alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Turn of the Tides

Turn of the Tides er det 49. albumet og det 22. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det er det første studioalbumet deira med saksofonisten Linda Spa og gitaristen Zlatko Perica som fulltidsmedlemmar i bandet. ALbumet vart nominert til Grammyprisen for beste new age-album i 1995. 

Gruppa vart langsamt mindre kjend for det generelle publikum etter dette albumet og fram til Quantum Gate i 2017, som skapte fornya interesse i gruppa. Det er det einaste studioalbumet deira med Zlatko Perica som offisielt medlem i gruppa.

Bakgrunn
I ei vidareutvikling av musikken deira, heldt Tangerine Dream fram den musikalske metoden dei hadde presentert på dei tidlegare Miramar-utgjevingane deira. I tillegg til elektronisk utstyr, brukte Tangerine Dream gitar, saksofon og korvokal. Men stilen deira vart òg utvida, som ein kan sjå i bruken av flamencogitar på «Firetongues», akustisk gitar på «Twilight Brigade» og andre spor som verka å skape ein meit atmosfærisk stil. I følgje CD-heftet er desse spora baserte på ei novelle skriven av Edgar Froese, som eit konseptalbum. Heftet forklarer at soga er henta frå ei bok kalla The Coachman's Tales, sjølv om det ikkje finst ei bok med denne tittelen. Jayney Klimek, som deltok på albumet Dreamtime, syng på songen «Galley Slave's Horizon». Opningssporet er ei omarbeidd utgåve av Modest Mussorgskij-stykket Pictures at an Exhibition. Nyutgjevinga av albumet kom med eit bonusspor kalla «Story of the Brave», som opphavleg vart gjeven ut på ein promoplate for albumet.

Dette albumet kom ut på ny i 1996 og 1999, og så igjen på Membran i 2009.

Innhald

Medverkande
 Tangerine Dream
 Edgar Froese - gitar, klaverinstrument, trommer
 Jerome Froese - gitar, klaverinstrument, trommer
 Linda Spa - saksofon, klaverinstrument. 
 Zlatko Perica - gitar

 Andre medverkande
 Jayney Klimek - vokal
 Julie Ocean - vokal
 Vienna Horn Ensemble

Teknisk
 Roland Braunstein – lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Melrose (album)» frå ,  den 16. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1994
Tangerine Dream-album
Tyranny of Beauty

Tyranny of Beauty er det 51. albumet og det 23. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Gitaristen Zlatko Perica er ikkje med på dette eller det neste albumet, Goblins' Club (1996), trass i at han var fulltidsmedlem i bandet. I staden speler gjestemusikarane Gerald Gradwohl og Mark Hornby på begge desse platene og under konsertane gruppa hadde i London i november 1996.

Bakgrunn
Stilmessig er Tyranny Of Beauty i same bane som føregangarane. Sporet «Stratosfear 1995» er ei nyinnspeling av komposisjonen frå 1976, og var basert på ein idé av Jerome Froese: «Eg laga «Stratosfear» for moro skuld, kanskje for å ta han med på samlealbumet Tangents, og så sende eg han til Virgin og dei sa at han var tung til å gå innimellom dei andre spora på Tangents. Så me tenkte, ok, kanskje me kan ta han med på den neste plata...».
 
«Largo» er ei innspeling av stykket til Georg Friedrich Händel. Edgar Froese sa: «Det er ein referanse til ei tid då folk hadde ein heilt annan tilnærmingsmåte til musikk. Om du lyttar til eit originalt Händel-stykke så vil du sjå at det er alle mogelege forskjellige kontrapunktiske melodilinjer der, forskjellie ting som skjer mot kvarandre heile tida. Det interessante var å finne ei ny melodilinje som kunne gå over alt det igjen og så andre som ikkje ville forstyrre. Og det som Linda gjorde på saksofonen fungerte godt.»

Innhald

Medverkande
Tangerine Dream
 Edgar Froese — elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument, 12-strengsgitar, trommer, lydteknikar, komponist, produsent
 Jerome Froese — elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument, trommer, perkusjon, lydteknikar, komponist
 Linda Spa — alt- og sopransaksofon, engelsk horn, saksofonarrangement på «Largo»
Andre medverkande 
 Gerald Gradwohl — elektrisk og akustisk gitar
 Mark Hornby — elektrisk og akustisk gitar, 12-strengsgitar, EBow
Teknisk
 Christian Gstettner — lydteknikar
 Peter Baumann — komponist «Stratosfear»
 Christopher Franke — komponist «Stratosfear»
 George Frideric Handel — komponist «Largo»
 Gisela Kloetzer — strykearrangement på «Largo»

Promo
Ein CD-5 kom ut med redigerte versjonar av fire spor og bonusspor «Quasar», som kom med på seinare utgåver av Tyranny of Beauty.

CD-ROM
Ein CD-ROM med same tittel vart publisert i Italia i 1995 som vedheng til magasinet New Age and New Sounds. Utanom multimedia-innhald inneheldt det to lydspor:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tyranny of Beauty» frå ,  den 16. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1995
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
Mars Polaris

Mars Polaris - Deep Space Highway To Red Rocks Pavilion er det 68. albumet og det 28. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i juni 1999. Det vart gjeve ut på ny i 2009.

Bakgrunn
Ideen til dette studioalbumet var Mars Polar Lander-oppdraget til NASA. Musikken vart først framført på ein enkelt konsert på KlangArt-festivalen i Osnabrück i Tyskland den 12. juni 1999. Albumet vart annonsert som eit «original motion picture space reality soundtrack», men var ikkje eit filmmusikkalbum. Albumet inneheld ti spor inspirert av reisa til Mars Polar Lander til Mars. Denne vart sendt opp 3. januar 1999 og skulle ha nådd fram til Mars 3. desember 1999, men gjekk tapt i ei ulukke. 

Musikalsk følgjer bandet stilen dei hadde basert seg på mot slutten av 1990-åra på album som Transsiberia og What a Blast, men her hadde dei òg nye lydar. Tangerine Dream gjekk attende til å spele lange spor på dette albumet og fire av ti spor er kring ti minuttar lange kvar.

Andre versjonar
Det finst ein alternativ versjon, med undertittelen Original Motion Picture Space Reality, som har ei heilt anna psorliste som består av songar frå den offisielle utgjevinga og det komande albumet Great Wall of China. Sporet «Dies Martis (TransMercury)» er ikkje den same versjonen som på det offisielle albumet, og spora som vart ein del av Great Wall of China har andre titlar her. 

Denne utgåva vart gjeven ut på ny då nettbutikken til Tangerine Dream vart lansert seint i 2006, då under tittelen Mars Mission Counter. Denne utgåva har alle dei same spora som den alternative versjonen, men med songane i ei anna rekkjefølgje. 

I mars 2009 kom både Mars Polaris og Mars Mission Counter ut på ny med nye omslag. Førstnemnde vart trykt feil på CD og inneheld akkurat dei same spora som Mars Mission Counter, sjølv om plateomslaget indikerer at det er Mars Polaris. 

Alle spora på albumet finst på konsertalbumet Rocking Mars, som kom ut i 2005 med fire ekstra spor. Det vart spelt inn i Stadthalle i Osnabrück.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese - komponist, musikar
 Jerome Froese - komponist, musikar

Kjelder

Musikkalbum frå 1999
Tangerine Dream-album
Phaedra 2005

Phaedra 2005 er det 94. albumet totalt og det 33. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i november 2005. Det er ei nyinnspeling av albumet deira Phaedra frå 1974.

Albumet inneheld nyinnspelingar eller remiksar av dei fire komposisjonane på originalalbumet, i tilelgg til eit nytt spor. I 2008 kom likande nyinnspelignar ut av Tangram og Hyperborea.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese— komponist, musikar, produsent
 Thorsten Quaeschning— musikar (fløyte)

Kjelder

Musikkalbum frå 2005
Tangerine Dream-album
Madcap's Flaming Duty

Madcap's Flaming Duty er det 101. albumet totalt og det 38. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, gjeve ut 2. april 2007. I lag med Cyclone er det eit av få Tangerine Dream-album med vokal. Albumet er ei hyllest til Syd Barrett frå Pink Floyd som døydde i 2006. Tittelen referer til eit av soloalbuma til Barrett, The Madcap Laughs.

Songane på albumet vert sungen av Chris Hausl, som ikkje var medlem av bandet. Nesten alle tekstane på albumet er dikt frå 1500- til 1800-talet. 

Albumet kom i lag med ein DVD som viser bandet framføre dei 13 spora på albumet. 

I mars 2009 vart både CD-en og DVD-en gjeve ut på nytt med forskjellig plateomslag.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese: klaverinstrument, gitarar, trommeprogrammering, munnspel
 Thorsten Quaeschning: klaverinstrument, trommeprogrammering
 Bernhard Biebl: gitarar, fiolin og mandolin
 Chris Hausl: vokal
 Linda Spa: blåseinstrument
 Iris Camaa: trommer og perkusjon
 Gynt Beator: bouzouki, bodhrán
 Thomas Beator: bouzouki, bodhrán

Kjelder

Musikkalbum frå 2007
Tangerine Dream-album
Tangerine Dream Plays Tangerine Dream

Tangerine Dream Plays Tangerine Dream er det 99. albumet totalt og det 36. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 2006. Albumet består av nyinnspelingar av Tangerine Dream sine komposisjonar av dåverande og tidlegare medlemmar av bandet. 

I mars 2009 kom albumet ut på ny med eit anna omslag.

Komposisjonar
«Southpole Crossing» er den einaste komposisjonen som ikkje er gjeven ut tidlegare og var ein del av musikken til filmen Mandala, som ikkje er gjeven ut. 

Ralf Wadepuhl medverka med «Logos Blue» frå Logos Live (1982) og «Desert Dream» frå Encore (1977). Denne utgåva av «Logos Blue» vart framført første gongen på ein turné i USA i 1988, då Wadepuhl var medlem av bandet. 

«Alchemy of the Heart II», opphavleg frå Tyger (1987) er ein slags nedstrippa versjon av originalen, tilskriven både Paul Haslinger og Edgar Froese. Det er ukjend om dette er ein tidleg versjon av sporet som ikkje kom med på albumet, eller ei nyskaping frå seinare tid. 
	
«Beach Theme», som opphavleg var frå Thief (1981) er tilskriven Zlatko Perica, og denne versjonen er særs lik konsertutgåva han framført som gitarsolo på ein turné i Europa i 1997, som ein kan høyre på Valentine Wheels (1998).

«Phaedra 2005», opphavleg frå Phaedra (1974), er tilskriven Edgar Froese. Dette er ein ny versjon og er ikkje den same som kom ut på nyinnspelinga av albumet, som òg heiter Phaedra 2005. Fire andre spor er òg tilskriven Edgar Froese: «Convention of the 24» frå White Eagle (1982), «The Challenger's Arrival» frå The Keep (1983, utgjeve 1997), «Sphinx Red Lightning» frå Hyperborea (1983) og «Ride on the Ray» frå Underwater Sunlight (1986). Medan dei første tre spora er remiksar baserte på originalspora, og særs lik remiksane som er gjevne ut på Tangents, er det sistenemnde ei nyinnspeling. 

«The Blue Bridge», opphavleg frå 220 Volt Live er tilskriven Thorsten Quaeschning og Linda Spa og det kan vere eit konsertopptak frå 2006. To andre spor er òg tilskriven Thorsten Quaeschning: Ei ny utgåve av «Logos Velvet», opphavleg frå Logos Live (1982), og ei ny utgåve av «Loved by the Sun», frå Legend (1986). 

«Pergamon Sphere», opphavleg frå Quichotte (1980) er tilskriven Johannes Schmoelling, men i røynda same versjonen som kom ut på Tangents, der han var tilskriven Edgar Froese.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Thorsten Quaeschning
 Paul Haslinger
 Ralf Wadephul
 Johannes Schmoelling
 Zlatko Perica
 Linda Spa

Kjelder

Musikkalbum frå 2006
Tangerine Dream-album
Trygve Andersen

Trygve Andersen () er ein norsk, tidlegare fotballspelar frå Bergen. Han spela 27 landskampar for Noreg, dei aller fleste på midtstopparplass. Andersen spela for Bergens-klubbane Årstad og Brann, med Sportsklubben Brann vart han seriemeister i 1962 og 1963.

Klubbspel
Andersen spela for Årstad Idrettslag fram til 1960. I hans tid på laget spela Årstad i Hovudserien frå 1951 til -53, samt sesongane 1956/57 og 1958/59. 

Etter overgangen til Brann var Andersen sterkt delaktig i at klubben vann Hovudserien 1961–62 og 1. divisjon i 1963. Han byrja spele for klubben straks etter at den unge Roald Jensen kom inn i Brann-angrepet og skapte furore på Brann-tribunane. Andersen var då kaptein for Brann, og den sentrale figuren i forsvarsspelet.

Landslagsspel
Andersen debuterte på Noregs landslag i ein kamp i Reykjavik, 8. juli 1957, der det vart norsk siger 3-0 etter mål av Gunnar Dybwad, Kjell Kristiansen og Arne Legernes. Det skulle gå nesten fire år før han fekk sin neste landskamp, då i ein kvalifiseringskamp til VM-1962 mot Tyrkia på norsk heimebane. 11. juni 1962 skåra han sitt einaste landslagsmål då Noreg vart feia av bana i København, Danmark vann landskampen 6-1. I mai 1965 spela Andersen sine to siste landskampar, den aller siste var ein VM-kamp i Trondheim som enda med 4-2 over Luxembourg.

Han la opp i 1966.

Merittar
Seriemeister 1961/62 og 1963 med Brann

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske fotballspelarar
Brann-spelarar
Folk frå Bergen
Norske landslagsspelarar i fotball
Under Cover – Chapter One

Under Cover – Chapter One er det 125. albumet totalt og det 49. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve desember 2010.

Undertittelen «kapittel ein», indikerte at det kom til å kome fleire coveralbum frå bandet, men så langt har det ikkje kome fleire.

Bakgrunn
Ideen til albumet kom til i 2008 i Los Angeles då eit bandmedlem på spøk sa at bandet burde spele inn Topp 40-hits. Etter kvart tende bandet på ideen og laga eit heilt album med coverversjonar.
 
Kvart bandmedlem fekk kvar velje ut tre songar som skulle spelast inn, og i følgje plateheftet valde dei: 
 Edgar Froese: «Everybody Hurts», «Space Oddity», «Heroes»
 Thorsten Quaeschning: «Cry Little Sister», «Precious», «Hallelujah»
 Linda Spa: «The Model», «Suzanne», «Forever Young»
 Iris Camaa: «Wicked Game», «Hotel California», «Iris»
 Bernhard Beibl: «Norwegian Wood», «Wish You Were Here»

Vokalisten Christian Hausl, som tidlegare hadde sunge med Tangerine Dream på albumet Madcap's Flaming Duty (2007), song vokal på størsteparten av songane.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese - klaverinstrument, vokal på «Heroes», gitar på «Space Oddity» og «Hotel California»
 Thorsten Quaeschning - klaverinstrument, korvokal, vokal på «Suzanne», «Norwegian Wood», «Hallelujah» og «Wish You Were Here». 
 Iris Camaa - perkusjon, korvokal
 Bernhard Beibl - gitar
 Linda Spa - fløyte, perkusjon, korvokal

Gjesteartistar
 Chris Hausl - vokal

Kjelder

Musikkalbum frå 2010
Tangerine Dream-album
Coveralbum
Arne Legernes

Arne Legernes  () er ein tidlegare fotballspelar og -trenar frå Molde. Mellom 1955 og -61 spela han 41 landskampar for Noreg. Han var aktiv for klubbane Molde FK, Freidig og Larvik Turn. Midtanespelaren Legernes «var uhyre kondisjonssterk, tok seg alltid helt ut og nedla et kjempearbeide på midtbanen. Rent teknisk var han også på høyden, og han var en mester i å restere lekre framlegg».

Klubbspel
Legernes spela for Molde Fotballklubb frå 1948 til -53, mellom andre saman med brørne sine; Odd, Bjørn og Tore Legernes. Då han byrja studere til elektroingeniør i Trondheim, melde han i 1954 overgang til hovudserielaget Freidig. I 1956 var han tilbake i Molde og var med å sikre klubben opprykk til Hovudserien 1957/58. Våren 1958 fekk Legernes arbeid i Larvik, og spela så for Larvik Turn fram til 1962. Klubben, som hadde vunne tre seriemeisterskap tidlegare på 1950-talet, kom i Legernes sin fyrste sesong på andreplass i avdeling B av hovudserien.

Landslagsspel
Legernes debuterte på Noregs landslag som Freidig-spelar i 1955. Gjennom sju sesongar spela han 41 landskampar, og skåra eitt mål. Høgdepunktet som landslagsspelar opplevde han på Ullevål den 12. juni 1957, då Ungarn kom på besøk. Få år tidlegare hadde Ungarn hatt verdas beste fotballlandslag, så det var stort for Noreg å gå av bana med 2-1-siger. Same sesongen skåra Legernes sitt einaste landslagsmål, då han opna skåringskontoen i Reykjavik, Noreg vann til sist 3-0. Han tok på seg landslagstrøya siste gongen i Valetta hausten 1961, då heimelaget Malta og Noreg spela uavgjort 1-1.

Yrke, trenargjerning
Legernes budde og arbeidde i Larvik-perioden fram til 1966. Åra 1966–69 budde han i Setesdal,  før han etablerte seg i Asker i 1969, der han tok jobb ved Norsk Hydro sitt verk på Vækerø. Ved sidan av hovudyrket var han trenar for Noregs ungdomslandslag 1970 og -71, saman med Øivind Johannessen. Han tok over etter Arne Bakker som trenar for Stabæk der han var i to periodar. Seinare trena Legernes også Asker og Jevnaker.

Notar

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske fotballspelarar
Molde-spelarar
Folk frå Molde
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballtrenarar
Agitation Free

Agitation Free var eit tysk eksperimentelt krautrockband starta i 1967 av Michael «Fame» Günther (bassgitar), Lutz «Lüül» Ulbrich (gitar), Lutz Ludwig Kramer (gitar) og Christopher Franke (trommer). Dei heitte først berre Agitation, eit namn dei valde tilfeldig frå ei ordbok. Bandet måtte endra namn då det viste seg det alt var eit band som hadde dette namnet. Agitation Free vart vald fordi det på ein plakat for ein gratiskonsert dei skulle spele hadde stått «Agitation Free».

Etter å ha mista gitarist Axel Genrich til Guru Guru i 1970 og trommeslagar Franke til Tangerine Dream i 1971, henta bandet inn Jörg «Joshi» Schwenke (gitar), Burghard Rausch (trommer) og Michael Hoenig (klaverinstrument). Dei gav ut det første albumet sitt, Malesch, i 1972 på Music Factory. Seinare det året spelte dei under sommar-OL 1972 i München.

Eit nytt album kom ut i 1973, 2nd, og gitarist Schwenke vart erstatta først av Stefan Diez, så Gustl Lutjens. Bandet vart oppløyst i 1974.

Agitation Free kom saman att i 1998 og gav ut River Of Return i 1999. Dei spelte igjen i 2007, med besetninga frå 1974, for ei rekkje konsertar i Tokyo. I 2008 vart heile katalogen deira gjeve ut på nymastra CDar og i 2011 gav dei ut Shibuya Nights, med opptak frå Tokyo-konsertane.

Noverande medlemmar
Michael Gunther - bassgitar
Lutz Ulbrich - gitarar
Burghard Rausch - trommer
Michael Hoenig - klaverinstrument, electronics
Gustl Luetjens - gitarar

Tidlegare medlemmar
Christopher Franke - trommer
Lutz Ludwig Kramer - gitarar
Axel Genrich - gitarar
Jörg Schwenke - gitarar
Stefan Diez - gitarar

Diskografi
 Malesch (1972)
 2nd (1973)
 Last (utgjeve 1976, konsertopptak frå 1974)
 Fragments (utgjeve 1995 og igjen 1996, konsertopptak frå 1974)
 At the Cliffs of River Rhine (utgjeve 1998, konsertopptak frå 1974) Garden of Delights
 The other sides of Agitation Free (utgjeve 1999, innspelt 1974–75)
 River of Return  (1999)
 Shibuya Nights (konsertopptak frå 2007 i Tokyo, utgjeve 2011)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Agitation Free» frå ,  den 10. april 2013.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Tyske progrockgrupper
Musikkgrupper skipa i 1967
Krautrock-grupper
Malesch

Malesch er debutalbumet til den tyske krautrockgruppa Agitation Free. Det kom ut i 1972 på Music Factory og seinare på Vertigo Records. Albumet var inspirert av ei reise gruppa gjorde gjennom Egypt, Hellas og Kypros.

Det vart gjeve ut på CD i 1992 av Spalax label og i 2001 av Garden of delights og igjen i 2008 av Revisited Records.

Innhald

Medverkande
 Michael Günther – bass
 Lutz "Lüül" Ulbrich – gitar
 Jörg Schwenke – gitar
 Burghard Rausch – trommer
 Michael Hoenig – klaverinstrument

Bakgrunnsstoff
Albumet på Discogs.com

Kjelder

Agitation Free-album
Debutalbum frå 1972
2nd av Agitation Free

2nd er det andre studioalbumet til den tyske krautrockgruppa Agitation Free. Det kom ut i 1973. 

Under innspelinga av albumet var bandet alt i ferd med å gå i oppløysing, men dette kjem ikkje til syne i musikken. 2nd presenterer ei blanding av krautrock-aktige jammar og psykedelisk eksperimentering og kan minne om tidleg Can

Bandet nyttar både akustiske gitarar og bouzouki. Opningssporet «First Communication» er rein krautrcok. Den andre sida av albumet er langt rolegare enn den første.

Innhald

Medverkande
Frank Diez - Vokal 
Jackie Diez - Vokal
Stefan Diez - Gitar
Michael Gunther - Bass
Michael Hoenig - Klaverinstrument, synthesizer
Burghard Rausch - Trommer, klaverinstrument, Mellotron, perkusjon, lydar, vokal, stemmer
Lutz Ulbrich - Bouzouki, gitar, 12-strengsgitar, klaverinstrument

Kjelder

Musikkalbum frå 1973
Agitation Free-album
Amon Düül II

Amon Düül II (eller Amon Düül 2) er eit tysk rockeband. Gruppa vert generelt rekna som ein av grunnleggjarane av krautrockmiljøet og hadde ein stor innverknad på denne stilretninga.

Historie
Bandet kom til i det radikale vesttyske samfunnet seint i 1960-åra. Andre i same miljøet starta Rote Armee Fraktion. Medlemmane som starta gruppa var Chris Karrer, Dieter Serfas, Falk Rogner, John Weinzierl og Renate Knaup. 

Bandet vart starta etter at Weinzierl og dei andre møttest i kunstkollektivet Amon Düül i München. Kollektiv bestod hovudsakleg av universitetsstudentar, og dei danna eit band for å få inn pengar til kollektivet. Alle i kollektivet vart med i bandet anten dei kunne spele eller ikkje. Kollektivet delte seg då dei fekk høve til å spele inn musikk, noko som vart boikotta av dei meir musikalsk dugande medlemmane i kollektivet (som kom saman og starta Amon Düül II). Dei andre medlemmane spelte inn musikk, men det var av særs dårleg kvalitet og vart berre gjeve ut seinare (under namnet Amon Düül) for å dra fordel av suksessen til Amon Düül II-albuma. Etter kvart som Amon Düül II voks og medlemmane vart bytte ut, heldt dei framleis saman som eit kollektiv og budde i lag som eit band.

Det første albumet deira, Phallus Dei ('Guds penis'), kom ut i 1969 og bestod av musikk som gruppa framførte på konsertane sine på den tida. På denne tida var besetninga bygd rundt ein kjerne av Karrer (hovudsakleg fiolin og gitar), Weinzierl (gitar, bass, piano), Rogner på klaverinstrument, bassisten Dave Anderson, og to trommeslagarar (Peter Leopold som kom med i gruppa frå Berlin, og Dieter Serfas). Renate Knaup deltok på denne tida berre med litt song, men var likevel rekna som ein del av gruppa. I følgje Weinzierl spelte bandet nesten kvar dag på denne tida «Me spelte på universitet, akademi, undergrunnsklubbar og kvar einaste hall med straumuttak og eit publikum». Då albumet kom ut fekk dei større publikum og byrja å turnere over heile Tyskland og etter kvart òg i utlandet, i lag med grupper som Tangerine Dream. I Tyskland heldt dei seg ofte med andre kollektiv som Kommune 1 i Berlin.  

På det andre albumet deira, Yeti, hadde dei meir arrangerte songar i lag med bluesaktig fiolin- og gitarjammar, som det lange improviserte tittelsporet. Det neste albumet deira, Tanz der Lemminge, var basert på fire lange progressive rocke-suitar. På denne tida hadde bassiten Anderson reist attende til England og vorte med i Hawkwind, og vart erstatta av Lothar Meid. I tillegg fekk gruppa med seg synth-spelaren Karl-Heinz Hausmann.

Dei turnerte mykje og gav ut Live in London i 1973 og i 1975 signerte dei platekontrakt med Atlantic Records i USA, og United Artists Records i Tyskland før dei vart oppløyste i 1981.

I tillegg til å spele inn album og halde konsertar, fekk ADII tilbod om å lage filmmusikk, og vann ein tysk filmpris, Deutscher Filmpreis, for musikken deira til filmen San Domingo. 

Bandet har hatt fleire gjenforeiningar i nyare tid.

Diskografi

Studioalbum

Konsertalbum

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Amon Düül 2- uoffisiell fanside

Krautrock-grupper
Musikkgrupper skipa i 1969
Tyske eksperimentelle musikkgrupper
Tyske progrockgrupper
Claus Hansen Gaas

Claus Hansen Gaas også kjend som Claus Hanssøn Gaas, Claus Gantzius, Claus Gantz og Claus Gantzio (fødd kring 1625, død i februar 1694) var ein norsk prest. Faren Hans Clausen Gaas (1599-1616) var sokneprest i Borgund, han var i følgje Lampe tredje generasjon Gaas i Borgund. Broren Knud var sokneprest i Kinn. Gaas var gift med prestedottera Lisbeth Brandal og han var sokneprest i Ulstein frå 1660. Han skreiv En Klage-Dicht (1681) på 30 vers om dei mange snøskreda som på ei natt tok opp mot 140 liv på Nordvestlandet. Ulukkene skjedde 6. februar 1679 etter den tids kalender, men 16. februar etter den gregorianske kalender. Heile tittelbladet på klagediktet:En KLAGE-DICHT
offuer det Sørgelige og Uformodelige Tilfald, som skeede i
Bergen-Huus Lehn på Sundmør
i Nordalens og Jørnefiorens Sogner den 6. Febr. 1679
Der een mangfoldig Snee
i en Hast udbrød af de høie Fielder oc i Grund nedstødte
20 Gaarder oc
Ynkeligen ihjelslog 130 Mennisker foruden Fæ og Qvæg.
Alle til Advarsel oc til en Sand Poenitentzes
Tilskyndelse
Sammenskreuffen aff Claus Hansøn Gantzio.
Siunges som
Propheten Jonæ Vise: Guds Naade oc Barmhiertighed.
Prentet i Kiøbenhavn Aar 1681.

Kjelder

Norske prestar