alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ailo Gaup

Ailo Gaup () var ein norsk samisk forfattar som var fødd i Kautokeino og seinare busett i Oslo.

Gaup skreiv romanane og dikta sine på norsk, men romanane er omsette til engelsk, tysk, fransk og polsk. Han var med på å grunnleggja det samiske teateret Beaivváš i Kautokeino, og skreiv òg oppsetjingar for teateret.

Forfattarskap 

 Romanar

 Trommereisen (1988)
 Natten mellom dagene (1992).

 Dikt

 Joiken og kniven (1982)
 I Stallos natt (1984)
 Under dobbel stjernehimmel (1986)

 Verk for scena

 Min duoddarat (Viddene våre) (1983) – tekst til samisk musikal.
 Gullspråket (1990) – skodespel.

 Fagbøker

 Sjamansonen (2005)
 Inn i naturen (2007)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ailo Gaup» frå ,  den 29. november 2020.  
 

Folk frå Kautokeino
Norske dramatikarar
Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Samiske forfattarar
Ellen Anne Sara Gaup

Ellen Anne Mikkelsdatter Sara Gaup () er ein norsk samisk barnebokforfattar frå Masi i Kautokeino. Ho skriv på nordsamisk. Ho er utdanna barnehagelærar og arbeider både i barnehage og i reindrifta.

Gaup har gjeve ut to barnebøker på det samiske forlaget Davvi Girji. Den første boka hennar var biletboka Rágo ja skireáhkku (2007), som skildrar venskapen mellom kråkeungen Rago og skjærekona («skireáhkku»), med ein bodskap om at vener og hjelpsemd er naudsynt for å klara seg. Boka er illustrert av Ante-Ovlla Juuso. Biletboka Niillas ja Báktestálu noaidelávži (2012, «Niillas og Bergtrollet sitt magiske reim») er illustrert av Malle Remmel og er utgjeve i ei trespråkleg utgåve på nordsamisk, sørsamisk og lulesamisk. Historia handlar om at Niillas må få hjelp av det store, farlege bergtrollet for å få reinsimla si frisk att.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ellen Anne Sara Gaup» frå ,  den 29. november 2020.  
 

Folk frå Kautokeino
Norske barnebokforfattarar
Samiske forfattarar
Hans Aslak Guttorm

Hans Aslak Guttorm var ein samisk lærar og forfattar frå Finland. Han skreiv på nordsamisk og vert sett på som ein brubyggjar mellom tradisjonell samisk forteljarkunst og moderne samisk litteratur.

Han tok eksamen frå lærarskulen i Jyväskylä i 1935 og arbeidde som lærer i Enare og Outakoski i Utsjok til 1969. Outakoski er ei bygd på finsk side av Tanadalen. Han var òg i mange år redaktør for månadstidsskriftet Sápmelaš. Kortromanen Golgadeamen («drivgarnfiske») frå 1982 vart i 1985 nominert som den første samiske kandidaten til Nordisk råds litteraturpris.

Guttorm byrja å skriva på 1930-talet, og den første boka hans, Čierru jietna meahcis («Ein gråtande røst frå fjellet») vart opphavleg skrive i 1932–33, men vart ikkje utgjeven før i 1982. Debutboka hans vart difor Koccam spalli («Aukande vind», 1940), ei samling med dikt og noveller. Det meste av det han skreiv kom først på trykk i tidsskrift og aviser. I bøkene sine skildra han den gamle samiske kulturen i Tana. Han var oppteken av uttrykkskrafta i det samiske språket; han meinte at samisk kultur berre kan skildrast på samisk. 

Guttorm var ein av dei svært få forfattarane som skreiv på samisk i den lange perioden mellom 1910-talet og 1970-talet.

