alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Big Ben på Heardøya

Big Ben er eit vulkansk fjellmassiv som dominerer geografien på Heardøya i det sørlege Indiahavet. Det er ein komposittkjegle med ein diameter på kring 25 kilometer. Den høgaste toppen er Mawson Peak, på 2745 meter over havet. Mykje av fjellet er dekt av is, inkludert 14 store isbrear som glir ned frå Big Ben til sjøen. Big Ben er det høgaste fjellet i australsk territorium. Eit mindre vulkansk nes, Laurenshalvøya, strekkjer seg kring 10 km i nordvest, skapt av ein separat vulkan, Mount Dixon. Det høagste punktet her er Anzac Peak, på 715 moh.

Sjå òg
Vulkanar i Australia

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Location and history of Heardøya

Aktive vulkanar
Komplekse vulkanar
Vulkanar på Heard- og McDonaldøyane
Little Matterhorn

Little Matterhorn er eit fjell, 1480 moh, med ei lita vulkankjegle 1,1 nautiske mil (2,0 km) nord-nordvest for Fremantle Peak på nordflanken av Big Ben og det dominerande fjellet på Heardøya. Det vart kartlagd og namngjeve i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions).

Kjelder

Vulkanar på Heard- og McDonaldøyane
Mawson Peak

Mawson Peak er eit fjell på Heardøya, eit australsk område i sør i Indiahavet. Fjelltoppen har ei høgd på 2745 moh. og er det nest høgaste fjellet i Australia, berre overgått av Mount McClintock på 3490 moh. i Britannia Range i Australsk Antarktis. Mawson Peak er ein aktiv kompleks vulkan (det siste utbrotet skjedde i 1993) og er toppen av fjellmassivet på Big Ben.

Oppdaging og namngjeving
Mawson Peak vart namngjeven av ANARE i 1948 etter sir Douglas Mawson, leiaren for BANZARE 1929-31, som vitja øya i november-desember 1929.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis
 Vulkanar i Australia

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:Mawson Peak» frå ,  den 9. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
 http://aadc-maps.aad.gov.au/aadc/gaz/display_name.cfm?gaz_id=2026
 http://www.volcano.si.edu/world/volcano.cfm?vnum=0304-01=

Fjell i Australia
Komplekse vulkanar
Vulkanar på Heard- og McDonaldøyane
Stader kalla opp etter australiarar
Macey Cone

Macey Cone er ein liten ås, 125 moh, som markerer restane av ein utdøydd vulkan over lavaklippene på nordvestenden av Laurenshalvøya, kring 0,6 nautiske mil (1,1 km) nordaust for Cape Laurens, ved nordvestenden av Heardøya. Fjellet vart kartlagd i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), som namngav det etter L.E. Macey, ein radiotelegrafist på ekspedisjonen.

Kjelder

Vulkanar på Heard- og McDonaldøyane
Mount Andree

Mount Andree er ei isfri ås, 140 moh, som ragar over det vesle neset mellom Cave og West Bay på vestsida av Heardøya. Det vart først kartlagd og namngjeven av Edgar Aubert de la Rue, ein fransk geolog ombord på kvalbåten «Kildalkey», som med kona si Andree utførte geologiske undersøkingar langs nord- og vestsida av øya i januar 1929. Dei fann ut at fjellet var ein del av eit vulkanrater med djupe innsnitt av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), under Mawson, som vitja området i november 1929 og gav det namnet Cave Bay Hill. Det godkjende namnet, ei forkorta form av Mont Andree de la Rue, vart tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1954.

Kjelder

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Budd Peak på Heardøya

Budd Peak er ein fjelltopp, 2315 meter over havet, 1,7 nautiske mil søraust for Mawson Peak på Heardøya. Fjellet vart kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1948, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter G.M. Budd, øvstkommanderande for ANARE på Heardøya i 1954, og leiaren for ekspedisjonen til ANARE på Heardøya i 1963.

Kjelder 

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Campbell Peak

Campbell Peak er ein fjelltopp, 2415 moh, som ligg 1,2 nautiske mil nordaust for Mawson Peak, toppen av Heardøya. Det vart kartlagd i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE), som namngav det etter Stuart A. Campbell i Royal Australian Air Force. Campbell vitja Heardøya i 1929 som var pilot med British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition leia av Douglas Mawson og igjen som leiar for ANARE då ein forskingsstasjon vart oppretta på øya i desember 1947.

Kjelder 

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Mount Dixon på Heardøya

Mount Dixon er eit snødekt peak, 705 moh, som ligg 0,7 nautiske mil vest for Anzac Peak på Laurenshalvøya på Heardøya. Fjellet vart grovt kartlagd på eit skissekart frå 1860 av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar som opererte i området i denne perioden. Det vart kartlagd i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE), og vart namngjeven av dei etter kapteinløytnant George M. Dixon i RANVR, øvstkommanderande på HMAS «Labuan» som gjekk til lands og avlasta ANARE-gruppene i 1948 og 1949.

Kjelder 

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Mount Drygalski

Mount Drygalski er ein isfri ås, 210 meter over havet, som ligg 0,7 nautiske mil søraust for Atlas Cove, nær nordvestenden av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Åsen vart grovt kartlagd på eit skissekart frå 1882 teikna av fenrik Washington Irving Chambers ombord på USS «Marion» i løpet av redninga av det forliste mannskapet på den amerikanske selskuta «Trinity». Han vart meir nøyaktig  kartlagd og namngjeven av Den første tyske antarktisekspedisjonen i 1902. Professor Erich von Drygalski, leiaren for den tyske ekspedisjonen, var eit medlem av laget som gjekk i land og undersøkte området mellom Rogers Head og toppen av dette fjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Map of Mount Drygalski og nordvestkysten av Heardøya
Map of Heard- og McDonaldøyane, med alle store terrengdetaljar 

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Fremantle Peak

Fremantle Peak er eit fjell, 2375 meter over havet, som ligg 0,4 nautiske mil nordaust for Dome, nær toppen av Heardøya. Det vart kartlagd i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter hamnebyen Fremantle, som var siste byen ekspedisjonen reiste ut frå.

Kjelder

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Gilchrist Aiguilles

Gilchrist Aiguilles er ei rekkje spisse fjelltoppar like sør for Mount Olsen på Laurenshalvøya på Heardøya. 

Dei vart kartlagde av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Rekkja vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter dr. A.R. Gilchrist, ein militærlege frå ANARE på Heardøya i 1948 og 1963.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:Gilchrist Aiguilles» frå ,  den 9. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Stader kalla opp etter australiarar
Hayter Peak

Hayter Peak er eit fjell, 565 moh, som ligg 0,2 nautiske mil vest for Mount Olsen langs ryggen av Laurenshalvøya, ved nordvestenden av Heardøya. Fjellet vart kartlagd i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter Alfred J. Hayter, ein pågripelsesbetjent på ekspedisjonsskipet HMAS «Labuan».

Kjelder

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Mount Olsen

Mount Olsen er eit snødekt fjell (635 moh) som ligg 0,2 nautiske mil (0,4 km) aust for Hayter Peak på Laurenshalvøya, nordvest på Heardøya. Fjellet vart grovt kartlagd på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar som opererte i området i løpet av denne perioden. Det vart kartlagd i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), som namngav det etter Bjarne Olsen, førstestyrmann på kvalfangaren «Kidalkey» som vitja øya i januar 1929.

Kjelder

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Mount Separation

Mount Separation er eit fjell, 1480 moh, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Campbell Peak nordaust på Big Ben, det dominerande fjellet på Heardøya. Det vart kartlagd i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og truleg fekk det dette namnet av dei fordi fjellet ligg noko for seg sjølv nær toppen av Big Ben.

Kjelder

Fjell på Heard- og McDonaldøyane
Mount Allport

Mount Allport er eit snøfritt fjell like vest for Leslie Peak og kring 5 nautiske mil (9 km) sør for Mount Cook i Leckie Range. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter B. Allport, ein sambandsmann ved Mawson-stasjonen i 1964, som deltok under kartlegginga av Leckie Range i 1965.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Billingane

Billingane er ei gruppe fire fjelltoppar, kring 10 km aust-søraust for See Nunatak ved austenden av Hansenfjella i Antarktis. Dei vart kartlagde og namngjevne av norske kartografar som arbeidde frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder 

Fjell i Kemp Land
Framfjellet

Fram Peak eller Framfjellet er det nordlegaste fjellet i Hansenfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og namngjeve «Framfjellet».

Kjelder 

Fjell i Kemp Land
Leslie Peak

Leslie Peak er eit framspring med kjegleforma toppar i sørenden, kring 5 nautiske mil (9 km) sør for Mount Cook av Leckie Range. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter, Leslie Miller, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1964, som deltok under kartlegginga då dei passerte gjennom Leckie Range i 1965.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Purka

Purka er ein markant fjellrygg med to uteliggarar, kring 5 nautiske mil (9 km) søraust for Gjeita i Hansenfjella. Det vart kartlagd og namngjeve av norske kartografar som arbeidde frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Mount Saint Michael i Antarktis

Mount Saint Michael er eit kjenneleg, klipperikt fjell på vestsida av innløpet til Indrefjord  i Enderby Land. Det vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations, og truleg namngjeve av dei etter likskapen til Mont Saint-Michel på den franske kysten.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Mount Saw

Mount Saw er eit isolert fjell kring 17 nautiske mil (31 km) sør-søraust for Mount Cook av Leckie Range. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter B. Saw, ein helikopterpilot som deltok i ANARE i 1965 («Nella Dan»), leia av Phillip Law.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Svartfjell i Antarktis

Svartfjell er eit rock fjell, 210 moh, som ligg like inn frå kysten på sørvestsida av Breidhovde. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar–februar 1937, og namngjeve av dei etter den svarte utsjånaden.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Mount Treatt

Mount Treatt er den austlegaste av tre fjelltoppar som stig bratt opp frå isplatået kring 9 nautiske mil (17 km) søraust for Mount Cook av Leckie Range. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det er kalla opp etter G. Treatt, ein helikopterpilot under ANARE i 1965 («Nella Dan»), leia av Phillip Law.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Mount Whiteside

Mount Whiteside er eit lågt, pyramideforma fjell, 190 moh, som ragar heilt aust på Foldøya. Det vart oppdaga og namngjeven av mannskap på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936.

Kjelder

Fjell i Kemp Land
Kamil Stoch

Kamil Wiktor Stoch () er ein polsk skihoppar frå Zakopane. Han vart verdsmester i skihopp i storbakken under ski-VM 2013 i Val di Fiemme.

Aktiv
Stoch debuterte i verdscupen 17. januar 2004 i heimbyen Zakopane, men kom ikkje til finaleomgangen. Den 11. februar 2005 fekk han sine første verdscupoeng då han vart nummer sju i Pragelato. Stoch deltok i sitt fyrste store ski-meisterskap i VM 2005 i Oberstdorf, der han var med på det polske hopplaget som vart nummer seks i lagkonkurransen.

Under vinter-OL 2006 i Torino vart han nummer 16 i normalbakken og nummer 26 i storbakken. Tre år seinare, i Ski-VM 2009 i Liberec hoppa Stoch seg til ein fjerdeplass i normalbakken, og var dessutan med på det polske laget som kom på fjerdeplass i lagtevlinga.

Stoch lyktest lite i 2010-sesongen, under Vinter-OL 2010 i Vancouver vart han som best nummer 14 i storbakken. Han var elles med på det polske laget som kom på sjetteplass i lagkonkurransen. Same sesongen vart Stoch nummer 16 i VM i skiflyging i Planica.

Vinteren 2011 fekk Stoch sitt store gjennombrot. Han vann verdscuprennet i Zakopane 23. januar, i eit renn den fremste poslke skihopparen, Adam Małysz, vart skadd. Seinare i sesongen vann han også eit renn i Klingenthal. Under Ski-VM 2011 i Holmenkollen vart han nummer 6 i normalbakken og var med på Polens lag som høvesvis vart nummer fire i lagtevlinga i normalbakken og nummer fem i storbakken. Stoch vann i Planica det siste verdscuprennet for sesongen, og kom samanlagt på tiandeplass i verdscupen.

I 2012-sesongen befesta Stoch sin posisjon i verdseliten i skihopping. Totalt gjennom sesongen kom han på femteplass i kampen FIS-pokalen i skihopping, etter mellom anna to sigrar, den fyrste i heimbyen Zakopane og den andre i Val di Fiemme, den eine av dei to hoppbakkane der det året etter vart arrangert verdsmeisterskap på ski.

Etter ein svak start start på 2013-sesongen, kom Stoch tilbake og vart verdsmeister i storbakken under Ski-VM 2013 i Val di Fiemme. Til sist i same meisterskapen var han sterkt delaktig då Polen fekk bronsemedaljen i lagtevlinga, den fyrste medaljen for Polen i ein lagkonkurranse.

Verdscupsigrar

Bakgrunnsstoff

Polske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Olympiske meistrar for Polen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Polske deltakarar under vinter-OL 2006
Skihopparar under vinter-OL 2006
Polske deltakarar under vinter-OL 2010
Skihopparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Polske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Polske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Polske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2017
Deltakarar under Ski-VM 2019
Deltakarar under Ski-VM 2021
Augustkuven

Augustkuven er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 935 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Askerfjellet

Askerfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 935 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Fjelgen

Fjelgen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 828 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Kaldkletten

Kaldkletten er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 837 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Bjørneskanka

Bjørneskanka er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 770 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Kysa

Kysa er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 820 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Antoni Łaciak

Antoni Jan Łaciak () var ein polsk skihoppar frå Szczyrk, som vann sølvmedaljen i normalbakken i ski-VM 1962 i Zakopane.

Aktiv
Łaciak tok svært overraskande sølvmedaljen i normalbakken i VM i Zakopane i 1962, einast norske Toralf Engan vart hans overmann. I storbakken vart Łaciak nummer seks.

Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i åra 1961-66, med sjuandeplass i 1962/63 som beste samanlagtplassering. Den beste plasseringa hans i eit renn i hoppveka var åttandeplassen i Garmisch-Partenkirchen 1. januar 1963.

Łaciak vart nummer 34 i normalbakken under vinter-OL 1964 i Innsbruck. Rennet vart avvikla i hoppbakken i Seefeld.

Han døydde i Katowice.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antoni Łaciak» frå ,  den 9. mars 2013.  
 

Polske skihopparar
Polske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Baugen

Baugen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 877 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Krullen

Kysa er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 808 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Moefjellet

Moefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 076 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Veit Kührt

Veit Kührt () er ein tysk, tidlegare skihoppar som konkurrerte for Aust-Tyskland og som representerte SC Motor Zella-Mehlis.

Aktiv
Kührt vart nummer 12 i OL i Squaw Valley i 1960. Han deltok i verdsmeisterskapane på ski i 1962 og 1966. I Zakopane i 1962 vart han nummer seks i normalbakken og nummer 12 i storbakken, i Oslo i 1966 kom han på femteplass i normalbakken og vart nummer 9 i storbakken.

Kührt kom i 1960 på femteplass i hopprennet i Svenska skidspelen i Transtrand, eit renn som landsmannen Helmut Recknagel vann. Kührt deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i perioden 1960-67, med sjuandeplassen i Oberstdorf 30. desember 1960 som hans beste plassering. Han vart nummer fire i Lahti-spelen i 1962. I 1963 vart han nummer tre i skiflygingsveka i Planica, året etter kom han på sjetteplass i Holmenkollrennet. Både i 1965 og 1966 vart han nummer seks i Lahti.

Han vart austtysk meister i 1960 og 1964.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Tyske skihopparar
Tyske deltakarar under vinter-OL 1960
Skihopparar under vinter-OL 1960
Saturnmånen Kiviuq

Kiviuq er ein av månane til Saturn. Han er medlem av Den inuittiske gruppa, og er truleg eit objekt som har vorte fanga inn av Saturn. Kiviuq har ein snittradius på kring 8 km.

Kiviuq vart oppdaga 7. august 2000 av Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl, Matthew J. Holman, Brian G. Marsden, Phillip D. Nicholson og Joseph A. Burns ved Det europeiske sørobservatoriet i Chile.

Kjelder 
 «Kiviuq: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Kiviuq
Peter Prevc

Peter Prevc () er ein slovensk skihoppar som representerer SK Triglav Kranj. Under ski-VM 2013 i Val di Fiemme tok Prevc sølvmedaljen storbakken og bronsemedaljen normalbakken.

Aktiv

Prevc debuterte i desember 2009 i verdscupen med ein 22. plass på Lillehammer. Han var med i Slovenias tropp til vinter-OL i Vancouver, der han vart nummer sju i normalbakken. I VM på ski i Oslo i 2011 vart han som best nummer 17 i normalbakken, før han så var med å hoppe Slovenia til ein bronsemedalje i lagtevlinga i storbakken. 

Prevc fekk sitt gjennombrot i januar 2012, då han vart nummer fire og seks i dei to verdscuprenna i Zakopane. Seinare i sesongen fekk han ein fjerdeplass i Willingen.

I 2013-sesongen var han med på Slovenias lag som tok to sigrar i verdscupen for lag. Før verdsmeisterskapen på ski hadde han enno ikkje nådd ei individuell pallplassering i verdscupen. Under ski-VM 2013 i Val di Fiemme imponerte Prevc stort med ein tredjeplass i normalbakken, og deretter med å ta sølvmedaljen i storbakken.

Kjelder 
 
Peter Prevc ved FIS

Slovenske skihopparar
Verdsmeistrar i skiflyging
Olympiske meistrar for Slovenia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Slovenia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Slovenia
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2010
Skihopparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2014
Skihopparar under vinter-OL 2014
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2018
Skihopparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2022
Skihopparar under vinter-OL 2022
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2017
Deltakarar under Ski-VM 2019
Deltakarar under Ski-VM 2021
Moja ljubavi

«Moja ljubavi» ville vere det serbiske og montenegrinske bidraget i Eurovision Song Contest 2006 i Aten i Hellas, framført på montenegrinsk av No Name. Songen er skriven av Dalibor Nedović og Milan Perić.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Moja ljubavi» frå ,  den 9. mars 2013.  
 

Songar frå 2006
Serbiske og montenegrinske songar
Montenegrinskspråklege songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Mount Abbs

Mount Abbs er det mest markante fjellet sentralt i Aramis Range i Prince Charles Mountains, like vest for Thomson Massif. Det vart oppdaga den sørlege gruppa til ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av W.G. Bewsher i desember 1956. Det vart namngjeve av ANCA etter Gordon Abbs, radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1956.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Afflick

Mount Afflick er ein fjellrygg kring 4,5 km vest for Mount Bunt i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960. Det vart namngjeve av ANCA etter G.M. Afflick, vêrobservatør ved Mawson-stasjonen i 1965.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Amery Peaks

Amery Peaks er ei gruppe fjelltoppar som strekkjer seg kring 18 nautiske mil langs søraustsida av Nemesisbreen aust i Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Dei vart oppdaga av den sørlege gruppa til Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956–57 og fekk dette namnet på grunn av nærleiken til Ameryisen.

Kjelder 

Fjell i Mac. Robertson Land
Baillieu Peak

Baillieu Peak er eit fjell, 1380 moh, som stig over isdekket 46 km sør for Cape Bruce og 10 nautiske mil vest-sørvest for Pearce Peak. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition  under Mawson, og kalla opp etter Clive Latham Baillieu (seinare baron Baillieu), som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder 

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Bakker

Mount Bakker er eit isolert fjell markert av eit nordleg snødekt vegg, 6,5 nautiske mil (12 km) sør-søraust for Mount Starlight i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagt frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) landmålingar og flyfoto, 1955-65. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter F.C.R. Bakker, radiomann på Davis-stasjonen, 1964.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Bechervaise

Mount Bechervaise er eit stort massiv med brunt fjell, 2360 moh, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Mount Lacey i Athos Range i Prince Charles Mountains. Det har ein bratt nordvegg og utanom ei iskappe på den flate toppen, er det bert. Det vart først vitja i november 1955 av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av John M. Bechervaise, øvstkommanderande ved Mawson-stasjonen i 1955, som det er kalla opp etter.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Beck

Mount Beck er eit delvis snødekt fjell 2 nautiske mil (3,7 km) sørvest for Taylor Platform i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) tekne i 1956 og 1960. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter J.W. Beck, assisterande kokk ved Mawson-stasjonen i 1964 og lagermann ved Wilkes-stasjonen i 1966.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Bensley

Mount Bensley er eit fjell, 1920 moh, som ligg 8,5 nautiske mil (16 km) sør-sørvest for Mount Starlight i Prince Charles Mountains i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1955-65. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter P.A. Bensley, som var snikkar ved Mawson-stasjonen, 1965.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land
Mount Bewsher

Mount Bewsher er eit markant fjell med flat topp kring 6 nautiske mil (11 km) aust for Mount McMahon i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Det vart først vitja av den sørlege gruppa til ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956–57) leia av W.G. Bewsher, øvstkommanderande ved Mawson-stasjonen i 1956, som fjellet er kalla opp etter.

Kjelder

Fjell i Mac. Robertson Land