alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yassıada

Yassıada (gresk Πλάτη Plati) er ei av Prinseøyane i Marmarahavet. Øya har eit areal på 0,05 km², og er offisielt eit nabolag i distriktet Adalar i Istanbul i Tyrkia.

Yassıada (Plati) vart nytta av austromarane som sendte prominente personar i eksil her. Ein av desse var den armenske patriarken Narses som var den første som vart sendt til denne øya etter å ha vorte teken til fange på Büyükada (Pringipos) på 300-talet. På 1000-talet nytta austromarane øya for politiske fangar. Restane av fire undergrunnsceller frå denne perioden finst framleis. Austromarane bygde òg eit kloster på øya. Yassıada (Plati) vart erobra av latinske krossfararar under det fjerde krosstoget i 1204.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yassıada» frå ,  den 7. august 2012.  

Øyar i Marmarahavet
Øyar i Tyrkia
Geografi i Istanbul
Sivriada

Sivriada (gresk Ὀξεία}, Oχeia) er ei av Prinseøyane i Marmarahavet nær Istanbul.

Øya, som har eit areal på 0,05 km², er offisielt eit nabolag i distriktet Adalar i Istanbul i Tyrkia.

Sivriada vart ofte nytta av prestestanden i Austromarriket som ein stad for fredfull tilbeding, og av dei austromerske keisarane som ein stad for å sende bort brysomme personar. Den første kjende personen som sat fanga på øya etter ordre frå keisar Nikeforos I var Platon av Sakkoudion, onkelen til den kjende presten Theodoros Stoudites, for å ha støtta nevøen sin i konflikten med keisaren. Andre kjende folk som har sete i eksil på øya av religiøse og politiske årsaker var Gebon, Basil Skleros, Nikeforitzes (sjefsministeren til Mikael VII Doukas), partiark Johannes av Konstantinopel og  patriark Mikael II av Konstantinopel. 

Ruinane av ein romersk busetnad og eit austromersk kloster frå 800-talet er framleis synleg på kysten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sivriada» frå ,  den 7. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Marmarahavet
Øyar i Tyrkia
Geografi i Istanbul
Yılancık Ada

Yılancık Ada (tyder «Lita slangeøy») er ei tyrkisk øy i Egearhavet. Hovudnæringa er turisme og fiske.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yılancık Ada» frå ,  den 7. august 2012. 
 

Øyar i Tyrkia
Gisøya

Gisøya er ei øy i Fitjarøyane i Bømlo kommune. Inntil tidleg i 1990-åra høyrte øya til Fitjar kommune. 

Handelsstaden Brandasund ligg på austsida av øya, med Selsøyo på andre sida av sundet. Sundet vert òg kalla Gisøysundet. I sør ligg Ylvesøyo, i nord Selbjørnsfjorden og Slåtterøy, medan berre nokre små holmar ligg mellom øya og storhavet i vest.

Historie 
Handelsstaden Brandasund og garden som høyrte til, er den einaste garden på øya, men det har vore folk på Gisøyo i lang tid. Det er mellom anna funne ei flintpil og anna flintmateriale i ein buplass frå steinalderen.

Gisøya var i privateige på 1500-talet. I 1590 var Trond Benkestokk eigar, og sidan sonen hans Jon, som selde øya til Anders Mowat på Tysnes. Øya gjekk i arv til sonen Aksel Mowat og vidare til dottera hans Karen. Ho var gift med baron Ludvig Rosenkrantz, som fekk Gisøyo med henne. Baronen selde sidan øya på grunn av pengevanskar og ho hamna etter kvart i eige hos magister Samuel Schrøder, som var sokneprest i Domkyrkja i Bergen. Sidan vart handelsmennene i Brandasund eigarar.

Namn 
Ein er usikker på tolkinga av øynamnet. Professor Magnus Olsen har gissa på at det første leddet kan vere frå mannsnamnet Geiteir. 

Namnet vart skrive Gieszøen i 1570, Geidtzøe i 1599, Geze Sund i 1668, Gesesund i 1692, Gissesund i 1699, Giseøn eller Gisesund i 1723, Brandesund 1758, Gisøsund eller Brandesund i 1838, Brandøsund i 1866, Gisøsund i 1890.

Kjelder 
 

Øyar i Bømlo
Fitjarøyane
Busetnader i Bømlo
Kamban forlag

Kamban forlag var eit norsk forlag eigd av Hans S. Jacobsen. Det var eit av dei såkalla «NS-forlaga» saman med Blix forlag, Atlantic forlag, Viking forlag, Stenersens Forlag og Centralforlaget.

