alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Muswell Hillbillies

Muswell Hillbillies er eit album av det engelske rockebandet The Kinks, som kom ut i november 1971. Albumet er kalla opp etter Muswell Hill-området i London, der bandleiaren Ray Davies og gitarist Dave Davies vokste opp, og der bandet oppstod tidleg i 1960-åra. Ironisk nok vart biletet på framsida av plateomslaget teken i The Archway Tavern, ein pub meir enn 3 km frå Muswell Hill. 

Albumet er ei variert samling av songar av Ray Davies med fokus på frustrasjon og stress i det moderne livet. Albumet varierer musikalsk frå rock («20th Century Man») og country («Muswell Hillbilly») til blues («Here Come the People in Grey») og teatralsk, varieté-inspirerte songar («Alcohol»). 

Mange kritikarar reknar dette som det siste av dei store albuma til bandet i «gullalderen» deira frå 1966 til 1972. I 1984 kalla Rolling Stone dette albumet «kjenningsbodskapet» til lågskrivaren. 

Muswell Hillbillies var det første albumet bandet gav ut på RCA Records, etter at dei hadde forlate det førre plateselskapet sitt Pye Records (Reprise Records i USA). Hillbillies vart ikkje ein kommersiell suksess (det gjekk ikkje inn på listene i Storbritannia og var berre ein moderat suksess i USA), og salstala var skuffande samanlikna med suksessen til Lola året før. Men det fekk god kritikk og vart kåra til årets album i 1972 av Stereo Review.

Etter det neste albumet til The Kinks, Everybody's in Show-Biz i 1972, tok Davies bandet inn ein fire år lang «teatralsk» periode (1973-1976) med fleire musikarar i bandet, tematiske konseptalbum og omfattande sceneshow.

Innhald

Medverkande
The Kinks
 Ray Davies - solovokal, akustisk gitar, resonatorgitar
 Dave Davies - sologitar, slidegitar, banjo, korvokal
 John Dalton - bassgitar, korvokal
 John Gosling - piano (akustisk og elektrisk), Hammondorgel, trekkspel
 Mick Avory - trommer, perkusjon
med:
 Mike Cotton - trompet
 John Beecham - trombone, tuba
 Alan Holmes - saksofon, klarinett
 Vicki Brown - korvokal på spor 4 og 9
 Ken Jones - munnspel på spor 7
 Mike Bobak; Richard Edwards - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muswell Hillbillies» frå ,  den 10. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-album
Musikkalbum frå 1971
RCA Records-album
Album produserte av Ray Davies
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Countryrockalbum
Engelske countryalbum
Konseptalbum
Everybody's in Show-Biz

Everybody's in Show-Biz er eit dobbeltalbum av det engelske rockebandet The Kinks frå 1972. Den første plata av albumet inneheld studioinnspelinga, medan den andre plata inneheld songar frå to konsertar i Carnegie Hall.

Everybody's in Show-Biz vert ofte sett på som eit overgangsalbum for The Kinks og markerte ei ny retning i låtskrivarstilen til Ray Davies mot ein meir teatralsk, rar og varietéliknande stil. Det vert òg av dei fleste musikkritikarar rekna som slutten på «gullalderen» til The Kinks.

Albumet var det første der Davies utforskar slitet det er å vere rockestjerne og kor monotont turnelivet kan vere. Davies nyttar som vanleg kløkt og skarpe tekstar for å skildre rockelivet, men det er òg ein dis av keisamheit og sorg over mange av desse songane, mest tydeleg i dei retrospektive «Sitting in my Hotel» og «Celluloid Heroes».

Innhald

Medverkande
Ray Davies - solovokal, akustisk gitar, resonatorgitar
Dave Davies - sologitar, slidegitar, banjo, korvokal, 12-strengs akustisk gitar på «Celluloid Heroes», solovokal på «You Don't Know My Name»
John Dalton - bassgitar, korvokal
John Gosling - klaverinstrument
Mick Avory - trommer
Mike Cotton - trompet
John Beecham - trombone, tuba
Alan Holmes - saksofon, klarinett
Dave Rowberry - orgel på «Celluloid Heroes»

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Everybody's in Show-Biz» frå , den 3. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-album
Musikkalbum frå 1972
Dobbeltalbum
RCA Records-album
Album produserte av Ray Davies
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Celluloid Heroes

«Celluloid Heroes» er ein song av The Kinks frå albumet Everybody's in Show-Biz i 1972. Han er skriven av Ray Davies og nemner mange kjende filmstjerner. Av skodespelarar som vert nemnd finn ein Greta Garbo, Rudolph Valentino, Bela Lugosi, Bette Davis, Marilyn Monroe, George Sanders og Mickey Rooney. Det sentrale temaet i songen er den umenneskelege måten filmindustrien i Hollywood slit ut og utnyttar stjernene sine, medan filmane dei medverkar i varer. 

Sjølv om songen ikkje vart ein hitsingel, vart han mykje spelt på radio i USA gjennom 1970-åra og i 1980-åra. 

«Celluloid Heroes» vert ofte trekt fram som ein av dei flottaste Kinks-songane og vert både tekstmessig og melodisk rekna som ein av dei mest modne og stemningsfulle songane til Davies. Songen er ein av få der talentet til John Gosling er eit viktig element i songen. «Celluloid Heroes» syner ei sensitiv, kjenslemessig side hos Davies, som han ikkje hadde vist i så stor grad tidlegare. Då songen kom ut var han ein den lengste songen bandet hadde gjeve ut til då med ei lengd på over seks minutt. Dei fleste songane til Davies går sjeldan over 4 minuttar. Songen har vore ein standard på konsertane deira fram til dei gav seg i 1996.

Andre utgåver 
Joan Jett spelte inn songen på albumet hennar The Hit List. Bon Jovi gav ei konsertutgåve av songen ut som B-side på ein singel i 2002. Steve Vai spelte songen på albumet sitt The Elusive Light and Sound, volume 1.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Celluloid Heroes» frå , den 3. mai 2009.

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
RCA Records-singlar
Songar om Los Angeles
Songar om filmar
Songar om skodespelarar
Songar om Marilyn Monroe
Oseltamivir

Oseltamivir er eit lækjemiddel til behandling av virusinfeksjonar. Det blir produsert av firmaet F. Hoffmann-La Roche AG og selt under namnet Tamiflu.

Lækjemiddel
Zanamivir

Zanamivir er eit lækjemiddel til behandling av virusinfeksjonar. Det blir produsert av firmaet GlaxoSmithKline og selt under namnet Relenza.

Lækjemiddel
Preservation Act 1

Preservation: Act 1 er eit konseptalbum frå 1973 av engelske rockegruppa The Kinks. Det er det 11. studioalbumet deira. 

Preservation fekk nokså dårleg kritikk då det kom ut og selde dårleg. Det nådde 177. plassen på Billboard 200. Konsertutgvene fekk langt betre omtale. Somme av dei nyare meldingane av Preservation: Act 1 har vore langt meir sympatiske, slik som AllMusic og Stephen Thomas Erlewine, som meinte «Sweet Lady Genevieve» var ein «verkeleg kandidat til Davies sitt gløymde meisterverk».

I 1991 gav Rhino ut ei dobbel CD-utgåve som kombinerte Preservation: Act 1 og oppfølgjaren frå 1974, Preservation: Act 2, men utan bonusspor. Men «Money & Corruption/I Am Your Man» inneheld ein ekstra solo. 

I 1998 vart Preservation: Act 1 gjeven ut på CD på Velvel med singelversjonane av «Preservation» og «One of the Survivors», som ikkje var på den originale vinylutgåva. Den sistnemnde nådde 108. plassen på Billboard Pop Singles.

Kulturelle referansar
Refrenget frå «Money and Corruption» vart ytta av hackergruppa Anonymous då dei gjekk til åtak på statlege nettsider under verdsmeisterskapen i fotball i 2014.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - vokal, gitar, munnspel
Dave Davies - gitar, vokal
John Gosling - klaverinstrument
John Dalton - bass
Mick Avory - trommer
med:
Alan Holmes - brass
Laurie Brown - brass
John Beecham - brass
Krysia Kocjan, Lee Pavey, Lewis Rich, Pamela Travis, Sue Brown - korsong
Teknisk
Dave Davies, Roger Beale - lydteknikar
Pat Doyle - kunstnarisk leiar
Chris Hopper - fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Preservation: Act 1» frå ,  den 24. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

The Kinks-album
Musikkalbum frå 1973
Musikkalbum frå 1974
Rockeoperaer
Konseptalbum
RCA Records-album
Album produserte av Ray Davies
Soap Opera

Soap Opera eller The Kinks Present a Soap Opera er eit konseptalbum av The Kinks frå 1975. Det er det 13. albumet til The Kinks totalt.

Utvikling

Materialet vart opphavleg utvikla for eit live fjernsynsteater på Granada TV i 1974, som vart send med tittelen Star Maker, med Ray Davies og June Ritchie i hovudrollene, og The Kinks med live akkompagnement. A Soap Opera bestod av dei same songane og plottet me Ritchie i same rolla som på fjernsyn. Planar om ein fullskala teaterturne vart aldri noko av, men The Kinks framførte heile albumet på turné i 1975. Sjølv om albumet vart dårleg motteke, kalla Dave Thompson ei uoffisiell piratkopiplate av ein av konsertane «ei openberring».

Plot

Soap Opera er det tredje konseptalbumet til bandet i «teaterperioden» deira. Soga handlar om ein musikar kalla Starmaker som byter plass med «ein vanleg mann» kalla Norman for å forstå livet betre. Starmaker går og legg seg med kona til Norman, Andrea, og går på jobb dagen etter, og hamnar i rushet. Han arbeidar frå 9 til 5 og vitjar så puben, der han tek eit par drinkar før han går heim. Andrea møter han, og han fortel ho at «ho gjer alt verdt det». På dette tidspunktet mistar Starmaker grepet om røyndomen. Han veit ikkje kven han er lenger. Til slutt slår han seg til ro med Andrea, og aksepterer at han no berre er «eit andlet i mengda». Albumet konkluderer med at sjølv om rockestjerner forsvinn, lever musikken deira vidare. 

Starmaker er ei overdriven karakterisering av Ray Davies. Han brukte ofte sitt eige namn i sceneversjonen av Soap Opera og framførte tidlegare Kinks-songar som døme på arbeidet sitt som stjerne for å forklare at han ikkje eigentleg er den «vanleg» Norman.

Andre versjonar

I 1994 spelte Moog Konttinen inn ei finsk omsetjing av albumet som Saippuaooppera.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - vokal, gitar
Dave Davies - gitar, vokal
John Dalton - bass
John Gosling - klaverinstrument
Mick Avory - trommer
med:
June Ritchie - vokal som «Andrea» (kona til «Norman»)
Teknisk
Roger Beale - lydteknikar
Joe Petagno - illustrasjon
Pat Doyle - kunstnarisk leiar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Soap Opera» frå ,  den 24. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1975
The Kinks-album
RCA Records-album
Rockeoperaer
Album produserte av Ray Davies
Plateomslag av Joe Petagno
Schoolboys in Disgrace

Schoolboys in Disgrace eller The Kinks Present Schoolboys in Disgrace er eit konseptalbum frå 1975 av The Kinks. Det vert rekna som det siste albumet i det musikkjournalistar kalla den «teatralske» perioden til gruppa, og det siste dei gav ut på RCA Records.

Soga er presentert på baksida av plateomslaget og omhandlar ein slem skuleelev som plaga lærarar og andre elevar på skulen. Ein dag går ha for langt og får straff av rektor føre heile skulen. Han veks då opp og blir ein bitter og hard gut. Hovudpersonen heite Mr. Flash, som var skurken i ei tidlegare Kinks-soge i rockeoperaen Preservation (gjeve ut som Preservation Act 1 og Preservation Act 2).

Plateomslaget vart illustrert av Mickey Finn frå T. Rex. Omslaget vart seinare med på ei liste i NME over dei 50 verste plateomslaga gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - vokal, gitar, piano
Dave Davies - sologitar, vokal
Mick Avory - trommer
John Dalton - bassgitar
John Gosling - klaverinstrument
Andre medverkande
John Beecham - trombone
Alan Holmes - saksofon
Nick Newell - tenorsaksofon
Pamela Travis - korvokal
Debbie Doss - korvokal
Shirley Roden - korvokal
Teknisk
Roger Wake - lydteknikar
Mastering av Bob Ludwig
Mickey Finn - illustrasjon
Chris Hopper - fotografi
Pat Doyle - kunstnarisk leiar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schoolboys in Disgrace» frå ,  den 26. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1975
The Kinks-album
RCA Records-album
Konseptalbum
Rockeoperaer
Album produserte av Ray Davies
Father Christmas

«Father Christmas» er ein song frå 1977 av den engelske gruppa The Kinks.

Han fortel soga om ein mann i ein butikk utkledd som julenisse som vert banka av fattige ungdomar som ber han om å gje dei pengar i staden for leiker. 

Songen er blitt spelt av mange andre artistar som Gigolo Aunts, Dispatch, Green Day, Man Overboard, Bad Religion, Warrant, Lit, Bowling For Soup, Save Ferris, Smash Mouth, Cary Brothers, Action Action, Everything, Deer Tick, OK Go og Cheap Trick.

Songen er nytta i fjernsynsseriane i Unaccompanied Minors, That '70s Show og Bob's Burgers.

Songen kom ut på samleplata Come Dancing with The Kinks og finst som bonusspor på CD-utgåva av albumet Misfits frå 1978.

B-sida til singelen var ein annan song av Ray Davies, «Prince of the Punks». Han vart skriven i etter Davies hadde vore produsent for debutalbumet til Café Society i 1975, ein prosess som enda bittert. Davies skreiv som ein del av teksten «Tried to be gay/But it didn’t pay/So he bought a motorbike instead» («Prøvde å vere homo, men det betalte seg ikkje, så han kjøpte ein motorsykkel i staden», i ein direkte referanse til Tom Robinson, eit av medlemmane i Cafe Society.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Father Christmas (song)» frå ,  den 27. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Julesongar
The Kinks-songar
Songar skrivne av Ray Davies
Songar om fattigdom
Bad Religion-songar
Mud-songar
Bowling for Soup-songar
Smash Mouth-songar
Cheap Trick-songar
One for the Road

One for the Road er eit konsertalbum av The Kinks frå 1980.

Innhald

Medverkande 
 Ray Davies – gitar, vokal
 Dave Davies – gitar, munnspel, keyboard, korvokal
 Ian Gibbons – keyboard, korvokal
 Mick Avory – trommer
 Jim Rodford – bass, korvokal
 Nick Newell – keyboard

The Kinks-album
Konsertalbum frå 1980
MF «Finnøy» (1971)

For andre ferjer med same namn, sjå MF «Finnøy»

MF «Finnøy» er ei bilferje som vart overlevert til reiarlaget Det Stavangerske Dampskibsselskap (DSD) i 1971. Frå 1995 til 2003 hadde ferja namnet MF «Kvitsøy». Sidan 2003 har ferja gått i rutefart for HSD Sjø, under namnet MF «Austrheim». Ho blei sletta i 2012 til land Kamerun.

Norske ferjer
HSD-eigde fartøy
DSD-eigde fartøy
Skip frå 1971
Give the People What They Want

Give the People What They Want er det 18. studioalbumet til det engelske rockebandet The Kinks. Det kom ut i august 1981 i USA, men ikkje før januar 1982 i Europa. Dette kom av at Ray Davies ønskte å lage ein lengre video for albumet, men fekk til slutt ikkje råd til å fullføre prosjektet. Planar om å mikse albumet på nytt for den europeiske marknaden vart heller ikkje noko av. Albumet var meint å vere ei melding om media. 

Etter suksessen med Low Budget gav The Kinks ut ei anna samling av harde, drivande rockesongar, med andre ord gjorde dei akkurat som tittelen på albumet sa, «gje folket det dei vil ha». 

Singelen «Destroyer» er ei omarbeiding av «All Day and All of the Night».

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - gitar, klaverinstrument, vokal
Dave Davies - gitar, vokal
Jim Rodford - bass
Mick Avory - trommer
Ian Gibbons - klaverinstrument
med:
Chrissie Hynde - vokal på «Predictable», «Add It Up», «Art Lover» og «A Little Bit of Abuse» (ikkje oppført)
Teknisk
Ben Fenner - lydteknikar
Robert Ellis - fotografi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Give the People What They Want (The Kinks album)» frå ,  den 27. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Musikkalbum frå 1981
The Kinks-album
Arista Records-album
Album produserte av Ray Davies
State of Confusion

State of Confusion er det 19. studioalbumet til det engelske rockebandet The Kinks, gjeven ut i 1983. Det inneheld singelen «Come Dancing», som nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 og var ein av dei største hittane deira i USA, med ein like høg plassering som «Tired of Waiting for You» i 1965. Sjølve albumet vart òg ein stor suksess og nådde 12. plassen på albumlista i USA.

Det har vore minst sju nyutgjevingar av albumet på CD i forskjellige land (alle med fire bonusspor), men ingen av dei hadde med 12"-miksen av «Come Dancing», som aldri har blitt gjeve ut på CD. I tillegg har ikkje 12"-versjonen av «Noise» blitt gjeven ut på CD nokon gong. Den britiske 12"-versjonen av «Bernadette» har skilnader, og inneheld ekstra tekst av Davies i den midtre delen.

Produksjon
Albumet vart spelt inn mellom september 1982 og mars 1983 i Konk Studios i London, og var produsert av Ray Davies.

«Long Distance» og «Noise» vart berre gjevne ut på kassettversjonar av albumet. I 1984 vart «Long Distance» gjeven ut som ein av to B-sider på singelen «Do It Again» i Tyskland (den andre var «Guilty»). Songen kom så ut på både LP- og CD-utgåva av samlealbumet Come Dancing with The Kinks i 1986.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies – solovokal, rytmegitar, synthesizer, piano
Dave Davies – sologitar, vokal (solovokal på «Bernadette»)
Mick Avory – trommer
Jim Rodford – bassgitar
Ian Gibbons – klaverinstrument
Teknisk
Produsert av Raymond Douglas Davies
John Rollo, Damian Korner – lydteknikar
Howard Fritzson – albumdesign
Robert Ellis – fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «State of Confusion» frå ,  den 27. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1983
The Kinks-album
Arista Records-album
Album produserte av Ray Davies
Word of Mouth av The Kinks

Word of Mouth er det 20. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Kinks. Det kom ut 19. november 1984. 

Albumet inneheld stort sett streite harde rockesongar, men mangla ein stor hit som «Come Dancing» på det førre albumet State of Confusion.

