alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Flekkefjord Fotballklubb

Flekkefjord Fotballklubb er eit idrettslag i Flekkefjord, stifta 31. mars 1905. Laget er den eldste, reine fotballklubben på Sørlandet. Flekkefjord spelar i raude skjorter og strømper, samt kvite bukser. Uenes stadion er heimebane.

Flekkefjord FK spelte mange sesongar i den gamle, eigentlege 3. divisjon. Etter nokre år på nivå fire i norsk seriefotball, vart det i 2007 bestemt å slå saman A-laga til Flekkefjord FK og Kvinesdal IL. Det nye laget, Lister FK, deltok sesongane 2008-10 i seriesystemet, men gjekk så i oppløysing. Sidan har Flekkefjord FK vore med att i seriefotballen, i 2015 på fjerdenivå i Noreg.

Forsommarane arrangerer Flekkefjord Fotballklubb fotballturneringa Agder Cup for gutar og jenter.

Kjelder
 heimeside 

Fotballag i Agder
Flekkefjord kommune
Eva Norén Eriksen

Eva Elisabeth Norén Eriksen ()) er ein norsk lokalpolitikar som frå 2015 er ordførar i Røyken kommune for Høgre. Ho etterfølgjar Rune Kjølstad som Høgre-ordførar i kommunen.

Eriksen var i perioden 1999-2007 gruppeleiar for Bygdelista i Røyken. Ho har tidlegare òg vore leiar av idrettslaget ROS. Ho er aktiv i Lions kvinner.

Kjelder 

Ordførarar i Røyken
Høgreordførarar i Buskerud
Gullringtanagar

Gullringtanagar (Bangsia aureocincta) er ein sterkt truga fugleart i tanagarfamilien med eit særs innskenka leveområde på vestsida av Andesfjella, i grenseområdet mellom departementa Chocó, Risaralda og Valle del Cauca, samt i vestlege Antioquia-departementet i Colombia.

Skildring 
Gullringtanagaren er ein fargerik fugl i mørk grønt og blått med teikningar i kontrastrikt svart og gult på hovud og hals. Kroppslengda er ca. 16 centimeter. Fjørdrakta er i gjennomgåande grønt, vengefjørene er blåe. Hannar har svart hovud, strupe og nakke, med eit gult ringforma felt: augebryn som kurvar seg bak øyret og eit anna gult felt mellom undernebb og undersida av auge og øyre. Han har òg eit gult felt på brystet. Hofuglar liknar, men dei mørke områda på nakke og sidene av brystet er meir grøne der hannar er svarte.
  
Songen består av skarpe, høgfrekvente og gjennomtrengande plystrelydar eller tynne, triller, i seriar på 3-6 tonar. 

Gullringtanagarar lever på høgdedrag i tåkeskog, frå 1600 til 2200 moh. Arten er ein fruktetar, men supplerer med noko insekt ved høve.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 1000 og 2500 individ totalt og er minkande.

Kjelder 
 Hilty, S. (2011).   Gold-ringed Tanager (Bangsia aureocincta) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2015). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 17. oktober 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Bangsia aureocincta . Henta frå http://www.birdlife.org den 17. oktober 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Hanfugl, foto: Allan Drewitt/Flickr
tanagarfamilien Fuglar endemiske til Colombia
New Kid in Town

«New Kid in Town» er ein song skriven av Don Henley, Glenn Frey og J.D. Souther og spelt inn av Eagles for albumet Hotel California i 1976. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og nådde toppen av singellista i USA og 20. plassen i Storbritannia. Singelversjonen tonar ut tidlegare enn albumversjonen. Den 26. februar 1977 nådde songen toppen av Billboard-lista. Glenn Frey syng solovokal på songen med Don Henley på harmonivokal.  Randy Meisner spelar gitarrón mexicano og Joe Walsh elektrisk piano og orgel.

Eagles-biografen Marc Eliot skriv at «New Kid in Town» fangar «ein presis og spektakulær augneblink som alle karar som har kjent smerte, sjalusi, utryggleik, sinne og hjartesorg i den augneblinken han oppdagar at kjærasten likar nokon andre betre og har gått vidare kjenner att.» Han skriv òg at han fangar eit meir abstrakt tema om «den lunefulle karakteren til både musen og massane.»

I plateomslaget til The Very Best Of snakka Don Henley om kva songen tyder: 

I 1977 vann Eagles Grammy-prisen for beste stemmearrangement med «New Kid in Town».

På det første soloalbumet til Henley, I Can't Stand Still, refererer han til songen i linja «there's a new kid in town» mot avslutninga av «Johnny Can't Read».

Medverkande
Glenn Frey: solovokal, akustisk gitar
Don Henley: trommer, perkusjon, korvokal
Don Felder: sologitar
Joe Walsh: elektrisk piano, orgel
Randy Meisner: bassgitar, gitarrón mexicano, korvokal

Lister

Årslister

Andre versjonar
Den amerikanske countrysongar Trisha Yearwood song songen i 1993 på albumet Common Thread: The Songs of the Eagles.
Den svenske dansebandsongaren Kikki Danielsson spelte songen i 2006 på albumet I dag & i morgon.
Den finske gruppa Cumulus spelte songen i 1977 med den svenske tittelen «En främling i stan».
Den franske countrysongaren Dick Rivers song songen i 1979 på albumet De Luxe med den franske tittelen «Le dernier d'la classe».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «New Kid in Town» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Singlar frå 1993
Songar på toppen av Billboard-lista
Eagles-songar
Trisha Yearwood-songar
Songar skrivne av J.D. Souther
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar skrivne av Don Henley
Nummer-ein-singlar i Canada
Asylum Records-singlar
Songar produserte av Bill Szymczyk
Glenn Frey-songar
J.D. Souther-songar
Joe Walsh-songar
Life in the Fast Lane

«Life in the Fast Lane» er ein song skriven av Joe Walsh, Glenn Frey og Don Henley og spelt inn av det amerikanske rockebandet Eagles i 1976 på studioalbumet Hotel California. Det var den tredje singelen som kom frå dette albumet og denne nådde 11. plassen på Billboard Hot 100.

Innhald
Han fortel soga om eit par som har eit utsvevande liv på kanten. I eit intervju fortalte Glenn Frey at tittelen kom til han ein dag han køyrde på motorvegen med ein dopdealer som kalla seg «The Count». Frey bad dealeren om å køyre saktare og svaret hans var «What do you mean? It's life in the fast lane!» I det same intervjuet sa Frey at det sentrale riffet i songen vart spelt av Walsh medan bandet varma opp på øvingar og at Walsh vart beden om å «hald på det, det er ein song».

Medverkande
Don Henley: solovokal, trommer
Glenn Frey: Clavinet, korvokal
Joe Walsh: sologitar
Don Felder: rytmegitar, sologitar
Randy Meisner: bassgitar, korvokal

Andre versjonar
 Garth Brooks i 2013 på albumet Classic Rock.
 Eagles-gitaristen Joe Walsh har spelt songen på soloturneane sine. 
 Jill Johnson spelte songen i 2007 på albumet Music Row.
 Songen «Livin' It Up» på Limp Bizkit-albumet Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water samplar linja life in the fast lane gjennom heile songen. Frey, Henley og Walsh er gjeve «lyrics by» i omslaget til plata. 
 Countrygruppa Williams Riley gav ut sin versjon av songen på radio den 23. august 2010.

Tittelen på songen var inspirasjon for «Life on the Fast Lane», ein episode i den første sesongen av animasjonsserien i The Simpsons.

Rascal Flatts og Carrie Underwood song songeni lag i 2007 under Grammyprisutdelinga det året.

Songen er nytta i filmen FM i 1978. I filmen Fast Times at Ridgemont High spelar eit band songen under eksamensfesten. Songen er mogeleg å laste ned i videospelet Guitar Hero World Tour.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Life in the Fast Lane» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1977
Eagles-songar
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar skrivne av Don Henley
Songar skrivne av Joe Walsh
Asylum Records-singlar
Songar produserte av Bill Szymczyk
Funkrocksongar
Jill Johnson-songar
Garth Brooks-songar
Ringo Starr-songar
Joe Walsh-songar
Ann Wilson-songar
The Last Resort av Eagles

«The Last Resort» er ein song skriven av Don Henley og Glenn Frey, som fortel om korleis menneske alltid til slutt øydelegg stader han syns er vakre. Songen vart gjeven ut av Eagles på albumet Hotel California den 8. desember 1976.  Songen vart gjeven ut som B-sida til singelen «Life in the Fast Lane» den 3. mai 1977.

