alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Home av Procol Harum

Home er det fjerde albumet til Procol Harum og kom ut i 1970. Etter at bassisten David Knights gav seg i bandet, vart han erstatta av Chris Copping. Han hadde tidlegare spelt i The Paramounts i lag med Brooker, Wilson og Trower, som alt var i bandet. The Paramounts var dermed på dette albumet på sett og vis samla att, men med eit anna namn. Dei tok inn Copping for å gå attende til ein meir R'n'B-stil, slik The Paramounts hadde spelt.

Dei første innspelingane vart gjort i London i Trident Studios i lag med den tidlegare organisten deira Matthew Fisher, som òg hadde produsert det førre albumet til bandet. Dei var ikkje nøgd med lyden og framføringane og skrinla desse innspelingane, og starta på ny med produsent Chris Thomas og lydteknikar Jeff Jarratt ved Abbey Road Studios. Då albumet var ferdig ønskte dei eit plateomslag som parodierte Stegespelet med medlemmar av bandet som brikker. 

Då albumet kom ut i juni 1970 nådde det 34. plassen i USA og 49. plassen i Storbritannia. «Whiskey Train» vart gjeven ut som singel, skriven av gitarist Robin Trower med tekst av Keith Reid.

Innhald

Medverkande
Chris Copping – orgel, bassgitar
B.J. Wilson – trommer
Robin Trower – gitar
Gary Brooker – piano og vokal
Keith Reid – tekstar

Teknisk
Jeff Jarratt - lydteknikar
Helmut Hastenteufel - design

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Home (Procol Harum album)» frå ,  den 14. mai 2012.

Bakgrunnsstoff
 ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet

Procol Harum-album
Musikkalbum frå 1970
Album produserte av Chris Thomas
Regal Zonophone Records-album
A&M Records-album
Polydor Records-album
Repertoire Records-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Normert talemål

Normert talemål eller standardtalemål viser til talemål som er rekna som ei nøytral form av eit språk, og som er lite markert av dialekt eller sjargong. Denne språkforma kan også kallast riksmål eller målform, men desse orda har tilleggstydingar på norsk.

Mange land og språk har standardtalemål som til dømes blir brukt i offentleg samanheng, i media eller der talarane har svært forskjellige dialektar. Desse språkvariantane kan ha namn som standard arabisk, standard brasiliansk portugisisk, standard mandarin (kinesisk), Received Pronunciation (britisk engelsk) og riksdansk.

Kjelder

 Oppslag på målform, normalmål og riksmål  i Bokmåls- og Nynorskordboka
«riksmål. – standardtalemål i Store norske leksikon

Sosiolingvistikk
Jutulrock

Jutulrock er ein norsk rockefestival som har vore arrangert i Vågå i august. Festivalen har hatt både kjende og mindre kjende artistar på ei utescene i Jutulheimen. Festivalen har ein familieprofil med aktivitetar for store og små.

Musikkfestivalar i Noreg
Vågå kommune
Tor-Marius Gromstad

Tor Marius Gromstad () var ein norsk fotballspelar for Stabæk frå Arendal.

Biografi 

Gromstad kom til Stabæk frå FK Arendal i 2007, der han spelte midtbane og overtok draktnummer 16 etter Christian Holter. Han spelte på laget då Stabæk vart seriemeistrar i 2008, og har blitt i klubben sidan.

Gromstad vart meld sakna den 13. mai. Han vart sist sett i live i bustaden til broren ved Bislett Stadion. Det vart igangsett store leiteaksjonar i heile Oslo med hjelp frå frivillige, drosjesjåførar, ungdommar frå Arendal og overvakningskamera. Til sist vart han funnen død av arbeidarar på ein byggjeplass i Oslo Sentrum. Dødsårsaka var ei fallulukke, og politiet mistenkte ikkje noko kriminelt bak dødsfallet.

Fotnotar 

Folk frå Arendal
Stabæk-spelarar
Norske fotballspelarar
Gehejmekonseil

Gehejmekonseillet blei innført i Danmark-Noreg i samband med eineveldet på 1660-talet som eit vedtaksorgan som bestod av formennene for ymse kollegium, kongen og nokre av «favorittane» hans. I periodar hadde det så sterk innverknad på vedtaka til kongen, at ein kan snakke om eit embetsmannsstyre. 

Opphavleg het rådet gehejmekonseillet og etter ei uformell stilling under Fredrik III blei det formelt oppretta 21. april 1670, og det fungerte fram til 10. desember 1770, da Johann Friedrich Struensee oppløyste det. Det blei oppretta att som Gehejmestatsrådet 13. februar 1773 og skifta namn til Statsrådet 22. mars 1848 i forkant av innføringa av den danske grunnlova og overgangen til konstitusjonelt monarki.

Bakgrunnsstoff 
 Gehejmekonseilet frå SNL

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gehejmekonseil» frå , den 14. mai 2012. 
 

Dansk politikk
Dansk historie
Australia i Eurovision Song Contest

Australia debuterte i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, trass i at landet opphavleg ikkje har høve til å delteke av di landet ligg utanfor Det europeiske kringkastingsområde. Landet sender både semifinalen og finalen direkte på australsk fjernsyn trass i at dei ikkje ligg i dei same tidssonene som deltakarlanda. I tillegg til å seie god kveld til Europa, sier programleiarane òg god morgon til Australia og i 2012 òg New Zealand. Brook Lapping Productions og Electric Pictures har i samarbeid med Screen Australia laga dokumentaren The Secret History of Eurovision for å kartleggje historia om Eurovision Song Contest og hans innverknad på den europeiske politiske og sosiale strukturen.

Bidrag

Eurovision Song Contest 2014
Sidan Australia ikkje kunne delteke i tevlinga ville DR gje landet høve til å stå for pausenummeret i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Special Broadcasting Service valde Jessica Mauboy til å representere Australia, med ein song skriven spesielt for Eurovision.

Eurovision Song Contest 2015

10. februar 2015 annonserte Eurovision.tv at Australia skulle debutere i tevlinga, og ville vere direktekvalifisert til finalen. I tillegg fekk landet røyste i båe semifinalane og i finalen.

Røystehistorikk (2015-2021)

Finalane

Semifinale

Galleri

Kringkasting, kommentatorar og poengutdelarar
SSB ONE, tidlegare SBS TV, har kringkasta Eurovision Song Contest kvart år sidan 1983.

Sjå òg
 Australia i Junior Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Australia i Eurovision Song Contest

Land i Eurovision Song Contest
Orlogsfartøy

Orlogsfartøy (òg orlogsskip) er eit namn på krigsskip. Nemninga kjem frå det nederlandske ordet for krig; oorlog.

Referansar 

Krigsskip
Sjøkrig
Nederlandske ord og uttrykk
Bøddel

Bøddel er ein person som har som yrke eller oppgåve å setje i verk dødsdommar, det vil seie å avretta dei som er dømde til dødsstraff. Ofte var det òg bøddelen som skulle pine dei som skulle avhøyrast under tortur, eller dei som skulle torturerast i samband med avrettinga. Sjølv i vår tid kan det vere utvalde personar som har som fast oppgåve eller yrke å stå for avretting i land som framleis nyttar dødsstraff. 

Skarprettar (frå lågtysk) er ein bøddel som nyttar øks eller sverd som reiskap. Skarprettar var den offisielle norske nemninga for den som avliva folk som vart dømde etter straffelova til å døy.

Nemninga bøddel vert òg nytta i daglegtalen om ein særs brutal person.

Referansar 

Historiske yrke
Masaccio

Tommaso di Ser Giovanni di Simone Guidi Cassai (), betre kjend som Masaccio, var den italienske ungrenessansens fremste målar. Han arbeidde i hovudsak i Firenze.

Liv og gjerning

Han var fødd i San Giovanni Valdarno i Toscana. Frå rundt 1422 arbeidde han i Firenze, sidan var han i Roma og laga ein serie med freskar i San Clemente-kyrkja.

Saman med Masolino måla Masaccio i tida 1425-1428 freskane i Santa Maria del Carmine i Firenze med motiv frå apostelen Peter sitt liv. Her måla Masaccio eit hovudverk, fresken Skattemynten. Biletet viser til bibelsoga om då Jesus fortalde apostelen Peter om mynten han skulle finne ein fiskekjeft. 

Masaccios braut med den gotiske tradisjonen gjennom å erstatte vidløftig ornamentikk med kvardagslege detaljar og gjennom å la figurane opptre i det ein oppfatta  som eit verkeleg rom. Hans realisme og bruken av sentralperspektiv fekk stor innverknad på den komande generasjonen. Han

Han var ein av dei første som måla med sentralperspektiv, og kanskje den aller første som nytta forsvinningspunkt i bileta sine. Det vert hevda at slagskugge ikkje vart brukt i eit måleri før fresken Utdrivinga frå paradiset.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masaccio» frå ,  den 14. mai 2012.  
 

Italienske målarar
Renessansemålarar
Masolino da Panicale

Tommaso di Cristoforo Fini (fødd rundt 1383 i Panicale og død etter 1440 i San Giovanni Valdarno), betre kjend som Masolino da Panicale, var ein italiensk målar under ungrenessansen.

Liv og gjerning
Masolino gjekk sannsynlegvis i lære hos bilethoggaren Lorenzo Ghiberti tidleg i 1400-talet. Masolinos mest omtala verk er freskane i kyrkja Santa Maria del Carmine i Firenze. Desse laga han saman med den 18 år yngre Masaccio året 1425. Trass i aldersskilnaden var det den yngre Masaccio som mest påverka Masolino. Masolino var utdanna i ein gotisk, dekorativ stil som han korkje kunne eller ville frigjere seg frå. Giorgio Vasari omtalar Masolino i kunstnarbiografien sin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masolino di Panicale» frå ,  den 14. mai 2012.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Renessansemålarar
Fødde i 1380-åra
Døde i 1440-åra
Debby Ryan

Deborah Ann «Debby» Ryan () er ein amerikansk skodespelar, songar-låtskrivar og plateprodusent. Ho byrja spele i Disney Channel-serien Jessie i 2011. Ho er også kjend for rolla som Bailey Pickett i The Suite Life on Deck frå same kanal. 

Ryan blei fødd i Huntsville i Alabama. Far hennar var i militæret, og ho voks opp fleire stader i Europa. Fram til ho var 10 år budde ho i Tyskland, og snakkar både tysk og engelsk. Ryan byrja opptre i teater frå ho var sju år gammal, og har teke del i ulike talenttevlingar. 

I 2007 var ho med i Barney & Friends og DVD-en Barney: Let's Go to the Firehouse før ho blei oppdaga av Disney. Ho har også teke del i spelefilmen The Longshots (2008). I 2010 spelte ho i Disneykanal-filmen 16 Wishes, som hadde eit noko eldre publikum enn vanleg for kanalen. Seinare tok Ryan del i indie-filmen What If.... I 2012 hadde ho ei hovudrolle som Tara Adams i Disney Channel-filmen Radio Rebel. I 2012 skipa ho bandet The Never Ending som først opptredde offentleg i 2013.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Alabama
Bridgit Mendler

Bridgit Claire Mendler (fødd 18. desember 1992) er ein amerikansk skodespelar, sanger, musiker og låtskriver. Ho spelte Teddy Duncan på Disney Channels serie Good Luck Charlie og spelte hovudrolla i Disney Channel-filmen Lemonade Mouth. Ho spelte Julie Van Heusen på Wizards of Waverly Place, og har også funne stad i Labor Pains, Alvin og gjengen: Den Squeakquel og Beverly Hills Chihuahua 2. Mendler spelte også Kristen Gregory i The Clique. 

Ho har signert med Hollywood Records, som gav ut Mendlers fyrste plate "Hello My Names is-Bridgit Mendler" i oktober 2012.

USA-amerikanske skodespelarar
Fagerborg

Fagerborg er eit sokn og bustadstrok i Oslo, og femnar om området mellom Stensparken og Majorstua. Namnet skriv seg frå ei løkke som låg i Fagerborggata 52. Denne løkka vart skild ut frå garden Nedre Blindern i 1837. Før det var han ein del av Bymarka. Seinare vart hovudbygningen på løkka (frå 1870-talet) nytta som barneheim. Under andre verdskrigen vart bygget nytta som skule, før det vart rive i 1957.

I området er det ei blanding av villaar og småhus frå tidbolken 1880-1920, rekkjehus frå 1920-åra, ein del leigegardar frå 1880-1890-åra og nyare bustadblokkar. I vest vert området dominert av Jessenløkka, eit bustadområde frå åra 1919-1922 i området Suhms gate – Kirkeveien (ring 2) – Gørbitz’ gate – Jacob Aalls gate, med i alt 37 leigegardar, bygde i nordisk nybarokk.

Fagerborg har ein vidaregåande skule og ei kyrkje. Fagerborg kyrkje vart bygd i 1903 i det eine hjørnet av Stensparken.

Litteratur 
 Knut Are Tvedt (red): OSLO byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, side 161–162, ISBN 978-82-573-1760-7

Oslo
Strøk i Oslo
Fransk i Eurovision Song Contest

Fransk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det franske språket i Eurovision Song Contest. Den tredje songen som vart framført i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest i 1956, «Messieurs les noyés de la Seine», vart framført på fransk av Fud Leclerc. Per 2021 har 19 land delteke med til saman 186 ulike bidrag som har vorte framført på fransk; 56 frå Frankrike, 36 frå Luxembourg, 25 frå Belgia, 24 frå Monaco, 24 frå Sveits, to frå Vest-Tyskland og Litauen og eitt frå Austerrike, Noreg, Bosnia-Hercegovina, Israel, Kypros, Portugal, Romania, Irland, Sverige, Island, Bulgaria og Danmark. Frankrike har i tillegg vunne tevlinga fem gongar, Luxembourg har vunne fire gongar, Sveits har vunne to gongar og Austerrike, Monaco og Belgia har vunne ein gong kvar med ein song framført på fransk. Av landa som kan delta er fransk offisielt språk i Belgia, Frankrike, Luxembourg, Monaco og Sveits.

Bidrag
 I 2007 vart det franske bidraget sunge på franglais, ei blanding av fransk og engelsk, og er dimed ikkje med på lista.

Sjå òg
 Franglais i Eurovision Song Contest
 Fransk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 15. mai 2012.  

Språk i Eurovision Song Contest
Fransk språk
Broken Barricades

Broken Barricades er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Procol Harum, gjeve ut i 1971. Det var det siste albumet til Robin Trower i lag med Procol Harum før han gjekk solo og før  The Prodigal Stranger (1991). Albumet var produsert av Chris Thomas og nådde 32. plassen i USA og 42. plassen i Storbritannia. 

Albumet inneheld ei hyllest til Jimi Hendrix skriven av Robin Trower og Keith Reid. Trower var sjokkert over at Hendrix døydde berre 27 år gammal. «Song for a Dreamer» er ein av få songar av Procol Harum som Trower syng.

Innhald

Medverkande 
 Chris Copping - orgel, bassgitar
 B.J. Wilson - Trommer
 Robin Trower - gitar, vokal (6,8)
 Gary Brooker - piano, synthesizer, vokal
 Keith Reid - tekstar

Teknisk
 Chris Thomas – produsent
 John Punter – lydteknikar
 C.C.S. Associates – kunst, design
 Pete Sanders – fotografi

Salslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Broken Barricades» frå ,  den 15. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet

Procol Harum-album
Musikkalbum frå 1971
album produserte av Chris Thomas
Chrysalis Records-album
A&M Records-album
Island Records-album
Repertoire Records-album
Engelske progressive rockealbum
Ligustrum

Ligustrum eller ligusterslekta er ei planteslekt i tribusen Oleeae i oljetrefamilien med om lag 40 artar av opprette, lauvfellande eller eviggrønne busker, nokre gongar dannar dei små eller mellomstore tre. Dei er alle kjente under namnet liguster. Fleire av dei blir nytta som hagevekster og i nokre tilfelle som hekkplante.

Ligusterslekta er utbreidd i Nord-Afrika, Mellemausten, Kaukasus, Sibir, Aust-Asia, Indonesia og Europa med tyngdepunktet i Aust-Asia. Det er lauvfellande eller vintergrønne buskar med motsette, kortstilka og heilranda blad. Blomstrane er samla i endestilte eller akselstilte toppar. Dei einskilte blomstrane er 4-talige og regelmessige med samanvaksne kronrøyr og oftast kvite kronblad. Fruktene er svarte steinfrukter eller bær med eitt til tre frø.

Ligusterslekta står nært syrinslekta (Syringa), men har kjøttaktige bær og ikkje tørre kapslar som syrin-artane har. Desse to slektene utgjer same subtribus, Ligustrinae, i tribusen Oleeae.

Utvalde artar
Integrated Taxonomic Information System lister elleve godtekne ("accepted") artar av Ligustrum. I tillegg er andre artar lista i andre referansar.
Ligustrum amamianum (Kina)
Ligustrum amurense (Nordlege Kina)
Ligustrum angustum (Kina)
Ligustrum chenaultii (Yunnanprovinsen, Kina)
Ligustrum compactum (Himalaya, Sørvest-Kina)
Ligustrum confusum (Himalaya, Khasifjella)
Ligustrum delavayanum (Sørvtest-Kina, Myanmar)
Ligustrum expansum (Kina)
Ligustrum gracile (Kina)
Ligustrum henryi (Sentral-Kina)
Ligustrum ibota (Japan)
Ligustrum indicum (Himalaya, Indokina)
Ligustrum japonicum (Japan, Korea)
Ligustrum leucanthum (Kina)
Ligustrum lianum (Kina)
Ligustrum liukiuense (Taiwan)
Ligustrum longitubum (Kina)
Ligustrum lucidum (Kina, Japan, Korea)
Ligustrum massalongianum (Himalaya)
Ligustrum microcarpum (Taiwan); ofte inkludert i L. sinense.
Ligustrum morrisonense (Taiwan)
Ligustrum obovatilimbum (Kina)
Ligustrum obtusifolium (Aust-Asia)
Ligustrum ovalifolium – Vinterliguster (Japan)
Ligustrum pedunculare (Kina)
Ligustrum pricei (Taiwan)
Ligustrum punctifolium
Ligustrum quihoui (Kina)
Ligustrum retusum (Kina)
Ligustrum robustum (Kina)
Ligustrum sempervirens (Vest-Kina)
Ligustrum sinense – (Kina, Taiwan)
Ligustrum strongylophyllum (Sentral-Kina)
Ligustrum tenuipes. (Kina)
Ligustrum tschonoskii (Japan)
Ligustrum vulgare – Liguster (Europa, Nordvest-Afrika, Sørvest-Asia)
Ligustrum xingrenense (Kina)
Ligustrum yunguiense (Kina)

Bakgrunnsstoff
Flora of China - Ligustrum

Referansar
Delar av denne artikkelen bygger på «Liguster» frå ,  den 11. juni 2012.  
 

Oljetrefamilien
Ligustrum
Giftige plantar
Vinterliguster

Vinterliguster (Ligustrum ovalifolium) er ein liten busk i oljetrefamilien frå Japan. Den blir nytta som hagebusk, ofte som hekkplante.

Sortar 
 'Argenteum' - Kvitranda blad
 'Aureum' - Gold-Liguster - Gulranda blad

Kjelder 
Ligustrum ovalifolium in der „Flora of Japan“

Bakgrunnsstoff 
 Hageplanlegging
 NRK Liguster
 NRK Vinterliguster Aureum

Oljetrefamilien
Giftige plantar
Repertoire Records

Repertoire Records er eit tysk plateselskap frå Hamburg. Dei har særleg spesialisert seg på nyutgjevingar av klassisk pop og rock frå 1960- og 1970-åra. 

Styreformann er Thomas Neelsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Repertoire Records» frå ,  den 15. mai 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Tyske plateselskap
Charles-François Daubigny

Charles-François Daubigny () var ein fransk landskapsmålar og grafikar. Han er kanskje den fremste representanten i fransk kunst for «le paysage intime», det nære landskapet. Daubigny var ein av forløparane til impresjonistane og vert assosiert med Barbizon-skulen.

Liv og gjerning

Daubigny var fødd inn i ei kunstnarfamilie i Paris. Han vart lært opp til målar av faren Edmond Daubigny, onkelen og miniatyrmålaren Pierre Daubigny og Paul Delaroche.

Han starta som ein tradisjonell målar, til ei viss grad inspirert av eit opphald i Italia. Kringom 1850 fjerna han seg frå dei heroiske motiva og byrja å studere naturen på ein meir inngåande måte. I staden for storslagne naturlandskap, synte han fram rolege landskap med skog og stilleflytande elvar. Mange av motiva fann han frå sin eigen husbåt som han hadde fått innreidd til atelier, og som han reiste rundt på franske elvar og kanalar med.

Daubigny møtte impresjonisten Camille Corot i 1852, og vart påverka både av han og ein annan fransk målar, Gustave Courbet. Frå 1866 budde han i England. Han var der til både han og Claude Monet måtte reise til heimlandet via Nederland i 1870, grunna den fransk-prøyssiske krigen. Vel tilbake i Auvers møtte han elles ein annan av dei seinare impresjonistane, Paul Cézanne.

Daubigny nytta friske fargar i bileta sine, ofte grønfargar, som ramme om ei fredfull stemning. Små hus, glitrande vatn eller kunne vere slike stemningsskapande element. Gjennom sine motiv frå Barbizonskogen og frå Bretagne står han som den fremste målaren av Barbizon-skulen i fransk kunst.  
  
Han døydde i fødebyen Paris, 61 år gammal.

Galleri

Kjelder

Aschehoug og Gyldendals store norske leksikon

Denne artikkelen bygger på «Charles-François Daubigny» frå ,  den 15. mai 2012.

Bakgrunnsstoff

Franske målarar
Kunstnarar frå Paris
Procol Harum Live with the Edmonton Symphony Orchestra

Procol Harum Live: In Concert with the Edmonton Symphony Orchestra er eit konsertalbum av det engelske bandet Procol Harum spelt inn i lag med Edmonton Symphony Orchestra, utgjeve i 1972. Det vart spelt inn i Northern Alberta Jubilee Auditorium i Edmonton i Alberta i Canada den 18. november 1971. Det er det bestseljande albumet til bandet og selde til gullplate i USA, der det nådde femteplassen på albumlista.

Innhald

Medverkande

 Chris Copping - orgel
 Alan Cartwright - bassgitar
 B.J. Wilson - trommer
 Dave Ball - gitar
 Gary Brooker - piano og vokal
 Keith Reid - tekstforfattar

Med:
 The Edmonton Symphony Orchestra 
 The Da Camera Singers

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Procol Harum Live with the Edmonton Symphony Orchestra» frå ,  den 15. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
  Information on the Edmonton Symphony's recording with Procol Harum

Procol Harum-album
album produserte av Chris Thomas
Konsertalbum frå 1972
Chrysalis Records-album
A&M Records-album
Repertoire Records-album
Festival Records-album
Grand Hotel av Procol Harum

Grand Hotel er det sjette studioalbumet til Procol Harum. Det kom ut i 1973 og signaliserte ei retningsendring for bandet. Gitaristen Dave Ball som kom med i bandet for konsertalbumet deira året før, forlet bandet kort tid etter biletet til plateomslaget vart teke, så biletet av han vart erstatta av eit bilete av Mick Grabham klistra oppå Ball. Sjølv om bandet dei siste åra hadde hatt mange utskiftingar, gjekk bandet inn i ein meir stabil periode. 

Albumet nådde 21. plassen på Billboard-lista i USA. I Danmark nådde det fjerdeplassen, der gruppa alltid hadde gjort det godt.
 
Singelen «A Souvenir of London» vart bannlyst av BBC på grunn av referansen til kjønnssjukdomar. 

Douglas Adams kom på ideen til The Restaurant at the End of the Universe då han lytta til tittelsporet.

Innhald
Alle songar er skrivne av Gary Brooker og Keith Reid.

Medverkande

 Chris Copping - orgel
 Alan Cartwright - bassgitar
 B.J. Wilson - Trommer
 Mick Grabham - gitar
 Gary Brooker - piano og vokal
 Keith Reid - tekstforfattar

med
 Christiane Legrand vokal på «Fires (Which Burnt Brightly)»
 The Pahene Recorder Ensemble - gjesteartist (6)

Teknisk
John Punter - lydteknikar
Spencer Zahn - kunst, design
Jeffrey Weisel - fotografi, teikningar inne i plateheftet

Bakgrunnsstoff
 ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grand Hotel (album)» frå ,  den 15. mai 2012.  
 

Procol Harum-album
Musikkalbum frå 1973
album produserte av Chris Thomas
Chrysalis Records-album
Repertoire Records-album
Apostolisk suksesjon

Apostolisk suksesjon er namnet på den ubrotne linja av innhevarar av kyrkjelege embete frå apostlane til i dag. Det mest kjende dømet på apostolisk suksesjon er paven. Ifylgje tradisjonen vart Apostelen Peter den fyrste paven, og det har sidan gått ei ubroten linje med pavar fram til dagens Pave Benedikt XVI.

Apostolisk suksesjon er ein viktig doktrine for t.d. biskopar i den katolske kyrkja, den anglikanske kyrkja og den ortodokse kyrkja, men blir avvist av den norske kyrkja og andre lutherske kyrkjesamfunn.

Bakgrunnsstoff 

 

Kristen teologi