alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Viking Stadion

Viking Stadion er heimebanen til fotballklubben Viking FK. Viking Stadion ligg i bydelen Hinna i Stavanger, ved Jåttåvågen. Stadionet er spesielt teikna med omsyn til fotball. Det vart opna den 1. mai 2004 og kosta 160 millionar kroner. Viking spela då 1-1 i seriekamp mot Molde Fotballklubb. Tilskodarkapasiteten er 16 600.  

Arenaen er utstyrt med ståplassar og sitjeplassar og varmelamper i taket. Arenaen vert òg nytta til store konsertar. Stadionet har gjort det mogleg å få store artistar til Stavanger.

Rett ved banen er det oppretta ein ny Jåttå haldeplass for jarnbanen Jærbanen. Når det er tilskipingar på stadion stoggar toget på haldeplassen.

Bakgrunnsstoff 
 Viking FK om Viking Stadion
 The Stadium Guide om Viking Stadion

Fotnotar

Idrettsanlegg i Stavanger
Fotballstadion i Rogaland
Viking Fotballklubb
Louis et Anne

«Loise et Anne» var eit sjørøvarskip som forliste og sokk utanfor øya Hidra i Vest-Agder 17. desember 1723, rett etter Den store nordiske krigen. Den svenske kaperfregatten vart attfunnen 10. juli 2005. Skipet var fullasta med våpen (blant anna 700 bomber). Ein er ikkje sikker på kor det var på veg, men kanskje skulle det til Madagaskar.

Kjelder
 Et ekte sjørøverskip

Sjørøvarskip
Historie i Flekkefjord
Svenske seglskip
Ketil Hvoslef

Ketil Hvoslef (), døypt Ketil Sæverud, er ein norsk komponist. Han er fødd i Fana i Bergen, og er son til Harald Sæverud.

Hvoslef tok utdanning i bratsj- og orgelspel ved Musikkonservatoriet i Bergen og studerte deretter i London, København og Stockholm. Han har komponert for orkester, strykekvartettar, klaver og orgel, og har laga musikk for filmar og fjernsynsprogram. Han har også komponert operaen Barabbas.

Diskografi 
 Ketil Hvoslef. Aurora, 1988
 Revised Revelation. Hemera Music, 2002
Hvoslef Concerto for Piano and Orchestra, Ein Traumspiel, Barabbas. Leif Ove Andsnes, Bergen Philharmonic Orchestra, Edward Gardner.  (SIMAX 2020)

Prisar og utmerkingar 

 1990: Lindemanprisen
 2011: Edvard-prisen i klassa samtidsmusikk for Octopus Rex

Norske komponistar
Folk frå Bergen
Balder

Balder (norr. Baldr) er i norrøn gudetru son av Odin og Frigg. Han budde i Breidablikk, var gift med Nanna og hadde saman med henne sonen Forseti. Balder var gud for rettferd, og den venaste av alle æsene. Ein kenning for Balder var den vene, ein annan den myrda guden.

Drapet på Balder 

Den best kjende soga om Balder er korleis han blei drepen. Ho blir fortald mest utførleg i den yngre Edda, og der er detaljane slik:

Balder eller mor hans hadde ein draum om korleis han blei drepen. Ettersom draumar blei sett på som profetiske, blei Frigg straks redd for at noko skulle skje sonen, og gjekk rundt og fekk alle ting til å lova at dei ikkje skulle skada Balder. Den einaste ho oversåg var mistelteinen.

Sidan Balder var blitt usårleg, mora æsene seg med å skyta på han med pil og boge. Einast Hod var ikkje med på moroa, for han var blind. Den slu halvguden Loke lokka Hod til å skyta med ei pil laga av misteltein, og slik blei Balder drepen likevel.

Det blei stor sorg då den vene guden døydde, og Frigg bad gjennom Hermod dødsgudinna Hel om å sleppa han ut frå dødsriket. Ho gjekk til slutt med på dette, men berre dersom heile verda sørgde over Balder. Dette gjorde alle, med eitt unntak: Jotunkvinna Thokk, som eigentleg var den forkledde Loke. Så måtte Balder likevel fara til Hel. Kroppen hans ble lagt i skipet hans, og han blei brend i det saman med kona, som hadde døydd av sorg. Hesten hans i full utrusting vart òg med på likbålet.

Snorre fortel at Loke fekk den endelege straffa si etter dette, at han blei bunden fast i ei fjellhole og lagt under ein giftslange. Tidlegare versjonar av myta om Balder nemner ikkje eingong Loke som involvert i historia.

Enden og byrjinga 
Drapet på Balder skal vera byrjinga på Ragnarok, men etter at verda er gått under vil det koma ei ny verd der Balder skal bli gjenfødd og forsona med drapsmannen sin, Hod. Denne delen kan vera inspirert av dei nye forteljingane om Jesus som tok til å spreia seg i den norrøne verda.

Sjå òg 
 Balderbrå, ein blome oppkalla etter dei vene augebryna til Balder
 Balderfeltet, eit oljefelt oppkalla etter Balder

Æser
Balderfeltet

Balderfeltet er eit av dei relativt mindre oljefelt på norsk kontinentalsokkel. Feltet er kalla opp etter den norrøne guden Balder. Geografisk ligg feltet i Nordsjøen, om lag 59° 10` 57`` nord og 2° 24` 25`` aust, meir enn 100 km vest av Karmøy. Feltet omfattar ei rad små skilde petroleumsfunn og er bygd ut med produksjons- og lagringsskipet Balder FPSO, i tillegg til fleire brønnar på havbotnen. Ringhornefunnet er bygd ut med ei kombinert bustad-, bore- og brønnhovudinnretning som òg er knytt opp til Balder FPSO, og ei havbotnramme med ein oljeproduksjonsbrønn og ein vassinjeksjonsbrønn. Plan for utbygging og drift (PUD) for Balder vart godkjend den 2. februar 1996. Produksjonen frå Ringhorneplattformen tok til 11. februar 2003. Ringhorne er no ein del av Balder.

Balderfeltet har historisk interesse av di det kan seiast å vera det fyrste oljefeltet som vart oppdaga i norsk del av Nordsjøen. Oppdaginga fann stad allereie i 1967, meir enn to år før Ekofiskfeltet vart funne og erklært drivverdig. Det amerikanske oljeselskapet Esso hadde fått einerett i utvinningsløyve nr 001, og allereie i den andre leitebrønnen vart det påvist olje. Testinga var avslutta den 9. juli 1967, men funnet vart den gongen ikkje erklært kommersielt interessant. I tidsrommet fram til 1995 vart strukturane i lisensen undersøkt med 22 nye brønnar, ein utbyggingsplan vart godkjend i 1996 og produksjonen starta i 1999. 

I dag er Exxon Mobil framleis einaste eigar av rettar i Balderfeltet og operatør på feltet.

Sjå òg 
 Olje- og gassfelt på norsk kontinentalsokkel

Kjelder 
 no.wikipedia.org/wiki/Balderfeltet
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2005. Nettversjon

Norske oljefelt
Olje- og gassfelt i Nordsjøen
Statfjordfeltet

Statfjord er eit oljefelt som i hovudsak ligg på norsk kontinentalsokkel i Nordsjøen, men 14,53% av ressursane i feltet er rekna å høyra til Storbritannia.

Feltet er bygd ut med tre Condeep oljeplattformer med betongunderstell, Statfjord A, Statfjord B og Statfjord C. Feltet er eitt av dei eldste på norsk sokkel. Geografisk ligg feltet i det såkalla Tampenområdet i den nordlege delen av Nordsjøen. Det ligg ute i havet rett vest for munningen av Sognefjorden.

Feltet vart oppdaga i 1974 av det amerikanske oljeselskapet Mobil. Statfjord vart erklært drivverdig i august 1974, og den første innretninga der – Statfjord A – starta produksjonen i 1979.

Kjelder 
 no.wikipedia.org/wiki/Statfjordfeltet
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2011. Nettversjon

Norske oljefelt
Olje- og gassfelt i Nordsjøen
Gullfaksfeltet

Gullfaksfeltet er eit oljefelt som ligg på norsk kontinentalsokkel i Nordsjøen. Feltet vart oppdaga i 1979. Statoil er operatør for feltet. Feltet er bygd ut med tre condeep-oljeplattformer i betong, Gullfaks A, Gullfaks B og Gullfaks C.

Kjelder 
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2005. Nettversjon
 Fakta om Gullfaks  på http://www.zero.no

Norske oljefelt
Olje- og gassfelt i Nordsjøen
Osebergfeltet

Oseberg er eit oljefelt i norsk sektor av Nordsjøen, på norsk kontinentalsokkel.

Kjelder 
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2005. Nettversjon

Norske oljefelt
Snorrefeltet

Snorre er eit oljefelt i norsk sektor av Nordsjøen, på norsk kontinentalsokkel. Plattformene Snorre A og Snorre B høyrer til dette feltet.

Kjelder 
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2005. Nettversjon

Norske oljefelt
Hermansverk

Hermansverk  er ei bygd og administrasjonssenter i Sogndal kommune i Vestland. Staden var fylkeshovudstad i tidlegare Sogn og Fjordane fylke fram til regionreforma. Staden har fått namn etter kjøpmannen Herman Brun som verka i 1840-åra. Staden ligg på nordsida av Sognefjorden. Busetnaden på Hermansverk er vaksen saman med bygda Leikanger, og til saman har desse .

Dei to elvane Henjaelvi (Storeelvi) og Njøselvi (Vetleelvi) renn gjennom tettstaden. Frå gamalt av vert området vest for Henjaelvi kalla Henjasanden. Mellom elvane ligg sjølve det opphavlege Hermansverk. I 2010 var den nye sentrumsplassen ferdig, og denne har fått namnet Borgaren. Frå Borgaren og framover langs Henjaelvi er det ei flat strekkje, som heiter Riverdalen. Dette området vart tidlegare kalla «Byen», sidan det var den einaste plassen i bygda som hadde gatelykter.

All administrasjon for stat og fylke vart samla på Hermansverk då Statens Hus opna her i 2005. Fylkeskommunen flytte inn i Fylkeshuset i 1989.

Som sentrum i ein av fruktkommunane i landet er Hermansverk samlingspunkt for mykje av frukthandelen i Sogn.

Planteforsk Njøs som forskar på bær og frukt ligg òg her. I 1919 bygde Halvard Drægni ein konservesfabrikk. Denne vart overteke av Lerum AS i 1982 og ombygd til brusfabrikk i 1993, men seinare lagd ned. Like ved har Skald Forlag i dag hovudkontor.

Oppe i lia ovanfor Hermansverk ligg Henjatunet, eit klyngjetun med 6 gardsbruk.

Bakgrunnsstoff 
 Sognafrukt.no sitt nettkamera med utsyn mot Hermansverk sentrum

Sjå òg 
 Systrond
 Leikanger

Busetnader i Sogndal
Bygder i Vestland
Kommunesenter i Vestland
Leikanger
Trollfeltet

Troll er eit gassfelt og oljefelt i norsk sektor av Nordsjøen. Feltet ligg vest av Øygarden kommune, 50 km vestover frå Fedje og 100 km nord-vestover frå Bergen. 

Condeep- oljeplattforma Troll A i betong er den største byggstrukturen som har vorte flytta av menneske. Total vekt er 1,2 millionar tonn, total høgd er 472 meter. Djupna på feltet er kring 300 meter. 

Statoil er operatør for Troll gass (Troll Øst), medan Norske Shell var operatør i utbyggingsfasen. 
Norsk Hydro er operatør for Troll olje (Troll Vest).

Installasjonar 
 Troll A - plattform med betongunderstell sett ned på havbotnen. 
 Troll B - flytande produksjonsplattform for utvinning av råolje frå Trollfeltet 
 Troll C - flytande produksjonsplattform for utvinning av råolje frå Trollfeltet
 Troll Pilot - separasjonsanlegg på havbotnen
 Troll Oseberg gassinjeksjon (TOGI) havbotnramme for eksport av gass til Osebergfeltet

Kjelder 
 Tre hoder over ett Troll på http://www.npd.no (Oljedirektoratet)
 Olje- og energidepartementet: Fakta norsk petroleumsverksemd 2006. Nettversjon

Norske oljefelt
Naturgassfelt
Olje- og gassfelt i Nordsjøen
Leikanger

Leikanger er ein tettbygd stad og ei bygd i Sogndal kommune i Sogn. Saman med Hermansverk dannar Leikanger ei bygd med meir eller mindre samanhengande busetnad som vert kalla Systrond. Systrond eksisterer rett nok ikkje som offisielt namn og Statistisk Sentralbyrå nyttar nemninga Hermansverk/Leikanger om den delen av bygda som tilfredsstiller deira krav til omgrepet tettstad. Bygda er sete for Sogn og Fjordane fylkeskommune og for Fylkesmannen i Sogn og Fjordane som held til i Statens hus Sogn og Fjordane (offisielt lokalisert til Hermansverk) som vart opna av moderniseringsminister Morten Andreas Meyer i mai 2005. Til saman bur det drygt 2 100 innbyggjarar på Systrond.

Hermansverk har i løpet av dei siste par tiåra teke over dei aller fleste sentrumsfunksjonane i bygda, og i dag (2007) er ein av dei viktigaste funksjonane på det gamle Leikanger sentrum (Hanehaug) kaien som har anløp av ekspressbåten mellom Sogn og Bergen 
Ein annan viktig funksjon er Leikanger Fruktlager, samtidig ligg det òg bilverkstad, hotell og bilverkstad her.

Namnet Leikanger er opphavleg knytt til kyrkjestaden om lag ein kilometer aust for kaiområdet i retning Hermansverk, og namnet kjem av norrønt leik (kamp, leik) og vangr (slette, vang), noko som kan tyda på at staden har vore ein sentral møteplass i tidlegare tider der ein kanskje har møttest til idrett og eller tvekamp. Det er elles rike fornminnefunn frå både jarnalder og vikingtid i bygda.

Media 
Sogn Avis har hovudkontor på Leikanger.

Bakgrunnsstoff 
 Fylkesmannen i Sogn og Fjordane om Statens Hus i Leikanger
 www.noreg.no, portalen til offentleg informasjon i Noreg har kontor i Statens Hus i Leikanger
 Fornminne frå Systrond  på nettstaden til Leikanger kommune

Kjelder 

Busetnader i Sogndal
Bygder i Vestland
Utgåtte tettstader
Leikanger
Troll

Troll er skapnadar som går igjen i nordiske folkeeventyr. Dei er gjerne store og lever langt inn i mørke skogar. Det finst mange slags troll: snille eller trollute, sinte eller godhjarta. Trolla toler ikkje sol, for då vert dei til stein. Om ein møter eit troll kan det vera godt å vita at dei fleste av dei er lettlurte. No for tida er det ikkje så mange som trur at det finst troll, men tidlegare hende det titt og ofte at folk meinte å ha sett troll på mørke haustkveldar.

I dag kan ein finna troll i fabelprosa-litteraturen og i dataspel og rollespel. Troll spelar ei stor rolle i den norske filmen Trolljegeren.

Sjå òg 
 Trollfeltet - eit oljefelt i Nordsjøen med plattformene Troll A, Troll B og Troll C
 Bilmerket Troll - eit norsk bilmerke produsert i 1956 av Troll plastik- og bilindustri i Lunde i Telemark fylke.
 Radrensaren Troll - eit jordbruksreiskap produsert av Underhaug Fabrikk A/S frå 1932
 Trollhättan - ein by i Sverige
 Trolltech - eit datafirma i Oslo
 Filmen Troll-elgen
 Nettroll

Overnaturlege vesen
Eventyr
Arizona

Arizona er ein av dei sørvestlege delstatane i USA. Hovudstaden er Phoenix.

Historie 
Dei første europearane som søkte seg inn i området var to spanske munkar som i 1539 og 1540 leita etter dei mytiske Sju gullbyane. Dei første busetnadene var i hovudsak å rekne som misjonsretta. På denne tida var Arizona ein del av den spanske kolonien Mexico. I 1775 grunnla spanjolane Fort Tucson. Etter den meksikanske krigen vart Arizona i 1848, saman med dei andre delane av USA som i dag ligg nord for grensa, amerikansk territorium.

Arizona si historie er full av legender om det gamle Ville Vesten og to av dei mest kjende indianarhovdingane Geronimo og Cochise leia sine stammer i gjentekne stridar mot dei kvite. 

Byen Tombstone var åstad for den mest kjende revolvarduellen i Vesten – The Gunfight at the O.K. Corral. Staten har om lag 250 000 indianarar i 14 stammer busette i 20 reservat, og det gjer Arizona til ein av dei statane i USA som har flest indianske innbyggjarar.

Arizona er etter Hawaii og Alaska den av delstatane som sist vart innlemma i USA (i 1912).

Geografi 

Arizona er ein av dei sørlegaste delstatane i USA, og består for det meste av flate ørkenlandskap, der det kan bli ekstremt varmt på sommaren, men også på vinteren er det varmt her. 

Grand Canyon ligg i Arizona. Grand Canyon består av fleire djupe tronge dalar danna av Coloradoelva over fleire millionar år. Eit anna kjent område danna av store naturkrefter er Meteor Crater, eit meteorkrater midt i Arizona. Det vart danna av ein meteoritt som slo ned i Arizonaørkenen for rundt  år sidan. Omkrinsen på det er ca. 1 km.

Elles grensar Arizona i sør til Mexico, i vest til California og Nevada, i nord til Utah og i aust til New Mexico. Arealet er 295 000 km².

Økonomi 
Den viktigaste industriproduksjonen i staten gjeld elektriske produkt og varer til bruk i kommunikasjons- og flyproduksjon. Arizona har hatt mange kopargruver og framleis kjem meir enn 50 % av den samla koparproduksjonen i USA frå Arizona. Fleire jordbruksprodukt er viktige i økonomien, viktigast er kreaturoppdrett, meierivarer og bomull.

 
Delstatar i USA
Tidlegare spanske koloniar
Henrik Ormåsen

Henrik Ormåsen () er ein norsk politisk aktivist frå Brumunddal. Han er talsperson for Ten Folket og mangeårig aktivist i SOS Rasisme. Han var tidlegare knytt til AKP og Raud Ungdom, men vart ekskludert frå desse organisasjonane i 1997. 
Ormåsen har også vore tillitsvald og tilsett i SOS Rasisme fram til organisasjonen gjekk konkurs i 2013. 2. november 2016 blei han dømd for bedrageri i samband med medlemsjukssaka i SOS Rasisme.

Han er bror til artisten Gaute Ormåsen
og gift med forfattaren Eli Sol Vallersnes.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Henrik Ormåsen» frå , den 5. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
Dagbladet presenterer Ten Folket. Inneheld nettmøte med Ormåsen.

AKP-politikarar
Norske kommunistar
Nordmenn dømde for svindel
Folk frå Ringsaker
Madagaskar

Madagaskar er ein øystat som ligg aust for det afrikanske fastlandet i Indiahavet. Øya er den fjerde største i verda, og hyser rundt fem prosent av verdas plante- og dyreartar. 80 % av dei finst berre på Madagaskar.

Historie 
Republikken Madagaskar har ei blanding av aust-afrikansk (hovudsakleg bantu), asiatisk og polynesisk kultur. Medan gassisk er eit austronesisk språk med sterkt slektskap til maanjanspråket frå Borneo, viser DNA-studium at innbyggjarane på øya har delvis afrikansk, delvis indonesisk opphav, med noko arabisk innblanding.

Den nedskrivne gassiske historia tek til på 600-talet, då arabiske kjøpmenn skipa stasjonar langs den nordvestre kysten.

Geografi

Klima 
Madagaskar heller oppover mot aust til ei skogkledd fjellrekkje som går frå sør til nord på øya. Den søraustlege passatvinden blir lyft oppover denne fjellrekkja (orografisk heving), og resultatet er ein nedbørsnormal på 2000–3000 mm (og enkelte stader meir) langs austkysten av øya. Perioden med minst regn i aust er frå september til november, sjølv om ein har regn om lag annankvar dag òg i denne perioden. Seinare på året, medan det er sumar på den sørlege halvkula, vert passatvinden svekt, og vestsida av øya får regn- og torebyer bortimot dagleg.

Madagaskar har lægre temperaturar enn dei fleste andre tropiske øyar, hovudsakleg på grunn av det høge terrenget. I juli kan temperaturane gå under 10 °C i områda høgare enn 1200 m. Desse områda ligg so høgt at dei får ein turr vestleg vind som blæs i høgda over den søraustlege passatvinden. Tropiske syklonar kan treffe Madagaskar, og særleg austkysten, kvart år og føre til store flaumar. Flaum er derimot ei lite sannsynleg hending på sørvestkysten som ligg i regnskugge. Desse områda får mindre enn 400 mm i året.

Bakgrunnsstoff

 
Land i Afrika
Øyar i Indiahavet
AU-land
Chinguetti

Chinguetti () er ein by nordvest i Mauritania som ligg på Adrarplatået aust for Atar. Han var tidlegare ein samlingsstad for karavanar som kryssa Sahara, og er framleis eit viktig religiøst senter. Byen blei sett på UNESCO si liste over verdsarv i 1996.

Viktige bygg i byen er moskéen, eit fort bygd av den franske framandlegionen og eit høgt vasstårn.

Byen har eit titals bibliotek med gamle manuskript på gasell- og geiteskinn. Dei fleste av desse bøkene handlar om islam, men det finst òg nokre bøker om litteratur og vitskap.

Byar i Mauritania
Verdsarv i Mauritania
Verdsarv i Vest-Afrika
Busetnader grunnlagde på 700-talet
Seychellane

Seychellane er ein øystat som ligg aust for det afrikanske fastlandet i Indiahavet, nordaust for Madagaskar. Landet inneheld 115 øyar, den største og folkerikaste av dei er Mahé. Med eit folketal på om lag 80 000 er Seychellane den minst folkerike av dei sjølvstendige statane i Afrika.

Geografi 
Seychellane ligg 1 600 km aust for Afrika og 300 km nordaust for Madagaskar. Mauritius og Réunion ligg sør for øyane, Komorane og Mayotte sørvest, og Maldivane nordaust.

Klima 
Seychellane har tropisk klima, og den årlege nedbørsmengda varierer med høgda. Nedbøren er litt større på sørsida av øyane, som er utsett for den dominerande søraustlege passatvinden. Det regnar godt året rundt, men dei våtaste månadane er frå november til mars. I juni-november litt kjøligare på grunn av søraustpassaten. Port Victoria har ein årleg nedbørsnormal på 2351 mm. Seychellane vert sjeldan råka av tropiske syklonar. Kombinasjonen av høge temperaturar og høg relativ fukt vert utjamna av sjøbrisen, men nettene kan vere nokså klamme.

Historie 
Den isolerte øygruppa var folketom då ho første gongen blei nedteikna på kart av portugisiske oppdagarar, i 1505. Ho blei noko brukt som landestad for sjøfart mellom Afrika og Asia, mellom anna av sjørøvarar, fram til Frankrike byrja å ta kontroll over henne frå 1756. Øyane blei då kalde opp etter den franske finansministeren Jean Moreau de Sechelles. Frankrike og Storbritannia stridde lenge om makta over Seychellane, men i 1814 vart øyane britisk koloni.

Etter sjølvstendet frå Storbritannia i 1976 vart eit kommunistisk statskupp gjennomført (i 1977), og France-Albert René, leiar for the Seychelles People's Progressive Front (FPPS) tok makta og einpartidiktatur vart innført.

I 1993 vart demokratiet gjeninnført, men René hadde makta heilt fram til 2004, då den noverande presidenten James Michel tok over.

 
Land i Afrika
Øystatar
Øyar i Indiahavet
AU-land
Liberia

Liberia er ein republikk i Vest-Afrika. Landet grensar til Sierra Leone, Guinea og Elfenbeinskysten.

Klima 

I denne delen av Afrika flyttar den intertropiske konvergenssona med skyer, regn og torevêr seg nordover og sørover i lag med sola, men ligg vanlegvis fire til seks veker etter. Frå oktober til mars, når sola står lågt på himmelen, er vêret generelt tørt og fint med varme og solrike dagar. Perioden april til september er regntid, og regntida er på sitt mest intense i juli og august. I november er det om lag ikkje noko regn att. 

Langs kysten kjem det mellom 3500 og 4000 mm kvart år, medan dei indre områda får litt mindre. Temperaturen held seg høg året rundt på kysten, og under tørketida er han høgare i indre strøk. Under regntida er kystområda meir ubehagelege på grunn av høg relativ fukt, som sjeldan går under 80 % på dagtid. I tillegg vert landet i periodar av tørketida råka av den nordaustleg harmattanvinden, som ofte fører med seg støv og sand. 

 
Vest-Afrika
Land i Afrika
AU-land
Polarsirkel

Ein polarsirkel er ein tenkt sirkel rundt jorda som er parallell med ekvator og markerer skiljet mellom tempererte og polare strøk. Det finst to polarsirklar, den sørlege og den nordlege. Den nordlege går mellom Noreg og er ofte det me meiner når me seier Polarsirkelen.

Kvar polarsirkelen ligg blir bestemt av korleis jordaksen heller i høve til planet på banen jorda går i. Han er difor ikkje statisk, pga. den jamne variasjonen i aksehellinga til jorda flyttar til dømes den nordlege polarsirkelen seg meir enn 14 meter nordover i året. Områda som ligg mellom ein polarsirkel og ein av polane har midnattssol minst ein dag i året.

Den nordlege polarsirkelen har nordleg breiddegrad 66° 33' 38" N og går mellom anna gjennom Noreg, Sverige, Finland, Russland, Alaska i USA, Canada og Grønland.

Den sørlege polarsirkelen har sørleg breiddegrad 66° 33' 38" S og går gjennom Balleny-øyane som New Zealand gjer krav på.

Breiddegrader