alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Høydal

Høydal er ei bygd i Volda kommune som ligg på sørsida av Austefjorden. Fylkesveg 651 går gjennom bygda, som er ei blanding av fritidshus og busetnad for vanlege fastbuande.

Historie
På 1900-talet var det noko småindustri i bygda, til dømes et par-tre trevarefabrikkar, eit par båtbyggeri og ein betongfabrikk. Grunnen til den relativt store industriverksemnda, var etableringa av Høydal elektrisitetsverk i 1917 som eit lutlag med 17 eigarar. Dette kraftverket vart avvikla på 80-talet, men på slutten av 90-talet vart to nye kraftverk etablerte. Høydalen var veglaus fram til 1966 då bygda vart knytt saman med Håvik og vidare til Fyrde. I 1973 vart det veg til Bjørneset og Straumshamn vestover. På grunn av desse vegsambanda, var det venta vekst i Høydalen, men resultatet vart motsett. I 2017 var det berre ein møbelfabrikk att i Høydal, som heiter Høydal Møbelfabrikk AS. Det var 60 personar med røysterett i bygda ved kommunevalet i 2007.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Høydal» frå ,  den 19. januar 2018.  
 

Busetnader i Volda
Bygder i Møre og Romsdal
Atje Keulen-Deelstra

Atje Keulen-Deelstra () var ein nederlandsk skeiseløpar frå Grouw i Friesland. som vart verdsmeister i firkamp fire gongar i tida 1970-74 og europameister tre år på rad, 1972-74 .

Keulen-Deelstra slo gjennom i 1970-sesongen, 31 år gammal. Etter å ha vorte nederlandsk meister vann ho firkamp-VM i West Allis framom landskvinna Stien Kaiser, og det utan å ha vore betre enn nummer tre i nokon av enkeltdistansane. I den fyrste sprintverdsmeisterskapen enda ho på tredjeplass. Den 14. mars runda ho av 1970-sesongen med å setje verdsrekord på 1500 meter med tida 2.17,2. Under den fyrste europameisterskapen for kvinner, avvikla i Leningrad i 1971, måtte ho sjå seg slått av tre sovjetiske utøvarar og vart nummer fire. Både i firkamp-VM og sprint-VM 1971 hamna ho langt nede på resultatlistene.

OL-sesongen 1972 gjekk Keulen-Deelstra inn til laurbærkrans i både den nasjonale meisterskapen, i EM og i VM, dei to sistnemnde meisterskapane etter tett strid mot høvesvis Nina Statkevitsj og Stien Kaiser. Under dei olympiske vinterleikane 1972 i Sapporo kneip ho sølvmedaljen på 1000 meter, eitt hundredels sekund framom Anne Henning, og tok bronsemedaljane på 1500 m og 3000 m. År 1973 var Keulen-Deelstra verdas klart beste skeiseløpar på kvinnesida. Ho vann europameisterskapen på Brandbu med over tre tidspoeng til andreplasserte Trinjie Rep, og VM 1973 i svenske Strömsund med langt over to tidspoeng til Tatjana Rastopsjina frå Sovjetunionen. I sprint-VM 1973 i Oslo tok Keulen-Deelstra andreplassen, der Sheila Young frå USA var i ei eiga klasse. Gjennom 1974-sesongen kopierte ho plasseringane frå året føreåt. Ho vart både europameister og verdsmeister i firkamp, med god avstand til sovjetiske Nina Statkevitsj. I sprint-VM 1974 vann ho sølvpokalen, Leah Poulos frå USA sikra seg VM-tittelen.

Sidan deltok ikkje Keulen-Deelstra internasjonalt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atje Keulen-Deelstra» frå ,  den 19. januar 2018.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Folk frå Friesland
10. SPETSNAZ-brigade

10. SPETSNAZ-brigade (russisk 10-я отдельная бригада специального назначения, forkorta 10-я обрспн, 10. brspn) er ein brigade i det russiske forsvaret. Han vart etablert i Sovjetunionen i 1962 og var i 2017 ein SPETSNAZ-brigade i dei væpna styrkane i Søre militærdistrikt i Russland.
Brigaden er forlagt til Molkino.

