alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylkesveg 157 i Oppland

Fylkesveg 157 i Oppland går mellom Vang og Skyberg i Gjøvik kommune. Vegen er 14,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Vang
 Nordenga
Endepunkt Skyberg

Bakgrunnsstoff

 157
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 159 i Oppland

Fylkesveg 159 i Oppland går mellom Lindheim og Kjærringelv i Gjøvik kommune. Vegen er 7,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Lindheim
 Kjærringelv

Bakgrunnsstoff

 159
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 160 i Oppland

Fylkesveg 160 i Oppland går mellom Roli og Grøtterud i Gjøvik kommune. Vegen er 18,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Roli
 frå Karmel til  Ramsrud
Arm frå Rusten til  Elvedalen (1,5 km)
 Grøtterud

Bakgrunnsstoff

 160
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 162 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 162 (fleirtyding).

Fylkesveg 162 i Oppland går mellom Nykirke i Gjøvik kommune og Snertin i Nordre Land kommune. Vegen er 21,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nykirke

 frå Gry til  Solvang i Søndre Land kommune (6,7 km)
 Snertin

Bakgrunnsstoff

 162
Vegar i Gjøvik
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 164 i Oppland

Fylkesveg 164 i Oppland går mellom Karmel og Ramsrud i Gjøvik kommune. Vegen er 7,1 km lang.

Kommunar og knutepunk

 Karmel
Arm frå Hanssvea til  Smedmoen (1,5 km)
 Ramsrud

Bakgrunnsstoff

 164
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 166 i Oppland

Fylkesveg 166 i Oppland går mellom Sigstadplassen og Klomsteinroa i Gjøvik kommune. Vegen er 8,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Sigstadplassen
 frå Ramsrud til  Karmel
Endepunkt Klomsteinroa

Bakgrunnsstoff

 166
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 167 i Oppland

Fylkesveg 167 i Oppland går mellom Biri og Kråkeberg i Gjøvik kommune. Vegen er 4,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Biri
Endepunkt Kråkeberg

Bakgrunnsstoff

 167
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 168 i Oppland

Fylkesveg 168 i Oppland går mellom Biri og Stumlia i Gjøvik kommune. Vegen er 13,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Biri
Endepunkt Stumlia

Bakgrunnsstoff

 168
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 170 i Oppland

Fylkesveg 170 i Oppland går mellom Hellerud og Åsroa i Gjøvik kommune. Vegen er 4,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hellerud
Endepunkt Åsroa

Bakgrunnsstoff

 170
Vegar i Gjøvik
Baja California

Baja California (uttalt ˈbɑːhɑː kælɨˈfɔrnjə) er ein delstat i Mexico som er både den nordlegaste og den vestlegaste delstaten i landet. Hovudstaden er Mexicali og største byen er Tijuana.

Baja California grensar til California i USA i nord, Sonora i nordaust, Californiabukta i aust, Baja California Sur i sør, og Stillehavet i vest.

Han har om lag 2,844,469 innbyggjarar og arealet er på 69,921 km².

Bakgrunnsstoff 
 Baja California Offisiell nettstad (spansk)

Delstatar i Mexico
Fylkesveg 172 i Oppland

Fylkesveg 172 i Oppland går mellom Hunndalen og Bråstadberget i Gjøvik kommune. Vegen er 7,8 km lang.

Trase: Raufossvegen – Hans Mustads Gate – Marcus Thranes Gate – Trondheimsvegen.

Kommunar og knutepunkt

   Ås bru, Hunndalen
 Odnesvegen frå Vardal ungdomsskole til  Sjåheim
  frå Brusvehagen til  Blili i Vestre Toten kommune
 Hunnsvegen
Arm Bråstadgutua frå Bråstad bru til  Bråstad (0,4 km)
 frå Bråstad bru til  Redalen → 
 Bråstadberget

Bakgrunnsstoff

 172
Vegar i Gjøvik
Fylkesveg 186 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 186 (fleirtyding).

Fylkesveg 186 i Oppland går mellom Elverom og Hugulia i Nordre Land kommune. Vegen er 18,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Elverom
 frå Veisten til Dokka bru
 frå Fagerlund til Synnseter Fjellstue (19,3 km)
Endepunkt Hugulia

Bakgrunnsstoff

 186
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 187 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 187 (fleirtyding).

Fylkesveg 187 i Oppland går mellom Kolbjørnshus og Sandmoen i Nordre Land kommune. Vegen er 9,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kolbjørnshus
Endepunkt Sandmoen

Bakgrunnsstoff

 187
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 189 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 189 (fleirtyding).

Fylkesveg 189 i Oppland går mellom Tomlevoll og Nordgardane i Nordre Land kommune. Vegen er 4,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tomlevoll
 frå Leppa bru til Loengsbygda
Endepunkt Nordgardane

Bakgrunnsstoff

 189
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 191 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 191 (fleirtyding).

Fylkesveg 191 i Oppland går mellom Leppa bru og Loengsbygda i Nordre Land kommune. Vegen er 10,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Leppa bru
Arm frå Svingstad til  Ankaltrud (2,6 km)
Endepunkt Loengsbygda

Bakgrunnsstoff

 191
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 193 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 193 (fleirtyding).
Fylkesveg 193 i Oppland går mellom Dokka Mølle og Veisten i Nordre Land kommune. Vegen er 19,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Dokka Mølle
 frå Harstad til Sjåheim (13,9 km)
 Sjåheim
 Veisten

Bakgrunnsstoff

 193
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 194 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 194 (fleirtyding).
Fylkesveg 194 i Oppland går mellom Harstad og Sjåheim i Nordre Land kommune. Vegen er 13,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Harstad
 Sjåheim

Bakgrunnsstoff

 194
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 196 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 196 (fleirtyding).

Fylkesveg 196 i Oppland går mellom Fagerlund og Synnseter Fjellstue i Nordre Land kommune. Vegen er 19,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fagerlund
Kommunal veg frå Synnseter Fjellstue til  Oppsjøhytta (3,7 km)

Bakgrunnsstoff

 196
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 199 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 199 (fleirtyding).

Fylkesveg 199 i Oppland går mellom Skinnerli og Skartlia i Nordre Land kommune. Vegen er 3,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Skinnerli
Endepunkt Skartlia

Bakgrunnsstoff

 199
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 200 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 200 (fleirtyding).

Fylkesveg 200 i Oppland går mellom Kinn og Vinjar i Nordre Land kommune. Vegen er 5,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kinn
 Vinjar

Bakgrunnsstoff

 200
Vegar i Nordre Land
Fylkesveg 204 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 204 (fleirtyding).

Fylkesveg 204 i Oppland går mellom Fagernes i Nord-Aurdal kommune og Forset i Gausdal kommune. Vegen er 81,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

  Fagernes
 frå Døvre til  Melbybråten i Øystre Slidre kommune
 Ranheimbakken →  Leira i Valdres
 frå Grobakk bru til  (0,9 km)

 frå Lundmo til   Flatøygarden (7,5 km)
 frå Smiugard til   Flatøygarden
Stølen  Vinterstengd

Oppsjøhytta

Verskeid  Høgste punkt på vegen: 1000 m
Oppheim  Vinterstengd
 frå Forset bru til   Vingrom i Lillehammer kommune
 Forset

Bakgrunnsstoff

 204
Vegar i Nord-Aurdal
Vegar i Etnedal
Vegar i Nordre Land
Vegar i Gausdal
Fylkesveg 219 i Oppland

Fylkesveg 219 i Oppland går mellom Solbraut (Bagn) i Sør-Aurdal kommune og Bruflat i Etnedal kommune. Vegen er 13,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Solbraut (Bagn) → ,  til Islandselv (7,4 km)
Bagn
 frå Breidablikk til  Madslangrud i Etnedal kommune (15,3 km)

 Valdresbanen
 Tonsåsen
 Vold ved Bruflat →

Bakgrunnsstoff

 219
Vegar i Sør-Aurdal
Vegar i Etnedal
Fylkesveg 220 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 220 (fleirtyding).

Fylkesveg 220 i Oppland går mellom Bagn i Sør-Aurdal kommune og Hådem i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 23,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Storebrufoss, Bagn
 frå Hoffsvingen via  Reinli stavkyrkje til Stavedal (6,4 km)

Arm frå Sundvoll via  Sundvoll bru til  Aurdal (2,7 km)
 frå Vesterbø til  Mønin (5,0 km)
 Hådem

Bakgrunnsstoff

 220
Vegar i Sør-Aurdal
Vegar i Nord-Aurdal
Fylkesveg 221 i Oppland

Fylkesveg 221 i Oppland går mellom Hoffsvingen og Stavedal i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 6,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hoffsvingen
 Reinli stavkyrkje
Endepunkt Stavedal

Bakgrunnsstoff

 221
Vegar i Sør-Aurdal
Fylkesveg 222 i Oppland

Fylkesveg 222 i Oppland går mellom Bagn og Nordre Voll i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 0,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Valdrestunet, Bagn
 frå Storebrufoss via  Reinli stavkyrkje til  Hådem i Nord-Aurdal kommune
 frå Solbraut til  Tonsåsen i Etnedal (13,3 km),  til Islandselv (7,4 km)
 Nordre Voll

Bakgrunnsstoff

 222
Vegar i Sør-Aurdal
Harald Huysman

Harald Huysman () er ein tidlegare motorsportførar frå Noreg. Huysman konkurerte blant anna i Formel Ford, Britisk Formel 3 og Indy lights. I etterkant av si eiga karriere, har Huysman vore manager for briten Jenson Button.

Bakgrunnsstoff 
 Harald Huysman Karting
 Rudskogen Motorsenter
 Huysman Nystuen Partners 

Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Norske motorsportutøvarar
Scunthorpe

Scunthorpe (populært kalla Scunny, eller ironisk Sunny Scunny) er ein by i Lincolnshire i England. Han er administrasjonssenter for North Lincolnshire, og har litt over 70 000 innbyggjarar. 

Byen er kjend som the Industrial Garden Town, «den industrielle hagebyen», fordi han på trass av å vere tungt industrialisert har hatt mange store hagar i sentrale område. Framleis er stålindustriselskapet Corus den største arbeidsgjevaren i området, men sysselsettinga i industrien har gått attende dei seinare åra. Industrien har sett sine spor, og byen er rekna som ein av dei tyngst dioxinforgifta i heile Storbritannia.

Byen har fotballaget Scunthorpe United, kalla "The Irons", som spelar i Championship, og har Glanford Park som si bane. Klubben har fostra både Ray Clemence og Kevin Keegan, og Ray Clemence er no ein av direktørane i klubben.

I Domesday Book (1086) er staden nemnd som Escumestorp, norrønt for «Skumas bruk».

Byar i Lincolnshire
Rauno Aaltonen

Rauno August Aaltonen () er ein tidlegare motorsportførar frå Finland. Aaltonen konkurrerte i verdsmeisterskapen i Rally på 1970-talet og det europeiske rallymeisterskapet som han vann i 1965. Han vann òg det nasjonale meisterskapet i Finland i 1961 og 1965. Rauno Aaltonen er mest kjend for meritta sine innan rallysporten, men var òg ein habil motorsyklist.

Bakgrunnsstoff 
 Aaltonen hjå RallyBase.nl

Finske motorsportutøvarar
WRC-førarar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Heming Unge

Heming Unge er ein segnfigur kjend gjennom norske folkeviser og segner. 

 Visa om Heming og Harald kongen er fyrste gong kjend nemnd av Tormod Torfæus på 1700-talet, men vi finn forteljinga som ligg til grunn for visa att i dei islandske handskriftene Hauksbók og Flateyjarbók. I denne Hemingtåtten får vi høyre at Heming, son til Aslak på Torgar, vart fostra opp hos eit par gamle samar. Kongen nøydde Aslak til å hente Heming, og han vil prøve guten i idrett. Fyrst skal han prøve seg i bogeskyting, Hemning måtte skyte ei nøtt ned av hovudet til bror sin. Andre idrettar dei prøvde seg i var kappsymjing og skirenning.

Visa «Heming og gyvri» handlar om Heming som ein eventyrhelt som bergar ei jomfru frå trolla. Også denne visa var kjend av Torfæus. 

Visene om Heming Unge er kjende frå Færøyane og frå ulike stader i Noreg. Segnene er kjende frå Island og Noreg. Sidestykke til forteljinga finn vi i det Saxo Grammaticus omkring år 1200 skreiv om Harald Blåtann og Toke. Bogeskyttersegnene er kjende frå England alt omkring år 800, dei var kjende i Noreg i vikingtida, og vandra vidare austover til Finland og og sør gjennom Tyskland til Sveits. Her finn vi segna att i den internasjonalt meir kjende Wilhelm Tell-segna. Forteljingane om den gode symjaren finn vi att i soger og Olav Tryggvason. Skiløparsegna er truleg opphavleg norsk.

Ivar Aasen har nedteikna segna om då Heming kom rennande utfor Øyfjellet i Vefsn. Denne Heming budde på garden Kulstad. Han hadde ei ski det ikkje fanst maken til, ho var så brei at ein kunne stå på ho med begge føtene. Per Sveinsson Ørjedal (1833-1919) meinte han hadde sett denne skia på kyrkjeloftet i Dolstad kyrkje rundt 1850, då han gjekk til konfirmasjon.

Kjelder 
 Knut Liestøl og Moltke Moe 1922: Norske Folkevisor
 Sophus Bugge 1858/1971: Gamle norske Folkeviser. 
 Reidar Svare 1973: Frå gamal tid : Tru og tradisjon (Vefsn bygdebok særbind II)

Referansar 

Segnfigurar
Norsk folkedikting
Luftskip

Luftskip er eit sigarforma, motordrive luftfartøy som er lettare enn luft og kan manøvrerast (styrast) under flyginga. Store delar av det innvendige volumet er fylt med gass som er lettare enn lufta. Fram til 1937 var gassen stort sett hydrogen, mens ein i dag nyttar helium. Det finst to hovudtypar av luftskip: Zeppelinar, som er bygd opp med ei innvendig stiv ramme, og blimp som er utan ramme. Luftskip har motor med propellar som driv det framover, og ror til manøvreringa, og dei kan halde seg i lufta i fleire veker utan mellomlanding.

Blimp'en nyttar vanlegvis varm luft i staden for gass for å halde seg i lufta, og er ei vidareutvikling av varmluftsballongane. Lufta i eit slikt varmluft-luftskip vert varma opp av ein gassbrennar i gondolen på undersida, og då den varme lufta i luftskipet er lettare enn den kaldare lufta utanfor, gjev dette naudsynt oppdrift.

Historie 
Det første luftskipet vart bygd av Henri Giffard og starta frå Paris den 24. september 1852, det vart drive av ei dampmaskin og styrt med eit segl. Den mest kjente personen når det gjeld luftskip er Grev Ferdinand von Zeppelin. Han påbyrja eit styrbart luftskip i 1899 og i 1900 foretok han tre flygningar over Bodensjøen. Hans draum var å bruke luftskip i militæret, men under den første verdskrigen vart det klart at dei ikkje var egna i krig. Før 1937 vart det brukt hydrogen til oppdrift i luftskip, men erstatta med helium i 1937 grunna fleire ulukker på 1930-talet. I 1937 skjedde ei ulukke som sette stoppar for luftskip med hydrogen då Hindenburg tok fyr ved landing i Lakehurst utanfor New York. 

I dag blir luftskip i stor grad nytta til reklameformål, men også til rundturar i lufta, til landskapsfotografi og til forsking. I Kosovo har eit luftskip utstyrt med radar vore brukt til minesøkning (i 2001).

Noreg har hatt eit einaste luftskip, Luftskipet «Norge», som vart brukt av Roald Amundsen til ferda over Nordpolen i 1926.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Luftskip» frå ,  den 7. juli 2009.
Dannevirke på New Zealand

Dannevirke (dansk for 'dansk skaparverk' eller 'dansk verk') er ein landleg tenesteby i regionen Manawatu-Wanganui på New Zealand. Det er den største byen og administrasjonssenter i distriktet Tararua, det austlegaste av distrikta i regionen Manawatu-Wanganui. Det omliggjande området har vorte utvikla til eit jordbruksland med vekt på mjølkeproduksjon og sauehald, som no er hovudnæringsgreiner for dei om lag 6 000 innbyggjarane i byen.

Historie 
Byen vart grunnlagd 15. oktober 1872 av danske, norske og svenske innvandrarar, tilhengjarar av skandinavismen, som kom til hamnebyen Napier og drog innover i landet. Nybyggjarane, som kom til landet under ei tilrettelagt innvandring, lovregulert i Public Works Act, skipa den første busetnaden sin i ein rydning i skogområdet som var kalla Seventy Mile Bush. 

Dannevirke, som byen fekk namn etter, var ei større dansk festningslinje frå vikingtida, og var eit stort kjenslemessig symbol for danskane på 1800-talet, særleg etter at ho var fallen i hendene på tyskarane under den andre slesvigske (dansk-tyske) krigen i 1864 - ei nyleg inntroffen og smertefull hending for desse nybyggjarane. 

Busetnaden fekk tidleg kallenamnet «svillebyen», etter som byen produserte totara-sviller til jarnvegen. På ei tid hadde området 50 sagbruk i drift. Etter at den naturlege skogen var rydda, vart landet brukt som beiteområde for husdyr.

Anna 
Den australsk politikaren og tidlegare førsteministeren i Queensland, Johannes Bjelke-Petersen, var fødd i Dannevirke.

Antipoden til Dannevirke ligg nær Getafe sentralt i Spania.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Dannevirke» frå , den 7. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til Tararua District Council
 Lokalside til GenWeb
 Te Ara Encyclopedia of New Zealand

Busetnader i Manawatū-Whanganui
Byar på New Zealand
Synne

Synne er eit kvinnenamn, danna som ei kortform av Synnøve. Leddet Synn- viser til sola. Synne har norsk namnedag den 8. juli.

Namneberarar 
 Synne Skouen (f. 1950), norsk komponist
 Synne Sæther Mæhle (f. 1973), norsk rettsvitar
 Synne Sun Løes (f. 1975), norsk forfattar

Kjelder 

Kvinnenamn
Kortnamn
Norske førenamn
Namn knytte til sola
Førenamn av gammalengelsk opphav
Rasmus Flo

Rasmus Flo () var ein norsk lærar, filolog og målmann. Gjennom arbeidet sitt med den fyrste nynorsknormalen, fekk han stor innverknad på utviklinga av skriftspråket.

Liv og gjerning 
Rasmus var bondeson frå bygda Flo i Stryn kommune i Nordfjord. 20 år gammal gjekk han ut frå seminaret på Stord. Han livnærte seg som lærar medan han las seg fram til artium (1873) og i 1881 til filologisk embetseksamen. 1878-85 var han lærar på Kongsvinger mellomskule, så eitt år vikar på Tromsø høgre skule og deretter to år lærar på Valdres kommunale mellomskule. ”Han høvde elles ikkje godt til aa vera skulemeister”, skriv Halvdan Koht, og han fekk vanskar med å få seg arbeid.

I studentåra stod Flo nær Olaus Fjørtoft, delte hans meiningar og målsyn. Liksom Fjørtoft skreiv han på bygdemålet, lett tiljamna og mest mogleg lydrett. Sidan nærma han seg Aasen si norm, men kutta vekk forelda bøyingsendingar og somme daude konsonantar.

I 1892 fekk Moltke Moe han med i arbeidet med Nordahl Rolfsen si lesebok. Flo hjelpte Moe med stilføring og rettskriving i nynorskutgåva av Rolfsens lesebok, eit arbeid han høvde særs godt til med sansen hans for naturleg stil. Steinar Schjøtt fekk òg hjelp av Flo med omsetjing til den nye utgåva si av Snorre Sturlasons kongesoger. Flo omsette mange av skaldekvæda i verket. Flo stod dess vidare bak tyngste arbeidet med band to og tre av Austlids lesebok.

Både gjennom leseboka (Rolfsens) og arbeid for Det Norske Samlaget fekk Flo innverknad på utviklinga av nynorsk skriftspråk. Han var med i den fyrste rettskrivingsnemnda for nynorsk (1899). I hovudsak var det han som sette opp framlegget til fleirtalet i nemnda (Flo og Arne Garborg), den såkalla midlandsnormalen. Flo skal ha vore den einaste som fekk rette på språkføringa til Garborg.

Flo var med i Det Norske Samlaget sist styre 1894-1903. Same året han kom inn i styret tok han på seg å redigere forlaget sitt nystarta tidsskrift Syn og Segn. Han var styrar frå fyrste heftet av Syn og Segn til han døydde. I tidsskriftet skreiv han om mange slags emne, både segngransking, samfunnsvitskap, sjelelære, naturfag og geologi. Flo omsette elles ei av barnebokforfattaren Frederick Marryat sine bøker (Styrmann Stav, 1900).

Flo levde eit kravlaust liv i små kår, han døydde i Kristiania (Oslo).

Skrifter 
 Rasmus Flo:Gamle skaldar og kvad. 1902
 M. Hægstad, A. Garborg, R. Flo:Framlegg til skrivereglar for skularne. Kristiania, 1906

Kjelde 
 Halvdan Koht: Norsk vilje. Norges Boklag. 1933

Målfolk
Norske filologar
Norske lærarar
Folk frå Stryn
Ingebrigt Fjørtoft

Ingebrigt Andreas Fjørtoft () var ein norsk døvelærar og styrar for Kristiania offentlege døveskule 1891-1912. Han var fødd og oppvaksen i Haram på Sunnmøre, døydde i Oslo.

Fjørtoft var ein dei fremste i striden for talemetoden i døveopplæringa, skreiv mange artiklar om emnet, gav ut lesebøker for døveskulen og ei bibelsoge som vart nytta i mange folkeskular. Han skipa det første kurset for å utdanne lærarar for døveskulen 1907-09.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok, IV. Bandet. 1952.

Folk frå Haram
Norske lærarar
Norske skulestyrarar
Døvelærarar
Vassa

Vassa (pali vasso, sanskrit varsja, 'regn') er nemninga på den buddhistiske skikken for vandrande munkar med å halda seg i ro under regntida, tre månader frå rundt juni til oktober. Tilbaketrekkinga skal ha blitt innført av Buddha sjølv, delvis fordi reise var vanskeleg på denne tida, og delvis fordi ein gåande munk kunne skada mykje spirande liv på denne tida. Medan vassa er ei viktig tid innan theravada-buddhisme, er skikken lite utbreidd innan mahayana. 

Under vassa held munkar og nonner seg éin stad, og kan driva med mykje konsentrert meditasjon. Nokre stader, til dømes i Thailand, kan også lekfolk gå i kloster og leva etter munkereglane i denne tida. Andre kan la vera å eta kjøt, drikka alkohol eller røyka, noko likt kristne former for faste.

Vassa tek til dagen etter fullmåne i den åttande månaden av måneåret, dagen etter asalhapodja. Førstedagen av vassa blir feira gjennom gåvegjeving til lokale tempel. Dette kan vera eit festleg høve, som i den veldige lysfesten i Ubon Ratchathani i Thailand. Tida tek slutt med høgtida kathina, i Laos og Thailand også wan awk pansa/pavarana.

Skikken med å slå seg ned éin stad førte først til faste samlingsstader og seinare til opprettinga av faste buddhistkloster.
Nokre retningar innan mahayana, som zen og tibetansk buddhisme, kan ha former for tilbaketrekking til andre tider enn vassa-tida.

Kjelder 
 «vassa». A Dictionary of Buddhism. Red. Damien Keown. Oxford University Press, 2003. Oxford Reference Online. 7. juli 2009.

 Denne artikkelen bygger på «Vassa» frå , den 7. juli 2009.

Bakgrunnsstoff

Buddhistiske høgtider
Burmesisk kultur
Indiske høgtider
Thailandsk kultur
Aluminiumsjoletre

Eit aluminiumsjoletre (engelsk aluminum Christmas tree) er ein type kunstige joletre som var populære i USA frå 1958 til midten av 1960-åra. Som namnet seier er «treet» laga av aluminium, og har nåler laga av aluminiumsfolie. Ofte er der det også ljossett nedanfrå med eit roterande «ljoshjul».

Aluminiumstre skal ha vore dei første kunstige joletrea som ikkje var grønfarga. Dei vart først laga kommersielt omlag 1955, vart verande populære inn på 1960-talet, og vart laga til og med 1970-talet. Trea vart først laga av Modern Coatings, Inc. frå Chicago. Mellom 1959 og 1969 vart dei fleste aluminiumsjoletrea laga i Manitowoc i Wisconsin av Aluminum Specialty Company. I dette tiåret produserte selskapet over ein million aluminiumstre.

Joletrea var på sitt mest populære i 1960-åra. Mot slutten av tiåret byrja dei å verta mindre populære, og mange vart kasta eller stua bort i kjellarar og loft. Eit kjend fjernsynsprogram med Knøttene (Peanuts), A Charlie Brown Christmas frå 1965, brukte det kunstige treet som symbol på kommersialiseringa av jula, og forkasta det. Programmet er gjeve skulda for at tida til aluminiumstreet tok slutt. I 1967 var denne typen tre nesten heilt forsvunnen.

I 1989 kunne ein finna aluminumsjoletre selde brukt for så lite som 25 cent. Seinare har trea vorte populære att som samleobjekt. Eit sjeldan rosa tre på 7 fot vart selt på Internett for 3600 dollar i 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aluminum Christmas tree» frå ,  den 25. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff

Brown, Darren. "Aluminum Christmas Trees Making a Comeback", (includes video and photos), News9.com, December 18, 2008, updated December 22, 2008, accessed September 23, 2012.
"How to Decorate Your New Aluminum Christmas Tree" (pdf, Brochure), ALCOA, 1959, accessed September 23, 2012.    http://aluminumchristmastrees.net/how-to-decorate-your-aluminum-christmas-tree/
J. Shimon & J. Lindemann. Season's Gleamings: The Art of the Aluminum Christmas Tree, (Google Books), Melcher Media, 2004, ()
McKee, Bradford. "Dumpster, Spare That Tree", The New York Times, November 25, 2004, accessed September 23, 2012.
Georges, Theron. The Evergleam Book: 60th Anniversary Deluxe Edition, ( ), Evergleam Press, 2019, ()

Hansen, Liane. "Aluminum Christmas Tree Museum", Weekend Edition Sunday, (audio), National Public Radio, December 3, 2000, accessed December 12, 2008.
Martin, Emma. "Vintage Aluminum Christmas Trees - Caring for Your Aluminum Christmas Tree ", American Chronicle, November 29, 2007, accessed December 12, 2008.
Murray, Patty. "Aluminum Trees Make a Comeback", (audio), NPR, "All Things Considered", December 8, 2004, accessed September 23, 2012.
Robinson, Tom, "Aluminum Christmas Trees Come to Canada",  On This Day, (Audio/Visual), CBC Radio, December 22, 1960, accessed December 13, 2008.
Wisconsin Historical Society. "Pink Evergleam Aluminum Christmas Tree " (Museum object #2005.174.1.1), Wisconsin Historical Society - Curators' Favorites, December 15, 2005. Retrieved September 22, 2012.
Kitsch pink Christmas decorations  including a history of aluminum Christmas trees.

Julepynt
Juletre
Aluminium
Laurent Aïello

Laurent Aïello () er ein tidlegare motorsportførar frå Fontenay i Frankrike.

Aïello har blant anna køyrd Formel 3000, DTM og BTCC. I 1998 vann han 24-timarsløpet i Le Mans, saman med Allan McNish og Stéphane Ortelli i ein Porsche 911 GT1. Aiello har køyrd Le Mans to gongar seinare og enda begge gongane på på andre plass.

Franske motorsportutøvarar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
DTM-førarar
NSÍ Runavík

NSÍ Runavík (Nes Sóknar Ítrottarfelag) er ein fotballklubb frå tettstaden Runavík på øya Eysturoy på Færøyene. Klubben blei skipa i 1957 og speler heimekampane sine på Runavík Stadion.

Færøyske fotballag
Eysturoy
Skipingar i 1957