alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chat Noir

Chat Noir (fransk for 'svart katt', uttalt «sjanåar») er eit kabaret- og revyteater i Klingenberggata 5 i Oslo sentrum. 

Framfor inngangen til Chat Noir, som ligg i Olav V's gate, står det ein karakteristisk statue av Leif Juster kalla Gledespreder'n, laga av skulptøren Nina Sundbye og reist i 1996.

Soge

Chat Noir vart opphavleg skipa i 1912 som kabaret-teater av songaren Bokken Lasson og skribenten Vilhelm Dybwad, og hadde då tilhald i andre høgda i restauranten i den tidlegare Tivolihagen, som i si tid låg i dette same stroket av Oslo (Kristiania). Namnet fekk teateret etter Le Chat Noir, ein kafé og kunstnarkabaret på  Montmartre i Paris som eksisterte i åra 1881 til 1887. I 1919 flytta Chat Noir til til Brødrene Hals' konsertlokale i andra høgda i Brødrene Hals' Pianofabrikk som låg i Stortingsgata 26, og vart etter dette kalla Chat Noir Teater. Frå 1927 til 1937 hadde teateret tilhald i Tivoli Teater i Tivolihagen, og deretter i dei lokala dei no har i Klingenberggata 5. 

Teateret vart sterkt skada i ein brann i 1963, men vart  rehabilitert, og opna att i 1964. Frå 1971 leigde Oslo kommune teateret, og scenen vart nytta til ulike revyar, musikalar og teaterframsyningar. Ei tid i 1973 var teateret biscene for Nationaltheatret. På 1980-talet hadde Dag Frøland og Dizzie Tunes  revyar her. Frå 1996 vart Chat Noir eit privat teater att, og har frå 1990-talet hovudsakleg vore ei scene for musikalar, show og barneteater.

Bakgrunnsstoff
Oslo byleksikon, femte utgåva: Chat Noir (side 122)
Heimesida til Chat Noir

 Teater i Oslo
 Skipingar i 1912
Karies

Karies er ein infeksjonssjukdom i ¨tennene som skuldast nokre av dei bakteriane ein normalt finn i munnhola.

Kjelder
Espelid, Ivar & Skjørland, Kjeld Kristian. Karies (13. februar 2009). I Store medisinske leksikon. Henta 4. juni 2017.

Tannsjukdommar
Savitribai Phule

Savitribai Jyotirao Phule () var ein indisk samfunnsreformator og diktar. Saman med ektemannen Jyotirao Phule spelte ho ei viktig rolle i å betra kåra til kvinner i Britisk India.

Bakgrunn
Savitribai Phule var fødd i 1831 i Naigaon i Maharashtra. Familien hennar var velståande bønder. Faren var patil, eller landsbyoverhovud.

I 1840, då Savitribai var ni, blei ho gift med den tolv år gamle Jyotirao Phule. Barneekteskap var vanlege i India på denne tida.
Paret fekk ingen barn saman, men adopterte seinare Yashavantrao, sonen til ei brahminarenkje.

Virke

I 1848 skipa Savitribai og Jyotirao Phule ein jenteskule i Pune, etter at han først hadde lært henne å lesa. 
Savitribai var den første læraren ved skulen. Utdanninga av kvinner og lågkastefolk møtte mykje motstand i lokalsamfunnet, og paret blei drive ut frå familieheimen. Dei fekk ly og støtte av Usman Sheikh og systera hans Fatima Sheikh.

Paret skipa også ein heim for einslege gravide kvinner, anten enkjer eller offer for seksuell utnytting. Balhatya Pratibandhak Griha tok vare på barna deira for å hindra at dei blei drepne etter fødselen. 
Fleire av desse barna døydde som unge, men ein av dei, Yashavantrao, blei adoptert av paret og fortsette arbeidet deira.

Død
I 1897 kom den tredje pestpandemien til området. Savitribai og Yashavantrao opna ein klinikk for å pleia byllepestoffer i Sasane Mala i Hadapsar, nær Pune, men utanfor byen. Savitribai tok sjølv med pasientar til klinikken. Ho blei smitta, og døydde av sjukdommen 10. mars 1897.

Dikting
Savitribai Phule skreiv fleire dikt mot diskriminering og for utdanning. Dei er blitt gjevne ut posthumt i to diktsamlingar - Kavya Phule (1934) og Bavan Kashi Subodh Ratnakar (1982).

Minne
Pune City Corporation reiste ei minnestøtte for henne i 1983.
 10. mars 1998 gav India Post ut eit frimerke til ære for  Phule. 
Universitetet i Pune fekk namnet Savitribai Phule Pune University i 2015.
3. januar 2017 blei fødselsdagen hennar markert av Google med ein Google-doodle.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 4. juni 2017.

Bakgrunnsstoff

 A Forgotten Liberator – The Life And Struggle of Savitribai Phule, Mountain Peak Publishers, New Delhi ISBN 978-81-906277-0-2

 Savitribai Phule, First Women Teacher in India

Indiske kvinnesaksfolk
Indiske skulefolk
Folk frå Maharashtra
Marathidiktarar
Indiske kvinnelege diktarar
Indiske diktarar på 1800-talet
Kalasha

Kalasha eller kalasha-mondr er eit språk i Chitral-gruppa av dei dardiske språka, som igjen er ei undergruppe i den indoariske språkfamilien. Kalasha blir tala av kalash-folk i distrikta Chitral, Kalasha Desh og Khyber Pakhtunkhwa i Pakistan. Det har rundt  talarar (1998).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kalasha» frå , og «Kalasha language» frå  den 4. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 Reiko and Jun's Japanese Kalasha Page
 Hindi/Urdu-English-Kalasha-Khowar-Nuristani-Pashtu Comparative Word List
 Frontier Language Institute The Kalasha Dictionary
 Georg Morgenstierne multimedia database

Dardiske språk
Språk i Pakistan
Bispelue

Bispelue, bispehue/huve eller mitra er eit hovudplagg brukt av biskopar og geistlege med tilsvarande status i ulike kyrkjesamfunn.

Bispelua brukt i den katolske og den anglikanske kyrkja har to stive spisse stykke framme og bak og to band som fell ned over nakken. I den ortodokse kirke har ho form som ei krone. Begge kan ha utvikla seg frå eit enkelt diadem eller panneband av metall. Det greske ordet mitra tyder eigentleg 'hovudband' eller 'belte'.

Sjå òg
Bispelueslekta

Kjelder

«Bispelue» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Fri artikkel henta 4. juni 2017.

Hovudplagg
Kristne klede
Heraldikk
Europacupen i fotball 1977

Europacupen i fotball 1977 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Bayern München. Turneringa var den 22. i rekka. I finalen 25. mai 1977 i Roma vann engelske Liverpool FC med 3-1 over vesttyske Borussia Mönchengladbach. Det var andre gongen eit engelsk lag sigra i Serievinnarcupen. 

Europacupen 1977 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 14. september 1976. Etter to cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1977.

Vinnarlaget Liverpool slo etter tur ut Crusaders frå Belfast, tyrkiske Trabzonspor, AS Saint-Étienne og FC Zürich, medan Mönchengladbach eliminerte Austria Wien, AC Torino, Club Brugge og Dynamo Kiev.

Finalen
52 078 tilskodarar såg finalen på Stadio Olimpico i Roma 25. mai 1977. Liverpool tok leiinga ved Terry McDermott i 28. minutt, Allan Simonsen utlikna seks minuttur ut i andre omgang og Tommy Smith sende Liverpool i føringa att etter 65. minuttar spel. Sju minuttar før dommaren bles av kampen la Phil Neal på til 3-1 på eit straffespark.. 

Vinnarlaget Liverpool stilte med Ray Clemence, Phil Neal, Tommy Smith, Emlyn Hughes (kaptein), Joey Jones, Ian Callaghan, Jimmy Case, Terry McDermott, Ray Kennedy, Kevin Keegan og Steve Heighway.

For Borussia Mönchengladbach spelte: Wolfgang Kneib, Berti Vogts (kaptein), Hans-Jürgen Wittkamp, Rainer Bonhof, Hans Klinkhammer,  Frank Schäffer, Uli Stielike, Horst Wohlers, Allan Simonsen, Jupp Heynckes og Herbert Wimmer. Christian Kulik kom innpå i staden for Wimmer midtvegs i fyrste omgang, medan Wilfried Hannes tok plassen til Wohlers i det 79. minutt.

Franske Robert Wurtz var finaledommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1976/77» frå ,  den 4. juni 2017.  
 

Sport i 1977
Europacupen i fotball
Otto G.J. Reimers

Otto Georg Jahn Reimers () var ein norsk gardbrukar og politikar, fødd i Bergen og busett i Vikedal i Rogaland.

Reimers var son til ein bakarmeister i Bergen. I yngre år var han elev ved Den Tankske middelskole i Bergen,  Bergens tekniske skole og 1886-88 ved Stend landbruksskule. Deretter arbeidde han med jordbruk og meieri i Danmark til han i 1890 fekk jobb som agronom ved Halsnøy kloster. I 1892 slo han seg ned på garden Førland i Vikedal og dreiv denne til han i 1922 skøytte den over til sonen. Frå 1935 var Reimers tilsett ved Norges Kjøtt- og Fleskesentral sitt kontor i Oslo.

Frå 1897 hadde Reimers plass i Vikedal heradsstyre, varaordførar 1907-10 og ordførar 1910-16. Han var skulestyreformann i Vikedal i to periodar. I 15 år var han styremedlem i Stavanger Amts Landhusholdningsselskap.

Reimers fekk plass i landsstyret til Landmannsforbundet/Norges Bondelag i 1919, ein posisjon han hadde til 1933. Han sat såleis sentralt då Landmannsforbundet/Bondepartiet stilte til stortingsval for fyrste gong hausten 1921. Reimers fekk fyrsteplassen på vallista i Rogaland og vart vald til stortingsmann frå fylket. Han lukkast ikkje verte attvald hausten 1924, men vart derimot vald i 1927 og 1930. Perioden 1922-24 var han medlem i Protokollkomiteen, medan han frå 1928 til -32 var medlem av Utanriks- og fagskulekomiteen og Utanriks- og konstitusjonskomiteen. 1933-sesjonen var han permittert. Utanom Stortinget var han medlem i Høifjellskommisjonen tida 1920-40.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Folk frå Bergen
Folk frå Vindafjord
Andreas Wiel

Andreas Melchior Glückstad Wiel () var ein norsk forretningsmann, næringsdrivar og stortingsmann frå Fredrikshald.

Wiel var son til den dominerande handelsmannen i heimbyen. Sjølv arbeidde han to år på kontoret til ein svoger i Trondheim, og deretter fleire år utanlands hos ulike forretningsmenn. Då han kom tilbake til Fredrikshald vart han eigar av sagbruk og byrja med trelasthandel. Saman med fleire av dei store kaksane i trelasthandelen i Noreg, stifta han Saugbrugsforeningen og var frå 1860 den fyrste disponenten i selskapet. Denne stillinga hadde han i 25 år. Saman med broren Truels Wiel dreiv han Wiels bruk, og arva sidan store skogeigedomar. Han var medeigar i Haldens tændstikfabrik, Haldens ølbryggeri, Haldens bomullsveveri og spinneri og Fredrikshalds meieribolag. Og fram til 1899 var han den fyrste administrerande direktøren i Dalslandsbanen.

Wiel var medlem av bystyret i Fredrikshald frå 1855 og ordførar 1863, 1877-78. Til stortinga 1859-60, 1865-66 og 1868-69 møtte han som representant frå Fredrikshald. På Stortinget var han medlem 1859-60 i Protokollkomiteen, 1862-63 i Protokollkomiteen og Traktatkomiteen, samt sekretær 1868-69 i Bankkomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Folk frå Halden
Ordførarar i Halden
Hans Myhre

Hans Bernt Myhre () var ein norsk snikkar frå Drammen som var stortingsmann frå Stavanger i tida 1854-61.

Myhre var son til ein hattemakar i Drammen. Sjølv slo han seg ned i Stavanger, der han tok borgarskap som snikkarmeister i 1841. Siste åra han levde var han forstandar for sjukehusa i Stavanger by.

Myhre vart vald til fyrste varamann til Stortinget 1851. Både i 1854, 1857-58 og 1859-60 var han ein av dei tre tingmennene frå bykrinsen Stavanger med fast tingplass. Han var medlem i Næringskomite nr 1.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Olav V's gate

Olav V's gate (med apostrof og s etter V) er ei nord-sørgåande gate i Oslo sentrum, frå Stortingsgata ved  Nationaltheatret T-bane- og jarnbanestasjon og ned til Kronprinsesse Märtas plass på vestsida av Rådhuset. Gata har fått namnet i 1992 etter kong Olav V, men vart bygd som fylgje av saneringa av det gamle bystroket Pipervika, og hadde frå 1930 namnet Roald Amundsens gate. Då gata vart namna om til Olav V's gate i 1992, vart namnet Roald Amundsens gate gjeve til den strekninga av Universitetsgata  som låg sør for Karl Johans gate, og som hadde vorte opparbeidd i samband med rådhusreguleringa i 1930-åra.

Langsetter Olav V's gate, men med adresse til andre gater, ligg mellom anna restaurantar i bygningen tilhøyrande Hotel Continental, kinoane Saga og Klingenberg og revyteateret Chat Noir.

Bakgrunnsstoff
Oslo byleksikon, femte utgåva

Gater i Oslo
Roald Amundsens gate i Oslo

Roald Amundsens gate er ei nord-sørgående gate i Oslo sentrum, mellom Karl Johans gate og den halvsirkelforma Fridjoft Nansens plass framfor hovudinngangen til Oslo rådhus. Gata fekk namnet i 1992 etter polarforskaren Roald Amundsen, og hadde til då vore ei strekning av Universitetsgata.  Denne strekninga vart opparbeidd i samband med rådhusreguleringa i 1930-åra, og fylgde til dels traseen til den tidlegare gata Filosofigangen frå 1850-åra.

Namneendringa i 1992 skuldast at den opphavlege Roald Amundsens gate, parallellgata i vest, vart gjeve namnet Olav V's gate til minne om kong Olav V.

Kjelder
Oslo byleksikon, femte utgåva

Gater i Oslo
Beaska Niillas

Beaska Niillas eller Niillas Beaska () er ein norsk samisk politikar og skodespelar frå Tana. Han har medverka i diverse oppsetjingar i Beaivváš Sámi Teáhter og Sami Teahter (Kiruna i Sverige).

Niillas stilte til val ved Sametinget 2013 for NSR-SfP i Austre valkrets. Han vart vald inn på Sametinget for perioden 2013–2017, og var medlem av plan- og finanskomiteen. Frå 2014 fram til 2018 sat han som leiar av Norske Samers Riksforbund. 

I 2021 vart han vald til Sametinget på nytt, og vart i oktober same år vald til parlamentarisk leiar for NSR.

Roller i teaterstykke og filmar 
 Ronja Rievvárnieda (Beaivvas Sami Teahter) 
 Hamlet  (Beaivvas Sami Teahter)
 MacBeth            (Sami Teahter)
 MacBeth (film, 2004)
 Gonagasa Gatnjalat (Sami Teahter)
 Unna Addjas        (Sami Teahter)
 Kautokeinoopprøret der han spelte Rasmus Spein
 1852 (Beaivvas Sami Teahter)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Beaskka Niillas» frå ,  den 5. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Profil hos Sametinget 

Samiske skodespelarar
Samiske politikarar
Sametingsrepresentantar 2021-2025
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Sametingsrepresentantar frå NSR
Europacupen i fotball 1978

Europacupen i fotball 1978 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Liverpool FC. Turneringa var den 23. i rekka. I finalen 10. mai 1978 i London vann nettopp Liverpool FC med 1-0 over Club Brugge frå Belgia.

Europacupen 1978 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 14. september 1977. Etter to cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1978.

Vinnarlaget Liverpool fekk walkover i fyrste runde og slo deretter ut Dynamo Dresden, Benfica frå Lisboa og i semifinalane Borussia Mönchengladbach, forrige års finalemotstandar. På si side sende Club Brugge finske Kuopion PS, Panathinaikos frå Athen, Atlético Madrid og Juventus frå Torino ut av turneringa.

Finalen
I overkant av 92 000 tilskodarar såg finalen på Wembley stadion i London 10. mai 1978. Kampens einaste mål kom etter 64 minuttars spel, då Kenny Dalglish vart spelt fri i straffefeltet og kippa ballen over Brugge-målvakta frå skrått, kort hald.

Vinnarlaget Liverpool bestod av: Ray Clemence, Phil Neal, Phil Thompson, Alan Hansen, Emlyn Hughes (kaptein), Jimmy Case, Terry McDermott, Graeme Souness, Ray Kennedy, Kenny Dalglish og David Fairclough. Steve Heighway tok over for Case minuttet før laget tok leiinga.

Club Brugge mønstra fylgjande mannskap: Birger Jensen, Fons Bastijns (kaptein), Eduard Krieger, Georges Leekens, Gino Maes, Julien Cools, Dany Decubber, René Vandereycken, Jan Simeon, Lajos Kü og Jan Sørensen. Dirk Sanders kom inn i staden for Kü i det 60. minutt og Jos Volders for Maes i det 80. minutt.

Charles Corver frå Nederland var finaledommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1977/78» frå ,  den 5. juni 2017.  
 

Sport i 1978
Europacupen i fotball
Europacupen i fotball 1979

Europacupen i fotball 1979 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Liverpool FC. Turneringa var den 24. i rekka. I finalen 30. mai 1979 i München vann engelske Nottingham Forest 1-0 over svenske Malmö FF. Triumfen var den fyrste av to rake for det engelske laget, og det var tredje året på rad eit engelsk lag sigra i Europacupen i fotball.

Europacupen 1979 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 15. august 1978 med ei forrunde mellom seriemeistrane frå Frankrike og Romania, høvesvis AS Monaco og FC Steaua București. Etter to ordinære cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1979.

Vinnarlaget frå Nottingham slo etter tur ut tittelforsvarar Liverpool FC, AEK Athen, Grashoppers frå Zürich og FC Köln. Finalemotstandar Malmö FF vann over AS Monaco, Dynamo Kiev, Wisła frå Kraków og Austria Wien.

Finalen
Om lag 57 000 tilskodarar såg finalen på Olympiastadion i München 30. mai 1979. Trevor Francis vart matchvinnar for Nottingham Forest då han skåra det einaste målet i kampen, straks før dommaren bles pause.

Vinnarlaget Nottingham Forest bestod av: Peter Shilton, Viv Anderson, Larry Lloyd, Kenny Burns, Frank Clark, Trevor Francis, John McGovern (kaptein), Ian Bowyer, John Robertson, Tony Woodcock og Garry Birtles.

Malmö FF mønstra fylgjande mannskap: Jan Möller, Roland Andersson, Kent Jönsson, Magnus Andersson, Ingemar Erlandsson, Staffan Tapper (kaptein), Anders Ljungberg, Robert Prytz, Jan-Olov Kinnvall, Tommy Hansson og Tore Cervin. Claes Malmberg tok plassen til skadde Tapper i det 36. minutt og Tommy Andersson kom inn i staden for Hansson åtte minuttar før kampen var over.

Erich Linemayr frå Austerrike var finaledommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1978/79» frå ,  den 6. juni 2017.  
 

Fotball i 1979
Sport i 1979
Europacupen i fotball
Europacupen i fotball 1980

Europacupen i fotball 1980 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Nottingham Forest. Turneringa var den 25. i rekka. I finalen 28. mai 1980 i Madrid forsvarte Nottingham Forest meistertittelen med ein ny 1-0-siger, då mot vesttyske Hamburger SV. Triumfen var den andre rake for det engelske laget, og det var fjerde året på rad eit engelsk lag vann Europacupen i fotball.

Europacupen 1980 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 29. august 1979 med ei forrunde mellom det irske og det nordirske seriemeisterlaget, Dundalk FC og Linfield FC. Etter to ordinære cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1980.

Vinnarlaget frå Nottingham slo etter tur ut Östers IF frå Växjö, rumenske Argeș Pitești, austtyske Dynamo frå Berlin og Ajax Amsterdam. Finalemotstandar Hamburg sende både Valur Reykjavík, Dynamo Tblisi, Hajduk Split og Real Madrid ut av turneringa.

Finalen
Om lag 51 000 tilskodarar såg finalen på Santiago Bernabéu i Madrid 28. mai 1980. John Robertson  vart matchvinnar for Nottingham Forest, 20 minuttar ut i fyrste omgang.

Vinnarlaget Nottingham Forest bestod av: Peter Shilton, Viv Anderson, Larry Lloyd, Kenny Burns, Frank Gray, Ian Bowyer, John McGovern (kaptein), Gary Mills, Martin O’Neill, Garry Birtles og John Robertson. John O’Hare og Bryn Gunn kom inn etter høvesvis 66 og 77 minuttar, ut gjekk Mills og Gray. 

Hamburg mønstra fylgjande mannskap: Rudi Kargus, Manfred Kaltz, Peter Nogly, Ivan Buljan, Ditmar Jakobs, Caspar Memering, Holger Hieronymus, Felix Magath (kaptein), Kevin Keegan, Willi Reimann, Jürgen Milewski. I pausen vart Hieronymus bytta ut med Horst Hrubesch.

Finaledommaren, Antonio José da Silva Garrido, var frå Portugal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1979/80» frå ,  den 6. juni 2017.  
 

Fotball i 1980
Sport i 1980
Europacupen i fotball
Olav Thon

Olav Thon () er ein norsk, stort sett sjølvlært forretningsmann, fødd i Ål i Hallingdal, som har gjort store pengar på særleg kjøp, bygging og utvikling av fast eigedom, mellom anna kjøpesentre, hotell og restaurantar, i både Noreg og somme andre land. Han vart Ridder av 1. klasse av St. Olavs Orden i 2003, og er som ivrig friluftsmann æresmedlem i Den Norske Turistforening etter å ha ytt store økonomiske bidrag til foreininga sine hytter og ruter i fjellet. Han er kjend for alltid å gå med ei karakteristisk strikkelue.

I ung alder reiste Olav Thon til Newcastle for å lære seg engelsk, og han var seinare ei tid i Sveits, der han gjorde forretningar i import og eksport. Deretter tok han til å kjøpe faste eigedomar i Noreg med stor økonomisk suksess, verksemda voks snøgt og vart børsnotert.

Kjelder
snl.no: Olav Thon

Litteratur
Berg, Hallgrim, 2008, En milliardær i anorakk. Oslo: Kagge forlag ISBN 9788248908357 ISBN 9788248908548

Bakgrunnsstoff
Olav Thon-verksemdene

Norske investorar
St. Olavs Orden
Folk frå Ål
Norske rikfolk
Hans van Breukelen

Johannes Franciscus van Breukelen, kjend som Hans van Breukelen, () er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar frå Utrecht. Målvakta vann i 1988 Europacupen i fotball med PSV Eindhoven og vart europameister med Nederland.

Breukelen debuterte på FC Utrecht i mars 1977, og tok fast plass i fyrsteellevaren frå hausten 1978. Den 11.oktober 1980 fekk han sin landslagsdebut mot Vest-Tyskland. I september 1982 vart han overført til det engelske topplaget Nottingham Forest for 200 000 pund, der han erstatta veteranen Peter Shilton. Breukelen spelte to sesongar i England og var i 1984 med å føre Forest til tredjeplass i 1. divisjon, seks poeng bak ligameister Liverpool FC, og til semifinalane i UEFA-cupen, der laget hans vart slått ut av belgiske RSC Anderlecht.

Hausten 1984 vende Breukelen tilbake til heimlandet og spel i PSV Eindhoven. Med PSV vart han nasjonal seriemeister fire år på rad, 1986–1989. Våren 1988 stod høgdepunkta i kø for Breukelen. Etter seriegullet var sikra, gjekk PSV heilt til topps i serievinnarcupen. I finalen mot Benfica stoppa han ei avgjerande straffe i straffeskytinga. Og i juni månad var han på plass mellom målstengene då Nederlands landslag vann EM i fotball 1988, ved å slå Sovjetunionen i finalen med 2-0. Også då redda han eit straffespark.

Sidan deltok Breukelen både i fotball-VM 1990 og i EM 1992, då Nederland tapte for komande europameister Danmark i semifinalane. Semifinalekampen var Breukelens 73. og siste landskamp. Han hadde då allereie vunne ytterlegare to seriegull med PSV; 1991 og -92. Ved sesongslutt våren 1994 la han opp.

Merittar
Europameister: 1988 med Nederland
Vinnar av Europacupen: 1988 med PSV Eindhoven
Nederlandsk seriemeister: 1986, 1987, 1988, 1989, 1991 og 1992 med PSV Eindhoven
Nederlandsk cupmeister: 1988, 1989 og 1990 med PSV Eindhoven

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hans van Breukelen» frå ,  den 6. juni 2017.  
 

Nederlandske fotballspelarar
PSV-spelarar
Utrecht-spelarar
Nottingham Forest-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-EM 1992
Mozilla Corporation

Mozilla Corporation (forkorta MoCo) er eit dotterselskap av Mozilla Foundation som koordinerer og integrerer utviklinga av internett-relaterte dataprogram som nettlesarane Mozilla Firefox og SeaMonkey og epostprogrammet Mozilla Thunderbird. Selskapet verker gjennom eit globalt fellesskap av open source-utviklarar. Mozilla Corporation gjeninvesterer noko eller alt av overskotet sitt i Mozilla-prosjekt. Det erklærte målet til verksemda er å jobba for Mozilla Foundation sitt mål om valfridom og nyskaping på Internett.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mozilla Corporation» frå ,  den 6. juni 2017.  
 

Corporation
USA-amerikanske IT-føretak
Skipingar i 2005
A/S Norsk Bergverk

A/S Norsk Bergverk er eit tidlegare norsk gruveselskap i verksemd frå 1951 til 1971. Selskapet hadde staten som hovudaksjonær og dreiv frå 1953 til 1965 niobførekomsten Søve gruver ved Ulefoss i Telemark. Føretaket var òg medeigar i Grong Gruber i Nord-Trøndelag og Rana Gruber i Nordland.

Kjelder
 A/S Norsk Bergverk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 6. juni 2017.

Gruvedrift i Noreg
Tidlegare norske industriselskap