Undervegs i innspelinga forlet Mick Avory bandet etter lang tids krangling med Dave Davies. Han vart erstatta av Bob Henrit frå Argent.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - gitar, klaverinstrument, munnspel, vokal
Dave Davies - gitar, korvokal, solovokal på «Guilty» og «Living on a Thin Line»
Jim Rodford - bass, korvokal
Mick Avory - trommer på «Missing Persons», «Sold Me Out» og «Going Solo»
Bob Henrit - trommer på alle andre spor
Ian Gibbons - klaverinstrument, korvokal
Teknisk
David Baker - lydteknikar
Donn Davenport - kunstnarisk leiar
Chris Morton - konsept
Maude Gilman, Howard Fritzson - design
Renate Stürmer - illustrasjon

Salslister
Albumet låg tjue veker på den amerikanske Billboard-lista og nådde 57. plassen i februar 1985.

Notes 
Denne artikkelen bygger på «Word of Mouth (The Kinks album)» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1984
The Kinks-album
Arista Records-album
Album produserte av Ray Davies
Think Visual

Think Visual er det 21. studioalbumet til det engelske rockebandet The Kinks, gjeve ut i 1986.

Albumet vart det første bandet hadde på MCA Records. I følgje Allmusic hadde Kinks no nådd ein kunstnarisk blindveg med fleire stødige hardrock-songar som mangla særpreg, og at berre Dave Davies-songen «Rock N' Roll Cities» gjorde eit meir varig inntrykk.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies – rytmegitar, vokal, klaverinstrument, munnspel
Dave Davies – sologitar, vokal, klaverinstrument; solovokal på «Rock 'n' Roll Cities» og «When You Were a Child»
Ian Gibbons – klaverinstrument, korvokal
Jim Rodford – bassgitar, korvokal
Bob Henrit – trommer, perkusjon på «Rock 'n' Roll Cities»
Mick Avory – trommer på «Rock 'n' Roll Cities»
med:
Kim Goody – korvokal på «Think Visual»
Teknisk
Ben Fenner, Dave Powell, David Baker, Damian Korner - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Think Visual» frå ,  den 3. mai 2009.  
 

Musikkalbum frå 1986
The Kinks-album
London Records-album
MCA Records-album
Album produserte av Ray Davies
UK Jive

UK Jive er det 23. studioalbumet av det engelske rockebandet The Kinks, utgjeve i 1989. Det var det første albumet deira sidan Think Visual i 1986 og det var den lengste tida som hadde vore mellom to Kinks-album til då. Albumet fekk generelt dårleg kritikk.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - gitar, klaverinstrument, vokal
Dave Davies - sologitar, vokal
Jim Rodford - bass
Bob Henrit - trommer (utanom på «Entertainment»)
Mick Avory - trommer på «Entertainment»
Teknisk
Alan O'Duffy - assisterande produsent
Joe Gibb, Alan O'Duffy - lydteknikar
Trevor Rogers - fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UK Jive» frå ,  den 3. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
The Kinks-album
Album produserte av Ray Davies
Phobia

Phobia er det 24. og siste studioalbumet som det engelske rockebandet The Kinks gav ut. Det kom i 1993 og bandet vart løyst opp i 1996. 

Det er et einaste studioalbumet til The Kinks utan nokre songar med trommeslagaren Mick Avory. Sjølv om han hadde slutta i bandet i 1984, spelte han på enkelte songar på både Think Visual and UK Jive.

Innhald

Medverkande
The Kinks
Ray Davies - gitar, klaverinstrument, vokal
Dave Davies - gitar, vokal på «It's Alright (Don't Think About It)» og «Close to the Wire»
Jim Rodford - bass, korvokal
Bob Henrit - trommer
Teknisk
Kevin Paul, Stan Loubières - lydteknikar
Richard Edwards - innspeling
Bob Clearmountain, John Rollo - miksing
Christopher Austopchuk, Nicky Lindeman - kunstnarisk leiar
Sue Coe - illustrasjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Phobia» frå ,  den 3. mai 2009.  
 

Musikkalbum frå 1993
The Kinks-album
Columbia Records-album
Album produserte av Ray Davies
1994-albumet Weezer

Weezer, også kjend som «The Blue Album», er debutablumet til den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer. 
Det blei utgjeve i mai 1994, og er kjend for singlar som «Undone (The Sweater Song)», «Buddy Holly» og «Say It Ain't So». 

Plata vart gjeve ut på nytt i 2004 som ei Deluxe-utgåve

Spor 

Alle songane er skrive av Rivers Cuomo, med mindre noko anna er nemnd.

Deluxe Edition - bonusplate 

Deluxe-utgåva inneheldt ei ekstra plate med tittelen Dusty Gems and Raw Nuggets.

Medverkande 
 Rivers Cuomo – gitar, vokal
 Patrick Wilson – trommer
 Brian Bell – gitar, vokal
 Matt Sharp – bass, vokal
 Ric Ocasek – produsent
 Chris Shaw - lydteknikar

Weezer
Weezer
Folkestone

Folkestone (uttale fōk'stun) er ein by ved kysten i Kent i England. Byen ligg i distriktet Shepway i grevskapet Kent. Byen hadde i 2005 om lag 45.708 innbyggarar.

Byen hadde tidlegare ferjesamband med Boulogne og Calais i Frankrike. Folkestone er den byen som ligg nærast Cheriton, der Kanaltunnelen byrjar.

Det har vore busetting på staden sidan romersk tid. I angelsaksisk tid fekk staden namnet sitt, med Folcanstan som eldste kjende form frå 600-talet.

Byar i Kent
Hamnebyar i England
Pinkerton

Pinkerton er det andre albumet frå den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer, og blei utgjeve 24. september 1996. Skiva er kjend for singlar som «El Scorcho», «The Good Life» og «Pink Triangle».

Spor 

Alle songane er skrive av Rivers Cuomo

Medverkande 
Informasjonen er henta frå omslaget til albumet
 Rivers Cuomo– gitar, vokal
 Patrick Wilson– perkusjon
 Brian Bell– rytmegitar
 Matt Sharp– bass
 Joe Barresi– lydteknikar

Weezer-album
Musikkalbum frå 1996
2001-albumet Weezer

Weezer, også kjend som «The Green Album», er det tredje albumet frå den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer. Plata er kjend for singlar som «Hash Pipe» og «Island in the Sun» og «Photograph».

Spor 

Alle songane er skrive av Rivers Cuomo.

Weezer
Weezer
Maladroit

Maladroit er det fjerde albumet frå den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer, utgjeve den 14. mai 2002. Det er det fyrste Weezer-albumet med bassisten Scott Shriner. Plata er kjend for singlane «Dope Nose» og
«Keep Fishin».

Spor 

Alle låtane er skrive av Rivers Cuomo.

Weezer-album
Musikkalbum frå 2002
To the Bone

To the Bone er eit konsertalbum av den engelske rockegruppa The Kinks. Albumet er ei samling av akustisk omarbeidde songar som bandet hadde gjeve ut før. Dette var ein populær trend i 1990-åra med MTV-programmet Unplugged. I 1996 vart det gjeve ut ei dobbel CD-utgåve med 29 spor.

Innhald		

The Kinks-album
Konsertalbum frå 1994
The Lion and the Witch

The Lion and the Witch er ein EP frå den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer.

Spor 

Alle songane er skrive av Rivers Cuomo, utanom «Polynesia» som er skriven av Scott Shriner

Weezer-album
Konsertalbum frå 2002
Make Believe

Make Believe er det femte studioalbumet frå den USA-amerikanske alternativ rockegruppa Weezer. Det blei utgjeve den 10. mai 2005 og er kjend for singlar som «Beverly Hills», «We Are All on Drugs», «Perfect Situation» og «This Is Such a Pity».

Spor 

Alle låtane er skrivne av Rivers Cuomo

Medverkande 

 Rivers Cuomo (vokal, gitar, klaviatur)
 Brian Bell (gitar, vokal, klaviatur, synthesizerar)
 Scott Shriner (bass, vokal)
 Patrick Wilson (trommer)
 Rick Rubin (produsent)

Weezer-album
Musikkalbum frå 2005