alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Onekotan

Onekotan (russisk Онекотан), òg kalla Onekotan To, er ei øy heilt nord i Kurilane i Sakhalin oblast i Russland. Onekotan er ei vulkansk øy og ein del av «Eldringen» som krinsar Stillehavet. Ho har eit areal på 315 km², er 42,5 km lang og 11-16 km brei. 

Onekotan er unik fordi ho har ein kaldera fylter med vatn både nord og sør på øya. Den største av desse to ligg i sør og har igjen ei øy midt i innsjøen. Dette vert kalla Tao-Rusyr-kalderaen. Det høgaste punktet på Onekotan er Krenitsyn på 1325 meter over havet, og ligg på øya som ligg i kalderaen. I nyare tid er det danna sekundære vulkankjegler i begge kalderaer og den nordlegaste er nesten heilt fylt att av ein slik, kalla Nemotoppen. 

Det er aure i Tsjiornojesjøen, ein av dei to innsjøane på Onekotan. 

Mellom naboøyane og Onekotan ligg Det fjerde kurilsundet, Jevreinovsundet og Krenitsynsundet. Naboøyane er Makanrusji med ein vulakn på 1170 moh i nordvest og Kharimkotan med ein 1210 meter høg vulkan i sør.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Onekotan» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Bilete av Onekotan
 Aure i Tsjiornojesjøen

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Kalderaer i Russland
Kratersjøar
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Oremif

Oremif (russisk Остров Оримиф) er ei øy i Sakhalinbukta sør i Okhotskhavet i Khabarovsk kraj i Russland. Ho ligg ved munningen av elva Amur, om lag 3 km frå kysten.

Oremif er forma som ein hestesko og er om lag 2 km på tvers. 22 km opp i estuaret ligg øya Vospri.

Oremif må ikkje forvekslast med busetnaden Oremif som ligg på land like innanfor, om lag 5 km nordaust for øya.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Oremif» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Geografiske data
 Reiseinformasjon
 Forureining av Amur nær Oremif

Bakgrunnsstoff 
 Khabarovsk kraj

Øyar i Russland
Okhotskhavet
Khabarovsk kraj
Paramusjir

Paramusjir (russisk Парамушир) eller Paramushiro frå ainu for «brei øy») er ei øy i Russland i Kurilane. Ho er 100 km lang og i snitt om lag 20 km brei og har eit areal på 2053 km². Ho er den største øya i dei nordlege Kurilane og berre Iturup er større i heile øygruppa. Sjumsju er ei øy i nordaust og mellom dei ligg det 2,5 km smale sundet kalla Det andre Kurilsundet. Antsiferov ligg i søraust på andre sida av det 15 km breie Luzjinasundet. 20 km mot nordvest ligg Atlasov og Onekotan ligg i sør på andre sida av det 40 km breie sundet kalla Det fjerde Kurilsundet. Nordenden av øya ligg 39 km frå Kapp Lopatka på sørenden av Kamtsjatkahalvøya.

Paramusjir høyrer til distriktet Severo-Kurilskij i Sakhalin oblast. Severo-Kurilsk er det administrative senteret i distriktet og med 2500 innbyggjarar er han den einaste busetnaden på Paramusjir. Byen er òg den største på Kurilane, men Kurilsk på Iturup er nesten like stor. Andre landsbyar som ein gong låg langs kysten av Paramusjir er i dag hovudsakleg spøkelsesbyar. Dette kjem delvis av eit krakk i det lukrative sildefiske og delvis av den katastrofale tsunamien som råka Kamtsjatka i 1952 og som tok om lag 2300 liv.

Geografi og naturhistorie 

Geologisk er Paramusjir ei samanhengande kjede på 23 vulkanar. Minst fem av desse er aktive: Tsjikuratsjki på 1816 moh., Fusstoppen på 1772 moh., Tatarinova, Karpinskogo og Ebeko. Tsjikuratsjki, den høgaste toppen på Paramusjir har vore aktiv sidan 2002 og det siste utbrotet kom i august 2008.

Paramusjir har eit subarktisk klima som er sterkt påverka av den kalde Oyashiostraumen. Av tre på Paramusjir finn ein stort sett berre sibirsk dvergfuru og små or. Den alpine tundraen som dominerer landskapet produserer store mengder sopp og bær, særleg tyttebær, åkerbær og krekling. Raudrev, hare og røyskatt finst på øya og vert jakta på av innbyggjarane. Øya har òg ein bestand av gråbjørn. Sunda mellom Paramusjir og Sjumsju har store bestandar av havoter og sel.

Fleire artar aure og stillehavslaks gyt i elvane på øya, særleg i Tukharkaelva som med 20 km er den lengste elva på øya.

Historie 
Japan gjorde krav på Paramusjir og resten av Kurilane mot slutten av 1800-talet. Paramusjir hadde den nordlegaste japanske militærbasen fram til slutten av den andre verdskrigen. Desse basane vart sporadisk bombarderte av amerikanske fly og skip frå Aleutane frå 1943 til slutten av krigen. Her låg òg minst ein krigsfangeleir. I august 1945 invaderte Sovjetunionen Paramusjir, og etter krigen tok dei kontroll over heile Kurilane.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Paramushir» frå , den 5. august 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av Paramusjir 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Payerøya

Payerøya (russisk Остров Пайера, Ostrov Pajera) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho har eit areal på 160 km².

Payerøya er ein del av Zitsjy land, ei undergruppe i Frans Josefs land.

Øya er kalla opp etter Julius Johannes Ludovicus von Payer, ein austerriksk-ungarar som måla mange landskap frå Arktis og som var ein av leiarane av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen.

Nærliggande øyar 
Like aust for Payerøya ligg nokre småøyar: 
 Stoliczkaøya (Остров Столичка; Ostrov Stolitsjka) er den av øyane som ligg lengst borte og er ein ynglestad for kvalross. Ho er kalla opp etter den mähriske paleontologen Ferdinand Stoliczka (1838–1874) av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen.
 Ostrov Apollonova ligg i sundet mellom Stoliczka- og Payerøya. Ho er berre 500 meter lang.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Payer Island» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 http://islands.unep.ch/CEO.htm 
 Historiske data
 

Øyar i Frans Josefs land
Pestsjanyj

Pestsjanyj (russisk Остров Песчаный), òg kalla Ostrov Mel, er ei øy i Laptevhavet i Russland med ei uvanleg form. Ho er ein 12 km lang ellipseforma sandbanke som er brote sund i aust og søraust der tre mindre øyar er oppstått. Landtunga ligg rundt ein grunn lagune og på kart ser ho dermed ut som ein tropisk atoll. Øya er gold og folketom. 

Pestsjanyj ligg 74 km aust for Bolsjoj Begitsjev og 62 km nord for kysten av Sibir.

Havet omkring Pestsjanyj er dekt av pakkis om vinteren og det er store poljnia rundt øya. Klimaet er særs hardt med mange stormar og låge temperaturar sjølv i løpet av den korte sommaren som berre varer to månader. 

Det finst kvalross på øya. 

Øya høyrer til republikken Sakha. Ho må ikkje forvekslast med andre øyar og stader med same namn. Kapp Pestsjanyj er eit nes på Bolsjevikøya i Severnaja Zemlja og to øyar i Aserbajdsjan og Ukraina har same namn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Peschanyy Island (Laptev Sea)» frå , den 5. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Geografisk plassering
 Lejkinaøya
 Russiske ekspedisjonar

Sjå òg 
 Laptevhavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Laptevhavet
Sakha
Plavnikovyjeøyane

Plavnikovyjeøyane (russisk острова Плавниковые; Ostrova Plavnikovyje) er ei øygruppe aust i Karahavet utanfor kysten av Sibir i Krasnojarsk kraj i Russland. Øyane er dekte av tundravegetasjon og har mange innsjøar og myrområde. Dei er dekte av snø og is det meste av året. 

