alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Beinn Ruigh Choinnich

Beinn Ruigh Choinnich er ein ås oppfor Lochboisdale på austsida av øya South Uist i Skottland. Namnet vert stundom på engelsk skrive Ben Kenneth. Åsen er 275 meter over havet og er lett å klatre. 

Kvart år den første sundagen i august vert det halde eit løp der løparane spring frå kaien i Lochboisdale til toppen av Beinn Ruigh Choinnich og attende.

Kjeldeer
Denne artikkelen bygger på «Beinn Ruigh Choinnich» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar på dei skotske øyane
Beinn Sgritheall

Beinn Sgritheall (eller Beinn Sgriol) er det høgaste fjellet i Glenelg-området i Dei skotske høglanda i Skottland. Fjellet har ei høgd på 974 meter over havet og status som Munro, fordi det er over 3000 fot høgt. Fjellet ligg ved Loch Alsh og Loch Duich i nord og Loch Hourn i vest og sør.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Sgritheall» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Sgulaird

Beinn Sgulaird er eit fjell i Skottland mellom Glen Creran og Glen Etive sør i Dei skotske høglanda. Det er 937 meter over havet og har status som Munro. 

Fjellet har form som ein lang rygg som går frå sørvest til nordaust, og 3 km av ryggen ligg over 800 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Sgulaird» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Shiantaidh

Beinn Shiantaidh  er den nest høgaste fjelltoppen i Paps of Jura på øya Jura i Skottland. Det har ei høgd på 757 meter over havet og ein primærfaktor på over 300 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Shiantaidh» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar på dei skotske øyane
Fjell og åsar i Argyll and Bute
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Beinn Spionnaidh

Beinn Spionnaidh er eit 773 meter høgt fjell i Sutherland, heilt nordvest i Dei skotske høglanda. Det er ein corbett som ligg vest for Loch Eriboll og nordaust for Cranstackie og Foinaven.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Spionnaidh» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Corbetts and Other Scottish Hill, (SMC Guide) ISBN 0-907521-29-0

Fjell og åsar i Highland
Beinn Tarsuinn

Beinn Tarsuinn er eit fjell på Isle of Arran i Skottland. Det er det sørlegaste av fire Corbetts på øya, og ligg mellom Glen Rosa i aust og Glen Iorsa i vest. 
Det har ei høgd på 826 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Tarsuinn (Corbett)» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar på dei skotske øyane
Beinn Udlamain

Beinn Udlamain er eit fjell i Skottland som ligg like vest for toppen av Pass of Drumochter og aust for Loch Ericht, om lag 30 km vest-nordvest for landsbyen Blair Atholl. Fjelltoppen ligg på grensa mellom Highland og Perth and Kinross.

Med ei høgd på 1011 meter over havet har Beinn Udlamain status som ein Munro og ein Marilyn. Det er det høgaste fjellet i Drumochter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Udlamain» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Fjell og åsar i Perth and Kinross
Ürümqi

Ürümqi (mongolsk: «fagert beite»)er ein by på prefekturnivå og regionshovudstad i den autonome regionen Xinjiang i Nordvest-Kina. Byen ligg ved foten av Tian Shan-fjella. I Guinness rekordbok held Ürümqi rekorden for å vera byen som ligg lengst unna noka kystlinje. Klimaet i byen er turt med svært varme somrar og svært kalde vintrar.

Infrastruktur 

Byen er sterkt veksande på grunn av ein medviten innflyttingspolitikk frå kinesisk side, og er no den største byen i Vest-Kina. Størstedelen av innbyggjarane er no Han-kinesarar, og den nest-største gruppa er uigurar. Frå 1990-åra har byen fått både jarn- og stålverk, produksjon av jordbruksmaskiner, samt produksjon av sement, tekstil, kjemiske og petrokjemiske produkt, papir og lêr.

Kommunikasjonen i byen er god, med både jarnbanesamband, eigen flyplass og godt utbygd vegnett. Her ligg også fleire regionsuniversitet og høgskular.

Administrative einingar 

Prefekturet Ürümqi er delt inn i 9 distrikt og fylke. 4 av desse ligg i byområdet.

 Tianshan
 Saybagh
 Xinshi
 Shuimoghou
 Toutunhe
 Dabanche
 Midong
 Ürümqi

Kjelder 

 av Cato Næverdal.
 Engelsk og Bokmålswikipedia om Ürümqi, henta inn 1. april 2011.

Xinjiang
Byar i Kina
Nantou by

Nantou by er ein by i fylket Nantou i innlandet på Taiwan i Republikken Kina. Byen hadde om lag  innbyggjarar i 2007. I Nantou ligg Jhongsing, provinshovudstaden til Taiwan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nantou City» frå ,  den 23. januar 2012.

Bakgrunnsstoff

Byar på Taiwan
Byar i Republikken Kina
Zhongxing

Zhongxing (kinesisk 中興), eller Zhongxing New Village er ein by i Nantou by midt på Taiwan og provinshovudstad i provinsen Taiwan. Zhongxing hadde om lag 25 549 innbyggjarar i 2010.

Zhongxing er ein planlagd by som blei grunnlagd i 1955 etter inspirasjon frå Storbritannia. Provinsstyresmaktene byrja flytta hit frå Taipei i 1956, og bygginga var ferdig i 1957. Byen har fleire parkar, plenar, tre og fontener, medan bygga ligg på rekkjer.

Ifølgje Folkerepublikken Kina, som ikkje anerkjenner Republikken Kina (Taiwan), er Taipei framleis provinshovudstad.

Kjelder 

The Garden Community  ved  subtpg.tpg.gov.tw 

Denne artikkelen bygger på «Zhongxing New Village» frå ,  den 23. januar 2012.  

Byar i Republikken Kina
Nye byar
Luzhou

Luzhou er eit byprefektur aust i provinsen Sichuan i det vestlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 12 247 km², folketalet i prefekturet vart i 2004 berekna til 4,8 millionar. Innanfor bygrensene budde 1,4 millionar menneske i 2004. Byen Luzhou ligg i åmotet mellom elvane Chang Jiang og Tuo Jiang.

Byprefekturet Luzhou omfattar tre distrikt (区 qū) og fire fylke (县 xiàn).

Luzhou har alltid vore eit senter for næringslivet i grenseområda  Sichuan, Yunnan og Guizhou. Mat, drikkevarer, produksjon av kjemikaliar, samt bygging av maskinar og ulike typar utstyr er dei viktigaste næringsgreinene for den lokale økonomien.

Det gamle spritbrenneriet i Luzhou (Luzhou daqu laojiaochi, 泸州大曲老窖池) vart i 1996 teke med i Folkerepublikken Kinas liste over kulturminne.

Samferdsle 
Kinas riksveg 321 går gjennom området. Han fører frå Guangzhou i provinsen Guangdong via mellom anna Wenzhou og Guilin til Chengdu, hovudstaden i Sichuan.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Luzhou» frå , den 1. april 2011. 
 

Byar i Sichuan
Panzhihua

Panzhihua er eit byprefektur som ligg sør i provinsen Sichuan i det vestlege Kina. Prefekturet har eit areal på 7 440 km², folketalet vart i 2007 berekna til 1 100 800. Innanfor bygrensene budde i 2004 688 200 menneske.

Byprefekturet Panzhihua omfattar tre distrikt (区 qū) og to fylke (县 xiàn).

Historie og geografi
Delar av Panzhihua var tidlegare del av provinsen Yunnan. Det gjeld dagens bydistrikt Renhe. Då Republikken Kina oppretta provinsen Xikang den 1. januar 1939, vart det som no er fylka Miyi og Yanbian del av den provinsen. I oktober 1955 vart provinsen Xikang oppløyst av regjeringa i Folkerepublikken Kina, og dei nemnde områda lagt tilbake til Sichuan.

Panzhihua er eit område rikt på naturressursar. Inntil 1960-åra var det heller tynt folkesett. Byen vart grunnlagt som «Dukou» i 1965. Året etter fekk byen stålindustri og voks raskt og var relativt velståande, medan resten av landet gjekk kraftig tilbake grunna kulturrevolusjonen. Seinare fekk området/prefekturet namnet Panzhihua, eit eldre områdenamn. Panzhihua er sterkt industrialisert, og er prega av gigantiske gruver, mange av dei dagbrot. Sørvest-Kinas største stålkompani finst her, i Kina under forkortinga «Pangang». Utanfor gruveområda er landet teke i bruk til jordbruksføremål.

Området har restar av dei gamle konglepalmeskogane som var habitat til kjempepandaen.

Panzhihua har togsamband med Chengdu og Kunming, og har ein kommersiell flyplass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Panzhihua» frå ,  den 1. april 2011.  
 
Byar i Sichuan
Obsidian

Obsidian er ein bergart som òg vert kalla naturleg glas som har same samansetnad som rhyolitt. Han er ei ikkje-krystalinsk omforming av lava saman med andre stoff som har vorte kjapt avkjøla etter vulkansk aktivitet. Hovudinnhaldet i obsidian er SiO2 (silika). 

Lavamasser som er rike på silika størknar ofte som glasbergarter som inneheld meir eller mindre vatn. Vassfattige varietetar blir kalla obsidian og splintrar opp i skarpkantede svarte eller mørke flak med gjennomskinnelege kantar. Vassrike (opptil 10 % vatn) kallast bekstein, medan dei skumaktig porete og oppblåste blir kalla pimpstein. Vulkansk glas med konsentrisk oppsprekking (pga kontraksjon ved avkjøling) vert kalla perlitt.

Obsidian har namnet etter ein person i antikkens Roma, Obsius, som fann slikt naturleg glas i Etiopia og tok det med heim. Men arkeologiske funn frå steinalderen i Mellom-Austen og funn på det amerikanske kontinentet syner at obosidian har vore kjend i uminnelege tider som eit framifrå råstoff til å lage pilspissar og skjerereiskap av, då det lett kan spaltast til skarpe flak som om naudsynt kan verte så tynne at dei har vore nytta i moderne tid som blad til skalpellar (operasjonsknivar).

I Norden er obsidian funne på Island, framfor alt i Landmannalaugar, men òg fleire andre stader. Det islandske namnet for obsidian er hrafntinna.

Kjelder

Vulkanske bergartar
Felsiske bergartar
Glasaktige bergartar
Edelsteinar
Glas i naturen
Steinalderreiskapar
Amorfe stoff
Ngawa

Ngawa, også kjent som Aba, er eit autonomt prefektur for tibetanarane og qiangane, som ligg nord i den kinesiske provinsen Sichuan og er delvis i den austtibetanske kulturregionen Amdo, delvis i regionen Gyarong som mange forskarar reknar til Kham. Ngawa har eit areal på 83 201 km². Folketalet var i 2000 på 847 468.

Det autonome prefekturet Ngawa omfattar 13 fylke (县 xiàn).

Etnisk samansetning 

I mai 2008 vart området hardt ramma av jordskjelv; episenteret var i fylket Wenchuan, sør i prefekturet.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Ngawa» frå , den 1. april 2011. 

Sichuan
Wenzhou

Wenzhou  (kinesisk skrift 溫州, pinyin Wēnzhōu) er eit byprefektur som ligg heilt sør i provinsen Zhejiang ved kysten av Kina mot Austkinahavet. Prefekturet har eit areal på 11 784 km2, folketalert vart i 2007 berekna til 7 645 700. Om lag 1 423 600 menneske budde i sjølve byen.

Byprefekturet Wenzhou omfattar tre distrikt, to byfylke og seks fylke.

Historie
Hamnebyen vart grunnlagd på 300-talet e.Kr., med namnet Yongjia. Under Tang-dynastiet vart han eit prefektur. Namnet Wenzhou fekk prefekturet og byen i 675.

Wenzhou vart opna for utanrikshandel i 1876. På 1800-talet utvikla byen seg til ei viktig hamn for kinesisk teeksport. Under den andre sino-japanske krigen var Wenzhou ei av få hamner som ikkje vart okkupert av japanarane. Byen spela ei stor rolle for kinesarane til japanarane trekte seg ut. I åra etter utvikla byen seg lite, før kysthandelen byrja auke kringom 1955. I seinare år har byen vakse til stor velstand. Wenzhou kolkraftverk ligg her.

Wenzhou er fødeby til mange handelskinesarar i Europa og USA.

Samferdsle
Kinesisk riksveg 104 går gjennom prefekturet. Han tek til i Beijing og gårr sørover via Dezhou, Jinan, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar opp i Fuzhou.

Riksveg 330 går nordvestover frå Wenzhou i Zhejiang til Shouchang i Jiande i same provinsen.

Styresmakter
Leiaren for lokallaget til Kinas kommunistparti er Chen Weijun (陈伟俊), og borgarmeisteren er Yao Gaoyuan (姚高员) (2019).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wenzhou» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Byar i Zhejiang
Japanske regionar

Dei japanske regionane er ikkje rekna som offisielle administrative einingar, men har tradisjonelt vore brukte som ei regional inndeling av Japan i ulike samanhengar. Kart og geografibøker deler landet i åtte regionar, og vêrvarsel gjev ofte vêrmeldinga etter region.

Dei tradisjonelle regionane frå nord til sør 
Hokkaidō (øya Hokkaidō og nærliggjande øyar, største by er Sapporo)
Tōhoku (nordlege Honshū, største by er Sendai)
Kantō (austre Honshū, største by er Tokyo)
Chūbu (midtre Honshū, inkludert Fuji-fjellet), av og til delt inn i:
Hokuriku (nordvestre Chūbu, største by er Kanazawa)
Kōshin'etsu (nordaustre Chūbu, største by er Niigata)
Tōkai (søre Chūbu, største by er Nagoya)
Kansai eller Kinki (vest-midtre Honshū, største by er Osaka)
Chūgoku (vestre Honshū, største by er Hiroshima)
Shikoku (øy, største by er Matsuyama)
Kyūshū (øy, største by er Fukuoka) som femner:
 Ryukyuøyane, inkludert Okinawa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «List of regions of Japan» frå ,  den 1. april 2011.  
 

 
Japansk geografi
Japanske prefektur

Japan er delt inn i 47 lokale administrative område: eitt storbydistrikt (都 To), Tokyo; ein krins (道 Dō), Hokkaidō; to byprefektur (府 Fu), Ōsaka og Kyoto); og 43 landlege prefektur (県 Ken). På japansk vert dei gjerne samla kalla Todōfuken (都道府県). 

Det noverande systemet vart etablert av Meiji-regjeringa i 1871 og er kjent som avskaffinga av Han-systemet. Sjølv om det i fyrsten fanst over 300 provinsar, vart talet redusert til 47 i 1888. Den lokale sjølvstyreloven frå 1947 gav meir politisk makt til prefektura, og opna for lokalt valde guvernørar. I 2003 gjorde statsminister Koizumi Junichiro framlegg om at regjeringa skulle slå saman dei noverande prefektura til rundt 10 regionale statar. Planen bar med seg at kvar region skulle ha større sjølvstyre enn dei noverande prefektura.

Under den noverande lokale sjølvstyreloven er kvart prefektur vidare delt inn i større byar (市 shi), mindre byar (町 chō), og landlege distrikt (郡 gun). Hokkaidō har også regionale kontor (支庁 shichō) som handsamar administrative funksjonar utanfor hovudstaden.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Japans prefekturer» frå ,  den 1. april 2011.
Jiaxing

Jiaxing (hanzi 嘉兴, pinyin Jiāxīng) er eit byprefektur nord i provinsen Zhejiang ved kysten av Folkerepublikken Kina  mot Austkinahavet. Prefekturet har eit areal på 3 915 km² , folketalet vart i 2016 berekna til 4,61 millionar. Innanfor bygrensene budde i kring 800 000 menneske.

Geografi
Prefekturet Jiaxing omfattar to distrikt, tre byfylke og to fylke. 

Byen Jiaxing ligg ved elva Huangpu, som renn vidare til Shanghai i nord, og derifrå ut i Chang Jiang og Austkinahavet.

Historie
Det kinesiske kommunistpartiet vart formelt stifta i Jiaxing gjennom eit vedtak den 31. juli 1921 på ein båt ute på Nanhusjøen i Jiaxing sør for byen. Dette møtet fann stad etter at delegatene i hui og hast rømde frå Shanghai, der stiftingskongressen hadde vorte opna.

Næringsliv
Jiaxing er ein av dei største produsentane av silke i Kina. I det heile er varer frå tekstilindustrien sterkt etterspurde. Byen er elles ein av verdas største eksportørar av lervarer. Også mekanisk, kjemisk og elektronisk industri er utbreidd i Jiaxing.

Samferdsle
Kinas riksveg 320 går gjennom området. Han tek til i Shanghai og går sørvestover via Hangzhou, Nanchang, Guiyang, Kunming og Dali til grensa mellom provinsen Yunnan og Myanmar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jiaxing» frå ,  den 1. april 2011.  

Byar i Zhejiang
Ningbo

Ningbo (kinesisk skrift 宁波, pinyin Níngbō) er ein subprovinsiell storby på Ningshaosletta, nordaust i provinsen Zhejiang ved Kinas kyst mot Austkinahavet. Byprefekturet har eit areal på 9 670 km2, folketalet vart i 2010 berekna til 5,71 millionar. Innanfor bygrensene budde 2 218 000 menneske.

Ningbo omfattar seks distrikt, tre byfylke og to fylke. 

Ningbo er ein viktig hamneby og eit stort handelssenter. Handel med utlandet tok til på 600-talet, og er framleis stor. I 2008 vart reisetida til Shanghai korta ned til to timar med den nybygde Hangzhoubuktbrua, til stor stimuland for Ningbos sterke økonomi. Wushashan kullkraftverk ligg i byprefekturet.

Historie 
Ningbo er ein av Kinas eldste byar med ei historie som går tilbake til 4 800 f.Kr. då der fanst busettingar knytt til Hemudukulturen. Ningbo vart kjent som ei viktig handelshamn ved sidan av Yangzhou og Guangzhou under Tang-dynastiet, og var også ein viktig hamn under Song-dynastiet.

Ningbo var ein av dei første fem traktatshamnene som i 1842 vart opna for vestlege handelsfolk og andre gjennom Nanjingtraktaten. Under første opiumskrigen klarte britane å erobre den befesta indre by, etter den 10. oktober 1841 å ha storma festningsbyen Zhenhai ved munningen av elva Yong. 

I 1864 heldt taipingane byen i seks månader. Under 2. verdskrigen bomba Japan i 1940 Ningbo med lopper smitta med pest.

Ningbo var lenge kjent for sin tradisjonsbaserte møbelproduksjon.

Samferdsle 
Kinas riksveg 329 går gjennom området, frå Hangzhou via Shaoxing og Ningbo til Putuo i Zhoushan på Zhoushanøyane.

Kjelder

Notar 

Denne artikkelen bygger på «Ningbo» frå ,  den 1. april 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Ningbo» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Byar i Zhejiang
Hamnebyar i Kina
Subprovinsielle byar i Kina
CN Tower

CN Tower er eit 554 meter høgt TV-tårn i Toronto og var tidlegare verdas høgaste frittståande bygning.

