alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dezhou

Dezhou (kinesisk: 德州; pinyin: Dézhōu) er eit byprefektur i den nordvestre delen av provinsen Shandong i Folkerepublikken Kina. Det grensar til provinsen Hebei i nord og nordvest. Byprefekturet har eit areal på 10 356 km² og knapt 5,6 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Dezhou omfattar eitt distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og åtte fylke (县 xiàn).

Største industrigreina i Dezhou er i dag produksjon av utstyr til utnytting av solenergi. To store solenergi-selskap har etablert seg i prefekturet.

Samferdsle
Den viktige jarnbanelinja Jinghubanen, som strekker seg frå Beijing til Shanghai, via mellom andre Tianjin, Jinan, Nanjing og Suzhou har stoppestad i Dezhou. Også snøggtoget mellom Beijing og Shanghai har stoppestad her. Det same har snøggtoget som trafikkerer mellom Qingdao og Taiyuan.

Kinas riksveg 104 og Kinas riksveg 105, som begge tek til i Beijing, går gjennom Dezhou. Etter Dezhou held riksveg 104 fram til Jinan i Shandong, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar i Fuzhou. Riksveg 105 passerer Jining i Shandong, Shangqiu, Jiujiang, Nanchang og Guangzhou, og endar opp i Zhuhai.

Keisarkanalen flyt gjennom prefekturet.

Turisme
Dezhous største historiske attraksjon er gravmælet til sultanen Paduka Batara av Sulu, som døydde i Dezhou, på heimveg etter eit besøk hos Yongle-keisaren i 1417. Gravmælet er godt bevart og er oppført på Kinas liste over verneverdige fortidsminne.

Etterkomarar av dei muslimane som fylgde sultanen bur framleis i Dezhou, og er klassifisert som huikinesarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dezhou» frå ,  den 12. oktober 2012.  
 

Byprefektur i Shandong
Frå tare til topp

Frå tare til topp er ei bok av Frode Sætre og Tore Aarflot frå 2012. Ho tek for seg turar og opplevingar ein kan gjere i havranda frå Stad til Runde, i området som heiter Sørøyane på Sunnmøre. For at turane skal bli så innhaldsrike som mogleg er det teke med ein bolk med lokalhistorie, som er kopla opp mot opplevingar ein kan gjere i dag.

Boka tek føre seg stadene og øyane Larsnes, Kvamsøya, Haugsholmen, Storholmen, Riste, Sandsøya, Voksa, Flatøya, Flåvær, Nerlandsøya, Skorpa, Svinøya, Fosnavåg, Bergsøya, Leinøya, Herøy, Remøya og Runde.

Kjelder
 www.kysttur.no

Bakgrunnsstoff

Norske bøker
Bøker frå 2012
Australsk Antarktis

Australsk Antarktis (engelsk Australian Antarctic Territory eller AAT) er ein del av Antarktis. Storbritannia gjorde krav på området og sette det under styret til Australia i 1933. Det er det største kravområdet. Etter at Antarktistraktaten tredde i kraft i 1961, seier paragraf 4 at «Denne avtalen anerkjenner, motstrider eller oppretter ikkje territoriale krav. Det skal heller ikkje fremjast nye krav medan avtalen er i kraft» og dei fleste landa i verda har ikkje anerkjent kravområda i Antarktis.

Området
Australsk Antarktis består av alle øyane og landområda sør for 60°S og mellom  45°E og 160°E, utanom Adélie Land (136°E til 142°E), som deler området inn i Vestleg Australsk Antarktis (den største delen) og Austleg Australsk Antarktis. Det grensar til Dronning Maud Land i vest og til Ross Dependency i aust. Arealet er estimert til 5 896 500 km².

Området er busett av besetninga på forskingsstasjonane. Australian Antarctic Division administrerer området hovudsakleg ved å halde tre stasjonar (Mawson, Davis og Casey) opne året rundt for forskjellige forskingsprosjekt.

Inndeling
Territoriet er delt inn i ni distrikt, som frå vest til aust er:

Territoriale farvatn
Dei territoriale farvatna i Australsk Antarktis er internasjonalt farvatn og strekkjer seg 200 nautiske mil ut frå kysten av Antarktis.

Stasjonar

Aktive og nedlagde stasjonar i territoriet, frå vest til aust:

Historie
Storbritannia gjorde først krav på Victoria Land den 9. januar 1841 og så på Enderby Land i 1930. I 1933 gjorde ein kongeleg resolusjon at området sør for 60° S og mellom lengdegradane 160° E og 45° E vart overført til Australia.

Grensene til Adélie Land vart fastsett i 1938. I 1947 overførte Storbritannia Heard- og McDonaldøyane til territoriet. Den 13. februar 1954, vart Mawson Station oppretta som den første australske stasjonen på kontinentet.

Anerkjenning av australsk statsvelde
Australia sitt krav om statsvelde over Australsk Antarktis er anerkjent av Storbritannia, New Zealand, Frankrike og Noreg. Japan anerkjenner ikkje dette kravet, og heller ikkje det australske kravet om territorialfarvatna der japanske skip driv kvalfangst.

Gruvedrift i Antarktis
Dei siste 20 åra har Australia vore i ein debatt om ein skal tillate gruvedrift på det mineralrike kontinentet. Fleire forslag har vorte lagt fram, men alle har vorte avslått.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Australian Antarctic Territory» frå ,  den 13. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Australian Antarctic Division
 PDF-kart over AAT
 Australian Antarctic Gazetteer 
 Russiske stasjonar
Rune Kjølstad

Rune Kjølstad () var ordførar i Røyken kommune frå 1999 til 2015. Siden 2015 har han vore medlem av Buskerud Fylkesting. Han representerer Høgre.

Rune Kjølstad var først medlem i Framstegspartiet. Ved kommunevalet i 1979 vart Frp for første gongen representert i kommunestyret i Røyken. Rune Kjølstad vart då vald som varamedlem til kommunestyret. Kommunelova før 1991 sa at kommunestyret som vart vald ved kommunevalet i september, først skulle tre saman i januar året etter. Dette gjorde at Rune Kjølstad var valbar, for sjølv om han var 17 år valåret ville han fylle 18 år innan første funksjonsår til kommunestyret. Han vart vald som fast kommunestyrepresentant frå 1983. Frå 1987 til 1995 sat han òg i fylkestinget.

I 1987 vart Steinar Maribo den første varaordføraren for Framstegspartiet i Røyken. Maribo vart vald inn på Stortinget i 1989 og frå november 1989 overtok Rune Kjølstad stillinga som varaordførar i ein alder av 27 år. Kjølstad var òg fungerande ordførar tidvis frå 1989 til 1991 på grunn av at han vikarierte i Målfrid Borge (H) sitt fråvære. Rune Kjølstad var på den tida den yngste fungerande ordføraren i landet. Til samanlikning var Jan Petersen 29 år då han vart vald til ordførar i Oppegård i 1979. Kjølstads popularitet er kanskje ein av mange forklaringar på kvifor Frp gjekk lite tilbake ved kommunevalet i Røyken i 1991 som elles var eit «katastrofeval» for Frp på landsbasis. I Røyken gjekk Frp tilbake frå 6 til 5 mandat.

Etter landsmøtet på Bolkesjø i 1994 melde Rune Kjølstad seg ut av Frp. Steinar Maribo danna bygdelista i Røyken. Rune Kjølstad stilte ikkje til val i 1995. I 1999 vart Kjølstad spurt om å vere Høgres ordførarkandidat. Dei borgarlege partia fekk fleirtal, og Kjølstad vart ordførar. Ved dei tre neste vala (2003, 2007 og 2011) gjekk Høgre kraftig fram, mykje på grunn av Kjølstads popularitet blant Røykens folkesetnad. Kjølstad vart altså gjenvalt som ordførar både i 2003, 2007 og 2011. Gjenvalet i 2011 gav han den fjerde perioden som ordførar.

Før valet i 2015 vart Kjølstad spurt om å stille som fylkesordførarkandidat for Buskerud Høgre. Han tok dermed ikkje gjenval som ordførar av Røyken.

Kjelder 

Ordførarar i Røyken
Høgreordførarar i Buskerud‎
Steinar Maribo

Steinar Maribo () er ein norsk politikar for Framstegspartiet. Han vart innvald på Stortinget frå Buskerud i 1989.

Maribo var varaordførar i Røyken kommune i 1987–1989.

Stortingskomitéar
 1989–1993 sekretær i Forbrukar- og administrasjonskomitéen
 1989–1993 varamedlem i Kontrollkomitéen
 1989–1993 medlem i Finanskomitéen
 1989–1993 varamedlem i Valkomitéen

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Tore Opdal Hansen

Tore Opdal Hansen () er ein norsk politikar (H). Han har vore ordførar i Drammen kommune frå 2003. 

Hansen har vore ein populær ordførar og har hatt støtte frå dei andre ikkje-sosialistiske partia i kommunen. Han vart særleg kjent for neiet sitt til speleautomatar i kommunen og leiar av «ordføraropprøret» mot speleautomatar. Han har vore medlem av Drammen bystyre frå 1980 og av formannskapet frå 1984.

Tore Opdal Hansen har vore fylkespolitikar i Buskerud. Han var medlem av fylkestinget og hovudutval for regional utvikling i Buskerud.
Før han vart ordførar tok Hansen fagkurs i marknadsføring ved Gjerde. Han har selt bilar og hadde eit friår som trailersjåfør i 1979. Hansen var i militæret i 1978, der han òg var hovudtillitsmann. Frå byrjinga av 1980-åra var han tilsett i Høgres organisasjon, først i Buskerud Høgre, så i hovudorganisasjonen til Høgre, og seinast som informasjonssjef i Oslo Høgre 1993–2003.

I tillegg til å vere ordførar i Drammen er Hansen blant anna medlem av Høgre sitt kommunalutval, medlem av Høgres utval for mangfald og inkludering, leiar av Havnerådet i Drammen og styremedlem i Osloregionens Europa-kontor.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Valget i Drammen hos NRK
Tore Opdal Hansens side hos Drammen kommune 

Ordførarar i Drammen
Høgreordførarar i Buskerud
Brasiliansk Antarktis

Brasiliansk Antarktis (portugisisk: Antártida Brasileira eller Antártica Brasileira) er namnet på eit område i Antarktis sør for 60°S, og frå 28°W til 53°W, foreslått som «Interessesone» av den geopolitiske forskaren Therezinha de Castro. Sidan  innhaldet i denne erklæringa aldri har vorte definert presist er det ikkje formelt i strid med dei argentinske og britiske kravområda, som geografisk overlappar med denne sonen. Landet uttrykte formelt reservarsjon med omsyn til rettane til territorium i Antarktis då det skreiv under på Antarktistraktaten den 16. mai 1975. Brasil var då det første landet som offisielt nemnte linjeteorien, som enkelt forklart at går ut på at kvart punkt i Antarktis høyrer til det første landet ein kjem til når ein reiser rett nordover i ei rett linje frå eit slikt punkt. Linjeteorien (Teoria da Defrontação) vart lagt fram av den brasilianske geopolitiske forskaren Therezinha de Castro og publisert i boka hennar  Antártica: Teoria da Defrontação.

Utanom interessesonen har Brasil ein permanent busett forskingsstasjon, Comandante Ferraz-basen (UN/LOCODE: AQ-CFZ), i Admiralty Bay, King George Island, nær tuppen av Den antarktiske halvøya, ved .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brazilian Antarctica» frå ,  den 13. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side for Brasiliansk Antarktis
Monica Vee Bratlie

Monica Vee Bratlie () er ein norsk adjunkt og politikar for Høgre.

Bratlie vart første gongen vald inn i Hurum kommunestyre i 2007. Ho vart vald til ordførar i oktober 2011 og attvald i 2015.

Kjelder

Ordførarar i Hurum
Høgreordførarar i Buskerud‎
Thomas Fosen

Thomas Fosen () er ein norsk politikar. Han var ordførar i Flesberg kommune frå 2007 til 2015. Han representerer Høgre, som samarbeidde med Arbeidarpartiet for å få fleirtal i kommunestyret. Pia Øberg frå Ap var varaordførar. 

Fosen hadde vore politisk aktiv i Flesberg i 12 år før han inntok ordførarkontoret, og sat i formannskapet perioden før.

Kjelder 

Ordførarar i Flesberg
Høgreordførarar i Buskerud
Tor Egil Buøen

Tor Egil Buøen () er ein norsk lokalpolitikar som representerer Flå Bygdeliste. Han er ordførar i Flå kommune i Buskerud frå 2007. Karsten Ekeren frå Framstegspartiet er varaordførar.

Buøen har tidlegare jobba som skogbruksleiar i Viken Skog BA.

Kjelder 

Ordførarar i Flå
Raudkroneparakitt

Raudkroneparakitt, Cyanoramphus novaezelandiae, er ein langhala og hovudsakleg grøn parakitt som er stadeigen til New Zealand og kan først og fremst treffast på Stewart Island/Rakiura og på predatorfrie småøyar ved hovudøyane.

Skildring 
Raudkroneparakitt er ein liten til mellomstor parakittart, hannfuglar ca. 28 centimeter i lengd og med kroppssvekt på 50 gram, og hofuglar 25 cm og 40 g. Fjørdrakta er klår grøngul med raud panne, raud band frå nebb og eit stykke bak auga, samt ein raud flekk på undergumpen. Halen er relativt lang.  

Desse fuglane er utrydda på hovudøyane eller svært sjeldan observert på Sørøya, på Nordøya fåtalig i fjellrekkja Ruahine Range og i Northland og nokre få andre stader, men han er vanleg på Stewart Island og på mange andre mindre øyar. Det finst ein underart på Chatham-øyane og ein annan på Kermadec Islands. 

Raudkroneparakitten finn føde oppe i trekroner og nede på bakken, dietten består av frø og frukt, dei et òg anna plantekost som blomar, planteskot, nektar og animalsk føde som virvellause dyr og daude dyr. 

Dette er standfuglar som kan flytte seg mellom øyar, dei lever parvis eller einslege, om vinteren òg i små flokkar. Paret hekkar i hòle tre, i fjellsprekker eller hòler i bakken eller mykje tett vegetasjon. Kulla er store, rundt 7 egg som blir klekt etter ca. 23 dagar. Hoa rugar aleine, men hannfuglen tar del i å skaffe føde til hoa under ruginga og til ungane.   

Arten har status som sårbar, og bestanden er estimert til 21 300-25 300 i individ (1999), og er trudd å vere minkande.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005
BirdLife International (2012) Species factsheet: Cyanoramphus novaezelandiae . Henta frå http://www.birdlife.org den 12. oktober 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar endemiske til New Zealand

fr:Perruche de Nouvelle-Calédonie
it:Cyanoramphus saisseti
pt:Cyanoramphus saisseti
zh:新加里東紅額鸚鵡
Oddvar Grøthe

Oddvar Grøthe () er ein norsk lokalpolitikar frå Senterpartiet. Han er ordførar i Hemsedal kommune i Buskerud frå 2003. Han har òg vore ordførar ein gong tidlegare (1995-1999). Olav Støyten frå KrF er varaordførar.

Ordførarar i Hemsedal
Sp-ordførarar i Buskerud
Per R. Berger

Per Ragnvald Berger () er ein norsk politikar (H). Han har vore ordførar i Hole kommune sidan 1999. Berger etterfølgde Per E. Moi som ordførar etter valet i 1999, og vart gjenvalt inn i den fjerde perioden sin som ordførar 2011.

Berger har utover politikken bakgrunn frå Hæren sin ingeniørskole på Hvalsmoen 1972, vore ingeniør i Hole kommune, byggeleiar hos Siv. ing Jan Solberg og eigedomsleiar/overingeniør i Ringerike kommune fram til valet i 1999.

Berger er òg styremedlem i Buskerud Kollektivtrafikk AS.

Kjelder 

Ordførarar i Hole
Høgreordførarar i Buskerud‎
Coats Land

Coats Land er ein region i Antarktis som ligg vest for Dronning Maud Land og dannar austkysten av Weddellhavet. Regionen strekkjer seg generelt frå nordaust til sørvest mellom 20º00´V og 36º00´V. Nordaustområdet vart oppdaga frå «Scotia» av William S. Bruce, leiaren for Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen, 1902-04. Han gav det namnet Coats Land kalla opp etter James Coats, Jr. og major Andrew Coats, dei to viktigaste støttespelaraen for ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coats Land» frå ,  den 13. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjå òg
 Caird Coast
 Luitpold Coast

 
Landområde i Antarktis
Britisk Antarktis
Ethnikí Odós 8a

Ethnikí Odós 8a (EO8a) er ein bomveg i periferiane Attikí, Peloponnes og Vest-Hellas i Hellas. Han forbind Aten med Korint og Pátra. Vegen vart bygd på 1960-talet og erstatta Ethnikí Odós 8 til Peloponnes, og går forbi dei fleste byane. Ethnikí Odós 8a vart gradvis oppgradert til ein motorveg, Autokinitódromos 8. I 2012 vart den austlege delen av motorvegen mellom Korint og Elevsína fullført.

Ethnikí Odós 8a eller Autokinitódromos 8 startar aust for Elevsína, der det delar av Ethnikí Odós 8 er begrensa til to køyrebaner. Mellom Mégara og Kinéta går motorvegen gjennom fleire tunnelar. Den utvida delen sluttar i nærleiken av Korint, der han fortsett har begrensa tilgang til nokre køyrebaner. Vegen er i den vestlege enda forbinda med Autokinitódromos 5, i nærleiken av Rio, nordaust for Pátra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Greek National Road 8A» frå ,  den 13. oktober 2012.

Fotnotar

Vegar i Hellas
Edith Ronne Land

Edith Ronne Land er ein sektor av Antarktis som ligg mellom 36 °V og 80 °V sør for Filchner-Ronne isbrem. Han grensar til Palmer Land og Ellsworth Land i vest, Queen Elizabeth Land i sør og Coats Land i aust. Her finst i tillegg til isbremmen Berkner Island, den nest største øya i Antarktis, og fleire andre øyar som stig opp av isbremmen. 

I motsetnad til andre sektorar i Antarktis, som normalt ligg mellom to lengdegradslinjer og strekkjer seg heilt til 60 °S, omfattar Edith Ronne Land ikkje Den antarktiske halvøya og dei kringliggande øyane. 

Edith Ronne Land vart namngjeve av Chile etter Edith Ronne, kona til Finn Rønne som leia Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947-48. Opphavleg var det venta at dette landområdet skulle bli like omfattande som dei andre sektorane i Antarktis, men seinare utforsking synte at Filchner-Ronne isbrem strekte seg lenger sør enn ein hadde trudd, noko som tydde at landområdet av Edith Ronne Land er relativt lite.

Tidlegare namnebruk
Opphavleg vart namnet gjeve i 1947 av Finn Rønne om landområdet som ligg sør for den store isbremmen han oppdaga inst i Weddellhavet. Dette samsvarar i hovudsak med det ein i dag kallar Queen Elizabeth Land. I 1957-1957 fann ein ut at isbremmen var større enn tidlegare kartlagd, og strekte seg lenger sørover, slik at det ikkje vart mykje att av Edith Ronne Land, og US Advisory Committee on Antarctic Names godkjende i 1968 offisielt namnet Ronne Ice Shelf for den store isbremmen (og tok ikkje med Filchner isbrem som ligg mellom Berkner Island og Coats Land).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edith Ronne Land» frå ,  den 11. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Queen Elizabeth Land
Landområde i Antarktis
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Museumsjarnbane

Museumsjarnbane eller museumsbane er ei jarnbane som vert nytta til å syne fram ei banestrekning med stasjonar og tekniske innretningar frå gamal tid, vanlegvis i kombinasjon med slikt rullande materiell som var i bruk i farne tider. Som oftast er det nedlagde jarnbanestrekningar eller jarnbanestrekningar utan ordinær drift som vert omgjort til museumsbaner, men det er òg bygd museumsbaner der det ikkje har vore jarnbane tidlegare, slik Lommedalsbanen er eit døme på. Meininga er i dei fleste høva å køyre gamalt materiell på strekninga til fastsette tider, slik at publikum kan sjå bana i drift og jamvel take ei reise med toget.

Museumsjarnbaner i Noreg er Krøderbanen, Lommedalsbanen, Nesttun–Osbanen (berre ein stasjon med nokre vogner på Stend i Bergen), Rjukanbanen (utan togdrift), Setesdalsbanen, Thamshavnbanen, Urskog–Hølandsbanen og Gamle Vossabanen (ei strekning av Bergensbanen som vart lagd ned etter at bana vart lagd i tunnel under Ulriken og Arnanipa i Bergen. 

Det nasjonale jarnbanemuseet her i landet er Norsk Jernbanemuseum på Hamar, skipa i 1896 som eit av dei eldste jarnbanemusea i verda, og no drive av Jernbaneverket. Her står mellom anna den eldste stasjonsbygningen i Noreg, Kløften stasjon frå Kløfta i Ullensaker kommune, og inne i vognhallen finst det ei samling lokomotiv og vogner frå jarnbanas tidlegaste tider i Noreg.

Sjå òg
Norsk Jernbanemuseum
Norsk Jernbaneklubb

Bakgrunnsstoff

Jarnbane
Norske museumsjarnbanar
Transportmuseum i Noreg
Enderby Land

Enderby Land er ein framskytande landmasse i Antarktis, som strekkjer seg frå Carnebreen ved kring  til William Scoresby Bay ved . Området vart oppdaga i februar 1831 av John Biscoe i kvalfangstbriggen «Tula» og kalla opp etter Enderby-brørne frå London, eigarane av «Tula», som oppfordra kapteinane sine til å kombinere utforsking og selfangst.

Området er ein del av Australsk Antarktis og her finn ein mellom anna Amundsen Bay, Casey Bay, Scott Mountains, Tula Mountains og Napier Mountains. Det høgaste fjellet i Enderby Land er Mount Elkins på 2300 moh.

Sjå òg
 Mawson Station

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 USA Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 PDF Map of the Australsk Antarktis
 

Australsk Antarktis
George V Land

George V Land er eit landområde i Antarktis som er ein del av kravområdet Australsk Antarktis, innanfor George V Coast. Som med andre delar av Antarktis, er han avgrensa av to lengdegradar 142°02' E and 153°45' E og av 60 °S.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «George V Land» frå ,  den 13. oktober 2012.  
 

 
Australsk Antarktis
Graham Land

Graham Land er den delen av Den antarktiske halvøya som ligg nord for linja mellom Cape Jeremy og Cape Agassiz. Denne skildringa av Graham Land samsvarar med avtalen frå 1964 mellom britiske Antarctic Place-names Committee og amerikanske Advisory Committee on Antarctic Names, der namnet «Den antarktiske halvøya» vart godkjend som namn på den store halvøya i Antarktis, og namna  Graham Land og Palmer Land for dei høvesvis nordlege og sørlege områda. 

Graham Land er kalla opp etter Sir James R. G. Graham, marineminister på tida då John Biscoe utforska vestsida av Graham Land i 1832. Området er gjort krav på Storbritannia (som ein del av Britisk Antarktis), Argentina (som ein del av Argentinsk Antarktis) og Chile (som ein del av Chilensk Antarktis).

Graham Land er den delen av Antarktis som ligg nærast Sør-Amerika.

Andre land
Namnet «Graham Land» er ikkje anerkjent av alle land, som til dømes Argentina, som kallar det Tierra de San Martín (Saint Martin Land) i tillegg til at dei kallar den nordlege delen av halvøya Trinidad. Chile kallar heile Den antarktiske halvøya for O'Higgins Land.

Sjå òg
 British Graham Land Expedition

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Graham Land» frå ,  den 13. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
Britisk Antarktis
Geografi på Den antarktiske halvøya
Politikaren Vidar Lande

Vidar Lande () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Kongsberg kommune frå 2003 til 2015. Før han vart vald til ordførar, var han tillitsvald på Kongsberg Våpenfabrikk og i LO. Ved valet i 2003 samarbeidde Ap med SV, KrF, Venstre og Sp. Varaordførar Anne Berger representerte Sp. Etter valet i 2007 gjekk partiet for valteknisk samarbeid med FrP og SV, og Lande heldt jobben som ordførar, samt fekk med seg ein varaordførar frå Ap.

Bakgrunnsstoff
Om valet 2007 i Kongsberg hos NRK
«Valgsamarbeid 2007»

Ap-ordførarar i Buskerud
Ordførarar i Kongsberg
Wilhelm II Land

Wilhelm II Land (òg kalla Wilhelm II Coast) er ein del av Antarktis som ligg mellom Cape Penck ved 87°43'E og Cape Filchner ved 91°54'E og er ein del av kravområdet Australsk Antarktis, sjølv om dette kravet ikkje er universelt akseptert. 

Området vart oppdaga 22. februar 1902 under Gauss-ekspedisjonen (1901-1903), leia av den arktiske veteranen og geologiprofessoren Erich Dagobert von Drygalski. Drygalski kalla området opp etter keisar Vilhelm II som hadde betalt for ekspedisjonen med 1,2 millionar Goldmark.

I bukta der Drygalski-ekspedisjonen hadde leiren sin fram til 8. februar 1903 ligg Gaussberg, ein 370 meter høg utdøydd vulkan som er kalla opp etter matematikaren og fysikaren Carl Friedrich Gauss.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kaiser Wilhelm II Land» frå ,  den 13. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

 
Australsk Antarktis
Helene Justad

Helene Justad () er ein norsk lokalpolitikar for Høgre som frå 2011 til 2015 var ordførar i Lier kommune.

Justad har vore innvald i kommunestyret sidan 1999. Ho har yrkesbakgrunn som sjukepleiar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Helene Justad  Kommunal Rapport
Folkevalgte i Lier kommune  Lier kommune.

Ordførarar i Lier
Høgreordførarar i Buskerud
Norske sjukepleiarar
Terje Bråthen

Terje Bråthen () er ein norsk lokalpolitikar frå Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Modum kommune frå 2007 til 2015. Han overtok etter partifellen Odd Flattum som hadde vore ordførar i 16 år. Ingunn Dalaker Øderud frå Senterpartiet var varaordførar.

Ordførarar i Modum
Ap-ordførarar i Buskerud
Eli Hovd Prestegården

Eli Hovd Prestegården () er ein norsk politikar for Senterpartiet. Ho var ordførar i Nore og Uvdal kommune frå 2011 til 2019; eit verv ho òg hadde 2003-2007. Ho vart innvald i kommunestyre i 1995. Ho var vararepresentant til Stortinget i perioden 2009-2011.

Prestegården er utdanna innan reiseliv og har arbeidt som sjølvstendig næringsdrivande innan reiseliv og som lærarvikar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Eli Hovd Prestegården, SP, ny ordfører, Nore og Uvdal kommune. 

Ordførarar i Nore og Uvdal
Sp-ordførarar i Buskerud
Vararepresentantar til Stortinget