alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Orford Cliff

Orford Cliff er ei kystklippe på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, oppom austsida av Lallemandfjorden like aust for Andresen Island. Ho vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1956 og er kalla opp etter Michael J.H. Orford i FIDS som var assisterande landmålar ved Detaille Island i 1956, eit medlem av gruppa som fann ei rute frå Detaille Island til Avery Plateau, via Orford Cliff og Murphybreen.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Klipper i Graham Land
Loubet Coast
Kviteseid gamle kyrkje

Kviteseid gamle kyrkje er ei langkyrkje av stein i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark. Kyrkja står i nærleiken av Kviteseid bygdetun.

Kyrkja var i mange år datert til midten av 1100-talet, men nyare forsking peikar mot ca. 1260. Kan hende har forskjellige delar forskjellige aldrar. Kyrkja er uansett ei av dei eldste kyrkjene i Telemark. Våpenhuset framfor portalen er frå 1700-talet, og takryttaren er frå 1800-talet.

Kyrkja har innviingskors frå 1200-talet i koret, og det er avdekka kalkmåleri og inskripsjonar frå 1500- og 1600-talet. Himlinga vart endra i 1713–14 og er dekorert med blomerankar måla av Thomas Blix. Blix har òg dekorert galleribrystninga i skipet.

Kyrkja står usentralt i bygda og vart som soknekyrkje avløyst av Kviteseid nye kyrkje i 1916. Ho vart forsiktig restaurert i 1929 og 1969.

Orgelet vart i si tid bygd for Flatdal kyrkje, og vart restaurert av Henrik Brinck Hansen og montert i Kviteseid gamle kyrkje i 2002.

Kjelder
 
 
 
 Kyrkjesøk – Kviteseid gamle kyrkje

Bakgrunnsstoff
 Kunsthistorie.com
 Lokalhistoriewiki
 Kviteseid kommune  om kyrkjene i kommunen
 
 Vest-Telemark museum

Fotnotar

Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kyrkjer i Kviteseid
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Kviteseid
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Kviteseid kyrkje

Kviteseid kyrkje eller Kviteseid nye kyrkje er ei langkyrkje i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja vart oppført i teglstein forblenda med lokal, raud granitt frå Sundet. I 1937–38 dekorerte Rolf Klemetsrud apsisveggen rundt vindauget med motiv frå Jesu død og oppstode.

Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1927. På han står eit kombinert bårehus og servicebygg frå 1968.

Kjelder
 Kviteseid kommune  om kyrkjene i kommunen
 
 Kyrkjesøk – Kviteseid kyrkje

Bakgrunnsstoff

Fotnotar

Kyrkjer i Kviteseid
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1916
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Haldor Børve
Pelias Bluff

Pelias Bluff er ein markant fjellskrent med ei høgd opp mot meir enn 150 m inst i fjorden som ligg like vest for Standringfjorden, på nordkysten av Jason Peninsula i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953. Han vart namngjeven i 1956 av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Jason Peninsula. Pelias, som var onkelen til Jason, tok frå han kongedømet, men vart seinare drepen.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Oscar II Coast
Pip Cliffs

Pip Cliffs er nokre markante klipper vest for Mount Fedallah i Antarktis, med ei høgd opp mot kring 1250 meter. Dei ligg på nordsida av Flaskbreen på Oscar II Coast i Graham Land. I samband med at stader i området vart kalla opp etter personar frå Melville-romanen Moby Dick, vart dei namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1987 etter Pip, kahyttsgut på «Pequod».

Kjelder

Klipper i Graham Land
Oscar II Coast
Porphyry Bluff

Porphyry Bluff er ein markant fjellskrent som strekkjer seg frå kysten og 3 km inn i landet, mellom Larsenfjorden og Longing Gap i Graham Land. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61) og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter porfyrbergarten som finst her.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Porro Bluff

Porro Bluff er ein skrent som ligg sør for Birdsend Bluff og oppom Errera Channel på Danco Coast, vest i Graham Land i Antarktis. Han er med på eit argentinsk kart frå 1950 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Ignazio Porro (1795–1875), ein italiensk ingeniør som i 1851 fann opp ein prismekombinasjon som var viktig i utviklinga av stereoplotteinstrument.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Danco Coast
Roman Four Promontory

Rocky Promontory, Punta Cuatro Romano, Roman Figure Four Mountain eller Roman Four Rock er ei klippe eller nes med ei høgd opp mot 830 moh, på nordsida av innløpet til Nenyfjorden på vestkysten av Graham Land. Roman Four Promontory vart først kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) (1934–1937) under John Riddoch Rymill. Namnet vart gjeve av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–1941), som hadde base i nærleiken på Stonington Island og kjem frå dei snøfyllte kløftene langs sida av neset som gjer at det ser ut som romartalet 4. 

Klipper i Graham Land
Fallières Coast
Rowe Bluff

Rowe Bluff er ein skrent med ei høgd opp mot 1200 m på nordsida av Trailfjorden ved Bowman Coast, 9 km nordaust for Williamson Bluff. Skrenten vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth, 21. november 1935 og vart kartlagt frå bilete av W.L.G. Joerg. Han vart fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS), 1940 og vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1946-48. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter kapteinløytnant Gary L. Rowe, i USCG som var maskinst på USCGC «Burton Island» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1975.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Bowman Coast
Skoparnik Bluff

Skoparnik Bluff (bulgarsk ‘Vrah Skoparnik’) er ein delvis isfri skrent med ei høgd opp mot over 700 m nordaust i forberga til Detroit Plateau på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Han ligg oppom Victorybreen mot søraust.

Fjellet er kalla opp etter Skoparnik i Vitosja vest i Bulgaria.

Skoparnik Bluff ligg 3,56 km sør for Mount Schuyler, 4,88 km sørvest for Antonov Peak og 6,83 km vest for Bozveli Peak i Trakiya Heights og 6,89 km nordvest for Bezbog Peak og 7,08 km nord-nordvest for Gurgulyat Peak i Kondofrey Heights og 11,52 km aust-nordaust for Bendida Peak.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Klipper i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Vrådal kyrkje

Vrådal kyrkje er ei langkyrkje i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark.

Dette er den tredje kyrkja i Vrådal, men dei to førre stod om lag 4 kilometer lengre aust, der den gamle kyrkjegarden fortsatt kan vitjast. Ei stavkyrkje vart der avløyst av ei åttekanta tømmerkyrkje i 1685 (innvigd 1686). Dette går for å vere den første åttekantkyrkja i landet, men ho vart riven i 1888, etter at den nye kyrkja vart teken i bruk.

Altartavle, preikestol og døypefont er overført frå gamlekyrkja.

Vrådal kyrkje er sett i stand gjennom arbeid i løpet av 1990-talet og 2000-talet. Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder
 
  Kyrkjesøk – Vrådal kyrkje

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Kviteseid kommune  om kyrkjene i kommunen
 
 Lokalhistoriewiki
 

Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kyrkjer i Kviteseid
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Kviteseid
Christian H. Grosch
1887 i Noreg
Fjågesund kyrkje

Fjågesund kyrkje er ei langkyrkje frå 1916 i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark.

Før 1997 var kyrkja kapell i Kviteseid sokn, før det vart skilt ut eit sokn som òg omfattar Kilen kapell. Kyrkja vart beisa i 1993. Servicebygget attmed kyrkja er frå 1994.

Kyrkjegarden ligg om lag 500 meter søraust for kyrkja og vart innvigd i 1901.

Kjelder
 
 Kviteseid kommune  om kyrkjene i kommunen
 Kyrkjesøk

Bakgrunnsstoff
 Fjågesund kyrkje - fjaagesund.no 
 

Kyrkjer i Kviteseid
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kulturminne i Kviteseid
Norske kyrkjer frå 1916
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Haldor Børve
Thuronyi Bluff

Thuronyi Bluff er ein markant skrent på austkysten av Den antarktiske halvøya, mot Larsenisen og Weddellhavet og like sør for Den antarktiske polarsirkelen. Han ligg oppom Millfjorden i Britisk Antarktis ved foten av Cole Peninsula, mellom Balchbreen og Gouldbreen i Graham Land. Skrenten vart oppdaga på flyfoto teken den 22. desember 1947, under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon.  

Denne skrenten er kalla opp etter Géza T. Thuronyi som var ekspert på Antarktis ved Library of Congres, gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Thuronyi Bluff» frå ,  den 10. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Klipper i Graham Land
Foyn Coast
Sophie Cliff

Sophie Cliff er ein kjenneleg granittvegg ved austsida av innløpet til Piccard Cove i Wilhelmina Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt og namngjeven av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i 1898.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Danco Coast
Tragic Corner

Tragic Corner er ein skrent med ei høgd opp mot kring 750 m og på Boulding Ridge mellom Toddbreen og McClarybreen ved Fallières Coast. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi T.J. Allan og J.F. Noel omkom i nærleiken som følgje av ei ulukke på ein sledetur frå Stonington Island i mai 1966.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Fallières Coast
Williamson Bluff

Williamson Bluff er ein skrent med flat topp meir enn 1 000 meter over havet nær enden av Trailfjorden på austkysten av Graham Land. Den øvre delen av skrenten er snødekt, men sidene er bratte. Skrenten strekkjer seg frå austsida av Bills Gulch, 7 km nordaust for Mount Shelby. Han vart fotografert frå lufta av personell frå U.S. Antarctic Service (USAS) på ein flytur under 28. september 1940. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter William Williamson (1804–75), ein britisk matematikar og advokat som gjorde ein av dei første målingane av overflate straumen til ein isbre i Sveits i 1844.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Bowman Coast
Window Buttress

Window Buttress er ei klippe med ei høgd opp mot kring 800 m nær søraustenden av Fuchs forlandsbre ved Adelaide Island, 6 km vest-nordvest for toppen av Mount Ditte. Ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), 1982, frå den vindaugeliknande strukturen nær toppen av klippa, som er synleg berre frå sørvest.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Geografi på Adelaide Island
Kilen kapell

Kilen kapell er ei langkyrkje frå 1958 i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark.

I byrjinga var kapellet i Kviteseid sokn, men frå 1997 deler det sokn med Fjågesund kyrkje.

Det er kyrkjegard ved kapellet.

Kjelder
 
 Kviteseid kommune  om kyrkjene i kommunen
 Kyrkjesøk

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Kviteseid
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kulturminne i Kviteseid
Norske kyrkjer frå 1958
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Petra Behle

Petra Schaaf (), seinare Petre Behle, er ein tysk tidlegare skiskyttar frå Offenbach am Main. Ho vann fire individuelle VM-gull og seks gullmedaljar i stafett- og lagtevlingar med Tyskland i perioden 1988-1998. Ho tevla for Vest-Tyskland fram til 1990, frå 1991 for eit samla Tyskland. 1994-99 var ho gift med den tyske langrennaren Jochen Behle.

Aktiv
Schaaf vart verdsmeister allereie då ho var 19 år gammal. I sin fyrste verdsmeisterskap skaut ho feilfritt og slo sølvvinnaren Eva Korpela frå Sverige med vel 14 sekundar på 5 km sprint i Chamonix i 1988. Året etter skaut ho på seg to tilleggsminuttar på 15 km normalprogram i Feistritz, men vann likevel VM-gullet, ei 20 sekundar føre norske Anne Elvebakk som måtte tole tre tilleggsminuttar. I 1990 fekk Schaaf bronsen i VM i Minsk, slått av to kvinner frå Sovjetunionen.

Med 20 fulltreffarar sikra Schaaf seg ein suveren gullmedalje på 15 km under skiskytings-VM i 1991. Under vinterleikane i Albertville kom ho på sjetteplass på 7,5 km sprint og fekk si fyrste stafettmedalje, ein sølvmedalje på 3 x 5 km stafett. Schaaf gjekk her i lag med to tidlegare austtyske løparar, og kom dei neste sesongane til å erobre mange meistertitlar på stafettlag dominert av utøvarar frå det oppløyste Aust-Tyskland. Men då ho vann sin fyrste VM-tittel i lagtevlinga i VM 1992 i Novosibirsk, var tre av dei fire gullvinnarane frå Vest-Tyskland. 

Schaaf vann sin fjerde og siste individuelle VM-tittel i 1993. I Borovets stod sigeren på 15 km mellom henne og kanadiske Myriam Bédard. Begge skaut ein bom, men Schaaf gjekk knapt 15 sekundar snøggare i løypa og vart verdsmeister. Sidan lukkast ho ikkje særleg i dei individuelle tevlingane i dei store meisterskapane. Derimot vann ho heile fem gullmedaljar med Tyskland, fire i 4 x 6 km stafett og ein i lagtevlinga, gjennom dei siste fire seongane ho var aktiv; 1995-1998.

Schaaf gjekk til topps i heile 20 renn i verdscupen i skiskyting. Ho makta likevel ikkje å vinne verdscupen; i sine beste sesongar, 1992 og 1996, kom ho på tredjeplass i verdscupen i skiskyting.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1988 i Chamonix: Gullmedalje på 5 km
VM i skiskyting 1989 i Feistritz: Gullmedalje på 15 km
VM i skiskyting 1990 i Minsk: Bronsemedalje på 15 km
VM i skiskyting 1991 i Lahti: Gullmedalje på 15 km
Vinter-OL 1992 i Albertville: Sølvmedalje på stafetten
VM i skiskyting 1992 i Novosibirsk: Gullmedalje i lagtevlinga
VM i skiskyting 1993 Borovets: Gullmedalje på 15 km
Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Sølvmedalje på stafetten, nr 5 på 7,5 km sprint
VM i skiskyting 1995 i Antholz: Gullmedalje på stafetten
VM i skiskyting 1996 i Ruhpolding: Gullmedaljar i lagtevlinga og på stafetten
VM i skiskyting 1997 i Osrblie: Gullmedalje på stafetten
Vinter-OL 1998 i Nagano: Gullmedalje på stafetten

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Tyske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Olympiske meistrar for Tyskland
Odense kommune

Odense kommune er ein dansk kommune på Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart danna i
1970 og ikkje endra ved kommunereforma i 2007. 

Kommunen har  innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Odense.

Referansar 

 
Kommunar i Region Syddanmark
Bain Crags

Bain Crags er nokre fjellknausar, mange med stripete bergartar i isklippene langs den sørlege delen av vestsida av Gillock Island i Ameryisen. Klippene vart vitja i januar 1969 av J.H.C. Bain, ein geolog med Australian National Antarctic Research Expeditions som vitja Prince Charles Mountains. Klippene er kalla opp etter han.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bain Crags» frå ,  den 11. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Mac. Robertson Land
Blustery Cliffs

Blustery Cliffs er ei rekkje klipper som strekkjer seg over 39 km langs den nordlege delen av Fisher Massif i Mac. Robertson Land. Eit punkt på klippene ligg 1135 moh og her låg det ein landmålingsstasjon oppretta av J. Manning, ein landmålar med Australian National Antarctic Research Expeditions og gruppa som vitja Prince Charles Mountains i januar 1969. Dei fekk dette namnet på grunn av turbulensen som oppvindane her skapte.

Kjelder 

Klipper i Mac. Robertson Land
Falla Bluff

Falla Bluff er ei markant kystklippe ved enden av Utstikkarbukta. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson og vart namngjeven av han etter R.A. Falla, ein ornitolog på ekspedisjonen.

Kjelder 

Klipper i Mac. Robertson Land
Gorman Crags

Gorman Crags er ein rygg som går aust-vest med fire bratte klipper, kring 10 km aust for Husky Massif i Prince Charles Mountains i Antarktis. Dei vart kartlagte frå Australian National Antarctic Research Expeditions sine bilete tekne i 1960 og kalla opp etter C.A.J. Gorman, ein radioteknikar ved Wilkes-stasjonen i 1962.

Kjelder

Klipper i Mac. Robertson Land
Rubeli Bluff

Rubeli Bluff er ein skrent på nordenden av Reinbolt Hills, ved austenden av Ameryisen. Ein landmålingsstasjon vart oppretta ved skrenten under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) si reise frå Larsemannfjella i 1968. Han vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter M.N. Rubeli, som var landmålar ved Mawson-stasjonen, og som leia denne turen.

Kjelder

Klipper i Mac. Robertson Land
Wilson Bluff

Wilson Bluff er ein stor, heller flatt klippeframspring ved sørenden av Lambertbreen, 30 km vest-nordvest for Mount Borland. Klippa har ein hale av morene som strekkjer seg nordaust i fleire kilometer. Ho vart kartlagt frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og vitja av ei flybåren feltgruppe leia av G.A. Knuckey i oktober 1958. Klippa vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter H.O. Wilson som var pilot i RAAF ved Mawson-stasjonen i 1958.

Kjelder

Klipper i Mac. Robertson Land
Hovudpostkontoret i Dublin

Hovudpostkontoret i Dublin er hovudkvarteret til det irske postvesenet (An Post) og det største postkontoret i Dublin. Det ligg midtvegs i hovudgata O'Connell Street, og er ein av dei mest kjende bygningane i Irland. I historisk samanheng er det særleg kjend som åstad for påskeopprøret i 1916. Postkontoret er i Greek Revival-stil, og var eit av dei siste offentlege bygga reist under den georgianske byggjeperioden  i Dublin.

Arkitektur

Postkontorbygningen opna 6. januar 1818 i dåverande Sackville Street (no O'Connell Street) etter at hovudpostkontoret i Irland først hadde vore husa ulike bygningar rundt College Green. 

Bygningen var utforma av arkitekten Francis Johnston og blei bygd i løpet av tre år for 50 000 pund. Grunnsteinen blei lagt av den irske statthaldaren Charles Whitworth, første jarl Whitworth 12. august 1814 under oppsyn av dei to hovudpostmeisterane (Post-Masters-General) Charles O'Neill, første jarl O'Neill og Laurence Parsons, andre jarl av Rosse.

Fasaden er bygd av portlandstein og er ein jonisk portiko med seks joniske søylar. Oppå dei ligg eit entablement med ei rikt dekorert frise. Den trekanta tympanonen hadde tidlegare det britiske riksvåpenet, men dette blei fjerna etter at Irland fekk sjølvstende og bygget blei restaurert. På taket står tre statuar utforma av John Smyth: Hibernia (ei kvinneleg personifisering av Irland) i midten, Merkur (bodberaren til gudane) til høgre og Fidelity (truskap) til venstre.

Hovudbygget blei laga i Wicklow-granitt. Det har tre etasjar, og er litt over 15 meter høgt. Inne i bygget er ein stor posthall med ein mezzanin over skrankane. Han har kassettak med greske dekorasjonar.

Den nedste delen av bygningen har rustikaveggar. Øvst har hovudbygningen ein gesims med balustrade.

Historie

Under påskeopprøret i 1916 blei sjølvstendeerklæringa til opprørarane lesen opp her.

Under kampane blei hovudpostkontoret delvis øydelagd. Bygningen blei gjenreist og opna att i 1929 under Den irske fristaten.
Opprøret er minna med skulpturen Cúchulainn av Oliver Shepherd inne i postkontoret.

Ovanfor bygget stod opphavleg ein søyle med statue av den britiske sjøhelten Horatio Nelson. Denne blei øydelagd av eit IRA-bombeåtak i 1966. I dag står Dublin-spiret på plassen der søylen tidlegare stod. Ein statue av fagforeiningsleiaren James Larkin er reist like ved.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «General Post Office , Dublin» frå ,  den 11. februar 2014.

Bakgrunnsstoff
Irish Architecture Online: GPO history and pictures 
Project Gutenberg Article
An Post History and Heritage – The GPO
The 1916 Rising by Norman Teeling  a ten-painting suite highlighting historical moments of the Easter Rising acquired by An Post for permanent display at the GPO
 The Dublin Penny Journal, 6 December 1834.

Postkontor
Byggverk i Dublin
Irsk postvesen
Irsk historie
Anfisa Reztsova

Anfisa Anatoljevna Reztsova, opphavleg Anfisa Romanova, (), er ein russisk tidlegare langrennsløpar og skiskyttar frå landsbyen Jakimets i Vladimir oblast. Mellom 1985 og 1999 vann ho tre VM-gull eitt OL-gull i langrenn, samt to-gull i skiskyting. Ho representerte fyrst Sovjetunionen, og frå 1992 Russland. Reztsova vann verdscupen i skiskyting to år på rad (1992 og -93).

Aktiv

Langrenn
Romanova fekk sin internasjonale debut i ski-VM 1985 i Seefeld, der ho overraska stort med å slå den norske favoritten Berit Aunli på ankeretappen på 4x5 km og vann gull for Sovjetunionen. Ho avslutta meisterskapen med ein femteplass på 30 km.

To år seinare syrgde ho for ein ny stafettriumf for Sovjetunionen under verdsmeisterskapen på ski i Oberstdorf. Tidlegare i meisterskapen tok ho sølv på 5 km, og seinare tok ho også sølv på 20 km. Gjennom 1987-sesongen gjorde ho elles fleire gode renn og vart nummer to i verdscupen i langrenn, einast slått av finske Marjo Matikainen. Under OL i Calgary i 1988 kopierte ho gullløpet på 4x5 km stafett og sølvløpet på 20 km.

Skiskyting
I 1992 kom Reztsova tilbake idretten som skiskyttar. Her presterte ho toppresultat frå fyrste stund, både i 1992- og 1993-sesongen vann ho verdscupen i skiskyting. Ho vann 7,5 km sprint under vinter-OL i Albertville, der ho også gjekk inn til bronse i 3x5 km stafett. På tampen av OL-sesongen tok ho i Novosibirsk bronsemedalje i lag for Russland. 

Reztsova kom på ellevteplass i begge dei individuelle øvingane i skiskytings-VM 1993. Under vinterleikane 1994 på Lillehammer mislukkast ho individuelt, men på fekk æra av å gå Russland inn tile eit overlegent gull i 4x7,5 km stafett, nær fire minuttar før sølvlaget frå Tyskland.

Langrenn
Reztsova tok til att med langrenn i 1997. Straks før ski-VM 1999 vart ho nummer to på ein 5 km i Seefeld, hennar niande andreplass i eit renn i verdscupen for langrenn, ho vann aldri eit enkeltrenn. Under ski-VM i Ramsau slo ho godt frå seg med ein fjerdeplass på 15 km jakstart og tok så VM-gull i stafett, 14 år etter ho gjorde det same i ein annan landsby i Austerrike.

Ho la opp som idrettskvinne i 2000.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske langrennsløparar
Russiske langrennsløparar
Russiske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Olympiske meistrar for Russland
EMD SD40

EMD SD40 er eit 6-aksla diesel-elektrisk lokomotiv produsert av amerikanske General Motors mellom januar 1966 og august 1972. 

856 lok er bygd for jernbanen i USA, 330 for den kanadiske jernbanen, 72 for den mexikanske, og 6 eksemplar for jernbanen i Guinea. 

Lokomotiv
Kyparissía

Kyparissía (gresk Κυπαρισσία) er ein distriktsby og tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Kyparissía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Trifylía og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kyparissía 7 728 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 5 131 innbyggjarar.

Referansar 

Kyparissia
Kyparissia
Kyparissia
Myriam Bédard

Myriam Bédard () er ein kanadisk tidlegare skiskyttar frå Québec. Ho vann ein VM-tittel i 1993 og begge dei individuelle tevlingane i skiskyting under vinterleikane på Lillehammer i 1994.

Liv og gjerning
I 1991 vart Bédard den andre kanadiaren som vann eit verdscuprenn i skiskyting. Både i 1991- og 1993-sesongen kom ho på andreplass i verdscupen i skiskyting. Ho deltok for Canada under vinter-OL 1992 i Albertville, der ho fekk bronsemedaljen på 7,5 km sprint. Året etter vart ho i Borovets verdsmeister i same øvinga, 7,5 km sprint. Ho kjempa hardt for sigeren også på 15 km, men måtte gje tapt overfor Petra Schaaf frå Tyskland.

Under OL 1994 på Lillehammer lukkast Bédard  overmåte godt, og gjekk til topps i begge dei individuelle tevlingane. Ho la opp som skiskyttar i 1998.

På byrjinga av 2000-talet var Bédard ei tid medlem av styret i det internasjonale skiskyttarforbundet (IBU), åleine kvinne mellom sju menn. I 2007 vart ho funnen skuldig for å ha bortført dotter si til USA, ho slapp unna dom, men fekk to års prøvetid. Bédard hadde då i førevegen vore opphav til fleire kontroversielle saker i den kanadiske offentlegheita.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Kanadiske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Olympiske meistrar for Canada