alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jon Carin

Jon Carin () er ein produsent, artist og musikar, mest kjend for arbeidet sitt med Pink Floyd og meir spesifikt gitaristen David Gilmour og tidlegare medlem Roger Waters dei siste 25 åra. Tidleg i 1980-åra vart han kjend som frontmann i bandet Industry. Bandet fekk eit gjennombrot med singelen «State of the Nation» i 1983 og følgde opp med eit suksessrikt album, Stranger to Stranger. Kort tid etter vart banda oppløyst og Carin vart ein del av bandet til Roxy Music-vokalist Brian Ferry, og det var via Ferry at han trefte Gilmour. Han har medverka på alle album og framferder til Pink Floyd sidan 1987, og var medkomponist på singelen «Learning to Fly» På 2000-talet har han jobba mykje med solokarrierane til gitaristen til bandet David Gilmour og bassist Roger Waters. Seinare har han jobba blant anna med The Who, Pete Townshend, Seal, Elvis Costello, The Chieftains, Spinal Tap, og Richard Butler. I tillegg til å vere musikar er Carin òg låtskrivar og plateprodusent.

Jon Carin er rangert på 38. plass på lista til Digital Dreamdoor over dei 100 beste rockekeyboardistane gjennom tidene.

Utvald diskografi

Industry 
 State of the Nation (EP)
 Stranger to Stranger

Pink Floyd 
 A Momentary Lapse of Reason
 Delicate Sound of Thunder
 Knebworth '90
 La Carrera Panamericana (soundtrack for the film)
 Shine On
 The Division Bell
 P*U*L*S*E
 Echoes: The Best of Pink Floyd
 Oh, By The Way

Roger Waters 
 In the Flesh Live
 Flickering Flame: The Solo Years Vol. 1
 Live Earth

David Gilmour 
 On an Island (Bonus DVD with AOL Sessions og Albert Hall footage)
 Remember That Night: Live at Royal Albert Hall (DVD)
 Live in Gdańsk

The Who 
 The Concert for New York City (2001)
 Amazing Journey: The Story of The Who (2008)

Pete Townshend 
 A Benefit for Maryville Academy
 Lifehouse

Richard Butler 
 Richard Butler

Trashmonk 
 Mona Lisa Overdrive

Dream Academy 
 A Different Kind Of Weather
 Somewhere in the Sun... Best of the Dream Academy

Martha Wainwright 
 Martha Wainwright

Bryan Ferry 
 Boys and Girls
 Live Aid
 More Than This: the Best of Bryan Ferry & Roxy Music

Soul Asylum 
 Candy From A Stranger
 Black Gold: The Best of Soul Asylum

The Psychedelic Furs 
 Midnight To Midnight
 Pretty In Pink
 All Of This og Nothing

Gipsy Kings 
 Compas

David Broza 
 Night Dawn, The Unpublished Poetry of Townes Van Zandt

Taylor Barton 
 Spiritual Gangster

Fields of the Nephilim 
 Elizium

Kashmir 
 The Good Life

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jon Carin» frå ,  den 23. februar 2011.  
 

Folk frå New York
USA-amerikanske pianistar
Folk tilknytte Pink Floyd
USA-amerikanske låtskrivarar
Phil Manzanera

Phil Manzanera, eigentleg Philip Geoffrey Targett-Adams () er ein engelsk gitarist, mest kjend som sologitarist i Roxy Music. 

Han starta å spele gitar som åtteåring, då han budde i Venezuela. Då han starta på London's Dulwich College i 1966 var han med på å starte banda «Pooh and the Ostrich Feather». Han har spelt i Quiet Sun og vidare i Roxy Music, derhan tok over for David O'List. Han er kjent for sin spesielle punkaktige gitarstil tidleg i karrieren. Seinare vart han meir inspirert av sine latinske røter.

Phil Manzanera var med å produsere David Gilmour-albumet On An Island som kom ut i 2006. Han var òg med på turneen til albumet, der han spelte rytmegitar.

Utvald diskografi

1975-1982 
 1975	Diamond Head
 1975	Quiet Sun: Mainstream
 1976	801 : 801 Live
 1977	801 : 	Listen Now
 1977	801 : 	Live at Manchester University
 1978		K-Scope
 1982		Primitive Guitars
 2000	Rare One 
 2000 801 : Liva at Hull (live in 1977)

1985-1992 
 1985	The Explorers (Manzanera & Mackay) : The Explorers (seinare The Complete Exploer i 2001)
 1986	Wetton Manzanera : One World
 1988	Nowomowa - The Wasted Lands
 1988	Manzanera & Mackay : Crack the Whip
 1989	Manzanera & Mackay : Up in Smoke
 1991 Manzanera & Mackay : Manzanera & Mackay (compilation above two albums)
 ?(1997)	The Explorers :	Live at the Palace
 1990	Southern Cross(aka A Million Reasons Why)
 1990	Phil Manzanera & Sérgio Dias : Mato Grosso
 1991	Manzanera & Tania Libertad : Boleros Hoy
 1992	Manzanera Moncada : Live at the Karl Marx, Havana

1999 til i dag 
 1999	Vozero
 2001	801 : 801 Latino
 2004	6PM
 2005	50 minutes later
 2008 Firebird V11
 2010 Corroncho

Som produsent 
 John Cale: Fear (1974)
 Split Enz: Second Thoughts (1976)
 Heroes del Silencio: Senderos de Traición (1990)
 Tania Libertad: Boleros Hoy (1991)
 Nina Hagen: Revolution Ballroom (1993)
 Heroes del Silencio: El Espíritu del Vino (1993)
 Os Paralamas do Sucesso: Severino (1994)
 Fito Páez: Circo Beat (1994)
 Aterciopelados: La Pipa de la Paz (1996)
 Robi Draco Rosa: "Vagabundo" (1996)
 Enrique Bunbury: "Radical Sonora" (1997)
 David Gilmour: On an Island (2006)
 Enrique Bunbury: "Hellville deluxe" (2008)
 The Hall Effect: The Hall Effect (2010)

Bakgrunnsstoff 
Biografi

Roxy Music-medlemmar
Engelske plateprodusentar
Engelske rockegitaristar
801-medlemmar
Furukrossnebb

Furukrossnebb er ein fugleart i finkefamilien.

Utsjånad 
Furukrossnebben er 16-18 cm lang, og dermed gjennomgåande litt større enn grankrossnebben. Skilnaden mellom dei to artane er liten, men furukrossnebben har grovare hals, og proporsjonalt større hovud og nebb. Til liks med dei andre artane i slekta har furukrossnebben nebbhalvdelar som kryssar kvarandre. Over- og undernebben er om lag like grove. Nebben er like høg som lang, til skilnad frå grankrossnebben.
I alle drakter er vengane og stjerten mørke til svartaktige med lysgrå brem. Vaksne hannar er ellers først og fremst teglsteinsraude, men fjørdrakta kan variere mellom individa med meir innslag av grågrøne, brune eller oransjegule toner. Den vaksne hoa har grågrøn overside, gulgrøn overgump og lysgrå underdel, med grønaktig tone på brystet og kroppssidene. Ungfuglen er grønaktig gulgrå, med kraftig svartaktig streka underside.

Læte 
Furukrossnebben har ulike slags læter, og desse liknar litt på lætene frå grankrossnebben.

Utbreiing 
Arten hekker i Skandinavia, Finland, Baltikum og nordlege delar av europeisk Russland. Sporadisk hekker arten så langt sør som i Danmark og Tyskland.

Førekomst i Noreg 
Furukrossnebben finst hekkande over det meste av Noreg, unnateke lengst nord. Fugletalet varierer med frøproduksjonen til furua. Truleg hekker 10 000 – 100 000 par årleg i Noreg. Arten er sterkt knytt til furuskogen.

Hekking 

Reiret vert bygd i glissen furuskog, som oftast oppe mot toppen av eit tre, i blant nede på sidegreinene. Hoa legg 2-4 (i blant 5) egg. Desse er kvite med ein svak tone av blått eller blågrønt, og dekte med raudbrune flekkar. Desse ruger ho i 14-16 døgn. Etter klekkinga matar foreldra ungane i 25 døgn, til dei er flygedyktige. Oftast fell dette saman med at furukonglane er modne og frøa opnar seg.

Føde 
Fuglane et mest furufrø.

Trekktilhøve 
Arten er standfugl, men kan streife ein del, og invasjonar sørover er ikkje uvanlege. Skandinaviske fuglar kan invadere Storbritannia i mengder.

Kjelder 
 Svensk Wikipedia.
 Norsk Fugleatlas, 1994.

Fuglar i Noreg
Finkefamilien
Elisæus Vatnaland

Lars Elisæus Vatnaland () var ein norsk politikar for Sp, fødd i Bokn i Rogaland. Han arbeidde som fiskar, gardbrukar frå 1916, og fiskeriinspektør for Vestlandet frå 1937 til 1962. Vatnaland var 1. vararepresentant til Stortinget frå Bondepartiet i Rogaland frå 1934 til 1945, og han var stortingsrepresentant frå 1945 til 1961.

Vatnaland var varapresident i Stortinget frå 1948 til 1959, lagtingspresident frå 1959 til 1960, og deretter varapresident i Stortinget igjen inntil 1961. Vatnaland var dessutan parlamentarisk leiar i Bondepartiet frå 1948 til 1958, etter å først ha vore nestformann i gruppestyret frå 1945. Styremedlem i Rogaland bondeparti frå 1930 til 1940 og igjen frå 1945. Medlem av landsstyret frå 1938 til 1949, nestformann frå 1949 til 1959. Medlem av arbeidsutvalet frå 1945 til 1948, og varaformann her frå 1949 til 1959. 

I Bokn var Vatnaland ordførar frå 1925 til 1934, varaordførar frå 1937 til 1941, og igjen ordførar i 1945. Formannskapsmedlem frå 1945 til 1947. Fylkestingsmedlem frå 1925 til 1934. Formann i Bokn bondeparti frå 1927 til 1940. Kommunerevisor frå 1914, formann i likningsnemnda, overlikningsnemnda, skulestyret, Bokn branntrygdelag, Bokn sparebank, samt hamnenemnda i Rogaland og Norges Småbruks- og Bustadbanks avdeling i Rogaland. Medlem i sildelovkomiteen, tilsynsnemnda for Rogaland sykehus, sildelagskomiteen, sildemelkomiteen, makrellagskomiteen og valordningskommisjonen. Styremedlem i Rogaland avdeling av Noregs bondelag frå 1923 til 1940, og medlem av representantskapet i Noregs bondelag frå 1945 til 1960.

Stortingskomitear 
1958–1961 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomiteen
1958–1961 medlem i Stortingets fullmaktskomité
1958–1961 formann i Samferdselskomiteen
1958–1961 medlem i Fullmaktskomiteen
1958–1961 medlem i Valkomiteen 
1957–1957 medlem i Stortingets fullmaktskomité
1954–1958 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomiteen
1954–1958 medlem i Utariks- og konstitusjonskomiteen
1954–1958 medlem i Fullmaktskomiteen
1954–1958 medlem i Valkomiteen
1953–1953 medlem i Stortingets fullmaktskomité
1950–1954 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomiteen
1950–1954 medlem i Sjøfarts- og fiskerikomiteen
1950–1954 medlem i Fullmaktskomiteen
1950–1954 medlem i Valkomiteen
1949–1949 medlem i Stortingets fullmaktskomité
1948–1950 medlem i Valkomiteen
1948–1950 medlem i Fullmaktskomiteen
1948–1950 medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen
1948–1950 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomiteen
1945–1948 medlem i Sjøfarts- og fiskerikomiteen

