alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tiransundet

Tiransundet (arabisk مضيق تيران, Maḍīq Tīrān) er dei smale sunda mellom Sinaihalvøya og Den arabiske halvøya i innlaupet til Akababukta frå Raudehavet. Avstanden mellom dei to halvøyane er kring 13 km. Tiransundet er kalla opp etter Tiran som ligg i innløpet 5-6 km frå Sinai, der Multinational Force and Observers har ein observasjonspost for å overvake at Egypt opprettheld trygg sjøfart i sunda slik det vart avtalt i den israelsk-egyptiske fredsavtalen.

Sanafir ligg aust for Tiran, søraust for det grunne sundet mellom Tiran og Saudi-Arabia, ei øy som høyrer til Saudi-Arabia, men som blir administrert av Egypt. 

Sjøvegen inn til den einaste hamnebyen i Jordan, Aqaba og den einaste hamnebyen til Israel ved Raudehavet, Eilat, går gjennom Tiransunda. 90 % av den israelske olja passerte gjennom Tiransunda. Tiransundet er derfor strategisk viktig for sjøfarten i både Egypt, Jordan, Israel og Saudi-Arabia. Den utløysande faktoren for seksdagarskrigen i 1967 var at Egypt sperra Tiransundet for israelske skip på veg til eller frå Eilat. 

Eit prosjekt for å byggje ei 15 km lang bru over sundet mellom Egypt og Saudi-Arabia er under vurdering av dei egyptiske styresmaktene.

Sjå òg 
 Sanafir
 Tiran

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Tiransundet» frå ,  den 29. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Egyptisk geografi
Saudiarabisk geografi
Sund i Asia
Sund i Afrika
Den egyptisk-saudiarabiske riksgrensa
Internasjonale sund
Gian Gastone de' Medici

Gian Gastone de' Medici eller Giovanni Battista Gastone () var den siste storhertugen av Toscana frå Medici-familien. Han var den andre sonen til Cosimo III de' Medici av Toscana og Marguerite Louise d'Orléans, prinsesse av Frankrike. Syster hans, Anna Maria Luisa de' Medici, kurfyrstinne av Pfalz, gifta han bort til Anna Maria Franziska av Sachsen-Lauenburg, ei rik enke, i 1697. Uheldigvis forakta Gian Gastone kona si, og ho forakta han. Ekteskapet var derfor barnlaust. Sidan storprins Ferdinando, den eldre broren til Gian Gastone, døydde før Cosimo III, var det Gian Gastone som etterfølgde faren som storhertug i 1723.

Regjeringstida hans var prega av at han gjorde om på den ultra-reaksjonære politikken til føregangaren. Mellom anna avskaffa han skatt for fattigare folk, oppheva antisemittisk straffelover og stoppa med offentlege avrettingar. Medici-familien var i mangel på mannlege arvingar. Faren Cosimo III ønskte kurfyrstinna av Pfalz til å overta etter Gian Gastone. Men Spania, Storbritannia, Austerrike og Dei sameinte Nederlanda var imot planen til Cosimo og utpeikte Don Carlos av Spania som arvingen til Gian Gastone. Mor hans, Elisabeth Farnese, var oldebarnet til Margherita de' Medici. Don Carlos overførte seinare kravet sitt til Frans III av Lorraine i samsvar med ei førebuande fredsavtale som vart underskriven i 1738. Frans tok derfor over då Gastone døydde, den 9. juli 1737 og enda eit nesten 300 år langt Medici-styre over Firenze. Den siste tida av regjeringstida si valde Gian Gastone å ligge til sengs og vart teken vare på av omgangskrinsen sin, kalla Ruspanti.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gian Gastone de' Medici, Grand Duke of Tuscany» frå ,  den 30. april 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Hale, J.R. (1977). Florence and the Medici. London: Orion. ISBN 1-84212-456-0.
Strathern, Paul (2003). The Medici: Godfathers of the Renaissance. London: Vintage. ISBN 978-0-09-952297-3.
Young, G.F. (1920). The Medici: Volume II. London: John Murray.

Bakgrunnsstoff

Gian Gastone de' Medici
Folk frå Firenze
Gian Gastone de' Medici, Grand Duke of Toscana
Taizhou i Jiangsu

Taizhou (kinesisk skrift 泰州, pinyin Tàizhōu) er eit byprefektur sentralt i provinsen Jiangsu i Kina. Prefekturet har eit areal på 5 794 km² og 4 618 558 innbyggjarar i 2010. Av desse bur 571 516 i storbyen Taizhou, som ligg langs nordbreidda av Chang Jiang.

Byprefekturet Taizhou omfattar to distrikt (区 qū) og fire byfylke (市 shì).

Historie
Byen Taizhou har ei over 2 100 år lang historie. Byen har heile tida vore eit politisk, økonomisk, kulturelt og kommunikasjons-sentrum i sentrale Jiangsu. Marinen til Folkets frigjeringshær vart danna med utgangspunkt i Taizhou.

Næringsliv
Taizhou har mange kornmøller og tekstilfabrikkar, stor produksjon av fiskegarn og andre næringar basert på lokalt landbruk.

Samferdsle
Kinas riksveg 328 fører gjennom området, han går fra Nanjing via Yangzhou til Nantong.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Taizhou (Jiangsu)» frå ,  den 1. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Taizhou, Jiangsu» frå ,  den 1. mai 2012.  

Byprefektur i Jiangsu
Suqian

Suqian (kinesisk skrift 宿迁; pinyin Sùqiān) er eit byprefektur nordvest i provinsen Jiangsu i Kina, i vest grensar det mot provinsen Anhui. Prefekturet har eit areal på 8 555 km². Folketalet vart i 2011 berekna til 4,73 millionar. Av desse bur i kring 615 000 i storbyen.

Byprefekturet Suqian omfattar to distrikt (区 qū) og tre fylke (县 xiàn).

Suqian ligg ved nordbreidda av innsjøen Hongze, og Keisarkanalen renn gjennom byprefekturet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Suqian» frå ,  den 1. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Suqian» frå ,  den 1. mai 2012.  

Byprefektur i Jiangsu
Huai'an

Huai'an (kinesisk skrift 淮安; pinyin Huái'ān) er eit byprefektur i provinsen Jiangsu i Kina, nordvest for dei sentrale delane av provinsen. I sør grensar Huai'an mot provinsen Anhui. Prefekturet har eit areal på 10 132 km² og 4 799 889 innbyggjarar i 2010. Av desse bur 2 494 013 i byområde.

Huai'an ligg kring sørbreidda og austbreidda av innsjøen Hongze.

Byprefekturet Hui'an omfattar fire distrikt (区 qū) og fire fylke (县 xiàn).

Historie
Qingliangangkulturen oppstod i dette området for rundt 5 000 år sidan. Byen Huai'an si historie går over 2 200 år tilbake.

Kommunistleiaren Zhou Enlai var frå Huai'an.

Samferdsle
Riksveg 205 i Kina passerer gjennom området. Han tek til i Shanhaiguan i Hebei og endar opp sør i Shenzhen i provinsen Guangdong. Undervegs fører den innom mellom andre Tangshan, Tianjin, Zibo, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou i Guangdong.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Huai'an» frå ,  den 1. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Huai'an» frå ,  den 1. mai 2012.  

Byprefektur i Jiangsu
August Bosse

August Bosse () var ein norsk fagforeiningsleiar, typograf, målmann og omsetjar, fødd i Øyestad i Aust-Agder. Det var Bosse som omsette Det kommunistiske manifestet til nynorsk. 

Bosse var typograf i Dagbladet kring hundreårsskiftet og var med i fagforeiningsarbeid. Han var formann i Norsk centralforening for boktrykkere frå 1905 då forbundet slutta seg til Landsorganisasjonen, og til 1907.

Ei tid var han reisande maskinmontør og agent for Hansen & Skotvedt og for Olaf Gullowsen, og i folketeljinga 1910 er han oppført som 'handelsreisende'. Desse åra reiste han mykje både i Noreg, Sverige og Tyskland, og han tileigna seg gode kunnskapar i tysk.

Gjennom fleire år var han typograf i venstre- og nynorskavisa Den 17de Mai der han vart han ein av redaktør Rasmus Steinsviks næraste medarbeidarar. Han kunne avisa si rettskriving på fingrane og sytte for at avisa kom ut i ei stø og einskapleg målform.

Seinare fekk helsa til Bosse ein knekk, og frå våren 1918 sette han i gang med mykje omsetjingsarbeid, særleg for Den 17de Mai og Norsk Barneblad. Han omsette til nynorsk ei rekkje romanar, forteljingar og folkelivsskildringar. Dei fleste gjekk som utklyppsbøker i "kjellaren" i Den 17de Mai. Mellom titlane han omsette var Amerika-Johan, Farkelaget, Teaterborn, Still Jim, Al-Mansurs kjærleikseventyr, Mark Twains utvalde skissor, Eventyr i Sudhavet, Små svenske bygdesogor, Bruri fraa steppone, Spæjarkompaniet og Polsk blod. Han skreiv også artiklar på nynorsk i fagbladet for typografane. Han var eit sjeldsynt døme på ein målmann sentralt i den faglege arbeidarrørsla.

Det viktigaste verket Bosse omsette til nynorsk, var Det kommunistiske manifestet av Karl Marx og Friedrich Engels med føreord av Edvard Bull. Utgåva kom på Det Norske Arbeiderpartis Forlag i 1921, same året som Bosse døydde av hjarteslag berre 48 år gamal. Dette er framleis den einaste nynorskutgåva av Manifestet.

Litteratur 
 Nekrolog i Den 17de Mai, 10. august 1921.
 Engels, Friedrich og Karl Marx. Det kommunistiske manifestet. Med fyreord av Edv. Bull. Det norske arbeiderpartis forlag. Kristiania 1921.
 Ording, Arne. Norsk centralforening for boktrykkere 1882-1932. Oslo 1932, s. 91 og 127ff.
 Hoel, Oddmund L. Norsk målreising 2. Mål og modernisering 1868-1940. Samlaget. Oslo 2011, s. 359.

Målfolk
Norske fagforeiningsleiarar
Folk frå Arendal
Zhenjiang

Zhenjiang (forenkla kinesisk 镇江; tradisjonell kinesisk 鎮江; pinyin Zhènjiāng) er eit byprefektur i provinsen Jiangsu i Kina, på sørbreidda av Chang Jiang. Prefekturet har eit areal på 3 799 km² og 3 113 384 innbyggjarar i 2010. Av desse bur 1  189 320 i storbyen.

Byprefekturet Zhenjiang omfattar tre distrikt (区 qū) og tre byfylke (市 shì).

Samferdsle
Byen ligg ved Keisarkanalen og Kinas viktigaste naturlege vassveg, Chang Jiang.

Den viktige jarnbanelinja Jinghubanen, som strekker seg frå Beijing til Shanghai har stoppestad i Zhenjiang. Også snøggtoget mellom Beijing og Shanghai har stoppestad her.

Riksveg 312 i Kina går gjennom området. Han går frå Shanghai og passerer mellom andre Suzhou, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi, før han endar på grensa mot Kasakhstan.

Historie
Zhenjiang var eit viktig handelssenter både under Mingdynastiet og Qingdynastiet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zhenjiang» frå ,  den 1. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Zhenjiang» frå ,  den 1. mai 2012.  

Byprefektur i Jiangsu
Changzhou

Changzhou (kinesisk skrift 常州; pinyin Chángzhōu) er eit byprefektur i provinsen Jiangsu i Kina. Prefekturet ligg sør i provinsen og har ei kort grense mot provinsen Zhejiang, i nord ligg Changzhou ved sørbreidda av Chang Jiang. Changzhou har eit areal på 4 385 km² og 4 591 972 innbyggjarar i 2010.

Byprefekturet Changzhou omfattar fem distrikt (区 qū) og to byfylke (市 shì).

Næring
Changzhou har både vore eit kommersielt senter, og særleg ein marknad for omsetting av landbruksprodukt. Matvarene vart skipa ut mot nord gjennom kanalen og seinare til Shanghai.

Byen er eit sentrum i tekstilindustrien. Her er store matvareprodusentar som driv mylner, ris-polering og med pressing av oljevekstar. Etter 1949 har byen også utvikla seg til eit senter i verkstadindustrien. Ein av dei største lokomotivfabrikkane i Kina ligg i byprefekturet. Andre maskinfabrikkar lagar dieselmotorar, generatorar, transformatorar og landbruks-og tekstilmaskinar.

Samferdsle
Snøggtoget Beijing-Shanghai har stoppested i Changzhou. Byen er også stoppestad på den viktige jarnbanelinja Jinghubana som strekker seg frå Beijing til Shanghai via mellom andre Tianjin, Jinan i Shandong, Nanjing og Suzhou.

Kinas riksveg 312 fører gjennom området. Han går frå Shanghai og passerer mellom andre Suzhou, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi, før han endar på grensa mot Kasakhstan.

Historie
Byen Changzhou er over 2 000 år gammal, dagens namn fekk han 589. Etter at Keisarkanalen vart bygt i 609 vart Changzhou ei viktig kanalhamn. Omlandet rundt byen hadde, og har, stor produksjon av ris, oppdrettsfisk, te, silke, bambus og frukt. 

På 1920-talet begynte bomullsindustrien å vekse fram i Changzhou. Då Japan okkuperte Shanghai, vart mykje av bomullsproduksjonen flytta frå Shanghai-området til Changzhou, som voks mykje. 

I motsetning til dei fleste kinesiske byane, gjekk næringslivet godt i Changzhou også under Kulturrevolusjonen 1966–76. I dag er byen eit viktig industrielt senter for tekstilar, næringsmiddel, maskineri og teknologi.

Changzhou vart i 1982 utropt til «modellby» for Kinas barnavgrensingspolitikk som tillet einast eitt barn pr. familie i byane. Styresmaktene i Changzhou melde same året at nær 100 % av alle ektepar hadde gjeve løfte om å få berre eitt barn.

Styresmakter
Leiaren for lokallaget til Kinas kommunistparti er Wang Quan, og borgarmeisteren er Ding Chun (丁纯) (2019).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Changzhou» frå ,  den 1. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Changzhou» frå ,  den 1. mai 2012.

Bakgrunnsstoff

Byprefektur i Jiangsu
Omleiringa av Pizzighettone

Omleiringa av Pizzighettone var den første store militære handlinga i dei norditalienske felttoga i den polske arvefølgjekrigen.  Soldatar frå Frankrike og Kongedømet Sardinia starta ein blokkade av festninga Pizzighettone i det habsburgske Hertugdømet Milano den 11. november 1733, og starta kringsetjingsoperasjonane den 15. november. Den 30. november starta kommandanten i den austerrikske garnisonen ei kapitulering der han lovde å trekkje seg attende mot Mantova den 9. desember om han ikkje fekk støtte.  Sidan festninga ikkje fekk forsterkningar, trekte garnisonen seg ut med full krigsære den 9. desember.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Pizzighettone» frå ,  den 1. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Militsry campaigns of Prince Eugene of Savoy, Volume 19 (tysk)
 

Omleiringa av Pizzighetone
Omleiringa av Pizzighetone
Franske omleiringar
Austerrikske omleiringar
Slag i den polske arvefølgjekrigen
Omleiringa av Trarbach

Omleiringa av Trarbach (10. april – 2. mai 1734) var ein del av den polske arvefølgjekrigen og vart utført av franske soldatar mot ein garnison med soldatar frå Det tysk-romerske riket i festninga ved Trarbach i grevskapet Sponheim, ei lite fyrstedøme i Det tysk-romerske riket (Trarbach ligg i dag i Rheinland-Pfalz i Tyskland). Franskmennene, leia av marskalk Belle-Isle, sigra og øydela festninga.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Trarbach» frå ,  den 1. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Gfrörer, August. Geschichte des achtzehnten Jahrhunderts, Volume 2 (History of the Eighteenth Century). Hurter, 1862.
Rooke, Octavius. The life of the Moselle. Booth, 1858.
Schütz, Ernst. Trarbach in alter Zeit (pp. 144ff)
 

Trarbach
Trarbach 1734
Trarbach 1734
Trarbach 1734
Konfliktar i 1734
Omleiringa av Gaeta i 1734

Omleiringa av Gaeta var ei omleiring under den polske arvefølgjekrigen utkjempa ved Gaeta i Italia. Habsburgarane ved Gaeta heldt ut ei fire månadar lang omleiring frå Bourbon-armeane under hertugen av Parma (den framtidige Karl III av Spania). 

Dei vart slått den 6. august 1734 då spanske og franske styrkar storma byen. 27 år tidlegare hadde austerrikske soldatar under grev Wirich Philipp von Daun kringsett Gaeta under den spanske arvefølgjekrigen.

Den jakobittiske tronpretendenten Charles Edward Stuart var til stades ein stund som observartør. Det var første gong han opplevde krig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Gaeta (1734)» frå ,  den 1. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
History of the Kongedømet Napoli, 1734-1825
 

Gaeta
Gaeta 1734
Gaeta 1734
Gaeta 1734
Konfliktar i 1734
Egmont nasjonalpark

Egmont National Park er ein nasjonalpark sør for New Plymouth, nær vestkysten på Nordøya på New Zealand. Han har fått namn etter fjellet som dominerer i parken, og som sjølv vart namngjeve av kaptein James Cook etter John Perceval, 2nd Earl of Egmont,  First Lord of the Admiralty som støtta den første reisa til Cook. Taranaki har vore māorinamnet på fjellet i mange hundre år, og fjellet har no to offisielle namn, Mount Taranaki og Mount Egmont. 

Parken, som vart oppretta i 1900, er dominert av den sovande vulkanen Mount Taranaki. Årleg får parken ei stor mengde nedbør som for det meste er orografisk av natur etter som vestavindane som kjem inn over landet frå Tasmanhavet støyter mot Mount Taranaki og dei nærliggjande høgdedraga Pouakai og Kaitake ranges og vert tvinga til å stiga. Sidan området har ei stor årleg nedbørsmengd og eit mildt kystklima, er det ein frodig regnskog som kler foten av fjellet - denne skogen er nasjonalt viktig, etter som han er kjenneteikna av totalt fråvær av sørbøketre (slekta Nothofagus).

Økologi 
Skogen er er rik på treslaga Northern rātā og Rimu, i tillegg til dekkfrøplantar, sjølv om økosystemet i heile parken viser tydelege spor av vegetativ soneseparasjon - dei nemnde to store treslaga er vanlege i dei lågare høgdene, medan Kamahi søkjer å dominera i den høgareliggjande småskogen. I desse urskogane er kronebregne, Blechnum discolor, dominerande mellom artene i underskogen .

Karakteren av plantesamfunna held fram med å endra seg med stigande høgde, til subalpine og alpine buskvekstar høgast oppe. Dette står i sterk kontrast til det omliggjande oppdyrka beite- og jordbrukslandet. Eit særskilt geomorfologisk kjenneteikn i denne parken er det radiale dreneringsmønsteret, som er tydeleg på satellittbiletet nede til høgre.
 
Ahukawakawa swamp er eit sjeldant, høgtliggjande (920 m) våtmarksområde med torvmosar (sphagnum) som ligg mellom Mount Taranaki og Pouakai range. Det inneheld mange endemiske artar som er tilpassa sur jord og låge temperaturar.

Sjå òg 
Nasjonalparkar på New Zealand
Department of Concervation

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Egmont National Park» frå ,  den 1. mai 2012.

Bakgrunnsstoff 
 NASA Earth Observatory side om Egmont National Park (1) 
 NASA Earth Observatory side om Egmont National Park (2) 
 Department of Conservation informasjon om Egmont National Park

Nasjonalparkar på New Zealand
Taranaki
Verneområde på New Zealand
Skipingar i 1900
Longyan

Longyan (kinesisk skrift 龙岩, pinyin Lóngyán) er eit byprefektur sørvest i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 19 028 km² og 2 559 545 innbyggjarar i 2010. Longyan grensar mot provinsane Jiangxi i vest og Guangdong i sør.

Byprefekturet Longyan omfattar eitt distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og fem fylke (县 xiàn).

Næring
Longyan er rik på naturressursar, med store skogar og svære førekomstar av ulike mineral.

Samferdsle
Kinas riksveg 319 fører gjennom byprefekturet. Riksvegen tek til i Xiamen og går nordvestover gjennom provinsane Fujian, Jiangxi, Hunan og Chongqing, til han endar opp i Chengdu, hovudstaden i provinsen Sichuan.

Historie
I 736 etablerte Tang-dynastiet prefekturet Tingzhou i det vestlege Fujian (eller «Minxi» (闽西); prefekturet administrerte fylka Changting, Huanglian og Xinluo. Seks år etter fekk Xinluo namnet Longyan etter ei spektakulær grotte i området. 

Mange han-kinesarar flytta sørover frå nord på den sentrakinesiske sletta, der det jamt var stridar mellom kinesarar og inntrengar frå nord. Ei stor gruppe av desse, hakkaene, drog til  Longyan. Byen Changting vert ofte omtala som hakkaene sin heim, og elva Tingjiang som «moderelva» til hakkafolket.

Minxi var eit strategisk baseområde under den kinesiske borgarkrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Longyan» frå ,  den 2. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Longyan» frå ,  den 2. mai 2012.  
 

Byprefektur i Fujian
Sanming

Sanming  (kinesisk skrift 三明; pinyin Sānmíng) er eit byprefektur vest i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina, der det grensar mot provinsen Jiangxi. Byprefekturet har eit areal på 22 929 km² og 2 503 388 innbyggjarar i 2010.

Sanming ligg mellom fjellområda Wuyi Shan og Daiyun.

Byprefekturet Sanming omfattar to distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og ni fylke (县 xiàn).

Samferdsle
Kinas riksveg 205 passerer gjennom området. Han tek til i Shanhaiguan i Hebei og endar opp sør i Shenzhen i provinsen Guangdong. Undervegs er han innom mellom andre Tangshan, Tianjin, Zibo, Huai'an i Jiangsu, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou i Guangdong. Også Kinas riksveg 316 går gjennom området. Han fører frå Fuzhou i Fujian via Nanchang i Jiangxi og Wuhan i Hubei til Lanzhou i Gansu.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sanming» frå ,  den 2. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Sanming» frå ,  den 2. mai 2012.  
 

Byprefektur i Fujian
Nanping

Nanping (kinesisk skrift 南平, pinyin Nánpíng) er eit byprefektur nordvest i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 26 278 km², folketalet vart berekna til 2,9 millionar i 2009. Nanping grensar mot provinsane Zhejiang i nord og Jiangxi i vest. Delar av fjellkjeda Wuyi Shan ligg i Nanping.

Byprefekturet Nanping omfattar eitt distrikt (区 qū), fire byfylke (市 shì) og fem fylke (县 xiàn).

Samferdsle
Kinas riksveg 205 passerer gjennom området. Han tek til i Shanhaiguan i Hebei og endar opp sør i Shenzhen i provinsen Guangdong. Undervegs er han innom mellom andre Tangshan, Tianjin, Zibo, Huai'an i Jiangsu, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou i Guangdong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nanping» frå ,  den 2. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Nanping» frå ,  den 2. mai 2012.  
 

Byprefektur i Fujian
Putian

Putian (kinesisk skrift 莆田, pinyin Pútián) er eit byprefektur i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina, ved Austkinahavet. Byprefekturet har eit areal på 3 928 km², folketalet vart berekna til 2,86 millionar i 2009.

Byprefekturet Putian omfattar tre distrikt (区 qū) og eittfylke (县 xiàn).

Næring
Byen er særleg kjend for sin skoproduksjon. Andre viktige næringar omfattar brygging, elektronikk, klede, frukt, grønsaker og maskiner, elektriske varer. Putian har vorte ein eksportbase for sko og for andre Fujian-produserte varer.

Samferdsle
Riksveg 324 i Kina fører gjennom området. Han går frå Fuzhou i provinsen Fujian og gjennom Guangdong, Guangxi, Guizhou, og endar i Kunming i Yunnan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Putian» frå ,  den 2. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Putian» frå ,  den 2. mai 2012.  
 

Byprefektur i Fujian
Ningde

Ningde (kinesisk skrift 宁德, pinyin Níngdé) er eit byprefektur nordaust i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina, ved Austkinahavet. I nord grensar Ningde mot provinsen Zhejiang. Byprefekturet har eit areal på 13 452 km² og 2 821 996 innbyggjarar i 2010.

Byprefekturet Ningde omfattar eitt distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og seks fylke (县 xiàn), mellom dei siste er Pignan.

Næring 
Varmt og fuktig klima, saman med fruktbar jord gir gode vilkår for jordbruk. Største eksportvarene frå landbruket i Ningde er sopp og te. I området vert det dyrka mengder av ulike frukter, som kinesiske kastanjar og plommer.

På grunne havområde vert dyrka og avla ulike sjøvekstar. Ein hauster østers, muslingar, reker og ferskvassål.

Gruvedrift på granitt, dioritt og basalt vert drive i Ningde i stor skala. Store mengder vasskraft er delvis grunnlag for den metallurgiske industrien som produserer magnesium, aluminium og ulike silisiumprodukt.

Samferdsle 
Snøggtoget mellom Wenzhou og Fuzhou fører gjennom området.

Riksveg 104 i Kina går gjennom prefekturet. Han tek til i Beijing, fører sørover via Dezhou og så til Jinan i Shandong, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar opp i Fuzhou.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ningde» frå ,  den 2. mai 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Ningde» frå , den 2. mai 2012. 
 

Byprefektur i Fujian
Yiyang

Yiyang (kinesisk skrift 益阳, pinyin Yìyáng) er eit byprefektur i den nordlege, sentrale delen av provinsen Hunan i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 12 144 km² og 4 313 084 innbyggjarar i 2010.

Byprefekturet Yiyang omfattar to distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og tre fylke (县 xiàn).

Næring
Det kuperte Yiyang har mykje oppdyrka jordbruksland. Hovudavlingane i prefekturet er ris og te, også bambus vert dyrka.

Samferdsle
Kinas riksveg 319 fører gjennom fylket. Riksvegen begynner i Xiamen i Fujian, går nordvestover gjennom provinsane Jiangxi, Hunan og Chongqing, til han endar opp i Chengdu, hovudstaden i provinsen Sichuan.

Historie
Byen Yiyang vart grunnlagt under Qin-dynastiet.

Det norske misjonsselskap etablerte seg i Hunan-provinsen i 1902. Fleire av misjonsstasjonane låg i prefekturet Yiyang. I sjølve byen Yiyang vart fleire verksemder sett i gang, mellom anna eit sjukehus som i dag er det største i prefekturet.

Andreas Aarflot vart fødd i Yiyang i 1928.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yiyang» frå ,  den 2. mai 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Yiyang» frå ,  den 2. mai 2012.  
 

Byprefektur i Hunan