alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Easy Come, Easy Go av Elvis Presley

Easy Come, Easy Go er ein EP av Elvis Presley, gjeven ut i mars 1967. EP-en inneheld musikk spelt inn for filmen med same namn.

Innspelinga fann stad 28. og 29. september 1966 i Paramount Studio i Hollywood. Etter den relative fridomen i Nashville i mai det året, som førte til How Great Thou Art og andre songar som var meir i hans sak, var Presley visstnok misnøgd med kvaliteten på songane som vart vald ut for filmen, og kalla utvalet «drit» under innspelinga. Det er ofte blitt rapportert at Presley spelte inn «Leave My Woman Alone» for filmen, men at berre akkompagnementet vart spelt inn, og at Presley aldri song vokal på songen. Sju utval vart spelt inn for filmen. Songen «She's a Machine» vart ikkje nytta i filmen, men kom ut på Elvis Sings Flaming Star året etter.

Dei attverande seks songane kom ut på EP-en samstundes med premieren til filmen i mars 1967. Han gjekk ikkje inn på Billboard Hot 100-lista og selde færre enn 30 000 eksemplar totalt. Sidan EP-formatet ikkje lenger var eit stort marknadsmedium, og på grunn av det dårlege salet til Easy Come, Easy Go, var dette den siste utgjevinga med nye songar av Presley gjeven ut på EP-formatet. Den britiske utgåva toppa den britiske EP-lista, trass i at han berre inneheldt fire av dei seks songane den amerikanske utgåva hadde («The Love Machine» og «You Gotta Stop» vart fjerna).

Innhald

Medverkande 
 Elvis Presley - vokal
 The Jordanaires - korvokal
 Anthony Terran, Mike Henderson Jerry Scheff - trompet
 Butch Parker - trombone
 Meredith Flory, William Hood - saksofon
 Scotty Moore - sologitar
 Tiny Timbrell - rytmegitar
 Charlie McCoy - akustisk gitar, orgel, munnspel
 Michael Rubini - cembalo
 Bob Moore, - kontrabass
 D.J. Fontana, Buddy Harman, Hal Blaine, - trommer
 Emil Radocchia, Curry Tjader, Larry Bunker- perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Easy Come, Easy Go (1967 film)» frå ,  den 16. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

EP-ar frå 1967
Elvis Presley-album
Filmmusikkalbum frå 1967
Uniforum

Uniforum er ei nettavis og tidlegare tidsskrift utgjeve av Universitetet i Oslo. Avisa skal «gi sakleg og fri informasjon og meiningsutveksling frå Universitetet i Oslo på tvers av institutt- og fakultetsgrenser og administrative nivå». Avisa er ein del av Fagpressen. Ansvarleg redaktør sidan august 1997 er Martin Toft.

Uniforum vart grunnlagd i 1986 av daverande informasjonssjef på universitetet Tove Nielsen. Avisa var tidlegare ein del av Kommunikasjonsavdelinga på universitetet, men vart i 2009 skilt ut som ei eiga eining Universitetsstyret. I 2011 utkom Uniforum omtrent kvar 14. dag i studieåret, og hadde eit opplag på 13 850 eksemplar.

Uniforum har vorte redigert etter Redaktørplakaten og Vær Varsom-plakaten sidan april 2005.

Nedlegging av papiravisa 
På grunn av manglande ressursar til å trykkja og distribuera papiravisa, vedtok styret i Uniforum 17. mars 2011 at papiravisa skulle leggjast ned frå august 2011. I juni same år bad Universitetsstyret om at Uniforums styre skulle handsama saka på nytt, og i september gjekk styret for Uniforum inn for å gjere om vedtaket blant anna på grunnlag av at papirutgåva hadde fleire lesarar enn nettutgåva. I januar 2012 vart papiravisa gjeninnført etter at Universitetsstyret gav avisa ei ekstraordinær løyving på 250 000 kroner.

27. september 2016 stemde styret i Uniforum på nytt for å leggja ned papiravisa for å spara pengar på trykking og distribusjon og styrke nettredaksjonen. Siste utgåve av papiravisa vart utgjeven 15. desember 2016.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad for Uniforum

Norske aviser etter namn
Tidlegare norske tidsskrift
Norske nettaviser
Universitetet i Oslo
Skipingar i 1986
Høgaste fjella i Hemnes

Høgste fjelltoppane i Hemnes med ein primærfaktor på minst 50 meter.

Kjelder
Noregs geografiske oppmåling. Kartserien M711.

Fjell i Nordland
Hemnes kommune
The Blossoms

The Blossoms er ei USA-amerikansk jentegruppe som opphavleg kom frå California. Då dei var på sitt mest populære i 1960-åra bestod gruppa av Darlene Love, Fanita James og Jean King.

Sjølv om gruppa hadde ein platekarriere på eiga hand, var dei mest som gruppa som faktisk spelte inn den store hitten «He's a Rebel» (som produsenten Phil Spector tilskreiv The Crystals), og for å ha sunge korvokal på mange av dei største hittane frå 1960-åra. 

Det er sagt at The Blossoms var for den amerikanske vestkysten det The Sweet Inspirations var for austkysten og The Andantes var for Motown.

Historie
The Blossoms vart skipa ved Fremont High School i Los Angeles i 1954 som The Dreamers og bestod av Fanita James (fødd Barrett), Gloria Jones og tvillingsystrene Nanette og Annette Williams. Dei spelte inn for Flair Records i 1954. I 1957 var Nanette Williams blitt erstatta av Darlene Wright, som seinare tok namnet Darlene Love. Dei spelte mykje i studio for anre artistar, og Love og James var medlemmar av studiogruppa til Phil Spector, Bob B. Soxx and The Blue Jeans. Love spelte òg med Spector under sitt eige namn og som ein del av The Crystals. The Blossoms hadde ein pop-hit i 1961 med «Son-In-Law», eit svar til Ernie K-Doe sin hit, «Mother-In-Law». Seinare spelte The Blossoms, som no bestod av Love, James og Jean King, ofte som korsongarar på musikkshowet Shindig, som gjekk på TV i 1965. I 1967 fekk dein ein R&B-hit med «Good, Good Lovin'». Det var fleire personellendringar og ei rekkje singlar for forskjellige selskap. I 1972 gav The Blossoms ut albumet Shockwave.

Kjende medlemmar
 Fanita James (1954-1990; 2000 til i dag)
 Gloria Jones (1954-1962; 2000 til i dag)
 Annette Williams (1954-1960)
 Nanette Williams (1954-1958)
 Jewel Cobbs (1954)
 Pat Howard (1954)
 Darlene Love (1958-1974)
 Gracia Nitzsche (1962-1964)
 Edna Wright (1962-1964)
 Carolyn Willis (1962-1964)
 Jean King (1964-1983)

Filmar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Blossoms» frå ,  den 16. desember 2016. 
 

Afroamerikanske musikkgrupper
USA-amerikanske soulgrupper
Afroamerikanske jentegrupper
Billy Goldenberg

William Leon «Billy» Goldenberg () er ein USA-amerikansk komponist, mest kjend for arbeidet med film og fjernsyn. 

Dei mest kjende samarbeida hans var mellom anna med Steven Spielberg og fjernsynsfilmane hans (særleg Night Gallery i 1969 og Duel i 1971) og dei sju episodane han bidrog med i NBC Mystery Movie-serien Columbo. Han komponerte kjenningsmelodien til fleire TV-seriar, som Kojak, Alias Smith and Jones, Rhoda og Our House.  Han komponerte òg filmmusikken til mange filmar og TV-filmar, som Fear No Evil (1969), The Grasshopper (1970), Red Sky at Morning (1971), Up the Sandbox (1972), The Last of Sheila (1973), Don't Be Afraid of the Dark (1973), Busting (1974), Reflections of Murder (1974), The Legend of Lizzie Borden (1975), One of My Wives Is Missing (1976), The Lindbergh Kidnapping Case (1976), Helter Skelter (1976), The Domino Principle (1977), Mary Jane Harper Cried Last Night (1977), The Cracker Factory (1979), Scavenger Hunt (1979), This House Possessed (1981), The Best Little Girl in the World (1981), Reuben, Reuben (1983), Good to Go (1986), 18 Again! (1988) og mange andre.

Goldenberg var musikalsk leiar for Elvis Presley's Comeback Special, The Ann-Margret Show, An Evening with Diana Ross og andre.

Han fekk Emmy-prisen i 1975 for CBS-miniserien Benjamin Franklin og igjen i 1978 for miniserien King. Han har vore nominert til Emmy-prisen 22 gonger. 

Songane hans er blitt spelte inn av mellom andre Barbra Streisand, Liza Minnelli, Diana Ross, Bea Arthur og Dorothy Loudon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Billy Goldenberg» frå ,  den 16. desember 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske filmmusikkomponistar
Musikarar frå New York City
USA-amerikanske komponistar
Komponistar frå 1900-talet
Emmy-vinnarar
Bulbinella rossii

Bulbinella rossii er ei subantarktisk kjempeurt som veks på Auckland- og Campbelløyane i New Zealand, der ho er endemisk. Ymse fenylantrakinon er vortne isolerte frå turka røter av B. rossii.

Kjelder 
 

Asfodillfamilien
Planteliv på New Zealand
Håvard Tvedte

Håvard Tvedte () er ein norsk historikar. Han er frå 2016 direktør ved Sunnhordland museum.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 «Håvard Tvedte» Nynorskpraktikantar i kull 7 (2007) NRK Nynorsk mediesenter

Norske historikarar
Norske museumsfolk
Folk frå Stord
Karl Karlsen

Karl Henry Karlsen () var ein norsk arbeidar og politikar frå Halden. Han var ordførar i Tune i til saman 30 år, og representerte Østfold og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1951 til 1957.

Karlsen var son til ein arbeidsformann på veveri. Sjølv var han utdanna mekanikar, seinare gjekk han ein teknisk kveldsskule. Han arbeidde ved Greåker Cellulosefabrik, der han var formann i åra frå 1930 til 1963.

I 1925 vart Karlsen vald inn i formannskapet i Tune herad. Frå 1937 var han ordførar til 1941, då han vart fjerna frå posisjonen av den tyske okkupasjonsmakta. Etter 2. verdskrigen var over fekk han tilbake ordførarombodet og var Tune herads øvste leiar i over 26 år. Som ordførar møtte han på fylkestinget i Østfold, der han i fleire periodar var formann.

Karlsen var fyrste varamann til Stortinget 1950-53. Då representanten Anton Berge døydde 4. juli 1951, rykte Karlsen inn på Tinget og tok sete i Landbrukskomiteen. Ved stortingsvalet 1953 fekk han fast tingplass, han var dei neste fire sesjonane medlem i Kommunalkomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Ordførarar i Tune
Ap-ordførarar i Østfold
Fylkestingspolitikarar i Østfold
Fylkestingspolitikarar frå Ap
Folk frå Halden
Folk frå Sarpsborg
En krybbe var vuggen

«Away in a Manger» er ein engelskspråkleg julesong eller salme frå USA.
På norsk er han kjend som «En krybbe var vuggen» eller  «En krybbe var vuggen som ventet ham her».

Tekstforfattaren er ukjend, sjølv om songen lenge var tillagt Martin Luther. Han kan syngast til ei rekkje ulike melodiar. Den best kjende i USA er kjend som Mueller, og kom ut i ei songbok gjeven ut av James R. Murray, som truleg også var komponisten, i 1897.
Den vanlegaste melodien i Storbritannia blei skriven av amerikanske William J. Kirkpatrick i 1895. Begge desse melodiane er brukte i norsk samanheng.

Dei første to versa av songen, utan melodi, blei gjevne ut i The Sailors' Magazine and Seamen's Friend sitt novembernummer i 1883. Songen hadde tittelen Luther's Cradle Song, og blei hevda å vera skriven av Martin Luther for ungane hans.
Ein liknande artikkel kom ut i The Myrtle i mai 1884, med eit forslag om å synga versa til melodien til «Home! Sweet Home!».

Songen kom ut under tittelen «Away in a Manger», saman med ein melodi, i søndagsskulesongboka Little Children's Book for Schools and Families (1885).  Melodien var den såkalla «St. Kilda» som er tillagt J.E. Clark, 

Den norske versjonen av songen er skriven av Eyvind Skeie. Han er ei gjendikting av dei to første engelske versa med to nyskrivne vers lagt til.

Samen kom med i Norsk salmebok frå 1985 som nummer 64, og blei nummer 56 i Norsk salmebok 2013.
Salmen kan brukast til jul
og til påske.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Away in a Manger» frå ,  den 17. desember 2016.  
 

Julesongar
Randi Gustad

Randi Heggemsnes Gustad () er ein norsk jurist og tidlegare handballspelar frå Oslo. Linjespelaren vart europameister i 2004.

Gustad spelte i yngre år på oslolaget Refstad-Veitvet. I 1997 melde ho seg inn i byrivalen Nordstrand IF. Med Nordstrand vann ho både eit cup- og eit seriemeisterskap før ho la opp for godt i 2008.

Linjespelaren Gustad fekk sin landslagsdebut på Stord så seint som 26. mars 2004 mot Spania. Høgdepunktet på landslaget kom då ho spelte EM-finalen 2004 i Budapest, ein kamp Noreg vann med 27-25 over Danmark. Ho var også med i handball-VM 2005 i Russland, der ho fekk lite speletid og spelte sin siste landskamp 15. desember 2005 mot Kroatia. Gustad skåra 53 mål på sine 50 landskampar. Ved landslagsuttaka måtte ho ofte sjå at landslagssjef Marit Breivik jamnast vurderte Else-Marthe Sørlie og Elisabeth Hilmo som betre enn Gustad på linja.

Gustad er utdanna jurist og var i 2007 med å starte Advokatfirmaet G & G AS i Oslo. Ho har vore styremedlem i Antidoping Norge.

Merittar
EM 2004: Gullmedalje etter 27–25 mot Danmark
VM 2005: Nr 9 med Noreg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Randi Gustad» frå ,  den 17. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Folk frå Oslo
Europameistrar i handball
Pleurophyllum speciosum

Pleurophyllum speciosum er ei subantarktisk kjempeurt som veks på Auckland- og Campbelløyane i New Zealand, der ho er endemisk. Observasjonar gjorde med varmekamera fann at blada til P. speciosum var 9 °C varmare og blomestanden 11°C varmare enn lufttemperaturen. Varmen på blada er knytt til håra som sit på kantane mellom fòrene på blada. Truleg er denne oppvarminga eit resultat av utvikling i retning av eit betre stoffskifte gjennom ei meir effektiv utnytting av solvarmen på ein relativt kjølig stad.

Kjelder 

Korgplantefamilien
Planteliv på New Zealand
Janne Tuven

Janne Tuven () er ein norsk tidlegare handballspelar. Den venstrehendte vekselvis rykkrom- og kantspelaren vart europameister 1998, og vann elles to VM-sølv og like mange EM-sølv i tida 1996-2002.

Karriere

Klubbspel
Tuven spelte i unge år på Vestby HK, før ho melde overgang til Nordstrand IF i Oslo. Sidan var ho aktiv i Stabæk IF og deretter på danske Ikast.

Landslagsspel
Tuven debuterte på det norske landslaget 3. november 1994 mot USA. I tida frå 1996 til 2002 deltok ho i tre EM-turneringar og to verdsmeisterskap, og vann ein gullmedalje og fire sølvmedaljar. Det tok til med sølv i handball-EM 1996, heldt fram med VM-sølv i 1997, før ho vann gull under EM 1998, i alle desse tre finalane var Danmark finalemotstandar. Etter å ha sett tre meisterskapsturneringar frå sidelinja, fekk Tuven VM-sølv nummer to i 2001 og EM-sølv nummer to i 2002. I EM-finalen 2002 skåra ho fire av dei norske finalemåla. Den 23.september 2003 deltok ho mot Kroatia i sin 108. landskamp, etter 268 landslagsmål var det slutt med flagget på brystet.

Merittar
EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland 
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Janne Tuven» frå ,  den 17. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
James Bulwer

James Bulwer () var ein engelsk prest og naturhistorikar.

Bulwer var fødd i Aylsham i Norfolk og studerte ved Jesus College i Cambridge. Medan han var i Cambridge fekk han teikneundervising av den kjende landskapskunstnaren John Sell Cotman. Han blei også medlem av Linnean Society of London grunna si interesse for muslingar. Ein av dei som føreslo han som medlem var marinbiologen William Elford Leach.

I 1818 blei Bulwer ordinert som diakon og i 1822 som prest. I 1823 blei han kapellan i Dublin. I 1831 flytta han til Bristol og i 1833 til St James's Chapel i Piccadilly i London. Gjennom fleire vintrar reiste han rundt i Spania, Portugal og på Madeira, somme gonger saman med filosofen Alfred Lyall.  Våren 1825 sanka han eit eksemplar av ein ukjend petrellart på Madeira. Petrellen blei skildra av  William Jardine og P.J. Selby i 1828 og gjeven det vitskaplege namnet Bulweria bulwerii . På engelsk er arten kalla Bulwer's petrel og på norsk spisshalepetrell. Bulwer blei også opphavet til namnet på petrellslekta Bulweria.

Bulwer flytta frå London i 1839 og flytta tilbake til Norfolk. Han blei kapellan ved godset Blickling Hall og seinare Hunworth. Då sønene hans byrja som elevar ved King's College School i London fornya han vennskapen med Cotman. Fleire av skissene hans frå Spania og Madeira inspirerte Cotman sine akvarellar.

Kjelder 

 Barbara and Richard Mearns - Biographies for Birdwatchers (1988) ISBN 0-12-487422-3
Denne artikkelen bygger på «James Bulwer» frå ,  den 17. desember 2016.  
 

Folk frå Aylsham
Engelske naturhistorikarar
Pantropisk utbreiing

Pantropisk er eit biogeografisk omgrep for ei utbreiing som omfattar tropiske regionar i alle verdsdelar. Omgrepet kan omfatta ein enkelt art, ei biologisk slekt eller ein større familie.

Grupper med utviklingslinjer ein kan føra langt tilbake har større sjanse for å vera pantropiske, ettersom dei kunne befolka kontinenta før dei skilde lag. Grupper kan også bli pantropiske gjennom langdistansepreiing, til dømes kokospalme som er blitt utbreidd ved hjelp av havstraumar. Menneskeleg transport, både vilja og utilsikta, kan også vera opphav til pantropisk utbreiing.

Nokre pantropiske grupper er mellom anna planteslektene Acacia og Bacopa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pantropical» frå ,  den 17. desember 2016.  
 
Tropane
Biogeografi
Antrakinon

Antrakinon er ei gul krystallinsk kjemisk sambinding med kjemisk formel  og smeltepunkt på 285 °C. Ho vert særskilt framstilt frå ftalsyreanhydrid, men kan òg framstillast ved oksidasjon av antracen. Antrakinon er, som namnet seier, eigentleg eit kinon, men kinonkarakteren (til dømes den oksiderande evna) er lite framtredande. Antrakinon dannar utgangspunkt for framstilling av mange viktige fargestoff (særleg alizarinfargestoff) og vert elles nytta i organisk syntetisk industri.

Kjelder 

Kinon
Høgaste fjella i Fauske

Høgste fjelltoppane i Fauske kommune med ein primærfaktor på minst 50 meter.

Kjelder
Noregs geografiske oppmåling. Kartserien M711.

Fjell i Nordland
Fauske kommune
Tyre på Europa

Tyre (tidlegare kjend som Tyre Macula) er ein nedslagsstruktur på jupitermånen Europa. Sjølve krateret har ein diameter på 40 kilometer, medan resten av strukturen er mykje større; kring 140 kilometer i diameter. Tyre er ein av få nedslagsstrukturar på Europa med konsentriske ringar. Desse kan vera spor etter flytande vatn som fanst under yta ved nedslagstidspunktet.

Kjelder 
 PIA01633: The Tyre multi-ring Structure on Europa - NASA Photjournal
 PIA01098: A Compositional Map of the Tyre Region of Europa - NASA Photjournal

Jupitermånen Europa
Sanna Solberg

Sanna Charlotte Solberg () er ein norsk handballspelar som sidan 2014 spelar på Larvik HK. Ho har i tida 2014-16 vunne EM-gull, VM-gull og OL-bronse med det norske landslaget. Ved utangane av 2018 har ho delteke i 127 landskampar og skåra 225 mål. Kantspelaren er tvillingsyster til målvakta Silje Solberg.

Sanna Solberg spelte på Helset IF til 2010, då ho melde overgang til Stabæk IF i den norske toppserien. Sommaren 2014 flytta ho vidare til den suverene noregseinaren Larvik HK. Med Larvik-klubben vann ho NM-gull i 2014 og 2015, og vart seriemeister både i 2015 og 2016.

I juli 2010 var Solberg med på vinne junior-VM i handball. Same hausten, 21. september 2010, fekk ho sin landslagdebut mot Romania. Under handball-EM 2014 i Ungarn skåra ho mange mål frå venstrekanten, i ein meisterskap der Noreg kleiv til topps etter finalesiger 28-25 over Spania. Året etter var ho også med på det norske laget som vart verdsmeister under VM 2015. Under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro fekk ho auka medaljesamlinga med bronse, etter at Noreg tapte ein jamn semifinale mot Russland og deretter vann klart over Nederland i bronsefinalen.

Merittar landslag
 VM 2013: Nr 5 med Noreg
EM 2014: Gullmedalje etter 28–25 mot Spania
 VM 2015: Gullmedalje etter 31–23 mot Nederland
OL 2016: Bronsemedalje etter 36–26 mot Nederland
EM 2016: Gullmedalje etter 30–29 mot Nederland
 VM 2017: Sølvmedalje etter 21–23 mot Frankrike
EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
 VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
 VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sanna Solberg» frå ,  den 18. desember 2016.  
Landskampar

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Handballspelarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Spelarar i Handball-VM 2013 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2014 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2015 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2016 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2017 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2018 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2019 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2020 for kvinner
Mike Ireland

Michael James Grant Ireland, kjend som Mike Ireland, () er ein kanadisk tidlegare skeiseløpar frå Winnipeg i delstaten Manitoba. Han vart i 2001 verdsmeister i sprint og vann elles ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i sprint-VM i tida 200-04.

Ireland deltok internasjonalt frå 1994, men fekk sitt gjennombrot fyrst i 2000-sesongen. Han vart då andremann i sprint-VM, slått av landmannen Jeremy Wotherspoon, og tok elles  sølv og bronse på høvesvis 500 meter og 1000 meter under VM i enkeltløp. I januar 2001 vann Ireland sprint-VM i Inzell i Tyskland. Under verdscupfinalane 3. mars 2001 i Calgary forbetra han verdsrekorden på 1000 meter til 1.08,34, ein rekord landsmannen Wotherspoon sletta allerie åtte dagar seinare. Både i 2002 og 2004 enda Ireland på tredjeplassen i sprint-VM. I 2004 kneip han også ein bronse på 500 m under VM i enkeltløp i sørkoreanske Seoul. Han deltok i fire olympiske vinterleikar, men kom aldri høgre enn ein sjetteplass på 500 m under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City.

Han la opp i 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Ireland» frå ,  den 18. desember 2016.  
 

Canadiske skeiseløparar
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1994
Skeiseløparar under vinter-OL 1994
Canadiske deltakarar under vinter-OL 2002
Skeiseløparar under vinter-OL 2002
Canadiske deltakarar under vinter-OL 2006
Skeiseløparar under vinter-OL 2006
Canadiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skeiseløparar under vinter-OL 2010
Marija Isakova

Marija Grigorjevna Isakova () var ein russisk skeiseløpar frå Vjatka som vart verdsmeister på skeiser i 1948, 1949 og 1950. Ho representerte Sovjetunionen.

Isakova deltok i 1936 i den sovjetiske meisterskapen, der ho vart nummer fem. I 1944 kom ho på andreplassen i landsmeisterskapen, før ho i 1945 byrja på ei nasjonal sigersrekke som varte til 1951, med unnatak for ein andreplass i 1950.

Isakova deltok i tre verdsmeisterskap på skeiser, og vann alle tre meisterskapane. I finske Turku i 1948 vann ho med ein margin på over seks tidspoeng til landskvinna Lidija Selikhova. Året etter gjekk VM på Kongsberg, der ho sikra meistertittelen etter å ha vunne dei tre kortaste distansane. Vinteren 1950 vann ho skeise-VM på heimebane i Moskva framom sju landskvinner, norske Randi Thorvaldsen vart beste utlending på niandeplass. Den 12. februar 1951 sette Isakova verdsrekord på 1500 m på Medeobana ved Alma Ata med tida 2.29,5.

For innsatsen på skeisebana vart Isakova tildelt Leninordenen. Ho var aktiv til 1954.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maria Isakova» frå ,  den 18. desember 2016.  
 

Sovjetiske skeiseløparar
Russiske skeiseløparar
Mayrhofen

Mayrhofen er ein kommune i distriktet Schwaz i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 178,7 km² og i kring 3 800 ibuarar. Landsbyen Mayrhofen ligg øvst i Zillertal og på austbreidda av elva Ziller, 633 meter over havet.

Turisme er hovudnæring i Mayrhofen. Næringa voks fram etter det frå 1879 vart bygt redningshytter i fjellområda kring Zillertal. Og med opninga av Zillertalbahn i 1902 steig tilførsla av fjellturistar.

Skiheisane Penkenbahn og Ahornbahn, i drift frå høvesvis 1954 og 1969, gjorde Mayrhofen til eit internasjonalt kjent feriemål. Ein ny Ahornbahn frå desember 2006 med plass til 160-personar i kvar vogn, gjer gondolbanen til den største i Austerrike.

Vinter-, sommar- og kongressturismen gjer Mayrhofen til det nest største turistmålet i Tirol. Årleg overnattar ein million turistar i kommunen, der det finst 630 km skiløyper, heilårs skianlegg, og stigar for terrengsykling og fjellvandring.

Fjellklatraren Peter Habeler er frå Mayrhofen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mayrhofen» frå ,  den 18. desember 2016.  
 

Kommunar i Tirol