alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sanctuary Islands

Sanctuary Islands er ei gruppe småøyar som ligg like utanfor vestsida av Chavez Island, 0,5 nautiske mil (0,9 km) sørvest for Link Stack, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi desse øyane gav ein leirplass i ly for hundekøyrelag frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå Prospect Point-stasjonen i 1957, og det ligg fleire små ankringsplassar som vart nytta av British Naval Hydrographic Survey Unit i 1957-58.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Sanaviron Island

Sanaviron Island er ei øy som ligg utanfor Northeast Glacier, søraust for Audrey Island, Debenham Islands, i Marguerite Bay på Fallières Coast. Ho vart kartlagd av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1950–51, som to småøyar (truleg på gunn av noko overliggande is) og kalla «Islotes Sanaviron» etter det argentinske skipet «Sanaviron», som vart nytta til sjøoppmaling i området. Det vart sidan oppdaga at det er snakk om ei enkel øy.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Fallières Coast
Screen Islands

Screen Islands er ei øygruppe som strekkjer seg nordvestover frå Aguda Point i 1,5 nautiske mil (2,8 km) over innløpet til Hidden Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 fordi dei danna ein skjerm over innløpet til Hidden Bay.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Danco Coast
Short Island

Short Island er ei øy som ligg 4,0 km sørvest for Cape Page, like utanfor vestkysten av Graham Land. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1952. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Short Brothers, eit britisk firma starta av Eustace, Oswald og Horace Short, som i 1909 fekk ordre frå dei kjende Wright-brørne om å bygge seks fly, slik at Shorts vart den første flyfabrikken i verda.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Davis Coast
Solstreiføya

Solstreiføya er den sørlegaste av dei små øygruppene ved austsida av Foyn Harbor i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho fekk dette namnet av kvalfangarar som opererte i området fordi den norske kvalbåten «Solstreif» var fortøydd til øya i 1921-22, og truleg i andre sesongar òg.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Danco Coast
Sphinx Island

Sphinx Island er ei øy som ligg i innløpet til Barilari Bay langs vestkysten av Graham Land. Ho har ein berr, steinete topp med vertikale veggar på alle fire sidene. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Sprightly Island

Sprightly Island er ei øy 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Spring Point i Hughes Bay i Graham Land. Ho vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen (1897–99). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter den britiske selfangaren Sprightly, kaptein Hughes, som vitja dette området 1824-25.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Danco Coast
Sterna Island

Sterna Island er ei lita øy som ligg 0,7 nautiske mil (1,3 km) nord for Darboux Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi mange terner hekkar her.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Stonington Island

Stonington Island er ei klipperik øy som ligg 1 nautisk mil nordaust for Neny Island i den austlege delen av Marguerite Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Stonington Island  er 750 meter lang frå nordvest til søraust og 300 meter brei og via ei snøfonn knytt til Northeast Glacier på fastlandet. East Base, basen til U.S. Antarctic Service (USAS) sin ekspedisjon (1939–1941), vart bygd på Stonington Island og øya vart av dei kalla opp etter Stonington i Connecticut, heimehamna til sluppen «Hero» som kaptein Nathaniel Palmer nytta då han såg Antarktis i 1820.

Basen var òg British Antarctic Survey sin Base E under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, og var base for operasjonar for mange historiske landmålingsoppdrag på Den antarktiske halvøya i 1940-åra. Base E var i drift til februar 1975, og vart vaska og reparert i 1992.

Hytta er verna under Antarktistraktaten.

Klima

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Edith Ronne
 Tragic Corner

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stonington Island» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Graham Land
Fallières Coast
Shipwrecked av Genesis

«Shipwrecked» er ein song av det britiske rockebandet Genesis frå 1997 på albumet deira ...Calling All Stations.... Songen vart ein mindre hitt og nådde 54. plass på singellista i Storbritannia og 82. plass i Tyskland.

Songen er klassifisert som ein song om slutten på eit forhold. Songen handlar om nokon som nyleg har enda eit forhold med nokon og no føler seg «skipbroten», håplaus og aleine. 

Somme singelversjonar inneheld akustiske versjonar av «No Son of Mine», «Lover's Leap» og «Turn It on Again» som B-sider.

Innhald

CD-singel, part 1
Virgin / gendx14

CD-singel, part 2
Virgin / gensd14

Medverkande
Ray Wilson – solovokal
Tony Banks – klaverinstrument, akustisk gitar, korvokal 
Mike Rutherford – gitarar, bass, korvokal
Nir Zidkyahu – trommer, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shipwrecked (Genesis song)» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1997
Singlar frå 1997
Genesis-songar
Atlantic Records-singlar
Virgin Records-singlar
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Mike Rutherford
Not About Us

«Not About Us» er ein song av det britiske rockebandet Genesis frå 1997 på albumet ...Calling All Stations.... Det var den tredje og siste singelen frå albumet. Singelen nådde 66. plass på singellista i Storbitannia og 81. plass i Tyskland. Det var den siste singelen til bandet med Ray Wilson som vokalist.

Musikkvideo
Det vart laga ein musikkvideo for singelen. Heile bandet var med i videoen utanom Nir Zidkyahu som hadde slutta i Genesis for andre prosjekt.

Innhald
Not About Us CD1
 «Not About Us» (radio edit) - 4:04
 «Anything Now» (Non-Album Track) - 6:58
 «Sign Your Life Away» (Non-Album Track) - 4:44
 «Run Out of Time» (Non-Album Track) - 6:07
Tota lengd: 21:53

Not About Us CD2
 «Not About Us» - 4:38
 «Dancing with the Moonlight Knight» (akustisk)
 «Not About Us» (akustisk)
 «Follow You Follow Me» (akustisk)

Medverkande
Tony Banks: klaverinstrument
Mike Rutherford: gitar, bass
Ray Wilson: vokal
Nir Z: trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Not About Us» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Genesis-songar
Songar frå 1997
Singlar frå 1998
Virgin Records-singlar
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Mike Rutherford
Turn It On Again: The Hits

Turn It On Again: The Hits er eit samlealbum av det britiske bandet Genesis. Albumet vart først gjeve ut som eit enkelt album den 26. oktober 1999 av Virgin Records i England og av Atlantic Records i USA. 

I 2007 vart ei dobbelplateutgåve kalla The Tour Edition gjeve ut for å marknadsføre Turn It on Again-turneen. Alle songane utanom «The Carpet Crawlers 1999» vart miksa på nytt av Nick Davis. I tillegg inneheld albumet fleire songar frå alle albuma i katalogen til bandet (utanom From Genesis to Revelation). I tillegg til dobbel-CDen vart det gjeve ut ein versjon med to CDar og to DVDar, som inkluderte DVDane The Video Show og When in Rome.

Sjølv om dei fleste songane er frå Phil Collins-tida i bandet (1976–1992), strekkjer samlinga seg attende til «I Know What I Like (In Your Wardrobe)» frå Selling England by the Pound i 1973, den einaste songen frå Peter Gabriel-åra. Ei nyinnspeling av «The Carpet Crawlers» med Gabriel, Collins og Steve Hackett som vart spelt inn i 1999, er derimot òg med på albumet. 

Då det kom ut nådde det fjerdeplassen på den britiske albumlista og 65. plass i USA, der ho selde til gullplate. 

Den doble utgåva frå 2007 vart òg populær og nådde 5. plass på den britiske albumlista. 

Dei sju bokstavane i Genesis-logoen på omslaget er henta frå forskjellige plateomslmag opp gjennom åra. Desse er: 
«G» frå ...And Then There Were Three...
«E» frå We Can't Dance
«N» frå Calling All Stations
«E» frå The Lamb Lies Down On Broadway
«S» frå Duke
«I» frå Genesis
«S» frå Invisible Touch

Innhald

Originalalbum

The Tour Edition

Disc 1

Disc 2

Lister 
Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Turn It On Again: The Hits» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1999
Album produserte av Nick Davis
Album produserte av Hugh Padgham
Album produserte av Trevor Horn
Album produserte av David Hentschel
Genesis-album
Doble samlealbum
Virgin Records-album
Atlantic Records-album
Platinum Collection av Genesis

Platinum Collection er ein plateboks av det britiske rockebandet Genesis. Det kom ut i 2004 i Storbritannia og eit år seinare i USA. 

Det består av tre plater som dekkjer heile karrieren til Genesis frå perioden med Peter Gabriel og Anthony Phillips, gjennom perioden med Phil Collins som frontmann til dei siste innspelingane med Ray Wilson som songar. Som med Genesis Archive 1967–75 frå 1998 er det meste i samlinga stort sett sett opp i motsett kronologisk rekkefølgje (utanom at tittelsporet på ...Calling All Stations... kjem til slutt på den første plata). Dei fleste songane på albumet vart miksa på nytt av Nick Davis.

Albumet inneheld songar frå alle studioalbuma deira (utanom debutplata From Genesis to Revelation) frå Trespass i 1970 til ...Calling All Stations... i 1997. Då det kom ut nådde albumet 21. plass på den britiske albumlista og 100. plass i USA. 
     

Innhald
Disk ein

Disk to

Disk tre

ListerAlbum'

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Platinum Collection (Genesis album)» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Plateboksar
Triple samlealbum
Album produserte av Nick Davis
Album produserte av Hugh Padgham
Album produserte av David Hentschel
Genesis-album
Samlealbum frå 2004
Atlantic Records-album
Virgin Records-album
Live over Europe 2007

Live over Europe 2007 er det sjette konsertalbumet til det britiske bandet Genesis spelt inn under Turn It on Again: The Tour i 2007. Det kom ut i Nord-Amerika på Atlantic Records den 20. november 2007, og i Europa på Virgin Records den 26. november 2007.

Innhald

Disk 1

Disk 2

Medverkande
Phil Collins – solovokal, perkusjon, trommer
Tony Banks – klaverinstrument, korvokal
Mike Rutherford – bass, 12-strengsgitar, gitar, korvokal

Andre musikarar
Daryl Stuermer – gitar, bass, korvokal
Chester Thompson – perkusjon, trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live over Europe 2007» frå ,  den 22. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Genesis-album
Konsertalbum frå 2007
Album produserte av Nick Davis
Atlantic Records-album
Virgin Records-album
Svartstylteløpar

Svartstylteløpar (Himantopus novaezelandiae, maori kakī) er ein av dei seks stylteløparartane som er medlem av avosettfamilien, Haematopodidae. Han er kritisk trua og endemisk til New Zealand og finst som hekkefugl i avgrensa område sentralt på Sørøya, somme òg på Nordøya utanom hekketida.

Skildring 
Vaksne svartstylteløparar har ei komplett svart fjørdrakt med noko grønskin, nebbet er òg svart, medan beina er raude og særs lange. Juvenile fuglar har først ei fjørdrakt med kvit framdel av kroppen, hals og hovud. Dei har ein svart flekk rundt auget og nakken er grå. Ungfuglar har dessutan bleik raudfarge på beina. Denne arten er ca. 40 centimeter lang med kroppssvekt på rundt 220 gram.

Dietten består av insekt, dei tar døgnfluger, vårfluger og andre virvellause dyr i vatn. Dei kan supplere med blautdyr og fisk og andre insekt som buksymjarar, Corixidae.

Ein finn hekkande svartstylteløparen avgrensa til Waitaki Valley og i Mackenzie-basenget i Mackenzie District, ein del av indre, sørlege Canterbury. Hekkehabitata er elvesider og små innsjøar, ofte på øyar i innsjøar og nokre gonger i myrområde. Hekkeområdet og overvintringsområdet er mykje det same, men nokre fuglar kan trekke mot estuar på austkysten om vinteren og andre trekker opp til Kaipara og Kawhia Harbour på vestsida av Nordøya.

Svartstylteløparpar hekkar einslege i sitt eiget territorium. Reira er laga av grus eller småstein. Kullet er typisk 4 egg. Begge foreldra tar del i reirbygging og ruging, rugetida er rundt 25 dagar og ungane kan flyge etter ca. 40 dagar. Dei fleste er 3 år når dei blir hekkefuglar, og det eldste kjente individet av fritt levande svartstylteløpar blei over 19 år.

Etter intenst vernearbeid frå 1981 var det totalt over 200 fritt levande individ i august 2009, inklusive 80 utslepte fuglar som var alte opp i fangenskap. Populasjonen er trudd å vere aukande. Svartstylteløparen blei nesten utrydda på grunn av innførte predatorar, drenering av våtmark og dambygging til vasskraftutbygging. Hybridisering med den langt meir talrike arten australstylteløpar er eit anna trugsmål.

Kjelder 

 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Himantopus novaezelandiae . Henta frå http://www.birdlife.org den 22. oktober 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av Svartstylteløparar hos Internet Bird Collection 
 Gerard Hutching. Wading birds - Stilts, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09

Avosettfamilien
Fuglar endemiske til New Zealand
Ola Stavseng

Ola Stavseng () er ein norsk bilethoggar. Han arbeider i eit klassisk figurativt formspråk, i tradisjonelle material som leire, gips, tre, terracotta, bronse, granitt og marmor. I yrket som biletkunstnar er han plassert både i tradisjonen av internasjonal europeisk - og norsk kunst. 

Stavseng har statuar ståande i mellom anna Stordal, Ålesund, Sykkylven, Hareid, Fosnavåg, Brattvåg, Rauma, Sunndalsøra.

Han utfører utsmykkingsoppdrag, minnesmerke, portrett og frie arbeid, utført av rundskulptur eller relieff. Frå 1970 har arbeida hans vorte presenterte i utstillingar i inn- og utland og innkjøpt til ulike private og offentlege kunstsamlingar i Noreg og andre land. Sidan 1974 har han også i periodar gjeve undervisning innan kunstfag som skulptur og teikning på ulike nivå; kunsthøgskule, kunstfagskule og ungdomsskule.

Han er son av Ole Gustav Stavseng.

Utdanning 
Stavseng har kunstutdanning frå Noreg, Sverige og Italia. Han budde og arbeidde i Italia periodane 1976–1980 og 1983-1993. Sidan har han vore busett i heimbygda Stordal.

Dei fyrste studieåra gjekk i stor grad med til å orientere seg innan ulike modernistiske formspråk etter som desse kom til å prege samtidskunsten. Ved mange års opphald i Roma og Toscana vart han godt kjend med gresk og italiensk biletkunst, ikkje minst ved flittige besøk i kyrkjer og kunstmuseum. Her kunne han m.a. studere på nært hald store kunstverk frå italiensk renessanse.

Han fekk også teke til seg av kunnskap og innsikt i handdverk og teknikk i det sterke fagmiljøet som ein enno finn i m.a. bronsestøyperi og marmorstudio i Carrara og Pietrasanta.

Etter to år ved Scuola Del Marmo i Carrara, gav eit vidare opphald i det sterke fagmiljøet her og i Pietrasanta og også stort utbytte. I bronsestøyperiet Tommasi fekk han særs nyttig praksis takka vere stor velvilje frå støypemeister Massimo Del Chiaro. Arbeid ved støyperi og Versliese og Mariani gav også rik erfaring. I verkstaden til m.a. Jacopo og Ricardo Giannoni, fekk han verdifull forståing for utføring av skulptur i marmor.

Kjelder
 www.olastavseng.no

Folk frå Stordal
Norske biletkunstnarar
Heggedal

Heggedal er ein tettstad sør i Asker kommune i Viken. Staden ligg ved eit større vatn, Gjellumvannet, og gjennom staden renn elva Skithegga. 

Namnet har staden etter garden Heggedal, som òg har gjeve namn til jarnbanestasjonen Heggedal på Drammensbanen, som hadde  mykje å seie for at Heggedal utvikla seg til ein industristad på slutten av 1800-talet. Mellom anna vart det då skipa til meieri, kraftverk, den seinare så vidgjetne Sætre kjeksfabrikk på garden Sætre, ein fyrstikkfabrikk og seinare ein ullvarefabrikk. Verksemdene vart med tida flytta ut or bygda eller lagde ned, og bygningen til ullvarefabrikken er no mellom anna gjort om til lokale for kunstfagskule og verkstader for kunstnarar.

Etter at Drammensbanen vart lagd om mellom Asker stasjon og Drammen, er Heggedal stasjon vorte ein stasjon på Spikkestadbanen (Røykenbanen).

Geografi i Asker
Tettstader i Viken
Jan van der Heyden

Jan van der Heyden () var ein hollandsk målar i den nederlandske gullalderen. 

Han arbeidde òg som oppfinnar og ingeniør, og vert rekna som oppfinnaren av moderne brannslokkingsteknikk. I 1672 fann han opp brannslange. Han konstruerte også den første brannsprøyta som både kunne suga og trykka vatn.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Nederlandske målarar
Nederlandske oppfinnarar
Brannslokking
Målarar frå 1600-talet
Målarar frå 1700-talet
Tadpole Island

Tadpole Island er ei øy like nord for Ferin Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Øya vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 og namnet skildra forma til øya sett frå lufta. Tadpole er «rumpetroll» på engelsk.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Terra Firma Islands

Terra Firma Islands er ei lita øygruppe som ligg 8 nautiske mil (15 km) nord for Cape Berteaux, utanfor vestkysten av Graham Land i Vest-Antarktis. Ho vart grovt kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1936. Namnet «Terra Firma Island» vart nytta om den største øya (Alamode Island), fordi eit depotlaget til BGLE slo leir her etter at havisen braut opp. Sidan vart namnet Terra Firma Islands nytta om heile gruppa. 

Terra Firma Islands er det sørlegaste punktet i verda der det veks gras (antarktisk hårgras) og blomar (antarktisk perleurt) naturleg.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Terra Firma Islands» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Graham Land
Fallières Coast
Tonkin Island

Tonkin Island er ei smal, isdekt øy som ligg 11 nautiske mil (20 km) søraust for Choyce Point på Bowman Coast i Larsen isbrem. Øya er merkt med isfrie fjelltoppar i kvar ende. Øya vart oppdaga og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og kalla opp etter John E. Tonkin, assistent i FIDS ved Stonington Island, 1945–47. Ho vart kalla Lewis Island av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) etter at det vart teke fleire flyfoto i 1947. Namna Isla Mateo de Toro Zambrano og Isla Riquelme, syner til nordlege og sørlege delar av denne øya, vist som to øyar på eit chilensk kart frå 1947.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Bowman Coast
Tot Island

Tot Island  er ei lita øy som ligg like nord for nordaustenden av Lahille Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi øya er særs lita. Tot tyder «pjokk» eller liknande på engelsk.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Trepassey Island

Trepassey Island er ei lita klipperik øy 0,6 nautiske mil (1,1 km) søraust for Stonington Island i Neny Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Fleire øyar vart grovt kartlagde i området av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, og av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Dei vart kartlagde igjen i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter M.V. «Trepassey», skipet som vart nytta av FIDS då dei oppretta ein base på Stonington Island i 1946.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Fallières Coast
Triad Islands

Triad Islands er ei gruppe på tre småøyar som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) aust for Chavez Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 og namnet skildrar at det er tre øyar i gruppa.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Trigonia Island

Trigonia Island er ei lita øy like utanfor sørenden av Beer Island, som ligg 8 nautiske mil (15 km) vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Trout Island

Trout Island er ei øy like aust for Salmon Island i Fish Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet (Aureøya) av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi ho er ei av Fish Islands (Fiskeøyane).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Trump Islands

Trump Islands er ei lita øygruppe som ligg 4 nautiske mil (7 km) sørvest for Dodman Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Turnabout Island

Turnabout Island er ei snødekt øy i Saffery Islands, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) sørvest for Black Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill. Ho fekk dette namnet fordi ho var staden ein hundesledetur under BGLE snudde i august 1935, då dei møtte ope farvatn sørvest for øya. Turnabout er engelsk for «å snu om».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Vagrant Island

Vagrant Island er den nordlege av to øyar like vest for Rambler Island i Bragg Islands, som ligg i Crystal Sound kring 7,5 nautiske mil (14 km) nord for Cape Rey i Graham Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Namnet kjem av nærleiken til Rambler Island. Rambler tyder «vandrar» eller «omstreifar» på engelsk, og vagrant tyder «landstrykar».

Sjå òg 
Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Upper Island

Upper Island er ei smal øy ved nordsida av Mutton Cove, som ligg mellom Cliff og Harp Island og 13 km vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land.  Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under John Rymill.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Useful Island

Useful Island er ei antarktisk øy 3 km vest for Rongé Island med ei rekkje skjer mellom, som ligg i Gerlachesundet utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Adrien de Gerlache. Namnet var med på eit kart basert på ei landmåling frå 1927 av mannskap frå Discovery Investigations på RRS «Discovery».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Danco Coast
Vieugue Island

Vieugue Island er ei øy ved vestsida av Grandidier Channel, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Duchaylard Island og 12 nautiske mil (22 km) vest-nordvest for Cape Garcia, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter Monsieur Vieugue, ein fransk embetsmann i Buenos Aires.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast