alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vanvikan

Vanvikan er ei bygd og ein tettstad i Indre Fosen kommune i Trøndelag fylke. Tettstaden ligg ved Trondheimsfjorden, sør på Fosenhalvøya, og har snøggbåtsamband til Trondheim.

I Vanvikan ligg Stranda kyrkje frå 1897, og grunnskulen Vanvikan skole. 

Stadsnamna Vanvikan og Stranda kjem av gammalnorsk «Vagnvíkastrǫnd». Det er mellom anna attestert i Ågrip, ei norsk kongesoge skriven ein ukjend forfattar i Trøndelag omkring år 1190.

Bakgrunnsstoff 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Geografi i Indre Fosen
Tettstader i Trøndelag
Hegra

Hegra er ei bygd og ein tettstad i Stjørdal kommune i Trøndelag fylke. Tettstaden har , ligg i Stjørdalen, ved Stjørdalselva, og Meråkerbanen går gjennom bygda. 

I Hegra ligg Hegra festning, den siste staden i Sør-Noreg som vart oppgjeven av norske styrkar under den tyske invasjonen av Noreg våren 1940.

Austom Hegra kyrkje ligg eit av dei største samanhengande hellerissingsfelta i Nord-Europa, Leirfallfeltet.

Kjente personar frå Hegra 
 Andreas Fleischer (1878–1957), misjonær, forfattar og biskop 
 Jon Leirfall (1899–1998), gardbrukar, forfattar og stortingsrepresentant

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Geografi i Stjørdal
Tettstader i Trøndelag
Hunn i Overhalla

Hunn er ein tettstad i Overhalla kommune i Trøndelag fylke. Bygda ligg på nordsida av elva Namsen, om lag elleve kilometer vestom kommunesenteret Ranemsletta og om lag 14 kilometer austom byen Namsos. Fylkesveg  17 passerer gjennom bygda i hovudretning aust-vest. Den nedlagde Namsosbanen gjekk her. Skage kyrkje frå 1903 ligg i nedre del av bygda.

Det var ein namnediskusjon her i 2013-2015 som enda med at namnet på tettstaden er «Hunn» (ikkje «Skage sentrum»), medan bygda heiter «Skage».

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960

Fotnotar 

Geografi i Overhalla
Tettstader i Trøndelag
Sparbu

Sparbu er ein tettstad i Steinkjer kommune i Trøndelag fylke. Sparbu var tidlegare ein sjølvstendig kommune, men den ble slått saman til storkommunen Steinkjer. Sparbu hadde kommunehuset sitt i Heistadgrenda, ca. 4 km aust for Sparbu sentrum.

Kjende folk frå Sparbu 
Kjetil Jemte, grunnleggjar av Jämtland
Mona Juul, diplomat
Torgeir Brandtzæg, skihoppar
Karl Morten Eek, fotballspelar
Rune Ertsås, fotballspelar

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Fotnotar 

Busetnader i Steinkjer
Tettstader i Trøndelag
Tidlegare kommunar i Nord-Trøndelag
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Historie i Steinkjer
Matamata

Matamata er ein småby i regionen Waikato på Nordøya på New Zealand. Det totale folketalet i området ligg kring 12 000 menneske, der den eine halvdelen bur i byen, den andre ute på bygda. Byen ligg nær høgdedraget Kaimai Ranges, og i eit blømande landbruksområde som er kjent for oppdrett av fullblodshestar. Han er eindel av distriktet Matamata Piako, som omfattar dei omgjevande landdistrikta så vel som tettstadane Morrinsville og Te Aroha.

Riksvegen State Highway 27 og jarnvegssidelinja Kinleith Branch railway går gjennom byen.

Hobbiton 
Ein nærliggjande gard vart nytta som staden «Hobbiton» i Peter Jacksons filmtriologi The Lord of the Rings, og eit «Velkomen til Hobbiton»-skilt er no sett opp ved hovudvegen. Ved eit merkeleg tilfelle er den einaste andre byen i verda med same namn — Matamata i Tunisia — nytta ved innspelinga av George Lucas' filmserie Star Wars.

Media 
Matamata er òg sete for ulike mediakanalar, mellom desse fjernsynskanalane tvCentral, TV Rotorua og iTV Live, noko som er uvanleg for ein by av denne storleiken.

Andre tettstader i Matamata-området 
 Hinuera
 Peria
 Turanga-o-moana
 Te Poi
 Waharoa
 Walton
 Wardville

Bakgrunnsstoff 
 Matamata i-SITE Information Centre, heimeside for Matamata
Media
 tvCentral 
 Scene — lokalavis
 Matamata Chronicle — lokalavis

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Matamata» frå , den 19. juni 2008. 
 

Busetnader i Waikato‎
Byar på New Zealand
Barreta

Barreta er ei øy ved Algarvekysten i Portugal. Ho er 7 km lang og 50 til 600 meter brei. 

Barreta vert òg kalla Deserta og er ei av dei mest isolerte øyane i Algarve. Det går inga båtrute til øya, så beøkande må sjølve organisere båtskyss til øya. 

Algarve
Øyar i Portugal
Berlenga Grande

Berlenga Grande er den største av Berlengasøyane i Portugal. Av andre øyar i øygruppa finn ein Estela og Farinhoes.

Berlengasøyane ligg utanfor neset Peniche, vest for byen Peniche i distriktet Leiria. Berlenga Grande har ei lita hamn med båtrute til Peniche. Øya har ei strand og ei festning.

Øyar i Portugal
Culatra

Culatra er ei øy i Algarve i Portugal. Han er 6 km lang og 100 til 900 meter brei med om lag 1000 innbyggjarar. 

I høgsesongen er det ein bar open på øya, men ingen restaurantar. Øya ligg ein halv time med båt frå Faro eller Olhão, og frå juni til september går det båtrute til øya.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Culatra» frå , den 19. juni 2008.

Bakgrunnsstoff

Øyar i Portugal
Algarve
Ermal

Ermal (portugisisk Ilha do Ermal) er ei øy i Portugal. Han ligg i Peneda-Gerês nasjonalparken (Parque Nacional da Peneda Gerês), om lag 25 km nord for Braga, i Vieira do Minho.

Det vert halde ein musikkfestival på øya kvart år.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ermal Island» frå , den 19. juni 2008. 

Øyar i Portugal
Ilha do Pessegueiro

Pessegueiro er ei øy i Alentejo i Portugal i kommunen Sines. Ho er ei lita øy nær Porto Covo, ein liten by med ei kjend strand.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pessegueiro Island» frå , den 19. juni 2008. 
 

Øyar i Portugal
Selvagensøyane

Selvagensøyane (portugisisk: Ilhas Selvagens; spansk Islas Salvajes) er ei lita øygruppe i Nord-Atlanteren om lag halvvegs mellom Madeira og Kanariøyane. Øygruppa består av to store øyar og fleire småøyar, og er den sørlegaste regionen i Portugal.

Selvagensøyane vert administrert av kommunen Funchal og vert rekna som eit naturreservat. Det er to reservatsoner, ei på Selvagem Grande og ei på Selvagem Pequena.

Geografi 
Selvagensøyane er ein del av Makaronesia i Nord-Atlanteren nær Europa og utanfor kysten av Marokko i Nord-Afrika. Øygruppa ligg om lag 230 km frå Madeira og 165 km frå Kanariøyane. Det totale landarealet er 2,73 km². Øyane er omgjeve av farlege rev, og det er berre mogeleg å gå i land enkelste stader. Det er ingen ferskvasskjelder på øyane.

Øygruppa består av to øyar og fleire små øyar fordelt på to grupper som ligg om lag 15 km frå kvarandre.

 Nordaustgruppa - Selvagem Grande og tre småøyar: Ilhéu Sinho, Palheiro do Mar og Palheiro da Terra.
 Søraustgruppa - Selvagem Pequena, Ilhéu de Fora og ei gruppe holmar som berre vert kalla Ilhéus do Norte.

Som med alle øyane i Makaranesia er Selvagensøyane av vulkansk opphav. På dei større øyane finn ein utdøydde vulkankjegler, som fjellet Atalaia på Selvagem Grande. Andre toppar er Tornozelos og Veado.

Historie 
Ein har funne spor som tyder på at øyane har vore kjend i lang tid. Dei vart først teikna inn på eit venetiansk kart av Pizzigani-brørne frå 1367.

Kanariøyane vart vitja av europeiske eventyrarar sidan 1300-talet og etter kvart erobra av Spania. Dei vitja derimot ikkje Selvagensøyane som vart rekna som ubuelege. Det var først då portugisarane byrja å utforske verda at folk gjekk i land på Madeiraøyane.

Staden er i dag på UNESCO si verdsarvliste og er busett av to personar som passar på naturreservata.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Savage Islands» frå , den 19. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Portugal
Vulkanar i Portugal
Ernst Happel Stadion

er landslagsarenaen til Austerrike sitt landslag i fotball, tidlegare kalla Praterstadion. Stadionet blei opna i 1931, og totalrenovert i 1986. 

I dag har stadionet ein tilskodarkapasitet på 50 000. Stadionet er oppkalla etter trenarlegenda Ernst Happel. I EM i fotball 2008 (Euro 2008) blei stadionet brukt i stor grad. Mellom anna blei det brukt til to kvartfinalar, ein semifinale og finalen.

EM i fotball 2008
Fotballstadion i Austerrike
Wien
Tivoli Neu

er eit multifunksjonelt stadion i Innsbruck, Austerrike. Stadionet kan bli brukt til konsertar og store arrangement, men det er mest brukt til fotballkampar, og er heimebanen til fotballklubben FC Wacker Innsbruck. Det har ein sentral plassering, og ein kan lett reise til stadionet ved bruk av offentleg transport.

Tilskodarkapasiteten var før 17 400, men etter utbygginga i samband med EM i fotball 2008 blei kapasiteten utvida til 30 000. Stadionet blei opna 6. september 2000. 

Fotballstadion i Austerrike
EM i fotball 2008
Innsbruck
Royal Borough of Kensington and Chelsea

Kensington and Chelsea (The Royal Borough of Kensington and Chelsea) er ein bydel i vestre del av det indre London. Den blei oppretta i 1965 ved at bydelane Kensington og Chelsea blei slått saman. Grunna fleire kongelege residensar som ligg i bydelen, blir han ofte kalla ein «Royal Borough», medan andre bydelar blir kalla «London Borough».

Med ein folketettleik på over 13 000 per km² er bydelen den administrative eininga med høgast folketettleik i Storbritannia.

Stader i bydelen 

 Brompton
 Chelsea
 Earls Court
 Holland Park
 Kensington
 North Kensington
 Notting Hill
 South Kensington
 West Brompton

Bakgrunnsstoff

Bydelar i London
London Borough of Hammersmith and Fulham

Hammersmith and Fulham er ein bydel i London. Han blei oppretta i 1965 ved at Hammersmith og Fulham blei slått saman.

Stader i distriktet 

 Fulham
 Hammersmith
 Old Oak Common
 Parsons Green
 Sands End
 Shepherd's Bush
 Waltham Green

Bydelar i London
London Borough of Wandsworth

Wandsworth er ein bydel i det sørvestlege London. Den blei oppretta i 1965 ved at kretsane Battersea og delar av Wandsworth blei slått saman. Clapham og det meste av Streatham høyrde til den gamle kretsen Wandsworth, men blei då lagt til Lambeth.

Stader i Wandsworth 

 Balham
 Battersea
 Earlsfield
 Furzedown
 Nine Elms
 Putney
 Putney Heath
 Putney Vale
 Roehampton
 Southfields
 Streatham Park
 Tooting
 Wandsworth

Bydelar i London
London Borough of Lambeth

Lambeth er ein bydel i den sørvestlege delen av det indre London. Han blei oppretta i 1965 då kretsen Lambeth blei slått saman med Streatham og Clapham i kretsen Wandsworth.

Den offisielle londonresidensen til erkebiskopen av Canterbury, Lambeth Palace, ligg i bydelen.

Stader i Lambeth 

 Brixton
 Clapham, Clapham Park
 Gipsy Hill
 Herne Hill (vestleg del)
 Kennington
 Lambeth
 South Bank, South Lambeth, Stockwell, Streatham, Streatham Hill, Streatham Vale
 Tulse Hill
 Vauxhall
 West Norwood

Bydelar i London
London Borough of Southwark

Southwark er ein bydel i London. Han ligg på sørsida av Themsen, og grensar mot City of London og Tower Hamlets mot nord, og Lambeth og Lewisham i sør. 

Namnet oppstod som namn på eit område rett sør for London Bridge. Det har vore busett sidan romersk tid, og fekk namnet på 800-talet. 

Distriktet blei oppretta i 1965 ved at kretsane Southwark, Camberwell og Bermondsey blei slått saman.

Det ligg to katedralar i Southwark: Den anglikanske Southwark-katedralen og den katolske St. Georgs katedral.

Stader i Southwark

 Bankside
 Bermondsey
 Camberwell
 Dulwich
 East Dulwich
 Elephant and Castle
 Herne Hill
 Newington
 Nunhead
 Peckham
 Rotherhithe
 Southwark (gjerne kalla The Borough)
 Surrey Quays
 Walworth
 West Dulwich

Bydelar i London
Selvagem Grande

Selvagem Grande er ein del av Selvagensøyane, som igjen høyrer til øygruppa Madeira i Portugal. Øya ligg i Nord-Atlanteren utanfor kysten av Marokko. 

Øya ligg i den nordaustlege gruppa av Selvagensøyane. Gruppa består òg av dei tre småøyane Ilhéu Sinho, Palheiro do Mar og Palheiro de Terra. 

Selvagem Grande har ein fastbuande, ein som vaktar over naturreservatet. Øya har eit automatisert fyr.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Selvagem Grande Island» frå , den 20. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Portugal
Selvagem Pequena

Selvagem Pequena er ei øy i den søraustlege gruppa i Selvagensøyane i Madeira i Portugal. Dyre- og plantelivet på øya er godt bevart sidan øya i lang tid har vore verna og få menneske har vore her. 

Øya har eit automatisert fyr.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Selvagem Pequena Island» frå , den 20. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Portugal
Ilha de Tavira

Tavira (portugisisk Ilha de Tavira) er ei øy sør for byen Tavira, berre nokre få hundre meter frå kysten. Ho er 11 km lang og mellom 150 meter og 1 km brei. Øya har ei 11 km lang sandstrand. Ho er ein del av naturreservatet Ria Formosa. Ho er ei populær øy for turisme, symjing og fuglekikking. Ein kan nå øya med båt og ei lita flytebru i Santa Luzia/Pedras d'El Rei-området.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tavira Island» frå , den 20. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Camping på Ilha de Tavira 
 Google Maps

Algarve
Øyar i Portugal
Tavira

Tavira er ein by og kommune som ligg aust i Algarve ved sørkysten av Portugal. Han har om lag 25 000 innbyggjarar.
Gilão-elva renn ut i havet ved Tavira.

Historie
Historia til Tavira kan førast tilbake til bronsealderen (1000 til 800 f.Kr.).
Rundt 800 f.Kr byrja fønikarar å busetja seg i området. Fønikarane danna eit bysenter med massive forsvarsmurar, minst to tempel og to hamner. Fønikiske Tavira eksisterte fram til slutten av 500-talet f.Kr., då byen blei øydelagd av konflikt. Han blei liggjande aude i rundt eit hundreår før han blei busett att, men også denne byen var blitt forlaten ved slutten av 300-talet f.Kr.

Tavira kom seinare under romersk styre med eit nytt sentrum på Cerro do Cavaco, ein befesta åstopp. Under cæsarane skipa romarane ei ny hamn, Balsa, rundt 7 km frå Tavira. Denne hamnebyen blei større og viktigare enn Tavira, som blei liggjande på den viktige vegen mellom Balsa og Baesuris (dagens Castro Marim). 

Området blei teke over av maurarar på 700-talet, som tok kontroll over Tavira i 712. Maurarane sette preg på jordbruk, kultur og arkitektur. Slottet i Tavira og den såkalla romerske brua i byen blei bygd i maurartida. Frå 1000-talet blei Tavira ein viktig hamneby, og blei ein av dei største byane i Algarve.

I 1242 tok den kristne hærføraren Paio Peres Correia byen frå maurarane under Reconquista. Den blodige konflikten byrja etter ei tid med våpenkvile etter at sju av dei viktigaste riddarane hans var blitt drepne. Mange av innbyggjarane i byen blei drepne i konflikten. Etter at det blei innført kristent herredøme i byen forlét dei fleste muslimar han, men ein del blei verande i ein bydel som blei kjend som «Mouraria». Dom Paio Perres Correia er minna med ein byste på hjørnet av rådhuset i dagens Tavira. Kyrkja Santa Maria do Castelo, som er bygd på tuftene av ein maurisk moské, huser gravene til dom Paio Peres Correia og fleire av riddarane hans.

På 1600-talet hadde Tavira med elvehamna si ei viktig stilling for skipsfart med salt, vin og tørrfisk. Jordskjelvet i Lisboa den 1. november 1755 råka også Tavira, og  store delar av byen blei øydelagd. Byen blei seinare gjenoppbygd.

Transport 
Tavira har sin eigen jernbanestasjon på linja frå Vila Real de Santo António til Faro og Lagos. 

A22-motorvegen passerer i nærleiken av byen. Dette gjev raskt vegsamband langs Algarve-kysten og austover til Sevilla. 

Den næraste internasjonale flyplassen er ved Faro.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tavira» frå , og «Tavira» frå  den 20. mai 2015.

Bakgrunnsstoff
www.cm-tavira.pt/ 

Kommunar i Algarve
Byar i Algarve
Fønikiske koloniar
Corvo

Corvo (portugisisk, Ilha do Corvo) er den minste og den nordlegaste av Asorane og den nordlegaste øya i Makaronesia. Ho har eit areal på 17,45 km² og har 468 innbyggjarar (2006) i ein eigen kommune med same namn. Kommunen er den minste i Portugal.

Geografi 
Det høgaste punktet på Corvo er Morro dos Homens på 718 meter over havet og ligg sør for eit vulkankrater. Heile øya vart danna då ein vulkan kollapsa og danna ein kaldera. Krateret vert på øya kalla Caldeirão og er 300 meter djupt og har ein diameter på 2 km. Det er ofte dekt av dis. 

Anna terreng på øya er åskledde skogar i aust og klipper i vest og i nord. Sjølve byen ligg sørvest på øya.

Historie 
Øya vart oppdaga i 1452 av Diogo de Teive. Ho har sidan ho vart oppdaga vore knytt til Asorane.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Corvo Island» frå , den 20. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Global Volcanism Program: Corvo

Bakgrunnsstoff 
 Street map from Mapquest or Google Maps
 Luftfoto frå Microsoft Terraserver

Vulkanar i Portugal
Øyar i Asorane
Kalderaer
Makaronesia

Makaronesia er eit moderne samleomgrep for fleire øygrupper i Nord-Atlanteren nær Europa og Nord-Afrika. Dei høyrer til tre land, Portugal, Spania og Kapp Verde. Namnet (som ofte vert feilstava «Makronesia») kjem frå det greske ordet for «Dei heldige øyane», eit uttrykk som dei greske geografar nytta i antikken om øyane vest for Gibraltarsundet.

Makaronesia består av fire øygrupper: 

Europa (politisk ):
 Asorane (Portugal)
 Madeira, inkludert Selvagensøyane og Desertasøyane (Portugal)
 Kanariøyane (Spania)

Afrika (politisk ):
 Kapp Verde (Kapp Verde)

Øyane i Makaronesia har vulkansk opphav og ein meiner at dei har oppstått over fleire geologiske heiteflekkar. 

Klimaet på øyane i Makaronesia varierer frå subtropisk til tropisk. Dei portugisiske øygruppene Asorane og Madeira har generelt litt kjøligare klima og meir nedbør enn Kanariøyane og Kapp Verde. 

Øyane har ein unik biogeografi og har fleire særeigne planter og dyreartar. Ingen av øyane i Makaronesia har vore knytt til eit kontinent så dei naturlege plantene og dyra kom her via lange avstandar. Laurbærskogar kalla laurisilva dekte ein gong det meste av Asorane, Madeira og delar av Kanariøyane i høgder mellom 400 og 1200 meter over havet (dei austlege Kanariøyane og Kapp Verde var for tørre). Desse skogane liknar urskogane som dekte området rundt Middelhavet og Nord-Afrika før tilhøva vart kaldare og tørrare under istidene. 

Hogst av skog for tømmer og ved, avskoging for beitemarker og jordbruk og innføring av framande planter og dyr har omplassert mykje av den opphavlege vegetasjonen. Laurisilva-skogane er redusert til små lommer. Som følgje av dette er mange endemiske dyre- og planteartar på øyane alvorleg utryddingstruga eller alt utrydda.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Macaronesia» frå , den 20. juni 2008.
Romsonden Deep Impact

Deep Impact er ein NASA-sonde som blei skoten opp 12. januar 2005. Hovudmålet med sonden var å styrta ein nedslagssonde på 370 kg inn i kometen 9P/Tempel (òg kalla Tempel 1) medan modersonden observerte materialet som blei kasta opp av nedslaget og danna eit krater. Den 4. juli same år blei det kontrollerte nedslaget gjennomført med suksess. Like etter nedslaget oppstod det eit sekundlangt lyst glimt før ei lys og smal sky av kometmateriale skaut i vêret.

Nedslagssonden, som var utstyrt med eige batteri og kamera, tok fleire bilete før han slo ned. Det siste biletet blei teke berre rundt tre sekund før nedslaget, ca. 30 kilometer over kometoverflata, og kunne visa overflatetrekk mindre enn fire meter på tvers.

Utvida ferd 

I 2007 fekk Deep Impact-sonden to nye oppdrag som går under fellesnamnet EPOXI:

I deloppdrag éin (EPOCh) skal sonden observera lys motteke ifrå stjerner som ein kjenner til at det går planetar i bane rundt. Sonden skal leita etter spor av månar og ringar rundt planetane og sjå etter fleire planetar. Sonden skal òg observera jorda som om han var ein ekstrasolar planet for å enklare kunna tyda observasjonar av jordlike planetar i andre solsystem.

I deloppdrag to (DIXI) skal sonden vitja kometen Hartley 2 som ikkje har blitt studert i detalj før. Opphavleg skulle sonden vitja komet Boethin, men då astronomane ikkje var i stand til å finna kometen slik at ein kunne setja rett kurs for sonden, valde ein komet Hartley 2 i staden. Grunnen til at Boething ikkje kunne observerast kan vera at kometen har desintegrert og at dei gjenverande restane er for små til at dei kan bli observerte ifrå jorda. Sonden skal passera Hartley 2 i 2010 den 11. oktober.

Galleri

Sjå òg 

 EPOXI
 Stardust

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida hos NASA
 Heimesida til EPOXI
 Biletgalleri hos NASA Photojournal

Kometsondar
Discovery-programmet
Cambridge på New Zealand

Cambridge, maori Kemureti, er ein by i regionen Waikato på Nordøya på New Zealand. Han ligg 24 km søraust for Hamilton, på breiddene til Waikatoelva. Cambridge er kjend som «byen med trea». Med eit folketal på 15 192 ved folketeljinga i 2006, er han den største byen i distriktet Waipa, og han er i jamn og snøgg vekst. I 2015 var folketalet estimert til litt over 19 000.

Cambridge er i dag særleg kjend for avl av fullblodshestar. Mange vinnarar av veddeløps- og sprangridingstevlingar kjem herfrå.

Kjelder 
Referansar 

 
 Denne artikkelen bygger på «Cambridge på New Zealand» frå , den 21. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Cambridge  på Open Directory Project

Byar på New Zealand
Busetnader i Waikato
Graciosa

Graciosa er den nordlegaste av dei sentrale øyane i Asorane i Portugal. Øya har eit areal på 60,84 km² og ei oval form. Ho har in an oval form. Heile øya er ein stratovulkan som stig opp frå havbotn av Atlanterhavet. Den søraustlege enden er dominert av ein 1,6 km brei kaldera, kalla Caldeira.

Geografi 
Landskapet på Graciosa (som tyder fortryllande) er ei blanding av grøne enger med kvite landsbyar og isolerte hus. Ho har frodige jorde der det vert dyrka forskjellige frukter, vin, og beitemarker for kyr. Frå mjølkekyrene lagar innbyggjarane ein prisvinnande ost og andre mjølkeprodukt. 

Formerones er ein klippeformasjon nær Vila de Santa Cruz med ei form som kan minne om ein kval. 

Graciosa er av vulkansk opphav og stig til 402 meter over havet i sør der kalderaen ligg.

Kommunar 
Graciosa har berre ein kmomune, Santa Cruz da Graciosa]], med 4777 innbyggjarar.

Historie 
Graciosa vart oppdaga 2. mai 1450. Dei første nybyggjarane var frå Montemor-o-Velho og namnet hans var Vasco Gil Sodré. Han kom frå Terceira og slo seg ned på Graciosa med familien sin. Graciosa har i dag ein skule, ein latinskule, eit gymnas, ei kyrkje og ein plass (praça).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Graciosa» frå , den 22. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Smithsonian Institute sitt Global Vulcanism Program om Graciosa

Bakgrunnsstoff 
 Azores.com, ei kommersiell side med mykje informasjon om Graciosa
 Gatekart frå Mapquest
 Luftfoto frå Microsoft Terraserver

Stratovulkanar
Vulkanar i Portugal
Øyar i Asorane
Pico i Asorane

Pico (portugisisk: Ilha do Pico) er ei øy i Asorane, kjend for den svære vulkanen med same namn, Ponta de Pico (Pico Alto), som er det høgaste fjellet i Portugal og det høgaste punktet langt Den midtatlantiske ryggen.

Øya ligg 17,5 km sør for São Jorge (Ilha de São Jorge) og berre 7 km vest for Faial (Ilha do Faial). Ho er 42 km lang og 15 km på det breiaste med eit areal på 447 km², noko som gjer ho til den nest største av Asorane. Dei største busetjingane er hovudstaden Madalena, São Roque do Pico og Lajes do Pico. Øya har totalt rundt 15000 innbyggjarar. 

Vulkanen ligg sørvest på øya. Han er ein basaltisk stratovulkan og har ei høgd på 2351 meter over havet med bratte sider. Det siste utbrotet på øya kom i 1963 då det oppstod eit lite undersjøisk utbrot utanfor nordvestkysten. Tidlegare store utbrot kom i 1562-64, 1718 og 1720. Lavastraumane er framleis synlege, særleg dei frå 1500-talet og 1718, som strekkjer seg over 10 km bort frå vulkanen. 

Hovudnæringa på øya var ein omfattande kvalfangstindustri fram til 1980. I dag er hovudnæringane turisme, skipsbygging og vinproduksjon. Vingardskulturlandskapet på Pico har vore ein del av UNESCO si verdsarvliste sidan 2004.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pico Island» frå , den 22. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 Global Volcanism Program: Pico

Bakgrunnsstoff 
 Ribeiras.com - ei side om Riberias som ligg sør på Pico
 Pico - A Ilha Montanha Atlantica - Bilete på Flickr

 

Stratovulkanar
Vulkanar i Portugal
Verdsarv i Portugal
Øyar i Asorane