alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
T-Bone Walker

Aaron Thibeaux «T-Bone» Walker () var ein USA-amerikansk bluesartist (gitarist, songar, pianist og komponist). Han er rekna som ein av dei sentrale pionerane innan bruk av elektrisk gitar.

Liv 
Walker var av afro-amerikansk og cherokee-avstamming. Foreldra Rance Walker og Movelia Jimerson var begge musikarar. Bluesartisten Blind Lemon Jefferson var ein ven av familien, og Walker var ofte med som hjelpemann når Jefferson var rundt på speling. Walker lærte å spela gitar, ukulele, banjo, fiolin, mandolin og piano av stefaren Marco Washington.

I 1929 platedebuterte Walker med ein single på Columbia, «Wichita Falls Blues»/«Trinity River Blues». Han opptredde då under namnet «Oak Cliff T-Bone». På midten av 1930-talet spelte han på klubbar i Los Angeles, tidvis som songar og gitarist i jazzorkestret til Les Hite.

Walker gifta seg med Vida Lee i 1935. Dei hadde tre born saman.

På 1940-talet og byrjinga av 50-talet kom ei rekkje plater med den etter kvart veldefinerte låten til Walker, blant anna «Mean Old World», «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)», «T-Bone Shuffle» og «Let Your Hair Down, Baby, Let's Have a Natural Ball». 

Det kom ingen nye plater i siste halvdel av 50-åra. I 1960 kom likevel «T-Bone Blues», spelt inn i fleire omgangar i 1955, 1956 og 1959. Mot slutten av karrieren gav Walker så ut nokre kritikarroste plater, som «I Want a Little Girl», «Good Feelin'» (Grammy-pris 1971) og «Fly Walker Airlines». 

Walker arbeidde heile tida med toppmusikarar, blant anna Teddy Buckner (trompet), Lloyd Glenn (piano), Billy Hadnott (bass) og Jack McVea (tenorsax).

I 1974 og 1975 hadde Walker fleire slag, og han døydde av lungebetennelse i mars 1975. Han er gravlagt i Inglewood i California.

Innverknad og omtale 
Chuck Berry har omtalt Walker og Louis Jordan som dei som har påverka han mest. Walker var òg ein tidleg helt for Jimi Hendrix, og fleire av Hendrix sine spesialitetar – som speling med tennene – hadde Walker utført før han.

The Allman Brothers Band hadde «Stormy Monday» som eit av sina favoritt live-nummer.

I 1980 blei Walker vald inn posthumt i Blues Hall of Fame, og i 1987 i Rockens æresgalleri (kategorien «tidleg innverknad»).

Bladet Rolling Stone rangerte han som nr. 47 på ei liste over toppgitaristane gjennom tidene.

Utgjevingar  
(utval)
 T-Bona Blues, Atlantic (1960)
 Good Feelin''', Polydor (1970)
 Fly Walker Airlines, Polydor (1973)
 Very Rare, Reprise (1975)
 The Complete Imperial Recordings 1950–1954, Imperial/EMI (1991)
 T-Bona Shuffle (1998) – samlealbum

 Kjelder Denne artikkelen bygger på «T-Bone Walker» frå ,  den 15. februar 2015.  oppgav desse kjeldene:''
 Engelsk Wikipedia (per 3. august 2009)
 Biografi på allmusic.com
 Diskografi på allmusic.com
 Biografi på All about Jazz
 Biografi på blues.about.com
 Tony Russell (1997): The Blues: From Robert Johnson to Robert Cray (Dubai: Carlton Books Limited; ISBN 1-85868-255-X)
 Johnny Harpar: T-Bona Walker – Blues Guitar Godfather
 Rolling Stone: The 100 Greatest Guitarists of All Time
 Innvotering i Rocken sin æresgalleri

USA-amerikanske bluesartistar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske songarar
Evil Woman av Electric Light Orchestra

«Evil Woman» er ein song skriven av Jeff Lynne og spelt inn av Electric Light Orchestra (ELO).

Han vart først gjeven ut på det femte albumet til bandet i 1975, Face the Music. Songen vart gjeven ut som singel seint i 1975 og vart den første hitten deira verda over. I følgje Lynne var songen den han hadde brukt kortast tid på å skrive, kring ein halvtime. Songen nådde topp 10 på singellistene på begge sider av Atlanteren tidleg i 1976. Songen vart ein hit igjen i Storbritannia i 1978 då han var med på The ELO EP. Teksten «There's a hole in my head where the rain comes in» er ei hyllest til The Beatles-songen «Fixing a Hole».

Jeff Lynne spelte inn songen på nytt i 2013 for eit samlealbum i lag med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som ELO.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
I 1995 imiterte Michael Stipe Jeff Lynne på ein R.E.M.-konsert i Madison Square Garden under Monster Tour der han song «Evil Woman» iført parykk. 

I 2002 vart songen nytta i filmen Austin Powers in Goldmember under ein fengselsscen der Dr. Evil får eit besøk av rollefiguren til Mindy Sterling, Frau Farbissina. På filmmusikkalbumet til filmen vert songen framført av Soul Hooligan med Diana King.

I 2006 vart songen sampla i Pussycat Dolls-singelen «Beep».

Bandet moe. spelte songen tre gonger i 2005. 

I 2008 spelte Mike Posner songen på mixtapen sin «A Matter of Time», og som bonusspor på utvalde utgåver av det første albumet hans, 31 Minutes to Takeoff.

Songen vart framført i Broadway-musikalen Xanadu.

Fjernsynsprogrammet DTV Monster Hits! frå 1987 inneheld ein kort musikkvideo av songen. 

Songen vart nytta i ein episode av fjernsynsserien Community i 2009.

Songen vert nytta i videospelet Grand Theft Auto IV på den fiktive radiostasjonen Liberty Rock Radio 97.8 i 2009. 

Ein versjon av songen vart framført av Oh Mercy på Triple J sin Like a Version i april 2011.

Songen vart nytta i ein reklame for Hyundai som vart vist under Super Bowl den 2. februar 2014.

Songen vart nytta i ein episode i 2008 av fjernsynsserien My Name Is Earl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Evil Woman (Electric Light Orchestra song)» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Songen på YouTube
Grundig analyse av songen på Jeff Lynne Song Database (Jefflynnesongs.com)

Songar frå 1975
Singlar frå 1975
Singlar frå 1976
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Nightrider av Electric Light Orchestra

«Nightrider» er ein song frå Electric Light Orchestra-albumetFace the Music. 

Songen er kalla opp etter det første store bandet Lynne spelt i,  The Nightriders. Dette var den tredje singelen frå albumet etter «Evil Woman» i 1976. B-sida på singelen var eit konsertopptak av «Daybreaker» frå konsertalbumet The Night the Light Went On in Long Beach frå 1974. Trass i at ELO no var blitt ganske så populær, gjekk ikkje songen inn på salslistene. Songen vart òg gjeven ut som B-side til den amerikanske hitsingelen «Do Ya».

Mellom 3:16 og 3:19, på songen er det ein strykar-crescendo som vart nytta om att baklengs (frå 2:40 til 2:44) på ein annan song på albumet, «Evil Woman». 

«Eg tok den høge strykardelen på Nightrider som klatrar opp til eit klimaks, og nytta det baklengs på Evil Woman med stor effekt. Eg vart sjokkert over kor bra det passa inn.»
- Jeff Lynne (Face The Music-omslaget)

Under konsertversjonen av songen, bytta Jeff Lynne og Kelly Groucutt på vokalen under songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nightrider (song)» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
East St. Louis

East St. Louis er ein by i St. Clair County i Illinois i USA. Han ligg ved Mississippi-elva like overfor St. Louis i Missouri, i Metro-East-regionen av Sør-Illinois. Ved den amerikanske folketeljinga i 2010 hadde byen like over  27 000 innbyggjarar, mindre enn ein tredel av topptalet på over 82 000 i 1950. East St. Louis var då den 4. største byen i Illinois.
Som mange større industribyar i USA har East St. Louis lidd under tap av arbeidsplassar i jernbaneindustrien og av-industrialiseringa av det såkalla Rustbeltet i andre halvdel av 1900-talet. 

Eit kjenneteikn for byen er Gateway Geyser, ei fontene som sender vatn 630 meter i verda, like høgt som Gateway Arch like ved. Fontena er den andre høgaste i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «East St. Louis, Illinois» frå ,  den 15. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad
 The IBEX Archive: ESLARP's Social History Project 
 Community Garden Movement in East St Louis 
 IDOT Survey  – History of East St. Louis
 Photos of East St. Louis
 Evocative photos from Built St. Louis
 City-Data.com – East St. Louis, Illinois
 East St. Louis Flyers Football 

Byar i Illinois
Skipingar i 1820
Byar ved Route 66
Strange Magic

«Strange Magic» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Han vart gjeven ut i 1975 på albumet Face the Music.

Songen vart gjeven ut som singel i 1976. Singelen vart korta ned i USA, medan den britiske versjonen berre fekk kutta ut orkesterintroduksjonen. Den amerikanske singelutgåva finst remastra på Face the Music-utgåva frå september 2006. Songen finst òg på The ELO EP frå 1978. Ein remastra versjon vart gjeven ut i plateboksen Flashback i 2000. Den «gråtande» gitarbiten vart spelt av Richard Tandy.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

Songen vart nytta i filmen The Virgin Suicides men finst ikkje på musikkalbumet med musikk frå filmen. 

Delar av songen, sungen av Darren Hayes, vart nytta i filmen Ella Enchanted.

Songen vart framført som ein del av Broadway-musikalen Xanadu.

Steve Rushton spelte songen for Wizards of Waverly Place.

Ein kan høyre songen i ein episode av situasjonskomedien «That '70s Show».

Songen vart òg nytta i filmen Hunky Dory [2012].

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Strange Magic» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1975
Singlar frå 1976
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Stasjonsvegen bru

Stasjonsvegen bru er ei bru i Arna i Bergen. Brua er ein del av E16 Hardangervegen, og kryssar Takvamvegen på Indre Takvam.

Namnet vart godkjent av Statens vegvesen 1. januar 1991.

Fotnotar

Bruer i Bergen
Arna
Europaveg 16
Vegbruer i Vestland
Incisura intertragica

Incisura intertragica er rommet melleom tragus og antitragus på øyremuslingen, ein del av det ytre øyret. Andre namn på dette området er incisura anterior auris og sulcus auriculae anterior.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Incisura anterior auris» frå ,  den 15. februar 2015.  
 

Øyret
Høyrselssystemet
Latinske medisinuttrykk
Radojka Šverko

Radojka Šverko () er ein kroatisk songar.

Verkliste

Studioalbum 
Radojka Šverko (1973)
S tobom u snu (1975) 
Tebi pjevam u pjesmama (1981)
Pjesme ljubavne (1990) 
Vatra i led (1993) 
Va dihe mora (1995)
Radojka Šverko - Zlatna kolekcija (2005)
Men are my best friends (2005) 
Svijet je moj (2011)

Kroatiske songarar
Folk frå Pula
A New World Record

A New World Record er det sjette studioalbumet til Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 1976.

Oversyn
Albumet vart det andre albumet deira som vart spelt inn i Musicland Studios i München og vart gjennombrotet deira i Storbritannia som dei hadde venta lenge på. A New World Record vart det første albumet deira som gjekk inn på topp 10 på albumlista i Storbritannia. Det vart ein stor internasjonal suksess og gjorde bandet til eit av dei mestseljande rockebanda i verda på denne tida. Plata selde til multi-platina i USA og Storbritannia, og selde fem millionar eksemplar verda over det første året. Det var første gongen den kjende ELO-logoen vart nytta på plateomslaget. Logoen vart nytta på alle seinare utgjevingar med bandet. 

Albumet inneheld hitsinglane «Telephone Line», som art den første singelen deira som selde til gullplate i USA, «Livin' Thing» og «Do Ya» (USA) og «Rockaria!» (UK). «Do Ya» var ELO sin versjon av The Move-singelen frå 1972 på United Artists Records. Bandet fokuserer meir på kortare popsongar, ein trend dei skulle halde seg til på framtidige ELO-album. I 1977 vart mange av songane på albumet nytta i filmen Joyride. I 2006 vart albumet mastra på ny og gjeve ut med bonusspor på Sony-etiketten Epic/Legacy. «Surrender» vart òg gjeven ut som promosingel og som nedlastbar singel på iTunes, og denne nådde topp 100 på nedlastingslista. 

I juli 2012 gav plateselskapet Music on Vinyl ut A New World Record på 180 grams vinyl med eit spesiallaga sisselert omslag. 

Jeff Lynne omtalar låtskrivaringa påd ette punktet: 

– Jeff Lynne 2006; A New World Record 

Patti Quatro, Brie Brandt, begge frå Fanny, og Addie Lee song alla korvokal på albumet, men er ikkje omtalt for dette på omslaget.

Innhald

Medverkande
 Jeff Lynne – vokal, gitarar, perkusjon, piano, Minimoog, akustisk gitar, 12-strengsgitar, produsent
 Bev Bevan – trommer, Minimoog-trommer, perkusjon, pauker, gong, korvokal
 Richard Tandy – piano, Minimoog, Micromoog, elektrisk gitarar, clavinet, Mellotron, Wurlitzer elektrisk piano, perkusjon, vokal
 Kelly Groucutt – vokal, bassgitar, perkusjon, korvokal
 Mik Kaminski – fiolin
 Hugh McDowell – cello
 Melvyn Gale – cello
 Orkester dirigert av Louis Clark

Andre medverkande
 Mary Thomas – operavokal
 Patti Quatro – korvokal
 Brie Brandt – korvokal
 Addie Lee – korvokal
 Mack – lydteknikar
 Orkester- og korarrangement – Jeff Lynne, Richard Tandy, Louis Clark
 Duane Scott – Lydteknikar frå USA-utgåve

Lister

Lister

Årliste

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A New World Record» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 A New World Record  på ftmusic

Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Musikkalbum frå 1976
Epic Records-album
United Artists Records-album
Jet Records-album
Plateomslag av John Kosh
Telephone Line

«Telephone Line» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO).

Utgjeving
Songen er det andre sporet på albumet A New World Record frå 1976 og var den siste singelen som kom ut frå albumet, fram til september 2006 då «Surrender» vart gjeven ut frå den utvida utgåva av albumet. Han vart den største singelen deira i USA og den første singelen deira som selde til gullplate i Storbritannia. Med den store suksessen ELO hadde hatt i Amerika, nytta Jeff Lynne ein amerikansk ringetone i songen. Låtskrivaren Lynne sa:

Songen nådde åttandeplassen på singellista i Storbritannia og sjuandeplassen i USA. Songen låg på Hot 100-lista i USA i 23 veker, nesten ein månad lenger enn nokon annan ELO, song. Billboard rangerte han som den 15. beste songen i 1977. I 1977 nådde songen toppen av singellista i New Zealand og Canada. ELO hadde for vane å gje ut singlane sine i forskjellige fargar, men den amerikanske versjonen kom berre i grøn utgåve.

Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

«Telephone Line» er kjenningsmelodien til filmen Joyride frå 1977 med Desi Arnaz jr., Robert Carradine, Melanie Griffith og Anne Lockhart, regissert av Joseph Ruben.  Songen vart òg nytta i HBO-serien Big Love i sesong to i episoden «Vision Thing».

Songen er blitt spelt inn av det irske bandet Aslan og den franske songaren Claude François.

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Telephone Line (song)» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
In-depth Song Analysis at the Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1977
Songar produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-songar
Songar skrivne av Jeff Lynne
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Rockeballadar
Songar om telefonar
Songar om telefonsamtalar
Softrocksongar
Bob Wills

James Robert «Bob» Wills () var ein amerikansk country-musikar, låtskrivar og storband-dirigent innan western swing-sjangeren. Wills laga jazz-aktige arrangement, og med gruppa si «Texas Playboys» fekk han popularitet på 1940-talet med slagerar som «Steel Guitar Rag», «New San Antonio Rose», «Smoke On The Water», «Stars And Stripes On Iwo Jima» og «New Spanish Two Step».

Wills skipa fleire band og spelte på radio sør og vest i USA. I 1934 skipa han «Texas Playboys» med seg sjølv på fele, Tommy Duncan som songar og  pianist, June Whalin som rytmegitarist, Johnnie Lee Wills på tenor-banjo og Kermit Whalin på stål- og bassgitar. Gruppa spelte mykje på ein radiostasjon i Tulsa i Oklahoma. Ho blei etterkvart utvida med Leon McAuliffe på stålgitar, Al Stricklin på piano, Smokey Dacus på perkusjon og ein blåseseksjon.

Wills and the Texas Playboys gjorde innspelingar for fleire ulike plateselskap som Vocalion, Okeh, Columbia og MGM. I 1950 hadde Wills to songar på Topp 10-lisa, «Ida Red Likes The Boogie» og «Faded Love». I år som følgde sleit Wills med dårleg helse og økonomi. Gruppa fortsette å turnera, sjølv om musikkstilen deira blei mindre populær som følgje av framveksten til rock and roll.  I 1962 hadde Wills eit hjarteåtak, og måtte oppløysa «Playboys». Han heldt likevel fram med å gjera soloopptredenar. 
 
Country Music Hall of Fame tok inn Wills i 1968, og den lovgjevande forsamlinga i Texas æra hans for bidraga hans til amerikansk musikk. I 1973 var han i ferd med å spela inn eit album med fanen Merle Haggard då eit slag sende han i koma fram til han døydde i 1975. Rock and Roll Hall of Fame tok med Wills and the Texas Playboys i 1999.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bob Wills» frå ,  den 15. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad og virtuelt museum
 
 Texas Playboys Web site
 Country Music Hall of Fame and Museum 
 The Bob Wills Tiffany Transcriptions
 Western Swing
 Famous Texans

USA-amerikanske countryartistar
USA-amerikanske låtskrivarar
Rock and Roll Hall of Fame
Folk frå Limestone County i Texas
Rockaria!

«Rockaria!» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO), skriven av Jeff Lynne. Han er det tredje sporet på albumet A New World Record frå 1976, og var den andre singelen frå albumet. På somme CD-utgåver av A New World Record står songen oppført utan utropsteiknet.

Innspeling
Mary Thomas syng operavokalen i introduksjonen. På det første forsøket byrja ho for tidleg, men Lynne valde likevel å bruke dette opptaket (med utropet hennar «Oops!»). Under konsertane vart «arien» i songen framført av bassisten Kelly Groucutt.

Musikk
Songen er ei unik blanding av blues, glamrock, opera og powerpop. I følgje teksten er ei kvinne besett av operameisterverk av Wagner, Beethoven, Puccini og Verdi og songaren ønskjer å syne ho korleis ho skal rock and roll. Mot slutten av songen kjem ein tvist då det syner seg at operasongen faktisk kan rocke med dei beste av dei, og at ho har nokre triks å lære songaren. Når Beethoven vert nemnt kan ein høyre den kjende opninga av den femte symfonien hans på piano.

Tittelen på songen vert ikkje sungen i teksten, men vert ofte uttalt feil, slik at det rimar på «diarrhea». Det er i røynda ei samanslåing av orda rock og aria.

B-side
«Poker» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra, henta frå same albumet som A-sida, der han var spor nummer 5. Han er den kortaste songen på albumet med ei lengd på 3:34. Kelly Groucutt song det meste av teksten på songen.

Songen vart nytta som B-side igjen seinare, først i Storbritannia i 1979 som B-sida til den amerikanske singelverjsonen av «Confusion».

Lister

Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.,

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rockaria!» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1976
Singlar frå 1977
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Livin' Thing

«Livin' Thing» er ein song skriven av Jeff Lynne og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Han vart gjeven ut i 1976 på albumet A New World Record. Patti Quatro, Brie Brandt, begge frå Fanny, og Addie Lee syng korvokal på songen, men er ikkje omtalt for dette på plateomslaget.

I august 2006 vart «Livin' Thing» kåra til den beste «Guilty Pleasure»-singelen gjennom tidene av Q - ei liste som hylla «ukule», men glimrande singlar. Den originale singelen hadde «Fire On High» på B-sida, ein song som avrt det mest populære instrumentalstykket til bandet. Den britiske singelversjonen kom ut på blå vinyl. 

Songen er nytta i filmabe Boogie Nights frå 1997, Tjenare kungen frå 2005, Chaos Theory frå 2007 og Hunky Dory i 2011.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar 
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

I 2004 spelte The Beautiful South songen for albumet deira Golddiggas, Headnodders og Pholk Songs. Denne nådde 24. plassen på den britiske singellista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Livin' Thing» frå ,  den 15. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Singlar frå 2004
Electric Light Orchestra-songar
The Beautiful South-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
United Artists Records-singlar
Do Ya av The Move

«Do Ya» er ein song skriven av Jeff Lynne og først spelt inn av The Move. Songen vart sidan ein hit for Electric Light Orchestra (leia av Lynne, ELO byrja som eit sideprosjekt for The Move) i 1976.

Utgjeving
Songenv art skriven av Jeff Lynne i 1971, og han var ein av to songar som vart gjeven ut på B-sida til den britiske hitsingelen «California Man» av The Move (den andre var Roy Wood sin «Ella James"). I USA vart B-sida meir populær enn B-sida og nådde 93. plassen på singellista der. Songen heitte opphavleg «Look Out Baby, There's a Planet Comin'» (som vert sungen av Wood på slutten av songen). Songen vart sidan gjeven ut i 2005 på den nymastra utgåva av Message from the Country.

Lister

Electric Light Orchestra-versjonen

Electric Light Orchestra (ELO) byrja å spele «Do Ya» på konsertane sine med Lynne på vokal i 1973-1975, og dei spelte han så inn for albumet A New World Record i 1976. I eit intervju frå 1978 på australsk radio vart Bev Bevan spurt om kvifor songen vart spelt inn på ny. Han sa då at bandet ein gong hadde fått spørsmål frå ein journalist om kva dei syns om den «originale versjonen av songen av Todd Rundgren». Dei valde då å spele inn songen med ELO slik at alle fekk vite at det var ein Jeff Lynne-song.

Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

Lister

Andre versjonar
1975 - Todd Rundgren sitt Utopia på albumet Another Live
1976 - Mike Sheridan - på Elmer Goodbody, Jnr.
1989 - Ace Frehley - på Trouble Walkin'
1997 - Matthew Sweet - på samlealbumet Live from 6A: Late Night with Conan O'Brien
2001 - Moods for Moderns - på Slacker Ways EP, kalla «Do You»
2001 - Jason Falkner - på eit hyllestalbum for Jeff Lynne kalla Lynne Me Your Ears
2005 - Parthenon Huxley - på albumet Homemade Spaceship: The Music of ELO
2008 - Neil Nathan - på The Distance Calls og i fjernsynsserien Californication

Songen inspirerte Tom Petty til å skrive den amerikanske hitsingelen «Change of Heart» i 1982.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Do Ya (The Move song)» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Grundig songanalyse på Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)
 

Singlar frå 1972
Singlar frå 1977
The Move-songar
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar produserte av Roy Wood
Songar skrivne av Jeff Lynne