alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Masson Island

Masson Island eller Mission Island er ei isdekt øy som ligg 14 km nordvest for Henderson Island i Shackleton isbrem. Ho er kring 27 km lang og har ei høgd på 465 meter over havet, og ligg vest i Mawsonhavet. Ho vart oppdaga i februar 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Sir Douglas Mawson, som namngav ho etter professor Sir David Orme Masson i Melbourne, som var medlem i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen sin rådgjevande komite.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Øyar i Queen Mary Land
Morgan Island

Morgan Island er ei lita øy som er den største øya i ei øygruppe som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Cape Bidlingmaier, utanfor nordsida av Heardøya. Øygruppa vart kartlagd over «Morgan Bay» på eit kart frå 1860 av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar, og «Morgan Islands» var med på eit kart frå 1874. Ho vart kartlagd i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), som avgrensa namnet Morgan til den største øya i gruppa.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Geografi på Heard- og McDonaldøyane
Øyar i Australia
Nelly Island

Nelly Island er den største og austlegaste av Frazier Islands, som ligg i Vincennes Bay. Frazier Islands vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947. Nelly Island vart vitja den 21. januar 1956 av eit arbeidslag frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) som oppretta ein astronomisk kontrollstasjon der. Ho fekk dette namnet av ANARE fordi det var fleire kjempestormfuglar som hekkar på øya, som heiter giant petrell eller nelly på engelsk.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nelly Island» frå ,  den 18. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Wilkes Land
Nelson Rock

Nelson Rock er ei avsidesliggande øy, som i røynda er ein liten holme 5 km nord for Williams Rocks, utanfor kysten av Mac. Robertson Land i Holmevika. Ho vart kartlagd av Robert G. Dovers frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1954. Nelson Rock vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Robert Nelson, som var vêrobservatør ved Mawson Station i 1962, og som assisterte med trianguleringa av Nelson Rock og reisinga av eit landemerke på øya.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nelson Rock» frå ,  den 18. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Mac. Robertson Land
Neptune's Window

Neptune's Window er ei smal kløft mellom to høge klipper, like aust for Whalers Bay på søraustsida av Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho fekk dette namnet av kapteinløytnant D.N. Penfold i Royal Navy, etter kartlegginga hans av Deceptionøya i 1948-49, fordi ein lett kunne observere vêr- og istilhøva i innløpet til Neptunes Bellows frå denne kløfta.

Kjelder

Geografi på Sør-Shetlandsøyane
Deceptionøya

en:Neptune's Window
Ongulkalven

Ongulkalven er ei øy som ligg 1,5 km vest for Ongul i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Petermann Island

Petermann Island er ei lita øy like utanfor vestsida av Den antarktiske halvøya i Antarktis og like sør for Booth Island og Lemaire Channel. Ho er 2 km lang, og har den sørlegaste kolonien med bøylepingvinar i verda, i tillegg til mange adeliepingvinar.

Øya vart oppdaga av ein tysk ekspedisjon i 1873-74, som namngav ho etter geografen August Petermann. Den franske antarktisekspedisjonen 1908-10 overvintra ombord på skipet «Pourquoi-Pas?» i ei vik på søraustsida av øya, som dei kalla Port Circumcision fordi ho vart oppdaga 1. januar 1909, den tradisjonelle dagen for Jesu omskjering (circumcision på fransk).

Ekspedisjonen bygde hytter i vika, men desse er i dag borte, og berre ein varde står att, i tillegg til ei redningshytte bygt av Argentina i 1955, og ein kross til minne om tre medlemmar av British Antarctic Survey som døydde i 1982 i eit forsøk på å krysse havisen frå Faraday Station til Petermann.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Petermann Island» frå ,  den 18. november 2012. 

Øyar i Graham Land
Pobeda isøy

Pobeda isøy er ei isøy i Mawsonhavet. Ho ligg 160 km utanfor kysten av Queen Mary Land i Australsk Antarktis i Aust-Antarktis. Denne øya, som berre eksisterer i periodar, vert danna når enorme isfjell går på grunn her. 

Isøya oppstår og forsvinn i periodar. Ho oppstår av enorme isfjell som kalvar frå Denmanbreen som ligg aust i Shackleton isbrem. Isfjellet driv nordvestover til det går på grunn nord for isbremmen. Isfjellet kan bli liggande her i tiår eller meir, fram til isen smeltar nok til at han bryt laus. Det driv så vidare ut mot det opne havet og smeltar. 

Pobeda isøy har varierande storleik, men er ofte opp mot 70 km lang og 36 km brei med eit areal på 1500 km². Å kalle dette ei øy er i teknisk sett feil, sidan det i røynda berre er eit grunnstøytt isfjell med nesten vertikale sider og ein flat topp. 

Dei fysiske lovene seier at 11 % av eit isfjell vil ligge over vassnivået (i saltvatn), medan resten ligg under overflata. I tilfellet med Pobeda isøy, der den flate overflata ligg kring 27 meter over havet, tyder dette at djupna til isfjellet går ned til kring 216 meter under havnivå og at den samla høgda er kring 243 meter. Havet her er kring 216 meter djupt.

Historie 
Isøya vart første gong observert av US Exploring Expedition, leia av Charles Wilkes, i februar 1840. Øya hindra han i å reise vestover rundt kysten av Antarktis og han kalla ho derfor Termination Land.

Douglas Mawson kalla øya Termination Ice Tongue då han møtte ho under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen i 1911-1913. Øya var heilt borte då han kom attende til same staden under BANZARE 1929-31. 

Ein sovjetisk ekspedisjon kom over øya i 1960 og gav ho nytt namn, denne gongen Pobeda Ice Island, etter den sovjetiske sigeren over aksemaktene under den store fedrelandskrigen. Pobeda tyder siger på russisk. Dei oppretta til og med ein mellombels forskingsstasjon på øya. Pobeda forsvann ein gong i 1970-åra, men vart erstatta av eit nytt isfjell som kalva i 1985. Denne isøya forsvann i 2003 eller 2004. I dag er det ikkje noko isøy på staden.

Pobeda Canyon 
Kring 200 km nord for Pobeda Ice Island ligg Pobeda Canyon, ei djuphavsgrop som fekk dette namnet i 1956 av A. P. Lizitsin  . Ho ligg mellom  og .

Sjå òg 
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 Thwaites Iceberg Tongue

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pobeda Ice Island» frå ,  den 18. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Bernard Stonehouse: Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans. Wiley, Chichester/Hoboken 2002, ISBN 0-471-98665-8, S. 200

Bakgrunnsstoff  
 Satelittbilete av området
 Pobeda Station
 Oversyn

Øyar i Queen Mary Land
Geografi i Sørishavet
Poryadin Island

Poryadin Island er ei øy som ligg 1 km sør for Haswell Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911-1914. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956, og kalla opp etter Ya. Porjadin, navigatør på skipet «Vostok» under Bellingshausenekspedisjonen i 1819-21.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Queen Mary Land
Proclamation Island

Proclamation Island er ei lita klipperik øy 4,5 km vest for Cape Batterbee og like aust for Aagaardøyane. Ho vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), leia av Mawson, 1929–1931, og fekke dette namnet fordi området vart kunngjort (proclamation på engelsk) på toppen av øya den 13. januar 1930 for den britiske krona.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Enderby Land
Stroiteley Islands

Stroiteley Islands er ei rekkje på kring fire småøyar i den sørlege delen av Haswell Islands. Dei ligg frå nrod til sør nær fastlandet, 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Mabus Point. Dei vart kartlagded av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Dei vart fotografert på ny Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og nedteikna på karta deira som Ostrova Stroiteley.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Queen Mary Land
Taylor Islands

Taylor Islands er ei gruppe klipperik øyar og skjer som ligg ved vestsida av Edisto istunge og markerer vestenden av Highjump Archipelago. Dei vart kartlagde frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter Richard Spence Taylor, som var landmålar med U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar frå Wilhelm II Coast til Budd Coast i januar–februar 1948.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Ellsworth Land
Terra Nova Islands

Terra Nova Islands er ei nokre småøyar som ligg utanfor Oates Coast i Aust-Antarktis, kring 14 nautiske mil (26 km) nord for Williamson Head i Somovhavet. Dei vart observert frå «Magga Dan» den 8. mars 1961, under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av Phillip Law. Dei vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter ekspedisjonsskipet til Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, «Terra Nova», som opererte i dette området

Terra Nova Canyon () er ei undersjøisk grop kalla opp etter øyane ho ligg nær.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Oates Land
Tokarev Island

Tokarev Island er nokre småøyar i Haswell Islands, som ligg 200 meter vest for Gorev Island. Dei vart oppdaga og først kartlagde av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson. Dei vart fotograferte Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og kalla opp etter Aleksej K. Tokarev (1915–57), som var biolog på ekspedisjonen og døydde på veg attende frå Antarktis.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Queen Mary Land
Tyulen'i Islands

Tyuleni Islands er ei gruppe på tre særs små øyar i sørlege delen av Haswell Islands, kring 1 nautisk mil (1,9 km) utanfor fastlandet og 1,2 nautiske mil (2,2 km) vest for Mabus Point. Øyane ligg frå aust til vest og like vest for Stroiteley Islands. Dei vart kartlagde av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Dei vart fotograferte på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og kalla Ostrova Tyulen'i (Seløyane).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Queen Mary Land

en:Tyulen'i Islands
Verblyud Island

Verblyud Island er ei isdekt øy som stig 200 meter opp over den kringliggande isbremmen, heilt aust i Lazarevisen langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart først kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) i 1961 og kalla Kupol Verblyud (Kamelkuppelen).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Verblyud Island» frå ,  den 18. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Øyar i Dronning Maud Land
Vicars Island

Vicars Island er ei lita isdekt øy kring 2 nautiske mil (3.7 km) utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart oppdaga den 12. januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson. Han namngav ho etter eit australsk tekstilselskap som gav tekstilar til uniformene til ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Enderby Land
Vkhodnoy Island

Vkhodnoy Island er ei lita øy i Haswell Islands, som ligg 1 km sørvest for Tokarev Island og 1,4 nautiske mil (2,6 km) nordvest for Mabus Point. Ho vart kartlagd av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Ho vart fotografert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og nedteikna på karta deira som Ostrov Vkhodnoy (Inngangsøya), visstnok fordi ho ligg langs skipsruta til Mabus Point og Mirnyy Station.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Queen Mary Land
Wyche Island

Wyche Island er ei lita øy like sør for vestenden av Burnett Island i Swain Islands. Denne regionen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956), og den sovjetiske ekspedisjonen (1956). Øya vart landmålt i 1957 av C.R. Eklund. Han namngav ho etter flyfotografen Paul A. Wyche i U.S. Navy, som heldt seg ved Wilkes Station i 1957.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wyche Island» frå ,  den 18. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Wilkes Land
Zykov Island

Zykov Island er ei lita øy som ligg mellom Fulmar Island og Buromskiy Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og først kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911-14. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956, og kalla opp etter Ye. Zykov, ein studentnavigatør som mista livet i Antarktis i 1957.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Queen Mary Land
Southern Thule

Southern Thule er ei gruppe aude øyer som utgjer den sørlegaste delen av Sør-Sandwichøyane. Øyene vert administrert av det britiske oversjøiske territoriet Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. 

Southern Thule består av øyene Bellingshausen, Thule og Cook.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Southern Thule» frå ,  den 19. november 2012.  
 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Candlemas Islands

Candlemas Islands er ei gruppe aude øyar i den nordlege delen av Sør-Sandwichøyane. Øyene vert administrert av det britiske oversjøiske territoriet Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. 

Candlemas Islands består av øyane Candlemas Island og Vindication Island, i tillegg til fleire holmar. 

