alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tsugaru-sjamisen

Tsugaru-sjamisen 津軽三味線 (eller tsugaru-djamisen) er ein japansk folkemusikalsk sjanger med strengeinstrumentet sjamisen. Sjangeren tok form frå siste del av 1800-talet i distriktet Tsugaru, i den nordlegaste delen av den japanske hovudøya Honshu. Sjangeren inkluderer både folkesong (minyô 民謡) akkompagnert av sjamisen, og den soloinstrumentale musikken der improvisasjon spelar ei sentral rolle. Den sistnemnde instrumentalmusikken har vorte svært populær i dag, både i Japan og internasjonalt.

Ein sjamisen er ein langhalsa lutt med tre strenger, spelt med eit stort plekter. Instrumentet kom frå Kina via Ryukyuøyane til Japan på 1500-talet. I tsugaru-sjamisenmusikken er det ein «tjukkhalsa» type sjamisen som vert nytta. «Brua» som held strengene oppe frå resonanskassa på instrumentet vert plassert lenger nede på kassa enn i andre typar klassisk sjamisenmusikk. Musikaren slår også hardare perkusjonistisk på strengane med plekteret sitt. Alt dette gjev musikken i tsugaru-sjamisen ein skarpare og grovare klang enn i andre sjamisensjangrar.
   
Distriktet Tsugaru har historisk sett vore eit fattig landbruksområde med hardfør natur. Folk sleit med dårlege avlingar og lite mat. Synshemming var utbreidd på grunn av mangel på ernæring, og dei blinde hadde låg status i samfunnet. Det var nettopp dei blinde som opphavleg spelte tsugaru-sjamisen. Dei levde som omreisande musikarar, og underheldt ved bygdefestivalar, bryllaup, og anna. Musikken deira tok opp i seg element frå andre lokale kunstformer som forteljingsteater, folkesong og religiøs folkerituale. Det var nok eit særs hardt liv musikarane levde, noko som intensiteten i musikken kan vitne om. 
    
Frå byrjinga av 1900-talet auka interessa for tsugaru-sjamisen over heile Japan, og mange plater vart utgjevne med virtuose, blinde musikarar som Nitabô og Shirakawa Gumpachirô. Dei fekk stjernestatus. Dei siste tiåra har Japan igjen opplevd ein «tsugaru-sjamisen-boom». Improvisasjonen i musikken lever enno vidare, og musikken har vorte internasjonalt kjend. Sjangeren har i det siste også vorte meir eksperimentell, og har teke opp i seg element frå globalisert populærmusikk. Samtidig er den lokale, «nostalgiske» folkemusikkarva også godt ivareteken og vidareført.

Japansk musikk
Folkemusikk
Shinobue

Shinobue (篠笛) er ei horisontal bambusfløyte, oftast med sju fingerhòl. Det finst også shinobue med færre fingerhòl. Fløyta er vidt nytta i ulike folkemusikalske og utøvande kunstsjangrar i Japan: til dømes festivalmusikk (matsuribayashi 祭囃子), løvedans (shishimai 獅子舞), shinto-inspirert kagura-rituale (神楽) og buddhistisk folkedans bon’odori (盆踊り). Instrumentet er dessutan eit viktig innslag i ensemblemusikken til det kjende kabuki-teateret (歌舞伎). 

Shinobuespelet er kjend for sine livlege, raske melodiske passasjar fulle av mikrotonale ornament. Slike ornament får ein fram ved å variere opninga av fingerhòla, og ved å bøye hovudet lett fram- eller bakover medan ein spelar (meri og kari). Det finst i dag tolv slag shinobue-instrument, med ulik lengde, ulik storleik på fingerhòla og ulik avstand mellom desse. Instrumenta gjev såleis ulike tonehøgder, og kan lettare nyttast i samspel med ulike instrument. I kabuki-teateret vert alle tolv nytta, i folkesjangrane oftast berre ein til to slag.
   
