alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Konfrontasjonen ved den norsk-russiske grensa i 1968

Konfrontasjonen ved den norsk-russiske grensa i 1968 under Den kalde krigen starta 7. juni 1968, då  60-70 stridsvogner av typen T-54 rulla fram mot norskegrensa. 40 kanoner og over 400 andre kjøretøy deltok òg.

Hendinga 

Den 6. og natt til 7. juni 1968 rulla over 60 stridsvogner fram mot den norsk-russiske grensa.
Heile 45. motoriserte infanteridivisjon, eit artilleriregiment fra Petrozavodskarméen,
ein fallskjermbataljon, eit regiment taktiske rekognoseringsfly, omlag 30 transportfly og eit regiment jagerbombefly deltok i manøveren.

Dei norske soldatane frå Garnisonen i Sør-Varanger (GSV) fekk utlevert skarpe skot og budde seg til væpna samanstøyt. Straks dei russiske stridsvognene kryssa grensa, skulle det opnast eld. Sovjetarméen stansa berre 30 meter frå grensa, skriv Aftenposten.

Soldatane visste kva som gjekk føre seg og var budde. Fleire nytta ventetida til å kvesse bajonettar og knivar, seier Arild Hjerde, som då var løytnant og sjef ved Elvenes Grensestasjon.
Etter fire dramatiske dagar trekte stridsvognene seg attende, og den norske beredskapen vart oppheva 11. juni.

I ettertid
Forsvaret heldt alt offisielt materiale om hendinga og junidagane i 1968 løynd fram til desember 1999, men i 2017 skal mykje vera oversendt Riksarkivet.

Referansar

Bakgrunnsstoff
For 50 år siden så Harald (70) rett inn i 14 sovjetiske kanonløp på grensa. Omtale ved NRK.no
Styrkedemonstrasjonen i 1968 - En studie av norske reaksjoner på sovjetisk trusseldiplomati. Mastergradsoppgåve i historie av Tor Gisle Lorentzen.

1968 i Noreg
1968 i Sovjetunionen
Den kalde krigen
Hendingar i 1968
Sovjetisk militærhistorie
Norsk militærhistorie
NM i friidrett 1992

Noregsmeisterskapen i friidrett 1992, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Kippermoen stadion i Mosjøen dagane 14.-16. august 1992 og vart arrangert av Mosjøen Friidrettsklubb.

Spjutkastaren Trine Hattestad vart tildelt sin tredje kongepokal, medan Vebjørn Rodal fekk kongepokalen for sin meisterskaprekord på 800 meter.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

3 000 m

5 000 m

100 meter hekk

400 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Sportsboken 92-93. Sportsboken As/VG. 1992.

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1992
Sport i 1992
Vefsn kommune
Storekalsøy kyrkje

Storekalsøy kirke er ei arbeidskyrkje frå 1976 i Austevoll kommune i Vestland fylke.

Byggverket er i tre og er inspirert av stavkyrkjer. Det har 250 sitjeplassar.

Den gamle kyrkja brann i 1974.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Storekalsøy kyrkje» frå ,  den 25. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Austevoll kyrkjelege fellesråd om kyrkjene i kommunen
 
 Storekalsøy kapell i «Norges kirker»

Kyrkjer i Austevoll
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1976
Hjelme kyrkje

Hjelme kyrkje er ei naustforma arbeidskyrkje frå 1971 i Øygarden kommune i Vestland fylke.

Byggverket er i betong og har 300 sitjeplassar.

Kyrkjegarden (frå 1949) er eit par hundre meter nord for kyrkja.

Kjelder 
 Anne Marta Hoff: Hjelme kyrkje (i «Norges kirker»)

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kyrkja i Øygarden

Kyrkjer i Øygarden
Kyrkjer i Vesthordland prosti
Kulturminne i Øygarden
Norske kyrkjer frå 1971
Arbeidskyrkjer
Kjerstin Solås

Kjerstin Boge Solås () er ein norsk handballspelar frå Dale i Sunnfjord som sidan 2015 har spelt på Tertnes IL. Ho vart europameister med Noreg i 2016. I tida oktober-desember 2016 spelte ho 14 landskampar og skåra fire mål.

Solås spelte på heimlege Dale IL, før ho som 16-åring melde overgang og debuterte på nivå tre i norsk klubbhandball med Førde IL. Sommaren 2015 tok ho steget opp i toppserien då ho gjekk vidare til Tertnes IL. 

Solås var med på det norske landslaget som vann Handball-EM 2016 i Sverige.

Merittar
Handball-EM 2016: Gullmedalje etter 30-29 mot Nederland

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Folk frå Fjaler
Malin Aune

Malin Aune () er ein norsk handballspelar frå Trondheim som vart europameister med Noreg i 2016. Frå landslagsdebuten i mars 2015 til utgangane av 2018 deltok ho i 40 landskampar og skåra 58 mål. 

Aune spelte på heimlege Ranheim IL før ho signerte for Selbu IL på nivå to i seriesystemet. Ho deltok i Ungdoms-VM 2012, der Noreg tok bronse etter siger 36–30 over Romania i bronsefinalen. Etter å ha avslutta vidaregåande skule i 2014 melde ho overgang til oslolaget Oppsal IF. Sommaren 2017 fekk ho kontrakt med Vipers frå Kristiansand.

Aune var med på det norske landslaget som vann Handball-EM 2016 i Sverige.

Merittar landslag
EM 2016: Gullmedalje etter 30–29 mot Nederland
EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
 VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Spelarar i Handball-EM 2016 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2018 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2020 for kvinner
Folk frå Trondheim
Ammunisjon

Ammunisjon (frå latin munire, å forsyne og frå fransk munition) er eksplosiv og prosjektil til våpen og våpensystem.  Patronar, missil, granatar og piler (til boge) er døme på ammunisjon, men idag bruker ein stort sett ordet berre i høve til skytevåpen og artilleri.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ammunisjon» frå ,  den 19. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff
Ammunisjon i Store Norske Leksikon
Nordstrand stasjon

Nordstrand stasjon er ein jarnbanestasjon på Østfoldbanen på Nordstrand i Oslo. Han opna som haldeplass i 1880, rundt 1891 blei han oppgradert til stoppestad og rundt 1900 fekk han status som stasjon. Frå 1970 har Nordstrand status som haldeplass att. Nordstrand er stoppestad på NSB sitt lokaltog L2 mellom Stabekk og Ski. Frå Nordstrand stasjon til Oslo S er det 5,95 km.

Stasjonsbygninga er frå 1895 og er teikna av Paul Due.

Stasjonen var åstad for Nordstrand-ulukka 3. oktober 1993 da eit skiftelokomotiv med bremsesvikt raste nedover linja frå Rosenholm haldeplass inntil det kolliderte med eit lokaltog. Fem passasjerar omkom i ulukka.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nordstrand stasjon» frå ,  den 26. september 2017, revisjon 17606013

Bakgrunnsstoff 

Jarnbanestasjonar på Østfoldbanen
Jarnbanestasjonar i Oslo
Jarnbanestasjonar opna i 1880
1880 i Noreg
Korketrekkar

Korketrekkar eller korketrekkjar er ein reiskap til å trekka korken ut av flasker med.
Han er laga av ein spiralforma del som går ned i korken og eit handtak eller innretning som gjer det lett å trekkja han ut att saman med korken. Det er i dag særleg vinflasker ein opnar med korketrekkar.

Ein enkel korketrekkar er gjerne laga av ein spiral og eit tverrstilt handtak som ein trekk korken ut av med makt. Andre korketrekkarar kan bruka ulike mekaniske prinsipp for å letta opninga. 

Mange mekaniske korketrekkarar nytter vektstongprinsippet.
I 1883 tok tyske Carl F.A. Weinke ut patent på kelnarkniven, som er ein liten, enkel mekanisk korketrekkar. Han omfattar ein liten kniv til å fjerna folien på flaskehalsen. Spindelen set ein mot midten av korken i ein lett hellande vinkel, og skrur han inn til han stopper. På denne måten unngår ein at spindelen gjennomborer korken slik at små bitar av kork dett ned i vinen. Så blir ansatsen for vektstonga sett mot kanten av flaskehalsen, og på grunn av vekstontprinsippet glir korken lett, raskt og mjukt ut av flaska når ein løfter handtaket. 

Ein annan korketrekkartype som nytter vektstongprinsippet er ein type med «venger» på to sider som ein trykker ned slik at dei dreg korken opp.

Portvinsopptrekkar

Ein korketrekkar utan skrue er portvinsopnaren, som har to tynne metallblad ein presser ned langs sida av korken. Deretter vrir ein korken opp ved hjelp av handtaket. Denne typen er god å bruka for gamle, skjøre korkar.

Andre tydingar av ordet korketrekkar
Korketrekkarar eller korketrekkarkrøller viser til ein type store, spiralforma hårkrøller.

I samband med vegar og banar kan ein omtala dei som korketrekkarar om dei går i spiral. Ein del vegar har namn etter dette, som 
Korketrekkeren i Langangen, Korketrekkeren i Modum eller akebakken Korketrekkeren i Oslo.

Sjå òg
Flaskeopnar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Korketrekker» frå , og «Korkskruv» frå  den 26. september 2017.  

Kjøkenutstyr
Opningsutstyr
Vin
Abigail de Andrade

Abigail de Andrade () var ein brasiliansk målar og teiknar.

Liv 

Andrade blei fødd i småbyen Vila de Vassouras i den dåverande Rio de Janeiro-provinsen i Keisarriket Brasil. 
Ho studerte kunst ved Liceu de Artes e Ofícios do Rio de Janeiro, som i 1881 opna for kvinnelege studentar. Ho var elev av Angelo Agostini og Insley Pacheco. Ho laga måleri og teikningar, stilleben og portrett, frå dagleglivet i Rio de Janeiro.

I 1882 blei ho med i kunstnargruppa Sociedade Propagadora das Belas Artes. Ho deltok i utstillinga til gruppa med eit halvt dusin bilde, som ho fekk mykje ros for. I 1884 fekk ho ein gullmedalje for verk ved Salão Nacional de Belas-Artes, den nasjonale kunstutstillinga til  Academia Imperial de Belas Artes.

Frå 1884 til 1888 stilte ho ut ved Salão Nacional i Rio de Janeiro, og i 1886 hadde ho separatutstillingar i husa til Costrejean og Vicitas. Kunstkritikaren Gonzaga Duque skreiv om henne at ho var ein profesjonell blant amatørkunstnarar, og ein moderne målar gjennom sine nyvinningar innan sine sjangermåleri frå dagleglivet. 

Abigail de Andrade blei også kjend for sitt tragiske forhold til læraren Angelo Agostini (1843–1910). Han var gift, og forholdet skapte stor skandale i Rio då dei fekk eit barn saman, Angelina Agostini (1888–1973), som også blei målar. Paret flykta til Paris, der Abigail de Andrade fekk endå eit barn i april 1890. Både mor og barn døydde kort tid etter fødselen.

Utstillingar 

 1882, Liceu de Artes e Ofícios, Rio de Janeiro
 1884, 26. Exposição Geral de Belas Artes, Rio de Janeiro
 1886, Casa Costrejean, Rio de Janeiro, separatutstilling
 1886, Casa Vicitas, Rio de Janeiro, separatutstilling
 1989, O Rio de Janeiro de Machado de Assis, Centro Cultural Banco do Brasil, Rio de Janeiro
 2004, Mulheres Pintoras: a casa e o mundo, Pinacoteca do Estado de São Paulo, São Paulo
 2007, Von Österreich zur Neuen Welt, Brasilien, Kunsthalle Krems, Krems: gezeigt wurde A hora do pão (1889)
 2015, Mulheres artistas: as pioneiras (1880–1930), Pinacoteca do Estado de São Paulo, São Paulo
 2017, Invenções da Mulher Moderna, para além de Anita e Tarsila, Instituto Tomie Ohtake, São Paulo

Verk

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Abigail de Andrade» frå ,  den 26. september 2017.

Bakgrunnsstoff 

 Abigail de Andrade. In: Enciclopédia Itaú Cultural (portugiesisch)

 Literatur 

 Teodoro Braga: Artistas pintores no Brasil. São Paulo Ed., São Paulo 1942.
 Luiz Gonzaga Duque Estrada: A arte brasileira. Lombaerts, Rio de Janeiro 1888, S. 210–211. Neuausgabe: Mercado de Letras, Campinas 1995, ISBN 85-85725-14-1.
 Ferreira Gullar: et alii. 150 Anos de pintura brasileira. Colorama, Rio de Janeiro 1989.
 Mulheres pintoras: a casa e o mundo. Catálogo da exposição realizada na Pinacoteca do Estado em agosto/outubro de 2004. Apresentação e texto de Ruth Sprung Tarasantchi. Pinacoteca/Sociarte, São Paulo 2004.
 Ana Paula Cavalcanti Simioni: Profissão artista: pintoras e escultoras brasileiras, 1884–1922. EDUSP/ FAPESP, São Paulo 2008, S. 209.
 Sergio Fadel (Hrsg.): 5 visões do Rio na Coleção Fadel. Edições Fadel, Rio de Janeiro 2009.

Brasilianske kunstnarar
Mjølberar

Mjølberar, støvberar eller pollenberar er ein plantedel som produserer pollen.
Han er danna av eit meir eller mindre omdanna blad hjå frøplantar. Pollenberarane utgjer såleis den hannlege delen av blomen, andrøsium eller androecium. Pollenkorna blir danna i eigne behaldarar, pollensekkar, på pollenberarane. 

Mjølberaren er laga av omdanna blad i blomen kalla pollenblad eller støvblad. Hjå nokre «primitive» plantegrupper kan ein fortsatt sjå bladkarakteren til organet.

Hjå nakenfrøingar sit pollensekkane som oftast i store tal på undersida av meir bladforma pollenberarar, pollenblad. Hjå dekkfrøingar består pollenberarane gjerne av ein stilk, pollentråd, og eit utvida parti i toppen, pollenknapp. Pollenknappen inneheld fire pollensekkar. Når pollenkorna er mogne, sprekk pollenknappen opp, anten med lengdespalter eller hol, og pollenet slepp ut. Hjå nokre plantar, som perikum, har mange pollentrådar vokse saman i buntar, medan knappane er frie. Hjå til dømes korgplantane er pollenknappane voksne saman til eit røyr, medan pollentrådane er frie. 

Plantesystemet til Carl von Linné er i første rekke basert på talet på pollenberarar i blomen.

Kjelder

Planteanatomi
Blomar
NM i friidrett 1993

Noregsmeisterskapen i friidrett 1993, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Greveskogen idrettspark i Tønsberg dagane frå 30. juli til 1. august 1993 og vart arrangert av Tønsberg Friidrettsklubb.

Kongepokalane vart tildelt Atle Douglas og Monica Grefstad, fyrstnemnde for hans sterke 800-meterløp og sistnemnde for hennar norske rekord på 100 meter hekk.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

3 000 m

5 000

100 m hekk

400 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
 Sportsboken 93-94. Chr. Schibsteds Forlag. 1993.

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1993
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Tønsberg
T-54

T-54 og T-55 er ein sovjetisk stridsvognserie som er verdas mest produserte. Han blei laga etter andre verdskrigen for å ta over etter T-34. Stridsvogna er i bruk i fleire land, mellom anna tidligare sovjetiske klientstatar. T-54- og T-55-seriane er vanskelege å skilja, og nokre T-54-ar vart oppgradert til T-55-standard.

Historie og utvikling 

T-54 vart laga på basis av T-44 som igjen var ei videreutvikling av T-34. Den første prototypen stod klar i 1946, og dei fyrste produksjonsvognene kom i 1947.

Då T-54 byrja å verta produserte i 1947 var ho bedre pansra og væpna enn sine vestlege motstykke (den britiske Centurion og den amerikanske M26 Pershing). T-54 vart redesigna i 1958 som T-55 med bedre tårnpansring, kraftigare motor og ABC-vern. Ho vart produsert i Sovjetunionen fram til 1981. Stridsvogna vart òg produsert i Polen og Tsjekkoslovakia. I Kina vart ho produsert under namnet Type 59 (seinare forandra til Type 69). Kina eksporterte Type 69 i store mengder til både Irak og Iran under Irak-Irankrigen i 1980-åra.

Titusenvis av serien vart produsert i Sovjetunionen fram til så seint som i 1981 og saman med T-62 var den hovedstridsvogna i sovjethæren fram til 1980-talet. Ho finst i 2017 mest i reserveavdelingar.

På tross av at ho forlengst er utdatert, er stridsvogna framleis i bruk i ein del land i den tredje verda, mest fordi ho er billeg og at det finst ein del oppgraderingsutstyr.

Kjelder 

 Foss, Christopher; Jane's AFV Recognition Handbook, Jane's, ISBN 0-7106-1043-2
 T-55 
Denne artikkelen bygger på «T-54» frå ,  den 27. september 2017.  
 

Stridsvogner
Rutebok for Oslo

Rutebok for Oslo er ei norsk rutebok som vart gjeven ut av AS Oslo Sporveier første gong i 1987. Ruteboka kom ut 1-2 gonger per år. Første utgåve kom i samband med at Stortinget T-banestasjon‎ vart etablert som knutepunkt for 8 ulike T-banelinjer gjennom Oslo. Etter at Ruter AS vart etablert som administrasjonsselskap for kollektivtrafikken i Oslo og Akershus, fortsette Rutebok for Oslo å kome ut til og med 2014. Ruteboka hadde rutetabellar for alle kollektivtrafikklinjer med lokaltrafikk innanfor Oslo, linjekart, stoppestadsoversikt, historiekavalkade pluss generelt nyttig informasjon om kollektivtrafikken.
Ruteboka var gratis.
Redaktør for Rutebok for Oslo i heile denne perioden var Ole Mjelva.

Rutebok for Oslo og omegn (nærtrafikk) 
 
I ein periode etter krigen gav Rutebok for Norge (Norges Communicationer) ut ein liknande publikasjon: Rutebok for Oslo og omegn (nærtrafikk).
Ruteboka hadde rutetabellar, linjeoversikter, kartutsnitt, oversikt over museum, badeplassar, overnatting i Oslo etc. 
Prisen for denne ruteboka var vinteren 1947 50 øre. Sommaren 1953 var prisen gått opp til 75 øre.

Rutebok for Stor-Oslo Lokaltrafikk a.s 

I 1985 vart det for første gong utgitt eit samla rutehefte for vest-området i Akershus. Året etter kom samla rutehefte/rutebok for Akershus nord og aust. I 1987 kom så samla rutehefte for alle Akershus-kommunar. Rutebøkene omfatta buss, tog, båt og bane.

Kollektivtransport i Noreg
Samferdsle i Oslo
Skipingar i 1987
Nedleggingar i 2015
Blindern

Blindern er eit strok i bydel Nordre Aker i Oslo. Stroket er hovudsakleg eit bustadsområde, men er prega av at Universitetet i Oslo har sitt sete og størsteparten av sine bygningar liggjande her.

Meteorologisk institutt har òg sin bygning med tilhøyrande målestasjon etc. i dette stroket. Opplysningar om vêr og temperatur i Oslo refererer difor vanlegvis til tilhøva på Blindern.

Blindern er òg namnet på ein haldeplass på T-banelina Sognsvannsbanen, som saman med haldeplassen Forskningsparken på den same lina, og trikkelina mellom sentrum og Rikshospitalet, gjer det enkelt å nå stroket og universitetet med kollektivtransport. 

Namnet har stroket fått etter garden Blindern. Dette var ein av dei mange gamle gardane i Aker som opphavleg hadde endinga vin i namnet, og som difor gjerne vert rekna med å ha vore rydda i eldre jarnalder. Det er ikkje noko att av jordbruksareala i dette området.

Strøk i Oslo
Norheim kyrkje

Norheim kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1978 i Karmøy kommune i Rogaland fylke. Byggverket er i betong og har 425 sitjeplassar.

Det er kyrkjegard ved kyrkja, på den andre sida av Norheimvegen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk – Norheim kirke
 Norheim kyrkjelyd

Kyrkjer i Karmøy prosti
Kyrkjer i Karmøy
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1978
Den norske studentersangforening

Den norske Studentersangforening er det offisielle mannskoret ved Universitetet i Oslo. Koret vart skipa 10. juli 1845 av Johan Diederich Behrens, som var dirigent for koret i 40 år.

Koret har framført mange ulike korverk for fyrste gong, mellom anna «Ja, vi elsker dette landet», og har som tradisjon å halde ein gratis friluftskonsert for publikum framfor Domus Media, «på Aulatrappa», på Universitetsplassen i Oslo på nasjonaldagen 17. mai med eit program som høver til dagen. Elles held koret konsertar både åleine og saman med andre utøvarar året rundt.

Bakgrunnsstoff
Den norske Studentersangforening: Soga om koret 
Den norske Studentersangforening, internettsidene

Skipingar i 1845
Norske kor
Universitetet i Oslo
Kor i Oslo
NM i friidrett 1994

Noregsmeisterskapen i friidrett 1994, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Jessheim stadion på Jessheim i Akershus fylke dagane 19.-21. august 1994 og vart arrangert av Ullensaker/Kisa Idrettslag.

Vinnarane av høgdetevlingane, Hanne Haugland og Steinar Hoen, vart tildelt kvar sin kongepokal.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

3 000 m

10 000 m

100 meter hekk

400 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Sportsboken 94-95. Chr. Schibsteds Forlag. 1994.

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1994
Sport i 1994
Idrett i Ullensaker
Khuzestan

Khuzestan (farsi استان خوزستان, Ostān-e Khūzestān) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg sørvest i landet, ved grensa til Irak og Persiabukta. Provinshovudstaden er Ahvaz og provinsen dekkjer ei flatevidd på 63 238 km². Andre store byar i provinsen er Behbahan, Abadan, Andimeshk, Khorramshahr, Bandar Imam, Dezful, Shushtar, Omidiyeh, Izeh, Baq-e-Malek, Mah Shahr, Susangerd, Ramhormoz, Shadegan, Susa, Masjed Soleiman, Minoo Island og Hoveizeh. I 2014 vart provinsen plassert i Region 4.

Som den iranske provinsen med den eldste historia, vert han ofte kalla «fødestaden til nasjonen», sidan det er her soga om elamittane byrjar. Historisk sett var regionen ein av dei viktigaste i Det nære austen i oldtida og er området som historikarar omtalar som Elam, med hovudstad i Susa. Det akamenidisk-gammalpersiske namnet på Elam var Hujiyā, som dei nytta då dei erobra det frå elamittane, og dette går att i det moderne namnet. Khuzestan, som tyder «landet til Khuz» syner til dei opphavlege innbyggjarane i provinsen, «folket frå Susa» (gammapersisk Huza eller Huja, som skrive på grava til Darius den store i Naqsh-e Rostam). I mellompersisk utvikla dette seg til «Khuz» og «Kuzi». Førislamske partisk/sassanidiske inskripsjonar gjev namnet på provinsen som Khwuzestan.

Setet i provinsen har gjennom det meste av historia vore nord i området, først i Susa (Shush) og så i Shushtar. Ein kort periode under sassanidane vart hovustaden flytta til det geografiske sentrumet, der elvebyen Hormuz-Ardasher vart skipa over fundamenta på oldtidsbyen Hoorpahir av Ardashir I, som skipa Sassanidedynastiet på 200-talet evt. Denne byen er i dag Ahvaz. Seinare i sassanidetida og gjennom den islamske tida vart provinssetet flytta attende til Shushtar, fram til seint i Qajar-tida. Med stadig meir internasjonal handel til havs som kom til kysten av Khuzistan, vart Ahvaz rekna som ein meir høvande stad som provinshovudstad. Elva Karun er farbar heile vegen til Ahvaz. Byen vart derfor ombygd etter ordrer frå Qajar-kongen Naser al-Din Shah og gjeve namn etter han, Nâseri. Shushtar forfall raskt, medan Ahvaz/Nâseri har vokse sidan den gongen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Khuzestan Province» frå ,  den 7. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Provinsar i Iran
 
Provinsar i Sasanideriket
Sigri Sandberg

Sigri Sandberg () er ein norsk journalist og forfattar, som særleg har skrive om polar-, friluftsliv og klima. 

Sanberg har studert journalistikk ved Høgskolen i Oslo og Akershus. Ho vaks opp i Bergen, og budde i Eivindvik i Gulen kommune frå ho var 9-18 år. Sandberg har budd åtte år på Svalbard og har vore friluftsspaltist i A-magasinet og i friluftsmagasinet UTE. 
Ho har skrive fleire bøker saman med polfarer Cecilie Skog. 

Sigri Sandberg var eit av barna i tv- og bokserien frå 1980-talet om To hus tett i tett, skriven av Liv Sandberg.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Norske og nordiske tidsskriftartikler (Norart)

Referanser

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sigri Sandberg» frå ,  den 28. september 2017.  

Heimesida til Sigri Sandberg

Norske journalistar
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Gulen
Folk frå Gulen
Norske barnebokforfattarar