alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Slaget ved Cap de la Roque

Slaget ved Cap de la Roque var eit sjøslag som fann stad den 22. mai 1703 mellom ein nederlandsk konvoi eskortert av kaptein Roemer Vlack og ein fransk skvadron under Alain Emmanuel de Coëtlogon, under den spanske arvefølgjekrigen. 

Under denne krigen kunne ikkje den franske og spanske flåten møte den engelske og nederlandske i eit ope sjøslag og hadde derfor byta til kaperverksemd. Dei allierte vart derfor tvungen til å verne handelskonvoiane sine. 

Den 21. mai 1703 segla ein stor handelsflåte som hovudsaleg bestod av 110 engelske nederlandske skip som hovudsakleg transporterte salt, men òg vin og sukker, ut frå Lisboa mot England. Det var fem nederlandske skip som eskorterte dei: linjeskipa «Muiderberg» (50 kanonar), «Gaesterland» (46) og «Schermer» (?) og fregattane «Rotterdam» (34) og «Rozendaal» (36) kommandert av kaptein Roemer Vlacq om bord på «Muiderberg».  

Dagen etter, nær Cabo da Roca (fransk Cap de la Roque) møtte dei skvadronen til Coëtlogon som ebstod av fem større krigsskip: «Vainqueur» (88), «Monarque» (86 til 94), «Éole» (64), «Orgueilleux» (80) pg «Couronne» (82).

Vlack, som etter å ha signaliserte til handelsskipa om å redde seg sjølv, sette opp skipa sine i linje for å verne flåten og møte franskmennene. Nederlendarane kjempa tappert, men franskmennene vart for sterke og skip etter skip måtte kapitulere. 

Vlack og «Muiderberg» kjempa til om lag halve mannskapet var døde eller skadde. Vlack mista ein arm og delar av skuldra sii, men han overgav seg først når hovudmasta kom ned og skipet var nær ved å søkke. Dei overlevande vart evakuerte og  det som var att av «Muiderberg» brann og sokk. 

Takket vere ofringa til Vlacq, kom konvoien seg bort intakt, slik at det nederlandske nederlaget hadde liten innverknad for dei allierte. 

Vlacq, mennene hans og fire skip vart tekne til Toulon, der Vlacq døydde av skadane han fekk den 17. juli 1703.

Alternativt namn 
Slaget vert stundom kalla «Slaget i Biscayabukta», men dette er ikkje geografisk korrekt, sidan Cabo da Roca ligg i den sørlege delen av Portugal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Battle of Cap de la Roque» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

Slaget ved Cap de la Roque
Sjøslag i den spanske arvefølgjekrigen
Sjøslag med Dei sameinte Nederlanda
Franske sjøslag
1703 i Frankrike
1703 i Dei sameinte Nederlanda
1703 i Portugal
Puritanisme

Puritanisme (av latin puritas, 'rein') er ein retning innan protestantismen som oppstod i England på 1500-talet. Omgrepet «puritanar» var opphavleg eit skjellsord for personar som gjerne kalla seg sjølv «dei gudelege». Det å vera «puritansk» kan lausare tyda å vera streng eller nøysom, og kan samanliknast med pietisme.

Tilhengjarar av retningen ønskte å reinska den engelske anglikanske statskyrkja for alle katolske restar, men møtte kraftig motstand. Mange puritanarar drog ut av landet, anten til Europa eller Amerika, der dei grunnla koloniar i New England. Utlegd og misjon førte også til at retningen spreidde seg til Nederland, Irland og Wales.
I 1640-åra fekk puritanarane leia av Oliver Cromwell politisk makt i Det lange parlamentet og vann seinare Den engelske borgarkrigen, som enda med avsetjinga og avrettinga av den engelske kongen. Puritanarane mista makta att då kongedømet blei gjeninnført i 1660, og blei igjen forfølgde fram til toleranseloven av 1689. 

Puritanarane la vekt på ei streng tolking av Bibelen, både det gamle og det nye testamentet. Dei la vekt på å følgja Guds lov, og såg mellom anna på søndagen som ein sabbat der både arbeid og moro skulle opphøyra.

Nokre kjende puritanarar var Henry Barrowe, William Bradshaw, Anne Bradstreet, Robert Browne, Thomas Cartwright, John Eliot, Thomas Hooker, Cotton Mather, Increase Mather, Thomas Shepard og John Winthrop.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Engelsk historie
Protestantisme
Slaget ved Vélez-Málaga

Slaget ved Málaga (eller Vélez-Málaga) var det største sjøslaget i den spanske arvefølgjekrigen. Det fann stad den 24. august 1704, sør for Málaga i Spania.

Slaget

Mindre enn ei veke etter erobringa av Gibraltar, fekk admiral George Rooke melding om at ein fransk flåte under Toulouse og d'Estrées var på veg mot Gibraltar. Han forlet halvparten av marinesoldatane sine for å forsvare Gibraltar og sette av stad med den samle engelsk-nederlandske flåten sin for møte franskmennene.

Utfallet av slaget som følgde, slaget ved Vélez-Málaga, var uavgjort. Ikkje eit einaste fartøy vart søkkt eller kapra på nokon av sidene, men bombardementa førte til at mange skip berre så vidt var sjødyktige og mange mann gjekk tapt på begge sider. Sidan franskmennene og britane møtte kvarandre to dagar seinare, den 26. august, valde dei til slutt å ikkje gå til strid mot kvarandre. Sidan britane hadde langt høgare tap og fleire øydelagde skip, særleg mastene, tolka franskmennene varsemda til britane som ein generell siger. Skvadronen til Byng, hadde nytta så mykje ammunisjon i det tidlegare bombardementet av Gibraltar, at dei måtte gå ut av linja.

Franskmennene vendte attende til Toulon og gjorde krav på sigeren. Men ved å trekkje seg attende til Toulon vendte franskmennene i røynda det som hadde vore eit taktisk dødpunkt til ein strategisk siger for den engelsk-nederlandske flåten, fordi etter slaget ved Vélez-Málaga kom ikkje den franske marinen ut att frå Toulon i full styrke.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battle of Vélez-Málaga» frå ,  den 22. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjøslag i den spanske arvefølgjekrigen
Franske sjøslag
Spanske sjøslag
Sjøslag med Dei sameinte Nederlanda
Engelske sjøslag
Slaget ved Velez-Malaga
Slaget ved Cabritaneset

Slaget ved Cabrita Point, vanlegvis kalla Slaget ved Marbella, var eit sjøslag som fann stad medan ein samla spansk-fransk styrke omleira Gibraltar den 10. mars 1705 under den spanske arvefølgjekrigen.

Slaget vart ein siger for dei allierte (England, Dei sameinte Nederlanda og Portugal), som effektivt enda den fransk-spanske omleiringa av Gibraltar.

Opptakt  
Dei allierte hadde erobra Gibraltar på vegne av erkehertug Karl av Habsburg den 1. august 1704. Spanjolane kringsette byen frå land, og det same året hadde franskmennene mislukkast i å angripe frå sjøen i slaget ved Vélez-Málaga. 

I januar 1705 var Filip V av Spania fast avgjort på å gjenerobre byen og fekk Villadarias erstatat av marskalk de Tessé. Tessé innsåg at Gibraltar aldri kunne takast attende så lenge dei allierte hadde tilkomst til byen frå sjøen. Han gav derfor ordre til admiral Pointis om å blokkere staden til sjøs med ein skvadron på 18 linjeskip. Somme av desse skipa var spanske under José Fernández de Santillán. Gibraltar var ikkje ei permanent hamn enno for den engelske flåten, som låg oppankra i Lisboa på denne tida. 

Kommandanten i Gibraltar, prins Georg av Hessen-Darmstadt, sendte ei hastemelding til Lisboa, og ønskte at Sir John Leake skulle kome med støtte til sjøs. Admiralen sette med ein gong segl med fem linjeskip og soldatar. Morgonen den 10. mars hadde han ein skvadron på 23 engelske, åtte portugisiske skip av forskjellig storleik og fire nederlandske.

Slaget 

Admiral Leake nådde Gibraltar og fann fem franske skip som segla ut av bukta. Leake hadde alle fordelar og pressa inn eit åtak med fart og vigør. I ei rask og dyktig handling nær Cabritaneset, 15 km sørvest for Marbella, tok nederlandarane to franske skip, Leake eit tredje. Pointis hadde ikkje noko anna val enn å renne dei to gjenverande skipa på land og setje dei i brann for å unngå at dei vart kapra.

Dei gjenverande skipa i den franske skvadronen hadde blese bort frå ankerfesta sine av kraftig vind og søkt ly i bukta ved Malaga, men no kasta dei loss og gav seg i veg mot Toulon.

Etterverknad 
Marskalk de Tessé, som følgje av denne katastrofen, omgjorde omleiringa av Gibraltar til ein blokade, og trekte ut størstedelen av styrkane sine den 31. mars. Pointis pensjonerte seg frå aktiv teneste etter dette slaget. 

Leake hadde ikkje berre teken ein merkverdig siger, men òg redda Gibraltar frå åtak, noko som auka det allereie gode ryktet hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Battle of Cabrita Point» frå ,  den 22. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjøslag i den spanske arvefølgjekrigen
Franske sjøslag
Engelske sjøslag
Portugisiske sjøslag
Sjøslag med Dei sameinte Nederlanda
Spanske sjøslag

Gibraltar
La belle amour

«La belle amour» (fransk for Den vakre kjærleiken) er ein song av Paule Desjardins. Han representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 1957 og enda på andreplass med 17 poeng. Teksten er skriven på fransk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «La belle amour» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

Franske songar
Songar frå 1957
Eurovision Song Contest 1957-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Franske Eurovision Song Contest-songar
Franskspråklege songar
Skibet skal sejle i nat

«Skibet skal sejle i nat» (dansk for Skipet skal sigle i natt) er ein song av Birthe Wilke og Gustav Winckler. Han vann Dansk Melodi Grand Prix 1957 og representerte Danmark i Eurovision Song Contest 1957, der han enda på tredjeplass med ti poeng. Teksten er skriven på dansk.

Det er det fyrste bidraget som vart sunge på dansk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Skibet skal sejle i nat» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

Danske songar
Songar frå 1957
Eurovision Song Contest 1957-songar
Danskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Danske Eurovision Song Contest-songar
Danskspråklege songar
L'enfant que j'étais

«L'enfant que j'étais» (fransk for Det barnet eg var) er ein song av Lys Assia. Han representerte Sveits i Eurovision Song Contest 1957 og enda på åttandeplass med fem poeng, saman med bidraget til Belgia. Teksten er skriven på fransk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «L'enfant que j'étais» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

Sveitsiske songar
Songar frå 1957
Eurovision Song Contest 1957-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Sveitsiske Eurovision Song Contest-songar
Lys Assia-songar
Franskspråklege songar
BBC Light Programme

BBC Light Programme var radiostasjonen til British Broadcasting Corporation som sendte  lett underhaldning og musikk frå 1945 til 1967.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «BBC Light Programme» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

L
Skipingar i 1945
ORF 1

ORF 1 (ORF ein) er ein austerriksk fjernsynskanal ått av Österreichischer Rundfunk, skipa i 1955 som den fyrste fjernsynskanalen i Austerrike. Kanalen heitte tidlegare ORF, FS1 og ORF1.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «ORF 1» frå ,  den 22. desember 2011.

Austerrikske fjernsynskanalar
Skipingar i 1955
SVT1

SVT1 er ein svensk fjernsynskanal ått av Sveriges Television, skipa i 1956. Kanalen heitte tidlegare Radiotjänst TV, Sveriges TV og TV1.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «SVT1» frå ,  den 22. desember 2011.  
 

Svenske fjernsynskanalar
Fjernsynskanalar og -stasjonar skipa i 1956
Svenskspråklege fjernsynskanalar
Sveriges Television
Flyulukke

Ei flyulukke er ei ulukke med eit eller fleire fly.

Årsaker 
Grunnen til ei flyulukke kan vere mellom anna teknisk eller menneskeleg svikt, uvêr, kollisjon eller sabotasje. Dei fleste flyselskap har systematiske kontrollar av fly for å hindre ulukker, og kontroll på flyterminalar skal vere med på å førebyggje terrorisme og sabotasje.

Rutinekontroll 
Rutinekontroll av fly skal avdekke feil og manglar på flyet. Dette er ein prosess som skal førebyggje og hindre ulukker. I slike kontrollar vert typisk flymotorar, venger, landingshjul og elektriske system sett over. Rutinekontroll kan òg avdekke bomber og liknande truslar, sjølv om dette ofte er kontrollert av ei særskilt anti-terrorening, samt passasjerkontroll før påstiging.

Ulukker
Luftfart
Slaget ved Montjuïc i 1705

Slaget ved Montjuïc fann stad mellom 13. og 17. september 1705 under den spanske arvefølgjekrigen.

Ein multinasjonal styrke kommandert av Lord Peterborough gjekk i land på kysten av Catalonia i august for å erobre Barcelona, men måtte først ta Montjuïc slott som vart kommandert av Francisco de Velasco.

Seint på kvelden den 13. nærma ein styrke kommandert av George Darmstadt seg borga i tre separate kolonnar. Ein, kommandert av James Stanhope, fungerte som avleiing for å trekkje merksemda og elden til forsvararane bort frå dei andre to angripande kolonnane som gjekk til åtak bakfrå. Dei vart i starten driven attende, men gjekk til nytt åtak og klarte å ta det ytre forsvaret av borga. 

Kampane varte i fleire dagar før borga til slutt fall til dei allierte den 16. Peterborough oppretta artilleribatteri i borga, som hadde ein kommandostilling over byen Barcelona - og bombarderte byen til han overgav seg ein månad seinare under omleiringa av Barcelona.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Battle of Montjuïc (1705)» frå ,  den 23. desember 2011.  

Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Spanske slag
Engelske slag
Slag med Dei sameinte Nederlanda
Konfliktar i 1705
Omleiringa av Barcelona i 1705

Omleiringa av Barcelona fann stad mellom 14. september og 19. oktober 1705 under den spanske arvefølgjekrigen då ein alliert arme som støtta den austerrikske tronpretendenten til den spanske trona leia av Lord Peterborough erobra byen Barcelona frå dei fransk-spanske bourbounske forsvararane. 

Eit forsøk på å gå i land hadde vorte driven attende ret før i slaget ved Barcelona i 1704. Etter at byen vart erobra av Peterborough, prøvde franskmennene og spanjolane å gjenerobre byen året etter under omleiringa av Barcelona i 1706, men mislukkast. Byen vart verande hos dei allierte fram til 1714.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siege of Barcelona (1705)» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

Katalansk historie
Barcelona
Barcelona (1705)
Barcelona (1705)
Barcelona (1705)
Barcelona (1705)
Barcelona (1705)
Barcelona (1705)
Barcelona
Konfliktar i 1705
Omleiringa av Barcelona i 1706

Omleiringa av Barcelona fann stad mellom 3. og 27. april 1706 under den spanske arvefølgjekrigen då ein fransk-spansk arme leia av Filip V kringsette Barcelona i eit forsøk på å gjenerobre byen etter at han fall til ein engelskleia alliert styrke året før.

Omleiringa vart gjeven opp då ein stor engelsk flåte kommandert av John Leake kom med forsterkingar. Den fransk-spanske armeen vart tvungen til å forlate forsyningane og artilleriet sitt i hastverket dei hadde med å gjere retrett. Filip var avskoren frå å reise attende til Madrid, så han reiste inn i Frankrike. Barcelona vart verande i allierte hender fram til 1714.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siege of Barcelona (1706)» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

Barcelona 1706
Konfliktar i 1706
Barcelona
Barcelona 1706
Barcelona 1706
Barcelona 1706
Barcelona 1706
Barcelona 1706
Slaget ved Santa Cruz de Tenerife i 1706

Slaget ved Santa Cruz de Tenerife var eit mindre slag under den spanske arvefølgjekrigen der ein engelsk flåte på 13 skip kommandert av admiral John Jennings gjorde eit mislukka forsøk på å erobre byen Santa Cruz de Tenerife. Jennings var tidlegare avhengig av dei engelske triumfane på Den iberiske halvøya og gjorde kvar på Kanariøyane for Karl II av England, men tilboda deira vart avviste.

Slaget 
I 1706, under den spanske arvefølgjekrigen, hadde Filip V mista Gibraltar til ein engelsk-nederlandsk flåte kommandert av George Rooke, dei spanske gallionane i hamna i Vigo hadde brunne eller vorte kapra, og den allierte armeen var på veg inn i Castilla etter å ha køyrt over Aragon, Catalonia og Valencia. I denne situasjonen segla admiral John Jenning inn i Santa Cruz-bukta med 12 linjeskip og fleire mindre krigsskip for å erobre byen eller overgje han til England. Dei engelske skipa vart utsett for tung kanoneld frå gøymde kystartilleri, og påførte dei store skadar.

Etter eit første forsøk på å gå i land vart driven bort av det spanske artilleriet i San Cristóbal-borga, sende Jennings eit sendebod til styresmaktene i Santa Cruz og bad om unnskyldning for åtaket og sa det var ein feil. I tillegg bad sendebodet styresmaktene på øya om å gå inn på den austerrikske sidan med trugsel om å ta byen med makt. Borgarmeister José de Ayala y Rojas, som leia forsvaret av Santa Cruz i fråværet til guvernør Agustín de Robles, avslo, og stadfesta truskapen til øyane til kong Filip V. «Om Filip, vår konge, hadde mista alt på halvøya, ville desse øyane framleis vere trufaste mot han..» sa han. Etter dette trekte den engelske flåten seg attende.

Etterverknad 
Sjølv om den britiske flåten raskt trekte seg bort om natta, patruljerte spanske armerte militssoldatar Santa Cruz, og få månadar i La Palma. Denne sigeren over engelskmennene vart lagt til byvåpenet til Santa Cruz de Tenerife, eit andre løvehovud,. Den Britane gjekk til åtak på Kanariøyane att i 1743 og i 1797.

Sjå òg
slaget ved Santa Cruz de Tenerife i 1797

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Konfliktar i 1706
Spanske sjøslag
Engelske sjøslag
Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Omleiringa av Xàtiva i 1707

Omleiringa av Xàtiva i kongedømet Valencia (kongedømet Aragon) fann stad frå 8. mai til 6. juni 1707 under den spanske arvefølgjekrigen. Soldatane til Filip av Bourbon, den framtidige Filip V av Spania, sigra. 

Mot slutten av kringsetjinga, for å setje eit eksempel, vart alle som hadde delteke i forsvaret av byen avretta og dei fleste innbyggjarane vart deporterte. Byen vart sett i brann og omdøypt «San Felipe». Som ein referanse til denne tragiske hendinga i historia deira, vert folket i Xàtiva kalla «Socarrat» («brend»)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siège de Xàtiva» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Ventura Pascual i Beltran, Datos para la historia del exterminio de Játiva, 1925.
Germà Ramírez Aldedon, Isaïes Blesa Duet, La destrucció de Xàtiva en 1707 i el govern de la ciutat en l'exili, Ulleye, Xàtiva 2007.
 

Omleiringa av Xativa
Spanske omleiringar
Britiske omleiringar
Franske omleiringar
Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Erobringa av Menorca i 1708

Erobringa av Menorca gjekk føre seg frå den 14. til den 21. september 1708, då øya Menorca vart erobra frå Spania av britisk-nederlandske styrkar på vegne av Karl VI av Det tysk-romerske riket, den austerrikske tronpretendenten til den spanske trona under den spanske arvefølgjekrigen. Britane annekterte seinare øya som sitt eige område under Freden i Utrecht i 1713.

Bakgrunn
Sidan 1702 hadde ein kjempa ein krig om kven som skulle arve den spanske trona. Britane og nederlendarane støtta den austerrikske kandidaten, medan Frankrike og hennar allierte støtta ein fransk kandidat. I 1704 hadde ein engelsk-nederlandsk flåte erobra Gibraltar og slått ein spansk flåte i slaget ved Vélez-Málaga. Dei allierte styrkane hadde òg gått i land i Catalonia der dei erobra Barcelona i 1705. Katalanarane støtta i hovudsak den austerrikske kandidaten og mange vart med i styrkane til dei allierte.

Landgang

Den 14. september 1708 gjekk ein engelsk-nederlandsk marinestyrke kommandert av general James Stanhope i land på øya Menorca og kringsette hovudstaden Port Mahon. Innbyggjarane på øya var som fleste katalanarar for Austerrike, og tok imot britane og nederlendarane som frigjerarar. Ei veke seinare overgav den fransk-spanske garnisonen seg.

Etterverknad
Britane innsåg potensialet til Menorca som ein britisk marinebase og ønskte å ta full kontroll over øya. Dette vart anerkjend med freden i Utrecht. Etter dette auka handelen på øya og britane auka velstanden på øya ved å ved å byggje opp mange av festningsverka der.

Britane okkuperte øya av og på fram til 1802 då ho omsider vart gjeven attende til Spania for godt. I løpet av denne perioden vart Menorca ein viktig del av det britiske tryggleiksnettverket i Middelhavet med ein stor marinebase.

Sjå òg
 slaget ved Menorca
 Omleiringa av Menorca
 Invasjonen av Menorca i 1781
 Erobringa av Menorca

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Capture of Minorca (1708)» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Chartrand, Rene. Gibraltar 1779-83: The Great Siege. Osprey, 2006.
 Rodger NAM. Command of the Ocean: A Naval History of Britain, 1649-1815. Penguin Books, 2006. 
 Simms, Brendan. Three Victories and a Defeat: The Rise and Fall of the First British Rike. Penguin Books (2008)
 

Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Britiske slag
Spanske slag
Franske slag
Menorca
Slaget ved Almenar

Slaget ved Almenar fann stad den 27. juli 1710 under den spanske arvefølgjekrigen, mellom soldatane til Filip V og erkehertug Karl av Austerrike. Armeen til Filip V vart slått og tvungen til å trekkje seg ut av Catalonia og samlast saman på ny på andre sida av Ebro.

Opptakt  

Våren 1710 hadde den spanske armeen gått inn i Catalonia frå Aragón og kryssa elva Segre den 15. mars. Den 3. mai slo Filip V, den bourbonske kandidaten til trona, seg saman med armeen.

Den motståande armeen, som bestod av austerrikske, britiske og nederlandske soldatar, fekk med seg erkehertug Karl av Austerrike, den habsburgske kandidaten, i juni.

I juli fekk general Guido Starhemberg forsterkingar og valde å gå til åtak. Han kryssa elva Noguera og sett opp stillingar i høgdene i Almenar.

Stanhope kryssa så Segre ved Balaguer (nord for Lerida) og marsjerte mot brua ved Alfarras, og kryssa denne den 27. juli.

Slaget 

Villadarias opna slaget med eit kavaleriåtak som først var ein suksess, men initiativet var bortkasta då dei forfølgde flyktande fiendar. Det britiske infanteriet gjekk så til åtak på venstreflanken, som flykta, og tok den andre linja i tillegg. Austerrikarane gjekk så til åtak og øydela høgreflanken, der Filip V risikerte livet sitt og nesten vart teken til fange av dei allierte.

Etterverknad 

Dei spanske soldatane måtte forlate Catalonia og trekkje seg attende til Aragón, der slaget ved Saragossa fann stad den 20. august.

Villadarias vart fjerna som kommandant og erstatta av marki de Bay.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battle of Almenar» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Lynn, John A. The Wars of Louis XIV, 1667–1714. Longman, (1999). ISBN 0-582-05629-2

Konfliktar i 1710
Almenar
Almenar
Almenar
Almenar
Almenar
Slaget ved Flint River

Slaget ved Flint River var eit mislukka åtak av spanjolar og Apalachee-indianarar mot Creek-indinarar i oktober 1702 i det som i dag er staten Georgia. Slaget var ein del av i grensestriden mellom engelske handelsmenn frå provinsen Carolina og Spansk Florida, og var ein del av opptakten til Dronning Anne-krigen.

Creek-indianarane fekk støtte av nokre få engelskmenn leia av handelsmannen Anthony Dodsworth, og overfalt den invaderande fienden i bakhald ved breidda av Flint River. Meir enn halvparten av den spansk-indianske styrken vart drepen eller fanga. Både engelske og spanske styresmakter reagerte på slaget ved å framskunde førebuingane som kulminerte med Omleiringa av St. Augustine i november 1702.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battle of Flint River» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Historia til delstaten Georgia
Historia til Sør-Carolina
Historia til Florida
Konfliktar i 1702
Flint River
Flint River
Flint River
Flint River
1702 i Nord-Amerika
Raidet på Newfoundland

Raidet på Newfoundland var eit tokt leia av engelske kaptein John Leake mellom august og oktober 1702 med dei franske kolonibusetnadane på øyane Newfoundland og Saint Pierre som mål. Raidet skjedde i starten av Dronning Anne-krigen, som den nordamerikanske krigsskodeplassen av den spanske arvefølgjekrigen stundom vert kalla.

Flåten til Leake gjekk mot dei franske busetnadane på sørkysten av Newfoundland, øydela fiskevær og anna infrastruktur. Dei kapra fiske- og handelsskip, og øydela det meste av busetnaden på Saint Pierre. Før han vendte attende til England, tok Leake fleire skip frå ein fransk handelskonvoi på veg mot Europa. Meir enn 50 skip vart kapra totalt, og seks periodiske busetnadane vart øydelagde. Den sterkt befesta franske basen i Plaisance vart ikkje angripen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Newfoundland expedition (1702)» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Konfliktar i 1702
Newfoundland 1702
Newfoundland 1702
Newfoundland 1702
Historia til Newfoundland og Labrador
Ny-Frankrike
1702 i Canada