alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
1950-filmen Cinderella

Cinderella (norsk tittel: Askepott) er ein amerikansk teiknefilm frå 1950 produsert av Walt Disney, som baserer seg på eventyret om Askepott (fransk Cendrillon) av Charles Perrault. Filmen, som er den tolvte i kanonen av animerte langfilmar frå Disney, hadde ei avgrensa utgjeving den 15. februar 1950. Filmen vart nominert til tre Academy Awardar for beste lyd, original musikk, og beste song, for songen «Bibbidi-Bobbidi-Boo».

Bakgrunnsstoff 
 

Askepott
Askepott
Askepott
Askepott
Askepott
Askepott
Askepott
Askepott
Vic Briggs

Victor Harvey Briggs III () er ein tidlegare blues- og rockmusikar, mest kjend som sologitarist med Eric Burdon og The Animals i perioden 1966-1968. Briggs spelar fortida klassisk indisk og hawaiisk musikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vic Briggs» frå ,  den 14. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
Antion

Folk frå Twickenham
Engelske bluesgitaristar
The Animals-medlemmar
Danny McCulloch

Daniel Joseph «Danny» McCulloch () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i den psykedeliske rockegruppa Eric Burdon & The Animals.

McCulloch vart fødd i Shepherd's Bush i London i England. Seint i 1966, etter at den originale utgåva av The Animals vart oppløyst, vart McCulloch med «New Animals». Dei gav ut ei rekkje album og hitsinglar, som «San Franciscan Nights», «Monterey» og «Sky Pilot». Bandmedlemmane Vic Briggs og McCulloch vart sparka frå bandet. 

McCulloch og Briggs starta så ein duo i lag. I 1969 gav dei ut albumet Wings of a Man. I 1971 var McCulloch bassist på soloalbumet til Red King.

I 1993 sette han saman ei ny Animals-gruppe, som spelte inn gamle hittar og nokre få nye. I 1995 spelte han inn det andre soloalbumet sitt, Beowulf. I 2000-åra turnerte han med eit nytt Animals-band, kalla Animals and Friends.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Danny McCulloch» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bassistar
The Animals-medlemmar
Musikarar frå London
Zoot Money

George Bruno Money, kjend som Zoot Money () er ein engelsk songar, klaverspelar og bandleiar, mest kjend for å spele hammondorgel og for bandet hans Big Roll Band. Inspirert av Jerry Lee Lewis og Ray Charles, vart han trekt mot rock and roll-musikk og vart ein leiande figur i musikkmiljøet i Bournemouth og Soho i 1960-åra. Money har spelt med mellom andre Eric Burdon, Steve Marriott, Rocket 88, Snowy White, Mick Taylor, Spencer Davis, Geno Washington, Brian Joseph Friel, the Hard Travelers, Widowmaker og Alan Price. Han har òg arbeidd som skodespelar.

Diskografi
 It Should Have Been Me (1965)
 Zoot! Live at Klooks Kleek, London (1966)
 Transition (1968)
 Welcome to My Head (1969)
 Zoot Money (1970)
 Mr. Money (1980)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zoot Money» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Hewitt, Paulo and Hellier, John. Steve Marriott - All Too Beautiful.... Helter Skelter (2004). ISBN 1-900924-44-7

Bakgrunnsstoff
 
 
 The Biggest Roll Of All - offisiell nettstad

Engelske klaverspelarar
Engelske skodespelarar
The Animals-medlemmar
Folk frå Bournemouth
Joakim Hunnes

Joakim Hunnes () er ein norsk forfattar frå Vartdal. Han debuterte i 2011 med romanen Alle vet hvem du er.

Hunnes bur i Bergen og arbeider som informasjonsmedarbeidar på eit galleri. Han har studert litteraturvitskap og journalistikk, og gått forfattarstudiet i Bø og Skrivekunstakademiet i Hordaland.

Bøker 
 2011 – Alle vet hvem du er  – roman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bloggen til Joakim Hunnes 
 Presentasjon av Joakim Hunnes på nettstaden til Tiden Norsk Forlag 
 Utgjevingar av Joakim Hunnes i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Ørsta
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Ulrik Høisæther

Ulrik Høisæther () er ein norsk forfattar frå tidlegare Tjøme kommune. Han debuterte i 2011 med spaningsromanen Pokerfjes.

Høisæther har studert økonomi og arbeidd i fleire finansinstitusjonar og meklarhus.

Bøker 
 2011 – Pokerfjes – spaningsroman
 2012 – Rene hender – spaningsroman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 «Utleverer machobransje»  Intervju med Høisæther i Dagens Næringsliv 16. juni 2011
 Presentasjon av Ulrik Høisæther på nettstaden til Tiden Norsk Forlag 
 Utgjevingar av Ulrik Høisæther i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Forfattarar frå Vestfold
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Folk frå Færder
Anna Kleiva

Anna Kleiva () er ein norsk forfattar frå Vinstra. Ho debuterte i 2011 med diktsamlinga Ti liknande versjonar.

Kleiva har studert litteraturvitskap, teke forfattarstudiet i Bø og gått på Skrivekunstakademiet i Hordaland. Ho har skrive for Norsk Tidend og Norsk Barneblad.

I 2015 mottok ho Bjørsonstipendet.

Rønnaug Kleiva er morsystera hennar.

Bøker 
 2011 – Ti liknande versjonar – diktsamling
 2014 – Vårar seinare – diktsamling
 2016 – Drikkeviser frå Paris – diktsamling
 2018 – Echo Mountain

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 «Anna Kleiva» av Marte Sande på Allkunne
 Presentasjon av Anna Kleiva på nettstaden til Forlaget Oktober
 Utgjevingar av Anna Kleiva i Oria

Folk frå Nord-Fron
Forfattarar frå Oppland
Norske forfattarar
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Vinnarar av Bjørnsonstipendet
Vest-Berlin

Vest-Berlin er nemninga på den delen av Berlin som var okkupert av vestmaktane frå 1945 til 1990. Han var omgjeve av den sovjetiske okkupasjonssonen, og vart etterkvart skilt frå Aust-Berlin av Berlinmuren. Vest-Berlin var såleis ei demokratisk øy inne i austblokka, og hadde dimed stor symbolbetydning under den kalde krigen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vest-Berlin» frå ,  den 15. desember 2011.  
 

Berlin
Europeiske kulturhovudstader
Ola Jostein Jørgensen

Ola Jostein Jørgensen () er ein norsk forfattar frå Nannestad. Han debuterte i 2011 med romanen Klassikeren.

Jørgensen arbeider i bokhandel og er busett i Oslo.

Bøker 
 2011 – Klassikeren – roman
 2014 – Ingen drømmer om Oslo – noveller

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Ola Jostein Jørgensen på nettstaden til Aschehoug & co
 Utgjevingar av Ola Jostein Jørgensen i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Nannestad
Forfattarar frå Akershus
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Erik Meling Sele

Erik Meling Sele () er ein norsk forfattar. Han debuterte i 2011 med novellesamlinga Likkisten.

Då han skreiv debutboka var han sivilingeniørstudent ved NTNU i Trondheim.

Bøker 
 2011 – Likkisten – novellesamling

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Erik Meling Sele i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Stavanger
Forfattarar frå Rogaland
Norske novelleforfattarar
Norske kriminalforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Gerd Müller

Gerhard «Gerd» Müller () var ein tysk fotballspelar.

Han har dei tyske scoringsrekordane for både landslaget og Bundesliga. På landslaget scora han 68 mål på 62 landskampar, og i Bundesliga 365 mål på 427 kampar. Han vert rekna som ein av dei mest effektive spissar gjennom alle tider, og fekk kallenamnet «der Bomber (der Nation)» og «Kleines dickes Müller».

Bayern München 
Müller starta fotballkarrieren i klubben TSV 1861 Nördlingen. Han gjekk til Bayern München i 1964, der han spela på lag med dei komande storspelarane Franz Beckenbauer og Sepp Maier. Den gongen var klubben, som seinare vart Tyskland sin mest suksessrike klubb gjennom alle tider, framleis i Regionalliga Süd, som den gongen var eit nivå under Bundesliga. Etter ein sesong rykte Bayern München opp i Bundesliga. Gjennom dei neste åra var Müller med på å vinne fleire tyske og europeiske trofé for klubben, og vart i tillegg både tysk og europeisk toppscorar fleire gongar.

Landslaget 
Gerd Müller debuterte på Tyskland sitt landslag i 1966, og spela der til og med finalen i VM i fotball 1974 på Müller si heimebane i München. Han scora sigersmålet i finalekampen mot Nederland. Med fire mål i denne verdsmeisterskapen og 10 mål i VM i fotball 1970 har han scora nest flest mål gjennom tidene i VM i fotball, etter Ronaldo.

Müller deltok også i EM i fotball 1972, der han vart toppscorar med fire mål, og vann meisterskapen med det tyske laget.

Fort Lauderdale Strikers 
Etter karrieren i Bundesliga reiste han i 1979 til USA for å spele for Fort Lauderdale Strikers i den nordamerikanske ligaen. Han spela der i tre sesongar og scora 38 mål.

Etter fotballkarrieren 
Etter at Müller la opp i 1982, fekk han alkoholproblem. Dei tidlegare kollegaene i Bayern München fekk han til å gjennomgå eit rehabiliteringsprogram, og gav han jobb som amatørtrenar i sin gamle klubb, der han framleis arbeider. Han arbeidde vidare som  assisterande manager for Bayern München sitt 2. lag.

Merittar

Trofe med Bayern München 
 Bundesliga: 1969, 1972, 1973, 1974
 Den tyske cupen: 1966, 1967, 1969, 1971
 Serievinnarcupen: 1974, 1975, 1976
 Cupvinnarcupen: 1967

Trofe med landslaget 
 EM i fotball 1972
 VM i fotball 1974

Utmerkingar 
 Toppscorar i Bundesliga: 1967, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1978
 Toppscorar i Europa: 1970, 1972
 Toppscorar i VM i fotball 1970
 Toppscorar i EM i fotball 1972
 Gullballen som Årets spelar i Europa i 1970

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gerd Müller» frå ,  den 15. desember 2011.  

Bayern München-spelarar
Tyske fotballspelarar
Tyske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-EM 1972
Spelarar i Fotball-VM 1974
Fortenestordenen til forbundsrepublikken Tyskland
Janne S. Drangsholt

Janne Stigen Drangsholt () er ein norsk forfattar frå Sandnes. Ho debuterte i 2011 med romanen Humlefangeren.

Drangsholt bur i Stavanger og arbeider som fyrsteamanuensis i britisk litteratur ved Universitetet i Stavanger.

Bøker 
 2011 – Humlefangeren – roman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Janne S. Drangsholt i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Sandnes
Forfattarar frå Rogaland
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Guro Hoftun Gjestad

Guro Hoftun Gjestad () er ein norsk journalist og forfattar frå Gol. Ho forfattardebuterte i 2011 med romanen Anfall.. Hennar tredje bok, sakprosaboka Storbarnsliv : om å vokse opp med barn, vart nominert til Brageprisen

Gjestad arbeider som journalist i VG og bur i Oslo.

Bøker 
 2011 - Anfall - Roman
 2015 - Ord på S - Ungdomsroman
 2016 (fyrste utgåva 2015) - Storbarnsliv : om å vokse opp med barn, Oslo: Forlaget Oktober, ISBN 978-82-495-1638-4

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Guro Hoftun Gjestad i BIBSYS Ask
Guro Hoftun Gjestad på forlaget Aschehougs forfattarpresentasjon 
Guro Hoftun Gjestad på forlaget Oktobers forfattarpresentasjon

Bokmålsforfattarar
Folk frå Gol
Forfattarar frå Buskerud
Norske romanforfattarar
Norske journalistar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Olav W. Rokseth

Olav William Rokseth () er ein norsk journalist og forfattar frå Trondheim. Han debuterte i 2011 med kriminalromanen Et spørsmål om beskyttelse.

Rokseth er utdanna samfunnsvitar og er busett i Oslo. Han arbeider som redaktør i På sykkel.

Bøker 
 2011 – Et spørsmål om beskyttelse – kriminalroman
 2014 - Broren - thriller

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Olav W. Rokseth 
Utgjevingar ar Olav W. Rokseth i BIBSYS Ask

Folk frå Trondheim
Forfattarar frå Sør-Trøndelag
Norske kriminalforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske journalistar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Vest-Norden

Vest-Norden er eit geografisk omgrep som omfattar dei vestlege delane av Norden: Færøyane, Island og Grønland. Nokon gonger vert òg Noreg og Danmark tekne med. Omgrepe er elles lite nytta utanfor sjølve Vest-Norden. Dei vestnordiske landa er samla i Vestnordisk Råd, som igjen samarbeider tett med Nordisk Råd.

Land
 

Sjølvstyrte område

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vest-Norden» frå ,  den 15. desember 2011.  

Norden
The Animals av The Animals

The Animals er debutalbumet til The Animals og kom ut i 1964. Det vart gjeve ut to forskjellige versjonar av albumet i USA og Storbritannia. Begge hadde same namn, men forskjellige innhald og plateomslag. Begge albuma inneheld mange R&B-standarar, skrivne av Chuck Berry, Fats Domino og John Lee Hooker. Den amerikanske utgåva inneheld den klassiske hitsingelen «House of the Rising Sun», her i ein avkorta form for radio. Den fulle versjonen vart sidan gjeven ut på samleplata The Best of The Animals i februar 1966.

Den britiske utgåva av albumet kom ut ein månad etter den amerikanske.

Innhald

Britisk utgåve

Amerikansk utgåve

Medverkande
 Eric Burdon – vokal
 Alan Price – klaverinstrument
 Hilton Valentine – gitar
 Chas Chandler – bass
 John Steel – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Animals (American album)» frå , og «The Animals (British album)» frå  den 15. desember 2011.
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 http://www.discogs.com/release/2007877 (EMI Columbia 33SX 1669)

Debutalbum frå 1964
The Animals-album
Album produserte av Mickie Most
EMI Columbia Records-album
MGM Records-album
Baby Let Me Take You Home

«Baby Let Me Take You Home» er ein song tilskriven Bert Russell (òg kjend som Bert Berns) og Wes Farrell, og var debutsingelen til The Animals i 1964. I Storbritannia nådde singelen 21. plass på singellista. I USA vart B-sida «Gonna Send You Back to Walker» (med tittelen «to Georgia»), gjeven ut men selde heller dårleg og nådde ein 57. plass på lista. Den amerikanske soulartisten Hoagy Lands hadde tidlegare spelt inn songen i 1964 som «Baby Let Me Hold Your Hand», gjeven ut på Atlantic 2217.

Songen er eit arrangement av Eric Von Schmidt si utgåve av «Baby, Let Me Follow You Down», som vart spelt inn av Bob Dylan på debutalbumet hans. Versjonen til The Animals opnar med i øyrefallande gitararpeggio, har ein midtseksjon med talte ord over eit orgelriff og avsluttar med ein oppjaga coda som går dobbelt så raskt. Resultatet hadde stor innverknad på Dylan då han gjekk frå folkemusikk til elektrisk musikk. 

I 2006 byrja Eric Burdon frå The Animals, å spele songen i ein tyngre versjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baby Let Me Take You Home» frå ,  den 15. desember 2011.  
 

Debutsinglar
Singlar frå 1964
Songar frå 1964
The Animals-songar
Songar produserte av Mickie Most
The Animals on Tour

The Animals on Tour var det andre studioalbumet til det britiske rockebandet The Animals som dei gav ut i USA. Det vart gjeve ut på MGM Records i februar 1965. Albumet inneheldt dei to tidlegare singlane «I'm Crying» og «Boom Boom». Åtte av songane på albumet kom kort tid etter ut på den britiske utgåva av albumet Animal Tracks, så på mange måtar er dette berre den amerikanske utgåva av dette albumet (eller motsett). Den amerikanske utgåva av Animal Tracks hadde eit ganske anna innhald enn den britiske utgåva. 

Albumet kom ut i både mono og stereo format. Songane i stereo er alle rekanaliserte, som vil sei at dei originale songane vart miksa i mono og så miksa på ny i stereo. Rekanalisering vart ofte gjort på amerikanske utgjevingar av britiske artistar. 

Albumet nådde 99. plassen på Billboard 200.

Innhald

Medverkande 
Eric Burdon – vokal
Alan Price – klaverinstrument
Hilton Valentine – gitar
Chas Chandler – bass
John Steel – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Animals on Tour» frå ,  den 16. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1965
The Animals-album
MGM Records-album
Album produserte av Mickie Most
Boom Boom

«Boom Boom» er ein bluessong skriven av John Lee Hooker og innspelt i 1961. Songen vart ein hit i USA i 1962 og i Storbritannia i 1992. Han er ein av dei mest kjende songane til Hooker og er spelt inn av mange andre artistar, mellom anna som ein pophit av The Animals i 1965.

Originalen
«Boom Boom» er ein livleg takt-stopp song, i 4/4-takt og C-dur, som ikkje følgde det vanlege 12-takts bluesmønsteret. I følgje Hooker skreiv han songen i Apex Bar i Detroit: «Eg kom aldri tidsnok. Eg kom alltid for seint. Og Willa, bartenderen sa alltid, 'Boom boom—du er for sein igjen'.  Kvar kveld: 'Boom, boom—du er for sein igjen'.  Eg sa 'Hmm, det er ein song!'»

Hooker hadde ein unik sans for timing, noko som kravde «storøyrde sidemenn». Med seg hadde John Lee Hooker (vokal og gitar) medlemmar av Funk Brothers (Joe Hunter (piano), James Jamerson (bass) og Benny Benjamin (trommer)); plus Larry Veeder (gitar), Hank Cosby (tenorsaksofon) og Andrew «Mike» Terry (barytonsaksofon).

Songen vart ein hitt, og nådde 16. plass på Billboard R&B-lista der han låg i åtte veker i 1962. «Boom Boom» nådde òg 60. plass på Billboard Hot 100, som ein av berre to singlar av Hooker. Tretti år seinare, etter at songen vart nytta i ein Lee Jeans-reklame i 1992, nådde songen 16. plass på den britiske singellista.  Hooker spelte sidan inn fleire versjonar, mellom anna ei omarbeiding kalla «Bang Bang Bang Bang» frå Live at Soledad Prison og som ein gatemusikar i South Side Chicago i filmen The Blues Brothers. Sjølve songen var ikkje med på dette soundtracket.

The Animals-versjonen

Det engelske rockebandet The Animals spelte inn «Boom Boom» for det britiske debutalbumet deira The Animals.  Utgåva deira følgjer generelt John Lee Hooker sin versjon, men held seg til ein 12-takts bluesstruktur. Dei la òg til «shake it baby» som eit svar til «come on and shake...»-refrenget i midten.

The Animals-versjonen vart gjeven ut som singel berre i Nord-Amerika og nådde 43. plass på singellista i USA. og 15. plass i Canada. Songen vart òg gjeven ut på det andre amerikanske albumet deira The Animals on Tour, samt fleire samlealbum.

Andre versjonar
Som ein av dei mest kjende songane til Hooker, er «Boom Boom» blitt spelt inn av mange artistar. Av desse finn ein The Yardbirds, Mae West, Shadows of Knight, CCS, Dr. Feelgood, Bruce Springsteen and the E Street Band, Big Head Todd & the Monsters og The Oak Ridge Boys.

Lovord
I 1995 vart John Lee Hooker sin versjon av «Boom Boom» lagt til på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma Rock and Roll.  Han vart innlemma i Blues Foundation Hall of Fame i 2009 i kategorien «Klassisk bluesinnspeling».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boom Boom (John Lee Hooker song)» frå ,  den 16. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1961
Singlar frå 1962
Singlar frå 1965
John Lee Hooker-songar
The Yardbirds-songar
The Animals-songar
Bluessongar
 220
Eric Burdon-songar
Alan Price-songar
Songar frå filmar
Songar produserte av Mickie Most
Tony Joe White-songar
I'm Crying

«I'm Crying» er ein song opphavleg framført av det britiske rockebandet The Animals, skriven av vokalisten Eric Burdon og organisten Alan Price i gruppa. Songen vart gjeven ut som singel i september 1964 og vart den andre store hitten deira etter «The House of the Rising Sun», som kom ut tidlegare på året. Singelen nådde Topp 20 i Canada, Storbritannia og USA.

Sjølv når singelen vart ein hit, var han likevel ikkje i nærleiken av så stor som «The House of the Rising Sun» var, så songar skrivne av bandet vart nytta som B-sider fram til bandet bytta produsent frå Mickie Most til Tom Wilson i 1966.

Andre versjonar 
Fleire andre artistar har spelt inn sine versjonar av songen: 

Eric Burdon
Iggy Pop
Mondo Topless
Paul Revere & the Raiders
The Pretty Things
The Secret Service
SRC
Tom Petty and the Heartbreakers
Bobby Sherman

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'm Crying» frå ,  den 16. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
The Animals-songar
Iggy Pop-songar
Songar skrivne av Eric Burdon
Songar produserte av Mickie Most
Columbia Records-singlar
Paul Revere & the Raiders-songar
The Pretty Things-songar
Animal Tracks

Animal Tracks er det andre britiske og det tredje amerikanske albumet til The Animals.  Albumet kom ut i 1965 og nådde sjetteplass i Storbritannia. Utgåva som kom ut i Amerika same året hadde anna innhald og var ei blanding av nye hitsinglar og enkelte eldre songar som ikkje var med på dei to første amerikanske albuma deira.

Innhald

Britisk utgåve

Amerikansk utgåve

Medverkande
 Eric Burdon – vokal
 Alan Price – klaverinstrument
 Dave Rowberry – klaverinstrument på «We Gotta Get Out Of This Place» og «I Can't Believe It»
 Hilton Valentine – gitar
 Chas Chandler – bass 
 John Steel – trommer

Teknisk 
Mickie Most – produsent
Val Valentin – lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Animal Tracks (British album)» frå ,  den 16. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1965
The Animals-album
Album produserte av Mickie Most
EMI Columbia Records-album
MGM Records-album
Trine L. Danielsen

Trine Lotherington Danielsen () var ordførar i Hjelmeland kommune frå 2011 til 2015. Ho representerte Høgre.

Danielsen var både den første kvinna og den første Høgre-politikaren som vart vald til ordførar i Hjelmeland.

Referansar 

Ordførarar i Hjelmeland
Høgreordførarar i Rogaland
Terje Thornquist

Terje Thornquist () i Indre Arna) var ordførar i Hjelmeland kommune i perioden 1995-2007 og representerte Kristeleg Folkeparti.

Thornquist var også styreleiar i Ryfylke IKS.

Ordførarar i Hjelmeland
KrF-ordførarar i Rogaland
Folk frå Bergen
Mowi

Mowi (), før 2019 kjend som Marine Harvest og før 6. februar 2017 som Pan Fish, er eit norsk sjømatselskap med hovudkontor i Bergen. Selskapet er verdas største oppdrettar av atlantisk laks og sysselset over 13 000 personar. Det har større føretak i Noreg, Skottland, Canada, Færøyane og Chile. Selskapet står for mellom 25 og 30 % av handelen med laks og aure på  verdsmarknaden. making it the world's largest company in the sector. 

Selskapet fekk si noverande form etter ei stor utviding i 2006, då Pan Fish ASA fusjonerte med Marine Harvest N.V. og Fjord Seafood.

Historikk
Selskapet er eit resultat av ein fusjon mellom Pan Fish, Fjord Seafood og Marine Harvest. I juni 2005 kjøpte Geveran Trading Ltd., eit selskap som blir kontrollert av John Fredriksen, majoriteten av aksjane i det norske oppdrettsselskapet Pan Fish. I løpet av hausten 2005 kjøpte Fredriksen også det nederlandske oppdrettsselskapet Marine Harvest. Samstundes starta han oppkjøp av aksjar i norske Fjord Seafood. Før sommaren 2006 hadde Pan Fish kontroll over aksjane i Fjord Seafood, og fusjonen mellom dei tre selskapa kunne starta. Det nye selskapet heldt på namnet Pan Fish i eit halvt år, før det 1. januar 2007 endra namn til Marine Harvest. Fredriksen er hovudeigar i selskapet, med ein eigardel på 13,8 prosent. Frå 1. januar 2019 endra selskapet namn frå Marine Harvest til Mowi som eit ledd i selskapet sin merkevarestrategi.

Verksemd
Selskapet tilbyr eit breitt spekter av sjømatprodukt, og produserer ein firedel av all oppdrettslaks og -aure i verda. Mowi driv verksemda si i 25 land, og har om lag 13 000 tilsette globalt. Mowi er notert på Oslo Børs og aksjen inngår i OBX-indeksen. Etter at tidlegare konsernsjef Atle Eide trekte seg 1. september 2007, vart selskapet mellombels leia av Leif Frode Onarheim. 1. mars 2008 overtok Åse Aulie Michelet som toppsjef i Mowi. Ho trekte seg overraskande tilbake 23. mars 2010, etter ynskje frå styret, ho vart erstatta med noverande konsernsjef er Alf-Helge Aarskog.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Marine Harvest 

Norske næringsmiddelføretak
Sjømatføretak
Skipingar i 2006
Sterling White Halibut

Sterling White Halibut AS er eit selskap med forretningskontor i Hjelmeland i Rogaland. Selskapet er 100 % ått av Marine Harvest, har ein aksjekapital på 10 millionar kroner og 38 tilsette. Selskapet driv kommersielt oppdrett og marknadsføring av kveite under varemerket Sterling. Selskapet vart oppretta i 2001.

Kveita blir oppdretta i dei djupe fjordane i Ryfylke i Rogaland. Det tek fire til fem år før fisken er klar til slakt og sal til restaurant- og forbrukarmarknaden.

Næringsliv i Hjelmeland
Skipingar i 2001
Norske føretak
Jøsenfast

Jøsenfast er namnet på ein skissert undersjøisk vegtunnel i Hjelmeland kommune i Rogaland. Dersom prosjektet vert realisert vil det erstatta ferjesambandet Hjelmeland-Nesvik på Riksveg 13 over Jøsenfjorden. Ideen vart lansert i desember 2009, då òg med planlagt avstikkar til Ombo. Nærare undersøkingar har vist at det vil bli svært vanskeleg med eitt T-samband i botnen av Hjelmelandsfjorden. Planane er difor førebels berre på skisseplanet.

Kjelder
 

Vegar i Rogaland
Foreslåtte vegprosjekt på Vestlandet