alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Det første bulgarske riket

Det første bulgarske riket (bulgarsk Първo Българско царство, Părvo Bălgarsko Tsarstvo) var ein bulgarsk stat mellomalderen grunnlagd i år 632 i området nær Donaudeltaet og oppløyst i 1018 etter å ha vorte annektert til Austromarriket. Då riket var på sitt mektigaste dekte det eit område frå Budapest og Svartehavet og frå Dnepr i det moderne Ukraina til Adriahavet. Det vart etterfølgd av Det andre bulgarske riket, som vart oppretta i 1185. Det offisielle namnet på landet heilt sidan grunnlegginga var Bulgaria.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «First Bulgarian Empire» frå , den 2. februar 2008.

Fotnotar 

Bulgarsk historie
Makedonsk historie
Gostivar

Gostivar (makedonsk Гостивар; albansk Gostivari) er ein by og ein kommune i den øvre Pologdalen i regionen Polog i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2002 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Gostivar, Dolna Banjitsa, Vrutok, Srbinovo og Tsjegrane. Samstundes vart busetnaden  overført frå den tidlegare kommunen Oslomej og  frå Mavrovi Anovi.

Kommunen hadde 59 770 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021. I 2002 hadde kommunen 81 042 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Gostivar hadde 49 545, medan sjølve byen hadde 35 847 innbyggjarar.

Gostivar ligg ved foten av fjellet Šar Planina og elva Vardar renn gjennom byen. Byen har gode bil- og jernbanesamband til Tetovo, Skopje, Kitsjevo, Ohrid, og Debar. Ein moderne motorveg vart bygd i 1995 frå Gostivar til Tetovo.

Klokketårnet i byen er eit av dei viktigaste monumenta her, og vart bygd av osmanarane i 1566. Moskéen Beg Mahala vart bygd i 1688 av Ebu Bekir, sonen til pasja Kara Mustafa.

Busetnader i kommunen 
Dei største busetnadene i kommunen var i 2002:

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gostivar» frå , den 2. februar 2008.

Referansar 

Byar i Nord-Makedonia
Kommunar i Nord-Makedonia
Busetnader i Statistisk region Polog
Sjtip

Sjtip (makedonsk Штип) er ein by og ein  kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia, den største byen i den austlege delen av Nord-Makedonia.

Kommunen har eit areal på 583,24 km2 og hadde 44 866 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

I 2002 hadde kommunen 47 796 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 43 652 innbyggjarar. Om lag 90 % av innbyggjarane er makedonarar.

Sjtip ligg der dalane Lakavitsa, Ovtsje Pole og Kotsjani møter kvarandre. Byen har eksistert i minst 2000 år. Dei to elvane Bregalnitsa og Otinja renn gjennom sentrum av byen. Åsen Issar med ei festning frå tidleg mellomalder på toppen ligg ruvar over byen, som ofte vert kalla «Byen under Issar». 

Dei omliggande områda har lide på grunn av avskoging og dette har ført til lokale klimatiske endringar. Temperaturane om sommaren har vorte høgare (40 °C er ikkje uvanleg) og vintrane har vorte kaldare. 

Sjtip er eit kulturelt og økonomisk senter i austlege delar av Nord-Makedonia og er den største tekstilprodusenten i landet. I tillegg har han eit universitet, Gotse Deltsjev universitet i Sjtip.

Busetnader i kommunen 
Dei største busetnadene i kommunen var:

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle nettstaden til kommunen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Štip» frå , den 2. februar 2008.

Referansar 

Byar i Nord-Makedonia
Kommunar i Nord-Makedonia
Busetnader i Statistisk region Aust
Kavadartsi

Kavadartsi (makedonsk Кавадарци) er ein by og ein kommune i regionen Vardar i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Kavadartsi og Konopisjte.

Kommunen har eit areal på 992,44 km2 og hadde 35 733 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

I 2002 hadde kommunen 38 741 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Kavadartsi hadde 38 391, medan sjølve byen hadde 29 188 innbyggjarar.

Kavadartsi ligg i regionen Tikvesj (makedonsk Тиквеш) i hjartet av landet sitt viktigaste vinområde. Her ligg òg den største kunstige innsjøen i landet og den største vingarden i Søraust-Europa, begge kalla opp etter sletta Tikvesj.

Busetnader i kommunen 
Dei største busetnadene i kommunen var:

Bakgrunnsstoff 
 Kavadartsi på VirtualTourist.com
 Tikveski Grozdober 
 Offisiell side for Tikvesj 
 Kavadarci.info

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kavadarci» frå , den 2. februar 2008.

Fotnotar 

Byar i Nord-Makedonia
Kommunar i Nord-Makedonia
Busetnader i Statistisk region Vardar
Struga

Struga (makedonsk Струга; albansk Strugë) er ein by og ein kommune i regionen Sørvest i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då dei tidlegare kommunane Delogozjdi, Labunisjta, Lukovo og Velesjta vart innlemma i kommunen.

Kommunen har eit areal på 483 km2 og hadde 50 980 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021. I 2002 hadde kommunen 63 376 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Struga hadde 36 892, medan sjølve byen  hadde 16 559 innbyggjarar.

Struga ligg ved Ohridsjøen. Elva Svarte Drin renn ut frå Ohridsjøen ved Struga og deler byen i to. 

Turisme er ei viktig næring i byen, men Struga er noko rolegare enn den større byen Ohrid som ligg lenger aust på kysten av Ohridsjøen.

Busetnader i kommunen 
Dei største busetnadene i kommunen var:

Bakgrunnsstoff 
 Attraksjonar i Struga
 Struga på makedonija.name
 Turistportal for Struga

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Struga» frå , den 2. februar 2008.

Referansar 

Byar i Nord-Makedonia
Kommunar i Nord-Makedonia
Busetnader i Statistisk region Sørvest
Kotsjani

Kotsjani (makedonsk Кочани) er ein by og ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia, den største byen i den austlege delen av Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Kotsjani og Orizari.

Kommunen har eit areal på 375,44 km2 og hadde 31 602 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

I 2002 hadde kommunen 38 092 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Kotsjani hadde 33 689, medan sjølve byen hadde 28 330 innbyggjarar.

Kotsjani er eit senter for risproduksjon i landet og er kjend for dei geotermiske kjeldene rundt byen. Han ligg 120 km frå Skopje, aust i landet. Nord for byen ligg fjellet Osogovo, og i sør ligg Platsjkovitsa.

Busetnader i kommunen 
Dei største busetnadene i kommunen var:

Bakgrunnsstoff 
 Kotsjani på discoverkocani.com

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kočani» frå ,  den 2. februar 2008.

Referansar 

Byar i Nord-Makedonia
Kommunar i Nord-Makedonia
Busetnader i Statistisk region Aust
Comino

Comino (maltesisk Kemmuna) er ei øy i Dei maltesiske øyane i Malta mellom øya Malta og Gozo i Middelhavet. Ho har eit areal på 3,5 km². Ho er kalla opp etter urta karve (kummin) som ein gong blømde på øya. Comino er kjend som ein roleg og isolert stad. Det bur berre åtte personar på øya. I dag er Comino eit sjøfuglreservat og naturreservat. Administrativt høyrer øya til kommunen Għajnsielem på Gozo.

Comino er ein populær opptaksstad for filmmakarar og er mellom anna med i filmane Troja, Greven av Monte Cristo og Swept Away.

Historie 

Comino har vore busett av bønder sidan romartida, men har i lange tider vore tynt folkesett eller heilt forlate. 
   
Den ulendte kystlinja er dekt av kalksteinsklipper med mange djupe grotter som var populære hos sjørøvarar og folk på plyndringstokt i mellomalderen. Grottene var ofte utgangspunkt for plyndringstokt mot båtar som reiste mellom Gozo og Malta. I seinare år nytta Maltesarordenen øya som jaktmark og rekreasjon. Riddarane verna godt om det lokale dyrelivet, som bestod av villsvin og hare, og folk som vart teke i å jakte på dyra kunne få straff som galeislave i tre år.

På 1500- og 1600-talet vart villfarande riddarar sett i fengsel eller eksil på Comino. Riddar som var dømd for mindre lovbrot vart stundom sett til å bemanne St. Maria-tårnet.

St. Maria-tårnet 

I 1416 bad maltesarane kongen deira Alfonso V av Aragon om å byggje eit tårn på Comino for å halde utkikk etter potensielle invasjonar eller plyndringstokt. To år seinare vart det lagt ei avgift på importert vin for å reise midlar til dette prosjektet. Pengane gjekk derimot i kassen til kongen og det skulle ta to hundre år før tårnet vart reist.

Til slutt, i 1618 vart St. Maria-tårnet (maltesisk it-Torri ta' Santa Marija) reist av Maltesarordenen etter ordre frå stormeister Wignacourt. Det vart teikna av den maltesiske arkitetekten Vittorio Cassar. Tårnet ligg på sørkysten av øya og var ein del av ei rekkje tårn for å forsvare Dei maltesiske øyane. Tårnet ligg 80 meter over havet og er sjølv 12 meter høgt med om lag 6 meter tjukke murar. Tårnet står opp ein 8 meter høg sokkel. I krisetider var det opp til 60 soldatar stasjonert her. I dag er tårnet militær eigedom på Malta og vert nytta som utkikkspunkt mot smuglarar og ulovleg jakt på trekkfuglar i området.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Comino» frå , den 2. februar 2008.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av Comino og Gozo
 Comino på My-Malta.com 

Maltesiske øyar
The Flaming Lips

The Flaming Lips er eit alternativt rockeband frå USA. Bandet blei starta i Oklahoma City i 1983 og har gitt ut elleve album. I 1995 fekk dei sin til no einaste slager, med songen «She Don't Use Jelly», medan albuma The Soft Bulletin frå 1999 og Yoshimi Battles the Pink Robots frå 2002 har gitt bandet mykje bra kritikk og gode salstal.

I 1997 gav dei ut albumet Zaireeka, som hadde fire cd-ar. Meininga var at ein skulle spele dei fire cd-ane på fire separate cd-spelarar samtidig.

I 2005 gjorde dei eit cover av songen «Bohemian Rhapsody» av Queen til albumet Killer Queen: A Tribute to Queen.

Medlemar 
 Wayne Coyne, vokal og gitar
 Michael Ivins, bass
 Steven Drozd, trommer

Tidlegare medlemar 
 Mark Coyne, vokal
 Richard English, trommer
 Nathan Roberts, trommer
 Jonathan Donahue
 Ronald Jones

Diskografi

Album 
 Hear It Is (1986)
 Oh My Gawd!!! (1987)
 Telepathic Surgery (1989)
 In a Priest Driven Ambulance (1990)
 Hit to Death in the Future Head (1992)
 Transmissions from the Satellite Heart (1993) 
 Clouds Taste Metallic (1995)
 Zaireeka (1997)
 The Soft Bulletin (1999) 
 Yoshimi Battles the Pink Robots (2002) 
 At War with the Mystics (2006)
 Embryonic (2009)
 The Terror (2013)
 Oczy Mlody (2017)
 King's Mouth (2019)

EP-ar og singlar 
 «The Flaming Lips» (1984)
 «Drug Machine» (1988) 
 «Unconsciously Screamin'» (1991)
 «Yeah, I Know It's a Drag... But Wastin Pigs Is Still Radical» (1991) 
 «She Don't Use Jelly» (1993) 
 «Due to high expectations... The Flaming Lips are Providing Needles For Your Balloons..» (1994)
 «Turn It On» (1995)
 «Bad Days» (1995)
 «This Here Giraffe» (1996) 
 «Brainville» (1996)
 «Race For the Prize» (1999) 
 «Waitin' for a Superman» (1999) 
 «Do You Realize??» (2002) 
 «Yoshimi Battles the Pink Robots part 1» (2003) 
 «Fight Test» (2003) 
 «Ego Tripping at the Gates of Hell EP» (2003)
 «The Golden Path» (med Chemical Brothers) (2003) 
 «Mr. Ambulance Driver» (2005)
 «The W.A.N.D.» (2006)

Bakgrunnsstoff 
 The Flaming Lips

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «The Flaming Lips» frå , den 3. februar 2008. 
 .

Flaming Lips, The
Musikkgrupper skipa i 1983
Maltesarordenen

Maltesarordenen (Den suverene militære hospitallerordenen av Sankt Johannes av Jerusalem av Rhodos og av Malta, Sovrano Militare Ordine Ospedaliero di San Giovanni di Gerusalemme di Rodi e di Malta) er ein geistleg riddarorden som i dag fungerer som ein veldedig organisasjon. Ordenen hevdar suverenitet og har permanent observatørstatus i SN.

Historie 

Sjå òg Johannittarordenen.

Ordenen oppstod i Jerusalem under namnet Johannittarordenen som ein av dei tre store riddarordenane under krosstoga; dei to andre var Tempelriddarordenen og Den tyske riddarorden. Etter at riddarordenane vart pressa ut av Palestina slo ordenen seg ned på Rhodos i 1309 og virka der til dei vart drive ut av den osmanske sultanen Suleiman sin hær i 1522. Etter Rhodos flakka ordenen rundt om i Europa før han fekk etablere seg på Malta i 1530 etter ordre frå paven og spanskekongen. Som leige for øya skulle ordenen gje kongen ein maltesarfalk kvart år på allehelgensdag. Ordenen regjerte på Malta fram til han vart kasta ut av Napoleon Bonaparte i 1798.

Maltesarordenen har i dag hovudkvarter med ekstraterritoriell status i Roma.

Styre 
Ordenen sitt overhovud er Stormeisteren, som vert vald på livstid. Stormeisteren vert assistert av Det suverene rådet, som vert vald av Generalkapittelet, ordenen si lovgjevande forsamling. Generalkapittelet har møte kvart femte år; på kvart møte vert alle medlemmene av Det suverene rådet vald. Rådet består av seks medlemmer og fire embetsmenn: Storkommandøren, Storkansellisten, Storhospitalleren og Forvaltaren av hovudkassen. Storkommandøren er ordenen sin øvste religiøse embetsmann og fungerer som interimsfullmektig når Stormeisteren sitt embete er ledig. Storkansellisten har ansvar for administrasjonen av ordenen. Storhospitalleren koordinerer ordenen si humanitære og veldedige verksemd. Forvaltaren av hovudkassen er ordenen sin finanssjef.

Ordenen sine finansar vert granska av Revisornemnda, som består av ein president og fire rådsmedlemmer, alle vald av Generalkapittelet. Ordenen si dømmande fullmakt vert utøvd av domstolar med dommarar utnemnd av Stormeisteren og Det suverene rådet.

Medlemmer 

Ordenen tar i utgangspunktet berre opp adelege medlemmer, men har i nyare tid gjort visse unntak frå dette. Han har hatt nokre få norske medlemmer, m.a. den romerske greven Christopher de Paus. Eit moderne norsk medlem er Janne Haaland Matlary, som vart utnemnd til Dame av ordenen. Andre europeiske medlemmer inkluderer keisar Otto I av Austerrike, Otto von Habsburg, Franz von Papen, Luigi Parrilli og Reinhard Gehlen, amerikanske medlemmer inkluderer Gerald Ford og Frank Sinatra.

Internasjonal organisasjon 
Malteaerordenen er til stades i 54 land. Ordenen er organisert i seks storprioriar, fire underprioriar og 45 nasjonalforbund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maltesarordenen» frå , og «Knights Hospitaller» frå  den 3. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 
Offisielt nettstad
The Knights of Malta  - Artikkel frå KM Magazine
Palazzo Malta

Internasjonale organisasjonar
Katolske ordenar
Riddarordenar
Permanente observatørar i SN
Maltesisk historie
VfB Stuttgart

{{Infoboks fotballklubb |
  klubbnamn = VfB Stuttgart |
  bilete = VfB Stuttgart 1893 Logo.svg |
  fullt namn = Verein für BewegungsspieleStuttgart 1893 e. V. |
  kallenamn = Die RotenDie Schwaben |
  kortnamn = VfB |
  grunnlagd  = 1893 |
  heimebane   = Mercedes-Benz Arena,Stuttgart |
  kapasitet = 60 441 |
  styreleiartittel = President |
  styreleiar = ledig |
  direktørtittel = Sportsleg leiar |
  sportssjef = Thomas Hitzlsperger |
  trenar  = Pellegrino Matarazzo |
  liga   = Bundesliga |
  sesong = 2021/22 |
  plassering = Nr. 15  |
  nettstad = vfb.de |
  mønster_va1=_stuttgart2122h|mønster_k1=_stuttgart2122h|mønster_ha1=_stuttgart2122h|mønster_sh1=_stuttgart2122h|mønster_so1=_stuttgart2122h|
  venstrearm1=FFFFFF|kropp1=FFFFFF|høgrearm1=FFFFFF|shorts1=FFFFFF|sokkar1=FFFFFF|
  mønster_va2=_stuttgart2021a|mønster_k2=_stuttgart2021a|mønster_ha2=_stuttgart2021a|mønster_sh2=_shorts|mønster_so2=_socks|
  venstrearm2=000000|kropp2=000000|høgrearm2=000000|shorts2=000000|sokkar2=000000|
  mønster_va3=_stuttgart2021t|mønster_k3=_stuttgart2021t|mønster_ha3=_stuttgart2021t|mønster_sh3=_shorts|mønster_so3=_socks|
  venstrearm3=2F471A|kropp3=2F471A|høgrearm3=2F471A|shorts3=2F471A|sokkar3=2F471A|
}}
VfB Stuttgart er ein tysk fotballklubb frå Stuttgart, hovudstaden i den sørtyske delstaten Baden-Württemberg. Laget spelar heimekampane sine på Mercedes-Benz Arena, eit stadion som vart opna i 1933 og som har plass til 60 449 tilskodarar. Klubben spelar i kvite drakter, med ein brei, raud tversgåande stolpe over brystet.

VfB Stuttgart hadde vel 45 000 medlemmer i 2011.

Merittar 
 Tysk seriemeister (5): 1950, 1952, 1984, 1992, 2007
 Tysk Vizemeister (4): 1935, 1953, 1979, 2003
 Vinnar av DFB-Pokal (3): 1954, 1956, 1997
 DFB-Pokal-finalist (2): 1986, 2007
 Tysk supercup-vinnar (1): 1992

Spelarstall 
(2020/21-sesongen)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Stuttgart, VfB
Fotballag skipa i 1893
Stuttgart
TSV Schwieberdingen

{{Infoboks fotballag |
  lag = TSV Schwieberdingen |
  logo = |
  fulltnamn = Turn- und SportvereinSchwieberdingen 1906 e. V. |
  kallenamn = Die Schwiebies |
  grunnlagt  = 1906 |
  heimebane   = Felsenberg-Arena,Schwieberdingen |
  kapasitet = 5 000 |
  styreleiar = Bodo Pfeiffer |
  trenar  = Gianni Coveli |
  liga   = Oberliga Baden-Württemberg |
  anna = 2006/07  Nr. 2 i Verbandsliga  |
  mønster_va1=_white_stripes|mønster_k1=_whitestripes3|mønster_ha1=_white_stripes|
  venstrearm1=99CCFF|kropp1=99CCFF|høgrearm1=99CCFF|shorts1=000000|sokkar1=FFFFFF|
  mønster_va2=|mønster_k2=_thinwhitesides|mønster_ha2=|
  venstrearm2=0000FF|kropp2=0000FF|høgrearm2=0000FF|shorts2=000000|sokkar2=0000FF|
}}
TSV Schwieberdingen er ein tysk fotballklubb frå Schwieberdingen, i den sørtyske delstaten Baden-Württemberg. Laget spelar heimekampane sine på Felsenberg-Arena. Fotball er den største idretten innan klubben, men klubben har i tillegg aktivitet innan handball, judo, friidrett, svømming, bordtennis og turn.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Schwieberdingen, TSV
Skipingar i 1906
Cominotto

Cominotto (maltesisk Kemmunett), stundom kalla Cominetto, er ei øy i Dei maltesiske øyane i Malta. Ho ligg om lag 100 meter frå den større øya Comino. Øya er ikkje busett og har eit areal på 0,25 km².

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cominotto» frå ,  den 3. februar 2008.  

Maltesiske øyar
Arild Feldborg

Arild Feldborg () var ein norsk revyforfattar og kringkastingsmann.  

Feldborg var fødd i Wien. Han var utdanna cand. oecon. i 1934 og virka som forfattar mellom anna ved Chat Noir frå tidleg på 1930-talet, ofte i samarbeid med Bias Bernhoft. 

Feldborg var motstandsmann under den andre verdskrigen, og stasjonert i Stockholm.  Etter krigen vart han knytt til NRK frå 1947; som redaksjonssjef frå 1955 til 1982, og vart ein sentral medarbeidar innan NRK si underhaldningsavdeling, Radioteatret (redaksjonssekretær 1973-82) og revyteater. Han har også skrive fleire høyrespel og bridgebøker. 

Arild Feldborg døydde i Bærum.

Manuskript til Radioteatret 
Oppfordring til Mord (1955).  Med fleire forfattarar.
Fredløs blant de døde (1956).  Med Torolf Elster, Odd Eidem, André Bjerke og Waldemar Brøgger.  Kriminalstafett #4.
Inspektør Snusens memoarer med Arve Opsahl (1960, 62)
Døren, radioserie med Einar Sissener.
Hallo Perle (1961).  
Knut Gribb 100 år (1964).  
Parkinson I og II (1961), samt III (1963). 
Mowglis sønn vender tilbake (1963).  
Manøver mord (1967).  Med Gunnar Hagen Hartvedt
Malkersaken (1968).
Barkbiller (1982)
Justismord
Mord i Stortinget
Spionen (1985).  Med Michael Grundt Spang

Manuskript
Å i revyen Det hendte i går (1938).  Songtekst.  Med Bias Bernhoft.
Norge, våkn opp framført av Lalla Carlsen (1934).  Antifascistisk songtekst.
Eg heiter Kari Steensdotter framført av Kari Diesen i Korken Smeller (Chat Noir, 1938).  Med Bias Bernhoft.
Penere og penere framført av Einar Rose (1936).  Songtekst om Mussolinis åtak på Etiopia.
Bursda'n min framført av Einar Rose (1939).  Songtekst mot det tyske regimet.
Orfeus i undergrunnen (1940).  Operette.
Norge i rødt, hvitt og blått (1942). Songtekst. Med Finn Bø.
Kampen om tungtvannet (1946).  Hovudskribent blant fleire.
Folkehjemmet.  Radioserie med Rolf Just Nilsen og Ragnhild Michelsen, utgjeve som ei rekkje EP på 1960-talet
Operasangeren framført av Rolf Just Nilsen i Så lenge lykken varer (Chat Noir, 1958).
Televimsen (1963).  TV-serie.
Radio Skagerak (1965).  Radioserie og EP.
Stanisław Lem, Eksisterer De, herr Johns? (1978).  Omsetjing.
Mannfolk (Oslo Nye Teater, 1978). Komedie.

Bokutgjevingar 
Charles H. Goren, Bridge i et nøtteskall (Aschehoug, 1962).  Omsetjing.
Inspektør Snusens memoarer (Helge Erichsens forlag, 1961).  Nyutgåve i (1995).  
Nye snuserier (1962)
Bridge med Arild Feldborg (Aschehoug, 1965).  Nyutgåve som Bridge fra begynnelsen (1978).
Malkersaken (1969). Med Michael Grundt Spang
Humor i Norge (Den norske bokklubben, 1974).  
Damms Kryssordløser (Damm, 1982)
Hjernejogg (1989)

Utmerkingar 
Leonardstatuetten 1980

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Arild Feldborg» frå ,  den 3. februar 2008.  

Norske kriminalforfattarar
Norske prosaforfattarar
Feldborg, Arild
Gozo

Gozo (maltesisk Għawdex) er ei øy i Dei maltesiske øyane i Middelhavet i landet Malta. Ho er den nest største øya i øygruppa etter sjølve øya Malta. Samanlikna med naboøya er Gozo meir landleg og kjend for dei vakre åsane. 

Eit populært kallenamn på Gozo er «Kalypsoøya», som kjem av staden Ogygia i det greske mytologiske diktet Odysseen. I segna vert øya styrt av nymfen Kalypso som heldt helten i diktet som ein kjærleiksslave i sju år. Ein meiner at Gozo er same stad som Ogygia.

Sjølve øya har i dag kring 31 000 innbyggjarar (heile Malta har 402 000) og innbyggjarane kallar seg gozitanarar. Ho har mange historiske stader som templa Ġgantija, som er den eldste frittståande bygningen og ein av dei eldste religiøse bygningane i verda.

Historie 
Gozo har vore busett sidan år 5000 f. Kr. då bønder frå Sicilia i nord kryssa havet til øya. . Desse folka var truleg ein del av den innfødde sicanistamma på Sicilia. Enkelte forskarar meiner at dei første kolonistane kom frå Agrigento-området sidan ein har funne same type keramikk på desse to stadane frå Għar Dalam-perioden. Dei nådde Gozo før Malta, sidan øya ligg nærare Sicilia, og ein meiner at dei budde i grotter i utkanten av dagens St. Lawrence.

Gozo var ein viktig stad for kulturell evolusjon og seint i steinalderen vart Ġgantija-templa bygd. Desse vert rekna som dei eldste frittståande strukturane i verda, i tillegg dei eit av dei eldste religiøse byggverka, sjølv eldre enn pyramidane i Egypt og Stonehenge.Det maltesiske namnet på templa tyder «som høyrer til gigantane» fordi ei segn på Gozo seier at templa vart bygd av gigantar. Ein annan viktig arkeologisk stad på Gozo er steinsirkelen Xagħra frå steinalderen. 

I juli 1551 invaderte og plyndra osmanarane og barbareskpiratane under Turgut Reis og Sinan Pasha Gozo og tok dei fleste innbyggjarane, om lag 5000, som slavar og førte dei til Tarhuna Wa Msalata i Libya. Gozo vart så busett igjen mellom 1565 og 1580 av folk frå sjølve Malta og overteke av Maltesarordenen.

Historia til Gozo er sterkt knytt til maltesisk historie, sidan Gozo har vore styrt av Malta i lange periodar, bortsett frå ein kort periode då dei fekk sjølvstyre av Napoleon etter han erobra Malta mellom 28. oktober 1798 og 5. september 1800.

Demografi 
I 2005 hadde øya 31 053 innbyggjarar, der 6 414 bur i hovudbyen Victoria, òg kalla Rabat. Summarisk fødselsrate var 7,93, langt lågare enn 9,59 for Malta.

Geografi 

Gozo har eit areal på 67 km² og ligg om lag 6 km nordvest for det næraste punktet på øya Malta. Ho har ei oval form og er 14 km lang og 7,25 km brei. 

Ein av dei flottaste stadane på Gozo er Ramlabukta, med raudoransje sand og krystallklårt turkis vatn. Ei anna flott strand er San Blas like i nærleiken.

Bakgrunnsstoff 
 Gozo bispedøme
 Offisiell side
 gozo.com
 PhotoGlobe: Gozo 
 Biletgalleri og webkamera frå Gozo
 Turistguide 
 Gozo og Comino på GuidetoMalta.net

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gozo» frå , den 3. februar 2008. 

Maltesiske øyar
Klientstatar under den store franske krigen
Fønikiske koloniar