alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Harry Dean Stanton

Harry Dean Stanton () var ein USA-amerikansk skodespelar, musikar og songar.
I ein karriere som varte meir enn seks tiår, hadde Stanton roller i filmar som Cool Hand Luke (1967), Kelly's Heroes (1970), Dillinger (1973), The Godfather Part II (1974), Alien (1979), Escape from New York (1981), Christine (1983), Repo Man (1984), Pretty in Pink (1986), The Last Temptation of Christ (1988), Wild at Heart (1990), The Straight Story (1999), The Green Mile (1999), Alpha Dog (2006) og Inland Empire (2006). Han hadde ei sjeldan hovudrolle i Wim Wenders-filmen Paris, Texas (1984) og Lucky (2017), den siste filmen hans. 

Han var ein favoritt hos regissørane Sam Peckinpah, John Milius, David Lynch og Monte Hellman, og var òg nær ven med Francis Ford Coppola og Jack Nicholson. Han var forlovaren til Nicholson i bryllaupet hans i 1962.

I 2017, like før han døydde, var han òg med i Twin Peaks: The Return, der han gjentok rolla han hadde hatt som Carl Rodd i filmen Twin Peaks: Fire Walk with Me.

Utvalde filmar

 Ride in the Whirlwind (1965)
 Revolt At Fort Laramie (1957)
 Cool Hand Luke (1967)
 Kelly's Heroes (1970)
 Pat Garrett & Billy the Kid (1973)
 Where the Lilies Bloom (1974)
 The Godfather Part II (1974)
 Farewell My Lovely  (1975)
 The Missouri Breaks (1976)
 Straight Time (1978)
 Alien (1979)
 The Rose (1979)
 Wise Blood (1979)
 Escape From New York (1981)
 Christine (1983)
 Repo Man (1984)
 Paris, Texas (1984)
 Red Dawn (1984)
 One Magic Christmas (1985)
 Pretty in Pink (1986)
 The Last Temptation of Christ (1988)
 Wild at Heart (1990)
 Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992)
 Down Periscope (1996) 
 Fire Down Below’’ (1997)
 Fear and Loathing in Las Vegas (1998)
 The Green Mile (1999)
 The Straight Story (1999)
 Alpha Dog (2006)
 Inland Empire (2006)
 Rango (2011)
 The Avengers (2012)
 Lucky (2017)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Harry Dean Stanton» frå ,  den 25. september 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff

 
 

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske songarar
Folk frå Irvine i Kentucky
Arnold McCuller

Arnold Rufus McCuller () er ein USA-amerikansk vokalist, låtskrivar og plateprodusent frå Cleveland i Ohio. Han er aktiv som soloartist og studiomusikar, men er kanskje mest kjend som korsongar for aritstar som James Taylor, Phil Collins, Beck, Bonnie Raitt og Todd Rundgren.

Diskografi

Soloalbum
 A Part of Me That's You (1984) med David Benoit
 Exception to the Rule (1994)
 You Can't Go Back (1999)
 Back to Front (2002)
 Live at the Baked Potato (2002)
 Circa 1990 (2003)
 Sabor (2009)
The Present (2010)
 Soon as I Get Paid (2011)
 Back @ The Baked Potato Live 2015 (2015)
 Witness (2017)

med James Taylor
Flag (1979)
Dad Loves His Work (1981)
That's Why I'm Here (1985) 
Never Die Young (1988)
New Moon Shine (1991)
(LIVE) (1993)
 Hourglass (1997)
October Road (2002)
At Christmas (2006)
Covers (2008)
Before This World (2015)

med Phil Collins
 Serious Hits... Live! (1990)
 Dance into the Light (1996)

med Lyle Lovett
 Joshua Judges Ruth (1992)
 I Love Everybody (1994)
 The Road to Ensenada (1996)
 It's Not Big It's Large (2007)

Filmmusikk
 The Warriors (1979)
 Duets (2000)
 Hairspray (2007)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arnold McCuller» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 

Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske songarar
Musikarar frå Cleveland
USA-amerikanske studiomusikarar
Chávez Ravine av Ry Cooder

Chávez Ravine: A Record by Ry Cooder er det ellevte studioalbumet til Ry Cooder. Det er det første konseptalbumet og historiske albumet hans, og fortel soga om Chávez Ravine, eit meksikansk-amerikansk samfunn som vart øydelagd i 1950-åra for å få plass til offentlege bustader. Husa vart aldri bygde. Til slutt bygde Brooklyn Dodgers eit stadion på staden, då dei flytta til Los Angeles.

Chávez Ravine vart nominert til Grammyprisen for beste moderne folkealbum i 2006.

Innhald

Medverkande
 Ry Cooder - vokal, gitar, orgel, tres, laud, bajo sexto
 Juliette Commagere - vokal (1)
 Jim Keltner - trommer (1, 6, 8), bongo (3)
 Mike Elizondo - bass (1-6, 9, 10, 12-14)
 Joachim Cooder - timbales (1)
 Little Willie G. - vokal (2, 8, 15), korvokal (5)
 Juliette Commagere - korvokal (2, 3, 8), vokal (7, 9, 15)
 Carla Commagere - korvokal (2, 3, 8), vokal (7)
 Joachim Cooder - perkusjon (2), timbales (3, 8), trommer (4, 5, 7, 10, 12-15), sampling (5, 9, 15)
 Joe Rotondi - piano (2, 4, 6-8, 14)
 Gil Bernal - tenorsaksofon (2, 6, 8, 14)
 Mike Bolger - trompet (2, 14), trombone (14)
 Ledward Kaapana - gitar
 Jon Hassell - trompet (3)
 Lalo Guerrero - vokal (4, 6, 13)
 Flaco Jiménez - trekkspel (4, 12, 13)
 Ersi Arvizu - vokal (5, 12, 15) 
 Jacob Garcia - korvokal (5)
 Chucho Valdés - piano (5)
 Jared Smith - bass (7, 8, 15), klaverinstrument (9)
 Mike Bolger - orgel (7, 8), trompet, trombone (7)
 Rudy Salas - korvokal (8) 
 Michael Guerra - korvokal (8) 
 Don Tosti - vokal (9)
 Sunny D. Levine - trommeprogrammering (11)
 Jacky Terrasson - piano (11)
 Rosella Arvizu - vokal (12)
 Ledward Kaapana - gitar (13-14)
 Bla Pahinui - vokal, gitar, ukulele (14)
 David Hidalgo - gitar (15)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chavez Ravine (album)» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2005
Konseptalbum
Ry Cooder-album
Nonesuch Records-album
Album produserte av Ry Cooder
Album spelte inn i Sound City Studios
Juliette Commagere

Juliette Commagere er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, som tidlegare var songar og keytarist i bandet Hello Stranger. I 2008 byrja ho på ein solokarriere med utgjevinga av Queens Die Proudly.

Commagere har òg spelt med Maynard James Keenan i Tool på prosjektet Puscifer, The Bird and the Bee, Nick Lowe, Ry Cooder, Linda Perry og Liz Phair.

Diskografi
Hello Stranger (Aeronaut Records, 25. juli 2006)
Queens Die Proudly (Aeronaut Records, 28. oktober 2008)
The Procession (Manimal Vinyl, 24. september 2010)
Human (Aeronaut Records, 17. september 2013)

Samarbeid
«Cold Moonlight» av Totally Radd (The Treble Alliance, 14. november 2006)
«A Little Piece of Heaven» av Avenged Sevenfold (Warner Bros. Records (U.S.)/WEA International (Worldwide), 26. oktober 2007)
«Fly and Fly» av The Sweet Hurt (The Sweet Hurt, 13. juni 2014)

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Musikarar frå Los Angeles
Mike Elizondo

Mike Elizondo () er ein USA-amerikansk produsent, låtskrivar og multi-instrumentalist. Han var ein protesjé hos Dr. Dre og er kjend for ein særs variert CV som omfattar arbeid med 50 Cent, Eminem, Carrie Underwood, Fiona Apple, Mastodon, Ry Cooder og Twenty One Pilots, blant fleire. Av songar han har vore med å skrive finn ein «In Da Club» av 50 Cent, Eminem sine «Just Lose It» og «The Real Slim Shady», «Family Affair» av Mary J. Blige og Carrie Underwood sin «Cowboy Casanova». Han har vunne Grammyprisen og vore nominert fire gonger. Han har medverka på album som til saman har selt over 60 millionar eksemplar i USA aleine.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Elizondo» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Los Angeles
USA-amerikanske plateprodusentar
Grammy-vinnarar
Folk frå Pacoima i Los Angeles
Joachim Cooder

Joachim Herbert Cooder () er ein USA-amerikansk trommeslagar, perkusjonist og klaverspelar, mest kjend for samarbeida med faren sin, Ry Cooder.

Cooder vart teken med på turnear med faren frå ung alder, som eksponerte han for mange kjende musikarar.

Cooder spelte på dei Grammyvinnande albuma A Meeting by the River (1993og and Buena Vista Social Club (1997).

I 2012 gav Cooder ut debutalbumet sitt, Love on a Real Train, i samarbeid med Petra Haden, Frank Lyon, Inara George, Robert Francis, Matt Costa, Juliette Commagere (kona hans) og Jon Hassell.

Diskografi
Soloalbum
 Love on a Real Train (2012)
 Fuchsia Machu Picchu EP (2018)

Spelar på:
 A Meeting by the River (1993)
 Buena Vista Social Club (1997)
 Chanchullo (2000)
 Chávez Ravine (2005)
 My Name Is Buddy (2007)
 I, Flathead (2008)
 Pull Up Some Dust and Sit Down (2011)
 Election Special (2012)
 The Prodigal Son (2018)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joachim Cooder» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske perkusjonistar
USA-amerikanske trommeslagarar
Musikarar frå Los Angeles
Ledward Kaapana

Ledward Kaapana () er ein musikar frå Hawaii, mest kjend for å spele slack key-gitar. Han speler òg steelgitar, ukulele, autoharpe og bassgitar, og er ein baryton- og falsettvokalist.

Han gav ut det første soloalbumet sitt, Lima Wela, i 1983.

Prisar og utmerkingar
Kaapana har vunne Na Hoku Hanohano Awards frå Hawai'i Academy of Recording Arts (HARA) for arbeid i tre ulike samanhengar — som soloartist, som medlem av Ledward Kaapana & I Kona og som medlem av Hui 'Ohana. Fire av soloalbuma hans har blitt nominete til Grammy-pirsar som Best Hawaiian Music Album.

Kaapana mottok National Heritage Fellowship 2011 frå National Endowment for the Arts. Dette er den høgaste ære innan folkekunst i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ledward Kaapana» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske bass gitaristar
Autoharpespelarar
Hawaiiske musikarar
Slack-key-gitaristar
Steelgitaristar
Jon Hassell

Jon Hassell () er ein USA-amerikansk trompetist og komponist som har vore aktiv sidan 1960-åra. Han er mest kjend for å ha utvikla musikk-konseptet «Den fjerde verda», som skildrar ein «sameina primitiv/futuristisk musikk» som kombinerer element frå forskjellige etniske tradisjonar med moderne elektroniske teknikkar. Konseptet vart først kjend på Fourth World, Vol. 1: Possible Musics i 1980 i eit samarbeid med Brian Eno. Han har òg arbeidd med artistar som Theatre of Eternal Music, Talking Heads, Farafina, Peter Gabriel, Tears for Fears, Ani DiFranco, Techno Animal, Ry Cooder, Moritz von Oswald og Carl Craig.

Diskografi

Som leiar
 Vernal Equinox (1977)
 Earthquake Island (1978)
 Fourth World, Vol. 1: Possible Musics (1980) 
 Dream Theory in Malaya: Fourth World Volume Two (1981)
 Aka/Darbari/Java: Magic Realism (1983)
 Power Spot (1986)
 The Surgeon of the Nightsky Restores Dead Things by the Power of Sound (1987)
 Flash of the Spirit (1988) 
 City: Works of Fiction (1990)
 Dressing for Pleasure (1994) 
 Sulla Strada (1995) 
 The Vertical Collection (1997) 
 Fascinoma (1999)
 Hollow Bamboo (2000) 
 Magic Realism, Vol. 2: Maarifa Street (2005)
 Last Night the Moon Came Dropping Its Clothes in the Street (2009)
 Listening to Pictures (Pentimento Volume One) (2018)
 Seeing Through Sound (Pentimento Volume Two) (2020)

Som sidemann
 La Monte Young og Marian Zazeela - Dream House 78' 17" (1974)
 Talking Heads - Remain in Light (1980)
 Brian Eno - Ambient 4: On Land (1982)
 David Sylvian - Brilliant Trees (1984)
 Peter Gabriel - Birdy (1985)
 David Sylvian - Alchemy: An Index of Possibilities (1985)
 Lloyd Cole and the Commotions - Mainstream (1987)
 Alice - Il sole nella pioggia (1989)
 Peter Gabriel - Passion (1989)
 Tears for Fears - The Seeds of Love (1989)
 Stina Nordenstam - And She Closed Her Eyes (1994)
 Techno Animal - Re-Entry (1995)
 k.d. lang - Drag (1997)
 Holly Cole - Dark Dear Heart (1997)
 Mandalay - Empathy (1998)
 Ani DiFranco - Little Plastic Castle (1998)
 k.d. lang - Invincible Summer (2000)
 Mandalay - Instinct (2000)
 Ani DiFranco - Revelling/Reckoning (2001)
 Frou Frou - Details (2002)
 Ry Cooder - Chávez Ravine (2005)
 Ry Cooder - My Name Is Buddy (2007)
 Ani DiFranco - Red Letter Year (2008)
 k.d. lang - Watershed (2008)
 Ry Cooder - I, Flathead (2008)
 Jon Balke - Siwan (2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jon Hassell» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

USA-amerikanske trompetistar
USA-amerikanske komponistar
Musikarar frå Memphis i Tennessee
Avantgarde trompetistar
Elevar av Karlheinz Stockhausen
Elevar av Pran Nath
Lalo Guerrero

Eduardo «Lalo» Guerrero () var ein USA-amerikansk gitarist, songar og gardsarbeidaraktivist, mest kjend som stor inspirasjonskjelde for seinare latinamerikanske musikarar.

Den første amerikanske hitten hans var «Pancho López», ein parodi på hitten «The Ballad of Davy Crockett». 

I 2005 var Guerrero ein av fleire Chicano-musikarar som samarbeidde med Ry Cooder på Cooder-albumet Chávez Ravine, der han song på tre songar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lalo Guerrero» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Los Angeles
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske songarar
Chucho Valdés

Jesús Valdés Rodríguez, betre kjend som Chucho Valdés (), er ein cubansk pianist, bandleiar, komponist og arrangør, med ein karriere som har vart over 50 år. Han var originalt medlem av Orquesta Cubana de Música Moderna, og i 1973 skipa han gruppa Irakere, ei av dei mest kjende latinjazz-gruppene på Cuba. Både faren, Bebo Valdés, og sonen, Chuchito, er pianistar òg. Som soloartist har han vunne fire Grammyprisar og tre Latin Grammy Awards.

Solodiskografi

Album 
 1964: Jazz nocturno (Areito)
 1964: Guapachá en La Habana (Areito) – med Guapachá
 1970: Chucho Valdés (Areito)
 1972: Jazz batá (Areito)
 1976: Piano I (Areito)
 1981: Tema de Chaka (Areito)
 1986: Invitación (Areito)
 1988: Lucumi (Messidor)
 1988: Straight Ahead (Jazz House) – med Arturo Sandoval
 1991: Solo Piano (Blue Note)
 1998: Bele Bele en la Habana (Blue Note)
 1999: Briyumba Palo Congo (Blue Note)
 1999: Live (RMM)
 2000: Live at the Village Vanguard (Blue Note)
 2001: Solo: Live in New York (Blue Note)
 2002: Canciones inéditas (EGREM)
 2002: Fantasía Cubana: Variations on Classical Themes (Blue Note)
 2003: New Conceptions (Blue Note)
 2005: Cancionero cubano (EGREM)
 2008: Canto a Dios (Comanche)
 2008: Tumi Sessions (Tumi)
 2008: Juntos para siempre (Sony) – med Bebo Valdés
 2010: Chucho's Steps (Four-Quarters)
 2013: Border-Free (Comanche)
 2016: Tribute to Irakere: Live in Marciac (Live) (Comanche)

EP-ar 
 1964: Por la libre (Areito)
 1964: No me digan na (Areito) – med Guapachá

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chucho Valdés» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad

Folk frå Quivicán
Afrocubanske jazzpianistar
Cubanske jazzpianistar
Grammy-vinnarar
Latin Grammy Award-vinnarar
Kubanske komponistar
Latin Grammy Lifetime Achievement Award
Irakere-medlemmar
Rudy Salas

Rudy Salas er ein USA-amerikansk musikar, som var medlem av gruppa El Chicano. Han var òg med å skipe det latinamerikanske R&B-bandet, Tierra frå Los Angeles. I lag med broren Steve, var han ein viktig del av Eastside-stilen frå midten av 1960-åra.

Diskografi

 Ry Cooder - Chavez Ravine (2005)
 Little Willie G. - «Three Cool Cats»
 Upground - Feel the Vibe - (2006)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rudy Salas» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
Chicano rock-musikarar
Don Tosti

Don Tosti () var ein USA-amerikansk musikar og komponist. 

Tosti hadde ein karriere over fleire tiår og innan fleire stilartar, frå klassisk musikk til jazz og rhythm and blues. Han var mest kjend for pachuco-komposisjonar som hitten «Pachuco Boogie». Denne var spelt inn i 1948 og var den første latinamerikanske songen som selde over ein million eksemplar i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don Tosti» frå ,  den 25. september 2020. 

USA-amerikanske komponistar
Folk frå El Paso i Texas
Jazzmusikarar frå California
Jazzmusikarar frå Texas
Jacky Terrasson

Jacky Terrasson () er ein tysk jazzpianist og komponist.

Som leiar for ein trio, spelte Terrasson inn det første soloalbumet for Blue Note, og spelte så med Jimmy Scott og Cassandra Wilson. Han har arbeidd med Stéphane Belmondo, Michael Brecker, Mino Cinélu, Ugonna Okegwo, Leon Parker, Michel Portal, Adam Rodgers og Cécile McLorin Salvant.

Diskografi

Som leiar eller medleiar 
 Moon and Sand med Tom Harrell (Jazz Aux Ramparts, 1991)
 Jacky Terrasson (Blue Note, 1994)
 Reach (Blue Note, 1995)
 Rendezvous med Cassandra Wilson (Blue Note, 1997)
 Alive (Blue Note, 1998)
 What It Is (Blue Note, 1999)
 A Paris... (Blue Note, 2000)
 Kindred med Stefon Harris (Blue Note, 2001)
 Smile (Blue Note, 2002)
 Into the Blue med Emmanuel Pahud (Blue Note, 2003)
 Mirror (Blue Note, 2007)
 Push (Concord Jazz, 2010)
 Gouache (Universal, 2012)
 Take This (Impulse!, 2015)
 Mother med Stéphane Belmondo (Impulse!, 2016)
 53 (Blue Note, 2019)

Som sidemann 
Med Ry Cooder
 Music from the Motion Picture Primary Colors (MCA, 1998)
 Chavez Ravine (Nonesuch, 2005)
 My Name Is Buddy (Nonesuch, 2007)

Med andre
 Seth Air, Wallace Roney (Muse 1991)
 As We Speak, Jesse Davis (Concord Jazz, 1992)
 Ray Brown's New Two Bass Hits, Ray Brown (Capri, 1992)
 Wailin' at the Vanguard, Art Taylor (Verve, 1993)
 When the Time Is Right, Javon Jackson (Blue Note, 1994)
 Freedom Jazz Dance, Eddie Harris (Venus, 1997)
 Telepathy, Cindy Blackman (Muse, 1994)
 Quiet After the Storm, Dianne Reeves (Blue Note, 1994)
 Above and Below, Leon Parker (Epicure, 1994)
 The Traveler, Antoine Roney (Muse, 1994)
 For One Who Knows, Javon Jackson (Blue Note, 1995)
 Heaven, Jimmy Scott (Warner Bros., 1996)
 In the Now, Cindy Blackman (Highnote, 1998)
 Fascinoma, Jon Hassell (Water Lily Acoustics, 1999)
 Stefano di Battista, Stefano di Battista (Blue Note, 2000)
 Live at the Blue Note, Irvin Mayfield og Jaz Sawyer (Half Note, 2000)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jacky Terrasson» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Post-bop-pianistar
Elevar ved Berklee College of Music
Afroamerikansk jazzmusikarar
USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske pianistar
Tyske jazzpianistar
Musikarar frå Berlin
David Hidalgo

David Kent Hidalgo () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, mest kjend som medlem av Los Lobos. Hidalgo speler ofte musikkinstrument som trekkspel, fiolin, 6-strengs banjo, cello, requinto jarocho, perkusjon, trommer og gitar som studiomusikar for andre artistar.

Diskografi

Utvalde samarbeidspartnarar
 Eric Clapton (Crossroads festival DVD, CD) 
 Buckwheat Zydeco (fleire prosjekt)
 T-Bone Burnett (gitar, trekkspel, vokal, 8-String Bass på T-Bone Burnett (1986)
 Peter Case (The Man with the Blue Post Modern Fragmented Neo-Traditionalist Guitar)
 Elvis Costello (korvokal på King of America, gitar og harmonivokal på Momofuku)
 Toni Childs (House of Hope)
 Crowded House (trekkspel på «As Sure as I Am» på Woodface (1991))
 John Lee Hooker (fleire prosjekt)
 Roy Orbison (King of Hearts)
 Willy DeVille (Backstreets of Desire, Crow Jane Alley)
 Rickie Lee Jones (Traffic from Paradise, The Evening of My Best Day)
 Ozomatli (fleire prosjekt)
 Dolly Parton (Treasures)
 Pierce Pettis (Chase the Buffalo)
 Ry Cooder (Chávez Ravine)
 Paul Simon («All Around the World or The Myth of Fingerprints» på Graceland (1986))
 Marc Ribot (Border Music)
 Tonio K. (Olé)
 Bonnie Raitt (Fundamental)
 Tremoloco (Dulcinea)
 Suzanne Vega (99.9F°)
 Tom Waits (trekkspel på «Cold, Cold Ground» og «Train Song» på Frank's Wild Years (1987); trekkspel og fiolin på «Whistle Down the Wind» på Bone Machine (1992); gitar, trekkspel, fiolin, bass, korvokal på fleire spor på Bad As Me (2011))
 Hyllest til låtskrivaren Mark Heard, Strong Hand of Love i 1994
 Leo Kottke (Try and Stop Me)
 Gov't Mule (gitar og vokal på The Deepest End, Live in Concert)
 Bob Dylan (trekkspel på Together Through Life og Christmas in the Heart; gitar, trekkspel, fiolin på Tempest)
 G. Love & Special Sauce (bratsj på «Missing My Baby»)
 Los Cenzontles (med-produsent, låtskrivar og multi-instrumentalist på Songs of Wood & Steel)
 Taj Mahal & Los Cenzontles (med-produsent, låtskrivar og multi-instrumentalist på «American Horizon»)
 Mato Nanji, Luther Dickinson (3 Skulls and the Truth, Blues Bureau International)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Hidalgo» frå ,  den 25. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Los Lobos

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Los Angeles
Los Lobos-medlemmar
Musikarar frå Arizona
Latin Playboys-medlemmar
USA-amerikanske trekkspelspelarar
NM i sykling 1966 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1966 i temporitt vart avvikla i Stjørdal 18. og 19. juni 1966.

50 km temporitt

100 km lagtempo

Kjelder
Telemark Arbeiderblad 20. juni 1966

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1966
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrett i Stjørdal
My Name Is Buddy

My Name Is Buddy: Another Record by Ry Cooder er det tolvte studioalbumet til Ry Cooder. Det er det andre samfunnspolitiske konseptalbumet hans. Cooder har skildra det som det andre i ein trilogi som byrja med Chávez Ravine og avslutta med I, Flathead. Albumet kom innpakka i eit lite hefte som inneheld ei kort soge og teikningar for kvar song. Både songane og soga fortel ei soge sett frå synspunktet til personane Buddy Red Cat, Lefty Mouse og Reverend Tom Toad. Notisane i omslaget ber lyttaren/lesaren om å bi med dei på «ei reise gjennom tid og rom i arbeidarrørsledagane, store sjefar, mislukka gardar, streikar, firmapoliti, slitne byar, uteliggjarar og tog... eit Amerika frå tidlegare tider.»

Mottaking 

My Name is Buddy fekk generelt positive meldingar i musikkpressa og fekk 76 av 100 på Metacritic Albumet vart særskild godt motteken i visemiljøet og hamna på framsida av omslaget til magasinet Sing Out! og vart nominert til Grammyprisen for beste moderne folkealbum.

Innhald

Medverkande

 Ry Cooder - vokal, gitar, bajo sexto, bass, mandolin, klaverinstrument
 Roland White - vokal, mandolin
 Joachim Cooder - trommer, klaverinstrument, perkusjon
 Paddy Moloney - irsk fløyte, irsk sekkepipe
 Mike Seeger - banjo, fele, munnspel
 Van Dyke Parks - piano
 Pete Seeger - banjo
 René Camacho (bass)
 Flaco Jiménez (trekkspel)
 Terry Evans - vokal 
 Bobby King - vokal 
 Jim Keltner - trommer
 Juliette Commagere - vokal 
 Stefon Harris - vibrafon, marimba
 Jacky Terrasson - piano
 Mike Elizondo - bass
 Jon Hassell - trompet

Teknisk 
 Spelt inn av Don Smith i Sound City Studios i Van Nuys i California
 Ekstra lydspor spelt inn av Sunny D. Levine i Orange Stella Studio i Santa Monica i California og i Beacon i New York; Martin Pradler i Chateau Martin i Los Angeles
 Miksa av Don Smith og Martin Pradler i Sound City Studios
 Mastering av Martin Pradler
 Produksjonsassistent: Aisha Ayers
 Illustrasjonar av Vincent Valdez
 Fotografi av Susan Titelman
 Design: Martin Pradler og Ry Cooder

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «My Name Is Buddy» frå ,  den 26. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2007
Ry Cooder-album
Konseptalbum
Album produserte av Ry Cooder
Album spelte inn i Sound City Studios
NM i sykling 1965 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1965 i temporitt vart avvikla i Bergen 12. og 13. juni 1965.

50 km temporitt

100 km lagtempo

Kjelder
Arbeiderbladet 14. juni 1965

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1965
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Bergen