alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sangoltshornet

Sangoltshornet (Hornet) (190 moh.) er det høgaste fjellet i Skogsvåg i Øygarden kommune i Vestland. På folkemunne vert fjellet kalla Hødne.

Geografi i Øygarden
Fjell i Vestland
Hopsfjellet

Hopsfjellet er eit fjell om lag 4 km nord for Førde sentrum i Sveio kommune. 
Det var skogbrann på Hopsfjellet 2.-3. juni 1992. Området er no er verna.

Det tar om lag 45 min å nå toppen av fjellet.

Fjell i Vestland
Geografi i Sveio
Gullsteinen

Gullsteinen er ein 352 meter høg, såteforma, karakteristisk og skogkledd fjelltopp sør for Løvstakken i Bergen. Det går turstiar opp på fjellet frå Fjøsanger, Bønes og Fyllingsdalen. På sørsida av fjellet ligg Gullstølen og den såkalla Speiderhytten.

Fjell i Bergen
Gardafjellet

Gardafjellet er eit fjell som ligg på Sotra i Vestland. Høgd over havet er 112 m.

Fjell i Vestland
Geografi i Øygarden
Veten i Øygarden

Veten (Førdesveten) er det høgaste fjellet i Øygarden kommune på Sotra i Vestland med ei høgd på 284 meter over havet. Fjellet har truleg vore ein del av Håkon den gode sitt vetesystem for landvern. 

Førdesveten-ulykka i 1948, der eit av Luftforsvaret sine Catalinafly styrta, hadde 14 omkomne. I dag er det sett opp eit minnesmerke på fjellet. 

Det er òg laget turstiar til Førdesveten. Ein tur til toppen tar tre til fire timar.

Bakgrunnsstoff 
Førdesveten 

Fjell i Vestland
Geografi i Øygarden
Jean de Hautefeuille

Jean de Hautefeuille () var ein fransk abbé (kyrkjemann) og oppfinnar, som er kjend for å ha kome med framlegg om å nytta ein krutdriven atmosfæremotor til å pumpa vatn i 1678. Men det var Huygens som fyrst laga ein slik motor, som han demonstrerte i 1680.

Kjelder 

Hautefeuille
Hautefeuille
Breivatnan i Brønnøy

Breivatnan er tre innsjøar nord for Snøfjellet mellom Tosen og Lomsdalen i Brønnøy.

 Øvre Breivatnet er mellom 1 og 2 km² og ligg 494 m.o.h.
 Midre Breivatnet er noko større og ligg 487 m.o.h.
 Nedre Breivatnet er knapt 2 km² og ligg 288 m.o.h.

Breivasselva renn nordvestover til Lomselva og ut i Storbørja.

Aust for vatnan ligg Breivasstinden, 1224 m.o.h.

Geografi i Brønnøy
Innsjøar i Nordland
Norsk institutt for by- og regionforskning

Norsk institutt for by- og regionforskning (NIBR) er eit uavhengig, samfunnsvitskapleg forskingsinstitutt som ligg i CIENS i Oslo.

Instituttet driv forsking og utgreiiningsarbeid på tema som offentleg forvalting, styring og demokrati, planlegging, velferd og levekår og regional analyse, og har rundt 60 forskarar.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Forsking i Noreg
Samfunnsgeografi
Vindkjegla

Vindkjegla er eit fjell i Sunnfjord kommune i Vestland. Fjellet har ein reflektor på toppen og er synleg frå store delar av Naustdal sentrum.

Fjell i Sunnfjord
Vetle Skagastølstind

Vetle Skagastølstind, òg kalla Skagastølstindane, Vetle eller -Vesle, er ein av toppane i Skagastølstindane og ligg mellom Midtre Skagastølstind, Storen (Store Skagastølstind) og Sentraltind.

Vetle Skagastølstind er ein del av den høgastliggande fjellryggen i Noreg, Styggedals- og Skagastølsryggen, som ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen.

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Vetle Skagastølstind

Fjell i Luster
Jotunheimen
2000 m-toppar i Noreg
CIENS

CIENS - Forskningssenter for miljø og samfunn (Oslo Centre for Interdisiplinary Environmental and Social Research) er eit strategisk forskingssamarbeid mellom sjølvstendige forskingsinstitutt og Universitetet i Oslo. Senteret er basert på felles faglege strategiar og forskingsprogram, samarbeid om forskings- og formidlingsoppgåver og samlokalisering av rundt 500 personar i Forskningsparken på Blindern i Oslo. 

