alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurovision Song Contest 1978

Eurovision Song Contest 1978 (ESC 1978) var den 23. gongen Eurovision Song Contest blei arrangert. Konkurransen blei halden i Palais des Congrès i Paris i Frankrike. Finalen fann stad laurdag 22. april. Israel vann konkurransen for fyrste gong med den songen «A-Ba-Ni-Bi», framført av Izhar Cohen & The Alphabeta på hebraisk.

Sigeren til Israel førte til problem for fleire land i Nord-Afrika og Midtausten som kringkasta konkurransen. Ifølge John Kennedy O'Connors bok «The Eurovision Song Contest - The Official History» avbraut dei fleste arabiske TV-stasjonane overføringa av konkurransen då det blei klårt at Israel kom til å vinne. Til dømes avbraut jordansk TV programmet ved å syne eit bilete av påskeliljer på skjermen. Etterpå annonserte dei at Belgia (som kom på 2. plass) hadde vunne konkurransen.

Juryen i kvart land gav stemmer i valørane 12, 10 og 8–1 til sine favorittbidrag.

Danmark var i 1978 med i konkurransen for fyrste gong sidan 1966. Tyrkia vendte også tilbake til konkurransen.

Bidraga

Finale
 Finalen blei halden den 22. april 1978 i Palais des Congrès.
 Israel vann konkurransen for fyrste gong.
 Spania og Sveits kom på ein delt 9. plass.
 Finland og Tyrkia kom på ein delt 18. plass.
 Noreg sitt bidrag, Mil etter mil av Jahn Teigen, enda på sisteplass med null poeng.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «ESC 1978» og «ESC 1978» frå  og VG.no,  den 18. februar 2011.  
 

Musikk i 1978
Eurovision Song Contest etter år
De vogels van Holland

«De vogels van Holland» (nederlandsk for Fuglane frå Holland) var eitt av dei to nederlandske bidraga i Eurovision Song Contest 1956 i Lugano i Sveits, framført på nederlandsk av Jetty Paerl.

Nationaal Songfestival 1956
«De vogels van Holland» var ein av to songar som deltok i den nederlandske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956, Nationaal Songfestival 1956, og fekk representere Nederland. Den andre var «Voorgoed voorbij» av Corry Brokken.

Eurovision Song Contest 1956 
Songen starta som nummer ein i finalen, før Sveits med «Das alte Karussell» av Lys Assia. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Det var det fyrste bidraget med tekst på nederlandsk og det det fyrste bidraget som vart framført i Eurovision Song Contest.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «De vogels van Holland» frå ,  den 18. februar 2011.  

 eurovision.tv
 Nynorsk Wikipedia - Nederland i Eurovision Song Contest 1956

Eurovision Song Contest 1956-songar
Nederlandskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Nederlandske Eurovision Song Contest-songar
Nationaal Songfestival 1956-songar
Nederlandskspråklege Nationaal Songfestival-songar
Songar skrivne av Annie M.G. Schmidt
A Large Ion Collider Experiment

ALICE (A Large Ion Collider Experiment) er eit av seks detektoreksperiment ved Large Hadron Collider ved CERN. ALICE er dedikert til å studere tungionekollisjonar. Bly-bly-kollisjonar blir studerte med ein massesenterenergi på 2,76 TeV per nukleon. Resultatet er at temperaturen og massetettleiken blir så høg at det kan bli skapt eit kvark-gluon-plasma, ein materietilstand der kvarkar og gluon er ubundne.

Inner Tracking System 
Inner Tracking System (Det indre sporingssystemet, ITS) er bygd opp av seks sylindriske lag av silisiumdetektorar. Laga omsluttar kollisjonspunktet og måler eigenskapane til partiklane som kjem frå kollisjonen. ITS kan avgjere posisjonen til partiklane ned til ein brøkdel av ein millimeter. ITS vil identifisere partiklar som inneheld tunge kvarkar ved å finne punktet der dei bryt ned.

Time Projection Chamber 
Time Projection Chamber (Tidsprojeksjonskammeret, TPC) er den viktigaste partikkelsporfinnaren i ALICE. TPC er ein tønneforma detektor med ein radius på 2.5 meter, og ei lengd på 5 meter. 
Lada partiklar som går gjennom gassen i detektoren vil ionisere gassatoma. Dette frigjer elektron, som så driv mot endeplatene i detektoren. Ein skredeffekt i nærleiken av anodetrådane i utlesningsdelen, vil føre til signalforsterkning. Dei positive iona vil indusere ein straum i eit plan som er bygd opp av om lag 500000 padar. Desse padane les ut signalet, som gir r- og  -koordinatane. Den siste koordinaten, z, kjem frå drivetida.

Transition Radiation Detector 
Transition Radiation Detector (TRD) blir brukt til å skilje elektron og positron frå andre partiklar, ved å bruke stråling som blir sendt ut når partiklane går gjennom mange lang tynt materiale.

Time Of Flight 
Time Of Flight-detektoren (TOF) brukar flygetida til partiklane for å identifisere dei. Tunge partiklar går saktare, og brukar difor lenger tid enn lette partiklar til å nå TOF. Dette kan brukast til å skilje dei frå kvarandre.

Photon Spectrometer 
Photon Spectrometer (PHOS) er eit av to elektromagnetiske kalorimeter i ALICE. PHOS kan måle temperaturen av kollisjonane ved å måle fotona som kjem frå dei.

Electro-Magnetic Calorimeter 
Electro-Magnetic Calorimeter (Em-Cal) er eit av to elektromagnetiske kalorimeter i ALICE.

Muon Spectrometer  
Muon Spectrometer måler myon-par, spesielt dei som kjem frå nedbryting av J/ψ- og Ypsilon-partiklar.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell ALICE vevside  på CERN
 ALICE fotografisk panorama 
 Panoramafotogrfi av ALICE eksperimentet 
 ALICE teknisk designrapport 

CERN
Das alte Karussell

«Das alte Karussell» (tysk for Den gamle karusellen) var eit av dei to sveitsiske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på tysk av Lys Assia.

Concours Eurovision 1956
Saman med songen «Refrains», kjend som «Refrain», vann «Das alte Karussell» Concours Eurovision 1956. Båe songane vart framført av Lys Assia og Quinteta Radiosa, men berre Lys Assia var med i Eurovision Song Contest 1956.

Songen starta som nummer tre i finalen, etter «Sei doch nicht so eifersüchtig» av Lys Assia og før «L'allée aux ormeaux» av Jo Roland.

Eurovision Song Contest 1956
Songen starta som nummer to i finalen, etter Nederland med «De vogels van Holland» av Jetty Paerl og før Belgia med «Messieurs les noyés de la Seine» av Fud Leclerc. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Det var det fyrste bidraget med tekst på tysk og det andre bidraget som vart framført i Eurovision Song Contest.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Das alte Karussell» frå ,  den 18. januar 2011.  

eurovision.tv

Eurovision Song Contest 1956-songar
Tyskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Sveitsiske Eurovision Song Contest-songar
Lys Assia-songar
Concours Eurovision 1956-songar
Messieurs les noyés de la Seine

«Messieurs les noyés de la Seine» (fransk for Karane som drukna i Seinen) var eit av dei to belgiske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Fud Leclerc.

Eurovision Song Contest 1956

«Messieurs les noyés de la Seine», framført av Fud Leclerc, vann Grand Prix de la Chanson Européenne, den belgiske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956, saman med songen «Le plus beau jour de ma vie» av Mony Marc. Dei to bidraga fekk dimed representere Belgia i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer tre i finalen, etter Sveits med «Das alte Karussell» av Lys Assia og før Vest-Tyskland med «Im Wartesaal zum großen Glück» av Walter Andreas Schwarz. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Det var det fyrste bidraget med tekst på fransk.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Messieurs les noyés de la Seine» frå ,  den 18. januar 2011.  
 

Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Belgiske Eurovision Song Contest-songar
Im Wartesaal zum großen Glück

«Im Wartesaal zum großen Glück» (tysk for I venterommet til den store gleda) var eit av dei to vesttyske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på tysk av Walter Andreas Schwarz.

Eurovision Song Contest 1956

«Im Wartesaal zum großen Glück», framført av Walter Andreas Schwarz, vann Deutsche Vorentscheidung zum Eurovision Song Contest 1956, den vesttyske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956, saman med «So geht das jede Nacht» av Freddy Quinn. Dei to bidraga fekk dimed representere Vest-Tyskland i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer fire i finalen, etter Belgia med «Messieurs les noyés de la Seine» av Fud Leclerc og før Frankrike med «Le temps perdu» av Mathé Altéry. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

 eurovision.tv
Denne artikkelen byggjer på «Im Wartesaal zum großen Glück» frå ,  den 18. januar 2011.  

Eurovision Song Contest 1956-songar
Tyske Eurovision Song Contest-songar
Tyskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Le temps perdu

«Le temps perdu» (fransk for Den tapte tida) var eit av dei to franske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Mathé Altéry.

Eurovision Song Contest 1956

«Le temps perdu» og «Il est là», framført av høvesvis Mathé Altéry og Dany Dauberson, vart vald ut internt til å representere Frankrike i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer fem i finalen, etter Vest-Tyskland med «Im Wartesaal zum großen Glück» av Im Wartesaal zum großen Glück og før Luxembourg med «Ne crois pas» av Michèle Arnaud. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Le temps perdu» frå ,  den 18. januar 2011.  
eurovision.tv

Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Franske Eurovision Song Contest-songar
Ne crois pas

«Ne crois pas» (fransk for Ikkje tru (at)) var eitt av dei to luxembourgske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Michèle Arnaud.

Eurovision Song Contest 1956

«Ne crois pas» og «Les amants de minuit», framført av Michèle Arnaud, vart vald ut internt til å representere Luxembourg i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer seks i finalen, etter Frankrike med «Le temps perdu» av Mathé Altéry og før Italia med «Aprite le finestre» av Franca Raimondi. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Ne crois pas» frå ,  den 18. januar 2011.  
 eurovision.tv
 

Songar frå 1956
Luxembourgske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Luxembourgske Eurovision Song Contest-songar
Aprite le finestre

«Aprite le finestre» (italiensk for Opn vindaugo) var eitt av dei to italienske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på italiensk av Franca Raimondi.

Eurovision Song Contest 1956

«Aprite le finestre», framført av Franca Raimondi, vann Festival della Canzone Italiana di Sanremo 1956, den italienske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956. Songen fekk dimed, saman med andreplassen «Amami se vuoi» av Tonina Torrielli, representere Italia i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer sju i finalen, etter Luxembourg med «Ne crois pas» av Michèle Arnaud og før Nederland med «Voorgoed voorbij» av Corry Brokken. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Det var det fyrste bidraget med tekst på italiensk.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Aprite le finestre» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
eurovision.tv

Songar frå 1956
Italienske songar
Italienskspråklege songar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Italienskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Italienske Eurovision Song Contest-songar
Voorgoed voorbij

«Voorgoed voorbij» (nederlandsk for Forbi forgodt) var eit av dei to nederlandske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på nederlandsk av Corry Brokken.

Eurovision Song Contest 1956

«Voorgoed voorbij», framført av Corry Brokken, vann Nationaal Songfestival 1956, den nederlandske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956, saman med «De vogels van Holland» av Jetty Paerl. Dei to bidraga fekk dimed representere Nederland i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.

Songen starta som nummer åtte i finalen, etter Italia med «Aprite le finestre» av Franca Raimondi og før Sveits med «Refrain» av Lys Assia. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokon poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Voorgoed voorbij» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
 eurovision.tv

Eurovision Song Contest 1956-songar
Nederlandskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Nederlandske Eurovision Song Contest-songar
Corry Brokken-songar
Nationaal Songfestival 1956-songar
Nederlandskspråklege Nationaal Songfestival-songar
Nationaal Songfestival-vinnarsongar
Refrain

«Refrain», tidlegare «Refrains», var eitt av dei to sveitsiske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Lys Assia.

Eurovision Song Contest 1956

«Refrains» og «Das alte Karussell», båe framført av Lys Assia og Quinteta Radiosa, vann Concours Eurovision 1956, den sveitsiske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956. Bidraga vart berre framført av Lys Assia i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest og før finalen endra ein tittelen på «Refrains» til «Refrain».

Songen starta som nummer ni i finalen, etter Nederland med «Voorgoed voorbij» av Corry Brokken og før Belgia med «Le plus beau jour de ma vie» av Mony Marc. Bidraget vart offenleggjord som vinnar.

Fotnotar
1. Det vart ikkje gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Refrain» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
 eurovision.tv

Songar frå 1956
Sveitsiske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Sveitsiske Eurovision Song Contest-songar
Lys Assia-songar
Concours Eurovision 1956-songar
Le plus beau jour de ma vie

«Le plus beau jour de ma vie» (fransk for Den vakraste dagen i livet mitt) er ein song av Mony Marc. Han er ein av dei to songane som representerte Belgia i Eurovision Song Contest 1956. Teksten er skriven på fransk.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Le plus beau jour de ma vie» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
eurovision.tv

Songar frå 1956
Belgiske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
So geht das jede Nacht

«So geht das jede Nacht» (tysk for Slik går det kvar natt) er ein song av Freddy Quinn. Han er ein av dei to songane som representerte Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest 1956. Teksten er skriven på tysk.

Bernd Begemann og Dirk Darmstaedter laga ein coverversjon av songen då dei representerte Niedersachsen i Bundesvision Song Contest 2010.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «So geht das jede Nacht» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «So geht das jede Nacht» frå ,  den 30. september 2011.  
 

Songar frå 1956
Tyske songar
Tyskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Bundesvision Song Contest-songar
Tyske Eurovision Song Contest-songar
Tyskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Il est là

«Il est là» (fransk for Han er her) er ein song av Dany Dauberson. Han er ein av dei to songane som representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 1956. Teksten er skriven på fransk.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Il est là» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
eurovision.tv

Songar frå 1956
Franske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Les amants de minuit

«Les amants de minuit» (fransk for Midnattselskarane) er ein song av Michèle Arnaud. Han er ein av dei to songane som representerte Luxembourg i Eurovision Song Contest 1956. Teksten er skriven på fransk.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Les amants de minuit» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
eurovision.tv

Songar frå 1956
Luxembourgske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Luxembourgske Eurovision Song Contest-songar
Amami se vuoi

«Amami se vuoi» (italiensk for Elsk meg om du vil) er ein song av Tonina Torrielli. Han er ein av dei to songane som representerte Italia i Eurovision Song Contest 1956. Teksten er skriven på italiensk.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Amami se vuoi» frå ,  den 18. januar 2011.  
 
eurovision.tv

Songar frå 1956
Italienske songar
Italienskspråklege songar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-songar
Eurovision Song Contest 1956-songar
Italienskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Italienske Eurovision Song Contest-songar
Waka Waka (This Time for Africa)

«Waka Waka (This Time for Africa)» (spansk: «Waka Waka (Esto es África)») var den offisielle VM-låta for Fotball-VM 2010, og vart framført av Shakira. Han har tekst på engelsk.

Det finst og ein spansk versjon av songen.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Waka Waka (This Time for Africa)» frå ,  den 18. januar 2011.  
 

Songar frå 2010
Satellite

«Satellite» var det tyske bidraget i Eurovision Song Contest 2010 i Bærum i Noreg, framført på engelsk av Lena. Songen er skriven Julie Frost og John Gordon.

Eurovision Song Contest 2010

Sidan Tyskland er direktekvalifisert til finalen i Eurovision Song Contest trong ikkje songen å delta i éin av dei to semifinalane.

Finalen
Songen starta som nummer 22, etter Armenia med «Apricot Stone» av Eva Rivas og før Portugal med «Há dias assim» av Filipa Azevedo. Framføringa skilde seg ut av di Lena ikkje hadde noko sprakande danseshow eller sceneeffektar. Ho framførte songen i ein enkel, svart kjole med fire støttevokalistar. Rytmen i songen var òg litt uvanleg for Eurovision. Tyskland fekk til saman 246 poeng og vann av totalt 25 bidrag. Songen vann over det tyrkiske bidraget med ein margin på 76 poeng, den til då nest høgaste og no tredje høgaste marginen i historia. Det var den andre sigeren til Tyskland, men den fyrste etter at Vest-Tyskland og Aust-Tyskland vart sameint på nytt. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fått 243 poeng og vunne og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget fått 187 poeng og vunne.

Eurovision Song Contest 2011
Under opninga av finalen i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland framførte programleiar Stefan Raab ein ny versjon av «Satellite», dels til saman med Lena.

Eurovision Song Contest 2012
I pausen under den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan framførte Lena ein del av «Satellite».

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Satellite» frå ,  den 18. januar 2011.  
 

Songar frå 2010
Tyske songar
Eurovision Song Contest 2010-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Tyske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Songar på toppen av Sverigetopplistan
Songar på toppen av VG-lista
Nummer-ein-singlar i Sveits
Nummer-ein-singlar i Finland
Nummer-ein-singlar i Danmark
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Lena Meyer-Landrut-songar
Unser Star für Oslo-songar
Engelskspråklege songar
Speed

Speed (februar-mars 2011 SpeesKills) er ein by i Victoria i Australia. Byen heiter Speed (Fart), men dei 45 innbyggarane i byen gjekk med på å endre namnet til SpeedKills (FartDrap) frå midten av februar til midten av mars i 2011.

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Speed» frå  og TV 2,  den 14. januar 2011.  
 

Byar i Australia
Ruben S. Gjertsen

Ruben Sverre Gjertsen () er ein norsk organist og komponist av samtidsmusikk. Gjertsen vart fødd i Volda, men voks opp i Re kommune i Vestfold.

Karriere 

Gjertsen har studert innan orgelspel og komposisjon ved Griegakademiet i Bergen mellom 1996 - 2006. Han har også vore stipendiat ved akademiet, og vart tildelt Griegakademiets jubileumspris i 2006. Han har også jobba ein del som organistvikar i ymse kyrkjer. Frå 2007 - 2009 fekk han stipend for yngre kunstnarar. Frå 2008 - 2010 budde han i Berlin som frilanskomponist. Sidan 2010 har han arbeidt ved Griegakademiet.

Gjertsen gav ut si fyrste soloplate med samtidsmusikk, Grains i 2009. Plata vann Spellemannprisen 2009 i klassen årets samtidskomponist.
I tillegg vann Gjertsen Arne Nordheims komponistpris i 2010.

Kjelder 

 CV frå Ruben Gjertsen si offisielle nettside. 

 Referansar 

Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Re
Norske komponistar
Norske organistar
Barry Matheson

Patrick Barry Matheson () er ein norsk forretningsmann og artistmanager, busett på Jessheim.

Karriere 

Matheson vart fødd i Sverige av britiske foreldre. Dei flytte til Noreg i 1946 og budde på fleire forskjellige stader før dei slo seg ned på Jessheim. Som syttenåring vart han med i sitt fyrste band, og han vart direktør i eit norsk plateselskap tjueto år gamal. Rundt denne tida stifta han òg Barry Matheson Music Productions AS. I 1966 skipa han også plateselskapet Continental Records. Under leiing av Matheson har Continental seinare utvidd seg til å omfatta fleire systerselskap, tre restaurantar og eitt hotel.

På sekstitalet stifta Matheson samarbeid med Arne Bendiksen. Bendiksen starta sitt eige plateselskap ved hjelp av Matheson sitt handelsbrev.  

Matheson sit i dag i styret til både Spellemannprisen, IFPI, GGF, Musicom og MediaMaskin. Han har også hatt fleire høgtståande stillingar innan musikk og kulturliv. Han har også m.a. vore manager for artistane The Vanguards, Terje Rypdal, Sissel Kyrkjebø , Secret Garden, Odd Nordstoga og Dance With A Stranger.

Utmerkingar 

Matheson vart tildelt bransjeprisen under Spellemannprisen 2009 for lang og tru teneste innan norsk musikk. Han har også vunne Jessheimprisen for sitt lokale engasjement.

Privatliv

Matheson er gift med Inger Berit Nordengen, og dei har to born.

Kjelder 

Biografi på engelsk på Ridbarry.no

Referansar 

Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Ullensaker
Norske plateprodusentar
Norske forretningsfolk
Yngve Sætre

Yngve Leidulv Sætre () er ein norsk musikar og musikkprodusent frå Ørsta.

Karriere 

Sætre vart fyrst kjend som vokalist i Bergensbandet Monalisa Overdrive, som vart stifta i 1987. Seinare skifte gruppa namn til Barbie Bones. Dei rakk å vinna ein Spellemannpris før dei gav seg i 1993. Som musikar har Sætre spelt keyboard for banda Popium, Secret Mission og Tweeterfriendly Music.

På nittitalet starta Sætre opp plateselskapet Duper Studio i Bergen, saman med Jørgen Træen. Som produsent har Sætre jobba med ei heil rekkje norske artistar. Nokre av desse er Pogo Pops, Tre Små Kinesere, Dum Dum Boys, Trang Fødsel, Ephemera, Sondre Lerche, Salhusvinskvetten, Johndoe, Morten Abel, Musikkgruppa Ingenting, Ralph Myerz and the Jack Herren Band, Ingrid Olava, Janove Ottesen, Datarock, Tor Endresen, Kari Bremnes, Ungdomskulen, John Olav Nilsen & Gjengen, Surferosa, Garness, DeLillos og Fjorden Baby!

Prisar 

 Under Spellemannprisen 2009 vart Sætre tildelt produsentprisen for lang fartstid som musikkprodusent.
 Yngve Sætre fekk Gammleng-prisen i 2011 i klassen for studiomusikarar.

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Sætre, henta inn 18. februar 2011.
 Sætre sin diskografi på Rockipedia.
 Diskografi på Discogs.com
 Bergensavisen, 06.03.10: Alle elsker Yngve.

Norske plateprodusentar
Folk frå Ørsta
Vinnarar av Spellemannprisen
Norske songarar