alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Halden stasjon

Halden stasjon er ein jarnbanestasjon på Østfoldbanen i Halden kommune. Den opna i 1879 da Østfoldbanen – tidlegare Smaalensbanene – vart teken i bruk. Fram til 1928 heitte stasjonen Fredrikshald stasjon.

Stasjonen er endestasjon på NSB si rute mellom Halden og Oslo S, men nokre avgangar fortset fram til Göteborg. Frå Halden stasjon til Oslo S er det 136,64 km. 

Murbygget er teikna av Peter Andreas Blix. Stasjonen er freda.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Jarnbanestasjonar i Viken
Jarnbanestasjonar på Østfoldbanen
Kulturminne i Halden
Jarnbanestasjonar opna i 1879
Freda bygg i Viken
1879 i Noreg
Peter Andreas Blix
Byggverk i Halden
Conseslus Kipruto

Conseslus Kipruto () er ein kenyansk friidrettsutøvar som deltek internasjonalt i hinderløp. Han vart olympisk meister i 3000 meter hinder under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro  og verdsmeister 2017 i same øvinga i London. Både ved VM i friidrett 2013 og VM i friidrett 2015 tok han sølv i 3000 meter hinder, begge gongane slått av landsmannen Ezekiel Kemboi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Conseslus Kipruto» frå ,  den 6. september 2016.  
 

Kenyanske hinderløparar
Olympiske meistrar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Julius Yego

Julius Yego () er ein kenyansk friidrettsutøvar som deltek i spydkasting. Han sette personleg rekord med 92,72 meter og vart verdsmeister i øvinga under VM i friidrett 2015, som den fyrste frå Afrika. Året etter tok han sølvmedaljen ved Sommar-OL 2016.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Julius Yego» frå ,  den 6. september 2016.  
 

Kenyanske friidrettsutøvarar
Spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Genzebe Dibaba

Genzebe Dibaba () er ein etiopisk friidrettsutøvar som deltek  i mellomdistanse- og lansdistanseløp. Ho sette 17. juli 2015 verdsrekord på 1500 meter med tida 3.50,0 under eit stemne i Monaco, få veker før ho vart verdsmeister på same distansen under VM i friidrett 2015 i Beijing. Dibaba har også vunne OL-sølv på 1500 m ved Sommar-OL 2016 og VM-bronse på 5000 meter i 2015. Tirunesh Dibaba er ei eldre søster.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Genzebe Dibaba» frå ,  den 6. september 2016.  
 

Etiopiske mellomdistanseløparar
Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Etiopia
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Mi Amigo Invencible

Mi Amigo Invencible er eit argentinsk rockeband skipa i Mendoza i 2007.

Diskografi

Studioalbum 
La Nostalgia Soundsystem (2013)
La Danza de los Principiantes (2015)
Nuestra Noche (2017)
Dutsiland (2019)

EP-ar 
Relatos de un Incendio (2011)
La Nostalgia Soundsystem (2013)

Kjelder

Argentinsk musikk
Skipingar i 2007
Rosevindauge

Rosevindauge er eit stort, rundt vindauge som er sett inn i fronten og tverrskipgavlane i ei kyrkje eller ein katedral. Denne typen vindauge er særleg kjend frå gotisk kyrkjearkitektur der rosevindauge er fylte ut med glasmåleri og plasserte øvst i gavlpartiet i frontveggen. 

I samband med restaureringa av Nidarosdomen fekk kyrkja eit stort rosevindauge i vestfronten teikna av Olaf Nordhagen og med glasmåleri av Gabriel Kielland.

Kjelder 

Glaskunst
Kyrkjekunst
Bygningsdetaljar
Speed of Light av Iron Maiden

«Speed of Light» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå det sekstande studioalbumet deira, The Book of Souls. Songen vart gjeven ut som ein musikkvideo den 14. august 2015 og vart samstundes tilgjengeleg for nedlasting på nettet og som ein CD-singel som berre kunne kjøpast via Best Buy i USA.

Musikkvideo
Musikkvideoen til songen vart regissert og produsert av Llexi Leon, skaparen av teikneserien Eternal Descent og det virtuelle bandet med same namn. Videoen er ei «hyllest til fire tiår med videospel», sentrert kring maskoten til bandet, Eddie, som reiser gjennom «den 35 år lange historia til videospela». Dei visuelle effektane vart skapt av The Brewery, som tidleg hadde arbeidd på filmane Sex & Drugs & Rock & Roll (2010) og Spike Island (2012), i tillegg til TV-serien Fleming: The Man Who Would Be Bond.

Medverkande 
Iron Maiden
 Bruce Dickinson – solovokal
 Dave Murray – gitar
 Adrian Smith – gitar
 Janick Gers – gitar
 Steve Harris – bassgitar, medprodusent
 Nicko McBrain – trommer
Produksjon
 Kevin Shirley – produsent, miksing

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Speed of Light (song)» frå ,  den 7. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Iron Maiden-songar
Singlar frå 2015
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar skrivne av Bruce Dickinson
Songar produserte av Kevin Shirley
Parlophone-singlar
Songar frå 2015
Tatjana Samolenko

Tatjana Vladimirovna Samolenko, fødd Khamitova og ei tid gift Dorovskikh (), er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen, til sist Ukraina. Frå 1986 til 1992 høyrde ho med i verdseliten på 1500 meter og 3 000 meter. Ho vann til saman tre gullmedaljar i verdsmeisterskapane 1987 og 1991 og vart olympisk meister på 3 000 m i 1988.

Aktiv
Samolenko fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1986-sesongen med sølv på 1500 m ved friidretts-EM i Stuttgart, klart slått av landskvinna Ravilja Agletdinova og hårfint framom Doina Melinte frå Romania. Vinteren 1987 vann ho 3 000 m ved innandørs-VM i Indianapolis. Og under verdsmeisterskapen i Roma i byrjinga av september 1987 vart ho dobbeltmeister. Fyrst sigra ho på 3 000 meter, sju tidels sekund føre rumenske Maricica Puică, og sidan sette ho meisterskapsrekord med 3.58,5 på 1500 m, hardt pressa av austtyske Hildegard Körner som fekk notert 3.58,6.

I dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul tok Samolenko gullmedaljen på 3 000 meter, etter å ha vunne spurten mot rumenske Paula Ivan, og ho fekk bronsemedaljen på 1500 meter. Etter å ha vorte mor i 1990 kom ho tilbake og vann 3 000 meter framfor Jelena Romanova ved VM 1991 i Tokyo, før ho sikra seg sølvmedaljen på 1500 meter, der einast Hassiba Boulmerka frå Algerie vart for sterk. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona bytta ho og Romanova plass på sigerspallen etter 3 000 m, Romanova kom då fyrst i mål og Samolenko-Dorovskikh vart sølvmedaljør. Trass i personleg rekord med 3.57,9 på 1500 m enda Dorovskikh på fjerdeplassen i siste OL-løp.

Doping
1993 vart Tatjana Dorovskikh teken for doping og stengd ute i to år. Ho kom aldri tilbake på friidrettsbana.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 1500 m – 4,02,3, nr 5 på 3 000 m – 8.40,3
VM 1987 i Roma: Gullmedaljar på 1500 m – 3.58,5, og 3 000 m – 8.38,7 
OL 1988 i Seoul: Gull på 3 000 m – 8.26,5, og bronse på 1500 m – 4.00,3
VM 1991 i Tokyo: Gull på 3 000 m – 8.35,8, og sølv på 1500 m – 4.02,5
OL 1992 i Barcelona: Sølv på 3 000 m – 8.46,8, bak Jelena Romanova (8.46,0), nr 4 på 1500 m – 3.57,9

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tetjana Samolenko-Dorowskych» frå ,  den 7. september 2016.

Bakgrunnsstoff
Tatjana Samolenko ved olympic.org

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Anders Thorsen Syrtveit

Anders Thorsen Syrtveit, også kjend som Anders Thorson Syrtveit og Anders Thorsen Solberg (), var ein norsk byggmeister. 

Syrtveit gjekk også under navnet «Anders kyrkjebyggar» og er særleg kjend for ei rad kyrkjebygg i Setesdal/Agder: 
 Årdal kyrkje i Bygland
 Hægeland kyrkje
 Iveland kyrkje
 Hylestad kyrkje
 Bygland kyrkje
 Valle kyrkje i Setesdal
 Sandnes kyrkje i Bygland 

I tillegg stod han bak to kyrkjer som er tapt i brann eller nedrivne (Evje). Ifølgje kyrkjebyggdatabasen er også Moland kyrkje i Fyresdal sett opp av Syrtveit. Syrtveit laga fire åttekantkyrkjer og fire krosskyrkjer. Syrtveit er oppført både som arkitekt og byggmeister for fleire kyrkjer, grensene mellom desse yrka var uklare fordi dei gamle byggmestrane «bygget etter eget hode».

Kjelder

Norske arkitektar
Folk frå Iveland
Denise Lewis

Denise Lewis () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå West Bromwich. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2000, i 1998 vart ho europameister i same øvinga. I tillegg vann ho to gullmedaljar i samveldeleikar, to VM-sølv og ein OL-bronse.

Aktiv
Lewis fekk sitt internasjonale gjennombrot då ho oppnådde 6 325 poeng og vann sjukampen ved samveldeleikane 1994 i Victoria i den kanadiske delstaten British Columbia. Året etter enda ho på sjuandeplassen i friidretts-VM 1995. Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 lukkast ho vinne bronsemedaljen.

Dei to neste sesongane steig Lewis begge åra ein plass opp på sigerspallen. Ho tok sølvmedaljen i sjukampen under VM 1997, einast tyske Sabine Braun plukka fleire poeng, medan det vart gullmedaljar både ved friidretts-EM 1998 i august og samveldeleikane i Kuala Lumpur i september 1998. Ved VM i friidrett 1999 måtte ho sjå seg slått av Eunice Barber, som representerte Frankrike.

Sommaren 2000 var Lewis i sitt livsform, og sette i slutten av juli månad personleg rekord med 6 831 poeng under mangekampstemnet i Talence i Frankrike. Åtte veker seinare opplevde ho høgdepunktet på friidrettsarenaen då ho vann gullmedaljen i sjukamp under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho stod over VM 2001 grunna skade, og EM 2002 grunna fødsel. I 2003 kom ho på femteplass under friidretts-EM, og i 2004 braut ho sjukampen i OL etter fem øvingar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 - 6 299 poeng
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje - 6 489 poeng
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje - 6 654 poeng, bak Sabine Braun (6 739) 
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje - 6 559 poeng, framom Urszula Włodarczyk (6 460)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje - 6 724 poeng, bak Eunice Barber (6 861)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje - 6 584 poeng, framom Jelena Prokhorova (6 531)
VM 2003 i Paris: Nr 5 - 6 254 poeng
OL 2004 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denise Lewis» frå ,  den 7. september 2016.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Mathildeordenen

Mathildeordenen var ein dansk orden stifta av dronning Caroline Mathilde 29. januar 1771 på ektefellen kong Kristian VII sin fødselsdag.  Ordenen vart tildelt medlemmar av kongefamilien og folk ved hoffet, særleg dei som var knytt til dronninga og Johann Friedrich Struensee. 

Mathildeordenen opphøyrde i 1772 da dronninga vart landsforvist.

Kjelder 

Danske ordenar og medaljar
Skipingar i 1771
Nedleggingar i 1772
Vatreplystrar

Vatreplystrar (Rhagologus leucostigma) er ein sporvestor fugl som er monotypisk i slekta Rhagologus. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie, Rhagologidae. Han er endemisk til Ny-Guinea.

Skildring 
Kroppslengda til vatreplystrarar varierer mellom 15 og 16,5 centimeter, massen mellom 24 og 29 gram. 
Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane eit litt flekkete, vatrete inntrykk, panne, krone og nakke gråleg, oversida elles mørk brun til olivenfarga, undersida lysare brungul eller lys grå med mørke fjørkantar, og andlet og strupen er uklårt raudbrune. Undergumpen er raudleg. Hofuglar har sterkaste, mest kontrastrike farger, hannen av R. l. obscurus er mest gråleg over heile drakta. Alle underartar har svart nebb og bein og mørk brun iris. 

Føda er truleg bær og noko insekt. Utbreiingsområdet er indre Ny-Guinea, helst over 1500 moh. nokre gongar opp til 2900 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 

sporvefuglar
Dyr på Ny-Guinea
Fuglar endemiske til Ny-Guinea
Louise Augusta av Danmark

Louise Augusta av Danmark () var ei dansk prinsesse. Offisielt var ho dotter av kong kong Kristian VII og dronning Caroline Mathilde, men ein har anteke at den biologiske far hennar var Johann Friedrich Struensee. Ved hoffet vart ho kalla «la petite Struensee».

15 år gamal gifta ho seg med prins Frederik Christian av Augustenborg og dei fekk etter kvart tre born; Caroline Amalie, seinare dronning av Danmark, gift med Kristian Fredrik, Christian August av Augustenborg og  Frederik av Nør.

Kjelder 

Danske kongelege
Folk frå Hørsholm
Urmakaren Zenith

Zenith er ein sveitsisk klokkeprodusent som har har produsert eksklusive klokker siden 1865. Firmaet vart starta av 22 år gamle Georges Favre-Jacot. Det vart seinare kjøpt opp av LMVH, i november 1999. Aldo Magada er i dag direktør for Zenith.

El Primero 
El Primero-kaliberet var først utgitt i 1969. Kaliberet var eit av dei første automatiske kronograf-urverka som var laga. Urverket har heile 36 000 svingingar i timen, noko som gjev ein ekstra gangnøyaktigheit. Zenith var verdas første produsent som laga eit mekanisk kronograf med ein tidels nøyaktigheit. 9 månadar, meir enn 2 500 operasjonar, 300 ekspertar og 18 forskjellige typar metal skal til for å produsere eit El Primero-urverk. Det har ein gangreserve på over 50 timar.

Kjelder

LMVH
Urmakarar
Føretak skipa i 1865
Sveitiske føretak
Diane von Fürstenberg

Diane von Fürstenberg () er ein belgisk-amerikansk motedesignar som særleg er kjend for si utforming av omslagskjolen. Motselskapet hennar Diane von Furstenberg (DVF) er eit verdsomspennande luksusmerke som er representert i over 70 land. Det har hovudkvarter og flaggskipbutikk i  Meatpacking District på Manhattan.

Sidan 2006 har von Fürstenberg vore president for Council of Fashion Designers of America (CFDA). I 2014 blei ho rekna som den 68. mektigaste kvinna i verda av Forbes. Time Magazine rekna henne som eit Icon i si liste Time 100 i 2015.

Bakgrunn
Von Fürstenberg blei fødd i Brussel som Diane Simone Michelle Halfin i ein velståande jødisk familie. Far hennar var rumensk-fødde Leon (Lipa) Halfin, som hadde flytta til Belgia frå Chişinău i 1929. Mor hennar var gresk-fødde Liliane Nahmias, ein Holocaust-overlevande som hadde vore i Auschwitz. 

Etter å ha studert ved Universitetet i Madrid studerte von Fürstenberg økonomi ved Universitetet i Genève. Ho arbeidde ei tid som assistent til motefotograf-agenten Albert Koski i Paris. Deretter blei ho lærling i tekstilfabrikken til Angelo Ferretti i Italia.

Ekteskap og karriere
I 1969 gifta Diane seg med prins Egon von Fürstenberg, som også hadde studert i Genève, og fekk den tyske adelstittelen prinsesse von Fürstenberg. Paret slo seg ned i New York og fekk to barn, Alexander og Tatiana. Paret skilde lag i 1973, men Diane fortsette å bruka namnet von Fürstenberg eller Furstenberg.

Kort tid etter at sonen blei fødd opna von Fürstenberg ei kledeverksemd. I 1974 deltok ho på ei motevising under New York Fashion Week der ho lanserte ein omslagskjole i jerseystoff. Designet tok verda med storm, og blei seld i over ein million eksemplar i løpet av dei neste to åra. Fürstenberg blei avbilda i kjolen på framsida av Newsweek i 1976, og plagget blei kjøpt inn av Metropolitan Museum of Art. Ho lanserte også eit kosmetikkmerke der den første parfymen fekk namn etter dotter hennar, Tatiana. Etter ein pause frå moteverda relanserte Diane von Fürstenberg selskapet og den kjende kjolen i 1997.

