alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ishockey-VM 1977

Verdsmeisterskapen i ishockey 1977 vart arrangert i Wien i Austerrike i tida frå 21. april til 8. mai 1977. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer i eit gruppespel. Deretter møttest dei fire beste laga på nytt i eitt innbyrdes sluttspel i kampen om VM-tittelen, medan dei fire laga med færrast poeng møttest til spel om plassane 5 til 8. Alle laga tok med seg poenga i gruppespelet til sluttspelet. 

Tittelforsvarar Tsjekkoslovakia forsvarte meistertittelen. Sverige kneip sølvplassen framom Sovjetunionen.

Tabell 1-4

Tabell 5-8

Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Milan Kajkl, Milan Chalupa, Miroslav Dvořák, František Kaberle 
Løparar: Vladimír Martinec] Jiří Novák, Bohuslav Ebermann, Marián Šťastný, Ivan Hlinka, Jiří Holík, Eduard Novák, Milan Nový, Jaroslav Pouzar, Peter Šťastný, Vincent Lukáč

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1977» frå ,  den 14. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1977
Idrettstilskipingar i Austerrike
František Pospíšil

František Pospíšil () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Unhošť som vart verdsmeister 1972, 1976, 1977 med Tsjekkoslovakia. Perioden 1968-77 vann han ein medalje i samtlege 12 VM- og OL-turneringar.

Forsvarsspelaren Pospíšil var frå 1966 til 1979 aktiv i Kladno, ein klubb som vann den tsjekkoslovakiske ishockeyserien fire år i rad, 1975-78. Han spelte fast på Tsjekkoslovakia sitt landslag i ishockey frå 1967 og dei neste ti sesongane. Høgdepunktet kom då han og lagkameratane gjekk til topps i Ishockey-VM 1972 på heimebane. Sidan var han sterkt delaktig då Tsjekkoslovakia sigra i verdsmeisterskapane 1976 og 1977. Alle tre gongane Tsjekkoslovakia vann VM-turneringa kom Pospíšil med på "All Star Team".

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «František Pospíšil» frå ,  den 14. november 2019.  
 

Tsjekkiske idrettsutøvarar
Ishockeyspelarar
Ulsrudvatnet

Ulsrudvatnet er ein innsjø i Østmarka i Oslo kommune, mellom Ulsrud og Nøklevann. Vatnet har eit lite nedslagsfelt utan særleg store bekkar. Det drenerer via ein bekk til Østensjøvannet som er lagd i røyr frå der han forsvinn under General Ruges veg.

Ulsrudvatnet er eit populært badevatn, og fekk eigen badeplass på midten av 1930-talet av Oslo og Aker kommunar.

Vatnet har òg godkjend bålplass.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 «Er dette Noregs varmaste badevatn?», Nettavisa 04.07 .08
 Skiforeningen, markadatabasen om Ulsrudvann
 Djupnkart, NVE
Innsjøar i Oslo
Østmarka
Sør-Elvåga

Sør-Elvåga er eit vatn i Austmarka på grensa mellom Oslo og Lørenskog kommunar. Vatnet gjev drikkeforsyningar til delar av det søraustre Oslo.

Etter at Nord-Elvåga vart demd opp med 9 meter i 1964, vart Sør-Elvåga hengjande saman med Nord-Elvåga og heva 4 meter. Det oppdemde vassmagasinet inngår i drikkevassforsyninga til Oslo. Det er difor ikkje tillate å bada i denne delen av Elvåga.

Vatnet er regulert 14 meter. Grensa mellom Oslo og Akershus går midt langs Nord- og Sør-Elvåga. Vatnet har avløpet gjennom Ellingsrudelva via Fjellhammarelva til Nitelva ved Lillestrøm.

Etter at vatnet var demt opp er den største djupna i Sør-Elvåga 23 meter. Vatnet med strandlinje vart ekspropriert i 1947 for å bidra til Oslos vassforsyning. Fleire busetnadar rundt vatnet vart rivne før oppdemming og desse tomtene står til dels under vatn.

