alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Soulbook

Soulbook er det 25. studioalbumet til Rod Stewart. Som dei førre fem albuma hans, inneheld Soulbook eldre songar og her var fokuset klassiske songar frå Motown og soulsjangeren. Det kom ut 17. oktober 2009 og var produsert av Steve Tyrell, Steven Jordan og Chuck Kentis.

Albumet var det sjette albumet til Stewart på rad som gjekk rett inn på topp 5 på den amerikanske Billboard 200, og nådde fjerdeplassen. Det vart òg ein suksess i Canada og Storbritannia, og nådde tredjeplassen på den kanadiske albumlista og niandeplassen på UK Albums Chart.

Innhald

Medverkande
Musikarar

Bob Babbitt – bass
Michael Bearden – klaverinstrument, Rhodes piano
George Bohanon – trombone
Bridget Cady – korvokal
Clayton Cameron – vibrafon på «(Your Love Keeps Lifting Me) Higher and Higher»
Lenny Castro – conga på «Tracks of My Tears»
Milt Chocolate – vibrafon på «My Cherie Amour»
Jeff Driskill – fløyte
Nathan East – bass
Larry Farrell – trombone
Lynn Fiddmont – korvokal på «Tracks of My Tears»
Chuck Finley – trompet
Jack Hale – trombone
Henry Hey – piano på «Rainy Night in Georgia»
Judith Hill – korvokal
Charles Hodges – orgel
Dorian Holley – korvokal
Paul Jackson jr. – gitar
Wayne Jackson – trompet
Darryl Jones – bass
Steve Jordan – trommer, perkusjon, korvokal
Don Kirkpatrick – gitar
Chuck Kentis – klaverinstrument på «Love Train»
Conrad Korsch – bass på «Love Train»
Russ Kunkle – trommer på «Rainy Night in Georgia»
Michael Landau – gitar
Ricky Lawson – trommer
Gayle Levant – harpe på «Let It Be Me»
Bob Mann – gitar, klaverinstrument, mandolin
Lou Marini – saksofon
Reggie McBride – bass
David Paich – klaverinstrument
David Palmer – trommer på «Love Train»
Ray Parker jr. – gitar
Dean Parks – gitar
Natasha Pearce – korvokal
Greg Phillinganes – akustisk piano, klaverinstrument, korvokal
Di Reed – korvokal
Tom Scott – saksofon
Leland Sklar – bass på «Rainy Night in Georgia»
James Spake – tenorsaksofon
Rod Stewart – vokal
Darryl Tookes – korvokal
Pam Trotter – korvokal på «Tracks of My Tears»
Steve Tyrell – korvokal på «Love Train»
Lisa Vaughn – korvokal
Paul Warren – gitar
Will Wheaton – korvokal
John Yoakum – obo

Produksjon

Jon Allen – lydteknikar
Darwin Best – ekstra lydteknikar
Niko Bolas – lydteknikar, miksing
Steve Genewick – lydteknikar
Andrew Hey – lydteknikar på «Let It Be Me»
Steve Jordan – produksjon
Chuck Kentis – produksjon og lydteknikar på «Love Train»
Lawrence «Boo» Mitchell – lydteknikar
Kenny Moran – ekstra lydteknikar
Ryan Petrie – ekstra lydteknikar
Al Schmitt – lydteknikar, miksing
Bill Schnee – miksing
Paul Smith – lydteknikar
Steve Tyrell – produksjon

Salslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Soulbook» frå ,  den 6. juni 2018.

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 2009
J Records-album
Rod Stewart-album
Album spelte inn i Capitol Studios
Operahus

Operahus er ein bygning laga for framføring av opera og gjerne også ballett og annan klassisk musikk, og institusjonen knytt til bygningen.

Nokre kjende operahus er bygde spesielt for operaframføring. Andre kan vera del av større framsyningsbygningar, der nemninga «operahus» kan omfatta heile bygningen.

Galleri

 
Opera
Teater
Konsertlokale
Fly Me to the Moon... The Great American Songbook Volume V

Fly Me to the Moon... The Great American Songbook Volume V var det femte albumet til Rod Stewart med tradisjonelle, amerikanske pop- og jazzstandardar, gjeve ut 19. oktober 2010. Innan oktober 2012 hadde det selt 363 000 eksemplar.

Innhald

Bonus-CD med avgrensa utgåve

Salslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fly Me to the Moon... The Great American Songbook Volume V» frå ,  den 7. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 2010
Rod Stewart-album
Album produserte av Clive Davis
J Records-album
Tradisjonell pop-album
Merry Christmas, Baby av Rod Stewart

Merry Christmas, Baby er det første albumet med julemusikk av Rod Stewart, gjeve ut den 30. oktober 2012. Albumet vart ein suksess på topp 10 i mange land, inkludert Storbritannia, USA, Canada og Australia. Det selde til platinplate i USA i november 2012 med over éin million selde eksemplar.

Alle songane var produserte av David Foster utanom «Auld Lang Syne» som var produsert av Rod Stewart og Kevin Savigar.

Merry Christmas, Baby fekk blanda kritikk blant kritikarane. På Metacritic, som gjev ein normalisert rating opp til 100 basert på andre meldingar, har albumet ein score på 53, som indikerer «middels mottaking».

Innan 2012 hadde albumet seld 2,6 millionar eksemplar verda over, det sjuande mestselde albumet det året.

Innhald

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Merry Christmas, Baby (Rod Stewart album)» frå ,  den 7. juni 2018.  
 

Rod Stewart-album
Musikkalbum frå 2012
Album produserte av David Foster
Britiske julemusikkalbum
Verve Records-album
Time av Rod Stewart

Time er det 28. studioalbumet til Rod Stewart, gjeve ut 3. mai 2013 i Storbritannia, 8. mai 2013 i Japan med tittelen , og 7. mai 2013 i USA og Canada. Albumet gjekk inn på topp 10 i USA og gjekk rett inn på toppen av UK Albums Chart, og sette ny britisk rekord for lengste periode mellom to listetoppande album av ein artist, sidan det førre albumet hans som nådde toppen av denne lista var A Night on the Town i 1976. Albumet selde til platina i Storbritannia den 16. august 2013 og dobbelplatina den 29. desember 2017. Totalt sett var albumet det sjuande bestseljande albumet i 2013 i Storbritannia. I USA selde albumet 141 000 eksemplar innan september 2015.

Singlar

«It's Over» var den første singelen frå albumet i Europa og nådde 91. plassen på UK Singles Chart. I Nord-Amerika var den første singelen «She Makes Me Happy», som nådde 12. plassen på Billboard Adult Contemporary-lista. Det vart laga musikkvideoar til begge singlane, regisserte av Cameron Duddy. Den tredje singelen, «Brighton Beach», kom ut kort tid etter, med musikkvideo regissert av Zach Merck. «Beautiful Morning» kunne opphavleg lastast ned digitalt i 2012 via ein kode i CD-heftet til julemusikkalbumet Merry Christmas, Baby, men denne hadde ein annan miks enn den som kom ut på albumet Time.

I Storbritannia vart det gjeve ut ei dobbel luksusutgåve den 2. desember 2013. Denne inneheld konsertopptak frå konserten hans i 2013 på The Troubadour i West Hollywood. Konsertopptaka omfatta seks songar frå Time i tillegg til tidlegare hittar. Før denne doble utgåva kom ut, vart «Can't Stop Me Now» gjeven ut på singel og nådde 22. plassen på den amerikanske Billboard Adult Contemporary-lista og 199. plassen på UK Singles Chart. «Sexual Religion» vart òg gjeven ut på singel i USA, er han nådde 45. plassen på Billboard's «Dance/Club Songs»-lista.

Innhald

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Time (Rod Stewart album)» frå ,  den 7. juni 2018.  
 

Rod Stewart-album
Musikkalbum frå 2013
Capitol Records-album
Album produserte av Rod Stewart
Album spelte inn i RAK Studios
Album spelte inn i Sunset Sound Recorders
Nummer-ein-album i Storbritannia
Another Country av Rod Stewart

Another Country er det 29. studioalbumet til den britiske songaren Rod Stewart. Det kom ut 23. oktober 2015 på Capitol Records og var produsert av Stewart og Kevin Savigar.

Bakgrunn 
Det førre albumet til Stewart, Time, kom ut i 2013. Dette albumet bestod av songar skrivne av Stewart og vart ein stor suksess. Stewart sa at det gav han sjølvtillit til å fortsette å skrive songar til eit nytt album.