Medlemer:
 CICERO - Senter for klimaforskning 
 met.no - Meteorologisk institutt
 NIBR - Norsk institutt for by- og regionforskning 
 NILU - Norsk institutt for luftforskning 
 NINA - Norsk institutt for naturforskning
 NIVA - Norsk institutt for vannforskning
 TØI - Transportøkonomisk institutt 
 UiO - Institutt for geofag, Avdeling for meteorologi og oseanografi 
 Assosiert medlem: NVE - Noregs vassdrags- og energidirektorat

Bakgrunnsstoff 
 CIENS heimeside

Forsking i Noreg
Samfunnsvitskapar
Holmvatnan i Grane

Holmvatnan er to innsjøar i Holmvassdalen i Grane, Nordland.

 Store Holmvatnet (sørsamisk  Såålehjaevrie) ligg 405 m.o.h.
 Litlholmvatnet (sørsamisk ohtje Såaloehjaevrie) ligg 360 m.o.h.

Holmvasselva renn ut i Svenningelva, ei sideelv til Vefsna. Midt i Store Holmvatnet ligg det ein stor holme.

Innsjøar i Nordland
Geografi i Grane
Vestre Høgvagltinden

Vestre Høgvagltinden (1967 moh.) er eit fjell i Jotunheimen. Toppen er ein av Høgvagltindane og ligg i Luster kommune i Vestland.

Jotunheimen
Fjell i Luster
Torill Rolstad Larsen

Torill Rolstad Larsen () var ordførar i Arendal kommune frå 2003 til 2011. Ho representerer Arbeidarpartiet.

Ordførarar i Arendal
Ap-ordførarar i Aust-Agder
The Arctic Dance Experience

The Arctic Dance Experience er ei dance/trance-gruppe frå Stokmarknes. Gruppa vert oppretta som eit trance/dance konsept i september 1996, av Dj Falk. Gruppa bestod frå starten av Guro Myhre og Raymond Løken i tillegg til Dj Falk. Konseptet blei etterkvart lagd ned, men i 2004 blei gruppa gjenoppliva, men då med nye medlemmer.

Dj Falk er den einaste som er igjen av de opphavlege medlemmane. 
Saman med Dj Falk er The Arctic Dance Experience i dag beståande av Katharina Karlsen Hedlund, som er vokalist, dansar og Dj.
Dj Falk er gruppas hovudlåtskrivar, komponist og Dj.
I mars 2008 hadde dei sin første offisielle opptreden i Vesterålshallen.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Fan nettside 

Norske musikkgrupper
Hadsel kommune
Musikkgrupper skipa i 1996
Tverrådalskyrkja

Tverrådalskyrkja (2087 moh.) er eit ryggforma fjell på grensa mellom Skjåk kommune i Innlandet i nord og Luster kommune i Vestland i sør. Fjellet ligg i fjellområdet Breheimen. Den høgaste toppen (Tverrådalskyrkja eller Store Tverrådalskyrkja) er 2087 moh. Toppen har ein særs karakteristisk og dominerande profil frå Sota i Skjåk. Tverrådalskyrkja har òg et lågare toppunkt, Søre Tverrådalskyrkja, som er 2034 moh. og ligg om lag 700 m sørvest for det høgaste toppunktet. Toppen vart første gong nådd 2. august 1842 av Harald Nicolai Storm Wergeland. I dag er den vanlegaste ruta til toppen opp austryggen frå Fortundalsbreen.

Fjell i Skjåk
Fjell i Luster
Søre Tverrådalskyrkja

Søre Tverrådalskyrkja (2034 moh.) er eit fjell i Luster kommune i Vestland. Søre Tverrådalskyrkja er eit toppunkt som ligg om lag 700 m sørvest for det høgare toppunktet, Tverrådalskyrkja.

Fjell i Luster
Atmosfæremotor

Ein atmosfæremotor er ein forbrenningsmotor som utførte arbeid ved at eit stempel har atmosfæretrykket på eine sida og undertrykk på den andre sida. Det var Abbé Hautefeuille som i 1678 foreslo ein slik motor, medan Christiaan Huygens lage ein  motor, som han demonstrerte i 1680. Samuel Morland eksperimenterte med ei krutdriven vasspumpe på 1600-talet.

Krutmotorar 
I maskina til Huygens var stemplet festa i eit tau, som gjekk over ei trinse plassert på ein påle. Den andre enden av tauet var festa til ei last. Seinare motorar av denne typen hadde ein bom  som var festa til stemplet i den eine enden og til ei last i den andre enden. Lasta lyfta stemplet slik at det stod øvst i sylinderen. På dei aller fyrste motorane vart ein krutladning avfyrt i sylinderen. Trykket av eksplosjonen vart ikkje nytta for å utføra arbeid, men vart sleppt ut gjennom ein ventil, slik at det etter eksplosjonen var om lag same trykk på begge sider av stemplet. Når gassen i sylinderen vart avkjølt, vart volumet av gassen mindre og atmosfæretrykket på toppen av stemplet pressa det ned i sylinderen og lyfta lasta i andre enden av tauet/bommen og utførte arbeid. Når det vart sleppt luft inn i sylinderen att, ville lasta på andre sida av tauet/bommen lyfta stemplet til øvre posisjon att, klar for neste krutladning. At motoren måtte «ladast» med ein ny krutladning mellom kvart arbeidsslag, var sjølvsagt noko tungvint, med desse motorane var å rekna som forskningsverktøy og var ikkje brukbare til praktisk arbeid.

Gassmotorar 
Dei fleste forsøka med motorar med intern forbrenning frå tida før 1869 var atmosfæremotorar.  
 I 1820 publisete W. Cecil  eit framlegg for ein atmosfæremotor som nytta hydrogen som drivstokk.
 I 1854 fekk Barsanti og Matteucci patent på ein gassdriven atmosfæremotor, som vart sett i drift i 11856.

Dampmaskinar 
Dei fyrste eksperimenta med dampmaskiner nytta òg atmosfæretrykket for å utføra arbeid. Denis Papin, som var assistenten til Huygens då han arbeidde med krutmotoren, var ein pioner på dampdriven atmosfæremotorar. Frå 1690 og utover utførte han fleire eksperiment med atmosfæriske dampmaskinar, som han mellom anna nytta i hjuldamparar. Dampmaskinene til Thomas Newcomen og Iwan Iwanowitsch Polsunow nytta òg atmosfæretrykket for å utføra arbeid.

Kjelder 

Forbrenningsmotorar
Transportøkonomisk institutt

Transportøkonomisk institutt (TØI) - Stiftinga Norsk senter for samferdselsforskning - er eit forskingsinstitutt lokalisert i CIENS i Oslo. Instituttet har som føremål å bringa fram og formidla forskingsbasert kunnskap om transport og samfunn til offentlege og private etatar, organisasjonar og verksemder.

Kring 70 forskarar (m.a. ingeniørar, sosiologar, økonomar, statsvitarar, geografar og psykologar) gjennomfører forskings- og utgreiiningsoppdrag innanfor område som trafikktryggleik, kollektivtransport, miljø, reisevanar, reiseliv, planlegging, avgjerdsprosessar, transportøkonomi og transportar i næringslivet.

Transportøkonomisk institutt vart oppretta i 1958, først som eit utval, og frå 1964 som eige institutt tilknytt NTNF (Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Forskningsråd, no integrert i Norges forskningsråd). Instituttet vart ei fristilt privat stifting i 1986.

Instituttet gjev ut fagtidsskriftet Samferdsel.

Bakgrunnsstoff 
 TØI si heimeside
 CIENS

Forsking i Noreg
Norske stiftingar
Samferdsle
Samfunnsvitskapar
Skipingar i 1958
Harald Vestøl

Harald Vestøl () var ordførar i Birkenes kommune frå 1991 til 2010, då han trekte seg frå vervet for skuld helsa. Han representerte Høgre.

Referansar 

Ordførarar i Birkenes
Høgreordførarar i Aust-Agder
Knut A. Austad

Knut A. Austad () var ordførar i Bygland kommune mellom 1995 og 2011. Han representerte Senterpartiet.

Ordførarar i Bygland
Sp-ordførarar i Aust-Agder
Folk frå Bygland
Søre Dyrhaugstinden

Søre Dyrhaugstinden er ein av Dyrhaugstindane, som ligg i fjellområdet Hurrungane i den sørvestlege delen av Jotunheimen. 

