alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sara Simeoni

Sara Simeoni () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt i høgdehopp. Ho vart europameister i øvinga i 1978 og olympisk meister i 1980. Simeoni gjorde sitt livs beste høgdehopp då ho vann EM-gullet på 2,01 meter.

Aktiv
Simeoni fekk sitt gjennombrot då ho tok bronsemedaljen i EM 1974 i Roma. Under sommar-OL 1976 i Montreal fekk ho sølvmedaljen, Rosemarie Ackermann frå Aust-Tyskland tok gullet. I 1978-sesongen revansjerte ho seg på de austtyske utøvaren. Fyrst sette ho verdsrekord med 2,01 m i Brescia, og i friidretts-EM 1978 i Praha tok ho gullmedaljen då ho tangerte sin eigen verdsrekord. 

Under dei olympiske leikane i Moskva i 1980 vann Simeoni gullmedaljen, der ho var åleine om å svinge seg over 1,97 m. To år seinare fekk ho ein bronsemedalje etter høgde-tevlinga i europameisterskapen i Aten, tyske Ulrike Meyfarth kopierte då Simeoni sin prestasjon frå førre EM ved å vinne EM-tittelen på ny verdsrekord, 2,02 meter.

Simeoni deltok i sitt tredje sommar-OL i Los Angeles i 1984. Her fekk ho sitt andre OL-sølv, atter vart Meyfarth vinnar av gulllmedaljen. I europameisterskapen 1986 lukkast ikkje Simeoni å kvalifisere seg til finalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sara Simeoni» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Italienske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Italienske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Italienske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Italienske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Ljudmila Kondratjeva

Ljudmila Kondratjeva () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sjakhty som tevla for Sovjetunionen på sprintdistansane. Ho van to gullmedaljar i EM 1978 og OL-gull på 200 meter i 1980.

Aktiv
Kondratjeva fekk sitt store gjennombrot i europameisterskapen 1978 i Praha. Ho vart europameister på 200 meter, framom austtyske Marlies Göhr. To dagar etter ho vann gull på 200 m, sprang Kondratjeva tredjeetappen for Sovjetunionen sitt vinnarlag i 4x100 meter stafett.

Like før OL 1980 på heimebane i Moskva sprang ho 100 m på 10,87 sekundar, betre enn den offisielle verdsrekorden. I OL-finalen på 100 m lukkast ho å ta gullmedaljen med minst mogleg margin, tida 11,06, mot Marlies Göhrs 11,07. Ein skade hindra henne i å delta på 200 meter og i stafett.

Kondratjeva var tilbake i eit stort meisterskap i Seoul i 1988. I sommarleikane var slått ut av 100 meter i semfinalane, men fekk ein bronsemedalje på kortstafetten med Sovjetunionen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ljudmila Andrejewna Kondratjewa» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske sprintarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Spiral av Vangelis

Spiral er eit studioalbum av den greske musikaren Vangelis frå 1977. Plateomslaget vart laga av Vangelis sjølv. 

Songen «To the Unknown Man» vart gjeven ut som singel med «To the Unknown Man Part 2» som B-side. Sjølv om denne har same namn, så er det ein heilt annan song.

Innhald

Spor 3 har undertittelen «(inspired by the Dervish dancer who by his whirling realises the spiralling of the universe)».

Instrumentering
Albumet er instrumentalt, utanom den handsama vokalen til Vangelis på «Ballad» (ein av få høve der ein kan høyre stemma hans på eit album). Vangelis speler synthesizer, sequencer, elektrisk piano, trommer og perkusjon. Det er det første albumet der Vangelis speler på ein Yamaha CS-80 synthesizer, som han nytta mykje på seinare album.

Stil
Spiral er eit futuristisk album og Vangelis nyttar mykje synthesizerteknologien som fanst på denne tida. Albumet er truleg det mest sequencer-baserte han laga i karrieren sin. Kvart stykke har sin særeigen stil. 

«Spiral» byggjer på ein arpeggio-akkord som går frå den eine til den andre kanalen i stereo, og gjev lyttaren ei spiralkjensle. Stykket heldt fram med sequencer-pulsar og synthane til Vangelis. 

«Ballad» er eit roleg stykke, som byggjer på elektrisk orgel, munnspel (truleg ein synthesizer lyd) og stemma til Vangelis gjennom filter og klang. Han byggjer seg opp med synth-brass og pauker, før han går attende til munnspel. 

«Dervish D» er i følgje plateomslaget «inspirert av ein Dervish-dansar som ved å spinne rundt forstår det spiraliserande universet». Musikalsk er det lite som minnar om denne mellomaldermusikken. Det vert nytta ein arpeggio mer perkusjon og synthesizermelodi. 

«To the Unknown Man» er eit stykke i tre delar. Han starta minimalistisk med ein langsam puls-sekvens og ein enkel, gitarliknande elodi. Styrkarar kjem inn og stykket utviklar seg til å bli marsj-liknande i andre delen. I den tredje delen har melodien nesten heilt forsvunne og erstatta av ein rockerytme og orgelakkordar. 

«3+3» er bygd opp av tredelar. Han består av tre delar, og takten er anten 3/4 eller 6/8, medan ein utførleg 12/8-puls går gjennom heile stykket.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spiral (Vangelis album)» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 'Elsewhere' webpage entry
 

Musikkalbum frå 1977
Vangelis-album
RCA Records-album
Johanna Klier

Johanna Klier, fødd Johanna Schaller, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Artern i Thüringen som tevla for Aust-Tyskland på 100 meter hekk. Ho vart olympisk meister i øvinga i 1976 og europameister i 1978.

Aktiv
Johanna Schaller vann gullmedaljen på 100 meter hekk under sommar-OL 1976 i Montreal. Med tida 12,77 slo ho sølvmedaljøren Tatjana Anisimova med eitt hundredels sekund og bronsekvinna Natalja Lebedeva  med tre hundredels sekund.

Som Johanna Klier vann ho EM-gull på korthekken i Praha i 1978. Ho vart klokka inn på 12,62 sekundar, atter med Anisimova på sølvplass, då med 12,67. To år seinare kom Klier i mål til sølvmedalje på 12,63 sekundar under sommarleikane i Moskva, Vera Komisova frå Sovjetunionen vart olympiameister mde 12,56.

Ho vart austtysk meister på 100 meter hekk i 1976, 1977, 1978 og 1980.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johanna Klier» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Tyske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Beaubourg av Vangelis

Beaubourg er eit album av den greske musikaren Vangelis frå 1978. Det er heilt synthesizer-basert og særs eksperimentelt, basert på eksperimentelle improvisasjonar. I lag med Hypothesis (spelt inn i 1971 og uoffisielt gjeve ut i 1978) vert det ofte rekna som eit av dei minst tilgjengelege verka til Vangelis. Invisible Connections (1985) vert ofte òg rekna med i denne kategorien, basert på eksperimentell klassisk musikk.

Albumet er meint å reflektere livet i bydelen Beaubourg i Paris, der Vangelis budde tidleg i 1970-åra. Beaubourg er ein musikalsk representasjon av Centre Pompidou i Paris.

Musikken på albumet vart framført med ein eller fleire Yamaha CS-80 og ringmodulator, som han brukar mykje.

Plateomslaget er laga av Vangelis sjølv. Lydteknikar på albumet var Keith Spencer-Allen, som var assistert av Marlis Duncklau.

Allmusic skreiv om albumet at det var «i beste fall vanskeleg å lytte til».

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beaubourg (album)» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 'Vangelis Movements'
 Intervju i 1979
 'Elsewhere'

Musikkalbum frå 1978
Vangelis-album
Windham Hill Records-album
Eksperimentelle musikkalbum
Tatjana Providokhina

Tatjana Providokhina () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Leningrad som tevla for Sovjetunionen på mellomdistansane. Ho vart europameister på 800 meter i 1978 og tok OL-bronse på same distansen i 1980.

Aktiv
Providokhina vann 800 meter i EM i friidrett 1978 i Praha, med uvanleg knapp margin. Ho fekk notert sluttida 1.55,80, medan landsmannen Nadezjda Olisarenko fekk sølvmedaljen, notert til 1.55,82. I same meisterskapen på 4x400 meter stafett sprang dei to kvinnene kvar sin etappe for Sovjetunionen sitt sølvvinnande lag, som kom i mål vel ein sekund bak Aust-Tyskland. 

