alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ingeborgfjellet

Ingeborgfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 620 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Jørgenfjellet

Jørgenfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 681 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Lindströmfjellet

Lindströmfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 966 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Mezenryggen

Mezenryggen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 422 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Jupitermånen Megaclite

Megaclite er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Megaclite vart oppdaga 25. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Megaclite: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Megaclite
Njordfjellet

Njordfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 673 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Operafjellet

Operafjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 968 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Perriertoppen

Perriertoppen er eit fjell nordaust på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 712 meter over havet og er det nest høgaste fjellet på Svalbard, etter Newtontoppen. Perriertoppen ligg sør på halvøya Ny-Friesland, ved nordsida av Tryggvebreen.

Toppen fekk namn av ein fransk ekspedisjon i 1946 (Pommier, Valette og Martin) etter general Georges Perrier, ein geograf som døydde det året.

Kjelder

Fjell på Spitsbergen
Ramsayfjellet

Ramsayfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 755 meter over havet.

Fjell på Spitsbergen
Giorgione

Giorgio Barbarelli da Castelfranco, best kjend som Giorgione, (), var ein italiensk målar under den venetianske høgrenessansen. Hans mest kjende verk er måleriet La Tempesta (Stormen) frå omkring 1508.

Sjølv om Giorgione har hatt stor innverknad på seinare målarar, med Tizian som den viktigaste, er lite kjent om livet hans.

Liv og verk 
Giorgione studerte under Giovanni Bellini. I verkstaden til Bellini i Venezia arbeidde han mellom andre saman med Tizian. Dei tidlegaste bileta av Giorgione er, truleg, dei to små Salomos dom og Moses si eldprøve. Kort etter måla han i heimbyen det vakre Madonna di Castelfranco, eit ekte venetiansk verk som enno finst i Castelfranco. Måleriet har ei stille, mjuk stemning og ei  riddarleg-verdsleg herleggjering av kvinneleg ynde. Den fine landskaps-komposisjonen her, og i dei føregåande bileta, varslar den epokegjerande innsatsen Giorgione hadde i utviklinga av landskapsmåleriet.

Tilbake i Venezia, ca 1505, utsmykka Giorgione husvegger med olje- og freskomåleri. Truleg var det kjennskap til måleri av Leonardo da Vinci og Fra Bartolommeo som opna hans syn for den menneskelege form i fri utfalding og for dekorativ linjeføring. Desse elementa, og hans venetianske koloritt, er basis for hans sensuelt ladda framsyning av delar av livsførselen til eliten i Venezia.

Lite og inkje skjer i dei verka som særleg kjenneteiknar Giorgione som målar. Ei bukolisk stemning kviler over den arkadiske scena; landskap og figurar stemmer overeins i mjuk samklang i ei sart, drøymande kjensle. Alt medan den nakne kvinnekroppen utfaldar seg tvangfritt og som den største openberring av fagerdom.

Truleg døydde Giorgione i ein pest.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giorgione» frå ,  den 7. mars 2013.  
 

Italienske målarar
Jupitermånen Taygete

Taygete er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Taygete vart oppdaga 25. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Taygete: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Taygete
Jupitermånen Chaldene

Chaldene er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Chaldene vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Chaldene: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Chaldene
Jupitermånen Harpalyke

Harpalyke er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Harpalyke vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Harpalyke: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Harpalyke
Jupitermånen Kalyke

Kalyke er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 2,6 km.

Kalyke vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Kalyke: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Kalyke
Jupitermånen Iocaste

Iocaste er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 2,6 km.

Iocaste vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Iocaste: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Iocaste
Jupitermånen Erinome

Erinome er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1,6 km.

Erinome vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Erinome: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Erinome
Filippino Lippi

Filippino Lippi, eigenleg Filippo Lippi, () var ein italiensk målar under renessansen, fødd i Prato. Han er særleg kjend for freskomåleria sine. Far hans, Fra Filippo Lippi, er ein minst like kjend målar.

Liv og gjerning
Lippi lærde å måle i målarverkstaden til faren Fra Filippo Lippi. Etter denne døydde i 1469 gjekk han i lære i verkstaden til Fra Don Diamante, ein av venene til faren. Frå 1472 arbeidde Lippi ei tid hos Sandro Botticelli, som hadde vore elev av far hans, og var i sine tidlege verk påverka av han. Deretter vart bileta hans sterkt påverka av det flamske måleriet.

Frå 1482 til 1484 fullførte Filippino Lippi Masaccio sine freskar i Brancacci-kapellet i kyrkja Santa Maria del Carmine i Firenze. Inn i mellom heldt han seg i Roma, der han studerte antikken. Frå 1489 til 1493 skapte han freskane i Carafa-kapellet i Santa Maria sopra Minerva-kyrkja i Roma. Hans største oppdragsgjevar var Lorenzo de Medici i Firenze.

Av sine samtidige var Filippino høgt verdsett, og omtala som ein høfleg og elskverdig kamerat og medborgar. Han vart rekna som svært kjenslevar, men full av humor. Han døydde i Firenze som følgjene av ein akutt halsbetennelse. Lippi var ein rik mann då han døydde og etterlet seg fleire hus, samt ein stor formue.

Med si ujamne penselføring og sin til dels dystre fargebruk i sine seine verk, var Filippino Lippi ein forløpar for den italienske manierismen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Filippino Lippi» frå ,  den 7. mars 2013.  
 

Italienske målarar
Fødde i 1450-åra
Målarar frå 1400-talet
Jupitermånen Praxidike

Praxidike er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 3,4 km.

Praxidike vart oppdaga 23. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

Kjelder 
 «Praxidike: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Praxidike
Jupitermånen Thyone

Thyone er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 2 km.

Thyone vart oppdaga 11. desember 2001 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna.

Kjelder 
 «Thyone: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Thyone
Jupitermånen Hermippe

Hermippe er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 2 km.

Hermippe vart oppdaga 9. desember 2001 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna.

Kjelder 
 «Hermippe: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Hermippe
Jupitermånen Eurydome

Eurydome er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1,5 km.

Eurydome vart oppdaga 9. desember 2001 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna.

Kjelder 
 «Eurydome: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Eurydome
Eivind Hofstad Evjemo

Eivind Hofstad Evjemo () er ein norsk forfattar frå Levanger.

Evjemo har studert litterär gestaltning ved Göteborgs Universitet og allmenn litteraturvitskap ved Universitetet i Oslo. Han debuterte som forfattar i 2009 med romanen Vekk meg hvis jeg sovner, og mottok Tarjei Vesaas' debutantpris for boka. Andreboka, romanen Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet, kom i 2012. For den fekk Evjemo Ungdommens kritikerpris.

Han er busett i Oslo.

Bøker 
 2009 – Vekk meg hvis jeg sovner – Roman
 2012 – Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet – Roman

Prisar og utmerkingar 
 2009 – Tarjei Vesaas' debutantpris for Vekk meg hvis jeg sovner
 2012 – Ungdommens kritikerpris for Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet
 2013 – Bjørnsonstipendet

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Eivind Hofstad Evjemo på nettstaden til Cappelen Damm 
 Utgjevingar av Eivind Hofstad Evjemo i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Levanger
Forfattarar frå Nord-Trøndelag
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2009
Vinnarar av Tarjei Vesaas' debutantpris
Vinnarar av Bjørnsonstipendet
Johan Gunder Adler

Johan Gunder Adler () var ein dansk statsmann. Han er særleg kjend for si rolle i Noreg i 1814 da han og Christian Magnus Falsen utforma det fyrste utkastet til den norske grunnlova.

Adler hadde vore ven med Georg Sverdrup og Falsen medan dei studerte i København. I 1812 kom han som lærar til Fredrikshald.

I februar 1814 utforma han og Falsen det fyrste utkastet til Grunnlova, Udkast til en Konstitution for Kongeriget Norge. Det blei trykt i Niels Wulfsbergs Journal for Lovgivning, Rigsforsamling og Politik og var tileigna prinsregent Kristian Fredrik. Han las det og skreiv på kritiske merknadar. Forfatningsframlegget var inspirert av den franske grunnlova frå 1791 og den amerikanske sjølvstendeerklæringa av 1776.

Etter at Kristian Fredrik var vald til norsk konge blei Adler formelt utnemnd til kabinettsekretæren hans. Da kongen sa frå seg  
trona og reiste att til Danmark seint på hausten same år følgde Adler med. I 1815 utnemnde Fredrik VI Kristian Fredrik til guvernør over Fyn og Adler var hans næraste medarbeidar i denne perioden. Etter at Fredrik VI døyde i 1839 og Kristian Fredrik tok over som konge under namnet Christian VIII vart Adeler utnemnd til kabinettsekretær, eit embete han hadde til kongen døyde i 1848.

I 1842 fekk Adler storkorset av Æreslegionen og året etter blei han dekorert med Dannebrogsordenens storkors.

Adler døydde under eit kuropphald i Hof i Bayern og vart gravlagd same sted.

Referansar

Danske embets- og tenestefolk
Dannebrogordenen
Æreslegionen
Folk frå København
Saw Delight

Saw Delight er det niande studioalbumet til den tyske rockegruppa Can og det første etter at bandet hadde fått to nye bandmedlemmar som tidlegare hadde spelt i Traffic. Can-bassisten Holger Czukay slutta dermed å spele bass til fordel for eksperimentelle effektar. 

Sjølve musikken er eit forsøk på verdsmusikk med ekstra perkusjon. Dette var før verdsmusikk vart verkeleg populært i midten av 1980-åra med artistar som Paul Simon og Peter Gabriel.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – radiomottakar, lydeffektar og vokal på A-1
Michael Karoli – gitar, elektrisk fiolin & vokal på A-1, B-2
Jaki Liebezeit – trommer & vokal på A-1
Irmin Schmidt – klaver, Alpha 77 & vokal på A-1
Rosko Gee – bass & vokal på A-1, A-3
Rebop Kwaku Baah – perkusjon & vokal på A-1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saw Delight» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Musikkalbum frå 1977
Can-album
Mute Records-album
Out of Reach

Out of Reach er det tiande studioalbumet av det tyske krautrockbandet Can, som kom ut i 1978 på Harvest Records.

Bakgrunn
Det førre albumet til bandet, Saw Delight, var det første med dei to tidlegare Traffic-medlemmane Rosko Gee og Rebop Kwaku Baah. Dette gjorde at bassist og produsent Holger Czukay gjekk bort frå å spele bass og i staden laga elektroniske lydar sidan Gee tok over på bass. Czukay slutta i bandet under innspelinga av det som vart Out of Reach.

Stil
Delvis som følgje av at Czukay slutta, er dei nye medlemmane sagt å dominere stilen på dette albumet (eller «innførte ein for streng rytmesans på Can sin ein gong så frittflytande musikk», i følgje ein intervjuar). Rytmane til den kritikarroste trommeslagaren Jaki Liebezeit er i stor grad redusert i høve til perkusjonen til Baah. Dei sterke gitarsoloane på albumet av Michael Karoli er derimot ei lenkej til eldre Can, og har vorte samanlikna med Carlos Santana og Eric Clapton. Gee har blitt rost for å ha skapt ein jazzstil, men samstundes har Out of Reach blitt kritisert for å utforske disco.

Musikk
Rosko Gee syng vokal på «Pauper's Daughter and I» (og siterer barnerimet i «Jack and Jill») og «Give Me No 'Roses'», og er tilskriven for å ha skrive desse to songane, men i eit intervju frå 1997 med bandet i magasinet Mojo, var denne mangelen på samarbeid i bandet eit teikn på at det var i ferd med å gå i oppløysing. Rebop syng på songen «Like INOBE GOD», som vert skydd på grunn av kjensla av 'ethno-disco', og har vorte kalla den verste songen Can spelte inn.

Dei fire andre songane («Serpentine», «November», «Seven Days Awake» og «One More Day») er instrumentale. Særleg «November» har vorte hylla for den glimrande gitarspelinga, medan andre, som «One More Day», er rekna som svak og uinspirert.

Nyutgjevingar
Out of Reach vart gjeve ut i lag med albumet Can frå 1979 (som òg vert kalla Inner Space etter studioet til bandet). Det finst fleire utgåver av albumet på CD, som utgåva av Out of Reach (utan Can) på MagMid (TKO Magnum Music) i Storbritannia, men er langt vanskelegare å få tak i enn dei andre Can-albuma. Sidan albumet er det einaste Can-albumet utan innspel frå Holger Czukay (sidan oppfølgjaren Can har noko klipping av Czukay), har bandet nekta å vedkjenne seg albumet dei siste åra og er ikkje ført opp blant dei offisielle Can-albuma på den offisielle nettsida deira, og vart ikkje nymastra på CD i 1990-åra, og heller ikkje gjeve ut på Super Audio CD i 2000-åra, som dei andre Can-albuma vart.

Innhald

Medverkande
Rebop Kwaku Baah: Vokal, polymoog synth, perkusjon
Michael Karoli: Gitarar, fiolin
Irmin Schmidt: Klaverinstrument
Rosko Gee: Bass, piano, vokal
Jaki Liebezeit: Trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Out of Reach (album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
Can-album
Harvest Records-album
Can av Can

Can, òg kalla Inner Space, (òg med ekstra spor kalla Legendary Can) er det ellevte studioalbumet til den tyske rockegruppa Can, som kom ut i 1979. Den tidlegare bassisten Holger Czukay er involvert på dette albumet, men berre i samband med redigering av lydbanda. Det er det siste albumet til Can før gjenforeininga Rite Time ti år seinare og det siste før bandet vart oppløyst. 

På denne tida hadde bandet gått heilt bort frå avantgarde stile og elektronisk psykedelia. 

«Ethnological Forgery Series No. 99» er i røynda ei elektronisk utgåve av «Can Can», der dei spelar slørete gitarar og ein skarp synthesizer spelar den tradisjonelle melodien.

Innhald

Medverkande
Michael Karoli – gitar, vokal
Jaki Liebezeit – trommer
Irmin Schmidt – klaverinstrument
Rosko Gee – bass
Rebop Kwaku Baah – perkusjon
Holger Czukay – klipping

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Can (album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
«Can-Inner-Space» ved discogs.com 

Musikkalbum frå 1979
Can-album
Mute Records-album
Rite Time

Rite Time er det tolvte og siste studioalbumet til Can, gjeve ut i 1989. Det vert rekna som eit gjenforeiningsalbum på grunn av tida det tok sidan det førre albumet deira, Can, som kom ut i 1979. Albumet består av innspelingar gjort i Sør-Frankrike seint i 1986 og sidan miksa mykje dei neste åra. Rite Time er òg kjend fordi det har med den første songaren i bandet, Malcolm Mooney, på vokal. Han slutta opphavleg i gruppa i 1970 etter debutalbumet Monster Movie.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bass, valthorn
Michael Karoli – gitar
Jaki Liebezeit – trommer
Irmin Schmidt – klaverinstrument
Malcolm Mooney – vokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rite Time» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
Can-album
Mute Records-album
Soundtracks av Can

Soundtracks er eit filmmusikkalbum av krautrock-gruppa Can. Det vart først gjeve ut i 1970 og består av musikk skriven for forskjellige filmar. Albumet er det siste med vokalisten Malcolm Mooney, som syng på to songar, før han vart erstatta av Damo Suzuki. Stilmessig er albumet ein overgang frå psykedeliainspirerte jam'ar frå dei første innspelingane deira (som på Monster Movie og Delay 1968) til meir mediterande, elektroniske og eksperimentelle stykke på studioalbuma som følgde (som Tago Mago og Ege Bamyasi).

På baksida av plateomslaget står det skrive: «CAN SOUNDTRACKS er det andre albumet til THE CAN men ikkje album nummer to [...] Album nummer to [Tago Mago] vil kome i byrjinga av 1971.»

«She Brings the Rain» vart opphavleg nytta i filmen Bottom – Ein großer, graublauer Vogel frå 1969 av Thomas Schamoni (bror til regissørane Ulrich Schamoni og Peter Schamoni), og vart seinare nytta i Wim Wenders-filmen Lisbon Story frå 1994, Oskar Roehler-filmen Die Unberührbare i 2004 og Tran Anh Hung-filmen Norwegian Wood frå 2010.

«Don't Turn the Light On, Leave Me Alone» var den første songen som Damo Suzuki spelte inn med Can.

I mars 2005 plasserte magasinet Q songen «Mother Sky» på 48. plass på lista deira over dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bass, kontrabass
Michael Karoli – gitar, fiolin
Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon, fløyte
Malcolm Mooney – vokal på «Soul Desert» and «She Brings the Rain»
Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizer
Damo Suzuki – vokal på «Deadlock»,  «Tango Whiskyman»,  «Don't Turn the Light On, Leave Me Alone» og «Mother Sky»; perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Soundtracks (Can album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Can-album
Samlealbum frå 1970
Mute Records-album
Liberty Records-album
Filmmusikkalbum frå 1970
United Artists Records-album
Unlimited Edition av Can

Unlimited Edition er eit samlealbum av det tyske rockebandet Can. Det kom ut i 1976 som eit dobbeltalbum og var ein utvida versjon av samleplata frå 1974 kalla Limited Edition på United Artists Records, som var som namnet indikerer, avgrensa til 15 000 eksemplar. Spor 14 til 19 var nye på denne utgåva. Albumet inneheld songar som ikkje tidlegare var gjevne ut frå 1968 til 1976, og begge vokalistane i bandet (Damo Suzuki og Malcolm Mooney) er med.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bassgitar
Michael Karoli – gitar, shehnai på spor 3
Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon, blåseinstrument på spor 4, 9, 11, 16
Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizer, schizophone på spor 10
Damo Suzuki – vokal på spor 2, 4, 6, 7, 8
Malcolm Mooney – vokal på spor 10, 12, 15, 16

Bakgrunnsstoff
 'Unlimited Edition' at the ProgArchives.com. Accessed 30 April 2008.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Unlimited Edition (album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1976
Can-albumc
Cannibalism

Cannibalism er eit dobbelt samlealbum av krautrockbandet Can som kom ut i 1978.

Innhald

Side A
 «Father Cannot Yell»  – 7:05
 «Soul Desert»  – 3:30
 «Soup»  – 3:03
 «Mother Sky»  – 6:41

Side B
 «She Brings the Rain»  – 4:07
 «Mushroom»  – 4:31
 «One More Night»  – 5:37
 «Spray»  – 2:57
 «Outside My Door»  – 4:11

Side C
 «Spoon»  – 3:09
 «Halleluwah»  – 5:39
 «Aumgn»  – 7:18
 «Dizzy Dizzy»  – 3:30

Side D
 «Yoo Doo Right»  – 20:20

Merknad
CD-utgåva av Cannibalism, som berre består av ei plate, inneheld ikkje spora «Soul Desert» og «Spray».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cannibalism (album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1980
Can-album
United Artists Records-album
Delay 1968

Delay 1968, eller berre Delay (som SACD-versjonen heiter) er eit samlealbum med dei tidlegaste opptaka til Can med songaren  Malcolm Mooney. Han inneheld mellom anna songen «Thief», som sidan vart spelt av Radiohead.

Holger Czukay har sagt at Delay 1968 opphavleg var tenkt som det første albumet til bandet og skulle hatt tittelen Prepared to Meet Thy PNOOM («Pnoom» er namnet på det andre sporet på albumet, ein 27 sekund lang saksofoninstrumental, spelt inn som ein del av deira Ethnological Forgery Series). Då ingen plateselskap ville gje ut plata, valde Can å spele inn eit meir tilgjengeleg album. Dette vart debutalbuma deira Monster Movie i 1969. Delar av Delay 1968 sirkulerte som piratkopiplater i fleire år under namnet Unopened, og inneheldt andre songar spelt inn under dei same innspelingane. Desse kom sidan ut på andre samlealbum.

Innhald

Medverkande
Holger Czukay – bass
Michael Karoli – gitar
Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon
Irmin Schmidt – klaverinstrument
Malcolm Mooney – vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Delay 1968» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Can-album
Samlealbum frå 1981
Anthology av Can

Anthology, òg kalla Anthology 1968–1993, er eit dobbelt samlealbum av krautrockbandet Can som kom ut i 1994. Fleire av songane på albumet er forkorta. Den første plata i samlinga har same innhald som den tidlegare samleplata Cannibalism.

Innhald

CD 1
 «Father Cannot Yell»  – 7:05
 «Soup»  – 3:03
 «Mother Sky»  – 6:41
 «She Brings the Rain»  – 4:07
 «Mushroom»  – 4:31
 «One More Night»  – 5:37
 «Outside My Door»  – 4:11
 «Spoon»  – 3:09
 «Halleluwah»  – 5:39
 «Aumgn»  – 7:18
 «Dizzy Dizzy»  – 3:30
 «Yoo Doo Right»  – 20:20

CD 2
 «Uphill»  – 6:25
 «Mother Upduff»  – 4:30
 «Doko E»  – 2:27
 «Musette»  – 2:15
 «Blue Bag»  – 1:15
 «T.V.»  – 3:04
 «Half Past One»  – 4:37
 «Moonshake»  – 3:02
 «Future Days»  – 9:28
 «Cascade Waltz»  – 5:38
 «I Want More»  – 3:30
 «Animal Waves»  – 8:09
 «Don't Say No»  – 6:35
 «Aspectacle»  – 3:06
 «Below This Level»  – 3:13
 «Hoolah Hoolah»  – 3:31
 «Last Night Sleep»  – 3:35

Bakgrunnsstoff
 Anthology på den offisielle Can/Spoon Records-sida .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anthology (Can album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1994
Can-album
Sacrilege

Sacrilege er eit dobbelt remixalbum av bandet Can, som kom ut i 1997. Det inneheld remixar av mange av dei mest kjende songane til bandet frå 1960- og 1970-åra, miksa av andre artistar.

Innhald
 «PNOOM» (Moon Up mix) av Brian Eno – 0:56
 «Spoon» (Sonic Youth mix) – 6:08
 «Blue Bag (Inside Paper)» (Toroid mix) by François Kevorkian & Rob Rives – 6:54
 «Tango Whiskyman» (A Guy Called Gerald mix) – 5:12
 «TV Spot» (Bruce Gilbert mix) – 3:52
 «Vitamin C» (U.N.K.L.E. mix) – 8:20
 «Halleluhwah» (Halleluwa Orbus 2) – 9:20
 «Oh Yeah» (Sunroof mix) – 8:56
 «Unfinished» (Hiller/Kaiser/Leda mix) – 6:01
 «Future Days» (Blade Runner mix) av Carl Craig – 6:08
 «...And More» (Westbam mix) – 6:41
 «Father Cannot Yell» (Pete Shelley/Black Radio mix) – 8:28
 «Dizzy Spoon» (System 7 mix) – 6:45
 «Yoo Doo Right» (3P mix) – 4:13
 «Flow Motion» (Air Liquide mix) – 6:15
 «Oh Yeah» (Secret Knowledge mix) – 9:01

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sacrilege (album)» frå ,  den 8. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Can-album
Remixalbum frå 1997