alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vidar Hansen

Vidar Hansen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Askim i Østfold. Han spelte vanlegvis veng.

Karriere

Klubbspel
Hansen spelte fram til 1976 for tredjedivisjonslaget Askim IF. År 1977 var han andredivisjonsspelar i Fredrikstad FK. Perioden 1978-80 gjorde han teneste i topplaget Lillestrøm SK. Med dette laget vann han kongepokal hausten 1978, han skåra begge måla då det vart siger 2-1 i cupfinalen mot SK Brann. To år seinare tapte Lillestrøm og Hansen NM-finalen. Gjennom tre sesongar deltok Hansen i 57 av LSK sine seriekampar. Åra 1981-84 og 1986-87 spelte han på ny for Fredrikstad FK. Hausten 1984 skåra Hansen eitt av måla då NM-finalen mellom FFK og Viking FK enda uavgjort 3-3 i fyrste kamp. Omkampen enda med siger til FFK. År 1985 og sesongane 1988-89 var Hansen aktiv i lokalt fotball nivå med høvesvis Ørje og Kråkerøy.

Landslagsspel
Hansen debuterte på landslaget som innbytar 26. oktober 1979. Så måtte han vente til han 12. mai 1982 fekk eit nytt innhopp på landslaget, fem veker seinare spelte han heile kampen då Noreg slo Danmark 2–1 på Ullevål stadion. Perioden mai 1983 – mai 1984 deltok han i 9 landskampar, dei aller fleste OL-kvalifiseringskampar. Han skåra ikkje i nokon av dei 12 landskampane.

Merittar
Noregsmeister: 1978 med Lillestrøm SK, 1984 med Fredrikstad FK

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vidar Hansen» frå ,  den 25. mai 2022.  
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Fredrikstad-spelarar
Lillestrøm-spelarar
Folk frå Askim
Ina Lange

Ina Blenda Augusta Lange, fødd  Forstén () var ein finlandssvensk pianist og forfattar. Ho nytta pseudonymet Daniel Sten.

Liv 
Lange var fødd i Helsingfors. Foreldra hennar var assessoren Johan August Forstén (1815-1881) og Augusta Vilhelmina Danielsson (1820-1878). Ho hadde to sysken. I 1876 gifta ho seg med operasongaren Algot Lange (1850-1904). Saman fekk dei sonen Åke Mortimer Lange, seinare kjend som oppdagingsreisaren Algot Lange, i 1884. Dei skilde seg 1898.

Lange fekk privatundervising heime og studerte deretter ved Julie Reyers höhere Töchterschule i Berlin frå 1870 til 1871. Ho fekk opplæring av pianisten Carl Tausig og fortsette studia ved musikkonservatoriet i Moskva, blant anna under Anton Rubinstein og Pjotr Tsjajkovskij. 

I 1875 var ho på turné i Stockholm, der ho blei kjend med August Strindberg. Strindberg fridde til Lange sjølv om ho var trulova med vennen hans Algot Lange, og det oppstod eit trekantdrama. Lange presenterte seinare Siri von Essen for Strindberg, som han blei gift med. Algot Lange opptrer i Strindberg sin roman Röda rummet, medan Ina Lange opptrer i Han och hon og En dåres försvarstal.

Lange debuterte som forfattarar i 1884 med Bland ödebygder och skär, og følgde han opp året etter med romanen Sämre folk. Denne var dedikert tll Anne Charlotte Leffler. Fyrst skreiv ho under pseudonymet Daniel Sten, men seinare skreiv ho under sitt eige namn.

Frå 1885 var Lange kammerpianist ved danske hoffet. Mellom 1912 og 1919 gav ho ut fleire populære musikhistoriske verk. Frå 1913 var ho busett i Malmö. Ho heldt òg forelesingar i musikkhistorie i København og Sør-Sverige.

Bibliografi

Skjønnlitteratur

Anna

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ina Lange» frå ,  den 25. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Heggestad, Eva (1991). Fången och fri: 1880-talets svenska kvinnliga författare om hemmet, yrkeslivet och konstnärskapet. Uppsala: Avd. för litteratursociologi vid Litteraturvetenskapliga institutionen, Univ. Libris 7746142. ISBN 91-85178-19-5

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

 Holmström, Roger (2005). ”Under berättelsens yta: Ina Lange”. Att ge röst : omvärld och identitet i några nyländska folklivsberättelser / (2005):  sid. 24-44.  Libris 9933737
 
 ”Lange, Ina”. Biografiskt lexikon för Finland. Helsingfors: Svenska litteratursällskapet i Finland. 2008–2011. URN:NBN:fi:sls-4609-1416928957215 

Finlandssvenske forfattarar
Finske musikarar
Folk frå Helsingfors
Ina Claire

Ina Claire, opphavleg Ina Fagan () var ein amerikansk skodespelar.

Ina Claire var fødd i Washington, D.C. Ho opptredde som komikar i revyar som syttenåring, og filmdebuterte i 1915. Ho medverka på scene i Ziegfeld Follies både i 1915 og 1916, og var frå 1919 til 1921 med i skodespelet The Gold Diggers. På 1920-talet var ho ei stor stjerne på Broadway. I 1929 vende tilbake ho til filmen.  Ho var med i nokre filmar til, men hadde sine store suksessar på scenen. Ho trekte seg tilbake i 1954.

Ina Claire var gift tre gonger. Det andre ekteskapet hennar (1929–1931) var med filmidolet John Gilbert.

Filmar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ina Claire» frå , og «Ina Claire» frå  den 25. mai 2022.  

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Washington, D.C.
Skodespelarar frå 1900-talet
One to One av Carole King

One to One er det 12. studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1982. Det er òg namnet på ein tilhøyrande konsertvideo, som til no berre har vore tilgjengeleg på VHS og Laser Disc. 

Videoen One to One''' inneheld kommentarar av Carole King og konsertopptak av songar frå One to One, i tillegg til somme av dei mest kjende songane hennar. 

Den første singelen frå albumet, «One to One», nådde 45. plassen på Billboard's Hot 100 i 1982.

Innhald
Alle songar av Carole King, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
 Carole King – solovokal, korvokal (1, 2, 4), akustisk piano (1, 2, 4-7, 9, 10), Wurlitzer elektrisk piano (2), Fender Rhodes elektrisk piano (10)
 Reese Wynans – akustisk piano (1, 3, 8), Fender Rhodes elektrisk piano (1, 4-7), Hammondorgel (2, 9), synthesizer (4)
 Robert McEntee – akustisk gitar (1, 5), elektrisk gitar (2-5, 7, 8), korvokal (2, 3, 5), slidegitar (8)
 Eric Johnson – elektrisk gitar (1, 3, 4, 5, 7), Fender Rhodes elektrisk piano (7)
 Danny Kortchmar – elektrisk gitar solo (2), elektrisk gitar (9)
 Charles Larkey – bassgitar (1-9)
 Steve Meador – trommer (1-9)
 Christopher Dennis – perkusjon (1-5, 7), tamburin (6), geitebjølle (8)
 George Bohanon – blåsearrangement (2, 3)
 John Mills – barytonsaksofon (2, 3)
 Richard Hardy – tenorsaksofon (2, 3), fløyte (5), altsaksofon (7)
 Donald Knaub – bass trombone (2, 3)
 Michael Mordecai – trombone (2, 3)
 Raymond Crisara – trompet (2, 3)
 Scott McIntosh – trompet (2, 3)
 Bill Ginn – strykearrangement (10)
 Leonard Posner – konsertmeister (10)
 Ted Herring – cello (10)
 Delta Holl – cello (10)
 Sallie Banks – bratsj (10)
 Shirley Blair – bratsj (10)
 Stepen Edwards – bratsj (10)
 Lucia Woodroff – bratsj (10)
 Michael Fizzell – fiolin (10)
 Marylynn Fletcher – fiolin (10)
 Dorothy Goodenough – fiolin (10)
 Georgeann Nero – fiolin (10)
 Nancy Nicoles – fiolin (10)
 Douglas Tabony – fiolin (10)
 Betty Whitlock – fiolin (10)
 Mark Hallman – korvokal (1-6), akustisk gitar (8), strykearrangement (10)
 Debbie James – korvokal (5)
 Louise Goffin – korvokal (6, 9)
 Sherry Goffin – korvokal (6)

Produksjon
 Produsentar – Carole King og Mark Hallman
 Produksjonskoordinering – Gayle Goff
 Lydteknikar – Chet Himes 
 Ekstra og assisterande lydteknikar – James Tuttle
 Assisterande lydteknikar på spor 4 & 10 – Tom Cummings
 Mastering av Bobby Hata i Amigo Studios (Burbank, CA).
 Rettleiing – Michael Brovsky og Witt Stewart
 Kunstnarisk leiar og design – Dick Reeves og John Wilson, assistert av Bill Maye.
 Fotografi – Jim McGuire

Lister

KjelderDenne artikkelen bygger på «One to One (Carole King album)» frå ,  den 25. mai 2022.  oppgav desse kjeldene:''

Musikkalbum frå 1982
Carole King-album
Atlantic Records-album
Eric Johnson

Eric Johnson () er ein USA-amerikansk gitarist, vokalist, komponist og multi-instrumentalist. Albumet hans frå 1990, Ah Via Musicom, selde til platinaplate i USA, og singelen «Cliffs of Dover» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental. 

Johnson er mest kjend for dugleiken på elektrisk gitar, men speler òg mykje akustisk, lapsteel, resonator og bassgitar, i tillegg til piano og song. Han speler innan mange sjangrar, som rock, blues, jazzfusion, soul, folk, new-age, klassisk musikk og country. Magasinet Guitar Player har kalla han «ein av dei mest resepekterte gitaristane på denne planeten.»

Diskografi
 Tones (1986)
 Ah Via Musicom (1990)
 Venus Isle (1996)
 Seven Worlds (1998)
 Souvenir (2002)
 Bloom (2005)
 Up Close (2010)
 Eclectic (2014)
  EJ (2016)
  Collage (2017)
EJ Vol. II (2020)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eric Johnson (guitarist, born 1954)» frå ,  den 25. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Musikarar frå Austin i Texas
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Grammy-vinnarar
Sologitaristar
Speeding Time

Speeding Time er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1983. Det var det trettande albumet hennar på 14 år. Speeding Time fekk dårleg kritikk og var det første albume thennar som ikkje gjekk inn på albumlista i USA. Etter dette allbumet gav ikkje King ut eit nytt album på seks år.

Innhald

Medverkande
 Carole King – solovokal, korvokal, piano, synthesizer
 Robbie Kondor – synthesizer, programmering (2, 3, 5, 6, 7, 9, 10), munnspel solo (7)
 Rob Meurer – synthesizer, programmering (1, 4, 8)
 Danny Kortchmar, Lee Ritenour – gitar
 Bob Glaub – bassgitar
 Steve Meador – trommer (1, 4)
 Russ Kunkel – trommer (2, 3, 5–10)
 Bobbye Hall – perkusjon
 Plas Johnson – tenorsaksofon solo (3)
 Sherry Goffin Kondor – mot-solovokal (9)

Produksjon
 Produsent – Lou Adler
 Lydteknikar og miksing av Paul Brown i Amigo Studios (North Hollywood, CA).
 Mastering av Bobby Hata i Amigo Studios.
 Albumdesign – Peter Corriston
 Foto på framsida – Jim Shea
 Designfoto – Brian Hagiwara

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Speeding Time» frå ,  den 25. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1983
Carole King-album
Album produserte av Lou Adler
Atlantic Records-album
Steve Finnan

Stephen John Finnan, kjend som Steve Finnan, () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Limerick. Han var sideback i Liverpool FC-mannskapa som vann meisterligaen 2005 og FA-cupen 2006.

Karriere

Klubbspel
Finnan fekk i 1995 kontrakt med Birmingham City. Allereie i mars 1996 gjekk turen vidare til Notts County.I november 1998 vart han mot 300 000 pund overført til Fulham FC, ein klubb han bidrog til at i 2001 rykte opp i den engelske toppserien. Etter to gode sesongar i toppserien, flytta han sommaren 2003 til Liverpool FC mot ein overgangssum på fem millionar euro.

I sin fyrste Liverpool-sesong var Finnan plaga av skadar. Vårsesongen 2005 måtte han og Liverpool tole tap i ligacupfinalen mot Chelsea FC. Tre månader seinare var AC Milan motstandar i meisterliga-finalen. På stillinga 0–3 gjekk ein skadd Finnan av bana, men lagkameratane makta utlikne til 3–3 og vinne straffetevlinga. I mai 2006 vann Liverpool og Finnan finalen i FA-cupen på liknande vis. Etter at Liverpool utlikna til 3–3 mot West Ham United i plusstida av ordinær tid, sigra Liverpool i straffetevlinga. Derimot tapte Finnan og Liverpool meisterliga-finalen 2007 mot AC Milan.

2008/9-sesongen var Finnan benkeslitar i spanske Espanyol. Sesongen etter gjorde han teneste i Portsmouth FC. Han spelte sin aller siste kamp då laget tapte FA-cupfinalen 2010 mot Chelsea.

Landslagsspel
Finnan debuterte mot Hellas 26. april 2000. Han deltok i alle Irlands fire kampar under Fotball-VM 2002. Finnan spelte sin 53. og siste landskamp i Podgorica 10. september 2008. Han noterte seg for i alt 2 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av meisterligaen: 2005 for Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 2006 for Liverpool FC

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Steve Finnan» frå ,  den 26. mai 2022.  
eu-football

Irske fotballspelarar
Fulham-spelarar
Liverpool-spelarar
Notts County-spelarar
Portsmouth-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Nordisk meisterskap i sykling 1979

Nordisk meisterskap i sykling 1979 vart avvikla ved Tampere i Finland frå 3. til 5. august.

Menn

180 km fellesstart

100 km lagtempo

Kvinner, 60 km

Kjelder
Sportsboken 79-80. Dreyer Bok Stavanger. 1979.

Nordisk meisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Finland
Sport i 1979
Robbie Kondor

Robbie Kondor er ein USA-amerikansk komponist, studiomusikar og arrangør. Han har arbeid som komponist på The Significant Other, Ball In The House, Sally Jessy Raphael, Happiness (1998), The Suburbans (1999), Forever Fabulous (1999), Drawing Angel (2001), Series 7: The Contenders (2001), Home Delivery (2004) og Equality U (2008). Han har arbeidd som produsent for The Sum of All Fears (2002), og som arrangør på Beaches (1988). 

Han har spelt klaverinstrument og vore arrangør på album av Eric Clapton, Aretha Franklin, Barbra Streisand, Billy Joel, Whitney Houston, Bee Gees og fleire andre. 

Han var bandleiar og annonsør for Hot Properties i 1985, og deltok i husbandet på dei fem TV-sendingane Pavarotti and Friends frå 1998 til 2002. Han var vikar for Paul Shaffer på  Late Show with David Letterman i to episodar i 1994 og 2003. 

I 2010 var Kondor med Troubadour Reunion Tour i lag med James Taylor og Carole King.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Robbie Kondor» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske klaverspelarar
Emmy-vinnarar
Nordisk meisterskap i sykling 1978

Nordisk meisterskap i sykling 1978 vart avvikla ved Sandnes i Rogaland frå 28. til 30. juli.

Menn, 180 km

100 km lagtempo

Kvinner, 60 km

Kjelder
Sportsboken 78-79. Dreyer Bok Stavanger. 1978.

Nordisk meisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Rogaland
Sport i 1978
City Streets av Carole King

City Streets er det 14. studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1989. Det var hennar første album på seks år og vart produsert i lag med Rudy Guess, som støtta ho som gitarist i seinare år. 

Eric Clapton speler gitarsoloen på tittelsporet. Denne vart gjeven ut på singel og vart ein topp 20-hitt på den amerikanske Billboard Adult Contemporary-lista. Clapton spelte òg gitar på «Ain't That the Way». Ein annan gjestemusikar er Branford Marsalis, som spelte saksofon på «Midnight Flyer».

Før ho laga comebackalbumet hadde King fokusert på skodespelarkarrieren. «I Can't Stop Thinking About You» er eit samarbeid med skodespelaren Paul Hipp, som spelte i lag med ho i off-Broadway-showet A Minor Incident i 1988. «Midnight Flyer» og «Someone Who Believes in You» vart skriven i lag med den tidlegare ektemannen og låtskrivarpartnaren hennar Gerry Goffin. Sistnemnde vart opphavleg skriven for Air Supply-songaren Russell Hitchcock. Tolkinga hans vart først gjeve ut på det sjølvoppkalla soloalbumet hans i 1987, og han spelte inn songen på ny for Air Supply-albumet The Earth Is..., fire år seinare. Han vart òg spelt inn av Martha Wash i 1993 på soloalbumet hennar. 

Som andre album ho gav ut i 1980-åra fekk City Streets middels kritikk og selde dårleg. Det nådde berre 111. plassen på Billboard albumlista i USA.

