alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nuada

Nuada Airgetlám (Nuada med sølvhanda), var konge over Tuatha dé Danann i den keltiske gudelæra. Han svarar til den gamalkeltiske guden Nodens eller den kymriske guden Nudd eller Lludd Llaw Eraint.

Nuada rådde for danafolket i sju år før dei kom til Irland. Han mista armen sin under det første slaget ved Magh Tuireadh, i tvikamp med Sreng. Sreng vart nedkjempa av bandsmannen til Nuada, Aengaba av Noreg. I mellomtida vart Nuada vard av Dagda. Femti av hærfolka til Dagda bar Nuada frå slagvollen. Sreng baud at Nuada skulle slost med han i tvekamp att, men nekta å slost med ei hand bunden på ryggen, slik Nuada kravde. I staden fekk han fylket Connacht som vederlag. 

Etter at han mista armen sin, var ikkje Nuada skikka til å rå for Danafolket. Han vart skift ut med Bres, som var halvt fomor, og gift med Brigit. Medan Bres rådde, kravde fomorane skatt av Tuatha dè, og danafolket vart misnøgde med vanstyret hans Bres. I mellomtida hadde Nuada fått ei sølvarm av smeden Creidne som vart sett på av lækjaren Dian Cecht. Sonen til Dian, Miach, gav han seinare ny arm og hand av kjøt og blod. Då dette vart ordna, vart Bres avsett, og Nuada rådde att i tjue år.

Då freista Bres å ta att kongeveldet med makt, og bad Balor om hjelp. Slik byrja krigen mellom Tuatha dé Danann og fomorane. Dette vart ikkje løyst før Lugh synte seg. Nuada veik plassen for Lugh, og vart seinare drepen og halshoggen av Balor, i det andre slaget ved Magh Tuireadh.

Danafolket tok vare på sverdet hans Nuada, som alltid råka når det var drege av slira.

Mytologiske parallellar 

Den gamalkeltiske Nodens vart ofte samanlikna med guden Mars. Elles er Nuada skyldt med Lludd Llaw Eraint, eller Lludd med sølvhanda, som er hugsa i Wales. Motivet med den avhogne handa minner og om den norrøne guden Ty.

Namnetyding 

Namnet Nuada er halden saman med ei keltisk rot, *noudont- som er knytt til det gamalgermanske verbet njota (J.R.R. Tolkien). Nodens var kjend for den hage handa si, og namnet kan hengje saman med ei gagnleg hand, nytta til jakt.

Kjelder

Irsk mytologi
Irske sogekongar
Tuatha Dé Danann
Kommunen Mayenne

Mayenne er ein liten by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Mayenne i regionen Pays de la Loire og har om lag 14 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Mayenne, som har gjeve namn til både byen og departementet.

Mayenne
Mayenne
Mayenne
Orne

Orne er eit departementet nordvest i Frankrike. Det ligg i regionen Basse-Normandie og er kalla opp etter elva med same namn.
Hovudstaden er Alençon.

Historie 
Orne er ein av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delar av dei tidlegare provinsane Normandie og Perche. På fransk vert innbyggjarane i departementet kalla ornais.

Geografi 
Orne høyrer i dag til regionen Basse-Normandie og grensar til departementa Eure, Eure-et-Loir, Sarthe, Mayenne og Calvados. Det er det einaste departementet i Normandie som ikkje grensar til sjøen. Departementet dekkjer det øvre løpet til elva Orne og størstedelen av det aust–vestgåande høgdedraget Collines du Perche. Desse åsane og dalane set preg på landskapet og dannar store beiteområde. Vidare har departementet fleire skogar som i dag ofte er verna naturområde.

Jordbruk og kultur 
Orne har sterke jordbrukstradisjonar med mellom anna mykje storfehald. Departementet er kjend for hesteoppdrett, særleg av fransk travar. Ostetypen camembert har namn etter landsbyen Camembert i Orne. Vidare blir det laga sider, brennevinet calvados og pommeau her og ulike pølsetypar som andouillette, blodpølse og servelat.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell side 
 ornetourisme.com

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Orne» frå ,  den 29. august 2011.  
 

 
Franske departement
Alençon

Alençon er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Orne i regionen Normandie og har om lag 30 000 innbyggjarar. Storbyområdet til Alençon har 52 000 innnbyggjarar.

Historie 
Alençon vart sannsynlegvis grunnlagd på 300-talet, men namnet vart først sett i dokument frå 600-talet. På 900-talet var Alençon ein bufferstat mellom Normandie og Maine. I 1047 omleira Vilhelm I av England, konge av England, byen. Innbyggjarane fornærma Vilhelm med å henge dyreskinn på veggane for å gjere narr av at han var ein uekte son av Hertug Robert og dottera til ein garvar. Då han erobra byen kutta Vilhelm hendene av alle innbyggjarane som hemn. Alençon vart okkupert av engelskmennene under krigen mellom England og Normandie frå 1113 til 1203.

Byen vart sete for eit hertugdøme i 1415, som høyrte til sønene til kongen av Frankrike fram til den franske revolusjonen, og nokre av dei spelte viktige roller i fransk historioe. Den franske revolusjonen skapte relativt lite uorden i dette området, sjølv om det var enkelte rojalistar som gjorde opprør i nærleiken. 

Tekstilindustrien førte til den kjende point d'Alençon-blonden. Den økonomiske utviklinga på 1800-talet og den industrielle oppsvingen stod fleire fabrikkar for, og transportnettverk som jernbane og vegar vart utvikal. Den første halvdelen av 1900-talet utvikla byen ein blømande trykkeindustri. 

Den 17. juni 1940 okkuperte tyskarane Alençon. 12. august 1944 vart Alençon den første franske hæren som vart frigjeve av den franske hæren under General Leclerc, etter mindre bombeskadar. 

Etter krigen auka folkesetnaden kraftig og nye industriar vart oppretta. Mange av desse omhandla plastikk og Moulinex var ein stor sysselsetjar fram til Moulinex-fabrikkane vart lagt ned over heile Frankrike i 2001.

Bakgrunnsstoff 
 alencon.fr

Byar i Normandie
Orne
Argentan

Argentan er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Orne i regionen Normandie og har om lag 17 000 innbyggjarar. Argentan ligg om lag 180 km nordaust for Rennes.

Historie 
Argentan er ein gamal romersk by bygd ved elva Orne. Byen hald fram med å vekse under mellomalderen. Etter vikinginvasjonane i Nord-Frankrike vart Neustrie til Normandie. Vikinghøvdingen Gangerolf gav byen til ein av leiarane sine. Gjennom mellomalderen var Argentan både ein rik by og ein by som brann til grunne. Engelskmenna okkuperte byen fleire gonger, og Plantagenet rekna faktisk byen som ein av dei viktigaste i Normandie. 

Under Louis XIV si tid sette Colbert nabobyen Alençon opp mot Argentan i ein økonomisk konkurranse om blonder. Argentan vart ein viktig by for tradisjonell industri, og fekk etter kvart religiøs makt ved hjelp av eit benediktinarkloster. Det vart bygd to imponerande kyrkjer, Saint-Martin og Saint-Germain. 

Med den franske revolusjonen byrja Argentan å verte rolegare. Verdskrigane gjekk hardt utover byen og mange unge menn døydde under Slaget ved Verdun i 1916. Under den andre verdskrigen vart byen nesten totalt øydelagd under slaget ved Argentan i 1944. Under Operasjon Overlord i juni 1944 vart byen delvis øydelagd av allierte bombefly. Mesteparten av byen vart derimot øydelagd mot slutten av august same året. Amerikanske soldatar, under leiing av general George S. Patton frigjorde Argentan etter åtte dagar med kraftige kampar mot nazistane.

Byar i Normandie
Orne
Mortagne-au-Perche

Mortagne-au-Perche er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Orne i regionen -Normandie og har om lag 5 000 innbyggjarar.

Byar i Normandie
Orne
Lot-et-Garonne

Lot-et-Garonne er eit departement sørvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Aquitaine og er kalla opp etter elvene Lot og Garonne.

Historie 
Lot-et-Garonne er ein av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delar av dei tidlegare provinsane Guyenne og Gascogne. Nokre av dei opphavlege søraustlege kantonane vart skild ut i 1808 og vart ein del av departementet Tarn-et-Garonne.

Geografi 
Lot-et-Garonne er ein del av regionen Aquitaine og grensar til departementa Lot, Tarn-et-Garonne, Gers, Landes, Gironde og Dordogne.

Økonomi 
Næringsmiddelindustri, kjemikaliar og lækjemiddel er alle store industriar i departementet.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert kalla lot-et-garonnais.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell side 
 Handelskammer og industri i Lot-et Garonne

 
Franske departement
Monte Roraima

Monte Roraima, òg kjend som Cerro Roraima, Pico do Roraima, eller berre Roraima er verdas høgste tepui, platåfjell, med eit toppunkt på 2 810 moh. og ei gjennomsnittleg platåhøgd på 2 500 moh. Roraima ligg på grensa mellom Venezuela, Brasil og Guyana. Det er det høgste punktet i Guyana medan både Venezuela og Brasil har andre fjell som er høgare.

Roraima er eit platåfjell av sandstein som stig opp av eit landskap med skog og savanne. Det er eit av fleire tepuiar i Canaima nasjonalpark i Venezuela og Roraima utgjer eit hjørnepunkt i sørvest for omrisset av nasjonalparken. Desse platåfjella i parkområdet er sett på som nokre av dei eldste geologiske formasjonane ein finn på jorda. Dei er datert til prekambrium, geologar trur tepuiar oppstod for ca. to milliardar år sidan. I heile Gran Sabana i Venezuela finst det 97 slike platåfjell. 

Fjellsidene rundt Roraima er steile og bratte, men det finst ei rute opp til platået frå venezuelansk side som ikkje krev klatring og som er mykje brukt av turistar med utgangspunkt frå byen Paratepui.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Monte Roraima» frå ,  den 20. mai 2007.  
 

Fjell i Venezuela
Fjell i Brasil
Fjell i Guyana
Tepuiar
Platå i Sør-Amerika
Den brasiliansk-venezuelanske grensa
Den brasiliansk-guyanske grensa
Den guyansk-venezuelanske grensa
Internasjonale fjell i Sør-Amerika
Trelandsgrenser
Verneområde i Roraima
Snapphanar

Snapphanar var det skjellsordet den svenske krigsleiinga på 1600-talet bruka om både landevegsrøvarar, dansksinna skånske bønder og dei skånske styrkane som kjempa på dansk side i dei dansk-svenske krigane i perioden, framfor alt under den skånske krigen 1675–1679. 

Ordet snapphane kjem truleg frå tysk, avleia frå «schnappen», 'røva'. I Tyskland blei ordet brukt om landevegsrøvarar og fredlause.

Det var tre ulike kategoriar. Ein kategori var skåningar (og danskar) som tok verving i eitt av dei friskyttarkompania som blei organisert på ordre av den danske kongemakta. Desse kompania var ridande forband på 100-200 friskyttarar som opererte over store område og først og fremst angreip den svensk arméen sine forsyningslinjer. Altså eit slags geriljasoldatar. Den andre kategorien var heilt vanlege bondeoppbod, der den skånske befolkninga tok til våpen mot svenske styrkar, denne kategorien forekom berre i innleiingsfasen av krigen. Den tredje kategorien var dei eigentlege snapphanane, det vil seie røvarar som strauk omkring i skogstraktene. Deira plyndringar retta seg ikkje berre mot den svenske arméen men òg mot sivilbefolkninga i Skåne, Halland, Småland og Blekinge. Også friskyttarar var nøydde til å skaffe seg forsyningar frå sivilbefolkninga, noko som med tida blei ein stor byrde for bøndene i grenseområda og innebar at skilnaden mellom friskyttarar og snapphanar blei mindre tydeleg etter kvart som krigen heldt fram.

Danske samtidige historikarar skilde mellom friskyttarar og landevegsrøvarar, i motsetning til dei svenske, som ikkje gjorde det på den tida. Alle tilfangetekne motstandarar blei kalla snapphanar av svenskane, og dei blei utsette for den same nådelause behandlinga. Og bønder kunne bli dømde til døden berre for samrøre med mistenkte snapphanar. Avrettingsmetodane mot snapphanar og bønder som samarbeidde med dei var somtid svært pinefulle.

Kjelde: Svensk wikipedia, artikkel med same namnet.

Svensk historie
Skåne
Skjellsord
Den skånske krigen

Den skånske krigen var ein krig mellom Danmark og Sverige mellom 1675 og 1679 om dei tidlegare danske landskapa Skåne, Blekinge og Halland, som Sverige hadde erobra i 1658. Krigsskodeplass var ikkje berre dei ovanfornemnde provinsane, men òg Båhuslän og Västergötland, pluss dei tyske områda Sverige kontrollerte, og dessutan Austersjøen. I Noreg blir denne krigen ofte kalla Gyldenløvefeiden.  

Danmark erklærte Sverige krig i september 1675. Dei tyske områda Sverige hadde blei erobra av danske og brandenburgske styrkar. Samtidig opererte danske og nederlandske krigsskip i Austersjøen og saman slo dei den svenske flåten sør før Öland. 

I slutten av juni sette danske troppar over sundet til Skåne, og i løpet av nokre månader hadde dei teke heile Skåne med unnatak av Malmö, og jamvel ein del av Blekinge. Samtidig marsjerte ein dansk-norsk hær frå Noreg ned langs kysten i retning Göteborg, men blei ståande framanfor festninga Båhus. 

I slutten av 1676 vende krigslykka seg. Den svenske kongen Karl XI gjekk inn i Skåne med hæren sin og sigra 4. desember i slaget ved Lund, eit av dei blodigaste slaga i skandinavisk historie (med 50% falne på begge sider). Med det blei gjenerobringa av Skåne og Blekinge innleidd. Svenskane sigra òg i slaget ved Landskrona. Derimot tapa dei sjøslaga ved Mön og Køge. 

Frå sommaren 1677 til sommaren 1678 gjekk mesteparten av krigen føre seg ved byen Kristianstad, som blei halden av danskane og først kapitulerte etter lang omlægring i august 1678. Dei dansk-norsk styrkane blei samtidig trengde tilbake nordover. 

Eit anna problem for svenskane var dei skånske friskyttarkorpsa (geriljastyrkar, partisanavdelingar) som kjempa på dansk side, dei såkalla snapphanane. Dei utgjorde ein stadig trugsel mot dei svenske forsyningslinjene. Med grufulle straffer prøvde den svenske kongen å undertrykkje denne rørsla. For eksempel blei det 19. april 1678 gitt ordre om å brenne ned alle landsbyar i sokna Örkened og å avrette alle våpenføre menn, det vil seie alle hankjønn mellom 15 og 60 år. 

Midt i 1678 enda den fransk-nederlandske krigen, og Danmark og Brandenburg mista sine nederlandske allierte. I 1679 gav Sverige opp nokre mindre tyske område, men elles blei krigen mellom Danmark og Sverige avslutta utan grenseendringar. Det vil seie at Skåne blei verande under svensk herredømme.  

Kjelde: Tysk wikipedia, artikkelen Schonischer Krieg. 

Svenske krigar
Danske krigar
Norske krigar
Skåne
Konfliktar i 1670-åra

de:Schonischer Krieg
nl:Skånse Oorlog
pl:VII wojna szwedzko-duńska
Holmedal kyrkje i Sunnfjord

Holmedal kyrkje er teikna av Christian Christie og vart bygd i 1868. 
Kyrja står i Holmedal, ei grend i Askvoll kommune i Sunnfjord.

Kyrkja høyrer til Askvoll sokn i Sunnfjord prosti i Den norske kyrkja. Fram til grensebrigdet mellom Askvoll og Fjaler kommunar i 1990 høyrde ho til Fjaler, og fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 tilhøyrde kyrkja Askvoll prestegjeld.

Tavla 
Tavla i kyrkja er frå ca. 1620 og er pryda med tre målte felt med bibelmotiv og bibelsitat. Ho vart flytt over frå den førre kyrkja som stod der frå ca. 1600.

Eldre kyrkjebygg 

Kyrkja som no står i Holmedal er den tredje kyrkja som står der. Det har truleg stått ei stavkyrkje der frå 1200-talet, første gong nemnd i 1305. Den eldste kyrkjeklokka i kyrkja i dag kjem truleg frå denne kyrkja. Kring 1600 vart det bygd ei ny kyrkje med eit kyrkjeskip på 16 x 10 meter og med kor på 6 x 7 meter. Denne kyrkja skal ha vore rosemåla innvendes, men ho var skrøpeleg bygd og måtte fleire gonger rettast opp etter storm. Ho vart riven då den nye kyrkja vart bygd.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Askvoll kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen/Digitalarkivet
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Askvoll kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Askvoll
Kulturminne i Askvoll
Kyrkjer i Sunnfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Bygningar teikna av Christian Christie
1868 i Noreg
Agen

Agen er ein by og kommune sørvest i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Lot-et-Garonne i regionen Nouvelle-Aquitaine og har om lag 30 000 innbyggjarar. 

Agen er eit katolsk bispesete, og er underbispedøe under erkebispedømet i Bordeaux.

I Frankrike er Agen kjend som «sviskehovudstaden», etter mattypen som det vert dyrka og produsert mykje av her.

Attraksjonar 
Domkyrkja i Agen, St. Caprais frå 1100-talet, er tileigna St. Caprasius og er ei av dei få store kyrkjene i Frankrike med eit dobbelt skip. Denne noko upraktiske løysinga kan vere ein eigenskap frå området, sidan det ligg liknande kyrkjer i nærleiken, som i Toulouse.

Bakgrunnsstoff 
 Turisme i Agen
 Bispesete i Agen

Lot-et-Garonne
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Marmande

Marmande (oksitansk Marmanda) er ein by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Lot-et-Garonne i regionen Nouvelle-Aquitaine og har om lag 25 000 innbyggjarar. 

Byen er kjend for dyrking av tomater, og ein tomatfestival vert halde her kvart år i juli.

Geografi 
Marmande ligg om lag 50 km nordvest for Agen langs jernbanen frå Bordeaux til Sète. Byen ligg der elva Trec renn i hop med Garonne, ved den høgre breidda til sistnemnde.

Historie 
Marmande var ein bastide (festningsby) grunnlagd rundt 1195 av Rikard Løvehjarte over ein eldre by. Han gav byen mykje sjølvstyre. Sidan byen ligg ved breidda av Garonne kunne ein krevje inn skattar frå forbipasserande. Han kom snart inn under grevane av Toulouse, og vart tre gonger omleira og erobra under Albigenesarkrosstoget. Då Amaury de Montfort erobra byen i 1219 massakrerte han alle innbyggjarane. Byen vart ein del av Frankriket under Louis IX. Andre viktige historiske hendingar for byen er ein kort okkupasjon av engelskmenna i 1447, ei mislykka omleiring av Henrik IV i 1577 og motstanden han gjorde mot ein divisjon av Wellington sin hær i 1814.

Kjelder 

Lot-et-Garonne
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Villeneuve-sur-Lot

Villeneuve-sur-Lot (oksitansk Vilanuèva d'Òlt) er ein by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Lot-et-Garonne i regionen Nouvelle-Aquitaine og har om lag 25 000 innbyggjarar. 

Kommunen vart tidlegare kalla Villeneuve-d'Agen.

Geografi 
Villeneuve-sur-Lot ligg 35 km nordaust for Agen. Byen er delt inn i to ulike delar av elva Lot, som renn gjennom byen.

Historie 
Villeneuve vart grunnlagd i 1254 av Alphonse, greve av Poitiers og bror av Louis IX, over landsbyen Gajac, som vart forlaten under Albigenesarkrosstoget.

Lot-et-Garonne
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Aude

For elva med same namn, sjå elva Aude
 

Aude er eit departement sør i sentrale delar av Frankrike. Departementet ligg i regionen Languedoc-Roussillon og er kalla opp etter elva med same namn.

Aude er òg eit kvinneleg førenamn som vert mykje nytta i fransktalande land.

Historie 
Aude er ein av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Languedoc. 

I antikken kryssa den romerske vegen Via Domitia Aude. Aude var eit senter for katarane, ei dualistisk og gnostisk kristen sekt på 900-talet.

Geografi 
Aude ligg mellom Middelhavet og Pyreneane. Departementet er ein del av den noverande regionen Languedoc-Roussillon og grensar til departementa Pyrénées-Orientales, Ariège, Haute-Garonne, Tarn og Hérault, med Golfe du Lion i aust.

Klima 
Aude har middelhavsklima. Om hausten kan ein stundom få kortvarige, men kraftige stormar. Sommaren er ofte varm og tørr, med gode forhold for dyrking av vindruer og oliventre. I dei nordlege fjellområda Montagne Noire og dei sørlege fjella Pays de Sault kan ein derimot få låge temperatur om vinteren. Dei vestlege områda får meir nedbør enn dei austlege områda av departementet. Sentrale område, som Limouxin, Carcassonnais og Razès, er ofte utsett for vind, og departementet er eit av dei mest vindfulle i heile Frankrike. Dette kjem av fjellområda i nord og sør, som dannar ein slags korridor i dei sentrale områda.

Turisme 
Mellomalderbyen Carcassonne og Narbonne med sine romerske ruinar trekkjer til seg mange turistar. Andre landsbyar som er verdt eit besøk er Limoux, Quillan, Lezignan - Corbières, Lagrasse, Sigean og Leucate. Lagrasse vert rekna som ein av dei flottaste landsbyane i landet. Han ligg ved elva Orbieu og har eit kloster frå 700-talet  med eit sentrum som stort sett har vore uendra sidan mellomalderen.

Bakgrunnsstoff 
 
 Offisiell nettside 
 Prefekturet si nettside
 Reiseguide for Aude
Bilete av Aude 
Stader å vitje i Aude
Reiseguide frå francesouth.com
 Bilete av Aude-området
 Restaurantar, marked og ferieaktivitetar i Aude

 
Franske departement
Limoux

Limoux er ein by og kommune sør i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Aude i regionen Languedoc-Roussillon og har om lag 10 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Aude om lag 30 km sør for Carcassonne.

Kultur 
Byen er kanskje mest kjend for vinterfestivalen kalla Fècos. Denne finn stad mellom januar og påske og vert halde på oksitansk, det tradisjonelle språket i området.

Attraksjonar 
I hjarte av byen ligg place de la Republique, ein stor plass med buegongar av stein og fleire tømmerhus. Andre stader er pianomuseumet Musee Petiet og Catha-Rama.

Aude
Byar i Frankrike
Byar i Languedoc-Roussillon
Kjempekonvall

Kjempekonvall (Polygonatum multiflorum X odoratum) er ein hybrid av kantkonvall og storkonvall. Særteikn er at stengelen er rundt nede, og kanta oppe. I Noreg finst han frå Asker og Bærum, ned til Egersund.

Kjelder 
 Johannes Lid: Norsk og svensk flora. Oslo, 1974.

Hageplantar
Storkonvallslekta
Austgotarar

Austgotarane eller osthrogotane er ein av tre gotiske folkegrupper som var aktive i Folkevandringstida. Dei kalla seg og greutungar, og under dette namnet vart dei første gongen nemnd i 369.

Osthrogotane i Skythia 

Osthrogotane skipa eit stort kongedøme i dagens Ukraina, truleg på 200-talet, og vann stort velde der. Dei var ei stormakt å rekne med til hunarane slo dei og la dei under seg i 375, og den siste kongen deira, Ermanarik, tok livet sitt. Frå då av var osthrogotane utan leiar. Mange av dei følgde hunarane til Pannonia der dei vart bandsmenn under kong Attila i lag med alanane. Dette hindra dei ikkje i å gå mot Italia på eiga hand, mellom anna i 405, under hovdingen Rhodogais.

Frå Pannonia til Italia 

I Slaget på dei Katalauniske slettene i 451 slost osthrogotane under kong Attila mot romarane. Etter slaget vart ei gruppe av dei buande i Pannonia, medan kongesonen Theoderik vart send som gissel til Konstantinopel. Etter tjue år i Pannonia reiste denne gruppa til Balkan, og Theoderik vart konge over dei. Han var svært romanisert, og vart attåt konsul i 484. Fire år etter tok han folket med seg til Italia og danna eit kongerike der. Han vart kanna som italiensk konge av Austromarriket i 497. Hovudstaden hans låg i Ravenna.

Kongedømet i Italia 

Austgotarkongedømet i Italia er på mange vis soga om Theoderik den store. Han sat som konge til 526, og vart etterfølgd av Athalarik. I 535 byrja ein lang krig med Konstantinopel, og i åra som følgde fekk kongedømet òg vanskar med frankarane som gjekk inn i Italia frå vest. Frå 450 vart kongedømet meir og meir svekka, men dei greidde å herje Roma to gonger. I 552 laut dei oppgje hovudstaden Ravenna til bysantinarane, førte av Narses, og den siste kongen over dei, Teja, miste livet i Slaget ved Lactariusberget i 552. Dei siste osthrogotane i Italia underkasta seg i 555. Italia vart elles hærteke av langobardane alt i 561.

Kongerekkje 
 Hermanarik til 375

 Theoderik den store 471-525
 Athalarik 526-535
 Theodahad 535-536
 Vitigis 536-540
 Totila 541-552
 Teja 552.

Kjelder 
 Herwig Wolfram: The Goths

Gotarar

de:Goten#Ostgoten