alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Luttsuite i e-moll, BWV 996

Suite i e-moll, BWV 996, er ein suite komponert av Johann Sebastian Bach. Suiten var truleg opphavleg meint for lutt-cembalo. Dette stykket vert ofte spelt på gitar, sidan lutt-cembalo er eit sjeldant instrument. Truleg er suiten det tidlegaste verket Bach skreiv for lutt, truleg komponert i Weimar ein gong mellom 1707 og 1717. 

Satsane i stykke er: 

Preludiu: Presto
Allemande
Courante
(Sarabande)
Bourrée
(Gigue)

Bourrée-satsen, Bourrée i e-moll, er eit populært luttstykke som har vorte spelt av fleire rockeartistar i moderne tid.

Kjelder

Suitar av Johann Sebastian Bach
Luttverk
Bourrée i e-moll

Bourrée i e-moll er eit populært stykke for lutt, den femte satsen frå Suite i e-moll for lutt, BWV 996  (BC L166) komponert av Johann Sebastian Bach. Sjølv om det vart komponert for lutt, kan det spelast på andre strengeinstrument, som gitar, mandola eller mandocello og tangentinstrument, og er særleg kjend blant gitaristar. Tempo i stykket er forholdsvis raskt og glatt, og det vart skriven som ein dans. Det syner kontrasterande kontrapunkt, då stemmene speler midt mot kvarandre.

Media

I klassisk musikk
Robert Schumann siterer dei første 14 notane i temaet (transponert til g-moll) i #3 av dei seks Op.60 Fugene på B-A-C-H, der han kombinere det med ein BACH-motivet. Ein finn òg eit ekko av dette i den neste fugen, #4.

I populærkultur
Stykket har vorte spelt av mange musikarar: 
Paul McCartney har sagt i intervju at songane «Blackbird» og «Jenny Wren» begge var inspirerte av variasjonar av bourréen. 
Bluesrockgruppa Bakerloo gav ut det første arrangementet deira av denne melodien, kalla «Drivin' Bachwards», som singel på  Harvest Records (HAR 5004) i juli 1969. Den same innspelinga kom ut på det sjølvtitulerte debutalbumet deira same året.
Jethro Tull nytta stykket på albumet deira Stand Up i 1969, berre kalla «Bourée». Ei utgåve av same song kom òg ut på The Jethro Tull Christmas Album.
Led Zeppelin spelte stykket i konsertutgåver av «Heartbreaker».
Tenacious D nytta songen i «Rock Your Socks» og «Classico», som vart spelt i Tenacious D in The Pick of Destiny.
Yngwie Malmsteen har òg nytta stykket i fleire av songane sine på konsertar..
Leo Kottke speler «Bouree» på albumet Mudlark.

Sjå òg
Bourrée

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 26. april 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  
Notar
Notar frå Mutopia
Gitarinformasjon
Opphavet til Jethro Tulls Bourrée 

Musikkverk av Johann Sebastian Bach
Preludium, fuge og allegro i Ess-dur, BWV 998

Preludium, fuge og allegro i Ess-dur, BWV 998, er eit musikkverk av Johann Sebastian Bach.

Stykket vart skriven ein gong i løpet av første halvdel av 1740-åra. Det har vore mykje omdiskutert om kammermusikken til Bach vart skriven for lutt eller cembalo eller andre liknande instrument. Det originale manuskriptet til Bach syner at dette ikkje var særleg interessant for hans del, det er markert «for lutt eller klaver». Stykket vert rekna som særs krevjande.

Satsar 
Satsane i stykket er: 

 Preludium
 Fuge 
 Allegro

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Imslp

Musikkverk av Johann Sebastian Bach
Luttverk
Musikk i 1740-åra

it:Partita per liuto o clavicembalo in Mi bemolle maggiore
Preludium i c-moll, BWV 999

Preludium i c-moll (BWV 999) er eit musikalsk verk for lutt komponert av Johann Sebastian Bach.

Preludiet vart truleg skriven seint i 1710-åra eller tidleg i 1720-åra. 

Det finst få innspelingar av stykket med mindre det vert framført som ein introduksjon til BWV 1000, som er Bachs Fuge i g-moll.

Sjå òg
 Fuge i g-moll, BWV 1000
 Preludium

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Prelude in C minor, BWV 999» frå ,  den 26. april 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkverk av Johann Sebastian Bach
Luttverk
Fuge i g-moll, BWV 1000

Fuge for lutt i g-moll er eit musikkverk for lutt, komponert av Johann Sebastian Bach kort tid før han flytta frå Köthen til Leipzig i 1723. Verket har BWV-nummer 1000.

Opphav
Bach tok den andre satsen frå Sonate No. 1 i g-moll for fiolin, BWV 1001, skriven i 1720 og omarbeidde det for lutt. Det opphavlege manuskript finst ikkje lenger, men det finst ein kopi frå denne tida, kanskje laga av lutt-venen til Bach, Christian Weyrauch. 

I dag vert stykket vanlegvis framført på gitar.

Sjå òg
Preludium i c-moll, BWV 999

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fugue in G minor, BWV 1000» frå ,  den 26. april 2010.  
 

Musikkverk av Johann Sebastian Bach
Fuger
Luttverk
Musikk i 1720-åra

de:Werke für Laute (Bach)#Fuge g-Moll BWV 1000
Krokoms kommun

Krokoms kommun er ein kommune i Jämtlands län i Sverige. Kommunen grensar til X. Noreg: Lierne. Administrasjonssenteret i kommunen er Krokom, som ligg ved jernbana Trondheim–Östersund. Staden er fyrst og fremst ein handels- og servicestad.

I nordvest, mot grensa til Noreg, finn ein fleire fjellparti, som Hotagsfjällen, Offerdalsfjällen og Oldfjällen. Sør og aust for dette ligg det eit skogvakse forland med innsjøar og myrar. Slettelandet i aust har ein rik flora. Krokom er ein jord- og skogbrukskommune, og skog- og verkstadindustri er viktige næringar.

Administrativ historikk 
Då dei svenske kommunalforordningane tredde i kraft i 1863 vart desse landskommunane innlemma i sokna i området: Alsen, Aspås, Föllinge, Näskott, Offerdal, Rödön og Ås. Frå ein av dei, Föllinge, vart Laxsjö utskild i 1889 og Hotagen i 1901.

Ved kommunereforma i 1952 gjekk Föllinge og Laxsjö saman att, samtidig som Rödön vart slegen saman med Aspås, Näskott og Ås. I 1969 gjekk også Hotagen saman med Föllinge igjen.

I 1974 vart Krokoms kommun oppretta gjennom samanslåing av Alsen, Föllinge, Offerdal og Rödön. Krokom, som var den tettstaden som skulle verte administrasjonssenter i den nye kommunen, gav også namn til han.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På sølvfarga bakgrunn, to blå straumar i opp-ned sparreform nedst, og øvst ein raud vêr i helleristingsstil.

Det noverande våpenet er laga av kunstnaren Gunnar Rudin, og vart registrert hjå Patent- och registreringsverket i 1977. Han fekk oppdraget av kommunen, og framlegget hans er basert på helleristingar i Glösabäcken. Det opphavlege framlegget inneheldt også ein solkross, men det vart teke vekk då ein i samarbeid med Riksarkivet tilpassa framlegget til Rudin til formkrava i heraldikken. Trass i det kan ein hevde at det ikkje er i samsvar med grunnidéane i heraldikken å allereie i blasoneringa fastslå kva for stil eit våpen skal teiknast i.

Av dei tidlegare kommunane som vart slegne saman då den noverande kommunen vart oppretta i 1974, var det berre Offerdal som hadde våpen. Det hadde vorte fastsett av Kongen 10. januar 1957 med blasoneringa: Eit delt skjold med eit blått elggevir på sølvfarga bakgrunn øvst, og ein sølvfarga spent boge som er vend oppover, på blåfarga bakgrunn nedst. Våpenet var ei heraldisk stilisering av motivet i seglet til eit tingslag på 1600-talet. Motiva, elggeviret og bogen med pila, symboliserer at jakta har vore viktig for bygda. Det vart ugyldig i samband med at den tidlegare landskommunen vart innlemma i Krokoms kommun.

Tettstader 
Det er elleve tettstader i Krokoms kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

* Den vesle delen av Östersund som ligg i Krokoms kommun.

Folk frå Krokom
Nina Björk (f. 1967), forfattar

Kjelder 
 «Krokoms kommun» på Wikipedia på svensk, innhenta 25. april 2010.
 «Krokoms» hjå Store norske leksikon, innhenta 25. april 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).

Referansar 

 
Kommunar i Jämtlands län
Mackinaw City

Mackinaw City er ein landsby i Emmet County og Cheboygan County i den amerikanske delstaten Michigan. Folketalet i 2000 var 859 ifølgje United States Census Bureau. Namnet Mackinaw City er litt villeiande, då det eigentleg er ein landsby. Folketalet veks kraftig i turistsesongen, då mange sesongarbeidarar kjem for å arbeide på dei mange hotella og andre turistaktivitetane ved Mackinacsundet. Mackinaw City ligg ved sørenden av Mackinacbrua, som går til den øvre halvøya av Michigan. Mackinaw City, saman med St. Ignace over sundet, er ein base for ferjeselskap med ferjeruter til Mackinac Island.

Mackinaw City er den mes populære turiststaden i Michigan. Lokale attraksonar er Fort Michilimackinac, Mackinacbrua, Mackinaw Crossings shopping mall, Historic Mill Creek State Park, Historic Village og fyra Old Mackinac Point Light og McGulpin Point Light.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 (en) Heimesida til landsbyen
 (en) Mackinaw Area Visitors Bureau, med arrangementskalender
 (en) Mackinaw area Chamber of Commerce, med arrangementskalender

Byar i Emmet County (Michigan)
Byar i Cheboygan County (Michigan)
Megadeth

Megadeth er eit thrash metal-band frå USA. Dave Mustaine er vokalist og frontfigur. Han starta gruppa saman med David Ellefson etter at Mustaine vart kasta ut av Metallica. Målet hans var at Megadeth skulle verta større enn Metallica. Musikalsk skil dei seg frå dei andre gruppene i sjangeren ved å vera meir tekniske.

Medlemmar 
 Dave Mustaine – føresongar, gitar (1983–2002, 2004–)
 David Ellefson – bass, støttevokal (1983–2002, 2010–)
 Chris Broderick – gitar, støttevokal (2008–)
 Shawn Drover – trommer, perkusjon (2004–)

Album 
 1985 Killing Is My Business... and Business Is Good!
 1986 Peace Sells... but Who's Buying?
 1988 So Far, So Good... So What!
 1990 Rust in Peace
 1992 Countdown to Extinction
 1994 Youthanasia
 1997 Cryptic Writings
 1999 Risk
 2001 The World Needs a Hero
 2004 The System Has Failed
 2007 United Abominations
 2009 Endgame
 2011 Thirteen
 2013 Super Collider
 2016 Dystopia
 2022 The Sick, the Dying... and the Dead!

Bakgrunnsstoff 
 

Megadeth
Musikkgrupper frå 1980-talet
Musikkgrupper frå 1990-talet
Musikkgrupper frå 2000-talet
Musikkgrupper frå 2010-talet
Musikkgrupper skipa i 1983
USA-amerikanske hardrockgrupper
USA-amerikanske heavymetalgrupper
USA-amerikanske thrashmetalgrupper
Daniel Van Buyten

Daniel Van Buyten () er ein belgisk tidlegare fotballspelar som var forsvarsspelar for Bayern München i den tyske Bundesligaen i tida 2006-14 og i 2008 var med på å vinna både serien og cupen i Tyskland. Åra 2001-14 spelte han 85 kampar og skåra 10 mål for det belgiske landslaget.

Kjelder
eu-football

Belgiske fotballspelarar
Royal Charleroi-spelarar
Standard Liège-spelarar
Marseille-spelarar
Manchester City-spelarar
Hamburg-spelarar
Bayern München-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Mario Gómez

Mario Gómez García () er ein tysk fotballspelar, som har spela som spiss for VfB Stuttgart og det tyske landslaget. Han har spansk far og tysk mor, og kunne ha spelt for begge landslaga, men valde Tyskland som 17-åring. Då Gómez gjekk til Bayern München frå Stuttgart i 2009, vart han den dyraste spelaren i Bundesliga, med ein overgangssum på 30-35 millionar euro. Då Stuttgart vart seriemeistrar i 2006/07-sesongen, skåra Gomez 14 mål og vart kåra til årets spelar i Tyskland. Han var Stuttgart sin toppskårar i Bundesliga i tre sesongar på rad, i 2006/07 med 14 mål,  2007/08 med 19 mål og i 2008/09-sesongen med 24 seriemål.

Tyske fotballspelarar
Stuttgart-spelarar
Bayern München-spelarar
Fiorentina-spelarar
Besiktas-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-EM 2016
Spelarar i Fotball-VM 2018
Piotr Trochowski

Piotr Trochowski () er ein polsk-tysk fotballspelar som har spela for Sevilla i spansk Primera Division, og det tyske landslaget. Han vart fødd i Polen, men flytta til Tyskland med familien som 5-åring.

Tyske fotballspelarar
Polske fotballspelarar
Hamburg-spelarar
Bayern München-spelarar
Sevilla-spelarar
Partita for fiolin No. 2 av Bach

Partita i d-moll for solofiolin (BWV 1004) av Johann Sebastian Bach vart skriven i perioden 1717–1723 og somme forskarar, mellom anna professor Helga Thoene, meiner at det vart skriven til den første kona til Bach, Maria Barbara Bach. Partitaen inneheld fem satsar: 

 Allemanda
 Corrente
 Sarabanda
 Giga
 Ciaccona

Det er eit sterkt felles tema mellom dei fire første satsane. I allemanden er det ein hint på ein gjentakande bass, som frå der dukkar opp her og der i stykket før han kjem fram for fullt i Ciaccona. Dei første fire satsane reflekterer ein standard tysk barokk dansesuite, men den totale mørke karakteren til partitaen vert forsterka av den monumentale Ciaccona som lukkar verket. 

Kjende innspelingar av partitaen er gjort av Henryk Szeryng, Midori Goto, Nathan Milstein, Arthur Grumiaux, Gidon Kremer, Jascha Heifetz, Itzhak Perlman, Yehudi Menuhin, Leonid Kogan og Hilary Hahn, for å nemne nokre få.

Ciaccona

Ciaccona (eller Chaconne), avsluttar partitaen og varer frå 13 til 15 minuttar, noko som er lengre enn dei fire første satsane til saman. Temaet, som vert presentert i dei fire første taktane i ein typisk chaconne-rytme med ein akkordprogresjon basert på det gjentakande bassnotemønsteret D D C D B G A D, vert framført i ei rekkje variasjonar vidare i satsen. Heile forma er tredelt, og den midtre delen er i dur. Han representerer toppen solofiolinrepertoaret ved at han dekkjer nesten alle aspekt ved fiolinspeling kjend på Bach si tid. Det er framleis eit av dei teknisk og musikalsk krevjande stykka for instrumentet. 

Allmusic skriv om chaconnen: «Dette verket vert avslutta av den mest kompliserte og intellektuelt mektige enkeltståande satsen som nokon gong er skapt for eit strengeinstrument utan akkompagnement. Dette er Bachs kjende Chaconne, ein kolossal serie av 64 makelause variantar av det nakne, firetaktar lange temaet frå byrjinga. To monumental ytre seksjonar i moll ligg på kvar side av ein sentral episode i dur, og denne flotte strukturen stig over alle aspekt innan fiolinteknikk og kontrapunktisk genialitet som var kjend i Bach sine dagar.»

Sidan Bach si tid er det gjort fleire transkripsjonar av stykket for andre instrument, særleg for piano (av Ferruccio Busoni) og for venstrehanda på piano (av Brahms), samt for gitar, først av den argentinske gitaristen og komponisten Antonio Sinopoli. Minste tre av treanskripsjonane er publiserte for orgel. Eit arrangement for fullt orkester (1930) vart spelt inn av Leopold Stokowski. 

Johannes Brahms, sa om stykket i eit brev til Clara Schumann:

Sjå òg
Sonatar og partitaer for fiolin

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Partita for Violin No. 2 (Bach)» frå ,  den 26. april 2010.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 
Bach's Chaconne in D-moll for solo fiolin: An application through analysis av Larry Solomon

Suitar av Johann Sebastian Bach
Solofiolinstykke
Guro Sandsdalens litteraturpris

Guro Sandsdalens litteraturpris var ein norsk litteraturpris som vart delt ut årleg mellom 2003 og 2010 til ein yngre forfattar som arbeidde for å utvikle og utbreie nynorsk skriftkultur. Det skulle leggjast vekt på litteratur for barn og unge, og om det var høvelege kandidatar frå Telemark så skulle dei prioriterast. Prisen var oppretta for å hjelpe fram yngre forfattarar.

Prisen vart stifta i 2002 til minne om forfattaren Guro Sandsdalen (1916-2000). Etter hennar død vart det oppretta eit minnefond som skulle brukast til prispengar til det var oppbrukt. Pengane var brukte opp etter tildelinga i 2010.  Prisen vart administrert av Det Norske Samlaget.

Prisvinnarar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til NBU (Norske Barne- og Ungdomsbokforfattere

Nedlagde litteraturprisar
Norske litteraturprisar
Nynorske litteraturprisar
Norsk barnelitteratur
Skipingar i 2002
Nedleggingar i 2011
Partita for fiolin No. 3 av Bach

Partita No. 3 i E-dur BWV 1006 av Johann Sebastian Bach for solofiolin som ein del av Sonatar og partitaer for fiolin, kring 1720. 

Denne partitaen er kanskje den mest livlege av dei tre i boka, og sjølv om stykket ikkje akkurat er enkelt for fiolinistar, er det lettare enn chaconnen i Partita for fiolin No. 2. 

Stykket består av følgjande satsar: 

 Preludium
 Loure
 Gavotte en Rondeau
 Menuett I
 Menuett II
 Bourrée
 Giga

Stykket tar om lag 20 minutt å framføre. 

Dei mest vanlege innspelingar er vanlegvis av preludiet. Preludiet krev avansert bogeteknikk, og fører eit raskt tempo, allegro, og består nesten berre av sekstandedelsnotar. Preludiet vart òg transkribert av Bach for solo orgel, oboar, trompetar og strykarar i sinfonia som opnar Wir danken dir, Gott, wir danken dir, BWV 29, i D-dur.

«Gavotte en Rondeau» er kjend for å vere inkludert på Voyager Golden Record og vert ofte høyrt på TV eller radio.

Sjå òg 
 Sonatar og partitaer for fiolin

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Partita for Violin No. 3 (Bach)» frå ,  den 26. april 2010.

Referansar 

Solofiolinstykke
Suitar av Johann Sebastian Bach
Cellosuite No. 1 i G-dur, BWV 1007

Cellosuite No. 1 i G-dur, BWV 1007, er ein suite for cello skriven av Johann Sebastian Bach og den første av seks cellosuitar. Ein trur at dei seks suitane vart skrivne mellom 1717 og 1723, då Bach var tilsett ved hoffet til prins Leopold av Anhalt-Köthen og hadde to flinke solocellistar, Bernard Christian Linigke og Christian Ferdinand Abel, hos seg. Dei tidlegaste kopiane av suitane er derimot frå 1726, og ein har ingen signerte kopiar. Ein kjenner derfor ikkje til kva av suitane som vart skriven først. 

Denne suiten i G-dur har ei kjensle av uskuldig enkeltheit, og er ei flott opning på desse usedvanlege verka. Kvart stykke har ein atmosfære utan melodiar, men med eit sterkt rytmisk mønster, utspekulerte utarbeidde harmoniar og stemningsfulle teksturar. Bach nyttar korte arpeggio-frasar til å byggje crescendoar og decrescendoar.

Kjelder

Suitar av Johann Sebastian Bach
Solocellostykke
Bruksbasert grammatikk

Ein bruksbasert grammatikk kan innanfor kognitiv grammatikk definerast som ei kognitiv organisering av røynsler med språk (Bybee 2010: 8). Den grunnleggjande eininga i ein bruksbasert grammatikk er konstruksjonen, eit språkleg mønster med form (fonologi) og tyding (semantikk). Nokre lingvistar – som Goldberg (2006: 5) – legg til at forma eller tydinga til konstruksjonen ikkje er føreseieleg ut ifrå delane, andre legg hovudvekta på at det er ei konvensjonell språkleg eining med ein viss grad av innprenting (engelsk entrenchment) (Langacker 1987: 57). Ein heilt avgjerande idé bak konstruksjonen er at han er ei samankopling av form og tyding, at han har ein sekvensiell struktur, at han kan ha relativt generelle og relativt spesifikke posisjonar og at han varierer i storleik. Enkle døme på konstruksjonar er orda hestane og bilane:

 Konstruksjonen hestane
 Form: /²hestane/
 Tyding: 'hest; fleirtal, bunden'

 Konstruksjonen bilane
 Form: /²biːlane/
 Tyding: 'bil; fleirtal, bunden'

Desse to konstruksjonane er relativt spesifikke, som generaliseringar over mange konkrete brukshendingar. Mindre spesifikk – og meir generell – er ein konstruksjon som er ei generalisering over desse to meir spesifikke konstruksjonane ovanfor og mange liknande:

 Konstruksjonen σane
 Form: /²σane/
 Tyding: 'TING; fleirtal, bunden'

Ulike konstruksjonar varierer i innprenting.

Litteratur 

 Goldberg, Adele E. 2006. Constructions at Work: the nature of generalization in Language. Oxford: Oxford University Press.
Langacker, Ronald W. Foundations of Cognitive Grammar, vol. 1, Theoretical Prerequisites. Stanford: Stanford University Press. 1987. 

Kognitiv grammatikk
Partita i a-moll for fløyte

Partita i a-moll for solofløyte, BWV 1013, er ein partita av Johann Sebastian Bach. Som med mange av kammerverka til Bach kjenner ein lite til denne partitaen for fløyte. Han vart truleg skriven tidleg i 1720-åra, medan Bach var kapellmeister i Köthen. 

Verket er ein dansesuite der kvar av dei fire satsane er standard i ein suite. Dei fire satsane er: 
 Allemande
 Corrente 
 Sarabande
 Bourrée anglaise

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Suitar av Johann Sebastian Bach
Solofløytestykke
Godsterminal

Godsterminal er ein omlastingsplass for varer. I dag vert stykkgods ofte transportert i konteinarar, så godsterminalar er ofte kontainerterminalar. Godtterminalar ligg ofte ved hamner, jarnbanestasjonar og store flyplassar.

Kontainerterminal 

Kontainarterminal er ein godsterminal der kontainarar vert omlasta frå skip til godtstog og lastebil, eller omvendt. På grunn av at det meste av stykkgods som ikkje er for stort i dag vert transportert i kontainarar, har det vokse fram store konteinarterminalar. Slike terminalar spelar difor ein stor rolle både for nasjonal og internasjonal transport av stykkgods. Sjølv om dei største  konteinarterminalane ligg ved hamner finst det òg mange kontainarar langs hovudveger og jarnvegar, der konteinarar vert omlasta frå godstog til lastebil, eller omvendt. Alnabruterminalen i Oslo er det viktigaste knutepunktet i Noreg fordi han bind samsn jernbanenettet mellom landsdelane og er hovudterminal for Austlandet og for import og eksport av stykkgods.  

Konteinarane vert kasta om ved hjelp av spesialbygde kraner. Desse er ofte av traverstypen. Ofte er kontainerkraner skjenegåande, slik at dei kan køyrast langsetter kaia.

Sjå òg
Godshandsaming

Bakgrunnsstoff 
 Alnabru godsterminal , Jarnbanverket 

Godstransport
Ragunda kommun

Ragunda kommun er ein kommune i Jämtlands län i Sverige. Kommunen grensar til tre andre kommunar i Jämtlands län. Desse er Strömsunds kommun i nord, Bräcke kommun i sør og Östersunds kommun i vest. Vidare grensar han til Sollefteå kommun i aust og Sundsvalls kommun i søraust, begge i Västernorrlands län. Administrasjonssenteret i kommunen er Hammarstrand.

Landskapet er prega av kollar (av granitt og gneis) som fell bratt ned mot låglandet omkring. I låglandet er det mykje skog og myrmark. Indalsälven har fleire store fossar i løpet sitt gjennom kommunen, som Hammarforsen, som oppstod i 1796 då elva tok nytt far under vårflaumen og tømde den store Ragundasjön. Indalsälven og sideelva Ammerån har grave seg djupt ned og danna ravinar i sedimenta.

Kommunen har hatt ein jamn nedgang i folketalet sidan 1960-åra, og folkesetnaden er i gjennomsnitt eldre enn i landet som heilskap. Det er mykje kraftproduksjon i kommunen, og elles finn ein jord- og skogbruk, samt noko industri, til dømes treforedling.

Administrativ historikk 
Ved kommunereforma i 1952 vart Borgvattnet innlemma i Stuguns landskommun. Fors og Ragunda landskommunar vart ikkje påverka den gongen.

Neste kommunereform vart gjennomført i 1974, og då vart den noverande Ragunda kommun oppretta gjennom samanslåing av Fors, Stugun og gamle Ragunda.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På sølvfarga bakgrunn, eit blått tre ovanfor fire bølgjer i blått og sølv, samt to raude lynglimt som er vende oppover og går i kross bak treet.

Dette våpenet vart fastsett for Fors landskommun i 1958. Ved samanslåinga vart Ragunda vald som namn, men Fors fekk bruke våpenet, og dette vart registrert for den nye kommunen hjå Patent- och registreringsverket. Også Stuguns landskommun hadde eit vapen, frå 1947, men det vart gjort ugyldig.

Tettstader 
Det er fire tettstader i Ragunda kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
«Ragunda kommun» på Wikipedia på svensk, innhenta 25. april 2010.
«Ragunda» hjå Store norske leksikon, innhenta 25. april 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).

Referansar 

 
Kommunar i Jämtlands län