namnet vart han på ny protestant, men i røynda ein person skeptisk til all religion. Han gav i 1761 ut Essai sur l'étude de la littérature.

År 1764 budde Gibbon ei tid i Roma. Her fekk han ideen om å skildre Romarriket frå makt og prakt til forfall. Det fyrste bandet i livsverket History of the Decline and Fall of the Roman Empire kom ut i 1776, og vart straks omfatta med stor interesse. Sjette og siste bandet kom frå hans hand tolv år seinare. Dei siste banda skreiv han i Lausanne, der han budde 1783–93. Verket er eit av dei monumentale verka i britisk litteratur. Stilen er pompøst retorisk, levande og artistisk blomstrande, men samstundes basert på stor kunnskap om emnet, og beundring for Romarrikets velde.

I samtida var Gibbon sitt arbeid både banebrytande og skapte debatt. Verket ber mykje preg av å vere skrive i opplysningstida, særleg kva gjeld oppgjeret med kyrkja. Han avviste dei klassiske oppfatningane om kristendommen i antikken, og plasserte martyrmytane i ein historisk samanheng. I dag er størstedelen av Romarrikets nedgang og fall forelda. Særleg gjeld det dei fyrste banda, der Gibbon i alt for høg grad støtta seg på Historia Augusta, eit falskneri frå 300-talet e.Kr. Det same gjeld kapitla om Bysants, eit rike han tydelegvis hadde lite til overs for. 

Gibbon som person kjende seg meir heime i Lausanne og Sveits, enn han gjorde i England. Utviklinga av den franske revolusjonen førte likevel til at han i 1793 reiste tilbake til London, der han døydde kort etter.

Kjelder
Edward Gibbon i Store norske leksikon
Denne artikkelen bygger på «Edward Gibbon» frå ,  den 24. mars 2017.  
 

Britiske historikarar
Folk frå Putney
Austersjøflåtekystforsvar

Kystforsvaret til Austersjøflåten i den russiske marinen var i 2017 samansett slik:

K-3

561. marine-etterretningspunkt i Parusnoje, Kaliningrad oblast
319. trafikkontrollbataljon i Tsjernjakhovsk, Kaliningrad oblast
742. sambandssenter i KaliningradManøverelement336. marineinfanteribrigade i Baltijsk i Kaliningrad oblast
11. armékorpsEldstøtte25. kystartilleri-missilbrigade i Donskoje, Kaliningrad oblastAnna støtte69. marineingeniørregiment i Gvardejsk, Kaliningrad oblast
841. elektronisk krigføringssenter i Jantarnyj, Kaliningrad oblast
302. elektronisk krigføringsregiment i Gvardejsk, Kaliningrad oblastLogistikk'''

1488. biltransportbataljon i Kaliningrad
17. flåtemannskapsavdeling i Lomonosov, Leningrad oblast

Kjelder

Den russiske marinen
Donskoje

Donskoje er ein landsby i Kaliningrad oblast som husar 25. kystartilleri-missilbrigade.

Kjelder

Kaliningrad oblast
Wilhelm Meisterlin

Wilhelm Meisterlin ()  var ein norsk forretningsmann og luftfartspioner frå Trondheim. Han var ein pioner i norsk ruteflyging og bidrog aktivt til at Noreg fekk si fyrste internasjonale flyrute i 1927.

Meisterlin var son til ein bankmann. Etter eksamen ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt i 1897 reiste han til Sør-Afrika, der han deltok i boerkrigen som britisk offiser. Åra 1902-05 heldt han fram i det militære i Transvaal, til han så starta opp ei forretning i Johannesburg som selde utstyr til gruveindustrien. I 1908 avvikla han verksemda i Sør-Afrika og reiste tilbake til Noreg og etablerte seg i Kristiania med agentur for britisk stål og maskinvare.

Som agent for flyfabrikken Handley Page organiserte Meisterlin i august 1919 den fyrste passasjerflyging frå Storbritannia, via Nederland og Danmark, til Kjeller med eit ombygd bombefly. I 1927 etablerte han Norske Luftruter A/S, og vart agent for Deutsche Luft Hansa. Same sommaren opna det tyske selskapet den fyrste permanente flyruta på Noreg.

Meisterlin søkte i 1934 konsesjon på flyruter i Noreg, men konsesjonen gjekk til Det Norske Luftfartselskap, eit nyskipa firma kontrollert av det pengesterke skipsreiarlaget Fred. Olsen. Samstundes mista Meisterlin Lufthansa-agenturet.

Meisterlin var styremedlem i Norsk Luftseiladsforening, selskapet som organiserte polferdene med flybåtane N-24 og N-25 i 1925, og luftskipet Norge i 1926. Han var elles den fyrste formannen i Norsk Aero Klubb etter avdøde Roald Amundsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Meisterlin» frå ,  den 25. mars 2017.  
 

Luftfart i Noreg
Folk frå Trondheim
Norske forretningsfolk
Jantarnyj

Jantarnyj (russisk skrift Янтарный, før 1945 Palmnicken på tysk) er eit byområde i Kaliningrad oblast i Russland, tidlegare iAust-Preussen, som husar 841. elektronisk krigføringssenter

Kjelder

Kaliningrad oblast
Einar Liberg

Einar Liberg () var ein norsk lærar og rifleskyttar som vann medaljar i fire olympiske sommarleikar på rad i tida 1908-24. Liberg sikra seg i denne perioden til saman fire olympiske gull, to sølv og ein bronse.

Liberg, som var fødd i Elverum, var det meste av livet folkeskulelærar i Oslo. Han var ein framifrå skyttar, og under sommarleikane 1908 i London var han med på å sikre Noreg gull i lagskyting med rifle. Fire år seinare fekk han sølv i same øvinga då Sommar-OL 1912 fann stad i Stockholm.

Etter fyrste verdskrigen var over, deltok Liberg i viltmålskyting, såkalla springande hjort. Under dei olympiske leikane 1920 i Antwerpen, sopa han med seg laggull i springande hjort, både i enkeltskot og dobbeltskot, og han fekk bronsemedalje individuelt i springande hjort med dobbeltskot. Liberg avslutta ei fabelaktig olympisk karriere med nye medaljar under OL i Paris i 1924. Her vann han gull i lagskyting på springande hjort med enkeltskot og sølv i lagskyting på springande hjort med dobbeltskot.

OL-medaljar 
 1908  London -  Gull i skyting, 300 meter rifle, 3 stillingar, lagskyting (Noreg)
 1912  Stockholm -  Sølv i skyting, frigevær lagskyting (Noreg)
 1920  Antwerpen -  Gull i skyting, springande hjort enkeltskot, lagskyting (Noreg)
 1920  Antwerpen -  Gull i skyting, springande hjort dobbeltskot, lagskyting (Noreg)
 1920  Antwerpen -  Bronse i skyting, springande hjort dobbeltskot
 1924  Paris -  Gull i skyting, springande hjort enkeltskot, lagskyting (Noreg)
 1924  Paris -  Sølv i skyting, springande hjort dobbeltskot, lagskyting (Noreg)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Einar Liberg» frå ,  den 25. mars 2017.  
 

Norske skyttarar
Folk frå Elverum
Olympiske meistrar for Noreg
336. marineinfanteribrigade

336. marineinfanteribrigade (russisk 336-я отдельная гвардейская бригада морской пехоты, '336. sjølvstendige garde marineinfanteribrigade') er eit manøverelement i Austersjøflåten forlagt i byen Baltijsk i Kaliningrad oblast.

I 2015 var sammensettinga av brigaden slik:

K-3

 Brigadeleiing og leiartropp — FPN (Feltpostnummer) 06017. Frå 2009 var brigadesjefen oberst A.A. Asonov.
 724. sjølvstendige etterretningsbataljon FPN 49418 i Baltijsk i Kaliningrad oblast
 eit sambandskompani

Manøverelement

 877. sjølvstendige marineinfanteribataljon FPN 81282 i Sovetsk i Kaliningrad oblast
 879. sjølvstendige landstormbataljon  FPN 81280 i Baltijsk i Kaliningrad oblast
 884. sjølvstendige marineinfanteribataljon FPN 16140 i Baltijsk i Kaliningrad oblast

Eldstøtte
 eit snikskyttarkompani
 eit pansarvernbatteri
 eit flammekastarkompani
 1612. sjølvstendige sjølvdrivne artilleribataljon FPN 63962 i Metsjikovo - bydel i Baltijsk i Kaliningrad oblast
 1592. sjølvstendige sjølvdrivne artilleribataljon i Metsjikovo bydel i Baltijsk i Kaliningrad oblast
 1618. sjølvstendige luftvern-rakettartilleribataljon FPN 70199 i Pereslavskoje i Kaliningrad oblast

Anna støtte
 eit landsetting-ingeniørkompani

Logistikk
 eit forsyningskompani
 eit sanitetskompani

Kjelder
 Сайт 336-й отдельной гвардейской бригады морской пехоты
 Интернет-ресурс «Морская Пехота России»
 Единый российский интернет-портал морских пехотинцев  
 Сайт Региональной общественной организации морских пехотинцев города Санкт-Петербурга 

Marineinfanteribrigadar i Russland
Rasmus Nordbø

Rasmus Mathias Nordbø () var ein norsk landbruksmann og politikar frå Førde i Sunnfjord, landbruksminister i Torp-regjeringa 1951-55.

Nordbø tok eksamen ved landbruksskule i 1934, og ved Noregs landbrukshøgskule i 1939. Åra 1941-45 var han sekretær i Produksjonsdirektoratet. Frå 1945 arbeidde han i Landbruksdepartementet. I tida 1948-51 var han statssekretær i same departementet, då Kristian Fjeld styrte departementet.

Då Oscar Torp vart statsminister i Noreg i november 1951, vart Nordbø utnemnd til statsråd og sjef i Landbruksdepartementet. Torp-regjeringa gjekk av i januar 1955, og Nordbø var sidan å finne som fylkesagronom, fyrst i Sogn og Fjordane i perioden 1955–64, og frå den tid i Vestfold fylke.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Torp
Ap-statsrådar
Statssekretærar frå Ap
Norske agronomar
Studentar ved Noregs landbrukshøgskule
Folk frå Førde
Halvor G. Nordbø

Halvor Gregarsson Nordbø () var ein norsk skulemann og folkeminnegranskar frå Bø i Telemark. Han var son til Gregar O. Nordbø.

Nordbø tok lærarskuleeksamen i 1914. I åra framover underviste han ved fleire lærarskular og landsgymnas. Med kvart utdanna han seg til cand.philol. i 1925 og tok doktorgraden i 1930 på avhandlinga Ættesogor frå Telemark. Frå 1932 overlærar på Nesna lærarskule til han i 1946 vart lektor ved lærarskulen i Kristiansand.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske skulefolk
Norske historikarar
Folk frå Bø i Telemark
Pereslavskoje

Pereslavskoje (russisk skrift Пересла́вское) er ein landsby i Kaliningrad oblast som husar ein bataljon frå 336. marineinfanteribrigade

Landsbyar i Kaliningrad oblast