alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
On the Third Day

On the Third Day er det tredje studioalbumet til Electric Light Orchestra (ELO), og det første heilt utan Roy Wood.

Utgjeving

On the Third Day kom ut i 1973 og gjekk ikkje inn på albumlista i Storbritannia, men nådde 52. plassen på albumlista i USA. Side to av alblumet vart spelt inn under eller kort tid etter innspelinga for det andre albumet til ELO, ELO 2, men inneheldt i motsetnad til føregjengaren kortare spor. Dei fire songane på side ein av albumet var knytt saman til ein samanhengande suite. Fiolinisten Mik Kaminski debuterte på side ein av albumet då han erstatta Wilf Gibson, men Gibson spelar på side to (og bonusspor). Cellisten Colin Walker slutta i bandet på same tid og Mike Edwards vart då den einaste cellisten i bandet.
	
«Showdown» var opphavleg meint å berre vere ein singel, og sidan han var på eit anna selskap enn den britiske versjonen av albumet vart gjeve ut på (Harvest), så er han ikkje med på den originale britiske LP-utgåva. Han vart derimot gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet.

Innhald

Originalutgåve

Medverkande
Jeff Lynne – vokal, gitarar
Bev Bevan – trommer, perkusjon
Richard Tandy – piano, Moog, clavinet, elektrisk piano
Mike de Albuquerque – bass, korvokal
Wilf Gibson – fiolin på spor 5–14
Colin Walker – cello på spor 5–14
Mike Edwards – cello
Mik Kaminski – fiolin på spor 1–4

Listeplasseringar
 USA: 31. plassen på CashBox; 52. plassen på Billboard 200
 Storbritannia: nådde ikkje lista, men nådde 38. plassen i 1978 som ein del av ein plateboks med tre plater, Three Light Years.
 AUS: 46. plassen på ARIA Album Chart
 CAN: 40. plassen på RPM Album Chart

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «On the Third Day» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-album
Album produserte av Jeff Lynne
Plateomslag av Hipgnosis
Warner Bros. Records-album
United Artists Records-album
Jet Records-album
Musikkalbum frå 1973
Mik Kaminski

Michael «Mik» Kaminski () er ein engelsk musikar. Han er mest kjend som fiolinist i rockebandet Electric Light Orchestra (ELO) mellom 1973 og 1979.

Tidleg liv
Kaminski vart fødd i Harrogate i North Yorkshire. Han spelte først som profesjonell musikar med Leeds Orchestra, då han var 14 år gammal. På Leeds School of Music grunnla han bandet Cow saman med venen John Hodgson (trommer) og John Marcangelo (klaverinstrument og perkusjon).

Karriere
I 1973 vart han med i Joe Soap og spelte fiolin på albumet deira Keep It Clean. Produsenten deira Sandy Roberton føreslo Kaminski for Andy Roberts, som trende ein fiolinist for albumet sitt. Kaminski spelte då i 1973 på Roberts sitt Andy Roberts and The Grand Stampede.

Etter dei albuma søkte Kaminski om den ledige stillinga som fiolinist i ELO, som han hadde sett i Melody Maker. Han vart rekruttert etter to intervju og var den eianste som ikkje spelte ein feil note då bandleiaren Jeff Lynne heldt prøvespelingar.

I perioden i ELO prøvde Kaminski først å imitere førgjengaren Wilf Gibson, som gjekk med kappe då han spelte fiolin, men varemerket hans vart etter kort tid i staden ein blå fiolin, noko han har hatt sidan.

Kaminski var ein av dei tre attverande strykeinstrumentmusikarane for gruppa då Lynne valde å fjerne dei. Han spelte i bandet igjen då han spelte ein solo i 1983 på singelen «Rock 'n' Roll Is King». Seinare spelte han i ELO-avleggjaren ELO Part II, som ein del av turnébandet.

Utanom hittane han hadde med ELO, tidleg i 1979 nådde Kaminski topp 40 på UK Singles Chart som frontmann i eit one-hit wonder-band kalla Violinski, med singelen «Clog Dance».

Kaminski var fiolinist på eit par spor på det andre studioalbumet Beauty In Chaos, av den engelsk-irske akustiske duoen Fay & Latta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mik Kaminski» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske fiolinistar
Electric Light Orchestra-medlemmar
Folk frå Harrogate
Musikarar frå Yorkshire
Ma-Ma-Ma Belle

«Ma-Ma-Ma Belle» er ein song frå 1973 av Electric Light Orchestra (ELO). Han vart gjeven ut på albumet On the Third Day. 

I Storbritannia var singelversjonen ein litt annan miks enn den originale albumversjonen, med ein fallande strykar-crescendo, i tillegg til at han var korta ned. Marc Bolan speler sologitar på songen i lag med venen Jeff Lynne. Dei hadde tidlegare spelt i bandet til Boland T. Rex sin hit «Solid Gold Easy Action». «Ma-Ma-Ma Belle» finst òg på The ELO EP frå 1978. B-sida på den britiske utgåva var «Oh No Not Susan», som vart spelt fleire gonger på BBC, som ikkje var klar over den grove teksten. I USA vart «Daybreaker» gjeve ut som B-sida på singelen. Denne vart meir populær og songen vart forvist til B-side i 1976 på «Livin' Thing».

Tidlege arbeidstitlar på songen var «Auntie» og «My Woman», som begge finst med dette namnet på forskjellige samleplater. 

Jeff Lynne spelte inn songen på ny og gav han ut på eit samlealbum i lag med andre nyinnspelte ELOs-ongar i 2013.

Lister

«Daybreaker»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ma-Ma-Ma Belle» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
In-depth Song Analysis at the Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)

Songar frå 1973
Singlar frå 1974
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Hardrock-songar
Symfoniske rockesongar
Warner Bros. Records-singlar
United Artists Records-singlar
Showdown av Electric Light Orchestra

«Showdown» er ein song skriven av Jeff Lynne og spelt inn av Electric Light Orchestra (ELO). Det var den siste innspelinga bandet spelt inn for selskapet Harvest.

Utgjeving
I USA vart songen gjeven ut på albumet On the Third Day (1973), medan han ikkje var med på den britiske albumutgåva. Her vart han først gjeven ut på samlealbumet Showdown eit år seinare.

Songen var ei ny retning for ELO med ein meir funky rytme. Han var favorittsongen til John Lennon på den tida, som kalla dei «Son of Beatles» i eit amerikansk radiointervju.

Jeff Lynne spelte gitarsoloen med Marc Bolan sin Gibson Firebird-gitar. Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for samlealbumet Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra, som inneheld nyinnspelte ELO-songar

Lister

Andre versjonar
Odia Coates spelte inn songen i 1975
Songen vart innspelt av Asia i 1996 for  Archiva Vol. 2.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Showdown av Electric Light Orchestra» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Songanalyse på Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)

Singlar frå 1973
Electric Light Orchestra-songar
Funk-songar
Funkrocksongar
Soul-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Asia-songar
Can't Get It Out of My Head

«Can't Get It Out of My Head» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO), først gjeve ut på det fjerde albumet til bandet, Eldorado, i september 1974. I november same året vart songen gjeve ut som singel. 

Songen vart den første singelen deira som nådde topp 10 på singellista i USA, med ein niandeplassen. og var med på å gjere bandet kjend i Amerika. I Storbritannia gjekk verken singelen eller albumet inn på salslistene. I 1978 var songen med på ELO EP (Storbritannia) og denne nådde 34. plassen på den britiske salslista. Songen er òg på mange samlealbum. 

Jeff Lynne spelte inn songen i 2013 for eit samlealbum med nyinnspelte ELO-songar.

Lister

Andre versjonar
 Telekinesis spelte songen i 2010 på Sing Me to Sleep - Indie Lullabies.
 Songen vart spelt inn av supergruppa Velvet Revolver i 2007 på albumet Libertad.
 Eit konsertopptak av songen av Fountains of Wayne vart gjeven ut som B-side i 1997 til singelen «Sink to the Bottom».
 Progrockbandet Transatlantic spelte songen i 2014 på albumet Kaleidoscope
 Hardrockbandet Silent Rage spelte songen i 1989 på Don't Touch Me There.

Bakgrunnsstoff
Songanalyse i the Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Can't Get It Out of My Head» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
Singlar frå 1974
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Rockeballadar
Velvet Revolver-songar
Softrocksongar
United Artists Records-singlar
Boy Blue

«Boy Blue» er ein song skriven av Jeff Lynne og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Songen kom først ut som spor nr. 3 på albumet deira Eldorado i 1974. 

Albumversjonen starta med ein barokk-aktig horn-fanfare – som minnar om Jeremiah Clarke sin «Prince of Denmark's March» (kring 1700) — og så utviklar seg til ein minimoog-sekvens, før sjølve songen byrjar. Songen inneheld ein solo midtvegs av dei tre strykeinstrumentalistane i bandet. Mot slutten av songen tonar strykeinstrumenta brått ut, og førar rett inn i fjerde sporet på albumet, «Laredo Tornado».

Bassisten Mike de Albuquerque spelar på songen, men det er ukjend kor mange andre songane på albumet han spelar på, fordi han slutta under innspelinga.

Historie
«Ein song om ein allerobrande helt frå mellomalderen.» — Jeff Lynne (Eldorado 2001).

Songen er ein antikrigssong sett til krossfarartida og dannar den andre draumen i det som er historia på Eldorado. Han fortel ei soge om ein helt som kjem attende etter ei lang reise i krig og den begeistra velkomsten han får frå byfolket. Boy Blue, karakteren i songen, avviser heltefeiringa og erklærer hatet sitt mot krig og nektar å ta til våpen igjen. 

Songen vart spelt på hyllestalbumet Lynne Me Your Ears av Rick Altizer. Den amerikanske versjonen av singelen manglar fanfaren i starten, delar av mellomspelet og det nest siste refrenget. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet, men gjekk ikkje inn på salslistene noko stad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boy Blue» frå ,  den 13. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1975
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Antikrigssongar
Songar skrivne av Jeff Lynne
Knokkelframspring

Eit knokkelframspring (òg kalla apofyse og processus) er eit utskot eller ei utvekst av cellevev frå ein større lekam. I ryggvirvlar kan framspringa verke som eit festepunkt for musklar, slik som processus transversus og processus spinosus vertebrae gjer. Dei kan òg verke som eit synovialledd der andre ryggvirvlar får festepunkt, slik som zygapofysar gjer.

Døme 
Døme på knokkelframspring er:
 framspring i hovudskallen:
 processus mastoideus og processus styloideus i tinningbeinet
 processus zygomaticus i pannebeinet
 facies orbitalis, facies temporalis, facies lateralis, processus zygomaticus og processus zygomaticus maxillae i kinnbeinet
 processus clinoideus anterior, medius, [[processus clinoideus posterior|posterior]] og processus petrosus i kilebeinet
 processus uncinatus i silbeinet
 processus jugularis i bakhovudbeinet
 kjevekammen, processus frontalis, processus zygomaticus og processus palatinus i overkjeven
 processus ethmoidalis og processus maxillaris i overkjeven
 processus ethmoidalis og processus maxillaris i den nedre nasemuslingen
 processus pyramidalis, processus orbitalis og processus sphenoidalis i ganebeinet
 processus coronoideus og processus condylaris i underkjeven
 processus xiphoideus
 skulderhøgda (acromion) og ravnenebbet (processus coracoideus)
 processus coronoideus i albogebeinet
 processus styloideus radii og processus styloideus ulnae i underarmen
 processus uncinatus i ribbeina hjå fuglar og krypdyr
 processus uncinatus pancreatis i bukspyttkjertelen
 ryggtaggen (processus spinosus vertebrae), processus articularis, processus transversus, processus accessorius, processus uncinatus og processus mammillaris i ryggsøyla
 processus trochlearis i hælen
 blindtarmvedhenget (processus vermiformis) blir stundom skildra som ein apofyse, særleg i Gray's Anatomy

Fleire bilete

Sjå òg 
 eminentia
 tuberkel
 vedheng

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Process (anatomy)» frå ,  den 13. februar 2015.  
 

Anatomi
Ekstremvêret Emil

Emil var eit varsla ekstremvêr utstedt 3. januar 2012 for Vest-Agder. Varselet gjaldt sterk vind, høg vasstand og mykje nedbør. Dette var det første ekstremvèret som råka Vest-Agder sidan ekstremvêret Tuva i 2008.

Vêrsituasjonen
Stormsenteret var venta å gå like over Sørlandet på veg mot Sør-Sverige og gje først kraftig sønnavind, etterfølgd av vestleg til nordvestleg full til sterk storm på kysten, med bølgjehøgder mellom 8 og 12 meter i Skagerrak. I tillegg til den kraftige vinden var det venta mykje nedbør og høg vasstand.

Verknad
Stormsenteret gjekk noko lenger sør enn venta. Dette gjorde at Vest-Agder derfor slapp unna den sterkaste vinden, og vêret vart ikkje så ekstremt så det var varsla. Det vart målt full storm frå Torunden til Røvær utafor Haugesund i Rogaland. Den kraftigaste vinden vart målt på Eigerøya, som fekk 28,2 m/s (full storm) med vindkast opp i 35,5 m/s. 

Det vart ikkje berre Noreg som vart råka av uvêret. I Storbritannia vart det målt vindkast på over 160 kilometer i timen (44 m/s) og svært mykje nedbør. To personar omkom i samband med uvêret der. I Danmark velta eit stillas og stormen vart den kraftigaste som var målt der på 7 år. I Sverige mista over 25 000 menneske straumen etter uvêret, og hustak vart riven av.

Vindmålingar

Sjå òg
Ekstremvêr i Noreg

Kjelder

Emil
2012 i Noreg
Ekstremvêret Frida

Frida var eit varsla ekstremvêr utstedt 6. august 2012 for Vest- og Aust-Agder. Varselet gjaldt kraftige regnbyer, som lokalt var venta å gje store nedbørsmengder. Dette var det første ekstremvêrvarselet som vart sendt ut på grunn av ekstreme nedbørsmengder sidan 2005, og det første nokon gong for nedbør i Agder-fylka. Det viste seg at varselet bomma noko på plasseringa av den mest ekstreme nedbøren, som ikkje kom i Agder, men i Vestfold og sørlege Buskerud.

Vêrsituasjonen
Eit frontsystem med kraftige regnbyer flytta seg nordover mot Sørlandet frå Danmark om morgonen den 6. august i samband med eit lågtrykk som flytta seg mot Aust-Agder og seinare mot Ytre Oslfjorden. Det oppstod ei byelinje like bak fronten, der dei kraftigaste byene oppstod. I løpet av berre få timar kom det 70-100 mm nedbør i eit smalt område i Vestfold og sørlege område av Buskerud. Det var altså ikkje Agder-fylka som fekk den verste nedbøren.

Verknad
Dei store nedbørsmengdene førte til flaum og jordras i Vestfold og Buskerud, og dette gjorde skade på hus, vegar og jernbane. I Hakavik og Hokksund i Øvre Eiker vart det målt høvesvis 99,3 og 97,4 mm på 24 timar, men mykje av dette kom i løpet av berre få timar.. Mellom anna fekk vêrstasjonen i Hokksund 51,8 mm i løpet av berre 2 timar frå kl. 21 til kl. 23. Uoffisielle målingar og estimart indikerer at det kan ha kome opp mot 130 mm somme stader, mykje av dette i løpet av få timar. Fleire stader i Buskerud og Vestfold vart det småras som gjorde stor skade på vegnettet og jernbanen, både Sørlandsbanen og Bergensbanen. Forsikiringsselskapet IF rekna at regnvêret hadde ført til skadar på privat eigedom for 150 millionar kroner. 

I Agder, som ekstremvêrvarselet gjaldt for, vart det ikkje målt mykje, men ikkje ekstreme nedbørsmengder. Mest nedbør her falt det i Lyngdal som fekk 61,6 mm på 24 timar, medan Risør fekk 60,0 mm. Analysar av akkumulert nedbør frå radar og veridar frå målestasjonane i nærleiken, indikerer at det kan ha kome rundt 75 mm i eit område innafor Lista. Mykje av denne nedbøren kom i løpet av berre få timar og det vart lokal flaum.

Sjå òg
Ekstremvêr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 NVE sin rapport om flaumen og ekstremvêret 

Frida
2012 i Noreg
Eminens

Eminens eller eminentia kan visa til:

Anatomi 
Eminens og eminentia i anatomi skildrar eit framspring, og kan vise til ulike strukturar:
 Eminentia collateralis langs hippocampus i hjernen
 Eminentia cruciformis i bahovudbeinet i hovudskallen
 Eminentia frontalis (tuber frontale) i pannebeinet i hovudskallen
 Eminentia hypothenaris, tre handflatemusklar som styrar veslefingeren
 Eminentia iliopubica i bekkenet
 Eminentia intercondylaris i skinnebeinet i foten
 Eminentia medialis i fossa rhomboidea i den fjerde hjerneventrikkelen
 Eminentia mediana under hypothalamus i hjernen
 Tuberculum sinuale i kloakkane hjå foster
 Eminentia parietalis (tuber parietale) i issebeinet i hovudskallen
 Eminentia pyramidalis i mellomøyret
 Eminentia thenaris, musklar på tommelsida av handa

Musikk 
 Eminence Front, song av The Who

Andre 
 Eminense, ei tiltaleform for høge gestilege og kardinalar
 Grå eminense, mektig rådgjevar som jobbar uoffisielt eller i skjul
Korakan

Korakan (Eleusine coracana), også kjend som fingerhirse og ragi, er ein korntype som blir dyrka i Asia og Afrika. Han er ein meterhøg eittårig grasart med strå som har fleire fingerforma aks i toppen. 

Korakan er nøysam og hardfør med korn som kan brukast til å framstilla mjøl. Mjølet kan brukast til å laga brød, pannekaker og annan mat.
Planten blir også brukt som høy.

Korakan stammar frå Søraust-Asia. Han blir også dyrka i Sør-Asia og store delar av Afrika.

Sjå òg
Hirse

Kjelder

«Korakan» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 14. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 'Eleusine coracana (L.) Gaertn.' 
 Rag(i)s to Riches by Vikram Doctor

Grasfamilien
Korn
Ragnhild Mowinckel

Ragnhild Mowinckel () er ein norsk alpinist frå Molde som i 2018 vann OL-sølv i storslalåm. Storslalåm- og super-G-spesialisten Mowinckel har vunne tre NM-gull i tida 2012-14, i tillegg til tre renn i junior-VM. Ho er medlem i Sportsklubben Rival.

Aktiv
Vinteren 2012 vann Mowinckel både storslalåm og kombinasjonen under junior-VM i Roccaraso i Italia. Sesongen etter forsvarte ho meistertittelen i kombinasjon då junior-VM vart avvikla i Quebec-provinsen i Canada.
 
Mowinckel debuterte i verdscupen 3. januar 2012 i Zagreb. Si hittil beste plassering i verdscupen, ein femteplass i storslalåm, oppnådde ho i Kühtai i Tirol den 28. desember 2014. Etter å ha vorte nummer seks i superkombinasjonen under Vinter-OL 2014 i Sotsji, måtte ho nøye seg med ein niandeplass i same øvinga ved VM i alpine greiner 2015 i Vail/Beaver Creek.

Mowinckel vart norsk meister i storslalåm og kombinasjon under NM i alpine greiner 2013 i Hafjell i Øyer, og tok medaljar i dei andre tre øvingane. I 2014 vart ho noregsmeister i kombinasjon på Voss.

Den 16. desember 2017 kapra Mowickel tredjeplassen i ei super-G-tevling i Val-d’Isère, hennar fyrste pallplass i eit verdscuprenn. To månader seinare tok ho sølvmedaljen i storslalåm under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Ragnhild Mowinckel» frå ,  den 14. februar 2015.  

Norske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Folk frå Molde
Stolsvatnet

Stolsvatnet (eller Stolsvatnmagasinet) er ein regulert innsjø i kommunane Ål og Hol i Viken fylke. Han er vassmagasin for Hol I kraftverk og blei danna sist på 1940-talet ved oppdemming ei rekkje mindre vatn, blant anna Nedre og Øvre Stolsvatnet, Djupsvatnet, Iungsdalsvatnet, Olsennvatnet, Riskevatnet, Svaravatnet, Geitevatnet, Mjåvatnet og Buvatnet.

Geografi i Ål
Innsjøar i Hol
Gesher kibbutz

Gesher (hebraisk גֶּשֶׁר, tyder 'Bru') er ein kibbutz i Beit She'an-dalen nordaust i Israel. Han vart grunnlagd i 1939 av emigrantar frå Tyskland og høyrer til Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune. Han ligg 10 km sør for kibbutz Deganya Aleph og 15 km sør for Tiberias. Landsbyen har kring 500 innbyggjarar. Han er kalla opp etter nabobrua (hebraisk Gesher) Naharayim, over Jordanelva.

Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1939 på landområde kjøpt med hjelp av Edmond de Rothschild, av ei gruppe jødar fødd i Palestina og som var medlemmar av ei ungdomsrørsla HaNo'ar HaOved og ei gruppe unge jødar frå Tyskland. Seinare kom òg jødiske emigrantar frå Polen, Tyskland, Austerrike og fleire palestinske jødar. Kibbutzen voks opp nær Naharayim bru som ein tårn og palisade-busetnad.

Staden der kibbutzen var eit karavanserai (khan) frå mamelukktida til seint på 1700-talet eller tidleg på 1800-talet. Khanen var kalla Jisr el-Majami''' (møtebrua). Han var ein av dei tidlegaste khanane i Galilea og eit viktig møtepunkt for vegen Bet She’an–Damaskus og vegen som gjekk mellom aust og vest frå Gilead til Sirinplatået. Somme av dei originale kibbutzbygningane låg i dei gamle ruinane.

 Den israelsk-arabisk krigen 1948
Den 27. april 1948 tok Haganah kontroll over Gesher politistasjon, eit Tegart-fort som hadde blitt evakuert av britane. Den arabiske legionen, som framleis var under britisk kontroll på den tida, gav ordre om å evakuere staden. Haganah nekta og soldatar frå begge sider utveksla eld i tre dagar før den arabiske legionen fekk ordre av hovudkvarteret om å vende attende til basen.

Frå morgonen den 15. mai og dei sju neste dagane, vart busetnaden og fortet angripne av irakiske styrkar, som nytta pansa kjøretøy og flyåtak. Forsvarane dreiv irakarane attende og påførte dei store tap, men kibbutzen vart øydelagd i kampane. Etter den arabisk-israelske krigen i 1948 vart busetnaden flytta kring 1 km lenger vest.

Seinare tid
Under utmattingskrigen mellom 1967 og 1970 var kibbutzen angripen med bomber, miner og skyting av PLO-soldatar.

Etter at Israel og Jordan gjekk med på ein fredsavtale oppretta kibbutzen eit museum som dokumenterer historia til Gesher og den jødiske styrte kraftstasjonen i Naharayim.

KjelderDenne artikkelen bygger på «Gesher (kibbutz)» frå ,  den 14. februar 2015.  oppgav desse kjeldene: 
 Imanuel Reuveni - Lexicon of Holy Land - Eretz Israel Lexicon (Leksikon Eretz Israel - på hebraisk) Yedioth Ahronoth - Chemed Books Publishing house, 1999.
 Yuval Elezri (ed) - lexicon Mapa - Eretz Israel (på hebraisk) - Maps Concise Gazetteer of Israel Today 2003, Tel Aviv MAP Mapping and Publishing.
''

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Tysk diaspora i Israel
Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1939
Tegart-fort
1939 i Palestina
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Hamadia

Hamadia (hebraisk חֲמַדְיָה) er ein kibbutz i Beit She'an-dalen, like nord for Beit She'an nord i Israel. Han høyrer til Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune.

Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1939 som ein del av tårn og palisaderørsla. Han vart grunnlagd på ny i 1942 av «Hermonim»-pionerar, ein garin av israelarar som var ein del av ungdomsgruppa.

Kibbutzen tok namnet sitt frå al-Hamidiyya, ein fråflytta arabisk landsby nord for kibbutzen kalla opp etter sultanen av Tyrkia, Abdul Hamid II.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hamadia» frå ,  den 14. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1939
Busetnader grunnlagde i 1942
Arkeologiske funn i Israel
Busetnader frå yngre steinalder
Førhistoriske stader i Israel
Levanten i antikken
1939 i Palestina
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Kfar Ruppin

Kfar Ruppin (hebraisk כְּפַר רוּפִּין, tyder 'Ruppindalen') er ein kibbutz i Beit She'an-dalen kring 5 km søraust for Beit She'an nord i Israel. Han er eit medlem av Kibbutzrørsla og høyrer til Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune. I 2006 var folketalet 450.

Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1938 av «Massad»-gruppa som ein del av tårn og palisade-systemet. Dei første innbyggjarane var emigrantar frå Tyskland, Böhmen og Austerrike. Han vart kalla opp etter Arthur Ruppin, som hjelpte til med å utvikle jødiske busetnader i Israel.

Sjå òg
Dyr i Israel
Turisme i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kfar Rupin» frå ,  den 14. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 Gardens of kibbutz Kfar Ruppin
 Kfar Ruppin Birdwatching Sentral 

Busetnader grunnlagde i 1938
Kibbutzar
1938 i Palestina
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel