alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Muqeible

Muqeible eller Muqeibla (arabisk مقيبلة, hebraisk מֻקֵיבִּלָה, som tyder «Frontplassen», er ein arabisk by i Israel i Nord distrikt, i Jezreeldalen mellom Jenin på Vestbreidda og Ta'anakh-området. Han er ein del av Gilboa regionale kommune. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Muqeible ein blanda folkesetnad med kring 3 000 muslimar og kristne ved slutten av 2005.

Historie
I romartida stod ein by kalla «Muqeibleh» på staden. Frå bysantinsk tid er det gjort funn av ein brunn og keramikkverkstad.

I følgje ein lokal innbyggjarar vart landsbybuarane flytta her frå al-Haram-Sidna Ali-området i siste tida av Det osmanske riket. Guérin skreiv på 1800-talet at landsbyen hadde 400 innbyggjarar og mange cisterner. Seinare, i 1882, skildra The Survey of Western Palestine Muqeible som «ein leirsteinslandsby med cisterner.

Under folketeljinga til Det britiske mandatet i 1931 hadde Muqeible 67 busette hus og eit folketal på 244 muslimar og 26 kristne. I 1945 hadde  Muqeible 460 innbyggjarar, all klassifisert som arabarar. Dei eigde i alt 2 687 dekar land, medan 4 441 dekar var i offentleg eige.

«Hawsh»
Midt i landsbyen står ein stor, firkanta bygning, som liknar ein khan, med ein sentral gardsplass, 30 meter per side. På austsida er det ein liten port som fører inn i ein høg iwan. Andrew Petersen, ein arkeolog som spesialiserte seg på islamsk arkitektur, vitja staden i 1994, og noterte at murarbeidet indikerte at han vart bygd seint i osmansk tid eller tidleg i mandatperioden.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muqeible» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Conder, Claude Reignier og H.H. Kitchener  (1882): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 1, vol 2 
Guérin, M. V.: (1874): [http://www.archive.org/details/descriptionsam01gu Description Géographique, Historique et Archéologique de la Palestine. Samarie], pt. I. 

Palmer, E. H. (1881): The survey of Western Palestine: Arab and English name lists collected during the survey by Lieutenants Conder og Kitchener, R. E. Translitterert og forklart av E.H. Palmer.
Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Moslem Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology) 
''

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Muqeibila

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Na'ura

Na'ura (arabisk ناعوره, hebraisk נָעוּרָה) er ein israelske-arabisk landsby i Nord distrikt i Israel. Han høyrer til Gilboa regionale kommune. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 1 700 innbyggjarar i 2005.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Na'ura» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Amos, Edna (11/9/2007): Na‘ura, Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.119
Moshe Hartal  (7/9/2010):   Na‘ura Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.122
 Edna Amos   (28/11/2011):  Na‘ura Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.123
Conder, Claude Reignier og H.H. Kitchener  (1881): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 1'vol 2'  s. 85 
Palmer, E. H. (1881): The survey of Western Palestine: Arab and English name lists collected during the survey by Lieutenants Conder og Kitchener, R. E. Translitterert og forklart av E.H. Palmer.    (p. 166 )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Na'ura

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Sandala

Sandala (arabisk صندله, hebraisk צַנְדַלָה, סַנְדַלָה) er ein arabisk landsby i Nord distrikt i Israel. Han ligg nær Afula og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 1 500. Innbyggjarane i Sandala høyrer til al-Omari-klanen, som ein trur er etterkomarar etter den andre kalifen i islam, Umar ibn al-Khattāb.

Historie
Arkeologiske utgravingar i kjernen av den gamle landsbyen, nær moskeen, har avdekt keramikk frå tidleg islamsk tid og mamelukkane.

I følgje ei lokal segn vart den noverande landsbyen grunnlagd på 1700-talet av to brør frå den nærliggande landsbyen Arranah, som i dag ligg på Vestbreidda. Då Edward Robinson vitja Sandala i 1838, skildra han staden som «liten med ruinar av fundament», medan Guérin og Survey of Western Palestina seinare på 1800-talet skildra staden som «ein liten landsby på kanten av ei slette, bygd av stein og leire, med cisterner, og omgjeve av pløgd land.»

Under den britiske folketeljinga i 1931 hadde Sandala 36 busette hus og eit folketal på 189 muslimar. I 1945 hadde Sandala 220 innbyggjarar, all klassifiserte som arabarar. Dei eigde i alt 3 217 dekar land, meda 32 dekar var i offentleg eige, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 dekar plantasjar og irrigert land, 3 109 dekar vart nytta for korn, medan 7 dekar vart utbygd land.

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart Sandala erobra av den israelske hæren og så gjenerobra av den irakiske hæren. På grunn av plasseringa innafor Den grøne linja vart han ein del av Staten Israel.

Petersen, som vitja landsbyen i 1994, skildra ein ny moské i sentrum av landsbyen, visstnok bygd på eldre fundament. Området kring moskeen dannar kjernen i den gamle landsbyen og delar av området var øydelagd, medan resten var planlagt nedrive.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sandala i Israel» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Alexandre, Yardenna (29/9/2009): Sandala, Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.121
Conder, Claude Reignier og H.H. Kitchener (1882): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 1'vol 2''' 
Guérin, M. V. (1874):  Description Géographique, Historique et Archéologique de la Palestine. Samarie 

Mokary, Abdalla (5/10/2008): Sandala, Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.120
Mokary, Abdalla (16/7/2012): Sandala Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.124
Palmer, E. H. (1881): The survey of Western Palestine: Arab and English name lists collected during the survey by Lieutenants Conder og Kitchener, R. E. Translitterert og forklart av E.H. Palmer. 

Robinson, Edward, Eli Smith (1841): Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the Year 1838a'', Published by Crocker & Brewster, Item notes: v. 3

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Sandala

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Tamra i Jezreeldalen

Tamra (arabisk طمرة, hebraisk טַמְרָה eller ) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. Han ligg i Jezreeldalen og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 300.

Historie
Då den franske oppdagaren Victor Guérin vitja Tamra skreiv han: «Denne landsbyen har teke plassen til ein eldgamal by som tidlegare hadde eit amfiteater kring ei vassrik kjelde. Overalt er det store steinhaugar, stort sett basal. Dei gjenverande nedraste husa ligg strøydd oppover åssida. Midt i desse ruinane, nær kjelda, merka eg meg spor etter ei lita kyrkje som ligg aust og vest og er delt inn i tre nav. Ho er pynta med søyler, som det er fleire att av. I den høgareliggande delen av byen kan ein framleis sjå spor av ei anna kyrkje, nesten heilt øydelagd, med golv av mosaikk.»  

Det låg ein landsby her i bysantinsk tid. Det er funne graver og ruinar av to kyrkjer.

Seint på 1800-talet skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Tumrah som «ein mellomstor landsby, kanskje 50 eller 70 hus, i høgareliggande område, omgjeve av pløgd land.» Dei noterte òg om nokre ruinar på sørsida av landsbyen.

I folketeljinga i 1931 hadde Tamra 34 busette hus og eit folketal på 193 muslimar.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamra, Jezreel Valley» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Abu Fana, Mohammed (30/12/2009): Tamra Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.121
Alexandre, Yardenna (23/8/2009): Tamra Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.121 
  
  (p. 734)
  
 s.63

 
Porat, Leea (13/4/2005): Tamra , Hadashot Arkheologiyot, no.117
Porat, Leea (16/12/2007): Tamra , Hadashot Arkheologiyot, no.119
Tepper, Yotam (16/8/2007): Tamra Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.119

Referansar

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Tamra  

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1918
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
1918 i Palestina
Taibe i Galilea

Taibe (arabisk الطيبة, hebraisk טַּיִּבָּה), som tyder «den staslege», is an arabisk muslimsk landsby nordaust i Israel. Han ligg i Jezreeldalen og høyrer til Gilboa regionale kommune. In 2008 hadde han eit folketal på 2 000.

Historie

Det er føreslått at Taibe var Tubi, som var nemnt mellom stadane som betalte skatt til Thutmose III. Det er funne spor frå hellenistisk, romersk, bysantinsk, krosstog- og mamelukktida.

Under krosstoga låg det ei borg her kalla Forbelet. Ho høyrte truleg til Maltesarordenen og låg under den nærliggande Belvoirborga. Borga vart plyndra av Saladin i 1183, og okkupert av muslimane som tok Belvoir i 1187-88. Delar av borga står framleis.   Nyare utgravingar indikerer at byare byggverk vart bygd langs sida av den delvis øydelagd krossfararborga i mamelukktida og osmansk tid.

I 1596 var landsbyen oppført i osmanske skattelister som Tayyibat al-Ism i Shafa nahiya i Lajjun liwa. Han hadde eit folketal på 13 muslimske hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, and geiter eller bikubar.

I 1875 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og skildra han som fattig, men tidlegare ein viktig by. I «Survey of Western Palestina» mot slutten av 1800-talet, vart Taibe skildra som: «Ein einsam landsby, mellomstor, på eit flattområde, med fleire gode steinhsu. Det står eit hus midt i landsbyen som høyrer til sjeiken, som er større enn resten.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet styresmaktene, hadde Taibeh eit folketal på 220, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 43 busette hus og eit folketal på 186 muslimar.

I 1945 hadde Taibe eit folketal på 280 arabarar (medrekna 150 jødar i Modelet) på 7 127 dekar land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 7 103 dekar nytta for korn, medan 22 dekar vart utbygd land.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Taibe, Galilee» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Conder, Claude Reignier og H.H. Kitchener (1882): The Survey of Western Palestine: memoirs of the topography, orography, hydrography, and archeology. London: Committee of the Palestine Exploration Fund. vol 1'vol 2' s. 126–127
   
 

 
Tepper, Yotam (2012):  E-Taiyiba, Survey, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel, No. 124.
Tepper, Yotam  & Karen Covello-Paran (2012):  Et-Taiyiba, final report, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel, No. 124.

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Kh. al-Tayiba

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1920
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
1920 i Palestina
Merkaz Omen

Merkaz Omen (hebraisk מֶרְכָּז אֹמֶן), stundom berre kalla Omen, er ein fellesbusetnad i Ta'anakh-regionen nord i Israel. Han er ein del av Gilboa regionale kommune.

Han vart grunnlagd i 1958 som eit landsbysamfunn for dei nærliggande moshavane Nir Yafeh, Meleah og Gadish.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Merkaz Omen» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fellesbusetnader i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1958
1958 i Israel
Fossa i anatomi

Ein fossa (av latin fossa, «grøft» eller «grop») er i anatomien ei nemning om ei grop eller hole, vanlegvis i ein knokkel, som til dømes fossa hypophysialis i kilebeinet eller fossa axillaris (armhola).

Oversyn 
Fossa finst i store delar av kroppen.

Hovudskallen 
 Fossa på hjerneskallen:
 Fossa cranii anterior
 Fossa cranii media
 Fossa interpeduncularis
 Fossa cranii posterior
 Fossa hypophysialis
 Fossa på tinningbeinet:
 Fossa mandibularis
 Fossa jugularis
 Fossa infratemporalis
 Fossa pterygopalatina
 Fossa pterygoidea
 Lakrimale fossa:
 Fossa glandulae lacrimalis
 Fossa sacci lacrimalis
 Fossa mandibularis
 Fossa scaphoidea
 Fossa condylaris
 Fossa rhomboidea

Brystet og abdomen 
 Fossa ovalis cordis
 Fossa infraclavicularis
 Fossa iliaca
 Fossa ovarica
 Fossa navicularis
 Fossa navicularis urethrae
 Fossa vestibuli vaginae
 Fossa ischioanalis

Øvre lemmar 
 Fossa supraclavicularis
 Fossa radialis humeri
 Fossa på skulderbladet:
 Fossa glenoidalis
 Fossa supraspinata
 Fossa infraspinata
 Fossa subscapularis
 Fossa cubitalis
 Fossa olecrani

Nedre lemmar 
 Fossa ovalis femoris
 Fossa trochanterica
 Fossa acetabuli
 Fossa poplitea
 Fossa intercondylaris:
 Area intercondylaris
 Fossa intercondylaris femoris

Sjå òg 
 foramen

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fossa (anatomy)» frå ,  den 26. februar 2015.  
 

Anatomi
Shunt i medisin

Ein shunt er ein kunstig eller naturleg anastomose, eit hol eller ei trong opning som flyttar, eller som opnar for rørsla av væske frå ein kroppsdel til ein annan. Omgrepet kan skildrast som medfødd eller erverva. Erverva shunt kan vere anten biologisk eller mekanisk.

Typar 
 Kardial shunt — eit blodstraummønster i hjarta som vikar frå den normale kretsen i kretsløpssystemet. Kan skildrast som høgre-til-venstre, venstre-til-høgre eller bidireksjonell, eller som systemisk-til-pulmonal eller pulmonal-til-systemisk.
 Cerebral shunt — ved hydrocefalus og andre tilstandar som fører til kronisk auking i hjernetrykk, blir det brukt ein tilbakeslagsventil for å tappe cerebrospinalvæske frå hjernen og vidare ut i andre kroppsdelar. Denne ventilen plar å vere utanfor hovudskallen, men under huda, ofte ein stad bak øyret.
 Lumboperitoneal shunt — ved kronisk auking i hjernetrykk, til dømes idiopatisk intrakraniell hypertensjon eller hydrocefalus, blir det brukt ein shunt, med eller utan tilbakeslagsventil, for å tappe overflødig cerebrospinalvæske frå hjernen til peritonealhola i buken. Denne shunten blir vanlegvis satt inn mellom to av ryggvirvlane i lumbalregionen, der den punkterar sekken med cerebrospinalvæske eller subaraknoidalrommet. Den går vidare gjennom huda til peritonealhola, der den blir tappa av det normale drenasjesystemet i kroppen.
 Peritoneovenøs shunt — ein shunt som tappar peritonealvæske frå peritoneum til vener, vanlegvis den indre halsvena eller øvre holvena. Dette blir stundom brukt hjå pasientar med refraktær ascites. Det blir brukt eit langt røyr med tilbakeslagsventil som går subkutant frå peritoneum til den indre halsvena i nakken, som gjer at ascitesvæske kan renne direkte ut i kretsløpssystemet.

Moglege komplikasjonar:
Bløding frå åreknutar (varicar)
Disseminert intravaskulær koagulasjon (DIC)
Trombose av vena cava superior
Lungeødem

 Lungeshunt — oppstår når det er normal perfusjon til ein alveole, men ventilasjonen klarar ikkje å tilføre det perfuserte området.
 Portosystemisk shunt (PSS), òg kjent som levershunt — ein bypass i leveren danna av kretsløpssystemet til kroppen. Den kan vere anten medfødd eller erverva. Medfødd PSS er ein uvanleg tilstand som oppstår i hundar og kattar, og finst i hovudsak i små hunderasar som Dvergschnauzer og Yorkshireterrier, og i kattar som Perserar, Himalayakattar og blandingsrasar. Erverva PSS er òg uvanleg og oppstår i hovudsak i eldre hundar med leversjukdom som fører til portal hypertensjon, særleg cirrhose.
 Portokaval shunt — behandling for høgt blodtrykk i leveren.

Sjå òg 
 shuntoperasjon
 anastomose

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shunt (medical)» frå ,  den 27. februar 2015.  
 

Implantat
Pretty Paper

«Pretty Paper» er ein song skriven av countryartisten Willie Nelson. Etter han fekk platekontrakt med Monument Records, spelte Nelson songen for produsenten Fred Foster. Foster gav songen til Roy Orbison, som gjorde han til ein hit. Nelson spelte inn sin versjon av songen i november 1964.

Innhald
Songen vart skriven av Willie Nelson i 1963 og fortel soga om ein gateseljar, som i juletida sel blyantar og papir på gata. Nelson vart inspirert til å skrive songen etter å ha sett ein mann med amputerte som kraup rundt og selde papir og blyantar føre ein butikk i Fort Worth i Texas.

I 2013 identifiserte Fort Worth Star-Telegram mannen som Frankie Brierton frå Santo i Texas. Brierton nekta å bruke rullestol og valde i staden å krype

Bakgrunn og innspeling
Tidleg i 1964 fekk Nelson kontrakt hos Fred Foster på Monument Records. I oktober 1964 song Nelson «Pretty Paper» for Foster, som likte songen så godt at han ønskte å gje han vidare til Roy Orbison i London. Bill Justis arbeidde med arrangementet og ein demo vart sendt til Orbison i England. Ved Pye Studios fekk Justis og Foster hyrt inn eit orkester. Kvar musikar fekk nydesigna mikrofonar av lydteknikarane til Decca Records. Mikrofonane vart festa rundt halsen for å forsterke strykarane. Orbison kom til studio med feber. Han spelte inn songen på eit forsøk, i lag med B-sida «Almost».

Etter å ha flytta til RCA Records i november 1964, spelte Nelson inn sin eigen versjon, produsert av Chet Atkins. Musikarane på denne innspelinga var Hargus «Pig» Robbins (piano), Pete Drake (pedalsteel), Henry Strzelecki (bass), Kenneth Buttrey (trommer), Jerry Reed (gitar) og Velma Smith (gitar). Nelson spelte inn B-sida «What a Merry Christmas This Could Be». Nelson spelte inn songen igjen i 1979 for albumet Pretty Paper. Mange andre artistar har spelt inn songen gjennom åra.

Utgjeving
Orbison-versjonen kom ut i november 1963 og nådde tiandeplassen på Billboard's Adult Contemporary Chart, 15. plassen på Billboard Hot 100 og 27. plassen på julesingellista.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pretty Paper» frå ,  den 26. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Songar skrivne av Willie Nelson
Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Roy Orbison-songar
Willie Nelson-songar
USA-amerikanske julesongar
Songar produserte av Fred Foster
More of Roy Orbison's Greatest Hits

More of Roy Orbison's Greatest Hits er eit samlealbum av Roy Orbison for Monument Records, spelt inn i studioet deira i Hendersonville i Tennessee og gjeve ut i 1964.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «More of Roy Orbison's Greatest Hits» frå ,  den 26. februar 2015.  
 

Album produserte av Fred Foster
Roy Orbison-album
Samlealbum frå 1964
Monument Records-album
Foramen incisivum

Foramen incisivum er ein traktforma foramen i den harde ganen som ligg bak incisivane i munnhola. Den er kontinuerleg med c. incisivi, og ligg bak dei sentrale incisorane i fossa incisiva i overkjeven. Den blir ofte rekna som å vere samansett av fire mindre foramina.

Den tek imot n. nasopalatinus og a. sphenopalatina frå golvet av nasehola, som forsyner munnslimhinna i den harde ganen.

Fleire bilete

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Incisive foramen» frå ,  den 27. februar 2015.  
 

Foramina i hovudskallen
Foramina nasalia

Foramina nasalia er to foramina som går gjennom nasebeina. Dei verkar som ei opning for små blodårer.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nasal foramina» frå ,  den 27. februar 2015.  
 

Foramina i hovudskallen
EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí)

EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí) er den tredje gongen EUROSONG - a MAD show vert arrangert. Tevlinga vil finne stad 4. mars 2015 i ENASTRON Music Hall i Távros i Hellas, og verte leia av Ntorétta Papadimitríou og Maíri Sinatsáki. Vinnaren får representere Hellas i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike.

Finalen

Fotnotar

2015 i Hellas
EUROSONG - a MAD show
Eurovision Song Contest 2015-uttakingar
Musikk i Aten
Musikktevlingar i 2015
Greske Eurovision Song Contest-uttakingar
Calvaria

Calvaria, ofte kjend som kalotten eller skalletaket, er den øvre og skålforma delen av hjerneskallen som dekkar kraniehola der hjernen ligg. Calvaria er samansett av dei øvre delane av pannebeinet, bakhovudbeinet og issebeina. Hjå menneske plar skallesaumane vera fleksible dei første åra av postnatal utvikling, og fontanellene er følbare. Prematur forbeining av desse saumane blir kalla kraniosynostose.

Struktur 

Den ytre overflata av skallen har ei rekkje kjennemerke. Punktet der pannebeinet møter issebeina er kjent som «bregma». Punktet der issebeina møter bakhovudbeinet er kjent som «lambda». Desse kjennemerka indikerer fontanellen hjå nyfødde, og blir brukt som antropometriske målepunkt i medisin og kirurgi.

Den indre overflata av skalletaket er konkav og har fleire søkk der foldene i storhjernen brer seg. Den har òg fleire furar der blodårene til hjernehinnene ligg. Langs midtlinja går ei langstrekt grop, noko smal framme, der pannebeinskammen tek til, men smalare bak; den inneheld sinus sagittalis superior, og gjev feste til sigdfolda langs marginane. På begge sider finst fleire søkk for dei araknoidale granulasjonane, og eit bakstykke med fleire opningar, foramen parietale, som stundom er fråverande.

Skalletaket er kryssa framom av koronarsaumen og bakanom av lambdasaumen, medan pilsaumen ligg i midtplanet mellom issebeina.

Lag 

Storparten av knoklane i skalletaket er samansett av fleire indre og ytre lag av kompakt knokkelvev, fråskild av diploë. Diploë er eit svampaktig knokkelvev som inneheld beinmerg, og som er gjennombora av fleire kanalar forma av eit veneflettverk, dei klaffelause venene. Diploë i eit turka skalletak er ikkje raudt, sidan proteinet har vorte fjerna i førebuinga av kraniet. Det inste knokkellaget er tynnare enn det ytre, og somme stadar finn ein berre tynne lag av kompakt knokkelvev, utan noko diploë.

Utvikling 
Hjå fosteret blir skalletaket danna gjennom ein prosess kjent som intramembranøs ossifikasjon, medan skallebasis, som ligg under hjernen, blir danna gjennom endokondral ossifikasjon.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Calvaria (skull)» frå ,  den 27. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Vidare lesnad 
 

Hovudskallen
Alonim

Alonim (hebraisk אַלּוֹנִים, tyder Eiker) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 1947 hadde Alonim eit folketal på over 450. I 2011 hadde han eit folketal på 469.

Kibbutzen vart grunnlagd den 26. juni 1938 som ei tårn og palisade-busetjing. Busetjarane var dei første akademikarane frå Unge Aliyah.

Under arabararopprøra 1936–39 vart Alonim ofte angripen og tre av innbyggjarane vart drepen. Han byrja som ein frukthage og ein meierigard, og produserte fløyter, som var særs populære hos israelske barn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alonim» frå ,  den 27. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1938
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
1938 i Palestina
Gazit

Gazit (hebraisk גָּזִית) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Galilea og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 617.

Kibbutzen vart grunnlagd på landormådet til den arabiske landsbyen al-Tira, som vart avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948.

Namnet er symbolsk og henta frå Jesaja. Han heitte først «Argentina A». Samfunnet vart grunnlagd i 1947 av emigrantar frå Argentina, Polen, Romania og Tyrkia. Dei grunnla Gazit i 1948, og han vart ein permanent busetnad i 1950. Han var først ein kommunistisk kibbutz, og medlemmane sverja truskap til staten i 1952, og kasta ut 22 Maki-medlemmar i prosessen.

Tradisjonellt har kibbutzen livnært seg av åkeravlingar, frukthagar, mandlar og olivenlundar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gazit» frå ,  den 27. februar 2015.  
 

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1948
1948 i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel