alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kjempekolibri

Kjempekolibri (Patagona gigas) er den største kolibriarten, totallengda er opp mot lengda til ein star. Han finst i Andes, frå Ecuador i nord ned til sentrale Chile og Argentina i sør. Dette er einaste arten i slekta Patagona.

Habitata ligg i páramo økosystem, tørt halvopent terreng, i skogkantar ved jordbruksområde og i hagar i høgder frå 2000 til 4300 moh.

Kjempekolibrien er ca. 20 til 21 centimeter lang frå nebbspiss til halespiss og veg om lag 18-20 gram. Han er kjenneleg på storleiken, men i flukt kan han somme tider forvekslast med andesseglar. Han kan ha slå uregelmessige vengeslag avbroten av korte glideflukter. Når han 'stiller' i lufta nyttar han kraftfulle vengeslag i relativt låg frekvens. Kjempekolibrien har gråbrun overside, raudbrun underside og har kvitt på overgump og undergump. Kjønna er nesten like, men hofuglen har noko mindre styrke i fargene og mindre lyst område på oversida. Nebbet er nesten rett og ca. 4 cm langt.

I Bolivia er kjempekolibrien kjent som burro q'enti. Det spanske ordet "burro" refererer til den kjedelege, relativt lite iaugefallande fjørdrakta denne arten har samanlikna med fjørdrakta til andre kolibriartar, som til dømes den kometkolibrien kan vise fram.

Kjelder 
 Artikkelen Giant Hummingbird på engelsk Wikipedia, lesen 22. januar 2009
 Schulenberg, T., Stotz, D. Lane, D., O'Neill, J, & Parker, T. Birds of Peru. Christopher Helm, London. (2007) ISBN 978-0-7136-8673-9 
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II,  Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8

Bakgrunnsstoff 
 Kjempekolibri videoar hos Internet Bird Collection
 Bilete av ein kjempekolibri

Kolibrifamilien
Idunn

Idunn eller Idun er eit norsk kvinnenamn, av det norrøne namnet Iðunn , samansett av 'atter, på nytt' og verbet unna som tyder 'elske'.
Gudinna Idunn i norrøn mytologi var kjend for å eiga epler som heldt æsene unge.

Idunn har i Noreg namnedag 31. januar.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet var svært lite bruka på 1800-talet, men det var i bruk frå 1813 (i Hordaland)
 I folketeljinga frå 1900 var 14 personar listeførte med namnet i formene Idun, Idunn 
 I 2008 hadde 584 kvinner «Idunn» til første fornamn, medan 338 skreiv seg for «Idun»

Kjende namneberarar 
 Idun Reiten (f. 1942), norsk matematikkprofessor
 Idun Krøvel (f. 1979), norsk skodespelar
 Idunn Hertzberg (f. 1988), norsk tennisspelar
 Idun Losnegård, norsk songar og skodespelar frå Askvoll

Annan bruk av namnet 
 Iduns veg i Bergen
 Gassfeltet Idun, eit gassfelt i Nordsjøen, oppdaga i 1999
 Idun Industri, norsk næringsmiddelselskap som m.a. lagar Idun gjær
 Ekstremvêret Idun
 Idun tomatketsjup, eit produkt frå Stabburet

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991 ISBN 2-521-3604-4

Bakgrunnsstoff

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Ivar

Ivar er eit mannsnamn, frå det norrøne namnet Ivarr, samansett av forleddet iv-, anten 'boge', 'barlind' eller ei form av namnet Inge, og etterleddet -ar, som tyder 'krigar' eller 'spyd'.

Ivar har i Noreg namnedag 31. januar.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet var i vanleg bruk alt på 1700-talet, men i eldre kjelder er det ofte skrive Iver. Namneforma Ivar har vore svært vanleg sidan førre hundreårsskifte, og populariteten nådde toppen alt på 1920-talet. 
 I folketeljinga frå 1801 hadde 193 namnet Ivar
 I 1900 var 4381 listeførte med namneforma Ivar, flest i Hordaland
 I 2008 har 10435 menn Ivar til første fornamn

Kjende namneberarar 

 Ivar Aasen (1813-1896), norsk språkforskar og forfattar som grunnla nynorsk
 Ivar Mortensson-Egnund (1857-1934), norsk forfattar, politikar og målmann
 Ivar Aavatsmark (1864-1927), norsk stortingsmann og offiser
 Ivar Lykke (1872-1949), norsk statsminister
 Ivar Arosenius (1878-1909), svensk kunstnar
 Ivar Lo-Johansson (1901-1990), svensk forfattar
 Ivar Ballangrud (1904-1969), norsk skeiseløpar
 Ivar Orgland (1921-1994), norsk omsetjar
 Ivar Eskeland (1927-2005), norsk forfattar
 Ivar Giæver (f. 1929), norsk-amerikansk fysikar
 Ivar Medaas (1938-2005), norsk visesongar
 Ivar Fonnes (f. 1944), norsk riksarkivar
 Ivar Dyrhaug (f. 1949), norsk programleiar
 Ivar Formo (1951-2006), norsk langrennsløpar
 Ivar Hippe (f. 1953), norsk journalist
 Ivar Christian Johansen (f. 1971), norsk musikar

Kjelder 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991 ISBN 82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Nærsjakk

Nærsjakk er eit omgrep som blir nytta om sjakk som blir spela over bordet, det vil seie at spelarane sit ved same sjakkbrettet samtidig. 

Nærsjakk blir brukt som motsetning til fjernsjakk, der det er avstand mellom spelarane, og dei er avhengige av ulike former for kommunikasjon. Det karakteristiske ved fjernsjakk er elles at spelarane for det meste har langt betre tid til rådvelde enn i nærsjakk. Vanleg tenketid i fjernsjakk er gjerne 3 dagar per trekk i gjennomsnitt, til dømes 10 trekk på 30 dagar.

Tenketida er karakteristisk for nærsjakk 

Nærsjakk blir spela i sjakkturneringar med alle moglege variantar av tenketid, som lynsjakk og hurtigsjakk, og med det som blir rekna som full tenketid – frå 1 time pr spelar på heile partiet og oppover til det som no vanlegvis er det maksimale, såkalla klassisk tenketid: 2 timar på 40 trekk, 1 time på 20 trekk og 30 minutt på resten av partiet for kvar av spelarane. Med denne tenketida varer eit nærsjakkparti maksimalt 7 timar – dei fleste partia er i praksis ferdige før det har gått 4 timar.

Eit nærsjakkparti blir såleis ferdig i løpet av nokre minutt (i lynsjakk) til i løpet av 4-7 timar for dei mest seriøse turneringane. Medan eit fjernsjakkparti kan vare ta frå fleire veker og til opptil fleire år, alt etter turneringsform og om trekka blir formidla via ein dataserver på nettet, eller via brev til spelarar i ulike land.

Andre forskjellar mellom nærsjakk og fjernsjakk 
Nærsjakk er ulikt fjernsjakk på fleire måtar. I nærsjakk blir det vanlegvis spela berre ein mot ein, når ein ser bort frå simultan-oppvisningar. I fjernsjakk har spelarane oftast mange parti i gang samtidig, og deltar gjerne i fleire turneringar samtidig også. Somme fjernsjakk-spelarar kan ha meir enn hundre sjakkparti i gang samtidig.

I vanlege turneringar i nærsjakk er det forbode for spelarane å bruke noko slags hjelpemiddel. I fjernsjakk har spelarane no vanlegvis høve til å bruke hjelpemiddel som sjakkbøker, databaser og sjakkprogram.

Nærsjakk også ved geografisk avstand 
Det blir også rekna som nærsjakk viss spelarane ikkje sit på same stad, men der trekka blir overført fortløpande, slik at partiet blir avvikla innanfor vanlege rammer for tenketid for nærsjakk.

Til dømes har ein del lagkampar i sjakk blitt spela ved at trekka har blitt overført over telefon, eller dei siste åra via datamaskiner på dei to spelestadane. Spelarane på begge laga sit då med kvar si sjakklokke, og har vanleg tenketid for nærsjakk - for eksempel 2 timar på dei første 40 trekka og 1 time på resten av partiet for kvar av spelarane. Ein syter då for at det er hjelparar og turneringsleiarar begge stader, som ordnar med å få utført trekka på brettet og kontrollere at alt går rett for seg. 

I 1965 fekk Stormeister og seinare verdsmeister i sjakk Bobby Fischer frå USA ikkje løyve til å dra til Cuba for å delta i ei sjakkturnering. Løysinga vart då at han spelte turneringa frå New York, og at trekka vart overført per teleks.

Sjakk
Spel
Høgsterettsdommar

Høgsterettsdommar er den vanlege tittelen til ein dommar som er tilsett i den øvste domstolen i eit rettssystem (Høgsterett). Høgsterettsdommar er rekna som ein av dei mest prestisjefylte jobbane ein kan få som jurist, og dei som får ein slik jobb må ha vist seg særleg kvalifiserte i si yrkeskarriere. Vanlegvis prøver ein å få til at dommarane i ein høgsterett, som med dommarane i andre domstolar, skal ha ein variert bakgrunn. Både juristar med bakgrunn i offentleg forvaltning, påtalemakta og privat advokatverksemd bør såleis vere representert.

Noreg 

I Høgsterett i Noreg er det til ei kvar tid 20 høgsterettsdommarar, inkludert Høgsterettsjustitiarius. For å bli høyesterettsdommar må ein i tillegg til dei alminnelege krava som gjeld for dommarar, vere fylt 30 år og ha avlagt juridisk embetseksamen med «beste karakter» (laud). Ein høgsterettsdommar er, som alle andre fast tilsette dommarar, ein embetsmann.

Norske høgsterettsdommerar per 1. mai 2010

Høgsterettsjustitiarius 
 Tore Schei, f. 1946 i Oslo, tiltredd 1. august 2002 (tiltredde som dommar 1. mars 1986)

Dommarar 
 Liv Gjølstad, f. 1945 i Tønsberg, tiltredd 1. september 1988
 Steinar Tjomsland, f. 1948 i Kristiansand, tiltredd 1. april 1991
 Magnus Matningsdal, f. 1951 i Hå, tiltredd 11. august 1997
 Jens Edvin A. Skoghøy, f. 1955 i Tromsø, tiltredd 15. august 1998 
 Karl Arne Utgård, f. 1951 i Sykkylven, tiltredd 15. november 1999 
 Ingse Stabel, f. 1946 i Oslo, tiltredd 1. mai 2001 
 Toril Marie Øie, f. 1960 i Oslo, tiltredd 1. august 2004
 Bård Tønder, f. 1948 i Sjøvegan, tiltredd 15. mai 2006 
 Clement Endresen, f. 1949 i Stavanger, tiltredd 28. august 2006 
 Hilde Indreberg, f. 1957 i Oslo, tiltredd 1. april 2007
 Arnfinn Bårdsen, f. 1966 i Stavanger, tiltredd 1. juli 2008
 Erik Møse, f. 1950, utnemnd 31. oktober 2008, tiltredd 15. august 2009.
 Bergljot Webster, f. 1966, utnemnd 31. oktober 2008, tiltredd 15. august 2009.
 Wilhelm Matheson, f. 1955, utnemnd 31. oktober 2008, tiltredd 1. november 2009.
 Aage Thor Falkanger, f. 1965 i Oslo, utnemnd 12. februar 2010, tiltredd 1. mai 2010
 Kristin Normann, f. 1954 i Oslo, utnemnd 12. februar 2010, tiltredd 9. august 2010
 Ragnhild Noer, f. 1959, utnemnd 18. juni 2010, tiltredd 1. oktober 2010

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Høgsterettsdommar» frå , den 23. januar 2009. 
 
 Tilsette i Høgsterett hos domstol.no, vitja 19. juni 2010

Rettsvitskap
Embetstitlar
Juridiske stillingar
Noregs Høgsterett
Høgsterettsdommarar
Eid kyrkje i Nordfjord

Eid kyrkje står på Nordfjordeid i Stad kommune i Vestland, og er ei tømra langkyrkje frå 1849.

Historie 

Arkitekt for bygget var handelsmannen Claus Wiese frå Eid.
Då kyrkja stod ferdig hadde ho sitjeplassar til heile 900 personar, men etter ominnreiingar er det no plass til 750.
Kyrkja har takryttar midt over skipet. 
Innvendig vart kyrkja dekorert med utskjeringar og dekormåling under leing av Lars Kinsarvik i 1915.

Det har vore kyrkje på Nordfjoreid sidan mellomalderen og staden var truleg den fyrste i Nordfjord som fekk kyrkje etter Selja.
I mellomalderen hadde Eid-kyrkja status som fjordungskyrkje.
Den fyrste kyrkjestaden var på garden Myklebust og ein trur at kyrkja som stod der gjekk med i ein brann.
Då kyrkja vart nemnd i kjeldene på 1400-talet stod ho på nabogarden Mel.
Dette var ei krosskyrkje som stod til 1689 då ho brann ned. 
Tre år seinare, i 1691, vart det bygd ei ny krosskyrkje på branntufta. 
Denne stod til 1849 då ho vart riven for å gje plass til dagens kyrkje.

Eid kyrkje er soknekyrkje i Eid sokn i Nordfjord prosti.

Interiør

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 
 «Eid kyrkje» i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Eid sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Eldre fotografi av Eid kyrkje på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Eid kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Stad
Lars Kinsarvik
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1849
Kulturminne i Stad
Rosemåla kyrkjer
Eid kyrkje

Det er fleire kyrkjer som heiter Eid kyrkje:

 Eid kyrkje i Nordfjord – på Nordfjordeid i Eid kommune i Sogn og Fjordane
 Eid kyrkje i Sunnhordland – på Eide i Kvinnherad kommune i Hordaland
 Eid kyrkje i Romsdal – i Eidsbygda i Rauma kommune i Møre og Romsdal

Sjå òg 

 Eide kyrkje
Madrigal

Madrigalar er fleirstemmige songar som var ovende populære i den europeiske renessansen på 1500-talet. Denne musikalske sjangeren skal ha oppstått i eit kulturmøte mellom nordlege musikalske straumdrag frå den flamske skolen og folkeleg italiensk song, særleg i området kring Firenze. Den nye interessa for italiensk språk som hadde vakse fram gjennom humanismen i Italia i hundreåret før, sette òg interessa for verdsleg song i sving. 

Madrigalen fekk stor utbreiing i løpet av 1500-talet, ikkje minst på grunn av den nye prentekunsta, som gjorde det mogleg å spreie musikk og notar til massane på nye og raskare vis.

Oppkoma 

Det er hevda det var den italienske frottolaen som la grunnlaget for den klassiske madrigalen i Italia. Dei første madrigalane vart skrivne over tekster av Petrarca, og madrigalistane tok nytte av lydmåling for å understreke bodskapen i teksta. Frottolaen var ein homofon visetype, med klåre omkved. Med tida tok madrigalistane opp i seg meir polyfone drag, og vart meir kompliserte. Den verdslege songstilen spreidde seg med tida frå Italia til andre land, Frankrike, Spania, England og Tyskland. I kvart av desse landa møttest madrigalstilen med lokal folkeleg songstil, og nye nasjonale skoler vart skipa. Engelsk madrigaltradisjon vart særleg utvikla under dronning Elizabeth I, og i England fekk forma ein eigen svip. Elles vart lokale nemne nytta om madrigalane i dei ulike landa, Lied i Tyskland, Villancico i Spania og Chanson i Frankrike.

Andre helvta av 1500-talet 

Etter 1550 og seinare vart madrigalen meir av ein offisiell kunstform, og dei italienske hoffa tinga komponistar til å skrive songar til høgtidelege høve. Det vart og meir vanleg å nytte instrumentalt følgje til songen, og opp mot 1600 vart dette meir regelen enn unntaket. I dette kan ein sjå kimen til den klassiske arien, og den første operaen, som var lite anna enn eit madrigalspel. I denne tida utvida madrigalistane og harmonikken sin. Gode døme er Claudio Monteverdi og Carlo Gesualdo. 

Det vart skrive madrigalar langt inn på 1600-talet, og ein av dei siste store madrigalistane var engelskmannen Henry Purcell. Forma er teken opp att i vår tid, av nolevande komponistar. I dag er madrigaltradisjonen ein del av stamreportoaret i dei fleste kor i den vestlege verda. 

Sjå elles Trecento-madrigal.

Songformer
Renessansemusikk
Barokkmusikk
Mellomaldermusikk
Europeisk musikk
Buffalo Soldier

«Buffalo Soldier» er ein reggaesong skriven av Bob Marley og Noel G. Williams. Han vart spelt inn av Bob Marley & The Wailers i 1980 og var den siste innspelinga til Marley. Songen vart ikkje kjend før etter at Marley døydde i 1981 og med albumet Confrontation i 1983. Han vart ein stor hit og ein av dei mest kjende songane til Marley og mykje spela i radio. Bob Marley var frå Jamaica.

Om songen 
Buffalo Soldier går i A-dur. Tittelen og teksten viser til dei USA-amerikanske kavaleri- og infanteriregimenta som i 1866 vart samansett av svarte soldatar. Dei vart kjent som «Buffalo Soldiers» og kjempa mot indianarane. Bob Marley samanligna deira kamp med kampen for å overleve og brukte det som eit symbol for svart motstand. Songen samanstillar kampen til afroamerikanarane frå dei blei «stolen from Africa» som slavar til Amerika, og korleis dei alltid hadde måtta kjempa: «Fighting on arrival, fighting for survival». Buffalo soldiers blir også samanstild med ein «dreadlock rasta», eller rastafarianar med dreadlocks.

Linjene med «Woy yoy yoy yoy» er lik «Tra La La» songen til koret i «Banana Split» si TV-framsyning i 1968. Det var ulike meiningar om dette var ei etterligning (plagiat). Men det vart aldri nokon konflikt i samband med dette.

Bakgrunnsstoff 
 Songtekst frå bobmarley.com

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Buffalo Soldier (song)» frå , den 30. november 2011. 
 

Songar frå 1980
Afroamerikansk musikk
Slaveri
Bob Marley-songar
Herdis

Herdis  er eit  kvinnenamn, frå norrønt   Herdís , samansett av  hær og dis (gudinne).

Herdis har i Noreg namnedag den 29. januar.

Bruken av namnet i Noreg
Populariteten til namnet nådde ein førebels topp i mellomkrigstida.
Ved folketeljinga i 1801 var det ei enke som het Herdis, ho budde i Heddal" Folketeljinga 1801
Ved folketeljinga i 1900 var det 68 som hadde namnet, i formene  Herdis, Hærdis 
I  2008 er det 869 som har Herdis  til første fornamn.

Kjende namneberarar
Herdis Bragelien (f. 1948), ordførar i Grue
Herdis Maria Siegert (f. 1955), norsk fotograf

Oppdikta personar
 Herdis Hauge – hovudpersonen i bøkene Trylleglasset, Musikk fra en blå brønn og Ved neste nymåne av Torborg Nedreaas

Sjå òg:

Kjelder
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991:  Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

kvinnenamn
førenamn av norrønt opphav

<!--interwiki (no,sv,da first; then other languages alphabetically by nam
Hermod

Hermod  er mannsnamn, truleg lånt frå tysk, men opphavleg norrønt  Hemóðr , samansett av  hær og mot (hugrørsle).

Hermod har i Noreg namnedag den 29. januar.

Hermod i norrøn mytologi
I norrøn gudelære er Hermod sonen til Odin; han reid Sleipner til Helheim for å hente attende Balder. I Béowulf er det nemnd ein kong Heremod, som skal ha vore konge i Jylland eller Danmark, men som kom til ein lei ende. Det er mogleg at minnet om denne kongen kan ha overlevd som son av Odin i norrøne overleveringar. I mange kjelder er det Odin sjølv som er sjeleføraren og reiser til Helheim.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet har vore bruka som førenamn sidan 1300-talet, og bruken nådde ein førebels topp i første halvedelen av 1900-talet.
Ved folketeljinga i 1801 var det ein gut som het Hermod, han budde i Fosnes
Ved folketeljinga i 1900 var det 56 som hadde dette namnet 
I  2008 var det 520 som hadde Hermod som første fornamn.

Kjende namneberarar
Hermod Skånland (1925 - 2011), norsk bankmann
Hermod Bjørkestøl (f. 1944), norsk idrettslagmann

Sjå òg

Kjelder
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991:  Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

mannsnamn
førenamn av norrønt opphav
Førenamn av tysk opphav

<!--interwiki (no,sv,da first; then other languages alphabetically by nam
Hermann

Hermann eller Herman er mannsnamn og kan koma frå tysk,  samansett av  hær og mann. Herman har i nyare tid vorte brukt som ei latinisering av det greske namnet Γερμανός (Germanós) eller av dei slaviske variantane Герман/Херман (German/Herman).

Hermann har namnedag den 29. januar eller 20. oktober i Noreg. Ifylgje den ortodokse kalenderen vert Herman feira den 13. desember.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet har vore bruka som førenamn sidan 1400-talet, men bruken av namnet har gått attende inntil det dei aller siste åra har stige kraftig i popularitet. Ved folketeljinga i 1801 var det 509 personar som heitte Herman(n/d), ved folketeljinga i 1900 var det 4550 som hadde dette namnet. 

Per 26. januar 2022 var det 4930 som hadde Herman til førenamn, og 532 som hadde Hermann til førenamn.

Kjende namneberarar
Hl. Herman av Alaska (1756-1837), russisk oppdagar og munk
Herman Wedel-Jarlsberg (1779-1880), eidsvollsmann
Herman Foss (1790-1853), norsk politikar
Herman Wildenvey (1885-1959), norsk diktar
Hermann Göring (1893-1946), tysk nazist
Hermann Jónasson (1896-1976), islandsk politikar
Hermann Bongard (1921-1998), norsk teiknar
Herman Friele (f. 1943), norsk forretningsmann
Hermann Starheimsæter (f. 1950), norsk forfattar

Kjelder

 Folketeljingar i Digitalarkivet
Olav Veka 1991:  Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av tysk opphav
Gunnhild

Gunnhild  (Gunhild, Gunnild) er eit kvinnenamn,  frå norrønt Gunnhildr,  samansett av  'strid' og 'strid '(sic!)

Gunnhild har i Noreg namnedag den 30. januar.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet har vore bruka som førenamn sidan 1400-talet, men bruken av namnet har  gått attende inntil det dei aller siste åra har stige kraftig i popularitet
Ved folketeljinga i 1801 var det 9298 som hadde namnet i ulike skrivemåtar
Ved folketeljinga i 1900 var det 9308 som hadde dette namnet  i formene Gunddild, Gundhil, Gundhild, Gundil, Gunhil, Gunhild, Gunhill, Gunil, Gunild
I  2008 er det 4214 som har Gunhild  til første fornamn, 1197 skriv seg for Gunnhild

Kjende namneberarar
Gunnhild kongsmor, kona til Eirik Blodøks
Gunhild av Polen, kona til Svein Tjugeskjegg
Gunhild Ziener (1868-1937), norsk politikar (Ap)
Gunhild Støver (f. 1925), tidlegare ordførar i Bodø
Gunhild Øyangen (f. 1947), norsk politikar (Ap)
Gunhild Halle Haugen (f. 1972), norsk friidrettsutøvar
Gunnhild Øyehaug (f. 1975), norsk forfattar
Gunhild Følstad (f. 1981), norsk fotballspelar
Gunhild Sundli (f. 1985), norsk artist, kjend frå musikkgruppa Gåte
Gunhild Herregården (f. 1989), norsk fotballspelar

Sjå òg:

Kjelder
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991:  Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

kvinnenamn
 Førenamn av norrønt opphav

<!--interwiki (no,sv,da first; then other languages alphabetically by nam
Aldan i Russland

Aldan (russisk Алда́н) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg 450 km sørvest for Jakutsk. 

Han vart grunnlagt i 1923 som Nezametnyj og fekk fekk bystatus og nytt namn i 1932.

Den vesle Aldan lufthamn ligg berre 1 km frå sentrum i byen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Aldan (Sakha)» frå , den 23. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1923
Lensk

Lensk (russisk Ленск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 800 km vest for Jakutsk. 

Den opphavlege busetnaden vart første gong nemnt i 1663 i eit område kjend som Muhtuj og vart derfor kalla Mukhtuja. På 18- og 1900-talet var byen ein stad for politisk eksil.

Byen opplevde ein periode med rask vekst på 1900-talet etter oppdaginga og utbygginga av diamantførekomstar i Viljuj-bekkenet. Han fekk bystatus og namnet vart endra til Lensk i 1963.

I 2001 førte ein ispropp i Lena til at så godt som heile vart byen oversvømd og dei fleste bygningane vart øydelagde. Denne katastrofen kunne ha vore forhindra om ein hadde sprengt bort isproppen, men dei lokale myndigheitene hadde ikkje pengar til å kjøpa naudsynt sprengstoff. Byen vart bygd opp igjen.

Geografi

Klima

Referansar

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Lensk» frå , den 23. januar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete og video frå Lensk (russisk)
Mirnyj i Sakha

Mirnyj (russisk Ми́рный) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ireljakh i nedslagsfeltet til Viljuj, rundt 820 km vest for Jakutsk.

Busetnaden vart grunnlagd i 1955 etter oppdaginga av et kimberlittrøyr i nærleiken. Mirnyj fekk bystatus i 1959.

Mirnyj lufthamn ligg 4 km aust for byen.

Det er eit gigantisk gruvedagbrot i byen. Det er 525 meter djupt med ein diameter på 1,25 km.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av Mirnyj diamantgruve

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Mirnyj i Sakha» frå , den 23. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1955
Njurba

Njurba (russisk Нюрба) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Viljuj, rundt 600 km vest-nordvest for Jakutsk. 

Busetnaden vart grunnlagt i 1824. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1958 og bystatus i 1997.

Busetnader grunnlagde i 1824
Oljokminsk

Oljokminsk (russisk Олёкминск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 9000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 550 km sørvest for Jakutsk. 

Busetnaden vart grunnlagt i 1635 og han fekk byrettar i 1783. 

Olekminsk har rekorden for den største temperaturskilnaden som nokongong er reigstrer same stad. Kulderekorden her er -66 °C, medan varmerekorden er +45 °C, ein skilnad på 111 °C.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Oljokminsk» frå , den 23. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1635
Pokrovsk i Russland

Pokrovsk er òg eit tidlegare namn på byen Engels.

Pokrovsk (russisk Покро́вск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 70 km sørvest for Jakutsk. 

Busetnaden vart grunnlagt av kosakkar i 1682 som Karaulnyj Mys (russisk: Карау́льный Мыс). Han vart seinare landsbyen (selo) Pokrovskoje (russisk: Покро́вское) og fekk så status som urbanliknande busetnad. Namnet vart endra til Pokrovsk i 1941 og i 1998 fekk han bystatus.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Pokrovsk i Sakha» frå , den 23. januar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1682