alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Blokkforkasting

Blokkforkasting er landformer (fjell, åsar, ryggar osv.) som oppstår når store område av grunnfjellet vert broten opp av forkastingar slik at store delar av jordskorpa vert vertikalt forskyvd. 

Vertikale rørsler i blokkene som oppstår, og som stundom har vippa, kan føre til høge skrentar. Desse fjella oppstår nård jordskorpa vert strekt og forlenga av spenningskrefter. Blokkforkastingane oppstår ofte i lag med riftdalar, som er ein annan indikasjon på spenningskrefter. 

Dei oppløfta blokkene vert kalla blokkfjell eller horst. Mellomliggande blokker som har falle ned vert kalla graben. Desse kan danne små eller omfattande riftdalar. Dette er landskap ein kan sjå i Aust-Afrika, Vogesane, Basin and Range-området i det vestlege Nord_Amerika, sør i det sentrale New England, Rhindalen og i området kring Oslo og dei djupare delane av undergrunnen under Nordsjøen. 
 

To typar blokkfjell vert løfta og vippa. Vippa former for blokkfjell har ofte ei slakt hellande side på den eine sida og ein langt brattare skrent på andre sida. Dette er vanleg vest i Nord-Amerika. Når blokkene vert løfta i forhold til kvarandre får ein horst- og graben-terreng, som ein kan sjå i Nord-Europa. Slike fjellformer har to bratte sider på begge sider.

Sjå òg
Fjell
Platetektonikk
 Orogenese

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fault-block mountain» frå ,  den 25. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Plummer, Charles, David McGeary og  Diane Carlson. Physical Geology 8. utg. McGraw-Hill, Boston, 1999.
Monroe, James S. og  Reed Wicander. The Changing Earth: Exploring Geology and Evolution. 2nd educational Belmont: Wadsworth Publishing Company, 1997. ISBN 0-314-09577-2 (s. 234,-8)

Bakgrunnsstoff
 http://www.universetoday.com/guide-to-space/earth/fault-block-mountains/
 http://science.jrank.org/pages/2667/Fault-Mountain-building-by-small-movements-along-faults.html Fault - Mountain-building By Small Movements Along Faults

Geomorfologi
Strukturgeologi
Fjell
Jónsbók

Jónsbók er ei nemning på den lovboka som Magnus Lagabøte fekk i stand for Island. Ho avløyste Járnsíða i 1281. Lovboka har namn etter lagmannen Jón Einarsson, som ein reknar med var med på å forma lova. Han frakta boka til Island etter at kongen døydde, i 1280.

Boka inneheld lovar som framleis er gjeldande, frå dyrevern til lekamsskading.

Kjelder

Norsk mellomalder
Norsk mellomalderlitteratur
Bøker frå 1200-talet
Flannan Isles

Flannan Isles (skotsk-gælisk Na h-Eileanan Flannach) er ei lita øygruppe i Ytre Hebridane i Skottland, om lag 32 km vest for Isle of Lewis. Dei kan ha fått namnet sitt frå St. Flannan, ein irsk abbed og forkynnar på 600-talet.. Dei vert òg kalla Seven Hunter Islands. Øyane har stått folketomme sidan fyret her vart avfolka i 1971. 

Øyane er fordelte i tre grupper av mindre øyar. Lengst vest ligg Eilean a' Ghobha, Roairearn og Bròna Cleit. I aust ligg Eilean Mòr, Eilean Tighe, Hamasgeir, Làmh an Sgeire Mòire, Làmh a' Sgeire Bheag, Dearc na Sgeir og Gealtaire Beag. Sør for Eilean Mòr-gruppa ligg Soraigh, Sgeir Toman og Sgeir Righinn. Alle desse holmane er omgjeve av mindre namnlause klippeskjer.

Flannan Isles og fyret på Eilean Mòr er kjente som åstaden for ei mystisk forsvinning i 1900. Dampskipet Archtor passerte øyane 15. desember, og oppdaga at fyret ikkje var tent. Dette vart rapportert, og då ein båt med avløysingsmannskap kom fram 26. desember fann dei fyret tomt. Det var ikkje spor av dei tre fyrvaktarane som hadde vore på øya, og det var teikn til at fyrbygningen hadde vorte forlaten i all hast. Dette gav opphav til fleire spekulasjonar og teoriar, av dei meir fantasifulle at fyrvaktarane hadde vorte tekne av eit sjøuhyre eller bortført av utanlandske spionar. Den offisielle granskinga konkluderte med at dei hadde vorte skylt på havet av ei stor bølgje.

Bakgrunnsstoff 
 Northern Lighthouse Board om Flannan Isles fyr 
 Northern Lighthouse Board om forsvinninga til fyrvaktarane

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flannan Isles» frå , og «Flannan Isles» frå  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Fyr i Skottland
Mysterium
Flodaigh

Flodaigh (av norrønt Flotey) er ei tidvassøy nord for Benbecula og sør for Grimsay i Ytre Hebridane i Skottland. Ein banke knytt ho til Benbecula.

Øya er 145 hektar stor og i 2001 hadde ho 11 innbyggjarar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flodaigh» frå ,  den 26. februar 2010.  
 

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Flodaigh Mòr

Flodaigh Mòr (eller Floddaymore, norrønt Flottey meiri ) er ei folketom øy i Ytre Hebridane i Skottland.

Flodaigh Mòr ligg aust for North Uist, nær Ronay. Det ligg fleire store vatn på øya. Neset Rubha nan Caorach på austsida er nesten heilt frittliggande. I nord ligg skjera så tett at ho nesten er landfast med Floddaybeg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flodaigh Mòr» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Flodaigh i Ytre Hebridane

Flodaigh er ei lita øy i Loch Roag på vestsida av Lewis i Ytre Hebridane i Skottland. Ho er om lag 33 hektar stor og det høgaste punktet på øya ligg 48 meter over havet. Namnet kjem frå norrønt for «flat øy».

Øya var busett fram til 1827 då ho vart reinska for folk slik at ein kunne nytte ho til sauehald..

Den vesle øya Gousam ligg nordaust for Flodaigh og dei større øyane Fuaigh Beag og Fuaigh Mòr lenger aust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flodaigh, Lewis» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Flodday i Sound of Barra

Flodaigh eller Flodday er ei øy nordaust for Barra i Sound of Barra i Ytre Hebridane i Skottland. Namnet kjem frå norrønt for «flat øy». 

Berggrunnen på øya er gneis med rikt jordsmonn oppå. Ei grunne nord for øya endar i skjeret Snagaras.

Det levde éin familie på Flodaigh fram til ho vart reinska for folk i 1851.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flodday, Sound of Barra» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Fraoch-Eilean

Fraoch-Eilean er ei lita øy nord for Benbecula i Ytre Hebridane i Skottland. Ho er om lag 30 hektar stor og det høgaste punktet på øya ligg berre 11 meter over havet. Namnet kjem frå gælisk for «lyngheiøy».

Ein banke knyt ho til Grimsay og der finst ein busetnad kalla Seana Bhaile (skotsk-gælisk for «gammal landsby»). North Uist ligg i nord og North Ford-moloen i vest. Dei små øyane Eilean Roinoch og Màs Grimsay ligg like aust for Fraoch-Eilean.

I følgje folketeljinga i 2001 budde det ikkje folk på øya, men det er tydeleg frå både kart og bilete  at det er folk som bur her. Det er eit stort problem å definere øyar i Hebridane og det er truleg at folketalet har vorte ein del av folketalet til Grimsay, som har over 800 innbyggjarar. Kart frå Ordnance Survey indikerer om lag 10-12 hus, så 10-35 innbyggjarar er truleg.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fraoch-Eilean» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 General Register Office for Scotland (28 november 2003) Occasional Paper No 10: Statistics for Inhabited Islands . Retrieved 9 juli 2007.
 Haswell-Smith, Hamish (2004). The Scottish Islands. Edinburgh: Canongate. ISBN 1841954543.
 

Øyar i Ytre Hebridane
Fuaigh Beag

Fuaigh Beag eller Vuia Be(a)g er ei øy i Ytre Hebridane i Skottland. Ho ligg vest for Lewis nær Great Bernera i Loch Roag. Namnet tyder «vesle Fuaigh», samanlikna med Fuaigh Mòr («store Fuaigh») som ligg i nærleiken.

Namnet «Fuaigh» kjem frå eit norrønt namn. 

Innbyggjarane på Fuaigh Beag vart tvungne bort frå øya i 1827 og ho har sidan den gong stått folketom.. Berggrunnen på øya består av gneis

Det ligg mange skjer og holmar nær øya, som Geile Sgeir, Garbh Eilean, Eilean nam Feannag, Linngeam, Cliatasay, Gousam og Floday.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fuaigh Beag» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Fuaigh Mòr

Fuaigh Mòr eller Vuia Mòr er ei øy i Ytre Hebridane i Skottland. Ho ligg vest for Lewis nær Great Bernera i Loch Roag. Øya er 84 hektar stor og det høgaste punktet ligg 67 meter over havet.

Historie
I 1841 vart Vuia Mòr råka av Highland clearances, då folk vart tvinga vekk frå øya. I følgje ei soge skulle personen som fekk ansvaret for å drive folk bort ha flytta til Ontario i Canada seinare i livet sitt, men enda her opp som ein fattig landstrykar. Då han bad om mat i Ontario kom han på døra til ein av personane han hadde drive bort frå Vuia Mòr, men kjende ikkje personen att i starten. Landstrykaren skal ha fått mat, før han vart minna om kven han fekk mat av.

Øya står i dag utan folk og vert berre nytta som beite for sauer.

Geografi og geologi
Berggrunnen på Fuaigh Mòr er gneis.

Øya er forma som ein L. Det finst nokre grotter nord på øya. På vestsida finn ein fleire klipper, som Creag na h-Iolaire. Det ligg fleire skjer og holmar rundt øya, som Geile Sgeir, Garbh Eilean, Eilean nam Feannag, Linngeam, Cliatasay, Grousam og Floday og Vuia Beag. Eunay Mòr ligg mellom øya og Great Bernera.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fuaigh Mòr» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Fuday

Fuday (Fuideigh) er ei folketom øy på 2,32 kvadratkilometer i Ytre Hebridane i Skottland. Ho ligg i Sound of Barra, like aust for Scurrival Point på Barra og vest for Eriskay. Fuday er eigd av dei skotske styresmaktene. Øya var folkesett fram til 1901, men det har ikkje vore registrert høgare folketal enn 7 nokon gong. 

Ho vert framleis nytta som beitemark for kyrna om sommaren. Første gong det vart sett ut kyr på øya døydde dei av tørste, fordi eigaren ikkje viste dei kvar den einaste drikkevasskjelda på øya var, langt inne på øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fuday» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Fuiay

Fuiay (skotsk-gælisk Fùidheigh) er ei øy i Ytre Hebridane i Skottland. Ho har eit areal på 84 hektar og det høgaste punktet på øya ligg 107 meter over havet. Øya ligg like vest for Flodday og om lag 1,5 km sørvest for Hellisay. Barra ligg på andre sida av North Bay.

Det budde tidlegare seks familiar på øya, men ho har stått utan innbyggjarar sidan om lag 1850. Det finst ei tidvassbukt ved øya som kan ha vore ei effektiv fiskefelle.

Namnet kan kome frå norrønt for «husøya»  eller kanskje ei blanding av det gæliske bhuidhe, som tyder «gul» og det norrøne øy.

Fuiay er ei av fleire folketomme øyar på nordaustsida av Barra og andre øyar i nærleiken som Orosay, Fuday og Gighay. I nordvest ligg det mange holmar og skjer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fuiay» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Garbh Eilean

Garbh Eilean er ei øy i Shiant Isles sør i the Minch på vestkysten av Skottland.

Geologi 
Geologisk setter øyane eit framhald av Trotternishhalvøya på Skye. Bergartane her er vulkanske og om lag 60 millionar år gamle, som er særs unge til å vere Hebridane. Det finst dolerittsøyler på nordsida av Garbh Eilean som er over 100 meter høge, og om lag 2 meter breie.

Økonomi 
Øyane var busette til seint på 1800-talet, då nye eigarar kom til og samfunnet endra seg slik at øya ikkje lenger vart levedyktig.

Arkeologi 
Det finst ruinar av fleire mogelege kapell på øya. Det første kan ha vore tileigna St. Columba og kan ha lege på vestsida av Garbh Eilean, kanskje ved Àirighean na h-Annaid - namnet Annaid tyder «gammal kyrkje». Det finst òg spor etter ei nyare kyrkje, tileigna Jomfru Maria, nær hyttene på Eilean an Taighe.

Dyreliv 
Det finst store fuglekoloniar på øyane. Mykje lundefugl hekkar i hole gongar i sidene på Garbh Eilean, i tillegg til ein del teist, alke, havhest, krykkje, skarv, måse og storjo. Sjølv om det finst meir lundefugl på St Kilda står dei tettare på Shiants Isles.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Garbh Eilean» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Gighay

Gighay (skotsk-gælisk Gioghaigh) er ei øy nordaust for Barra i Ytre Hebridane i Skottland.

Gighay ligg i Sound of Barra mellom Barra og Eriskay, 4 km sørvest for Fuday. Ho er ei av ei rekkje øyar mellom South Uist og Barra, og ligg «låst» mellom naboøya Hellisay, med ei hamn i mellom. Ho består hovudsakleg av gneis med nokre kvartsårer. Gighay har eit areal på 96 hektar og det høgaste punktet ligg 95 meter over havet.

Gighay er eigd av dei skotske styresmaktene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gighay» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Orval

Orval er eit trappistøl frå bryggeriet til trappistklosteret Notre-Dame d'Orval i Vallonia i Belgia. Klosteret vart oppretta som cistercienserkloster i 1132. Det brann ned i 1793 og vart gjenopna i 1926. Bryggeriet vart opna i 1931 for å skaffa inntekter til gjenoppbygging av klosteret. Den første ølen vart selt i 1932. Orval var det første trappistølet som vart selt over heile Belgia.

Ølkritikarar reknar Orval som eit øl i verdsklasse, lik dei andre trappistøla, men det skil seg klart frå dei andre. Dette skuldast mellom anna bruken av villgjær, Brettanomyces i gjæringsprosessen, sjølv om Orval også nyttar anna gjær. Ølet blir lagra i fire veker før det blir distribuert. Ølet som blir selt på klosteret sin kafé er lagra i seks månader. Smaken på ølet kan utvikla seg med lagring, sjølv om den relativt låge alkoholstyrken gjer det mindre egna for lagring enn somme andre trappistøl.

Bryggeriet er til vanleg stengd for publikum, men opnar dørene to dagar kvart år. For tida er det 32 sekulære tilsette.

Produkt
Orval er det einaste trappistbryggeriet som berre produserer éin variant for kommersielt sal. Han har ein alkoholstyrke på 6,2 %. Ølet er lyst på farge. Det er til sals i Noreg på Vinmonopolet.

Elles produserer bryggeriet ein variant for munkane, som òg kan kjøpast i klosteret sin kafé. Denne har ein alkoholstyrke på 3,5 %, og vert kalla Orval Vert eller Petit Orval.

Det blir brygga om lag 38 000 hektoliter i året. Som hjå alle trappistbryggeri blir inntektene av salet nytta til veldedige føremål.

Kjelder
Denne artikkelen starta med ei omsetjing frå nederlandsk og engelsk wikipedia, 26. februar 2010.

Bakgrunnsstoff
 Klosteret sine nettsider på fransk, nederlandsk og engelsk.

Belgisk øl
Belgiske bryggjeri
Rochefort

Rochefort er eit trappistøl frå bryggeriet til trappistklosteret Notre-Dame de Saint-Rémy nær Rochefort i Vallonia i Belgia. Klosteret vart stifta som eit nonnekloster i 1230, men stengd i 1789. I 1887 vart det gjenoppbygd, og det første ølet vart brygga i 1899.

Dei om lag 15 trappistmunkane i klosteret verdset isolasjon, og klosteret og bryggeriet er ikkje tilgjengeleg for gjester. Dei driv ikkje reklame for ølet sitt, og følgjer ikkje moderne trendar. Klosteret fekk si eiga Internettside først i 2006. Dei produserer berre det som trengst for å driva klosteret og overskotet vert brukt til veldedige føremål, slik som hjå dei andre trappistbryggeria. Berre i helgene kan ein kjøpa øl direkte frå klosteret.

Produkt 
 Rochefort 6, med raud kork. 7,5 % alkoholvolum. Raudbrun farge, med smak av karamell, frukt og hint av rosiner.
 Rochefort 8, med grøn kork. 9,2 % alkoholvolum. Gulbrun farge med meir uttalt aroma og meir frukt. Dette er varianten det blir produsert mest av.
 Rochefort 10, med blå kork. 11,3 % alkoholvolum. Mørk brun farge. Dette er den mest alkoholsterke av all trappistøl.

Alle tre variantane kan kjøpast i Noreg på Vinmonopolet.

Årsproduksjonen er om lag 15 000 hektoliter. Dette er meir enn dei to små trappistbryggeria Achel og Westvleteren, men berre om lag ein sjettedel av det største belgiske trappistbryggeriet, Chimay.

Kjelder

Denne artikkelen starta med ei omsetjing frå nederlandsk og engelsk wikipedia, 26. februar 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Klosteret sine nettsider på fransk.

Belgisk øl
Belgiske bryggjeri
Westmalle

Westmalle er eit trappistøl frå bryggeriet til trappistklosteret Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart i Westmalle i Flandern i Belgia. Klosteret vart stifta i 1836. Munkane begynte å brygga øl same år, først berre til eige bruk, men frå 1856 også for sal. Den først ølen vart skildra som lett i alkoholstyrke og ganske søt. I 1856 kom den første sterkølen til. Bryggeriet er seinare modernisert og utvida fleire gonger, seinast i 2001. Dei fleste tilsette er ikkje munkar, men sekulært tilsette. Det er 22 munkar og 40 tilsette frå utanfor klosteret.

Produkt 
 Dubbel, 7 % alkoholvolum. Denne varianten har ein mørk raudbrun farge og blir ettergjæra på flaska. Det har vorte brygga sidan 1856.
 Tripel, 9,5 %, er den best kjende Westmalle-varianten. Det har ein fyldig smak med hint av bitterheit og lys gyllen farge. Det blir ettergjæra i tre veker på flaska. Det vart først brygga i 1934, og oppskrifta har ikkje endra seg sidan 1956.
 Extra, 5 %, er den lettaste varianten. Han vert berre brygga to gonger i året, til bruk for munkane sjølv. Han er ikkje til sals kommersielt.

Dubbel og Tripel er tilgjengelege i Noreg gjennom Vinmonopolet.

Årsproduksjonen er om lag 120 000 hektoliter. Dette er nesten like mykje som Chimay, det største trappistbryggeriet i Belgia.

21. september 2005 kåra lesarane av New York Times Westmalle Tripel Trappist til det beste ølet i verda.

Kjelder

Denne artikkelen starta med ei omsetjing frå nederlandsk og engelsk wikipedia, 26. februar 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Klosteret sine nettsider på nederlandsk, fransk, tysk og engelsk.

Belgisk øl
Belgiske bryggjeri
IPod Touch

iPod touch er ein MP3-spelar i iPod-serien som er produsert av Apple. iPod Touch blei lansert i august 2007 av Steve Jobs etter førespurnader om å lage ein iPod som var meir lik iPhone. Skjermen tilpassar seg etter kva veg ein held iPod Touch. iPod touch har mange fellestrekk med iPhone og for å navigere rundt i operativsystemet bruker ein fingrane til å navigere på peikeskjermen.

Modellar

Sjå òg 
 iPhone
 iPod
 Apple

Apple
Kvernes

Kvernes er ei bygd og ein tidlegare kommune i noverande Averøy kommune. Bygda ligg langs fylkesvegen som går langs fjorden på sør- og austsida av Averøy, og er særleg kjend for  stavkyrkja, Kvernes stavkyrkje.

Prestegjeld på Nordmøre 
Kvernes har i fleire hundre år vore prestegjeld for blant anna sokna Kvernes, Kornstad og Bremsnes på Averøya. Tidlegare var også delar av det som i dag er Eide kommune og Kristiansund kommune med i Kvernes prestegjeld.

Tidlegare kommune
Kvernes er ein tidlegare kommune i Møre og Romsdal fylke oppretta som Kvernes formannskapsdistrikt i 1837. Folketeljinga for 1835 viste 3.811 innbyggjarar. 

1. januar 1878 blei ein del av Bud med 15 innbyggjarar overført til Kvernes. Det er uklart kor vidt dette gjaldt Kvernes sogn og/eller Kvernes kommune.
1. januar 1891 blei garden Bollien i Bud med 15 innbyggjarar overført til Kvernes kommune.

1. september 1893 blei grensene i Kvernes, Frei og Øre kommunar justert og Gjemnes oppretta som eigen kommune. 477 innbyggjarar frå Kvernes blei overført til den nye kommunen.

1. januar 1897 blei Kvernes delt og Bremsnes, Eide og Kornstad etablert som eigne kommunar. Etter frådelinga hadde Kvernes kommune 857 innbyggjarar.

1. januar 1964 blei Kvernes kommune og det meste av Kornstad og Bremsnes kommunar slått saman til Averøy kommune. Kvernes hadde ved samanslåinga 693 innbyggjarar.

Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Kvernes kommune frå 1897 til 1964:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kvernes» frå ,  den 26. februar 2010.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Historiske arkiv etter Averøy kommune, Bremnsnes kommune, Kornstad kommune og Kvernes kommune på Arkivportalen 

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Averøy kommune
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Bygder i Møre og Romsdal
Great Bernera

Great Bernera (skotsk-gælisk Beàrnaraigh Mòr), ofte berre kalla Bernera (skotsk-gælisk Bearnaraigh, av norrønt Bjarnarey eller Bjarnarey Mikla) er ei øy i Ytre Hebridane i Skottland. Med eit areal på litt over 21 km², er ho den 34. største øya i Skottland.

Great Bernera ligg i Loch Roag nordvest for Lewis og har brusamband til Lewis. Brua vart bygt i 1953 og var den første kabelbetongbrua i Europa. Den største landsbyen på øya er Breaclete (gælisk Breacleit, av norrønt Breidaklettr).

Øya var staden for handlinga i romanen A Princess of Thule (1873) av William Black, men då med namnet Borva.

Historie 

Namnet på øya har norrønt opphav, «Bjarnar-øy», som så mange andre namn i området. 

Callanish VIII er ein unik ståande stein nær brua mellom Lewis og Bernera, lagt ut i ein halvsirkel. Lokalt vert han kalla Tursachan, som tyder «ståande steinar». Ruinane av Dun Barraglom ligg i nærleiken.

Bostadh 
Bernera er òg kjend for busetnaden Bostadh frå jernalderen. Denne vart oppdaga i 1992 og er i dag dekt med sand for å bevarast. Ein kopi av huset frå jernalderen står like ved. 

Bernera-opprøret fann stad i 1872 då leiglendingane motsette seg Highland clearances. Øyeigaren ville drive bort leiglendingane for å nytte øya til sauehald, men leiglendingane nekta.

Geografi 
Øya er om lag 8 km lang frå nordvest til søraust og 3 km brei. Kysten er forriven og det er mange små vatn på øya, som Loch Barabhat, Loch Breacleit og Loch Niosabhat. Det høgaste punktet ligg 87 meter over havet. Det finst muskovitt og naturleg asbest på øya. 

Vestssida av øya er i lag med South Lewis, Harris og North Uist ein del av eit National Scenic Area (nasjonalt naturskjønt område).

Omliggande øyar 
Det er mange øyar i Loch Roag. I vest, frå nord til sør, finn ein Pabaigh Mòr,  Vacsay (Bhacsaigh), Fuaigh Mòr (Vuia Mòr) og Fuaigh Beag (Vuia Beg). I nord ligg Bearnaraigh Beag (Little Bernera) og fleire holmar. I aust er det ikkje så mange øyar utanom Eilean Chearstaidh (Eilean Kerstay) i søraust.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Great Bernera» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Grimsay

For øya litt lenger sør, sjå Grimsay sør for Benbecula

Grimsay (skotsk-gælisk Griomasaigh, norrønt Grimsey) er ei tidvassøy i Ytre Hebridane i Skottland.

Grimsay er den største av dei lågtliggande øyane som vegen Oitir Mhòr (North Ford) går over, mellom North Uist og Benbecula. Fram til vegen opna i 1960, gjekk det ferje frå Carinish på North Uist til Gramisdale på Benbecula, men denne kunne berre gå ved høgvatn. Aust for Grimsay ligg fleire mindre øyar, mellom anna Ronay som var busett fram til 1920-åra. 

Dei største grendene på Grimsay er Baymore (Bàgh Mòr) og Kallin (Ceallan) aust på øya. Grimsay har ei hamn ved Kallin, som er base for ein forholdsvis stor skalldyrindustri., hovudnæringa på øya. Denne baserer seg hovudsakleg på hummar, reker og muslingar. Båtbygging har alltid vore viktig på øya.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Grimsay» frå ,  den 26. februar 2010. 
  oppgav desse kjeldene:  

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Grimsay sør for Benbecula

Grimsay (av norrønt Grimsey) er ei tidvassøy søraust for Benbecula i Ytre Hebridane i Skottland. Ho har vegsamband til Benbecula over ei vegfylling. I 2001 hadde Grimsay 19 innbyggjarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grimsay, South East Benbecula» frå ,  den 26. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Ytre Hebridane
Tidvassøyar i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland