alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kjøken

Kjøken  eller kjøkken er nemninga på rom i privathus, restaurantar, sjukehus eller andre institusjonar og så bortetter som er særleg innretta for tillaging av mat. Ordet er òg nytta om ulike matlagings- og serveringsstader, og om kokekunst knytt til ein viss kultur.

Kjøken inneheld som regel ein eller fleire innretningar til å varma matvarer, som komfyr, omn og mikrobølgjeomn, og anna kjøkenutstyr. Ein kan oppbevara matvarer her, i nokre høve i kjøleskåp og frysar. Rommet kan òg vera tilknytt spiskammer eller andre lagerrom. Nokre kjøken blir berre nytta til matlaging, men andre kan òg vera opphaldsrom med bord til å sitja og eta ved og liknande.

Historie 

Førmoderne hus har som regel ikkje eige kjøken. Matlaginga kan finna stad ved ein eldstad inne i huset, eller utanfor. Matstellet i dei nordiske bondegardshusa gjekk føre seg ved den einaste eldstaden i stova, medan den grovare tillaginga, med slakt og liknande, vart gjort i eit eige eldhus. Under meir krevjande tilhøve, som til dømes matlaging for mange menneske til kvardag og til fest på herregardar og slott, har kjøkenet alltid vore skilt ut som eit spesialisert, typisk arbeidsrom, gjerne lagt til kjellaren eller til ei eiga fløy.

Den spesielle innreiinga av kjøkena er ikkje minst prega av utviklinga av eldstaden frå å vere open eld (åre) til at peis med skorstein vart vanleg, deretter avløyst i mange kjøken av komfyr av støypejarn for fyring med ved, kol eller torv. Vedkomfyren vart avløyst av gasskomfyr på kjøkena i mange byar etter at dei offentlege gassverka som laga ljosgass av steinkol kom i bruk (frå om lag 1850). Frå 1920-åra vart den elektriske komfyren meir og meir vanleg.

Annan bruk av ordet kjøken 
«Kjøken» kan òg vera nemninga på ymse typar verksemder som lagar finare mat for å seljast ut av huset, til dømes kalla delikatessekjøken eller cateringkjøken. Dessutan vert nemninga kjøken nytta om enkle serveringsstader, kalla gatekjøken osb, som serverar snøggtillaga mat i små porsjonar som kundane tek med seg for å ete ståande og gåande.

I overført tyding er «kjøken» nemninga på matlagingskunst som er knytt til, eller har opphav i, matlagingstradisjonar i eit geografisk eller kulturelt område. Til dømes er det franske kjøken ei nemning for kokkekunst som er basert på franske matlagingstradisjonar, det provençalske kjøken ei nemning på kokkekunst basert på tradisjonar frå eit sørfransk-norditaliensk område og så bortetter. Ein talar òg om kjøken knytt til matlagingstradisjonar i dei ulike samfunnslaga, som til dømes det franske aristokratiske kjøkenet, det franske landsens (rurale) kjøkenet og så bortetter.

Bakgrunnsstoff 

Matlaging
Rom
When the Wind Blows av David Bowie

«When the Wind Blows» er ein song av David Bowie frå filmmusikken til filmen med same namn.

Det var andre gongen Bowie medverka til ein film basert på ei bok av Raymond Briggs. Han medverka òg til filmen The Snowman i 1982. Bowie-songen kom som følgje av eit samarbeid med mulitinstrumentalisten Erdal Kizilcay, som arbeidde med Bowie seinare, mellom anna The Buddha of Suburbia.

Singelen nådde 44. plass i Storbritannia og hadde ein musikkvideo som bestod av klipp frå filmen, med ein animasjon av Bowie over. Sidan den gong har songen vore forholdsvis vanskeleg å få tak i, sidan han sjeldan er å finne på samleplater. 

I motsetnad til dei fleste instrumentale B-sidene frå 1980-åra, er ikkje instrumentalversjonen av «When the Wind Blows», berre ein versjon der vokalen er fjerna, men ei heilt ny orkesterinnspeling.

Innhald
Alle songar av David Bowie og Erdal Kizilcay

7"
 «When the Wind Blows»  – 3:32
 «When the Wind Blows» (Instrumental) – 3:52

12" 
 «When the Wind Blows» (Extended Mix) – 5:46
 «When the Wind Blows» (Instrumental) – 3:52

Nedlasting
 «When the Wind Blows» (2002 Remaster) – 3:34
 «When the Wind Blows» (Extended Mix)  – 5:36
 «When the Wind Blows» (Instrumental)  – 3:46

Andre utgjevingar
Singelen finst på følgjande: 
 Never Let Me Down (1995-utgåve)
 Best of Bowie (2002) (i somme regionar)
 The Platinum Collection (2005)
 The Best of David Bowie 1980-1987 (2005/2006)

Medverkande
Produsentar
 David Bowie
 David Richards

Musikarar
David Bowie – Vokal
Erdal Kizilcay

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «When the Wind Blows (song)» frå ,  den 23. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar skrivne av Erdal Kızılçay
Songar produserte av David Bowie
Songar om atomkrig og atomvåpen
Songar om den kalde krigen
David Richards

David Richards er ein ein engelskfødd plateprodusent, lydteknikar og musikar, som arbeider i Sveits. I Mountain Studios i Montreux, eigd av rockebandet Queen, og i Attalens var han lydteknikar og produsent for mange album av Queen, David Bowie og andre artistar. Richards spelte òg keyboard på sommeplater. Han driv òg med innspeling av konsertar på hendingar som Montreux Jazz Festival.

Utvald diskografi
Album (med-)produsert av David Richards:
 Roger Taylor – Strange Frontier (1984)
 Jimmy Nail –  Take It or Leave It (1985; singel: «Love Don't Live Here Anymore»)
 Feargal Sharkey –  Feargal Sharkey (1985; singel: «Loving You»)
 Queen – A Kind of Magic (1986)
 Iggy Pop – Blah Blah Blah (1986)
 Magnum – Vigilante (1986)
 Virginia Wolf – Virginia Wolf (1986)
 David Bowie – Never Let Me Down (1987)
 The Cross – Shove It (1988)
 Freddie Mercury og Montserrat Caballé – Barcelona (1988)
 Queen – The Miracle (1989)
 Queen – Innuendo (1991)
 David Bowie – The Buddha of Suburbia (1993)
 David Bowie – Outside (1995)
 Queen – Made in Heaven (1995)

Andre:
 Queen – Live Killers (1979; assisterande lydteknikar)
 Yes – Going for the One (1977; assisterande lydteknikar)
 Roger Taylor – Fun in Space (1981)
 Queen – Live Magic (1986; spelt inn av Mack og Richards)
 Brian May – Back to the Light (1992; lydteknikar, innspeling og miksing)
 Brian May – Another World (1998; innspeling og miksing)
 Samael – Eternal (1999; innspeling og miksing)

Bakgrunnsstoff
 www.mountainstudios.com 
David Richards' Full Discography

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Richards (record producer)» frå ,  den 23. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske plateprodusentar
Queen
David Bowie
Erdal Kızılçay

Erdal Kızılçay (fødd kring 1950) er ein multi-instrumental (bassgitar, oud) musikar av tyrkisk opphav som har arbeidd med mange artistar, mellom andre David Bowie. Han var medlem av Tin Machine for det første albumet deira. Han bur i Aegerten i Sveits.

Diskografi

Med David Bowie
Lodger (1979)
Never Let Me Down (1987)
The Buddha of Suburbia (1993)
1. Outside (1995)

Med Iggy Pop
Blah Blah Blah (1986)

Med Bowie og Roger Waters
When the Wind Blows

Med Tin Machine
Tin Machine (1989)

Med Jane Siberry
When I Was a Boy (1993)

Med Jacques Dutronc
Jacques Dutronc au casino (1992)
Brèves Rencontres (1995)

Med Andreas Vollenweider
Vox (2004)

Solo
Fahrünnisa (1996)

Musikalsk leiar
Hercules
Magic Sword

Tyrkiske musikarar
Sid McGinnis

Sid McGinnis ()  er ein amerikansk musikar best kjent som gitarist i The CBS Orchestra, som er husbandet til Late Show with David Letterman.

Har turnert med artistar som Barry Manilow, Peter Gabriel, Carly Simon og Laurie Anderson. Han har òg spelt på platene til blant andre Dire Straits, Ashford & Simpson, David Lee Roth, Paul Simon, Simon & Garfunkel, Bob Dylan, David Bowie og Leonard Cohen.

McGinnis vart med i The World's Most Dangerous Band i 1984, som var Late Night with David Letterman sitt husband. Han var eigentleg berre invitert til å spele gitar med bandet ei veke, men enda opp med å bli den faste gitaristen. Då David Letterman skifta frå NBC til CBS og Late Show with David Letterman i 1993, vart han med på lasset og er framleis eit av medlemmane i The CBS Orchestra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sid McGinnis» frå ,  den 23. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Biografi hos CBS

USA-amerikanske rockegitaristar
Folk frå Pittsburgh
Pedalsteelgitaristar
Børud-gjengen

Børud-gjengen, seinare kjend som Arnold B Family, er ei norsk kristen musikkgruppe som vart starta opp av familien Arnold og Anne-Marie Børud tidleg på åttitalet på Hamar.

Historie
Arnold Børud, som var gospelmusikar og kordirigent hadde gjeve ut både soloplater og ein cd saman med kona Anne-Marie før Børud-gjengen vart starta. Ekteparet har borna Thomas Børud (f. 1970), Linda Børud (f. 1974) og Ole Børud (f. 1976). Den fyrste plata til Børud-gjengen kom ut då alle tre borna var fødde. 

Børud-gjengen var ei produktiv gruppe og gav ut fleire plater, og også solo-cdar; Alle skal få vite det med Ole Børud og Linda Børud synger med barn.

Den fyrste plata gjeven ut under namnet Arnold B Family var Du løfter meg opp frå 1993. No var alle borna vaksne, og kona til Thomas, Elin Børud vart med som musikar. Seinare blei også ektemannen til Linda, Tomas Lindéh med.

Arnold B Family har tre gonger delteke i Melodi Grand Prix. Fyrste gongen var i 1995 med La oss feire livet. Då enda dei på andreplass med 327 poeng, berre slått av Secret Garden med 404 poeng for Nocturne. Denne songen gjekk vidare til å vinna Eurovision seinare det året. 

Andreplassen frå 1995 vart gruppa si beste MGP-plassering. Under Melodi Grand Prix 1996 forsøkte dei med Din smittende glede, men enda på sjetteplass. Deira tredje forsøk, When I Am Looking frå Melodi Grand Prix 2000 kom på ein sjuandeplass.

Den foreløpig siste cden til Arnold B Family fekk namnet Come To Me og vart utgjeven i 2001. Fleire av medlemmene i gruppa har eigne solokarrierar. I tillegg har borna til Arnold Børud no sjølve born som gjev ut cd-ar, nemleg Lisa Børud, Sofie Børud, Dennis Lindéh og Emmy & Ella Lindéh.

Diskografi (ufullstendig)

Børud-gjengen

 Børud-gjengen 1 
 Livet er herlig
 I farta
 Fest og glede - 10 år med Børud-gjengen
 Ole Børud - Alle skal få vite det
 Jul med Børud-gjengen (1989)
 Virkeligst av alt (1990)
 Linda Børud synger med barn

Arnold B Family

 Du løfter meg opp (1993)
 World Tour
 Livslyst (1995)
 La oss feire livet (singel, 1995) 
 Daddy (1998)
 Put your Hand in the Hand (singel, 1998)
 Come To Me (2001)

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Arnold B Family, henta inn 22. september 2011.
 Børud-gjengen sine cdar på Musikkonline.no
 Arnold B Family sine cdar på Musikkonline.no
 Rockipedia.no med 2 singlar og ein cd av Arnold B Family
 Børudgjengen sine cdar på Mudistore.no 
 Arnold B Family sine cdar på Mudistore.no

Bakgrunnsstoff 

 Bokmålswikipedia om Melodi Grand Prix 1995, henta inn 22. september 2011.
 Bokmålswikipedia om Ole Børud, henta inn 22. september 2011.
 Bokmålswikipedia om Thomas Børud, henta inn 22. september 2011.
 Bokmålswikipedia om Arnold Børud, henta inn 22. september 2011.

Norske musikkgrupper
Musikkgrupper frå 1980-talet
Musikkgrupper frå 1990-talet
Melodi Grand Prix-deltakarar
Kristne musikkgrupper
Reeves Gabrels

Reeves Gabrels () er ein amerikansk gitarist, soloartist, låtskrivar, og produsent. 

Han har spelt for mange artistar, men er mest kjend for innsatsen sin i bandet Tin Machine (1988-1992) og for å vere David Bowie sin faste gitarist fram til 1999. Den eksentriske og virtuose spelestilen hans har ført til både begeistring og fortviling hos dei som har høyrt han. Reeves Gabrels har òg jobba saman med The Cure, Ozzy Osbourne, Frank Black og ei rekkje andre artistar.

Gabrels har gjeve ut tre album under eige namn. The Sacred Squall Of Now (1995), Ulysses (2000) og Rockonica (2005). På desse albuma figurerer David Bowie, Charlie Sexton, Frank Black, Dave Grohl, Gary Oldman og Robert Smith. Han gav i 1995 òg ut den eksperimentelle jazzskiva A Night in Amnesia saman med gitaristen David Tronzo. Han spelte òg i band som Modern Farmers og Bentmen som begge gav ut album med Gabrels som gitarist.

Gabrels har òg laga filmmusikk og musikk til spela Omikron: The Nomad Soul og Deus Ex.

Diskografi
Tin Machine
Tin Machine (1989)
Tin Machine II (1991)
Tin Machine Live: Oy Vey, Baby (1992)

David Bowie
Outside (1995)
Earthling (1997)
'hours...' (1999)

Solo
The Sacred Squall of Now (1995)
Ulysses (Della Notte) (2000)
Rockonica (2005)
Reeves Gabrels and His Imaginary Friends (2015)
Imaginary Friends Live (2017)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Reeves Gabrels» frå ,  den 23. september 2011.

Bakgrunnsstoff
reevesgabrels.net  - offisiell nettstad
My Space.
Reevz.net - ei tilhengjarside

USA-amerikanske gitaristar
David Bowie
Musikarar frå New York City
Tony Sales

Tony Fox Sales () er ein amerikansk bassgitarist, og i lag med broren Hunt Sales, har han spelt i lag med Todd Rundgren, Iggy Pop og Tin Machine med David Bowie.

Diskografi

Med Todd Rundgren
Runt (1970)
Runt: The Ballad of Todd Rundgren (1971)
 Something/Anything? (1972)

Med Iggy Pop
Kill City (spelt inn 1975, gjeven ut 1977)
Sister Midnight (innspelt 1977, gjevne ut 1999)
Lust For Life (1977)
TV Eye Live 1977 (1978)

Med Tin Machine
Tin Machine (1989)
Tin Machine II (1991)
Tin Machine Live: Oy Vey, Baby (1992)

Solo
Hired Guns (2008)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tony Sales» frå ,  den 23. september 2011.

Bakgrunnsstoff
Tony Sales på MySpace
[ Tony Sales] på Allmusic
Tony Sales på  IMDb
Sales-brørne si heimeside 

USA-amerikanske bassistar
Folk frå Cleveland
David Bowie
Væpna styrkar

Væpna styrkar i eit land er statleg støtta forsvars- og kampstyrkar og organisasjonar. Slike styrkar har som regel som føremål å fremja interessene og politikken til styresmaktene i landet, og verna det mot fiendar utanfrå. Dei væpna styrkane kan omfatta militære og i nokre høve også paramilitære styrkar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Armed forces» frå ,  den 23. september 2011.  
 

Militærvesen
Hunt Sales

Hunt Sales () er ein amerikansk trommeslagar, som i lag med broren Tony Sales har spelt med Todd Rundgren, Iggy Pop og Tin Machine med David Bowie.

Han er òg son av komikaren Soupy Sales.

Med Todd Rundgren
 Runt (1970)
 Runt: The Ballad of Todd Rundgren (1971)

Med Paris 
 Big Towne, 2061 (1976)

Med Iggy Pop 
 Kill City (innspelt 1975, gjevne ut 1977)
 Lust For Life (1977)
 TV Eye Live 1977 (1978)

Med Tender Fury 
Garden of Evil (1990)

Med Tin Machine 
Tin Machine (1989)
Tin Machine II (1991)
Tin Machine Live: Oy Vey, Baby (1992)

Anna
 Heard It on the X, som del av Los Super Seven (Telarc, 2005)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hunt Sales» frå ,  den 23. september 2011.  
 

USA-amerikanske trommeslagarar
David Bowie
Heaven's in Here

«Heaven's in Here» er det første sporet på det sjølvoppkalla debutalbumet av det engelsk-amerikanske hardrockbandet Tin Machine. Songen er skriven av David Bowie og vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i 1989. 

Han vart framført på Tin Machine-turneen i 1989 og It's My Life-turneen i 1991-1992, og eit konsertopptak av songen kom ut på konsertalbumet Tin Machine Live: Oy Vey, Baby (1992).

Bakgrunn og utgjeving
«Heaven's in Here» var den første songen bandet skreiv og spelte inn i lag, og han kom til i løpet av omtrent ein dag, sjølv om miksing og overdubbing fortsette i månadane etterpå. Det var òg både den første og siste songen Tin Machine spelte i lag på scenen.

Det vart laga ein musikkvideo for songen av Julien Temple. Songen vart forkorta ned til fire minutt og var meint for ein singel, men han kom berre ut på ein promosingel.

Opningsriffet på songen vart stundom framført som intro til konsertversjonar av «The Jean Genie» under Earthling-turneen til Bowie i 1997, der Gabrels var gitarist.

Innhald
 «Heaven's in Here» (redigert versjon) – 4:17
 «Heaven's in Here» (albumversjon) – 6:05

Medverkande
Tin Machine
 David Bowie – solovokal, rytmegitar
 Reeves Gabrels – sologitar
 Hunt Sales – trommer, korvokal
 Tony Sales – bass, korvokal

Produsentar
 Tin Machine
 Tim Palmer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Heaven's in Here» frå ,  den 11. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, 

 

Debutsinglar frå 1989
Tin Machine-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar frå 1989
EMI Records-singlar
Genji-soga

Genji-soga (japansk 源氏物語, Genji monogatari) er ein japansk roman skriven av Shikibu Murasaki under Heiantida tidleg på 1000-talet. Han er kjend som ein av dei tidlegare psykologiske romanane og eit av Japans største bidrag til verdenslitteraturen. Ho er også eit av dei første japanske verka nedskrivne på japansk. Boka blei til som ein framhaldsroman skriven av Murasaki for japanske adelskvinner.

Verket er blitt omsett fleire gonger frå klassisk til moderne japansk, av Yosano Akiko, Jun'ichirō Tanizaki og Fumiko Enchi og til engelsk. Det finst inga norsk omsetjing.

Bakgrunnsstoff
 The Tale of Genji, 1654  Library of Congress, Asian Division. 
 Japanese Literature - Including Selections from Genji Monogatari and Classical Poetry and Drama of Japan 
 The Texts of Genji Monogatari ved University of Virginia Library.
 Tresnitt til Genji-soga  ved UNESCO Global Heritage Pavilion.
 Skanna bileterull til Genji-soga 
 The Tale of Genji. Fotografiguide.
 Slektstre til Genji-soga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tale of Genji» frå ,  den 23. september 2011.  
 

Japansk litteratur
Litteratur frå 1000-talet
Under the God

«Under the God» er den første offisielle singelen til det engelsk-amerikanske bandet Tin Machine, frå det sjølvoppkalla debutalbumet deira frå juni 1989.

Songinformasjon
«Under the God», kom frå ein demo som opphavleg heitte «Night Train», og var ein song som kraftig kritiserte nynazisme.

Sjølv om «Heaven's in Here» i røynda var den første singelen på albumet, vart denne berre gjeven ut som ein promosingel, slik at «Under the God» vart den første offisielle singelen for sal. Han kom ut etter at albumet var gjeven ut.

Musikkvideo
Bandet valde å ikkje lage musikkvideo for kvar enkelt singel på albumet, og skapte i staden 13 minuttar lang megamix-video av somme av songane. Videoen vart regissert av Julien Temple. «Under the God» vart filma som ei framsyning, der publikum stormar scenen.

Konsertopptak
«Under the God» vart framført på både Tin Machine-turneen i 1989 og It's My Life-turneen i 1991-192. Eit konsertopptak av songen, spelt inn i Sapporo i Japan i 1992, vart inkludert på konsertalbumet Tin Machine Live: Oy Vey, Baby (1992).

Innhald
7"-versjonen

 «Under the God» (Bowie) – 4:06
 «Sacrifice Yourself» (Bowie, Sales, Sales) – 2:08

10"/12"/CD-versjonen

 «Under the God» (Bowie) – 4:06
 «Sacrifice Yourself» (Bowie, Sales, Sales) – 2:08
 «The Interview» (eit intervju med bandet) – 12:23

Medverkande
Produsentar
 Tin Machine
 Tim Palmer

Musikarar
 David Bowie – solovokal, rytmegitar
 Reeves Gabrels – sologitar
 Hunt Sales – trommer, korvokal
 Tony Sales – bassgitar, korvokal

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Under the God» frå ,  den 11. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000,

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1989
Tin Machine-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar frå 1989
EMI Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Julien Temple
Songen Tin Machine

«Tin Machine» er ein song som bandet Tin Machine tok namnet sitt frå, eit spor frå debutalbumet deira, som òg har same namn. Han vart gjeven ut på singel i september 1989 som ei dobbel A-side i lag med eit konsertopptak av Bob Dylan-songen «Maggie's Farm».

Songutvikling og konsertopptak
I følgje Reeves Gabrels var det Sales-brørne som foreslo å kalle opp bandet etter denne songen. Dei meinte «det er som å ha sin eigen temasong».

«Maggie’s Farm» og dei andre konsertopptaka vart spelte inn på konserten til bandet på La Cigale i Paris den 25. juni 1989. Begge songane hadde musikkvideoar – «Tin Machine» hadde eit klipp frå videoen til Julien Temple som ei liksom-framsyning der fansen stormar scenen, som gjer at Bowie blør naseblod. «Maggie’s Farm» vart spelt inn live. Den doble A-sida nådde 48. plassen på den britiske singellista. 

Konsertversjonen av «Bus Stop» (òg gjeven ut som countryversjonen) kom sidan ut som bonusspor på Virgin Records-utgåva av Tin Machine frå 1995.

Innhald
7"-versjonen
 «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
 «Maggie's Farm» (Live) (Dylan) – 4:29

12"-versjonen
 «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
 «Maggie’s Farm» (Live) (Dylan) – 4:29
 «I Can't Read» (Live) (Bowie, Gabrels) – 6:13

CD-versjonen
 «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
 «Maggie's Farm» (Live) (Dylan) – 4:29
 «I Can't Read» (Live) (Bowie, Gabrels) – 6:13
 «Bus Stop» (Live) (Bowie, Gabrels) – 1:52

Medverkande
Produsentar
 Tin Machine
 Tim Palmer

Musikarar
 David Bowie – vokal, gitar
 Reeves Gabrels – sologitar
 Hunt Sales – trommer, vokal
 Tony Sales – bass, vokal

Andre medverkande
 Kevin Armstrong – rytmegitar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tin Machine (song)» frå ,  den 11. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000,

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1989
Tin Machine-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar skrivne av Reeves Gabrels
Songar frå 1989
EMI Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Julien Temple
Prisoner of Love av Tin Machine

«Prisoner of Love» er ein song av Tin Machine gjeven ut på det sjølvoppkalla debutalbumet deir ai 1989. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i oktober 1989.

Songutvikling
Bowie hevda på den tida at han skreiv songen for den dåverande kjærasten Melissa Hurley. Han framstår som eit verdsleg råd frå songaren til hans naive, yngre kjæraste.

Konsertopptak og video
Bandet valde å ikkje lage noko musikkvideo for singlane frå albumet, og skapte i staden ein 13 minuttar lang megamix-video, der «Prisoner of Love» var med. Videoen, regissert av Julien Temple, vart ikkje gjeve ut kommersielt før 30-årsjubileet i 2019.

«Prisoner of Love» vart framført på Tin Machine-turneen i 1989. Singelen kom ut i lag med konsertopptak spelte inn på La Cigale i Paris den 25. juni 1989. Ei utgåve av singelen kom ut som ein hjarteforma 7" biletdisk. Han gjekk ikkje inn på singellistene nokon stad.

Innhald
7"-versjonen
«Prisoner of Love» (Edit) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:09
«Baby Can Dance» (Live) (Bowie) – 6:16

12"/CD-versjonen
«Prisoner of Love» (Edit) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:09
«Baby Can Dance» (Live) (Bowie) – 6:16
«Crack City» (Live) (Bowie) – 5:13
«Prisoner of Love» (LP version) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:15

Medverkande
Produsentar
 Tin Machine
 Tim Palmer

Musikarar
 David Bowie – vokal, gitar
 Reeves Gabrels – sologitar
 Hunt Sales – trommer, vokal
 Tony Sales – bass, vokal

Andre medverkande
 Kevin Armstrong – rytmegitar

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Prisoner of Love (Tin Machine song)» frå ,  den 11. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, 

Singlar frå 1989
Tin Machine-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar frå 1989
EMI Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Julien Temple