alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ophrys fuciflora

Ophrys fuciflora er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Ophrys fuciflora (engelsk namn: «late spider orchid») lever på Dei britiske øyane berre heilt søraust i England. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), til liks med lokalt i England.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Ophrys sphegodes

Ophrys sphegodes er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

Ophrys sphegodes (engelsk namn: «early spider orchid») lever på Dei britiske øyane i dei søraustlege delane av England. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC), til liks med lokalt i England. I Wales er han rekna som regionalt utdøydd (RE).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Verdscupen i skiskyting 1986

Verdscupen i skiskyting 1986 tok til den 16. januar og vart avslutta 16. mars. Turneringa omfatta 10 individuelle tevlingar. Utøvarane tevla i fem 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5 km. Renna fann stad i Antholz i Italia, Feistritz i Austerrike, Oberhof i Aust-Tyskland, Lahti i Finland og Boden i Sverige.

André Sehmisch frå Aust-Tyskland vann verdscupen. På andreplass kom Peter Angerer frå Vest-Tyskland, tredjemann vart austtyske Matthias Jacob. Angerer sigra i tre individuelle tevlingar, Matthias Jacob i to.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltcup 1985/86» frå ,  den 13. mars 2022.  
 

Skiskyting i 1986
1986
NM i alpine greiner 2003

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2003 vart avvikla på Oppdal i Sør-Trøndelag i tida frå 20. til 25. mars, med Oppdal Idrettslag som arrangør.

Menn

Slalåm 

Dato: 25. mars
Stad: Oppdal

Storslalåm

Dato: 24. mars
Stad: Oppdal

Vidlåm (Super-g) 

Dato: 22. mars
Stad: Oppdal

Utfor 

Dato: 20. mars
Stad: Oppdal

Kombinasjon

Kvinner

Slalåm 

Dato: 25. mars
Stad: Oppdal

Storslalåm 

Dato: 24. mars
Stad: Oppdal

Vidlåm (Super-g) 

Dato: 22. mars
Stad: Oppdal

Utfor 

Dato: 20. mars
Stad: Oppdal

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «NM i alpine greiner 2003» frå ,  den 13. mars 2022.  
 

Noregsmeisterskap i 2018
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Sør-Trøndelag
Oppdal kommune
Hans Johansen

Hans Johansen () var ein norsk arbeidar og politikar, aktiv for Arbeidarpartiet og ein periode i Norges Kommunistiske Parti. Stortingsmann 1922-24.

Etter folkeskulen arbeidde Johansen på fabrikk. Frå 1901 var han tilsett ved jarnbaneverkstaden i Drammen, arbeidde med jarnbane i 41 år. År 1915 til 1920 tok han eksamen ved fleire tekniske skular, gjekk etter kvart inn i stillingar som lokomotivpussar, teiknar, konstruktør og sekretær.

Johansen var aktiv i ungdomsrørsla til Arbeidarpartiet, ei tid medlem i landsstyret i ungdomsforbundet. I 1908 vart han fengsla for antimilitær agitasjon. Johansen var også aktiv i fagforeining. Frå 1911 til 1936 var han styremedlem i NSB som funksjonærane sin representant. Han sat også i hovudstyret til Arbeideravholdslagene.

Frå 1922 til 1924 var Johansen stortingsmann, vald frå bykrinsen Hønefoss, Drammen, Kongsberg. Då Det norske arbeidarparti vart kløyvt i 1923 fylgde store delar av partiet i Buskerud Komintern-linja. Johansen vart såleis medlem i det nye Norges Kommunistiske Parti. Seinare braut han med NKP og melde seg inn Arbeidarpartiet. Johansen var elles medlem i Drammen bystyre periodane 1922-25 og 1931-37.

I Drammen og Buskerud var Johansen kjent både som politikar, radiokåsør og forfattar. Han skreiv eller redigerte i alt elleve bøker.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hans Johansen (politiker)» frå ,  den 13. mars 2022.  

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella

Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Underarten finst truleg ikkje i Noreg, men er teken med i namnetreet i Artsdatabanken.

Systematikk 
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella høyrer til den vanskelege slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta. Den er ein underart av engmarihand, men mange klassifiseringar godtek ikke denne underarten. Fordelinga på underartar av engmarihand er ikkje fullt ut klarlagd på Dei britiske øyane.

Utbreiing
I Noreg er det registrert nokre funn i herbariebelegg frå 1855 til 1930. Underarten høyrer elles heime i Storbritannia og Irland og blir rekna som endemisk for Dei britiske øyane.

I den irske raudlista har underarten status som livskraftig (LC). I den britiske raudlista er arten no sett på venteliste (WL) i påvente av meir data, det same gjeld lokalt i England. Han finst truleg ikkje i Skottland, men har vore rekna som livskraftig (LC) i Wales,

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana

Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Underarten finst ikkje i Noreg.

Systematikk 
Dactylorhiza incarnata ssp. gemmana høyrer til den vanskelege slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta. Den er ein underart av engmarihand, men mange klassifiseringar godtek ikke denne underarten. Fordelinga på underartar av engmarihand er ikkje fullt ut klarlagd på Dei britiske øyane.

Utbreiing
I den irske raudlista er underarten sett på venteliste (WL) i påvente av meir data. I den britiske raudlista er arten markert med manglande data (DD – data deficient), det same gjeld lokalt i England. Han finst truleg ikkje i Wales eller Skottland, men har vore rekna som livskraftig (LC) i Wales.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis

Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis høyrer til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

På dei britiske øyane er denne planta (engelsk namn: «Pugsley's marsh orchid») klassifisert som ein art, Dactylorhiza traunsteineroidis (tidlegare rekna til Dactylorhiza traunsteineri, som har synt seg å vere ein reint mellomeuropeisk art). I Skottland har ein tidlegare rekna med ein underart D. t. ssp. lapponica (engelsk namn: «Lapland marsh orchid»), som ikkje er identisk med vår lappmarihand. Desse plantene blir no rekna som ein varietet, var. lapponica.

I Storbritannia har ein tradisjonelt rekna planter på Hebridane (engelsk namn: «Hebridian marsh orchid») som eit eige taxon endemisk for området, anten som varietet (Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis var. ebudensis), underart (Dactylorhiza occidentalis ssp. ebudensis) eller art (Dactylorhiza ebudensis). I den siste utgåva av New Flora of the British Isles (2019) er taxonet innlemma i D. traunsteineroidis, men ved raudlistevurderinga i 2021 har ein valt førebels å halde fast på dei to artsnamna.

Utbreiing
Dactylorhiza majalis ssp. traunsteineroidis er rekna for å dere endemisk for Dei britiske øyane. Det er likevel mogleg at ein populasjon på flyplassområdet på Sola, kalla solamarihand, høyrer til denne underarten.

På Dei britiske øyane er Dactylorhiza traunsteineroidis rekna som livskraftig (LC) i både den britiske og den irske raudlista, på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Dactylorhiza ebudensis er rekna som sårbar (VU) i den britiske raudlista og lokalt i Skottland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis

Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Dactylorhiza majalis ssp. occidentalis høyrer til kongsmarihand-gruppa D. majalis. Heile gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (D. incarnata) og skogmarihand (D. maculata ssp. fuchsii), kopla med dobling av kromosomtalet. 

I Irland har denne planta (engelsk namn: «Irish marsh orchid») vore klassifisert som arten Dactylorhiza occidentalis med varieteten D. o. var. kerryensis, men no er alle forekomstane rekna som ein art, Dactylorhiza kerryensis, endemisk for Irland, der han er livskraftig (LC).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Irland
Folkets tenar

Folkets tenar (ukrainsk Слуга народу, Sluha narodu) er eit ukrainsk politisk parti formelt skipa 31. mars 2018. Partiet ber same namn som det satiriske tv-programmet Folkets tener, skapt av produksjonsselskapet Kvartal 95 (Квартал-95). Partileiar er advokaten til Kvartal 95 Ivan Bakanov. Då Kvartal 95 skipa partiet, uttalte dei at det var nødvendig for å unngå at andre stal namnet og brukte det til «kyniske politiske formål». Presidentkandidaten til partiet Volodymyr Zelenskyj vann presidentvalet i 2019 og overtok som president i Ukraina 20. mai 2019.

