alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yu Doan

Yu Doan () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben AC Nagano Parceiro (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Reo Takeshita

Reo Takeshita () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben AC Nagano Parceiro (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Lucas Daubermann

Lucas Daubermann () er ein brasiliansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kataller Toyama.

Bakgrunnsstoff

Brasilianske fotballspelarar
Shuto Inaba

Shuto Inaba () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Kataller Toyama (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Daniel Matsuzaka

Daniel Matsuzaka () er ein japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kataller Toyama.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Hayato Otani

Hayato Otani () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Kataller Toyama (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Shusuke Sakamoto

Shusuke Sakamoto () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Azul Claro Numazu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Naoki Tanaka

Naoki Tanaka () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Blaublitz Akita (2020).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Norimasa Atsukawa

Norimasa Atsukawa () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Azul Claro Numazu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Takuma Nakajima

Takuma Nakajima () er ein japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Azul Claro Numazu.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Eisuke Atsumi

Eisuke Atsumi () er ein japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Azul Claro Numazu.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Leonardo Nascimento Lopes de Souza

Leonardo Nascimento Lopes de Souza () er ein brasiliansk fotballspelar.

Han spela for klubben Gainare Tottori.

Bakgrunnsstoff

Brasilianske fotballspelarar
Vitor Gabriel

Vitor Gabriel () er ein brasiliansk fotballspelar.

Han spela for klubben Gainare Tottori.

Bakgrunnsstoff

Brasilianske fotballspelarar
Yo Uematsu

Yo Uematsu () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Gainare Tottori (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Tomomitsu Kobayashi

Tomomitsu Kobayashi () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Gainare Tottori (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Jinyu Nasu

Jinyu Nasu () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Gainare Tottori (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Hiroto Sese

Hiroto Sese () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Gainare Tottori (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Wataru Noguchi

Wataru Noguchi () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Giravanz Kitakyushu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Sota Sato

Sota Sato () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Giravanz Kitakyushu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Soya Fujiwara

Soya Fujiwara () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Giravanz Kitakyushu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Hiroya Nodake

Hiroya Nodake () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben Kagoshima United FC (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Shuhei Tokumoto

Shuhei Tokumoto () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben FC Ryukyu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Ryo Wada

Ryo Wada () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben FC Ryukyu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Yuki Miyauchi

Yuki Miyauchi () er ein japansk fotballspelar.

Han spela for klubben FC Ryukyu.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Keisuke Ono (1994)

Keisuke Ono () er ein japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Briobecca Urayasu, FC Ryukyu og Arterivo Wakayama.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Sho Otsuka

Sho Otsuka () er ein japansk fotballspelar.

Han spelar for klubben FC Ryukyu (2019).

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Aleksej Vojevodin

Aleksej Nikolajevitsj Vojevodin () er ein russisk tidlegare kappgjengar frå Penza oblast som vann sølvmedalje på 50 km i Friidretts-EM 2003 og i VM 2005, og bronsemedaljen på distansen i Aten-OL 2004. Han vart dopingdømd i 2008.

Aktiv
Vojevodin makta ikkje å gjere seg gjeldande i medaljestriden under verdsmeisterskapane i tida 1995-2001. Derimot gjekk han inn til sølv på spesialdistansen 50 km då europameisterskapen 2002 fann stad i München, meir enn tre-og-eit-halvt minutt bak Robert Korzeniowski frå Polen. Eitt år etter gjekk Vojevodin sitt liv snøggaste 50 km då han ved verdsmeisterskapen i Paris/Saint-Denis vart klokka inn på tida 3.38.01. Han enda likevel på fjerdeplass og utan medalje, 15 sekundar unna bronsemedaljøren. Under dei olympiske leikane 2004 i Aten kneip Vojevodin bronsen bakom Robert Korzeniowski og sin eigen landsmann Denis Nizjegorodov. Året etter tok Vojevodin sølvmedaljen ved verdsmeisterskapen i Helsinki, halvminuttet føre Alex Schwazer frå Italia og over tre minuttar bakom landsmannen ]]Sergej Kirdjapkin]].

Doping
Vojevodin testa i april 2008 positivt på erythropoetin (EPO) og vart stengd ute frå idretten i to år. Han kom aldri tilbake i tevling.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 15 – 3.59.23
VM 1997 i Aten: Nr 10 – 3.54.28
VM 2001 i Edmonton: Braut 50 km
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 3.40.16, bakom Robert Korzeniowski (3.36.39)
VM 2003 i Paris: Nr 4 – 3.38.01
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 3.43.34
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 3.41.25, bakom Sergej Kirdjapkin (3.38.08)
VM 2007 i Osaka: Braut 50 km

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexei Nikolajewitsch Wojewodin» frå ,  den 9. juni 2019.
 

Kappgjengarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Russland
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Schwarzach im Pongau

Schwarzach im Pongau er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet St. Johann im Pongau i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 3,2 km² og i kring 3 500 ibuarar. Landsbyen Schwarzach ligg 601 meter over havet ved elva Salzach.

Til grannekommunen Sankt Veit im Pongau i aust er det berre litt over ein kilometer.

Skirennarane Bernhard Gruber, Michaela Kirchgasser, Andrea Fischbacher og skihopparen Stefan Kraft er alle frå Schwarzach.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Schwarzach im Pongau» frå ,  den 9. juni 2019.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Sankt Veit im Pongau

Sankt Veit im Pongau er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet St. Johann im Pongau i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 56,9 km² og i kring 3 800 ibuarar. Landsbyen Sankt Veit ligg 764 meter over havet i dalsida ovanom elva Salzach.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sankt Veit im Pongau» frå ,  den 9. juni 2019.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die

I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die er det andre studioalbumet til det psykedeliske rockebandet Country Joe and the Fish frå San Francisco, utgjeve i 1967. Innspelinga fann stad i Vanguard studios i 71 West 23rd Street i New York City. Tittelsporet er ein av dei mest populære protestsongane mot Vietnamkrigen frå 1960-åra og kom opphavleg ut på ein 7«-EP frå 1965 kalla Rag Baby: Songs of Opposition. På dette albumet kjem «I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» rett etter «The Fish Cheer», som vart ein standard på konsertane til Country Joe. På Woodstockfestivalen fekk bandet publikum til å rope F-U-C-K i staden for F-I-S-H. Ein annan song på albumet er «Janis», som vart skriven for den dåverande kjærasten til McDonald, Janis Joplin. Det er den andre songen skriven for ein kvinneleg musikar på eit av albuma deira, med »Grace« som den første på debutalbumet. Det kom ut to singlar etter albumet. Desse var «Janis»/«Janis (instrumental)» og «Who Am I»/«Thursday».

Det andre albumet kom ut berre sju månader etter det første og er eit anna døme på dei psykedeliske eksperimenta deira. Det er igjen basert på orgel-tung psykedelia og orientalske melodilinjer og meir akustisk gitar enn på debutplata. Bandet fortsette å byggje statusen sin ved å spele på lokale spelestader som The Fillmore. Trass i at folk kjende til opningssporet, selde albumet mindre enn føregangaren. Heile albumet passar godt inn i det psykedeliske miljøet i San Francisco. Bandet brukte på effektivt vis satire til å uttrykkje sine frimodige tankar kring Vietnamkrigen og andre populære tema innan motkulturen. Sjølv om resten av songane ikkje var like populære, var dei likevel lyttarvenlege og synte fram Country Joe McDonald som solovokalist. Bandet byrja å turnere nasjonalt og fekk god omtale for konsertane sine.

Tittelsporet vart omsider teken til retten av buet til jazztrombone-pioneren Edward «Kid» Ory frå New Orleans, der dottera Babette hevda at McDonald hadde stole melodien til songen sin frå Ory-klassikaren «Muskrat Ramble» slik han vart framført av Louis Armstrong & his Hot Five i 1926. Dommen vart at McDonald fekk halde på opphavsretten til songen sin, fordi Ory hadde venta 40 år med å kome med dette kravet.

Innhald

Medverkande
Country Joe and the Fish
 Country Joe McDonald - vokal, gitar, bjølle, tamburin
 Barry Melton - vokal, gitar
 David Cohen - gitar, organ
 Bruce Barthol - bass, munnspel
 Gary «Chicken» Hirsh - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die
I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die
Country Joe and the Fish-album
Album produserte av Samuel Charters
I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag

«I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» er ein song av det amerikanske, psykedeliske rockebandet Country Joe and the Fish, skriven av Country Joe McDonald, og først gjeven ut som opningssporet på ein EP kalla Rag Baby Talking Issue No. 1, i oktober 1965. Den mørke humoren og satiren i «I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» gjorde han lett gjenkjenneleg som protestsong i motstanden mot Vietnamkrigen. 

Songen vart vanlegvis framført etter «The Fish Cheer», som var eit tilrop som stava «F-I-S-H». Ein alternativ versjon av dette tilropet vart framført på konsertane deira, kjend som «The Fuck Cheer», som førte til at Country Joe and the Fish vart bannlyst frå TV i 1968 på grunn av vulgariteten. Men det vart applaudert av konsertgangarane. 

«I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» vart gjeven ut på ny på det andre albumet deira, I Feel Like I'm Fixin' to Die i november 1967. Songen vart ein favoritt innan hippiekulturen og vart framført av McDonald på Woodstockfestivalen i 1969. Tiår seinare vart McDonald saksøkt for å ha brote opphavsretten til Kid Ory-melodien «Muskrat Ramble». McDonald nekta for dette og søksmålet vart sidan avvist fordi det var gått for lang tid mellom songen kom og søksmålet. 

Songen er mest kjend for refrenget sitt: 

Albumversjonen endar med lyden av maskingevær og til slutt ein stor eksplosjon.

Pete Seeger spelte inn songen i 1970 og hadde planar om å gje han ut på singel, men distributørane skal ha nekta å ta i han, og singelen var derfor aldri offisielt gjeven ut i følgje Seeger. 

Songen vart ofte spelt i Hỏa Lò-fengselet («Hanoi Hilton») i Nord-Vietnam for amerikanske krigsfangar av nordvietnamesarane. Fangane sa seinare at det faktisk auka moralen deira, sidan dei song med på songen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Antikrigssongar
Songar om Vietnamkrigen
Songar frå 1967
Svart komedie
Country Joe & the Fish-songar
Kautokeino Idrettslag

Kautokeino Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Kautokeino i Finnmark. Idrettslaget vart stifta i 1938 og er aktivt med i fotball, handball, innebandy, ski og turn.

Kombinertrennaren Håvard Klemetsen er Kautokeino IL sin mest kjende utøvar.

Spelarar som er/har vore på Samelandslaget er Mika Holmen Haetta og Johan Ante Eira.

Kjelder
heimeside 

Idrettslag i Finnmark
Kautokeino kommune
Idrettslaget Ulfstind

Idrettslaget Ulfstind er eit idrettslag heimehøyrande i Tromsø, stifta 2. april 1966. Laget er aktivt med i fotball, friidrett og ski. Fotballaget Ulfstind spelar i raude drakter med svarte bukser. Heiembana til IL Ulfstind er ei kunststoffbane på Tønsnes.

Tidlegare var IL Ulfstind òg med i skyting.

IL Ulfstind var til 10. januar 1981 ei eiga gruppe i Ungdomslaget Ulfstind.

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Tromsø
Together av Country Joe and the Fish

Together er det tredje studioalbumet av det psykedeliske rockebandet Country Joe and the Fish frå San Francisco, gjeven ut i 1968. Før innspelinga hadde Country Joe McDonald for ei kort stund slutta i bandet, så bandet vart ei stund dei berre omtalt som «The Fish». McDonald kom attende i tide for innspelinga så namneendringa var relativ kort. Sjølv om det ikkje var rekna som det sterkaste arbeidet deira, særleg sidan McDonald ikkje var til stades som den viktigaste låtskrivaren, vart Together likevel det mestseljande albumet deira.

Melton og «Chicken» Hirsh tok rolla som dei fremste låtskrivarane og skapte forskjellige songar innan forskjellige stilar. Albumet byrjar med ei hyllest til James Brown med songen «Rock and Soul Music». Frå der held bandet fram å utvikle den psykedeliske musikken sin. Bandet var framleis mot Vietnamkrigen som songen «Untitled Protest» indikerer. Orgelet spelt på denne songen vart kalla «Death Mantra» av McDonald. Med suksessen til albumet la bandet ut på ein nasjonal turné, som òg vart rekna som ein suksess, dels på grunn av lysshowet deira.

Country Joe var ikkje med på innspelinga av spor to og fem, der det vart nytta studiomusikarar. Dette er ei byrjing på fleire endringar i bandet for dei neste to albuma. Barthol slutta månaden etter og Cohen og Hirsh slutta i januar 1969.

Innhald

Medverkande 
Country Joe and the Fish
 Country Joe McDonald - vokal, rytmegitar
 Barry Melton - vokal, sologitar
 David Cohen - gitar, orgel, piano
 Bruce Barthol - bass, vokal
 Gary «Chicken» Hirsh - trommer, vokal, bjøller

Salslister
Billboard 200 - 23. plassen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Together (Country Joe & the Fish album)» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1968
Country Joe and the Fish-album
Album produserte av Samuel Charters
Vanguard Records-album
Fotballklubben Luna

Fotballklubben Luna er eit idrettslag heimehøyrande på Straume i Bø kommune i Nordland. Laget vart skipa 18. desember 1968 som Bø Fotballklubb, men skifta til nytt namn i 1970 for å unngå namneforvirring med Bø Idrettslag.

FK Luna spelar heimekampane på ei kunststoffbane på Straume. Klubbfargane er raude trøyer og elles kvitt.

Kjelder
Bøguiden 

Idrettslag i Nordland
Bø kommune i Nordland
Here We Are Again av Country Joe and the Fish

Here We Are Again er det fjerde studioalbumet til det psykedeliske rockebandet Country Joe and the Fish, utgjeve i juli 1969. Det nådde 48. plassen på Billboard 200, og låg 11 veker inne på lista. Berre Country Joe McDonald og Melton var att frå den originale besetninga på dei førre albuma. Dei tidlegare medlemmane var derimot med som gjesteartistar. 

Songane vart skrivne av Country Joe McDonald og Barry Melton. I tillegg til «Country Joe» McDonald (vokal, gitar) og Barry «The Fish» Melton (sologitar, vokal), spelte òg dei opphavlege medlemmane Gary «Chicken» Hirsh på trommer og David Bennett Cohen (Hammondorgel, piano og gitar) på plata. Dei andre instrumenta vart spelte av Mark Ryan og President Flyer. For første gongen på albuma deira, nytta dei strykarar og blåsarar på somme av spora, noko som gav dei meir pop-karakter. Songane «I'll Survive» og «Maria» vart spelte inn i Vanguard Studios på 23rd Street i New York. Dei andre vart spelte inn i Pacific High Studios i San Francisco.

Ein singel frå albumet, «Here I Go Again»/«Baby, You're Driving Me Crazy», kom ut, men gjekk ikkje inn på salslistene.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Here We Are Again (Country Joe and the Fish album)» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Country Joe and the Fish-album
Musikkalbum frå 1969
Album produserte av Samuel Charters
Vanguard Records-album
CJ Fish

CJ Fish er det femte studioalbumet til det psykedeliske rockebandet Country Joe and the Fish frå San Francisco, utgjeve i mai 1970 på Vanguard. Det var den første plata deira som vart produsert av Tom Wilson og det siste dei gav ut på Vanguard Records. Innspelinga fann stad i Record Plant i Los Angeles i California.

Etter ein lengre turné med ei ny besetning, inkludert Big Brother and the Holding Company-gitaristen Peter Albin, drog gruppa i studio.Country Joe McDonald hadde alt byrja å spele inn soloalbum
for selskapet då innspelinga kom i gang. Endringane i Country Joe and the Fish var at trommespelaren Greg Dewey, bassisten Doug Metzner og klaverspelaren Mark Kapner var komen inn i bandet. Dei fremste låtskrivarane var Barry «The Fish» Melton og «Country Joe» McDonald som før, så albumet heldt noko av den same stilen som dei hadde hatt. Den nye besetninga turnerte mykje på tida då Woodstockfestivalen var og gruppa spelte òg i filmen Zachariah som den fredlause gruppa «The Crackers».

Etter å ha eksperimentert på det førre albumet, Here We Are Again (1969), gjekk bandet attende til den tidlegare stilen frå dei to første albuma på dette albumet. Sjølv om albumet er psykedelisk, er det òg dreidd i popretninga. Vanguards Records prøvde å gjere bandet meir radiovenleg og dette var det næraste bandet kom til å klare dette, sjølv om dei vart verande eit undergrunnnsband. Trass i ein suksessrik turné og respektable albumsal, vart bandet oppløyst året etter.

Innhald

Medverkande
Joe McDonald - vokal, gitar
Barry Melton - vokal, gitar
Greg Dewey -   trommer
Doug Metzner - bassgitar
Mark Kapner -  keyboard
Peter Albin -   gitar

Teknisk
Produsent: Tom Wilson
Kunstnarisk leiar: Jules Halfant
Plateomslag: David Edward Byrd
Foto på baksida: Jules Kliot

Salslister
111. plasssen på Billboard Top LPs-lista.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «CJ Fish» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1970
Country Joe and the Fish-album
Album produserte av Tom Wilson
Vanguard Records-album
Reunion av Country Joe and the Fish

Reunion er det sjette studioalbumet til den amerikanske psykedeliske rockegruppa Country Joe and the Fish, utgjeve i 1977 av det originale bandet frå 1967. Det vart produsert av Sam Charters for Fantasy Records og spelt inn mellom januar og april 1977. Musikken er ikkje så psykedelisk som før og fleire av songane er countryrock.

Innhald

Medverkande
 Country Joe McDonald: vokal, gitar, bjøller, tamburin
 Barry Melton: vokal, gitar
 David Cohen: gitar, organ
 Bruce Barthol: bass, munnspel
 Gary «Chicken» Hirsh: trommer

Gjestemusikarar
 John Otis
Jim Price
Sam Charters
Bobby Keys
Trevor Lawrence
Steve Madaio

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reunion (Country Joe and the Fish album)» frå ,  den 9. juni 2019.  
 

Musikkalbum frå 1977
Fantasy Records-album
Country Joe and the Fish-album
Album produserte av Samuel Charters
Las Orquídeas nasjonalpark

Parque Nacional Natural Las Orquídeas eller Las Orquídeas nasjonalpark er ein nasjonalpark i Antioquia-departementet i Colombia.  Han ligg nordvest i landet,  km nordvest for hovudstaden Bogotá. Parken ligg rundt  meter over havet.

Parken blei skipa i 1974, og dekkjer eit areal på 3 200 000 hektar. 

Den årlege gjennomsnittstemperatiren i området er  °C. Den varmaste månaden er januar, då gjennomsnittstemperatiren  er  °C, og den kaldaste er juni, med  °C. Gjenomsnittleg årleg nedbør er  millimeter. Mai månad har mest nedbør, med i genomsnitt  mm, medan den tørraste månaden er februar med  mm nedbør.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Parque Nacional Natural Las Orquídeas» frå ,  den 9. juni 2019.  
 

Nasjonalparkar i Colombia
Administrativ inndeling i Albania

Den administrative inndelinga i Albania vart endra ved ei administrasjonsreform i 2014. Landet er delt inn i 12 regionar (albansk qark), som igjen er delte inn i 61 kommunar (albansk bashki).

Tidlegare var det eit skilje mellom bykommunar (albansk: bashki) og landkommunar (albansk: communa). I 2014 vart dette skiljet oppheva, og talet på kommunar vart redusert frå 373 (308 landkommunar og 65 bykommunar) til 61. Dei tidlegare kommunane inngår som administrative einingar innafor dei nye storkommunane.

Før år 2000 hadde landet 36 distrikt, som vart oppløyste og slått saman til dei noverande 12 regionane gjennom ei admininistrasjonsreform i 2000.

Referansar
Gjærdeig

Gjærdeig er ein deig der hevemiddelet er gjær. Ein gjærdeig kan brukast til å laga ei rekkje bakverk, frå skillingsbollar til kneippbrød. Alle gjærdeigar inneheld mjøl, gjær, salt eller sukker og væske. Når det blir tilsett gjær til deigen vil han heva, ettersom gjæren dannar bobler av karbondioksidgass i deigen. 

Gjæren produserer gass heilt til han døyr ved 55 grader under steiking. Ved så høg temperatur vil dessutan gluten stivna og bli hardt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gjærdeig» frå ,  den 9. juni 2019.  
 

Deig
Deig
Baking
Trond Kverno

Trond Hans Farner Kverno () er ein norsk komponist og kyrkjemusikar. Han vart uteksaminert som kantor frå Musikkonservatoriet i Oslo i 1967, og året etter tok avla han eksamen i kordireksjon ved Musikkonservatoriet og tok hovudfagseksamen i musikkteori i regi av Norske Musikklæreres Landsforbund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trond Kverno» frå ,  den 9. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Medlem av Norsk Komponistsamskipnad 
 Kyrkjemusikk av Trond Kverno – NRK-opptak ved Nasjonalbiblioteket 

Norske salmediktarar
Folk frå Oslo
Norske organistar
Komponistar frå 1900-talet
Norske komponistar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Roald Øyen

Roald Øyen () er ein norsk programleiar og tv-personlegdom på NRK.

Johnny Bergh henta Øyen til NRK i 1961 som innspelingsleiar. Han byrja som programleiar i quiz-serien Bit for bit, bilde for bilde i 1977, eit program som gjekk til tidleg på 1980-talet. Sidan 1984 har han vore programleiar for det årlege konkurranseprogrammet Påskenøtter, og frå 1992 Julenøtter. I 2011 overtok Øystein Bache og Rune Gokstad programleiarrollen.

I desember 2011, eitt år etter siste framferd i NRKs Julenøtter, medverka Øyen med ein gjesteopptreden i Resen Til Nøttestjernen, ein serie TV-quiz på nett av Bergen Student-TV og Bergens Tidende. Programleiarane i serien, Terje Boklund og Eirik Evjen Valestrand, enda opp hos Roald Øyen i siste episode, der Øyen presenterte siste spørsmål i serien.

Øyen byrja i NRK på midten av sekstitallet der han vart programsekretær i fjernsynete barne- og ungdomsavdeling. Han har òg jobba bak kameraet på program som På direkten (1965), Rundkast om kringkasting (1976) og Den spanske flue (1990).

Øyen vart i 2010 tildelt Kongens fortenestemedalje i sølv.

Øyen er elles kjend som ein flyentusiast og er medlem av Oslo Flyveklubb.

Han har vore gift med VG-journalist Nina Bugge (fødd Hjorth) sidan 1968.

Kjelder

Kongens fortenestmedalje i sølv
Programleiarar for NRK