Sett frå Skagastølsbreen og Bandet er Søre Dyrhaugstind ein markert og bratt tind med mange klatreruter. Søre Dyrhaugstind frå Bandet er ei klassisk turrute først klatra av Charles W. Patchell, John Simpson og Johannes Vigdal i 1895. I 1936 klatra Arne Næss og Erik Holter nordaustegga frå Skagastølsbreen. Ruta vart ståande som den vanskelegaste i Hurrungane i mange tiår.

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Dyrhaugstindane

Fjell i Luster
Fjell i Årdal
Jotunheimen
Styggedals- og Skagastølsryggen

Styggedals- og Skagastølsryggen er den høgastliggande fjellryggen i Noreg og ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen. Ryggen ligg hovudsakleg i Luster kommune i Vestland, men den sørvestre delen ligg i Årdal kommune i same fylke.

Toppane langs Styggedals- og Skagastølsryggen er av dei høgaste i Noreg og er, frå nord mot sør og aust
 Nordre Skagastølstind (2167 moh.)
 Skagastølsnebbet (2222 moh.)
 Midtre Skagastølstind (2284 moh.)
 Vetle Skagastølstind (2340 moh.)
 Storen (Store Skagastølstind) (2405 moh.)
 Sentraltind (Vestre Styggedalstind) (2348 moh.)
 Store Styggedalstind, Vesttoppen (2383 moh.)
 Store Styggedalstind, Austtoppen (2387 moh.)
 Jervvasstind (Austre Styggedalstind) (2351 moh.)

Fjellkjeder i Noreg
Jotunheimen
Fjell i Luster
Fjell i Årdal
Eksklusive økonomiske soner

Eksklusive økonomiske soner er eit havområde som omgjev eit land, der kyststaten har eksklusive rettar til økonomisk utnytting av ressursane i havet og på havbotn. Dette vil for dette meste vere fiske og petroleumsutvinning Omgrepet er heimla i Havrettstraktaten. Sona strekker seg 200 nautiske mil ut frå grunnlinja. Det gjeld likevel andre rettar i territorialfarvatnet som kan strekke seg 12 nautiske mil ut frå grunnlinja.

I den eksklusive økonomiske sona kan ein stat ikkje nekte andre statar rett til gjennomfart med skip eller fly.

Storleiken på dei eksklusive økonomiske sonene

Norsk økonomisk sone 
 	

Kjelde: Statistisk årbok 2007,

Bakgrunnsstoff 

Havrett
Fiskeri
Grenser
Hydrografi
Store Styggedalstind

Store Styggedalstind, òg kalla Styggedalstindene, Store, er ein av Styggedalstindane, som er ein del av den større ryggen Styggedals- og Skagastølsryggen. Ryggen ligg igjen i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen. Styggedalstindane ligg i Luster kommune i Vestland.

Store Styggedalstind, som ligg mellom Sentraltind i vest og Jervvasstind i aust, er ein om lag 800 meter lang rygg som går i aust-vest-retning. Ryggen er smal med bratt nord- og sørside. Ryggen har to toppunkt, Austtoppen (2387 moh.) og Vesttoppen (2383 moh.), som ligg om lag 300 m frå kvarandre.

Store Styggedalstind (Austtoppen) er det fjerde høgaste fjellet i Noreg. Sjølv om Vesttoppen òg er eit toppunkt, og høgdemessig kvalifiserer til å verte kalla Noreg sitt femte høgaste fjell, er han normalt ikkje med i lister over Noreg sine høgaste fjell sidan han har ein primærfaktor på berre 25 m.

Sjå òg 
 Norske fjell

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Styggedalstindane

Fjell i Luster
Jotunheimen
2000 m-toppar i Noreg
Store Austanbottstind

Store Austanbottstind, 2203 moh., er den høgaste toppen vest i Hurrungane i Jotunheimen. Toppen ligg på ein fjellrygg med Søre Austanbotntind i sør og Vestre Austanbotntind i vest. Fjellet er det 55. høgaste i Noreg. 

For å nå toppen via normal veg må ein gjennom lett klatring, men på grunn av eit utsett snøfelt og krev det normalt klatreerfaring.

Toppen ligg på kommunegrensa mellom Luster og Årdal i Vestland.

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Store Austanbotntind

Jotunheimen
Fjell i Luster
Fjell i Årdal
Stetinden i Jotunheimen

Stetinden (2020 moh.) er eit fjell i Leirdalen i Jotunheimen på grensa mellom Lom kommune i Innlandet og Luster kommune i Vestland. 

Med den «svarte knollen» på toppen er han godt synleg frå Leirvassbu, og er ein av dei mest populære turane frå hytta. Frå Leirvassbu tar turen om lag 4 timar til fots opp og ned på sommarstid. Turen er noko kortare på vinterstid. Toppen er grei å nå både frå aust og søraust, medan ein frå vest møter eit stup på fleire hundre meter.

Frå toppen er det god utsikt til Storebjørn (2222 moh.)

Dei første til å nå toppen av fjellet var Carl Christian Hall og Mattias Soggemoen i 1890.

Fjell i Lom
Fjell i Luster
Jotunheimen
Skagastølstindane

Skagastølstindane, òg kalla Skagastølstindene og Skagastølsryggen, er ein rygg som ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen. Skagastølstindane ligg på grensa mellom kommunane Luster og Årdal i Vestland. Toppen av Storen, som er den sørlegaste av Skagastølstindene, markerer kommunegrensa.

Skagastølstindane er den vestlegaste delen av Styggedals- og Skagastølsryggen, den høgastliggande fjellryggen i Noreg. Toppane langs Skagastølstindane er av dei høgaste toppane i Noreg og er, frå nord mot sør
 Nordre Skagastølstind (2167 moh.)
 Skagastølsnebbet (2222 moh.)
 Midtre Skagastølstind (2284 moh.)
 Vetle Skagastølstind (2340 moh.)
 Storen (2405 moh.)

Klatreturen over desse toppene vert kalla Skagastølstraversen.

Bakgrunnsstoff 

 Skildring av Skagastølstindane

Fjellkjeder i Noreg
Jotunheimen
Fjell i Luster
Fjell i Årdal
Skagastølsnebbet

Skagastølsnebbet er ein av toppene av Skagastølstindane og er ein liten topp som ligg rett nord for Midtre Skagastølstind. Skagastølsnebbet ligg i Luster kommune i Vestland.

Skagastølsnebbet er ein del av den høgastliggande fjellryggen i Noreg, Styggedals- og Skagastølsryggen, som ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen.

Bakgrunnsstoff 
 Sklidring av Skagastølsnebbet

Fjell i Luster
Jotunheimen
Sentraltind

Sentraltind, òg kalla Centraltind og Vestre Styggedalstind, ligg midt på Styggedals- og Skagastølsryggen i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestlege delen av Jotunheimen. Med ei høgd på 2348 meter over havet er Sentraltind det tiande høgaste fjellet i Noreg. Sentraltind ligg midt mellom Storen (Store Skagastølstind) og Store Styggedalstind.

Sentraltind høyrer til Luster kommune i Vestland.

Sjå òg 
 Norske fjell

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Sentraltind

Fjell i Luster
Jotunheimen
2000 m-toppar i Noreg
Kvefsebukk

Kvefsebukkener ei bille i trebukkfamilien. Namnet sitt har han fått fordi kroppen hans er farga med svarte og gule stripar som hjå ein stikkekvefs. Arten er relativt vanleg i Europa, Kaukasus og Litle-Asia, i Noreg i låglandet frå Vest-Agder og Østfold i sør til Sør-Trøndelag i nord.

Levesett 
Kvefsebukk brukar hovudsakleg lauvtre som vertar, men har òg unnataksvis funnest i bartrea einer og gran. Dei føretrekk nyleg daude tre, tørre greinar og liknande trevirke. Larvane gneg først mellom borken og veden, før dei gneg seg vidare inn i yteveden. Det er her dei forpuppar seg, anten om hausten eller om våren. Både larvar og puppar kan overvintra.

Generasjonstida er på minst to år. Vaksne biller kjem fram seint på våren, og er aktive frå mai til juli. Dei vitjar gjerne blomar, særleg i skjermplantefamilien.

Kjelder 
Norges Biller

Trebukkar
Soteroen

Gangaren Soteroen eller Fille-Værn (6/8-takt), er spela i Setesdal, Telemark og Numedal. Slåtten er stundom kalla Kjosekrullen, og dette tyder på at Jon Kjos kan ha vore kjelde til han. Namnet Soteroen skriv seg frå spelemannen Olav Soterud frå Seljord. Han hadde vore mykje i lag med Øystein Langedrag (som kan ha fått slåtten etter Jon Kjos). Slåtten heiter oftast Soteroen i Setesdal, men Fille-Værn i Telemark. I Setesdal er mest alle formene av slåtten skrivne ned i Bygland. Han er spela på Nedstilt bass. Soteroen er rekna som ein god danseslått, og er svært populær.
 
Slåtten er spela på Nedstilt bass.

Variantgruppa 

Hardingfeleverket har slåtten under gruppenummer 113 (tilleggsform 156).

	a:Fille-Værn, etter Steingrim Haukjem, Veggli . Nedskrift Truls Ørpen 1954 (Ø 165). Haukjem hadde slåtten etter Steinar Gladheim frå Veggli. Slåttenamnet kjem seg frå ein gut som heitte Værn, som ikkje ville ta seg noko til, men berre gjekk i filler. Han kom frå Vågdal.

	b: Soteroen, etter Olav Heggland, Bygland . Nedskrift Eivind Groven 1954 (G 979). Denne forma var stundom kalla Kjosekrullen.

	c: Soteroen, etter Eivind Aakhus, Bygland . Nedskrift Truls Ørpen 1954 (Ø 393). Aakhus skreiv sjølv ned slåtten og gav han ut i 1925. Ørpen skreiv tona ut for hardingfele seinare.

	d: Soteroen, etter Eivind Hamre, Bygland . Nedskrift Arne Bjørndal 1917 (B 179). Hamre hadde slåtten etter Tarkjell Aslaksson Austad frå Bygland. Austad hadde vore i lag med Myllarguten. 

	e: Fille-Værn (Soteroen), etter Ånund Tveiten, Høydalsmo, Telemark . Nedskrift Eivind Groven etter minne 1954 (G 993). Groven spela inn slåtten for NRK i 1948.

	f: Soteroen (Nordmannsklubben), etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark . Nedskrift Eivind Groven 1955 (G 1011).

Supplementsnedskrift:

	156: Soteroen, etter Dreng Ose, Ose, Setesdal . Nedskrift Sven Nyhus 1978. Dreng Ose hadde forma etter Eivind Aakhus. 

 Det finst og ein slått som er katalogisert under 2/4-gangarane med taktskifte til 6/8 nr 174). Dette er ein halling etter Jørn Hilme, som mellom anna var nytta av Olav Moe. Slåtten er skriven ned etter Ola Bøe, Vestre Slidre, av Eivind Groven (G 1590).

Norske slåttar
Tussebruri

«Tussebruri» eller «Tussebrureferdi» er ein gangar spela på Voss, i Telemark, i Valdres og i Setesdal. Dette er ein vandreslått som er sopass gamal at det er uvisst å seia kvar han opphavleg kom frå. Truleg er kjerneområdet Voss eller Sogn. Slåtten er rekna som gamal på Voss. Slåtten går på nedstilt bass og er spela i 6/8-takt. 

Nokre av formene er og kalla «Røven». Elles er slåtten kalla «Vossetussa», eller «Søtebroki åt Netrøsti» (Valdres), eller «Båtlåten» (Valdres. Til minne om eit brurepar som drukna av di brurebåten kvelvde). Stevet «Ser du røven, Lambetjuven» finst som songleik i Sogn. Slåttemotivet er soleis svært utbreidd. Wilhelm Sorteberg bygde ut gangaren «Gubben på Norefjell» over taka i slåtten.

Variantgruppa 

Hardingfeleverket har katalogisert slåtten under gruppenr 115/125. Wilhelm Sorteberg bygde ut ei eiga form (nr 12).

	Nr 12: «Gubben i Norefjell», av og etter Wilhelm Sorteberg frå Krødsherad. Truls Ørpen skreiv ned slåtten 1908-09. Slåtten er brigda over «Tussebruri», og soleis teken med her.

