alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Xania

Xania vart nytta som ei skriftleg kortform av namna «Kristiania» og «Christiania», 
og var relativt vanleg i skriftlege framstillingar. Mellom anna i folketeljingar og brev er «Xania» nytta som ei avstytting. Bakgrunnen er at den greske bokstaven Χ (chi) i over 1000 år har vore nytta som forkorting for Kristus.

Christiania var namnet på byen Oslo frå 1624 til om lag 1870. I alle høve på 1870-talet byrja ein å stava namnet "Kristiania". I 1924 vart namnet på byen endra til "Oslo".

Ved namneendringa vart byen oppkalla etter kong Kristian IV av Danmark-Noreg

Oslo
Florø

Florø er ein by i Noreg, den vestlegaste byen i landet. Han er administrasjonssenter i Kinn kommune saman med Måløy. Han var også administrasjonssenter i tidlegare Flora kommune i Sogn og Fjordane fylke. Florø hadde bystatus frå 1860 etter utskiljinga frå Kinn kommune og fram til 1964, då byen vart slegen saman med kommunane Kinn, Bru og Eikefjord til bykommunen Flora. 

Næringslivet i Florø er eksportretta og hovudnæringane er fiskeindustri, skipsbygging, forsyningsbase for oljeindustrien og servicenæring. Byen er stoppestad for Hurtigruta.
Byen trekk folk mellom anna gjennom det årlege Kinnaspelet og ein rockefestival. Helleristingane i Ausevika og Kystmuseet gjev eit historisk perspektiv.

Florø kommune
Florø vart skild ut frå Kinn som eigen bykommune i 1860. 1. januar 1964 vart han slått saman med Kinn, Eikefjord, storparten av Bru, og mindre delar av Vevring og Bremanger til den nye storkommunen Flora.

Folketalsutvikling

Melodi Grand Prix
22. januar 2011 var Florø vertsby for den andre delfinalen i Melodi Grand Prix, og 4. februar 2012 var han vertsby for den tredje delfinalen.

Utmerkingar
1998: Miljøbyprisen.

Kjelder
	

Byar i Vestland
Flora kommune
Busetnader i Kinn
Hurtigruteanløp
Kommunesenter i Vestland
Chapati

Chapati (urdu چپاتی hindi चपाती capātī), òg kalla roti, er eit indisk flatvore, mjukt og lefseliknande brød av kveite som hovudsakleg blir bruka til å plukke opp og eta munnfullar av linse- og grønsaksrettar med.

Chapatideig blir vanlegvis laga av sammale kveitemjøl frå durumkveite, vatn og salt, men ein kan òg byte ut noko av mjølet med hirse- eller maismjøl. Ein kjevlar ut deigen til runde leivar av om lag 12 cm diameter og steikjer dei på båe sidene på usmurd takke (bakstehelle) eller steikjepanne ved høg varme. Deretter held ein kvar chapati ein augneblink (om lag eit halvt sekund) inn i ein open flamme, slik at chapatien blæs seg opp med damp som ein ballong. Det er relativt vanleg å pensle dei ferdige chapatiane med ghee (klåra smør).

Sjå òg 
 Lefse
 Tortilla

Flate brød
Indisk mat
Ord frå hindi
Pakistansk mat
Sammale kveitemjøl

Sammale kveitemjøl er eit mjølslag av kornslaget kveite med høg utmalingsgrad — det vil seie at mjølet inneheld det meste av kornet, inkludert kliet (skalet) av kornet. Sammale kveitemjøl kan brukast på om lag same vis som kveitemjøl av lågare utmalingsgrad og er meir næringsrikt. Den viktigaste praktiske skilnaden mellom sammale og sikta kveitemjøl er at det sammalne mjølet har noko dårlegare bakeevne på grunn av lågare gluteninnhald.

Sjå òg 
 Kveitemjøl
 Sikta kveitemjøl
 Utmalingsgrad

Korn
Mjøl
Roti

Roti (urdu روٹی, hindi रोटी, roṭī)) er eit ord på urdu og hindi som tyder 'brød'. Roti er ofte brukt som eit synonym for chapati, men chapati er eigentleg berre ein av dei mange rotiane. Europeisk (særleg engelsk) brød kan heita 'dabal roti' (dobbel roti) på både hindi og urdu.

Det finst to slag rotiar. Det første, som inkluderer tandori roti, nan og kultja, er laga med bruk av gjær og blir baka i ein spesiel omn som heiter tandor. Det andre, som inkluderer chapati, fulka og paratha, er laga utan gjær, og blir steikt i olje, smør eller ghi på ei takke.

Kunsten å laga roti har spreidd seg med sørasiatar til andre delar av verda, til dømes Karibia. Der det er vanleg å servera kveitemjølsrotiane fylte med ein karrirett, på same måte som ein meksikansk burrito.

Indisk mat
Flate brød
Ord frå hindi
Samosa

Samosa er ein indisk matrett som består av trekanta frityrsteikte porsjonspaiar med grønsaks- eller kjøtfyll, særleg med potet, lauk og erter.

Samosa er vanlegvis sterkt krydra mat, og ein et gjerne samosaene med chutney eller ketsjup. Retten oppstod truleg i Uttar Pradesh og er no vanleg i India, Pakistan, Burma og nordover til Usbekistan. I tillegg kjenner ein han i andre land med indiske eller pakistanske innvandrarmiljø. Samosa blir i dag mykje nytta som snøggmat eller eit lite mellommåltid.

Rettar frå andre mattradisjonar som samosa kan minna om er tyrkisk børek, sefardisk boreka og askenasisk knish.

Indisk mat
Snøggmat
Ord frå hindi
Svele

Svele eller lapp er ei lita, og etter måten tjukk pannekake av mjøl, egg og surmjølk, karakterisert av at natron og hjortetakksalt vert nytta som hevemiddel, slik det skal kjennast på smaken av rettlege sveler.

Sveler er populære som snøggmat og kaffimat. Dei vart selde til ferdafolket om bord i mange ferjer — særleg i Møre og Romsdal, der sveler høyrde med til ferjereiser, og det gjekk gjetord om på kva ferjerute eller ferje det vart baka dei beste svelene. Svelene vart vanlegvis steikte på takke, men ein kan også bruka steikepanne. Til serevering blir dei typisk smurde med smør og anten sukker, brunost eller syltetøy og bretta langs midten.

I 1971 byrja MRF å servera sveler om bord i ferjene som knytte saman samfunna i Møre og Romsdal. Seinare har denne skikken breidd seg utover resten av Vestlandet, der sveler er sterkt assosierte med ferjereiser. Sal av sveler er også vanleg på ferjesamband i Nord-Noreg, og ferjer i andre delar av landet, som dei til selskapet Bastø Fosen mellom Moss og Horten.

Galleri

Sjå òg 
 Skeibladkake
 Nordamerikansk pannekake

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Oppskrift på sveler frå tine.no

Pannekaker
Snøggmat
Mat frå Møre og Romsdal
Norsk mat
Erling Skakke

Erling Skakke () var ein norsk stormann i borgarkrigstida.

Erling Skakke var ein av leiarane av lendmannspartiet. Han fekk tilnamnet Skakke etter at han vart skadd på krosstog. Han var gift med Kristin, dotter åt kong Sigurd Jorsalfare, og hadde ein son som vart kong Magnus V.

Erling Skakke døydde i slaget på Kalvskinnet i 1179.

Saman med mellom anna Eystein Erlendsson, erkebiskop av Nidaros, utarbeidde han tronfylgjelova under Magnus Erlingsson. 

Håkon Herdebrei skal i 1162 ha vorte drepen av Erling Skakke i eit sjøslag utanfor øya Sekken.

Folk frå norrøn tid
Folk frå borgarkrigstida
Diaspora

Diaspora (gresk διασπορα, 'spreiing' eller 'eksil]') blir brukt om folk eller etniske grupper som blir tvinga eller lokka til å forlata dei tradisjonelle heimlanda sine og blir spreidde over andre delar av verda, og om utviklinga og spreiinga av kulturen deira som følgje av dette.

Nokre kjende diasporaer 
 Den afrikanske diasporaen av afrikanarar som vart tekne som slavar til Amerika
 Den jødiske diasporaen
 Romani-folket (sigøynarane)
 Den indiske diasporaen

Utvandrarar
Tvangsflytting
Migrasjon
Greske ord og uttrykk
KNM «Hitra»

KNM «Hitra», Ex USN SC-718, er eitt av tre fartøy Den Kongelege Norske Marine fekk av USA i 1943. Dei var opphavleg konstruerte som kystubåtjagarar, og det vart konstruert over 900 båtar av denne typen. Det var etter kvart fleire land som mottok slike fartøy. Noreg nytta dei i organisasjonen Shetlandsbussen. Det var den norske spesialavdelinga Shetlandsgjengen som stod bak den illegale trafikken mellom Vestlandet og Shetland. 

KNM «Hitra» er den einaste av alle fartøya i sitt slag som finst i opphavleg versjon og det einaste gjenlevande fartøyet som vart nytta av Den Kongelege Norske Marinen under andre verdskrigen. Skipet høyrer til formelt Marinemuseet, men er stasjonert på Haakonsvern Orlogsstasjon i Bergen. KNM «Hitra» er i dag eit museumsfartøy og seglar langs kysten av Noreg i sommarmånadane.

Fakta 
 Dimensjonar: 111 fot 6 3/4 tommar x 18 fot 8 tommar x 6 fot.
 Deplasement (vekt): 125 tonn (daudvekt)
 Byggjematerial: Pitchpine (kanadisk furu) på eikespant.
 Maskineri: 
 Til 1999: 2 stk. 16 sylindra diesel stjernemotorar på 1250 hk med vertikalståande veivaksel, type GM Detroit. 
 Frå 1999: 2 stk. MTU 8V 183 TE 72 kvar på 550 hk
 Fart: Maksimum 22 knop (i dag går skipet med 15 knop som maksimums- og marsjfart).
 Rekkjevidd: 2500 nautiske mil med 10 knop
 Mannskap: 23 - 25 mann (i dag 10 mann til saman)
 Bestyrking: 
 1 stk. 6 punder (57 mm) 
 Hotchkiss MK VII sjømålskanon.
 1 stk. Bofors L/60, 40 mm luftvernkanon.
 2 x 2 stk. 20 mm Oerlicon maskinkanoner.
 2 stk. 0.5’’ (12,7 mm) vasskjølte Colt mitraljøser. 
Den fyrstnemnde kanonen manglar i dag.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til KNM «Hitra»

Kjelder 
 Forsvarsnett

Hitra
Hitra
Skip frå 1942
Norske museumsskip
Kulturminne i Noreg frå andre verdskrigen
Nasjonal sikkerheitsmyndigheit

Nasjonal sikkerheitmyndigheit (NSM) vart oppretta som eit eige direktorat under Forsvarsdepartementet 1. januar 2003. NSM skal utvikle og koordinere førebyggjande sikringstiltak og kontrollere sikkerheita i staten, fylka og kommunane i tillegg til private verksemder som arbeider med varer eller tenester til det offentlege i samband med tryggingsgraderte innkjøp. NSM skal forvalte Sikkerheitslova av 1998.

Kart over norske militæranlegg
I september 2018 publiserte NSM eit kart over stader i Noreg der det var forbode å bruka droner. Dei laut tola kritikk frå mange i samband med denne publiseringa fordi dei fleste militærinstallasjonar var med på dette kartet, inkludert dei strengt løynlege. Dette kunne hjelpe framand etterretning i å få stadfest desse anlegga.

Klagar
NSM er saman med PST og E-tenesta ei av tre hemmelege tenester i Noreg, og er underlagt kontroll av Stortingets EOS-utval. I ei av klagesakene utvalget handsama i 2017, meinte dei at «NSM på en klar og sterkt kritikkverdig måte har krenket klagerenes rettigheter».

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 nsm.stat.no – nettstaden til NSM

Det norske forsvaret
Skipingar i 2003
Løynlege tenester
Vihuela

Vihuelaen er eit strengeinstrument frå renessansen med likskapar til både lutten og til renessansegitaren. Instrumentet oppstod på den iberiske halvøya, og spreidde seg derfrå til koloniane i Amerika.

Klassisk vihuela 
Under Renessansen var vihuelaen hoffa i Spania og Portugal sitt svar på lutten, som ein brukte ellers i Europa. Instrumentet er ein mindre, slankare og beinare gitar med seks strengar. Baksida er enten flat eller svakt avrunda og framsida er dekorert, med alt frå ein stilisert blome i lydhòlet til fleire intrikate mønster over heile flata.

Ein kunne spela på vihuelaen med boge, plekter eller fingrane. Dei einaste overlevande instrumenta som ein har kunna rekonstruera er dei som vart spelte på med fingrane.

Gullalder 

Den største vihuela-komponisten var Luys de Milán, også kalla El Maestro. Han heldt til ved hoffet til kong João III of Portugal. Utgjevinga hans frå 1536, Libro de música de vihuela de mano intitulado El maestro, inneheld tabulatur som lett kan spelast på ein moderne gitar. Luys de Narváez var ein annan kjend hoffkomponist som berre arbeidde for Carlos I av Spania.

Tilbakegang 
Barokken, med sine nye stilkrav og musikktypar, blei enden for den klassiske vihuelaen. Han vart erstatta av gitaren, som inntil då berre lågare klassar hadde brukt. Klassisk vihuela blir nå berre spelt i framføringar av musikk frå denne tida.

I Portugal såg ein ikkje utviklinga som enden på vihuelaen. Dei gav namnet hans, viola, vidare til gitaren, og utvikla dette instrumentet vidare, mellom anna som akkompagneinstrument til den vakre fado-songen.

Moderne vihuela 

Vihuelaen hadde òg spreidd seg i verda, og han vart framleis brukt i Latin-Amerika. På 1800-talet byrja musikarar der å laga sine eigne vihuelar, som er ganske forskjellige frå det gamle instrumentet, både i lyd og utsjånad. Baksida på dette instrumentet er sterkt runda, det har fem strengar og ikkje seks, og ein bruker det vanlegvis til å slå akkordar og markera rytmen med. Vihuelaen er på storleik med ein ukulele og vert brukt til mariachimusikk.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av mellom anna vihuelaer på Wayne Cripps si lutt-side
 Vihuelamusikk på Amazon sine sider for Fuenllana og innspelingar av Milan og Narváez
 Frank Wallace spelar vihuela på Delphin

Klimpreinstrument
Strykeinstrument
Renessanseinstrument
Latinamerikanske instrument
Peter Wessel Tordenskjold

Peter Wessel (fødd  i Trondheim, død i duell 12. november 1720 i Gleidingen i fyrstbispedømet Hildesheim i dagens Tyskland), populært kjend som Tordenskjold, var ein norsk sjøoffiser som gjorde teneste i den danske krigsflåten under den store nordiske krigen. Tordenskiold hadde ansvar for Skagerrak, Kattegat, kysten av Noreg og dei nordlege delane av Svenskekysten.

Peter Wessel blei fødd i Trondheim som son av rådmann Jan Wessel. Som 14-åring rømte han heimefrå og segla med Fredrik IV sitt kongeskip til Kjøbenhavn. 
Han var allereie som 15-årig skipsgut på ei reise til Dansk Vestindia, og blei utnemnd til sjøkadett ved Holmens Kadettskole i 1709. I 1712 blei han kommandør på den nybygde fregatten «Løvendals Galej» på 20 små kanonar, som han kort etter erobra eit svensk kaperfartøy med.

Wessel blei adla i 1716 under namnet Tordenskiold, og same år vann han ein oppsiktsvekjande siger ved Dynekilen, der ein svensk forsyningsflåte blei øydelagd. Det verka sterkt med til at Karl 12. måtte gje opp forsøket sitt på å erobre Noreg. Han blei øvstkommanderande for Kattegateskadren, og i 1719 erobra han Marstrand og øydela kort etter resten av den svenske flåten i Göteborg. Etter det blei han utnemnd til viseadmiral, men det var samtidig avslutninga på krigen, og med det Tordenskjold sin store periode.

Han blei drepen i 1720 under ein duell med kårde i Hildesheim i Tyskland, etter ein krangel med Jacob Axel Staël von Holstein, ein oberst som tidlegare hadde vore i svensk teneste. Denne duellen skulle ifølgje historia eigentleg kjempast med pistol, men von Holstein fekk sekundanten som skulle ta med seg pistolane til ikkje å møte opp. Dette førte til at duellen blei kjempa med dei våpna duellantane hadde med seg. Tordenskjold hadde berre ein pyntekårde på seg medan von Holstein hadde ein kampkårde. 

Tordenskjold er i dag ein viktig figur i den norske marinen si historie. Marineskulen KNM Tordenskjold er kalla opp etter han og fødselsdagen hans vert feira kvart år.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Dansk Biografisk Leksikon

Fødde i 1690
Døde i 1720
Danske krigsheltar
Norske krigsheltar
Den norske marinen
Folk frå Trondheim
Norske marineoffiserar
Wiki

Ein wiki er ei samling hypertekstsider der brukarar sjølv kan endra innhaldet. Namnet kjem frå det hawaiiske ordet wikiwiki, som tyder særs rask. Ein wiki blir til ved at fleire brukarar lagar og endrar sider utan at dei må godkjennast på førehand. Det er ein effektiv arbeidsmåte, av di ein kan skriva om det ein sjølv kan best, og overlata til andre å fylla ut det dei kan betre.

Omgrepet blei opphavleg brukt på vevstaden WikiWikiWeb som blei laga av Ward Cunningham i 1995. Han fann på både ordet og konseptet, og laga den første wiki-tenaren ved hjelp av programmeringsspråket Perl.

Døme på wikiar 
 Wikipedia på ulike språk
 Dovecot Wiki
 Dikt

Bakgrunnsstoff 
 WikiWikiWeb

Internett
Fulka

Fulka (urdu پھلکا hindi फ़ुल्का fulkā) er ein type indisk brød — roti — som er mjukare enn vanleg chapati og blæs seg meir. Ein bruker saup i staden for vatn når ein knar deigen, for å gjera han meir tøyeleg. 

Fulka blir også steikte på ein forskjellig måte, ved at ein presser eit fukta handklede mot oversida medan ein steiker brødet. Dette er ein vanskeleg kunst, og det er få som får det til.

Indisk mat
Flate brød
Kultja

Kultja (urdu کلچہ hindi कुल्चा kulcā) er eit indisk brød som slik som nan er laga av sikta kveitemjøl og inneheld gjær. Den største forskjellen mellom nan og kultja er at kultja vanlegvis er fylt med grønsaker og lauk og er meir krydra. Ein bruker også meir mjølk og mindre jogurt når ein lagar kultja.

Indisk mat
Flate brød
Den Kongelege Norske Marine

Den Kongelege Norske Marine er det offisielle namnet på den maritime delen av Sjøforsvaret. 

Historia til marinen kan trekkjast attende til leidangen i vikingtida. Det deltok svært mange norske sjøfolk og offiserar i den den dansk-norske marinen, og den var i periodar dominert av desse. Den sjølvstendige norske marinen vart oppretta 12. april 1814. 

I 1814 var den norske marinen bygd opp av 49 kanonsjaluppar, 51 kanonjoller, sju orlogsbriggar, éin skonnertbrigg, åtte kanonskonnertar og to kuttarar. Sjøoffiserskorpset bestod av 39 mann i tillegg til 124 månadsløytnantar.

Nemninga Sjøforsvaret oppstod då Kystartilleriet og marinen vart samla under felles leiing. I dag er Kystartilleriet lagt ned i fredstid og Sjøforsvaret består berre av marinen. 

Kvart år vert marinen sin dag feira i Bergen den helga som fell nærast etableringsdagen.

Kjelder 
 Forsvarsnett

Den norske marinen
Skipingar i 1814
1814 i Noreg
KNM

KNM (Kongeleg Norsk Marine) er det offisielle prefikset til alle krigsfartøy i den norske marinen. Prefikset vart ikkje nytta før i 1946, så alle skip i marinen før den tida, nytta aldri KNM. På engelsk vert det nytta HNoMS, som står for «His/Her Norwegian Majestys Ship». Dette tyder 'den norske majesteten sitt skip'.

Den norske marinen
Militære forkortingar
Båtnemningar
Ghi

Ghi eller ghee (hindi घी ghī), eller klåra smør, er eit indisk feitt mjølkeprodukt laga av bøffelsmør.  

Smøret er smelta og late putra over lang tid til alle faste stoff legg seg på botnen av gryta.  Så blir det silt og sett til å svala.  Etter det er blitt kjølt ned blir han putra og silt på nytt.  Til sist får ein ei klar gul flytande væske med ei særmerkt lukt. Denne væska er ghi.  Ghi kan også lagast av vanleg smør eller plantemargarin.

Ghi er mykje brukt i indisk mat.  Han er brukt til å steika roti, samosa, grønsaker, og til å laga karri i nord-indisk mat.  I sør-indisk mat blir han gjerne blanda med rettar som ris og karri rett før ein et dei.

Ghi er også brukt i hinduismen for å ofra til elden og til å brenna offer. I dei gamle dagane brukte rike folk ghi for likbrenning, men det har blitt uvanleg no.

Mjølkeprodukt
Indisk mat
hinduisme
Ord frå hindi
Smør
Elektron

Eit elektron er ein negativt ladd elementærpartikkel som krinsar rundt kjernen i eit atom. Elektronet høyrer til leptona. 

Elektron vert stundom kalla eit negatron for å understreke at det er snakk om den negative partikkelen og ikkje det positivt ladde elektronet, positronet. Stundom nyttar ein òg nemningane negaton og positon.

Historie 
Ordet elektron vart oppfunne av Georg Johnstone Stoney for å beskrive den minste eininga for elektrisk ladning.
Elektronet vart påvist av J.J. Thomson i 1897.

Eigenskapar 
Når det er like mange elektron som proton i atomet er atomet elektrisk nøytralt. Når det ulikt tal elektron og proton i atomet er atomet eit ion.

Elektronets ladning er: -1,602177 × 10-19 C. Det er same ladning som eit proton har, men med motsett fortegn.
Elektronets masse er: 9,1093897 × 10-31 kg. Det er om lag 1⁄1836 av massen til eit proton. Elektronet har spinn ½ og er dermed eit fermion.

Som dei andre kjende elementærpartiklane har elektronet ei rak motsetning, positronet, som har motsett ladning av elektronet og består av antimaterie. Viss eit elektron og eit positron kjem i kontakt med kvarandre, vil dei oppheve kvarandre i eit kraftig glimt av gammastråling der to foton med energi 511 keV fyk i kvar si retning.
Eit elektron i fart har eit sirkelrundt magnetfelt rundt seg i eit plan på tvers av retninga.

 
Lepton
Grunnleggjande fysikk
Kvanteelektrodynamikk
Spinntronikk
Flora kommune

Flora er ein tidlegare norsk bykommune i Sogn og Fjordane fylke. Han omfatta fleire øyar, halvøyar og fjordar som Eikefjorden og Norddalsfjorden.
1. januar 2020 vart han slegen saman med Vågsøy til Kinn kommune. 

Florø, som var administrasjonssenter i kommunen, er òg den vestlegaste byen i Noreg. «Havet sitt sølv», silda, var lenge hovudnæringa for Flora og Florø, og ein finn igjen fisken i kommunevåpenet.

Kommunen har eit aktivt og variert kulturliv med kulturskule og musikk-, kor- og revymiljø. Kinnaspelet vert framført kvart år på sagaøya Kinn. Sildebord og rockefestival er andre trivelege aktivitetar å få med seg. I tillegg har Flora idrettshall, symjehall, fotballbanar, løkker og eit mylder av idretts- og fritidsorganisasjonar. 

Helleristingane i Ausevika og Kystmuseet i Sogn og Fjordane gjev eit historisk perspektiv. Flora er fleire gonger kåra til den trivelegaste bykommunen i landet, og fekk utdelt Miljøbyprisen i 1998.

Næringslivet i kommunen er eksportretta, og hovudnæringane er fiskeindustri, skipsbygging, forsyningsbase for oljeindustrien og servicenæring. Innbyggjarane i kommunen skapar verdiar som ligg fleire gonger over landsgjennomsnittet.

Flyplassen Florø lufthamn ligg i kommunen.

Høge fjell 
 Blåbreen , 1385 moh., grensetriangel mellom Flora, Bremanger og Gloppen.
 Risekeipen, 1365 moh., grensepunkt mellom Flora og Bremanger.
 Storebottsnipa, 1206 moh.

Bygder 
 Eikefjord 
 Norddalsfjorden
 Barlindbotn
 Steinhovden
 Svardal

Tettstader 
 Brandsøy 
 Florø

Folketalsutvikling 
Flora var den største kommunen i Sogn og Fjordane etter folketal frå kommunesamanslåinga i 1964 og fram til 2007, då Førde kommune vart større.

Folketalsutvikling for noverande Flora kommune frå 1920:

a Talet omfattar den delen av gamle Bru kommune som låg sør for Førdefjorden, som ved kommunesamanslåinga i 1964 vart del av Askvoll kommune. Dette området hadde då 92 innbyggjarar. Talet omfattar ikkje Steindal krins, som var ein del av gamle Vevring kommune før han vart del av Flora kommune i 1964. Denne krinsen hadde då 25 innbyggjarar. Talet omfattar heller ikkje området rundt Husefest og Breivik, som var ein del av Bremanger kommune før det vart del av Flora kommune i 1964. Dette området hadde då ni innbyggjarar.

Kjende personar frå Flora 

 Kong Eirik Blodøks, (ca. 895-954), konge av Noreg 933-935
 Johan Ernst Welhaven Sars, (1835-1917), professor (historie) og politikar (V)
 G.O. Sars (1837-1927), marinbiolog
 Thor Solberg, (1893-1967), flypioner som var første nordmann som flaug frå USA til Noreg 
 Albert Joleik, (1880-1968), bladmann (journalist), lokalhistorikar og målmann.
 Saxe Bjørkedal, (f. 1926), kystkulturberar
 Magne Føleide (f. 1937), noregsmeister i friidrett, sleggjekast
 Idar Stegane (f. 1940), professor emeritus (nordisk litteratur) ved UiB 
 Øyvind Alsaker (f. 1965), fotballkommentator (Tv2) 
 Margunn Humlestøl Haugenes (f. 1970), olympisk meister i fotball (Sommar-OL 2000)
 Eivind Stavang (f. 1982), hekkeløpar og NM-vinnar.

Bakgrunnsstoff 
 Floranett
 Floraportalen.net  

 Nrk om Flora kommune

Fotnotar 

Sunnfjord
 
Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Norske kommunar nedlagde i 2020
Kinn kommune
Nidaros

Nidaros er det norrøne og historiske namnet på byen Trondheim. Namnet kjem av at byen ligg ved elveosen til Nidelva. 

Stortinget vedtok i lov av 14. juni 1929 at byen "Trondhjem" frå 1. januar 1930 skulle ha "Nidaros" som offisielt namn. Lova vart laga etter mynster av lovene om namneskifte frå Kristiania til Oslo 1. januar 1925 og frå Fredrikshald til Halden 1. januar 1927. På nyåret 1930 var saka opp ei gong til, men konklusjonen vart at Nidaros skulle framleis vera bynamnet. I 1931 var saka oppe for tredje gong. Eit fleirtal samla seg om forslaget "Trondheim", som vart det offisielle namnet på byen frå 6. mars 1931 klokka 12.

Sjå òg 
 Nidarosdomen - Katedral påbegynt om lag 1070
 Nidaros bispedøme - luthersk bispedøme sidan 1536 
 Nidaros erkebispedøme - katolsk bispedøme 1030/31 - 1154, erkebispedøme 1154 - 1536 
 Bondeungdomslaget i Nidaros. BUL i Nidaros vart skipa i 1904
 Nidaros Mållag
 Studentmållaget i Nidaros 
 A/S Nidaros - nedlagd skipsverft 
 Nidaros Futsal - innandørsfotballag 
 Nidaros Motorcycle - motorsykkel produsert i Trondheim før 1920
 Avisa Nidaros - konkurs i 1988, starta opp att som Trondheimsavisa, no nedlagd

Litteratur 
 Lockertsen, Roger: Gerhard Schøning om bynamna Nidaros og T[h]rondhiem : eit handskrift frå ca. 1760, Skrifter / Det kongelige norske videnskabers selskab ; 1, 1998 ISBN 82-519-1345-4 Nettversjon

Bakgrunnsstoff 
 Nidaros – det eldste navnet på byen Trondheim  på http://www.forskning.no

Trondheim
Tidlegare norske bynamn
Stader frå norrøn tid