alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jeanette

Jeannette og Jeanette er kvinnenamn av fransk opphav. Dei er dimimutivsformer av Jeanne, ei kvinneleg form av Jean, som er den franske forma av Johannes. Tydinga av namnet er 'Gud er nådig'.

Namna har mange ulike skrivemåtar, som Janet, Janeth, Janett, Janette, Jannet, Jannit, Jeanet, Jeaneth, Jeanett, Jeannet, Jeannett, Zsanett, Žanet. 

Jeanette har namnedag den 21. april i Noreg, 29. mai i Sverige og 15. november i Finland. Janette har også namnedag den 15. november i Finland.

Namnet Jeanette blei teke i bruk i Noreg seint på 1800-talet, men blei først utbreidd på byrjinga av 1980-talet.

Namneberarar 

 Jeanette Churchill (1854–1921), fødd Jerome, amerikansk sosietetskvinne, mor til Winston Churchill
 Jeannette Rankin (1880–1973), amerikansk politikar, første kvinne i det amerikanske representanthuset og senatet
 Jeanette Wolff (1888–1976), tysk politikar og foreiningskvinne

Sjå og 
 Jeannetteøya

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jeanette» frå , den 20. april 2009. 
 

Kvinnenamn
Franske førenamn
Namn knytte til kristendommen
Namn knytte til gudar
Karavankane

Karavankane (tysk Karawanken, slovensk Karavanke) er ei fjellkjede på grensa mellom Slovenia og Austerrike. Fjellkjeda er 120 km lang og er den lengste enkeltståande fjellkjeda i Europa. 

I lag med Kamnik-Alpane dannar Karavankane ei naturleg grense mellom Austerrike og Slovenia. Fleire fjellovergangar fungerre som viktige handelsruter over fjella. Ein av dei, Loiblpasset på 1370 meter over havet, har vore nytta sidan førhistorisk tid. I dag er det bygd tunnellar for både veg og jernbane under Karavankane mellom Beljak/Villach og Jesenice.

Karavankane har mange gode høve for fjellklatring og det ligg mange fjellhytter her. Frå mange av toppane er det flott utsyn over Klagenfurt-området i Austerrike og Ljubljana-området i Slovenia. Den austerrikske sida er berglendt og bratt, medan den slovenske sida er mindre bratt og dekt av granskog og låge furubuskar i dei lågare liggande områda.

Største fjelltoppar 
 Hochstuhl / Veliki Stol: 2236 moh
 Mittagskogel / Kepa: 2143 moh
 Petzen / Peca: 2113 moh
 Golica / Kahlkogel: 1836 moh
 Vrtača: 2180 moh
 Košuta: 2133 moh
 Veliki vrh v Košuti: 2088 moh
 Begunjščica: 2063 moh
 Košutica: 1968 moh
 Dovška Baba: 1892 moh
 Klek 1754 moh

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Karawanken» frå , den 20. april 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Karavankane på Summitpost

Fjellkjeder i Austerrike
Fjellkjeder i Alpane
Fjellkjeder i Slovenia
Björk

Björk Guðmundsdóttir () er ein islandsk musikar. Ho er kjend for ein vidspennande stemme og musikkstil som omfatter element frå jazz, pop, eletronika, trip hop og klassisk, og for underlege kostyme og musikkvideoar. Singlar som «It's Oh So Quiet», «Army of Me» og «Hyperballad» var verdskjende og kom på topplister i 1990-åra. Björk har også verka som skodespelar, den best kjende rolla hennar var i von Trier-filmen Dancer in the Dark frå 2000, som ho fekk prisen for beste kvinnelege skodespelar for ved filmfestivalen i Cannes.

Utgjevingar

Tappi Tíkarrass (1982-1984) 
 Bítið Fast Í Vítið (1982)
 Miranda (1983)

KUKL (1983 – 1986) 
 Söngull (1983)
 Satt 3 (1984)
 The Eye (1984)
 KUKL Á Paris 18.9.84 (1984)
 Holidays In Europe (The Naughty Nought) (1986)

The Sugarcubes (1986 – 1992) 
 Life's Too Good (1988)
 Here Today, Tomorrow, Next Week! (1989)
 Stick Around For Joy (1992)
 It's-It (1992)

Soloutgjevingar 
 Björk (1977)
 Gling-Gló (1990)
 Debut (1993)
 Post (1995)
 Telegram (1997) (remiksar)
 Homogenic (1997)
 Selmasongs (2000)
 Vespertine (2001)
 Greatest Hits (2002)
 Family Tree (2002)
 Live Box (2003)
 Medúlla (2004)
 Drawing Restraint 9 (2005)
 Volta (2007)
 Biophilia (2011)
 Vulnicura (2015)
 Utopia (2017)
 Fossora (2022)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Björk» frå , og «Björk» frå  den 20. april 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Islandske musikarar
Islandske songarar
Islandske låtskrivarar
Folk frå Reykjavík
Brit Award-vinnarar
Hungersnaud

Hungersnaud eller hungersnød er ein tilstand der mange svelter på grunn av matmangel. Det er ein type katastrofe der store lag av folket lir av underernæring og kan svelta i hel. Hungersnaud kan oppstå av ulike årsaker, både naturlege og menneskeskapte, ofte i samverknad.

Naturleg skapt hungersnaud heng saman med uår — klima og vêrtilhøve som gjev dårlege avlingar, naturkatastrofar, skadedyr og liknande. Menneskeskapt hungersnaud kan koma av krig, fordriving, utarming eller overfolking.

Ein kan kjempa mot hungersnaud gjennom krisehandtering frå statleg hald eller hjelpeorganisasjonar eller ved å sikra jamn fordeling av matvarer. Økonomen Amartya Sen har påpeikt at hungersnauder vanlegvis finn stad under diktatur, kolonistyre eller krig, og at ingen fungerande demokrati har hatt hungersnaud i moderne tid.

Kjende hungersnauder 
 Den store hungersnauda i 1315-1317 i Europa 
 Hungersnauda i Irland 1845-1849
 Holodomor i Ukraina 1932–33
 Hungersnauda i Bengal i 1943

Bakgrunnsstoff 

 
Fattigdom
Folkesetnad
Svolt
Einar Steen-Nøkleberg

Einar Steen-Nøkleberg () er ein norsk klassisk pianist.

Kjend internasjonal pianist 
Steen-Nøkleberg har studert hjå Nicolai Dirdal og Hans Leygraf. Han har gjort meir enn 50 plateinnspelingar og er bland anna kjent for sine Grieg-tolkingar. Han er dessutan kunstnerisk leiar for Oslo Griegfestival.

Frå 1975 til 1981 var Steen-Nøkleberg professor i klaver på Staatliche Hochschule für Musik i Hannover, Tyskland. Han har ein internasjonal karriere som solist og har spelt i London, Paris, Berlin, Tokyo, Moskva, Mexico City, New York, Hamburg og København og vore på turne i USA og det tidlegare Sovjetunionen fleire gongar.

Utmerkingar 

 Einar Steen-Nøkleberg har motteke St. Olavs orden for innsatsen sin som musikar.
 Spellemannprisen 1976 i klassen klassisk musikk/samtidsmusikk for albumet Norsk barokk og galanterier .
 Lindemanprisen i 1984.
 Gammleng-prisen i klassen klassisk i 1996.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Einar Steen-Nøkleberg

Norske pianistar
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Østre Toten
St. Olavs Orden
Nordvestlandsbåtar

Nordvestlandsbåtar er dei opne, oftast spissgatta, ro- og seglbåttypane frå Møre og Romsdal fylke, og tidlegare òg Trøndelag. Nordvestlandsbåtane er kjenneteikna ved fyldig framstamn, smekker atterstamn, og ofte éin eller fleire ekstra bordgangar mot framstamnen. Dei fleste nordvestlandsbåtane har vore rigga med lårsegl. Det finst to hovudtypar av nordvestlandsbåtar:

 Snidbetningen, eller sunnmørsbåten, som vi kjenner han frå dei siste par hundreåra er kjenneteikna ved eit stort tal ekstra bordgangar mot framstamnen og mange bordskøytar midtskips. Sunnmørsbåtane har lårsegl med kileskoren seglduk, smal rå og mesta trekanta seglform.

 Geitbåten, eller romsdals- og nordmørsbåten, har oftast berre éin ekstra bordgang mot framstamnen. Han er elles kjenneteikna ved den korte og djupe kjølen og dei sterkt tilhogde halsane. Geitbåten har oftast lårsegl med parallellskoren seglduk, trapesforma segl og ei relativt brei rå.

Referansar 

 

 
Møre og Romsdal fylke
Gateavisa

Gateavisa er eit norsk tidsskrift som har kome ut månadleg (eller med ujamne mellomrom) sidan 1969. Bladet har utspring i alternativkulturen og har mellom anna vore eit talerøyr for viktige tendensar i norsk anarkisme. Gateavisa er ein del av Arbeidskollektivet i Hjelms gate 3 i Oslo. 

I siste halvdelen av 1980-talet vart bladet døypt om til Glasnost ei tid, før det vart heitande Gateavisa att frå 1989. Mellom dei som har skrive i avisa, finn ein Thomas Hylland-Eriksen, Pål Jensen og Anne Granberg. Utgjevar av avisa er Futurum Forlag.

Gateavisa har i alle år vore målberar for alternativisme og anarkisme, og har ofte gjeve ut ulike slag temanummer, med skråe blikk på forureining, klassekamp, nyreligiøsitet og Europa. Bladet melder om undergrunnskonsertar, husokkupasjon og alternative rørsler.

Norske tidsskrift
Anarkistiske blad
Skipingar i 1969
Bladet Smult

Seriemagasinet Smult var eit blad som vart utgjeve av Bladkompaniet frå 2002 til 2003. Bladet ønskte å promotere ukjende og mindre kjende teikneserieteiknarar og meir alternative sider av den norske teikneseriemarknaden. Bladet kom ut månadleg, men gjekk inn etter sytten nummer i midten av 2003.

Teiknarar 

Ei rekkje teiknarar fekk prøve seg i Smult, kjende og mindre kjende. Bladet hadde nokre trekkplaster frå byrjinga, som til dømes Lise Myhre, Lars Lauvik, Karine Haaland og Mads Eriksen. Eriksen slapp til med sideserien Gnom, og forteljingar om Paul frå Namsos. Denne siste serien vart skriven på Trønderdialekt.

Elles:

 Ronny Haugeland
 Emma Hamberg (Svensk]: Bill. mrk. Singel
 Ivan Emberland/Øyvind Sveen: Hinsidige bar og grill
 Egil Olstad: Kafé Kafka pluss avleggjarar 
 Øystein Runde: Serien Margarin i samarbeid med Christopher Schau
 Jarle Grinde/Sven Tveit
 Jon Arne Sæterøy
 Tor Ærlig
 Torbjørn Lien: Kollektivet
 Knut Nærum
 Henry Bronken
 Jens K. Styve
 Åsa Grennvall
 Daniel Clowes
 Finn William Bjølseth
 Gjermund Aksle
 Rodger Young
 Martin Kellerman

Nokre av desse teiknarane hadde før fått trykt sakene sine i bladet Forresten. Nokre av dei som var med, nytta nynorsk (Styve, Bjølseth, Runde).

Artiklar 

Bladet inneheldt nokre artikkelseriar med ymse emne, som Kult-TV-seriar, ein for kvart nummer, med vekt på amerikansk og engelsk krim og Science Fiction (The Avengers, Star Trek, Doctor Who, The man from U.N.C.L.E og Twin Peaks. Seinare kom det og til ei rad artiklar om ulike bløffmakarar, som fortalde om luringar som hadde freista overtyde folk om ting dei meinte dei hadde gjort (eller ikkje gjort), eller om rare band frå 1960-talet. 

Siste nummer av Smult vart ekstra tjukt, for å understreke ein god slutt. Det var ikkje mange nok som ville bidra til bladet, og difor vart det lagt ned. Fleire av seriane vart tekne opp i bladet Rocky som kom ut frå august 2003.

Norske tidsskrift
Skipingar i 2002
Nedleggingar i 2003
Snøggbåt

Ein snøggbåt eller hurtigbåt er ein hurtiggåande båt med høg motoreffekt og eit aerodynamisk skrog som gjer dei raskare enn konvensjonelle båtar.

Snøggbåtar i Noreg 

Ruter med snøggbåtar vert ofte kalla ekspress- eller hurtigruter. Frå den første snøggbåten (HF «Vingtor») vart sett i trafikk i Noreg i 1960, er tilbodet stadig utvida og båtane har vortne meir komfortable og pålitelege. Dei har gjort passasjertransporten langs kysten stadig meir effektiv. Hurtigbåtane har gjort det mogleg å utvikle rutetilbodet og samtidig er reisetida korta ned monaleg på mange strekningar. Snøggbåten er mange stader eit raskare alternativ enn vanleg rutebusstransport.

Den 26. november 1999 omkom 16 menneske, då snøggbåten MS «Sleipner» grunnstøtte ved Ryvarden fyr i Sveio i Hordaland.

Båttypar
Kollektivtransport
Passasjerskip
Kristian Halse

Kristian Halse () i Stangvik, Møre og Romsdal, var ein norsk diktar og pensjonert lærar, busett i Vefsn.

Kristian Halse budde i Vefsn sidan han fekk arbeid som lærar ved Vefsn folkehøgskole i 1951. Her arbeidde han til han i 1960 vart tilsett ved Mosjøen vidaregående skole, som var arbeidsplassen hans til 1991.

Han var vararepresentant frå Nordland til Stortinget 1969-73 for partiet Venstre. Frå oktober 1972 møtte han eitt år som fast representant og medlem i landbrukskomiteen.

Bibliografi 
Kristian Halse har skrive jubileumsbøker for
 Vefsn Venstre (1983)
 Mosjøen Idrettslag (1992)
 Mosjøen mannskor (1993)
 Vefsn folkehøgskole (1999)
 Mosjøen orkesterforening (2001)
 Olderskog skole (2004)

Nokre av dikta hans er publiserte i bøkene
 Levande tid (utg. ved Vefsn Museum 2001) ISBN 82-90775-50-4
 Min løynde blom (Snøfugl forlag 2009)

Bakgrunnsstoff 
 

Norske lyrikarar
Norske pedagogar
Nordnorske målfolk
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Vefsn
MF «Bruvik»

MF «Bruvik» er ein bilferje som vart bygd i 1980 for Bergen-Norhordaland Rutelag (BNR). Døypt om til MF «Manger» i 1995 og overtatt av Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD). Vart seld til Sverige i 2005 og gjeve namnet «Ebba».

Teknisk informasjon 
 Byggjeår: 1980
 Kallesignal: LJAA
 Bygd av: Trønderverftet A/S, Hommelvik (# 44)
 Brutto RT: 495
 Netto RT: 215
 Dødvekttonn: N/A
 Lengde: N/A 
 Fart: N/A 
 Personbilkapasitet: 50
 Passasjerkapasitet: N/A
 Motor: 8cyl. 4T DM (Normo, Bergen), 1300 brutto hk

Historie 
 1980: Mars: Levert som «Bruvik» for A/S Bergen-Nordhordland Rutelag, Bergen
 1994: Sept.: Ommåla: 782 BT, 254 NT
 1995: Juni: Døypt om til «Manger»
 2002: Jan.: Overteke av HSD Sjø AS, Bergen
 2005: 13.03.: Seld til Örnö Sjötransport AB, Ösrnö. Sverige. Døypt om til MF «Ebba»
 2005: Framleis i fart.

Bakgrunnsstoff 
 www.skipet.no  / Per Alsaker
 www.hsd.no 
 www.fjordfaehren.de (tysk/norsk)

Norske ferjer
BNR-eigde fartøy
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1980
Matti Otala

Matti Otala () er ein finsk akademikar, som mellom anna er kjend for forsking på audioforsterkarar.

Han tok doktorgraden sin ved Universitetet i Oulu i 1969 og var professor i elektronikk ved Universitetet i Oulu i perioden 1967—1974. Han er medlem av det finske akademiet for teknisk vitskap, «fellow» av The Audio Engineering Society og seniormedlem av Institute of Electrical and Electronics Engineers.

Kjelder 

Finske ingeniørar
Hen

Hen (av norrønt Hávin) er ein tidlegare kommune og ein liten tettstad i Isfjorden i Rauma kommune i Møre og Romsdal. Heen er den vanlege skrivemåten for etternamn (gardsnamn).

Staden hadde tidlegare fleire forretningar, drosjesentral, kafé, bank, postkontor og bensinstasjon. På 1980- og 1990-talet opplevde staden tilbakegang som handelsstad. Den korte avstanden til kommunesenteret Åndalsnes er ei av årsakene.

På Hen ligg Hen kyrkje, barneskule (Isfjorden barneskole) og idrettshall (Isfjordshallen).

Vikinghuset er bygd etter teikningar frå ei arkeologisk utgraving, som kopi av eit hus frå vikingtida.

Tidlegare kommune 
Hen er ei tidlegare sjølvstendig kommune. Frå 1837 var Hen ein del av Grytten formannskapsdistrikt.

1. januar 1902 blei Hen skilt ut frå Grytten som eigen kommune. Hen hadde ved etableringa som eigen kommune 1 128 innbyggarar.

1. januar 1964 blei Hen slått saman med Eid, Grytten og Voll kommunar samt det meste av Veøy kommune til den nye Rauma kommune. Hen hadde ved samanslåinga 1 663 innbyggarar.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Hen kommune frå 1899 til 1964:

Kjelder 

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Norske kommunar skipa i 1902
Norske kommunar nedlagde i 1964
Historie i Rauma
Geografi i Rauma
Bolsøy

For øya Bolsøya, sjå Bolsøya.

Bolsøy er eit tidlegare herad i Romsdal i Møre og Romsdal. Heradet blei 1. januar 1964 innlemma i Molde kommune saman med delar av Veøy og Mordal krins i Nord-Aukra herad. Bolsøy omfatta områda nord for Fannefjorden og Moldefjorden, sett bort frå Molde bykommune, som den omslutta. I tillegg omfatta kommunen halvøya mellom Fannefjorden og Langfjorden, Bolsøya og ein del mindre øyar i Romsdalsfjorden. Ved samanslåinga hadde kommunen 7996 innbyggarar.

Sjå også
 Ordførarar i Bolsøy
 Tidlegare norske kommunar

Bakgrunnsstoff
 Historiske arkiv etter Molde kommune, Bolsøy kommune, Eresfjord og Vistdal kommune og Nesset kommune på Arkivportalen

Historie i Molde
Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Bautastein

Bautastein er ei arkeologisk nemning for avlange og meir eller mindre flate (og som oftast utilhogde) natursteinar som vart reist på høgkant i forhistorisk tid, og som vanlegvis er utan innhogd bilete eller innskrift. Forma og storleiken på bautasteinane kan variera, og ofte er dei plasserte i samband med graver. På garden Noreim attmed Karmsundet i Rogaland er det eit gravsystem som markert med fem bautastenar. Men bautasteinar kan òg ha hatt andre funksjonar, slik det truleg framgår av at fleire bautasteinar i Fana sør for sentrumsområdet i Bergen kan sjå ut til å markere grensa mellom Sunnhordland og Nordhordland, slik ho ifølgje historiske kjelder gjekk i mellomalderen. På Hosle i Tjølling i Vestfold står ein bautastein i det som i tidlegare tider har vore eit viktig drageid i samband med skipsleia, ein stad der båtar vart drege over land frå sjø til sjø. Somme stadar er fleire bautasteinar plasserte i ein sirkel, og slike sirklar har tradisjonelt hatt nemninga dommaringar. 

I Noreg er bautasteinar oftast tidfesta til jarnalderen. Men tidfestinga er sjølvsagt vanskeleg eller usikker der bautasteinane ikkje står i samband med ei grav eller anna som kan tidfestast. Det har vore forska lite på denne fornminnegruppa ut over å registrere steinane og dei eventuelle formninna eller anna som dei kan ha vore knytt til.

Bautasteinar, eller stein reist på høgkant, er ikkje berre eit skandinavisk forhistorisk fenomen, men finst mange stadar i verda. I Vest-Europa finst det til dømes framleis store reiste steinar og rekker av store reiste steinar som ein reknar med skriv seg attende til yngre steinalder, og som har fått nemninga menhirar.

Bautasteinar med innhogde bilete og/eller runeinnskrifter vert kalla biletsteinar og runesteinar.

I populærkulturen
Obelix, ein figur i teikneserien Asterix, arbeider med bautasteinhogging og -leveransar. Bautasteinar spelar i nokre historier ei viktig rolle i plottet.

Sjå òg
Menhir
Bautasteinar i Sogn og Fjordane

Kjelder
Østmo, Einar & Lotte Hedeager (redaktørar), Norsk arkeologisk leksikon, Oslo 2005, Pax forlag A/S, side 33, ISBN 82-530-2611-0

Bakgrunnsstoff

 
Arkeologi
Bauta

Bauta er ein avlang og som oftast tilhogd stein reist på høgkant og vanlegvis utstyrt med bilete og/eller innskrift som syner kvifor steinen vart sett opp på staden. Bautaer er ofte minnesmerke over avlidne som har gjort mykje for land eller folk, eller markerar stadar der det har gått føre seg hendingar som har hatt mykje å seie for eit land eller ei folkegruppe.

Avlange og meir eller mindre flate (og som oftast utilhogde) natursteinar som vart reist på høgkant i forhistorisk tid, og som vanlegvis er utan innhogd bilete eller innskrift, vert i arkeologisk litteratur kalla bautastein.

Minnesmerke
Vilhelm

Vilhelm og Wilhelm er mannsnamn av gammaltysk opphav, sett saman av delane wil som betyr 'vilje' og helm som betyr 'hjelm'. 

Namnet oppstod som Willahelm og Willihelm, men spreidde seg i mellomalderen gjennom Europa med ei rekkje former. I Noreg blei det henta inn frå engelske rundt 1100 som Vilhjalmr, Viljamr og liknande. Andre former er fransk Guillaume, italiensk Guglielmo, litauisk Vilius og Viliumas, ungarsk Vilmos og nederlandsk Willem. 

I England blei forma William utbreidd på grunn av Vilhelm Erobraren (eng. William the Conqueror). 
Wilhelm Tell er namnet på helten i ei alpesoge frå 1300-talet.

Namneberarar

Monarkar 
 Vilhelm Erobraren, engelsk konge frå 1066
 Vilhelm II av England, engelsk konge frå 1087
 Vilhelm III av England, engelsk konge frå 1689
 Vilhelm IV, britisk konge frå 1830
 Vilhelm II av Nederlanda, nederlandsk konge frå 1840
 Vilhelm III, nederlandsk konge frå 1849
 Vilhelm I av Tyskland, tysk keisar frå 1871
 Vilhelm II av Tyskland, tysk keisar frå 1888

Andre 

 Wilhelm Tell, sveitsisk segnfigur
 Vilhelm av Tyrus (ca. 1130-1186), biskop og historikar i Kongedømet Jerusalem
 Vilhelm av Sabina (rundt 1184–1251), italiensk kardinalbiskop som var med på kristninga av Nord-Europa
 Wilhelm Fabry (1560–1634), tysk banebrytande kirurg
 Wilhelm Reinhard von Neipperg (1684-1774), austerriksk general
 Vilhelm August, hertug av Cumberland (1721-1765), britisk prins og offiser
 Vilhelm Sandberg (1809-1871), norsk stortingsmann
 Vilhelm Andreas Wexelsen (1849-1909), norsk stortingsmann
 Vilhelm Beck (1829-1901), dansk prest og formann i den danske indremisjonen.
 Vilhelm Bergsøe (1835–1911), dansk forfattar og zoolog
 Vilhelm Dahlerup (1836–1907), dansk arkitekt
 Wilhelm Bugge (1838-1896), norsk biskop og stortingsmann
 Wilhelm Röntgen (1845–1923), tysk fysikar
 Vilhelm Bjerknes (1862–1951), norsk fysikar og meteorolog.
 Wilhelm Peterson-Berger (1867-1942), svensk komponist
 Vilhelm Buhl (1881–1954), dansk politikar
 Vilhelm Ekelund (1880–1949), svensk forfattar
 Wilhelm Bjørknes (1884-1969), norsk kunstmålar
 Vilhelm Moberg (1898–1973), svensk forfattar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Wilhelm» frå , den 21. april 2009. 
 
 Caplex

Mannsnamn
Førenamn av tysk opphav
Namn knytte til eigenskapar
Namn knytte til strid
Fjell i Slovenia

Fjella i Slovenia er ein del av Alpane og Dei dinariske Alpane. Dei kan delast inn i:

 Dei juliske Alpane (slovensk Julijske Alpe) nordvest i Slovenia. Den høgaste toppen er Triglav - 2864 meter over havet.
 Karavankane - ein massiv rygg som dannar ei naturleg grense mellom Slovenia og Austerrike. Den høgaste toppen er Stol på 2236 meter over havet.
 Kamnik-Alpane (Kamniške Alpe) og Savinja-Alpane, som ofte vert rekna i lag, ligg sør for Karavankane. Det høgaste fjellet er Grintovec på 2558 moh.

I Primorska er dei høgaste fjella Snežnik (1796 moh) og Nanos (1480 moh) som er ein del av Dei dinariske Alpane.

I søraust, nær Bela krajina, finst fjellryggen Gorjanci og i kystområdet ligg Slavnik (1018 moh).

Denne lista syner nokre av dei høgaste fjella og fjellovergangane i Slovenia.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «List of mountains in Slovenia» frå , den 21. april 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Geografija Slovenije (lærebok)

Bakgrunnsstoff
Vilhelm II av England

Vilhelm II av England (), også kalla William Rufus ('Raude-Vilhelm', fransk Guillaume Le Roux) var son av Vilhelm Erobreren og Matilda av Flandern og konge av England frå 1087 til han døydde i 1100.

Vilhelm var den tredje sonen til Vilhelm Erobraren og Matilda av Flandern, og blei vald ut som tronarving i England etter at Richard, ein eldre bror, døydde. Dei andre brørne hans var hertug Robert II av Normandie og den seinare Henrik I av England. 

Vilhelm fekk makt over Normandie og hadde noko innflytelse over Skottland, men hadde mindre suksess med å erobra Wales. Hovudministeren hans var Ranulf Flambard, som han gav den viktige stillinga biskop av Durham i 1099.

Vilhelm II gifta seg aldri og fekk ingen barn. Han døydde av ei pil i brystet under ein jakttur i New Forest.

Engelske monarkar
Normannarar
Organell

Organellar er lekamar inni celler som utfører forskjellige oppgåver. Namnet organell tyder 'lite organ', og organellane speler liknande roller i ei celle som organ gjer i større organismar. Organellar finst som strukturar i cytoplasmaet hos både eukaryote og prokaryote celler. Døme på organellar er til dømes kloroplastar som driv fotosyntese i plantar, mitokondriar, lysosomar, peroksisomar og cellekjerner.

Bakgrunnsstoff
Oddgeir

Oddgeir er eit norsk mannsnamn sett saman av dei norrøne namnedelane odd, 'kvass', og geir, 'spyd'.

Oddgeir har namnedag den 22. april.

Bruk 
Namnet er kjend i norske kjelder frå 1600-talet, men har og vore i bruk tidlegare, som av norske Oddgeir Þorsteinsson, som var biskop på Island på 1300-talet.

I 2009 var det 753 menn som heitte Oddgeir i Noreg.

Namneberarar 
 Oddgeir Bruaset (f. 1944), norsk journalist,

Kjelder 

Mannsnamn
Norske førenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til våpen
Oddny

Oddny er eit norsk kvinnenamn sett saman av dei norrøne namnedelane odd, 'kvass', og -ny, 'ny'.

Oddny har namnedag den 22. april.

Bruk 
Namnet har vore brukt på heile 1900-talet, mest frå 1910-åra til 1960-åra. Bruken var størst rundt 1930, då over 0,25 % av nyfødde jenter kunne få namnet. I 2009 var det 2 096 kvinner som heitte Oddny i Noreg.

Namneberarar 
 Oddny Aleksandersen (f. 1942), norsk politikar
 Oddny Kårtvedt Omdal (f. 1948), eine delen av duoen Milly og Oddny

Kjelder 

Kvinnenamn
Norske førenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til våpen
Namn knytte til eigenskapar