alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Franks Wild Years

Franks Wild Years er eit musikkalbum av Tom Waits frå 1987 på Island Records. Albumet har undertittelen «Un Operachi Romantico in Two Acts» og inneheld songar av Waits og medlåtskrivarar (hovudsakleg kona Kathleen Brennan) for ein musikal med same namn. På Tom Waits-albumet Swordfishtrombones finn ein òg songen «Frank's Wild Years».

Dette var tredje albumet til Waits for Island Records og det tredje i rekkja med songar inspirert av tysk karnivalmusikk med sparsommelege arrangement med instrument som marimba, baritonhorn og pumpeorgel og ein hes og ru vokal. 

Musikalen hadde premiere i Chicago i USA 22. juni 1986 og var framført av Steppenwolf Theatre Company ved Briar St. Theatre.

Forskjellige utgåver av songen «Way Down in the Hole» har vorte nytta som temamusikk for fjernsynsserien The Wire, inkludert Waits sin originalversjon for den andre sesongen. 

«Frank's Wild Years» er òg ein remodernistisk kortfilm av Jesse Richards som delvis er inspirert av albumet.

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd. 

 «Hang On St. Christopher» – 2:46
 «Straight to the Top (Rhumba)» (Waits / Greg Cohen) – 2:30
 «Blow Wind Blow» – 3:35
 «Temptation» – 3:53
 «Innocent When You Dream (Bar Room)» – 4:15
 «I'll Be Gone» (Waits / Kathleen Brennan) – 3:12
 «Yesterday is Here» (Waits / Brennan) – 2:29
 «Please Wake Me Up» (Waits / Brennan) – 3:36
 «Frank's Theme» – 1:49
 «More Than Rain» – 3:52
 «Way Down in the Hole» – 3:30
 «Straight to the Top (Vegas)» (Waits / Cohen) – 3:26
 «I'll Take New York» – 3:58
 «Telephone Call from Istanbul» – 3:12
 «Cold Cold Ground» – 4:07
 «Train Song» – 3:20
 «Innocent When You Dream (78)» – 3:08

Medverkande 
 Jay Anderson - Bass
 Michael Blair - Trommer, conga, perkusjon, orkesterbjelle, maracas, marimba, klokkespel
 Kathleen Brennan - Vokalarrangement
 Angela Brown - Korist
 Ralph Carney - Saksofon, baritonhorn, fiolin, tenorsaksofon, saksofon
 Greg Cohen- Bass, althorn, hornarrangement, Leslie basspedalar
 David Hidalgo - Trekkspel
 Leslie Holland - Korist
 Lynne Jordan - Korist
 Marc Ribot - Gitar, banjo
 William Schimmel - Piano, pumpeorgel, trekkspel, Leslie basspedalar, cocktailpiano
 Larry Taylor - Bass, ståbass
 Morris Tepper - Gitar
 Francis Thumm - Forberedt piano, pumpeorgel
 Tom Waits - Vokal, pumpeorgel, optigan, gitar, hane, piano, Farfisa, Mellotron, trommer, conga, tamburin

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1987
Big Time

Big Time er eit konsertalbum av Tom Waits frå 1988 på Island Records.

Dei fleste songane på albumet er frå albuma Swordfishtrombones, Rain Dogs og Franks Wild Years. Ein av songane, «Falling Down», er ei studioinnspeling som ikkje var gjeve ut på plate før. 

Det vart gjeve ut ein film med same tittel. Filmen var delvis ein konsertfilm og delvis skodespel med scenar frå musikalen Franks Wild Years.

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd. 
 «16 Shells From A 30.06» – 4:18	 
 «Red Shoes» – 4:19	 
 «Underground» – 2:34	 
 «Cold Cold Ground» – 3:27	 
 «Straight to the Top» (Tom Waits / Greg Cohen) – 2:48	 
 «Yesterday is Here» (Tom Waits / Kathleen Brennan) – 2:40	 
 «Way Down in the Hole» – 4:43	 
 «Falling Down» (studio) – 4:15	 
 «Strange Weather» (Waits / Brennan) – 3:35	 
 «Big Black Mariah» – 2:59	 
 «Rain Dogs» – 3:36	 
 «Train Song» – 4:29	 
 «Johnsburg, Illinois» – 1:29	 
 «Ruby's Arms» – 4:54	 
 «Telephone Call from Istanbul» – 4:17	 
 «Clap Hands» – 4:57	 
 «Gun Street Girl» – 4:01	 
 «Time» – 4:10	 
	
Songar frå filmen som ikkje er på albumet: 
 «9th & Hennepin»	 
 «Frank's Wild Years»	 
 «Hang On St. Christopher»
 «I'll Take NY»	 
 «Innocent When You Dream»	 
 «More Than Rain»	 
 «Shore Leave»

Musikarar	 
 Michael Blair - Trommer, perkusjon, bongotrommer
 Ralph Carney - Saksofon, klarinett, baritonhorn	 
 Greg Cohen - Elektrisk bass, basstarda, althorn	 
 Richie Hayward - Trommer
 Marc Ribot - Gitar, banjo, trompet	 
 Willy Schwarz - Trekkspel, Hammondorgel, sitar, conga	 
 Fred Tackett - Gitar	 
 Larry Taylor - Ståbass	 
 Tom Waits - Vokal, gitar, orgel
	 

Tom Waits-album
Konsertalbum frå 1988
The Early Years, Volume One

The Early Years, Volume One er eit samlealbum av Tom Waits-songar gjeve ut i 1991 på Bizarre/Straight. Albumet består av songar som vart spelt inn frå august til desember 1971, før Waits si debutplate Closing Time, som kom i 1973. 

Nokre av songane på albumet vart gjeve ut på «Closing Time», medan resten ikkje hadde vore på plate tidlegare.

Innhald 
Alle songane er skriven av Tom Waits. 

 «Goin' Down Slow» – 2:48
 «Poncho's Lament» – 4:17
 «I'm Your Late Night Prostitute» – 3:16
 «Had Me A Girl» – 5:32
 «Ice Cream Man» – 3:11
 «Rockin' Chair» – 3:15
 «Virginia Ave.» – 2:41
 «Midnight Lullabye» – 3:37
 «When You Ain't Got Nobody» – 3:23
 Little Trip To Heaven – 3:02
 «Frank's Song» – 1:56
 «Looks Like I'm Up Shit Creek Again» – 3:03
 «So Long I'll See Ya» – 3:30

Tom Waits-album
Samlealbum frå 1991
Night on Earth av Tom Waits

Night on Earth  er eit musikkalbum av Tom Waits frå 1992 på Island Records. Albumet inneheld filmmusikk til filmen Night on Earth, regissert av Jim Jarmusch. Albumet er hovudsakleg instrumentalt og følgjer opp den Kurt Weill-inspirerte musikken frå albuma hans på 1980-talet. 

Det er tre songar med tekst, som Waits skreiv i lag med kona si, Kathleen Brennan. Waits syng desse på ein rolegare og meir melodiøs måte enn han gjorde på store delar av 80-talet. Likevel er albumet mykje i same stil som Swordfishtrombones (1983), Rain Dogs (1985) og Franks Wild Years (1987).

Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd. 

 «Back in the Good Old World» (Waits / Kathleen Brennan) – 2:30
 «Los Angeles Mood» – 2:35 (Instrumental)
 «Los Angeles Theme» – 4:28 (Instrumental)
 «New York Theme» – 4:03 (Instrumental)
 «New York Mood» – 2:38 (Instrumental)
 «Baby I'm Not a Baby Anymore» – 1:58 (Instrumental)
 «Good Old World (Waltz)» – 3:05 (Instrumental)
 «Carnival» – 3:05 (Instrumental)
 «On the Other Side of the World» (Waits / Brennan) – 5:19
 «Good Old World (Gypsy Instrumental)» – 2:19
 «Paris Mood» – 2:38 (Instrumental)
 «Dragging a Dead Priest» – 4:00 (Instrumental)
 «Helsinki Mood» – 4:10 (Instrumental)
 «Carnival Bob's Confession» – 2:17 (Instrumental)
 «Good Old World (Waltz)» (Waits / Brennan) – 3:56
 «On the Other Side of the World» – 3:59 (Instrumental)

Musikarar
 Josef Brinckmann - Trekkspel
 Matthew Brubeck - Cello
 Ralph Carney - Trompet, altsaksofon, tenorsaksofon, bassklarinett, klarinett, baritonhorn, panfløyte
 Joe Gore - Gitar, banjo
 Clark Suprynowitz - Bass
 Francis Thumm - Harmonium, Stinson Band-orgel
 Tom Waits - Vokal, pumpeorgel, trommer, perkusjon, piano

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1992
Filmmusikk
Bone Machine

Bone Machine er eit musikkalbum av Tom Waits frå 1992 på Island Records. Waits vann ein Grammy Award for albumet i kategorien «beste alternative musikkalbum». 

Dette nakne albumet inneheld mykje perkusjon og gitar (og lite piano og saksofon) og markerte ei ny vending i Waits sitt lydbilete. Kritikar Steve Huey kalla det «kanskje Tom Waits sitt mest samanhengande album...eit makabert, skummelt mareritt, eit som nyttar dei underlege eksperimenta i klassikarane på 1980-talet til overveldande flott, og ofte opprivande, effekt ...den mest gripande og mektige plata til Waits, sjølv om det er langt frå hans mest tilgjengelege.» Albumet har ein svært naken atmosfære med tekstar om mord, sjølvmord og korrupsjon. Tom Waits skreiv halvparten av songane i lag med kona si, Kathleen Brennan. Songen «That Feel» er skriven i lag med Rolling Stones-gitaristen Keith Richards, som òg er med på koring . 

Bilete på plateomlaget er tatt av Jesse Dylan, son til Bob Dylan. 

Songen «Goin' Out West» var med i filmen Fight Club frå 1999 og har vorte spelt av Queens of the Stone Age og Gomez.

Innhald 
Alle songar er skrivne av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd.

 «Earth Died Screamin»g – 3:39
 «Dirt in the Ground» (Waits / Kathleen Brennan) – 4:08
 «Such a Scream» – 2:07
 «All Stripped Down» – 3:04
 «Who Are You» (Waits / Brennan) – 3:57
 «The Ocean Doesn't Want Me» – 1:51
 «Jesus Gonna Be Here» – 3:21
 «A Little Rain» (Waits / Brennan) – 2:58
 «In the Colosseum» (Waits / Brennan) – 4:50
 «Goin' Out West» (Waits / Brennan) – 3:19
 «Murder in the Red Barn» (Waits / Brennan) – 4:29
 «Black Wings» (Waits / Brennan) – 4:37
 «Whistle Down the Wind» – 4:36
 «I Don't Wanna Grow Up» (Waits / Brennan) – 2:31
 «Let Me Get Up On It» – 0:55 (Instrumental)
 «That Feel» (Keith Richards / Waits) – 3:11

Musikarar 
 Bryan Mantia eller Brain - Trommer
 Kathleen Brennan - Klappar
 Ralph Carney - Altosaksofon, tenorsaksofon, bassklarinett
 Les Claypool - Elektrisk bass
 Joe Gore - Gitar
 David Hidalgo - Trekkspel, fiolin
 Joe Marquez - Banjo, klappar
 David Phillips - Pedal steelgitar, steelgitar
 Keith Richards - Vokal, gitar
 Larry Taylor - Ståbass, gitar
 Waddy Wachtel - Gitar
 Tom Waits - Vokal, gitar, perkusjon, trommer, chamberlin, piano, stånass, bråk, klappar

Fotnotar 

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1992
The Early Years, Volume Two

The Early Years, Volume Two er eit samlealbum av Tom Waits gjeve ut i 1993 på Bizarre/Straight. Som med The Early Years, Volume One, som kom ut to år før, består av albumet av songar Waits spelte inn i juli-desember 1971, to år før debutalbumet Closing Time kom ut. 

Nokre av songane vart gjeve ut på Closing Time (1973) og The Heart of Saturday Night (1974)

Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits

 «Hope I Don't Fall in Love With You» – 5:01
 «Ol' '55» – 4:07
 «Mockin' Bird» – 3:27
 «In Between Love» – 3:01
 «Blue Skies» – 2:13
 «Nobody» – 2:47
 «I Want You» – 1:22
 «Shiver Me Timbers» – 3:48
 «Grapefruit Moon» – 4:36
 «Diamonds on my Windshield» – 3:10
 «Please Call Me, Baby» – 3:43
 «So it Goes» – 2:31
 «Old Shoes» – 4:24

Tom Waits-album
Samlealbum frå 1993

en:The Early Years, Volume Two
Eusosialitet

Eusosialitet (etter gresk, «ekte sosialitet») er eit mønster somme dyr organiserer formeiringa si etter. Fenomenet er først og fremst kjend frå sosiale insekt som maur, bier, kvefsar og termittar, men det er òg kjend frå krepsdyr og til og med pattedyrartar som nakenrotte.

Den mest brukte definisjonen på at eit dyresamfunn skal kunne kallast eusosialt går på tre punkt:

 Individ frå fleire generasjonar lever i lag
 Dei ulike medlemmane i kolonien samarbeider om å ta vare på dei yngste dyra (egg og larver)
 Bestanden er delt inn i minst to klart skilde kastar; ein som formeirar seg og ein som ikkje gjer det.

Sjå òg 
 Slektskapsseleksjon
 Årevenger

Kjelder 
Wilson, E. O. (1990): Success and Dominance in Ecosystems: The Case of the Social Insects

Åtferd
Blood Money

Blood Money er eit musikkalbum av Tom Waits frå 2002. Albumet inneheld songar skriven for musikalen Woyzeck, basert på skodesepelet Woyzeck av Georg Büchner frå 1837. Skodespelet var inspirert av ein sann historie om ein tysk soldat som vart galen etter grufulle medisinske eksperiment militæret utførte på han og utruskap, som førte til at han tok livet av kjærasten sin. Teaterutgåva var regissert av Robert Wilson, som Waits hadde arbeida med på dei to andre musikalane The Black Rider og Alice, begge desse kom òg ut på plater. Sistnemnd vart gjeve ut samstundes med Blood Money.

Musikalsk er Blood Money i liknande stil som dei andre samarbeidsprosjekta Waits hadde med Wilson, som The Black Rider. Albumet opnar med «Misery is the River of the World», ein kabaretliknande song der Waits syng «If there's one thing you can say about mankind/There's nothing kind about man.» På «God's Away on Business» gjestar Stewart Copeland (frå The Police) på trommer og PJ Harvey sin gitarist Joe Gore. Songen inneheld rytmar som ein først kunne høyre på Bone Machine (1992) med særs dystre tekstlinjer som «I'd sell your heart to the junkman, baby/For a buck, for a buck/If you're looking for someone to pull you out of that ditch/You're out of luck, out of luck.» Ein finn derimot òg lettare kjærleikssongar som «Coney Island Baby», «All the World is Green» og «Another Man's Vine»

Musikalen hadde premiere ved Betty Nansen Theatre i København i november 2000.

Albumet hamna på 18. plass på Metacritic si liste over dei 30 beste albuma i 2002

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits og Kathleen Brennan, kona til Tom Waits.

 «Misery Is the River of the World» – 4:25
 «Everything Goes to Hell» – 3:45
 «Coney Island Baby »– 4:02
 «All the World Is Green» – 4:36
 «God's Away on Business» – 2:59
 «Another Man's Vine» – 2:28
 «Knife Chase» – 2:26 (Instrumental)
 «Lullaby» – 2:09
 «Starving in the Belly of a Whale» – 3:41
 «The Part You Throw Away» – 4:22
 «Woe» – 1:20
 «Calliope» – 1:59 (Instrumental)
 «A Good Man is Hard to Find» – 3:57

Musikarar 
 Ara Anderson - Trompet
 Myles Boisen - Gitar
 Andrew Borger - Marimba
 Matt Brubeck - Cello, Bass
 Bent Clausen - Basstrommer, pod, marimba
 Stewart Copeland - trommer, tømmertrommer
 Joe Gore - Elektrisk gitar
 Dawn Harms - Fiolin, Strohfiolin
 Charlie Musselwhite - munnspel
 Nik Phelps - Trompet, Babytuba
 Dan Plonsey - klarinett
 Bebe Risenfors - Bassklarinett, trekkspel, saksofon, klarinett
 Gino Robair - Bongotrommer, paukar, gong, bjøller, marimba
 Matthew Sperry - Bass
 Colin Stetson - Saksofon, klarinett, bassklarinett, altsaksofon, tenorsaksofon, barytonsaksofon, barytonhorn
 Larry Taylor - Bass, akustisk gitar, elektrisk gitar
 Casey Waits - trommer
 Tom Waits - Vokal, piano, akustisk gitar, damporgel, Chamberlin, Elektrisk gitar, leikepiano, pumpeorgel, pod

Kjelder 

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 2002
Alice av Tom Waits

Alice  er eit musikkalbum av Tom Waits frå 2002. Albumet inneheld dei fleste songane som vart skriven for musikalen Alice, basert på Alice i Eventyrland av Lewis Carroll. Teaterstykket vart regissert av Robert Wilson, som Waits hadde tidlegare hadde jobba med på The Black Rider, og først spelt ved Thalia Theatre i Hamburg i 1992. Musikalen har sidan vorte gjort på forskjellige teater rundt om i verda.

Albumet vart gjeve ut same dag som eit anna Waits-album, Blood Money, som inneheldt songar frå ein annan musikal med Robert Wilson basert på Woyzeck av Georg Büchner. Alice er langt rolegare enn Blood Money og er meir balladeprega, men òg her finn ein marerittaktige tekstar og mørke sirkus-liknande melodiar. Albumet inneheld ikkje gitarar i det heile tatt og dei fleste songane er spelt inn med eit lite kammerorkester.

Songane vart uoffsielt gjeve ut på ein bootleg kalla The Alice Demos mange år før den offisielle utgåva. Kjelda for denne utgjevinga var ei studioinnspeling Waits hadde laga for skodespelarane i stykket og som vart stolen frå bilen hans seint i 1992..

Albumet ligg på andreplass på lista til Metacritic over dei 30 beste albuma i 2002, som vil sei at albumet var eit av dei mest kritikarroste albuma det året..

Songen «Poor Edward» handlar om Edward Mordrake.

Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits og Kathleen Brennan, kona til Tom Waits.

 «Alice»  – 4:28
 «Everything You Can Think» – 3:10
 «Flower's Grave» – 3:28
 «No One Knows I'm Gone» – 1:42
 «Kommienezuspadt»  – 3:10
 «Poor Edward» – 3:42
 «Table Top Joe» – 4:14
 «Lost in the Harbour» – 3:45
 «We're All Mad Here» – 2:31
 «Watch Her Disappear» – 2:33
 «Reeperbahn» – 4:02
 «I'm Still Here» – 1:49
 «Fish & Bird» – 3:59
 «Barcarolle» – 3:59
 «Fawn» – 1:43 (Instrumental)

Musikarar 

 Tim Allen - Skraper
 Ara Anderson - Barytonhorn, trompet
 Myles Boisen - Banjo
 Andrew Borger - Oljetønner, perkusjon
 Matt Brubeck - Cello, bass
 Bent Clausen - Piano, 
 Stewart Copeland - Trommer
 Joe Gore - Elektrisk gitar
 Dawn Harms - Fiolin, Strohfiolin
 Carla Kihlstedt - Fiolin
 Eric Perney - Bass
 Nik Phelps - Trompet, valthorn
 Bebe Risenfors - altbratsj, babybass, klarinett, perkusjon, marimba, fele, Strohfiolin, bratsj, bassklarinett
 Gino Robair - Perkusjon, trommer, marimba
 Matthew Sperry - Bass
 Colin Stetson - Bassklarinett, saksofon, barytonsaksofon, klarinett
 Larry Taylor - Bass, akustisk gitar, elektrisk gitar, perkusjon
 Tom Waits - Vokal, piano, pumpeorgel, pod, Mellotron, Chamberlin, klokkespel, cymbalar, sirkulær fiolin, tramping

Fotnotar

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 2002

it:Alice#Musica
Edward Mordrake

Edward Mordrake (stundom skrive Edward Mordake) var ein arving til ein av adelsfamiliane i England på 1800-talet som visstnok hadde eit kvinneandlet på bakhovudet sitt. I følgje soga hadde kunne andletet verken ete eller snakke, men kunne le og grine. Edward bad på sine kne om at lækjarane måtte fjerne denne «djevelske tvillingen» fordi det visstnok kviskra skrekkelege ting til han om natta, men ingen våga prøve fordi dei meinte han ville mista livet. Han tok livet sitt då han var 23 år gamal. Skildringa av Edward Mordrake er noko lik soga om Chang Tzu Ping og Pasqual Pinon.

Tom Waits har skrive ein song om Edward Mordrake kalla «Poor Edward» på albumet Alice frå 2002.

Kjelder 

 

Segner
Engelsk adel
Notabene

Notabene er eit uttrykk av  latinsk opphav som tyder 'vel å merke' eller 'legg godt merke til. Det har forkortinga NB.

Det latinske nota bene kjem av latin imperativ nota 'merk' og bene 'vel'. Grammatikalsk står uttrykket i forma singularis imperativ og instruerer lesarane merke seg det som følgjer. Pluralisforma er notate bene.

I engelsk nyttar ein gjerne forkortinga «N.B.», i norsk forkortinga «NB» eller «NB!». Forkortinga kan brukast i løpande tekst eller framfor eit teksttillegg.

Kjelder 

Latinske ord og uttrykk
Dimmu Borgir

Dimmu Borgir er eit norsk symfonisk black/ekstrem metal-band.

I nyare tid har Dimmu Borgir gått lenger frå black metal-sjangeren, men samtidig halde på mange av elementa. Det er usemje om Dimmu Borgir vert rekna som eit symfonisk black metal-band i dag, eller rett og slett berre eit symfonisk ekstrem metal-band. Namnet Dimmu Borgir er tatt frå ein stad på Island, Dimmuborgir, som er eit stort område med uvanlege lavaformasjonar aust for innsjøen Mývatn. Området består av diverse holer og klippeformasjoner. Dimmuborgir tyder «mørke borger».

Dimmu Borgir er kjend internasjonalt og saman med A-Ha og Turboneger er dei Noreg sine største eksportvarer av musikk. Dimmu Borgir spelar symfonisk black metal, mykje dissonansar, melodilinjer, temposkifter, endringar i tone og taktart, rabiate og teknisk avanserte trommer, mørk stemning og inspirasjon frå klassisk musikk. Dimmu Borgir sine tekstar byggjer ofte på sataniske verdiar, men bandet nektar for at dei har noko personleg forhold til satanisme. Dimmu Borgir gjekk etter kvart over til å hovudsakleg skrive på engelsk (tidlegare hadde dei skrive norske songtekstar), for at bodskape deira skulle verte lettare å forstå. Dei var òg lei av å forklare for ikkje-norsk-språklege kva tekstane handla om.

Bandet har vunne Spellemannprisen 2001 og Alarmprisen 2002 for Puritanical Euphoric Misanthropia, Spellemannprisen 2003 og Alarmprisen 2004 for Death Cult Armageddon og Alarmprisen 2007 for In Sorte Diaboli. Alle prisane i klassen metal. Dei fekk dessutan Gammleng-prisen i klassen black metal i 2004.

Det siste albumet, In Sorte Diaboli, kom i butikkane 24. april i Nord-Amerika, 27. april i Tyskland og 30. april i resten av Europa. Den 6. november 2007 fekk dei tildelt gullplate for dette albumet. Under Spellemannprisen 2007 fekk Dimmu Borgir prisen for årets musikkvideo med The Serpentine Offering.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side
 Dimmu Borgir på MySpace
 Konserbilete frå 2007 

Norske black metal-band
Norske heavy metal-band
Musikkgrupper skipa i 1993
Vinnarar av Spellemannprisen
Vinnarar av Alarmprisen
Q-type-asteroide

Q-type-asteroidar er relativt uvanlege asteroidar i det indre av asteroidebeltet med eit sterkt, breitt 1 μm olivin- og pyroksentrekk, og med ei spektrumhelling som indikerer at det er metall tilstades. Det er absorpsjonstrekk ved lengre og kortarte bølgjelengder enn 0,7 μm, og spekteret ligg generelt sett mellom det til V- og S-typen.

Q-type-asteroidar har meir like spektrum til ordinære kondrittar (H-, L-, og LL-type) enn nokon annan asteroidetype; derfor spekulerer forskarar i om denne asteroidetypen er vanleg, men at det berre er få eksemplar som enno er identifisert. Døme på Q-type-asteroidar er: 1862 Apollo og 2063 Bacchus i tillegg til dei unummererte asteroidane 1991 BN og 1997 US9.

Asteroidespektralklassar
P-type-asteroide

P-type-asteroidar har låg albedo og eit raudleg spektrum utan spesielle trekk. Det er føreslått at dei har ein samansetning av organisk-rike silikat, karbon og anhydrerte (vasslause) silikat, kanskje også med vassis i det indre. P-type-asteroidar finst i det ytre av asteroidebeltet og utover.

Asteroidespektralklassar
Waiuku-elva

Waiuku-elva ligg sørvest for byen Auckland City på New Zealand. Trass i namnet er «elva» i røynda ein estuararm i den naturlege hamna Manukau Harbour. Han går ut frå hamna i sørvest, med innmunningen nær byen Waiuku.

Regionen Auckland
Elver på New Zealand
Oseberg

Oseberg er namnet på garden med gravhaugen der Osebergskipet vart funne i 1904. Garden ligg i Slagendalen 5 km nordaust for Tønsberg sentrum i Vestfold.

Sjå òg 
 Oseberghaugen 
 Osebergskipet
 Oseberg kulturhus
 Oseberg skilag
 Osebergfeltet - eit oljefelt i Nordsjøen

Gardar i Tønsberg
Real Gone

Real Gone er eit musikkalbum av Tom Waits frå 2004.

Albumet er det einaste albumet til Tom Waits som ikkje inneheld piano, som har vore eit varemerke for han på mange plater og er meir rock- enn blues-prega enn tidlegare. Songane på albumet er strippa ned til tunge rytmar, gitarar og vokal. Waits nyttar stundom vokalen sin som einaste rytme på mange av songane, såkalla beatboxing, som på «Top of the Hill», «Don't Go Into the Barn», «Metropolitan Glide» og «Clang Boom Steam». Innimellom dei meir bråkete songane finn ein rolege balladar som «How's It Gonna End», «Green Grass», «Dead and Lovely» og «Trampled Rose». Sistnemnde vart spelt inn av Robert Plant og Alison Krauss på albumet deira Raising Sand frå 2007.

Albumet inneheld nokre av dei få politiske songane Waits nokon gong har skrive, særleg avsluttingssporet «Day After Tomorrow», der teksten er skrive som eit brev frå ein soldat i irakkrigen som lengtar heim. Tom Waits har sjølv skildra songen som ein «elliptisk» protestsong mot krigen. Thom Jurek skildrar «The Day After Tomorrow» som «ein av dei mest innsiktsfulle og underdrivne antikrigssongane som er skrivne på mange tiår. Han inneheld ikkje noko form for banalitet eler sentimentalitet i den folkelege uttrykksmåten».

Waits la ut på ein turné i samband med albumet i oktober-november 2004 i Nord-Amerika og Europa.

Innhald 
Alle songane er skriven av Tom Waits og Kathleen Brennan, kona til Tom Waits.

 «Top of the Hill» – 4:55
 «Hoist That Rag» – 4:20
 «Sins of My Father» – 10:36
 «Shake It» – 3:52
 «Don't Go into That Barn» – 5:22
 «How's It Gonna End» – 4:51
 «Metropolitan Glide» – 4:13
 «Dead and Lovely» – 5:40
 «Circus» – 3:56
 «Trampled Rose» – 3:58
 «Green Grass» – 3:13
 «Baby Gonna Leave Me» – 4:29
 «Clang Boom Steam» – 0:46
 «Make It Rain» – 3:39
 «Day After Tomorrow» – 6:56
 «Chickaboom» – 1:17 (skjult spor)

Medverkande 
 Brain – perkusjon, klapping
 Les Claypool – bass
 Harry Cody – gitar, banjo
 Mark Howard – bjøller, klapping
 Marc Ribot – gitar, banjo, sigarboksbanjo
 Larry Taylor – bass, gitar
 Casey Waits – trommer, turntable, perkusjon, klapping
 Tom Waits – vokal, gitar, chamberlin, perkusjon
 Trisha Wilson – klapping

Casey Waits er son til Tom Waits.

Fotnotar 

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 2004
D-type-asteroide

D-type-asteroidar har ein veldig låg albedo og eit raudleg elektromagnetisk spektrum utan nokon særlege trekk. Det er føreslått at dei er samansette av organisk-rike silikat, karbon og anhydrerte silikat. Kanskje har dei vassis i det indre. D-type-asteroidar finne ein i det ytre av asteroidebeltet og utanfor. 152 Atala, 588 Achilles, 624 Hektor og 944 Hidalgo er eksempel på D-typen. Mange av Jupiters trojanar har D-type trekk, samt nokre av Jupiters minste månar.

I 1992 presenterte Larry A. Lebofsky med kollegar ein artikkel om at dei hadde oppdaga eit spektraltrekk ved 3 µm i ein D-type hovudbelteasteroide. Dette trekket indikerer kanskje at det er vatn til stades på asteroideoverflata.

Bakgrunnsstoff 

 Litt om klassifisering hos Washington State University

Asteroidespektralklassar