Tårnet er eit av dei største landemerka i byen og vert årleg vitja av over to millionar vitjande.

Det er rekna ut at tårnet svaiar to meter til sida øvst i sterk vind.

Tårn i Canada
Toronto
Inulin

Inulin er eit polysakkarid. Det er eit karbohydrat som mange planter nyttar for å lagre energi i stadan for stivelse. Det vert rekna som eit kostfiber sidan menneskekroppen ikkje evnar å ta opp næring frå inulin. Inulin har ein svakt søtleg smak.

Stoffet har namn etter plateslekta Inula (alantslekta). Døme på matvarer som inneheld inulin er jordskokk og pastinakk. 

Inulin må ikkje forvekslast med insulin.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
naturalnews.com om Inulin: Friend or Foe?

Polysakkarid
Tokyo Tower

Tokyo Tower (japansk: 東京タワー, Tōkyō tawā) er eit 332,6 meter høgt tårn i Minato-ku i Tokyo. Tårnet, som er basert på Eiffeltårnet i Paris, er Tokyos nest høgaste byggverk.

I fyrste etasje er eit akvarium med 50 000 fiskar, i tredje etasje ligg eit voksmuseum, medan den fjerde etasjen husar eit illusjonsgalleri. Det er også to observasjondekk: det fyrste ligg 150 meter over bakken, det andre 250 meter. Begge dekka gir eit 360 graders overblikk over byen, og på klare dagar kan ein til og med sjå Fuji-fjellet.

Tårn i Japan
Tokyo
Belmore Mountain

Belmore Mountain er ein ås i distriktet Gortgall, vest i County Fermanagh i Nord-Irland. Med ein topp på om lag 398 meter over havet, er han det nest høgaste punktet i Fermanagh, etter Cuilcagh.

Geologisk består åsen av kalkstein og det finst eit grottesystem under toppen, nær landsbyen Boho. Andre små landsbyar og grender ved foten av Belmore er Letterbreen og Springfield.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Belmore Mountain» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 
 

Fjell og åsar i County Fermanagh
Ben Aigan

Ben Aigan er ein ås i Moray med ei høgd på 471 moh aust for River Spey, som renn langs foten i vest og nord. Han ligg aust for Rothes og nordaust for Craigellachie.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Aigan» frå ,  den 2. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Moray
Ben Alder

Ben Alder er det høgaste fjellet i eit aude område i Dei skotske høglanda mellom Loch Ericht og Glen Spean. På platået på toppen av fjellet ligg eit av dei høgastliggande vatna i Storbritannia, Lochan a' Garbh Coire. Han er den 25. høgaste Munroen. Det ligg 19 km frå Dalwhinnie og 15 km frå Corrour jernbanestasjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Alder» frå ,  den 2. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Ben Avon

Ben Avon er eit fjell i Cairngorm-fjella i Skottland. Det høgaste punktet i massivet, Leabaidh an Dàimh Bhuide, har status som Munro og Marilyn med ei høgd på 1171 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Avon» frå ,  den 2. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Moray
Fjell og åsar i Aberdeenshire
Ben Chonzie

Ben Chonzie, òg kalla Ben-y Hone, er eit fjell i Skottland, 11 km nordvest for Crieff. Det har ei høgd på 931 meter over havet med status som munro. Det er det høgaste punktet i eit stort lyngheiområde mellom Loch Earn og Loch Tay.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ben Chonzie» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Ben Cruachan

Ben Cruachan er eit 1126 meter høgt fjell og det høgaste punktet i Argyll and Bute i Skottland. Det har gjeve namn til Cruachan Dam, eit vasskraftverk i ei grotte inne i fjellet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ben Cruachan» frå ,  den 2. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Ben Donich

Ben Donich eller Beinn Dòmhnaich er eit fjell i Arrochar Alps, nær Loch Goil i Argyll and Bute i Skottland. Det har status som Corbett og er ein del av Ardgoil-fjella med systerfjellet The Brack. Den næraste byen er Lochgoilhead.

Med ei høgd på 847 meter over havet er Ben Donich det høgaste fjellet på Ardgoil-halvøya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Donich» frå ,  den 2. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Ben Hope

Ben Hope er eit fjell nord i Skottland. Det er den nordlegaste Munroen i landet og står aleine i eit heller flatt område søraust for Loch Hope i Sutherland. 

På klåre dagar kan ein frå toppen sjå Pentland Firth, Loch Eriboll og dei nærliggande fjella Arkle og Foinaven. Orknøyane er òg mogelege å sjå på klåre dagar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Hope» frå ,  den 2. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Ben Klibreck

Ben Klibreck er eit fjell i Skottland sentralt i Sutherland. Det er ein isolert ås i eit lyngheilandskap. Det høgaste punktet, Meall nan Con, har ei høgd på 962 meter over havet, og er derfor den nest nordlegaste munroen etter Ben Hope.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ben Klibreck» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell og åsar i Highland
Ben Lawers

Ben Lawers (gælisk Beinn Labhair) er eit av dei høgaste fjella sør i Dei skotske høglanda. Det ligg på nordsida av Loch Tay, og er det høgaste punktet langs ein rygg med sju Munroar. Ein trudde lenge at Ben Lawers var over 4000 fot, men nøyaktige målingar i 1870-åra viste at det var 17 fot for kort. I 1878 vart det bygd ein stor varde på toppen i håp om å bringe toppen over det «magiske» talet. Varden er ikkje lenger der, og vert uansett ikkje teken med i målinga av høgda sidan han er ein kunstig struktur. Fjellet er det høgaste punktet i Perth and Kinross med ei høgd på 1214 meter over havet. 

Det meste av sørsida av Ben Lawers har sidan 1950-åra vore underlagt National Trust for Scotland. Det har òg status som nasjonalt naturreservat med fleire sjeldne fjellplanter. Det vert av botanikarar rekna for eit av de rikaste områda for alpin fauna i Storbritannia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Lawers» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: Ben Lawers, National Trust for Scottland, ISBN 090162554
 

Nasjonale naturreservat i Skottland
Fjell og åsar i Perth and Kinross
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Verneområde i Highland
Ben Ledi

Ben Ledi er eit fjell i Perthshire i Skottland. Det ligg 879 meter over havet og har status som Corbett. Det ligg i Trossachs-åsane. 

Ben Ledi er særleg kjend frå Walter Scott-diktet Lady of the Lake. Det vart bygd ein varde på toppen i 1887 til minne om 50-årsjubileeet til dronning Victoria av Storbritannia. Austsida av fjellet er ein del av Queen Elizabeth II Forest Park.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Ledi» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tur opp Ben Ledi 

Fjell og åsar i Stirling
Ben Lomond

Ben Lomond er eit fjell på 974 meter over havet i Dei skotske høglanda. Det ligg på austsida av Loch Lomond og er ein av dei sørlegaste Munros. Ben Lomond ligg i Ben Lomond National Memorial Park og Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, eigd av National Trust for Scotland. Fjellet er det høgaste punktet i det historiske fylket Stirlingshire. 

Fjellet er nemnd i den populære folkevise «The Bonnie Banks o' Loch Lomond».

Minnepark og nasjonalpark
Sidan 1995 har området kring Ben Lomond hatt status som krigsminnesmerke, kalla Ben Lomond National Memorial Park. Parken er til minne om dei som mista livet i første og andre verdskrigen og vart laga ut av det tidlegare Rowardennan Estate med støtte frå National Heritage Memorial Fund.

I 2002 oppretta den skotske regjeringa Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, den første nasjonalparken i Skottland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Lomond» frå ,  den 2. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Stirling