alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gonoré

Gonoré er ein seksuelt overførbar sjukdom som skyldast infeksjon med den Gram-negative bakterien gonokokk, Neisseria gonorrhea. 
På folkemunne er sjukdommen kjend som «dryppert», etter utfloda som er eit symptom, og «pisse piggtråd», på grunn av den smertefulle vasslatinga han gjev. Gonoré er ein av dei mest utbreidde kurerbare kjønnssjukdommane i verda, og kan føra til sterilitet.

Epidemiologi 
Kvart år blir rundt 200 tilfelle av gonoré behandla i Noreg. Hovudsakleg er desse blitt tekne med frå utlandet. Sidan 1985, då AIDS vart kjent som ein risiko ved ubeskytta sex, førte tryggare sexvanar til ei monaleg minking av talet på sjukdomstilfelle i Noreg.

Smitte 	 
Gonoré smittar ved alle typar ubeskytta seksuelt samkvem, og gjennom fødsel.

Hos menn ser ein bakterieinfeksjonen mest i urinrøyret, i prostata og i sædleiarane, spesielt nær testikkelen. Hos kvinner er bakteriane ofte i livmorhalsen, cervix, i endocervix, som er det inste cellelaget i livmorhola, og i eggleiarane. Infeksjonen fører til sterilitet hos 10-15 % av begge kjønn.

Symptom 

I 90 % av tilfella vil symptoma koma mellom to og sju dagar etter smitte. Den smitta merkar smerte ved vasslating og utflod. Ved prøvetaking hos menn fører ein ein vattpinne inn i ytste del av urinrøyret, noko som er smertefullt om ein er smitta.

Nyfødde som er smitta med gonoré kan få ein kraftig konjunktivitt, betennelse i augesekken. Dette kan føre til blindheit viss barnet ikkje får behandling. Tidlegare var medfødd gonoré den vanlegaste årsaka til blindheit i den vestlege verda. Det har vore rutinebehandling å dryppa auga til alle nyfødde med ein oppløysing av sølvnitrat for å vera sikker på at desse bakteriane ikkje er der.

Diagnostikk 
Diagnosen blir stilt ved mikroskopering av utstryk farga med Løfflers fargevæske, og dyrking av direkte prøve tatt i urinrøyret eller i livmorhalsen.

Behandling 
Behandlinga er som oftast enkel med betalaktamase-stabilt antibiotika. Det finst mange forskjellige stammar med gonorébakteriane i verda. I nokre land finst stammar som er resistente mot mange typar antibiotika.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «gonoré» frå , den 4. september 2008.

Bakgrunnsstoff 

Seksuelt overførbare infeksjonar
Bakteriesjukdommar
Infeksjonssjukdommar
Seksuelt overførbare sjukdommar
Hogstklasse

Hogstklasse er ein klassifisering av skog etter alder og tettleik. Omgrepet er sentralt ved inndeling av skogbestand.

 Hogstklasse I er skog under fornying
 Hogstklasse II er forynga skog, 
 Hogstklasse III er yngre produksjonsskog
 Hogstklasse IV er eldre produksjonsskog
 Hogstklasse V er gammal skog

«Ia» er ei rydda flate, «Ib» er ei flate som må ryddast for at skogen skal kunne foryngast tilfredsstillande.
Ein «a» etter hogstklasse II - V markerer at skogen har tilfredsstillande tettleik; ein «b» markerer at skogen har utilfredsstillande tettleik. 

I yngre produksjonsskog aukar den årlege tilveksten for kvart år. I eit gammalt skogbestand vil den årlege tilveksten bli lægre år for år. Tradisjonelt går hogstklasse IV over til hkl. V når den årlege tilveksten i bestandet søkk til eit nivå under middeltilveksten rekna gjennom heile levetida til bestandet. 

Ved skogtaksasjon vert skiljet mellom hogstklassane definert etter trealder, varierande etter bonitet:

Kjelder 
 Handbok for planlegging i skogbruket, Landbruksforlaget 1987 ISBN 82-529-1139-0

Skogbruk
Klassifiseringssystem
Allmusic

allmusic (tidlegare All Music Guide) vart grunnlagd i 1991 for å hjelpe forbrukarar i å finne informasjon om musikkinnspelingar. Den første «All Music Guide Reference Book» vart gjeven ut året etter. Allmusic etablerte sin eigen nettstad i 1995, og er eit oppslagsverk for musikkinnspelingar, artistar, kritikkar og meir.

Bakgrunnsstoff 
 allmusic.com

Musikktidsskrift
Nettstader
Skipingar i 1991
Kvartett

Ein kvartett er i musikk anten eit ensemble på fire personar eller ein komposisjon for fire instrument.

Kvartettar er mellom anna vanleg innan klassisk musikk, der særleg strykekvartettar er utbreidde, og i jazzen, der ein standard kvartett består av ein messing- eller treblåsar, ein gitar, ein kontrabass og eit trommesett.

Innan popmusikk og rock består kvartettar gjerne av to elektriske gitarar, ein bassgitar og eit trommesett.

Musikkformer
Musikkgrupper
Trio

Ein trio er eit musikalsk ensemble sett saman av tre musikarar, eller eit musikkstykke skrive med tre sjølvstendige stemmer for eit slikt ensemble.
Tersett er eit tilsvarande uttrykk for eit stykke for tre songstemmer.

I klassisk musikk viser pianotrio normalt til ein trio for klaver, fiolin og cello, medan ein stryketrio ofte er for fiolin, bratsj og cello, eller to fiolinar og ein cello.

I jazz består ein trio ofte av piano og ein rytmeseksjon med trommer og bass, medan ein i trio i rock ofte kan vere elektrisk gitar, bassgitar og trommer, då ofte kalla ein powertrio.

Kjelder

Musikkformer
Musikkgrupper
Talet 3
Duo

Duo er ei gruppe som består av to personar. Omgrepet mest nytta om musikalske grupper, men kan òg nyttast i andre samanhengar der to personar opptrer saman. Ein song som vert sunge av ein duo vert kalla ein duett. 

Ordet duo kjem frå det latinske ordet for talet to.

Sjå òg 
 Duett
 Trio

Musikkformer
Musikkgrupper
Talet 2

no:Duo
sv:Duo
da:Duo
ar:ثنائي (موسيقى)
en:Duet (music)
es:Dúo
fr:Duo
nl:Duo
ja:二人組
pt:Duo (música)
fi:Duo
Rakke i Larvik

Rakke er eit svabergområde i Brunlanes i Larvik kommune, tre kilometer sør for Stavern. Det er eit svært populært bade- og fiskeområde. Namnet Rakke kjem frå det norrøne ordet rakki, som er eit synonym for hund.

Luftvernregimentet la eit øvingsskytefelt på Østre Rakke i 1935. Tyskarane starta anlegginga av Rakke fort i 1941, med kommandosentral på Vestre Rakke. Rakke var øvingsstad for det tyske kystartilleriet frå 1943. Rakke var au øvingsstad for kystvernartilleriets skolesenter, seinare for Luftforsvarets skolar og andre, frå 1945 til det blei lagt ned som skytefelt i 2002. Det meste av befestingane frå andre verdskrig blei jamna med jorda sommaren 2007.

Kjelder 

 Artikkelen :no:Rakke, som igjen nemner http://www.stavernguiden.no/  som kjelde.

Geografi i Larvik
Det norske forsvaret
Det norske luftforsvaret
Lara Flynn Boyle

Lara Flynn Boyle () er ein amerikansk filmskodespelar. Ho er best kjend for rolla som Donna Hayward i fjernsynsserien Twin Peaks (1990–1991). Etter å ha spelt Stacy i komedien Wayne's World (1992) hadde Boyle ei hovudrolle i den kritikarroste neo-noir-filmen Red Rock West (1993). Frå 1997 til 2003 spelte Boyle Assistant District Attorney Helen Gamble i fjernsnsserien The Practice, som ho blei nominert til ein a Primetime Emmy Award for.

Bakgrunn 
Boyle blei fødd i Davenport i Iowa som dotter av Sally Flynn og Michael L. Boyle. Farfaren hennar var Charles A. Boyle, eit medlem av Representanthuset i USA. Boyle har irsk, tysk og italiensk avstamming. Ho er kalla opp etter ein person i  Boris Pasternak sin roman Doktor Zjivago. Ho voks opp i Chicago, Illinois og Wisconsin, og utdanna seg ved The Chicago Academy for the Arts.

Filmografi 

 Amerika (1987) (kortserie)
 Poltergeist III (1988)
 The Preppie Murder (1989) (TV)
 Dead Poets Society (1989)
 How I Got Into College (1989)
 Twin Peaks (1990) (fjernsynsserie, 1990 - 1991)
 The Rookie (1990)
 Mobsters (1991)
 Red Rock West (1992)
 Where the Day Takes You (1992)
 Wayne's World (1992)
 The Temp (1993)
 Threesome (1994)
 Past Tense]] (1994) (TV)
 Baby's Day Out (1994)
 The Road to Wellville (1994)
 The Big Squeeze (1996)
 Afterglow (1997)
 The Practice (fjernsynsserie, 1997–2003)
 Happiness (1998)
 Susan's Plan (1998)
 Since You've Been Gone (1998)
 Speaking of Sex (2001)
 Men in Black II (2002)
 Las Vegas (fjernsynsserie, 2003, 2005)
 Huff (fjernsynsserie, 2004-2006)
 The House Next Door (2006)
 Have Dreams, Will Travel (2007)
 Life Is Hot in Cracktown (2009) 
 Baby on Board (2009)
 Cougar Hunting (2010) 	
  & Gretel Get Baked (2013)
 Lucky Dog (2015) 	
 Death in Texas (2020)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Lara Flynn Boyle» frå ,  den 20. oktober 2021.''  
 

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Wisconsin
Folk frå Chicago
OJ 287

OJ 287 er ein kvasar som finst 3,5 milliardar lysår frå oss i retning stjerneteiknet Krepsen. I OJ 287 det er eit svart hòl som er det største som er kjent (2008). Det har ein masse tilsvarande 18 milliardar soler.
I OJ 287 finst det også eit svart hòl på om lag 100 millionar solmassar og desse to svarte hòla dannar eit binærsystem.

Bakgrunnsstoff 
 18 milliardar soler støttar Einstein  
 space.newscientist.com: Biggest black hole in the cosmos discovered 
 news.bbc.co.uk: Huge black hole tips the scales (10. Januar 2008, abgerufen am 11. Februar 2008) (Englisch)
 Denne artikkelen bygger på «OJ 287» frå , den 5. september 2008. 
 

Kvasarar
Supermassive svarte hòl
Krepsen
NGC 1999

NGC 1999 er ei refleksjonståka som ligg rundt 1500 lysår unna jorda i stjernebiletet Orion. Ho har ein diameter på 0,9 lysår og ligg i nærleiken av den meir kjende Oriontåka. 

NGC 1999 er opplyst av den unge og lyssterke stjerna V380 Orionis. Stjerna er estimert til å vera rundt 3,5 gonger so massiv som sola og framstår som kvit av di ho har ein overflatetemperatur på rundt 10 000 °C, noko som nesten er to gonger overflatetemperaturen til sola.

NGC 1999 blei oppdaga av William Herschel og søstera Caroline på 1800-talet og katalogisert i det nittande hundreåret som New General Catalogue (NGC)-objekt 1999.

Bakgrunnsstoff 

 Hubble-bilete av NGC 1999

Kjelder 

Refleksjonståker
Orion
1999
Bok-kule

Bok-kuler, òg kalla globule, er mørke og kalde skyer av støv og gass so tette at dei stengjer for alt lys som kjem bakanifrå. Bok-kuler er å finna i H II-regionar, som er område med aktiv stjernedanning, og det er anteke at det kan føregå stjernedanning inne i sjølve bok-kulene.

Namnet kjem frå den nederlandsk-amerikanske astronomen Bart Bok som var den første til å skildra desse objekta i ein publikasjon i 1947.

Kjelder 

Gasståker
Refleksjonståke

Refleksjonståker er gasståker som er synlege ved at dei reflekterer lys frå nærliggjande stjerner. Refleksjonståker er som regel blåe då kortare bølgjelengder blir reflekterte betre enn lengre. Refleksjonståker skil seg frå emisjonståker ved at gassen i refleksjonståkene ikkje sender ut lys sjølv då stjernelyset ikkje er kraftig nok til å ionisera atoma.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 
Gasståker
Gullars

Gullars er ein kjend Barne-TV-serie laga av Ole-Bjørn Kringstad, opphavleg send på NRK frå 1983 til 1989.

Handling 
Handlinga var lagt til «Regnbuebyen» Bergen, der den gule fuglen Gullars, som med eit brak gjekk gjennom taket og hamna i huset til Marianne. Der blei han buande i Marianne si fiolinkasse.

Ein hyppig gjest hjå dei to var «Indigo» - den poetiske og fargerike mannen som budde i eit bosspann like ved. Eit fast segment i programserien var også borna i gata, som i sine regnklede song og dansa til ulike barnemelodiar. Kjende personar som Sissel Kyrkjebø, Jan Eggum og Trond-Viggo Torgersen var gjester i serien. Gullars kan seiast å vere kjend for sin særdeles masete veremåte, og tenkjer seg lite om før han gjer ting. 

Ein av dei mest kjende scenene frå Gullars var då Gullars ville stikke av, og for å vise Marianne at han hadde stukke av, la han fram eggeskal og ein rømmeboks – ein rebus for «eg skal rømme».

Medverkande 

 Marianne - Marianne Persson Franck
 Indigo - Tor Gundersen
 Gullars - Geir Amundsen
 Barn frå Mariannes musikkbarnehage

 Ide og regi - Ole-Bjørn Kringstad

Bakgrunnsstoff 
 Arkiv av Gullars' side
 Christines mimreside 

Barne-TV
Norske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 1980-åra
Hedared stavkyrkje

Hedared stavkyrkje (svensk Hedareds stavkyrka) er den einaste bevarde mellomalderstavkyrkja i Sverige. Kyrkja ligg i Hedared i Borås kommune i Västra Götalands län.  Ho er den einaste bevarde mellomalderstavkyrkja utom Noreg som står på plassen der ho vart bygd. Kyrkja er i bruk og det vert helde gudsteneste i henne annankvar sundag.

Type og datering 
Hedared stavkyrkje er eit lita einskipa langkyrkje av Haltdalen-typen og er soleis mellom dei enklaste stavkyrkjene me kjenner til. Ho har eit skip og eit lite kor med rak avslutting, forbunde til austveggen. 

På grunnlag av typen daterte ein lenge denne kyrkja til 1200-talet, men ny forsking og bruk av årringdatering har slege fast at tømmeret som er brukt var feld først i 1501 (+2/-3 år). Grunna tørketida tømmeret trong tok det to til tre år før tømmerert kunne nyttast. Kyrkja kan slik tidlegast ha vore bygd to år seinare. Eit biskopbrev frå 1506 der bygginga av kyrkja er omtald, stør også opp om denne dateringa.

Eksteriøret 
Ytterveggane er av konvekse eikeplankar som vert haldne saman av tradisjonelle vertikale stolpar (hjørnestavar) og svill og stavlegje.

Under ei renovering i 1781 fekk kyrkja eit nytt våpenhus og små rektangulære vindauge. Ein trur at det ikkje var vindauge i kyrkja før dette, men det er usikkert. Våpenhuset vart rive att i ei ny renovering i 1901, då riksantikvaren ynskte å tilbakestille kyrkja til opphavleg utsjånad. Kyrkja vart endå ei gong renovert i åra 1995-97.

Interiøret 
Det er ein del som peikar mot at det har vore ei eller fleire kyrkjer på staden før kyrkja som no står der. Under ei renovering i 1934-35 fann ein ei altartavle som var måla rett på ytterveggen. Bilete syner kroninga av Maria møy og det vert datert til slutten av 1300-talat. I kyrkja er det òg eit Madonnabilete som vert datert til 1200- eller 1300-talet. Eit målarstykke som viser Frans av Assisi vert datert til same perioden. Vidare er det eit fransk krusifiks frå 1100-talet og ein nattverdskalk frå 1200-talet. 

Kyrkjeinventaret er velbevard. Det har vore hevda at taksperra skulle vere frå 1100-talet, men riksantikvaren meiner tvert om at dei er utskifte. Korveggene er dekorerte med figurmåleri som ein meiner er frå tida då kyrkja vart bygd. Måleri i skipet skal vere frå renoveringa i 1735. Den faste innreidinga er i sein barokkstil.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Hedareds stavkyrka» henta frå Wikipedia på svensk 6. september 2008.
Om Hedared stavkyrkje på nettstaden til Svenska kyrkan

Bakgrunnsstoff

 Om Hedareds stavkyrkje på nettsidene til  Borås stad 

 
Kyrkjer i Skara stift
Borås kommun
svenske stavkyrkjer
Tarkjell Våkråk

Tarkjell Våkråk () var ein norsk spelemann frå Nore i Numedal. Han er rekna som den første spelemannen ein veit namnet på austafjells.

Tarkjell kom frå garden Våkråk, ikkje langt frå Rødberg. Han var son av Torstein Våkråg, og soneson av lagrettemann Tarkjell Ro. At han var rekna som ein førande spelemann, kan ein rekne av at han vart bodsend så langt unna som Hovet i Hol. Faren Torstein skifte til seg Våkråk, der Tarkjell voks opp. Ætta hadde hadde fleire lagrettemenn attende til 1500-talet, så Tarkjell var av bra folk. Kva slag spel han nytta, er ikkje kjend, men det er mogleg han hadde fått seg fele gjennom kontakt med Kongsberg. 

Tarkjell var og ein villstyring, og vart stemna inn for drap i 1693. Han hadde slege ihel skosveinen på heimegarden, Gullik Olsson. Gullik var bror av ei Åse Olsdotter, som Tarkjell hadde eit auge til. Gullik lika ikkje dette, og gav Tarkjell juling. Følgja var at Tarkjell stal ei øks frå Gullik og hogg han ned. På grunn av denne hendinga vart Tarkjell stemna til Gulating, og laut møte der i 1695. 

Før han kom så langt var Tarkjell beden om å spela i eit bryllaup på garden Villand, Hovet, 3. april 1694. 

Her kom Tarkjell trette med ein Per Hermansson, son av Hermann Sudndalen. Per tok ein tallerk og kasta på Tarkjell. Etter dette bar det ihop med dei ute i tunet, og Tarkjell slog ned Per med eit vedstykke. Etter at Tarkjell så kom innatt, var det nokre av jentene som ville ha han til å spela, og Tarkjell tok fram fela, gjekk beint framfor Per og sette i med ein slått. Då drog Per kniven og sette han i aksla på Tarkjell. "No stakk han meg!" sa Tarkjell, la fela frå seg og drog kniven. Jentene heldt han att, og stelde han. Dagen etter døydde Tarkjell av blodtapet.

På Villand sat på denne tida Elling Nilsson Villand, men det er ikkje funne prov for kven som gifte seg ved dette høvet. 

Etter kjeldene syner Tarkjell Våkråk seg som ein villstyring, men og som ein god spelemann, sidan han vart beden om å spela i Hovet, mange mil unna Rødberg.

Bakgrunnsstoff  
Reinton: Folk og fortid i Hol, band II

Norske folkemusikarar
Folk frå Nore og Uvdal
Pilegrimsleia

Pilegrimsleia i Noreg er eit moderne oppmerka nett av turvegar knytte til tradisjonen frå mellomalderen om å gå til fots på pilegrimsferd til Trondheim (Nidaros) som lekk i dyrkinga av Heilag-Olav. Leia er på til saman på 1200 km merka og tilrettelagde turvegar som går frå ulike utgangspunkt og fram til vestfronten av Nidaros domkyrkje, og er bunden saman av natur- og kulturminne som tidlegare har hatt religiøs meining:

 Leia Oslo – Trondheim: Pilegrimsleia over Dovrefjell
 Leia Oslo – Hamar (austleg rute)
 Leia Svenskegrensa – Stiklestad – Trondheim 
 Leia Skardøra – Trondheim «Romboleia»
 Leia gjennom Østerdalen 
 Leia Grong – Stiklestad 

Arbeidet med kartfesting og merking av Pilegrimsleiene i Noreg, og naudsynleg rydding av vegfar som høyrer til leia, tok til i 1994, og vart førebels planlagt å vare fram til 2010. Leia frå Oslo til Trondheim og Stiklestad vart opna i 1997.

Statens kartverk har godkjend både Pilegrimsleia og Pilegrimsleden som skrivemåtar for stadnamnet i norsk.

Kystpilegrimsleia
Norskekysten var sjølvsagt ein viktig farveg til Nidaros, ettersom det stort sett var lettare å take seg fram i til sjøss enn over land i tidlegare tider. Både norske og utanlandske pilegrimar valfarta her, anten for å reise heile vegen til Nidaros, eller for å vitje mange av dei lokale pilegrimsmåla. Eit eige prosjekt kalla Kystpilegrimsleia har teke for seg denne sida av ferdsla til Nidaros og andre heilage stader i mellomalderen, og lagt til rette for moderne pilegrims-seglas.

Valfartsstaden Nidaros er omtalt i historiske kjelder allereie i 1075 – i Adam av Bremen sitt bokverk «Bremens Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum». Her er også dei ulike pilegrimsrutene til Nidaros nemnt, mellom anna kystpilegrimsleia: «Viss ein seglar frå Ålborg eller Vendsyssel i Danmark, kjem ein i løpet av ein dag over til Viken, som er ein by i Noreg (truleg Oslo). Derfrå held ein til venstre og seglar langs Noregs kyst, og på den femte dagen når ein fram til byen Trondheim. Ein kan også reise ein anna veg, som fører frå danskane sitt Skåne over land til Trondheim. Men denne vegen over fjella tek lengre tid, og ettersom han er farefull, blir han unngått av reisande.» Sjøvegen – Kystpilegrimsleia – utgjorde såleis, ifølgje Adam av Bremen, den viktigaste mest brukte ferdselsåra til Nidaros, sjølv om også sjøvegen kunne vere farefylt, med skiftande vêr og piratar.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Pilegrimsvegane til Nidaros

Pilegrimsruter
Historiske vegar i Noreg
Turvegar i Noreg
Emisjonståke

Emisjonståker er eit breitt omgrep som femner om gasståker som er synlege ved at dei sjølve sender ut lys. Planetariske tåker, H II-regionar og supernovarestar høyrer inn under omgrepet.  

I H II-regionar er det den sterke ultrafiolette strålinga som ioniserer atoma i tåka og får dei til å senda ut lys når elektrona bli fanga inn att. Noko liknande skjer i planetariske tåker; berre at det her er den sentrale kvite dvergen som sender ut strålinga.

I supernovarestar kjem energien først frå den radioaktive nedbrytinga av nikkel og kobolt til jern. Seinare kjem han frå den kinetiske energien til materien i supernovaresten som i starten fer utover med snøggleikar på opp til 20 000 km/s. I supernovarestar som Krabbetåka kan tåka òg få energi frå den sentrale pulsaren i form av elektron med høg energi og senda ut lys gjennom synkrotronstråling.

Mørke tåker og refleksjonståker høyrer ikkje inn under omgrepet sjølv om dei sender ut mikro- og radiobølgjestråling.

Kjelder 

 
Gasståker
Førde i Jølster

Førde i Jølster er ei lita grend i den sørlege enden av Breimsvatnet. Bilveg til grenda tek av frå E39 på Grungen, midt mellom Skei og Klakegg. Vegen er skilta til «Breimsvatnet». Førde høyrde tidlegare til Breim kommune, men vart ein del av Jølster kommune ved kommunereguleringa i 1964. Resten av Breim kommune vart lagt til Gloppen kommune. Førde er ei lita grend, med seks gardsbruk. Innbyggjartalet har vore rundt 40 i mange år. 

Namnet «Førde» kjem av gamalnorsk «fird», som tyder fjord, og er brukt fleire på fleire område i Noreg som ligg ved sjø eller vatn. Det er også brukt nokre stader i Tyskland og Irland. I daglegtale vert namnet «Førs» ofte nytta om denne grenda. Dette er genitivsforma av namnet Førde, og «til Førs» vert difor den same forma som til dømes «til fjells» eller «til sjøs». Når «Førde» vert brukt som namn på staden, er bokstaven «d» stum, slik at namnet vert uttala «Føre». Folket i og frå grenda vert lokalt kalla «førsarar», eller «førsara» på det lokale talemålet, då bokstaven «r» oftast ikkje vert uttala i slutten av ord.

Den Trondhjemske Postvei, som offisielt opna i 1795, hadde skysstasjon i grenda, og gardbrukarane hadde skyssplikt med båt frå Førde til Reed i Gloppen kommune. Skysstasjonen, Hotel Skjorta, hadde namnet frå det høgste fjellet vest for Breimsvatnet, Skjorta, som er 1473 m høgt, og som stig rett opp frå Breimsvatnet, som ligg på om lag 52 moh. Naturen rundt grenda vert av dei fleste oppfatta som vill og trong. Dalen er smal og fjella er bratte og høge. Aasmund Olavson Vinje reiste fleire gonger langs postvegen, og var dermed avhengig av skyss over Breimsvatnet. Han har seinare skrive dette om opplevinga si av grenda: «Naturen er vild og ugjestmild, og folket ligesaa».

Andre nettstader 
 Nettstaden til Digitalarkivet: Yngve Nedrebø: «Slektshistorie fra Førde, gnr. 75 i Jølster»

Bygder i Vestland
Busetnader i Sunnfjord
Tidlegare ferjeleie i Vestland
Aril Edvardsen

Aril Snorre Edvardsen () var ein norsk predikant, evangelist, pinseven og leiar av misjonsstiftinga Troens Bevis Verdens Evangelisering som han stifta i 1965. 

I ungdomsåra var han formann i det lokale AUF, og han spelte til dans som lokal countrysongar. Han gifta seg 17 år gamal med Kari, som han hadde gått i klasse med. Like etter ei radikale omvending i 1956, byrja Edvardsen sin søken etter apostolisk kristenliv, slik han fann dette presentert i Bibelen. 

Edvardsen døydde den 6. september 2008 under ei reise til Mombasa i Kenya. Han vart 69 år gamal.

Kjelder 

Norske pastorar og predikantar i Pinserørsla
Folk frå Kvinesdal