alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
I Can't Give Everything Away

«I Can't Give Everything Away» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Det er det sjuande og siste sporet på det 25. og siste studioalbumet hans, Blackstar (2016). Songen vart gjevne ut posthumt som den tredje og siste singelen frå albumet 6. april 2016. Songen vart skriven av David Bowie og vart produsert av han og Tony Visconti.

Før den posthume singelen kom ut, nådde «I Can't Give Everything Away» 45. plassen på Swiss Hitparade, 141. plassen på UK Singles Chart og 142. plassen på Den franske singellista.

Songen har eit liknande munnspelparti som «A New Career in a New Town», ein instrumental frå Bowie-albumet Low frå 1977.

Mottaking
«I Can't Give Everything Away» fekk positive meldingar frå kritikarar. Sam Richards frå NME kalla songen «eit roleg, lystig nummer», medan Ben Skipper i IB Times kalla det eit «vakkert og rørande farvel». Neil McCormick i The Telegraph kalla songen eit «episk avslutningsspor», og kommenterte at «Bowie høyrest ut som han sloss mot sitt eige mysterium: 'Seeing more and feeling less / Saying no but meaning yes / This is all I ever meant / That's the message that I sent.'»

Det amerikanske nettmagasinet Pitchfork hadde «I Can't Give Everything Away» på 23. plassen på lista si over dei 100 beste songane frå 2016.

Musikkvideo
6. april 2016 kom ein animert tekstvideo ut, skapt av Jonathan Barnbrook, som òg designa plateomslaget. Han forklarte motiva sine bak videoen: «Dette er verkeleg ein enkel liten video som eg ønskte til sjuande og sist skulle vere positiv. Me byrja i svartkvitverda til Blackstar, men i siste refrenget går vil til skarpe fargar. Eg såg det som ei feiring av David, for å sei at trass i motgangen vi møter, dei vanskelege tinga som skjer som Davids bortgang, at menneske er naturleg positive, dei ser framover og kan ta det gode frå fortida og bruka det som noko for å hjelpa med notida. Me er ein naturleg optimistisk art, og me feirar det gode vi får.»

Farewell-miks
Ein omarbeidd versjon av songen, kjend som «I Can't Give Everything Away (Farewell Mix)», vart framført av det industrielle rockebandet Nine Inch Nails, som Bowie hadde samarbeidd og turnert med, under I Can't Seem To Wake Up-turneen. Songaren Trent Reznor sa at han laga denne remiksen for å kunne takle at Bowie var gått bort. Reznor hadde anonymt lasta opp ein studioversjon av remiksen på SoundCloud fleire månader før han framførte han på scenen. Studioversjonen har berre vokalen til Bowie, medan Reznor sjølv syng vokalen til Bowie på konsertane.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Can't Give Everything Away» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 2016
Songar frå 2016
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Jason Lindner

Jason Lindner () er ein USA-amerikansk pianist, klaverspelar, lyddesigner, komponist, arrangør og produsent.

Lindner byrja å spele aktivt i midten av 1990-åra som leiar av eit storband som spelte på Smalls Jazz Club i New York City. Dette bandet spelte inn albumet Premonition i 1998 som kom ut i 2000. Han spelte og arrangerte musikk for vokalisten Claudia Acuña på det første albumet hennar, Wind from the South.

Dei førte tre månadane i 2015 deltok han på innspelinga av det siste albumet til David Bowie, Blackstar. For denne innspelinga brukte han ni klaverinstrument og eit flygel. Lindner sa at han vart inspirert til å arbeide som produsent etter å ha arbeidd med Tony Visconti under Bowie-innspelingane.

Diskografi

Som leiar/med-leiar

Som sidemann

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jason Lindner» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske pianistar
Musikarar frå New York City
Pharaoh's Daughter-medlemmar
Tim Lefebvre

Tim Lefebvre () er ein USA-amerikansk bassist. Både som studiomusikar og som bandmedlem har han spelt med ei rekkje artistar, som David Bowie, The Black Crowes, Elvis Costello, Sting, Empire of the Sun, The Sleepy Jackson, Wayne Krantz, Patti Austin, John Mayer, Jovanotti, Chuck Loeb, Mark Guiliana, Jamie Cullum, Chris Botti og Knower. Han var medlem av Tedeschi Trucks Band fram til 2018, og har òg spelt musikk for film og fjernsyn, inkludert Ocean's Twelve, The Departed, Analyze That, The Sopranos og 30 Rock.

Lefebvre spelte bass på det siste studioalbumet til David Bowie, Blackstar, som kom ut to dagar før Bowie døydde i 2016.

Diskografi

Som med-leiar
 2000 Clearance Sale, Tim Lefebvre/Zach Danziger
 2007 Rudder, Rudder
 2009 Matorning, Rudder 
 2009 Krantz Carlock Lefebvre
 2010 Domestic Blitz, Tim Lefebvre/Emily Zuzik 
 2016 Let Me Get By, Tedeschi Trucks Band
 2016 Into The Cosmos Vol. I & II, 19 Foot Trio 
 2017 Live from the Fox Oakland, Tedeschi Trucks Band

Som sidemann
Med David Bowie
 2016 Blackstar
 2017 No Plan
 2018 Never Let Me Down 2018

Med Till Brönner
 1999 Love
2000 Chattin' with Chet
 2010 At the End of the Day
 2014 The Movie Album

Med Uri Caine
 Bedrock 3 (2002)
 Shelf-Life (2005)
 Plastic Temptation (2009)

Med Carmen Cuesta 
 1996 One Kiss 
 2004 Peace of Mind

Med Bill Evans
 1999 Touch
 2001 Soul Insider

Med Wayne Krantz
 Greenwich Mean (1999)
 Your Basic Live (2003)
 Your Basic Live '06 (2007)
 Good Piranha / Bad Piranha (2014)

Med Chuck Loeb
 1996 The Music Inside 
 1998 The Moon, the Stars, and the Setting
 2001 In a Heartbeat
 2007 The Love Song Collection

Med Donny McCaslin 
 2010 Perpetual Motion 
 2012 Casting for Gravity
 2015 Fast Future
 2016 Beyond Now

Med Chris Potter
 2019 Circuits

Med Andy Snitzer
 2011 Traveler
 2013 The Rhythm

Med andre
 1997 Beautiful Love, Eddie Daniels
 1997 Black Guitar, Leni Stern
 1997 Spiral Staircase, Mark Sherman
 1997 Turning Night into Day, Nelson Rangell
 1998 I'll Never Get Over You, Chuck Jackson
 1999 Parable, Pete McCann
 2000 Fool No More, Peter Eldridge
 2000 Jazzpunk, David Fiuczynski
 2000 Loose Ends, Larry John McNally
 2000 New York Night, Richard Dobson
 2000 NYC d'N'B, Droid
 2002 Balance, David Binney
 2004 I Get Along With You Very Well, Tony Lakatos
 2006 Strength, Gil Parris
 2008 Moss, Moss
 2010 30 Rock, Jeff Richmond
 2010 The Pursuit, Jamie Cullum
 2011 Mad Heaven, Peter Eldridge
 2011 Time Together, Michael Franks
 2012 It's Love, Eric Marienthal
 2013 Sentimental Journey, Emmy Rossum
 2015 Hanging On, Knower
 2016 Rich Man, Doyle Bramhall II
 2016 Til They Bang on the Door, Lucy Woodward
 2016 Two Vines, Empire of the Sun
 2016 Angelenos, Emily Zuzik
2019 HAN, Berhana
2021 XXXX, Michael Wollny

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tim Lefebvre» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske jazzkontrabassistar
USA-amerikanske jazzbassistar
USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Massachusetts
Folk frå Foxborough i Massachusetts
Tedeschi Trucks Band-medlemmar
Mark Guiliana

Mark Guiliana () er ein USA-amerikansk trommeslagar, komponist og leiar av bandet Beat Music. Han har spelt med kjende artistar som Avishai Cohen, Brad Mehldau, David Bowie, Meshell Ndegeocello, Gretchen Parlato, Jason Lindner, Lionel Loueke, Dhafer Youssef, Tigran Hamasyan, Matisyahu, den europeiske pianotrioen Phronesis og sitt eige band, Heernt.

I 2015 var han i studio med David Bowie på det som vart det siste studioalbumet hans, Blackstar.

Diskografi

Som leiar
 EP (2010) 
 Beat Music (2012) 
 A Form of Truth (2013)
 BEAT MUSIC The Los Angeles Improvisations (2014)
 My Life Starts Now (2014)
 Family First (2015)
 Jersey (2017)
 Beat Music! Beat Music! Beat Music! (2019)

Som Heernt
 Locked in a Basement (Razdaz Recordz, 2006) recorded in 2005

Med Brad Mehldau
 Mehliana: Taming the Dragon (Nonesuch, 2014)
 Finding Gabriel (Nonesuch, 2019)

Som sidemann
Med David Bowie
 Blackstar (2016)
 Nothing Has Changed, «Sue (Or in a Season of Crime)» (2014)

Med Matt Cameron
 Cavedweller (2017)

Med Avishai Cohen
 Lyla (2003)
 At Home av Avishai Cohen|At Home (2004)
 Continuo (2006)
 Som is...Live at Blue Note (2007)
 Gently Disturbed (2008)
 Sha'ot Regishot (2008)

Med Dave Douglas
High Risk (Greenleaf, 2015)
Dark Territory (Greenleaf, 2016)

Med Aaron Dugan
 Theory of Everything (2010)

Med Janek Gwizdala
 It Only Happens Once (2012)

Med Dumpster Hunter
 Frustration in Time Travel (2013)

Med Jason Lindner («Now VS Now»)
 Now VS Now (2009)
 Earth Analog (2013)

Med Lionel Loueke
 Heritage av Lionel Loueke|Heritage (2012)

Med Matisyahu
 Akeda (2014)

Med Donny McCaslin
 Perpetual Motion (2011)
 Casting for Gravity (2012)
 Fast Future (2014)
 Beyond Now (2016)

Med Chris Morrissey
 North Hero (2013)

Med Gretchen Parlato
 Live in NYC (2013)

Med Phronesis
 Alive (2010)

Med Brad Shepik
 Across the Way (2011)
 Mob of Unruly Angels (2010)

Med Young Astronauts Club
 Montréal (Mark Guiliana Mixes) (2015)

Med Dhafer Youssef
 Abu Nawas Rhapsody (2010)

Med Daniel Zamir
 Song for Comfort (2012)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mark Guiliana» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske jazztrommeslagarar
Folk frå Florham Park i New Jersey
USA-amerikanske jazzbandleiarar
USA-amerikanske trommeslagarar
Electronicamusikaren James Murphy

James Jeremiah Murphy () er ein USA-amerikansk musikar, DJ, songar, låtskrivar og plateprodusent. Det mest kjende prosjektet hans er LCD Soundsystem, som først vart kjend med singelen «Losing My Edge» i 2002 før dei gav ut det sjølvoppkalla debutalbumet sitt i februar 2005 til god kritikk. Det andre og tredje albumet til LCD Soundsystem, Sound of Silver (2007) og This Is Happening (2010) fekk òg god kritikk. Begge albuma nådde topp 50 på Billboard 200.

LCD Soundsystem vart kåra til ein av Rolling Stone sine New Immortals—«for tida aktive (eller berre nyleg nedlagde) artistar som dei trudde ville stå tidstesten.» I 2011 vart det annonsert at LCD Soundsystem kom til å oppløysast etter ein siste konsert 11. april 2011 i Madison Square Garden. Åre etter følgde Murphy andre kunstnariske prosjekt, somme av dei musikkrelaterte og andre ikkje. Tidleg i 2016 kom bandet saman att og spelte på Coachella-festivalen, og gav ut det fjerde albumet sitt, American Dream.

Diskgorafi

Med LCD Soundsystem 
 LCD Soundsystem (2005)
 Sound of Silver (2007)
 This Is Happening (2010)
 American Dream (2017)

Med Falling Man 
 A Christening (1988)

Med Pony 
 Cosmovalidator (1994)

Med Speedking 
 The Fist and the Laurels (2002)

Solo 
 DoYaThing (2012)
 Remixes Made with Tennis Data (2014)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «James Murphy (electronic musician)» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske DJ-ar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Musikarar frå New Jersey
LCD Soundsystem-medlemmar
Grammy-vinnarar
USA-amerikanske post-punk-musikarar
NM i padling 1972

Noregsmeisterskapen i padling 1972 gjekk føre seg i Flekkefjord i Vest-Agder helga 15. og 16. juli og i Bærum 12. og 13. august. K 1-øvingane vart avvika i Flekkfjord, K2 og K4 i Bærum.

Karar

K1 500 meter

K1 1000 meter

K1 10000 meter

K2 500 m

K2 1000 m

K4 1000 m

Kvinner

K1 500 meter

K1 5000 m

K2 500 meter

Kjelder
Sportsboken 72. Dreyer Stavanger. 1972

Noregsmeisterskap i padling
Noregsmeisterskap i 1972
Idrettstilskipingar i Viken
Idrettstilskipingar i Agder
Idrett i Bærum
Flekkefjord kommune
Kirsti Leirtrø

Kirsti Leirtrø () er ein norsk byråkrat og politikar frå Ørland. Ho har sidan 2017 representert Sør-Trøndelag og Arbeidarpartiet på Stortinget.

Leirtrø er utdanna i informatikk ved Høgskolen i Nesna og ved NTNU i Trondheim. Ho var ei tid tilsett som IKT-sjef i Ørland kommune. Frå 2007 til 2019 var ho medlem av Sør-Trøndelag fylkesting, etter hausten 2013 som leiar av opplæringskomiteen.

Leirtrø kom inn på Stortinget i 2017 som Arbeidarpartiet sin 4. representant frå Sør-Trøndelag. Fireårsperioden hadde ho sete i Transport- og kommunikasjonskomiteen.

Kjelder

 

Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Ørland
Elise Bjørnebekk-Waagen

Elise Bjørnebekk-Waagen, fødd Waagen, () er ein norsk politikar frå Hannestad i Sarpsborg. Ho har sidan 2017 representert Østfold og Arbeidarpartiet på Stortinget. 

Elise Waagen deltok i 2011 på AUF sin sommarleir på Utøya i Hole. Under terroråtaket mot leiren vart ho skadeskoten i låret, ein skade det tok lang tid å utbetre.

Waagen var bystyremedlem i Sarpsborg frå 2015, der ho vart vald til leiar i utvalet for velferd og folkehelse. Hausten 2017 kom ho inn på Stortinget som Arbeidarpartiet sin andrekandidat frå Østfold, attvald i 2021. Perioden 2017-21 var ho medlem i Arbeids- og sosialkomiteen.

Kjelder 

 

Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Sarpsborg
Lene Westgaard-Halle

Lene Camilla Westgaard-Halle, fødd Westgaard, () er ein norsk politikar frå Drammen. Ho har sidan 2017 representert Vestfold fylke og partiet Høgre på Stortinget.

Westgaard utdanna seg i statsvitskap ved Universitetet i Oslo og University of Oxford. Ho var bystyremedlem 2003-11 i Drammen og fylkestingsrepresentant 2007-11 i Buskerud. Etter ho gifta seg flytta ho til Larvik, og var 2011-17 kommunestyremedlem i Larvik kommunestyre og samstundes fylkestingrepresentant i Vestfold.

Frå 2011 til -14 arbeidde Westgaard-Halle som sekretær for Høgre si stortingsgruppe. I 2017 vart ho vald til stortingsrepresentant frå Vestfold, attvald i 2021. I stortinget 2017-21 hadde ho sete i Energi- og miljøkomiteen.

Kjelder 

 

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Lokalpolitikarar i Larvik
Høgrepolitikarar i Vestfold
Lokalpolitikarar i Drammen
Høgrepolitikarar i Buskerud
Norske statsvitarar
Folk frå Drammen
Maria Aasen-Svensrud

Maria-Karine Aasen-Svensrud, fødd Aasen, ( er ein lærar og politikar frå Åsgårdstrand som sidan 2017 har representert Vestfold og Arbeidarpartiet på Stortinget.

Aasen studerte sosiologi ved Høgskolen i Vestfold og underviste ved Horten videregående skole. I 2017 vart ho vald til stortingsrepresentant frå Vestfold, attvald i 2021. Perioden 2017-21 hadde ho sete i Justiskomiteen.

Kjelder 

 

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Lokalpolitikarar i Horten
Ap-politikarar i Vestfold
Folk frå Horten
Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum

Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum er eit museum i Trondheim, grunnlagt 1893. Museet har samlingar av eldre og nyare kunsthandverk, der ca. 15 % er utstilt i lokala til museet i Munkegaten. Underetasjen er vigd dei stilhistoriske samlingane, m.a. trønderske sølvarbeid frå 1600- og 1700-talet og norske glasarbeid frå 1700-åra. I 1907 designa den belgiske arkitekten Henri van der Velde eit interiør for museet som i dag dannar kjernen i ei rik art nouveau-utstilling. Den moderne samlinga omfattar blant anna Scandinavian design frå 1950–1965, ei smykkesamling, og dessutan over 20 biletteppe av Hannah Ryggen.

Museumsbygningen ligg i Munkegata, eitt kvartal frå Nidarosdomen. Han er teikna av Herman Krag Arkitektkontor og bygd i 1968.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum» frå ,  den 29. september 2021.

Litteratur 

 Bratberg, Terje T.V.: Trondheim Byleksikon, Kunnskapsforlaget, Oslo 1996

Bakgrunnsstoff 

1893 i Noreg
Museum skipa i 1890-åra
Skipingar i 1893
Kunstmuseum i Noreg
Museum i Trondheim
63°N
Borghild Arnesen

Borghild Arnesen () var ein norsk målar og siselør, som var mest kjent for dekorativt metallarbeid.

Tidleg liv og karriere 
Arnesen blei fødd i Sarpsborg 30. april 1872. Ho var dotter av organisten Hans Adolf Arnesen. Som 20-åring flytta ho til Kristiania for å studere ved den Kongelige Tegneskole. Deretter studerte ho ved Harriet Backer og Asta Nørregaards målarskule i eit år. I 1895 flytta Arnesen til Paris for å studera ved Académie Delecluse. Under eit studieopphald i Roma i 1898 blei ho interessert i metallarbeid. Frå ca. 1900 gjekk ho i lære hjå den franske emaljekunstnaren Armand Point i Fontainebleau, utanfor Paris. Nokre år etter at ho starta som student av Point, heldt ho sine første metallarbeidutstillingar i Paris og Oslo. Sett bort frå nokon korte turar til Oslo, levde Borghild mesteparten av livet sitt i Frankrike. Først i nærleiken av Paris fram til 1930, og seinare i Nice.

Det er først og fremst metallarbeida som har gjort Borghild Arnesen kjent i Skandinavia og Frankrike. Materialet som blei brukt var ofte forsølva kopar, og verka hennar blei skapt med ulike teknikkar, som siselering og cuivre repoussée. Ho laga ofte bruksting som skrin, toalettstell, fat og rammer. Hun hadde fleire separat- og kollektivutstillingar i løpet av karrieren. I Thielska galleriet i Stockholm finst blant anna eit kaffe- og teservise i sølv. I 1907 laga Arnesen kalk, disk, eit åttekanta dåpsfat, vinkasse, brødeske og alterstakar til Frogner kyrkje. Nasjonalmuseet har fleire av Arnesens verk i si samling.

Borghild Arnesen døydde i Oslo 2. september 1950.

Inspirasjon 
Arnesen henta inspirasjon til sine verk frå eventyr, religiøse forteljingar, bøker og museumsobjekt. Ho blei inspirert av Kiplings Jungelboken og  eventyra til H.C. Andersen. Ho var også interessert i eldre meksikansk kunst og teosofi. Verka på Nasjonalmuseet viser Arnesens interessa for religion og mytologi, med tema frå Jesu dåp og Atlantis, og inspirasjon frå klassisk indisk kunst.

Utstillingar i samtida

Separatutstillingar 

 Blomqvists Kunsthandel, Oslo, 1903
 Blomqvists Kunsthandel, Oslo, 1911
 Blomqvists Kunsthandel, Oslo, 1928
 Blomqvists Kunsthandel, Oslo, 1946
 Paris, 1903, eige atelier
 Paris, 1904, eige atelier
 Halléns Kunsthandel, Stockholm, 1904
 Hamburg, 1905
 Hans Wertheim, Berlin, 1906
 Kunstfor. i Kristiania, 1906
 Gal. Georges Petit, Paris, 1909

Kollektivutstillingar 

 Høstutst., 1897-1899
 Høstutst., 1901
 Høstutst., 1904-1905
 Champs de Mars, Paris, 1899
 Verdsutstillinga, Paris, 1900
 Norsk Kunstindustri, Kristiania, 1907
 Salonen, Paris, 1923
 Paris, 1927

Utsmykkingar og verk i offentlege samlingar 

 Nasjonalmuseet, Oslo (relieff, dekorative fat og ein teikning)
 Frogner kyrkje, Oslo (bl.a. ein kanne i sølv og kobbar, åttekanta dåpsfat i kopar)
 Thielska galleri, Stockholm (kaffe- og teservise i sølv)

Kjeldeliste 

Norske kunstnarar
Who Can I Be Now? (1974–1976)

Who Can I Be Now? (1974–1976) er ein plateboks av den engelske musikaren David Bowie. Han vart utgjeven 23. september 2016, og fokuserer på den «amerikanske fasen» til artisten. Det var ein oppfølgjar til plateboksen Five Years (1969–1973) frå 2015, og dekkjer perioden i karrieren til Bowie frå 1974 til 1976 over tolv CD-plater eller tretten LP-plater. Ei eksklusiv plate for boksen, The Gouster, er ein variant av albumet som seinare vart Young Americans og denne har ikkje vore gjeven ut før. Ei anna eksklusiv plate er Re:Call 2, ei ny samleplater med singlar, singelversjonar og B-sider som er oppfølgjaren til Re:Call 1 frå Five Years.

Plateboksen inneheld ommastra utgåver av studioalbuma Diamond Dogs, Young Americans og Station to Station, sistnemnde med både den originale miksen og den nye miksen frå 2010. Den nye miksen av Station to Station, av medprodusenten Harry Maslin, kom først ut i 2010 i ei luksusutgåve av albumet. Boksen inneheld òg David Live (både originalen og miksen frå 2005) og Live Nassau Coliseum '76, eit konsertopptak frå 23. mars 1976 i Nassau Coliseum under Isolar-turneen. Denne var tidlegare ein del av 2010-utgåva av Station to Station.

Samlinga kom med ei bok som inkluderte fotografi frå Eric Stephen Jacobs, Tom Kelley, korsongaren Geoffrey MacCormack, Terry O'Neill, Steve Schapiro og fleire, i tillegg til notat av dei nære samarbeidspartnarane til Bowie, Tony Visconti og Harry Maslin og eit handskrive notat frå Bowie om The Gouster.

Innhald
Alle songane på kvart album er skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

Diamond Dogs (2016-master)

David Live (original miks) (2016-master)

David Live (miks frå 2005) (2016-master)

 På CD-versjonen av albumet er alle spora i same rekkjefølgje som på dei to platene: plate 1 endar med «Watch That Man», plate 2 byrjar med «Knock on Wood».

The Gouster (ommastra spor)

Young Americans (2016-master)

Station to Station (2016-master)

Station to Station (2010 Harry Maslin-miks)

Live Nassau Coliseum '76 (2010-master)

Re:Call 2 (ommastra spor)

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Who Can I Be Now? (1974–1976)» frå ,  den 29. september 2021.  
 

Samlealbum av David Bowie
Samlealbum frå 2016
Parlophone-album
Albumet Lazarus

Lazarus (Original Cast Recording) er eit album spelt inn med besetninga frå New York for musikalen Lazarus, som var skriven av David Bowie og Enda Walsh, med musikk av David Bowie. Musikken vart orkestrert av Henry Hey. Albumet kom ut 21. oktober 2016. Albumet inneheld tre songar av Bowie som ikkje var gjeven ut tidlegare, «No Plan», «Killing a Little Time» og «When I Met You». Albumet var planlagt for innspeling 11. januar 2016, som viste seg å vere dagen etter Bowie døydde. Musikarane og besetninga fekk melding om dødsfallet då dei kom i studio og den kjenslemessige framføringa deira vart spelt inn for plata. Dette albumet vart produsert av David Bowie og Henry Hey og spelt inn og miksa av Kevin Killen.

Medverkande
Besetning
Michael C. Hall som Thomas Jerome Newton
Cristin Milioti som assistenten til Newton, Elly
Michael Esper som Valentine
Charlie Pollock som Michael
Sophia Anne Caruso som Jente (aka musen til Newton)
Bobby Moreno som Zach
Lynn Craig som Maemi
Nicholas Christopher som Ben
Krystina Alabado som tenåringsjente 1
Krista Pioppi som tenåringsjente 2
Brynn Williams som tenåringsjente 3
Band
Henry Hey – orkestrator, kapellmeister, pianist
Chris McQueen – gitar 1
JJ Appleton – gitar 2
Brian Delaney – trommer
Fima Ephron – bass
Lucas Dodd – saksofon
Karl Lyden – trombone

Innhald

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lazarus (soundtrack)» frå ,  den 29. september 2021.  
 

Musikkalbum frå 2016
David Bowie-album
RCA Records-album
Columbia Records-album
Sony Music-album
Album produserte av David Bowie
Legacy (The Very Best of David Bowie)

Legacy (The Very Best of David Bowie) (òg kjend som Legacy) er eit samlealbum av den engelske musikaren David Bowie, utgjeve 11. november 2016 på Sony Music Entertainment i USA og Warner Music Group i Storbritannia og fleire land. 

Innhaldet på albumet er nesten identisk til dobbeltutgåva av det tidlegare samlealbumet til Bowie, Nothing Has Changed (2014). «Love Is Lost» og «Sue (Or in a Season of Crime)», som kom ut på Nothing Has Changed, er erstatta av tre nye songar: «Lazarus» og «I Can't Give Everything Away», begge frå det siste studioalbumet til Bowie, Blackstar (2016), og radioversjon av Heathen-songen «Slow Burn» (som òg finst på den tredoble utgåva av Nothing Has Changed). I tillegg erstatta ein ny miks av «Life on Mars?» av Ken Scott, den originale medprodusenten på songen, originalversjonen frå Hunky Dory (1971), og kom ut på singel med ein eigen spesiallaga musikkvideo.

Den enkle CD-utgåva av albumet, utan kronologisk rekkjefølgje, kom òg ut i somme marknader. Det finst òg ei vinylutgåve.

Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

Standard dobbeltutgåve
Disk ein

Plate to

Enkel CD-utgåve / Vinyl LP-versjon 

«Modern Love» finst berre på den amerikanske versjonen. I Storbritannia/Europa kom Mick Jagger & David Bowie sin «Dancing in the street» ut i staden. Denne utgåva inneheld òg «Oh, You Pretty Things», som ikkje finst på den amerikanske vinyl-utgåva.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Legacy (The Very Best of David Bowie)» frå ,  den 29. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 2016
Samlealbum av David Bowie
Sony Music-album
Parlophone-album
Columbia Records-album
Legacy Recordings-album