Innhald

Medverkande
 Carole King – solovokal, korvokal (1-4, 6-8), synthesizer (1-3), rytmegitar (2), akustisk piano (3, 7), klaverinstrument (4, 6, 8-10), Hammondorgel (7)
 Robbie Kondor – synthesizer (2, 4, 6, 9, 10), akustisk piano (5), Hammondorgel (6, 8)
 Teddy Andreadis – akustisk piano (6)
 Eric Clapton – sologitar (1), gitar (7)
 Rudy Guess – rytmegitar (1, 2), sologitar (2), gitar (3, 4, 6, 8, 9), elektrisk gitar (5), mandolin (8)
 Mark Bosch – akustisk gitar (5), elektrisk gitar (5)
 Paul Hipp – akustisk gitar (5), korvokal (5)
 Wayne Pedzwater – bass (1, 2, 5-10)
 Seth Glassman – bass (3, 4)
 Steve Ferrone – trommer (1, 3, 6, 7, 9)
 Max Weinberg – trommer (2)
 Omar Hakim – trommer (5, 8), cymbal (10)
 Jimmy Bralower – tamburin (1, 8), kubjølle (2), pauker (3), elektroniske trommer (4), perkusjon (4)
 Sammy Figueroa – perkusjon (3, 6, 7, 9, 10)
 Michael Brecker – saksofon (1)
 Jimmy Roberts – saksofon (5)
 Branford Marsalis – saksofon (8)
 Nick Lane – trombone (5)
 Jimmy Zavala – munnspel (8)
 Richard Hardy – fløyte (10)
 Heidi Berg – korvokal (9)
 Angela Capell – korvokal (9)
 Kacey Cisyk – korvokal (9)
 Sherry Goffin – korvokal (9)

Production 
 Produsentar – Carole King og Rudy Guess 
 Leiande produsent – Tom Whalley
 Innspelt og miksa av James Farber i Skyline Studios (New York, NY).
 Andre lydteknikar – Eugene «UE» Nastasi
 Mastering av Greg Calbi i Sterling Sound (New York, NY).
 Kunstnarisk leiar – Tommy Steele
 Design – Jeffrey Fey
 Fotografi – Caroline Grayshock

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «City Streets (album)» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
Carole King-album
Priority Records-album
OGAE Second Chance Contest 2022

OGAE Second Chance Contest 2022 (OGAE SCC 2022) vil vere den trettisjette gongen OGAE Second Chance Contest vert arrangert. Tevlinga vil verte halden i Noreg, etter at Noreg vann tevlinga i 2021 med songen «Monument» av KEiiNO.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2022, må ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2022; men om ein har vunne ein nasjonal finale får ein ikkje delta. Ukraina hadde opphavleg vald Alina Pasj og songen «Shadows of Forgotten Ancestors» til å representere landet i tevlinga, men sidan bidraget hadde vunne den nasjonale finalen, måtte dei velje eit anna bidrag. Ukraina valde til slutt Roxolana og songen «Girls» til å representere landet i denne utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Tjuesju land deltek i OGAE Second Chance Contest 2022. Armenia, Australia, Irland, Island, Israel, Kroatia, Latvia, Malta, Polen, San Marino (for OGAE Rest of the World), Serbia, Slovenia, Tsjekkia, Tyskland og Ukraina returnerte til tevlinga. Russland, som deltok i 2021, deltek ikkje i 2022-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2022
 Junior Eurovision Song Contest 2022

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2022» frå ,  den 26. mai 2022.  
 

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2022
Paul Hipp

Paul Hipp () er ein USA-amerikansk skodespelar, songar, låtskrivar og filmskapar.

Hipp starta karrieren i off-Broadway-showet Rockabilly Road på West Bank Theater i New York City i 1987. Han vart då oppdaga av regissøren Abel Ferrara, og vart ein av dei faste skodespelarane i filmane hans i lag med ei gruppe skodespelarar som Christopher Walken, Harvey Keitel og Willem Dafoe.

Diskografi
Blog of War (2008)
The Remote Distance (2015)
Sometimes I'm Rudy (2017)

Filmar

Film

Fjernsyn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Hipp» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske songarar
Musikarar frå Philadelphia
Folk frå Warminster i Pennsylvania
Wayne Pedzwater

Wayne Pedzwater () var ein USA-amerikansk bassist.

Pedzwater samarbeidde med mange kjende artistar, som Buddy Rich, John Lennon, Michael Jackson, Jewel, The Honeydrippers, Simon and Garfunkel, Carly Simon, Bette Midler, Carole King, Billy Cobham, Mike Francis og Yoko Ono.

Han var òg medlem av Blood, Sweat & Tears.

Pedzwater døydde 17. mars 2005 av magekreft.

