Roamingforordninga

Europaparlaments- og rådsforordning (EU) 2015/2120 er ei forordning som fjernar ekstra kostnader for internasjonal gjesting frå 15. juni 2017 innanfor det Europeiske Økonomiske samarbeidsområdet (EØS), som består av medlemslanda i EU, Island, Liechtenstein og Noreg.

Forordninga regulerer både avgiftene mobiloperatøren kan påleggja sine abonnentar for å nytte telefon- og datatenester utanfor medlemsstaten, og grossistprisen operatørane kan belasta kvarandre når deira abonnentar gjestar nettverka til kvarandre.

Historie 
Sidan 2007 har roamingforordninga redusert dei maksimale roamingavgiftene som er tillatne.

I 2006 foreslo Kommisjonen å setja fast maksimumprisar. Den foreslegne forordningen, forordning (EU) 717/2007 vart godkjent av Europaparlamentet og Ministerrådet, og tok til å gjelda i juni 2007. Både grossistprisen og sluttbrukarprisar vart regulert frå 30. august 2007. Maksimalprisane vart ytterlegare redusert i 2008 og 2009. Forordninga innførte og at kundar som reiser til ein annan medlemsstat vil motta ei tekstmelding med informasjon om dei avgiftene som gjeld for roamingtenester. Opphavleg vart tiltaka innført mellombels og skulle gå ut 30. juni 2010.

Lova vart endra i 2009 basert på ein gjennomgang av 2007-forordninga. Datoen forordning skulle gjelde til vart forlenga til 30. juni 2012 og vart utvida til tekstmeldingar og dataroaming. Det sørgde og for ytterlegare årlege reduksjonar i prisutviklinga fram til reguleringen gjekk ut, og for obligatorisk fakturering per sekund etter 30 sekund for samtalar, og per sekund fakturering for mottekne anrop.

Etter å ha funne at marknadstilhøva ikkje rettferdiggjorde å fjerne reguleringa av roaming i EØS, erstatta EU lova i 2012. I forordning (EU) 531/2012 skal pristaket på sluttbrukarprisane gå ut i 2017 og grossistprisen i 2022. 

I desember 2016 stemde representantar for medlemsstatane for å avskaffa alle roamingavgifter innan juni 2017 gjennom forordning (EU) 2015/2120.

Roam like at home (RLAH) 
Europakommisjonen (EU-kommisjonen) foreslo i 2013 å etablera ein indre marknad for elektronisk kommunikasjon i Unionen og å avskaffa roamingavgifter. Forslaget vart godkjent av Europaparlamentet den 3. april 2014 med ei margin på 534 røyster mot 25. Det utarbeidde forslaget ville ha fjerna roamingavgiftene frå 15. desember 2015.  Før forslaget tok til å gjelde måtte det godkjennast av Rådet for den Europeiske unionen, som enda opp med å avvisa konklusjonane i den føreslegne lovgjevinga.

Forordning (EU) 2015/2120, som vart vedteken 25. november 2015, sørgde for ei gradvis reduksjon av roamingavgifter innanfor EØS. Som ei overgangsåtgjerd, frå mai 2016, vart den dåverande prisen for roaming innanfor EØS erstatta av eit maksimumgebyr for roamingtjenester som kunne belastast i tillegg til det forbrukeren betalte innenriks. Dette auka likevel ikkje roamingkostnaden for kundar der innenrikspris pluss tilleggsavgifta var høgare enn det eksisterande pristaket. Det reduserte kostnadene for forbrukere med lågare innenrikspriser eller som betalte for månedlege kvoter for bruk av ei bestemd teneste.

Forordninga forplikta og Kommisjonen til å innan juni 2016 rapportera til Europaparlamentet med forslag til lovgivning for regulering av grossisprisene på roaming i EU med sikte på å eliminera overgangsavgiftene for roaming før juni 2017. Etter forslaget frå Kommisjonen kom Europaparlamentet og medlemsstatane fram til ei avtale den 31. januaren 2017 til å setja grossistpris til:

 €0.032 per minutt taleanrop, frå 15. juni 2017
 €0.01 per SMS, frå 15. juni 2017
 Ein trinnvis reduksjon i løpet av 5 år for data; €7.7/GB (frå 15 Juni 2017) til €6/GB (01/01/2018), €4.5/GB (01/01/2019), €3.5/GB (01/01/2020), €3/GB (01/01/2021) og €2.5/GB (01/01/2022)

Den 8. februar 2017 godkjende ambassadørane til medlemslanda avtala om grossistpristaket som gjorde slutt på mobile roamingavgifter i EØS frå 15. juni 2017.

Rimeleg nytte 
For å hindra misbruk (f.eks bruk av billege abonnement, tilgjengeleg i dei austlege medlemsstatane, som konstant brukast i dei vestlege statene der prisane er høgare), har tilbydere høve til å stilla krav om «Rimeleg bruk» (Fair Use Policy). Dei nye reglane for bruk av mobilabonnement på reise inneber at sluttbrukar ikkje skal betala ekstra for samtalar, SMS eller datatrafikk på ferd i andre EØS-land. Dersom sluttbrukar ikkje oppfyller eller overskrid eitt av punkta i tilbyders krav til «Rimeleg bruk», kan tilbyder krevja eit prispåslag tilsvarande gjeldande regulert grossistpris.

Pris frå Noreg til andre EØS-land 
Reglane for bruk av mobilabonnement på reise inneber at sluttbrukar ikkje skal betala ekstra for samtalar, SMS eller datatrafikk på ferd i andre EØS-land. Reglane gjeld ikkje når sluttbrukar ringer frå Noreg og til utlandet.

I 2013 foreslo EU-kommisjonen å regulera internasjonale samtalar innan EØS, men det vart avvist av Europaparlamentet og Rådet.

I 2018 vedtok Europaparlamentet og Rådet ei reform av EUs telekomreglar. I samsvar med den førebelse avtala, vert gebyra for samtalar innan EU redusert til 19 cent for telefonsamtalar og 6 cent for tekstmeldingar innan 2019. Når parlamentet og Rådet godkjenner den førebelse avtala, vil medlemsstatane ha to år til innføra europeisk regelverk for elektronisk kommunikasjon, Europaparlaments- og rådsdirektiv (EU) 2018/1972 i nasjonal lovgiving.

I samsvar med Forordning (EU) 2018/1971 av 11. desember 2018 skal utsalgspris (eksklusiv mva) som vert belasta forbrukerane for regulert kommunikasjon innan EØS, ikkje overstiga 0,19 EUR per minutt for samtalar og EUR 0,06 per SMS melding frå 15. mai 2019.

Samferdsledepartementet sende på høyring forslag til endringar i ekomlova og ekomforskrifta som er meint å sikra at norske forbrukere får reduserte prisar for internasjonale samtalar og SMS frå 15. mai 2019 (same tidspunkt som EU). Høyringsfristen var 15. januar 2019.

Territorial utstrekking 
Roamingforordninga gjeld i dei 31 medlemslanda I EØS;  medlemslanda i EU og EU sine ytre regionar, i  tillegg til tre av fire EFTA land; Island, Liechtenstein og Noreg. EU-landa har nytta roamingforordninga sidan 30. august 2007, og dei øvrige EØS-landa sidan 1. januar 2008. 

Det siste medlemmet av EFTA, Sveits, er ikkje part av EØS-avtala, og er i staden knytt til EU ved ei rekkje bilaterale avtaler. Til trass for nære samband med EU på fleire område gjeld forordninga ikkje for Sveits, og roamingavgifter er vanlegvis betydeleg høgare for EØS-borgarar som roamer i Sveits, og for sveitsere som roamer i EØS, særleg på internettdata.

Prisar 
Maksimal pris å betala (MVA ikkje inkludert) 

Prisane frå 30. april mai 2016 er maksimumgebyr som kunne belastast i tillegg til det forbrukeren betalte innanriks. Dette auka likevel ikkje roamingkostnaden for kundar der innenrikspris pluss tilleggsavgifta blei høgare enn det eksisterande pristaket. (totalkostnaden frå 30. april 2016 kunne altså ikkje vera høgare enn den dåverande prisen for roaming innanfor EØS frå 1. juli 2014)

Sjå og 

 Roaming

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Roamingforordninga» frå ,  den 10. april 2019.  
 
Europarett
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar