alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dagfinn Zwilgmeyer

Dagfinn Zwilgmeyer () var ein norsk prest og salmediktar fødd i Sauherad, der faren Ludvig Zwilgmeyer var sokneprest.

Liv og gjerning
Dagfinn Zwilgmeyer vart cand.theol. i 1929, og frå 1931 til 1940 var han hjelpeprest i Hadsel. I 1939 vart han konstituert som sokneprest i Fana. Som medlem i Nasjonal Samling vart han i 1940 utnemnd til ordførar i Fana. I 1942 tok han over som biskop i Bjørgvin bispedømme, seinare Hamar bispedømme. Han var ein av dei få NS-prestane som reagerte på aksjonen mot jødane hausten 1942, og han melde seg ut av Nasjonal Samling i protest våren 1943. Same året søkte han avskil som biskop i Hamar. Etter krigen vart han frådømd retten til å arbeide som prest. Denne retten fekk han attende etter ei stund,, utan at han seinare arbeidde som prest. Han arbeidde lenge som lektor i Arendal, Trondheim og Sarpsborg. 
  
I mellomkrigstida gav Zwilgmeyer ut fleire salmesamlingar. Under krigen var han engasjert av NS-styresmaktene til å arbeide ut ei ny norsk salmebok som var meint å avløyse Landstads reviderte salmebok og Nynorsk salmebok. Han gav i 1967 ut Norsk salmebok. Et utkast. Dagfinn Zwilgmeyer er representert i Norsk salmebok med ein omsett salme, Tårnhøye bølger går (nr . 475), omsett 1958/1967.

Bibliografi 
 Påskelilje. Dikte, Bergen 1923 
 Regnbuen. Salmer, 1933 
 Solsangen. Salmer, 1935 
 Norrøne og nye salmer, 1936 
 Luther som salmedikter, i Ki&K 1936, s. 162–183 
 Systematisk fortegnelse over samtlige Luthers salmer, i NTT 1938, s. 136–148 
 Petterdikt. Første ring: Vesterålen, Stokmarknes 1938 (2. utvida utg. Nordlandssanger. I herr Petters fotefar, 1941, 3. utg. De høye luers land, Trondheim 1960) 
 Fager er lien. Salmer fra det skjulte Norge, Bergen 1939 
 Den norske salme. Et forsøk på en bestemmelse ut fra Landstads reviderte salmebok, 1942 
 Til landets prester. Noen ord til alvorlig ettertanke, 1942 (nynorsk utg. s.å.) 
 Vår under sneen. Nye salmer, Arendal 1950 
 Under korset vil jeg stanse. Et utvalg salmer, 1958 
 Vår Gud han er så fast en borg. Utkast til nye oversettelser og gjendiktninger av gamle kjernesalmer, 1962 
 Og så var det evigheten. Dikt, 1963 
 Her er min ild, 1964 
 Underveis, 1965 
 Norsk salmebok. Et utkast, 1967 
 Gullharpen. Ny gjendiktning av Salmenes bok, 1973 
 Dikt og salmer, (posthumt) 1980

Kjelder 
 Hallgeir Elstad i Norsk biografisk leksikon

Norske prestar
Norske salmediktarar
Folk frå Sauherad
Reling

Ei rekk(j)e eller reling er eit rekkverk langs kanten av dekket på eit fartøy. Rekka skal hindre at folk og last går over bord. Ho kan ha varierande utforming. På passasjerfartøy er rekke ofte laga av røyr eller septer med vaier. Skipskontrollen krev ei rekkehøgd på minst 75 cm for passasjerfartøy. Er fartøyet lenger enn 100 fot, skal ho vere 105 cm. Rekka er oftast laga av same materiale som skroget.

Rekka står oftast loddrett. På seglfartøy har ho same helling som skroget under. Det gjer at ho framme kan skråer ein god del ut. På motorfart er rekka i baugen ofte utlagd for å kaste unna sjø.

Trerekke 
Tidlegare var ofte spanta så lange at dei rakk heile rekkehøgda. Seinare er rekkja oppbygd på rekkestøtter. Dei kan vere festa til skandekk med ein støypt metallsko. Det var ein måte å gjere det på som Colin Archer brukte mykje. Elles kan støttene gå gjennom skandekk og verte festa til huda eller spanta. På utsida av rekkestøttene er det spikra ein kledning av tre, skansekledningen. 

Mellom skansekledningen og skandekk er det til vanleg ei smal spalte for å lense ut skvalkesjø som kjem på dekk. Eit mål for denne spalta har vore at ho måtte vere så smal at ein tollekniv eller ei vårsild ikkje for ut. Det kan og vere hengsla skvalkeportar i skansekledningen for å sleppe ut større mengder vatn.

Oppå rekkestøttene ligg topprekka. Det er ein kraftig planke som gjer at rekka kan tole påkjenninga ho kan verte utsett for under lasting, lossing, fiske og anna arbeid.

Kjelder 
 Torstein Arisholm med fleire: Kravellbygging i Norge. Hardanger Fartøyvernsenter og Norsk Sjøfartsmuseum 2008

Vassfartøykomponentar
Golijska Moravica

Golijska Moravica eller berre Moravica (serbisk Голијска Моравица eller Моравица) er ei elv vest i Serbia. Med ei lengd på 98 km, han er den lengste kjeldeelva til Zapadna Morava og dannar i lag med Đetinja elva Velika Morava. Namnet tyder vesle Morava på serbisk. 

Golijska Moravica spring ut frå vestsida av fjellet Golija og renn nordover gjennom regionen Stari Vlah. Området elva renn gjennom er tynt folkesett, men det ligg fleire grender langs elva, ofte samla i grupper. 

Golijska Morava renn så gjennom Ivanjica-senkinga mellom fjella Čemerno i aust og Mučanj i vest. Ved enden av senkinga renn elva forbi klosteret Sveti Arhanđeli. Vidare renn elva gjennom Arilje-senkinga, mellom fjella Golubac i aust og Blagaja i vest. Her mottar ho den største sideelva si, Rzav. Den siste delen av elva renn over Tašti-sletta, mellom fjella Blagaja, Krstac og Crnokosa. Nær landsbyen Pilatovići renn Golijska Morava saman med Đetinja og dei dannar Zapadna Morava, den lengre kjeldeelva til Velika Morava.

Golijska Moravica drenerer eit område på 1486 km² og høyrer til nedslagsfeltet til Svartehavet. Kraftpotensialet i elva er ikkje utbygd.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Golijska Moravica» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 

Elvar i Serbia
Gruža

Gruža (serbisk Гружа) er ei elv sentralt i Serbia med ei lengd på 77 km. Ho er ei sideelv til Zapadna Morava frå venstre. 

Gruža spring ut frå fjellet Rudnik, nordaust for byen Gornji Milanovac og munnar ut i 
Zapadna Morava nær landsbyen Čukojevac.

Gruža drenerer eit område på 622 km² og nedslagsfeltet høyrer til Svartehavet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gruža» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 

Elvar i Serbia
Ilidija

Ilidija (rumensk Ilidia) er ei sideelv til Caraş. Ho spring ut i Romania, kryssar grensa til Serbia og munnar ut i Caraş her. 

Elvar i Serbia
Elvar i Romania
Jablanica

Jablanica (serbisk Јабланица) er ei 85 km lang elv sør i Serbia. Ho er ei sideelv til Južna Morava frå ventre og har gjeve namn til ein region med same namn. 

Jablanica spring ut frå fjellet Goljak, nær landsbyen Grbavce, ved grensa til Kosovo. Området er rikt på varmekjelder, så det ligg fleire kurstader langs elva. Etter landsbyane Dupljane og Pečenjevce munnar elva ut i Južna Morava. 

Elva høyrer til nedslagsfeltet til Svartehavet og drenerer sjølv eit område på 895 km².

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jablanica River» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 

Elvar i Serbia
Jadar i Serbia

Jadar (serbisk Јадар) er ei elv vest i Serbia med ei lengd på 79 km. Ho er ei sideelv til Drina frå høgre. Jadar har gjeve namn til regionen med same namn vest i Serbia. 

Ho spring ut på sørsida av fjellet Vlašić, nordaust for byen Valjevo, og munnar ut i Drina nær landsbyen Straža, like sør for byen Janja i Bosnia og Hercegovina.

Jadar ligg i nedslagsfeltet til Svartehavet og har sjølv eit nedbørområde på 894 km². Elva er berykta for flaumane som oppstår kvart år, og elva har derfor vorte regulert sidan 1988. Ho er likevel sterkt utsett for flaum, berre i 2005 skjedde det 12 gongar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jadar River (Serbia)» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 

Elvar i Serbia
Det moderne gjennombrotet

Det moderne gjennombrotet viser til ein periode i kunst- og litteraturhistoria rundt om lag 1870 der romantikken og poetisk realisme blei avløyst av realisme og naturalisme. Nemninga viser først og fremst til skandinavisk problematiserande litteratur, som i denne tida også fekk eit gjennombrot elles i Europa. 

Ein reknar ofte Georg Brandes sine førelesingar ved Universitetet i København på 1870-talet som byrjinga av det moderne gjennombrotet.

Litteratur
Flowers

Flowers er det åttande amerikanske studioalbumet til The Rolling Stones, gjeve ut i 1967. Albumet er ei samling av tidlegare innspelingar. Songar som anten hadde vore gjeve ut som singlar, eller ikkje vore med på dei amerikanske utgåvene av Aftermath og Between the Buttons, var med på albumet. 

Tre spor hadde aldri vore gjeve ut tidlegare. «My Girl» frå innspelinga av Out of Our Heads og Between the Buttons, og «Ride On, Baby» og «Sittin’ On a Fence» frå Aftermath-innspelinga.

Titelen viser til plateomslaget, med blomsterstilkar under kvart portrett av bandmedlemmane. Bassist Bill Wyman hevdar at Mick Jagger og Keith Richards med vilje tok bort alle lauva frå stilken til Brian Jones, som ein spøk. Portretta er frå den britiske utgåva av Aftermath.

Flowers nådde tredjeplassen i USA på seinsommaren 1967 og selde til gull.

Innhald

Bakgrunnsstoff 
 Flowers

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flowers (Rolling Stones album)» frå , den 28. februar 2009. 
 

Rolling Stones-album
Samlealbum frå 1967
Album produserte av Andrew Loog Oldham
Vingardssundagen

Vingardssundagen, før kalla septuagesima, av latin, 'den syttiande dagen', er i Den norske kyrkja den tredje siste sundagen i openberringstida (tida mellom jul og faste). Før liturgirevisjonen 1977/78 var septuagesima den niande sundagen før påske, eller den andre sundagen før fastelavn.

Dagen vert kalla «vingardssundagen» fordi evangeliet som vert lese i kyrkja, er henta frå forteljingane om dei som arbeider i vingarden.

Kjelder
Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
Norsk Allkunnebok

Kyrkjeåret

da:Kirkeåret#Septuagesima
pt:Septuagésima
Såmannssøndagen

Såmannssundagen, før kalla seksagesima eller sexagesima, av latin, 'den sekstiande dagen (før påske)', er i Den norske kyrkja nest siste sundagen i openberringstida (tida mellom jul og faste). Før liturgirevisjonen 1977/78 var septuagesima den åttande sundagen før påske, eller sundagen før fastelavn.

Dagen vert kalla såmannssundagen fordi evangeliet som vert lese i kyrkja, er henta frå forteljingane om såmannen eller om såkornet. I Den norske kyrkja har det vorte vanleg å markere dagen som bibeldagen.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
 Norsk Allkunnebok

Kyrkjeåret
Ruby Tuesday

«Ruby Tuesday» er ein song av The Rolling Stones frå 1967. Songen vart gjeve ut på singel og gjekk til topps på den amerikanske singellista og til tredjeplassen i Storbritannia.

Musikk og inspirasjon
Multiinstrumentalist Brian Jones spelte blokkfløyte, medan Bill Wyman og Keith Richards ståbass. Jack Nitzsche spelar piano.

I følgje Keith Richards i 1971 skreiv han songen på eit hotellrom i Los Angeles tidleg i 1966 om ein groupie han kjende;, men han har òg sagt at songen handlar om Linda Keith, ein kjæraste han hadde på midten av 60-talet. Songteksten omhandlar ei frilynt kvinne med Jagger som syng «Who could hang a name on you?/When you change with every new day/Still I'm gonna miss you.»

Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 310. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. Songtittelen har gjeve namn til ein restaurantkjede med same namn. 

Ei konsertutgåve frå Steel Wheels/Urban Jungle-turneen vart gjeve ut på konsertalbumet Flashpoint i 1991.

Medverkande
Mick Jagger – solovokal, korvokal, tamburin
Keith Richards – kontrabass, 12 strengs akustisk gitar, korvokal
Brian Jones – blokkfløyte, piano

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Andre utgåver
Av andre artistar som har spelt songen finn ein Melanie Safka, Nazareth, Don Williams, Julian Lennon, Rod Stewart, Emiliana Torrini, Nena og The Corrs.

Bakgrunnsstoff
Songteksten

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruby Tuesday» frå , den 28. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Rolling Stones-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
 310
Barokkpop-songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Andrew Loog Oldham
Buddah Records-singlar
Decca Records-singlar
London Records-singlar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Oliver-songar
Melanie Safka-songar
Nazareth-songar
Scorpions-songar
Julian Lennon-songar
Rod Stewart-songar
Marianne Faithfull-songar
The Corrs-songar
Kristi forklåringsdag

Kristi forklåringsdag er ei kristen høgtid til minne om Kristi forklåring. I Den norske kyrkja blir ho markert på sundagen før fastelavnssundag. Dagen har vore markert denne sundagen sidan 1978. Dagen markerer avslutninga på openberringstida.

Tidlegare har dagen vore markert ulike dagar i året. Festen kom først inn austkyrkja, der han har vore feira sidan år 400 e.Kr. Feiringa fokuserer på Kristi makt og ære.

Dagen er ei av dei tolv store høgtidene i den ortodokse kyrkja.

Kjelder 
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Kyrkjeåret
Their Satanic Majesties Request

Their Satanic Majesties Request er eit psykedelisk rockealbum av The Rolling Stones frå 1967. Tittelen er eit ordspel på «Her Britannic Majesty requests and requires...», ein tekst som står inne i alle britiske pass. 

Albumet fekk særs blanda mottaking då det kom ut, og i følgje Richie Unterberger i Allmusic har the Stones aldri har tatt fleire sjansar enn dette i studio med bruk av afrikanske rytmar, mellotronar og fullt orkester.

Innspelinga starta like etter Between the Buttons kom ut, og innspelinga var lang og sporadisk, mellom anna fordi medlemmer i bandet vart fengsla og måtte i retten. Albumet var det første Stones gav ut som ikkje hadde forskjellig innhald i USA og Europa. 

Albumet kom ut i desember 1967 og nådde tredjeplassen i Storbritannia og andreplassen i USA og Noreg. Albumet fekk nokså dårleg kritikk og vart sett på som eit forsøk på å overgå The Beatles og Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (som kom i juni 1967). Albumet vart det første og einaste som vart produsert av the Stones sjølv. Produksjonen fekk særleg hard kritikk av Jon Landau i musikkmagasinet Rolling Stone og for dei neste albuma fekk the Stones hjelp av Jimmy Miller til å produsere albuma sine. For dei neste albuma gjekk òg Stones tilbake til den hardare bluesstilen dei hadde starta karrieren sin med 

Arbeidstittelen på albumet var Cosmic Christmas. Albumet vart gjeve ut i Sør-Afrika som The Stones are Rolling fordi den originale tittelen inneheldt ordet «Satanic».

Berre to songar på albumet er spelte på konsertar av the Rolling Stones, «2,000 Light-years From Home» (1989 og 1990) og «She’s a Rainbow» (1997-1998).

Bill Wyman-komponerte «In Another Land» vart gjeven ut som singel.

Innhald

Medverkande
Kjelde:

The Rolling Stones
 Mick Jagger – solovokal , korvokal , perkusjon , maracas , klokkespel , tamburin 
 Keith Richards – elektrisk gitar , korvokal , akustisk gitar , fuzz bass , bassgitar 
 Brian Jones – Mellotron , fløyte , perkusjon , saksofon , lydeffektar , akustisk gitar , vibrafon , munnharpe , brass , orgel , elektrisk dulcimer , blokkfløyte , harpe , konsertmunnspel 
 Bill Wyman – bassgitar , perkusjon , solovokal , piano , orgel , Mellotron , oscillator 
 Charlie Watts – trommer , tamburin , perkusjon , congatrommer , tabla , claves ,

Andre medverkande
 Nicky Hopkins – piano , orgel , cembalo 
 John Paul Jones – strykearrangement 
 Ronnie Lane – korvokal 
 Steve Marriott – korvokal 
 Eddie Kramer – claves

Salslister

Vekeslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Their Satanic Majesties Request» frå , den 28. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene:  

Rolling Stones-album
Musikkalbum frå 1967
Decca Records-album
London Records-album
Engelske psykedeliske rockealbum
Psykedeliske popalbum
Acidrock-album
1. sundag i faste

1. sundag i faste, òg kalla kvadragesima eller quadragesima, av latin, 'den førtiande dagen', eller invocavit , 'han kallar', etter opningsorda i den gamle inngangssalmen, henta frå Salmane 91, 15-16, er den fyrste sundagen i fastetida før påske. 

Dagen har òg vorte kalla Dominica Tentation, freistingssundagen, fordi evangelieteksten som vart lesen den dagen handla om Djevelen som freista Jesus i ørkenen.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
 Norsk Allkunnebok

Kyrkjeåret

sv:Quadragesima
2. søndag i faste

2. sundag i faste, òg kalla remiscere, av latin 'kom i hug', eit bønerop henta frå klagesongane, er den andre sundagen i fastetida før påske i den kristne kyrkja.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Kyrkjeåret
We Love You

«We Love You» er ein song av The Rolling Stones, skriven av Mick Jagger og Keith Richards og først gjeve ut som singel den 18. august 1967. B-side var «Dandelion». Songen gjekk opp til åttandeplass i Storbritannia, men berre til 50. plass i USA. Denne songen, og B-sida, var dei siste som bandet spelte inn med manageren Andrew Loog Oldham som produsent.

Songen er ei einstonig marokkansk-aktig hyllest til utfordringar. Songen var ei melding til tilhengjarane til bandet, som ein takk for at dei støtta dei etter at fleire i bandet nyleg hadde vorte fengsla for narkotikamisbruk. Det var òg ei ironisk melding til politiet som tok dei. «We Love You» er ei psykedelisk blanding av lydar frå fengsel med Nicky Hopkins på piano, samt John Lennon og Paul McCartney på harmonivokal.

Songteksten kan tilsynelatande virka som eit svar til Beatles sin «All You Need Is Love», som kom tidlegare på sommaren, men ved nærare ettersyn syner teksten ei sterk anti-samfunnshaldning med linjer som «we don’t care if you hound we and lock the doors around we» og «you will never win we, your uniforms don’t fit we».

Medverkande
The Rolling Stones
Mick Jagger – vokal
Keith Richards – elektrisk gitar, korvokal
Brian Jones – Mellotron
Bill Wyman – bassgitar
Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
Nicky Hopkins – piano
John Lennon – korvokal
Paul McCartney – korvokal

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «We Love You» frå , den 28. februar 2009.

Bakgrunnsstoff

Rolling Stones-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Decca Records-singlar
London Records-singlar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Andrew Loog Oldham
3. søndag i faste

3. sundag i faste, òg kalla oculi, av latin 'mine augo', etter opningsorda i den bibelske salmen i Salmane 25,15, «Eg vender alltid mine augo mot Herren, for han drog meg ut or garnet», er den tredje sundagen i fastetida før påske. Dagen vert på norsk kalla frigjeringssundagen, ut frå teksten i den bibelske salmen.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Kyrkjeåret
Midtfaste

Midfaste, òg kalla laetare eller lætare, av det latinske verbet 'glede', etter orda i Jesaia 66,10, «Gled dykk med Jerusalem», er den fjerde sundagen i fastetida før påske.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Kyrkjeåret
In Another Land

«In Another Land» er ein song av The Rolling Stones frå albumet Their Satanic Majesties Request i 1967.

Han er skriven av bassist Bill Wyman og var den einaste songen til Rolling Stones med Wyman på solovokal, og ein av berre to songar som var skriven av han. Han vart gjeve ut som singel av Bill Wyman i desember 1967 med songen «The Lantern» som B-side. Songen nådde 87. plass på den amerikanske singellista.

Bakgrunn 
Songen vart spelt inn ein kveld då Wyman hadde møtt opp i studio, men funne ut at dei andre hadde avlyst innspelinga for denne dagen. Frustrert over å ha kasta bort tida, spurte lydteknikar Glyn Johns om han hadde noko han ville spele inn.

Teksten omhandlar ein mann som vaknar frå ein draum, men finn ut at han er i ein annan draum.

Johns viste songen til vokalist Mick Jagger og gitaristane Keith Richards og Brian Jones, som alle likte han og valde å ta han med på albumet.

Musikarane på songen er Wyman på solovokal og bass, Small Faces-vokalist Steve Marriott på akustisk gitar og korvokal, Ronnie Lane frå Small Faces på korvokal, Nicky Hopkins på cembalo og piano, Charlie Watts på trommer, Jones på Mellotron, med Jagger og Richards på korvokal.

Medverkande
Bill Wyman – solovokal, bassgitar, snorking, piano
Charlie Watts – trommer
Brian Jones – mellotron
Nicky Hopkins – cembalo
Ronnie Lane – korvokal
Steve Marriott – korvokal, akustisk gitar
Mick Jagger – korvokal
Keith Richards – korvokal, gitar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «In Another Land» frå , den 28. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Rolling Stones-songar
London Records-singlar
Songar skrivne av Bill Wyman
5. søndag i faste

5. sundag i faste, òg kalla judica, av latin 'hjelp meg til min rett', etter opningsorda i den bibelske salmen i Salmane 43,1 «Hjelp meg til min rett og før mi sak
mot folk som ikkje viser miskunn!», er den femte sundagen i fastetida før påske. 

I Den norske kyrkja fell dagen ofte bort, fordi han, spesielt når påska er tidleg, har lett for å falle på same sundagen som Maria bodskapsdag.

Kjelder 
 Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: Våre røtter Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
 Paul Erik Wirgenes: Fra søndag til søndag Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8

Kyrkjeåret
She’s a Rainbow

«She’s a Rainbow»  er ein song av The Rolling Stones frå albumet deira Their Satanic Majesties Request frå 1967. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn 18. mai 1967. Han er mest kjend for pianoet til Nicky Hopkins og Brian Jones på mellotron, og for den rike teksten til Jagger.

Have you seen her all in gold,
Like a queen in days of old? 
She shoots colours all around
like a sunset going down. 
Have you seen a lady fairer?

John Paul Jones, seinare i Led Zeppelin, arrangerte strykarane på songen, då han jobba som studiomusikar på denne tida. 

Teksten i refrenget er lånt frå songen «She Comes in Colors» av bandet Love.

Songen kom ut som singel i desember 1967 og gjekk til 25. plass i USA. Han har vore med på mange samleplater opp gjennom åra, mellom andre Forty Licks.

Medverkande
 Mick Jagger – vokal, perkusjon
 Keith Richards – akustisk gitar, korvokal
 Brian Jones – Mellotron, perkusjon, korvokal
 Bill Wyman – bass, korvokal
 Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
 Nicky Hopkins – piano, celesta
 Strykearrangement av John Paul Jones

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «She's a Rainbow» frå , den 28. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Rolling Stones-songar
London Records-singlar
Psykedeliske songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Santo & Johnny-songar