alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Oddlaug Reiakvam

Oddlaug Reiakvam () var ein norsk etnolog og folklorist knytt til Universitetet i Bergen, kjend for å ha gjort fotografiet interessant i forskinga som eit uttrykk for både moderne folkekultur og som historisk og etnologisk kjeldemateriale. Ho bidrog til å forme fagmiljøet for ein heil generasjon av yngre etnologar og kulturvitarar ved Universitetet i Bergen, og til å tone ned det sterke samtidsperspektivet som til då hadde prega den etnologiske og folkloristiske miljøet ved dette universitetet.

Liv
Oddlaug Reiakvam vart fødd i Naustdal i Sogn og Fjordane. Ho tok examen artium ved Firda offentlege landsgymnas på Sandane i 1960 og ved Statens bibliotekhøgskole i 1964, og hovudfag i etnologi ved Universitetet i Bergen i 1989. Frå 1964 var ho tilsett hjå Universitetsbiblioteket i Bergen i ulike periodar, og frå 1982 ved den store biletsamlinga som er der. I 1995 vart ho tilsett som fyrsteamanuensis i etnologi hjå Institutt for kulturhistorie og kulturvitskap, og frå 1996 hjå Etno-folkloristisk institutt ved Universitetet i Bergen. Ho døydde i Bergen etter å ha vore sjuk ei tid.

Oddlaug Reiakvam vart dr.art. i 1995 ved Universitetet i Bergen med avhandlinga  Bilderøyndom – røyndomsbilete. Fotografi i kulturanalytisk perspektiv. I ei lettare omarbeidd utgåve som enkjemannen Atle Kittang stod for, kom denne avhandlinga ut som bok i 1997 med tittelen Bilderøyndom, røyndomsbilde. Med utgangspunkt i fotografia i fotoarkiva hjå Universitetsbiblioteket i Bergen etter ein turistfotograf, ein bygdefotograf og ein familiefotograf gjev Oddlaug Reiakvam her, på bakgrunn av  historiske, kulturanalytiske og biletanalytiske kunnskapar og teoriar, ei skisse av nasjonen, bygda og familien på slutten av 1800-talet og byrjinga på 1900-talet.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Litteratur
Gilje, Nils. 2013. Oddlaug Reiakvam (1940-1996),  i Rogan, Bjarne og Eriksen, Anne (red.), Etnologi og folkloristikk : En fagkritisk biografi om norsk kulturhistorie, Instituttet for sammenlignende kulturforskning (trykt utgåve) Serie B Skrifter vol. 147. Oslo: Novus forlag.
 Om Oddlaug Reiakvam i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
snl.no: Oddlaug Reiakvam
Allkunne.no:  Oddlaug Reiakvam

Folk frå Naustdal
Norske etnologar
Norske folkloristar
Forfattarar frå Naustdal
Norske sakprosaforfattarar
Kiting

Kiting, også kalla kitesurfing eller kiteboarding, er ein sport der utøvaren blir trekt med vinden etter ein drake. Namnet på sporten kjem av det engelske namnet på drake, kite. Kiting kan gjerast på vatn der utøvaren står på eit brett, eller på snø der utøvaren står på snøbrett eller ski. Draken er festa til eit trapes som sit rund hoftene, og ein styrer draken med hjelp av fire liner som er festa til ein styrepinne.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Norges Kiteforbund 

Vassport
Vinteridrett
Liposom

Liposom er små kuleforma doble lag med lipid med ein kjerne av vatn. Dei har gjerne ein storleik på 25–100 nanometer, og vert laga gjennom at lipid i vatn vert utsette for høgfrekvente lydbylgjer.

Inni vasskjernen av liposom kan det kapslast inn molekyl, til dømes medisin. Liposom med molekyl kan trengja gjennom sellemembranen og levera molekyl på innsida.

I utrøyningar vart liposom nytta til å levera antibiotikum til bakteriar i biofilm. Ved låge antibiotikumnivå var liposombore antibiotikum meir effektivt enn fritt antibiotikum.

Kjelder 

Membranbiologi
Tor Gunnar Nystad

Tor Gunnar Nystad () frå Karasjok er ein norsk samisk politikar, busett i Oslo. I 2013 blei han vald inn som sametingsrepresentant for Norske Samers Riksforbund (NSR) i Sør-Noreg valkrins. Han vart sist attvald i 2021. 

Nystad er nestleiar i plenumsleiinga på Sametinget og leiar i plan- og finanskomiteen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Tor Gunnar Nystad  på sametinget.no. Lese den 21.6.2019

NSR-politikarar
Samiske politikarar
Folk frå Karasjok
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Sametingsrepresentantar 2017-2021
Sametingsrepresentantar 2021-2025
Sametingsrepresentantar frå NSR
Anita Persdatter Ravna

Anita Persdatter Ravna () frå Tana er ein norsk samisk politikar, busett i Moss. I 2013 blei ho vald inn som sametingsrepresentant for Norske Samers Riksforbund (NSR) i Sør-Noreg valkrins.

Kjelder 

NSR-politikarar
Samiske politikarar
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Folk frå Tana
Christian Hoffmann

Christian Hoffmann () er ein austerriksk tidlegare langrennar frå Aigen in Mühlkreis i forbundslandet Oberösterreich. Han vart tildelt gullmedalja på 30 km etter Vinter-OL 2002 i Salt Lake City, og vann VM-gull i 4 x 10 km stafett for arrangørlandet då Ski-VM 1999 vart avvikla i Ramsau.

Aktiv
Hoffmann overraska stort så han tok bronsemedalja på femmila under dei olympiske leikane i Nagano i 1998. Året etter vann han over Noregs ankermann Thomas Alsgaard i innspurten på 4 x 10 km stafett, og sikra VM-tittel for seg sjølv, Markus Gandler, Alois Stadlober og Mikhail Botvinov.

Under vinterleikane 2002 i Salt Lake City kom han opphavleg på andreplass på 30 km, men vart nokre månader seinare tildelt OL-gullet då Johann Mühlegg vart frådømd fyrsteplassen. Hoffmann sin landslagskollega Botvinov fekk sølvmedalja i øvinga.

Fristilseksperten Hoffman vann to tevlingar i verdscupen i langrenn, begge vinteren 2003/04. Straks før jul i 2003 sigra han i ein 10-kilometer i Ramsau, og midt i mars 2004 vann han ein 30 km i Pragelato, begge tevlingane gjekk i fristil.

Doping
Det nasjonale antidopingbyrået stengde Hoffmann ute frå idretten 31. desember 2009, grunna systematisk bloddoping i sesongane 2003 til -06. Utestenginga varde til 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Hoffmann» frå ,  den 22. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Kateřina Neumannová

Kateřina Neumannová () er ein tsjekkisk tidlegare idrettsutøvar frå Písek som vann VM-gull i 10 km langrenn i 2005 og 2007, samt OL-gull i 30 km langrenn under Vinter-OL 2006. I perioden 1998-2007 vann ho seks medaljar i olympiske vinterleikar og fem medaljar i verdsmeisterskap på ski.

Terrengsykling
Neumannová var aktiv terrengsyklist til 1996, då ho deltok i Sommar-OL 1996 i Atlanta. Ho tok bronsemedalja i europameisterskapen i terrengsykling 1995.

Langrenn
Neumannová tok bronsen på 15 km under Ski-VM 1997 i Trondheim, deretter vann ho sølvmedalja i klassisk stil og bronsemedalja på jaktstarten under Vinter-OL 1998 i Nagano, før ho sikra seg ei bronsemedalje på 5 km i klassisk stil då Ski-VM 1999 fann stad i Ramsau. I vinterleikane 2002 i Salt Lake City vann ho to sølvmedaljar, fyrst i 15 km fristil og så på jaktstarten.

Etter å ha vorte mor i 2003 kom Neumannová tilbake i løypa og vann si fyrste gullmedalje då ho gjekk til topps i 10 km fristil under Ski-VM 2005 i Oberstdorf. Under dei olympiske leikane 2006 fekk ho sølvmedalja i 15 km med skibyte, før ho vart olympisk meister på den avsluttande tremila.

Neumannová vann til saman 18 renn i verdscupen i langrenn, og enda på andreplass i verdscupen både i 2002- og 2005-sesongen; i 2002 bak Bente Skari og i 2005 bak Marit Bjørgen.

Neumannová vart kåra til årets kvinnelege idrettsutøvar i Tsjekkia for 2006. Ho la opp etter  2007-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kateřina Neumannová» frå ,  den 22. februar 2016.  
 

Tsjekkiske langrennsløparar
Tsjekkiske syklistar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Olympiske meistrar for Tsjekkia
Statens bibliotekhøgskole

Statens bibliotekhøgskole, SBH, som seinare fekk namnet Statens bibliotek- og informasjonshøgskole, SBIH, var ein tidlegare høgskule i Oslo. Skulen opna 15. januar 1940 under namnet Statens bibliotekskole for å utdanne bibliotekarar på eit fem månaders kurs, men måtte stengje før tida på grunn av den tyske okkupasjonen av Noreg under den andre verdskrigen. Likevel fekk dei fyrste elevane fullført kurset og teke eksamen om hausten same året. Deretter var skulen stengd fram til hausten 1945. Utdanninga vart då på ni månader, auka til tre semester i 1958 og fire semester i 1965. Fram til 1979 låg skulen under Kyrkje- og undervisningsdepartementet, deretter under Kultur- og vitskapsdepartementet. 

I 1980 vart namnet endra til Statens bibliotekhøgskole, og i 1990 til Statens bibliotek- og informasjonshøgskole. Frå 1. august 1994 vart skulen gjort om til ein del av avdelinga for journalistikk, bibliotek- og informasjonsfag i den då nyoppretta Høgskolen i Oslo, som seinare vart til Høgskolen i Oslo og Akershus.

Statens bibliotekhøgskole hadde opphavleg lokale på hovudbiblioteket til Deichmanske bibliotek på Hammersborg i Oslo, men flytta til lokale i Incognitogaten 7 i 1962 og til Dælenenggata 26 i 1968, og flytta som Statens bibliotek- og informasjonshøgskole til Pilestredet 52 i august 1995 i samband med at skulen hadde vorte ein del av Høgskolen i Oslo.

Litteratur
snl.no: Statens biliotek- og informasjonshøgskole
Hans Eirik Aarek (redaktør), Mer enn bøker : SBIH 50 år : jubileumsskrift, Oslo 1990: Statens bibliotek- og informasjonshøgskole. ISBN 8257900184

Bakgrunnsstoff
Høgskolen i Oslo og Akershus 

Tidlegare høgskular i Noreg
Jon Grønset

Jon Grønset () frå Gjemnes kommune på Nordmøre var ein norsk pedagog og forfattar.
Han gjekk på lærarskule i Volda på Sunnmøre. Han var rektor på Sogn ungdomsskole i Balestrand frå 1937 til 1955. Bøkene han har gitt ut skreiv han då han var blitt pensjonist. Han skreiv også dikt, forteljingar og sanne historiar.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
Jon Grønset i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane  
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978

Norske pedagogar
Forfattarar frå Balestrand
Folk frå Gjemnes
Norske barnebokforfattarar
Nynorskforfattarar
Torleif Jarleskald

Torleif Asgeirsson eller Torleif Jarleskald (norrønt Þorleifr Ásgeirsson (òg: Rauðfeldarson) jarlsskáld), levde i tida om lag 940-995 var ein islandsk skald.

Det meste av opplysningane om Torleif Jarleskald finn vi i Tåtten om Torleiv Jarleskald (Þorleifs þáttr jarlsskálds), ei kort islendingesoge som vart nedskriven omkring år 1300. Tåtten er kjend frå Flatøyboka (Flateyjarbók), og han er omsett til norsk som ein del av Den større soga om Olav Tryggvason (Óláfs saga Tryggvasonar en mesta). Tåtten er særs fantasifull og mykje av innhaldet er lite truverdig. Det som er rekna som pålitande, er dette:

Han var fødd på Brekka i Svarfaðardalur på nordsida av Island. I ung alder reiste han til Noreg og var ei tid hos ladejarlen Håkon Sigurdsson Jarl. I Skaldatal er han nemnt som ein av skaldane hos Håkon jarl, og eit lovkvad om jarlen er kjent. Etter ei tid skal han ha kome i usemje med jarlen og reiste då til kong Svein Tjugeskjegg i Danmark. Seinare gjorde han ei ferd attende til Noreg og tok då hemn over Håkon jarl ved å framføre ei nidvise om jarlen. Det var etter denne hendinga at kong Svein Tjugeskjegg skal ha gitt han tilnamnet «jarleskald» eller «jarlsskald».

Seinare reiste Torleif attende til Island og busette seg på garden Höfðabrekka i Myrdalur på sørsida av Island.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Fortælling om Thorlejf Jarleskjald frå heimskringla.no, dansk fulltekst
 Det norrøne fyrstediktet av Bjarne Fidjestøl, Bergen 1982
 Den norsk-islandske skjaldedigtning v/Finnur Jónsson (red.), København 1912–15
Kjende dikt av Torleif Jarleskald
 Dikt om Håkon  (lovkvad) frå Skaldic Project
 Jarlsnid  frå Skaldic Project
 Dråpa om Svein Tjugeskjegg  frå Skaldic Project
 Lausaviser  frå Skaldic Project

Islandske skaldar
Fødde i 940-åra
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Folk i Skaldatal
Jymnó

Jymnó (gresk Γυμνό) er ein landsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Jymnó høyrer til kommunaleininga Amárynthos i kommunen Erétria.

Referansar 

Jymno
Ájos Nikólaos på Évvia

Ájos Nikólaos (gresk Άγιος Νικόλαος) er ein distriktsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Ájos Nikólaos høyrer til kommunaleininga Lilándia i kommunen Khalkída.

Referansar 

Ajos Nikolaos
Paralía Avlídas

Paralía Avlídas (gresk Παραλία Αυλίδας) er ein distriktsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Paralía Avlídas høyrer til kommunaleininga Avlída i kommunen Khalkída.

Referansar 

Paralia Avlidas
Néa Lampsákos

Néa Lampsákos (gresk Νέα Λάμψακος) er ein distriktsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Néa Lampsákos høyrer til kommunaleininga Lilándia i kommunen Khalkída.

Referansar 

Nea Lampsakos
Pilestredet i Oslo

Pilestredet, som opphavleg heitte Pilestrædveien, er ei særs lang gate i Oslo, som går frå vestre enden av gata Grensen (Professor Aschehougs plass) i sentrale Oslo og i nordvestleg og nordleg lei over Bislett, vest for Fagerborg kyrkje og nordaust- og nordover langs Stensparken og på austsida av Fagerborg videregående skole fram til Ullevålsveien ikkje langt frå krysset mellom Ullevålsveien og Kirkeveien. Gata fekk namnet i om lag 1820 etter dei piletrea som stod langsetter ei strekning av denne vegen i dei tidene.

Pilestredet er i dag ingen gjennomgåande trafikkåre. Av di gata inngår på fleire stader som deler av meir dominerande trafikkårer, er det ofte vanskeleg å finne fram til rett adresse i denne gata. Såleis er Pilestredet brote som bilveg ved C.J. Hambros plass for å inngå som ein del av trafikkåra Ring 1 på strekninga frå den vestre opninga av Hammersborgtunnelen og fram til St. Olavs gate. På Bislett, der fleire gater møtast i ei rundkøyring, kan det sjå ut som om Thereses gate mot nordaust, der trikkelinja frå Pilestredet går, er framhaldet av Pilestredet. Men Pilestredet går nordvestover, opp Norabakken, eit uoffisielt namn på den bratte strekninga av Pilestredet framfor Fagerborg kyrkje, namngjeve etter Nora øl og brus som St. Halvard bryggeri framstilte i sin fabrikk i Pilestredet 75c frå 1877 til 1918. Og øvst i Norabakken går Pilestredet og Fagerborggata rett over i kvarandre som om Pilestredet, som  her går vidare langsetter Stensparken, ser ut som ei smal sidegate, og som dessutan er stengd for gjennomkøyring til Ullevålsveien.

Før gata fekk namnet Pilestredet eller Pilestrædveien, hadde ho namnet Rakkarstrædet eller Natmandsveien, av di vegen gjekk framfor Natmandshaugen, der nattmannen hadde tilhald. Nattmannen stod for renovasjonen i byen, som gjekk ut på å samle saman og køyre vekk daude dyr, møkka frå utedoane og anna avfall til ein fast avfallsplass på Natmandshaugen der han budde, og dette arbeidet gjekk føre seg om natta. Natmandshaugen låg opphavleg der Rikshospitalet seinare vart bygd, og som er vorte bustads- og forretningsområdet Pilestredet Park etter at Rikshospitalet vart flytta til nybygde hus på Gaustad i 2000.

Assessor Jørgen Brochmann, som på 1800-talet eigde Brochmannsløkken med hovudbygningar der C.J. Hambros plass no ligg som eit kryssingspunkt mellom Pilestredet og andre gater, ville ikkje bu i ei gate med så tarveleg namn som Rakkarstrædet eller Natmandsveien, og fekk namnet endra til Pilestrædveien. I 1823 vart nattmannen og avfallsplassen flytta til det som no er Stensparken, og namnet Natmandshaugen fylgde med dit.

Kjelder
Knut Are Tvedt (redaktør), Oslo byleksikon, Oslo 2010. ISBN 978-82-573-1760-7

Bakgrunnsstoff

Gater i Oslo
Pilsymbol

Pil som symbol eller teikn er ei stilisert framstilling av våpenet (prosjektilet) pil, nytta for å syne retning eller for å påpeike eller framheve noko særskilt.

Kombinert med andre ting kan pila nyttast i bilete eller skulptur for å symbolisere kjensler, som til dømes pilen som dei antikke kjærleiksgudane skyt med for å vekkje kjærleik og attrå i eit menneske overfor eit anna menneske. Ei framstilling av ei pil gjennom ein hjarta er difor eit kjent symbol for kjærleik mellom menneske. I andre samanhengar kan ei pil, eller kombinasjonen pil og boge, stå for makt og mynde.

Symbol
Typografiske teikn
Skilt
Ole Steffensen Isene

Ole Steffensen Isene () var ein norsk lærar, organisasjonsmann i fråhaldsrørsla og forfattar av fleire talar og skrifter i bokform. Han var far til Ola Isene.

Ole Steffensen Isene frå garden Isane i Davik i Bremanger kommune i Sogn og Fjordane. Han tok lærareksamen i Tromsø i 1887 og var sidan lærar i Jølster, Rødenes og Tune. Frå 1905 til 1920 var han hovudsekretær i Det norske Totalavholdsselskap og redaktør av bladet Menneskevennen. Perioden 1907-40 var han leiar av Blå Kors, kalla generalsekretær frå 1924.  I 1942 fekk han Klostermedaljen.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Om Ole Steffensen Isene i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane 
 
Norsk Allkunnebok. VI. bandet. 1955

Bakgrunnsstoff
Om Ole Steffensen Isene i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Bremanger
Pierre Brassau

Pierre Brassau var ein sjimpanse som i 1964 vart brukt i ein spøk gjennomført av Åke «Dacke» Axelsson i den svenske tabloidavisa Göteborgs-Tidningen. Axelson kom på ideen å stille ut ein serie måleri framstilte av ein ikkje-menneskeleg primat, i dette tilfellet ein sjimpanse. Utstillinga gav seg ut for å presentere verk av ein inntil då ukjend fransk kunstnar med namnet «Pierre Brassau». Målet med utstillinga var å prøve ut om kunstkritikarar var i stand til å sjå skilnaden mellom eit verkeleg modernistisk avant-garde måleri og arbeidet til ein sjimpanse.

«Pierre Brassau» var i verkelegheita den fire år gammal sjimpansen Peter i Borås dyrepark. Axelsson overtalte den 17 år gamle dyrepassaren til å gje Peter måling og ein pensel. Etter at Peter hadde laga fleire måleri, plukka Axelsson ut dei fire beste, og fekk dei utstilte i Gallerie Christinae i Göteborg. Kritikarar roste arbeida. Rolf Anderberg i  Göteborgs-Posten skreiv dette: «Brassau målar med  fyldig, bestemt og kresen pensel-føring. Han er ein kunstnar som målar med ein ballettdansars ynde og finfølelse».

Etter at spøken vart avslørt, insisterte Rolf Anderberg på at Peter/Pierre sine måleri var «dei beste i heile utstillinga.» Ein privat samlar kjøpte eitt av verka for 90 USD, som tilsvarer 473 USD i 2014.

I 1969 vart Peter overført til Chester Zoo i England.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pierre Brassau» frå ,  den 24. februar 2016.  
 
 Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Avantgardeartist Pierre Brassau

Kjende dyr
Tetrodotoksin

Tetrodotoksin er ei sterk nervegift som finst i kulefiskar. Gifta verkar ved å hemja natriumrøyret i membranen til nerveseller.

I kulefiskar vert tetrodotoksin laga av bakteriar som fisken får i seg gjennom maten. Kulefisk vert ete som fugu i Japan, og no og då vert menneske drepne av tetrodoksinforgifting etter eit slikt måltid.

Kjelder 

 

Nervegifter
Kanália på Kérkyra

Kanália (gresk Κανάλια) er ein busetnad på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Kanália høyrer til kommunaleininga Kérkyra by i kommunen Sentral-Kérkyra og dei diapontiske øyane.

Referansar 

Kanalia
Potamós på Kérkyra

Potamós (gresk Ποταμός) er ein busetnad på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Potamós høyrer til kommunaleininga Kérkyra by i kommunen Sentral-Kérkyra og dei diapontiske øyane.

Referansar 

Potamos
Alepoú

Alepoú (gresk Αλεπού) er ein busetnad på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Alepoú høyrer til kommunaleininga Kérkyra by i kommunen Sentral-Kérkyra og dei diapontiske øyane.

Referansar 

Alepou
Georg Hettich

Georg Hettich () er ein tysk tidlegare kombinertrennar frå Schonach im Schwarzwald som vart olympisk meister i kombinert normalprogram under Vinter-OL 2006.

Aktiv
Hettich fekk OL-sølv med Tyskland sitt lag i 4 x 5 km kombinertstafett då dei olympiske vinterleikane 2002 fann stad i Salt Lake City, året etter var han med å vinne VM-sølv i same øvinga ved Ski-VM 2003 i Val di Fiemme. Også i Ski-VM 2005 i heimlege Oberstdorf vart det sølv på Hettich og det tyske kombinertmannskapet, sameleis i Vinter-OL 2006 i Torino. Men i motsetnad til dei andre meisterskapane lukkast Hettich overmåte godt i vinterleikane 2006, då han noko overraskande vann gullmedaljen i normaløvinga med 15 km langrenn. I tillegg tok han bronsemedaljen i halvprogrammet med hopping i storbakken og 7,5 km langrenn.

Hettich lukkast aldri å vinne eit individuelt verdscuprenn, fire andreplassar var det beste han oppnådde. Han enda på sjettplass i verdscupen i kombinert 2003 og på ny i 2006.

Hettich la opp etter 2010-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Georg Hettich» frå ,  den 24. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske kombinertløparar
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2002
Kombinertløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2006
Kombinertløparar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Kombinertløparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Arnfinn Bruflot

Arnfinn Bruflot () var ein norsk målar, journalist og forfattar frå Naustdal. Han tok artium ved Firda gymnas i 1927. I 1928 emigrerte han til Amerika og var sidan busett der. Ein kort periode var han redaktør av Western Viking og han var også med i redaksjonen i Ny Verd, avisa til Vinland Mållag, der han var aktivt med.

Før Bruflot reiste til Amerika, fekk han publisert nokre få dikt i ulike aviser, men det var ikkje før han nærma seg pensjonistalderen at han tok til å skrive for alvor. Bortsett frå nokre få dikt på engelsk har alt han har skrive, vore på nynorsk. Bruflot debuterte i 1969 med diktsamlinga Junibåten, og han har til saman gitt ut fem diktsamlingar og ein roman, Inn i Amerika (1980). Alle bøkene er publiserte i Noreg, sjølv om han budde i USA medan han skreiv dei.

Diktinga til Bruflot er på mange måtar ulik den tidlege norskamerikanske litteraturen. Sjølv om han ofte er kritisk til det amerikanske samfunnet, er det likevel eit harmoniserande amerikabilete som vert rådande til slutt. Både romanen og dei fleste dikta hans er prega av opplevingane og refleksjonane til ein immigrant. Bruflot er ein skarp observatør, og mange av dikta har visuelle trekk, og dei er enkle både i form og innhald.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
 Om Arnfinn Bruflot i Allkunne

Bakgrunnsstoff 
Om Arnfinn Bruflot i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Naustdal
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar