alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Komsomolskaja Pravda-øyane

Komsomolskaja Pravda-øyane (russisk Острова Комсомольской Правды, Ostrova Komsomolskoj Pravdy) er ei øygruppe i Karahavet i Russland. Dei er dekte av tundravegetasjon, grus og is. Dei vart kalla Ostrova Samuila før den russiske revolusjonen i 1917 og så vart dei kalla Komsomolskaya Pravda. Dei vart då ein periode den einaste øygruppa i verda som var kalla opp etter ei avis. Dette varte til Izvesti TSIK-øyane vart gjeve namnet sitt etter avisa Izvestia. Det opphavlege namnet på øyane, Samuila, vart nytta om ei av øyane i øygruppa.

Desse øyane ligg i Laptevhavet like utanfor Simsabukta ved Tajmyrhalvøya. Dei ligg ved 77° 20' N og 107° E. Øygruppa høyrer til Krasnojarsk kraj i Russland. 

Dei største øyane er Ostrov Samuila og Ostrov Bolsjoj (òg kalla Ostrov Stolovidnij). Sundet mellom desse øyane heiter Proliv Diksonskikh Gidrografov.

Dei mindre øyane som ligg nærast kysten heiter Udobnij, Vilkitskij (eller Srednij), Krajnij (eller Slijanije) og Kuropatsjij (eller Avanpost og Forpost). Desse inste øyane vert òg kalla Vilkitskijøyane. Desse er kalla opp etter geografen Boris Vilkitskij og må ikkje forvekslast med Vilktskijøyane (eller Dsjekmanøyane) i Nordenskiöldøyane.

Usbekistanøyane, kalla opp etter Usbekistan, ligg mellom dei inste øyane og dei to store lenger ute.

Like utanfor det nordaustlegaste punktet på fastlandet like sør for øyane ligg Framøya, kalla opp etter skipet «Fram» frå Fridtjof Nansen sin ekspedisjon.

Klimaet rundt øyane er særs hardt med mange snøstormar om vinteren. Havet omkring er isdekt det meste av året og sjølv om sommaren er det pakkis.

Historie
I 1933 sendte det nyoppretta Glavsevmorput (sjefsdirektoratet for Nordaustpassasjen) avgarde den første konvoien med transportskip langs Nordaustpassajen til munningen av Lenaelva for å levere varer som skulle til Jakutsk ASSR. Han bestod av tre transportskip og vart eskortert av isbrytaren «Krasin». Trass i mykje havis i Karahavet klarte to skip å nå Tiksi, målet deira, og lesse av lasta si. Det tredje skipet, DS «Pravda» var på veg til Nordvik med ein oljeleitingsekspedisjon. Trass i åtvaringa grunnstøtte Pravda nær målet og måtte snu tilbake.

Dei tøffe istilhøva i Vilkitskijsundet mellom Severnaja Zemlja og Kapp Tsjeljuskin), tvinga dei tre skipa i konvoien til å overvintre ved Ostrov Samuila i Komsomolskaja Pravda-øyane. Ein kyststasjon vart bygd og eit fullt vitskapleg program vart opprettheldt heile vinteren av N. N. Urvantsev og kona hans Dr. Jelizaveta Ivanovna. Urvantsev nytta basen til å utforske Tajmyrhalvøya.

Skipa kom seg laus året etter med hjelp av isbrytaren «Fjodor Litke». Etter å ha hamra laus på den tjukke isen rundt Komsomolskaja Pravda-øyane klarte isbrytaren å bryte lause ein 10 km lang kanal som dei tre skipa kom seg ut i fritt farvatn. Isbrytaren fekk store skadar på skroget som følgje av arbeidet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Komsomolskaya Pravda Islands» frå ,  den 3. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena.
 Om russiske ekspedisjonar 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj
Øygrupper i Nordishavet
Hafrsfjord bru

Hafrsfjord bru er ei bru som går frå Kvernevik i Stavanger kommune til Jåsund i Tananger krets i Sola kommune. Opphavleg var ho ei steinbru bygd på 1920-talet, men på 1960-talet blei det bygd ei ny bru som blir brukt i dag. Brua er om lag 500 meter lang.

Vegbruer i Rogaland
Betongbruer
Vegar i Stavanger
Vegar i Sola
Bruer opna i 1966
1966 i Noreg
Partenogenese

Partenogenese (frå gresk partheno - jomfru og genesis - fødsel) eller jomfrufødsel er, i biologien, ei kjenning for ein særskild form for formeiring. Individ med denne reproduktive strategien legg egg som veks til levedyktige vaksne individ utan først å verte befrukta av nokon hann. Organismar som praktiserer partenogenese vert kalla partenogenetiske.

Ein kjenner partenogenese frå ei rekkje organismegrupper og i fleire variantar. Organismar med syklisk partenogenese varierer mellom kjønna og ukjønna formeiring i periodar - til dømes er dei fleste bladlus partenogenetiske gjennom sommaren, men formeirar seg kjønna ut mot hausten. Det er kjend få reint partenogenetiske dyr - hjuldyrordenen Bdelloidea er det einaste dømet på ei dyregruppe som har heldt seg partenogenetisk over ei lengre periode med tid; ulike overslag tyder på at dei kan ha klart seg utan kjønna formeiring for så mykje som 40 og 80 millionar år.

Sidan avkom av partenogenetisk formeiring berre har fått arvemateriale frå ein forelder, vil det vera genetisk heilt likt mor si. Ein partenogenetisk bestand vil difor ha langt mindre genetisk variasjon enn ein kjønna ein av same storleik. Ein reknar med at dette er årsaka til at så få kjende organismegrupper har klart å halda seg reint partenogenetiske over tid; trass i at strategien produserer meir avkom på kort sikt vil ikkje desse ha det naudsynte mangfaldet i arvematerialet til å kunne tilpassa seg nye levekår.

Kjelder 
 Freeman, Scott & Herron, Jon C. (2007): Evolutionary analysis Pearson Education Inc.
 Brusca & Brusca (2002): Invertebrates Sinauer Associates

Ukjønna formeiring hjå dyr
Konevets

Konevets (russisk Коневец; finsk Konevitsa) er ei øy i Russland på om lag 8,5 km². Her ligg det kjende Konevits kloster. Øya ligg sørvest i innsjøen Ladoga, nær landsbyen Vladimirovka. Øya høyrer til Priozerskij distrikt i Leningrad oblast. Den nærast byen er Priozersk, som ligg 40 km frå øya. Øya Valaam er 60 km borte og St. Petersburg ligg 170 km unna med båt. Det går båttransport frå Vladimirovka som brukar 40-50 minutt på den 6,5 km lange turen.

Geografi og miljø 

Øya er 6,5 km lang og stort sett litt mindre enn 2 km brei. På det breiaste nær klosteret på sørsida av øya er ho om lag 3 km brei. Øya består nesten berre av sandjord og det meste av breidda består av fine sandstrender. Topografisk er øya nesten flat. Terrenget består av sandheier som strekkjer seg salkt oppover mot dei indre områda av øya der to klipper, Svjataja og Zmejnaja stig opp til 34 og 29 meter over havet. Desse bratte klippene kjem av erosjon frå då vassflata i Ladoga låg 20 meter høgare enn i dag, og derfor nådde basen av desse klippene, tusenvis av år før elva Neva oppstod. Størstedelen av øya er ikkje busett og er dekt av barskog. Den årlege middeltemperaturen er på 3,5 °C. Øya har ein kort sommar som varer frå midten av juni til siste halvdel av august. Juli er den varmaste månaden på øya. Vintrane kan vere ganske harde og det er då mogeleg å gå til øya over isen.

Historie 

Ein har ikkje sikre kjelder om den tidlege historia til øya. I følgje enkelte kjelder var det ei klippe kalla Kon-kamen eller Hestesteinen på øya der innbyggjarane i Karelia gjekk for å utføre ofringar. Klippa ligg om lag 1 km nordaust for klosteret på vestsida av Svjataja. Steinen er ei rund granittklippe som er 9 m lang og 6 m brei, om lag 4 m høg og veg 750 tonn. Steinen kan minne om hovudet på ein hest. Eit ortodoks kapell er bygd over han. Det russiske namnet på øya og det noverande finske namnet kjem frå namnet på steinen eller kanskje det ein meiner kan ha vore det opphavlege karelske namnet Hevossaari (Hesteøya).

Konevskij kloster vart grunnlagd av Arseny av Novgorod i 1393. Svenskane erobra øya og øydela klosteret i 1577 og 1610. Sverige mista kontrollen over øya då dei vart slått av Peter I av Russland i Den store nordiske krigen. Dei noverande bygningane i klosteret er stort sett frå 1800-talet og starten av 1900-talet. Øya fekk ikkje store øydeleggingar under den russiske revolusjonen i 1917 sidan ho då var ein del av Finland.

I 1940, under den andre verdskrigen flytta munkane til dei indre områda av Finland og enda opp i lag med munkane ved det ortodokse klosteret i Ny Valamo. Øya vart avstått til Sovjetunionen og klosteret forfall. Frå 1944 til 1990 vart øya nytta av det militære og vart derfor lukka for publikum. I 1991 fekk turistar lov å vitja øya igjen og klosteret vart renovert og reparert, klosteret vart gjenopna. I dag held om lag 20 munkar til på øya, som har vorte ein populær pilegrimstad.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside til klosteret (russisk)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Konevets» frå , den 4. august 2008. 
 

Leningrad oblast
Øyar i Russland
Karelia
Kosa Dvukh Pilotov

Kosa Dvukh Pilotov er ei lang og smal øy i Tsjuktsjarhavet. Ho ligg utanfor kysten av Tsjukotkahalvøya i Tsjukotka autonome okrug i Russland. 

Øya er 52,5 km lang, men berre i snitt 1 km brei. Ho er ein lang sandbanke eller odde mellom Tsjuktsjarhavet og Tynkurgynlagunane (Тынкургын) og Tynkergynpilgyn (Тынкэргынпильгын). Desse er isdekte det meste av året. 

Namnet Kosa Dvukh Pilotov (russisk skrift коса Двух Пилотов) tyder neset til to pilotar, og er oppkalla etter Carl Ben Eielson og Earl Borland som omkom her i ei flyulukke i 1929.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kosa Dvukh Pilotov» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Skipsvrak nær Kosa Dvukh Pilotov 
 Kystsona ved Nordishavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Tsjuktsjarhavet
Tsjukotka
Leif Vatle

Leif Vatle () er ein lokalhistorikar og forfattar som bur på Valestrand på Osterøy i Hordaland. Han voks opp på Votlo som låg i Haus kommune.

Han har skrive mange kronikkar, særleg om litterære emne.

Bøker han har gjeve ut 

 Kornet (1980)	
 Forntun, Osterøy museum (1981)
 Hamre kyrkje (1986)
 Gruvedrift på Osterøy (1988)
 Torvtaking på Osterøy (1991)
 Osterøyboka (1997)

Norske forfattarar
Folk frå Osterøy
Max Tundra

Max Tundra er artistnamnet til den engelske elektroniske musikaren, songaren og musikkprodusenten Ben Jacobs.

Som ung lærte han å spele piano. Han fatta interesse for elektronisk musikk da han kjøpte seg ein Amiga 500 med eit musikkprogram. Jacobs sende etter kvart ut ein demo til 50 plateselskap. Dei einaste interesserte var Warp Records, som gav ut maxi-singelen Children At Play i 1998.

Max Tundra har så langt gitt ut to album: Some Best Friend You Turned Out To Be frå 2000 og Mastered By Guy At The Exchange frå 2002. Begge desse fekk god omtale av Pitchfork Media. Det sistnemnde albumet var den første Max Tundra-utgivinga der nesten alle spora innehelde vokal, av Jacobs sjølv og systera hans Becky. Hans tredje album er planlagde utgitt i oktober 2008.

Max Tundra var ein av dei siste artistane som spelte inn ein «Peel session» for John Peels radioprogram før Peels død i 2004. Max Tundra er sjølv programleiar for eit ukentlig radioprogram på den ikkje-kommersielle radiokanalen Resonance FM, kalla «Max Tundra's Rotogravure».

Albumliste 
 2000 Some Best Friend You Turned Out To Be
 2002 Mastered By Guy At The Exchange

Referansar 

Britiske musikarar
Britiske plateprodusentar
Kunasjir

Kunasjir (russisk Кунаши́р; japansk 国後島, Kunashiri, tyder 'svart øy' på ainu) og er den sørlegaste øya i Kurilane. Ho er kontrollert av Russland, men Japan har òg kravt herredøme over øya.
Ho ligg mellom sunda Kunasjir, Catherine, Izmena og Sør-Kuril. Kunasjir er synleg frå den nærliggande japanske øya Hokkaidō og mellom desse ligg Nemurosundet. Øya har ei hamn ved Juzjno-Kurilsk, det administrative senteret i Juzjno-Kurilskij-distriktet og er den største busetnaden på øya. Administrativt høyrer ho til Sakahlin oblast. 

Øya har eit areal på 1490 km², er 123 km lang og 4 til 30 km brei. 

Kunasjir er forma av fire vulkanar som ein gong var forskjellige øyar før dei kom i saman i lågtliggande område med innsjøar og varmekjelder. Alle vulkanane er framleis aktive, Tiatia (1819 moh.), Smirnov, Mendelejev (Ruasu Dake) og Golovnin.

Øya består av vulkanske og krystallinske bergartar. Klimaet er monsunaktig. Vegetasjonen består hovudsakleg av gran, furu og blandingslauvskog med lianar og kurilsk bambuskratt. Fjella er dekte av bjørk og sibirsk dvergfuru, urter eller bert fjell. 

Det vart funne trekjerner av hundreårgamle eiker (Quercus crispula) i juli 2001 på Kunasjir.

Hovudnæringa på øya er fiske og fiskeindustri.

Historie 
I 1789 var Kunasjiri åstadane for Menasji-Kunasjir-opprøret der ainufolket gjorde opprør mot japanske handelsfolk og kolonistar. 

Den russiske sjømannen Vasilij Golovnin prøvde å kartlegge og utforske øya i 1819, men vart arrestert av japanske styresmakter og sat to år i fengsel.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kunashir» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Bilete 
 Geografisk data
 Ikkje lov å fly til Kunasjir

Kurilane
Omstridde øyar
Vulkanar i Russland
Sakhalin oblast
Øyar i Russland
Kutuzov

Kutuzov er den største øya i elva Ussuri, eit omstridd område på grensa mellom Russland og Kina. Øya var tidlegare ein del av Kina og vart då kalla Daxitong dao. Sovjetunionen tok over øya under Manchukuo-regjeringa. Øya vart verande russisk etter fallet til Sovjetunionen. Republikken Kina (Taiwan) annerkjenner ikkje dette eller andre landområde som vart overført til Sovjetunionen eller Russland etter 1931.

Øyar i Russland
Øyar i Kina
Artisten Vulva

Vulva er ein elektronisk musikk-duo frå Storbritannia, starta i 1993 av Tim Hutton og Thomas Melchior. Som Vulva har dei gitt ut musikk på Richard D. James og Grant Wilson-Claridges plateselskap Rephlex. Dei har også gitt ut musikk saman i sideprosjektet Yoni (sanskrit for vulva), på Jonah Sharps selskap Reflective.

Dei to har seinare gitt ut musikk som Soul Capsule saman med Baby Ford. Tim Hutton har i tillegg ein musikk-duo kalla Sugardaddy med Groove Armadas Tom Findlay, og han har også vore medverkar på fleire av Groove Armadas album.

Albumliste

Som Vulva 
 1993 From The Cockpit 
 1994 Mini Space Vulvette E.P. (12-tommar)
 1996 Birdwatch 
 1996 Doggy Bag (12-tommar) 
 1997 Vulvic Yonification

Som Yoni 
 1994 My Little Yoni
 1994 Yoni (12-tommar) 
 1996 Space Cadet (12-tommar) 
 1996 Untitled (12-tommar) 
 1997 Suck On This (12-tommar)

Britiske musikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1993
Baltoro Muztagh

Baltoro Muztagh er ei fjellkjede på grensa mellom Pakistan og Kina. Ho er ein del av Karakoram-kjeda, og ligg nord og aust for Baltoro-breen. Her ligg K2 (8611 moh.), verdas andre høgaste fjell, i  tillegg til tre andre fjell med ei høgd på over 8000 meter.

Høgaste delen av fjellkjeda dannar grensa mellom Kina og Pakistan. Sørdelen ligg i pakistanske Gilgit-Baltistan i Pakistan og norddelen i den kinesiske regionen Xinjiang.

I tillegg til dei fire fjella over 8000 meter (K2, Gasherbrum I, Broad Peak og Gasherbrum II) finn ein ei rekkje slåande fjellformasjonar i denne fjellkjeda, som Muztagh Tower, Uli Biaho og Trango Towers.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baltoro Muztagh» frå ,  den 4. august 2008.  
 
Denne artikkelen bygger på «Baltoro Muztagh» frå ,  den 24. mars 2010.

Bakgrunnsstoff

Fjellkjeder i Kina
Fjellkjeder i Pakistan
Karakoram
La Ronciere-øya

La-Ronciere-øya (russisk Остров Ла-Ронсьер, Ostrov La-Ronsier) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho vert òg stundom kalla Ronserøya. 

La Ronciere-øya har eit areal på 478 km². Ho ligg ved 81° N og 61° E. Det høgaste punktet er 431 meter over havet. Ho er nesten heilt dekt av is bortsett frå to små område på kysten i nordaust og i vest. 

La Ronciere-øya ligg nord for Wilczek land og mellom dei ligg eit 8 km breitt sund. 

Øya vart namngjeve av den austerrisk-ungarske nordpolekspedisjonen etter kaptein La Ronciere Le Noury, ein fransk kurer for keisar Frans Josef av Austerrike-Ungarn.

På nokre kart står La Ronciere-øya som Whitneyøya etter den amerikanske polfararen Harry Whitney. Namnet vart gjeve under Ziegler-Fiala-ekspedisjonen, men dei austerriksk-ungarske utforskarane namngav øya først.

Nærliggande øyar 
 6 km sørvest for La Ronciere-øya og 4 km nord for Wilczek land ligg den vesle øya Ostrov Geidzj (Остров Гейдж) eller Geddesøya. Ho er berre om lag 1 km lang og vart kalla opp etter den skotske polarforskaren sir Patrick Geddes. Øya vart òg kalla Haydenøya (Остров Гайдана; Ostrov Gajdana) etter den amerikanske geologen Ferdinand Vandeveer Hayden av Ziegler-Fiala-ekspedisjonen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «La Ronciere Island» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Plassering
  & Kaptein La Ronciere Le Noury
 

Øyar i Frans Josefs land
Karakoram

Karakoram er ei fjellkjede i grenseområdet mellom Pakistan, Kina og India, meir spesifikt i regionane Gilgit, Ladakh og Baltistan. Ho er ei av dei største fjellkjedene i Asia, og blir oftast rekna som ein del av Himalaya. Karakoram husar mange spektakulære og høge fjell, som K2, Masherbrum, Gasherbrum-gruppa, Muztagh og Trango-massivet. Kjeda har over seksti toppar som er høgare enn 7000 meter.

Karakoram-kjeda er om lag 500 kilometer vid, og er det området i verda utanom polarområda som har størst innhald av isbrear.

Karakoram tyder «svart grus» på tyrkisk. Mange av breane er dekte av grus og slam.

Sjå òg 
 Høgaste fjell i verda

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Karakoram
 Adventure Photographs Karakoram 
 Satellittbilete og kart over Karakoram

 Denne artikkelen bygger på «Karakoram» frå , den 4. august 2008. 
 

 
Fjellkjeder i Kina
Fjellkjeder i Pakistan
Labirintovyjeøyane

Labirintovyjeøyane (russisk Лабиринтовые острова; Labirintovyje Ostrova) er ei gruppe med flate øyar i Pjasinobukta i Karahavet i Russland. Dei ligg ved munningen av elva Pjasina ved 73° 50' N og 86° 45' E.

Øyane dannar ei kompakt gruppe og har oppstått frå elvesediment. Rogozyna er den største og sørlegaste av øyane og er 15 km lang. Andre øyar er Tsjajek og Bolsjoj Labyrintovy. Alle øyane er myrlendte og dekte av tundravegetasjon og innsjøar. 

Det omliggande havet er dekt av pakkis med noko poljnia om vinteren og sjølv om sommaren er det mykje isflak i havet. 

Klimaet er arktisk med lange bitre vintrar og ein kort varmare periode der isen så vist får tid til å smelte før det frys på att. 

Øyane høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet. Det er mykje akvatisk liv i myrene, særleg fulgeliv.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Plassering
 Dibner VD, Zakharov V.V. Острова Карского моря. Karahavet Islands. // Острова Советской Арктики. / / Soviet Arctic Islands. Геология СССР, т. XXVI. Geology of the USSR, so XXVI. М., Недра, 1970, с. M., Nedra, 1970, s. 196-207. 
 Naturreservat 
 Radiokontakt

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
The Freesound Project

The Freesound Project er ei nettside med creative commons-lisensierte lydfiler, meint hovudsakleg til bruk i musikk-komposisjon. Lydfilene blir opplasta til sida av brukarane, og kan vere alt frå reine utandørsopptak eller syntetiserte lydeffektar. Alle bidrag er lasta opp med ein Creative Commons Sampling Plus-lisens, og kan bli tagga med metadata, slik at andre brukarar lett kan finne fram filer etter f.eks. stil eller geografi. Bidrag er ikkje heilt frie, slik som på Wikipedia, men må bl.a. krediterast opplastar ved bruk.

Prosjektet blei offisielt starta 5. april 2005, av musikkteknologi-gruppa ved Pompeu Fabra-universitetet i Barcelona.

Den første kjende lovlege bruken av lydfiler frå The Freesound Project i spelefilm er Children of Men frå 2006, som nytta eit fire sekundar langt opptak av ein person som skrik.

Per 21. mai 2008 hadde prosjektet 50 000 lyder i databasen.

Bakgrunnsstoff 
 The Freesound Project
 Musikkteknologi-gruppa ved Pompeu Fabra-universitetet 

Elektronisk musikk
Skipingar i 2005
Lisij

Lisij (russisk Остров Лисий, tyder «Reveøya») er ei lita øy nær Nakhodka i Nakhodkabukta i Japanhavet i Russland.

Lisij vernar bukta, særleg den vestlege delen av bukta, frå det opne havet. 

Lisij ligg om lag ein kilometer frå oljehamna Nakhodka.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lisy Island» frå , den 4. august 2008. 
 

Primorskij kraj
Øyar i Russland
Japanhavet
Luigiøya

Luigiøya (russisk Остров Луиджи; Ostrov Luidzji) er ei øy i Frans Josefs land i Russland.

Luigiøya har ei overflate på 371 km² og er dekt av isbrear. Det høgaste punktet på øya er 442 meter over havet.

Luigiøya høyrer til Zitsjy Zemlja, ein undergruppe av Frans Josefs land. Det ligg smale sund mellom Salisburyøya i nordaust, Champøya i søraust og Luigiøya.

Den breie kanalen i vest vert kalla Markhamkanalen etter den britiske utforskaren admiral sir Albert Hastings Markham.

Luigiøya vart kalla opp etter den italienske fjellklatraraen og utforskaren hertug Luigi Amedeo av Abruzzi.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plasseringa
 islands.unep.ch 
 Historiske data

Øyar i Frans Josefs land
MacKlintokøya

MacKlintokøya eller MacClintokøya (russisk Остров Мак-Клинтока; Ostrov Mak-Klintoka) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. 

Øya er nesten sirkelforma og har ei lengd på 33 km. Ho har eit areal på 612 km² og er nesten heilt isdekt. Det høgaste punktet er 512 meter over havet. 

MacKlintokøya ligg heilt opp til Galljaøya i vest og det smale Negrisundet går mellom dei. Det nordlegaste punktet på øya er Mys Grili (Greelyneset). Det søraustlegaste punktet er Mys Oppoltsera.

MacKlintokøya er kalla opp etter den irske utforskaren Francis Leopold McClintock.

Nærliggande øyar 
 Ostrov Aldzjer (Остров Алджер), Algerøya ligg nord for McClintockøya og mellom dei ligg eit 3 km breitt sund. Den mislukka amerikanske Ziegler-Baldwin-ekspedisjonen i 1901 overvintra på øya. 
 Ostrov Brjejdi (Остров Брейди), Bradyøya er ei relativt stor øy. Ho er stort sett dekt av is og ligg nordvest for McClintockøya. Mellom dei ligg det 6 km breie Aberdaresundet. Det høgaste punktet på øya er 381 meter over havet. Ho er kalla opp etter John Green Brady som var guvernør i Alaska 1897-1906. Mys Vize er det nordlegaste neset på øya og er kalla opp etter den russiske polareksperten Vladimir Wiese.
 Like sør for McClintockøya ligg ei gruppe småøyar kalla Ostrova Borisika.
 5 km sør for McClintockøya ligg Ostrov Ogord (Остров Огорд), Aagaardøya. Denne øya vart oppdaga i 1873 av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen og kalla opp etter nordmannen Andreas Zacharias Aagaard som var kjøpmann og konsul for Austerrike-Ungarn i Tromsø.

Kjelder 

Gunnar Horn, FRANS JOSEFS LAND, Norge – tidskrift om vårt land (juli 1931)
 Denne artikkelen bygger på «MacKlintok Island» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Geografi
 Bilete
 Fugleliv

Øyar i Frans Josefs land
Marstein fyrstasjon

Marstein fyr i Austevoll kommune i Vestland er eit kystfyr som vart bygd i 1887. 

Marsteinen er ein holme som ligg ved inngangen til Korsfjorden og dermed innseglinga til både Bergen og Hardangerfjorden. Fyret består av eit kvitt betonghus med tårn. Den franske linsa som vart montert då fyret vart oppført er framleis i bruk, sjølv om han har skår frå skot under den andre verdskrigen. Det finst òg eit bifyr i same tårn med raudt lyst. 

Fram til 1916 hadde fyret ein nautofon som vart nytta som tåkelur, medan radiofyr, som hadde ei rekkjevidd på 50 natuiske mil var i drift til 1923. 

Fyret vart automatisert i 1987 og avfolka i 2002. Etter avfolkinga overtok Austevoll kommune Marsteinen samt fyret i august 2006.

Både næringslivet, Austevoll kommune og regjeringa har sett av midlar til å gjere Marsteinen til ein turistattraksjon. Utfordringa er den vêrharde plasseringa ytst i havgapet og dårleg tilkomst. 

Fyret er eit av dei mest vêrutsette fyra langs norskekysten, noko dei mange forlisa i nærleiken er bevis på. I januar 2005 vart delar av bygningane på Marsteinen sterkt skadde av ekstremvêret Inga.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Heimesida til Marstein fyr
 Heimside frå radioamatøraktivitet frå Marstein fyr, i august 2000 (engelsk) 

Fyr i Vestland
Byggverk i Austevoll
Samferdsle i Austevoll
Byggverk ferdigstilt i 1877
Makanrusji

Makanrusji er ei lita øy i den nordlege delen av Kurilane i Russland og består av ein sovande eller utdøydd stratovulkan som stig 1169 meter over havet. Makanrusji ligg 28 km frå Onekotan og mellom dei ligg Det fjerde Kurilsundet. Makanrusji ligg derfor bak den noverande aktive vulkanbogen i Kurilane. 

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast i Russland.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Makanrushi» frå , den 4. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Volcano World: Northern Kurile Islands 
 Oceandots: Makanrushi

Bakgrunnsstoff 
 Index Mundi: Makanrushi

Kurilane
Vulkanar i Russland
Stratovulkanar
Sakhalin oblast
Øyar i Russland