Den største av Plavnikovyjeøyane er Pestovyjøya og Kruglyjøya. Dei fleste av øyane ligg mindre enn 10 km frå kysten av Tajmyrhalvøya, men enkelte, som Vardropperaøya, ligg lenger ute til havs. Den austlege delen av øyane, inkludert Kosterina og Pestsovyj, vert òg kalla Vkhodnyjeøya.

Plavnikovyjeøyane ligg sør for den vesle Kolosovykhhalvøya. Geologisk er dei ein del av Mininaskjera, ein kompleks formasjon som inkluderer Kolosovykhøyane lenger nord. Denne øygruppa ligg mellom 73° 15' og 74° 40' N og mellom 84° og 86° 30' E. 

Havet omkring Plavnikovyjeøyane er dekt av fast is om vinteren og klimaet er særs hardt. Sjølv om sommaren er det pakkis i havet omkring. 

Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Plavnikovyjeøyane må ikkje forvekslast med Plavnikovyjøya (Ostrov Plavnikovyy) utanfor vestkysten av Severnaja Zemlja som òg ligg i Karahavet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Plavnikovyye Islands» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturreservat
 Albert Hastings Markham. Arctic Exploration, 1895
 Armstrong, T., The Russians in the Arctic, London, 1958.
 Tidlege sovjetiske ekspedisjonar
 Russiske polarekspedisjonar

Sjå òg 
 Karahavet
 Tajmyrhalvøya

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Øygrupper i Nordishavet
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Preobrazjenja

Preobrazjenja (russisk Остров Преображенья) er ei lang, lita øy i Laptevhavet i Russland. Ho ligg nord for Khatangabukta (russisk Хатангский залив), 15 km nord for Bolsjoj Begitsjev.

Preobrazjenja er 7 km lang og opp mot 2,5 km brei. Øya består av granitt og har høge klipper på austsida. På vestsida heller øya ned mot grusstrender. 

Øya var eit nyttig landemerke for skip som segla langs Nordaustpassasjen i tidlegare tider. Ho vart òg kalla Ostrov Vstretsjnyj. Det er ein forlaten polarforskingsstasjon på Preobrazjenja.

Administrativt høyrer Preobrazjenja til republikken Sakha.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Preobrazheniya Island» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Den arktiske oseanografiske ekspedsijonen 1910-1915 
 Om forskingsstasjonen 
 William Barr, The Drift of Lenin's Convoy in the Laptev Sea, 1937 - 1938. (komplett tekst)
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena. 
 [cat=56&tx_ttnews[tt_news]=4484&tx_ttnews[backPid]=147&cHash=a3f483c055 Bilete frå øya]

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Sakha
Laptevhavet
Rainerøya

Rainerøya eller Rainierøya (russisk Остров Райнера; Ostrov Rajnera) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho er om lag sirkelforma og har ein diameter på 14 km. Arealet hennar er på 140 km² og nesten heile øya er dekt av isbrear. Det høgaste punktet er 284 meter over havet.

Øya vart namngjeve av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen etter adelsmannen Rainer Joseph Johann Michael Franz Hieronymus, erkehertug av Austerrike og kronprins av Ungarn og Böhmen, òg kjend som erkehertug Rainer av Austerrike. Han var ein av aristokratane som finansierte ekspedisjonen. 

Rainerøya er ein del av undergruppa Zelmja Zitsjy i Frans Josefs land. Ho ligg aust for Karl-Alexander-øya og berre eit 2,5 km smalt sund skil dei to. Nord i dette sundet ligg ei gruppe skjer kalla Lesgaftreva (рифы Лесгафта). Desse er kalla opp etter den russiske sosialreformatoren Peter Lesgaft.

Nær nordaustsida av Rainerøya ligg ei lita øy kalla Ostrov Ivanova (остров Иванова), som berre er 600 meter lang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rainer Island» frå ,  den 6. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:
http://islands.unep.ch/CEO.htm 
Historiske data

Øyar i Frans Josefs land
Rassjua

Rassjua (russisk Расшуа, japansk 羅処和島) er ei vulkanøy sentralt i Kurilane i Russland. Ho ligg 16 km frå Usjisjirøyane og 30 km sørvest for Matsuwa.

Vulkanen på øya strekkjer seg 956 meter over havet og hadde det siste utbrotet sitt i 1957. 

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Global Volcanism Program

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin oblast

Kurilane
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Vulkanar i Russland
Stratovulkanar
Aktive vulkanar
Rastorgujevøya

Rastorgujevøya eller Rastorgujevaøya (russisk Остров Расторгуева, Ostrov Rastorgujeva), er ei øy i Karahavet nordaust for Sjturmanovhalvøya i eit område med mange skjer sør for Nordenskiöldøyane i Russland. Samanlikna med ander store øyar i området har ho ei forholdsvis jamn form. Ho er 21 km lang og 6,5 km på det breiaste. Ho er dekt av tundravegetasjon om sommaren, men det meste av året ligg ho under eit snødekke. 

Øya ligg 40 km frå vestenden av Tajmyrbukta og berre 14 km sørasut for Tajmyrøya. Mellom øya og fastlandet er sundet berre ein kilometer på det smalaste. 

Klimaet i området er hardt med lange, bitre vintrar og mange snøstormar. Havet omkring Rastorgujevøya er fylt med pakkis om vintere og det er mykje isflak sjølv om sommaren. Det meste av året er ho derfor landfast med fastlandet. 

Rastorgujevøya høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, som er det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
Heile området rundt Rastorgujevøya vart utforska av den russiske geologen Baron Eduard von Toll på den siste ekspedisjonen hans. Øya vart namngjeve av han etter Stepan Innokentjevitsj Rastorgujev, ein kosakkisk offiser som var med på ekspedisjonen. 

Toll sende Rastorgujev i lag med kapteinen på skipet hans «Zarja», N. N. Kolomejtsev på ein lang sledetur for å opprette koldepot for «Zarja» på Kotelnyøya og Dikson, i tillegg til å føre post frå ekspedisjonen til Dudinka. Dette hjelpte på det dårlege forholdet mellom Baron Toll og Kaptein Kolomejtsev. 

I 1937 vart ei anna øy, Koltsjakøya i Kamennyjeøyane lenger vest langs kysten av Tajmyrhalvøya kalla opp etter Stepan Rastorgujev. Så i eit par tiår var det to Rastorgujevaøyar i Karahavet. 23. august 2005 vart dei tidlegare namna gjeninnsett for å lette på forvirringa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Plassering
 Naturrreservat
 William Barr, Baron Eduard von Toll’s Last Expedition, 1900-1903. Namneendringar i Karahavet

Sjå òg 
 Eduard Toll
 Kamennyjeøyane

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Brynhild

Brynhild er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Det har namnedag den 16. august.

Opphavet er norrønt, av brynja, 'brynje', og hildr, 'strid'. Namnet er kjent frå rundt 1180, truleg gjennom soga om Sigurd Fåvnesbane. Valkyrja Brynhild er kjend frå denne soga og frå eddadiktet «Helreið Brynhildar». Ho er blitt kjend som Brünnhilde i Nibelungenlied og operaverket Nibelungenringen.

Namneberarar 
 Brynhild eller Brunhilda av Austrasia (ca. 543–613), frankisk dronning
 Brynhild Paulsdatter Størseth (1859-ca. 1908), kjend som Belle Gunness, norsk-amerikansk seriemorda
 Brynhild Berge (1901–1975), norsk stupar
 Brynhild Haugland (1905–1998), norsk-amerikansk delstatspolitikar i Nord-Dakota
 Brynhild Synstnes (f. 1971), norsk løpar

Norrøne førenamn
Namn knytte til strid
Namn knytte til vern
Routanøyane

Routanøyane er to øyar på austsida av Tsjaunskajabukta i Aust-Sibir-havet i Tsjukotka autonome okrug i Russland. Dei ligg like utanfor Pevek og mellom Pevekhalvøya og øyane går eit 4,7 km breitt sund. Ajonøya ligg på andre sida av Tsjaunskajabukta, 24 km mot vest.

 Bolsjoj Routan  er om lag trekanta og er 9,5 km lang og 4,5 km brei.
 Malij Routan  er mykje mindre og ligg 1 km vest for det sørlegaste punktet på Bolsjoj Routan. Ho er berre 1,3 km lang. 
 

Det er ein liten polarstasjon på Bolsjoj Routan.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Routan Islands» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Geografisk informasjon 

Øyar i Russland
Aust-Sibir-havet
Tsjukotka
Bregnar

Bregnar er karsporeplantar. Dei formeirar seg med sporar. Bregnane har store, som regel delte eller flika og trekanta blad. 

Hjå bregnane, som hjå andre karsporeplantar, sit sporane i sporehus. Hjå mange bregneartar sit sporehusa i klasar (sori) som sit på undersida av blada. 

Bregnane har generasjonsveksling, med ein sporofyttgenerasjon og ein gametofyttgenerasjon. Den grøne planta er sporofyttgenerasjonen, og er ofte fleirårig. Gametofyttgenerasjonen er som regel ikkje uavhengig av sporofytten, men sit som eit lite utskot på sporofytten. Hjå somme artar veks gametofytten under jorda og er saprofyttisk.

Klassifiseringa av bregner er ikkje avklåra. Mange grupper, mellom anna ormetungebregnar, som har vore rekna mellom bregnane har synt seg å høyra til eigne grupper.

Bakgrunnsstoff

Plantar
Karsporeplantar
Vikkeslekta

Vikkeslekta (Vicia) er ei planteslekt i ertefamilien. Vikkeplantane er dekkfrøplantar, og som alle plantar har dei generasjonsveksling. Den grøne planta er den diploide sporofytten, medan den haploide gametofyttgenerasjonen ikkje er sjølvstendig, men sit på spporofytten og får næring frå han.

Skildring 

Blada hjå vikkeplantane er forma som to rader av småblad som sit langs ein akse. Aksen har ofte ei kjelngjetråd i enden. Blomane sit einskildvis eller i klasar på aks som går ut frå bladhjørnet.
Larvane hjå somme fivreld- og møllartar kan berre leve på einskilde vikkeartar.

Bruk 

Somme vikkeplantar er mykje brukt som fôr til kvegdyr. Arten Vicia faba, eller hestebønne, vert eten av menneske.

Norske artar i vikkeslekta 
 Tofrøvikke (Vicia hirsuta)
 Firfrøvikke (Vicia tetrasperma)
 Ertevikke (Vicia pisiformis)
 Skogvikke (Vicia sylvatica)
 Vestlandsvikke (Vicia orobus)
 Sørlandsvikke (Vicia cassubica)
 Fuglevikke (Vicia cracca)
 Luktvikke (Vicia tenuifolia)
 Lodnevikke (Vicia villosa)
 Gjerdevikke (Vicia sepium)
 Vårvikke (Vicia lathyroides)
 Gulvikke (Vicia lutea)
 Sommarvikke (Vicia angustifolia)

Kjelder 
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Erteblomfamilien
SMART-1

SMART-1 (kort for Small Missions for Advanced Research in Technology) var ESA sin første månesonde. Han blei skote opp 27. september 2003 og medvite kræsjlanda på månen 3. september 2006. Mellom hovudmåla til ferda var å testa ein soldreven ionemotor og andre teknologiar medan sonden gjorde vitskaplege observasjonar. Sonden undersøkte òg teorien om at månen blei danna som følgje av ein kollisjoin mellom jorda og ein mindre planet for rundt 4,5 milliardar år sidan.

SMART-1 gjekk inn i månebane 15. november 2004. Han er den andre romsonden nokosinne som har nytta seg av ioneframdrift; den første var NASA sin Deep Space 1.

Sjølve sonden var med solsellepanela 14 meter brei. Han vog ved oppskyting 370 kg, og av dette var 19 kg vekta av dei vitskaplege instrumenta.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til prosjektet

Kjelder 

Månesondar
ESA-sondar
Russkijøya

For øya med same namn i Karahavet, sjå Russkijøya i Karahavet.

Russkijøya (russisk остров Русский, 'Den russiske øya') er ei øy i Peter den store-bukta utanfor Vladivostok i Russland. Aust-Bosporus skil øya frå Muravjov Amurskij-halvøya.

I 1889 dannar Russkijøya ein del av forsvarsverket til festningsbyen Vladivostok. Gjennom fleire hundreår vart dei opphavlege trestrukturane erstatta av stein og på øya stod Fort Pospelov, som ein del av planane til oberst K. I. Velitsjko.

I 1992 svelt fire soldatar på den isolerte øya i hel og fleire andre soldatar vart sende til sjukehus på grunn av hunger. Kommandørane deira hadde ikkje send dei mat på fleire månader og saka vart ein nasjonal skandale.

I 2007 vart det rapportert at president Vladimir Putin utvikla planar om å gjere øya om til ein stor feriestad. Dette var som eit svar på den betre økonomien til Kina og frykt for eit mogeleg kinesisk økonomisk hegemoni. 

Øya må ikkje forvekslast med Russkijøya i Nordenskiöldøyane i Karahavet.

Nærliggande øyar 
 Sørvest for Russkijøya ligg det fleire øyar. Popova er 7 km lang og 4,3 km brei, Rejneke er 3,4 km lang og Rikorda er 4,1 km lang og mindre enn 2 km brei. Det ligg i tillegg mange mindre øyar nær desse. 
 Jevgenijøyane () er ei lita øygruppe som ligg 40 km lenger sørvest.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Russky Island» frå , den 6. august 2008. 
 

Øyar i Russland
Japanhavet
Primorskij kraj
Russkijøya i Karahavet

Russkijøya (russisk остров Русский, tyder «Den russiske øya») er ei øy i Karahavet nord i Krasnojarsk kraj i Russland. Ho er ein del av Nordenskiöldøyane. Med eit areal på 309 km² er ho den største øya i øygruppa. Ho er òg den nordlegaste øya i øygruppa ved 77° 03' N. Russkijøya er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

Øya må ikkje forvekslast med Russkijøya utanfor Vladivostok i Peter den store-bukta.

Historie 
25. august 1942 under Operasjon Wunderland møtte den tyske kryssaren «Admiral Scheer» den russiske isbrytaren Sibirjakov under kaptein Katsjarev sin kommando like utanfor nordvestkysten av Russkijøya. Isbrytaren gjorde heroisk motstand men sokk til slutt etter eit ujamnt slag. «Admiral Scheer» segla så sørvestover for å gå til åtak på sovjetiske militærinstallasjonar ved Dikson.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Russky Island (Kara Sea)» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Valerian Albanov, In the Land of the White Death, 2001. Inneheld bilete av Fridjof Nansen sine tidlege kart av Arktis.
 William Barr, Baron Eduard Von Toll's Last Expedition. Arctic, Sept 1980. 
 Istilhøve nær Nordenskjoldøyane
 Naturreservat
 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Norsk skogkatt

Norsk skogkatt er ein registrert katterase med opphav i kattar haldne som huskattar i Noreg og Sverige. Karakteristisk for katterasen den lange, raggete vassavstøytande pelsen. Skogkatten har kraftig kroppsbygning, lang kropp, lang busket hale og lange føter med breie potar. Han har gjerne lange øyro med lange øyretufsar.

Opphav 
Skogkatten har truleg opphav i korthårskattar frå Sør-Europa og langhårskattar frå Vesleasia, kattar som norske handelsfolk kan ha teke heim alt i mellomalderen. Sidan kattane vart haldne som musejegarar, og stort sett levde utandørs, overlevde dyr som var tilpassa vinterklimaet – det var dyr med lang, vassavstøytande pels, stor kropp og breie potar.

Omkring 1930 starta arbeidet for å ta vare på skogkatten som rase. I 1938 deltok for første gong ein norsk skogkatt på ei utstilling. Frå 1975 har skogkattringen arbeidd med registrering og al av skogkattar. I 1977 fekk skogkatten internasjonal status som rasekatt. Fram til 1985 vart 2000 skogkattar registrerte. Dei første skogkattane vart sende til Tyskland og USA i 1979, til Storbritannia i 1980 og til Frankrike i 1982. Sverige har truleg den største stammen av skogkattar. 

I 1990 vart stamboka stengd.

Pels 
Skogkatt kan finnast i mange fargar, svart/kvite kattar har gjerne kvite parti på potar og bryst. Overpelsen er svært langhåra med oljeaktige vassavstøytande dekkhår. Underpeslen er tett og ullen. Om vinteren veks det ut ein krage rundt nakken og brystet.

Galleri

Kuriosa 
Skaukattar var kallenamnet for elevar (seinare studentar) ved Statens skogskole i Kongsberg.

Bakgrunnsstoff 
 Norsk skogkattring
 Royal Canin

Kjelder 
 D. S. Richards: Den store boka om katter Gyldendal Norsk Forlag 1985 ISBN 82-05-15065-6

Katterasar
Norske husdyr
St. Peterøyane

St. Peterøya (russisk Острова Петра, Ostrova Petra) er to øyar i Laptevhavet i Krasnojarsk kraj i Russland. Dei er dekte av tundravegetasjon, grus og is. Øyane, samt nokre av dei nærliggande øyar (Ostrova Andreja, Ostrov Pavla) vart opphavleg kalla opp etter apostlane.

St. Peterøya er omgjeve at smale sandbankar og myrområde. Dei ligg i Laptevhavet aust for Tajmyrhalvøya mellom Maria Prontsjisjtsjeva-bukta og Faddejbukta.

 Den største øya er Ostrov Pjotr-Severnyj med eit areal på 175 km². Ho ligg tett ved kysten og sundet mellom øya og fastlandet er berre 1,2 km smalt på det smalaste. 
 Ostrov Pjotr-Juzjnyj er langt mindre og ligg 9 km sørvest for Ostrov Pjotr-Severnyj og lenger ute i havet.

Andre mindre øyar i St. Peterøyane er Dozjdevoj, Vstretsj, Bezymjannyj, Serpovidnyj og Klesjnja.

Klimaet er arktisk med mange snøstormar om vinteren. Havet omkring øyane er dekt av fast is det meste av året og pakkis sjølv om sommaren. Øyane heng derfor fast i fastlandet store delar av året.

Nærliggande øyar 
 St. Andreasøya (Остров Андрея; Ostrov Andreja) er ei øy som ligg om lag 40 km lenger nordvest langs kysten. Denne øya, Paulusøya (Остров Павла; Ostrov Pavla) og Kosjkaøya (Остров Кошка; Ostrov Kosjka), vert stundom rekna som ein del av same gruppe, St. Andreasøyane (Острова Андрея; Ostrova Andreja).
 Vosmogo Marta-øya (Остров Восьмого Марта) ligg berre 8,5 km sør for Pjotr-Juzjnyj.
 Psovøya (Остров Псов) er ei 4 km lang og 3 km brei øya. Ho ligg lenger ned langs kysten, 43 km søraust for Pjotr-Juzjnyj.

Ingen av øyane har vore historisk viktige, bortsett frå at dei ligg like ved Nordaustpassasjen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Saint Peter Islands» frå , den 6. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena.
 Russiske ekspedisjonar 
 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj