alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bluejeans & Moonbeams

Bluejeans & Moonbeams er det niande studioalbumet til Captain Beefheart og The Magic Band, utgjeve i 1974. Trass i den ukarakteristiske kommersielle stilen, selde albumet dårleg.

Produksjon og utgjeving
Utan musikalsk opplæring eller erfaring på instrument, hadde Van Vliet gjennom heile karrieren vore avhengig av ein musikalsk leiar i bandet som kunne omsetje dei ofte uortodokse ideane hans til ei form som var mogeleg å framføre. Denne rolla hadde dels vore fylt av Alex St. Clair, John French og Bill Harkleroad på tidlegare album. No hadde heile Magic Band slutta etter innspelinga av det førre albumet hans og han hadde ikkje lenger nokon i denne rolla. Albumet vert derfor generelt rekna som botnpunktet i den musikalske karrieren hans. Ein av musikarane på plata, Micheal Smotherman, sa «Don var forvirra gjennom heile prosessen ... eg pressa andletet hans opp til mikrofonen og han byrja å syngje. Og når det var på tide å stoppe, så drog eg han litt attende.»

Albumet har likevel inspirert fleire artistar. Ein tidleg White Stripes-EP kalla Party of Special Things to Do (2001) inneheld tre songar av Beefheart, inkludert opningssporet på dette albumet. Kate Bush vart intervjua i Smash Hits og rekna dette som eit av dei ti favorittalbuma hennar. Mercury Rev spelte «Observatory Crest» for ei BBC-innspeling i 1999, som vart gjeven ut som B-side til singelen «Little Rhymes» i 2002.

John French lytta til albumet igjen i 2017, visstnok for første gongen sidan albumet kom ut, og sa at det høyrdest ut som om Van Vliet nesten hadde gått seg vill enkelte stader, som om han «verkeleg ikkje visste kvar han skulle syngje» – og at «det må ha vore vanskeleg for han å fungere i det miljøet». I følgje French, sa Van Vliet sjølv at det einaste som var bra med albumet var plateomslaget av syskenbarnet, Victor Hayden.

Plateomslag
Plateomslaget ser eit måleri av venen og syskenbarnet til Van Vliet, Victor Hayden, som òg deltek på Trout Mask Replica med kallenamnet Beefheart gav han, The Mascara Snake.

Innhald

Medverkande
Musikaren på denne utgåva av The Magic Band spelte ikkje på andre Beefheart-album. Fleire av dei som hadde spelt på Unconditionally Guaranteed og tidlegare album hadde slutta og skipa gruppa Mallard.

Captain Beefheart (Don Van Vliet) – vokal, munnspel
Dean Smith – gitar, flaskehalsgitar
Michael Smotherman – klaverinstrument, korvokal
Ty Grimes – perkusjon

Andre medverkande
Ira Ingber – bass
Bob West – bass på «Observatory Crest»
Gene Pello – trommer
Jimmy Caravan – klaverinstrument, stjernemaskin
Mark Gibbons – klaverinstrument

Kven som spelte på «Captain's Holiday» er ikkje kjend. Sporet vart visstnok funnen på eit lydband i studio. Munnspelet på sporet vert ikkje spelt av Captain Beefheart (i følgje hans sjølv).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bluejeans & Moonbeams» frå ,  den 27. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Captain Beefheart-album
Musikkalbum frå 1974
Jeff Moris Tepper

Moris Tepper, stundom kalla Jeff Moris Tepper, er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivaro og gitarist.

Tepper vart først kjend som for arbeidet sitt med Captain Beefheart seint i 1970-åra. Han har òg arbeidd med songarane Tom Waits, PJ Harvey, Robyn Hitchcock og Frank Black. Han har spelt inn fleire soloalbum. Albumet hans, Head Off (2004), inneheld tekstar skrivne av Beefheart med songen «Ricochet Man».

Diskografi

Med Captain Beefheart and the Magic Band

Studioalbum
Shiny Beast (1978)
Doc At The Radar Station (1980)
Ice Cream for Crow (1982)
Bat Chain Puller (2012)

Konsertalbum
I'm Going to Do What I Wanna Do: Live at My Father's Place 1978 (2000) 
Merseytrout: Live in Liverpool 1980 (2000)

Med 17 Pygmies
Captured In Ice (1985)
Welcome (1988)

Med Gary Lucas
Improve The Shining Hour (2000 compilation)

Med Tom Waits
Franks Wild Years (1987)

Med Frank Black
Teenager of the Year (1994)
Dog in the Sand (2001)
Black Letter Days (2002)
Devil's Workshop (2002)

Soloalbum
 Big Enough to Disappear (1996)
 Sundowner, Eggtooth (1998)
 Moth to Mouth (2000)
 Head Off (2004)
 Stingray in the Heart (2008)
 A Singer Named Shotgun Throat (2010)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Jeff Moris Tepper» frå ,  den 27. april 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff 
Candlebone.com - Moris Tepper si offisielle nettside

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Slidegitaristar
The Magic Band-medlemmar
USA-amerikanske målarar
Musikarar frå Los Angeles
Eric Drew Feldman

Eric Drew Feldman () er ein amerikansk klaverspelar og bassgitarist.  Feldman har arbeidd med Captain Beefheart, Fear, Snakefinger, The Residents, Pere Ubu, Pixies, dEUS, Katell Keineg, Frank Black, The Polyphonic Spree, Tripping Daisy, Reid Paley, Charlotte Hatherley, Custard og PJ Harvey.

Han var alt ein erfaren klaverspelar då han vart med i Captain Beefheart's Magic Band i 1976, der han òg spelte bass. Feldman var med på tre Beefheart-album.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eric Drew Feldman» frå ,  den 27. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
The Magic Band-medlemmar
Pere Ubu-medlemmar
Musikarar frå Los Angeles
USA-amerikanske gitaristar
Trommeslagaren Robert Williams

Robert Williams () er ein trommeslagar og soloartist som har arbeidd med Captain Beefheart, Hugh Cornwell, John Lydon, The Spo-it's, Tex and the Horseheads, Elvira Mistress of the Dark og Zoogz Rift.

Diskografi
Captain Beefheart and the Magic Band:
Shiny Beast (Bat Chain Puller)
Doc At The Radar Station
Hugh Cornwell og Robert Williams:
Nosferatu
Robert Williams:
«Buy My Record»
«Late One Night» 
«Date with the Devils Daughter» 
Temporary Immortal (som Beefheart Jr.)
The Spo-it's
Free Sex AVT003
Zoogz Rift
Five Billion Pinheads Can't Be Wrong AVT001

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Robert Williams (drummer)» frå ,  den 27. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Boston
The Magic Band-medlemmar
USA-amerikanske trommeslagarar
Gao Shi

Gao Shi  (kinesisk: 高適, pinyin: Gāo Shì, Wade-Giles: Kao Shih) () var ein kinesisk diktar i Tangtida. Han voks opp i djup fattigdom i Henan-provinsen, men var trottig nok til å skaffe seg ei utdanning og fekk med tida ei stilling som sekretær i hæren. Han var ein av få store poetar i Tangtida som òg hadde ein framgangsrik karriere i embetsverket. Gao Shi høyrde til den flokken av poetar i perioden som skreiv oppglødde og dramatiske dikt, gjerne med krigen som emne. Krigsdiktinga hans målber eit antimilitaristisk syn, og er ein førelaupar for krigspoesien Du Fu kom til å skrive seinare.

Diktet «En sang om landet Yen» er attdikta til riksmål av Arne Dørumsgaard i  Evige tegn: Klassisk kinesisk poesi i norsk gjendiktning. Annen samling. Dynastiet T'ang. Fyrste strofe av diktet går slik:

Kjelder 

Einskildmenn
Kinesiske forfattarar
Kinesiskspråklege forfattarar
Doc at the Radar Station

Doc at the Radar Station er det ellevte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Captain Beefheart og The Magic Band, gjeve ut i august 1980 på Virgin Records. Sjølv om halvparten av songane er basert på tidlegare musikalske idear, sa Mike Barnes at «dei fleste av det fornya arbeidet var bygd på eit skjelett av idear og fragment ... og dei ville ha smuldra bort i eit kvelv om dei ikkje hadde blitt grave fram og omforma til fullverdige, totalt overtydande nytt materiale».

Songar
Songane «A Carrot is as Close as a Rabbit Gets to a Diamond», «Flavor Bud Living» og «Brickbats» var opphavleg meinte for og spelte inn for albumet Bat Chain Puller, men dette kom ikkje ut fordi Frank Zappa eigde masterlydbanda då han og Herb Cohen, som Zappa skipa DiscReet saman med, krangla over produksjonen av albumet, då Cohen hadde betalt for innspelinga med midlane til Zappa. 

Den tidlegare trommeslagaren i The Magic Band, John French, spelar slidegitar, gitar, bass og trommer på spora «Ashtray Heart» og «Sheriff of Hong Kong» og marimba på «Making Love To A Vampire With A Monkey On My Knee».

Innpakning
Plateomslaget vart måla av Don Van Vliet. Det vart plassert på 49. plassen på lista til magasinet Rolling Stone' over dei 100 beste plateomslaga gjennom tidene. 

Nyutgjeving
I 2011 gav 4 Men with Beards ut ein 180-grams versjon av albumet på vinyl, distribuert av City Hall Records.

Innhald

Medverkande
Captain Beefheart (Don Van Vliet) – vokal, gong, munnspel, sopransaksofon, bassklarinett
John French – slidegitar, gitar, bass, trommer (på «Ashtray Heart» og «Sheriff of Hong Kong»), marimba (på «Making Love To A Vampire With A Monkey On My Knee»)
Jeff Moris Tepper – slidegitar, gitar, nervegitar
Eric Drew Feldman – synthesizer, bass, mellotron, flygel, elektrisk piano
Robert Arthur Williams – trommer

Andre medverkande
Gary Lucas – gitar (på «Flavor Bud Living»), valthorn (på «Best Batch Yet»)
Bruce Lambourne Fowler – trombone (på «Run Paint Run Run»)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Doc at the Radar Station» frå ,  den 27. april 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Musikkalbum frå 1980
Captain Beefheart-album
Virgin Records-album
Gary Lucas

Gary Lucas () er ein USA-amerikansk gitarist som var medlem av bandet til Captain Beefheart. Han skipa bandet Gods and Monsters i 1989.

Lucas har òg samarbeidd med Leonard Bernstein, Jeff Buckley, John Cale, Nick Cave, David Johansen og Lou Reed.

I tillegg har han arbeidd med Chris Cornell, The Dark Poets, DJ Spooky, Dr. John, Amanda Palmer, Bryan Ferry, The Future Sound of London, Allen Ginsberg, Peter Hammill, Warren Haynes, Jann Klose, Dave Liebman, Joe Lovano, Melissa Mars, Kate & Anna McGarrigle, Geoff Muldaur, Bob Neuwirth, Mary Margaret O'Hara, Onetwo, Graham Parker, Van Dyke Parks, Iggy Pop, Roswell Rudd, Fred Schneider, Richard Barone, John Sebastian, Adrian Sherwood, Patti Smith, Peter Stampfel, Damo Suzuki, Steve Swallow, Matthew Sweet, Bob Weir, John Zorn, Nona Hendryx, Emir Kusturica and the No Smoking Orchestra, Hal Willner, Kip Hanrahan, Leonard Bernstein, Elli Medeiros, Haydee Milanes, Suylen Milanes, Los Van Van og Alabama Three.

Utvald diskografi
 Skeleton at the Feast (1991)
 Gods and Monsters (1992)
 Bad Boys of the Arctic (1994)
 Pražská Strašidla (The Ghosts of Prague) med Urfaust (1996)
 Evangeline (1997)
 Busy Being Born (1998)
 @ Paradiso (1999)
 The Du-Tels – No Knowledge of Music Required med Peter Stampfel (2000)
 Street of Lost Brothers (2000)
  Level the Playing Field: Early HurlyBurly 1988–1994  (2000)
  The Edge of Heaven (2001)
 Songs to No One 1991–1992 med Jeff Buckley (2002)
  Operators Are Standing By: The Essential Gary Lucas 1989-1996  (2003)
  Diplopia  (2003), med Jozef van Wissem
 The Universe of Absence (2004) med Jozef van Wissem
 Fast 'N' Bulbous – Pork Chop Blue Around the Rind (2005)
 Coming Clean (2006)
 Musical Blazeup (2007) med DJ Cosmo
 Beyond the Pale (2008) med The Dark Poets
 Chase the Devil (2008) med Dean Bowman
 Rock the Joint (2008)  med Beardyman
 Down the Rabbit Hole med Gerald Zbindin (2008)
 Purple Somersault (2008) med DJ Cosmo
 Fast 'n' Bulbous – Waxed Oop (2009)
 Rishte Najma Akhtar & Gary Lucas (2009)
 Music for the Eden Projectl single (2010)
  The Ordeal of Civility  (2011)
 Gary Lucas Plays Bohemian Classics, Czech Republic, (2012)
 Popular Science med M'Lumbo,  (Pursuance, 2013)
 Cinefantastique,  (Northern Spy, 2013)
 Other World med Peter Hammill (Esoteric Antenna, 2014)
 Fleischerei (Cuneiform, 2016)
 Pearly Clouds (Trapeze, 2016)
 Stereopticon med Jann Klose (Cosmic Trigger, 2016)
 The World of Captain Beefheart (Knitting Factory Records, 2017)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gary Lucas» frå ,  den 27. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockegitaristar
Musikarar frå New York
The Magic Band-medlemmar
Cliff Martinez

Cliff Martinez () er ein USA-amerikansk musikar og komponist. Tidleg i karrieren var Martinez kjend som trommeslagar med Red Hot Chili Peppers og Captain Beefheart. Sidan 1990-åra har han hovudsakleg arbeidd som filmmusikkomponist og laga musikk for Spring Breakers,  The Foreigner, og mange filmar med Steven Soderbergh (Sex, Lies, and Videotape, Solaris, Contagion og Traffic) og Nicolas Winding Refn (Drive, Only God Forgives, og The Neon Demon). 

14. april 2012 vart Martinez innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Red Hot Chili Peppers.

Videospel
Martinez komponerte tittelmelodien «Galaxy Theme» for Spore med Brian Eno i 2008. I 2014 komponerte Martinez òg kjenningsmelodien til Far Cry 4.

Diskografi

The Weirdos
 Weird World (samleplate)

Lydia Lunch
 13.13 (1982)
 Stinkfist (1986)

Captain Beefheart
 Ice Cream for Crow (1982)

Red Hot Chili Peppers
 The Red Hot Chili Peppers (1984)
 Freaky Styley (1985)
 The Abbey Road E.P. – (1988)
 What Hits!? – (1992)
 Out in L.A. – (1994)
 Under the Covers: Essential Red Hot Chili Peppers – (1998)

The Dickies
 Killer Klowns from Outer Space (1988)
 The Second Coming (1989)
 Locked N' Loaded Live in London (1991)
 Idjit Savant (1994)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cliff Martinez» frå ,  den 27. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

USA-amerikanske filmmusikkomponistar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske trommeslagarar
BAFTA-vinnarar
Red Hot Chili Peppers-medlemmar
The Magic Band-medlemmar
MS «Pelikanen» (1907)

«Pelikanen» (kallesignal KCVQ - MGWB - LGWM) var ein seglkutter bygt i 1907 på eit skipsbyggeri i Engelsviken på Onsøy for Otto Chr. Johnsen i Fredrikstad. Båten vart bygd om til både dampskip og motorskip i løpet av 1910-åra og var nokre år eigd av Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab og Det Bergenske Dampskibsselskab i lag og brukt i post- og passasjerrute mellom Tromsø og Svalbard.

Historie
Skipet vart bygt i Engelsviken på Onsøy og vart levert i 1907.

I 1909 vart skipet selt til Anton Nilsen i Fredrikstad, som ombygde skipet til eit dampskip med 6 hestekrefter. I 1910 vart skipet selt til Lødingens Sildoljefabrikk i Harstad og i 1914 hamna det i Tromsø hos S. Scheen. Han fekk sett inn ein råoljemotor frå J. & C.G. Bolinder på 40 bHk, og selde skipet i 1916 til Harald Berg i Tromsø. 

I oktober 1916 vart det innkjøpt av Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab og Det Bergenske Dampskibsselskab og sett inn i post- og passasjerrute mellom Tromsø og Svalbard. 
I 1920 vart «Pelikanen» selt til W. Holmboe i Tromsø som omdøypte skipet til «Mina I». I 1922 vart det selt vidare til Carl S. Sæther i Tromsø. Pollen Nilsen i Kabelvåg tok over skipet i 1928, og i 1930 fekk det namnet «Nord-Norge II». 

Fartøyet stod i Flaggboken 1940, men ikkje i 1946. Det står ikkje i nokre oversikter over forliste fartøy i andre verdskrigen og kva lagnad skipet fekk er ukjend.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske motorskip
Norske passasjerskip
BDS-eigde fartøy
NFDS-eigde fartøy
Skip frå 1907
Vivi Haug

Vivi Haug (), opphavleg Eva Margrethe Haug, var ein norsk skodespelar som hovudsakleg dreiv med revyar. 

Den første rolla hennar i Fredrikstad var i Født i går i 1962 for Studiescenen i Bibliotekets Aula. Ho blei noregskjend i 2006 då ho spelte rolla som ei pratsam dame i ein reklamefilm for Verdens Gang (VG). Etter reklamen blei ho omtalt som «Norges mest populære skravlekjærring» og «VG-dama».

Utover reklamejobber på TV spelte Haug for det meste i lokale revyar i Fredrikstad. I 2012 spelte ho saman med Øyvind «Raymon» Johannessen og Tor Erik Gunstrøm (frå Dizzie Tunes) i revyen Fire haker og en sprekk. 
I 2006 var ho med i filmen Lange flate ballær, som blei den første spelefilmen hennar. Ho var også med i oppfølgjaren, Lange flate ballær 2. I 2011 spelte ho i filmen Gråtass får en ny venn, i rolla som «Skravledame». Ho hadde også ein gjesteopptreden i KLMs Nachspiel i 1992.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vivi Haug» frå ,  den 28. april 2020.  
 

Norske skodespelarar
Folk frå Fredrikstad
Polkadott

Polkadott (engelsk polka dot, 'polkaprikk') er eit mønster av runde prikker av same storleik eller ein prikk i eit slikt menster.
Mønsteret blei populært i England i siste halvdel av 1800-talet. Truleg fekk det namn på same måte som andre polka-ord frå denne tida, med bakgrunn i den samtidige farsotten for polkadans.

Bruk

Polkadott-mønster blir mykje brukt på klede, leiker og møblar eller interiør.
Dem venezuelanske motedesignaren Carolina Herrera brukte polkadottar på dei fleste kjolane ho utforma seint på 1980- og tidleg på 1990-talet, i tillegg til på eskene for parfymane Carolina Herrera, Herrera For Men, Aquaflore og Flore. 

I Tour de France bruker ein ei kvit trøye med raude polkadottar for den som har flest klatrepoeng i løpet av meisterskapet.

I kulturen

Omgrepet blir brukt i jazz-standarden «Polka Dots and Moonbeams», ein song med musikk Jimmy Van Heusen og tekst av Johnny Burke som kom ut i 1940. Dette var den første hitten til Frank Sinatra med Tommy Dorsey Orchestra. Songen er blant dei 100 mest innspelte jazz-standardane. Mønsteret har også ei viktig tyding i teksten til popsongen «Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini» skriven av Paul Vance og Lee Pockriss. Denne blei lansert i 1960 av Brian Hyland.

Musikalfilmen The Gang's All Here frå 1943, regissert av Busby Berkeley, inneheldt eit større nummer kring «The Polka-Dot Polka». Denne songen var skriven av Harry Warren og Leo Robin, og sungen av Alice Faye med Busby Berkeley-dansarane.

Kunstnaren Yayoi Kusama bruker ofte polkadottar i verka sine, som i installasjonen Ascension of Polkadots on the Trees ved Singapore-biennalen i 2006.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polka dot» frå , og «Polka dot» frå  den 28. april 2020.

Bakgrunnsstoff

Mønster
Mote
Leirskifer

Leirskifer (eller leirstein) er ein sedimentær bergart som består av konsoliderte sediment. Leirskifer er lagdelt og har gode kløyveigenskapar i alle retningar, men best i liggeplanet. Han kan delast opp lagvis i milli- til centimetertjukke flak.

Danning
Leirskifer er danna ved avsetjing (sedimentering) av leire, på botnen av vatn (innsjøar eller hav).

Leira er avsett i intervallar eller syklusar, derfor er skifer lagdelt. Etterkvart som laga med sediment veks, auker trykket på dei nederste laga. Ved høgt trykk blir sedimentlaga omdanna (sementert) frå leire til skifer. Leirskifer er ikkje omdanna (metamorfose).

Ulike typar skifer 
Graden av omdanning (metamorfose) frå mudder, leire og sand gjev ulike kvalitetar av skifer. Leirskifer og alunskifer manglar heilt krystallar, de er «dade». Fyllitt, kvartsitt- og glimmerskifer er metamorfe bergartar, der bergarten er delvis krystallisert.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leirskifer» frå ,  den 28. april 2020.  
 

Sedimentære bergartar
Sediment
Blåbrebu

Blåbrebu er ei hytte i tidlegare Flora kommune, i dagens Kinn kommune. Hytta ligg på om lag 800 meter og på ein av av stadene i Noreg med mest nedbør. Hytta har 14 sengeplassar, er ubetent og ligg ved eit område med mykje hylleformasjonar ved Ålfotbreen. Hytta ligg i Ålfotbreen Landskapsvernområde.

Kjelder

Turisthytter i Vestland
Byggverk i Kinn
Skipingar i 1985
Ishockey-VM 1961

Verdsmeisterskapen i ishockey 1961 vart arrangert i byane Genève og Lausanne i delstaten Sveits i tida frå 1. mars til 12. mars 1961. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der åtte land møttest til innbyrdes oppgjer. Canada vart verdsmeister på betre målskilnad enn Tsjekkoslovakia, dei to laga spelte 1-1 den 9. mars. Sovjetunionen la beslag på bronseplassen.

Turneringa
Ti land deltok i meisterskapen. Seks land gjekk direkte til seriespelet. Dei to siste plassane i serien fekk Vest-Tyskland og Aust-Tyskland etter sigrar over høvesvis Sveits og Noreg. Den politiske spenninga var slik at Vest-Tyskland nekta møte Aust-Tyskland i seriespelet. Dermed enda Vest-Tyskland sist og såleis vist til B-gruppa.

Canada deltok med Trail Smoke Eaters, eit klubblag frå British Columbia.

Tabell

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eishockey-Weltmeisterschaft 1961» frå ,  den 28. april 2020.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1961
Idrettstilskipingar i Sveits
Edinburgh of the Seven Seas

Edinburgh of the Seven Seas er den einaste busetnaden i øygruppa Tristan da Cunha. På øya er han berre kjend som  «busetnaden» (eng. The settlement) eller «landsbyen» (eng. The village) sidan det ikkje finst andre busetnader.

Edinburgh of the Seven Seas er rekna for å vera den mest avsidesliggjande busetnaden på jorda og ligg 2 173 kilometer frå næraste busetnad, som er St. Helena. I landbyen er det ei lita hamn, eit postkontor og bustaden til administratoren, som leiar dei lokale myndigheitene.

Historie
Landsbyen vart grunnlagd på øya Tristan da Cunha i 1816 av ein sersjant Glass etter at Storbritannia annekterte Tristan da Cunha. For å hindre eventuelle franske forsøk på å redde Napoleon frå fangenskapen på St. Helena heldt ein militærgarnison til på øya. Han blei der fram til slutten an andre verdskrig 

Edinburgh of the Seven Seas er oppkalla etter Prins Alfred, hertug av Edinburgh, den andre sonen til Dronning Victoria, for å ære at han vitja øya i 1867.

I 1961 vart busetnaden skada av eit vulkanutbrot og alle innbyggjarane måtte evakuerast til landsbyen Calshot i Hampshire i Storbritannia. I 1963 flytta dei fleste attende og bygde landsbyen opp att. Hamna fekk namnet «Calshot Harbour» etter den mellombelse heimen dei hadde under utbrotet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edinburgh of the Seven Seas» frå ,  den 29. april 2020.  
 

St. Helena, Ascension og Tristan da Cunha
Tyko

Tyko (også skrive Tycko, Tycho o.l.) er eit mannsnamn brukt i Skandinavia. Opphavet til namnet er nokså uklar, men truleg er det ei latinisering av mellomaldernamnet Tyke (den danska og sørsvenske forma var Tyge), i sin tur ei sideform av namnet Toke ('tok'), som var eit vanleg vikingnamn. Ei anna forklaring er at det skal koma frå gresk ty'che - 'lukke', eller at det skal vera ei kortform av Torkel (formene tykir eller tyki).

Tyko har svensk namnedag den 29. april (sidan 1774. 1993-2000 låg namnedagen på 28. april).

Kjende namneberarar Tyko/Tycho/Tyge
 Tyge Asmundsen, superintendent i Lunds stift 1560–1577
 Tycho Bergvall, regissør, gift med Marianne Löfgren
 Tycho Brahe, dansk astronom
 Thyge Axelsen Brahe, dansk riksråd
 Tycho Hedén, sodialdemokratisk politikar i Uppsala
 Tycho de Hofman, dansk embetsmann og forfattar
 Tyge Krabbe, dansk adelsmann og riksråd
 Tycho Norlindh, professor i botanikk
 Tyko Reinikka, finsk politiker under andre verdskrigen
 Tyko Sallinen, finsk kunstnar
 Tycho Tullberg, professor i zoologi
 Tyko Vylka (1886–1960), nenetsisk målar
 musikaren Tycho (1976/1977–), amerikansk musikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tyko» frå ,  den 29. april 2020.  
 
Mannsnamn
Dansk i Eurovision Song Contest

Dansk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det danske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på dansk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1957 då Danmark debuterte med «Skibet skal sejle i nat» av Birthe Wilke og Gustav Winckler. Sidan den gong har Danmark delteke med til saman trettiein ulike bidrag som har vorte framført på dansk. Av landa som kan delta er dansk offisielt språk i Danmark, Færøyane, Grønland og Schleswig-Holstein i Tyskland.

Bidrag

Sjå òg 
 Dansk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 29. april 2020.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Dansk språk