alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Tricorn

Mount Tricorn er eit særeige massiv med vertikale fjellsider opp til 1120 mog kringsett av ei snødekt slette ved botnen av Wrightfjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) på ein flytur frå East Base den 30. desember 1940, og kalla opp etter likskapen ti ein gigantisk trekanta hatt.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Trimpi

Mount Trimpi er eit fjell 3 nautiske mil (6 km) vest-nordvest for Mount Brice i Behrendt Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Michael L. Trimpi, ein radiofroskar ved Eights-stasjonen i 1963.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Unicorn

Mount Unicorn er det nordlegaste av Batterbee Mountains, kring 6 nautiske mil (11 km) nordvest for Mount Ness. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter stjernebiletet Einhyrningen.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Van Buren

Mount Van Buren er eit markant fjell 3 nautiske mil (6 km) nord-nordvest for Mount Jackson, ved austsida av Dyer Plateau i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Namnet vart nytta av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Mount Jackson. Martin Van Buren (1782–1862) var den åttande presidenten av USA, 1837-41.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Vang

Mount Vang er eit isolert fjell som ligg sør for George VI Sound og 130 km aust-søraust for Eklund Islands sør i Palmer Land. Det vart oppdaga av Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, i løpet av sledeturen deira gjennom George VI Sound, og sett på ny frå lufta på ein flytur under 3. desember 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne.

Mount Vang vart namngjeven av Rønne etter Knut Vang i Brooklyn, som gav fotoutstyr til RARE 1947–48.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Vennum

Mount Vennum er eit fjell oppom nordaustdelen av Rowley Massif på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Walter R. Vennum, ein geolog og eit medlem av geologi- og landmålingsgruppa frå USGS til Lassiter Coast, 1972-73.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Virdin

Mount Virdin er eit fjell 4 nautiske mil (7 km) sørvest for Mount Hemmingsen i Werner Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Floyd Virdin, ein byggmekanikar ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1967.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Waitt Peaks

Waitt Peaks er ei samling spisse fjell, stort sett snødekte, ved sørvestenden av ein stor hesteskoforma rygg. Det ligg 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Schirmacher Massif aust i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter geolog Richard B. Waitt, eit medlem av geologi- og landmålingsgruppa frå USGS til Lassiter Coast, 1972-73.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Walcott Peak

Walcott Peak er ein stor nunatak halvvegs mellom Mount Jukkola og Lokey Peak i sørlege delen av Guthridge Nunataks, sentralt i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Fred P. Walcott i  U.S. Navy, øvstkommanderande på Amundsen-Scott-stasjonen i 1973.

Kjelder

Nunatakar i Palmer Land
Tindley Peaks

Tindley Peaks er ei gruppe fjelltoppar med ei høgd opp mot kring 760 moh mellom Christie Peaks og McArthurbreen i Batterbee Mountains ved Rymill Coast i Palmer Land. Det vart namngjeve i 1977 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Roger C. Tindley, ein assistent i British Antarctic Survey (BAS) og mekanikar ved Fossil Bluff, 1973-75.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Ward i Antarktis

Mount Ward er eit fjell nordaust på Steeple Peaks, sør for Batterbee Mountains nær George VI Sound vest i Palmer Land. Under ein flytur den 23. desember 1947, av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) vart ein høg tpp sett i området sør og aust for Batterbee Mountains. Det vart namngjeve av Finn Rønne etter W.W. Ward frå Beaumont, Texas, smom var redaktør av Beaumont Journal og som støtta eksepdisjonen økønomisk. Det var ikkje noko topp der koordinatane til Ronne synte til, men det er truleg at det var dette fjellet som her er skildra han såg.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Wasilewski

Mount Wasilewski er eit markant, isolert fjell (1615 moh) som ligg 9 nautiske mil (17 km) aust-søraust for Merrick Mountains i Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Peter J. Wasilewski, eit medlem av gruppene frå University of Wisconsin som utforska området i 1961-62 og 1965-66.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Watson Peaks

Watson Peaks er ei rekkje med toppar som strekkjer seg 9 nautiske mil (17 km) frå nordvest til søraust, 2 nautiske mil (3,7 km) nordaust for Rivera Peaks i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George E. Watson, ein biolog under Palmer Station-Eastwind Expedition, sommaren 1965-66 og forfattar av handboka Birds of Antarctica and South Sub-Antarctica, 1975.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Webb Peak

Webb Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 1480 m ved vestenden av Crescent Scarp nord i Palmer Land. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1940, og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter John E. Webb, ein geodesist i U.S. Army Topographic Command (seinare Defense Mapping Agency Hydrographic/Topographic Center), som var ved Palmer-stasjonen vinteren 1969.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Wever

Mount Wever er eit fjell som er ein nordleg utstikkar av Du Toit Mountains, med ei høgd opp mot kring 1700 moh sør for Beaumontbreen og 13 nautiske mil (24 km) sørvest for Dietz Bluff på Black Coast i Palmer Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1988 etter eit forslag av P.D. Rowley frå US Geological Survey (USGS). Det er kalla opp etter Hein E. Wever, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) og som deltok i feltgruppene ved Black Coast, 1986-87.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Whiting

Mount Whiting er eit pyramideforma fjell, stort sett isfritt med ei bratt sørside, som står ved sørvestsida av Rankinbreen nær austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter ein topografisk ingeniør Ronald F. Whiting, eit medlem av geologi- og landmålingsgruppa frå USGS til Lassiter Coast, 1970-71,

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Mount Wood i Palmer Land

Mount Wood er eit fjell, 1230 moh, som står vest for Gardnerfjorden og 24 km vest for Mount Austin på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 1947-48, under Finn Rønne, som namngav dette fjellet etter E.A. Wood, skipsingeniør på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Palmer Land
Klaus Sulzenbacher

Klaus Sulzenbacher () er ein austerriksk, tidlegare kombinertløpar frå Kitzbühel. Han vann sølvmedaljen i komnbinertøvinga både i vinter-OL 1988 og ski-VM 1991, samt bronsemedaljen i vinter-OL 1992. Dessutan vann han for Austerrike tre medaljar i lagtevlingar; VM-gull i 1991 og to OL-bronsar (1988 og 1992). Sulzenbacher vann kampen om FIS sin kombinertpokal i 1988 og 1990, og vart nummer to både i 1989, 1991 og 1992. Mellom desember 1987 og mars 1992 vann han 14 renn i verdscupen.

Aktiv
Sulzenbacher var den fyrste kombinertløparen frå Austerrike som hevda seg i verdstoppen. Under vinter-OL 1984 kom han på niandeplass, medan han i slutten av mars same året steig på pallen fyrste gongen i eit verdscuprenn då han vart nummer tre i Strbske Pleso, bakom olympiameisteren Tom Sandberg frå Noreg og Uwe Dotzauer frå Aust-Tyskland. I verdsmeisterskapen på ski i Seefeld i 1985 vart han nummer 18, to år seinare kom han på femteplass i ski-VM 1987 i Oberstdorf.

Midt i desember 1987 tok Sulzenbacher i Bad Goisern sin fyrste verdscup-triumf, med nordmenn på dei tre neste plassane. Seinare i OL-sesongen gjekk han til topps i tre verdscuprenn. I vinter-OL i Calgary fekk han sølvmedaljen, sveitsaren Hippolyt Kempf vart olympisk meister. Dagen etter den individuelle tevlinga sikra Sulzenbacher bronse for Austerrike i lagtevlinga. Sulzenbacher vann kampen om kombinertpokalen i 1988, og gjentok bragda i 1990-sesongen. Han vann då fire renn på rad, og tok sin femte siger før sesongen var over.

Sulzenbacher vart nummer to i kampen om FIS-pokalen både i 1989, 1991 og 1992. Han kom heilt nede på 15. plass i ski-VM 1989 i Lahti, men opplevde sin største meisterskap to år etter. I Val di Fiemme tok han fyrst sølvmedaljen i den individuelle øvinga, berre slått av norske Fred Børre Lundberg. Seinare i verdsmeisterskapen gjekk Sulzenbacher Austerrike inn til VM-tittel i lagtevlinga, Günther Csar og Klaus Ofner var dei andre gullvinnarane. Under vinterleikane i Albertville i 1992 fekk Sulzenbacher bronsemedalje både individuelt og i lag. Han la opp som aktiv ved sesongslutt.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Klaus Sulzenbacher» frå ,  den 16. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1984
Kombinertløparar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1988
Kombinertløparar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Kombinertløparar under vinter-OL 1992
Blundell Peak

Blundell Peak er eit fjell på Stornes i Prydzbukta. Det vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter A.A. Blundell, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1968, som assisterte under tellurometermålingane under Australian National Antarctic Research Expeditions frå denne toppen til Reinbolt Hills i 1968.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blundell Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Princess Elizabeth Land
Mount Brown i Antarktis

Mount Brown er eit langstrekt, pyramideforma fjell som stikk like over kontinentalisen, som ligg 260 km aust for Vestfold Hills og 160 km sør-sørvest for Cape Penck i Antarktis. Det vart skissert frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Eduardo P. Brown i U.S. Navy som var fotografisk offiser for den vestlege gruppa på ekspedisjonen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mount Brown i Antarktis» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Princess Elizabeth Land
Caroline Mikkelsen-fjellet

Caroline Mikkelsen-fjellet er eit lita kystfjell på 235 moh mellom Hargreavesbreen og Polar Times-breen på Ingrid Christensen Kyst. Fjellet ligg oppom sørsida av Prydzbukta, 4 nautiske mil nord-nordvest for Svarthausen, og er den høgaste toppen i nærleiken. Det vart oppdaga 20. februar 1935 av kaptein Klarius Mikkelsen på «Thorsham», ein norsk kvalbåt sent ut av Lars Christensen. Det er kalla opp etter kona til kaptein Mikkelsen, Caroline Mikkelsen, som var med Klarius på denne reisa og vart den første kvinna som nokon gong sette fot i Antarktis.

