alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Junior Eurovision Song Contest 2016

Junior Eurovision Song Contest 2016 (JESC 2016) var den 14. gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Mediterranean Conference Centre i Valletta på Malta. Finalen fann stad 20. november 2016.

Sytten land tevla i  Junior Eurovision Song Contest 2016. Israel, Kypros og Polen venda tilbake til konkurransen, etter høvevis tre, eitt og tolv år vekke frå tevlinga.

Georgia vann tevlinga for tredje gong, med songen «Mzeo», sungen av Mariam Mamadashvili.

Format

Programleiarar 
28. oktober 2016 vart Valerie Vella og Ben Camille presentert som programleiarar for Junior Eurovision Song Contest 2016. Vella er kjend på Malta som programleiar, og har tidlegare vore programleder under Malta sine nasjonale finalar til Eurovision Song Contest i 2002, 2009 og 2011. Ho har også vore kommentator i Eurovision Song Contest i 2009 og 2010, i tillegg til Junior Eurovision Song Contest frå 2004 til 2009. Ved Eurovision Song Contest 2000 og 2005 las ho opp poenga gjevne frå Malta. Camille er også kjend som programleiar og som skodespelar på Malta og er kjend for å ha spelt i den maltesiske TV-serien Strada Stretta. Han leia Malta Eurovision Song Contest 2016 og las opp Malta sine jurypoeng i Eurovision Song Contest same år.

Nytt røystesystem 
Under pressekonferansen for Junior Eurovision Song Contest 2016, som vart halden i Stockholm, annonserte styregruppa at det ville vere ei rekkje forandringar i samband med avrøystinga i Junior Eurovision Song Contest. Tidligare hadde poenga vore gjeven basert på ein kombinasjon av 50 % nasjonale juryrøystar og 50 % sjåarrøyster frå kvart land, i tillegg til eit ekstra sett med poeng gjevne av ein «barnejury». Den nye avrøystingsprossessen ville vere ei tilpassing av det nye systemet, som vart innført i Eurovision Song Contest same år, men i staden for sjåarstemmar, som vart fjerna, ville barnejury verte nytta i kvart land. I 2016, ville 1-8, 10 og 12 poeng verte tildelt basert på ein 50/50-kombinasjon frå vaksen- og barnejuryar frå kvart land, der poenga frå vaksenjuryen ville bli lesne opp av ein talsperson frå kvart land, medan poeng frå dei nasjonale barnejuryane ville verte samla og lesne opp av programleiarane. Dette førte til at sjåarane ikkje fekk røyste for fyrste gang i Junior Eurovision Song Contest si historie. I tillegg ville eit ekspertpanel frå den profesjonelle musikkindustrien gje tilbakemeldingar til alle artistane sine framføringer. Ekspertpanelet bestod av Christer Björkman,  og Jedward, som deltok i Eurovision Song Contest 2011 og 2012. Også for fyrste gang siden 2005, vart 12 poeng som kvart land fekk i starten av avrøystinga fjerna. Dette vart innført i 2005 for å hindre at nokon fekk null poeng.

Deltakande land

Røystegjeving 

 Ekspertjury 1 (X1) – Christer Björkman
 Ekspertjury 2 (X2) – Mads Grimstad
 Ekspertjury 3 (X3) – Jedward

12 poeng frå dei nasjonale vaksenjuryane

12 poeng frå dei nasjonale barnejuryane

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2016

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Junior Eurovision Song Contest

2016
Musikktevlingar i 2016
2016 på Malta
Musikk på Malta
Ikeya-Zhang

Kometen Ikeya–Zhang (offisielt 153P/Ikeya–Zhang) er ein komet som vart oppdaga av tre astronomar kvar for seg den 1. februar 2002. Japanaren Kaoru Ikeya oppdaga han kl. 09.50 UTC, kinesaren Daqing Zhang halvannan time seinare, medan brasilianaren Paulo Raymondo fann han same dag, men då hadde alt meldinga om kometen gått ut frå IAU. 

Ikeya-Zhang framstod som ein diffus ball på himmelen med storleiksklasse 3 og med ein hale. Han fann seg i nærleiken av Andromedagalaksen, og var nærast sola 18. mars, 75 millioner km unna, og nærast jorda 30. april, 60 millioner km unna.

Studiar av banen til Ikeya-Zhang viser at kometen har vitja oss tidlegare, i 1661. Han vart da kalt Hevelius' komet, etter oppdagaren Johannes Hevelius frå Polen.

Kjelder
Delphin, Inger Lise A. (14. februar 2009). Ikeya Zhang. I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Ikeya-Zhang.

Ikeya-Zhang
Periodiske kometar
Immersjon

Immersjon er eit fenomen der ein himmellekam forsvinn ved at han vart dekt av ein annan himmellekam, eller trer inn i skuggen til ein annan himmellekam.

Kjelder

Observasjonsastronomi
Indikasjonssyklusen

Indikasjonssyklusen er ein syklus på 15 år som tidlegare vart mykje nytta i kronologien. Han har ingen astronomisk bakgrunn, men hadde tilknyting til skatteinnkrevingssystemet til Romarriket.

Kjelder

Kalendrar
Måleiningar for tid
Díkomo

Díkomo (gresk Δίκωμο, tyrkisk Dikmen) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Díkomo omfattar to ulike lokalstyrte busetnader:
Káto (=Nedre) Díkomo (gresk Κάτω Δίκωμο, Káto Díkomo tyrkisk Aşağı Dikmen)
Páno (=Øvre) Díkomo (gresk Πάνω Δίκωμο, Páno Díkomo tyrkisk Yukarı Dikmen)

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnadene vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er dei administrerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som kommunen Dikmen i distriktet Girne.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den nord-kypriotiske kommunen Dikmen 9 120 innbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Aşağı Dikmen (Káto Díkomo) (3 553 innbyggjarar)
Yukarı Dikmen (Páno Díkomo) (416 innbyggjarar)
Ağırdağ (Agírda) (745 innbyggjarar)
Akçiçek (Sýsklipos) (79 innbyggjarar)
Boğazköy (Bogázi) (1 943 innbyggjarar)
Dağyolu (Fóta) (525 innbyggjarar)
Göçeri (Piléri) (228 innbyggjarar)
Güngör (Koutsovéndis) (124 innbyggjarar)
Kömürcü (Kiómourtzou) (67 innbyggjarar)
Pınarbaşı (Kriní) (483 innbyggjarar)
Şirinevler (Ájos Ermoláos) (368 innbyggjarar)
Aşağı Taşkent (Sikharí) (290 innbyggjarar)
Yukarı Taşkent (Vounó) (299 innbyggjarar)

Referansar 

Dikomo
Dikomo
Dikomo
Inflasjonskosmologi

Inflasjonskosmologi er ein teori for utviklinga av det tidlege universet, der rommet ekspanderte eksponentielt. Inflasjonsæraen varte frå 10−36 sekund etter Big Bang til ein gong mellom 10−33 og 10−32 sekund. Etter inflasjonsæraen fortsette universet å utvide seg, men ikkje like akselerert. Teorien er ein konsekvens av generell relativitetsteori saman med dei samla teoriane for dei fundamentale kreftene i naturen. 

Inflasjonsteorien vart utvikla i 1980-åra av fysikarane Alan Guth og Andrei Linde.

Kjelder
Grøn, Øyvind. (14. februar 2009). Inflasjonskosmologi. I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/inflasjonskosmologi.

Fysisk kosmologi
Infraraud astronomi

Infraraud astronomi er ei grein innan astronomi og astrofysikk som studerer himmellekamar som er synlege i infraraud stråling (IR). Bølgjelengda til infraraudt lys varierer frå 0,75 til 3,0 mikrometer. Infraraudt lys ligg mellom synleg lys og submillimeter-bølgjer. 

Den infraraude astronomien byrja i 1830-åra, få tiår etter William Herschel oppdaga infraraudt lys i 1800. I starten gjekk utviklinga seint, og det var først tidleg på 1900-talet at ein definitivt fann andre himmellekamar enn sola og månen i infraraudt lys. Etter fleire oppdagingar i 1950- og 1960-åra innan radioastronomi, forstod, astronomane mengda informasjon som fanst utafor synlege bølgjelengder, og moderne infraraud astronomi vart grunnlagd. 

Infraraud og  optisk astronomi vert ofte praktisert med dei same teleskopa, dei same speglane eller linsene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Infrared astronomy» frå ,  den 16. juni 2016.

Bakgrunnsstoff
 Caltech IR 
 Infrared Science Archive

Astronomisk avbilding
Observasjonsastronomi
Infraraud avbilding
Interplanetarisk stoff

Interplanetarisk stoff er gass og støv i rommet mellom planetane. Den interplanetariske gassen består av nøytralt og ionisert hydrogen med tilsetning av andre atomære partiklar, som er utstøytt frå sola. Mesteparten av det interplanetariske støvet stammar truleg frå heilt eller delvis oppløyste kometar. I den vidaste tydinga omfattar den interplanetariske materien òg meteoroidar og kometar.

Kjelder

Interplanetarisk medium
Plasmafysikk
Planetsystem
solsystemet
Romplasma
Kazáfani

Kazáfani (gresk Καζάφανι, tyrkisk Ozanköy) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Girne (Kerýnia) i distriktet Girne.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 070 innbyggjarar.

Referansar 

Kazafani
Kazafani
Vasília

Vasília (gresk skrift Bασίλεια, tyrkisk Karşıyaka) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Lapta (Lápithos) i distriktet Girne.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 091 innbyggjarar.

Referansar 

Vasilia
Vasilia
Borgny Dam-Nielsen

Borgny Dam-Nielsen () er ein norsk forfattar, biblioteksjef, kulturarbeidar og bioingeniør. Ho er busett i Selje. Dam-Nielsen var biblioteksjef i Selje fram til 2003. Ho har også m.a. jobba med 1000 års-jubileet i Selje 1996-1997. Dam-Nielsen er utdanna bioingeniør og jobba i fleire år på laboratoriet ved Nordfjord sjukehus.

Borgny Dam-Nielsen hadde ei tid sitt eige forlag i Selje, Scriptoriet, som i 1997, i samarbeid med Pilegrimsforlaget, gav ut boka «Selja – Sunnivakulten og pilegrimsmålet» av Eivind Luthen, og forlaget hennar fekk dessutan gitt ut eit manus av Sigrid Undset: «Den hellige Sunniva» i 2000.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Borgny Dam-Nielsen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Intervju i Sunnmørsposten 13. mars 2008 

Norske barnebokforfattarar
Forfattarar frå Selje
Sigurd Wahl Sande

Sigurd Wahl Sande () er ein norsk prest. Han vaks opp fleire stader, og er busett i Straumsnes i Fjaler. Han har teologisk eksamen frå universitetet i Oslo og tok seinare pastoral-klinisk utdanning og etterutdanning i familieterapi. Sande har jobba som sjømannsprest fleire stader, som sokneprest i Årdal og Fjaler, som sjukehusprest i Førde og som konsulent ved familievernkontoret i Fjaler.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
Presentasjon av Sigurd Wahl Sande på baksida av boka hans

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Årdal
Forfattarar frå Fjaler
Forfattarar frå Lærdal
Forfattarar frå Førde
Mpumalanga

Mpumalanga er ein provins i Sør-Afrika. Hovudstaden er Nelspruit, arealet er 76 495 km² og folketalet 4 039 939 (2011). Provinsen vart danna i 1994 av ein del av den gamle provinsen Transvaal. 90,7 % av folket er svarte afrikanarar, 7,5 % kvite, 0,9 % er av blanda europeisk-afrikansk opphav («farga») og 0,7 % asiatar. 

Provinsar i Sør-Afrika
Skipingar i 1994
Limpopo

Limpopo er ein provins i Sør-Afrika. Hovudstaden er Polokwane, arealet er 125 754 km² og folketalet 5 404 868 (2011). 

Provinsen vart danna i 1994 av ein del av den gamle provinsen Transvaal. 96,7 % av folket er svarte afrikanarar, 2,6 % kvite, 0,3 % er av blanda europeisk-afrikansk opphav («farga») og 0,3 % asiatar. 

Provinsar i Sør-Afrika
Free State

Free State er ein provins i Sør-Afrika. Hovudstaden er Bloemfontein, arealet er 129 480 km² og folketalet 2 745 590 (2011). 87,6 % av folket er svarte afrikanarar, 8,7 % kvite, 3,1 % er av blanda europeisk-afrikansk opphav («farga») og 0,4 % asiatar. 

Provinsar i Sør-Afrika
Oddvar Etnestad

Oddvar Etnestad () er ein norsk kyrkjeverje og forfattar frå Førde.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Biblioteka i Sunnfjord
Bloggen til Oddvar Etnestad

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Førde
Olav Åm

Olav Åm () var ein norsk skulestyrar og skuledirektør. Han var frå Vindafjord, og busett mellom anna i Leikanger.

Åm hadde eksamen frå Volda Lærarskule 1941, og i 1941-1942 arbeidde han som lærar i Audnedal og Hegebostad i Vest-Agder. Han var styrar ved framhaldsskulen i Årdal 1942-1943 og rektor ved Årdal Realskule 1943-1945. Frå 1945-1956 var han rektor ved Oppdal kommunale realskole. Frå 1956 vart Åm ein av pionérane ved innføring av 9-årig skule i Norge ved at han vart styrar for ein slik forsøksskule i Ørsta. Liknande forsøksskular kom samstundes i gang i Sykkylven og Malm i Trøndelag.

Åm var skuledirektør i Sogn og Fjordane 1963-1985. Han var 1965-1970 medlem av Steen-komitéen som greidde ut reformer i den vidaregåande skulen i Norge, der tidlegare gymnas og yrkesskular vart integrerte.

I 1969 la han som skuledirektør i Sogn og Fjordane fram den første planen i landet basert på det nye skulemønsteret.

Olav Åm har vore ein skatta foredragshaldar og kåsør. Saman med Gunnar Mjaaland skreiv han Matematikk for ungdomsskulen (første utgåva 1965–69), var redaktør for nynorskdelen i Hermes Leksikon (Hermes Forlag 1979) som var det første leksikon med både nynorsk- og bokmålstekst. I 1999 gav han ut diktsamlinga «Fykande frø» – gjeven ut som lydbok i 2005 der Åm sjølv les dikta. (Skald Forlag).

I 2002 vart han tildelt Målrosprisen av Sogn og Fjordane mållag og i februar 2003 vart han heidra med Kongens fortenestemedalje i gull.

Olav Åm var far til komponisten Magnar Åm.

Bibliografi

Bøker

Lydbøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Om Olav Åm i Allkunne

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Årdal
Forfattarar frå Leikanger
Norske sakprosaforfattarar
Nynorskforfattarar
Interstellart stoff

Interstellart stoff eller interstellar materie (òg kalla interstellart medium) er stoffa som er samla mellom stjernene i ein galakse. Dette stoffet består som oftast av atom i ionisert og molekylær form, støv og kosmisk stråling. Emisjontåker består av varm hydrogengass som er ionisert av varme stjerner og sender ut lys på bestemde bølgjelengdr i form av eit emisjonspektrum. Mørke tåker har større tettleik og avteiknar seg mot ein lysare bakgrunn av stjerner eller lysande tåker. Andre er refleksjonståker som reflekterer lys frå stjerner i nærleiken. Her finn vi òg kalde og tette molekyltåker, som inneheld mykje gassmolekyl, og dessutan tåker med kald nøytral hydrogengass. Dei vert først og fremst observert i radiobølgjeområdet. Det finst òg ein særs tynn og varm gass som sender ut røntgenstråling.

Mellom fem og ti prosent av materien i Mjølkevegen er interstellart stoff.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Interstellar materie» frå ,  den 17. juni 2016. 
 

Astrokjemi
 
Verdsrommet
Iosif Sjklovskij

Iosif Samuilovitsj Sjklovskij () var ein sovjetisk astrofysikar. 

Han var professor ved universitetet i Moskva frå 1938. Han var ein av dei leiande astrofysikarane på 1900-talet med eit særs breitt arbeidsfelt, som ionosfæren til jorda, koronaen til sola, supernovaer og kvasarar. Fleire av bøkene hans er omsett til engelsk som Cosmic Radio Waves (1960), Supernovae (1968), Stars, Their Birth, Life and Death (1978) og saman med Carl Sagan Intelligent Life in the Universe (siste utgåve 1978).

Kjelder

Folk frå Hlukhiv
Elevar ved Universitetet i Moskva
Tilsette ved Universitetet i Moskva
Sovjetiske astronomar
Astronomar på 1900-talet
Jødiske vitskapsfolk
Radioastronomar
Medlemmar av Det sovjetiske vitskapsakademiet
Ariadnes Colles

Ariadnes Colles (latin for Ariadneåsane) er eit kaosterreng i dei sørlege høglanda på Mars. Blokkene i kaosterrenget når ei høgd på opp til 300 meter.

Til skilnad frå andre kaosterreng, slike som Iani Chaos, er ikkje området ei vasskjelde. Det vert difor drøft om opphavet til Ariadnes Colles ligg i vass- eller vinderosjon.

Aradiadnes Colles ligg på Terra Cimmeria, eit stykke sør for Ma'adim Vallis.

Kjelder 
 Chaotic terrain in Ariadnes Colles - ESA

Kaosterreng på Mars
Ira Sprague Bowen

Ira Sprague Bowen () var ein USA-amerikansk fysikar og astronom. I 1927 oppdaga han at nebulium ikkje var eit grunnstoff, men i staden eit dobbelt ionisert hydrogen.

Han var direktør for Mount Wilson-observatoriet 1946–1947, for både Mount Wilson- og Palomar-observatoriet 1948–1964. Bowien arbeidde hovudsakleg med ekseperimentell spektroskopi, tåkespekter, kosmisk stråling og bruksoptikk.

Honors
Prisar
Henry Draper-medaljen frå National Academy of Sciences (1942)
Howard N. Potts-medaljen (1946)
Rumford-prisen til American Academy of Arts and Sciences (1949) 
Frederic Ives Medal (1952)
Brucemedaljen (1957)
Henry Norris Russell Lectureship (1964)
Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1966)
Oppkallingar
Krateret Bowen på månen
Asteroiden 3363 Bowen
Bowenforholdet for turbulente fluksar frå ei flate.

Kjelder

USA-amerikanske astronomar
Elevar ved California Institute of Technology
Tilsette ved California Institute of Technology
Bowne, Ira
National Academy of Sciences
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Isaac Newton Telescope

Isaac Newton Telescope (INT) var opphavleg eit 98 tommar (2,5 m) stort spegelteleskop som vart teke i bruk ved Greenwich-observatoriet i Sussex i 1967. Det vart demontert i 1979, fullstendig ombygd og flytta til Roque de los Muchachos Observatory på La Palma på Kanariøyane, der observasjonane vart teken opp att i 1984. Teleskopet har fått eit nytt 100 tommars objektiv laga av keramisk materiale (Zerodur) som endrar esg særs lite i storleik og form ved temperaturvariasjonar, og det er blitt utstyrt med mellom anna Charge-Coupled Device for elektronisk biletkonstruksjon. Instrumentet er automatisert og styrt av datamaskin. Av observasjonstida vert 20 % disponert av Nederland, 5 % av Spania, 20 % av eit internasjonalt team og resten av Storbritannia.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Heimeside

Teleskop
Astronomiske observatorium på Kanariøyane
Skipingar i 1967
Greenwich
Ájos Amvrósios

Ájos Amvrósios (gresk Άγιος Αμβρόσιος, tyrkisk Esentepe) er ein by på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som kommunen Esentepe i distriktet Girne.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den nord-kypriotiske kommunen Esentepe 2 414 innbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Esentepe (Ájos Amvrósios) (1 754 innbyggjarar)
Bahçeli (Kalogréa) (388 innbyggjarar)
Beşparmak (Trapéza) (30 innbyggjarar)
Karaağaç (Khárkia) (242 innbyggjarar)

Referansar 

Ajos Amvrosios
Ajos Amvrosios
Ajos Amvrosios
Jacobus Kapteyn

Jacobus Cornelius Kapteyn () var ein nederlandsk astronom. Han er kjend for sine omfattande studiar av Mjølkevegen, og var den første som fann bevis for at galaksar roterer. 

Kapteyn var professor i Groningen frå 1878 til 1921. Han var den første som nytta statistiske metodar i astronomien. Han oppdaga ei stjerne som flytta seg særleg raskt, Kapteyn-stjerna.

Prisar
Prisar
Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1902)
James Craig Watson-medaljen (1913)
Brucemedaljen (1913)

Oppkallingar
Kapteyn på månen
Asteroiden 818 Kapteynia
Kapteyn-stjerna
Kapteyn astronomiske institutt ved Universitetet i Groningen
Jacobus Kapteyn Telescope (JKT) på Las Palmas på Kanariøyane
Kapteyn-pakken, astronomisk pakke for Python

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Historie på Kapteyn Institute 

Folk frå Barneveld
Nederlandske astronomar
Elevar ved universitetet i Utrecht
Tilsette ved Universitetet i Groningen
Brucemedaljen
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Medlemmar av Royal Society
Medlemmar av Vitskapsakademiet i St. Petersburg
Medlemmar av Royal Society of Edinburgh
Jacques Cassini

Jacques Cassini () var ein fransk astronom og landmålar som var son av den kjende italienske astronomen Giovanni Domenico Cassini.

Han etterfølgde i 1712 faren sin som leiar for det astronomiske observatoriet i Paris. I 1718 fullførte han arbeidde med å måla ein meridianboge gjennom Frankrike mellom Dunkerque og Perpignan, som var påbyrja av Jean Picard i 1669 . Arbeidet vart presentert i verket De la grandeur et de la figure de la terre (1720). Picard fann at meridianbogen var kortare i nord enn i sør, og trekte den konklusjonen at jorda var flattrykt ved ekvator. Dette var i strid med utrekningane fysikarar hadde gjort av forma til jorda, og utløyste ein langvarig strid mellom forskingsmiljø i Frankrike og England. Striden vart først lagt død fleire tiår seinare (i Cassinis disfavør) etter gjentekne måleseriar, mellom anna i Equador og svensk Lappland.

Blant Cassini sine astronomiske studiar kan nemnast Éléments d’astronomie (1740) og Tables astronomiques du soleil, de la lune, des planètes, des étoiles fixes et des moons de Jupiter et de Saturne (1740).

Asteroiden 24102 Jacquescassini er namnsett etter Jacques Cassini.

Kjelder

Vitskapsfolk frå Paris
Franske astronomar
Astronomar på 1700-talet
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
James Bradley

James Bradley () var ein engelsk astronom og tente som Astronomer Royal frå 1742, etter Edmund Halley. Han er mest kjend for to grunnleggande oppdagingar i astronomien, lysaberrasjon (1725–1728) og nutasjonen til jordaksen axis (1728–1748).  Desse oppdagingane vart kalla «dei mest glimrande og brukbare dette hundreåret» av Jean Baptiste Joseph Delambre, ein astronomihistorikar, matematisk astronom og direktør ved Paris-observatoriet.

Bradley studerte først teologi og vart professor i astronomi i Oxford i 1721. Astronomer Royal var han frå 1742 til 1761.

Kjelder

Astronomar på 1700-talet
Astronomers Royal
Engelske astronomar
Medlemmar av Royal Society
Folk frå Cheltenham
Copleymedaljen
James Edward Keeler

James Edward Keeler () var ein USA-amerikansk astronom og astrofysikar.

Han arbeidde ved Lick Observatory frå 1886 og var direktør der frå 1898. Keeler er særleg kjent for undersøkingane sine av ringane til Saturn og om strukturen og den fysiske samansettinga til galaktiske tåker.

Prisar

 Henry Draper-medaljen frå National Academy of Sciences i 1899. 
 I 1900 vart han vald til president i Astronomical Society of the Pacific.
 Keelergapet i ringane til Saturn. 
 Eit krater på Mars og månen. 
 Asteroiden 2261 Keeler.

Kjelder

Astronomar på 1800-talet
USA-amerikanske astronomar
Asteroideoppdagarar
Lick Observatory
Elevar ved Universitetet i Heidelberg
Tilsette ved University of Pittsburgh
National Academy of Sciences
James Gregory

James Gregory () var ein skotsk matematikar og astronom. Han skildra eit tidleg, praktisk design for spegelteleskopa – gregoriansk teleskop – og gjorde utviklingar i trigonometri, oppdaga representasjon ved uendelege rekkjer for fleire trigonometriske funksjonar. 

James Gregory, studerte i Italia og vart sidan professor ved St. Andrews og Edinburgh universitetene. Han er mest kjend for den første beskrivelse av speilteleskoper.

Krateret Gregory på månen er kalla opp etter han. Han var onkel til matematikaren David Gregory.

Kjelder

Folk frå Kincardine and Mearns
Astronomar på 1600-talet
Matematikarar på 1600-talet
Skotske astronomar
Skotske matematikarar
Skotske oppfinnarar
Elevar ved University of St Andrews
Medlemmar av Royal Society
Vitskaplege instrumentmakarar