alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mikkel Dobloug

Mikkel Dobloug () er ein tidlegare kombinertrennar frå Vang på Hedmark. Han vart noregsmeister i øvinga i 1966, og sigra i kombinert i Svenska skidspelen både i 1966 og -67. Dobloug representerte Vang Skiløperforening. Han fekk Kongepokalen i skiidrett i 1966.

Aktiv
Dobloug overraska stort i Lahti-spelen i 1964, der han vart nummer to etter landsmannen Arne Larsen. Bak seg på resultatlista hadde han mellom andre både Tormod Knutsen og Georg Thoma, ferske gull- og sølvvinnarar frå vinter-OL 1964 i Innsbruck. Sesongen etter vart det nye andreplassar på Dobloug, fyrst i noregsmeisterskapen der Larsen vart for sterk, og sidan i Holmenkollen der Dobloug slo Larsen med vel eitt poeng, og Georg Thoma vann rennet.

Dobloug vann kombinert i NM på ski i 1966. Same året vann han kombinertøvinga under Svenska skidspelen, ei bragd han gjentok året etterpå. Elles i 1967-sesongen vart han nummer to i noregsmeisterskapen, nummer tre i Lahti og nummer fire i Holmenkollen.

Han deltok i verdmeisterskapen i Oslo i 1966 og vart beste nordmann i kombinert med ein sjuandeplass. To år seinare var han på plass i Grenoble. Atter vart han beste nordmann i kombinertøvinga, men hamna på 21. plass i den olympiske tevlinga. Alle dei norske kombinertrennarane bomma fullstendig på smurninga i langrennet.

Dobloug slutta tevla i skiløypa og hoppbakken i 1970.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1964: Nr 2 i Lahti
1965: Nr 2 i Holmenkollen og nr 4 i Svenska Skidspelen i Falun
1966: Vinnar av Svenska skidspelen i Umeå
1967: Vinnar av Svenska skidspelen i Falun, nr 3 i Lahti og nr 4 i Holmenkollen
1968: Nr 3 i Svenska skidspelen i Falun, nr 5 i Lahti og nr 8 i Holmenkollen
1969: Nr 3 i Svenska skidspelen i Falun

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1964: Nr 6 på Voss
Ski-NM 1965: Sølvmedalje på Fåberg
Ski-NM 1966: Gullmedalje på Rena
Ski-NM 1967: Sølvmedalje i Mo i Rana
Ski-NM 1968: Sølvmedalje i Ørskog
Ski-NM 1969: Sølvmedalje på Raufoss
Ski-NM 1970: Nr 5 i Trondheim

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 

Norske kombinertløparar
Noregsmeistrar i kombinert
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Norske deltakarar under vinter-OL 1968
Kombinertløparar under vinter-OL 1968
Folk frå Hamar
Bjørn Bjørneboe

Bjørn Ingvald Bjørneboe () er ein norsk prest, biletkunstnar og bokillustratør. 

Bjørn Bjørneboe tok teologisk embetseksamen ved Det teologiske Menighetsfakultet i 1968 og vart ordinert til prest i Den norske kyrkja i 1970. Han hadde samanhengande presteteneste som høvesvis residerande kapellan i Bjarkøy i Troms og prest i Nidaros domkyrkje fram til 1990, då han søkte avskil for å vie seg heilt til det kunstnariske arbeidet. 

Bjørn Bjørneboe har inga formell kunstutdanning, men debuterte på Haustutstillinga allereie i 1966, då han var midtveges i dei teologiske studia sine. I 1977 vart han medlem med røysterett i NBK (Norske Biletkunstnarar). Bjørn Bjørneboe har motteke ei rekkje stipend og hatt rundt 25 separatutstillingar. Han har illustrert meir enn 20 bøker og musikkhefte og motteke fleire prisar, blant anna for årets vakraste bok. Bileta har ofte motiv frå Bibelen og kristen eller jødisk symbolikk. 

Bjørn Bjørneboe er nevø til forfattaren Jens Bjørneboe.

Bokillustrasjonar 
Lista viser eit utval av bøker som Bjørn Bjørneboe har illustrert.

 1976: Willy Abildsnes og Børre Knudsen: Det hellige bryllup – sanger – musikknotar
 1980: Eysteinn Ásgrímsson (Broder Eysteinn): Lilja – gjendikting ved Knut Ødegård, utgitt på Tiden forlag
 1982: Einarr Skúlason: Geisli – gjendikting ved Knut Ødegård, gjenutgitt i 2003
 1985: Alfred Hauge: Vegen til det døde paradiset . Universitetsforlaget
 1987–1988: Olav Duun: Juvikfolke
 1986: Sven Kærup Bjørneboe: Våre spor slettes ut – et essay? en besvergelse
 1991: Poetenes evangelium –  Jesu liv i norske dikt – en antologi – ved Håvard Rem, utgitt på Bokklubbens Lyrikkvenner
 1995: Jens Bjørneboe: Mitt hjerte	 – dikt i utval av Bjørn Bjørneboe, utgitt på Pax forlag
 2002: Kaj Skagen: Livets tre – legender	
 2007: Egil Eikseth: Fra veikant til katedral – epistler – Luther forlag

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bjørn Bjørneboe» frå ,  den 10. februar 2013.

Bakgrunnsstoff
 Kort biografi og bildeeksempler 
 CV hos Kunstnernes inormasjonskontor
 Flere bildeeksempler 

 
Norske prestar
Norske målarar
Norske teiknarar
Norske illustratørar
Folk frå Kristiansand
Don't Lose My Number

«Don't Lose My Number» er ein song av Phil Collins frå det tredje soloalbumet hans No Jacket Required frå 1985. Songen vart ikkje gjeve ut som singel i Storbritannia, men nådde fjerdeplassen på singellista i USA i september 1985. B-sida, «We Said Hello Goodbye», vart gjeven ut som bonusspor på CD-versjonen av No Jacket Required.

Historie
Songen er retta mot nokon kalla «Billy» som songaren håpar å finne (og håpar at Billy framleis har nummeret hans). Collins har sagt at han skreiv det meste av songen under innspelinga av det første albumet hans, Face Value. Collins har òg sat at teksten i stor grad var improvisert, og at han sjølv ikkje heilt veit kva songen handlar om. Stephen Holden i New York Times skreiv om teksten at han var særs «vag, og skisserer eit melodrama utan å syne den heile historia».

Musikkvideo
Collins visste ikke kva videoen skulle handle om, så han valgte å lage ein video der han prøver å finne ut kva tema videoen skulle ha. I den faktiske videoen så snakkar Collins med forskjellige «regissørar», som alle gjev han dårlege idear for videoen. I forslaga deira parodierer Collins fleire musikkvideoar frå denne tida, som videoar av Michael Jackson, David Lee Roth («California Girls»), Elton John, The Police («Every Breath You Take») og The Cars («You Might Think»), i tillegg til filmar som Mad Max 2 og forskjellige samurai- og westernfilmar.

Innhald

7": Atlantic / 7-89536 (US)
"Don't Lose My Number"
"We Said Hello Goodbye"

12": Atlantic / 0-86863 (US) 
"Don't Lose My Number» (Extended Mix)
"Don't Lose My Number"
"We Said Hello Goodbye"

CD: WEA International / WPCR 2063 (Japan)
"Don't Lose My Number"
"We Said Hello Goodbye"

Medverkande
 Phil Collins: vokal, klaverinstrument, trommer, LinnDrum
 Daryl Stuermer: gitarar
 Lee Sklar: bassgitar
 David Frank: ekstrrar klaverinstrument

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Don't Lose My Number» frå ,  den 10. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Songar frå 1985
Singlar frå 1985
Phil Collins-songar
Songar skrivne av Phil Collins
Songar produserte av Hugh Padgham
Songar produserte av Phil Collins
Atlantic Records-singlar
Virgin Records-singlar
Hans Nicolai Wraamann

Hans Nicolai Wraamann () var ein norsk prest og ordførar i Ulstein. 

Wraamann var son av handelsmann Asmus Wraamann. Han tok teologisk eksamen i 1831. Wraamann var sokneprest i Borge i Lofoten 1834-1844, i Ulstein 1844-1855, og i Volda 1855-1861. Medan han var i Ulstein teikna Wraamann den nye kyrkja der. Han var og ordførar i Ulstein. Medan han var ordførar vart det vanleg å halde kommunestyremøta på prestegarden i Dimnasundet. Rasmus Aarflot og Mauritz Aarflot sytte for at Wraamann flytta over til Volda, saman arbeidde for oppretting av «Volden høiere Almueskole» som var utgangspunktet for Volda som skulestad.

Wraamann var gift først med Mariane Jensine Paludan (1810-1845), så med Emiche Christine Trumpy (1809-1961). Han fekk til saman 10 barn.

Kjelder

Norske prestar
Ordførarar i Ulstein
Folk frå Trondheim
12"ers

12"ers er ei samleplate frå 1987 med remixar av songar av Phil Collins. Albumet inneheld seks spor frå albumet No Jacket Required frå 1985. Alle miksane vart laga av John «Tokes» Potoker, utanom «One More Night» som vart laga av Hugh Padgham. Miksane vart opphavleg gjeve ut på 12"-singlar og har derfor fått namn etter desse singlane. Alle songane kjem opphavleg frå No Jacket Required.

Innhald

Medverkande
Phil Collins: vokal, trommer, keyboard
Daryl Sturmer: gitar
John Potoker: ytterlegare trommer, korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «12"ers» frå ,  den 10. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1987
Phil Collins-album
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Hugh Padgham
Atlantic Records-album
Virgin Records-album
Warner Music Group-album
Buster av Phil Collins

Buster: The Original Motion Picture Soundtrack er eit filmmusikkalbum frå 1988 for den britiske filmen Buster. Albumet er i røynda ei samling av 60-talslåtar mellom to nye Phil Collins-songar som vart spelte inn for filmen. Collins var òg skodespelar i filmen. «Two Hearts» vart skriven spesifikt for filmen og «A Groovy Kind of Love» som var ei nyinnspeling av songen som vart gjort mest kjend av The Mindbenders i 1965. Begge vart gjevne ut som singlar og gjekk heilt til topps på The Billboard 100-lista i USA. «A Groovy Kind of Love» gjekk òg til topps i Storbritannia. Andre nye songar på albumet var «Big Noise» og The Four Tops sin «Loco in Acapulco», som var skriven i lag med Collins.

«Two Hearts» og «A Groovy Kind of Love» vart ikkje gjeve ut på eit Phil Collins-album før 1998 på ...Hits, men det finst eit konsertopptak av songane på Serious Hits... Live! i 1990.

Innhald

CD
«Two Hearts» - Phil Collins
[«Gardening by the Book»]† / Just One Look» - The Hollies
[«...And I Love Her»]† / «Big Noise» - Phil Collins
«The Robbery» - Anne Dudley
«I Got You Babe» - Sonny & Cher
«Keep on Running» - The Spencer Davis Group
[«Alone in Acapulco»]† / «Loco in Acapulco» - The Four Tops
«How Do You Do It?» - Gerry and The Pacemakers
[«Thoughts of Home»]† / «I Just Don't Know What to Do with Myself» - Dusty Springfield
[«The Good Life»]† / «Sweets for My Sweet» - The Searchers
«Will You Still Be Waiting?» - Anne Dudley
«A Groovy Kind of Love» - Phil Collins

† Fem spor inneheld musikk av The London Film Orchestra skriven av Anne Dudley.

Lister
Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buster (soundtrack)» frå ,  den 10. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Filmmusikkalbum frå 1988
Phil Collins
Virgin Records-album
Atlantic Records-album
Nordlyskatedralen Alta kyrkje

Nordlyskatedralen Alta kyrkje er den nye hovudkyrkja i Alta sokn i Alta prosti i Nord-Hålogaland bispedømme. Den nye kyrkja har vorte til etter 40 år med innsats frå den lokale kyrkjelyden. Katedralen er laga i ei nordlysliknande spiralform og har eit tårn med totalhøgd på 47 meter. Katedralen er ei fleirbrukskyrkje med mange ulike rom fordelt på tre etasjar. Utsmykkinga og dei liturgiske møblane i kyrkjerommet er utforma av den danske kunstnaren Peter Brandes.

Vigslingsgudstenesta for Nordlyskatedralen vart halden sundag 10. februar 2013 og vart kringkasta direkte i radiogudstenesta i NRK P1 den dagen samt på nett-TV. Til stades på gudstenesta var Kronprinsesse Mette-Marit og biskop i Nord-Hålogaland, Per Oskar Kjølaas.

Galleri

Kjelder 
 Den offisielle nettsida til Nordlyskatedralen

Bakgrunnsstoff 
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard

Fotnotar 

Kyrkjer i Alta
Kyrkjer i Alta prosti
Norske kyrkjer frå 2013
Trondhjems Reformats 1589

Trondhjems Reformats 1589, med full tittel Reformats av 1589, Trondhjems stifts geistlige sager anliggender, var ein kommisjonsrapport over den lokalkyrkjelege økonomien i Trondhjems stift som vart presentert for Christian IV av Danmark og Noreg i 1589.

Rapporten gjev blant anna ei oversikt over prestegjelda i Møre og Romsdal, Trøndelag, Nord-Norge, Jämtland og Härjedalen, og skildrar inndeling i sokn, prestegardar, inntekter og jordegods som høyrde til kyrkja og presteborda.

Sjå og
Aslak Bolts jordebok
Olav Engelbrektssons jordebok

Litteratur
 Anne-Marit Hamre (red.): Trondhjems Reformats 1589 og Oslo domkapitels jordebok 1595, Norske kyrkjelege jordebøker etter reformasjonen, Bd. II., Norsk Historisk Kjeldeskrift-Institutt, 1983.

Nidaros bispedømme
1589
Risto Jussilainen

Risto Kalevi Jussilainen () er ein finsk tidlegare skihoppar. Han vann fire sølvmedaljar med Finlands hopplandslag i tida 2001-05, tre i verdsmeisterskap og ein i olympiske leikar. I året 2001 vann han to verdscuprenn, fordelt på to sesongar.

Aktiv 
Jussilainen debuterte i verdscupen i desember 1993. Før 28. november 1999 hadde han aldri vore betre enn nummer elleve i noko verdscuprenn. Men i opningsrennet for den nye sesongen i Kuopio slo han til med andreplass i storbakken, eit renn som var prega av svært vanskelege tilhøve. Tevlinga vart avvikla over ein omgang, og dei to einaste som fekk til bra hopp var vinnaren Ville Kantee og Jussilainen, begge frå Finland.

Jussilainen utmerka seg særleg som skiflygar og vann 3. mars 2001 sin fyrste verdscupsiger i skiflygingsbakken i Oberstdorf. Åtte månader seinare gjekk han til topps i Kuopio, 1,6 poeng føre Adam Malysz frå Polen, som dagen i førevegen i same hoppbakken vann opningsrennet for verdscupen i skihopping 2001/02.

Jussilainen vann i 2001 dei to fyrste av fire sølvmedaljar i laghopping for Finland i verdsmeisterskapen på heimegrunn i Lahti. Det vart arrangert lagtevlingar i både normalbakken og i storbakken. Tyskland vann suverent i storbakken, medan Austerrike vann i normalbakken med ein margin på to poeng; 953,5 mot 951,5. Ville Kantee og Janne Ahonen var dei to andre finnane som var med i begge tevlingane.

Året etter, under vinter-OL 2002 i Salt Lake City, vart det ein ny sølvmedalje for Finland. I lagtevlinga sigra Tyskland over Finland med den aller minste margin; 974,1 mot 974,0 poeng. Omframt Jussilainen deltok Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström og ankermannen Janne Ahonen for Finland. Jussilainen var i 2005 tilbake på Finlands lag under verdsmeisterskapen i Oberstdorf, der dei fire utvalde finnane sikra sølvmedaljen i laghoppinga i normalbakken. I denne meisterskapen oppnådde han sitt beste resultat i ei individuell tevling då han vart nummer åtte i storbakkerennet.

Han la opp som aktiv skihoppar i 2008.

Verdscupsigrar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Risto Jussilainen» frå , den 10. februar 2013. 
 Biografi hos FIS 

Finske skihopparar
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Tami Kiuru

Tami Petri Antero Kiuru () er ein finsk tidlegare skihoppar frå Vanda. Han vann bronsemedaljen under VM i skiflyging 2004. Kiuru vart verdsmeister med Finlands lag i ski-VM 2003, og vann i åra 2004-06 heile fire sølvmedaljar i ulike tevlingar i verdsmeisterskap og olympiske leikar.

Aktiv 
Frå 1999 deltok Kiuru fram til og med 2002 kvar sesong i ein del renn i verdscupen i skihopping, men oppnådde få gode resultat. I 2003 fekk han plass i den finske troppen til VM i Val di Fiemme. I meisterskapen vart det gullmedalje i laghopp for dei fire skihopparane som representerte Finland; Janne Ahonen, Kiuru, Arttu Lappi og Matti Hautamäki. Tre veker etter Kiuru vart verdsmeister kom han i Lahti for fyrste gong på pallen i eit verdscuprenn, eit renn der Adam Malysz frå Polen gjekk til topps.

Kiuru vann sin einaste verdscupsiger då han i desember 2003 hoppa 136 meter i Titisee-Neustadt, det klart lengste hoppet i ei tevling som vart avvikla over berre ein omgang. Seinare i 2004-sesongen kom han på tredjeplass i VM i skiflyging i Planica, like bak landsmannen Janne Ahonen, norske Roar Ljøkelsøy vart verdsmeister. Dagen etter den individuelle tevlinga vart det sølvmedaljar for det finske firemannslaget, berre slått av Noregs fire utvalde.

Under VM på ski i 2005 i Oberstdorf var Kiuru med på det finske laget som tok sølv i laghopp i storbakken, knapt 15 poeng bakom verdsmeisterlaget frå Austerrike. I olympiaåret 2006 fekk Kiuru med seg to sølvmedaljar i laghopping, fyrst vart det VM-sølv på Finland bakom Noreg i skiflygingsmeisterskapen i Bad Mitterndorf i januar, og i februar vart det ein OL-sølv bakom Austerrike i hoppbakken under vinter-OL 2006 i Torino.

Etter 2006 klarte ikkje Kiuru å hevde seg i verdscuprenn og han la bort hoppskia i 2009.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tami Kiuru» frå , den 10. februar 2013. 
 Biografi hos FIS 

Finske skihopparar
Deltakarar under vinter-OL 2006
Rasmus Løland-stipendet

Rasmus Løland-stipendet for ny norsk barne- og ungdomslitteratur  er ein norsk litteraturpris som har vorte delt ut årleg av Rogaland fylkeskommune sidan 2007. Stipendet er på 100 000 kroner og vert tildelt etter søknad. Det er det litterære rådet i Norsk Barne- og Ungdomsbokforfattere som vel ut mottakaren av stipendet.

Stipendet er oppretta til minne om forfattaren Rasmus Løland frå Ryfylke og skal stimulere til auka produksjon av barne- og ungdomslitteratur.

Mottakarar 
 2015 – Erna Osland
 2013 – Hilde Hagerup
 2012 – Rune Belsvik
 2011 – Bjørn Ingvaldsen
 2010 – Maria Parr
 2009 – Jon Ewo
 2008 – Arnt Birkedal
 2007 – Finn Øglænd

Kjelder 
 Om Rasmus Løland-stipendet på nettstaden til Rogaland fylkesbibliotek

Fotnote 

Norske litteraturprisar
Skipingar i 2005
Magnus Grova Søilen

Magnus Grova Søilen () er ein norsk forfattar og jurist.

Han debuterte i 2009 med diktsamlinga Til en nattevakt for Sunniva og i 2012 kom Du står her.

Søilen er busett i Bergen, og har studert litteraturvitskap og rettsvitskap ved Universitetet i Bergen.

Bøker 
 2009 – Til en nattevakt for Sunniva – Diktsamling
 2012 – Du står her – Diktsamling
 2013 – Rosefrykt – Diktsamling
 2015 – Livretter – Diktsamling
 2019 – Flaskeladden i Eskimopolis – Roman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Publikasjonar av Magnus Grova Søilen i BIBSYS

Bokmålsforfattarar
Forfattarar frå Bergen
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2009
Alphonso Johnson

Alphonso Johnson () er ein amerikansk jazz-bassist, som har vore aktiv sidan tidleg i 1970-åra. 

Han var fødd i Philadelphia og byrja å spele kontrabass, men byta til elektrisk bass seint i tenåra. Han byrja karrieren sin tidleg i 1970-åra og hadde ein innovativ spelestil. Han spelte som studiomusikarar for jazzmusikarar før han vart med i Weather Report, då han tok over etter den opphavlege bassisten Miroslav Vitous. Han spelte på Weather Report-albumet Mysterious Traveller (1974), på songane «Cucumber Slumber» og «Scarlet Woman». Johnson var med på ytterlegare to album, Tale Spinnin' (1975) og Black Market (1976), for Weather Report før han slutta i bandet for å arbeide med trommeslagaren Billy Cobham. I 1976-77 spelte han inn tre soloalbum som bandleiar, for Epic Records, i jazz-funk-stil. 

Johnson var ein av dei første musikarane som introduserte instrumentet Chapman Stick. På grunn av dette vart han nesten tilsett som erstattar for gitaristen Steve Hackett i Genesis, men i staden tilrådde han venen og tidlegare Sweetbottom-gitaristen Daryl Stuermer, som vart med i turnébandet til Genesis resten av tida dei dreiv på. 

Johnson var ein av to bassistar på det første soloalbumet til Phil Collins, Face Value, i 1981.

Tidleg i 1982 vart Johnson med sideprosjektet til Grateful Dead-medlem Bob Weir kalla Bobby and the Midnites. Han vart igjen med Weir i 2000 då han spelte bass på turné med The Other Ones. Han spelte òg fusion-versjonar av Grateful Dead-songar i lag med Billy Cobham i bandet Jazz Is Dead. 

I 1982 spelte han på hitsongen til Jeffrey Osborne frå Stay with Me Tonight. Han spelte så med Santana i 1985-1989.

I 1996 turnerte Johnson i Europa og Japan med saksofonisten Wayne Shorter, pianist James Beard, trommeslagar Rodney Holmes, og gitarist David Gilmore.

Diskografi

Som leiar
Moonshadows (1976), Epic
Yesterdays Dreams (1976), Epic
Spellbound (1977), Epic

Som musikar

Med Weather Report
 Mysterious Traveller (1974)
 Tale Spinnin' (1975)
 Black Market (1976)

Med Eddie Henderson
 Sunburst (Blue Note, 1975)

Med George Duke / Billy Cobham Band
 Live on Tour in Europe (Atlantic 1976)

Med Rod Argent
 Moving Home (1978)

Med Bob Weir
 Bobby & The Midnights (Arista 1981)
 Where the Beat Meets the Street (Columbia 1984)

Med Santana
 Beyond Appearances (Columbia, 1985)
 Abraxas Pool (Miramar, 1994)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alphonso Johnson» frå ,  den 11. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
The Alphonso Johnson official website

USA-amerikanske jazzbassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Chapman Stick-utøvarar
Folk frå Philadelphia
Weather Report-medlemmar
J. Peter Robinson

J. Peter Robinson () er ein engelsk komponist som studerte piano og kompoisisjon ved Royal Academy of Music og hadde stor suksess som studiomusikar i 1970-åra for artistar som Phil Collins, Mike Rutherford, Shawn Phillips, Quatermass, Carly Simon, Bryan Ferry, Stealers Wheel, Andrew Lloyd-Webber og fleire andre.

Han starta å skrive filmmusikk i 1985 og har arbeidd med filmar som Bates Motel, Wayne's World, Encino Man, Nightmare Cafe, Wes Craven's New Nightmare, Highlander III: The Sorcerer, Return of the Living Dead Part II, Vampire in Brooklyn (av Wes Craven), The World's Fastest Indian, The Bank Job og Blind Fury frå 1989.

Han skreiv òg noko musikk for den engelske versjonen av Godzilla 2000. I tillegg skreiv han musikk for filmen The Wizard, John Schlesynging-skrekkfilmen The Believers, og to songar til filmen Shelter, og musikk for mange episodar av fjernsynsserien Charmed.

Som arrangør av popmusikk har han arbeidd med Eric Clapton, Manhattan Transfer, Al Jarreau og Melissa Etheridge.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «J. Peter Robinson» frå ,  den 11. februar 2013.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Engelske filmmusikkomponistar
Engelske klaverspelarar
Stephen Bishop

Stephen Bishop () er ein amerikansk songar-låtskrivar, skodespelar og gitarist.

Han hadde ein stor hit i 1977 med songen «On and On», som nådde 11. plass i USA. Andre hittar han hadde var «Save It for a Rainy Day» «Everybody Needs Love», «Something New in My Life» og «It Might Be You», kjenningsmelodien for filmen Tootsie. Han har òg skrive mange andre filmtema, som National Lampoon's Animal House der han song i falsett, og julefilmen All I Want for Christmas. 

Songen hans «Separate Lives», sungen av Phil Collins og Marilyn Martin frå filmen White Nights, vart nominert for ein Oscar i 1985, men tapte for «Say You, Say Me» frå same film. Bishop skreiv songen om brotet hans med skodespelarinna Karen Allen, som òg deltok i Animal House. 

Bishop skreiv òg temaet for filmen Unfaithfully Yours i 1984. Songen vart mykje spelt på radio på den tida, men songen vart aldri gjeve ut på plate på den tida. I 1989 gav han ut det femte albumet sitt, Bowling In Paris med Phil Collins (medprodusent og musikar på somme songar), Eric Clapton,  Sting, Steve Lukather, Ronnie Caryl, Michael Omartian (produsent og musikar på fleire spor), Mo Foster, Adrian Lee og fleire. I 1987 spelte norske Bobbysocks! inn «Walking on Air» (som «Walkin' on Air») for albumet deira Walkin' on Air.

Bishop'-songar som har gått inn på Billboard Hot 100 er «It Might Be You», som nådde 25. plass i 1983, «Save It For a Rainy Day» (22. plass i 1977); «On and On» (11. plass i 1977); og «Everybody Needs Love» (32. plass i 1978).

Diskografi

Album
 Careless  (1976)
 Bish (1978)
 Red Cab to Manhattan (1980)
 Sleeping with Girls (1985; berre Asia)
 Bowling in Paris (1989)
 Blue Guitars (1994)
 Happy Bishmas (2002)
 Yardwork (2003)
 The Demo Album 1 (2003)
 The Demo Album 2 (2003)
 Fear of Messeage: Demo 3 (2004)
 Stephen Bishop Live (Live in Japan) (2006; berre Japan)
 America & Friends: Live At The Ventura Theater (2007; berre Japan)
 Saudade (2007; sidan gjeven ut som Romance in Rio)

Samleplater
 Best of Bish (1990)
 On And On: The Hits Of Stephen Bishop (1994)
 An Introduction to Stephen Bishop (1997)
 Back to Back (1999; delt med Michael Johnson)
 The Millennium Collection (2002)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stephen Bishop (musician)» frå ,  den 11. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell side

[ Stephen Bishop entry at All Music Guide]
Tilhengjarside

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske skodespelarar
Musikarar frå California
Folk frå San Diego i California