Dei seinare tiåra har mange shinobue-spelarar vore engasjerte i eksperimentelle crossover-sjangrar.

Japanske musikkinstrument
Fløyter
Saving Grace

«Saving Grace» er ein song av den amerikanske musikaren Tom Petty og det første sporet hans på albumet Highway Companion frå 2006. I juli 2006 vart «Saving Grace» gjeve ut som den første radiosingelen frå albumet. Songen, og B-sida «Big Weekend», vart gjeven ut 4. juli 2006 på iTunes Store. Songen vart gjeven ut som fysisk singel i Storbritannia tidleg i august 2006.

Innhald

iTunes
«Saving Grace» - 3:46
«Big Weekend» - 3:15

Britisk singel
CD W727CD
«Saving Grace» - 3:54
«Square One» (Live) - 3:46

Medverkande
Tom Petty - solovokal, korvokal, 12-strengs rytmegitar, trommer, piano, klapping
Mike Campbell - slidegitar, rytmegitar, klapping
Jeff Lynne - bassgitar, rytmegitar, korvokal, orgel, klapping

Lister
«Saving Grace» gjekk inn på Billboard Hot 100-lista på ein 100. plass den  22. juli 2006, og nådde 85. plassen på denne lista. På Mainstream Rock Tracks-lista nådde songen 26. plassen fire veket etter han gjekk inn på lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saving Grace (song)» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2006
Tom Petty-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Warner Bros. Records-singlar
Square One av Tom Petty

«Square One» er ein song av den amerikanske musikaren Tom Petty og det andre sporet på albumet, Highway Companion 2006. Songen vart opphavleg gjeve ut i september 2005 som ein del av filmmusikken til albumet med musikken til filmen Elizabethtown. I desember 2005 vart han nominert til Grammy-prisen for beste song for film eller fjernsyn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Square One (Tom Petty song)» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2005
Tom Petty-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Tom Petty
Mudcrutch av Mudcrutch

Mudcrutch er det første studioalbumet til det amerikanske rockebandet Mudcrutch, gjeve ut den 29. april 2008. Albumet vart spelt inn i løpet av to veker i august 2007. Mudcrutch vart opphavleg danna i 1970. Bandet spelte inn fleire demoar og singlar, men gav aldri ut eit album den gongen. Mudcrutch vart oppløyst av plateselskapet i 1975 og spelte ikkje saman igjen først dette albumet vart spelt inn 32 år seinare. Etter bandet vart oppløyst første gongen, gjekk bandmedlemmane Tom Petty, Mike Campbell og Benmont Tench saman og danna Tom Petty and the Heartbreakers.

Albumet gjekk inn på den amerikanske Billboard 200-lista på ein åttande plass og selde kring 38 000 eksemplar den første veka.

Innhald

Medverkande
Tom Petty - bassgitar, vokal
Randall Marsh - trommer
Tom Leadon - gitar, vokal, solovokal på «Queen of the Go-Go Girls», og «Shady Grove»
Mike Campbell - gitar, mandolin
Benmont Tench - klaverinstrument, vokal, solovokal på «This Is a Good Street»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mudcrutch (album)» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell Mudcrutch-side

Debutalbum frå 2008
Mudcrutch-album
Album produserte av Tom Petty
Reprise Records-album
Tom Leadon

Tom Leadon () er ein amerikansk musikar. Han var medlem i det tidlegare bandet til Tom Petty, Mudcrutch. Han er bror til Bernie Leadon, som tidlegare spelte i Eagles.

Biografi
På skulen var Leadon medlem i the Epics i Gainesville i Florida, der han møtte Petty. Leadon var sologitarist og Petty spelte bass. Kort tid etter dei danna Mudcrutch, med Randall Marsh på trommer, fekk gruppa inn ein sologitarist til, Mike Campbell. Leadon og Campbell delte på å spele gitarsoloar på konsertane til Mudcrutch i og kring Gainesville.

Leadon slutta i Mudcrutch i 1972 og flytta til Los Angeles, i fotspora til den eldre broren Bernie, som nyleg hadde starta Eagles med Randy Meisner, Glenn Frey og Don Henley. Leadon spelte òg bass i bandet til Linda Ronstadt, og i 1976 vart han med i countryrockbandet Silver, som hadde ein hit same året med «Wham-Bam».

I 1975 spelte the Eagles inn ein av dei originale songane til Leadon, «Hollywood Waltz», og gav han ut på One of These Nights. Den endelege versjonen er tilskriven Tom Leadon, Bernie Leadon, Frey og Henley. Seinare det året gav Buck Owens ut sin versjon av denne songen. 

Leadon vart seinare gitarlærar i Nashville.

I 2007 starta Petty opp att Mudcrutch og spelte inn eit album med Leadon, Campbell, Marsh og Benmont Tench. Albumet kom ut 15. april 2008.

I memoara sine, Conversations with Tom Petty, seier Petty at det var Leadon som inspirerte han til å flytte til Los Angeles for å prøve og slå gjennom som musikar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tom Leadon» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske gitaristar
Shady Grove

«Shady Grove» er ei folkevise frå Appalachane i USA (Roud 4456) som ein trur oppstod i Aust-Kentucky rundt byrjinga av 1900-talet. 

I dei fleste tradisjonelle versjonane er melodien i dorisk toneart,  men Bill Monroe-versjonen og seinare bluegrass-versjonar nyttar ein dur-variant. 

Det finst mange vers av songen, og dei fleste skildrar om songaren sin kjærleik for ei kvinne som heiter Shady Grove. Det finst variantar av refrenget, som syner til at songaren reiser ein stad (til Harlan, til ein stad kalla Shady Grove eller berre «bort»).  Ein av dei mest kjende versjonane av songen høyrer til Charlene Darling and the Darling boys i ein episode av The Andy Griffith Show, spelt av Maggie Peterson and The Dillards.

Melodien minnar om, og er kanskje basert på den engelske balladen «Matty Groves».

Notar

Innspelingar
Godt over 100 artistar har spelt inn songen. Nokre av dei er: 
Among the Oak & Ash
Clarence Ashley
Doc Watson
Bill Monroe
Jerry Garcia, Tony Rice og David Grisman på Pizza Tapes
Jerry Garcia og David Grisman for albumet med same namn
Big Joe Williams
Blitzen Trapper
Blood Oranges
Hot Rize
Quicksilver Messenger Service på albumet med same namn
J.J. Cale på albumet Number 10
Jean Ritchie
The Kingston Trio på konsertalbumet «...from the Hungry i"
Richard Fariña
Patty Loveless
Ricky Skaggs og Kentucky Thunder
Kerosene Brothers, òg betre kjend som Hayseed Dixie
Crooked Still
Mudcrutch, det første bandet til Tom Petty i 2008
Kris Drever
Pinmonkey
The Everly Brothers
The Chieftains med Tim O'Brien på albumet Further Down the Old Plank Road (2003)
Dawud Wharnsby
Pernell Roberts
Takenobu
Mark Growden
Jayke Orvis & the Broken Band
Jason Nesmith (son av Michael Nesmith) på albumet Shelter
Cabinet (Wilkes-Barre, Pa)
Taj Mahal
 David Rivett (akustisk gitarist, Western Australia)
Janet Potin og David Egter van Wissekerke
Whiskey Shivers
 The Duck Downpickers
 Pop and the Clingwrap Killers
 The Tin Box Boys
 Coat of Grime
 Anthony Kyle

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shady Grove» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
«Mattie Groves», ein gammal engelsk ballade med liknande melodi
Eit konsertopptak av «Shady Grove» av Doc Watson frå 1996 Florida Folk Festival; gjort offentleg tilgjengeleg via State Archives of Florida.

USA-amerikanske folkeviser
Bill Monroe-songar
J.J. Cale-songar
The Kingston Trio-songar
The Everly Brothers-songar
The Chieftains-songar
Mudcrutch-songar
Songar frå 1700-talet
Scare Easy

«Scare Easy» er ein song skriven og sungen av Tom Petty for debutalbumet til rockebandet Mudcrutch med Petty og Mike Campbell. Songen vart nytta i ein reklame i 2008 for My Name is Earl.

Ein kan òg høyre songen under rulleteksten til filmen Appaloosa (2008), ein westernfilm regissert av og med Ed Harris i tillegg til Viggo Mortensen og Renée Zellweger.

Medverkande
Mike Campbell – gitar, mandolin
Tom Leadon – gitar, vokal
Randall Marsh – trommer
Tom Petty – bass, vokal
Benmont Tench – klaverinstrument, vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scare Easy» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 - frå den offisielle YouTube-kanalen til Mudcrutch

Songar frå 2008
Mudcrutch-songar
Songar skrivne av Tom Petty
Lillomarka

Lillomarka er eit skogsområde i Oslomarka nordaust for Oslo by, og høyrer dels til Oslo kommune, dels til Nittedal kommune i Viken.
Lillomarka er avgrensa i vest av Maridalen, og i aust av sjølve dalen Nittedal og av Gjelleråsen, i sør av dei tettbygde områda i Groruddalen i Oslo, og elles av jarnbanelina Gjøvikbanen og av Movatn i nord. Nordmarka ligg vest og nordvest for Lillomarka, på den andre sida av Maridalen.

Bakgrunnsstoff 

 Nettsidene til foreininga Lillomarkas Venner.
 Presentasjon av Lillomarka i Skiforeningens Markadatabase. 

Marka
Geografi i Nittedal
Geografi i Oslo
Gjelleråsen

Gjelleråsen er ein ås på grensa mellom kommunane Oslo, Lillestrøm og Nittedal, og er delt mellom Oslo i vest, Lillestrøm i aust og Nittedal i nord. Dessutan er Gjelleråsen namnet på den tettbygde luten lengst sør i Nittedal kommune, med namn som Hagan, Skillebekk og Holumskog.

Over Gjelleråsen går det fleire viktige historiske vegfar. Det eldste faret er den såkalla Oldtidsvegen, som kan sporast frå Fossum gård i Groruddalen attmed Stovner senter og over det høgste partiet av åsen. Gravrøyser tett attmed vegfaret indikerer at dette vegfaret er av særs høg alder.

Åsar i Viken
Geografi i Oslo
Geografi i Nittedal
Geografi i Lillestrøm
Six Days on the Road

«Six Days on the Road» er ein song skriven av Earl Green og Muscle Shoals Sound Studio-låtskrivaren Carl Montgomery, og gjort kjend av countrysongaren Dave Dudley. Han vart først gjeven ut i 1963 og vart ein stor hit det året. Songen er ofte omtalt som den som best skildrar det amerikanske lastebilsjåførlivet.

I 1997 vart songen spelt inn av countrybandet Sawyer Brown, som nådde topp 15 på den amerikanske countrylista med songen.

Lister
«Six Days on the Road» vart den førte store hitten til Dudley og han nådde andreplassen på Billboard Hot Country Singles-lista sommaren 1963. Plata låg 21 veker inn epå lista, og nådde òg 32. plassen på Billboard Hot 100 og 13. plassen på easy listening-lista. 

Dudley spelte sidan inn fleire songar med lastebiltema, somm «Last Day in the Mines», «Truck Drivin' Son-of-a-Gun» og «Truck Driver's Prayer».

Sawyer Brown-versjonen

Sawyer Brown spelte inn songen i 1997 for albumet Six Days on the Road. Versjonen deira nådde 13. plassen på countrylista det året.

Lister

Årslister

Andre versjonar
Mange andre versjonar av «Six Days on the Road» er spelte inn, og tre av dei har òg nådd hitlistene. Johnny Rivers nådde 58. plassen på countrylista og 105. plassen på Billboard Hot 100 i 1974. Steve Earle spelte inn songen i 1987 for filmen Planes, Trains and Automobiles og versjonen hans nådde 29. plassen på Billboard Hot Country Singles tidleg i 1988. 

Andre som har spelt inn songen er mellom andre Del Reeves, George Jones, Red Simpson, Nev Nicholls, Ferlin Husky, Boxcar Willie, Wolfman Jack, Motorpsycho, Red Sovine, Jim Croce, Taj Mahal, David Allan Coe, George Thorogood, String Cheese Incident the Flying Burrito Brothers, som ein kan sjå spele songen i filmen Gimme Shelter, Gram Parsons and the Fallen Angels, bluesgitaristen Popa Chubby (i 2008 på albumet Vicious Country), New Riders of the Purple Sage og Tom Petty-bandet Mudcrutch. 

Claude François spelte inn ein franskspråkleg versjon kalla «Six jours sûr la route».

«Six Tons of Toys»
Dudley spelte inn ein nyskriven juleversjon av songen kalla «Six Tons of Toys» i 1982 for album Trucker's Christmas. Denne versjonen vart spelt inn av Paul Brandt i 1997 på albumet A Paul Brandt Christmas: Shall I Play for You?.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Six Days on the Road» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Singlar frå 1987
Singlar frå 1997
Dave Dudley-songar
Sawyer Brown-songar
Steve Earle-songar
Johnny Rivers-songar
George Thorogood-songar
Jim Croce-songar
George Jones-songar
Motorpsycho-songar
The Flying Burrito Brothers-songar
Gram Parsons-songar
New Riders of the Purple Sage-songar
Mudcrutch-songar
Musikkvideoar regisserte av Michael Salomon
Stefan Holm

Stefan Christian Holm () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar som konkurrerte i høgdehopp. Han vann OL-gull i 2004, og tok i tillegg to EM-medaljar og ein VM-medalje i øvinga. 181 centimeter høge Holm var relativ kortvaksen til høgdehoppar å vere, men makta likevel å hevde seg mot verdseliten i over ti år. Innandørs sikra han seg fire VM-gull og to EM-gull.

Aktiv
Holms internasjonale gjennombrot kom under Sommar-OL 2000 i Sydney der han vart nummer fire med 2,32 m. Nokre månader seinare vann han det fyrste av fire gullmedaljar i innandørs-VM; 2001, 2003, 2004 og 2008. Han trivdes openbert godt innandørs, også i innandørs-EM fekk han med seg to gullmedaljar, 2005 og 2007.

Utandørs vann han sølvemdaljar i både EM 2002 og VM 2003. 2004 vart hans store jubelår som høgdehoppar. Etter han hadde sigra i innandørs-VM i Budapest, vann han den olympiske gullmedaljen i sommarleikane i Aten, før han avrunda sesongen med siger i IAAF-finalen i Monaco.

Etter OL i Aten sikra han seg nye innandørs-triumfar, utandørs fekk han ein bronsemedalje i europameisterskapen på svensk heimebane i 2006. Han avslutta med fjerdeplassar både i friidretts-VM 2007 og Sommar-OL 2008.  Holm forbetra sin personleg rekord utandørs til 2,37 m i 2008. Innandørs svinga han seg over 2,40 m då han vann EM-gull i Madrid i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap, utandørs
EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 2,27 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 10 – 2,25 m
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 2,32 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 2,30 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 2,29 m, bakom Jaroslav Rybakov (2,31 m)
VM i 2003 i Paris: Sølvmedalje – 2,32 m, framom Mark Boswell (2,32 m)
OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 2,36 m, framom Matt Hemingway (2,34 m)
VM i 2005 i Helsingfors: Nr 7 – 2,29 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,34, bakom Tomáš Janků (2,34 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 2,33 m
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 2,32 m

Personlege rekordar
 Utandørs: 2,37 m (13. juli 2008, Aten)
 Innandørs: 2,40 m (6. mars 2005, EM Madrid)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stefan Holm» frå ,  den 16. april 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Stefan Holm» frå ,  den 16. april 2015.  
 

Svenske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Sverige
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Mojo av Tom Petty

Mojo er det 12. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut den 15. juni 2010 på CD og 29. juni på BD. Det var det første albumet til Petty med the Heartbreakers på åtte år. Mojo debuterte på andreplassen på Billboard 200 i USA, og selde 125 000 eksemplar den første veka. Albumet var det første heile albumet med bassisten Ron Blair sidan Hard Promises i 1981, sidan han berre spelte på to songar på det førre Heartbreakers-albumet, The Last DJ.

Marknadsføring og utgjeving
Bandet byrja å strøyme ein song frå albumet, «Good Enough», på nettsida si den 24. februar 2010. Det vart posta videoar for «Jefferson Jericho Blues,» «First Flash of Freedom,» «I Should Have Known It,» «Something Good Coming,» og «Good Enough» på YouTube-kanalen til bandet.

Albumet har så langt ein score på 72 av 100 på Metacritic. ChartAttack gav albumet 2,5 av 5 og sa det var «særs skuffande» og «ei plate som kjem til å verte ein kult-hit om ti år. Forventningane til Petty og bandet hans er særs høge, og frå det standpunktet manglar albumet fengande melodiar og refreng, noko me veit desse karane klarar å gjere i søvne.»  The Independent gav albumet fem av fem stjerner og sa «det er eit av dei beste albuma deira»

Innhald

Medverkande
Tom Petty – vokal, rytmegitar, solo- og bassgitar på «Running Man's Bible», plateproduent
Mike Campbell – Sologitar (utanom på «Running Man's Bible»), produsent
Scott Thurston – Rytmegitar, munnspel
Benmont Tench – Akustisk og elektrisk piano, orgel
Ron Blair – bassgitar (utanom «Running Man's Bible»)
Steve Ferrone – trommer, perkusjon
Ryan Ulyate – produsent

Lister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mojo (album)» frå ,  den 16. april 2015.  
 

Tom Petty-album
Musikkalbum frå 2010
Album produserte av Tom Petty
Reprise Records-album
Mojo Tour 2010

Mojo Tour 2010 er eit konsertalbum av Tom Petty & The Heartbreakers. Det vart berre gjeve ut via heimesida til Tom Petty frå den 14. desember 2010 som gratis nedlasting for alle som kjøpte bilett til sommarturneen hans i 2010. Tidlegare hadde òg Mojo vore gjeve ut som gratis digital nedlasting til dei same billettkjøparane til sommarturnéen.

Ei utvida utgåve av Mojo Tour 2010 vart òg gjeve ut same dag for medlemmar av Highway Companions Club som vart med i klubben mellom 23. februar 2010 og 24. februar 2011. Den utvida utgåva var 73 minuttar lang og inneheld seks spor i tillegg til standardutgåva frå sommarturneen.

Innhald

Musikarar
Tom Petty - solovokal, 6- og 12-strengs akustisk og elektrisk gitar, perkusjon
Mike Campbell - sologitar, slidegitar, 12-strengs gitar, mandolin, elektrisk sitar
Benmont Tench - akustisk og elektrisk piano, Hammond orgel, synthesizer, korvokal
Ron Blair - bassgitar, korvokal
Scott Thurston - rytmegitar, munnspel, korvokal
Steve Ferrone - trommer, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mojo Tour 2010» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
TomPetty.com - Tom Petty & The Heartbreakers si offisielle nettside

Tom Petty-album
Konsertalbum frå 2010
Warner Bros. Records-album
Hypnotic Eye

Hypnotic Eye er det 13. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut 29. juli 2014 på Reprise Records. Albumet debuerte på toppen av Billboard 200, og vart det første albumet til Tom Petty and the Heartbreakers som nådde toppen av lista.

Produksjon
Den første innspelinga for albumet gjekk føre seg i august 2011 i øvingslokalet til bandet i Los Angeles, der «Burnt Out Town» vart spelt inn. Albumet gjekk stilmessig attende til dei to første albuma ti lbandet, Tom Petty and the Heartbreakers (1976) og You're Gonna Get It! (1978).

Marknadsføring

Den 10. juni 2014 vart songen «American Dream Plan B» gjeve ut som den første singelen frå albumet, i lag med songane «Red River» og «U Get Me High,» på nettsida til bandet og digitale butikkar. Ein månad seinare vart ein CD-singel med «American Dream Plan B» og «U Get Me High» gjeve ut.

Songane «Forgotten Man» og «Fault Lines» vart gjeven ut for strøyming på nettsida til bandet tidleg i juli 2014. I tillegg vart alle fem spora gjeve ut i marknadsføringa av Hypnotic Eye på ein «interaktiv radio» med skruknapp som fann spora for lyttarane.

Utgjeving
Albumet debuterte på toppen av Billboard 200-lista og selde 131 000 eksemplar i USA den første veka.

Innhald

Medverkande
Tom Petty – vokal, rytmegitar på alle utanom 10, sologitar på spor 9 (berre høgre kanal), spor 10, spor 11 (berre avslutning), fuzzbass på spor 3, høg bass på spor 7, bass på spor 9, plateprodusent
Mike Campbell – sologitar, sologitar på spor 9 (berre venstre kanal), rytmegitar på spor 10, produksjon
Scott Thurston – rytmegitar på spor 1, 3, 5, 6, 7, 8, 11, 12-strengs gitar på spor 4, munnspel på spor 2, 10, tamburin på spor 9
Benmont Tench – piano på spor 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11, elektrisk piano på spor 1, 6, 11, orgel på spor 1, 2, 3, 5,6, 7, 8, 9, 11, mellotron på spor 4, 8, 11, synthesizer på spor 5
Ron Blair – bassgitar på alle utanom spor 9
Steve Ferrone – trommer på alle spor, perkusjon på spor 6, 7
Josh Jove - fuzzgitar på spor 7
Ryan Ulyate – korvokal på spor 8, produksjon

Lister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hypnotic Eye» frå ,  den 16. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Tom Petty-album
Musikkalbum frå 2014
Album produserte av Tom Petty
Reprise Records-album
Album på toppen av Billboard-lista
Sergej Kljugin

Sergej Petrovitsj Kljugin () er ein russisk tidlegare høgdehoppar frå Kinesjima. Han vart olympisk meister i øvinga i 2000.

Aktiv
Kljugin forbetra sin personlege rekord til 2,30 meter i 1997-sesongen. Ved verdsmeisterskapen 1997 i Aten vart han nummer 11 med 2,29 m. Året etter, 12. august 1998, gjorde han sitt livs høgste hopp under stemnet Weltklasse Zürich der han tok seg over 2,36 m. Seinare i 1998-sesongen vann han bronsemedaljen i europameisterskapen i Budapest. Med 2,32 meter i sluttprotokollen vart han einast overgått av Artur Partyka frå Polen og briten Dalton Grant.

Kljugins store stund kom under OL 2000 i Sydney. Her vann han OL-gullet i høgdehopp. Sigershoppet målte 2,35 m, ein centimeter under hans personlege rekord. 

Kljugin vart russisk meister i høgdehopp både i 2000 og 2001. Han enda på fjerdeplassen i høgdetevlinga under VM i friidrett 2001 i Edmonton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 11 – 2,29 m
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 2,32 m, framom Martin Buß (2,32 m)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje 2,35 m, framom Javier Sotomayor (2,32 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 2,30 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergei Petrowitsch Kljugin» frå ,  den 16. april 2015.  
 

Russiske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Russland
Deltakarar under sommar-OL 2000