Juridisk er partiet etterfølgjaren til «Partiet for avgjerande endring» ().

Bakgrunn 
Forlauparen til partiet, «Partiet for avgjerande endring», oppnådde 4 prosents oppslutning på ei meiningsmåling utført av Razumkov-senteret i desember 2017, like under sperregrensa på 5 prosent til ukrainske parlamentsval. I ei ny meiningsmåling i april 2018 hadde oppslutninga auka til 9 prosent, og i juni 2018 hadde oppslutninga auka til 10,4 prosent.

Romjula 2018 kunngjorde partiet at dei einstemmig hadde innstilt komikaren og skodespelaren Volodymyr Zelenskyj som sin kandidat til det ukrainske presidentvalet i 2019. Utover vinteren 2019 auka partiet i oppslutning, og i mars leidde Zelenskyj på fleire meiningsmålingar. Zelenskyj vann fyrste runde i presidentvalet, og deretter andre runde 21. april 2019 med over 73 prosent av røystene. Zelenskyj vart dimed ny president i Ukraina og avløyste den sitjande presidenten Petro Porosjenko 20. mai 2019.

Den kommande presidenten erklærte i april 2019 at Folkets tener ikkje ville å gå inn i ei koalisjonsregjering med Porosjenkos solidaritets-blokk, eller med Opposisjonsplattform – For livet. I staden kalla Zelenskyj ut nyval på nasjonalforsamlinga då han tiltredde presidentembetet.

Zelenskyj har òg sagt at han støttar legalisering av medisinsk cannabis, abort, prostitusjon og gambling. Han òg gått imot legalisering av våpen. Elles er det uklart kva politisk ideologi Zelenskyj står for. Han støttar likevel vidare europeisk integrasjon og auka tilnærming til EU og NATO. Eventuelle medlemskap skal likevel avgjerast gjennom folkerøystingar. Han har òg ytra ønske om å reformere det ukrainske rettsvesenet og ein auka kamp mot korrupsjon.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Folkets tjener» frå ,  den 14. mars 2022.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Politiske parti i Ukraina
Diskografien til Mott the Hoople

Rockebandet Mott the Hoople har gjeve ut sju studioalbum, sju konsertalbum, 13 samlealbum og 15 singlar. Diskografiane til Mott og British Lions er òg inkludert ordei dei er eit framhald av Mott the Hoople (utan dei opphavlege medlemmane Mick Ralphs og Ian Hunter, men med dei andre originale medlemmane av Mott the Hoople).

Album

Studioalbum

As Mott the Hoople

Som Mott

Som British Lions

Konsertalbum

Samlealbum

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mott the Hoople discography» frå ,  den 14. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Mott Archives. A fan site which contains an extended discography of Mott the Hoople and related persons/bands 
 

Mott the Hoople
Mott the Hoople av Mott the Hoople

Mott the Hoople er det sjølvoppkalla debutalbumet til bandet med same namn. Det vart produsert av Guy Stevens og kom ut i 1969 på Island Records i Storbritannia (ILPS 9108), og i 1970 på Atlantic Records i USA (SD 8258). Det kom ut på ny på Angel Air i 2003 (SJPCD157).

Bakgrunn
Stevens var den opphavlege mentoren til gruppa og ønskte å skape eit album som skulle lete som om Bob Dylan song med The Rolling Stones. Dette oppnådde dei til dels og albumet inneheld fleire Dylan-aktige coverversjonar av aggressive rockesongar. Fleire år seinare sa vokalisten Ian Hunter - som berre nyleg hadde kome inn i bandet før innspelinga av Mott the Hoople - i eit intervju med Trouser Press i august 1980 at Stones-songen «Bitch» frå 1971 minna kraftig om songen «Rock and Roll Queen» på dette albumet. (Begge songane er i A-dur og nyttar ein pentatonisk skala.)

Ein instrumental versjon av The Kinks-songen «You Really Got Me» opnar albumet. Det vart og spelt inn ein versjon med vokal som sidan kom ut på samlealbumet Two Miles From Heaven. Doug Sahm sin «At the Crossroads» (opphavleg spelt inn av bandet til Sahm, Sir Douglas Quintet i 1968) og Sonny Bono sin «Laugh at Me» (opphavleg gjeven ut som ein song av Sonny & Cher på det andre albumet deira i 1966, men utan vokal frå Cher) minnar begge om Bob Dylan, og det same gjer Hunter sin «Backsliding Fearlessly.»

Dei første trykka av det britiske albumet vart trykt feil med songen «The Road to Birmingham,» (B-sida til debutsingelen deira i Storbritannia) på slutten av side ein og med «Backsliding Fearlessly» i staden for «Rock and Roll Queen» på byrjinga av side to.

Plateomslaget var ein fargelagt reproduksjon av M.C. Escher sitt litografi kalla «Reptiles.»  Tilfeldigvis, sidan Guy Stevens ønskte at Mott skulle høyrast ut som The Rolling Stones, hadde Mick Jagger tidleg i 1969 teke kontakt med Escher for å få han ti å måle plateomslaget til det komande Stones-albumet Let It Bleed. Escher avslo tilbodet.

Mottaking
Stephen Thomas Erlewine i AllMusic, gav albumet fire av fem stjerner og sa:
Robert Christgau gav albumet «C+» og skreiv: «Trass i hypen, slår desse karane meg som eit ordinært hardrockband.»

Innhald

Medverkande

Mott the Hoople
 Ian Hunter – solovokal (alle utanom 9), piano, rytmegitar
 Mick Ralphs – sologitar, korvokal, solovokal (9)
 Pete «Overend» Watts – bass, korvokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, korvokal
 Verden Allen – orgel, korvokal

Andre medverkande
 Guy Stevens – piano

Teknisk
 Guy Stevens – produsent
 Andy Johns – lydteknikar
 M.C. Escher – teikning på framsida

Salslister

Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mott the Hoople (album)» frå ,  den 14. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1969
Island Records-album
Mott the Hoople-album
Album produserte av Guy Stevens
Atlantic Records-album
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Ian Hunter

Ian Hunter er scenenamnet til Ian Hunter Patterson (), ein engelsk songar, låtskrivar og musikar som er mest kjend som frontmann og songar i det engelske rockebandet Mott the Hoople frå 1969 til det vart oppløyst i 1974. Hunter var musikar og låtskrivar før han vart med i Mott the Hoople, og lanserte ein solokarriere trass i sjukdom og mangel på kommersiell suksess, og samarbeidde ofte med Mick Ronson, som hadde vore sidemann og arrangør for David Bowie i The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars-perioden.

Mott the Hoople oppnådde noko suksess og fekk ein liten, men trufast tilhengjarskare. Som soloartist fekk Hunter noko suksess med mindre kjende, men meir vidstrekte songar utafor den kommersielle rocken. Dei mest kjende solosongane hans er «Once Bitten, Twice Shy», seinare spelt av Great White, og «England Rocks», som vart endra til «Cleveland Rocks» av The Presidents of the United States of America. Versjonen deira vart nytta som kjenningsmelodi for den amerikanske TV-serien The Drew Carey Show.

Diskografi

Soloalbum

Solosinglar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ian Hunter» frå ,  den 14. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
Cato, Philip. All The Way to Memphis, The Story of Mott the Hoople, S.T. Publishing, Lockerbie, Scotland: 1997.
Frame, Pete. The Complete Rock Family Trees, Omnibus Press 
Guinness Book of British Hit Singles, 16th ed. 
Guinness Book of British Hit Albums, 7th ed. 
Hunter, Ian. Diary of a Rock 'n' Roll Star, Panther, 1974, 
Hunter, Ian. Horse's Mouth, Issue No. 33, 18. juli 2003.
Hunter, Ian. Horse's Mouth, Issue No. 70, Part 1, 19. desember 2006.
Ian Hunter and the Rant Band, Just Another Night, Live at the Astoria, London, colour, DVD-Video, NTSC, Region 1 (US and Canada only), 4. oktober 2005, 180 minutes, Bonus Material, Exclusive interview, Band Sound check, Animated Biography, Special Live Guest Appearances.
Short, Martin C. (2001). The Great Rock Diskografi 5th ed. 

 

Musikarar frå Shropshire
Folk frå Oswestry
Engelske rockesongarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Mott the Hoople-medlemmar
Glamrock-musikarar
Ringo Starr & His All-Starr Band-medlemmar
Mick Ralphs

Michael Geoffrey Ralphs () er ein engelsk gitarist og låtskrivar. Han var opphavleg medlem i rockebanda Mott the Hoople og Bad Company.

Diskografi

Solo 
 1984 - Take This 
 2001 - It's All Good 
 2003 - That's Life

Mott The Hoople 
 1969 - Mott the Hoople
 1970 - Mad Shadows 
 1971 - Wildlife
 1971 - Brain Capers
 1972 - All the Young Dudes
 1972 - Rock and Roll Queen 
 1973 - Mott 
 1974 - The Hoople

Bad Company 
 1974 - Bad Company
 1975 - Straight Shooter
 1976 - Run With The Pack
 1977 - Burnin' Sky
 1979 - Desolation Angels
 1982 - Rough Diamonds
 1985 - 10 from 6 - samlealbum
 1986 - Fame and Fortune - Brian Howe erstatta Paul Rodgers. 
 1988 - Dangerous Age
 1990 - Holy Water
 1992 - Here Comes Trouble
 1993 - What You Hear Is What You Get: The Best of Bad Company - konsertalbum med Brian Howe som solovokalist. 
 1995 - Company of Strangers - Robert Hart erstatta Brian Howe som solovokalist. 
 1996 - Stories Told & Untold
 1999 - The 'Original' Bad Co. Anthology
 2006 - Live in Albuquerque 1976
 2010 - Hardrock Live - Paul Rodgers var attende i bandet
 2011 - Live at Wembley
 2016 - Live in Concert 1977 & 1979

Mick Ralphs Blues Band 
 2013 - I Should Know Better

 2016 - If It Ain't Broke

Samarbeid 
 1971 : Under Open Skies by Luther Grosvenor 
 1984 : Mick Ralphs turnerte med David Gilmour under turneen for det andre soloalbumet hans, About Face.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mick Ralphs» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Mott the Hoople-medlemmar
Bad Company-medlemmar
Sologitaristar
Glamrock-musikarar
Peter Overend Watts

Peter Overend Watts () var ein engelsk bassist og opphavleg medlem av rockebandet Mott the Hoople i 1970-åra. 

Watts var kjend for dei lange gåturane sine. Boka hans, The Man Who Hated Walking, kom ut i 2013.

Watts døydde av strupekreft 22. januar 2017.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peter Watts (musician)» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bassistar
Engelske gitaristar
Engelske plateprodusentar
Musikarar frå Birmingham
Mott the Hoople-medlemmar
Glamrock-musikarar
Folk frå Yardley
Døde av strupekreft
Dale «Buffin» Griffin

Terence Dale «Buffin» Griffin () var ein engelsk trommeslagar og opphavleg medlem av rockebandet Mott the Hoople i 1970-åra. Seinare arbeidde han som plateprodusent og produserte mange innspelinga for John Peel på BBC Radio 1 frå 1981 til 1994.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dale «Buffin» Griffin» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rocketrommeslagarar
Engelske plateprodusentar
Folk frå Ross-on-Wye
Folk med alzheimers
Mott the Hoople-medlemmar
Glamrock-musikarar
Verden Allen

Verden Allen () er ein walisisk organist og opphavleg medlem av rockebandet Mott the Hoople i 1970-åra. Før bandet vart skipa hadde han i 1960-åra spelt med bandet The Inmates og spelt i lag med Jimmy Cliff.

Han slutta i Mott etter gjennombrotet deira i 1972 med albumet All The Young Dudes fordi Hunter var motvillig til å spele inn dei fleste av songane han hadde skrive.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Verden Allen» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Neath Port Talbot
Walisiske klaverspelarar
Walisiske rockemusikarar
Walisiske låtskrivarar
Mott the Hoople-medlemmar
Glamrock-musikarar
Walisiske organistar
Guy Stevens

Guy Stevens () var ein britisk DJ, plateprodusent og bandmanager. Han var med å få fram R&B-musikk i Storbritannia i 1960-åra, og gav rockebanda Procol Harum og Mott the Hoople namna sine, og var medprodusent på The Clash-albumet London Calling.

Stevens døydde i heimen sin 28. august 1981, 38 år gammal, av ein overdose på reseptbelagt medisin han tok for å redusere alkoholmisbruket sitt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Guy Stevens» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske plateprodusentar
Folk frå East Dulwich
Engelske DJ-ar
Engelske musikkjournalistar
Municipiu

Ein municipiu er ei administrativ eining i Romania.

Romania er delt inn i 41 judeţ («fylke»). Innafor kvart judeţ er det tre ulike kategoriar på det kommunale planet:
municipiu (store bykommunar)
oraș (små bykommunar)
comună (landkommunar)

For å få status som municipiu er minstekravet 25 000 innbyggjarar og ein monaleg stor grad av urbanisering. Ved utgangen av 2019 var det 103 municipiu i Romania.

Referansar 

Administrative inndelingar i Romania
 
Romania
Oraș

Ein oraș er ei administrativ eining i Romania.

Romania er delt inn i 41 judeţ («fylke»). Innafor kvart judeţ er det tre ulike kategoriar på det kommunale planet:
municipiu (store bykommunar)
oraș (små bykommunar)
comună (landkommunar)

For å få status som oraș må kommunen ha minst 5000 innbyggjarar (vanlegvis 10 000 eller meir) og ein viss grad av urbanisering. Ved utgangen av 2019 var det 217 oraș i Romania.

Referansar 

Administrative inndelingar i Romania
 
Romania
Comună

Ein comună er ei administrativ eining i Romania.

Romania er delt inn i 41 judeţ («fylke»). Innafor kvart judeţ er det tre ulike kategoriar på det kommunale planet:
municipiu (store bykommunar)
oraș (små bykommunar)
comună (landkommunar)

Dei tre typane kommunar ligg administrativt på det same nivået, men bykommunane har fleire lokale styringsoppgåver enn dei mindre comună. For å få status som oraș må kommunen ha minst 5000 innbyggjarar og ein viss grad av urbanisering. Ved utgangen av 2019 var det 2861 landkommunar (comună) i Romania.

Referansar 

Administrative inndelingar i Romania
 
Romania
Verdscupen i skiskyting 1987

Verdscupen i skiskyting 1987 tok til 17. desember 1986 og vart avslutta 15. mars 1987. Turneringa omfatta 10 individuelle tevlingar. Utøvarane tevla i seks 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Renna fann stad i Hochfilzen i Austerrike, Borovets i Bulgaria, Antholz i Italia, Ruhpolding i Vest-Tyskland, Canmore i Canada og Lillehammer i Noreg.

Frank-Peter Roetsch frå Aust-Tyskland gjekk til topps i turneringa for tredje gong. På andreplass kom Fritz Fischer frå Vest-Tyskland, medan Jan Matouš frå Tsjekkoslovakia vart nummer 3. Fritz Fischer og Sovjetunionens Valerij Medvetsev og Aleksandr Popov sigra alle tre i to enkelttevlingar.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltcup 1986/87» frå ,  den 15. mars 2022.  
 

Skiskyting i 1987
1987