alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Miercurea Ciuc

Miercurea-Ciuc (ungarsk Csíkszereda, tysk Szeklerburg) er ein by i Romania med om lag 40 000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Harghita fylke i den historiske regionen Transilvania. Namnet tyder «Borga til Székely» på både ungarsk og tysk.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Miercurea Ciuc» frå , den 11. juli 2008.

Kjelder i tekst 

Harghita fylke
Fylkeshovudstader i Romania
Byar i Harghita fylke
Buftea

Buftea er ein by i Romania med om lag 20 000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Ilfov fylke, om lag 20 km nordvest for București. Byen er i vekst på grunn av nærleiken til hovudstaden. 

Filmstudioet MediaPro Pictures og Bufteapalasset til Știrbei-familien ligg i Buftea.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Buftea» frå , den 11. juli 2008. 

Kjelder i tekst

Ilfov fylke
Fylkeshovudstader i Romania
Byar i Ilfov fylke
Richard Dadd

Richard Dadd () var ein engelsk målar best kjend for findetaljerte bilete av alvar. Det best kjende verket hans er The Fairy Fellers Master-Stroke (1855–64) som heng i Tate Gallery i London.

Dadd var ein apotekarson fødd i Kent. Han viste tidleg talent for teikning, og blei 20 år gammal teken inn ved Royal Academy of Arts. I 1842 blei han teken med av Sir Thomas Phillips, ein tidlegare borgarmeister, på ein ekspedisjon til Midtausten. Medan dei segla på Nilen i Egypt endra Dadd heilt personlegdom, han hallusinerte og var valdeleg. Dei andre i følgjet trudde først han hadde fått solstikk, medan Dadd sjølv meinte han var besett av den gamle egyptiske guden Osiris.

Då Dadd kom tilbake til England våren 1843 tok familien han med til Kent for at han skulle koma seg. I august fekk han for seg at faren var djevelen og drap han med kniv. Richard Dadd flykta til Frankrike, men då han undervegs til Paris prøvde å drepa ein medturist med eit barberblad, blei han overmanna og arrestert. Han blei send til sinnsjukehuset Bethlem Royal Hospital, der han blei verande i tjue år. I 1864 blei han flytta til Broadmoor-asylet, der han døydde i 1886. Dadd skapte dei fleste meisterverka sine som pasient på desse sjukehusa.

Kjelder 
 «Dadd, Richard» The Oxford Companion to English Literature. Ed. Margaret Drabble. Oxford University Press, 2000. Oxford Reference Online. Oxford University Press. Open University. 11 July 2008
 Denne artikkelen bygger på «Richard Dadd» frå , den 11. juli 2008. 
 

Engelske målarar
Britiske målarar
Den rumenske sjølvstendekrigen

Den rumenske sjølvstendekrigen vart utkjempa i 1877 mot Det osmanske riket. 16. april 1877 signerte Kongedømet Romania og Det russiske riket ein avtale i Bucureşti der russiske troppar fekk passere gjennom dei rumenske landområda, mot at Russland respekterte integriteten til Romania. Mobiliseringa byrja og om lag 120 000 soldatar vart samla saman sør i landet for å forsvare seg mot eventuelle åtak frå osmanske styrkar frå sørsida av Donau. 24. april 1877 erklærte Russland krig mot Det osmanske riket og troppane gjekk inn i Romania.

Oversyn
21. mai 1877 erklærte Mihail Kogălniceanu i det rumenske parlamentet sjølvstende til Romania etter ønske frå det rumenske folket. Ein dag seinare vart ei lov signert av fyrst Carol I. Dagen etter avslutta styresmaktene utbetalingane av skatt til Tyrkia (914 000 lei), og summen gjekk i staden til krigsministeren. 

I starten ønskte ikkje Russland å samarbeide med Romania sidan dei ikkje ville at Romania skulle delta i fredsforhandlingane etter krigen, men russarane møtte svært sterk motstand frå den tyrkiske hæren på 50 000 mann leidd av Osman Pasha ved omleiringa av Pleven (Plevna).

Storhertug Nikolaj bad då Carol I om støtte og foreslo at den rumenske hæren kunne slå seg saman med den russiske. Carol I godtok forslaget og tok sjølv kommandoen over hæren. 

Rumenarane vann slaga ved Griviţa og Rahova, og 28. november 1877 kapitulerte Plevna og Osman Pasha overgav byen, garnisonen og sverdet sitt til den rumenske obersten Mihail Cerchez. Etter at Plevna var inntatt returnerte den rumenske hæren til Donau og vann slaga ved Vidin og Smârdan. 19. januar 1878 bad Det osmanske riket om våpenkvile, som vart akseptert av Romania og Russland. Romania vann krigen, men tapte om lag 10 000 mann. Sjølvstende vart anerkjend av Sentralmaktene 13. juli 1878.

Etterverknad

 
Fredsavtalen mellom Russland og Det osmanske riket vart signert i San Stefano 3. mars 1878. Russland heldt ikkje avtalane i traktaten frå 4. april 1877 om å respektere landegrensene til Romania, men avtalen vart ikkje anerkjend av Sentralmaktene og etter fredsforhandlingane i Berlin i 1878 vart det avgjort at Russland skulle gje Romania sjølvstendet sitt. Områda Dobrogea, Danubedelta og Slangeøya (Insula Şerpilor) skulle overførast til Romania, men Russland okkuperte den sørlege delen av Bessarabia (Cahul, Bolgrad og Ismail), som etter Paristraktaten i 1856 etter Krimkrigen vart inkludert i Moldavia.

Sjå òg
 Kongedømet Romania
 Den russisk-tyrkiske krigen 1877-1878

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Romanian War of Independence» frå ,  den 11. juli 2008.  
 

Rumenske krigar
Russiske krigar
Osmanske krigar
Europeiske sjølvstendekrigar
Konfliktar i 1877
Konfliktar i 1878
Krigføring på 1800-talet

nl:Roemeense Onafhankelijkheidsoorlog
Den arabiske verda

Den arabiske verda (arabisk العالم العربي, Al-Alam Al-Arabi) er eit område som strekkjer seg frå Oman i aust til Mauritania i vest som famnar om 22 land med ein samla befolkning på over 330 millionar. Med unntak av Saudi-Arabia var den arabiske verda under vestleg kolonistyre fram til kort tid etter den andre verdskrig så då vart til meir eller mindre sjølvstendige statar. Den arabiske ligaen vart oppretta i 1945 som felles organisasjon for dei arabiske landa. Den tidlegare presidenten i Egypt, Gamal Abd al-Nasser, prøvde å samle den arabiske verda i Den sameinte arabiske republikken som bestod av Egypt og Syria.

Sjå også 
 Arabarar
 Den arabiske halvøya

Midtausten
Egypt under ptolemearane

Egypt under ptolemearane viser til perioden mellom 332 f.Kr. og 30 f.Kr., då hellenske herskarar regjerte i Egypt. Aleksander den store hadde erobra Egypt i 332 f.Kr., og ein av generalane hans, Ptolemaios, fekk tittelen satrap i Egypt etter Aleksander sin død i 323 f.Kr. I 305 f.Kr. utropte han seg sjølv til kong Ptolemaios I, seinare kjend som «Soter» (frelsar), og etterkommarane hans er kjende som ptolemearane.

Egyptarane aksepterte ptolemearane som etterfølgjarar av faraoane av eit sjølvstendig Egypt. Ptolemaios sin familie herska over Egypt fram til romarane erobra landet i 30 f.Kr. Hellenismen, med gresk språk og kultur, hadde stor innverknad i Egypt i denne perioden.

Ptolemear-herskarar og ektefellar 
Fleire av kongane delte makta med konene sine, som ofte også var systrene. Fleire dronningar herska over Egypt sjølv, den mest berømte av dei var Kleopatra VII (51–30 f.Kr.). 

Egyptisk historie
Tidlegare monarki i Afrika
Anivabukta

Anivabukta (russisk Залив Анива, Zaliv Aniva, japansk: 亜庭湾er ei bukt heilt sør på øya Sakhalin i Russland, nord for øya Hokkaidō i Japan. Den største byen ved bukta er Korsakov.

Nyleg slapp energiselskapet Sakhalin-II ut store mengder mudder i bukta, noko som førte til skade på dyrelivet, og særleg laksebestanden i området.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aniva Bay» frå , den 12. juli 2008. 

Sakhalin
Bukter i Russland
Avatsjabukta

Avatsjabukta (russisk Авачинская губа (Avatsjiskaja guba), Авачинская бухта (Avatsjiskaja bukhta)) er ei bukt i Stillehavet på søraustkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Ho er 24 km lang og 3 km brei ved munningen. Det største djupet i bukta er 26 meter. 

Elva Avatsja munnar ut i bukta. Hamnebyen Petropavlovsk-Kamtsjatskij og den lukka byen Viljutsjinsk ligg ved bukta. 

Bukta frys til om vinteren.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Avacha Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Kamtsjatka kraj
Vulkanar i Russland
Undersjøiske kalderaer
Kalderaer i Russland
Utdøydde vulkanar
Fjodor av Kyrenia

Fjodor er ein helgen i den russiske ortodokse kyrkja med minnedag 4. juli. Fjodor var ein biskop i Kyrenia i Hellas som levde då keisar Diokletian regjerte (284-305). Han var ein god skrivar som kopierte mange bøker for kyrkjene.

Sonen hans Lej melde frå til keisarmakta at faren hadde kristne bøker og omvende folk frå heidenskap til kristen tru. Fjodor vart då stilt for retten. Han vart dømd til å gje bort bøkene sine og fornekte Kristus, men nekta å gjere det.Han vart torturert lenge og tunga hans vart kutta av, før han vart teken til fengsel, der han døydde. Folk som var blitt kristna av Fjodor, som kvinenen Lukija og Ieroja, vart òg drepne.

Kjelder 

Ortodokse helgenar
Evfimios av Suzdal

Evfimios () var ein munk og klosterforstandar frå Suzdal og i dag ein helgen i den russisk-ortodokse kyrkja. 

Evfimios av Suzdal blei fødd i 1316 i Nizjnij Novgorod. Ikkje så langt bort frå Nizjnij Norgorod låg Petsjerskij kloster som var vigd Kristi himmelfartsdag. Det var blitt grunnlagt av Dionysius, ein munk frå Grotteklosteret og ven av heilage Sergij Radonezjskij. I dette klosteret blei Evfimios munk.

I 1352 ville den gudfryktige knjazen av Suzdal Boris Konstantinovitsj bygge eit kloster i Suzdal. Han bad St. Dionisij om ein som kunne bygge og vere forstandar for det nye klosteret, og Dionisij valde Evfimios. 

Prepodobnyj Evfimios levde eit strengt munkeliv. Som Sergij Radonezjskij kledde han seg i vanlege munkeklede. 

1. april 1404, etter å ha tatt nattverd døydde Evfimios fredeleg. aDa var han 88 år gammal. 

4. juli 1507 vart leivningane av Evfimios funne då ein starta å grave jord for å bygge ein ny katedral for klosteret. Etter velsigninga av katedralen i 1511, blei også den eldre katedralen, som no var gjennoppbygd etter brann, velsigna i Evfimios sitt namn. 

Kanoniseringa av St. Evfimios for heile Russland fann stad på eit kyrkjemøte i Moskva i 1549. 22. februar 1657 blei kista med liket hans frakta til katedralen i klosteret. Livshistoria til Evfimios blei skriven av munken Gregor.

Minnefestdagar for St. Evfimios 
 1. april 
 4. juli i den julianske kalenderen (tilsvarande 17. juli i den gregorianske)

Kjelder 
 Ortodoks kalender

Bakgrunnsstoff 
 Den hellige Euthymios av Suzdal (1316-1404) ved katolsk.no

Ortodokse helgenar
Russiske munkar
Russiske helgenar
Folk frå Nizjnij Novgorod
Arkimandritt

Arkimandritt er ein kyrkjeleg tittel som hovudsakleg vert nytta i austleg-ortodokse kyrkjer. Ein arkimandrit er ein stilling og ein tittel for ein forstandar i eit eller fleire kloster; tittelen svarar til abbed eller øvsteabbed i vestlege kyrkjer. Dessuten kan tittelen brukast om ein funksjonær i eit patriarkat eller eparki, og svarar til prelat eller eparki-funksjonær i vestlege kyrkjer. Tittelen kan også bli gjeven for å ære prestar.

Kjelder 

 Jandex - Энциклопедия «Кругосвет»

Ortodoks kristendom
Geistlege
Kyrkjelege titlar
Kristne leiarar
Bajdaratskajabukta

Bajdaratskajabukta (russisk Байдарацкая губа, Bajdaratskaja guba) er ei bukt i Russland på sørsida av Karahavet mellom den nordlege enden av Uralfjella og Jamalhalvøya. Bukta har ei lengd på om lag 180 km og ei breidde på om lag 78 km ved munningen. På det djupaste er bukta opp mot 20 meter. Overflatevatnet held 5-6 °C om sommaren, og om vinteren frys bukta til. Elvane Bajdarata, Juribej og Kara, samt nokre til, munnar ut i Bajdaratskajabukta.

Bukta inneheld nokre større øyar, som Torasovej, Litke og Levdijev.

Gazprom har lagt ei gassrøyrleidning over bukta frå dei rike gassførekomstane på Jamal.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Baydaratskaya Bay» frå , den 12. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Ei skildring av Bajdaratskajabukta i samband med legginga av gassrøyrleidninga (på russisk)

Bukter i Russland
Nenetsia
Karahavet
Bukter i Nordishavet
Jamalo-Nenetsk
Broutonbukta

Broutonbukta (russisk бухта Броутона, bukhta Broutona) er ei bukt heilt nord på øya Simusjir i Kurilane i Russland.

.

Kurilane
Bukter i Russland
Kraterbukta

Kraterbukta er ei bukt på Usjsjirøyarne, som er ein del av Kurilane i Russland. Bukta vart forma av ein vulkan som i dag er utdøydd. Kurilane har i dag fleire aktive vulkanar. 

Russiske Fjernausten genererer mykje inntekter frå turisme ved Kraterbukta.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Crater Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 
 Skildring
 Kart og informasjon

Bakgrunnsstoff 
 Sakhalin Oblast

Bukter i Russland
Kurilane
Diomedesbukta

Diomedesbukta (russisk бухта Диомид, òg skrive Dimoidbukta eller Diomedebukta) er ei bukt i Peter den store-bukta i Russland ved byen Vladivostok. Bukta har fått namnet Diomedes, etter den først russiske briggen som kasta anker i bukta i 1862. Langs kysten av bukta ligg det tett i tett med forfalne fiskeri, fiskekaiar og depot.

Bukter i Russland
Japanhavet
Primorskij kraj
Dvinabukta

Dvinabukta (Russisk Двинская губа, Dvinskaja Guba) er ei bukt i Arkhangelsk oblast i Russland. Ho er ei av fire store bukter i Kvitsjøen. Dei tre andre er Mezenbukta, Onegabukta og Kandalaksjabukta. Elva Nordre Dvina er den største elva som renn ut i Dvinabukta, medan dei to største byane ved bukta er Arkhangelsk og Severodvinsk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dvina Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Arkhangelsk oblast
Kvitsjøen
Khalmjerbukta

Khalmjerbukta er ei bukt på kysten av Sibir i Russland i Karahavet. Ho ligg på Gydanhalvøya og er om lag 185 km lang og 47 km på det breiaste. 

Den djupe bukta ligg mellom estuara til elvane Ob (Obbukta) og Jenisej, som er nokre av dei viktigaste elvane i Russland. 

Khalmierbukta er omgjeve av tundra og fleire elvar munnar ut i ho. Langt inne i bukta ligg busetnadane Tsjornyj Mys og Gyda. Ved munningen ligg Matjujsale og Mongataljang.

Bukta ligg i den administrative regionen Jamalo-Nenetsk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Khalmyer Bay» frå , den 12. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 http://www.adm.yanao.ru/140/
 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Jamalo-Nenetsk
Karahavet
Khajpudyrbukta

Khajpudyrbukta eller Khaypudyrskajabukta (russisk Хайпудырская губа) er ei bukt i Russland, som ligg i Petsjorahavet søraust i Barentshavet mellom kysten av Jugorskijhalvøya og låglandet og myrområda sør for øya Dolgij.

Det er fleire mindre bukter igjen i Khajpudyrbukta. Lengda på hovudbukta er om lag 80 km og munningen er om lag 60 km brei. Den mindre, inste bukta vert ofte rekna som ein del av sjølve Khajpudyrbukta. Forma hennar er rundare og ho ligg sørvest for den større bukta. Lengda til denne mindre bukta er 33 km og munningen mot nord er 15 km brei. Farvatnet er særs grunt og middeldjupet er berre 1-2 meter.

Overflatevatnet er om lag 7 °C varmt om sommaren, og bukta frys til tidleg om vinteren. Elvane Nauljakha, Talotajakha, Moreju og Korotaikha munnar ut i Khajpudyrbukta.

Bukta og det omliggande område høyrer til Nenetsia autonome okrug, som er ein del av Arkhangelsk oblast.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Khaypudyr Bay» frå , den 12. juli 2008.

Bakgrunnsstoff
 Plassering 
 Fugleliv 

Bukter i Russland
Nenetsia
Barentshavet
Bukter i Nordishavet
Kislajabukta

Kislajabukta er ein fjord på Kolahalvøya nær Murmansk i Russland. Fjorden er ein del av Barentshavet, som ligg i nord, og er hovudsakleg kjend som ein stad der det vert drive eksperiment med tidvasskraft.

Tidvasskraftverket i Kislajabukta er eit eksperiment og kraftverket produserer relativt lite mengder straum, om lag 400 KW. Prosjektet starta i 1968, men vart i ein tiårsperiode fram til desember 2004 innstilt før prosjektet fekk finansiering igjen. Fjorden vart vald ut for prosjektet fordi han er lang og djup med ein relativt smal munning, som det kunne byggast demning over. Det er planar om to større prosjekt bygd over same lest nær Mezen i Kvitsjøen og Tugur ved Okhotskhavet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kislaya Guba» frå ,  den 12. juli 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Murmansk oblast
Kraftverk i Russland
Tidvasskraftverk
Barentshavet

de:Kislaja Guba
Koljutsjinskajabukta

Koljutsjinskajabukta (russisk Колючинская губа) er ei bukt i Tsjuktsjihavet på nordsida av Tsjukotkahalvøya i Russland. Ho har ei lengd på 100 km og er berre 2,8 km brei ved munningen på grunn av landtunga Beljaka, som ligg rundt Koljutsjinskajabukta og isolerer ho frå Tsjuktsjihavet. Breidda aukar til 37 km sørover og innover i landet. Djupet i bukta er på 7 til 14 meter. Koljutsjinskajabukta er dekt av is store delar av året. 

I 1793 vart bukta kalla Grev Bezborodko-bukta til ære for den russiske statsmannen Aleksander Bezborodko. Dei lokale innbyggjarane tok ikkje til seg dette namnet og ho vart seinare kalla Koljutsjinskajabukta etter øya Koljutsjin.

Sjå òg 
Serykh Gusej-øyane

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kolyuchinskaya Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Nordishavet
Bukter i Russland
Tsjukotka
Tsjuktsjihavet
Lugabukta

Lugabukta (russisk Лужская губа, Luzjskaja guba) er ei grunn bukt på sørsida av Finskebukta i Russland. Ho er normalt isfri 326 dagar av året. Kurgalskijhalvøya skil bukta frå Narvabukta i vest, medan Soikinskijhalvøya ligg mellom Lugabukta og Koporjebukta i aust. Lugaelva munnar ut i bukta nær Ust-Luga.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Luga Bay» frå , den 12. juli 2008. 

Austersjøen
Bukter i Russland
Leningrad oblast
Mezenbukta

Mezenbukta er ei bukt i Arkhangelsk oblast og Nenetsia autonome okrug nordvest i Russland. Ho er ei av fire bukter i Kvitsjøen. Dei tre andre er Dvinabukta, Onegabukta og Kandalaksjabukta. Mezenbukta er den austlegaste av desse og ligg sør for Kaninhalvøya. Øya Morzjovets ligg ved inngangen til bukta. Dei største elvane som renn ut i Mezenbukta er Kuloj og Mezen. Bukta dekkjer eit areal på 6630 km².

Bukter i Russland
Arkhangelsk oblast
Kvitsjøen
Nakhodkabukta

Nakhodkabukta (russisk зали́в Нахо́дка) er ei bukt i Peter den store-bukta i Japanhavet i Russland. Her ligg hamnebyen Nakhodka, som bukta er kalla opp etter. Han er ein del av Primorskij kraj. Øya Lisy vernar opninga av bukta frå havbølgjer.

Bukta er ein av dei største transportknutepunkta i Russiske Fjernausten og skipstrafikken her er intens. Det er fire hamner i bukta og fire skipsverft som reparerer skip. Her ligg basen til reiarlag som Prisco og fiskeriselskap.

Nakhodkabukta vart oppdaga i 1859 av den russiske korvetten «Amerika», som søkte ly mot ein storm. Nakhodka  er russisk for «eit lykketreff». Den første russiske busetnaden ved bukta var landsbyen Amerikanka som vart grunnlagd i 1907 og kalla opp etter korvetten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nakhodka Bay» frå ,  den 12. juli 2008.  
 

Bukter i Russland
Primorskij kraj
Japanhavet
Olenjabukta

Olenjabukta (russisk Оле́нья Губа) er ei bukt og ein busetnad i Murmansk oblast i Russland. Ved folketeljinga i 2010 hadde staden eit folketal på  1,661.

Bukta ligg omlag 10 mil frå Noreg.
Her ligg ein russisk marinebase som er ein del av marineinstallasjonen ved Gadzjijevo (òg kalla Skalisty).

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Olenya Bay» frå , den 12. juli 2008. 

Bukter i Russland
Murmansk oblast
Lukka byar
Onegabukta

Onegabukta (russisk Онежская губа - Onezjskaja guba eller Онежский залив - Onezjskij zaliv) er ei bukt i Kvitsjøen nordvest i Russland, sørvest for Arkhangelsk. Ho har ei lengd på 185 km og ei breidd på 50-100 km. I snitt er ho 16 meter djup og 36 meter på det djupaste. 

Elvane Onega, Kem og Vyg munnar alle ut i bukta. Det finst mange øyar i bukta og den største og mest kjende av desse er Solovetskijøyane. På vestkysten ligg byen Belomorsk og munningen av Kvitsjø-Austersjø-kanalen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Onega Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Kvitsjøen
Petsjengafjorden

Petsjengafjorden, Petsjengabukta eller Petsamfjorden (russisk: Губа Печенга (Guba Pechenga) er ein fjord på Kolahalvøya i Barentshavet. Han høyrer til Murmansk oblast i Russland. Fjorden er 17 km lang og 1-2 km brei, og ligg om lag 25 km frå grensa til Noreg. 

Petsjengaelva munnar ut inst i fjorden. Her ligg òg byen Petsjenga. På vestsida, halvvegs inn i fjorden, ligg Liinakhamari (finsk: Liinahammari), som var den einaste isfrie hamna i Finland i tida 1920-1944, då Petsjengaområdet var finsk territorium.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pechenga Bay» frå , og «Petsjengafjorden» frå  den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Murmansk oblast
Penzjinskajabukta

Penzjinskajabukta (russisk Пенжинская губа - Penzjinskaja guba) er ei stor bukt på nordvestkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Bukta ligg på høgresida ytst i Sjelikhovbukta.

Bukter i Russland
Magadan oblast
Kamtsjatka kraj
Posietabukta

Possietabukta (russisk Залив Посьета, Zaliv Posieta) er ei bukt sørvest i Peter den store-bukta mellom nesa Suslov og Gamov. Ho strekkjer seg 31 km frå nordaust til sørvest og 33 km frå nordvest til søraust. Kystlinja er tagget. Ho høyrer til Khasanskij rajon i Primorskij kraj og omfattar busetnader som Possiet, Zarubino og Kraskino.

Mannskapet på den franske korvetten «Caprice» vitja bukta i 1852 og gav ho namnet d'Anville. To år seinare vart kystlinja kartlagd av ekspedisjonen til Jevfimij Putiatin som inkluderte skonnerten «Vostok» og fregatten «Pallas». Putiatin kalla bukta opp etter Constantine Possiet, ein av kollegaene hans. I 1855, då Krimkrigen raste som verst, vart bukta vitja av ein engelsk-fransk skvadron. I juli 1938 vart det bygd ei flystripe og ein servicestasjon for ubåtar ved bukta. Dette skapte sinne hos japanarane og sette i gang ein grensestrid mellom Sovjetunionen og Japan kalla slaget ved Khasansjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Posyet Bay» frå , den 12. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Japanhavet
Bukter i Russland
Primorskij kraj
Lazurnajabukta

Sjamora (russisk Шамора) er eit kinesisk og tradisjonelt russisk namn på Lazurnajabukta (russisk Бухта Лазурная), som er ein del av Ussuribukta i Japanhavet. Det kinesiske namnet tyder «sandete ørken» og viser til sandstrendene i bukta som har trekt til seg ferierande frå Vladivostok og andre byar i Russiske Fjernausten. Fleire kvileheimar og sanatorium ligg langs kysten. Området innanfor kysten er åslendt og skogkledd. 

Shamora er òg namnet på ei samleplate av bandet Mumij Troll frå Vladivostok.

Japanhavet
Bukter i Russland
Primorskij kraj
Strender i Russland
Sjelikhovbukta

Sjelikhovbukta (russisk залив Шелихова - zaliv Sjelikhova) er ei stor bukt på nordvestkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Ho er ein del av Okhotskhavet og er kalla opp etter utforskaren Grigorij Sjelikhov.

Bakgrunnsstoff 
 Korjakia

Bukter i Russland
Kamtsjatka kraj
Magadan oblast
Taganrogbukta

Taganrogbukta (russisk Таганрогский залив - Taganrogskij zaliv) er den største bukta nordaust i Azovhavet i Ukraina og Russland. Ho har ei lengd på 140 km og er 31 km brei ved munningen. I snitt er ho om lag 5 meter djup. 

Bukta er skild frå havet av Dolgajaneset og Belosarajneset. Langs kysten av bukta er det mange sandbankar som dannar mange små grunne viker. Her ligg Pestsjanyje ostrova (Sandøyane). Elva Don, Kalmius, Mius og Jeja munnar alle ut i Taganrogbukta. Dei største hamnebyane er Taganrog, Mariupol (Ukraina) og Jejsk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Taganrog Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Bukter i Ukraina
Bukter i Svartehavet
Den russisk-ukrainske grensa