alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Riksesniper

 
Riksesniper er tre artar vadefuglar i ein biologisk familie Rostratulidae. Utsjånaden deira kan likne på bekkasinar, men dei er rekna å vere nærast i slekt med bladhøns.

Riksesnipene har korte bein, og har langt nebb med form som nebbet hos sniper, fjørdrakta vekkjer meir merksemd enn hos snipene. Dei syner kjønnsdimorfisme både i storleik og i fjørdrakta, og hannane er generelt meir avtona i fager og er mindre. Alle tre artar har store framratta auge, og dei er aktive i skymringa, jamvel nær nattlege i levesettet sitt. 

Formeringsbiologien til riksesnipene er noko ulike i dei to slektene. Rostratula er generelt polyandriske, medan dvergriksesnipa er ein monogam art. Hofuglane i slekta Rostratula vil knyte seg til fleire hannar i paringstida, men så fort egga er lagt vil hannane ta seg av ruginga og omsorg av ungane. Reiret av begge artar i slekta er grunt koppforma, ofte bygd på ei plattform av vegetasjon. Kullet er på 2 til 4 egg, som vert klekt etter 15 til 21 dagar. 

Alle riksesniper lever i sivsumpar og myrer, vanlegvis i låglandet. Utanfor hekkesesongen lever dei generelt einslege. Dei er altetande, tar fôr av virvellause dyr og frø. Byttedyr inkluderer leddormar, sniglar, akvatiske insekt og krepsdyr. Frøa av grasvekstar som hirse og ris kan òg danne ein vektig del av dietten til enkelte bestandar.

Artar 
Bladhøns i rekkjefølgje etter Clementslista frå desember 2008 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
 Riksesnipe, Rostratula benghalensis, lever på myr og marskland i Afrika, India og Søraust-Asia.
 Australriksesnipe, Rostratula australis, er ein sjeldan, nomadisk art med minkande populasjon, han finst berre i Australia.
 Dvergriksesnipe, Nycticryphes semicollaris, lever på grasland og marskland i sørlege Sør-Amerika.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger dels på «Painted snipe» frå , den 3. november 2009
 Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler. Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)
 Clementslista frå desember 2008. Nedlasting av lista, lese 19. september 2009

Bakgrunnsstoff 

 
Vade-, måse- og alkefuglar
Etiopisk jødedom

Etiopisk jødedom er ei form for jødedom praktisert av jødar som stammar frå Etiopia. Religionen deira skil seg på fleire område frå annan jødedom, særleg ved at dei ikkje følgjer talmudiske lovar og bruker ge'ez som bibel- og bønespråk i staden for hebraisk. På den andre sida følgjer dei etiopiske jødane fleire viktige jødiske skikkar – sjabbat, omskjering, rituell reinsemd og fleire jødiske høgtider.

I Etiopia har jødane lenge vore kjend som falasha (utstøytte eller framande) på grunn av lovar som sa at dei skulle mista landet sitt og støytast ut om dei ikkje vende seg om til kristendommen. Dette blir rekna som eit nedsetjande ord av jødane, som føretrekk nemninga Beta Israel ('Israels hus').

Etiopiske jødar blei anerkjende som jødar av Israel i 1950. Sidan den tid har store delar av dei, over 110 700, slått seg ned i Israel.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Beta Israel» frå ,  den 3. november 2009.  
 
«Falasha» (2009). Encyclopædia Britannica.  Lesen 3. november 2009 i Encyclopædia Britannica Online.

Bakgrunnsstoff 

Jødedom
Religion i Etiopia
Religion i Israel
Lorca

Lorca er ein by søraust i Spania i den autonome regionen  Murcia 50 km sørvest for byen Murcia. Han har om lag 90 000 innbyggjarar og er den nest største kommunen i Spania ut frå areal med 1675,21 km².

Historie 
Regionen rundt Lorca var alt busett av iberarar under bronsealderen (El Argar-kulturen). Lorca var truleg kalla Eliocroca av romarane og Lurka av arabarane. Den gamle delen av byen består av smale gater og smau, og vart forma slik under maurarane.

