alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ryggstrengdyr

Ryggstrengdyr (Chordata) er ei dyrerekkje som omfattar virveldyr og dei nærmaste virvellause slektningane, kappedyr og lansettfiskar.
Av utdøydde representantar kan conodontane nemnast.

Ryggstrengdyra har namnet sitt etter ryggstrengen (chorda dorsalis eller notokord). Dette er ein elastisk støttestav som ligg over tarmkanalen. Funksjonen er sannsynlegvis å halde lengda til dyret konstant under rørsle, noko som kan forklare korfor ringmuskellaget (som oppstod i stamarten til bilateriane) gjekk tapt, i og med at dette muskellaget hadde same funksjon. Ryggstrengen er hos pattedyr berre bevart som små væskefylte «puter» i brusken i mellomvirvelskivene. Over ryggstrengen ligg ryggmergen, som på dette stadiet blir kalla nevralrøyret, fordi det bli danna som eit einskilt væskefylt røyr. Opphavet til dette røyret er usikker, men ein teori går ut på at røyret har opphavet sitt i ei fjern larveform kledd med ciliehår. Med unntak av einskilde hemichordatar er dette eit trekk ryggstrengdyra er åleine om, og som har gjort ei sterk utvikling av nervesystemet mogleg. 

Ryggstrengdyr deler nok ein eigenskap med dei fleste hemichordatar, men ingen andre nolevande dyr, Det er ein gjelletarm med gjellespalter. Korleis gjelletarmen oppstod, er ikkje kjent, men før han tok til å ta seg av gassutvekslinga mellom dyret og omgjevnaden som ein tilleggsfunksjon, var rolla å filtrere vatnet for næringspartiklar. Dette tyder på eit levesett som viser at forfedrane til ryggstrengdyra stort sett levde som passive filtrerarer. Dette gjeld truleg for heile deuterostomienes stamform. Hos einskilde ryggstrengdyr finn vi ei innvendig bukfure ventralt i gjelletarmen, endostyl. Det er ei ciliekledd og slimproduserande renne som speler ei viktig rolle ved filtreringa av partiklar frå vatnet. Hos hemichordatane kan vi hos nokre artar sjå byrjinga på denne strukturen, som er fullt til stades hos kappedyra og lansettfiskane. Også hos niaugelarver finst vi ein tilsvarande struktur, skjønt det ikkje er heilt sikkert om dette er eit opphavleg trekk eller om han har oppstått sekundært. I alle fall viser den felles funksjonen av denne bukfura hos såpass ulike grupper at den er et opphavleg trekk ved bygningen til ryggstrengdyra. Hos dei resterande medlemmene av Chordata er denne anatomiske detaljen blitt vidareutvikla til skjoldbruskkjertelen.

Ein annan særmerkt eigenskap ved ryggstrengdyra er at anatomien er snudd opp–ned i høve til andre bilaterale dyr. Dette gjer at nervesystemet ligg på ryggsida og blodkarsystemet på buksida, stikk motsett av kva som er tilfellet hos andre dyr. Ei mogleg forklaring er at ein stamart ein gong i fjern fortid tok til å leve «med buken i veret», utan at vi veit korfor.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Chordata» frå ,  den 3. juli 2006.

Bakgrunnsstoff 

Dyr
Zoologi
Landemerke

Landemerke var opphavleg ei nemning om eit punkt på land som ein kunne styra etter når ein var ute på sjøen. I dag blir omgrepet òg mykje brukt om iaugefallande bygningar og landformasjonar som ein kan sjå langvegs frå, også når ein er på land. Døme på slike landemerke er Eiffeltårnet i Paris og Fridomsgudinna i New York.

navigasjon
geografi

de:Landmarke
en:landmark
es:Mojón
ja:ランドマーク
zh:地標
Ingeniør

Ingeniør (frå latin/fransk) ein utdannings og yrkestittel innan tekniske fag. Kva som ligg i tittelen «ingeniør» varierer mykje frå land til land.

Opphav 

Ingeniør er ei omskriving av det franske ordet ingénieur, som har opphav i det mellomarderske franske ordet gigneor eller jingnor. Det opphavlege tydinga femna om alt frå ein høgt utdanna spesialist til ein fagmann for utførte praktisk arbeid, om lag som den engelske tydinga i dag. «Ingénieur» vert òg sett i samband med det franske ordet génie, som i sin tur stammar frå det latinske ordet genius, som tyder «å generera» eller «å produsera». I moderne fransk vert «génie» nytta i betydninga teknisk fagområde, som til dømes maskin, elektro, kjemi, osb.

Noreg 
I Noreg er sivilingeniør ein rettsbeskytta tittel. Etter Kvalitetsreforma har denne tittelen falle vekk, og er no erstatta med Mastergrad.

Høgskoleingeniør viser til nokon som har ingeniørutdanning frå ein høgskule, men tittelen er ikkje rettsbeskytta. I Noreg viser tittelen ingeniør vanlegvis til at den som ber tittelen har gjennomført ei 3-årig utdanning ved ein høgskule og teke ein bachelor-grad i ingeniørfag, eventuelt ei toårig vidareutdanning, såkalla høgskulekandidatutdanning, for studentar med bakgrunn som fagarbeidarar eller teknikarar i industrien. Tittelen «ingeniør» i norsk industri er gjerne meir ein stillingstittel enn eit mål på utdanning og kompetanse, og det er glidande overgangar mellom kva som vert kalla teknikar og ingeniør.

Andre land 
Den franske tittelen «ingenieur» og den tyske tittelen «diplomingenieur» tilsvarar den norske tittelen «sivilingeniør». Omgrepet «engineer», som vert nytta i engelsktalande land har ulik tyding alt etter i kva samanheng det vert nytta. Det kan vera alt frå ein «chartered engineer», som tilsvarar om lag det same som ein norsk sivilingeniør til ein maskinist på eit skip, eller ein montør.

Eur Ing 
I ein freistnad på å harmonisera omgrepet og gjera det lettare å utveksla arbeidskraft oppretta FEANI på 1990-talet tittelen «Eur Ing», men dei nasjonale organa som godkjende kven som kunne få titellen stilte ikkje strenge nok krav, så tittelen fekk ein låg status.

Kjelder 

Utdanning
Yrke
Ingeniørar
Teknikk
Gustave Eiffel

Alexandre Gustave Eiffel () var ein fransk ingeniør og entreprenør som spesialiserte seg på metallkonstruksjonar.

Eiffel er mest kjend for Eiffeltårnet i Paris, som blei reist i tidsrommet 1887–1889 i samband med verdsutstillinga i byen i 1889. Eiffel står òg bak armaturet i Fridomsstatuen i New York og ei rekke bruer. I 1890 teikna han «La Ruche» («Bikuba») i Paris. Huset blei opphavleg reist som ein mellombels struktur i samband med ei utstilling det året, men etter å ha blitt demontert valde ein å reisa det igjen på ein annan stad som billige atelier for kunstnarar.

Eiffel blei innblanda i ein økonomisk skandale i samband med det feilslåtte franske panamakanalprosjektet, og blei i første omgang dømt for dette. Det viste seg at han ikkje hadde hatt noko med den økonomiske sida av prosjektet å gjera, og dommen blei seinare omstøtt.

Ingeniøren døydde heime på Rue Rabelais i Paris, og blei gravlagd på Levallois-Perret-kirkegården i byen.

Franske ingeniørar
Sira

Sira er ei elv i Agder fylke. Elva er ein del av Sira-Kvina-vasskraftutbygginga, saman med elva Kvina. 
Elva har gjeve namn til Sirdalen, som igjen har gjeve namn til Sirdal kommune. Elva har òg gjeve namn til tettstaden Åna-Sira. 

Elvar i Agder
Geografi i Sirdal
Landnåm

Landnåm (frå norrønt landnám, kan omsetjast til 'landkjenning' eller 'å ta land') er ei nemning på at nytt land vert busett, og teke i bruk til landbruk. Ordleddet -nåm er det same som i anamme, det vil seia å tileigna seg. Uttrykket vert nytta innan historiefaget om busetting i eldre tid, og særleg norrøn tid. I nyare tid vert ordet bureising nytta. Uttrykket «indre landnåm» er ei nemning på aukande busetting innover i landet, medan «ytre landnåm» er busetting på område ein måtte reisa til over havet. 

I norrøn historie vert det tala om landnåm på Island, Færøyane, Orknøyane, Grønland og Vinland/Newfoundland. Landnámabók er den av islendingesogene som fortel historia om dei første slektene som busette Island. Ein person som stod i spissen for landnåm vert gjerne kalla landnåmsmann (landnámsmaður). 
Nemninga «landnåm» vert bruka om fast busetting frå Noreg eller av norskætta personar. Såleis tek nemninga ikkje omsyn til busetting av andre folkeslag. Til dømes budde det eskimoar på Grønland og indianarar i Vinland.

Kjelder

Norrøn tid
Landbruk
Valland

Valland er i den gamalnorske og -islandske litteraturen et vanleg namn på den vestlege delen av Frankrike. Valland kunne brukast om Poitou, Bretagne og særleg Normandie.

Nemninga kjem av namnet på folket valar (som i Wales), men blei seinare brukt om alle slag keltarar. I tillegg til Wales kunne namnet visa til Belgia, Nord-Italia og Nord-Frankrike. Sidan nordbuarane med tida kom mest i samband med det sistnemnde området, særleg gjennom erobringa av Normandie, blei det Frankrike som oftest blei omtalt som Valland.

Ordsoge 
Ettersom dei fleste områda der det budde keltarar etter kvart blei romaniserte, kom orda «valar» og «Valland» til å tyda personar av romansk opphav og land med romanske innbyggjarar. Ordet valnøtt viser dermed til ei fransk eller italiensk nøtt. Også i nyare tid finn ein desse formene av og til i Norden, som i «velsk» og «Velskland».

I tillegg til namnet på Wales har ordet òg gitt opphav til nemninga Vallonia, om den fransktalande, og dermed romanske, delen av Belgia. Dei tysktalende i Sveits omtalar dei fransktalande som Welsche.

Ordet stammar frå det germanske *Walha, eit namn germanarane gav dei keltiske naboane sine, og som igjen kanskje stammar frå namnet på ein keltisk stamme romarane kjende som valcae. Det finst òg i andre germanske språk, som i engelsk Welsh (walisar, walisisk) og i dei tyske orda wälsch, welsch og Welschland. 

Slavarane overtok ordet frå gotarane (*walhs) som ei nemning for dei romanske folka, men ordet har seinare fått ulike tydingar i dei ulike slaviske språka. På denne kanten gav ordet opphavet til Valakia i Romania. Frå slavarane gjekk ordet vidare til ungararane (Oláh) og grekarane (Βλάχοί), og blei brukt om dei romanske folka på Balkan.

Bakgrunnsstoff 
 The Vlach Connection

Kjelde 
 Opphavleg artikkel omsett frå Wikipedia på bokmål/riksmål

Stader frå norrøn tid
Lille

Lille er ein by i det nordlege Frankrike ved elva Deûle nær grensa til Belgia. Det nederlandske namnet på byen er Rijsel. Byen er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Nord og regionen Hauts-de-France. Lille har det fjerde største storbyområdet i Frankrike (består av Lille, Roubaix, Tourcoing og forstadane deira) med eit innbyggjartal på over 1 million.

Lomme vart ein del av byen Lille 27. februar 2000, og det totale folketalet deira vart 212 597 (1999). Heile storbyområdet til Lille, både i dei franske og belgiske områda (Kortrijk, Tournai) vart i 2000 estimert til rundt 1 730 000 innbyggjarar, noko som gjer det til eit av dei store storbyområda i Europa.

Lille var tidegare ein by i Flandern, men vart ein del av Frankrike på 1700-talet. Lille har eit stort universitet overført frå Douai i 1808 og eit av dei viktigaste kunstmuseuma i Europa med flamske, nederlandske, franske og spanske kunstverk. Lille har mange studentar, og forskjellige kjelder oppgjer talet til å vere mellom 90 000 og 150 000 studentar.

Lille har gode jernbane- og vegsamband til både Paris og utlandet, mellom anna togsamband til Paris på 1 time og til London på om lag 1 time og 40 minutt.

Lille var europeisk kulturhovudstad saman med den italienske byen Genova i 2004.

Fotballaget Lille Olympique Sporting Club speler i det øvste nivået i fransk fotball.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Nord
Europeiske kulturhovudstader
Lugerpistol

Lugerpistolen eller Parabellumpistolen er ein halvautomatisk pistol introdusert av Deutsche Waffen- und Munitionsfabriken (DWM). Han var populær både militært og sivilt i første halvdel av førre hundreåret. Av andre nemningar for våpenet kan nemnast P08, som han fekk da han vart tenestevåpen for den tyske hæren i 1908. Denne pistolen er ikkje minst viktig fordi han var den første som bruka kaliber 9 mm Parabellum, som dei fleste tenestepistolar i dag har. 

Pistolen var konstruert av Georg Luger og var ei vidareutvikling av Borchardt C-93.

Dette våpenet vart produsert med svært høge kvalitetskrav, og somme av dei kan brukast enno. Lugerpistolane er veldig treffsikre, har ergonomisk grep, men toler ikkje så godt skit og lort på grunn av at mykje av eldgjevingsmekanismen er open. Lugeren har eit kneledd som tek rekylen og driv sjølvlademekanismen. 

Dei første Lugerpistolane vart produserte alt før 1900, men det var dette året han først vart teken inn som tenestevåpen, av den sveitsiske hæren. Da bruka han ein patron i 7.65 mm, 7.65 Parabellum. Sveitsarane kalla han Ordonnanzpistole 00.

Lugeren vart vurdert i USA au, da i 9 mm Parabellum, men der enda dei opp med Colt 1911 i kaliber .45 ACP (11.25 mm). Men sivilt vart han ganske utbreidd i USA au, dei neste par ti-åra. 

Våpenet vart teke inn i den tyske marinen i 1904, og i 1908 av den tyske hæren, etter at kaliberet var endra til 9 mm Parabellum. Han kom i staden for Reichsrevolver, som hadde vore tysk tenestevåpen til da. 

Luger P08 var standard tenestepistol for den tyske hæren i begge verdskrigane, men vart gradvis erstatta av Walther P38 frå 1938 av. Lugeren hadde vorte for dyr for militæret, og P 38 tolte au støv og skit betre. Også Mauser produserte elles på denne tida både Luger og den nye Walther P38.

Somme sportskyttarar, særleg i Sveits, har halde fram med å bruke Lugerpistolar i 7,65 mm fordi dei er så treffsikre. 

Normal produksjon av denne pistolen enda i 1999. 

Tusenvis av eksemplar vart tekne med til USA og Sovjetunionen etter krigen som souvenirar, og ein del vart au att i okkuperte land som Noreg da tyskarane fór heim att i 1945.

Bakgrunnsstoff 
 World of Lugers 
 Maßtafeln zur Pistole 08 und langen Pistole 08

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, som har ein meir detaljert artikkel her 

Pistolar
Militære våpen
Eugène Pottier

Eugène Edine Pottier () var ein fransk revolusjonær sosialist og poet. Han er kjend for å ha skrive teksten til songen «Internasjonalen», som vert sungen i sosialistiske og kommunistiske krinsar verda over. Som yrke utforma han mønstre for stoff og klede, og skipa eit firma for stoffprenting.

Eugène Pottier komponerte sin fyrste song, «Vive la Liberté» ('Leve Fridomen'), i 1830, og publiserte i 1840 «Il est bien temps que chacun ait sa part» ('Det er på tide at kvar og ein får sin del'). Han tok ofte del i les goguettes, grupper på ikkje fleire enn 19 songinteresserte personar som i samsvar med fransk og belgiske tradisjon møtte kvarandre i festleg lag for å ete, drikke og synge songar saman. I 1883 tok han del i ein songkonkurranse som vart arrangert av den vidgjetne goguette Lice chansonnière og vann sylvmedalje for songen sin.

Eugène Pottier var med i kampane under kringsettinga av Paris i 1870 som medlem av nasjonalgarden, tok aktivt del i Pariskommunen ved å vere medlem av det folkevalde rådet som styrte Paris frå mars 1871, og vart vald til medlem for distriktet 2e arrondissement. Det var i tida med Pariskommunen at han skreiv diktet «L'Internationale» (Internasjonalen). Han vart vidgjeten for dette diktet fyrst eitt år etter at han døydde, i året 1888, då dette diktet vart tonesett av den belgiskfødde franske musikaren Pierre Degeyter (Pierre De Geyter på flamsk, den belgiske varianten av nederlandsk), busett i den nordaustfranske byen Lille.

I 1871 flykta han til England. Etter å ha vorte dømd til døden 17. mai 1873 av ein domstol i Paris utan at han var til stades under rettargangen, drog han i eksil til USA. Her organiserte han støtte til deporterte kommunardar, men slutta seg òg til frimurarane, deretter til det amerikanske sosialistiske arbeidarpartiet. Ruinert og halvt lamma, returnerte han til Frankrike etter at det var gjeve amnesti i 1880, og vart med i sosialistpartiet.

Franske sosialistar
Franske diktarar
Folk frå Paris
Bastionen

Bastionen er supportarklubben til FC Lyn Oslo. Bastionen vart stifta i 1992 under namnet Lyn Supporter Clubb. Bakgrunnen for å skriva «clubb» med c skal ha vore at med «klubb» ville forkortinga verta LSK (som i Lillestrøm Sportsklubb). 

Bastionen har meir enn 2 900 medlemer. 

Mottoet til Bastionen er «Lyn for alltid - Alt for Oslo».

I 2005 skifta Bastionen stampub til Horgans i Hegdehaugsveien i Oslo.

Bastionen Tifo organiserer tifoarbeidet og har vunne sølvblusset til Norsk Supporterallianse tre år på rad.

Bakgrunnsstoff 
 Nettsida til Bastionen
 Nettsida til BastionenTifo

FC Lyn Oslo
Supporterklubbar
Tettstader i Troms

Det er 37 tettstader i Troms fylke. Av dei har desse bystatus: Finnsnes, Harstad og Tromsø.

66,4% av dei som bur i Troms bur i tettstadene, medan landsgjennomsnittet er 78,9%. I fire kommunar er det ingen tettstad, det gjeld  Dyrøy kommune, Gratangen kommune, Kvænangen kommune og Tranøy kommune.

Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med over 200 busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for nærare informasjon om tettstadsomgrepet.

Tettstadene i Troms etter folketal

Tettstadene i Troms etter kommune
{| class="wikitable"
|-
|valign="top"|

 Balsfjord 
 Nordkjosbotn
 Storsteinnes

 Bardu 
 Heggelia 
 Setermoen

 Berg 
 Senjahopen

 Bjarkøy 
Det er ingen stader i Bjarkøy som kjem  inn under SSB sin definisjon av tettstad.

 Dyrøy 
Det er ingen stader i Dyrøy som kjem  inn  under SSB sin definisjon av tettstad.

 Gratangen 
Det er ingen stader i Gratangen som kjem  inn under SSB sin definisjon av tettstad.

 Harstad 
 Harstad
 Kasfjord

 Ibestad 
 Ibestad

 Karlsøy 
 Hansnes

 Kvæfjord 
 Borkenes

 Kvænangen 
Det er ingen stader i Kvænangen som kjem  inn under SSB sin definisjon av tettstad.

 Kåfjord 
 Olderdalen

 Lavangen 
 Tennevoll

 Lenvik 
 Finnsnes
 Fjordgard
 Gibostad
 Husøy
 Silsand
| width="50%" valign="top"|

 Lyngen 
 Furuflaten
 Lyngseidet

 Målselv 
 Andselv
 Andslimoen
 Heggelia 
 Skjold
 Moen

 Nordreisa 
 Storslett
 Sørkjosen

 Salangen 
 Sjøvegan

 Skjervøy 
 Skjervøy

 Skånland 
 Evenskjær
 Grov

 Storfjord 
 Skibotn

 Sørreisa 
 Sørreisa

 Torsken 
 Gryllefjord

 Tranøy  
Det er ingen stader i Tranøy som kjem  inn under SSB sin definisjon av tettstad.

 Tromsø
 Ersfjordbotn
 Kaldfjord
 Kjosen
 Movik
 Sommarøy
 Tromsø
</td></tr></table>

Tidlegare tettstader
Desse stadene har tidlegare vore defineter som tettstader av SSB, men er det ikkje lenger no:

 Breivik  i Harstad kommune
 Eidkjosen  i Tromsø kommune
 Fagernes  i Tromsø kommune
 Fjordgard  i Lenvik kommune
 Fossmo  i Storfjord kommune
 Gansvik   i Harstad kommune
 Grunnfarnes  i Torsken kommune
 Grøtavær  i Harstad kommune
 Kaldfarnes  i Torsken kommune
 Kilbotn  i Harstad kommune
 Kåfjordbotn  i Kåfjord kommune
 Mefjordvær  i Berg kommune
 Nergård  i Bjarkøy kommune
 Skaland  i Berg kommune
 Torsken  i Torsken kommune
 Tovik  i Skånland kommune
 Årviksand  i Skjervøy kommune

Kjelder
 Statistisk sentralbyrå: 
 «Tettsteder. Folkemengde og areal, etter kommune. 1. januar 2009»
 Kart: «Tettsteder og sentrumssoner 1. januar 2005 Troms»

Referansar

 

nb:Tettsteder i Troms
Kristin Dalehamn

Kristin Dalehamn () var tidlegare leiar av Norges Kommunistiske Ungdomsforbund (NKU), ungdomsorganisasjonen til Norges Kommunistiske Parti (NKP). Trondheim er hennar heimkommune. Det er i dag to organisasjonar som kallar seg NKU, Dalehamn var leiar av det «nyorganiserte» NKU. Dalehamn er og med i styret i NKP i Midt-Noreg. Ho stod på 15. plass på lista til NKP i Sør-Trøndelag til Stortingsvalet i 2005.

Bakgrunnsstoff 
 Ny NKU-leder: Rekruttering og skolering de viktigste oppgavene  Intervju i Friheten.
 1. mai-tale i Trondheim 2006 
 TV 2 si liste over NKP sine kandidatar i Rogaland.

NKP-politikarar i Sør-Trøndelag
Folk frå Trondheim
Kirsten Hansteen

Kirsten Moe Hansteen () var ein norsk kommunistisk politikar for NKP, og kvinnesaksforkjempar. Ho var den første kvinnelege statsråden i Noreg.

Bakgrunn 
Hansteen var fødd Kirsten Moe i Lyngen. Ho studerte filologi ved Universitetet i Oslo, der ho blei med i det radikale studentmiljøet. Ho gjekk inn i Mot Dag i 1927. I 1930, gifta ho seg med advokaten Viggo Hansteen, gjekk ho over til partiet hans, NKP. 

Viggo Hansteen blei dømt til døden og skoten av den tyske okkupasjonsmakta i 1941, og Kirsten Hansteen blei åleinemor for tre barn. Under krigen redigerte ho likevel det illegale bladet Kvinnefronten, som ho heldt fram med til 1945. I samarbeid med Henriette Bie Lorentzen grunnla og utgav Hansteen tidsskriftet Kvinnen og tiden i 1945, og var utgjevar fram til 1955. 

I 1945 vart Kirsten Hansteen konsultativ statsråd i samlingsregjeringa, den første kvinnelege statsråden i Noreg. Ho representerte Akershus på Stortinget frå 1945 til 1949. I tillegg til kvinnesaker, var Hansteen etter den andre verdskrigen ein pådrivar for fredsarbeid. Ho var medlem av styret i Verdensfredsrådet, og deltok på ei rekke fredskonferansar og skreiv artiklar mot atomvåpenopprusting.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

NKP-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen I
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar frå NKP
Stortingsrepresentantar for Akershus
Kvinner i norsk historie
Fredsforkjemparar
Norske kvinnesaksfolk
Norske motstandsfolk
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Folk frå Lyngen
Verdsutstilling

Verdsutstilling eller Expo er ei stor utstilling som har vore arrangert sidan midten på 1800-talet. Den offisielle arrangøren er Bureau International des Expositions (som oftast forkorta BIE). BIE-godkjente utstillingar er delt i tre: universelle, internasjonale og spesialisterte. Utstillinga held vanlegvis på i 3 til 6 månader. 

Dette er byar som har arrangert verdsutstilling så langt:
 1851 London
 1855 Paris
 1862 London
 1867 Paris
 1873 Wien
 1876 Philadelphia
 1878 Paris
 1880 Melbourne (Royal Exhibition Building)
 1888 Barcelona
 1889 Paris
 1893 Chicago
 1897 Brussel og Stockholm 
 1900 Paris
 1904 Saint Louis. Utstillinga Louisiana Purchase Expostition var inga offisiell verdsutstilling.
 1905 Liège
 1906 Milano
 1910 Brussel
 1913 Ghent
 1915 San Francisco

 1933 Chicago
 1937 Paris
 1939 New York World's Fair (Ikkje BIE)
 1958 Brussel
 1962 Seattle
 1967 Montreal
 1968 San Antonio
 1970 Osaka
 1974 Spokane
 1982 Knoxville
 1984 New Orleans
 1986 Vancouver
 1992 Sevilla
 1998 Lisboa
 2000 Hannover
 2005 Nagoya
 2008 Zaragoza
 2010 Shanghai
 2015 Milano

Bakgrunnsstoff 
 The 1904 World's Fair: Looking Back at Looking Forward
 ExpoMuseum, an online world's fair museum
 ExpoMuseum Discussion Web site
 1964/1965 New York World's Fair Web site
 1964/1965 New York World's Fair discussion
 Glasgow 1938
 1933/1934 Chicago World's Fair Web site 
 Official Web site for the Expo Toronto 2015 Bid 
 Enthusiast's Web site for the Expo Toronto 2015 Bid 
 Belgium World's fairs remains Web site in French 
 France World's Fair's remains 1855-1937 Web site in French 
 1910 Brussels World's Fair - Vintage Postcards
 "The USA Needs The BIE. The BIE Deserves The USA." 
 "World'fairs discussion in French but English is welcome"

 
Utstillingar
Hammerfestkommunen

Hammerfestkommunen var ei nemning for organisasjonen arbeidarar i Hammerfest laga til før den norske storstreiken i 1921.

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel på www.leksikon.org

Norsk arbeidarhistorie
Historie i Hammerfest
1921
Straumsnes i Fjaler

Straumsnes er ei bygd i Fjaler kommune i Sunnfjord i Vestland fylke. Bygda med kring 120 innbyggjarar ligg ytst i Dalsfjorden i Sogn og Fjordane fylke. I nesten 90 år har Åsnes ski vore produsert ved Skifabrikken Åsnes Skifabrikk. I oktober 2006 kjøpte Skigutane AS frå Voss 90 % av aksjane, og opprettheldt skiproduksjonen, men frå 2008 vart drifta på på Straumsnes avslutta. Bygda har vore prega av fråflytting; skule, butikk og post forsvann for ein del år attende. Bygda har framleis att fem gardar som driv for fullt, men med framtidsutsiktene for gardsdrifta vart det i 2005 vedtatt å inngå samdrift og bygge fellesfjøs. Fellesfjøset stod ferdig i 2007 og drifta vart starta opp 17. oktober 2007.

Det er tilrettelagt merka turstiar i fjellet, med vidt og storslått utsyn ut mot havgapet.

Bakgrunnsstoff 
 Industri og næringsliv i Fjaler: Åsnes Skifabrikk på NRK fylkesleksikon for Sogn og Fjordane
 Straumsnes Mjølk og Kjøt DA (Fellesfjøs)

Geografi i Fjaler
Sunnfjord
Bygder i Vestland