Referansar

GRU
SPETSNAZ
Russiske spetsnazbrigadar
Molkino

Molkino er ein landsby i Klepiov rajon i Rjazan oblast, som er ein del av Krasnodar kraj i Nord-Kaukasus.

Kjelder 
 Молькино Публичная кадастровая карта.

Stader i Rjazan oblast
346. SPETSNAZ-brigade

346. SPETSNAZ-brigade (russisk 346-я отдельная бригада специального назначения, forkorta 346-я обрспн, 346. brspn) er ein brigade i det russiske forsvaret. Han vart etablert i Sovjetunionen i 1951 og var i 2017 ein SPETSNAZ-brigade i dei væpna styrkane i Søre militærdistrikt i Russland.
Brigaden er forlagt til Prokhladnyj.

Referansar

GRU
SPETSNAZ
 Russiske spetsnazbrigadar
3. SPETSNAZ-brigade

3. SPETSNAZ-brigade (russisk 3-я отдельная бригада специального назначения, forkorta 3-я обрспн, 3. brspn) er ein brigade i det russiske forsvaret. Han vart etablert i Sovjetunionen i 1966 og var i 2017 ein SPETSNAZ-brigade i dei væpna styrkane i Sentrale militærdistrikt i Russland. Brigaden er forlagt til Toljatti.

Borgarkrigane i Tsjetsjenia 
Under dei to borgarkrigane støtta brigaden dei russiske avdelingane i Tsjetsjenia.

Referansar

Kjelder 
 https://vk.com/club17360783

GRU
SPETSNAZ
 Russiske spetsnazbrigadar
Tresfjordbrua

Tresfjordbrua er ei 1 290 meter lang vegbru i Europaveg 136 over Tresfjorden mellom Remmem og Vikebukt i Vestnes kommune i Møre og Romsdal, opna 24. oktober 2015. 

Brua korta inn Europavei 136 med om lag 12 kilometer i høve til den tidlegare strekninga ikring fjorden. Brua går i ei slak horisontale kurve på ein fjordterskel av hard morene med stor stein og stadvis fast fjell, og er fundamentert på 198 pålar sett i 13 grupper, slege ned i morenemassene, og har elles fem støypte fundament. To av desse fundamenta er senkekasser sett ned på 20 og 39 meters djupne. 

Til saman har brua 19 spenn, det lengste på 160 meter, dei andre på 90 og 60 meter. Seglingsløpet under hovudspennet har ei høgd på 32 meter og ei breidd på 60 meter. Brua er knytt til ei 700 meter lang steinfylling på ei grunne i sjøen i nærleiken av Vike kyrkje. Steinmassane er teke frå bygginga av Vågstrandtunnelen på den same europavegstrekninga.

Bakgrunnsstoff 

Vegbruer i Møre og Romsdal
Vegar i Vestnes
Bruer opna i 2015
2015 i Noreg
25. SPETSNAZ-regiment

25. SPETSNAZ-regiment  er eit regiment i det russiske forsvaret. Det vart etablert i Sovjetunionen i 1951 og var i 2017 eit SPETSNAZ-regiment i dei væpna styrkane i Søre militærdistrikt i Russland.
Regimentet er forlagt til Stavropol, og støttar til vanleg 49. kombinerte armé.

Referansar

Kjelder
http://spec-naz.org/index.php?/topic/2889/&page=2
https://informnapalm.org/92-25-j-polk-spetsnaznachenyya-gru-rf-separat/

GRU
SPETSNAZ
Ted Danson

Edward Bridge Danson III () er ein amerikansk skodespelar, forfattar og produsent, kjend som Ted Danson.

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå California
Folk frå San Diego
Emese Hunyady

Emese Hunyady () er ein ungarsk-austerriksk skeiseløpar frå Budapest som representerte Austerrike frå 1985. Ho vart europameister 1993, verdsmeister i firkamp 1994 og olympisk meister på 1500 meter i Lillehammer-OL 1994.

Hunyady slo seg opp i verdseliten på skeiser i OL-sesongen 1992. Ho kom då på andreplassen både i EM og i firkamp-VM, begge meisterskapane avvikla i Heerenveen. Ved Vinter-OL 1992 i Albertville sikra ho seg bronsemedaljen på 3 000 meter. 
I 1993 vann Hunyady i Heerenveen europmeisterskapen, medan ho vart nummer to i firkamp-VM i Berlin. Vinteren 1994 enda ho på tredjeplass under EM på Hamar, før ho ein månad seinare steig heilt til topps på sigerspallen etter firkamp-VM i Butte i USA. Eit par veker etter verdsmeisterskapen var ho tilbake på OL-isen i Hamar, der ho fyrst tok sølvmedaljen på 3 000 meter for så å vinne OL-gullet på 1500-meteren. I 1999 kneip ho gullmedaljen på 1500 meter under VM i enkeltdistansar.

Hunyady la opp etter 2003-sesongen. Saman med sin andre ektemann, den finske skeiseløparen Timo Järvinen, busette ho seg i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emese Hunyady» frå ,  den 20. januar 2018.  
 

Ungarske idrettsutøvarar
Austerrikske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Austerrike
Claudia Pechstein

Claudia Pechstein () er ein tysk skeiseløpar fødd i Aust-Berlin. I tida 1994-2009 vann ho fire OL-gull i individuelle tevlingar og eitt OL-gull i lagtempo, ho vart europameister tre gongar og verdsmeister i firkamp 2000. Langdistansespesialisten sanka elles fem gullmedaljar i distanse-VM. Pechstein var i to år, 2009-11, utestengd frå idretten grunna mistanke om bloddoping.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claudia Pechstein» frå ,  den 20. januar 2018.  
 

Tyske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Tyskland
Anni Friesinger

Anna Christine Friesinger-Postma, kjend som Anni Friesinger, () er ein tysk tidlegare skeiseløpar frå Bad Reichenhall i Oberbayern. Perioden 2000-10 vart ho verdsmeister tre gongar i firkamp og ein gong i sprint, ho vann eitt individuelt OL-gull og to i lagtempo, og vart europameister fem gongar. Frå 1998 til 2009 sikra ho seg 11 individuelle triumfar i ulike distanse-VM, samt ein siger i lagtempo. Friesinger sanka seks medaljar i firkamp-VM, tre i sprint-VM, fem i olympiske leikar, seks i europameisterskap og 22 i distanse-VM, i alt 42 internasjonale medaljar. Ho er sidan 2009 gift med nederlendaren Ids Postma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anni Friesinger-Postma» frå ,  den 20. januar 2018.  
 

Tyske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Tyskland
Tagondaing

Tagondaing er ein stor landsby i Kayin-staten i Myanmar (Burma) med om lag 4 994 innbyggjarar (2014).

Kjelder 

Kayin-staten
Byar i Myanmar
Raketten Electron

Electron er ein 17 meter høg og 1,2 meter i diameter tostegsrakett utvikla av Rocket Lab. Han er meint å setja småsatellittar med ein masse på opp til 150 kilogram inn i solsynkron bane kring jorda. Han har ni Rutherford-motorar i fyrstesteget og éin i andresteget.

Den fyrste heilt vellukka oppskytinga av ein Electron-rakett hende 21. januar 2018 norsk tid frå Mahia-halvøya og sette tre kubesatellittar inn i jordbane.

Kjelder 

Romrakettar
Ireen Wüst

Irene Karlijn Wüst, kjend som Ireen Wüst, () er ein nederlandsk skeiseløpar frå Goirle. Perioden 2006-17 vart ho både femfaldig verdsmeister og europameister og har vunne fire OL-gull, samt triumfert 12 gongar i distanse-VM. Til saman har ho sanka 56 medaljar i internasjonale meisterskap.

I 2013 vart ho tildelt Oscarstatuetten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ireen Wüst» frå ,  den 21. januar 2018.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Vinnarar av Oscarstatuetten
Sasanidane

Sasanidane var det siste innfødde dynastiet i Persarriket (Iran) før den arabisk-muslimske invasjonen på 600-talet. Sasanidetida byrja i 226, då dynastiet erobra Parti, og enda på midten av 600-talet, då riket blei erobra av arabarar.

Namnet på dynastiet kjem frå Sasan, ein stamfar av den første sasanideherskaren Ardasjir I (224-240). 
Ktesifon var hovudstad i riket. Hovudstaden fall for arabarane allereie i 636.

Religion 
Statsreligionen i riket var parsisme (zoroastrisme). Retningen zervanisme var den viktigaste retningen innan parsismen i sasanideriket. Profeten Mani (216-277), som hadde utvikla ein ny skriftreligion, var verksam i denne perioden. I 250 fekk Mani kong Sjapur I til å konvertera til manikeismen, og under hans styretid hadde manikeismen stor framgang. Etter at kongen døydde blei Mani og tilhengjarane hans forfølgde. Mani blei teken, fengsla og dødsdømd, men døydde i fengselet før dommen blei fullført.

Biblioteket i Ktesifon 
Under sasanidane huste Ktesifon eit av dei største biblioteka i antikken. I samband med den arabiske invasjonen blei biblioteket plyndra, og alle bøkene blei brende eller kasta i Eufrat. Ifølgje historikaren al-Tabari skreiv befalshavaren Sa'd ibn Abi Waqqas til kalif Umar ibn al-Khattab og spurd kva han skulle gjera med boksamlinga i palassa i den sasanidiske hovudstaden. Umar skreiv tilbake at om bøkene var i strid med Koranen var dei blasfemiske, men om dei stemde med han var det ingen fare. Skriftene enda med å bli øydelagde, og dermed blei ein stor del av dei persiske litteraturskattane tapte for ettertida.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Sasaniderna» frå ,  den 21. januar 2018.

Bakkrunnsstoff 
 Sasanika

Iransk historie
Persia
Iranistikk
Sofa

Sofa er ein lang benk til å liggja eller sitja på. Han har ryggstø og armlener og er stoppa i setet og i ryggen.
Ordet «sofa» kom i bruk i Vest-Europa på 1600-talet. Det kjem frå tyrkisk, og er avleidd frå arabisk suffa, 'ull'. 

Det er uklare grenser mellom kanapeen og sofaen både når det gjeld namn og utforming. Ein sofa kan ha to eller fleire sete som er plasserte lange ei linje eller over ein vinkel (hjørnesofa). Han har ei ramme som kan vera av tre, metall, plast eller laminat. Stoppinga kan vera skum, dun, stoff eller fjører. Ytst kan sofaen vera dekta av ulike tekstil, mjukt lêr eller kunststoff.

Sofaen, som definert over, kom først i bruk i Noreg på 1600-talet, utforma i barokk stil. Sofaen blei særlig fint utforma på 1800-talet i empire- og biedermeierstil. Han blei meir makeleg i forma og fekk seinare i hundreåret ein avansert setestopp med spiralfjører på same måte som samtidige stolar.

Sjå også 
 Benk
 Divan
 Hammock (gynge-, hage- eller verandasofa)
 Kanape
 Kåsøs (sladresofa)
 Løibenk
 Ottoman
 Sjeselong
 Sovesofa
 Stol

Kjelder

Sittemøblar
Arabiske ord og uttrykk
Tyrkiske ord og uttrykk
Sjeselong

Sjeselong (frå fransk chaise, 'stol' og longue, 'lang') er ein slags sofa utan ryggstø, men med eitt eller to armlene. Han er ofte opphøgd i ein ende.

Møbelet var i bruk på tida til Ludvig XIV av Frankrike, og blei utbreidd  i rokokkotida. Dei tidlegaste typane hadde form som ein taburett mellom to lenestolar. Seinare blei dei tre delane festa saman til eit enkeltmøbel.

Kjelder

Sittemøblar
Liggemøblar
Franske ord og uttrykk
-stan

-stan () er eit persisk suffiks som tyder 'stad, staden til' eller 'land'.
Det er ein del av namnet til mange område, særleg i Sentral- og Sør-Asia, men også i Kaukasus og Russland. Dette er område som historisk er blitt påverka av persisk kultur. Moderne land med -stan i namnet er Afghanistan, Kasakhstan, Kirgisistan, Pakistan, Tadsjikistan, Turkmenistan og Usbekistan. Eit lokalt namn på Armenia er «Hayastan», medan «Hindustan» er eit namn på India på urdu og persisk.

Orddelen kan også brukast meir generelt på persisk og på urdu i ord som rigestân () 'sand-stad, ørken'; Pakistan, 'reinleikslandet'; Hindustan, 'Indus-landet'; golestân () 'blomestad, hage' og bengali koborstan () 'gravlund, gravstad'.

I norsk samanheng er endinga blitt brukt humoristisk i namn som «Langtvekkistan».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «-stan» frå ,  den 21. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

Stan 
Stan
Møbelet kanape

Kanapé eller kanape er eit sittemøbel for fleire personar. 
Han kan minna om ein sofa, og det er uklare grenser mellom dei to møbela både når det gjeld namn og utforming. På fransk er canapé framleis eit vanleg namn på sofa. Namnet kjem frå gresk konopeion, som tyder 'myggnett (kring ei seng)'.

I Noreg blei ei særskild engelsk utforming av kanapeen moderne på byrjinga av 1700-talet. Denne var konstruert slik at møbelet fekk form som to eller fleire stolar stilt ved sida av kvarandre i ei rekkje. Konstruksjonen var bygd opp som vanlege stolpekonstruerte stolar, men kanapeen hadde ein felles sarg fremst, og ryggstavane var smelta saman i overgangen frå ein «stol» til ein annan. 

Det er bevart mange kanapear i Noreg som er utforma i stilartane régence og seinare rokokko. På slutten av 1800- og byrjigna av 1900-talet blei rokokko-kanapeen mykje kopiert, og snikkararbeidet er ofte så fint at det er vanskeleg å skilja mellom møblar frå 1700- og 1900-talet.

Kjelder

Sittemøblar
Franske ord og uttrykk
Greske ord og uttrykk
Mariano Rajoy

Mariano Rajoy Brey () er ein spansk politikar, og statsminister i Spania fra 21. desember 2011. Han representerer dei spanske konservative, Partido Popular.

Bakgrunnsstoff

Spanske statsministrar
Folk frå Santiago de Compostela
Kanape

Kanapé eller kanape er ein type festmat av små, munnfullstore smørbrød eller liknande som kan serverast som fingermat.

Namnet kanape kjem frå møbelet kanape, ein slags sofa. Det skal koma av at smørbrødet med alt pålegget oppå minner om ein person som sit på ein slik sofa.
Ordet kanape er fransk, og retten oppstod innan fransk mattradisjon,
men den eldste kjende bruken av det som heilt sikkert viser til matretten kjem frå engelsk rundt 1750.
Ordet kan også visa til sjølve brødstykket som ein lager retten med, eller i vidare tyding om liknande delikate fingerrettar, også utan brød.

Kanapear blir ofte servert i ståande selskap
eller som forrett før ein et eit større måltid.

Brødet ein bruker til kanapear kan vera tilskorne brødskiver utan skorpe. Ein kan også bruka kjeks eller butterdeig som grunnlag. Brødet kan formast med ein kniv eller ein utstikkar i ulike fasongar, som rektangel, trekant, runding, stripe eller ring. Dei blir så ofte rista eller steikt.

Som pålegg kan ein bruka ulike mjuke produkt som postei, smaksett smør eller smøreost, ein hovudingrediens som ein kjøtbit eller sjømat, og garnityr som urter, bær eller finhakka grønsaker.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Canapé» frå ,  den 23. januar 2018.  
 
Brød
Fingermat
Fransk mat
Franske ord og uttrykk
Festmat
Karakum

Karakum er ein sandørken sørvest i Sentral-Asia som dekker store delar av Turkmenistan. Ørkenen ligg mellom Kopet Dagh-fjella og elva Amu-Darja, aust for Kaspihavet og sør for Aralsjøen. Ørkenen Kyzylkum ligg i nordaust.

Karakum tyder 'svart sand' på tyrkiske språk. Namnet blir skrive Garagum på turkmensk og Каракумы på russisk.

Ørkenen dekkjer rundt 350 000 km², som utgjer rundt 70 % av arealet til Turkmenistan. Han har ei nedbørsmengd på mellom 70 og 150 mm per år. Han er tynt folkesett, med gjennomsnittleg ein person per 6,5 km².

Elvene Morghab og Tedzjen (Harirud) spring ut frå fjellkjeda Hindu Kush i sør og renn ut i ørkenen, der dei blir brukt til vatning. Ørkenen blir kryssa av den største vatningskanalen i verda, Karakumkanalen, som ein byrja å bygga i 1954. Han er 1375 kilometer lang og transporterar 13-20 km³ vatn i året. 

Oasane Mary og Tedzjen er kjende for bomullstilverking. 

Den transkaspiske jernbanen går gjennom Karakum.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Karakum» frå ,  den 23. januar 2018.  

Ørkenar i Turkmenistan
Villris

Villris kan visa til fleire artar i grasfamilien som gjev risliknande korn, men ikkje er blitt domestisert og dyrka slik som til dømes vanleg ris (Oryza sativa) eller afrikansk ris (Oryza glaberrima).

Med villris meiner ein vanlegvis plantar frå Zizania-slekta. Zizania aquatica er ein nordamerikansk villrisart som opphavleg blei brukt av ojibwa-folk. Frå 1950-åra auka interessa for denne arten som matplante. Denne planten har korn som er over dobbelt så langt som hjå vanleg ris. Han har eit næringsinnhald tilsvarande kveite, havre og mais, med litt høgare proteininnhald.

Villris kan også visa til ville artar i risslekta (Oryza), som Oryza rufipogon.
Leersia oryzoides er ein eurasiatisk risaktig art som blir brukt til fôr.

Kjelder

Ris
Matplantar
Tagundaing

Tagundaing (burmesisk skrift ) er ei ornamentert søyle eller flaggstong som er vanleg ved buddhistiske tempel og kloster i Burma (Myanmar). Søylene er typisk 18-24 meter høge. 

Skikken med å reisa religiøse søyler er vanleg elles i Sør-Asia, med Asjoka-søylene som eit kjent døme. Tagundaing-søylene skal vera minne om underkastinga til dei lokale animistiske andene (nat) for den buddhistiske doktrinen dhamma eller dharma.

Ofte er ein mytisk fugl kjend som hintha eller ein himmelsk dansar (kinnara) plassert på toppen av søyla. Ved boten kan ein finna jordgudinna Vasudhara eller nat-herskaren Thagyamin.

Bilete

Sjå òg
Lak Mueang

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Buddhisme i Myanmar
Burmesiske ord og uttrykk
Søyler
Buddhistisk kunst
Buddhistisk arkitektur
Øya Nøtterøy

Denne artikkelen handlar om øya Nøtterøy. For den tidlegare kommunen, sjå Nøtterøy kommune.

Nøtterøy er ei øy i Færder kommune i Vestfold og Telemark. Den nordlege delen av øya, i hovudsak Kaldnes, tilhøyrer Tønsberg kommune. Øya har eit areal på 44,07 km².

Kjelder 

Øyar i Færder
Geografi i Tønsberg
Øyar i Oslofjorden
Nøtterøy
Emma Bunton

Emma Lee Bunton () er ein engelsk songar, låtskrivar, skodespelar og programleiar på radio og fjernsyn. Ho er best kjent som ein av dei fem medlemmane i bandet Spice Girls, der ho hadde kallenamnet «Baby Spice».

Debutalbumet til Bunton, A Girl Like Me, vart gjeve ut i Storbritannia den 16. april 2001 av Virgin Records. Albumet debuterte og nådde fjerdeplassen på UK Albums Chart, og vart sertifisert gull av British Phonographic Industry for sal på over 100 000 eksemplar. Albumet inneheldt singelen «What Took You So Long?», som nådde førsteplassen i Storbritannia i New Zealand, og òg singlar «What I Am», «Take My Breath Away» og «We're Not Gonna Sleep Tonight».

Det andre albumet til Bunton, Free Me, vart gjeve ut i 2004 av 19 Entertainment og Universal Records. Det vart gjeve ut fire singlar frå albumet: «Free Me», «Maybe», «I'll Be There» og «Crickets Sing for Anamaria».

Etter utgjevinga av det tredje albumet sitt, Life in Mono, gjekk Bunton saman med  Spice Girls i 2007 for ein internasjonal turné og eit samlealbum. Frå 2003 til 2013 hadde Bunton ei gjentakande rolle i komedieserien Absolutely Fabulous. Ho opptredde ved avslutningsseremonien til Sommar-OL 2012 den 12. august 2012 med Spice Girls. Dette var siste gong at bandet opptredde alle fem. I 2016 gjekk Bunton saman med Geri Halliwell og Melanie Brown som Spice Girls.

Diskografi 
A Girl Like Me (2001)
Free Me (2004)
Life in Mono (2006)
My Happy Place (2019)

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Emma Bunton» frå , den 1. november 2019.

Bakgrunnsstoff 

Den offisielle nettsida til Emma Bunton

Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske skodespelarar
Folk frå London
Spice Girls
Ringkøbing Fjord

Ringkøbingfjorden er ein grunn fjord på Vestjylland i Danmark. Hn er skild frå Vesterhavet (Nordsjøen) av Holmsland Klit, men har ein smal tilkomst til havet ved Hvide Sande.

Ringkøbingfjorden er rundt 30 km lang og 2-5 meter djup. I det sørvestlege hjørnet av fjorden ligg fuglereservatet Tipperne, medan byen Ringkøbing ligg nordaust for fjorden.

Skjern Å renn ut i fjorden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ringkøbing Fjord» frå ,  den 25. januar 2018.  
 

Fjordar i Danmark
Ramsarområde i Danmark
Borgheim

Borgheim er ein busetnad og administrasjonssenter i Færder kommune i Vestfold og Telemark.Staden ligg på øya Nøtterøy, og var fram til 2018 administrajonssenter i daverande Nøtterøy kommune.

Kjelder 

Nøtterøy
Kommunesenter i Vestfold og Telemark
Geografi i Færder
Skeise-VM 1968 for menn

Verdsmeisterskapen på skeiser 1968 for menn fann stad på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 24. og 25. februar 1968. 35 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. 

Totalt 59 690 tilskodarar, 28 198 om laurdagen og 31 492 om søndagen, såg norske Fred Anton Maier vart verdensmeister, med landsmannen Magne Thomassen på andreplassen. Keiichi Suzuki frå Japan vann 500 meter, medan Magne Thomassen sigra på 1500 meter og Fred Anton Maier fekk bestetid både på 5 og 10 000 meter.

Skeise-VM 1968 

Dato: 24./25. februar 1968

Kjelder
Sportsboken 1968. Norsk kunstforlag. Oslo 1968.

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1968
Idrettstilskipingar i Sverige
Skeise-VM 1968 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1968 for kvinner fann stad i Helsinki i Finland dagane 27. og 28. februar 1968. 32 utøvarar frå 12 land deltok i stemnet, av dei to frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1000 m, 1500 m og 3000 meter. Stien Kaiser frå Nederland vart verdsmeister framom to landskvinner. Ljudmila J. Titova frå Sovjetunionen fekk bestetid på begge dei kortaste distansane, medan Stien Kaiser toppa sigerspallen etter 1500 m og landskvinna Ans Schut etter 3000 meter.

Skeise-VM 1968 

Dato: 27./28. februar 1968

Kjelder
Sportsboken 1968. Norsk kunstforlag. Oslo 1968.

Lengdeløp på skeiser
Idrettstilskipingar i Finland