Under reconquista vart Lorca ein farleg grenseby, fanga mellom det spanske kongedømet Castilla og det mauriske kongedømet Granada. Det firkanta tårnet er ei hyllest til festninga i byen og er synleg frå mange stader i byen. Tårnet er kalla «Torre Alfonsina» etter kong Alfonso X av Castilla.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lorca» frå , den 3. november 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Bilete frå Lorca  ved viva-murcia.com

Byar i Murcia
Hyllestad

For kommunen med same namn, sjå Hyllestad kommune.
For staden i Setesdal med liknande namn, sjå Hylestad.

Hyllestad er kommunesenteret i Hyllestad kommune i Vestland. Staden ligg inst i Hyllestadfjorden og har vegsamband til Lavik i Høyanger kommune og Flekke i Fjaler kommune via Riksveg 607.

I Hyllestad ligg ymse kommunale tenester og Hyllestad kyrkje frå 1880. Hyllestad har vore kyrkjestad frå mellomalderen, men medan kyrkja sidan 1880 har stått på garden Myklebust stod ho tidlegare på garden Hyllestad, kring ein halv kilometer lenger nordaust. Hyllestad er ganske ny som tettbygd stad. Det var i 1970-åra at det vart bygd kommunehus, ungdomsskule, bank, post, butikk og byggjefelt på staden.

Fotnotar 

Bygder i Vestland
Busetnader i Hyllestad
Kommunesenter i Vestland
Olav Meisdalshagen

Olav Meisdalshagen (), fødd i Nord-Aurdal i Oppland, var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han var stortingsrepresentant for Oppland fylke frå 1937 til han døydde. I to regjeringar var han statsråd, fyrst finansminister (1947-51) i Gerhardsen si andre regjering, og så landbruksminister (1955-56) i Gerhardsen si tredje regjering.

Liv og gjerning
Meisdalshagen gjekk Voss Landsgymnas, som den gong var 2-årig. Ei tid arbeidde han som journalist, før han avla eksamen til cand. jur. ved universitetet i Oslo i 1932. Årå 1931 til -40 var han med i heradstyret i Nord-Aurdal.

Han var overrettssakførar på Fagernes frå 1935 til 1937. I denne tida arbeidde han mykje som gjeldsmeklingsmann i Lånekassa for jordbrukarar. Han var formann i Driftskredittkassa for jordbruket 1936 til -40, og på ny 1945-47.

Stortingssesjonane for åra 1934-36 var Meisdalshagen vararepresentant til stortinget. Ved stortingsvalet hausten 1936 kom han inn på Stortinget for Oppland Arbeidarparti. Sidan vart han attvald ved alle stortingsval, og sat på Stortinget til han døydde.

Under 2. verdskrigen tok han del i motstandsarbeidet under okkupasjonen som områdesjef for Milorg i Valdres. 1944 flykta han til Sverige, var ei tid i Stockholm, kom seinare over til London.

1946 vart Meisdalshagen formann i den nyoppretta Statens husbank, ein posisjon han hadde til han kom med i regjeringa året etter. Formann på ny då han gjekk ut av regjeringa i 1951.

Meisdalshagen blei finansminister i Einar Gerhardsen si andre regjering mellom 1947 og 1951, etter forslag frå den redaktøren i Arbeiderbladet Martin Tranmæl. Då Gerhardsen kom tilbake som statsminister i 1955, blei Meisdalshagen landbruksminister. Han gjekk av frå dette vervet i 1956. Meisdalshagen var medlem av Arbeidarpartiet sitt sentralstyre frå 1957 til han døydde.

Frå 1952 til 1959 var Meisdalshagen styreformann i Norges Kooperative Landsforening.

Kjelde
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. Fonna Forlag, Oslo (1958?)

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Stortingets nettside

Norske finansministrar
Norske landbruksministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen III
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oppland
Medlemmar av Milorg
Norske juristar
Kooperativ
Folk frå Nord-Aurdal
Ulrik Olsen

Johan Ulrik Olsen (), fødd på Hitra, mest kjend som Ulrik Olsen, var ein norsk politikar som representerte Arbeiderpartiet. Han var blant anna kjend som stortingsrepresentant gjennom 27 år, og som statsråd i tre regjeringer. Han var utdanna snikkar.

Olsen starta si politiske karriere som kommunepolitikar i Kristiansund. Han blei innvald i bystyret første gong i 1913 og hadde bystyre- og formannskapsverv fram til 1951. Han var ordførar i byen mellom 1934-1940 og 1945-1947. I 1934 blei han første gong vald inn på Stortinget. Han blei først vald inn som representant for kjøpstadane i Møre og Romsdal, frå 1954 blei han vald inn frå Møre og Romsdal fylke. Han gjekk ut av Stortinget etter valet i 1961. Som stortingspolitikar var han blant anna formann i Kommunalkomiteen 1945-1948.

Olsen var saksordførar då Stortinget handsama opprettinga av Kommunal- og arbeidsdepartementet, men var ikkje opphavleg ein av kandidatane då Einar Gerhardsen skulle finne den første til stillinga. Det var først då Ulrik Olsen sjølv gav uttrykk for at han kunne tenke seg jobben, at Gerhardsen og personane statsministeren rådførte seg med, fann ut at Olsen burde få tilbodet.

Ulrik Olsen sat som kommunal- og arbeidsminister i nesten 10 år, frå 20. desember 1948 til 1. september 1958, og var såleis ein del av Einar Gerhardsen si andre regjering, Oscar Torp si regjering og Einar Gerhardsen si tredje regjering.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske kommunalministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Statsrådar i Regjeringa Torp
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen III
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Stortingsrepresentantar for Møre-byane
Ordførarar i Kristiansund
Ap-ordførarar i Møre og Romsdal
Folk frå Hitra
Folk frå Kristiansund
Ap-politikarar i Møre og Romsdal
Høyanger

For kommunen med same namn, sjå Høyanger kommune.

Høyanger er ein industristad og kommunesenteret i Høyanger kommune i  Ytre Sogn i Vestland fylke. Tettstaden har  og ligg inst i Høyangsfjorden på nordsida av Sognefjorden. Viktigaste arbeidsgjevaren er Hydro Aluminium. 

Industristaden vart bygd opp frå 1916, før det var området ei jordbruksbygd.

Folketalsutvikling

Bakgrunnsstoff 

Busetnader i Høyanger
Tettstader i Vestland
Kommunesenter i Vestland
Den fransk-prøyssiske krigen

Den fransk-prøyssiske krigen var ein krig frå 1870 til 1871 mellom Frankrike og Det nordtyske forbundet leidd av Preussen, der dei sørtyske statane Baden, Bayern, Hessen og Württemberg deltok. Krigen enda med ein overveldande siger for Tyskland og store tap av land, verdiar og prestisje i Frankrike. Krigen hadde også store politiske og internasjonale følgjer.

Krigen medførte at styret til keisar Napoleon III av Frankrike blei erstatta av den tredje franske republikken, medan Tyskland blei samla under prøyssisk leiing. Pariskommunen, oppretta for å kjempa mot dei tyske invasjonsstyrkane, førte til ein slags revolusjonær borgarkrig mellom parisarar og den franske hæren.

Følgjer 
Som eit nytt og mektig rike ønskte Tyskland å skapa seg nye marknader for den veksande industrien, slik andre europeiske land hadde. Afrika var det einaste større området som ikkje var kolonisert av europeiske stormakter, og landet gjekk derfor inn i koloniseringa av Afrika. 

Av ulike grunnar var krigen òg startskotet for nye franske kolonieventyr. Det å skaffe seg koloniar vart sett på som ein måte å igjen bli rekna som ei stormakt på, og var einaste måten å vinne att det landet hadde tapt i Europa. Storbritannia og Portugal kunne ikkje sitte å sjå på at Tyskland og Frankrike tok kontroll med Afrika, og kasta seg dermed inn i «kappløpet om Afrika».

Bakgrunnsstoff
Den fransk-tyske krig i Store norske leksikon

 
Franske krigar
Tyske krigar
Konfliktar i 1871
Konfliktar i 1870
Molina de Segura

Molina de Segura er ein kommune i Spania i den autonome regionen og provinsen Murcia. Han har kring 60 000 innbyggjarar og ligg 10 km frå provinshovudstaden Murcia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Molina de Segura» frå ,  den 4. november 2009.  

Byar i Murcia
Logroño

Logroño er ein by nord i Spania ved elva Ebro. Han er hovudstad i den autonome regionen La Rioja, tidlegare kalla provinsen Logroño. 

Byen har kring 150 000 innbyggjarar og er handelssenter for Rioja-vinen, som området er kjent for. Her vert òg produsert tømmer, metall og tekstilar.

Geografi 

Logroño ligg nord i regionen La Rioja, ved elva Ebro, 384 meter over havet. Camino de Santiago går gjennom byen. Byen ligg 152 km frå Bilbao, 336 km frå Madrid og 468 km frå Barcelona.

Historie 

Logroño er ein gammal busetnad, først under romarane med namnet Vareia, og så av keltarar. Frå 900-talet kjempa Kongedømet Navarra og Kongedømet Castila om byen. Regionen vart til slutt annektert av Castilla. Alfonso VI av Castilla gav Logroño byrettar i 1095 som fungerte som modell for andre spanske byar. I 1609 og 1610 var Logroño hovudsete for inkvisisjonen, der påståtte baskiske heksar vart brende.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell side

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Logroño» frå , den 4. november 2009. 
 

Byar i La Rioja
Raymond Chandler

Raymond Thornton Chandler () var ein amerikansk forfattar, best kjend for dei «hardkokte» krimforteljingane om privatdetektiven Philip Marlowe.

Chandler var fødd i Chicago i USA men hadde irsk mor, og han budde med henne i England mellom 1896 til 1912. Her utdanna han seg innan klassiske språk. Under første verdskrigen tenestegjorde han først for den kanadiske hæren og seinare for det britiske luftvåpenet.

Etter krigen gjorde han godt arbeid som oljedirektør i California, fram til den store depresjonen. Han mista jobben i 1932 for alkoholbruk og forsømming, og prøvde seg deretter som forfattar. Han fekk gjeve ut den første novella si i bladet Black Mask. Frå 1943 var han manusforfattar i Hollywood. 

Medan Chandler skreiv innan ulike sjangrar er han blitt best kjend for novellene og romanane sine om Philip Marlowe, ein vanskelegstilt, men ærleg privatdetektiv i eit brutalt Los Angeles. Alle romanane Chandler gav ut, var om Marlowe, og bygde gjerne på tidlegare noveller. Dei er blitt rekna som klassikarar innan krimsjangeren, og er blitt knytt til film noir-sjangeren gjennom kjende filmatiseringar.

Raymond Chandler døydde i La Jolla i California.

Bibliografi

Kjelder 
 «Chandler, Raymond» (2009). Encyclopædia Britannica. Lese 4. november 2009 i Encyclopædia Britannica Online.
 Delar av denne artikkelen bygger på «Raymond Chandler» frå , den 4. november 2009. 
 

USA-amerikanske kriminalforfattarar
USA-amerikanske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Irsk-amerikanarar
Folk frå Chicago
Blomberg

Blomberg er ein fjellgard ved Geirangerfjorden i Stranda i Møre og Romsdal fylke. Garden ligg på eit platå 450 moh. på sørsida av fjorden. Garden Syltavik ligg nede ved sjøen (sjå bilete) og er einaste grannegarden ein kan kome til utan å måtte i båt. Den bratte sjøvegen går i 28 svingar opp langs eit gjel. Husa ligg trygt, men sjøvegen har vore utsett for snø- og vassfonner.

Blomberg finn ein nemnt i matrikkelen frå 1650. Han har heile tida vore einbølt, dvs. at det berre er éin bustad på han. Siste brukaren flytte i 1947.

På 1990-talet sette Storfjordens Venner garden i stand. Stovehuset, der midtpartiet truleg er 350 år gammalt, vart restaurert. Løa, som hadde dotte heilt ned, vart rekonstruert og oppattbygt på gamalt vis av løematerial frå andre stader. Til rekonstruksjon av løa vart det brukt fotografi av Magne Flem, fotograf i Sunnmørsposten. Ein fann og teikningar av løa i juleheftet av Nils og Blåmann frå 1946. Teiknaren, Ivar Mauritz-Hansen var på Blomberg sommaren 1946. Slik kom teikningane i juleheftet , og dei som bygde opp att løa kunne sjå korleis den gamle hadde sett ut. Vølingsarbeidet vart mykje gjort på dugnad. Likevel var det store kostnadar. Dei fekk tilskot frå mellom anna riksantikvaren. I alt kosta istandsettinga av Blomberg 2,6 millionar kroner.

Kjelder 
 storfjordens-venner.no
 Sakarias Ansok:Eld som sloknar. Stranda sogenemnd, 1970.
 Arild Flydal: Fjorden, fjellet og folket. Timbjørgane forlag, 1996.
 Harald Kjølås: Blomberg - ein nasjonal kulturskatt. Sunnmørsposten 16. september 1995

Bakgrunnsstoff 

Gardar i Møre og Romsdal
Storfjorden på Sunnmøre
Kulturminne i Stranda
Bangka

Bangka er ei øy i Indonesia og ligg aust for Sumatra, skild frå denne av Bangkasundet. Øya dekker eit areal på 11 910 km² og hadde i 1990 eit folketal på 626 955.

Geografi 
Bangka utgjer saman med øya Belitung ein provins i Indonesia. Bangka ligg rett aust for Sumatra, i nord ligg Sørkinahavet, mot aust på hi sida av Gasparsundet ligg Belitung, i sør er Javahavet. Mestedelen av øya består av lågtliggjande sletter, sumpar, åsar, sandstrender, åkrar med pepar og så tinngruver.

Samfunn 
Øyas største by heiter Pangkalpinang og er hovudstad i Bangka-Belitung-provinsen. Sungailiat er nest største byen på Bangka, medan Muntok i vest er viktigaste hamna. Dei andre større byane er Toboali i den sørlege delen, også gruvebyen Koba ligg i sør. Byen Belinyu heilt i nord er kjend for sin sjømat. På Bangka finst fire hamner; nemnde Muntok og Belinyu, dessutan Sadai heilt i sør og Pangkal Balam i nærleiken av provinshovudstaden.

Økonomi 
Frå om lag 1710 har Bangka vore eit av dei fremste sentra for utdriving av tinn. Tinnproduksjonen er monopolisert av staten Indonesia, største smelteverket ligg i Muntok. På øya dyrkar ein mykje pepar, som gjennom ein prosess vert omgjort til salsvara kvit pepar.
Sysselsetjinga fordelar seg mellom dei som arbeider i tinngruvene, på palmeolje-plantasjane, på gummiplantasjane, på peparfarmane og fiskarar.

Demografi 
Størstedelen av innbyggjarane er malayar og kinesarar, i hovudsak hakkaer. 

I 1930 budde 205 363 menneske på Bangka. Folketalet har tredobla seg dei siste 70 åra.

Historie 
Bangka vart overgitt til Storbritannia av sultanen i Palembang i 1812. To år seinare inngjekk britane ein bytehandel med Nederland, som for Bangka gav frå seg Cochin i India. Øya var okkupert av Japan frå februar 1942 til august 1945. Ho vart del av det sjølvstendige Indonesia i 1949. Øya, og granneøya Belitung, låg tidlegare i provinsen Sumatera Selatan (Sør-Sumatra). Frå 2000 har dei to øyane vore utskild til ein eigen provins, Bangka-Belitung.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Bangka» frå , den 4. november 2009. 
 

Øyar i Indonesia
Badajoz

Badajoz er provinshovudstaden i provinsen Badajoz i den autonome regionen Extremadura, like ved grensa til Portugal i Spania. Han ligg på venstre breidda av elva Guadiana og jernbanen til Madrid–Lisboa. Byen har kring 150 000 innbyggjarar. 

Badajoz er sete i eit bispedøme. Han ligg på ei lita høgd med ruinane av ei maurisk borg. Med ein sterk mur og bastionar, ei brei vollgrav og festningar på dei omliggande høgdene, ser byen sterk ut. Elva, som renn gjennom borgåsen og festninga San Cristobal, vert kryssa av ei flott granittbru frå 1460. Brua vart reparert i 1597 og gjenoppbygd i 1833. Heile Badajoz er prega av den stormfulle historia, og sjølv domkyrkja frå 1238 liknar ei festning med massive veggar.

Historie 

Plasseringa til byen gjorde at det var mykje mellomhandel med Portugal. Andre industriar i byen var produksjon av lin, ull, lêrvarer og keramikk. Byen vart først viktig under maurarane. Han vart grunnlagd av den galiciske muslimen Ibn Marwan rundt 875 og etter 1022 vart han hovudstad i den vesle mauriske taifaen Badajoz. Portugisarane okkuperte byen ei kort stund i 1168. Byen var sjølvstendig fram til 1229 då han vart erobra av Alfonso IX av León. Han vart kjend som «Batlabus» og «Batalyos» under maurarane. 

Som ein festningsby ved grensa vart han omleira mange gonger. Han vart kringsett av portugisarane i 1660, under den portugisiske restaurasjonskrigen, og i 1705 av dei allierte under den spanske arvefølgjekrigen. Under den spanske sjølvstendekrigen vart Badajoz utsett for to mislukka åtak frå franskmennene i 1808 og 1809; men 10. mars 1811 vart den spanske kommandanten José Imaz muta til å overgjev byen til dei franske styrkane under marskalk Soult. Ein britisk armé kommandert av marskalk Beresford prøvde å gjenerobre byen. 16. mai 1811 slo han ein styrke som kom til unnsetting ved Albuera, men omleiringa vart gjeven opp i juni same året. 

I 1812 gjorde Arthur Wellesley (den framtidige hertug hertugen av Wellington) eit nytt forsøk på å ta Badajoz, som hadde ein fransk garnison på om lag 5000 mann. Omleiringa starta 16. mars og tidleg i april var det tre praktiske brot i muren der to soldatar kunne kome gjennom samstundes. Desse hola vart angripe av to britiske divisjonar den 6. april. Åtaka vart slått tilbake av franskmennene fleire gonger, men etter å ha mista 5000 mann klarte Wellington til slutt å erobra byen.

I august 1883 fann eit militært og republikansk opprør stad i byen, men det var fullstendig mislukka. Under den spanske borgarkrigen vart Badajoz erobra av nasjonalistane i slaget ved Badajoz.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Badajoz» frå ,  den 4. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Byar i Extremadura
Busetnader grunnlagde på 800-talet
Skipingar i 875
Mérida i Spania

Mérida er hovudstaden i den autonome regionen Extremadura i Spania. Han har kring 55 000 innbyggjarar.

Historie 
Byen vart grunnlagd i år 25 fvt. som Emerita Augusta, etter soldatane til keisar Augustus som grunnla byen. Namnet Mérida kjem av dette namnet. Byen vart grunnlagd for å verne ein fjellovergang og ei bru over elva Guadiana. Byen vart hovudstad i den romerske provinsen Lusitania og ein av dei viktigaste byane i Romarriket. Mérida har bevart fleire viktige romerske monument enn nokon annan by i Spania (mellom anna ein triumfboge frå tida under Trajan). På grunn av dette er den arkeologiske samlinga i Mérida innskriven på verdsarvlista til UNESCO.

Under vestgotarane var han framleis ein praktfull by, særleg under biskopane som styrte her på 500-talet, då han var hovudstad i Hispania. Biskop Paulus førte bispedømet til stor rikdom og det vart det rikaste i heile Spania. Biskop Fidelis gjenoppbygde domkyrkja og under biskop Masona vart han den første byen i Spania ein veit om med sjukehus.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad
 Romersk kunstmuseum
 Bilete frå den romerske Merida
 Bilete av Merida: Romerske monument og andre attraksjonar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mérida, Spain» frå ,  den 4. november 2009.  
 

Arkeologiske funn i Spania
Byar i Extremadura
Romerske stader i Spania
Verdsarv i Spania
Busetnader grunnlagde i første hundreåret fvt.
Turisme i Spania