alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Brick by Brick

Brick by Brick er det tiande studioalbumet til den amerikanske songaren Iggy Pop, gjeve ut i juni 1990 av plateselskapet Virgin.

Etter å ha fått blanda kritikk for albuma sine gjennom heile 1980-åra, hyrte Pop inn Stooges-tilhengjaren Don Was som produsent, som seinare òg produserte Avenue B, og valte ein hardare rockestil. Mange av songane på albumet har tekstar som omhandlar faren for kulturelt forfall i USA. 

Slash og Duff McKagan frå Guns N' Roses deltok begge på albumet som musikarar og låtskrivarar. Plateomslaget vart teikna av teikneserieteiknaren Charles Burns. Andre musikarar på albumet var Waddy Wachtel og Kenny Aronoff. Albumet var det første studioalbumet til Pop der han spelar gitar. 

Albumet fekk noko av den beste kritikken Pop hadde hatt sidan samarbeida med David Bowie og «Candy», med The B-52's-vokalisten Kate Pierson, vart den første hitten hans på MTV. Videoen vart mykje spelt på kanalen. Det vart òg laga videoar for «Home», «Butt Town» og «Livin' On the Edge of the Night».

Albumet nådde 90. plassen på Billboard 200 i USA og låg på lista i 45 veker. Songen «Livin' On the Edge of the Night» vart gjeven ut før resten av albumet og på filmmusikkalbumet til filmen Black Rain med Michael Douglas og Andy García. Songen nådde 16. plass på Modern Rock Tracks. «Candy» nådde 30. plassen på Mainstream Rock Tracks, femteplassen på Modern Rock Tracks og 28. plassen på Billboard Hot 100. Den første singelen frå albumet, «Home», nådde andreplassen på Modern Rock Tracks.

Brick by Brick vart det første albumet til Igyy som selde til gullalbum i USA, meir enn 500 000 selde eksemplar. Etter albumet la Iggy ut på ein verdsturne. Konserten hans i 1991 i Paris vart filma og sidan gjeven ut på DVD. Fleire kjende tilhengjarar dukka opp på scenen med Iggy under turneen, som Johnny Depp.

Innhald

Medverkande
 Iggy Pop - vokal, gitar
 Waddy Wachtel - gitar
 Charley Drayton - bass
 Chuck Domanico - bass
 Duff McKagan - bass
 Slash - sologitar
 Jamie Muhoberac - klaverinstrument
 Kenny Aronoff - trommer
 David Lindley - fiolin, mandolin
 David McMurray - saksofon 
 Kate Pierson - duett på «Candy»
 John Hiatt - duett på «Starry Night»
 Scott Hackwith - korvokal
 Sweet Pea Atkinson - korvokal
 Sir Harry Bowens - korvokal
 Alex Brown - korvokal
 Ray Mitchell - korvokal

Teknisk
 Don Was: produsent
 Ed Cherney: lydteknikar
 Greg Fulginiti: mastering
 Suchi Asano Osterberg - produksjonskoordinering

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brick by Brick» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1990
Album produserte av Don Was
Virgin Records-album
American Caesar

American Caesar er eit album frå 1993 av Iggy Pop. Etter suksessen med Brick by Brick heldt Pop fram det tekstmessige temaet frå dette albumet, medan han gjorde det musikalske grunnlaget tøffare. ALbumet vert derfor ofte rekna som eit av dei sterkaste albuma hans frå 90-åra. 

Omslaget på den britiske utgåva hadde følgjande tekst: «Parental Warning: this is an Iggy Pop record». Det vart laga musikkvideoar for «Wild America» og «Beside you». Andre nemneverdige augneblink på albumet er «Highway Song» og ein ambisiøs coverversjon av «Louie Louie» (gjort kjend av The Kingsmen) som Iggy skreiv sin eigen komiske og politiske tekst for. Han vart seinare nytta som opningsmelodi for Michael Moore-filmen Capitalism: A Love Story.

Den første singelen frå albumet «Wild America», nådde 25. plass på Modern Rock-lista i USA. Albumet selde ikkje like godt som føregjengaren, men gjorde det godt i Storbritannia og selde bra i 90-åra i Amerika.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - gitar, vokal
Eric Schermerhorn - gitar
Malcolm Burn - gitar, klaverinstrument, munnspel
Hal Cragin - bass
Larry Mullins - trommer, perkusjon
Jay Joyce - gitar på «Wild America» & «Mixin' The Colours»
Bill Dillon - gitar på «Mixin' The Colours»
Darryl Johnson - perkusjon på «Mixin' The Colours»
Henry Rollins - korvokal på «Wild America»
Katell Keineg - korvokal på «Mixin' The Colours»
Lisa Germano - korvokal på «Beside You»

Teknisk
Mark Howard - innspeling
Trina Shoemaker - lydteknikar
Todd Vos - lydteknikar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «American Caesar (album)» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1993
Virgin Records-album
Album produserte av Malcolm Burn
Eric Schermerhorn

Eric Schermerhorn () er ein amerikansk gitarist og låtskrivar. Han har spelt med Iggy Pop på American Caesar og Naughty Little Doggie og David Bowie på Tin Machine sin It's My Life-turne (som korvokalist og gitarist). 

Han spelte seinare med They Might Be Giants på Factory Showroom, Severe Tire Damage og Mono Puff sitt It's Fun To Steal. Han har òg spelt med Seal, Melissa Etheridge, Ric Ocasek og Richard Butler frå Psychedelic Furs.

Sidan 1995 erstatta han Johnny Marr som gitarist i The The. I 1998 samarbeidde han med Eagle Eye Cherry.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Schermerhorn» frå ,  den 21. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske låtskrivarar
The The-medlemmar
Folk frå Massachusetts
Naughty Little Doggie

Naughty Little Doggie er det tolvte studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut i 1996. 

Den siste songen på albumet, «Look Away», er ei hyllest til Johnny Thunders og Sabel Starr. Biletet på omslaget er teken av David Sims og Anton Corbijn.

Det vart laga ein musikkvideo for «To Belong».

Innhald

Medverkande
Iggy Pop and The Fuckups
Iggy Pop - vokal, gitar
Eric Mesmerize - gitar
Hal Wonderful (Hal Cragin) - klaverinstrument, bass
Larry Contrary (Larry Mullins) - trommer

Andre medverkande

The Mighty Whitey (Whitey Kirst) - gitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Naughty Little Doggie» frå ,  den 22. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1995
Virgin Records-album
Album produserte av Thom Wilson
Avenue B

Avenue B er det 13. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut i 1999. 

Albumet er produsert av Don Was, som tok med seg souljazz-artistane Medeski, Martin & Wood på nokre av songane, og skapte eit dempa, delvis sjølvbiografisk album. Ofte er musikken berre bakgrunn for opplesne tekstar. Albumet inneheld òg ein coverversjon av Johnny Kidd & the Pirates sin «Shakin' All Over». 

Det vart laga ein musikkvideo for singelen «Corruption».

Biletet på plateomslaget var laga av Jeff Wall.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - gitar, vokal
Peter Marshal - gitar
Lenny Castro - perkusjon
Hal Cragin - bass
David Mansfield - fiolin
John Medeski - Hammondorgel, wurlitzer
Larry Mullins - trommer, tabla, vibrafon, handsama 808
Billy Martin - trommer
Andrew Scheps - loopar, miksing
Chris Wood - bass
Michael Chaves - klaverinstrument
Whitey Kirst - gitar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avenue B» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 1999
Album produserte av Don Was
Virgin Records-album
Beat 'Em Up

Beat 'Em Up er det fjortande studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop. Det vart spelt inn i Hit Factory Criteria studios i Miami Beach og er det første albumet hans der The Trolls er tilskriven. The Trolls var: Iggy Pop, Whitey Kirst, Pete Marshall, Alex Kirst, Lloyd 'Mooseman' Roberts.

Bakgrunn 
Beat 'Em Up var det første albumet Iggy Pop produserte sjølv. Art Collins, manageren til Pop sa om albumet: «Eg seier ikkje at dette er eit nytt Raw Power, men om Raw Power var eit sant Iggy-abum, så er dette eit nytt sant Iggy-album.»

Utgjeving 
Albumet kom ut 18. juni 2001 og inneheld ein skjult bonussong kalla «Sterility», som kjem like etter «VIP». 

Bassisten Lloyd 'Mooseman' Roberts, tidlegare medlem i Ice T sitt  Body Count og medlem av The Trolls vart drepen i ein såkalla drive-by shooting og turneplanane etter albumet vart utsette.

Innhald

Medverkande 
 Iggy Pop - vokal

The Trolls
 Whitey Kirst - gitar 
 Pete Marshall - gitar
 Alex Kirst - trommer
 Lloyd «Mooseman» Roberts - bass

Salstal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beat 'Em Up» frå ,  den 21. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2001
Iggy Pop-album
Virgin Records-album
On a Night Like This Tour

On a Night Like This Tour er ein konsertturne av den australske songaren Kylie Minogue gjennomførte i samband med det sjuande studioalbumet hennar, Light Years (2000). Turneen byrja i mars 2001. Etter at ho fekk positiv kritikk for den vellukka førestillinga si under Sommar-OL 2000 i Sydney, offentleggjorde Minogue detaljar om den nye turneen ho skulle ha, og billettane kom i sal i november 2000. Han vart den raskast seljande turneen i karrieren hennar.

Speleliste 
«Loveboat»
«Kookachoo»
«Hand on Your Heart»
«Put Yourself in My Place»
«On a Night Like This»
Medley: «Step Back in Time» / «Never Too Late» / «Wouldn't Change a Thing» / «Turn It into Love» / «Celebration»
«Can't Get You Out of My Head»
«Your Disco Needs You»
«I Should Be So Lucky»
«Better the Devil You Know»
«So Now Goodbye»
«Physical»
«Butterfly»
«Confide in Me»
«Kids»
«Shocked»
Ekstranummer
«Light Years»
«What Do I Have to Do?»
«Spinning Around»

Turnedatoar

DVD-utgjeving 
Konserten i Sydney den 11. mai 2001 vart filma og gjeve ut på DVD med tittelen Live in Sydney. DVD-en vart utgjeve 1. oktober 2001 i Storbritannia og 15. oktober 2001 i Australia.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad for Kylie Minogue

Kylie Minogue-konsertturnear
1991-filmen Beauty and the Beast

Beauty and the Beast (norsk tittel: Skjønnheten og udyret) er ein amerikansk animert musikalfilm frå 1991, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Historia er basert på eventyret La Belle et la Bête av Jeanne-Marie Le Prince de Beaumont og hentar inspirasjon frå filmen frå 1946 med same namn. Filmen er den 30. animerte langfilmen til Disney.

Filmen handlar om ein prins som er blitt forvandla til eit udyr og ei ung kvinne, Belle, som han held fanga i slottet sitt. For å bli ein prins igjen, må udyret læra å elska Belle og sjølv vinna kjærleiken hennar. Imot dei står den sjølvdyrkande machomannen Gaston.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1991
Filmar frå USA
Skull Ring

Skull Ring er det 15. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut i november 2003. Iggy Pop har med seg gjestemusikarar på alle songane. Desse er The Stooges, The Trolls, Green Day, Sum 41 og Peaches. 

Artistane som spelar på flest songar på albumet er The Trolls, bandet til Iggy frå Beat 'Em Up-tida. Dette var første gongen Iggy Pop samarbeidde med The Stooges i studio sidan Raw Power i 1973.

Ein singel, «Little Know It All», vart gjeven ut frå albumet med Sum 41. Det vart laga ein musikkvideo for songen.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop - solovokal, akustisk gitar på spor 15
Whitey Kirst - gitar på spor 2, 4, 8, 11, 13, 16, 17
Pete Marshall - bass på spor 2, 4, 8, 11, 13, 16, 17
Alex Kirst - trommer, perkusjon på spor 2, 4, 8, 11, 13, 16, 17
Ron Asheton - gitar, bass på spor 1, 3, 5, 9, 15
Scott Asheton - trommer, perkusjon på spor 1, 3, 5, 9, 15
Billie Joe Armstrong - gitar, korvokal på spor 6, 14
Mike Dirnt - bass på spor 6, 14
Tré Cool - trommer, perkusjon på spor 6, 14
Deryck Whibley - rytmegitar, vokal på spor 7
Dave Baksh - sologitar på spor 7
Cone McCaslin - bass på spor 7
Steve Jocz - trommer, perkusjon på spor 7
Peaches - vokal, elektronikk, samplingar på spor 10, 12
Steve Keeping - trommer på spor 10, 12

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Skull Ring» frå ,  den 22. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 2003
Virgin Records-album
The Stooges
A Million in Prizes: The Anthology

A Million in Prizes: The Anthology er eit dobbelt samlealbum av Iggy Pop som kom ut i 2005. Det overtok for samlealbumet Nude & Rude: The Best of Iggy Pop. Tittelen er henta frå ei tekstlinje i songen «Lust for Life». Albumet inneheld tidlegare konsertversjonar av «TV Eye» og «Loose», spelt inn under turneen i 1993.

Innhald

Disk 1
 «1969» – The Stooges
 «No Fun» – The Stooges
 «I Wanna Be Your Dog» – The Stooges
 «Down on the Street» – The Stooges
 «I Got a Right!» – Iggy & The Stooges
 «Gimme Some Skin» – Iggy & The Stooges
 «I'm Sick of You» – Iggy & The Stooges
 «Search and Destroy» – Iggy & The Stooges
 «Gimme Danger» – Iggy & The Stooges
 «Raw Power» – Iggy & The Stooges
 «Kill City» – Iggy Pop & James Williamson
 «Nightclubbing»
 «Funtime»
 «China Girl»
 «Sister Midnight»
 «Tonight»
 «Success»
 «Lust for Life»
 «The Passenger»

Disk 2
 «Some Weird Sin»
 «I'm Bored»
 «I Need More»
 «Pleasure»
 «Run Like a Villain»
 «Cry for Love»
 «Real Wild Child (Wild One)»
 «Cold Metal»
 «Home»
 «Candy» – med Kate Pierson
 «Well Did You Evah!» – med Deborah Harry
 «Wild America»
 «TV Eye» [Live]
 «Loose» [Live]
 «Look Away»
 «Corruption»
 «I Felt the Luxury» – med Medeski Martin & Wood
 «Mask»
 «Skull Ring» – Iggy & The Stooges

samlealbum frå 2005
Iggy Pop-album
Doble samlealbum
Préliminaires

Préliminaires er det 16. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut 25. mai 2009 på selskapet Astralwerks. Det var inspirert av Michel Houellebecq-romanen La Possibilité d'une île.

I motsetnad til tidlegare album, er dette mindre rock-orientert og vart av Pop sagt å vere «eit rolegare album med jazz-overtonar» med stilar påverka av New Orleans-jazzartistar som Louis Armstrong og Jelly Roll Morton. Pop innrømde òg at albumet var eit svar på at han var «dritlei å lytte til idiotar med gitarar som hamra ut dritmusikk». 

Albumet inneheldt ein coverversjon av den franske jazzstandarden «Les feuilles mortes» frå 1940-åra, som Iggy syng på fransk. Songen er mest knytt til artistar som Yves Montand og Edith Piaf. Albumet inneheld òg songar som «How Insensitive», ein bossa nova-standard av Antônio Carlos Jobim, og «Nice to Be Dead», ein meir swamp rock-song.

Plateomslaget vart laga av den fransk-iranske romanforfattaren og animatøren Marjane Satrapi.

Mottaking
Albumet fekk 66 av 100 på Metacritic, basert på 27 meldingar, noko som indikerer generelt greie meldingar.

Albumet debuterte på 187. plassen på Billboard 200, og selde kring 3000 eksemplar den første veka ho kom ut. Albumet har fram til februar 2016 seld 10 000 eksemplar i USA.

Innhald

Medverkande
Iggy Pop – vokal, konsept, gitar på «He's Dead, She's Alive»
Hal Cragin – bass, gitar, perkusjon, klaverinstrument, trommeprogrammering
Kevin Hupp - trommer, conga
Jon Cowherd – piano på «King of the Dogs»
Clarence L. Banks - trombone på «King of the Dogs»
Tim Ouimette – trompet på «King of the Dogs»
Marc Phaneuf- klarinett på «Les feuilles mortes», «King of the Dogs» og «Les feuilles mortes (Marc's Theme)»
Lucie Aimé - vokal på «Je sais que tu sais»
Teknisk
Alfred Figueroa, Iggy Pop, Kevin Hupp - lydteknikarar
Marjane Satrapi - måleri
«King of the Dogs» inneheld element av «King of the Zulus» skriven av Lillian Hardin Armstrong

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Préliminaires» frå ,  den 22. oktober 2011.  
 

Iggy Pop-album
Musikkalbum frå 2009
Virgin Records-album
Kanadalo

Kanadalo (Pluvialis dominica) er ein mellomstor vadefugl i lofamilien som hekkar i på tundra i Nord-Amerika, og er flyttfugl med overvintringsområde i sørlege Sør-Amerika.

Ho er 24-27 centimeter i lengd,  hekkedrakta er djupsvart med gylne flekker på oversida, krone, rygg og venger. Andletet og strupen er svarte med ein kvit kant rundt og drakta har dessutan svart bryst og buk og ein mørk undergump. Beina er svarte. Vinterdrakta er jamt over brunleg.

Kanadalo liknar mykje på heilo, Pluvialis apricaria, men mest på sibirlo, Pluvialis fulva. Samanlikna med heilo, så er kanadalo litt mindre, slankare og har relativt lengre bein enn heilo. Kanadalo har òg gråbrune fjører i armhòla og lysegrå underside av venger, her er heilo til samanlikning kvit. Men samanlikna med sibirlo, så er kanadalo større, har ein lengre primærprojeksjon og kortare bein enn sibirlo og er vanlegvis litt bleikare gul på ryggen. Kanadalo og sibirlo var tidlegare handsama som same arten.

Kanadalo beitar på tundra, marker, tidevasstrender og muddervatn, vanlegvis søkjer dei fram føda ved hjelp av synet. Dei et virvellause dyr som insekt og krepsdyr, dessutan litt bær, frø og bladverk.

Hekkehabitatet til kanadalo er arktisk tundra i nordlege Canada og Alaska frå Baffinøya vestover til nordre og sentrale Alaska, inkludert Sewardhalvøya. Dei hekkar på bakken i eit tørt og ope område. 

Dei er langdistansetrekkfuglar og overvintrar i det sørlege Sør-Amerika. I trekket følgjer dei ei elliptisk trekkrute: nordover i januar til april går ruta langs Mellom-Amerika og dei rastar i stor mengd undervegs før dei gjer det siste strekket mot nord. Om hausten tar dei ei meir austleg rute, flyg stort sett over heile det vestlege Atlanterhavet og Det karibiske havet, nokre truleg utan stopp til indre Amazonasbassenget før dei held fram til overvintringsområda i Patagonia. Fugletrekk over eit så langt strekk er mogleg med hjelp av feittlagre i kroppen som er akkumulert opp før trekkflyginga tar til. Kanadalo er ein vanleg streiffugl til Vest-Europa.

Store tal av kanadalo vart skoten på slutten av 1800-talet og tidleg 1900-talet, og populasjonen har aldri reist seg att slik han var.

Kjelder 

 Første versjon av denne artikkelen byggjer på «American Golden Plover» frå , den 22. oktober 2011

 Johnson, Oscar W. and Peter G. Connors. 2010. American Golden-Plover (Pluvialis dominica), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; Retrieved from the Birds of North America Online: http://bna.birds.cornell.edu/bna/species/201 doi:10.2173/bna.201

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Lofamilien
Streiffuglar i Noreg
Skigardsvise

«Skigardsvise» er ei kjend norsk vise med tekst av Stanley Jacobsen med melodi av Finn Ludt. Melodien er opphavleg henta frå Arnljot Eggens «Brakkevise». 

Skigardsvisa vart skriven i 1974 til revyen Kutt-i-kula på den dåverande Landbrukshøgskolen på Ås (Uka i Ås), og slo godt an. Etter suksessen på revyen meinte Josef G. Larssen, som var i forfattarkollegiet som skreiv tekstar til revyen, at Stanley måtte gi ut songen på plate. Det første opptaket vart gjort heime hos Josef G. Larsen. Dette var starten på eit langt musikalsk samarbeid mellom Stanley Jacobsen og Josef G. Larssen; Stanley gav sidan ut meir enn 60 songtekster skrivne av Josef. Den mest kjende av desse var Imorgon Imorgon, men ikkje i dag. Stanley Jacobsen gjorde sidan Skigardsvisa kjent over heile landet.

Tematikk
Tematikken har gjort visa til ein klassikar, og er å rekne som protestvise. Ho har vore mykje nytta i radikale miljø. 
Visa tek, som tittelen seier, utgangspunkt i ein skigard, men denne skigarden blir snart metafor for ei rekkje andre typar stengsel, fordomar av ulike slag. Gjennom heile visa går omkvedet at «ein skigard kan kje vara evig, veit du», ein frase som har gått inn i norsk språkbruk. Skigardsmetaforen er nytta både om indre og ytre stengsel, psykologiske som politiske: fordomar, raseskilje, hat, misunning, aversjon, landegrenser, klasseskilje, krig. 

Moralen i visa er at ein kan klive ein skigard «om du vil».

Kjelder
 Red. Ola Bremnes, Velle Espeland, Sverre Mørkhagen, Ingrid Sahlin-Sveberg: Norsk visebok : norske vise- og sangtradisjoner gjennom 500 år s. 251

Norske viser
Protestsongar
Norske songar
Songar frå 1976
Distriktet Entlebuch

Distriktet Entlebuch er eitt av fem distrikt (Amt) i kantonen Luzern i Sveits. Distriktet har eit areal på 410 km² og hadde 18 564 innbyggarar i 2010. Landsbyen Schüpfheim er hovudstad i distriktet, som ligg i den søraustlege delen av distriktet. Distriktet Entlebuch grensar i vest og i sør til kantonen Bern og i aust til kantonen Obwalden.

Distriktet Entlebuch består av ni kommunar; Doppleschwand, Entlebuch, Escholzmatt, Flühli, Hasle, Marbach, Romoos, Schüpfheim og Werthenstein.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Entlebuch (Amt)» frå ,  den 22. oktober 2011.  
 

Entlebuch
Distriktet Brugg

Brugg er eit forvaltningsdistrikt (Bezirk) i den sveitsiske kantonen Aargau. Distriktet har namn etter administrasjonssenteret Brugg, som ligg aust i kantonen. Distriktet Brugg dekker eit areal på 145,2 km² fordelt over 29 kommunar og hadde 46 673 innbyggarar i 2009.

Bakgrunnsstoff
 Distriktet Brugg 

Brugg

Denne artikkelen bygger på «Distriktet Brugg» frå ,  den 22. oktober 2011.
Tujetsch

Tujetsch er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1450 meter over havet. 

Kommunen ligg i Disentis kreis og ligg ved inngangen til Oberalppasset og kjelda til Vorderrhein. Han består av landsbyen Sedrun, busetnadane Tschamut, Selva, Rueras/Dieni, Camischolas/Zarcuns, Gonda og Bugnei på venstresida av Vorderrhein, og på høgresida busetnadane Surrein og Cavorgia. Fram til 1920 var det ikkje noko direkte rute mellom dei to sidene av Vorderrhein. 

Tujestch grensar i vest og i nord til kantonen Uri, i sør grensar han til kantonen Ticino. Høgste fjellet er Oberalpstock, eit grensefjell mot Uri i nord.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tujetsch» frå ,  den 22. oktober 2011 og «Tujetsch» frå ,  den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad (retoromansk)

Kommunar i Graubünden
Vintersportstader i Sveits
Byar ved Rhinen
Sumvitg

Sumvitg er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1056 meter over havet. Retoromansk er dominerande talemål i kommunen.

Kommunen ligg i Disentis kreis og dekkjer begge sidene av Vorderrheindalen og Val Sumvitg. Han består av landsbyen Sumvitg og grendene Surrein, Rabius, Laus og Compadials samt fleire spreidde gardar. I nord deler kommunen ei kort grense med kantonen Glarus, denne grensa går over fjelltoppen Tödi, den høgste i kommunen og som her heiter Piz Rüssein.

Lag da Laus (Laussjøen) ligg ovanom grenda Laus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sumvitg» frå ,  den 22. oktober 2011 og «Sumvitg» frå , den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (retoromansk)/(tysk)

Kommunar i Graubünden
Vals i Sveits

Vals er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1252 meter over havet.

Valsertysk er talemålet i kommunen. I sørvest grensar Vals mot kantonen Ticino, her ligg det høgste fjellet i kommunen, grensefjellet Rheinwaldhorn.
 

Kommunen ligg i Lugnez kreis og består av landsbyen Vals og grenda Leis. Det høgaste punktet i kommunen er Rheinwaldhorn på 3402 moh.

Zervreilasee er eit reservoir i dalen, danna av ein dam ved Vals Rhinen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vals GR» frå  den 22. oktober 2011., og «Vals, Switzerland» frå  den 30. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
http://www.vals.ch
Therme Vals (tysk)

Kommunar i Graubünden
Vintersportstader i Sveits
Kurstader i Sveits
Guldbagge

Guldbagge ('Gullbille') er ein svensk filmpris som har vore delt ut av Svenska Filminstitutet sidan 1964.

Den første utdelinga vart halden på Grand Hotel Stockholm den 25. september 1964. Det vart delt ut tre prisar, for beste regi til Ingmar Bergman, beste kvinnelege skodespelar til Ingrid Thulin og beste mannlege skodespelar til Keve Hjelm.

Prisen er ei emaljert og forgylt koparbille som veg om lag 1,2 kg, og som er formgitt av kunstnaren Karl Axel Pehrson.

Kategoriar
Prisen blir delt ut til dei beste filmrelaterte prestasjonane i følgjande kategoriar:
Beste film
Beste regi
Beste manus
Beste foto
Beste kvinnelege hovudrolle
Beste mannlege hovudrolle
Beste kvinnelege birolle
Beste mannlege birolle
Beste utanlandske film
Beste kortfilm
Beste dokumentar

Heiderspris
Heidersguldbagge

Bakgrunnsstoff
 Guldbaggen
 Svenska filminstitutet 

 
Filmprisar
Svensk film
Prisar og utmerkingar skipa i 1964