I ein episode med In the Studio with Redbeard sa Frey: «Eg må gje all ære for 'The Last Resort' til Henley. Det var første gongen Don på eiga hand skreiv ei episk soge. Me var alle uroa for miljøet på den tida og spelte ein konsert mot atomvåpen. Det verka som ein perfekt måte å samle opp alle temaa med hadde utforska på Hotel California.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Last Resort (Eagles song)» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Eagles-songar
Songar skrivne av Don Henley
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar produserte av Bill Szymczyk
The Long Run av Eagles

The Long Run er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Eagles. Det kom ut i 1979 på Asylum. Det var det første Eagles-albumet utan den opphavlege medlemmen Randy Meisner, som vart erstatta av Timothy B. Schmit. Dette var det siste studioalbumet deira før Long Road Out of Eden i 2007. Det var òg det siste studioalbumet for Asylum Records.

Då det kom ut i september 1979 gjekk det rett inn på andreplassen på Billboard-lista i USA og nådde toppen av lista ei veke seinare, då dei skauv Led Zeppelin sitt In Through the Out Door ned frå toppen. Det var den siste førsteplassen deira i 1970-åra, og låg på toppen i åtte veker. The Long Run har seld meir enn sju millionar eksemplar i USA. 

Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet som alle nådde topp 10 på singellista. Desse var «Heartache Tonight», som nådde toppen av lista, tittelsporet og balladen «I Can't Tell You Why». Singlane nådde høvesvis 1., 8. og 8. plassen på lista. Bandet vann òg Grammy-prisen for «Heartache Tonight». Med på albumet var òg «In the City», ein song som vart først vart spelt inn av gitaristen Joe Walsh for filmen The Warriors. «The Sad Cafe» (om bandet sine opplevingar ved The Troubadour i Los Angeles) og «Those Shoes» vart òg mykje spelt på radio.

Mottaking
AllMusic skreiv om albumet at «oppfølgjaren til det ekstremt suksessrike og kritikarroste Hotel California var særs skuffande, sjølv om det selde fleire millionar eksemplar og gav dei tre hitsinglar» og la til «utruleg nok var visstnok The Long Run planlagt som eit dobbeltalbum, før det vart korta ned til ei plate. Om dette var dei beste songane, korleis høyrtes då resten ut?»

Innhald

Medverkande
 Don Felder – vokal, gitarar, talkbox, orgel
 Glenn Frey – vokal, gitarar, synthesizer, klaverinstrument
 Don Henley – vokal, trommer, perkusjon
 Timothy B. Schmit – vokal, bassgitar
 Joe Walsh – vokal, elektrisk gitarar, slidegitar, talkbox, klaverinstrument

Andre medverkande
 Jimmy Buffett – korvokal på «The Greeks Don't Want No Freaks»
 The Monstertones – korvokal
 David Sanborn – altsaksofon på «The Sad Café»
 Bob Seger – korvokal «Heartache Tonight» (ikkje omtalt på plateomslaget)

Produksjon
Produsent: Bill Szymczyk, the Eagles
Lydteknikarar: Ed Mashal, Bill Szymczyk
Assisterande lydteknikarar: David Crowther, Mark Curry, Bob Stringer, Bob Winder
Mastering og remastering: Ted Jensen
Kunstnarisk leiing: Kosh
Design: Kosh
Fotografi: Jim Shea

Lister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Long Run (album)» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Eagles-album
Musikkalbum frå 1979
Elektra Records-album
Asylum Records-album
Album produserte av Bill Szymczyk
Plateomslag av John Kosh
Songen The Long Run

«The Long Run» er ein song skriven av Don Henley og Glenn Frey og spelt inn av Eagles. Songen vert rekna som ei hyllest til rhythm and blues-stilen til Stax og Memphis. Han var tittelsporet på albumet The Long Run og vart gjeven ut som singel i november 1979. Han nådde åttandeplassen i USA på Billboard Hot 100 tidleg i 1980. han var den andre av tre singlar frå The Long Run, og følgde «Heartache Tonight,» som nådde toppen av Billboard Hot 100 i november 1979, og vart etterfølgd av «I Can't Tell You Why,» som òg nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100 våren 1980.

Songen vart nytta i fjernsynsshowet WKRP in Cincinnati i episoden «The Doctor's Daughter».

Musikkritikaren Dave Marsh skriv i boka si The Heart of Rock & Soul: The 1001 Greatest Singles Ever Made at songen «The Long Run» er meir enn berre ei hyllest, og kalla det ein fullstendig kopi av R&B-songen «Tryin' To Live My Life Without You» av Otis Clay i 1972, skriven av Eugene Williams. Denne vart covra av Bob Seger i 1981.

Medverkande
Don Henley: solovokal, trommer
Glenn Frey: rytmegitar, korvokal
Joe Walsh: slidegitar, korvokal
Don Felder: slidegitar, orgel, korvokal
Timothy B. Schmit: bassgitar, korvokal

Lister

Andre versjonar
 Det amerikanske skapunk-bandet Reel Big Fish spelte inn ein versjon av songen i 2009 på albumet Fame, Fortune and Fornication.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Long Run (song)» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Eagles-songar
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar skrivne av Don Henley
Asylum Records-singlar
Songar produserte av Bill Szymczyk
I Can't Tell You Why

«I Can't Tell You Why» er ein song av det amerikanske rockebandet Eagles frå 1979 på albumet The Long Run. Songen vart skriven av bandmedlemmane Timothy B. Schmit, Glenn Frey og Don Henley. Han vart spelt inn i mars 1978 og var den første songen som var ferdig for albumet og den første Eagles-songen med Schmit på solovokal. Studioversjonen vart ein Billboard Top 10-hit i april 1980, og nådde åttandeplasen på Hot 100 og tredjeplassen på Adult Contemporary-lista.

Background
Timothy B. Schmit – som skildra «I Can't Tell You Why» som «laust basert på mine eigne erfaringar» – skreiv kjernen av «I Can't Tell You Why» som han så presenterte for Glenn Frey og Don Henley: Schmit – «Eg hadde nokre stunder saman med Don og Glenn og kasta ut idear som eg hadde og denne [for «I Can't Tell You Why»] vart verande. Eg hadde skrive ein god del av han, ikkje ein stor del, men nok til at dei tenkte 'den var bra' og gå vidare med han. Så Don, Glenn og eg skreiv ferdig songen dei neste kveldane.» «Då han byrja å utvikle seg i studio, visste eg at det vart ein flott song. Eg tenkte 'Yes! Dette er ein fantastisk debut for meg'. Då me miksa den endelege versjonen hadde med ein liten fest i studio. Då folk høyrte på songen snudde Don seg til meg og sa 'Der er den første hitten din'.

I 1980 marknadsførte bandet songen med ein musikkvideo med Schmit på bassgitar i lag med Frey på elektrisk piano, sjølv om Frey spelar gitarsoloane på songen. Henley spelar trommer, Don Felder elektrisk gitar, Joe Walsh på orgel og Walsh sin sidemann på konsertane, Joe Vitale spelte synthesizer. Det vart gjeve ut konsertopptak av songen i 1980 på albumet Eagles Live og i 1994 på Hell Freezes Over.

Schmit song òg «I Can't Tell You Why» på turné som medlem av Ringo Starr & His All-Starr Band i 1992. Denne versjonen vart gjeven ut i 1993 på konsertalbumet Ringo Starr and His All Starr Band Volume 2: Live from Montreux.

Innhald 
7" singel (45-1965/AS 12.418/K 12418/E-46608)

7" promo (E-46608)

Andre versjonar
 I 1993 vart «I Can't Tell You Why» spelt av den amerikanske countryartisten Vince Gill for Eagles-hyllestalbumet Common Thread: The Songs of the Eagles. Versjonen hans gjekk til 51. plassen på Hot Country Songs.
 I 1995 covra R&B-gruppa Brownstone songen på debutalbumet From the Bottom Up. Versjonen deira nådde 54. plassen på Billboard Hot 100, 22. plassen på Hot R&B-lista og 27. plassen på UK Singels Chart.
 I 1990 spelte R&B-songaren Howard Hewett «I Can't Tell You Why» på hans Very Best of Howard Hewett. Denne nådde 24. plassen på Billboard Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks

Medverkande
Glenn Frey: elektrisk gitar (gitarsoloar), elektrisk piano, korvokal
Don Felder: elektrisk gitar
Don Henley: trommer, korvokal
Timothy B. Schmit: bassgitar, solovokal
Joe Walsh: organ
Joe Vitale: strykar-synthesizer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Can't Tell You Why» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1979
Singlar frå 1980
Singlar frå 1993
Singlar frå 1995
Eagles-songar
Vince Gill-songar
Brownstone-songar
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar skrivne av Don Henley
Asylum Records-singlar
Songar produserte av Bill Szymczyk
In the City av Eagles

«In the City» er ein rockesong skriven av Barry De Vorzon og Joe Walsh. Han vart først spelt inn av Walsh og gjeven ut i filmen The Warriors i 1979. Ein annan versjon av songen vart spelt inn av Eagles på albumet The Long Run, som kom ut same året.

Bakgrunn
Songen vart først spelt inn av gitaristen Joe Walsh for filmmusikken til filmen The Warriors i 1979. Eagles likte songen og ønskte å ta han med på det neste albumet deira, The Long Run.

Det vart laga ein video for songen. Han syner ei innspeling av songen, der Joe Walsh spelar ein Gibson dobbelthalsa gitar og nyttar 12-strengshalsen for rytmen og 6-strengshalsen for slidegitaren. Timothy B. Schmit spelar ein Fender bass; Don Felder spelar ein Fender Stratocaster; Don Henley på trommer, Glenn Frey på piano og Joe Vitale på congatrommer.

Sjølv om songen ikkje vart gjeven ut som singel, vart han ein album-orientert rock radiofavoritt i USA og vart mykje spelt av Walsh på konsertane hans. Songen finst òg på konsertalbumet Hell Freezes Over frå 1994.

Andre versjonar
Songen vart spelt inn av rapparen Anybody Killa i 2003 på debutalbumet Hatchet Warrior, som kom ut på Psychopathic Records.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «In the City (Joe Walsh song)» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Eagles-songar
Joe Walsh-songar
Songar frå 1979
Songar skrivne av Joe Walsh
Songar produserte av Bill Szymczyk
Songar skrivne av Barry De Vorzon
Ringo Starr-songar
Heartache Tonight

«Heartache Tonight» er ein song skriven av Don Henley, Glenn Frey, Bob Seger og J.D. Souther, og spelt inn av Eagles. Songen vart spelt inn for albumet The Long Run og gjeven ut som singel i 1979. Han nådde toppen av den amerikanske Billboard Hot 100 i november det året. Han låg berre på toppen av lista i ei veke, men selde 1 million eksemplar. Det var den siste singelen til Eagles som nådde toppen av Hot 100.

Bandet vann Grammyprisen for beste rockesong av duo eller gruppe. Songen oppstod frå ein elektrisk jam mellom Glenn Frey og J.D. Souther, som vitja Frey heime i Los Angeles når han var i byen. Frey og Souther skreiv det første verset medan dei lytta til Sam Cooke-songar. Under jamminga, ringte Frey til Seger og song han verset. Seger song så refrenget attende til dei. I følgje Frey, «J.D. [Souther], Don og eg skreiv songen ferdig. Ingen tunge tekstar - songen er meir ein leik - og det var det som var meininga.»
Songen er sidan blitt spelt inn ac countryartisten John Anderson på hyllestalbumet Common Thread: The Songs of the Eagles og av Michael Bublé på albumet Crazy Love.

Medverkande
Glenn Frey: solovokal, rytmegitar
Don Henley: trommer, korvokal
Joe Walsh: Slidegitar
Don Felder: Rytmegitar
Timothy B. Schmit: bassgitar, korvokal
Bob Seger: korvokal (ikkje oppført på plateomslaget)

Lister

Conway Twitty-versjonen

«Heartache Tonight» vart spelt inn fire år seinare av countryartisten Conway Twitty. Han gav songen ut som den andre singelen frå albumet Lost in the Feeling og versjonen hans nådde sjetteplassen på Billboard Hot Country-lista hausten 1983.

Twitty-versjonen hadde med Osmond-brørne på korvokal.

Lister

Norsk versjon
Eldar Vågan skreiv ein norsk tekst til melodien og kalla han «Hembrent i kvæll». Denne vart spelt inn av Vazelina Bilopphøggers og gjeve ut på albumet 24 timers service i 1980.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heartache Tonight» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1979
Singlar frå 1983
Singlar frå 1993
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar skrivne av Glenn Frey
Songar skrivne av Don Henley
Songar skrivne av Bob Seger
Songar skrivne av J.D. Souther
Eagles-songar
Conway Twitty-songar
John Anderson-songar
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar produserte av Jimmy Bowen
Songar produserte av Bill Szymczyk
Asylum Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Songar frå 1979
Eagles Live

Eagles Live er det første konsertalbumet til det amerikanske rockebandet Eagles, eit dobbeltalbum gjeve ut 7. november 1980. Eagles vart uoffisielt oppløyst den 31. juli 1980 etter ein konsert i Long Beach i California. Men bandet skulda framleis Elektra/Asylum eit konsertalbum frå turneen. Eagles Live vart miksa av Glenn Frey og Don Henley på kva sin kyst, då dei fann ut at dei ikkje klarte å vere i same stat, og i all fall ikkje  i same studio, og som Bill Szymczyk sa det, den perfekte trestemmars harmonien på plata vart fiksa «med hjelp av Federal Express». Rolling Stone Record Guide sa i 1983 om albumet at «det er kanskje det konsertalbumet i historia som er pynta mest på i studio i ettertid.» «Seven Bridges Road» vart gjeven ut som singel og nådde topp 40. Songen syner den harmonivokalen til bandet. På første og siste vers syng alle dei fem medlemmane i Eagles harmonivokal.

Innhald

Medverkande 
Eagles
Don Felder - gitarar, vokal
Glenn Frey - gitarar, klaverinstrument, vokal
Don Henley - trommer, perkusjon, vokal
Randy Meisner - bassgitar, vokal (1976-konsertane)
Timothy B. Schmit - bassgitar, vokal (1980-konsertane)
Joe Walsh - gitarar, klaverinstrument, vokal

Andre musikarar
Jage Jackson - rytmegitar, perkusjon
Phil Kenzie - saksofon
Vince Melamed - elektrisk piano
The Monstertones - korvokal
J.D. Souther - vokal, akustisk gitar
Joe Vitale - piano, organ, trommer, perkusjon

Teknisk
Bill Szymczyk - produksjon
Ted Jensen - mastering lydteknikar

Lister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eagles Live» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1980
Eagles-album
Album produserte av Bill Szymczyk
Asylum Records-album
Elektra Records-album
Engelskspråklege album
Plateomslag av John Kosh
Vince Melamed

Vince Melamed er ein USA-amerikansk klaverinstrumentist og låtskrivar. Melamed har spelt med mange band som klaverinstrumentspelar. I tillegg har han skrive fleire songar for andre artistar, som «Walkaway Joe» av Trisha Yearwood, «What Mattered Most» av Ty Herndon, «Tell Me What You Dream» by Restless Heart, «I'll Take That as a Yes (The Hot Tub Song)» av Phil Vassar, og «She'd Give Anything» av Boy Howdy.

Tidleg i 1990-åra danna han bandet Run C&W, i lag med Jim Photoglo, Russell Smith i Amazing Rhythm Aces og tidlegare Eagles-medlem Bernie Leadon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vince Melamed» frå ,  den 17. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske klaverspelarar