alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Amund Helland

Amund Theodor Helland () var ein norsk geolog og politikar (Venstre).

Han vart cand.min. i 1868, og vart i 1885 tilsett ved Det Kongelege Frederiks Universitet i eit ekstraordinært professorat i bergbyggingslære og geologi, eit embete han heldt til han døydde.

Helland var ein allsidig person. I dag er han best hugsa som kulturgeograf, og det omfattande verket hans Norges land og folk topografisk-statistisk beskrevet i førtito tjukke bind, er i format og omfang ei unik kjelde til landet i denne tida. Verket inneheld skildringar av landskap, samfunn og folk.  

Karakteristikkane hans av samar kategoriserte desse som å finne seg på eit lågareståande utviklingstrinn. Om kollegaen sin Thekla Resvoll sa han «Hon er en meget betydeleg vitenskapsmann, eg hadde aldri trodd at et
kvinnfolk kunde nå så langt». Helland var òg utdanningspolitisk interessert, og ivra for sjølvstyre for universitetet i forhold til dei pengemessige bidragsytarane, samt fridom for professoren i forhold til administrativ rektor.

Erik Werenskiold målte eit frodig portrett av Helland i 1885. I 1912 fekk han Petter Dass-medaljen.

Utgjevingar
 Om Jordklodens Bygning (1878) NBdigital
 Kongsbergs Sølvværks drift før og nu (1885)
 Tagskifere, hellere og vekstere (1893) NBdigital
 Norsk bergret (1893)
 Jordbunden i Norge (NGU, 1893) NBdigital
 Jordbunden i Jarlsberg og Larviks amt (NGU, 1894) NBdigital
 Hvad vi spiser i Norge og hvad der spises i Paris. Forsøg paa en norsk ernæringsstatistikk. (1896)
 Lofoten og Vesteraalen (NGU, 1897) NBdigital
 Bergverksdrift og steinbryting i Norge (1901)
 Oldfundene og Norges folkemængde i forhistoriske tider (1908)
 Rovdyrene i Norge (1914)
 Noregs land og folk topografisk-statistisk beskrevet (1885–1921)
 Topografisk-historisk skildring over Søndre Trondhjems amt (2 bd., 1898)
 Topografisk-historisk skildring over Tromsø amt (2 bd., 1899)
 Topografisk-historisk skildring over Bratsberg amt (2 bd., 1900)
 Topografisk-historisk skildring over Nordre Bergenhus amt (2 bd., 1901)
 Topografisk-historisk skildring over Hedemarkens amt (2 bd., 1902)
 Topografisk-historisk skildring over Lister og Mandals amt (2 bd., 1903)
 Topografisk-historisk skildring over Nedenes amt (2 bd., 1904)
 Topografisk-historisk skildring over Finmarkens amt (3 bd., 1905)
 Topografisk-historisk skildring over Nordlands amt (4 bd., 1907)
 Topografisk-historisk skildring over Nordre Trondhjems amt (2 bd., 1909)
 Topografisk-historisk skildring over Romsdals amt (2 bd., 1911)
 Topografisk-historisk skildring over Kristians amt (4 bd., 1913)
 Topografisk-historisk skildring over Jarlsberg og Larvik amt (3 bd., 1914)
 Topografisk-statistisk skildring over Bergen (2 bd., 1916)
 Topografisk-statistisk skildring over Kristiania (3 bd., 1917)
 Topografisk-statistisk skildring over Søndre Bergenhus amt (3 bd., 1921)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amund Helland» frå ,  den 6. mai 2010.

Bakgrunnsstoff

Norske geologiprofessorar
Norske sakprosaforfattarar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Politikarar frå Bergen
Anders Kristian Orvin

Anders Kristian Orvin () var ein norsk geolog frå Hattfjelldal. Faren, Ole Tobias Olsen var prest der fram til 1905 då familien flytte til Kristiania.

Han fekk cand.min. i 1912 og vart dr.philos. i 1934. Han deltok og stundom leia mange ekspedisjonar til Spitsbergen, Bjørnøya og Austgrønland. 

I 1948 vart han tilsett som underdirektør for Norsk Polarinstitutt og i 1958–59 vart han direktør for instituttet.

Orvin skreiv mellom anna Geology of Bear Island saman med Gunnar Horn (1928), doktoravhandlinga Geology of the Kings Bay Region, Spitsbergen (1934) og Outline of the Geological History of Spitsbergen (1940).

Utmerkingar 

 Framkomiteens Nansenbelønning 1963
 Innvald i Det norske videnskaps-akademi
 Riddar i 1. klasse i St. Olavs Orden 1960
 Riddar i Nordstjerneordenen

Orvin Land, nordaust på Svalbard har fått namn etter Orvin.

Kjelder

 Wikipedia på bokmål om Orvin, henta inn 29. august 2010.

Norske geologar
Folk frå Hattfjelldal
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Folk tilknytt Svalbard
Norske arktisfararar
Andreas Hansen

Andreas Martin Hansen () var ein norsk geolog, etnograf og statsstipendiat. Hansen er kjend både for teoriane sine om bresjøar, og for engasjementet sitt i studiet av kortskallar og langskallar, kraniometri. 

Hansen var presteson og voks opp i Levanger og Trondheim. Han tok artium i 1875, og vart cand.real. i 1881. Deretter arbeidde han fram til 1898 ved Universitetsbiblioteket i Oslo, etter kvart som amanuensis. Han høyrte til eit positivistisk, darwinistisk miljø, som mellom anna omfatta G.O. Sars, Ernst Sars og Amund Helland. Foredraget hans Den yngre akademiske Slægt og de moderne Ideer i Studentersamfundet i 1882 er i tittelen sin karakteristisk. 

Hans doktoravhandling Strandlinje-studier (1891) er ein banebrytande og framleis gyldig teori om landskapsforming med bresjøar, eller bredemte sjøar: Isbrear som utgjorde restar av innlandsisen demde opp vatn til sjøar som verka landskapsformande. 

Den andre hjartesaka til Hansen var kraniometriske studiar av kortskallar og langskallar, og då han vart utnemnd til statsstipendiat i 1908 var det for å studere norsk antropologi. Han var allsidig orientert og engasjert, og Kjeldstadli skriv at «Han hadde en tidstypisk ambisjon om en helhetsvitenskap som skulle gi svar på de 'store' spørsmålene, et prosjekt i grenselandet mellom kunnskapsmengde, ideologi og dilletanteri.» 

Han vart medlem av Vitskapsakademiet i 1910.

Litteratur 
Knut Kjeldstadli. «Andreas Hansen» I: Norsk biografisk leksikon.

Om seter eller strandlinjer i store høider over havet. 1885
Strandlinje-studier. 1891
De kvartære klimat-skifter og excentricitets-teorierne. 1894
Norsk folkepsykologi : med politisk kart over Skandinavien. 1899
Landnåm i Norge : en utsigt over bosætningens historie. 1904
Oldtidens nordmænd : ophav og bosætning. 1907
Bre og biota. 1929

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andreas Hansen» frå ,  den 6. mai 2010.  

Norske etnografar
Norske geologar 
Statsstipendiatar
Folk frå Hå
Folk frå Levanger 
Folk frå Trondheim
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Archibald Geikie

Sir Archibald Geikie () var ein skotsk geolog og bror av James Geikie. 

Frå 1881 til 1901 var han sjef for Geological Survey and Museum i London, var ein dominerande person i geologimiljøet på si tid. Han gav ut mange avhandlingar og fleire lærebøker i geologi, mellom anna Textbook of Geology, som vart omsett til norsk i 1889.

Kjelder

Skotske geologar
Presidentar i Royal Society
Folk frå Edinburgh
Skotske kartografar
Agrogeologi

Agrogeologi er studiet av mineral som er viktige i landbruk og hagebruk, særleg med tanke på dyrkingsjorda  og gjødsling. Desse minerala er vanlegvis essensielle næringssalt og vert kalla agromineral. Studiet omfattar jordbotnslære under geologisk synsvinkel, klassifikasjon av jordsmonntypar på bakgrunn av forskjellig opphavsmateriale, danning, kornstorleiksfordeling og utvikling som følgje av klimaet.

Bakgrunnsstoff 
Rocks for Crops

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Agrogeology» frå ,  den 6. mai 2010.  
 

Landbruksjordlære
Landbruk
Geologi
Aktualitetsprinsippet

Aktualitetsprinsippet eller uniformitarianisme innan vitskapsteorien er ein teori om at dei naturlege prosessane som gjekk føre seg i fortida er dei same som ein kan observere i dag. Det vert ofte samanfatta i omgrepet «Notida er nøkkelen til fortida». Denne lova vart først framsett av James Hutton.

Prinsippet vart først formulert innanfor geologien, der ein rekna med at dei geologiske prosessane som verkar i dag, må vere dei same som òg verka i ei fjern fortid. Denne teorien stod i motsetnad til katastrofismen, ein teori som gjekk ut frå at jordoverflata vart danna brått gjennom geologiske prosessar som var ulike noko av det ein kan observere i notida ved at utviklinga gjekk føre seg i valdsame katastrofar.

Sjå òg
 Plutonisme

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aktualitetsprinsippet» frå ,  den 6. mai 2010.  

Geologi
Vitskapsfilosofi
Evolusjon
Edafologi

Edafologi (frå gresk ἔδαφος, edafos, «jord», og -λογία, -logia) er læra om samvirke mellom jord og organisk liv og ei av to hovudgreiner innan jordartslære. Den andre greina er pedologi. Uttrykket vert òg nytta om studiet om korleis jorda påverkar måten mennesket nyttar jorda til plantevekst, samt måten menneske nyttar landjorda på. Generelle fag innan edafologi er mellom anna landbruksjordlære (kalla agrologi i somme regionar).

Sjå òg
 Edafisk
 Berekraftig landbruk

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Edaphology» frå ,  den 6. mai 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 European Environment Information og Observation Network (EIONET)  Url last accessed 2008-01-07
 SSSA Soil Science Glossary  
 USEPA Term list (theme=soil)

Referansar

Jordartslære
Jordartslære

Jordartslære er studiet av jord som ein naturressurs på overflata av jorda, inkludert jordsmonnsdanning, klassifisering og kartlegging; dei fysiske, kjemiske, biofysiske, kjemiske, biologiske eigenskapane og fertiliteten til jorda, og desse eigenskapane i samanheng med bruk av jorda og jordhandsaming.

Greiner innan jordartslære er mellom anna pedologi (danning, kjemi, morfologi og klassifisering av jrod) og edafologi (påverknad av jorda på organismar, særleg planter).

Sjå òg
Agrologi
Kalking
Agrofysikk

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Soil science» frå ,  den 6. mai 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Soil Survey Staff (1993). Soil Survey: Early Concepts of Soil.  (html) Soil Survey Manual USDA Handbook 18, Soil Conservation Service. U.S. Department of Agriculture.

Bakgrunnsstoff
United States Department of Agriculture Natural Resources Conservation Service - Information on US Soils
Certified Professional Soil Scientist 
Soil-Science.info
ISRIC - World Soil Information
IPSS - Institute of Professional Soil Scientists
BSSS - British Society of Soil Science
SSSA - Soil Science Society of America
National Soil Resources Institute 

 
Geovitskap
Pedologi

Pedologi (frå gresk πέδον, pedon, «jord»; og λόγος, logos, «studie») er studiet av jord i naturen. Det er ein av to hovudgreiner innan jordartslære i lag med edafologi. Pedologi omfattar jordsmonnsdanning, jordmorfologi og jordklassifisering, medan edafologi omfattar korleis jord påverkar levande organismar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pedology (soil study)» frå ,  den 6. mai 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Fysisk geografi
Jordartslære
Ord av gresk opphav
Geologisk datering

Geologisk datering er forskjellige metodar for å datering innan geologi. Den geologiske dateringa er dels relativ og dels absolutt. Under ei relativ datering vert ei hending eller ein geologisk fase datert i forhold til ein anna som er kjend, og vil då vere eldre, yngre eller samtidig med den kjende. Under ei absolutt datering prøver ein å uttrykke alderen i det eksakte talet på år, ofte i millionar av år.

Relativ datering
Eit geologisk lag som til dømes ligg over eit anna vil som regel vere yngre enn laget det ligg over, dersom dei har lege uforstyrra sidan dei vart danna. Normalt vil den relative dateringa gå ut på å plassere ei hending inn i ein geologisk tidsskala ved hjelp av fossil eller andre stratigrafiske hjelpemiddel.

Absolutt datering
Ein kan få absolutt datering ved å telje årringar på trestammer, kalla dendrokronologi eller varv i istidssediment. Den sistnemnde metoden kan nyttast nøyaktig tilbake til kring 15 000 år sidan. 

Absolutt datering er ofte basert på radioaktive isotopar i bergartar, mineral og fossil. Isotopane går ofte gjennom fleire trinn når dei vert radioaktivt nedbryte. Tida det tar å spalte halvparten av ei viss mengd av eit radioaktiv stoff vert kalla halveringstida. Når ein veit kor mykje det er att av ein radioaktiv isotop, og kor mykje som er danna av den stabile isoptopen, kan ein rekne ut alderen. De eldste stoffet er 238U, uran med nukleontal 238, som utgjer 99,28 prosent av naturleg uran. Det går over til det stabile 206Pb (bly med nukleontal 206). Halveringstida er 4,51 milliardar år. Metoden vert kalla uran-blymetoden. Andre metodar er kalium-argonmetoden med halveringstid på 1,28 milliardar år, rubidium-strontiummetoden med ei halveringstid på 47 milliardar år. Denne metoden er mindre utsett for feilkjelder enn dei andre, men fordi det er lite rubidium i dei fleste mineral, og fordi halveringstida er så lang, kan han berre nyttast til prøvar som er meir enn 10 millionar år gamle.

14C er karbon med nukelontal 14. Dette vert danna heile tida ved stråling i jordatmosfæren. 14C-atom finst i organiske stoff, som tre og muslingskal, slik at dei vert svakt radioaktive. Radiokarbondatering vert nytta til å datere organiske stoff ved hjelp av denne isotopen. Halveringstida er er 5730 år og metoden kan nyttast til å datere lekamar opp til 65 000 år, men vert unøyaktig når tida nærmar seg 25-30 000 år. Metoden vert mykje nytta innan arkeologi.

Kjelder

Datering
Datering
ALH 84001

ALH 84001 eller Allan Hills 84001 er ein meteoritt som vart funnen i Allan Hills i Antarktis den 27. desember 1984 av ein USA-amerikansk meteoritt ekspedisjon. Ein trur at meteoritten kjem frå Mars. Då han vart oppdaga var massen 1,93 kg. Meteoritten vart verdskjend i 1996 då forskarar annonserte det dei meinte kunne vere bevis etter mikroskopiske fossil etter bakteriar frå Mars. 

Steinen er truleg ein av dei eldste i solsystemet og vart truleg danna av smelta stein for 4,1 milliardar år sidan.. Ein trur at steinen vart broten sund under eit kraftig meteorittnedslag på Mars for 3,9 til 4,0 milliardar år sidan, men vart liggande på planeten. Han vart seinare kasta opp frå overflata av eit anna nedslag for kring 15 millionar år sidan, og kom ned på jorda for om lag 13 000 år sidan. Desse tala har ein kome fram til med radiometrisk datering. 

Om funna på meteoritten verkeleg er teikn på liv på Mars, kjem av abiotiske prosessar på Mars eller er forureina på jorda etter nedslaget, er ein prosess som framleis pågår.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Allan Hills 84001» frå ,  den 7. mai 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
NASA - ALH 84001-meteoritten 

Astrobiologi
Mars
Antarktisk geologi
1984
Arendalsfeltet

Arendalsfeltet er eit geologisk område mellom Fevik og Tvedestrand i Agder fylke, hovudsakleg innanfor Arendal kommune. Arendalsfeltet er spesielt kjent for førekomstane av jernmalm og kalksilikat-bergartar. Ein reknar med at kalksilikat-bergartane vart danna ved regionalmetamorfose av ureine kalksteinar eller at dei vart danna som skarn på grensa mellom kalksteinar og inntrengte granittiske smeltar. 

Det har vore gruvedrift og vunne ut jern i Arendalsfeltet frå ca. 1585 til ca. 1975, då den siste gruva ved Bråstad vart lagt ned. Den eldste gruva vart oppretta i 1660-åra i Barbudalen, ikkje så langt frå sentrum av Arendal. Malm frå Arendalsfeltet hadde spesiell høg kvalitet og var ein ettertrakta råvare ved alle dei tidlegare, norske jernverka. I 1620-1870 leverte gruvene herfrå 2/3 av all malm som vart brukt ved norske jernverk.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Arendalsfeltet» frå ,  den 7. mai 2010.  
 

Arendal kommune
Geologiske felt i Noreg
Geologi i Agder
Ulstein Verft AS

Ulstein Verft AS er eit norsk, familieeigd verft i Ulstein Group. Verftet ligg i Ulsteinvik på Sunnmøre, eit sentralt område for den maritime klynga på Møre. 

Verftet er Ulstein Group sin kompetanse- og utviklingsbase for konstruksjon, samanstilling, utrusting og integrasjon av system og utstyr i skip. 

Ulstein Verft spesialiserer seg på å bygge avanserte skip, og har dei seinaste åra bygd kabelleggarar, ekspedisjonscruiseskip, serviceskip til havvindindustrien, yacht og Ropax-hybridferje, i tillegg til fartøy innan offshore olje og gass. Hovudsatsinga er nybygg og større ombyggingar, men verftet tek også på seg service- og ettermarknadsoppdrag som dokkingar, klassing, vedlikehald, reparasjonar, oppgraderingar, sliping, maling, kran- og løftearbeid og ei avdeling i verftet tek også på seg lektertransport og kranløftoppdrag langs kysten.To av dei seinaste leveransane frå verftet er kabelleggingsskipet Nexans Aurora (2021) og ekspedisjonscruiseskipet National Geographic Resolution (2021). 

Med ei teknisk avdeling er ingeniørtenester innan engineering og prosjektering sentrale oppgåver.

Dei stålintensive delane av skroga er sett bort til samarbeidsverft.

Historie 
Verftet vart etablert av Martin Ulstein i 1917 som ein mekanisk verkstad for reparasjon av fiskebåtar. Gjennom meir enn 100 år har verftet bygd mange ulike typar skip, mellom anna fiskefartøy (trålarar, linebåtar, snurparar), hurtigruter, dykkebåtar, isbrytarar og ferjer, i tillegg til offshorefartøy, og seinare offshore fornybar, passasjerskip, yacht og cruiseskip. Sidan starten har verftet bygd meir enn 300 skip. Hurtigruteskipet MS «Polarlys» blei bygd her i 1996.

Kjelder 

 Ulstein Group sine nettsider
Idar Ulstein: Historia til Ulstein 
Artikkel om Ulstein Verft AS
Om skipsbygging på konsernet sine nettsider 
Ny milepæl for Ulstein Verft
 Denne artikkelen bygger på «Ulstein Verft AS» frå , den 7. mai 2010. 

Norske industriselskap
Skipsverft i Møre og Romsdal
Næringsliv i Ulstein
Martin Ulstein

Martin O. Ulstein  () var ein norsk industrigrunnleggjar, verkseigar og ordførar frå Ulstein.

Han starta i 1917 selskapet Ulstein Mekaniske Verksted, som i ettertid har utvikla seg til noverande Ulstein Group. Forretningsideen var å bygge om lokale fiskebåtar, som på denne tida vart motoriserte. Han fekk lån hos Ulstein Sparebank, med faren som kausjonist, kjøpte 800 kvadratmeter grunn frå onkelen sin, og starta verksemda saman med svogeren Andreas Flø. 

Martin Ulstein engasjerte seg også i lokalpolitikken, og var ordførar i Ulstein kommune for Venstre. Han døydde på veg heim frå ei samling i Fylkestinget.

Etter den tidlege bortgangen til Martin Ulstein, vart selskapet i lang tid drive vidare av ektefellen hans, Inga Ulstein. Dei seks borna deira, Dagny, Inger, Magnulf, Kolbein, Idar, og Ragnhild - særleg Kolbein og Idar - bygde selskapet vidare til eit stort industrikonsern.

Kjelder 
   Omtale av Martin Ulstein i Harald Grytten: Kreativ entusiasme i 90 år (engelsk versjon)

Fotnotar 

Ordførarar i Ulstein
Folk frå Ulstein
Norske industrigrunnleggjarar
Venstreordførarar i Møre og Romsdal
Hannelore Måseide

Hannelore Måseide () er ein norsk politikar. Ho var ordførar i Ulstein kommune i Møre og Romsdal frå 2003 til 2011

Måseide var varaordførar i Ulstein frå 1999 til 2003. Ho blei vald til ordførar ved kommunevalet i 2003, og representerte då Arbeiderpartiet. Ved kommunevalet i 2007 blei ho attvald. Ho var varaordførar i kommunen frå 1999 til 2003. Den 28. januar 2008 melde ho seg ut av Arbeidarpartiet. Ho meldte seg sidan inn i Venstre.
Ho blei vald til medlem av kommunestyret i Ulstein for Venstre for perioden 2015-2019.

Fotnotar 

Ap-ordførarar i Møre og Romsdal
Ordførarar i Ulstein
Ordførarar i Ulstein kommune

Ordførarar i Ulstein kommune er ei oversikt over dei som har vore ordførarar i Ulstein kommune i Møre og Romsdal:

1838-1841	Andreas Hofgaard Winsnæs	
		
1842-1843	Nils Toresen Nedrelid	

1844-1845	Martinus Mortensen Overaae	

1846-1849	Hans Nicolai Wraamann	
		
1850-1853	Martinus Mortensen Overaae	
		
1854-1855	Hans Nicolai Wraamann	

1855.	Jon Pedersen Brandal	

1856-1859	Martinus Mortensen Overaae	
		
1860-1867	Knut Guliksen Hareide	
		
1868-1871	Johannes Pedersen Scheide	
		
1872-1873	Elling Ellingsen Ulfsteen	

1874-1875	Lars Hansen Hareide	

1876-1881	Johannes Pedersen Scheide	
		
1882-1883	Ole Johannessen Teigene	

1884-1895	Martinus Bjørndal	
		
1896-1897	Ole Johannessen Teigene	

1898-1901	Martinus Bjørndal	
		
1902-1904	Ole Johannessen Teigene	

1905-1910	Hans Nilsen Rise	
		
1911-1913	Arne Ingebrigtsen Grimstad	

1914-1922	Hans B. Osnes	
		
1923-1928	Knut Strand	V
		
1929-1931	Sverre J. Lynge	

1932-1934	Knut Strand	V

1935-1945	Leif H. Saunes	V
		
1946-1947	Knut Strand V	

1948.	Martin O. Ulstein	V

1948-1959	Knut A. Ertesvåg	

1960-1963	Jan Remø	H
		
1964-1967	Per A. Dimmen	H
		
1967.	Peter K. Saunes	Ap

1968-1975	Oskar V. Sundgot	KrF
		
1976-1979	Olav B. Urke	KrF
		
1979-1987	Asbjørn Flø	Sp
		
1988-1993	Ottar Kaldhol	Ap
		
1993-1995	Arne Walderhaug	KrF

1995-2003	Jan Berset	H
		
2003-	Hannelore Måseide	Ap, uavhengig frå 28. januar 2008

2015-
Jan Berset

Jan Gerhard Berset () er ein norsk politikar. Han var ordførar i Ulstein kommune i Møre og Romsdal frå 1995 til 2003. Jan Berset representerer Høgre. Han vart vald på nytt som ordførar i Ulstein kommune i 2011 og sat til 2015.

Berset var rektor ved Ulstein vidaregåande skule til 2010.

Kjelder 

Ordførarar i Ulstein
Høgreordførarar i Møre og Romsdal
Norske rektorar
Ordførarar i Volda kommune

Ordførarar i Volda kommune  er ei oversikt over dei som har vore ordførar i Volda kommune i Møre og Romsdal.

 1838-1839	Sjur H. Halkjelsvik
 1840-1841	Peder E. Schjelderup
 1842-1845	Sjur H. Halkjelsvik
 1846-1849	Anders Velle	
 1850-1857	Mauritz Aarflot	
 1858-1859	Rasmus R. Aarflot	
 1860-1885	Mauritz Aarflot	
 1886-1887	Rasmus R. Aarflot	
 1888-1889	Rasmus Barstad	
 1890-1893	Rasmus Mork	
 1894-1904	Laurits Barstad	
 1905-1910	Oscar Normann Eng	
 1911-1913	Anders Vassbotn	
 1914-1916	Ola S. Rotevatn	
 1917-1919	Henrik Kaarstad
 1920-1931	Ola S. Rotevatn	
 1932-1934	Ola Drabløs	
 1935-1937	Ola R. Heltne	
 1938-1941	Johan Alvestad	Ap
 1941-1945	Maurits Aarflot (utnemnd)
 1945.	Johan Alvestad	Ap
 1946.	Ola Drabløs	
 1946-1947	Georg Rønnestad	
 1947.	Henrik Driveklepp	
 1948-1951	Martin Dahl	V
 1952-1955	Johannes Nes	V
 1956-1959	Per Longva	
 1960-1967	Karl Alme	
 1968-1975	Sigurd H. Halkjelsvik	
 1976-1979	Eilert Bø	
 1980-1987	Rasmus R. Aarflot	Sp
 1988-2003	Knut Bere	H
 2003-2011	Ragnhild Aarflot Kalland	Sp
 2011-2015 Arild Iversen KrF
 2015-2019 Jørgen Amdam Ap
 2019- Sølvi Dimmen Sp
Arne Bjørlykke

Arne Bjørlykke () er ein norsk geolog og son av av Harald Bjørlykke. 

Han tok utdanning som bergingeniør ved NTH (no NTNU) i Trondheim og var tilsett ved Noregs geologiske undersøkingar (NGU) frå 1968 til 1984. Frå 1984 og fram til 1994 var han tilsett som professor i mineralogiske ressursar ved Universitetet i Oslo og vart så administrerande direktør ved NGU i fram til 2006, då han vart seniorforskar ved NGU. I 2009 tok han over som direktør ved Naturhistorisk museum (NHM) i Oslo. 

Bjørlykke har særleg drive innan ressursgeologi, mellom anna gullmineralisering. Han har delteke i mange offentlege utreiingar og vore delegat ved internasjonale havrettsforhandlingar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Norske geologar
Norske geologiprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Medlemmar av Norges Tekniske Vitenskapsakademi
Astenosfære

Astenosfæren (frå gresk a + ''stenos «utan styrke») er eit geologisk sjikt i på jorda som ligg om lag 75–300 km under jordoverflata i den øvre delen av mantelen. Astenosfæren er blautare og meir plastisk enn massane over og under og det føregår langsame straumar i den seige lavamassen, som vert kalla mantelstraumar. Det er varmen frå det indre i jorda som driv mantelstraumane. Dei stivare platene ytst i jordskorpa glir på dette blaute skallet, ein prosess kalla platetektonikk. Den uregelmessige jordoverflate vert jamna ut tyngdemessig, isostasi, i astenosfæren og magma vert danna. 

I nokre tilfelle kan astenosfæren gå heilt ned til eit djup på 700 km. 

Sjølv om ein såg føre seg astenosfæren alt i 1926, vart det først ved det store jordskjelvet i Chile 22. mai 1960 at ein fekk stadfesta at han eksisterte.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Astenosfære» frå ,  den 7. mai 2010.

Bakgrunnsstoff 

 San Diego State University, «The Earth's internal heat energy and interior structure»  

Platetektonikk
Strukturen til jorda