alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Svartbandufsa

Svartbandufsa er ein skrent ved sørvestsida av Tverreggbreen i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto 1958–59.

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Svarthausane

Svarthausane er ei gruppe fjellknanusar nedanfor Žil'najatoppen i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Knausane vart kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Ufsebrotet

Ufsebrotet er ein bratt skrent som ligg 3 km sør for Zimmermannfjellet sentralt i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Tjuvholene

Tjuvholene er nokre høge fjellknausar i Antartkis på 2495 moh. Dei dannar nordenden av Grytøyrfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Urfjell

Urfjell er ei rekkje fjellknausar og utstikkarar som strekkjer seg 19 km sørvest frå Urfjelldokka, og dannar ein del av Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Vesleknausen

Vesleknausen er ei klippe, 110 moh, som ligg 6 km sørvest for Rundvågshetta på søraustkysten av Lützow-Holmbukta. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Vestskotet

Vestskotet er ein skrent like sør for Armalsryggen, ved vestenden av Neumayerskarvet i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagt av norske kartograf frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52), i tillegg til flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Vestvollen

Vestvollen er ein fjell- og isskrent på vestsida av Festninga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder

Klipper i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Castle Rock i Antarktis

Castle Rock er ein bratt fjellknaus, 415 moh, som ligg 4,5 km nordaust for Hut Point på ein sentral rygg på Hut Point Peninsula på Ross Island. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, som namngav han på grunn av forma si.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Castle Rock i Antarktis» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper på Ross Island
Arrival Heights

Arrival Heights er nokre klippeliknande høgder som strekkjer seg nordaust–sørvest langs vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island, like nord for Hut Point. Dei vart oppdaga og namngjevne av Discovery-ekspedisjonen i 1901–04, under Robert Falcon Scott. Namnet syner til at ekspedisjonen nådde fram (arrival på engelsk) til vinterleiren ved nærliggande Hut Point.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arrival Heights» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper på Ross Island
Cashman Crags

Cashman Crags er to fjellknausar på kring 1500 moh i vestsida av Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Knausane ligg 1,1 km sørvest for Hoopers Shoulder. Han vart etter forslag frå P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Katherine V. Cashman, som var med US Antarctic Research Program til Mount Erebus i 1978–79 og igjen i 1988–89. Ho var seinare  geologiprofessor ved University of Oregon.

Kjelder 

Klipper på Ross Island
Descent Cliff

Descent Cliff er ei klippe på vestsida av Hut Point Peninsula, mellom Hutton Cliffs og Erebus bretunge på Ross Island. Han vart kartlagt og fekk dette namnet under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, fordi det var her dei drog ned (descend på engelsk) til havisen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Descent Cliff» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Klipper på Ross Island
Esser Bluff

Esser Bluff er ein fjellskrent med ei høgd opp mot kring 600 moh søraust på Turks Head Ridge på Ross Island. Skrenten ligg 2 km aust-nordaust for Grazyna Bluff. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Richard Esser, eit medlem av feltgruppa frå New Mexico Tech på Mount Erebus i 1993–94 og 1994–95 og seinare teknikar i New Mexico Geochronology Lab ved NM Tech, der han daterte mange steinprøvar frå Antarktis.

Kjelder 

Klipper på Ross Island
Grazyna Bluff

Grazyna Bluff er ein fjellskrent med ei høgd opp mot kring 600 m sør i Turks Head Ridge på Ross Island. Skrenten is 19 km nord-nordaust for Turks Head. Etter forslag for P.R. Kyle Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Grazyna Zreda-Gostynska, som arbeidde på Mount Erebus i 1989–90 som eit medlem av gruppa frå New Mexico Institute of Mining and Technology (NMIMT).

Kjelder

Klipper på Ross Island
Helo Cliffs

Helo Cliffs er ei gruppe markante klipper på kring 3525 moh langs nordkanten av kalderaen til Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Namnet kjem frå eit HH-52A-helikopter (CG 1404) frå U.S. Coast Guard som mista krafta og styrta i nærleiken på ruta frå McMurdo-basen til Cape Bird, 9. januar 1971. Ingen ombord vart skadde, men helikopteret måtte forlatast på grunn av plasseringa.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Hutton Cliffs

Hutton Cliffs er nokre klipper på vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island i Antarktis, kring 3,5 km nord for Ford Rock. Dei vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter kaptein Hutton av Canterbury Museum i Christchurch på New Zealand.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Kaminuma Bluff

Kaminuma Bluff er ein bratt, isdekt skrent med ei høgd på over 200 m nær kysten søraust på Ross Island. Skrenten ligg halvvegs mellom Cape Mackay og Cape Crozier. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Katsutada Kaminuma ved Det nasjonale polarforskingsinstituttet i Japan, som var med på å starte dei internasjonale seismiske studiane av Mount Erebus (IMESS), 1980-81 til 1986. det var eit felles prosjekt mellom USA, Japan og New Zealand. Kaminuma leia den japanske avdelinga og fortsette arbeidet i Antarktis sør på Mount Erebus i mange år.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Krall Crags

Krall Crags er ei to fjellknausar med ei høgd opp mot over 1400 m i nordvestsida av Mount Erebus på Ross Island. Dei ligg 2,2 km vest-nordvest for Abbott Peak. Etter forslag for P.R. Kyle vart dei namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Sarah Krall som arbeidde over 10 år med å støtte forskinga i Antarktis. Ho var kokk og leirstyrar ved den nedre Erebus Hut under Dante-roboteksperimentet til National Science Foundation (NSF)-NASA på Mount Erebus 1992-93. Ho styrte òg matlageret ved McMurdo-basen, var luftputefartøypilot og har vore helikopterteknikar.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Palais Bluff

Palais Bluff er ein isfri kystskrent med ei høgd opp mot over 400 m mellom enden av Shearwaterbreen og Quaternary Icefall nordvest på Ross Island. Skrenten ligg oppom Wohlschlag Bay. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Julie Palais, prosjektleiar innan glasiologi for polaravdelinga til National Science Foundation (NSF). Som doktorgradsstudent ved Ohio State University, samla ho inn snøprøvar og korte isboreprøvar på Ross Island for å undersøke vulkansk aktivitet. Ho reiste mange gonger til Antarktis.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Seismic Bluff

Seismic Bluff er ein bratt skrentt på ca. 3470 moh langs sørvestkanten av kalderaen til Mount Erebus på Ross Island. Han har fått namn etter ein seismisk stasjon i nærleiken.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Vee Cliffs

Vee Cliffs er nokre bratte, hovudsakleg isdekte klipper, 7 km lange, mellom Aurora- og Terrorbreen på sørkysten av Ross Island. Namnet syner til to markante V-forma klipper som stikk ut frå klippeveggen. Namnet vart først nytta av dr. Edward A. Wilson som i lag med Thomas V. Hodgson under Discovery-ekspedisjonen 1901–04 vitja klippene i november 1903.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Williams Cliff

Williams Cliff er ei markant klippe som stikk opp frå den isdekte sørvestsida av Mount Erebus, 11 km aust for Cape Barne på Ross Island. Denne klippa vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert F. Scott 1910–13 og berre kalla «Bold Cliff» på krata etter ekspedisjonen. Han vart namngjeven Williams Cliff av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 til minne om Richard T. Williams, som mista livet då traktoren hans for gjennom isen ved McMurdo Sound i januar 1956.

Kjelder

Klipper på Ross Island
Per Ekström

Per Ekström () var ein svensk landskapsmålar frå Segerstad på Öland. Han var ein av dei fyrste svenske friluftsmålarane, sterkt påverka av Barbizon-skulen, framfor alt av Camille Corot. Måten han måla sol og luft på gav han tilnamnet Solmålaren.

Liv og gjerning

Ekström studerte ved kunstakademiet i Stockholm frå 1865 til -72, der han helst orienterte seg mot fransk målarkunst. Våren 1876 reiste han derfor til Paris, på si fyrste studiereise utanlands. Ekström vart buande i Frankrike til 1890, dels i og omkring Paris. Han beundra meistrane innanfor den såkalla Barbizonskulen, framfor alle Camille Corot og Théodore Rousseau. Det oppløyste, valørfine måleriet med sølvaktig dis i mange av Corot sine bilete, inspirerte Ekström til eit nytt syn på naturen.

I måleria frå dei åra han budde i Frankrike skildrar Ekström med lyrisk kjensle stemninga i landskapet, lysspelet i lauvmassane, fargeskimmeret over engene og vatnet. Motivmessig skilde han seg frå sine samtidige svenske kunstnarlollegaer i Frankrike, som måla milde åkerlandskap og bylivet i Grez-sur-Loing i utkanten av Fontainebleau-skogen. Sjølv søkte han mot overfløymde myrar, aude kyststrekningar og einslege skogholt. Stundom vert stemninga i bileta heva til romantisk styrke, så som i Kustlandskap i månsken frå 1877. Han debuterte på Salongen i Paris 1878 med Fransk Landskap.

Gjennom 1880-talet heldt Ekström for det meste fram i same lyriske stilen. Ved Exposition Universelle i 1889 stilte han ut fleire verk frå seint 1880-tal. Översvämning frå 1889 er eit framifrå prov på hans grundige studiar av lys, samt hans varme naturkjensle. Den yttarst fine lyssettinga særmerker han mellom dei svenske friluftsmålarane.

Etter han i 1890 busette seg i heimlandet, budde Ekström dels på Öland og dels i Stockholm. Vintermånadene 1891 laga han eit av sine meisterverk, motsolsbiletet Sol och snö. Den strengt formale ordenen og det subtilt tolkande lysspelet i måleriet får ein til å tenke på Georges Seurat sin kunst. I 1891 hadde han elles si fyrste separatutstilling i Stockholm, og fekk mykje åtgaum. Oppmuntra av kunstsamlaren Pontus Fürstenberg busette han seg i 1891 i Göteborg.

Ei viss tilpassing etter den då aktuelle stemnings-impresjonismen, med sine dunkle skumringstonar, kan etterkvart merkast i arbeida hans frå midten av 1890-åra av. Motivkrinsen hans strekte seg i dei åra frå den svenske vestkysten og Öland til Stockholms ström og fjelltraktene i Jämtland.

År 1910 flytta Ekström tilbake til Öland, der han vert rekna som den fyrste og kanskje største målaren av landskapet på øya. Motiva var farga av Ölands opne alvar og karrige kyst. Han var og vart verande solnedgangs-stemningane sin merkelege, på ein gong realistiske og mystiske poet.

Kjelder
Den svenska målarkonstens historia. 2001
*Denne artikkelen bygger på «Per Ekström» frå ,  den 19. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

8 verk fra Per Ekström med riktige proporsjoner 

Svenske målarar
Landskapsmålarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Adolph Nitter

Adolph Nitter () var ein norsk dagbokskrivar som var handelsbetjent, konstituert lensmann og medlem i kommunestyret i Ytre Holmedal (Fjaler kommune).

Adolph Nitter vart fødd i Gaular i 1832 og døydde i 1901. Han skreiv dagbok kvar dag i perioden 1854-1858. I 2007 gav Fjaler sogelag ut desse tekstane samla mellom to permar.

Bibliografi

 2004 «Dagbok». I: Fjaler, 7, 18-21.
 2005 «Dagbok frå 1854-1858». I: Fjaler, 8, 32-37.  
 2007 Adolph Nitters dagbok : 1854-1858. Fjaler : Fjaler sogelag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Om Adolph Nitter i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Gravminner

Norske dagbokforfattarar
Forfattarar frå Fjaler
Folk frå Fjaler
Folk frå Gaular
Norske sakprosaforfattarar
Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie

Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie vart skipa 13. februar 1959 av Det akademiske kollegium ved Universitetet i Oslo, og er eit permanent senter i Roma for forsking, undervisning og formidling på fagfelta arkeologi og kunst- og kulturhistorie relatert til Italia og middelhavsområda. Under leiinga av professor Hans Peter L'Orange tok instituttet til med verksemda i eit husvære i Corso Vittorio Emmanuele 209, midt i sentrum av byen. I 1962 flytta senteret inn i sin eigen villa på Gianicolo-høgda.  Økonomisk stønad og donasjonar frå mellom andre skipsreiarane Nils Astrup og Thomas Fearnley hadde bidrege til å etablere instituttet.

Instituttet vart opphavleg lagt under Det historisk-filosofiske fakultetet, og høyrer (etter omstruktureringa av universitetet) no inn under Det humanistiske fakultetet. Instituttet samlar forskarar og studentar frå ulike fag i studium av antikken og kva antikken har hatt å seie for vestleg kultur, religion, språk, litteratur og samfunnstilhøve heilt fram til i dag. Framfor alt er instituttet til for kunsthistorikarar og klassiske arkeologar, men òg for studentar og forskarar frå andre fagfelt som har særleg interesse for og tilknyting til kulturen og soga i middelhavsområdet.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene for  Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie.

Universitetet i Oslo
Skipingar i 1959
Roma
Ludwig Mies van der Rohe

Maria Ludwig Michael Mies van der Rohe () var ein tysk arkitekt og arkitekturteoretikar, fødd i Aachen i Nordrhein-Westfalen og død i Chicago i USA.

Mies arbeidde i yngre år i familien sitt steinhoggeri. Han var deretter arkitekt hos Bruno Paul og seinare hos Peter Behrens i tida 1908-12. Påverknad frå Behrens ført til at Mies vende seg mot avanserte konstruksjonar, kombinert med prøyssisk klassisisme. Samstundes tok han sterkt inntrykk frå russisk konstruktivisme og De Stijl, men også frå Karl Friedrich Schinkel. Han var ein pådrivar for danninga av arkitekturforeining Der Ring.

Gjennom 1920- og 1930-talt utvikla Mies ein omfattande arkitekturteori, og påverka samtida sterkt gjennom sine posisjonar ved Bauhaus og som kunstnarleg leiar av Werkbund-projektet Weissenhof. Under den berømte parolen Less is more var Mies talsmann for ein enkel, velproporsjonert arkitektur som tydeleg og overbevisande synte både materialar og form.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ludwig Mies van der Rohe» frå ,  den 20. februar 2014.  
 

Tyske arkitektar
Julli Wiborg

Juliane (Julli) Wiborg () var ein norsk forfattar og lærar. Ho vart fødd på Leite i Ytre Holmedal, og var dotter til Nils Landmark.

Juliane Wiborg er ein av dei mest lesne forfattarane frå Sunnfjord. Ho skreiv moraliserande bøker for «unge piker», og gav i alt ut 34 titlar. Juliane Wiborg hadde også fleire forteljingar i Nynorsk Vekeblad. Fleire av bøkene er omsette til svensk, dansk, tysk og finsk.

Juliane Wiborg er gravlagd på Vestre gravlund i Oslo.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 
 Om Julli Wiborg i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 
 Kjersti Wictorsen Kola: Analyse av Kari Hushjelp. Høgskolen i Oslo

Kvinner frå Sogn og Fjordane
Forfattarar frå Fjaler
Folk frå Fjaler
Norske romanforfattarar
Tributt

Tributt er ei yting ein er skuldig nokon. Det kan brukast om ei skatteytingar eller avgifter, særleg dei ein vasallstat yter til ei sentralmakt. «Tributt» blir også brukt i tydinga hyllest.

I Romarriket var tributt opphavleg ein formuesskatt som blei oppkravd etter tribus. Sidan viste det til ein alminneleg riksskatt som blei oppkravd i nødstider. 

Sidan har tributt vist til avgifter betalt av undertvinga folk til overherrane sine. 

Ordet «tributt» er avleidd av latin tributum ('bidrag, skatt'), perfektum partisipp av tribuere ('tilstå, yte').

Sjå og
Tribun
Tribus

Kjelder

«Tributt» (15. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 19. februar 2014.

Skatt
Avgifter
Politikk
Pengekravsrett
Cincinnati

Cincinnati er ein by i delstaten Ohio i det austlege USA. Han omfattar eit areal på 206 km og har om lag 297 000 ibuarar (2010), og er dermed den tredje største byen i delstaten. Cincinnati er administrativt senter for Hamilton County. 

Byen ligg lengst sørvest i delstaten Ohio, ved åmotet mellom Ohioelva og den mindre elva Licking. Han er del av ein større byregion, Cincinnati–Middletown, som strekkjer seg inn i Kentucky og Indiana.

Historie
Cincinnati vart grunnlagd i 1788 og var den fyrste større byen som voks fram etter den amerikanske revolusjonen. Han voks mykje utover på 1800-talet, men etter at jarnbaner vart lagt vestover i USA, måtte Cincinnati sjå seg forbigådd i vekst av andre innlandsbyar som Chicago og Saint Louis. Frå 1960-talet har folketalet gått tilbake med rundt 25 % i sjølve byen. Etter 1970 har det også vore tendensar til stagnasjon og tilbakegang også i heile byregionen.

Næringsliv 
Byen er eit viktig transportknutepunkt for veg, jarnbane og flyruter, i tillegg til å ha ei av dei største innlandshamnene i USA. Ein har særleg drive med transport av kol, jern og trevirke. Utanrikshandelen har også blitt viktig for økonomien i byen fram mot 2000-talet. Combs-Hehl Bridge over Ohio-elva bind byen saman med Campbell County i Kentucky.

Cincinnati har ein mangesidig industri som mellom anna omfattar produksjon av maskinverktøy, såpe, spelkort, kjemikalium, bil- og flydelar, motorar, tekstil, konfeksjon og møblar. Grafisk industri, store slakteri, brennerier og bryggjeri er også økonomisk viktige.

Kultur og utdanning
Byen har fleire høgare lærestader, mellom anna University of Cincinnati (1874), katolske Xavier University (1831) og jødiske Hebrew Union College (1875).

Den andre eldste dyrehagen i USA, Cincinnati Zoo and Botanical Garden, blei skipa i 1875.

Det amerikanske fotballaget Cincinnati Bengals som speler i NFL er heimehøyrande i Cincinnati.

Kjelder

«Cincinnati» (5. september 2011), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 7. juli 2014.
Denne artikkelen bygger på «Cincinnati» frå ,  den 20. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Byar i Ohio
Anderson Scarp

Anderson Scarp er ein bratt skråning og ei klippe på 935 moh som ligg kring 1,5 km vest for Hall Bluff på Dais i Wright Valley i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2004 etter Kent Anderson frå Albuquerque Seismological Laboratory under U.S. Geological Survey i 1992. han spelte ei viktig rolle i opprettinga av ein seismografstasjon ved Bull Pass, nær Lake Vanda tidleg i 1990-åra.

Kjelder 

Klipper i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Arthurson Bluff

Arthurson Bluff er ein nesten heilt isdekt skrent oppom samløpet mellom Ludvigbreen og Kirkbybreen frå vest, nær nordkysten av Victoria Land. Det vart laga ein landingsplass for helikopter her av ei gruppe frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) leia av Phillip Law i 1962. Skrenten vart namngjeven av ANARE etter kaptein J. Arthurson, ein helikopterpilot på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arthurson Bluff» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast
Baldwin Bluff

Baldwin Bluff er ein fjellskrent langs sørvestsida av Ironsidebreen, kring 10 km sørvest for toppen av Mount Whewell i Admiralty Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Howard A. Baldwin, ein biolog ved McMurdo-basen i 1966–67.

Kjelder 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast
Atkinson Cliffs

Atkinson Cliffs er nokre høge kystklipper, 6,5 km lang, mellom den lågare enden av Fendleybreen og Pitkevitchbreen på nordkysten av Victoria Land. Dei vart kartlagte i 1911 av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13 og kalla opp etter dr. Edward L. Atkinson, ein kirurg på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Atkinson Cliffs» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast
Barren Bluff

Barren Bluff er ein markant fjellskrent i sørlege delen av Sequence Hills langs vestsida av den øvre Rennickbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63, på grunn av særs få lause steinar (barren tyder berr). Gruppa hadde vanskar med å samle inn nok steinare for å bygge ein varde.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barren Bluff» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast
Blessing Bluff

Blessing Bluff er ein markant fjellskrent som markerer austenden av Staeffler Ridge og ligg oppom Wilson forlandsbre. Han ligg 69 km vest for Spike Cape i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser George R. Blessing i U.S. Navy som var øvstkommanderande for Naval Support Force for gruppa som overvintra ved McMurdo-basen i 1973.

Kjelder 

Klipper i Victoria Land
Scott Coast
Bunker Bluff

Bunker Bluff er ein markant skrent som ligg like sør for munningen av Gairbreen og dannar ein del av vestveggen i Marinerbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William H. Bunker, ein meteorolog ved Hallett-stasjonen i 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bunker Bluff» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Buskirk Bluffs

Buskirk Bluffs er ei bratt fjellskrent på vestsida av McMahonbreen i Anare Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter major H. Buskirk i United States Air Force, som var amerikansk observatør med ANARE («Thala Dan»), 1962, som utforska området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Buskirk Bluffs» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast
Campbell Crag

Campbell Crag er ein fjellknaus med ei høgd opp mot 1918 moh ved sørenden av Testa Ridge på nordsida av Mount Morning på Scott Coast. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1994) etter Richard J. (Rick) Campbell, som var flyoperasjonkooordinator ved McMurdo-basen, og aktiv i forskinga i Antarktis frå 1981.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Campbell Crag» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Scott Coast
Carnes Crag

Carnes Crag er ein fjellknaus, 1310 moh, heilt nordvest i Lanterman Range i Bowers Mountains, oppom samløpet mellom Sledgersbreen og Rennickbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James J. Carnes i US Navy, som var elektrikar ved McMurdo-basen vinteren 1967.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carnes Crag» frå ,  den 20. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Victoria Land
Pennell Coast