alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sjuande himmel

Den sjuande himmelen er ei førestilling som stammar frå den greske antikken, moglegvis frå Aristoteles. Ideen er at den himmelen ein ser består at sju gjennomsiktige lag eller sfærar. Månen, sola og planetane Merkur, Venus, Mars, Jupiter og Saturn er plassert i kvar sin sfære. Den sjuande himmelen er rekna som tilhald for gudane. Utanfor Saturn endar den verkelege verda, og draumane, ønska og fantasien tek over.

Førestillinga om dei sju himlar (sjuande himmel) har òg fått innpass i den jødiske Talmud (Hagiga, II 1,12b).

I daglegtalen tyder uttrykket «i den sjuande himmel», å vere i ei heilt usedvanleg oppløfta og glad stemning, eller å ha kome til ein fantastisk stad.

Kjelder 
 

Religiøs kosmologi
Himmel
Verdscupen i alpine greiner 1967/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1967-sesongen tok til 7. januar 1967 i Oberstaufen i dåverande Vest-Tyskland og vart avslutta 26. mars 1967 i Jackson Hole i delstaten Wyoming i USA. Turneringa, den aller fyrste sesongen med verdscuprenn, omfatta 17 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 7 slalåmrenn, 6 storslalåmrenn og 4 utforrenn.

Nancy Greene frå Canada sikra seg FIS-pokalen, få poeng  framom franske Marielle Goitschel. Annie Famose, også Frankrike, kom på tredjeplass.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1967» frå ,  den 3. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1967
Monica Sandve

Monica Sandve () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Vigrestad i Rogaland. Åra 2000-02 var ho som venstreveng med om å vinne OL-bronse, VM-sølv og EM-sølv for Noreg.

Sandve spelte på tredjedivisjonslaget Bryne i 1990/91-sesongen. Deretter var ho aktiv på Hinna IL i 2. divisjon i tre år. Frå 1994 til 2005 bidrog ho for Nordstrand IF i toppserien, eit lag ho vart seriemeister med i 200?.

Sandve fekk sin landslagsdebut 15. juni 1995, den neste landskampen kom fyrst 10. mars 2000. Dei neste åra fram til og med Handball-VM 2003 var ho fast i den norske landslagstroppa. I denne perioden deltok ho i alle dei internasjonale meisterskapsturneringane med Noreg, noko som resulterte i OL-bronse i Sydney hausten 2000, og sølvmedaljar etter finaletap mot Danmark både under VM 2001 og EM 2002. Sandve enda opp med 94 landskampar og 245 landslagsmål.

Merittar
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2000: Nr 6 med Noreg
VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland 
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark
VM 2003: Nr 6 med Noreg

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Folk frå Hå
Christopher Lasch

Christopher Lasch () var ein amerikansk historikar og forfattar. Han vart kjend som ein framståande kritikar av den moderne, vestlege kulturen i fleire bøker skrivne på 70- 80- og 1990-talet. 

Den narsissistiske kultur frå 1979 er den mest kjende av bøkene hans. Boka er ei brei skildring av kultursituasjonen i Sambandsstatane i siste helvta av 1900-talet, og vart ein bestseljar. Lasch vart tildelt American Book Award i 1980 for Den narsissistiske kultur (ein pris han avslo), og boka vart òg lesen av dåverande president Jimmy Carter. Mange har i ettertid hevda at det var boka til Lasch som påverka talen presidenten heldt i juli 1979 om den moralske krisa («the crisis of confidence») han meinte truga det amerikanske samfunnet.

Utvald bibliografi 
The Culture of Narcissism (1979, norsk omsetjing Den narsissistiske kultur, 1982)
The Minimal Self (1984, norsk omsetjing Seg selv nok?, 1986)
The True and Only Heaven: Progress and Its Critics (1991)
The Revolt of the Elites and the Betrayal of Democracy (1995; norsk omsetjing Elitenes opprør og sviket mot demokratiet, 1996)

Kjelder

Fotnotar 

Utdanna ved Columbia University
USA-amerikanske historikarar
USA-amerikanske forfattarar
Brusselkjeks

Brusselkjeks er ei småkake laga av mørdeig, med kantar rulla i perlesukker, gjerne med konditorfarge, hakka mandlar eller kokosmasse. Kaka er nemnd i den svenske kokeboka Sju sorters kakor.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Brysselkex» frå ,  den 3. desember 2019.

Bakgrunnsstoff
Oppskrift ved detsoteliv.no
Oppskrift ved kakemons.no

Småkaker
Sirupssnipp

Sirupssnipp er eit tradisjonelt norsk småkakeslag som ein gjerne bakar til jul som eit av dei sju slaga. Kakene består av ein deig av sirup, smør, egg, sukker, mjølk, mjøl og bakepulver eller hornsalt med diverse krydder. Deigen blir kjevla ut tynt og kakene skorne ut i snipper eller stukne ut til figurar med former. Kvar kake blir pynta med ei halv mandel.

I Bergen kallar ein kakene «spekulasier».

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Sirupssnipp» frå ,  den 3. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 Aase Strømstad: Mat på norsk. Tradisjonsrike retter fra hele landet, Aschehoug forlag 1985, side 97, ISBN 82-03-11408-3

Julemat
Småkaker
Serinakake

Serinakake er ei småkake som er kjend i Noreg som eit av dei sju slaga. Namnet er avleidd av kvinnenamnet Serina.

Kaka har form som ein runding, og blir steikt på plate i steikeomn. Serinakake kan likna på ein kjeks, og blir gjerne pynta med mandlar før steiking.

Serinakaker blei utbreidde som del av norsk juletradisjon då dei populære kokebokforfattarane Hanna Winsnes og Henriette Schønberg Erken gav ut kokebøker på slutten av 1800-talet som mellom anna hadde oppskrifter på denne kakesorten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Serinakaker» frå ,  den 3. desember 2019.

Bakgrunnsstoff
https://www.matprat.no/oppskrifter/tradisjon/serinakaker/ Oppskrift] ved matprat.no
Oppskrift ved tine.no

Julemat
Småkaker
Focus Plays Focus

Focus Plays Focus er debutalbumet til det nederlandske rockebandet Focus, gjeve ut i september 1970 på Imperial Records. Det er det einaste albumet som vart spelt inn av den originale besetninga til bandet med organisten og vokalisten Thijs van Leer, bassisten Martin Dresden, trommeslagaren Hans Cleuver og gitaristen Jan Akkerman. Det vart kalla In and Out of Focus for den internasjonale nyutgjevinga av albumet i 1971. Denne utgåva inneheldt debutsingelen deira, «House of the King».

Musikalsk stil
Richie Unterberger i AllMusic kalla albumet «ei fin samling progressiv rock-songar med eit tydeleg fokus» og skreiv at det hadde tydeleg påverknad frå folkrock, blues og klassisk musikk og «stundom ein smak av jazz».

Innhald

Originalutgåva
Kjelde:

1971-utgåva
Kjelde:

Medverkande

Focus
Thijs van Leer – vokal (spor 2, 5, 6), fløyte, Hammondorgel, piano, elektrisk piano, mellotron, cembalo, vibrafon 
Jan Akkerman – gitar, akustisk gitar 
Martin Dresden – bassgitar, trompet (spor 4, 5), vokal (spor 2, 3, 6)
Hans Cleuver – trommer, bongo, vokal (spor 2, 5, 6)

Teknisk
Hubert Terheggen – produsent
Jerry Boys – lydteknikar

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Focus Plays Focus» frå ,  den 3. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Debutalbum frå 1970
Focus-album
Imperial Records-album
Thijs van Leer

Thijs van Leer () er ein nederlandsk musikar, songar, låtskrivar, komponist og produsent, mest kjend for å ha skipa rockebandet Focus der han var den fremste vokalisten, klverspelaren og fløytespelaren. Han var fødd og voks opp i Amsterdam i ein musikalsk familie og byrja å spele piano og fløyte då han var barn og studerte musikk på universitet og musikkakademi. 

Frå 1967 til 1969 spelte van Leer i ei kabaretgruppe leia av Ramses Shaffy som korvokalist og musikar, spelte inn singlar som soloartist, og produserte, arrangerte og dirigerte musikk for Bojoura. Han skipa Trio Thijs van Leer, eit tremanns rockeband som utvikla seg til Focus seint i 1969 då gitaristen Jan Akkerman kom inn i bandet. Focus fekk internasjonal suksess med Moving Waves (1971) og singelen der i frå, «Hocus Pocus», der van Leer jodlar og plystrar. Etter fleire album med forskjellige besetninga vart Focus oppløyst i 1978, men han starta bandet opp att i 2002. 

Van Leer fekk suksess som soloartist i Nderland. Dei første to soloalbuma hans med tverrfløyte, Introspection (1972) og Introspection 2 (1975), selde totalt kring 1,2 millionar eksemplar. Han har samarbeidd med forskjellige artistar og er framleis aktiv. I 2008 vart han slått til riddar av Orange-Nassau-ordenen for musikkarrieren sin.

Diskografi

Soloalbum

Introspection (1972)
O My Love (1975)
Introspection 2 (1975)
Musica per la Notte di Natale (1976)
Introspection 3 (1977)
Nice to Have Met You (1978)
Introspection 4 (1979)
Collage (1980)
Pedal Point: Dona Nobis Pacem''' (1981)Reflections (1981)Focus (med Jan Akkerman) (1985)Renaissance (1986)I Hate Myself (For Loving You) (1987)Introspection 92 (1992)Musical Melody (1994)Bolero (1996; CD-utgåve av Reflections med to ekstra spor)Summertime (1996)Joy to the World (1996)Instrumental Hymns (1997)The Glorious Album (1999; gjeve ut på ny i 2000 som 12 Mooiste Liederen (12 Most Beautiful Songs))Bach for a New Age (1999)Etudes Sans Gêne (2006; avgrensa DVD)The Home Concert (2008)Trading Boundaries Live Vol.1 (2015)

med Thomas Blug BandGuitar From The Heart/Live (2005; DVD)Guitar From The Heart – Live in Raalte, NL (2005)Soul & Pepper (2009)

Kjelder

<div class="references-small">Denne artikkelen bygger på «Thijs van Leer» frå ,  den 3. desember 2019.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå Amsterdam
Jødiske rockemusikarar
Nederlandske fløytistar
Nederlandske klaverspelarar
Nederlandske songarar
Nederlandske organistar
Nederlandske låtskrivarar
Ridarar av Orange-Nassau-ordenen
Focus-medlemmar
Jan Akkerman

Jan Akkerman () er ein nederlandsk gitarist. Han vart først internasjonal kjend med bandet Focus, som han skipa i lag med Thijs van Leer. Etter å ha forlate Focus satsa han som solomusikarar og byrja å spele jazzfusion.

Diskografi
 Talent for Sale (1968)
 Profile (Sire, 1972)
 Tabernakel (Atco, 1973)
 Eli med Kaz Lux (Atlantic, 1976)
 Jan Akkerman (Atlantic, 1977)
 Live (Atlantic, 1978)
 Aranjuez med Claus Ogerman (CBS, 1978)
 Jan Akkerman 3 (Atlantic, 1979)
 Transparental med Kaz Lux (Ariola, 1980)
 Oil in the Family (Red Bullet, 1981)
 It Could Happen to You (Polydor, 1982)
 Pleasure Point (WEA, 1982)
 Can't Stand Noise (CBS, 1983)
 From the Basement (CBS, 1984)
 Focus med Thijs van Leer (Mercury, 1985)
 The Complete Guitarist (1986)
 Heartware (Skydancer, 1987)
 The Noise of Art (I.R.S., 1990)
 Puccini's Café (EMI, 1993)
 Blues Hearts (EMI, 1994)
 Focus in Time (Patio, 1996)
 Unplugged - Live at the Priory (1998)
 10,000 Clowns on a Rainy Day (Dino, 1999)
 Live at Alexanders (1999)
 Passion (Roadrunner, 1999)
 C. U. (Coast to Coast, 2003)
 Jan Akkerman - Live in Concert (2008)
 Fromage A Trois (2009)
 Jazzah! (EP 2009)
 Minor Details (2011)
 North Sea Jazz (2013)
 Close Beauty (2019)

Prisar
 Riddar av Orange-Nassau-ordenen (Nederland, 28. desember 2012)
 Gullharpa (Nederland, januar 2005)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Jan Akkerman» frå ,  den 3. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettside

Musikarar frå Amsterdam
Nederlandske rockegitaristar
Nederlandske gitaristar
Jazzfusion-gitaristar
Sologitaristar
Riddarar av Orange-Nassau-ordenen
Focus-medlemmar
Verdscupen i alpine greiner 1969/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1969-sesongen tok til 12. desember 1968 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 22. mars 1969 i Waterville Valley i New Hampshire i USA. Turneringa omfatta 22 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn og 6 utforrenn.

Karl Schranz frå Austerrike var suverent beste poengplukkar i verdscupen 1969. Jean-Noël Augert frå Frankrike var nest best og på tredjeplass kom austerrikaren Reinhard Tritscher.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1968/69» frå ,  den 4. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1969
Verdscupen i alpine greiner 1968/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1968-sesongen tok til 4. januar 1968 i Bad Hindelang i dåverande Vest-Tyskland og vart avslutta 7. april 1968 på Heavenly Mountain i delstaten California i USA. Turneringa omfatta 20 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 8 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn og 5 utforrenn. Alle alpin-tevlingane under Vinter-OL 1968 talde med i verdscupen. Det er einaste gongen den alpine verdscupen har arrangert renn i april månad.

Jean-Claude Killy frå Frankrike var i eiga klasse i turneringa. På andreplass kom Dumeng Giovanoli frå Sveits og tredjeplass Herbert Huber frå Austerrike.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1968» frå ,  den 4. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1968
Kransekake

Kransekake eller tårnkake er ei kake laga av mandlar, melis og eggekvite, og er først og fremst ein norsk og dansk tradisjon. Kaka blir ofte servert ved høgtider og høgtidelege høve som jul, barnedåp, konfirmasjonar og bryllaup, og gjerne òg på fødselsdagar.

Tillaging 
Ein laga kransekaka ved å steika ringar i ulike storleikar i særskilde kransekakeformer. Ringane blir stabla i pyramideform og blir festa saman og pynta med melis, smellbonbonar og eventuelt små flagg. På toppen kan det til dømes setjast ein figur som passar til høvet.

Kransekakestenger 
Kransekakestenger er ein variant av kransekake, som ofte laga som småkaker, til dømes til julebaksten. Ein nyttar same type deig, men i staden for å trilla ut ringar og steika i kransekakeformer, blir deigen forma i fingertjukke porsjonsbitar som er 5–8 cm lange. Dei steikte kransekakestengene blir gjerne pynta med striper av melisglasur slik som den vanlege kransekaka. Ein anna måte å pynta dei på er å dyppa ein del av stonga i smelta sjokolade.

Overflødighetshorn 

Overflødighetshorn blir laga av den same deigen som ei kransekake, og er òg ei kjend dansk og norsk festkake. Kaka er ofte fylt med sjokolade og godteri. Historisk er overflodshornet sett på eit symbol på grødrikdom og overflod. Det blir sagt at tradisjonen går tilbake fleire tusen år til Kreta.

Skikkar
Ein tradisjon i bryllaup er at brura og brudgomen set fingrane på kvar sin side av den øvste ringen og løftar; kor mange ringar som vert med den øvste er ein spådom om kor mange barn dei skal få.

Verdas høgaste kransekake 
I juni 2006 laga Arne Rafdal og bakarkollegaer verdas største kransekake. Kaka var 13,17 meter frå botn til topp. Oppdraget med å laga kaka var gjeve av matvarekjeden Coop i samband med deira 100-årsjubileum.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kransekake» frå ,  den 4. desember 2019.  

Kake
Julemat
Dansk mat
Norsk mat
Blue Yodel

Blue Yodel er ei rekkje songar av Jimmie Rodgers frå 1927 og til han døydde i mai 1933. Dei tretten songane var skrivne i tolvtaktars blues og hadde Rodgers si kjende jodling i refrenget. Den opphavlege 78-plata med «Blue Yodel No. 1 ("T" for Texas)» selde over ein halv million eksemplar, eit fenomenalt salstal på den tida.

Songar
 «Blue Yodel No. 1 (T for Texas)», spelt inn 30. november 1927 i Camden i New Jersey; gjeven ut 3. februar 1928 (BVE 40753-2).
 «Blue Yodel No. 2 (My Lovin’ Gal, Lucille)», spelt inn 15. februar 1928 i Camden i New Jersey; gjeven ut 4. mai  1928 (BVE 41741-2).
 «Blue Yodel No. 3 (Evening Sun Yodel)», spelt inn 15. februar 1928 i Camden i New Jersey; gjeven ut 7. september  1928 (BVE 41743-2).
 «Blue Yodel No. 4 (California Blues)», spelt inn 20. oktober  1928 i Atlanta i Georgia; gjeven ut 8. februar 1929 (BVE 47216-4).
 «Blue Yodel No. 5 (It’s Raining Here)», spelt inn 23. februar 1929 i New York by; gjeven ut 20. september  1929 (BVE 49990-2).
 «Blue Yodel No. 6 (She Left Me This Mornin’)», spelt inn 22. oktober 1929 i Dallas i Texas; gjeven ut 21. februar 1930 (BVE 56453-3).
 «Anniversary Blue Yodel (Blue Yodel No. 7)», spelt inn 26. november  1929 i Atlanta i Georgia; gjeven ut 5. september  1930 (BVE 56607-3) - med Elsie McWilliams (svigerinna til Rodgers).
 «Blue Yodel No. 8 (Mule Skinner Blues)», spelt inn 11. jli 1930 ved Hollywood Recording Studios i Los Angeles i California; gjeven ut 6. februar 1931 (PBVE 54863-3).
 «Blue Yodel No. 9 (Standin’ On the Corner)», spelt inn 16. juli 1930 ved Hollywood Recording Studios i Los Angeles i California (med Louis Armstrong på trompet og Lil Hardin Armstrong på piano); gjeven ut 11. september  1931 (PBVE 54867-3).
 «Blue Yodel No. 10 (Ground Hog Rootin’ in My Backyard)», spelt inn 6. februar  1932 i Dallas i Texas; gjeven ut 12. august 1932 (BVE 70650-2).
 «Blue Yodel No. 11 (I’ve Got a Gal)», spelt inn 27. november  1929 i Atlanta i Georgia; gjeven ut posthumt 30. juni 1933 (BVE 56617-4).
 «Blue Yodel No. 12 (Barefoot Blues)», spelt inn 17. mai 1933 i New York by; gjeven ut posthumt 27. juni 1933 (BS 76138-1), ein månad etter at Jimmie Rodgers døydde.
 «Jimmie Rodgers' Last Blue Yodel (The Women Make a Fool Out of Me)», spelt inn 18. mai 1933 i New York by; gjeven ut posthumt 20. desember 1933 (BS 76160-1), sju månader etter at Jimmie Rodgers døydde.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blue yodel» frå ,  den 4. desember 2019.  
 
Bluessongar
Kokosmakron

Kokosmakron er ei småkake laga av egg, sukker, kveitemjøl og kokosmasse. 

I Noreg blir ho tradisjonelt bakt til jul, og kan vera eit av dei sju slaga. Ein kokosmakron skal helst vera sprø på utsida og seig inni.

Andre land
Makroner er kjende sidan 1500-talet, og stammar truleg frå Italia. I Tyskland er kaka også typisk julebakst. Kokosmakronen er også vanleg i Sverige, der han blir kalla kokostopp, Frankrike, der dei blir kalla congolais eller rocher coco, Australia, USA og Nederland. I Australia tek dei ofte ei lita mengd bringebærsyltetøy i midten av makronen før steiking.

Variantar
Ein variant av kokosmakron er kokoskrans, ei småkake forma som ein runding eller krans.

Ein kan også ha sjokoladeglasur på toppen av kokosmakronen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Kokosmakroner» frå ,  den 4. desember 2019.  
 
Småkaker
Julemat
Serine

Serina eller Serine er nordiske kvinnenamn danna som ei kortform av Severine/Severina. Dette igjen er ei kvinneleg form av latinske Severinus, som tyder 'streng'.

Serina kan også vera ein annan skrivemåte for Serena, som er avleidd frå latin serenus, 'roleg, opphøgd'.

I Noreg i 2019  var det 385 kvinner som heitte Serine, og 259 kvinner som hadde Serina som sitt første fornamn.

I kulturen
Namnet er kjend frå ein type småkake, serinakake.

Det er nemnd i romantittelen Serinas hus (1955) av Magnhild Haalke.

Kjende namneberarar

 Serine Regine Normann (1867–1939), norsk forfattar
 Serina Liu (opphavleg Liu Chen (劉真, Liú Zhēn), f. 1975), taiwansk skodespelar
 Serina (1985) (芹那, f. 1985), japansk underhaldar også kjend som 	Serinko (せりんこ) og Celina (セリーナ Serīna)
 Serine Jonassen (f. 1991), norsk lokalpolitikar

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Kvinnenamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til eigenskapar
Ishockey-VM 1990

Verdsmeisterskapen i ishockey 1990 vart arrangert i Bern og Fribourg i Sveits i tida frå 16. april til 2. mai 1990. Meisterskapen vart avvikla med innleiingsrunde der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer. Dei fire beste laga i innleiingsrunda gjekk vidare til eit meisterspel der laga møttest på ny før medaljestriden var avgjort, alle laga starta då utan poeng. Dei fire laga med færrast poeng i innleiingsrunda tok derimot med seg alle poenga frå innleiingsrunda inn i eit nedrykksspel.

Sovjetunionen forsvarte VM-tittelen, medan Sverige kneip sølvplassen framom Tsjekkoslovakia.

Innleiingsrunda

Meisterspelet

Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Sergej Mylnikov, Artūrs Irbe, Valdimir Mysjkin 
Forsvarar: Vjatsjeslav Fetisov, Ilja Bjakin, Aleksej Gusarov, Vladimir Konstantinov, Mikhail Tatrinov, Igor Kravtsjuk, Vladimir Malakhov, Jurij Leonov 
Løparar: Pavel Bure, Sergej M. Makarov, Vjatsjeslav Bykov, Dmytro Khrystytsj, Andrej Khomutov, Sergej Fjodorov, Sergej Prjakhin, Jevgenij Davidov, Valerij Kamenskij, Sergej Nemtsjinov, Aleksandr Semak, Viktor Tjumenev

Nedrykkingsspelet

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1990» frå ,  den 4. desember 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1990
Idrettstilskipingar i Sveits
Storbyområdet Torino

Storbyområdet Torino (italiensk Città Metropolitana di Torino) er eit av fjorten storbyområde i Italia og ligg i regionen Piemonte. Området blei vedteke oppretta 8. april 2014, og blei verksamt frå 1. januar 2015. Det erstatta då den tidlegare provinsen Torino-provinsen. Torino er den største kommunen og administrasjonssenter i storbyområdet.

Storbyområdet Torino har 2 269 902 innbygjarar (2018) og omfattar 315 kommunar.

Storbyområdet går frå Alpane og den franske grensa i vest, med grense til Valle d'Aosta i nord og provinsen Cuneo i sør. Gjennom landsdelen renn elva Po.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Storbyområdet Torino» frå ,  den 4. desember 2019.  
 

Torino
 
Skipingar i 2015
Focus II

Focus II (meir kjend under den internasjonale tittelen Moving Waves) er det andre studioalbumet av det nederlandske progrockbandet Focus, utgjeve i oktober 1971 på Imperial Records. Etter at Martin Dresden og Hans Cleuver slutta i bandet i 1970, henta bandet inn Cyril Havermans på bass og Pierre van der Linden på trommer og byrja å arbeide på nye songar. Albumet inneheld «Hocus Pocus», den mest populære singelen til bandet, og «Eruption», eit 23 minuttar langt spor basert på operaen Euridice av Jacopo Peri.

Focus II fekk stort sett positiv omtale då det kom ut. Det er eit av dei bestseljande albuma til bandet og nådde andreplassen på UK Albums Chart og åttandeplassen på den amerikanske Billboard 200. «Hocus Pocus» kom ut som singel i 1971, men gjekk ikkje inn på lista før 1973 då han klatra til niandeplassen i USA og 20. plassen i Storbritannia. Albumet har seld til gullplate i USA.

Utgjeving

Focus II kom ut i oktober 1971 til hovudsakleg positive meldingar. Det nådde andreplassen på den britiske albumlista, åttandeplassen på den amerikanske Billboard 200, og niandeplassen på Nederlandsk Topp 40.

Singelen «Hocus Pocus» nådde niandeplassen på Billboard Hot 100.

Focus II vart plassert på 24. plass på lista til magasinet Q og Mojo kalla «40 Cosmic Rock Albums».

Innhald

Medverkande
Thijs van Leer – Hammondorgel, piano, mellotron, harmonium, fløyte, jodling, vokal (spor 4)
Jan Akkerman – gitar, bassgitar
Cyril Havermans – bassgitar, ordlaus vokal (spor6)
Pierre van der Linden – trommer, perkusjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Focus II» frå ,  den 4. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1971
Focus-album
Album produserte av Mike Vernon
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Imperial Records-album
EMI Records-album
Sire Records-album
I.R.S. Records-album