Bøker 

 Koccam spalli: tivtak ja maidnasak (1940)
 Golgadeamen (1982)
 Čierru jietna meahcis (1982)
 Radjajohtin («Grensekryssingar», 1984)
 Iešnjárgga šiljut (1986)
 Šuvvi jahki (1996)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Hans Aslak Guttorm» frå ,  den 29. november 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Passiivasuorggadusat Hans Aslak Guttorm teavsttain, masteroppgåve frå Oulu universitet, 2011
 Seija Guttorm les Guttorms dikt Eatnigiella på nordsamisk

Finske forfattarar
Samiske forfattarar
Inger Haldis Halvari

Inger Haldis Halvari () er ein norsk samisk barnebokforfattar som er busett i Tana.

Bibliografi 

 Dalla go áddjá jámii, barnebok, Jårgaleaddji (1982)
 Állat, barnebok, Jårgaleaddji (1984)
 Ciossa ciuga cü, barnebok, Davvi Girji (1985)
 Lámet, barnebok, Davvi Girji (1988)
 Suonjar, barnebok, Solum (1992)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Inger Haldis Halvari» frå ,  den 29. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Presentasjon av Inger Haldis Halvari i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum
 Presentasjon av Inger Haldis Halvari på Litteraturnett Nord-Norges nettsider
 

Folk frå Tana
Samiske forfattarar
Norske forfattarar
Veikko Holmberg

Veikko Holmberg () er ein finsk, samisk barnebokforfattar, redaktør og lærebokforfattar som er fødd i Enare og busett i Utsjok.

Han var m.a. medforfattar i dei viktige læremiddelseriane Davvin og Sámás. Han har skrive barnebøkene Duvro-guovža ja šibitdoaktára rehket med illustratør Marja Helander (1995, norsk  Durre-bjørnen og dyrlegeregninga 1996) og Duvro-guovža ja skohtermáđii med illustratør Sissel Horndal (2014, norsk Durrebjørnen og skuterløypa). Den siste av dei er «dedikert til alle som må vika for kravet til storsamfunnet»; og fortel om at «Durrebjørnen og ungen hennes Darre må flytte fra hjemmet sitt, fordi menneskene trenger plass til sine fritidsaktiviteter». Boka vart nominert til Nordisk råds barne- og ungdomslitteraturpris 2015.

Sonen Niillas Holmberg er òg forfattar, og begge var nominerte til Nordisk råds prisar i 2015.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Veikko Holmberg» frå ,  den 29. november 2020.  
 

Samiske forfattarar
Finske forfattarar
Signe Iversen

Signa Iversen () er ein samisk språkkonsulent og barnebokforfattar. Den første boka hennar, Mánugánda ja Heike («Måneguten og Heike»), som kom ut i 2011, vart i 2013 nominert til det første Nordisk råds barne- og ungdomslitteraturpris frå det samiske språkområdet.

Signe Iversen er frå Reppen i Nesseby kommune og arbeider som språkkonsulent ved det samiske språksenteret Isak Saba senteret. Boka skreiv ho til dotter si Agnete Kristin Johnsen då dottera gjekk i småskolen. Seinare tok dottera forteljinga med på skulen og fortalde henne i klassa. Læraren tok deretter kontakt med forfattaren og spurde om ho ikkje kunne senda forteljinga til eit forlag, og etter kvart vart det bok av forteljinga. Boka er illustrert av Sissel Horndal.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Signe Iversen» frå ,  den 29. november 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Intervju med Signe Iversen hos finnmarkdagblad.no

Folk frå Nesseby
Norske barnebokforfattarar
Samiske forfattarar
Odd Mathis Hætta

Odd Mathis Hætta () er ein norsk samisk forfattar. Han har gjeve ut ei rekkje bøker om samisk historie og kultur, om samiske massemedium og utdanningsspørsmål. Han stod òg bak Sametinget sin eigenpresentasjon, bokserien Sametinget i namn og tal som har kome sidan tinget vart etablert i 1989.

Hætta var knytt til Alta lærarhøgskule, der han var førsteamanuensis. Han var òg redaktør av den samiske avisa Ságat og sjef for NRK-Samiradio. I åra 1974 til 1976 var han leiar i Norske Samers Riksforbund.

Bibliografi 

 Samelands eldste bosetting,  utgjeve av Skoledirektøren i samarbeid med Høgskolen i Finnmark (1979)
 Fra steinalder til samisk jernalder (1980)
 Eldste skriftkilder om samer, utgjeve av Skoledirektøren i samarbeid med Høgskolen i Finnmark (1980)
 Sametinget i navn og tall : høsten 1989 - høsten 1993, Sametinget (1992)
 The Sami : an indigenous people of the Arctic, oversatt av Ole Petter Gurholt (1993)
 Sametinget i navn og tall : høsten 1993 - høsten 1997, Sametinget (1994)
 Samene : historie, kultur, samfunn (1994)
 Sametinget i navn og tall : høsten 1997 - høsten 2001,  Sametinget (1998)
 Anders Mikkelsen Bæhr (Aasel-Ánda) og Anna Olsdtr. Turis etterkommere, finsk/norsk, med Laila Palojärvi og Britt Ellen Hætta (2001)
 Sametinget i navn og tall : høsten 2001 - høsten 2005, Sametinget (2002)
 Samene : Nordkalottens urfolk (2002)
 Dá lea Sámi Radio : NRK sámegiel sáddagat 1946-1980, med Berit Margrethe Oskal (2004)
 Samiske tradisjoner og skikker : tema frå Kautokeino (2006)
 Samene : et arktisk urfolk (2007)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Odd Mathis Hætta» frå ,  den 29. november 2020.  
 

Samiske forfattarar
Norske forfattarar
Glanspapir

Glanspapir er papir der den eine sida er matt og ufarga, og den andre sida er glansa og farga. Den farga sida er normalt i sterke fargar, der dei vanlegaste er raud, gul, grøn og blå og dessutan gull- og sølvfarga. Glanspapir i kvitt og svart finst òg.

Glanspapir blir brukt til fletting av juletrekorger og til å laga juletrelenkjer, og kan i tillegg brukast til origami.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Glanspapir» frå ,  den 29. november 2020.  
 

Papir
Formingsmateriale
Paal O. Aukrust

Paal O. Aukrust, òg omtalt som Pål Aukrust () var ein norsk gardbrukar i Lom, og ein sentral kommunepolitikar i bygda i fleire periodar. Han vart vald inn i kommunestyret i 1909, 26 år gammal. Aukrust vart ordførar for Nasjonal Samling i 1940. I 1951 vart han på nytt vald som ordførar i bygda. I tillegg hadde han mange verv i ymse lag og organisasjonar i bygda. At han med bakgrunn som NS-ordførar vart attvald allereie i 1951, viser at han hadde ein svært spesiell posisjon i Lom. Han var onkel til forfattaren Kjell Aukrust.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paal O. Aukrust» frå ,  den 29. november 2020.

Litteratur 

 Olstad, Kristian Walberg (2015). Tidligere NS-ordfører gjenvalgt i Lom etter krigen. NS-regimet i Lom, overgangen fra okkupasjon til demokrati og resosialiseringen av landssvikdømte (Masteroppgåve i historie). Universitetet i Oslo. 

Folk frå Lom
Samuel de Champlain

Samuel de Champlain () var ein fransk kolonisator, navigatør, kartograf, soldat, oppdagingsreisande, geograf, kommandant og forfattar av reiseskildringar. Han grunnla byen Québec den 3. juli 1608. 

Champlain var truleg fødd i Brouage nær Rochefort i kongeriket Frankrike mellom 1567 og 1574, Han var kanskje døypt 13. august 1574 i La Rochelle ved Saint-Yon-tempelet 

Han døydde i Québec i Ny-Frankrike. Sidan midten av 1800-talet har han hatt kallenamnet «Far til Ny-Frankrike».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Samuel de Champlain» frå ,  den 30. november 2020.  
 

Franske oppdagarar
Franskmenn frå 1500-talet
Franskmenn frå 1600-talet
Faithless Love

«Faithless Love» er ein song skriven av J.D. Souther og først spelt inn og gjeven ut av Linda Ronstadt i 1974 på albumet hennar Heart Like a Wheel. Souther si eiga innspeling kom ut i 1976 på albumet hans Black Rose.

Den amerikanske countryartisten Glen Campbell gav ut ein versjon av songen i juni 1984 som den første singelen frå albumet Letter to Home. Singelen nådde tiandeplassen på Billboard Hot Country Singles & Tracks-lista.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Faithless Love» frå ,  den 29. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1974
Singlar frå 1984
Linda Ronstadt-songar
J.D. Souther-songar
Glen Campbell-songar
Songar skrivne av J.D. Souther
Songar produserte av Harold Shedd
Atlantic Records-singlar
Songar produserte av Peter Asher
Lynn Anderson-songar
Crystal Gayle-songar
Tabagie

Tabagie er eit mi'kmaq-ord som også er brukt i kanadisk fransk (uttalt [tabaˈʒi]).

Ordet er ofte brukt i historiske skildringar av høgtidelege seremoniar i Québec og canadiske kystområade. Ei stammegruppe kunne kalla saman til ein tabagie i samband med ei høgtideleg hending, til dømes  den foreståande døden til ein eldre stammemedlem. Omgrepet finst òg i Les Voyages de Samuel De Champlain, då algonkinane førebur seg på å «drepa fangan sine i ein festleg tabagie.»

«Då Champlain og følgjevennene hans nådde La Pointe, røykte indianarane. Dei heldt tabagie for å feira ein nyleg siger over irokesarane [...] Så heldt festen fram: dei delte mat, songar og dansa til det nesten var morgon.».— Damase Potvin

27. mai 1603 gjenforeinte ein høgtideleg tabagie på Tadoussac franskmennene Gravé du Pont og nevøen hans, Samuel de Champlain, med innufolk (montagnais), algonkinar og etcheminar. Denne markerte byrjinga på ein varig allianse mellom gruppene deira. 

Ordet kan stamma frå tabac (tobakk), som vart røykt som eit essensielt element i seremonien.

«Sigersfesten fortsette, og åtte til ti store pottar med kjøtt av elg, bjørn, sel, bever og vassfugl vart fortært. Dagen etter frakta Anadabijou folket sitt i kanoar til Tadoussac der festen starta igjen to veker seinare i selskap med deira algonkinske og etcheminske allierte.»

Tabagie kan også brukast om eit rom til å røyka og samlast i. 

På moderne Quebec-fransk kan tabagie visa til ein tobakkhandel, noko ein på Paris-fransk ville kalla bureau de tabac.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tabagie (feast)» og «Tabagie (room)» frå ,  den 28. desember 2020.  
 

Franske ord og uttrykk
Mi'kmaq
Kanadisk kultur
Liding

Liding er ein breidt definert negativ tilstand som gjerne er assosiert med ei form for smerte og plage, naud eller elende. Eikvar form for tilstand kan vera ei lidking om den subjektive opplevinga framkallar motvilje og ubehag.

Sjå òg
Dukkha, eit omgrep i buddhismen
Lidingssoga,  forteljinga om Jesus si liding og død i kristendommen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lidelse» frå ,  den 30. november 2020.  
 

Kjensler
Mentale prosessar
Teologi
Begjær

Begjær eller attrå er ei sterk lengt eller lyst etter noko, som makt, rikdom, kunnskap eller sex.

Innan katolsk teologi er begjær ei av dei sju dødssyndene.

Sjå òg
 Attrå
 Griskheit
 Forelsking

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Begjær» frå ,  den 30. november 2020.  
 

Kjensler
Skeise-VM 1987 for menn

Verdsmeisterskapen på skeiser 1987 for menn vart avvikla i Heerenveen i Nederland helga 14. og 15. februar. 35 utøvarar frå 18 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.

Nikolaj Guljajev frå Sovjetunionen vart verdsmeister på ny verdsrekord i full firkamp. Landsmannen Oleg Bozjev enda på andreplassen for tredje året i rad, hårfint føre Michael Hadschieff frå Austerrike. Om laurdagen gjekk Bae Ki-tae frå Sør-Korea kjappaste 500-meteren, før nederlendaren Leo Visser sette verdsrekord med 6.47,0 på 5000 m. Sundagen flytte Guljajev verdsrekorden på 1500 m til 1.52,70, sameleis forbetra norske Geir Karlstad verdsrekorden på 10 000 meter til 14.03,9.

Skeise-VM 1987 

Dato: 14./15. februar 1987

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1987» frå ,  den 30. november 2020.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1987
Idrettstilskipingar i Nederland
Provinsen Blagoevgrad

Provinsen Blagoevgrad (bulgarsk Благоевград област, Blagoevgrad oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt sørvest i landet og grensar til provinsane Kjustendil og Sofia i nord og til Pazardzjik og Smoljan i aust. I sør ligg nabolandet Hellas og i vest Nord-Makedonia.

Kommunar
Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Blagoevgrad
Framsókn

Framsókn (norsk omsetjing: «Framsteg») er eit liberalt og separatistisk politisk parti på Færøyane. Partiet står sterkast i hovudstaden Tórshavn og bygdene rundt.

Partiet vart stifta 9. mars 2011 av Poul Michelsen og Hanna Jensen, som begge braut med Fólkaflokkurin. Michelsen skildra partiet som «eit liberalt nasjonalparti». Skipingsmøtet samla om lag 120 personar, fleire enn landsmøta til dei store partia. Poul Michelsen vart formann i partiorganisasjonen og lagtinggruppa frå byrjinga, medan Hanna Jensen vart nestformann i partiet og innvald i kommunestyret i Eysturkommuna. Mellom andre som kom tidleg med i Framsókn var Sámal Petur í Grund, tidlegare minister og formann i Sjálvstýrisflokkurin; Jákup Sverri Kass, luftfartsdirektør og tidlegare lagtingmedlem for Sjálvstýrisflokkurin; Hans A. Norðfoss, tidlegare nestformann i HUXA; og forretningsmannen Tróndur Djurhuus.

6. april 2011 vart 2 300 veljarfråsegner overlevert til statsminister Kaj Leo Johannesen, og 13. april fekk partiet rett til å stille til neste lagtingval. Ungdomsorganisasjonen til partiet, Framsøkin Ungdómur, vart stifta 12. august 2011. Ved lagtingvalet i oktober 2011 fekk partiet 6,3 % av røystene og to representantar inn på Lagtinget, Poul Michelsen og Janus Rein. Rein melde seg seinare ut av partiet og inn i Fólkaflokkurin.

Ved valet i september 2015 fekk Framsókn på nytt valt inn to medlemmar på Lagtinget, Poul Michelsen og Hanna Jensen. Framsókn danna koalisjonsregjering med Javnaðarflokkurin og Tjóðveldi med Michelsen som utanriks- og næringsminister. I nokre dagar hausten 2015 melde Annika Olsen frå Fólkaflokkurin overgang til Framsókn, men gjekk attende til det gamle partiet sitt.

Hausten 2019 vart Poul Michelsen ramma av hjerneblødning. I mars 2020 heldt Michelsen ein avskilstale i Lagtinget, der han sa frå seg lagtingplassen og leiarskapen i Framsókn. Framsókn valde Michelsen sin varamedlem, som no rykte opp til fast lagtingmedlem, Ruth Vang, til ny partileiar.

Valhistorikk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Framsókn» frå ,  den ) 30. november 2020.  
 

Liberale parti
Færøyske politiske parti
Kremmarhus

Kremmarhus, kremmartut, spisspose, strut og så vidare er ein kjeglefoma pose eller eit spist, tutforma beger som vanlegvis er laga av papir og rulla eller lima saman. Dei er tradisjonelt blitt brukt av kremmarar og andre handelsfolk til å pakka små mengder krydder, godteri og andre varer i.

Ordet kjem frå det mellomnedertyske Kremerhus og danske Kræmmerhus som i gamle dagar òg kunne brukast om butikken til ein kremmar.

Variantar 
Kremmerhus er lette og rimelege å laga. Opninga øvst kan lukkast ved å brettast ned eller knyttast igjen med ei snor. Dei passar som behaldarar for eller innpakning av ulike typar varer. Det finst difor mange variantar, til dømes spisse plastposar av blank, gjennomsiktig cellofan slik at innhaldet synest, kjegleforma juletrekorger og dekorative papirstrutar fylt med luktande lavendel. Is kan serverast i kremmarhusforma kjeks eller krumkakeliknande bakverk som er lett å halda i handa. Tradisjonelle overflodshorn kan òg minna om kremmerhus. 

I Danmark er pynta kremmarhus vanlege å ha på juletre som pynt. Slike kremmarhus kan vera heimelaga og dekorert på ulike måtar. Det er pålimt ein hank og kan fyllast med nøtter eller godteri. 

I deler av Tyskland har det frå 1800-talet vore tradisjon med Schultüte eller Zuckertüte, ein stor, konisk, dekorert «skulepose» eller «sukkerpose» fylt med godteri, småleiker eller skulesaker som barn kan få med seg til fyrste skuledag.

Galleri

Sjå òg 

 Pose
 Papirpose
 Emballasje
 Innpakkingspapir
 Pappbeger
 Konvolutt

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kremmerhus» frå ,  den 1. desember 2020.  
 

Denne artikkelen bygger på «Kræmmerhus» frå ,  den 1. desember 2020.  
 
Ilåt
Detaljhandel
Ting av papir
Provinsen Burgas

Provinsen Burgas (bulgarsk Бургас област, Burgas oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt søraust i landet ut mot Svartehavet og grensar til provinsane Varna og Sjumen i nord og til Sliven og Jambol i vest. I sør ligg nabolandet Tyrkia.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Burgas
Provinsen Varna

Provinsen Varna (bulgarsk Варна област, Varna oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt aust i landet ut mot Svartehavet og grensar til provinsane Dobritsj i nord, Sjumen i vest og Burgas i sør.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Varna
Provinsen Veliko Tărnovo

Provinsen Veliko Tărnovo (bulgarsk Велико Търново област, Veliko Tărnovo oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg sentralt i den nordlege delen av landet og grensar til provinsane Pleven, Lovetsj og Gabrovo i vest, Stara Zagora og Sliven i sør og til Tărgovisjte og Ruse i aust. I nord ligg nabolandet Romania.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Veliko Tarnovo
Lahti-renna 1972

Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1972 vart avvikla helga 4. og 5. mars. Arrangørlandet Finland vann begge langrenna for menn, Eero Mäntyranta 15 km og Hannu Taipale femmila. Galina Kulakova frå Sovjetunionen sigra i det individuelle langrennet for kvinner, og ho gjekk laget sitt inn til triumf i 3 x 5 km stafett. I hopprennet og kombinertrennet gjekk sigeren til austtyske utøvarar: Karl-Heinz Luck i kombinert og Manfred Wolf i hopp.

Menn

15 km

50 km

Kombinert

Hopprenn

Kvinner

10 km

3 x 5 km stafett

Kjelder
Drammens Tidende og Buskeruds Blad 6. mars 1972

Nordiske greiner
Sport i 1972
Idrettstilskipingar i Finland
Provinsen Vidin

Provinsen Vidin (bulgarsk Видин област, Vidin oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt nordvest i landet og grensar til provinsen Montana i søraust. I vest ligg nabolandet Serbia og i nordaust Romania.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Vidin
Provinsen Vratsa

Provinsen Vratsa (bulgarsk Враца област, Vratsa oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg mot nordvest i landet og grensar til provinsane Montana i vest, Sofia i sør, og til Lovetsj og Pleven i aust. I nord ligg nabolandet Romania.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Vratsa
Provinsen Gabrovo

Provinsen Gabrovo (bulgarsk Габрово област, Gabrovo oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg sentralt i landet og grensar til provinsane Lovetsj i vest, Stara Zagora i sør og Veliko Tărnovo i nordaust.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Gabrovo
Provinsen Dobritsj

Provinsen Dobritsj (bulgarsk Добрич област, Dobritsj oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt nordaust i landet ved Svartehavet og grensar til provinsane Silistra i nordvest, Sjumen i sørvest og Varna i sør. I nord ligg nabolandet Romania.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Dobritsj
Bioncourt

Bioncourt er ein landskommune i departementet Moselle i regionen Grand Est (i regionen Lorraine før 2016) i nordaustlege Frankrike. Kommunen ligg i kantonen Château-Salins som tilhøyrer arrondissementet Château-Salins. I 2019 hadde Bioncourt 303 innbyggjarar.

Geografi 
Landsbyen vart bygd på den sørvestlege sida av ei høgde. Det var opphavleg ein «gatelandsby» som deretter vart utvikla på ein sirkulær måte. 

Bioncourt ligg i Saulnois, 60 kilometer søraust for Metz og 20 kilometer nordaust for Nancy ved Seille-elva. Grenda Alincourt, som ligg nordvest for sentrum, tilhøyrer kommunen.

Arealbruk 
Størstedelen av territoriet i kommunen er brukt som jordbruksareal (90 % i 2018, nesten likt med bruken i 1990 på 90,1 %). Den detaljerte jordfordelinga i 2018 var som følgjer: eng (47,7 %), dyrka mark (42,3 %), skog (6,4 %), urbanisert område (3,5 %).

Namn 
Namnet Bioncourt kjem frå det mellomalderlatinske ordet Bionis Curtis (år 933). I tid var landsbyen kjent under ulike skrivemåtar som Byoncort (1275), Biencort (1282) og Byoncourt (1296).

Landsbyen fekk tyske namn under begge verdskrigane, det vil seia Bionshofen (1915-1918) og Binzhofen (1940-1944).

Uttalen av Bioncourt er [bjɔ̃ˈkuʁ]. Innbyggjarane vert på fransk kalla Bioncourtois [bjɔ̃kuʁˈtwa].

Historie 
Landeigedommen Bioncourt, som gav namn til ein berømt adelsfamilie som no er utdøydd, gjekk til huset Guermange og deretter Custines på 1600-talet.

Herredømmet over Bioncourt vart kjøpt i 1730 av familien Catoire (adla i 1760). Ei grein som bar namnet selde det i 1780.

Verd å vitja 

 Château de Bioncourt: frå 1808 fekk Baron de Vincent bygd eit slott. Etter å ha trekt seg tilbake som diplomat bygde han ein ny gard mellom 1828 og 1832, og bygde  opp att Galvan-tårnet i 1834 på restane etter ein eldre bygning. Denne bygningen vart øydelagd under andre verdskrigen.

 Mausoleet til Baron de Vincent (døydde i 1833) på kyrkjegarden

 Fleire fontener som ligg på toppen og botnen av landsbyen

 Kyrkja St. Rémi i nygotisk stil bygd etter 1920. Ho er kalla opp etter Sankt Remigius frå 400-talet.

Kjende personar frå Bioncourt 

 Jean-Baptiste-Nicolas Catoire (1730-1881), herre av Bioncourt, med adelstittel som han kjøpte i 1730 og selde i 1780
 Nicolas-Charles (1757-1834), baron de Vincent og av det heilage imperiet; austerriksk ambassadør i Frankrike

Kjelder 

Kommunar i Moselle
Provinsen Kărdzjali

Provinsen Kărdzjali (bulgarsk Кърджали област, Kărdzjali oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg sentralt i den sørlege delen av landet og grensar til provinsane Smoljan i vest, Plovdiv i nordvest og Khaskovo i nordvest. I sør ligg nabolandet Hellas.

Provinsen har desse kommunane:

Byar
Provinsen har desse byane:

Referansar 

Kardzjali