alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hightonbreen

Hightonbreen er ein isbre på austkysten av Clarence Island i Sør-Shetlandsøyane, sør for Sugarloaf Island, som flyt nordaust til sjøen. Han vart kalla «Staminabreen» på grunn av uthaldet ein trong for å krysse breen under Joint Services Expedition to the Elephant Island Group i 1976–77, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter offiser John E. Highton i Royal Navy, nestleiaren for ekspedisjonen og ansvarleg for gruppa på Clarence Island.

Kjelder

Isbrear på Sør-Shetlandsøyane
Sultanbreen

Sultanbreen er ein isbre som flyt sørvest og ut i Table Bay på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter HMS Sultan, ein landbasert skule for Royal Navy Engineering som bygde hytta for Joint Services Expedition til Elefantøya, 1970-71.

Kjelder

Isbrear på Sør-Shetlandsøyane
Adamsbreen i Wilkes Land

Adamsbreen, òg kalla John Quincy Adamsbreen, er ein brei kanalisbre i Wilkes Land i Antarktis som er over 32 km lang. Han endar i enden av Vincennes Bay, like aust for Hatch Islands. Han vart først kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1947), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John Quincy Adams, den sjette presidenten av USA. Adams var viktig som seinare representant frå Massachusetts i få kongressen med på å støtte US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Bellbreen

Bellbreen er ein isbre som flyt nordover og ut i Maury Bay like aust for Blairbreen. Han vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas G. Bell, båtsmann på sluppen «Peacock» under US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bell Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Wilkes Land
Blodgett Iceberg Tongue

Blodgett bretunge er ei stor bretunge som strekkjer seg utover i sjøen frå nærleiken av Cape Morse og Cape Carr på austsida av Porpoise Bay. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gardner D. Blodgett, ved geografiavdelinga i innanriksdepartementet, som i 1955 førebudd skisser av kysten av Antarktis mellom 84°E og 144°E frå U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) flyfoto. Sidan bretunga vart delvis skissert for første gong på eit kart frå 1955 av Blodgett, vart namnet hans rekna som høvande for breen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blodgett Iceberg Tongue» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Wilkes Land
Blairbreen

Blairbreen er ein isbre som flyt nordover det vestlege hjørnet av Maury Bay. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James L. Blair, sjøkadett på sluppen «Peacock» under US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blair Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Wilkes Land
Bondbreen

Bondbreen er ein bratt, isbre med mykje bresprekkar vest for Ivanoff Head, som flyt frå innlandsisen til Blunt Cove inst i Vincennes Bay. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Charles A. Bond i U.S. Navy som leia den vestlege gruppa under ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bond Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Wilkes Land
Congerbreen

Congerbreen er ein isbre som ligg 10 km aust for Glenzerbreen, og som flyt nord til austlege delen av Shackletonisen. Han vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard R. Conger, sjefsfotograf under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som assisterte i å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs kysten frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.

Kjelder 

Isbrear i Wilkes Land
De Havenbreen

De Havenbreen er ein brei isbre som flyt i sørvesthjørnet av Porpoise Bay. Han vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edmund H. De Haven, kaptein på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «De Haven Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Wilkes Land
Dibblebreen

Dibblebreen er ein markant kanalbre som flyt frå innlandsisen og endar i ei kjend tunge ved austsida av Davis Bay. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jonas Dibble, skipssnikkar på sluppen «Peacock» av US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes. Dibble skal ha forlate sjukesenga si og arbeidd 24 timar utan pause med andre snikkarar for å reparere eit øydelagd ror på «Peacock», då skipet vart delvis knust i ei isbukt ved 151°19′E og tvungen til å segle nordover.

Kjelder 

Isbrear i Wilkes Land
Dibble Iceberg Tongue

Dibble Iceberg Tongue er ein isfjelltunge utover i sjøen frå Dibble bretunge. Namnet Dibblebreen og Dibble bretunge vart gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1955 i samsvar med skissene til G.D. Blodgett baserte på flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Dei to delane i sjøen vart fotograferte av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956 og 1959, og Australian Antarctic Names and Medals Committee tilrådde så at den ytste delen fekk namnet Dibble Iceberg Tongue.

Kjelder 

Isbrear i Wilkes Land
DuBeaubreen

DuBeaubreen er ein kanalisbre som flyt til kysten av Antarktis 18 nautiske mil (33 km) vest for Merritt Island. Han vart kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Earl P. DuBeau, ein fotografitolkar under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som assisterte i opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Queen Mary Coast, Knox Coast og Budd Coast.

Kjelder 

Isbrear i Wilkes Land
Elliottbreen

Elliottbreen er ein liten kanalbre som drenerer nordover til Budd Coast i Antarktis, halvvegs mellom Cape Hammersly og Cape Waldron. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Samuel Elliott, ein sjøkadett på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder 

Isbrear i Wilkes Land
Freemanbreen

Freemanbreen er ein kanalisbre som flyt til vestsida av Perry Bay i Antarktis, like aust for Freeman Point. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter J.D. Freeman, ein seglmakar på sluppen «Peacock» under US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Gilchristbreen

Gilchristbreen er ein kort kanalbre som flyt til Budd Coast 17 km nordvest for Foxbreen. Han vart nedskissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter dr. Edward Gilchrist, kirurg sluppen «Wilkes».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gilchrist Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Wilkes Land
Frostbreen

Frostbreen er ein kanalisbre som flyt til enden av Porpoise Bay i Antarktis. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Frost, båtsmann på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Glenzerbreen

Glenzerbreen er ein isbre som er 10 km vest for Congerbreen, som flyt nordover frå Knox Coast til austlege delen av Shackletonisen i Antarktis. Han vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Hubert Glenzer jr., ein pilot under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som assisterte i opprette astronomiske kontrollstasjonar langs kysten frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Holmesbreen

Holmesbreen er ein brei isbre som endar vest i Porpoise Bay kring 19 km sør for Cape Spieden. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter dr. Silas Holmes, assisterande kirurg på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Maybreen

Maybreen er ein kanalisbre som er kring 9 km brei og 11 km lang, og som flyt til kysten mellom Cape Morse og Cape Carr. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William May, sjøkadett på «Flying Fish» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Petersonbreen

Petersonbreen er ein isbre som flyt vest og ut i Penney Bay ovanom Herring Island i Windmill Islands. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne under U.S. Navy (USN) OpHjp i 1946-47, og kalla opp etter Louie N. Peterson, radiotelegrafist og protokollførar under U.S. Navy (USN) OpWml som oppretta astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast i januar-februar 1948.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peterson Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Wilkes Land
Pourquoi Pas-breen

Pourquoi Pas-breen er ein isbre som er 7 km brei og 28 km lang, og som flyt nord-nordvest frå innlandsisen og endar i ei kjend tunge 17 km vest-nordvest for Pourquoi Pas Point. Han vart skissert av fransk kartografar frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47 og namngjeven i 1952 av den franske komiteen etter «Pourquoi-Pas?», polarskuta til Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot i 1908–10. Ho vart seinare nytta av Charcot i ekspedisjonar til Grønland.

Pourquoi Pas bretunge er ei markant isbretunge som er 7 km brei og 11 km lang og som strekkjer seg ut i sjøen frå Pourquoi Pas-breen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Remenchusbreen

Remenchusbreen er ein kanalisbre som er kring 7 km brei og 15 km lang, og som flyt nordvest frå innlandsisen og endar i ei lita, men men markant tunge like aust for Mariner Islands og 22 km nordaust for Bunger Hills. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John F. Remenchus, ein flykaptein som assisterte U.S. Navy Operasjon Windmill og deltok på fotograferingstokt langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast i januar–februar 1948.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Robinsonbreen

Robinsonbreen er ein kanalisbre som flyt til kysten av Antarktis mellom Merritt Island og Reist Rocks. Han vart kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter R.P. Robinson, ein stuert på skuta «Vincennes» under US Exploring Expedition leia av løytnant Charles Wilkes, 1838-42.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Sandfordbreen

Sandfordbreen er ein kanalisbre som flyt til austsida av Porpoise Bay, kring 46 km sør-sørvest for Cape Morse. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joseph P. Sandford]], ein sjøkadett på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Snedekerbreen

Snedekerbreen er ein kanalisbre som flyt til kysten av Antarktis 17 km vest for Merritt Island. Han vart kartlagt (1955) av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert H. Snedeker, ein fototolkar under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som assisterte i å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs kysten frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Thompsonbreen

Thompsonbreen er ein kanalisbre som flyt nordover til enden av Paulding Bay. Han vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under Operasjon Highjump (1946-47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Egbert Thompson, ein sjøkadett på sluppen «Wilkes».

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Tracybreen

Tracybreen er ein kanalisbre som flyt til Shackletonisen 7 km sørvest for Cape Elliott. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Lloyd W. Tracy i U.S. Navy som var pilot med U.S. Navy Operasjon Windmill i 1947–48, som assisterte i operasjonane som oppretta astronomiske kontrollstasjonar frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Underwoodbreen

Underwoodbreen er ein kanalisbre i Wilkes Land i Antarktis som er kring 24 km lang, og som flyt til kysten av Antarktis mellom Reist Rocks og Cape Nutt. Han vart kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Thomas Joseph Underwood jr., USMC, som tente på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838-42) leia av løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Vanderfordbreen

Vanderfordbreen er ein isbre som er kring 8 km brei som flyt nordvest til søraustsida av Vincennes Bay, litt sør for Windmill Islands. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Benjamin Vanderford, los på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition under kaptein Wilkes, 1838-42. Isbreen vart kartlagt frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Whittlebreen

Whittlebreen er ein kort kanalbre som flyt nordaust til Colvocoresses Bay og endar i ei lita bretunge 11 km nordvest for Williamsonbreen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter dr. J.S. Whittle, assisterande kirurg på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av løytnant Charles Wilkes.

Whittle bretunge er ein liten isbre tunge som strekkjer seg ut i sjøen frå Whittlebreen ut i Colvocoresses Bay. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Whittlebreen.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Waldronbreen

Waldronbreen er ein kanalisbre som flyt til austsida av Porpoise Bay, halvvegs mellom Sandfordbreen og Morsebreen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas Westbrook, kapteinassistent på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Williamsonbreen

Williamsonbreen er ein isbre som flyt nordaustover frå Law Dome og ut i Colvocoresses Bay. Han vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John G. Williamson, matros på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Isbrear i Wilkes Land
Toftebreen

Toftebreen er ein isbre som ligg like sør for Sandefjord Cove på vestsida av Peter I Øy. Han vart oppdaga i 1927 av ein norsk ekspedisjon på «Odd I» og namngjeven av Eyvind Tofte, som leia ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tofte Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Isbrear i Antarktis
Peter I Øy
Hamarglovene

Hamarglovene er eit bresprekkfelt i den nedre Vestre Skorvebreen like aust for Hamaroya Mountain i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Jutulgryta

Jutulgryta er eit bresprekkfelt som er kring 22 km langt, ved austsida av munningen av Jutulstraumen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven Jutulgryta.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Jutulplogsla

Jutulplogsla er eit bresprekkfelt halvvegs opp Jutulstraumen, kring 15 km søraust for Nashornet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto på den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven Jutulplogsla.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Krasen

Krasen er eit bresprekkfelt som er kring 28 km langt i den nedre delen av Jutulstraumen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Styggebrekka

Styggebrekka er eit bresprekkfelt nær midten av Austre Skorvebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Trollkjelen

Trollkjelen er eit bresprekkfelt som er kring 22 km langt i Fimbulisen, som ligg like utanfor nordaustsida av Trollkjelneset i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Ulendet

Ulendet er eit bresprekkfelt som er kring 11 km langt i Jutulstraumen, kring 24 km nordaust for Neumayerskarvet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

Kjelder

Bresprekkfelt i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Måleriet Eidsvold 1814

Eidsvold 1814, òg kjend som Eidsvold Riksraad 1814, Riksforsamlingen på Eidsvoll og anna, er eit norsk måleri som syner riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814 der den norske grunnlova vart skapt og vedteken. Biletet er laga av Oscar Arnold Wergeland (1844–1910) i perioden 1882–1885, følgjeleg omkring 70 år etter grunnlovsforsamlinga. Måleriet vart gjeve som gåve til Stortinget i Oslo, der det framleis heng i hovudsalen. Biletet er troleg det mest kjende historiemåleriet i norsk kunst.

Eidsvold 1814 vart tinga av korpslege og forretningsmann Lorentz Reinhold Boll Ring frå Drøbak og donert av han i eit brev til Stortinget 16. mai 1885. Det heng no i Stortingssalen.

Fremst i biletet står Christian Magnus Falsen oppreist framfor forsamlinga og les opp grunnlova, sorenskrivar Wilhelm Frimann Koren Christie sit ved sidan av han. 
I måleriet kan rundt 70 personar av dei 112 medlemma av Riksforsamlingen identifiserast.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på ««Eidsvold 1814»» frå ,  den 25. januar 2014, revisjon 12861160 

Norske måleri
1880-åra i Noreg
Historiemåleri
Måleri frå 1800-talet
St. Anton

St. Anton am Arlberg er ein landsby og ein kommune i Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 165,8 km² og har i kring 2 500 ibuarar. St. Anton ligg i ein fjelldal heilt vest i Tirol, på grensa mot Vorarlberg, om lag 100 km vest for Innsbruck.

Landsbyen St. Anton ligg 1284 meter over havet, og er ein av dei mest kjende vintersportstadene i Austerrike. Næringslivet er i all hovedsak basert på turisme, særleg skiturisme. I kommunen er fleire hotell og eit stort alpinanlegg med mange skiheisar. St. Anton har totalt 280 km med alpinløyper. VM i alpine greiner 2001 vart arrangert i kommunen.

Skirennarane Franz Gabl og Karl Schranz er frå St. Anton.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St. Anton am Arlberg» frå ,  den 26. januar 2014.  
 

Kommunar i Tirol
Tenterhooks Crevasses

Tenterhooks Crevasses er eit stort system av bresprekker i Rennickbreen mellom Morozumi Range og Lanterman Range. Den sørlege delen av desse bresprekkane (nær Onlooker Nunatak) vart kryssa med store vanskar av medlemmar frå den nordlege geolog-gruppa under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963–64, som gav dette namnet. On tenterhooks er eit engelsk uttrykk for «pinleg spenning» eller «utolmodig».

Kjelder

Bresprekkfelt i Ross Dependency
Geografi i Victoria Land
Pennell Coast
Arai Terraces

Arai Terraces er ein rekkje terrassar med bresprekker og isfall like sør for Fazekas Hills, nær enden av Lowerybreen. Dei fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand (1959–60) fordi dei er ein naturleg barriere for hundesledar slik at gruppa ikkje kunne krysse breen. Arai er eit māoriord for barriere.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arai Terraces» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bresprekkfelt i Ross Dependency
Isfall i Antarktis
Geografi i Ross Dependency
Shackleton Coast
Steershead Crevasses

Steershead Crevasses er eit stort omroåde med bresprekkar som ligg 110 km sør for Roosevelt Island aust i Rossisen. Konturen av bresprekkane minnar om eit svært ror (steer's head på engelsk). Dette er eit unikt landemerke når ein flyg i ei direktelinje mellom McMurdo-basen og Byrd-stasjonen og pilotar frå U.S. Navy nytta ofte «roret» som eit navigasjonspunkt. Dette merka Kenneth Bertrand og Fred Alberts på ein flytur i november 1962 frå McMurdo til Byrd. Etter forslaget deira vart namnet Steershead Crevasses godkjend av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names.

Kjelder

Bresprekkfelt i Ross Dependency
Berlin Crevasse Field

Berlin Crevasse Field er eit bresprekkfelt som strekkjer seg over 19 km, like vest for Mount Berlin i Marie Byrd Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Mount Berlin.

Kjelder 

Bresprekkfelt i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Bowie Crevasse Field

Bowie Crevasse Field er eit stort bresprekkfelt ved eit brot i Minnesotabreen mellom søraustenden av Bastien Range og Anderson Massif i Ellsworth Mountains. Han vart namngjeven av gruppa frå Universitetet i Minnesota som vitja Ellsworth Mountains i 1962–63, etter Glenn E. Bowie, ein geofysikar i gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bowie Crevasse Field» frå ,  den 26. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bresprekkfelt i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Grand Chasms

Grand Chasms er to eller fleire djupe bresprekkar i Filchnerisen i Antarktis som strekkjer seg vestover for ei ukjend lengd frå 37 °V, like vest for Touchdown Hills. Det er det mest utprega bresprekkområdet på Filchnerisen, som er kring 100 km langt og frå 0,5 til 5 km breitt. Han vart oppdaga under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1955-58. I løpet av 1957 vart det utforska av eit amerikansk lag frå Ellsworth-basen leia av dr. Edward Thiel, som nytta det skildrande namnet.

Kjelder

Bresprekkfelt i Antarktis
Filchner-Ronne isbrem