alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Byar i Wales

Byar i Wales gjev eit oversyn over større og mindre byar i Wales, ei eining i Storbritannia.

Wales har fem offisielle storbyar (city): Cardiff, Swansea, Newport, Bangor og St Davids. Dei fem største tettstadene i landsdelen er Cardiff, Swansea, Newport, Rhondda og Barry.

I lista under er storbyane (city) merkte med utheva skrift.

A
Aberaeron, 
Aberavon, 
Aberbargoed, 
Abercarn, 
Aberdare, 
Abergavenny, 
Abergele, 
Abertillery, 
Aberystwyth, 
Amlwch, 
Ammanford

B
Bala, Bangor, Bargoed, Barmouth, Barry, Beaumaris, Bethesda, Blaenau Ffestiniog, Blaenavon, Blackwood, Blaina, Brecon, Bridgend, Briton Ferry, Brynmawr, Buckley, Builth Wells, Burry Port

C
Caernarfon, Caerphilly, Caerwys, Caldicot, Cardiff, Cardigan, Carmarthen, Chepstow, Chirk, Cilgerran, Colwyn Bay, Connah's Quay, Conwy, Corwen, Cowbridge, Criccieth, Crickhowell, Crumlin, Cwmbran

D
Denbigh, Dolgellau

E
Ebbw Vale, Ewloe

F
Fishguard, Flint, Ferndale

G
Glynneath, Goodwick, Gorseinon

H
Harlech, Haverfordwest, Hay-on-Wye, Holyhead, Holywell

K
Kidwelly, Knighton

L
Lampeter, Laugharne, Llandeilo, Llandovery, Llandrindod Wells, Llandudno, Llandudno Junction,  Llandysul, Llanelli, Llanfair Caereinion, Llanfairfechan, Llanfyllin, Llangefni, Llangollen, Llanidloes, Llanrwst, Llantrisant, Llantwit Major, Llanwrtyd Wells, Llanybydder, Loughor, Llanfair

M
Machynlleth, Maesteg, Menai Bridge, Merthyr Tydfil, Milford Haven, Mold, Monmouth, Montgomery, Mountain Ash
Mochdre

N
Narberth, Neath, Nefyn, Newbridge, Newcastle Emlyn, Newport, Newport (Pembrokeshire), New Quay, Newtown, Neyland

O
Old Colwyn

P
Pembroke, Pembroke Dock, Penarth, Pencoed, Penmaenmawr, Pontardawe, Pontypool, Pontypridd, Porth, Porthcawl, Porthmadog, Port Talbot, Prestatyn, Presteigne, Pwllheli

Q
Queensferry

R
Rhayader, Rhuddlan, Rhyl, Rhymney, Ruthin, Risca

S
St Asaph, St Clears, St David's, Saltney, Shotton, Swansea

T
Talgarth, Templeton, Tenby, Tondu, Tonypandy, Towyn, Tredegar, Treharris, Tregaron, Tywyn

U
Usk

W
Welshpool, Whitland, Wrexham

Y
Ystradgynlais, Ystrad Mynach

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of towns in Wales» frå ,  den 8. juli 2011.
Sheffield

Sheffield er ein by og ei de facto sameint styresmakt i South Yorkshire i England. Sjølve byen har ein folkesetnad på i overkant av ein halv million menneske, men med forstader bur det omkring 1,2 millionar der. Han er dermed blant dei ti største byane i England.

Det er mykje landsbygd som ligg innanfor bygrensa, og omkring ein tredjedel av området høyrer til Peak District nasjonalpark. Sheffield er den einaste engelske byen med status som city som har ein nasjonalpark innanfor bygrensa. Han blir rekna som ein av dei grønaste byane i England, med 150 skogområde og 50 offentlege parkar.

Dagens grenser vart fastlagt i 1974, då det gamle distriktet Sheffield vart slått saman med Stocksbridge bydistrikt og Wortley landdistrikt.

Historie 
Det har vore busetjingar i området heilt sidan istida, men første landsbyane som Sheffield voks fram frå vart grunnlagt i angelsaksisk tid. Etter normannarane erobra England i 1066 vart det bygd eit slott der for å kontrollere folkesetnaden, og ein liten by byrja å utvikle seg rundt dette.

På 1300-talet hadde byen vorte kjent for knivproduksjon, og byrja å vekse. Innan 1600 hadde han vorte den største kniv- og bestikkprodusenten i England. I 1740-åra vart det utvikla ein ny prosess for stålproduksjon, og denne gav stål av langt betre kvalitet. Ein kom samstundes fram til ein metode for å lage sølvplett. Dette førte til at Sheffield under den industrielle revolusjonen opplevde enorm vekst, både økonomisk og i folketal. Han vart ein valkrets i 1842 og fekk status som city i 1893.

Idrett 

Den første offisielle fotballklubben i verda, Sheffield FC, vart grunnlagt i 1855. Innan 1860 var det heile femten fotballklubbar i byen. Det er no to klubbar i The Football League: Sheffield United FC og Sheffield Wednesday FC.

Transport 
Sheffield har eit trikkenettverk kalla Supertram.

Andre stader i distriktet 

Bradfield
Ecclesfield
Stocksbridge

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sheffield» frå ,  den 8. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Sheffield City Council

Byar i South Yorkshire
Busetnader grunnlagde på 700-talet
Distrikt i Yorkshire og Humber
Bristol

Bristol er ein by i det sørvestlege England, ved elva Avon. Han utgjer òg eit eige seremonielt grevskap, og er ei sameint styresmakt (unitary authority).

Byen strekkjer seg ned til kysten ved Bristolkanalen. Området ved sjøen kallast Avonmouth («Avonoset»). Forstadene er òg underlagt same administrasjon; blant desse finst Kingswood, Filton, Patchway, Mangotsfield og Keynsham. Bristol er den åttande største byen i England og den ellevte største i Storbritannia (etter folketal). Fram til omkring 1780 var han den nest største byen i England etter London.

Avon markerte tradisjonelt grensa mellom Gloucestershire og Somerset. I 1383 erklærte kong Edward III at «heile byen Bristol skal vere eit grevskap i seg sjølv, og kallast grevskapet Bristol for evig tid». På kart vart han likevel gjerne vist som ein del av Gloucestershire, og etterkvart som byen spreidde seg på sørsida av elva vart grensa flytta. I 1974 vart han eit distrikt i grevskapet Avon, men 1. april 1996 vart dette grevskapet avskaffa og Bristol vart dermed igjen eit eige grevskap og ei sjølvstyrt eining.

To profesjonelle fotballklubbar kjem frå byen, Bristol City FC og Bristol Rover sin FC. Det er ei sterk rivalisering mellom dei to klubbane.

Bakgrunnsstoff 

 Bristol City Council
 Visit Bristol

 
Byar i England
Grevskap i England
Distrikt i Sørvest-England
Sameinte styresmakter i England
Hamnebyar i England
Byar ved Severn
Leicester

Leicester [uttale: LES|tər] er ein by og ei sameint styresmakt i East Midlands i England. Han er òg hovudbyen i Leicestershire. Byen ligg ved elva Soar og ved utkanten av National Forest. Leicester har tett opp under 300 000 innbyggjarar, den største i East Midlands, medan kring 440 000 bur i det større urbane området. Storbyområdet kring Leicester hadde 772 400 innbyggjarar i 2004. Leicester er den 10. største byen i Storbritannia med det 15. største storbyområdet. 

Ein kan framleis sjå restane etter gamle romerske fortau og bad i i Leicester, som under romarane vart kalla Ratae Corieltauvorum, ein romersk militær utpost busett av den keltiske stamma corieltauvi. Etter at det romerske samfunnet forsvann tidleg i mellomalderen veit ein lite om Ratae Corieltauvorum, men då busetnaden vart erobra av vikingane vart han eina v fem festningsbyar som var viktig for Danelagen. Namnet «Leicester» meiner ein kjem frå orda castraen til «Ligore», som tyder ein leir ved elva Legro, eit tidleg namn på elva Soar. Leicester er nemnd i Domesday Book som «Ledecestre». Leicester voks gjennom den tidlege moderne perioden som ein kjøpstad, sjølv om det var først under den industrielle revolusjonen at byen verkeleg starta å vokse i form av uplanlagt urbanisering. 

Ein ny jernbane og eit kanalnettverk gjennom området stimulerte industrien i området på 1800-talet, og Leicester vart eit stort økonomisk senter med mange produsentar innan ingeniørvitskap, skoproduksjon og ullvarer. Den økonomiske suksessen til desse industriane og føretaka desse førte med seg gjorde at byen utvida seg utover den omliggande landsbygda. Grensene til Leicester vart utvida gjennom 1800- og 1900-talet, og han vart ein bykommune i 1889 og fekk bystatus i 1919.

I dag ligg Leicester langs Midland Main Line og nær motorvegen M1. Byen har ein stor etnisk minoritet, særleg folk av sørasiatisk opphav, som i særleg grad har kome til Storbritannia etter den andre verdskrigen. Leicester er eit senter for høgare utdanning med både Leicester University og De Montfort University i byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Leicester» frå ,  den 8. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Leicestershire
Sameinte styresmakter i England
Skipingar i 50
Busetnader grunnlagde i første hundreåret
Distrikt i East Midlands
Bradford

Bradford [brædfəd] ligg i hjarte av City of Bradford, eit bydistrikt i West Yorkshire i Nord-England. Han ligg ved foten av Penninane, 14 km vest for Leeds og 25 km nordvest for Wakefield. Bradford vart ein kommune i 1847 og fekk bystatus i 1897. 

Bradford har kring 300 000 innbyggjarar og er den 13. største byen i Storbritannia. Bradford er ein del av West Yorkshire byområde som i 2001 hadde 1,5 millionar innbyggjarar og er ein del av Leeds-Bradford større byområde (LUZ), det tredje største i Storbritannia etter London og Manchester, med ein estimert folkesetnad på 2,4 millionar.

Historisk var han ein del av West Riding of Yorkshire og vart viktig på 1800-talet som eit internasjonalt senter for tekstilproduksjon, særleg ull. Byen voks kraftig under den industrielle revolusjonen og av dei tidlegaste industrialiserte busetnadane. Han vart raskt «ullhovudstaden i verda». I tillegg hadde område tilgang til kol, jernmalm og blautt vatn som gjorde at Bradford var eit produksjonssenter. Bradford har fin victoriansk arkitektur, mellom anna det storslåtte italianiserte rådhuset.

Tekstilindustrien i Bradford forsvann etter kvart frå midten av 1900-talet. Sidan den gong har Bradford vorte ein turistdestinasjon med attraksjonar som National Media Museum og Cartwright Hall. Bradford har likevel hatt liknande utfordringar som resten av dei post-industrielle områda i Nord-England, med deindustrialisering, bustadproblem, sosial uro og økonomiske nedgangstider. 

Sidan 1950-åra har Bradford opplevd innvandring, særleg frå Mirpur i Pakistan. Bradford har den nest høgaste andelen av muslimar i England og Wales utanfor London. Det er estimert at det bur over 100 000 innbyggjarar med asiatisk opphav i byen, som er kring 20,5% av innbyggjarane i byen. Dette taler er venta å auke til 28 % i 2011. Bradford vert ofte omtalt som eit av dei beste døma på «parallelle samfunn», der folketalet effektivt lever fråskilde langs etniske, kulturelle og religiøse linjer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bradford» frå ,  den 8. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell side

Byar i West Yorkshire
Olivenryggmaurfugl

Olivenryggmaurfugl, Drymophila malura, er ein liten fugl i maurfuglfamilien. Han lever i subtropisk til tropisk våt, låglandsskog i Argentina, Brasil og Paraguay.

Kjelder 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Drymophila malura. Henta frå http://www.birdlife.org den 21. august 2014.

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av olivenryggmaurfugl hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Rustmaurfugl

Rustmaurfugl, Drymophila ferruginea, er ein liten fugl i maurfuglfamilien. Han er endemisk til antlantisk skog i søraustlege Brasil.

Kjelder 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Drymophila ferruginea. Henta frå http://www.birdlife.org den 21. august 2014.

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av rustmaurfugl hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Fuglar endemiske til Brasil
Stjernestrupemaursmett

Stjernestrupemaursmett, Rhopias gularis, tidlegare Myrmotherula gularis, er ein liten fugl i maurfuglfamilien. Han er endemisk til Brasil. Stjernestrupemaursmett når ei kroppslengd på 8,5 til 9,5 centimeter, noko som gjer han til ein av dei minste maurfuglar. Han veg 10-12 gram.

Kjelder 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Rhopias gularis. Henta frå http://www.birdlife.org den 20. august 2014.
 Data om storleik i første utgåva av artikkelen  «Perlenkehl-Ameisenschlüpfer» frå , den 8. juli 2011

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av stjernestrupemaursmett hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Fuglar endemiske til Brasil
Kvitbrystmaurvarslar

Kvitbrystmaurvarslar, Taraba major, er ein stor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Taraba.

Utbreiingsområdet er i den neotropiske regionen i det sørlege Mexico, Mellom-Amerika, Trinidad og Tobago og Sør-Amerika ned til nordlege Argentina og søraustlege Brasil.

Han lever i kratt, kakaoplantasjar  og sitrusplantasjar og nokre gonger i hagar, med ein preferanse for tett undervegetasjon. Dei er vanlegvis funne som revirbundne par. Hoa legg to, iblant tre, kvite, gråflekka egg i eit djupt koppforma reir i ein busk. Egga blir ruga av begge kjønn i 14 dagar til klekking. Etter nye 12 dagar er ungane flygedyktige.

Kvitbrystmaurvarslar er ein stor og særeigen maurfugl, typisk 20,3 cm lang, og veg 56 gram. Han har fjørtopp på hovudet, kraftig nebb med krok i enden, og sterkt raudfarga augering. Den vaksne hannen har svart overside, med to kvite vengeband og kvit underside. Det er ein kvit flekk på ryggen som han normalt skjuler, men som han kan vise som eit trugsmål. Unge hannar er lik dei vaksne, men har raudbrune vengedekkarar. Hofuglar har rikt raudbrunt i oversida og kvit underside.

Kvitbrystmaurvarslar et insekt og andre leddyr som han plukkar frå bladverket. Det vil òg ta små øgler og pattedyr. Det er ein støyande art, som kan lokaliserast etter songen sin, 30-40 musikalske puk-puk-puk tonar, eller ein snerrande churrrr.

Kjelder 

 Første utgåva av artikkelen byggjer på «Great Antshrike» frå , den 8. juli 2011, følgjande referansar var gjevne:
 
 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Taraba major . Henta frå http://www.birdlife.org den 20. august 2014.

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av Kvitbrystmaurvarslar hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Karnevalet i Santa Cruz de Tenerife

Karnevalet i Santa Cruz de Tenerife tek til 40 dagar før påske og varer ei veke. Det vert rekna som verdas største karneval etter Rio de Janeiro. Ifølgje styresmaktene er over éin million menneske involvert. I ei veke kler folk seg ut og feirar ulike hendingar, mellom anna val av karnevaldronning.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Karnevalet i Santa Cruz de Tenerife

Karneval
Tenerife
Det beliziske riksvåpenet

Det beliziske riksvåpenet viser til landet sin tømmerindustri. Det blei teke i bruk 28. januar 1907, og blei seinare motivet på flagget.

Våpenet er eit tredelt skjold som viser hogstreiskapar i dei to øvre felta og eit seglskip i den nedste. På kvar side av skjoldet står ein skogsarbeidar; han til høgre med brun hud, han til venstre med lysare. Over skjoldet strekker eit mahognitre seg. Under er ein banderole med valspråket til Belize: Sub umbra floreo ('Eg blømer i skuggen'). Rundt det heile er ei bladranke med femti blad til minne om året 1950, då frigjeringa av dåverande Britisk Honduras tok til.

Kjelder

Complete Flags of the World, Dorling Kindersley, femte utgåve 2008.

Denne artikkelen bygger på «Belizes statsvapen» frå ,  den 8. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Belize
Belize
Edvard Fliflet Bræin

Edvard Fliflet Bræin () var ein norsk komponist frå Kristiansund. Han er særleg kjend for kantaten «Ut mot havet», og for operaen Anne Pedersotter. Musikaren og komponisten Edvard Bræin var far hans.

Liv og gjerning
Bræin studerte ved Musikkonservatoriet i Oslo i 1942–45, og komposisjon med Bjarne Brustad og dirigering med Odd Grüner-Hegge. Bræin avla organisteksamen i 1943 og debuterte som dirigent i Bergen 1947. Deretter studerte han 1950-51 komposisjon i Paris med Jean Rivier, med stipend frå Norsk Komponistforening. Bræin arbeidde som kor- og orkesterdirigent i heimbyen Kristiansund og i Oslo.

Bræin slo gjennom som komponist med det fargerike orkesterverket Konsertouverture (op. 2, 1948). Med utgangspunkt i eit romantisk tonespråk skapte han ein personleg stil der det melodiske står sentralt, gjerne med trekk frå norske folketonar og kledd i ei kontinental neoklassisk form. Ein lett humoristisk stil går att i mange av komposisjonane hans. Serenade for orkester (op. 5, 1952) og Capriccio for klaver og orkester (op. 9, 1958) er begge døme på det, men tydelegast er komikken i hans siste store verk, operasuksessen Den stundesløse (op. 21, uroppført ved Den Norske Opera hausten 1975) til Hans Kristiansens libretto etter Ludvig Holbergs skodspel.

Større alvor pregar verk som Adagio for strykere (op. 6, 1953) og symfoni nr. 2 (op. 8, 1954) i tre satsar. Her er det musikantiske avløyst av eit episk tonespråk med stor kraft. Slik er det og med hans andre ruvande opera: Anne Pedersdotter (op. 18, uroppført ved Den Norske Opera 1971), også til libretto av Hans Kristiansen.

Bræin skreiv meir enn 20 romansar og ei rekke korsongar, der fleire har vorte folkeeige. Særleg  kjent er «Ut mot havet». Han sette tone til fleire av Jakob Sande, Einar Skjæraasen og Johan Herman Wessel sine dikt. Bræin oppnådde å verte ein populær komponist i ordets eigentlege og rette meining. I dag vert han halden for å vere ein av Noregs fremste komponistar i etterkrigstida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edvard Fliflet Bræin» frå ,  den 8. juli 2011.  
 

Norske komponistar
Norske dirigentar
Folk frå Kristiansund
Steinar Buset

Steinar Buset () var bonde, bygningsmann, bankkasserar og lokalpolitikar. Han var fødd på garden Buset i Vartdal kommune, seinare Ørsta, på Sunnmøre.

Han vart innvald i Vartdal kommunestyre i 1913. i 1914 vart han mellombels ordførar. Han sat i formannskapet frå 1917-1940. Mange av desse åra som varaordførar. I bolken 1929-1937 var han ordførar. Han stod på liste til Stortingsval for Bondepartiet. Buset var soknerådsformann i fleire bolkar. Han var kasserar for Vartdal Sparebank i 1920-1949.

Steinar Buset skreiv dikt og småforteljingar som vart trykte i blad og aviser. I 1980 gav borna hans ut Eg ser ei dagrand- , ei utval av dikt og prosastykke

Kjelder 
 Ivar Grøvik:Steinar Buset - eit utsyn over livssoga hans, i Eg ser ei dagrand-

Folk frå Ørsta
Ordførarar i Vartdal
Ola Erdal

Ola Erdal () var bonde, pelsdyroppdrettar og lokalpolitikar. Han var fødd på garden Erdal i Vartdal kommune, seinare Ørsta, på Sunnmøre. Han var vide kjend for iderikdomen og nyvinningane sine. Han bygde sit eige kraftverk, som stod ferdig i 1910. Verket ytte 33 kW (45 hk).

Ole Erdal var ein pioner i oppdrett av sølvrev. I 1916 kjøpte han eit par revekvelpar frå Nord-Amerika for 15 000 kroner, saman med to andre. Etter mykje motgang, tente han etter kvart gode pengar. Han var eit år i Canada og studerte pelsdyrnæringa der. I kvart av dei støypte revehusa, som var gravne inn i bakken, var det springvatn, og elektrisk lys og varme. Det var og innlagd telefon, slik at Erdal kunne lytte på forholda i revegarden. Mange på bygdene kringom lærde av han. Reveavl vart ei viktig næring på Sunnmøre i mellomkrigstida. 

Ole Erdal sat i Vartdal komunestyre i åra 1908-1952. Han var ordførar 1923-1925.

Kjelder 
 Arnljot Løseth: "Noko heilt for seg sjølv" i 100 år 100 navn. Personer som har preget Nordvestlandet. Sunnmørsposten Forlag 2000
 Gunnar Ellingsen:Kraft til vekst. Ørsta Elverk 1915-1990

Folk frå Ørsta
Ordførarar i Vartdal
Pål Johnsen

Pål Johnsen () er ein norsk tidlegare ishockeyspelar frå Hamar. Han spelte for Storhamar Dragons fram til 2015.

Han debuterte for Storhamar allereie i desember 1992 mot Hasle/Løren og spelte i klubben til etter sesongen 2000, da han drog til den svenske klubben Leksand. Same år fekk han også Gullpucken, som er Noregs gjævaste utmerking innan ishockey. Johnsen kom elles attende til Storhamar i 2003-sesongen. Pål Johnsen har vore skadeforfølgd under karrieren sin, men vert likevel reknast om ein teknisk god spelar og han har også fått med seg 48 offisielle landskampar for Noreg.
I 2009 gjekk han forbi Tom Erik Olsen på Storhamars adelskalender og blei dermed den spelaren som har spelt flest kampar for Hamar-klubben gjennom tidene.

Bakgrunnsstoff 
 Spelarprofil på nettstaden til Storhamar Dragons

Norske ishockeyspelarar
Folk frå Hamar
Petter Salsten

Petter Salsten () er ein norsk tidlegare ishockeyspelar nå sportsjef i Norges Ishockeyforbund. Han spelte for Storhamar Dragons og Furuset Ishockey.

Bakgrunnsstoff 
 

Thoresen, Petter
Idrettsutøvarar frå Oslo
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Erik Kristiansen

«Meister» Erik Kristiansen () er ein norsk tidlegare ishockeyspelar. Han spelte for Storhamar Dragons, og er kjend som den største spelaren i Storhamars historie. Kristiansen var heilt sentral ei tid då klubben etablerte seg i den norske toppserien og fram til han blei dominerande i Noreg. I alt spelte han 20 sesongar for moderklubben og blei også den mestskårande spelaren i klubbhistorien med 509 scoringar og 406 målgjevande pasningar på 649 spelte kamper.

Han er en av dei ishockeyspelarane med flest landskampar for Noreg også. I alt spelte han 97 offisielle OL- og VM-kampar.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske ishockeyspelarar
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1984
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar for Storhamar Hockey
Folk frå Hamar
Ole Eskild Dahlstrøm

Ole Eskild Dahlstrøm () er ein norsk tidlegare ishockeyspelar. Han spelte for Storhamar Dragons, Lillehammer Ishockeyklubb og landslaget

Ved sidan av Espen Knutsen, har Ole Eskild Dahlstrøm gjennom over 15 år vore Noregs mest profilerte ishockeyspelar. Dahlstrøms moderklubb er Furuset Ishockey, men størst relativ resultatsuksess har Dahlstrøm hatt i Storhamar Dragons. Han har også proffopphald i Örebro i Sverige og i Adler Mannheim i Tyskland bak seg, samt ein lang karriere på det norske landslaget. Dahlstrøm deltok blant anna under vinter-OL for Noreg i 1992 i Albertville og i 1994 på Lillehammer. Han blei drafta av NHL-klubben Minnesota North Stars i 1990.

Han har vore ishockeykommentator på TV 2 Sport.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske ishockeyspelarar
Norske trenarar
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1994
Ishockeyspelarar for Storhamar Hockey
Ishockeyspelarar for Furuset
Ishockeyspelarar for Lillehammer IK
Idrettsutøvarar frå Oslo
Furuset Ishockey

Furuset Ishockey er ein norsk ishockeyklubb frå Furuset i Oslo. Klubben er ein del av Furuset Idrettsforening, populært kalla «FIF» eller «ulvane frå Groruddalen». Heimekampane spelar dei dei i Furuset Forum, som har ein tilskodarkapasitet på 1 200. Klubben låg i 1. divisjon frå 2009, dei rykte ned frå GET-ligaen 2008/09 sesongen. Store spelarar som Ketil Aurstad og Bjørn Skaare har spelt for klubben.

Merittar 
Noregsmeister: 1949,  1951, 1952, 1954, 1980, 1983,  1990
Seriemeister: 1978/79, 1979/80, 19832/83, 1989/90

Bakgrunnsstoff
http://www.furusetishockey.no/ 

 
Idrettslag i Oslo
Idrettslag skipa i 1934
Sport i Noreg i 1934