alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Afrikansk pygmémus

Afrikansk pygmémus (Mus minutoides) er ein art i museslekta som er blant dei minste gnagarane i verda. 
Musa lever i sørlege, austlege og sentrale delar av Afrika, med ein glidande overgang til arten Mus musculoides. Nokre biologar reknar M. minutoides og M. musculoides som same art.

Levområde
Afrikansk pygmémus lever i ulike habitat i subtropisk klimaområde opp til 2 400 moh. Det er funne eksemplar av arten i fynbos-habitat, savanne, grasland, steinur, vassdrag, brakkland og bynære område. Dei kjem sjeldan inn i husvære. Gnagaren er heimehøyrande i Angola, Malawi, Mosambik, Sør-Afrika, Swaziland, Zambia og Zimbabwe. I Tanzania, Sør-Sudan og Kongo finst ein overgang til Mus musculoides som ikkje er ferdig kartlagd.

Skildring 
Pygmémusa kan ha ulike pelsfargar, men er som regel raudbrun på ryggen og lys beige eller nærast kvit på buken. Ho blir omkring 45-88 mm lang og veg gjerne 2,5-12 gram (typisk 5-6 g). Halen målar ca. 28-63 mm. Afrikansk pygmémus er dermed truleg mindre enn den norske dvergmusa.

Afrikansk pygmémus blir kjønnsmoden når ho er ca. 4 veker gammal. Hoa vil deretter bli brunstig kvar 4.-6. dag. Brunsten varer i ca. 24 timar. Om hoa blir drektig vil ho normalt føda 2-8 ungar etter 20-21 dagar. Ungane blir fødde hårlause og blinde. Augo opnar seg etter rundt ei veke.

Afrikansk pygmémus er eit typisk flokkdyr. Musa er mest nattaktiv og har ein tendens til å hamstra føde. Ho går godt å halda i fangenskap, og er kjend som kjæledyr fleire stader. Sidan musa er så liten, kan ho ikkje haldast fordi ho då lett kan skadast.
Levetida er rundt 2 år i fangenskap.

Kjelder

African Pygmy Mice Overview, crittery.co.uk
Denne artikkelen bygger på «Afrikansk pygmemus» frå ,  den 4. mai 2013.

Bakgrunnsstoff

Gnagarar
Dyr i Angola
Dyr i Malawi
Dyr i Mosambik
Dyr i Sør-Afrika
Dyr i Swaziland
Dyr i Zambia
Dyr i Zimbabwe
Kjæledyr
Hovudserien 1948/49

Hovedserien 1948-49 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå august 1948 til mai 1949. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar. Vålerengen vann gruppe A, og Fredrikstad gruppe B. Dei to klubbane spelte finale over to kampar. Fredrikstad vann begge, høvesvis 3–1 og 3–0.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
6. juni 1949: Vålerengen – Fredrikstad 1-3
12. juni 1949:	Fredrikstad – Vålerengen 3-0 (samanlagt 6-1)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1948–49» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1948
Fotball i Noreg i 1949
Hovedserien 1949/50

Hovedserien 1949–50 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå august 1949 til mai 1950. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar. Fram (Larvik) vann gruppe A, og Fredrikstad gruppe B. Dei to klubbane spelte finale over to kampar. Fram vann etter å ha vunne og spelt uavgjort.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
11. juni 1950: Fredrikstad–Fram 1–1
18. juni 1950:	Fram–Fredrikstad 1–0 (samanlagt 2–1)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1949–50» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1949
Fotball i Noreg i 1950
Hovudserien 1950/51

Hovedserien 1950-51 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå august 1950 til juni 1951. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. Dei to klubbane spelte finale over to kampar. Fredrikstad vann begge, med 3-1 borte og 4-2 heime.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
21. juni 1951:  -  1-3
26. juni 1951:	 -  4-2 (samanlagt 7-3)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1950–51» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1950
Fotball i Noreg i 1951
Hovudserien 1951/52

Hovedserien 1951-52 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1951 til juni 1952. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Fredrikstad 3-1.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
22. juni 1952:	 -  3-1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1951–52» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1951
Fotball i Noreg i 1952
Hovedserien 1952–53

Hovedserien 1952-53 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå august 1952 til juni 1953. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Larvik Turn 3-2.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
21. juni 1953:	 -  3-2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1952–53» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1952
Fotball i Noreg i 1953
Hovudserien 1953/54

Hovedserien 1953-54 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1953 til juni 1954. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar. Skeid vann gruppe A, og Fredrikstad gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Fredrikstad 2–1.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
27. juni 1954:	 -  2-1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1953–54» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1953
Fotball i Noreg i 1954
Hovedserien 1954/55

Hovedserien 1954-55 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1954 til mai 1955. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Larvik Turn 4-2.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
5. juni 1955:	 -  4-2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1954–55» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1954
Fotball i Noreg i 1955
Hovudserien 1955/56

Hovedserien 1955-56 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1955 til mai 1956. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Larvik Turn 3-2.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
3. juni 1956:	Larvik Turn – Fredrikstad 3-2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1955–56» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1955
Fotball i Noreg i 1956
Hovudserien 1956/57

Hovedserien 1956-57 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1956 til juni 1957. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Fredrikstad 6-1.

Gruppe A

Gruppe B

Finale
16. juni 1957:	 -  6-1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1956–57» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1956
Fotball i Noreg i 1957
Hovudserien 1957/58

Hovedserien 1957-58 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1957 til juni 1958. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. I finalen mellom dei to laga vann Viking 2–0.

Gruppe A

Gruppe B

Finale

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1957–58» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1957
Fotball i Noreg i 1958
Hovedserien 1958/59

Hovedserien 1958-59 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i fotball som gjekk frå juli 1958 til juni 1959. Hovedserien var delt opp i to avdelingar, med åtte lag kvar.  vann gruppe A, og  gruppe B. Finalen gjekk til omkamp, etter at laga spelte uavgjort 2–2 etter ekstraomgangar den 21. juni 1959.  vann omkampen 4–1 då han vart spelt 5. august.

Gruppe A

Gruppe B

Finale

Omkamp
5. august 1959

 -  1-4

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1958–59» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no
aftenbladet.no 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1958
Fotball i Noreg i 1959
Hovudserien 1959/60

Hovedserien 1959-60 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1959 til juni 1960. Hovedserien var delt opp i to avdelingar med åtte lag i kvar.  vann gruppe A føre  og  vann gruppe B føre .

Sesongen vart avslutta med finale den 15. juni 1960 og bronsefinale 16. juni. I bronsefinalen spelte  mot  og vann denne 4–2. I finalen fekk  revansj frå finaletapet året før og vann 6–2 mot .

Gruppe A

Gruppe B

Finale
15. juni 1960:	 -  6–2

Bronsefinale
 16. juni 1960:  -  4–2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1959–60» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no
aftenbladet.no 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1959
Fotball i Noreg i 1960
Hovudserien 1960/61

Hovedserien 1960-61 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet i herrefotball som gjekk frå juli 1960 til juni 1961. Hovedserien var delt opp i to avdelingar med åtte lag kvar.  vann gruppe A føre  og  vann gruppe B føre . 

Sesongen vart avslutta med bronsefinale den 14. juni 1961 og finale 16. juni. I bronsefinalen spelte  mot  og vann denne 6–4. I finalen spelte  mot  og vann sin andre finale på rad med siger 2–0.

Gruppe A

Gruppe B

Bronsefinale
 14. juni 1961:  -  6–4

Finale
 16. juni 1961:  -  2–0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1960–61» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no
aftenbladet.no
Playerhistory.com

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1960
Fotball i Noreg i 1961
Hovudserien 1961–62

Hovedserien 1961-62 var namnet på det øvste nivået i det norske seriesystemet og gjekk frå juli 1961 til oktober 1962. Dette var den siste sesongen det øvste nivået gjekk under namnet Hovedserien. Det vart ikkje spelt kampar mellom 8. oktober 1961 og 29. april 1962 på grunn av vinteren. 

Serien går òg under namnet Maratonserien, og var første gongen det øvste nivået berre bestod av éi avdeling. Det var avgjort at det berre skulle vere éin toppserie, og forbundet løyste dette ved å putte laga frå dei to tidlegare avdelingane i ei og la halvparten rykke ned. 

 vart seriemeister,  fekk sølv og  bronse.  leia etter 21 runder og kvalifiserte seg med det til serievinnarcupen 1962/63.

 og  rykte opp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hovedserien 1961–62» frå ,  den 5. mai 2013.  
 

Hovedserien
Fotball i Noreg i 1961
Fotball i Noreg i 1962‎
1. divisjon fotball for menn 1963

1. divisjon 1963 var den første sesongen med éi avdeling i toppdivisjonen. Det vart spelt 18 rundar, og det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort. Dei to nedste laga rykte ned.

Første serierunde vart spelt søndag 28. april, bortsett frå 1-1 kampen mellom  og  som starta sesongen to dagar tidlegare. Axel Berg for bortelaget stod bak den historiske første scoringa etter at Noreg vart lagt saman til eitt fotballrike.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1963» frå ,  den 5. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
rsssf.no – alle resultater 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1963
1. divisjon fotball for menn 1964

1. divisjon 1964 starta 24. april og sluttet 4. oktober.

Det vart spelt 18 rundar. Dei to nedste laga rykte ned. Det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1964» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff 
 rsssf.no – alle resultater 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1964
1. divisjon fotball for menn 1965

1. divisjon 1965 starta 23. april og slutta 10. oktober.

Det vart spelt 18 rundar. Dei to nedste laga rykte ned. Det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1965» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no – alle resultater 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1965
1. divisjon fotball for menn 1966

1. divisjon 1966 starta 22. april og slutta 22. oktober.

Det vart spelt 18 rundar, og det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.  vann sitt til no einaste seriemeisterskap, medan dei to nedste laga ( og ) rykte ned. 

1. divisjon vart på 60-talet gjerne kalla «trikkeserien» på grunn av dominansen frå Oslo-laga , ,  og . Spesielt tydeleg var dette i 1966 då dei fire laga alle enda blant dei fem første på tabellen.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1966» frå ,  den 5. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
rsssf.no – alle resultat 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1966
1. divisjon fotball for menn 1967

1. divisjon 1967 starta 27. april og slutta 22. oktober.

Det vart spelt 18 rundar. Dei to nedste laga rykte ned. Det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1967» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no – alle resultat 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1967
Djurgårdens IF

Djurgårdens IF er eit svensk fotballag med heimebane i den svenke hovudstaden Stockholm.
Laget vart stifta 12. mars 1891 med namnet Djurgårdens idrottsförening.

Svenske fotballag
Stockholm
Skipingar i 1891
1. divisjon fotball for menn 1968

1. divisjon 1968 starta 25. april og slutta 20. oktober.

Det vart spelt 18 rundar. Dei to nedste laga rykte ned. Det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.

Den 20. oktober scora Odd Iversen seks mål da  slo  med 7-2. Dette er rekord for den øvste divisjonen, tangert av Jan Fuglset i 1976.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1968» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff 
 rsssf.no – alle resultat

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1968
1. divisjon fotball for menn 1969

1. divisjon 1969 starta 27. april og slutta 19. oktober.

Det vart spelt 18 rundar. Dei to nedste laga rykte ned. Det vart gjeve to poeng for siger og eitt poeng for uavgjort.

Endeleg tabell

Toppskårarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for menn 1969» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
rsssf.no – alle resultat 

1. divisjon fotball for herrar (nivå 1)
Fotball i Noreg i 1969
Strunz-klassifisering

Nickel–Strunz-klassifisering er eit klassifideringssytem for å klassifisere mineral etter deira kjemiske samansetting, utvikla av den tyske mineralogen Karl Hugo Strunz (24 February 1910 – 19 April 2006) i hans Mineralogische Tabellen (1941). Den 4. og 5. utgåva var redigert av Christel Tennyson til (1966). Det var etterfølgt av A.S. Povarennykh med ei revidert klassifisering (1966 på russisk, 1972 på engelsk).

Som kurator ved Mineralogical Museum ved Friedrich-Wilhelms-Universität (no kjent som Humboldt University of Berlin), Strunz fekk oppgåva med å sortere museet si geologiske samling etter krystall-kjemisske eigenskapar. Hans Mineralogical Tables, har blitt gjennom fleire oppdateringar; den siste utgåva, publisert i 2001, er den niande (Mineralogical Tables by Hugo Strunz and Ernest H. Nickel (31 August 1925 – 18 July 2009). I dag er James A. Ferraiolo ved Mindat.org ansvarleg for vidare revidering. IMA/CNMNC støtter Nickel–Strunz-databasen.