Før andre verdskrig hadde forlaget namn etter Jacobsen sitt tidsskrift, Ragnarok. Forlaget utvikla seg under okkupasjonen til eit sjølvstendig nasjonalsosialistisk forlag med personleg profil. Ikkje minst vart forlaget prega av litteratur av og for frontkjemparane, med forfattarar som Per Imerslund, Olav Arnesen, Bernhard Bolsmo og Oscar Barth. Halldis Neegaard Østbye gav òg ut bøker på Kamban, likeeins Kåre Bjørgen; dessutan utkom fleire barnebøker prega av nasjonalsosialistisk ideologi. Under rettsoppgjeret etter andre verdskrig fekk forlaget midlar inndrege og konfiskert.  Seinare starta Jacobsen opp på nytt under namnet Store Bjørn Forlag der han m.a. utgav Ralph Hewins si bok om Quisling.

Forfattarar knytt til Kamban 
 Per Imerslund
 Olav Arnesen
 Bernhard Bolsmo
 Oscar Barth
 Halldis Neegaard Østbye
 Kåre Bjørgen
 Mita Hartmann

Bøker gitt ut på Kamban 
Pegasus på flukt, Lars Hansen (1940)
 Jeg flyktet fra England, Willy Bjørneby (1941)
 Eld og blod, Kåre Bjørgen (1941)
 Det står et berg, Mita Hartmann (1941)
 Norwegen (1943)
 En musikus, Mita Hartmann (1943)
 Videre i passgang, opplevelser i Mexico og Spania, Per Imerslund (1944)
 Djala den dumme F. Faye og R. Qvam (1944)
 Karavanen ved Den persiske bukt – F. Steuben (1944)
 Rappfot og Pilgjente, F. Steuben (1944)
 Den flygende pil, F. Steuben (1944)
 Den røde storm, F. Steuben (1944)
 Tecumseh, bergløven, F. Steuben (1944)
 Den strålende Stjerne, F. Steuben (1944)
 Manito's sønn, F. Steuben (1944)
 Tecumsehs død F. Steuben (1944)
 Slik talte Zarathustra, Friedrich Nietsche (1944)
  Oscar Bangs dagbok fra en overvintring 1938-39 på Nordøst-Grønland (1944)
 Stifinnere Bjørn Bruse (Erling Hauger)(1945)

Kjelder
 NorgesLexi 
 Ringdal, N.J./Larsen, T.H.: Kultur og kommers, Den norske Forleggerforening 1895—1995, 1995

Norske forlag
Nasjonal Samling
NS-forlaga

«NS-forlaga» var norske forlag som under andre verdskrigen gav ut litteratur, brosjyrer og anna propagandamateriale i «den nye tids ånd». Dei samarbeidde ofte nært med Nasjonal Samling (NS) og i mindre omfang direkte med okkupasjonsmakta. Mellom dei større forlaga reknar ein Centralforlaget, Blix forlag, Stenersens forlag og Kamban forlag. Det siste var eigd Hans S. Jacobsen. I tillegg inkluderte var det små forlag og trykkeri som Viking forlag og Atlantic forlag. Atlantic var direkte dirigert av tyskarane.

Gyldendal forlag vart ikkje rekna som eit NS-forlag sjølv om det hadde eit stort tal av NS-forfattarane.

Kjelder
 NorgesLexi 
 Ringdal, N.J./Larsen, T.H.: Kultur og kommers, Den norske Forleggerforening 1895—1995, 1995

Norske forlag
Nasjonal Samling
Noreg under andre verdskrigen
Centralforlaget

Centralforlaget var eit norsk forlag. Sommaren 1943 vart det tatt over av Stenersens forlag.

Forlaget var saman med Kamban forlag, Blix forlag og Stenersens forlag eit av dei såkalla «NS-forlaga».

Kjelder
 NorgesLexi
 Ringdal, N.J./Larsen, T.H.: Kultur og kommers, Den norske Forleggerforening 1895—1995, 1995

Norske forlag
Nasjonal Samling
Andrej Abduvalijev

Andrej Khakimovitsj Abduvalijev () er ein sovjetisk/tadsjikisk/usbekisk, tidlegare sleggjekastar, fødd i Leningrad. Han vart olympiameister i sleggekast under OL 1992 i Barcelona. Året etter vart han verdsmeister i øvinga, ein tittel han forsvarte i 1995. Hans personlege rekord er 83,46 m, oppnådd i Sotsji i 1990.

Aktiv
Abduvalijev representerte Sovjetunionen fram til 1992. Etter dei ulike statane braut ut av unionen og denne vart oppløyst, representerte han Tadsjikistan fram til 1996. Frå 1997 gjekk han over til å representere Usbekistan. Både då han vann OL-gull i 1992 og dei to VM-gulla (1993  og 1995) hadde Abduvalijev hardast konkurranse frå Igor Astapkovitsj, som altså måtte nøye seg med tre sølvmedaljar frå dei nemnde meisterskapane.

I 1998 vart han asia-meister i sleggekast. Han deltok i Sommar-OL 2000, men vart utslått i kvalifiseringa.

Medaljar og plaserringar i internasjonale meisterskap
 VM 1991 i Tokyo: Nr 5 (78,30 m)
 OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje (82,54 m) framom Igor Astapkovitsj (81,96 m)
 VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje (81,64 m) framom Igor Astapkovitsj (79,88 m)
 VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje (81,56 m) framom Igor Astapkovitsj (81,10 m)
 VM 1999 i Athen: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 med 74,96 m)
 Asia-meisterskapen 1998 i Fukuoka: Gullmedalje
 VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 med 75,12 m)
 OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 med 75,64 m)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andrey Abduvaliyev» frå ,  den 7. august 2012.

Bakgrunnsstoff

Sovjetiske sleggekastarar
Tadsjikiske idrettsutøvarar
Usbekiske idrettsutøvarar
Verdsmeistrar i sleggekast
Olympiske meistrar for SUS
Olympiske meistrar i sleggekast
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Usbekiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Flittiglise

Flittiglise (Impatiens walleriana) er ein planteart i springfrøslekta i springfrøfamilien. Han er ein blomstrande urteaktig fleirårig plante med breie lansettforma blad som er 3–12 cm lange og 2–5 cm breie. Blada er oftast fyllotaksiske og alternerande, men dei kan også vere fyllotaksiske og motsette mot toppen av planta. Blomstrane er talrike, 2–5 cm i diameter. Dei har fem kronblad og 1 cm lange sporar. Mogne frøkapslar eksploderer på same måte som hos andre artar i springfrøslekta, noko som er ei evolusjonært tilpassa frøspreiing.

Planta veks naturleg i Aust-Afrika frå Kenya til Mosambik. Flittiglise er ein utbreidd prydvekst i andre delar av verda, både som bed- og potteplante.

Namn
Det vitskaplege namnet er Impatiens walleriana: 
 Impatiens tyder 'utolmodig' og viser til korleis frøkapselen til planta slenger ut frøa sine ved berøring.
 walleriana er etter Horace Waller, ein misjonær i det sentrale Afrika på 1800-talet.
Eit tidlegare vitskapleg namn var Impatiens sultanii.

På engelsk har planten vore kjend som busy Lizzie (i Storbritannia), balsam, sultana eller berre impatiens.

Utbreiing
Flittiglise finn ein naturleg i Kenya, Tanzania, Mosambik, Sør-Malawi og Aust-Zimbabwe. Arten veks her på fuktige, skyggefulle stader, fuktige klipper, kyst- og fjellregnskogar i høgder frå 0 til 2000 moh.

Kultivarar

Sjølv om I. walleriana er fleirårig når han får stå frostfritt, er planten vanlegvis sett på som halvherdig eittårig i tempererte regionar. Som potteplante kan han likevel overvintre innandørs. Flittiglise er vanleg å plante i parkar og hagar, typisk i blomsterkassar og i blomsterbed. Flittiglise kan formeirast gjennom frø eller stiklingar, som ofte lett slår rot i vatn. Talrike kultivarar med ei rekkje fargar frå  kvitt til lilla er tilgjengelege i handel, anten som frø eller unge plantar. Dei omfattar dei følgjande (namna merka med  har oppnådd britiske Royal Horticultural Society sin Award of Garden Merit:

Super Elfin-serien er den mest vanlege kultivargruppa i handelen. Denne gruppa var odla fram av Claude Hope på Costa Rica. Hope utvikla denne kultivaren frå arten si naturlege form til å bli ein av dei mest populære blomsterbedplantane i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Impatiens walleriana» frå ,  den 23. mai 2017.