Namnet kjem truleg av «el» i tydinga «kald byge» eller «vind» (terrengformasjonen fører til kalde trekk frå nord), og våg i tydinga vik. «Elivågar» i Edda går ein ut i frå er Elvåga og var ifølgje Hymeskvadet og Vaftrudnismål to kalde innsjøar på grensa mellom landet til jotnane og menneska.

Sjå òg 

 Liste over innsjøar i Oslo

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Skiforeningen, Markadatabasen om Sør-Elvåga 

Innsjøar i Oslo
Østmarka
The Rotters' Club

The Rotters' Club er det andre studioalbumet til det engelske Canterbury scene-bandet Hatfield and the North, gjeve ut i mars 1975. Det var òg delvis inspirasjonen til romanen med same namn av av Jonathan Coe.

Innhald

Medverkande
 Phil Miller – gitar
 Dave Stewart – Fender Rhodes elektrisk piano, Hammondorgel, Minimoog, akustisk piano, tonegenerator
 Richard Sinclair – bassgitar, solovokal; gitar (7)
 Pip Pyle – trommer
 Jimmy Hastings – saksofon (5 & 9), fløyte (6–8 & 9)
 Barbara Gaskin, Amanda Parsons, Ann Rosenthal – korvokal (6 & 9)
 Tim Hodgkinson – klarinett (3 & 5)
 Lindsay Cooper – fagott (3 & 5)
 Mont Campbell – valthorn (3 & 4)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Rotters' Club» frå ,  den 14. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1975
Hatfield and the North-album
Virgin Records-album
Dirk Campbell

Hugo Martin Montgomery «Dirk» Campbell, tidlegare kjend som Mont Campbell (), er ein britisk multiinstrumentalist, komponist og energiselskapdirektør. 

Han var opphavleg medlem av progressive rockegrupper som Egg og National Health, men gav sidan heilt med rockemusikk for å spele folkemusikk, og i stadig aukande grad ikkje-vestleg musikk. Opphavleg var han bassist, men spelte sidan ei rekkje instrumental, og særskild blåseinstrument frå rundt om i verda. Han har òg undervist i eldre musikk.

Parallelt til arbeidet som musikarar er Campbell direktør i det alternative energiføretaket Ovesco.

Diskografi

Solo 
 Music from a Round Tower (Resurgence RES-120-CD, 1996) UK
 Music from a Round Tower (East Side Digital ESD 81212, 1997) US
 Music from a Walled Garden (MFA-02, 2009 – dist. Burning Shed) Worldwide.

Med World Wind Band (Dirk Campbell og Jan Hendrickse) 
 Safar (Hermes Records, 2006)

Med Uriel 
 Arzachel (Evolution, 1969)
 Arzachel Collectors Edition (Egg Archive CD69-7201, November 2007 – dist. Burning Shed)

Med Egg 
 Egg (Deram POCD-1843, Mars 1970)
 The Polite Force (Deram POCD-1844, February 1971)
 The Civil Surface (Virgin VJD-5026, 1974)
 The Metronomical Society (Egg Archive CD69-7202, November 2007 – dist. Burning Shed)

Med National Health 
 National Health Complete (East Side Digital ESD 80402/412, 1990)
 Missing Pieces (East Side Digital ESD 81172, 1996)

Med andre 
 Slapp Happy / Henry Cow Desperate Straights (Virgin, 1974) [valthorn]
 Hatfield and the North The Rotters' Club (Virgin, 1975) [valthorn]
 Romantic Warriors III: Canterbury Tales (Zeitgeist Media, DVD, 2015)

Filmar
 2015: Romantic Warriors III: Canterbury Tales (DVD)

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mont Campbell» frå ,  den 14. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Heimeside

Britiske jazzmusikarar
Canterbury scene
Elevar ved Royal College of Music
National Health-medlemmar
Uriel-medlemmar
Egg-medlemmar
Gilgamesh-medlemmar
National Health

National Health var ei engelsk progressiv rockegruppe frå Canterbury scene. Ho vart skipa i 1975 og bestod av medlemmane frå klaverspelaren Dave Stewart sitt band, Hatfield and the North og Alan Gowen sitt Gilgamesh, inkludert gitaristane Phil Miller og Phil Lee og bassisten Mont Campbell som originale medlemmar. Bandet vart kalla opp etter Stewart sine National Health-briller. Bill Bruford (tidlegare i Yes og King Crimson) var den første tromeslagaren, men vart etter kort tid erstatta av Pip Pyle. Campbell vart erstatta av Neil Murray og så John Greaves. Alan Gowen slutta å spele med gruppa etter det første albumet deira, men kom attende for den siste turneen deira då han erstatta Dave Stewart som slutta etter det andre albumet. Gitaristen Phil Miller var det einaste medlemmet i National Health som var med heile vegen. 

Besetninga endra seg ofte, dei turnerte mykje og gav ut det første albumet sitt, National Health i 1978. Sjølv om det vart skapt medan punkrock slo gjennom for fullt, er albumet prega av lange, hovudsakleg instrumentale stykke. Den andre plata deira, Of Queues and Cures, med Peter Blegvad (resitasjon på «Squarer for Maud») og Georgie Born (cello), vert rekna som ein av dei beste platene gjennom tidene på nettsida Gnosis. Etter Gown døydde i mai 1981, kom Stewart attende i gruppa for å spele inn D.S. Al Coda, ei samling av komposisjonar av Gowen, som stort sett ikkje var spelte inn før. 

Introen til National Health sin «Binoculars» vart sampla av det amerikanske rockebandet Deftones på Black Moon.

Diskografi

Studioalbum
 National Health (1978)
 Of Queues and Cures (1978)
 D.S. Al Coda (1982)

Filmar
 2015: Romantic Warriors III: Canterbury Tales (DVD)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «National Health» frå ,  den 14. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
National Health på Progarchives

Canterbury scene
Britiske progrockband
Jazzfusion-grupper
Musikkgrupper skipa i 1975
Musikkgrupper oppløysta i 1981
National Health av National Health

National Health er debutalbumet til progrock- og jazzfusiongruppa National Health, ein av dei siste representantane for Canterbury scene. Sjølv om det vart skapt då punken slo gjennom for fullt, er albumet prega av lange, utførlege og stort sett instrumentale komposisjonar som kombinerer element av prog og jazz.

Innhald

Medverkande
Phil Miller – elektrisk gitar
Dave Stewart – akustisk piano, elektrisk piano, orgel (spor 1, 2, 4, 5), Clavinet (spor 3)
Pip Pyle – trommer, klokkespel (spor 2, 5), pixiphone (spor 5), gong (spor 1), kubjølle (spor 1), tamburin (spor 1), finger cymbalar (spor 2), shakers (spor 2), bjølle (spor 2)
Neil Murray – bandlaus bassgitar
med
Alan Gowen – akustisk piano (spor 2, 5), elektrisk piano, moog synthesizer
Jimmy Hastings – fløyte (spor 1–3, 5), klarinett (spor 3, 4), bass klarinett (spor 1)
John Mitchell – perkusjon (spor 1), güiro (spor 2), treblokk (spor 2), conga (spor 3)
Amanda Parsons – vokal (spor 1, 2, 4, 5)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «National Health (album)» frå ,  den 14. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

National Health-album
Debutalbum frå 1978
Alan Gowen

Alan Gowen () var ein fusion/progressiv rock-klaverspelar, mest kjend som medlem av Gilgamesh og National Health.

Historie
Gowen vart fødd i North Hampstead i London. Han vart medlem av Assagai i 1971 før han skipa Sunship i 1972 med Jamie Muir (trommer, òg from Assagai) og Laurie Baker (bass). Bandet inkluderte òg Allan Holdsworth på gitar.

Han skipa Gilgamesh i 1973 og byrja eit samarbeid med Hatfield and the North, som til slutt førte til at National Health vart skipa med Hatfield and the North-klaverspelaren Dave Stewart i 1975. Gowen slutta i National Health i 1977, men kom attende ei kort stund for innspelinga av det førte albumet deira. 

I 1978 skipa Gowen Soft Heap med Elton Dean, Hugh Hopper og Pip Pyle. Med Dave Sheen som erstattar for Pyle, turnerte bandet som Soft Head sommaren 1978. Han spelte òg inn eit andre album med Gilgamesh det året. 

Gowen vart med att i National Health i 1979-1980 og spelte samstundes i Soft Heap på denne tida. Before a Word is Said (1981) vart spelt inn med Richard Sinclair (bass, ei kort stund i Gilgamesh), Phil Miller (gitar, frå National Health) og Trevor Tomkins (trommer, frå Gilgamesh), var det siste albumet Gowen spelte inn før han døydde av leukemi i 1981.

Diskografi
1975 Gilgamesh - Gilgamesh
1978 National Health - National Health
1978 Soft Head - Rogue Element
1978 Gilgamesh - Another Fine Tune You've Got Me Into
1979 Soft Heap - Soft Heap
1980 Hugh Hopper & Alan Gowen - Two Rainbows Daily (CD reissue includes one half of 1980 live recording with Nigel Morris)
1981 Alan Gowen, Phil Miller, Richard Sinclair, Trevor Tomkins - Before A Word Is Said
1982 National Health - D.S. al Coda (hyllest til Gowen med hans komposisjonar)
1995 National Health - Missing Pieces (innspelinga frå 1975-6)
1996 Alan Gowen & Hugh Hopper - Bracknell-Bresse Improvisations (duoinnspeling frå 1978)
2000 Gilgamesh - Arriving Twice (innspelingar frå 1973-5)
2001 National Health - Playtime (innspelingar frå 1979)
2008 Soft Heap - Al Dente (konsertopptak frå 1978)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alan Gowen» frå ,  den 14. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
Calyx on Alan Gowen

 

Engelske klaverspelarar
Canterbury scene
Døde av leukemi
Soft Heap-medlemmar
Gilgamesh-medlemmar
National Health-medlemmar
Assagai-medlemmar
Of Queues and Cures

Of Queues and Cures er det andre studioalbumet til progrock- og jazzfusiongruppa National Health, ein av dei siste representantane for Canterbury scene. Albumet kom ut i desember 1978.

Innhald

Medverkande
Dave Stewart - orgel og elektrisk piano (spor 1-5, 7), piano (spor 1-3, 7), minimoog (spor 3-5, 7)
Phil Miller - elektrisk gitar (spor 1-5, 7)
John Greaves - bass (spor 1-5, 7), piano (spor 3), synging (spor 5)
Pip Pyle - trommer (spor 1-5, 7), perkusjon (spor 3), klapping (spor 3)

Med:
Selwyn Baptiste - Steeltrommer (spor 2)
Rick Biddulph - bass på 6, bass & orgelsolo (spor 4)
Peter Blegvad - talte ord (spor 3)
Georgie Born - cello (spor 1, 3, 5, 7)
Jimmy Hastings - klarinett (spor 3, 5), bassklarinett (spor 3), fløyte (spor 5)
Phil Minton - trompet (spor 1, 5)
Paul Nieman - trombone (spor 1, 5)
Keith Thompson - obo (spor 3, 5)

Teknisk
Mike Dunne - lydteknikar,  produsent
Brian Gaylor - lydteknikar

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Of Queues and Cures» frå ,  den 15. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

National Health-album
Musikkalbum frå 1978
Ishockey-VM 1972

Verdsmeisterskapen i ishockey 1972 vart arrangert i Praha i Tsjekkoslovakia i tida frå 7. til 22. april 1972. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Tsjekkoslovakia vart verdsmeister for aller fyrste gong. Sovjetunionen fekk sølv og Sverige bronse.

Tabell

Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Josef Horešovský, Milan Kužela, Rudolf Tajcnár, Vladimír Bednář 
Løparar: Jan Klapáč, Jaroslav Holík, Jiří Holík, Jiří Kochta, Václav Nedomanský, Július Haas, Vladimír Martinec, Ivan Hlinka, Bohuslav Šťastný, Josef Paleček, Richard Farda

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1972» frå ,  den 15. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1972
Idrettstilskipingar i Tsjekkoslovakia
Jiří Holeček

Jiří Holeček () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Praha som vart verdsmeister 1972, 1976, 1977 med Tsjekkoslovakia. I tida 1966-78 var han elles med om å vinne fem VM-sølv, OL-sølv, OL-bronse og VM-bronse.

Holeček var målvakt på Tsjekkoslovakia sitt landslag frå 1966 til -78, ein periode der han sikra seg elleve VM-/OL-medaljar. Høgdepunktet var då laget gjekk til topps i Ishockey-VM 1972 i heimbyen hans. Sidan var han sterkt delaktig då Tsjekkoslovakia sigra i verdsmeisterskapen 1976. Han fekk målvaktsplassen på "All Star Team" i fem ulike verdsmeisterskap.

Holeček spelte på Košice frå 1963 til -73. Sidan var han aktiv i Sparta Praha til 1978, då han flytta til Vest-Tyskland. Der var han 70 München-seplar i to sesongar og ein sesong i Essen-West.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Jiří Holeček» frå ,  den 15. november 2019.  
 

Tsjekkiske idrettsutøvarar
Ishockeyspelarar
Walt Disney Animation Studios

Walt Disney Animation Studios, nokre gonger forkorta til Disney Animation, er eit amerikansk animasjonsstudio som lagar animerte kort- og langfilar for The Walt Disney Company. Det vart grunnlagt 16. oktober 1923 av brørne Walt Disney og Roy O. Disney og opererer som ei underavdeling av Walt Disney Studios.

Studioet har hovudkvarter i Roy E. Disney Animation Building på Walt Disney Studios-tomta i Burbank, California. Det har sidan det vart grunnlagt produsert fleire langfilmar, frå 1937-filmen Snow White and the Seven Dwarfs til Frozen 2 i 2019, i tillegg til hundrevis av kortfilmar.

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1923
USA-amerikanske animasjonsstudio
Walt Disney Pictures

Walt Disney Pictures, marknadsført berre som Disney sidan 2011, er eit amerikansk filmstudio og underselskap av Walt Disney Studios, som vidare er eigs av The Walt Disney Company. Underselskapet er ein hovudprodusent av spelefilmar innan Walt Disney Studios-avdelinga, og er lokalisert på Walt Disney Studios i Burbank, California. Studioet tok sitt noverande namn i 1983. 

I dag er Walt Disney Pictures, saman med andre avdelingar under Walt Disney Studios, sett på som ein av dei fem store filmstudioa i Hollywood. Filmar produserte av Walt Disney Animation Studios og Pixar Animation Studios er òg utgjevne under denne merkevara.

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1923
USA-amerikanske filmselskap
Frozen Fever

Frozen Fever (norsk: Frostfeber) er ein dataanimert kortfilm frå 2015, produsert av Walt Disney Animation Studios og utgjeve av Walt Disney Pictures. Han er basert på 2013-filmen Frozen og fortel historia om fødselsdagsfeiringa til Anna, stelt til av Elsa med hjelp frå Kristoffer, Svein og Olaf. Chris Buck og Jennifer Lee var på ny regissørar, med stemmeskodespelarane Kristen Bell, Idina Menzel, Jonathan Groff og Josh Gad i dei same rollene som i den første filmen.

Produksjonen av Frozen Fever byrja i juni 2014 og tok seks månader å fullføre. Filmen debuterte 13. marsk 2015 på kinoar saman med spelefilmen Cinderella. Han fekk positiv mottaking frå kritikarar, i tillegg til ros for den nye songen «Making Today a Perfect Day» av Kristen Anderson-Lopez og Robert Lopez.

Bakgrunnsstoff 
 

Disney-filmar
Filmar frå 2015
Filmar frå USA
Kortfilmar
Olaf's Frozen Adventure

Olaf's Frozen Adventure (norsk: Olafs frosne eventyr) er ein dataanimert kortfilm frå 2017, produsert av Walt Disney Animation Studios og utgjeve av Walt Disney Pictures. Han regissert av Kevin Deters og Stevie Wermers, som tidlegare har regissert dei juletematiserte Prep & Landing-kortfilmane. 

Filmen har stemmeskodespelarane Josh Gad, Kristen Bell, Idina Menzel og Jonathan Groff i dei same rollene som i 2013-filmen Frozen. Han hadde premiere på kinoar i ein avgrensa periode, føre framsyning av Pixar-filmen Coco den 22. november 2017, og debuterte på fjernsyn på kanalen ABC den 14. desember 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Disney-filmar
Filmar frå 2017
Filmar frå USA
Kortfilmar
Let It Go

«Let It Go» er ein song frå 2013-filmen Frozen, som er skriven og komponert av Kristen Anderson-Lopez og Robert Lopez. Idina Menzel syng songen i originalutgåva av filmen, i stemmerolla si som dronning Elsa. Anderson-Lopez og Lopez komponerte òg ein singelversjon, med kortare songtekst og bakgrunnskor, som var framført av Demi Lovato i byrjinga av rulleteksten til filmen. Ein musikkvideo vart seinare utgjeven for denne versjonen.

Songen presenterer ei utfrosen dronning Elsa, som forlèt kongedømmet sitt når den ukontrollerbare evna hennar til å skape is er oppdaga av innbyggjarane. Oppe i fjella og vekke frå ålmenta, innser Elsa at ho ikkje lenger treng å gøyme krafta si, og ho frigjer seg sjølv frå tyglane ho måtte halde ut med sidan barndommen. Ho frydar seg over å kunne bruke magien sin fritt, å kunne gi slepp ("let it go"). Utan denne hindringa verkar ho å ha meir kontroll over eigne krefter, og skapar ein levande snømann og eit praktfullt ispalass for seg sjølv i bu i. Songen inkluderer også at ho kastar frå seg hanskane, som foreldra gav henne for å kue kreftene sine, og tek av seg tiaraen og hiv han vekk, før ho like etter slår ut håret og legg om til den fletta hårstilen sin.

«Let It Go» nådde topp fem på Billboard Hot 100, og vann både Oscar for beste originale song i 2014 og Grammy Award for Best Song Written for Visual Media i 2015. Songen selte 10,9 millionar kopiar i 2014, og vart dermed årets femte mestseljande song.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
  (på den offisielle kanalen til Disney UK)

Disney-musikk
Engelskspråklege songar
Fleirspråklege songar
Oscarvinnande songar
Singlar frå 2013
Songar frå 2013
USA-amerikanske songar
Assagai

Assagai er eit kastespyd av tre med fint smidd jernodd utan mothaker. Det blei brukt i det sørlege Afrika, blant anna av zuluar, som også hadde ein kortare type til nærkamp.

Ordet assegai eller assagai eravleidd frå arabisk az-zaġāyah eller berbisk zaġāya, 'spyd', gjennom gammalfransk azagaie, spasnk azagaya, italiensk zagaglia eller nederlandsk assegaai.

Galleri

Kjelder

Spyd
Kastevåpen
Þ

Thorn (stor Þ, liten þ) er ein bokstav frå norrønt og gammalengelsk som har opphav i runeskrift. Han er framleis i bruk i islandsk med IPA lydverdien /θ/ (ustemd 'th'); i norsk blir denne lyden ofte gjeve att som þ i lydskrift.  På islandsk kan eit ord aldri slutta med þ.

I mange moderne samanhenger transkriberer ein vanlegvis bokstaven som th.

I engelsk er bokstaven falenn ut av bruk, men finst i stilisert brukt der ein let bokstaven «Y» ta plassen til th, som når ein skriv «ye» i staden for «the».

Sjå òg 
 Edd (Ð, ð)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Þ» frå ,  den 15. november 2019.  
 

Det latinske alfabetet
Handball-EM 1998 for kvinner

Europameisterskapen i handball 1998 for kvinner, den 3. i rekka, vart avvikla i tida 11. til 20. desember 1998 i Nederland. Noreg vart europameister for aller fyrste gong etter finalesiger 24 – 16 over  Danmark. Ungarn sikra seg bronsemedalje. 12 land var kvalifisert og deltok i turneringa.

Turneringa
Meisterskapen vart arrangert med gruppespel à seks lag i to grupper. Deretter var det semifinalar med dei to beste laga i avdelingane, og til sist bronsefinale og finale. Turneringskampane fann stad i Amsterdam og 's-Hertogenbosch.

Semifinalane
 Austerrike – Danmark 24 – 35
 Noreg – Ungarn 28 – 14

Finalen
Finalen fann stad i Amsterdam framom 3 600 tilskodarar. Noregs lag tok kommandoen frå start. Gjennom framifrå forsvarsspel og kvikke angrep leia dei norske kvinnene 13 – 7 ved pause. Andreomgangen heldt fram i same sporet, så ved full tid hadde Noreg auka til ein åttemålssiger. På eit noko ujamt norsk lag utmerkte målvakta Heidi Tjugum og Else Marthe Sørlie seg med «fabelaktig» spel, meinte Dagsavisen.

Det historiske norske mannskapet bestod av målvaktene Cecilie Leganger og Heidi Tjugum, målskårarane Else Marthe Sørlie (7), Kjersti Grini (5),  Trine Haltvik (3), Mia Hundvin (3), Mette Davidsen (2), Ann Cathrin Eriksen (2), Tonje Larsen (1), Sahra Hausmann (1). Elisabeth Hilmo og Janne Tuven sat på benken i finalen, medan Jeanette Nilsen, Camilla Carstens og Siv Heim Sæbøe deltok i gruppespelkampar.

Tonje Kjærgaard og Karen Brødsgaard vart danske toppskårarar, kvar med tre nettkjenningar.

Vlado Pendic frå Serbia og Radomir Majstorovic frå Montenegro dømde finalekampen.

Kjelder
Dagsavisen 21.desember 1998

Handball-EM
Sport i 1998
Idrettstilskipingar i Nederland
Skøyenputten

Skøyenputten er ein innsjø i Østmarka i Oslo. Han ligg like austom markagrensa og busetnaden på Oppsal, og vest for Solbergvann.

Innsjøen har eit areal på 0,0072 km² og ligg 198 moh. Namnet kjem frå Skøyen-gardane.

Referansar 

Østmarka
Innsjøar i Oslo
Nordstrand bad

Nordstrand bad på Nordstrand i Oslo er ein offentleg badeplass med ei badebryggje, eiga sandstrand og gangveg langs sjøen. Badeplassen ligg 200 meter sør for brua over til Ulvøya, med ein bratt asfaltert gangveg ned frå Mosseveien.

Nordstrand Vel passar på - og godtgjer elevane ved Nordstrand skule for å passa på området.

Historie 
Nordstrand bad vart bygt kring 1890. Badet skulle mellom anna brukast av pasientane på sanatoriet Fageraas, men det vart òg bygt ein restaurant i samband med badet. Restauranten brann i 1914. Nordstrand bad hadde stortida si etter 1899. Då vart det utvida med teatersal, konsertsal, festivitetslokale, kjeglebane og rutsjebane. Badet hadde si eiga bryggje og heile sommaren var det dampskipssamband med byen fleire gongar om dagen.

Kjelder 

 LaStå nr 1/2005, Riksantikvaren

Badeplassar i Oslo