Bakgrunnsstoff 
Lars Elisæus Vatnaland hos Stortinget

Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Ordførarar i Bokn
Sp-ordførarar i Rogaland
Folk frå Bokn
Daniel Danielsen Grønnestad

Daniel Danielsen Grønnestad () var ein norsk musikar og kyrkjetenar. Han var òg ein av dei norske passasjerane som reiste med RMS «Titanic» på skipet si jomfruferd.

Grønnestad voks opp i ein bondefamilie og var son av Daniel Grønnestad og Helene Holgersdatter Grønnestad. Han jobba som kyrkjetenar ved Bokn kyrkje, men emigrerte til USA rundt 1900 saman med broren Bertil. Under den sekstande vitjinga deira i Noreg skulle dei reise heim med Titanic, men broren Bertil valde å bli att. Daniel derimot gjekk ombord på Titanic i Southampton og reiste på tredjeklasse. Ombord på Titanic delte han lugar saman med Bernt Johannes Johannesen, Konrad Mathias Reiersen Hagland og Ingvald Olai Olsen Hagland. Grønnestad skulle reise til Portland i Oregon.

Grønnestad omkom i Titanic sitt forlis den 15. april 1912 - berre 32 år gamal. Om liket hans vart funne, vart han aldri identifisert. Av lugarfellane hans var det berre Bernt Johannes Johannesen som overlevde.

Bakgrunnsstoff
 Mr. Daniel Danielsen Grønnestad - Titanica Encyclopedia

Omkomne i Titanic-forliset
Folk frå Bokn
Distriktssenteret

Distriktssenteret (offisielt: Kompetansesenter for distriktsutvikling) er eit fagleg uavhengig forvaltningsorgan knytt til Kommunal- og regionaldepartementet og blei oppretta i september 2008.

Distriktssenteret arbeider hovudsakleg med å hente inn, systematisere og formidle kunnskap og erfaringar om lokale utviklingstiltak. Desse blir formidla gjennom senteret si nettside og i møte med lokale og regionale utviklingsaktørar. Senteret byggjer opp eit samarbeid med fylkeskommunane og andre aktørar som også er støttespelarar for lokal samfunnsutvikling.

Senteret har også ei rolle som kompetanseorgan, rådgjevar og bidragsytar overfor nasjonale, regionale og lokale styresmakter. Kunnskapen som blir formidla er basert på innhenta erfaringar og forsking frå utviklingsaktørar, eldsjeler, styresmakter og kunnskapsmiljø. Distriktssenteret bestiller utgreiingar frå ei rekkje forskingsmiljø for å dokumentere effekten av distriktspolitiske tiltak eller skape kunnskapsgrunnlag for dei som skal forme framtidas distriktspolitikk.

Distriktssenteret blir leia av direktør Halvor Holmli, som held til på Steinkjer. Senteret har 22 tilsette fordelt på avdelingskontor i Steinkjer, Alstahaug og Sogndal. Senteret har i 2011 ei tildeling på 26,7 millionar kroner over kapittel 554 på statsbudsjettet. Disktriktssenteret støttar og rettleier lokale initiativ og aktørar i kommunane.

Bakgrunnsstoff 
 Distriktssenterets heimeside
 Regjeringas samleside om bakgrunnen for Distriktssenteret
 Regjeringas pressemelding ved vedtak om lokalisering av Distriktssenteret
 Regjeringas pressemelding om Distriktssenterets vedtekter

Norske statsetatar
Det koreanske arbeidarpartiet

Det koreanske arbeidarpartiet er det regjerande partiet i eittpartistaten Nord-Korea, og har hatt makta i landet sidan skipinga.  Det har hatt to leiarar, Kim Il-sung (1949–1994) og sonen Kim Jong-il (offisielt frå 1997). Partiet er ofte rekna som det siste regjerande stalinistiske partiet, men offisielt følgjer partiet den sjølvformulerte ideologien juche.

Bakgrunnsstoff
Rodong Sinmun  (partiorgan)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Workers' Party of Korea» frå ,  den 4. mars 2011.  
 

Sosialistiske parti
Venstresosialistar og reformkommunistar
Nord-Korea
Skipingar i 1949
Bårdsnakken

Bårdsnakken (227 moh.) er eit lite fjell i Landesalpane. Bårdsnakken ligg heilt sør-vest i Landesalpane, sentralt i Ørskog kommune i Møre og Romsdal.
Fjellet er lett tilgjengeleg både frå Ådalen og Lande. Det er mest vanleg å parkere ved Ørskog vidaregåande skule. Frå Ørskog vidaregåande er det totalt 142 høgdemeter til toppen.
Frå toppen er det god utsikt mot vest. Trea i toppområdet gjer at utsikta er dårlegare mot sør, aust og nord.

Fjell i Ålesund
Gjerdsnakken

Gjerdsnakken (237 moh.) er eit lite fjell i Ålesund kommune, Møre og Romsdal.

Kjelder 

Fjell i Ålesund
Skahaugen

Skahaugen (272 m.o.h.) er eit lite fjell i Ålesund kommune i Møre og Romsdal.

Kjelder 

Fjell i Ålesund
Svenakken

Svenakken er eit lite fjell på 280 moh. i Ålesund kommune i Møre og Romsdal.

Kjelder

Fjell i Ålesund
Ljøstaknakken

Ljøstaknakken (292 moh.) er eit lite fjell i Landesalpane. Ljøstaknakken ligg langt sør i Landesalpane, sentralt i Ørskog kommune i Møre og Romsdal. Fjellet er lett tilgjengeleg både frå Odden og Lande. Det er mest vanleg å parkere ved Ørskog vidaregåande skule. Frå Ørskog vidaregåande er det totalt 207 høgdemeter til toppen. Frå toppen er det god utsikt mot vest, sør og aust. Trea i toppområdet gjer at utsikta er dårlegare mot nord.

Fjell i Ålesund
Patrick Leonard

Patrick Raymond Leonard () er ein amerikansk låtskrivar tangentspelar, og plateprodusent, kjend for det lange samarbeidet med Madonna. 

Han starta i musikkindustrien i Chicago seint i 1970-åra i det pompøse rockebandet Trillion, der den framtidige Toto-songaren Dennis «Fergie» Frederiksen var songar. 

Leonard er kjend for dei mange forskjellige artistane han har jobba med, mellom anna Pink Floyd og Roger Waters som soloartist, samt Boz Scaggs, Deborah Blando, Peter Cetera, Bryan Ferry, Elton John, Anna Vissi, Jody Watley, Rod Stewart, Madonna, Blue October og Rachel Loy. 

I 1997 gav Leonard ut new age-albumet Rivers på plateselskapet hans, Unitone.

Utvald diskografi
 Madonna - «Live to Tell», «La Isla Bonita», «Where's the Party», «Who's That Girl», «The Look of Love», «Like a Prayer», «Cherish», «Till Death Do Us Part», «Promise to Try», «Dear Jessie», «Oh Father», «Hanky Panky», «I'll Remember», «Frozen», «Nothing Really Matters», «The Power of Good-Bye», «Has to Be», «Supernatural»
 Anna Vissi - (Apagorevmeno - skreiv og produserte songar, inkludert tittelsporet)
 Jody Watley - «Most of All»
 Roger Waters - (medprodusent på albumet Amused to Death)
 Pink Floyd - «Yet Another Movie»
 Pat Monahan - «Last of Seven»
 Peter Cetera - «One Good Woman»
 Natalie Imbruglia - «That Day»
 David Darling - «96 Years»
 Elton John - The Road to El Dorado (produsent og medlåtskrivar på «Someday Out Of The Blue»), Songs From The West Coast (produsent)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Patrick Leonard» frå ,  den 24. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske låtskrivarar
Tony Levin

Anthony Frederick "Tony" Levin () er ein amerikansk rockemusikar, mest kjend som bassist og utøvar av Chapman Stick.

Levin er mest kjend for arbeidet sitt med progrockpionerane King Crimson og Peter Gabriel. Han har òg vore medlem av Liquid Tension Experiment; dei King Crimson-tilknytte banda Bruford Levin Upper Extremities, ProjeKct One og ProjeKct Four; og leiar i dag sitt eige Tony Levin Band.

Han har vore ein særs aktiv studiomusikar sidan 1970-åra oghar spelt på om lag fem hundre album, mellom anna av Cher, Alice Cooper, John Lennon, Sarah McLachlan, Stevie Nicks, Pink Floyd, Lou Reed, Tom Waits, Buddy Rich, The Roches, Todd Rundgren, Seal, Yes og Warren Zevon. I tillegg har han turnert med Paul Simon, Gary Burton, James Taylor, Herbie Mann, Judy Collins, Carly Simon, Peter Frampton, Anderson Bruford Wakeman Howe, Peter Gabriel, Tim Finn, Richie Sambora og Claudio Baglioni.

Levin var med å gjere Chapman Stick populær og NS kontrabass. Han skapte òg «funk fingers», eit apparat for å etterlikne lyden ein får når ein slår på strengar med trommestikker.

Levin var ein av dei første bloggarane,, og starta å eksperimentere med dette i 1996, eitt år før uttrykket vart laga.

Utvald diskografi 

Levin har spelt på om lag fem hundre album som studiomusikar eller gjesteartist.

 Discipline (1981) — King Crimson
 Beat (1982) — King Crimson
 Three of a Perfect Pair (1984) — King Crimson
 Cloud About Mercury (1986) — David Torn
 Spin 1ne 2wo (1993) — Spin 1ne 2wo
 THRAK (1995) — King Crimson
 World Diary (1995) — solo
 Black Light Syndrome (1997) — Bozzio Levin Stevens
 From the Caves of the Iron Mountain (1997) — Gorn, Levin, Marotta
 Liquid Tension Experiment (1998) — Liquid Tension Experiment
 Bruford Levin Upper Extremities (1998) — Bruford Levin Upper Extremities
 Liquid Tension Experiment 2 (1999) — Liquid Tension Experiment
 Waters of Eden (2000) — solo
 Situation Dangerous (2000) — Bozzio Levin Stevens
 B.L.U.E. Nights (2000) — Bruford Levin Upper Extremities
 Pieces of the Sun (2002) — solo
 Double Espresso (2002) — solo
 Resonator (2006) — solo
 Stick Man (2007) — solo
 Spontaneous Combustion (2007) - Liquid Trio Experiment
 When the Keyboard Breaks: Live in Chicago (2009) - Liquid Trio Experiment 2
 Soup (2010) - Stick Men

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tony Levin» frå ,  den 24. februar 2011. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske bassistar
Chapman Stick-utøvarar
King Crimson-medlemmar
Peter Gabriel
Folk frå Massachusetts
Jødisk-amerikanske musikarar
Jim Keltner

James Lee «Jim» Keltner () er ein studiotrommeslagar som har spelt med mange kjende musikarar. 

Keltner vert sagt å vere favorittrommeslagaren til Ringo Starr, og vert rekna som ein av dei mest ettertrakta studiotrommeslagarar. Han har jobba særskild mykje med John Lennon, George Harrison, Neil Young, Ry Cooder og Traveling Wilburys, der pseudonymet hans var Buster Sidebury.

Utval av artistar Keltner har spelt med
Jerry Garcia
Plastic Ono Band
Eric Clapton
John Lennon
John Mayer
Yoko Ono
Ringo Starr
Randy Newman
Neil Young
Keith Moon
J. J. Cale
Joe Cocker
George Harrison
Rolling Stones
Ron Wood
Bill Wyman
Mick Jagger
Keith Richards
Bob Dylan
Joni Mitchell
Brian Wilson
Bill Frisell
Neil Young
Phil Keaggy
Crowded House
Fiona Apple
Leonard Cohen
Elvis Costello
Ry Cooder
Sam Phillips
Pink Floyd
Steely Dan
Traveling Wilburys

Bakgrunnsstoff
Jim Keltner på Drummer World

USA-amerikanske trommeslagarar
Delaney & Bonnie & Friends-medlemmar
The Wrecking Crew-medlemmar
Carmine Appice

Carmine Appice () er ein amerikansk rocketrommeslagar med italiensk bakgrunn. Han fekk opplæring i klassisk musikk og var påverka av jazztrommeslagarane Buddy Rich og Gene Krupa. Appice er mest kjend for å ha spelt med Vanilla Fudge, Cactus og powertrioen Beck, Bogert & Appice. 

Appice er kjend som ein underhaldar der han kastar trommestikkene i lufta medan han speler og mange virvlar. Han vert rekna som ein av dei største showmennene i rocken og var den første rocketrommisen som organiserte trommeopplæring på universitet, teater og trommebutikkar. Han skal ha inspirert trommeslagarar som John Bonham, Cozy Powell, Ian Paice, Dave Knepp, Nicko McBrain, Joey Kramer, Bill Ward, Roger Meddows-Taylor, Phil Collins, Neil Peart, Tommy Lee, Dave Lombardo, Richard Christy, David Kinkade, Ray Mehlbaum, Robb Reiner og Eric Singer. 

Den bestseljande trommeopplæringsboka The Realistic Rock Drum Method kom ut i 1972 og har sidan vorte revidert og gjeve ut på nytt som The Ultimate Realistic Rock Drum Method.

Diskografi

Album 
Carmine Appice
 Carmine Appice (1981)
 Carmine Appice's Gitar Zeus (1995)
 Carmine Appice's Gitar Zeus II (2001)
 Carmine Appice's Gitar Zeus: Conquering Heroes (dobbel-CD) (2009)

Vanilla Fudge
 Vanilla Fudge (1967)
 The Beat Goes On (1968)
 Renaissance (1968)
 Near the Beginning (1969)
 Rock & Roll (1970)
 Mystery (1984)

Cactus
 Cactus (1970)
 One Way...Or Another (1971)
 Restrictions (1971)
 'Ot 'N' Sweaty (1972)
 Cactus V (2006)

Beck, Bogert & Appice
 Beck, Bogert & Appice (1973)
 Live in Japan (1974)

Jan Akkerman
 Tabernakel (1974)

KGB
 KGB (1976)
 Motion (1976)

Paul Stanley
 Paul Stanley (1978)

Ted Nugent
 Nugent (1982)

DNA
 Party Tested (1983)

King Kobra
 Ready to Strike (1985)
 Thrill of a Lifetime (1986)
 King Kobra III (1988)
 Hollywood Trash (2001)

Blue Murder
 Blue Murder (1989)
 Nothin' But Trouble (1993)

Mothers Army
 Mothers Army (1993)

Pappo's Blues
 Caso Cerrado (1995)

Marty Friedman
 True Obsessions (1996)

Travers & Appice (as duet with Pat Travers)  
 It Takes A Lot Of Balls (2004)
 Live At The House Of Blues (2005)
 Bazooka (2006)

Pink Floyd
 «Dogs Of War» frå A Momentary Lapse of Reason (1987)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carmine Appice» frå ,  den 24. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

USA-amerikanske trommeslagarar
Musikarar frå New York City