Bakgrunnsstoff

Prydplantar
Springfrøslekta
Libor Charfreitag

Libor Charfreitag () er ein slovakisk tidlegare sleggjekastar frå Trnava. Han vart europameister i sleggekast i 2010, og fekk VM-bronse i 2007. Charfreitag sin personlege rekord på 81,81, vart oppnådd under eit stemne i Praha i 2003.

Aktiv 
Charfreitag deltok mellom 2002 og 2010 i ei rad meisterskapsfinalar. Første gongen, i EM 2002 i München, vart han nummer sju. Same plasseringa oppnådde han under OL 2004 i Athen.

I 2007 vann Charfreitag den fyrste medaljen i eit stort internasjonalt meisterskap, då han kom på bronseplass i sleggetevlinga under verdsmeisterskapen i Osaka. I finalen presterte han sitt lengste kast for sesongen, 81,60 m, men kunne ikkje hamle opp med korkje Ivan Tsikhan eller Primož Kozmus. Charfreitag nådde sitt mål om ei meisterskapstittel då han vann europameisterskapen 2010 med eit kast på 80,02, og slo italienaren Vizzioni med nesten ein meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
 VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa
 OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa
 VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (nr 18)
 EM 2002 i München: Nr 7 (79,20 m)
 VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (nr 13 med 76,52 m)
 OL 2004 i Athen: Nr 7 (77,54 m)
 VM 2005 i Helsingfors: Nummer 9 (76,05 m)
 EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 med 74,13 m)
 VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje med 81,60 m
 OL 2008 i Beijing: Nr 6 (78,65 m)
 VM 2009 i Berlin: Nr 10 (72,63 m)
 EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje (80,02 m) framom Nicola Vizzoni (79,12 m) og Krisztián Pars (79,06 m)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Libor Charfreitag» frå , den 7. august 2012. 
 

Slovakiske sleggekastarar
Europameistrar i sleggekast
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Slovakiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Juha Tiainen

Juha Tiainen () var ein friidrettsutøvar og politimann frå Uukuniemi i Finland, som vann gullmedaljen i sleggjekast under OL 1984 i Los Angeles. Hans personlege rekord på 81,52 meter sette han i Tammerfors same året som han vart olympiameister.

Aktiv
Dei fleste landa i Aust-Europa boikotta dei olympiske sommarleikane i Los Angeles i 1984, noko som gjorde at mange av medaljekandidatane mangla i sleggekast-øvinga under olympiaden. Største favorittane til gullmedaljen var då dei to vesttyskarane Karl-Hans Riehm og Klaus Ploghaus. Etter to omgangar i finalen leia Ploghaus med 75,96 m, vel meteren føre italienaren Gianpaulo Urlando (som etterpå vart diska for doping) med Riehm på tredjeplass, Tiainen låg på sjetteplass med 72,64 m. I tredje omgang fekk både Riehm og Tiainen opp sine best kast i tevlinga, med høvesvis 77,98 m og 78,08 m. Ploghaus auka til 76,68 m i siste omgang og fekk bronse. Utan  vinnarkastet sitt ville Tiainen hamna på fjerdeplassen i tevlinga.

Tiainen vart finsk meister i sleggekast seks gongar (1977, 1979, 1981, 1984, 1987 og 1990), og vann 13 medaljar i finske meisterskap (6-5-2).

Medaljar i internasjonale meisterskap
 EM i friidrett 1982 i Aten: Nr 12 med 72,12 m
 VM i friidrett 1983 i Helsingfors: Nr 9 med 75,60 m
 Sommar-OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje med 78,08 m, framom Karl-Hans Riehm (77,98 m)
 EM i friidrett 1986 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa
 VM i friidrett 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa
 Sommar-OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa
 EM i friidrett 1990 i Split: Nr 9 med 73,70 m

Tiainen døydde i Lappeenranta av «viral lungebetennelse».

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Juha Tiainen» frå ,  den 7. august 2012.  
 

Finske sleggekastarar
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske meistrar i sleggekast
Finske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Finske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Finske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Angloarabar

Angloarabar er ein fransk hesterase med opphav i arabarhest og engelsk fullblodshest.

Raseskildring
Rasen er forholdsvis ny og det er ein viss variasjon mellom individa. Idealet er ein hest som er uthaldande som arabarhesten og har styrken, farten og storleiken til engelsk fullblodshest. Rasen er vanlegvis mellom 157 cm og 170 cm i mankehøgd.

