alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Beit Netofa-dalen

Beit Netofa-dalen (hebraisk בקעת בית נטופה) er ein dal i Nedre Galilea i Israel, halvvegs mellom Tiberias og Haifa. Han dekkjer 46 km2 og er den største dalen i Galilea og ein av dei største i det sørlege Levanten. Namnet Beit Netofa-dalen finst først i Mishna og seinare i mellomaldersk rabbinarlitteratur, og har fått namn etter den jødiske busetnaden frå romartida, Beth Netofa, som låg i nordaustenden av dalen. Det arabiske namnet på dalen er Sahel al-Batuf og er omtalt som Vallée Battof i krossfarardokumenter.

Geografi

Dalen er 16 km lang og i snitt 3 km brei, og er ein graben forma av to parallelle forkastingar som går aust-vest. Han ligg mellom to horstar som dannar Yodfatfjella i nord og Tur'anfjella i sør. Kalksteinsåsane i aust indikerer at dalen òg er forma av karstiske prosessar. Lang og smal og omringa av bratte åssider, består dalen av feit leire som vatnet har vanskar med å trenge gjennom, og ein får derfor stundom flaum i dalen om vinteren, noko som alt vart skildra på 1300-talet av den arabiske mellomaldergeografen Al-Dimashqi.

Den 7. februar 1950 registrerte ein vêrstasjon i dalen den lågaste temperaturen som er målt i Israel nokon gong, -13,7°C.

Busetnader 

Den frodige dalen vert nytta til jordbruk og er stort sett eigd og oppdyrka av innbyggjarane frå forskjellige arabiske busetnader i området rundt, som Kafr Manda, Sakhnin, Arraba, Bi'ina, Eilabun, Uzeir og Rumana. Delar av dalen er òg eigd av innbyggjarar frå Yodfat, Tzippori og kibbutz HaSolelim. Andre landsbyar i regionen er Bu'eine Nujeidat, Hanaton, Bir al-Maksur og Dmeide.

Nasjonal vasstransport 

Beit Netofa-kanalen er ein del av Nasjonal vasstransport, som går gjennom dalen. Den 17 km lange, opne kanalen, vart bygd med ein oval base på grunn av leirjorda. Breidda på kanalen er 19-20 meter og han er 2,60 meter djup. Sørvest i Beit Netofa-dalen munnar kanalen ut i dei to Eshkol-reservoara, der vatnet vert reinsa og testa før det flyt sørover mot Negev.

Arkeologiske funn 

Det er gjort fleire arkeolgiske funn i dalen. Dei tidlegaste er frå kalkolittisk tid og er funnen i vestsida nær Kafr Manda. Her fann ein mange flintreiskap, spydspissar og keramikk.

To tellar ligg i dalbotnen. Den første er Tel Hanaton (Tell Bedeiwiyeh), som dekkjer kring 5 hektar og dominerer vestenden av dalen.  Hanaton er identifisert som Hinnatuni i Amarnabreva, og i følgje Bibelen vart denne og området rundt styrt av Sebulonstammen. Den andre tellen, Tell el-Wayiwat, er 0,4 hektar og stig 3,5 meter over dalbotnen i austenden.

Sjå òg 
 Al-Batuf regionale kommune

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beit Netofa Valley» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Dalar i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Nasjonal vasstransport i Israel
Beracah

Beracah er ein dal i Det gamle testamentet. Han vart kalla  «Velsigningsdalen» (velsigning er berakhah på hebraisk) av Josjafat etter sigeren hans over Moab og Ammon, slik det står fortalt i Andre Krønikebok.

Dalen ligg langs hovudvegen frå Hebron til Jerusalem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beracah» frå ,  den 5. oktober 2014.  
 
Andre Krønikebok 20:1-30

Dalar i Israel
Stader i Bibelen
Sysselmannen på Svalbard

Sysselmannen på Svalbard er regjeringa i Noreg si øvste representant på øygruppa Svalbard, med same myndigheit som ein fylkesmann. Han er òg politimeister og notarius publicus og har elles andre offentlege funksjonar i høve til svalbardlova § 5. Han skal vidare sjå etter at rettane og ansvaret til Noreg etter Svalbardtraktaten overheld.  

Sysselmannen på Svalbard tilsetjast for tre år med mogelegheit for ei forlenging med inntil to år. Sysselmannen har tjenestestad i Longyearbyen.

Odd Olsen Ingerø er frå 2009 sysselmann på Svalbard. 34 personar arbeider i etaten.

Kjelder 

Sysselmenn på Svalbard
Norske statsetatar
Hamatzlevadalen

Hamatzlevadalen eller Krossdalen (hebraisk עמק המצלבה, Emek Hamatzlevah) er ein dal vest i Jerusalem, kalla opp etter Krossklosteret som ligg i dalen.

Klosteret vart bygt på 1000-talet, under regjeringstida til kong Bagrat IV av det georgiske Giorgi-Prokhore av Shavsheti. Ein trur at staden opphavleg vart innvigd som kloster på 300-talet etter instruksjonar frå den romerske keisaren Konstantin den store, som seinare gav staden til den georgiske kongen Mirian III av Iberia etter landet hans konverterte til kristendomen i 327.

På vestsida av dalen ligg åsen Givat Ram, med Israel Museum og Knesset som ligg oppom dalen. I aust ligg bydelen Rehavia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valley of the Cross» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Jerusalem
Dalar i Israel
Wadi Ara

Wadi Ara (òg kalla Nahal 'Iron, arabisk وادي عارة, hebraisk נחל עירון, ואדי עארה), er ein dal i Israel som hovudsakleg er folkesett av arabarar. Wadi Ara ligg nordvest for Den grøne linja i Haifa distrikt. Hovudveg 65 gå gjenneom dalen.

Geografi
Wadi Ara er ein 20 km wadi nord i Israel som byrjar ved møtepunktet i Samaria mellom Manassesletta og Sharonsletta. Elveleiet byrjar nær Umm al-Fahm og renn sørvestover langs grensa mellom Manasseåsane og Umm al-Fahm-åsane. Kring 1 km vest for grensesjekken på hovudveg 65, opnar dalen seg ut mot Sharonsletta, og elva vert ei sideelv til Haderaelva, sør for Talmei Elazar og nord for Tel Zeror.

Historie
Wadi Ara er ei historisk rute mellom Den israelske kystsletta og Jezreeldalen. Seint i bronsealderen nytta den egyptiske kongen Thutmose III ruta, som då heitte Aruna, for å overraske fiendane sine og ta kontroll over Megiddo. Ifølgje informasjonen på ein stele frå Armant rykka kong Kadesh fram med hæren sin til Megiddo. Thutmose III samla sin eigen hær og drog ut frå Egypt og passerte gjennom grensefestninga Tjaru (Sile). Thutmose marsjerte soldatane sine over kystsletta så langt som til Jamnia, så inn i landet til Yehem, ein liten by nær Megiddo. Det påfølgjande slaget ved Megiddo var truleg det største slaget i dei 17 felttoga til Thutmose. Ein fjellrygg som stikk inn i landet frå Karmelberget stod mellom Thutmose og Megiddo, og han hadde tre potensielle ruter han kunne ta. Den nordlege og den sørlege ruta, som begge gjekk kring fjellet, vart rekna som dei tryggaste rutene, men Thutmose valde den farlege ruta inn Arunapasset, som visstnok berre var akkurat var breitt nok til at ein armé kunne passere hest etter hest og mann etter mann.

Området vart erobra av dei irakiske styrkane til Den arabiske ligaen i den arabisk-israelske krigen i 1948, og vart avstått til Israel i byte for område sør for Hebron i våpenkvileavtalen i 1949 med Jordan. I mars 1949, då den jordanske armeen erstatta den irakiske styrken, vart tre israelske brigadar flytta inn i stillingar i operasjon Shin-Tav-Shin. Etter denne operasjonen, forhandla Israel på ny våpenkvilelinja i Wasi Ara-området nord på Vestbreidda i ein avtale den 23. mars 1949. 15 landsbyar vart då avstått til Israel.

Stader i Wadi Ara

Antikken
 Harosheth Haggoyim, kanaanittisk borg og arkeologisk stad

Arabiske
 Aqqada
 Ar'ara 
 al-Arian
 Baqa-Jatt 
 Basma 
 Buweishat
 al-Byar
 Dar al-Hanoun
 Ein Ibrahim
 Kafr Qara
 Khor Saqr
 Ma'ale Iron (Baiyada, Musmus, Zalafa, Musheirifa, Salim)
 Meiser
 Muallaqa
 Murtafi'a
 al-Shari'ah
 Umm al-Fahm
 Umm al-Qutuf
 Zemer

Jødiske
 Ein Iron
 Barkai
 Gan HaShomron
 Givat Oz
 Ma'anit
 Magal
 Maor
 Mei Ami
 Metzer
 Katzir-Harish

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Wadi Ara» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Arabiske stader i Israel
Geografi i Haifa distrikt
Dalar i Israel
Shfela

Shfela eller Shephelah (hebraisk הַשְּפֵלָה eller שְׁפֵלַת יְהוּדָה Shfelat Yehuda, «Dei judeiske forberga») er eit lågland sør i det sentrale Israel som strekkjer seg over 10–15 km mellom Hebron-fjellet og kystsletta. Det var ein av regionane som tilhøyrte Juda-stamma i Bibelen. I dag er Shfela stort sett eit landleg område med mange gardar.

Referansar i Bibelen
Shfela er nemnt i Det gamle testamentet, in Femte Mosebok 1:7 (dalen); Josva 9:1 (dalane); 10:40 (dalen); 11:2, 16 (dalen); 12:8; 15:33; Domarane 1:9; 1. Kongebok 10:27; Jeremia 17:26; 32:44; 33:13; Obadja 1:19; Sakarja 7:7; 1. Krønikebok 27:28; 2. Krønikebok 1:15; 9:27; 26:10; 28:18. Shfela var åstad for mange slag i Bibelen. Under Bar Kokhba-opprøret vart det grave ut tunnelar i åsane, som danna eit utførleg bunkersystem for å kunne slå romarane.

Geografi 
Shfela er ei frodig, bølgjande slette. Ein av dei viktigaste kjenneteikna er åsane som er danna av mergel-dekt, mjuk kalk, i motsetnad til Judeafjella som består av hard kalk og dolomitt. Jordsmonnet i dalen og dei nedre områda har høgt sandinnhald, i tillegg til store område med grøderik jord. Det kan stundom oppstå myrområde i regntida. Dei sørlege delane består av løss, medan områda nord for Ashkelon består av leire.

Shfela ligg 120-450 meter over havet og har eit temperert middelhavsklima til halvtørt klima.

Ei rekkje dalar som går aust til vest, skjer gjennom Shefelah. Frå nord til sør er desse Ayalondalen, Sorekdalen, Elahdalen, Guvrindalen, Lachishdalen og Adorayimdalen. Dei bibelske byane som vart grunnlagd der vakta over dei indre byane og utnytta handelen som passerte gjennom området. Ayalon var hovudvegen til Jerusalem etter Horon.

Det er mange grotter sør i Shfela, og mange av dei er bjølleforma, som dei i Beit Guvrin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shfela» frå ,  den 5. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff

 Soils of the Coastal Plain and the Shefela

Stader i Bibelen
Regionar i Israel
Ta'anakh

Ta'anakh-regionen (hebraisk חבל תענך, Hevel Ta'anakh), òg kalla Ta'anachim (hebraisk תענכים), er eit område sør for Jezreeldalen i Israel og aust for Wadi Ara. Området er kalla opp etter den bibelske byen, og ligg like over Den grøne linja nordvest på Vestbreidda. I 1950-åra var området busett av emigrantar frå Marokko, Tunisia, Kurdistan og Polen.

Det meste av regionen ligg i Gilboa regionale kommune.

Landsbyar
Adirim
Avital
Barak
Dvora
Gadish
Meitav
Mlea
Nir Yafeh
Prazon
Ram-On

Sjå òg
Ti'inik

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ta'anakh» frå ,  den 5. oktober 2014.  
 

Regionar i Israel
Gilboa regionale kommune
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Tel Aviv storbyområde

Tel Aviv storbyområde (hebraisk מֶטְרוֹפּוֹלִין תֵּל אָבִיב) eller Gush Dan (hebraisk גּוּשׁ דָּן), er eit storbyområde inkludert område frå både Tel Aviv og Sentral-distriktet i Israel. Området er nært knytt til byen Tel Aviv gjennom sosiale, økonomiske og kulturelle band. Han ligg langs den israelske middelhavskysten. Tel Aviv storbyområde er det største storbyområdet i Israel og har eit estimert folketal på 3 464 100 innbyggjarar, av desse er 95 %  (3 286 500) israelske jødar. 42 % av innbyggjarane i Israel bur i dette området.

Byar i Gush Dan
Innbyggjartalet i byane i området er:

Over 400 000

Tel Aviv 414 600

Over 200 000

Rishon LeZion 235 100
Ashdod 214 900
Petah Tikva 213 900

Over 100 000

Netanya 192 200
Holon 185 300
Bnei Brak 168 800
Ramat Gan 148 400
Bat Yam 129 400
Rehovot 115 700

Over 50 000

Herzliya 88 000
Kfar Saba 85 600
Modi'in-Maccabim-Re'ut 82 900
Lod 70 000
Ra'anana 69 200
Ramla 65 800
Giv'atayim 55 700

Over 10 000

Hod HaSharon, 
Modi'in Illit,
Rosh HaAyin,
Ramat HaSharon,
Ness Ziona,
El'ad,
Yavne,
Kiryat Ono,
Yehud-Monosson,
Tira,
Giv'at Shmuel,
Kafr Qasim,
Qalansawe,
Be'er Ya'akov,
Even Yehuda,
Gan Yavne,
Ganei Tikva,
Gedera,
Giv'at Shmuel,
Jaljulia,
Kfar Yona,
Kiryat Ekron,
Kokhav Ya'ir,
Mazkeret Batya,
Shoham,
Tel Mond,
Tzoran-Kadima

Storbyringar
Israelsk statistisk sentralbyrå deler Tel Aviv storbyområde inn i fire:

Merknadar
1 «Jødar og andre» omfattar israelske jødar, ikkje-arabiske kristne og dei som ikkje er klassifisert av religion
2 Kjerneområdet omfattar byen Tel Aviv.
3 Den indre ringen omfattar byane Bat Yam, Holon, Ramat HaSharon, Ramat Gan, Giv'atayim, Bnei Brak, Herzliya, Or Yehuda, Giv'at Shmuel og Kiryat Ono, i tillegg til mindre byar (lokale kommunar)
4 Den midtre ringen omfattar byane Petah Tikva, Ra'anana, Rishon LeZion, Hod HaSharon, Kfar Saba, Yehud, Ramla, Lod, Rosh HaAyin, Ness Ziona og Rehovot, i tillegg dei mange mindre byar (lokale kommunar).
5 Den ytre ringn omfattar byane Tayibe, Netanya, Modi'in-Maccabim-Re'ut, Ashdod, og mindre byar (lokale kommunar).

Sjå òg
Byar i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tel Aviv Metropolitan Area» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Regionar i Israel
Stader i Bibelen
Tel Aviv
Storbyområde i Israel
Geografi i Tel Aviv distrikt
Geografi i Det sentrale distriktet i Israel
Per Halle

Per Halle () er ein norsk tidlegare mellom- og langdistanseløpar. Han vart norsk meister på 5000 meter i 1972, og vann fire NM-sølv og NM-bronsar på 1500 m, 5000 m og 10000 i tida 1969-74. I 1972 vart han nummer sju på 5000 m under olympiaden i München. Halle var medlem av IF Sturla i Drammen. Han er far til Gunhild Halle Haugen.

Aktiv
Allereie som junior nådde den lettbygde Halle noregstoppen på 5000 m. 21 år gammal sprang han for fyrste gong under 14 minuttar på distansen, tida 13.56,0 førte han opp på femteplass på noregsstatistikken på 5000 m. I 1971 persa han med 13.45,2, den beste tida på 5000 m av ein nordmann det året. Endå betra var han på 10 000 m, der han sette ny norsk rekord med 28.36,4, ein rekord han same sesongen mista til Arne Risa som presterte 28.24.4. Både Risa og Halle deltok på mila i Helsingfors-EM, men Halle gjorde eit svakt løp og vart nummer 29.

Halle vart norsk meister på 5000 m då han i august 1972 i Stavanger slo Knut Børø i spurten og kom i mål på tida 13.56,0. Nokre veker seinare gjorde han eit godt løp under OL i München og kvalifiserte seg til finalen på distansen. I finalen sprang Halle inn til sjuandeplass på tida 13.34,4, ny norsk rekord med tre sekundar i høve til den gamle.

I juni 1974 forbetra han den norsk milrekorden til 28.23,4 på Stockholm stadion under ein landskamp mellom Sverige, Noreg og Aust-Tyskland. Rekorden stod berre i fire veker, då Knut Børø i landskampen mot Bulgaria vann 10 000 m på 28.14,6. På 5000 m forbetra Halle den personlege rekorden til sterke 13.27,6 på Bislett stadion i slutten av juli, men var likevel berre nummer fire på distansen i Noreg gjennom 1974. Dermed fekk han berre delta på 10 000 m under EM i friidrett 1974 i Roma, der han braut løpet.

Medaljar i norske meisterskap
1969: Bronsemedalje på 5000 m – 14.15,6
1970: Sølvmedalje på 5000 m – 14.13,6, bakom Arne Kvalheim (14.13,6)
1971: Sølvmedalje på 5000 m – 14.05,8, bakom Arne Kvalheim (14.05,0)
1972: Gullmedalje på 5000 m – 13.56,0, framom Knut Børø (13.57,8), og bronsemedalje på 1500 m – 3.46,7
1973: Sølvmedaljar på 5000 m og 10000 m (14.14,8 og 29.46,8), bakom Knut Børø (14.08,0 og 29.43,6) 
1974: Bronsemedalje på 5000 m – 14.05,8

Kjelder
 friidrett,no

Norske langdistanseløparar
Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Sandefjord
Bjørn Grimnes

Bjørn Grimnes () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Kongsberg Idrettsforening. Han deltok i spydkast, ei øving han i perioden 1972-78 vann tre NM-gull i. Hans fremste internasjonale resultat var femteplassen i dei olympiske sommarleikane 1972.

Aktiv
Grimnes var i noregstoppen allereie i 1970-essongen, med 77,42 meter var han nummer to på årsstatistikken og tok òg sølv under friidretts-NM. Året etter forbetra han den personlege rekorden til 78,62 m.

Gjennom 1972-sesongen hadde han stor framgang. Under Bislett-leikane kasta han heile 84,70 m og vann føre ein så dyktig spydkastar som Miklós Németh frå Ungarn som oppnådde 84,06 m. Einast Terje Pedersen og Egil Danielsen av norske spydkastarar hadde då betre personbeste enn Grimnes. Grimnes deltok så i september 1972 i sommar-OL i München, der han kvalifiserte seg til spydfinalen som tolvte- og sistemann. I finalen heva han prestasjonane og kom på femteplass etter eit lengstekast på 83,08 meter, mindre enn halvannan meter bak bronsemedaljøren. Gull- og sølvvinnarane Klaus Wolfermann og Jānis Lūsis var i ei klasse for seg med høvesvis 90,48 m og 90,46 m.

Grimnes vart noregsmeister i spydkast i 1972, 1973 og 1978. Han pynta på den personlege rekorden då han nådde 84,90 m i 1973. I 1976 vart han nummer fjorten i dei olympiske leikane i Montreal.

Han sette personleg rekord i juni 1978 i med 88,32 m.

Medaljar i norske meisterskap
1970: Sølv – 73,74 m, bakom Arve Olsson (78,02 m)
1971: Bronse – 75,22 m
1972: Gull – 84,70 m, framom Jan Pedersen (73,72 m)
1973: Gull – 75 ,90 m, framom Harald Lorentzen (75,74 m)
1977: Bronse – 72,24 m
1978: Gull – 82,70 m, framom Terje Thorslund (79,14 m)
1979: Bronse – 77,52 m
1980: Bronse – 79,80 m

Kjelder
 friidrett.no

Norske spydkastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Kongsberg
Norske friidrettsutøvarar
Tzahar

Tzahar (hebraisk צח"ר) er ein region i Galilea i Israel. Namnet er eit akronym for dei tre byane i regionen: Safed (Tzfat), Hazor HaGelilit og Rosh Pinna. Innbyggjarane er nesten utelukkande jødiske og tel kring 40 000.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tzahar» frå ,  den 5. oktober 2014.  
 

Tzahar
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Uvda

Uvda (hebraisk עובדה) er namnet på ein region i sørlege område av Negevørkenen, like nord for Eilat.

Namnet kjem frå det hebraiske ordet uvda (som tyder fakta). Regionen vart erobra under operasjon Uvda i den arabisk-israelske krigen i 1948, då Det israelske forsvaret gjekk inn i området for å opprette 'Ex factis jus oritur' (fakta på bakken), og derfor namnet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Uvda (Israel)» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Eilat
Regionar i Israel
Geografi i Det sørlege distriktet i Israel
Manassesletta

Manassesletta (hebraisk רָמַת מְנַשֶּׁה, Ramat Menashe) er eit geografisk område nord i Israe mellom Karmelberget og Amirfjellet/Umm al-Fahm. Sjølv om sletta ligg i fjellområdet, ligg ho berre kring 200 meter over havet, og er 400 moh på det høgaste. Sletta grensar til Jezreeldalen i nordaust, Yokne'amelva i nordvest, Wadi Ara i søraust og Nadivdalen i sørvest. Ramat Menashe er kalla Balad ar-Ruha på arabisk, som tyder «landet med vindane».

Menassehsletta, òg kalla Ramot Menashe, fekk offisiell status som biosfærereservat av UNESCO i 2011. Dette kom av at sletta var «ein mosaikk av økologiske system som representeret Middelhavet sin versjon av dei globale eviggrøne lêrbladskogane.»

Stader
Dei følgjande stadane finst på Manassesletta:
Dalya
Ein HaEmek
Ein HaShofet
Gal'ed
Ramat HaShofet
Ramot Menashe

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Plain of Manasseh» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Biosfærereservat i Israel
Sletter i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais

Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais (PUC-MG) er eit universitet i Minas Gerais i Brasil. Det blei oppretta i 1958.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Universitet i Brasil
Minas Gerais
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1958
1958 i Brasil
Sha'ar Hagai

Sha'ar HaGai (hebraisk שער הגיא eller באב אל-ואד) eller Bab al-Wad (arabisk باب الواد eller باب الوادي),er eit punkt langs Tel Aviv-Jerusalem-vegen, 23 km frå Jerusalem, der vegen byrjar å stige inn i ei kløft, som på arabisk heiter Wadi Ali.

Under borgarkrigen i Palestinamandatet 1947-48 og den arabisk-israelske krigen i 1948 var det harde kampar i dette området og den nærliggande politistasjonen ved Latrun mellom arabiske styrkar og jødiske konvoiar på veg for å laga ein blokade kring Jerusalem. Bab al-Wad byta hender fleire gonger i den såkalla arabiske frigjeringskrigen med støtte frå arabarar irregulære styrkar, og jødiske einingar frå Palmach og Haganah, men den 20. april kapra arabarar høgda kring Sha'ar HaGai, og stengde av Tel Aviv-Jerusalem-vegen.

Frå midten av mai 1948 og framover vart fortet i Latrun, berre 2 km vest for Bab al-Wad, halden av den særs effektive og britisk-trente arabiske legionen frå Jordan. Palmach 10. brigade, kommandert av obserstløytant Yitzhak Rabin, den framtidige statsministeren i Israel, klarte å erobre Bab al-Wad på eiga hand, men vegen vest for punktet vart kontrollert frå  Latrun, og vart verande under jordansk kontroll fram til 1967, og stengde dermed av hovudfartsåra inn til Jerusalem. For å kome seg rundt denne arabiskkontrollerte flaskehalsen, bygde israelarane den såkalla «Burmavegen», oppkalla etter den kjende vegen inn i Kina under andre verdskrigen. Denne særs bratte omvegen vart nytta under krigen, og erstatta etter berre seks månader av ein lengre, men tryggare veg. Etter seksdagarskrigen, då Latrun-området vart erobra av Israel, vart Tel Aviv–Jerusalem-vegen igjen den kortaste vegen forbi Latrun og Sha'ar HaGai. I dag er vegen her ein firefelts hovudveg som er planlagt utvida på grunn av stadig aukande trafikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sha'ar Hagai» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Regionar i Israel
den arabisk-israelske krigen i 1948
Israelsk historie
Jerusalemkorridoren

Jerusalemkorridoren (hebraisk פרוזדור ירושלים, Prozdor Yerushalayim) er eit område på fleire hundre kvadratkilometer mellom Jerusalem og Shephelah i Israel. den nordlege grensa er den gamle vegen til Jerusalem; den sørlege grensa er Elahdalen, og den vestlege grensa, Shaar HaGai og vegen til Beit Shemesh. Dei største byane i i Jerusalemkorridoren er Beit Shemesh, Mevasseret Zion, Abu Ghosh, Tzur Hadassah og Kiryat Ye'arim.

Historie

I 1949, då området kom under israelsk kontroll, var regionen fjellendt, steinete og utan tre og skogar. Dei arabiske landsbybuarane som praktiserte terrassejordbruk i dei smale dalane og flykta under krigen. Jerusalemkorridoren var den einaste vegen ein kunne føre forsyningar inn til den kringsette Jerusalem. I slaget ved Latrun prøvde jødiske styrkar å erobre Latrun, der jordanske styrkar var stasjonert. Burmavegen vart bygd som eit alternativ.

I det første tiåret etter det israelske sjølvstendet vart det oppretta i alt 35 jordbruksbusetnader i Jerusalemkorridoren av nye emigrantar frå Jemen, Kurdistan, Nord-Afrika, Romania og Ungarn. JNF tilsette mange av nykommarane til skogsplanting og landattvinning. Sidan den gong har området vorte eit av dei største nyplanta skogområda i landet. 

I dag går det mange vegar til Jerusalem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jerusalem corridor» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Regionar i Israel
Geografi i Jerusalem distrikt
Krayot

Krayot (hebraisk הקריות, «bygdene») er ei gruppe på fem små byar som vart grunnlagde i 1930-åra i Haifabukta, i utkanten av byen Haifa i Israel.

Desse byane i Krayot (fleirtal Kirya) er Kiryat Yam (innb. 36 700), Kiryat Motzkin (innb. 39 800), Kiryat Bialik (innb. 36 200), Kiryat Ata (innb. 33 800) and Kiryat Haim (innb. 26 960).

I 2003 var det forslag om å slå desse fem byane saman til ein enkel by kalla Zevulun med eit folketal på 250 000, noko som ville ha gjort han til ein av dei ti største byane i Israel. Men i 2008 vart planane skrinlagde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krayot» frå ,  den 5. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Regionar i Israel
 
Geografi i Haifa distrikt