alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vennskapsband

Vennskapsband er armband laga av knytt tråd som gjerne blir gjevne som symbol på vennskap. Skikken og handarbeidet stammar frå innfødd latinamerikansk kultur og er ei form for makramé. Bruken av vennskapsband i Vesten er særleg utbreidd blant unge jenter, hippiar og surfarar.

Vennskapsband spreidde seg som mote frå Latin-Amerika til USA frå 1970-talet, og er no kjende over store delar av verda. I tillegg til vennskap har dei også vore symbol for tilstøytande emne, som fred, utviklingshjelp og støtte for homofile. 

I følgje tradisjonen skal ein ha på seg eit vennskapsband til det er blitt så utslite at det fell av. Dette ærer arbeidet og kjærleiken vennen som laga det har lagt ned i bandet. Ein annan tradisjon seier at ein får eit ønske oppfylt om ein har på seg armbandet i så lang tid.

Framgangsmåte 

Ein lagar vennskapsband ved å knyta to eller fleire trådar på kvarandre. Knutane skaper eit ruglete, smalt band som har eit særskilt mønster. Det enklaste mønsteret er sikksakkstriper, som ein får om ein alltid tar tråden frå ei side og knyter han i kvar av dei andre før ein byrjar den neste omgang. Andre mønster får ein ved å nytta ulik rekkefølgje.

Bakgrunnsstoff 
 Korleis laga vennskapsband (engelsk)
 Nettstad med oppskrifter (engelsk)

Handarbeid
Tekstilteknikkar
Vennskap
Ungdomskultur

es:Pulsera tejida
Skjernøy

Skjernøy er ei øy i Lindesnes kommune. Øya er bunde saman med fastlandet ved ei smal bru, Skjernøysundbrua, som vart bygd i 1964. Øya har kring 300 innbyggjarar og er den største øya i kommunen (6 kvadratkilometer). Folkesetnaden fordeler seg på fleire grender: Skjernøysund, Valvik, Farestad og Rossnes. For å koma frå Farestad til Rossnes må ein over ei hengebru som er 110 meter lang og 80 cm brei. På Farestad ligg Skjernøy kapell og den gamle Skjernøy skole, som er gjort om til grendahus. 

På ein holme utanfor Skjernøy ligg Ryvingen fyr. Området på og rundt Skjernøy er kjend for rikt fugleliv. I 2003 vart det òg rapportert at ein ulv hadde vitja øya.

Bakgrunnsstoff 
 Norges sørligste punkt  på http://www.nettavisen.no
 Norgesglasset besøker Skjernøy
 Mandalsbilder fra Skjernøy 
 BirdLife IBA Factsheet
 Ulv på Sørlandsøy 

Geografi i Lindesnes
Øyar i Agder
Skjernøysundbrua

Skjernøysundsbrua stod ferdig bygd i 1964, men vegen fram var ikkje ferdig før i 1966. Brua bind saman Skjernøy med fastlandet i resten av Mandal kommune. Etter at brua kom, har folketalet nesten dobla seg på Skjernøy. Brua er smal, og det skjer ofte at bilar må rygga når dei møter andre bilar på brua. 

Etter bygginga av Spangereidkanalen er odden på nordsida av Skjernøysund det sørlegaste fastlandspunktet i Noreg. 
Odden ligg der brua går over til Skjernøya, kring 4 kilometer søraust for Mandal sentrum.

Bakgrunnsstoff 
 Norges sørligste punkt  på http://www.nettavisen.no

Bruer i Agder
Vegar i Lindesnes
Bruer opna i 1966
1966 i Noreg
Lindesnes

Lindesnes er ei halvøy i Lindesnes kommune i Agder. Her ligg Noreg sitt sørlegaste punkt på fastlandet, 57°58'46"N. Avstanden til Kinnarodden, det nordlegaste punktet på det norske fastlandet, er 1752 km.

Då Spangereidkanalen tvers over Lindesnes var ferdig grave ut 21. juni 2007, definerte Statens kartverk neset om frå å vere ei halvøy til å vere ei øy. Det sørlegaste punktet på det norske fastlandet vart då staden Odden på nordsida av Skjernøysund, om lag 4 km søraust for Mandal by i Mandal kommune (58°00'12,599"N; 07°30'47,689"Ø). Men i februar 2008 omgjorde Statens kartverk denne avgjerda, og på nytt vart sørspissen av Lindesnes det sørlegaste punktet på det norske fastlandet.

Sjå òg 
 Lindesnes kommune
 Lindesnes fyrstasjon
 Avisa Lindesnes

Bakgrunnsstoff 
 Endringane av det sørlegaste punktet på det norske fastlandet 

Geografi i Lindesnes
Halvøyar i Noreg
Soake

Soaking eller å soake (frå engelsk soak - blautleggje, suge inn) er ei form for kristen bønn eller meditasjon. Ordet er ganske nytt i bruk i Noreg. Soaking blir òg kalla kontemplativ bønn.

Ein kan soake både saman med andre og aleine. Det ein gjer er å finne ei god stilling, til dømes liggje flatt på golvet. Ofte bruker ein musikk til, gjerne instrumental. 

Kristne meiner at soakinga hjelper dei å fokusere betre og «bringer dei nærare Gud».

Bakgrunnsstoff 
 Lærer dypdykking i Herrens nærleik, artikkel i Vårt Land, januar 2007

Kristen utøving
Meditasjon
John Grisham

John Grisham () er ein amerikansk jurist og forfattar frå Arkansas i USA. Han vart kjend då boka Firmaets Mann vart filmatisert med Tom Cruise i hovudrolla.

Bøker 
 A Time to Kill / Tid For Hevn
 The Firm/Firmaets Mann
 The Pelican Brief / Pelikan-rapporten 
 The Client/Klienten 
 The Chamber / Dødskammeret 
 The Rainmaker / Regnmakeren 
 The Runaway Jury / Juryen
 The Partner / Partneren
 The Street Lawyer / Gatens Advokat
 The Testament / Testamentet 
 The Brethren / Broderskapet
 A Painted House / Det Malte Huset
 Skipping Christmas
 The Summons / Stevningen
 The King of Torts / Kongen Av Tort og Svie
 Bleachers
 The Last Juror / Det siste Jurymedlemmet
 The Brooker / Megleren
 The Innocent Man
 Playing For Pizza

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Fanside

USA-amerikanske forfattarar
USA-amerikanske juristar
Folk frå Arkansas
Instrumentalmusikk

Instrumentalmusikk er musikk utan song, det vil seie at det berre blir brukt instrument for å frambringe tonar.

Spesielt mykje av den klassiske musikken er instrumental, men ikkje all, og det finst òg mykje anna instrumentalmusikk.

Sjå òg 
 Musak
 A capella

Musikkformer
Fylkesveg 956 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 956 (fleirtyding)
Fylkesveg 956 i Nordland går mellom Vikosen og Bremnes i Sortland kommune. Vegen er 16 km lang og går for det meste flatt langs Sortlandssundet, med høgste punkt ca 30 moh på Nevernes.

Opphavleg vart det bygd små kjerrevegar mellom gardane i området, slik det også var mange andre stader i Vesterålen. Samanhengande veg mellom gardane og rundt Gåsfjorden vart bygd på 1930-talet. Seinare fekk vegen status som fylkesveg. Også vegen til Holm hadde status som fylkesveg, men den vegbiten vart klassifisert ned til kommunal veg på 1980-talet. I siste halvdel av 1980-talet og fyrste halvdel av 1990-talet fekk vegen fast dekke. Vegen til Holm har framleis grusdekke.

Vegen på sørsida av Gåsfjorden vart tidlegare sperra av snøras fleire gonger om vinteren. På byrjinga av 1990-talet vart vegen utbetra og eit par rasvollar vart bygd, noko som gjorde at ein ikkje lenger har måtta stenge vegen grunna snøras.

Fylkesveg 956 har ein del tungtrafikk grunna transport av søppel til søppelplassen til avfallsselskapet Reno-Vest på Bremnes.

Kommunar og knutepunkt

 Vikosen
Privat veg til (nedlagde) Maskinførerskolen for landbruk, Vikeid
Vik
Fagernes
Gåsfjorden
Gåsbøl
Nevernes
Bogen
Kommunal veg frå Bremnesvatnet til Holm (6,0 km)
Endepunkt Bremnes
Privat veg vidare til søppelplassen åt Reno-Vest på Bremnes

Bakgrunnsstoff

 956
Vegar i Sortland
Danielle Steel

Danielle Fernandes Schuelein-Steel () i New York) er ein av verdas mestselgande kvinnelege amerikanske forfattarar, og har skrive mange bøker . Bøkene hennar er oftast av den romantiske typen, men ho skriv og om kvardagslege ting som mishandling, skilsmisser osv. Mange av bøkene hennar er blitt filmatisert.

Bibliografi 
 Going Home (1973)
 Passion's Promise (januar 1977)
 Now and Forever (februar 1978)
 The Promise (april 1978)
 Season of Passion (august 1980)
 Summer's End (oktober 1980)
 The Ring (august 1980)
 Palomino (april 1981)
 To Love Again (april 1981)
 Remembrance (september 1981)
 Loving (oktober 1981)
 Once in a Lifetime (april 1982)
 Crossings (august 1982)
 A Perfect Stranger (juni 1983)
 Thurston House (juli 1983)
 Changes (september 1983)
 Full Circle (juni 1984)
 Family Album (mars 1985)
 Secrets (november 1985)
 Wanderlust (juli 1986)
 Fine Things (mars 1987)
 Kaleidoscope (november 1987)
 Zoya (juni 1988)
 Star (mars 1989)
 Daddy (november 1989)
 Message from Nam (juni 1990)
 Heartbeat (mars 1991)
 No Greater Love (november 1991)
 Jewels (juni 1992)
 Mixed Blessings (desember 1992)
 Vanished (august 1993)
 Accident (mars 1994)
 The Gift (juli 1994)
 Wings (desember 1994)
 Lightning (juli 1995)
 Five Days in Paris (desember 1995)
 Malice (mai 1996)
 Silent Honor (november 1996)
 The Ranch (mai 1997)
 Special Delivery (august 1997)
 The Ghost (desember 1997)
 The Long Road Home (mai 1998)
 The Klone and I (juli 1998)
 His Bright Light (oktober 1998)
 Mirror Image (november 1998)
 Bittersweet (april 1999)
 Granny Dan (juli 1999)
 Irresistible Forces (november 1999)
 The Wedding (april 2000)
 The House on Hope Street (juni 2000)
 Journey (oktober 2000)
 Lone Eagle (april 2001)
 Leap of Faith (juni 2001)
 The Kiss (oktober 2001)
 The Cottage (februar 2002)
 Sunset in St. Tropez (juni 2002)
 Answered Prayers (oktober 2002)
 Dating Game (mars 2003)
 Johnny Angel (juli 2003)
 Safe Harbour (november 2003)
 Ransom (mars 2004)
 Second Chance (juli 2004)
 Echoes (november 2004)
 Impossible (mars 2005)
 Miracle (juli 2005)
 Toxic Bachelors (november 2005)
 The House (mars 2006)
 Coming Out (juni 2006)
 Bungalow Two (august 2006)
 H.R.H. (oktober 2006)
 Sisters (2007)

Steel, Danielle
Folk frå New York City
Fylkesveg 959 i Nordland

Fylkesveg 959 i Nordland går mellom Leirbogen og Røykenes i Sortland kommune. Vegen er 22,1 km lang.

Vegen går langs nordsida av Hognfjorden til Eidbukta, over Hognfjordeidet til Godfjorden, og vidare langs vestsida av Godfjorden til Røykenes.

Kommunar og knutepunkt

 Leirbogen
 frå Hognfjordeidet til Myrland (10,6 km)
Arm til Røykenes kai (0,2 km)
Endepunkt Røykenes

Bakgrunnsstoff

 959
Vegar i Sortland
Fylkesveg 974 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 974 (fleirtyding)
Fylkesveg 974 i Nordland går mellom Nordmela og Risøybukta i Andøy kommune. Vegen er 24,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nordmela
 frå Bømyra til Åknes (6,8 km)
 frå Vågraet til Svindalen (24,6 km)
Bjørnskinn
 Risøybukta

Bakgrunnsstoff

 974
Vegar i Andøy
Fylkesveg 976 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 976 (fleirtyding)
Fylkesveg 976 i Nordland går mellom Tofta sør for Andenes og Å i Andøy kommune. Vegen er 43,6 km lang.

Vegen kryssar Andøya frå Å til Nordmela, og fylgjer vestsida av øya vidare til Stave. Vidare går vegen opp Stavedalen og langs Bleiksvatnet til Bleik, og derfrå langs sjøen til Tofta.

Kommunar og knutepunkt

 Tofta
Oksebåsen, Andøya Rakettskytefelt
 Kleivatunnelen (101 m)
Bleik
Kommunal veg til Stave (1,7 km)
Skogvoll
 frå Nordmela til Risøybukta ved Risøyhamn (24,3 km)
Ånes
 Å

Bakgrunnsstoff

 976
Vegar i Andøy
Villmarksvegen i Nordland

Villmarksvegen er ei vegstrekkje i Nordland som er ei alternativ rute til E6 mellom Majavatn og Korgen.
Strekninga følgjer riksvegar og fylkesvegar og har variabel standard.

Kommunar og knutepunkt 

Grane
Fv274 frå Bjorntjønna til Simskarmyra
  Bjorntjønna
 Øvre Fiplingvatn
 Simskarmyra. Sideveg til Børgefjell, Børgefjellskolen
Fv273 frå Simskarmyra til Kløvimoen
 Nedre Fiplingvatn
 Leira. Fv274 til Børgefjellskolen
 frå Kløvimoen til Elvebakken
  Kløvimoen. Felles trasé til Elvebakken

Hattfjelldal
Fv291 frå Elvebakken til Tustervatnet
 Elvebakken
 Røssvatnet
  over Vesterbukta
Hemnes
Fv331 frå Tustervatnet til Bleikvassli
 Tustervatnet
 frå Bleikvassli til Korgen
  Bleikvassli. Felles trasé til Korgen
  Korgen

Kjelder 

''Denne artikkelen bygger på «Villmarksveien» frå , den 6. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Statens vegvesen: Vegliste 2007: «Fylkes- og kommunale veger Nordland» 
 Statens vegvesen: Vegliste 2007 «Riksveger» 

Vegar i Grane
Vegar i Hattfjelldal
Vegar i Hemnes
Jungfraujoch

Jungfraujoch er eit fjellpass mellom fjella Mönch og Jungfrau i Berneralpane, på grensa mellom dei sveitsiske kantonane Bern og Valais. Meir nøyaktig er det det lågaste punktet på ryggen mellom dei to fjella, og det ligg på 3 471 moh. 

Den eine endestasjonen til Jungfraubanen er plassert like over passet og ber same namn som dette. Stasjonen ligg på 3 454 moh. og er med det den høgstliggjande jarnbanestasjonen i Europa. Ein 7,3 kilometer lang tunnel fører opp til stasjonen. I turistreklame blir Jungfraujoch ofte kalla the Top of Europe - toppen av Europa.

Ein heis går opp til toppen av Sphinx, aust for Jungfraujoch. Der finst eit atmosfæreobservatorium, som høyrer til Global Atmosphere Watch, og ei utsiktsplattform.

Bakgrunnsstoff 
 Panoramabilete frå toppen av Sphinx 

Fjellovergangar i Sveits
Geografi i Bern
Interlaken

Interlaken er ein kommune i distriktet Interlaken-Oberhasli i kantonen i Bern i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Han er ein kjend turistdestinasjon i Berner Oberland.
Interlaken ligg mellom Brienzersee i aust og Thunsjøen i vest i eit område kalla Bödeli. Latinske inter lacus tyder «mellom sjøar». Elva Aare renn gjennom byen mellom innsjøane. 

Byen er mellom dei mest populære stadene i Sveits for turistar. Byen har to jernbanestasjonar. Stasjonen Interlaken Ost er eit av endepunkta til Jungfraubanen opp til Jungfraujoch.

I tidlegare tider var Interlaken særleg viktig på grunn av eit augustinarkloster. Klosteret vart bygd i 1130 og stod fram til 1528.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Webkamera
 

Kommunar i Bern
Vintersportstader i Sveits
Stader ved Aare
Gustav III av Sverige

Gustav III (–29. mars 1792, drepen) konge av Sverige frå 1771 til 1792. Gustav III var son av Adolf Fredrik av Sverige og Lovisa Ulrika av Preussen. Han var far til Gustav IV Adolf, og bror til Karl XIII av Sverige, syskenbarn av Katarina II av Russland. I 1766 gifta han seg med Sofia Magdalena av Danmark (1746-1813).

Kongen blei skoten under eit maskeradeball i operaen 16. mars og døydde 13 dagar seinare.

Kjelder 

Svenske regentar
Elefantordenen
Myrda politikarar
Folk myrda med skytevåpen
Kongelege frå Stockholm
Gustav V av Sverige

Gustav V () var konge av Sverige frå 1907 til 1950. Han var son av Oscar II og Sofia av Nassau. Gustav V gifta seg 20. september 1881 med Victoria av Baden.
Han høyrde til fyrstehuset Bernadotte.

Svenske regentar
Elefantordenen
Fyrstehuset Bernadotte
Braefeltet

Brae er eit oljefelt i Nordsjøen. Feltet ligg utanfor Skottland, i sektoren til Storbritannia. Feltet blei først oppdaga i 1975 og utvinninga tok til i 1983.

Britiske oljefelt
Olje- og gassfelt i Nordsjøen
Begnavassdraget

Begnavassdraget dekkjer eit areal på 4875 km² og er ein del av Drammensvassdraget. Hovudelva Begna er 213 km lang og har ein høgdeforskjel på ca. 1850 m. Begna renn i sørleg retning frå Filefjell, gjennom Valdres og innsjøane Vangsmjøsi, Slidrefjorden, Strondafjorden og Aurdalsfjorden, ned Begnadalen til Nes i Ådal og innsjøen Sperillen via Ådalselva og vidare ned til Hønefoss, der ho renn saman med Randselva og dannar Storelva som renn ut i Tyrifjorden. Derfrå renn vassdraget ut i Drammenselva. Normal vassføring ved utløpet av Sperillen er på 88 m3/s.

Kraftverk i Begnavassdraget 
 Bagn kraftverk
 Eid kraftverk
 Faslefoss kraftverk
 Fossheimfoss kraftverk
 Kalvedalen kraftverk
 Lomen kraftverk
 Ylja kraftverk
 Åbjøra kraftverk

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Begnavassdraget» henta frå Wikipedia på bokmål 6. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Foreningen til Bægnavassdragets Regulering

Vassdrag i Noreg
Geografi i Innlandet
Geografi i Viken
Måns Zelmerlöw

Måns Petter Albert Sahlén Zelmerlöw () er ein svensk songar, dansar og musikalartist som voks opp i Lund i Skåne län. Han representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2015 med songen «Heroes» og gjekk sigrande ut av tevlinga.

Han deltok i Idol 2005 på svensk TV4 der han gjekk ut på ein femteplass under temaet rock. Zelmerlöw har òg vunne Let's dance, som er den svenske versjonen av «Skal vi danse», saman med Maria Karlsson. Sommaren 2005 jobba Zelmerlöw på G. Swensons Kro i Torekov. Seinare har han turnert i Sverige som songar. I andre halvår 2006 spelte han hovudrolla, Danny Zuko, i musikalen Grease, som vart sett opp i Malmö. I 2007 gjekk han til finalen i Melodifestivalen med songen «Cara Mia», som enda på tredjeplass, med nest flest røyster frå det svenske folket.

Zelmerlöw har sunge andretenor i Lunds Studentsångförening.

Opptredenar i Idol 2005:
 Audition i Malmö: «Hero», Enrique Iglesias.
 Finalekvalifisering: «Flying Without Wings», Westlife.
 Vekefinale 1 (My Own Idol): «Millenium», Robbie Williams.
 Vekefinale 2 (1980-talet): «The Look», Roxette.
 Vekefinale 3 (Svenske hitar): «Astrologen», Magnus Uggla.
 Vekefinale 4 (Pophitar): «Escape», Enrique Iglesias.
 Vekefinale 5 (Disco): «Relight My Fire», Dan Hartman.
 Vekefinale 6 (Cocktail): «It's Not Unusual», Tom Jones.
 Vekefinale 7 (Rock): Låt 1: «Beautiful Day», U2.
 Vekefinale 7 (Rock): Låt 2: «The Reason», Hoobastank.

Melodifestivalen 2013
Saman med Robin Fredriksson og Mattias Larsson skreiv han songen «Hello Goodbye» som vart framført av Tone Damli og Erik Segerstedt i den andre semifinalen i Melodifestivalen 2013.

Diskografi

Singlar
7. mars 2007 - «Cara Mia» 
2007 - «Work of art (Da Vinci)»

Album
19. oktober 2005 - My Own Idol - Idol 2005
23. mai 2007 - Stand By For...

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Måns Zelmerlöw - Offisiell nettstad
- TV4 - Idol 2005 sin nettstad 
Polsk Offisiell FanClub

Svenske songarar
Melodifestivalen-deltakarar
Svenske Idol-deltakarar
Vinnarar av OGAE Second Chance Contest
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Melodifestivalen 2013-låtskrivarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Eurovision Song Contest-programleiarar
Eurovision Song Contest 2016
Gravminne

Gravminne er markeringar av ein gravstad. Dei kan vera alt frå enkle, forgjengelege gjenstandar, som trekrossar, til veldige konstruksjonar, som pyramidar og mausoleum.

I dag lagar ein typisk gravminne i stein eller jern med namnet, fødsels- og dødsdatoen til den avdøde, og kanskje ein liten tekst om han. Ofte er det også ei kunstnarisk ramme rundt gravminnet.

Gravminne i Noreg 
I Noreg er gravrøyser og gravhaugar dei eldste gravminna. Dei kravde stor arbeidsinnsats, og blei truleg berre laga for høgtståande personar.

Sjå òg 
 Tholos
 Gravlund
 Gravplass
 Grav
 Gravferd
 Sarkofag
 Likkiste

Bakgrunnsstoff 
 Gravferdslova
 Gravminner i Noreg

Gravlegging
Arkitektur
Kunsthistorie
Dødsmarkeringar
Minnesmerke
Død

Død eller daude er fråvær av liv og viser vanlegvis til opphøyret av liv i eit vesen eller ein organisme som har vore levande. Kroppen til ein som har døydd blir kalla eit lik.

Definisjonar 	 
Den juridiske definisjonen på død hos menneske er i Noreg eit irreversibelt, totalt opphøyr av alle funksjonane til hjernen. At hjernen ikkje verkar hindrar ikkje at andre organ kan leva vidare ei tid.

Sjå òg	 
 Dødsattest
 Dødsbu 
 Dødsstraff	
 Eutanasi (dødshjelp)
 Drap
 Sjølvmord
 Gravferd
 Likbrenning
 Dødsrike
 Gjenføding (reinkarnasjon)

Bakgrunnsstoff
Kurt Asle Arvesen

Kurt Asle Arvesen () er ein norsk syklist frå Eresfjord i Nesset kommune i Møre og Romsdal. Han sykla profesjonelt frå 1998 til 2011, og arbeider no for det britiske laget Team Sky.

Arvesen har delteke i alle dei store Grand Tour-ritta. I 2003 vann han ein etappe i Giro d'Italia. I 2004 vart han sett på som ein av Tour de Frances mest uheldige ryttarar etter å ha velta og skadd seg på fleire av etappane, men han fullførte likevel. I 2005 var han med i eit brot på 17. etappe, og låg lenge an til å vinne, men vart teke att like før målstreken. I 2006 var han ein av tre nordmenn som deltok i Vuelta a España.

20. mai 2007 tok Arvesen den andre etappesigeren sin i Giro d'Italia, nøyaktig fire år etter den første. Etter å ha vore i brot med ei stor gruppe, slo han regjerande verdsmeister Paolo Bettini i spurten. Arvesen stiller til start for CSC i Tour de France 2007, etter å ha vorte teke ut på laget av sportsdirektør Bjarne Riis 29. juni 2007.

Kurt Asle Arvesen vann 11. etappe i Tour de France 2008.

Merittar

VM og NM 
 U-23-verdsmeister på landevei (1997)
 Noregsmeister på landeveg (1997, 1998, 2002, 2008, 2009)
 Noregsmeister på tempo (2001, 2006)
 Nr. 13 under VM i Salzburg i 2006

Andre ritt 
 2002 - 1. plass på 3. etappe i Post Danmark Rundt.
 2003 - 1. plass på 10. etappe i Giro d'Italia.
 2004 - 1. plass Post Danmark Rundt 
 2004 - 1. plass CSC Classic 
 2005 - 2. plass i Post Danmark Rundt.
 2005 - 2. plass på 17. etappe i Tour de France 2005
 2005 - 2. plass på 5. etappe i Tour of Britain
 2006 - 1. plass Ster Elektrotoer
 2006 - 2. plass i Paris-Tours.
 2007 - 1. plass på 8. etappe i Giro d'Italia
 2007 - 3. plass i Ster Elektrotoer
 2008 - 1. plass på 11. etappe i Tour de France.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle heimesida til Kurt Asle Arvesen

Norske syklistar
Folk frå Nesset
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2004
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Sverige i Eurovision Song Contest

Sverige debuterte i Eurovision Song Contest i 1958. Landet har delteke kvart år sidan, med unntak av i 1964, 1970 og 1976. Bidraga veljast i den nasjonale finalen, Melodifestivalen.

Bidraga i Eurovision Song Contest

Galleri

Vertskap

Sjå òg
 Sverige i Junior Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Sverige i Eurovision Song Contest

 
Land i Eurovision Song Contest
Musikktevlingar
Namnet Ngozi

Ngozi er eit kvinnenamn frå det nigerianske språket igbonamn som tyder 'signing'.

Kjende namneberarar 
 Chimamanda Ngozi Adichie, nigeriansk forfattar
 Ngozi Okonjo-Iweala, nigeriansk politikar

Kjelder

Fotnotar 

Kvinnenamn
Namn frå igbo
Kaikohe

Kaikohe er ein småby og administrasjonssenteret i Far North District på New Zealand, om lag 260 km frå Auckland. Det er den største innlandsbyen og den byen som ligg høgast over havet i regionen Northland. 

Ved folketeljinga i 2006 var folketalet i Kaikohe 4113. Byen er eit livleg handels- og tenestesenter for eit vidstrekt landbruksdistrikt med eit oppland på omkring 28 000 menneske.

Historikk 

Staden var opphavleg ein maorilandsby kalla «Opango». Kaikohe er kjend som kultursenteret til den store Ngā Puhi-iwien. Tidleg på 1800-talet plyndra ein rivaliserande maoristamme landsbyen, og rømlingar overlevde i lundar av eit lokalt treslag, kohekohe (Dysoxylum spectabile) på Tokareireia (Kaikohe Hill). Etter denne hendinga vart landsbyen kjend som «Kaikohekohe» (kai tyder 'mat'), men dette vart seinare avkorta til «Kaikohe».

Krigarhøvdingen Hone Heke slo seg ned i Kaikohe etter at stridane var over, og døydde der i 1850. Nevøen hans, som også heitte Hone Heke (parlamentsmedlem for valkrinsen Northern Maori), budde òg i Kaikohe. I april 1911 vart eit monument av han avduka på Kaikohe Hill av fungerande statsminister, Sir Tui Carroll. Ein park i byen har fått namn etter Rawiri Taiwhanga, ein maori som svært mykje tyder på var den første kommersielle meieribrukaren på New Zealand. Han mjølka kyr og selde smør alt i 1834. Jarnvegen nådde fram til byen i 1914, og dette førte til ei sterkare utbygging av landbruket i distriktet.
Under den andre verdskrigen var byen base for eit amerikansk militærsjukehus og ei avdeling bombefly. 
I byen ligg også ein «pionerlandsby», eit 1800-tals northlandssamfunn, attskapt med all sin fargerike atmosfære, historie og detaljar.

Geografi 
Byen ligg i åssidene etter ein vulkan og er omgjeven av fleire tidlegare māori pa. Landskapet er for ein stor del bølgjande sletter, men i den vestlege enden av byen reiser Kaikohe Hill seg til 300 m.o.h., og herifrå er det utsyn over dei imponerande sanddynene på stranda langs Hokianga Harbour og over landsbygda mot sør og aust og til Mount Hikurangi (625 m.o.h.).

Nord for det vulkanske høgdedraget Putahi ligg innsjøen Lake Omapere, fem km lang, men berre to til tre meter djup. Kring fem km mot aust ligg den vesle landsbyen Ngawha Springs - staden der varme vasskjelder strøymer ut til overflata frå vulkanfeltet Ngawha geothermal field. Det nye fengselet i Northland ligg i nærleiken.

Attraksjonar 
Kaikohe ligg strategisk plassert i sentrum av distriktet, og er innfallsport til nokre av dei kjende naturperlene på New Zealand. Innanfor ein radius på 50 km ligg den kjende Bay of Islands og kauriskogane Waipoua, Puketi og Omahuta. Heller ikkje så langt unna ligg hamnene Whangaroa og Hokianga, sandsteingrottene Waiomio, mange vakre strender og bortgøymde bukter og den historiske byen Kerikeri.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til Kaikohe
 Om Kaikohe i Te Ara - The Encyclopedia of New Zealand

Busetnader i Northland