Historie
Angloarabaren vert avla fram for å freiste å kombinere dei beste eigenskapane til arabarhest og engelsk fullblodshest. Avlsarbeidet tok til på 1800-talet. I Frankrike og visse andre land, mellom anna Sverige, finst eige avlsregister for angloarabar, og i desse landa vil ei krysning mellom fullblods og arabar kunne registrerast som angloarabar. Andre land har annan praksis.

Førekomst
I heimlandet Frankrike og ei rekkje andre land er angloarabaren ein mykje nytta ridehest.

Bruk
Angloarabaren vert brukt som ridehest, og nokre individ har hevda seg sterkt i høge klassar av sprangriding og feltritt. Angloarabaren har også vorte brukt i avlsarbeidet til andre hesterasar, mellom anna svensk varmblods ridehest og hensonhest. Det er ikkje uvanleg at sportsponniar har innslag av angloarabarblod.

Kjelder
Store norske leksikon om angloarabar
Den franske rasestandarden (sida er på fransk)

Hesterasar
Franske husdyr
Adrián Annus

Adrián Annus () er ein ungarsk, tidlegare sleggjekastar, fødd i Szeged. Han vart europameister i sleggjekast i 2002. To år seinare gjekk han til topps i OL-finalen i øvinga, men vart få dagar seinare frådømt gullmedaljen.

Aktiv
Annus vann gullmedaljen under EM i friidrett 2002 med eit lengste kast på 81,17 m framom Vladislav Piskunov frå Ukraina som nådde 80,39 m. Året etter erobra Annus sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i Paris. Med eit kast på 80,36 m var han langt bak verdsmeisteren Ivan Tsikhan frå Kviterussland, som kasta 83,05 m.

Doping
Annus vart tildelt gullmedaljen i sleggjekast under Sommar-OL 2004 i Athen, men grunna mistankar om juks med urinprøvene vart han kalla inn til nye prøver. Han nekta å ta ein ny test, og vart då frådømt gullmedaljen. Medaljen nekta han å gje frå seg, fyrst etter Ungarn vart truga med sanksjonar leverte han frå seg medaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa
 EM 1998 i Budapest: Nr 8 (77,29 m)
 OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa
 VM 2001 i Edmonton: Nr 9 (78,10 m)
 EM 2002 i München: Gullmedalje (81,17 m)
 VM 2003 i Paris: Sølvmedalje (80,36 m)
 OL 2004 i Athen: Diskvalifisert (opphavleg tildelt gullmedaljen)

Han vart kåra til «Årets idrettsmann i Ungarn» i 2003.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Adrián Annus» frå ,  den 7. august 2012.  
 

Ungarske sleggekastarar
Europameistrar i sleggekast
Ungarske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Ungarske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Ungarske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Mita Hartmann

Mita Hartmann () var ein norsk forfattar. Ho var gift med Lorentz Patrik Thoresen. Ved folketellinga i 1910 studerte ho ved Berliner Universitetet.

Bibliografi
 Vi nye fattige, 1931
 Det står et berg : roman, Kamban forlag, 1941
 En musikus : roman, Kamban forlag, 1943

Kjelder
 Mita Hartmann i Bibsys

Referansar

Norske forfattarar
Forfattarar frå 1900-talet
Programvareprosess

Ein prosess i samband med programvare er i grove trekk eit sjølvstendig program, eller programmodul, som køyrer under kontroll av eit operativsystem. Ein prosess femnar om programkoden og tilstanden til programmodulen (variablar). Ein prosess kan innehalda ein eller fleire trådar. Som oftast vert fleire prosessar køyrd samstundes. Det er da operativsystemet som alloker CPU-tid til dei ulik prosessane og trådane dei inneheld. 

Operativsystem
Programvare
LADSPA

LADSPA står for Linux Audio Developers Simple Plugin og er ein plugginnprogrammeringsgrensesnitt for filter og effektprosessorar. LADSPA er open kjeldekode og vart opphavleg utvikla for Linux, men kan no nyttast på mange operativsystem.

LADSPA er eit etter måten enkelt plugginngrensesnitt og utviklarane har lagt meir fokus på stabilitet og kompabilitet enn på å tilby eit stort mangfald av funksjonar. 
DSSI er eit pluginn som utvidar LADSPA med instrumentpluginn.
LV2 er etterfylgjaren til LADSPA.

Lydplugginn
Belenpasset

Belenpasset (tyrkisk Belen Geçidi), òg kjend som Den syriske porten, er ein fjellovergang i Belen i provinsen Hatay sør i det sentrale Tyrkia. Det smale passet gjennom Nurfjella, er ein av dei viktigaste rutene frå kystregionen Cilicia til det indre av Syria. 

Passet er kanskje mest kjend som staden der Aleksander den store jaga styrkane til Darius III av Persia gjennom etter slaget ved Issus. I vestenden av passet står Jonasøyla, der profeten Jona visstnok ifylgje mytologien vart spytta ut av fisken som svelgde han. 

Den 28. juli 1832 fann det stad eit stort slag stad ved passet mellom Det osmanske riket og Egypt, der styrkane til Ibrahim Pasja av Egypt slo osmanarane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Belen Pass» frå ,  den 7. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
"Progress of the Baghdad Railway" in The Geographic Journal, Vol. 41, No. 3.
 

Fjellovergangar i Tyrkia
Provinsen Hatay
Arne Hamarsland

Arne Hamarsland () er ein norsk, tidlegare friidrettsutøvar frå Fana, som tevla på mellomdistansane og seinare også på langdistansane. Han vart noregsmeister åtte gongar i tida mellom 1955 og 1963, seks gongar på 1500 m og to på 800 m. Hamarsland, som var medlem av IL Gular, hadde 1500 m som sin spesiadistanse og fekk kongepokalen under NM 1963. Han var nummer ni på 1500 m under sommar-OL 1960. Hamarsland representerte Noreg i 50 landskampar i friidrett.

Aktiv 
Hamarsland vann si fyrste NM-medalje i 1953, då han med tida 3.57,4 tok bronsen, 2,2 sekundar bakom noregsmeisteren Terje Lilleseth. Året etter tok han sølv på same distansen, men var sjanselaus på å fylgje noregsmeisteren og kongepokalvinnaren Audun Boysen. Under NM 1955 i Oslo vann Hamarsland sitt fyrste NM-gull då han slo Terje Lilleseth på målstreken.

Frå noregmeisterskapen 1956 i Stavanger fekk Hamarsland med seg to medaljar, gull på 1500 m og bronse på 800 m. På 800-meteren fylgde han både NM-vinnaren Audun Boysen og Ulf Bertil Lundh så å seie til målstreken, kom i mål høvesvis to og ein tidels sekund bakom dei to. Boysen vart dobbeltvinnar på mellomdistansane under NM 1957 i Bergen, Hamarsland fekk sølv på 1500 m. Også i 1958 måtte Hamarsland ta til takke med sølvmedalje på 1500, då han vart slått i innspurten av Lundh.

Hamarsland vann 1500 m under NM både i 1959, -60 og -61, siste gongen fekk han kamp til målstreken av spurtsterke Thor Helland. Både i 1960 og -61 vart han dobbelmeister, då han også vann 800 m.

Han deltok på 1500 m under OL 1960 i Roma. Her hadde han ingen vanskar med å kvalifiserte seg til finalen, med tida 3.44,4 vart han nummer tre i heatet med stor margin. I sjølve finalen imponerte Herbert Elliott frå Australia, som med ny verdsrekord på 3.35,6 var i ei klasse for seg. Hamarsland kom i mål på 3.45,0 og vart nummer ni og sist i finalefeltet.

Under NM 1962 i Drammen vann Thor Helland spurten på 1500 m og viste Hamarsland til sølvplass, medan den seinare landskjende Tormod Hermansen fekk bronsen. Hamarsland kom tilbake året etter, då han i Trondheim vart noregsmeister med tida 3.44,9 og vann med over fem sekundars margin til juniorløparen Einar Førde. For dette løpet vart Hamarsland tildelt konmgepokalen.

Hamarsland tok nye sølvmedaljar under NM 1965 og NM 1966. I 1965 tapte han i innspurten både på 10 000 m, mot Thor Helland, og på 3000 m hinder mot Ole Ellefsæter. Året etter vart han på ny slått av Helland i innspurten under eit NM-løp, no på 5000 m.

Hamarsland sette tre norske rekordar på 1500 m, tre på ei engelsk mil og ein på 3000 m. Hans beste resultat på 1500 m, 3.39,8, oppnådd i 1958, stod som norsk rekord i ti år og var også nordisk rekord ei tid.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Arne Hamarsland» frå , den 7. august 2012. 
 
 Friidrott 61. Helsingborg 1961
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske friidrettsutøvarar
Norske mellomdistanseløparar
Norske langdistanseløparar
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Folk frå Bergen