alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
NM i friidrett 1957

Noregsmeisterskapen i friidrett 1957, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Krohnsminde idrettsplas i Bergen dagane 16.-18. august 1957. Arrangørar var friidrettskrinsane i Bergen og Hordaland. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner.

Reidun Buer fekk kongepokal for sitt 100-meterløp og Ernst Larsen for sitt løp på 3000 meter hinder.

Menn

100 meter

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

800 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Arbeiderbladet 17.8.1957
Arbeiderbldet 19.8.1957

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1957
Idrett i Bergen
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1990

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1990 fann stad på Nya Ullevi i Göteborg 9. mai 1990, framfor 20 103 tilskodarar. Sampdoria frå Genova vann finalen, den 30. i sitt slag, etter ekstraomgangar med 2 mål mot 0 for RSC Anderlecht frå Brussel.

Kampen

Etter 90 mållause minuttar gjekk oppgjeret til ekstraomgangar. På tampen av den fyrste ekstraomgangen, i det 105. minutt, syrgde Gianluca Vialli for italiensk nettsus. Tre minuttar ut i den andre ekstraomgangen stod det 2-0 på måltavla etter at same Vialli fekk nettkjenning nummer to.

Laga
Sampdoria sitt vinnarlag bestod av: Gianluca Pagliuca, Moreno Mannini, Pietro Vierchowod, Luca Pellegrini (kaptein), Amedeo Carboni, Giuseppe Dossena, Fausto Pari, Srečko Katanec, Giovanni Invernizzi, Gianluca Vialli og Roberto Mancini. Attilio Lombardo fekk plassen til Invernizzi i det 55. minutt og Fausto Salano spelte begge ekstraomgangane i staden for Katanec.

Anderlecht sitt mannskap var: Filip De Wilde, Georges Grün (kaptein), Stephen Keshi, Wim Kooiman, Guy Marchoul, Patrick Vervoort, Charly Musonda, Milan Janković, Arnór Guðjohnsen, Marc Degryse og Marc van der Linden. Degryse og Janković måtte vike plass for Luc Nilis og Luís Oliveira etter høvesvis 102 og 105 minuttars kamp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1990 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 9. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1990
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1966

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1966 fann stad på Hampden Park i Glasgow 5. mai 1966, framfor 41 657 tilskodarar. Vesttyske Borussia Dortmund vann finalen, den 6. i sitt slag, med siffera 2-1 over Liverpool FC.

Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang sende Sigfried Held Borussia i føringa i det 61. minutt, Roger Hunt utlikna leiinga sju minuttar seinare. Fleire mål kom ikkje i ordinær tid og det vart fyrst i det 107. minutt Reinhard Libuda vart matchvinnar for Borussia med eit langskot frå 30 meter.

Pierre Schwinte frå Frankrike dømde kampen.

Laga
Borussia Dortmund sitt vinnarlag var: Hans Tilkowski, Gerhard Cyliax, Wolfgang Paul (kaptein), Rudi Assauer, Theodor Redder, Dieter Kurrat, Wilhelm Sturm, Reinhard Libuda, Aki Schmidt, Sigfried Held og Lothar Emmerich.

Liverpool mønstra: Tommy Lawrence, Chris Lawler, Ron Yeats (kaptein), Gerry Byrne, Gordon Milne, Willie Stevenson, Peter Thompson, Roger Hunt, Ian St John, Tommy Smith og Ian Callaghan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1966 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 9. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1966
Après

Après er det 17. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop.

Bakgrunn
Heile albumet består av coverversjonar av kjende songar, fleire av dei på fransk, og det kom ut 9. mai 2012 på Thousand Mile Inc etter at albumet vart avvist av Virgin EMI Records. Pop sa at selskapet hans «føretrekte at eg skulle spele inn eit rockealbum med populære pønkarar» og at «Dei tenkte at dei ikkje kom til å tene pengar på det, og at fansen ikkje ville like det»

Då Bill Flanagan spurte Bob Dylan om han hadde høyrt nokre gode plater idet siste, svarte han Après.

Plateomslaget refererer til rollefiguren La Conscience spelt av Iggy Pop i den franske filmen L'Étoile du jour av Sophie Blondy.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - vokal
Hal Cragin - gitar (spor 1-9), bassgitar, piano (spor 3-5, 7, 8), vokal (spor 9)
Steven Ulrich - elektrisk gitar (spor 1, 2)
Danny Blume - akustisk gitar (spor 1, 2), elektrisk gitar (spor 9)
Jerry Zaslavsky - orgel (spor 1, 2)
Jon Cowherd - piano (spor 10)
Ben Perowsky (spor 5, 9), Jerry Marotta (spor 4, 7), Kevin Hupp (spor 1-3) - trommer, perkusjon
Jainardo Batista - perkusjon (spor 1, 2)
Aaron Halva - tres (spor 1, 2)
Lucie Amié (spor 1, 5), Sarah Fimm (spor 1, 2, 9) - korvokal
Tim Ouimette - blåsearrangement (spor 5, 8), blåsarar (spor 5), trombone (spor 8)
Lulu Gainsbourg - blåsearrangement (spor 2)
Teknisk
Hal Cragin - produsent, lydteknikar, miksing
Andy Tommasi - anna produksjon, lydteknikar
Guillaume le Grontec, Sophie Blondy - fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Après» frå ,  den 9. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 2012
Coveralbum
La Javanaise

«La javanaise» er ein song skriven av Serge Gainsbourg, opphavleg for Juliette Gréco, og både ho og Gainsbourg sjølv spelte inn songen i 1963. 

Ein sommarkveld i 1962 høyrde Gréco og Gainsbourg på musikk og drakk champagne i lag. Dagen etter sende han ho «La javanaise». Gainsbourg spelte inn sin versjon i januar 1963 i Studio Fontana i London og singelen kom ut i mars same året. Greco gav ut sin versjon i mai.

Filmmusikk
 Madeleine Peyroux framførte songen i 2017 i filmen The Shape of Water, regissert av Guillermo del Toro.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «La Javanaise» frå ,  den 9. mai 2018. 
 

Songar frå 1963
Serge Gainsbourg-songar
Songar skrivne av Serge Gainsbourg
Singlar frå 1963
Philips Records-singlar
Songar om Indonesia
Songar om kvinner
Jane Birkin-songar
Iggy Pop-songar
Post Pop Depression

Post Pop Depression er det 18. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut den 18. mars 2016, av Loma Vista Recordings. Det var produsert av Josh Homme frå Queens of the Stone Age og vart spelt inn i løyndom i lag med Dean Fertita frå Queens of the Stone Age og trommeslagaren Matt Helders frå Arctic Monkeys.

Bakgrunn og innspeling
Pop og Homme byrja å arbeide på albumet i januar 2015. Dei sendte litt songtekstar til kvarandre og tre månader seinare vart dei samde om å dra i studio.

Albumet består av ni songar og vart spelt inn mellom 12. januar og 9. mars 2015 i Rancho De La Luna i Joshua Tree i California, i løpet av to veker, og ei anna veke i Pink Duck Studios i Burbank i California. Pop og Homme betalte sjølv for innspelinga. Dean Fertita spelte gitar og klaverinstrument, medan Matt Helders spelte trommer. Homme har sagt at førebuinga av Post Pop Depression var ein av tinga som hjelpte med etterverkanden etter åtaket i november 2015 i Bataclan.

Albumet kom ut 18. mars 2016. Pop og Homme var då alt i gang med ein turné for å marknadsføre albumet, og følgde opp med konsertar i Europa i mai 2016 I tillegg til Pop og Homme, hadde dei med seg Fertita, Helders, Matt Sweeney på bassgitar og Troy Van Leeuwen på gitar.

Dei debuterte med songen «Gardenia» på The Late Show with Stephen Colbert den 9. mai 2018. Songen nådde 26. plassen på Adult Alternative Songs-lista. Albumet debuterte på 17. plassen på Billboard 200 og vart det best plasserte Iggy Pop-albumet i USA. Det gjekk òg høgt på albumet andre stader i verda.

Mottaking

Post Pop Depression fekk stort sett positive meldingar frå kritikarane. På Metacritic fekk albumet 79 av 100, basert på 33 meldingar, noko som indikerer at mange av dei var positive til albumet.

I desember 2016 vart albumet nominert til Grammyprisen i kategorien «Best Alternative Music Album».

Lovord

Innhald

Medverkande
 Iggy Pop — vokal, akustisk gitar
 Josh Homme — vokal, gitar, bass, piano, synthesizer, mellotron, produsent, perkusjon
 Dean Fertita — gitar, piano, synthesizer, bassgitar
 Matt Helders — trommer, perkusjon, shaker, korvokal

Salslister

Salstal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Post Pop Depression» frå ,  den 9. mai 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Musikkalbum frå 2016
Iggy Pop-album
Album produserte av Josh Homme
Loma Vista Recordings-album
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970 fann stad på Praterstadion i Wien 29. april 1970, framfor 7 968 tilskodarar. Manchester City vann finalen, den 10. i sitt slag, med siffera 2-1 mot polske Górnik Zabrze.

Kampen
Neil Young gav Manchester City leiinga i det 12. minutt etter ein retur frå Górnik-målvakta. I det 43. minutt la Francis Lee på til 2-0 på eit straffespark. Stanisław Oślizło reduserte til 1-2 midtvegs i den andre omgangen, noko som vart sluttresultatet.

Paul Schiller frå Austerrike dømde kampen.

Laga
Manchester City sitt vinnarlag bestod av: Joe Corrigan, Tony Book (kaptein), Tommy Booth, George Heslop, Glyn Pardoe, Mike Doyle, Alan Oakes, Tony Towers, Colin Bell, Francis Lee og Neil Young. Doyle vart skadd midt i den fyrste omgangen og vart erstatta av Ian Bowyer.

Górnik Zabrze mønstra: Hubert Kostka, Jerzy Gorgoń, Stefan Florenski, Stanisław Oślizło (kaptein), Alfred Olek, Henryk Latocha, Erwin Wilczek, Zygfryd Szołtysik, Jan Banaś, Włodzimierz Lubański og Władysław Szaryński. Hubert Skowronek og Alojzy Deja fekk sjansen frå det 75. og 85. minutt, ut gjekk Wliczek og så Florenski.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1970 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1970
Saint Mary Parish på Jamaica

Saint Mary Parish er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Portland Parish i aust, Saint Andrew i sør, Saint Catherine i sørvest og Saint Ann i vest. I nord har det kyst mot Det karibiske havet.
 
Administrasjonssenteret i fylket er hamnebyen Port Maria. Andre større busetnader er Annotto Bay, Oracabessa og Highgate.

Viktige jordbruksprodukt i fylket er banan, sitrusfrukt, sukker, pimento, kakako, kaffi og kokos, som kan gje kokosnøtter og kopra.

Kjende folk frå Saint Mary
 James Beckford (f. 1975), friidrettsutøvar
 Admiral Tibet (f. 1960), dancehall-songar 
 Esther Anderson, filmskapar og skodespelar
 Aleen Bailey (f. 1980), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
 Capleton (f. 1967), reggae- og dancehallartist
 Noël Coward, britisk dramatikar som døydde her i 1973
 Stephen deRoux, fotballspelar (Montreal Impact)
 Clancy Eccles, ska and reggae singer
 Andy Hamilton (1918–2012), jazzsaxofonist og komponist
 Beres Hammond (f. 1955), reggaesongar
 Lisa Hanna (f. 1975), minister, parlamentsmedlem og venleiksdronning
 Perry Henzell (1936–2006), filmregissør
 Ini Kamoze (f. 1957), reggaesongar
 Kiddus I (f. 1944), reggaesongar og musikar
 Lady Saw (f. 1972), dj og reggaesongar
 Beverly McDonald (f. 1970), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
 Danny McFarlane (f. 1972), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
 Count Prince Miller (f. 1935), skodespelar og musikar
 Ninjaman (f. 1966), dancehall-dj og skodespelar
 Georgianna Robertson (f. 1972), modell og skodespelar
 Tanya Stephens (f. 1973), reggaesongar
 Richard Von White (f. 1951), biletkunstnar

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Saint Mary Parish, Jamaica» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Parish på Jamaica
Poprock

Poprock (òg skrive pop/rock) er rock med større vekt på profesjonell låtskriving og innspelingshandverket og mindre vekt på haldning. Stilen oppstod i 1950-åra som eit alternativt til rock and roll, tidleg poprock var påverka av rock and roll-rytmen, arrangementa og stilen (og stundom doo-wop). Stilen kan reknast som ein eigen sjanger, og ikkje berre musikk som overlappar med pop og rock. Nedsetjande kommentarar om poprock legg ofte vekt på at det er glatt, kommersielt og mindre mindre autentisk enn rock.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pop rock» frå ,  den 10. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Popsjangrar
Sjangrar innan rockemusikk
Blandingssjangrar
 
Musikk i 1960-åra
Musikk i 1980-åra
Musikk i 2000-åra
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 8. mai 1974, framfor 4 641 tilskodarar. FC Magdeburg vann finalen, den 14. i sitt slag, med siffera 2-0 over AC Milan.

Kampen

Eit sjølvmål i det 42. minutt gav Magdeburg leiinga til pause. I den andre omgangen la Wolfgang Seguin på til 2-0, utan at Milan makta pynte på sluttresultatet.

Arie van Gemert frå Nederland dømde kampen.

Laga
Magdeburg sitt vinnarlag bestod av: Ulrich Schulze, Detlef Enge, Manfred Zapf (kaptein), Helmut Gaube, Wolfgang Abraham, Jürgen Pommerenke, Wolfgang Seguin, Axel Tyll, Detlef Raugust, Jürgen Sparwasser og Martin Hoffmann.

Milan stilte med: Pierluigi Pizzaballa, Angelo Anquiletti, Enrico Lanzi, Karl-Heinz Schnellinger, Giuseppe Sabadini, Aldo Maldera, Romeo Benetti, Gianni Rivera (kaptein), Carlo Tresoldi, Alberto Bigon og Franco Bergamaschi. Bergamaschi spelte ein time før han måtte vike for Alessandro Turini.
[

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1974 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1974
Manchester Parish

Manchester Parish er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Clarendon Parish i aust, Trelawny i nord og Saint Elizabeth i vest. I sør har det kyst mot Det karibiske havet.
 
Administrasjonssenteret i fylket er byen Mandeville, den einaste fylkeshovudstaden som ikkje ligg ved kysten eller ei større elv. Andre større busetnader er 
Christiana, Porus og Williamsfield.

Fylket er fjellendt, og Mandeville på 626 moh. har historisk vore rekna som ein helsebringande stad å vitja.
Til forskjell frå andre jordbruksområde i landet blir det ikkje driven storstilt sukkerproduksjon her, men ein dyker avlingar som banan, potet, ingefær, pimento, kaffi og sitrusfrukter. Manchester er særleg kjend for appelsiner og ortanique, sistnemnde er ei kryssing mellom appelsin og tangerin (mandarin).

Kjende folk frå Manchester 

 Donovan Bailey, olympisk sprintar
 Annastasia Baker, jamaikansk-britisk songar og låtskrivar av gospel, R&B og soul
 Kemoy Campbell, langdistanseløpar
 Nesta Carter, friidrettsutøvar
 Alexander Worthy Clerk, moravisk misjonær til Gullkysten, noverande Ghana
 Ce' Cile, musikar
 Charmaine Crooks, olympisk friidrettsutøvar
 Ijahman Levi, reggaemusikar
 Norman Manley (d. 1969), ein av dei sju jamaikanske nasjonalheltane
 Winston McAnuff, reggaemusikar
 Lovel Palmer, fotballspelar
 Sheryl Lee Ralph, songar og skodespelar
 Garnett Silk, reggaemusikar
 Sherone Simpson, friidrettsutøvar
 Elaine Thompson, friidrettsutøvar
 Christopher Williams, friidrettsutøvar

Kjelder

Parish på Jamaica
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1976

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1976 fann stad på Heysel-stadion i Brussel 5. mai 1976, framfor 51 296 tilskodarar. RSC Anderlecht frå nettopp Brussel vann finalen, den 16. i sitt slag, med sluttsiffera 4-2 mot West Ham United frå London.

Kampen

Pat Holland gav London-laget 1-0 i det 28. minutt, Rob Rensenbrink utlikna til 1-1 i det 42. minutt. François Van der Elst sende Anderlecht framom i det 48. minutt. Tjue minuttar seinare utlikna Keith Robson for West Ham, men mål nummer to frå Rensenbrink på straffespark fem minuttar etter og frå Van der Elst i det 88. minutt fastsette resultatet til 4-2 i Anderlecht sin favør.

Laga
Anderlecht sin vinnarlag: Jan Ruiter, Hugo Broos, Gilbert Van Binst (kaptein), Jean Dockx, Ludo Coeck, Arie Haan, Peter Ressel, Rob Rensenbrink og François Van der Elst. Ein skadd Coeck vart etter vel halvtimen bytta ut med Frank Vercauteren.

West Ham stilte med: Mervyn Day, Keith Coleman, Billy Bonds (kaptein), Tommy Taylor, Frank Lampard, John McDowell, Pat Holland, Graham Paddon, Trevor Brooking, Billy Jennings og Keith Robson. Lampard vart skadd straks etter pause og Alan Taylor kom inn i staden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1976 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1976
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1986

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1986 fann stad på Stade de Gerland i Lyon 2. mai 1986, framfor 39 300 tilskodarar. Dynamo Kiev frå dåverande Sovjetunionen vann finalen, den 26. i sitt slag, med siffera 3-0 over Atlético Madrid.

Kampen
Oleksandr Zavarov gav Dynamo Kiev leiinga i det 5. minutt. Der etter gjekk det 80 minuttars speletid før Oleh Blokhin la på til 2-0 og allereie tre minuttar seinare stod det 3-0 etter at innbyttaren Vadim Jevtusjenko hadde vore frampå.

Franz Wöhrer frå Austerrike dømde kampen.

Laga
Dynamo Kiev sitt vinnarlag: Viktor Tsjanov, Volodimir Bessonov, Serhij Baltatsja, Oleh Kuznetsov, Anatolij Demjanenko (kaptein), Vasilij Rats, Ivan Jaremtsjuk, Pavlo Jakovenko, Oleksandr Zavarov, Igor Belanov og Oleh Blokhin. Baltatsja og Zavarov vart bytta ut i høvesvis det 38. og 70. minutt, inn kom fyrst Andrij Bal og så Vadim Jevtusjenko.

Atlético Madrid mønstra: Ubaldo Fillol, Tomás Reñones, Juan Carlos Arteche, Miguel Ángel Ruiz (kaptein), Clemente Villaverde, Julio Prieto, Quique Ramos, Jesús Landáburu, Roberto Marina, Mario Cabrera og Jorge da Silva. Etter 60 minuttars spel tok Quique Setién plassen til Landáburu.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1986 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1986
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1989

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1989 fann stad på Wankdorf stadion i Bern 10. mai 1989, framfor 42 707 tilskodarar. FC Barcelona vann finalen, den 29. i sitt slag, med siffera 2-0 over Sampdoria frå Genova.

Kampen
Julio Salinas gav Barcelona leiinga allereie i det 4. minutt. Sidan vart det ikkje mål før innbyttaren Luis López Rekarte la på til 2-0 i det 80. minutt.

Englendaren George Courtney dømde kampen.

Laga
FC Barcelona sitt vinnarlag bestod av: Andoni Zubizarreta, Urbano Ortega, José Ramón Alexanko (kaptein), Aloísio Pires Alves, Luis Milla, Eusebio Sacristán, Guillermo Amor, Roberto Fernández, Gary Lineker, Julio Salinas og Txiki Begiristain. I det 60. minutt gjekk Milla ut, inn kom Miquel Soler. 14 minuttar seinare vart så Begiristain bytta ut med Luis López Rekarte.

Sampdoria stilte med: Gianluca Pagliuca, Moreno Mannini, Marco Lanna, Luca Pellegrini (kaptein), Giuseppe Dossena, Toninho Cerezo, Fausto Pari, Fausto Salsano, Víctor Muñoz, Gianluca Vialli og Roberto Mancini. Ei skadd Mannini gjekk av bana i det 27. minutt, inn kom Stefano Pellegrini. I det 49. minutt kom Fulvio Bonomi inn i staden for Luca Pellegrini.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1989 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1989
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1995

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1995 fann stad på Parc des Princes i Paris 10. mai 1995, framfor 42 424 tilskodarar. Real Zaragoza vann finalen, den 35. i sitt slag, med sluttsiffera 2-1 mot tittelforsvarar Arsenal FC frå London. Finalekampen gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort med ei fabelaktig skåring frå langt hald i kampens siste sekundar.

Kampen

Kampen var mållaus til det 68. minutt då Juan Esnáider sende Real Zaragoza i føringa. Ni minuttar seinare utlikna John Hartson og syrgde for laga stod likt då ordinær tid var ute. I ekstraomgangane kom ikkje mål før Nayim Amar i det 120. minutt frå 40 meters hald lobba over Arsenal-målvakta og vart matchvinnar.

Piero Ceccarini frå Italia dømde kampen.

Laga
Real Zaragoza sitt vinnarlag bestod av: Andoni Cedrún, Alberto Belsué, Fernando Cáceres, Xavi Aguado, Jesús Solana, Miguel Pardeza, Santiago Aragón, Nayim Amar, Gustavo Poyet, Francisco Higuera og Juan Esnáider. Higuera gjekk av bana i det 68. minutt, inn kom Jesús García Sanjuán som på si side måtte vike for Geli de Juana i det 114. minutt.

Arsenal-mannskapet var: David Seaman, Lee Dixon, Tony Adams (kaptein), Andy Lininghan, Nigel Winterburn, Ray Parlour, Martin Keown, Stefan Schwarz, Paul Merson, Ian Wright og John Hartson. I pausen vart Keown bytta ut med David Hillier og straks etter pause vart Winterburn skadd og erstatta med Steve Morrow.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1995 UEFA Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 10. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1995
Wales i Junior Eurovision Song Contest

Wales debuterte i Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk i Kviterussland med songen «Perta», framført på walisisk av Manw. Bidraget vart valt gjennom den nasjonale uttakinga Chwilio am seren, arrangert av den walisiske kringkasteren S4C.

Wales har tidlegare delteke i Junior Eurovision Song Contest som ein del av Storbritannia mellom 2003 og 2005, der den britiske kringkastaren ITV hadde ansvaret for deltakinga. I 2008 viste den walisiske kringkastaren S4C interesse i å delta i tevlinga, men valde å ikkje delta.

Bidrag i Junior Eurovision Song Contest

Røystgjeving

Galleri

Sjå òg
 Wales i Eurovision Song Contest
 Storbritannia i Eurovision Song Contest
 Storbritannia i Junior Eurovision Song Contest

Fotnotar

Land i Junior Eurovision Song Contest
Mikrobryggeri

Mikrobryggeri er eit bryggeri der myke av produksjonen gjeng føre seg som eit handverk. Mikrobryggeria er lite automatiserte og industrialiserte og øl produseres i små mengder. Kvart bryggeri har sine eigne spesialiteter til sals. 

Dei første mikrobryggeria starta i USA i 1970-åra.  Det første mikrobryggeriet i Noreg vart skipa på Jæren i 1989, og fleire mikrobryggeri kom raskt til. Talet på mikrobryggeri i Noreg ligg no på meir enn hundre og talet på øltypar er stort.  Det finst mikrobrygeri frå Lindesnes i sør til Longyearbyen i nord. Øl frå mikrobryggeri er til sals i daglegvarebutikker eller på Vinmonopolet.  Fleire mikrobryggeri har sin eigen pub eller let turister få smake på ølet.

Kjelder 

 Mikrobryggeri i Store norske leksikon
 Norske bryggerier   Bryggeri- og drikkevareforeningen

 
Brygging
Næringsmiddelprodusentar
Songen Friends

«Friends» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det vart den tredje amerikanske hitten til John og den andre som nådde Topp 40. 

«Friends» vart spelt inn som kjenningsmelodi i filmen «Friends» med Sean Bury. Det var den einaste hitten frå filmen. 

Songen klatra til 34. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100 og 17. plassen på Cash Box Top 100. På den kanadiske singellista nådde songen 13. plassen.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Friends (Elton John song)» frå ,  den 10. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1971
Songar frå 1971
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Elton John-songar
Uni Records-singlar
Songar produserte av Gus Dudgeon
Stiftelsen Narviksenteret

Stiftelsen Narviksenteret (juridisk namn Narviksenteret – nordnorsk stiftelse for historieformidling, menneskerettigheter og fredsbygging) er ei norsk stifting danna i 2009.
Stiftinga har sidan 2014 drive Narvik krigsmuseum.
Ho har 18 tilsette (2018).

Historie
Narviksenteret ble danna gjennom ein fusjon av institusjon Nord-Norsk fredssenter og stiftinga Nordland røde kors krigsmuseum i Narvik.

Forsking 

Stiftinga har mellom anna drive forsking på fangeleirar i Finnmark frå den andre verdskrigen.

Kjelder

Narvik kommune
Norske stiftingar
Skipingar i 2009