alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kari Martinsen

Kari Marie Martinsen () er ein norsk sjukepleiar, magister i filosofi og dr.philos. Ho er professor emerita i sjukepleievitskap ved Høgskolen i Harstad og Haraldsplass diakonale høgskole. Martinsen er anerkjent for å har kome med eigna bidrag innanfor omsorgstenkning og sjukepleie.

Liv og virke
Martinsen har vore tilsett ved Danmarks sygeplejerskehøjskole, no Institutt for sygeplejevidenskab ved Århus universitet, og seinare ved Avdeling for sjukepleie, Universitetet i Tromsø. I 1998 vart ho knytt til seg Lovisenberg diakonale høgskole, og i 2002 vart ho tilsett ved Institutt for samfunnsmedisin, Seksjon for sjukepleievitskap, Universitetet i Bergen. Martinsen har skrive ei rekkje bøker og artiklar innanfor omsutsfilosofi, historie og sosialpolitikk.

I staden for fokus på omgrepdefinisjonar og tekniske oppgåver har Martinsen søkt å retta blikket mot kva pleie og omsut eigenleg handla om. Difor byrja ho på eit studium i filosofi for å finna ut av dette, og ho markerte seg som ein kritikar av den herskande positivismen, influert av Hans Skjervheim. Utover i  karrieren si la ho større og større vekt på den danske filosofen Knud Ejler Løgstrup. På mange måtar er Martinsens tankar på eit meir metafysisk nivå enn eit reint sjukepleie-praksis-nivå, men det tek opp grunnleggjande problemstillingar som ein møter som sjukepleier i kontakt med pasientar.

Martinsen sine utgjevingar på 90-talet vart vurdert som samfunnskritiske, og ho mottok kritikk frå Norsk Sjukepleiarforbund som oppfordra medlemmane sine til ikkje å lesa tekstane hennar. Dei utestengte Martinsen frå NSF, men i 1993 bad forbundet offisielt om orsaking.

Kongen utnemnde i 2011 Martinsen til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for hennes innsats innen sykepleie.» I 2013 mottok ho Admiral Carl Hammerichs minnelegat for innsatsen sin for dansk-norsk samarbeid innan sitt fagområde.

I mars 2013 vart boka Nødvendige omveier utgjeven i samband med 70-årsdagen til Martinsen. I boka diskuterer 23 ulike forfattarar fleire av dei temaa som ho har skrive om i  forfattarskapet sitt; som omsutsfilosofi og etikk, kunnskap og danning og historie og helsepolitikk.

Utvald bibliografi 

 Omsorg, medisin og sykepleie (1989) Universitetsforlaget.
 Fra Marx til Løgstrup (1993) Universitetsforlaget.
 Fenomenologi og omsorg (1996) Universitetsforlaget.
 Samtalen, skjønnet og evidensen (2005) Akribe Forlag.
 Care and vulnerability (2006) Akribe Forlag.
 Å se og å innse (2009) Akribe Forlag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kari Martinsen» frå ,  den 15. mars 2019.  

Folk frå Oslo
Norske professorar i sjukepleie
Riddarar av 1. klasse av St. Olavs Orden
Deltarune

Deltarune er eit datarollespel utvikla av Toby Fox. I spelet kontrollerer spelaren eit menneske, Kris, i ei verd der monster lever på overflata av jorda. Kris og ein klassekamerat, Susie, ender begge opp i ein stad kjend som «Dark World» der dei møter Ralsei, som informerer dei om at dei er heltar som er meint å bøte balansen i verda.

Spelaren navigerer, i hovudsak via kampsystemet, gjennom forskjellige typar «bullet hell»-åtak frå fiendar. Kampane i spelet kan avgjerast fredeleg eller gjennom vald. Første kapittel vart utgjeve gratis 31. oktober 2018 til Microsoft Windows og macOS, og den 28. februar 2019 til Nintendo Switch og PlayStation 4. Grafikken i spelet har fellestrekk med japanske rollespel som Earthbound, Mario & Luigi: Superstar Saga og Chrono Trigger.

Deltarune er ein spin-off av det førre spelet til Toby Fox, Undertale (som Deltarune er eit anagram av), men handlinga går ikkje føre seg i den same verda ifølgje Fox. Andre kapittel vart utgjeve i september 2021.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2018
Datarollespel
Nintendo Switch-spel
PlayStation 4-spel
Windows-spel
Dørstokk

Ein dørstokk eller terskel er eit tverrtre i botnen av ein dørkarm.

I folketru og mytologi markerer dørstokken den fysiske grensa mellom inn- og utsida. Dørstokken har spesiell symbolikk i mange kulturar. I Polen, Ukraina og Russland er det sagt at å gje handa eller kysse over ein dørstokk vil bringe ulukke. I mange land er det sett på som lukkebringande at brudgommen ber brura over dørstokken i den felles heimen deira etter vigselen.

Kjelder 
 

Bygningsdetaljar
Duck Hunt

Duck Hunt er eit actionspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo Entertainment System. Det vart først utgjeve i Japan i april 1084, som ein lanseringstittel for NES i Nord-Amerika i oktober 1985 og i Europa to år seinare.

I Duck Hunt bruker spelaren NES Zapper i kombinasjon med eit CRT-fjernsyn for å skyte ender som kjem til syne på skjermen. Endene dukkar opp ein eller to av gongen, og spelaren har tre skot for å skyte dei ned. Spelaren får poeng for kvar and som blir treft. Dersom spelaren klarer å skyte nok ender i ein enkelt runde, vil spelaren gå vidare til den neste runden. Dersom ein ikkje treffer nok ender er det «game over».
 
Duck Hunt vart utgjeve som ein Virtual Console-tittel til Wii U i 2014.

Kjelder 

Dataspel frå 1984
Nintendo Entertainment System-spel
Virtual Console-spel til Wii U
Ilja Tsjernousov

Ilja Grigorjevitsj Tsjernousov  () er ein russisk langrennar frå Novosibirsk. Han kom i mål til bronsemedalje både på tremila under Ski-VM 2011 og på femmila under Vinter-OL 2014. Tsjernousov vann to tevlingar i verdscupen i langrenn, begge i 2012.

Aktiv
Tsjernousov deltok fyrste gongen i verdscupen i Gällivare den 18. november 2006. Seinare same sesongen, 4 . februar 2007, gjekk han ein etappe på det russiske laget som vann 4 x 10 km stafett i Davos. Vinteren 2010 vart han nummer to på 30 km/skibyte i Rybinsk den 23. januar, og nummer tre på same distansen i Lahti 6. mars. Sesongen 2010/11 kom han på andreplass på 15 km i Kuusamo i november, før han 4. februar i Rybinsk vann 20 km/skibyte. Deretter tok han bronsen på 30 km/skibyte under verdsmeisterskapen i Oslo, bak gullvinnar Petter Northug og sin eigen landsmann Maksim Vylegzjanin. Tre veker etter gjekk Tsjernousov inn til bestetid i prologen under  verdscupfinalane i Falun.

I februar 2012 tok Tsjernousov andreplass i to verdscuprenn i Rybinsk. Vinteren 2013 oppnådde han sine to siste pallplasseringar i verdscupen. Fyrst vart han nummer to på 30 km i Sotsji, og så tredjemann på femmila i Holmenkollen. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji gjekk Tsjernousov i mål som nummer fem på 30 km. To veker seinare spurta han inn til bronse i 50 km fristil og syrgde dermed for heilrussisk sigerspall, Aleksandr Legkov og Maksim Vylegzjanin tok dei to gjevaste medaljane.

Frå 2016 tevla Tsjernousov i dei lange turrenna. Han vann i 2017 sveitsiske La Diagonela og i 2017 italienske Marcialonga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ilja Grigorjewitsch Tschernoussow» frå ,  den 16. mars 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Ilia Chernousov» frå ,  den 16. mars 2019.  
 

Russiske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Russiske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Avalonhalvøya

Avalonhalvøya er ei halvøy søraust på Newfoundlandøya i Canada. Her bur størsteparten av innbyggjarane på Newfoundland, og her ligg også provinshovudstaden for  Newfoundland og Labrador, St. John's. 
Halvøya har ei flatevidd på 9 220 km².

Halvøya ligg nær Grand Banks, eit viktig fiskeområde. Fiskeindustri har lenge hatt ei viktig tyding her.
Ved den kanadiske folketeljinga i 2011 hadde ho 262 410 innbyggjarar, rundt 51 % av folkesetnaden på Newfoundland.

Galleri

Sjå òg
Avalonhalvøya-toktet
Avalon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avalonhalvön» frå , og «Avalon Peninsula» frå  den 16. mars 2019.  
 
Fotnotar

Newfoundland og Labrador
Halvøyar i Canada
Pytheas frå Massalia

Pytheas frå Massalia (fødd ca. 380 f.Kr., død ca. 310 f.Kr.) var ein gresk handelsmann, geograf og oppdagar frå den greske kolonien Massalia (dagens Marseille i Frankrike). Han gjennomførte ei sjøreise for å utforska det nordvestlege Europa rundt 325 f.Kr. Han segla rundt det meste av Dei britiske øyane.

Pytheas er den første ein kjenner til som har gjeve skriftlege oppteikningar om midnattssola, nordlyset og polarisen, og den første til å nemna namnet «Britannia» og germanske stammar. Landet han kom til i nord kalla han «Thule», dette var sannsynlegvis Noreg. Kor langt nord han kom i Noreg er umogleg å vita, men enkelte har meint at han må ha segla til Hålogaland for å kunna skildra nordlyset. Dønna og Træna er blant dei øyane i Nordland som då peikar seg ut.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Pytheas fra Massalia» frå ,  den 12. april 2019.

Litteratur 

 Chanin-Morris, R. (2005) «The Edge of the World», Independent
 Cunliffe, B. (2002) The extraordinary voyage of Pytheas the Greek: The man who discovered Britain (revised ed.) Walker & Co ISBN 0-8027-1393-9 also in Penguin ISBN 0-14-200254-2 
 Roseman, C. H. (1994) Pytheas of Massilia, On the ocean: Text, translation and commentary Ares Publishing ISBN 0-89005-545-9
 Frye, J. & Frye H. (1985) North to Thule: An imagined narrative of the famous lost sea voyage of Pytheas of Massalia in the 4th century B.C. ISBN 0-912697-20-2
 Chevallier, R. (1984) The Greco-Roman Conception of the North from Pytheas to Tacitus (in Arctic, vol. 37, no. 4, Dec. 1984, p. 341-346) 
 Stefansson, V (1940) Ultima Thule: Further Mysteries of the Arctic
 Miklegard, Kåre Edgar P. 2009; "Thule. Om  Pytheas sin reise til Thule år 325 f.kr. Hvor var Thule? Tjeldøya?"

Bakgrunnsstoff 
Phyteas i Store norske leksikon 
 Oppdaget Norge 330 år f. Kristus? – norsk

Oppdagarar
Geografar frå gresk antikk
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Thule Air Base

Thule Air Base er ein av flystasjonane til det amerikanske flyvåpenet. Han ligg nordvest på Grønland, og er den nordlegaste militærbasen til USA. Flyplassen har òg ein sivil del.

Pituffik lufthamn 
Pituffik lufthamn er den sivile delen av flyplassen. Han er nytta av Air Greenland.

Destinasjoner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thule Air Base» frå ,  den 20. mars 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Thule Air Base . Arkivert nettstad.
 Det danske fredsakademi: Basepolitik 
 Thule Air Base 

USA-amerikanske flystasjonar
Flyplassar på Grønland
Sami Jauhojärvi

Sami Olavi Jauhojärvi () er ein finsk tidlegare langrennar frå Ylitornio. Han vart olympisk meister i parstafetten under Vinter-OL 2014 i Sotsji, saman med Iivo Niskanen. Jauhojärvi vann elles tre VM-bronser, to i parstafett og ei 4 x 5 km stafett. Han vann ei tevling i verdscupen i langrenn, femmila i Trondheim i 2009.

Aktiv
Jauhojärvi kom på sigerspallen i ni tevlingar i verdscupen i langrenn, fyrste gongen i Cavalese 6. januar 2007 og siste gongen i Lahti 8. mars 2015. Sju gonger vart han tredjemann, medan han i sin beste sesong, 2009-sesongen, fekk nest beste tid i eit etapperenn i Tour de ski. Individuelt gjorde han sitt beste langrenn då han sigra på 50-kilometeren i Trondheim den 14. mars 2009. Under verdsmeisterskapen 2009 i Liberec var han med i medaljestriden i parstafetten heilt til målstreken, på lag med Ville Nousianen. Jauhojärvi og Tysklands ankermann Axel Teichmann fekk same sluttid, men Jauhojärvi vart dømd sist og kom såleis på bronseplassen. Nokre dagar seinare vann Jauhojärvi ein ny VM-bronse, då med Finlands mannskap i 4 x 5 km stafett.

Under Ski-VM 2011 i Oslo enda Jauhojärvi på femteplass på 15 km i klassisk stil. Tre år seinare stod striden om sigeren i parstafetten under dei olympiske vinterleikane i Sotsji mellom arrangørlandet Russland og Finland. På oppløpet imponerte Jauhojärvi stort og slo den spurtsterke russiske ankermannen Maksim Vylegzjanin med eit lite sekund. Jauhojärvi sin parkamerat i Sotsji var Iivo Niskanen. Dei same to utøvarane tok bronsen i same øvinga under Ski-VM 2017 på heimegrunn i Lahti, då var Niskanen ankermann.

Jauhojärvi la opp etter OL-sesongen 2018.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sami Jauhojärvi» frå ,  den 16. mars 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Sami Jauhojärvi» frå ,  den 16. mars 2019.  
 

Finske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Finland
Finske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Finske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Finske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Antonina Ordina

Antonina Gennadjevna Ordina () er ein sovjetisk-svensk tidlegare langrennar frå Narjan-Mar i Russland som tevla internasjonalt frå 1984 til 2002. Ho vart stafett-verdsmeister for Sovjetunionen i 1987, og ho vann to VM-bronsar for Sverige i 1995.

Aktiv
Ordina gjekk inn til andreplass to då ho debuterte i verdscupen i langrenn 13. desember 1984, ein 5 km i Val di Sole i Italia. Sidan vart ho nummer tre på ein 5 km i Lahti februar 1987, og på to 10-kilometerar i 1987/88-sesongen, den fyrste i Bohinj i dåverande Jugoslavia og den andre ved Leningrad. Under Ski-VM 1987 i Oberstdorf gjekk ho startetappen for Sovjetunionen sitt lag vinnarlag i 4 x 5 km stafett.

Etter Sovjetunionen gjekk i oppløysing, utvandra Ordina til Sverige og var svensk statsborgar frå 1994. Ordina deltok såleis for Sverige under Vinter-OL 1994 på Lillehammer, der ho som best kom på sjuandeplassen på 15 km. Året etter vann ho to bronsemedaljar då Ski-VM 1995 fann stad i Thunder Bay. Fyrst i 4 x 5 km stafett, der ho gjekk den tredje etappen for svenskane. Få dagar etter vann ho individuell medalje på 30 km, einast verdsmeister Jelena Välbe og Manuela Di Centa gjekk fortare. I desember 1998 vart Ordina nummer to og tre i to verdscuprenn i Toblach. Vel tre veker seinare vart ho nummer to på 10 km i Otepää.

Gjennom åra vann Ordina 20 svenske meistertitlar i langrenn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonina Ordina» frå ,  den 17. mars 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Antonina Ordina» frå ,  den 17. mars 2019.  
 

Sovjetiske langrennsløparar
Svenske langrennsløparar
Svenske deltakarar under vinter-OL 1994
Svenske deltakarar under vinter-OL 1998
Ivan Garanin

Ivan Ivanovitsj Garanin () er ein sovjetisk tidlegare langrennar frå Kasakhstan som vann VM-sølv i 4 x 10 km stafett i 1974, og to bronsemedaljar under Vinter-OL 1976.

Garanin var mellom dei ypparste langrennarane i Sovjetunionen i tida 1971-77, då han vann sju «nasjonale» meistertitlar. Internasjonalt utmerkte han seg ved to høve. Under Ski-VM 1974 i Falun vart han fjerdemann på tremila, og han gjekk startetappen for det sovjetiske mannskapet som tok sølv i 4 x 10 km stafett, han vart elles nummer 11 både på 15 km og 50 km.

To år seinare, under dei olympiske vinterleikane 1976 i Innsbruck, opna Garanin med å vinne bronsemedaljen på tremila, landsmannen Sergej Saveljev tok gullet og Bill Koch frå USA fekk sølv. Garanin kom så på fjerdeplassen på 15 km, same plasseringa fekk han på den avsluttande femmila. I mellom dei to fjerdeplassane, gjekk han som ankermann i 4 x 10 km stafett Sovjetunionen inn til bronse.

I 1977 sigra milslukaren Garanin i Vasaloppet og i 1980 i Marcialonga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iwan Iwanowitsch Garanin» frå ,  den 17. mars 2019.  
 

Sovjetiske langrennsløparar
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Perchtoldsdorf

Perchtoldsdorf er ein by og ein kommune i distriktet Mödling i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 12,6 km² og i kring 15 000 ibuarar. Byen ligg ei 15 km sørvest om sentrum av hovudstaden Wien, 265 meter over havet.

Perchtoldsdorf er særleg kjend for framstelling av vin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Perchtoldsdorf» frå ,  den 17. mars 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Byar i Austerrike
Skrivar

Skrivar eller printar er ei eining for utskrift av tekst og grafikk frå ein datamaskin. Dei første skrivarane brukte ferdig forma bokstavar som vart overførte på papiret. I nyare tid er blekkskrivarar vorte det mest vanlege, der små dyser sprutar blekk på papiret.

Kjelder 
 
 

Kontorrekvisita
Maskinvare
Trykking
Dwarka

Dwarka (av sanskrit dwar, 'port' og ka, 'Brahma') er ein gammal by i den indiske delstaten Gujarat, og ein viktig stad i hinduismen. Byen ligg på vestkysten av Okhamandal-halvøya, ved munningen av Gomtielva i Kutchvika. I 2011 hadde han eit folketal på 38 873.

Dwarka er eit av fire hinduiske valfartsmål kjend som tsjardham, og ein av Sapta Puri, sju viktige valfartsmål i India. Dwarka blir ofte identifisert med Dvārakā, riket som i mytologien blei styrt av Krisjna, og er rekna som den første hovudstaden til Gujarat.

Soge
Ifølgje soga skal guden Krisjna ha slått seg ned her etter at han nedkjempa og drap onkelen sin Kamsa i Mathura. 
Han skal ha teke 12 yojana eller 96 km² land frå havet for å skapa Dwarka.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Dwarka» frå , og «Dwarka» frå  den 17. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Byar i Gujarat
Heilage byar
Skvadron

Skvadron er ei militær avdeling i krigsflåter og flyvåpen. Skvadron tyder den taktiske eininga i eit luftforsvar og er vanlegvis under kommando til ein major. Talet på fly i ein flyskvadron kan variere, oftast frå 12 til 24, avhengig av oppgåvene til skvadronen eller vedlikehaldsorganisasjonen til flystasjonen.

I sjøforsvar er skvadron eit mindre tal, vanligvis 4–6, krigsskip av same type. Skvadronen kan vere delt i divisjonar, jamfør eskadre.

Kjelder 
 

Marineeiningar og formasjonar
Militære einingar og formasjonar
Merta

Merta er ein by Rajasthan i India. Han ligg i distriktet Nāgaur,  km sørvest for den indiske hovudstaden New Delhi. Merta ligg  meter over havet og har eit folketal på  40 252 ifølgje folketeljinga i 2001. 

Merta var tidlegare eit kongedøme styrt av Mertia Rathore-radjputar. Den legendariske diktaren Mirabai kom herfrå.

Slaget ved Merta mellom Marathariket og radjputar frå fyrstestaten Jodhpur blei utkjempa her den 10. september 1790. Slaget ende med siger for Marathariket.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Merta City» og «Battle of Merta»  frå ,  den 17. mars 2019.  
 
Byar i Rajasthan
OpenStreetMap

OpenStreetMap (OSM) er eit dugnadsbasert prosjekt for å skape frie kart av verda som kan redigerast av alle. Prosjektet vart starta av den britiske entreprenøren Steve Coast i 2004, og var inspirert av suksessen med det frie oppslagsverket Wikipedia.

Karta er basert på innsamla data frå GPS-ar og andre tilgjengelege frie ressursar. Brukarane kan legge inn vegar og kartpunkt ved å bruke ulike redigeringsverktøy.

Sjå òg
OpenSeaMap

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Britiske nettstader
Skipingar i 2004
Kartografi
Handskrift

Handskrift er skrift som er skriven for hand og ikkje prenta. Det kan også vise til skrifttrekk som er særmerkte for ein person, sidan handskrift varierer mellom ulike individ.

Eit handskrift (av tysk Handschrift) kan vera eit handskrive verk, som eit kortare dokument eller ei heil bok.

Sjå òg
Kalligrafi
Kodeks
Manuskript

Kjelder 
 
 

Skrift
Jane Hirshfield

Jane Hirshfield () er ein amerikansk diktar, essayist og omsetjar.
Ho har undervist ved fleire ameikanske universitet, som University of California, San Francisco  og Stanford. I 2012 blei ho vald til leiar (chancellor) av Academy of American Poets.

Liv
Jane Hirshfield var fødd i New York by.
Foreldra hennar var Harriet Miller Hirshfield og Robert Hirshfield, som dreiv med tekstilindustri.

Ho tok bachelorgraden ved Princeton University i det første årskullet som også omfatta kvinner. Kort tid seinare, i 1973, gav ho ut sitt første dikt. Deretter tok ho ein skrivepause på nær åtte år medan ho studerte  zen-buddhisme ved San Francisco Zen Center.

Hirshfield byrja samla og gje ut antologiar av dikt skrivne av kvinner, og etterkvart særleg religiøse dikt av kvinner.

Verk 

 Diktsamlingar

 
 Of Gravity & Angels (HarperCollins, 1988), vann California Book Award in Poetry
 The October Palace (HarperCollins, 1994), vann Poetry Center Book Award
 The Lives of the Heart (HarperCollins,1997), vann Bay Area Book Reviewers Award
 Given Sugar, Given Salt (HarperCollins, 2001), finalist til National Book Critics Circle Award
 Pebbles & Assays (Brooding Heron Press), 2004
 Each Happiness Ringed by Lions (Bloodaxe Books UK, 2005)
 After (HarperCollins, 2006), (Bloodaxe Books UK, 2006)
 
 minus/my-ness (Missing Links Press), 2014. .
 
 
 Sakprosa

 
 
 
 
 The Heart of Haiku (Kindle Single, 2011)

Prisar og utmerkingar 

 The Poetry Center Book Award
 The California Book Award
 Fellowship, Guggenheim Foundation
 Fellowship, Rockefeller Foundation,
 Fellowship, Academy of American Poets
 Fellowship, National Endowment for the Arts
 Donald Hall-Jane Kenyon Prize in American Poetry
 Columbia University's Translation Center Award
 Commonwealth Club of California Poetry Medal
 Bay Area Book Reviewers Award
 Academy Fellowship for distinguished poetic achievement from The Academy of American Poets (2004)
 Finalist, T. S. Eliot Prize
 Finalist, National Book Critics Circle Award
 Long-list National Book Award
 Elected a Chancellor of the Academy of American Poets, (2012)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jane Hirshfield» frå , og «Jane Hirshfield» frå  den 17. mars 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Profile at Poetry Archive
 Profile at Poetry Foundation

USA-amerikanske diktarar
USA-amerikanske omsetjarar
USA-amerikanske sakprosaforfattarar
Folk frå New York City
Nikolaj Morilov

Nikolaj Sergejevitsj Morilov () er ein russisk langrennar frå Perm. Han vann to VM-medaljar og ein OL-medalje i perioden 2007-10. I 2007 fekk han sølv i parstafetten under verdsmeisterskapen, to år seinare tok han bronsen i sprintøvinga ved Ski-VM 2009. Til sist vann han i 2010 ein OL-bronse i parstafett.

Aktiv
Morilov deltok i verdscupen i langrenn frå desember 2004 til vinteren 2017. Han spesialiserte seg i sprint og vann tre tevlingar i sprintøvinga, to av desse i etapperenn i Tour de ski. Hans einaste verdscuptriumf elles kom då han vann sprinttevlinga i Rybinsk 22. januar 2010. Omframt desse enkeltrenna, var Morilov med om å vinne fire parstafettar i verdscupen i tida frå desember 2009 til januar 2013.

Under verdsmeisterskapen 2007 i Sapporo stilte Russland med Vasilij V. Rotsjev og ankermann Morilov på parstafetten. På oppløpet kjempa Morilov og Italias Cristian Zorzi om sigeren. Dei to utøvarane fekk same sluttid, målfoto viste at gullet gjekk til Italia og sølvet til Russland. To år seinare spurta Morilov over målstreken til bronsemedalje i sprinttevlinga ved Ski-VM 2009 i Liberec, einast nordmennene Ola Vigen Hattestad og Johan Kjølstad var kjappare. Under dei olympiske vinterleikane 2010 i Vancouver vart det ein ny bronsemedalje på Morilov, etter at parkamerat Aleksej Petukhov måtte gje tapt mot Tysklands ankermann Axel Teichmann i kampen om sølvplassen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nikolai Sergejewitsch Morilow» frå ,  den 17. mars 2019.  
 

Russiske langrennsløparar
Vestland fylke

Vestland er eit norsk fylke som oppstod 1. januar 2020 som følgje av samanslåinga av fylka Hordaland og Sogn og Fjordane. Vestland har til saman 43 kommunar, etter at fleire tidlegare kommunar blei slåtte saman frå 1. januar 2020. Jølster, Førde, Gaular og Naustdal kommunar blei slåtte saman til Sunnfjord kommune. Hornindal kommune blei slått saman med Volda kommune i Møre og Romsdal fylke.

Geografi og demografi
Alle kommunane har kystlinje.
Det høgaste fjellet i Vestland er Store Skagastølstind (2405 moh.) i Jotunheimen.
Fylket omfattar dei to lengste fjordane i Noreg, Sognefjorden (205 km) og Hardangerfjorden (180 km).
Folketalet til Vestland fylke ved opprettinga var ca. 633 000.
Arealet til Vestland fylke er 34 055 kvadratkilometer.
Delen grunnskoleelevar med nynorsk som hovudmål er 49,1 %.

Kommunar

Referansar

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

 
Fylke i Noreg
Skipingar i 2020