Candlemas Islands var toppdaga 2. februar 1775 av ein britisk ekspedisjon leia av James Cook, og har fått namnet sitt frå kyrkjedagen same dag, kyndelsmesse (engelsk Candlemas).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Candlemas Islands» frå ,  den 19. november 2012.  
 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Alert Cove

Alert Cove er ei lita vik som ligg sør for Kaninneset i Husvik i Strømnesfjorden, på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av Discovery Investigations (DI) i 1928 og er kalla opp etter «Alert», motorbåten nytta av DI.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Barber Cove

Barber Cove er ei lita vik med mange skjer som ligg mellom Bluff Point og Craigie Point, aust i Right Whale Bay ved Sør-Georgia. Namnet Scott Bay, som har ukjend opphav, vart nytta om vika på eit kart frå 1930 laga av Discovery Investigations. Ho vart kalla Barber Cove av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter korporal John M. Barber på HMS «Owen», som kartla området i 1961.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barber Cove» frå ,  den 19. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Sør-Georgia
Brandt Cove

Brandt Cove er ei vik på sørsida av Drygalskifjorden i Sør-Georgia, 1 nautisk mil nord for botnen av Larsen Harbour. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Karl Brandt, ein amerikansk økonom og professor i jordbruksøkonomi ved  Stanford University i California; forfattar av Whale Oil: An Economic Analysis.

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Burnet Cove

Burnet Cove er ei vik i Antarktis som ligg 0,5 nautiske mil sørvest for Maineset, på austsida av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld; ho vart kartlagd på ny i 1929 av eit lag frå Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey. Namnet Burnet, gjeven av UK Antarctic Place-Names Committee, er det engelske namnet på ei planta gråkryp, som er vanleg i dette området.

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Burton Cove

Burton Cove er ei lita vik like aust for Pearson Point, sørvestenden av Birdøya i Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Robert W. Burton, assistent i British Antarctic Survey under utforskinga av øya i 1971–72.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burton Cove» frå ,  den 19. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Sør-Georgia
Cairns Cove

Cairns Cove er ei lita vik på vestsida av Right Whale Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven Haste Cove av Discovery Investigations i 1930. men etter at namnet vart godkjent, vart det trekt attende av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959. Etter ei sjømåling frå HMS «Owen», 1960–61, vart vika kalla opp etter kvartermeister Peter T. Cairns i Royal Navy, som deltok under oppmålinga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cairns Cove» frå ,  den 19. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Sør-Georgia
Cobblers Cove

Cobblers Cove er ei lita vik med ein ankerplass 0.5 nautiske mil vest for innløpet til Godthul, langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven Pleasant Cove av eit lag frå Discovery Investigations i 1929, men dette namnet var ikkje i bruk lokalt. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at vika av kval- og selfangarar vart kalla «Skomaker Hullet» (cobbler's cove), fordi ho først vart vitja i tjukk tåke av ein norsk skyttar som ein gong hadde vore skomakar. Det engelske namnet på vika er det godkjende namnet.

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Greene Peninsula

Greene Peninsula er ei fjellendt halvøy mellom Morenefjorden og Cumberland East Bay i Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1979 etter Stanley Wilson Greene, ein britisk bryolog som arbeidde i Sør-Georgia frå 1960; med British Antarctic Survey, 1969–74, og Institute of Terrestrial Ecology i Penicuik, frå 1974.

Kjelder

Halvøyar i Sør-Georgia
Diaz Cove

Diaz Cove er ei vik med Kupriyanov Islands i munningen, 10 nautiske mil nordvest for Cape Disappointment, nær austenden av sørkysten av Sør-Georgia. Vika var kjend for tidlege selfangarar og restane av ei selskute ligg her. Ho vart oppdaga på ny i 1929 av kaptein Johannesen og kalla opp etter skipet hans, «Diaz».

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Stader kalla opp etter skip
Elephant Cove

Elephant Cove er ei lita sirkelforma vik som ligg 0.5 nautiske mil nord for Klutschak Point langs sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet «Elephant Bay», truleg nytta av tidlege selfangarar i Sør-Georgia, vart nedteikna på kartet til den tyske ekspedisjonen under Kohl-Larsen, 1928–29, og eit kart av Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i denne perioden. Cove eller vik vert rekna som eit betre skildrande ledd for denne detaljen, i staden for bay eller bukt.

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Evermann Cove

Evermann Cove er ei vik 0.2 nautiske mil lang og som ligg like sørvest for Jordan Cove langs sørsida av Birdøya i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Biological Expedition, 1958–59, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Barton W. Evermann, som var ein amerikansk zoolog i Bureau of Fisheries, 1891–1914, og spesialist i administrative og rettslege problem knytte til pelsselen.

Kjelder 

Viker i Sør-Georgia
Johnson Cove

Johnson Cove er ei vik mellom Pio Point og Pearson Point på vestsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta i ein losguide frå 1948 frå Det britiske marinedepartementet.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Joke Cove

Joke Cove er ei lita vik som ligg vest for The Knob i Elsehul, nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1931.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Jordan Cove

Jordan Cove er ei lita vik på sørsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David Starr Jordan (1851–1931), som var ein amerikansk naturalist og den første presidenten på Stanford University frå 1891-1913. I 1896-97 leia Jordan forvaltinga av pelsselundersøkingar nord i Stillehavet, og vart så ein mektig tilhengjar av internasjonalt vern av pelssel. Pelsselar ynglar på Birdøya, særleg i nærleiken av denne vika.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Jumbo Cove

Jumbo Cove er ei vik som ligg 0,5 nautiske mil (0,9 km) søraust for Busen Point på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i perioden 1926-30.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Macdonald Cove

Macdonald Cove er ei vik på vestsida av halvøya som endar ved Cape Buller på nordkysten av Sør-Georgia. Vika er 2,5 nautiske mil (4,6 km) sør-søraust for Welcomeøyane og det er gjort viktige fossilfunn i området. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1982 etter David I.M. Macdonald, British Antarctic Survey (BAS) som var leiande geolog i feltarbeidet i Sør-Georgia, 1975–76 og 1976-77.

Viker i Sør-Georgia
Main Bay

Main Bay er ei vik som er den vestlege armen av Jordan Cove langs sørkysten av Birdøya i Sør-Georgia. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) har funne ut at dette skildrande namnet har vore i lokal bruk sidan minst 1957.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Shallop Cove

Shallop Cove er ei vik som ligg inst i Queen Maud Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og fekk dette namnet på grunn av restane av ein sjalupp som vart funnen her av South Georgia Survey i 1956.

Viker i Sør-Georgia
Poa Cove

Poa Cove er ei lita vik 0.8 nautiske mil (1,5 km) sørvest for Maineset i sørausthjørnet av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av  Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjold. Ho vart kartlagd på ny i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter arten Poa, som er ein grasart som veks nær vika. 

Viker i Sør-Georgia
Smaaland Cove

Smaaland Cove er ei vik som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Doubtful Bay langs søraustkysten av Sør-Georgia. Namnet Doubtful Bay vart gjeven til denne via av  mannskap på Discovery Investigations i 1927, med namnet Smaaland Bay for bukta som låg 1 nautisk mil (1,9 km) i aust. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at begge namna var godt etablerte lokalt, men at dei alltid vart nytta omvendt. For å følgje dei lokale namna vart dei to namna byta om. 

Viker i Sør-Georgia
Sooty Cove

Sooty Cove er ei lita vik like nord for Shoemaker Point langs sørsida av Birdøya i Sør-Georgia. Namnet vart gjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og kjem frå sotalbatross som hekkar på øya.

Kjelder

Viker i Sør-Georgia
Tortula Cove

Tortula Cove er ei vik like sør for Maineset, på austsida av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjold. Ho vart kartlagd på ny i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter mosearten Tortula, som veks i nærleiken. 

Viker i Sør-Georgia
Whistle Cove

Whistle Cove er ei vik som ligg inst i Fortuna Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå Det britiske marinedepartementet i 1931.

Viker i Sør-Georgia
Sea Serpent Cove

Sea Serpent Cove er ei lita vik 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Vulcan Point på vestsida av Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1930 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations.

Viker i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Williams Cove

Williams Cove er ei lita vik på nordsida av Larsen Harbor ved søraustenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1929.

Viker i Sør-Georgia