alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chameleon in the Shadow of the Night

Chameleon in the Shadow of the Night er det andre soloalbumet til den britiske musikaren Peter Hammill. Det kom ut etter at bandet til Hammill, Van der Graaf Generator, vart oppløyst og (som med mange av soloalbuma hans frå denne tida) spelte dei tidlegare medlemmane i Van der Graaf Generator på albumet.

Innspeling
Albumet vart produsert av John Anthony i Rockfield Studios i Wales, for første gongen med førehandsinnspelte partar laga av Hammill i heimestudioet sitt i Worth. For den siste miksen vart det nytta mykje betre utstyr i Trident Studios. Albumet kom ut i mai 1973 på Charisma Records.

Somme av songane («German Overalls» og «In the End») omhandlar avgjersla til Van der Graaf Generator om å gje seg etter ein slitsam og demoraliserande turné som dei tente lite pengar på. «German Overalls» nemner bandmedlemmane Hugh Banton og David Jackson.

Hammill har halde fram å spele «Easy to Slip Away» på konsertane sine fram til i dag. Songen fortel om korleis han mista kontakt med studentkompisen Mike og skodespelarinna Susan Penhaligon (som òg vart nemnt i Van der Graaf Generator-songen «Refugees»).

Den komplekse og atmosfæriske «(In the) Black Room/The Tower» var opphavleg tenkt for Van der Graaf Generator-albumet som skulle følgje Pawn Hearts, eit album som aldri vart noko av då bandet vart oppløyst.  Songen var alt blitt spelt av Van der Graaf Generator på scenen i 1972, og ei innspeling frå øvingar i 1972 (med dårleg lydkvalitet) kom ut på samlealbumet Time Vaults. Albumversjonen frå Chameleon in the Shadow of the Night vart spelt inn med dei tidlegare Van der Graaf Generator-medlemmane Banton, Jackson og Evans. Seinare, då bandet kom saman att i 1975 og 1976, spelte dei «(In the) Black Room» på konsertane sine, og det same gjorde dei under sameininga i 2005.

Plateomslag
Plateomslaget vart designa av Paul Whitehead, som òg hadde laga omslag for Fool's Mate og for Van der Graaf Generator (The Least We Can Do is Wave to Each Other og Pawn Hearts) i tillegg til andre Charisma-artistar som Genesis (Trespass, Nursery Cryme og Foxtrot). Det syner stjerneteiknet til Peter Hammill, Skorpionen to gonger, som eit måleri av ein verkeleg skorpiono og som ein del av ein personleg logo som Hammill introduserte på dette albumet, og som kom til å vere med på mange av plateomslaga hans framover. Biletet av Hammill på framsida vart teken av Bettina Hohls i Hamburg.

Innhald

Medverkande
 Peter Hammill – vokal, akustisk og elektrisk gitar , piano , Mellotron 
 Hugh Banton – Hammondorgel 
 Guy Evans – trommer 
 David Jackson – saksofon, fløyte 
 Nic Potter – bass

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Sussex)
Pat Moran, Ralph Down – lydteknikar (Rockfield Studios i Monmouth)
David Hentschel – miksing (Trident Studios i London)
Paul Whitehead – plateomslag
Bettina Hohls – fotografi

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Chameleon in the Shadow of the Night» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1973
Charisma Records-album
Album produserte av John Anthony
Album spelte inn i Rockfield Studios
The Silent Corner and the Empty Stage

The Silent Corner and the Empty Stage er det tredje studioalbumet til den britiske musikaren Peter Hammill. Det kom ut på Charisma Records i 1974 på ei tid då bandet hans, progrockbandet Van der Graaf Generator hadde ein lengre pause. Dei andre medlemmane i  Van der Graaf Generator spelar alle på innspelinga. 

Plateomslaget var designa av Bettina Hohls, tidlegare medlem i det tyske psykedeliske rockebandet Ash Ra Tempel. Hohls laga òg omslaget til det førre albumet til Hammill, Chameleon in the Shadow of the Night.

Den lange «A Louse is not a Home» er ein song om identitet. Han var opphavleg skriven for oppfølgjaralbumet til Van der Graaf Generator sitt Pawn Hearts, som aldri vart noko av. Denne songen, «Forsaken Gardens» (òg spelt inn live i 1975) og «Red Shift» er songar der alle medlemmane i Van der Graaf Geneeator spelar på. «The Lie (Bernini's Saint Theresa)» syner delvis til skulpturen Den hellige Teresas ekstase av Bernini. «Red Shift» vart spelt inn med Spirit-gitaristen Randy California på sologitar. Hammill har ofte framført songen «Modern» på konsertane sine.

Innhald

Medverkande

 Peter Hammill – vokal, elektrisk og akustisk gitar (1, 2, 5, 6), piano (2, 3, 4, 7), Mellotron (1, 2), bassgitar (1, 2, 6), harmonium (1), oscillator (6)
 Hugh Banton – Hammondorgel, basspedalar og bassgitar (3, 4, 7), Farfisa-orgel (5), korvokal
 Guy Evans – perkusjon, trommer (4, 5, 7)
 David Jackson – fløyte, alt-, tenor- og sopransaksofon (4, 5, 7)
 Randy California – sologitar (5)

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Sussex)
Pat Moran – lydteknikar (Rockfield Studios i Monmouth)
David Hentschel – miksing (Trident Studios i London)
Bettina Hohls – plateomslag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Silent Corner and the Empty Stage» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1974
Charisma Records-album
Randy California

Randy Craig Wolfe (), kjend som Randy California, var ein USA-amerikansk gitarist, songar og låtskrivar og ein av dei originale medlemmane i rockegruppa Spirit, som vart skipa i 1967.

California spelte i bandet til Jimi Hendrix i 1966, Jimmy James and the Blue Flames. Scenenamnet «Randy California» fekk han av Hendrix for å skilje han frå ein annan Randy i bandet, Randy Palmer, som Hendrix kalla «Randy Texas». 

California drukna i Stillehavet i 1997 då han prøvde å berge den 12 år gamle sonen sin Quinn frå ein ripstraum nær heimen deira på Hawaii. Han klarte å berge sonen.

Soloalbum
 Kapt. Kopter and the (Fabulous) Twirly Birds (1972)
 Euro-American (1982)
 Restless (1985)
 Shattered Dreams (1986)
 The Euro-American Years, 1979–1983 (2007) 4-CD set

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Randy California» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Gregory, Hugh. 1000 Great Guitarists. Rock, Jazz, Country, Funk ..., Balafon Books, 1994.
 Larkin, Colin. The Encyclopedia of Popular Music, 3rd edition, Macmillan, 1998.
 Larkin, Colin. The Guinness Encyclopedia of Popular Music, Guinness Publishing, 1992.
 The International Encyclopedia of Hard Rock & Heavy Metal, Sidgwick & Jackson, 1984.

 

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Døde av drukning
Musikarar frå Los Angeles
Folk frå Topanga i California
Spirit-medlemmar
Sologitaristar
USA-amerikanske gitaristar
In Camera av Peter Hammill

In Camera er det fjerde studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, utgjeve i juli 1974. 

Mykje av materialet på albumet vart spelt inn i heimestudioet til Hammill på ein enkel firesporsopptakar. Han tok så lydbanda til Trident Studios, der ekstra lydspor, som trommene til Van der Graaf Generator-kollegaen Guy Evans, vart lagt til og fleire lag med ein ARP 2600 analog synthesizer. Albumet var hovudsakleg mørkt, gotisk og klaustrofobisk, med tekstar fylte med apokalyptiske, religiøse og eksistensielle bilete. «Gog» er ein særskild intens og demonisk song, med (sjølv til Hammill å vere) skingrande og aggressiv vokal, grandiose harmonium-akkordar og kraftfull trommespel. Dette glir inn i «Magog», som i røynda er eit musique concrète-stykke med uhyggeleg bordun, perkussiv støy og ein talt vokal gjennom ein ringmodulator. Songar som «Ferret and Featherbird» og «Again» er mildare, og Hammill har omtalt den første som «noko som kan minne om ein 'søt' song». Albumet var dedisert til broren til Hammill, Andrew. 

«Again» vart omarbeidd for Hammill-albumet The Love Songs i 1984.

Innhald

Medverkande
 Peter Hammill – vokal, piano , akustisk og elektrisk gitar , bassgitar , ARP 2600 synthesizer , Mellotron , harmonium 
 Guy Evans – trommer 
 Chris Judge Smith – perkusjon, korvokal 
 Paul Whitehead – perkusjon

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound, Sussex)
 David Hentschel – lydteknikar, ARP-programmering, miksing, «studiotrollman» (Trident Studios, London)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In Camera (Peter Hammill album)» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1974
Charisma Records-album
NM i friidrett 2006

Noregsmeisterskapen i friidrett 2006, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 28.–30. juli 2006. Idrettslaga BUL, Tjalve og Vidar stod som arrangørar av meisterskapen.

Hekkeløparen Christina Vukicevic og spjutkastaren Andreas Thorkildsen vart tildelt kvar sin kongepokal.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

100 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «NM i friidrett 2006» frå ,  den 28. juli 2020.  
 

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 2006
Sport i 2006
Idrettstilskipingar i Oslo
Nadir's Big Chance

Nadir's Big Chance er det femte studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Charisma Records i 1975.

Det vart spelt inn kort tid etter avgjersla om å starte opp att bandet Van der Graaf Generator (der Hammill var songar og fremste låtskrivar) og Nadir's Big Chance er faktisk spelt inn av besetninga i Van der Graaf Generator.

Stilen på songane på albumet varierer mykje, som Hammill sjølv skriv i notata i plateomslaget, der han kallar dei «kjøtfulle punksongar, tårevåte balladar og spankluerande soul».

I ei radiosending i 1977 på Capital Radio spelte John Lydon frå Sex Pistols to av songane frå albumet, «The Institute Of Mental Health, Burning» og «Nobody's Business», og uttrykte ovundring for Hammill.

Albumet inneheld to av dei mest framførte balladane til Hammill, «Been Alone So Long» (skriven av Judge Smith) og «Shingle Song», ei omarbeidd utgåve av den første singelen til Van der Graaf Generator frå 1968, «People You Were Going To».

Det var første gongen Hammill brukte eit Hohner clavinet D6-piano, som han kom til å bruke mykje på dei neste Van der Graaf Generator-albuma (særskild Godbluff).

På songen «Pushing Thirty» (frå The Future Now, 1978) hevdar Hammill at han «framleis kan vere Nadir». Rikki Nadir-personen dukka opp att i oktober 1979 då Hammill gav ut singelen «The Polaroid» under dette namnet, med «The Old School Tie» frå pH7 som B-side. Denne kom ut på somme amerikanske utgåver av pH7.

«Been Alone So Long» vart omarbeidd for Hammill-albumet The Love Songs frå 1984.

Innhald

Medverkande
 Peter Hammill – song, akustisk og elektrisk gitar, Hohner clavinet, piano , bass 
 David Jackson – saksofon 
 Hugh Banton – bassgitar , piano , Hammondorgel 
 Guy Evans – trommer, perkusjon

Technical
 Pat Moran – lydteknikar (Rockfield Studios i Monmouth)
 Mike Stone – miksing (Trident Studios i London)
 Dinu M'Brela (alias for Peter Hammill) – design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nadir's Big Chance» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1975
Charisma Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios
Still Life av Van der Graaf Generator

Still Life er det sjette studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Van der Graaf Generator, gjeve ut i 1976. Det var det andre albumet deira etter dei kom saman att i 1975, etter Godbluff. Ei ommastra utgåve kom ut i 2005 med eitt konsertopptak som bonusspor.

Plateomslag 
Plateomslaget var fotografert av Paul Brierley, og syner ein Lichtenberg-figur. Biletet vart skildra av journalisten Geoff Barton i Sounds: «Det er faktisk eit stillbilete av den elektriske utladninga frå ein verkeleg Van de Graaff-generator, sett i akryl.»

Respons 
Geoff Barton i Sounds skreiv: «Der 'Still Life' er betre enn dei førre platene deira er i den presise og nøyaktige reproduksjonen av vokalen til Hammill. Han 'syng' eigentleg aldri, det er i staden mumling, rop, skrik og snakking, og denne variasjonen har tidlegare vore særs vanskeleg for lydteknikarar å fange. Her kan ein høyre kvar einaste stille nyanse i stemmebanda med stor suksess, noko som skapar større variasjon, ei mengd lys og mørke. Still Life er eit essensielt album. Om du syns du har problem, høyr på Hammill sine og du vil truleg aldri nokon gong uroa deg over noko uviktig igjen.» 
 
Jonathan Barnett i New Musical Express skildra songane på albumet: «Dei startar med den typen sjukeleg overfølsemd, du veit... irriterande, eksistensialistiske replikkar, akkompagnert av fordekte, svirrande, maniske melodiar som understrekar personlegdomssorienteringa til heile greia.»

Steven McDonald i AllMusic skreiv at songane til Hammill er «..eit dødt løp på eit grandiost konsept eller to - konsekvensane av udødelegheit på tittelsporet, og den store lagnaden til menneskeheita på den episke 'Childlike Faith in Childhood's End'.» McDonald konkluderer: «Det verkelege høgdepunktet er derimot den vakre, tankefulle «My Room (Waiting for Wonderland)», med sine ekko av fantasi og tap. Hammill oppnådde ikkje noko så smertefullt vakkert igjen før «This Side of the Looking Glass» på Over.»

I eit intervju i Mojo i 2002 sa Hugh Banton: «Eg hugsar me gjorde Still Life, som truleg er favoritt albumet mitt av Van der Graaf, og Charisma kom og sa 'Åh, dette er berre eit mellombels album'. Mellombels album!? Me lagar ikkje mellombelse album!»

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
 Peter Hammill – vokal, gitar, piano
 David Jackson – tenor og sopransaksofon, fløyte
 Hugh Banton – Hammondorgel, bass, Mellotron, piano
 Guy Evans – trommer, perkusjon

Teknisk
 Pat Moran – lydteknikar, miksing
 Arun – lakkskjering
 Mike Van der Vord – fotografi (bakside)
 Paul Brierley – fotografi (framside)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Still Life (Van der Graaf Generator album)» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Van der Graaf Generator – Still Life (1976) – på Discogs.com
 Van der Graaf Generator – Still Life (1976) – på ProgArchives.com

Van der Graaf Generator-album
Musikkalbum frå 1976
Charisma Records-album
Mercury Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios
World Record av Van der Graaf Generator

World Record er det sjuande studioalbumet til det sjuande studioalbumet til Van der Graaf Generator, opphavleg gjeve ut i 1976 på Charisma Records. I 2005 kom plate med ommastra lyd og bonusspor. 

Det var det siste albumet spelt inn med den klassiske besetninga til bandet før dei kom saman att i 2005: Hugh Banton og David Jackson slutta i høvesvis desember 1976 og januar 1977. Banton slutta på grunn av økonomiske problem og det dåverande ekteskapet hans, men vart verande i bandet til turnéplanane deira var fullført. Jackson heldt fram å øve med Peter Hammill og Guy Evans til januar 1977, då den gamle bassisten Nic Potter og den nye fiolinisten Graham Smith (frå det skotske folkrockbandet String Driven Thing) kom inn i bandet, men slutta kort tid etter bandet byrja å øve, like før den neste turneen deira.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Van der Graaf Generator
 Peter Hammill – vokal, gitar, piano
 David Jackson – saksofon, fløyte
 Hugh Banton – Hammondorgel, basspedalar, Mellotron 
 Guy Evans – trommer, perkusjon, cymbal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «World Record (Van der Graaf Generator album)» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Van der Graaf Generator - World Record (1976) - på Discogs.com
 Van der Graaf Generator - World Record (1976) - på ProgArchives.com

Van der Graaf Generator-album
Musikkalbum frå 1976
Charisma Records-album
Mercury Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios
Diana Jorgova

Diana Jorgova () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lovetsj. Ho vann sølvmedaljen i lengdehopp både under europameisterskapen 1966 og dei olympiske sommarleikane 1972. I 1973 sigra ho i øvinga ved innandørs-EM.

Aktiv 
Jorgova var ein av dei beste kvinnelege lengdehopparane i verda i tiårsperioden 1962-72. I 1966 tok ho EM-sølv i Budapest, einast Polens Irena Kirszenstein straffa henne på lengda. Under OL-finalen 1972 i München presterte Jorgova sitt livs lengste hopp då i fjerde omgangen land på 6,77 meter. Den vesttyske heimefavoritten Heide Rosendahl vart olympisk meister med sitt hopp på 6,78 m frå fyrste finaleomgang. Ved innandørs-EM 1973 i Rotterdam hoppa Jorgova 6,45 m, 15 cm lengre enn nummer 2.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Nr 7 – 5,98 m
OL 1964 i Tokyo: Nr 6 – 6,24 m
EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 6,45 m, bakom Irena Kirszenstein (6,55 m)
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 6,31 m
EM 1971 i Helsinki: Nr 10 – 6,07 m
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 6,77 m, bakom Heide Rosendahl (6,78 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Diana Jorgowa (Leichtathletin)» frå ,  den 28. juli 2020.  
 

Bulgarske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Over av Peter Hammill

Over er det sjette studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Charisma Records i april 1977. I 2006 kom albumet ut med ommastra lyd og bonusspor. 

Albumet skildrar slutten på eit langvarig forhold til ei kvinne kalla Alice. Albumet skulle opphavleg heite Over My Shoulder med eit anna plateomslag, der Hammill såg over skuldra si.

Albumet vart spelt inn på ei tid då det var endringar i bandet til Hammill, Van der Graaf Generator. Frå bandet spelar trommeslagaren Guy Evans, det framtidige medlemmet Graham Smith (tidlegare frå String Driven Thing) på fiolin, og den gamle bassisten deira frå 1969 til 1970, Nic Potter.

«This Side of the Looking Glass» vart omarbeidd for Hammill-albumet The Love Songs i 1984.

Innhald

Medverkande
Peter Hammill – vokal, akustisk og elektrisk gitar , piano , synthesizer , Hammondorgel 
Nic Potter – bass 
Guy Evans – trommer 
Graham Smith – fiolin 
Michael Brand – dirigent

Teknisk
Dave Anderson, Ian Gomm – lydteknikarar (Foel Studio i Llanfair Caereinion)
Pat Moran – lydteknikar, miksing (Rockfield Studios i Monmouthshire)
Frank Sansom – kunstnarisk leiar
Sebastian Keep – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Over (album)» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1977
Charisma Records-album
String Driven Thing

String Driven Thing er eit folkrockband frå Skottland, opphavleg skipa i 1960-åra og leia av ekteparet Chris Adams og Pauline Adams. Bandet hadde òg med seg Graham Smith på elektrisk fiolin.

Bandet vart skipa i Glasgow i 1967 som ei visegruppe som song tredelt harmoni. Sidan fekk dei platekontrakt hos Tony Stratton-Smith på Charisma og gav ut eit sjølvoppkalla albumet på dette selskapet, produsert av Shel Talmy.

Medverkande

Medlemmar
Noverande medlemmar
 Pauline Adams - vokal, perkusjon (1967–1974, 1991, 2001, 2004, sidan 2012)
 Graham Smith - fiolin (1972–1975, 1991, 2001, 2004, sidan 2012)
 Robin Adams - gitar (sidan 2004)
 Andy Allan - bass (sidan 2001)
 Dick Drake - trommer  (sidan 2004) 

Tidlegare medlemmar
 Chris Adams - gitar, vokal (1967–1974, 1991–1994, 2001-2016; død 2016)
 John Mannion - gitar (1967–1972)
 Colin Wilson - bass (1970–1974; død 2013)
 Billy «The Kid» Fairley - trommer (1973–1974)
 Bill Hatje - bass (1974)
 Colin Fairley - trommer (1974–1975)
 Kim Beacon - vokal (1974–1975; død 2001)
 Andy Roberts - gitar (1974–1975)
 James Exell - bass (1974–1975)
 George Tucker - gitar  (1991,1994–2004) 
 John Bradley - trommer (1991, 1994–2001)
 Bob Cairns - fiolin  (1994–1995)

Diskografi

Album
 String Driven Thing (1970)
 String Driven Thing (1972)
 The Machine That Cried (1973)
 Please Mind Your Head (1974)
 Keep Yer 'and On It (1975)
 Dischotomy: The Rarities 1971—1974 (1992)
 The Early Years 1968—1972 (1993)
 Suicide (Live in Berlin) (1995)
 Studio '72 Plus Live In Sveits '73 And London '95 (1998)
 The Machine That Cried Band’s Official Version (2006)
 Moments of Truth (2007)
 Songs From Another Country (2009)
 Live on the Foxtrot tour 40th Anniversary (2012)

Singlar
 «Another Night in this Old City» / «Say What You Like»
 «Eddie» / «Hooked on the Road»
 «Are You a Rocknroller» (demo)
 «Circus» / «My Real Hero»
 «I'll Sing One For You» / «To See You»
 «It's a Game» / «Are You a Rocknroller»
 «Overdrive» / «Timpani for the Devil»
 «Mrs O'Reilly» / «Keep on Moving»
 «Stand Back in Amazement» / «But I Do»
 «Cruel to Fool» / «Josephine»

Soloalbum
 Chris Adams - The Damage
 Chris Adams - The Damage II (Ozit)
 Graham Smith - Med Töfraboga (Touch of Magic) (Ozit, 1980)
 Graham Smith - Arrival of Spring (Ozit)
 Colin Wilson - Cloudburst
 Graham Smith - Kalinka (Ozit)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «String Driven Thing» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Skotske folkemusikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1969
Michael Brand

Michael Brand (fødd 1952) er ein engelsk dirigent og komponist, kjend for arbeidet sitt med medlemmar av Van der Graaf Generator (VdGG). Han arbeidde tidlegare som radioprodusent for BBC.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Brand» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Engelske komponistar
Elevar ved University College, Oxford
Engelske dirigentar
Folk frå Brighton and Hove
The Quiet Zone/The Pleasure Dome

The Quiet Zone/The Pleasure Dome er det åttande studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Van der Graaf Generator, utgjeve i 1977. Det var det siste studioalbumet deira før dei kom saman att i 2005. Albumet har ein meir energisk, new wave-stil enn dei tre nærmaste føregangarane, og synte fram mot soloarbeidet til songaren og låtskrivaren Peter Hammill si karriere seint i 1970-åra. 

For dette albumet var bassisten Nic Potter komen attende til bandet, etter at han slutta i 1970. Dei hadde òg med seg fiolinisten Graham Smith (String Driven Thing), som kom med i besetninga, og erstatta to medlemmar som hadde slutta etter det førre albumet, World Record (oktober 1976). Dette var organisten Hugh Banton og saksofonisten/fløytisten David Jackson. Dette hadde stor innverknad på stilen til bandet. Offisielt korta dei ned namnet sitt til «Van der Graaf» for dette albumet og konsertalbumet Vital (juli 1978), som følgde, men under marknadsføringa til Charisma Records vart både det korte og fulle namnet nytta.

Mottaking 

Kritikarane var positive til albumet. Melody Maker sa at bandet « har nettopp kome opp med eit album som endeleg utløyser potensialet dei har vist så lenge».

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Van der Graaf
 Peter Hammill – vokal, piano, gitar
 Graham Smith – fiolin
 Nic Potter – bassgitar
 Guy Evans – trommer, perkusjon
 David Jackson – saksofon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Quiet Zone/The Pleasure Dome» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Van der Graaf - The Quiet Zone/The Pleasure Dome (1977) på Discogs.com
 Van der Graaf - The Quiet Zone/The Pleasure Dome (1977) på ProgArchives.com

Van der Graaf Generator-album
Musikkalbum frå 1977
Charisma Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios