alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Hungry Hearts Performance Band

The Hungry Hearts Performance Band, òg kjend som The Hungry Hearts, er eit norsk performanceband skipa i 2006. Bandet har seks medlemmar, og kunstnarisk leiar er Tonje Gjevjon. The Hungry Hearts utviklar og produserer performance-kunst, videoverk, fotografiar, installasjonar, musikk, koreografi og tekstar.

Bakgrunn 
The Hungry Hearts vart skipa i 2006 og har stilt med performance-framsyningar ved blant anna Haustutstillinga i Oslo, Bergen Kunsthall, Museet for samtidskunst og Den Norske Opera & Ballett. The Hungry Hearts har òg delteke på over 50 internasjonale filmfestivalar med ulike videoarbeid, og var delaktige i den norsk-indiske spelefilmen Life is a Moment. I 2016 deltok The Hungry Hearts i Melodi Grand Prix med låten «Laika», saman med Lisa Dillan.

Bandet har fått merksemd for sine flamboyante opptredenar, kostyme og disco-inspirerte låtar med seksualiserte tekstar. Alle medlemmane i bandet er lesbiske, og dette er blant hovudtemaa tekstane til The Hungry Hearts.

Medlemmar 
Bandet består av seks medlemmar:

 Tonje Roth Gjevjon
 Edith Roth Gjevjon
 Olga Nikitina
 Isabella Kuppar
 Sigrún Huld
 T. K. N.

Tidlegare medlemmar 

 Line Halvorsen
 Henriette Høyskel
 Mona Kragar
 Ellen Frøysaa
 Ingeborg Kolle
 Sofia Varino
 Amina Bech

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «The Hungry Hearts Performance Band» frå ,  den 15. november 2021.

Norske musikkgrupper
Melodi Grand Prix-deltakarar
Melodi Grand Prix 2016-deltakarar
Idrettsspel

Idrettsspel eller sportsspel er ein dataspelsjanger som simulerer utøving av idrettar. Det har vore utvikla dataspel basert på dei fleste idrettane ein kjenner til, mellom anna lagidrett, ekstremidrett og kampsport. Nokre spel legg vekt på sjølve utøvinga av idretten (som FIFA, Pro Evolution Soccer og Madden NFL), medan andre handlar om strategi og handsaming av idrettane på overordna nivå (som Football Manager og Out of the Park Baseball). Andre spel, som Need for Speed og Punch-Out!!, satiriserer idrettane for ein komisk effekt. 

Idrettssjangeren har vore populær innan dataspel opp gjennom tidene og legg gjerne vekt på tevling, slik som i idrettar på ekte. Nokre spelseriar inneheld namn og karakteristikkar av ekte lag og spelarar, og blir årleg oppdaterte for å reflektere endringar som hender i røynda.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sports video game» frå ,  den 15. november 2021.  
 

Dataspelsjangrar
Marit Hætta Øverli

Marit Elisabeth Hætta Øverli () er ein norsk samisk songar.

Ho byrja ein lang musikkarriere med si første gruppe Masijentene. Gruppa grunnla Per K. Løberg, musikklæraren på skulen i Masi, i 1974. I 1991 vann ho Sámi Grand Prix. Seinare blei ho Finnmarks vinnar i NRKs 2000-årslåta. Etter promoplata Golle Máze / Goahtoeanen, kom hennar første eigne langspelplate, Ohcame (Iđut), ut i 1995. Musikarane som spelte på plata var Hans Fredrik Jacobsen, Kåre Kolve, Rune Arnesen og Svein Dag Hauge. I 2000 gav ho ut plata Daja Jienat. Seinare har ho og Klemet Anders Buljo grunnlagt ein duo, Duo Maret.

Prisar og utmerkingar 
I 2017 vann Øverli og Klemet Anders Buljo Altas kulturpris som Duo Maret. Året etter vann dei og Duo Maret igjen, denne gongen Finnmark fylkes kulturpris.

Diskografi

Med Masijentene
 1977 – Máze Nieidat (JLP 202)
 1979 – Máze Nieidat II (JLP 205)

Solo
 1995 – Golle Máze / Goahtoeanen (ICD95001), singel
 1995 – Ohcame (ICD942)
 2000 – Daja jienat

Med Duo Máret
 2015 – Alo
 2020 – Dusten dan, singel

Samiske musikarar
Folk frå Kautokeino
Lise Foss

Lise Foss () er ein norsk journalist og forfattar.

Foss har vore  dokumentarprodusent og journalist i NRK fjernsynet i rundt 40 år. Ho var prosjektleiar på totalt 7 TV-aksjonar. Som reiseskribent har Foss teke for seg natur, kultur og historie.

Bibliografi
 Med fot på Europa, samarbeid med Anne Marit Jacobsen, sakprosa, Gyldendal (2003)
 Til fots gjennom Europa, sakprosa, Topografisk (2005)
 Grenseløs vandring, sakprosa, Andresen & Butenschøn (2007)
 Europa for dine føtter, sakprosa, Andresen & Butenschøn (2010)
 Sicilia, til fots i historiske spor, sakprosa, Dreyer (2012)
 Via Francigena – i pilegrimsspor gjennom Italia, sakprosa, Dreyer (2015)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lise Foss» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Lise Foss i Forfatterkatalogen.no 

Norske forfattarar
Norske journalistar
Gunvor Fossum

Gunvor Fossum () var ein norsk forfattar, ein typisk representant for dei populære jentebokforfattarane frå 1920- til 1950-åra.

Etter middelskuleeksamen og musikkundervising utdanna ho seg til telegrafist, men heldt fram med lærarskule og arbeidde ved Kjelsås skule 1917-1951.

Fossum debuterte i 1928 med Vesle Petra. Evna til å beherska motgang er eit berande karaktertrekk ved fleire av Fossum sin jenteportrett, frå Politimesterens Katrine, Fia, Smilie og Kari Dyrlæge til bøkene om Stella (1946–1948), der handlinga føregår i krigsåra.

Ho retta seg òg mot eit litt eldre publikum, dei såkalla «ungpikene», i Nygift (1935) og dessutan Hjemme hos Britt og Goggen (1952). Medan sjølvstende og viljestyrke vert framheva som gode karaktereigenskapar i jentebøkene, er det ein meir tilpassingsdyktig og forsiktig kvinnetype som vert skildra i ungpikebøkene.

Dei fleste av Fossum sine til saman 14 titlar (der 10 vart utgjevne før andre verdskrigen) vart omsette til svensk og dansk. Ho omsette òg sjølv fleire populære svenske og danske ungdomsbøker til norsk.

I 1947 var Fossum med på å etablera Ungdomslitteraturens Forfatterlag, og var formann for det til 1956.

Høyrespel 

 1955: I går er ikke i dag

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gunvor Fossum» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 
 Gunvor Fossum i Norsk biografisk leksikon

Folk frå Oslo
Norske forfattarar
Helga Fretheim

Helga Fretheim () var ein norsk forfattar.

Familie 
Helga Fretheim var dotter av overrettsassessoren Hans Peter Krag Ellefsen og Fredrikke Charlotte Høgjer. Ho vart gift 29. oktober 1901 med soknepresten, læraren og Venstre-politikaren Thorstein Fretheim (1867-1927). Ekteskapet var barnlaust.

Liv og virke 
Helga Fretheim vart uteksaminert frå Kristiania Handelsgymnasium i 1894, før ho ein periode var tilsett hos entreprenørfirmaet Høgjer-Ellefsen, eit selskap som vart grunnlagt av bror hennar Sigurd.

Helga Fretheim skreiv i fleire år litterære småstykke under psevdonymet Lillemor Prestefrue. Etter at ektemannen døydde i 1927 gav ho ut bøker der ho brukte røynslene frå livet som prestefrue på landsbygda. Ho debuterte i 1928 med Dalen bakom fjellet, der fleire av forteljingane av Lillemor Prestefrue er med. Historiene er inspirerte av Engerdal, der ektemannen var prest i perioden 1903-1909.