Utvald diskografi

 The Dream 1973-2011 med Michael Franks (2012)
 King of Pop med Michael Jackson (2008) 
 Blood on the Dance Floor/Invincible med Michael Jackson (2006)
 Mile 23 med  Dana Edelman (2005)
 Greatest Dance Hits Sugar Beats (2004)
 A Woman's Love med Vaneese Thomas (2003)
 Different Road med Rhonda Stisi (2003)
 Making Good Noise med ttom Chapin (2003)
 Final Fantasy: The Spirits Within [Original Motion Picture Soundtrack] med Elliot Goldenthal (2001)
 Great Big Fun for the Very Little One med Tom Chapin
 Car Tunes Sugar Beats (2000)
 Live In Rome med Billy Cobham (2000)
 Grail: The Rock Musical of the Future med Bob Christianson (2000)
 This Pretty Planet med Tom Chapin (2000)
 Joy: A Holiday Collection med Jewel (1999)
 And Then Some med Dan Wilensky (1998)
 I'm an Animal: Songs of Earth as Animals See It med Sarah Weeks (1998)
 In My Hometown med Tom Chapin (1998)
 Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix med Michael Jackson (1997)
 Helium med John Forster (1997)
 Imago med Lorenza Ponce (1997)
 Medicine 4 My Pain med Lynden David Hall (1996)
 Around the World & Back Again med Tom Chapin (1996)
 HIStory - Past, Present And Future - Book I med Michael Jackson (1995) 
 By Design med Billy Cobham (1992)
 City Streets med Carole King (1989) 
 Share My Dream med Gerry Niewood (1985) 
 Lifetime Guarantee med Michael Jackson (1983)

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Wayne Pedzwater» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske jazzbassistar
Døde av magekreft
Max Weinberg

Max Weinberg () er ein USA-amerikansk trommeslagar og fjernsynspersonlegdom, mest kjend som mangeårig trommeslagar for Bruce Springsteen sitt E Street Band og som bandleiar for Conan O'Brien på Late Night with Conan O'Brien og The Tonight Show with Conan O'Brien. Han er far til trommeslagar i Slipknot, Jay Weinberg.

Weinberg voks opp i forstadane til New Jersey og byrja å spele trommer i ung alder. Han gjekk på college for å bli advokat, men fekk det store gjennombrotet sitt i musikk i 1974, då han prøvespelte som trommeslagar for Springsteen og fekk jobben. Weinberg vart verande med Springsteen fram til han oppløyste gruppa i 1989. Weinberg brukte så fleire år å vurderte ein karriere innan jus, og eit yrke innan forretningssida ved musikkindustrien før han kom fram til at han framleis ynskte å spele trommer. 

I 1993 fekk Weinberg rolla som bandleiar for The Max Weinberg 7 for Late Night with Conan O'Brien. Weinberg sin trommedriven jump blues-stil og den komiske rolla hans blomstra i lag med showet og gav han ein ny karriere. I 1999 starta Springsteen opp att E Street Band for ei rekkje turnerar og album. Weinberg kom fram til ei ordning som let han spele med både O'Brien og Springsteen. I 2009 flytta Weinberg til det kortvarige Tonight Show with Conan O'Brien som leiar for Max Weinberg and The Tonight Show Band. Etter dette slutta byrja han å turnere med sine eigne band, og i 2010 vart han ikkje valt til å følgje O'Brien til det nye showet Conan. Weinberg har halde fram å spele med Springsteen, og i 2014 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av bandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Max Weinberg» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske jazztrommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Southside Johnny & The Asbury Jukes-medlemmar
The Tonight Show Band-medlemmar
E Street Band-medlemmar
Jersey Shore-musikarar
The Max Weinberg 7-medlemmar
Musikars frå New Jersey
USA-amerikanske trommeslagarar
Kacey Cisyk

Kvitka «Kasey» Cisyk () var ein USA-amerikansk sopran og operasongar, som fekk suksess innan fire sjangrar: popmusikk, klassisk opera, ukrainsk folkemusikk og reklamejinglar for radio og TV-reklamar. 

Cisyk spelte inn sin versjon av «You Light Up My Life» for filmen med same namn (Oscar- og Golden Globe i 1978), song jinglane «Have you driven a Ford lately?» og «You deserve a break today!» og gav ut to kritikarroste album med ukrainske songar.

Diskografi

Soloalbum
Kvitka, Songs of Ukraine 1980
Kvitka, Two Colors 1989

Medverkande

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kacey Cisyk» frå ,  den 26. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske visesongarar
Ukrainsk-amerikanarar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske operasongarar
Døde av brystkreft
USA-amerikanske sopranar
Folk frå Queens i New York