alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
A Big Hunk o' Love

«A Big Hunk o' Love» er ein song skriven av Aaron Schroeder og Sid Wyche eller Sid Jaxon og ført spelt inn av Elvis Presley, som gav ut songen på singel den 23. juni 1959 på RCA Victor. Singelen toppa Billboard Hot 100 i to veker.

Presley byrja å spele songen att i 1972 då han heldt konsertar på Las Vegas Hilton i februar 1973, og han var ein del av repertoaret fram til midten av 1973. Han vart framført live siste gongen 26. januar 1974. Songen er med i dokumentarfilmen Elvis On Tour frå 1972 og Aloha from Hawaii frå 1973.

Innspeling 
«A Big Hunk o' Love» vart spelt inn under den første og einaste innspelinga til Presley i løpet av to åra med militærteneste. Innspelinga fann stad 10. juni 1958 i Nashville. Det var første innspelinga der gitaristen Scotty Moore og bassisten Bill Black ikkje var med. Dei hadde begge spelt med Elvis sidan den første innspelinga hans for Sam Phillips i Memphis Recording Service, som seinare vart kjend som Sun Studios. Elvis hadde med seg den faste trommeslagaren D.J. Fontana og korvokalistane The Jordanaires. Resten av musikarane var studiomusikarar frå Nashville,  gitarist Hank Garland på gitar, Floyd Cramer på piano, Bob Moore på kontrabass, Buddy Harman og D.J.Fontana på trommer. Songen vart spelt inn på fire opptak, og den utgjevne versjonen var ei samanblanding av opptak tre og fire.

Medverkande 
Elvis Presley – solovokal
Hank Garland – sologitar
Bob Moore – kontrabass
D.J. Fontana, Buddy Harman  – trommer
Floyd Cramer – piano
Steve Sholes – produsent
Bob Ferris – lydteknikar

Utgjeving 
RCA Victor gav ut «A Big Hunk o' Love» med «My Wish Came True» som B-side både i USA og Storbritannia. Då singelen kom ut 23. juni var det den andre utgjevinga til Presley denne innspelinga etter «I Need Your Love Tonight» med «(Now and Then There's) A Fool Such as I» den 10. mars 1959.

Singelen låg to veker på toppen av Billboard Hot 100, medan B-sida nådde 12. plassen. Singelen var mindre suksessrik på Cashbox Top 100 der A-sida nådde andreplassen og B-sida 23. plassen. På UK Singles Chart nådde A-sida 4. plassen. A-sida nådde òg 10. plassen på Billboard R&B Singles-lista.

På grunn av suksessen til songen vart den nesten singelen til Elvis ein annan Aaron Schroeder-song, «Stuck on You». «A big Hunk o' Love» var den første av fire Schroeder-songane som vart store hittar for Elvis.

Innhald

Andre versjonar

Songen vart omsett til tysk av Joachim Relin og kalla «Hey Babe», sungen av Ted Herold i 1959. I 1971 spelte Rauli «Badding» Somerjoki ein finskspråkleg versjon av songen kalla «Iso lemmen pala», omsett av Jarkko Laine.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «A Big Hunk o' Love» frå ,  den 18. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1959
Elvis Presley-songar
RCA Records-singlar
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar skrivne av Aaron Schroeder
Songar frå 1959
RCA Victor-singlar
Tanya Tucker-songar
Billy Swan-songar
Ole Rømer Sandberg den yngre

Ole Rømer Aagaard Sandberg () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Furnes i Hedmark. Sandberg var i tida 1958-65 stortingsrepresentant frå Hedmark, vald for Senterpartiet. Også faren Ole Rømer Sandberg var stortingsmann.

Sandberg tok artium i 1919 og gjekk Vinterlandbruksskueln 1920/21. Dei neste åra studerte han ved Noregs landbrukshøgskole og tok eksamen i 1925. Etter faren døydde same året var han gardsstyrar på slektsgarden Hol, ein storgard i Furnes herad, til 1935. Han tok då over garden og dreiv han til 1961. Noko etter vart han også eigar av garden Kåtorp.

Sandberg var medlem av Furnes heradsstyre frå 1934 til 1959. Han var elles styremedlem 1940-45 i Potetmelfabrikantenes Salgskontor, 1941–45 i Gartnerhallen, 1946-49 i Felleskjøpet og 1949-55 i Norges landbruksvitenskapelige forskningsråd. Tida 1951-53 var han formann i Hedmark Bondelag og 1951-55 i Norges Bondelag. I tillegg til ei lang rekke andre verv var Sandberg også styremedlem i Arbeidsdirektoratet frå 1955 og nestformann 1959-64.

I krigstida var Sandberg med i Hjemmefrontens Ledelse. I 1945 var han med i Økonomisk samordningsråd og i leiinga av Erstatningsdirektoratet.

Sandberg var stortingsrepresentant frå Hedmark 1958 til 1965. På Tinget var han medlem i Finanskomiteen, nestformann i perioden 1961-65. Etter han sa nei til å verte renominert på Senterparti-lista til stortingsvalet 1965, leidde Sandberg i 1966-67 eit utval sett ned av Finansdepartementet som skulle gjere «en analyse og vurdering av vårt samlede system av skatter, avgifter, premier, subsidier og stønader i samsvar med mandat utformet av Finansdepartementet». 

I 1971 vart Sandberg utnemnd til heidersmedlem i Norges Bondelag.

Han døydde i 1985 på Hamar.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Folk frå Ringsaker
I Need Your Love Tonight

«I Need Your Love Tonight» er ein song skriven av Sid Wayne og Bix Reichner og spelt inn av Elvis Presley den 10. juni 1958, i RCA Studios i Nashville i Tennessee. Han var den første av fleire singlar som vart spelt inn under ei siste innspeling før Presley drog i hæren. Han kom ikkje attende i studio før våren 1960. 

Songen nådde fjerdeplassen på Billboard-lista i 1959. Han vart utgjeve som ei dobbel A-side med «A Fool Such as I», og songen låg fem veker på toppen av UK Singles Chart i mai 1959.

I popkulturen

I 1985 spelte Alvin and the Chipmunks inn ein versjon kalla «I Need That Gold Tonight» for internasjoanle versjonar av Alvin and the Chipmunks-episode «The Gold of My Dreams».

Andre versjonar

Songen vart omsett til tysk av Claus Ritter og framført av Tommy Kent i 1959 som «Ich brauche dich dazu». Johnny Farago omsette og framførte ein franskspråkleg versjon av songen i 1976 kalla «Donne-moi ton amour». Året etter omsette og framførte Bamse songen på ådansk som «Jeg vil nyde at få lov». Ein nederlandsk versjon omsett av Rob Peters og John Spencer, vart framført av Spencer som «Blijf bij mij vannacht» i 1985.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Need Your Love Tonight» frå ,  den 18. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Singlar frå 1959
Songar skrivne av Sid Wayne
Songar frå 1958
RCA Records-singlar
Billy Swan-songar
Christer Sjögren-songar
Juliana av Norwich

Juliana av Norwich (), kjend på engelsk som Julian of Norwich, var ein engelsk mystikar og einebuar. Ho vert ofte titulert salig, men har aldri vorte formelt saligkåra. Juliana er ein av dei mest kjende mystikarane, og er den fyrste kvinnelege forfattaren som skreiv på engelsk.

Ein veit lite og inkje om bakgrunnen til Juliana, før ho vart einebuar. Ho busette seg i eit rom i ei kyrkje, rett utanfor bymurane til Norwich i England. Då ho døydde i cella si rundt 1423, var ho vidkjend for å vera heilag og trekte til seg vitjande frå heile Europa. Kyrkja ho budde i vart øydelagd under andre verdskrigen, men delar av cella hennar finst framleis i St. Julian's Church, som er kalla opp etter henne. Den 13. mai er minnedag over Juliana.

Revelations of Divine Love
I 1373 var Juliana alvorleg sjuk, og ein rekna med at ho låg for dauden. Ein prest vart tilkalla for å be for henne, og medan han ba heldt han eit krusifiks opp framfor henne. Ho skal då ha opplevd at all smerte og sjukdom vart borte og at ho varte friskare enn før. Etterpå skal ho ha fått ein serie på femten openberringar, og dagen etterpå endå ei. I desse openberringane opplevde Juliana at Gud gav henne innsikt i treeininga  og Kristi frelsesgjerning. Ho skreiv ned openberringane. Tjue år seinare gav ho dei ut i boka Revelations of Divine Love. Boka inneheld refleksjonar kring dei seksten openberringane, og legg stor vekt på Guds kjærleik til menneska, og teiknar eit bilete av eit svært nært forhold mellom menneske og Gud.

Utgjevingar på norsk 
 Innhyllet i kjærlighet, St. Olav Forlag, Oslo, 1986, ISBN 82-7024-045-1 (Bokmål)
 Visjoner av Guds kjærlighet, Oslo: Luther Forlag, 2000. ISBN 82-531-4522-5 (bokmål)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Julian av Norwich» frå ,  den 18. oktober 201.

Bakgrunnsstoff 
  Nettside til St. Julian's Church. Kyrkja inneheld restane av cella hennar.  
  Heile Revelations of Divine Love, kan lastast ned frå ccel.org.
  Artikkel hos Catholic Encyclopedia.
  Anglikansk nonneorden som fokuserer på  skrifta hennar.

Engelske helgenar
Engelske forfattarar
Folk frå Norwich
I Beg of You

«I Beg of You» er ein song skriven av Rose Marie McCoy og spelt inn av Elvis Presley.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Beg of You» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1957
Elvis Presley-songar
Songar frå 1957
Songar skrivne av Rose Marie McCoy
I Got Stung

«I Got Stung» er ein kjapp rock and roll-song skriven av Aaron Schroeder og David Hill og framført av Elvis Presley, som spelte han inn og gav han ut i 1958. Songen vart gjeven ut som dobbel A-side med «One Night», og nådde toppen av salslista i Storbritannia. Dette vart den siste songen Presley spelte inn i 1950-åra, den 11. juni 1958, då han drog til Nashville før militærtenesta si.

Songen vart gjeven ut på ny i Storbritannia i 2005 og nådde då toppen av singellista der i lag med «One Night».

Andre versjonar

Songen er omsett til fleire andre språk: 
 Ein tysk versjon kalla «Wunderbar, wie du Heut' wieder küßt» skriven av Joachim Relin og framført av Ted Herold i 1958.
 Ein fransk versjon kalla «J'suis mordu» skriven av Daniel White og framført av Johnny Hallyday i 1960. 
 Ein dansk versjon kalla «Brutale løg» skriven av Bosse Hall Christensen, Paul Meyendorff, Michael Hardinger, Jens Tage Nielsen, Niels Grønbech og Michael Bundesen og framført av Shu-bi-dua i april 1974.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Got Stung» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1958
Elvis Presley-songar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar skrivne av Aaron Schroeder
Songar produserte av Stephen H. Sholes
Songar skrivne av David Hess
Songar frå 1958
New Jordal Swingers-songar
Paul McCartney-songar
Dåpskanon

Ein dåpskanon er ein spesiallaga kanon som er laga for å brukast ved dåp av oljeplattformer. Problemet ved dåp av oljeplattformer er at desse vanlegvis vert bygt på djupt vann og ikkje i umiddelbar nærleik av stranda, slik at den tradisjonellele metoden for å døypa og ønske hell og lukke med ei champagneflaske hengjande i ein snor ikkje kan nyttast.

«Ammunisjonen» i dåpskanonen er to kraftige spiralfjører som vert stramma. Når ein utløyser dei vert champagneflaska skoten mot målet, 20-50 m ut frå land.
Dåpskononen vart brukt ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord og skal ha vorte brukt første gong 6. desember 1973 då oljeplattforma DB «Nordskald» vart døypt og sjøsett. 
Champagnekanonen finst i dag ved Kvalfangstmuseet i Sandefjord.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dåpskanon» frå ,  den 19. oktober 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff

Foto av Dåpskanon frå DigitaltMuseum

Oljeplattformer
Aftenposten Historie

Aftenposten Historie er eit magasin utgjeve av Aftenposten. Per 2015 kjem historie-magasinet ut elleve gonger årleg. Redaktør er Fredrik Larsen.

Opplag 
Nettoopplagstal henta frå Mediebedriftenes Landsforening:

2014: 26 555
2015: 30 783
2016: 33 370
2017: 32 736
2018: 30 064

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «:nb:Aftenposten Historie» frå ,  den 19. oktober 2016.  
 

Norske aviser etter namn
Norske tidsskrift
Historietidsskrift
Aftenposten
Bob Moore

Bob Loyce Moore () er ein USA-amerikansk studiomusikar, orkesterleiar og bassist som var medlem av Nashville A-Team i 1950- og 1960-åra.

Biografi
Bob Moore var fødd i Nashville. Då han var 15 år gammal spelte han kontrabass på ein teltturné med ei gruppe frå Grand Ole Opry, og 18 år gammal byrja å han å spele med Little Jimmy Dickens. 23 år gammal fekk han tilbodet om å spele på det kjende Red Foley-programmet Ozark Jubilee. Han spelte på showet i Springfield i Missouri på laurdagar og reiste attende til Nashville i veka, men dette var slitsamt og etter to år drog han attende til Nashville. 

Moore spelte på over 17 000 dokumenterte innspelingar og var eit viktig medlem av The Nashville A-Team, ei gruppe studiomusikarar som var kremen av kremen i Nashville i 1950- og 1960-åra. 

I 1958 spelte han på den første av mange Elvis Presley-innspelingar. Året etter slo han seg saman med Fred Foster og oppretta Monument Records, der han som musikalsk leiar på selskapet skapte arrangement for Roy Orbison. I 1960 danna han Bob Moore Orchestra og spelte inn eit album som inneheldt «Mexico», ein singel som nådde sjuandeplassen på Billboard poplista. Songen låg òg ei veke på toppen av Easy Listening-lista i 1961. Han selde over ein million eksemplar og Moore fekk derfor gullplate for innspelinga. Bob Moore spelte bassintroen på Roger Miller-hitten hit «King of the Road».

Moore arbeidde i fleire musikalske miljø, og spelte mellom anna på Newport Jazz Festival og var i studio med Arthur Fiedler og Boston Pops Orchestra. Han hadde sterke røter i countrymusikken og i 1994 kåra Life han til den beste countrybassisten gjennom tidene. Han har spelt med artistar som Bob Dylan, Marty Robbins, Jerry Lee Lewis, Flatt and Scruggs, Patsy Cline, Sammy Davis jr., Julie Andrews, Andy Williams, Connie Francis, Moby Grape, Wayne Newton, Quincy Jones, Burl Ives, Roger Miller og den franske songaren Johnny Hallyday.

Bob Moore vart innlemma i Musicians Hall of Fame i 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bob Moore» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Bob Moore at nashvillesound.net
Whitburn, Joel (1996). The Billboard Book of Top 40 Hits, 6th Edition (Billboard Publications)

Bakgrunnsstoff
Hyllestside av sonen til Moore, R. Stevie Moore

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske bandleiarar
USA-amerikanske kontrabassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske countrybassistar
Musikarar frå Tennessee
Buddy Harman

Murrey Mizell «Buddy» Harman jr. () var ein USA-amerikansk country-studiomusikar.

Biografi
Harman var fødd i Nashville og spelte trommer på over 18 000 innspelingar for artistar som Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, Martha Carson, Patsy Cline, Dolly Parton, Brenda Lee, Tammy Wynette, Loretta Lynn, Roy Orbison, Connie Francis, Chet Atkins, Marty Robbins, Ray Price, Roger Miller, Johnny Cash, Willie Nelson, Waylon Jennings, George Jones, Kenny Rogers, Barbara Mandrell, Eddy Arnold, Perry Como, Merle Haggard, Reba McEntire og mange fleire.

Harman var den første faste trommeslagaren på Grand Ole Opry. Sommme av prisane Harman fekk var mellom andre «Årets trommeslagar» i 1981 frå Academy of Country Music og «Super Picker»-prisen for trommer på flest hittar frå Nashville NARAS-avdelinga i 1975 og 1976.

Utvald diskografi

Singlar

Sjå òg
 The Nashville A-Team

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buddy Harman» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Bob Moore’s Nashville A-Team

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske countrytrommeslagarar
Boots Randolph

Homer Louis «Boots» Randolph III () var ein amerikansk musikar som er best kjend for saksofonhitten «Yakety Sax» frå 1961 (som vart signaturlåten til Benny Hill). Randolph var ein tor del av «Nashville Sound» det meste av karrieren sin.

Biografi
Randolph var fødd i Paducah i Kentucky, og voks opp i Cadiz i Kentucky, medan han gjekk på vidaregåande skule i Evansville i Indiana.
 
Mot slutten av andre verdskrigen spelte Boots Randolph saksofon, trombone og vibrafon i United States Army Band. Etter tenesta i hæren spelte han i Dink Welch's Kopy Kats i Decatur i Illinois, frå 1948 til 1954. Han budde ei kort stund i Louisville i Kentucky, før han drog attende til Decatur for å starte si eiga gruppe. Han reiste frå Decatur i 1957.

I løpet av den over førti år lange karrieren, spelte Randolph på hundrevis av stader i lag med artistar innan pop, rock, jazz og country. Han spelte på mange innspelingar med Elvis Presley og spelte på filmmusikken til fleire av filmane til Presley, mellom anna songen «Return to Sender».

Randolph spelte for Monument Records i Nashville og spelte på Roy Orbison-hitten «Mean Woman Blues» i 1963. Han spelte òg på «Little Queenie» av REO Speedwagon, «Java» av Al Hirt, «Turn On Your Love Light» av Jerry Lee Lewis og «Rockin' Around the Christmas Tree» av Brenda Lee. Han deltok på mange av innspelingane til gitaristen Chet Atkins. 

Som soloartist fekk Randolph fire singlar på topp 100 mellom 1963 og 1967. Den mest suksessrike av desse var «Yakety Sax», som nådde 35. plassen i 1963 og låg på lista i ni veker. Randolph hadde òg suksess på albumlista til Billboard, med fjorten plasseringar mellom 1963 og 1972. Boots With Strings frå 1967 nådde 36. plassen og låg inne på lista i nesten to år.

I 1977 opna Randolph ein suksessrik klubb i Nashville kalla Printer's Alley. Han var òg ofte å sjå på fjernsynsprogrammet Hee Haw.

Den 3. juli 2007 døydde Randolph på Skyline Medical Center i Nashville, etter hjerneblødning. Det siste soloalbumet hans, A Whole New Ballgame,  kom ut berre ein månad før, 12. juni 2007.

Diskografi

Albums

 A «Boots with Strings» nådde òg tredjeplassen på Jazz-lista og 21. plassen på R&B-lista.
 B «Country Boots» nådde 30. plassen på country-lista.

Singlar

Sjå òg
The Nashville A-Team

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boots Randolph» frå ,  den 19. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Trott, Walt. (1998). «Boots Randolph.» In The Encyclopedia of Country Music. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. s. 428–9.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 
 Find-A-Grave

USA-amerikanske rockesaksofonistar
Musikarar frå Paducah
Million Dollar Band-medlemmar
Carl Nesjar

Carl Nesjar, opphavleg Carl Carlsen, () var ein norsk målar, bilethoggar og grafikar frå Larvik.

Han er særleg kjend for sitt samarbeid med Pablo Picasso. I nærare tjue år var han Picassos utvalde fabrikant, kunstnaren som omsette Picasso sine illustrasjonar og modellar til store offentlege skulpturar. Eit slikt verk er betongrelieffa i Regjeringskvartalet i Oslo, byen der Nesjar budde store delar av livet. Nesjar er også kjend for sine seriar av isfontener som finst i byar rundt om i verda.

Norske målarar
Norske bilethoggarar
Norske grafikarar
Charlie Hodge

Charles Franklin Hodge (), betre kjend som Charlie Hodge, var ein USA-amerikansk songar, songlærar og musikar som var ein ven av Elvis Presley.

Biografi

Hodge byrja musikkarrieren sin i gospelkvartetten The Path Finders, med Bill Gaither, og seinare i The Foggy River Boys. Han møtte først Presley i 1955, då Presley kom bak scenen etter dei hadde spelt i Memphis i Tennessee. Dei to hamna på rekruttskulen i lag i 1958 og vart vener, og songaren vart så ein del av følgjet til Presley, som berre vart kalla «Memphis Mafia». Han song harmonivokal med Elvis og gav han vatn og handklede på scenen. Hodge var den einaste mannlege songaren som spelte inn ein duett med Elvis, i 1960 på songen «I Will Be Home Again». Det var Hodge som rådde Presley til å bruke James Burton som sologitarist, då Presley byrja å spele konsertar igjen i slutten av 1960-åra. 

Hodge budde i 17 år i heimen til Elvis i Memphis i Tennessee, Graceland, og hadde òg rom i dei andre husa Elvis hadde andre stader i landet. Hodge vart ofte rekna som den snillaste i Memphis Mafia og tenkte alltid først på Presley. 

Hodge fortsette å arbeide med arva etter Elvis i åra etter Elvis døydde, mellom anna med Elvis-imitatorar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charlie Hodge (guitarist)» frå ,  den 19. oktober 2016.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Folk frå Decatur
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske songarar
Splitterne

Splitterne (Thalasseus sandvicensis) er ein kystfugl i måsefamilien, Laridae, med utbreiing hovudsakleg i Afrika og Europa. Dei er noko større enn til dømes makrellterne og har meir rufsete fjører på hovudet.

Skildring 
Dette er ei mellomstor, lys terne med svart hette, nokså langt, smalt nebb og lange venger. Undersida er heilt kvit, oversida bleik grå. Farge på bein og nebb skil seg med underart, i Eurasia og Nord-Amerika er nebbet svart med lysegul tupp, i Sør-Amerika vil heile nebbet vere gult. Oftast er beina svarte, men kan vere gule. Kroppslengda er 36 til 40 centimeter, kroppsvekta kan variere så mykje som mellom 130 og 300 gram, dei største fuglane finst i Amerika. Dette er ein maritim art som lever ved kystar i varmt temperert til tropiske klima. Storparten av populasjonane er flyttfuglar.

Utbreiing og taksonomi 
Taksonomien for splitterna har vore uklar og arten har lenge ført opp i slekta Sterna. 

Utbreiing i Afrika og Eurasia:	
Splitterne hekkar ved kystar i Vest-Europa, i Svartehavet og Kaspihavet. Overvintring skjer både ved kystar av Svartehavet og Kaspihavet og langs afrikanske kystar inklusive Middelhavet, Den arabiske halvøya til nordvestre India og på Sri Lanka. Ho er ein uregelmessig hekkefugl i sørlegaste Noreg og meir vanleg frå Danmark og Storbritannia og sørover til atlanterhavskysten av Frankrike.

IOC World Bird List, versjon 11.2 (2021), skildrar i tillegg Thalasseus acuflavidus, eng: Cabot's Tern, (Cabot, S, 1847) som eit artstakson med følgjande underartar:

T. a. acuflavidus (Cabot's terne), hekkar på kysten av austre Nord-Amerika, Sentral-Amerika og sørover i Karibia, dei overvintrar så langt sør som på kysten av Peru og Uruguay
T. a. eurygnathus  (Cayenne terne), hekkar på øyar i Karibia, utanfor Venezuela og Fransk Guyana, dessutan frå austlegaste Brasil sør til sørlege Argentina.  

Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology skildrar splitterne som eit artstakson inkludert Thalasseus acuflavidus i Amerika.

Økologi og status 
Splitterner beitar ved kystar eller hav på fisk som kan vere opp til 15 centimeter lange. Fisken kan vere av ulike artar, inkludert artar i ansjosfamilien, sardinfamilien og flygefisk. Dei kan supplere med anna marint føde som små krepsdyr og makk frå mudderbankar, og nokre gonger fugleungar som til dømes av avosettar. Som andre terner i Thalasseus-slekta stupdukkar splitterner frå stor høgd, rundt rekna opptil 10 meter. 

Dette er kolonihekkarar, og dei hekkar ofte nær andre terneartar og måseartar. Storleiken på hekkekolonien er oftast under 1000 par, og opptil 4000 par. Til dømes var ein koloni nord for Esbjerg på 3300 par i 2006. Kullet er typisk på to egg, men kan vere på eit eller tre. Ungfuglar startar vanlegvis hekking først når dei er fire år og levealderen kan bli meir enn 20 år. 

Den globale populasjonen av splitterner overstig 200 000 individ. Utviklinga av populasjonen har variert over dei ulike leveområda, i Nordvest-Europa har han minka seinare år, til dømes i Danmark. og Storbritannia. BirdLife International reknar den globale populasjonen som stabil og livskraftig.

Galleri

Kjelder 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

måsefamilien
The Girl of My Best Friend

«The Girl of My Best Friend» er ein song skriven av Sam Bobrick og Beverly Ross og først utgjevem i 1959 av Charlie Blackwell som B-sida til singelen «Choppin' Mountains». Han vart gjort kjend då Elvis Presley med The Jordanaires spelte inn songen i 1960. Songen nådde niandeplassen på den britiske singellista (i 1976). Han er òg blitt spelt av Ral Donner i 1960 (19. plassen i USA), Johnny Burnette i 1962 og av Bryan Ferry i 1993 på albumet Taxi. Ein dance hall-versjon vart gjeven ut på singel i 1990 av Tippa Irie og Peter Spence på GT's Records og Mango.

Plassering

Andre versjonar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Girl of My Best Friend» frå ,  den 20. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-songar
Songar frå 1959
Songar skrivne av Beverly Ross
RCA Victor-singlar
Bryan Ferry-songar
The Flying Pickets-songar