alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bobby Doyle

Robert Glen «Bobby» Doyle () var ein amerikanske songar, bassist og pianist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med ein ung Kenny Rogers og for ein kort periode som medlem i Blood, Sweat & Tears. Han spelte piano på to spor på BS&T'-albumet New Blood i 1972.

Doyle var med i doo-wop-gruppa The Spades (seinare The Slades) i 1957. I 1960 skipa han The Bobby Doyle Three med Don Russell og kontrabassisten Kenny Rogers. Trioen vart oppløyst i 1965 og Rogers vart ein stor countryartist. 

Doyle var fødd blind.

Diskografi 
som Bobby Doyle Three
 In A Most Unusual Way, Columbia Records CL-1858, New York, 1962 

som Bobby Doyle
 The Bobby Doyle Introductory Offer, Warner Bros. Records 1744, 1968 
 Nine Songs, Bell Records 1115, New York, 1973

Som gjesteartist

Spades/Slades
 The Domino Records Story, Ace Records CDCHD 506, 1998 - «Baby», «You Mean Everything To Me», «The Waddle», «You Cheated», «Right Here», «After You've Gone», «No Time», «You Gambled», «I Cheated», «Just You», «It's Better To Love», «Summertime», «You Must Try», «It's Your Turn», «Take My Heart», plus previously unreleased spor «So Tough», «Little Star», «I've Had It», «In The Still Of The Night», «Ling-Ting-Tong», «Gee Whiz»
 Rockin' Rollin' Vocal Groups, Volume 1, Cham 181177, 1980 - «The Waddle»
 Rock-A-Billy Boppin''', White Label WLP8842, 1982 - «The Waddle»
 Give That Love To Ray Campi, Domino DLP-1001, 1987 - «You Cheated», «The Waddle», «No Time», «You Gambled»
 Fabulous Flips, Volume 3, Ace Records, 1995 - «The Waddle»

Bobby Doyle Three
 Kenny Rogers - Through The Years: A Retrospective, Capitol Records 8331832, 1999 - «Don't Feel Rained On», «Fly Me to the Moon», «My Mammy»

Bobby Doyle
 Vanishing Point Filmmusikk
 At The Rockhouse Volume 8, Eagle Records LP 318 (Tyskland), 1983 - «Hot Seat»
 Teenage Favorites, Anima Records, 1994 - «Hot Seat»
 Rock Pretty Baby Volume 3, Little Miss Sheena Records, 1997 - «Hot Seat»
 Rock Til You Drop!, Classics Records (Sweden), 2002 - «Chug-A-Lug»
 Teen Scene! Vol. 5, Buffalo Bop Records 55015 (Tyskland), 2009 - «Pauline»
 Back Beat Presents - Rock and Roll Party, Lesley Records, 2013 - «Pauline»
 The Texas Box - 1950-åra and 1960-åra Oddball Labels, Be! Sharp Records, 2013 - «Hot Seat», «Chug-A-Lug»

KjelderDenne artikkelen bygger på «Bobby Doyle» frå ,  den 10. mai 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Musikarar frå Houston
Musikarar frå Austin
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske bluessongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Blinde musikarar
Blood, Sweat & Tears-medlemmar
Op art

Op art (av , optisk kunst) eller op-kunst er abstrakt kunst som gjer bruk av optiske illusjonar.

Ved å bruka vekslande sorte og kvite felt eller andre kontrastfarge kan til dømes kunstnara få verk til å sjå ut som om dei vibrerer eller flimrar. 

Omgrepet blei føst brukt i Time Magazine i 1964, i samband med Julian Stanczak si utstilling Optical Paintings at the Martha Jackson Gallery. Då hadde kunstnarar allereie laga kunst av denne typen i fleire år. Det første op art-verket skal vera Zebras (1938) av Victor Vasarely. Dette består av horisontale svarte og kvite striper som bøyer seg slik at det oppstår eit tredimensjonalt inntrykk av ein sitjande sebra.
Retninga kan førast tilbake til nyimpresjonisme, kubisme, futurisme, konstruktivisme og dadaisme.

Op art-kunstnarar 
 Victor Vasarely 
 Bridget Riley
 Jesús-Rafael Soto
 Richard Anuszkiewicz
 George Rickey
 Larry Poons
 K.G. Nilsson
 Youri Messen-Jaschin
 Yåcov Agam
 Daniel Burren
 Carlos Cruz-Diez
 Nicolas Schöffer
 Julio Le Parc
 Zanis Waldheims
 Josef Albers

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Op art» frå ,  den 10. mai 2020.  
 

Denne artikkelen bygger på «Opkonst» frå ,  den 10. mai 2020.

Bakgrunnsstoff

Moderne kunst
Awarua Plains

Awarua Plains er eit større våtmarksområde aust for Bluff på New Zealand. Det dekkjer eit areal på kring 600 km², og slettene strekkjer seg i 35 kilometer langs kysten av Foveaux-sundet. Denne kyststrekninga omfattar også halvøya Tiwai Point, Awarua Bay,  Waituna Lagoon og Toetoes Bay.  Elva Mataura River utgjer hovuddelen av vassføringa inn til Awarua Plains, saman med Oreti River, dei er leivningar etter elvene som i istida forma Southland Plains (Murihiku). I tillegg renn fleire mindre elver ut i Foveaux-sundet langs denne kyststrekkja, hovudsakleg via Awarua Bay og Waituna Lagoon. 

Kulturministeriet på New Zealand (Ministry for Culture and Heritage) omset Awarua med «to elver».

Radioverksemd

Awarua Plains er høvelege for radioverksemd, på grunn av låg og fjern horisont, høg bakkekonduktivitet og fråstand frå kjelder til radiointerferens. 

Staden vart utpeika etter ein ekspedisjon i 1911, leia av sjefen for Post- og Telegrafverket på New Zealand, leiarar i Forsvaret og representantar frå australske radiooperatørar som såg seg om etter «eit utstrekt og flatt landområde som kunne gi dei beste resultata for radiosendingar».

Radio-relaterte installasjonar her er:
 Unwin Radar til La Trobe University i Melbourne i Australia. 
 Awarua Tracking Station til Den Europeiske Romfartsorganisasjonen.

Awarua Radio  
Awarua Radio (kallesignal VLB eller ZLB) var hovudstasjonen på New Zealand for kystradio.Ved opninga kunne stasjonen kommunisera med austkysten av Australia, men sørgde etter kvart for verdsvid kommunikasjon av radiotelegrafi og tale til skip på havet. Nokre av installasjonane vart bygde av det tyske selskapet Telefunken. Stasjonen opna 18. desember 1913 driven av New Zealand Post Office (til 31 mars 1986), seinare av etterfølgjaren, Telecom New Zealand, til stasjonen vart stengd 30. august 1991.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Awarua Plains» frå ,  den 10. mai 2020.  
 

Våtmarker på New Zealand
Radio på New Zealand
Sletter på New Zealand
Foveaux-sundet
Markise

Ei markise er ein utfellbar tøyskjerm ein kan ha over vindauge, dører eller altanar, ført og fremst som solsegl. Ein kan rulla ut markiser med mekaniske system eller ved hjelp av  automatiske system som til dømes kan rulla dei ut i samband med solskin.

Ordet «markise» er avleidd frå fransk marquise. Det har same opphav som markise i tydinga kvinneleg marki/kona til ein marki. Opphavleg viste det til segl over eit offiserstelt, til forskjel frå andre telt.

Sjå òg 
 Parasoll
 Persienne

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Markis (gardin)» frå ,  den 10. mai 2020.  
 

Bygningsdetaljar
Solvern
Skugge
Franske ord og uttrykk
NM i friidrett 1950

Noregsmeisterskapen i friidrett 1950, hovudmeisterskapen, fann stad i høvesvis Bergen, for menn, og i Trondheim, for kvinner. Alle øvingane vart avvikla helga 5.-6. august 1950. Bergens Friidrettskrets arrangerte meisterskapen på Krohnsminde idrettsplass, medan Sportsklubben Rapp og Strindheim IL tok seg av arrangementet i Trondheim. Meisterskap omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner. 

På 100 meter vart det omløp mellom dei to beste for å kåre ein vinnar. NM-løpet på 10 000 meter vart avvikla i Trondheim sundag 10. september.

Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Kirsti Jordet fekk den vesle kongepokalen for noregsrekorden i spydkasting.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

60 m

100 m

200 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Bergens Arbeiderblad 7.8.1950
Norsk Tidend 14.9.1950
Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1950

Idrettstilskipingar i Vestland
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Nynorskdagen

Nynorskdagen vert markert den 12. mai kvart år, som er datoen for jamstellingsvedtaket i 1885, då Noreg fekk to jamstelte skriftspråk. Dagen vert nytta til ei feiring av nynorsk som bruksspråk, der bedrifter, organisasjonar og privatpersonar vert oppmoda til å skriva nynorsk offentleg, til dømes i sosiale medium. Oslo Mållag deler dessutan ut Målblomen til ein person eller ein organisasjon som har vore viktig for nynorsken. I 2019 gjekk denne til varaordførar i Oslo Kamzy Gunaratnam.

Kjelder 
Språkvoren hugtyngsle, klassekampen.no
Nynorskdagen! (Artikkel frå Noregs Mållag) 

Dag
Victor Vasarely

Victor Vasarely, ungarsk Győző Vásárhelyi ({) var ein ungarsk målar og grafikar som frå 1930 var verksam i Frankrike.

Liv
Vasarely var fødd i Pécs i Ungarn. Han gjekk i lære hjå László Moholy-Nagy, og kom gjennom denne i kontakt med verk av Kandinskij, Gropius, Le Corbusiers og Mondrian. Han fekk djupe inntrykk frå funksjonalismen i Bauhaus. Han laga abstrakte op art-verk, ofta måla i kontrasterande farger, som var samansette av skarpt avskorne geometriske former. Vasarely er mellom anna representert ved Göteborgs konstmuseum, Moderna museet og Arkivet för dekorativ konst i Sverige.

Han var far til Jean-Pierre Vasarely, også kjend som Yvaral, som også var kunstnar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Victor Vasarely» frå ,  den 11. mai 2020.

Bakgrunnsstoff

Ungarske målarar
Ungarske grafikarar
Franske målarar
Franske grafikarar
Kunstnarar frå 1900-talet
Folk frå Pécs
Abstrakte kunstnarar
Aarre Merikanto

Aarre Merikanto () var ein finsk komponist. Saman med Jean Sibelius og Einojuhani Rautavaara er han ein av dei viktige klassiske komponistane frå Finland. Han komponerte olympiafanfaren til sommarleikene i Helsingfors i 1952.

Liv 
Merikanto studerte musikk i Helsingfors (1911), i Leipzig (1912-1914) og i Moskva (1916-1917). Lærarane hans var Erkki Melartin i Helsingfors, Max Reger i Leipzig og Sergej Vasilenko i Moskva. I 1937 blei han lærar i musikkteori og komposisjon på Sibeliusakademiet og i 1951 blei han professor der.

Frå byrjinga komponerte Merikanto i romantisk stil, men med tida gjekkhan over mot ein meir moderne atonal stil. Han skreiv symfoniar, operaer, fiolinkonsertar, orkesterverk,  klaverkonsertar, cellokonsertar og songar.

Utvalde verk 

 3 Symfonier
 3 Klaverkonserter
 Juha – opera
 3 Violinkonserter
 2 Cello Konsert
 Sanger

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aarre Merikanto» frå ,  den 11. mai 2020.  
 

Finske komponistar
Folk frå Helsingfors
Armensk i Junior Eurovision Song Contest

Armensk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det armenske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på armensk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2007 då Armenia debuterte med «Erazanq» av Arevik. Sidan den gong har Armenia delteke med til saman fjorten ulike bidrag som har vorte framført på armensk. Av landa som kan delta er armensk offisielt språk i Armenia og i det omstridte området Republikken Artsakh.

Bidrag

Sjå òg 
 Armensk i Eurovision Song Contest

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Makedonsk i Junior Eurovision Song Contest

Makedonsk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det makedonske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på makedonsk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2003 då Nord-Makedonia debuterte med «Ti ne me poznavaš» av Marija og Viktorija. Sidan den gong har Nord-Makedonia delteke med til saman seksten ulike bidrag som har vorte framført på makedonsk. Av landa som kan delta er makedonsk offisielt språk i Nord-Makedonia.

Bidrag

Sjå òg 
 Makedonsk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Makedonsk språk
Blommenholm

Blommenholm er ein stad i Bærum kommune i Viken.

Per 2015 budde det drygt 3200 personer i området dekka av postadressen 1365 Blommenholm.

Folk frå Blommenholm er m.a. musikaren Sandra Lied Haga.

Kjelder

Bærum kommune
No Sweat av Blood, Sweat & Tears

No Sweat er det sjette studioalbumet til det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i 1973.

I midten av 1973 hadde Steve Katz, ein av dei grunnleggjande medlemmane i BS&T slutta, sidan bandet gjekk meir i retninga av jazzfusion. No Sweat heldt fram i jazzfusionretninga med intrikate blåsarar. 

No Sweat vart gjeve ut att på CD i 2005 på Wounded Bird.

Mottaking

Kritikaren Ross Boissoneau skreivfor Allmusic at albumet «kan vere det mest jazza BS&T nokon gong gav ut.»

Innhald

Medverkande
Jerry Fisher – vokal
Dave Bargeron - trombone, tuba, basstrombone, barytonhorn, korvokal
Bobby Colomby - trommer, perkusjon, korvokal
Jim Fielder - bass, korvokal
Lou Marini - blåseinstrument
Lew Soloff - trompet
Tom Malone – trompet, ARP, 12-strengs fele
Georg Wadenius – gitar, korvokal
Larry Willis – klaverinstrument

Andre medverkande
Paul Buckmaster – synthesizer, ARP, blåsearrangement, strykearrangement, dirigent
David Hentschel – synthesizer, ARP
Steve Katz – gitar
Chuck Winfield - trompet, flygelhorn, valthorn
Jimmy Maelen – perkusjon
Frank Ricotti – perkusjon
Joshie Armstead – korvokal
Valerie Simpson – korvokal
Maretha Stewart – korvokal

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «No Sweat (Blood, Sweat & Tears album)» frå ,  den 11. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Blood, Sweat & Tears-album
Musikkalbum frå 1973
Columbia Records-album
Album spelte inn i Trident Studios
Album spelte inn i Electric Lady Studios
Mirror Image av Blood, Sweat & Tears

Mirror Image er det sjuande studioalbumet til det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i 1974.

Det originale medlemmet Jim Fielder slutta i bandet før innspelinga av Mirror Image, og trommeslagaren Bobby Colomby var det einaste originale medlemmet att. Det langvarige medlemmet Lew Soloff slutta òg i gruppa. Jerry LaCroix, tidlegare i Edgar Winter-bandet White Trash kom inn på saksofon og stundom solovokal. Dette albumet vart produsert av den erfarne Motown-produsenten Henry Cosby, mest kjend for arbeidet sitt tidleg i karrieren til Stevie Wonder.

Mirror Image kom ut på ny på CD i 2005 på Wounded Bird.

Mottaking

Ross Boissoneau i Allmusic kalla albumet «det mest utypiske Blood, Sweat & Tears-albumet dei laga.»

Innhald

Medverkande
Jerry Fisher – vokal på spor 1, 2, 4, 6, 7
Jerry LaCroix – saksofon, vokal på spor 2, 3, 5, 6, 7
Bill Tillman – saksofon
Tony Klatka - trompet
Dave Bargeron - trombone, tuba
Georg Wadenius – gitar, vokal på spor 8
Larry Willis – klaverinstrument
Ron McClure – bass
Bobby Colomby - trommer, perkusjon

Andre medverkande:
Robert Mason – synthesizer
Ralph MacDonald – perkusjon
Dom Um Romão – perkusjon
Warren Smith – perkusjon

Salslister
Album - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mirror Image (Blood, Sweat & Tears album)» frå ,  den 11. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Blood, Sweat & Tears-album
Musikkalbum frå 1974
Album produserte av Henry Cosby
Columbia Records-album
Ron McClure

Ron McClure () er ein USA-amerikansk jazzbassist. 

McClure byrja å spele i Buddy Rich Sextet i 1963. Han vart så med i bandet til Maynard Ferguson og sidan Herbie Mann i 1964; før han tok over rolla som bassist i Wynton Kelly Trio. Frå 1966 til 1969 var han medlem av kvartetten til Charles Lloyd med pianisten Keith Jarrett og trommeslagaren Jack DeJohnette, som vart stemt fram til «årets gruppe» i 1967 av magasinet Downbeat.

I 1970 var han med å skipe jazzrockgruppa The Fourth Way. Han spelte òg med Carla Bley og saksofonisten Joe Henderson. I 1974 vart McClure med i Blood, Sweat & Tears, der han var fram til 1975 og spelte på tre album med dei: Mirror Image, New City og In Concert.

I 1980-åra var han medlem av Quest. Han spelte òg inn eit album i lag med pianisten Michel Petrucciani.  I 1990- og 2000-åra spelte McClure hovudsakleg med Lee Konitz, og så i ei ny utgåve av

Diskografi

Som leiar
 McJolt (SteepleChase, 1990)
 Never Forget (SteepleChase, 1991)
 Tonite Only (SteepleChase, 1991)
 Sunburst (SteepleChase, 1992)
 Inner Account (SteepleChase, 1993)
 Never Always (SteepleChase, 1995)
 Concrete Canyon (SteepleChase, 1996)
 Closer to Your Tears (SteepleChase, 1997)
 Pink Cloud (Naxos Jazz, 1997)
 Dream Team (SteepleChase, 1998)
 Double Triangle (Naxos Jazz, 1999)
 Soft Hands (SteepleChase, 2006)
 New Moon (SteepleChase, 2009)
 Mac Straight Ahead (American Showplace, 2010)
 Dedication (Steeplechase, 2011)
 Crunch Time (Steeplechase, 2012)
 Hello Stars (Audio & Video Labs, 2016)

Som sidemann
Med Burak Bedikyan
 Leap of Faith (SteepleChase)
Med Carla Bley
Escalator over the Hill (JCOA, 1971)
Med Paul Bley
The Nearness of You (SteepleChase, 1989)
Med George Cables
Quiet Fire (SteepleChase, 1994)
Med Stanley Cowell
Sienna (SteepleChase, 1989)
With Don Friedman
Almost Everything (SteepleChase, 1995)
Med Joe Henderson
If You're Not Part of the Solution, You're Part of the Problem (Milestone, 1970)
Med Lee Konitz
Zounds (Soul Note, 1990)
It's You (SteepleChase, 1996)
Dig-It (SteepleChase, 1999) with Ted Brown
Med David Liebman
The Opal Heart (44, 1979)
Doin' It Again (Timeless, 1979)
If They Only Knew (Timeless, 1980)
Med Charles Lloyd
Love-In (Atlantic, 1967)
Journey Within (Atlantic, 1967)
Charles Lloyd in the Soviet Union (Atlantic, 1967)
Soundtrack (Atlantic, 1968)
Med Michel Petrucciani
Cold Blues (OWL, 1985)
Med Julian Priester
Love, Love (ECM, 1973)
Med George Russell
Live in an American Time Spiral (Soul Note, 1983)
Med Jarmo Savolainen
First Sight (Timeless, 1992)
True Image (A-Records, 1995)
Med James Spaulding
The Smile of the Snake (HighNote, 1997)
Med Wynton Kelly
Full View (Milestone, 1967)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ron McClure» frå ,  den 11. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå New Haven i Connecticut
USA-amerikanske kontrabassistar
Jazzmusikarar frå Connecticut
Blood, Sweat & Tears-medlemmar
The Fourth Way-medlemmar
Quest-medlemmar
New City av Blood, Sweat & Tears

New City er det åttande studioalbumet til det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i 1975. Albumet nådde 47. plassen på den amerikanske Billboard Pop Albums-lista.

Solovokalisten David Clayton-Thomas kom attende og song på denne plata, etter å ha vore borte frå bandet eit par år.

Mottaking

Jason Elias skreiv for Allmusic at albumet «høyrest lovande ut, men for å vere ærleg , så verkar lagnaden til New City dømd frå starten av.»

Innhald

Medverkande
David Clayton-Thomas – vokal
Dave Bargeron – trombone, tuba, barytonhorn, basstrompet
Bobby Colomby – trommer, perkusjon, korvokal
Joe Giorgianni – trompet, flygelhorn, pikkolotrompet
Tony Klatka – trompet, flygelhorn, pikkolotrompet
Ron McClure – bass
Bill Tillman – saksofon, korvokal
Georg Wadenius – gitar, korvokal
Larry Willis – klaverinstrument
Mike Corbett – korvokal

Produksjon
Jimmy Ienner – produsent
Greg Calbi – lydteknikar
Tom Dwyer – assistent
Rod O'Brien – assisterande lydteknikar
Carmine Rubino – lydteknikar
Shelly Yakus – lydteknikar

Salslister
Album - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «New City (album)» frå ,  den 11. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Blood, Sweat & Tears-album
Musikkalbum frå 1975
Album produserte av Jimmy Ienner
Columbia Records-album
More Than Ever av Blood, Sweat & Tears

More Than Ever er det niande studioalbumet til det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i juli 1976 som det siste albumet deira på Columbia Records. Albumet nådde 165. plassen på Billboard-lista i USA. Det inneheld ein singel som gjekk inn på singellista, «You're the One», som nådde 106. plassen på poplista og sjetteplassen på easy listening-lista. 

Endringane i besetninga til bandet heldt fram der Mike Stern erstatta Georg Wadenius på elektrisk gitar, Danny Trifan erstatta Ron McClure på bass, og Forest Buchtell erstatta Joe Giorgianni på trompet. Perkusjonisten Don Alias slutta i bandet, og Mike Corbett kom til på korvokal. Den kjende bassisten Jaco Pastorius, som vart oppdaga av og signert til Epic Records av Bobby Colomby, var ei kort stund i bandet på denne tida, men medverka ikkje på dette albumet. 

More Than Ever vart produsert av Bob James, som henta inn studiomusikarar som Steve Khan på gitar, Richard Tee på klaverinstrument, Eric Gale på gitar, Hugh McCracken på gitar og Eric Weissberg på banjo og dobro, i tillegg til vokalisten Patti Austin på korvokal.

Albumet hadde eit uvanleg plateomslag, som berre bestod av eit foto av sjølve vinylplata.

More Than Ever kom ut på ny på CD i 2003 på Wounded Bird og Sony Music.

Mottaking
{{Platemeldingar
| kritikk1 =Allmusic
| kritikk1karakter =  <ref name="AM">{{cite web |first=Bruce  |last=Eder |title= 'More Than Ever > Review |url= |publisher=Allmusic |accessdate=11. mai 2020}}</ref>
}}
Bruce Eder skreiv for Allmusic: «For første gongen sidan det andre albumet høyrest gruppa -- med berre trommisen Bobby Colomby att frå originalbesetninga og Bob James som produsent -- modige, entusiastiske og positive ut. Lyden er noko meir R&B-orientert og mindre rocka enn på eldre utgjevingar, som faktisk gjer det heile betre. Syngjestilen til Thomas er noko utdatert, frå ein 60-tals blåaugd soul-tradisjon, som verka malplassert midt i discobølgja i andre halvdelen av 70-talet.»

Innhald

Medverkande
David Clayton-Thomas – vokal
Bobby Colomby - trommer
Mike Stern - gitar
Don Alias - perkusjon
Larry Willis – klaverinstrument
Danny Trifan - bass
Tony Klatka - trompet
Forest Buchtell - trompet
Dave Bargeron - trombone, tuba
Bill Tillman – tenorsaksofon, fløyte

Gjestemusikarar

Bob James - klaverinstrument
Steve Khan - gitar
Richard Tee - klaverinstrument
Eric Gale - gitar
Hugh McCracken - gitar
Eric Weissberg - banjo, dobro
Jon Faddis - trompet
Arnie Lawrence - altsaksofon
Gary King - bass
Marvin Stamm - trompet
Dave Taylor - trombone
Sid Weinberg - obo
Dave Freidman - xylofon, marimba, vibrafon
Patti Austin, Vivian Cherry, Lani Groves, Gwendolyn Guthrie, Yolanda McCullough, Frank Lloyd, William Eaton, Zachery Sanders - korvokal

Produksjon

Bob James – produsent og arrangør
Bobby Colomby - medprodusent

KjelderDenne artikkelen bygger på «More Than Ever (Blood, Sweat & Tears album)» frå ,  den 11. mai 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Blood, Sweat & Tears-album
Musikkalbum frå 1976
Album produserte av Bob James
Album spelte inn i CBS 30th Street Studio
Columbia Records-album