alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gerhard Haaland

Gerhard Aslaksson Haaland () var ein norsk lærar og forfattar.

Haaland, som var son til ein gardbrukar, tok eksamen ved Notodden lærerskole i 1898. Sidan var han lærar på Klepp 1899-1900, på  ein privat jenteskule i Kristiansund 1900-1903 og i folkeskulen i Bergen 1903-1941.

Haaland skreiv mange lærebøker for folkeskulen, særleg for norskfaget.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Om Gerhard Håland i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978
Gravminner i Norge 

Forfattarar frå Høyanger
Norske barnebokforfattarar
Jabal Radwa

Jabal Radwa er eit fjell ved landsbyen Rakhou i Al Medina-området vest i Saudi-Arabia. Fjellet dekkjer eit område på 120 kvadratkilometer og er over 27 km langt frå aust til vest. Det høgaste punktet ligg 2282 meter over havet. 

Det er mange tradisjonelle bikubar i fjellet, som går i arv frå foreldre og besteforeldre og som produsert honning av høg kvalitet frå villblomar. Av dyreliv i fjella finn ein steinbukk, hjort, tiger, ulv og gaupe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Radwa Mount» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Saudi-Arabia
Jabal Sawda

Jabal Sawda er eit fjell i Saudi-Arabia med ei høgd på kring 3000 meter over havet. Styresmaktene i landet hevdar at fjellet har ei høgd på 3 133 moh, som i så fall er det høgaste punktet i Saudi-Arabia, men SRTM-data indikerer at høgda er rundt 2 985 m, og at det finst høgare toppar andre stader i landet.

Klima
<div style="width:70%">

</div style>

Sjå òg
 Saudiarabisk geografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Sawda» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Sawda
Sela i Saudi-Arabia

Sela (arabisk سلع) er eit fjell i Medina i Saudi-Arabia.

Namnet Sela tyder «i skiver», fordi fjellet ser ut som det er delt opp fleire gonger.

Sela er nemnt som staden der profeten Muhammed bad til Gud om siger i «slaget i grøftene».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sela (Saudi Arabia)» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 ِBilete av Sela 

Fjell i Saudi-Arabia
Jabal Thawr

Jabal Thawr (arabisk جبل ثور) er eit fjell i Saudi-Arabia i den nedre delen av Mekka sør for bydelen Misfalah. Høgda på fjellet er 1 405 moh.

Grotte

Ei grotte kalla Ghar al-Thawr (Oksegrotta) ligg i fjellet, der profeten Muhammed og følgjesveinen hans Abu Bakr gøymde seg for forfølgjarane sine under vandringa til Medina. Grotta kan framleis vitjast av eit fåtal pilegrimar under hajj.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Thawr» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Thawr
Abu Kubais

Abu Kubais er eit heilag fjell på austsida av den heilage byen Mekka i Saudi-Arabia.

Opphavet til namnet er ukjend, mein ein trur det vart kalla al-Amin i heidensk tid på grunn av ein påstått «svart stein» skal ha lege her. I følgje ei anna segn vart fjellet vart fjellet òg kalla Skattegrotta (Magharat al-kans) og ein trur at dette var den aller første staden dei første menneska budde og vart gravlagd då dei døydde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abu Kubais» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Saudi-Arabia
Heilage fjell
Al-Manifa

Al-Manifa er eit fjell som ligg 20 km nord for Ajnuna nær Wadi al-Hrob nordvest i Saudi-Arabia. På grunnlaget av at Hrob er ei forvansking av Horeb føreslo både Alois Musil og H. Philby kvar for seg at Al-Manifa var det bibelske fjellet Sinai.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Manifa» frå ,  den 10. mars 2016.  
 

Fjell i Saudi-Arabia
Jabal Atherb

Jabal Atherb er eit fjell i Bareq i Saudi-Arabia. Fjellet består hovudsadkleg av sedimentære bergartar frå jura, krit og tertiær.

Jabal Atherb har noko av den høgaste normalnedbøren i Saudi-Arabia på grunn av mykje monsunregn. Nedørssmengdene varierer frå  til  i året.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Atherb» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bariq
Atherb
Jabal al-Dukhan

Jabal al-Dukhan (arabisk جبل دخان, tyder for «Røykfjellet») er eit fjell i Saudi-Arabia sørvest for byen Jizan, nær grensa til Jemen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal al-Dukhan» frå ,  den 10. mars 2016.  
 

Jizan-provinsen 
Fjell i Saudi-Arabia
Jabal al-Lawz

Jabal al-Lawz (arabisk جبل اللوز, Gebel el-Lawz) er eit fjell nordvest Saudi-Arabia, nær grensa til Jordan oppom Akababukta med ei høgd på 2580 meter over havet. Namnet tyder 'Mandelfjellet'.

Det har blitt hevda av somme forfattarar, som Bob Cornuke, Ron Wyatt og Lennart Moller, at dette er det verkelege Sinaifjellet i Bibelen men dette er blitt avvist av forskarar som James Karl Hoffmeier.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal al-Lawz» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Jabal al Lawz, Saudi-Arabia» on Peakbagger

Lawz
Sirhandalen

Sirhandalen eller Wadi as-Sirhan (arabisk وادي السرحان) er ein dal nord i Saudi-Arabia som strekkjer seg frå Sakakah og opp til Jordan. «Sirhan» tyder «ulv». Namnet på dalen kjem frå namnet på stamma al Seerhan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sirhan Valley» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Saudi-Arabia
Wadiar
Vulkanar i Saudi-Arabia

Dette er ei liste over aktive og utdøydde vulkanar i Saudi-Arabia.

Kjelder
Al Harrah

Al Harrah er eit stort basaltisk vulkanfelt nordvest i Saudi-Arabia nær grensa til Jordan. Det dekkjer eit område på 15 200 km2. Vulkanfeltet dannar den sørlege tredjedelen av massivet Harrat Ash Shamah (òg kjend som Harrat Ash Shaam), som strekkjer seg frå Syria gjennom Jordan til nordlege  Saudi-Arabia.

Den saudiarabiske delen av Harrat Ash Shamah vulkanfeltet strekkjer seg over 210 km og er 75 km brei frå nordvest til søraust til nordaustsida av Wadi Sirhan. Den høgaste høgda er 1100 meter over havet ved Jabal al Amud.

Den vulkanske aktiviteten byrja i miocen, medan eit yngre utbrotsstadium i søraustenden av vulkanfeltet skjedde seint i pleistocen og holocen.

Sjå òg
Vulkanar i Saudi-Arabia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Harrah, Saudi Arabia» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Vulkanfelt
Al Harrah
Vulkanar i miocen
Vulkanar i pliocen
Vulkanar i pleistocen
Vulkanar i holocen
Harrat Khaybar

Harrat Khaybar er eit vulkanfelt nord for Medina i Saudi-Arabia.

Sjå òg
 Vulkanar i Saudi-Arabia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harrat Khaybar» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Vulkanfelt
Al Harrah
Vulkanar i holocen
Al Waba-krateret

Al Waba-krateret (Maqla Tamia på arabisk) er eit vulkankrater 254 km frå Taif langs vestkanten Harrat Kishb basaltplatå, med fleire vulkankjegler. Det er 250 meter djup og 2 km i diameter. Botnen av krateret er dekt av kvit natriumfosfat-krystaller.

Ein trudde ei stund at krateret var danna av ein meteoritt, sidan utsjånaden minnar om Barringerkrateret med ei sirkelform og høge sider, men geologar er no samde om at krateret er eit maar-krater, og vart danna av vulkansk aktivitet i form av eit underjordisk freatisk utbrot - ein massiv dampeksplosjon skapt av smelta basaltisk magma som kom i kontakt med underjordisk vatn.

Det finst restar av daddelpalmeplantasjar halvvegs ned i krateret, men desse er ikkje i bruk. Det finst kjelder nær plantasjane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Wahbah crater» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Splendidarabia.com om Wa'bah-krateret 

Maarar
Vulkanar i Saudi-Arabia
Hala-'l Badr

Hala-'l Badr (eller Hala-'l Bedr / Hallat al Badr, på arabisk حلا البدر) er ein vulkan nordvest i Saudi-Arabia. Vulkanen er ei sinderkjegle og ligg i nordausthjørnet av platåfjellet Thadra i al Jaww-bekkenet, som er eit erosjonsskilje mellom Harrat ar-Rahah og Harrat al 'Uwayrid. Utbrotshistoria er så langt ukjend, men geologiske studiar har synt at Hallat al Badr hadde utbrot ein gong under holocen, og dei siste lavastraumane var i al Jaww-bekkenet. Badr har ein vulkaneksplosivitetsindeks (VEI) på minst 2, så er kapabel til å produsere ei utbrotssøyle som er minst 5 km høg.

Fleire forskarar, inkludert Charles Beke, Sigmund Freud, Immanuel Velikovsky, Eduard Meyer, Martin Noth, og Hermann Gunkel har føreslått at den bibelske skildringa om ein fortærande eld på Sinaifjellet i Bibelen refererer til eit vulkanutbrot i det bibelske landet Midian. Denne forklaringa ekskluderer alle fjella på Sinaihalvøya og Seirfjellet, men passar med fleire stader nordvest i Saudi-Arabia, der Hala-'l Badr er det mest markante.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hala-'l Badr» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Grafar som syner vulkanutbrut 

Vulkanar i Saudi-Arabia
Harrat Kishb

Harrat Kishb er ei 5 892 km2 lavaslette vest i Saudi-Arabia. Ho ligg nærleiken Al Wahbah-krateret.

Sjå òg
Vulkanar i Saudi-Arabia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harrat Kishb» frå ,  den 10. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Geological Society of America Bulletin
 

Vulkanar i Saudi-Arabia
Lavasletter
Harrat Rahat

Harrat Rahat er ei vulkansk lavaslette i Saudi-Arabia. I 1256 kom 0,5 kubikkilometer med lava ut frå seks sinderkjegler og flaut 23 km av stad til berre 4 km frå den heilage byen Medina. Dette var det siste utbrotet til vulkanen. Det var tidlegare utbrot. Dette er den største lavasletta i Saudi-Arabia. I nærleiken ligg Al Wahbah-krateret.

Sjå òg
 Vulkanar i Saudi-Arabia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harrat Rahat» frå ,  den 10. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
Harrat Rahat i Global Volcanism Program ved Smithsonian Institution.

Vulkanar i Saudi-Arabia
Lavasletter
Vulkanar i holocen
Samisk religion

Samisk religion før kristendommen var ein naturreligion og bestod av fleire gudar. Dei trudde på ander og at naturen var besjela.

Gudar og makter 
I nokre av 1700-talframstillingane av samisk religion vert den samiske gudeverda delt inn i fire grupper, basert på kva for eit rike dei heldt til i. Underjordiske gudar, gudar som heldt til på jorda, himmelske gudar, og overhimmelske gudar. 

Solguden Beaivi var den sentrale guden i samisk religion og skaparguden Ipmils son. Ordet «Ipmil» vert òg brukt om den kristne guden av kristne samar. Andre store gudar i samisk religion var allfader-guden Dearpmis og toreguden Horagállis. Denne guden var ein himmelsk gud, og var vêrguden, vass- og havguden og guden over liva til menneska og ansvarleg for den gode helsa deira.

Religiøs praksis 
Sjamanen, eller noaiden, som det heiter på samisk, var ein samsik prest. Han skulle ha ein spesiell kontakt med andeverda. Han greidde å setja seg sjølv i ein slag transe, eller ein djup meditasjon for å spå framtida eller heila sjukdom. Den viktigaste reiskapen til sjamanen var runebomma (ei slag tromme laga hovudsakleg av reinskinn, tre og bein). Denne var ein veldig viktig gjenstand i den førkristne samiske religionen. Runebomma var dekorert med teikningar som forestilte legender og segn, og dei kunne og forestille samiske gudar. Mange runebommer viser òg bilete av jomfru Maria, Gud, Den heilage anden og Jesus Kristus, dette som følgje av kristningen på byrjinga av 1800-talet.

Kjelder til samisk religion 
Blant dei viktigaste eldre skriftlege kjeldene til samisk religion er «Nærøymanuskriptet» av presten Johan Randulf, og misjonsprest Thomas von Westen sine notatar. Von Westen arbeidde med fornorsking av samane, og både Randulf og hans notatar må sjåast i ljos av dette. Isaac Olsen (1680-1739) samarbeidde med von Westen, og skreiv ein Relation om lappernes vildfarelser og overtro, som vart trykt i 1910.

Andre kjelder er eldre mellomalderskrifter, rettsprotokollar frå 1600-talet og folkloristiske studiar. Arkeologiske kjelder kan òg gje informasjon om kultstadar og offerpraksis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Samisk religion» frå ,  den 11. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 Samisk religion  fra unginordland.no
 Samisk religion, en kortfattet oversikt , av Roald E. Kristiansen
 Samisk religion på religioner.no
 Samisk tro og religion , ei nettutstilling frå Varanger Samiske Museum
 Anbefalt litteratur  hos Roald E. Kristiansen

Religion
Bjarte Sindre

Bjarte Sindre () er ein norsk lektor, lokalhistorikar og forfattar. Han er fødd i Kinn i Flora kommune i Sogn og Fjordane.

Sindre var rektor ved Flora vidaregåande skule i perioden 1980-1999, og han har vore leiar i Sogn og Fjordane Skrivelag.  Han har òg vore aktiv i Kringkastingsringen sitt arbeid for skiping av lokalradioar i Sogn og Fjordane.  I 2011 vart han tildelt kulturprisen til Flora kommune.

I 2010 gav Sindre ut Asgeir Åsason, første bok  i romanserien Odins smykke, der handlinga er lagt til vikingtida.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Om Bjarte Sindre i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Flora
Norske sakprosaforfattarar
Norske romanforfattarar
Skaldatal

Skaldatal (norrønt Skáldatal) er ei islandsk oversikt over norske og islandske skaldar frå dei tidlegaste tider fram til 1200-talet.

Kjeldene til Skaldatal finst i desse to manuskripta:

Codex Upsaliensis (DG 11) som er datert til tidleg på 1300-talet. På 1600-talet vart manuskriptet donert til Universitetet i Uppsala og det er òg ei av dei viktigaste kjeldene til Den yngre Edda og hovudmanuskriptet til Heimskringla.

Manuskriptet AM761 a 4to som er datert til tida 1690-1700. Det høyrer til Den Arnamagnæanske Samlinga og er oppbevart på Island. 

I Skaldatal er skaldane ført opp under kongane, jarlane og hovdingane som dei var knytt til, og oppstillinga er delt inn seksjonar: 
skaldar hjå danske og svenske kongar
skaldar hjå norske kongar 
skaldar som var hjå hovdingar, stormenn og jarlar (inkludert ladejarlane)

Ein reknar med at arbeidet med Skáldatal vart byrja på Snorre Sturlasson si tid, kanskje av Snorre sjølv. 148 ulike skaldar er nemnde i verket, men listene er likevel ikkje komplette då vi i dag kjenner til langt fleire norrøne skaldar (sjå t.d. oversikt i Skaldic Project). På den andre sida inneheld Skáldatal namn på skaldar som ikkje er kjende frå andre kjelder. Mange av skaldedikta som truleg var grunnlaget for Skáldatal, er gått tapt.  

Ei vetskapeleg utgåve av Skáldatal er publisert i bind 3 av Edda Snorra Sturlusonar, utgitt av det Arnamagnæanske Legatet i København i 1887.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Skáldatal på norrønt, frå is.wikisource
Skaldatal på dansk, frå heimskringla.no]
SKÁLDATAL v/Theodorus Möbius (1856), på latin/norrønt, frå Google Bøker

Skaldar
Skaldekvad
Norrøn litteratur
Koskinoú

Koskinoú (gresk Κοσκινού) er ein landsby på øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Koskinoú høyrer til kommunaleininga Kallithéa i kommunen Ródos.

Referansar 

Koskinou
Paradísi

Paradísi (gresk Παραδείσι) er ein landsby på øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Paradísi høyrer til kommunaleininga Petaloúdes i kommunen Ródos.

Referansar 

Paradisi
Pastída

Pastída (gresk Παστίδα) er ein landsby på øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Pastída høyrer til kommunaleininga Petaloúdes i kommunen Ródos.

Referansar 

Pastida
Sanafir

Sanafir er ei øy i Tiransundet aust for Tiran. Ho vert styrt av Egypt, men Saudi-Arabia har òg gjort krav på øya. Øya har eit areal på 33 km².

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sanafir Island» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Raudehavet
Øyar i Egypt
Øyar i Saudi-Arabia
Saso

Saso er ei øy utafor kysten av Saudi-Arabia som høyrer til Farasanøyane i i Raudehavet. På 1400-talet var det ei anerkjend skipslei vest for øya.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saso Island» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
http://paleodb.org/cgi-bin/bridge.pl?action=displayCollectionDetails&collection_no=55374  

Øyar i Saudi-Arabia
Øyar i Raudehavet
Arabiøya

Arabiøya (arabisk جزيرة العربية) er ei øy i Saudi-Arabia nær Farsiøya i Persiabukta. Øya har eit areal på ti mål. 

I lag med med Farsi var Arabi tidlegare eit omstridd område mellom Iran og Saudi-Arabia, men dei to landa kom til ei semje i 1960-åra, der Iran avstod suvereniteten over Arabi til Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arabi Island» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Agreement concerning Sovereignty over the Øyar i Farsi and Arabi

Øyar i Saudi-Arabia
Jabal Yar

Jabal Yar er eit lite basaltisk vulkanfelt i Saudi-Arabia, nær grensa til Jemen. Det er det sørlegaste og yngste vulkanfeltet i Saudi-Arabia og er rikt på olivin.

Feltet ligg nær Raudehavet sørvest i Saudi-Arabia. Feltet består av tre vulkangrupper (Qummatain, Djar'attain-Harra og 'Ukwatain). Området er framleis særs aktivt med varmekjelder sør for Djar'attain og mellom her og 'Ukwatain.

Det einaste utbrotet til feltet fann stad i rundt 1810. Det var eit lite eksplosivt utbrot som produserte lavastraumar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Yar» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Global Volcanism Program
 

Vulkanar i Saudi-Arabia
Aktive vulkanar
Farasanøya

Farasanøya er den største av Farasanøyane i Raudehavet. Han ligg 50 km utafor kysten frå Jizan, heilt sørvest i Saudi-Arabia. Hovudbyen på øya er Farasan.

Det går både ferjer og flukas (lokale småbåtar) til øya. Ferja er gratis og tar 35-40 bilar og 60 eller fleire passasjerar. Overfarten tar frå tre timar til 90 minutt. Flukas-båtane tar opp til 12 passasjerar og brukar ein time over.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Farasan Island» frå ,  den 11. mars 2016.

Bakgrunnsstoff 
 
farasan.org  - offisiell nettstad for Farasanøyane 

Jizan-provinsen
Øyar i Raudehavet
Øyar i Saudi-Arabia
Farasanøyane

Farasanøyane (arabisk جزر فرسان; Juzur Farasān) er ei stor gruppe koralløyar i Raudehavet som høyrer til Saudi-Arabia. Øyane ligg kring 40 km frå kysten av Jizan, heilt sørvest i landet. Dei er eit verneområde og her heldt dei utdøydde arabiske gasellene til tidlegare, og om vinteren mange trekkfuglar frå Europa. Den største øya er Farasanøya. Andre øyar i gruppa er Sajidøya og Zufaføya.

Økonomi

I 1919 oppdaga franskmenn petroleum på øyane. I 75 år dreiv Red Sea Oilfields Company eit raffineri på øyane. I 1920 hadde Farsanøyane ein liten fiskeindustri..

Turisme og fiske er viktige næringar her. Farsanøya er knytt til hamnebyen Jezan med ferje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Farasan Islands» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Saudi Aramco World: Dreaming of Farasan
 Farasanøya, eit dykkeparadis , Splendid Arabia

Jizan-provinsen
Øygrupper i Indiahavet
Øyar i Raudehavet
Øyar i Saudi-Arabia
Sajidøya

Sajidøya er ei av Farasanøyane i Saudi-Arabia, i Raudehavet. Ho har eit areal på 156 km² og ei kystlinje på 82,7 km.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sajid Island» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 United Nations Island Directory Home Page  
 Alwelaie, A. N., Chaudary S. A., and Alwetaid Y., «Vegetation of some Red Sea Islands in the Kingdom of Saudi Arabia», Journal of arid environments, 1993, vol. 24, no. 3, pp. 287–296.  ISSN 0140-1963.

Øyar i Raudehavet
Øyar i Saudi-Arabia
Regionar i Saudi-Arabia

Saudi-Arabia er delt inn i 13 regionar (arabisk مناطق إدارية, manātiq idāriyya, eintal منطقة إدارية; mintaqah idariyya). Kvar region er vidare delt inn i guvernement (arabisk محافظات, muhafazat, eintal محافظة; muhafazah) og regionshovudstaden, som har status som kommune (amanah) leia av borgarmeistrar (amin). Av desse to finst det 118 einingar. Guvernementa er vidare delt inn i underguvernement (marakiz, eintal markaz).

Regionar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Regions of Saudi Arabia» frå ,  den 11. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Undernasjonale område i Saudi-Arabia
Saudi-Arabia
Fanny Horn Birkeland

Fanny Horn Birkeland, tidlegare Fanny Welle-Strand Horn, () er ein norsk tidlegare skiskyttar frå Oslo som vart verdsmeister i 4 x 6 km stafett under VM i skiskyting 2016 på heimearenaen Holmenkollen. Horn har elles vunne ein OL-medalje og to VM-medaljar, alle i bronse og i stafettar. Ho er medlem av Oslo Skiskytterlag. Sidan 2015 er ho gift med skiskyttaren Lars Helge Birkeland.

Aktiv
Fanny Horn VM-debuterte i VM i skiskyting 2011 i Khanty-Mansijsk, der ho utan suksess deltok i fem tevlingar. Året etter fekk ho gå ein etappe i verdsmeisterskapen i tyske Ruhpolding, der dei norske kvinnene vann bronsemedaljen i 4 x 6 km stafett. Under vinterleikane 2014 i Sotsji tok ho ein ny bronsemedalje i 4 x 6 km stafett, som i 2012 med Tora Berger på ankerettappen.

I verdscupen i skiskyting vann Horn ein overraskande siger i 7,5 km sprint i Ruhpolding i januar 2015, den einaste gongen ho har vore mellom dei seks beste i eit verdscuprenn. Ho vann så si tredje internasjonale bronsemedalje i opningstevlinga mixstafett under VM i skiskyting 2015 i finske Kontiolahti. Som under OL 2014 gjekk ho på lag med Tiril Eckhoff, medan brørne Johannes T. og Tarjei Bø tok seg av dei siste etappane.

Under VM i skiskyting 2016 vart Birkeland nummer 19 på jaktstarten, hennar beste individuelle plassering i eit internasjonalt meisterskap. Fem dagar seinare gjekk ho den andre etappen for det norske laget som vann kvinnestafetten, dei andre på laget var Synnøve Solemdal, Tiril Eckhoff og Marte Olsbu.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fanny Horn Birkeland» frå ,  den 11. mars 2016.  

Norske skiskyttarar
Norske langrennsløparar
Norske orienteringsløparar
Noregsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i skiskyting
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Folk frå Oslo
Marte Olsbu Røiseland

Marte Olsbu () er ein norsk skiskyttar frå Froland som vart verdsmeister i 4 x 6 km stafett og vann bronsemedalje i mixstafett under VM i skiskyting 2016 i Oslo. Ho er medlem av Froland Idrettslag.

Olsbu debuterte i verdscupen i skiskyting i 2014-sesongen. Ho vart nummer sju på jaktstarten i Östersund 6. desember 2015, hennar beste plassering i verdscupen. Under VM i skiskyting 2016 i Oslo gjekk ho ein god opningsetappe for det norske laget som tok bronsen i mistafetten. Laget bestod elles av Tiril Eckhoff, Johannes Thingnes Bø og Tarjei Bø. Åtte dagar seinare gjekk ho Noregs lag i kvinnestafetten inn til VM-gull, etter at Synnøve Solemdal, Fanny Horn Birkeland og Tiril Eckhoff hadde sendt henne ut i leiing på den fjerde og siste etappen. 

Olsbu vart norsk meister i 15 km normalprogram i 2014 og i 7,5 km sprint i 2015.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marte Olsbu» frå ,  den 11. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 VG-oppslag om Marte Olsbu
 

Norske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Skiskyttarar under vinter-OL 2022
Deltakarar under VM i skiskyting 2015
Deltakarar under VM i skiskyting 2016
Deltakarar under VM i skiskyting 2017
Deltakarar under VM i skiskyting 2019
Deltakarar under VM i skiskyting 2020
Deltakarar under VM i skiskyting 2021
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiskyting
Folk frå Froland
Mawlamyine

Mawlamyine er delstatshovudstaden i Mon-staten i Burma. Han er den tredje største byen i landet (2011) med rundt 210 000 innbyggjarar.
Han ligg ved utløpet til elva Thanlwin, rundt 30 mil søraust for  Yangon og 70 km sør for Thaton.

Namnet på byen blir også skrive Mawlamyaing eller Moulmein med latinske bokstavar. Det burmesiske namnet er , uttalt (IPA ). Mon-namnet er , uttalt . 

Mawlamyine er ein hamneby som utgjer det viktigaste handelssenteret og største sjøhaman i Søraust-Burma. Det finst også sagbruk, rismøller og båtbyggeri her. 

Under den britiske kolonitdia var Mawlamyine hovudstad mellom 1827 og 1852. Han hadde då ein stor utførsel av teak.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mawlamyine» frå , og «Mawlamyine» frå  den 11. mars 2016.  
 

Byar i Myanmar