alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Carl Bloch

Carl Heinrich Bloch (fødd 23. mai 1834, død 22. februar 1890) var ein dansk kunstmålar som er særleg kjend for sine historiske og religiøse bilde, som f.eks. «Christian II i fængslet på Sønderborg Slot» frå 1871.

 

Bloch studerte hos Wilhelm Marstrand ved Kunstakademiet. 

Hans tidlege verk synte landlege motiv frå kvardagslivet. Frå 1859 til 1866 budde han i Italia og denne perioden vart viktig for utviklinga av det historiske arbeidet hans.

Hans første store suksess var utstillinga av hans «Prometheus ubundet» i København i 1865. Etter Marstrands død avslutta han utsmykkinga av solennitetssalen på Københavns Universitet. Deretter fekk han ei tinging på 23 målerie til «bedestolen» i Frederiksborg slottskyrkje. Dette var scener frå Kristi liv og har seinere blitt populære som illustrasjonar. Originalane vart måla i tidsrommet 1865 til 1879 og dei er framleis på Frederiksborg.

Bloch mottok Thorvaldsenmedaljen i 1864. Han vart titulær professor i 1871, etatsråd og professor ved Akademiet i 1883. Han blei ridder av Dannebrog i 1867.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carl Bloch» frå ,  den 4. mai 2020.

Bakgrunnsstoff
 Carl Bloch – Det moderne gennembrud 
 

Danske målarar
Professorar ved Det Kongelige Danske Kunstakademi
Medlem av Det Kongelige Akademi for de Skønne Kunster
Dannebrogordenen
Mottakarar av Thorvaldsenmedaljen
Folk frå København
Thomas Piketty

Thomas Piketty () er ein fransk samfunnsøkonom. Han er særleg kjend for forskinga si på korleis fordelinga av inntekt og formue har utvikla seg over tid. Piketty er tilsett ved École des hautes études en sciences sociales (EHESS) og er professor ved École d'économie de Paris. Han har vore økonomisk rådgjevar for Ségolène Royal, presidentkandidat for det franske sosialistpartiet.

Piketty tok doktorgraden i samfunnsøkonomi som 22-åring og blei i 1993 stipendiat ved eit universitet i Boston, men vende tilbake til Paris etter eit forskingsopphald på tre år. 

Thomas Piketty reagerte negativt på matematiseringen og det teoretiske preget over amerikansk samfunnsøkonomisk vitskap. Han fatta tidleg interesse for å tilnærma økonomifaget til dei andre samfunnsvitskapane, og bidrog til å oppretta ei business-utdanning – Paris School of Economics – i eit blanda samfunnsvitskapleg universitetsmiljø. I Paris har Piketty særleg forska på historisk nasjonalrekneskap, fordelingsøkonomi og problemstillingar kring økonomisk vekst. Han var med i ei forskningsgruppe som gjennom ti år studerte økonomisk ulikskap, leua av Samuel Bowles og Pranab Bardhan, der også den norske samfunnsøkonomen Karl Ove Moene var med.. Piketty har samarbeid mykje med Emanuel Saez ved University of California, Berkeley, medan britisk forsking har kvilt på samarbeidet med Tony Atkinson ved Universitetet i Oxford.

Bibliografi
(utval)
Le Capital au XXIe siècle (Seuil, 2013)
Kapitalen i det 21. århundre (Oslo : Cappelen Damm, 2014)

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Thomas Piketty» frå ,  den 15. mai 2020.  
 

Franske økonomar
Nordsamisk i utdanningssystemet

Nordsamisk i utdanningssystemet er oversynet over statusen nordsamisk har hatt i ulike skoleslag, som studieobjekt og undervisningsspråk.

Situasjonen i dag

Nordsamisk som undervisningsspråk 
Nordsamisk er (i større eller mindre grad) opplæringsspråk i grunnskolen i den nordsamiske delen av det offisielle samiske språkområdet. I tillegg er det mogleg å gå vidaregåande skole på nordsamisk i alle fall i Kautokeino, Karasjok og Utsjok. Den samiske høgskolen i Kautokeino er den einaste høgskolen som blir administrert på samisk, og der undervisningsspråket på heile høgskolen er nordsamisk. I tillegg er nordsamisk undervisningsspråk i alle fall på universiteta i Tromsø og Uleåborg.

Nordsamisk i høgare utdanning 

Det er mogleg å studere samisk på universitetsnivå, på universiteta i Tromsø, Umeå, Uppsala, Uleåborg og Helsingfors, og ved ein del universitet utanfor Norden, spesielt i Tyskland og Ungarn.

Historisk framstilling

Referansar 

Nordsamisk språk
Utdanningspolitikk
Samisk språkhistorie
Bjørn Lyder Aarseth

Bjørn Lyder Aarseth () var ein norsk lærar, skulerektor og museumskonservator, son av Karen Marie Olsen Aarseth og Lyder Aarseth.

Aarseth vaks opp i Kautokeino. I arbeidet sitt var han særleg oppteken av samisk kultur og samfunnsliv. Han var lærer og rektor ved skular i samiske område, 1949-1972 i Karasjok. 1972 vart han tilsett ved samisk-etnografisk avdeling ved Tromsø Museum og 1982 vart han førstekonservator for den samiske avdelinga ved Norsk Folkemuseum, der han var fram til han vart seniorstipendiat i 1993. Han var òg aktiv i Norsk kulturråd. Aarseth er forfattar av ei rekkje publikasjonar om samiske tilhøve.

Utmerkingar 
I 2006 utnemnde Kongen Aarseth til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for hans innsats for samisk kultur».

Aarseth var æresmedlem av Oslo Sámiid Searvi.

Bibliografi 

 Norsk samepolitikk 1945-1990: Målsetninger, virkemidler og resultater, Forlaget Vett og Viten, Norsk Folkemuseum, 2006.
 The Sami: Past and present, Oslo: Norsk folkemuseum, 1993.
 «Kautokeino-kofta – tradisjon og fornying», i Stephan Tschudi-Madsen (red.): På nordmanns vis. Norsk folkemuseum gjennom 100 år, Oslo, 1993, s. 168-169.
 «Náhppi – arbeidslivets brukskunst», i Stephan Tschudi-Madsen (red.): På nordmanns vis. Norsk folkemuseum gjennom 100 år, Oslo, 1993, s. 58-59.
 Samene igår og i dag, Tromsø: Tromsø museum, Universitetet i Tromsø, 1990, 1991.
 Redaktør: Grenser i Sameland, Oslo: Norsk folkemuseum , 1989.
 Med Ivar Bjørklund: The Sámi people (Lapps), Tromsø: Tromsø museum, Universitetet i Tromsø, 1987.
 Noen hovedtrekk i samfunnsutviklingen i samiske bosettingsområder de siste årtier, Tromsø: Tromsø museum, 1980.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Bjørn Lyder Aarseth» frå ,  den 4. mai 2020.  
 
St. Olavs Orden
Norske lærarar
Norske sakprosaforfattarar
Lydolf Lind Meløy

Lydolf Lind Meløy () var ein norsk lærar, fødd og oppvaksen i Vesterålen.  Han var lærar i Kautokeino frå og med 1937, skoleinspektør i Karasjok og 1960-78 skoledirektør i Finnmark.<ref>Presentasjon av Lind Meløy i Samisk skolehistorie, jf. [http://skuvla.info/skolehist/verdskrig-tn.htm Lydolf Lind Meløy: Folkeskolen i Finnmark før, under og etter den siste verdskrigen]</ref>

Lind Meløy var medlem av Komitéen til å utrede samespørsmål'' frå 1956. Han var også som Venstremann ordførar i Karasjok i to periodar, 1956-59 og 1960-63. Spesielt ordførarvalet til den andre perioden, der motkandidaten var arbeiderpartimannen Hans Rønbeck var samtidig eit val over kva slags språkpolitikk Karasjok skulle gå inn for.

Referansar

Litteratur 
  Bjørklund, Ivar 2011: Påskeresolusjonen i 1960 - Karasjoks etnopolitiske oppgjør. Heimen 3:195-206.

Norske lærarar
Ordførarar i Karasjok
Lyder Aarseth

Lyder Aarseth () var ein norsk lærar og seinare skoledirektør frå Vevring i Sunnfjord.

Aarseth var lærar først i Vevring, deretter i Skjervøy, før han i 1913 vart lærar i Kautokeino. Der var han til 1933, då han vart skoledirektør i Finnmark, noko han med unntak av åra 1942-45 var til han døydde i 1951.

Lyder Aarseth var far til lærar og museumskonservator Bjørn Lyder Aarseth.

Kjelder 

 Danielsen, Lars 1951: En samenes venn. Fjell-Ljom 28.5. 1951.
 Lunde, Harald 1951: Til minne om skoledirektør Aarseth. Finnmarken 11.5.1951.

Norske lærarar
NM i friidrett 1952

Noregsmeisterskapen i friidrett 1952, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 22.-24. august 1952. Norges Friidrettsforbund stod som arrangør av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner. Arbeiderbladet melde om «om lag 6000 tilskuere de to siste dagene» og «nesten flau stemning på tribunene». 

Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Berit Tomter fekk den vesle kongepokalen for sin norske rekord i høgdehopp.

Menn

100 meter

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

60 m

100 m

200 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Arbeiderbladet 25.8.1952

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1952
Idrettstilskipingar i Oslo
Mujinga Kambundji

Mujinga Kambundji () er ein sveitsisk friidrettsutøvar frå Bern som tevlar i sprintløp. Ho vann bronsemedaljen på 200 meter under VM i friidrett 2019, tidlegare sikra ho seg bronsemedaljen på 100 meter då EM i friidrett 2016 fann stad i Amsterdam.

Kambundji er sveitsisk rekordhaldar både på 100 meter og 200 m. Ved eit stemne i Zofingen i 2018 vart ho på 100 m klokka i mål på 10,95 sekund. Året etter forbetra ho i Basel landsrekorden på 200-meter til 22,26 sekund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mujinga Kambundji» frå ,  den 4. mai 2020.  
 

Sveitsiske friidrettsutøvarar
Folk frå Bern
Billy McNeill

William McNeill (), kjend som Billy McNeill, var ein skotsk fotballspelar og -trenar frå Bellshill. Han vert særleg hugsa som lagkaptein i Celtic-mannskapet som vann finalen i europacupen 1967.

Karriere

Klubbspel
McNeill var forsvarsspelar på Celtic FC frå 1958 til 1975. I denne perioden deltok han i 822 klubbkampar. Frå 1966 til -74 vann laget samtlege ni ligameisterskap i Skottland. McNeill var kaptein for ein klubb som 1965-75 også sigra sju gongar i den skotske cupmeisterskapen og seks gongar i ligacupen. Det store høgdepunktet kom då Celtic vann europacupfinalen 1967 med 2-1 mot FC Inter i Lisboa. Også i 1970 tok Celtic seg til finalen i europacupen, då vart det tap mot Feijenoord etter ekstraomgangar.

Landslagsspel
McNeill spelte 29 landskampar for Skottland og skåra 3 mål.

Trenar
McNeill var Celtic-trenar i til saman ni sesongar, fyrst 1978-83 og sidan 1987-91. I fire av sesongane henta laget hans heim seriepokalen og tre gongar vart Celtic skotsk cupmeister. 

Ein statue av McNeill vart i 2015 reist utanfor Celtic Park.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy McNeill» frå ,  den 4. mai 2020.  
eu-football
 

Skotske fotballspelarar
Celtic-spelarar
Senjamål

Senjamål femner dei tradisjonelle nordnorske målføra i Troms, det vil seia frå Kvæfjord, Skånland og nordover til grensa med Finnmark, med atterhald av dei i Bardu og Målselv, som ættar frå austlandske dialektar, og dei på Finnmarksvidda. Dialektane er i dag sterkt påverka av bymålet i Tromsø, hovudstaden i området, og dermed bokmål. Likevel finn vi mange særdrag som syner tilbake til eit eldre språk, særleg på Senja. Det finst veldig fåe kjelder om målet før kring 1800.

Målmerke i høve til nasjonale målmerke 
Som andre nordnorske dialektar har senjamål:

 Høgtone, det vil seia at målet har ein melodi som fell i tonelag 1.
 Palatalisering i trykksterke stoder, t.d. i mannj, ballj, faddjer.
 Bunde fleirtal av inkjekjønnsord har endinga -an, som i hankjønnsord: husan, eplan.
 Vokallågning: fesk, å spælle, å sønge.
 Obligatorisk han eller ho framføre person- og husdyrnamn (den preproprielle artikkelen): Han Lars, Ho Kari.
 Beintfram ordstilling i spørsmål: Ka du sei?, Kem du fekk det hos?

Derimot har ikkje målet so mykje apokope som dialektane sørover.

Senjamål i høve til andre nordnorske dialektar 
Som sagt tidlegare har ikkje dei tradisjonelle målføra so mykje apokope som dei i Nordland, men han trenger seg inn i sør.

 Målet skil seg mellom dei i Sør- og Midt-Troms og hine når det gjeld e-/a-mål og e-mål. Dei sørlege er e-/a-mål, det vil seia at svake hokjønnsord får endinga -a i ubunden form (ei gryta, ei visa) men -e i infinitiv (å hoppe, å kaste). Dei nordlegare er e-mål, og alle desse ord får -e i utljod (ei gryte, ei vise, å hoppe, å kaste).
 Målet skil ikkje sterke og svake hokjønnsord, det vil seia at klokke og sol begge får -a i bunden form (klokka, sola).
 Eldre språk på Senja har spor av svarabhaktivokal i grunnform av adjektiva (ein fin'e båt, ein stærk'e kar). Dette finst ikkje iblant yngre språkbrukarar.

Særmerke

Pronomen 
Dialektane har mykje til felles, men pronomena skil seg ofte frå kvarandre. Fleire i aust har former nærare bokmålet, det vil seia noko som liknar jæi, du, hun, han, de, vi, dere, di/dem.

Ubunden artikkel er tradisjonelt en, og har truleg vore slik i veldig lenge. Ragnvald Iversen trur ordet var utan diftong alt frå innføring av talordet til ubunden artikkel i sein gammalnorsk tid.

Særord 
Tradisjonelle ord har mykje sams med andre nordnorske dialektar.

Verbbøying 
Verbbøying har mykje sams med nynorsk. Nokre få dialektar har spor av jamvekt. Dei fleste verb som på nynorsk har utljod i presens perfektum med -tt har -dd (gått > gådd).

Kjelder 

Norske målføre
Troms og Finnmark fylke
Seglem

Seglem er eit norsk stadnamn og slektsnamn. Det er kjent frå Kvinnherad, Rennesøy og Eigersund.
Førsteleddet viser truleg til segl. Namnet finst også med skrivemåtane Segleim, Seglimb, Seglemb, Seglim, Segelem og Seglem.

Kjende namneberarar
 Peder Johannes Seglem (1886-1946), norsk veterinær og lokalpolitikar
 Trygve Seglem (f. 1951), norsk reiar
 Karl Seglem (f. 1961), norsk musikar, komponist og plateprodusent
 Siri Seglem (f. 1983), norsk handballspelar

Kjelder

Norske stadnamn
Norske slektsnamn
Marcel Hansenne

Marcel Fernand Hansenne () var ein fransk mellomdistanseløpar og journalist frå Turcoing som i åra etter andre verdskrigen var ein av beste på 800 meter-løp.

Friidrett
Hansenne vart tredjemann på 800 m då EM i friidrett 1946 fann stad i Oslo, bak europameister  Rune Gustafsson frå Sverige og dansken Niels Holst-Sørensen. I 1948 forbetra Hansenne den franske rekorden til 1.48,3, einast tyske Rudolf Harbigs verdsrekordløp frå 1939 hadde gått fortare unna. Dermed var Hansenne favoritt til å ta OL-gull i London-leikane. Ettersom Hansenne ikkje var nokon spurtkanon, satsa han på å sprenge finalefeltet. Men to mann, Mal Whitfield frå USA og Arthur Wint frå Jamaica lukkast passere franskmannen som med 1.49,8 fekk bronsemedaljen. På 1500 meter kom Hansenne på ellevteplass.

Under EM 1950 i Brussel vann norske Audun Boysen, Hansenne og briten Roger Bannister kvart sitt forsøksløp. I finalen sette Boysen høg fart frå start og leia på den fyrste runda med fleire meter til dei andre løparane. Etter sekshundre meter byrja Boysen gå tom for krefter og britane Bannister og John Parlett smatt forbi han i siste sving. På oppløpet storma Hansenne fram og passerte alle, utanom Parlett. Briten vann på ny meisterskapsrekord 1.50,5, to tidels sekund føre Hansenne og Bannister. Boysen enda til sist på femteplass.

Hansenne vart ni gongar fransk meister på 800 meter; 1939, 1941–45, 1947, 1948 og 1950. På 1500 meter sigra han i 1943, 1945, 1946.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Bronsemedalje på 800 m - 1.51,2
OL 1948 i London: Bronsemedalje på 800 m - 1.49,8
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje på 800 m - 1.50,7, bak John Parlett 1.50,5

Journalist
Hansenne arbeidde i fleire tiår i den franske sportsavisa L’Équipe, og frå 1970 til 1982 var han sjefredaktør i avisa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marcel Hansenne» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Franske mellomdistanseløparar
Franske deltakarar under sommar-OL 1948
Laura Muir

Laura Muir () er ein britisk mellomdistanseløpar frå Inverness som vart europameister på 1500 meter i 2018 og vann sølvmedaljen på same distansen under Sommar-OL i 2021.

Aktiv
Muir vart Diamond League-meister på 1500 m i 2016 og 2018, fyrste året gjennom poengfangst, siste året grunna siger i finaleløpet. Ho sette britisk rekord på distansen under DL-stemnet i London i juli 2016, ein månad seinare forbetra ho den til 3.55,2 ved DL-stemnet i Paris.

På 1500 meter vart Muir nummer fem i VM 2015, nummer sju i Sommar-OL 2016 og ho kom på fjerdeplass i VM 2017. 12. august 2018 sprang ho inn til gullmedalje på distansen under europameisterskapen i Berlin, det var fyrste gongen ei britisk kvinne vann 1500-meteren i EM. I VM 2019 enda ho opp på femteplass, trass i sterke 3.55,7.

Sommaren 2021 sette Muir personleg rekord på 800 meter med 1.56,73 då ho sigra i DL-stemnet i Monaco. Nokre veker seinare presterte ho i OL-finalen i Tokyo livsbeste og sette britisk rekord med tida 3.54,5. Prestasjonen sikra henne sølvmedaljen, kenyanske Faith Kipyegon sette olympisk rekord med sine 3.53,1.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,83=nr 10)
EM 2014 i Zürich: Utslått i forsøka på 1500 m (4.14,6 =nr 15)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 på 1500 m – 4.11,4
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 7 på 1500 m – 4.12,8
VM 2017 i London: Nr 4 på 1500 m – 4.02,9. Nr 6 på 5000 m – 14.52,0
EM 2018 i Berlin: Gullmedalje – 4,02,3 framom Sofia Ennaoui (4.03,0)
VM 2019 i Doha: Nr 5 på 1500 m – 3.55,7
OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 3.54,5, bakom Faith Kipyegon (3.53,1)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Laura Muir» frå ,  den 5. mai 2020.  

Britiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Oversyn fugleartar utdøydde etter år 1500

Denne sida refererer berre til fugleartane som er utdøydde etter år 1500. Andre og eldre kjente utrydda artar er kjente frå fossil. Fuglar som døydde ut i sein holocen forhistorisk tid er vanlegvis kjente frå beinrestar som ikkje er heilt fossiliserte.

159 fugleartar er klassifiserte som utdøydde etter år 1500, i tillegg er minst 22 med stort sannsyn utrydda og utryddingsgraden ser ut til å auke. Situasjonen er eksemplifisert av Hawaii, der 30 % av alle kjente nyleg utdøydde fugletakson opphavleg hadde leveområde. Andre område, til dømes Guam, har òg vorte hardt ramma; Guam har mista over 60 % av sine opphavlege fugletakson i løpet av dei siste 30 åra, mange av dei på grunn av den introduserte brune treslangen.

For tida er det omtrent 10 600 nolevande fugleartar, der anslagsvis 1200 blir rekna som utryddingstruga.

Øyartar generelt, og flygelause øyartar spesielt er mest utsette. Den uforholdsmessige mengda av rikser på lista gjenspeglar tendensen til denne familien til å miste evna til å flyge når fuglane blir geografisk isolerte på øyar. Endå fleire i riksefamilien vart utdøydde før dei kunne skildrast av forskarar.

Utryddingsdatoane gjeve nedanfor er vanlegvis tilnærmingar av faktiske datoar. Utryddingsdatoar i litteraturen er vanlegvis datoane for den siste stadfeste registreringa, ein truverdig observasjon eller eit eksemplar tatt. For mange stillehavsfuglar som døydde ut like etter europeisk kontakt, etterlèt dette likevel ein uvisseperiode på over eit hundreår, fordi øyane dei levde på berre sjeldan vart vitja av forskarar.

Oversyn utdøydde fugleartar etter år 1500 e.Kr.     

Oversyn over artar lista som utrydda i IUCN raudliste per 1. januar 2020. I tillegg er det tatt med artar lista som utrydda i EBird/Clements Checklist, somme er klassifiserte som CR, kritisk truga, av IUCN, men andre autoritetar er usamde, og reknar artane som utdøydde. Norske namn er etter Norske navn på verdens fugler:
Notar
X i kolonna lengst til høgre i tabellen indikerer at arten manglar i oversynet fra IUCN eller arten ikkje har status utrydda hjå organisasjonen.
CR(PE) i kolonna Utrydda frå indikerer at arten er klassifisert som kritisk truga, moglegvis utrydda av BLI, kan ha siste observasjon tilbake til 1900-talet.
EW i kolonna Utrydda frå indikerer at arten er klassifisert som utdøydd i vill tilstand, eng: Extinct in the Wild
Kangaroo Island Emu, Dromaius baudinianus og King Island Emu, Dromaius minor er skildra som artstakson av IUCN, men av andre som underartar av emu, Dromaius novaehollandiae.
Pyrrhura subandina er ikkje anerkjent som art av EBird/Clements Checklist, men lista som underart av regnbogeparakitt, Pyrrhura pica.

Kjelder 

Innleiinga til denne artikkelen bygger på «List of recently extinct bird species» frå ,  den 5. mai 2020.  
 
Referansar

Ornitologi
Montenegrinsk i Junior Eurovision Song Contest

Montenegrinsk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det montenegrinske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på montenegrinsk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2005 då Filip Vučić representerte Serbia og Montenegro med «Ljubav pa fudbal». Sidan den gong har to land delteke med til saman tre ulike bidrag som har vorte framførte på montenegrinsk; to frå Montenegro og eitt frå Serbia og Montenegro. Av landa som kan delta er montenegrinsk offisielt språk i Montenegro.

Bidrag

Sjå òg
 Montenegrinsk i Eurovision Song Contest
 Serbokroatisk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Montenegrinsk språk
Walisisk i Junior Eurovision Song Contest

Walisisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det walisiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på walisisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2018 då Wales debuterte med «Perta» av Manw. Sidan den gong har Wales delteke med til saman to ulike bidrag som har vorte framførte på walisisk. Av landa som kan delta er walisisk offisielt språk i Wales.

Bidrag

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Walisisk språk
Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest

Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det kasakhiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på kasakhisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2018 då Kasakhstan debuterte med «Özinge sen» av Danelïja Tölesjova. Sidan den gong har Kasakhstan delteke med til saman fire ulike bidrag som har vorte framførte på kasakhisk. Av landa som kan delta er kasakhisk offisielt språk i Kasakhstan og Republikken Altaj i Russland.

Bidrag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Italiensk i Junior Eurovision Song Contest

Italiensk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det italienske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på italiensk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2004 då Sveits debuterte med «Birichino» av Demis Mirarchi. Sidan den gong har fem land delteke med til saman tretten ulike bidrag som har vorte framført på italiensk; sju frå Italia, tre frå San Marino, eitt frå Albania, eitt frå Serbia og eitt frå Sveits. Av landa som kan delta er italiensk offisielt språk i Italia, San Marino og Sveits. I tillegg er italiensk offisielt språk i regionen Slovenska Istra i Slovenia og fylket Istria i Kroatia.

Bidrag

Sjå òg 
 Italiensk i Eurovision Song Contest

Kjelder

 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Italiensk språk
Norsk i Junior Eurovision Song Contest

Norsk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det norske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på norsk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2003 då Noreg debuterte med «Sinnssykt gal forelsket» av gruppa 2U. Sidan den gong har Noreg delteke med til saman tre ulike bidrag som har vorte framført på norsk. Av landa som kan delta er norsk offisielt språk i Noreg.

Bidrag

Sjå òg 
 Norsk i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. mai 2020.  
 

Språk i Junior Eurovision Song Contest
Norsk språk