alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Banden

Banden er eit radioprogram vert kringkasta på NRK P3 måndag til torsdag og sundagar.  Programleiarar er Ken Wasenius-Nilsen (måndag til torsdag) og Sven Bisgaard Sundet (sundag). Programmet vart sendt fyrste gong måndag 12. januar 2009. Banden er framhald av programmet Osenbanden som gjekk på kanalen til og med 31. desember 2008.

Programmet er, som Osenbanden var, eit humorprogram med substans der programleiar og reporterar tek ope stilling i saker. Programmet vert sendt frå Tyholt i Trondheim, men har reporterar i Tromsø og Oslo.

Banden
I tillegg til Ken Wasenius-Nilsen har Banden følgjande medarbeidarar:
Jøte Toftaker, vaktsjef og produsent
Mathias Nylenna, vaktsjef, produsent og reporter
Anne Dorte Lunås, vaktsjef, produsent og reporter
Ludvig Løkholm Lewin, reporter
Grete Strøm, reporter og programleiar
Nareas Sae-Khow, reporter
Sven Bisgaard Sundet, reporter
Selena Konjhodzic, reporter
Eirik Stokstad Brødholt, reporter
Frid Kvalpskarmo Hansen, reporter
Tore Sannbakk, reporter
I tillegg arbeider desse to med programmet, utan å vera «på lufta»:
Jørn Høssevik, teknikar
Olga Persson, programsekretær

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Bandens blogg

Underhaldningsprogram
Radioprogram

Denne artikkelen bygger på «Banden» frå ,  den 5. mai 2011.
Vinje kyrkje i Telemark

Vinje kyrkje er ei krosskyrkje frå 1796 som står i Vinje kommune i Telemark.

Kyrkja har preikestolalter og er bygd av Jarand Rønjom frå Åmotsdal. Interiøret er av typen seinbarokk. Golvplankar frå den gamle stavkyrkja er tekne i bruk. 

Alterbiletet er skjenkja kyrkja i 1932 av Henrik Sørensen, som også dekorerte ho i varme fargar saman med bygdekunstnaren Sveinung Fetveit og Olav Kringlegarden. Dagfin Werenskiold har skore ut symbola på kyrkjebenkane.

Utvendig er kyrkja i dag måla med dei opphavlege fargane. Byggverket er i tre og har 235 plassar.

Bilete

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om Vinje og Nesland kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kyrkjesøk: Vinje kyrkje, Telemark
 

Kyrkjer i Vinje
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1790-åra
Kulturminne i Vinje
Krosskyrkjer i Noreg
Valkyrkjer i 1814
Candidate

«Candidate» er ein song skriven av David Bowie i 1973 og meint for musikalversjonen av 1984, som han aldri fekk gjort ferdig. Ein radikalt forskjellig versjon, med nesten heilt ny tekst og musikk, kom ut på albumet Diamond Dogs i 1974 som ein del av medleyen som delte songen «Sweet Thing» i to. Den einaste teksten som finst i begge versjonane er nøkkelfrasene «I'll make you a deal» og «pretend I'm walking home».

«Demoversjon»
Det som vert kalla «demoversjonen» av «Candidate» har berre tittelen og ei tekstlinje til felles med den «Candidate» som kom ut på Diamond Dogs. Denne versjonen vart spelt inn 1. januar 1974 og var meint å vere ein del av den skrinlagde musikalutgåva av 1984, men det er lite i teksten som ber preg av dette. Denne versjonen vart først gjeven ut på Rykodisc-utgåva av Diamond Dogs i 1990, og sidan på bonusplata til 30th Anniversary Reissue, då kalla «alternativ versjon».

Andre utgjevingar

 1973-utgåva (kalla «demo version») vart gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av Diamond Dogs i 1990. Han finst òg på bonusplata på 30th Anniversary Reissue av albumet som ein «alternativ versjon». På denne bonusplata finst òg ein annan miks kalla «Intimacy remix». Denne miksen vart nytta i filmen Intimacy i 2001.

Konsertversjonar

 Ein konsertversjon av «Sweet Thing/Candidate/Sweet Thing (Reprise)» frå 1974-turneen vart gjeven ut på David Live. Eit anna konsertopptak frå 1974-turneen kom ut på det halvoffisielle albumet A Portrait in Flesh.

Andre versjonar

 Dramarama spelte ein versjon på albumet Cinéma Vérité i 1985.
 Morel på albumet The Death of the Paperboy (2008), som ein del av triologien «Sweet Thing/Candidate/Sweet Thing (reprise)».

David Bowie-songar
Songar frå 1974
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Sauherad kyrkje

Sauherad kyrkje er ei langkyrkje frå 1150 som står i Midt-Telemark kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja er bygd i romansk stil og vigsla til erkediakon Laurentius. Vestveggen i koret er ein turistattraksjon der det er måla over 2000 demonar med ulike andletsuttrykk og har fått tilnamnet «Dei tusen demonar». Kyrkjeklokkene er frå 1441. Inventaret er teikna av slottsarkitekten Linstow.

Byggverket er i stein og har 260 plassar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om Sauherad og Nes kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 

Kyrkjer i Midt-Telemark
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Midt-Telemark
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Flatdal kyrkje

Flatdal kyrkje er ei langkyrkje frå 1654 som står i Seljord kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja er bygd der det tidlegare har stått ei stavkyrkje. Ho vart seld på auksjon i 1723, og var i privat eige fram til 1873 då kyrkjelyden tok over eigarskapen. Kyrkja har vorte restaurert i 1877 og 1908, og har to utskorne stokkar frå den tidlegare stavkyrkja, krusifiks frå mellomalderen og ei gamal altertavle.

Byggverket er i tre og har 150 plassar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Flatdal kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja

 

Kyrkjer i Seljord
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1650-åra
Kulturminne i Seljord
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Rock 'n' Roll with Me

«Rock 'n' Roll With Me» er ein song skriven av David Bowie og Warren Peace, spelt inn i januar 1974 og først gjeve ut på Bowie-albumet Diamond Dogs i april 1974. Ein versjon innspelt under Diamond Dogs-turneen same året kom ut på albumet David Live.

Medan songen «Knock on Wood» frå David Live vart gjeven ut som singel i Storbritannia, vart konsertversjonen av «Rock 'n' Roll With Me» vald ut som singel i USA som svar på den nylege coverversjonen til Donovan. B-sida på begge singlane var eit konsertopptak frå Diamond Dogs-turneen av «Panic in Detroit», opphavleg frå Aladdin Sane (1973).

Som «Rebel Rebel», den første singelen frå Diamond Dogs, vart «Rock 'n' Roll With Me» opphavleg skriven som ein del av den planlagde Ziggy Stardust-musikalen i 1973. Han har vorte skildra som «ein av Bowie sine minst sjølvmedvitne kjærleikssongar» og ein forsmak på R&B-balladane på Young Americans (1975).

Songen vart spelt inn 15. januar 1974.

Låtskriving

Songen vart skriven heime hos Bowie i Oakley Street i London, etter Warren Peace (Geoff MacCormack) byrja å spele akkordar på pianoet hans. Bowie og Peace var inspirerte av Fats Domino og Little Richard, to rhythm and blues-musikarar dei lytta til i barndommen.

Innhald
 «Rock 'n' Roll With Me» (tekst av David Bowie; musikk av Bowie, Warren Peace) – 4:15
 «Panic in Detroit» (Bowie) – 5:41

Medverkande
 Musikar (albumversjon):
 David Bowie: vokal, gitar
 Earl Slick: akustisk gitar
 Herbie Flowers: bass
 Mike Garson: orgel
 Aynsley Dunbar: trommer
 Warren Peace: korvokal, piano
Produsent: 
 Tony Visconti

Konsertversjonar

 Den same versjonen som på singelen og på David Live finst òg på den nederlandske utgjevinga Rock Concert. Eit anna konsertopptak frå 1974-turneen vart gjeven ut på det halvoffisielle albumet A Portrait in Flesh.

Andre versjonar

 Donovan – berre gjeven ut som singel i 1974. 
 Scream - Hero: The Main Man Records Tribute to David Bowie (2007)
 Kenny Miller – Single (1975)
 The Killers spelte stundom eit utdrag av songen i lag med sin eigen «My List» i 2006. 
 Max Lorentz - Kiss You in the Rain - Max Lorentz sings David Bowie (2011)
 Enrique Seknadje på Diamond Dogs Revisited (2014) : On Sound Cloud

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock 'n' Roll with Me» frå ,  den 5. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
Singlar frå 1974
David Bowie-songar
Donovan-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
RCA Records-singlar
Seljord kyrkje

Seljord kyrkje er ei langkyrkje frå midten av 1100-talet som står i Seljord kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja vart bygd i 1150-1180 i tidleg romansk stil, vigsla Heilag-Olav. Våpenhuset er truleg leivningane etter ei lita stavkyrkje som vart flytta frå garden Kåvadalen i Nordbygdi i Seljord på midten av 1600-talet.  

Byggverket er i stein og har 190 plassar.

På nordsida av kyrkja kan ein sjå eit andlet i veggen, som i fylgje segner skal vera Heilag-Olav. Ei anna segn seier at kyrkja vart bygd av ein tuss, og då han skulle sette på plass spiret på toppen av kyrkjetårnet datt han ned og døydde. Der han datt ned veks det ikkje gras den dag i dag.

Referansar

Bilete

Bakgrunnsstoff 
 
Om Seljord kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja

Kyrkjer i Seljord
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Kulturminne i Seljord
Valkyrkjer i 1814
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Mandal kapell

Mandal kapell er ei lafta langkyrkje frå 1954 som står i Seljord kommune i Vestfold og Telemark.

Byggverket er i tre og har 100 plassar.

Kyrkja vart til då Ole Bringen sendte brev til presten i Seljord saman med 8000 dollar som han ynskte skulle brukast til å byggje ei kyrkje i Mandal. Bringen var 16 år gammal då han reiste frå heimbygda Mandal til Amerika i 1863.

Kjelder

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Seljord
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1954
Kulturminne i Seljord
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Moog

Moog synthesizer viser til forskjellige analoge synthesizerar designa av Dr. Robert Moog eller produsert av Moog Music, og vert ofte nytta som eit generelt omgrep for analoge og digitale synthesizerar. Selskapet Moog var ein pioner innan kommersiell produksjon av modul-spenningskontrollerte analoge synthesizersystem tidleg i 1950-åra. Den teknologiske utviklinga som førte til skapinga av Moog synthesizer var oppfinninga av transistoren, som gjorde at forskarar som Moog kunne byggje elektroniske musikksystem som var langt mindre, billigare og langt meir pålitelege enn tidlegare vakuumrøyrbaserte system. 

Moog synthesizer byrja å få meir merksemd i musikkindustrien etter at han vart demonstrert på Monterey International Pop Festival i 1967. Det kommersielle gjennombrotet for ei Moog-innspeling vart gjort av Wendy Carlos i 1968 på plata Switched-On Bach, som vart ei av dei bestseljande innspelingane med klassisk musikk på denne tida. Suksessen til Switched-On Bach førte til fleire andre synthesizer-plater seint i 1960-åra fram til midten av 1970-åra. I 1974 gjorde den tyske elektroniske gruppa Kraftwerk synthesizeren ytterlegare populær med utgjevinga av albumet Autobahn, der ein nytta fleire typar synthesizerar, som Minimoog. Den Tyskland-baserte italienske produsenten og låtskrivaren Giorgio Moroder var med å forme utviklinga av disco med instrumentet. 

Minimoog vart eit av dei mest populære monofone synthesizerane i 1970-åra og vart raskt teken i bruk av førande rocke- og elektronikagrupper som Yes og Tangerine Dream.

Modellar 
 Moog modulsynthesizer (1963–1980)
 Minimoog (1970–1981)
 Moog Satellite (1974–1979)
 Moog Sonic 6 (1974–1979)
 Minitmoog (1975–1976)
 Micromoog (1975–1979)
 Polymoog (1975–1980)
 Moog Taurus (basspedalar) (1976–1983)
 Multimoog (1978–1981)
 Moog Prodigy (1979–1984)
 Moog Liberation (1980)
 Moog Opus-3 (1980)
 Moog Concertmate MG-1 (1981)
 Moog Rogue (1981)
 Moog Source (1981)
 Memorymoog (1982–1985)
 Moogerfooger (1998 til i dag)
 Minimoog Voyager (2002 til i dag)
 Little Phatty (2006 til i dag)
 Old School (2008–2009)
 Slim Phatty (2010)
 Taurus 3 bass pedal (2011)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Moog synthesizer» frå ,  den 5. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Trevor Pinch, Frank Trocco, Analog Days: The Invention and Impact of the Moog Synthesizer. Harvard University Press, 2004, 368pp. ISBN 0-674-01617-3.

Bakgrunnsstoff 
 Bruke Moog synthesizer 
 The Bob Moog Foundation
 Waves of Inspiration: The Legacy of Moog

Elektroniske musikkinstrument
Synthesizerar
Musikaren Alan Parker

Alan Parker () er ein britisk gitarist og låtskrivar. Parker gjekk i lære hos Julian Bream ved Royal Academy of Music i London. 

Parker var ein suksessrik studiogitarist frå seint i 1960-åra, og spelte med Blue Mink, The Congregation, Collective Consciousness Society og Serge Gainsbourg.

På mange av innspelingane er ikkje Parker nemnd, men han har vorte nemnd som gitarist for mellom andre:
 Donovan - «Hurdy Gurdy Man»
Walker Brothers - «No Regrets»
 David Bowie - «1984»
Mike Batt - «The Ride to Agadir»
Top of the Pops-kjenningsmelodien Whole Lotta Love 

Parker i dag ein suksessfull komponist for film og fjernsyns. Mellom anna News At Ten på ITN og Coast på BBC.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alan Parker (musician)» frå ,  den 5. mai 2011.  
     

Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Earl Slick

Earl Slick () er ein amerikansk gitarist, mest kjend for samarbeidet sitt med David Bowie, Jim Diamond og Robert Smith, sjølv om han òg har arbeidd med andre artistar (John Lennon: Double Fantasy, Milk and Honey, Yoko Ono), John Waite, og gjeve ut soloplater.

Tidleg i 1970-åra vart Earl Slick kjend i musikkmiljøet i New York som ein talentfull rockegitarist då han spelte i bandet Mack Truck med songar og låtskrivar Jimmy Mack og broren Jack Mack på trommer. Han arbeidde med den skotske musikaren Jim Diamond som duetten Slick Diamond. dei turnerte i lag ein kort periode seint i 1970-åra.

Slick vart opphavleg hyrt inn av David Bowie for å erstatte Mick Ronson som sologitarist for Diamond Dogs-turneen i 1974 (konsertalbumet David Live vart spelt inn under denne turneen). Slick spelte òg sologitar på Bowie-albuma Young Americans (1975) og Station To Station (1976). Det var den kraftfulle spelinga til Slick som gjorde songen «Stay» på Station to Station til ein favoritt hos tilhengjarane til Bowie. Etter å ha kome på kant med managementet til Bowie, vart Slick erstatta som sologitarist før Station To Station-turneen (1976) av Stacey Heydon. Slick starta då å spele for Leo Sayer, Ian Hunter, John Lennon og Yoko Ono. Han starta òg eit soloband. 

Slick kom attende til Bowie i 1983 for Serious Moonlight-turneen etter Let's Dance. Slick danna så Phantom, Rocker & Slick med Slim Jim Phantom og Lee Rocker. I 1990 samarbeidde Slick med Dirty White Boy og gav ut albumet Bad Reputation (1990).

Tidleg i 2000-åra vart Slick igjen foreint med Bowie og spelte på turneane etter Heathen (2002) og Reality (2003). 

I februar 2011 vart det kjend at Slick hadde slått seg saman med New York Dolls for turneen deira i mars.

Diskografi 
 The Earl Slick Band (1976)
 Razor Sharp (1976)
  Silver Condor (1981)
 In Your Face (1991)
 Lost and Found  (2000)
 Live 1976 (2001)
 Slick Trax (2002)
 Zig Zag (2003)

Med Phantom, Rocker, and Slick 
 Phantom Rocker And Slick (1985)
 ''Cover Girl (1986)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Earl Slick» frå ,  den 5. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Earl Slick på MySpace 

USA-amerikanske gitaristar
David Bowie
Musikarar frå New York City
New York Dolls-medlemmar
Willie Weeks

Willie Weeks () er ein amerikansk bassgitarist. Han har vorte kjend gjennom å ha spelt med mange kjende musikarar innan mange sjangrar. Han har vore ein av dei mest etterspurte studiomusikarane gjennom karrieren sin. Weeks har òg turnert med mange tungvektarar innan rock gjennom karrieren sin. I 2006-2007 var han bassist for Eric Clapton på verdsturneen hans Crossroads Guitar Festival.

Karriere
Weeks vart fødd i Salemburg i North Carolina og byrja å spele elektrisk bass tidleg i 1960-åra. Dei tidlegare inspirasjonskjeldene hans var country, pop og R&B han høyrte på radio. Weeks reknar bassistane Ron Carter, James Jamerson og Ray Brown som tidlege inspirasjonskjelder. 

Weeks har arbeidd i studio og/eller turnert med artistar så forskjellige som Gregg Allman, David Bowie, Clarence «Gatemouth» Brown, Jimmy Buffett, Kevin Chalfant, Eric Clapton, Buddy Guy, Hank Crawford, Robert Cray, Bo Didley, The Doobie Brothers, Aretha Franklin, Vince Gill, Isaac Hayes, George Harrison, Billy Joel, Wynonna Judd, B.B. King, Lyle Lovett, Gail Davies, Michael McDonald, Don McLean, John Mayer, Bette Midler,  Randy Newman, Pino Palladino, John Scofield, Carly Simon, Rod Stewart, The Rolling Stones, James Taylor, Richard and Linda Thompson, Joe Walsh, Bobby Womack, Leon Russell, Steve Winwood, Stevie Wonder, Ronnie Wood, Soulive og Eikichi Yazawa.

Weeks si speling på Donny Hathaway sitt Live (1972), med ein 3½-minutt lang bassolo på «Voices Inside (Everything Is Everything)»,  vert av mange bassistar som noko av det beste Weeks gjorde. 

Weeks spelar i filmane Blues Brothers 2000 og Lightning in a Bottle.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Willie Weeks» frå ,  den 6. mai 2011. 
 

USA-amerikanske bassistar
Folk frå Nord-Carolina
John Grimes

John Paul Henry Daniel Richard Grimes () er ein irsk songar kjend som John Grimes. Han er den eine halvdelen av duoen Jedward, som han utgjer saman med tvillingbroren Edward Grimes. I 2009 enda dei på sjetteplass i The X Factor. Han og broren representerte Irland i Eurovision Song Contest 2011, med songen «Lipstick». I 2012 representerte dei Irland att, denne gongen med songen «Waterline».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jedward» frå ,  den 6. mai 2011.  
 

Folk frå Dublin
Britiske X Factor-deltakarar
Irske songarar
Irske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Marcel Bezençon Awards-vinnarar
Edward Grimes

Edward Peter Anthony Kevin Patrick Grimes () er ein irsk songar kjend som Edward Grimes. Saman med tvillingbroren John Grimes utgjer han duoen Jedward. I 2009 enda dei på sjetteplass i The X Factor. Han og broren representerte Irland i Eurovision Song Contest 2011, med songen «Lipstick». I 2012 representerte duoen Irland att med songen «Waterline».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jedward» frå ,  den 6. mai 2011.  
 

Folk frå Dublin
Britiske X Factor-deltakarar
Irske songarar
Irske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Marcel Bezençon Awards-vinnarar
Matteusprinsippet

Matteusprinsippet, også kalla Matteuseffekten, er ei nemning på ulike fenomen der eit system gagnar ein tidlegare favorisert part.

I Matteusevangeliet 25,29 står det: «For den som har, han skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal bli fråteken jamvel det han har.» Sitatet er frå likninga om talenta, Matteus 25,14-30.

Eit liknande sitat finn ein også i det apokryfe skriftet Thomasevangeliet.

Døme
 Barn som les betre enn sine jamnaldringar, les meir, og vert endå betre til å lese.
 Dei beste idrettsutøvarane i ein klubb blir tatt ut til fleire konkurransar og får meir erfaring og blir endå betre i sporten sin.
 Populære politiske parti og organisasjonar får stor merksemd i massemedia og blir endå meir populære på dei andres kostnad.
 Ein medarbeidar med eit godt rykte får større del av æra frå eit prosjekt og får endå betre rykte.
 Personar og institusjonar med større formuar kan ta større risiko i sine investeringar og slik få endå større formue.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Matteuseffekten» frå ,  den 6. mai 2011.  
 

Det nye testamentet
Sosiologi
Ava Cherry

Ava Cherry (òg kjend som Black Barbarella) er ei amerikansk songarinne frå Chicago. Ho er mest kjend for dei fire åra ho song for David Bowie frå 1974 til 1978 i lag med Robin Clark og Luther Vandross. Ho song både med han på turnear og på nokre av dei mest kritikarroste albuma hans. Dei var òg kjærastar ein periode og har vore vener opp gjennom åra etter samarbeide slutta. 

Etter samarbeidet med Bowie var over, reiste Cherry attende til Chicago der ein ven introduserte ho for Curtis Mayfield. Ho gav ut det første albumet sitt, Spend the Night, som var i disco- og soulstil. Det andre albumet hennar, Streetcar Named Desire, kom i 1983 på Capitol Records, men selde dårleg. Då Vandross starta å verte kjend, vart ho fast syngedame for han frå 1986 og framover. I 1987 gav ho ut albumet Picture Me på Capitol, men òg dette selde dårleg.

Kjelder
Ava Cherry på allmusic. Av Andrew Hamilton. Henta 6. mai 2011. 

USA-amerikanske songarar
Folk frå Chicago
Robin Clark

Robin Clark er ein amerikansk vokalist som er mest kjend for arbeidet sitt med det britiske bandet Simple Minds i 1980-åra. Ho song òg på albuma og turenane til mange andre artistar, mellom andre David Bowie og Luther Vandross. Ho gav òg det einaste soloalbumet sitt, Surrender, i 1984.

Ho er gift med gitaristen Carlos Alomar og dei har ei dotter i lag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robin Clark» frå ,  den 6. mai 2011.

Bakgrunnsstoff
Offisiell MySpace
[ Robin Clark på Allmusic.com]

USA-amerikanske songarar
Afroamerikanske songarar
Luther Vandross

Luther Ronzoni Vandross () var ein amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent. I løpet av karrieren sin selde Vandros meir enn 25 millionar album og vann åtte Grammy Award inkludert beste mannlege R&B-vokal fire gonger. 

Luther Vandross byrja å spele piano då han var tre år. Han starta karrieren sin på 1970-talet som bakgrunnsvokalist for artistar som David Bowie (som oppdaga han og fekk han med på sitt Young Americans-album), Roberta Flack, Carly Simon, Donna Summar, Bette Midlar, Chic og Barbra Streisand. Han fekk endeleg gjennombrotet sitt som gjestesanger for gruppa Change. Hans første hit var «Searching».

Vandross hadde diabetes, ein sjukdom som gjekk i familien. I 2003 vart han veldig sjuk. Han stilte opp på Grammy for å motta prisen for årets song, og då sa han «Whenever I say goodbye it's never for long because I believe in the power of love» (direkte omsett: «Kvar gong eg seier farvel er det ikkje for lenge, fordi eg trur på styrken i kjærleiken».

Forutan å vere på The Oprah Winfrey Show, vart han aldri sett offentleg igjen. Luther Vandross døydde 1. juli 2005 på John F. Kennedy Medical Center i Edison i New Jersey i ein alder av 54. Grunnen til at han døydde vart aldri sagt offentleg. Minnestunda vart halden 8. juli, 2005 i New York City. To dagar seinare vart han gravlagd i George Washington Memorial Park i Paramus i New Jersey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Luther Vandross» frå , og «Luther Vandross» frå  den 6. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell side
Remembering Luther Vandross 

Luther Vandross på Find A Grave

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Afroamerikanske musikarar
Grammy-vinnarar
Musikarar frå New York City
Chic-medlemmar
Ralph MacDonald

Ralph MacDonald () var ein amerikansk perkusjonist og låtskrivar. Han vart med i bandet til Harry Belafonte då han var 17 år gammal. Han skreiv «Where is the Love» i lag med William Salter for Roberta Flack og Donny Hathaway. Den truleg mest kjende songen hans er Grover Washington, Jr.- og Bill Withers-hitten «Just the Two of Us», som sidan har vorte spelt av mange andre artistar, som Will Smith.

MacDonald spelte saman med mange hundre artistar, som mellom andre George Benson, David Bowie, Aretha Franklin, Art Garfunkel, Billy Joel, Quincy Jones, Carole King, Miriam Makeba, David Sanborn, Paul Simon, Steely Dan, James Taylor, Luther Vandross, Amy Winehouse og Jimmy Buffett. MacDonald vart medlem av Buffett-bandet Coral Reefer Band seint i 1990-åra.

Diskografi

Som sidemann
Lista er ikkje fullstendig 
Med Patti Austin
End of a Rainbow (CTI, 1976)
Havana Candy (CTI, 1977)
Med Ron Carter
Blues Farm (CTI, 1973)
Spanish Blue (CTI, 1974)
Anything Goes (Kudu, 1975)
Med Paul Desmond
Skylark (CTI, 1973)
Med Milt Jackson
Sunflower (CTI, 1972)
Med Hubert Laws
Morning Star (CTI, 1972)
The Chicago Theme (CTI, 1974)
Med Arif Mardin
Journey (Atlantic, 1974)
Med Bernard Purdie
Soul Is... Pretty Purdie (Flying Dutchman, 1972)
Med Max Roach
Lift Every Voice and Sing (Atlantic, 1971)
Med Don Sebesky
Giant Box (CTI, 1973)
Med Shirley Scott
Something (Atlantic, 1970)
Med Gábor Szabó
Mizrab (CTI, 1972)
Macho (Salvation, 1975)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ralph McDonald» frå ,  den 6. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske perkusjonistar
Musikarar frå New York City
Afroamerikanske musikarar
Grammy-vinnarar
Folk frå Harlem
Grammy-vinnarar
Steely Dan-medlemmar