alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tore Ulstein

Tore Ulstein () er ein norsk næringslivsleiar. Han er styreleiar i Ulstein Group og styremedlem i fleire bedrifter i Ulstein Group og Ulsmo, styreleiar i SINTEF og styremedlem i GC Rieber AS. Han er medlem av Ordensrådet for St. Olavs Orden, Rådet og kontrollkomiteen i Stiftelsen DNV, senterstyret i SFI Move og rådsmedlem for det Nasjonale Eksportrådet. Tore Ulstein er son av Ulstein Group sin tidlegare konsernsjef, Idar Ulstein (1934–2012).

Han har doktorgrad innan marin hydrodynamikk frå NTNU, ei sivilingeniørgrad frå NTNU og diplom frå Massachusetts Institute of Technology (MIT). Han har arbeidd som førsteamanuensis II ved NTNU.

Før Tore Ulstein blei styreleiar for Ulstein Group var han i fleire år nestleiar i styret, og han har også hatt fleire leiande stillingar i konsernet, blant anna visekonsernsjef og administrerande direktør i Ulstein Design & Solutions AS og Ulstein Verft AS. Han har hatt ei rekke verv i nærings- og organisasjonsliv. Han var president i NHO frå 2013 til 2017. Han har vore styreleiar i NORCE, medlem i Divisjonsstyret for Innovasjon, medlem i Norges Tekniske Vitenskapsakademi, medlem av Study Program Council for Marine Engineering, medlem av styringskomiteen for GCE Maritime, medlem av Norsk Industris Maritime Innovasjonsutvalg og  medlem av DNVs Nordic Committee for Safety at Sea.
Norske forretningsfolk
Norske sivilingeniørar
Loke Patera

Loke Patera er ein vulkan på jupitermånen Io. Han er den mest kraftige vulkanen på månen og har vore aktiv sidan minst 1979 då han vart oppdaga av ein Voyager-sonde. Truleg er det ein lavasjø i vulkanen.

Loke Patera er namnsett etter Loke frå norrøn mytologi.

Kjelder 
 PIA02595: Io's Loki in Infrared: Hot Edge  - NASA Photojournal

Bakgrunnsstoff

Vulkanar på Io
Gish Bar Patera

Gish Bar Patera er ei vulkansk grop på jupitermånen Io. Ho har dimensjonane 106,3 kilometer gonger 115,0 kilometer. Vulkansk aktivitet er vorte oppdaga fleire gonger i denne landforma.

Kjelder 
 PIA03884: Recent Eruption at Gish Bar Patera on Io  - NASA Photojournal

Vulkanar på Io
Trollabotsvotni

Trollabotsvotni er ei rekkje på fire små innsjøar i Sogndal kommune i Vestland. Dei ligg i dalen Trollabotn, ein sørleg sidedal til Risbotndalen på Gaularfjellet, og er ein del av Gaularvassdraget. Kvart av vatna ligg i ein markert botn, frå  til 865 meter over havet og er knytt saman med korte men strie elver. Det nedste vatnet har utløp ned til Risbotndalen og Risbotnvatnet.

Innsjødata 

Innsjøar i Sogndal
Gaularvassdraget
Balestrand
Krateret Åsgard

Åsgard er ein nedslagsstruktur på jupitermånen Callisto. Strukturen har ein diameter på kring 1 700 kilometer og er ein av dei største nedslagsstukturane på Callisto. Han har eit lyst sentrum som er omgjeve av avbrotne ringar.

Strukturen er namnsett etter Åsgard frå norrøn mytologi.

Kjelder 
 PIA01648: Impact Craters on Icy Callisto: Doh Crater and Asgard - NASA Photojournal

Jupitermånen Callisto
Prøvelauslating

Prøvelauslating går ut på at ein person som er dømd til fengsel kan sleppe ut ifrå fengsel før straffa er sona heilt ferdig der.

Prøvelauslating i Noreg 
Prøvelauslating vart prøvd i Noreg for første gong i 1900.

Kriminalomsorga skal ikkje beslutte prøvelauslating om omstenda etter ei totalvurdering ikkje gjer ei lauslating tilrådeleg. Det skal særleg leggjast vekt på korleis den dømde ter seg under gjennomføring av straffa, og om det er grunn til å tru at den dømde vil gjere nye straffbare handlingar i prøvetida.
 
Kriminalomsorga kan lauslate ein dømd person på prøve når personen, medrekna mogeleg varetektsfengsling, har gjennomført to tredelar av straffa og minst 60 dagar. Personar som er dømde i utlandet til fengsel i meir enn 21 år, og som er overførte til Noreg for å sone straffa si, kan prøvelauslatast etter å ha vore fengsla i meir enn 14 år.

Lauslating kan skje før to tredjedelar av straffa, men den dømde må ha særleg gode grunner for det og det er difor vanskeleg å få det.

Den som har vore utsett for brotsverk i straffesaka kan etter nærare reglar, varslast dersom prøvelauslating vert bestemt. 

Prøvetida sluttar på det tidspunktet fengselsstraffa ville vore ferdig sona.

Bryt den lauslatne vilkåra for lauslatinga, vil det få konsekvensar, mellom anna kan det tyde at retten bestemmer at resten av straffa skal sonast i fengsel.  
 
I Straffegjennomføringslova av 2001 §§42, 43 og 44 står nærare reglar for prøvelauslating.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Kriminalomsorga om prøvelauslating

Kriminalomsorg
Rettsstat
Krateret Pwyll

Pwyll er eit nedslagskrater på jupitermånen Europa med ein diameter på 26 kilometer. Det vert rekna som kan henda eit av dei yngste ytetrekka på Europa. Den lyse kvite fargen på materialet som strålar ut frå krateret kan tyda på at dette materialet er sett saman av små ferske partiklar av vassis.

Kjelder 
 PIA01211: Pwyll Crater on Europa  - NASA Photojournal

Jupitermånen Europa
Ron Clarke

Ronald William Clarke () var ein australsk friidrettsmann og eit av tidenes største idrettsnamn innan mellom- og langdistanseløp. Han sette heile 17 verdsrekordar i løpet av karrieren sin.

Karriere 

I 1956 var det Ron Clarke som tende den olympiske elden under dei olympiske leikane i Melbourne, men han var ikkje god nok til å koma med på OL-laget det året. 

Ron Clarkes einaste OL-medalje kom frå sommar-OL 1964 i Tokyo, der han tok bronse på 10 000 meter. Han deltok også i 5000 meter og maraton, men kom på niande plass i begge øvingane. 1965 vart eit toppår for Clarke der han sette 12 verdsrekordar, 9 av dei i løpet av 21 dagar. Ein av desse rekordane sette han i dei aller fyrste Bislett Games, der han sprang 10 000 meter på 27,39.4.  Han forbetra med det sin eigen rekord med 34,8 sekund og blei samtidig den fyrste i verda til å springa 10 000 meter på under 28 minutt.

I 1968 deltok Ron Clarke i sommar-OL 1968 i Mexico by, men dei store prestasjonane hans var fråverande der. Den tynne lufta gjorde at han fekk pustevanskar under 10 000 meter; han kom seg over målstreken til ein sjetteplass, men kollapsa og fekk skadar på hjartet. På 5000 meter, nokre dagar etterpå, enda han på femteplass.

Clarke har også vore politikar etter idrettskarieren tok slutt. Han har m.a. vore ordførar i Gold Coast i Queensland.

Ron Clarke vart tildelt Bislett-medaljen i 1968.

Kjelder 

 Daneshmand, Erli Berg (17.06.15), Bergens Tidende: Bislett-legenden Ron Clarke er død.

Fotnotar 

Australske mellomdistanseløparar
Australske langdistanseløparar
Australske politikarar
Vinnarar av Bislett-medaljen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Australia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Australske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Australske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Folk frå Melbourne
Gujranwala

Gujranwala (urduskrift ) er ein pakistansk industriby som ligg i Gujranwala distrikt i Panjab. Han er den sjuande folkerikaste av storbyområda i Pakistan, og er ein av dei raskaste veksande byane i landet. Gujranwala ligg 226 meter over havet. Han grensar mot Ghakhar Mandi, Alipur Chatha, Kamonke og fleire mindre byar og landsbyar.

Historie 
Namnet «Gujranwala» viser til at byen blei bygd av gurjarar. Namnet blir også knytt til riket Gurjara-Pratihara.
Ifølgje Imperial Gazetteer of India blei byen omdøypt Khanpur av sansi-jattar frå Amritsar som slo seg ned, men det eldre namnet overlevde.

Gujranwala blei viktig under framveksten av Sikh-riket på 1700-talet. Han var fødestaden til grunnleggjaren av riket, Ranjit Singh, og hovudstad for føregjengarane hans, faren Maha Singh og farfaren Tsjarat Singh.
Sikh-leiaren Hari Singh Nalwa reiste mykje av den «nye» byen. 

Området kom under britisk styre i 1848. I 1881 blei det bygd ei jernbanelinje langs hovudvegen Grand Trunk Road som band saman Gujranwala med andre byar i Panjab og letta handel.

Klima 
Gujranwala har steppeklima (BSh etter Köppen si klimaklassifisering). Om sommaren (juni til september) kan temperaturen koma opptil 36 °C. Dei kaldaste månadane er som regel november til februar, då gjennomsnittet klan ligga på 7 °C. Månadane med høgast nedbør er som regel juli og august, når monsunen kjem til Panjab. I dei andre månadane er gjennomsnittleg nedbør rundt 25 mm. Dei tørraste månadane er som regel november til april, med lite nedbør.

Kulturarv i Gujranwala

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gujranwala» frå ,  den 18. juni 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Gujranwala Chamber of Commerce & Industry
 sgc.edu.pk
 Article on Gujranwala from the 1911 Encyclopædia Britannica

Panjab i Pakistan
Byar i Pakistan
Nicolas av Sverige

Nicolas Paul Gustaf () er prins av Sverige, hertug av Ångermanland og sonen til prinsesse Madeleine av Sverige og Christopher O'Neill. Han er medlem i Den svenske kongefamilien og er nummer seks i den svenske tronfylgja.

Titlar, tiltaleformer, dekorasjonar og våpenskjold

Titlar og tiltaleformer 

 15. juni 2015–idag: Den høgvørde prins Nicolas Paul Gustaf av Sverige, hertug av Ångermanland

Fotnotar

Folk frå Danderyd
Svenske prinsar
Hertugar av Ångermanland
Fyrstehuset Bernadotte
Betty Cuthbert

Elizabeth «Betty» Cuthbert () var ein australsk  sprintar som vann fire olympiske gullmedaljar, den einaste som har vunne gull i både 100 meter, 200 meter og 400 meter sprint. Cuthbert sette heile 18 verdsrekordar i sprint i løpet av karrieren sin.

Under Sommar-OL 1956 i Melbourne sprang 18 år gamle Cuthbert seg inn til tre olympiske gullmedaljar: 100 meter, 200 meter og 4 x 100 meter stafett.  Dette var den første store internasjonale meisterskapen ho deltok i.

I 1958 sette Cuthbert to nye verdsrekordar. Ho deltok også i Sommar-OL 1960 men grunna skade rauk ho ut or forsøksheat til 100 meter. To år seinare var ho med på å vinne gullmedalje for det australske kvinnelaget i sprintstafett i samveldeleikane i Perth. Derifrå konsentrerte ho seg om distansen 400 meter. Sommar-OL 1964 i Tokyo var dei fyrste olympiske leikane der 400 meter sprint var med i programmet. Her vann Cuthbert sin fjerde olympiske gullmedalje ved å slå britiske Ann Packer med to tidelar. Etter Tokyo-leikane la ho opp.

Betty Cuthbert budde i Vest-Australia, der ho siste åra leid av sjukdommen multippel sklerose.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Betty Cuthbert» frå ,  den 17. juni 2015.  

 Fotnote 

 

Australske friidrettsutøvarar
Australske sprintarar
Olympiske meistrar for Australia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Australske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Australske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Australske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Sarno

Sarno er ein by og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen har 31 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 40 km². Byen ligg ved foten av Appenninane, 30 meter over havet, og 20 kilometer nordaust for provinshovudstaden Salerno. Elva Sarno har sine kjelder i nærleiken av byen Sarno, ei elv som gjennom ein kanal renn ut i Middelhavet ved Pompeii.

Næringslivet i Sarno er mykje basert på produksjon av papir, bomull, silke, lin og hamp.

Den 5. mai 1998 omkom 161 menneske i eit jordskjelv som råka Sarno og delar av grannekommunane Quindici, Siano og Bracigliano.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sarno (Kampanien)» frå ,  den 17. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Signe Eimind Olseth

Signe Eimind Olseth () var ein norsk forfattar frå Askvoll kommune i Sunnfjord. Olseth gav ut tre romanar og var redaktør av bladet til Det Hvite Bånd.

Bibliografi

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Forfattarar frå Askvoll
Folk frå Askvoll
Norske redaktørar
Norske romanforfattarar
Anna Vårdal Søfteland

Anna Vårdal Søfteland () var frå Askvoll kommune i Sunnfjord. I 1966 ga ho ut erindringsboka Som menneske til menneske der Vårdal Søfteland fortel om opplevingar frå andre verdskrigen. Ho gifta seg i Os i Hordaland og budde like ved fangeleiren Ulven.

Bibliografi

Referansar

Kjelder
 
 
 Gravminner i Norge

Norske forfattarar av erindringsbøker
Forfattarar frå Askvoll
Folk frå Askvoll
Forfattarar frå Naustdal
Anders Madsen Gil

Anders Madsen Gil () var ein norsk forkynnar og forfattar frå Askvoll kommune i Sunnfjord.

Anders Madsen Gil var den første som ga ut bøker på Lunde forlag i Bergen.
Han gav ut om lag 20 bøker - mange av dei med religiøst innhald.

Bibliografi

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Artiklar om Anders Madsen Gil i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 

Folk frå Askvoll
Forfattarar frå Askvoll
Nynorskforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske romanforfattarar
Krateret Mead

Mead er eit nedslagskrater på Venus med ein diameter på 275 kilometer. Det er det største kjende nedslagskrateret på Venus.

Kjelder 
 PIA00148: Venus - Mead Crater - NASA Photojournal

Venus
Ope innhald

Ope innhald viser til kreativt arbeid som andre har løyve til å kopiere eller omforme. Omgrepet er ein neologisme skapt av David Wiley i 1998. Wikipedia er eit døme på eit verk som har ope innhald.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Open content» frå ,  den 19. juni 2015.  
 

Digital kunst
Opphavsrett
Eboli

Eboli er ein by og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen har 39 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 137,6 km². Byen ligg på sørsida av Sele-dalen, 145 meter over havet.

Eboli er kjend som eit senter for landbruk, i særleg grad for sin olivenolje og mjølkeprodukt. Ein mozzarella-ost laga av mjølk frå vassbøffel er vide kjend. 

Ein stor innandørs-arena, PalaSele, med plass til 8 000 tilskodarar er bygd i Eboli.

I fylgje ei lokale seiandesegn stoppa Jesus i Eboli. Den italienske forfattaren Carlo Levi nytta uttrykket «Jesus stoppa i Eboli» på ein roman der han skreiv om den vedvarande armoda i det aller sørlegaste Italia i byrjinga av det 20. hundreåret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eboli (Kampanien)» frå ,  den 18. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Pagani i Salerno

Pagani er ein by og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen har 36 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 12 km². Pagani ligg 15 kilometer vest for provinshovudstaden Salerno.

Byen er mest kjend for festen til ære for Madonna del Carmine, og som årleg vert halden fyrste søndag etter påske. Frå heile Italia kjem turistar for å delta i feiringa og for å be til helgenen.

Pagani er elles eit mål for pilegrimar som ærar helgenen Alfonso dei Liguori, grunnleggjaren av rørsla redemptoristane, som frå 1775 til han døydde i 1787 budde her. Leivningane etter han vert oppbevart i kyrkja Basilica Sant’Alfonso i Pagani.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pagani (Kampanien)» frå ,  den 18. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Capaccio

Capaccio er ein by og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen, som omfattar 11 små og større landsbyar, har over 22 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 113 km².

Capaccio ligg i ei åsside, 441 meter over havet, om lag 50 km sør for provinshovudstaden Salerno. Ein stor del av ibuarane i kommunen bur på ei stor slette nedanfor byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Capaccio» frå ,  den 18. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Agropoli

Agropoli er ein hamneby og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen har 21 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 32,8 km².

Byen ligg ved Tyrrenhavet. Kommunen omfattar elles ti landsbyar (frazioni).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Agropoli» frå ,  den 18. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Angri

Angri er ein by og ein kommune i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Kommunen har over 33 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 13,8 km².

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Angri» frå ,  den 18. juni 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Gargrave

Gargrave er ein stor landsby og eit sivilt sokn (civil parish) i Craven i North Yorkshire i England. Staden har 1 764 innbyggjarar (2001).

Litt sør for byen ligg ruinane av ein romersk villa som no er kjend som Kirk Sink. Villaen var dekorert med mosaikk med tessellering, og kan ha tilhøyrd ein britisk-romersk familie.

Herskapshuset Gargrave House frå 1917 blei teikna av den kjende skotske arkitekten James Dunn.

Transport

Byen ligg ved elva Aire og Leeds og Liverpoolkanalen, ei ferdselsåre som tidlegare var viktig for transport og i dag mest blir brukt til turisme.

Den travle hovudvegden A65, som går frå Leeds til Kendal i Lake District, går gjennom landsbyen. Gargrave jernbanestasjon gjev samband med Leeds i aust og Morecambe og Carlisle i vest. Gargrave har også bussamband til Skipton, Settle, Malham, Barnoldswick og Preston.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gargrave» frå ,  den 18. juni 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Gargrave ved britishlistedbuildings.co.uk

Landsbyar i North Yorkshire
Craven
Malham

Malham er ein landsby og eit sivilt sokn (civil parish) i Craven-distriktet i North Yorkshire i England. Han er nemnd i Domesday Book som «Malgun», eit namn som tyder 'busetnad ved grusstad'. Soknet har rundt 150 innbyggjarar.

Malham ligg i Malhamdale, den øvre delen av elvedalen til Aire, i Yorkshire Dales. Turistattraksjonar i nærleiken er mellom anna Malham Tarn, Malham Cove og Gordale Scar. Staden er eit viktig mål for fotturismar.

Malham Show er ei årleg hending i august som omfattar fesjå, andre utstillingar og oppvisingar knytt til landbruk og lokalt kulturliv og tevlingar som dragkamp og motbakkeløp. Eit anna arrangement er Malham Safari, i mai, der innbyggjarane og landsbyskulen lager utandørsskulpturar som blir sett opp rundtom Malham.

Kjelder

«An introduction to Malham», malhamdale.com
«Malham Show», malhamdale.com
«Malham Safari Trail "Pennine Pantomine" 23rd May - 27th May 2015», malhamdale.com

Denne artikkelen bygger på «Malham» frå ,  den 19. juni 2015.

Bakgrunnsstoff

Craven
Landsbyar i North Yorkshire
Yorkshire Dales
Fesjå

Fesjå er ei offentleg utstilling av husdyr, i første rekkje storfe og småfe. Ordet kan vera avleidd frå engelsk cattle-show, og skal først ha blitt brukt og gjort kjend av forfattaren A.O. Vinje.

Ein byrja å halda utstillingar av husdyr i Noreg i 1850-åra. Fesjåa var svært viktige for husdyral. Etter andre verdskrigen har fesjå mistet mykje av tydinga for alsarbeidet, men har framleis ein stor sosial og kulturberande funksjon.
Nokre norske fesjå er Dyrsku'n i Seljord og Dyrskuet i Lyngdal.

I overført tyding kan «fesjå» visa til ulike oppvisingar, både med postiv og negativ tyding.

Kjelder

Utstillingar
Husdyr
Landbruk
Abraham Loftheim

Abraham Loftheim () var ein norsk sakprosaforfattar frå Loftheim i Askvoll kommune. Loftheim skreiv tre band av bygdesoga til Askvoll.

Bibliografi

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Abraham Loftheim i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Askvoll
Folk frå Askvoll
Verona Rupes

Verona Rupes er ei klippe på uranusmånen Miranda. Ho er estimert til å vera kring 5 kilometer høg.

Kjelder 
 PIA00044: Miranda High Resolution of Large Fault - NASA Photojournal

Uranusmånen Miranda
Levanger Fotballklubb

Levanger Fotballklubb er ein fotballklubb stifta i 1996. Klubben vart stifta som ein overbyggingsklubb for dei lokale laga Nessegutten og IL Sverre. Frå og med sesongen 2010 vart Skogn IL teken opp som samarbeidsklubb på lik linje med Sverre og Nessegutten. 

I 2014 rykka klubben opp til OBOS-ligaen. I 2020 spela Levanger Fotballklubb i 2. divisjon avdeling 2 (2020).

Idrett i Levanger
Fotballag i Trøndelag
Skipingar i 1996
Tayibe

Tayibe (òg skrive Taibe, Taibeh eller Tayiba; arabisk الطيبة aṭ-Ṭayyibah ; hebraisk skrift טַיִּבָּה) er ein arabisk by sentralt i Israel, 12 km aust for Kefar Sava. I 2011 hadde han eit folketal på 38 575. Tayibe er ein del av Triangelet. I 2001 hadde byen 100 % arabarar (99,7 % muslimar), utan jødisk folkesetnad.

Historie
Ein landsby kalla Tayyibat al-Ism stod på lista over land som vart gjeve av sultanen  Baibars til amirane sine i 1265–1266, kring 500 år etter arabarane erobra Palestina. Under mamelukkane var landsbyen nemnt i dokument som refererer til waqfen av moskeen i Hebron.

Under osmansk styre syner skattelista frå 1596 at landsbyen høyrte til Bani Sab nahiya. Han hadde eit folketal på 50 hushaldningar («khana») og 5 ungkarar, alle muslimar, som betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar (inkludert gura, melonar, bønner, grønsaker etc.), oliventre, bikubar og geiter.

Den franske oppdagaren Victor Guérin skildra staden som ein landsby sør for Fardisya, medan «Survey of Western Palestina» mot slutten av 1800-talet skildra Tayibe som: «ein stor, spreidd landsby øvst i ei li, hovudsakleg bygd av stein. Han er forsynt av cisterner og omringa av olivenlundar.»

I folketeljinga i 1931 hadde Tayibe 2 944 innbyggjarar i 658 hus, alle muslimar. Talet kan ha inkludert to beduinstammer som heldt til i nærleiken.

I 1945 var folketalet 4 290 arabarar, medan landarealet var 32 750 dekar, i følgje ei offisiell landmåling. Dette inkluderte somme nærliggande arabiske samfunn. Av dette var 559 for sitrus og bananar, 3 180 plantasjar og irrigert land, 23 460 for korn, medan 281 dekar var klassifisert som utbygde område.

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 erobra israelske styrkar landområdet kring byen, men ikkje sjølve byen. Tayibe vart overført til Israel som ein del av våpenkvileavtalen med Jordan. I følgje David Gilmour, «var innbyggjarane rasande over at Abdullah I av Jordan berre hadde gjeve byen til Israle, men var glad for at dei fekk landområdet sitt attende. Men eigedomslova av 1950, som fekk tilbakeverkande kraft, vart nettopp laga for ta seg av saker som denne. Sjølv om dei ikkje hadde flytta frå landsbyen, vart innbyggjarane erklært fråverande og landområdet deira som fråflytta eigedom. I følgje landsbybuarane tapte dei kring 3/4 av landområdet sitt.»

Tayibe fekk lokal kommunestatus i 1952. I 1990 fekk han bystatus.

Idrett
Hapoel Tayibe F.C. er ein fotballklubb i Tayibe. I 1996 vart han den første israelsk-arabiske klubben som spelte i den øvste divisjonen i Israel.

Landemerke
Ei gammal eik i Tayibe vart erkært den største i Israel. Eika har ein omkrins på 690 centimeter. I følgje ei lokal segn er det ein engel som vaktar over treet og hemnar skadar på treet. Det er sagt å vere 1 400 år gammalt, men dette er ikkje vitskapleg bevist.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tayibe» frå ,  den 19. juni 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

Gilmour, David (1983):  Dispossessed. The Ordeal of the palestinarar. Sphere books, Storbritannia, ISBN 0-7221-3842-3

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Tayyiba

Byar i Israel
Arabiske stader i Israel
Triangelet i Israel
Byar i Det sentrale distriktet i Israel
Tira i Israel

Tira (arabisk الطـّيرة, al-Tira, hebraisk skrift טִירָה, tyder «Fortet» er ein hovudsakleg arabisk by i Det sentrale distriktet i Israel. Mot slutten av 2009 hadde byen eit folketal på 22 600. Han er ein del av Triangelet, ei samling av israelsk-arabiske byar og landsbyar nær Den grøne linja.

Tira ligg nær Kfar Saba, ein større jødisk by, og er velkjend i området for den vekentlege utandørsmarknaden, i tillegg til sin arabiske mat.

Historie
På 1100-talet, under krossfarane, vart landsbyen eigd av Johannesordenen. Han vart leigd ut til Robert av Sinjil og arvingane hans. På 1300- og 1400-talet var Tira stoppestad på vegen mellom Gaza og Damaskus, og det vart bygd ein khan.

Seint på 1800-talet vart Tira skildra som: «Ein lett synleg landsby på ein knaus på ei slette, omgjeve av oliven, med ein brunn på vestsida.»

I folketeljinga i 1931 hadde Tira 380 busette hus og eit folketal på 2 190 muslimar og to kristne. I 1945 hadde han 3 180 arabiske innbyggjarar, som i alt eigde 26 803 dekar land.

Venskapsbyar
Tira er venskapsby med:
 Burg bei Magdeburg i Tyskland.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tira, Israel» frå ,  den 19. juni 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

Hartmann, Richard (1910): Die Straße von Damaskus nach Kairo Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft › Bd. 64  (Sitert i Petersen, 2001)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Tira

Byar i Israel
Arabiske stader i Israel
Triangelet i Israel
Sharonsletta
Byar i Det sentrale distriktet i Israel