alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Zaidal

Zaidal (arabisk زيدل, òg skrive Zaydal) er ein by i Homs guvernement sentralt i Syria, og er ein forstad like aust for Homs. Av stader i nærleiken finn ein Fairouzeh i sør og nabolaga Karm al-Zaitun, al-Sabil og al-Zahra i Homs i vest. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS) hadde Zaidal eit folketal på 5 710 i 2004. Byen har eit stort kristent samfunn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zaidal» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Homs-distriktet
Landsbyar i Syria
Ayn al-Bardah

Ayn al-Bardah (arabisk عين الباردة, ‘Ayn al-Bārdah, som tyder «kald kjelde») er ein gresk-ortodoks landsby i Syria, 55 km vest for Homs og 200 km nordvest for Damaskus. Han ligg i fjellet Sayeh, 850 meter over havet, oppom Den kristne dalen og med utsyn over Middelhavet.

Klima
`Ayn al-Barda har middelhavsklima. Det snør i fjellsidene fleire gonger om vinteren.

Hovudattraksjonar
Mange turistar stoppar i landsbyen på veg til den nærliggande borga Krak des Chevaliers. Dei flete av dei vitjar St. Elias-kyrkja i landsbyen. John Gardiner Kinnear skildra landsbyen på ei reise gjennom Midtausten i 1839:
Sist veke reid T—— og eg opp til ein vakker, einsam stad, kring tre eller fire timar frå Beyrout. Han er, som det arabiske namnet seier, ein fontene av deilig kald vatn, som renn i overflod frå klippene, og ut i eit basseng under skuggane av flotte johannesbrødtre. Det er ingen landsbyar i nærleiken, men innanfor kort avstand står ein eller to einsame hytter blant hagar av vindruer og morbær. Staden ligg heilt øvst i den oppdyrka delen av fjellet og nedanfor ligg hagar og furuskogar, og over ville klipper og furu skog, og over det ville klipper og kratt. Lufta er klår, kjølig og frisk etter den trykkande atmosfæren i Beyrout; og utsynet over dei lågare områda dekte med vindruer og oliven og mørk furuskog, til det vide blå Middelhavet, er eit av dei vakraste eg nokon gong har sett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ayn al-Bardah» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Busetnader i Talkalakh-distriktet
Landsbyar i Syria
Johannesbrødtre

Johannesbrødtre er eit tre i erteblomfamilien som vanlegvis vert dyrka i middelhavslanda. Det har lêraktige, vintergrøne blad, lange blomsterklaser og 20 cm lange, lêraktige frukter (belgar) med 12–16 ertestore frø. 

Frukta vert kalla johannesbrød og inneheld ca. 50 % sukker og noko garve- og smørsyre. Sukkeret vert først danna etter at dei umodne fruktene har vore tørka ei stund i sola. Johannesbrød vert eten rå eller blautlagt, i kaker og dessertar. Dei vert òg nytta til dyrefôr, og ekstrakt av fruktene vert nytta medisinsk ved katarar. Fordi vekta av kvart frø er konstant vart frøa tidlegare nytta av apotekarar og juvelerar ved veging, sjå karat.

Uekte johannesbrødtre er det indiske treet Cassia fistula som tilhøyrer same familie.

Det har namn etter døyparen Johannes som skal ha hatt belgane som einaste føde under opphaldet sitt i ørkenen.

Kjelder

 Johannesbrødtre (27. desember 2013). I Store norske leksikon. Henta 5. juli 2014.

Erteblomfamilien
Plantar i middelhavsområdet
Tre
Matplantar
Morbær

Morbær er ei treslekt i morbærfamilien. Trea er store med hjarteforma blad, små blomar og saftig, velsmakande frukt, som liknar bjørnebær. Det finst i alt ti artar. 

Svart morbær, Morus nigra, høyrer heime i Iran, men vart alt i antikken dyrka i middelhavslanda, og i nyare tid òg lenger nord i Europa. Fruktene er svartfiolette, og vert mest nytta sylta. 

Kvit morbær, Morus alba, stammer frå Kina, men har vore dyrka i middelhavslanda sidan 1200-talet. Det har ikkje så god frukt som det svarte, men er eit særs viktig nyttetre ved silkeavlen.

Kjelder
«Morbær» (23. januar 2013). I Store norske leksikon. Henta 5. juli 2014.

Morbærfamilien
Bær
Plantar i middelhavsområdet
Marmarita

Marmarita (arabisk مرمريتا, gammalsyrisk ܡܪܡܪܝܬܐ, Marmarītā) er ein gresk-ortodoks landsby nordvest i Syria. Marmarita er ein av dei største landsbyar i Wadi al-Nasarah («Dalen til dei kristne»), ein region nord for Talkalakh. Han er òg ein populær sommardestinasjon og turistdestinasjon i Syria. Landsbyen har vore ein del av Homs guvernement sidan 1953, og var før det ein del av Latakia guvernement. I 2004 hadde Marmarita eit folketal på 2 206, i følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS),

Etymologi
Namnet Marmarita trur ein kjem frå det syriske ordet Marmanitha, som tyder 'ein stad med utsyn', og syner truleg til plasseringa til Marmarita oppom Akkarplatået og Middelhavet. Arabisk leksikon  indikerer at namnet «Marmarita» kjem frå det syriske ordet Marmarato, som tyder «gud av gudar»

Historie
Marmarita vart busett tidleg på 1600-talet av fire bondefamiliar frå Libanon og Hauransletta. Desse familiane bygde tre kyrkjer (St. Johannes, St. Saba og St.  Boutros) som framleis står i utkanten av landsbyen. Ei lokal segn indikerer at landsbyen var busett så tidleg som på 500-talet fvt., men vart øydelagd av eit vulkanutbrot. Det finst ingen spor etter ein tidlegare fønikisk busetnad her.

Turisme
Marmarita er omgjeve av ruinar og historiske stader. Dei mest kjende av desse er Krak des Chevaliers (òg kalla «Qal'at al-Ḥiṣn»), ei krossfararborg bygd av Johanittarordenen frå Jerusalem frå 1142 til 1271. Borga er rekna som ei av dei best bevarte mellomalderborgene i verda av UNESCO.

Det årlege Karnevalet i Marmarita kom i gang i 1980 og består av ein prosesjon av kjøretøy og dansarar i kostyme..

Folketalet i Marmarita varierer stort med årstida, frå 2 500 om vinteren, til 25 000 til 30 000 om sommaren, då mange kjem hit på ferie.

Transport
Marmarita ligg kring 13 km nord for motorvegen M1, kring halvvegs mellom Tartus og Homs.

Dei næraste flyplassane til Marmarita er Bassel al Assad internasjonale flyplass (LTK) i Syria (93 km), Beirut internasjonale flyplass (BEY) i Libanon (163 km) og Damaskus internasjonale flyplass (DAM) i Syria (196 km).

Terrorisme
Den 17. august 2013 kom det meldingar om at terroristar hadde drepe og skadd syriske kristne i Marmarita og nabobyen Al-Hasn, under den religiøse høgtida kalla «Hensovinga til Theotokos». Ein trudde at Den frie syriske armeen eller al-Nusra Front var ansvarleg, men Jund al-Sham (soldatar av Levanten) tok seinare på seg ansvaret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marmarita» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Informasjon om Marmarita

Busetnader i Talkalakh-distriktet
Landsbyar i Syria
Zweitina

Zweitina eller Zuwaytini (arabisk زُويتينة, Zūwaytīnah) er ein liten landsby vest i Syria nær grensa til Libanon og som administrativt høyrer til Homs guvernement. Han ligg opp i eit skogkledd fjell og er ein populær feriestad. Landsbyen ligg mellom 400 og 450 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein Marmarita i nord, al-Huwash i aust, al-Huwash i aust, al-Husn i søraust, al-Zarah i sør, Naarah og Tell Hawsh i sørvest, al-Mitras i vest og al-Bariqiyah i nordvest. Zweitina er kanskje mest kjend for al-Fawwar-kjelda, som har fått dette namnet fordi ho berre sporadisk renn. Det historiske St. Georg-klosteret, eit av dei eldste i Syria, ligg i Zweitina. Han ligg òg like i nærleiken av Krac des Chevaliers, eller Qal'at al-Ḥiṣn. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CNS), hadde Zweitina eit folketal på 1 540 i 2011. Innbyggjarane er hovudsakleg gresk-ortodokse kristne.

Etymologi
Namnet Zweitina kjem frå ordet zeitoun som er arabisk for oliven. Zweitina er arabisk for ein enkel olivenfrukt. Oliventre dominerer skogane i Zweitina og er rekna som den viktigaste avlinga her. Andre hevdar at namnet kjem frå arameisk og tyder «landet der silkeormar veks» og syner til silkeormane som finst i skogane i landsbyen.

Demografi
Folketalet i Zweitina når opp til 5000 om sommaren, då mange kjem hit på ferie. Kristendom dominerer i landsbyen. Nesten 75% av originale landsbybuarar bur utanfor landsbyen. Flest emigrantar  
bur i Pennsylvania i USA, der det bur kring 500 familiar. Zweitina ligg òg nær ein annan kristen landsby, Marmarita.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zweitina» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Talkalakh-distriktet
Landsbyar i Syria
Salma

Salma (arabisk سلمى) er ein landsby nordvest i Syria i Latakia guvernement, nordaust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Mashqita og Ayn al-Bayda i vest, al-Haffah i sørvest, Aramo og Slinfah 12 kilometer mot sør, og Kinsabba i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Salma eit folketal på 2 131 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar, sjølv om kring 80 % av Latakia-distriktet er busett av alawittar.

Salma er kjend for det tørre klimaet og mykje reint vatn. Han ligg kring 800 meter over havet. Før baathistane tok over i Syria i 1960-åra, var Salma ein av få stader i kystfjella som hadde elektrisk straum.

Under den syriske borgarkrigen, flykta dei fleste av innbyggjarane frå Salma, som kom under opprørarane sin kontroll i desember 2012. Han låg så langs frontlinja mellom kampane i Latakia guvernement mellom opprørarane og dei statlege styrkane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Salma» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i al-Haffah-distriktet
Landsbyar i Syria
Bustan al-Basha

Bustan al-Basha (arabisk بستان الباشا, òg skrive Bistan al-Basha; omsett: «Guvernørens hage») er ein landsby langs kysten av Middelhavet nord i Syria, ein del av Latakia guvernement. Han ligg søraust for Latakia og vest for Qardaha. I 2004 hadde Bustan al-Basha eit folketal på 1 603. Dei fleste innbyggjarane er alawittar og landsbyen er heimstaden til Makhlouf-familien som er i slekt med Assad-familien. I følgje Patrick Seale var innbyggjarane i Bustan al-Basha hovudsakleg på Det syriske sosiale nasjonalistpariet si side på midten av 1900-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bustan al-Basha» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Jableh-distriktet
Kystbusetnader i Syria
Landsbyar i Syria
Manin

Manin (arabisk منين) er ein liten by sør i Syria kring 18 kilometer nord for Damaskus. Manin er ein populær turiststad, omgjeve av sju små fjell med Manindalen i mellom. Maninelva renn frå fjellet «Al-Ain» (arabisk العين) og held fram til ho når forstadane av Damaskus. Landsbyen ligg kring 1200 meter over havet. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Manin eit folketal på 17 521 i 2004. I 1960-åra vart han rapportert å vere ein forholdsvis stor landsby med 3 200 innbyggjarar.

Nyare oppdagingar ved eit anna fjell kalla Mar Takla (frå arabisk : مار تقلا, St. Thecla) syner at byen har hatt ei lang historie, særleg i romersk og bysantinsk tid, med to tempel skore ut i klippene i fjellet med mange hus og graver. St. Helena fekk bygd to kyrkjer i Manin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Manin» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Al-Tall-distriktet
Landsbyar i Syria
Al-Sehl

As-Sehl (arabisk: السحل, òg skrive As-Sehel) er ein landsby i Syria i Al-Nabk-distriktet i Rif Dimashq guvernement. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Sehl eit folketal på 5 677 i 2004.

Nærliggande landsbyar og byar

Klima

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Sehl» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Side om As-Sahl

Busetnader i An-Nabk-distriktet
Landsbyar i Syria
Bloudan

Bloudan (arabisk بلودان) er ein landsby i Syria som ligg 51 kilometer nordvest for Damaskus guvernement i Rif Dimashq guvernement, kring 1500 meter over havet. I 2004 hadde han eit folketal på 3 101. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.

Bloudan ligg på toppen av ein ås ovanom Zabadanisletta og er omgjeve av fjellskog. Dei moderate temperaturane og den låge fukta gjer at mange folk frå Damaskus og resten av Syria kjem her om sommaren. Han vert vitja av fleire tusen turistar kvart år, hovudsakleg arabarar frå Libanon og statane kring Persiabukta. Om vinteren er det vanlegvis snø i Bloudan og trekkjer til seg skikøyrarar. Bloudan har mange restaurantar og hotell, og det mest kjende er det store Bloudan Hotel som var vertskap for den første panarabiske Bloudan-konferansen for å diskutere palestinske saker i 1937. Bloudan er òg kjend for dei mange parkane og kjeldene, som Abuzad, Qas'a og Hazir.

Klima
Bloudan har eit relativt kjølig middelhavsklima med ein årsmiddeltemperatur på under 11 grader celsius og kring 690 mm nedbør i året. Han ligg kring 1000 meter høgare enn Damaskus. Somrane er lange, tørre og kjølige, medan vinteren er tre månader lang med mykje regn og snø.

Etymologi
Det noverande namnet, Bloudan, kjem frå det arameiske namnet Bil-dan, som tyder staden til guden Bil eller Ba'al. Bloudan vert òg kalla mandellandet, fordi skogane er dominerte av mandeltre.

Historie
Bloudan er ein særs gammal by med ei historie som går attende til romersk tid, noko som ein kan sjå frå måleria og utskjeringane sør i Bloudan. Restar av eit gammalt gresk-ortodoks kloster og St. Georgkyrkja, ligg i fjellet aust for Bloudan. Den historiske St. Eliasdalen er ein gammal del av b yen, med bygningar som er hundrevis av år gamle.

Det moderne Bloudan, laga av pussa betong, har stort sett erstatta den gresk-ortodokse og katolske landsbyen bygd på 1700- og 1800-talet og held fram å vekse i dag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bloudan» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Informasjon  i Syrian Tours. 
بلودان  i Syria Atlas. 

Busetnader i Al-Zabadani-distriktet
Landsbyar i Syria
Efra

Efra eller Evra (arabisk إفرة) er ein liten fjellandsby i Qudsaya-distriktet i Syria. Han ligg 35 km frå byen Damaskus og 10 km frå Ain Al-Fijeh, kring 1600 meter over havet. Folketalet i Efra er nesten 2 000. Efra har kalde vintrar og milde somrar. 

Hovudnæringa er stort sett jordbruk og innbyggjarane produserer forskjellige frukt, som fiken, eple og kirsebær. Landsbyen brukte å vere ein romersk feriestad om sommaren, på grunn av dei behagelege temperaturane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Efra, Syria» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Qudsaya-distriktet
Landsbyar i Syria
Don Pardo

Dominick George «Don» Pardo () var ein amerikansk programleiar for radio- og fjernsyn. Han var kjend som forteljarstemma i komishowet Saturday Night Live.

Pardo var lenge tilknytt Nfvt., og arbeidde som programvert for kjente show som The Price Is Right, Jeopardy! og Nfvt. Nightly News. Han var programvert for Saturday Night Live i 38 sesongar, frå programmet først blei sendt i 1975 il 1981 og så frå 1982 til han døydde i 2014.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Don Pardo» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

The recovery of Pardo's «lost» JFK bulletins
Videointervju 

USA-amerikanske programleiarar
Folk frå Massachusetts
USA-amerikanske skodespelarar
Television Hall of Fame
Dave Samuels

Dave Samuels () er ein amerikansk vibrafonist, som har spelt med forskjellige jazz- og fusionartistar, som Spyro Gyra. I dag spelar han i eit ensemble kalla The Caribbean Jazz Project, som har vunne Grammy-prisar for beste latinske jazzgruppe. Han spelte med Eddie Palmieri i ei hyllest til Cal Tjader med albumet Tjaderized. 

Samuels gjekk på New Trier High School. Han studerte psykologi frå Boston University og har vore lærar ved Berklee College of Music.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dave Samuels» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Jødisk-amerikanske musikarar
Latin Grammy Award-vinnarar
USA-amerikanske perkusjonistar
Meldal prestegard

Meldal prestegard eller Grøtte prestegard ligg nordvest for Meldal kyrkje, på den andre sida av fylkesveg 501.

Kyrkestaden er frå mellomalderen, og prestegarden vart flytta til den noverande staden omkring midten av 1700-talet. Under prost Jacob von der Lippe Parelius (1793–1818) vart han bygd ut til eit storslått anlegg med lysthus, barokkhage og allear. Prestegardstunet, som er omkransa av bygningar, er på fleire mål. Delar av bygningsmassen har vorte fornya sidan Parelius’ tid. Jorda er forpakta bort.

Hovudbygningen vart oppført i 1905–06, og driftsbygningen er frå 1827. Elles er borgstove/forpaktarbustad, stabbur, vognskjul, lysthus og jordkjellar/potetkjellar frå 1700-tallet. Sistnemnde vert gjerne omtala som den første i landet.

Dette er ein av fem prestegardar som Opplysningsvesenets fond har utarbeidd bøker om.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Meldal prestegård» frå ,  den 5. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Opplysningsvesenets fond

Fotnotar 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Orkland
Freda bygg i Trøndelag
Byggverk i Orkland
Gardar i Trøndelag
Ronnie Cuber

Ronnie Cuber () er ein amerikansk jazz-saksofonist. Han har òg spelt latin, pop, rock og blues. I tillegg til hovudinstrumentet, barytonsaksofon, spelar han òg tenorsaksofon, sopransaksofon, klarinett og fløyte, sistnemnte på eit album av  Eddie Palmieri, i tillegg til sine eigne innspelingar. Som leiar er  Cuber kjend for hard bop og latinsk jazz. Som sidemann har han spelt med mange musikarar, som B.B. King, Paul Simon og Eric Clapton. 

Cuber var i Marshall Brown's Newport Youth Band i 1959, der han byta frå tenor- til  barytonsaksofon. Det første meir kjende arbeidet hans var med Slide Hampton (1962) og Maynard Ferguson (1963–1965). Så spelte han frå 1966 til 1967 med George Benson. Han var òg medlem av Lee Konitz nonett frå 1977 til 1979.  Han spelte med Frank Zappa i midten av 1970-åra, mellom anna på albumet Zappa in New York. Han har vore medlem av Mingus Big Band sidan tidleg 1990-åra.

Diskografi

Som leiar
1976:  Cuber Libre! (Xanadu Records)
1978:  The Eleventh Day of Aquarius (Xanadu)
1981:  New York Jazz
1985:  Two Brothers (AMG)
1985:  Pin Point (PID)
1985:  Passion Fruit (PID)
1986:  Live at the Blue Note (ProJazz)
1992:  Cubism (Fresh Sounds)
1993:  The Scene is Clean (Milestone Records)
1994:  Airplay (SteepleChase Records)
1996:  In a New York Minute (SteepleChase)
1997:  N.Y.C.ats (SteepleChase)
1998:  Love for Sale (med The Netherland Metropole Orchestra) (Koch)
2009:  Ronnie (SteepleChase)
2011:  Boplicity (SteepleChase)

Som sidemann
Med Patti Austin
End of a Rainbow (CTI, 1976)
Havana Candy (CTI, 1977)
Med George Benson
It's Uptown (1966)
The George Benson Cookbook (1966)
Good King Bad (CTI, 1975)
Med Grant Green
The Main Attraction (1976)
Med Idris Muhammad
House of the Rising Sun (1976)
Turn This Mutha Out (1977)
Med Horace Silver
The Hardbop Grandpop (1996)
Med Lonnie Smith
Move Your Hand (1969)
Drives (1970)
Med Mickey Tucker
Sojourn (Xanadu, 1977)
Med Rare Silk
New Weave (1986)
Med Randy Brecker
34th N Lex (2003)
Med Dr. John
Duke Elegant (1999)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ronnie Cuber» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
A site med information on all the great Jazz Baritone Saxophonists and vintage horns

Hard bop-saksofonistar
USA-amerikanske jazzsaksofonistar
USA-amerikanske jazzfløytistar
Musikarar frå New York
Steely Dan-medlemmar
Oppdal prestegard

Oppdal prestegard ligg like nord for Oppdal kyrkje. 

På tunet står m.a. tre freda hus: Den såkalla «Raulåna» er truleg frå 1675 (årstalet på vindfløya), men er bygd om seinare. Over ein inngang står årstalet 1747 og vitnar om ei istandsetjing i forkant av ei kongevitjing. Også forpaktarbustaden og stabburet er freda. Dagens prestebustad vart oppført etter at kommunen tok over i 1899.

Det var eit branntilløp på prestegarden i 2008.

Fotnotar

Kjelder
 Oppdalsmuseet om Raulåna
 Oppdalshistorie om Raulåna (med 9 siders PDF om bygningshistoria)
Denne artikkelen bygger på «Oppdal prestegård» frå ,  den 5. juli 2014.

Bakgrunnsstoff
 Opplysningsvesenets fond 
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Oppdal
Gail Zappa

Gail Zappa () var den andre kona til musikaren og komponisten Frank Zappa og er tillitsmann i Zappa Family Trust. Dei møttes i 1966 då ho arbeidde på Whisky a Go Go i Los Angeles, og dei gifta seg 21. september 1967, då ho var gravid med det første barnet deira, Moon Zappa. Dei fekk tre born til: Dweezil Zappa, Ahmet Zappa og Diva Zappa. Ho er tante til modellen og skodespelarinna Lala Sloatman. 

Det er eit kort glimt av Gail med musikaren og kjærasten Bobby Jameson i dokumentarfilmen Mondo Hollywood frå 1967. Scenen vart filma i 1965 og 1966, før ho møtte Frank. 

Sidan Frank Zappa døydde i 1993, har ho hatt oversyn med utgjevinga av musikken hans, mellom anna store mengder musikk som ikkje var gjeve ut før, som leiar av Zappa Family Trust. Fondet eig opphavsrettane til musikken til Frank Zappa, i tillegg til dei kommersielle bileta hans.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gail Zappa» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 

Frank Zappa
USA-amerikanske forretningsfolk
Studio Tan

Studio Tan er eit studioalbum av Frank Zappa, først gjeve ut i september 1978 på hans eige DiscReet Records. Det nådde 147. album på Billboard 200.

Bakgrunn
Tidleg i 1976 enda forholdet til Zappa med manager og forretningspartner Herb Cohen i ein rettstvist. Selskapet til Zappa og Cohen, DiscReet Records, vart distribuert av Warner Bros. Records. Då Zappa bad om å få kome overføre kontrakten sin frå DiscReet til Warner for å gjere spesielle prosjekt utan at Cohen var involvert, gjekk Warner først med på dette. Dette førte til utgjevinga av Zoot Allures i 1976 på Warner. Tidleg i 1977 leverte Zappa masterlydbanda til eit firedobbelt album kalla Läther. Men Warner endra stillinga si etter søksmål frå Cohen, og nekta å gje ut albumet, og hevd at Zappa i følgje kontrakten var nøydd til å gje ut fire album til for Warner på slekspaet DiscReet.

Etter Warner Bros. gav ut Zappa In New York, fortalte dei han at han framleis skulda dei fire album til. Han prøvde å få til ein distribusjonsavtale med Phonogram om å gje ut Läther på det nye selskapet Zappa Records. Dette førte til at Warner truga med søksmål, og hindra utgjevinga av Läther og tvang Zappa til å skrinlegge prosjektet. Sidan Zappa berre hadde levert lydbanda, vart tre individuelle album gjeve ut utan musikalske tilskrivingar.  Warner fekk òg Gary Panter til å laga omslag, som ikkje var godkjend av Zappa. Då albumet først kom ut på CD i 1991 valde Zappa å gje dei ut som individuelle album, med Panter sine omslag. Songane på Studio Tan vart gjeven ut i andre versjonar då Läther omsider kom ut i 1996.

Innhald

Dei fire spora var opphavleg meint for det skrinlagde albumet Läther.

Eit utdrag av ein uutgjeven alternativ versjon av «Revised Music for Guitar and Low-Budget Orchestra» finst på samlealbum The Guitar World According to Frank Zappa frå 1987, med nye trommespor av Chad Wackerman.

Innhald

Medverkande
Frank Zappa – gitar, vokal, perkusjon
George Duke – klaverinstrument
John Berkman – piano
Tom Fowler – bassgitar
Terry Bozzio – trommer
Davey Moire – vokal
Eddie Jobson – klaverinstrument, yodeling
Max Bennett – bassgitar
Paul Humphrey – trommer
Don Brewer – bongos
James «Bird Legs» Youmans – bassgitar
Ruth Underwood – perkusjon, synthesizer
Michael Zearott – dirigent
Pamela Goldsmith – bratsj
Murray Adler – fiolin
Sheldon Sanov – fiolin
Jerry Kessler – cello
Edward Meares – kontrabass
Bruce Fowler – trombone
Don Waldrop – trombone
Jock Ellis – trombone
Dana Hughes – basstrombone
Earle Dumler – obo
JoAnn Caldwell McNab – fagott
Mike Altschul – fløyte
Graham Young – trompet
Jay Daversa – trompet
Malcolm McNab – trompet
Ray Reed – fløyte
Victor Morosco – saksofon
John Rotella – treblåseinstrument
Alan Estes – perkusjon
Emil Richards – perkusjon

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Studio Tan» frå ,  den 5. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Frank Zappa-album
Musikkalbum frå 1978
DiscReet Records-album
Narvik videregående skole

Narvik videregående skole er ein offentleg videregåande skule i Narvik i Narvik kommune i Nordland. Skulen vart etablert i 2008 etter ei samanslåing av dei tre videregåande skulane Frydenlund, Oscarsborg og Solhaugen. Skulen har omtrent 900 elevar og 230 tilsette.

Utdanningstilbod 
Narvik videregående skole gjev utdanning innan følgjande område:

Kjelder

Vidaregåande skular i Nordland
Byggverk i Narvik
Skipingar i 2008