alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Måleri

Måleri er ei form for biletkunst laga ved hjelp av måling på ein flate. Ein kan til dømes måla på papir, lerret, tak eller veggar som tak- eller veggmåleri, eller på andre flater. Ei rekkje ulike stoff kan brukast til å måla med, til dømes oljemåling, vassfarge eller akryl.

Flyttbare måleri blir ofte ramma inn og plasserte på veggar som dekorasjon. Dei kan visast fram i heimar, offentlege bygg, galleri eller museum. Faste måleri kan brukast til  utsmykking av ein bygning.

Måleritypar

Måleflate 

Ein kan bruka veggar, tak eller sjeldnare golv som ferdige flater til å måla på. Holemåleri er døme på måleri laga inni holer sidan førhistorisk tid. Innan seinare målarkunst skil ein mellom veggmåleri laga på våt (al fresco) eller tørr (al secco) mur. Nyare former for veggkunst er til dømes graffiti laga med spraymåling.

Staffelimåleri er laga på mindre stykke som ein kan flytta på. Materiale kan vera papir, pergament, lerret, tre, bein, metall, porselen eller anna.

Måling

Måling er danna av pigment blanda med bindemiddel og eventuelt fortynnar. Kva type måling ein bruker påverkar korleis ein kan måla gjennom løysingseven, viskositet, tørketid og kva farger ein kan oppnå. 

Tempera er hurtigtørkande måling der pigmentet er blanda med eit bindemiddel som eggeplomme. Målinga stivnar og kan vara ved i fleire hundre år etter at ho har tørka. Voksmåleri er ein annan gammal teknikk der ein blandar pigment med ein oppvarma voks, som bivoks.

Oljemåling er utbreidd brukt til måleri. Denne målinga lager ein ved å blanda pigment med ei olje som tørker seg hard i luft. I europeisk tradisjon har dette særleg vore linjole. 

Akvarellmåleri blir laga med gjennomsiktige vassfargar på papir. Ein annan vassbasert målingstype er gouache, der ein bruker dekkande vassfargar og pastell med fargekrit. Blekk er eit anna flytande fargestoff som kan brukast til måling.

Akrylfarge er ein nyare målingstype der pigmentet er blanda med ein akrylpolymer. Spraymåling er ein annan moderne målingstype der målinga er oppbevart i ei sprayflaske og kan sleppast jamnt ut.

Form
Miniatyrmaleri er laga i lite format og gjerne utført på pergament, papir, porselen eller elfenbein.

Måleri

Sjå og
Målarkunst

Kjelder

«Maleri» (31. august 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 24. november 2014.

Denne artikkelen bygger på «Maleri» frå ,  den 14. desember 2009.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Painting» frå ,  den 24. november 2014.  

 
kunstverk
All I Really Want to Do

«All I Really Want to Do» er ein song skriven av Bob Dylan frå albumet Another Side of Bob Dylan frå 1964. Det er utan tvil ein av dei mest populære songane Dylan skreiv i perioden like etter at han slutta med høvessongar. Innan eit år etter Another Side of Bob Dylan kom ut hadde songen vorte ein av dei mest kjende Dylan-songane for pop- og rockpublikummet på grunn av hitversjonar av Cher og The Byrds.

Musikalsk er songen enkel, men leikande og teksten er i praksis ei liste over ting, fysiske og psykologiske, som Dylan ikkje vil gjere eller vere for lyttaren.. I refrenget syng han at alt han vil er å vere vener.

The Byrds-utgåva 
«All I Really Want to Do» var den andre singelen til det amerikanske folkrock bandet The Byrds og kom ut 14. juni 1965 på Columbia Records. Songen var òg på debutalbumet deira, Mr. Tambourine Man. Singelen nådde 40. plass på Billboard-lista i USA og 4. plass i Storbritannia.

Byrds-utgåva av songen har ein heilt annan struktur enn Dylan med ein elektrisk gitarintro av Roger McGuinn og ein heilt annan melodiprogresjon i refrenget. I tillegg hadde bandet endra melodien på eine verset for å gjere det om til eit mellomspel.

Cher-utgåva 
«All I Really Want to Do» var debutsingelen til Cher. Han kom ut i 1965 og nådde 15. plass på Billboard-lista og 9. plass i Storbritannia.

Andre utgåver 

 Hugues Aufray: Hugues Aufray Chante Dylan (1965)
 Duane Eddy: Duane Does Dylan (1965)
 The McCoys: Hang on Sloopy (1965)
 Billy Strange: Folk Rock Hits (1965)
 The Surfaris: It Ain't Me Babe (1965)
 Baroque Inevitable: Baroque Inevitable (1966)
 Sebastian Cabot: Sebastian Cabot, Actor - Bob Dylan, Poet (1967); Golden Throats, Volume 2: More Celebity (1991)
 The Hollies: Hollies Sing Dylan (1969)
 Bold: Bold (1970)
 World Party: Private Revolution (1986)
 The Four Seasons: Four Seasons Sing Big Hits (1988)
 Flower Power: Flower Power (1990)
 The Hooters: The Hooters Live (1994)
 Julian Coryell: Duality (1997)
 Gerald Quintana og Jordi Batiste: Els Miralls de Dylan (1999)
 Barb Jungr: Every Grain of Sand (2002); Waterloo Sunset (2003); Love Me Tender (2005); Walking in the Sun (2006); Just Like A Woman - A Hymn to Nina (2008)
 Bryan Ferry: Dylanesque (2007)
 Tim Fagan: Moving Fast (2008)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «All I Really Want to Do» frå , den 19. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1965
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar produserte av Tom Wilson
Songar produserte av Terry Melcher
Debutsinglar
The Byrds-songar
Cher-songar
The McCoys-songar
The Surfaris-songar
The Four Seasons-songar
Bryan Ferry-songar
Duane Eddy-songar
Arkadij Plastov

Arkadij Aleksandrovitsj Plastov () var ein sovjet-russisk sosialist-realistisk kunstmålar og bokillustratør.

Liv og gjerning 
Plastov vart fødd i landsbyen Prislonikha i det dåverande guvernementet Simbirsk i Det russiske keisarriket. Faren var ikonmålar. Plastov studerte frå 1914 ved bilethoggar-avdelinga på Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. I 1917, året for den russiske revolusjonen, reiste han heim til fødestaden. Der var han oppteken med å måle bilete som viser naturen på staden.

 

Plastov vart kjend for allmenta i 1935 då han viste fram sjangermåleri som var fullt i samsvar med tidas strikse politisk-kunstnariske doktrine. Denne opna einast for verk som fylgde den sosialrealistiske stilen, og det i alle typar kunst. Plastov heroiserer livet i Sovjetunionen, og yter sitt i oppbygginga av det sosialistiske samfunnet. Verka er prega av hans kjennskap til landsbylivet i Sovjetunionen og hans kjærleik til fedrelandet. Dei er kjenneteikna av livfulle, kraftige avbildingar, samt framifrå handverk. Som ei fylgje av dei hendingane som forandra livet til folk i Sovjetunionen, viste Plastov i sine måleri korleis landsbylivet hadde vorte endra av kollektiviseringa. Til modellar som hovudpersonar i sine arbeid valde Plastov personar på heimstaden.

Etter utbrotet av 2. verdskrigen kom nye motiv inn i Plastovs kunst. Desse viser lidingane til folket under krigen. Fleire verk syner kvinner, gamle menneske og born i arbeid på engene på kolkhoza, eller dei kollektive landbrukssamskipnadane. Etter verdskrigen heldt Plastov seg til motiv som viste landsbylivet.

Måleriet Vår frå 1954 er karakteristisk for Plastov sine verk. Det viser ei ung, naken kvinne som kler av ei jente ved ei hytte, truleg ei banja (tilsvarande den finske saunaen). Det snøar, og i bakgrunnen ser ein snødekte beitemarker. Vår vert rekna som eit vendepunkt i sovjetisk kunsthistorie. For fyrste gong sidan innleiinga av sosialrealismen vart eit verk utstilt som viste kvardagslivet, og det heilt fritt for politisk innhald. Biletet var korkje politisk aktuelt eller idealiserande, slik det til dømes var i Plastovs tidlegare verk, dei som glorifiserte kollektiviseringa. Den kunstnariske endringa, berre eit år etter at Stalin døydde, speglar att den politiske oppmjukinga i Sovjetunionen under Nikita Khrusjtsjov.

Plastov døydde i fødebyen Prislonikha.

Prisar og utmerkingar
I løpet av karrieren blei Plastov tildelt Leninordenen to gonger. Han vann Stalinprisen i 1946 og Leninprisen i 1966. Etter at han døydde, i 1972, blei han nominert til Den russiske sosialistiske føderative sovjetrepublikken sin statspris.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Arkadij Plastov» frå , den 19. oktober 2009. 
 

