alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ordførarar i Hjørundfjord

Ordførarar i Hjørundfjord er eit oversyn over ordførarar i den tidlegare norske kommunen Hjørundfjord som sidan 1964 har vore ein del av Ørsta kommune.

Liste
1838-1851	Hans Olsen Stokke
1852-1853	Ole Olsen Saure
1854-1857	Ole Torstensen Standal
1858-1859	Edvard Storm Munch
1860-1861	Jørgen Grøner
1862-1865	Ole Torstensen Standal
1866-1869	Karl Anderssen Tryggeset
1870-1898	Paul Jetmundsen Aklestad
1899-1900	Arne E. Grønningsæter
1901-1907	Ole Christian L. Tvergrov
1908-1916	Jon O. Standal
1917-1919	Jetmund J. Skjåstad
1920-1922	Ole K. Tryggeseth
1923-1931	Bernt I. Håndlykken
1932-1934	Knut J. Standal
1935-1941	Elias Chr. Fanneløb
1941-1942	Trygve Nilsen (utnemnd)
1942-1945	Ola O. Skylstad (utnemnd)
1945.	Karl A. Tryggeseth
1946-1959	Johs. Bjøringsøy
1960-1963	Jakob E. Øye
Ordførarar i Sande og Rovde

Sande kommune vart oppretta 1. januar 1867 ved utskiljing frå Herøy kommune. Frå denne vart Rovde kommune skild ut 1. januar 1905. Noverande Sande kommune vart oppretta 1. januar 1964 ved at Gurskøy-delen av Rovde kommune og tre gardar i Leikanger sokn i Herøy kommune vart slegne saman att med Sande kommune.

Ordførarar i Sande 1867-1904

Ordførarar i Rovde 1905-1963 
Rovde kommune vart oppretta 1. januar 1905 ved utskiljing frå Sande kommune.

Ordførarar i Sande 1905-1963 
Etter kommunedelinga 1. januar 1905 omfatta Sande kommune soknene Gursken, Sande og Åram.

Ordførarar i Sande 1964- 
Rovde kommune vart delt 1. januar 1964, slik at Rovdestranda på fastlandet vart lagd til Vanylven kommune medan Dalebygda og Skredestranda på Gurskøya vart lagde til Sande kommune. 1. januar 2002 vart fastlandsdelen av Sande, med Åram, Brandalstranda og Hakallestranda, overført til Vanylven, og Sande har sidan vore ein rein øykommune.

Sjå også 
Ordførarar i Herøy i Møre og Romsdal

Folk frå Sande i Møre og Romsdal
Folk frå Vanylven
Ordførarar i Sande i Møre og Romsdal
Ordførarar i Vartdal

Ordførarar i Vartdal er ei liste over ordførarar i Vartdal frå kommunen vart utskild frå Ulstein i 1895 og fram til han vart slegen saman med Hjørundfjord kommune og Ørsta kommune i 1964. Vartdal er no ein del av Ørsta kommune.

 1895-1910	Hans O. Vartdal
 1910-1912	Olav O. Myklebust

 1912-1914	Laurits K. Grønnevet
	
 1914	Steinar Buset (midlertidig)

 1914-1922	Laurits K. Grønnevet
	
 1923-1925	Ola Erdal

 1926-1928	Laurits K. Grønnevet

 1929-1937	Steinar Buset
	
 1938-1941	Knut Vartdal
	
 1941-1945	Bernt Festøy (utnemnd)
	
 1945	Knut Vartdal

 1946-1951	Bergsvein Aarset
	
 1952-1955	Olav Myklebust
	
 1956-1957	Bergsvein Aarset

 1958-1961	Paal Myklebust
	
 1962-1963	Olav Myklebust
Filmfestivalen i Cannes

Filmfestivalen i Cannes er ein velkjend internasjonal filmfestival. Han har blitt halden årleg i den sørfranske byen Cannes sidan 1946, med nokre få unntak. Festivalen er eit samlingspunkt for filmskaparar, distributørar, skodespelarar og andre personlegdommar.

Kvart år blir det delt ut fleire prisar under festivalen. Den mest prestisjefylte er Palme d'Or (Gullpalmen) for beste film. Festivaljuryen er sett saman av ei lita gruppe internasjonale filmpersonlegdommar. Han står også bak fleire andre prisar, som Grand Prix. I tillegg blir det delt ut nokre uavhengige prisar.

Bakgrunnsstoff 

Filmfestivalar
Cannes
Fransk film
Skipingar i 1946
Fransk kultur
Peder Rindarøy

Peder Rindarøy var ein fiskar frå Rindarøya i Aukra kommune. Han er kjend for den avgjerande rolla han hadde som kjentmann på RS «Christian Bugge» under redningsaksjonen av mannskapet på DS «Rokta» på Hustadvika 4. april 1938.

Han fekk Kongens fortenestmedalje i gull for denne innsatsen.

Kjelder
Bjørn Fossen: Hundre år med redningsskøyta Grøndahl og Dreyers Forlag 1994

Kongens fortenestmedalje i gull 
Folk frå Aukra
Little Cumbrae

Little Cumbrae (skotsk-gælisk Cumaradh Beag) er ei øy i Firth of Clyde i North Ayrshire i Skottland. Øya vert lokalt kalla Wee Cumbrae.

Little Cumbrae ligg berre ein kilometer sør for den større naboøya, Great Cumbrae.  Øyane vert i lag kalla The Cumbraes. I sterk kontrast til naboøya, som er grøn og frodig, er Little Cumbrae naken og berglendt. Med mange klipper og frambrot liknar Little Cumbrae meir på øyane i Hebridane enn dei andre øyane i Firth of Clyde. 

Det ligg fleire busetnadslause øyar langs austsida av Littl Cumbrae, Castle Isle, the Broad Islands og Trail Isle.

Historie
Robert II skal ha bygd borga, Little Cumbrae Castle, på øya, som vart øydelagd av soldatane til Cromwell i 1653.

Fyr
Cumbrae fyr vart bygd i 1793 av Thomas Smith for Commissioners of the Northern Lights. Fyret ligg på ein brei strandvoll på vestsida av øya ut mot fjorden. 

Før fyret vart bygd var det ein eldstad på toppen av Lighthouse Hill på øya. Restane etter denne strukturen er framleis synleg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Little Cumbrae» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i North Ayrshire
Øyar i Firth of Clyde
Fyr i Skottland
Little Cumbrae Castle

Little Cumbrae Castle er ei borg på Allinturrail eller Castle Island, ei lita tidvassøy like aust for Little Cumbrae i Firth of Clyde.

Den vesle firkanta borga vart bygd av Lord Eglinton på 1500-talet, kanskje for å hindre snikskyting av hjort og kanin. Walter Stewart (1293–1326), som gifta seg med Marjorie Bruce, dotter til kong  Robert the Bruce, kan ha bygd ei borg eller ei jakthytte her og sonen hans, Robert II var her og jakta hjort. 

På Oliver Cromwell si tid let jarlen av Eglinton kona si med ein garnison på førti mann halde til i borga for å halde ho trygg. Jarlen vart teken til fange etter å ha kjempa mot Cromwell i slaget ved Worcester (3. september 1651) og Lady Montgomerie vart rådd til av markien av Argyll om å anten gje borga til styesmaktene eller øydeleggje ho så snart ammunisjon og kanonar hadde vorte fjerna. 

Archibald Hamilton var ein ven av Oliver Cromwell, og vart seten i fangekjellaren i borga av jarlen av Eglinton (d. 1661) før han vart ført til Stirling og hengt. Styrkane til Cromwell øydela borga, kanskje på grunn av rolla ho spelte i lagnaden til Archibald Hamilton.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Little Cumbrae Castle» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 Campbell, Thorbjørn (2003). Ayrshire. A Historical Guide. Edinburgh : Birlinn. ISBN 1-84158-267-0.
 Dobie, James D. (ed Dobie, J.S.) (1876). Cunninghame, Topographized by Timothy Pont 1604–1608,  with continuations and illustrative notices. Pub. Glasgow: John Tweed.
 Fullarton, John (1864). Historical Memoir of the family of Eglinton og Winton. Ardrossan : Arthur Guthrie.
 Haswell-Smith, Hamish (2004). The Scottish Islands. Edinburgh: Canongate. ISBN 1841954543.
 Johnston, J. B. (1903). Place-names of Scotland. Edinburgh : David Douglas.
 Love, Dane (2009). Legendary Ayrshire. Custom:Folklore:Tradition. Auchinleck : Carn Publishing. ISBN 978-0-9518128-6-0
 Lytteil, W (1886). Guide book to the Cumbraes.
 MacGibbon, T. og Ross, D. (1887 - 92). The castellated and domestic architecture of Scotland from the twelfth to the eighteenth centuries, V III, Edinburgh.
 McNaught, Duncan (1912). Kilmaurs Parish and Burgh. Pub. A. Gardner.
 Tranter, N (1962-70). The fortified house in Scotland, Edinburgh. V 5

East Ayrshire
Slott i Skottland
Pladda

Pladda (skotsk-gælisk Pladaigh) er ei øy utanfor vestkysten av Skottland.  Det står eit fyr på øya med same namn. 

Pladda ligg sør for Arran i Firth of Clyde. Ho er lita og flat og forma som ei tåre. Ho er mindre enn ein kilometer lang og det høgaste punktet på øya er 27 meter over havet. Sjølv om ho er lita ligg det ei ferskvasskjelde på øya.

Fyret
Pladda fyr vart bygd i 1790 og teikna av Thomas Smith. Det var det første fyret i Firth of Clyde for Commissioners of the Northern Lights. Fyret vart automatisert i 1990.

Bakgrunnsstoff
Northern Lighthouse Board om Pladda fyr

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pladda» frå ,  den 8. februar 2010.  
 

Øyar i Firth of Clyde
Fyr i Skottland
Ordførarar i Ørsta

Dette er ei liste over ordførarar i Ørsta kommune frå ho vart eigen kommune i 1883:
 1883–1884 Hans A. Velle
 1886–1893 Sivert J. Nossen 
 1894–1901 John I. Skare 
 1902–1910 Lars A. Rebbestad 
 1911–1916 Peder A. Moe 
 1917–1934 Laurits N. Myklebust 
 1935–1942 Otto N. Øye 
 1942–1945 Hans Brungot – oppnemnd, ikkje folkevald
 1945–1945 Otto N. Øye
 1946–1951 Peter Kjeldseth Moe 
 1952–1955 Martin B. Moe 
 1956–1959 Ragnar Unhjem 
 1960–1967 Pål Sandvik 
 1968–1973 Jakob E. Øye 
 1974–1979 Karstein Standal 
 1980–1983 Oddmund Breiteig 
 1984–1991 Sigbjørn Kvistad
 1992–2003 Nils Taklo
 2003–2007 Hans Olav Myklebust
 2007–2011 Gudny Fagerhol
 2011–2015 Rune Hovde
 2015–     Stein Aam

Sjå og 
For ordførarar i Vartdal kommune og Hjørundfjord kommune før kommunesamanslåinga i 1964:
 Ordførarar i Vartdal
 Ordførarar i Hjørundfjord
Sanda Island

Sanda (skotsk-gælisk Sandaigh) er ei lita privateigd øy i Argyll and Bute i Skottland utanfor sørenden av Kintyrehalvøya, nær Southend og Dunaverty Castle.  

Ein kan sjå Sanda frå sørenden av Kintyrehalvøya og frå Isle of Arran på klåre dagar. Lokalt på Arran vert ho kalla Spoon Island fordi ho liknar på ei skei (spoon) når ein ser ho frå sør. 

I 2001 var Sanda ei av fire skotske øyar med berre ein fastbuande. Etter kvart har øya fått tre innbyggjarar. 

Øya har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse) og er ein viktig stad for hekkande fuglar og trekkfuglar. 
Sanda fugleobservatorium var det første fugleobservatoriet på vestkysten av Skottland.

Øya er kjend for ruinane av eit kapell bygt av St. Ninian, for dei keltiske krossane og ei heilag kjelde. Det vert sagt at Ninian vart gravlagd her og øya var faktisk underlagt Whithorn priorinnekloster i Galloway fram til reformasjonen. Det vart sagt at grava til Ninian var merkt av ei or og at den som tråkka på ho skulle døy.

Vikingane kalla øya Sandey. Øya har hatt mange forskjellige eigarar opp gjennom åra, mellom anna Jack Bruce frå rockegruppa Cream i 1969. 

Sør på øya står eit fyr frå 1850. Når ein ser øya og fyret frå sør, ser den naturlege bogen og fyret på klippa ut som eit skip, og det vert derfor kalla «The Ship».

Bakgrunnsstoff 
Bilete frå Sanda
 Sanda Island - eigarane si nettside
Sanda fyr

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sanda Island» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Firth of Clyde
Hustadvika

Hustadvika er eit drygt 10 nautiske mil langt ope havstykke i skipsleia mellom Molde og Kristiansund i Møre og Romsdal fylke. Farvatnet er grunt og oppfylt av mindre øyar og skjer og med Norskehavet ståande like på. Havstykket er difor rekna som eit av dei farlegaste langs norskekysten og fleire skip har forlist her. Eit av dei mest dramatiske forlisa var Roktaforliset i 1938.

Ved det nordre innløpet til Hustadvika ligg Kvitholmen fyr; her fører Lauvøyfjorden inn på vestsida av Averøya. Ved det sørlege innløpet til Hustadvika ligg Bjørnsund fyr utanfor munningen av Harøyfjorden.

Kjelder 
 

Geografi i Hustadvika
Geografi i Averøy
Sukkertoppen

Sukkertoppen (portugisisk Pão de Açúcar) er ein 396 meter høg fjelltopp i Rio de Janeiro i Brasil. Fjellet har fått namn etter ein sukkertopp, kjegleforma ein tidlegare selde sukker i, fordi han har ei liknande utforming. Det er eitt av kjennemerka for Rio, og gjev også godt utsyn over byen.

Sukkertoppen ligg i utkanten av Guanabarabukta, på ei halvøy som stikk ut i Atlanterhavet. Som dei fleste oppstikkande toppane i området består han av granitt og kvarts. 

Det går ein taubane til toppen frå Praia Vermelha, med ein stopp på Morro da Urca. Banen blei først bygd i 1912 med erstatningar rundt 1972/1973 og i 2008. Det finst også fleire klatreruter opp.

Kjelder 
Sugarloaf at Rio de Janeiro – Brazil
Denne artikkelen bygger på «Sockertoppen» frå , og «Sugarloaf Mountain» frå  den 2. juni 2010.

Bakgrunnsstoff 

Rio de Janeiro
Brasil
Great Cumbrae

Great Cumbrae (skotsk-gælisk Cumaradh Mòr), òg berre kalla Cumbrae eller Isle of Cumbrae) er den største øya i øygruppa The Cumbraes i den ytre delen av Firth of Clyde vest i Skottland. Her ligg Det nasjonale vassportsenteret, Cathedral of the Isles og University Marine Biological Station i Millport. Ferieøya har ein 18-hols golfbane, som nesten går til toppen av øya, og ein populær veg for sykliast som går rundt heile øya.

Øya er 3,9 km lang og 2 km brei og det høgaste punktet er The Glaidstone på 127 meter over havet. I klårvêr kan ein sjå nordover til Ben Lomond og Arrochar-Alpane. I vest kan ein sjå dei større øyane Bute og Arran,m edan ein på andre sida av Knapdale kan sjå Paps of Jura. Sørover ligg Ailsa Craig, rundt 40 km bortanfor Little Cumbrae. Ailsa Craig markerer om lag halvvegen til Nord-Irland, som stundom er mogeleg å sjå i særs gode sikttilhøve. 

Millport er den einaste byen på øya, og ligg i bukta på sørsida. Øya hadde i 2001 1434 innbyggjarar, men talet aukar kraftig om sommaren på grunn av dei mange turistane som ferierer her. Det er hovudsakleg bønder som eig landjorda på øya.

Sjå òg
 Little Cumbrae
 Little Cumbrae Castle

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Great Cumbrae» frå ,  den 8. februar 2010.  
 

Øyar i Firth of Clyde
Geografi i North Ayrshire
Kringkastingssjef

Kringkastingssjefen er administrerande direktør og ansvarleg redaktør i Norsk rikskringkasting (NRK). Han eller ho blir tilsett av styret i NRK, som på si side blir utnemnd av regjeringa. Kringkastingssjefen deltar i drøftingar i Kringkastingsrådet og kan også delta i drøftingar i distriktsprogramråda.

Stillinga som kringkastingssjef er heimla i Lov om kringkasting § 6-3.

Kringkastingssjefar

Merknadar

Bakgrunnsstoff 
Kringkastingssjefene

NRK
 
Medieyrke
Sheep Island i Argyll

Sheep Island («Saueøya») er ei lita øy utanfor sørenden av Kintyrehalvøya i Skottland.

Sheep Island dannar i lag med Sanda Island og Glunimore Island ei lita øygruppe om lag 3 km sør for Kintyre.

Øya går stort sett frå nord til sør og er 600 meter lang og bratt langs vestsida. På det høgaste er ho 41 meter over havet. Det ligg ei grotte på vestsida og ein naturleg boge nordvest på øya. 

Som namnet tyder har det beita sauer her, men øya er i dag mest kjend som den viktigaste hekkestaden for lundefugl i Firth of Clyde. Frå her kjem fuglar frå nærliggande Ailsa Craig. Andre fuglar som hekkar på Sheep Island er teiste og alke.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sheep Island, Argyll» frå ,  den 8. februar 2010.  
 

Øyar i Firth of Clyde
Geografi i Argyll and Bute
Ole Hannibal Sommerfelt

Ole Hannibal  Sommerfelt () var ein norsk embetsmann, stortingsrepresentant og topografisk forfattar. 

Ole Hannibal Sommerfeldt vart fødd på Sukkestad  i Toten med foreldra Benedicte Kirstine Hoff og  kanselliråd og  sorenskrivar David Sommerfelt.

Etter juridisk embetseksamen fra Universitetet i København hadde 
O. H. Sommerfelt desse stillingane:
 Lensmann i Gudbrandsdalen
 1781 Fut i Finnmark
1787 Amtmann i Finnmark
26. mars 1800 Amtmann i Romsdals amt
28. juli 1811 Amtmann i Kristians Amt

Sommerfelt arbeidde mykje for å fremje  økonomisk utvikling, spesielt innan jordbruk og handel.  Som amtmann i Finnmark stødde han oppunder koloniseringa av Målselv. Som amtmann viste han respekt for samekulturen og samiske særdrag. Publikasjonen Et Par Ord (1790) byggjer på ein tale han heldt til fjellsamen Peder Jansen, som hadde selt seks rein  og gitt 30 vederlagsfritt til kongen i samband med eit forsøk på å etablere reindrift på Island.

Sommerfelt møtte som stortingsmann for Kristians amt (Oppland) på det overordentlige stortinget hausten 1814.  Her vart han visepresident for Lagtinget.

Frå Finnmark gav han ut Kort Beskrivelse over Finmarken (1799).

Sommerfeldt vart utnemnd til riddar av Dannebrogsordenen, Vasaordenen og Nordstjerneordenen.

Kjelder
Biographiske Efterretninger om Eidsvolds-Repræsentanter og Storthingsmænd i Tidsrummet 1814-1845
Norsk biografisk leksikon
 

Norske futar
Norske amtmenn
Fylkesmenn i Finnmark
Fylkesmenn i Møre og Romsdal
Fylkesmenn i Oppland
Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar for Oppland
Dannebrogordenen
Vasaordenen
Nordstjerneordenen
Elevar ved Københavns Universitet
Folk frå Østre Toten
Sgat Mòr og Sgat Beag

Sgat Mòr og Sgat Beag er to små øyar utanfor Cowalhalvøya på vestkysten av Skottland.

Sgat Mòr ligg ved innløpet til Loch Fyne.  Ho er berre 11 meter over havet på det høgaste og det står eit fyr på øya. Like sør for denne ligg den djupaste staden i Clyde-området. Sgat Mòr vert stundom på engelsk skrive Skate Island.

Sgat Beag er ei litt mindre øy som ligg ein kilometer mot aust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sgat Mòr and Sgat Beag» frå ,  den 8. februar 2010.  
 

Øyar i Firth of Clyde
Øyar i Firth of Forth

Øyane i Firth of Forth er ei lita øygruppe aust i Skottland. Firth of Forth ligg mellom Fife og Lothian. Det er få øyar på austsida av Skottland, og dei fleste av dei ligg i denne gruppa.
 

Av øyane i gruppa finn ein: 

 Bass Rock 
 Craigleith 
 Eyebroughy 
 Fidra 
 Inchcolm 
 Inchkeith 
 Inchmickery 
 The Lamb
 med North og South Dog Islands på kvar side. 
 Isle of May

I tillegg finn ein 
 Cramond Island (tidvassøy som er ein del av Almond-estuaret)
 Inchgarvie (ein del av Forth jernbanebru)
 Rosyth Castle, på ei tidlegare tidvassøy

Ingen av øyane har mange innbyggjarar og berre få av dei har permanent busetnad i det heile. Det var tidlegare ein landsby på Isle of May og det har vore kloster, eremitasjar og festningsverk på dei andre øyane. Sidan mange av øyane har forstavinga «Inch-», vert dei stundom omtalte i eit ordspel, «How many inches is the Forth?», som spelar på at 'Inch' (Innis), er det gæliske ordet for «øy» og inch, som er eit lengdemål. 

Øyane er delt inn i to grupper, dei i den indre delen av fjorden, nær Edinburgh, Leith og South Queensferry på sørsida og Burntislandog Aberdour på nordsida (i Fife), samt dei utanfor East Lothian, særleg nær North Berwick og Gullane

Fjorden er eit viktig naturområde. Øyane i Firth of Forth har status som Special Protection Area, særskildverneområde, og her hekkar over 90 000 sjøfugl kvart år. Det er eit fugleobservatorium på Isle of May.

Øyane like utanfor fjorden
Eit par øyar ligg òg like utanfor Firth of Forth, mellom anna Inchcape, som er eit farleg skjer.

Sjå òg
 Hebridane
 Dei nordlege øyane
 Øyar i Firth of Clyde
 Øyar i Skottland
 Orknøyane
 Shetlandøyane

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Islands of the Forth» frå ,  den 8. februar 2010. 
 

Øyar i Firth of Forth
Forth
Lothian
Geografi i Fife
Alloa Inch

Inch eller Alloa Inch (skotsk-gælisk Innis) er ei øy i tidvassområdet til River Forth nær Alloa, like før elva munnar ut i Firth of Forth. 

Det ligg eit forlate gardshus på øya og øya vart tidlegare dyrka. På grunn av subsidens frå kolgruvedrift i nærleiken vart det flaum på øya. Øya består i dag av siv og marskland.

Scottish Wildlife Trust har styrt øya som eit reservat sidan 1996.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alloa Inch» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Firth of Forth
Waimakaririelva

Waimakaririelva er den største av elvene nord i Canterbury-regionen, på Sørøya på New Zealand. Ho renn i 151 km i stort sett søraustleg retning frå Søralpane, gjennom slettene Canterbury Plains til Stillehavet.

Elva har utspringet sitt i dei austlege flankane av Søralpane, åtte km sørvest for Arthur's Pass. Gjennom ein stor del av det øvre løpet er elva forgreina med vide, sanddekte elvebreidder. Etter som ho nærmar seg Canterbury Plains, går ho gjennom eit fjellområde og vert pressa inn i eit trongt elvegjel (Waimakariri Gorge), før ho går attende til den forgreina forma der ho renn over slettene. Elva munnar til sist ut i Stillehavet nord for Christchurch, nær byen Kaiapoi.

Chinooklaks (Oncorhynchus tshawytscha) vart innført frå California på 1900-talet og finst enno i elva.

På maori har Waimakariri fleire tydingar, ei av dei er 'elva med kaldt, fossande vatn'.
På 1850-talet gav europeiske nybyggjarar elva namnet Courtenay River, men dette gjekk ut av bruk.

Geologiske granskingar tyder på at elvemunningen har flytta svært mykje på seg. Til tider har elva runne i det løpet ho har no gjennom Christchurch, og til og med runne ut i Lake Ellesmere/Te Waihora sør for Bankshalvøya i ein periode.

