alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Parlamentkonvensjonen i 1689

Parlamentkonvensjonen i 1689 var ei uvanleg forsamling av Det engelske parlamentet som overførte den engelske og irske krona frå Jakob II til Vilhelm III. Han skil seg frå Parlamentkonvensjonen i 1660 med at han ikkje utan vilkår gjeninnsette den rettmessige og lovmessige monarken, men valde å rettferdiggjere avsetjinga av monarken til fordel for ein annan, og prøvde å innføre nye lover og planar i grunnlova.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Convention Parliament (1689)» frå ,  den 22. januar 2012.  
 

Engelsk historie
Det engelske monarkiet
1689
Carrickfergus

Carrickfergus (irsk Carraig Fhearghais) er ein by i i County Antrim i Irland. Han har kring 27 000 innbyggjarar og ligg på nordsida av Belfast Lough, 20 km frå Belfast. Byen er kalla opp etter Fergus Mór mac Eirc, kongen av Dál Riata på 500-talet. Han er den eldste byen i County Antrim og ein av dei eldste busetjingane i Nord-Irland. Carrickfergus er ein del av Belfast storbyområde.

Byen er tema i den klassiske irske folkevisa «Carrickfergus» frå 1800-talet, som starta med orda «I wish I was in Carrickfergus».

Den britiske adelstittelen Baron Carrickfergus, som forsvann i 1883, vart gjeven til prins William, hertug av Cambridge på bryllaupsdagen hans den 29. april 2011.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carrickfergus» frå ,  den 22. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Antrim
Fredrik von Schomberg

Friedrich Hermann, 1. hertug av Schomberg () var ein marskalk av Frankrike og general i den engelske og portugisiske hæren. 

Han stamma frå ein gammal familie i Pfalz og var fødd i Heidelberg. Han starta militærkarrieren sin under prins Fredrik Henrik av Oranien og gjekk i 1634 inn i teneste for Sverige, og for Frankrike i 1635. I 1639 gjekk han inn i nederlandsk teneste igjen fram til 1650, då han gjekk inn i den franske hæren som general (maréchal de camp under Turenne i felttoga mot Condé, og i 1665 vart han generalløytnant. 

Etter freden i Pyreneane (1659), vart sjølvstendet til Portugal truga av Spania, og Schomberg vart send som militær rådgjevar til Lisboa med skjult godkjenning frå Karl II av England.  Ludvig XIV av Frankrike tok alle dei franske embeta frå Schomberg, for å ikkje truge avtalen nettopp inngått med Spania. I Portugal vann Schomberg siger i Montes Claros den 17. juni 1665 over spanjolane under Luis de Benavides Carrillo, marki av Caracena. Etter at krigen mot Spania var over reiste Schomberg attende til Frankrike, tok fransk statsborgarskap og gjekk inn i fransk teneste att. Då ediktet i Nantes vart tilbakekalla vart Schomberg, som var hugenott, tvungen til å forlate landet. 

Til slutt vart han øvstkommanderande for styrkane til Kurfyrsten av Brandenburg, og i Berlin vart han rekna som leiar for dei mange tusen hugenottane som slo seg ned der. Med løyve frå kurfyrsten, drog han i lag med prinsen av Oranien til England i 1688. I august det året vart han utpeikt som øvstkommanderande i den vilhelminske krigen i Irland mot jakobittane som støtta Jakob II. I lag med Vilhelm deltok han i slaget ved Boyne (1. juli 1690) der han mista livet. Han vart gravlagd i Dublin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frederick Schomberg, 1st Duke of Schomberg» frå ,  den 22. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fødde i 1610-åra
Døde i 1690
Kongelege frå Heidelberg
Hugenottar
Fransk adel
Tysk adel
Portugisiske grevar
Grevar av Mértola
Franske marskalkar
Prøyssiske militære
101
Hosebandsordenen
Engelske generalar
Britar i niårskrigen
Militære falne i kamp
Vilhelmittar i den vilhelminske krigen i Irland
Arthur Herbert, 1. jarl av Torrington

Arthur Herbert, 1. jarl av Torrington () var ein britisk admiral og politikar frå seint på 1600- og tidleg på 1700-talet. Han vart avsagt som kontreadmiral av Jakob II av England i 1688 for å ha nekta å stemme på opphevinga av Test Act, som hindra katolikkar frå ha embetsstillingar, og han førte invitasjonen til Vilhelm til Haag, forkledd som ein enkel sjømann. For dette vart han kommandant for invasjonsflåten til Vilhelm under den ærerike revolusjonen.

Torrington spelte ei viktig rolle i niårskrigen, og kommanderte den engelske og nederlandske flåten under slaget ved Beachy Head (10. juli 1690), eit alvorleg nederlag for den allierte flåten. Han vart for dette sett i fengsel i Tower of London og stilt for krigsrett for å ikkje ha støtta den nederlandske skvadronen i spissen av slaglinja mot franskmennene. Han vart derimot frikjend. Likevel mista han stillinga si som øvstkommanderande for marinen. 

Han har fått æra for å vere den første som nytta uttrykket «fleet in being». Torrington unngjekk slag, med mindre han hadde særs gunstige tilhøve, fram til han fekk forsterkingar. Ved å halde på slik, ville han få den franske flåten til å halde seg i området og hindre dei i å gjere andre operasjonar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arthur Herbert, 1st Earl of Torrington» frå ,  den 23. januar 2012.  
 

Engelske jarlar
Engelske admiralar
Anne Hilarion de Costentin de Tourville

Anne Hilarion de Costentin, comte de Tourville () var kommandant i den franske marinen og tente under kong Ludvig XIV. Han vart marskalk av Frankrike i 1693.

17 år gammal som riddar i Maltesarordenen, kjempa han det første sjøslaget sitt på ein fregatt for ordenen. 25 år gammal gjekk han inn i den franske marinen og deltok mellom anna i slaget ved Agosta i 1673 under den fransk-nederlandske krigen.

Han tente under Abraham Duquesne under felttoga i 1676, og vart kommandant i 1690 under niårskrigen. Han sette flagget sitt på «Soleil-Royal», der det vart verande fram til slaget ved La Hougue i 1692. I slaget ved Beachy Head (Victoire de Béveziers) i 1690, slo han ein engelsk-nederlandsk flåte og kapra eller søkkte 15 fiendtlege skip. 

Den 29. mai 1692 påførte han den engelske og nederlandske flåten på 97 skip store tap i Barfleur med berre 45 skip, men vart tvungen til å trekkje seg attende. Han leid sjølv store tap etter slaget då brannskip gjekk til åtak på franske linjeskip som låg til kai for reparasjonar i Cherbourg. 

Den 27. juni 1693, slo han ein konvoi på 59 engelske skip kommandert av George Rooke ved Kapp St. Vincent nær Lagosbukta i Portugal, under slaget ved Kapp St. Vincent.

Tourville pensjonerte seg etter freden i Ryswick og døydde i Paris den 23. mai 1701, rekna som ein nasjonalhelt. 

Fleire franske marinefartøy frå 1700-talet og gjennom 1900-talet er kalla opp etter Tourville.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Paris
Franske admiralar
Franskmenn i den fransk-nederlandske krigen
Franskmenn i niårskrigen
Maltesiske riddarar
Franske marskalkar
Toten

Toten er eit område søraust i Oppland, vest for innsjøen Mjøsa. Det omfattar kommunane Østre og Vestre Toten, med 14 465 og 12 723 innbyggjarar. Dei har flatemål på 561 og 249 km², til saman 810 km². Administrasjonssenteret i Vestre Toten er Raufoss, og i Østre Toten Lena. Historisk sett høyrde òg Biri og Vardal, no delar av Gjøvik kommune, til Toten futedøme, men det er ikkje lenger vanleg å rekne desse til Toten. Toten prosti femner også Gjøvik kommune.

Gustav Indrebø meinte namnet kom av det norrøne Þóttr som tyder godtokke, hugnad, «den trivelegaste bygda».

Historie 

Toten var del av eit lite kongerike i tidleg vikingtid og Halvdan Kvitbein var den mest kjende kongen som styrte der.

Toten har tradisjonelt vore eit av Noregs største jordbruksområde, medan industriparken på Raufoss er eit av dei største industrisentra i innlandet i Noreg.

Totenmål

Dialekten på Toten høyrer til opplandsmåla av austlandsk. Totenmålet har halde på dativ og har samsvarsbøying i adjektiv og perfektum partisipp. Eit døme: «Totninger er namnet på innbyggera i dei to Totenkommuna Vestre Toten og Øystre Toten. Generelt for totninger er at dom talar totning. Ellers er det sagt at det tæk tid å vara totning.»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Toten» frå ,  den 27. januar 2012.

Referansar 

Geografi i Innlandet
Distrikt i Noreg
Politikk i Oppland
Historie i Oppland
Valdistrikt ved Stortingsval
Glede

Glede er ei positiv kjensle som ein kan få når noko ønskt skjer, eller noko uønskt ikkje skjer. Ein kan bli glad av å gjera noko ein liker, av å oppnå noko, gjennom ulike opplevingar og samhandlingar med andre og mykje anna. Å oppleva glede gjer at ein slappar av, og å vera mykje glad kan bidra til betre helse og lengre liv enn om ein kjenner seg mykje nedtrykt eller stressa. 

Glede er rekna som ei av dei grunnleggjande kjenslene. Ho har mykje til felles med lukke, men er gjerne rekna som meir kortvarig og knytt til augneblikket. Ein kan uttrykka glede gjennom smil, latter, rørsler og gestar, som å springa, hoppa, strekka ut lemmer og liknande.

Ordsoge
Ordet «glede» kjem av norrønt gleði, ei form av glaðr ('glad') som eigentleg tyder 'strålande'. Andre ord for glede er «fryd» og «frygd», frå norrønt frygð ('herlegdom') og «sæle», frå sæla, som er i slekt med «salig». Glede er mellom anna kjend som ευφορία (efforia) på gresk, som er avleidd til «eufori» og «euforisk», gaudium på latin, som er avleidd til ord for glede på fleire europeiske språk: Italiensk gioia, fransk joie og engelsk joy, «alegría» på spansk og «Freude» på tysk.

Det hebraiske ordet for «glede» er simkha (שמחה). Dette er eit religiøst omgrep og eit namn (ofte skrive Simha eller Simcha). På sanskrit heiter glede nanda. Dette kan også ha religiøs tyding, som i omgrepet ananda, og brukast i namn, som Nanda, Nandini, Anand(a) og Nandakumar. Også engelske «Joy» fekk ei sterk religiøs tyding gjennom puritanarane, og er blitt eit vanleg engelsk namn.

Kjelder til glede
Kva som gjev glede varierer mellom individ, samanhengar og sinnelag. Opplevingar av kjærleik, samhald, leik og moro, meining, meistring, velvære og velvilje kan ofte framkalla glede. Hjå nokre kan festar, festivalar og andre sosiale samkomer skapa glede, medan andre kan finna større glede i skaping eller nyting av kunst, musikk, arbeid eller fritidssyslar dei set pris på. 

Glede er ei samansett kjensle, men ho kan hengja saman med ulike signalstoff i kroppen, som dopamin, endorfin, melatonin og serotonin. Desse kan framkallast gjennom mange av opplevingane nemnde over, men også fysisk aktivitet, risikoopplevingar, at ein sjølv eller nokon ein støttar vinn noko, at ein får tak i noko ein ønskjer seg, eller ved hjelp av ulike stimulerande middel – både lækjemiddel og rusmiddel. 

Stemningsleiet hypomani kan medføra at ein opplever seg og oppfører seg uvanleg glad, utan at ei gledesbringande hending ligg bak. Dette kan vera ein del av ei psykisk liding. Om ein derimot lir av til dømes depresjon, kan det vera svært vanskeleg å framkalla gledeskjensler eller interessera seg for noko som tidlegare gav glede. Også bruk av rusmiddel kan føra til eit lågare normalstemningsleie som vil gjera det vanskeleg å oppleva naturleg glede.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Kjensler
Nepali

Nepali er eit indoarisk språk som særleg blir tala i Nepal. Det er offisielt nasjonalspråk i Nepal og eitt av dei 22 offisielle språka i India, der det også er offisielt språk i delstaten Sikkim. Nepali blir også brukt i andre delar av India,  i Bhutan og i delar av Burma (Myanmar).

Historisk blei språket kalla khas (eller khas kura, kaskura), etter khas-folka vest i Nepal. 
Det er også kjend som gorkhali eller gurkhali, 'språket frå Gorkha', parbatiya ('språket frå fjella', identifisert med parbatiya-folka i Nepal), og lhotshammikha i Bhutan. Namnet «nepali» kom først i bruk då staten Nepal skifta namn frå Gorkha i 1930. Namnet «Nepal» er igjen avleidd av språknamnet newar.

Ein skriv nepali med skriftsystemet devanagari, som det har felles med mellom anna sanskrit og hindi.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nepali» frå ,  den 23. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Nepali  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA).
 Ethnologue: Nepali
 The State of the World's Refugees 2006 Bhutanese refugees in Nepal (UNCHR-rapport på engelsk.)

Indoariske språk
Språk i Bhutan
Språk i India
Språk i Nepal
Nepalsk historie
Christchurch International Airport

Christchurch International Airport er hovudflyplassen til Christchurch på New Zealand. Han ligg i forstaden Harewood, 12 kilometer nordvest for sentrum i byen. Flyplassen opna i 1953. Flyplassen er den andre største på New Zealand, og den viktigaste flyplassen for Sørøya.

Flyselskap og flyruter 
 Air Chathams: Chatham Islands
 Air New Zealand: Auckland, Dunedin, Queenstown, Wellington
 Air New Zealand: Brisbane, Melbourne, Sydney, Gold Coast, Nadi, Rarotonga, Tokyo-Narita* (utfart via Auckland)
 Air New Zealand Link operert av Air Nelson: Dunedin, Hamilton, Hokitika, Invercargill, Napier, Nelson, New Plymouth, Palmerston North, Tauranga
 Air New Zealand Link operert av Eagle Airways: Blenheim, Hokitika, Nelson, Wanaka 
 Air New Zealand Link operert av Mount Cook Airline: Dunedin, Hamilton, Invercargill, Palmerston North, Queenstown, Rotorua, Wellington
 Air Pacific: Nadi
 AirAsia X: Kuala Lumpur
 Emirates: Bangkok-Suvarnabhumi, Dubai, Sydney
 Jetstar Airways: Auckland, Queenstown, Wellington
 Jetstar Airways: Brisbane, Gold Coast, Melbourne, Sydney
 Qantas: Sydney
 Singapore Airlines: Singapore
 Virgin Australia: Brisbane, Melbourne, Sydney

Lastefly 
 Air Freight NZ: Auckland, Palmerston North

Bakgrunnsstoff 

 Airport website
 CIAL's commercial property website 
 Canterbury Aero Club website

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Christchurch International Airport» frå , den 23. januar 2012. 
 

Samferdsle på New Zealand
Christchurch
Skipingar i 1937
Inertgass

Inertgass er ein dekkgass som vert brukt når ein ynskjer at ein spesiell kjemisk reaksjon ikkje skal skje.

Brannsløkking 
Gass som ikkje reagerer med stoffa som brenn og tek opp plassen for oksygen i lufta er brukt til dømes i halonanlegg for brannsløkking. Ein tank med brennbare væsker kan fyllast med inertgass når væska vert tømt ut, for å redusere eksplosjonsfare. Eksos frå ein motor kan også brukast som slik inertgass.

Det er farleg å gå inn i slike tankar utan eigen lufttilførsel, fordi surstoffmangelen fort gjer at personen misser medvitet.

Sveising 
Oksygen i lufta kan verte omdanna til ozon ved sveising. Dette kan hindrast ved å fjerne luft ved at sveisinga skjer i gass som vert tilført ved gassdekt bogesveising. Gassen vert brukt i samband med MIG-sveising (Metal inert gas), TIG-sveising (Tungsten inert gas), røyrtrådsveising eller plasmasveising .

Inert tyder «ikkje aktiv», det tyder at gassen ikkje reagerer med sveisebadet på nokon som helst måte, i motsetnad til ein aktiv gass. Føremålet med ein ikkje-aktiv sveisegass er å verne sveisefugen mot atmosfærisk ureining. Med andre ord, mot å inngå samanbindingar med oksygen og nitrogen i lufta. 

Eksempel på ein inertgass kan vere argon, helium, eller blandingar som Ar+C02, Ar+02 og He+Ar. Ved å blande gassar oppnår ein ulike sveiseeigenskapar og endrar inntrengingsprofilen på sveisen. «Mison» er handelsnamn på ei gassblanding av Argon (Ar), koldioksid(CO2) og NO.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inertgass» frå ,  den 23. januar 2012.  
 

Edelgassar
Gassar
Brannvern
Kinsale

Kinsale (irsk Cionn tSáile) er ein by i County Cork i Irland. Han ligg om lag 25 km sør for Cork på kysten nær Old Head of Kinsale, ved munningen av River Bandon. Han har litt over 2000 innbyggjarar, men innbyggjartalet stig kraftig om sommaren når turistane kjem til området. 

Kinsale er ein populær feriestad for irane og er kjend for dei mange gourmetrestaurantane og fritidsaktivitetane, som segling, fisking og golf. Den kjende kokken Keith Floyd budde ei tid i byen. Byen har òg fleire kunstgalleri og ein kjend engelskskule.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kinsale» frå ,  den 23. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Byar i Republikken Irland
Cork
Should've Known Better

«Should've Known Better» er ein song av Soluna Samay. Han vann Dansk Melodi Grand Prix 2012 og representerte Danmark i Eurovision Song Contest 2012. Teksten er skriven på engelsk og arabisk.

Etter framføringa i fyrste semifinale den 22. mai 2012, gjekk songen vidare til finalen. Han enda til slutt på ein 23. plass.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Should've Known Better» frå ,  den 23. januar 2012.
Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.  
 

Songar frå 2012
Danske songar
Dansk Melodi Grand Prix 2012-songar
Eurovision Song Contest 2012-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Arabiskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Danske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege songar
Arabiskspråklege songar
Engelskspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Arabiskspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Fleirspråklege songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Alfred Andersen-Wingar

Alfred Nikolai Andersen-Wingar (fødd 15. oktober 1869 i Kristiania; død 21. april 1952 i Oslo) var ein norsk bratsjist, komponist og dirigent.

Andersen-Wingar studerte hos Johannes Haarklou i Kristiania og hos Jules Massenet og André Gedalge i Paris. Opphavleg var han fiolinist, men skifta seinare over til bratsj og var bratsjist i Christiania Musikforening der han i  1911 til 1919 leia ein serie populære folkekonsertar med rimeleg inngangspris.

Han uttala sjølv at musikalsk var han mest påverka av Ludwig van Beethoven og Johan Svendsen, medan samtidige komponistar ikkje spelte nokon rolle for han. Som komponist var han ein representant for seinromantikken.

Verk i utval 
Til hovudverka sine rekna han symfoniane, operaene, fire orkestersuitar og orkester/klaverfantasien Aus Norwegens Berg und Thal.
Fire symfoniar: A-dur, d-moll, g-moll og C-dur
To operaer: Frithjof og Ingeborg og Die alte Methode
Fire orkestersuiter: Les Naïades, Iraka, Douces Souvenances («Berceuse») og La Vie («Une petite suite»)
Fantasi over norske folketonar for orkester eller klaver: Aus Norwegens Berg und Thal (i norske program Fra Norges Fjeld og Dal)
Ouverturar til Ibsen-stykka Hedda Gabler og Bygmester Solness
To fiolinkonsertar
Scenemusikk, mellom andre Orientalsk Intermezzo og til Vasantasena
Ei rad songar.
Arrangement
 Bearbeiding av Rektah, ein gamal indisk melodi
 Instrumentering av Crescendo (Per Lasson)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Kjell Bloch Sandved (hovudutgjevar), Sverre Hagerup Bull (hovudredaktør), Musikkens verden: familiens musikkbok, Musikkens verden A/S, Forlag, Oslo 1951
 Tobias Nordlind: Allmänt Musiklexikon, Alfred A.-Wingår online. (Søk på «10. Alfred A.-W»)
 Øyvin Dybsand, Kronologisk oversikt over Halvorsens liv og virke, med hovedvekt på konsertvirksomheten (pdf) henta 24. januar 2012

Romantiske komponistar
Norske komponistar
Norske dirigentar
Norske bratsjistar
Folk frå Oslo
Fødde i 1869
Døde i 1952
Fødde den 15. oktober
Døde den 21. april
Charmey

Charmey er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 887 meter over havet.

Kommunen ligg i Jaundalen. Han er den største kommunen i kantonen og består av landsbyen Charmey, seks grender og fleire alpebusetnader. 
Innsjøen Schwarzsee/Lac Noir ligg delvis i kommunen. 

Skirennaren Jacques Lüthy er frå Charmey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charmey» frå ,  den 23. januar 2012.

Bakgrunnsstoff
 Charmey si offisielle webside (fransk)

Kommunar i Fribourg
Kurstader i Sveits
Sense

Sense (tysk, på fransk Singine) er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 265,3 km² og hadde 41 113 innbyggarar i 2010. Sense ligg heilt aust i kantonen og har ei lang austgrense mot kantonen Bern. Distriktet har namn etter elva Sense som for ein lengre del er grenseelv mot kantonen Bern. Hovudstad er Tafers, ein kommune som ligg ganske sentralt i distriktet.

Sense omfattar 17 kommunar. Düdingen og Wünnewil-Flamatt er dei to kommunane med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Alterswil, Bösingen, Brünisried, Düdingen, Giffers, Heitenried, Plaffeien, Plasselb, Rechthalten, Schmitten, St. Antoni, St. Silvester, St. Ursen, Tentlingen, og Ueberstorf.

Tysk er offisielt språk i distriktet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sense District» frå ,  den 23. januar 2012.  
 

Distrikt i Fribourg
Charles Chalmont de Saint-Ruth

Charles Chalmont Marquis de Saint-Ruth () var ein fransk general. Tidleg i militærkarrieren sin kjempa han mot protestantar i Frankrike. Seinare kjempa han i Irland for jakobittane i den vilhelminske krigen, der han vart drepen i slaget ved Aughrim.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Marquis de St Ruth» frå ,  den 23. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Franske generalar
Militære falne i kamp
Jakobittar i den vilhelminske krigen i Irland
Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone

Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone (nederlandsk Baron Godard van Reede) () var ein nederlandsk general i teneste for England under Vilhelm, prinsen av Oranien, som han følgde til England under den ærerike revolusjonen som avsette Jakob II. 

Ginkel kjempa i den vilhelminske krigen i Irland der han kommanderte eit nederlandsk kavaleri i slaget ved Boyne. Då kongen vendte attende til England, vart general Ginkell øvstkommanderande for dei vilhelminske styrkane i Irland og han var medverkande til sigeren i slaget ved Aughrim, som meir eller mindre avgjorde krigen i Irland. Sidan Ginkell hadde utmerkt seg under krigen vart han gjort til 1. jarl av Athlone og baron av Aughrim av kongen. 

Jarlen heldt fram i engelsk teneste og vart med kongen på kontinentet i 1693 der han kjempa i kringsetjinga av Namur i 1695 og slaget ved Neerwinden, og han assisterte i øydelegginga av det franske magasinet i Givet. I den spanske arvefølgjekrigen overtok Ginkell for prinsen av Nassau-Usingen i 1702 som feltmarskalk for den nederlandske hæren, under kommandoen til John Churchill, 1. hertugen av Marlborough, og som generalkaptein for dei engelsk-nederlandske styrkane. 

Ginkell vart etterfølgd i 1703 av den eldste sonen sin, Frederik Christiaan van Reede, 2. jarl av Athlone (1668–1719), som utmerkte seg under Vilhelm III og dronning Anne.

Etter at den 10. jarlen av Athlone døydde utan born i 1844, forsvann tittelen.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Godert de Ginkell, 1st Earl of Athlone» frå ,  den 23. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 

Baronar av Reede
Nederlandske generalar
Nederlendarar i den spanske arvefølgjekrigen
Nederlandsk adel
Irske jarlar
Elefantordenen
Vilhelmittar i den vilhelminske krigen i Irland
Lac

Lac (fransk, tysk See) er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 142,1 km² og hadde 39 211 innbyggarar i 2010. Lac ligg lengst nord i kantonen og grensar både i nord og i aust mot kantonen Bern.

Lac omfattar 26 kommunar. Hovudstaden Murten er den einaste kommunen med meir enn 5 000 innbyggarar. Andre kommunar i distriktet er Barberêche, Bas-Vully, Büchslen, Courgevaux, Courlevon, Courtepin, Cressier, Fräschels, Galmiz, Gempenach, Greng, Gurmels, Haut-Vully, Jeuss, Kerzers, Kleinbösingen, Lurtigen, Meyriez, Misery-Courtion, Muntelier, Ried bei Kerzers, Salvenach, Ulmiz, Villarepos og Wallenried. 

Både tysk og fransk er offisielle språk i distriktet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «See District, Fribourg» frå ,  den 23. januar 2012.  
 

Distrikt i Fribourg
Freden i Limerick

Freden i Limerick enda den vilhelminske krigen i Irland mellom jakobittane og støttespelarane til Vilhelm av Oranien. Han avslutta omleiringa av Limerick. Avtalen bestod i røynda av to avtalar og vart signert den 3. oktober 1691. Visstnok vart dei signert på Avtalesteinen (Treaty Stone), ein stein som ein gong vart nytta til å stige på hestar. Denne steinen står no på ein sokkel i Limerick. På grunn av avtalen vert Limerick stundom kalla Treaty City.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Treaty of Limerick» frå ,  den 23. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Limerick
Avtalar i 1691
Irske fredsavtalar