alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Spelemannslag

Eit Spelemannslag er ein samskipnad av spelemenn, gjerne med det føremålet å ta vare på den lokale tradisjonsmusikken i eit område. Denne typen spelemannslag har preg av å vera ein interesseorganisasjon, som syter for rekruttering av nye spelemenn og tradisjonsberarar. Dei ulike spelemannslaga er i dag rekna som delgrupper under Landslaget for spelemenn, og tilslutta dette.

Mange spelemannslag i dag nyttar ofte nemninga «spel og dansarlag», av di dansarane i folkemusikkrørsla og med tida vart tilslutta laga. Nokre stader, som i Vinje, er det skild mellom spelgruppa og dansargruppa (Vinje spelemannslag og Vinje Dansarring). 

Ulike spelemannslag tek kvart år på seg å arrangere Landskappleiken, stødd av LFS. I 2009 vart Landskappleiken arrangert i samarbeid mellom Geilo Spelemannslag og Ål Spelemannslag. 

Det finst grovt sett eit spelemannslag for kvar kommune innanfor hardingfeleområdet. Soleis er det fem aktive lag i Valdres, eit svært aktivt folkemusikkområde. Nokre lag kan reknast som "sovande".

Ulike lag

Valdres 

 Vårflaumen Spel og Dansarlag (Nord-Aurdal)
 Valdreskvelven Spel og Dansarlag (Vang i Valdres)
 Øystre Slidre Spel og Dansarlag
 Vestre Slidre Spel og Dansarlag
 Etnedal Spelemannslag

Hallingdal 

 Geilo Spelemannslag
 Ål Spel og Dansarlag
 Gol Spelemannslag
 Hallingdal Låtelag (samanslutning av fleire lag i dalen)

Numedal 

 Kongsberg Spel og Dansarlag

Telemark 

 Vinje spelemannslag
 Spelemannslag Bøheringen
 Seljord spelemannslag
 Spelemannslaget Sullarguten
 Falkeriset spelemannslag
 Spelemannslaget Vårlengt

Hordaland 

 Voss Spelemannslag
 Granvin Spelemannslag
 Kvemmingen Spel og Dansarlag

Sogn og Fjordane 

 Jølster Spelemannslag

Møre og Romsdal 
 Aure spelmannslag
 Nordmøre spelmannslag

Hedmark 

 Glåmos Spelemannslag
 Trysil-Knut spel og dansarlag

Gudbrandsdalen 

 Fron Spel og Dansarlag
 Lom Spel og dansarlag

Oslo 

 Spelgruppa i Laget for Folkemusikk (Huldraleiken).

Andre grupper med skyldte arbeidsområde 

 Chateau Neuf Spelemannslag
 Majorstuen

Norske kulturorganisasjonar
 
Norsk folkemusikk
Hemer

Hemer er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 34 000 innbyggjarar. Byen ligg i landkreisen Märkischer Kreis, og er ein byen og i regionen Sauerland. Iserlohn ligg nord i Sauerland nær Iserlohn.

Historie 
I 1975 danna byen, som tidlegare hadde vore i Kreis Iserlohn, landkreisen Märkischer Kreis i lag med Becke, Deilinghofen, Frönsberg og Ihmert.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Sprisegl

Eit sprisegl (av nederlandsk sprietzeil og tysk Sprietsegel), eldre òg sprydsegl, er eit firskore sneisegl som blir spent ut med ei spri som går diagonalt frå nærme nederenden av mastra til seglbarmen ved hjørnet ytst på overliket på seglet. Sprisegl er vanleg på tradisjonelle båtar kring Nederlanda, England, Nord-Tyskland og det sørlege Skandinavia, gjerne i kombinasjon med fokkesegl på staget og — særleg på litt større båtar — ein klyver på klyverstaget som går frå mastetoppen til fremst på klyverbommen. I Noreg er denne riggen tradisjonelt funne langs kysten av Austlandet og Sørlandet, og i løpet av 1800-talet etterkvart nordover til Hordaland.

Spriseglet vart truleg utvikla i det noverande Nederland i løpet av 1500-talet.

Kjelder 
lokalhistoriewiki.no

Rigg og segl
Kokelv

Kokelv (nordsamisk Goavkejohka eller Jàhkovuona) er ei bygd og eit kyrkjesokn i Kvalsund-området i Hammerfest kommune, nordvest i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. 

Bygda ligg inst i fjorden Revsbotn. I Kokelv ligg Kokelv sjøsamiske museum, Kokelv kyrkje, reiselivsverksemda Kokelv Sjøhus og barne- og ungdomsskulen Kokelv skole. Bygda har òg eit grendehus og eit bu- og servicessenter.

Kokelv kyrkjesokn 
Kokelv er eit kyrkjesokn i Hammerfest prosti i Den norske kyrkja. Soknet femner den nordre delen av Kvalsund kommune, medan Kvalsund sokn femner den sørlege delen. 

Soknet har ei kyrkje, Kokelv kyrkje frå 1960. Kyrkja blei bygd av tyske fredsvener (Aksjons soningstegn) etter andre verdskrigen. Ho blei innvigd første søndag i advent 1960, då to av dei tyske byggjarane også blei vigde der.

Geografi
Bygda ligg på 70. breiddegrad nord og 24. lengdegrad aust.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen

Busetnader i Hammerfest
Bygder i Troms og Finnmark
Kvalsund
Kirkens Nødhjelp

Kirkens Nødhjelp er ein friviljug, felleskyrkjeleg hjelpeorganisasjon. Organisasjonen jobbar med katastrofehjelp, langsiktig utviklingsarbeid og med å påverke haldningar og politiske beslutningar. Kirkens Nødhjelp er medlem av det internasjonale nettverket «Action of Churches Together» (ACT). 

Organisasjonen støttar prosjekt i rundt 70 land, og har eigne kontor i 25 av desse. Dei tematiske prioriteringane til organisasjonen er hiv/aids, vatn, kjønnsbasert vald, fred og forsoning, godt styresett og klimaendringar. Organisasjonen får økonomisk støtte frå private gjevarar, Norad og frå Utanriksdepartementet.

Kirkens Nødhjelp si ungdomsrørsle heiter Changemaker, og den jobbar for å endre dei strukturelle årsakene til urettvise og fattigdom. Kirkens Nødhjelp sitt utvekslingsprogram for ungdom heiter Communication for Change.

Generalsekretær er Lisa Sivertsen. I april 2019 tek Dagfinn Høybråten over som generalsekretær. 

Leiar av organisasjonen sitt styre er Kjetil Aano.

Historie 

I oktober 1947 vedtok Menighetspleiernes Landsforbund å samle inn pengar og forsyningar til folk som leid naud i Tyskland. Ikkje lenge etter vart organisasjonen Kirkens Nødhjelp stifta.

I 1961 vart det etablert eit arbeid i Abakaliki i Nigeria, der behovet var stort etter Biafra-krisen i regionen. Dette var det første langsiktige utviklingsprosjektet i regi av Kirkens Nødhjelp. Tidlegare hadde organisasjonen jobba med katastrofehjelp.

Bakgrunnsstoff 
 Kirkens Nødhjelp sine heimesider

Norske humanitære organisasjonar
Skipingar i 1947
Ouverture

Ouverture (fransk for 'opning' eller 'forspel') er eit musikkstykke som vanlegvis er skrive som eit orkesterforspel til ein opera, skodespel eller anna dramatisk verk. Ouverturen består ofte av sitat frå resten av musikken i operaen, musikalen eller skodespelet (eit døme er ouverturen til Elverhøi av Kuhlau). Men ein del ouverturar er tematisk heilt frittståande, som Mozart sin ouverture til Figaros bryllup og Rossini sin til Barbereren i Sevilla. Ein del ouverturar er også skrivne som sjølvstendige verk, som 1812-ouverturen til Tsjajkovskij.

Sjå òg
Preludium

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ouverture» frå ,  den 29. juni 2009.  

Komposisjonar for symfoniske orkester
Operaterminologi
Komposisjonar etter musikkform
Franske ord og uttrykk
Eyesight to the Blind

«Eyesight to the Blind» er ein bluesstandard skriven av Sonny Boy Williamson II (Aleck «Rice» Miller). Han vart første gong innspelt av Williamson i 1951 som den første singelen hans på Trumpet Records.

Bluesutgåver 
Som ein bluessong har originalen til Sonny Boy Williamson vorte spelt mange gonger. Den mest kjende av dei tidlege utgåvene er av The Larks, opphavleg ei vokalgruppe som hadde utvikla seg ut frå ei gospelgruppe, The Selah Jubilee Singers. Deira innspeling av «Eyesight to the Blind», med vokal og gitar av Allen Bunn, som seinare arbeidde solo som Tarheel Slim, nådde femteplassen på R&B-lista i USA i juli 1951.

Rockeutgåver 
Songen har òg vorte spelt av fleire rockegrupper, som til dømes: 
 The Who - Tommy (1969). Ei utgåve av den sjette songen i rockeoperaen deira. Songen vert her kalla «The Hawker» i parantes. I filmutgåva av Tommy vert songen framført av Eric Clapton og Arthur Brown.
 Aerosmith - Honkin' On Bobo (2004)
 Gary Moore - Close As You Get (2007)
 Eric Clapton - Crossroads 2: Live in the Seventies. Songen er ein del av ei 24 minuttar lang improvisering i lag med Carlos Santana.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eyesight to the Blind» frå , den 29. juni 2009. 
 

Songar frå 1951
Singlar frå 1951
Sonny Boy Williamson II-songar
Bluessongar
Aerosmith-songar
Eric Clapton-songar
The Who-songar
Go to the Mirror!

«Go to the Mirror!» er ein song skriven av Pete Townshend frå The Who på rockeoperaalbumet Tommy (1969). «Go to the Mirror!» står på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll.

Songen er sunge av legen som fortel foreldra til Tommy at etter å ha tatt mange prøvar har han funne ut at det ikkje er noko medisinsk gale med Tommy, og at problema hans er psykosomatisk. Samstundes med at dei prøver å nå inn til han, prøver han å nå ut til dei.

I filmutgåva av Tommy vert legen spelt av Jack Nicholson.

Songen inneheld òg element frå det siste sporet på albumet, «See Me, Feel Me».

Medverkande
Roger Daltrey – solovokal
John Entwistle – bassgitar, korvokal
Keith Moon – trommer
Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, korvokal, partial solovokal

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Go to the Mirror!» frå , den 29. juni 2009. 
 

The Who-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar produserte av Kit Lambert
Polydor Records-singlar
I'm Free av The Who

«I'm Free» er ein song skriven av Pete Townshend og framført av The Who på albumet Tommy frå 1969. Songen er ein del av ein rockeopera og omhandlar Tommy som ønskjer å vekke andre folk åndeleg etter at han brått vart særs populær. Pinball Wizard (tidlegare på album) dukkar opp mot slutten av songen under «How can we follow?»-partiet. Songen vart mykje spelt under konsertane til The WH i 1969-1970, men bytta ofte plass i rekkefølgja med «Sensation». Det same vart gjort i filmutgåva og musikalutgåva av Tommy.

I 1975 dukka songen opp på konsertane til The Who igjen. Denne utgåva inneheldt eit noko annleis gitarriff.

Songen vart gjeven ut som singel i 1969.

I 1997 spelte det kristne rockebandet Geoff Moore and the Distance songen på albumet deira Threads. Songen vart nytta i ein reklame for Nissan.

Medverkande
Roger Daltrey – solovokal
Pete Townshend – korvokal, elektrisk gitar, akustisk gitar, klaverinstrument, trommer 
John Entwistle – bassgitar, trommer
Keith Moon – trommer

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «I'm Free (The Who song)» frå , den 29. juni 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

The Who-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Pete Townshend
Decca Records-singlar
Track Records-singlar
Songar produserte av Kit Lambert
Tommy Can You Hear Me?

«Tommy Can You Hear Me?» er ein song skriven av Pete Townshend og framført av The Who. Songen er det sekstande sporet på den første rockeoperaen til bandet, Tommy (1969). Etter hendingane i «Go to the Mirror!» er Tommy framleis fascinert av spegelen. Han stirar på spegelen medan foreldra hans prøver å nå han. Songen vart òg ein kjenningsmelodi for UNICEF i 1972.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tommy, Can You Hear Me?» frå , den 29. juni 2009. 
 

The Who-songar
Songar frå 1969
Solbjørg

Solbjørg er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Det norrøne Salbjǫrg var sett saman av sól, 'sol', salr, 'hus' eller sölr, 'gul', og bjǫrg, 'hjelp, berging'. Ei anna ny norsk form av namnet er Solborg, medan Sólbjörg er den islandske forma.

Solbjørg har namnedag den 30. juni i Noreg.

Namneberarar 
 Sissel Solbjørg Bjugn (f. 1947), norsk forfattar
 Solbjørg Højfeldt (f. 1947), dansk skodespelar
 Solbjørg Tveiten, norsk folkesongar
 Solbjørg Thorsen Tveit, norsk songar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Solbjørg» frå , den 29. juni 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til vern
Solgunn

Solgunn og Solgun er norske kvinnenamn sett saman i nyare tid av dei norrøne namneledda Sol, 'sola' eller solgudinna, og gunn, 'strid'.

Solgunn har namnedag den 30. juni.

Norske førenamn
Namn knytte til sola
Namn knytte til strid
The Seeker

«The Seeker» er ein song skriven av Pete Townshend og framført av det engelske rockebandet The Who. Songen vart gjeven ut som singel i 1970 og i 1971 på samlealbumet Meaty Beaty Big and Bouncy.

Townshend at han ikkje likt songen i etter tid og det var den første songen dei spelte inn etter å ha gjort ferdig albumet Tommy. Songen vart derfor lite spelt på konsertar av bandet, berre nokre få gonger i 1970, men han vart trekt fram under konsertane i 2006-2007. Singelen gjorde det likevel nokså bra og nådde 19. plass på lista i Storbritannia og 44. plass i USA.

Salslister

Andre utgåver 
 Det canadiske rockebandet Rush spelte songen på albumet Feedback i 2004.
 Den skotske songaren Fish spelte songen på albumet Songs from the Mirror i 1993.
 Supergruppa The Raconteurs spelte songen med Pete Townshend på korvokal på albumet Attic Jams.

Bruk i film og videospel 
 Songen vert nytta i videospelet Guitar Hero III: Legends of Rock og Grand Theft Auto IV, samt filmane American Beauty og The Limey.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «The Seeker (song)» frå , den 29. juni 2009. 
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
The Who-songar
Songar skrivne av Pete Townshend
Decca Records-singlar
Track Records-singlar
Songar produserte av Kit Lambert
Songar produserte av Pete Townshend
Rush-songar
See Me, Feel Me

«See Me Feel Me/Listening To You» er ein del av songen «We're Not Gonna Take It» skriven av Pete Townshend frå The Who. Songen er avslutninga på rockeoperaen Tommy. «See Me Feel Me/Listening To You» vart spelt på Woodstock Festival i 1969. The Who spelte heile verket Tommy seint på natta og under denne finalen så steig sola opp over horisonten og skein på bandet på scenen. Dette er fanga på film i The Kids Are Alright og Woodstock. «See Me, Feel Me» vart gjeven ut som singel og nådde 12. plassen på singellista i USA. I Storbritannia gjekk han ikkje inn på listene. 

Bandet framførte denne songen under avslutningsseremonien til sommar-OL 2012 i London den 12. august 2012 i lag med «Baba O'Riley» og «My Generation».

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «See Me, Feel Me» frå , den 29. juni 2009. 

The Who-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1970
Songar skrivne av Pete Townshend
Decca Records-singlar
Polydor Records-singlar
Songar produserte av Kit Lambert
Mimar Sinan

Koca Mimar Sinan Agha () var ein osmansk arkitekt, sjefsarkitekt for sultanane Selim I, Suleiman I, Selim II og Murad III. Meisterverket hans vert rekna å vere Selimiyemoskeen i Edirne, sjølv om det best kjende er Süleymaniyemoskeen i Istanbul.

Etter å ha fått utdanning som arkitekt og ingeniør deltok Sinan frå 1514 som medlem av ingeniørkorpset i militære felttog mot sør og aust. Etter at dei ottomanske styrkane hadde erobra Kairo, vart Sinan utnemnd til sjefsarkitekt. Under eit felttog mot Persia bygde han skip for hæren. Skipa skulle kunne krysse sjøen Van (sjø). For denne innsatsen vart han utnemnd til Haseki'i i sultanen si livgarde.

Sinan sitt første sivile arbeide var Şehzademoskeen frå 1548. I 1550 byrja han arbeidet på det store Süleymaniye-komplekset i Konstantinopel. Han har teikna ein lang rekke moskear og bygningar i og omkring Istanbul, som Selimiyemoskeen i Edirne, Kadirga Sokullu-moskeen og Rüstem Paşa-moskeen i Istanbul. Han har også teikna Taqiyya al-Sulaimaniyya i Damaskus.

I alt er Sinan tilskriven:
 84 større moskear (çami), 
 52 mindre moskear (mescit),
 57 universitet, 
 41 bad (hamam). 
 35 palass (saray), 
 22 mausoleum (türbe), 
 20 karavaneserai (kervansaray; han), 
 17 offentlege kjøken (imaret), 
 8 bruer, 
 8 lagerhus 
 7 skular (medrese), 
 6 akveduktar og 
 3 hospital (darüşşifa) 

Sinan er gravlagt utanfor murane av Süleymainye i Istanbul, i gata Mimar Sinan Caddesi, som er oppkalla etter han.

Eit krater på Merkur er oppkalla etter Sinan.

Galleri

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Mimar Sinan» frå , den 29. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Bilder fra Edirne, med Selimiyemoskeen
 Innvendig 360° bilde av Süleymaniye

Sinan
Osmansk arkitektur
Osmanarar
Folk frå provinsen Kayseri
Centillion

Ein centillion er talet 10600, eller sifferet 1 etterfølgd av talet 0 seks hundre gongar. Det er, bortsett frå det meir teoretiske talet googolplex, det størsta talet vi har namn for.

I dei fleste engelskspråklege land vert ein centillion bruka om talet 1 med 303 nullar etter, eller 10303 .

Store tal

ja:センティリオン
ru:Центиллион
Gokstadfæringen

Gokstadfæringen var ein mindre båt som var funnen saman med Gokstadskipet. Funnet som vart gjort i 1880, er datert til kring år 900. 
Det vart funne tre mindre båtar i Gokstadfunnet. Dei var i mange fragment. Då Frederik Johannessen var ferdig med å rekonstruere Gokstadskipet i 1930, bygde han opp att to av desse båtane: ein færing på 6,5 meter og ein treroing på om lag 10 meter. Båe desse båtane er klinkbygde. Det har vore brukt svært granne bord. Færingen minner mykje om færingar ein ser på Vestlandet i våre dagar. Gokstadfæringen skil seg frå til dømes Oselvaren ved at stamnane er tilhogne slik at borgangane startar som ein del av stamnen. Dette finn ein og på større skip. Gokstadfæringen er for det meste bygd av eike. Øvste bordgangen er av furu. Det er og tofter og tiljer. Bak har han styreåre på styrbord side, slik ein finn på større skip.

Det har vorte bygd fleire kopiar av Gokstadfæringen.

Kjelder 
 Vikingskip og norske trebåter 
 Arne Emil Christensen: Gokstadfæringen - alle norske småbåters «urmor»? KYSTEN Nr. 3. 1982

Arkeologiske funn i Noreg
Svennsgrunna

Svennsgrunna er eit fiskefelt i Andfjorden, havområdet mellom Senja og Andøya.  

Store delar av fiskefeltet er brukt til linefiske av kystlinebåtar frå Torsken kommune, der fleirtalet av fartøya har om lag 15 meters lengd.

Norskehavet
Geografi i Troms og Finnmark
Geografi i Nordland
Malangsgrunna

Malangsgrunna eller Malangsgrunnen er eit fiskefelt utanfor Kvaløya, nord for Senja, i Troms. Det har djup på omkring 200 meter.

Bakgrunnsstoff
Vêrvarsel for Malangsgrunna , yr.no

Norskehavet
Geografi i Troms og Finnmark
Duppe

Duppe er ein søt, lysbrun mjølkesaus. Duppa vert framstilt ved at myse vert koka eit par timar til ein prim, tilsett sukker og speidd med smør og fløyte. Eit raskare alternativ er å koke duppa av vatn eller mjølk og prim eller brunostrestar. Endå raskare går det om ein tilset ei mjøljamning.

Duppe er tradisjonelt tilbehøyr til klubb og feitt og andre matrettar.

Bakgrunnsstoff 
 Klubb og duppe frå Hedalen 

Sausar
Mjølkemat
Gryllefjord kapell

Gryllefjord kapell er ei langkyrkje i tre som står i Gryllefjord i Senja kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket vart reist i 1902 og har 150 sitjeplassar. Kapellet er tømra, utanom nordveggen som er kledd i eternitt. 

Bygget vart reist som bedehus og sidan vigsla som kapell. I 1938 vart det påbygd. Preikestolen og døypefonten er frå det året og vart laga av Olav Flakstad. Utanfor kapellet står ein bauta til minne om ein tragedie under den andre verdskrigen, i 1943, då 13 fiskarar omkom på Svennsgrunna utanfor Senja.

Gravplass 
Gravplassen for området ligg i Ballsvika, over fjella nordaustom Gryllefjord.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om Torsken kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Troms» på nettstaden til Arkivverket 
 

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Norske kyrkjer frå 1902
Torsken
Kulturminne i Senja
Terje Langli

Terje Bjarte Langli, (), er ein norsk tidlegare langrennar. Han vart verdsmeister i 10 kilometer i klassisk stil under VM 1991 i Val di Fiemme. Året etter vann han bronsemedaljen på 30 kilometer under OL 1992 i Albertville. Under dei same olympiske leikane vart han olympiameister i 4x10 km stafett, året etter vart han verdsmeister i same øvinga. Han vart noregsmeister ein gong, i 1987 på 15 km på heimearenaen. Langli er frå Henning i Steinkjer og tevla for Henning IL.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1985: Nr 1 på 15 km i Lahti (ikkje verdscup).
 1986: Nr 11 på 30 km i La Bresse.
 1987: Nr 6 på 30 km og bronsemedalje i 4x10 km stafett i VM i Oberstdorf. 
 1988: Nr 12 på 30 km under OL i Calgary.
 1989: Nr 5 på 30 km i Nove Mesto.
 1990: Vinnar av 30 km i Örnsköldsvik.
 1991: Verdsmeister på 10 km i Val di Fiemme.
 1992: VM-bronse på 30 km i Albertville. Nr 3 på 10 km i Silver Star.
 1993: Nr 5 på 25 km jaktstart, nr 7 på 10 km og nr 6 på 30 km, alle renna under VM i Falun. 
 1993/4: Nr 26 på 30 km i Santa Caterina.
 1994/5: Nr 15 på 15 km i Tauplitzalm. 
 1996: Nr 26 på 50 km i Holmenkollen.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1982: Nr 7 på 15 km på Raufoss.
Ski-NM 1983: Nr 6 på 15 km på Lillehammer.
Ski-NM 1984: Nr 12 på 15 km i Hof.
Ski-NM 1985: Nr 12 på 15 km i Tromsø.
Ski-NM 1986: Nr 4 på 30 km i Vang.
Ski-NM 1987: Gullmedalje på 15 km i Steinkjer.
Ski-NM 1988: Sølvmedalje på 50 km i Vang.
Ski-NM 1989: Nr 7 på 15 km på Geilo.
Ski-NM 1990: Nr 7 på 15 km på Gjøvik.
Ski-NM 1991: Nr 6 på 30 km i Misvær.
Ski-NM 1992: Bronsemedalje på 30 km i Tronsheim 
Ski-NM 1993: Nr 6 på 30 km på Lillehammer.
Ski-NM 1994: Bronsemedalje på 15 km i Vegårshei.
Ski-NM 1995: Nr 6 på jaktstarten i Oslo.
Ski-NM 1996: Nr 11 på jaktstarten i Stryn.

Idrettsrelatert arbeid 
Langli var fagsjef for langrenn i Norges Skiforbund 2000/01. Perioden 2004-06 var han sjef for smørjeteamet til det norske langrennslandslaget. Han er i dag seljar av skiutstyr hos firmaet Elbe Normark AS.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
Terje Bjarte Langli i olympedia.org
Terje Bjarte Langli i fis-ski.com

Norske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Folk frå Steinkjer
Barbeau Peak

Barbeau Peak er den høgste fjelltoppen i Nunavut i Canada. Toppen ligg på 81 grader 54 minuttar nordleg breiddegard, og 75 grader 1 minutt vestleg lengd. Fjellet ligg i Quttinirpaaq nasjonalpark på Ellesmereøya. Fjelltoppen fekk sitt namn i 1969 til minne om den canadiske antropologen Marius Barbeau. Barbeau vann internasjonalt ry for si forsking på indianske og inuittiske kulturar. Barbeau Peak, som er 2616 moh, er det høgste fjellet i den arktiske cordilleraen.

Barbeau Peak har djupe, lange bresprekker og smale egger. Veret er høgst variabelt og skiftar ofte brått.

Barbeau Peak vart klive første gong 7. juni 1967 av den britiske vitskapsmannen Geoffrey Hattersley-Smith som var med på feltstudiar i området. Forskingsekspedisjonen han var med på, namnsette fjelltoppen og bestemte høgda på han. Eit US-amerikansk turlag på åtte var dei neste som var på toppen. I juni 1982 kom dei opp via nordegga. Berre ved sju høve har det vore folk på toppen (2006).
 Denne artikkelen bygger på «Barbeau Peak» frå , den 29. juni 2009. 
 

Fjell i Arktis
Fjell i Canada
Nunavut