alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Terje Lien Aasland

Terje Lien Aasland () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Telemark i 2005 og vald på nytt ved stortingsvalet 2009.

Lien har bakgrunn som energimontør og tillitsvald i fagrørsla. Frå 1982 til 1994 var Aasland lærling og seinare energimontør ved Skiensfjordens Kommunale Kraftselskap. Han er distriktssekretær i LO i Telemark, og var dessutan medlem av kommunestyret i Skien frå 1991 til 2003. Han var medlem av sentralstyret i Arbeidarpartiet 1998-2000.

Stortingskomitear 
 2005–2009: Medlem i Energi- og miljøkomiteen
 2009–2013: Leiar av Næringskomiteen
 2009–2013: Medlem i Valgkomiteen
 2013–2017: Første nestleiar i Energi- og miljøkomiteen
 2013–2017: Medlem i Valkomiteen
 2017–2021: Andre nestleiar i Næringskomiteen
 2021–2025: Leiar av Energi- og miljøkomiteen

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Skien
Bård Hoksrud

Bård André Hoksrud () er ein norsk politikar frå Framstegspartiet). Han vart vald inn på Stortinget frå Telemark i 2005, og vart sist attvald i 2017. Han var vararepresentant i periodane frå 1997–2005.

Hoksrud har vore kommunestyrerepresentant i Bamble kommune og medlem av fylkestinget i Telemark. Han har tidlegare vore formann av Framstegspartiets Ungdom. Frå 31. august 2018 til 22. januar 2019 var han landbruks- og matminister i Regjeringa Solberg.

I september 2011 vart han filma av TV2 på veg ut av ein bordell i Riga. Han innrømte etter dette å ha kjøpt sex av ei prostituert kvinne. Hoksrud trekte seg etter avsløringa frå alle verv i FrP, men held fram som stortingsrepresentant.. Han vedtok bota på 25 000 kroner som han vart pålagt å betale av Politiet i Telemark for brot mot §202a i Straffelova.

Stortingskomitear 
 2019–: medlem i finanskomiteen
2015–2018: medlem i helse- og omsorgskomiteen
2009–2013: andre nestleiar i transport- og kommunikasjonskomiteen
 2005–2009: medlem i transport- og kommunikasjonskomiteen
 2005–2013: medlem i valkomiteen

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Solberg
Frp-statsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Solberg
Statssekretærar frå FrP
Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Formenn i Framstegspartiets Ungdom
Lokalpolitikarar i Bamble
FrP-politikarar i Telemark
Folk frå Porsgrunn
Fábio Coentrão

Fábio Alexandre da Silva Coentrão () er ein portugisisk fotballspelar som har spela for Real Madrid i spansk Primera Division og for det portugisiske landslaget.

Coentrão var med på å bli seriemeister i Portugal i 2010 med Benfica. Same sesongen vart han kåra til beste nye spelar i den portugisiske ligaen, og i 2011 vart han kåra til årets spelar i Benfica. I 2012 vart han seriemeister i Spania med Real Madrid, og i 2014 var han med på å vinna den europeiske Meisterligaen med dei. Han debuterte for A-landslaget 14. november 2009 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Bosnia-Hercegovina. Han var med i Portugal sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte alle Portugal sine fire kampar. Under fotball-EM i 2012 spelte han alle Portugal sine fem kampar då dei nådde semifinalen i meisterskapen.

Portugisiske fotballspelarar
Rio Ave-spelarar
Nacional-spelarar
Benfica-spelarar
Real Zaragoza-spelarar
Real Madrid-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Plantearten smørbukk

Smørbukk (Hylotelephium maximum) er ei plante i bergknappfamilien. Ho er utbreidd i Europa og Asia.
Planta er kring 30 cm høg og har motsette blad som er nokså breie ved grunnen. Blomstrane kan vera gulgrøne eller raude og sit i halvskjerm. 

Smørbukk blømer kring juli månad på berg og steinete stader, og langs strandkantar. Planta finst i Noreg så langt nord som til Møre.

Fleire kultivarar av planta blir dyrka som hageplanter. Det finst også dyrka kryssingar mellom smørbukk og den nærskylde Hylotelephium spectabile.

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Svensk Wikipedia.

Viltveksande plantar i Noreg
Bergknappfamilien
Hageplantar
Neotektonikk

Neotektonikk er alt som kan knytast til rørsler i jordskorpa som skjer i dag eller den aller siste delen av historia til jorda (pliocen og yngre). Dette er først og fremst landheving og landsenking og forkastingar. Det er viktig å vite om det finst slike rørsler i undergrunnen om ein skal bygge større byggverk, tunnelar, transportrøyr og liknande. 

Berggrunnen i Noregvert rekna for å vere ganske så stabil, men landhevinga og lokale svermar av små jordskjelv, som i Sunnhordland og ved Meløy i Nordland, viser at det òg her finst rørsler i undergrunnen. Trykkavlastinga då isdekket smelta etter den siste istida førte til mange rørsler og eit døme på dette er Stuoragurra-forkastinga på Finnmarksvidda der det oppstod ein 80 km lang og opp mot 8 meter høg skrent i eitt enkelt rykk. Dette utløyste eit særs kraftig jordskjelv som truleg hadde ein styrke på 7 til 8 på richterskalaen.

Kjelder

Tektonikk
Neptunisme

Neptunisme er ein forelda geologisk teori, som særleg vart fremma av tyskaren Abraham Gottlob Werner på 1700-talet. I følgje teorien var alle bergartar danna ved utfelling eller sedimentasjon i havet. Til dømes meinte han at syndfloda til Noah medførte at det vart lagt nye berglag på jorda. 

James Hutton og andre gjekk imot teorien og påviste at nokre bergartar, som til dømes basalt, måtte vere danna av krystallisasjon av smelta steinmassar. Teorien deira vart kalla plutonisme. Dette medførte til ein livleg strid mellom «neptunistane» og «plutonistane». 

Teorien er kalla opp etter Neptun, den romerske havguden.

Kjelder

Vitskapshistorie
Tidlegare vitskaplege teoriar
Niels-Henrik Kolderup

Niels-Henrik Kolderup () var ein norsk geolog. Han var son til geologen Carl Fredrik Kolderup. 

Han tok doktorgraden i 1928 og vart professor ved Universitetet i Bergen i 1939. Han gjorde omfattande undersøkingar av geologien i Vest-Noreg og gav i saman med faren ut Geology of the Bergen Arc System i 1940.

Kjelder

Biografi frå Stortinget.no

Norske geologiprofessorar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Høgrepolitikarar i Hordaland
Vararepresentantar til Stortinget
St. Olavs Orden
Folk frå Bergen
Nordisk Vulkanologisk Center

Nordisk Vulkanologisk Center eller Nordvulk er ein fellesnordisk forskingsinstitusjon i Reykjavík på Island. Senteret er ei vidareføring av Nordisk Vulkanologisk Institutt, som vart skipa i 1973 etter initiativ av Nordisk Råd og finansiert av dei nordiske landa. Senteret driv vulkanologisk forsking og overvaker vulkanar på Island, samt utdannar vulkanologar og andre geologar. Senteret er slått saman med Universitet på Island.

Kjelder

Skipingar i 1973
Vitskaplege institusjonar
Universitet på Island
Oktaedritt

Oktaedritt er ein vanleg type meteoritt av jern. Dei består hovudsakleg av legeringane av nikkel og jern kalla tenitt med mykje nikkel og kamasitt med lite nikkel. 

Tidlegare var det òg eit namn på mineralet anatas.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Octahedrite» frå ,  den 9. september 2010.  
 

Meteorittypar
Springfrø

Springfrø er ei plante i springfrøslekta i springfrøfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. 
Planta er kring 50 cm høg, og har gjennomskinleg stengel og spreidde blad. Hangande gule blomstrar som minner litt om ein maskeblomster eller ein orkide. Modne kasplar eksploderer og kastar ut frøa når noko kjem innåt. Springfrø bBlømer kring juli månad på fuktige stader i skugge. Planta finst i Noreg på delar av Austlandet, nord på Vestlandet, på Møre, i Trøndelag og Nordland.

Kjelder
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Denne artikkelen bygger på «Springkorn» frå ,  den 9. september 2010.

Bakgrunnsstoff

Plantar i Noreg
Springfrøfamilien
Springfrøslekta
Olaf Holtedahl

Olaf Holtedahl () var ein norsk geolog som var professor i geologi ved Universitetet i Oslo frå 1920 til 1955. Han leia institutt for historisk geologi. Sonen hans Hans Gurstad Holtedahl var òg ein kjend geolog.

Karriere
Holtedahl tok doktorgraden i 1913 og vart dosent ved Universitetet i Oslo i 1914. Frå 1920 til 1956 var han professor ved universitetet. Dei første geologiske arbeida hans var over kambrosiluren i Oslofeltet. I 1909 til 1911 var han på ekspedisjonar til Svalbard og frå 1914 til 1917 utforska han geologitilhøva i Finnmark, før han i 1918 arbeidde på Bjørnøya. I 1920 utførte han ei klassisk undersøking over isavsmeltinga på Romerike. I 1921 leia han ein norsk ekspedisjon til Novaja Zemlja og var frå 1927 til 1928 med på dei antarktiske ekspedisjonane til Lars Christensen. Frå desse ekspedisjonane redigerte han dei vitskaplege resultata. 

I 1931 vart det oppdaga fossil frå permtida i Oslofeltet, og han reiste attende til studiet av strukturar og vulkanske bergartar her. Han gav ut eit detaljert kartverk over den norske kontinentalsokkelen i 1940 og han gjorde òg seinare bidrag til den marine geologien, mellom anna om Vest-Grønland i 1970. 

Han publiserte mange vitskaplege verk, mellom anna Norges Geologi (1953, omsett til russisk) og Geology of Norway (1960). Han gav òg ut populærvitskaplege arbeid, som Vår forunderlige klode (1942), Hvordan landet vårt ble til (3. utg. 1968), Fra naturens store verksted (4. utg. 1967). 

Det er få geologar som har medverka meir enn han til å utvide kunnskapen vår om geologien i Noreg og polarområda. Han var i hovudsak feltgeolog og var kjend for å vere allsidig og ha ein enorm arbeidsevne.

Bibliografi 
 Hvordan landet vårt ble til; en oversikt over Norges geologi. Ny omarbeidd utg. Oslo. Cappelen. 199 s. 1951.
 Norges geologi. To bind. 1953.
 Geology of Norway (red.) 1960.

Priser og utmerkingar (utval) 
1951 – Wollastonmedaljen

Bukta Holtedahl Bay i Antarktis er kalla opp etter han.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Olaf Holtedahl – utdypning (NBL-artikkel) snl.no

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske geologiprofessorar
Vitskapsfolk frå Oslo
Ole Tobias Grønlie

Ole Tobias Grønlie () var ein norsk kvartærgeolog og skulemann. 

Han tok cand.real. i1 903 og dr.philos. i 1925. Han var overlærar (lektor) i Tromsø i 1913 og rektor i Bodø frå 1927 til 1941. 

Grønlie skreiv fleire viktige kvartærgeologiske avhandlingar om strandlinjer og landhevingar.

Kjelder

Norske geologar
Folk frå Rana
Kjempespringfrø

Kjempespringfrø (Impatiens glandulifera) er ei plante i springfrøslekta i springfrøfamilien. Opphavleg kjem arten frå det vestlege Himalaya.
Planta er kring 1-2 meter høg og har motsette blad som er mørkgrøne og sagtagga. Ho har rosa til raude blomstrar med grov rak spore. I Noreg blomstrar ho i juli-august månad.

Utbreiing
Den naturlege veksestaden til kjempespringfrø er Himalaya. Til Europa har han komme som hageplante, og har forvilla seg frå hagar. Arten er funnen i alle fylke i Noreg unntatt Finnmark.

Invasiv art
Kjempespringfrå produserer mykje nektar som tiltrekk seg insekt slik pollineringa er effektiv. Det blir danna ei mengde frø som den spreier på ein effektiv måte. Det gjer at kjempespringfrø kan legg spreie seg og konkurrere ut lokale artar. Den blir såleis sett på som ein invasiv art og er ført opp på norsk svarteliste både for 2007 og 2012.

Kjelder
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Bakgrunnsstoff 
 Svarteliste 2012 

Plantar i Noreg
Norsk svarteliste
Springfrøfamilien
Springfrøslekta
Overflategeologi

Overflategeologi er eit omgrep som særleg vert nytta innan petroleumsgeologien, om den vanlege forma for geologi, der ein kan sjå bergartane direkte på overflata og ta prøver frå dei. Dette skil seg frå undergrunnsgeologi og marin geologi.

Kjelder

Geologi
Paleogeografi

Paleogeografi er læra om geografiske tilhøve i tidlegare geologiske periodar. Ordet kjem frå geografi ved å setje til forstavinga paleo, frå gresk palaios = gammal.

Omgrepet vert i hovudsak nytta om studiet av tidlegare landformer, sjølv om det òg kan omfatte andre geografiske aspekt. Avgrensa til studiet av landformer er omgrepet ekvivalent med paleogeomorfologi, frå geomorfologi.

Kontinentaldrift skaper kontinuerlege endringar i form og utstrekking på hav og kontinent, studert i fagfeltet platetektonikk. Endringar i klimatilhøve
vil kunne føre med seg endringar i det globale havnivået, samt påverke landskapsformene på mange andre måtar. Vulkanisme kan føre til valdsame og plutselege endringar i landskapet. Geologiske prosessar som landheving og sedimentasjon kan byggje nye landskapsformer, medan erosjon vil virke nedbrytande.

Studiet av paleogeografi spelar ei viktig rolle både i geologi og i geofysikk. I oljeleiting er paleogeografi viktig både for å lokalisere potensielle kjeldebergartar og potensielle oljereservoar. I oljeutvinning vert paleogeografi nytta til å kartleggje strøymingseigenskapar til bergartane i reservoaret.

Forstavinga paleo vert ofte nytta i ulike samansettingar for å omtale tidlegare landskapsformer. Døme på dette er paleo-elveterassar, paleo-strandlinje og paleo-landskap.

Sjå òg 
 Paleoklima
 Paleomagnetisme
 Paleontologi

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Paleogeografi» frå , den 9. september 2010. 
 

 
Fysisk geografi
Paleoklimatologi

Paleoklimatologi er vitskapen om klimatiske tilhøve i tidlegare periodar av utviklinga til jorda. Dei viktigaste hjelpemidla ein har for å seie noko om dette er fossil og sedimentære bergartar, som morenekonglomerat, som vert avsett under istider, bauxitt-laterittbergartar, som vert danna i tropisk klima og saltavsettingar, som vert danna i tørt klima. 

Ein kan studere iskjerner frå Antarktis eller Grønland for å finne ut om tidlegare klima i den nyare delen av historia vår. I tillegg kan ein studere oksygenisotopar,  plankton i borekjerner frå verdshava og breidda på årringar i trestammer.

Kjelder

 

Fysisk geografi
Arkeologi
Ord av gresk opphav
Pentti Eskola

Pentti Eelis Eskola () var ein finsk geolog og petrolog. Han vart professor ved Helsingfors universitet i 1924. 

Han er kjend for dei grunnleggjande arbeida han gjorde over metamorfe bergartar og skreiv mellom anna The Eclogites of Norway i 1921. Han vart utnemnd som æresdoktor ved Universitetet i Oslo i 1938.

Kjelder

Finske geologiprofessorar
Finske petrologar
Permeabilitet

Permeabilitet kan vise til:

 Permeabilitet i fysikk, graden av magnetisering av eit materiale i respons til eit ytre magnetisk felt.
 Permeabilitet i geologi, eit mål for kor gjennomtrengeleg eit materiale er
 Permeabilitet i biologi, mål for kor gjennomtrengeleg til dømes ein cellemembran er. 

Noko som er permeabel er gjennomtrengeleg. Ein skiljevegg er permeabel når ein gass eller ei væske kan diffundere gjennom han.
Petrogenese

Petrogenese er ein del av petrologien som omfattar opphavet og danninga til bergartane. Særskild gjeld dette magmatiske bergartar og dei prosessane som endrar samansettinga til magmaen.

Kjelder

Petrologi

he:פטרולוגיה#פטרוגנזיה
P-bølgje

Primærbølgjer eller P-bølgjer er ei form for elastiske bølgjer eller seismiske bølgjer, som kan forplante seg gjennom gassar )som lydbølgjer), faste stoff og væsker, inkludert jorda. P-bølgjer vert skapt av jordskjelv og registert av seismometer.

Sjå òg
 S-bølgje
 Lamb-bølgjer
 Love-bølgjer
 Overflatebølgjer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «P-wave» frå ,  den 9. september 2010.

Bakgrunnsstoff
Animerte seismiske bølgjer 

Bølgjer
Væskedynamikk
Seismologi

da:P-bølger
Roderick Murchison

Sir Roderick Impey Murchison () var ein skotsk geolog som først skildra og utforska silursystemet. 

Han var direktør for Geological Survey of Great Britain frå 1855 til 1871. Undersøkingane hans over silur- og devonsystema vart avgjerande for utviklinga av stratigrafien. I 1844 oppdaga han mellom anna at sedimenta i Oslofeltet var folda og at dei høyrte til silursystemet. Denne oppdaginga sette i gang den moderne utforskinga av området. 

Hovudverket hans er The Silurian System frå 1839.

Kjelder 

Skotske geologar
Presidentar i Geological Society of London
Medlemmar av Royal Society
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society of Edinburgh
Medlemmar av Det kongelege irske akademiet
Medlemmar av Det prøyssiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege danske vitskapsakademiet
Medlemmar av St. Petersburg vitskapsakademi
Æresmedlemmar av St. Petersburg vitskapsakademi
Copleymedaljen
Wollastonmedaljen
Vitskapsfolk på 1800-talet
Helikoid straum

Helikoid straum er ein korketrekkar-liknande vasstraum i ein meander og eit døme på ein sekundær straum.

Helikoid straum er ein medverkande faktor til at det oppstår utglidande bakkar og elveklipper i ein meanderande del av ei elv. Den helikoide rørsla i straumen medverkar til prosessar knytte til hydraulisk verknad og korrasjon på utsida av meanderet, og fører sediment over botnen av meanderen mot innsida.

Sjå òg
Laminær straum
Turbulent straum
Baer-lova
Sekundær straum

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Helicoidal flow» frå ,  den 10. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 Journal of Geophysical Research, Volume 107 (2002) 

Elvar
Væskedynamikk
Meander

Meander eller elvesving er ein spesiell type elvebuktingar som blir danna i elvar på svært svakt hellande underlag.
Nemninga meander har opphav i namnet på den sterkt slynga elva Menderes eller Büyük Menderes, antikkens Maiandros (latin: Mæander) i Anatolia i Tyrkia. Denne elva er 450 km lang og munnar ut i Egearhavet.

Meanderar kan danna kroksjøar eller meandersjøar når elveløpet tek ein ny veg og etterlèt ei stille (eit tidlegare elveløp), som blir tetta i eine eller begge endar

Meandersvingingar 

Meander skildrar tendensen vatnet har til å renne i spiral når det renn langsamt og uhindra på svakt skrånande underlag. Ei elv som flyt gjennom ein vid dal eller flat snever vil tendere til å følgje og danne ein meanderkurs sidan han lagrar sediment og må svinge utanom desse, og får såleis eit «slangemønster» eller gjentekne boga løp i konvekse og konkave linjer. Eit døme på slike meanderelvar er Mississippielva i USA.

Ein elvemeander blir danna sidan elva flyt raskare på utsida av kanten av ei lita kurve og saktare på innsida av kurva. Avsettingar av sediment skjer på innsida av kurven sidan elva, som flyt sakte, ikkje fraktar sediment, men dyttar dei føre seg. Der elva renn i sand kan han utvikle eit meandermønster. I meanderløpet eroderer elva i yttersvingane og avset materialet i innersvingane. På den måten flyttar elveleiet seg frå side til side i dalbotnen.

Over tid kan slike meandrar føre til at nokre svingar går heilt rundt og møter seg sjølv. Det vil då bli starten på ein ny meander, og dessutan vil det tidlegare elveløpet tette seg til og danne ein c-forma innsjø - kalla ein meandersjø eller ein kroksjø. Slike kroksjøar kan vere knytte til elva gjennom eit smalt tilløp i den eine enden (Synneren og Juveren i Ringerike kommune og Finna i Lom kommune er døme på slike kroksjøar), men dei kan òg tettast heilt til i begge endar (Lamyra i Ringerike er eit døme på ein slik kroksjø). Spesielt er dette godt synleg i dei øvre løpa til Amazonaselva.

Mange stader i verda vert det bygd demningar og dike for å hindre elvar i å meandrere.

Sjå òg 
 Elv
 Innsjø
 Våtmarksområde

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Meander» frå ,  den 10. september 2010.

Bakgrunnsstoff 

Limnologi
Fluviale landformer
Geomorfologi
Elvar
Vasstraumar
Langmuirsirkulasjon

Langmuirsirkulasjon er ein vinddriven spiralsirkulasjon i havet der aksen er nesten parallell til vinden. Irving Langmuir oppdaga dette fenomenet då han la merke til striper av tang i Sargassohavet i 1938.

Sirkulasjonen ligg 15° til høgre for vindretninga på den nordlege halvkula. og spiralen dannar divergens- og konvergensband ved overflata. I konvergenssonane vil flytande tang, skum og avfall samle seg og danne slike band som Langmuir la merke til i 1938. Ved overflata vil sirkulasjonen setje i gang ein straum frå divergenssonen til konvergenssonen og avstanden mellom desse er frå 15 til 300 meter. Under konvergenssonane vil det oppstå smale jettar nedover, og denne straumen er om lag like kraftig som overflatestraumen. Forplantinga strekkjer seg vanlegvis frå nokre meter til fleire titals meter nedover, men går ikkje gjennom pyknoklinen. Oppvellinga er generelt svakare og finst i breiare band under divergenssonen. 

I ein observasjon gjort med vindstyrke på 14 m/s var den horisontale avstanden mellom cellene 20 meter, og den maksimale vertikale straumen var 18 cm/s.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Langmuir circulation» frå ,  den 10. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Fysisk oseanografi
Sonoraørkenen

Sonoraørkenen (stundom òg kalla Gilaørkenen) er ein nordamerikansk ørken i sørvest i USA og nord i Mexico. Han strekkjer seg seg frå USA til Mexico og dekker store delar av delstatane Arizona og California og dessutan den meksikanske delstaten Sonora. Ørkenen er ein av dei varmaste og største i verda med eit areal på 311 000 km². I ørkenen er det ein unik variasjon i flora og fauna, som saguarokaktusen.

Sonoraørkenen ligg heilt nord for Californiabukta, frå det nordaustlege Baja California gjennom søraustlege delar av California og søraust av Arizona til austlege delar av Sonora. Han går gjennom område som Bajo Colorado-dalen, el Vizcaíno og Sonorasletta.

Bakgrunnsstoff 

Ørkenar i Mexico
Ørkenar i USA
Geografi i California
Geografi i Arizona
Geografi i Sonora
Geografi i Baja California