alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Joachim Barrande

Joachim Barrande () var ein fransk geolog og paleontolog som arbeidde i Böhmen.

Liv og virke 
Joachim Barrande gjennomgjekk École polytechnique i Paris og vart så lærer for greven av Chambord (Henrik V). Etter julirevolusjonen (1830) følgde han den kongelege familien i eksil.

Han busette seg deretter i Böhmen. Til å byrja med arbeidde han der som ingeniør og leia bygginga av den første jarnbanen i Böhmen, men vigde seg snart utelukkande til geologisk og paleontologisk forsking, hovudsakleg av silurdanningar i Böhmen. Etter å ha offentleggjort fleire mindre arbeide over brachiopodar og graptolittar i Böhmen med meir, byrja han utgjevinga av hovudarbeidet sitt, Système silurien du centre de la Bohême (1852-87). Verket, som vart halde fram etter han var død av Böhmisches Landesmuseum i Praha, omfattar åtte bind, delvis dobbeltbind, i alt 26 bind i stor kvart. Av særskilt stor verdi er den delen som handsamar trilobittar.

Teorien til Barrandes om dei såkalla koloniane, oversiluriske fossil i undersiluriske lag vakte særleg stor merksemd. Han framkalla ein heftig motstand og gav årsak til ei mengd stridsskrift, sjølv om det etter kvart vart klårt at «koloniane» berre er i oversiluriske sjikt, som ved forkastningar er vorte nedsøkkte i undersiluriske.

Av vekt for den svenske geologien var Barrande sitt Parallèle entra les dépots siluriens de Bohême et de Scandinavie; der finn ein mange ikkje på anna vis offentleggjorde opplysningar, med grunnlag i munnlege og skriftlege meldingar frå den svenske paleontologen Nils Peter Angelin.

Livet til Joachim Barrande i Böhmen gjekk roleg og stille; han hadde sjølv ytterst små personlege behov og ofra formuen sin til vitskapen. Dei rike paleontologiske samlingane hans, samla av ein fast stab medarbeidarar og samlarar, vart overlevert i pakt med testamentarisk avgjerd til Böhmisches Landesmuseum. 

Han vart tildelt Wollastonmedaljen i 1857 og vart innvalt i 1870 som utanlandsk medlem av Kungliga Vetenskapsakademien i Sverige.

I august 1883 reiste Barrande til Frohsdorf for å ta seg av gravlegginga og arvegodset til venen Henri de Chambord . Der pådrog 84-åringen seg ein lungebetennelse, og døydde der den 5. oktober. 

Han vart gravlagd 8. oktober i Lanzenkirchen.

Verk i utval 

 Notice préliminaire sur le système Silurien et les Trilobites de Bohème. C. L. Hirschfeld, Leipzig 1846 (Archive)
 Nouveaux Trilobites Supplement a la notice préliminaire sur le système Silurien et les Trilobites de Bohème. Calve, Prag 1846 (Archive)
 Graptolytes de Bohème. Prag 1850
 Système silurien du Centre de la Bohème. Prag, Paris 1852–1881, 21 Bände
 Defense des Colonies. Teil I, Prag, Paris 1861
 Defense des Colonies. Teil II, Prag, Paris 1862

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Joachim Barrande» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Franske geologar
Franske paleontologar
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av American Academy of Arts and Sciences
Medlemmar av National Academy of Sciences
Medlemmar av Det russiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Vitskapsakademiet i St. Petersburg
Medlemmar av Leopoldina
Wollastonmedaljen
Filipp Makharadze

Filipp Yesejevitsj Makaradze () var president av den georgiske sosialistiske sovjetrepublikken frå 1938 til han døydde i 1941. Han var den første leiaren av sovjetrepublikken etter at han blei skipa i 1921.

Kjelder

Georgiske presidentar
Georgiske statsministrar
Folk frå Guria
Elgå

Elgå (sørsamisk: ) er ei bygd i Engerdal kommune i Innlandet. Ho ligg ved austbreidda av Femunden, 45 kilometer nord for kommunesenteret Engerdal (61 km køyrelengd). Elgå er endepunkt for fylkesveg 221, og om sommaren den sørlegaste anløpsstaden for rutebåten . Bygda er utgangspunkt for fotturisme i Femundsmarka nasjonalpark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elgå» frå ,  den 3. juni 2020.

Litteratur 
 
 
 

Geografi i Engerdal
Bygder i Innlandet
Tvil

Tvil er uvisse om tillit, åtferd, avgjerd eller tru. Ein kan til dømes tvila på kva som er best eller rettast e;;er kva som er sant eller ikkje. Nærskylde omgrep er tviking, rådville og skepsis.

Vitskap og filosofi

Den vitskaplege metoden, og til ei grad all vitskap, kan seiast å vera motivert av tvil: i staden for å akseptera noverande teoriar, gjer ein ei rekkje testar for å sjå om dei stemmer.

Psykopatologi 
Overdriven tvil kan vera assosiert med tvangslidingar.

Religion 

Tvil er ofte debattert i samband med kristendommen, der ein kan visa til tvil om frelse og eit eventuelt etterliv. Dette er blir særleg viktig for trua til protestantane, der det vera nok å berre tru på Jesus som ein frelsar og som samband til Gud for å få ein positiv utgang i etterlivet. Debatten er mindre viktig i dei fleste andre religionar og etiske tradisjonar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tvivel» frå ,  den 3. juni 2020.  
 
Hein, David (Winter 2006). "Faith and Doubt in Rose Macaulay's The Towers of Trebizond". Anglican Theological Review 88 (1): 47-68. .

Bakgrunnsstoff 
Doubt: A History, 2003, Jennifer Michael Hecht

Kognisjon
Kjensler
Savannah-elva

Savannah er ei elv som renn langs delstatsgrensa delstatane Georgia og Sør-Carolina i det søraustlege USA. Elva er cirka 560 km lang, og dannar heile grenselinja mellom Georgia og Sør-Carolina heilt frå grensa mot Nord-Carolina i nord. Ho renn ut i Atlanterhavet ved storbyen Savannah. Nedbørsområdet er på 25 511 km².

Dei engelske kolonistane i området busette seg stort sett langs Savannah-elva i den tidlege koloniperioden frå 1700-talet. Den engelske kulturen stod særleg sterkt i dei to elvebyane Savannah og Augusta. 

Elva er farbar for større skip, og har i historisk tid vore ei svært viktig fordselsåre for Georgia, ikkje minst for eksporten av bomull frå Savannah til Europa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Savannah (elv)» frå ,  den 3. juni 2020.  
 

Elvar i USA
Sør-Carolina
Delstaten Georgia
Savannah

Savannah er ein by som ligg ved munningen av Savannah-elva i Chatham County i Georgia i USA. I 2004 hadde byen 129 800 innbyggjar ifølgje anslag frå U.S. Census. Før 1970 var Savannah den nest største byen i Georgia. I dag er han rekna som den fjerde største.

Byen blei skipa i 1733, og er den eldste i Georgia. Under den britiske kolonitida var han hovudstad for provinsen Georgia, og seinare var han den første delstatshovudstaden til Georgia. 

Byområdet Savannah har eit folketal på 313 883 (anslag frå 2005) og omfattar dei tre fylka Chatham County, Bryan County og Effingham County.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Savannah (Georgia)» frå ,  den 3. juni 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Byar i delstaten Georgia
Boxty

Boxty (irsk )  er ein type irsk potetpannekake eller potetbrød. Han blir ofte laga med like delar raspa poteter og potetstappe.

Namnet boxty, bacstaí, er truleg anten avleidd frå arán bocht tí som tyder 'fattigmannsbrød' eller bácús, som tyder noko ein bruker til å baka, som omn, eldhus eller takke.

Tillaging
Ein kan laga boxty på ulike måtar. Det kan steikast i omn, i panne eller på takke, eller det kan kokast som kumle.

For å laga deigen eller røra kan ein raspa poteter og let stivehaldig vatn renna av i rundt ein halvtime. Raspa potet blir ofte blanda med like delar potetstappe. I nokre oppskrifter kan ein så blanda inn att stiva. Deretter tilset ein mjøl, salt, pepar og smelta smør eller baconfeitt. Denne deigen blir så elta og forma til kakekr som ein skjer ein kross i slik at dei kan delast i mindre stykke, farls, ved baking i omn.

I ein annan metode der ein kan steika boxty på takke tilset ein nok mjølk til å oppna ei røre. I nokre oppskrifter tilset ein også eggeplomme eller bakepulver. Ein luksuriøs variant (kalla stampy) blir laga med fløyte, sukker og karvefrø.

Ein kan også koka boxty. Då pressar ein ut ekstra fukt frå den raspa poteta og blandar henne med potetstappe og mjøl. Deigen blir tilsett salt, kokt, skoren opp og så steikt i smør. 

Moderne variasjonar av retten kan ha korintar eller rosiner.

Servering

Boxty kan fyllast med grønsaker, ost eller kjøt. Dei kan serverast med grov sennep og flesk eller bacon til. Boxty kan også vera ein søt rett servert med honning, smør eller strødd med sukker. Smaken er ofte betre om ein kjøler ned boxtyen og varmar han opp att ved servering. Retten blir servert på fleire irske etestader, og blir seld i butikkar som kumler eller ferdigsteikte pannekaker.

Ein omtale frå Dublin University Magazine i 1854 skildrar boxtie som laga av potet ein kunne riva med eit rivjern laga av ein blekkboks, blanda med anten sammalt mjøl eller havregryn og dyrefeitt. Han skildra også ein variant laga med tilsette eggeplomme, smør og mjølk, rulla ut og steikt på takke som ein kunne servera med litt smør til frukost eller te-måltid. 

St Brigid's Day er ei irsk høgtid der ein kan servera boxty i lag med andre tradisjonelle matslag som krossforma havrebrød og Bride-bannock. På Irland er heilage Brigid vernehelgen for meieriprodukt og er knytt til mjølk, smør, ost, øl og flesk. Ein har knytt Brigid-tradisjonen til den førkristne irske «kvite gudinna» eller Brigid. St Brigid's Day fell saman med den heidenske høgtida imbolc. Feitetysdag og halloween er andre høgtider der ein kan servera boxty.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boxty» frå , den 3. juni 2020, og «Boxty» frå , den 7. juni 2020.  
 

Potetretter
Irsk mat
Augusta i Georgia

Augusta er ein by i den amerikanske delstaten Georgia. Ved folketeljinga i 2000 hadde byen eit folketal på , og han er dermed den andre største byen i Georgia etter Atlanta. Augusta ligg ved Savannah-elva på Georgia si grense mot Sør-Carolina, kring 240 kilometer aust for Atlanta.

Historie
Området var opphavleg folkesett av ulike urfolksgrupper som brukte elva til vassforsyning, fiske og transport.

I 1735, to år etter at han hadde grunnlagd Savannah, sende James Oglethorpe ei gruppe soldatar oppover Savannah-elva. Dei hadde ordre om å byggja eit fort ved enden av den navigerbare delen av elva. Leiaren for ekspedisjonen var Noble Jones, som grunnla ein busetnad som eit første forsvarsverk for kystområda mot ein mogleg spansk eller frasnk invasjon frå innlandet. Oglethorpe kalla opp busetjinga etter prinsesse Augusta, kona til Frederick, prinsen av Wales og mor til kong Georg III. Grunnleggingsåret til byen er 1736.

Oglethorpe vitja Augusta i september 1739 på veg tilbake til Savannah frå ei farefull ferd til Coweta Town, nær dagens Phenix City i Alabama. Der hadde han hatt eit møte med 7 000 innfødde krigarar og inngått ein fredsavtale med dei i områda deira i Nord- og Vest-Georgia. Augusta var den andre delstatshovudstaden til Georgia frå 1785 til 1795.

Augusta-kanalen blei bygd i 1847, og byen fekk ei viktig stilling innan bomullshandel.

Bygningar og institusjonar
I Augusta finn ein kulturminne som Ezekiel Harris House frå 1797, Cotton Exchange frå 1872, heimen til landsfaderen George Walton, barndomsheimen til presiden Woodrow Wilson og den eldste afroamerikanske kyrkja i USA, Springfield Baptist Church. Byen har kallenamnet «The Garden City of the South» på grunn av dei mange store private hagane som finst her.

Utdanningsinstitusjonar her er Augusta University, Paine College og Augusta Technical College.

Militæret driv Fort Gordon med U.S. Army Signal Center og US Army Cyber Center of Excellence.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Augusta (Georgia)» frå ,  den 3. juni 2020.  
 

Denne artikkelen bygger på «Augusta, Georgia» frå ,  den 22. juni 2020.

Bakgrunnsstoff
 

Byar i delstaten Georgia 
Skipingar i 1736
Styx av Styx

Styx er det sjølvoppkalla debutalbumet til det amerikanske rockebandet Styx. Albumet kom ut i 1972.

Bakgrunn
 
Gruppa starta som eit coverband som spelte på bryllaup og bursdagsfestar. Dei kalla seg sjølv «The Tradewinds» i 1961, då bandet bestod av dei 12 år gamle Chuck og John Panozzo, som spelte høvesvis bassgitar og trommer, og naboen, den 14 år gamle Dennis DeYoung på klaverinstrument, trekkspel og vokal. Dei kalla seg seinare «TW4», etter dei fekk med seg college-venen John Curulewski i 1968, og hardrockaren James «J.Y.» Young i 1970, som gitaristar, låtskrivarar og songarar i bandet. 
 
Albumet synte bandet som eit progressivt kunstrock- og 60-tals garasjerockband. Albumet inneheld den 13 minuttar lange «Movement for the Common Man», og J.Y.-songen «Children of the Land». Det inneheld òg ein perkusjonssolo av John Panozzo, gateintervju frå Chicago i «Street Collage», og ei symfonisk rockeutgåve av «Fanfare for the Common Man» og det progressive visestykket «Mother Nature's Matinee» sungen av DeYoung og skrive av Young og DeYoung. 

Den livlege poprocksongen «Best Thing» var skriven av DeYoung og Young og kom ut på singel seint i 1972. Denne nådde 82. plassen på den amerikanske singellista. 

Resten av songane på albumet bestod av coverversjonar som plateselskapet føreslo at dei skulle spele. Bandmedlemmane sa dei aldri hadde høyrt desse før. 

Albumet kom ut på ny i 1980 med tittelen Styx I med nytt plateomslag. Seint i 2012 kom albumet ut att på CD og digital nedlasting, i lag med Styx II (1973), The Serpent Is Rising (1973) og Man of Miracles (1974).

Innhald

Medverkande

Styx
 Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
 James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
 John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar
 Chuck Panozzo – bassgitar
 John Panozzo – trommer, perkusjon

Produksjon
 Produsentar - John Ryan, Bill Traut
 Lydteknikar - Marty Feldman, Barry Mraz
 Miksing - Barry Mraz, John Ryan

Salslister
Singlar - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Styx (album)» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1972
Styx-album
Best Thing

«Best Thing» er ein song av bandet Styx frå det sjølvoppkalla debutalbumet deira Styx (1972). Songen var òg debutsingelen deira og nådde 82. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100.

Songen vart òg gjeven ut på den originale utgåva av det fjerde albumet deira, Man of Miracles (1974).

Medverkande
 Dennis DeYoung – solovokal (første og siste vers), korvokal, klaverinstrument
 James Young – sologitar, solovokal (midre vers og mellomspel), korvokal
 John Curulewski – rytmegitar, korvokal
 Chuck Panozzo – bass
 John Panozzo – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Best Thing» frå ,  den 3. juni 2020.

Bakgrunnsstoff
 

Debutsinglar
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Songar frå 1972
Songar skrivne av James «J.Y.» Young
Singlar frå 1972
Dennis DeYoung

Dennis DeYoung () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, musikar og produsent. Han er mest kjend som opphavleg medlem i rockebandet Styx, der han oftast var solovokalist og klaverspelar. Han spelte i bandet frå 1970 fram til juni 1999. DeYoung har skrive fleire Styx-songar enn andre medlemmar i bandet og skreiv sju av dei åtte topp 10-singlane deira i USA. I tillegg hadde han ein solosingel inne på topp 10 i USA.

Diskografi

Styx

Studioalbum
 Styx (1972)
 Styx II (1973)
 The Serpent Is Rising (1973)
 Man of Miracles (1974)
 Equinox (1975)
 Crystal Ball (1976)
 The Grand Illusion (1977)
 Pieces of Eight (1978)
 Cornerstone (1979)
 Paradise Theatre (1981)
 Kilroy Was Here (1983)
 Caught in the Act (Live, 1984)
 Edge of the Century (1990)
 Return to Paradise (Live, 1997)
 Brave New World (1999)

Solo

Studio- og konsertalbum
 Desert Moon (1984)
 Back to the World (1986)
 Boomchild (1989)
 10 on Broadway (1994)
 The Hunchback of Notre Dame (1996)
 The Music of Styx - Live with Symphony Orchestra (Live, 2004)
 One Hundred Years from Now (2007/2009)
 Dennis DeYoung And The Music of Styx - Live in Los Angeles (Live, 2014)
 26 East : Volume 1 (2020)

Anna
Musikk skriven av DeYoung har blitt nytta i dei følgjande filmane:
 Kilroy Was Here (1983)
 The Karate Kid, Part II (1986)
 The Virgin Suicides (1999)
 Big Daddy (1999)
 Detroit Rock City (1999)
 Austin Powers in Goldmember (2002)
 Old School (2003)
 Shrek 2 (2004)
 The Perfect Man (2005)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Dennis DeYoung» frå ,  den 3. juni 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske poppianistar
USA-amerikanske poprock-songarar
Styx-medlemmar
Musikarar frå Chicago
USA-amerikanske trekkspelspelarar
James «J.Y.» Young

James Vincent Young () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og låtskrivar, mest kjend som gitarist i det amerikanske rockebandet Styx. Young byrja å spele klaverinstrumeng og piano i ung alder. Han gjekk på Calumet High i Chicago og lærte å spele klarinett og gitar i løpet av dei åra. Han fekk kallenamnet «J.Y.» og vert ofte omtalt som «The Godfather of Styx».

I 1970 vart Young med i bandet TW4 medan han var student på Illinois Institute of Technology. Her tok hanbachelor i mekanikk og luftfartsteknikk. Dete bandet utvikla seg til den første inkarnasjonen av Styx.

Etter Styx braut opp første gongen i 1984, gav Young ut soloalbuma City Slicker (1985 med Jan Hammer), Out on a Day Pass (1993) og Raised by Wolves (1995 med James Young Group). Han var det einaste originale fulltidsmedlemmet att i Styx. Young har ofte skrive dei meir hardrock-prega songane til Styx. Han er mest kjend for Styx-songane «Miss America» og «Snowblind». Young var manager for det Chicago-baserte rockebandet 7th Heaven i 1998 i lag med Alec John Such frå bandet Bon Jovi.

Diskografi

Styx
 Styx (1972)
 Styx II (1973)
 The Serpent Is Rising (1973)
 Man of Miracles (1974)
 Equinox (1975)
 Crystal Ball (1976)
 The Grand Illusion (1977)
 Pieces of Eight (1978)
 Cornerstone (1979)
 Paradise Theater (1981)
 Kilroy Was Here (1983)
 Caught in the Act (Live, 1984)
 Edge of the Century (1990)
 Return to Paradise (Live, 1997)
 Brave New World (1999)
 Arch Allies: Live at Riverport (Live, 2000)
 Styx World: Live 2001 (Live, 2001)
 At the River's Edge: Live in St. Louis (Live, 2002) 
 Cyclorama (2003)
 21st Century Live (Live, 2003)
 Big Bang Theory (2005)
 One with Everything: Styx and the Contemporary Youth Orchestra (Live, 2006)
 The Grand Illusion, Pieces of Eight Live (Live, 2012)
 Live at the Orleans Arena Las Vegas (Live, 2015)
 The Mission (2017)

Soloabum
 City Slicker (1985 med Jan Hammer)
 Out on a Day Pass (1988)
 Raised by Wolves (1995 med James Young Group)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «James Young (American musician)» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockesongarar
Musikarar frå Chicago
Styx-medlemmar
Sologitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
John Curulewski

John Curulewski () var ein USA-amerikansk musikar som var originalt medlem i rockegruppa Styx.

I 1969 vart Curulewski med i det Chicago-baserte bandet TW4, med venene Dennis DeYoung, Chuck Panozzo og John Panozzo. Gruppa utvikla seg til å bli Styx innan 1972. Curulewski spelte gitar og stundom song på dei første fem studioalbuma deira frå 1972 til 1975. Like etter innspelinga av albumet Equinox i 1975, slutta Curulewski i Styx for å bruke meir tid med familien, og vart erstatta av Tommy Shaw. 

Etter karrieren med Styx vart Curulewski gitarlærar i Chicago-området og spelte stundom med lokale band. Han døydde 13. februar 1988 av ein hjerneaneurisme. Han etterlet seg kone og ein son.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Curulewski» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

 

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Styx-medlemmar
Musikarar frå Chicago
Chuck Panozzo

Charles Salvatore «Chuck» Panozzo () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som bassist i rockebandet Styx. Han har vore langvarig medlem av Styx og var med å skipe gruppa i lag med tvillingbroren, trommeslagaren John Panozzo, som døydde i juli 1996, og songaren og klaverspelaren Dennis DeYoung. Han turnerte berre med gruppa på deltid frå 1999 til 2003, men er i dag fast medlem av Styx. 

Chuck Panozzo har vore opent homofil sidan 2001, same året han annonserte at han levde med HIV, og han har vore involvert i kampanjar for å rette merksemd mot AIDS og homofile rettar. I 2006 gav han ut sjølvbiografien The Grand Illusion: Love, Lies, and My Life With Styx.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chuck Panozzo» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Folk med HIV/AIDS
Folk frå Illinois
Styx-medlemmar
USA-amerikanske tvillingar
Homofile musikarar
Musikarar frå Chicago
USA-amerikanske gitaristar
John Panozzo

John Anthony Panozzo () var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem i rockebandet Styx.

Panozzo var med å skipet bandet som vart Styx i 1970 i lag med tvillingbroren Chuck, som spelte bass og naboen Dennis DeYoung, som song og spelte trekkspel.

Fleire år med alkoholmisbruk byrja å gå ut over levera hans. Medan han var på turné med Styx i midten av 1990-åra vart han alvorleg sjuk med skrumplever, som han til slutt døydde av i 1996.

Diskografi

Studioalbum
 1972 Styx
 1973 Styx II
 1973 The Serpent Is Rising
 1974 Man of Miracles
 1975 Equinox
 1976 Crystal Ball
 1977 The Grand Illusion
 1978 Pieces of Eight
 1979 Cornerstone
 1981 Paradise Theater
 1983 Kilroy Was Here
 1990 Edge of the Century

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Panozzo» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Musikarar frå Chicago
Styx-medlemmar
USA-amerikanske tvillingar
Døde av skrumplever
USA-amerikanske rockeperkusjonistar
USA-amerikanske trommeslagarar
Styx II

Styx II er det andre studioalbumet av det amerikanske bandet Styx, gjeve ut i juli 1973.

Bakgrunn
Etter at dei gav ut debutalbumet, som bestod av mange coversongar, ønskte bandet å skrive fleire originale songar. Dennis DeYoung var særskild for dette. DeYoung hadde skrive ein song sjølv på eit elektrisk piano i garasjen til bandet, og han ønskte opphavleg å ha denne med på det første albumet. Han valde seinare å spele denne på eit akustisk piano. Bill Traut ønskte å flytte denne songen til det andre albumet. Resultet vart «Lady», som var skriven om kona til DeYoung, Suzanne.

«Lady» vart ikkje ein hit då han først kom ut i 1973, men etter at bandet gav ut det fjerde albumet sitt, «Man of Miracles» i 1974, fekk dei radiokanalen WLS i Chicago til å spele songen. Han vart etter kvart mykje spelt på radio i Chicago, og i mai 1975 slo songen gjennom nasjonalt og klatra til slutt til sjetteplassen på Billboard-lista.

Utanom «Lady», inneheld albumet nokre livlege progrocksongar, som «You Need Love» og «I'm Gonna Make You Feel It», som vart skriven av DeYoung og sungen av James «JY» Young.

Dette var det første albumet der John Curulewski skreiv og song på to songar: Den progressive og jazz-aktige «A Day», som var ein uvanleg stil for bandet, og ein komisk boogie-song, «You Better Ask», med ei avslutning som inneheld eit klipp av «Strangers in the Night» på eit calliope-orgel og ein vond latter.

Side 2 opnar med ei utgåve av Liten fuge i g-moll av Bach, spelt på kyrkjeorgel i domkyrkja i Chicago, som glir over i den rolege progrocksongen «Father O.S.A.»

Rockesongen «Earl of Roseland» var skriven av DeYoung, basert på barndomsminner frå då han voks opp i Roseland i Chicago, der han hadde skipa bandet med Panozzo-brørne.

Etter at Styx flytta til A&M Records og fekk nasjonal suksess i USA, selde Styx II til gullplate. Albumet vart gjeve ut på ny i 1980 med ny tittel, Lady, og plateomslag. Det er det einaste albumet til Styx som ikkje har songar skrivne av Young (utanom coveralbumet deira Big Bang Theory frå 2005).

Innhald

Medverkande

Styx
 Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
 James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
 John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument
 Chuck Panozzo – bassgitar
 John Panozzo – trommer og perkusjon

Produksjon
 Produsert av John Ryan
 Leiande produsent: Bill Traut
 Lydteknikarar: Marty Feldman, Barry Mraz

Salslister
I 1975 gjekk albumet inn på 20. plassen på poplista til Billboard (USA), medan singelen «Lady» nådde sjetteplassen på pop-singellista.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Styx II» frå ,  den 3. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Styx-album