alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Waterline

«Waterline» er det irske bidraget i Eurovision Song Contest 2012, framført av Jedward. Teksten er skriven på engelsk.

Eurosong 2012
Songen vann Eurosong 2012 med 114 poeng og fekk difor representere Irland i Eurovision Song Contest 2012. Det vart dimed det andre året på rad at Jedward fekk representere Irland, førre gong var i 2011 med songen «Lipstick».

Eurovision Song Contest 2012
«Waterline» starta som den siste songen i den fyrste semifinalen den 22. mai 2012, men gjekk vidare til finalen. Her enda han på 19. plass med 46 poeng.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Waterline (song)» frå ,  den 29. februar 2012.  
Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.

Eurovision Song Contest 2012-songar
Irske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Strykeduett nr. 1 av Mozart

Strykeduett nr. 1 i G-dur for fiolin og bratsj av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 423, er den første av to Mozart skreiv for å gjere ferdig sett til Michael Haydn av seks stykke for erkebiskop Colloredo, og vart skriven sommaren 1783. Verket er i tre satsar: 

 Allegro, 
 Adagio, C-dur
 Rondeau: Allegro

Settet på seks vart presentert som at alle var skrivne av Haydn, og Colloredo klarte ikkje å høyre dei opplagde arbeida til Mozart i dei.

G-dur-duetten vert nesten alltid spelt i lag med B-dur-duetten, K. 424.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «String Duo No. 1 (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Musikkverk av Wolfgang Amadeus Mozart
Strykeduett nr. 2 av Mozart

Strykeduett nr. 2 i B-dur for fiolin og bratsj av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 424, er den første av to Mozart skreiv for å gjere ferdig sett til Michael Haydn av seks stykke for erkebiskop Colloredo, og vart skriven sommaren 1783. Verket er i tre satsar: 

 Adagio 
 Andante cantabile, Ess-dur
 Andante grazioso

Settet på seks vart presentert som at alle var skrivne av Haydn, og Colloredo klarte ikkje å høyre dei opplagde arbeida til Mozart i dei.

G-dur-duetten vert nesten alltid spelt i lag med G-dur-duetten, K. 423.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «String Duo No. 2 (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Musikkverk av Wolfgang Amadeus Mozart
Trio for fiolin, bratsj & cello i Ess-dur, K. 563 av Mozart

Divertimento i Ess, K. 563, er ein stryketrio, skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1788, året han skreiv ferdig dei tre siste symfoniane sine og hans «Koralnation» Pianokonsert. 

Verket vart gjort ferdig i Wien den 27. september 1788, og var dedisert til Michael Puchberg, ein frimurar som hadde lånt Mozart pengar. Premieren var i Dresden den 13. april 1789 med Anton Teyber på fiolin, Mozart på bratsj og Antonín Kraft på cello. På denne tida turnerte Mozart tyske byar på veg til Berlin.

Satsar
Allegro – sonateform
Adagio – sonateform
Menuett – A–B–A
Andante – tema og 4 variasjonar
Menuett – med to forskjellige trioar (t.d. A–B–A–C–A)
Allegro – Sonate-rondoform

Alfred Einstein skriv i Mozart: His Character, His Work at verket var eit av dei største Mozart skreiv.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Trio for Violin, Viola & Cello in E flat major, K. 563 (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Notes to a concert containing the Divertimento at the Kennedy Center written by Richard Freed
Notes to a concert of the Emerson Quartet written by Peter Laki

Bakgrunnsstoff

Serenadar og divertimenti av Wolfgang Amadeus Mozart
Musikk i 1788
Epanomí

Epanomí (gresk Επανομή) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Epanomí inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Thermaikós.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Epanomí 10 810 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 8 979 innbyggjarar.

Referansar 

Epanomi
Epanomi
Epanomi
Strykekvartett nr. 1 av Mozart

Strykekvartett nr. 1 i G-dur, K. 80/73f, av Wolfgang Amadeus Mozart vart komponert ferdig i mars 1770 medan han var på reis til Lodi i Italia. Mozart var 14 år gammal på den tida.

Satsar
I motsetnad til Milanokvartettane, er denne kvartetten i fire satsar: 
Adagio, 3/4
Allegro, lik takt
Menuetto, trio in C-dur, 3/4
Rondeau: [Allegro]

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «String Quartet No. 1 (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 
 

1
Musikk i 1770
Milanokvartettane av Mozart

Milanokvartettane var seks strykekvartettar, K. 155-160, komponerte av Wolfgang Amadeus Mozart seint i 1772 og tidleg i 1773. Fordi dei vart komponerte i Milano medan han arbeidde på operaen Lucio Silla, har dei fått namnet Milanokvartettane. Før dette settet vart komponert, hadde Mozart bere skrive ein strykekvartett tidlegare (K. 80 i 1770), så desse seks kvartettane fekk nummera 2 til 7. Kvartettane vart skrivne i nøklane D-G-C-F-B-E.

Alle dei seks kvartettane har berre tre satsar kvar. Fire av desse kvartettane (K. 156-159) har langsame satsar i moll. Finalane er generelt lette, og vanlegvis menuettar eller rondoar.

Milanokvartettane

Kvartett nr. 2 i D-dur, K. 155
Skriven hausten 1772 i Bolzano.
AllegroAndante
Molto allegretto

Kvartett nr. 3 i G-dur, K. 156 
Skriven mot slutten av 1772 i Milano.Presto
AdagioTempo di minuetto

Kvartett nr. 4 i C-dur, K. 157
Skriven mot slutten av 1772 i Milano og premiert tidleg i 1773.
  
AllegroAndante
Presto

Kvartett nr. 5 i F-dur, K. 158
Skriven tidleg i 1773 i Milano.
 Allegro
Andante un poco allegrettoTempo di minuetto

Kvartett nr. 6 i H-dur, K. 159
Skriven tidleg i 1773 i Milano.
   
AndanteAllegro
Rondo

Kvartett nr. 7 i Ess-dur, K. 160
Skriven tidleg i 1773. Den andre satsen er kjend for den opninga utan grunntone.Allegro
Un poco adagioPresto

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Milanese Quartets (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

02-07
Musikk i 1772
Musikk i 1773
Alan Howard

Alan Mackenzie Howard () var ein britisk skodespelar, oppvaksen vest i Sussex.

Biografi 

Alan Howard var einebarn og kom frå ein skodespelarfamilie. Onkelen hans, Leslie Howard var ein kjend skodespelar i 1930-åra, m.a. frå filmatiseringa av Tatt av vinden. Alan Howard gjorde sin fyrste sceneopptreden på teater i Coventry i 1958, og fekk mange teaterroller utover 1950- og 1960-åra. Frå 1966 til 1983 var han medlem i teaterselskapet Royal Shakespeare Company, noko som gjorde at han spelte i mange teaterstykke av Shakespeare, men også andre kjende dramatikarar, fram til i dag. Frå 1992 til 2000 spelte han mange hovudroller ved Royal National Theatre i London.

Alan Howard har også hatt roller i spelefilm sidan 1961, då han spelte i filmen Victim. I seinare år har han vorte kjend for å spela inn den nifse røysta til Ringen i storfilmane Ringenes herre: Ringens brorskap (2001) og Ringenes herre: Atter en konge (2003), begge av Peter Jackson. Replikkane hans er både på engelsk og på Mordor-språket, som vart laga av J.R.R. Tolkien. 

Alan Howard vart utnemnd til kommandør av den britiske imperieordenen 1998.

Filmar 

 Victim (1961)
 Helter i Telemark (1965)
 Work Is a 4 Letter Word (1968)
 Oxford Blues (1984)
 The Return of the Musketeers (1989)
 Strapless (1989)
 The Cook the Thief His Wife & Her Lover (1989)
 Antigone/ Rites of Passion
 Dakota Road (1992)
 The Secret Rapture (1993)
 Ringenes herre: Ringens brorskap (2001)
 Ringenes herre: Atter en konge (2003)

Kjelde 

Denne artikkelen byggjer på «Alan Howard» frå , den 29. februar 2012. 
Filmografien er henta frå imdb.com, den 29. februar 2012.

Fotnotar 

Britiske skodespelarar
Mikhanióna

Mikhanióna (gresk Μηχανιώνα) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Mikhanióna inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Thermaikós.

Referansar 

Mikhaniona
Mikhaniona
Néa Mikhanióna

Néa Mikhanióna (gresk Νέα Μηχανιώνα) er ein distriktsby i storbyområdet til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Néa Mikhanióna var hovudsete i den tidlegare kommunen Mikhanióna, som no er ei kommunaleining i kommunen Thermaikós.

Referansar 

Nea Mikhaniona
Khalkidóna

Khalkidóna (gresk Χαλκηδόνα) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Khalkidóna ligg nordvest for Thessaloníki og grensar i vest mot periferieiningane Imathía og Pélla, i nord mot Kilkís.

Administrativ inndeling 

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Ájos Athanásios
 Koufália
 Khalkidóna
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 33 673 innbyggjarar, medan kommunaleininga Khalkidóna hadde 8 341 og tettstaden med same namn 3 094 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Khalkidona
Khalkidona
Khalkidona
Khalkidona
Prokopios

Prokopios (gresk Προκόπιος, latin Procopius, ca. 500–ca. 565) var ein bysantinsk historieskrivar frå Cæsarea i Palestina. Han er særleg kjend for det samtidshistoriske verket Polemon (latin De bellis, 'Krigar'). Prokopios er hovudkjelda til tida rundt keisar Justinianus I, ei tid då Austromarriket utvida seg kraftig med vest. Prokopios var eit førebilete for bysantinsk historieskriving. 

Prokopios var utdanna rhetor eller advokat. Han var rettsleg rådgjevar for Belisarius, som var hærførar for Justinian i fleire krigar, både i aust i Persarriket og i vest. Han var med å Belisarius nedkjempa vandalkongedømet i Nord-Afrika og då han erobra Kartago. Då Belisarius blei kalla tilbake til Konstantinopel i 533, fortsette Prokopios som rådgjevar for etterfølgjaren Solomon.

Då Belisarius blei send for å nedkjempa ostrogotarriket i Italia i 535 følgde Prokopios han dit. Historikaren opplevde den gotiske kringsetjinga av Roma som varte i eitt år og ni dagar, fram til mars 538, og Belisarius si erobring av gotarhovudstaden Ravenna i 540. Då Belisarius blei send på eit nytt oppdrag i 544 ser ikkje Prokopios ut til å ha vore med. Tekstane hans tyder på at tilhøvet mellom dei hadde kjølna.

Det er uvisst kva tid Prokopios døydde. Han er omtalt i det bysantinske oppslagsverket Suda.

Verk
I verka sine skildrar Prokopios dei austromerske kampane mot persarane, vandalane og ostrogotane i åra 529–553. I Peri Ktismaton (latin De aedificiis, 'Om byggverk') prisa han keisar Justinian som byggherre. I Anekdota (latin Anecdota, 'Uutgjevne skrifter' eller Historia arcana, 'Hemmeleg historie') gjekk han til derimot til åtak mot keisaren og kona hans, Theodora, mot Belisarius og hans kone, og mot andre høgare tenestemenn.

Prokopios skildra klimaendringa i 535-536. Han skildra også herulane sine vandringar mot Nord-Europa, og er blant dei første som skriftleg omtalte danane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Verk av Prokopios i engelsk omsetjing ved Project Gutenberg
Procopius i Suda
 «Procopius of Caesarea» i Catholic Encyclopedia frå 1913

Austromarriket
Seinantikken
Historikarar frå antikken
Hygerta Sako

Hygerta Sako () er ei albansk venleiksdronning som vann Miss Albania 1995 og representerte Albania i Miss Europe 1996. Saman med Enkeleida Zeko og Nik Xhelilaj var ho programleiar for Festivali i 50-të i Këngës në RTSH.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hygerta Sako» frå ,  den 29. februar 2012.  
 

Albanske modellar
Koufália

Koufália (gresk Κουφάλια) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Koufália inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Khalkidóna, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Koufália 10 579 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 7 850 innbyggjarar.

Referansar 

Koufalia
Koufalia
Koufalia
Ödeshögs kommun

Ödeshög (Ödeshögs kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  5 330. Administrasjonssenteret i kommunen er Ödeshög.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.odeshog.se

Kommunar i Östergötlands län
Ödeshögs kommun
Ájos Athanásios

Ájos Athanásios (gresk Άγιος Αθανάσιος) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Ájos Athanásios inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Khalkidóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ájos Athanásios 14 753 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 4 967 innbyggjarar.

Referansar 

Ajos Athanasios
Ajos Athanasios
Ajos Athanasios
Admiral P

Philip Boardman (), kjend under artistnamnet Admiral P, er ein norsk-zambisk reggae-artist.

Biografi 

Boardman voks opp i Zambia med norsk far og zambisk mor, og har nyanja som morsmål. 13 år gamal flytte han til Noreg.

I 2008 debuterte han med albumet Muzikal Bullit - The Admiral Story. Her samarbeider han med Nico D, Mira Craig, El Axel, Ka Simba og Onkl P. Året etter gav han og den norske reggaemusikaren Nico D ut albumet To the World som duo.

I 2011 vart Admiral P kjend for alvor då han gav ut EP-en Jobber overtid, der han for fyrste gong song berre norskspråklege tekstar. Singlane «Spinnvill», «Gjør så godt du kan» og «Snakke litt» vart spelt mykje på radio. Særleg «Snakke litt» fekk mykje speletid, og vart nominert til Årets hit i Spellemannprisen 2011.

Diskografi 

 Muzikal Bullit - The Admiral Story (2008)
 To The World med Nico D, (2009)
 Jobbe overtid EP (2011)
 Summer Drop EP (2013)
 Selvtillit & Tro (2014)

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Admiral P og Muzikal Bullit - The Admiral Story, henta inn 29. februar 2012.

Fotnotar 

Norske rapparar
Reggaemusikarar
Zambiske musikarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Louise Catherine Breslau

Marie Louise Catherine Breslau () var ein tysk-sveitsisk litograf, teiknar og pastellmålar.

Liv og gjerning

Breslau var fødd i München, som dotter til ein lege og ei adelskvinne. I 1858 flytta foreldra til Zürich då faren fekk stilling som overlege i obstetrikk og gynekologi ved Universitetet i Zürich. Etter faren døydde i desember 1866, smitta av ein infeksjon han arbeidde med, vart dottera utdanna i eit kloster nær Bodensjøen.

Sine første teiknetimar fekk Breslau av målaren Eduard Pfyffer, som rådde henne til å halde fram studiane i Paris. Saman med mora reiste ho i 1876 til Frankrike for å gå i lære hos Tony Robert-Fleury ved det prestisjetunge Academie Julian i Paris. På akademiet fekk ho merksemd for sitt store talent for teikning. Nokre medstudentar skal ha vore avundsjuke, særleg den russiske målaren Marija Basjkirtseva. Breslau stilte ut på salongen i Paris første gongen i 1879, og deltok så der regelmessig fram til 1891. Både i 1889 og 1900 fekk ho gullmedalje for måleri ho stilte ut på verdsutstillingane.

Fram mot slutten av hundreåret var Paris det kunstnariske referansepunkt for Breslau. Der utveksla ho synspunkt og vennskap med Edgar Degas, Henri Fantin-Latour, Jules Bastien-Lepage og Jean-Louis Forain. På ein studietur til Bretagne vart ho kjend med den svenske målaren Ernst Josephson, seinare hadde ho eit nært forhold til bilethoggaren Emile-Antoine Bourdelle. Frå 1890-åra byrja Breslau vende seg meir mot Sveits, fram til 1929 deltok ho ofte på den nasjonale kunstutstillinga.

I 1900 flytta Breslau og den mangeårige kollegaen, handverkaren Madeleine Zillhardt, til eit atelier i Neuilly-sur-Seine. Zillhardt var både hennar muse, modell og fortrulege støttespelar. Etter utbrotet av første verdskrigen mista dei to den tette kontakten til Paris og dermed publisiteten omkring kunsten sin. Einast i 1921 med eit portrett av filosofen Anatole France fekk ho atter større, offentleg interesse.

Louise Catherine Breslau døydde i mai 1927 i Neuilly-sur-Seine, etter lengre tids sjukdom.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Louise-Catherine Breslau» frå ,  den 29. februar 2012.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske målarar
Tyske målarar
Ernst Josephson

Ernst Josephson () var ein svensk kunstmålar og poet.

Liv og gjerning
Josephson var fødd i Stockholm i ein borgarheim. Faren var jurist. Seksten år gammal byrja sonen på kunstakademiet, der han studerte i tida 1869-76. Deretter fylgde studiar i mellom anna Paris og Nederlanda. Allereie som tjueåring erklærte han i ein berømt uttale: «Jag ska bli Sveriges Rembrandt eller dö». År 1876 vart Josephson tildelt ein kongeleg medalje for måleriet Sten Sture den äldre befriar drottning Kristina av Danmark ur Vadstena klosterfängelse.

Josephson pådrog seg syfilis allereie i unge år. Kjærleikslivet var lite lykkeleg og meisterverket Strömkarlen, som han gjennom 1880-talet måla fleire versjonar av, vart refusert av Nationalmuseum. Prins Eugen, målarprinsen, som sjølv var kunstnar, kjøpte biletet. Han hjelpte mange samtidige kunstnarar økonomisk, gjennom å kjøpe inn verka deira til heimen sin på Waldemarsudde. Prinsen let Strömkarlen (1884) få ei fast plassering og sidan har det aldri forlate Waldemarsudde.

Sommaren 1888 var Josephson på øya Bréhat i Bretagne. Der vart han oppteken av spiritisme og fekk religiøse vrangforestillingar så som at han trudde han var Gud og Kristus. Nokre månader seinare vart han lagt inn på sjukhus i Uppsala. Diagnosen var paranoia, som i dag motsvarar schizofreni. Etter nokre månader vart han utskriven, og  flytta så småningom til Stockholm der to damer stelte han til han døydde i 1906.

Under spirituell transe laga Josephson visjonære dikt og måleri, underteikna med døde målarar sine namn. Mellom verka finst lyriske og inderlege linjeteikningar og måleri. Nokre av Josephson sine viktigaste verk, til dømes Gåslisa (omkring 1890), diktsamlingane Svarta rosor (1888) og Gula rosor (1896), kom medan han var sjuk.

På 1890-talet fekk Ernst Josephson oppreising som kunstnar. Eit par tiår seinare kom gjennombrotet for det modernistiske synet på Josephson sin sjukdomskonst, ein kunst som til liks med Carl Fredrik Hill sin kunst inspirerte mange svenske målarar i den ekspresjonistiske stilen. Frisk var Josephson kjend for sine oljemåla portrett. Sjukdomskunsten var dominert av historiske motiv og bilete frå segner og mytar.

Bakgrunnsstoff

Svenske målarar

Denne artikkelen bygger på «Ernst Josephson» frå ,  den 29. februar 2012.
Ydre kommun

Ydre (Ydre kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  5 330. Administrasjonssenteret i kommunen er Österbymo.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.ydre.se

Kommunar i Östergötlands län
Ydre kommun
Kinda kommun

Kinda (Kinda kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  9 839. Administrasjonssenteret i kommunen er Kisa.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.kinda.se

Kommunar i Östergötlands län
Kinda kommun
Boxholms kommun

Boxholm (Boxholms kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  5 198. Administrasjonssenteret i kommunen er Boxholm.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.boxholm.se

Kommunar i Östergötlands län
Boxholms kommun
Åtvidabergs kommun

Åtvidaberg (Åtvidabergs kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  11 507. Administrasjonssenteret i kommunen er Åtvidaberg.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.boxholm.se

Kommunar i Östergötlands län
Åtvidabergs kommun
Finspångs kommun

Finspång (Finspångs kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  20 830. Administrasjonssenteret i kommunen er Finspång.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.finspang.se

 
Kommunar i Östergötlands län
Valdemarsviks kommun

Valdemarsvik (Valdemarsviks kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  7 808. Administrasjonssenteret i kommunen er Valdemarsvik.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.valdemarsvik.se

Kommunar i Östergötlands län
Valdemarsviks kommun
Linköpings kommun

Linköping (Linköpings kommun) er ein kommune i Östergötland län i Sverige. Folketalet er  144 767. Det gjer den til den femte største kommunen i Sverige etter Stockholm, Göteborg, Malmö og Uppsala.

Administrasjonssenteret i kommunen er Linköping.

Tettstader

Bakgrunnsstoff 
  www.linkoping.se

 
Kommunar i Östergötlands län
Wienkvartettane av Mozart

Wienkvartettane er seks strykekvartettar, K. 168-173, komponerte av Wolfgang Amadeus Mozart seint i 1773 i Wien. 

Desse kvartettane vert rekna som eit langt steg fram frå Milanokvartettane, som vart laga mindre enn eit år tidlegare. Kvar kvartett består av fire satsar, inkludert menuettar og trioar. Mozart hadde høyrt nylege kvartettar av Joseph Haydn og nytta mange av elementa deira.

Wienkvartettane

Kvartett nr. 8 i F-dur, K. 168

Allegro
Andante
Menuetto
Allegro

Den langsame satsen i F-moll er ein kanon på det kjende temaet som vart nytta i finalen til Haydn sin Op. 20-kvartett i same toneart. Finalen er ein fuge som liknar ein av finalane i Op. 20, denne gongen A-dur-kvartetten.

Kvartett nr. 9 i A-dur, K. 169

Molto allegro
Andante
Menuetto
Rondeau (allegro)

Kvartett nr. 10 i C-dur, K. 170
  
Andante
Menuetto
Un poco adagio
Rondo - Allegro

Opningssatsen er eit tema og ein variasjon med eit tema som liknar variasjonstemaet nytta i Haydn sin Kvartett Op. 9, nr. 5 i B.  Den andre frasen i den langsame satsen inneheld opningsteamet frå Haydn sin Op. 9 nr. 4 i D-moll.

Kvartett nr. 11 i Ess-dur, K. 171
 
Adagio - Allegro - Adagio
Menuetto
Andante
Allegro assai

Kvartett nr. 12 i H-dur, K. 172
   
Allegro spiritoso
Adagio
Menuetto
Allegro assai

Kvartett nr. 13 i D-moll, K. 173

Allegro moderato
Andante Grazioso
Menuetto
Allegro moderato

Starten på menuetten er den same som menuetten til Haydn i hans Op. 9 nr. 4 i D-moll.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Viennese Quartets (Mozart)» frå ,  den 29. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

08-13
Jan Davidsz. de Heem

Jan Davidsz. de Heem () var ein nederlandsk kunstmålar, kanskje den fremste av alle stilleben-målarar av den nederlandske skulen.

Liv og gjerning
Heem var fødd i Utrecht i april 1606, i ein familie med målarar der han er den mest kjende. Både faren og alle sønene hans var målarar. I heimbyen gjekk han i lære hos Balthasar van der Ast og tok etter hans måte å måle blomar og frukt. På slutten av 1620-talet var Heem i Leiden, der han måla små stilleben i ein stil som minner om Pieter Claesz og Willem Claeszoon Heda.

År 1635 vart Heem teken opp i Sint-Lucasgildet i Antwerpen og frå 1636 arbeidde han i hovudsak der i byen. Her vart han påverka av den meir overdådige flamske målartradisjonen. Han måla stilleben med frukt, fivreld, blomar med meir i ein fargerik stil. Attåt måla han store bilete av bord bognande av matrettar, gjerne omkransa av kostbart draperi. I ein del av bileta hans kan ein merke ein tydlege moralsk peikepinn.

Heem fekk eit varig ry som ein av dei aller største målarane av stilleben. Måleria hans kombinerer noggrann attgjeving av objekta, harmonisk og glansfull bruk av fargar og utsøkt komposisjon. Han hadde rikeleg med oppdrag og sønene hans gjekk inn i verksemda. Sonen Cornelis de Heem var ein av mange som imiterte verka hans. Han var den fremste målaren av dei tre målarsønene til Jan Davidsz. de Heem, i ei slekt som talde endå fleire målarar.

Frå 1667 til -71 budde Heem i fødebyen Utrecht, men då franske hærstyrkar angreip staden, flykta han tilbake til Antwerpen, der han vart gravlagd 26. april 1684.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jan Davidsz. de Heem» frå ,  den 29. februar 2012.  

Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon

Nederlandske målarar