alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pyrilia

Pyrilia er ei biologisk slekt av parakittar i papegøyefamilien Psittacidae. Alle artane er relativt korthala papegøyar med utbreiing i neotropisk region. Hovudet eller andledet deira står i klår kontrast til den grøne kroppen, og dei har ein brunleg eller olivengrøn flekk på brystet.

Denne slekta blei splitta ut frå Pionopsitta som no er monotypisk. Synonymet Gypopsitta har òg vore i bruk for denne slekta.

Artslista 
Pyrilia i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Brillepapegøye, Pyrilia haematotis, Brown-hooded Parrot, LC, Sclater & Salvin, 1860
 Rosenkinnpapegøye, Pyrilia pulchra, Rose-faced Parrot, LC, Berlepsch, 1897
 Gulhovudpapegøye, Pyrilia pyrilia, Saffron-headed Parrot, NT, Bonaparte, 1853
 Oransjekinnpapegøye, Pyrilia barrabandi, Orange-cheeked Parrot, NT, Kuhl, 1820
 Skjelnakkepapegøye, Pyrilia caica, Caica Parrot, NT, Latham, 1790
 Kondorpapegøye, Pyrilia aurantiocephala, Bald Parrot, NT, Gaban-Lima, Raposo & Hofling, 2002
 Gribbpapegøye, Pyrilia vulturina, Vulturine Parrot, VU, Kuhl, 1820

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Pyrilia» frå , den 25. november 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar i den neotropiske regionen
Kondorpapegøye

Kondorpapegøye (Pyrilia aurantiocephala) er ein art i papegøyefamilien Psittacidae. Han er endemisk til austsentrale Amazonas i Brasil. Dei naturlege habitata er tropiske fuktige låglandsskogar. 
Denne papegøyen vart opphavleg trudd å vere ein juvenil av gribbpapegøye grunna den oransje farga på det skalla hovudet, i motsetnad svart hovud på vaksne gribbpapegøyar. Men då det vart oppdaga at dei skalla individa var kjønnsmodne, vart fuglen skildra som ein ny art. I røyndomen er ungfuglar av begge artar fjørkledde, med grønaktig hovud heilt ulikt vaksne fuglar.

Kondorpapegøyen er ein liten til middels, samla sett grøn papegøye med eit skalla, bruntorange hovud. Som fleire andre medlemmar av slekta Pyrilia, har den raude undervengen dekkfjører som knapt er synlege når dei sit, men svært iaugefallande i flukt.

Han blir rekna som nær truga av BirdLife International, og dermed av IUCN på grunn av den utbreidde avskoginga av Amazonas.
Tidlegare var kondorpapegøyen plassert i slekta Pionopsitta, som no er monotypisk.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bald Parrot» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: Bald Parrot (Pionopsitta aurantiocephala) arthurgrosset.com. Lest 25. november 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 NRK Vitenskap og teknologi: Skalla papegøye og 4 meter lang anakonda blant nyoppdaga artar i Amazonas Lest 25. november 2012

Parakittar
Fuglar endemiske til Brasil
Whanganui nasjonalpark

Whanganui National Park er ein nasjonalpark på New Zealand oppretta i 1986. Han utgjer eit 742,31 km² stort naturbasert område langs  Whanganui-elva på Nordøya på New Zealand.

Historikk 
Områda kring Whanganui-elva er berre tynt busette, større busetnadar er fråverande, fråsett byen Wanganui ved elvemunningen. Likevel spela elva, som var den lengste seglbare vassvegen på New Zealand, ei sentral rolle i historia til landet. Gjennom fleire hundre år nytta maoriane henne som ferdselsveg mellom kysten og innlandet, og dei dyrka jorda langs elvebreiddene. På same måten var elva ein viktig farveg for dei første europeiske innvandrarane medan det enno ikkje var bygd vegar i området. Frå 1891 transporterte elvebåtar menneske og varer opp og ned Whanganui. 

I dag, lenge etter at skipstrafikken er erstatta av veg og bane, er elva eit paradis for padlarar, som kvart år i tusental kan nyta den naturlege venleiken og dei historiske stadane i Whanganui nasjonalpark frå vatnet. Elles er det lagt opp til opplevingar både for fotturistar og terrengsyklistar i parken. Her spenner også «Brua til ingen stad» (Bridge to Nowhere) seg over ei djup slukt, utan vegsamband på nokon av sidene. Brua vart bygd i 1935-36 då det var planar om å opna opp Mangapurua-dalen for busetjing, noko ein seinare gjekk bort frå.

Geografi og vêrlag 
Whanganui National Park ligg i hjarta av eit stort innlandsområde på Nordøya. Frå skråningane til vulkanen Tongariro renn Whanganui-elva - den tredje lengste på New Zealand - i talrike svingingar gjennom dette området. Langs den midtre delen til elva strekkjer nasjonalparken seg langs båe elvebreiddene. Landskape her er delvis kupert, delvis flatt. Sjølv om det ikkje er høge fjell her, har Whanganui og sideelvene somme stadar laga spektakulære landskapsformasjonar gjennom erosjon. 
Høgdedraga ligg frå kring 500 til 746 moh.
Det lokale klimaet generelt temperert, med varme somrar, milde til kjølige vintrar, og, med ei for New Zealand å vera, gjennomsnittleg nedbørsmengde.

Flora og fauna 
Nasjonalparken er nesten fullstendig skogkledd. Dei dominerande treslaga er gultrefamilien (latin: Podocarpaceae, nåletre på den sørlege halvkula) og ulike stadeigne lauvtre. I høgda er det mest bøkeskog. Eit botanisk høgdepunkt er trebregnar. Skogane langs breiddene til Whanganui er tilhaldsstad for talrike stadeigne songfuglartar; ved elva ser ein enno dei sjeldne newzealandske kaskadeendene. Av andre fuglar kan ein sjå maoridue (kererū), maoriviftestjert, tuihonningetar, raudstrupe, igatagerygone, maoriflugeskvett og nordbrunkivi. I elva finst mellom anna ålar, aure, flyndre og niauge.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Whanganui-Nationalpark» frå ,  den 25. november 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Department of Conservation (engelsk)
 natureandco.co.nz (engelsk) 

Verneområde på New Zealand
Nasjonalparkar på New Zealand
Manawatū-Whanganui
Fossil Bight

Fossil Bight er ei bukt på nordkysten av Seymour Island, 1 nautisk mil nord-nordaust for Cape Lamas. Vika vart kalla «Fossil Bay» eller «Bahia Fosiles» av US Antarctic Research Program og argentinske forskarar fordi det vart funne fossil her i 1982.

Kjelder 

Bukter på James Ross-øyane
Pastorizo Bay

Pastorizo Bay er ei bukt på sørsida av Vega Island like vest for Mahogany Bluff. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1959.

Bukter på James Ross-øyane
Penguin Bight

Penguin Bight er ei bukt på søraustkysten av Seymour Island, nord for Penguin Point. Vika vart namngjeven «Pinguinbucht» (Pingvinbukta) på grunn av den store pingvinkolonien som vart observert der av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. 

Bukter på James Ross-øyane
Andersen Harbor

Andersen Harbor er ei lita bukt i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel i Antarktis, som utgjer den konkave vestsida av Eta Island og nordenden av Omega Island. Ho vart kartlagd av Discovery Investigations i 1927 og truleg kalla opp etter kaptein Ola Andersen på kvalkokeriet «Svend Foyn» som opererte i området. Ho vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andersen Harbor» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Avicenna Bay

Avicenna Bay er ei lita bukt som ligg 2 km sørvest for D'Ursel Point langs austsida av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897–99, fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og kartlagd frå desse bileta i 1959. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Avicenna, den største persiske skulen for lækjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avicenna Bay» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Belimel Bay

Belimel Bay (bulgarsk залив Белимел, ‘Zaliv Belimel’) er ei bukt på sørvestkysten av Trinity Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho ligg mellom Asencio Point og Spert Island.

Bukta er kalla opp etter busetnaden Belimel nordvest i Bulgaria.

Kjelder
 Belimel Bay. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Biscoe Bay

Biscoe Bay er ei bukt på sørvestkysten av Île Anvers like nord for Biscoe Point i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99, under Adrien de Gerlache, og vart namngjeven av han etter John Biscoe, som kan ha gått i land i februar 1832.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Börgen Bay

Börgen Bay er ei bukt på søraustkysten av Île Anvers like vest for Bay Point i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og vart namngjeven av Gerlache etter Karl Börgen, ein tysk astronom.

Kjelder 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Breste Cove

Breste Cove (bulgarsk залив Бресте, ‘Zaliv Breste’) er ei bukt på austkysten av Tower Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis like sør for Harmanli Cove.  Like nord for Castillo Point og sør for Cape Dumoutier. Vika er kalla opp etter busetnaden Breste nord i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Buls Bay

Buls Bay er ei bukt på austsida av Brabant Island like nord for D'Ursel Point i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeven av han etter Charles Buls, som finansierte delar av ekspedisjonen.

