alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Agat

Agat er ein halvedelstein og ein kryptokrystallinsk variant av mineralet kvarts (Kalsedon) i tynne parallelle ulikfarga sjikt, som dannar konsentriske eller uregelbundne mønster. Agat kan òg vere einsfarga, og mineralet kan vere transparent eller ugjennomskinneleg. 

Namnet kjem från Achtes, ei elv i Sicilia. I dag vinn ein ut mineralet i mellom anna Brasil, India, Egypt, Skottland og Uruguay.

Agat vert bruka til smykkesteinar, men sidan mineralet er hardt og seigt, vert det òg brukt i mortarar og tilsvarande bruksgjenstandar.

Mineral
Kvartsvariantar
Greske ord og uttrykk
Jaspis

Jaspis er ein tett kryptokrystallinsk variant av mineralet kvarts. Det er ugjennomsiktig og farga av jernoksid. Den typiske jaspisen er raud, men namnet har òg vore brukt om brune, gule eller grøne variantar. Materialen er ofte massiv, banda eller finst som runde knollar. Agat, flint og kalsedon er liknande variantar av kryptokrystallinsk kvarts. Jaspis kan handsamast til smykke og prydgjenstandar. 

Mineralet er ganske vanleg i einskilde lavaer og sediment, og finst i uedel form blant anna i Trondheimsfeltet.

Namnet kjem frå gresk, men ordet vart bruka onnorleis i antikken enn no, då vart det bruka om grøne, gjennomskinnelege steinar.

Jaspis finst i mange nyansar, ofte flekket. Basismineralet er silisiumoksid, men i tillegg har jaspisen opp til 20 % andre stoff i seg, og det er dette som lagar dei ulike fargekombinasjonane. Einsfarga jaspis er sjeldan.

Kjelder
Jaspis. (2012, 13. mars). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/jaspis.

Bakgrunnsstoff

Kvartsvariantar
Chert
Asfaltleggjar

Ein asfaltleggjar er ei maskin som vert nytta for å legga eit jamnt lag med asfalt på vegbanen. Før asfalten vert lagt vert vegbanen jamna med veghøvel. Asfaltleggjarar er ofte beltegåande. Varm asfalt vert tippa opp i ein behaldar frå ein lastebil. Maskinane vert produserte i ulike storleikar, med arbeidsbreidd frå under ein meter til 16 meter .

Galleri 

Anleggsmaskinar
Hjullastar

Hjullastar er ei anleggsmaskin som vert nytta for lasting og planering av jord, grus og stein, men og for arbeid som lasting av tømmer og trelast, rydding av snø osb.

Med unnatak av nokre små maskinar er moderne hjullastarar rammestyrte, med motoren på den bakre og lasteapparatet på den fremre delen.

Soge 
Dei fyrste hjullastarane hadde bakhjulsstyring og det var ikkje før på 1950-talet, då hydrauliske komponentar vart tilgjengelege, at rammestyring vart innført. Den fyrste hjullastaren med rammestyring tykkjest å ha vore Scoopmobile Model LD-5, som vart produsert av Mixermobile Manufacturers i Portland i Oregon i USA. Han kom på marknaden i 1953 og var truleg den fyrste maskina som var utstyrt med hydraulisk rammestyring.

Referanseliste

Bakgrunnsstoff 
 Hattrem, H., Verdas største hjullastar, VG Nett, 24.01.2009.

Hjullastarar
Hjuldosar

Hjuldosar er ein anleggsmaskin med same type frontskjer som ein bulldosar, men med hjul i staden for belte. Maskinane er som oftast rammestyrte, som ein hjullastar. Hjuldosarar er ikkje så vanlege som beltegåande bulldosarar, men farten er større og ved flytting over korte avstandar kan dei køyrast etter veg utan å gjera skade. 

Hjuldosarar
Vegvals

Vegvals er ei anleggsmaskin som vert nytta for å komprimera vegbanen både før og etter at det vert lagt asfalt. Nokre vegvalsar har ein brei rull som dekkjer heile bredda, medan andre har ein brei valse i framkant og to smalare valsar i staden for bakhjul. Valsane vibrerer for å gjera pakkinga meir effektiv.

Galleri 

Anleggsmaskinar
Vegskrape

Vegskrape er ein reiskap som vert nytta for å jamna grusvegar. Dei vert òg nytta for å fjerna is og snø frå vegar om vinteren får å gjera dei mindre sporete. Dei fyrste vegskrapene var laga av tre og vart dregne av ein hest. I dag vert vegskrapene dregne av traktorar. Tyngre skrapearbeid vert utført av sjølvgåande veghøvlar.

Sjå òg 
 Veghøvel

Kommunalmaskinar

nb:Veiskrape
Laurentius

Laurentius  er eit mannsnamn med  latinsk opphav, og tyder (mann) 'frå Laurentum ' . 

I Noreg er kortforma  Laurits ei vanleg form av namnet. Andre avleidde former er Lorents, Lavrans, Lawrence, Laurent og Lorenzo.

Bruken av namnet i Noreg
 I  folketeljinga  frå 1801 var 14 personar listeføre med namnet i formene Lanrentius, Larentius, Laurentcieris, Laurentius, Laurentzius
 I 1900 var 106 listeførte med namnet i former som Larensius, Larentsius, Laurenlius, Laurensius, Laurensiuss, Laurenssius, Laurentius, Laurentsius, Laurentzius, Laurenzius, Lauretsius, 
 I 2008 hadde ingen av skrivemåtene meir enn tre brukarar slik at det kjem fram i statistikken frå SSB..

Kjende namneberarar
 motpave Laurentius (d. 506/507)
 Heilage Laurentius (d. 258), helgen, i Noreg også kjend som heilage Lars
Laurentius Petri el. Petersson (1499-1573), svensk teolog
Laurentius Nicolai Norvegus (1538-1622), fødd Lauritz Nielssøn, også kjend som «Klosterlasse» og «Pater Norvegus», norskfødd jesuitt og teolog
Laurentius Paulinus Gothus (1565-1646), svensk teolog
Laurentius Borchsenius (1772-1844), norsk stortingsmann
Laurentius Koren (1804-1892), norsk stortingsmann
Laurentius Borchsenius Stenersen (1843-1921), norsk klassisk filolog og numismatikar

Kjelder
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

  Folketeljingar i Digitalarkivet

mannsnamn
førenamn av latinsk opphav

en:Laurentius
ja:ローレンツ
Laurits

Laurits  eller Lauritz er ei kortform av  det latinske namnet  Laurentius , og tyder (mann) 'frå Laurentum ' . 

Laurits har i Noreg namnedag 15. januar.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet var mykje bruka ved førre hundreårsskifte, men bruke nav namnet har gått jamnt attende.

 I  folketeljinga  frå 1801 var 58 personar listeføre med namnet i formene Lauridtz, Lauris, Laurits, Lauritz, Louritz
 I 1900 var 5646 listeførte med namnet i former som Larurits, Laudritz, Lauiris, Lauirits, Laurids, Lauridst, Lauridts, Lauridtz, Lauridz, Laurihts, Laurintz, Laurirs, Lauris, Laurisdt, Laurist, Laurits, Lauritz, Lauriz, Laurris, Lautrits, Lauvris, Lauvritz, Leurits
 I 2008 har  331 menn Lauritz   til første fornamn, 292 heier Laurits

Kjende namneberarar
Laurits Weidemann (1775-1856), Eidsvollsmann
Lauriz Oftedahl (1781-1843), Eidsvollsmann
Lauritz Hervig (1843-1918), norsk stortingsmann
Lauritz Haaland (1855-1938), norsk kunstmålar
Lauritz Bergendahl (1887-1964), norsk langrennsløpar og skihoppar
Lauritz Johnson (1906-1992), programleiar i NRK
Lauritz Falk (1909-1990), svensk-norsk skodespelar, regissør, songar og biletkunstnar
Lauritz Johan Riise (1910-1978), norsk stortingsmann
Laurits Bjerrum (1918-1973), norsk-dansk geolog

Sjå òg

  Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

 mannsnamn
 førenamn av latinsk opphav
Namnet Laurentia

Laurentia er ei eit kvinnenamn av latinsk opphav , og tyder (kvinne) 'frå Laurentum '. I Noreg har namnet hatt ulike former, men det er vanlegast i korforma Laura.

Bruken av namnet i Noreg 

 I folketeljinga frå 1801 var 68 personar listeførte med namnet i formene Laucretia, Laurencia, Laurense, Laurenthe, Laurentia, Laurentina, Laurentje, Laurentza, Laurentzia, Laurenza, Laurenzia, Laverentze, Laverenze, Lavrentza, flest i Rogaland.
 I 1900 var 530 listeførte med namnet i formene Larentie, Lauerentse, Lauerenze, Laurence, Laurencie, Laurensa, Laurense, Laurensea, Laurensia, Laurensie, Laurentia, Laurentie, Laurentse, Laurentsia, Laurentza, Laurentzia, Laurentzie, Laurenze, Laurenzia, Lauvrentse, Lawrenze , i tillegg hadde ein handfull (i alt 15) namnet i former som Laugra, Lauvra, Leura, Loura, Læura
 I 2008 har ingen av skrivemåtene meir enn tre brukarar slik at det kjem fram i statistikken frå SSB..

Bruk av namnet 
Namnet er kjend for aktivitetssongen 
Laurensia, kjære Laurensia, når skal jeg møte deg neste gang, Laurentsia

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

kvinnenamn
førenamn av latinsk opphav
namn knytte til folkegrupper
Laura

Laura er eit kvinnenamn, ei kortform av det latinske namnet Laurentia som tyder (kvinne) 'frå Laurentum', eller ei hokjønnsform av Laurus, 'laurbær'. 

Laura har i Noreg namnedag 15. januar. 

Den italienske diktaren Petrarca skreiv ei rekkje kjærleiksdikt til ei ukjend kvinne kalla Laura.

Bruk 

Laura har lenge vore kjend som eit italiensk namn. Det er mykje brukt i Spania, Finland og Italia, og er ellers vanleg i Chile, USA, Danmark, Frankrike og Belgia. 

Bruken av Laura hadde ein topp i USA rundt 1880, då over 1,0 % jentebarn fekk namnet, og ein endå større topp på slutten av 1960-talet. Bruken av namnet har gått nedover sidan 1985.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet var mykje bruka ved førre hundreårsskifte, men bruke nav namnet har gått jamnt attende.

 I folketeljinga frå 1801 var namnet ikkje registrert
 I 1900 var 7601 listeførte med namnet Laura , i tillegg hadde ein handfull (i alt 15) namnet i former som Laugra, Lauvra, Leura, Loura, Læura
 I 2008 hadde 1155 kvinner Laura til første fornamn.

Kjende namneberarar 

 Laura av Córdoba (d. 864), spansk nonne og heilagkåra martyr
 Laura Secord (1775–1868), kanadisk heltinne fra den britisk-amerikanske krigen i 1812
 Laura Ingalls Wilder (1867–1957), amerikansk forfattar
 Laura Bush (f. 1946), amerikansk førstedame, gift med president George W. Bush
 Laura Branigan (1952–2004), amerikansk songar og skodespelar
 Laura Trenter (f. 1961), svensk forfattar
 Laura Linney (f. 1964), amerikansk skodespelar
 Laura Dern (f. 1967), amerikansk skodespelar
 Laura Djupvik (f. 1970), norsk forfattar
 Laura Pausini (f. 1974), italiensk popsongar

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991
 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kvinnenamn
Italienske førenamn
Namn knytte til folkegrupper
Førenamn av latinsk opphav
Lasse

Lasse er eit mannsnamn, ei kort form av det latinske namnet Laurentius , og tyder (mann) 'frå Laurentum ' . 

Lasse har i Noreg namnedag 10. august.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet er kjend i Noreg sidan 1300-talet. I dag er namnet vanleg som kallenamn for gutar som heiter Lars, somer eit nyare namn i Noreg. Det kan vere fleire som har bruka eller som brukar namnet enn det som går fram av statistikken. 
 I folketeljinga frå 1801 var 519 listeførte med namnet Lasse, flest i Sogn og Fjordane
 I 1900 var 509 listeførte med dette namnet, også då flest i Sogn og Fjordane.
 I 2008 har 5271 menn Lasse til første fornamn.

Kjende namneberarar 
 Lasse Ellingsen (1825-1905), norsk stortingsmann
 Lasse Kolstad (f. 1922), norsk skodespelar og songar
 Lasse Lindtner (f. 1955), norsk skodespelar
 Lasse Myrvold (1953-2006), norsk musikar
 Lasse Kjus (f. 1971), norsk alpinist
 Lasse Ottesen (f. 1974), norsk skihoppar
 Lasse Sætre (f. 1974), norsk skeiseløpar

Annan bruk 

 Lasse & Geir er ein norsk spelefilm frå 1975.
 Lassefjellet er eit fjell i Alta kommune.

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

Mannsnamn
Førenamn av latinsk opphav
Lars

Lars er eit mannsnamn, ei kort form av det latinske namnet Laurentius , og tyder (mann) 'frå Laurentum ' . Ein vanleg kalleform av namnet er Lasse.

Lars har i Noreg namnedag 10. august.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet  Lars har vore utbreidd i Noreg sidan 1600-talet. Namnet var mykje bruka ved førre hundreårsskifte, men gjekk noko ned fram mot andre verdskrigen sør det igjen steig i popularitt og nådde ein topp rundt 1980, då det låg på andreplass blant nye gutenamn.

 I  folketeljinga  frå 1801 var 20176 listeførte med namnet Lars, flest i Hordaland
 I 1900 var 25459 listeførte med namnet Lars, også då flest i Hordaland
 I 2011 har 30381 menn Lars til første fornamn.

Kjende namneberarar
Lars Levi Læstadius (1800-1861) svensk prest og som grunnla læstadianismen)
Lars Hertervig (1830-1902), norsk kunstmålar
Lars Kinsarvik (1846-1925), norsk kunstnar og målmann
Lars Osa (1860-1952), norsk målar
Lars Utne (1862-1922), norsk bilethoggar
Lars Eskeland (1865-1942), norsk forfattar
Lars Moen (1885-1964), norsk politikar og statsråd (Ap)
Lars Vivelid (1903-1987), norsk forfattar og målar
Lars Bergendahl (1909-1997), norsk langrennsløpar
Lars Brandstrup (1913-1997), norsk gallerieigar
Lars Korvald (1916-2006), norsk statsminister (KrF)
Lars L. Ese d.y. (1922-1960), norsk skyttar
Lars Jansson (1926-2000), finsk forfattar og kunstnar
Lars Roar Langslet (f. 1936), norsk politikar og forfattar
Lars Sølvberg (f. 1952), norsk offiser
Lars Amund Vaage (f. 1952), norsk forfattar
Lars Saabye Christensen (f. 1953), norsk forfattar
Lars Peder Brekk (f. 1955), norsk politikar (Sp)
Lars Martin Myhre (f. 1956), norsk artist, komponist, musikar og produsent
Lars Sponheim (f. 1957), norsk politikar
Lars Ove Seljestad (f. 1961), norsk forfattar
Lars Lillo-Stenberg (f. 1962), vokalist i DeLillos
Lars Monsen (f. 1963), norsk eventyrar og forfattar 
Lars Ulrich, (f. 1963), dansk-amerikansk trommeslagar i bandet Metallica
Lars Elling (f. 1966), norsk kunstnar og forfattar
Lars Bohinen (f. 1969), norsk tidlegare fotballspelar
Lars Fredriksen (f. 1971), norsk Eurovision-deltakar
Lars Bøckmann (f. 1972), norsk ishockeyspelar
Lars Lauvik (f. 1973), norsk teikneserieskapar
Lars Bystøl (f. 1978), norsk skihoppar
Lars Berger (f. 1979), norsk skiskyttar
Lars-Henrik Michelsen (f. 1981), norsk politikar
Lars Iver Strand (f. 1983), norsk fotballspelar
Lars Vaular (f. 1984), norsk rappar

Sjå òg

  Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

 mannsnamn
 førenamn av latinsk opphav
Astroturfing

Astroturfing er organiserte PR-prosjekt som forsøkjer å konstruere eit inntrykket av ein spontan grasrotreaksjon. Omgrepet er spesielt bruka som internettsjargong og om samordna opptreden i debattar på internett. Ordet er henta frå engelsk, der AstroTurf er kjend som ein type kunstgras produsert av det amerikanske selskapet Textile Management Associates . Ordet siktar altså til at dette er ei kunstig grasrotrørsle. Målet er å framstå som ein uavhengig folkeleg reaksjon mot eller for ein politikar, ei politisk gruppe, eit produkt, ei teneste, ei hending eller liknande. Organisator kan t.d. vere eit PR-byrå, ein politisk organisasjon eller ein næringsorganisason.

 Denne artikkelen bygger på «Kunstig grasrotbevegelse» frå , den 13. januar 2009. 
 

Internettsjargong
Politisk aktivisme
Totland kyrkje

Totland kyrkje, tidlegare Totland kapell, står på Totland ved Bryggja i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1912.

Arkitektar for bygget, som har sitjeplassar til 250 personar, var Lars Sølvberg og Jens Sølvberg.
Kyrkja er dekorert innvendig med utskjeringar og rosemåling av Lars Kinsarvik.

Frå starten til 1953 hadde gudshuset status som kapell i Rugsund sokn. 
Det året vart so Totland skild ut som eige sokn i Davik prestegjeld.
I 1967 vart Totland sokn overført frå Davik til Vågsøy prestegjeld.
Totland sokn vart nedlagd att i 2002, for då vart sokna i Vågsøy prestegjeld ihopslegne til eitt sams sokn som heiter Vågsøy sokn.

Før dei fekk kyrkje på Totland sokna folk på nordsida av Nordfjorden i Davik prestegjeld til Rugsund kyrkje.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Vågsøy sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Totland kyrkje» i NRK Sogn og Fjordane fylkesleksikon
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Vågsøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Lars Kinsarvik
Lars Sølvberg
Langkyrkjer i Bjørgvin
Kyrkjer i Stad
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Norske kyrkjer frå 1912
Kulturminne i Stad
Låa

Låa eller Delebekken er ein springar som er kjend i Hallingdal, Valdres og Sogn. Slåtten er spela på Nedstilt bass, og er svært lik i alle distrikta. Nokre tak har stundom vore nytta i former av Lauskarlåtten, i sær i Sogn. 

Namnet Låa skal vera etter ei kokke på plassen Lå i Nes. "Låa var en gammel, låghalt legdekjerring. I lag pleide hun at danse en bekjendt springar, som endnu den dag i dag kaldes Låa. "Leik Låa" pleide hun at sige" (Etter Wilhelm Sorteberg). Slåtten er og kjend under namnet Raudalsdansen. Raudal er ein kjend dansestad mellom Hallingdal og Valdres.

Stevet til Låa går slik:

Kjem du ruggan` med di hit tå låva
Å set de` ne` me` du spela Låa.

Namnet Delebekken er kjend i Valdres. Delebekken var namnet på ein kar som har fått namnet sitt knytt til slåtten. Stevet her går slik:

 Eg skal ta deg så de muna
 sa Delebekken då han juna.

Dette stevet er rekna som svært grovt.

Variantgruppa 

Slåtten har variantnr 435 i Hardingfeleverket. To variantar frå Valdres er skrive opp som nr 532 i etterraksten, og slåtten har fem variantar i alt. Slåttenamnet Låa er knytt til Nes. Lenger opp i dalen hadde ikkje springaren namn før. Slåtten har eit alderdommeleg preg, og blåtonepreget er ofte utnytta. 

 a: Springar, etter Peder Straumen, Solund i Sogn. Nedskrift Arne Bjørndal 1937 (B 1005). Straumen hadde lært slåtten av Per Kolgrov frå Solund. 

 b: Låa, etter Wilhelm Sorteberg, Krødsherad. Nedskrift Truls Ørpen 1912 (Ø 7). Sorteberg hadde slåtten etter Gudbrand Skjellerud frå Nes. 

 c: Springar etter Ola Dekko, etter Sevat Sataøen, Ål. Nedskrift Eivind Groven 1961 (G 1421, NRK magn.) 

Supplementsformer: 

 532a: Delebekken, etter Torleiv Bolstad, Øystre Slidre. Nedskrift Sven Nyhus 1977.

 532b: Delebekken, etter Ola Bøe, Vestre Slidre. Nedskrift Eivind Groven 1966 (G 1787, NRK magn. 53457).

Norske slåttar
Påledrivar

Påledrivar er ei anleggsmaskin som vert nytta for å driva pålar ned i grunnen, for å danna fundament for bygningar, kaier og liknande. Ein vanleg type har eit røyr som går utanpå pålen som skal drivast ned i grunnen, med eit lodd innvendig. Loddet vert heisa opp til toppen av røyret og slepp ned på pålen. Distansen pålen vert driven nedover for kvar gong loddet vert sleppt er proporsjonal med massefarten

der m er massen og v er farten til loddet. 

Ein annan type nyttar ein hydraulisk hammar for å driva ned pålen. Massefarten er mindre for denne typen, men slagfrekvensen er mykje høgare enn for typen med lodd.

Galleri 

Anleggsmaskinar
Larris

Larris, Laris, Larrits og Laris er kortformer av det latinske namnet Laurentius , og tyder (mann) frå Laurentum. Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

Bruken av namnet i Noreg 
Namneformene var brukt sporadisk i Noreg frå utpå 1800-talet. Skrivemåtane varierte, og samla tal på personar med desse namneformene var 9 ved folketeljinga i 1875 og 6 i 1900.

I 2008 hadde ingen av skrivemåtane så mange brukarar at dei kom fram på den offentlege namnestatistikken frå Statistisk sentralbyrå.

Kjende namneberarar 
Den mest kjende namneberaren er teikeseriefiguren Larris Sjorhagen i Vangsgutane.

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Skrivarloftet pratmakeri om Larris-namnet (Blogg)

Referansar 

Mannsnamn
Førenamn av latinsk opphav
Blåklokke

Blåklokke (Campanula rotundifolia ) er ein fleirårig opptil 10-15 cm høg plante i klokkeslekta i klokkefamilien. Ho vert også kalla småklokke.

Blåklokka har små nyre- eller hjarteforma grunnblad, som vert danna det første leveåret til planten, og lange, smale stengelblad. Stengelen er snau eller lett håra nedst. Namnet «rotundifolia» tyder 'runde blad' , og viser til grunnblada. I fjellet har blåklokka ei stor blå blomsterklokke, vel 2 cm lang, i låglandet kan ho ha fleire, men mindre, blomstrar. I sjeldne tilfelle kan blomsterklokka vere kvit.

Blåklokke veks i open skog, på tørre bakkar, på slåtteeng og beitemark.  Utbreiinga er sirkumboreal og sirkumpolar. 

I Noreg er blåklokka vanleg over heile landet, underarten grøoenlandica veks opp til 2060 moh. i Lom kommune. På Svalbard er ho funnen ved Colesbukta.

Planten er blant dei vanlegaste blomsterplantane i Noreg, og samstundes fell han lett i augo. Difor har han ein sterk kulturell posisjon. Mest kjend er songen «Blåklokkevikua» av Alf Prøysen.

Kjelder 

 Johannes Lid Norsk flora Det Norske Samlaget 2005 ISBN 82-521-6029-8
 Knut Fægri: Norges planter Cappelens forlag 1960
 C.A.M. Lindman Nordens Flora Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-

Bakgrunnsstoff 

Klokkefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Jeremy

Jeremy er ei engelsk form av det bibelske namnet Jeremia, som betyr utnemnd av Gud.
Ein fransk variant er Jérémy.

Namnet er ikkje mykje bruka i Noreg:  I 1900 var det ein mann som het Jeremy, han budde i Finnmark, i 2008 er det 82 menn som har Jeremy til første fornamn.

Kjende personar med namnet

Jeremy Bentham (1748 - 1832), engelsk filosof og jurist 
Jeremy Bulloch (f. 1945) britisk skodespelar
Jeremy Irons (f. 1948), britisk skodespelar
Ron Jeremy (f. 1953), amerikansk pornografisk skodespelar
Jeremy Clarkson (f. 1960), engelsk programleiar, kjend frå Top Gear.
Jeremy Northam (f. 1961) britisk skodespelar
Jeremy Piven (f. 1965), amerikansk skodespelar og komikar 
Jeremy Ratchford (f. 1965), kanadisk skodespelar
Jeremy Hunt (f. 1974), britisk syklist
Jeremy Wotherspoon (f. 1976), kanadisk skøyteløpar
Jérémy Toulalan, (f. 1983), fransk fotballspelar
Jérémy Roy (f. 1983), fransk syklist
Jeremy Wariner (f. 1984), amerikansk friidrettsutøvar
Jeremy Sumpter (f. 1989), amerikansk skodespelar

Referansar

Mannsnamn
Førenamn av hebraisk opphav

ja:ジェレミー
Fagerklokke

Fagerklokke (Campanula persicifolia) er ein fleirårig opptil 30-80 cm høg plante i klokkeslekta i klokkefamilien. 

Blåklokka har smale grunnblad, som vert danna det første leveåret til planten, og linjeforma stengelblad. Stengelen er snau og ugreina med få kortskafta blomstar. Blomstrane er blå og breitt klokkeforma. Kvite blomstrar finst òg. Frøkapslane er opprette og håra, med djupe groper. 

Fagerklokke veks i open skog og på tørre bakkar. 

I Noreg er fagerklokka nokså vanleg på Søraustlandet, i området frå Østfold til Mandal og nord til Elverum. Han er òg innført og forvilla i Stavanger og Randaberg, Fauske og Bodø, Sør-Varanger. Elles veks han i Europa og Vest-Asia.

Kjelder 

 Johannes Lid Norsk flora Det Norske Samlaget 2005 ISBN 82-521-6029-8
 Knut Fægri: Norges planter Cappelens forlag 1960
 C.A.M. Lindman Nordens Flora Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-

Bakgrunnsstoff

Klokkefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Ugrasklokke

Ugrasklokke (Campanula rapunculoides) er ein fleirårig 20-80 cm høg blomsterplante i klokkeslekta i klokkefamilien. 

Ugrasklokka har lang jordstengel med tjukke knollar. Dei nedre blada er smalt hjarteforma med lange skaft, dei øvre blada er lansettforma og sitjande. Blomstrane 2-3 cm lange og mørkt blåfiolette, med kanthåra flikar. Blomstringa byrjar nedanfrå, mens planten enno veks. 

Ugrasklokka vart innført til Norden som kjøkenplante på 1700-talet. Sidan har ho spreidd seg til hagar og parkar. Planten har ein greinete jordstengel, og ørsmå restar av rotstengelen er nok til at det spirer opp nye plantar. Har ugrasklokka komme inn i ein hage, er han svært vanskeleg å bli kvitt. Slik er ho blitt ein vanleg ugrasplante frå Sogn og sørover. Ho veks òg i Trøndelag og spreidd nordover til Troms. Opphavleg stammar ho frå Søraust-Europa og Vesleasia.

I Noreg er fagerklokka nokså vanleg på søraustlandet, i området frå Østfold til Mandal og nord til Elverum. Han er òg innført og forvilla i Stavanger og Randaberg, Fauske og Bodø, Sør-Varanger. Elles veks han i Europa og Vest-Asia.

Kjelder 

 Johannes Lid Norsk flora Det Norske Samlaget 2005 ISBN 82-521-6029-8
 Knut Fægri: Norges planter Cappelens forlag 1960
 C.A.M. Lindman Nordens Flora Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-

Bakgrunnsstoff

UKAS UGRAS: Ugressklokke – prydelig plante til besvær. Forskning.no

Klokkefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Ugras
Jordstengel

Jordstengel (rhizoma) er ein underjordisk stengel som finst hos nokre plantar. Jordstengelen skil seg frå røtene ved at han kan ha skjelblad eller arr etter blad.

Kjelde 
 Johannes Lid: Norsk flora, Det Norske Samlaget 2005 – ISBN 82-521-6029-8

Plantemorfologi