Canterbury scene

Canterbury scene er eit laust uttrykk for å skildre grupper innan progressiv rock, avantgarde og jazz som var basert rundt byen Canterbury i Kent i England seint i 1960-åra og tidleg i 1970-åra. Mange viktige britiske avantgarde- eller fusion-musikarar byrjar karrierane sine i Canterbury-band, som Hugh Hopper, Steve Hillage, Dave Stewart (klaverspelaren), Robert Wyatt, Kevin Ayers, Daevid Allen, Mike Ratledge, Fred Frith og Peter Blegvad. I løpet av åra har gruppene skifta besetningar og nye band har utvikla seg, slik at uttrykket har vorte nytta for å skildre ein musikkstil eller undersjanger, og ikkje berre musikarane som kom frå denne regionen.

Definisjon
Canterbury scene vert stort sett definert av ei gruppe musikarar og band der desse musikarane spelte. Musikarane spelte gjerne i fleire av banda. Musikalsk sett liknar dei ikkje nødvendigvis på kvarandre, men likskapstrekk er ein viss lunefullheit, ein snert av psykedelia, tekstar som er heller vanskelege å forstå, og bruk av improvisasjon frå jazz. «Den verkelege essensen av 'Canterbury Sound' er spaninga mellom kompliserte harmoniar, lange improvisasjonar og det oppriktige ønsket om å skrive fengande popmelodiar. I den aller beste Canterbury-musikken er det musikalske latterlege og det musikalsk seriøse side om side på eim morosam og vinnande måte».

Det er variasjon innan miljøet, til dømes frå pop/rocken til det tidlege Soft Machine og mykje av Caravan til avantgarde-musikken til National Health til improvisert jazz med det seinare Soft Machine og In Cahoots. Didier Malherbe (frå Gong) har definert miljøet til «visse akkordendringar, særleg bruken av mollakkordar, visse harmoniske kombinasjonar og ein stor estetisk klårskap, og ein måte å improvisere på som er forskjellige frå slik ein gjer det innan jazz.»

Det eksisterer ein debatt om det eksisterer eit slikt miljø og korleis det skal definerast. Dave Stewart har forklart at uttrykket slik han og mange andre musikarar tilknytte Canterbury scene aldri hadde noko å gjere med Canterbury, plassen. Den tidlegare Soft Machine-bassisten Hugh Hopper, som budde i Whitstable, nær Canterbury, sa: «Eg trur det er eit kunstig merkelapp, ein journalistting...eg bryr meg ikkje, men folk som Robert [Wyatt], hatar ideen, fordi han vart fødd ein annan stad og berre tilfeldigvis gjekk på skule herr. Då Wilde Flowers starta hadde me nesten aldri arbeidd i Canterbury. Det var først då Robert og Daevid reiste til London for å starte Soft Machine at noko byrja å skje. Dei var i røynda ikkje eit Canterbury-band [...] om det hjelper folk å forstå eller lytte meir til musikken så er det greit.»

Familien til Hopper budde derimot i byen og the Wilde Flowers spelte mange av dei tidlege konsertane sine i Canterbury, mellom anna i Beehive Club i Dover Street og på dei forskjellige universiteta i byen. Det var på ein a Students Union-organisert konsert på Canterbury Technical College at Soft Machine spelte i lag med Pink Floyd - to gonger, ein gong før og ein gong etter Pink Floyd fekk platekontrakt.

Og det var i eit hus i Whitstable (innanfor byområdet til Canterbury) at Caravan øvde i fleire månader før dei reiste til London og fekk platekontrakt.

Historie
Miljøet hadde ein av hovudrøtene sine i Wilde Flowers, eit band danna i 1964, som til forskjellige tider hadde med seg musikarar som starta både Soft Machine og Caravan, band som seinare skulle gje opphav til andre band. Opphavet til Canterbury scene kan delvis sporast tilbake til 1960 då den australske beatniken Daevid Allen losjerte hos foreldra til Robert Wyatt i Lydden, 15 km sør for Canterbury. Allen tok med seg ei stor samling jazzplater, ein annan livsstil og jazztrommeslagaren George Niedorf som seinare lærte Wyatt å spele trommer. I 1963 danna Wyatt, Allen og Hugh Hopper Daevid Allen Trio (i London) som utvikla seg til Wilde Flowers då Allen reiste til Frankrike. Wyatt, Allen, Kevin Ayers (frå Wilde Flowers) og Mike Ratledge (som stundom hadde spelt med the Daevid Allen Trio) danna Soft Machine i 1966.

Wilde Flowers overlevde, leia av Pye Hastings og ofte spelte dei i lag med broren Jimmy som gjesta hos både WF og Caravan når han ikkje var oppteken med jazzoppdraga sine. Frå den andre inkarnasjonen av WF vart progrockbandet Caravan starta. Den første besetninga her var Pye Hastings (vokal, sologitar), Richard (bass) og David (klaverinstrument) Sinclair og Richard Coughlan (trommer). Sjølv om dei hadde suksess i Storbritannia vart dei verkeleg store på kontinentet, særleg i Frankrike, Nederland og tyskland, der dei hadde stjernestatus i 1970-åra og spelte på nokre av dei største konsertstadane i desse landa. Det skjedde lite med dei i 1980-åra, men i 1990-åra dukka dei opp att, framleis leia av Hastings.

Andre nøkkelband i den tidlege perioden var Delivery og Egg, og medlemmane frå desse banda blanda seg inn i Canterbury scene tidleg i 1970-åra. Til dømes starta Phil Miller frå Delivery Matching Mole i lag med Robert Wyatt, og Hatfield and the North med Dave Stewart frå Egg. Begge vart seinare med i National Health, medan Steve Hillage, som droppa ut av University of Kent i Canterbury, hadde arbeidd med medlemmar frå Egg i eit tidlegare band, Uriel, og som seinare var i Gong med Allen.

Canterbury scene er kjend for at musikarane roterte mellom dei forskjellige Canterbury-banda. Richard Sinclair var til dømes til forskjellige tidspunkt kmed i Wilde Flowers, Camel, Caravan, Hatfield and the North og ei kort stund i Gilgamesh. Han arbeidde òg med National Health. Syskenbornet Dave Sinclair var i Caravan, Camel, Matching Mole og ein kort periode i Hatfield and the North. Robert Wyatt var medlem av Wilde Flowers, Soft Machine, Matching Mole, og arbeidde òg som soloartist. Pip Pyle spelte i Delivery, Gong, Hatfield and the North, National Health, Soft Heap og In Cahoots. Hugh Hopper var i Soft Machine, Isotope, Soft Heap, In Cahoots og med Pyle og Allen i Brainville, i tillegg til at han spelte i fleire eigne grupper og soloprosjekt, i tillegg til at han arbeidde med band utanfor Canterbury-miljøet.

Andre personar som hadde tilknytt til miljøet var Mike Oldfield (som spelte i bandet til Kevin Ayers), Bill Bruford (ei kort stund trommeslagar i Gong og National Health og hyrte Dave Stewart til bandet sitt Bruford), Allan Holdsworth (som arbeidde med Soft Machine, Gong i jazzrock-perioden deira, og bandet Bruford), og Andy Summers (som ei kort stund var medlem av Soft Machine, og som arbeidde separat med Kevin Ayers).

Del av miljøet

Band
Dei første og viktigaste banda i Canterbury Scene:
The Wilde Flowers (førte til banda Caravan og Soft Machine)
Fem band var sentrale i Canterbury scene:
Soft Machine
Caravan
Gong
Hatfield and the North
National Health
Andre band:
 Camel
 Caravan of Dreams
 Comus
 Delivery
 Egg
 Gilgamesh
 Henry Cow
 In Cahoots
 Isotope
 Khan
 Matching Mole
 Mashu
 Mirage
 The Polite Force
 Quiet Sun
 Soft Heap
 Short Wave

Plateselskap
Burning Shed
Cuneiform Records
Recommended Records
Virgin Records
Caroline Records
Columbia Records (Soft Machine)
Harvest Records (ein EMI-etikett)
Vertigo Records
Voiceprint Records

Musikarar
 Daevid Allen (Wilde Flowers, Soft Machine, Gong, Brainville)
 Kevin Ayers (Wilde Flowers, Soft Machine, Gong)
 Mont Campbell (Uriel, Egg, Arzachel, National Health)
 Lindsay Cooper (Henry Cow, Feminist Improvising Group, Mike Oldfield, National Health, Mike Westbrook Orchestra, News from Babel)
 Lol Coxhill (Delivery, Kevin Ayers & The Whole World)
 Chris Cutler (Ottawa Music Company, Henry Cow, Art Bears, News from Babel, Peter Blegvad Trio)
 Elton Dean (Keith Tippett Sextet, Soft Machine, Just Us, Centipede, Soft Heap/Soft Head, In Cahoots, Pip Pyle's Equip'Out)
 Fred Frith (Henry Cow, Art Bears)
 Alan Gowen (Gilgamesh, National Health, Soft Heap/Soft Head)
 John Greaves (Henry Cow, National Health, Soft Heap, Peter Blegvad Trio)
 Jimmy Hastings  (Caravan, Caravan of Dreams, Hatfield and the North, National Health, Soft Machine)
 Pye Hastings (Wilde Flowers, Caravan)
 Mark Hewins (Sinclair and the South, The Polite Force, Soft Heap, Gong, Mashu, Caravan of Dreams)
 Steve Hillage (Uriel, Arzachel, Khan, Kevin Ayers, Gong, System 7)
 Tim Hodgkinson  (Henry Cow)
 Allan Holdsworth (Soft Machine, Gong, Bruford, UK)
 Hugh Hopper (Wilde Flowers, Soft Machine, Isotope, Soft Heap/Soft Head, In Cahoots, Pip Pyle's Equip'Out)
 Brian Hopper (Wilde Flowers, Soft Machine)
 Karl Jenkins (Nucleus, Soft Machine, Adiemus)
 Geoff Leigh (Henry Cow, The Black Sheep)
 Phil Miller (Delivery, Matching Mole, Hatfield and the North, National Health, In Cahoots, Richard Sinclair Band, Hugh Hopper Band)
 Pierre Moerlen (Gong, Mike Oldfield Band, Gongzilla)
 François Ovide (John Greaves Group)
 Pip Pyle (Delivery, Gong, Hatfield and the North, National Health, Soft Heap, In Cahoots, Pip Pyle's Equip'Out, John Greaves Band, Hugh Hopper Band)
 Mike Ratledge (Soft Machine, Adiemus)
 Geoff Richardson (Spirogyra, Caravan)
 David Sinclair (Wilde Flowers, Caravan, Matching Mole, Hatfield and the North, The Polite Force, Camel)
 Richard Sinclair (Wilde Flowers, Caravan, Delivery, Hatfield and the North, Sinclair and the South, Camel, In Cahoots, Caravan of Dreams)
 Gilli Smyth (Gong)
 Dave Stewart (Uriel, Egg, Arzachel, Ottawa Music Company, Khan, Hatfield and the North, Gong, National Health, Bruford, Rapid Eye Sats)
 Andy Ward (Camel, Marillion, Caravan of Dreams, Mirage)
 Robert Wyatt (Wilde Flowers, Soft Machine, Matching Mole)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Canterbury scene» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Canterbury Scene  på Rare Vinyl Network
Calyx: The Canterbury Website
Collapso - Canterbury Music Family Tree

Bakgrunnsstoff
Calyx, "the authority on all things Canterbury"
Progressive Rock Forum - Melo's Prog Bazaar
The Canterbury Scene på The Progressive Rock Bibliography
Facelift Magazine - the Canterbury scene and beyond
- The Interesting Alternative Show - Steve Davis's radio show 
 BBC Kent - The Canterbury Scene

 
Progressiv rock
Jazz-fusion
Britisk jazz
Engelske musikkstilar
Musikkmiljø
Canterbury