alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kapasitiv belastning

Kapasitiv belastning er det at straumen er faseforskyvd føre spenninga i ein vekselstraumkrins. Dette kjem vanlegvis av at lastimpedansen inneheld kondensatorar.

Sjå òg  
vekselstraum

Kjelder
kapasitiv belastning. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kapasitiv_belastning

Elektrisk straum
Reaktans

Reaktans er den delen i ein vekselstraumkrins av impedansen som er reaktiv, som skuldast induktansen og kapasitansen. Den andre delen vert kalla resistans. Nemninga er  og måleininga er Ohm, []. 

Ein negativ reaktans er kapasitiv, ein positiv reaktans er induktiv. Ved seriekopling av krinselement blir den induktive reaktansen lik ωL, der ω er vinkelfrekvensen til straumen (ω = 2π f, der f er frekvensen) og L er sjølvinduktans i krinsen. Den kapasitive reaktansen er negativ og lik –1/(ωC), der C er kapasitansen. 

Reaktansen medfører ikkje energitap i krinsen, men skapar faseforskyving mellom straum og spenning.

Den inverse storleiken er suseptans.

Kjelder
 reaktans – elektrisitetslære. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/reaktans/elektrisitetsl%C3%A6re
Delar av denne artikkelen bygger på «Reaktans» frå ,  den 27. november 2012.

Sjå òg
Impedans

Elektroniske omgrep
Fysiske storleikar

he:עכבה חשמלית#היגב
Avalanche Bay

Avalanche Bay er ei bukt like søraust for Discovery Bluff i Granite Harbour i Victoria Land. Ho vart kartlagd under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og ho fekk dette namnet av laget frå ekspedisjonen som heldt til ved Granite Harbour fordi det gjekk fleire snøras (avalanche på engelsk) her medan dei utførte sledeturar i området.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avalanche Bay» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Bellafronto Bight

Bellafronto Bight er ei isfyllt bukt mellom vestsida av Brown Peninsula og den nordvestlege foten av Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Bukta strekkjer seg 6 nautiske mil sørvest–nordaust frå Hahn Island til Swyers Point. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter løytnant Robert L. Bellafronto, i sivilingeniørkorpset i US Navy, og var offentleg arbeidar-offiser ved McMurdo Station under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1977 og 1978.

Kjelder 

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Berg Bay

Berg Bay er ei lita bukt mellom Birthday Point og Islands Point på vestsida av Robertson Bay nord i Victoria Land. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1911 av Northern Party leia av Victor Campbell under Terra Nova-ekspedisjonen, fordi det såg ut til at isfjella (ice berg på engelsk) samla seg der. Haffnerbreen, som munnar ut i bukta kan òg ha medverka til isfjella.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berg Bay» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Bernacchi Bay

Bernacchi Bay er ei bukt mellom Marble Point og Cape Bernacchi, på kysten av Victoria Land. Ho vart kalla opp etter Cape Bernacchi under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

Kjelder 

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Colbeck Bay

Colbeck Bay er ei vik mellom Duke of York Island og Cape Klovstad i den sørlege delen av Robertson Bay i Victoria Land. Ho vart først kartlagd av the Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som namngav ho etter løytnant William Colbeck som observerte magnetisme under ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colbeck Bay» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Crescent Bay

Crescent Bay er ei vik på nordaustsida av Duke of York Island i Robertson Bay nord i Victoria Land. Ho vart kartlagd og fekk dette namnet på grunn av forma si (crescent tyder 'halvmåne' på engelsk) av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, under C.E. Borchgrevink. Adeliepingvinar hekkar ved vika.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Crescent Bay» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Lady Newnes Bay

Lady Newnes Bay er ei bukt vest i Rosshavet som strekkjer seg langs kysten av Victoria Land frå Cape Sibbald til Coulman Island. Ho vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, leia av Carsten Borchgrevink. Han namngav ho etter Lady Newnes, kona til Sir George Newnes som finansierte ekspedisjonen.

Kjelder

Bukter i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Moubray Bay

Moubray Bay er ei bukt vest i Rosshavet, på kysten av Victoria Land mellom Cape Roget og Hallett. Ho vart oppdaga i 1841 av sir James Clark Ross og vart namngjeven av han etter George H. Moubray, sekretær på ekspedisjonsskipet «Terror».

Kjelder

Bukter i Victoria Land
Borchgrevink Coast
New Harbour

New Harbour er ei bukt mellom Cape Bernacchi og Butter Point langs kysten av Victoria Land like vest for Ross Island. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og fekk dette namnet på grunn av denne nye hamna (new harbour på engelsk) vart funnen medan «Discovery» leita etter den sørlegaste ankerstaden dei kunne finne langs  kysten av Victoria Land. Ferrarbreen munnar ut i bukta, som ligg ved Mount Barnes i austenden av Kukri Hills.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «New Harbour» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Hamner i Ross Dependency
Ob Bay

Ob Bay er ei bukt som ligg mellom Lunik Point og Cape Williams. Lillie bretunge dekkjer det meste av den austlege delen av bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1958) og kalla opp etter ekspedisjonsskipet «Ob».

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Pressure Bay

Pressure Bay er ein arm av Robertson Bay som ligg mellom Cape Wood og Birthday Point langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1911 av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Nord-laget hadde store vanskar med å krysse trykkisen som låg kring Robertson Bay med hundesledar. Dette trykket kom av den nærliggande Shipleybreen.

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Relay Bay

Relay Bay er ein arm av Robertson Bay, kring 5 nautiske mil (9 km) brei, og som ligg mellom Islands Point og Penelope Point langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart først vitja den 4. oktober  1911 av Northern Party, leia av Victor Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Ho fekk dette namnet fordi dei fann det naudsynt å legge om (relay på engelsk) sledane sine på grunn av det høge trykket frå isen her. Nielsen, Ommanney, Crume og Reuschbreen munnar alle ut i bukta og utøver eit stort trykk på havisen. 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Rennick Bay

Rennick Bay er ei bukt på kysten ved enden av Rennickbreen. Ho grensar i vest og east til Belousov Point og Stuhlinger forlandsbre. Den austlege delen av bukta vart oppdaga frå skipet «Terra Nova», under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) under Scott. Ho vart namngjeven av the British Antarktis Expedition etter løytnant Henry E. de P. Rennick i Royal Navy, som var offiser på Terra Nova. Bukta vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1947) og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1958).
 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
«Terra Nova»

«Terra Nova» (latin for Newfoundland) var ein polarskute på 744 brt som vart bygd i 1884 for kval- og selfangstflåten i Dundee. Dei ti første åra vart ho nytta i den årlege selfangsten i Labradorhavet, før ho vart utrusta til ekspedisjonsskip.

«Terra Nova» var ideell for fart i polare strøk. Dei første oppdraga hennar som ekspedisjonsskip var som assistanseskip for Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen til Frans Josefs land frå 1894 til 1897. I 1898 vart ho kjøpt av Bowring Brothers og seglte under Nicholas Kennedy sin kommando, seinare underkaptein Abram Kean. 

I 1903 seglte ho saman med den tidlegare kvalbåten «Morning» til McMurdo-sundet i Antarktis for å hente ut medlemmane av Discovery-ekspedisjonen under leiing av Robert F. Scott.

I 1909 vart ho for  kjøpt inn av Scott for å tene som ekspedisjonsskip på den britiske sørpolekspedisjonen, kjent som Terra Nova-ekspedisjonen. Forsterka med kraftige eikebord som vern mot den antarktiske pakkisen, seglte ho frå Cardiff den 5. juni 1910. Ekspedisjonen gjennomførte viktige vitskaplege undersøkingar, men den siste ekspedisjonen til Scott er best kjent for kappløpet mot Sørpolen og det tragiske utfallet der Scott og fire andre polfararar omkom på tilbakevegen.

Etter å ha returnert frå Antarktis i 1913, vart «Terra Nova» kjøpt tilbake av dei førre eigarane og tok opp att selfangst ved Newfoundland. Under karrieren sin som selskute stod ho for ein fangst på om lag 800 000 skinn. I 1918 vart ho chartra av Dominion Steel and Coal Corporation for å transportere kol frå kolgruvene i North Sydney i Nova Scotia til Bell Island.

I 1942 vart ho sett inn for å frakte forsyningar til Grønland for entreprenørar frå Newfoundland. Den 13. september 1943 vart ho skadd i isen og sokk sørvest av Grønland. Besetninga vart redda av ein kutter frå US Coast Guard. I juli 2012 vart vraket funnen på ca 300 meters djup av eit amerikansk forskingsskip.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på ««Terra Nova»» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Kvalbåtar
Britiske seglskip
Polarskuter
Britiske ekspedisjonsfartøy
Skip frå 1884
Forlis i 1943
Forlis i Grønlandshavet
Antarktisk historie
Snakkeboble

Snakkeboble er eit område i ei teikna forteljing, som ein teikneserie eller ein vitseteikning, som viser noko som blir sagt. 
Som regel inneheld snakkebobla tekst, men ho kan også ha andre symbol eller bilde. Variantar av snakkebobla kan vera ei ropeboble som visuelt viser at ein roper, eller ei tankeboble som viser tankar.

Forløparar for moderne teikeseriebobler

Bakgrunnsstoff

Teikneseriar
Visuell kommunikasjon
Kristian Andersen Grimsø

Andreas Kristian Andersen Grimsø () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Burøya i Steigen. På Stortinget representerte han Venstre og var ein av dei leiande i partiet i dei femten fyrste åra etter 1905.

Grimsø var son til ein lærar. I yngre år dreiv han fiskeri, og var båtførar og kjentmann i kystfart. Frå 1881 var han gardbrukar på Grimsøy i Vega. Han var medlem av heradsstyret i Vega frå 1885, ordførar frå 1887 til 1904. Dessutan var han medlem av forlikskommisjonen 1890-93 og frå 1896, styreformann i sparebanken frå 1893.

Grimsø møtte første gongen på Stortinget i juli 1895, og på ny frå 13. mars 1897, begge gongane som varamann for Nordlands amt. Åra 1898-1906 representerte han amtet på Stortinget. Han heldt fram på tinget som Søndre Helgeland krins sin representant frå 1906 til -21. 1898-1903 var han medlem av Lagtinget. Frå 1913 til -21 var han president i Lagtinget. Han var med i næringskomite nr 1 frå 1898 til 1912, åra 1903-06 som sekretær, 1906-08 og 1910-21 som formann. Elles medlem av valkomiteen 1900-21, fullmaktskomiteen 1913-21 og utanrikskomiteen 1916-21. I 1903 deltok han i Stortinget sin deputasjon til opninga av Ofotbanen, og 1905 i deputasjonen som forhandla i København om ein dansk prins skulle kunne overta den norske trona.

Grimsø var medlem av Lofotkommisjonen av 1891, kyrkjekommisjonen av 1908 og utanrikskommisjonen 1912. Frå 1907 til -26 var han medlem av Hypotekbanken sitt råd, 1911-26 var han medlem i Riksskattestyret. Under og etter fyrste verdskrigen var han med i fleire sentrale, statlege komitear.

Han gav i 1927 ut boka Erindringer fra mine 25 aar paa Stortinget.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914'

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Folk frå Steigen
Folk frå Vega
Endre Ugland

Endre Asbjørnsson Ugland () var ein lærar, gardbrukar, handelsmann, brukseigar og stortingsmann for Venstre frå Greipstad i Vest-Agder.

Ugland var son til ein gardbrukar. 1869-70 gjekk han lærarskule i Søgne, og var lærar dei neste seks åra. I 1875 kjøpte han garden Underåsen i Greipstad og dreiv denne. Han var òg landhandlar og trelasthandlar, dessutan eigde han både ei mylne og eit sagbruk som han dreiv. I 1887 selde han garden Underåsen og overtok farsgarden til kona, Stokkeland i Vest-Agder.

Ugland var medlem av heradsstyret i Greipstad 1892-1904 og 1907-10, varaordførar 1896-1901. Han var forlikskommissær frå 1898 og nokre år formann i skulestyret. Elles var han formann i både skogselskapet i amtet og i Vest-Agder folkevæpningssamlag, og ordførar for representantskapet i den lokale sparebanken.

Ugland var 1. varamann til Stortinget både 1903-06 og 1906-09. Perioden 1913-15 og 1916-18 var han Oddernes krins sin stortingsmann, han representerte Venstre. I den fyrste valbolken var han medlem av tollkomiteen og valkomiteen, i den andre av landbrukskomiteen. Han hadde sjukdomsforfall heile 1918-sesjonen, og døydde på tampen av året.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Sokndal
Andreas Sigurdsen

Andreas Sigurdsen () var ein kemner og stortingsmann frå Skien i Telemark. På Stortinget representerte han Venstre.

Sigurdsen var son til ein maltmeister. Sjølv arbeidde han på eit sakførarkontor frå 1876. Deretter var han frå 1881 i tolv år fullmektig hos futen i Nedre Telemark. Tida 1893-95 var han fungerande fut for same distriktet. Frå 1896 til 1926 var han kemner i Skien. Til sist var han borgarmeister i Skien i ni år frå 1926.

Sigurdsen var med i leiinga av fråhaldsfolket sitt fellesutval i åra frå 1891 til 1906, vekselvis som formann, nestformann eller sekretær. Han var òg forstandar (styreleiar) for Skiens hospital frå 1894 til 1900. I 1909 vart han formann for dissentartinget, eit verv han hadde i sytten år. Sjølv høyrde han til ein baptist-kyrkjelyd.

Sigurdsen tok sete på Stortinget som representant for Skien frå 1913. Han vart attvald for ein ny periode, 1916-18. I den fyrste valbolken var han nestformann i justiskomite nr 1, i den andre medlem av same komiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Skien
Benjamin O. Schei

Benjamin Olsson Schei () var ein norsk gardbrukar, bankmann, lensmann og stortingsmann frå Stadsbygd i Sør-Trøndelag. Frå 1913 til 1927 representerte han Venstre på Stortinget.

Schei var son til ein gardbrukar. Han tok over farsgarden Skei i 1882 og dreiv han i lang tid. Frå 1892 var han også banksjef i den lokale sparebanken. I 1913 tok han over lensmannsombodet i Stadsbygd, eit ombod han hadde til 1929.

Schei var ordførar i Stadsbygd frå 1892 til 1913, og forlikskommissær frå 1903. Elles var han styreformann for landbruksskulen i amtet frå 1906. I 1899 var han medlem av departementskomitear vedkomande revisjon av huslån- og jordinnkjøpfonda, og om oppretting av arbeidskontor.

Schei var einmannskrinsen Indre Fosen sin representant på Stortinget 1913-21. I den fyrste treårsbolken var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen, i den andre formann i vegkomiteen og i den tredje formann i protokollkomiteen. Han heldt fram som leiar av protokollkomiteen då han frå 1922 til -27 var 5. representant frå Sør-Trøndelag fylke.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Rissa
Andreas Hansson

Andreas Hansson () var ein norsk handelsmann, pressemann og stortingsrepresentant frå Tromøy i Aust-Agder. Han var medlem av Venstre.

Hansson var son til ein gardbrukar og snikkar på Gjerstad i Tromøy. Tretten år gammal reiste han til Vigsnes i Karmøy og var gruvearbeidar i eit års tid. Åra 1869-71 var han krambusvein same staden. Deretter var han sjømann 1872-73 og gjekk folkehøgskule 1873-74. Frå 1874 til -77 var han på ny tilsett på krambu, medan han i perioden 1877-86 var landhandlar heime på Tromøya. 1886-88 var han redaktør av Samholds Avis i Arendal. Frå 1888 var han både utgjevar og redaktør av avisa Folketanken som kom ut i Risør frå 1889. Han leia avisa heilt til han døydde.

Hansson var medlem av bystyret i Risør frå 1897, skulestyreformann og frå 1912 forlikskommissær, og vart ordførar i Risør i 1922. Dei to stortingsbolkane mellom 1903 og 1909 representerte Hansson Risør til Stortinget. I den første bolken var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen, i den andre sekretær i sosialkomiteen Han fekk på ny sete i Stortinget for valperioden 1916-18, då sekretær i justiskomiteen. Heile tida som tingmann representerte han Venstre.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Arendal
[[Kategori:Norske redaktørar[[
Rikard Olsen

Rikard Olsen () var ein norsk målarmeister og stortingsmann frå Holmestrand, som representerte Venstre.

Olsen var son til ein målarmeister, og vart sjølv utlært målarmeister på faren sin verkstad. Han gjekk tre vintrar på skular i Kristiania, eine året var han ved den kongelege kunst- og handverksskulen der han lærte teikning og dekorasjon. Frå 1886 var han målarmeister i heimbyen Holmestrand. Attåt var han teiknelærar ved ein kveldsskule i Horten frå 1901 og ved døveskulen i Holmestrand frå 1903.

Olsen var medlem av Holmestrand bystyre 1898-1904 og frå 1907 til -28. Han var byen sin representant på Stortinget i tida frå 1906 til -09, medan han frå 1910 til -18 representerte ein større valkrins. Dei tre fyrste stortingsperiodane var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen, 1910-12 som sekretær og 1913-15 som nestformann. I 1913 var han dessutan medlem av den utvida næringskomiten nr 2. Same året deltok han på den interparlamentariske konferansen i Haag. Valbolken 1916-18 var han medlem av justiskomite nr 2.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar for Holmestrand
Lokalpolitikarar i Holmestrand
Folk frå Holmestrand
Lars Sæim

Lars Nilsson Sæim () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Alversund i Hordaland. Sæim var medlem av Venstre.

Sæim var son til ein gardbrukar på Sæim. Sjølv vart han seminarist frå Stord i 1881 og vart så tilsett som lærar i Manger same året. Året etter fekk stilling som lærar og kyrkjesongar i Brunkeberg i Telemark. Der vart han verande til 1888, då han vende heim til Sæim og dreiv ein privatskule det neste året. Det fylgjande skuleåret, 1889-90, heldt han privatskule i Heddal i Telemark. Åra 1890-96 var han lærar og kyrkjesongar i Slemdal. I 1896 tok han over farsgarden på Sæim og dreiv denne sidan. Dei fire åra fram til 1900 var han også lærar og kyrkjesongar i heimbygda.

Sæim var medlem av heradsstyra i både Kviteseid kommune, Slemdal og Alversund. Han var varaordførar i Alversund 1905-10 og sidan ordførar. Elles var han formann i skulestyret frå 1904 til -10 og styreformann i Alversund Sparebank frå 1910. Sæim representerte ein einmannskrins i Nordhordland på Stortinget frå 1913 til -18. I den fyrste valperioden var han medlem av tollkomiteen, i den andre av vegkomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Søndre Bergenhus amt
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Ordførarar i Alversund
Venstreordførarar i Hordaland
Lokalpolitikarar i Kviteseid
Lokalpolitikarar i Siljan
Venstrepolitikarar i Telemark
Norske gardbrukarar
Norske pedagogar
Folk frå Lindås
Robertson Bay

Robertson Bay er ei stor, nesten trekanta bukt på nordkysten av Victoria Land mellom Cape Barrow og Cape Adare. Ho vart oppdaga i 1841 av kaptein James Clark Ross, Royal Navy, som namngav ho etter dr. John Robertson, kirurg på HMS «Terror».

Sjå òg
Namelessbreen

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Bay of Sails

Bay of Sails er ei lita bukt på kysten av Victoria Land mellom Spike Cape og Gneiss Point. Namnet vart foreslått av Western Geological Party under Terra Nova-ekspedisjonen, då dei køyrte slede over isen til munningen av bukta ved hjelp av segl som drog sledane framover.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bay of Sails» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Siren Bay

Siren Bay er ei lita bukt danna av isen i enden av Shipleybreen og nordvestsida av Flat Island langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart kartlagd av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13. og ho fekk dette namnet av dei fordi dei høyrte ein lyd som høyrdest ut som ei skipsfløyte då dei kartla området. 

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast
Terra Nova Bay

Terra Nova Bay er ei bukt som ofte er isfri og som ligg mellom Cape Washington og Drygalski istunge langs kysten av Victoria Land i Antarktis.  Ho er kring 64 km lang 

Ho vart oppdaga av den Discovery-ekspedisjonen under Scott, 1901–1904, og vart namngjeven av han etter «Terra Nova», eit av skipa under ekspedisjonen. 

Den italienske, sommaropne, Zucchelli-stasjonen ligg ved bukta. Sør-Korea har planar om å byggje Jang Bogo-stasjonen her òg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Terra Nova Bay» frå ,  den 27. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Tripp Bay

Tripp Bay er ei bukt langs kysten av Victoria Land danna av ei tilbaketrekking i isen mellom Oates forlandsbre og Evans forlandsbre. Bukta vart først kartlagd av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907-09. Namnet ser ut til å ha først vore i bruk av den britiske antarktisekspedisjonen (1910–13) og kjem av Tripp Island som ligg i bukta.

Kjelder

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Walcott Bay

Walcott Bay er ei bukt på kysten av Victoria Land mellom Walcottbreen og Heald Island. Ho vart namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) i samband med Walcottbreen.

Bukter i Victoria Land
Scott Coast
Wood Bay

Wood Bay er ei stor bukt som grensar til Cape Johnson og Aviator bretunge i nord og Cape Washington i sør, langs kysten av Victoria Land. Ho vart oppdaga i 1841 av kaptein James Clark Ross, Royal Navy (RN), og vart namngjeven av han etter løytnant James F.L. Wood frå skipet «Erebus».

Bukter i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Yule Bay

Yule Bay er ei bukt på kysten av det nordlege Victoria Land mellom Cape Hooker og Cape Dayman. Ein indre (vestleg) del av bukta ligg mellom Bates Point og Ackroyd Point. Ho vart oppdaga av kaptein James Clark Ross, 1841, som namngav ho etter Henry B. Yule, førstestyrmann på HMS «Erebus».

Kjelder

Bukter i Victoria Land
Pennell Coast