alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Aga Burjatia

Aga Burjatia (russisk Агинский Бурятский автономный округ, burjatisk Агын Буряадай автономито округ) var eit sjølvstyrt distrikt (okrug) i Russland. Det var del av Tsjita oblast, men samstundes eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden var Aginskoje, arealet var 19 300 km² og innbyggjartalet var 73 500 (2005). Den 1. mars 2008 vart distriktet slått saman med Tsjita oblast og danna det nye territoriet Zabajkalskij kraj.

Aga Burjatia var fullstendig omslutta av Tsjita oblast, sør i Sibir, nær grensa til Mongolia. Området er berglendt, høgste punktet er fjellet Alkhanaj, 1663 meter over havet. Om lag 30 % av arealet er skogkledd. Klimaet er kontinentalt, med kalde vintrar og varme somrar. Middeltemperaturen i januar er frå - 22 til - 26 grader celsius, i juli + 18 til + 20 grader celsius.

Aga Burjatia har ingen stader med bystatus. Ved folketeljinga i 2002 var fleirtalet burjatar (62,5 %). Russarar utgjorde 35,1 % av folketalet.

Burjatane, eit mongolsk folkeslag, vart underlagt russisk herredøme i 1648. Busetjinga Aginskoje vart grunnlagd i 1781. Etter den russiske revolusjonen i 1917 var det kampar mellom sovjetiske og "kvite" styrkar i området. Sovjetmakta vart etablert i 1920. Det autonome distriktet vart oppretta 26. september 1937. Etter oppløysinga av Sovjetunionen vart Aga Burjatia eit russisk føderasjonssubjekt.

Bakgrunnsstoff 
 Distriktet sine offisielle heimesider 
 Artikkel frå Kommersant  
 Artikkel frå NUPI

Tidlegare russiske føderasjonssubjekt
Henrik Sjøfararen

Henrik Sjøfararen () var ein portugisisk prins kjend for å ha støtta dei første portugisiske oppdagingsferdene langs vestkysten av Afrika.

Han var son av kong Johan I av Portugal og deltok i 1415 i erobringa av Ceuta i Nord-Afrika, der han vart guvernør. I 1419 vart han òg guvernør for provinsen Algarve i Portugal og i 1420 stormeister i Kristusordenen. Han tok initiativ til fleire portugisiske oppdagingsferder. Mellom anna til Asorane, Kapp Verde, Senegal og Gambia. Han var ikkje personleg med på ferdene, men stod for organisering og finansiering.

Kjelder

Portugisiske oppdagarar
Portugisiske prinsar
Gil Eanes

Gil Eanes (Eannes), Uttale , var ein portugisisk sjøfarar og oppdagar. 
Ein veit veldig lite om han, utaonom at han reiste på ymse ekspedisjonar på 1400-talet. Eanes var i tenesta til den portugisiske prinsen Henrik Sjøfararen. Med utgangspunkt i Lagos, la Eanes ut på ferder langs kysten av Afrika. På ei ferd i 1433 sigla han langs Vest-Afrika, og nådde Kanariøyane . 

Eanes er kjend som den fyrste til å ha sigla forbi Kapp Bojador og koma attende. Oppdaginga i 1434 av ei rute rundt Kapp Bojador markerte for alvor starten på portugisisk utforsking av Afrika. Før ferda til Eanes, trudde mange på ei segn om at havområda sør for Bojador skulle vera spesielt mørke og farlege. Eanes la i 1435 ut på ei ny ferd saman med Afonso Gonçalves Baldaia. Dei sigla kring 30 Légua terrestre (144 km), eller så langt som 50 Légua terrestre (240 km) sør for Kapp Bojador og nådde kysten av Afrika .

Bakgrunnsstoff 
 http://www.win.tue.nl/~engels/discovery/eannes.html 
 Gil Eannes: Explorer of Coastal Africa on EnchantedLearning.com 

Eanes, Gil
Tajmyrhalvøya

Tajmyrhalvøya (russisk Таймырский полуостров, Tajmyrskij poluostrov) er ei halvøy i Sibir i Russland. På Tajmyrhalvøya ligg det nordlegaste punktet på det asiatiske fastlandet. Halvøya stikk ut i Nordishavet, og skil havarmane 
Karahavet i vest frå Laptevhavet i aust. Høgste punktet på halvøya ligg i Byrrangafjella, som når opp til 1146 meter over havet. Administrativt høyrer halvøya til territoriet Krasnojarsk kraj. Halvøya er svært spreidd busett. Dei opphavlege ibuarane var sibirske urfolk, til dømes dolganar og nenetsar. Russarane kom først til området på 1500-talet. Dei største busetjingane er Dudinka og Norilsk.

Halvøyar i Russland
Karahavet
Laptevhavet
Dudinka

Dudinka (russisk Дудинка) er ein by i Russland med om lag 22 200 innbyggjarar (2010) og var hovudstad i det tidlegare autonome distriktet Tajmyr, som i 2007 blei del av Krasnojarsk kraj. Byen ligg ved breidda av elva Jenisej like sør for Nordishavet. 

Dudinka har hamn for havgåande fartøy og er ei av dei viktigaste hamnene i Sibir langs Nordaustpassasjen. Den nordlegaste elektrifiserte jernbanen i verda knyter Dudinka til Norilsk, 96 kilometer borte, og flyplassen Alykel, 40 kilometer borte.

Busetjinga vart grunnlagd i 1667. Sidan 2001 treng utanlandske borgarar særskilt løyve for å vitja Dudinka. I sovjettida fram til 1991 var byen stengd for utlendingar.

Fotnotar 

Busetnader grunnlagde i 1667
Hamnebyar i Russland
Lukka byar
Aginskoje

Aginskoje (russisk Агинское) er ein tettstad i Sibir i Russland, nær grensa til Mongolia, og var hovudstad i det autonome distriktet Aga Burjatia. Folketalet er 12 600 (2005). Aginskoje har ikkje bystatus, men vert kalla "busetjing av urban type".

Tettstader i Russland
Aga Burjatia
Palana

Palana (russisk språk Палана) er ein tettstad i Russland, ved elva Palana, 8 km frå vestkysten av Kamtsjatkahalvøya ved Okhotskhavet. Palana er hovudstad i distriktet Korjakia. Staden har ikkje bystatus, men vert kalla "busetjing av urban type". Folketalet er 4000 (2005).

Tettstader i Russland
Narjan-Mar

Narjan-Mar (russisk Нарьян-Мар) er ein by i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar og hovudstad i det autonome distriktet Nenetsia. Byen ligg ved elva Petsjora, 119 km frå Barentshavet. Byen har hamn for havgåande skip. Namnet tyder «raud by» på nenetsisk. Han fekk bystatus den 10. mars 1935, seks år etter grunnlegginga av byen og Nenetsia (1929).

Utvikling av folketalet

Økonomi 

Byen har ei viktig hamn, for trafikken frå Petsjora og ut i ope hav, og ein flyplass, for trafikk med rutefly til og frå Arkhangelsk og Moskva, og med små dobbeldekkarar ut på vidda. Byen er eit viktig senter for fiskeria, dei har fiske- og sagbruksindustri, og eit slakteri for rein. Nenetsia har fleire rike oljefunn, og både russiske og vestlege oljeselskap har verksemd i Narjan-Mar.

Historia 

Narjan-Mar vart grunnlagt som administrativt senter for det autonome området i 1932, og fekk bystatus i 1935. I Sovjettida var byen lukka område. Etter sovjettida har Narjan-Mar fått ei meir internasjonal rolle, m.a. som administrativt senter for ein av medlemsregionane i Barentsregionen.

Bakgrunnsstoff 
 Narjan-Mar si heimeside

Busetnader grunnlagde i 1929
Ust-Ordynskij

Ust-Ordynskij (russisk Усть-Ордынский) er ein tettstad i Sibir i Russland og var fram til 1. januar 2008 hovudstad i det tidlegare autonome distriktet Ust-Orda Burjatia. Folketalet er 14 300 (2003). Ust-Ordynskij har ikkje bystatus, men vert kalla "tettstad av urban type". Han ligg ved elva Kuda, 62 kilometer nordvest for Irkutsk.

Tettstader i Russland
Ust-Orda Burjatia
Khanty-Mansijsk

Khanty-Mansijsk (russisk Ханты-Мансийск) er ein by i Vest-Sibir i Russland, og hovudstad i det autonome distriktet Khanty-Mansia. Folketalet er om lag 65 000 innbyggjarar (2008). Byen vart grunnlagd i 1930 som tettstaden Ostjako-Vogulsk. I 1940 skifta han namn til Khanty-Mansijsk, og i 1950 fekk han bystatus. Han ligg ved elva Irtysj. Dei siste åra har byen sin økonomi nytt godt av store oljeinntekter. I 2003 arrangerte byen verdsmeisterskapen i skiskyting, og her vert jamleg arrangert verdscuprenn i skiskyting.

Distriktet har status som autonomt distrikt fordi det er sentrum i området for khantyane og mansiane, talarane av dei ob-ugriske språka khantisk og mansisk.

Busetnader grunnlagde i 1930
Bashar al-Assad

Bashar al-Assad () har vore president i Syria sidan 2000. Han leier òg det syriske Baath-partiet. Etter den syriske grunnlova er Baath-partiet det statsberande partiet. 

Bashar al-Assad vart president etter at faren Hafez al-Assad døydde, og hadde ikkje hatt framståande politiske stillingar før dette. Verken Bashar al-Assad eller faren Hafez har vorte valde i frie, demokratiske val. 

Bashar al-Assad er utdanna augelege i Damaskus og London. Han var opphavleg ikkje tiltenkt noka politisk rolle, men dette endra seg då den eldre broren Basil al-Assad døydde i 1994.

Al-Assad-familien høyrer til den muslimske alawitt-sekta, ein religiøs minoritet i Syria.

Assad, Bashar
Fager er jordi

«Fager er jordi», betre kjent i Noreg under bokmålnamnet «Deilig er jorden», er ein salme skriven av den danske diktaren B.S. Ingemann som «Dejlig er jorden». I bokmålsutgåva er songen ein av dei mest folkekjære julesongane i Noreg. Salmen er også brukt som gravferdssalme; den danske versjonen vart brukt ved gravferda til diktaren Ingemann, mens den svenske teksten vart brukt ved gravferda til Olof Palme.

Ingemann gav ut songen under tittelen «Pilgrimssang» i «Dansk Kirketidene» den 8. september 1850. Føredømet til songen var «Schönster Herr Jesu», ein tysk folkesalme frå Schlesien som fyrst vart trykt i 1842 i samlinga Schlesische Volkslieder. Dei andre og tredje versa i den schlesiske songen skildrar kor fager verda er, men seier at Jesus er endå fagrare. Ingemann brukte dette omgrepet, men endra det for å visa til kor fager verda hadde vorten på grunn av Jesus sin fødsel. Melodien er lite endra.

Songen vart omsett til nynorsk av Gunnar Torgeirsson Rysstad. Han kom ut i 1900 i Syn og Segn og har sidan vore trykt omatt fleire gongar i ulike nynorske salmebøker og samlingar.

Tekst

Kjelder 
 «Fager er jordi» i Aasentunet
 «Pilgrimssang» i Kalliope
 Aud Norgaard Nyhus, «Denne salmen er jeg glad i», Biri Menighetsbudet Nr. 1/04 

Julesongar
Salmar frå 1800-talet
Mackinacbrua

Mackinacbrua (engelsk Mackinac Bridge, uttala ) er ei hengebru i Michigan i USA. Ho går over Mackinacsundet (engelsk Straits of Mackinac) mellom Michigansjøen og Huronsjøen, og knyter saman dei to halvøyane i Michigan – Lower Peninsula (LP) og Upper Peninsula (UP). Ho går frå Mackinaw City (LP) til St. Ignace (UP). Brua vert ofte kalla «Mighty Mac» eller «Big Mac».

Planane om å byggje ei bru over sundet kom allereie på 1880-talet, men Mackinacbrua stod ikkje ferdig før i 1957. Ho var då ei av dei lengste hengebruene i verda, og er på heile 2626 meter. 

Sjefsingeniør for konstruksjonen var David B. Steinman, og selskapet American Bridge Company stod bak. Fem arbeidarar døydde da ein bygde brua.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 YouTube - Mackinaw Bridge view from the top
 Mackinac Bridge Home

Michigan
Hengebruer i USA
Skipingar i 1957
Vegbruer i USA
Royal Marines

His/Her Majesty's Royal Marines, som regel berre kalla Royal Marines (RM), er infanteri-avdelinga til den britiske marinen. Royal Marines er Storbritannia si amfibiske avdeling.

Avdelinga starta som Duke of York and Albany's Maritime Regiment of Foot så tidleg som i 1664.

Militæret i Storbritannia
Johan Jebsen

Johan Jebsen grunnla Trengereid fabrikker i 1895. Han var bror til Peter Jebsen og Jürg Jebsen.

Arna
Danske forretningsfolk
Jürg Jebsen

Jürg Jebsen grunnla tekstilfabrikk i Arna, og saman med sonene sine også Fossekleven Fabrik på Berger i Vestfold. Han var bror til Peter Jebsen og Johan Jebsen.

Bakgrunnsstoff 
 Jarslberg museum

Arna
Danske forretningsfolk
Nyskolen

Nyskolen starta opp i Oslo 23. august 2004. Friskulen byggjer pedagogikken sin på eit trygt fellesskap, individuell utvekling og elevdemokrati. Skulen held til i Akersveien på St. Hanshaugen. Han har barne- og ungdomssteg, fordelt på om lag 60 elevar. Elevane går ikkje i aldersdelte klassar, men i grupper på tvers av alder. Dette er den einaste skulen av sitt slag i Noreg. Skulen er grunnlagt av Mosse Jørgensen.

Bakgrunnsstoff 
 Nyskolen

Skular i Oslo
Skipingar i 2004
Privatskule

Privatskular eller friskular er skular i Noreg som driv etter den såkalla privatskulelova. 

Privatskular heitte ei tid friskular sidan dei normalt er privateigde. Friskuleordninga av 2003 vart innført etter endringar i friskulelova, primært § 2-1, der det går fram at kravet til formål i privatskulelova § 3 er fjerna. Bondevik 2-regjeringa, beståande av Høgre, Kristeleg folkeparti og Venstre, innførte ordninga med støtte frå Fremskrittspartiet. Hausten 2005 vart det etablert ca. 15 000 vidaregåande skuleplassar ved private skular i Noreg.

Privatskulane driv med støtte frå det offentlege. Tilskotet svarar til 85 % av tilskotsgrunnlaget, som er rekna ut frå kostnadene per elev i den offentlege skulen.

Den nye regjeringa frå Arbeidarpartiet, Sosialistisk Venstreparti og Senterpartiet har gjennomført endringar i lova. 29. juni 2007 vart lova stramma inn og endra namn. Det er blitt svært vanskeleg å starte privatskular. I utgangspunktet er det berre tillate med religiøse eller pedagogiske alternativ. Lova skifta òg namn frå friskulelova til privatskulelova.

Døme på privatskular 
 Nyskolen
 Steinerskulen
 Montessoriskule

Bakgrunnsstoff
 Privatskoleloven på Lovdata

Utdanning i Noreg

sv:Friskola
Mosse Jørgensen

Mosse Jørgensen  (), eigentleg Margit Jørgensen, er ein norsk pedagog som var ein av pådrivarane bak forsøksgymnaset i Oslo, som starta 1967. Hausten 2004 starta ho opp friskulen Nyskolen i Oslo.

Jørgensen fekk Kongens fortenestmedalje i gull i 1991 og Oslo kommunes St. Hallvard-medalje i 1993.

Kjelde 

 Utdjupande artikkel om Jørgensen, skriven av Theo Koritzinsky på snl.no

Norske pedagogar
Kongens fortenestmedalje i gull
St. Hallvard-medaljen
Urix

Urix er eit utanriksmagasin som blir sendt på NRK1 og NRK2. Urix vert produsert av Dagsrevy-redaksjonen. Dagsrevyen er ein del av NRK Nyheter.

Bakgrunnsstoff 
 Nyhende frå NRK

NRK
Norske fjernsynsprogram
Khaled Hosseini

Khaled Hosseini () er ein afghansk-amerikansk forfattar og lege. Han vart fødd i Kabul. Hans fyrste roman var bestseljaren The Kite Runner (omsett til bokmål med namnet Drageløperen).

Romanar 
 The Kite Runner (2003, bokmål Drageløperen, Schibsted 2003 (ISBN 82-516-2148-8)
 A Thousand Splendid Suns (bokmål Tusen strålende soler, utgjeven 2007)

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske forfattarar
Afghanske forfattarar
Folk frå Kabul
Aure i Ardennes

Aure er ein kommune i departementet Ardennes, i regionen Champagne-Ardenne i Frankrike. Han har rundt 50 innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
 Geografisk plassering av Aure

Champagne-Ardenne
Uljanovsk

Uljanovsk (russisk Ульяновск) er ein by i Russland og hovudstad i Uljanovsk oblast. Byen ligg ved breidda av elva Volga, aust i den europeiske delen av Russland, 893 km aust for Moskva. Byen har like over 600 000 innbyggjarar. 

Uljanovsk vart grunnlagd under namnet «Simbirsk» i 1648 og fekk bystatus i 1796. I 1924 endra han namn til «Uljanovsk» etter det eigentlege namnet til Lenin - Vladimir Uljanov - som vart fødd i byen og budde der til han var 17 år gamal. Aleksandr Kerenskij, leiaren av den russiske regjeringa som vart styrta av Lenin i oktoberrevolusjonen, vart òg fødd i byen.

Folk frå Uljanovsk
Nikolaj Karamzin (1766–1826), historikar og forfattar 
Aleksandr Pusjkin (1799–1837), forfattar 
Nikolaj Jazykov (1803–1846), diktar
Ivan Gontsjarov  (1812–1891), forfattar
Ilja Uljanov (1831–1886), pedagog
Vladimir Lenin (1870–1924), kommunistleiar
Aleksandr Kerenskij, (1881–1970), statsminister
Andrej Sakharov (1921–1989), atomfysikar, dissident og menneskerettsforkjempar
Ljudmila Belousova (1935-2017), kunstløpar

Bakgrunnsstoff 

Byar ved Volga
Busetnader grunnlagde i 1648
Gilbert Thomas Walker

Gilbert Thomas Walker () var ein britisk fysikar og statistikar. Han er best kjend for dei banebrytande arbeida over El Niño-fenomenet, og for å fremje studiet av klimaet i det heile.

Walker var etablert som anvend matematikar ved Cambridge University då han vart generaldirektør for observatoria i India i 1904. Mens han arbeidde der studerte han monsunen i Indiahavet, det at monsunregnet ikkje kom gav opphav til ein stor sveltkatastrofe i 1899. Etter å ha analysert store mengder data over dei neste femten åra publiserte han dei første skildringane av den sørlege oscillasjonen til det atmosfæriske trykket mellom Indiahavet og Stillehavet, og korleis dei korrelerte med temperaturen og regnet i tropane, m.a. i India. Dette heng saman med Walkersirkulasjonen, som seinare vart kalla opp etter han.

Walker heldt fram med studia av dei årvisse vêr- og klimaendringane etter at han vart pensjonert frå arbeidet i India (i 1924), og han tok imot eit professorat i meteorologi ved Imperial College London. Det opphavlege målet sitt, å spå svikt i monsunregnet, hadde han berre måteleg suksess med, men teoriane og materialet hans representerte viktige steg framover i arbeidet mot betre modellar for klimaet over heile verda.

Bakgrunnsstoff 
 Weather Facts: Sir Gilbert Walker - weatheronline.co.uk
 Pen portrait of Sir Gilbert Walker 
 Royal Society citation
 R. W. Katz «Sir Gilbert Walker and a Connection Between El Nino and Statistics,» Statistical Science, 17, (2002), pp. 97–112. Project Euclid

Walker, Gilbert Thomas
Walker, Gilbert Thomas
Vallée d’Aure

Vallée d’Aure (Aurdalen) ligg i dei franske Pyreneane, i departementet Hautes-Pyrénées (Høgpyreneane), i regionen Midi-Pyrénées i det søraustlege Frankrike, ikkje så langt frå Spania. 

Vallée d’Aure høyrer til området Pays d’Aure. Elva Neste (som i kommunen Saint-Lary-Soulan vert kalla Neste d’Aure) renn gjennom dalen. Vallée d’Aure er om lag 40 km og strekkjer seg frå Sarrancolin heilt til den grensa til Spania, der tunnellen Aragnouet-Bielsa som bind saman Vallée d’Aure med Bielsa i Spania.

Byar i Vallée d’Aure 
 Sarrancolin
 Arreau
 Cadéac
 Vielle-Aure
 Saint-Lary-Soulan
 Aragnouet med omkringliggande landsbyar Eget, Fabian og Le Plan

Alpinanlegg i Vallée d’Aure 
 Saint-Lary-Soulan
 Piau-Engaly

Sjå òg 
 Pays d’Aure 
 Comté d’Aure
 Neste d’Aure

Bakgrunnsstoff 
 Turistinformasjon

Fransk geografi
Pays d’Aure

Pays d’Aure er eit område i Gascogne i det søraustlege Hautes-Pyrénées i Frankrike. Folk frå Pays d’Aure vert kalla Aurais. 

Pays d’Aure omfattar dalføra:
 Vallée de la Neste (Nestedalen nedanfor Sarrancolin)
 Vallée d'Aure (Aurdalen nedanfor Sarrancolin)
 Vallée de Louron (Lourondalen ved Arreau).

Området grensar mot Bigorre i aust, Spania i sør (samband via tunnellen Aragnouet-Bielsa), Comminges i aust og Magnoac i nord.

Historie 
I det tiande århundret var området ein del av comté d’Aure, som omfatta dei fire dalføra Aure, Neste, Barousse og Magnoac.

Sjå òg 
 Comté d’Aure
 Vallée d’Aure
 Neste d’Aure

Fransk geografi
Janitsjarkorps

Eit janitsjarkorps er eit musikk-korps som har både treblåsarar og messingblåsarar i tillegg til perkusjon, i motsetnad til brassband som ikkje har treblåsarar.

Omgrepet janitsjarkorps kjem opphavleg frå tyrkisk militærmusikk. Ordet «janitsjar» kjem frå tyrkisk yeni çeri som tyder 'ny her'. Janitsjarane var osmanske hærfolk.

Janitsjarmusikk i Noreg 
Norske janitsjarkorps hadde opphavleg ofte ein besetning som likna på den til militærmusikkorpsa, med relativt få musikarar på kvar stemme. Sidan 70-talet har norske amatør-janitsjarkorps i større grad nærma seg den amerikanske Symphonic Band-modellen, der ei stor klarinettgruppe ber ein stor del av korpsklangen. Moderne janitsjarmusikk krev òg ofte ei stor gruppe med allsidige musikarar på slagverk som kan spela melodiske og rytmiske slagverksinstrumenter om kvarandre.

Kvart år blir det arrangert noregsmeisterskap for janitsjarkorps i Olavshallen i Trondheim.

Instrument ein kan finne i janitsjarkorps 
Messingblåsarar:

Pikkolotrompet, trompet, kornett, flygelhorn, valthorn, trombone, eufonium og tuba.

Treblåsarar:

Pikkolofløyte, tverrfløyte, obo, klarinett, altsaksofon, tenorsaksofon, barytonsaksofon, bassklarinett og fagott.

Perkusjon:
Ymse slagverksinstrument som til dømes pauker, xylofon, trommer og cymbalar.

Musikkorps
Comté d’Aure

Comté d’Aure, òg kalla les Quatre Vallées (dei Fire Dalføra), er ein tidlegare provins i Frankrike, som omfatta dalføra Vallée d'Aure, Vallée de la Neste, Vallée de Barousse og Vallée du Magnoac.

Sjå òg 
 Pays d’Aure
 Vallée d’Aure
 Neste d’Aure

Fransk geografi
Elva Neste

Neste er ei 85 km lang elv i Midi-Pyrénées i sør i Frankrike. Ho har sitt utspring nær Saint-Lary-Soulan, der fleire mindre elvar renn saman. Desse har namn etter områda dei renn gjennom, men med førestavinga Neste: Neste d’Aure i området Saint-Lary-Soulan, Neste de Saux, Neste du Moudang, Neste de la Géla, Neste de Badet, Neste de Couplan, osb. Frå Arreau, der ho renn saman med Neste du Louron og til ho ved Montréjeau (Kongsfjellet) munnar ut i Garonne heiter ho La Neste. 

Ho renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Hautes-Pyrénées: Saint-Lary-Soulan, Arreau, La Barthe-de-Neste
 Haute-Garonne: Montréjeau

Sjå òg 
 Vallée d'Aure

Neste
Neste
Neste
Neste
Aure de Paris

Den heilage Aure av Paris (fransk Sainte Aure de Paris) var den fyrste abbedissa ved Columbanus-klosteret i Saint-Martial de Paris som var grunnlagt av den heilage Éloi. Ho styrte dette klostret i 33 år, heilt til ho døydde av pest i 666. 
Relikviane hennar blir oppbevart saman med dei til helgenane Éloi og Ouen. Ho har festdag den 4. oktober. 

Saint-Martial-klostret låg i rue Braque i 4. arrondissement i Paris no ligg. Eit kapell til ære for st. Aure de Paris ligg i rue de Reuilly (12. arr.) i Paris.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aure de Paris» frå , den 13. september 2012. 
  oppgav desse kjeldene:
 Abbé Pétin, Dictionnaire hagiographique, vies des saints et des bienheureux, tome 1, Paris, 1850, site de l'église romane de Tohogne.

Franske helgenar
Katolske helgenar
Folk frå Paris
Døde på 600-talet
Mjosundbrua

Mjosundbrua er ei bru som kryssar Mjosundet mellom Ertvågsøya og Rottøya i Aure kommune i Møre og Romsdal. Brua er ein del av vegsambandet mellom fastlandet og Ertvågsøya. Mjosundbrua, som er 346 meter lang, vart opna i 1995 og er ein del av Riksveg 680.

Sjå òg 
 Aursundbrua
 Smalsundbrua

Bakgrunnsstoff 
 Bilde av Mjosundbrua 
 Kart fra hvor.no 

Vegbruer i Møre og Romsdal
Bjelkebruer
Vegar i Aure
Bruer opna i 1995
1995 i Noreg
Smalsundbrua

Smalsundbrua er ei bru som kryssar Smalsundet i Aure kommune i Møre og Romsdal. 

Smalsundbrua er 346 meter lang. Den vart opna i 1995 og er ein del av Riksveg 680.

Sjå òg 
 Aursundbrua
 Mjosundbrua

Vegar i Aure
Vegbruer i Møre og Romsdal
Bjelkebruer
Betongbruer
Bruer opna i 1995
1995 i Noreg
Aursundbrua

Aursundbrua er ei bru som kryssar Aursundet mellom fastlandet og Ruøya i Aure kommune i Møre og Romsdal. Brua er ein del av vegsambandet mellom fastlandet og Ertvågsøya. 

Aursundbrua er 486 meter lang. Den vart opna i 1995 og er ein del av Riksveg 680.

Sjå òg 
 Smalsundbrua
 Mjosundbrua

Vegar i Aure
Vegbruer i Møre og Romsdal
Fritt frambygg-bruer
Bruer opna i 1995
1995 i Noreg
Aurdalen

Aurdalen i Aure kommune i Møre og Romsdal fylke 
 Aurdalen i Sunndal kommune i Møre og Romsdal fylke 
 Aurdalen i Aurland kommune i Sogn og Fjordane fylke
 Aurdalen på Hitra i Sør-Trøndelag fylke 
 Aurdalen i Lindås kommune i Hordaland fylke
 Aurdalen i Sykkylven kommune i Møre og Romsdal fylke
 Aurdalen i Dronning Maud Land i Antarktis

Sjå òg 
 Vallée d’Aure (Aurdalen) i dei franske Pyreneane