alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Verdikal Gap

Verdikal Gap (bulgarsk Вердикалска седловина, ‘Verdikalska Sedlovina’) er eit flatt, isdekt skard med ei høgd på over 750 moh på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, og er ein del av isskilje mellom Bransfieldsundet og Prince Gustav Channel. Det strekkjer seg 5,3 km mellom Louis-Philippe Plateau i nord og Mount Canicula og Trakiya Heights i sør, og oppom Russell West-breen i vest og Russell East-breen mot søraust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Verdikal vest i Bulgaria.

Kjelder

 Verdikal Gap. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjellovergangar på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Windy Gap

Windy Gap er eit pass på 975 meter over havet, nordaust på Louis Philippe Plateau. Det markerer staden der tre av dalane på Trinityhalvøya møter kvarandre, nemleg Broad Valley som går austover mot Duse Bay, ein dal som går nordover til Lafond Bay og ein annan sørover til Prince Gustav Channel. Det vart oppdaga av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet på grunn av særs dårleg vêr under kartlegginga av passet i april 1946.

Kjelder

Fjellovergangar på Trinityhalvøya
Zlidol Gate

Zlidol Gate (bulgarsk Злидолска порта, ‘Zlidolska Porta’) er eit skard med ei høgd på over 800 moh på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya mellom Detroit Plateau i vest og Trakiya Heights i aust. Skardet er hesteskoforma, og stikk ut i Russell West-breen i nord, medan sørenden frå Victorybreen berre er 500 meter brei.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Zlidol nordvest i Bulgaria.

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjellovergangar på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Black Pass

Black Pass er eit pass som går nordaust–sørvest, 3 nautiske mil vest for Mount Arronax på Pourquoi Pas Island, nordaust for Marguerite Bay. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stanley E. Black (1933–58), ein meteorologisk assistent i Falkland Islands Dependencies Survey på Signy Island, 1957–58, og på Horseshoe Island, 1958, som i lag med D. Statham og G. Stride mista livet mellom Îles Dion og Horseshoe Island i mai 1958 då havisen braut opp.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Graham Land
Fallières Coast
Bulkington Pass

Bulkington Pass er eit pass på sørsida av Flaskbreen og vest for Bildad Peak på austsida av Graham Land. Fjellpasset strekkjer seg nordaust–sørvest i 4 nautiske mil og dannar ei rute frå forlandsbreen nord for Adit Nunatak til Flaskbreen. Namnet er eit av fleire i området gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee som er knytt til Herman Melville-romanen Moby Dick. Bulkington var matros på fartøyet «Pequod».

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Graham Land
Oscar II Coast
Carro Pass

Carro Pass er eit slakt, snødekt fjellpass mellom Holluschickie Bay og bukta mellom Rink Point og Stoneley Point på nordvestkysten av James Ross Island. Det vart kalla opp etter kaptein Ignacio Carro i Den argentinske hæren, som først kryssa passet i 1959.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carro Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Crame Col

Crame Col er eit skard på kring 175 moh nær nordenden av James Ross Island, som går nordaust–sørvest mellom Bibby Point-massivet og Lachman Crags. Etter det geologiske arbeidet utført her av British Antarctic Survey (BAS) 1981–83 vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter James A. Crame, ein geolog i BAS frå 1976, som arbeidde i området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crame Col» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Doggo Defile

Doggo Defile er eit smalt, pass med bratte sider, somme stader mindre enn 1 nautisk mil breitt, som skjer gjennom kystfjella aust for Dee forlandsbre, på vestkysten av Den antarktiske halvøya. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50, og 1958. Namnet gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee er skildrande. Den nordvestlege inngangen er delvis skult for hundesledar som kjem langs kysten her. Det engelske uttrykket «to lie doggo» tyder «gøymd».

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Graham Land
Fallières Coast
Fielding Col

Fielding Col er eit fjellpass som går aust-vest mellom Baudin Peaks og Hag Pike sør i Graham Land i Antarktis. Det er den beste kjende ruta som fører innover i landet til Morgan Upland mellom Nenyfjorden og Wordieisen. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Harold M. Fielding, ein landmålar i British Antarctic Survey på Stonington Island, 1967–69.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Graham Land
Fallières Coast
Kerick Col

Kerick Col er eit skard som går frå nord til sør på 150 moh mellom Gin Cove og Rum Cove, vest på James Ross Island i Antarktis. Crisscross Crags ligg på austsida av skardet. I samband med at fleire namn i området kom frå Kipling si Jungelboken, er skardet kalla opp etter Kerick Booterin, sjefen for selfangarane i The White Seal. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på James Ross Island
McCallum Pass

McCallum Pass er eit pass mellom nordaustryggen på Mount Mangin og ryggen på sørsida av Stonehouse Bay på den sørlege delen av Adelaide Island. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 etter Hugh C.G. McCallum i British Antarctic Survey (BAS), som i lag med A. Crouch var dei første som passerte gjennom passet i 1961.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på Adelaide Island
Obelisk Col

Obelisk Col er eit skard på kring 150 moh på austsida av Cape Obelisk på James Ross Island. Det går frå nord til sør mellom Rum Cove og Rohss Bay og er kalla opp etter Cape Obelisk av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Podvis Col

Podvis Col (bulgarsk седловина Подвис, ‘Sedlovina Podvis’) er eit isdekt skard med ei høgd på 1494 moh på Davis Coast i Graham Land i Antarktis som strekkjer seg 1,6 km mellom Korten Ridge i nordvest og Detroit Plateau mot søraust. Det ligg oppom Sabinebreen i nord og Templebreen i sørvest.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Podvis søraust i Bulgaria.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjellovergangar i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Davis Coast
Poseidon Pass

Poseidon Pass er eit pass kring 375 meter over havet på austsida av Den antarktiske halvøya. Det fører frå Mobiloilfjorden til Larsenisen mellom Cape Keeler og Cape Mayo. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), desember 1947, og grovt kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i november 1947. Det vart nytta av geolog-gruppa frå Stonington Island i november 1960 som ei ideel slederute. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Poseidon, havguden i gresk mytologi.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Bowman Coast
Postern Gap

Postern Gap er eit pass sentralt på ryggen på Joinville Island, like aust for Mount Tholus. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1954. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi det var den einaste vegen over ryggen frå sentrale område til sørkysten av Joinville Island. Postern er eit engelsk ord for bakdør.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Poynter Col

Poynter Col er eit snødekt skard, over 700 meter over havet, mellom Poynter Hill og Ivory Pinnacles nord i Graham Land. Skardet er 9 nautiske mil (17 km) aust-søraust for Kapp Kjellman. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter plasseringa ved Poynter Hill.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Davis Coast
Richthofen Pass

Richthofen Pass er eit pass, 1 nautisk mil (19 km) breitt, mellom Mount Fritsche og fjellveggen nord for McCarroll Peak, på austkysten av Graham Land. Det vart oppdaga og fotografert i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, som namngav det Richthofendalen etter baron Ferdinand von Richthofen, ein tysk geograf og geolog. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) fann sidan ut det var snakk om eit pass og ikkje ein dal i 1955.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Oscar II Coast
Safety Col

Safety Col er eit snødekt skard, 185 meter over havet, mellom Red Rock Ridge og Blackwall Mountains, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Det vart kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og det fekk dette namnet av dei fordi skardet var ein trygg veg mellom Nenyfjorden og Rymill Bay når det ope vatn utanfor vestenden av Red Rock Ridge.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Fallières Coast
San Jose Pass

San Jose Pass er eit pass som går nordvest til søraust med ei høgd opp mot kring 200 meter over havet mellom Lachman Crags og Stickle Ridge på James Ross Island. På kvar side av passet er det frambrot av fossilhaldige steinar frå krittida. Etter arbeid i området vart det kalla Paso San Jose etter St. Josef av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1979).

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Stubbs Pass

Stubbs Pass er eit pass som går frå nord til sør pass gjennom midten av Joerg Peninsula på austsida av Graham Land. 

Fjellpasset vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48. Det vart kryssa av R.L. Freeman frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947-48. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Guy M. Stubbs, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) på Stonington Island, 1963-65.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Bowman Coast
Wilson Pass

Wilson Pass er eit isbrepass på kring 400 moh, som går nordvest til søraust mellom Bowditch Crests og Rock Pile Peaks på Bermel Peninsula ved Bowman Coast. Fjellpasset fører frå Solbergfjorden til Mobiloilfjorden. Det vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth 1935, U.S. Antarctic Service (USAS) 1939–41, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 1947-48. Det er kalla opp etter Alison Wilson frå Center for Polar Archives ved National Archives i Washington, DC, som har forska på Antarktis sidan 1957 og vore medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names 1974–94, i tillegg til styreleiar 1986-93.

Kjelder

Fjellovergangar i Graham Land
Bowman Coast
Ikhalía i Tríkala

Ikhalía (gresk Οιχαλία) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Ikhalía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ikhalía 4 781 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 357 innbyggjarar.

Referansar 

Ikhalia
Ikhalia
Ikhalia
Pelinnéi

Pelinnéi (gresk Πελινναίοι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Pelinnéi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.

Referansar 

Pelinnei
Pelinnei
Taxiárkhes i Tríkala

Taxiárkhes (gresk Ταξιάρχες) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Taxiárkhes var hovudsete i den tidlegare kommunen Pelinnéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.

Referansar 

Taxiarkhes
Vissarion Belinskij

Vissarion Grigorjevitsj Belinskij () var ein russisk litteraturkritikar, skribent og filosof. Kunstsynet hans var prega av romantikken, han sokna til dei miljøa i Russland som arbeidde for ei vestleggjering av kulturen og samfunnet.

Liv og gjerning
Belinskij vart fødd i Sveaborg, som då høyrde til det russiske storfyrstedømmet Finland. Han var son til ein lækjar i marinen. Frå 1829 studerte han ved Lomonosov-universitetet i Moskva, noko han kunne gjere då han fekk eit stipend. I 1832 vart han utvist frå universitetet etter han hadde skrive eit spelstykke som altfor tydeleg viste råskapen med liveigenskap.

Han byrja deretter si gjerning som skribent i tidsskriftet Teleskop. I 1836 forbaud tsaren tidsskriftet og redaksjonen vart stengd. Belinskij måtte finne seg i å verte ransaka, og var forvist frå hovudstaden. Eitt år seinare var Belinskij til behandling i Pjatigorsk for tuberkulose. I 1839 slo han seg ned i St. Petersburg, der han arbeidde for tidsskrifta Otestjestvennyja zapiskij (Fosterlendske minne)  og Sovremennik.

Ved inngangen til 1840-åra var Belinskij truleg den fremste litteraturkritikaren i Russland. Særleg gav han framhjelp til poeten Nikolaj Nekrasov. Vidare var han ein av dei som la merke til den unge Ivan Turgenjev, og han omtala Fjodor Dostojevskij si debutbok i positive ordelag. År 1842 støtta han Nikolaj Gogol med å få trykt romanen Døde sjeler, eit verk som den keisarlege sensuren hadde forbode.

I 1843 gifta Belinskij seg med Maria Orlova og fekk tre born med henne. Han reiste i 1847 til Berlin og seinare Salzburg for å få behandla sjukdomen sin. Året etter døydde han etter langvarig sjukdom.

Fram til 1856 hadde russisk presse forbod om å nemnet namnet hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wissarion Grigorjewitsch Belinski» frå ,  den 24. april 2013.  
 

Russiske forfattarar
Russiske filosofar
Døde av tuberkulose
Askerkretsen

Askerkretsen var eit tildels radikalt kunstnar- og norskdomsmiljø kring ekteparet Arne Garborg og Hulda Garborg. Krinsen var tidas leiande intellektelle miljø i Noreg, med fokus på målrørsle, likestilling, kunst og kultur. Med i krinsen var mellom andre Rasmus Løland, Kristofer Uppdal, Oskar Braaten, Johan Bojer, Harriet Backer, Kitty Kielland, Fernanda Nissen, Tilla Valstad, Otto Valstad, Marta Steinsvik, Erik Werenskiold, Sophie Werenskiold, Rasmus Steinsvik og Kitty Wentzel. Møtestader var anten Labråten, heimen åt Hulda og Arne Garborg, eller heimen åt Tilla og Otto Valstad. Dei to heimane låg rett i nærleiken av kvarandre i den såkalla Kunstnerdalen på Hvalstad i Asker, og båe eigedomane høyrer i dag til Asker museum - Valstads samlinger. 

Miljøet var aktivt frå 1899 og fram til Arne Garborg døydde i 1924. Meir enn 130 bøker blei gitt ut av forfattarar tilknytte Askerkretsen.

Bakgrunnsstoff

Litteratur
Fidjestøl, Alfred. 2014. Frå Asker til Eden : historia om askerkretsen 1897-1924. Oslo: Samlaget. ISBN 978-82-521-8459-4
 
Norsk kulturhistorie
Kultur i Asker
Arne Garborg
Hulda Garborg
Estieótida

Estieótida (gresk Εστιαιώτιδα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Estieótida inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Estieotida
Estieotida
Megalokhóri i Tríkala

Megalokhóri (gresk Μεγαλοχώρι) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Megalokhóri var hovudsete i den tidlegare kommunen Estieótida, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Megalokhori
Faloría

Faloría (gresk Φαλωρεία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Faloría inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Faloria
Faloria
Kefalóvryso i Tríkala

Kefalóvryso (gresk Κεφαλόβρυσο) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Kefalóvryso var hovudsete i den tidlegare kommunen Faloría, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Kefalovryso
Kallídendro

Kallídendro (gresk Καλλίδενδρο) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Kallídendro inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Kallidendro
Kallidendro
Valtinó

Valtinó (gresk Βαλτινό) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Valtinó var hovudsete i den tidlegare kommunen Kallídendro, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Valtino
Kóziakas

Kóziakas (gresk Κόζιακας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Kóziakas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Koziakas
Koziakas
Prínos

Prínos (gresk Πρίνος) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Prínos var hovudsete i den tidlegare kommunen Kóziakas, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Prinos
Megála Kalývia

Megála Kalývia (gresk Μεγάλα Καλύβια) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Megála Kalývia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Megála Kalývia 2 798 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 849 innbyggjarar.

Referansar 

Megala Kalyvia
Megala Kalyvia
Megala Kalyvia
Polymerisasjon

Polymerisering (eller polymerisasjon) er ein prosess der monomere molekyl går gjennom ein kjemisk reaksjon der dei dannar tre-dimensjonale nettverk eller polymere kjeder.

Reaksjonen føregår under trykk, høg temperatur og ved hjelp av ulike katalysatorar. Polymerisasjon blir til dømes brukt under framstilling av plastmateriale. Hovudtypane av polymerisering er addisjonpolymerisering og kondensasjonspolymerisering.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polymerisasjon» frå ,  den 9. november 2014.  
 

Polymerar
Kjemiske reaksjonar
Névé

Névé er ein ung, kornaktig snø som delvis har smelta og så frose til att og vorte kompakt, men som ikkje enno har vorte til is. Denne typen snø er ofte assosiert med isbredanning gjennom prosessen nivasjon. Névé som overlever ei heil årstid med ablasjon vert til firn, som er både eldre og noko tettare. Firn vert etter kvart glasial is, den langvarige kompakte isen som isbrear består av. Isbredanninga kan ta alt frå dagar til år, avhengig av fryse- og smeltefaktorar. Ein ser ofte névé i skibakkar der det generelt vert mislikt som område det er lett å falle i. 

Névé har ein minste tettleik på 500 kg/m³.

Névé kan òg syne til dei fjellområda der snøfall akkumulerer og vert névé som gjev tilførsel til isbrear.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Névé» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 PhysicalGeography.net Glossary of Terms
 National Park Service
 Glacier info at Hofstra Univ 

Glasiologi
Vassis
Snø
Paliókastro i Tríkala

Paliókastro (gresk Παληόκαστρο) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Paliókastro inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Paliokastro
Paliokastro
Paleópyrgos i Tríkala

Paleópyrgos (gresk Παλαιόπυργος) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Paleópyrgos var hovudsete i den tidlegare kommunen Paliókastro, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Paleopyrgos
Paralithéi

Paralithéi (gresk Παραληθαίοι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Paralithéi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Paralithei
Paralithei
Hand

Handa eller neven (latin manus) sit ved enden av underarmen (antebrachium) og forlemmane hos primatar. Handa har utvikla seg som eit gripeorgan. Hend (og føter) hos primata har difor neglar og ikkje klør. Som gripeorgan er handa særs kjenslevar. Dette syner seg i fingertuppane med talrike kjenslelekamar, medan neglane verkar som ein motstand under registrering av trykk. Karakteristisk for handa er at tommelfingeren kan motstillast dei andre fingrane. 

Hos mennesket er tommelen forholdsvis stor, medan han hos hengeklatrande aper kan vere liten eller tilbakedanna. Handa består av 27 knoklar, og vert delt inn i handrota (carpus) med åtte handrotsknoklar, mellomhanda (metacarpus) med fem mellomhandsknoklar og fingrane (digiti) med til saman 14 fingerknoklar, to i tommelfingeren og tre i kvar av dei øvrige fingrane. Primata har vanlegvis to hender og fem fingrar (veslefinger, ringfinger, langfinger, peikefinger og tommel) på kvar hand. Handrotsknoklene er ordna i to rekkjer med fire i kvar. Rekna frå tommelfingersiden består øvste rekkja av båtbeinet, månebeinet, pyramidebeinet og ertbeinet. Det sistnemnde er eigentleg eit senebein. Den neste rekkja består av store og små mangekanta bein, hovudbeinet og krokbeinet.

Funksjon 

Ledda i skuldra og armen er ordna slik at handa får eit stort verkeområde, medan handa sine eigne ledd gjer han eignar seg som gripeorgan og til fingerarbeid. Under gripinga går arbeidsaksen mellom tommelfingerballen og handflata med veslefingerballen. Under fingerarbeid vert handa innstilt slik at rørslene føregår omkring tredje fingeren. Muskelmassen minkar frå skulderbogen til handflaten, og på fingrane finst ikkje musklar, berre sener som virkar som transportreimer for muskelkrafta. Handa er vesentleg for psykomotoriske funksjonar som form- og romoppfatning. I samsvar med den store funksjonelle tydinga har handa ein stor representasjon i hjernebarken. 

Linjene i handflata, som «livslinja» i spådomskunsten langs tommelfingerballen, «lykkelinja» langs midten av handa og tverrfurene i ytre del av handflaten, skriv seg frå eit komplisert samspel mellom arv og funksjon.

Sjå òg
Venstrehendt
Fingeravtrykk
Handbak
Fot

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Rízoma

Rízoma (gresk Ρίζωμα) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Rízoma var hovudsete i den tidlegare kommunen Paralithéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

Referansar 

Rizoma
Adare Saddle

Adare Saddle er eit skard på kring 900 moh, som ligg der Adare Peninsula møter Admiralty Mountains og ved samløpet mellom Newnesbreen og Moubraybreen som stupar bratt ned i passet. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957–58, i samband med Adare Peninsula og Cape Adare.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Admiralty Mountains
Pennell Coast
Anare Pass

Anare Pass er eit breitt, isdekt fjellpass i Antarktis på 1200 moh. Fjellpasset er det høgaste punktet på isbreane på sørsida av Anare Mountains, mellom desse fjella og Admiralty Mountains og Concord Mountains i sør. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Anare Mountains.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anare Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Arena Saddle

Arena Saddle er eit skard 1 nautisk mil vest for Altar Mountain, som ligg midt på ein rygg som strekkjer seg aust-vest ved toppen av Arena Valley i Quartermain Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve i samband med Arena Valley godkjend av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter eit forslag av C.T. McElroy som i lag med G. Rose og K.J. Whitby, utførste geologisk arbeid i desse fjella, 1980–81,

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Armitage Saddle

Armitage Saddle er eit skard ved toppen av Bluebreen, oppom Howchin- og Walcottbreen som flyt mot Walcott Bay og Koettlitzbreen. Skardet ligg ved sørenden av «Snow Valley» (den øvre delen av Bluebreen) som vart kartlagd av Armitage i 1902, og sidan feilaktig fjerna frå kartet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13. Gruppa frå New Zealand som vitja Bluebreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58, oppretta ein landmålingsstasjon på skardet i september 1957. Dei kalla det opp etter Albert Armitage, nestkommanderande på Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som utforska dette området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Armitage Saddle» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Auster Pass

Auster Pass er eit høg pass i Royal Society Range, mellom Mount Huggins og Mount Kempe, fram til Skeltonbreen-området frå McMurdo Sound. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter Auster-flyet til RNZAF, som vart nytta i Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Auster Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Royal Society Range
Scott Coast