Under sommar-OL 1980 i Moskva revansjerte Olisarenko seg på 800-meteren og vann ein klar siger framom landskvinnene Olga Minejeva og bronsevinnar Providokhina.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatyana Providokhina» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
China av Vangelis

China er eit musikkalbum frå 1979 av den greske musikaren Vangelis. Sjølv om han aldri hadde vore i Kina, nytta han kinesiske instrument og komposisjonsstilar på dette konseptalbumet. Det var det første albumet Vangelis gav ut for Polydor Records.

Albumet vart spelt inn i ein veldig produktiv periode i karrieren til Vangelis, der han utforska elektro-akustisk komponering. Vangelis nyttar eit arsenal av synthesizerar og skapar lydeffektar, som damplokomotiv på «Chung Kuo», og forskjellige lydar som minnar om Kina på alle spora. 

Songen «The Long March» vart gjeven ut på singel. B-sida var ein annan versjon av songen kalla «The Long March (Part II)». Dette var albumversjonen med tekst i tillegg. Teksten vart skriven og sungen av Orleons Infant School Twickenham. 

Filmregissøren Ridley Scott ntyta eit draumeaktig, atmosfærisk klipp frå «The Little Fete» som musikk for reklamefilmen hans «Share the Fantasy» for Chanel No. 5 i 1979. Filmen syner ei kvinne som ligg ved sidan av eit symjebasseng og gjekk på amerikansk fjernsyn til godt ut i 1980-åra. Scott bestilte sidan musikk av Vangelis til filmen Blade Runner i 1982. Under opningsseremonien til Expo 2010 i Shanghai, vart «The Dragon» nytta.

Innhald

Medverkande
 Vangelis - synthesizerar, trommemaskin, elektrisk piano («The Tao of Love»), piano («The Long March», «The Plum Blossom», «Himalaya»), forskjellige kinesiske fløyter og strengeinstrument. 
 Michel Ripoche - fiolin på «The Plum Blossom»
 Yeung Hak-Fun og Koon Fook Man - forteljing på «The Little Fete».

Lydteknikarar: Keith Spencer-Allen, Raphael Preston og Andy Hendriksen
Plateomslag: Vangelis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «China (album)» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 China på Vangelis Movements

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1979
Polydor Records-album
Odes

Odes er eit album av greske folkesongar av Irene Papas og Vangelis. Alle songane er tradisjonelle, utanom to som er originale songar av Vangelis. Det vart spelt inn i Nemo Studios i London 1979, og heile albumet er framført og produsert av Vangelis, i tillegg til eit 5-mannskor på opningssporet, og solovokalen til Irene Papas. Albumet vart først berre gjeve ut i Hellas. 

Noko av musikken på Odes vart nytta som filmmusikk i filmen Russicum i 1989. Eit spor frå Odes vart òg nytta i eit anna arrangement under OL-flammeseremonien i Aten i 1988.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Odes (album)» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
tekst in English 
tekst in Greek 

Vangelis-album
Irene Papas-album
Musikkalbum frå 1979
Polydor Records-album
Opéra sauvage

Opéra sauvage er eit album frå 1979 av den greske musikaren Vangelis. Musikken på albumet er laga for naturdokumentaren med same namn av den franske filmskaparen Frédéric Rossif. Plateomslaget er laga av Vangelis sjølv.

Vangelis produserte dette albumet i løpet av den elektro-akustiske perioden sin, som var ein av dei mest produktive i karrieren hans. Opéra Sauvage minner meir om den klassiske stilen hans enn den tidlegare musikken han laga for same regissør, som L'Apocalypse des animaux og La fête sauvage. 

Dokumentarserien bestod av 21 episodar og nesten all musikken i serien var laga av Vangelis. Det vart nytta meir musikk i serien enn det som hamna på albumet. 

Albumet nådde 42. plassen på Billboard Top 200 i USA og låg i alt 39 veker på lista.

Musikk
«Hymne», «L'Enfant», «Mouettes» og «Irlande» byggjer på forholdsvis enkle tema som vert utvikla instrumentalt. «Rêve» er, som tittelen indikerer, eit draumeaktig, roleg stykke. «Chromatique» har ei kromatisk instrumentallinje med akkordar på akustisk gitar. «Flamants roses» består av fleire delar, frå langsam til livleg, og endar i ein bluesaktig finale. Jon Anderson spelar harpe på songen.

Innhald

Medverkande
 Vangelis - synthesizerar, piano, elektrisk piano, trommer, perkusjon, xylofon og akustisk gitar («Chromatique»). 
 Jon Anderson - harpe på «Flamants roses».

Lydteknikar: Keith Spencer-Allen, assistert av Marlis Duncklau og Raphael Preston.

Anna
«L'Enfant» vart nytta i filmen The Year of Living Dangerously av Peter Weir.

«Hymne» vart nytta i ein fjernsynsreklmae for Barilla pasta i Italia i 1980-åra. I USA vart melodien igjen nytta i vinreklamar av Ernest & Julio Gallo.

Regissøren Hugh Hudson hadde tenkt å nytte «L'Enfant», som han likte særs godt, i opninga av den første scenen på stranda i filmen Chariots of Fire. Men Vangelis overtalte han til å la han komponere ny musikk og laga det kjende temaet til filmen. Regissøren nytta i staden «L'Enfant» in ein scene der eit marsjband spelar songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Opéra sauvage» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1979
Vangelis-album
Polydor Records-album
Bsharri

Bsharri (òg skrive Becharre, Bcharre, Bsharre; arabisk بْشَرِّيْ) er ein by som ligg kring 1500 meter over havet i Kadishadalen nord i Libanon. Han ligg i Bsharri distrikt i Nord guvernement.

Bsharri er den einaste byen som har att Guds seder, libanonsederskog frå antikken. Han er fødestaden til den kjende diktaren, målaren og bilethoggaren Khalil Gibran som har eit museum i byen.

Historie 
Namnet «Bsharri» (بشرّي) finst i fønikiske språk og tyder «Huset Ishtar», Ishtar var ei gudinne som fønikarane dyrka før kristendomen kom til området. 

Bsharri var ein fønikisk busetnad i antikken. Maronittiske kristne som flykta forfølgjing søkte tilflut i fjellområda på 600-talet. Kadishadalen, nedanfor byen, vart eit andeleg senter for den maronittiske kyrkja. Byen vart kalla Buissera av krossfararane.

I motsetnad til andre delar av Libanon, var arameisk talespråk i Bsharri til godt inn på 1800-talet. Innbyggjarane i Bsharri har derfor ein særeigen aksent når dei snakkar arabisk. 

Under den libanesiske borgarkrigen (1975–1990) var Bsharri ein bastion for kristne mot dei første palestinarane og syrarane. Mange av dei unge i byen vart med i Falangistpartiet i starten av borgarkrigen. I 1986 vart Samir Geagea frå Bsharri leiaren for dei kristne libanesiske styrkane (LF). Mange LF-militante kom frå byen under borgarkrigen.

Geografi

Klima
Bsharri har eit kontinentalt middelhavsklima (Csb/Dsb etter Köppen si klimaklassifisering), med tørre og milde somrar og kalde, snørike vintrar. Temperaturen om sommaren kan gå over 30 °C nokre få gonger i året. Om vinteren kan temperaturen falle til -15 °C. Kraftig snøfall skjer kvart år og snødjupner på over to meter kan oppstå.

Galleri

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Bsharri» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Nord guvernement
Bsharri distrikt
Bål

Bål (norrønt bál) er ein haug av brennbart materiale, typisk ved, som er sett i eld. Ein kan tenna bål for ulike praktiske og symbolske føremål, som å gje lys og varme, tilreia mat, feira ei høgtid eller brenna noko.

Bålbrenning i Noreg 

I Noreg er bålbrenning gjerne ein del av ritualet rundt midtsommarfesten, ei kristen høgtid til minne om døyparen Johannes som også har heidenske røter. Sankthans er 24. juni, medan sankthansaftan med bålbrenning blir feira 23. juni.

I tidsrommet 15. april–15. september er det forbode å gjera opp eld i eller nær skogmark utan løyve frå kommunen. Kommunestyret sjølv kan fravika dette gjennom lokal forskrift dersom lokale forhold tilseier det.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bål» frå ,  den 7. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Friluftsliv
Eld
Robert Emmijan

Robert Emmijan () er ein armensk tidlegare lengdehoppar, fødd i Leninakan i Armenske SSR i Sovjetunionen, som representerte Sovjetunionen og, frå 1992, Armenia. Han vart europameister i lengdehopp under EM 1986 i Stuttgart, og tok VM-sølv i 1987. Emmijan er eigar (2014) av europarekorden på 8,86 m.

Aktiv
Vinteren 1986 vann Emmijan lengdehopp-tevlinga i innandørs-EM i Madrid med 8,32 m. Gjennom sommarsesongen 1986 viste han ved fleire høve at han var den beste lengdehopparen i Europa. Den 6. juli sette han europarekord med 8,61 meter i eit stemne i Moskva. Han vann så gullmedaljen under friidretts-EM i Stuttgart på ny meisterskapsrekord; 8,41 m.

I 1987 tok Emmijan sølvmedaljen i verdsmeisterskapen i Roma etter eit hopp som målte 8,53 m, Carl Lewis frå USA vann gull med 8,67 m, medan hans landsmann Larry Myricks fekk bronse med 8,33 m. Tidlegare i sesongen, 22. mai 1987, hadde Emmijan hoppa heile 8,86 m på høgfjellsbana Tsachkadzor i Armenia, berre fire cm kortare enn den då 19 år gamle verdsrekorden til Bob Beamon. Resultatet er framleis europarekord i 2014.

Under sommar-OL 1988 i Seoul skada Emmijan seg i kvalifiseringa. Nokre månader seinare vart heimen hans i Gjumri lagd i ruinar under jordskjelvet i Spitak 1988. Far hans omkom i jordskjelvet. Hendinga kom til å prege Emmijan i åra etter, og han nådde aldri sidan ein finale i dei store meisterskapane. 

Etter at Sovjetunionen vart oppløyst konkurrerte Emmijan frå 1992 for Armenia, mellom anna i VM i Göteborg. Han slutta konkurrere i 1997.

Emmijan bur i Frankrike.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 8,32 m
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 8,53 m, bakom Carl Lewis (8,67 m)
OL 1988 i Seoul: Skadd i kvalifiseringa
VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 7,77 m
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (7,76 m - nr 28)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robert Emmijan» frå ,  den 7. september 2014.  
Denne artikkelen bygger på «Robert Emmiyan» frå ,  den 7. september 2014.  
 

Armenske friidrettsutøvarar
Sovjetiske lengdehopparar
Lengdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1996
Stefka Kostadinova

Stefka Kostadinova () er ein bulgarsk tidlegare høgdehoppar frå Plovdiv. Ho sette verdsrekord i høgdehopp med 2,09 meter då ho vart verdsmeister i Roma i 1987. Rekorden er framleis gjeldande i 2014. Kostadinova vann gullmedaljen i høgdehopp i EM 1986, VM 1987 og 1995, samt OL 1996.

Aktiv
Kostadinova hoppa over 2,00 meter for fyrste gong i 1984. Ho tok steget opp i verdstoppen i høgdehopp vintersesongen 1985, ho vann då både EM og VM innandørs. Sommaren 1986 tangerte ho verdsrekorden til landskvinna Ljudmila Andonova med 2,07, allereie seks dagar seinare forbetra ho rekorden til 2,08 m. I slutten av august 1986 vart ho europameister i Stuttgart med 2,00 m, sju cm over dei andre medaljevinnarane.

I finalen i høgdehopp for kvinner under verdsmeisterskapen i Roma dem 30. august 1987 sette Kostadinova verdsrekord med 2,09 m, ein rekord som har vorte ståande. Tamara Bykova frå Sovjetunionen tok sølvet med 2,04 m. Under sommar-OL 1988 i Seoul stoppa Kostadinova på 2,01 m og fekk sølv, Louise Ritter frå USA vann OL-gullet med 2,03 m.

Kostadinova var ikkje i gammal form då ho deltok i sommarleikane i Barcelona i 1992, der ho enda på fjerdeplass med 1,94 m. Ved verdsmeisterskapen i Göteborg i august 1995 lukkast Kostadinova som den einaste å ta seg over 2,01 m og ho tok dermed sin andre VM-tittel, åtte år etter den fyrste.  
 
Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 svinga seg over 2,05 m, ny olympisk rekord og olympisk meister. Sommaren 1997 vart ho skadd, og trass i operasjonar, kom ho ikkje tilbake på bana.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stefka Kostadinowa» frå ,  den 7. september 2014.  
 

Bulgarske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Bulgaria
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Natalja Lisovskaja

Natalja Benediktovna Lisovskaja () er ein sovjetisk-russisk friidrettsutøvar som tevla i kulestøyt for Sovjetunionen. Ho dominerte kuleøvinga i siste halvpart av 1980-talet med VM-gull 1987 og OL-gull i 1988 som høgdepunkt. Under eit stemne i Moskva i 1987 sette ho med 22,63 m dagens (2014) gjeldande verdsrekord.

Aktiv
Lisovskaja sette verdsrekord med 22,63 m i Moskva den 7. juni 1987, ein rekord ingen sidan har vore i nærleiken av. Nokre veker seinare vart ho verdsmeister i kulestøyt i Roma. Med eit støyt på 21,24 m slo ho austtyske Kathrin Neimke med tre små centimeter. Året etter vart Lisovskaja olympisk meister i Seoul på suverent vis. Med 22,24 m var ho godt over meteren lenger enn dei andre medaljevinnarane, Kathrin Neimke og kinesiske Li Meisu.

Både under europameisterskapen 1990 og i verdsmeisterskapen 1991 tok Lisovskaja sølvmedaljar i kuletevlinga. Astrid Kumbernuss vart europameister med 20,38 m, mot Lisovskaja 20,06 m, med VM-gullet vart vunne av Huang Zhihong frå Kina med 20,83 m mot Lisovskajas 20,29 m. Ved VM i friidrett 1993 vart Lisovskaja nummer fem  med 20,02 m.

Lisovskaja er gift med sleggjekastaren Jurij Sedykh. Paret har vore busett i Paris i Frankrike sidan fyrste halvdel av 1990-åra.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natalja Benediktowna Lissowskaja» frå ,  den 7. september 2014.  
 

Sovjetiske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Deltakarar under sommar-OL 1988
Aleksandr Averbukh

Aleksandr Averbukh () er ein russisk-israelsk tidlegare stavhoppar, fødd i Irkutsk i dåverande Sovjetunionen. Han vann gullmedaljen både under EM 2002 i München og EM 2006 i Göteborg. I tillegg har han vunne sølvmedalje under VM 2001 i Edmonton, samt ein bronsemedalje under VM 1999 i Sevilla. Averbukhs personlege rekord på 5,93 m vart sett i 2003. Han konkurrerte for Israel frå 1999, tidlegare for Russland.

Aktiv
Til liks med faren var Averbukh tikjempar, han presterte 8084 poeng i 1997. Under europameisterskapen innandørs i 1998 deltok han for Russland i mangekampen og vart nummer seks.

Han utvandra så til Israel og vart israelsk statsborgar 3. august 1999. Straks etter deltok han for landet i VM i friidrett 1999 i Sevilla, der han vann bronsemedaljen med 5,80 m. I 2000-sesongen vart han europameister i stavhopp innandørs, og nummer ti i same øvinga under sommarleikane i Sydney. Året etter vann han stavhopptevlinga i universiaden. Same sesongen tok han sølvmedaljen under friidretts-VM i Edmonton, bakom Dmitri Markov som representerte Australia. Både Markov og Averbukh var ferske utvandrarar frå Russland. 

Averbukh nådde toppen då han vann gullmedaljen i stavhopp i EM 2002 i München. Han var då åleine om å ta seg over 5,85 m. I 2003 sette han med 5,93 meter personleg bestenotering, i 2014 framleis israelsk rekord. Under dei olympiske sommarleikane i Aten i 2004 enda han på åttandeplass.

Trass i at han stoppa på 5,70 m i EM-tevlinga 2006 i Göteborg lukkast han å forsvare EM-tittelen frå 2002. Under verdsmeisterskapen i Osaka i 2007 kom han derimot på sjuandeplass, endå om han då tok seg over 5,81 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 5,80 m
OL 2000 i Sydney: Nr 10 – 5,50 m
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 5,85 m, bakom Dmitri Markov (6,05 m)
EM 2002 i München: Gullmedalje – 5.85 m, framom Lars Börgeling (5,80 m)
VM i 2003 i Paris: Uplassert
OL 2004 i Athen: Nr 8 – 5,65 m
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 5,70 m, framom to sølvvinnarar (5,65 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 7 – 5,81 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (5,45 m)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexander Awerbuch» frå ,  den 7. september 2014.  
 

Israelske friidrettsutøvarar
Stavhopparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Russiske stavhopparar