alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Spiez

Spiez is a city i distriktet Frutigen-Niedersimmental i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 607 meter over havet.

Han ligg ved sørbreidda av Thunsjøen og består av dei fem landsbyane Spiez, Einigen, Hondrich, Faulensee og Spiezwiler.

Spiez er eit knutepunkt for jarnbanen, og ligg på Lötschberglinja som knyter saman det nordlege og sørlege Sveits. Spiez ligg omtrent midt i mellom Thun og Interlaken.

Turisme er ei viktig inntektskjelde for Spiez. Hovudattraksjonar er slottet med parken i kring, og slottskyrkja bygt i tidlegromantisk stil. Spiez hyser også Hotel Belvédère, som i Tyskland er kjend som staden der Tysklands herrelandslag i fotball budde under VM i fotball 1954. Denne meisterskapen enda i ein overraskande tysk siger, og «ånda frå Spiez» vert rekna som ein viktig faktor i triumfen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Spiez» frå ,  den 2. oktober 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Spiez» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad

Byar i Sveits
Kommunar i Bern
Stader ved Thunsjøen
Frutigen

Frutigen er ein kommune i Berner Oberland i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 800 meter over havet. Han er hovudstad i distriktet Frutigen-Niedersimmental.

Kommunen består av delar av Kander- og Engstligendalane mellom Niesenkette og Gehrihorn. Han omfattar landsbyane Frutigen, Kanderbrück, Hasli, Innerschwandi, Ladholz, Oberfeld-Prasten, Reinisch og Winklen mit Weilern samt individual gardar i dalbotnen og fjellsidene opp til 1600 moh.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frutigen» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (tysk)
 Frutigen turisme 

Kommunar i Bern
Vintersportstader i Sveits
Nidau

Nidau er ein kommune i distriktet Biel/Bienne i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 432 meter over havet.

Byen er ein forstad til Biel/Bienne. Nidau er i dag i røynda på ei øy, danna av Nidau-Büren-Aare-kanalen, elva Thielle og Bielsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nidau» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Bilete av slottet
Nidau

Byar i Sveits
Kommunar i Bern
Stader ved Aare
Langnau im Emmental

Langnau im Emmental er ein kommune i distriktet Emmental i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 736 meter over havet.

Han ligg i øvre Emmental mellom Bern og Luzern.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Langnau im Emmental» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Langnau Jazz Nights
 International Cartoon Festival  (tysk)

Kommunar i Bern
Unterseen

Unterseen er ein kommune i distriktet Interlaken-Oberhasli i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 567 meter over havet.

Han er den høgastliggande kommunen langs Aare i Bödeli-området, mellom Thunsjøen og Brienzersee. Frå byen kan ein sjå dei imponerande fjella Eiger, Mönch og Jungfrau.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Unterseen» frå ,  den 25. mars 2012.

Bakgrunnsstoff

Byar i Sveits
Kommunar i Bern
Stader ved Thunsjøen
Moutier

Moutier er ein kommune i distriktet Bern-Jura i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 535 meter over havet. Han ligg i den fransktalande Bern-Jura (Jura Bernois).

Moutier grensar i nord mot kantonen Jura.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Moutier» frå ,  den 2. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
Moutier-  Offisiell nettstad
Tornos - Offisiell nettstad
Schaublin - Offisiell nettstad

Byar i Sveits
Kommunar i Bern
Herzogenbuchsee

Herzogenbuchsee er ein kommune i distriktet Oberaargau i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 458 meter over havet. 

I sørvest har kommunen ei kort grense til kantonen Solothurn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Herzogenbuchsee» frå ,  den 2. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (tysk)
 
 

Kommunar i Bern
Aarberg

Aarberg er ein kommune i distriktet Seeland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har eit areal på 7,9 km² og hadde 4 015 innbyggarar i 2009. Kommunesenteret ligg 455 meter over havet.

Elva Aare renn gjennom Aarberg, som ligg om lag 20 km nordaust for kantonshovudstaden Bern.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aarberg» frå ,  den 2. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Aarberg si offisielle webside

Kommunar i Bern
Tidlegare fyrstedøme
Tidlegare land i Europa
Statar i Det tysk-romerske riket
Skipingar i 1220
Nedleggingar i 1379
Byar i Sveits
Stader ved Aare
Vevey

Vevey er ein by i Sveits i kanton Vaud, på nordsida av Genfersjøen, nær Lausanne. Han var setet for distriktet Vevey fram til 2006, men er i dag ein del av distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 383 meter over havet. 

Byen er ein viktig turist- og kurstad og har fleire årlege kunst- og kulturfestivalar, særleg innan musikk. 

Hovudkvarteret til matvaregiganten Nestlé, grunnlagd i 1867, ligg i Vevey. Mjølkesjokoladen vart oppfunnen i Vevey av Daniel Peter i 1875.

Jean-Jacques Rousseau la handlinga i La Nouvelle Héloïse til området rundt Vevey. Charlie Chaplin heldt seg i Vevey dei siste leveåra sine, og ved strandpromenaden står ein Chaplin-statue.

Byen er første gongen nemnd av oldtidas greske astronom og filosof Klaudios Ptolemaios, som kalla han for Ouikos. Seinare var byen kjend under namn som Viviscus og Vibiscum.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vevey» frå ,  den 23. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad (fransk)
Bilete av Vevey og omliggande område

Byar i Sveits
Kommunar i Vaud
Stader ved Genfersjøen
La Tour-de-Peilz

La Tour-de-Peilz  er ein kommune i distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 382 meter over havet. Byen ligg ved Genfersjøen mellom Montreux og Vevey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «La Tour-de-Peilz» frå ,  den 23. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
La Tour de Peilz biletgalleri

Byar i Sveits
Kommunar i Vaud
Stader ved Genfersjøen
Agaton Sax och Byköpings gästabud

Agaton Sax och Byköpings gästabud frå 1963 er Nils-Olof Franzéns sjette roman om detektiven Agaton Sax. I denne boka er Agaton Sax i Byköping heile tida, til skilnad frå dei andra bøkene i serien, der han er rundt omkring i Europa.

I motsetnad til dei fleste andre Agaton Sax-bøkene er ikkje Agaton Sax och Byköpings gästabud omsett til norsk.
I 1976 vart det laga ein animasjonsspelefilm med same namn som bygde på boka.

Handling
Til stor overrasking for Agaton Sax kjem dei to storforbrytarane Octopus P. Scott og Julius Mosca til han i Byköping og ber om hjelp mot Scotland Yard. Dei gjev seg ut for å vere uskuldige dobbeltgjengarar av storforbrytarane. Planen deira er å kidnappe Agaton Sax.

I Byköping er det bygd eit nytt stort høghus. Det skal innviast med ein stor middag der alle dei viktigaste personane i byen er innbodne (Agaton Sax var sjølvsagt boden). Skurkane har tenkt å slå til ved dette høvet.

Endå meir innvikla vert det heile av at dei verkelege dobbeltgjengarane til skurkane, Absalom Nick og Charlie MacSnuff, kjem til Byköping. Dit kjem også Lispington, som arresterer alle som liknar forbrytarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Agaton Sax och Byköpings gästabud» frå ,  den 4. februar 2012.  
  

Agaton Sax
Pelle Svansløs i Amerikatt

Pelle Svansløs i Amerikatt er ein svensk animasjonsfilm frå 1985, regissert av Stig Lasseby og Jan Gissberg til manus av Leif Krantz. Filmen er basert på Gösta Knutsson si tredje bok om Pelle Svansløs; Pelle Svanslös i Amerika.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pelle Svanslös i Amerikatt» frå ,  den 4. februar 2012.  
  

Filmar frå 1985
Svenske filmar
Animasjonsfilmar
Kalle Stropp och Grodan Boll på svindlande äventyr

Kalle Stropp och Grodan Boll på svindlande äventyr er ein svensk animasjonsfilm frå 1991. Regien er ved Jan Gissberg, og Thomas Funck har komponert filmmusikken i tillegg til at han spelar stemma til mange av karakterane.

Røyster
Thomas Funck - Kalle Stropp / Grodan Boll / Papegojan Ragatha / Plåt-Niklas / Reven / Med fleire
 - Hacke, forretningsmann frå Tonto-Turbo
 - Macke, forretningsmann frå Tonto-Turbo 
 - Acke, forretningsmann frå Tonto-Turbo 
 - Kottegrön 
 - Drottekottningen 
 - Kottekungen

Kjelder 

 Artikkelen er basert på Svensk Wikipedia, henta inn 22. august 2011.

Filmar frå 1991
Svenske filmar
Animasjonsfilmar
Litleskorkja

Litleskorkja er eit fjell i Møre og Romsdal. Det ligg mellom Tresfjorden i Vestnes kommune i nord og to dalføre, Jasvollbotnen og Stordalen i Fjord kommune i sør. Toppen er enkel å nå frå søraust. Sett frå nordvest har fjellet ei karakteristisk spiss kjegleform.

Om fjellnamnet; sjå Heimste Skorkja.

Kjelder
 www.westcoastpeaks.com
 fjellinordvest.no

Geografi i Vestnes
Fjell på Sunnmøre
Fjell i Romsdal
Valdtekt

Valdtekt eller voldtekt er ei form for seksuelt overgrep som går ut på å tvinga nokon til å ha kjønnsleg omgang. Mange typar valdtek blir rekna som brotsverk i ulike kulturar, men kva som er definert som valdtekt kan variera. Det finst ingen internasjonal konsensus på kva eksakt ein valdtekt er av di ulike land har ulike lovverk og definisjonar på kva ein valdtekt inneber. Mange jurisdiksjonar definerer det som seksuell penetrering (til dømes samleie) utan at den som blir penetrert har gjeve samtykke. I nokre land, mellom anna Noreg, er definisjonen vidare og omfattar fleire former for tvungen kjønnsleg omgang, og omfattar overgrep frå og mot begge kjønn. Andre land kan ha ein snevrare definisjon av valdtekt som berre omfattar tvunge vaginalt samleie, slik at berre kvinner kan reknast som valdtekne, og berre menn som valdtektsforbrytarar.

Typar
Det er vanleg å dele valdtekt inn i to kategoriar, overfallsvaldtekt og relasjonsvaldtekt. Fleirtalet av alle valdtekter er relasjonsvaldtekt

Valdtekt i norsk lovverk
Valdtekt er definert i Straffeloven, Kapittel 19, § 191. Brotsverket er der definert som det å skaffa seg seksuell omgang ved vald eller trugande åtferd, seksuell omgang med nokon som ikkje  er ved medvit eller ikkje er i stand til å motsetja seg det av ein annan grunn, eller at ein bruker vald eller trugande åtferd til å få nokon til å ha seksuell omgang med andre eller utføra seksuelle handlinga med seg sjølv. Strafferamma for dette er 10 år. Minstestraffa er 3 år dersom handlinga var samleie eller valdtektsforbrytaren sjølv framkalte ein medvitslaus eller liknande tilstand.
Strafferamma er 21 år for valdtekt utført av fleire saman, valdtekt utført på ein særs smertefull eller krenkande måte, eller valdtekt som medfører død eller betydeleg lekams- eller helseskade. Eit døme på dette er påføring av ein farleg kjønnssjukdom.

Fornærma i valdtektssaker har rett til fri advokathjelp. Advokaten skal ta vare på interessene til den fornærma i samband med etterforskinga og hovudforhandlinga ved domstolen frå tilhøvet er meld til politiet.

Andre land

USA
Nesten 90 000 menneske meldte at dei var blitt valdtekne i USA i 2008. Berre rundt 25 % av tilfella endar i ein arrest.
Landet har ingen nasjonal overodna konsensus på kva ein valdtekt er, men har i staden ulike juridiske definisjonar i dei ulike statane.

Japan

I 2008 var det 1582 meldte valdtekter i japan, 1326 oppklarte sakar og det vart gjord 951 arrestasjoner i forbinding med dette. Japans valdtektsstatistikk er 20 gonger lavare enn usa og har eit rettsapparat der over 99% av alle kriminelle sakar i retten endar i ei domfelling.
I japan er valdtekt rekna for å vere eit seksuelt motivert lovbrot.

Bakgrunnsstoff
dixi.no - Ressurssenter for valdtekne

Kjelder

Seksuallovbrot
Valdslovbrot
Preferanseval

Preferanseval er eit valsystem der veljaren rangerer kandidatar på ei uprioritert valliste ved å skriva tal ved sida av namnet på kandidaten. Den første preferansen til veljaren skal markerast med talet 1, andrepreferansen med talet 2, osv. 

Ved preferanseval skal den mest føretrekte kandidaten bli vald, uavhengig av taktisk stemmegjeving.

Kåring av representantar
Ved preferanseval kan kåring av representantar skje  ved at talet på avgjevne røystesetlar vert dividert med talet på representantplassar pluss 1. Kvotienten skal avrundast oppover. Resultatet vert kalla valtalet. 

Deretter tel ein kor mange eitt-tal kvar einskild kandidat har fått attmed namnet sitt. Dersom nokon har fått så mange førsterøyster at han når opp til valtalet, er han vald til representant. 

Dersom ingen når opp til valtalet, skal den kandidaten med færrast førsterøyster (eitt-tal) strykast frå alle røystesetlane. På desse røystesetlane rykkar no den andrerangerte opp på førsteplass, og ein gjer ny oppteljing av førsterøyster, 

Dersom enno ingen når opp til valtalet, skal den som no har det lågaste talet på førsterøyster, strykast, og dei lågare rangerte på desse listene rykkar opp før ein gjer ny oppteljing. 

Slik held ein fram heilt til ein kandidat når opp til valtalet. 

Dersom det skal veljast fleire kandidatar, tel ein kven som har flest andrerøyster på dei røystesetlane der den som vart vald står øvst. I det vidare valoppgjeret skal desse røystene reknast som førsterøyster, men med redusert vekt, avhengig av modell. Slik held ein fram med stryking av kandidatar og med tildeling av overskotsrøyster frå dei valde heilt til det fastsette talet på representantar er valde.

Bruk av preferanseval
I Noreg vert preferanseval brukt av Den norske kyrkja ved  valet til  bispedømmeråd og kyrkjemøtet, av Universitetet i Oslo og ved fleire høgskular. Irland og Malta bruker preferanseval til nasjonalforsamlinga.

Referansar

Valordningar
Brotsverk

Brotsverk er eit straffbart lovbrot som juridisk sett er meir alvorleg enn misferd.

I norsk lovverk reknar ein handlingar omtalte i andre del av Straffeloven, og elles straffbare handlingar som kan føra til fengsel i over tre månader, hefte over seks månader eller frådømming av offentleg teneste som hovudstraff.

Bakgrunnsstoff
Anden Del. Forbrydelser. i Straffeloven

Kjelder

 
Norsk strafferett
Norsk rett

nb:Forbrytelse

bs:Krivično djelo
de:Verbrechen
en:Felony
ko:중범죄
it:Delitto
nl:Misdrijf
pl:Zbrodnia
ru:Фелония
Lou Reed av Lou Reed

Lou Reed er debutalbumet til den amerikanske musikaren Lou Reed som soloartist, gjeve ut i april 1972 på RCA Records, to år etter at han slutta i The Velvet Underground. 

Albumet vart produsert av Richard Robinson og Reed og vart spelt inn i London med studiomusikarar. To av dei, Rick Wakeman og Steve Howe, kom frå det britiske progrockbandet Yes. Wakeman sa om innspelinga at «lysa måtte vere slått av slik at ingen kunne sjå.» Albumet vart spelt inn i Morgan Studios i London, i desember 1971 og januar 1972.

Med auka interesse for The Velvet Underground var det store forventningar til dette albumet, men resultatet vart skuffande både kommersielt og hos kritikarane, og nådde berre 189. plass på Billboard 200. Det består av åtte nye innspelingar av Velvet Underground-songar som ikkje var gjevne ut før, og to nye songar, «Going Down» og «Berlin». Sistnemnde vart spelt inn på ny som tittelsporet for albumet Berlin i 1973.

Innhald

Kryssreferansar
Åtte spor frå Lou Reed var tidlegare blitt spelt av The Velvet Underground. Desse innspelingane har sidan kome ut på ulike samleplater og konsertalbum, som vist under.

Medverkande
Henta frå plateomslaget til Lou Reed.
Lou Reed – vokal; gitar
Caleb Quaye – elektrisk- og akustisk gitar; piano
Steve Howe – elektrisk gitar
Paul Keogh – elektrisk og akustisk gitar
Rick Wakeman – piano
Les Hurdle – bassgitar
Brian Odgers – bassgitar
Clem Cattini – perkusjon
Kay Garner – harmonivokal
Helene Francois – harmonivokal

Produksjon
Richard Robinson – plateprodusent
Lou Reed – produsent
Mike Bobak – lydteknikar
Tom Adams – plateomslag
Ronn Campisi – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lou Reed (album)» frå ,  den 28. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Lou Reed-album
Debutalbum frå 1972
RCA Records-album
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Glesbygd

Glesbygd er ei svensk nemning for område med spreidd busetnad, i motsetnad til tettstader, som er tettbygde stader. I somme samanhengar meiner ein med omgrepet 'glesbygd' generelt alle område som i hovudsak er tynt folkesette, sjølv om det finst mindre tettstader innanfor desse områda. Glesbygdsverket var tidlegare ein statleg etat som hadde med glesbygdsspørsmål å gjere. 

Oppgåvene Glesbygdsverket hadde, blei teke over av Myndigheten för tillväxtpolitiska utvärderingar och analyser og Tillväxtverket. Dei definerer 'glesbygd' som eit område som har «mer än 45 minuters bilresa till en tätort med över 3000 invånare» Berre mindre delar av Småland, Öland og Gotland, vestre Svealand, bitar av Roslagen og Bergslagen og størstedelen av Norrlands innland vert å rekne som glesbygd etter denne definisjonen. I tillegg kjem øyar utan fast tilknyting til land, som til dømes Koster og Ven.

Men i røynda blir glesbygd ofte definert litt romslegare, slik at alt som ikkje er tettstad eller tettfolka landsbygd, blir sett på som glesbygd. Små samfunn og stader som har ein demografisk og økonomisk tilbakegang, blir med dette inkludert i omgrepet.

Dei kommunane som har flest innbyggarar (2005) som kan klassifiserast som glesbygd er
 Öckerö kommun (12 231)
 Gotlands kommun (10 086)
 Åre kommun (9827)
 Pajala kommun (6798)
 Storumans kommun (6507)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Glesbygd» frå ,  den 24. mai 2013.  
 

Demografi
Svensk samfunn
Fritidshusområde

Eit fritidshusområde er ei nemning som i Sverige er definert av SCB som eit område med minst 50 fritidshus der avstanden mellom husa er høgst 150 meter. Ein knapp tredel av Sveriges fritidshus ligg i slike definierte fritidshusområden. Dette tilsvarar ein tidel av tätorternas areal i landet.

SCBs definisjon av fritidshusområde fell altså saman med definisjonen av småortar, men med den skilnaden at definisjonen for småorter utgår frå folkbokförda personar. Med stigande bustadspriser blir fritidshusområden nær større orter meir og meir bebudd året rundt.

Sjå òg
Liste over småorter i Sverige
Tätort
Glesbygd
Landsbygd
Småort
Håla
By

Kjelder 
Fritidshusområden 2000 (Sveriges officiella statistik - Statistiska meddelanden)
Fritidshusområden 2005 (Sveriges officiella statistik - Statistiska meddelanden)

Bebyggelsetyper
Fritidsanlegg
Svensk samfunn
Lucifer's Friend av Lucifer's Friend

Lucifer's Friend er det fyrste albumet åt det tyske rockebandet Luficer's Friend. Albumet vart spelt inn i løpet av november 1970, og kom ut for sal ikkje lenge etterpå. Lucifer's Friend var éin av mange tyske band som valde ein britisk vokalist.

Tyngda på Lucifer' Friend er sentral i det elles progressive bandet. Albumet lever verkeleg opp sitt malesjøske namn med tung tangentfjøl-samansett rock – jamstilt med band som Deep Purple og Uriah Heep. Lucifer's Friend byrjar med den buldrande Ride the Sky, som kan minna litt om melodien til Led Zeppelin sin Immigrant Song. Derifrå arbeider bandet gjennom ei rekke av songar med metallinspirert gitarriff, som grenser mot progrock. Bandet prøver gjennom albumet å skapa ein nifs stemning, og er difor eit stort bidrag til tungmetall-sjangeren.

Ein ulempe med albumet er at det manglar varierte instrumentale delar og detaljar, men kompenserer dette med ein osande energi, originale skipnadar og god vokal. Donald A. Guarisco omtalar albumet som: «ein solid debut og eit gjevande album for ein kvar som har interesse i tungmetallens røter.».

Innhald

Opphavleg sporliste

Reutgjevnad frå 1995

Medverkande 
Peter Hesslein – elektrisk gitar, støttevokal, perkusjon
Peter Hecht – piano, tangentfjøl, horn
John Lawton – vokal
Dieter Horns – bassgitar
Joachim Rietenbach – slagverk

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Lucifer's Friend» frå , den 2. oktober 2011
Guarisco, Donald A. (2011): Lucifer's Friend – Review. allmusic.com. Vitja den 2. oktober 2011. 

Tradisjonelle metallalbum
Debutalbum frå 1970
Tyske musikkalbum
Kingdom Come

Kingdom Come er debutalbumet til det amerikanske rockebandet Sir Lord Baltimore – utgjeve for fyrste gong i desember 1970, gjennom Mercury Records. Innspelinga gjekk føre seg om hausten same år.
Den seinare populariteten resulterte at Kingdom Come vart reutgjeve i 1994, 2003 og 2007. Samleplata Kingdom Come/Sir Lord Baltimore inneheld storparten av songane åt Kingdom Come. Reutgjevnadane kom ut på ulike plateselskap. 

Albumet er blant anna kjend for dét faktum at i 1971 vart albumet omtalt som "heavy metal", til å refera til ein musikksjanger. Dette er – om ikkje anna – den tidlegaste resolusjonen av dette ordet. Kritikken, eller omtala, kom frå musikkmagasinet Creem, som gav Kingdom Come dette omgrepet grunna det kjappe og dundrande blues-baserte rock 'n' rollen med gitar- og bassforvrenging. Tungmetallen var langt ifrå den mest populære sjangeren på den tida, sjølv om denne type musikk skulle verta særs attraktiv i seinare år.

Alle songane er skrive og ordna av Mike Appel, som seinare vart managaren til Bruce Springsteen. Appel og Jim Cretecos stod for produseringa for dette albumet. Kingdom Come vart spelt inn i Vantone Studios i West Orange, New Jersey, eit område som er kjend for sin reality-produksjon. Albumet blei so miksa i Eletric Lady Studios i New York av Eddie Kramer og Kim King .

Innhald

Attutgjevnad frå 2007

Medverkande 

Sir Lord Baltimore
Josh Garner – vokal, perkusjon
Louis Dambra – elektrisk gitar
Gary Justin – bassgitar

Produksjonsmedverkande
Mike Appel – produsent
Jim Cretecos – produsent
Eddie Kramer – teknikar
Kim King – tekniknar

Debutalbum frå 1970
Amerikanske musikkalbum
Tradisjonelle metallalbum
Hans Christian Alsvik

Hans Christian Alsvik () var ein norsk fjernsynsmann og forfattar frå Svolvær i Lofoten. Alsvik hadde særleg kompetansefelt innan natur og biologi. Til saman laga han over 3000 naturprogram for NRK.

Biografi 

Alsvik utdanna seg til journalist og jobba fyrst i Vestfold Arbeiderblad. I 1966 vart han tilsett i NRK, der han fyrst jobba i Dagsrevyen. Her starta han med naturinnslag i nyhenda, noko som seinare skulle utvikla seg til programmet Ut i naturen, som framleis går fast på NRK. Alsvik var opphavsmann for Ut i naturen, og var programleiar for det i ei årrekkje. 

Alsvik meistra fleire språk, m.a. russisk, engelsk og tysk. I mange år samarbeidde han med BBC, og fekk sendt dei fyrste utanlandske naturprogramma på norsk fjernsyn. Ofte var det han sjølv som spelte inn den norske kommentatorrøysta for desse. I karrieren i NRK vart han også forfremja til redaksjonssjef.

Alsvik døydde i oktober 2011 etter lang tids sjukdom.

Bibliografi (utval) 

 Salutt (1972)
 Nattsøster (1973)
 Glassplaten (1974)
 Middagsgjesten fra Lopphavet (1975)
 Hundlort og fiken Roman, (1976)
 Geparden som ville intervjues (1977)
 Safari til Strandvågan (1978)
 Tavaritsj (1979)

Heider 

 I juni 2001, under utdelinga av Gullruten 2000, vart Hans Christian Alsvik tildelt heidersprisen for innsatsen sin.
 I 2002 vart Alsvik tildelt Kongens fortenestmedalje i gull.
 I 2005 fekk han Den norske friluftslivsprisen. I grunngjevinga vart det m.a. sagt at Alsvik som ein av dei ruvande figurane i norsk friluftsliv sette ein standard for presentasjon av natur på fjernsyn gjennom verksemda si i NRK. Kjærleiken til naturen som har prega naturprogramma hans, har vore viktig for friluftslivet i Noreg.

Kjelder 

 Artikkelen er basert på Kristine Hirsti: Hans Chr. Alsvik er død. Nrk.no, 02.10.11 
 Bibliografien er henta frå SNL-artikkelen om Alsvik.

Fotnotar 

Bokmålsforfattarar
Folk frå Vågan
Forfattarar frå Nordland
NRK-journalistar
Programleiarar for NRK
Norske forfattarar
Kongens fortenestmedalje i gull