I staden for å vera ubygd statleg land, slik dei fleste av elvebreiddene på New Zealand er, er breiddene til Waimakariri River underlagt administrasjonen til Canterbury Regional Council.

I Canterbury vert elva stort sett omtala som «The Waimak».

Utbygging 
I 1923 vart elva undersøkt med tanke på å byggja ein dam for å gje hydroelektrisk kraft til Christchurch. Dette fekk støtte frå lokalsamfunna, men dammen vart aldri bygd etter som staten tilbaud rimeleg straum frå anlegget ved Coleridgesjøen.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Waimakariri River» frå ,  den 8. februar 2010.  
 

Hurunui District
Elver på New Zealand
Bass Rock

Bass Rock eller berre The Bass, er ei øy i den ytre delen av Firth of Forth aust i Skottland. Ho ligg om lag 2 km frå land og 5 km nordvest for North Berwick. Ho består av vulkanske bergartar og har bratte sider med ei høgd på opp mot 107 meter over havet. Det finst store koloniar med havsule. Klippa er ikkje busett lenger, men tidlegare har tidlege kristne eremittar vore busette her. Seinare stod det òg eit kongeleg slott på øya, som ofte vart nytta som fengsel. Øya var lenge i familien Lauder si eige og høyrer i dag til David Fleetwood Hamilton-Dalrymple. 

Det vart bygd eit fyr på øya i 1902 og ruinane av eit kapell er framleis synlege.

Geografi 
Øyar ein vulkanplugg frå karbontida.

Bass Rock har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse). Ho vert stundom kalla «Ailsa Craig i aust». Det meste av øya består av bratte klipper. 

The Bass er ei av fleire øyar utanfor kysten av East Lothian og vert rekna som ei av øyane i Firth of Forth. I vest ligg Craigleith og the Lamb, Fidra og lengst vest Eyebroughy. Desse er òg hovudsakleg skapt av vulkansk aktivitet. I nordaust ligg Isle of May.

Bakgrunnsstoff 
 Historia til øya

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bass Rock» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 North Berwick, Gullane, Aberlady and East Linton District, av R.P.Phillimore, North Berwick, 1913, p. 40.
 The Berwick and Lothian Coasts av Ian C. Hannah, London & Leipzig, 1913.

Øyar i Firth of Forth
Slott i Skottland
Fyr i Skottland
Vulkanar i Skottland
Staurar
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Craigleith

Craigleith er ei lita øy i Firth of Forth utanfor North Berwick i East Lothian i Skottland. Namnet kjem frå det skotsk-gæliske Creag liath som tyder «grå stein». Ho er 24 meter over havet på det høgaste. 

Craigleith er ei rekkje øyar nær North Berwick i lag med Bass Rock, Fidra og The Lamb. Av dei fire øyane er ligg Craigleith nærast hamna i byen. Som dei andre øyane har Craigleith ein fuglekoloni. Craigleith er ein lakkolitt, ein lavadom. Det finst mykje spor etter gammal vulkansk aktivitet i Lothian, som Bass Rock og Arthur's Seat. Craigleith består av essexitt, som er populær å lage curlingsteinar av.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Craigleith» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Haswell-Smith, Hamish (2004). The Scottish Islands. Edinburgh: Canongate. ISBN 1841954543.
 

Øyar i Firth of Forth
Cramond Island

Cramond Island (skotsk-gælisk Eilean Chathair Amain) er ei av fleire øyar i Firth of Forth aust i Skottland, nær Edinburgh. Øya ligg utanfor Cramond og er 500 meter lang og 7,7 hektar stor.. Cramond Island er i røynda ei tidvassøy og er landfast ved lågvatn. Det går ein brulagt sti over til øya, som går an å nytte ved fjøre. Ved høgvatn er det derimot ikkje mogeleg å nytte stien. 

Gjennom det meste av historia vart Cramond Island nytta til jordbruk, særleg sauehald. Øya var ein gong kjend for østers, men desse vart utrydda i området etter overfiske. Då den andre verdskrigen braut ut, vart det bygd festningsverk på øya. Fleire av desse bygningane står framleis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cramond Island» frå ,  den 8. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Firth of Forth
Tidvassøyar i Skottland