alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Don Bagley

Donald Neff Bagley () var ein USA-amerikansk jazz-bassist.

Bagley tok timar i kontrabass. Han studerte i Los Angeles og spelte i 1945 med Shorty Sherock og Wingy Manone, og i 1948 med Dick Pierce. Frå 1950 til 1953 og sporadisk etter det, spelte Bagley med Stan Kenton. I tida med Kenton vart «A Study for Bass» av Bill Russo og «Bags» av Bill Holman skrivne for Bagley. Frå 1954 fronta han sine eigne ensemble. Mellom 1950 og 1952 arbeidde han mykje som studiomusikar med Nat King Cole, Maynard Ferguson og Dexter Gordon. I midten av 1950-åra spelte han i Europa med Zoot Sims, Lars Gullin, Frank Rosolino og Ake Persson. Mellom 1956 og 1967 arbeidde han igjen med Kenton og med Les Brown. Mot slutten av 1950-åra he spelte han òg med Jimmie Rowles, Shelly Manne og Phil Woods. I 1957 og 1958 spelte han inn tre album under sitt eige namn. I 1959 spelte han med Pete Fountain. I 1961 var han i studio med Ben Webster. I 1964 spelte han i Japan med Julie London. I 1970- og 1980-åra komponerte og arrangerte Bagley musikk for film og fjernsyn. Mellom 1976 og 1984 arbeidde han med Burt Bacharach.

Bagley døydde 26. juli 2012, 85 år gammal.

Diskografi
 Basically Bagley (Dot, 1957) med Jimmy Rowles, Shelly Manne
 Jazz On The Rocks (Regent, 1958; CD-utgåve på Blue Moon, 1999) med Phil Woods, Eddie Costa, Sal Salvador, Charlie Persip
 The Soft Sell (Dot, 1958; CD-utgåve på Blue Moon, 1999) med Paul Horn, Jimmy Rowles, Shelly Manne
Med Stan Kenton
Innovations in Modern Music (Capitol, 1950)
Stan Kenton Presents (Capitol, 1950)
Popular Favorites by Stan Kenton (Capitol, 1953)
Sketches on Standards (Capitol, 1953)
This Modern World (Capitol, 1953)
Portraits on Standards (Capitol, 1953)
Kenton Showcase (Capitol, 1954)
The Kenton Era (Capitol, 1940–54, [1955])
Kenton with Voices (Capitol, 1957)
Lush Interlude (Capitol, 1958)
Two Much! (Capitol, 1960) med Ann Richards
Stan Kenton! Tex Ritter! (Capitol, 1962) med Tex Ritter
Artistry in Bossa Nova (Capitol, 1963)
Artistry in Voices and Brass (Capitol, 1963)
Kenton / Wagner (Capitol, 1964)
The World We Know (Capitol, 1967)
The Jazz Compositions of Dee Barton (Capitol, 1967)
The Innovations Orchestra (Capitol, 1950-51 [1997])
Med Lee Konitz
Lee Konitz Plays (Disques Vogue, 1953)
Med Shorty Rogers
Modern Sounds (Capitol, 1951)
Med Pete Rugolo
Rugolo Plays Kenton (EmArcy, 1958)
Med Ben Webster
The Warm Moods (Reprise, 1961)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don Bagley» frå ,  den 23. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske jazzkontrabassistar
West Coast jazz-bassistar
Musikarar frå Salt Lake City
USA-amerikanske studiomusikarar
Carey av Joni Mitchell

«Carey» er ein song frå Joni Mitchell-albumet Blue frå 1971. Han var inspirert av tida ho var saman med Cary Raditz, som budde i eit hippiesamfunn i nokre grotter i Matala på den greske øya Kreta.

Mitchell reiste til Europa etter at forholdet hennar til Graham Nash tok slutt tidleg i 1970. Her møtte ho Raditz og skreiv «Carey» for 24-årsdagen hans. På same reisa lærte ho seg å spele Appalachian dulcimer, som ho brukte mykje dei neste åra. Ho spelte dette instrumentet på «Carey», med Stephen Stills på bass og akustisk gitar. «Carey» kom ut på singel og nådde 93. plassen på Billboard-lista den 4. september 1971.

Andre versjonar 
I 1972 spelte skodespelarinna Goldie Hawn inn ein versjon av songen for albumet hennar Goldie (Warner MS 2061). På ein konert til ære for Mitchell i 2000 på Hammerstein Ballroom i New York vart songen framført av Cyndi Lauper. I 2008 spelte trommeslagaren Russ Kunkel og gruppa Chateau Beach inn songen på albumet deira Rivage.  «Carey» er òg blitt spelt av Universal Honey, Sara Gazarek og Kiki Dee.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carey (song)» frå ,  den 23. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Tekst frå jonimitchell.com

Songar frå 1971
Joni Mitchell-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Songar produserte av Joni Mitchell
Singlar frå 1971
California av Joni Mitchell

«California» er ein song skriven av Joni Mitchell som først kom ut i 1971 på albumet hennar Blue.  Han kom òg ut som den andre singelen frå albumet, som ein oppfølgjar til «Carey.»

Mitchell skreiv «California» medan ho var på ferie i Frankrike, men lengda etter den kreative atmosfæren ho hadde opplevd i California. I songen uttrykkjer ho ein lengsel etter California, trass i at ho rekna seg sjølv som ein del av motkulturen. Som «Carey», tar «California» form av ei reiseskildring og bruker medvitsstraum som forteljarteknikk. 

Den amerikanske gruppa Wilson Phillips spelte inn songen som tittelsporet på studioalbumet California i 2004.

Medverkande
Joni Mitchell – Appalachian dulcimer, gitar, vokal
James Taylor – gitar 
Sneaky Pete Kleinow – pedalsteelgitar
Russ Kunkel – perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «California (Joni Mitchell song)» frå ,  den 23. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tekst frå jonimitchell.com

Joni Mitchell-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Songar produserte av Joni Mitchell
Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Reprise Records-singlar
Songar om California
This Flight Tonight

«This Flight Tonight» er ein song av Joni Mitchell frå albumet Blue i 1971. Det skotske hardrockbandet Nazareth gav ut songen på singel i 1973 og fekk ein hit.

Originalinnspelinga
Joni Mitchell skreiv og gav ut songen i 1971 på albumet sitt Blue. Songen fortel om at Mitchell angrar på at ho drog frå kjærasten sin på eit fly og ynskjer å kome attende. Songen kom òg ut som B-sida til singelen hennar «Carey».

Nazareth-versjonen

Det skotske hardrockbandet Nazareth omarbeidde songen i 1973 og gjorde han meir mektig. Songen vart ein hit i Canada og Tyskland (der han gjekk til topps) og i Storbritannia. Innspelinga vart produsert av Roger Glover. Singelen nådde 11. plassen på den britiske singellista i november 1973. Bandet spelte inn songen på ny i 1991 for albumet No Jive.

Nancy Wilson sa at gitarriffet på Nazareth-versjonen av «This Flight Tonight» inspirerte til riffet på Heart-songen «Barracuda».

Salslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «This Flight Tonight» frå ,  den 23. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Joni Mitchell-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Nazareth-songar
Songar produserte av Joni Mitchell
Singlar frå 1973
Songar produserte av Roger Glover
Mooncrest Records-singlar
Europameisterskapen på skeiser 1969

Europameisterskapen på skeiser 1969 fann stad i Inzell i dåverande Vest-Tyskland helga 25. og 26. januar 1969. 34 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Dag Fornæss, Fred Anton Maier, Sten Stensen, Svein Erik Stiansen og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sveits, Sverige, Tsjekkoslovakia, Ungarn, Vest-Tyskland.

Norske Dag Fornæss vart europameister, Kees Verkerk frå Nederland kneip andreplassen. Vesttyske Erhard Keller gjekk fortast av alle på 500 meter, svenske Göran Claeson vann 5 000-meteren. Om sundagen sigra Kees Verkerk både på 1500 meter og i milløpet. På 10 000 m sette han verdsrekord med tida 15.03,6.

Skeise-EM 1969 

Dato: 25./26. januar 1969

Ymse
Ingen Skeise-EM for kvinner før 1970

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1969» frå ,  den 23. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1969
Idrettstilskipingar i Vest-Tyskland
You Turn Me On, I'm a Radio

«You Turn Me On, I'm a Radio» er ein song skriven og først spelt inn av den kanadiske visesongaren Joni Mitchell. Han kom ut på det femte studioalbumet hennar, For the Roses i 1972, og kom òg ut på singel.

Joni Mitchell-utgåva 
Joni Mitchell skreiv opphavleg songen som eit svar på at plateselskapet bad ho om ein hitsingel. Mitchell syner kva ho meinte om dette i linjer som «And I'm sending you out this signal here, I hope you can pick it up loud and clear» Ho meinte at om ho la songen til eit radiotema, så kom radiostasjonar til å bli overtydd om å spele songen. Songen vart spelt inn i Hollywood i A&M Studios. Sjølv om Graham Nash, David Crosby og Neil Young alle bidrog til innspelinga, er det berre munnspelet spelt av Nash som kom med på den endelege utgåva.

«You Turn Me On, I'm a Radio» kom ut på singel i november 1972 på Asylum Records. Songen vart den første topp 10-hitten til Mitchell i Canada, og nådde tiandeplassen der på RPM Top Singles-lista. I tillegg vart singelen ein topp 40-hit i USA, og nådde 25. plassen på Billboard Hot 100. Outside North America, «You Turn Me On, I'm a Radio» peaked within the top-forty on the Australske Kent Music Report chart.

Salslister

Gail Davies-versjonen 

Blant dei mange coverversjonane av songen vart versjonen til countryartisten Gail Davies ein hit då ho gav ut sin versjon på singel i 1982. Davis vart ven av Mitchell tidleg i 1970-åra då ho var studiomusikar for A&M Records i California. Som ein hyllest til Mitchell, spelte Davies inn songen. Etter at singelen kom ut på radio, valde Davies å gratulere både Mitchell og Henry Lewy. Lewy var ansvarleg for å syne Davies korleis ho kunne produsere sine eigne innspelingar. Songen vart spelt inn i «Producer's Workshop» i Hollywood i juli 1982 for albumet Givin' Herself Away.

«You Turn Me On, I'm a Radio» kom ut på singel på Warner Bros. Records i juni 1982. Songen nådde så 17. plassen på Billboard Hot Country Singles-lista i 1982. Det vart den sjuande hitten ho fekk på topp 20 på countrylista og den andre frå dette albumet. I tillegg nådde songen sjuandeplassen på den kanadiske RPM Country Singles-lista.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «You Turn Me On, I'm a Radio» frå ,  den 24. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Singlar frå 1982
Joni Mitchell-songar
Gail Davies-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Songar produserte av Joni Mitchell
Songar produserte av Gail Davies
Asylum Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Songar om radio
Wynonna Judd-songar
Europameisterskapen på skeiser 1970/Menn

Europameisterskapen på skeiser 1970 fann stad i Innsbruck i Austerrike helga 24. og 25. januar 1970. 32 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Dag Fornæss, Roar Grønvold, Per Willy Guttormsen, Magne Thomassen og Bjørn Tveter. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Finland, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Ard Schenk frå Nederland vart europameister, 0,09 tidspoeng framom tittelforsvarar Dag Fornæss. Schenk fekk bestetid på 1500 m og Fornæss vann 10000-meteren. Vesttyske Erhard Keller gjekk fortast av alle på 500 meter og nederlendaren Kees Verkerk var bestemann på 5 000-meteren.

Skeise-EM 1970

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen mannen 1970» frå ,  den 24. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1970
Idrettstilskipingar i Austerrike
Europameisterskapen på skeiser 1971/Menn

Europameisterskapen på skeiser 1971 fann stad i Heerenveen i Nederland laurdag 23. og sundag 24. januar 1971. 35 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Dag Fornæss, Roar Grønvold, Per Willy Guttormsen, Sten Stensen og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Norske Dag Fornæss vart suveren europameister framom tittelforsvarar Ard Schenk frå Nederland. Schenk fekk bestetid av alle på 500 meter, før Fornæss vann både 5000-meter 1500 m. Milløpet vart vunne av Per Willy Guttormsen frå Noreg.

Skeise-EM 1971 

Dato: 23./24. januar 1971

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen mannen 1971» frå ,  den 24. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1971
Idrettstilskipingar i Nederland
Tapu

Tapu er eit omgrep innan maorikultur og mange beslekta polynesiske kulturar for noko som er heilag og omfatta av visse reglar og forbod. Tapu kan omfatta stader, levande vesen eller ting, som visse personar, hovudet, fisk, kvalar, kanoar, heilage vatn og fjell. Det kan også vera knytt til fødsel og død. Brot på tapureglar er gjerne knytte til ulukke.
Noko som det ikkje er knytt tapu til er rekna som noa. Visse handlingar og seremoniar kan oppheva tapu, til dømes etter dødsfall.

Omgang med tapu var ein viktig del av tradisjonell maorikultur, og er framleis ein del av det moderne newzealandske samfunnet i ein noko omforma utgåve. 
Ordet kan ha fleire former på ulike språk. Forma tabu er brukt i vestleg kultur om noko som er forbode (å gjera eller nemna), men ikkje nødvendigvis av åndelege eller heilage årsaker. 

Tapu byggjer på omgrepet mana, som kan tolkast som 'respekt' eller 'autoritet'. Mana er gjerne knytt til viktige gudar og det som er assosiert med dei.
Fisk er til dømes knytt til havguden Tangaroa, og fiske er dermed omfatta av tapureglar.

Kjelder 

Maorikultur
Ord frå maori
Whakapapa skisenter

Whakapapa Ski Area, tidlegare kjend som Whakapapa skifield, er eit kommersielt skisenter på nordsida av Mount Ruapehu i Tongariro nasjonalpark på New Zealand. Det er eitt av tre skisenter på fjellet, dei andre er Turoa på sørvestsida og Tukino på austsida. Whakapapa er det største skiområdet på heile New Zealand, og huser den lengste gondolruta, Sky Waka.

Whakapapa Skifield dekkjer 550 hektar og har 30 bakkar. Terrenget er delt opp i 30 % rekna som nybyrjarbakkar, 45 % for vidarekomne og 25 % for avanserte utøvarar. Skisesongen varer vanlegvis frå seint i juni til seint i oktober, avhengig av snø- og vindfordhold. Turoa har ein litt lengre sesong og opner gjerne ei veke før Whakapapa og stenger tidleg i november. Begge er drivne av Ruapehu Alpine Lifts. 

Whakapapa Village ligg rundt 6 km unna skiområdet. Her finst det fleire overnattingsstader. Staden er prega av Chateau Tongariro, eit stort, prangande hotell bygd i 1929.

Klima
Iwikau, som ligg over 400 meter høgare enn Whakapapa Village, er kaldare året rundt, med ein årleg gjennomsnittstemperatur på 5,5 °C. Maksimumstemperaturar varierer mellom 16,6 °C i februar og 3,6 °C i juli. Minimumstemperaturar går frå 5,2 °C i februar til -3,1 °C i juli. Klimaet er klassifisert som Cfc etter Köppen si klimaklassifisering, eller maritimt subarktisk klima. Den tørraste månaden er februar, med 196 mm nedbør, og den våtaste er juli med 399 mm. Årleg har Iwikau 3733 mm nedbør.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Whakapapa skifield» frå ,  den 25. januar 2021.  
 

Manawatū-Whanganui
Sport på New Zealand
Tongariro nasjonalpark
Europameisterskapen på skeiser 1967

Europameisterskapen på skeiser 1967 vart avvikla i Lahti i Finland helga 28. og 29. januar 1967. 33 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Ingar Bollerud, Fred Anton Maier, Svein Erik Stiansen, Magne Thomassen og Bjørn Tveter. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige, Tsjekkoslovakia, Vest-Tyskland.

Grunna sterk kulde vart det programmerte 10 000-meterløpet omgjort til eit løp over 3 000 meter.

Kees Verkerk frå Nederland vart europameister framom tre løparar som representerte Sovjetunionen. Kees Verkerk vann både 5 000 meter, 1500 m og den avsluttande 3000-meteren. Andremann i meisterskapen, Valerij Kaplan, gjekk fortast av alle på 500 m.

Skeise-EM 1967 

Dato: 28./29. januar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1967» frå ,  den 25. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1967
Idrettstilskipingar i Finland
Te Heuheu Tukino IV

Te Heuheu Tukino IV (Horonuku, Pataatai) () var overhøvding i iwien Ngāti Tuwharetoa, ein maoristamme sentralt på Nordøya på New Zealand. Ved fødselen fekk han namnet Pataatai, men han tok namnet Horonuku - som tyder jordskred - etter at foreldra hans døde i eit jordskred i 1846. I 1887 testamenterte han fjella Ruapehu, Tongariro og Ngauruhoe til nasjonen for å danna Tongariro National Park.

Oppvekst 
Far til Horonuku, Mananui Te Heuheu Tukino II, var ein kjend krigarhøvding som leia stammen sin med suksess i mange krigar. Mananui var over to meter høg og kraftig bygd, og var ikkje berre sin stor krigar, men også ein dyktig militær strateg. Etter at han døde i eit jordskred, vart han etterfølgd av sonen Horonuku, som, fordi han var berre 16 år gammal, måtte lata farbroren, Iwikau (Tukino III), også ein stor krigar, leia iwien.

Overhøvdingen       
Då Iwikau døydde i 1862 etterfølgde Horonuku onkelen sin som overhøvding. Sjølv om Horonuku ikkje var kjend som krigar, var han ein intelligent og framsynt leiar som gjorde det beste for folket sitt. 
Stammen støtta den maoriske King Movement-rørsla, og Horonuku deltok med krigarar i trefningar i 1863. Han gjekk også saman med opprørsleiaren Te Kooti, men vart nedkjempa i 1869. 

Gjennom 1860-åra vart landområde til Tuwharetoa sentralt på Nordøya leigd ut til europeiske busetjarar for sauedrift, men eit tiår seinare vart Tuwharetoa ottefulle for at fjella ville verta oppmålte, og at europearane ville sjå bort frå dei tradisjonelle maoriske tapu. Horonuku, som etter å ha drøfta dette med fleire andre høvdingar i stammen, føreslo for regjeringa at landomådet vart testamentert til nasjonen som ein nasjonalpark, på vilkår av at styresmaktene skulle fjerna leivningane av stammen sine kjende forfedre frå fjella, mellom desse Mananui, og gje dei eit høveleg gravmæle. Regjeringa gjekk med på dette, og avtalen vart underteikna av John Ballance, som på det tidspunktet var Native Minister (Minister for Māori Development) og Horonuku, i 1887.

Mellom Horonuku sine søner var Tureiti Te Heuheu Tukino V.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Te Heuheu Tūkino IV» frå ,  den 25. januar 2021.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Te Heuheu Tukino IV (Horonuku) or (Pataatai) from An Encyclopaedia of New Zealand.
 Te Heuheu Tukino IV, Horonuku frå Dictionary of New Zealand Biography

Newzealandsk historie
Ngāti Tūwharetoa
Skitrekk

Skitrekk eller tautrekk er ein mekanisk trekkmaskin, som regel i alpinanlegg, som kan trekka skiløparar opp til toppen av ein bakke.  I si mest grunnleggjande form er slike trekk utforma med eit langt kontinuerleg tau eller ein kabel som går rundt eit vendehjul både i toppen og botnen, og som blir drive av ein motor i ein ende. Kabelen har jamt plasserte festemekanismar som passasjerane kan bruka og bli dratt opp medan dei står på skia eller snøbretta sine. Festemekanismane kan til dømes vera handtak, skiver eller krokar til å ha mellom beina eller stenger ein kan halvsitja på.

Galleri

Sjå òg
Skiheis
Taubane

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Replift» frå , og «Skitrekk» frå  den 26. januar 2021.  
 
Alpinanlegg
Idrettsanlegg
Transportmiddel på snø
Help Me av Joni Mitchell

«Help Me» er ein song skriven, produsert og framført av Joni Mitchell frå albumet hennar Court and Spark i 1974. Songen vart spelt inn med jazzbandet Tom Scott's L.A. Express som akkompagnement. 
«Help Me» vart den største hitten til Mitchell og nådde sjuandeplassen i juni 1974 på Billboard Hot 100, som den einaste av songane hennar som nådde topp 10 på denne lista. Songen gjekk òg til topps på easy listening-lista.

Billboard skildra teksten på songen som «eit rom om hjelp til å kjenne seg bra.»
 
Songen vart rangert på 288. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Andre versjonar
Artistar som har spelt inn songen er mellom andre: 
 Wynonna Judd (på albumet New Day Dawning i 2000)
 Mandy Moore (i 2003 på albumet Coverage)
 Karrin Allyson i 2004 på albumet hennar Wild For You.
 Divine Brown i 2005 på albumet hennar Divine Brown)
 k.d. lang (i 2007 på albumet A Tribute to Joni Mitchell)
 Katharine McPhee (i 2010 på luksusutgåva av iTunes-utgåva av albumet Unbroken)
 Will Young i 2009 i eit konsertopptak frå London, gjeven ut som B-side på singelen Let It Go)
 Judy Kuhn (i 2013 på albumet hennar All This Happiness)
 Chaka Khan (i 2019 på konsertalbumet Joni 75: A Birthday Celebration)

I populærkulturen
Prince-songen «Ballad of Dorothy Parker» (frå albumet Sign o' the Times frå 1987) nemner songen i teksten: «..and it was Joni singing: ‘Help me, I think I'm falling’.» Ein kan òg høyre ein sampling av songen på «Looking Through Patient Eyes» av P.M. Dawn.

I showet South Park syng karakteren Butters denne songen i episode to av sesong 11. I sjette sesongen av TV-serien Shameless syng hovudrolla Frank Gallagher, og kjærasten Queenie, songen under ein frokost.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Help Me (Joni Mitchell song)» frå ,  den 26. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1974
Joni Mitchell-songar
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar skrivne av Joni Mitchell
Songar frå 1973
Asylum Records-singlar
Songar produserte av Joni Mitchell
Mandy Moore-songar
Wynonna Judd-songar
k.d. lang-songar
Will Young-songar
Chaka Khan-songar
 288
Sivert Kobro

Sivert Reidar Kobro () var ein norsk forleggar, reklamemann og gründer i hovudjegerbransjen. Han var på 1970-talet administrerande direktør i reklamebyrået McCann-Ericsson, styreleiar i Institutt for marknadsføring og administrerande direktør i Nordisk Forlag som utgav m.a. vekeblada Alle Menn, Alle Kvinner og Express. Seinare var han leiar for Pocketbokforlaget og redaktør for mjukpornobladet Foxtail. Han starta seinare Search, Noregs største hovudjegerfirma på den tida.

I 2006 skaut Kobro kona si Anne Grethe Solberg med haglegevær då han skulle underteikna skilsmissepapira, før han sjølv utførte sjølvmord. Ho overlevde drapsforsøket, men fekk store skadar og mista ein arm. I 2015 gav Solberg ut boka Et helt menneske i en halv kropp (Cappelen Damm) om historia si.

Kjelder

Norske forleggjarar
Folk frå Oslo