alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Zhejiang Geely Holding Group

Zhejiang Geely Holding Group (kinesisk: 吉利汽車 (trad. 吉利汽车) er eit kinesisk føretak som produserer bilar og motorsyklar. Føretaket eig mellom anna Volvo personvagnar. 

Kinesiske føretak
Kinesiske bilprodusentar
Harry Potter og Føniksordenen

Harry Potter og Føniksordenen er den femte boka i Harry Potter-serien av J.K. Rowling, gjeve ut 21. juni 2003. Fem millionar kopiar vart seld berre det fyrste døgnet.

Kjelder 

Bøker
J.K. Rowling
F
Britiske romanar
Trosaån

Trosaån er ei elv i Sverige.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Trosaån» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Elvar i Sverige
Vege å

Vege å  er ei elv i Sverige. Ho er 53 km lang.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vege River» frå ,  den 22. juni 2012.  

Elvar i Sverige
Vierydsån

Vierydsån er ei elv i Sverige.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vierydsån» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Elvar i Sverige
Vindån

Vindån er ei elv i Sverige.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vindån» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Elvar i Sverige
Virån

Virån er ei elv i Kalmar län i Sverige. Ho renn ut i Austersjøen ved Virbo cirka 15 km nord for Oskarshamn.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Virån» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Elvar i Sverige
Vitån

Vitån er ei elv i Sverige.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vitån» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Elvar i Sverige
Voxnan

Voxnan er ei elv i Hälsingland i Sverige. Elva er 150 km lang.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Voxnan» frå ,  den 22. juni 2012.

Bakgrunnsstoff

Elvar i Sverige
Kalmarsund

Kalmarsund er eit sund i Austersjøen mellom den svenske øya Öland og landskapet Småland på det svenske fastlandet. Sundet er omkring 130 km langt og mellom 5 og 25 km breitt. 

Det går ei bru over sundet, Ölandsbron.

Namnet
Det eldste belegget for namnet er frå 1000-talet. Ein finn det òg på den sødermannlandske runesteinen Sö 333, som nemner at nokon vart drepen i Kalmarna sundum. «Kalmarsund» blir rekna å vere sekundært til stadnamnet Kalmarnar, no Kalmar, som i sin tur kjem frå det søraustsvenske dialektordet kalm som tyder 'steinrøys' eller 'steinsamling'.

Førhistorie
Området kring Kalmarsund har vore busett sidan steinalderen og bronsealderen; i tillegg har folk frå mellomsteinalderen kryssa sundet på ei isbru i tidleg holocen då isbreane byrja å trekkje seg attende frå Öland. Alby er ein av stadane ein har funne spor etter ein busetnad frå tidleg i mellomsteinalderen, då folk kryssa Kalmarsund kring 6000 fvt. Dette er ein av dei eldste kjende mellomsteinalderlandsbyane i Nord-Europa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kalmar Strait» frå ,  den 22. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 

Sund i Sverige
Austersjøen
Kalmar län
Kvarken

Kvarken eller Norra Kvarken (finsk Merenkurkku) er eit smalt område som skil Bottenviken frå Bottenhavet. Avstanden frå det svenske til det finske fastlandet er kring 80 km, medan avstanden mellom dei ytste øyane på kvar side berre er kring 25 km. Vassdjupna i Kvarken er berre kring 25 meter. Regionen har òg ei uvanleg høg landheving på kring 1 cm i året. 

På den finske sida av Kvarken er det ei stor øygruppe. Dei fleste øyane er små og aude. Øygruppa er mindre på den svenske sida av Kvarken og øyane her har brattare sider. Kvarken er òg historisk viktig, fordi det vart frakta post over Kvarken når havet var isdekt. Postruta vart særleg mykje nytta i perioden under svensk styre av Finland. 

På øyane i «midten» var Kvarken, på svensk kalla Valsörarna og på finsk Valassaaret, står eit 36 meter høgt fyr laga av Henry LePaute, som arbeidde for ingeniørbyrået til Gustave Eiffel. Stukturmessig er det store likskapar mellom fyrtårnet (bygd i 1885) og Eiffeltårnet  (bygd 1889). Fyret er no automatisert som dei fleste fyra i Finland er.

Verdsarv
I 2006 vart Kvarkenøyane lagt til verdsarvstaden Höga kusten (som dekkjer vestsida av Bottenviken og Kvarken) i Sverige, sidan området er eit «typeområde» for forsking på isostasi, landheving. Fenomenet vart først oppdaga og studert her.

Bru
Det har vore gjort forslag om å byggje ei bru over sundet, til ein kostnad på kring 1,5 til 2 milliardar euro. Det er mange øyar i sundet og den samla lengda på det som truleg kan verte tre øyar er kring 40 km. Den svenske fiansministeren har vist interesse for ideen, men prosjektet er framleis på eit særs tidleg planleggingsstadium. Foreløpig meiner både svenske og finske styresmakter at det er for dyrt, i tillegg til at ei bru kan gå utover naturverdien i området.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Sund i Finland
Sund i Sverige
Verdsarv i Finland
Internasjonale sund
Den svensk-finske riksgrensa
Treriksrøysa

Treriksrøysa er namnet på to vardar som ligg langs den norske riksgrensa i fylket Troms og Finnmark. Ei treriksrøyse indikerer staden der riksgrensene til tre land møter kvarandre, trelandsgrense. Ved den eine røysa møter riksgrensene til Sverige, Noreg og Finland kvarandre, og ved den andre grensene til Noreg, Finland og Russland. 

Det finst som lag 176 trelandsgrenser i verda. Desse vert indikerte på ulikt vis i form av vardar, monument, grensestolpar og naturlege omgjevnader (t.d. fjelltoppar og djupålar). På engelsk kallar ein punktet der tre landegrenser møter kvarandre for tripoint.

Treriksrøysa mellom Noreg, Finland og Sverige
Treriksrøysa (svensk Treriksröset, finsk Kolmen valtakunnan rajapyykki) mellom Noreg, Sverige og Finland ligg nær Skibotn ved .

Monumentet vart reist i 1897 av dei norske og russiske (som styrte Finland på den tida) styresmaktene. Svenskane vart ikkje samde om grensa med nordmennene og deltok ikkje med sin stein før i 1901. Dette er òg det nordlegaste punktet i Sverige og det vestlegaste punktet på det finske fastlandet. Det vestlegaste punktet i Finland er øya Märket).

Sjølve trepunktsmonumentet er laga i betong og er forma som ei flat kjegle, og ligg om lag 10 meter ut i innsjøen Goldajärvi. Monumentet vart bygd i 1926 og har ein diameter på 4 meter.

Ein kan nå punktet til fots, 11 km frå Kilpisjärvi i Finland. Om sommaren kan ein nå punktet med båt frå Kilpisjärvi og ein 3 km lang gåtur.

Treriksrøysa mellom Noreg, Finland og Russland
Treriksrøysa mellom Noreg, Finland og Russland ligg vest for Grensefossen i Pasvikdalen i Finnmark, . Det er mogeleg å vitja treriksrøysa ved å køyra 12 mil frå Kirkenes til Grensefossen, dinest 5 km til fots. Røysa ligg 145 moh.

Restriksjonar 

 Det er ynskja at ein held minst éin meter avstand frå den russiske grensa, og ikkje oppheld seg i grensegatene.
 Det er forbode å gå rundt denne røysa sidan ein då kryssar både den russiske riksgrensa og den ytre grensa til Schengenområdet. 
 Det er forbode å kasta gjenstandar over grensa til Russland.
 Det er forbode å klatra på røysa og/eller taka på hjartesteinen (trekanta kvit stein på toppen av røysa).
 Det er forbode å fotografere russisk personell eller militært utstyr, eller teleobjektiv på russisk territorium.

Ein har lov til å taka på røysa - så lenge det er innanfor den norske og finske sida av grensa. Det finst norske og russiske vakter som overvaker grensa. På norsk side vert fotturistar som regel følgde til røysa av grensevakter, for å hindra ulovleg kryssing av grensa til Russland. Det er mogeleg å grilla mat ved den norske vaktposten 15 meter frå grensa. 

Treriksrøysa ligg mellom tre tidssoner, høvesvis UTC+1, UTC+2 og UTC+3.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Treriksrøys» frå , og «Treriksröset» frå  den 22. juni 2012.

Bakgrunnsstoff

Geografiske ytterpunkt i Finland
Geografiske ytterpunkt i Sverige
Norrbottens län
Den svensk-finske riksgrensa
Den norsk-finske riksgrensa
Den norsk-svenske riksgrensa
Den norsk-russiske riksgrensa
Den finsk-russiske riksgrensa
Trelandsgrenser
Vestlegaste punkt
Nordlegaste punkt
Arådalen

Arådalen er ein dal like vest for fjellet Hundshögen (1371 m) sør i Oviksfjällen i Berg kommun i Jämtland i Sverige. Han er kalla opp etter elva Arån som renn sørover i dalen. 

Den eldste turiststasjonen til Den svenske turist foreininga  ligg i Arådalen. Den første vesle bygningen vart reist her i 1895, medan den noverande vart bygd i 1909. Stasjonen er berre open sommaren. Området er eigd av den svenske kyrkja, og det vart reist eit kapell ved stasjonen i 1970-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arådalen» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Jämtlands län
Dalar i Sverige
Kärkevagge

Kärkevagge (nordsamisk Geargevággi) er ein dal i Kiruna kommun i Sverige. Rissajaure, den klåraste innsjøen i Sverige, ligg i dalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kärkevagge» frå ,  den 22. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Sverige
Kiruna
Lapporten

Lapporten eller Tjuonavagge (nordsamisk Čuonjávággi) er ein nordvest-søraustgående U-dal med karakteristisk profil i Abiskoområdet i Nord-Sverige.

Dalen er avgrensa i sørvest av fjellet Nissuntjårro og i nordaust av Tjuonatjåkka. Lapporten ligg i Nissuntjårros Natura 2000-område. I midten av dalen ligg innsjøen Čuonjájávri, 950 meter over havet, med utløp mot nordvest mot Torneträsk via elva Miellejohka. Terrenget er lettgått, men manglar markert tursti.

Det samiske namnet til dalen Čuonjávággi tyder på norsk Gåsdalen.

Lapporten er eit av dei mest avbilda fjellmotiva i Sverige.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lapporten» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Dalar i Sverige
Kiruna
Rapadalen

Rapadalen (samisk Ráhpavágge) er ein 35 km lang dal i Sverige og den største i Sarek nasjonalpark i Lappland. Rapaälven renn gjennom dalen, som er omgjeven av bratte fjell.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rapa Valley» frå ,  den 22. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Sverige
Sarek nasjonalpark
Tarfaladalen

Tarfaladalen eller Tarfalavagge (nordsamisk Darfalvággi) er ein høgfjellsdal som ligg nærast austom den fjellryggen der utløparar frå Kebnekaise strekkjer seg over. Lengst opp i Tarfaladalen ligg det området som vanlegvis blir kalla Tarfala.

I Tarfala har Svenska Turistföreningen (STF) ei fjellstove. Cirka ein kilometer i søraustleg retning frå Tarfalastova ligg Tarfala forskningsstation, der det vert drive feltstudiar i glasiologi på isbreane i Tarfala. Stasjonen tilhøyrer Stockholms universitet. Forskarane studerer massebalanse, avsmelting og andre eigenskapar hos blant anna Storglaciären ved Tarfalastationen, som har engasjert vitskapsfolk over heile verda.

Området er køyalpint og steinete. Dalen er forutan Kebnekaisemassivet òg omgjeven av Kaskasapakte (2 043 moh.), Kaskasatjåkka (2 076 moh.), Tarfalatjåkka (1 911 moh.) og Tarfalapakte (1 806 moh.). Fleire isbrear endar i dalen; dei største er Storglaciären, Isfallsglaciären og Kebnepakteglaciären. 

Området er populært for brevandring og fjellklatring. Frå Ladtjovagge går ein sommar- og vinterlei fram til Tarfalajaure. Vidare finst ingen offisielle stigar men vanlege ferdselsvegar er opp over Tarfalatjårrå og den såkalla Jojoleden mot Unna Räitavagge. Begge desse har berre sporadisk stig- og sommarrøysmerking og går for det meste i blokkterreng.

Dalen er òg kjent for at dei særs kraftige katabatiske vindane som oppstår og den vitskaplege stasjonen har den høgaste offisielt registrerte vindstyrken i Sverige på 81 m/s frå den 20. desember 1992. Det har derimot førekomet seinare episodar med ekstremt kraftige vindkast, der vindmålaren ved eit høve blåste ned, slik at ein ikkje veit kor kraftig vinden var.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tarfala» frå ,  den 22. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Sverige
Kiruna kommun
Döda fallet

Döda fallet er eit tørrlagd stryk i Ragunda kommun aust i Jämtland i Sverige.

Indalsälven rann tidlegare gjennom den 25 km lange Ragundasjön, og så like ut i eit høgt stryk som då vart kalla Gedungsen eller Storforsen. Det var eit av dei mest imponerande fossefalla i Sverige med eit samla fall på 35 meter og ei stor vassføring. 

På 1700-talet vart det vanleg med tømmerfløyting i området, men Storforsen var eit stort hinder der tømmeret vart skadd eller øydelagd. Magnus Huss, òg kjend som Vildhussen, starta derfor i 1793 ein kanal for å gå om fossen. I løpet av dei neste åra vart kanalen bygd. Kanalen vart grave ut i laus sand og grus, avsetninga frå isbrear, og sanden fall stadig attende i kanalen. For å få vaska bort sanden, demde dei opp ei lita elv i nærleiken, og kvar gong dei opna demninga, vaska vatnet med seg sanden. Vårflaumen 1796 var derimot uvanleg stor, og vatnet grov med seg det lause elvefaret, som raskt vart erodert. Dette førte til at heile Ragundasjön vart tømd for vatn på berre fire timar natt til 7. juni 1796 og ei 15 meter høg flodbølgje vaska nedover elva. Dette førte til store skadar nedover i elva, men ingen mista livet. Alle sedimenta som vart vaska bort enda opp ved utløpet til Indalsälven og Sundsvall-Härnösand lufthamn vart sidan bygd på desse avsetningane. 

Den tørrlagde Storforsen vert i dag kalla Döda fallet og er i dag eit naturreservat og ein av dei store turistmåla i kommunen. Kvart år vert det halde eit spel til minne om det som skjedde våren 1796.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Döda Fallet» frå ,  den 22. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Jämtlands län
Fossar i Sverige
Naturreservat i Sverige
Filmen Harry Potter og Føniksordenen

Harry Potter og Føniksordenen er ein film basert på J.K. Rowling si femte bok i Harry Potter-serien, Harry Potter og Føniksordenen. Han blei gjeven ut 13. juli 2007. Filmen er regissert av David Yates, og filminga byrja i 2006. Manusforfattaren er Michael Goldenberg, som erstatta Steve Kloves som skreiv manus til dei fire fyrste filmane.

Skodespelarar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harry Potter og Føniksordenen (film)» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Harry Potter-filmar
Harry Potter og Føniks
Harry Potter og Føniks
Harry Potter og Føniks
Harry Potter og Føniks
Forsakar

Forsakar er ei ravine ved austenden av Linderödsåsen ved Degeberga i Kristianstads kommun, der Forsakarsbäcken dannar dei to høgaste fossane i Skåne med ei fallhøgd på 8 og 10 meter. Staden er verna som eit naturreservat. Verkeån ved Hallamölla har eit samla fall på 23 meter, men er delt inn i fem fall som ikkje er lengre enn 8 meter kvar. 

Det ligg eit friluftsbad i nærleiken av ravinen, samt Trollelier med Degeberga heimbygdspark.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Forsakar» frå ,  den 22. juni 2012.  
 

Fossar i Sverige
Naturreservat i Sverige
Turistmål i Skåne
Kaare Strøm (1915–1982)

Kaare Strøm () var ein norsk friidrettsutøvar og apotekar. Han tevla både i tresteghopp og lengdehopp. Tre gongar gjekk han til topps i øvingar i noregsmeisterskap; to gull kom i tresteggropa og eitt i lengdegropa. Strøm var fødd i Stavanger og voks opp i Arendal, der han sidan var busett. Far hans var apotekar i byen, og Strøm tok i si tid over praksisen. Han var medlem av IK Grane.

Aktiv 
Strøm kom på sølvplass i tresteghopp både under NM 1934 og NM 1935, begge gongane vart Eugen Haugland noregsmeister. I 1938 vart Strøm noregsmeister i øvinga, ein prestasjon han gjentok året etter. Same året, i august 1939, sette han europarekord i trestehopp på Bislett stadion. Hoppet målte 15,49 meter, og var ein centimeter lengre enn finske Vilho Tuulos sin gamle rekord. Strøm hoppa heile 15,82 m i september 1939 i Göteborg, men vinden målte i kring 8 m/s og det vart såleis ikkje godkjent som rekord.

Strøms personlege rekord i lengdehopp på 7,46 m sette han på Bislett i september 1937. Han tok sølvmedaljen i lengdehopp under NM 1938, bak Nils Uhlin Hansen. Under NM 1939 gjekk han til topps både i tresteg og i lengde, i lengdehopptevlinga vann han gull framom Hansen og Haugland.

Også etter andre verdskrigen deltok Strøm i friidrettstevlingar. Han kom på bronseplass i tresteg i NM 1947, og erobra sølvet i same øvinga i NM 1949, bak Rune Nilsen.
 
Strøms 15,49 m var norsk rekord i tresteghopp til Odd Bergh hoppa 15,63 m i 1962.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kaare Strøm (athlete)» frå , den 22. juni 2012. 
 

Norske friidrettsutøvarar
Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Folk frå Arendal
The Harry Potter Lexicon

The Harry Potter Lexicon er ein nettstad laga av ein ihuga tilhengar av Harry Potter-serien, Steve Vander Ark, og er ein Harry Potter-encyklopedi. Sida inneheld m.a. informasjon om karakterar, trylleformlar, stadar og eliksirar. Det er også analysar av detaljar i serien, mellom anna magi.

Bakgrunnsstoff
 http://www.hp-lexicon.org/

Kjelder

Harry Potter-nettstader
Lauvfellande

Ei lauvfellande plante er i botanikken ei plante som i ein periode av året feller blada sine og går inn i ei kviletilstand. På norske breiddegrader skjer dette om hausten. Lauvfelling er ei tilpassing til økologiske tihøve der risikoen for energitap og uttørking overstig føremonane som ligg i å oppretthalde blada med fotosyntese. Lauvfellande planter skil seg frå eviggrøne planter som har blad året rundt.

Årsakene til at ei plante feller blada kan vere ulike:

 Vassparing. Ein hel del vatn dunstar bort gjennom blada. Å felle blada, til dømes før ein tørkeperiode, er ein måte for planta å redusere slikt tap av vatn.
 Energisparing. I vinterhalvåret då tilgangen på sollys er mindre kan planta felle sine blad for å spare energi. I svakt lys kan ei plante avgi meir koldioksid gjennom andinga enn den tar opp gjennom fotosyntesen.
 Kuldevern. Blada på somme artar kan bli skadd av kulde og blir blada skadde kan desse utsettast for parasittangrep.

Vinter med frosen jord inneber at vatn ikkje er tilgjengeleg for plantene, slik at vinteren i praksis er en tørkeperiode. Dette tyder at planter kan vere lauvfellande i varme og kalde strok av samme årsak, mangel på tilgjengeleg vatn. 

Før lauvet fell vert klorofyllet i lauvet brote ned og viktige næringsstoff blir lagra i planta. Attende i blada blir dei øvrige fotosyntese-pigmenta som karotenoider og desse gir lauvtrea karakteristiske haustfargar.

Somme stoveplanter som normalt er eviggrøne, kan reagere med lauvfall dersom andingstapet overstig fotosyntesevinsten (i kombinasjonen stovevarme og svakt dagslys). Eit velkjent eksempel er bjørkefiken.

Sjå òg 
 Vintergrøn
 Haustfarge
 Lauvfall
 Eviggrøn

Plantetypar
Botanikk
Økologi
Njupeskär

Njupeskär er ein foss i elva Njupån i Fulufjället nasjonalpark i Sverige. Med eit totalt fall på kring 93 meter, er han den høgaste fossen i Sverige.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Njupeskär» frå ,  den 23. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Fossar i Sverige
Storforsen

Storforsen er ein foss i Pite älv i Älvsbyn kommun i Sverige. Fossen ligg ved bygda Bredsel ca. 40 kilometer vest for kommunesenteret Älvsbyn. Med ei middelvassføring på 250 m³/sek og fallhøgd på 60 meter, utgjer han ein av dei største fossane i Europa. Han er den største uregulerte fossen i Europa der den samanlagte lengda på heile fossen, frå start til slutt er fem kilometer med ei total fallhøgde på 82 meter.

Med over 150 000 vitjande kvart år er Storforsen ein av dei mest vitja naturattraksjonane i Sverige.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Storforsen» frå ,  den 23. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fossar i Sverige
Norrbottens län
Trollhättanfalla

Trollhättefalla er ein foss- og strykstrekning i Göta älv i Sverige. Falla byrjar ved Malgöbrua i det sentrale Trollhättan, og har ei samla fallhøgd på 32 meter, noko som utgjer mesteparten av den totale høgdeskilnaden på 44 meter mellom Vänern og Kattegat. Då elva enno var uregulert var vassføringa i falla 900 m³/s, og falla strekte seg ned til Olidehålan, der den nedste delen vart kalla Helvetesfallet.

I dag følgjer elva det opphavlege løpet sitt gjennom falla berre ved spesielle høve, for å regulere vasstanden i Vänern eller som ein turistattraksjon, til dømes under «Fallens dagar» som blir arrangert kvart år den tredje fredagen i juli. Vassføringa er då rundt 300 m³/s.

Den attverande vassføringa utnyttast til energiproduksjon i dei to kraftverka Hojum og Olidan på austsida av elva. Allereie rundt hundreårsskiftet vart ein del av vasskrafta nytta i samband med småindustri på den austre elvebreidda. 

Trollhättefalla har gjennom hundreåra fascinert vitjande og turistar frå fjern og nær, og er i dag ein av dei fremste turistattraksjonane i Vest-Sverige.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Trollhättanfallene» frå ,  den 23. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:  

Västra Götalands län
Fossar i Sverige
Burfjord

Burfjord er ei bygd, ein tettstad og administrasjonssenter i Kvænangen kommune i Troms og Finnmark. Bygda ligg inst i Burfjorden, som er ein austleg arm av Kvænangsfjorden, nært E 6 som går mot Alta. Staden har .

Bygda har bank, bensinstasjon, sjukestove, gjestgjevari og utsal for samisk husflid. Det er samband med båt til øyane og dei veglause grendene i Kvænangen.

Kjelder 
 

Geografi i Kvænangen
Bygder i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Rune Gustafsson

Rune Urban Gustafsson () var ein svensk jazzmusikar frå Göteborg. Han spela gitar og var komponist, kjend for musikken til filmen Mannen som slutade röka frå 1972; Släpp fångarne loss, det är vår! frå 1975; og Söndagsbarn frå 1992.

Gustafsson spela dei fyrste åra som profesjonell med trommeslagaren Nils Bertil Dahlander i Göteborg. På 1950-talet flytta han til Stockholm for å samarbeide med Putte Wickman (Swedisk Jazz Kings, EP, 1957) og Arne Domnérus med Radiobandet og Radiojazzgruppen, og var ein mykje nytta studiomusikar. Young Guitar (Metronome, MLP 15072, 1961) var Gustafsson fyrste viktige musikkverk, her spela han i lag med Arne Domnérus, Jan Johansson, Jimmy Woode, Bjarne Nerem, Börje Fredriksson og Jan Allan.

Rune at the Top kom ut i 1969, og inkluderte blant andre norske Jon Christensen på trommer. Han spela duo med Arne Domnérus i Dialog (1972) og med Domnérus ulike orkester, med Jan Johansson, Georg Riedel, Cornelis Vreeswijk, Ulf Johansson, Andreas Öberg og fleire. På hans eigen Rune Gustafsson himself plays Gilbert O'Sullivan (1973) spela han med Egil Bop Johansen, denne var også med på Killing me Softly (1973) og Move (1977). For albumet Move fekk han prisen Gyllene Skivan.

På On a Clear Day (Sonet, SLP 2581, 1976) hadde han mellom andre med seg Red Mitchell og  trommeslagaren Ed Thigpen. Gustafsson spela med Zoot Sims på to plater, derav In a sentimental mood, Sims siste innspeling.

Gustafsson bidrog på fleire norske musikkverk, mellom andre på  Jan Eggum sitt debutalbum frå 1975, med Sandviken Big Band (Live 30 Years In Business, 1999), og Det Norske Kammerkor (Jonas Ørstavik, World Tour, Kirkelig Kulturverksted, 2006).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rune Gustafsson» frå ,  den 23. juni 2012.  
 

Svenske jazzmusikarar
Svenske komponistar
Svenske filmmusikkomponistar
Vladimir Krutov

Vladimir Jevgenjevitsj Krutov () var ein russisk ishockeyspelar frå Moskva.

Krutov var frå 1980 til 1989 venstreving i angrepsrekka på det sovjetiske landslaget i ishockey og åra 1977-89 på klubblaget CSKA Moskva. Han vart olympisk meister to gongar og vann seks verdsmeisterskap med Sovjetunionen i tida 1981-89. Krutov utgjorde saman med Igor Larionov og Sergej Makarov førsterekka på det sovjetiske landslaget, kalla KLM-rekka.

Frå 1989 til -90 spela Krutov på Vancouver Canucks, deretter 1990-92 på Zürcher SC i Sveits og sidan på svenske Östersunds IK 1992-95 og Brunflo IK 1995-96.

Han døydde 6. juni 2012 på eit sjukehus i Moskva av indre blødningar og leversvikt som følgje av ein bilulykke 4. juni 2012.

OL-medaljar
1984  Sarajevo - gull i ishockey med Sovjetunionen 
1988  Calgary - gull i ishockey med Sovjetunionen 
1980  Lake Placid - sølv i ishockey med Sovjetunionen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vladimir Krutov» frå ,  den 23. juni 2012.  
 

Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske ishockeyspelarar
Døde i trafikkulukker