alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fuglar i flukt

Fuglar i flukt, original tittel på fransk: Le Peuple Migrateur, engelsk: Winged Migration, er ein dokumentarfilm frå 2001, regissert av Jacques Cluzaud, Michel Debats og Jacques Perrin. Perrin har òg vore med å skrive kommentarane i filmen når dei følgde fuglar under trekk.

Filmen er dedikert den franske ornitologen Jean Dorst.

Produksjon 

Opptaka til filmen vart gjort i løpet av fire år på alle sju kontinent. Dei fleste opptaka er filma frå lufta, teamet brukte då eit kamera montert i ulike små flygefartøy, og sjåarane får inntrykk av å flyge saman med ei rekkje ulike artar, spesielt kanadagjæser. Dei trekkjer i alle slags vêrtilhøve over alle slags landskap, og flyginga skjer over store avstandar for at fuglane skal overleve i naturen. Filmskaparane eksponerte over 950 kilometer med råfilm for å lage dokumentaren på 89 minutt. I eit tilfelle vart filmarbeid gjennom to månader på éin stad redigert ned til mindre enn éit minutt i den endelege utgjevinga.

Mange av opptaka tatt frå fly syner tamme fuglar. Filmskaparane klekte og oppfostra fuglar frå fleire artar, mellom dei storkar og pelikanar. Dei nyfødde fuglane vart prega på menneska og vart lærte til å flyge saman med filmteamet. Fuglane vart òg eksponerte for filmutstyret gjennom livet, for at fuglane skulle reagere naturleg på utstyret, slik filmskaparane ønskte. Fleire av desse artane hadde aldri vore prega før. Filmen vart skoten frå ultralette fly, paraglidarar, og varmluftballongar, og dessutan med bruk av lastebilar, motorsyklar, motorbåtar, fjernstyrte robotar og eit fransk krigsskip. Produsenten seier at Fuglar i flukt korkje er dokumentar eller fiksjon, men snarare ein «naturleg tale».

Filmen seier at ingen spesielle effektar vart brukte ved filminga av fuglane, sjølv om nokre sekvensar som viser jorda frå verdsrommet utvidar dei verkelege opptaka.

Lydsporet av Bruno Coulais vart spela inn av fleire bulgarske vokalgrupper på bulgarsk, og dessutan har Nick Cave og Robert Wyatt gjeve bidrag med musikk. Vokale effektar inkluderer sekvensar der pesing ved vengeslag skal gjere inntrykk av at sjåaren er ein fugl.

Kritikk 

Fuglar i flukt har ei samla oppslutning på 96 % på Rotten Tomatoes.

Filmen vart nominert til Oscar for beste dokumentarfilm.

Kjelder 
 Første versjon av denne artikkelen byggjer på «Winged Migration» frå  den 21. januar 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad for å promotere filmen henta 21. januar 2012

Franske filmar
Dokumentarfilmar
Filmar frå 2001
Jiří Parma

Jiří Parma () er ein tsjekkisk skihoppar som representerte både Tsjekkoslovakia og sidan Tsjekkia. Han vart verdsmeister i normalbakken i ski-VM 1987. Parma vann 1984-85 tre renn i verdscupen i skihopping og fire medaljar i lagtevlingar under verdsmeisterskap og vinter-OL.

Aktiv
Parma debuterte i verdscupen i skihopping 30. desember 1980. I skiflygings-VM 1983 i Harrachov kom han på sjetteplassen. Midt i desember 1983 kom han på tredjeplass i eit storbakkerenn i verdscupen i Lake Placid. Fire veker seinare, 14. januar 1984, vann han i Harrachov sitt første verdscuprenn. Han deltok i begge renna under vinter-OL 1984 i Sarajevo, med ein tiandeplass i normalbakken som best. Straks etter dei olympiske leikane var han med på det tsjekkoslovakiske laget som kom på bronseplass i lagtevlinga i ski-VM i Engelberg. I mars 1984 tok han sin andre siger i verdscupen då han vann hopprennet i den Svenska skidspelen i Falun. Nokså nøyaktig eitt år seinare tok han i Örnsköldsvik sin tredje og siste siger i verdscupen.

Parma vann gullmedaljen i normalbakkerennet under VM 1987 i Oberstdorf. Med 224,4 poeng vann han ein klar siger, nesten åtte poeng føre Matti Nykänen med Vegard Opaas på bronseplassen. I storbakkenrennet vart Parma nummer ni. Parmas beste sesong var likevel 1988-sesongen, endå om han ikkje vann eit einaste renn. Han kom då på fjerdeplass samanlagt i verdscupen. I den tysk-austerrikske hoppveka vart han samanlagt nummer tre. Under vinter-OL 1988 i Calgary vart han nummer fem i normalbakken. Ein ny femteplass vart det i den neste olympiaden, 1992 i Albertville.

Parma vann fleire medaljar med nasjonale hopplag i dei internasjonale meiserskapstevlingane. Han var med på Tsjekkoslovakias bronselag i ski-VM 1989 i Lahti, og under vinter-OL 1992 i Albertville. Dessutan var han på sølvlaget i ski-VM 1993 i Falun. Under verdsmeisterskapen i Falun kom han på 6. og 8. plass i dei to individuelle renna, best var han i storbakken.

Parma vann tre renn i verdscupen og stod 17 gongar på pallen etter verdscuprenn. Han la opp som skihoppar i 1996.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jiří Parma» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Tsjekkiske skihopparar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Skarverennet

Skarverennet er eit av dei største skirenna i verda og vert arrangert av Geilo Idrettslag. Rennet går i slutten av april og markerer slutten på skisesongen for mange av deltakarane. Løypa er 38 km og går langs Hallingskarvet frå Finse til Ustaoset og vart arrangert første gong i 1974. Det er tre drikkestasjonar langs løypa: Lengjedalsvatnet (berre frå Finse), Bjødnabu og Raggemyran.

Alle deltakarar som startar frå Finse må ta toget for å delta, då det ikkje går veg dit. For å kunne ta imot fleire deltakarar er det i seinare år (frå 1996) laga ei alternativ 24 km lang rute frå Haugastøl til Ustaoset. Etter denne utvidinga er kapasiteten på ca 12 000 deltakarar. Deltakarane vert delte i tre klasser: Tur, trim og konkurranse.

Vinnarar av Skarverennet

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Skarverennet» frå , den 21. januar 2012. 
 

Langrennsløp
Idrettstilskipingar i Noreg
Skipingar i 1974
Ulvik herad
Hol kommune
Ronco sopra Ascona

Ronco sopra Ascona er ein kommune i distriktet Locarno i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen, som ligg på nordvestsida av innsjøen Lago di Maggiore, har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 353 meter over havet. 

Den opphavlege landsbyen utvikla seg utover på 1900-talet til også å verte ein kunstnarlandsby,  og seinare ein fristad for tyskarar som hadde flykta frå Nazi-Tyskland. Mellom dei som slo seg ned i landsbyen var forfattaren Erich Maria Remarque og kona Paulette Goddard, begge er gravlagde på staden.

Målaren Antonio Ciseri var frå landsbyen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ronco sopra Ascona» frå ,  den 21. januar 2012.  
 

Kommunar i Ticino
Torg

Torg (frå gammalrussisk torgŭ, 'marknadsplass', gjennom svensk) er ein open plass i ein by brukt til handel. Torg kan også fungera som offentlege stader for møte og seremoniar, og er ein viktig del av det offentlege rommet. Torg er særleg utbreidde i område med europeisk innverknad, det vil seie i Europa og tidlege koloniar i Den nye verda.

Utforming 
Torg ligg på sentrale stader i byar. Dei kan omfatta område på nokre få til fleire tusen kvadratmeter. Torg er ofte dekte med brustein, naturstein, betong eller asfalt. Dei kan vera utsmykka med sentralt plasserte fontener, statuar, monument, tre og liknande. 

Ofte ligg det rådhus, kyrkjer og hotell ved torga. I dag finn ein også ofte kaféar, restaurantar og underhaldningsstader som operaer og teater rundt torg.

Historie 
Torg var offentlege forsamlingstader i antikk bykultur. Gjennom tidene blei handel og viktige bygningar gjerne samla ved torga. Her kunne tilreisande bønder og fiskarar selja varene sine direkte til bybuarane. Nokre stader var det forbode å selja varer utandørs andre stader enn på torget. I større byar kunne ein ha ulike torg for særskilde varer, som blometorg, fisketorg og slaktartorg. 

Etterkvart blei torghandelen mange stader innskrenka og marknadane flytta inn i torghallar, store bygningar med plass til buer. Her blir det ofte drive engroshandel. Det blir fortsatt drive torghandel mange stader, men han er ofte regulert slik at ein til dømes berre kan selja visse varer.

Dei opne torgplassane blei i større grad tekne i bruk som plassar til høgtideleg bruk og som del av byutforming, og smykka ut. I mange moderne byar har ein også utforma opne plassar meir som parkar eller stasområde enn som handelsstader. Medan torg har vore brukt av styresmaktene til å uttrykka prakt eller status, har dei også vore brukt av folkemassar til å samla seg og protestera.

Ordsoge 

På gresk heiter torg «agora», som har gjeve det moderne omgrepet «agorafobi», og på latin «forum», som i dag er nytta om ei rekkje verkelege eller tenkte stader der ein utvekslar idéar. 

På dei nordiske språka bruker ein «torg» eller «torv» som kjem frå gammalrussisk torgŭ og tyder 'marknadsplass', eller (open) plass. På dei romanske språka er den opne plassen kjend som place (fransk), plaza (spansk) og piazza (italiensk), på tysk heiter han Platz og på engelsk square. 

Plassar som samsvarer ein del med torg i Midtausten heiter midan på arabisk og maidan på persisk, hindi og urdu.

Kjende torg 
 Damplassen i Amsterdam
 Den raude plassen i Moskva
 El Zócalo (Plaza de la Constitución) i Mexico by
 Himmelfredplassen i Beijing
 Petersplassen i Vatikanet
 Sergels torg i Stockholm
 Tahrirplassen i Kairo
 Youngstorget i Oslo

Sjå òg 
 Basar
 Green
 Tun

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Torg» frå , og «Torv» frå  den 21. januar 2012.  
 

Byplanlegging
Landskapsarkitektur
Torg
Handelsstader
Airolo

Airolo er ein kommune i distriktet Leventina i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1 175 meter over havet, om lag 55 km nord for byen Bellinzona, ved sørutgangen av Sankt Gotthard-tunnelen. Airolo ligg øvst i Leventina-dalen og grensar i nord mot kantonen Uri, og har i nordaust ei kort grense mot Graubünden.

Italiensk er offisielt språk i kommunen.

Giuseppe Motta var og Doris de Agostini er frå Airolo.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Airolo» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 

Kommunar i Ticino
Vintersportstader i Sveits
Stader ved Ticino
Buda

Buda (tysk Ofen, tyrkisk Budin) er den vestlege delen av den ungarske hovudstaden Budapest på vestbreidda av Donau. Namnet Buda kjem frå namnet Bleda, ein herskar for hunarane, som òg vert kalla Buda på ungarsk.

Buda utgjer ein tredjedel av området til Budapest og er hovudsakleg skogkledd og åslendt. Bydelen vert vanlegvis rekna for å ha høgare levestandard. Kjende landemerke er Buda slott og citadellet.

Sjå òg 
 Budapest
 Pest
 Óbuda

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Buda» frå ,  den 21. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Budapest
Pest i Ungarn

Pest (slovakisk Pešť, kroatisk Pešta, serbisk Пешта) er i dag den austlege delen av Budapest i Ungarn, og utgjer omtrent to tredjedelar av området til Budapest. Han er delt frå Buda, den andre delen av Budapest på motsett side av elva Donau. Blant dei viktigaste delane er Indre by, blant anna Det ungarske parlamentet, Plassen til heltane og Andrássy Avenue. I dagleg tale på ungarsk blir Pest ofte brukt som synonym på heile byen Budapest.

Buda og Pest var opphavleg to ulik byar, men vart sameint i 1873. Det er ein del ulike forklaringar til kvar namnet Buda kjem frå. Ein teori seier at hunarkongen Attila hadde ein son ved namn Buda, og det var han som gav namn til byen. Ein annan teori, som er meir sannsynleg, er at det kjem frå det slaviske orda Voda for «vatn», og at det er avleidd frå dette. Namnet Pest kjem frå eit slavisk ordet Pjecs i tydinga «omn, komfyr». Byen har fått dette namnet i minne av dei omnane der folket brann murstein for husbygging.

Før samanslåinga var Pest ein sjølvstendig by. Referansar til han i skriftlege kjelder blir datert tilbake til 1148. Før låg det keltiske og romerske busetjingar her. Pest vart eit viktig økonomisk sentrum i løpet 1000-1200-talet. Han vart øydelagt i 1241 under mongolinvasjonen, men bygd opp att kort tid etter. I 1838 fløymde Donau over og oversumde byen. I 1849 vart den første brua i fritt spenn, Széchenyi lenkjebru, strekt over Donau og knytte Pest med Buda. Som ein konsekvens vart dei to byane sameint i 1873 med Óbuda for å bli Budapest.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pest (by)» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Pest på Wikivoyage

Budapest
Byar i Ungarn
Capriasca

Capriasca er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 529 meter over havet, om lag 6 km i nordleg retning frå byen Lugano.

Italiensk er offisielt språk i kommunen.

Kommunen vart skipa i 2001 då Cagiallo, Lopagno, Roveredo, Sala Capriasca, Tesserete og Vaglio vart slått saman. I 2008 slutta tre nye småkommunar seg til kommunen Capriasca.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Capriasca» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (italiensk)
 

Kommunar i Ticino
Skipingar i 2001
Ormont-Dessus

Ormont-Dessus er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . 

Kommunen ligg i øvre delen av Grande-Eaudalen. Han består av landsbyane Ormont-Dessus og Vers-l'Eglise samt spreidde busetnader. Les Diablerets er den høgastliggande landsbyen. 
Kommunen grensar i aust mot kantonen Bern og mot kantonen Valais. Ormont-Dessus må ikkje forvekslast med grannekommunen Ormont-Dessous i vest.

Fransk er offisielt språk i kommunen.

Skirennarane Willy Favre var og Lise-Marie Morerod er frå Ormont-Dessus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ormont-Dessus» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Vaud
Ormont-Dessous

Ormont-Dessous er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . 

Kommunen ligg sentralt i Grande-Eau-dalen. Han består av landsbyane Ormont, Dessous, Le Sépey og La Forclaz samt dei spreidde busetnadane Cergnat, Matélon, La Comballaz og Les Voëttes.

Ormont-Dessous må ikkje forvekslast med grannekommunen Ormont-Dessus i aust.

Fransk er offisielt språk i kommunen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ormont-Dessous» frå ,  den 22. mars 2012.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Vaud
Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia

Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia (tidlegare Den føderale folkerepublikken Jugoslavia) var den jugoslaviske staten som eksisterte frå slutten av den andre verdskrigen til 1990-talet då han fall saman under Jugoslavia-krigane. Det var ein sosialistisk stat.

31. januar 1946 vart den nye grunnloven for Den føderale folkerepublikken Jugoslavia vedteke. Den var bygd opp etter mønster av den sovjetiske grunnlova, og etablerte seks konstitusjonelle republikkar og to autonome provinsar, og bestod av Bosnia-Hercegovina, Kroatia, Makedonia, Montenegro, Serbia og Slovenia. Alle er i dag sjølvstendige statar.

7. april 1969 bytta nasjonen namn frå Den føderale folkerepublikken Jugoslavia til Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia» frå ,  den 21. januar 2012.  
 

Jugoslavia
Maximilian Henrik av Bayern

Maximilian Henrik av Bayern () var frå 1650 til han døydde i 1688 erkebiskop av Köln. Han var òg biskop av Hildesheim, Lüttich og Münster.

Liv 

Maximilian Heinrich var fjerde born av hertug Albrecht VI av Bayern-Leuchtenberg og Mechtildis av Leuchtenberg.

Han kom som koadjutor til Köln for å støtte onkelen sin Ferdinand av Bayern. Etter onkelen døydde vart han erkebiskop av Köln og biskop av Hildesheim og Lüttich.

Maximilian Heinrich var menneskesky og trekte seg 1673 tilbake til klostret St. Pantaleon i Köln. 1683 vart han valt til biskop av Münster, men vart ikkje stadfesta i stillinga av paven.

Han døydde 5. juni 1688 i Bonn og vart bisett i Trekongarkapellet i Kölnerdomen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maximilian Heinrich av Bayern» frå ,  den 21. januar 2012.  
 

Folk frå München
Huset Wittelsbach
Biskopar av Liège
Biskopar av Münster
Biskopar av Hildesheim
Erkebiskopar av Köln
Fyrstbiskop

Ein fyrstbiskop (tysk Fürstbischof) var i Det tysk-romerske riket ein biskop som samstundes var ein kurfyrste med personleg stemme (virilstemme) i riksdagen. Fyrstbiskopen var geistleg herskar over eit fyrstbispedøme (Fürstbistum) og samstundes verdsleg herskar over eit riksumiddelbart territorium som vart kalla høgstift (Hochstift). Høgstiftet var ofte av mykje mindre utstrekking enn fyrstbispedømet, men kunne ha monalege storleikar (t.d. over 10 000 km² i Salzburgs tilfelle). Dei respektive nemningane for erkebiskopar var fyrsterkebiskop, fyrsterkebispedøme og erkestift (Fürsterzbischof, Fürsterzbistum, Erzstift). Òg ein del abbedar, abbedisser og prostar var riksumiddelbare; desse vart kalla riksprelatar.

Fyrstbiskopane var ein av dei viktigaste grunnsøylene i Det tysk-romerske riket. Såleis var fyrsterkebiskopane av Mainz, Triar og Köln dei fremste kurfyrstane i riket. Fyrstbiskopane vart ofte òg rekna for å vere keisaren sine viktigaste støttespelarar. Biskopane sin fyrstestatus gjekk tilbake til dei tysk-romerske herskarane sin politikk i tidleg mellomalder: I motsetnad til dei mektige verdslege fyrstefamiliane hadde ikkje biskopar dynastiske interesser. Ofte vart biskopane til og med utnemnde av keisarane.

I byrjinga av Det tysk-romerske riket fanst det rundt 92 fyrst(erke)biskopar, dvs alle biskopar innan riket var riksfyrstar. Talet vart gradvis redusert, delvis fordi bispedømma hamna utanfor riket (t.d. Aquileia i Italia, Bisanz i Frankrike, Chur i Sveits), delvis fordi fyrstbiskopane mista riksumiddelbarheia (t.d. Chiemsee, Gurk, Seckau), delvis fordi bispedøma vart protestantiske og stemmane deira vart overteke av verdslege herskarar (t.d. Magdeburg av Brandenburg, Meißein av Sachsen, Schwerin av Mecklenburg). Den einaste protestantiske biskopen som vart verande riksfyrste, var fyrstbiskopen av Lübeck.

Før napoleonskrigane (dvs. rundt 1792) fanst det enno fem fyrsterkebispedømer og 24 fyrstbispedømer (sjå lista). Fire av desse vart annektert av franske soldatar mellom 1794 og 1799 (Bisanz, Chur, Lüttich, Seten). Resten vart, med unntak av Regensburg, sekularisert gjennom Reichsdeputationshauptschluss i 1803.

Fyrstbispedøme per 1792 

 Kurfystedømet og fyrsterkebispedømet Mainz
 Kurfystedømet og fyrsterkebispedømet Trier
 Kurfystedømet og fyrsterkebispedømet Köln
 Fyrsterkebispedømet Bisanz
 Fyrsterkebispedømet Salzburg
 Fyrstbispedømet Augsburg
 Fyrstbispedømet Bamberg
 Fyrstbispedømet Basel
 Fyrstbispedømet Brixen
 Fyrstbispedømet Chur
 Fyrstbispedømet Corvey
 Fyrstbispedømet Eichstätt
 Fyrstbispedømet Freising
 Fyrstbispedømet Fulda
 Fyrstbispedømet Hildesheim
 Fyrstbispedømet Konstanz
 Fyrstbispedømet Lübeck
 Fyrstbispedømet Lüttich
 Fyrstbispedømet Münster
 Fyrstbispedømet Osnabrück
 Fyrstbispedømet Paderborn
 Fyrstbispedømet Passau
 Fyrstbispedømet Regensburg
 Fyrstbispedømet Sitten
 Fyrstbispedømet Speyer
 Fyrstbispedømet Straßburg
 Fyrstbispedømet Trient
 Fyrstbispedømet Worms
 Fyrstbispedømet Würzburg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fyrstbiskop» frå ,  den 21. januar 2012.
Düsseldorf-Kaiserswerth

Kaiserswerth er ein av dei eldste delane av byen Düsseldorf. Han ligg nord i byen ved elva Rhinen. Her ligg Det diakonske instituttet der Florence Nightingale studerte. 

Kaiserswerth har kring 8000 innbyggjarar og ei flatevidd på 4,71 km².

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Düsseldorf-Kaiserswerth» frå ,  den 21. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Kaiserwerth, Dusseldorf
Rheinberg

Rheinberg er ein by i distriktet Wesel i Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Han ligg på venstrebreidda av Rhinen, om lag 10 km nord for Moers og 15 km sør for Wesel.

Under sjuårskrigen fann slaget ved Rheinberg stad her den 12. juni 1758.

Han er heimbyen til supermodellen Claudia Schiffer.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rheinberg» frå ,  den 21. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Byar i Nordrhein-Westfalen
Byar ved Rhinen
Adelboden

Adelboden er ein kommune i distriktet Frutigen-Niedersimmental i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har eit areal på 88,2 km og hadde  innbyggarar i . Kommunesenteret ligg 1 350 meter over havet, 35 km sørvest for Interlaken.

Adelboden ligg øvst i dalen Engstligental, og grensar i sør mot kantonen Valais. Heile kommunen ligg over 1 000 meter over havet, fjelltoppane Wildstrubel og Steghorn er over 3 000 moh.

Staden er kjend som eit senter for alpin skisport, fleire gongar har der vore arrangert verdscuprenn i alpint. Skirennarane Frieda Dänzer, Annerösli Zryd, Marlies Oester, Hans Pieren og Adolf Rösti er alle frå Adelboden.

Tysk er offisielt språk i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adelboden» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 

Kommunar i Bern
Vintersportstader i Sveits
Kyrre Nakkim

Kyrre Nakkim er () er ein norsk programredaktør i NRK.

Nakkim har vore politisk redaktør og samfunnsredaktør i NRK og kommentator i Dagsavisen. Han er utdanna cand.mag. frå Universitetet i Bergen.

Kjelder

NRK-journalistar
Magnus Takvam

Magnus Takvam () er ein norsk politisk journalist og forfattar. Han er kommentator i politisk avdeling i NRK. Han har arbeidd i NRK sidan 1983.

Marie Takvam var mor hans.

Kjelder 

NRK-journalistar
Sigriswil

Sigriswil er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 810 meter over havet.
Kommunen, som ligg på nordaustbreidda av Thunsjøen, omfattar elleve landsbyar og grender.

Skirennaren Heidi Zeller-Bähler og syklisten Christian Sauser er frå Sigriswil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sigriswil» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
http://www.sigriswil.ch

Kommunar i Bern
Heimberg

Heimberg er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret, som ligg 551 meter over havet, ligg ca tre kilometer nord for bysentrum i Thun.

Kommunen ligg ved høgrebreidda av elva Aare, mellom elva Rotache i nord og elva Zulg i sør. Han omfattar landsbyen Thungschneit som vart ein del av kommunen i 1869.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heimberg» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Bern
Wilhelm Egon von Fürstenberg

Vilhelm Egon av Fürstenberg ()  var ein tysk geistleg som var biskop av Strasbourg.

Han starta karrieren sin som soldat i fransk teneste.

Han reiste i lag med broren sin, Frans Egon, til hoffet til kurfyrsten av Köln. I 1672 hadde dei to brørne klart å få i stand ein allianse mellom det franske monarkiet og Kurfyrstedømet Köln. Vilhelm vart då teken til fange av keisaren sine soldatar i klosteret St. Pantaleon i Köln, og ført til Wien der han vart stilt for retten. Han vart redda av den pavelege apostoliske nuntiaturen i Köln, men vart halden i fengsel fram til freden i Nijmwegen (1679) vart underteikna.

Som løn for tenestene sine utpeikte Ludvig XIV han til biskop av Strasbourg og vart i 1686 av pave Innocens XI utpeikt til kardinal. I 1688 vart han vald til medhjelparen til erkebiskopen av Köln. Etter at Ludvig XIV tapte i niårskrigen mista derimot Vilhelm alle embeta sine og reiste attende til Frankrike. Han busette seg i St-Germain-des-Prés-klosteret nær Paris, der han døydde 10. april 1704.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «William Egon of Fürstenberg» frå ,  den 21. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 

Tyske kardinalar
Biskopar av Metz
Biskopar av Strasbourg
Franske abbedar
Uetendorf

Uetendorf er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 558 meter over havet, fire-fem kilometer nordaust for bysentrum i Thun.

Han ligg nær byen Thun.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Uetendorf» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (tysk)
Sarner Cristal  (tysk) (fransk) (engelsk)

Kommunar i Bern
Brienz

Brienz er ein kommune i distriktet Interlaken-Oberhasli i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 566 meter over havet. 

Landsbyen ligg på nordsida av Brienzersee i Berner Oberland ved foten Brienzer Rothorn.

Forfattaren Oswald Wirth var og skirennaren Martina Schild er frå Brienz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brienz BE» frå ,  den 21. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
Brienz nettside

Brienz-rothorn-Bahn 

Kommunar i Bern
Stader ved Brienzersee