Kjelder 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Chiriguano Bay

Chiriguano Bay er ei bukt nordaust for Strath Point ved sørenden av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Bukta vart kartlagd og kalla «Bahia Chiriguano» av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1948–49, etter den argentinske taubåten «Chiriguano» som tok del i kartlegginga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chiriguano Bay» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Dallmann Bay

Dallmann Bay er ei bukt som ligg mellom Brabant Island og Île Anvers, knytt til Gerlachesundet av Schollaert Channel i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga og først grovt kartlagd i 1874 av den tyske kvalfangarkaptein Eduard Dallmann, og vart namngjeven av Dallmann etter Society for Polar Navigation i Hamburg, som finansierte ekspedisjonen til Dallmann. Ho vart seinare kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dallmann Bay» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Duperré Bay

Duperré Bay er ei bukt som ligg like nordaust for Hulot Peninsula heilt sørvest på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, som namngav ho etter viseadmiral Charles Duperré i Den franske marinen.

Kjelder 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Fournier Bay

Fournier Bay er ei bukt på nordaustkysten av Île Anvers like vest for Briggs Peninsula i Antarktiske Arkipel. Ho vart truleg oppdaga av den tyske ekspedisjonen, 1873–74, under Eduard Dallmann. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter viseadmiral Ernest Fournier i Den franske marinen.

Kjelder 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Galata Cove

Galata Cove (bulgarsk залив Галата, ‘Zaliv Galata’) er ei vik på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis.  Ho har innløp sør for Frolosh Point.

Vika er kalla opp etter Galataneset på den bulgarske kysten av Svartehavet.

Kjelder
 Galata Cove. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Guyou Bay

Guyou Bay er ei bukt på vestkysten av Brabant Island mellom Claude Point og Metchnikoff Point i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, som namngav ho etter kaptein Emile Guyou i Den franske marinen, som deltok i rådet som publiserte vitskaplege resultat frå ekspedisjonen.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Hackapike Bay

Hackapike Bay er ein ankerstad 6,5 km nordvest for Ryswyck Point, vest for False Island langs nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Hamburg Bay

Hamburg Bay er ei bukt inn på nordvestkysten av Île Anvers like sør for Bonnier Point i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart oppdaga, men ikkje fullstendig kartlagd av den tyske ekspedisjonen 1873–74, under Eduard Dallmann, som namngav ho etter Hamburg i Tyskland, heimehamna til ekspedisjonen. Bukta vart meir nøyaktig kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Harmanli Cove

Harmanli Cove (bulgarsk залив Харманли, ‘Zaliv Harmanli’) er ei 1,1 km brei vik som trengjer 1,1 km inn på austkysten av Tower Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis, nord for Breste Cove. Ho har innløp nord for Cape Dumoutier.

Vika er kalla opp etter byen Harmanli søraust i Bulgaria.

Kjelder

 Harmanli Cove. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Hill Bay

Hill Bay er ei bukt på austsida av Île Anvers i Antarktis, mellom Spallanzani Point og Mitchell Point. Bukta vart grovt kartlagd av Admiralty Hydrographic Unit, 1951–52, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Leonard C. Hill av Discovery Investigations, som tente som offiser på RRS «William Scoresby» i januar–februar 1931, og på alle turane til RRS «Discovery II» mellom 1931 og 1939.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Mikkelsen Harbor

Mikkelsen Harbor er ei lita bukt på sørsida av Trinity Island mellom Skottsberg og Borge Points i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Opphavet til namnet er uvisst, men var i bruk i 1913 då den skotske geologen David Ferguson gjorde geologiske undersøkingar med kvalbåten «Hanka».

Bukter i Antarktiske Arkipel
Holtedahl Bay

Holtedahl Bay er ei bukt mellom Prospect Point og Black Head langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga av British Graham Land Expedition, 1934–37, og vart namngjeven av Rymill for professor Olaf Holtedahl, ein norsk geolog som utførte geologiske undersøkingar 1927–28 i Sør-Shetlandsøyane og Antarktiske Arkipel.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Kayak Bay

Kayak Bay er ei bukt i den indre sida (vestsida) av Pampa Passage, på austkysten av Brabant Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Malpighibreen and Mackenziebreen endar i bukta. Vika vart grovt kartlagd i 1898 av Belgica-ekspedisjonen. Ho vart kartlagd i større detalj av argentinske ekspedisjonar frå 1947-48 og frametter og ein inkludert som ein del av «Bahia Pampa». Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1986 i samband med havkanoar som British Joint Services Expedition nytta til å ro gjennom vika då dei rodde kring Brabant Island i februar 1985.
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Krivina Bay

Krivina Bay (bulgarsk залив Кривина, ‘Zaliv Krivina’) er ei 5 km brei bukt som trengjer 3 km inn på vestkysten av Trinity Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis.  Ho har innløp nord for Romero Point.

Bukta er kalla opp etter busetnaden Krivina vest i Bulgaria.

Kjelder
 Krivina Bay. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Lanusse Bay

Lanusse Bay er ei bukt mellom Driencourt Point og Minot Point på vestsida av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart kalla «Bahia Lanusse» av Den argentinske antarktisekspedisjonen i 1979, truleg etter Teniente de Navio Alejandro Lanusse i Den argentinske marinen, den første argentinske piloten som flydde i Antarktis; han mista livet i ei flyulukke i Buenos Aires, kring 1943.
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Lapeyrere Bay

Lapeyrere Bay er ei bukt nord for Gourdon Peninsula på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Bukta vart grovt kartlagd av den tyske ekspedisjonen under Dallmann, 1873-74, og kartlagd på ny av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter kontreadmiral Boue de Lapeyrere i Den franske marinen.
 

Bukter i Antarktiske Arkipel
Milburn Bay

Milburn Bay er ei bukt på nordvestsida av Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1952. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter M.R. Milburn, flyleiar i Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), som vart fotograferte området i 1955-57.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Patagonia Bay

Patagonia Bay er ei bukt mellom Gourdon Peninsula og Thompson Peninsula på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Ho vart kalla «Bahia Patagonia» av Den argentinske antarktisekspedisjonen i 1947, etter ekspedisjonsskipet «Patagonia».

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Perrier Bay

Perrier Bay er ei bukt på nordvestkysten av Île Anvers mellom Giard Point og Quinton Point i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter Edmond Perrier, som var ein fransk naturalist.

Kjelder

Bukter i Antarktiske Arkipel
Security Bay

Security Bay er ei bukt som ligg mellom Homeward og Gauthier Points på nordsida av Île Doumer i Antarktiske Arkipel. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 fordi bukta gav vern til små fartøy både mot kraftig vind frå sørvest, som skapar grov sjø sør i Neumayer Channel og den kraftige nordausten som strøymer gjennom sundet. Ho vart fleire gonger nytta som ly av British Naval Hydrographic Survey Unit i 1956-57.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Wylie Bay

Wylie Bay er ei bukt som ligg mellom Cape Monaco og Norsel Point på sørvestkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter John P. Wylie i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som var landmålar ved Arthur Harbor i 1956 og 1957.

Bukter i Antarktiske Arkipel
Statens jernbanetilsyn

Statens jernbanetilsyn vart skipa  1.oktober 1996 som ein sjølvstendig etat under Samferdsledepartementet, og er finansiert over det ordinære statsbudsjettet for å vere den utøvande kontroll- og tilsynsstyresmakta for jarnbaneverksemder i Noreg, inkludert trikk og T-bane, og frå 1. januar 2012 dessutan for taubanar og underhaldningsparkar og tivoli som Taubanetilsynet og Park- og tivolitilsynet i  Det Norske Veritas  til då hadde teke seg av. Når det gjeld den parten av Statens jernbanetilsyns verksemd som har med park- og tivolitilsynet å gjere, er ikkje jernbanetilsynet å rekne som ein etat under Samferdsledepartementet, men under Kommunal- og regionaldepartementet.

Statens jernbanetilsyn vart oppretta for å få eit sjølvstendig statleg organ til å føre tilsyn med dei ulike jernbane- og sporvegsaktørane. Meininga var å leggje til rette for at fleire trafikkselskap skal kunne trafikkere det offentlege jarnbanenettet i Noreg, anten selskapa er offentlege eller private. Skipinga av Statens jernbanetilsyn  er soleis eit element i den omorganiseringa av jarnbanen i Noreg som òg skipa av Jernbaneverket og oppstykkinga av Noregs statsbaner var ein part av.

Det ligg òg til jarnbanetilsynet å sjå til at selskapa for persontransport på jarnbanen held seg til føresegna om dei rettane jarnbanepassasjerar har andsynes transportselskapa, som til dømes dei krava passasjerane har til å få informasjon, kunne kjøpe billettar, få skadebot ved forseinkingar, få assistanse dersom dei er rørslehemma eller funksjonshemma på anna vis, at kvaliteten er av rett standard, og dessutan kunne krevje at selskapa skal ha ei ordning for førehaving av klager som passasjerane kan ha mot dei. Men det er ikkje Statens jernbanetilsyn som er klageinstans for klagane frå jarnbanepassasjerar, men frå 1. februar 2012 den Transportklagenemda som vart skipa då. 

Statens jernbanetilsyn har om lag femti tilsette, og kontor i Oslo og Trondheim.

Bakgrunnsstoff
Internettsida til Statens jernbanetilsyn.
Jernbanepassasjerrettighetsforskriften (føresegna om rettane til jarnbanepassasjerar).

Norske statsetatar
Tryggleik i Noreg
Jarnbane i Noreg
Duse Bay

Duse Bay er ei bukt på sørsida av Trinityhalvøya mellom View Point og vestsida av Tabarin Peninsula. Ho vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson i Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og vart namngjeven av Otto Nordenskjöld, leiaren av ekspedisjonen, etter løytnant S.A. Duse.

Kjelder 

Bukter på Trinityhalvøya
Eyrie Bay

Eyrie Bay er ei bukt som ligg nord for Jade Point på Trinityhalvøya i Antarktis. Ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee som tyder ørnereir på engelsk fordi ho ligg nær Eagle Island.

Kjelder 

Bukter på Trinityhalvøya
Hope Bay

Hope Bay (spansk Bahía Esperanza) er ei bukt på Trinityhalvøya på tuppen av Den antarktiske halvøya med opning mot Antarctic Sound.

Bukta vart oppdaga på 15. januar 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, som namngav ho til minne om vinteren dei var der J. Gunnar Andersson, S.A. Duse, Toralf Grunden og José María Sobral frå ekspedisjonen hans etter at skipet hans («Antarctic») vart knust av isen og gjekk tapt. Dei vart redda av den argentinske korvetten «Uruguay». Ruinane av steinhytta som vart bygd av medlemmane av ekspedisjonen finst her framleis.

Den gamle britiske basen «D» vart bygt her i 1945. Han brende delvis ned i 1948 og vart stengd i 1964. Den 8. desember 1997 overførte British Antarctic Survey basen til Uruguay, som namngav basen Teniente Ruperto Elichiribehety uruguyanske antarktiske forskingstasjon (ECARE).

Den noverande argentinsk Esperanza-basen vart oppretta i 1952. Han vart operert Instituto Antartico Argentino og i snitt overvintrar 55 personar her. Bygningane ved basen har gjort at delar av hekkeplassane til pingvinane her har vorte tvangsflytta. Den første kjende fødselen i Antarktis skjedde her i 1978 då Emilio Palma vart fødd av kona til ein argentinsk marineoffiser. 

Hope Bay/Esperanza var òg staden der i 1952 dei første skota i Antarktis vart avfyrte for å skade folk då eit argentinsk lag skaut med maskingevær over hovuda på eit lag frå British Antarctic Survey lossa av forsynignar frå «John Biscoe». Argentinarane sendte seinare ei diplomatisk unnskulding og sa at det heile hadde vore ei misforståing og at den argentinske kommandøren på staden hadde gått for langt.

Kjelder
 Antarctica. Sydney: Reader's Digest, 1985, s. 156-157.
 Child, Jack. Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum. New York: Praeger  Publishers, 1988, s. 73.
 Lonely Planet, Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, 302-304.
 Stewart, Andrew, Antarctica: An Encyclopedia. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), s. 469.
 U.S. National Science Foundation, Geographic Names av Antarctica, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980.

Bakgrunnsstoff
British Antarctic Survey Hope Bay Station

Britisk Antarktis
Bukter på Trinityhalvøya
Lafond Bay

Lafond Bay er ei bukt som ligg sør for Cockerell Peninsula på Trinityhalvøya. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61), og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter løytnant Pierre Lafond, ein fransk offiser på «Astrolabe» under reisa hennar til Antarktis (1837–40).

Bukter på Trinityhalvøya
Kokáma

Kokáma (spansk cocama) er eit urfolkspråk som blir snakka av omtrent 2000 talarar i vestlege delar av Sør-Amerika. Det blir snakka i Peru langs nedre delen av elva Ucayali, av Marañón- og Huallaga-elvene i Brasil og i Colombia.  

Det er 15 000 kokama-indianarar, dei fleste av dei bur i Peru. Mange av dei er trespråklege, og snakkar både portugisisk og spansk i tillegg til kokama. 

Kokáma er skriftfesta, og bruker  det latinske alfabetet. Delar av Bibelen er omsett til kokáma.

Språkdøme
Døma er henta frå Gramática Coocama av Norma Faust A. (tredje utgåve, 2008)

Fargar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Ethnologue

Språk i Peru
Tupí-guaraní-språk
Språk i Colombia
Einskildspråk