alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Peder Martinsson Fadum

Peder Martinsson Fadum () var ein norsk gardbukar og stortingsmann frå Øvre Eiker i Buskerud.

Fadum var fødd på garden Horgen i Øvre Eiker, der faren var gardbrukar. Noko seinare flytta faren til Fadum i Sem i Vestfold og var gardbrukar der. I yngre år var han elev på borgarskulen i Tønsberg, vart så gardbrukar på farsgarden. Frå 1854 var han i tillegg arbeidsstyrar ved telegrafanlegg.

Fadum var ordførar i heradsstyret og medlem av forlikskommisjonen i Sem. Han var stortingsrepresentant frå Jarlsberg og Larviks amt 1851-58. I 1851 var han medlem av konstitusjonskomiteen og arbeidarkomiteen, 1854 og 1857 av vegkomiteen. 

Fadum døydde i Sem i 1876.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Folk frå Øvre Eiker
Folk frå Tønsberg
Peder Anderssen Sønju

Peder Anderssen Sønju () var ein gardbrukar og stortingsmann frå Øvre Eiker i Buskerud.

Far hans var gardbrukar på Sønju. Sjølv kjøpte han grannegarden Håve av far sin i 1858 og dreiv denne, i 1866 overtok han også Sønju. År 1872 flytta han til garden Guterud i Nore og dreiv denne. Han fungerte som lensmann i Nore 1874-76, fast tilsett i stillinga 1887-1903.

I to år var han medlem av formannskapet i Eiker og 1879-87 i Nore, seks av åra var han ordførar i Nore. Elles var han fire år styreformann i Nore Sparebank og medlem av forlikskommisjonen frå 1877. Han var styremedlem av amtet sitt landbruksselskap og hadde mange andre verv.

Sønju var 1883-85 4. representant og 1892-94 3. representant på Stortinget. Han vart vald for Buskeruds amt og partiet Venstre. I den fyrste perioden var han medlem av jarnbanekomiteen, medan han i den andre perioden var medlem av Lagtinget, landbrukskomiteen og valkomiteen.

Sønju døydde 1903 på garden sin i Nore.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Nore
Norske gardbrukarar
Folk frå Øvre Eiker
Hans Nilssen Gubberud

Hans Nilssen Gubberud () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Modum i Buskerud. Nils Hilsen var bror hans.

Gubberud var frå garden Brekke i Modum, der far hans var gardbrukar. Sjølv gifta han seg i 1811 til garden Gubberud i heimbygda. Lokalt hadde han mange tillitsverv. Han var stortingsmann 1824-28 for Buskeruds amt. I 1824 var han medlem av komiteen om gasjar, pensjonar, budsjett og skattestell, 1827 av komiteen om budsjett- og skattestell, og i 1828 av komiteen om bidrag til ministerkassa.

Han døydde på garden sin i Modum i 1835.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske gardbrukarar
Folk frå Modum
Auen Gregersen

Auen Gregersen () var ein norsk gardbrukar, kontorist og stortingsmann frå Modum i Buskerud.

Far til Gregersen var gardbrukar på Sønsteby i Modum. Sjølv tok han over Sønsteby etter faren, men frå 1828 var han gardbrukar på storgarden Modum. I 1837 vart han vald til den fyrste ordføraren i Modum herad, eit verv han hadde i mange år. Perioden 1841-60 var han sparebankdirektør.

Gregersen var 2. representant frå Buskeruds amt på Stortinget i 1848, medlem av næringskomite nr 1. Elles tida 1845-58 var han frå 1.-4. varamann ved vala til Stortinget.

I 1860 slutta Gregersen som gardbrukar og byrja som kontorist for baronen Gudbran von Gregersen i Budapest i Ungarn. Han døydde i Budapest i 1876.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Folk frå Modum
Kristian Nilssen Hervik

Kristian Nilssen Hervik () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Modum i Buskerud. Han var far til Lauritz Hervik.

Far hans var gardbrukar, og han tok sjølv over farsgarden i 1836. Han dreiv denne til 1883. Hervik var medlem av heradsstyret 1838-73, ordførar 1852-65. Elles var han forlikskommissær 1838-78 og sparebankdirektør 1841-80. 

Hervik representerte Buskeruds amt på Stortinget frå 1851 til 1860. I 1851 var han medlem av justiskomite nr 1 og lovkomiteen, medan han i 1854, 1857, på omframstortinget 1858 og stortinget 1859-60 var medlem av konstitusjonskomiteen. 2. mai 1860 vart han permittert grunna sjukdom.

Han døydde på garden sin i Modum i 1885.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Modum
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Gudbrand Anderssen Sveås

Gudbrand Anderssen Sveås () var ein norsk gardbrukar frå Modum i Buskerud.

Sveås var son av ein gardbrukar i Modum. Han kjøpte garden Nadtvedt i heimbygda, og dreiv denne sidan. I mange år var han medlem av heradsstyret, ei tid som ordførar. Elles var han med i forlikskommisjonen og han var sparebankdirektør.

Sveåas var 4. representant frå Buskeruds amt på Stortinget 1874-76. I 1874 var han medlem av næringskomite nr 1, 1875-76 av vegkomiteen.
 
Han døydde ugift på garden sin i Modum i 1899.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Ordførarar i Modum
Norske gardbrukarar
Folk frå Modum
Differensialrekning

Differensialrekning er den greina innan matematikken som omhandlar endringar, t.d. auke eller minking av ein matematisk funksjon. Dersom eit fenomen eller ein storleik endrar seg over tid, kan ein ved hjelp av derivasjon visa kor raskt og i kvar retning endringa skjer, generelt og til eit kvart tidspunkt. Differensialrekning vart utvikla av Gottfried Leibniz og Isaac Newton.

Den deriverte til ein funksjon kan enkelt forklarast som den momentane endringa til funksjonen, også kalla stigningstalet.

Differensialet
Eit differensial er ei uendeleg lita endring i ein variabel. Om ein tenkjer seg ein graf. vil differensialet vera endringa i berre eitt punkt på kurva til grafen. Med ei uendeleg lita endring, oppnår ein at ein kan sjå vekk frå kurvekvalitetane i ein funksjon, og ein står att med den momentane endringa til funksjonen. Dette medfører at ein ved derivasjon og integrasjon kan finna heilt nøyaktige verdiar for ulike storleikar og eigenskapar ved funksjonen. 

I tillegg kan ein ved differensialrekning gjennom enkle operasjonar kan finna omtrentlege verdiar for funksjonar som er kompliserte å rekna ut eksakte verdiar for. I våre dagar er ikkje denne sida av differensialrekning like viktig, fordi datamaskinar og -program kan gjera slike operasjonar heilt nøyaktig, raskare enn eit menneske kan utføra numeriske, omtrentlege metodar.

Derivasjon
For ein grafisk framstilt funksjon, vil den deriverte gje stigninga til tangenten til kurva, i alle punkt på kurva. Ein meir presis definisjon gjev først ein tilnærma verdi for stigninga i funksjonen  som ein sekant mellom punkta  og . Denne sekanten vil ha stigningstalet . 

Når endringa () i den frie variabelen nærmar seg null, vil stigningstalet til sekanten nærma seg stigningstalet til kurva i punktet , og den deriverte er dermed definert som grenseverdien
 

Ein vil no lett sjå at denne teoretiske endringa i x-verdien vert uendeleg lita og dermed er differensialet til x, og at endringa til f vert differensialet til f. I differensialrekninga vert den deriverte ofte skriven som , der d står for differensial. I dømet med  som avhengig variabel, vil ein i så fall gje den deriverte som .

Dersom den deriverte til ein funksjon vert derivert, får ein den andrederiverte eller dobbelderiverte. Ved å tolka dei deriverte av første og andre orden, kan ein finna ut korleis funksjonen oppfører seg.

Differensiallikningar
Ei differensiallikning er ei likning der dei ukjende er funksjonar og der den deriverte til funksjonane er med i likninga.  er eit døme på ei slik likning, der y er ein funksjon av x.

Kjelder

Matematisk analyse
Hans Pedersen Herrefosser

Hans Pedersen Herrefosser () var ein norsk gardbrukar og og stortingsmann frå Lier i  Buskerud.

Herrefosser var fødd i Lier, voks for størstedelen opp på farsgarden i Røyken. I 1833 kjøpte han garden Herrefosser i Rakkestad og dreiv denne sidan. Han var medlem av heradsstyret i Rakkestad frå 1838 til -60, ordførar 1840-41 og 1846-47. I åtte år var han varaordførar og hadde elles andre kommunale verv.

Han var 3. representant frå Smaalenenes amt på Stortinget i 1842. Der var han medlem av komiteen for budsjett og skattestell. I 1845 var han 4. varamann til Stortinget.

Han døydde på garden sin i Rakkestad i 1869.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar for Smaalenenes amt
Ordførarar i Rakkestad
Norske gardbrukarar
Folk frå Lier
Folk frå Rakkestad
Even Tolleivsson Nubberud

Even Tolleivsson Nubberud () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Sigdal i Buskerud.

Even Tolleivsson var fødd på garden Rolstad i Sigdal. Ved folketeljinga 1801 budde han på garden, som den eldre broren hans hadde teke over, sjølv var han «Kleinsmed og arbejder for dagløn». Sidan gifta han seg med enkja Live Torsteinsdotter (1762–1840) på garden Nubberud i Sigdal og var gardbrukar på Nubberud fram til han døydde.

Even Nubberud var 1. representant frå Buskeruds amt på Stortinget 1821 og omframstortinget 1822. Han var medlem av fire komitear, der i mellom om skysslova. Både til Stortinget 1815-16 og 1818 vart han vald til 1. varamann.

Han døydde på garden sin i Sigdal i 1859.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske gardbrukarar
Folk frå Sigdal
Asle Madssen Strand

Asle Madssen Strand () var ein norsk gardbrukar, trelasthandlar og stortingsmann frå Sigdal i Buskerud. Han var far til Truls Aslesen Strand, medan Reiulf Madssen Strand var bror hans.

Far hans var gardbrukar i Sigdal. Sjølv tok han over farsgarden i 1853 og dreiv han i lang tid. I tillegg dreiv han handel med trelast. Han var medlem av heradsstyret i mange år, ordførar 1858-59 og 1862-65. Elles var han medlem av forlikskommisjonen og sparebankdirektør 1855-64.

Han representerte Buskeruds amt på Stortinget 1865-66, 1868-69 og 1874-76. På alle tingsamlingane var han medlem av militærkomiteen.

Han døydde på garden sin i Sigdal i 1902.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Ordførarar i Sigdal
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Storkyro

Storkyro (finsk Isokyrö) er ein kommune i landskapet Österbotten i Finland. Kommunen har cirka 5 000 innbyggjarar og eit areal på 357,63 km² der 2,92 km² er vatn. Storkyro er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Ilmajoki, Laihela, Lillkyro, Vörå-Maxmo, Kauhava og Seinäjoki.

Tettstaden Storkyro ligg ved Kyro älv (finsk Kyrönjoki). Ved Napo (finsk Napue) rundt 2 km oppover elva frå tettstaden stod eit avgjerande slag under den store nordiske krigen i 1714. Den svenske generalen Carl Gustaf Armfeldt leid her eit knusande nederlag overfor dei russiske styrkane, og Finland vart etter dette under russisk kontroll fram til freden i Nystad i 1721. I 1920 vart det reist eit minnesmerke over slaget i Napo.

Storkyro Gamla kyrka er kjend for veggmåleria sine.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Storkyro» frå ,  den 18. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 
Napo i Uppslagsverket Finland 

Kommunar i Österbotten
Mecklenburg

Mecklenburg er eit gammalt riksterritorium i det nordlege Tyskland, med si eiga historie og kultur, som i dag utgjer den vestlege delen av delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi

Mecklenburg grensar i vest til Schleswig-Holstein og Niedersachsen, i sør til Brandenburg og i aust til Vorpommern. Naturlege grenser utgjer Austersjøen i nord, Elbe i sørvest og dei tre elvane Recknitz, Trebel og Pene i aust.

Dei største byane i Mecklenburg er Rostock, Schwerin, Neubrandenburg og Wismar. Mecklenburg er forholdsvis tynt folkesett. Dei viktigaste næringane er landbruk, turisme og to universitet. Industrien er avgrensa til einskilde skipsverft i Rostock og Wismar. Det har gode kulturelle og økonomiske samband til naboane i Austersjøområdet. Det er ferjesamband til Danmark, Sverige, Finland, Litauen og Russland.

Historie 
Namnet Mecklenburg (Mikelenburg) opptrer første gongen i kjelder frå året 995. Det var då ei slavisk borg i det noverande Dorf Mecklenburg ved Wismar, og tydde «store borga». Namnet vart i den følgjande tida brukt av den slaviske fyrsteslekta som herska i området.

Frå 1352 var det eit hertugdømme under namnet Mecklenburg-Schwerin innanfor Det tysk-romerske riket.

Utdanning 
I Mecklenburg ligg Universität Rostock (grunnlagt 1419), det eldste universitetet i Nord-Europa. Dessutan finst det i Rostock ein høgskule for musikk og teater.

Språk
Mecklenburgs språk blir kalla Mecklenburger Platt, og er ein austnedertysk dialekt. Det blir likevel brukt hovudsakleg høgtysk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mecklenburg» frå ,  den 18. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 Die Mecklenburg, der Orter der dei Land seinen Namen gab. Ulrike Sommar, Kai Homilius Verlag, Berlin 1996, ISBN 3-931121-14-3, (Leseprøve )

Statar i Det tysk-romerske riket
Mecklenburg-Vorpommern
Regionar i Tyskland
Oscar Mathisen

Oscar Wilhelm Mathisen () var ein norsk skøyteløpar som representerte Kristiania Skøiteklubb.

Han vart verdsmeister i 1908, 1909, 1912, 1913 og 1914, europameister i 1909, 1912 og 1914 og noregsmeister i 1907, 1910, 1912, 1913 og 1915. Han vart òg kåra til «profesjonell verdensmeister» etter løp mot amerikanaren Bobby McLean i Kristiania 1920 (vann tre av fire løp). Mathisen må reknast som Norges største skøyteløpar gjennom tidene.

Karriere
Oscar Mathisen voks opp i arbeidarbydelane Vaterland og Vika i Kristiania, som den yngste av sju søsken. Broren Sigurd deltok i VM frå 1902, og vart verdsmeister 19 år gammal i 1904. Oscar starta i løp så snart familien fekk råd til to par skøyter, og slo nesten med ein gong igjennom. Oscar måtte pantsette premiar for å klare seg økonomisk, og da pantelånaren utlyste premiane for sal, vart Mathisen diskvalifisert for profesjonalisme. Han nytta karantenesesongen 1911 til å  tileigna seg ny svingteknikk, introdusert av russarane i 1910. 

Frå 1912 var Oscar «uslåeleg», og forbetra samtlege verdsrekordar. 1500-meterrekorden frå 1914, 2.17,4, vart først tangert i 1936 og slått i 1937.  Hans siste 500 m-rekord (43,7 frå 1914) stod i 14 år. Rekorden på 1000 m frå 1909 (1.31,8 i Davos) stod i 21 år. Rekorden på 10 000 m (17.22,6 på Frogner i 1913) vart ikkje underskriden før i 1928. Mathisen toppa Adelskalenderen frå 1. februar 1909 til 11. januar 1930.

Frå 1916 konkurrerte han som profesjonell i USA . Etter sigeren over McLean i Kristiania 1920 deltok han berre sporadisk i konkurransar; sist i Davos i 1929 då han underskreid gjeldande verdsrekordar på 500 og 1000 m. Han gjekk oppvisingsløp og deltok i trening med yngre løparar fram til krigen, og Mathisens sportsforretning i Pløens gate var ein møtestad for norske og utanlandske løparar. I yngre år konkurrerte Oscar Mathisen òg i stup og sykling.

Nivåhevinga som følgde av konkurransen mellom Mathisen og russarane, i tillegg til den enorme populariteten Mathisen naut i Noreg, «attreiste» skøytesporten etter ein nedgangsperiode i starten av hundreåret. Oscar Mathisen utgav sjølvbiografien Mitt livs løp i 1946. I 1954 skaut han kona si, Sigrid Mathisen, før han skaut også seg sjølv. Kona hadde i lengre tid vore psykisk sjuk, men hadde heile tida budd heime der mannen tok seg av henne. Sjukdommen gav seg seg mellom anna utslag i at ho gjekk og handla på krita i ymse forretningar i Oslo. Med unntak av Dagbladet lèt all norsk presse vere å melde om korleis Mathisen og kona døydde.

Utanfor Frogner stadion er det reist ein statue av Oscar Mathisen, laga av Arne Durban. Dei årlege Oscarløpet og Oscarstatuetten vart instituert til hans ære.

Personlege rekordar
500 m - 43,0
1000 m - 1.31,1
1500 m - 2.17,4
3000 m - 4.58,8
5000 m - 8.36,3
10 000 m - 17.22,6
Denne artikkelen bygger på «Oscar Mathisen» frå ,  den 18. desember 2010.

Referansar

Bakgrunnsstoff
Om Oscar Mathisen på SkateResults.com

Kjelder
Oscar Mathisen: Mitt livs løp, Dybwad, Oslo, 1946

Norske skeiseløparar
Norske forfattarar av erindringsbøker
Verdsmeistrar i skøytesport
Europameistrar i skøytesport
Noregsmeistrar i skøytesport
Oslo Skøiteklub-løpere
Idrettsutøvarar frå Oslo
Karl VI av Det tysk-romerske riket

Karl VI () var keisar av Det tysk-romerske riket frå 1711 til han døydde i 1740. Han var han den andre sonen til Leopold 1., og veslebror til Josef 1., som han etterfølgde.

Karl streva alt i 1700 etter den spanske trona i den spanske arvefølgjekrigen, men med freden i Rastatt 1714 måtte han oppgje det. Han gifta seg med Elisabeth Kristine av Braunschweig-Wolfenbüttel, som hen fekk to born med, Maria Teresia i 1717 og Maria Anna i 1718. Han arbeidde for å få dottera Maria Teresia anerkjend som etterfølgjaren sin i dei austerrikske landa, noko han lukkast med den pragmatiske sanksjon i 1713. Då Karl døydde i 1740 utløyste dette den austerrikske arvefølgjekrigen, som plaga etterfylgjaren hans, Maria Teresia, i åtte år.

Karl VI var den siste av den habsburgske mannslinja.

Tysk-romerske keisarar
Folk frå Wien
Tyske kongar
Ungarske monarkar
Bøhmiske monarkar
Huset Habsburg
Austerrikske herskarar
Hertugar av Kärnten
Grevar av Tirol
Grevar av Flandern
Hertugar av Parma
Hertugar av Piacenza
Hertugar av Guastalla
Hertugar av Milano
Hertugar av Teschen
Ordenen av det gylne skinnet
Sicilianske monarkar
Luxembourgske hertugar
Wien-traktaten i 1719

Wien-traktaten var ein avtale signert i 1719 mellom Georg I av Storbritannia, August den sterke og keisar Karl VI av Det tysk-romerske riket som hadde som mål å redusere grensene til Russland til slik dei hadde vore før den store nordiske krigen. Under krigen hadde Russland erobra Svensk Estland, Livland og Ingermanland i Baltikum frå Det svenske imperiet. Dette markerte starten på Russland som ei stormakt i europeisk politikk, medan det var slutten for Sverige som stormakt.

Kjelder
Frost, Robert I (2000). The Northern Wars. War, State and Society in Northeastern Europe 1558-1721. Longman. ISBN 978-0-582-06429-4.

Den store nordiske krigen
Avtalar i 1719
Gudbrand Eriksen Tandberg

Gudbrand Eriksen Tandberg () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Norderhov i Buskerud.

Tandberg var gardbrukar på farsgarden og trelasthandlar. Han deltok i lokalt styre og stell som forlikskommissær og mykje nytta kommunemann.

Tandberg var stortingsmann for Buskerud amt 1815-16, 1824 og 1827-28, siste gongen møtte han frå 3. juli 1827 som varamann. I 1815-16 var han medlem av seks komitear, der i mellom om bondestandens næringsfridom samt komiteen om sagbruk og utskiping. Han var i 1824 medlem av komiteen om berg- og stellet, 1827 om jord- og fedrift og om bank- og pengestellet, medan han på omframstortinget 1828 var medlem av reglementskomiteen.

Han døydde på garden sin i Norderhov i 1849.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske gardbrukarar
Norske trelasthandlarar
Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Folk frå Ringerike
Erik Ellingsen Lundesgaarden

Erik Ellingsen Lundesgaarden () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Buskerud.

Lundesgaarden var fødd i Ådalen i Buskerud, der faren var gardbrukar. Sjølv skaffa han seg garden Lundesgaarden i Norderhov i 1790, og kjøpte seinare opp grannegarden. Den store garden dreiv han til han i si tid delte han mellom to av sønene.

Til Lunder kyrkje gav han i 1806 eit kyrkjeorgel i gåve. Etter at orgelet var innsett, møtte ein del bygdemenn opp med økser og jarnspett for å få fjerna orgelet. Lundesgaarden gjekk då inn avtale om at han, og ettermannen hans på garden, skulle koste gratis organist. Sonen hans, Elling Eriksson Lundesgaarden, var sidan organist i 30 år (1830-60).

Lundesgaarden var 2. representant frå Buskeruds amt på Stortinget i 1821 og omframstortinget i 1822. Han var i 1821 medlem av fire komitear, mellom dei om bergverkslova. Både i 1821 og 1822 var han medlem av Lagtinget. Under riksrettane 1821 og -22 vart han utskoten av den påklaga.

Han døydde på garden sin i 1843.

Kjelder 
 
 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske gardbrukarar
Folk frå Ringerike
Gudbrand Trulsson Kjekstad

Gudbrand Trulsson Kjekstad () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Norderhov i Buskerud.

Kjekstad var frå storgarden Hønen i Norderhov. Attåt allmugeskulen fekk han privatundervisning av klokkkaren, seinare gjekk han på pensjonatskule hos soknepresten i Norderhov. Peter Christen Asbjørnsen og Jørgen Moe var mellom skulekameratane hans. Han var gardbrukar på garden Frog i heimbygda, men gifta seg i 1837 til garden Kjekstad i Røyken og flytta dit. Han vart omtala som ein særleg interessert bonde, sådde kløver og timotei og dreiv med vatning av engene. På garden bygde han mylne, sagbruk og tjørebrenneri.

Kjekstad var ordførar i Røyken i mange år, og var forlikskommissær fram til 1868. Han representerte Buskeruds amt på Stortinget i 1845 og 1848. Fyrste gongen var han medlem av justiskomite nr 2, siste gongen konstitusjonskomiteen.

Han døydde på garden sin i Røyken i 1872.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Ordførarar i Røyken
Norske gardbrukarar
Folk frå Ringerike
Olaus Olsen Færden

Olaus Olsen Færden () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Norderhov i Buskerud.

Far hans var gardbrukar og kyrkjesongar i Norderhov. Sjølv gjekk han Asker seminar, eksamen 1844. 1845-46 var han lærar i heimbygda. I 1847 kjøpte han garden Hverven og dreiv denne i lang tid. Han var medlem av heradsstyret frå 1854 til 1894, ordførar 1856-69, 1872-75 og 1893-94. Vidare var han presten sin medjelpar i ei rekke år, forlikskommissær og sparebankdirektør. Han var òg formann i heradet sin matrikkelkommisjon.

Færden representerte Buskeruds amt 1859-69 og 1874-76. Både 1859-60 og 1862-63 var han medlem av protokollkomiteen, 1862-63 var han elles medlem av matrikkelkomiteen og jarnbanekomiteen. Medlem av bankkomiteen 1865-66, 1868-69 og 1874, av Lagtinget 1868-69 og 1874-76, samt 1875-76 av budsjettkomiteen og valkomiteen. Elles var han medlem av fleire kongelege kommisjonar, så som om skyss- og diettlova, om forpakting av embetsgardar 1869, om skulestellet i byane 1871, og av tollkommisjonen av 1879.

På sine eldre dagar oppretta han eit legat på kr 50nbsp;000,- til ein barneheim.

Han døydde på garden sin i Norderhov i 1913.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Ordførarar i Norderhov
Norske gardbrukarar
Folk frå Ringerike
Torkel Olsson Bjøre

Torkel Olsson Bjøre () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Krødsherad i Buskerud.

Bjøre var gardbrukar på farsgarden. Han var medlem av både heradsstyret, forlikskommisjonen og han var sparebankdirektør. I 1854 var han 3. representant frå Buskeruds amt på Stortinget. Medlem av kyrkjekomiteen. Til dei andre stortinga mellom 1851 og 1863 var han på frå fyrste til fjerde varamannsplass.

Han døydde på garden sin i 1862.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske gardbrukarar
Folk frå Krødsherad