Kjelder 

Fjell i Princess Elizabeth Land
Cooke Peak

Cooke Peak er eit noko langstrekt fjell som står 6 nautiske mil nordvest for Bode Nunataks i Grove Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto, 1956–60, av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter D.J. Cooke, ein forskar på kosmisk stråling ved Mawson-stasjonen, 1963.

Kjelder 

Fjell i Princess Elizabeth Land
Hamm Peak

Hamm Peak er eit lite fjell like innanfor kysten av Antarktis, som står like sør for Strover Peak og 6 nautiske mil vest-nordvest for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter G.F. Hamm, som var øvstkommanderande ved Mawson-stasjonen i 1968, som oppretta ein kartleggingsstasjon på fjellet.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Mount Harding

Mount Harding er det største fjellet i Grove Mountains i Antarktis, sør og sentralt i gruppa og kring 4 nautiske mil vest for Gale Escarpment. Det vart kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions frå flyfoto, 1956–60, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter N.E. Harding, ein topografisk teiknar i Division of National Mapping i Australian Department of National Development, som har medverka til produksjon av kart over Antarktis.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Holder Peak

Holder Peak er det høgare (nordlege) fjellet på eit utspring på Ingrid Christensen Kyst i Princess Elizabeth Land i Antarktis, kring 4 km aust for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det er kring 140 moh.

Fjellet vart kartlagd av norske kartografar frå flyfotografi teken av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og i lag med Young Peak kalla «Tvillingfjella». Det vart posisjonert av ei triangulering frå ein stjerneavgjort grunnlinje av ei gruppe frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) frå Davis-stasjonen leia av William Young i 1963. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter australske James Holder, ein vêrobservatør ved Davis-stasjonen i 1963 og medlem av feltgruppa frå ANARE.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Nerobergbahn

Nerobergbahn er ein skjenegåande kabelbane for persontransport i Wiesbaden i Tyskland.

Bakgrunnsstoff

Kabelbanar
Wiesbaden
Lamberts Peak

Lamberts Peak er eit lite fjell 3 nautiske mil (6 km) nord-nordaust for Mason Peaks i Grove Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto, 1956–60, av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter G. Lamberts, ein topografisk teiknar i den australske nasjonale kartleggingsavdelinga.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Pionerskiy Dome

Pionerskiy Dome er ein isdekt fjelltopp kring 60 nautiske mil (110 km) sør-sørvest for Grove Mountains. Det vart oppdaga av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og namngjeve «Kupol Pionerskiy» (Pionerskiy Dome).

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Strover Peak

Strover Peak eller Svartmulen er eit låg fjell langs kysten av Antarktis, som står 6 nautiske mil (11 km) vest-nordvest for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeve «Svartmulen». Det fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter W.G.H. Strover, ein sambandsmannn på Davis-stasjonen i 1963 og eit medlem av gruppa frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som kartla dette fjellet. Namnet Strover Peak vart godkjend offisielt fordi ein meinte «Svart» gjekk for mykje att i antarktiske namn.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Tarbuck Crag

Tarbuck Crag er eit fjell i ei gruppe på tre toppar som ligg kring 1,4 km sørvest for Club Lake i Vestfold Hills. Fjellet er 140 meter over havet og har bratte sider i sør og aust. Fjellet vart den siste tellurometerstasjonen under kartlegginga til ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) av Prince Charles Mountains i 1969. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter J. Tarbuck, som var kokk på Wilkes-stasjonen i 1965 og på Davis-stasjonen i 1969. Han var òg ekspedisjonsassistent på ANARE ved Wilkes i 1967.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Vukovich Peaks

Vukovich Peaks er to toppar som ligg oppom den nordlegaste delen av Grove Mountains. Dei vart kartlagde frå flyfoto, 1956–60, av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter J.N. Vukovich, ein vêrobservatør ved Mawson-stasjonen, 1963.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Young Peak

Young Peak er eit lågt fjell nær kysten av Antarktis, som står like sør for Holder Peak og 3,2 km aust for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det vart først kartlagd frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og i lag med Holder Peak vart det kalla «Tvillingfjella» av norske kartografar. Denne toppen vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter W. Young, øvstkommanderande ved Davis-stasjonen, 1963, som leia eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som kartla området.

Kjelder

Fjell i Princess Elizabeth Land
Caroline Mikkelsen

Caroline Mikkelsen () var den første kvinna som sette fot i Antarktis. Ho var fødd i Danmark. Vinteren 1934-1935 reiste ho i lag med den norske ektemannen sin, kaptein Klarius Mikkelsen, på ein ekspeidsjon sponsa av Lars Christensen. Den 20. februar 1935 gjekk ekspeidsjonen i land ved Vestfold Hills nær dagens Davis-stasjonen. Mikkelsen gjekk av skipet og deltok i bygginga av ein minnevarde. Caroline Mikkelsen-fjellet er kalla opp etter ho.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Caroline Mikkelsen» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske antarktisfararar
Danske oppdagarar
Kvinnelege antarktisfararar
Mount Barr Smith

Mount Barr Smith er eit slåande fjell, 1310 moh, og det nordlegaste av ei rekkje toppar langs vestsida av Denmanbreen. Det vart oppdaga i desember 1912 av medlemmar av den vestlege gruppa frå Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, og vart namngjeven av han etter Robert Barr Smith frå Adelaide, som støtta ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Queen Mary Land
Mount Garan

Mount Garan er eit fjell med ei gruppe små toppar, som ligg 9 nautiske mil sørvest for Mount Strathcona nær toppen av Denmanbreen i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter E.M. Garan, ein flyfotograf på flyturane under Operasjon Highjump over området.

Kjelder

Fjell i Queen Mary Land
Mount Gist

Mount Gist er eit fjell 8 nautiske mil nordvest for Mount Strathcona nær toppen av Denmanbreen i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Francis J. Gist i US Navy som var andreflygar og navigatør på fotografiflyturane under Operasjon Highjump over området mellom 14°E and 164°E.

Kjelder

Fjell i Queen Mary Land
Kennedy Peak i Antarktis

Kennedy Peak er eit lite fjell som trengjer gjennom kontinentalisen 2 nautiske mil (3,7 km) sør for Mount Barr Smith, på vestsida av Denmanbreen. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter A.L. Kennedy, ein kartograf med den vestlege gruppa under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Queen Mary Land
Mount Sandow

Mount Sandow er ein nunatak oppom Denmanbreen kring 17 km sørvest for Mount Amundsen i Antarktis. Det vart oppdaga av den vestlege gruppa under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Mawson, og vart namngjeven av Mawson etter Eugen Sandow (1867-1925) frå London, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Nunatakar i Queen Mary Land
Mount Strathcona

Mount Strathcona er eit fjell, 1380 meter over havet, som ligg oppom kontinentalisen på vestsida av Denmanbreen, 17 km sør for Mount Barr Smith i Antarktis. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, 1911–14, og vart namngjeven av han etter Lord Strathcona, høgkommissær for Canada i 1911, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Fjell i Queen Mary Land
Alanpiggen

Alanpiggen (engelsk Alan Peak) er ein fjelltopp på vestsida av munningen av Reecedalen i sørlege delen av H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd på ny av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59). Det er kalla opp etter Alan Reece, ein geolog på NBSAE (1949–52) og tidlegare i Falkland Islands Dependencies Survey.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Andersnuten

Andersnuten er eit fjell på 2135 moh, som ligg 1 nautisk mil sør for Gruvletindane av Holtedahlfjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og kalla opp etter Anders Vinten-Johansen, ein militærlege på ekspedisjonen, 1957–58.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Andreevfjellet

Andreevfjellet  er eit fjell, 2320 moh, som står like sørvest for Dallmannfjellet der det dannar ein del av av sørvestveggen av Brattebotnen i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Det vart truleg oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60; Det vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter den sovjetiske geograf A.I. Andrejev.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Annandagstoppane

Annandagstoppane er ei gruppe små, isolert toppar kring 5 nautiske mil sørvest for Juletoppane i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve av dei etter andre juledag.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Aurhø

Aurhø er ein fjelltopp med ei grusmorene på nordvestsida, 1,5 km aust for Slettfjell i Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og namngjeve «Aurhø» som tyder grushøgda.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aurhø Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Aurnupen

Aurnupen er ein fjelltopp med ei grusmorene på nordvestsida, situated 1,5 km nord for Flårjuven på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og kalla Aurnupen, grustoppen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aurnupen Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Austhamaren

Austhamaren er eit fjell, 2060 moh, som står like aust for Byrdbreen i Sør-Rondane. Det vart kartlagd av norske kartografar i 1946 frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeve «Austhamaren».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Austhamaren Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst