alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Cocks

Mount Cocks i Antarktis er eit fjell ved toppen av Koettlitzbreen sør i Victoria Land i Antarktis. Toppen, som er på 2438 moh, ligg 20 km nord-nordaust av samløpet mellom Cocks og Skeltonbreen ved sørenden av Royal Society Range.

Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter E.L. Somers Cocks, då kasserar i Royal Geographical Society.

Kjelde 
 USGS Mount Discovery-kart ST 57-60/10

Royal Society Range
Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Coleman

Mount Coleman er eit avrunda fjell i Antarktis på 1110 moh. Det ligg like aust for Commonwealthbreen ved toppen av New Harbour i Victoria Land. Mount Coleman vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott. Det vart namngjeve av ekspedisjonsmedlemmet C.S. Wright etter professor A.P. Coleman, ein geolog ved Toronto University i Canada.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mount Coleman» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Collins Peak

Collins Peak er eit lite, men markant fjell, 1810 moh, ved austsida av Malta Plateau, ved enden av ryggen oppom samløpet mellom Handbreen og Linebreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Eric J. Collins som var biolog ved Hallett-stasjonen, 1965–66.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Collins Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Colwell Massif

Colwell Massif er eit ulendt fjellmassiv, kring 4 nautiske mil langt, med ei høgd opp mot 2635 moh mellom Palaisbreen, Ferrarbreen og Rotundabreen i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Rita R. Colwell, ein marin mikrobiolog som har drive feltundersøkingar i Antarktis og som var medlem av National Science Board (1983–90). Frå 1991 var leia ho formannskomitteen for rolla til National Science Foundation i polarområde.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Conard Peak

Conard Peak er ein fjelltopp, 2230 moh, langs nordsida av Hearfieldbreen, kring,5 nautiske mil nord for Aldridge Peak i Cartographers Range i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ralph W. Conard, eit medlem av bakkemannskapet i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved Williams Field på Ross Island, i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cornerpost Peak

Cornerpost Peak er eit fjell, 2160 meter over havet, ved søraustenden av Leitch Massif i Concord Mountains. Det fekk dette namnet av den nordlege gruppa av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, fordi dei oppretta den nordlegaste landmålingsstasjonen sin her på vendepunktet for reisa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cornerpost Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Cox

Mount Cox er eit fjell på 1960 moh nord i den sentrale delen av Emlen Peaks, 5 nautiske mil nord for Killer Nunatak. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Allen N. Cox i US Navy, mannskapssjef på R4D (Skytrain)-flyet i løpet av 1962–63 som flaug for USGS under kartlegginga deira. Cox kom attende til Antarktis i 1963–64 og 1964–65.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Crandall Peak

Crandall Peak er eit stort sett snødekt fjell, 1840 moh, midtvegs langs vestveggen av Pitkevitchbreen i Admiralty Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Eugene D. Crandall i U.S. Navy Reserve, ein flyoffiser (LC-130F) med skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crandall Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Creak

Mount Creak er eit spisst fjell, 1240 moh, like nord for Shoulder Mountain i sørenden av Kirkwood Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav dette fjellet etter kaptein E.W. Creak, i Admiralitetet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Creak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Crean

Mount Crean er eit av dei vestlegaste fjella i McMurdo Dry Valleys sør i Victoria Land i Antarktis. Det er det høgaste fjellet i Lashly Mountains og er kalla opp etter den irske oppdagaren Tom Crean, som deltk på begge antarktisekspedisjonane til Robert F. Scott (Discovery, 1901–04 og Terra Nova, 1910–13), og tente som andrestyrmann under Endurance-ekspedisjonen, 1914–17, for Ernest Shackleton.

Sommaren 2000–01 vart det funne ein meteoritt på Mount Crean av ei geologisk gruppe.

Kjelder

Crean
McMurdo Dry Valleys
Crosscut Peak

Crosscut Peak er eit fjell, 3120 moh, like nord for Joice Icefall i Millen Range. Det fekk dette namnet av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63. på grnn av den taggete nordryggen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crosscut Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Crowder

Mount Crowder er eit markant fjell, 2485 moh, 6 nautiske mil nordaust for Mount Tararua i Monteath Hills i Victory Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Dwight F. Crowder, ein geolog ved Hallett-stasjonen sommaren 1964–65.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Crummer

Mount Crummer er eit massivt fjell av brun granitt, 895 moh, like sør for Backstairs Passage-breen på kysten av Victoria Land. Det vart først kartlagd og vart namngjeve av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, under Ernest Shackleton.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Crummer» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Curphey Peaks

Curphey Peaks er to snødekte fjelltoppar med omtrent same høgd (den vestlege toppen er på 1760 moh), på austsida av Helix Pass i Bowers Mountains. Dei vart namngjevne av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter Ian Curphey, feltleiaren for den geologiske gruppa frå New Zealand Antarctic Research Program i området, 1974–75.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Curphey Peaks» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Curtiss

Mount Curtiss er eit fjell kring 1300 moh ved austenden av hovudryggen i Gonville and Caius Range i Victoria Land. Det vart kalla opp etter hjelpefartøyet USS «Curtiss» som transporterte personell til McMurdo Sound i Operasjon Deep Freeze II, 1956–57.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Curtiss» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Dalmeny

Mount Dalmeny er eit fjell 1610 moh, 6 nautiske mil aust-søraust for Drabek Peak og 3 nautiske mil vest for Redmond Bluff i Anare Mountains i Victoria Land. Det vart oppdaga i 1841 av kaptein James Clark Ross i Royal Navy, som namngav det etter Archibald Primrose, Lord Dalmeny, då lord i Admiralitetet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Darby

Mount Darby er eit fjell med ei høgd opp mot 1750 moh ved skiljet mellom Rhonebreen og Matterhornbreen i Asgard Range i Victoria Land. Fjellet ligg 1,4,5 km nordvest for Mount J. J. Thomson. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (1998) etter Marie Darby, ein marinbiolog ved Canterbury Museum i Christchurch. Reisa hennar i 1968 til McMurdo Sound i «Magga Dan» var første gong ein kvinneleg forskar frå New Zealand vitja Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Darby» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Marianne Kaurin

Marianne Kaurin () er ein norsk forfattar. 

Kaurin har gått forfattarutdanninga ved Norsk barnebokinstitutt og debuterte i 2012 med ungdomsromanen Nærmere høst. For debutboka fekk ho Kulturdepartementes debutpris for barne- og ungdomslitteratur og U-Prisen. I grunngjevinga for tildelinga av debutprisen til Kulturdepartementet skreiv juryen mellom anna: «'Gjennom eit språk med uvanleg god flyt og med mange nyansar klarer Kaurin å lage ei politisk forteljing som har aktualitet langt utover andre verdskrigen. Det velformulerte språket hennar og dei godt tima skifta av synsvinkel mellom personane i romanen bidreg til å blåse nytt liv i den historiske romanen for ungdom.'».
I 2019 fekk ho Aschehougs barnebokpris

Bøker 
 2012 – Nærmere høst – Ungdomsroman
 2016 – Deres Majestet – Barnebok
 2018 – Syden  – Barnebok

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2012
Vinnarar av Aschehougs barnebokpris
Mairead Maguire

Mairead Maguire () er ein nordirsk fredsaktivist som vann Nobels fredspris i 1977 saman med Betty Williams. Prisen vart tildelt dei for å ha skipa organisasjonen The Northern Ireland Peace Movement (den nordirske fredsrørsla), seinare kjent som Community of Peace People. Før dette hadde berre tre kvinner vunne fredsprisen sidan utdelinga starta i 1901.

Community of Peace People 

Mairead Corrigan voks opp i ein katolsk familie i Belfast. Den tragiske hendinga som vart starten på den nordirske fredsrørsla var at tre born av systera til Mairead vart påkøyrde av ein bil og drepne den 10. august 1976. Sjåføren var ein tidlegare straffedømt mann tilknytt Det provisoriske IRA som hadde vorte lauslaten i april. Han miste kontrollen over bilen av di han vart skoten og drepen av britiske troppar. To av borna, ein åtteåring og eit spedbarn, døydde momentant, medan det tredje, ein toåring, døydde av skadane dagen etter. 

Betty Williams vart vitne til hendinga, og tok til å samla inn underskrifter for fred mellom katolikkar og protestantar i Nord-Irland. Ho greidde å samla 200 kvinner som gjekk i tog i Belfast for fredssaka. Mairead Corrigan tente også på idéen og vart leiar for rørsla saman med Williams og Ciaran McKeown. Det andre folketoget greidde å samla i hop over 10 000 protestantiske og katolske kvinner for å marsjera til gravene til dei drepne borna. Dette opptoget møtte fysiske åtak frå Det provisoriske IRA. Trass i dette samla Community of Peace People 35 000 tusen kvinner i slutten av august. Corrigan var overtydd om at den nordirske konflikten ikkje måtte løysast med vald, men ved omskulering. 

Same året vart Corrigan og Williams tildelt pengepremien «Folkets fredspris» frå norske aviser og organisasjonar. ,  Då Williams og 32 år gamle Mairead Corrigan mottok fredsprisen året etter, vart ho den yngste fredsprisvinnaren nokonsinne. «Rekorden» vart rett nok slått i 2011, då prisen gjekk til Tawakkul Karman frå Jemen.

Etter fredsprisen 

Systera til Mairead Corrigan orka ikkje leva lenger etter tapet av borna, og tok diverre sitt eige liv i januar 1980. Halvanna år seinare gifte Mairead seg med enkjemannen, Jack Maguire. Ho har no to eigne born og tre steborn. 

Mairead Maguire har vore ei kvinne av meiningars mot også etter fredsprisutdelinga. Mellom anna har ho uttala seg kritisk mot den amerikanske krigen mot terror i Irak og Afghanistan. Ho var sterkt usamd i at fredsprisen vart gjeven til Barack Obama i 2009, av nett denne grunnen. Ho har også vore engasjert på både Israelsk og palestinsk side i Midtaustenkonflikten. I juni 2010 var ho om bord på skipet MV «Corrie» som siglde for å prøva å bryta den israelske blokkaden av Gaza.

Prisar og utmerkingar 

 Folkets fredspris (1976)
 Carl von Ossietzky-medaljen (1976)
 Nobels fredspris (1977)
 Pacem in Terris (1990)

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Mairead Maguire» frå ,  den 21. mars 2013.

Fotnotar 

Nordirske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Marion Berntzen Koksvik

Marion Berntzen Koksvik, også kjend som Bjørg Marion Koksvik, () er ein norsk forfattar, lærar og psykolog. 

Ho debuterte som forfattar i 1983 med romanen Evas bok og har sidan skrive fleire romanar, lyrikksamlingar og aforismesamlingar som har vorte utgjevne av Solum Forlag.

Bøker 
 1983 – Evas bok – Roman
 1989 – Gjestebud i fredens tid – Roman
 1995 – Marilyn Monroes eneste venn var en katt : Sylvia Rabelais' opptegnelser – Roman
 1997 – Elegi for Dagny Juel – Lyrikk
 1998 – Stjerne for en liten klode – Lyrikk
 1999 – Farvel århundre – Lyrikk
 2000 – Ode til Beethoven – Lyrikk
 2001 – Stilleben med Evrydike – Lyrikk
 2002 – Havfruen – Lyrikk
 2003 – Stevnemøte med havet – Lyrikk
 2004 – Aforismen er et enebarn : aforismer og paradokser
 2005 – Et øyeblikk kan forandre verden : aforismer for vår tid
 2006 – Markblomster er frihetens døtre : nye aforismer for vår tid
 2007 – Både gleden og sorgen er en sommerfugl : aforismer
 2008 – Solen er vår beste læremester : aforismer
 2009 – Havet er klodens nervesystem : aforismer
 2010 – Luften er universets åndedrett : nye aforismer
 2011 – Høsttanker er som fugletrekk om våren : aforismer for vår tid
 2012 – En mor er som en trekrone over en barndom : aforismer og aforistiske brev

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Marion Berntzen Koksvik digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Norske lyrikarar
Norske lærarar
Norske psykologar
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1983
Simonetta Sommaruga

Simonetta Sommaruga () er ein sveitsisk politikar for Det sosialdemokratiske partiet i Sveits. Ho er medlem av det sveitsiske forbundsrådet, den føderale regjeringa i Sveits, der ho er er justis- og politiminister.

Sommaruga er fødd i Zug sentralt i Sveits og voks opp i Sins i Aargau. Ho tok vidaregåande utdanning i Immensee i Schwyz og pianistutdanning i Luzern, San Francisco og Roma. Frå 1988 til 1991 studerte ho engelsk og romanistikk ved Universitetet i Fribourg.

Frå 1993 til 1999 var Sommaruga leiar ofr den sveitsiske forbrukarstiftinga, Stiftung für Konsumentenschutz. Frå 1999 var ho president for stiftinga. I 2003 blei ho president for den sveitsiske hjelpeorganisasjonen Swissaid.

Simonetta Sommaruga byrja si politiske karriere som medlem av kantonparlamentet i Bern. Ho sat i dette storrådet for Bern frå 1981 til 1990. Frå 1998 til 2005 var ho medlem av kommunestyret i Köniz. I 1999 blei Sommaruga vald inn i Det sveitsiske nasjonalrådet og i 2003 til overkammeret, Stenderrådet, som representant for kantonen Bern. I 2010 blei ho vald inn i Det sveitsiske forbundsrådet etter Moritz Leuenberger. Med dette var fire av sju representantar i rådet kvinner.

Sommaruga er gift med forfattaren Lukas Hartmann (pseudonym for Hans-Rudolf Lehmann), som har tre born frå eit tidlegare forhold. Ekteparet er busett i Spiegel nær Bern. Simonetta er ein fjern slektning av den framtredande sveitsiske advokaten og diplomaten Cornelio Sommaruga.

Kjelder

Simonetta Sommaruga ,  VIP-Lexikon, schweizer-illustrierte.ch
Simonetta Sommaruga ved Munzinger Archiv, munzinger.de
Die beliebte Bernerin – ein Übermensch?, blick.ch

Denne artikkelen bygger på «Simonetta Sommaruga» frå ,  den 22. mars 2013.  
 

Sveitsiske politikarar
Det sveitsiske forbundsrådet

Det sveitsiske forbundsrådet (tysk , fransk , italiensk , retoromansk ) er organet for utøvande makt i Sveits, det vil seia  regjeringa i landet. Rådet har også kollektivt status som sveitsisk statsoverhovud. 

Forbundsrådet har sju medlemmer. Dei blir valde til ein fireårsperiode av Den sveitsiske nasjonalforsamlinga (nasjonalrådet og stenderrådet saman). Berre representantar med absolutt majoritet kjem inn, derfor skjer det ofte mange røystingar. Val til forbundsrådet skjer når nasjonalrådet byrjar ein ny fireårsperiode. Dersom eit medlem av forbundsrådet trekker seg, blir det halde suppleringsval.

Forbundsrådet blir leia av ein forbundspresident som blir vald for eitt år om gongen. 
Forbundspresidenten leiar regjeringa som primus inter pares (den fremste blant likemenn), og vervet går på rundgang i rådet. Det blir også vald ein visepresident som typisk overtek etter forbundspresidenten når året er omme.

Samansetjing av rådet

Forbundsrådet skal vera balansert i høve til geografisk og kulturelt opphav. Fram til 1999 sa den sveitsiske grunnloven at ingen kanton kunne ha meir enn ein representant i rådet. Etter dette slo han berre fast at rådet skulle ha ei jamn fordeling i høve til  kantonar og språkgrupper. Medlemmer som trekker seg blir derfor gjerne erstatta med personar frå same bakgrunn.

Frå 1959 til 2003 førte eit forlik mellom dei fire største partia i Sveits til at representane i rådet er fast fordelt etter partitilhøyrsle:
2 medlemmer frå Freisinnig-demokratische Partei der Schweiz (FDP)
2 medlemmer frå Christlichdemokratische Volkspartei der Schweiz (CVP)
2 medlemmer frå Sozialdemokratische Partei der Schweiz (SPS)
1 medlem frå Schweizerische Volkspartei (SVP) 

I 2003 tapte kristelegdemokratane sin plass til det sveitsiske folkepartiet. Etter at folkepartiet delte seg i juni 2008 hadde dei berre ein representant i Forbundsrådet, den andre plassen gjekk til Bürgerlich-Demokratische Partei Schweiz (BDP).

Bakgrunnsstoff
 Nettstad for regjeringa i Sveits

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Forbundsrådet (Sveits)» frå , og «Förbundsrådet (Schweiz)» frå  den 22. mars 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Federal Council (Switzerland)» frå ,  den 22. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 The Swiss Confederation: A brief guide 2006–2009 , edited by the Swiss Federal Chancellery.
 Resultate der Wahlen des Bundesrats, der Bundeskanzler und des Generals (PDF), compiled by the services of the Swiss Parliament.
 Clive H. Church (2004). The Politics and Government of Switzerland. Palgrave Macmillan. ISBN 0-333-69277-2.
 Altermatt, Urs (1993). Conseil Fédéral: Dictionnaire biographique des cent premiers conseillers fédéraux. Cabédita, Yens. ISBN 2-88295-104-3
 

Sveitsisk politikk
Regjeringar
Solveig Blindheim Berge

Solveig Blindheim Berge, også kjend som Solveig Berge, () er ein norsk forfattar. Ho debuterte i 1980 med barneboka Sommaren var best på Samlaget og har sidan skrive novellesamlinga Hus i natta og barneboka Hemmelege krusedullar. Sistnemnde gjekk også som opplesingsserie i Barnetimen for de minste.

Berge har budd i Måløy, Førde og Bergen.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Solveig Blindheim Berge digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Om Solveig Blindheim Berge i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Folk frå Giske
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske barnebokforfattarar
Norske novelleforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1980
Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Vågsøy
Forfattarar frå Førde
Joyce Banda

Joyce Hilda Banda () er ein malawisk politikar som var president i Malawi frå 7. april 2012 til 4. mai 2014. Fram til dette sat Banda som visepresident, og ho overtok presidentskapen to dagar etter at forgjengaren Bingu wa Mutharika døydde av hjarteinfarkt. Ho er den fjerde presidenten i republikken. Banda representerer People's Party (PP), eit parti ho sjølv nyleg starta opp.

Politisk liv 

Joyce Banda vart fødd i distriktet Zomba, sør i landet, men voks opp i Kenya og fekk utdanning i USA og Italia. I 2004 vart ho innvald som parlamentsmedlem, og i 2005 var ho med på skipinga av Democratic People's Party (DPP) og vart vald som generalsekretær. Frå 2006 til valet i 2009 sat ho som utanriksminister, i 2009 vart ho den fyrste kvinnelege visepresidenten i Malawi. Frå 2010 av vart ho marginalisert i partiet av di ho ikkje ville underskriva ei erklæring om at Peter Mutharika, bror til presidenten, skulle vera DPP sin presidentkandidat i 2014. Saman med andre meiningsfeller vart ho ekskludert frå partiet sjølv om ho heldt fram som visepresident i namnet. Etter nokre månader skipa Banda eit nytt politisk parti som fekk namnet People's Party, etter at høgsterett hadde avvist mange forsøk frå regjeringa si side for å få stoppa registreringa.

Då Bingu wa Mutharika brått døydde av hjarteinfarkt i april 2012, forsøkte fleire DPP-politikarar å forhindra at Banda skulle bli den nye presidenten, og grunngav dette med at ho vart ekskludert frå partiet. Men militærleiinga og domstolane heldt fast på at dei grunnlovsfesta rettane åt visepresidenten måtte respekterast, og Banda vart dermed den første kvinnelege presidenten i Malawi.

Joyce Banda er ein forkjempar for likestilling, og driv organisasjonen Blantyre, som arbeider for utdanning for jenter.

Kjelder 

 , henta inn 22. mars 2013. 

Malawiske presidentar
Malawiske politikarar
Et uus saaks alguse

«Et uus saaks alguse» (estisk for Så det kan verte ein ny start) var det estiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på estisk av Birgit. Songen er skriven av Mihkel Mattisen og Silvia Soro.

Eesti Laul 2013
Birgit sendte inn den estiskspråklege songen «Et uus saaks alguse» til Eesti Rahvusringhääling (ERR) og vart valt ut til å delta i Eesti Laul 2013, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Bidraget enda fyrst på femteplass i semifinalen, men gjekk vidare til finalen der han vann og fekk representere Estland.

Eurovision Song Contest 2013
I Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige deltok Estland i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 og enda på tiandeplass med 52 poeng; åtte frå Irland, seks frå Sverige, fem frå Russland, Kviterussland, Moldova og Italia, fire frå Nederland, Litauen og Storbritannia, tre frå Austerrike og eitt frå Danmark, Ukraina og Belgia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på 13. plass med ei rangering på 10,06 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på åttandeplass med ei rangering på 7,47. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane. Landet kvalifiserte seg til finalen 18. mai 2013 der dei enda på 20. plass med 19 poeng; ti frå Latvia, seks frå Finland og tre frå Litauen. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget 24. plass med ei rangering på 19,59 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 16. plass med ei rangering på 13,41. På scena hadde Birgit med seg Kaido Põldma, Lauri Pihlap og Raimondo Laikre som støttevokalistar. Põldma og Pihlap var òg støttevokalistar for Estland då landet vann i 2001.

Format og sporliste
Digital nedlasting  
 «Et uus saaks alguse» - 3:57

Listeplasseringar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Et uus saaks alguse» frå ,  den 22. mars 2013.

Fotnotar

Songar frå 2012
Eurovision Song Contest 2013-songar
Estiske Eurovision Song Contest-songar
Estiskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Nummer-ein-singlar i Estland
Datum Peak

Datum Peak er eit fjell på 1575 moh nær sørvestenden av Hobbs Ridge, som ligg oppom sørsida av USS «Glacier», 16 nautiske mil vest for Williams Peak i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. Det vart namngjeve frå det engelske ordet for fikspunkt, som er ein praktisk presentasjon av eit referansesystem i geodesi og landmåling.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast