alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Olav A. Loen

Olav Andreasson Loen () var ein norsk bonde og forfattar frå Loen i Stryn. Han skreiv også under pseudonymet Olav Alvheim.

Olav A. Loen er bonde, diktar og granskar. Han har skrive romanar og noveller, skodespel og dikt, dessutan fleire lagsskrifter og utgreiingar om lokalhistoriske emne. I fjor kom ei bok med utgreiingar om ei rad med nynorske diktarar, som kanskje ikkje høyrer til dei store, men som må vere med om biletet av nynorsk litteratur skal bli fullstendig og sant. Såleis har Olav A. Loen vore verksam på mange område. Til dette kjem at han har teke mange tak i lag, organisasjonar og bygdepolitikk. Garden har og kravt sin mann. Om Olav A. Loen kan det ordet høve, at den som har mykje å gjere, han får og mykje gjort.
Reidar Djupedal

Han var formann i Firda Ungdomslag 1950-1955. Han tok også initiativet til Årbok for Nordfjord i 1951, og var redaktør for årboka fram til 1979. Loen har ein stor og variert litterær produksjon. I 1970 gav han ut boka Bygda gav diktarsyn, ei samling av 25 korte forfattarbiografiar.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Av Olav A. Loen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Av Olav Alvheim i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
 Om Olav A. Loen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane 

Forfattarar frå Stryn
Folk frå Stryn
Nynorskforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske dramatikarar
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar
Thea Floer Kulseng

Thea Floer Kulseng () er ein norsk barneartist frå Harstad. Ho vann den norske delen av konkurransen Melodi Grand Prix Junior 7. november 2015 i Oslo Spektrum med songen Du gjør mæ så glad. Songen handla om besteveninna til Thea, Vilde, som Thea hadde kjend sidan barndommen.

Kjelder 

Norske popartistar
Trumpler 14

Trumpler 14 er ein open stjernehop som ligg kring 8 000 lysår unna i stjernebiletet Kjølen. Hopen er rekna for å vera 500 000 år gamal og har ein av dei høgste konsentrasjonane av massive ljossterke stjerner i heile Mjølkevegen.

Kjelder 
 Hubble Unveils a Tapestry of Dazzling Diamond-Like Stars - HubbleSite

Kjølen
Opne stjernehopar
VM i skiskyting 1995

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1995, den 30. i rekka, vart avvikla i Antholz i Italia i tida 14. – 19. februar 1995. Det var fjerde gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i den sørtirolske kommunen.

Meisterskapen omfatta åtte tevlingar, to individuelle øvingar for begge kjønn og ein stafett og ei lagøving, også det for begge kjønn.

Frankrike vart beste land i meisterskapen, med flest både gullmedaljar og medaljar totalt, høvesvis tre og åtte. Noreg vann to gullmedaljar, begge kom i dei to lagtevlingane. 20 utøvarar reiste heime med ein gullmedalje, ingen av dei med to. Dei franske kvinnene Anne Briand og Corinne Niogret fekk kvar sine gull-, sølv- og bronsemedaljar.

Menn

10 km Sprint 

Dato: 18. februar 1995

20 km 

Dato: 16. februar 1995

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 19. februar 1995

Lagtevling

Kvinner

7,5 km Sprint 

Dato: 18. februar 1995

15 km 

Dato: 16. februar 1995

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 19. februar 1995

Lagtevling

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1995» frå ,  den 21. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 1995
1995 i Italia
Idrettstilskipingar i Italia
Patrice Bailly-Salins

Patrice Bailly-Salins () er ein fransk tidlegare skiskyttar frå Morez i Franche-Comté som i 1994 vann verdscupen i skiskyting, og året etter vart verdsmeister i sprintøvinga.

Bailly-Salins debuterte i verdscupen i 1988. Han tok steget opp i verdseliten i 1992-sesongen, mellom anna ved å vinne 20 km i Pokljuka. Det var hans fyrste av sju rennsigrar i verdscupen i åra fram til 1995. Til saman oppnådde han 11 pallplasseringar i verdscuprenn. 

Under vinterleikane på Lillehammer i 1994 gjekk han den andre etappen på det franske laget som vann bronse i 4 x 7,5 km stafett. Året etter sikra dei same fire utøvarane; Lionel Laurent, Bailly-Salins, Thierry Dusserre og Herve Flandin, sølvmedalje til Frankrike i VM-stafetten i Antholz. I same meisterskapen, VM i skiskyting 1995, vann Bailly-Salins gullmedaljen i 7,5 km sprint i ein sekundstrid med tre andre utøvarar. Trass i at han måtte ut i ein strafferunde slo han andremann, russaren Pavel Muslimov, med 1,9 sekund. Både sølv- og bronsevinnar hadde ti treff.

Etter 1995-sesongen hamna Bailly-Salins oftast langt nede på resultatlistene, og han la opp etter OL-sesongen 1998.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Patrice Bailly-Salins» frå ,  den 21. januar 2016.  
 

Franske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Ringaren i Notre Dame

Ringeren i Notre Dame eller Notre Dame de Paris er ein roman av den franske forfattaren Victor Hugo. Boka vart skriven i 1831, og har i tillegg til å verta rekna mellom verdsklassikarane òg nytt stor suksess som musikal.

Historiske romanar
Franske romanar
Musikalar
Victor Hugo
Bøker frå 1831
Ludwig Erhard

Ludwig Wilhelm Erhard () var ein tysk politikar for kristelegdemokratane (CDU) og samfunnsøkonom. Han var forbundskanslar (statsminister) i forbundsrepublikken Vest-Tyskland frå 1963 til 1966. Frå 1949 til 1963 var han næringsminister i Vest-Tyskland, og gjennom den rolla han då spelte fekk han tilnamnet far til det tyske såkalla «Wirtschaftswunder» og grunnla den sosiale marknadøkonomi, som til dags dato er styrande for det økonomiske systemet i Tyskland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ludwig Erhard» frå ,  den 21. januar 2016.  
 

Tyske kanslarar
Tyske politikarar
CDU-politikarar
VM i skiskyting 1993

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1993 fann stad i Borovets i Rila-fjella i Bulgaria i tida 9. og 14. februar 1993.

Stafettevlinga for kvinner omfatta for fyrste gong fire løparar på laget og lengda på kvar etappe var auka frå 5 til 7,5 km.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 13. februar 1993

20 km 

Dato: 11. februar 1993

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 14. februar 1993

Lagtevling 20 km 

Dato: 9. februar 1993

Kvinner

7,5 km sprint 

Dato: 13. februar 1993

15 km 

Dato: 11. februar 1993

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 14. februar 1993

Lagtevling 15 km 

Dato: 9. februar 1993

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1993» frå ,  den 22. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Skiskyting i 1993
1993 i Bulgaria
Idrettstilskipingar i Bulgaria
Mikael Löfgren

Erik Mikael Löfgren () er ein svensk tidlegare skiskyttar og -trenar frå Torsby i Värmland.

Löfgren enda som andremann i verdscupen i skiskyting 1992, trass i at han ikkje vann eit einaste renn. Året vann han verdscupen, også då utan å vinne eit renn.

Under Vinter-OL 1992 i Albertville tok Löfgren to bronsemedaljar, fyrst på sprinten over 7,5 km og sidan i 4 x 7,5 km stafett.

Etter at han la opp som aktiv utøvar i 1998 var han trenar for det svenske juniorlandslaget. og deretter for USA sitt skiskyttarlandslag. Frå 2008 til 2012 var han landslagssjef i skiskyting for Noreg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mikael Löfgren» frå ,  den 22. januar 2016.  
 

Svenske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Flekkstrupejuvel

Flekkstrupejuvel (Lampornis viridipallens) er ein fugl i kolibrifamilien med leveområde i Sentral-Amerika.

Skildring 
Dette er ein mellomstor kolibri, ca. 11 til 12 centimeter med rettpeikande svart nebb. Fjørdrakta til vaksne fuglar har ei klår grøn overside med lysare grå til kvit underside, vengene og stjerten er mørke. Som andre Lampornis-kolibriar i Mellom-Amerika, har begge kjønn ei karakteristisk kvit stripe frå auga ned mot skuldra i kontrast til eit mørkt felt på undersida av stripa. Hofuglar har kvit strupe, hannfuglar har blågrøne iriserande flekker i strupeområdet og har elles grøne flekker nedover kroppssidene.

Flekkstrupejuvelar lever i høgder mellom 900 og 2700 moh. i fuktig skog i relativt avgrensa habitat; i vestlege Honduras og nordlege El Salvador, i sørvestlege Guatemala og litt inn i sørlege Mexico.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 50 000 og 500 000 individ, og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
 Züchner, T. & Boesman, P. (2016)  Green-throated Mountain-gem (Lampornis viridipallens) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2015). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 23. januar 2016 
BirdLife International (2016) Species factsheet: Lampornis viridipallens . Henta frå http://www.birdlife.org den 23. januar 2016
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske til Sentral-Amerika
VM i skiskyting 1991

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1991, den 26. i rekka, vart avvikla frå 19. til 24. februar 1991 i Lahti i Finland. Det var tredje gongen Lahti var arrangørstad for eit skiskytings-VM.

Tyskland vann fire av dei åtte tevlingane, medan Noreg tok flest medaljar med sine åtte (1-3-4). Mark Kirchner, som representerte Tyskland, vann tre gullmedaljar og var den store forgrunnsfiguren i meisterskapen. Sovjetunionens Jelena Golovina fekk to gull i stafett- og lagtevlingane, samt ein bronse i 7,5 km sprint.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 19. februar 1991

20 km 

Dato: 24. februar 1991

4 × 7,5 km stafett 

Dato: 23. februar 1991

Lagtevling 20 km 

Dato: 21. februar 1991

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 19. februar 1991

15 km 

Dato: 24. februar 1991

3 x 5 km stafett 

Dato: 23. februar 1991

Lagtevling 15 km 

Dato: 21. februar 1991

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1991» frå ,  den 23. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Skiskyting i 1991
1991 i Finland
Idrettstilskipingar i Finland
Wilfried Pallhuber

Wilfried Pallhuber () er ein italiensk tidlegare skiskyttar frå Rasen ved Antholz i provinsen Bolzano som vann fire VM-gull i tida 1991-97.

Aktiv
Den 18. mars 1990 overraska det italienske laget i 4 x 7,5 km stafett stort då VM-stafettten vart arrangert i finske Kontiolahti. Stafettevlinga var ei av øvingane som vart utsett då VM i skiskyting 1990 fann stad i Minsk i februar månad, og i staden sett på programmet under verdscuprenna i Kontiolahti i midten av mars. Etter at Pieralberto Carrara hadde opna for Italia, la Pallhuber og Johann Passler grunnlaget for at Andreas Zingerle kunne føre Italia til sin fyrste VM-triumf i skiskyting, med over to minuttars margin til sølvvinnarane frå Frankrike.

Året etter, under VM i skiskyting 1991 i Lahti, var Pallhuber med i det italienske mannskapet som vart verdsmeistrar i lagtevlinga på 20 km, dei andre på laget var Hubert Leitgeb, Gottlieb Taschler og Simon Demetz. Men sidan fleire land satsa lite på lagtevlinga, var det ein større prestasjon når staettheltane frå 1990; Pallhuber, Passler, Carrara og  Zingerle vann ein ny gullmedalje i 4 x 7,5 kilometer stafett då VM i skiskyting 1993 fann stad i Borovets i Bulgaria.

Pallhubers største stund i skiskyting kom då han lukkast vinne 7,5 km sprint i VM i skiskyting 1997 i Osrblie i Slovakia, knapt 17 sekundar føre landsmannen René Cattarinussi. 

Pallhuber deltok i verdscupen i skiskyting frå 1988 til 2007. Han vann sin fyrste av seks verdscupsigrar då han på tampen av 1992-sesongen gjekk til topps på 7,5 km sprint i Novosibirsk. Sidan vann han eitt verdscuprenn i kvar av sesongane 1993, 1944 og 1995, samt to i 1997. I sin poengmessig beste sesong, 1993-sesongen, enda han på tredjplass i verdscupen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilfried Pallhuber» frå ,  den 23. januar 2016.  
 

Italienske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Høystål

Høystål, eller berre stål, er eit rom for høy på låven. Andre namn på stål er bròt eller golv. Dei ulike ståla på låven vart som oftast avdelte av reisverket. Ofte var det fleire stål på kvar side av låvebrua, slik at det vart lett å velta høyet ned i dei ulike ståla.

Referansar 

Gardsbygningar
Almost Grown

«Almost Grown» er ein song skrive og spelt av Chuck Berry. Han vart gjeven ut som ein dobbel A-side-singel med «Little Queenie». Songen er med i filmen American Graffiti frå 1973. Etta James og Harvey & the New Moonglows, med ein ung Marvin Gaye, syng korvokal på songen. 

Songen gjekk inn på den amerikanske singellista på 32 .plassen og tredjeplassen på R&B-lista.

Innhald
 «Almost Grown»
 «Little Queenie»

Andre versjonar
David Bowie spelte songen for BBC den 3. juni 1971. For denne innspelinga, hadde Bowie med seg fleire vener, og det var barndomsvenen Geoffrey Alexander som song på innspelinga. Bowie fortsette å spele denne songen dei neste månadane, før han byta han ut med ein annan Chuck Berry-låt, «Around and Around»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Almost Grown (song)» frå ,  den 23. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Chuck Berry-songar
Songar skrivne av Chuck Berry
Songar frå 1959
Singlar frå 1959
Chess Records-singlar
The Animals-songar
David Bowie-songar
Flekkbrystjuvel

Flekkbrystjuvel (Lampornis sybillae) er ein fugl i kolibrifamilien og er endemisk til området Sentral-Amerika med utbreiing i både Honduras og Nicaragua.

Skildring 

Flekkbrystjuvelar er 11 til 12 centimeter i kroppslengd, har rettpeikande svart nebb og gjennomgåande grøn overside med lysare underside, mørke venger og hale, som typisk i Lampornis-slekta. Ein finn dessutan den karakteristiske kvite stripa frå auga ned mot akslene i kontrast til eit mørkt felt på undersida av stripa, som dei andre i slekta. Det som er særmerkt for flekkbrystjuvelar er for hannfuglar glitrande grøn strupe, elles grøn underside, for hofuglar utvaska raudbrunt i strupeområdet og grøne fjører i undersida.

Flekkstrupejuvelar lever i høgder mellom 1400 og 2200 moh. i fuktig skog i relativt avgrensa habitat; i Honduras og litt inn i nordvestlege Nicaragua.

Populasjonen er ikkje estimert, arten er skildra som vanleg i utbreiingsområdet. Han er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
 Chai, P., Kirwan, G.M. & Boesman, P. (2016)  Green-breasted Mountain-gem (Lampornis sybillae) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 24. januar 2016 
BirdLife International (2016) Species factsheet: Lampornis sybillae. Henta frå http://www.birdlife.org den 24. januar 2016
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske til Sentral-Amerika
VM i skiskyting 1990

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1990, den 25. i rekka, vart avvikla på tre ulike stader i tida frå 20. februar til 18. mars 1990. Mesterskapen var opphavleg tildelt Minsk i Sovjetunionen. Snøtilhøva var der så dårlege at etter normalprogrammet, 20 km for menn og 15 km for kvinner, var gjennomført, vedtok ein å flytte dei attståande meisterskapstevlingane til Oslo. Før ein fekk fullført den siste VM-øvinga i Holmenkollen, 4 x 7,5 km stafett for menn, la skodda seg så tett at utøvarane ikkje såg blinkane. Dermed vart stafetten avbroten midtvegs, då Noreg låg i tet. VM-stafetten vart så til sist avvikla under verdscuprenna i Kontiolahti i Finland ei veke seinare.

Sovjetunionen sine utøvarar dominerte meisterskapen og vann fire gullmedaljar av totalt ni medaljar. Med tre gullmedaljar og eitt sølv vart sovjetiske Svetlana Davidova den store forgrunnsfiguren i meisterskapen, austtyske Mark Kirchner tok to gull og ein bronse. Deltakarar frå ni land vann ein eller fleire medaljar.

MINSK

Menn

20 km 

Dato: 20. februar 1990

Kvinner

15 km 

Dato: 20. februar 1990

OSLO

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 10. mars 1990

Lagtevling 20 km

Dato: 8. mars 1990

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 10. mars 1990

3 x 5 km stafett 

Dato: 11. mars 1990

Lagtevling 15 km 

Dato: 8. mars 1990

KONTIOLAHTI

Menn

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 18. mars 1990

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1990» frå ,  den 24. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 1990
Sport i Noreg i 1990
1990 i Sovjetunionen
1990 i Finland
Idrettstilskipingar i Oslo
Idrettstilskipingar i Sovjetunionen
Idrettstilskipingar i Finland
Blåhalekolibri

Blåhalekolibri (Saucerottia cyanura) er ein fugl i kolibrifamilien og er endemisk til området Sentral-Amerika med Mexico.

Skildring 
Dette er ein kolibri på 9 til 10 centimeter i kroppsslengd. Fjørdrakta er grøn med koparfarga overgump og mørk, blå hale. Underartane har varierande mengd raudbrunt i vengefjør og overgump. Kjønna er nokså like.

Det finst tre åtskilde populasjonar av blåhalekolibriar, ein i nordlege Costa Rica, ein i El Salvador, Honduras og Nicaragua og ein i sørlege Guatemala som òg strekkjer seg litt inn lengst sørvest i Mexico. Her lever dei i både tørr og våt skog. Føda er nektar med tillegg av insekt som dei fangar i lufta.

Populasjonen er estimert til under 50 000 og arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
 Weller, A.A. & Boesman, P. (2016)  Blue-tailed Hummingbird (Amazilia cyanura) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 24. januar 2016 
BirdLife International (2016) Species factsheet: Amazilia cyanura . Henta frå http://www.birdlife.org den 24. januar 2016
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Bilete av blåhalekolibri flickr.com, henta 24. januar 2016

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske til Sentral-Amerika
Takson namngjevne av John Gould
Anton Sjipulin

Anton Vladimirovitsj Sjipulin () er ein russisk skiskyttar frå Tjumen i Tjumen oblast, som var ankermann på Russland sitt lag som vann gullmedalja i 4 x 7,5 km stafett under Vinter-OL 2014 i Sotsji. Han har elles vunne to individuelle VM-sølv og like mange individuelle VM-bronsar i åra 2012-15, samt OL-bronse i stafett i 2010 og VM-sølv i same i 2011.

Frå januar 2011 til januar 2016 har Sjipulin vunne åtte individuelle renn i verdscupen i skiskyting. Han enda på andreplassen i verdscupen i skiskyting 2015, bak Martin Fourcade frå Frankrike. 

Også Sjipulins eldre syster, Anastasija Kuzmina, har vore skiskyttar på internasjonalt toppnivå.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Sjipulin» frå ,  den 24. januar 2016.  
 

Russiske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Russland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Russiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Russiske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Edward Augustus, hertug av Kent og Strathearn

Prins Edward Augustus, hertug av Kent og Strathearn () var ein britisk prins, den fjerde sonen av kong Georg III og Charlotte av Mecklenburg-Strelitz. Han var far til dronning Victoria. 

Edward blei hertug av Kent og Strathearn og jarl av Dublin den 23. april 1799, same året som han blei øvstkommanderande for dei britiske styrkane i Nord-Amerika. 23. mars 1802 blei han utnemnd til guvernør av Gibraltar, ein tittel han heldt fram til han døydde. Hertugen blei utnemnd til feltmarskalk (Field-Marshal of the Forces) 3. september 1805.

Prins Edward var det første medlemmet av den britiske kongefamilien som budde i Nord-Amerika over ein lengre periode  (1791–1800). I 1794 blei han den første prisen til å vitja USA etter sjølvstendet. I nyare tid er han blitt omtalt som «far til den kanadiske krona» for innverknaden sin på utviklinga av Canada. Han skal også ha vore den første som nytta omgrepet «kanadiar» om både franske og engelske busetjarar i øvre og nedre Canada den 27. juni 1792, i eit forsøk på å roa opptøyar mellom dei to gruppene.

I 1818 gifta Edward av Kent seg med enkeprinsessa av Leiningen, Viktoria av Sachsen-Coburg-Saalfeld. Dei fekk ei dotter, den seinare dronning Victoria, som blei fødd i 1819. Mindre enn eit år seinare, den 23. januar 1820, døydde prinsen av lungebetennelse. Han blei gravlagd i St. George's Chapel ved Windsor Castle. Far hans, Georg III, døydde seks dagar seinare. Broren Vilhelm IV blei ny konge, men ettersom ingen av dei eldre brørne hadde overlevande ektefødde barn, blei Victoria dronning etter Vilhelm.

Fleire stader er kalla opp etter prinsen, mellom anna Prince Edward Island i Canada og Prince Edward Island, ei av Prince Edwardøyane, i Sør-Afrika.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edward Augustus, hertug av Kent og Strathearn» frå ,  den 24. januar 2016.  

Denne artikkelen bygger på «Prince Edward, Duke of Kent and Strathearn» frå ,  den 24. januar 2016.  
 

Britiske prinsar
Kent og Strathearn
Folk frå London
Blue Origin

Blue Origin er ei amerikansk romfartsverksemd. Ho vart grunnlagd av Jeff Bezos i 2000. Blue Origin er dei fyrste til å ha sendt den same raketten, ein New Shepard, to gonger over den offisielle grensa til verdsrommet (100 km).

Kjelder 

USA-amerikanske føretak
Lampornis


Lampornis er ei biologisk slekt av kolibriar i underfamilien Trochilinae. Dei har fellesnemninga 'juvel' på norsk. Artane i slekta har utbreiing i fjellområde frå Panamaeidet i sør gjennom Sentral-Amerika og nord til sørlege Mexico. Ein art, blåstrupejuvel, har utbreiing i område over 1500 moh. gjennom Mexico og litt inn i sørlegaste USA.

Skildring 
Dette er mellomstore til store (10–13 cm) kolibriar med kort, svakt bua svarte nebb. Hannane har vanlegvis grøn overside, og ein glitrande, fargerik strupe, som er meir matt i  farga hos hoer. Hoene av nokre artar kan òg avvike vesentleg frå hannane i andre delar av fjørdrakta.
Hoer av juvelar er fullt ut ansvarleg for reirbygging og ruging. Hoa legg to kvite egg i eit djupt koppforma reir fora med plantefiber. Ruginga tar 15-19 dagar, og dei er flygedyktige innan 20-26 dagar.

Føda i denne slekta er nektar, tatt frå ei rekkje små blomar. Men som andre kolibriar, tar juvelar òg små insekt som ei viktig kjelde til protein.

Artslista
Lampornis i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.10 frå august 2015 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Flekkstrupejuvel, Lampornis viridipallens, Green-throated Mountain-gem, LC, Bourcier & Mulsant, 1846
Honduras og litt inn i nordvestlege Nicaragua.

 Flekkbrystjuvel, Lampornis sybillae, Green-breasted Mountain-gem, LC, Salvin & Godman, 1892
Vestlege Honduras og nordlege El Salvador, i sørvestlege Guatemala og litt inn i sørlege Mexico.

 Amestyststrupejuvel, Lampornis amethystinus, Amethyst-throated Hummingbird, LC, Swainson, 1827
El Salvador, Guatemala, Honduras, og Mexico.

 Blåstrupejuvel, Lampornis clemenciae, Blue-throated Hummingbird, LC, Lesson, 1829
Mexico og sørlegaste USA.

 Kvitbukjuvel, Lampornis hemileucus, White-bellied Mountain-gem, LC, Salvin, 1865
Costa Rica og Panama.

 Purpurstrupejuvel, Lampornis calolaemus, Purple-throated Mountain-gem, LC, Salvin, 1865
Sørlege Nicaragua, nordre Costa Rica og vestre Panama.

 Kvitstrupejuvel, Lampornis castaneoventris, White-throated Mountain-gem, LC, Gould, 1851
Vestlege Panama.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mountaingem» frå ,  den 24. januar 2016.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kolibrifamilien
Fugleslekter
Glysin

Glysin (avstytt Gly og G) er ei hydrofob aminosyre som ikkje er kiral. Ho er ikkje essensiell for menneske, noko som tyder at menneskekroppen sjølv kan produsera henne. Ho har kodona GGU, GGC, GGA og GGG.

Kjelder 

Aminosyrer