Diane von Fürstenberg gifta seg opp att med forretningsmannen Barry Diller i 2001. Paret driv den filantropiske stiftinga The Diller – von Furstenberg Family Foundation. Stiftinga deler mellom anna ut DVF Awards, ein årleg pris til kvinner som representer leiarskap, styrke eller mot i høve til kvinnerettar. I 2011 tildelte stiftinga 20 millionar dollar til High Line-parken.

Von Fürstenberg sit også i styret til Vital Voices, ein organisjon for kvinneleg leiarskap, og tok del i prosjektstyret til NYCEDC som tok for seg framtida til moteindustrien i New York for  borgarmeister Michael Bloomberg. I 2016 designa von Fürstenberg t-skjorter for presidentvalkampen til Hillary Clinton.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Diane von Fürstenberg» frå ,  den 8. september 2016.  
 

USA-amerikanske forretningsfolk
USA-amerikanske motefolk
USA-amerikanske designarar
Belgisk-amerikanarar
Belgiske jødar
USA-amerikanske jødar
Borkplystrar

Borkplystrar (Falcunculus frontatus) er ein starestor fugl som er monotypisk i slekta Falcunculus. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie Falcunculidae. Han er endemisk til Det australske kontinentet.

Skildring 
Dette er ein mellomstor sporvefugl, ca. 16 til 19 centimeter, og rundt 30 gram i kroppsvekt. Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt både mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane underside med kraftig gulfarge, oversida er mørk, meir avdempa grøngul til grå. Midtfeltet på hovudet frå nebb til nakke er mørkt og hannar syner oppreiste fjører. Strupen og øvre bryst er mørkt med skarpt skilje mot den gule undersida. Sidene av hovudet er i kvitt med eit mørkt kontrastrikt band frå panna ned og baketter gjennom auget til nakken. Nebbet er svart, stutt og lateralt samantrykt, beina er mørke grå.  Hofuglane har grønfarge i strupe og hals der hannar er svarte. Underarten i sørvestre Australia har kvit buk i staden for gul. 

Føda er insekt med innslag av andre virvellause dyr, frø og frukter. Utbreiingsområdet er ikkje-samanhengande område over Det australske kontinentet. Det største samanhengande området er frå søraustre South Australia, gjennom Victoria og store delar av austre New South Wales.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

sporvefuglar
Dyr i Australia
Fuglar i den australske regionen
Ignacio del Pórtico

Ignacio del Pórtico er einmannsprosjektet til den argentinske musikaren og låtskrivaren Ignacio Acevedo. Han var tidlegare vokalisten og gitaristen i La Otra Cara de la Nada før han starta sitt soloprosjekt. 

Den første utgjevinga hans, Maquetas Fisuras, er ei samling av mange ulike opptak frå ein lengre tidsperiode, som kom ut i mars 2015. Kort tid etter gav han, saman med Los Migues, ein split-EP, då Migue budde ei veke hos Ignacio. Men det var verkeleg albumet Regalos de Sosiego, utgitt i juli 2015, som vekka merksemda for Ignacio del Pórtico både i Mexico og Venezuela. Ignacio del Pórtico, som opphavleg kjem frå den vesle byen Posadas, har turnert i Chile og i dei argentinske millionbyane Chaco og Mendoza.

Medlemer 
Ignacio Acevedo – gitarar, vokal, keyboard, bass og perkusjon

Diskografi

Studioalbum 
Maquetas fisura (2015)
Regalos del Sosiego (2015)

EP 
Vivimos Lejos (SPLIT) (2015)

Kjelder 

Argentinsk musikk
Janina Karoltsjik

Janina Dzislavavna Karoltsjik, gift Pravalinskaja, () er ein kviterussisk tidlegare kulestøytar. Ho vart olympisk meister i Sydney i 2000, og verdsmeister 2001 i Edmonton. I 2003 testa ho positivt på steroidet clenbuterol under eit stemne i Tyskland, og vart utestengd frå friidrett i to år.

Aktiv
Karoltsjik tok bronsemedaljen i sitt andre seniormeisterskap, EM 1998. Under sommarleikane 2000 slo ho til med 20,56 m og personleg rekord i finalen, eit resultat som gav henne gullmedaljen, meir enn ein halv meter framom sølv- og bronsemedaljørane, russiske Larisa Pelesjenko og tyske Astrid Kumbernuss.

Året etter forbetra Karoltsjik sin personlege rekord til 20,61 m ved verdsmeisterskapen i Edmonton, og ho vann då ein ny gullmedalje, nær meteren lengre enn tyske Nadine Kleinert og bronsevinnar Vita Pavlysj frå Ukraina.

Doping
Karoltsjik testa i 2003 positivt på stoffet clenbuterol og vart utestengd frå friidrett i to år. Ho var tilbake i internasjonal konkurranse ved friidretts-VM 2007 der ho enda på tiandeplass i finalen. I 2010 kom ho på fjerdeplass i kuletevlinga ved friidretts-EM i Barcelona, ti centimeter bak den russiske bronsevinnaren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,75 m)
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 19,23 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 19,17 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 20,56 m, framom Larisa Pelesjenko (19,92 m)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 20,61 m, framom Nadine Kleinert (19,86 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 10 – 18,17 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,79 m)
EM 2010 i Barcelona: Nr 4 – 19,29 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (nr 17 – 17,87 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Janina Karolchyk-Pravalinskaya» frå ,  den 8. september 2016.  
 

Belarusiske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Kviterussland
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2000
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2008
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 2012
Kulestøytarar
Folk frå Hrodna
Bandet Lockerbie

Lockerbie er eit islandsk postrockband frå Reykjavík, som speler melodisk draumepop, blanda med kraftfull post-rock. Bandet kom saman i januar 2008, beståande av Pálsson, Sigurðsson, Rúnarsson og Hólm, som var gamle barndomsvener. Det femte medlemet, Hafsteinn Þráinsson, blei med i Lockerbie våren 2013.

Eventyret for Lockerbie begynte då éin av songane deira blei vald ut som sigerslåt av Stúdió Sýrlands og radiokanalen Rásar 2. Bandet komponerte og jobba med musikk i nesten to år, og gav ut debutalbumet Ólgusjór 7. juni 2011.

Diskografi 
Ólgusjór (2011)
Kafari (2014)

Medlemer 
Þórður «Doddi» Páll Pálsson – vokal, elektrisk gitar, akustisk gitar, orgel og klokkespel
Guðmundur Hólm – bass og kor
Davíð Arnar Sigurðsson – xylofon, piano, orgel, klokkespel, akustisk gitar og kor 
Rúnar Steinn Rúnarsson – slagverk og perkusjon
Hafsteinn «Haffi» Þráinsson – elektrisk gitar

Kjelder 

Musikkgrupper skipa i 2008
Plognebb

Plognebb (Eulacestoma nigropectus) er ein Oscines+sporvefugl. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie Eulacestomatidae. Han er endemisk til Ny-Guinea.

Skildring 
Plognebb er ein liten, ca. 13 - 14 centimeter lang, olivenbrun sporvefugl med eit kraftig, tjukt lateralt samantrykt og kileforma, svart nebb, som brukast til å pløye inn i daude greiner, bork og kvistar i jakta på insektføde. Kjønna er ulike. Hannen har svart underside, svarte venger og ein stor rund rosa hudflik på kinnet. Panna er meir gylden enn resten av hovudet. Hofuglen har olivengrøn fjørdrakt og bleik olivenfarge på undersida. Berre vaksne hannar har hudflikar.

Habitata ligg i skog, ofte med bambus i høgder på mellom 1950 og 2850 moh. i det indre av Ny-Guinea.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wattled Ploughbill» frå ,  den 9. september 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bilete på flickr.com

sporvefuglar
Dyr på Ny-Guinea
Fuglar endemiske til Ny-Guinea