alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Argenta

Argenta er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har vel 22 000 ibuarar og dekker eit areal på 283 km². Han ligg 19 kilometer søraust for provinshovudstaden Ferrara.

Argenta ligg i eit flatt område, nær våtmarkane i Comacchio (Valli di Comacchio). Store delar av våtmarkane er i dag naturreservat. Argenta hyser sumplands-museet. Landbruk er hovudnæring i kommunen.

Byen vart grunnlagt under Romarriket.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Argenta, Emilia–Romagna» frå ,  den 1. oktober 2013.  
 

Byar i Emilia-Romagna
Byar i Italia
No Regrets av The Walker Brothers

No Regrets er det fjerde studioalbumet til den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Albumet kom ut i 1975 og var den første til gruppa sidan 1967. Det nådde 49. plassen på UK Albums Chart og inneheld singelen «No Regrets». Singelen kom ut med B-sida «Remember Me», som ikkje finst på albumet, og vart den siste store hitten til gruppa med ein sjuandeplass på UK Singles Chart tidleg i 1976.

Albumet var heilt annleis frå musikken gruppa gav ut i 1960-åra. Arrangementa var framleis ofte grandiose og ofte med orkester, men den generelle musikkstilen låg nærare country og pop. Albumet var det første som ikkje inneheldt songar skrivne av verken Scott Walker eller John Walker. Den einaste nye songen til John Walker, «Remember Me», vart gjeven ut som B-sida til «No Regrets». Det påfølgjande albumet til gruppa, Lines, inneheld ein song av John Walker skriven under eit psevdonym, medan Scott Walker ikkje bidrog med nye songar før 1978 med albumet Nite Flights

Mottaking

No Regrets fekk middels kritikk då det kom ut. Dave Thompson skreiv for Allmusic at tittelsporet var «brilliant» og «eit gigantisk stykke sentimental sorg som vrei ut kvar siste tøddel av smerte frå stemma til Scott». Thompson kritiserer resten av albumet og seier at det «stinkar», men hyllar «He'll Break Your Heart» og «Burn Our Bridges».

Innhald

Medverkande

 akustisk gitar - John Walker, Judd Procter, Len Walker, Scott Walker
 akustisk gitar, elektrisk gitar - Alan Parker
 korvokal - Suzanne Lynch, Bones
 bass - Darryl Runswick
 dirigent - Steve Grey
 trommer - Barry Morgan
 trommer, Percussion - Dougie Wright
 elektrisk gitar  - Ritchie Hitchcock
 pedalsteelgitar - B.J. Cole
 orkester - David Katz Orchestra
 perkusjon - Chris Karan, Gary Walker
 akustisk piano - Steve Grey
 elektrisk piano - Dave McRae
 lydteknikar - Phil Harding

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «No Regrets (The Walker Brothers album)» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1975
The Walker Brothers-album
GTO Records-album
No Regrets av Tom Rush

«No Regrets» er ein song av folk- og bluesartisten Tom Rush. Songen er den siste på albumet hans The Circle Game frå 1968. 

Songen har vorte ein standardsong og mange andre har spelt inn denne songen. I tillegg til den enkle versjonen frå 1968, spelte Rush sidan inn ein orkestrert popversjon for Columbia Records med ein skrikande elektrisk gitarsolo for albumet Ladies Love Outlaws i 1974.

The Walker Brothers

The Walker Brothers spelte inn og gav ut «No Regrets» som comeback-singelen deira i 1975, den første sidan «Walking in the Rain» i 1967 og den 11. totalt. 

Songen vart nytta som tittelsporet på albumet singelen vart gjeven ut på. Singelversjonen var litt annleis og har med John Walker på harmonivokal, medan albumversjonen har med kordamer som ikkje finst på singelen.

«No Regrets» vart ein stor hitt og låg 12 veker på UK Singles Chart i Storbritannia og nådde sjuandeplassen i februar 1976. Singelen vart den siste store hitten deira. B-sida «Remember Me» var skriven av John Walker under psevdonymet A. Dayam.

Innhald

Andre innspelingar
Dirk Blanchart (Luna Twist)
Fairport Convention
Waylon Jennings
Luna
Olivia Newton-John
Curtis Stigers
Midge Ure – nådde niandeplassen på UK singles chart i 1982.
Emmylou Harris
Ed Bruce
Lee Hazlewood
McKendree Spring på Live at the Beachland Ballroom  (2007)
Noeline Donaher

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «No Regrets (Tom Rush song)» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1975
Singlar frå 1982
The Walker Brothers-songar
Midge Ure-songar
Shirley Bassey-songar
Fairport Convention-songar
Waylon Jennings-songar
Olivia Newton-John-songar
Midge Ure-songar
Emmylou Harris-songar
Lee Hazlewood-songar
Boulder to Birmingham

«Boulder to Birmingham» er ein song av Emmylou Harris frå 1975 på albumet Pieces of the Sky. Songen vart skriven av Harris og Bill Danoff. Han har vorte ein av kjenningsmelodiane hennar og fortel om sorga i åra etter at countryrockestjerna og mentoren hennar Gram Parsons døydde. Tidleg i karrieren hennar turnerte Harris med Gram Parsons og song på albumet hans GP i 1973. Songen er kjend for refrenget «I would rock my soul in the bosom of Abraham/I would hold my life in his saving grace/I would walk all the way from Boulder to Birmingham/If I thought I could see, I could see your face.»

Danoff spelte inn songen med gruppa si, Starland Vocal Band, på debutalbumet deira med same namn som bandet. Ein versjon av songen vart ein hit på New Zealand for The Hollies, med ein tiandeplass der, og kom sidan ut på albumet deira A Crazy Steal. Ein versjon spelt inn i 1975 av Scott Walker og The Walker Brothers vart gjeven ut på albumet deira No Regrets album. I 2012 spelte det amerikanske alternative rockebandet The Fray inn songen i lag med Harris som eit bonusspor på plata deira Scars & Stories.

Dolly Parton spelte songen i 1976 på albumet hennar All I Can Do. 

Joan Baez spelte songen live og gav han ut på albumet Joan Baez: The Complete A&M Recordings, som kom ut i 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boulder to Birmingham» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Emmylou Harris - Sweetheart of the Rodeo  – ein biografi av Bill DeYoung med bakgrunnen til songen. 
 http://www.juno.co.uk/products/boulder-to-birmingham/406383-01/

Songar frå 1975
Singlar frå 1976
Emmylou Harris-songar
Countryballadar
Songar om bilulukker
Songar skrivne av Bill Danoff
The Walker Brothers-songar
The Hollies-songar
Dolly Parton-songar
Joan Baez-songar
Elisabeth Andreassen-songar
Gram Parsons
Terje Breivik

Terje Breivik () er ein norsk politikar for Venstre og tidlegare skikyttar. Han har vore 2. nestleiar i partiet sidan 2012 og vald inn på Stortinget frå Hordaland fylke sidan 2013. Før dette var Breivik generalsekretær i Venstre 2004–2012 og ordførar i Ulvik herad 1995–2001.

Politikk
Han melde seg inn i Venstre som 22-åring i 1987, og sat i Ulvik heradsstyre 1988–2003. Han var ordførar 1995–2001 og leiar i Ulvik Venstre 2001–2003. Vidare hadde han vore leiar i Hordaland Venstre sidan 2000 og medlem av programkomiteen til Venstre føre stortingsvala i 1997 og 2001 før han vart tilsett som generalsekretær sommaren 2004. Våren 2012 vart han vald til 2. nestleiar i partiet, og vart seinare same året nominert som 1. kandidaten til Vestre til Stortinget frå Hordaland.

Breivik er utdanna kommunalkandidat, og har bakgrunn som gründer og dagleg leiar i breibandsselskapet INO AS i Ulvik. Han har også vore lærarvikar, rektor ved Ulvik kommunale musikkskule, leiar for eit stadutviklingsprosjekt og helse- og sosialsjef i Eidfjord kommune.

Idrett
Breivik vart norsk meister i skiskyting då han gjekk fyrste etappen på Hordaland sitt lag som vann 4 x 7,5 km stafett under NM i skiskyting 1991 på Steinkjer. Dei andre på vinnarlaget var Sverre Istad, Eirik Kvalfoss og Gisle Fenne.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Terje Breivik» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 Fødselsdato er henta frå biografi på Stortinget.no

Bakgrunnsstoff 

Oppslag i Dagbladet

Ordførarar i Ulvik
Venstreordførarar i Hordaland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Folk frå Ulvik
Rasmus Hansson

Rasmus Johan Michael Hansson () er ein norsk biolog og politikar for Miljøpartiet Dei Grøne. Han vart vald inn på Stortinget frå Oslo 2013-2017. Med dette var han den første stortingsrepresentanten frå Miljøpartiet Dei Grøne.

Hansson vart den 22. januar 2013 dagleg leiar ved CIENS – Forskningssenter for miljø og samfunn, eit forskingssenter knytt til Universitetet i Oslo. Hansson var generalsekretær i WWF Verdas Naturfond (WWF-Noreg) 2000–2012.

Han har vore førstekonsulent i Miljøverndepartementet og vore avdelingsdirektør og direktør for miljøforvalting ved Norsk Polarinstitutt. Hansson var direktør for miljøvernprogrammet i NORAD 1998–1999, og har vore tilsett i NORAD som rådgjevar innan viltforvalting. Han har fått publisert ei rekkje vitskaplege artiklar om miljøvern i Arktis.

Hansson er utdanna biolog frå NTNU og skreiv hovudfagsoppgåve om isbjørn. Han har også Master of Business Administration (MBA) og Graduate Diploma i internasjonal politikk frå La Trobe University i Melbourne i Australia.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rasmus Hansson» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 Portrett hjå CIENS 

Stortingsrepresentantar frå MDG
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Norske biologar
Norske miljøvernarar
Elevar ved NTNU
Folk frå Bærum
He Don't Love You (Like I Love You)

«He Don't Love You (Like I Love You)» er ein song av Tony Orlando and Dawn som i 1975 gjekk til topps på Billboard Hot 100 i USA, der han låg i tre veker.
Songen nådde òg toppen av adult contemporary-lista i ei veke i 1975.

Opphav
Den originale tittelen på songen var «He Will Break Your Heart». Han vart skriven av Jerry Butler, Calvin Carter og Curtis Mayfield. Songen vart spelt inn av Butler og gjeven ut som singel i 1960, då han nådde sjuandeplassen på Billboard Hot 100-lista. I tillegg låg innspelinga til Butler sju veker på toppen av R&B-lista. Andre tidlege versjonar av songen vart spelt inn av artistar som The Righteous Brothers og Freddie Scott.

Tony Orlando and Dawn-versjonen
Då Orlando og andre medlemmar av Dawn (Telma Hopkins og Joyce Vincent Wilson) venta i lobbyen før dei skulle inn på eit Golden Globes-show, snakka Orlando med Faye Dunaway og den dåverande ektemannen hennar, Peter Wolf, som var frontmann i The J. Geils Band. For å få tida til å gå byrja dei to å synge R&B-songar frå 1960-åra songs og mellom anna Butler sin «He Will Break Your Heart». Dei fann då ut at det var ein god ide for gruppa å spele inn songen for det komande albumet sitt. Orlando kontakta Mayfield med løyve om å gjere ei nyinnspeling der han endra tittelen på songen til opningslinjene i songen, og Mayfield godtok dette.

Andre versjonar
Dolly Parton spelte songen i 1984, med same tittelen som Orlando and Dawn, men ho endra kjønnet i tittelen til «She Don't Love You». Ho gav ut songen på albumet The Great Pretender.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «He Don't Love You (Like I Love You)» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1960
Singlar frå 1960
Singlar frå 1975
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar skrivne av Curtis Mayfield
Songar skrivne av Jerry Butler
Tony Orlando-songar
Jerry Butler-songar
The Walker Brothers-songar
Dolly Parton-songar
Lines av The Walker Brothers

Lines er det femte studioalbumet av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Albumet kom ut i 1976 og var det andre sine bandet kom saman att i 1975. Albumet gjekk ikkje inn på lista og inneheld singlane «Lines» og «We're All Alone», som heller ikkje selde særleg godt. 

Albumet var stilmessig lik det førre albumet deira, No Regrets frå 1975, med country og pop i lag me romantisk orkesterarrangement. Utanom «First Day», som er skriven av John Maus, bestod av albumet berre av coverversjonar. Scott Walker skreiv ingenting for albumet.

Mottaking

Lines fekk middels kritikk hos kritikarane.

Innhald

Medverkande
 korvokal - Bones, The Charles Young Choral
 elektrisk bass - Alan Jones
 dirigent - Steve Grey
 trommer - Barry Morgan, Brian Bennett, Simon Phillips
 akustisk og elektrisk gitar, mandolin, og slidegitar - Alan Parker
 akustisk gitar - Paul Keough
 orkester - The David Katz Orchestra
 perkusjon - Gary Walker, Tristan Fry
 akustisk Piano - John Mealing, Steve Grey
 elektrisk Piano - Dave McRae
 saksofon - Alan Skidmore, Dave Wilus, Jeff Daley
 fiolin - Roger Churchyard
 vokal, akustisk gitar - John Walker, Scott Walker

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lines (album)» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
The Walker Brothers-album
GTO Records-album
Songen Lines

«Lines» er ein song skriven av den amerikanske songaren og låtskrivaren Jerry Fuller og først spelt inn av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers som den 12. singelen i 1976. Fuller spelte seinare inn og gav ut songen med noko suksess på den amerikanske og kanadiske countrylista i 1979.

The Walker Brothers-versjonen gjekk ikkje inn på singellista som den første singelen deira sidan debutsingelen «Pretty Girls Everywhere» i 1965. B-sida «First Day» vart skriven av John Walker under psevdonymet A. Dayam.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lines (song)» frå ,  den 1. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
The Walker Brothers-songar
Berge-regjeringa

Regjeringa Abraham Berge tiltredde 30. mai 1923 etter at statsminister Otto B. Halvorsen døydde i embetet.
Som den avgåtte regjeringa, var også denne ei samarbeidsregjering mellom Høgre og Frisindede Venstre.

Riksrett mot statsminister Berge si regjering 
Abraham Berge og seks av statsrådane, blant desse Venger, vart i 1926 stilt for riksrett. Regjeringa Berge hadde i 1923 løyvd pengar for å støtte Den norske Handelsbank, utan å informere Stortinget. 

Den 14. juli 1926 trefte Odelstinget følgande vedtak:

«Det skal reisast riksrettssøksmål mot statsminister h. v. Abraham Berge og statsrådene O. Klingenberg, C.F. Michelet, C. Middelthon, J. Rye Holmboe, A. Venger og K.W. Wefring for at dei

1. ved ei ordning, som dei fekk til eller var med på i tidi 25.-31. mai 1923, let A/S Den norske handelsbank få eit innskot stort 25 millionar krunor i statsvekslar, og at dei ved dette gjekk fram på ein måte, som ikkje er samhøveleg med riksskipnaden;
2. i statsråd hjå Kongen den 19. januar 1924 ikkje kom fram med upplysning um innskotet på 25 millionar krunor i A/S Den norske handelsbank og let Kongen vedtaka ei misvisande uppgave til Stortinget yver dei innskot staten hadde i innanlandske banker;
3. den gongen dei ved fyrehavingane i Stortinget 7. og 8. april 1924 fekk vedteke framlegget um statsgaranti for A/S Den norske handelsbank for upp til 15 millionar krunor, dulde for Stortinget, at banken tidlegare hadde fenge statsstudnad på 25 millionar krunor, som då framleis var ståande i banken.» 

Berge og statsrådane vart 25. mars 1927 likevel frikjende (under dissens) ut frå at dei hadde handla i beste meining. 

Domsslutninga vart:
«De anklagede, tidligere statsminister Abraham Berge og de tidligere statsråder Odd Klingenberg, Christian Fredrik Michelet, Cornelius Middelthon, Johan Rye Holmboe, Anders Venger og Karl Wefring, bør for Odelstingets tiltale i saken fri at være.»

Kjelder 
Riksrettstidende 1926-27
 Frå Riksrettens praksis , bakgrunnen for og utdrag frå dei åtte riksrettssakene
Denne artikkelen bygger på «Abraham Berges regjering» frå , den 1. oktober 2013.revisjon   

 
Berge
Haug skipreide på Jæren

Haug skipreide (Haugs skipreiða) var ei av skipreidene på Jæren, oppkalla etter garden Hauge i Klepp sokn.

Ho omfatta dei mellomste delane av kommunane Klepp og Time (om lag Horpestad, Bryne, Lyefjell og Frøyland med omland), eller nøyaktigare:
del av Klepp sokn (matrikkelgardane 17-19 og 24-27)
del av Orre sokn (matrikkelgardane 28-29 og 32)
del av Bore sokn (matrikkelgard 41)
del av Time sokn (matrikkelgardane 1-4, 10-29, 33-38 og 40-41)

På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet, og Haug skipreide vart nemnd Haug tinglag. Etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene: Derfor vart Haug tinglag oppløyst 1850 og erstatta av dei nye Klepp tinglag (Klepp kommune) og Lye tinglag (Time og Gjesdal kommunar).

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
Kart over Rogaland med skipreidene innteikna (frå Norsk historisk leksikon)

 

Skipreider
Geografi i Klepp
Historie i Klepp
Geografi i Time
Historie i Time
Sola skipreide

Sola skipreide (norrønt: Sóla skipreiða) var ei av skipreidene på Jæren.

Geografisk område etter gammal inndeling:
Tjora sokn
Håland sokn 
Sola sokn (vestre delen)
ein gard kvar av Soma sokn og Bore sokn. 

Geografisk område etter noverande inndeling:
Sola kommune omtrent vest for Sola flyplass og Stangaland.
Garden Heigre i Sandnes kommune
Garden Sveinsvoll i Klepp kommune

På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet, og Sola skipreide vart nemnd Sola tinglag. Etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene: Derfor vart Sola tinglag oppløyst 1850 og erstatta hovudsakleg av det nye Håland tinglag (noverande Sola kommune og Madla bydel).

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
Kart over Rogaland med skipreidene innteikna (frå Norsk historisk leksikon)

 

Skipreider
Geografi i Sola
Historie i Sola
Geografi i Klepp
Historie i Klepp
Geografi i Sandnes
Historie i Sandnes
Jean Cocteau

Jean Maurice Eugène Clément Cocteau () var ein fransk dramatikar, poet, grafikar og filmskapar. Han er opphavsmann til nokre av dei sentrale verka i både dadaismen og i surrealismen. Cocteau er særleg påakta som forfattar.

Liv og gjerning
Cocteau var fødd i Maisons-Laffitte ved Paris. Han debuterte som poet i 1909 og som dramatikar i 1917. Hans kanskje mest kjende skodespel, Umoglege foreldre (Les Parents Terribles), skrive i 1938, vart året etter oppført på Nationaltheatret i Oslo. Stykket handlar om korleis familien hemmar utviklinga av barnet, mennesket. Verket som Cocteau er mest kjend for, er likevel romanen Les enfants terribles, som kom ut i 1929.

Filmen Orphée frå 1950 fekk mykje merksemd. Denne filmen påverka den svenske filmskaparen Ingmar Bergman, som skreiv at den var «en av de vackraste franska filmerna som någonsin gjorts». Mellom andre verk merkar diktsamlinga Poésie (1924), romanen Thomas I'imposteur (1923) og filmen L`Éternel Retour (Under evige stjerner) seg ut. 

Cocteau samarbeidde med ei rad kunstnarar innanfor ulike felt, mellom andre med toneskaparane Erik Satie og Darius Milhaud. Han «oppfattet alle kunstarter som uttrykksformer for en tilgrunnliggende poesi», noko som gjorde at han til med prøvde å skape ein «litterær kubisme».

Han vart medlem av det franske akademiet i 1955.

Cocteau døydde i Milly-la-Forêt i Île-de-France-regionen.

Notar

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jean Cocteau» frå ,  den 2. oktober 2013.  
 
Store norske leksikon.

Franske forfattarar
Franske regissørar
Gwen John

Gwendolen Mary John () var ein britisk målar, fødd i Haverfordwest i Wales, som i størstedelen av livet måla i Frankrike.

Liv og gjerning
Gwen John studerte i tre år på Slade School of Art i London, før ho i fire månader var i lære hos James Whistler i Paris. I 1899 reiste ho tilbake til London, men slo seg i 1904 for godt ned i Frankrike. Frå 1911 budde ho i Meudon, ein forstad til Paris. Ho konverterte til katolisismen i 1913: «Religionen min og kunsten min er livet mitt».

Arbeida hennar omfattar i hovudsak portrett av unge kvinner, mellom dei også av nonner. Nesten alle dei 158 kjende oljemåleria er i småformat, berre sjeldan over 60 centimeter i lengde eller høgde. Derimot finst det i tusental av teikningar og ei heil mengd akvarellar.

Offentleg var Gwen John lite kjend i samtida, hennar einaste separatutstilling fann stad på New Chenil Galleries i London. Frå 1960-åra har verk av henne vorte synt fram på fleire store utstillingar.

Ho døydde i Dieppe, straks etter utbrotet av andre verdskrigen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gwen John» frå ,  den 2. oktober 2013.  

Britiske målarar
Walisiske målarar
målarar frå 1800-talet
målarar frå 1900-talet
Anselm Feuerbach

Anselm Feuerbach () var ein tysk målar fødd i Speyer i Rheinland-Pfalz. Han vert i dag rekna som ein av dei fremste nyklassisistiske målarane i tysk kunstliv. Far hans, Joseph Feuerbach, var ein kjend arkeolog.

Liv og gjerning

Feuerbach studerte i Düsseldorf 1845-47, München og Antwerpen, samt 1851-54 i Paris, der han var elev til Thomas Couture. Han måla i dei dagar både portrett, nakenbilete og dekorative bilete. Av dei større måleria hans frå den tid viser Hafez i vinstova (1852) avgjort påverknad frå Couture sin måte å måle på, medan den i år 1854 utførte Diktaren Pietro Aretinos død, med sine mange figurar og overflod av tema, minner om Hippolyte Delaroche.

I 1855 flytta Feuerbach til Italia, og budde i Roma frå 1857 til 1872. Der måla han romantiske og idylliske motiv som Ariostos hagar, Eventyrforteljaren ved brunnen, Leikande born, Badande born og Ei italiensk mor med borna sine. I Roma pleia Feuerbach nært vennskap med den sveitsiske målaren Arnold Böcklin, der dei to målarane gjensidig påverka kvarandre. Perioden 1873-76 var Feuerbach professor i Wien og måla i den perioden hovudverket Titanane sitt fall.

Feuerbach vart lite påakta, og knapt forstått i si samtid. Stilen hans stod i skarp og uforsonleg motsetnad til dei herskande straumdraga; både til den historiske realismen representert ved Carl von Piloty og elevane hans, og til den yppige og omfattande kolorismen til Hans Makart og det samtidige Wien-måleriet. Feuerbach sitt syn på antikken skilde seg også frå dei som kalla seg klassisistar. Han etterlikna ikkje dei antikke formene, men søkte den logna og jamvekta han såg i antikken. Kritikken klandra honom for det udramatiske innhaldet i verka hans, og ein sakna i bileta hans den germanske karakteren, ei kraft som det samtidige publikum også ville sjå i dei antikke motiva.

Han døydde i Venezia, 50 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anselm Feuerbach» frå ,  den 2. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff

Tyske målarar
Nyklassisistiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Puff

Puff er ein låg, stoppa krakk som kan brukast som fotskammel eller sete.

Puffar blei utbreidde som salongmøblar på midten av 1800-talet. Det blei også vanleg med puffar i soverom, framføre toalettbordet, med oppbevaringsrom under setet.

Galleri

Kjelder

Puff: møbel (2009, 14. februar), Store norske leksikon. Henta 2. oktober 2013.

Møblar
We're All Alone

«We're All Alone» er ein song skriven av Boz Scaggs og spelt inn for albumet hans Silk Degrees i 1976. «We're All Alone» var ein hit i 1977 for Rita Coolidge i USA og Storbritannia.

Tidlege versjonar

«We're All Alone» er ein inderleg ballade som avslutta Silk Degrees. Frankie Valli gav songen ut på singel og denne nådde 78. plass i august 1976 og våren 1977 vart ein versjon av Bruce Murray spelt ein del på radio i Canada.

The Walker Brothers, som var ein av inspirasjonskjeldene til Scaggs, spelte inn «We're All Alone» for albumet Lines og gav han ut på singel i oktober 1976 i Storbritannia. Walker Brothers-versjonen nådde 22. plass i Nederland i august 1977, ein månad før ein versjon av Rita Coolidge òg nådde den nederlandske lista. Denne singelen nådde òg sjuandeplassen i Storbritannia. I mars 1977 vart ein versjon av the Three Degrees spelt inn for albumet Standing Up For Love.

Andre versjonar
Andre versjonar av «We're All Alone» har blitt spelt inn av Maj Britt («Alene Her»), Cecilio & Kapono, Petula Clark («On est tout seul»), Anne Cochran, Linda Eder, Zsa Zsa Padilla, Monica Forsberg, Kiri Te Kanawa, Engelbert Humperdinck, Arja Koriseva («Me Kaksi Vain»), Kisu («Niin yksin oon»), Liesbeth List («Vertrouwd Gevoel»), Johnny Mathis, Ben Cramer «Gelukkig Zijn», Stutz Bear Cats, Reba McEntire med Jose e Durval («Solo yo, sola tu»), Natalia, Mary O'Hara, Natalia Oreiro og Manolo Otero («Estamos Todos Solos»), Päivi («Kun Luonain Oot»), Patty Pravo («Da Soli Noi»), Kurt Ravn, Doreen Shaffer, Yulia, Beat Crusaders og Pieces of a Dream.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 2. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Singlar frå 1977
Songar skrivne av Boz Scaggs
Boz Scaggs-songar
The Walker Brothers-songar
Rita Coolidge-songar
Softrocksongar