alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Johnny Angel

«Johnny Angel» var ein song av Shelley Fabares, gjeven ut som debutsingelen hennar i 1962 på Colpix. Songen vart òg gjeven ut på albumet Shelley!, som var produsert og arrangert av Stu Phillips. «Johnny Angel» var skriven av Lyn Duddy og Lee Pockriss.

«Johnny Angel» nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA den 7. april 1962, og låg 15 veker inne på lista. Han gjekk òg til topps i Canada og New Zealand, medan han i Storbritannia nådde 41. plass på singellista.
Singelen selde til gullplate for ein million selde eksemplar.

Innhald
 «Johnny Angel» - 2:19
 «Where's It Gonna Get Me» - 2:08

Lister

Patti Lynn-versjonen

Den britiske songaren Patti Lynn gav ut ein versjon av «Johnny Angel»  for Fontana Records i mars 1962. Han vart produsert av Harry Robinson. Hennar versjon nådde 37. plassen på UK Singles Chart i mai 1962.

Innhald
 «Johnny Angel» - 2:16
 «Tonight You Belong To Me» - 2:12

Lister

The Carpenters-versjonen

The Carpenters hadde med «Johnny Angel» på det femte studioalbumet deira, Now & Then i mai 1973. Songen vart produsert av Richard og Karen Carpenter og var ein del av ein medley av songar som utgjorde B-sida på albumet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johnny Angel» frå ,  den 6. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Debutsinglar
Songar på toppen av Billboard-lista
Shelley Fabares-songar
Carpenters-songar
Songar skrivne av Lee Pockriss
The Night Has a Thousand Eyes

«The Night Has a Thousand Eyes» er ein popsong skriven av Benjamin Weisman, Dorothy Wayne og Marilyn Garrett og først spelt inn av Bobby Vee. Han vart gjeven ut som singel seint i 1962, og nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100, andreplassen på Easy Listening-lista, og niandeplassen på R&B-lista. Han nådde òg tredjeplassen på den britiske singellista i mars 1963 og var med på Liberty Records-albumet The Night Has a Thousand Eyes i 1963. 

I 1963 vart det gjeve ut ein versjon i Storbritannia av Jimmy Justice, og The Angels gav ut ein versjon på albumet My Boyfriend's Back. I 1973 spelte The Carpenters ein versjon, som finst på Now & Then. Songen vart i 1982 av spelt inn av glamrockband Mud på albumet Mud featuring Les Gray, og i 1988 spelte den danske jazzsaksofonisten Lars Møller inn ein versjon på albumet Copenhagen Groove.  I 2005 spelte Gary Lewis and the Playboys songen for debutalbumet This Diamond Ring,. Ein langsamare versjon av songen finst i filmen Dark City, sungen av Anita Kelsey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Night Has a Thousand Eyes» frå ,  den 6. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Songar med musikk av Ben Weisman
Bobby Vee-songar
The Angels-songar
Gary Lewis & the Playboys-songar
Carpenters-songar
Mud-songar
1B1

1B1 er eit ensemble som består av musikarar som underviser ved Universitetet i Stavanger, musikkstudentar derifrå, frå Griegakademiet i Bergen og Universitetet i Agder, vidaregåande skular, kulturskular og medlemmar av Stavanger Symfoniorkester. Gruppa blei skipa i 2008 og har Jan Bjøranger som kunstnarisk leiar. Ensemblet har m.a. samarbeidd med Arvo Pärt, Clemens Hagen, Benjamin Schmid, Steve Reich, Tõnu Kaljuste og Lars Anders Tomter.

Ensemblet gav ut sin fyrste cd i 2012 saman med Martin Kuuskmann og Lars Anders Tomter. Den bestod av konsertar av J.S. Bach og Telemann for bratsj og fagott.

I 2014 gav ensemblet ut cd-en Holberg Variations, som inneheld tre svært ulike versjonar av Griegs Holbergsuiten saman med pianisten Christian Ihle Hadland og jazzkomponisten Erlend Skomsvoll. Cd-en vann Spellemannprisen 2014 i kategorien for klassisk musikk.

Fotnotar 

Vinnarar av Spellemannprisen
Musikkgrupper skipa i 2008
Kultur i Stavanger
Norske musikkgrupper
Armand Amar

Armand Amar () er ein israelskfødd fransk filmmusikkomponist som vaks opp i Marokko. Amar har israelsk mor og jødisk-marokkansk far med fransk pass og emigrerte til Frankrike med faren som barn.

I 1976 møtte han den sørafrikanske koreografen Peter Goss, som introduserte han for dans. Dei følgjande åra jobba Amar med fleire koreografar innan samtidsdans. I 1994 grunnla han sitt eige plateselskap, Long Distance, saman med Peter Gabriel og Alain Weber.

Filmmusikken til Amar er hovudsakleg fokusert på austleg musikk. Han har skrive fleire ballettar og komponert musikk til ei rekkje spelefilmar, m.a. Belle & Sebastian (2013), Den endelige løsningen (2002), Days of Glory (2006) og Home (2009).  Han har fleire gonger blitt nominert til Césarprisen for filmmusikken sin, men vann fyrste gongen i 2010. Dette var for filmmusikken til filmen Konserten.

I 2013 laga Amar filmmusikken til Tusen ganger god natt av Erik Poppe. Amar vann Amandaprisen 2014 for denne musikken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Armand Amar» frå ,  den 6. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettside
 Profil på The Internet Movie Database

Franske filmmusikkomponistar
Israelske komponistar
Vinnarar av Amandaprisen
One Fine Day

«One Fine Day» er ein popsong av låtskrivarane Gerry Goffin og Carole King som vart ein hit sommaren 1963 for jentegroup The Chiffons og sidan har blitt spelt inn av mange andre artistar.

Oversyn
Goffin og King var inspirert av tittelen til arien Un bel di vedremo frå Puccini-operaen Madama Butterfly. Han var meint som ein song for Little Eva og «One Fine Day» vart førebudd av som ein demo av Goffin og King med King på vokal. Trass i eit drivande pianoriff av King, klarte ikkje Goffin og King å lage eit brukande arrangement og gav til slutt opp. Dei gav då songen til produksjonslaget the Tokens som nyleg hadde hatt ein stor hit med «He's So Fine» for the Chiffons. Pianoet til King vart nytta for the Chiffons si innspeling, men resten var ei radikal omarbeiding av demoversjonen til Goffin og King for the Chiffons.

«One Fine Day» av the Chiffons nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og sjetteplassen på R&B-lista. Singelenv art ein internasjonal hit og nådde 29. plassen på singellista i Storbritannia, 18. plassen i Frankrike, og sjetteplassen i New Zealand.

The Chiffons sin versjon av «One Fine Day» vart rangert på 460. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene i 2004.

Andre versjonar

Carole King sjølv spelte inn songen sin sommaren 1980, og denne nådde då 12. plassen på Billboard Hot 100. Songen vart òg gjeven ut på albumet Pearls: Songs of Goffin and King, som hovudsakleg bestod av gamle popklassikarar ho hadde skrive i lag med Gerry Goffin.

Andre artistar som har spelt inn songen er Jacky Moulière (som «Un beau jour», 20. plass i Frankrike), The Mindbenders, Ken Sparkes (86. plass i Australia), Rita Coolidge (66. plass i USA), Sandy Posey, Susie Allanson (album Heart to Heart/ 1979), the Carpenters (Now and Then/ 1973), Liane Carroll (album Slow Down/ 2007), Bo Donaldson and the Heywoods (album Special Someone/ 1972), Doris (album Svenssons Doris!/ 1969), Even in Blackouts (album Zeitgeit's Echo/ 2005), Jimmy Fontana («Una Sola» italiensk: album Jimmy Fontana/ 1963), the Fouryo's («Op Een Dag» nederlandsk/ 1963), Kids Incorporated, David Lasley (1973), Rachael MacFarlane (album Hayley Sings/ 2012), Natalie Merchant (filmen One Fine Day), Bette Midler (album It's the Girls!/ 2014), the Mountain Goats, Aaron Neville, the Nylons (album 4 On The Floor - Live In Concert/ 1991), Cliff Richard (album Don't Stop Me Now!/ 1966), S Club Juniors (album Together/ 2002) og Helena Vondráčková («První krásný den» tsjekkisk/ 1970).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «One Fine Day» frå ,  den 7. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Singlar frå 1980
Songar med tekst av Gerry Goffin
Songar skrivne av Carole King
Carole King-songar
Rita Coolidge-songar
Carpenters-songar
Bette Midler-songar
Cliff Richard-songar
Capitol Records-singlar
The Mindbenders-songar
Live in Japan av The Carpenters

Live in Japan var det første konsertalbumet til den amerikanske popduoen Carpenters. Albumet inneheld ein ny versjon av «Sing» der Kyoto barnekor er med og syng. Bandet gav ut «The End of the World» som singel og denne nådde tredjeplassen på US Hot 100 i USA.

Innhald

Disk ein
Side ein
Medley – 13:24
«Superstar» (Bonnie Bramlett, Leon Russell)  – 2:58
«Rainy Days and Mondays» (Roger Nichols, Paul Williams) – 1:53
«Goodbye to Love» (Richard Carpenter, John Bettis) – 3:29
«Top of the World» (Carpenter, Bettis) – 2:50
«Help!» (John Lennon, Paul McCartney) – 4:32
Side to
«Mr. Guder» (Carpenter, Bettis) – 3:52
«(They Long to Be) Close to You» (Burt Bacharach, Hal David) – 4:07
«Jambalaya (On the Bayou)» (Richard Addinsell) (Hank Williams) – 3:22
«Yesterday Once More» (Carpenter/Bettis) – 1:38
«Hurting Each Other» (Peter Udell, Gary Geld) – 2:13

Disk to
Side tre
Oldies Medley – 17:15
«Little Honda» (Brian Wilson, Mike Love) – 2:15
«The End of the World» (Sylvia Dee, Arthur Kent) – 2:04
«Runaway» (Del Shannon, Max Crook) – 2:09
«Da Doo Ron Ron» (Jeff Barry, Ellie Greenwich, Phil Spector) – 1:37
«Leader of the Pack» (Barry, Ben Raleigh) – 2:17
«Johnny Angel» (Lee Pockriss, Lyn Duddy) – 1:03
«Book of Love» (Warren Davis, Charles Patrick, George Malone) – 1:18
«Shuboom» (Carl Fester, James Keyes, Franklin McRay, William Edward) – 1:32
«Daddy's Home» (James Sheppard, William Miller) – 1:47
«Johnny B. Goode» (Chuck Berry)　– 3:29
Side fire
«Introduction: Colonel Bogey»/«Sing» (Kenneth J. Alford/Joe Raposo) – 4:26
«Sometimes» (Henry Mancini, Felice Mancini) – 2:39
«We've Only Just Begun» (Nichols, Williams) – 4:22
«For All We Know» (Fred Karlin, Arthur James, Robb Wilson) – 3:13

På CD-utgåva er spora i medleyane delt inn i separate songar.

Lister

Lister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live in Japan (Carpenters album)» frå ,  den 7. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1975
Doble konsertalbum
The Carpenters-album
Mario Matt

Mario Matt () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Zams i Tirol som har vunne to VM-gull og eitt OL-gull i slalåm over eit tidsrom på fjorten sesongar, 2001-14. Han vann dessutan eit VM-gull med Austerrike sitt lag i lagtevlinga under alpin-VM 2007. Storslalåmspesialisten Matt har vunne 14 slalåmrenn og ein superkombinasjon i verdscupen i alpine greiner.

Aktiv
Matt vann sitt fyrste verdscuprenn den 23. januar 2000, ein månad etter han debuterte i verdscupen. Den 15. desember 2013 steig han til topps på sigerspallen for 15. gong. I alt har han 42 pallplassar etter verdscuprenn. Bortsett frå ein siger i superkombinasjon i 2007 og ein andreplass i storslalåm, har alle pallplasseringane kome i slalåmtevlingar.  

Matt har i alle år vore medlem av Ski Club Arlberg og under VM i alpine greiner 2001 i St. Anton am Arlberg vart han verdsmeister i slalåm og tok i tillegg sølvmedaljen i kombinasjonen. I 2007 var han i sitt livs form og sikra seg to VM-gull då VM i alpine greiner 2007 vart avvikla i svenske Åre. Slalåmtevlinga vann han med ein margin på over 1,8 sekundar, og i lagtevlinga fekk han æra av å renne Austerrike inn til siger, etter at Renate Götschl, Fritz Strobl, Michaela Kirchgasser, Benjamin Raich og Marlies Schild hadde lagt eit solid grunnlag for austerriksk triumf.  

Etter å ha vorte nummer fire i spesialgreina i VM 2011 i Garmisch-Partenkirchen tok han steget opp på bronseplassen då slalåmtevlinga under VM i alpine greiner 2013 vart arrangert i Schladming. Under Vinter-OL 2014 viste Matt den største favoritten, landsmannen Marcel Hirscher, til sølvplassen i slalåm. Nærare 35 år gammal vart Matt den eldste som har vunne OL-gull i ei alpin skiøving. Han la vekk konkurranseskia i 2015.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Tverlandsbrua

Tverlandsbrua er ei 670 meter lang bru på riksveg 80 ved Hopen i Bodø. Bruk gjer vegen mellom Fauske og Bodø rundt to kilometer kortare og gjer at ein unngår eit rasfarleg parti. Ho vart opna den 9. november 2013.

Vegbruer i Nordland
Fritt frambygg-bruer
Betongbruer
Byggverk i Bodø
Vegar i Bodø
Bruer opna i 2013
Heidi Biebl

Heidi Biebl () var ein tysk alpin skirennar frå Oberstaufen i Bayern som vart olympisk meister i utfor under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA.

Ativ
Biebl var akkurat fylt 19 år då ho vann utforrennet under vinterleikane 1960 i Squaw Valley i delstaten California med ein margin på eitt sekund i høve til heimefavoritten Penny Pitou. Dermed vart ho den yngste olympiameisteren i leikane. Fire år seinare vart Biebl nummer fire både i utfor og slalåm då Vinter-OL 1964 fann stad i Innsbruck. 

I tida frå 1959 til 1965 var Biebl den fremste kvinnelege alpinisten i Tyskland, og vart vesttysk meister heile 14 gongar i perioden. Usemje med det vesttyske skiforbundet førte til at ho la opp i 1966.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Heidi Biebl» frå ,  den 7. februar 2015.  

Tyske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Tyske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1960
Tyske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Anne Heggtveit

Anne Heggtveit () er ein kanadisk tidlegare alpin skirennar, fødd i Rockliffe Park i delstaten Ontario, som i 1960 vart olympisk meister i slalåm og verdsmeister i kombinasjonen. Besteforeldra hennar utvandra frå Noreg.

Aktiv
15 år gammal deltok Heggtveit i VM i alpine greiner 1954 i Åre i Sverige, og imponerte ved å verte nummer sju i slalåm og ni i utfor. Likevel vart mange overraska då ho så vann storslalåmrennet i Holmenkollen Kandahar. Året etter vart ho skadd, og ho nådde ikkje å kome i god form til Vinter-OL 1956. I 1958 enda Heggtveit på sjuandeplass i utfor og åttandeplass i slalåm då VM i alpine greiner 1958 fann stad i Bad Gastein i Austerrike.

Høgdepunktet for Heggtveit kom under OL i Squaw Valley i California den 26. februar 1960. Etter fyrste omgangen i slalåmrennet leia ho med 1,5 sekund på Marianne Jahn frå Austerrike og med over tre sekundar til norske Inger Bjørnbakken på tredjeplass. Både Jahn og Bjørnbakken rann svake andreomgangar, Jahn vart sågar diskvalfisert. Dermed vann Heggtveit OL-gullet med over tre sekunds margin til sølvvinnar Betsy Snite frå USA, og var sju sekundar føre bronesemedaljør Barbi Henneberger frå Tyskland. Saman med tolvteplassar i både utfor og storslalåm førte det suverene slalåmrennet til at Heggtveit også vann gullmedaljen i kombinasjonen, ei papirtevling som einast gjaldt som VM-øving.

Ho la opp etter OL-sesongen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anne Heggtveit» frå ,  den 7. februar 2015.  
 

Canadiske alpinistar
Olympiske meistrar for Canada
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1956
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1960
Horizon av Carpenters

Horizon er eit studioalbum av den amerikanske popduoen Carpenters. Det var det sjette albumet deira på rad som selde til platinaalbum i USA. Det vart spelt inn ved A&M Records og Carpenters brukte mange timar på å eksperimentere med nye lydar, teknikkar og effektar.

Etter fem album på rad som nådde topp 5 i USA, nådde Horizon berre 13. plass. Albumet selde likevel til platina i USA for ein million eksemplar. Det vart ein stor suksess i Storbritannia og Japan, og toppa listen og vart eit av dei bestseljande albuma i 1975 i dei landa. Horizon nådde òg tredjeplassen i New Zealand, fjerdeplassen i Canada og femteplassen i Noreg.

Oversyn
Den første singelen på albumet, «Please Mr. Postman» (gjeve ut sju månader tidlegare), vart den største hitsingelen frå albumet og den største hitten til Carpenters på verdsbasis. Han nådde toppen av singellistene i USA, Australia, New Zealand, Canada og Sør-Afrika og andreplassen i Storbritannia og Irland. På denne songen spelar Karen Carpenter trommer og Tony Peluso gitarsolo. Den neste singelen, «Only Yesterday», vart òg ein stor suksess og nådde andreplassen i Canada og Frankrike, fjerdeplassen i USA, femteplassen i Irland, sjuandeplassen i Storbritannia og tiandeplassen i New Zealand og selde til gullplate i Japan. Songen vann òg den gjeve Grand Prix-prisen i Japan. Ein tredje singel, «Solitaire», nådde 15. plassen i USA og topp 40 i fleire andre land.

«Desperado» var opphavleg ein song av The Eagles frå 1973 frå albumet med same namn. Fleire andre har spelt inn denne songen, som Linda Ronstadt, Bonnie Raitt og Kenny Rogers. Sidan songen alt var velkjent, valde A&M å ikkje gje denne ut som singel. Ein annan song, «I Can Dream, Can't I», var ei tolking av hitten til Andrews Sisters frå 1949. Karen og Richard Carpenter hyrte inn Billy May, som hadde arbeidd med artistar som Frank Sinatra og Nat King Cole, til å orkestrere songen. Songen har med Billy May Orchestra. John Bahler syng i koret på denne songen.

Mottaking

Rolling Stone-skribenten Stephen Holden likte Horizon og kalla det «the Carpenters sitt mest sofistikerte album så langt.» AllMusic gav albumet heller dårleg kritikk, men meinte produksjonen var god.

Innhald

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Horizon (The Carpenters album)» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1975
The Carpenters-album
A&M Records-album
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i Japan
Alvin Stoller

Alvin Stoller () var ein amerikansk jazztrommeslagar. Han var fødd i New York City og lærte å spele trommer hos Henry Adler. Han spelte mykje i storband i swing-tida med artistar som Benny Goodman, Tommy Dorsey, Harry James og Charlie Barnet. Han spelte for songarar som Billie Holiday, Mel Tormé og Frank Sinatra på somme av dei store innspelingane deira. Ein kan høyre trommene hans på mange av Ella Fitzgerald sine «Songbook»-innspelingar og spelte med Duke Ellington.

Stoller har òg spelt med Art Tatum, Roy Eldridge, Oscar Peterson, Coleman Hawkins, Ben Webster, Benny Carter, Herb Ellis og Erroll Garner. I 1950-åra flytta Stoller til Los Angeles, der han arbeidde mykje i studio i Hollywood.

Diskografi
Med Georgie Auld
In the Land of Hi-Fi with Georgie Auld and His Orchestra (EmArcy, 1955)

'Med Ella Fitzgerald, Louis Armstrong og the Russell Garcia OrchestraPorgy and Bess'' (Verve, 1957) Grammy Hall of Fame Award Winner 2001

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alvin Stoller» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Feather, Leonard. The Encyclopedia of Jazz (Horizon Press, 1960)
Korall, Burt.  Drummin' Men (Schirmer Books, 1990)
 

USA-amerikanske jazztrommeslagarar
Only Yesterday

«Only Yesterday» er ein song av The Carpenters frå 1975. Han vart gjeven ut på singel 14. mars 1975 og var skriven av Richard Carpenter og John Bettis. Only Yesterday nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100-lista og toppen av Adult Contemporary (AC)-lista, den 11. førsteplassen til Carpenters på denne lista.

Songen vart den siste singelen til Carpenters som nådde topp 10 på Billboard Hot 100, men dei fekk ni fleire singlar inn på topp 10 på AC-lista.

Musikkvideoen av songen syner bielte av Karen og Richard som arbeider i studio.

Medverkande
Karen Carpenter - Solo- og korvokal
Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
Joe Osborn - bassgitar
Tony Peluso - gitar
Jim Gordon - trommer
Bob Messenger - tenorsaksofon
Earle Dumler - obo

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Only Yesterday» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Billboard Book of Top 40 Hits, 6th Edition, 1996

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1975
Singlar frå 1975
Carpenters-songar
Songar med tekst av John Bettis
Songar skrivne av Richard Carpenter
Songen Desperado

«Desperado» er ein ballade av Eagles, eit amerikansk band. Songen er skriven av bandmedlemmane Glenn Frey og Don Henley. Han vart først gjeven ut i 1973 på albumet Desperado, og sidan på mange samlealbum, men vart ikkje gjeven ut som singel.

«Desperado» vart rangert på 494. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene i 2004, men var ute av den oppdaterte lista i 2010. Songen var ein del av episode 7 i sesong 8 av Seinfeld, då kjærasten til Elaine vert djupt rørt kvar gong songen kjem på radio. Medlemmar av Western Writers of America valde songen som ein av dei 100 beste western-songane gjennom tidene.

Andre versjonar 
Linda Ronstadt i 1973 på albumet Don't Cry Now.
The Carpenters i 1975 på albumet Horizon.
Johnny Rodriguez i 1976 på albumet Reflecting.
Kenny Rogers i 1977 på albumet Daytime Friends.
Clint Black på hyllestalbumet Common Thread: The Songs of the Eagles. Utgåva hans nådde 54. plassen på Hot Country Songs-lista i 1993.
Johnny Cash i 2002 på albumet American IV: The Man Comes Around.
Sarah Bolger i 2002 i filmen In America.
Kokia i 2004 i den japanske filmen The Hotel Venus.
Westlife i 2005 på albumet Face to Face
Me First and the Gimme Gimmes i 2006 på albumet Love Their Country
Andy Williams i 2007 på albumet I Don't Remember Ever Growing Up.
Celtic Thunder's Ryan Kelly i 2008
Neil Diamond i 2010 på albumet Dreams.
Superfly i 2010 som singel og samlealbumet Wildflower & Cover Songs: Complete Best 'Track 3'.
Chihiro Onitsuka i 2012 på albumet Famous Microphone.
David Garrett som ein instrumental versjon i 2012 på albumet Music.
Hagen Rether i 2007 på albumet Liebe Zwei.
Lynda Carter i 2011 på albumet Crazy Little Things.
Diana Krall i 2015 på albumet Wallflower.

Ein norsk tekst vart skriven av Arve Sigvaldsen, framleis med tittelen «Desperado». Denne vart spelt inn av Gro Anita Schønn i 1976 på albumet hennar Ta meg som jeg er.

KjelderDenne artikkelen bygger på «Desperado (song)» frå ,  den 8. februar 2015.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1973
Eagles-songar
Balladar frå 1970-åra
Countryballadar
Rockeballadar
Songar produserte av Glyn Johns
Songar skrivne av Don Henley
Songar skrivne av Glenn Frey
Andy Williams-songar
Clint Black-songar
Johnny Rodriguez-songar
Kenny Rogers-songar
Linda Ronstadt-songar
Johnny Cash-songar
Carpenters-songar
Westlife-songar
Me First and the Gimme Gimmes-songar
Neil Diamond-songar
Diana Krall-songar
Lynn Anderson-songar
Randy Crawford-songar
Judy Collins-songar
Skeeter Davis-songar
Ringo Starr-songar
Glenn Frey-songar
Molly Hatchet-songar
Gro Anita Schønn-songar
Ulf Lundell-songar
Elisabeth Andreassen-songar
Ivica Kostelić

Ivica Kostelić () er ein kroatisk tidlegre alpinist fødd i Zagreb. Han vann Verdscupen i alpine greiner 2011 og vart verdsmeister i slalåm i 2003. I tillegg sanka han i perioden 2006-14 fire OL-sølv, samt ein sølv- og ein bronsemedalje i ulike verdsmeisterskap. Janica Kostelić er systera hans.

Aktiv
Kostelić slo gjennom i 2002-sesongen, han vann då tre slalåmrenn i verdscupen i alpine greiner og sikra seg FIS-pokalen som prov på at han var verdas beste i slalåm. Året etter vann han gullmedaljen i slalåm under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz.

Under Vinter-OL 2006 i Torino tok Kostelić  sølvmedaljen i kombinasjonen og vart nummer seks i slalåm. Fire år seinare fekk han med seg to sølvmedaljar heim frå vinterleikane 2010 i Vancouver, fyrst i superkombinasjonen og deretter i yndlingsgreina slalåm.

Sesongen 2010/11 lukkast Kostelić å vinne verdscupen i alpine greiner, i tillegg gjekk han til topps både i kombinasjonsgreina og slalåmgreina av verdscupen. I januar månad 2011 sette han to rekordar i verdscupen; han vann sju renn og tok heile 999 poeng. Men då VM i alpine greiner 2011 vart avvikla i februar månad i Garmisch-Partenkirchen måtte han nøye seg med ein bronsemedalje i super-G.

Både i VM i alpine greiner 2013 i Schladming og under Vinter-OL 2014 i Sotsji tok Kostelić sølv i superkombinasjon.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Kroatiske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kroatia
Kroatiske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Kroatiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Kroatiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Kroatiske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Folk frå Zagreb