Saman med Julie Enger stiftet Helga Fretheim i 1915 barnesamskipnaden Maigull på Årnes.

Bibliografi 

 1928: Dalen bakom fjellet, Lutherstiftelsen
 1930: Simen postmann – og andre fortellinger, Lutherstiftelsen
 1934: Fra prestegård og lave stuer, Lutherstiftelsen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Helga Fretheim» frå ,  den 16. november 2021.

Litteratur 
 Dette skrev kvinner. Oslo: Skolen. 1984. s. 71-72. ISBN 8257900109. 

Folk frå Oslo
Norske forfattarar
Emilie Frich

Emilie Christine Frich () var ein norsk forfattar.

Emilie Frich var dotter av brukseigaren og ordføraren Ole Øvre Richter (1801-1865) og Birgitte Lucie Wang. I 1859 vart ho gift med cand.theol. og seinare sokneprest og stiftprost David Christopher Frich (1833–1917). Dei var foreldre til forfattaren Øvre Richter Frich (1872-1945).

Etter at ektemannen gjekk av med pensjon i 1909, busette han og Emilie Frich seg i Briskebyveien 34 i Kristiania. Huset vart samanlikna med prestegardane ekteparet tidlegare hadde budd i, i Eid i Romsdal, Byneset ved Trondheim og på Vang ved Hamar.

Den einaste utgjevinga til Emilie Frich er den posthumt utgjevne Minner fra et langt og lykkelig liv – nedskrevet for slekten i årene 1921-28.

Bibliografi 

 1929: Minner fra et langt og lykkelig liv – nedskrevet for slekten i årene 1921-28, Hanches forlag

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Emilie Frich» frå ,  den 16. november 2021.

Litteratur 

 

Folk frå Stjørdal
Norske forfattarar
Marie From

Inger Marie From () var ein norsk forfattar, omsetjar og fråhaldsforkjempar.

Familie 
Marie From var dotter av skipper August Jørgensen og Amalie Caspersen (1840-1921). Ho var gift med journalist og litterat Julius Severin Jørgensen From (1862-1934). Ekteskapet vart oppløyst, og ho tok etternamnet Unneberg, etter garden ho kom frå.

Liv og virke 
Marie From engasjerte seg i fråhaldsarbeid frå 1886. I 1914 var ho med på å stifta IOGT sin barnelosje Malm,, og bidrog i barnebladet til organisasjonen Magne, og som omreisande talar.

I 1895-1896 gav ho ut tre små bind, der ho hadde omsett det første, Fra Drikkens Verden, frå engelsk. Dei to neste binda bar begge tittelen Skisser. Etter eit opphald på fleire år, tok ho opp att forfattarskapen med Livets Spil (1906). I 1907 gav ho ut Ranveig på landsmål. Denne boka kom i anna opplag i 1915.

Bibliografi 

 1895: Fra Drikkens Verden I, Sandefjord
 1895: Fra Drikkens Verden II, skisser, Sandefjord
 1896: Fra Drikkens Verden III, skisser, Sandefjord
 1906: Livets Spil, Sandefjord
 1907: Ranveig, Sandefjord (2. opplag 1915)
 1908: Unødige Bekymringer, Kristiania
 1916: En liten solstraale, Erik Gunleikson, Risør
 Til den norske kvinde, med Inga Zapffe.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marie From» frå ,  den 16. november 2021.  
 oppgav desse kjeldene:
 

Folk frå Sandefjord
Norske forfattarar
Norske fråhaldsfolk
Tone Klev Furnes

Tone Klev Furnes () er ein norsk kunsthistorikar frå Mandal.

Furnes er cand. philol. frå Universitetet i Oslo (1999). Ho skreiv hovudfagsavhandlinga si om Amaldus Nielsen (1838-1932) og hans plass i norsk kunsthistorie. Avhandlinga vart utgangspunktet for hennar første kunstnarbiografi, Amaldus Nielsen (1838-1932) Kystens maler frå 2000.
Ho er då òg faglitterær forfattar (NFF), og er kjent for kunstfaglege bøker som handlar om kunstnarar som er fødde og oppvaksne i hennar eigen heimby Mandal. Blant desse er Adolph Tidemand (1814-1876), Amaldus Nielsen (1838-1932), Gustav Vigeland (1869-1943), Emanuel Vigeland (1875-1948) og Olaf Isaachsen (1835-1893). I 2013 gav ho ut ein kunstnarbiografi om Emanuel Vigeland. For denne boka fekk Tona Klev Furnes Sørlandets litteraturpris i 2014.

Tone Klev Furnes er òg utdanna spesialpedagog frå Høgskulen i Telemark. I 17 år arbeidde ho i skuleverket; som lektor og spesialpedagog og i administrative stillingar. I dag arbeider ho som seniorrådgjevar kultur i Agder og Telemark bispedømme.

Prisar og utmerkingar 

 Oslo kommunes Kunstsamlinger (OKK) (1998)
 Det faglitterære fond, NFF (2004, 2006, 2010 og 2012)
 Fritt Ord 2005, 2008, 2010 og 2012.
 Norsk-finsk Kulturfond 2009
 Kunstnerforeningens Blomstipend (2012)
 Mandal kommunes Kulturpris (2011)
 Kulturdepartementets ettårige arbeidsstipend (2012)
 Sørlandets litteraturpris (2014)

Utgjevingar 

 Amaldus Nielsen (1838-1932) Kystens maler, 2000. Oslo:  Dreyer Forlag. ISBN 82-7694-068-4
 En by – fem kunstnere, Bergen 2005. ISBN 82-419-0405-3
 Olaf Isaachsen (1835-1893). Med livet som palett, Bergen 2009.
 Amaldus Nielsen (1838-1932. Møte med lyset. Film for skoleverket, Oslo 2007. (NFI) www.filmrommet.no
 Emanuel Vigeland (1875-1948). Vita. ISBN 978-82-8265-054-0
 Adolph Tidemand (1814-1876) : - at fastholde, hvad endnu bestaar. Dreyers forlag 2019 ISBN 9788282654920

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tone Klev Furnes» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

 www.toneklevfurnes.com  5. august 2019.
 Tone Klev Furnes - Bibsys

Folk frå Mandal
Norske kunsthistorikarar
Norske forfattarar
Vinnarar av Sørlandets litteraturpris
Heidi Furre

Heidi Furre () er ein norsk forfattar.

Furre debuterte i 2013 med romanen Parissyndromet, og har seinare gjeve ut Ungdomsskulen (2016).

Furre skriv på nynorsk. Ho arbeider òg som fotograf ved sida av skrivingen. Furre kjem opphavleg frå Stord, og er busett i Oslo.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Heidi Furre» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

 
 Presentasjon hos Cappelen Damm

Folk frå Stord
Norske fotografar
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Forfattarar frå 2000-talet
Kritikkbombardering

Kritikkbombardering eller kritikkstorming (engelsk: review bombing) er eit internettfenomen der eit stort tal personar legg att negative brukaromtalar på verdsveven. Målet kan vere eit publisert verk, eit føretak, eit produkt eller ei teneste, og kritikkbombarderinga er utført i eit forsøk på å skade salet og populariteten. Medan kritikkstorming kan vere eit resultat av at kundar kritiserer den låge kvaliteten til eit produkt, kan det i nokre tilfelle knytast til det ein oppfattar som politiske eller kulturelle problem med produktet, leverandøren eller relaterte emne. Dette er ofte gjort for å trekkje merksemda til ålmenta mot problemet, særleg dersom leverandøren ikkje har ein open kanal for kommunikasjon og framstår som lite responsiv til direkte tilbakemeldingar, men kan òg fungere som eit middel for tvang eller trolling. Kritikkbombardering deler karakteristikkar med cancel culture.

Omgrepet er hovudsakleg knytt til aggregatnettsider for omtalar og app-butikkar, som Steam, Metacritic, IMDb og Rotten Tomatoes. Nokre av aggregatsystema har utvikla botemiddel for å identifisere og hindre kritikkbombardering.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Review bomb» frå ,  den 16. november 2021.  
 

Dataspelkultur
Kontroversar innan massemedium og underhaldning
Nyord frå 2010-åra
Jennifer Lawrence

Jennifer Shrader Lawrence () er ein amerikansk Oscar-lønte skodespelar, som er spesielt kjend for opptredenane sine i The Hunger Games-serien, Silver Linings Playbook, Winter's Bone og X-Men filmane X-Men: First Class og X-Men: Days of Future Past.

I ein alder av 31 hadde ho allereie motteke fire Oscar-nominasjonar, tre for beste kvinnelege hovudrolle og éin for beste kvinnelege birolle. Ho har ytterlege vunne tre Golden Globes, fire Critics' Choice Movie Awards, éin BAFTA Award og to Screen Actors Guild Awards. Ho vann ein av beste kvinnelege hovudrolle-prisane, og det gjorde henne til den nest yngste mottakaren av prisen i historia til Oscar-utdelinga.

Karriere 
Lawrence vart nominert til Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Ree Dolly i Winter's Bone under den 83. Oscar-utdelinga. Dette skaffa henne status som ein A-listeskodespelar i Hollywood. I 2011 fekk ho rolla som Mystique i X-Men: First Class, medan ho i 2012 spelte sin kanskje mest mediaomtalte rolla som Katniss Everdeen i actionfilmen The Hunger Games. Denne filmen spelte inn 211 millionar dollar på verdsbasis allereie i opningshelga, noko som gjer han til den tredje mest innbringande filmen gjennom alle tider i ei opningshelg. Totalt spelte han inn 691 millionar dollar på verdsbasis.

Jennifer Lawrence spelte òg den kvinnelege hovudrolla i Oscar-favoritten Silver Linings Playbook – Kjærlighetens galskapen same året, ei utfordrande og krevjande rolle ho vart rosa for og som vart lagt godt merke til hos filmkritikarar og publikum såvel som prisutdelarar. For denne innsatsen vart Lawrence påskjønt med den første Oscar-prisen sin, då ho vann i kategorien beste kvinnelege hovudrolle i 2013. Med dette vart ho òg den yngste skodespelaren i historia med to Oscar-nominasjonar for beste kvinnelege hovudrolle. Ho fekk òg ein Golden Globe i kategorien beste kvinnelege skodespelar i ein komedie eller musikal for den same rolla.

I 2013 spelte ho Rosalyn Rosenfeld i nok ein Oscar-favoritt regissert av David O. Russell, American Hustle, der nokre av medspelarane var Christian Bale, Amy Adams, Bradley Cooper og Jeremy Renner. Ho vart nominert til nok ein Oscar, denne gongen for beste kvinnelege birolle. Ho vann òg ein Golden Globe for beste kvinnelege skodespelar i ei birolle. I tillegg til dette spelte ho igjen Katniss Everdeen i The Hunger Games: Catching Fire, oppfølgjaren til The Hunger Games. Denne filmen spelte inn over 850 millionar dollar på verdsbasis.

Lawrence har i tillegg spelt i dei kritikarroste dramaa The Beaver og Like Crazy i 2011. I 2013 gjentok ho rolla som Katniss Everdeen i The Hunger Games: Catching Fire, medan ho i 2014 returnerte som Mystique i X-Men: Days of Future Past. Lawrence gjentok igjen hovudrolla som Katniss Everdeen i The Hunger Games: Mockingjay part 1 og 2.

Filmografi

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jennifer Lawrence» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

 

USA-amerikanske skodespelarar
Nina Furu

Nina Furu () er ein norsk journalist, forfattar og kursleiar. 

Furu har arbeidd med norske websider sidan 1995, var nettredaktør for magasina Det Nye og Foreldre & Barn og seinare redaktør for portalsatsinga til Orkla Media, Heimen Mortensen og Egmont; Hjemmenett (1997–2001).

Furu er no største eigar, kursleiar og fagansvarleg i Webgruppen AS, som leverer kurs i webkommunikasjon og digital marknadsføring til profesjonelle i norske føretak og etatar. Webgruppen leverer òg internasjonale sertifiseringskurs i digital marketing frå Digital Marketing Institute.

Bakgrunn 
Nina Furu er vakse opp på Ammerud i Oslo. Ho er utdanna ved Oslo katedralskole, og har eksamen i sosiologi og psykologi frå Universitetet i Oslo. Etter nokre år som lærar, skreiv ho jamleg i publikasjonane Digi.no, Det Nye, Allers og Dine Penger.

I 1995 starta ho Barnesiden, ein av dei første norske nettstadane for barn og starta òg den nærskylde Ungdomssiden før denne vart innlemma i Doktor Online. Furu vart då nettredaktør i fleire Hjememt Mortensen-magasin, og vart tilsett som redaktør i portalsatsainga Hjemmenett då denne vart etablert.

Etter den såkalte dotcom-døden, der Hjemmenett vart avvikla, gjekk Furu over til å driva opplæring i web og webkommunikasjon. Nettredaktørskulen etablerte ho i 2003, først som ein del av kursavdelinga ved Westerdals School of Communication, og sidan 2007 som sjølvstendig kurstilbod i regi av sitt eige selskap, Webgruppen.

I tillegg til å halda kurs og foredrag, skriv Furu fagbøker om sitt felt og rådgjev fleire større selskap om digital marknadsføring og webkommunikasjon.

Furu er gift med Jakob Thyness, som òg er medeigar i Webgruppen.

Publikasjonar 
Furu har gjeve ut bøkene I Arbeid (Schibsted, 1993), Redigering for Web (Høgskuleforlaget, 2001), Webkommunikasjon (Høgskuleforlaget 2006), Slik skriv du for nett (Kommunikasjonsforlaget, 2010), Fra Triggerord til Hashtag (Høgskuleforlaget 2011), Sjangerskriving for digitale kanaler (Cappelen, 2013), Markedsføring og kommunikasjon på nett (Cappelen Damm, 2017).

Ho står òg bak artiklane til eit hundretal på ulike nettmagasin og på sin fagblogg, Ninafuru.no.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nina Furu» frå ,  den 16. november 2021.  

Norske journalistar
Norske forfattarar
Gro Fykse

Gro Fykse () er ein norsk fantasyforfatter, busett i Bergen.

Ho har skrive tre bøker i ein serie om 14-årige Nelia som tilhøyrer to verder.

Bibliografi 

 Nelias gåte, fantasy, Aschehoug (2010)
 Nelias natt, fantasy, Aschehoug (2011)
 Nelias sorg, fantasy, Aschehoug (2012)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gro Fykse» frå ,  den 16. november 2021.  
'' oppgav desse kjeldene:
 Presentasjon av Gro Fykse i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Gro Fykse i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

Fødde i 1972
Norske forfattarar
Bente Gahnstrøm

Bente Tone Gahnstrøm () er ein norsk psykolog, forfattar og lyrikar.

Bibliografi 

 Brev til en liten pike, lyrikk (1979)
 Fortøye i storm, lyrikk (1981)
 Veien snur her, lyrikk, Solum (1990) ISBN 9788256007141
 Hver Dags liv, lyrikk, egen produksjon (1997)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bente Gahnstrøm» frå ,  den 16. november 2021.  
 oppgav desse kjeldene:
 Presentasjon av Bente Gahnstrøm i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Bente Gahnstrøm i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

Fødde i 1947
Norske forfattarar
Martina Gaux

Martina Gaux () er ein norsk forfattar.

Bibliografi 

 Den dagen da sola hadde bestemt seg for ikke å stå opp, Omnipax (2008)
 Fluen, Gyldendal Norsk Forlag, 2010
 Hangman, Gyldendal Norsk Forlag, 2011
 3,5 X 4, Gyldendal Norsk Forlag, 2013
 Cafe Vespa, Gyldendal Norsk Forlag, 2014

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Martina Gaux» frå ,  den 16. november 2021.
 oppgav desse kjeldene:
 Presentasjon av Martina Gaux i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Martina Gaux i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum
 Presentasjon frå Gyldendal Norsk Forlag
 «Når den daude vurderast som eigedom», intervju hos NRK

Norske forfattarar
Nefertiti

Nefertiti (fødd ca. 1370 f.Kr., død ca. 1330 f. Kr.) var ei dronning i det gamle Egypt frå 1353 f.Kr. til 1336 f.Kr. Ho var den viktigaste kona til faraoen Akhnaton. Frå det 13. regjeringsåret til Aknanton forsvinn Nefertiti frå kjeldene. Nefertiti og ektemannen er særleg kjende for å  ha gjennomført ein religiøs revolusjon i det gammalegyptiske samfunnet ved at dei samla seg om berre éin guddom, nemleg Aton («solskiva»).

Biografi 

Opphavet til Nefertiti er ukjent. Ein hypotese er at ho var dotter av Ay, som seinare vart farao etter Tutankhamon. Det har òg vore foreslått at ho kan ha vore av utanlandsk opphav. Nefertiti og Akhnaton fekk seks døtrer; Meritaten, Meketaten, Ankhesenpaaten (seinare Ankhesenamun), Neferneferuaten Tasherit, Neferneferure og Setepenre. I løpet av Akhnatons regjeringstid vart det reist fleire tempel i Karnak i Teben, og eitt av dei vart dediserte til Nefertiti. Her er Nefertiti avbilda på fleire relieff. Etter kvart forsvinn ho frå kjeldene. Ein teori er at ho fall i unåde og vart erstatta, anten av ei av døtrene eller av ei av dei andre konene til Akhnaton. Det finst òg forskarar som meiner at ho kan ha vorte regent og opphøgt til kvinneleg farao, slik som mellom anna Hatshepsut. Grava til Nefertiti er aldri vorte funnen. Eit forslag går ut på at ho kan vera den eine av to kvinnelege mumiar i grav KV 35 i Kongedalen, eller at grava hennar kan vera gøymd bak gravkammeret i Tutankhamon si klippegrav på same stad. Eit anna forslag er at Nefertiti kan vera gravlagd i Amarna.

Nefertiti-bysta i Berlin 
Nefertiti er særleg kjend gjennom ei berømt måla portrettbyste av kalkstein og gips som står i Egyptisk museum i nordfløya av Neues Museum i Berlin. Ho vart funnen av tyske arkeologar i 1912 i Akhetaten, saman med fleire andre fragment og deler av statuar. Bysta vart gitt til museet av forretningsmannen James Simon (1851–1932). Skulpturen har ingen inskripsjonar, men viser dronninga med ei høg, blå krone som opphavleg og ein brei ringkrage. Krona var pryda med uraeusslange framme og er truleg unik for dronninga. Bysta har vorte eit ikonisk symbol både på det gamle Egypt og byen Berlin. Samtidig har dei levande, slanke og elegante andletstrekk til dronninga og den bøtteforma krona hennar vorte eit «varemerke» for henne sjølv.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nefertiti» frå ,  den 16. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Egyptiske kongelege
Verdscupen i alpine greiner 2004/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 2004-sesongen tok til 26. oktober 2003 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 14. mars 2004 i Sestriere i Italia. Turneringa omfatta 37 renn og 39 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 11 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 7 super-g-renn, 12 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Hermann Maier frå Austerrike vann FIS-pokalen framom landsmennene Stephan Eberharter og Benjamin Raich.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 2003/04» frå ,  den 14. desember 2021.  
 

Alpine greiner
Sport i 2004
Coswig i Sachsen-Anhalt

Coswig er ein by og ein kommune i Landkreis Wittenberg i delstaten Sachsen-Anhalt i Tyskland. Kommunen har 11 500 ibuarar, flatevidda er 295,7 km². Byen ligg på austbreidda av elva Elben, 12 km vestom Wittenberg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coswig (Anhalt)» frå ,  den 16. november 2021.  
 

Byar i Sachsen-Anhalt