Låtskriving og innspeling 
Stewart sa at «Batman Superman Spiderman» vart skriven om godnatthistorier som han fortalde den yngste sonen sin, Aiden Patrick Stewart, om desse tre oppdikta superheltane. Tittelsporet på albumet var inspirert av respekten Stewart hadde for væpna styrkar – noko som var påverka av at han vart fødd kort tid før slutten av andre verdskrigen.

Innspelinga fann stad heime hos Stewart med hjelp av Pro Tools.

Singlar
«Love Is» vart gjeven ut som den første singelen frå Another Country den 23. juni 2015. I USA nådde singelen 37. plassen på Adult Contemporary-lista. «Please» og «Way Back Home» vart gjevne ut som singlar høvesvis 1. september og 16. oktober 2015.

Mottaking 
Another Country fekk middels kritikk hos kritikarane. På Metacritic, som samlar meldingar frå kjende magasin og nettstader og gjev ein normalisert rating frå 0 til 100, fekk albumet ein score på 57, basert på 10 meldingar.

Innhald 
Alle songane er produserte av Rod Stewart og Kevin Savigar; utanom «Hold the Line» produsert av Stewart, Savigar, RedOne og TinyIsland.

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Another Country av Rod Stewart» frå ,  den 7. juni 2018.  
 

Capitol Records-album
Rod Stewart-album
Musikkalbum frå 2015
Album produserte av Rod Stewart
Albert Henrik Mohn

Albert Henrik Mohn () var ein norsk forfattar og journalist frå Bergen, særleg kjend frå BBC sine sendingar mot Noreg under andre verdskrigen og som utanrikskorrespondent og forfattar av mange reportasjebøker. 

Mohn var fødd i Fana og utdanna seg til handel. Under den andre verdskrigen var han journalist i Norsk Tidend i London og medarbeidar i BBC. Etter krigen byrja han gjere reportasjereiser for NRK til konfliktområde som prega nyheitsbiletet, mellom anna var han krigskorrespondent i Korea 1950-51. Gjennom fleire tiår reiste han til mange ulike konfliktområde i Europa, Afrika og Asia, noko som resulterte i eit trettitals bøker, særleg mange frå Midt-Austen. Desse bøkene er ei ofte ei blanding av reportasje og reiseskildring. Inn i mellom gav han ut nokre novellesamlingar og romanar.

Bibliografi 
 Storviltjakt og menneskeslakt (1992)
 Krigsreporteren (1990)
 Vår utsendte medarbeider: erindringer (1988)
 En kiste fra Afghanistan: roman (1986)
 «Der handler hver Mand ...»: glimt av Bergens handel gjennom de siste hundre år (1985)
 Mitt skip er lastet med: roman (1984)
 Jubileumsavis: Brødrene Hauge A/S 25 år: annonsebilag til Bergens Tidende (1984)
 Sovjetrepublikken Norge (1984)
 Sovjetrepublikken Norge (1983)
 Afghanistan kjemper (1981)
 Terroristene: roman (1977)
 Den fjerde verden: noveller (1977)
 Kampen om Israel (1976)
 Fremmede ubåter (1974)
 Menneskehetens redningsmenn (1973)
 Tragedien Nord-Irland (1972)
 Fredsfestivalen: roman (1972)
 Tidsbomben Midt-Østen: nærbilde av palestinerne (1971)
 Grensekonflikten Kina-Sovjet (1970)
 Lus mellom møllesteiner: noveller (1969)
 Israel og araberne (1968)
 Hedre din far og din mor: noveller (1967)
 Rhodesia (1967)
 Kampen om verdens tak (1966)
 Vietnam (1965)
 Nærbilde av Amerika (1964)
 Afrika-noveller (1963)
 Berlin (1962)
 Kongo tragedien(1961)
 Kongo kaller (1960)
 Nærbilde av Sovjet (1960)
 Arabiske korsveier: fra Algerie til Kuweit (1959)
 Gjennom Pakistan og India (1958)
 De siste støvlene: noveller (1958)
 Nassers nære orient (1957)
 Sørafrikansk vulkan (1956)
 Kongo kaller (1955)	
 Trikolor og månesigd: Marokko, Algerie, Tunis (1954)
 Mau mau måne og ekvatorsol (1953)
 Sommerfugler over Ingenmannsland: noveller (1953)
 Egypt (1952) 	
 Brennpunkter i Midt-Østen (1952) 	
 Rød taifun over Korea (1951) 	
 China i smeltedigelen (1950) 	
 Araberne og Palestina (1949) 	
 Frontlinjer mellom Øst og Vest: Øst-Tyskland, Hellas, Israel (1949)
 Nordmann bak jernteppet (1948) 	
 A.S. Nestun uldvarefabrik 60 år (1948)
 I drømmen om Norge  – (1946)

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske journalistar
Norske romanforfattarar
Norske novelleforfattarar
Folk frå Bergen
Hallvard Lie

Hallvard Lie () var ein norsk filolog frå Nord-Fron, ein pioner i litterær stilforskning og viktig bidragsytar til sagaforskninga og forståinga av skaldediktinga.

Lie tok examen artium på latinlinja ved Eidsvoll landsgymnas i 1926 og magistergraden i norrøn filologi ved Universitetet i Oslo i 1936 på avhandlinga Studier i Heimskringlas stil. Frå 1937 til -48 var han bibliotekar ved Universitetsbiblioteket i Oslo. Han vart dr. philos. i 1948 på avhandlinga Jorvikferden og var dosent ved Universitetet i Oslo til 1955.

Frå 1955 var han professor i litteraturhistorie med særleg vekt på mellomalderlitteratur. I 1967 gav Lie ut Norsk verselære 
og han omsette både Njåls, Egils og Gisle Surson-sagaene og skreiv ei rekke artiklar om skaldediktinga.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske litteraturprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Nord-Fron
Wind of Change av Peter Frampton

Wind of Change er det første soloalbumet til den engelske musikaren Peter Frampton. Det kom ut i 1972. Gjesteartistar på albumet er mellom andre Ringo Starr, Billy Preston og Klaus Voormann.

Bakgrunn 
Peter Frampton valde å bli verande med Humble Pie sitt amerikanske selskap, A&M, etter han slutta i det bandet i 1971. Han sette saman ei imponerande samling musikarar for innspelinga av debutalbumet, med Ringo Starr, Billy Preston, Spooky Tooth-medlemmane Mick Jones og Mike Kellie, og det tidlegare Herd-medlemmet Andy Bown.

Det sjølvproduserte debutalbumet vart spelt inn med Chris Kimsey som lydteknikar. Han hadde arbeidd på Humble Pie sitt Rock On. Kinsey introduserte ei melodisk følsemd som stod i kontrast til den bråkete boogie-rocken som prega stilen til Humble Pie, og la særleg vekt på den akustiske gitarspelinga til Frampton.

Songane på Wind of Change er hovudsakleg bygde kring akustisk gitar, men songar som «It's a Plain Shame» og «All I Want To Be (Is By Your Side)» har ein hardare rockestil. Det same har versjonen av Rolling Stones sin «Jumpin' Jack Flash», som var den einaste coverlåten på albumet.

Innhald
Alle songane er skrivne av Peter Frampton, utanom «Jumpin' Jack Flash», skriven av Mick Jagger og Keith Richards

Medverkande
Peter Frampton – solovokal, sologitar, akustisk gitar, orgel, klaverinstrument, trommer, perkusjon, dulcimer, harmonium, vokal
Frank Carillo – rytmegitar, korvokal
Mick Jones – rytmegitar på «All I Want To Be (Is By Your Side)»
Andy Bown – bass, organ, elektrisk piano, mellotron, perkusjon, korvokal
Rick Wills – bass
Klaus Voormann – bass på «Alright»
Billy Preston – piano, orgel på «Alright» 
Mike Kellie – trommer, perkusjon
Ringo Starr – trommer, perkusjon på «Alright» og «The Lodger»
Chris Karan – congatrommer på «Lady Lieright»
Frank Ricotti – shaker på «Lady Lieright»
Del Newman – strykearrangement, fløyte, marimba
Jim Price – messingblåseinstrument på «The Lodger»

Produksjon
Produsentar: Peter Frampton, Chris Kimsey
Lydteknikarar: Peter Frampton, Chris Kimsey

Salsliste 
Album

Single

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wind of Change (Peter Frampton album)» frå ,  den 7. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Frampton-album
Debutalbum frå 1972
Album produserte av Chris Kimsey
Album produserte av Peter Frampton
A&M Records-album
Jacob Mortenssøn Maschius

Jacob Mortenssøn Maschius () var ein norsk prest, forfattar og koparstikkar, fødd kring 1630. 

Maschius vart visstnok fødd i Trondheim. Han voks opp i Bergen og vart utdanna i København. Frå 1659 til -68 var han informator hos direktøren for Kongsberg Sølvverk. I 1661 gav han ut klagediktet «Norwegia religiosa» der han hadde med nokre kopparstikk av Nidarosdomen anno 1659, stikk som fekk mykje å seie for seinare restaureringar av kyrkja. Elles vert han hugsa for eit prospekt av Trondheim by frå 1674, også det eit koparstikk.

Maschius var prest i Jølster frå 1675 og døydde der 12. august 1678.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske prestar
Norske grafikarar
Axel Munthe

Axel Martin Fredrik Munthe () var ein svensk lækjar og forfattar.

Munthe vart dr.med. i 1880 i Paris. Sidan praktiserte han yrket i Paris og Roma, frå 1908 til -30 privatlækjar for den svenske droninnga, Viktoria. Han vart kjend som forfattar med The Story of San Michele, ei bok som kom ut i 1929 og vart omsett til bokmål to seinare. Frå 1942 budde han på Stockholm slott som gjest hos kong Gustav V. Munthe gav store gåver til blindesaka og dyrevern, med meir.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Svenske forfattarar
Svenske legar
Frampton's Camel

Frampton's Camel er det andre albumet til den britiske musikaren Peter Frampton, spelt inn og gjeve ut i 1973. Det var det første albumet som Frampton spelte inn i USA. Det meste av albumet vart skrive i New York City. Då det kom ut nådde det 110. plassen på Billboard 200.

Bakgrunn 
Frampton gjekk i ein litt røffare retning enn på debutplata. Den originale trommisen til Frampton, Mike Kellie, valde å slutte i bandet etter usemjer med Frampton. Albumet er kalla opp etter namnet på bandet til Frampton for dette prosjektet. Dette omfattar òg bassisten Rick Wills, den nye trommeslagaren John Siomos og klaverspelaren Mick Gallagher.

Innhald
Alle songane er skrivne av Peter Frampton, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Peter Frampton - elektrisk og akustisk gitar, trommer, piano, Wurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, Hohner clavinet, vokal
Mick Gallagher - piano, Wurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, Hohner clavinet, vokal
Rick Wills -  bassgitar
John Siomos - trommer, perkusjon
Andre medverkande 
Frank Carillo - akustisk gitar, korvokal
Eddie Kramer, Chris Kimsey, Dave Wittman, Doug Bennett - lydteknikarar og miksing

Salslister 
Album

Singel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frampton's Camel» frå ,  den 7. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Frampton-album
Musikkalbum frå 1973
Album produserte av Peter Frampton
Album spelte inn i Electric Lady Studios
A&M Records-album
Somethin's Happening

Somethin's Happening er det tredje studioalbumet av den engelske musikaren Peter Frampton, gjeve ut i 1974. Det nådde 125. plassen på Billboard 200.

Bakgrunn 
Etter utgjevinga av Frampton's Camel i 1973 valde klaverspelaren Mick Gallagher å slutte i gruppa. På det neste albumet spelte Frampton sjølv klaverinstrument i tillegg til gitar, som vanleg. Frampton hadde framleis med seg den britiske bassisten Rick Wills og den amerikanske trommeslagaren John Siomos. Chris Kimsey var lydteknikar på albumet som vart spelt inn i to studio i London, og i Headley Grange i Hampshire, eit tidlegare fattighus som var nytta av Led Zeppelin for somme av dei mest kjende innspelingane deira. 

Plateomslaget var designa av Hipgnosis med bilete av bandet som får bytter med vatn kasta i andletet. Salstala for Somethin's Happening var, som føregangarane, skuffande.

Innhald
Alle songane er skrivne av Peter Frampton utanom «Doobie Wah», som vart skriven i lag med John Siomos og Rick Wills

Medverkande
Peter Frampton – elektrisk gitar, akustisk gitar, gitarsynthesizer, piano, orgel, trommer (spor 7), perkusjon, vokal
Rick Wills – bassgitar, vokal
John Siomos (oppført som John Headley-Down) – trommer, perkusjon

Andre medverkande 
Nicky Hopkins – piano på spor 6 og 8

Salslister 
Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Somethin's Happening» frå ,  den 8. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Frampton-album
Musikkalbum frå 1974
Plateomslag av Hipgnosis
A&M Records-album
Album produserte av Peter Frampton
Frampton av Peter Frampton

Frampton er det fjerde studioalbumet til den engelske rockemusikaren Peter Frampton, gjeve ut i 1975 før han drog på turné og spelte inn Frampton Comes Alive! Dei mest kjende songane på albumet er «Show Me the Way» og «Baby, I Love Your Way», som vart store hittar då dei vart gjevne ut som singlar frå Frampton Comes Alive! Albumet nådde 32. plassen på Billboard 200.

Bakgrunn
For dette albumet henta Frampton inn Andy Bown til på spele bass, etter at den førre bassisten hans, Rick Wills slutta under ein turné for å vere med familien og sin nyfødde baby. John Siomos var framleis med på trommer, medan Frampton spelar alle andre instrument, hovudsakleg gitar og klaverinstrument, sjølv. Sidan henta Frampton inn amerikanarane Bob Mayo (klaverinstrument, gitar, vokal) og Stanley Sheldon (bass, vokal) for å turnere. 

Det tok tre veker å skrive musikken til albumet. I oktober 1974 drog Frampton til Clearwell Castle i Gloucestershire, med Ronnie Lane's Mobile Studio parkert utafor. Ytterlegare lydspor vart spelte inn i Olympic Studios i London.

Albumet
Frampton spelar i forskjellige stilartar på albumet, både instrumentalt og vokalt. Fleire ssongar har akustisk og elektrisk gitar, som på «The Crying Clown» og den akustiske instrumentalen «Penny For Your Thoughts». «Nowhere's Too Far (For My Baby)» og «Day's Dawning» er døme på melodisk arenarock på albumet.

Dette albumet gjorde det langt betre enn dei tidlegare albuma hans, og gjekk til 32. plassen på Billboard 200, og danna grunnlaget for det særs populære konsertalbumet som kom året etter, Frampton Comes Alive!.

Innhald

Alle songar er skriven av Peter Frampton.

Medverkande
Peter Frampton - solovokal, solo- og rytmegitar, akustisk gitar, piano, orgel, talkbox, bassgitar på «Baby I Love Your Way»
Andy Bown - bassgitar
John Siomos - trommer, perkusjon

Andre medverkande
Poli Palmer - vibrafon på «The Crying Clown»

Produksjon
Produsent: Peter Frampton, Chris Kimsey
Lydteknikar: Chris Kimsey, Andy Knight
Miksing: George Marino
Mastering: George Marino, Doug Sax, Arnie Acosta
Kunstnarisk leiar: Vartan, Roland Young, Junie Osaki
Fotografi: Mike Zagaris
Ansvarleg og koordinering: Beth Stempel, Bill Levenson
Management: Dee Anthony

Salslister
Album

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frampton (album)» frå ,  den 8. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Frampton-album
Musikkalbum frå 1975
A&M Records-album
Album produserte av Peter Frampton
Show Me the Way av Peter Frampton

«Show Me the Way» er ein song skriven av Peter Frampton, som opphavleg kom ut i 1975 på albumet hans Frampton. Songen vart òg gjeven ut på singel, men det vart først då han kom ut på konsertalbumet Frampton Comes Alive! han verkeleg vart populært. Live-singelen nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 og 10. plassen på UK Singles Chart, og vart den største hitten hans fram til «I'm in You» i 1977.

Det var ein av første gongane Frampton brukte talk box-effekten på gitaren, som skulle bli signaturlyden hans.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Seinare versjonar
Det amerikanske alternative rockebandet Dinosaur Jr spelte inn songen som eit bonusspor i 1987 på albumet You're Living All Over Me. I mai 2000 spelte Peter Frampton igjen songen i lag med Foo Fighters på Late Show with David Letterman. Songen vart òg spelt inn av Jake Kitchin og i 2014, 2015 og 2016 for reklamefilmar for Uncle Ben's Beginners-ris.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Show Me the Way (Peter Frampton song)» frå ,  den 8. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1975
Singlar frå 1976
Nummer-ein-singlar i Nederland
Peter Frampton-songar
Songar skrivne av Peter Frampton
Songar produserte av Peter Frampton
Konsertsinglar
Songar frå 1975
A&M Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Belgia (Flandern)