alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Najader

Najader (frå gresk νάειν, 'strøyma') var i gresk mytologi nymfer for ferskvatn: elvar, bekkar, kjelder, brønnar og vatn. Syskna deira, nereidene og okeanidene, var knytt til Middelhavet og hav elles.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Najader» frå , den 5. januar 2008. 

Nymfer
Carbonia

Carbonia er ein by i Italia. Han ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia i lag med Iglesias og har om lag 30 000 innbyggjarar.

Carbonia var provinshovudstad for den tidlegare provinsen Carbonia-Iglesias. Då Sud Sardegna blei oppretta i 2016, blei han mellombels hovudstad i den nye provinsen.

Historie 
Carbonia vart offisielt grunnlagd 18. desember 1938. Mussolini sjølv gav ordre om å byggje byen og var til stades då han vart innvia. Byen vart bygd for å huse arbeidarane til ei gruve i nærleiken. Namnet Carbonia kjem av det italienske ordet for kol, som er ein stor ressurs i området.

Bakgrunnsstoff 

 Carbonia på sardina.net

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carbonia» frå , den 5. januar 2008. 
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i provinsen Sud Sardegna
Tumbes-regionen

Tumbes-regionen (quechua Tunpis suyu) er kystregionen i Peru lengst nord i landet. Han har grenser mot 
Piura-regionen i sør og er elles omslutta av Ecuador i nord og aust.
Tumbes-regionen er på 4 046 km² og har 1 191 713 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Tumbes.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 3 provinsar som igjen er delt inn i til saman 12 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Contralmirante Villar (Zorritos)
 Tumbes (Tumbes)
 Zarumilla (Zarumilla)

 
Regionar i Peru
Piura-regionen

Piura-regionen (quechua Piwra suyu) er ein region i Peru med kystlinje mot Stillehavet nord i landet. Han har grenser mot 
Tumbes-regionen og Ecuador i nord, mot Lambayeque-regionen i sør og mot Cajamarca-regionen i aust.
Piura-regionen er på 35 892 km² og har 1 630 772 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Piura.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 8 provinsar som igjen er delt inn i til saman 64 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Ayabaca (Ayabaca)
 Huancabamba (Huancabamba)
 Morropón (Chulucanas)
 Paita (Paita)
 Piura (Piura)
 Sechura (Sechura)
 Sullana (Sullana)
 Talara (Talara)

 
Regionar i Peru
La Libertad-regionen

La Libertad-regionen er ein region i Peru med kystlinje mot Stillehavet nord i landet. Han har grenser mot 
Lambayeque-regionen, Cajamarca-regionen og Amazonas-regionen i nord, mot San Martín i aust og mot Huánuco-regionen og Ancash i sør.
La Libertad-regionen er på 25 500 km² og har 1 539 774 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Trujillo.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 12 provinsar som igjen er delt inn i til saman 80 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Ascope (Ascope)
 Bolívar (Bolívar)
 Chepén (Chepén)
 Gran Chimú (Cascas)
 Julcán (Julcán)
 Otuzco (Otuzco)
 Pacasmayo (San Pedro de Lloc)
 Pataz (Tayabamba)
 Sánchez Carrión (Huamachuco)
 Santiago de Chuco (Santiago de Chuco)
 Trujillo (Trujillo)
 Virú (Virú)

 
Regionar i Peru
San Martín-regionen

San Martín-regionen er ein region i Andes nordaust i Peru. Han omkrinsa av 
Amazonas-regionen og Loreto-regionen i vest, nord og aust og har grenser mot La Libertad-regionen i vest og mot Huánuco-regionen i sør.
San Martín-regionen er på 51 253 km² og har 669 973 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Moyobamba.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 10 provinsar som igjen er delt inn i til saman 77 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Bellavista (Bellavista)
 El Dorado (San José de Sisa)
 Huallaga (Saposoa)
 Lamas (Lamas)
 Mariscal Cáceres (Juanjuí)
 Moyobamba (Moyobamba)
 Picota (Picota)
 Rioja (Rioja)
 San Martín (Tarapoto)
 Tocache (Tocache Nuevo)

 
Regionar i Peru
Ancash-regionen

Ancash-regionen er ein region i Peru med kystlinje mot Stillehavet midt i landet. Han har grenser mot 
La Libertad-regionen i nord, mot Huánuco-regionen i aust og mot Lima-regionen i sør.
Ancash-regionen er på 35 914 km² og har 1 039 415 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Huaraz.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 20 provinsar som igjen er delt inn i til saman 165 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn:

 
Regionar i Peru
Lima-regionen

Lima-regionen er ein av 24 regionar i Peru. Regionen ligg sentralt i landet med kystlinje mot Stillehavet og har Huacho som regionhovudstad. Regionen omkrinsar Lima-provinsen i vest, provinsen som svarar geografisk til byen Lima. 

Lima-regionen er på 32 129 km² og har 780 881 innbyggjarar (2005).

Geografi 
Lima-regionen har grenser mot 
Ancash-regionen i nord, mot Huánuco, Pasco og Junín i aust og mot Huancavelica i søraust. Regionen har både ei kystsone og ei fjellsone med stort mangfald i landskapet. 

Costa eller Chala ligg frå 0 til 500 meter over havnivået medan Janca eller Cordillera går over 4800 moh. Dei største områda er Yunga (500 til 2300 moh.) og Quechua (2300 til 3500 moh).

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 9 provinsar som igjen er delt inn i til saman 128 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Barranca (Barranca)
 Cajatambo (Cajatambo)
 Cañete (San Vicente de Cañete)
 Canta (Canta)
 Huaral (Huaral)
 Huarochirí (Matucana)
 Huaura (Huacho)
 Oyon (Oyon)
 Yauyos (Yauyos)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lima Region» frå ,  den 5. januar 2008.  
 

 
Regionar i Peru
Callao-regionen

Callao-regionen er minste regionen i Peru. Fastlandet av regionen ligg mot Stillehavet omkrinsa av Lima. I regionen finn ein hamnebyen Callao og øyane San Lorenzo, El Frontón, Cavinzas og Palomino.
Callao-regionen er på 147 km² og har 1 810 568 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Callao.

Politisk inndeling 
Regionen har berre ein provins, Provincia Constitucional del Callao.

 
Regionar i Peru
Huancavelica-regionen

Huancavelica-regionen er ein region sentralt i Peru. Han har grenser mot 
Lima-regionen og Ica-regionen i vest, mot Junín i nord og mot Ayacucho i aust.
Huancavelica-regionen er på 22 131 km² og har 447 054 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Huancavelica.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i sju provinsar som igjen er delt inn i til saman 94 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Acobamba (Acobamba)
 Angaraes (Lircay)
 Castrovirreyna (Castrovirreyna)
 Churcampa (Churcampa)
 Huancavelica (Huancavelica)
 Huaytara (Huaytara)
 Tayacaja (Pampas)

 
Regionar i Peru
Ayacucho-regionen

Ayacucho-regionen er ein region i Peru som ligg i sørlege og sentrale delen av Andes i landet. Han har grenser mot 
Huancavelica-regionen i vest, mot Ica-regionen og Arequipa-regionen i sør, mot Apurímac og mot Cuzco i aust.
Ayacucho-regionen er på 20 895 km² og har 418 882 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Ayacucho.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 11 provinsar som igjen er delt inn i til saman 111 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Cangallo (Cangallo)
 Huamanga (Ayacucho)
 Huanca Sancos (Sancos)
 Huanta (Huanta)
 La Mar (San Miguel)
 Lucanas (Puquío)
 Parinacochas (Coracora)
 Paucar del Sara Sara (Pausa)
 Sucre (Querobamba)
 Víctor Fajardo (Huancapí)
 Vilcas Huamán (Vilcas Huamán)

 
Regionar i Peru
Moquegua-regionen

Moquegua-regionen er ein liten region sør i Peru som har ei kort kystlinje og strekkjer seg innover i høglandet. Han har grenser mot 
Arequipa-regionen og Puna-regionen i nord og mot Tacna i søraust.
Moquegua-regionen er på 15 734 km² og har 163 757 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Moquegua.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 3 provinsar som igjen er delt inn i til saman 20 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 General Sánchez Cerro (Omate)
 Ilo (Ilo)
 Mariscal Nieto (Moquegua)

 
Regionar i Peru
Tacna-regionen

Tacna-regionen er regionen som ligg lengst sør i Peru. Han har kystlinje mot Stillehavet, grensar til Chile og Bolivia i søraust, mot Moquegua-regionen i nordvest og mot Puna-regionen i nord.
Tacna-regionen er på 16 076 km² og har 274 496 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Tacna.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 4 provinsar som igjen er delt inn i til saman 26 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Candarave (Candarave)
 Jorge Basadre (Locumba)
 Tacna (Tacna)
 Tarata (Tarata)

 
Regionar i Peru
Puno-regionen

Puno-regionen er regionen som ligg lengst søraust i Peru. Han har grenser mot
Bolivia i aust og mot Madre de Dios-regionen i nord, 
Cuzco-regionen og Arequipa-regionen i vest, mot 
Moquegua-regionen i sørvest og mot Tacna-regionen i sør.
Puno-regionen er på 66 997 km² og har 1 245 508 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Puno.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 13 provinsar som igjen er delt inn i til saman 107 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Azángaro (Azángaro)
 Carabaya (Macusani)
 Chucuito (Juli)
 El Collao (Ilave)
 Huancane (Huancane)
 Lampa (Lampa)
 Melgar (Ayaviri)
 Moho (Moho)
 Puno (Puno)
 San Antonio de Putina (Putina)
 Sandia (Sandia)
 San Román (Juliaca)
 Yunguyo (Yunguyo)

 
Regionar i Peru
Ucayali-regionen

Ucayali-regionen er ein innlandsregion i Peru. Han ligg i regnskogen Amazonas og grensar til Brasil i nordaust, mot Madre de Dios-regionen i søraust, mot Cuzco-regionen i sør, mot Junín, Pasco og Huánuco i vest og mot Loreto i nord. 

Regionen har namn etter elva Ucayali. Flatevidda er på 101 831 km² og han har 402 445 innbyggjarar (2005). Regionhovudstaden er Pucallpa.

Politisk inndeling 
Regionen er delt inn i 4 provinsar som igjen er delt inn i til saman 26 distrikt. Liste av namn på provinsane med provinshovudstadnamn i parentes:
 Atalaya (Atalaya)
 Coronel Portillo (Pucallpa)
 Padre Abad (Aguaytía)
 Purús (Esperanza)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ucayali Region» frå , den 18. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

 
Regionar i Peru
Iglesias

Iglesias (sardisk Igrèsias) er ein by i provinsen Sud Sardegna på Sardinia i Italia. Han har om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg 200 meter opp i åsane sørvest på Sardiina og var tidlegare eit senter for gruvedrift etter bly, sink og sølv, i tillegg til destillering av svovelsyre. I dag er 48 % av innbyggjarane i Iglesias arbeidslause. 

Domkyrkja i Iglesias er frå 1288, medan borga er frå 1325. San Francesco-kyrkja er frå 1400-talet og eit fint døme på gotisk arkitektur.

Iglesias var provinshovudstad i den tidlegare provinsen Carbonia-Iglesias i lag med Carbonia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Iglesias» frå ,  den 5. januar 2008.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i provinsen Sud Sardegna
Villacidro

Villacidro (sardisk Biddexidru) er ein by på Sardinia i Italia. Han har om lag 15 000 innbyggjarar.

Han var hovudstad i den tidlegare provinsen Medio Campidano, i lag med Sanluri.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Villacidro» frå ,  den 5. januar 2008.

Bakgrunnsstoff

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i provinsen Sud Sardegna
Sanluri

Sanluri (sardisk Seddori, latin Sullurium) er ein by på Sardinia i Italia. Han har om lag 9 000 innbyggjarar. Byen ligg sentralt, sør på Sardinia i ei høgd på over 600 meter over havet. 

Sanluri var hovudstad i den tidlegare provinsen Medio Campidano, i lag med Villacidro.

30. juni 1409 vart det utkjempa eit slag mellom hæren til Giudicato av Arborea (eit kongedøme på Sardinia) og den katalansk-sicilianske hæren til kong Martin I av Sicilia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sanluri» frå ,  den 5. januar 2008.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i provinsen Sud Sardegna
Pianist

Pianist eller pianospelar er ein musikar som spelar piano. Ein profesjonell pianist kan framføre solostykke, akkompagnere song eller soloinstrument eller spele med eit orkester eller mindre musikalske samansetjingar (ofte kalla kammermusikk). Pianospel kan lett kombinerast med at ein syng, og det finst fleire artistar som syng og speler piano samstundes.

Dei fleste pianistar spesialiserer seg i større eller mindre grad i å framføre verk av visse komponistar eller innan ein avgrensa sjanger. Ein kan til dømes fokusera på musikk frå barokken, romantikken, jazz eller blues. Den kanadiske pianisten Glenn Gould er til dømes kjend for sine tolkingar av Bach, medan norske Morten Gunnar Larsen har utmerkt seg med framføringar av ragtime og tidleg jazz.

Klassiske konsertpianistar startar vanlegvis å spele piano i svært ung alder, nokre så tidleg som i treårsalderen. Det finst fleire døme på pianospelande «vedunderbarn», det vil seia ungar som oppnår stor dugleik på piano i ung alder. 

Mange velkjende klassiske komponistar var også dyktige pianistar. Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Franz Liszt, Johannes Brahms, Frédéric Chopin, Edvard Grieg, Agathe Backer Grøndahl, Isaac Albéniz, Benjamin Britten, Sergej Rakhmaninov, George Gershwin og Geirr Tveitt var alle velrenommerte klaverspelarar.

Pianistar i kulturen 
Pianospelarar har hovudroller i fleire filmar, som i Pianoet (The Piano) frå 1993, Pianisten (La pianiste) frå 2001, etter ein roman av Elfriede Jelinek, og Pianisten (The Pianist) frå 2002, etter eit memoar av Władysław Szpilman.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «:no:Pianist» frå Wikipedia på bokmål, den . 

Musikarar
 
Piano
Vines skule

Vines skule var ein barneskule i Ullensvang herad. Skulebygget ligg i grenda Vines ved Indre Samlafjorden, kring 7 km frå Utne, og var barneskule for ungane i området frå grensa mot Jondal til og med Utne, det vil seia alle som hadde Utne til postadresse. Skulen hadde elevar frå 1. til 7. klassetrinn, og hadde 29 elevar i 2008. Etter 7. klasse fortsette elevane skulegonga si på Hauso skule på Hauso ved Sørfjorden.

Nedlegging 

Hausten 2011 vedtok Ullensvang herad at Vines skule skulle leggjast ned frå og med våren 2012. Hovudgrunnane var lågt elevtal og dårleg økonomi, men ein annan grunn var at rektoren, Audny Teigland skulle gå av med pensjon etter skuleåret 2011/2012. Dersom skulen skulle halda fram, måtte ein søkja etter ny rektor. Resultatet vart nedlegging, og elevane frå tidlegare Vines skule går på Hauso skule frå og med hausten 2012.

Fotnote

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad 

Skular i Ullensvang
Barneskular i Vestland
Nedleggingar i 2012
Det joniske universitetet

Det joniske universitetet er eit universitet som ligg i byen Kérkyra i Hellas. Universitetet vart etablert av regjeringa til Andreas Papandreou i 1984. Dette som ei anerkjenning av at det første universitetet i Hellas vart etablert på Korfu i 1824.

Fakultet 
 Department of History

 Department of Foreign Languages, Translation & Interpreting

 Department of Music Studies

 Department of Archives & Library Science

 Department of Computer Science

 Department of Audio & Visual Arts

Kjelder

 Denne artikkelen byggjer på «Ionian University» frå Wikipedia-utgåva på engelsk, den 8. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Ionian University website
 Audio & Visual Arts

Periferieininga Kérkyra
Skipingar i 1984
Universitet i Hellas
Georges Sorel

Georges Sorel, (), var ein fransk filosof og teoretikar omkring revolusjonær syndikalisme. 

Sorel sin filosofi omhandlar teorien om myten som motiverande kraft. Dette gjeld både religiøse mytar om himmel og helvete, og arbeidarane sine mytar om revolusjon og generalstreik. Sorel kalla desse «myten om siger» og fellestrekket for desse mytane var at dei fungerte som samlande for gruppa, og motiverte til handling. 

Sorel meinte også at vald var ei samlande kraft, og da spesielt den valden som kjem i etterkant av store streikar, altså revolusjonær vald mellom politi og arbeidarar. Utfallet av valden er ikkje viktig i Sorel sine augo, berre det at revolusjonær vald finn stad. 

Sorel argumenterte mot dei sosialistiske partia som gjekk i det parlamentariske systemet, da han meinte at parlamentarismen var borgarskapet sin arena, og at dei sosialistiske og revisjonistiske partia var borgarskapet sine reiskapar for å avvæpne og passivisere arbeidarane. Sorel mislikte også dei store fagforeiningane, han ville at arbeidarane i staden burde organisere seg i mindre fagforeiningar - eller syndikat - med lokal forankring i arbeidsplassen. 

I motsetning til marxistane meinte ikkje Sorel at religion nødvendigvis var ein undertrykkjande og passiviserande faktor. Religion kunne brukast som motiverande myte på lik linje med myten om generalstreik og revolusjon. . 

Georges Sorel sin filosofi har spela ei rolle for utviklinga av fascistisk teori og ideologi, særleg for venstrefløya av dei fascistiske partia..

Bakgrunnsstoff 
 Cahiers Georges Sorel - Mil neuf cent. Revue d'histoire intellectuelle
 Georges Eugène Sorel, 1847-1922 
 Georges Sorel and Syndicalism

Referansar 

Sorel, Georges
Sorel, Georges
Sorel, Georges
Lindemanprisen

Lindemanprisen er ei årleg utmerking, administrert av «Lindemans legat» ved Noregs musikkhøgskole som i si tid vart starta av Ludvig Mathias Lindeman. I perioden 1978-1993 var prisen delt mellom komponist, utøvar og pedagog. Prisen var i 2005 på 150 000 norske kroner, og vinnaren har sidan 2001 hatt ei ekstra rolle med å velje ut mottakaren av den årlege «De unges Lindemanpris» på 50 000 kroner. Prisvinnaren her må vere under 35 år. Utdelinga skjer i slutten av oktober i Lindemansalen på Noregs musikkhøgskole i Oslo.

Vinnarar av Lindemanprisen 
 1978: Nicolai Dirdal, Klaus Egge, Arild Sandvold
 1979: Ludvig Nielsen, Eline Nygaard, Robert Riefling
 1980: Eva Knardahl, Reimar Riefling, Geirr Tveitt
 1981: Rolf Karlsen, Arne Nordheim, Kåre Opdal
 1982: Rolf Bækkelund, Finn Mortensen, Kåre Opdal
 1983: Egil Hovland, Robert Levin, Ketil Vea
 1984: Ivar Benum, Johan Kvandal, Einar Steen-Nøkleberg
 1985: Ørnulf Gulbransen, Mariss Jansons, Gunnar Sønstevold
 1986: Leif Jørgensen, Knut Skram, Harald Sæverud
 1987: Ingrid Bjoner, Lasse Thoresen, Frøydis Ree Wekre
 1988: Harry Kvebæk, Alfred Janson, Karsten Andersen
 1989: Olav Anton Thommessen, Agnes Buen Garnås, Babben Larvik
 1990: Aase Nordmo Løvberg, Ketil Hvoslef, Joar Rørmark
 1991: Jan Garbarek, Richard Kjelstrup, Øistein Sommerfeldt
 1992: Knut Buen, Antonio Bibalo, Jiri Hlinka
 1993: Anne Gjevang, Marit Isene, Knut Nystedt
 1994: Ole Kristian Ruud
 1995: Bjarne Fiskum
 1996: Ragnar Søderlind
 1997: Kjell Bækkelund, Leif Ove Andsnes
 1998: Erik Niord Larsen
 1999: John Persen
 2000: Truls Mørk
 2001: Harald Heresthal
 2002: Magne Hegdal
 2003: Christian Eggen
 2004: Liv Glaser
 2005: Rolf Wallin
 2006: Kåre Nordstoga
 2007: Stephan Barratt-Due og Soon-Mi Chung
 2008: Asbjørn Schaathun
 2009: Solveig Kringlebotn
 2010: John Pål Inderberg
 2011: Nils Henrik Asheim
2012: Sven Nyhus og Terje Kvam 
2013: Terje Tønnesen og Det norske kammerorkester

Vinnarar av «De unges Lindemanpris» 
 2001: Rolf Gupta
 2002: Lene Grenager
 2003: Erlend Skomsvoll
 2004: Tor Espen Aspaas
 2005: Rolf-Erik Nystrøm
 2006: Arve Moen Bergset
 2007: Christian Ihle Hadland
 2008: Rolf Borch
 2009: Mari Eriksmoen
 2010: Espen Reinertsen og Eivind Nordset Lønning
 2011: Ørjan Matre
 2013: Audun André Sandvik

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Lindemans legat

Norske musikkprisar
Skipingar i 1978
Gymnas

Gymnas (frå gresk, gymnos, som tyder naken) er det gamle omgrepet på den del av vidaregåande skule som omfatta almenfag, språkfag, realfag m.m. Dei elevane som gjennomførte gymnaset med ståkarakterar, bestod examen artium. I dag høyrer desse gymnaslinene inn under det normale 13-årige løp i skulen.

Fleire vidaregåande skular har helde på gymnas i namnet. Særleg gjeld dette private vidaregåande skular.

Utdanning i Noreg
Nuoro

Nuoro (sardisk Nùgoro) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Nuoro på Sardinia og har om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg i fjellsida av Ortobene og vart grunnlagd under fascistperioden og er det administrative senteret i eit av dei minst folkesette områda i Europa. 

Han ligg i dei sentrale fjella på Sardinia med flott utsyn over omgjevanadane. Nuoro har vorte kalla «Sardinia sitt svar på Aten» på grunn av dei mange diktarane, forfattarane og intellektuelle som her tok del i den forholdsvis originale kulturen.. Han er heimstad for Grazia Deledda, som vann nobelprisen i litteratur i 1926. Provinsen har vore heimstad til andre kunstnarar og vitskapsfolk, som skulptøren Francesco Ciusa Romagna.

Ein annan kjend forfattar frå Nuoro er Salvatore Satta.

Området er kjent for den lange levealderen til menneskene i område, som Antonio Todde som frå 5. mars 2001 til 3. januar 2002 var verdas eldste mann med ein alder på 112 år..

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nuoro» frå ,  den 5. januar 2008.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Tortolì

Tortolì (sardisk Tortuelie, latin Portus Ilii) er ein by i Italia som ligg i provinsen Nuoro på Sardinia.
Han har om lag 10 000 innbyggjarar.

Geografi
Tortolì ligg på austkysten av Sardinia. Hamna og den største tettstaden i kommunen er Arbatax, som òg har flysamband til det italienske fastlandet og resten av Europa. I nord ligg Girasole og Lotzorai, i vest Villagrande Strisaili og Ilbono, og i sør Barisardo. Aust for byen ligg Middelhavet.

Historie
Tortolì vart erobra av kartagarane, romarane, vandalane, omajadane og spanjolane. Han var ein del av giudicato av Cagliari på 1100-talet. 

Byen var hovudby i grevskapet Quirra.

I 1807 vart Tortolì sete i ein provins med 27 landsbyar, men i 1921 mista han denne statusen til Lanusei. I 1859 vart han innlemma i provinsen Cagliari og i 1926 vart han ein del av provinsen Nuoro. Tortolì var provinshovudstad i Ogliastra, i lag med Lanusei, fram til provinsen vart avskaffa i 2016.

I 1943, under den andre verdskrigen, vart hamna i Arbatax bombardert og 13 menneske mista livet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tortolì» frå ,  den 5. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Wallis- og Futunaøyane

Wallis- og Futunaøyane, fransk Wallis-et-Futuna, futunisk og uveisk Uvea mo Futuna, er eit fransk oversjøisk område i Stillehavet. Det omfattar Wallisøyane (Uvea) i nord og Futunaøyane i sør. Arealet er 274 km² og folketalet 16 309 (2007).

Øyane vart først folkesette av polynesiske folkeslag. Dei vart først vitja av europearar på 1600-talet. Franske misjonærar kom dit i 1837 og konverterte folket til katolisismen. Dei vart gjort til fransk protektorat i 1887 og 1888. Dei vart ein fransk koloni, underlagt Ny-Caledonia i 1917. I 1961 vart dei eit fransk oversjøisk territorium, og tilknytinga til Ny-Caledonia vart broten. I 2003 fekk dei status som fransk oversjøisk «kollektivitet».

Det store fleirtalet av folket på øyane, 97,3 % i 2003, er av polynesisk opphav, med eit lite mindretal av fransk opphav. Over 16 000 menneske med opphav frå Wallis- og Futunaøyane bur på Ny-Caledonia. Dei fleste snakkar polynesiske språk, uveisk (fakauvea) på Wallisøyane og futunaisk (fakafutuna) på Futunaøyane.

Usjølvstendige område
Øyar i Stillehavet
Franske oversjøiske territorium