alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Shoppin' for Clothes

«Shoppin' for Clothes» er ein R&B-song i talking blues-stil, spelt inn av den amerikanske vokalgruppa The Coasters i 1960. Songen vart opphavleg tilskriven Elmo Glick, som er eit pseudonym som Jerry Leiber og Mike Stoller brukte. Dei produserte òg songen, som var delvis basert på songen «Clothes Line (Wrap It Up)» frå 1956, skriven av Kent Harris og spelt inn av han som Boogaloo and his Gallant Crew. Harris fekk seinare status som medlåtskrivar på «Shoppin' for Clothes.»

Bakgrunn og innspeling
Jerry Leiber fekk ideen til innspelinga då Billy Guy frå The Coasters fortalte han om ein song han hadde høyrt på radio, om ein mann om shoppa etter klede. Guuy hadde husga noko av teksten, men ikkje verken songtittelen eller kven om spelte han. Leiber klarte ikkje å finne den originale innspelinga, og skreiv ein ny tekst kring same tema, og nytta tekstlinjene so Guy hadde hugsa.  

Stoller skreiv og arrangerte musikken, som var i eit meir langsamt tempo enn den tidlegare songen til Harriss. Gruppa spelte inn songen den 29. juli 1960 i Atlantic Studios i New York City. Guy tok rolla som kjøparen og bassongaren Will «Dub» Jones var seljaren. Andre musikarane var gruppemedlemmane Carl Gardner og Cornell Gunter med Stoller (piano), King Curtis (tenorsaksofon), Sonny Forriest og Phil Spector (gitar), Wendell Marshall (bass) og Gary Chester (trommer).

Utgjeving og ettermæle
Songen vart gjeven ut på Atco Records i september 1960, men nådde ikkje høgare enn 83. plassen på Billboard Hot 100. Some eksemplar av singelen vart kalla «Clothes Line», og var tilskriven Harris.  Etter forlaget til Harris, American Music, truga med søksmål om brot på opphavsretten, fekk Harris tildelt status som låtskrivar på songen i lag med Leiber og Stoller.  

Andre artistar som seinare spelte inn songen var Steve Gibbons Band, The Flying Pickets og Darts.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shoppin' for Clothes» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1960
Singlar frå 1960
Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
The Coasters-songar
Atco Records-singlar
The Flying Pickets-songar
T'ain't Nothin' To Me

«T'ain't Nothin' to Me» er ein song skriven av Pat Patterson og framført av The Coasters. Songen nådde 20. plassen på R&B-lista og 64. plassen på Billboard Hot 100 i 1964. Songen kom med på albumet Apollo Saturday Night i 1964.

Innspelinga vart produsert av Nesuhi Ertegun og Jerry Wexler og arrangert av King Curtis. Innspelinga føregjekk live 16. november 1963 i Apollo Theater i New York City.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «T'ain't Nothin' To Me» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
The Coasters-songar
Songar produserte av Jerry Wexler
Atco Records-singlar
Songar skrivne av Leon Payne
Jim Reeves-songar
Johnny Winter-songar
Lee Hazlewood-songar
Bernt Grønvold

Bernt Borchgrevink Grønvold () var ein norsk kunstnar. Han var bror av målaren Marcus Grønvold og skulemannen og forfattaren Didrik Grønvold.

Grønvold dreiv både med sjanger-, portrett- og landskapsmåleri.
Han var elev av Ludwig von Löfftz på akademiet i München i 1878 var Grønvold året etter av Wilhelm Lindenschmit. Frå 1883 virka han i Berlin, i 1887 var han i Paris, og i åra 1887–88 var han i Cornwall. Deretter budde han i Noreg fram til 1894. Han budde seinare i Bolzano og Berlin.

Bernt Grønvold var også ein kunstsamlar og mesen. Han dreiv omfattande kunstforsking, særleg innan tysk kunsthistorie. Han henta fleire eldre tyske kunstnarar fram att.I 1896 gav han ut Friedrich Wasmann; ein deutsches Künstlerleben von ihm selbst geschildert.

Det finst måleri av Grønvold i KODE Kunstmuseer og komponisthjem i Bergen, Nasjonalmuseet/Nasjonalgalleriet i Oslo og Ateneum i Finland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bernt Grønvold» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 Svensk uppslagsbok Malmö, 1932.

Norske landskapsmålarar
Let's Go Get Stoned av The Coasters

«Let's Go Get Stoned» er ein song opphavleg spelt inn av The Coasters i mai 1965. Han vart skriven av Nickolas Ashford, Valerie Simpson og Josephine Armstead.

Songen gjekk til topps på R&B-lista i 1966 med ein versjon av Ray Charles. Singelen kom ut berre kort tid etter Charles kom ut etter rehabilitering for eit 16 år lang heroinmisbruk. Charles høyrde ei innspeling frå 1965 av songen av den framtidige countrystjerna Ronnie Milsap. I følgje Milsap likte Charles versjonen hans så godt at han valde å spele inn songen sjølv. Songen er ein av dei første suksessrike songane Ashford & Simpson skreiv i lag. Duoen skreiv òg Charles sin «I Don't Need No Doctor».

Andre versjonar
 Manfred Mann spelte inn songen på EP-en No Living Without Loving, som toppa EP-lista i Storbritannia i desember 1965. 
 The Amboy Dukes spelte inn ein versjon i 1967 på det sjølvoppkalla albumet sitt.
 James Brown gav ut ein versjon av songen på singel.
 Booker T & The MGs spelte inn songen i 1968 på albumet sitt Doin' Our Thing.
 Big Mama Thornton spelte inn songen i 1969 på albumet Stronger Than Dirt.  
 Joe Cocker spelte songen fleire gonger på konsertar, mellom anna på Woodstockfestivalen i 1969.
 The Derek Trucks Band har spelt songen på konsertar. 
 Billy Preston spelte inn songen på albumet Live European Tour som kom i 1974. 
 Lowell Fulson spelte inn songen under namnet Lowell Fulsom i 1968 på albumet Now.
 Bonnie Bramlett spelte inn songen på albumet Lady's Choice Capricorn Records (1976)
 Atlanta Rhythm Section spelte inn ein versjon på albumet Underdog

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Let's Go Get Stoned (R&B song)» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Songar skrivne av Valerie Simpson
Songar skrivne av Nickolas Ashford
The Coasters-songar
Ronnie Milsap-songar
Ray Charles-songar
Manfred Mann-songar
James Brown-songar
Big Mama Thornton-songar
Joe Cocker-songar
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Songar skrivne av Jo Armstead
ABC Records-singlar
The Everly Brothers-songar
Booker T. & The M.G.'s-songar
D. W. Washburn

«D.W. Washburn» er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller. Dei to mest kjende innspelingane av songane er gjort av The Coasters og The Monkees. Songen var med i musikalen Smokey Joe's Cafe.

Innspelingar
The Monkees sin versjon av «D.W. Washburn» var den første singelen dei gav ut etter den andre og siste sesongen av TV-serien deira på NBC. Alle dei førre singalne deira hadde nådd topp 3 på Billboard Top 100 på grunn av den sterke marknadsføringa gjennom fjernsynsserien deira. Utan denne marknadsføringa vart songen den første som ikkje nådde Topp 10 på den amerikanske Billboard-lista og nådde ein 19. plass.

The Coasters gav ut sin versjon av songen i juli 1968. Dei hadde spelt inn songen den 31. oktober 1967 for Date Records. B-sida til singelen var «Everybody's Woman.»

The Monkees fortsette å spele songen inn i den seinare delen av karrieren sin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «D. W. Washburn» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
Songar frå 1967
Singlar frå 1968
The Monkees-songar
The Coasters-songar
RCA Records-singlar
Marcus Grønvold

Marcus Frederik Steen Grønvold () var ein norsk kunstnar. Han måla realistiske portrett og landskap.

Grønvold var fødd i Bergen som son av soknepresten Christian August Grønvold (1810–1889). Han var bror av målaren Bernt Grønvold og skulemannen, forfattaren og museumsmannen Didrik Grønvold. Han studerte ved Kunstakademiet i København frå 1866 til 1869 og i München under Karl Piloty frå 1874 til 1877. Grønvold slo seg endeleg ned i München 1881. To av verka hans er i samlinga til det norske Nasjonalgalleriet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marcus Grønvold» frå ,  den 17. februar 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Norske målarar på 1800-talet
Norske målarar på 1900-talet
Folk frå Bergen
Realistiske kunstmålarar
Searchin'

«Searchin'» er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller for The Coasters. Songen vart gjeven ut på singel på Atco Records i mars 1957, og toppa R&B-lista i USA i 12 veker. Songen nådde òg tredjeplassen på den nasjonale poplista.

Sjølv om The Coasters tidlegare hadde gjort det godt på R&B-lista, var et «Searchin'» (i lag med «Young Blood» på den andre sida) som gjorde dei til eit kjent rock and roll band.

Paul McCartney valde «Searchin'» som ein av «Aude øy-platene» sine i 1982. McCartney framførte songen med The Beatles då dei prøvespelte for den 1. januar 1962.

Songen vart nytta i filmen The Iron Giant frå 1999, musikalen Smokey Joe's Cafe og biografifilmen October Sky i 2009.

Innspeling
Songen vart spelt inn i Los Angeles den 15. februar 1957. Med seg på innspeling hadde The Coasters Mike Stoller (piano og arrangement), Barney Kessell (gitar), Ralph Harrison (bass) og Jesse Sailes (trommer).

Andre versjonar
Songen er blitt spelt av The Beatles, The Grateful Dead, Skip Battin, The Hollies, The Kingsmen, Wanda Jackson, Billy Lee Riley, Neil Sedaka og The Spencer Davis Group, i tillegg til fleire andre. Jim Croce inkluderte ein versjon av songen i hitten «Chain Gang Medley».

The Muppets spelte songn i den første sesongen av The Muppet Show, medan Buck Owens and the Buckaroos song han på Hee Haw (sesong 6 episode 17). I tillegg vart ein endra versjon av Cheech & Chong nytta i filmen Up in Smoke, der songaren skildrar korleis han leitar etter marihuana, i staden for ei jente.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Searchin'» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
[ The page for «Searchin'»] on Allmusic

Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
Singlar frå 1957
The Coasters-songar
The Beatles-songar
The Hollies-songar
The Spencer Davis Group-songar
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Wanda Jackson-songar
Pat Boone-songar
The Lovin' Spoonful-songar
The Kingsmen-songar
Neil Sedaka-songar
Gram Parsons-songar
Nilsson-songar
Songar frå 1957
MetroLyrics

MetroLyrics er ein nettstad for songtekstar skipa i desember 2002. Databasen til MetroLyrics inneheld over 1 millionar songar framført av over 16 000 artistar.

Historie
MetroLyrics blei skipa av bosnisk-canadiske Milun Tesovic, som laga nettstaden då han var 15, og Alan Juristovski, ein ven av familien.
Han var den første songtekst-nettstaden til å ta i bruk lisens-katalogen til Gracenote Inc. i april 2008. Gjennom denne katalogen får opprettshavarane til tekstane betalt når verket deira blir vist fram på MetroLyrics.com. Nettstaden sjølv tener pengar på reklame.
Lisensordninga gjorde at MetroLyrics skilde seg ut frå mange andre nettstader som tilbyr songtekstar utan å betala lisens, og dermed kan seiast å bryta opphavsretten.

I januar 2013 kjøpte LyricFind lisensverksemda til Gracenote og slo henne saman med si eiga. 
MetroLyrics blei kjøpt opp av CBS Interactive i oktober 2011.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «MetroLyrics» frå ,  den 17. februar 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Kanadiske nettstader
Føretak i Vancouver
Skipingar i 2002
Internettarkiv
Songtekstar
SLBM

SLBM (forkorting frå engelsk submarine-launched ballistic missile) er eit ballistisk missil som det er mogeleg å skyte ut frå ein neddykka ubåt.

Døme
R-29RMU Sineva er eit døme på eit russisk SLBM.

Referansar

Ballistiske missil
Marinevåpen
Ikkevold

Ikkevold var eit månadleg norsk tidsskrift om ikkje-vald, fredsarbeid og pasifisme. Det vart utgjeve av Folkereisning mot krig (FMK) og kom første gong ut i 1968. Papirutgåva slutta å koma ut i 2005, men tidsskriftet finst framleis på Internett.

Bakgrunnsstoff
 Nettutgåva av Ikkevold

Norske tidsskrift
Pasifisme
Skipingar i 1968
Politikk i 1968
Fentanyl

Fentanyl et eit syntetisk opioid som kan brukast til smertelindring i helestellet.
Effekten til fentanyl liknar på heroin, men sume av dei ulike fentanylane kan vere hundre gonger sterkare enn morfin for kvar vekteining, avhengig av nøyaktig samansetjing.

Stoffet står på forbodslista til antidopingbyråa WADA og Antidoping Norge.

Sjå òg 
Opioidkrisa i USA

Referansar

Bakgrunnsstoff

 SNPF - Fentanyl – narkosmedel vid teaterstormningen i Moskva 

Opioid
Narkotika
Link Wray av Link Wray

Link Wray er eit musikkalbum frå 1971 av rock and roll-pioneren og gitaristen Link Wray. Musikken er ei americanablanding med element av blues, country, gospel og folkrock. Gitarspelinga, komponeringa og vokalen til Wray reflekterer den moderne rocken på denne tida. Trass i pulisitet frå radio og trykte media i Washington-området, gjorde ikkje albumet det så bra nasjonalt. 

Somme spor frå dette albumet kom seinare ut på samlealbumet Guitar Preacher: The Polydor Years og heile albumet kom ut på det doble samlealbumet Wray's Three Track Shack i lag med andre innspelingar frå 1971 frå Beans and Fatback og Mordicai Jones.

The Neville Brothers spelte seinare inn «Fire and Brimstone» på albumet deira Yellow Moon, og det same gjorde Ralph Stanley for filmmusikken til Lawless. Bandet Calexico spelte «Fallin' Rain» som bonusspor på albumet deira Feast of Wire. Karl Blau spelte inn «Fallin' Rain» på albumet Introducing Karl Blau i 2016.

Innspeling
Albumet vart spelt inn i 1971 av bror til Link, Vernon «Ray Vernon» Wray i Wray's Shack Three Track, eit tre-sporsstudio Link Wray hadde omgjort frå eit gammalt hønsehus på garden sin i Accokeek i Maryland, og miksa av Chuck Irwin. På dei meir høglydte songane plasserte dei høgtarar for gitaren til Link Wray ute i hagen, og sette mikrofonar i vindauga. Ei stund hadde dei ikkje trommer, så på fleire spor trampar musikarane i golvet og ristar på ein boks med spikar.

Mottaking

På grunn av stilendringa frå tidlegare musikk Link Wray hadde spelt inn, vart albumet dårleg motteke av fansen. Wray hadde venta dette, og kort tid før albumet kom ut sa han: «På sett og vis kunne eg ikkje brydd meg mindre om eg ikkje sel eit einaste album. Me er nøgd med det og me har gjort det på vår eigen måte.»

I ei seinare melding kritiserteAllmusic albumet for det mangla intensiteten i den mest kjende musikken hans. Men dei hylla lidenskapen og ærlegheita på albumet og hevda at det har eldast betre enn det meste av countryrocken frå den tida.

Innhald

Medverkande

Link Wray - solovokal, gitar, dobro, bassgitar 
Bobby Howard - mandolin, piano
Bill Hodges - piano, orgel, korvokal
Doug Wray - trommer, perkusjon, korvokal
Steve Verroca - trommer, perkusjon, korvokal
Gene Johnson - korvokal

Produksjon
Produsent: Steve Verroca og Ray Vernon, i samarbeid med Bob Feldman
Lydteknikar: Ray Vernon
Miksing: Chuck Irwin

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Link Wray (album)» frå ,  den 17. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Link Wray-album
Musikkalbum frå 1971
Polydor Records-album
Skeise-VM 1994 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1994 for kvinner vart avvikla i Butte i delstaten Montana i USA helga 5. og 6. februar 1994. 23 utøvarar frå 11 land deltok i stemnet, av dei to frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1500 m, 3 000 m og 5 000 meter.

Emese Hunyady frå Austerrike vart verdsmeister etter å ha fått bestetid på dei tre lengste distansane, medan tyske Ulrike Adeberg gjekk den snøggaste 500-meteren og vart nummer to i meisterskapen.

Skeise-VM 1994 

Dato: 5./6. februar 1994

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1994» frå ,  den 9. desember 2020.  
 

Lengdeløp på skeiser
Idrettstilskipingar i USA
Anette Tønsberg

Anette Tønsberg () er ein norsk tidlegare skeiseløpar frå Lørenskog som vart norsk meister i firkamp seks gongar. Ho var medlem i Aurskog/Finstadbru Sportsklubb.

Tønsberg var aktiv frå 1987 til 2002. Frå 1944 til -98 vann ho fem rake norsk meisterskap i firkamp, ein sjette NM-tittel tok ho i sin siste sesong, 2002. Gjennom åra sanka ho 16 gullmedaljar i NM i enkeltdistansar; 5 på 1500 m, 6 på 3 000 m og 5 000 m. Internasjonalt var ein åttandeplass under Skeise-VM 1994 høgdepunktet. Ho deltok i vinter-OL i Albertville i 1992 og Nagano i 1998, utan å utmerke seg.

Tønsberg sette til saman 19 norske rekordar på dei tre lengste distanseøvingane, attåt 4 i firkamp.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske skeiseløparar
Folk frå Lørenskog
Countrysjangrar

Oversyn over sjangrar innan countrymusikk:

Ameripolitan
Appalachian folk 
Australsk country
Bush Band 
Bakersfield sound
Bluegrass
Old-time bluegrass/Appalachian bluegrass
Tradisjonell bluegrass/Neo-Traditional bluegrass
Progressiv bluegrass/Nu-grass
Bluegrass-gospel
Bro-country
Cajun
Kanadisk country
Kristen country
Klassisk country
Swamp rock
Country-blues 
Country-folk
Country-pop/Cosmopolitan country
Country-rap 
Alternativ country
Americana
Cowpunk/Country-punk 
Lubbock sound
Rockabilly/Neo-Rockabilly
Psychobilly/Punkabilly
Gothabilly/Hellbilly
Roots-rock
Folk-rock
Heartland-rock
Country-rock
Southern rock
Tulsa Sound 
Cowboy/Western music
Dansbandmusikk
Franco-country
Gulf and western
Hokum 
Honky tonk music
Instrumental-country
Nashville sound
Countrypolitan
Neotraditional country
New country
Old-time music/Hillbilly music 
Outlaw country
Red Dirt
Regional Mexican
Mariachi
Bandamusikk
Norteñomusikk
Duranguense 
Sertanejo
Southern soul 
Techno-country (Eurodance-country, gjort populær av Rednex)
Texas-country
Progressiv country
Talking blues
Tex-Mex/Tejano
Tradisjonell country
Truck-driving country
Western swing
White power country
Zydeco

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of country genres» frå ,  den 18. februar 2018.  
 

 
Musikksjangrar
Strukturformel

Ein strukturformel er ein notasjon brukt innan kjemi for å visa korleis atoma er bundne til kvarandre i eit molekyl. Strukturformlar må ikkje forvekslast med den enklare typen kjemisk formel ein kallar summeformel, som berre viser talet på atom av kvart atomslag.

Tekstbaserte strukturformlar kan vere nyttige når det ikkje er mogeleg å skrive ut molekyla grafisk. Til dømes kan etanol skrivast som CH3CH2OH

I ein lewisstruktur vert atomkjernane representerte ved forkortinga av grunnstoffet som det vert skrive i det periodiske systemet. Einskilde elektron vert skrivne ut som punkt. Elektronpar vert skrivne som strek. Ein enkelt strek mellom to atom motsvarar ei enkeltbinding, ein dobbelstrek motsvarar ei dobbelbinding og ein trippelstrek motsvarar ei trippelbinding. 

Innan organisk kjemi er det vanleg at ein ikkje skriv bokstaven C ut for karbon, slik at karbonatomet ser ut som eit hyrne og at både hydrogentoma og bindingane deira vert forenkla. Om eit molekyl er stort og ein berre er interessert i den delen av molekylet som er innblanda i ein reaksjon, kan ein bruke bokstaven R for å vise til eit eventuelt framhald av molekylet.  
Ladningar er representerte av eit innringa plussteikn for positiv ladning eller eit innringa minusteikn for negativ ladning (ein ringar inn ladningane for å skilje dei frå plussteikna som vert nytta i reaksjonsformelane). Partielle ladningar vert representerte av den greske bokstaven Δ, delta, følgd av eit pluss- eller minusteikn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Strukturformel» frå ,  den strukturformel.  
 

Kjemiske formlar
The Things That I Used to Do

«The Things That I Used to Do» er ein 12-taktsblues-song skriven av Guitar Slim. Innspelinga hans av songen vart gjort i New Orleans og var arrangert og produsert av ein ung Ray Charles. Songen kom ut på Specialty Records i 1953 og vart ein bestseljar året etter. Det var ein av dei største hittane i historia til selskapet og låg inne på rhythm and blues-lista i 42 veker. Songen låg på toppen av lista i seks veker og var den bestseljande R&B-songen det året, og selde meir enn éin million eksemplar.

Sidan Guitar Slim var ein bluesartist, meinte Art Rupe frå Specialty Records, at han berre ville appellere til publikum på landsbygda i Sørstatane, men urbane R&B-stasjonar i nord plukka opp songen, og var medverkande til at han vart ein nasjonal hit. Som følgje av dette vart Guitar Slim ein mykje etterspurt artist og spelte på Apollo Theater.

Komposisjon og innspeling
Arrangementet og pianoakkompagnementet til Charles la vekt på dei religiøse tonane av intens, men filosofisk anger i røysta til songaren, noko som gav songen ei gospelaktig kjensle. Som Fats Domino hadde Guitar Slim ei røyst som høyrdest eldre ut enn dei typiske blues-skrikarane på den tida, og teksten var mindre seksuell.

Det måtte fleire forsøk til for å få opptaket til å sitje. Jones stoppa ofte midt i songen av forskjellige årsaker, og dei måtte byrje frå toppen att. Under uttoninga av songen kan høyre Charles rope «yeah!» då han skjønar at dei endeleg klarte å spele gjennom heile songen.

Ettermæle
Songen vart ein enorm suksess og hadde stor innverknad på rock and roll med å vise svarte artistar kunne appellere til kvite lyttarar og gospelkjensle var eit effektivt verkemiddel. Han har blitt ein standard som følgje av den særeigne gitarspelinga og den stigande og fallande melodien til Guitar Slim. Songen hadde stor innverknad på «den elektrike lyden» i rocken og den elektriske gitaren hadde forvrengde overtonar eit heilt tiår før Jimi Hendrix. Songen er oppført på lista til Rock and Roll Hall of Fame som ein av 500 songar som forma rock and roll. Songen medverka òg til utviklinga av soul.

Songen er sidan blitt spelt av mange andre artistar: 

Albert Collins
Ike & Tina Turner
Stevie Ray Vaughan
Junior Parker
Muddy Waters
Lightnin' Slim
Jimi Hendrix
Freddie King
Chuck Berry
Big Joe Turner, 1977
Elvin Bishop and the Grateful Dead, berre på konsert, 1969
G. Love and Special Sauce, 1994
Buddy Guy
Luther Allison
John Mayer
Dan Auerbach, med pre–Black Keys-bandet, The Barnburners
Richie Havens
James Brown, som i 1964 gjekk inn på 99. plassen på Billboard pop-lista med songen
Sanchez

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Things That I Used to Do» frå ,  den 18. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1953
Singlar frå 1953
Singlar frå 1954
Singlar frå 1963
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Bluessongar
Specialty Records-singlar
Junior Parker-songar
James Brown-songar
Chuck Berry-songar
Ike & Tina Turner-songar
Buddy Guy-songar
Albert Collins-songar
Little Milton-songar
Ike Turner-songar
Muddy Waters-songar
Jimi Hendrix-songar
Stevie Ray Vaughn-songar
Richie Havens-songar