alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
KV «Ålesund»

KV «Ålesund» var eit skip i flåten til Sjøforsvaret. Kystvaktfartøyet KV «Ålesund» vart bygd i 1996 av Myklebust Mekaniske Verksted, same verft som bygde KV «Tromsø», og vart sett inn i operativ teneste året etter. 

Fartøyet vart som det første sivile fartøyet spesialbygd til kystvaktteneste med langtidsutleige til det norske Sjøforsvaret. 

KV «Ålesund» (W-312) opererte i den ytre kystvakta (YKV), og hadde som ansvarsområde Norsk Økonomisk Sone sør for 65 grader nord. Fartøyet var lagt inn under Kystvaktskvadron Sør, og hadde hovudbase på Haakonsvern Orlogstasjon utanfor Bergen.

Skipet er bygd for å kunne handtere oppgåver som søk og redning, mindre og mellomstore slepeoppdrag, ORO og fiskerioppsyn. I tillegg deltok fartøyet på fleire øvingar saman med resten av Kysteskadren og forsvarte norske interesser i Nordsjøen. 

Fartøyet var chartra frå reiarlaget Remøy Shipping i Fosnavåg i Herøy kommune på Sunnmøre på eit 15-års charter med Sjøforsvaret.

Fakta 
 Byggeår: 1996
 Lengd: 63,00m
 Breidde: 11,50m
 Verft: Myklebust Mekaniske Verksted
 Hovudmaskineri: Wärtsilä Wichmann 8V28B, 3600 hk.
 Maksimal fart: 16 knop
 Patruljefart: 12 knop
 Slepekapasitet: 34,5 tonn
 Mannskap (militært): 22 (sju offiserar, 12 meinige, tre sivile)
 Dekksutstyr: Framo Transrec 250 (oilskimmer), oljelense, slepevinsj, ABAS dekkskran, to lettbåtar (ein SeaRider, og ein Sjøbjørn), Bofors 40mm kanon.
 Artilleri: 40mm L/70 Bofors kanon og 12,7mm mitraljøser
 Identifikasjon: W312 (militært kallesignal) og LHXC (sivilt kallesignal).

Kjelder 

Ålesund
Skip frå 1996
Göran Persson

Hans Göran Persson () er ein svensk politikar. Frå mars 1996 til 6. oktober 2006 var han statsminister i Sverige. Han var partileiar for socialdemokraterna frå 1996 til 2007. Mellom 1985 og 1989 var han ordførar i Katrineholms kommun i Södermanlands län. I 1989 vart han undervisingsminister fram til 1991, då socialdemokraterna tapte valet. Etter at dei kom tilbake til makta i 1994, vart han utnemnd til finansminister, fram til 1996, då han avløyste Ingvar Carlsson som statsminister.

Som politikar er Persson kjend som ein retorisk talar. Han skriv sine eigne talar, og ofte skriv han ikkje talar i det heile teke før han entrar scena. Han er også kjent for den tøffe leiarskapen sin. Som byrådsmedlem i Katrineholms kommun fekk han kallenamnet «HSB» – ‘han som bestämmer’. Kallenamnet viser elles til bustadføretaket Hyresgästernas sparkasse- och byggnadsförening.

Göran Persson fekk den internasjonale miljøutmerkinga Sofie-prisen i 2007 for kamp mot klimakrisa gjennom politiske miljøtiltak i Sverige. Sidan 2007 har Persson arbeidd som senior advisor for det nordiske kommunikasjonsrådgjevingsføretaket JKL Group.

Persson er gift med Anitra Steen, som tidlegare var direktør i Systembolaget.

Bibliografi 
 (2001) Tankar och tal
 (2002) Kunskap och kärlek
 (2003) Vägskäl
 (1997) Den som är satt skuld är icke fri

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff

Nettstader 

 Regeringskansliet – Göran Persson 
 Göran Persson i talarstolen: en studie i Sveriges statsministers retoriska förmåga i valda debatter 1996-2000

Litteratur 
 Mats Ögren: Makten framför allt: en antologi om statsminister Göran Persson, (2005) ISBN 91-46-21154-3. Forfattarar mellom andre Sören Gyll, Lena Mellin, Lena Smedsaas, og Niklas Ekdal

Sjå òg 
 Regjeringa Persson
 Svenske regjeringar
 Svenske statsministrar

Persson, Göran
Persson, Göran
Persson, Göran
Persson, Göran
Persson, Göran
Persson, Göran
Persson, Göran
Hansaen

Sjå òg Hansa bryggeri

Hansaen var ein i hovudsak tysk handelsorganisasjon i seinmellomalderen. Samskipnaden fekk namn etter det høgtyske ordet hanse. Ordet kan tyda gruppe, fylgje, eller (handels)selskap. 

Hansaforbundet voks fram på 1200-talet med den rike byen Lübeck som ei drivkraft. Gjennom handel med salt og sylv var byen den kapitalsterke hovudkrafta. 

Delar av grunnlaget for hansaen sitt handelsimperium var kontrollen over landsambandet over Holstein frå Lübeck til Hamburg. Sambandet vart i 1398 utbygd med den truleg eldste kanalen i Europa, Stecknitzkanalen. Kanalen bind saman Trave-elva med Elben. 

Ei viktig handelsvare for hanseatane var tørrfisk, som mellom anna kan finnast att i våpenskjoldet deira. Tørrfisken bytta dei til seg mot billeg baltisk korn i Bergen, der det var eit hanseatisk kontor på Bryggen, tidlegare kalla Tyskerbryggen, og selde tørrfisken vidare i Sentral-Europa.

Hansaen var ei økonomisk stormakt i Nord-Europa og hadde mykje makt i Skandinavia. Det er spekulert i om Kalmarunionen var eit skandinavisk motgrep mot den aukande tyske innverknaden i skandinavisk politikk.

Hansaen grunnla ei rad byar, særleg i Baltikum, og ein varig verknad av den hanseatiske handelsverksemda var den sterke kulturelle og språklege tyske påverknaden på Skandinavia.

Hansaen vart i røynda oppløyst i 1669. Nokre hansabyar tok opp namnet i 1980, og etablerte eit laust samband seg imellom.

Hansaen har gjeve namn til talrike føretak. Mellom anna kan nemnast Hansa bryggeri i Bergen og det tyske flyselskapet Lufthansa.

Nokre hansabyar 
 Lübeck
 Bergen
 Visby på Gotland, sjå Hansabyen Visby
 Riga
 Hamburg
 Bremen
 Danzig
 Rostock
 Köln
 Magdeburg
 Braunschweig
 Deventer 
 Doesburg
 Hasselt
 Hattem
 Kampen
 Zutphen
 Zwolle

Litteratur 
Absalon Pedersson Beyer: Bergens Kapitelsbok

Bakgrunnsstoff 
 Hansaforbundet sin nettstad
 Hanseatisk museum i Bergen 

Tysk historie
Hanseatane

Hanseatane er ei nemning på handelsfolk som var med i Hansaen, eller Hansaforbundet. Ein hanseat kom gjerne frå ein hansaby, og dreiv med handel. Ein kunne gjerne verta utstasjonert på eit hanseatisk kontor, til dømes på Bryggen i Bergen.

Hanseatane
Absalon Pederssøn Beyer

Absalon Pederssøn Beyer, også kalla magister Absalon () var ein norsk prest, historikar, forfattar og lærar. Han var ein sentral norsk humanist som bidrog sterkt til den andelege reformasjonen i Noreg.

Beyer var fødd i Aurland i Sogn. Han vart foreldrelaus då han var seks år og vart send til onkelen i Bergen. Der gjekk han på latinskulen til han var 15 år. Som elev budde han hjå biskop Gjeble Pedersøn, og biskopen støtta vidare studiar ved universitetet i København (1544–49) og Wittenberg (1549–51). I 1552 tok Beyer magistergrad i København, og året etter blei han lektor i teologi ved Bergen katedralskole. Frå 1557 til 1564 var han også rektor ved katedralskulen. I 1560 vart Beyer notarius ved Bergen domkapitel, og frå 1566 også slottsprest på Bergenhus.

Som skjønnlitterær forfattar omsette Beyer utanlandske skodespel, og skreiv sjølv, og fekk framført, Adams fall som første norske teaterframsyning 1562. Han vert rekna som den første teaterregissøren i Noreg. 
Absalon Pederssøn Beyer sine dagboksnotat frå 1552–72 er også kjend som Bergens kapitelsbok og skildrar samtida hans i Bergen. Det vert rekna som eitt av dei viktigaste kjeldeskrifta i kultur- og sosialhistorie frå 1500-talet.
Beyer skeiv også ein Oration om mester Geble, ei hylling til Gjeble Pedersøn som var velyndaren hans i oppveksten. Storverket til Absalon Pedersøn Beyer er likevel historieverket Om Norgis Rige, skrive i 1567, men først trykt i 1781. Dette tek føre seg stordomstida og forfallet til nasjonen og rakkar ned på hanseatane. Det er det første store topografisk-historiske verket om Noreg. I tillegg til Noregs historie skildrar Beyer også dagleglivet i landet i si samtid. Verket vart til etter oppmoding frå slottsherre Erik Rosenkrantz.

Beyer var gift med Anne Pedersdotter frå Trondheim. Ho vart skulda for trolldom medan mannen levde, men vart då frikjend. Femten år etter at Absalon var død, vart ho på nytt skulda for trolldom og dømd til døden. Anne Pedersdotter vart brend som heks på Nordnes i 1590.

Ein bautastein over Absalon Pedersøn Beyer vart reist ved Vangen kyrkje i Aurland i 1984.

Bibliografi
Tekstar av Absalon Pederssøn Beyer ved dokpro.uio.no

Kjelder

Absalon Pederssøn Beyer (15. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 21. mai 2014.

Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Absalon Pederssøn Beyer i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Folk frå Aurland
Nordmenn frå 1500-talet
Norske historikarar
Norske prestar
Norske forfattarar
Forfattarar frå Aurland
Norske sakprosaforfattarar
Ralph Myerz and the Jack Herren Band

Ralph Myerz and the Jack Herren Band er eit norsk electronicaband.

Historie 

Gruppa vart danna i 1997 då Erlend Sellevold spurte etter folk som ville spele slagverk saman med han på ein fest i Bergen. Thomas Lønnheim og Tarjei Strøm møtte opp via ein kombinasjon av felles vener og venskap frå vidaregåande. Dette skulle eigentleg vere eit eingongstilfelle, men dei hadde det så moro med å spele saman at dei bestemte seg for å danne eit band, og Ralph Myerz and the Jack Herren Band vart danna. Dei lanserte ein 7" og ein 12" på plateselskapet Tellé Records, som vart etterfylgt av ein del merksemd frå blad og DJ-ar rundt i Europa, inkludert Dimitri from Paris som brukte låten «Nikita» på ein av sine «Playboy Mansion CD-samlingar». I 2002 signerte Ralph Myerz ei kontrakt med det amerikanske plateselskapet Emperor Norton Records, og dei lanserte sin fyrste EP, A Special EP. Albumet A Special Album fylgde eit år seinare. Det inneheldt blant anna spora «Casino» og «Think Twice», som begge vart slagarar i klubbar rundt omkring i Europa, og kommersielt i Noreg, og gjekk rett inn på 2. plass på VG-lista Topp 20. I løpet av turnéane der dei promoterte albumet, slo gitarist Mads Berven seg saman med dei på liveshow.

I 2005 kom albumet Your New Best Friends, og vart godt moteke av kritikarar i Europa. Blad som Mixmag, Djmag og Sunday Times lovprisa det nye albumet som «Downtempo Heaven». Liveshowa deira fekk eit stort rykte på seg både i Noreg og resten av Europa om at dei kombinerte diverse slaginstrument og pyroteknikk. Medlemmene i bandets har uttala i mange intervju at dei er fans av rockegruppa KISS, og at dette har hatt stor innverknad på liveshowa deira. Namnet til bandet er teke frå B-filmregissøren Russ Meyer, og Jack Herren er ein fiktiv kameramann.

Både i 2004 og 2005 vann dei Alarmprisen i klassen elektronika.

Diskografi
A Special EP
A Special Album
Your New Best Friends (2005)

Norske musikkgrupper
Musikkgrupper frå 1990-talet
Vinnarar av Alarmprisen
Musikkgrupper skipa i 1997
Carlo Azeglio Ciampi

Carlo Azeglio Ciampi () er ein italiensk politikar som var presidenten i Italia frå 13. mai 1999 til 15. mai 2006.

I 1941 tok han ein akademisk grad i litteratur frå Scuola Normale de Pisa, eit av dei mest prestisjetunge universiteta i Italia. Han studerte så jus ved Universitá de Pisa, og tok graden sin i 1946. Same år byrja han å jobbe for Banca d'Italia, den italienske sentralbanken.

I 1960 vart han tilsett sentraladministrasjonen i Banca d'Italia. Han vart generalsekretær i banken i 1973, visegeneraldirektør i 1976 og generaldirektør i 1978. I oktober 1979 vart han guvernør for banken, og president for Ufficio Italiano Cambi. Desse stillingane hadde han til 1993.

Frå april 1993 til mai 1994 var han statsminister i Italia, og leia ei teknisk koalisjonsregjering. Frå 1996 til 1999 var han finansminister i landet, og hadde blant anna ansvaret for innføring av euro som ny valuta.

Ciampi vart i 2001 tildelt storkrossen av St. Olavs Orden.

Italienske politikarar
Italienske presidentar
St. Olavs Orden
Folk som har opna OL
Folk som har opna PL
Thabo Mbeki

Thabo Mvuyelwa Mbeki () var den andre presidenten i Sør-Afrika frå African National Congress (ANC). 

Mbeki blei fødd i Idutywa i Transkei. Han var i politisk eksil frå 60-talet til ANC vart legalisert i 1990 og studerte økonomi ved University of Sussex. Han var visepresident i landet mellom 1994 og 1999 og vart vald til president i 1999 og deretter gjenvald i 2004. 

Trass i at han tidlegare var medlem av det sørafrikanske kommunistpartiet har han i stadig større grad vorte assosiert med nyliberalistisk økonomisk politikk, og vert rekna som arkitekten bak det sørafrikanske økonomiske reformprogrammet GEAR som har vore offisiell regjeringspolitikk sidan 1996. 

Internasjonalt vart han òg kjend for det kontroversielle synet sitt på AIDS, han støttar seg til ei mindre gruppe vitskapsmenn som meiner at HIV-viruset ikkje er årsak til AIDS. I staden har han ved fleire høve ymta om at dei helsemessige konsekvensane ekstrem fattigdom fører med seg, som underernæring, kan vere ei av årsakene til sjukdomen. 

Sørafrikanske presidentar
Sørafrikanske politikarar
Leiarar for Den afrikanske unionen
Sergej Sjojgu

Sergej Kuzjugetovitsj Sjojgu () er ein russisk politikar. Han er forsvarsminister i Russland sidan november 2012. Frå 1994 til mai 2012 var han minister for sivilforsvar, ekstraordinære situasjonar og opprydding etter naturkatastrofar.

Sergej Sjojgu er etnisk tuvinar og vart fødd i Tsjadan i republikken Tuva i Russland. Avslutta utdanning på Krasnojarsk polytekniske universitet i 1977. Sivilingeniør og økonom. Frå 1988 til 1989 andresekretær i bykomitéen for Sovjetunionens kommunistiske parti i Abakan. 1989 til 1990 inspektør i regionskomitéen for Sovjetunionens kommunistiske parti i Krasnojarsk kraj. I 1990 flytta han til Moskva der han vart utnevnt til andresekretær i den russiske føderasjonens komité for arkitektur og konstruksjon. I 1991 vart han leiar for den statlege komitéen for sivilforsvar, ekstraordinære situasjonar og opprydding etter naturkatastrofar. Denne komitéen vart eit eige departement 20. november 1994 og Sjojgu vart minister. Frå 1996 er han medlem av det russiske tryggingsrådet. Sjojgu beheldt stillinga si etter at Vladimir Putin tok over etter Boris Jeltsin som president. Han var lenge den ministeren som hadde sete lengst i den russiske regjeringa. Sjojgu har vorte populær for sitt synlege leiarskap i krisesituasjonar. I april 2012 vart han vald til guvernør i Moskva oblast, og forlet då ministerposten sin, men i november same året vart han utnemnd til forsvarsminister i Russland, etter Anatolij Serdjukov.

20. september 1999 vart han tildelt utmerkinga helt av den russiske føderasjonen, den høgste statlege utmerkinga i Russland. Frå 1999 var han ein av leiarane for partiet Einskap, som i 2001 slo seg saman med andre parti og vart til Sameint Russland, Vladimir Putin sitt støtteparti, og det største partiet i Russland. Sjojgu er ein av dei mest framståande politikarane i dette partiet.

Sjojgu har rang av general i hæren. Han er gift og har to døtrer.

Bakgrunnsstoff 

Russiske politikarar
Kultur i 1991

Kultur i 1991 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 1991.

Hendingar 
 Skipinga av Vetrhus Bluesband.

Prisar og utmerkingar 
 Nadine Gordimer fekk Nobelprisen i litteratur
 The Silence of the Lambs (norsk: Nattsvermeren) fekk Oscarprisen for beste film

Litteratur

Norske utgjevingar 
 Sylvelin Vatle: Alle kjenner vel presten? (roman, debut)

Utgjevingar i utlandet 
 Klaus Rifbjerg: 150 korte og meget korte tekster (dikt og aforismar), Rapsodi i blåt (roman), Den hemmelige kilde (barnebok), Bjerget i himlen (dikt)
Bergensarar

Bergensarar er folk som kjem frå Bergen. Det er ikkje ein etnisk klassifikasjon, og det er knapt noko samfunn i Noreg som i mindre grad er ei eining og som har ein så mangfaldig sosialstruktur som i Bergen. Språktonen er det einaste som kan reknast som felles for bergensarane. Frå 1500-talet og fram til 1900-talet har 40-50 % av alle bergensarar vore fødde andre stader enn i Bergen.

Eit særtrekk ved innvandrarar til Bergen har vore trongen til å verte assimilert. Trønderen Johan Nordahl Brun skreiv til dømes bysongen, og Wilhelm Frimann Koren Christie frå Kristiansund oppfatta seg sjølv som bergensar og var i samtida si meir heidra lokalt enn nokon annan. Ludvig Holberg sa «Bergensere er en samling av alle nasjoner», medan Aksel Sandemose sa at bergensarar var «skrudd sammen av reservedeler og de er livsfarlige når de virker».

Felles for bergensarane var og er den bergenske dialekten. På 1800-talet utvikla det seg to bergensdialektar, ein «danna» dialekt og ein dialekt for gatebruk. Før dette hadde det berre vore eitt språk. Det var ikkje noko deling mellom aust- og vestkant i Bergen, sjølv om ein kunne finne strøk som vart rekna som finare enn andre. Heile tida og i alle krinsar herska det ein merkverdig fellesskapskjensle som òg framande lett vart fanga inn i. Bergen var forholdsvis isolert overfor landet elles, men dette gjaldt ikkje sjøvegen mot Europa. Bergen var stor nok og hadde ein jamn nok vekst til at ein kunne ta vare på og utvikle alle former for samfunnsliv, og kunne ta imot og tilpasse seg impulsar som heile tida kom utanfrå. På den eine sida kunne ikkje bergensarane verte heimfødingar, og på den andre sida blømde nasjonalismen. I festtalar og bordviser fall kraftpatriotiske uttrykk naturleg, og sjølv i Eidsvollsforsamlinga lærte ein seg raskt å «skåle på bergensk».

Om det i det heile tatt finst, så er det bergenske lynnet i dag oppfatta som ein eigenart, ofte med negativt forteikn.

Kjende bergensarar 
 Helvig Hardenberg (1540–1599), adelskvinne (Fyn i Danmark)
 Ludvig Holberg (1684–1754), dansk-norsk forfattar
 J.C. Dahl (1788–1857), kunstmålar
 Ole Bull (1810-1880), komponist og fiolinvirtuos
 Gerhard Henrik Armauer Hansen (1841–1912), lege og patolog
 Kristofer Janson (1841–1917), forfattar
 Edvard Hagerup Grieg (1843-1907), komponist og pianist
 Amalie Skram (1846-1905), forfattar
 Arnulf Øverland (1889-1968), diktar, fødd i Kristiansund
 Nordahl Grieg (1902–1943), forfattar og diktar
 Torborg Nedreaas (1906-1987), forfattar
 Max Manus (1914–1996), krigshelt
 Georg Johannesen (1931–2005), forfattar
 Roald «Kniksen» Jensen (1943–1987), fotballspelar
 Helge Jordal (f. 1946), skodespelar
 Gunnar Staalesen (f. 1947), forfattar
 Davy Wathne (f. 1950), journalist
 Hans-Wilhelm Steinfeld (f. 1951), journalist og historikar
 Siri Sunde (f. 1958), prest
 Mons Ivar Mjelde (f. 1967), fotballspelar og fotballtrenar
 Sissel Kyrkjebø (f. 1969), songar
 Stine Skogrand (f. 1993), handballspelar

Utan dato
 Mons Ivar Mjelde, fotballtrenar
 Harald Sæverud, komponist
 Johan Sebastian Welhaven, diktar og forfattar
 Frode Øverli, teikneserieforfattar

Kjelder
Engelsk horn

Engelsk horn, av fransk «cor anglais» som tyder «engelsk horn», er eit treblåseinstrument med dobbelt røyrblad som er stemd i F. Det er mest brukt i symfoniorkester.

Sjå òg 
 Obo
 Fagott

Treblåseinstrument
Ørjan

Ørjan er eit norsk mannsnamn som stammar frå det greske Georgios, «han som dyrkar jorda», og dermed er i slekt med namnet Georg.

Ørjan har namnedag 9. juli saman med Gøran og Jøran.

Kjende namneberarar 
 Ørjan Olsen (1885-1972), norsk zoolog og forskingsreisande
 Ørjan Berg (f. 1968), norsk fotballspelar
 Ørjan Burøe (f. 1974), norsk komikar
 Ørjan Sæle (f. 1975), norsk forretningsmann
 Ørjan Låstad (f. 1977), norsk fotballspelar
 Ørjan Drange (f. 1978), norsk forfattar
 Ørjan Hartveit (f. 1982), norsk operasongar
 Ørjan Hatlevik (f. 1984), norsk Idol-deltakar
 Ørjan Hopen (f. 1992), norsk fotballspelar

Førenamn av gresk opphav
Mannsnamn
Thea

Tea og Thea er kvinnenamn, kortformer av Teodora eller Dorotea. Theda er ei liknande kortform.

Tea og Thea har norsk namnedag den 26. april medan Tea har svensk namnedag den 23. september.

Bruk
Namna er blitt gjevne som dåpsnamn i Sverige sidan 1800-talet. Dei er kjende i resten av Skandinavia, i Tyskland og i Nederland.

I 2000-åra har namna vore mykje brukt i Noreg og Sverige. I 2003 var dei det andre mest gjevne jentenamna i Noreg, medan det var det trettiande mest populære i Sverige.

Kjende namneberarar
Thea Beckman, nederlandsk forfattar
Thea Dorn, tysk forfattar
 Thea von Harbou, tysk forfattar
Thea Selliaas Thorsen, norsk forfattar

Bakgrunnsstoff

Kjelder
:sv:Tea
SSB

kvinnenamn
førenamn av gresk opphav
Theia

Theia var namnet på ein av titanane i gresk mytologi. Ho var dotter av Gaia og Uranos og gift med broren sin, Hyperion. Saman fekk dei ungane Helios (Sola), Selene (Månen) og Eos (Morgonrauden). Namnet theia heng saman med theos og tyder ganske enkelt 'gudinne'.

Titanar
Greske ord og uttrykk
Spekkhoggar

Spekkhoggar, vagn eller staurkval (Orcinus orca) er ein tannkval i delfinfamilien. Han kan verte om lag 10 meter lang og vege 10 tonn. Ein spekkhoggar kan ete 100 kilo fisk om dagen.

Spekkhoggaren er det mest utbreidde av sjøpattedyra. Han er mest vanleg tempererte, kystnære farvatn, særleg i nordområda, men er å finna i alle typar farvatn.

Skildring 
Spekkhoggaren er kjend for det særprega svarte og kvite mønsteret sitt. Størsteparten av dyret er svart medan teikningane er kvite, i nokre høve med innslag av gulkvitt eller raudgult, særleg i hovudregionen. Han har ein større kvit flekk bak kvart auge. Halsen og buksida er for det meste kvit eller gulkvit. Fargemønstret og ryggfinnen er unike for kvart individ.

Ein vaksen spekkhoggarhann kan bli opptil 9,5-10 meter lang og veg opp mot 8 tonn (6 tonn er normalt), spekkhoggarhoa er noko mindre og blir opptil 8,5 meter lang og veg gjerne ca. 5 tonn. Det gjer spekkhoggaren til den største av alle delfinar. Spekkhoggaren har også den høgaste finnen av alle kvalar, med ei høgd på opptil 2 meter hjå hannar.

Hoene kan bli opp mot 80-90 år gamle, sjølv om 50 år er meir normalt. Hannane kan bli 50-60 år gamle, men det normale er rundt 30 år.

Levevis 
Spekkhoggaren jaktar på byttedyr som fisk, sel, skate og hai. Dei jaktar ikkje menneske, men det finst døme på at spekkhoggarar i fangenskap har skada eller drepe dyrepassarane sine.

Dei er rekna som ein toppkonsument sidan dei ikkje sjølv er byttedyr.

Dyra er svært sosiale, og lever gjerne i stabile familiegrupper rundt ein matriark.

Tal 
Det er usikkert kor mange spekkhoggarar som finst og fordi dyra lever spreidd i havet. Frå tidleg på 1970-talet har forskarar nytta fotoidentifikasjon for å finna ut meir om dette. Ein har gått ut frå at populasjonen har vore i attendegang sidan 1800-talet. Reeves og Leatherwood estimerte i 1994 at talet var på rundt 100 000 dyr, mens Forney og Wade i 2006 hevda at talet var minimum 50 000 dyr.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Spekkhogger» frå , den 15. august 2010.

Bakgrunnsstoff 

Sjøpattedyr
Delfinfamilien
Pattedyr i Noreg
Leopold Mozart

Johann Georg Leopold Mozart () var ein tysk, seinare austerrikisk fiolinist og komponist. Han er best kjend som far til Wolfgang Amadeus Mozart og Maria Anna Mozart.

Austerrikske komponistar
Austerrikske fiolinistar
Tyske komponistar
Tyske fiolinistar
Hu Jintao

Hu Jintao () var president i Folkerepublikken Kina frå mars 2003 til mars 2013.

Hu er utdanna hydraulikkingeniør ved det prestisjefylte Qinghua-universitet i Beijing. Han blei med i det kinesiske kommunistpartiet før Kulturrevolusjonen i 1964. Då han var ferdig utdanna året etter, blei han send til den nordvestre Gansuprovinsen som del av Mao sitt utviklingsprogram for Kina. Han gjorde inntrykk på dei overordna i provinsen og i partiet, og steig i gradene.

Han var partisekretær for Den autonome regionen Tibet frå 1988 til 1992 og blei generalsekretær i det kinesiske kommunistpartiet i 2002. 15. mars 2003 blei han president av Kina etter Jiang Zemin.

Hu Jintao var den fyrste statsleiaren i Folkerepublikken Kina til å tale standard mandarin. Han er gift med Liu Yongqing, som han møtte på Tsinghuauniversitetet då han studerte der. Dei har to barn] Hu Haifeng og Hu Haiqing.

Hu var den første statsleiaren i Kina sidan danninga av folkerepublikken i 1949 som besøkte ein taiwankinesisk president, Lien Chan.  Hu har òg understreka kor viktig dei demokratiske rettane i Kina er, men han har likevel innført streng mediasensur, og er ofte vorten skulda for å undertrykkje pressefridomen. Spesielt har Hu vore skeptisk til Internett.

Kjelder 
 :sv:Hu Jintao
 :en:Hu Jintao

Kinesiske politikarar
Kinesiske presidentar
Kommunistiske politikarar
Folk som har opna OL
Folk som har opna PL