Russiske målarar
Sovjetiske målarar
Realistiske målarar
Sosialistisk realisme
Stalinprisen
Leninprisen
Leninordenen
Folk frå Uljanovsk oblast
Spanish Harlem Incident

«Spanish Harlem Incident» er ein song skriven av Bob Dylan og gjeven ut på albumet hans Another Side of Bob Dylan i 1964.

Songen har skildra som «ein strålande vignett» av kritikarar og hylla for dei mange poetiske dimensjonane. Då Dylan sjølv vart spurt om kva songen handlar om innrømde han at han ikkje hadde noko aning. Forfattar Paul Williams skildrar songen som eit portrett av ei sigøynarjente som Dylan berre har sett i det fjerne, men som likevel har fengsla han fullstendig. 

Songen vart spelt av The Byrds på debutalbumet deira Mr. Tambourine Man i 1965,. Songen var ein av fire Dylan-songar på dette albumet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Spanish Harlem Incident» frå , den 19. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Songar frå 1964
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
The Byrds-songar
Songar produserte av Tom Wilson
Songar produserte av Terry Melcher
Joan Osborne-songar
Bristen

Bristen er eit 3 073 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Uri, sør for Silenen. Bristen framstår som ei symmetrisk, trekanta pyramide i heile Reusstal og kan også sjåast frå Urnersee. Fjellet er rett og slett eit kjennemerke for kantonen Uri.

Geografi 
Bristen ligg i kring tre kilometer sør for den samnemnde landsbyen Bristen i Maderanertal og fire kilometer nord for fjellet Piz Giuv. Bristen og Piz Giuv er skilde frå ein annan av Portlilücke, eit 2506 moh høgt skar. Lenger sør er Oberalppass, seks kilometer lenger aust går dalen Etzlital opp mot det høgste fjellet i området, Oberalpstock. Knapt fire kilometer i vest ligg Gurtnellen i Reusstal.

Mot nord frå toppen av Bristen går ein fjellrygg, som etter 200 meter delar seg i to armar, nordvestryggen og nordaustryggen. Ved foten av nordaustryggen ligg, 2095 moh, det vesle fjellvatnet Bristensee. Mot vest fell ein rygg bratt ned mot Fellital. Mot sør fører ei egg over til 2 853 m høge Zwächten, egga held fram mot Portlilücke.

Fjellhytta Etzlihütte ligg aust for fjellet, 2 052 moh.

Geologi 
Geologisk høyrer Bristen til det nordlege Aar-massivet. Regionen sør for Maderanertal består dessutan av fleire ulike bergartar. Mellom anna den skråstilte og innfelte klorittserisitt-gneisen, skifer, kvartsporfyr og amfibolittar. Fyrst lenger sør finn ein Aare-granitt. Området kring Bristen er kjent for sine mangfaldige, ulikearta bergkrystallar og mineral.

Fyrsteklatring 
Bristen vart truleg klive rett så tidleg av gemsejegerar eller krystall-leitarar. Den fyrste sikre turist-bestiginga fann stad 23. juli 1823. Ein lækjar som stamma frå Altdorf, Karl Franz Lusser. gjekk saman med lokale folk under leiing av Hans Indergand. Ruta dei valde gjekk langs nordaustryggen, som òg i dag er den vanlegaste vegen til topps.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bristen» frå , den 19. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Bristen på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Uri
To Ramona

«To Ramona» er ein song skriven av Bob Dylan for det fjerde soloalbumet hans, Another Side of Bob Dylan frå 1964. Melodien er teken frå tradisjonell mexicansk folkemusikk. «To Ramona» er òg eit nikk til Rex Griffin-songen «The Last Letter» frå 1937. Songen er ein av mange på albumet som handlar meir om det personlege og mindre om det politiske, ei side ved Dylan som skulle kome meir til syne seinare. Songen har òg mange hentydingar til visesongaren Joan Baez. Songen vart innspelt på eitt forsøk i Columbia Recording Studios den 9. juni 1964.

Ei utgåve av songen vart spelt inn av The Flying Burrito Brothers på albumet deira med same namn i 1971.

Norsk versjon
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen, kalla «Til Ramona». Denne vart framført av Jan Erik Vold, Kåre Virud og Telemark Blueslag i 1981.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «To Ramona» frå ,  den 19. oktober 2009.  
 

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar frå 1964
Songar produserte av Tom Wilson
The Flying Burrito Brothers-songar
Lee Hazlewood-songar
Wilko-songar
Ralph McTell-songar
David Gray-songar
My Back Pages

«My Back Pages» er ein song av Bob Dylan frå albumet Another Side of Bob Dylan frå 1964. Songen er stilmessig lik dei tidlegare protestsongane hans med berre Dylan på akustisk gitar. Teksten, og særleg refrenget («Ah, but I was so much older then/I'm younger than that now.») ser ut til å ta avstand frå den tidlegare personlege og politiske idealismen til Dylan.

Bakgrunn 

Ingen av songane på Another Side skal ha uroa venene til Dylan frå den tidlege visesongrørsla meir enn «My Back Pages». I følgje Mike Marquesee: «det melodiøse refrenget må vere eit av dei mest lyriske uttrykka for politisk fråfall som nokon gong er skrive. Det er ei avsverging i alle tydingar av ordet».

Andre er derimot ikkje heilt samde med tolkinga til Marquesee og ser i staden for endringa i filosofien til Dylan som ein sakte overgang, særleg med tanke på at Dylan framleis spelte mange av dei tidlege songane sine etter han hadde laga «My Back Pages».

The Byrds-utgåva 

«My Back Pages» vart gjeven ut som singel av det amerikanske rockebandet The Byrds den 13. mars 1967 på Columbia Records. Songen var òg på det fjerde albumet til bandet, Younger Than Yesterday, som kom ut i februar 1967. Singelen nådde 30. plass på Billboard-lista,, men nådde ikkje lista i Storbritannia. Singelen var den siste til The Byrds som nådde Topp 40 i USA.

Andre utgåver 
Songen har vorte spelt av mange andre artistar,, som The Ramones, Po!, The Hollies, The Nice, Eric Johnson, The Box Tops, Carl Verheyen, Marshall Crenshaw, Keith Jarrett, Steve Earle og *64. 

Ei konsertutgåve vart spelt av Bob Dylan, Eric Clapton, George Harrison, Neil Young, Roger McGuinn og Tom Petty på Dylan si 30-årsfeiring som artist i New York City i oktober 1992.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «My Back Pages» frå , den 19. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Teksten 

Songar frå 1964
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar produserte av Tom Wilson
Singlar frå 1967
The Byrds-songar
Ramones-songar
Eric Johnson-songar
Songar produserte av Gary Usher
The Hollies-songar
Hugo Montenegro-songar
The Nice-songar
Joan Osborne-songar
Jackson Browne-songar
Steve Earle-songar
Bifertenstock

Bifertenstock (på retoromansk Piz Durschin) er eit 3 419 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Fjellet ligg på grensa mellom kantonane Glarus og Graubünden. Nærliggjande fjelltoppar er i vest Tödi, i sør Piz Frisal og i nordaust Hintere Schiben.

Toppturen 
Bifertenstock vart klive fyrste gongen 7. september 1863 av Roth, Sand, Raillard samt Heinrich Elmer, Vordermann og Stüssi. Dei klatra fjellet frå aust langs ei rute som ikkje vert rekna som særleg vanskeleg. Frå Bifertenhütte tek turen til topps om lag fem timar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bifertenstock» frå , den 19. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Glarus
Fjell i Graubünden
It Ain't Me Babe

«It Ain't Me Babe» er ein song av Bob Dylan, gjeven ut på albumet hans Another Side of Bob Dylan i 1964. 

Opningslinja («Go away from my window...») er visstnok inspirert av musikologen/visesongaren John Jacob Niles-songen «Go 'Way From My Window». Dylan har omtalt Niles som ei av inspirasjonskjeldene sine. Då Bob Dylan spelte dei første elektriske konsertane sine i Forest Hills Tennis Stadium, Carnegie Hall, The Hollywood Bowl og Monterey i 1965 spelte han «It Ain't Me, Babe» med eit elektrisk arrangement.

Andre utgåver 

Dylan og Johnny Cash var store beundrarar av kvarandre og Cash spelte inn denne songen i lag med kona June Carter. Songen vart gjeven ut på albumet Orange Blossom Special i 1965 og vart ein hit. Same året hadde The Turtles ein hit med songen i 1965. Han nådde åttandeplassen i USA og kom ut på album deira med same namn.

«It Ain't Me Babe» var ein av mange Dylan-songar spelt inn av Joan Baez. Nancy Sinatra spelte songen på albumet hennar Boots i 1966.

Andre utgåver 
 Peter, Paul and Mary på albumet Flowers og Stones (1990).
 Silvertide, for filmmusikken til Lady in the Water.
 Dave Melillo på hyllestalbumet Listen To Bob Dylan (2005).
 New Found Glory (Johnny Cash-utgåva) på From the Screen to Your Stereo Pt. 2.
 Jesse Cook, på Frontiers (2007)

Norske versjonar
Det er skrive to norske tekstar til songen. Den første vart skriven av Jan Erik Vold og fekk tittelen «Det ække meg, kjei» og framført av Kåre Virud i 1977. Den andre vart skriven av Håvard Rem som «Det e itj mæ, nei» og framført av Åge Aleksandersen i 1997.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «It Ain't Me Babe» frå , den 19. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Songar frå 1964
Singlar frå 1965
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Johnny Cash-songar
Jan and Dean-songar
Joan Baez-songar
Joaquin Phoenix-songar
June Carter Cash-songar
Peter, Paul and Mary-songar
The Turtles-songar
Nancy Sinatra-songar
Reese Witherspoon-songar
The Byrds-songar
Songar produserte av Tom Wilson
Columbia Records-singlar
Billy Strange-songar
Jan & Dean-songar
The Surfaris-songar
Bobby Bare-songar
Flatt & Scruggs-songar
Hugo Montenegro-songar
Bryan Ferry-songar
Johnny Thunders-songar
Sandy Denny-songar
Waylon Jennings-songar
Arne Benoni-songar
Heidi Hauge-songar
Duane Eddy-songar
Åge Aleksandersen-songar
Jacana

Jacana er ei biologisk slekt av dei to artane bladhøns som lever i Amerika, raudflikbladhøne og gulpannebladhøne. Skrivemåten «Jacana» er Linné si nedskriving av namnet som kjem frå gammaltupi ñaha'nã gjennom brasiliansk portugisisk jaçanã

Dette er vadefuglar med biotop i våtmark i dei amerikanske tropane og i subtropisk klima. Gulpannebladhøna er etablert hekkefugl frå kystområda i Mexico sør til vestre Panama, dessutan på Cuba, Jamaica og Hispaniola. Hekking førekjem òg i Texas. Raudflikbladhøna hekkar i det meste av Sør-Amerika aust for Andes i tillegg til i Trinidad og vestre Panama. Artane har overlappande leveområde i vestre Panama. 

Desse to fugleartane er mykje like kvarandre, begge er ca. 22 cm lange, med lange halsar og ganske lange gule nebb. Vaksne er svarte og kastanjebrune, med lyse gulgrøne flygefjør som gjev iaugefallande kontrast når fuglane flyg. Beina er lange og grå, og som hos alle andre bladhøns, tærne er ekstremt lange, for å vandre på akvatisk vegetasjon som t.d. nøkkeroser, Nymphaeaceae. Dei har begge pannebles som sothøner har, og hudlappar. Farga på desse er det mest merkbare skilnaden mellom artane. Unge fuglar har brun overside og nær kvit underside, med ei gulbrun til kvit stripe over auget og ei mørk stripe bak. 

Dei største ulikskapane er at raudflikbladhøna har raudt pannebles og en raudleg hudlapp der gulpannebladhøna har gul farge. Gulpannebladhøna har litt brunleg farge på buken der raudflikbladhøna er heilt svart. Ungfuglar kan vere vanskeleg å identifisere, ettersom den einaste klåre skilnaden er forma på det lite utvikla pannebleset. Dei mørke fargene er noko mørkare på unge raudflikbladhøns enn på den nordlege arten.

Som hos dei fleste andre bladhøns er det hannfuglane som byggjer reiret, rugar, og fôrar ungane. Begge artane er polyandriske, i det minste i nokre fall. Hofuglane får kull av 4 egg for opptil fire partnarar, som kvar tar vare på kullet aleine.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på artiklane «Jacana (genus)», «Northern Jacana» og «Wattled Jacana» frå , den 19. oktober 2009

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Bladhønsfamilien
Fugleslekter
Helse- og omsorgsdepartementet

Helse- og omsorgsdepartementet har ansvaret for helsepolitikk, folkehelse, alkohol- og narkotikapolitikk, helsetenester og helselovgjeving i Noreg. Departementet skal syte for at folket får gode og likeverdige helsetenester, uavhengig av bustad og økonomi, og bidra til å fremme god folkehelse.

Helsedepartementet har sju avdelingar:
 Folkehelseavdelinga
 Spesialisthelsetenesteavdelinga
 Eigaravdelinga
 Helserettsavdelinga
 Kommunetenesteavdelinga
 Administrasjonsavdelinga
 Budsjett- og økonomiavdelinga

Politisk leiing 
Ingvild Kjerkol (Ap) er frå 2021 statsråd og leiar for Helse- og omsorgsdepartementet. Kjerkol tok over etter Bent Høie (H).
Statsråden for Helse- og omsorgsdepartementet vert bistått av statssekretærar og politisk rådgjevar.

Underliggande etatar 
 Nasjonalt folkehelseinstitutt
 Helsedirektoratet
 Statens helsetilsyn
 Statens institutt for rusmiddelforsking
 Statens legemiddelverk
 Statens strålevern
 Norsk pasientskadeerstatning
 Vinmonopolet

Regionale helseføretak 
 Helse Nord
 Helse Midt-Norge
 Helse Vest
 Helse Sør-Øst

Bakgrunnsstoff 
 Helse- og omsorgsdepartementet

Norske departement
Helsevesen i Noreg
Bakka i Sogn

Bakka er ei grend i Nærøyfjorden i Aurland kommune i Vestland fylke. Staden ligg på vestsida av fjorden, fem kilometer nordom Gudvangen. 

På Bakka ligg Bakka kyrkje frå 1859. 
Kyrkja er soknekyrkje i Nærøy sokn og ein valde Bakka som kyrkjestad fordi det er midt i soknet.
Grenda femner to matrikkelgardar, Bakka med gardsnummer 65 og Tufto med gardsnummer 66. 

Bakka har vegsamband til Gudvangen med Fv241, og derfrå vidare til Flåm og kommunesenteret Aurlandsvangen på Europaveg 16. I 2000–01 vart det bygd tunnel på ein rasfårleg del av fylkesvegen mellom Gudvangen og Bakka. Tunnelen heiter Bakkatunnelen og er vel 1,7 km lang og har eitt køyrefelt.

Verdsarvturen 
Fjellturen Verdsarvturen vert arrangert kvart år på hausten og går frå Bakka og opp på fjellet og ned att til Dyrdal.

Postveg og postkontor 
Den gamle postvegen mellom Oslo og Bergen gjekk om Nærøyfjorden og det var då rideveg til Bakka. 
Om vinteren når det låg is på fjorden slik at ein ikkje kunne ro han, nytta ein vegen til Bakka og tok seg der over fjorden til hi sida. 
Derfrå gjekk det veg ut til Styvi som var ytste sikre isfrie staden i fjorden. 
Frå Styvi vart so posten rodd til Lærdal.

Bakka hadde eige postkontor frå 1929 til det vart nedlagt i 2000. Staden har framleis eige postnummer, 5749 BAKKA.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Trude Knutzen: «Grenda Bakka» på nettstaden til Sogn og Fjordane fylkesarkiv
 Eldre fotografi frå Bakka på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Om Bakka i stadnamnbasen til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane

Geografi i Aurland
Bygder i Vestland
Arbeids- og sosialdepartementet

Arbeids- og sosialdepartementet er eit norsk departement som blei oppretta 1. januar 2006. Departementet har ansvar for arbeidsmarknaden, arbeidsmiljø, folketrygd, sosialpolitikk, samespørsmål og innvandring.

Politisk leiing og omorganisering 
Anniken Hauglie (Høgre) er statsråd.

Organisasjon

Avdelingar 
 Administrasjons- og budsjettavdelinga
 Arbeidsmiljø- og sikkerheitsavdelinga
 Velferdspolitisk avdeling
 Pensjonsavdelinga
 Arbeidsmarknadsavdelinga
 Innvandringsavdelinga
 Integrerings- og mangfaldsavdelinga
 Same- og minoritetspolitisk avdeling

Underliggande etatar 
Etatar og andre verksemder som er knytte til AID:
 
 Utlendingsdirektoratet
 Utlendingsnemnda
 Integrerings- og mangfaldsdirektoratet
 Senter mot etnisk diskriminering
 Kontaktutvalet mellom innvandrarbefolkninga og myndigheitene
 Kompetansesenteret for urfolks rettar
 Sametinget
 Arbeidstilsynet
 Petroleumstilsynet
 Statens arbeidsmiljøinstitutt
 Arbeids- og velferdsetaten
 Pensjonstrygden for sjømenn
 Trygderetten
 Arbeidsretten
 Rikslønnsnemnda
 Riksmeklingsmannen
 Tariffnemnda

AID har i tillegg ansvaret for enkelte oppgåver i Sosial- og helsedirektoratet og Statens helsetilsyn.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Pressemelding om opprettiga av departementet

Norske departement
Arbeidsliv i Noreg
Skipingar i 2006