alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Grima naturreservat

Grima naturreservat er eit naturreservat i Gulen kommune i Vestland. Det ligg på den store øya Grima rett nord for Byrknesøya. Føremålet med fredinga er å bevara kystmyrområde i øygarden i Sognesjøen. Arealet er på 1483 dekar og utgjer om lag 1/4 av det samla arealet av dei seks naturreservata i Gulen når ein ser bort frå Vassøyane naturreservat.

Myrressursane her og på austre Sløvåg blir kategorisert som svært viktige.

Regjeringa la 18. juni 2004 fram ein eigen verneplan for myr i Sogn og Fjordane., der 20 myrområde i fylket blei verna. Grima er eit av dei større områda målt i areal. Bakgrunnen var Stortingsmelding nr 68 (1980–81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verne eit representativt naturutval i Noreg. Verneområda i fylket blei registrert i
perioden 1971–1985 av botanikarar ved Vitskapsmuseet i Trondheim. Det var og synfaringar i 1999 og 2000 utført av Fylkesmannens miljøvernavdeling, og Direktoratet for naturforvalting anbefalte vern i januar 2004.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje settast i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Vegetasjonen er freda mot skade og øydelegging. 
 For dyrelivet gjeld Viltlova og forskriftene tilknytt denne. 
 Nye dyrearter må ikkje bli innført.
 Motorisert ferdsel, camping, riding med meire er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Beskrivelse av naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 2004
Mona Røkke

Mona Røkke ()  var ein norsk jurist og politikar frå Høgre. Ho blei vald inn på Stortinget frå Buskerud i 1977 og attvald i 1981 og 1985. Ho var justisminister i Regjeringa Willoch frå 1981 til 1985, og ho var Fylkesmann i Vestfold frå 1989 til 2010.

Regjering 
 14. oktober 1981 – 4. oktober 1985 Statsråd i Justis- og politidepartementet

Stortingskomitéar 
1977 – 1981 medlem i Justiskomitéen
1985 – 1989 medlem i Forsvarskomitéen
1985 – 1989 medlem i Sosialkomitéen

Politiske og offentlege verv

 1990–1997 Klagenemnda for kringkastingsprogram. 
 Nestleiar i styret for Statens landbruksbank/Landbrukets utviklingsfond frå 1994 til 2000. 
 1990 og 1991 leiar for eit utval som utgreidde rettstryggleik for menneske med psykisk utviklingshemming.
 2003–2004 medlem av lovutvalet for harmonisering av den kommunale helse- og sosiallovgjevinga.
 2001–2004 medlem av klagenemnda for film og video. 
 1995–2004 leiar av Telenor si bedriftsforsamling.
 1997–2005 leiar av Reindriftsstyret.
 Frå 2001 leiar av Nasjonalt utval for busetjing av flyktningar. 
 1976–1985 medlem av Høgre sitt sentralstyre .
 1979–1985 leiar i Høgrekvinnene sitt landsstyre.
 1986–1988 nestleiar i Europabevegelsen.
 1987–1993 styremedlem i Den Norske Kreftforening, nestleiar 1988–1993.
 1989–1997 nestleiar i styret for Norsk Folkemuseum.
 1991–1993 varamedlem i Nobelkomiteen.

Heider 
Ho blei i 2005 utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.

Litteratur 
Mona Røkke var justisminister då ho i september 1985, fekk vite at ho hadde kreft for andre gong. Sjølvbiografien Ingen tid for tårer fortel om Monas Røkke sin kamp mot sjukdomen. Ho fortel også om barndom og unge år, om tida som politifullmektig i Drammen, som stortingsrepresentant og som justisminister.

Bibliografi 
Mona Røkke. Fortalt til Thorleif Andreassen (1986): Ingen tid for tårer Oslo Gyldendal

Kjelder 
Stortinget.no - Biografi

Fotnote 

Norske justisministrar
Høgrestatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Willoch
Fylkesmenn i Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
St. Olavs Orden
Norske forfattarar av erindringsbøker
Folk frå Drammen
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Steinbygningar i Gulen

Steinbygningar i Gulen er bygningar i Gulen kommune der det er brukt steinmurar som vegger. Bruk av steinmura hus og steingjerde er særtrekk ved byggjeskikken i Gulen. Ein brukte også gråstein som byggjemateriale i til dømes løebygningar. Då brukte ein stein heilt opp til mønet. Ein del sjøbuer og naust og til og med bustadhus vart bygd på denne måten.

Byggjeskikken 

Stein er mykje brukt i byggjeskikken langs kysten i Noreg der det var skogfattig. Men dei fleste og mest varierte steinbygningane finst i Nordhordland og Gulen. På fleire gardar i Gulen er det innslag av steinmurar i alle bygningane, i tillegg til steingardar som kan ha innebygde fjøs i skilje mellom utmark og innmarksbeite.

Husmurane var bygd som doble kyrkjemurar utan nokon form for bindemiddel, anten som vern mot kald vind eller som beremur som til dømes på Molde på Dalsøyra. Murane er gjerne tjukke i botnen og smalnar mot toppen. Vatnet vart drenert vekk frå innerveggane, og veggane er på mange hus utruleg jamne. I dei store steinløene, som til dømes på Midttun i Eivindvik er beremuren ofte kombinert med grindverk.

På garden Midtun i Eivindvik står eit steinmurt uthus frå 1885. Det måler 20 · 9 meter og er 10 meter høgt. I dette huset er det berre brukt jordbroten stein, altså stein som ikkje er skoten ut i steinbrot.

Byggjetradisjonen kan gå tilbake til mellomalderen, men mykje tyder på at dei fleste steinbygningane i Gulen er frå tida etter utskiftingane på 1800-talet fram til omkring 1900.

Kjelder 
 Artikkelen er omsett frå bokmålswikipedia.

Byggverk i Gulen
Historie i Gulen
Kultur i Gulen
Ramsbarden naturreservat

Ramsbarden naturreservat er eit naturreservat i Gulen kommune i Vestland. Føremålet med fredinga er å bevara hekkande sjøfugl i øygarden i Sognesjøen. Arealet er 173 dekar, der 86 daa er landareal og 87 daa sjøareal.

Regjeringa vedtok i 1993 Verneplan for sjøfugl som gav 57 fuglereservat på i alt 11 km² langs kysten av Sogn og Fjordane. Planen er basert på dei første verneforslaga frå 1977, vidare Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verne eit representativt naturutval i Noreg, og første høyringsforslag om sjøfuglvern i Sogn og Fjordane frå 1984. Det blei i tida 1977-88 halde synfaring og utreidd 350 sjøfugllokalitetar i fylket. Forarbeidet i fylket sin delplan blei sendt ut på høyring i 1991 som Verneplan for sjøfugl - delplan 5 Sogn og Fjordane. Hovudmålet er å verna hekkeplassar i fylket, med mål om å sikra hekkeplassar for halve bestanden av dei mest vanlege sjøfuglane, og heile bestanden av dei sjeldnaste hekkefuglane i fylket.

I Gulen kommune fekk Lihellene naturreservat og Kvernøyna naturreservat 2. prioritet, medan dei øvrige tre sjøfuglreservata fekk 3. prioritet som vernelokalitetar.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje setjast i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Det er forbode å ferdast i området eller forstyrre fugl i hekkeperioden.
 Der er våpen- og jaktforbod og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring nærare enn 50 meter er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1993
Kvernøyna naturreservat

Kvernøyna naturreservat er eit naturreservat (fuglereservat) i Gulen kommune i Vestland. Formålet med fredinga er å bevara hekkande sjøfugl i øygarden i Sognesjøen. Arealet er 1427 dekar, og utgjer om lag 1/4 av arealet av dei seks naturreservata i Gulen kommune når ein ser bort frå Vassøyane naturreservat. Det er verna 907 daa landareal og 520 daa sjøareal.

Regjeringa vedtok i 1993 Verneplan for sjøfugl som gav 57 fuglereservat på i alt 11 km² langs kysten av Sogn og Fjordane. Planen er basert på dei første verneforslaga frå 1977, vidare Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verna eit representativt naturutval i Noreg, og første høyringsforslag om sjøfuglvern i Sogn og Fjordane frå 1984. Det blei i tida 1977–88 halde synfaring og utreidd 350 sjøfugllokalitetar i fylket. Forarbeidet i delplanen til fylket blei sendt ut på høyring i 1991 som Verneplan for sjøfugl – delplan 5 Sogn og Fjordane. Hovudmålet er å verna hekkeplassane i fylket, med mål om å sikra hekkeplassar for halve bestanden av de mest vanlege sjøfuglane, og heile bestanden av dei mest sjeldne hekkefuglane i fylket.

I Gulen kommune fekk Lihellene naturreservat og Kvernøyna naturreservat andreprioritet, mens dei øvrige tre sjøfuglreservata fekk tredjeprioritet som vernelokalitetar.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje bli sett i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Det er forbode å ferdast i området eller forstyrre fugl i hekkeperioden.
 Der er våpen- og jaktforbod og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring nærare enn 50 meter er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1993
Sogneoksen naturreservat

Sogneoksen naturreservat er eit naturreservat (fuglereservat) i Gulen kommune i Vestland. Formålet med fredinga er å bevara hekkande sjøfugl i øygarden i Sognesjøen. Arealet er 137 dekar, der 27 daa er landareal og 110 daa sjøareal.

Regjeringa vedtok i 1993 Verneplan for sjøfugl som gav 57 fuglereservat på i alt 11 km² langs kysten av Sogn og Fjordane. Planen er basert på dei første verneforslaga frå 1977, vidare Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verna eit representativt naturutval i Noreg, og første høyringsforslag om sjøfuglvern i Sogn og Fjordane fra 1984. Det blei i tida 1977-88 gjort synfaring og utreida 350 sjøfugllokalitetar i fylket. Forarbeidet i fylket sin delplan blei sendt ut på høyring i 1991 som Verneplan for sjøfugl - delplan 5 Sogn og Fjordane. Hovudmålet er å verna hekkeplassar i fylket, med mål om å sikra hekkeplassar for halve bestanden av dei mest vanlege sjøfuglane, og heile bestanden av dei sjeldnaste hekkefuglane i fylket.

I Gulen kommune fekk Lihellene naturreservat og Kvernøyna naturreservat 2. prioritet, mens dei øvrige tre sjøfuglreservata fekk 3. prioritet som vernelokalitetar.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje setjast i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Det er forbode å ferdast i området eller forstyrre fugl i hekkeperioden.
 Det er våpen- og jaktforbod og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring nærare enn 50 meter er forbode.

Referanse

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om vernetomrpdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1993
Guleskjeret naturreservat

Guleskjeret naturreservat er eit naturreservat (fuglereservat) i Gulen kommune i Vestland. Formålet med fredinga er å bevara hekkande sjøfugl i øygarden i Sognesjøen. Arealet er på berre 20 dekar, der 2 daa er landareal og 18 daa sjøareal.

Regjeringa vedtok i 1993 Verneplan for sjøfugl som anviste 57 fuglereservat på i alt 11 km² langs kysten av Sogn og Fjordane. Planen er basert på dei første verneforslaga frå 1977, vidare Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verna eit representativt naturutval i Noreg, og første høyringsforslag om sjøfuglvern i Sogn og Fjordane frå 1984. Det blei i tida 1977–88 halde synfaring og utreidd 350 sjøfugllokalitetar i fylket. Forarbeidet i delplanen til fylket blei sendt ut på høyring i 1991 som Verneplan for sjøfugl – delplan 5 Sogn og Fjordane. Hovudmålet er å verna hekkeplassane i fylket, med mål om å sikra hekkeplassar for halve bestanden av dei mest vanlege sjøfuglane, og heile bestanden av dei mest sjeldne hekkefuglane i fylket.

I Gulen kommune fekk Lihellene naturreservat og Kvernøyna naturreservat andreprioritet, mens de øvrige tre sjøfuglreservata fekk tredjeprioritet som vernelokalitetar.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje bli sett i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Det er forbode å ferdast i området eller forstyrre fugl i hekkeperioden.
 Det er våpen- og jaktforbod og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring nærare enn 50 meter er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1993
Lihellene naturreservat

Lihellene naturreservat er eit naturreservat i Gulen kommune i Vestland. Formålet med fredinga er å bevara hekkande sjøfugl i øygarden i Sognesjøen. Dette fuglereservatet ligg litt lengre aust i Sognesjøen enn dei fire andre fuglereservata i kommunen, nær fastlandet inn mot munningen av Sognefjorden. Arealet er 403 dekar, der 107 daa er landareal og 296 daa sjøareal.

Regjeringa vedtok i 1993 Verneplan for sjøfugl som gav 57 fuglereservat på i alt 11 km² langs kysten av Sogn og Fjordane. Planen er basert på dei første verneforslaga frå 1977, vidare Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verna eit representativt naturutval i Noreg, og første høyringsforslag om sjøfuglvern i Sogn og Fjordane frå 1984. Det blei i tida 1977–88 hatt synfaring og utreidd 350 sjøfugllokalitetar i fylket. Forarbeidet i delplanen til fylket blei sendt ut på høyring i 1991 som Verneplan for sjøfugl – delplan 5 Sogn og Fjordane. Hovudmålet er å verna hekkeplassane i fylket, med mål om å sikra hekkeplassar for halve bestanden av dei mest vanlege sjøfuglane, og heile bestanden av dei mest sjeldne hekkefuglane i fylket.

I Gulen kommune fekk Lihellene naturreservat og Kvernøyna naturreservat andreprioritet, mens dei øvrige tre sjøfuglreservata fekk tredjeprioritet som vernelokalitetar.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje bli sett i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Det er forbode å ferdast i området eller forstyrre fugl i hekkeperioden.
 Det er våpen- og jaktforbod, og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring nærare enn 50 meter er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1993
Vassøyane naturreservat

Vassøyane naturreservat er eit naturreservat i Gulen kommune i Vestland. Formålet med fredinga er å bevara våtmarksområde med hekkeplassar og sjøfuglbiotop i øygarden lengst sør i Sognesjøen. Reservatet omfattar øygruppa Vassøyane heilt sørvest i kommunen, nær grensa mot Fedje kommune i sør. Arealet er på 6.180 dekar (6,18 km²) der 1870 daa er landareal, og dette er det klart største verneområdet i kommunen. Vassøyane naturreservat er nesten dobbelt så stort som dei seks andre naturreservata i Gulen til saman. Sauebeite, lyngbrenning og hausting av tang og tare på øyene er eksplisitt tillate gjennom løyve, med unntak av all ilandstiging i hekketida.

Naturreservatet blei oppretta i desember 1991. Dette området og tilstøytande øygrupper i kommunane i sør har sida 1974 vorte føreslått verna som landskapsvernområde, men denne verneforma er ikkje realisert enno for heile det aktuelle området. Vassøyane fekk prioritet 3 som vernelokalitet.

Vernet av Vassøyane er basert på Stortingsmelding nr 68 (1980-81) Vern av norsk natur som fastslo målet om å verna eit representativt naturutval i Noreg, og utreiing av 280 våtmarksområde i fylket (14 i Gulen) tidleg på 1980-talet. Forarbeidet i fylket sin delplan blei sendt ut på høyring førebels i 1982 og endeleg i 1985 som Utkast til verneplan for våtmark i Sogn og Fjordane fylke. Hovudmålet er å verna fylkets hekkeplassar for 60 artar av sjø- og vadefuglar, samt biotop for ytterlegare 70 ikkje-hekkande slike artar i våtmarksområde (per 1984).

Landskap og arter 
Området består av om lag 100 øyer, holmar og skjer som består av mykje sandstein og konglomerat frå devontida – liggjande såvidt innanfor det Kaledonske fjellkjedeområdet som berre berører Gulen heilt her nede i kommunens sørvestre øygard. Geologisk høyrer til øygruppa Solundbassenget som er 420–410 millionar år gamalt. Vegetasjonen er atlantisk lynghei kor røsslyng, klokkelyng, krekling og gråmose dominerer. Vassøyane er ikkje eit viktig hekkebiotop – det er som trekkstad og overvintringsstad at området oppnår si verneverd. Her trekk blant anna ringgås og kvitkinngås. Lappedykkarar og lom trivst og her, i tillegg til store tal ærfugl og havelle. Mellom dei mest viktige hekkeartene er teist, enkeltbekkasin, småspove, raudstilk, siland og tjeld.

Reglar for reservatet 
 Det må ikkje setjast i verk tiltak som kan skade eller forstyrre naturmiljøet. 
 Motorisert ferdsel og bruk av kamuflasjeinnretningar for fotografering er forbode. 
 Det er våpen- og jaktforbod og bandtvang, og utsetting av vilt er forbode.
 Ferdsel, camping, og oppankring med båt nærare enn 50 meter er forbode.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Forskrift om verneområdet - Lovdata.
 Kart over naturreservatet - Miljøstatus. Besøkt 9. november 2010.

Naturreservat i Gulen
Verneområde oppretta i 1991
Netteland

For Netteland i Kvinnherad, sjå Nettland.

 
Netteland er ein gard på øya Losna i Solund kommune i Sogn og Fjordane. Garden har matrikkelnummer 64 i Solund. Fram til og med 1963 høyrde Losna til Gulen kommune og der hadde Netteland matrikkelnummer 3.

Geografi 
Netteland ligg like sør for Losnegard, ved ei lita bukt på søraustsida av øya. 
Ferjekaien på Losna ligg på Netteland, og ferja Rysjedalsvika-Rutledal-Krakhella går innom der etter førhandstinging.

Historie 
Det tidlegaste ein finn garden nemnt er i 1563, men han er mykje eldre. Ivar Kleiva skriv i bygdeboka for Gulen at Netteland før 1700 vart rekna for eit bruk under Losnegard.

Etter matrikkelen frå 1667 var skulda 1½ laup og 1 pund smør, og det var ein hest og 22 naut på garden. Utsåd var fire tønner havre og avling var 13 tønner. Skatten var 5½ riksdalar. Det ser ut til å ha vore to brukarar på garden då.
I 1723 er det berre ein brukar. Garden hadde då ein hest, 24 naut og 12 sauer og geiter. Utsåd var fire tønner og tre skjepper havre, og avling var 16½ tønne. 
 

Netteland fekk elektrisk straum innlagt i 1958.

Namn 
Oluf Rygh meiner namnet har med planta «netle» (nesle, brennenòt, Urtica) å gjere.

Statens kartverk har godkjend skrivemåten «Netteland» (1986).

Gardsnamnet er også kjent frå Kvinnherad kommune, men der vert namnet no skrive Nettland.

Kjelder

Vidare lesnad 
 Ivar Kleiva: «Gnr. 3. Netteland» i Gulen i gammal og ny tid : Gards- og ættesoga. Band I, side 31-38.

Bakgrunnsstoff 
 «Netteland» i gardsmartikkelen frå 1886
 «Netteland» i matrikkelutkastet av 1950
 Om Netteland i Gardsleksikonet på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv

Gardar i Solund
Tidlegare gardar i Gulen
Taklevatnet

Taklevatnet er ein innsjø i Gulen kommune i Vestland. Den ligg på 291,5 moh. Vatnet har eit areal på  og drenerer eit nedbørfelt på . Taklevatnet er regulert og er hovudmagasin for Takle kraftverk. Høgaste regulerte vasstand er , og lågaste regulerte vasstand er . Magasinvolumet er 3,5 millionar m³.

Vatnet er blant dei største innsjøane i Gulen kommune. Det er omgjeve av bjørkeskog og lynghei. Dei grunnaste partia ligg i sørenden, og her fanst dei beste fiskeplassane i tida før vatnet vart regulert i 1942. Før utbygginga hadde vatnet òg ei strandsone med grus og sand, men denne er vorte vaska bort etter at vatnet har vore regulert i så lang tid.

Fiske 
Før Takle kraftverk vart bygd i 1942 hadde Taklevatnet eit godt aurefiske, men etter reguleringa har fisket gått gradvis tilbake. Det siste året det vart rapportert fiskefangst var i 1985, og i 1990 vart vatnet rekna for fisketomt. Ei viktig årsak er at reguleringa har hindra fisken i å kome seg fram til gytebekkane. I tillegg til effekten av reguleringa meiner ein òg at sur nedbør har bidrege til at aurebestanden er borte.

I seinare år har det vore sett ut fisk i vatnet, men enno i 2004 var tettleiken av aure relativt låg.

Kjelder 

Innsjøar i Gulen
Midttakleelva

Midttakleelva (òg kalla Takleelva) er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho spring ut frå Taklevatnet og fell derfrå ned den bratta dalsida og lauper saman med elva frå Takledalen. Etter samlaupet renn ho nordover til munningen i Sognefjorden ved Takle, 5 km vest-nordvest for Brekke. Elva er  lang ( rekna frå kjeldene sør for Taklevatnet), og har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Midttakleelva er utbygd til kraftproduksjon i Takle kraftverk, som utnyttar fallet frå Taklevatnet ned til kote 72. I samband med Samla plan for vassdrag vart det vurdert ei større utbygging av vassdraget, som ville medført overføring av vatn frå Storelva, auke av reguleringshøgda i Taklevatnet til 15 meter, og bygging av ein ny kraftstasjon nede ved Sognefjorden. Men dette prosjektet vart oppgjeve og den nye kraftstasjonen vart bygd på same stad som før og utan nye reguleringar. 

Ved elva nede ved Takle ligg Vassbruksmiljø Takle, med ei restaurert stampemølle som nyttar elva som drivkraft til framstilling av filt og vadmål.

Kjelder 

Elvar i Gulen
Tusenårsstaden Gulatinget

Tusenårsstaden Gulatinget ligg på Flolid gard i Gulen kommune i Vestland fylke. Dette var Gulen og Sogn og Fjordane sin Tusenårsstad i 2005

Tingstaden 
Kvar sjølve tingstaden for Gulatinget har vore, er heilt sikkert.  Den har vore på Guløy/Flolid gard.

Monumentet 
Her er det reist eit monument over tingstaden laga av bilethoggar Bård Breivik. Det består av «Tingveggen», «Tinghella» og «Eldsirkelen», og staden vart høgtideleg opna 27. august 2005 av stortingspresident Jørgen Kosmo, og med mellom andre statsminister Kjell Magne Bondevik til stades. Gulatinget var eit høgtideleg samlingspunkt i si tid. Kunstverket er tenkt å markere ein historisk stad, men det skal også vere ein identitetsskapar for staden og naturen.

Tingveggen 
Tingveggen skal vere eit symbol på ein historisk møteplass og har eit mektig monumentpreg. Han er laga av 22 steinar som er reiste på høgkant. Kunstverket skal markere ein historisk stad og har likskap med andre monument i naturen for eksempel Stonehenge. Den monumentale utforminga gjer at kunstverket vert eit symbol for tradisjon, makt og historia til staden. Kunstverket er plassert ute i naturen, og tanken er at det skal setjast i samanheng med landskapet, naturen og staden. Staden sine historiske røter skal vere ein del av sjølve kunstopplevinga, men også naturen er teken med i utforminga av Tingveggen. Dette viser seg i materialet, stein som finst i knausane og i landskapet i Gulen.

Monumentet skal også ha ein praktisk funksjon som scene og bakgrunn for framsyningar og musikk. Det er også laga eit amfi i tilknyting til Tingveggen som gjer at monumentet er i dialog med sine omgivnader i staden for å stå som eit framandt element i naturen.

Referansar

Litteratur 
 Morland, Eirik Stanghelle: «Tingveggen på Gulatinget» i Kjelda nr 2, 2010 utgitt av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane side 27-28

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Tusenårsstaden
 Omtale av opninga 
 Bilde av tusenårsstaden og frå opninga 
 Gulatinget i Fylkesleksikonet til NRK Sogn og Fjordane
 Gulatinget - Tusenårsstad for Sogn og Fjordane fylke og Gulen kommune, levert av Stiftinga Jensbua og Flora Turistkontor 
Soga om Håkon Håkonsson

Tusenårsstader
Historie i Gulen
Kultur i Gulen