alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kiva.org

Kiva.org er ein frivillig organisasjon som har som mål å sameine folk gjennom lån for å redusere global fattigdom. Gjennom bruk av Internett og eit verdsomspennande nettverk av mikrofinansinstitusjonar lèt Kiva enkeltpersonar låne ut ned til 25 amerikanske dollar (kring 150 norske kroner) for å hjelpe til med å finansiere småbedrifter eigde og drivne av personar frå låginntektsgrupper kring i verda.

Lån gjennom Kiva gjev 0 % renter til utlånarane, og Kiva sjølve krev ikkje renter frå låntakarane. Det finst planer om å krevja 2 % renter frå mikrofinansinstitusjonane frå utpå året i 2007. Låntakarane betalar noko renter til dei lokale mikrofinansinstitusjonane som administrerer enkeltlåna, men Kiva.org hevdar at dei held auga med kor mykje renter som blir kravde og at dei ikkje vil arbeide med institusjonar som krev urettferdige eller unødig høge renter. Kiva-låntakarane har ein historisk tilbakebetalingsrate på 100 %. Kiva arbeider med regulatorar for å kunna lata mikrofinansinstitusjonar tilby variable renter til ulike låntakarar.

Korleis verkar det? 

Kiva let mikrofinansinstitusjonar kring i verda avertere profilar av kvalifiserte lokale entreprenørar på Internett. Utlånarane er kven som helst som har eit kredittkort eller ein PayPal-konto. PayPal-konto treng ein elles berre når ein vel å taka ut att pengar. Utlånarane les profilane på Internett og bestemmer seg for éin eller fleire entreprenørar dei ønskjer å finansiere delar av lånet til. Kiva samlar inn lånekapitalen frå desse individuelle utlånarane og overfører han til mikrofinanspartnarane sine, dei såkalla feltpartnarane, som i sin tur distribuerer pengane og administrerer låna. Etter kvart som lånet blir tilbakebetalt av entreprenøren, overfører feltpartnarane pengane tilbake til Kiva. Når lånet er heilt tilbakebetalt, kan Kiva-utlånarane trekkje tilbake kapitalen sin att eller låne han ut att til ein annan entreprenør.

PayPal tek ikkje noko gebyr for Kiva-transaksjonar. Kiva distribuerer 100 % av lånet til entreprenøren. Utlånarane mottek ikkje noka rente eller annan profitt. Feltpartnaren som administrerer lånet tek renter frå entreprenøren.

Sjå òg 
 Crowdfunding

Kjelder 

 «Kiva (organization)» på Engelsk Wikipedia

Bakgrunnsstoff
 Kiva.org
 KivaFriends.org - gruppe for Kiva-brukarar.
 Kiva-blogg 
 Bivings-rapporten om Kiva
 Kiva sin leiar på Clinton Global Initiative Panel 
 Kiva på PBS Frontline
 Kiva-leiaren sin presentasjon til e-MBA-klassen ved University of San Francisco , 19. desember 2006
 Kiva på NPR «All Things Considered»
 Matt Flannery, Kiva CEO og medstiftar, på Digital Village Radio 
 Nicholas D. Kristof: «You, Too, Can Be a Banker to the Poor», i New York Times, 27. mars 2007

Mikrofinans
Frivillige organisasjonar
Crowdfunding
Straume på Litlesotra

Straume er kommunesenteret i Øygarden i Vestland fylke. Staden ligg vest på øya Litlesotra. Sartor Storsenter, eit av dei største kjøpesentera på Vestlandet, ligg i Straume sentrum. Frå Straume går Riksveg 555 på Straumsundbrua over til Bildøy.

Busetjinga har vorte så tett i området av Statistisk sentralbyrå reknar Straume og Knarrevik som ein tettstad . Der bur  i Knarrevik/Straume. Tettstadområdet femner også tilliggjande tettbygde strøk sør på Bildøy og aust på Sotra (Kolltveit).

Kjelder 

Geografi i Øygarden
Steinar Nilsen

Steinar Nilsen () er ein tidlegare norsk fotballspelar frå Tromsø. 

Som fotballspelar spelte han i fleire år midtstoppar for Tromsø IL, før han vart seld til AC Milan. Der fekk han lite speletid, men scora mellom anna eit flott mål i cupen. Seinare vart han seld til SSC Napoli der han spelte fast ein periode før han vart skada. Her var han mellom anna kaptein. Steinar Nilsen spelte òg på landslaget, mellom anna i lag med broren Roger Nilsen. 

Han kom heim til Noreg og Tromsø IL, der han spelte to sesongar før han la opp. Både i 2005 og 2006 tok han over treneransvaret i klubben etter at hovudtrenarane fekk sparken, og frå sommaren 2006 og ut 2008-sesongen hadde han hovudtrenaransvaret i Tromsø. Etter sesongen sa han opp som trenar for å søke nye utfordringar og 21. november 2008 skreiv han under ein 3-årskontrakt med Sportsklubben Brann. Etter ein dårleg start på 2010-sesongen med Brann, der dei mellom anna rauk ut i cupen for 3. divisjonslaget Fyllingen, trekte Steinar Nilsen seg frå stillinga i mai dette året.

Norske fotballtrenarar
Norske fotballspelarar
Folk frå Tromsø
Fødde i 1972
Tromsø-spelarar
Fotballtrenarar for Brann
Fotballtrenarar for Tromsø IL
Storsalamander

Storsalamander (Triturus cristatus) er ein svart eller mørk brun salamander med enkelte svarte flekker. Buken er gul eller oransje og svartflekka. Huda er kornet og ru (småvortet).

Storsalamanderen har hovudutbreiingsområde rundt Oslofjorden, men finst òg separat på Vestlandet og i Trøndelag. Kroppsstorleiken varierer frå 10-15 cm, minst mot nordgrensa. Paringa er som regel i mai, men under enkelte tilhøve frå april til juni. Hoa legg 2-300 egg enkeltvis på gamle bladdelar eller vassplanter. Egga blir klekte etter to veker og metamorfoserar frå august til oktober. Storsalamander når kjønnsmogen alder etter 2-3 år, i nord etter 3-5 år. Overvintringa skjer frostfritt på land.

Vanlege habitat er dammar og våtmarker i kulturlandskapet, som gårdsdammar og vatningsdammar. Myrtjarn over ein viss pH er òg eit vanleg habitat. På grunn av den tynne huda til salamanderen, er den avhengig av fukt og flytter seg sjeldan langt frå dammen.

Denne sårbare amfibiearten har har lidd under seinare tids naturøydelegging, og er av denn grunn sett på som nær truga på Nasjonal raudliste. Det er i hovudsak moderniseringa av jordbruket, med drenering av våtmarker og dammer, som har hatt størst påverknad på storsalamanderen. I tillegg er han svært sårbar for utsetting av fisk, då larvane lever pelagisk og svært iaugefallande for rovfisk.

Fotnotar

Kjelder 
 Artikkelen er omsett frå Wikipedia på bokmål/riksmål 12.04.2007

Salamandrar
Dyr i Noreg
Vartdal kyrkje

Vartdal kyrkje er ei langkyrkje frå 1877 som står på Øyrneset på Nordre Vartdal i Ørsta kommune i Møre og Romsdal fylke.

Ho var bygd i 1876 og vigsla 8. april 1877 av Laurits Ottesen, prost i Søndre Søndmøre Provsti og sokneprest i Hjørundfjord.
Teikningane av kyrkja er laga av Wilhelm von Hanno og Heinrich Ernst Schirmer. Dei vart utlånte frå Ørsta kyrkje (bygd 1864). Vartdal kyrkje er redusert i lengda i høve til den. Same teikningane er brukte til Hareid kyrkje, som vart bygd om lag samstundes.
Ansvarleg under reisinga av kyrkja var byggmeister Knut L. Stokkeland frå Vestnes i Romsdal.

På grunn av stormskadar måtte kyrkja vølast, oppattrettast og forsterkast i 1879. Austre enden var flytta om lag ein halv meter på murane. I det høvet vart ho festa i store steinkar med jarnstenger opp mot rafta.

Den nybygde kyrkja var sparsamt dekorert. Altartavla var ei enkel plate med ein gylt kross. Ho var måla av Jørgen Hurlen, som og måla preikestolen.

Ny altartavle vart måla av Lars Kinsarvik i 1907. Han måla eit bilete av Jesus i bøn. Bibelordet under biletet vart måla på nynorsk. Måleriet er ein reproduksjon av altartavla i Johanneskirken i Bergen, måla av Marcus Grønvold i 1894.

I 1927 måla Johan Haddal preikestolen. Rosemåling med innfletta bibelske motiv.
I 1938 prydmåla Jonas Peson mykje av kyrkja. Koret og heile austveggen vart dekorert med bibelske motiv i ein freskoinspirert stil. Midt bak altaret vart krossfestinga måla. Altartavla måla av Kinsarvik vart då flytta til sørveggen, der ho enno heng.

Vartdal kyrkje fekk orgel i 1914. Det vart bygt og montert av orgelbyggjar Torkildsen frå Levanger. Ein belgdragar måtte syte for luft til orgelet. Nytt orgel frå Vestre orgelfabrikk, Haramsøy, vart montert i 1961. Det vart etter kvart dårleg, og atter nytt orgel (bygd av Dietrich Johannes Buder) vart vigsla 19. april 2015.

Kyrkjegarden ligg ved kyrkja. Han har vorte utvida 4 gonger sidan kyrkja var ny.

I 1976 vart våpenhuset og inngangen endra. Det vart tilbygt garderobe og sanitæranlegg. Inngangen var flytt mot sør. Etter at sjøen under ekstremvêret Dagmar grov vekk mykje av bakken inn mot kyrkjegarden, vart det reist ein vernemur i 2013.

Første preika på nynorsk i Vartdal kyrkje heldt Anders Hovden 1. påskedag 1890 . Nynorsk liturgi vart teken i bruk i 1912. Til femtiårs-jubileet i 1927 vart Nynorsk salmebok teken i bruk.

Andre kyrkjer i Ørsta 

 Ørsta kyrkje
 Hjørundfjord kyrkje

Bilete frå Vartdal kyrkje

Kjelder 
 Vartdalssoga bind II, III og IV.
 kultunett.no
 Lidén, Hans Emil og Magerøy, Ellen Marie; Norges Kirker, Bergen bind II, s.230–237, Oslo 1983, ISBN 82-05-14299-8

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Kyrkjer i Ørsta
Kyrkjer i Søre Sunnmøre prosti
Kulturminne i Ørsta
Trekyrkjer
Norske kyrkjer frå 1877
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Lars Kinsarvik
Wilhelm von Hanno
Heinrich Ernst Schirmer
Jonas Peson
Citizendium

Citizendium er eit nettbasert oppslagsverk, lansert i 2007 av Larry Sanger. Sanger var sentral då Wikipedia vart starta opp, men vart misnøgd med utviklinga av prosjektet. Citizendium vil nytta seg av MediaWiki-teknologien utvikla av Wikipedia-miljøet og Wikipedia sin GFDL-lisensierte artikkeldatabase. I motsetnad til Wikipedia skal ikkje Citizendium vera ope for redigering for alle brukarar av internett. For å få lov til å redigera må ein gå gjennom ein godkjenningsprosess. Målet med slik godkjenning er å unngå hærverk, og å oppnå høgare kvalitet på artiklane. 

Citiziendum vart annonsert i betautgåve 25. mars 2007. Leksikonet hadde 26. april 2009 13628 artiklar, av dei hadde 122 komme seg gjennom godkjenningsprosessen og var godkjende artiklar. Dei fleste av desse 122 var frå ulike naturvitskaplege fagfelt, eller dei var biografiar over kjende personar.

Bakgrunnsstoff
Citizendium.org
Wikipedia-gründer lager konkurrent på http://www.dagbladet.no

Engelske oppslagsverk
Oppslagsverk tilgjengelege på Internett‎
Skipingar i 2007

de:Larry Sanger#Citizendium
Île Saint-Louis

Île Saint-Louis er ei av to øyar i Seinen i Paris, Frankrike. Øya er kalla opp etter Kong Louis IX av Frankrike (St. Louis).

Øya er forbunde med resten av Paris med bruer på begge sider av elva, og av Pont Saint Louis til Île de la Cité. Øya er eit reint bustadområde, og vart tidlegare brukt som beitemark for kveg som skulle til markedet, og til lagring av ved. Under Henri IV og Louis XIII på 1600-talet vart øya kartlagd og utbygd frå ende til ende, og var ei av Frankrike sine første døme på byregulering. Øya er ein fredfull oase i midten av Paris, og har berre smale einvegsgater, ingen metrostasjonar og to busstopp.

Bruer forbunde til øya 
 Pont Saint-Louis frå Île de la Cité;
 Pont de la Tournelle frå Rive Gauche;
 Pont Louis-Philippe frå Rive Droite;
 Pont Marie frå Rive Droite;
 Pont Sully frå Rive Droite og Rive Gauche.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Île Saint-Louis» frå ,  den 12. april 2007.

Bakgrunnsstoff

Ile Saint-Louis
Ile Saint-Louis
Tempera

Tempera er  måling med emulsjonar som bindemiddel. Emulsjonar er blandingar av stoff  som ikkje løyser seg i kvarandre, så som vatn og olje.  Ordet tempera kjem frå latin temperare, som tyder 'blande i rett forhold'.

Temperamåling er brukt i måleri frå antikkens Hellas og i ikon frå Bysants. Den eldste temperamåinga er eggtemperaen, ein mager tempera utan tilsett olje.  Frå 1400-talet vart det vanleg å tilsetje linolje  i eggtemperaen.  Eggeplomma verka da som ein emulgator som hjelpte til å blande vatn og olje.

Ulike temperablandingar
Emulsjonane kan blandast på ymse vis, til dømes med
	Harpiks -  egg –   vatn
	Lim –   olje –   vatn
	Eggeplomme –   vatn
	Kasein –   olje –   vatn.

Linolje er vanlegast, men andre planteoljer  kan og verte bruka.

Eggeplomme er eit vanleg limstoff i tempera, men kasein og limstoff framstilt av kjøtt- eller fiskeprodukt vert òg bruka.

Temperaen vert farga med naturlege pigment.

Bruk av temperamåling
Tempera tørker i to fasar: Først fordampar vatnet, sidan tørker olja.  Målinga vert sterkare etterkvart som målinga vert herda, og ho kan bli svært slitesterk. Det er vanskeleg å blande fargane rett, men når biletet er måla, får det ein matt glans og held lenge på fargen.

Ein stor fordel ved temperamåling er at ho er vassbasert, slik at målaren unngår skadelege løysemiddel.  Men målinga er ikkje så fleksibel som rein oljemåling.

Kjelder

 Pontus Tunander (1996): Dekorativ målning

Bakgrunnsstoff

Målarkunst
Husflid
Målingstypar
Tatihou

Tatihou er ei øy i Normandie i Frankrike med eit areal på 0,29 km². Ho ligg like aust for halvøya Cotentin, nær Saint-Vaast-la-Hougue. Ho er ikkje folkesett, og talet på vitjande til øya er avgrensa til 500 kvar dag. Desse kan gå over til øya når det er fjøre sjø, men dei fleste kjem her likevel med båt. 

I 1692 fann Slaget ved La Hougue mellom England og Frankrike stad nær øya. I 1756 var området rundt La Hougue overvaka av mange batteri og festningar, men mangel på vedlikehald førte til at desse raskt forfall. I 1720 vart Tatihou for å setje pestramma folk frå Marseille i karantene.

Tatihou har vore åstad for ein liten visefestival sidan 1995, Les Traversées Tatihou. Tidvatnet styrer kortid konsertane går slik at folk kan kome seg heim medan det er fjøre. 

I 1990 vart det grunnlagd eit fuglereservat med eit areal på 0,3 km². Øya er stoppestad for mange trekkfuglar, mellom anna gråmåse, svartbak (havmåse), gulbeinmåse, gravand, ærfugl, brunnakke og silkehegre. Det ligg òg ein botanisk hage på øya.

Bakgrunnsstoff 
 Turisme på Tatihou 
 Tatihou musikkfestival
 Offisiell side på fransk

Øyar i Frankrike
Manche
Øyar i Den engelske kanalen
Boka Deadline

Deadline er ein kriminalroman frå 2006 skriven av Rune Timberlid. Ho er utgjeven på Det Norske Samlaget. Boka er den fjerde i serien om politimannen Rolf Randen, og vart lansert under krimfestivalen Heilt kriminelt i Førde 28. september 2006.

Bøker frå 2006
Norske romanar
Île d'Yeu

Île d'Yeu er ei øy utanfor kysten av Vendée i Frankrike. Ho har to hamner, Port-Joinville og La Meule, som ligg i ein nesten lukka fjordarm langs ein vill granittkyst, og er kjend for tunfisk- og krepsefiske. 

Fleire kjende målarar kom til Île d'Yeu, som Jean Rigaud (1912-1999), offisiell målar i den franske marinen som hadde hus der, og venen hans Maurice Boitel (fødd 1919).

Tang som veks her vart studert av den franske havforskaren Françoise Ardré.

Philippe Pétain, leiaren av det franske Vichy-regimet under andre verdskrig døydde på øya i 1951, og vart gravlagd her. 

Administrativt er Île-d'Yeu ein kommune i departementet Vendée.

Sjå òg 
 Vieux-château de l'Île d'Yeu

Bakgrunnsstoff 
 yeunet.com (på fransk)

Ile d'Yeu
Kommunar i Vendée
Tokelau

Tokelau er ei øygruppe i Stillehavet, som vert administrert av New Zealand. Øygruppa består av tre atoll, om lag midtvegs mellom New Zealand og Hawaii. Arealet er 12 km² og øyane har 1392 ibuarar (2006). Dei tre øyane heiter Atafu, Fakaofo og Nukunonu. Alle tre øyane er busette av polynesiarar.

Øyane vart britisk protektorat i 1889. I 1916 vart dei del av den britiske kolonien Gilbert- og Elliceøyane, (no dei sjølvstendige statane Kiribati og Tuvalu), men i 1926 vart dei overførte til New Zealand. Det foregår for tida ein prosess for å vedta ei grunnlov som vil gjera øyane til ein sjølvstyrt stat i fri assosiasjon med New Zealand, slik Niue og Cookøyane er. Ei folkerøysting om dette i februar 2006 oppnådde ikkje det naudsynte to tredjedelars fleirtal. Ei ny folkerøysting er planlagd for november 2007. Inntil vidare står Tokelau på SN si liste over ikkje-sjølvstyrte territorium som ikkje har blitt avkoloniserte.

Tokelau har blitt tildelt domenenavnet .tk på internet. Øyane prøver å tena pengar på å selja internett-adresser med dette domenenavnet.

Usjølvstendige område
Øyar i Stillehavet
Îles Saint-Marcouf

Îles Saint-Marcouf er to små øyar utanfor kysten av Normandie i Frankrike, som ikkje er folkesett. Dei ligg i regionen Baie de la Seine i Den engelske kanalen, 6,5 km aust for halvøya Cotentin ved Ravenoville og 13 km frå øya Tatihou og hamna ved Saint-Vaast-la-Hougue.

Den største øya, Île du Large, ligg 500 meter aust for den mindre Île de Terre. Dei har eit totalt areal på 1,4 km² og ei maksimal høgd på 10 meter. 

Øyane har fått namnet sitt frå St. Marcouf, ein helgen som døydde på Îles Saint-Marcouf 1. mai 588. Det låg eit kloster på øya fram til 1400-talet.

Britisk okkupasjon 
Under den franske revolusjonskrigen vart øya halde i nesten sju år av Royal Navy som ein strategisk transportbase. 

I juli 1795 var øya okkupert av sjømenn frå Western Frigate Squadron under Kaptein Sir Sidney Smith på HMS «Diamond». Han ofra to av kanonskipa sine, HMS «Badger» og HMS «Sandfly», for å bruke materialet til å byggje festningsverk på øyane, og sette opp ein mellombels garnison. Fleire forsvarsverk vart bygd av Royal Engineers, og avdelingane Royal Marines og Royal Artillery vart oppretta.

Øya fungerte som ein transportbase for blokkaden av Le Havre. Eit kraftig åtak av franske troppar vart drive tilbake i mai 1798. 

Øya vart gjeven tilbake til Frankrike etter Artikkel 3 i Freden i Amiens i 1802, og dei siste britiske styrkane drog bort frå øya i mai 1802. 

Etter 1803 bygde franskmennene festningsverk på øya, eit sirkulært tårn med våpenbatteri.

Den andre verdskrigen 
Under den andre verdskrigen vart øya det første området som vart tatt på D-dagen av dei allierte styrkane som kom sjøvegen. 04:30 den 6. juni 1944 gjekk soldatar frå det 4. og 24. US Cavalry i land på øyane for å sikre innfarten til Utah Beach.

Naturreservat 
Øyane er direkte styrt av den franske regjeringa, og dannar eit verna naturreservat med avgrensa tilgang.

Kjelder 

 M. E. S. Laws - The Defence of St. Marcouf", The Journal of the Royal Artillery Vol. LXXV, No. 4 (Pdf version)
Denne artikkelen bygger på «Îles Saint-Marcouf» frå ,  den 12. april 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Îles Saint-Marcouf naturreservat
 Flyfoto 

Iles Saint-Marcouf
Iles Saint-Marcouf
Iles Saint-Marcouf
Île-de-Batz

Île-de-Batz (Enez Vaz på bretonsk) er ei øy utanfor Roscoff i Bretagne i Frankrike. Øya er ein kommune i departement Finistère. Kommunen har 594 innbyggjarar fordel på 3,05 km².

Bakgrunnsstoff 
 Kulturarv (på fransk) 

Ile de Batz
Ile de Batz
Ile de Batz
Belle-Île-en-Mer

Belle-Île eller Belle-Île-en-Mer (ar Gerveur på bretonsk) er ei øy i Frankrike utanfor kysten av Bretagne i departementet Morbihan og den største av dei bretagnske øyane. Ho ligg 14 km frå halvøya Quiberon.

Øya dannar eit kanton, som er delt inn i fire kommunar:
 Bangor
 Le Palais
 Locmaria
 Sauzon

Geografi 
Øya måler 17 km x 9 km og har ei gjennomsnittleg høgd på 40 meter. Kysten er ei blanding av farlege bratte klipper på sørvestsida, Côte Sauvage (Vill kyst), og stille og rolege strender og hamner på nordaustsida. Den største stranda heiter les Grands Sables. Øya har eit maritimt klima, men har mindre regn og mildare vintrar enn fastlandet. 

Dei to hamnene er Le Palais (med ferjesamband til Quiberon) og Sauzon (med ferjesamband til Quiberon og Lorient).

Det var tidlegare skog på øya, men denne forsvann for lenge sidan på grunn av aukande jordbruk.

Historie 
Belle Île vart separert frå fastlandet rundt 6000 fvt., tidlegare enn naboøyane Houat og Hœdic. Arkeologiske funn frå bronsealderen har vist at øya fekk auka folketal i denne tida, sannsynlegvis på grunn av betre sjøfaring. 

På 800-talet høyrte Belle-Île til fylket Cornouaille.

Ymse 
Om sommaren aukar folketalet på øya kraftig, då mange folk kjem til ferieheimane sine på øya, og på grunn av dei avsideliggande og rolege strendene og stadane. 

Lyrique en Mer/Festival de Belle Ile er den største operafestivalen vest i Frankrike. Han vart grunnlagd i 1998 av den amerikanske operasongen Richard Cowan, og festivalen set opp to operaer kvar sommar, dirigert av Philip Walsh og regissert av Cowan. I tillegg vert det halde religiøse konsertar i dei fire historiske kyrkjene på øya, i tillegg til mindre konsertar. Lyrique en Mer har brei støtte blant det franske foretningssamfunnet og frå Conseil General, Conseil Regional og Senatet i Paris. 

Ein del av handlinga til boka Musketerenes siste bedrifter (The Man in the Iron Mask) av den franske forfattaren Alexandre Dumas den eldre finn stad på øya.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell turistside
 Meir enn 300 bilete frå øya

Kjelder 

Øyar i Bretagne
Morbihan
Cézembre

Cézembre er ei øy i departementet Ille-et-Vilaine i Frankrike, like utanfor Saint-Malo. Øya er ikkje busett og har eit overflateareal på om lag 17 hektar, ei lengd på 750 meter og ei breidd på 250 meter. 

Øya har ei fin sandstrand mot Saint-Malo i sør, og ein bratt og steinete kyst rundt resten av øya. 

Cézembre var busett av fleire eremittar i fleire hundreår, og hadde ei stund eit kloster. Vauban bygde festningsverk på øya mot slutten av 1600-talet, og øya vart seinare nytta som ein stad for karantene.

Under den første verdskrigen oppretta den belgiske hæren eit disiplinærkompani på Cézembre. Under den andre verdskrigen vart festningsverket på øya forsterka av tyskarane som ein del av Atlanterhavsmuren. Under Operasjon Overlord sommaren 1944 vart den tyske garnisonen kraftig bombardert av artilleri på land, til sjøs og frå lufta, og nokre av dei første napalm-bombene vart nytta. Øya overgav seg i byrjinga av september 1944. 
 
På grunn av den kraftige bombinga er landskapet til Cézembre bert og har framleis lite vegetasjon. Alle minene på øya er framleis ikkje fjerna, så det meste av øya bortsett frå stranda er ein zone interdit (forbode område).

Øyar i Bretagne
Groix

Groix (Île de Groix; Enez Groe på bretonsk) er ei øy nordvest i Frankrike i departementet Morbihan i Bretagne. Øya er 8 km lang og 3 km brei og dekkjer eit areal på 15 km². Ho har eit folketal på 2 275 (1999). Groix ligg få kilometer utanfor Lorient. Dagleg går det fleire båtturar mellom Lorient og Groix. 

Det ligg fleire små landsbyar på øya. I nord er det høge klippar mot havet, medan sørkysten av sandstrender i isolerte viker. Øya er eit naturreservat og heim til mange forskellige sjøfuglar.

Bakgrunnsstoff 
 Ile-de-groix.info
 Geomorfologi i området

Øyar i Bretagne
Morbihan
Houat

Houat (Enez Houad på bretonsk) er ei lita øy ved sørkysten av Bretagne og er ein del av departementet Morbihan. Ho ligg ved inngangen til Baie de Quiberon, og har ei «tvillingøy» kalla Hoëdic. Øya er òg ein eigen kommune. 

Øya er 5 km lang, og 1,5 km på det breiaste. Øya består stort sett av granittklippar, bortsett frå lange sandstrender med sanddyner på austkysten. 

Houat er staden der handlinga i boka The Portrait (2005) av Iain Pears er lagt.

Bakgrunnsstoff

Øyar i Bretagne
Kommunar i Morbihan
Hoëdic

Hoëdic (offisielt Hœdic og på bretonsk Edig) er ei øy sør for Bretagne i Frankrike. Ho er òg ein eigen kommune i departementet Morbihan. «Tvillingøya» Houat ligg like ved. 

Øya har 117 innbyggjarar (1999) og eit areal på 2,08 km²

Øyar i Bretagne
Kommunar i Morbihan