alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rick Kemp

Rick Kemp () er ein engelsk bassist, låtskrivar, songar og plateprodusent, mest kjend for arbeidet sitt med det banebrytande elektriske folk-bandet Steeleye Span.

Kemp har vore medlem av Steeleye Span i kring 25 år og kom inn i bandet i 1972. Han forlet dei i 1986, men kom attende i 2000 og er framleis aktiv i bandet. 

I 1971 spelte Kemp med King Crimson, kort tid før bandet spelte inn albumet Islands. Han avslo å bli med dei som fulltidsmedlem, og slutta visstnok i bandet etter berre to veker.

Kemp har spelt bass på fleire Maddy Prior-innspelingar, og var medlem av the Maddy Prior Band i 1980-åra. Han har òg spelt på album med tidlegare Steeleye Span-medlem Tim Hart. 

I 1979 var Kemp med på å starte plateselskapet Plant Life med Steeleye Span-trommis Nigel Pegrum. Selskapet vart lagt ned i 1984.

Han har gjeve ut fire soloalbum: Escape (1996), Spies (1998), Codes (2004) og Fanfare (2009). 

Sidan 1997 har Kemp vore produsent for ceilidh-dansebandet Whapweasel. 

Han var tidlegare gift med vokalisten i Steeleye Span, Maddy Prior, men dei er no skilde. Han er òg far til musikaren Rose Kemp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rick Kemp» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bassistar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske folkemusikarar
Folk frå Dorset
Steeleye Span-medlemmar
King Crimson-medlemmar
Britiske folkrockmusikarar
Rhys Ifans

Rhys Ifans () er ein walisisk skodespelar og musikar. 

Ifas er fødd i [[Pembrokeshire] ]i Wales. Han spelte i mange walisiske fjernsynsprogram før han starta på sin filmkarriere i London. Han opptredde på Royal National Theatre i London og på Royal Exchange Theatre i Manchester. Han var ei kort tid vokalist i rockebandet Super Furry Animals før dei fekk sin nasjonale suksess i Storbritannia.

Ifans er kjend for roller som Spike i Notting Hill og Jed Parry i Enduring Love og som medlem i dei walisiske rockebanda Super Furry Animals og The Peth. Ifans har òg spelt Xenophilius Lunekjær i Harry Potter og Dødstalismanene Del 1 og som Dr. Curt Connors/The Lizard i The Amazing Spider-Man.

Filmografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rhys Ifans» frå ,  den 12. juni 2012.  
 

Walisiske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Boz Burrell

Raymond «Boz» Burrell () var ein engelsk musikar. Han var opphavleg songar, men er mest kjend som bassist i rockebanda King Crimson og Bad Company.

I midten av 1960-åra song Burrell i sitt eige band, og gav seinare på tiåret ut solosinglar som vokalist, akkompagnert av Ritchie Blackmore, Ian Paice og Jon Lord, som seinare danna Deep Purple. Tidleg i 1970-åra vart han medlem av King Crimson som vokalist. Då bandet ikkje fann ein høvande bassist, fekk Burrell opplæring på instrumentet av gitarist Robert Fripp. Han spelte inn Islands (1971) med bandet og er òg å høyre på konsertalbumet Earthbound. Burrell syng òg på Centipede-albumet Septober Energy (1971).

I 1973 danna Burrell bandet Snape med medlemmar av King Crimson og Alexis Korner og vart så første bassisten i rockebandet Bad Company,. Burrell vart verande med bandet fram til 1999. Sidan har Burrell arbeidd med Tam White og Zoot Money's Big Roll Band. Han døydde av eit hjarteattakk i Spania den 21. september 2006, 60 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boz Burrell» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Eur.International Who's Who in Popular Music. Volume 4. Edition4. Routledge (2002) ISBN 978-1-85743-161-2
 Fletcher, Tony. Moon: The Life and Death of a Rock Legend. HarperCollins (2000). ISBN 978-0-380-78827-9
 George-Warren Holly, Romanowski Patricia, Pareles Jon. The Rolling stone encyclopedia of rock & roll. Edition	3 (revised). Fireside (2001) ISBN 978-0-7432-0120-9
 Hjort, Christopher. Strange Brew: Eric Clapton & the British blues boom, 1965-1970. Jawbone Press (2007) ISBN 978-1-906002-00-8
 Various. Mojo, Issues 154-157. EMAP Performance (2006). Original from the University of Virginia (digitized Jan 22, 2010)
 Neill Andrew, Kent Matthew, Daltrey  Roger, Stamp Chris. "Anyway, Anyhow, Anywhere: The Complete Chronicle of the Who 1958-1978". Sterling Publishing Company (2009). ISBN 978-1-4027-6691-6
 Various. The Wire, Issues 197-202. The Wire (2000). Original from the University of Virginia. Digitized (Feb 16, 2010)

Bakgrunnsstoff

Engelske songarar
Engelske bassistar
Engelske gitaristar
Britiske bluessongarar
King Crimson-medlemmar
Bad Company-medlemmar
Folk frå Lincoln i England
Skisse

Skisse er ein enkel, foreløpig eller raskt utført plan, teikning eller utkast (kladd). Å skissera noko kan visa til å antyda hovudlinjene i ein plan eller idé i korte trekk. Det kan også visa til å  rissa opp linjer som grunnlag for eit bilde, oftast med blyant eller penn.
For mange kunstnarar kan det vera vanleg å samla idéar og inntrykk i ei skisseblokk.

Innan bildekunst kan ei skisse vera ein raskt utført teikning som kan vera del av planlegginga av eit meir forseggjort kunstverk som eit måleri eller ein skulptur, men kan også visa til eit raskt teikna ferdig bilde. Innan arkitektur kan ordet også brukast om den ferdige arkitektteikningen. Innan musikk er ei skisse eit forslag til ein komposisjon. Innan litteratur kan ho vera ei kortfatta skriftleg framstilling av ein situasjon eller ein rask disposisjon, og er nært i slekt med novella.

Skisser i bildekunst

Ein rask, skisseprega teikning kan antyda ei stemning eller situasjon, og er blitt mykje brukt til illustrasjonar, vitseteikningar og karikaturar.

Ei mer inngåande teikning eller øving til eit større arbeid eller til ein detalj i eit anna verk blir ofte kalla ein studie. Slike førebuande skisser og studiar til kjente kunstnarar har i ettertid ofte blitt vurdert som sjølvstendige kunstverk. 

Frå og med renessansen er teikning blitt delt inn etter ferdigheitsgraden: 
Pensiero (tanke) – eit laust idéutkast. 
Schizzo (skisse) – ei meir utarbeidd figurteikning. 
 Studie (studie) – med finare detaljar
 Disegno (teikning) - samanfatting av dei tre tidlegare gradene.

Døme

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skisse» frå ,  den 14. april 2015.

Bakgrunnsstoff

Kunst
Teikning
Johann Knüpfer

Johann Knüpfer, også kjend som Johann Knopf () var ein «outsider»-kunstnar som hadde sinnsjukdom. Typisk symbolsk skapning i kunsten hans var fuglar. Knopf trudde han kunne forstå språket til fuglane.

Kjelder
 Tegneboken av Sarah Simblet.

Kunstnarar frå 1800-talet
Tyske kunstnarar
Skuggelegging

Skuggelegging er ein teikneteknikk mest brukt til kol- og blyantteikningar. Skuggen blir brukt for å framheve den plastiske forma i det ein har teikna. Teknikken kan også brukast i måleteknikken grisaille, medan ein i vanleg måleri oftast brukar fargevariasjonar til å framstille skuggar og former.
 
Ved å variere dekkinga av sverting ved hjelp frå skravering eller jamn utstryking, kan ein få fram heile gråtoneskalaen frå svart til kvit. Bruk av viskelêr eller knetgummi kan brukast på dei sverta flatene for å løfte partia tilbake til lysare grå.
 
Mange kunstnarar lét berre tjukkleiken på streken framheve tredimensjonaliteten og overlét resten til forestillingsevna hjå tilskodaren.
 
Det er også mogleg å skuggeleggje ved å bruke større og mindre svarte prikkar som blir spreitt. Brukt av ein kunstnar kan teknikken kallast svart-kvit-pointillisme, medan den er meir kjent i maskinframbrakt utgåve, kjent som rasterteknikk.
 
Denne teknikken blei brukt for å «lese av» fotografi slik at ein kunne lage trykkplater til bruk i blad, aviser og bøker. Prinsippa var dei same som for svart-kvit-TV, og er også vidareført til dagens elektroniske bilet- og trykksaksframstilling, berre med fargar i tillegg.

Se også
 Skravering, skyggelegging og gråtonar ved hjelp av strekmønster
 Rastrering, skyggelegging og gråtonar ved hjelp av punktmønster
 Chiaroscuro, bilete der kontrasten mellom lys og mørke er viktig
 Grisaille, måleri hovudsakleg i gråtonar
 Lavering

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skyggelegging» frå ,  den 13. juni 2012.  
 

 Kunst
 Teikning
Jamie Muir

Jamie Muir (fødd i Edinburgh i Skottland) er ein skotsk målar og tidlegare perkusjonist, mest kjend for arbeidet sitt med King Crimson.

Muir gjekk på Edinburgh College of Art i 1960-åra og byrja å spele jazz på trombone før han slo seg ned med perkusjon.

Etter han flytte til London arbeidde Muir med koreografen Lindsay Kemp, og var aktiv i fri improvisasjon, mellom anna i lag med Derek Bailey og Evan Parker i Music Improvisation Company frå 1968–1971. Muir nytta ofte objet trouvé, «funne lekamar», som ein del av perkusjonsinstrumenta sine. I denne perioden spelte han òg i bandet Boris med Don Weller og Jimmy Roche (begge seinare i jazz-rock-bandet Major Surgery) og Assagai med Alan Gowen og andre.

Muir var medlem av King Crimson frå midten av 1972 til tidleg i 1973. Med King Crimson spelte Muir stundom vanlege trommer, men medverka oftare med forskjellige uvanlege lydar og perkusjonsinstrument. Muir spelte på albumet Larks' Tongues in Aspic i 1973 og sidan er det gjevne ut fleire konsertopptak som han deltek på. King Crimson-fiolinst/klaverspelar David Cross sa «Me lærte alle særs mykje av Jamie. Han var verkeleg ein katalysator for bandet i starten og opna opp nye område for Bill [Bill Bruford, den «vanlege» trommeslagaren i bandet] samt at han påverka resten av oss.»

I 1972 valde Muir å starte eit tilvære som munk, der han følgde dei strenge prinsippa i buddhismen. Han forlet King Crimson brått i 1973 for å slå seg ned i eit kloster i Skottland. Den britiske pressa rapporterte derimot at han hadde slutta i bandet fordi eit perkusjonsinstrument hadde falle på foten hans og skada han under ein konsert med bandet.

I 1980 vendte Muir attende til musikkmiljøet i London med Evan Parker og Derek Bailey. Muir har sidan trekt seg heilt bort frå musikkindustrien og byrja å måle.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jamie Muir» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fri improvisasjon
King Crimson-medlemmar
Skotske trommeslagarar
Ruderatmark

Ruderatmark (frå latin rudera ruin) eller skrapmark er ei mark som ofte blir forstyrra av menneskeleg aktivitet. Dette gjer at marka ofte ligg open, utan dekkande vekstar. Eksempel på dette er opplagsplassar, grusgangar, hamner, industritomter og søppelfyllingar. Ruderatmark er bra grobotn for vekstar som har spesialisert seg på ein kort livssyklus og intensiv formeiring, slike vekstar som ein gjerne ser på som ugras. Ruderatmark inneheld ikkje sjeldan forvilla hagevekstar og andre eksotiske artar. Visse former av ruderatmark vert sett pris på av fuglar, spesielt vintertid, og ein har mange gonger funne uvanlege artar på slike område.

Sjå òg
 Impediment

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ruderatmark» frå ,  den 13. desember 2012.

Bakgrunnsstoff 
Den Virtuella Floran

Planteøkologi
Økologi
David Cross

David Cross () er ein fiolinist fødd i Plymouth i England, mest kjend for å ha spelt med progressiv rock-bandet King Crimson i 1970-åra (særleg på Larks' Tongues in Aspic, Starless and Bible Black og Red). Han spelar òg klaverinstrument og Mellotron.

Sidan midten av 1980-åra har han leia sitt eige band.

