alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Saint-Clair-sur-Epte-traktaten

Saint-Clair-sur-Epte-traktaten var ein avtale frå hausten 911 mellom kongen av Frankarriket, Karl den einfaldige (898-922), og vikingleiaren Rollo. Føremålet med traktaten var å samla og halda mennene frå nord, «normannarane», på delar av området Neustria og ut mot kysten, og å verna kongeriket til Karl frå nye invasjonar.

Ingen dokument frå traktaten har overlevd som vitnar om danninga av hertugdømet Normandie, men hendinga vert sett på som eit historisk faktum. Rollo var truleg nordmannen Gange-Rolv, Rolv Ragnvaldsson (ca. 860-932). Han var son av Ragnvald Mørejarl, kjent som jarlen som klipte Harald Hårfagre etter at Noreg var samla til eitt rike.

I tillegg til tildelinga av land var det eit krav om Rollo skulle døypast og gifta seg med Gisla, kong Karl si dotter utanfor ekteskap, og verta vasallen til kongen. Det siste punktet vart komplisert då Rollo nekta å knela for kongen og kyssa føtene hans. Det vart diskutert og ein kom fram til eit slags kompromiss: Rollo greip føtene til kongen, men utan å knela. Han var så høg at då han løfta armen mista kongen balansen og fall bakover.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saint-Clair-sur-Epte-traktaten» frå ,  den 17. april 2017.  
 

900-talet
Fransk historie
Avtalar på 900-talet
Corazon Aquino

Maria Corazon Aquino, fødd Maria Corazon Cojuangco, () ofte berre Cory Aquino, var ein filippinsk statsleiar. Ho var i tida 1986-92 den 11. presidenten av Filippinane, den fyrste kvinnelege presidenten i landet og i Asia. Aquino var den sentrale figuren i folkeopprøret som i 1986 velta 21 år med autoritært Marcos-styre, og gjeninnførte eit demokratisk styresett i Filippinane.

Liv og gjerning
Corazon Aquino var fødd inn ei av dei rikaste familiane på Filippinane. Ho var gift med senator Benigno Aquino, den mest standhaftige kritikaren av den mangeårige presidenten i landet, Ferdinand Marcos. Etter ektemaken vart drepen 21. august 1983, straks han kom til Filippinane frå eit eksil i USA, vart Corazon Aquino leiar for opposisjonen. Ved presidentvalet 7. februar 1986 stilte ho som kandidat mot Marcos. Då nasjonalforsamlinga proklamerte Marcos som vinnar av valet, midt mellom påstandar om valfusk, oppmoda Aquino om massiv sivil ulydnad. Store demonstrasjonar i slutten av februar, og manglande støtte frå dei militære og det lokale katolske hierarkiet, førte til at Marcos rømde landet. 

Aquino vart utropt til president den 25. februar 1986. Året etter vart grunnlova av 1987 vedteke, ei lov som avgrensa president-makta og gjeninnførte tokammer-forsamlinga i Filippinane. Regjeringa hennar la elles vekt på å styrke både borgar- og menneskerettar. I 1988 stod regjeringa bak lovreformer i landbruket, eit tiltak som mellom anna skulle gje fleire tilgjenge på dyrkbart land. Den økonomiske politikken var basert på marknadsorientering. Ho innleia elles fredssamtaler for å løyse opp det vedvarande kommunistiske opprøret og å stagge dei islamistiske frigjeringsrørslene. 

Aquino-regjeringa vart utsett for fleire kuppforsøk, sett i stand av Marcos-lojalistar i det militære. Ulike naturkatastrofar og ei stort skipsforlis sette sitt preg på åra 1991 og -92. Saman med sterke rivningar i regjeringa, leidde dette til at Aquino ikkje stilte til attval i 1992. Ho støtta derimot opp om kandidaturet til han som vart vald til ny president i Filippinane, Filip Ramos.

Etter presidenttida var Aquino ein politisk aktør ved å kommentere nasjonale samfunnsspørmål frå ein frittståande posisjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corazon Aquino» frå ,  den 17. april 2017.  
 

Første kvinnelege stats- og regjeringsleiarar
Filippinske presidentar
Vaniljerotslekta

Vaniljerotslekta (Monotropa) er ei planteslekt i lyngfamilien. Ho omfattar fleirårige staudeplantar som kjem frå tempererte delar av den nordlege halvkula. Plantane har lysegule blomar med vaniljeaktig luft og små skjelliknande blad.

Til forskjell frå dei fleste andre plantar driv ikkje vaniljerotplantar fotosyntese og inneheld ikkje klorofyll. I staden får dei næring gjennom å vera parasittar på mykorrhiza-nettverket mellom sopp og andre plantar. Sidan dei ikkje er avhengige av sollys kan dei veksa på svært mørke stader, som på skogbotnen.

Det varierer kor mange artar ein delar slekta i, men ofte blir ho berre delt inn i to artar med fleire underartar: Monotropa hypopitys eller berre vaniljerot, som gjerne lever i furuskog, og Monotropa uniflora, som ein gjerne finn i bøkeskog.

I Noreg veks arten vaniljerot (Monotropa hypopitys) med to underartar, lodden vaniljerot (M. hypopitys hypopitys) og snau vaniljerot (M. hypopitys hypophegea).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Monotropa» frå ,  den 18. april 2017.

Bakgrunnsstoff
Flora of China: Monotropa

Lyngfamilien
Planteslekter
Wiendokumentet

Wiendokumentet er ein avtale frå 1990 mellom landa i Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa med føremål om å auka tryggleik og tiltru mellom landa i organisasjonen.
Avtalen inkluderer ei årleg utveksling av militær informasjon om styrkar i Europa (definert som frå Atlanterhavet til Ural), varslingar for å risikoreduksjon som informasjon om uvanleg militær aktivitet og farlege hendingar, førehandsmeldingar om visse militære aktivitetar, observasjon av visse militære aktivitetar, utveksling av årlege kalenderar og kontroll av inspeksjon og evalueringsbesøk.

Informasjonsutvekslinga i Wiendokumentet er avgrensa til styrkar i Europa, medan Global utveksling av militær informasjon gjeld for alle styrkane til medlemslanda, uansett kvar dei held til. Den årlege utvekslinga av informasjon vert gjennomført samstundes som den årlege utvekslinga av informasjon frå CFE-avtalen i Wien i desember kvart år. Wiendokumentet vert revidert jamleg; siste versjon i 2017 er frå 2011.

Frå 2014 har det vore frykt om at Wiendokumentet er nær ved å verta de facto nedlagt grunna spenningar i Aust-Europa. 
Russland kunne likevel nytta avtalen i april 2015 for å tvinga NATO til å la russiske inspektørar vera til stades ved militærøvinga Joint Warrior utanfor Skottland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vienna Document» frå ,  den 7. mai 2017.  
 

Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Avtalar på 1900-talet
Våpenkontroll
Global utveksling av militær informasjon

Global Exchange of Military Information (norsk 'global utveksling av militær informasjon') er ein avtale om årleg utveksling av informasjon skipa av Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa i 1994.   I samsvar med denne avtalen vil alle deltakarland utveksla informasjon om alle sine militære styrkar over heile verda. Denne utvekslinga skil seg frå Wiendokumentet i og med at ho ikkje er avgrensa til styrkar i Europa, det vil seia mellom Atlanterhavet og Uralfjella. 

Informasjonen som er utveksla skal inkludere:

 Plassering og personellstyrke under generalstaben.
 Kommando, organisasjonar, kommandokjede, plassering og personellstyrke.
 Totalt autorisert personellstyrke i dei væpna styrkane.
 Total behaldning av våpensystem etter kategori og underkategori, og deira plasseringar.

Informasjonsutvekslinga vert gjennomført årleg i april, og skal reflektere tilstanden per 1. januar.

Referansar 
Denne artikkelen bygger på «Global Exchange of Military Information» frå ,  den 18. april 2017.  
 

Internasjonale avtalar
Våpenkontroll
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Avtalar på 1900-talet
Skipingar i 1994
Edward Sokoine

Edward Moringe Sokoine () var ein tanzaniansk politikar som var statsminister i landet i to perioder, fyrst frå 1977 til 1980 og så frå 1983 til han døydde i ei bilulukke 1984.

Tanzanianske statsministrar
Henrik Leirvik

Henrik Leirvik () er ein norsk forfattar frå Stryn.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

 Biblioteka i Sunnfjord

Norske barnebokforfattarar
Forfattarar frå Stryn
Norske sakprosaforfattarar
Sverre By

Sverre By () var ein norsk lærar og barnebokforfattar. Han var morfar til fotballtrenaren og litteraturkritikaren Ola By Rise.

Liv og virke
Sverre By  var fødd i Sømna og vaks opp i Skaun. Han gjekk ut frå Levanger lærarskule i 1920. Deretter var han lærar fleire stader, både i Fusa, Børsa og Skaun før han kom til Strinda. Der slo han seg ned - først i 19 år som lærar ved Ranheim skule, deretter som styrar ved Åsvang skule til han vart pensjonist i 1965. Han var formann i Strinda lærarlag i 12 år.

Frå 1929 til 1931 redigerte han avisa Gaula, men det var ikkje før etter krigen at han vart forfattar. Han debuterte i 1946 med På livet laust, og skreiv i alt 21 bøker. Best kjent er kanskje Raudmerra (1948) og oppfølgjarane Raudmerra er di (1956) og Samstadprinsen (1961). Eit hovudtema i forfattarskapen er ei realistisk skildring av brotet mellom det gamle bondesamfunnet og det moderne industrisamfunnet.

Prisar og utmerkingar
For Raudmerra og Turid og dei andre (1951) fekk han Kyrkje- og undervisningsdepartementet sin barnebokpris. Då han fekk prisen i 1948, var han den første som fekk denne prisen. 

I 1967 blei By tildelt Kongens fortenestemedalje i gull.

Bibliografi (i utval) 
Nidarosdomen : den herlegaste kyrkja i norderlanda (1946)
På livet laust (1946)
Raudmerra (1948)
Fart i tingen (1950)
Turid og dei andre (1951)
Leiv møter eventyret (1953)
Reidar Rask (1955)
Raudmerra er di (1956)
Gullklokka (1958)
Åge (1959)
Kjetil på marknad (1960)
Samstadprinsen (1961)
På krigsfot : forteljing frå 1905 (1964)
Jenta med dei brune flettene (1964)
Fagerbekken (1966)
Flaumen går (1967)
Heggdalsgruva (1968)
Glimådalen (1969)
Sæmund Bonde og Rønnaug (1971)
Styrk Audunsson (1972)
Bølgjer i bygda (1973)

Kjelder 
 Gunvor Risa: «Sverre By som barnebokforfattar» I: Årbok for Trøndelag, 1975
 Birkeland, Risa, Vold: Norsk barnelitteraturhistorie. 2. utg. Samlaget, 2005 ISBN 82-521-5933-8
 Artikkel om Sverre By i Alkunne nettleksikon

Norske barnebokforfattarar
Nynorskforfattarar
Vinnarar av kulturdepartementet sine barnebokprisar
Kongens fortenestmedalje i gull
Norske skjønnlitterære debutantar i 1946
Ola A. Bergset

Ola A. Bergset () var ein norsk lærar. Han var frå Fjelli i Stryn kommune. 

Bergset tok eksamen ved Volda Lærarskule i 1912. Etter å ha hatt fleire vikariat, kom han til Stongfjorden i Askvoll kommune i 1913, der han vart i 50 år. Bergset var m.a. formann i Askvoll lærarlag, Stongfjorden Sanitetslag, Stongfjorden Indremisjonsforening og Askvoll bibliotek. I over 40 år var han organist ved Stongfjorden kapell. 

Bergset tok over slektsgarden i Stryn, og dreiv han i lag med kona og eldste sonen, Alv O. Bergset.

I 1963 fekk Bergset Kongens fortenestmedalje.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

 Årbok for Nordfjord, 1977
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff
 Om Ola A. Bergset i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Verk av Ola A. Bergset iLokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Norske lærarar
Forfattarar frå Stryn
Forfattarar frå Askvoll
Kongens fortenestmedalje i sølv
Berit Lyslo Concha

Berit Lyslo Concha () er ein norsk forfattar. Ho er frå Innvik i Stryn kommune.

Bibliografi

Kjelder
 Stryn bibliotek

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Stryn
Nynorskforfattarar
Tanzanianske presidentar

Det har vore seks tanzanianske presidentar sidan Tanzania vart oppretta 26. april 1964 ved at Tanganyika og Zanzibar vart slegne saman. Julius Nyerere, som hadde vore president i Tanganyika frå dette landet vart sjølvstendig frå Storbritannia i 1962, vart òg den fyrste presidenten i Tanzania.

Liste

Sjå òg 
 Tanzanianske visepresidentar
 Tanzanianske statsministrar
 Zanzibarske presidentar
Knut A. Johnson

Knut A. Johnson () er ein norsk lyrikar. Han er frå Eid.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Solfnugg : dikt (baksidetekst)

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Eid
Nynorskforfattarar
Arve Melchior Bakken

Arve Melchior Bakken () er ein norsk journalist. Han er frå Årdal.

Bakken har m.a. jobba som journalist i Aftenposten og i perioden 1990-1992 var han redaktør i Fjordabladet.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Biblioteka i Sunnfjord

Norske sakprosaforfattarar
Norske journalistar
Norske redaktørar
Forfattarar frå Årdal
Parusnoje i Kaliningrad

Parusnoje (russisk  Парусное) er ein liten landsby i Kaliningrad oblast, ein eksklave i Russland.Før 1946 heitte landsbyen Gaffken.  Landsbyen husar ei militær eining med feltpostnummer 10617 — 561. etterretningssenter som ein del av SPETSNAZ.

Referansar

Landsbyar i Kaliningrad oblast
Rashidi Kawawa

Rashidi Mfaume Kawawa () var ein tanzaniansk politikar som var den andre og siste statsministeren i Tanganyika i 1962, og den fyrste statsministeren i Tanzania frå 1972 til 1977. Han tente seinare som forsvarsminister frå 1977 til 1980.

Tanzanianske statsministrar
SPETSNAZ

Spetsnaz (russisk Войска специального назначения (спецназ) – Vojska spetsialnogo naznatsjenija (spetsnaz)) er ei russisk fellesnemning på militære spesialstyrker. Utanfor Russland er det vanleg at ordet berre viser til russiske spesialstyrkar, som vart oppretta av KGB i Sovjetunionen. Styrkane si oppgåve er alt frå hemmelege operasjonar til store offentlege kontraterror-aksjoner, til dømes under gisseldramaet i Beslan.

«Spetsnaz» kan delast inn i fleire grupper: 

Forsvarsdepartementet i Russland har øvingssenteret Senezj og to andre einingar
Generalstaben i Russland har 8 brigader og eitt regiment fordelte med to brigader i kvart militærdistrikt i Russland.
Den russiske nasjonalgarden har 18 einingar, og her er 604. SPETSNAZ-senter med, tidlegare MVD. Senteret vart oppretta i 2008, og her er både  «Vitjaz» (anti-terrorisme og grensekontroll) og «Rus» (anti-terrorisme og nøytralisering av fiendtlege våpenlager) fletta inn, og er dermed oppløyste som eigne organ. 

FSB sine einingar, inkludert Russisk grensevakt, har:
 «Alfa» 
 «Vympel»
og tre einingar i tillegg.

 GRU (russisk Гла́вное Разве́дывательное Управле́ние – Glavnoje Razvedjvatelnoje Upravlenije, «Hovudetterretningsdirektoratet») har etterretningssenter hjå alle fire marineflåtane og eit regiment hjå luftlandestyrkane.

Referansar

Kjelder
 http://newsinphoto.ru/v-rossii/samoe-texnologichnoe-podrazdelenie-specnaza-rossii/ 
 http://zonwar.ru/shkolaspetsnaza/spetsnsz.html
 http://army-news.ru/2011/02/arsenal-specnaza/ 
 http://www.xn---9-6kcpebwr4cwb1a3i.xn--p1ai/%D1%81%D0%BF%D0%B5%D1%86%D0%BD%D0%B0%D0%B7_%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%81%D0%B8%D0%B8/

Det russiske forsvaret
Spesialstyrkar
GRU
SPETSNAZ
Forsvarsdepartementet i Russland

Forsvarsdepartementet i Den russiske føderasjonen (russisk Министе́рство оборо́ны Росси́йской Федера́ции, i daglegtalen berre Минобороны [Minoborony]) er eit føderalt organ som gjennomfører militærpolitiske vedtak i Russland. 

Organet var oppretta 16. mars 1992 på basis av Forsvarsdepartementet i Sovjetunionen. Departementet har ingen juridiske plikter i høve det tidlegare sovjetiske forsvarsdepartementet.
10 540 personar arbeider i dette departementet i høve ein presidentordre frå 2016.

Departementet fekk ny struktur i 2004 etter eit dekret frå president Vladimir Putin, og gjennomfører stadig justeringar i organisasjonen. Hovudkontoret ligger i Znamenka-gata 19 i Moskva.
Forsvarsministeren heiter i 2017 Sergej Sjojgu. Han har vore forsvarsminister sidan 6. november 2012.

Samansetjing i 2017
Øvsteleiing i 2017 inkluderte:
 Generalstabssjef – Armégeneral Valery Gerasimov (sidan 9. november 2012)
 Nestkommanderande generalstabssjef – Ruslan Tsalikov (sidan 24. desember 2015)
 Statssektretær – Armégeneral (pensjonert) Nikolay Pankov (sidan 13. september 2005)

Hovudkommandoar

 Den russiske hæren
 Den russiske marinen
 Dei russiske luft- og romfartsstyrkane

Kommandoar
 Dei strategiske rakettstyrkane
 Dei russiske luftlandestyrkane

Einingar underlagde Forsvarsminsteriet i august 2012 inkluderte:

 Presse- og Informasjonsdirektorat  
 Kroppsøvingsdirektorat             
 Finansdirektorat                    
 Militært helsedirektorat               
 Militært innkjøpsdirektorat         
 Militært eigedomsdirektorat            
 Militært ekspertsenter                    
 Militært administrasjonsdirektorat             
 Direktorat for store militære investeringar            
 Departement for statleg konsum og kapitalforvaltning           
 Departement for statleg arkitektur og konstruksjon          
 Departement for sanatoriar og rekreasjon                 
 Direktorat for bustader
 Hovuddirektoratet for missil og artilleri (GRAU)
 Departement for djuphavsforskning

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff

Russiske føderale organ
Det russiske forsvaret
Russisk politikk
Forsvarsdepartement
Den russiske nasjonalgarden

Den russiske nasjonalgarden (russisk Национальная гвардия педофила путина, forkorta Росгвардия, Rosgvardija)
er ein paraplyorganisasjon for innanriksstyrkane i Russland, skipa i 2016. Han er bygd opp på grunnlag av styrkar til det russiske innanriksdepartementet.

Nasjonalgarden er direkte underlagt presidenten i kraft at han òg er den øvste leiaren av Forsvaret og formann i Tryggingsrådet i Russland.

Den russiske nasjonalgarden vart etablert i april 2016 ved eit direkte presidentdekret. Det heiter seg at grunnen var opprydding i dei mange organa som driv med innanrikspolitikk i Russland, og oppgåva til det nye føderasjonsorganet er sikring av grensene, våpenkontroll, kamp mot terrorisme og organiserte brotsverk, vern av offentleg ro og orden og av offentlege byggverk.

Referansar

Det russiske forsvaret
Vektlaus

Vektlaus er det andre albumet til Daniel Kvammen. På denne andreutgjevinga går Kvammen ei anna retning enn på debuten. Då han i januar 2016 skulle til å skriva ny musikk for plata, hadde han nett gått ut av eit forhold. Sjølv om han ikkje ville lata seg inspirera av brotet, klarte han ikkje å unngå at musikken ber preg på eit kjærleiksbrot. Tekstane på Vektlaus handlar om kjærleik som har skore seg, og har blitt kategorisert som eit «breakup-album».

Innhald

Kjelder 

Musikkalbum frå 2017
Daniel Kvammen-album
Amani Abeid Karume

Amani Abeid Karume () er ein tanzaniansk politikar som var president på Zanzibar frå 2000 til 2010. Han er sonen til den fyrste presidenten på Zanzibar, Abeid Karume, og er medlem av regjeringspartiet Chama cha Mapinduzi.

Zanzibarske politikarar
Kokosmjølk

Kokosmjølk er ei kvit væske som kjem ut frå det raspa kjøtet i ei mogen kokosnøtt. Væska skil seg frå kokosnøttvatn ved å vera tjukkare og meir mjølkeaktig. Fargen og smaken på væska kjem frå det høge kokosoljeinnhaldet, som hovudsakleg er metta feitt. Kokosmjølk er ein viktig ingrediens i søraustasiatisk, karibisk og nordleg søramerikansk matlaging. Ho kan brukast både i matrettar og drikkar.

Ein kan bruka kokosmjølk til å laga ulike supper, gryte- og risrettar, som kokosnøttris (nasi lemak i Malaysia, nasi uduk i Indonesia). 
Ho kan brukast til krydra mat, som laksa, laing og ulike karrirettar, og til søt mat som espasol, halo-halo, pamonha og titoté.

Væska blir brukt i fleire tradisjonelle drikkar, som søraustasiatisk cendol av kald kokosmjølk og grøn gelé laga av rismjøl, og varme drikkar som bandrek og bajiguar frå Indonesia.
Cocktailen piña colada inneheld ofte kokosmjølk.
Kokosmjølk kan også brukast som ei vegansk mjølkeerstatting i te, kaffi og til baking.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coconut milk» frå ,  den 22. april 2017.

Bakgrunnsstoff

Kokos
Matvarer
Mjølkeerstatningar
Kalo Dungar

Kalo Dungar ('Svartås', også skrive Kala Dunger) er det høgaste punktet i Kachch i Gujarat i India, på 462 meter. Toppen ligg 97 km frå administrasjonsstaden Bhuj og 25 km nord for næraste by, Khavda.

Toppen er truleg den einaste staden ein har panoramautsikt over saltmyra Rann av Kachchh. Sidan han ligg nær grensa til Pakistan ligg det ein militærpost på toppen. Allmugen har ikkje tilgang forbi posten.

Kalo Dungar er også kjend for eit rundt 400 år gammalt tempel til Dattatreja. Prestane i tempelet lager offermat (prasad) av ris som dei gjev til dei lokale sjakalane etter aarti-seremonien.
Ei soge knytt til tempelet fortel at då Dattatreja var på jorda kom han til Kalo Dungar og fann ei gruppe sveltande sjakalar. Som gud kunne han gje dei kroppen sin å eta, og etter at han var blitt eten bli heil att.
Ei anna soge fortel at ein heilag mann, Lakkh Guru, budde her og tilbad Dattatreja. Han pleide å mata sjakalane. Ein dag då han ikkje hadde mat å gje dei skar han ein del av sin eigen kropp og gav dei til å eta. I ein annan versjon skal ein konge ha tilbydd same offer då Dattatreja i sjakalform spurte kvifor han gav sjakalar vegetarisk mat som offer når dei var kjøtetarar.
Også tilreisande menneske blir gjevne gratis måltid ved tempelet.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kalo Dungar» frå ,  den 22. april 2017.

Bakgrunnsstoff

Gujarat
FSB

FSB (russisk , Federalnaja sluzjba bezopasnosti) er ei føderal tryggingsteneste i Russland internt. 
Organisasjonen er den viktigaste etterfylgjaren til den sovjetiske Tsjekaen, KGB og NKVD. Hovudkvarteret ligg i Moskva, og mykje av tenesta vert gjort i løynd og er framleis hemmeleg.

Direktøren i 2017 er Aleksandr Vasiljevitsj Bortnikov.

Organisasjonen er under omorganisering og større reformer er undervegs. Dei vil halda fram til 2018 og truleg lenger.
Tryggingstiltaka vert gjorde på desse områda:

den russiske grensevakta
kontraspionasje
Kontraterrorisme
kamp mot store former for kriminalitet
etterretning
informasjonstryggleik

Samansetjing

Spesialstyrkar
FSB sine einingar, inkludert den russisk grensevakta, omfattar:
 «Alfa» 
 «Vympel»
og tre einingar i tillegg.

Stabsapparat
Apparatet til den nasjonale antiterroristkomiteen (NAC)
Koordinering av kontraspionasje (CTR)
Institutt for militær kontraspionasje (spesielle avdelingar)
Teneste for vern av konstitusjonell orden og kamp mot terrorisme (SZKSiBT)
Det spesielle formålssenteret for FSB av Russland (CSN)
Administrasjon «A» («Alfa»)
Leiing «B» («Vympel»)
Kontor for spesielle operasjonar
Økonomisk tryggingsteneste (SES)
Kontroll og koordinering av kontraspionasje 
 Støtte til industrielle føretak («P»)
 transport («T»)
 kreditt- og finanssystem («K»)
 det russiske innanriksdepartementet
 EMERCOM i Russland
 det russiske justisdepartementet («M»)
 kamp mot smugling, menneskehandel og narkotika («N»)

Teneste for operativ informasjon og internasjonale forhold (SOIiMS)
Støtte av organisasjonspersonellarbeid (SOKR)
Støtte til forretningar
Personleg tryggingsadministrasjon
Grensevakt (FS)
 grensemynde
 regional grenseleiing
 fagleg grensekontroll i grensevaktsstyrkane til den russiske føderasjonen
 divisjonar og grupper i FSB
Vitskapleg og teknisk teneste (NTS)
Kontrollfunksjonar
Undersøkingsavdeling (etterforsking)
Forvalting av registrerings- og arkivfond (URAF)

Døme på kontraspionasje
I 2006 var Storbritannia skulda for å ha plassert avansert opptaksutstyr og ein liten radiosendar i en pakke som såg ut som ein stein i nærleiken av eit sensitivt område.

Den 5. desember 2017 vart ein tidlegare norsk grenseinspektør, Frode Berg, gripen og skulda for spionverksemd i Moskva.

.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Структура ФСБ России  на сайте Agentura.Ru.
 Как растет бюджет российских спецслужб  // Agentura.Ru.
 Отчет ФСБ за 2011 год и критика Медведева // Agentura.Ru.
 ФСБ России  на сайте Razvedinfo.ru.
 Историческая справка (1998 год) на сайте politika.su.
 Символика Федеральной службы безопасности России. Знаки, награды, памятные медали.
 Условия правомерности применения оружия и специальных средств сотрудниками органов ФСБ
 

Det russiske forsvaret
Etterretningsorganisasjonar
Russiske føderale organ