alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hardangervegen 1 og 3

Hardangervegen 1 og 3 eller Hardangervegen 1 og Hardangervegen 3, fram til om lag 1910 kjend som Nesttuns Hotel, er to verneverdige hus i Hardangervegen 1 og 3 på Fylkesveg 185 på Nesttun i Fana i Bergen. Fram til ein brann rundt 1910 vart husa drivne som hotell i fleire tiår. Husa vart bygde opp att i 1913 og vart då brukt som bustad for dei tilsette på Nesttun Uldvarefabrikk. I 2011 vart husa kjøpt opp av Heko Eiendomsutvikling etter tiår med ulike eigarar. Husa fall meir og meir frå kvarandre, men på grunn av sin status som verneverdige hadde ikkje Heko Eiendomsutvikling høve til å rive dei. I 2013 måtte ein likevel rive Hardangervegen 1, og vart lovpålagd å bygje huset opp at slik var tidlegare. Husa stod ferdig restaurert i 2016.

Fotnotar

Byggverk i Fana
Hotell i Bergen
Terry Lee McMillan

Terry Lee McMillan () var ein USA-amerikanske countryartist som spelte munnspel og perkusjon. I 1973 vart han medlem i bandet til Eddy Raven i Nashville og arbeidde med Raven til 1975. Han arbeidde så med Chet Atkins og spelte munnspel i turnébandet hans. Seinare turnerte han med Jerry Reed og Jeannie C. Riley før han vart ein særs ettertrakta studiomusikar. I 1970-åra deltok han på album med mellom andre Mickey Newbury og Gary Stewart.

Etter ein periode som soloartist tidleg i 1980-åra, med ein liten hit med «Love Is a Full Time Thing». Han gjekk så attende til å bli studiomusikar og spelte med artistar som Ray Charles, Dolly Parton, Garth Brooks, George Jones, Merle Haggard, Reba McEntire, Randy Travis, Johnny Cash, Roy Orbison, Kenny Chesney, Emmylou Harris, Neil Young, Waylon Jennings, J. J. Cale, Trisha Yearwood, Amy Grant og mange andre. I 1993 spelte han på innsetjingsballet til president Bill Clinton, der han spelte ein munnspelsolo av «Amazing Grace». 

Etter at huset til familien vart øydelagd i 1992 av ein brann, vart McMillian ein religiøs kristen og fokuserte hovudsakleg på inspirasjonsmusikk.

Diskografi

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Terry Lee McMillan» frå ,  den 16. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske perkusjonistar
USA-amerikanske countrymunnspelspelarar
USA-amerikanske countrytrommeslagarar
Folk frå Nord-Carolina
Nesttuntorget

Nesttuntorget er eit torg på Nesttun i Fana i Bergen, og ligg mellom Nesttunvegen og Østre Nesttunvegen midt i Nesttun sentrum. I 1971 gav Bergens Privatbank skulpturen «Fole» som står på Nesttuntorget, laga av Skule Waksvik, til Fana kommune.

Fotnotar

Fana
Torg i Bergen
Nesttunvegen

Nesttunvegen er ein veg i Fana i Bergen. Han går sørover frå Paradisleitet til Skjoldskiftet der Fanavegen og Osvegen møtast. Vegen er ein del av Fylkesveg 582, og tidlegare ein del av Europaveg 68, Riksveg 14, Riksveg 1 og Riksveg 582. Han går gjennom Hop og Nesttun, og mellom anna Paradis haldeplass, Hop haldeplass, Nesttun terminal, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1947. Tidlegare var Østre Nesttunvegen ein sideveg til Nesttunvegen gjennom Nesttun sentrum, men vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.

Knutepunkt
  Paradisleitet
   Tjernvegen
   Troldhaugvegen
  Sundts veg
   Hardangervegen
  
  Skjoldskiftet -  Fanavegen,  Apeltunvegen,  Osvegen

Fotnotar

Vegar i Fana
Østre Nesttunvegen

Østre Nesttunvegen er ein veg som vert brukt som ein del av traséen til Bybanen gjennom Nesttun sentrum i Fana i Bergen. Han er ein sideveg til Nesttunvegen, og Fanaposten, Nesttunsenteret, Fana kulturhus, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1960. Vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.

Fotnotar

Vegar i Fana
Alpheratz

Alfa Andromedae (Alfa And, α And, α Andromedae), som har det tradisjonelle namnet Alpheratz (eller Alpherat) og Sirrah (eller Sirah), er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Andromeda. Ho ligg like nordaust for stjernebiletet Pegasus og er den nordaustlege stjerna i den store firkanten i Pegasus. Ptolemaios rekna Alfa Andromedae som ein del av Pegasus, og Bayer rekna stjerna som ein del av begge stjernebilete: Alfa Andromedae (α And) og Delta Pegasi (δ Peg). Når grensene til dei moderne stjernebileta vart fastsett i 1930, vart den siste nemninga droppa.

Ho ligg 97 lysår frå jorda. Sjølv om for det nakne auga ser ut som ei enkel stjerne, med samla tilsynelatande storleiksklasse +2.06, er ho i røynda ei dobbeltstjerne med to stjerner i nær bane. Den kjemiske samansetjinga til den lysare av dei to stjernene er uvanleg sidan dei er ei kvikksølv-mangan-stjerne med ein atmosfære med unormalt høge nivå av kvikksølv, mangan og andre grunnstoff, inkludert gallium og xenon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alpha Andromedae» frå ,  den 17. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Alpheratz on AstroDwarf 

Andromeda
Andromedae, Alpha
Andromedae, 21
Subkjemper klasse B
Stjerner med eigennamn
Spektroskopiske dobbeltstjerner
000358
000677
Klasse G-stjerner
Hovudseriestjerner klasse A
Trippelstjerner 
BD+28 4
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
VM i alpine greiner 1982

Den 27. verdsmeisterskapen i alpine greiner vart avvikla i tida 28. januar til 7. februar 1982 i Schladming og Haus im Ennstal i Steiermark i Austerrike.

Både menn og kvinner tevla i fire øvingar kvar. Mennene sine øvingar fann stad ved skisenteret Planai i Schladming, medan kvinneøvingane vart haldne i Haus im Ennstal, seks kilometer lengre aust.

Sveits vann flest gullmedaljar, alle tre ved Erika Hess. Dei fem andre gullmedaljane gjekk til utøvarar frå fem ulike land. I alt ni land vann medalje, Sveits og USA flest med fem stykke kvar.

Menn

Slalåm 

Dato: 7. februar 
Løypelengd: 672 m, høgdeskilnad: 224 m

Storslalåm 

Dato: 3. februar 
Løypelengd: 1177 m, høgdeskilnad: 396 m

Utfor 

Dato: 6. februar 
Løypelengd: 3401 m, høgdeskilnad: 1006 m

Kombinasjon 

Dato: 1. februar (slalåm), 5. februar (utfor)
Slalåm: Høgdeskilnad: 196 m
Utfor: Løypelengd 3062 m, høgdeskilnad: 909 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 5. februar 
Løypelengd: 485 m, høgdeskilnad: 176 m

Storslalåm 

Dato: 2. februar

Utfor 

Dato: 4. februar 
Løypelengd: 2543 m, høgdeskilnad: 674 m

Kombinasjon 

Dato: 28. januar (utfor), 31. januar (slalåm)
Utfor: Løypelengd 2508 m, høgdeskilnad: 642 m
Slalåm: Høgdeskilnad: 154 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alpine Skiweltmeisterschaft 1982» frå ,  den 17. januar 2015.  
 

Alpint
Verdsmeisterskapar
Sport i 1982
Nesttun Apotek

Nesttun Apotek er eit tidlegare apotek på Nesttun i Fana i Bergen som i dag er ein del av apotekkjeda Boots apotek under namnet Boots apotek Nesttun. Apoteket var ein filial av Solheimsviken Apotek frå skipinga i 1915 til 1934. Fram til 1980 låg apoteket i Nesttunvegen 194, men vart då flytta til Nesttunvegen 109. Nesttun Apotek vart i 2008 ein del av apotekkjeda Boots apotek, og ligg i dag på Nesttunsenteret i Østre Nesttunvegen 16.

Fotnotar

Byggverk i Fana
Apotek i Bergen
Skipingar i 1915
Togulukka på Midtun

Togulukka på Midtun fann stad 24. mai 1960 på Midtun haldeplass på Midtun i Fana kommune, no Fana bydel i Bergen kommune. På sidesporet på haldeplassen stod ein kran som løfta ein gravemaskin av ei godsvogn, medan ein annan kran skulle løfte grabben. Gravemaskinen sin grabb roterte og vart hengande over hovudsporet. Samstundes kom tog nummer 611 av typen NSB El 11.2091 frå Voss inn på haldeplassen og heldt ein snøggleik på om lag 60 til 70 kilometer i timen. Toget klarte ikkje å stoppe, trass i signal frå arbeidarane og bremsing. Då toget nådde haldeplassen trefte det grabben, og heile gravemaskinen fall ut i sporet framfor toget. Både lokomotivet og godsvogna bak spora av og velta. Dei om lag 100 passasjerane og to av togbetjentane kom frå ulukka utan skadar, medan lokomotivføraren Anders Ødegård døydde på veg til Haukeland sjukehus. Rundt 1980-talet gjekk lokomotivet i traffikk att, denne gongen på Gjøvikbanen, og fronten på lokomotivet som ikkje vart treft av gravemaskinen heng i dag på veggen til Norsk Modelljernbane i Oslo.

Fotnotar

Fana
Jarnbaneulukker i Noreg
Jarnbaneulukker i 1960
1960 i Noreg
Leonhard Stock

Leonhard Stock () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Finkenberg i Tirol. Han vart olympisk meister i utfor under Vinter-OL 1980 i Lake Placid.

Aktiv
Stock debuterte i verdscupen i alpine greiner i 1976 og var aktiv til 1993. I tida frå desember 1978 til desember 1992 tok han 25 gongar steget opp på sigerspallen, men berre ved tre høve stod han øvst på pallen. Fyrste sigeren kom ikkje før 5. januar 1989, då han vann eit utforrenn i Laax. Sidan han vann han utforrenn i Val-d'Isère i desember 1990 og Gherdëina i desember 1992.

Allereie i 1979 gjorde Stock sin beste sesong i verdscupen i alpine greiner då han enda på andreplassen, berre Peter Lüscher frå Sveits samla fleire poeng gjennom sesongen. Stock sin største triumf kom under vinterleikane 1980 i Lake Placid, der han overraska og vann gullmedaljen i utfor på suverent vis. I dei same leikane vann han VM-bronsen i kombinasjonen. Stock var nær ved å sikre seg nye medaljar i seinare meisterskap; han vart nummer fire i super-G i VM i alpine greiner 1987, og fekk same plasseringa i utfor under Vinter-OL 1988 i Calgary, samt i VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemmm.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Hans Enn

Hans Enn () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Hinterglemm i forbundslandet Salzburg som var ein av verdas beste storslalåmrennarar i fyrste halvparten av 1980-åra.

Aktiv
Enn deltok i verdscupen i alpine greiner frå 1976 til 1989. Mellom 26. januar 1980 og 15. januar 1985 gjekk han til topps i seks verdscuprenn i seks ulike land, men aldri i heimlandet. Han sigra fem gongar i storslalåm og ein gong i super-G. I tillegg la han beslag på ni andreplassar og sju tredjeplassar.

Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid tok Enn bronsemedaljen i storslalåm og kom på fjerdeplass i slalåm. Elles vart han nummer fem i storslalåm i alpin-VM 1985, og nummer seks i same øvinga både i VM 1978 og VM 1982.

Etter han la konkurranseskia på hylla opna Enn hotell på heimstaden og har elles arbeidd for skiutstyrsfirmaet Blizzard.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Gilbertøyane

Gilbertøyane er ei kjede av 16 atollar og koralløyar ved ekvator i Mikronesia vest i Stillehavet. Øygruppa utgjer hovuddelen av øystaten Kiribati.

Historie 

Gilbertøyane blei opphavleg folkesett av mikronesiske folkeslag. Seinare kom polynesarar til.

Dei hadde budd her i fleire hundreår då europeiske sjøfarande «oppdaga» dei. Spanske Pedro Fernández de Quirós såg Butaritari (Makin) allereie i 1606. Ei av dei første registrerte observasjonane av øyane skriv seg frå 1765 då John Byron på skipet «Dolphin» oppdaga øya Nikunau. 

I 1788 kryssa kaptein Thomas Gilbert gjennom Abemama, Kuria, Aranuka, Tarawa, Abaiang, Butaritari og Makin. I åra som følgde utforske mange skip dei små øyane og atollane under stillehavsreiser. Adam Johann von Krusenstern kalla dei først îles Gilbert (Gilbertøyane) i 1820. Øyane blei kartlagde av franske Louis Duperrey på 1820-talet.

Det blei oppretta eit britisk protektorat over Gilbertøyane i 1892. I 1915 blei Gilbert- og Elliceøyene utropt til ein koloni i Det britiske imperiet.

Under andre verldskrigen blei øyane okkupert av Japan frå 1941 til 1944. 20. november 1943 gjekk den amerikanske hæren og 2. marinekorpsdivisjon i land på Makin og Tarawa, og vann til slutt over dei japanske styrkane. Gilbertøyane blei så brukt som base for å støtta invasjonen av Marshalløyane i februar 1944. 

Kolonien fekk sjølvstyre i 1971. Frå 1976 til 1978 var Elliceøyane (dagens Tuvalu) frådelt, og Gilbertøyane blei kolonien Gilbert Islands. I 1979 stemte Gilbertøyane for sjølvstende, og 12. juli 1979 blei dei den uavhengige nasjonen Kiribati.

Geografi
Gilbertøyane dannar ei rekkje som hovudsakleg går mellom nord og sør. Ekvator går gjennom midten av gruppa.
Gjennom ei rekkje undervassfjell heng Gilbertøyane saman med Ratakgruppa i Marshalløyane.

Dei nordlege øyane har meir nedbør enn dei sørlege, og ein kan derfor dyrka fleire avlingstypar her. Historisk har ein også dyrka meir taro og babai (Colocasia esculenta) her på grunn av denne større nedbørsmengda. Kokospalmer veks overalt.

Desse øyane utgjer Gilbertøyane (i alfabetisk rekkjefølge):

 Abaiang
 Abemama
 Aranuka 
 Arorae
 Beru
 Butaritari (tidlegare Makin)
 Kuria
 Maiana
 Makin (tidlegare Vesle Makin)
 Marakei
 Nikunau
 Nonouti
 Onotoa
 Tabiteuea
 Tamana
 Tarawa

Kjelder

 H.E. Maude, «The coconut oil trade of the Gilbert Islands»,  Journal of the Polynesian Society, Volume 74, No. 4 1965, p. 396-437.

Denne artikkelen bygger på «Gilbertøyene» frå , og «Gilbertöarna» frå  den 17. januar 2015.

Bakgrunnsstoff

Geografi i Kiribati
Øyar i Oseania
Øygrupper i Stillehavet
Wollert Konows plass

Wollert Konows plass er ein plass foran det tidlegare kommunehuset til Fana kommune på Nesttun, som no ligg i Fana bydel i Bergen kommune. Plassen er oppkalla etter Wollert Konow som var ein norsk brukseigar og politikar (V, FV) frå Stend i Fana. Han satt på Stortinget for Søndre Bergenhus amt frå 1880 til 1888, 1898 til 1900 og 1910 til 1912, og var statsminister frå 1910 til 1912. I 1925 vart ein byste av Konow, laga av Ambrosia Tønnesen, avduka på plassen.

Fotnotar

Fana
Vendsyssel

Vendsyssel er eit område nord på Jylland i Danmark som ligg  mellom havområda Skagerrak og Kattegat. Området, som er eit syssel etter mellomalderens administrative inndeling av Danmark, er om lag 3000 km²  stort og utgjer størstedelen av øya Nørrejyske Ø. Mot sør er Vendsyssel skild frå Nørrejylland av Limfjorden.

Vestkysten av Vendsyssel er prega av sandstrender med klintar opp mot landskapet attom (klint er her ein steil skrent av morenemasse frå istida, samansett av såpass fast leirblanda sand og grus at det vert ein vegg). Somme stadar, til dømes ved Lønstrup og Hirtshals, går desse istidsavleiringane heilt frem til sjøen, utan sandstrand mellom. Frå 1930-åra er det bygde store sommarhusfelt i det som i tidlegare tider var aude strandsonar med flygesand, som til dømes ved Blokhus og Løkken.

Morenebakker med randmorenen Jyske Ås som den mest markante, utgjer dei sentrale lutane av Vendsyssel. Sandflukt er til stor plage på vestkysten. Skagens Odde med den store såkalla vandreklit (sanddyne) Råbjerg Mile, ein sandørken med sanddynar som vinden har skapt og stendig flyttar på, vert rekna som et marint flygesandlandskap i særklasse, og er freda. Kysten sør for Frederikshavn kjenneteiknast ved eit lavt og smalt klitbælte, eit flygesandbelte med strandenger som er avgrensa frå havet som små laguner bak sandbarrierar. På den sørlege luten av Vendsyssels er det vide sletter med myrar, med nedbørsmyra Store Vildmose som den største. Myra er no for ein stor del dyrka og drenert ved hjelp av kanalar med utløp til elva i Ryå. Men eit areal på 1853 hektar av myra er freda av naturvitskaplege og arkeologiske årsaker.

Region Nordjylland
Wag the Dog av Mark Knopfler

Wag the Dog er eit filmmusikkalbum av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut den 13. januar 1998 av Vertigo Records internasjonalt, og av Mercury Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen Wag the Dog frå 1997, regissert av Barry Levinson. Filmen inneheld songar skapt for den fiktive valkampen til hovudpersonane, inkludert «Good Old Shoe», «The American Dream» og «The Men of the 303». Desse songane er med på albumet som instrumentalar. Berre tittelsporet har vokal.

Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet fire av fem stjerner og kalla det eit av Knopfler sine «beste filmusikkarbeid, vekselvis grasiøst og tradisjonelt og enkelt».

Innhald

Medverkande
Musikk
 Mark Knopfler – gitar, vokal
 Richard Bennett – gitar
 Jim Cox – piano, Hammondorgel
 Guy Fletcher – klaverinstrument
 Glenn Worf – bass
 Chad Cromwell – trommer

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Chuck Ainlay – produsent
 Mark Ralston – assisterande produsent
 Denny Purcell – mastering ved Georgetown Masters i Nashville
 Don Cobb – digital redigering
 Rick Lecoat – design
 Phil Caruso – fotografi
 Mark Leialoha – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wag the Dog (album)» frå ,  den 17. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Wag the Dog på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
 

Filmmusikkalbum frå 1998
Album produserte av Mark Knopfler
Album produserte av Chuck Ainlay
Mark Knopfler-album
Strandeng

Strandeng er ein biotop i strandsonen i kystområda med ymse artar gras og blomar som toler salt frå havet i stor mon. Dels er saltinnhaldet i lufta høgt, og dels vert engene påverka av salt ved at dei ofte vert sett under vatn når kraftige vindar står på.

Strandenger finst framfor alt på avleiringar i lite vêrharde viker og ved elveutløp, der bølgjeslaga er dempa av skjer, rev eller andre naturformasjonar. Jamvel om strandengene toler å verte sett under sjøvatn frå tid til anna, ligg dei såleis vanlegvis på stadar som er verna mot direkte påverknad av salt sjøvatn og erosjon frå bølgjer.

Strandenger er yngle-, kvile- eller beiteområde for ymse fugleartar.

Sjå òg
Våtmark
Våtmarksområde
Snaptunsteinen

Snaptunsteinen er ein flat halvrund, tilhogd kleberstein med eit innrissa bilete av ein mustasjepryda mann på eine sida. Steinen vart funne i vatnet i nærleiken av den vesle hamnebyen Snaptun ved Horsens Fjord i Hedensted Kommune i Region Midtjylland i Danmark. Då steinen har eit hol som tyder på at han har vore nytta for å verne ein blåsebelg i ei smie mot varmen frå elden i essa, og den innrissa figuren er synt med attsydd munn, er figuren tolka som eit bilete av den norrøne guden Loke. Ifølgje Snorre Sturlasons Skáldskaparmál i Den yngre Edda fekk Loke munnen sydd saman etter å ha tapt eit veddemål med smed-dvergen Brok.

Guden Loke var den av gudane som hadde med smikunsten og elden å gjere. Han fekk dei smikyndige dvergane til å smi ymse saker til gudane. Difor kan det vere logisk at det er han som som har fått sitt bilete på ein stein som vert nytta i samband med at elden i essa skal få den rette høge varmen. Tuppen på blåsebelgen kan gje ei passe mengd luft til elden i essa gjennom holdet i steinen.

Snaptunsteinen er  20 cm høg, 24,5 cm brei og 7,5 cm tjukk. Han vart funne på vårparten i 1950.  Ein reknar med at steinen kan vere frå tida ikring år 1000. Men då han ikkje låg på ein stad der han har vore nytta i gamal tid, men er eit såkalla lausfunn, er det mykje som er uvisst om alderen på steinen og kvar han har vore i bruk. Steinen er no på Moesgård Museum i Aarhus i Danmark.

Kleberstein finst ikkje i Danmark, så det er truleg at essesteinen, eller i alle høve råmaterialet til han, er kome frå Noreg eller det vestlege Sverige, der det har vore mange klebersteinbrot i vikingtida. Kleberstein er veleigna til gjenstandar som skal nyttast i samband med høg varme; gryter av kleberstein var i vanleg bruk i hushaldet, og sølvsmedane nytta støypeformer av kleberstein.

Bakgrunnsstoff
Snaptunsteinen på Nationalmuseets Jellingsprosjektet.

Jarnalderen
Arkeologiske funn i Danmark
Snaptun

Snaptun er ein liten hamneby i Hedensted kommune i Østjylland, i Region Midtjylland. Folketalet var 482 i 2014. Frå Snaptun går det ferje til den 3,2 km² stor øya  Hjarnø i innløpet til Horsens Fjord, og ferje til øya Endelave,  ei 13,2 km² stor øy med store marine område i det sørlege Kattegat.

Snaptun er kjend for den såkalla Snaptunsteinen som vart funne i nærleiken i 1950 og vert tidfesta til åra kring år 1000. Dette er ein essestein (stein nytta i ei smie som vern for blåsebelgen). Det særeigne ved denne steinen er at eit portrett av guden Loke ser ut til å vere innrissa på han.

Byar i Region Midtjylland
Hedensted kommune
Kommunehuset på Nesttun

Kommunehuset på Nesttun, opphavleg Fana kommunehus og tidlegare Fana herredshus, var kommunehuset til Fana kommune på Nesttun, som i dag ligg på Wollert Konows plass 2, 3 og 4 på Nesttun i Fana bydel i Bergen kommune. Fana kommune vart slått saman med Bergen kommune 1. januar 1972. I dag held Fana legevaktstasjon, Nesttun helsestasjon, Fagforbundet Fana, Den pedagogisk-psykologiske tenesten i Fana og Fana bydelsstyre til i bygget.

Fotnotar

Byggverk i Fana
Nedlagde kommunehus i Hordaland
Skagen Fyr

Skagen Fyr, på Skagen i Danmark, òg kalla det grå fyr, vart bygd i 1858, og teke i bruk 1. november same året. Det 46 meter høge fyret er det nest høgaste i Danmark. Det høgaste, Dueodde Fyr på Bornholm, er på 47 meter. Det er 210 trappesteg til toppen av Skagen Fyr, der det er vidt utsyn over Grenen, Skagen og havområda Skagerrak og Kattegat.

Fyret har ei roterande linse på litt over to tonn som flyt på kvikksølv. Lyskjelda er ei 400 watts natriumlampe, og lyset kan sjåast over 20 sjømil med eitt blink kvart fjerde sekund.

Skagen Fyr er teikna av den danske arkitekten Niels Sigfred Nebelong og vart freda i 1977.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fyr i Danmark
Frederikshavn kommune
Freda bygg i Danmark
VM i alpine greiner 2013

Den 42. verdsmeisterskapen i alpine greiner vart avvikla i tida 4.-17. februar 2013 i Schladming i Steiermark i Austerrike. Det var tevla i 11 øvingar; fem for menn og like mange for kvinner, samt ei lagøving med to menn og to kvinner på kvart av laga.

Menn

Slalåm 

Dato: 17. februar 2013 
Start: 961 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 216 m

Storslalåm 

Dato: 15. februar 2013 
Start: 1148 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 403 m

Super-G 

Dato: 6. februar 2013 
Start: 1348 m, mål: 777 m 
Løypelengd: 1885 m, høgdeskilnad: 571 m

Utfor 

Dato: 9. februar 2013 
Start: 1753 m, mål: 777 m 
Løypelengd: 3334 m, høgdeskilnad: 976 m

Superkombinasjon 

Dato: 11. februar 2013 
Utfor: start: 1753 m, mål: 777 m
Løypelengd: 3366 m, høgdeskilnad: 976 m
Slalåm: start: 961 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 216 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 16. februar 2013 
Start: 940 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 195 m

Storslalåm 

Dato: 14. februar 2013 
Start: 1105 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 360 m

Super-G 

Dato: 5. februar 2013 
Start: 1331 m, mål: 771 m
Løypelengd: 2218 m, høgdeskilnad: 560 m

Utfor 

Dato: 10. februar 2013 
Start: 1479 m, mål: 771 m
Løypelengd: 3050 m, høgdeskilnad: 708 m

Superkombinasjon 

Dato: 8. februar 2013
Utfor: start: 1479 m, mål: 771 m
Løypelengd: 3050 m, høgdeskilnad: 708 m
Slalåm: start: 940 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 196 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alpine Skiweltmeisterschaft 2013» frå ,  den 19. januar 2015.  
 

Alpint
Verdsmeisterskapar
Sport i 2013