alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skidoo Nunatak

Skidoo Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot 935 moh, 1,3 nautiske mil (2,4 km) sør-søraust for Nodwell Peaks på Nordenskjöld Coast i Graham Land. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter geologisk arbeid av British Antarctic Survey (BAS), 1978–79, og i samband med namn på pionerar innan mekanisert landtransport i området. Han er kalla opp etter motorsleden Bombardier Ski-doo som vart mykje nytta av BAS frå 1976.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Somers Nunatak

Somers Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 600 moh ved vestkanten av Reidbreen på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast. Etter geologisk arbeid i området av British Antarctic Survey (BAS), 1980–81, vart det namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Geoffrey Usher Somers, assistent i BAS ved Rothera Station i 1978–81, som assisterte i arbeidet.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Loubet Coast
Specimen Nunatak

Specimen Nunatak er ein liten, men markant tind som stig opp av Swithinbankbreen kring 4 nautiske mil (7 km) sør for enden av breen i Graham Land. Han vart vitja den 9. februar 1941 av Herbert G. Dorsey og Joseph D. Healy frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, som gav namnet fordi tinden var eit godt døme (specimen) på ein nunatak som stikk opp av eit breitt isdekke.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Fallières Coast
Station Nunatak

Station Nunatak er ein isolert, isfri nunatak nær nordkysten av Snow Hill Island i James Ross-øyane. Han har ei høgd på 150 moh og ligg 4,5 nautiske mil (8 km) sørvest for austenden av øya. Han vart først kartlagd i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, som namngav han på grunn av nærleiken til vinterstasjonen til ekspedisjonen.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Geografi på James Ross-øyane
Taylor Nunataks

Taylor Nunataks er to isolert nunatakar, 650 m og 660 moh, knytte saman av ein smal kam, som ligg søraust for Mount Quilmes på den austlege halvdelen av Joinville Island. Dei vart kartlagde av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953 og gjeve namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert J.F. Taylor i FIDS, som var hundelege ved Hope Bay i 1954 og 1955, og som var med landmålarane til FIDS til Joinville Island i 1953-54.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa
Tent Nunatak

Tent Nunatak er ein kjenneleg pyramideforma nunatak heilt sør i Whirlwindfjorden på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940 og vart skildra som eit teltforma (tent) fjell. Han vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Bowman Coast
Three Slice Nunatak

Three Slice Nunatak er ein kjenneleg nunatak med ei høgd opp mot 500 moh, som ragar over den låge, isdekte nordaustenden av Joerg Peninsula på austkysten av Graham Land. Dette særeigne landmerket, i form av ein nesten 3 km lang sagtakka rygg, er snødekt utanom tre nesten vertikale fjellveggar, som har gjeve namn til fjellet. Han vart oppdaga og namngjeven av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla området til lands og frå lufta i 1940.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Bowman Coast
Victory Nunatak

Victory Nunatak er ein kjenneleg øyliknande nunatak med tre klipperik toppar, den sørlegaste og høgaste med ei høgd opp mot 360 moh. Han stig opp av isen søraust i Mobiloilfjorden 8 nautiske mil (15 km) søraust for Kay Nunatak på austkysten av Den antarktiske halvøya. Nunataken vart først kartlagd av W.L.G. Joerg frå flyfoto tekne under Lincoln Ellsworth den 23. november 1935. Han vart så fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i september 1940. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1947, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (trimetrogonbilete) i desember 1947. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961; sett frå lufta ser han ut som tre prikkar og ein strek, som er morsekoden for bokstaven «V».

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Bowman Coast
Windscoop Nunataks

Windscoop Nunataks er ei gruppe av fire gavl-forma nunatakar i Antarktis med ei høgd opp mot kring 400 moh. Dei ligg mellom Porphyry Bluff og Tower Peak på Nordenskjöld Coast i Graham Land. Gruppa fekk namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter geologarbeid i British Antarctic Survey (BAS) i 1978–79, etter snøskavlar som fanst på kvar nunatak.

Kjelder

Nunatakar i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Brusen

Brusen er eit einsamt fjell 3 nautiske mil vest for Gjeita i Hansenfjella. Han vart kartlagd og namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

Kjelder 

Nunatakar i Kemp Land
Dwyer Nunataks

Dwyer Nunataks er ei spreidd gruppe låge toppar og ryggar som strekkjer seg over kring 6 nautiske mil lang og 3 nautiske mil brei, og som ligg 2 nautiske mil søraust for Gjeita i Hansenfjella i Antarktis. Dei vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions, og han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter V. Dwyer, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1964, og medlem av ei landmålingsgruppene som kartla Hansenfjella i 1965.

Kjelder 

Nunatakar i Kemp Land
Hansenfjella

Hansenfjella er ei stor gruppe nunatakar med ei høgd opp mot kring 300 meter over platået, som ligg 88 km sør for Stefansson Bay og som strekkjer seg 40 km frå nordvest til søraust i Kemp Land i Aust-Antarktis. Det høgaste fjellet er Gjeita (1700 moh). Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og kalla opp etter H.E. Hansen, den norske kartografen som kompilerte kart over området etter dei norske antarktisekspedisjonane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hansen Mountains» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nunatakar i Kemp Land
Kjuklingen

Kjuklingen er ein ein av Dwyer Nunataks, som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) aust for Gjeita i Hansenfjella. Han vart kartlagd og namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37.

Kjelder

Nunatakar i Kemp Land
See Nunatak

See Nunatak er den nordlegaste av fjelltoppane som dannar den austlege delen av Hansenfjella. Han vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R. See, helikoptermekanikar for ANARE i 1965 («Nella Dan»), leia av Phillip Law.

Kjelder

Nunatakar i Kemp Land
Solitary Nunatak

Solitary Nunatak er ein liten isolert nunatak 14 nautiske mil (26 km) søraust for Svartfjell i Kemp Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1954–66, og fekk dette namnet på grunn av den isolerte plasseringa.

Kjelder

Nunatakar i Kemp Land
Syningen

Syningen er ein nunatak 1,5 km sør for See Nunatak i austlege delen av Hansenfjella. Han vart kartlagd og namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37.

Kjelder

Nunatakar i Kemp Land
Isi-Cola

isi-Cola var ein norsk colatype.
Colaen vart tappa på spesielle flasker. Brusen var populær særleg midt på 1950-talet. Mellom produsentane var Aktiebryggeriet og Oskar Sylte Mineralvannfabrikk.

Kjelder

 Helgeland Bruz/
 Storm kjemiske

Bakgrunnsstoff
 Reklame for brus Aktiebryggeriet
 isi-Cola-bil i Bergen
 Reklame isi-Cola 
 https://osloray.files.wordpress.com/2011/04/happy-cola.jpg 

Cola
Norsk drikke
Sentral-Hellas

For periferien med same namn, sjå periferien Sentral-Hellas

Sentral-Hellas eller Kontinental-Hellas (gresk Στερεά Ελλάδα, Stereá Elláda) er ein av dei tradisjonelle regionane i Hellas. Området samsvarer i store trekk med den delen av den første greske staten frå 1832 som låg nord for Korintbukta. I seinare år har Attikí med hovudstaden Aten ofte blitt rekna som ein eigen region.

Området høyrer i dag til periferiane Sentral-Hellas og Attikí i tillegg til periferieininga Etoloakarnanía i periferien Vest-Hellas.

Periferiane og periferieiningane 

Periferiane i Sentral-Hellas og periferieiningane deira er:

Referansar 

 
Tradisjonelle regionar i Hellas
Dvergrikse

Dvergrikse (Porzana pusilla) er ein vassfugl i riksefamilien. Denne litle riksa har utbreiing i Afrika, Asia og Australasia. I Europa hekkar ho nord for Svartehavet og sparsamt på få og små, oppstykka område frå Iberia til søraustre Europa.

Skildring 

Dvergriksa er særs lita, ca. 16-18 cm i kroppslengd og 40 gram i kroppsmasse. Vaksne fuglar har kanelbrun overside med svarte og kvite teikningar. Sidene av hovudet, nedover til bryst og undersida er blygråe. Kroppsidene, buken frå litt framføre beina og bakover med undergumpen er i svart med kraftige kvite tverrstriper. Kjønna er mykje like, ungfuglar er lysare med tverrstriper fram til halsen. Nebbet og beina er grønlege, auga er raude. Dvergriksa er vanskeleg å skilje frå sumprikse i utsjånad, sistnemnde berre ein cm større og har ein raud flekk ved nebbrota.

Denne arten lever i eit samanhengande område frå Ukraina i Europa, tvers over sentrale Asia til nordaustlege Kina og Japan. Dessutan lever ho i sørlege og austlege Afrika, Søraust-Asia og over Australasia til New Zealand. I Europa og sentrale Asia er ho trekkfugl. Overvintringsområde ligg i Afrika, India, Malayahalvøya og Filippinane. I andre delar av utbreiingsområdet, som på New Zealand, er dvergriksa ein standfugl. 

Føda er ei blanding av animalske og vegetabilske kjelder. Dei tar frø frå vassplantar og et av eit utval av virvellause dyr.

Hekkehabitata ligg i fuktige område med vegetasjon av storr og takrøyr, og dei lever elles i våtmarker og på estuar. 

Reira er plasserte 30-40 centimeter over vassflata. Storleiken på kulla varierer stort, typisk 6 egg. Begge kjønn rugar i 16-20 dagar. 

Arten har status som livskraftig, og bestanden er estimert til å ligge mellom 13 000-37 000 individ (2006).

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Lydopptak frå avibirds.com

riksefamilien
Fuglar i den palearktiske regionen
Fuglar i den orientalske regionen
Fuglar i den afrotropiske regionen
Fuglar i den australske regionen
Takson namngjevne av Peter Simon Pallas
Sebastiano del Piombo

Sebastiano del Piombo, opphavleg Sebastiano Luciani, () var ein italiensk målar av religiøse motiv og portrett, særleg kjend for si evne til å karakterisere motivet. Han vart utnemnd til paven sin seglbevarar, og fekk tilnamnet del Piombo. Sebastiano del Piombo vert rekna til den venetianske stilretninga.

Liv og gjerning

Sebastiano var fyrst lærling av Giovanni Bellini, og seinare Giorgione. Særleg fann han inspirasjon til sine tidlege måleri i verk av Giorgione. Nokre av desse tidlege måleria er så like Giorgione sine at dei har vorte rekna til nettopp Giorgione. Eit av dei fyrste storverka hans er altartavla i Johannes Døyparen-kyrkja i heimbyen Venezia.

Rundt 1510 reiste Sebastiano til Roma. I 1511 deltok han i utsmykkings-arbeida på Villa Farnesina, eit oppdrag som vart leia av Baldassare Peruzzi. Der arbeidde han saman med, mellom andre, Rafael. Ved sidan av ei rad måleri laga han fleire freskar.
 
Seinare vart han ein venn og etterfylgjar til Michelangelo, som bidrog med skisser til nokre av måleria hans, mellom anna Kristi pisking (ca 1519) i San Pietro in Montorio-kyrkja på Janiculum i Roma. Han vart sterkt påverka av Michelangelo sine arbeid, noko som ein ser i verk som Oppvekkinga av Lasarus, Den heilage Agatas martyrdød, samt eit Pietà. Seinare i livet kom dei to i krangel om Michelangelo sitt verk Dommedag, og dei vart aldri sidan forlikt.

Dei seine verka til Sebastiano del Piombo representerer ei bru mellom den venetianske skulen og den romerske høgrenessansen. Sebastiano måla portrett av fleire kardinalar, og av Kristoffer Columbus og dogen Andrea Doria. Portretta hans har fått mykje skryt for fargen og for karakteriseringa.

Sebastiano del Piombo døydde i Roma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sebastiano del Piombo» frå ,  den 4. mai 2013.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Renessansemålarar
Målarar frå 1500-talet
Jacopo Bassano

Jacopo Bassano, tidlegare Jacopo da Ponte () var ein italiensk målar, fødd og død i Bassano del Grappa. Han måla for det meste landskap og sjangerscener. Jacopo Bassano var den mest kjende av målarslekt som tok namn etter heimbyen Bassano, ein by 65 km nordvest for Venezia.

Liv og gjerning

Bortsett frå ein periode i 1530-åra, då han gjekk i lære hos Bonifazio Veronese i Venezia, arbeidde Jacopo heile livet i Bassano. Faren Francesco den eldre (ca. 1475–1539) var landsbymålar. Trass i at Jacopo vart påverka av samtidige etsingar av manieristen Parmigianino, beheldt han noko av bondemålaren i seg livet ut. Han fylgde likevel nøye med i utviklinga av måleriet, og lånte trekk og detaljar i sine portrett frå andre samtidige, til dømes verk av Lorenzo Lotto. Pionerar i låndskapsmåleri og etsinger som Albrecht Dürer, Rafael og Parmigianino spela ei avgjerande rolle for Bassanos stil.

Bassano lærte mykje om chiaroscuro og den ødsle fargebruken i den venetianske kunsten av å studere Tizian. Han viser stor uttrykkskraft og evne til å lansere nye idear om komposisjon. Han studerte trykk av Rafael] og utviklinga av manierismen. I sine tidlegaste manieristiske arbeid nytta han langstrakte figurar og strålande farger. På 1540-talet eksperimenterte han ved å la figurane sine innta tvungne positurar og unaturlege stillingar. Gjennom denne fasen vaks fram ein særeigen, personleg stil der han assimilerte nye idear og forvandla dei til kunst med ei sterk formidlande kraft. Hans folkelege realisme bygde på ein uvanleg bruk av lys og kjenneteikna av naturtru figurar og detaljar i bileta, særleg i framstillinga av dyr. 

Den lokale smaken kravde at måleria avbilda røynda, og Jacopo Bassano henta inspirasjon frå daglegdagse hendingar i livet på landet og trekk ved naturen som han studerte i hjembyen. Han vart ein anerkjend målar, midt på 1500-talet var han ein av dei i Veneto som påverka andre målarar mest.

Han kom i aukande grad til å nytte seg av religiøse og filosofiske emne. Samstundes vart uttrykket meir storslagent og dramatisk. Det byrja med altartavler i Bassano, Treviso, Padova og Belluno) rundt 1550. Han handsama bibelske emne på same måten som motiva han hadde omkring seg. På det viset bidrog han til å framelske smaken for bilete der eit element av stilleben fekk større vekt enn det religiøse temaet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jacopo Bassano» frå ,  den 4. mai 2013.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Målarar frå 1500-talet
Anare Nunataks

Anare Nunataks er ei gruppe hovudsakleg snødekte ryggar med eksponerte fjell med ei høgd opp mot 2035 moh, som ligg 16 nautiske mil sør for Stinear Nunataks i Mac. Robertson Land. Dei vart først vitja i november 1955 av ei gruppe frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) leia av John Béchervaise, og namnet er teken frå akronymet til ekspedisjonen.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Armonini Nunatak

Armonini Nunatak er ein delvis snødekt nunatak kring 5 nautiske mil aust-søraust for Mount Reu i Prince Charles Mountains. Det ligg eit område med morener på nordvestsida. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960, og kalla opp etter G.C. Armonini, ein vêrobservatør ved Davis-stasjonen i 1962.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Bain Nunatak

Bain Nunatak er ein av Manning Nunataks, på austsida av Ameryisen. Nunataken vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) (1957). Dei vart vitja av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1965 og av gruppa frå ANARE som vitja Prince Charles Mountains i 1969. Fjellet vart kalla opp etter C.J. Bain, ein vêrobservatør ved Mawson-stasjonen i 1969 og eit medlem av landmålingsgruppa frå ANARE i 1969.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bain Nunatak» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Baldwin Nunatak

Baldwin Nunatak er ein nunatak 6,5 nautiske mil sør-sørvest for Mount Starlight i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Australian National Antarctic Research Expeditions, 1955–65, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J.W. Baldwin, ein vêrobservatør (radio) ved Mawson-stasjonen i 1965.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Baseline Nunataks

Baseline Nunataks er ei lita gruppe nunatakar som ligg oppom platåisen, 5 nautiske mil sør for Mount McKenzie, langs sørsida av Aramis Range i Prince Charles Mountains. Dei vart vitja i januar 1957 av den sørlege gruppa til Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956–57 leia av W.G. Bewsher. Denne var austenden av ei fotogrunnlinje (baseline på engelsk), med Mount Hollingshead ved vestenden, derfor namnet.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Binders Nunataks

Binders Nunataks er to små, lyse nunatakar som ligg 37 nautiske mil nord for Mount Scherger sør i Prince Charles Mountains. Dei vart kartlagde frå flyfoto og landmålingar av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1957–60, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter ein oppdikta person i The Ascent of Rum Doodle, ein roman av W. E. Bowman.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Blake Nunataks

Blake Nunataks er ei gruppe tre låge, flate nunatakar som går frå nordaust til sørvest mellom Wilson Bluff og Mount Maguire, nær toppen av Lambertbreen. Dei vart oppdaga av J. Seaton i RAAF under ein flyfotograferingstur i november 1956, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J.R. Blake, ein polarlysforskar ved Mawson-stasjonen i 1958.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blake Nunataks» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Blånabbane

Blånabbane er ei lita gruppe nunatakar kring, 5 nautiske mil aust for Tvitoppen i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde og vart namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Bosse Nunatak

Bosse Nunatak er ein liten nunatak i eit område med oppreven is, kring 20 nautiske mil vest for Mount Izabelle i Prince Charles Mountains. Han vart først oppdaga av J. Manning, ein landmålar med gruppa frå Australian National Antarctic Research Expeditions som kartla Prince Charles Mountains i 1971, og kalla opp etter H.E. Bosse, ein helikopterpilot i gruppa.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Horntind

Horntind eller Branson Nunatak er ein nunatak mellom Mount Burnett og Price Nunatak i Framnesfjella i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og namngjeven av dei. Han fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J. Branson, ein geofysikar ved Mawson-stasjonen i 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Horntind» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Butler Nunataks

Butler Nunataks er ei lita gruppe nunatakar like nord for Tvitoppen i Framnesfjella. Gruppa vart kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1954–62, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter W.J. Butler, dieselmekanikar ved Mawson-stasjonen i 1967.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Butler Nunataks» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Steinen

Steinen eller Bypass Nunatak er ein nunatak kring 2 nautiske mil sør for Tritoppen i David Range i Framnesfjella. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37) og kalla «Steinen». Han fekk nytt namn av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) fordi fjellet markerte vendepunktet på ruta teken av 1958 ei gruppe frå ANARE for å omgå (bypass på engelsk) farleg terreng i sørvest.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Carpenter Nunatak

Carpenter Nunatak er ein isolert nunatak mellom Mount Mather og Mount Menzies-massivet sør i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå toppen av Mount Menzies av eit hundesledelag i Australian National Antarctic Research Expeditions i 1961, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter G.D.P. Smith, snikkar ved Mawson-stasjonen i 1961.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carpenter Nunatak» frå ,  den 4. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Chapman Nunatak

Chapman Nunatak er ein nunatak kring 2 nautiske mil aust for Mount Hicks i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960, og kalla opp etter P.R. Chapman, som var vêrobservatør på Wilkes-stasjonen i 1963.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Davern Nunatak

Davern Nunatak er ein nunatak 1,5 nautiske mil vest for Mount Bewsher i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter E.V. Davern, ein radiotelegrafist ved Wilkes-stasjonen i 1963 og vêrobservatør (radio) der i 1967.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Dawson Nunatak

Dawson Nunatak er ein nunatak kring 3 nautiske mil sør-søraust for Mount Peter i Athos Range i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions, og kalla opp etter P.L. Dawson, ein dieselmekanikar ved Mawson-stasjonen i 1964.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Dohle Nunatak

Dohle Nunatak er eit fjell med to små toppar med ein kam mellom, mellom Mount Gleeson og Mount Gibson i Prince Charles Mountains. Han vart kalla opp etter C. Dohle, ein helikopterpilot med gruppa frå Australian National Antarctic Research Expeditions som kartla Prince Charles Mountains i 1971.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Edwards Nunatak

Edwards Nunatak er ein nunatak med to små bergframspring, som ligg 2 nautiske mil sørvest for Mount Kizaki i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter D.R. Edwards, ein radioteknikar ved Mawson-stasjonen i 1969, som tok del i kartlegginga av Prince Charles Mountains i 1969.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Ellyard Nunatak

Ellyard Nunatak er ein nunatak på nordsida av Scyllabreen, kring 7 nautiske mil sør-søraust for Mount Bechervaise i Prince Charles Mountains i Antarktis. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1965, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter D.G. Ellyard, ein fysikar ved Mawson-stasjonen i 1966.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Ely Nunatak

Ely Nunatak er ein liten, mørk nunatak 4 nautiske mil nord for Mount Izabelle i Prince Charles Mountains i Antarktis. Plasseringa av nunataken vart fastslått av i 1971 og han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J. Ely, ein landmålar med gruppa frå Australian National Antarctic Research Expeditions som kartla Prince Charles Mountains i 1971.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land
Filson Nunatak

Filson Nunatak er ein liten nunatak 6 nautiske mil aust for Trost Peak i austlege delen i Framnesfjella i Mac. Robertson Land i Antarktis. Han vart fotografert av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1958 og sett av eit lag frå ANARE i desember 1962. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R. Filson, ein snikkar ved Mawson-stasjonen i 1962, og eit medlem av gruppa.

Kjelder 

Nunatakar i Mac. Robertson Land