alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Flashpoint av Tangerine Dream

Flashpoint er det 23. albumet og sjette filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Albumet inneheld musikk frå filmen Flashpoint med Kris Kristofferson, Treat Williams, Rip Torn og Tess Harper i rollene.

Då regissøren William Tannen hyrte Tangerine Dream til å lage musikken for filemn, sa han at det ikkje var naudsynt å lage musikk til rulleteksten, fordi han alt hadde ein song han skulle bruke, «Sympathy for the Devil» av The Rolling Stones. Då filmstudioet kom fram til at det vart for dyrt å bruke Rolling Stones-songen, gav dei oppgåva til ein assistent som arbeidde for ein av visedirektørane i selskapet. Denne songen, «Flashpoint» av The Gems, vart kåra til den verste rulletekstsongen for 1984 av filmkritikaren Leonard Merlin. 
 
Det kom ut ei CD-utgåve på selskapet Heavy Metal i 1984, men denne vart raskt trekt attende på grunn av ein produksjonsfeil som gjorde at CD-en ikkje var spelbar. Albumet kom ikkje ut på CD att før i 1995.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese– klaverinstrument, elektronisk utstyr, gitar
 Christopher Franke– synthesizer, elektronisk utstyr, elektronisk perkusjon
 Johannes Schmoelling– klaverinstrument, elektronisk utstyr
 The Gems på «Flashpoint»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flashpoint (film)» frå ,  den 10. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1984
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
EMI Records-album
Arawakfolk

Arawakfolk er ei urfolksgruppe frå Sør-Amerika og Karibia. Omgrepet blei opphavleg nytta om arhuaco- og lokonofolk frå det nordlege søramerikanske fastlandet, som tradisjonelt tala språka arhuaco og arawak. Det er også blitt brukt til å omfatta dei nærskylde øykaribiske tainofolka, som også tala arawakspråk.

Arawakar heldt hovudsakleg til langs Orinoco-elva aust i dagens Colombia og i Venezuela, men også vidare austover i Surinam, Guyana og Fransk Guyana. Folkegruppa spreidde seg ut på Dei karibiske øyene og busette seg på alle øyene like nord til Bahamasøyene. Medan arawakane på Dei små Antillane blei erstattat av karibar, som følgde i spora til arawakane, var det arawakane som møtte spanjolane på Dei store Antillane i nordvestlege Karibia i 1492. Nesten alle arawakfolk blei utsletta frå Karibia i løpet av 1500-talet av spanjolane, eller dei gifta seg med spanjolar og tapte kulturen sin. Søramerikanske arawakfolk har derimot overlevd kulturelt i større grad. Mange etterkomarar av arawakar og spanjolar - såkalla mestizo eller mestisar - reknar seg framleis som tainofolk eller lokono.

På 2000-talet fanst det rundt 10 000 lokonofolk, hovudsakleg i kystområde av Venezuela, Guyana, Surinam og Fransk Guyana. Til forskjell frå mange andre søramerikanske urfolksgrupper er talet på lokonofolk aukande.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arawak» frå , og «Arawak (folk)» frå  den 10. juli 2020.  
 

 
Mellomamerikanske urfolk
Søramerikanske urfolk
Søramerikansk historie
Urfolk i Karibia
Folkegrupper i Karibia
Folkegrupper i Mellom-Amerika
Folkegrupper i Sør-Amerika
OGAE Second Chance Contest 2014

OGAE Second Chance Contest 2014 (OGAE SCC 2014) var den tjueåttande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Oslo i Noreg, etter at Noreg vann tevlinga i 2013, med songen «Bombo» av Adelén.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2014, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2014; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Tjue land deltok i tevlinga. Albania og Kviterussland deltok i tevlinga for fyrste gong, medan Danmark, Frankrike, Malta, Portugal,  Romania og Slovenia returnerte til tevlinga. Austerrike, Italia og Serbia, som deltok i 2013, deltok ikkje i 2014-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Sverige vann OGAE Second Chance Contest for fjortande gong, med songen «Survivor» av Élena Paparízou.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2014
 Junior Eurovision Song Contest 2014

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2014» frå ,  den 5. juli 2020.  

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2014
Olga Kutsjerenko

Olga Sergejevna Kutsjerenko () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Volgograd. Ho tok i 2011 VM-sølv i lengdehopp, ein medalje ho vart frådømd i 2017.

Aktiv
Kutsjerenko hoppa seg inn i verdseliten i øvinga i 2009-sesongen då ho som best landa på 6,91 m. 27. mai  2010 presterte ho sitt livs lengste hopp, under særs gunstige tilhøve i Sotsji vart ho målt til 7,13 meter. Vel to månader seinare vann ho bronsen ved europameisterskapen i Barcelona.

Doping
I 2011 kneip Kutsjerenko sølvmedaljen med eit hopp på 6,77 m då friidretts-VM ved fann stad i Daegu. Fem år seinare viste ein retest av dopingprøva hennar spor etter ulovlege midlar. I 2017 vart ho frådømd medalja.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 6,77 m
EM 2010 i Barcelona: Bronsemedalje – 6,84 m
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 6,77 m. Annullert i 2017
VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 6,81 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olga Kucherenko» frå ,  den 10. juli 2020.
 

Russiske lengdehopparar
Folk frå Volgograd
Storå i Finland

Storå (finsk: Isojoki) er ein kommune i landskapet Södra Österbotten i Finland. Kommunen har cirka 2 500 innbyggjarar og eit areal på 647,46 km² der 4,81 km² er vatn. Storå er ein finskspråklig kommune som grensar til kommunane Bötom, Kauhajoki, Honkajoki, Siikais, Sastmola og Kristinestad.

Venskapsbyar 

  Ljusdal, Sverige

1855 i Europa
Kommunar skipa i 1855
21°E
62°N
Kommunar i Finland
Sastmola

Sastmola (finsk Merikarvia) er ein kommune i landskapet Satakunta i Finland. Kommunen har cirka 3 400 innbyggjarar og eit areal på 450,67 km² der 4,62 km² er vatn. Sastmola er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Björneborg, Påmark (på eit punkt), Siikais, Storå og Kristinestad.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sastmola» frå ,  den 12. juli 2020.  
 
Kommunar i Satakunta
Busetnader grunnlagde i 1639
21°E
61°N
Siikais

Siikais (finsk: Siikainen) er ein kommune i landskapet Satakunta i Finland. Kommunen har cirka 1 700 innbyggjarar og eit areal på 491,37 km² der 28,29 km² er vatn. Siikais er ein finskspråkleg]kommune som grensar til kommunane Sastmola, Björneborg (på eit punkt), Påmark, Kankaanpää, Honkajoki og Storå.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Siikais kommune» frå ,  den 12. juli 2020.  
 
{[autoritetsdata}}
Kommunar skipa i 1871
Kommunar i Satakunta
Kauhajoki

Kauhajoki er ein by og kommune i landskapet Södra Österbotten i Finland. Kauhajoki har cirka 14 400 innbyggjarar og dekker eit areal på 1 315,72 km². Kauhajoki er stort sett einspråkleg finsktalende.

Under vinterkrigen 1939–40 var Finlands riksdag (Eduskunta)  Kauhajoki.

Den 23. september 2008 vart byen kjent i media for skulemassakren i Kauhajoki, forårsaka av ein student på skulen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kauhajoki» frå ,  den 11. juli 2020.  
 

Byar i Västra Finlands län
Kommunar i Södra Österbotten
OGAE Second Chance Contest 2013

OGAE Second Chance Contest 2013 (OGAE SCC 2013) var den tjuesjuande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Barcelona i Spania, etter at Spania vann tevlinga i 2012, med songen «Tu vida es tu vida» av Pastora Soler.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2013, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2013; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Femten land deltok i tevlinga. Israel, Italia, Serbia og Ungarn (for OGAE Rest of the World) returnerte til tevlinga. Danmark, Estland, Kypros, Latvia, Nederland, Portugal, Russland og Slovenia, som deltok i 2012, deltok ikkje i 2013-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Noreg vann OGAE Second Chance Contest for tredje gong, med songen «Bombo» av Adelén.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2013
 Junior Eurovision Song Contest 2013

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2013» frå ,  den 5. juli 2020.  
 

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2013
OGAE Second Chance Contest 2012

OGAE Second Chance Contest 2012 (OGAE SCC 2012) var den tjuesjuande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Johannesburg i Sør-Afrika, etter at Rest of the World vann tevlinga i 2011, med songen «Nótt» av Yohanna.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2012, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2012; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Nitten land deltok i tevlinga. Estland, Kypros, Latvia (for OGAE Rest of the World), og Russland returnerte til tevlinga. Israel, Italia, Makedonia, Malta og Polen, som deltok i 2011, deltok ikkje i 2012-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Spania vann OGAE Second Chance Contest for tredje gong, med songen «Tu vida es tu vida» av Pastora Soler. Ho vart den fyrste artisten til å vinne OGAE Second Chance Contest same år som ho deltok i Eurovision Song Contest.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2012
 Junior Eurovision Song Contest 2012

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2012» frå ,  den 5. juli 2020.  
 

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2012
Kathy Cook

Kathryn Jane Cook, fødd Smallwood () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Winchester som tevla i ulike sprintdistansar. Ho vann EM-sølv 1982 og VM-bronse 1983 på 200 meter og OL-bronse 1984 på 400 meter. Med britiske lag i 4 x 100 m stafett vann ho i tida 1978-84 to EM-sølv, VM-sølv og to OL-bronsar.

Aktiv
Cook var britisk rekordhaldar på 100 m, 200 m og 400 m i over 25 år. Hennar bestetid på 100 m på  11,10 sekund var britisk rekord 1981–2008. På 200 m heldt ho landsrekorden frå 1979 til 2015, aller fortast sprang ho då ho med tida 22,10 måtte nøye seg med fjerdeplass under Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Tre dagar før OL-finalen på 200 m i Los Angeles vann ho bronsemedaljen på 400 meter etter å ha vorte klokka inn på 49,43 sekund. 

Kathy Smallwood byrja sanke internasjonale medaljar under Samveldeleikane 1978, der ho var med å sikre England sigeren i 4 x 100 m stafett, ein prestasjon laget ho og medsystrer gjentok i 1982 og 1986. Under EM 1978 tok Smallwood og lagkameratane sølv i stafettkonkurransen. To år seinare vart det stafettsølv i Sommar-OL. To nye sølv kom på høvesvis 200 m og 4 x 100 m stafett då europameisterskapen 1982 fann stad i Aten, på 200-meteren kom ho i mål tre hundredels sekund etter Bärbel Eckert frå Aust-Tyskland.

Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i 1983 vann Kathy Cook bronsen på 200 meter bak austtyske Marita Koch og Merlene Ottey frå Jamaica, samt sølv i 4 x 100 meter stafett. Ein nytt stafettmedalje sikra Cook seg under dei olympiske sommarleikane 1984 i Los Angeles, få dagar etter ho vann bronsemedaljen på 400 meter. I OL-finalen på 200 m rauk bronseplassen med minst mogleg margin, ein hundredels sekund.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Sølv i 4 x 100 m stafett (42,72). Utslått i semifinalane på 200 m (23,12=nr 9)
OL 1980 i Moskva: Nr 5 på 200 m – 22,61, nr 6 på 100 m – 11,28. Bronse i 4 x 100 m stafett (42,43)
EM 1982 i Aten: Sølv på 200 m – 22,13 og i 4 x 100 m stafett (42,66)
VM 1983 i Helsinki: Bronse på 200 m – 22,37 og sølv i 4 x 100 m stafett (42,71)
OL 1984 i Los Angeles: Bronse på 400 m – 49,43 og i 4 x 100 m stafett (43,11). Nr 4 på 200 m – 22,10
EM 1986 i Stuttgart: Utslått i semifinalane på 200 m (23,20=nr 10). Nr 5 i 4 x 100 m stafett (43,44)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kathy Smallwood-Cook» frå ,  den 11. juli 2020.  
 

Britiske sprintarar
Britiske deltakarar under sommar-OL 1980
Britiske deltakarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Folk frå Winchester
Killala Bay

Killala Bay () er ei bukt på vestkysten av Irland, mellom County Mayo og County Sligo. Bukta ligg mellom Kilcummin Head i vest og Lenadoon Point i aust, og dannar estuaret til elva Moy. Landsbyen Killala ligg i det sørvestre hjørnet av bukta.

Ross Strand i Killala Bay, nær Killala, har Blått Flagg-sertifisering.

Kjelder

 
 
 
 
 
 

Denne artikkelen bygger på «en:Killala Bay» frå ,  den 11. juli 2020.

Bakgrunnsstoff

Bukter på Irland
Mayo
Ramsarstader i Republikken Irland
OGAE Second Chance Contest 2011

OGAE Second Chance Contest 2011 (OGAE SCC 2011) var den tjuefemte gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Göteborg i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2010, med songen «Kom» av Timoteij.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2011, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2011; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Tjueein land deltok i tevlinga. Austerrike, Belgia, Island (for OGAE Rest of the World), Italia og Nederland returnerte til tevlinga. Armenia, Aserbajdsjan, Bulgaria, Kypros, Russland og Serbia, som deltok i 2010, deltok ikkje i 2011-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Island (for OGAE Rest of the World) vann OGAE Second Chance Contest for fyrste gong, med songen «Nótt» av Yohanna.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2011
 Junior Eurovision Song Contest 2011

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2011» frå ,  den 5. juli 2020.  
 

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2011
Suupohjan Sanomat

Suupohjan Sanomat er ei lokalavis som kjem ut i Kristinestad i Österbotten i Finland. Opplaget er i underkant av 4000. Avisa har nedslagsområde i Kristinestad, Kaskis, Storå, Östermark og Närpes. Avisa vart grunnlagt i 1897, og er dermed den eldste finskspråklege avisa i Österbotten.

Finske aviser
Aviser skipa i 1897
Österbotten
Syd-Österbotten

Syd-Österbotten, på folkemunne kalla Sydin,  er ei svenskspråkleg avis i Österbotten i Finland. Avisa har eit opplag på drygt 7000 eksemplar, og ho kjem ut tre dagar i veka (tysdag, torsdag, laurdag). Kjerneområdet er kommunane Närpes, Kristinestad, Kaskö og Korsnäs. Sentralredaksjonen er i Närpes og ein lokalredaksjon i Kristinestad.

Historia til avisa går attende til Kristinestads Tidning, som vart grunnlagt i 1897, men som vart stoppa av den russiske sensuren i 1900. Ei ny avis vart grunnlagt i Kristinestad dels av dei same bakmennene i 1903, den nye avisa fekk namnet Syd-Österbotten.

I nabobyen Kaskö vart Kaskö Tidning grunnlagt i 1914. Avisa flytta til Närpes i  1964, og fekk namnet Närpes-Övermark-Kaskö Tidning. I 1968 vart namnet endra til Närpes Tidning.

Dagena Syd-Österbotten vart fødd gjennom ein fusjon av Närpes Tidning i Närpes og Syd-Österbotten i Kristinestad i 1980.
Harry Schaumans stiftelse kjøpte i 1992 ein del av aksjane i det familjeeigde avisselskapet og løyste seinare inn heile aksjekapitalen.
Konsernet HSS Media, som blir eigd av stiftinga, gjev ut avisene Syd-Österbotten, Vasabladet, Österbottens Tidning og Pietarsaaren Sanomat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Syd-Österbotten» frå ,  den 12. juli 2020.

Bakgrunnsstoff

 

Finske aviser
Aviser skipa i 1903
Österbotten
Kristinestad
Bøkeslekta

Bøkeslekta (Fagus) er ei planteslekt av lauvtre i bøkefamilien. Det finst ti artar i slekta, og av desse veks vanleg bøk (Fagus sylvatica) naturleg nokre få stader i Sør-Noreg. Elles vert fleire former av bøk brukt i parkar.

Skildring 
Blada er lêraktige og ovale med mørkegrøn overside. Dei kan ha takka eller glatte kantar. Blad og frø inneheld alkaloidet fagain.

Bøk kan danna vidstrekte skogar med tre på opptil 40 meter. Vanleg bøk kan bli 2–400 år gammal.

Bruk 
Bøk gjev eit tungt trevyrke som gjerne søkk i vatnet. Treet er verdifullt og blir særleg brukt til å laga parkett og møblar, men òg til ispinnar og kjøkenreiskapar.

Namnet på treslaget, «bøk» eller «bok», er nært i slekt med bok, og har truleg opphavleg vist til ei plate av bøketre der ein rissa inn runeteikn.

Artar
Fagus crenata
Fagus engleriana
Fagus grandifolia
Fagus hayatae
Fagus japonica 
Fagus longipetiolata
Fagus lucida
Fagus mexicana
Fagus orientalis
Vanleg bøk (Fagus sylvatica)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bøkeslekta» frå , og «Beech» frå  den 27. desember 2005 k.  
 
 Etymologi
 Oxford English Dictionary 
 Alf Torp og Hjalmar Falk: Etymologisk ordbok ovr det norske og det danske sprog (1903–1906, faksimileutgåve 1991 Bokklubben Kunnskap og Kultur)

Bakgrunnsstoff 

Lauvtre
Bøkefamilien
Hekkplantar
Tonja Buford-Bailey

Tonja Yvette Buford-Bailey () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Dayton i Ohio som i hovudsak tevla i 400 meter hekk. Ho vann i 1995 VM-sølv og 1996 OL-bronse i øvinga.

Aktiv
Buford gjorde sitt livs løp i VM-finalen 1995 i Göteborg. Med tida 52,62 vann ho sølvmedaljen på langhekken, ein hundredels sekund attom landskvinna Kim Batten som sette verdsrekord i øvinga, Begge løparane kom under den gamle verdsrekorden til britiske Sally Gunnell på 52,74 sekund.

Året etter presterte ho som Buford-Bailey sitt nest beste langhekkløp og vann på tida 53,22 bronsemedaljen under dei olympiske sommarleikane 1996. Deon Hemmings frå Jamaica vart olympisk meister og Kim Batten tok sølv.

Buford-Bailey avslutta med å verte nummer fire i 400 m hekk i VM 2001. Ho var då 0,05 sekund for seint ute til å slå bronsemedaljør Daimí Pernía frå Cuba.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (55,08=nr 10)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 – 54,55
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje – 52,62, bakom Kim Batten (52,61)
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 53,22
VM 1997 i Aten: Nr 6 – 54,77
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøka (57,02=nr 18)
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 54,55

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tonja Buford-Bailey» frå ,  den 12. juli 2020.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Hekkeløparar frå USA
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Tegla Loroupe

Tegla Loroupe () er ein kenyansk tidlegare langdistanseløpar.

Aktiv
Loroupe enda i VM 1993 på fjerdeplassen på 10 000 meter, utan å truge medaljevinnarane. To år seinare tok ho bronsen på distansen under VM i Göteborg. Både i 1997, 1998 og 1999 vart ho verdsmeister i halvmaraton. I 1999 sikra ho seg ein ny VM-bronse på 10 000 meter og flytta samstundes den personlege rekorden til 30.32,0. Året etter vart ho nummer fem i milløpet ved OL 2000 i Sydney.

Perioden 1994-2004 sigra Loroupe i ei rad store maratonløp; New York, Rotterdam, Berlin, Roma, London, Lausanne, Köln og Leipzig. I april 1998 sletta ho den 13 år gamle verdsbestetida til Ingrid Kristiansen i maraton då ho vann Rotterdam maraton på tida 2.20.47, ei rekordtid som gjaldt i vel tre år.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1992 i Barcelona: Nr 17 på 10 000 m – 32.53,0
VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 på 10 000 m – 31.29,9
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje på 10 000 m – 31.17,6
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 på 10 000 m – 31.23,2
VM 1997 i Aten: Nr 6 på 10 000 m – 32.00,9
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje på 10 000 m – 30.32,0
OL 2000 i Sydney: Nr 5 på 10 000 m – 30.37,2 og nr 13 i maraton – 2.29.45
VM 2005 i Helsinki: Nr 40 i maraton – 2.39.58

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tegla Loroupe» frå ,  den 12. juli 2020.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Diderich Hegermann Lund

Diderich Hegermann Lund () var ein norsk entreprenør og ingeniør som bidrog til utbygging av norsk vasskraft og jernbane og var ein pioner innan utviklingshjelp.

Liv
Lund var fødd i Kristiania som son av ingeniøroffisereren Ole Wilhelm Lund (1848–1915) og Louise Hegermann (1856–1914).

Etter examen artium  i 1906 gjennomførte han ingeniørstudium i Zürich i perioden 1906–1910, og hadde deretter eit par års praksis i Sveits før han var tilbake i Noreg i 1913. I dei ti åra som følgde leia han fleire store vasskraft- og industriutbyggingsprosjekt, blant anna bygginga av karbidfabrikken i Odda. Som sjef for teknisk etat i dåverande Aker kommune 1921–1926, var han med på bygginga av Sognsvannsbanen og Østensjøbanen. I 1925–1926 leia han bygginga av fortøyingsmastene for luftskipet Norge på Ekeberg i Oslo, og på Svalbard der han også bygga luftskipshallen i Ny-Ålesund. 

Frå 1927 til 1930 var Lund tilsett som anleggsjef ved Det norske Zinkkompani i Odda. I 1930 starta han og Haakon Eeg-Henriksen entreprenørfirmaet Haakon Eeg-Henriksen & Diderich Lund A/S. Dette samarbeidet varte til 1952, då Lund overtok leiinga av Keralaprosjektet. 

I åra like før andre verdskrigen og i dei tidlege krigsåra arbeidde han blant anna med utbygginga av Nordlands- og Sørlandsbanen. Under den tyske okkupasjonen av Noreg måtte Lund flykta til Sverige, og han blei send derfrå til London der han verka som konsulent for regjeringa i arbeidet med å førebu gjenreisinga av Noreg. Etter krigen leia han gjenoppbygginga av Finnmark.

Frå 1952 til 1957 var Lund engasjert i den første norske utviklingshjelpen i Kerala. Han leia Fiskeriprosjektet i Kerala, eit pionerprosjekt for norsk utviklingshjelp.

Lund var 75 år då han byrja på si siste store oppgåve; å lede hjelpearbeidet til kvekarane, Kvekerhjelp, i Algerie. I åra 1963–1970 var han ansvarleg for utbygging av vssforsyning og bygging av skular og helseklinikkar. Han var også med på å mekla i den algerske borgarkrigen.

Av overtyding var Lund pasifist, fredsforkjempar, atommotstandar (medlem av Dei 13) og kvinnesaksforkjempar; han var medlem i Norsk Kvinnesaksforening. 
Han var formann i Folkereisning mot Krig (FMK) frå 1950 til 1952 og med i rådet til War Resisters' International frå 1952 til 1960.

Familie 

Diderich Lund var gift med Daisy Vogt frå 1919 til 1921 og frå 1923 med med Sigrid Helliesen Lund (1892–1988). Han var far til Bernt H. Lund (f. 1924).

Han var barnebarn av målarparet Bernt og Hedevig Lund og sonedotters son av eidsvollmanen og statsråden Diderich Hegermann.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Diderich H. Lund» frå ,  den 12. juli 2020.  
 

Norske ingeniørar
Folk frå Oslo
Norske pasifistar
Medlemmer av Norsk Kvinnesaksforening
Poland av Tangerine Dream

Poland - The Warsaw Concert  er det 24. albumet og det femte konsertalbumet til Tangerine Dream.
Albumet låg ei veke inne på UK Albums Chart og nådde 90. plassen. 

I desember 1983 var Tangerine Dream igjen attende bak Jarnteppet for å halde konsert. Dei hadde spelt i Aust-Berlin i januar 1980, som resulterte i albumet Quichotte, og no spelte dei i Warszawa i Polen. 

Tangerine Dream spelte to konsertar i Warszawa is-stadion den 10. desember 1983, ein på ettermiddagen og ein på kvelden. Musikken vart miksa og noko overdubba med nye partar og mellomspel i studio i 1984 for å gje eit typisk Tangerine Dream-album utan støy frå publikum. 

Edgar Froese fortalte: «Me er blitt kalla eit politisk band, men når me har spelt i Aust-Tyskland og Polen er det ikkje av politiske årsaker. Me berre ønskte å spele for folka der.» Chris Franke sa: «Me er berre politiske på den måten at musikken kan nyttast til å utløyse impulsar som får folk til å tenkje på samfunnet.»

Innhald

Dei fire spora består av 3-4 seksjonar kvar. Dei siste to av dei fire seksjonane på «Tangent» vert kalla «Polish Dance» (som minnar om komposisjonen «Choronzon» frå Exit, spelt baklengs) og «Rare Bird», og den andre delen av «Barbakane» vert kalla «Warsaw in the Sun». Det finst òg andre, mindre kjende offisielle og uoffisielle namn på andre seksjonar av albumet. Han finst òg som ein avgrensa biletplate der bileta frå plateomslaget er direkte på vinylplata. 

Av dei tolv CD-utgåvene har berre tre av dei det komplette albumet. Alle dei andre manglar anten «Tangent» med ein forkorta versjon av «Barbakane», eller inneheld «Tangent» men har framleis den forkorta versjonen av «Barbakane».
 (1984) Jive/Teldec 8.28638
 (1984) Relativity 88561-8045-2, nyutgjeve i 1993
 (2011) Reactive EREACD 2018

Den andre er gjeven ut som ein dobbel-CD og er nokså sjeldan.

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Johannes Schmoelling

Singlar
 «Warsaw In The Sun» nådde 96. plassen på den britiske singellista.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Poland (album)» frå ,  den 12. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1984
Konsertalbum av Tangerine Dream
Jive Records-album