Release Me (1949)

«Release Me» (stundom kalla «Release Me (and Let Me Love Again)») er ein populær song skriven av Eddie Miller og Robert Yount i 1949. Kort tid etter vart han spelt inn av Jimmy Heap, og med enno større suksess av Ray Price og Kitty Wells. Kort tid etter vart han ein stor hit for Little Esther Phillips, som nådde toppen av R&B-lista og åttandeplassen på poplista i USA med songen. Ein versjon av Engelbert Humperdinck gjekk til topps på den britiske singellista.

Engelbert Humperdinck-versjonen låg seks veker på toppen av den britiske lista i mars og april 1967, og hindra The Beatles-singelen  «Penny Lane» / «Strawberry Fields Forever» frå å nå toppen av lista. «Release Me» var òg den mestseljande singelen i Storbritannia i 1967, med over ein million selde eksemplar, og vart med tida ein av dei mestseljande singlane gjennom tidene med over 1,38 millionar selde eksemplar.

Låtskriving 
Sjølv om Miller hevda å ha skrive songen i 1946 og først kunne spele han inn i 1949, skreiv han songen i lag med Robert Yount i 1949. Då dei på den tida arbeidde med Dub Williams (eit pseudonym for James Pebworth), gav dei han ein tredjedel av låten. Songen vart tilskriven Miller-Williams-Gene, der Yount brukte scenenamnet Bobby Gene.

Sjølv om han var eigar av Four Star Records, brukte William McCall, vanlegvis å leggje til pseudonymet «W.S. Stevenson» som låtskrivar for songar han publiserte, men dette gjorde han ikkje i 1949. I 1957 kom derimot Miller og Yount til ei ny semje med Four Star Records, der «W.S. Stevenson» erstatta Williams som medlåtskrivar.

Yount gav bort honorarrettane sine til William McCall i 1958, og frå den tid vart songen offisielt tilskriven «Miller-Stevenson», men det har vore fleire variantar opp gjennom åra. Engelbert Humperdinck-versjonen er til dømes tilskriven Eddie Miller, Robert Yount, Dub Williams og Robert Harris. Sistnemnde viste seg og òg å vere eit pseudonym for James Pebworth.

Då Four Star gjekk konkurs, vart opphavsretten til songen kjøpt av Acuff-Rose Music. Då den første avtaleperioden var over i 1983, vart han fornya. Mellom 1983 og 1985 betalte Acuff-Rose honorar til Yount, før dei vart gjort merksame på avtalen frå 1958 av familien til den avdøde William McCall. Acuff-Rose slutta så å betale ut honorara fram til striden mellom fordringshavarane vart løyst. Den 24. desember 1996 opprettheldt ankedomstolen kravet til McCall.

I countrymusikken

I countrymusikken vart «Release Me» ein hit for Jimmy Heap, Kitty Wells og Ray Price, alle i 1954. Sjølv om Price hadde hatt fleire hittar før, vert «Release Me» stundom rekna som gjennombrotet hans. Songen hadde element av 4/4-shuffle, signaturstilen til Price som vart meir tydeleg på seinare hittar som «Crazy Arms».

Versjonen til Price kom ut på ei dobbel A-side i lag med ein annan song som introduserte fansen for 4/4 shuffle: «I'll Be There (If You Ever Want Me)». Begge sidene vart store hittar for Price, der «Release Me» nådde sjetteplassen på singellista og «I'll Be There» nådde andreplassen.

Engelbert Humperdinck-versjonen

Soga om korleis songen gjekk til topps på UK Singles Chart handlar om flaks. I 1965 spelte Humperdinck under namnet Gerry Dorsey, og møtte ein gamal ven, Gordon Mills. På den tida var Mills manager for Tom Jones. Han byrja å arbeide som manager for Dorsey òg. Humperdinck hadde gjeve ut eit par singlar i Storbritannia utan hell, sjølv om «Dommage, Dommage» hadde vore ein suksess i Europa.

Tidleg i 1967 vart Humperdinck beden om å erstatte Dickie Valentine, som var sjuk, på TV-showet Sunday Night at the London Palladium.Showet var eit av dei mest sette i Storbritannia på den tida. Han song den siste songen sin, «Release Me», og ha gjekk til topps på UK Singles Chart den 2. mars og låg der i seks veker, og heldt samstundes «Penny Lane»/«Strawberry Fields Forever» av The Beatles unna toppen av lista. The record stayed in the charts for a record fifty-six consecutive weeks.

Andre versjonar

Instrumentale versjonar
1963: Billy Vaughn and His Orchestra
1967: Floyd Cramer
1967: Raymond Lefèvre et son grand orchestre
1968: The 3 Jacksons
1968: Mario Said
1968: Mantovani and His Orchestra
1968: María Teresa Chacin
1969: The Exotic Guitars
1969: Danny Davis and The Nashville Brass
1970: Henry Mancini, His Piano and Orchestra
1972: Ferrante & Teicher
1973: Mother Maybelle Carter
1980: Al Dean
1981: Thorleifs
1987: Ace Cannon - Al Hirt

Andre språk
Ein dansk versjon kalla «Lad mig gå» vart skriven av Thøger Olesen og framført av Hugo Hein i 1967. 
Ein svensk versjon kalla «Låt mej gå» vart skriven av Bengt Haslum og framført av Anna-Lena Löfgren i 1967
Ein portugisisk versjon kalla «Se você disser que sim» skriven av Rossini Pinto vart framført av Jerry Adriani i 1967. 
Ein finsk versjon kalla «Saanhan mennä luotas pois» vart skriven av Juha Vainio og framført av Pasi Kaunisto i 1969.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Release Me (1946 song)» frå ,  den 10. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
BBC-intervju med Engelbert Humperdinck

Songar frå 1949
Singlar frå 1954
Singlar frå 1962
Singlar frå 1967
Engelbert Humperdinck-songar
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar skrivne av Eddie Miller
Ray Price-songar
Kitty Wells-songar
Johnny Adams-songar
Lefty Frizzell-songar
Patti Page-songar
Bobby Darin-songar
Buck Owens-songar
Hugo Montenegro-songar
The Everly Brothers-songar
Dolly Parton-songar
Ernst Tubb-songar
Dean Martin-songar
Chet Atkins-songar
Bobby Bare-songar
Percy Faith-songar
Al Martino-songar
Ray Conniff-songar
Johnny Mann-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Wanda Jackson-songar
Don Gibson-songar
Elvis Presley-songar
Dottie West-songar
Loretta Lynn-songar
Conway Twitty-songar
Charlie McCoy-songar
Willie Nelson-songar
Vikingarna-songar
Def Leppard-songar
Mike Flowers Pop-songar
Gillian Welch-songar
Lyle Lovett-songar
k.d. Lang-songar
Billy Vaughn-songar
Mantovani-songar
Henry Mancini-songar