alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eyvind Getz

Eyvind Getz () var ein norsk jurist og politikar frå Oslo, representerte Høgre på Stortinget i fleire periodar. Riksadvokat Bernhard Getz var far hans.

Getz tok eksamen ved Hallings skole i Kristiania i 1906, året etter vart han vernepliktig offiser. I 1911 vart han cand.jur. frå universitetet i hovudstaden, og arbeidde dei neste fire åra i Aftenposten. År 1915 vart han forfremja til til premierløytant. Deretter var han fullmektig i advokatfirmaet Blom, Koss & Nielsen fram til 1920, då han etablerte eiga advokatforretning i Oslo.

Getz var varamann til Stortinget 1922-24, møtte i staden for statsråd Odd S. Klingenberg frå 6. mars 1923, medlem i sosialkomiteen. I den neste stortingsperioden, 1925-27, hadde han fast plass på Tinget, med sete i justiskomiteen. Getz kom tilbake som stortingsrepresentant i 1934, fram til 1945 var han formann i administrasjonskomiteen.

Lokalpolitisk var Getz medlem av formannskapet i Oslo frå 1922 til 1934, varaordførar 1927-28 og ordførar 1932-34. Samstundes som han var ordførar var han også styreformann i Oslo Kinematografer. Han var formann i Oslo Høgre 1926-31 og nestformann i sentralstyret i Høgre frå 1937 til -45.

Kjelder 
 

Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Høgreordførarar i Oslo
St. Olavs Orden
Norske juristar
Folk frå Oslo
Simon Leinum

Simon Olsson Leinum () var ein gardbrukar og politikar frå Leinstrand i Sør-Trøndelag. Han representerte partiet Venstre på Stortinget frå 1928 til 1936.

Leinum gjekk amtsskulen og seinare underoffisersskulen i Trondheim, tok avskjed frå Forsvaret som fanejunker i 1925. Frå 1896 dreiv han farsgarden Leinum på Leinstrand. Han var styreformann fleire private og offentlege tiltak; i Sør-Trøndelag Landbruksselskap 1919–32, i overstyret for landbruksskulane i Sør-Trøndelag 1913–41 og 1945–46, i Felleskjøpet i Trondheim frå 1924, og i Bøndernes Bank si avdeling i Trondheim frå 1925.
 
Leinum var medlem av Leinstrand heradsstyre frå 1899, ordførar 1902–22 og 1926–28. I periodane 1917–22 og 1926–28 fungerte han også som leiar av fylkestinget i Sør-Trøndelag. Han var formann i Sør-Trøndelag Venstrelag 1920–35.

Den 24. august 1929 rykte Leinum inn på fast plass i Stortinget frå Sør-Trøndelag, då den valde representanten Johan Stinessen hadde døydd. Sesjonane 1929 og -30 var han medlem av post- og telegrafkomiteen. Dei neste to stortingperiodane var han høvesvis medlem av lovkomitéen 1931-33 og protokollkomitéen 1934-36.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Folk frå Trondheim
Søndenfjeldske Dragonregiment

Søndenfjeldske Dragonregiment (forkorta SDR) var ei avdeling i det norske kavaleriet skipa i 1750, og lagt ned i 2002.

Historie 
Regimentet reknar Tredje søndenfjeldske dragonregiment som første del av si historie. Dette regimentet vart skipa i 1750; da kavaleriet blei utvida frå 2 regiment sønnafjelds og eit nordafjelds til 4+1. Det fjerde sønnafjeldske ble nedlagt i 1766, og dei tre attverande sønnafjelds fekk i 1783 namna Aggershusiske, Smålehnske og Oplandske. Det Smålenske vart lagt ned i 1811. Etter omskipinga i 1811 inneheld det norske kavaleriet tre regiment: Akershusiske ridende jegerkorps med kompani i Østfold og Nes/Eidsvoll; Søndenfjeldske Dragonregiment med kompani i Romerike, Hedmark og Toten; og Trondhjems Dragonkorps med kompani i Innherred og Strinda.

Søndenfjeldske Dragonregiment har hatt ulike namn gjennom tida: 1750: Tredje søndenfjeldske dragonregiment ; 1784: Oplandske dragonregiment; 1811: Søndenfjeldske dragonregiment; 1818: Oplandske ridende jegercorps; 1889: Oplandske kavalerikorps; 1911: Oplandenes Dragonregiment Nr 2; 1930: Opland Dragonregiment; 1987: Søndenfjeldske Dragonregiment. Kavaleriets skole- og øvingsavdeling var frå 1987 til 2002 slått saman med regimentet.

Frå 1784 til 1810 bestod dragonregimentet av 5 kompani frå Hedmark (kalla Nordre, Østre m.v.), to kompani frå Toten og eit frå Biri. Etter 1811 bestod regimentet av kompani frå Hadeland, Ullensaker, Nannestad, Skedsmo, seks kompani frå Hedmark (kalla Nordre, Østre m.v.), Biri/Vardal og to kompani frå Toten; til saman 1729 mann. Dei nye kompania vart dels avgitt frå Akershusiske og dels frå Smålenske regiment.

Under førebuingane til Riksforsamlinga i 1814 peika regimentet ut to medlemmer av Den grunnlovgjevande forsamlinga: rittmeister Eilert Waldemar Preben Ramm frå Vang og korporal Peder Paulsen Balke frå Toten.

Moderne verksemd 
Dragonregimentet hadde lenge base på Trandum leir; i 1997 vart verksemda flytta til Rena leir. Regimentet vart lagt ned i 2002.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Søndenfjeldske Dragonregiment» frå , den 20. november 2015, revisjon 14871605 

Norske nedlagde militæravdelingar
Skipingar i 1750
Nedleggingar i 2002
Historie i Hedmark
Historie i Oppland
Historie i Akershus
Militære avdelingar i 1814
Kåre Fuglseth

Kåre Sigvald Fuglseth () er ein norsk religionsvitar og professor ved Universitetet i Nordland.

Kåre Fuglseth kjem frå Ålesund. Han bleicand. philol. frå Universitetet i Trondheim i 1988. Han var tilsett ved Universitetet i Trondheim frå 1990 til 1997 og ved Høgskulen i Volda frå 1997 til 1999. Frå 1999 var han tilsett ved lærarutdanninga i Bodø. Han blei dr. art. i kristendomskunnskap ved NTNU i 2002, med ei avhandling om Johannesevangeliet. I 2008 blei han tilsett som professor i fagdidaktikk ved Universitetet i Nordland. I tillegg var han professor II ved Høgskolen i Sør-Trøndelag frå 2011 til 2013. Frå 2011 har han vore prodekan ved Profesjonshøgskolen under Universitetet i Nordland.

Fuglseth har arbeidd med den gresk-jødiske filosofen Filon frå Aleksandria, og med RLE-faget i norsk skole.

Bakgrunnsstoff

 Heimeside ved UiN
 Resymé av doktorgradsavhandlinga ved NTNU

Norske religionshistorikarar
Norske pedagogar
Nynorsk i Nord-Noreg
Karagassisk

Karagassisk eller tofalarisk er eit tyrkisk språk som vert snakka av nokre hundre personar som lever på nordsida av Sajan-fjella i Irkutsk oblast i Russland, sør for byen Nizjneudinsk. Det er nærast i slekt med tuvinsk, som det dannar eit dialektkontinuum med.

Karagassisk blir sjeldan skrive, men kan skrivast med kyrillisk skrift.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 'Natural' and Obsolescent Change in Tofa (PDF)

Tyrkiske språk
Einskildspråk
Språk i Russland
Khazarisk

Khazarisk er eit utdøydd tyrkisk språk. Det var språket til khazarane, eit halv-nomadisk folk som hadde opphavet sitt blant tyrkiske folkeslag i Sentral-Asia. Språket er òg omtalt som khazari.

Det har i lang tid vore diskusjon kva for ei grein av dei tyrkiske språka khazarspråket tilhøyrde, eller om det i det heile var eit tyrkisk tungemål. Nokre forskarar har kome med framlegg om ein iransk eller kaukasisk-språkleg tilknyting. Arabiske lærde i mellomalderen klassifiserte khazarisk som eit språk som likna på og likevel var klårt avgrensa frå den typen tyrkiske språk som vart snakka av andre tyrkiske folk dei kjende til, som til dømes oghuz-tyrkarar. I dag er forskarane samd at khazarene talte eit oghur-tyrkisk språk som tilsvarte hunisk og språket til dei tidlege bulgarerne, moglegvis påverka av gammal-tyrkisk og uigurisk. 

I dag er det få attlevande døme på khazarisk språk, først og fremst det som har overlevd i dei historiske kjeldene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khazarisk» frå ,  den 20. november 2015.

Bakgrunnsstoff 

Litteratur
 Brook, Kevin Alan (2006): The Jews of Khazaria. 2nd eid. Rowman & Littlefield Publishers, Inc.
 Dunlop, Douglas Morton (1954): The History of the Jewish Khazars, Princeton, N.J.: Princeton University Press.
 Golb, Norman & Pritsak, Omeljan (1982): Khazarian Hebrew Documents of the Tenth Century. Ithaca: Cornell Univ. Press.
 Golden, Peter B. (1980): Khazar Studie sin: An Historio-Philological Inquiry into the Origins of the Khazars. Budapest: Akademia Kiado.
Nettstader
 Khazaria.com
Jødiske språk
Tyrkiske språk
Utdøydde språk i Asia
Utdøydde språk i Europa
Einskildspråk
Ingusjisk

Ingusjisk er eit dagestansk språk som blir snakka av rundt 405 000 ingusjarar i den russiske republikken Ingusjetia.

Ingusjisk utgjer saman med tsjetsjensk og batsisk greina nakh-språk i den dagestanske språkfamilien. Det er likevel berre tsjetsjensk og ingusjisk som er innbyrdes forståelege.

Frå og med tidleg på 1900-talet vart språket skrive med det arabiske alfabetet. Ei tid etter oktoberrevolusjonen, frå og med midt på 1920-talet bytte brukarane til det latinske alfabetet, som seinare vart erstatta av det kyrilliske, alt dette i pakt med den til ei kvar tid rådande sovjetiske språkpolitikken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ingusjisk» frå ,  den 20. november 2015.  
 
Dagestanske språk
Språk i Russland
Einskildspråk
ǀXam

, eller , er eit utdøytt khoisanspråk frå Sør-Afrika, som er ein del av tuuspråkgruppa. Språket er nærskyldt med nǀu, som enno vert talt av nokre få personar.

Bakgrunnsstoff
Bleek and Lloyd Archive of ǀxam and ǃkun texts online
A crowdsourcing project to transcribe the Bleek and Lloyd Collection 
South African coat of arms 

Khoisanspråk
Språk i Sør-Afrika
Einskildspråk
Utdøydde språk i Afrika
Kalmykisk

Kalmykisk er eit mongolsk språk som blir snakka av rundt ein halv million menneske i Kalmykia (Russland), det vestlege Kina og det vestlege Mongolia. Det er omtrent 160 000 kalmykisktalande i kvart land.

Kalmykisk tilhøyrer den kalmykisk-oiratiske undergruppa av austmongolske språk, og har nokre fellestrekk med uigurisk og uralske språk. Dette kjem av kalmykisken sitt opphav som fellesspråk for oiratane, eit forbund av fire kalmykiske stammar som trekte til seg ein del ugriske og tyrkiske stammar under utvidinga si vestover.

Den litterære tradisjonen i kalmykisk går attende til 1000-talet, då det uiguriske alfabetet vart brukt. Det offisielle kalmykiske alfabetet, kalla todo-bitsjig ('klarskrift') vart laga på 1500-talet av ein kalmykisk buddhistmunk som heitte Zaja Pandit. I 1924 vart dette alfabetet erstatta av det kyrilliske, som så vart erstatta av det latinske alfabetet i 1930, under den leninistiske språkpolitikken. Det latinske alfabetet vart deretter erstatta med det kyrilliske alfabetet att i 1938.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kalmykisk» frå ,  den 20. november 2015.  
 

Mongolske språk
Språk i Kina
Språk i Mongolia
Språk i Russland
Einskildspråk
Herero

Herero er eit bantuspråk (i nigerkongo-familien) som blir snakka av omkring  hereroar i Namibia og Botswana. Området herero blir snakka i blir kalla Hereroland; dette består av regionane Kunene, Omaheke og Otjozundjupa i Namibia og Ghanzi i Botswana. Det er òg ein del hererotalande i den namibiske hovudstaden Windhoek.

Språket har vore skriftspråk (skrive med det latinske alfabetet) sidan slutten av 1800-talet, då misjonæren Gottlieb Viehe (1839–1901) omsette Bibelen til herero. Presten Peter Heinrich Brincker (1836–1904) omsette òg fleire teologiske skrifter og songar til herero.

Det vert undervist i herero i namibiske skular, både som morsmål og andrespråk, og det skal òg inkluderast som fag ved Universitetet i Namibia. Herero er òg eitt av seks minoritetsspråk som vert brukt i den statlege namibiske radiokanalen Namibian Broadcasting Corporation.

Sjå òg 
 Herero og Namaqua-folkemordet

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Herero» frå ,  den 20. november 2015.  
 
Bantuspråk
Språk i Botswana
Språk i Namibia
Einskildspråk
Tshivenda

TshiVenda er eit bantuspråk som blir snakka i Sør-Afrika og Zimbabwe. Det vert talt av rundt 870 000 menneske i Sør-Afrika (rundt 2 % av folkesetnaden i landet) og av rundt 84 000 menneske i Zimbabwe. Bantustanen Venda vart oppretta av den sørafrikanske regjeringa under apartheidstyret for den tshivendatalende befolkninga, som ikkje vart rekna som sørafrikansk av styresmaktene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tshivenda» frå ,  den 20. november 2015.  
 
Bantuspråk
Språk i Sør-Afrika
Språk i Zimbabwe
Einskildspråk
Ingerid Dal

Ingerid Blanca Juell Dal () var ein norsk filosofiorientert språkforskar som er kjent for bidraga sine til germansk lingvistikk.

Dal tok examen artium (1914) og studerte filologi ved Universitetet i Oslo.
Etter den første verdskrigen studerte ho matematikk og lingvistikk ved Universitetet i Heidelberg, der ho tok ein doktorgrad
med avhandlinga Lasks Kategorienlehre im Verhältnis zu Kants Philosophie om Immanuel Kant (1925).
Den andre doktorgraden sin tok ho ved Universitetet i Oslo med dr.philos.-avhandlinga Ursprung und Verwendung der altnordischen Expletivpartikel of, um (1930).  Dal overtok professoratet i germansk filologi etter Jakob Sverdrup same stad (1939–65).

Ho var spesielt interessert i Thomas Mann, Ernst Cassirer og Wilhelm von Humboldt, og skreiv blant anna ein grammatikk som vart mykje brukt i Noreg og Tyskland. Interessene hennar famna òg om engelsk, gotisk, nordisk, høgtysk, nedertysk og nederlandsk, og ho var ein forkjempar for riksmål. Legatet Professor Ingerid Dal og søster Ulrikke Greve Dals pris for humanistisk forskning (200 000 kroner i 2007) vert utdelt årleg.

Ingerid Dal var dotter av forfattaren Signe Greve (1867–1944)  og lektor Adolf Martin Dal (1863–1948).

Utmerkingar 
 Oppteken i Det Norske Videnskaps-Akademi (1940)
 Nansenfondets pris for framifrå vitskapleg forsking (1955)
 Goethemedaljen i sølv (1960) og gull (1976)
 æresmedlem av Norsk forening for språkvitenskap

Utgjevingar 
 Kurze deutsche Syntax auf historischer Grundlage (1942)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ingerid Dal» frå ,  den 20. november 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Dal og om Dal hos Nasjonalbiblioteket

Folk frå Oslo
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske språkforskarar
Norske professorar
Yngvar Løchen

Yngvar Løchen () var ein norsk sosiolog og rektor for Universitetet i Tromsø.

Etter examen artium i 1950 fekk han ein magistergrad i sosiologi 1956 på eit arbeid om flyktningar. Han vart raskt stipendiat, noko som resulterte i ein dr.philos. i 1965 ved Universitetet i Oslo. Der arbeidde han som førsteamanuensis ved sosialmedisinsk institutt frå 1965 til 1971 før han gjekk til Universitetet i Tromsø 1971 som professor og var rektor der i perioden 1977-81. Løchen leidde Hovedkomiteen for norsk forsking 1974-77 og Rådet for samfunnsvitenskapelig forskming 1985-89.

Løchen var bror til filmskaparen Erik Løchen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Yngvar Løchen» frå ,  den 21. november 2015.  

Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Rektorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Helge Stalsberg

Helge Stalsberg () er ein norsk lege, professor i medisin og tidlegare rektor ved Universitetet i Tromsø.

Stalsberg var overlege ved Patologisk-anatomisk laboratorium ved Regionsjukehuset i Tromsø (no UNN). Han var og professor i medisin (morfologi) ved Universitetet i Tromsø frå 1972. Han vart vald til rektor ved universitetet i 1981, og satt i stillinga til 1985. Han har vore konsulent for Verdas Helseorganisasjonen (WHO) i fagfeltet brystkjertelkreft.

Kjelder 

 Fulsås, Narve 1993: Universitetet i Tromsø 25 år. Tromsø: Universitetet i Tromsø
 Wikipedia på bokmål.

Norske medisinprofessorar
Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Rektorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Stortingsrepresentantar 1937-1945

Stortingsrepresentantar 1937-1945 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1937 til 1945. Stortinget hadde totalt 150 representantar, fordelt med 70 til Det norske Arbeiderparti, 36 til Høgre, 23 til Venstre, 18 til Bondepartiet, 2 til Kristeleg Folkeparti og 1 til Samfundspartiet.

Representantane vart valde for fire år, ei utviding frå tidlegare treårsperiodar. Sidan det ikkje vart halde stortingsval hausten 1940 under den tyske okkupasjonen, vart representantane kalla inn til ein kort sesjon sommaren/hausten 1945.

Landkrinsar

Østfold fylke

Akershus fylke

Oslo

Hedmark fylke

Oppland fylke

Buskerud fylke

Vestfold fylke

Telemark fylke

Aust-Agder fylke

Vest-Agder fylke

Rogaland fylke

Hordaland fylke

Sogn og Fjordane fylke

Møre og Romsdal fylke

Sør-Trøndelag fylke

Nord-Trøndelag fylke

Nordland fylke

Troms fylke

Finnmark fylke

Bykrinsar

Halden, Sarpsborg, Fredrikstad, Moss, Drøbak

Hamar, Kongsvinger, Lillehammer, Gjøvik

Hønefoss, Drammen, Kongsberg

Notodden, Skien, Porsgrunn, Brevik, Kragerø, Risør, Arendal, Grimstad

Holmestrand, Horten, Tønsberg, Sandefjord, Larvik

Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger, Haugesund

Bergen

Ålesund, Molde, Kristiansund

Trondheim, Levanger

Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø, Vadsø

Notar

Bakgrunnsstoff
Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

 
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Gjert A. Hegrenæs

Gjert Andreasson Hegrenæs () var ein norsk bonde og politikar frå Vevring i Sunnfjord. Han representerte Bondepartiet på Stortinget frå 1928 til 1945.

Hegrenæs var kasserar i den lokale sparebanken og tok i si tid over farsgarden. Han var medlem av Vevring heradsstyre 1908-25, ordførar frå 1911 til -25. Etter å ha vore vararepresentant til Stortinget for partiet Venstre i tida 1919-24, gjekk han over til det relativt nydanna Bondepartiet. Han representerte partiet og Sogn og Fjordan fylke på Stortinget frå 1928 til -45. I alle år på Tinget var han medlem av landbrukskomiteen, formann i perioden 1931-33.

Hegrenæs var 1928-46 med i landsstyret i Norges Bondelag og 1938-47 administrator i Hypotekbanken si avdeling i Bergen, samt styremedlem i Bergens-avdelinga av Norges Kreditforening for Land- og Skogbruk.

Kjelder
''Norsk Allkunnebok. V. bandet. 1954

Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Naustdal
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Alfred Madsen

Alfred Martin Madsen () var ein norsk politikar frå Bergen. Han var sosialminister i Christopher Hornsrud si regjering i 1928 og handelsminister i Johan Nygaardsvold si regjering frå 1935 til 1939.

Madsen var son til ein snikkarmeister. Sjølv utdanna han seg til litograf og maskinkyndig. Perioden 1910-12 arbeidde han i USA, i 1913 og -14 i Tyskland. Frå 1914 til -17 var han redaktør av Tidens Krav i Kristiansund, deretter var han ei tid på Rjukan, seinare i Bergen, før han i 1920 vart redaktør av partiorganet Ny Tid i Trondheim.

Madsen engasjerte seg i arbeidarrørsla frå unge år. Han var ein av dei leiande i Fagopposisjonen av 1911, og i opposisjonen i Det norske Arbeidarparti i tida kring fyrste verdskrigen, der han viste seg som ein framifrå agitator og skribent. Etter at meiningsfellane til Madsen fekk makta i DnA i 1918, kom Madsen i 1919 inn i landsstyret, og i 1920 fekk han plass i sentralstyret, eit verv han hadde til 1935.

Madsen var frå 1922 til -27 stortingsrepresentant for Akershus fylke, sidan representerte han Oslo på Tinget frå 1928 til 1945. I tida 1923-31 var han parlamentarisk leiar for Det norske Arbeidarparti, samt i 1939/40. Han gjekk av som parlamentarisk leiar då han fekk stillinga som kasserar og nestformann i  Landsorganisasjonen, ein posisjon han hadde i tre år. Vinteren 1928 var Madsen sosialminister i den kortvarige Hornsrud-regjeringa. Då Johan Nygaardsvold danna regjering 20. mars 1935 vart Madsen sjef for Handelsdepartementet, eit ombod han hadde til 1. juni 1939. Han fekk då stillinga som stempelpapirforvaltar. 

Under andre verdskrigen sat Madsen fengsla av Gestapo vinteren/våren 1940/41 og vinteren/våren 1942/43. Den tyske okkuasjonsmakta fjerna han som stempelpapirforvaltar i august 1942, men han fekk tilbake stillinga då verdskrigen var over.

Han døydde i Bærum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alfred Madsen» frå ,  den 21. november 2015.  
 
Stortingsbiografi 

Norske handelsministrar
Norske sosialministrar
Statsrådar i Regjeringa Hornsrud
Statsrådar i Regjeringa Nygaardsvold
Ap-statsrådar
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar for Akershus
Norske redaktørar
Folk frå Bergen
Jens Christian Samsing

Jens Christian Samsing () var ein norsk teolog og stortingsrepresentant. Han var sokneprest i Brunlanes frå 1800, blei prost i 1821.

Samsing var Laurvigs Grevskab sin representant til Stortinget i 1815.

Kjelder 

Norske prestar
Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Folk frå Nøtterøy
Brunlanes

Brunlanes er ein tidlegare kommune i Vestfold som eksisterte frå 1837 til 1988 da han vart slått saman med
Larvik, Stavern, Hedrum og Tjølling til den nye Larvik kommune.

Brunlanes kommune hadde eit areal på 190 km².

Kjelder

Bakgrunnsstoff
  

Tidlegare kommunar i Vestfold
Historie i Larvik
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1988
Khlói

Khlói (gresk Χλόη) er ein distriktsby i periferieininga Kastoriá i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Khlói høyrer til kommunaleininga Kastoriá i kommunen Kastoriá.

Referansar 

Khloi
Stortingsrepresentantar 1945-1949

Stortingsrepresentantar 1945-1949 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1945 til 1949. Stortinget hadde totalt 150 representanter, fordelt på 76 til Det norske Arbeidarparti, 25 til Høgre, 20 til Venstre, 11 til Norges Kommunistiske Parti, 10 til Bondepartiet og 8 til Kristeleg Folkeparti.

Valet vart halde 8. oktober 1945. Det var nest siste gongen det vart halde stortingsval i separate by- og landkrinsar.

Landkrinsar

Østfold

Akershus

Hedmark

Oppland

Buskerud

Vestfold

Telemark

Aust-Agder

Vest-Agder

Rogaland

Hordaland

Sogn og Fjordane

Møre og Romsdal

Sør-Trøndelag

Nord-Trøndelag

Nordland

Troms

Finnmark

Bykrinsar

Kjøpstadene i Østfold og Akershus

Oslo

Kjøpstadene i Hedmark og Oppland

Kjøpstadene i Buskerud (Drammen, Hønefoss, Kongsberg)

Kjøpstadene i Vestfold fylke

Kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder

Kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland

Bergen

Kjøpstadene i Møre og Romsdal (Kristiansund, Molde, Ålesund)

Kjøpstadene i Sør-Trøndelag og Nord-Trøndelag (Levanger, Trondheim)

Kjøpstadene i Nordland, Troms og Finnmark

Kjelder 

 

 
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Dusørjeger

Dusørjeger er ein person som tek på seg å arrestere etterlyste kriminelle personar og overlevera dei til styresmaktene mot betaling av ein dusør. 

Det er berre lovleg å opptre som dusørjeger i USA og på Filippinane. Her kan styresmakter oppgje dusør for pågripinga av ein person, til skilnad frå andre land der ein kan gje dusør for opplysingar som fører til at politiet pågrip den etterlyste personen. I land utan denne ordninga er verksemd som dusørjeger ulovleg, og kan reknast som ulovleg frihetsrøving eller kidnapping.

I kulturen
Rolla som dusørjeger (engelsk bounty hunter) er vanleg i populærkulturen. Ein finn henne mellom anna i westernar, og av og til i science fiction, der intergalaktiske dusørjegerar jaktar brotsfolk gjennom heile universet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Prisjägare» frå ,  den 4. august 2022.  

Yrke
Kriminologi
Cebuano

Cebuano, òg kjend som  sugboanon, er eit  austronesisk språk som vert talt på Filippinene av omtrent 20 millionar filippinarar. Cebuano er ei undergruppe av språkfamilien bisaya (visayan, binisayâ). Språket har namnet sitt frå den filippinske øya Cebu, med det spanske suffikset -ano, som markerer 'høyrer til'. Cebuano har fått som ISO 639-2 trebokstavskode ceb, men har ingen ISO 639-1 tobokstavskode. Cebuano er eit tonespråk. 

Cebuano vert talt av innbyggjarane i provinsane Cebu, Bohol, Negros Oriental, på dei vest- og sørvende delane av øya Leyte, og over store deler av Mindanao. Det vert òg talt på nokre få stadar eller småøyer nær Samar. Fram til 1975 var det fleire filippinarar som talte cebuano som førstespråk frå barnsbein enn dei som hadde tagalog som morsmål.

Nokre dialektar av cebuano gjev andre namn på språket. Folk på Bohol kallar ofte talemålet sitt for bol-anon, medan cebuanotalande på Leyte kan kalla dialekten sin kana.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cebuano» frå ,  den 22. november 2015.  
 
Språk på Filippinane
Tonespråk
Malayopolynesiske språk