alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Marseillaisen

Marseillaisen (fransk La Marseillaise) er nasjonalsongen til Frankrike. Han blei erklært som nasjonalsong den 14. juli 1795.

Songen blei dikta og komponert i Strasbourg natta mellom 24. og 25. april 1792 av den franske ingeniøren og offiseren Claude Joseph Rouget de Lisle som ein reaksjon på den austerrikske krigserklæringa mot Frankrike. Teksten er sterkt inspirert av fleire andre kjelder: Samtidige plakatar med slagord, salmar og tidlegare kampsongar. 

Marseillaisen var opphavleg meint som ein kampsong for dei franske soldatane som marsjerte mot prøyssar-hæren som stod ved Rhinen. Songen blei raskt arrangert for militærorkester og spelt nokre dagar seinare ved eit festleg høve. Han fekk gjennombrotet sitt ved ein bankett i Marseille i juni same året, blei trykt og spreidde seg deretter over heile Frankrike. Han fekk namnet sitt då republikanske soldatar frå Marseille song han under innmarsjen i Paris den 30. juli 1792.

Tekst 

Que veut cette horde d'esclaves
De traîtres, de rois conjurés ?
Pour qui ces ignobles entraves
Ces fers dès longtemps préparés ?
Français, pour nous, ah! quel outrage
Quels transports il doit exciter ?
C'est nous qu'on ose méditer
De rendre à l'antique esclavage !

Quoi ces cohortes étrangères!
Feraient la loi dans nos foyers!
Quoi! ces phalanges mercenaires
Terrasseraient nos fils guerriers!
Grand Dieu! par des mains enchaînées
Nos fronts sous le joug se ploieraient
De vils despotes deviendraient
Les maîtres des destinées.

Tremblez, tyrans et vous perfides
L'opprobre de tous les partis
Tremblez! vos projets parricides
Vont enfin recevoir leurs prix!
Tout est soldat pour vous combattre
S'ils tombent, nos jeunes héros
La France en produit de nouveaux,
Contre vous tout prêts à se battre.

Français, en guerriers magnanimes
Portez ou retenez vos coups!
Épargnez ces tristes victimes
À regret s'armant contre nous
Mais ces despotes sanguinaires
Mais ces complices de Bouillé
Tous ces tigres qui, sans pitié
Déchirent le sein de leur mère!

Nous entrerons dans la carrière
Quand nos aînés n'y seront plus
Nous y trouverons leur poussière
Et la trace de leurs vertus
Bien moins jaloux de leur survivre
Que de partager leur cercueil
Nous aurons le sublime orgueil
De les venger ou de les suivre!

Amour sacré de la Patrie
Conduis, soutiens nos bras vengeurs
Liberté, Liberté chérie
Combats avec tes défenseurs!
Sous nos drapeaux, que la victoire
Accoure à tes mâles accents
Que tes ennemis expirants
Voient ton triomphe et notre gloire!

Bakgrunnsstoff 

 www.marseillaise.org: Høyr Marseillaisen

Frankrike
Nasjonalsongar
Menneskeanatomi

Menneskeanatomi er eit grunnleggjande fagfelt innan medisin som tek for seg oppbygginga av menneskekroppen.

Struktur på anatomien 
Ein kan sjå på anatomien ved å ta ei regional tilnærming eller ei systemisk tilnærming.
 Ved ei regional tilnærming blir kvar region av kroppen studert for seg, og alle delar av kvar region blir studert samstundes. Det vil seie at ved studiet av brystkassa så blir alle strukturar i ho studert. Dette inkluderer blodkar, nervar, bein, musklar og alle andre strukturar og organ som er i brystkassa. Etter å ha studert denne regionen så blir dei andre regionane ,(magen, bekkenet, overekstremitetane, underekstremitetane, ryggen, hovudet og halsen) studert på same viset.
 Ved ei systemisk tilnærming blir kvart system i kroppen studert og følgt gjennom heile kroppen. Til dømes vil ein ved studiet av sirkulasjonssystemet kikke på hjartet i brystkassa og følgje blodkara ut i resten av kroppen. Det same kan ein gjera med nervesystemet, respirasjonssystemet, skjelettsystemet, meltingssystemet og lymfesystemet.

Medisinsk latin 
I Noreg nyttar ein oftast latinske namn på strukturar i kroppen, av og til fornorska latin, men stadig oftare norske namn. I engelske lærebøker og ved medisinstudiene i USA nyttar ein anglofiserte versjonar av dei latinske strukturnamna. Til dømes heiter det arteria coronaria dextra på latin, den høgre koronararterien på norsk-latin, den høgre kranspulsåra på norsk og the right coronary artery på engelsk.

Visualisering av strukturar 
Ein kan visualisere dei indre strukturane i kroppen ved hjelp av ulike metodar.
 Røntgenstråling
 Ultralyd
 CT
 MR

Regional tilnærming 
 Ryggregionen
 Brystkasseregionen
 Mageregionen
 Overekstremitetene
 Underekstremitetane
 Hode-/Halsregionen

Systemisk tilnærming 
 Nervesystemet
 Kretsløpssystemet
 Respirasjonssystemet
 Lymfesystemet
 Muskelsystemet
 Immunsystemet
 Fordøyelsessystemet

Organ 
 Hjerne 
 Hjarte 
 Hud 
 Kjønnsorgan 
 Lunge
 Mage
 Nase
 Nyre
 Tunge
 Auge
 Øyre

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Human anatomy» frå , den 5. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff
Slaget ved Marathon

Slaget ved Marathon (490 f.Kr.) var fyrste gong kong Dareios I av Persia freista å erobra grekerane og leggja dei under persarriket og såleis sikre den veikaste delen av grensa mot vest. Slaget i nærleiken av Marathónas i Hellas enda med gresk siger. 

Namnet på løpskonkurransen maraton kjem frå ei legende frå dette slaget.

Krigføring i antikken
Gresk antikk
Guadeloupe

Guadeloupe er ei øy i Antillane i det karibiske havet og eit fransk oversjøisk département. Departementet omfattar òg dei mindre øyane La Désirade, Les Saintes og Marie-Galante. Christopher Columbus kom til øya som første europear i 1493. Øya har høyrd til Frankrike med korte avbrot sidan 1635. Frå 1813 til 1814 høyrde til øya Sverige, som resultat av Napoleonskrigane, men sidan 1815 har Frankrike styrt øya samanhengande. Øya vart eit oversjøisk departement i 1946.

Sjå òg 
 Departement i Frankrike

Usjølvstendige område
Øyar i Karibia
Franske oversjøiske territorium
Franske departement
Guadeloupe
Dylan Sprouse

Dylan Thomas Sprouse () er ein amerikansk skodespelar. Han har opptredd saman med tvillingbroren Cole Sprouse. Dylan er den eldste i tvillingparet.

Sprouse er kjend for rolla si som Zack Martin i tv-serien The Suite Life of Zack & Cody på Disney Channel og den avleidde The Suite Life on Deck. 

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Toscana
Italiensk-amerikanarar
Département d'outre-mer

Département d'outre-mer (oversjøisk departement) er ei nemning på nokre av Frankrike sine landområde i andre verdsdelar enn Europa.

I samband med grunnlova av 1946 for den fjerde franske republikken, vart dei franske koloniane Guadeloupe, Martinique og Fransk Guyana i Karibia og Réunion i Indiahavet départements d'outre-mer (på norsk: oversjøiske département) eller DOM.

Saint-Pierre og Miquelon vart eit DOM i 1976, men statusen vart endra til collectivité territoriale i 1985.

Som ein integrert del av den den franske republikken er alle oversjøiske département representert i den franske nasjonalforsamlinga og senatet. I tillegg vel dei eigne medlemmer til Europaparlamentet og nyttar valutaen euro.

Sjå òg 
 Departement i Frankrike
 Departement

Bakgrunnsstoff 
 Ministère de l'Outre-Mer (på fransk)
 Tidlegare og nåverande utvikling av franske oversjøiske område (på fransk) 

Departement i Frankrike
Biland

Eit biland er eit område som er formelt underlagde ein stat, men som ikkje er direkte administrerte av «eigarstaten». 

Norske biland er ikkje delar av kongeriket, medan biland av andre land kan vere det, til dømes Færøyane og Grønland. Dei er delar av det danske kongeriket. På ein annan side er Svalbard ein del av kongeriket Noreg, og dimed etter norsk rett og tradisjon ikkje eit biland.

Biland etter land

USA

Australia

Chile

Danmark

Frankrike

Nederland

New Zealand

Noreg

Storbritannia 

Folkerett
Bjørnøya naturreservat

Bjørnøya naturreservat er eit naturreservat som blei oppretta i 2002. Naturreservatet omfattar heile Bjørnøya medrekna dei marine områda ut til tolv nautiske mil. Reservatet dekkjer ca. 177 km² landareal (medrekna ferskvatn) og ca. 2805 km² av havområda rundt øya. Unntatt er ca. 1200 dekar rundt den meteorologiske stasjonen nord på Bjørnøya.

Reservatet er meint som eit vern for det særeigne og tilnærma urørte økosystemet på Bjørnøya. I 2011 blei reservatet også utpeikt som ramsarområde.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Oppretting av Bjørnøya naturreservat på Svalbard (Kongeleg resolusjon)
Bjørnøya verna som naturresrevat (pressemelding)
Forskrift om freding av Bjørnøya naturreservat på Svalbard
Kart over Bjørnøya 
Detaljkart sør 
Detaljkart nordaust 

Bjørnøya
Naturreservat på Svalbard
Verneområde oppretta i 2002
Anders

Anders er eit mannsnamn som er særs mykje brukt i Skandinavia. Det har opphavet sitt frå det greske namnet Andreas,  som i sin tur tyder mann eller menneske.

Anders har norsk namnedag den 30. november. 

I 1984 og -85 var Anders det fjerde mest brukte namnet i Noreg.
I 1801 var det i folketeljinga ca. 21 400 som oppgav namnet Anders.
I 1900 var det etter folketeljinga ca. 24 300
I 2007 var det ca. 19 700 som heitte Anders.

Personar med namnet Anders

Anders Celsius (1701-1744), svensk astronom
Anders Askevold (1834-1900), norsk målar
Anders Zorn (1860-1920), svensk målar
Anders Hovden (1860-1923), norsk prest og salmediktar
Anders Beer Wilse (1865-1949), norsk fotograf
Anders Jahre (1891-1982), norsk skipsreiar
Anders Lange (1904-1974), norsk politikar
Anders Aukland (f. 1972), norsk skiløpar
Anders Baasmo Christiansen (f. 1976), norsk skodespelar
Anders Bardal (f. 1982), norsk skihoppar
Anders Jacobsen (f. 1985), norsk skihoppar

Annan bruk
Donald Duck er i Danmark kjend som Anders And.

Kjelder

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Førenamn av gresk opphav
Mannsnamn
Jødisk filosofi

Jødisk filosofi er filosofi knytt til jødar og jødedommen. Filosofien er i stor grad prega av dialektikken mellom studium av generell filosofi og jødisk teologi. Ein tidleg jødisk filosof som kom til å ha større innverknad på kristendommen enn på jødedom var den nyplatonske filosofen Filon frå Alexandria. Storheitstida for jødisk filosofi fann stad i det noverande Irak, Algerie Marokko, Spania, Portugal og det sørlege Frankrike frå 800-talet til 1400-talet, da fleire jødiske filosofar var aktive og inspirerte av m.a. Platon og Aristoteles og av muslimsk filosofi. Mellom dei viktigaste jødiske filosofane frå denne tida kan nemnast Sjelomó ibn Gabiról, Sa‘adjá Gaón, Maimonides og Gersonides.

Under og etter opplysningstida frå seint på 1700-talet til innpå 1800-talet oppstod haskalá, eller den jødiske opplysningsrørsla. Ein av dei første viktige representantane for haskalárørsla var Moses Mendelssohn. Moderne filosofar innanfor den jødiske tradisjonen inkluderer Martin Buber, Franz Rosenzweig, Mordecai Kaplan, Abraham Joshua Heschel, Will Herberg, Emmanuel Levinas, Richard Rubenstein, Emil Fackenheim og Joseph Soloveitchik.

Sjå òg 
 :Kategori:Jødiske filosofar
 :Kategori:Jødiske sekulære filosofar
Thomas Malthus

Thomas Robert Malthus () var ein prest og samfunnsforskar fødd i Surrey i England. Han er mest kjend for sine teoriar om folkesetnadsutvikling. 
I 1798 gav han ut eit verk som bar tittelen «An Essay on the Principle of Population». Boka formulerte ei «befolkningslov» som sa at befolkningsveksten alltid vil vera høgare enn veksten i matproduksjon, slik at så lenge denne befolkningslova virkar vil befolkninga bli justert i t.d. katastrofar som hungersnaud. 

Malthus reiste på ymse forskingsreiser. I 1799 reiste han gjennom Noreg frå Halden til Trondheim. Av Malthus finst ei reisedagbok frå denne reisa (The travel diaries of Thomas Robert Malthus), den delen av dagboka som omhandlar Noreg er utgitt på norsk. Malthus reviderte sitt «Essay» på grunnlag av reiser i Noreg og andre land.

Litteratur 
 Malthus, Thomas R. (2005): Reisedagbok fra Norge 1799. Opptrykk av norsk utgave fra 1968. Oslo: Cappelen.

Engelske demografar
Britiske økonomar
Britiske teologar
Engelske teologar
Engelske økonomar
Tørt klima

Tørt klima er ein klimatype prega av stor mangel på nedbør. Området med tørt klima får mindre nedbør enn den potensielle evaportranspirasjonen. Dette kjem hovudsakleg av høge temperaturar og få uvêr som fører til regn. Klimatypen utgjer gruppe B i Köppen si klimaklassifisering. Store delar av landområda der vêret ofte er påverka av det subtropiske høgtrykksområdet har tørt klima. 

For at klimaet skal vere tørt må det oppfylle visse vilkår: 
 For å finne grenseverdien for nedbøren (i millimeter) kan ein multiplisere den årlege middeltemperaturen i °C med 20, så legge til 280 om 70 % eller meir av den totale nedbøren kjem i det halvåret sola står høgast på himmelen (april-september på nordlege halvkule, oktober-mars på sørlege), eller legge til 140 om 30-70 % av den totale nedbøren kjem i denne perioden, eller 0 om mindre enn 30 % av den totale nedbøren kjem i denne perioden. 
 Viss den totale nedbøren er mindre enn halvparten av grenseverdien for tørt klima, vert klimaet klassifisert som ørkenklima. Viss den totale nedbøren er mindre enn grenseverdien, men meir enn halvparten av grenseverdien, vert klimaet klassifisert som steppeklima.

Døme 
 Jacobabad i Pakistan (BWh)
 Cobar i New South Wales i Australia (BSh)
 Murcia i Spania (BSh) 
 Medicine Hat i Alberta i Canada (BSk).
 Turfan i Xinjiang i Kina (BWk)
 Yuma i Arizona i USA (BWh)
 Sahara i Afrika 

Enkelte ørkenområde på vestkystsida av tropiske eller nær-tropiske område har lågare temperaturar enn andre område på same breiddegrad (på grunn av kalde havstraumar nær kysten). Desse områda har ofte tåke og låge skyer, sjølv om desse områda er blant dei tørraste på jorda med omsyn på nedbørmengdene dei får. Døme på dette finn ein i Lima, Peru og Walvis Bay, Namibia.

Klimasoner og typar
Ørken

Ein ørken er eit landskap eller ein region som får særs lite nedbør. Ofte vert ørkenar definert som område med mindre enn 250 mm nedbør per år, eller område der meir vatn fordampar enn det som vert tilført via nedbør. I Köppen si klimaklassifisering er ørkenar definert som BWh (varm ørken) eller BWk (temperert ørken). Ørkenar har ofte lite eller ingen vegetasjon.

Geografi 
Ørkenar utgjer om lag ein tredjedel av landoverflata på jorda. Varme ørkenar har vanlegvis store temperaturvariasjonar gjennom dagen og frå årstid til årstid, med høge dagtemperaturar og låge nattetemperaturar (på grunn av den låge fukta). I varme ørkenar kan temperaturen nå 45 °C eller høgare på dagtid om sommaren, og verte 0 °C eller lågare om vinteren. Vassdamp i lufta svekkar den infraraude solstrålinga som når bakken om dagen og hindrar varmestrålinga bort frå bakken om natta, og i dei tørre ørkenane forsvinn denne effekten. Byområde i ørkenar syner som regel ikkje denne døgnlege temperaturvariasjonen, hovudsakleg på grunn av varmeøyeffekten. 
 
Mange ørkenar oppstår i området med regnskugge, der fjell blokkerer tilførsel av nedbør til området. Ørkenar består ofte av sand eller steinflater. Sanddyner som ergar eller steinete overflater kalla hamadaflater utgjer berre ein mindre del av ørkenane. Typisk har ørkenane steinete terreng med minimal utvikling av jordsmonnet og lite vegetasjon. Jordsmonnet er steinete på grunn av den låge kjemiske nedbrytinga. 

Søkk i terrenget kan vere dekte av saltflater. Eoliske prosessar (vind) er ein av dei viktigaste faktorane som former ørkenlandskapa. 

Kalde ørkenar eller polarørkenar syner liknande trekk, bortsett frå at nedbøren i stor grad kjem som snø og ikkje regn. Antarktis er den største kalde ørkenen i verda og 98 % består av ein tjukk kontinental iskalott og 2 % består av bert fjell. Tørrdalane er eit område i Antarktis som nesten aldri får noko snø i det heile, og islagte saltsjøar tyder på at fordampinga er langt større enn snøfallet. Den kraftige katabatiske vinden fordampar sjølv direkte frå is, så dalane har store område med isfrie overflater der isen har fordampa. 

Den største varme ørkenen i verda er Sahara.

Ørkenar inneheld stundom verdifulle mineral som anten har vorte danna i dei tørre omgjevnadane eller som har kome til overflata på grunn av erosjon. På grunn av dei særs tørre tilhøva er somme ørkenar ideelle stader for å bevare lekamar eller fossil.

Sjå òg 
 Sandstorm
 Forørkning i Afrika
 Avskoging i Afrika

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Desert» frå , den 30. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Geomorfologi
Steppeklima

Steppeklima (BS) skildrar hovudsakleg klimasoner utanfor arktiske strøk som har ein låg årleg nedbørsnormal (200-400 mm) og som i hovudsak har vegetasjon i form av småskog og kort gras. 

Köppen si klimaklassifisering omhandlar klimaet på steppene (BS) som området mellom ørkenområda (BW) og dei meir fuktige klimaområda der ein kan drive jordbruk. I tillegg har ein krav for temperatur og årstidsvariasjon i nedbør, slik at steppeklima ikkje gjeld for dei store skogområda i Canada og Sibir. Grenseverdien for nedbør finn ein ved å multiplisere den årlege middeltemperaturen i °C med 20, så legge til 280 om 70 % eller meir av den totale nedbøren kjem i det halvåret sola står høgast på himmelen (april-september på nordlege halvkule, oktober-mars på sørlege), eller legge til 140 om 30-70 % av den totale nedbøren kjem i denne perioden, eller 0 om mindre enn 30 % av den totale nedbøren kjem i denne perioden. Visst den totale nedbøren er mindre enn grenseverdien, men meir enn halvparten av grenseverdien vert klimaet klassifisert som steppeklima.

Døme 
 Den kasakhstanske steppa
 Sertão i Brasil
 Prærien i USA og Canada
 Sahel i det sørlege området av Sahara. 
 Store delar av audemarka i Australia, som krinsar rundt dei sentrale ørkenområda.

Fotnotar 

Klimasoner og typar
Fuktig subtropisk klima

Fuktig subtropisk klima er ei klimasone som er varm og fuktig om sommaren og kjølig eller mild om vinteren. Nedbørsmengdene er meir eller mindre jamnt fordelt gjennom året. Det er mange område som fell inn under denne klimasona, og uttrykket «subtropisk» kan vere misvisande for vinterklimaet i dei kjøligare områda innanfor sona. Vinternedbør, av og til som snø, får ein i samband med store lågtrykkssystem som vestavinden fører frå vest mot aust. Nedbøren om sommaren kjem stort sett i samband med torevêr og av og til i samband med tropiske stormar eller tropiske syklonar. Fuktig subtropisk klima finn ein på søraustsida av alle kontinenta utanom Antarktis, hovudsakleg mellom 24º og 37º. Dei årlege normale ekstremtemperaturane er hovudsakleg mellom -12 °C og 43 °C, men dette kan variere stort frå stad til stad.

Fuktig subtropisk klima i Europa 
Det er hovudsakleg i sørlege delar av Europa, der ein ikkje har Middelhavsklima, at ein finn denne typen klima. Det er område frå Podalen i Nord-Italia og søraustover gjennom Slovenia og Kroatia. Nedbør om sommaren kjem i mykje større mengder enn i Middelhavsklimaet, og vintertemperaturane er berre like over frysepunktet.

Fuktig subtropisk klima i Asia 
Denne klimatypen finn ein på den austlege og sentrale kysten av Kina, hovudsakleg mellom elvene Huang He og Chang Jiang, i tillegg til sørlege delar av Sør-Korea og låglandet i Japan. Det er derimot vanskeleg å skilje mellom fuktig subtropisk klima og fuktig kontinentalklima i Japan, særleg i sørleg område og i forskjellige høgder.

Fuktig subtropisk klima i Sør-Amerika 
I Sør-Amerika finn ein vanlegvis denne klimatypen i pampas i Argentina og Paraguay, Uruguay og sørlege område av Brasil.

Fuktig subtropisk klima i Afrika 
I Afrika finn ein denne klimatypen berre lengst søraust på kysten av Sør-Afrika, inkludert Durban og nordover til dei aller sørlegaste områda av Mosambikk.

Fuktig subtropisk klima i Australia 
I Australia har ein ei smal sone nord i New South Wales og kysten av Queensland med denne typen klima. Nord for Brisbane vert derimot klimaet rekna som tropisk.

Fuktig subtropisk klima i Nord-Amerika 
Denne typen klima i Nord-Amerika har ein nesten berre i Sørstatane i USA, med unntak av dei nordlege områda av desse statane. 

Klimasoner og typar
Nettstad

Ein nettstad er ei samling nettsider vanlegvis samla innanfor eit domene eller subdomene på verdsveven på Internett.

Ei nettside er eit dokument. Dette er vanlegvis skriven i HTML som er ein måte å kode ei nettside på, og vil nesten alltid vere tilgjengeleg via HTTP. HTTP er ein protokoll som overfører informasjon frå ein vevtenar til brukaren sin nettlesar. 

Alle offentleg tilgjengelege nettstader er ein del av verdveven som er eit enormt informasjonsnett. 

Sidene til ein nettstad vil vere tilgjengeleg frå ei felles rot. Denne rota blir kalla ei heimeside. Vanlegvis vil sidene vere fysisk på den same tenaren. URLane til ein nettstad organiserer sidene i eit hirarki sjølv om hyperlenkene mellom sidene avgjer korleis brukaren vil oppfatte strukturen til ein nettstad. 

Nokre nettstader krev abonement før ein brukar får tilgang til innhaldet. Døme på slike abonementssider kan vere mange pornografiske sider, ein del nyhende nettstader, spelenettstader og stader som tilbyr aksjeinformasjon.

Den første nettstaden vart laga i 1991. Den 30. april i 1993 gjorde CERN det kjent at verdsveven ville vere gratis for alle. Ein kopi av den originale første nettstaden laga av Tim Berners-Lee finn du her.

Kjelder 
 Wikipedia på engelsk

 
Internett
Verdsveven
Maritimt klima

Maritimt klima eller kystklima er klima ein vanlegvis har på vestkysten av kontinent på midlare breidder, og søraust i Australia. Liknande klima kan ein òg finne i høgare strøk av kystnære tropiske område og på lesdia av fjellrekkjer langs kysten i tropane. Dette klimaet utgjer gruppene Cfb og Cwb i Köppen si klimaklassifisering. 

Maritimt klima har ofte mindre temperaturvariasjonar enn andre stader som ligg på same breidder, og skil seg frå middelhavsklimaet ved større nedbørsmengder om sommaren. Dermed har ein nedbør store delar av året, bortsett frå i visse høgare strøk i tropane, som elles ville hatt tropiske savanneklima om ikkje høgda hadde ført til lågare temperaturar. Nordvestlege område av Stillehavet fell òg delvis utanfor denne klimagruppa på grunn av tørre somrar, men regnsesongen er så pass våt og lang at ein unngår tørkeperioden ein vanlegvis får i samband med middelhavsklima.

Kystklima har kjølige, men ikkje kalde, vintrar og milde og til dels varme somrar. Somrane er generelt òg mykje kjøligare enn område med fuktig subtropisk klima. Dei fleste maritime klima får ein god del nedbør, men det finst visse område, som Patagonia i Argentina, med tørt kystklima.

Subarktisk maritimt klima 
I kyststrøk på polsida av område med maritimt klima finn ein som regel subarktisk maritimt klima (Köppen Cfc) med relativt milde vintrar og kjølige somrar og ein sommarsesong (med middeltemperatur på minst 10 °C) mindre enn fire månader. Døme på denne typen klima er kyststrøka av Island eller dei sørlegaste områda av Chile.

Døme 
 Dublin i Irland
 London i Storbritannia
 Amsterdam i Nederland
 Brussel i Belgia
 Paris i Frankrike
 Bergen i Noreg
 Hamburg i Tyskland
 København i Danmark
 Szczecin i Polen
 Vigo i Spania
 Samsun i Tyrkia 
 Hobart i Australia
 Portland i Oregon i USA
 Seattle i Washington i USA
 Vancouver i Canada
 Puerto Montt i Chile
 Mar del Plata i Argentina
 Wellington på New Zealand

Døme på stader med subarktisk maritimt klima (Cfc) 
 Reykjavík på Island
 Harstad i Noreg
 Thorshavn på Færøyane
 Punta Arenas i Chile
 Ushuaia i Argentina
 Unalaska (tidlegare Dutch Harbor) i Alaska i USA

Klimasoner og typar
Kyst