Diskograf

Med King Crimson
 Larks Tongues in Aspic (1973)
 Starless and Bible Black (1974)
 Red (1974)
 USA (1975)

Solo
 Memos from Purgatory (1989)
 The Big Picture (1992)
 Testing to Destruction (1994)
 Exiles (1998)
 Closer Than Skin (2005)

Med Radius
 Sightseeing (1988)
 Elevation (1989)
 Arc Measuring (1990)
 There Is No Peace (1994)
 Severe Test: System Collusion (1995)
 Civilisations (2000)

Gjesteartistar
 The Butterfly Ball (med Rod Edwards og Roger Hand) (1975)
 Paul Egan: Island of Dreams (1978)
 United Dairies: An Afflicted Man's Musica Box (1981)
 Shock Headed Peters: Life Extinguisher (1986)
 Low Flying Aircraft: Low Flying Aircraft (1988)
 Danielle Dax: "Tomorrow Never Knows" (1990)
 Dossier: Dossiers (1990)
 Darling Buds: Crawdaddy (1990)
 Jade Warrior: Distant Echoes (1992)
 Rime of the Ancient Sampler: A Mellotron Compilation (1993)
 Joe Hisaishi: Chijyoh no Rakuen (1994)
 The Clearlight Orkester: Forever Blowing Bubbles (1996)
 Pyschomuzak: Send (1997)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Cross» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 David Cross and Noisy Records

Engelske fiolinistar
Engelske klaverspelarar
King Crimson-medlemmar
Folk frå Plymouth
Pionerplante

Pionerplante er ein planteart, som er mellom dei første til å  etablere seg etter katastrofar, flatehogst eller liknande, som har utrydda eller fjerna den opphavlege vegetasjonen. Dei er kjenneteikna ved at dei kan klare dei barske tilhøva på ei berr mark, og dessutan har dei anten ein særs stor, årleg frøproduksjon, eller så har dei òg ei stor mengde frø i jorda.

Slike plantar er gras, geitrams og brennesle. Typisk for desse plantane er at dei har lett for å spreie seg til andre stedar.

Pionerplantane er naudsynte for dei artane som kjem etterpå, for pionerplantene endrar samansettinga av næringssalt i jordsmonnet.

økologi
Økologisk terminologi
Richard Palmer-James

Richard Jeffrey Charles Palmer-James () skreiv tekstar for progrockbandet King Crimson tidleg i 1970-åra.

Han spelte ikkje i sjølve bandet, men vart rekna som medlem. Palmer hadde då erstatta Peter Sinfield som òg skreiv tekstar for King Crimson. Før King Crimson hadde han spelt i fleire band i Bournemouth: The Corvettes, The Palmer-James Group (i lag med Alec James), Tetrad og Ginger Man, alle med John Wetton på bass og vokal. Han var eit av medlemmane som starta Supertramp og han spelte gitar og skreiv tekstar for debutalbumet deira under namnet Richard Palmer.

Palmer skreiv tekstar for tre King Crimson-album, Larks' Tongues in Aspic, Starless and Bible Black og Red. Han medverka ikkje meir med King Crimson etter at Robert Fripp la ned bandet ei stund i 1974, men arbeidde sidan med John Wetton og David Cross frå bandet.

Utvald diskografi 
 Supertramp  
 1970 : Supertramp
 2002 : Slow-Motion : Ein av songane hans, «Goldrush», er med her.

 Emergency 
 1973 : Get Out To The Country

 King Crimson 
 1973 : Larks' Tongues in Aspic
 1974 : Starless & Bible Black
 1974 : Red

 D.D.Sound 
 1977 : Disco Delivery - lyricist on all four albums
 1977 : 1-2-3-4... Gimme Some More!
 1978 : Café
 1979 : The Hootchie Coochie

 Munich 
 1979 : Sideshow/Wednesday - Single - The song «Sideshow» was skriven av Palmer-James & Hermann Weindorf.

 Jack Knife 
 1979 : I wish you would - With John Wetton.

 Pan Demonium 
 1979 : Start the Fire - co-komponist of two songs: «Walking on Air» and «Touch Me»

 Eruption 
 1983 : Our Way - co-komponist of two songs: «Big Bang» and «In 1000 years»

 John Wetton  
 1998 : Arkangel - With Robert Fripp, Steve Hackett, etc. 
 2011 : Raised in Captivity - The song «The Devil and the Opera House» was co-skriven av Palmer-James, John Wetton & Billy Sherwood.

 John Wetton & Richard Palmer-James 
 1998 : Monkey Business 1972 - 1997 
 2014 : Jack-Knife / Monkey Business 1972 - 1997

 Richard Palmer-James 
 2016 : Takeaway

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Richard Palmer-James» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

King Crimson-medlemmar
Supertramp-medlemmar
Folk frå Bournemouth
Engelske låtskrivarar
Engelske rockegitaristar
Engelske songarar
Sologitaristar
Engelske gitaristar
Trey Gunn

Trey Gunn () er ein amerikansk musikar, kjend som medlem av progrockbandet King Crimson frå 1994 til 2003, der han spelte Warr-gitar og Chapman Stick.

Han studerte i Guitar Craft hos grunnleggar Robert Fripp og spelte fleire gonger med Robert Fripp og League of Crafty Guitarists. Frå1988 til 1991 turnerte han på Chapman Stick med Toyah Willcox, Robert Fripp og Paul Beavis. I 1992 deltok han på ein turné i lag med David Sylvian og Robert Fripp, før han i 1994 vart med i King Crimson. Her var han del av ein «dobbel trio» der Tony Levin spelte bassinstrument i den andre «trioen». I 1997 vart King Crimson splitta opp i fleire mindre konfigurasjonar kalla ProjeKcts. Gunn og Fripp deltok på alle ProjeKcts-konsertane og innspelingane. Gunn forlet King Crimson i 2003. 

Han har òg spelt med mange andre musikarar: Tool, Puscifer, Robert Fripp, Sean Malone og Gordian Knot, David Sylvian, Vernon Reid, John Paul Jones, Eric Johnson, den italienske songaren Alice, Azam Ali, Matt Chamberlain, Michael Brook, Bill Rieflin, David Hykes frå Harmonic Choir og mange fleire. Han har òg gjeve ut fleire soloalbum som Trey Gunn og som leiar av The Trey Gunn Band.

I 2003 grunnla Gunn multimediagruppa Quodia og i 2004 starta han og Pat Mastelotto eit samarbeid med Kimmo Pohjonen og Samuli Kosminen, og danna bandet KTU ut av TU og Kluster. I  2007 byrja han å spele med Eddie Jobson i gruppa UKZ.

Diskografi

Soloalbum
Playing with Borrowed Time (1985)
One Thousand Years (1993)
The Third Star (1996)
Raw Power (1999)
The Joy of Molybdenum (2000)
Live Encounter (2001)
Road Journals (CD-ROM) (2002)
Untune The Sky (CD/DVD) (2003)
Music for Pictures (2008)
Modulator (2010)
I'll Tell What I Saw (2010)

Med King Crimson (utval)
VROOOM (1994)
THRAK (1995)
THRaKaTTaK (1996)
Deja VROOOM (DVD) (1999)
The ProjeKcts (4CD Box Set)  (1999)
The ConstruKction of Light (2000)
Level Five (2002)
The Power to Believe (2003)
Eyes Wide Open (DVD) (2003)

Med andre
 1991 Ophelia's Shadow (med Toyah)
 1991 Kneeling at the Shrine (med Sunday All Over the World)
 1993 The First Day (med David Sylvian / Robert Fripp)
 1993 Darshan (The Road To Graceland) (med David Sylvian / Robert Fripp)
 1994 Damage: Live (med David Sylvian / Robert Fripp)
 1994 Dream (med U. Srinivas & Michael Brook)
 1995 Charade (med Alice)
 1996 Cortlandt (med Sean Malone)
 1999 Gordian Knot (med Gordian Knot)
 1999 Zooma (med John Paul Jones)
 1999 Birth of a Giant (med Bill Rieflin / Robert Fripp / Trey Gunn)
 1999 The Repercussions of Angelic Behavior (med Bill Rieflin / Robert Fripp / Trey Gunn)
 2005 TU (med TU)
 2005 8 Armed Monkey (med KTU)
 2006 Elysium for the Brave (med Azam Ali)
 2007 V Is for Vagina (med Puscifer)
 2007 The Arrow(CD/DVD) (med Quodia)
 2007 Escape Plan (med Stretching Madness)
 2008 Squeeze Me Ahead of Line (med The Season Standard)
 2009 Quiver (med KTU)
 2009 Down in Shadows (med N.y.X)
 2010 Cocoon (med Inna Zhelannaya)
 2011 Grace For Drowning (med Steven Wilson)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trey Gunn» frå ,  den 12. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Heimeside

King Crimson-medlemmar
Folk frå Texas
Chapman Stick-utøvarar
USA-amerikanske gitaristar
Collage

Collage eller kollasj (frå det franske ordet for å lime eller klistre) er eit heilskapleg bilete som er sett saman av mindre utklipp og materialbitar, ofte i kombinasjon med teikning eller måleri, eller utført heilt digitalt. I vidare forstand vert collage brukt om alle slags kunstariske samanstillingar av lause element, til dømes også det å samanføre ulike mindre tekstar eller filmklipp til ei samanhengande eining. Omgrepet dekkjer både teknikken og det ferdige verket eller produktet.

Bakgrunnsstoff

Biletkunst
Franske ord og uttrykk
Illustratør

Illustratør er eit yrke der ein lagar illustrasjonar, det vil seie bilete med eit klart formål eller bodskap, til dømes til bøker, tekstar <ref name="Libe"> Illustratør på Store Norske Leksikon </ref> og teikneseriar. Når ein er illustatør, er det mest vanleg å jobbe frilans, men nokre illustratørar er òg tilsette i bokforlag, reklamebyrå eller medieverksemder.   Ein illustratør bør ha talent og interesse innan teikning og jobbar med visuell kommunikasjon. 
 Arbeidsppgåver 
 
Ein illustratør er ikkje like fri som ein biletkunstnar, men gjer oppdrag frå ein arbeidsgjevar. Som illustratør kan ein arbeide med profilering av verksemder, bokillustrasjon/-design, emballasje, identitetsbygging, redaksjonell illustrasjon og design, plakatar, skriftdesign og kalligrafi, reklame, skilting, strategisk design, animasjon, teikneseriar, webdesign, multimedia, film & TV.

Løna til ein illustratør kan variere etter om ein er fast tilsett eller jobbar frilans. Andre faktorar som speler inn er utdanning, erfaring, oppdraga og tilknytingsforhold. Spesielt i byrjinga av karrieren er det opp til illustratøren sjølv å skaffe seg kontaktnettverk.  

Mange illustratørar er sjølvlærte og har opparbeidd seg kompetanse gjennom praktisk arbeid. 

 Nokre norske illustratørar 

 Erik Werenskiold (1855-1938), illustrerte norske folkeeventyr og kongesogene
 Theodor Kittelsen (1857–1914), illustrerte norske folkeeventyr og dikt
 Dagny Tande Lid (1903-1998), illustrerte ektemannen Johannes Lid sine oppslagsverk om norsk flora
 Torbjørn Egner (1912-1990), illustrerte sine eigne barnebøker, t.d. Kardemomme by og Hakkebakkeskogen
 Kjell Aukrust (1920-2002), illustrerte sine eigne bøker om Flåklypa
 Vivian Zahl Olsen (f. 1942), illustrerte m.a. barnebøkene om Flode Fam Ekman (f. 1946)
 Philip Newth (f. 1950), illustrerte m.a. bøkene til Roald Dahl
 Akin Duzakin (f. 1961)
 Marvin Halleraker (f. 1962), avisillustratør i Bergens Tidende, Vårt Land og Morgenbladet
 Stian Hole (f. 1969)
 Øyvind Torseter (f. 1972)

 Andre kjende illustratørar 

 Jessie Willcox Smith (1863-1935), amerikansk illustratør
 Mary GrandPré, amerikansk illustratør, kjend for å ha illustrert dei amerikanske Harry Potter''-bøkene.

Sjå òg
 Kunstnar
 Art director
 Designar
 Grafisk designar
 Grafisk trykkjar
 Mediedesignar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Jobbfeber.no om iIllustratøryrket 
 Norske illustratører presentert på Grafill sin  nettstad 
 Norske bokillustrasjonar og -illustratører (dømer frå Tegnerforbundets bibliotek)
 Europeisk illustratørforum (på engelsk) 
 Tysk illustratørorganisasjon
 Flamske illustratører (gallerier) 

Kunstyrke