Robert Wyatt

Robert Wyatt () er ein engelsk musikar og grunnleggjar av det viktige Canterbury scene-bandet Soft Machine, og har hatt ein lang solokarriere. Han er gift med den engelske målaren og låtskrivaren Alfreda Benge.

Tidleg liv 
Wyatt gjekk på Simon Langton Grammar School for Boys i Canterbury og som tenåring levde han med foreldra i Lydden nær Dover, der han lærte seg trommer av den vitjande amerikanske jazztrommeslagaren George Neidorf. 

I 1962 flytte Wyatt og Neidorf til Mallorca der dei budde nær diktaren Robert Graves. Året etter reiste Wyatt attende til England og vart med i Daevid Allen Trio med Daevid Allen og Hugh Hopper. Allen reiste så til Frankrike og Wyatt og Hopper danna The Wilde Flowers med Kevin Ayers, Richard Sinclair og Brian Hopper. Wyatt var først trommeslagar i Wilde Flowers, men då Ayers forlet bandet vart han òg songaren deira.

Soft Machine og Matching Mole 
I 1966 vart Wilde Flowers oppløyst og Wyatt og Mike Ratledge danna Soft Machine med Kevin Ayers og Daevid Allen. Her spelte Wyatt både trommer og song, ein uvanleg kombinasjon for eit rockeband.

I 1970, etter kaotisk turnering, tre album og fleire indre konfliktar i Soft Machine, gav Wyatt ut det første soloalbumet sitt, The End of an Ear, der han spelte mange instrument sjølv, blanda med lydbandeffektar.

Eit år seinare forlet Wyatt Soft Machine og i tillegg til å delta i fusion-storbandet Centipede og spele trommer på JazzFest Berlin New Fiolin Summit, ein konsert med fiolinistane Jean-Luc Ponty, Don «Sugarcane» Harris, Michał Urbaniak og Nipso Brantner, gitaristen Terje Rypdal, klaverspelaren Wolfgang Dauner og bassist Neville Whitehead, danna han sitt eige band, Matching Mole (eit ordspel på «machine molle», som er fransk for 'Soft Machine'), eit stort sett instrumentalt band. Etter to album og oppløysing var Matching Mole på veg til å spele inn det tredje albumet då han den 1. juni 1974 på ein fest for Gong-medlem Gilli Smyth og June Campbell Cramer (òg kjend som Lady June) fall ut av eit vindauge i fjerde etasje. Han vart lam frå livet og ned og måtte resten av livet nytte rullestol. Den 4. november dette året spelte Pink Floyd ein konsert for Wyatt i Rainbow Theatre, med støtte av Soft Machine, og John Peel som konferansier. Konserten fekk inn £10 000 for Wyatt.

Solokarriere 
Skaden gjorde at Wyatt forlet Matching Mole og ikkje lenger kunne spele rock på trommene. Han kom framleis til å spele trommer, men meir innan jazz der han ikkje nytta føtene. Han la så ut på ein solokarriere og med musikarvenene sine (mellom andre Mike Oldfield, Ivor Cutler og Henry Cow-gitaristen Fred Frith), gav han ut soloalbumet Rock Bottom. Seinare same året gav han ut ein singel, ein coverversjon av «I'm a Believer», som nådde 29. plass på den britiske singellista. Begge var produsert av Pink Floyd-trommeslagaren Nick Mason. Då han skulle framføre songen på Top of the Pops ønskte ikkje produsenten av programmet at han skulle sitje i rullestolen, «fordi det ikkje høvde seg for eit familieprogram». Dei ønskte at han skulle sitje på ein vanleg stol. Wyatt vann derimot fram og på framsida av det neste New Musical Express sat heile bandet i rullestolar på omslaget. Wyatt song seinare på det første soloalbumet til Nick mason, Fictitious Sports i 1981.

Det neste soloalbumet til Wyatt, Ruth Is Stranger Than Richard, var produsert av Wyatt sjølv, bortsett frå ein song av Mason. Dette var meir jazzprega med innverknad av frijazz. Av gjestemusikarar finn ein Brian Eno på gitar, synthesizer og «direct inject anti-jazz ray gun».

Resten av 1970-åra spelte Wyatt med mange artistar, som Henry Cow, Hatfield and the North, Carla Bley, Eno, Michael Mantler og Roxy Music-gitaristen Phil Manzanera. Soloarbeidet hans i 1980-åra var sterkt prega av den politiske ståstaden hans. Wyatt vart medlem av Det britiske kommunistpartiet.  I 1983 spelte han inn ein versjon av Elvis Costello-songen «Shipbuilding», som var inspirert av falklandskrigen. Denne nådde 36. plass på den britiske singellista. 

Seint i 1980-åra, etter samarbeid med artistar som News from Babel og den japanske artisten Ryuichi Sakamoto, slo han og kona Alfreda Benge seg til ro i Spania, før han i 1991 gjorde comeback med plata Dondestan. I 1997 kom albumet Shleep ut til god kritkk.

I 1999 og 2000 samarbeidde han med den italienske songaren Cristina Donà. Wyatt skreiv fleire songar for filmen Winged Migration i 2001.

Nyare år 
I juni 2001 var Wyatt kurator for Meltdown-festivalen og song «Comfortably Numb» med David Gilmour. Dette vart gjeven ut på DVDen David Gilmour in Concert.

I 2004 samarbeidde Wyatt med Björk på songen «Submarine», som kom ut på albumet hennar Medúlla. I 2006 spelte Wyatt med David Gilmour på albumet hans On an Island, der han song, spelte perkusjon og kornett på «Then I Close My Eyes».  Wyatt var òg gjesteartist på fleire av konsertane til Gilmour i Royal Albert Hall dette året. 

I 2006 samarbeidde Wyatt med Steve Nieve og Muriel Teodori på operaen Welcome to the Voice. Wyatt tolker rolla 'the Friend', og både syng og spelar lommetrompet. Soloalbumet Comicopera kom ut i 2007.

Diskografi

Album 
 The End of an Ear (1970)
 Rock Bottom (1974)
 Ruth Is Stranger Than Richard (1975)
 The Animals Film (1982, Soundtrack)
 Old Rottenhat (1985)
 Dondestan (1991)
 Shleep (1997)
 Dondestan (Revisited) (1998)
 Cuckooland (2003)
 Theatre Royal Drury Lane 8 September 1974 (2005)
 Comicopera (2007)
 Radio Experiment Rome, February 1981 (2009)
 Orchestre National de Jazz Daniel Yvinec / Around Robert Wyatt (2009)
 For the Ghosts Within (2010)

Andre bidrag 
 Trommer på det meste av Kevin Ayers sitt Joy of a Toy (1969)
 Harmonivokal på «Whatevershebringswesing» på Kevin Ayers sitt Whatevershebringswesing (1971)
 Trommer og vokal på Daevid Allen sitt Banana Moon (1971)
 Trommer på Keith Tippett sitt Septober Energy (1971)
 Harmonivokal på «Hymn» på Kevin Ayers sitt Bananamour (1973)
 Perkusjon på Kevin Ayers June 1, 1974 (1974)
 Perkusjon og korvokal på Brian Eno sitt Taking Tiger Mountain (By Strategy) (1974)
 Andre solovokal på «Calyx» på Hatfield and the North sitt Hatfield and the North (1974)
 Vokal på Michael Mantler sitt The Hapless Child (1975/76)
 Vokal på Michael Mantler sitt Silence (1976)
 Vokal på to spor på Henry Cow sitt Concerts (1976)
 Trommer på Kevin Coyne sitt Sanity Stomp (1980)
 Piano på Scritti Politti sitt The Sweetest Girl (1981)
 Vokal på Nick Mason sitt Fictitious Sports (1981)
 Wyatt gav ut ein EP kalla Summer Into Winter i samarbeid med Ben Watt (1982)
 Vokal på to spor på The Last Nightingale (1984)
 Vokal på fire spor på News from Babel sitt Letters Home (1986)
 Vokal på tre spor på Michael Mantler sitt Many Have No Speech (1987)
 Vokal på eit spor på Michael Mantler sitt The School of Understanding (1996)
 Vokal på tre spor på John Greaves sitt Songs (1996)
 Vokal på Michael Mantler sitt Hide and Seek (2000)
 Vokal på Pascal Comelade sitt September Song EP (2000)
 Vokal på ein song på Anja Garbarek sitt Smiling & Waving (2001)
 Vokal på to spor på Bruno Coulais sitt filmusikkalbum Travelling Birds (2001)
 Vokal på «Submarine»  på Björk sitt Medúlla (2004)
 Vokal på seks spor på Michael Mantler sitt Review (samling - 2006)
 Kornett på ein song på David Gilmour sitt On an Island (2006)
 Wyattron på «Cold Shoulder»  på Kevin Ayers sitt The Unfairground (2007)
 Vokal på «This Summer Night» på Bertrand Burgalat sitt Chéri B.B (2007)
 Korvokal på «I Keep Faith» på Billy Bragg sitt Mr. Love & Justice (2008)
 Trommer på to songar på Everything That Happens Will Happen Today av David Byrne og Brian Eno (2008)
 «Camouflage» i samarbeid med Barbara Morgenstern på albumet hennar BM (2008)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Robert Wyatt» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Canterbury scene
Engelske trommeslagarar
Engelske songarar
Engelske multi-instrumentalistar
Folk frå Bristol
Lamme folk
Soft Machine-medlemmar
Folk frå Lincolnshire
Robert Wyatt