Nr. 115

	a: «Tussebruri», etter Hølje Sjoåsen frå Tuddal . Nedskrift Eivind Groven 1921 (G 469).

	b: «Tussebrureferdi», etter Knut Dale frå Tinn . Nedskrift Truls Ørpen 1910 etter voksrullopptak (Ø 397). Johan Halvorsen skreiv ned slåtten i si samling. Forma var så nytta av Edvard Grieg i hans opus 72.

	c: «Røven», etter Ola Mosafinn frå Voss . Nedskrift Arne Bjørndal 1905. Isak Rokne lærde bort slåtten då Mosafinn var tolv år gamal. Stevet Ser du røven, lambetjuven, du høyrer til forma. Spelemannen Halvor Flatland skal ha lært forma av Mosafinn og nytta ho i Telemark.

	d: «Tussebruri», etter Olav H. Tveito frå Vinje . Nedskrift Eivind Groven 1920 etter minne (G 995). 

	e: «Ser du røven, Lambetjuven», etter Olav Moe frå Aurdal i Valdres . Nedskrift Eivind Groven 1952 etter sending i NRK (G 997). Olav Moe rekna slåtten som gamal i Valdres, men stevet er det same som på Voss. ”Det er klagesongen uppi fjellet over skadyri som gjere skae på bufeet” (Olav Moe).

	f: «Bondedans», etter Olav Moe frå Aurdal . Nedskrift Arne Bjørndal i 1930-åra (B 1055). Moe lærde slåtten av Ola Hamresbrøti frå Vestre Slidre. 

Supplementsformer:

	125 a: «Tussebrureferdi», etter Torleiv Bjørgum frå Rysstad i Setesdal . Nedskrift Eivind Groven 1968 (G 1760).

	125 b: «Vossetussa», etter Halldor Meland frå Kvam . Nedskrift Eivind Groven 1964 etter privatopptak. Meland bygde ut slåtten etter Ola Mosafinn.

Innspelingar (i utval) 
 Olav Moe, hardingfele. Innspilt i Oslo 23. februar 1954. Han blei utgjeven på 78-plata His Master's Voice A.L. 3394.

Norske slåttar
Ramsdalsheia

Ramsdalsheia er eit fjellområde i kommunane Sunnfjord og Kinn i Vestland. Rv5 gjekk her før han vart erstatta med Naustdalstunnelen.

Fjell i Sunnfjord
Fjell i Kinn
Nordre Skagastølstind

Nordre Skagastølstind, òg kalla Skagastølstindane, Nordre, er den nordlegaste toppen av Skagastølstindane. Nordre Skagastølstind ligg i Luster kommune i Vestland.

Nordre Skagastølstind er ein del av den høgastliggande fjellryggen i Noreg, Styggedals- og Skagastølsryggen, som ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen.

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Nordre Skagastølstind

Fjell i Luster
Jotunheimen
Midtre Skagastølstind

Midtre Skagastølstind, òg kalla Skagastølstindane, Midtre, er ein av Skagastølstindane og ligg omtrent midt mellom Nordre Skagastølstind og Storen (Store Skagastølstind). Midtre Skagastølstind ligg i Luster kommune i Vestland.

Midtre Skagastølstind er ein del av den høgastliggande fjellryggen i Noreg, Styggedals- og Skagastølsryggen, som ligg i fjellområdet Hurrungane, i den sørvestre delen av Jotunheimen.

Bakgrunnsstoff 
 Skildring av Midtre Skagastølstind

Fjell i Luster
Jotunheimen
Midtre Høgvagltinden

Midtre Høgvagltinden (2066 moh.) er eit fjell i Jotunheimen. Toppen er den høgaste av Høgvagltindane og ligg i Luster kommune i Vestland.

Jotunheimen
Fjell i Luster
Middagsfjellet i Bremanger

Middagsfjellet er eit fjell i Bremanger kommune, inst i Vindspollen. Middagsfjellet kjem ned frå Magnhildskaret. Namnet kjem frå at då ein arbeida på gardane og sola stod midt på fjellet var det middag.

Fjell i Vestland
Geografi i Bremanger
Bernhard Riksfjord

Bernhard Riksfjord () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Han vart vald til ordførar i Aukra kommune i Møre og Romsdal i 2007 og attvald i 2011
og i 2015.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Bernhard Riksfjord» frå , den 23. april 2008. 

Ordførarar i Aukra
Ap-ordførarar i Møre og Romsdal
Folk frå Aukra