alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kurtamysj

Kurtamysj (russisk Куртамы́ш) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kurtamysj, rundt 80 km sørvest for Kurgan. 

Han vart grunnlagd i 1745 som ei festning ved elva Kurtamysj. Etter 1762 vert han kalla slobodaen Kurtamysjskaja (russisk: Куртамы́шская). Han fekk bystatus i 1956.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kurtamysj» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1745
Makusjino

Makusjino (russisk Макушино) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 125 km aust for Kurgan.

Busetnaden vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk bystatus i 1963.

Busetnader grunnlagde på 1600-talet
Petukhovo

Petukhovo (russisk Петухо́во) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg på Isjimsletta, rundt 170 km søraust for Kurgan. 

Petukhovo vart grunnlagd i 1779. I 1892 vart det bygd ein jernbanestasjon ved busetnaden på den transsibirske jernbanen. I 1899 vart Petukhovo slått saman med nabolandsbyen Judino. I 1944 fekk han bystatus.

Busetnader grunnlagde i 1779
Sjtsjutsje

Sjtsjutsje (russisk Щучье) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg ved Sjtsjutsjesjøen, rundt 170 km vest for Kurgan.

Busetnaden er kjend sidan 1750. Han fekk bystatus i 1945.

Det er eit stort arsenal av kjemiske våpen i byen.

Busetnader grunnlagde i 1750
Sjumikha

Sjumikha (russisk Шумиха) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 130 km vest for Kurgan. 

Han vart grunnlagd i 1892 som ein busetnad ved jernbanestasjonen med same namn (opna i 1896). Han fekk bystatus i 1944.

Busetnader grunnlagde i 1892
Bolsjoj Kamen

Bolsjoj Kamen (russisk Большо́й Ка́мень, tyder Stor stein) er ein lukka by som ligg heilt sør i Primorskij kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg på austsida av Ussuribukta. 

Normaltemperaturen i januar er −14 °C og i juli +24 °C. Normal årsnedbør er 900 mm.

Økonomi 
Bolsjoj Kamen er heimby for fleire bedrifter som er involvert i reparasjon og bygging av atomubåtar. Mesteparten av folkesetnaden er tilsett ved desse føretaka. Byen har sju joint-venture selskap, som alle spesialiserer seg på skip, shipping og havfiske.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Bolsjoj Kamen» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1947
Lukka byar
Dalnegorsk

Dalnegorsk (russisk Дальнего́рск, tyder langt oppe i fjella) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Rudnaja, rundt 350 km nordaust for Vladivostok (vegavstand: 517 km).

Historie 
Byen vart grunnlagd i 1896 som Tetjukhe (russisk: Те́тюхе) (kinesisk 野猪河, yĕzhūhé, som tyder «villsvinelva»). Namnet på byen vart endra til Dalnegorsk i 1973 under utreinskinga av kinesiske stadnamn i Primorskij kraj. Han fekk bystatus i 1989.

Økonomi og næringsliv 
Dei fleste innbyggjarane i byen arbeider i to industriselskap: Kjemiselskapet Bor og blyprodusenten Dalpolimetal.

Bakgrunnsstoff 
 Gigantiske krystallar frå gruvene i Dalnegorsk 

Busetnader grunnlagde i 1896
Dalneretsjensk

Dalneretsjensk (russisk Дальнере́ченск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Byen ligg berre fem kilometer frå den kinesiske grensa, rundt 350 km nord for Vladivostok (vegavstand 430 km).

Historie 
Byen vart grunnlagd av kosakkar i 1895 og han vart raskt eit tømmersenter på grunn av den storvokste gran- og furuskogen i området. Han fekk bystatus i 1917.

Byen vart opphavleg kalla Iman (russisk: Иман, koeransk 언만, Unman, kinesisk 伊曼, Yiman). Det russiske namnet vart endra til Dalneretsjensk (som tyder ein stad ved ei elv langt borte i 1972), som ein del av ein kampanje for å feste sovjetisk suverenitet i regionen. På kinesisk vert framleis namnet Yiman nytta.

Det er ein minnested i byen der grensevaktane som døydde under den kinesisk-sovjetiske grensekonflikta på Damanskijøya i 1969 er gravlagd.

Klima 
Den årlege temperaturnormalen i byen er +1,5 °C. Temperaturnormalen i juli er +20,7 °C, i januar −17,7 °C.

Økonomi og næringsliv 
Økonomien i byen er dominert av verksemder innan treforedling, som Primorskij DOK, JSC Dalneretsjenskij Lesokombinat og andre.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Dalneretsjensk» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1894
Fokino i Primorskij kraj

Fokino (russisk Фо́кино) er ein lukka by i Primorskij kraj i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. 

Byen ligg ved Peter den store-bukta mellom Vladivostok og Nakhodka. Han er ein lukka by fordi den russiske stillehavsflåten har basen sin her. Utlendingar må ha spesialløyve for å vitje byen. Derimot er øyane Putjatin og Askold, som administrativt er ein del av byen, open for besøk frå turistar. Opp til to tusen turistar vitjar Putjatin kvart år. Dei kjem hit på grunn av det unike plante- og dyrelivet i farvatnet rundt øya og undervaaslandskapet her. Det bur rundt 2 400 menneske på Putjatin. Dei viktigaste næringane er fangst og handsaming av sjøprodukt, avl av mink og aksishjort. 

Det er ingen fast busetnad på øya Askold. Ho vert sjeldan vitja av turistar då det ikkje er regelmessig transportsamband med fastlandet og statusen til øya, som inntil 1995 var ein del av reservatet der ingen økonomisk aktivitet var lov. Det finst gullreservar på fleire dusin tonn på Askold.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Fokino i Primorskij Krai» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1891
Lukka byar
Lesozavodsk

Lesozavodsk (russisk Лесозаво́дск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ussuri, ei sideelv til Amur.

Lesozavodsk vart grunnlagd i 1932 og fekk bystatus i 1938.

Busetnader grunnlagde i 1932
Partizansk

Partizansk (russisk Партиза́нск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 100 km aust for Vladivostok (vegavstand 236 km). 

Byen vart grunnlagd i 1896 som Sutsjan (russisk: Суча́н) og han fekk bystatus i 1932. Like etterpå vart namnet endra til Gamarnik (russisk: Гама́рник), etter Jakov Gamarnik, ein russisk revolusjonær. Etter at Gamarnik vart arrestert i 1937, vart namnet endra tilbake til Sutsjan. I 1972 vart namnet igjen endra, til det noverande Partizansk, under utreinskinga av kinesiske stadnamn i Primorskij kraj.

Byen er i dag i tilbakegang, på grunn av nedgangen i utvinninga av kol frå gruvene rundt byen.

Bakgrunnsstoff 
 Partizansk si historie (russisk)

Busetnader grunnlagde i 1896
Gubkinskij

Gubkinskij (russisk Губкинский) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Byen ligg på venstre breidda av elva Pjakupur, rundt 520 km søraust for Salekhard. 

Gubkinskij vart grunnlagd 22. april 1986 som ein busetnad i samband med oljeutvinning. Han fekk bystatus i 1997. Han er kalla opp etter den sovjetiske geologen Ivan Gubkin.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Gubkinskij på nettstaden til regionen Jamalo-Nenetsk  (engelsk)

Busetnader grunnlagde i 1986
Labytnangi

Labytnangi (russisk Лабытна́нги, khanti лапыт нангк – tyder sju lerker) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Byen ligg på venstre breidda av elva Ob, 20 km nordvest for Salekhard. 

Busetnaden vart grunnlagd i 1890. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1952 og bystatus i 1975.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Labytnangi på nettstaden til regionen Jamalo-Nenetsk (engelsk)

Busetnader grunnlagde i 1890
Muravlenko

Muravlenko (russisk Муравленко) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 480 km søraust for Salekhard. 

Byen vart grunnlagd i 1984 som busetnaden Muravlenkovskij (russisk: Муравленковский), i samband med utbygginga av oljefelt i området. Han fekk bystatus 6. august 1990.

Muravlenko er ein typisk oljeby, der selskapet Gazprom neft har ei stor verksemd.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Muravlenko på nettstaden til regionen Jamalo-Nenetsk (engelsk)

Busetnader grunnlagde i 1984
Nadym

Nadym (russisk Нады́м) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Byen ligg 7 km vest for elva Nadym og rundt 290 km søraust for Salekhard. 

Opphavet til bynamnet er usikkert. Ein av dei mest trulege versjonane er at det er avleidd av det nenetsiske ordet njaidem, som tyder «mosegrodd plass».

Nadym vart nemnd i russiske kjelder første gong i 1598 og han dukka opp på russiske kart på 1700-talet. Men på andre halvdel av 1800-talet vart busetnaden forlaten. I 1968 vart han oppretta på ny etter at naturgassfeltet «Medvezje» året før vart oppdaga like ved. Busetnaden fekk bystatus 9. mars 1972.

Hovudverksemda i byen er Nadymgazprom, som står for 40 % av den totale gassproduksjon i Russland. Det er òg fleire store selskap innan byggebransjen i byen.

Nadym lufthamn ligg 9 km søraust for byen.

Venskapsbyar 
  Tromsø i Noreg

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Nadym på nettstedet til regionen Jamalo-Nenetsk (engelsk)

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Nadym» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1598
Tarko-Sale

Tarko-Sale (russisk Та́рко-Сале́) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Pjakupur, 4 km før samløpet med sideelva Ajvasedapur, rundt 550 km søraust for Salekhard. 

Busetnaden vart grunnlagd i 1932 og han er dermed ein av dei eldste byane i regionen. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1976 og bystatus 23. mars 2004. Bynamnet kjem av det nenetsiske Talka-Salja, som tyder «busetnaden mellom elvane».

Hovudnæringa i Tarko-Sale er utvinning og handsaming av naturgass. Fleire gasselskap ligg i byen, mellom anna ei avdeling av Novatek og den viktigaste verksemda i byen er Purneftegazgeologija

Det ligg eit lokalhistorisk museum i byen.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad om byen (russisk)
 Tarko-Sale på MojGorod (russisk)

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Tarko-Sale» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1932
Isilkul

Isilkul (russisk Исильку́ль) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg 130 km vest for Omsk. 

Namnet «Isilkul» kjem frå kasakhisk og mogelege tydingar er «forheksa sjø» eller «roten sjø»

Historie 
Isilkul vart grunnlagd i 1895 og fekk byrettar i 1945. I området rundt Isilkul finst mange busetnader av russiske mennonittar, som på byrjinga av 1900-talet vandra hit frå dagens Ukraina. Deira daglege språk er «plautdietsch», ein nederprøyssisk dialekt som er bevart til i dag.

Økonomi og næringsliv 
Økonomien og næringslivet i byen baserer seg i hovudsak på næringsmiddelindustri. Isilkul er eit trafikknutepunkt på den sørlege greina av den transsibirske jernbanen mellom den vestsibirske jernbanen og Sverdlovskbanen.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Isilkul» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1895
Kalatsjinsk

Kalatsjinsk (russisk Кала́чинск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg 90 km aust for Omsk. 

Byen ligg ved elva Om, ved den travlaste strekninga på den transsibirske jernbanen, etter at den sørlege og nordlege greina til banen møter kvarandre i Omsk.

Busetnader grunnlagde i 1794
Nazyvajevsk

Nazyvajevsk (russisk Называ́евск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg 140 km nordvest for Omsk. 

Staden vart grunnlagd i 1910 og fekk bystatus i 1956. 

Busetnader grunnlagde i 1910
Tara i Russland

Tara (russisk Та́ра) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 220 km nord-nordaust for Omsk, ved elva Irtysj.

Historie 
Byen vart grunnlagd som eit fort i 1594, under Jermak sitt raid inn i Sibir og han er ein av dei eldste byane i regionen. Byen ligg ved staden der elva Tara renn saman med den større elva Irtysj. Tara fekk byrettar i 1782.

Tara er både eldre enn mange og var òg opphav til enkelte sibirske byar. Av desse er Omsk sjølv, der ekspedisjoner for å grunnleggje byen vart iverksett etter førespurnad frå vojevodaane (militære leiarar) i Tara så tidleg som på 1600-talet. Men store og viktige utbyggingaer, som Sibirvegen på 1700-talet og den transsibirske jernbanen på slutten av 1800-talet, vart lagt utanom Tara.

Tara har enkelte historiske kyrkjer som har overlevd til i dag. Byen var ein gong andre by i eparkiet til erkebiskopen av Tobolsk og Tara, som hadde autoritet over dei enorme sibirske områda. Han var òg administrativt senter for Tarskij ujezd i Tobolsk gubernija på 1700- 1800-talet, med jurisdiksjon òg over Omsk ein kort periode. På 1930-talet var byen senter i Tarskij okrug, ein del av det dåverande Omsk oblast, som strekte seg frå steppene til Arktis.

Etter 1943 har Tara vore administrativt senter for Tarskij rajon i Omsk oblast. Byen vert framleis nemnd i tittelen til erkebiskopen av Omsk og Tara, men no med autoritet innskrenka til berre Omsk oblast. Tara har òg fall nedover på lista over dei mest folkerike byane i regionen og er no etter Isilkul, Kalatsjinsk og Nazyvajevsk, alle byar langs den transsibirske jernbanen.

Etter 2000 har likevel Tara fått nokre økonomiske oppturar. Bygginga av ei permanent bru over Irtysj fullførte hovudvegen Tomsk–Tara–Tobolsk, ein nordleg parallell til jernbanen. Utforskinga og utvinninga av oljefeltet Krapivinskoje lengst nord i Omsk oblast har ført til auka tankbåttrafikk til Omsk, samt bygging av eit mindre lokalt raffineri.

Busetnader grunnlagde i 1594
Tjukalinsk

Tjukalinsk (russisk Тюка́линск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg 120 km vest for Omsk.

I 1759 låg poststasjonen Tjukalinskij Stanets (russisk Тюкалинский станец) på stadet der dagens Tjukalinsk ligg. Han utvikla seg til slobodaen Tjukalinskaja (russisk Тюкалинская) i 1763. I 1823 fekk han bystatus, som vart trekt tilbake i 1838 og gjeninnført i 1878. Tjukalinsk vart mindre kommersielt viktig på linje med Sibirvegen etter bygginga av den transsibirske jernbanen.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Tjukalinsk» frå , den 4. februar 2009. 

Busetnader grunnlagde i 1759
Dmitrovsk

Dmitrovsk (russisk Дмитровск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 6 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 90 km sørvest for Orjol. 

Han vart grunnlagd i 1711 som landsbyen Dmitrijevka (russisk: Дми́триевка). Etter at det vart bygd ei kyrkje der vart namnet endra til Dmitrovka (russisk: Дмитровка). Han fekk byrettar i 1782. I 1929 vart namnet igjen endra, denne gongen til Dmitrovsk-Orlovskij (russisk: Дмитровск-Орловский) og i 2005 fekk han det noverande namnet Dmitrovsk.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Dmitrovsk» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1711
Bolkhov

Bolkhov (russisk Болхов) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Nugr, ei sideelv til Oka, rundt 50 km nord for Orjol. 

Byen Bolkhov har eksistert sidan 1200-talet. Etter den mongolske invasjonen av Russland vart han sete for eit lokalt fyrstedynasti. På 1500-talet vart byen ein av festningane som forsvarte Moskva mot åtak frå tatarar frå sør. Det var her armeen til Vasilij IV tapte for Falske Dmitrij II i 1608.

Bakgrunnsstoff 
 Bolkhov.ru (russisk)
 Bolkhov på MojGorod.ru (russisk)

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Bolkhov» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Maloarkhangelsk

Maloarkhangelsk (russisk Малоарха́нгельск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 4 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 70 km sør for Orjol. 

Landsbyen Arkhangelskoje (russisk: Арх́ангельское) vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk byrettar i 1778 og namnet vart endra til Malyj Arkhangelskij (russisk: Ма́лый Арха́нгельский). Namna er seinare trekt saman til «Maloarkhangelsk».

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Maloarkhangelsk» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde på 1600-talet
Mtsensk

Mtsensk (russisk Мценск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Zusja, rundt 50 km nordaust for Orjol. 

Busetnaden Mtsensk vart første gong nemnd i Ipatievo-krønikene i 1147 som Mtsjensk (russisk: Мьченск) i Fyrstedømet Tsjernigov. I 1320 vart Mtsensk annektert av Storhertugdømet Litauen. Tidleg på 1500-talet vart han ein del av den russiske staten. Han fekk byrettar i 1778.

Byen ligg ved hovudvegen mellom Moskva og Simferopol.
Novosil

Novosil (russisk Новоси́ль) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 4000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Zusja, rundt 70 km aust for Orjol. 

Novosil vart første gong nemnd i historiske kjelder i 1155 som festninga Itil. Han var sete for ei grein av Rurikide-familien i mellomalderen. Novosil fekk offisielle byrettar i 1777.
Barysj

Barysj (russisk Барыш) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Barysj, ei sideelv til Sura), rundt 110 km sørvest for Uljanovsk. 

Byen oppstod i 1954 då dei to urbanliknande busetnadane Barysj og Gurjevka vart slått saman. Den eldste av desse vart grunnlagd på 1600-talet.

Bakgrunnsstoff 

Busetnader grunnlagde på 1600-talet
Fylkesveg 146 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 146 (fleirtyding)
Fylkesveg 146 i Nordland går mellom Mosjøen og Husvika i Vefsn kommune.

Trasear: Baustein - Mosjøen ferjekai (0,6 km), Hundåla - Husvika (21,0 km).

Kommunar og knutepunkt

 Baustein
 Ferje frå Mosjøen
til Hundåla
Endepunkt Husvika

Bakgrunnsstoff

 146
Ferjesamband i Nordland
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 244 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 244 (fleirtyding)
Fylkesveg 244 i Nordland går mellom Kippermoen og Øksendal i Vefsn kommune. Vegen er 15,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

   Kippermoen
 Arm frå Kjærstad til  (0,9 km)
 Kommunal veg frå Øksendal til Eiteråga (3,3 km) og Holmen (13,7 km)

Bakgrunnsstoff 

 244
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 249 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 249 (fleirtyding)
Fylkesveg 249 i Nordland går mellom Hammarheim og Skjåmoen i Vefsn kommune. Vegen er 10,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hammarheim
 frå Remma til  Skotsmyra (7,1 km)
Endepunkt Skjåmoen

Bakgrunnsstoff

 249
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 250 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 250 (fleirtyding)
Fylkesveg 250 i Nordland går mellom Skotsmyra og Remma i Vefsn kommune. Vegen er 7,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Skotsmyra
  Remma

Bakgrunnsstoff 

 250
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 251 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 251 (fleirtyding)
Fylkesveg 251 i Nordland går mellom Forsmoen og Almdalsbrua i Vefsn kommune. Vegen er 16,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Forsmoen
Kommunal veg frå Almdalsbrua til Herringbotn (5,6 km)

Bakgrunnsstoff

 251
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 252 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 252 (fleirtyding)
Fylkesveg 252 i Nordland går mellom Baåga og Forsmoen i Vefsn kommune. Vegen er 9,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Baåga
  Forsmoen

Bakgrunnsstoff 

 252
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 253 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 253 (fleirtyding)
Fylkesveg 253 i Nordland går mellom Straum og Brekken i Vefsn kommune. Vegen er 4,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Straum
Endepukt Brekken

Bakgrunnsstoff

 253
Vegar i Vefsn
Fylkesveg 273 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 273 (fleirtyding)
Fylkesveg 273 i Nordland går mellom Kløvimoen og Simskarmyra i Grane kommune. Vegen er 31,2 km lang.

Vegen er ein del av Villmarksvegen i Nordland.

Kommunar og knutepunkt 

  Kløvimoen
  frå Leira via Simskarmyra til  Bjortjønna (30,4 km)
  Simskarmyra

Bakgrunnsstoff 

 273
Vegar i Grane
Fylkesveg 290 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 290 (fleirtyding)
Fylkesveg 290 i Nordland går mellom Ivarrud og Kroken i Hattfjelldal kommune. Vegen er 18,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Ivarrud
Kommunal veg frå Kroken til Harvasstua (8,7 km)

Bakgrunnsstoff

 290
Vegar i Hattfjelldal
Fylkesveg 291 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 291 (fleirtyding)
Fylkesveg 291 i Nordland går mellom Fiskelauselv i Hattfjelldal kommune og Tustervatnet i Hemnes kommune. Vegen er 35,4 km lang.

Vegen er ein del av Villmarksvegen i Nordland.

Kommunar og knutepunkt 

  Fiskelauselv
  Vesterbuktbrua (42 m)
 Vesterbukta
 Åkervika

  frå Tustervatnet til  Bleikvasslia (13,2 km)

Bakgrunnsstoff 

 291
Vegar i Hattfjelldal
Vegar i Hemnes
Fylkesveg 292 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 292 (fleirtyding)
Fylkesveg 292 i Nordland går mellom Kjempeosen og Bakketun i Hattfjelldal kommune. Vegen er 31,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Kjempeosen
 Krutåga
 Varntresk
 Endepunkt Bakketun

Bakgrunnsstoff 

 292
Vegar i Hattfjelldal
Fylkesveg 294 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 294 (fleirtyding)
Fylkesveg 294 i Nordland går mellom Hovstad og Elsvatn i Hattfjelldal kommune. Vegen er 11,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hovstad
Kommunal veg frå Elsvatn til Stormohagen (5,9 km)

Bakgrunnsstoff

 294
Vegar i Hattfjelldal
Fylkesveg 296 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 296 (fleirtyding)
Fylkesveg 296 i Nordland går mellom Nerli i Hattfjelldal kommune og riksgrensa mot Sverige ved Grensvollen. Vegen er 29,3 km lang.

Vegen utgjer den austlegaste delen av «Sagavegen» i Noreg.

Kommunar og knutepunkt 

  Nerli
  Riksgrensa, Grensvollen
  vidare inn i Sverige til Dikanäs og

Bakgrunnsstoff 

 296
Vegar i Hattfjelldal
Den norske riksgrensa
Fylkesveg 298 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 298 (fleirtyding)
Fylkesveg 298 i Nordland går mellom Ivarrud og Sørmo i Hattfjelldal kommune. Vegen er 6,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Ivarrud
Kommunal veg frå Sørmo til  Baklia (4,7 km)

Bakgrunnsstoff

 298
Vegar i Hattfjelldal
Inza

Inza (russisk И́нза) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Inza, ei sideelv til Sura, rundt 140 km sørvest for Uljanovsk. 

Han vart grunnlagd i 1897 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1938 og bystatus i 1946.

Busetnader grunnlagde i 1897
Novouljanovsk

Novouljanovsk (russisk Новоулья́новск) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 20 km sør for Uljanovsk. 

Han vart grunnlagd i 1960 som ein busetnad ved en sementfabrikk. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1961 og bystatus i 1967.

Bakgrunnsstoff 

Busetnader grunnlagde i 1960
Byar ved Volga
Sengilej

Sengilej (russisk Сенгиле́й) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 8 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 50 km søraust for Uljanovsk. 

Han vart grunnlagd i 1666 som ein defensiv militær utpost mot åtak frå nomadar. Det dannet seg etter kvart fleire slobodaer rundt utposten og på byrjinga av 1700-talet vart slobodaene Stanitsjnaja, Butyrskaja og Vybornaja slått saman til landsbyen Pokrovskoje (russisk: Покро́вское). I 1780 fekk landsbyen byrettar og namnet vart endra til Sengilej.

I 1925 mista Sengilej bystatusen og vart først rekna som landleg busetnad, men fekk seinare same år status som urbanliknande busetnad. Han fekk bystatus på nytt att i 1943.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Sengilej» frå , den 4. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1960
Byar ved Volga
Kambarka

Kambarka (russisk Камбарка) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg tre kilometer frå elva venstre breidda av Kama, rundt 90 km søraust for Izjevsk.

Busetnaden oppstod ved eit Demidov-jernverk, som vart bygd i 1761–1767. Han fekk bystatus i 1945.

Busetnader grunnlagde i 1767
Mozjga

Mozjga (kyrillisk skrift Можга) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sjuginka, 75 km sørvest for Izjevsk.

Mozjga vart grunnlagd i 1835 som ein busetnad ved eit glasverk. Etter oktoberrevolusjonen vart han omdøypt til Sovetskij (russisk Сове́тский) og seinare til Krasnyj (russisk Кра́сный). I 1926 fekk busetnaden bystatus og namnet vart endra tilbake til Mozjga.

Busetnader grunnlagde i 1835