Klassifisering 
Nickel–Strunz mineralklasser
Det noverande klassifiseringa deler minerala inn i ti klasser, som vidare er delt i divisjonar, familiar og grupper etter kjemisk samansetting og krystall struktur.

 grunnstoff
 sulfid og sulfosalt
 halid
 oksid, hydroksid og arsenitt
 karbonat og nitrat
 borat
 sulfat, kromat, molybdat og tungstat
 fosfat, arsenat og vanadat
 silikat
 Organiske forbindingar

IMA/CNMNC mineralklassar
IMA/CNMNC foreslår ei ny hierarkisk klassifisering , ved bruk av Nickel-Strunz-klasser (10 utg.) som gir:
 Klassifisering av mineral (ikkje silikat)
 Nickel-Strunz-klasse 01: Grunnstoff
 Klasse: grunnstoff
 Nickel-Strunz-klasse 02: Sulfid og Sulfosaltar
 Klasse 02.A – 02.G: sulfid, selenid, tellurid; arsenid, antimonid, bismutid
 Klasse 02.H – 02.M: sulfosalt; sulfarsenitt, sulfantimonitt, sulfbismuthitt, osv.
 Nickel-Strunz-klasse 03: Halogenid
 Klasse: halid
 Nickel-Strunz-klasse 04: Oksid
 Klasse: oksid
 Klasse: hydroksid
 klasse: arsenat (inkl. antimonitt, bismutitt, sulfitt, selenitt og telluritt)
 Nickel-Strunz-klasse 05: Karbonat og Nitrat
 Klasse: karbonat
 Klasse: nitrat
 Nickel-Strunz-klasse 06: Borat
 Klasse: borat
 Subclass: nesoborat
 Subclass: soroborat
 Subclass: sykloborat
 Subclass: inoborat
 Subclass: fylloborat
 Subclass: tektoborat
 Nickel-Strunz class 07: Sulfat, Selenat, Tellurat
 Klass: sulfates, selenat, tellurat
 Klass: kromat
 Klass: molybdat
 Klass: tungstat
 Nickel-Strunz class 08: Fosfat, Arsenat, Vanadat
 Klasse: fosfat
 Klasse: arsenat
 Klasse: vanadat
 Nickel-Strunz class 10: Organiske Compounds
 Klasse: organiske compounds
 Klassifisering av mineral (silikat)
 Nickel-Strunz class 09: Silikat og Germanat
 Klasse: silikat
 Subklasse 09.A: nesosilikat
 Subklasse 09.B: sorosilikat
 Subklasse 09.C: syklosilikat
 Subklasse 09.D: inosilikat
 Subklasse 09.E: fyllosilikat
 Subklasse: tektosilikat
 09.F: utan zeolitisk H2O
 09.G: med zeolitisk H2O; zeolitt-familien
 Subklass 09.J: germanat

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Nickel-Strunz classification» frå ,  den 5. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
 Strunz-klassifisering på Mindat

Mineralogi
Francesco Guardi

Francesco Lazzaro Guardi () var ein italiensk målar, fødd og død i Venezia. Han er særleg kjend for sine vedutamåleri i rokokkostil. Giovanni Battista Tiepolo var gift med syster hans.

Liv og gjerning 

Francesco Guardi var son til den norditalienske barokkmålaren Domenico Guardi (1678-1716) frå Trentino. Sjølv vart han medlem av målarlauget i byen frå 1747. Også sonen hans, Jacopo, lærde seg opp i målarfaget.

Fram til broren Antonio døydde i 1760 arbeidde Francesco i målarverkstaden til familien, der også den yngre broren Nicolò var sysselsett. Til å byrje med måla han fyrst og fremst altarbilete. Som elev og etterfølgjar av Canaletto konsentrerte han seg, etter denne hadde forlate byen, med vedutaer. Han valde oftast dei same motiva, framfor alt venetianske utsikter, som Canaletto rett ofte hadde måla med stor suksess. Bileta hans skil seg frå dei måleria som den eldre Canaletto laga gjennom livlege lys- og skygge-effektar. Målarstilen er mykje friare og meir impulsiv med dels dristig penselføring, ein stil som i bruken av lys og farge synes varsle om den seinare impresjonistiske målarkunsten. Guardi la, i motsetnad til Canaletto, større vekt på dei dekorative effektane og var mindre nøyaktig med dei topografiske attgjevingane.

Guardi fekk oppdrag av private mesenar og frå Venezia-republikken, som til dømes syklusen over dei tolv festane, eit verk som gjekk til dogen Alvise IV Mocenigo. År 1782 dokumenterte Guardi pavebesøket til Pius VI i Venezia i fire store måleri. I høve besøket til det russiske storfyrsteparet i byen, måla han festførestillingane som vart arrangert til ære for paret. Bilete som desse er i dag verdfulle kunsthistoriske vitnemål om liv og kvardag, men også festar i Venezia på 1800-talet.

Etter Guardi finst òg ei stor mengde av sjangermåleri, til dømes eit av møterommet til nonnene i San Zaccaria. Måleriet gjev eit livaktig og fargerikt bilete av motane og skikkane til det venetianske aristokratiet.

Bileta hans har ei klar og harmonisk belysning og utmerkar seg gjennom den stemningsfulle atmosfæren. Fargebruken hans er kraftigare og rikare enn den læraren hans nytta, men mindre detaljert kva gjeld streken. Trass desse ulikskapane vert bileta hans framleis ofte tilskrivne den berømte læremeisteren hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Francesco Guardi» frå ,  den 5. mai 2013.  
 
 oppgave desse kjeldene:
Short biography in the Web Gallery of Art

Aldo Rizzi, I maestri della pittura veneta del '700, Electa - Milano 1973
The Doge on the Bucintoro near the Riva di Sant'Elena, also known as The Departure Of the Bucentaur For The Ascension Day Ceremony, held at the Louvre in Paris

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Målarar frå 1700-talet
Bandrikse

Bandrikse (Gallirallus philippensis) er ein vassfugl i riksefamiliener ein svært spreidd, mellomstor rikse i karakteristiske farger. Denne arten er utbreidd i store delar av den australasiatiske regionen og i den sørvestlege stillehavsregionen. Dette inkluderer Filippinane, Ny-Guinea, Australia, New Zealand og ei mengd mindre øyar, som dekker ei rekkje breiddegradar frå tropane sør til den subantarktiske regionen.

Skildring 

Det er ein i stor grad bakkelevande fugl på storleik med ei lita tamhøne, ca. 30 centimeter med kroppssvekt på 170 gram. Bandriksa har hovudsakleg brun overside, fine striper i svart og kvitt på undersida, eit langt kvitt augebryn, kastanjefarga band frå nebbrota rundt nakken, med eit gulbrunt band tvers over brystet. Kinn, hals og øvre bryst har grå farge. Nebbet er langt, kraftig og brunfarga. Dei nyttar ei rekkje fuktige habitat eller våtmarker med låg, tett vegetasjon som gøymsle. Dei kan bruke mangroveskog og andre salte miljø. Fuglane er vanlegvis ganske skjerre, men kan bli tillitsfulle, til dømes på stader lagt til rette for rekreasjon på øyar innanfor det store barriererevet i Australia.

Bandriksa er ein altetar som beitar på ei rekkje terrestriske virvellause dyr og små virveldyr, frø, nedfallsfrukt og anna vegetabilske matkjelder, og dessutan åtsel og avfall. 

Dei plasserer vanlegvis reira i tett vegetasjon av gras eller takrøyr nær vatn. Storleiken på kulla kan vere 3-4, på New Zealand 5-6, truleg med fleire kull i sesongen. Sjølv om nokre øypopulasjonar kan vere truga, eller til og med utrydda av introduserte rovdyr, er arten som heilskap rekna som livskraftig og stabil. Arten har hatt tilbakegang på New Zealand på grunn av habitattap og indroduserte rovdyr, og finst no mest i mangrovar og i vårmarker med ferskvatn på Nordøya.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Buff-banded Rail» frå ,  den 5. mai 2013.  
  
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Gallirallus philippensis . Henta frå http://www.birdlife.org den 5. mai 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

riksefamilien
Fuglar i Oseania