alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Austkanten og vestkanten i Oslo

Austkanten og vestkanten, østkanten og vestkanten, er nemningar brukt om dei austre og vestre delane av det indre Oslo, og skriv seg frå tida då Oslo var ein industriby. Austkanten markerte seg sosialt og yrkesmessig ulik vestkanten ved å vere industriarbeidarstroka og dei fattigare stroka i byen, medan vestkanten var luten for funksjonærar og dei betrestilte. Dette sosiale skiljet markerte seg òg i skilnaden i språket eller dialekten som var nytta i dei to lutene av byen. 

Det er vanleg å seie at Akerselva er grensa mellom austkant og veskant i Oslo, men eigentleg går grensa litt lenger vest, sjølv om hovudparten av industrien, verkstadene og bustadstroka for arbeidarar låg på austsida. Fossane i Akerelva var den energikjelda som dreiv fabrikkane, og industrien og dei arbeiderstrøka som høyrde til, låg difor ikkje berre på austsida av elva, men òg som ei meir eller mindre brei stripe på vestsida. Grensa mellom austkanten og vestkanten, som ikkje alle stader og til alle tider har vore ei skarp og udiskutabel grense, går difor mange stader litt vest for Akerselva, aust for stroket Hammersborg og Vår Frelsers gravlund (langs kanten av høgdedraget Akerryggen ned mot Maridalsveien), vidare opp Uelands gate til Voldsløkka. Lenger nord er det inga klår grense. 

Vestkanten er bydelane St. Hanshaugen og Frogner, forutan bydelane i ytre vest: Ullern, Vestre Aker og Nordre Aker.

Oslo
Kari Lerum

Kari Lerum (), jentenamn Kari Hansdotter Ørbech, var ei norsk forretningskvinne som i lag med mannen sin, Nils H. Lerum, tufta hushaldingskonsernet Lerum Fabrikker.

I 1905 starta ekteparet opp ein liten landhandel i kjellaren sin i Luster kommune. Landhandelen var mellom anna mellomstopp for bær som skulle transporterast til Bergen, og innan 1909 hadde dei bygd sitt første kommersielle saftpressehus.

Sjå òg 
 Lerum Fabrikker

Norske industrigrunnleggjarar
Folk frå Luster
Nils H. Lerum

Nils Hansson Lerum () var ein norsk forretningsmann som i lag med kona si, Kari Lerum, tufta hushaldingskonsernet Lerum Fabrikker.

I 1905 starta ekteparet opp ein liten landhandel i kjellaren sin i Luster kommune. Landhandelen var mellom anna mellomstopp for bær som skulle transporterast til Bergen, og innan 1909 hadde dei bygd sitt første kommersielle saftpressehus.

Sjå òg
 Lerum Fabrikker

Norske industrigrunnleggjarar
Folk frå Luster
Vestmannalaget

Vestmannalaget er eit mållag i Bergen. Laget vart skipa allereie i 1868, og er det eldste mållaget i Noreg. Fyrste formann i laget var Henrik Krohn (1826-1879).
Laget har frå 1985 av gjeve ut meldingsbladet Vestmannen.  
På byrjinga av 1960-talet melde laget seg ut av Noregs Mållag. Utmeldinga kom mykje på grunn av usemje om rettskriving. Vestmannalaget melde seg seinare inn i Ivar Aasen-sambandet, som arbeider for høgnorsk. 

Vestmannalaget er i tillegg med i Vestlandske Mållag, Bygdelagsnemndi i Bergen, Kyrkjenemndi i Bergen og Det norrøne grønlandslaget. 

Aasmund Olavsson Vinje skreiv diktet «Til Vestmannalaget» i 1869.

Historie 
Vestmannalaget hadde frå skipingstida stor innverknad på det kulturelle miljøet i Bergen, og merkte seg ut med å ha med folk frå borgarskapet i medlemsstokken. Laga hadde fast møteverksemd, føredragsrekkjer, gav ut tidsskriftet Fraa By og Bygd og målmedvite arbeid for atterreising av Håkonshallen. 

Laget har arbeidt for å fremje samband og samarbeid mellom Noreg og Island og mellom Noreg og Færøyane.

Litteratur 
 Conrad Clausen, Torleiv Hannaas og Ludvig Jerdal: Vestmannalaget i 110 år, Bergen 1978, Norsk bokreidingslag ISBN 82-90186-14-2

Kjelder

Vestmannalaget
Høgnorsk
Skipingar i 1868
Kultur i Bergen
Eksistensialsetning

Ei eksistensialsetning (tidlegare også kalla presenteringssetning) er ei setning av typen Det står eit glas på bordet., dvs. subjekt + intransitivt verb + ubestemt substantivfrase ( + adverbial). Syntaktisk sett oppfører det seg som subjekt og den ubestemte substantivfrasen som objekt. Semantisk sett tilsvarer objektet i eksistensialsetninga subjektet i den intransitive setninga Glaset står på bordet, noko som har fått mange til å hevde at eit glas er subjekt også i eksistensialsetningar, trass i dei syntaktiske eigenskapane sine.

Karakteristisk for eksistensialsetningar er den såkalla ubestemtheitseffekten, at objektet må vere ubestemt (*Det står glaset på bordet er ugrammatisk). Berre i visse samanhengar er det mogleg med bestemte objekt, nemleg der dei har fokusert bestemt determinativ, som i Det sitt DEN typen på motorsykkelen der ute).

Grammatikk
Mjølkesyre

Mjølkesyre er ei karboksylsyre med kjemisk formel C3H6O3. Det kjemiske namnet er 2-hydroksypropansyre.

Karboksylsyrer
Konserveringsmiddel
Kontaktlinse

Ei kontaktlinse er ei linse som blir lagt direkte på auga for å justere synsevna åt ein person, slik som briller gjer, eller for å forandra utsjånaden på irisen

Bakgrunnsstoff 

Optikk
Habitivsetning

Habitivsetningar er ein undertype av eksistensialsetningane som i mange språk blir brukt til å uttrykkje eigarskap. Der vi i norsk seier Kalle har ei bok heiter det på finsk Kallella on kirja (bokstaveleg på Kalle er bok, med kasus adessiv), og på samisk Kalles lea girji (bokstaveleg i Kalle er bok, med kasus lokativ). Finske og samiske eksistensialsetningar blir bygd opp på same måte: Pöydällä on kirja «på bord er bok» / Beavddis lea girji «i bok er bord» tyder begge to «Det ligg ei bok på bordet». På same måten som i norske eksistensialsetningar blir leddet etter verbet tolka ubestemt. Unntaket gjeld nett habitiv setningar, det kan heite Minulla on vain sinut «Eg har berre deg», der pronomenet sjølvsagt har bestemt tolking.

Grammatikk
Ungdomsbladet Vestmannen

«Vestmannen» kan visa til fleire ulike emne, sjå Vestmannen (fleirtyding) for meir informasjon.

Vestmannen var eit ungdomsblad stifta og først gjeve ut av Jens Kvaale i Sogndal i 1896. Bladet hadde undertittelen organ for den norske ungdom. Bladet skifta seinare namn til «Ungdom» og i 1899 til «Sygna».

Kjelde 
 Vestmannen hjå Fylkesleksikonet åt NRK Sogn og fjordane.

Tidlegare ungdomsblad
Nynorske tidsskrift
Jens Kvaale
Skipingar i 1896
Målbladet Vestmannen

«Vestmannen» kan visa til fleire ulike emne, sjå Vestmannen (fleirtyding) for meir informasjon.

Vestmannen var eit målblad gjeve ut av Rasmus Steinsvik i perioden 1887–1890. Bladet hadde undertittelen maalblad for Vestlandet.

Målblad
Rasmus Steinsvik
Nynorske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1887
Publikasjonar nedlagde i 1890
1887 i Noreg
1890 i Noreg
Djainismen

Djainismen er ein religion som har utspring i India og framleis hovudsakleg blir følgd der. Religionen slik han er i dag skriv seg tilbake til Vardhamana Mahavira som levde på 500-talet f.Kr. Han bygger på hinduismen og har òg hatt stor innverknad på denne religionen. Djainismen legg vekt på gode handlingar som vegen til frelse, heller enn dyrking av nokon guddom.

Ahimsa 
Det viktigaste særtrekket ved religionen er truen på ikkje-vald, ahimsa. Ein from djain skal så langt han klarer unngå å drepa noko levande vesen. Dette betyr at dei et vegetarisk mat, men òg at dei ikkje et røter og heile plantar, bruker silke laga utan at silkeormar blir drepne, sopar vegen framfor seg når dei går for ikkje å trø på insekt, og ber munnbind for ikkje å pusta inn og drepa mikroorganismar.

Djainar 
Rundt 4 millionar menneske høyrer til djainismen. Dei fleste av dei indiske djainane bur i Gujarat og Rajasthan vest i landet og Karnataka i sør, med eit viktig senter i Sravana Belgola. Elles finst større djainsamfunn i Canada, USA og Storbritannia.

Djainismen har to viktige hovudretningar, svetambara og digambara. Dei skil seg mellom anna i klesvegen, der svetambaraer ber kvit silke og digambaraer går nakne der dette er mogleg, og i kven som kan vera asketar og oppnå moksja – innan digambara er det som regel berre tillate for menn, medan begge kjønn kan vera asketar innan svetambara.

 
Verdsreligionar
Oljelampe

Oljelampar er kunstige lyskjelder som bruker olje som drivstoff for ein flamme. Dei gjev ei form for levande lys som er sterkare enn eit stearinlys, men svakare enn ein parafinlampe.

Lampen består av eit kar, gjerne av metall eller steintøy, som blir fylt med olje av ulike slag, til dømes planteolje, dyrefeitt eller petroleum. Oljelampen lyser ved at ein halvvegs nedsenkt veik trekker til seg olje i den eine enden og brenn i den andre.

Historie 
Oljelampar har ei lang historie og har vore brukte i mange kulturar. Dei er kjende frå historier som «Aladdin og den magiske lampen» og frå den kristne likninga om dei fem kloke og dei fem dårlege møyane (Matt. 25:1-13) som måtte venta natta gjennom med oljelampane sine.

I middelhavslanda brukte ein oljelampar med olivenolje til godt innpå 1800-talet, i avsidesliggjande område til 1900-talet. I dag blir oljelampar helst brukt til symbolske føremål, som til religiøse ritual i hinduismen og jødedommen.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 «Oil lamp» på Engelsk Wikipedia

Lyskjelder
Olje
500-talet fvt.

< 500-talet f.Kr. (fvt.) >

Hendingar 

 Kina:
 Kon Fu Tse grunnla konfusianismen
 Tao Te Ching blei skriven (uviss dato)
 India: Buddha og Mahavira grunnla buddhismen og djainismen, i kontrast til den ritualistiske og kastebaserte hinduismen.
 Midtausten
 Zoroaster, også kalla Zarathustra, grunnla parsismen.
 Kyros den store skapte Persarriket.
 Babylonarriket fall.
 Kongeriket Judea fall og det første tempelet i Jerusalem blei lagt i ruinar. 
 525 f.Kr: Kambyses II av Persia erobra Egypt, tok farao Psamtik III til fange og avretta han. Dette blir sett på som slutten av det tjuesjette dynastiet i Egypt og byrjinga på det tjuesjuande.
 513 f.Kr: Dareios den store overvann Dakia og austre Thrakia, og Amyntas I av Makedonia underkasta seg Persarriket. Han blei derimot driven tilbake frå Ukraina av skytharane.

 Middelhavslanda
 Ein klassisk gresk filosofi som skulle blomstra i det nestre århundret tok til.
 Det kartagenske handelsriket fekk sakte herredømet over det vestre middelhavsområdet.
 Den romerske republikken blei grunnlagd.
 585 f.Kr: Ei solformørking fann stad, som Thales hadde berekna og sagt på førehand. Dette er ein av kardinaldatoane, eit utgangspunkt for kalkulering av andre datoar.
 585 f.Kr: Den forviste greske diktaren Sapfo fekk amnesti, og vende attende åt Lésvos.
 Amerika
 Olmecsivilisasjonen tok til å veiknast.

Viktige personar 

 Thales frå Milet, gresk matematikar (635–543 f.Kr.)
 Anaksimander, gresk tenkjar (610–546 f.Kr.)
 Solon av Aten, gresk tenkar og forfattar (ca. 638–558 f.Kr.)
 Mahavira Vardhamana, indisk asket og religionsstiftar (ca. 599–527 f.Kr.).
 Pythagoras frå Sámos, gresk matematikar (582–496 f.Kr.)
 Kyros den store av Persarriket (576–529 f.Kr.)
 Gautama Buddha, indisk religionsstiftar (ca. 563–483 f.Kr.)
 Kon Fu Tse, kinesisk religionsstiftar (551–479 f.Kr.)
 Anaximenes frå Milet, gresk filosof (d. om lag 525 f.Kr.)
 Aiskylos, gresk tragedieforfattar (ca. 525-456 f.Kr.) 
 Dareios I av Persarriket, (regjerte 521–485 f.Kr.).

Bakgrunnsstoff 

 je
Ante meridiem

Ante meridiem er eit latinsk uttrykk som tyder 'før middag' (før kl. 12.00). Forkortingar er AM, a.m. eller A.M. Tidlegare vart forkortinga f.m. (før middag) nytta i norsk. 

Ante meridiem blir brukt i somme land for å seie at eit klokkeslett høyrer til den første halvdelen av døgnet, frå midnatt til middag. 6 AM betyr såleis klokka seks om morgonen. 

Vanleg standard tidsrekning tar midnatt som utgangspunkt, klokka 00.00. Klokka 6 AM blir då klokka 06.00.

Det motsvarande uttrykket er post meridiem, som tyder etter middag. Forkortingar er PM, p.m. eller P.M..

Latinske ord og uttrykk
Tider av døgnet
UT1

Universell tid UT1 er ein tidsskala som baserer seg på jordrotasjonen. 

Ei internasjonal avtale seier at UTC og UT1 ikkje skal ha eit større avvik enn 0,9 sekund. Difor må UTC synkroniserast med UT1 jamleg. Dette vert gjort ved bruk av eit skotsekund. Perioden mellom to skotsekund er kring 3,5 år.

Les òg 
 Universell tid UTC (Coordinated Universal Time)

Tid

de:Universal Time#UT1 - Universal Time No.1
AM

AM, Am eller am kan tyde

AM 
 ante meridiem (eller am, a.m., A.M.) – latin for «før middag». 
 Amplitudemodulasjon – ein teknikk som vert brukt i AM-radio.

Am 
 americium – kjemisk symbol for grunnstoff nummer 95.
 I musikk kan dette stå for a-moll

am 
 attometer – ei SI-eining for lengde lik 10−18 meter.
Den evangelisk-lutherske frikyrkja

Den Evangelisk-lutherske Frikyrkja, DELF eller berre Frikyrkja, er eit norsk trussamfunn basert på protestantisme. I likskap med Den norske kyrkja er ho ei evangelisk-luthersk kyrkje. Men Frikyrkja har ei anna kyrkjeordning, der trussamfunnet vert leia av sine eigne medlemer og er uavhengig av den norske staten (i motsetning til Den norske kyrkja).

Historie 

Etableringa i Moss (1877) kom av langvarig misnøye med kontrollen i statskyrkja, autoriteten og dominansen til presten, samt dei tvungne rituala skriftemål og truvedkjenning ved konfirmasjon. Inspirert av frikyrkja i Skottland (danna i 1843), vart Frikyrkja i Noreg stifta i 1877 med Herman Hundere som kyrkjelydsvald forstandar, etterfølgt av stiftingar i Arendal, Halden, Risør og Oslo. Ein viktig føresetnad for opprettinga var Dissenterlova (1845). Kyrkjelydane til DELF vert i dag leidde av pastor og eit eldsteråd, beståande av menn (og, sidan 2005, også kvinner) som vert kalla og ordinerte av kyrkjelyden lokalt. Diakontenesta omfattar oppgåver i kyrkja der det ikkje trengst ordinasjon. Både menn og kvinner kan vera diakonar. Synoden vert leia av synodeformannen og er det høgaste organet i Frikyrkja. Synoden består av representantar for samtlege kyrkjelydar, og har ansvar for fellesarbeid. Organet utviklar kyrkja gjennom nye lover og reglement.

Frikyrkja i Noreg i dag 

Frikyrkja er delt inn i fem tilsynsområde, som igjen overvakar dei lokale kyrkjelydane. I 2003 var det totale medlemstalet 9424 personar (dersom ein reknar med personar med avgrensa medlemskap og born, er dette talet 21.815). Dei 9424 medlemene er fordelt på tilsynsområda som fylgjer: 1052 (Nordre), 3134 (Sør-Vestre), 1655 (Sør-Austre), 908 (Vestre), 2675 (Austre). Synodeformann er Arnfinn Løyning.

For tida består Frikyrkja av 83 kyrkjelydar, spreidde over heile Noreg. Frikyrkja er det kyrkjesamfunnet som for tida startar flest nye kyrkjelydar i Noreg.

Kjelder 

 Nettstaden til Den evangelisk-lutherske Frikyrkja 
 Wikipedia sin artikkel om DELF på bokmål.

Norske frikyrkjer
Protestantiske kyrkjesamfunn
Skipingar i 1877
Mopo

Mopo (eller «Mormor bruker også programvare») er ei IKT-verksemd i Bodø som vart stifta 1. november 2004. Føremålet med verksemda er å påverke IKT-marknaden i ein sånn retning at leverandørane får mindre makt og konkurransen vert større. For å nå det målet satsar verksemda på å formidle fri programvare, og arbeider opp mot kommunemarknaden.

Leiar per 2005 og grunnleggjar er Runar Ingebrigtsen.

Selskapet fekk Ung entreprenørpris frå Bodø kommune i 2005.

Bakgrunnsstoff

 Digi.no: Kommune premierer fri programvare 

Fri programvare
Norske programvareverksemder
Kultur i 2002

Kultur i 2002 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 2002.

Idrett 
 Vinter-OL 2002 var halde i Salt Lake City

Litteratur 
 Astrid Lindgren døydde 28. januar
 Olaug Nilssen gav ut romanem Vi har så korte armar

Musikk 
 Girls Aloud blei stifta
Kultur i 2003

Kultur i 2003 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 2003.

Litteratur

Utgjevingar i Noreg 
 Roy Jacobsen: Frost (roman)

Utgjevingar i utlandet 
 Dan Brown: The Da Vinci Code (Da Vinci-koden)
 J.K. Rowling: Harry Potter and the Order of the Phoenix (Harry Potter og Føniksordenen)
Kultur i 2004

Kultur i 2004 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 2004.

Idrett 
 4. juli: Hellas vann sensasjonelt EM i fotball ved å slå Portugal 1-0 i finalen.

Litteratur

Utgjevingar i Noreg 
 Karl Ove Knausgård: En tid for alt (roman)
Sørlege Afrika

Sørlege Afrika er den sørlegaste subregionen på det afrikanske kontinentet, sør for Aust- og Sentral-Afrika. Han kan definerast ut frå geografi eller geopolitikk.

Geografisk definisjon 
Ut frå geografi kan ein setja grensa for regionen ved elvane Kunene og Zambezi, slik at han omfattar Sør-Afrika, Lesotho, Eswatini, Namibia, Botswana, Zimbabwe og den sørlege delen av Mosambik. Denne definisjonen er mykje brukt i Sør-Afrika i samband med naturvitskapar, men ikkje i politisk eller samfunnsvitskapleg samanheng ettersom han deler Mosambik i to.

Geopolitiske definisjonar 
I SN si liste over subregionar, utgjer fem land sørlege Afrika:

 Botswana
 Eswatini
 Lesotho
 Namibia
 Sør-Afrika

Den sørlege afrikanske tollunionen omfattar desse landa.

Samarbeidsorganisasjonen for sørlege Afrika omfattar fleire land: Angola, Botswana, Eswatini, Lesotho, Den demokratiske republikken Kongo, Madagaskar, Malawi, Mauritius, Mosambik, Namibia, Seychellane, Sør-Afrika, Tanzania, Zambia og Zimbabwe.

I tillegg kan også øyane Komorane, Mayotte og Réunion i Indiahavet reknast til regionen.

Sjå og 
 Afrika sør for Sahara
 Sør-Afrika

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Southern Africa» frå , og «Sørlige Afrika» frå  den 15. juni 2010. 
 

 
Regionar i Afrika
Subregionar
Kultur i 1902

Kultur i 1902 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 1902.

Hendingar

Musikk 
 28. november: Uroppføringa av operaen Saul og David i København, leia av komponisten Carl Nielsen sjølv.
 1. desember: Uroppføringa av Carl Nielsens 2. symfoni De fire Temperamenter i København av Det Kongelige Kapel, leia av komponisten sjølv.

Prisar 
 Theodor Mommsen blei tildelt Nobelprisen i litteratur
 Kungliga priset: Gustaf Cederschiöld

Litteratur

Utgjevingar i utlandet 
 Joseph Conrad: Heart of Darkness
 Selma Lagerlöf: Jerusalem (del II)
 Arthur Conan Doyle: The Hound of the Baskervilles

Noreg 
 Johan Falkberget: Naar livskvelden kjem (eigentleg debut)
 Hans E. Kinck: Doktor Gabriel Jahr
 Dikken Zwilgmeyer: Mægler Porsvold

Fødde 
 11. februar: Arne Jacobsen, dansk arkitekt
 20. februar: Ansel Adams, USA-amerikansk fotograf
 17. mars: Bjarne Ness, norsk teiknar og målar
 25. april: Per Aabel, norsk skodespelar
 25. september: Ernst von Salomon, tysk forfattar
 1. november: Nordahl Grieg, norsk forfattar og journalist

Døde 
 6. januar: Lars Hertervig, norsk målar
 18. februar: Albert Bierstadt, USA-amerikansk målar
 14. juli: Mark Antokolskij, russisk bilethoggar
 8. august: James Tissot, fransk målar
 29. september: Émile Zola, fransk forfattar

Kjelder
Positron

Eit positron er ein elementærpartikkel og elektronet sin antipartikkel. Positronet har same masse som elektronet, men motsett ladning, altså: +e. Det vert òg kalla positon eller positivt elektron. 

Paul Dirac postulerte at positronet eksisterte i 1930, og det vart påvist i eit fysisk eksperiment av Carl David Anderson i 1932. I følgje teorien til Dirac kan ein sjå på eit positron som eit manglande elektron i ein negativ energitilstand. Ein kallar dette eit elektronhol og eit slikt «hol» vert tola som eit positron. Denne teorien heiter holteori. Prosessen der vert danna eit elektron og eit positron samstundeds vert kalla pardanning. Den omvende prosessen, der dei to støyter og forsvinn, vert kalla annihilasjon.

Kjelder
 

Grunnleggjande fysikk
Lepton
Antimaterie
Kvanteelektrodynamikk
José Carreras

José Carreras () er ein spansk tenor fødd i Barcelona. Han er kjend som ein av «Dei tre tenorane», saman med Plácido Domingo og Luciano Pavarotti.

Spanske operasongarar
Folk frå Barcelona
Kultur i 1952

Kultur i 1952 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 1952.

Litteratur 
 François Mauriac blei tildelt Nobelprisen i litteratur

Utgjevingar i utlandet 
 Astrid Lindgren: Bara roligt i Bullerbyn (norsk omsetjing same året:Ingen steder som Bakkebygrenda)

Utgjevingar i Noreg 
 Tore Hamsun: Knut Hamsun – min far
Levi Henriksen

Levi Henriksen () er ein norsk forfattar, musikar og tidlegare journalist. Han har gitt ut novellesamlingar og roman på forlaget Gyldendal Norsk Forlag, samt essaysamling, antologi og andre bøker på sitt eige forlag, Magerdal forlag.

Henriksen er kjent for å legga handlinga i verka sine til den oppdikta bygda Skogli, der han skildrar livet til bygdefolket på godt og vondt. Bygda er basert på den verkelege bygda Granli, som ligg nokre kilometer utanfor Kongsvinger i Hedmark fylke.

På sitt eige forlag har han mellom anna gjeve ut antologien Mannen som ikke var fra Kongsvinger, ei hyllest til Kongsvinger då heimbyen hadde 150-årsjubileum i 2004. Tittelen er henta frå ei novelle av Aksel Sandemose frå 1954, som opnar antologien. Forfattarar som Vidar Kvalshaug, Håkon Ohlgren, Heidi Linde, Bengt Berg og Alf Kvasbø medverkar òg.

Bibliografi 
Lille Norge i store Alaska – med Jens Haugen (foto) reiseskildring (1999)
Fra Magerdalen til Elvis Presley Boulevard – essaysamling (2000)
Feber – novellesamling (2002)
Ned Ned Ned – novellesamling (2003)
Snø vil falle over snø som har falt – roman (2004)
Bare mjuke pakker under treet – novellesamling (2005)
Babylon Badlands – roman (2006)
Den aller siste Mohikaner – roman (2006)
Trekkspilltvillingene – roman, (2007)
Alt det som lå meg på hjertet – novellesamling (2009)
Kjære deg min kjære – lyrikk (2010)
Lukten av propan om morgenen – roman (2010)
Dagen skal komme med blå vind – roman (2011)
Engelen ved djevelgapet – ungdomsbok (2012)
Postkort fra alle tings utkant – essaysamling (2012)

Plater 
Greetings From Stuckville – Heart of Mary - bassist og låtskrivar (1989)
Herfra til Rockaway Beach – Levi Henriksen og Thomas Mårud - bassist og låtskrivar (2005)

Prisar og utmerkingar 
Bokhandlerprisen 2004, for Snø skal falle over snø som har falt
Kongsvinger kommunes kulturpris 2004
Ordknappen 2006 for Den aller siste mohikaner

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Dag Eivind Undheim Larsen. "Forfatter Levi Henriksen vegret seg lenge for å fortelle farens historie. Nå har han skrevet den i en roman: Graver i en mørk fortid". 2017-09-13. Klassekampen. S. 24-5

 Utgjevingar av Levi Henriksen i BIBSYS

Bokmålsforfattarar
folk frå Kongsvinger
Forfattarar frå Hedmark
Norske essayistar
Norske novelleforfattarar
norske romanforfattarar
norske musikarar
Sokrates

Sokrates (ca. 470 f.Kr.–7. mai 399 f.Kr.) var ein gresk tenkjar og filosof frå Aten. Han blir rekna som ein av grunnleggjane av vestleg filosofi.
Sokrates vende filosofien vekk frå naturen og mot mennesket.

Den viktigaste kjelda til informasjon om Sokrates var gjennom Platon. Sokrates skreiv aldri ned sine tankar eller idear sjølv, men blei forfatta av Platon og Xenofon, som var to av Sokrates sine elevar. I Platons dialogar skildra han Sokrates som ein lærar som avstod frå å ha elevar.

Sokrates var oppteken av å oppklåra uklårleik og finna definisjonar på omgrep gjennom filosofisk samtalekunst, ved å stilla spørsmål og oppklåra i dialog med andre menneske.

Sokrates møtte mykje motstand i Aten, hovudsakeleg fordi han kalla atenarar uvitande og tåpelege og kritiserte sterkt demokratiet, som atenarane elska. Han blei tiltala for blasfemi og for å forderva ungdomar. Sokrates blei dermed dømd, og hadde mogelegheita til å leva i eksil eller møte opp i rettsaka der han skulle få dødsstraff ved å drikka frå giftbegeret. Han valte dødsstraff med grunngjevinga at det uutforska livet ikkje er verdt å leva.

Etikk 
Sokrates er ein sentral filosof innanfor dygdsetikken. Ein må ha innsikt for å handla rett. Han meinte at dygd og viten var det same, og at lykke hengde saman med desse to omgrepa. Lykke kom med innsikt i sitt eige liv og vala sine. Det å vera lykkeleg innebar at ein i livet, som ein heilskap, dugde og hadde velutvikla dygder (karaktertrekk). Gjorde ein det som var rett hadde ein lykke, dette fekk ein innsikt i om ein hadde kunnskap. Dersom ein ikkje hadde kunnskap, kunne ein ikkje handla rett, ergo handla ein umoralsk.

Sokrates skilde òg mellom det å overtala og det å prova.

Kjelder 

Tenkjarar frå gresk antikk
400-talet fvt.