alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hertha Berlin

Hertha Berliner Sport-Club von 1892, til vanleg omtala som Hertha Berlin, er ein fotballklubb frå Berlin i Tyskland. Klubben er kjent for dei mange lojale tilhengarane sine og for stadionet sitt. Kjælenamnet til laget er Die Alte Dame (den gamle dama).

Heimebanen til laget er olympiastadion i Berlin. Stadionet rommar i dag 74 500 tilskodarar. Det vart bygt til dei olympiske sommarleikane 1936 i Berlin. Før VM i fotball 2006 i Tyskland vart stadionet totalrenovert. Tribunekapasiteten steig frå 55 000 til 74 500.

Soge 
Hertha Berlin vart grunnlagt i 1892 under namnet BFC Hertha 1892. Dagens namn kom etter at laget i 1923 vart slått saman med Berliner Sport-Club. Namnet Hertha er etter eit dampskip med ein blå og kvit skorstein, som ein av grunnleggarane hadde reist med, og denne turen gav klubben både namn og klubbfargar. 

Hertha vann i 1905 den aller første Berlin-meisterskapen. I seks år på rad, 1926-31, kvalifiserte klubben seg til spelet om den tyske meisterskapen, og vann dei to siste åra. Mot slutten av 1930-åra gjorde klubben det dårlegare, og det var først seint i 1950-åra at klubben oppnådde gode resultat att. 

Hertha fekk plass i Bundesligaen då den kom i gang i 1963. Allereie eit par år seinare måtte klubben ta nedrykk grunna muter. Laget rykte oppatt i 1968. Tre år seinare var klubben, saman med fleire andre klubbar i Bundesligaen, innblanda i ein skandale om avtalt spel. Undersøkingar viste då at Hertha hadde eit kjempestort økonomisk underskot. Klubben kom unna konkurs ved at ein selde heimebanen Plumpe.

Klubben hadde bra med sportsleg suksess på 1970-talet med mellom anna sølvmedaljar i Bundesligaen i 1975, semifinaleplass i UEFA-cupen i 1979 og to finaleplassar i den tyske cupmeisterskapen i 1977 og 1979.

I 1980 rykte Hertha ned og dei neste 17 åra spela klubben for det meste på 2. nivå i Tyskland. Frå 1997 til 2000 spela Kjetil Rekdal i klubben. Rekdal var svært populær mellom fansen og var ei tid kaptein. Hertha vart nummer 12 og 18 (nedrykk) i Bundesligaen dei to første sesongane, i siste sesongen hans for Hertha rykte klubben opp etter å ha kome på andreplass på nivå 2.

Frå 2000 til 2010 heldt klubben seg i Bundesligaen med til dels gode plasseringar, to fjerdeplassar som best, og ei rekke deltakingar i UEFA-cupen. I 2010 kom Hertha sist i serien, men rykte oppatt til Bundesligaen allereie etter ein sesong.

Trond Fredrik Ludvigsen er den andre nordmanne som har vore innom Hertha Berlin.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «da:» frå , den 23. februar 2012. 
 

Tyske fotballag
Berlin
Fotballag skipa i 1892
Romsdalsmarsjen

Romsdalsmarsjen var ein turmarsj som vart arrangert med start på Setnesmoa ved Veblungsnes i Rauma kommune. Romsdalsmarsjen vart arrangert 31 gonger kvart år ved jonsoktider frå 1979. Det siste året marsjen vart arrangert var i 2010.
Marsjen vart arrangert over to dagar og ruta gjekk oppover Romsdalen. Lengdene var 5, 12 eller 21 km kvar dag.

På det meste hadde marsjen fleire tusen deltakarar kvart år og var såleis ein av dei store i Noreg.
Rauma Røde Kors hjelpekors var arrangør.

Både Isfjordsmarsjen og Vengjedalsmarsjen gjekk på same tida slik at tilreisande deltakarar kunne delta i alle tre turmarsjane.

Kjelder 
 Åndalsnes Avis, 4. januar 2011

Bakgrunnsstoff 
 Norges turmarsjforbund

Rauma kommune
Skipingar i 1979
Isfjordsmarsjen

Isfjordsmarsjen var ein turmarsj som vart arrangert i bygda Isfjorden i Rauma kommune. Isfjordsmarsjen vart arrangert 22 gonger kvart år ved jonsoktider frå 1989. Det siste året marsjen vart arrangert var i 2010.
Lengdene var 5 og 10 km.

På det meste hadde marsjen over 300 deltakarar kvart år.
Isfjorden Marsjklubb var arrangør.

Både Romsdalsmarsjen og Vengjedalsmarsjen gjekk på same tida slik at tilreisande deltakarar kunne delta i alle tre turmarsjane.

Kjelder 
 Åndalsnes Avis, 4. januar 2011

Bakgrunnsstoff 
 Norges turmarsjforbund

Rauma kommune
Skipingar i 1989
Vengjedalsmarsjen

Vengjedalsmarsjen var ein turmarsj som vart arrangert i Vengjedalen i bygda Isfjorden i Rauma kommune. Vengjedalsmarsjen vart arrangert 18 gonger kvart år ved jonsoktider frå 1992. Det siste året marsjen vart arrangert var i 2010.
Lengdene var 5, 10 og 12 km.

På det meste hadde marsjen over 300 deltakarar kvart år.
Isfjorden Marsjklubb var arrangør.

Både Romsdalsmarsjen og Isfjordsmarsjen gjekk på same tida slik at tilreisande deltakarar kunne delta i alle tre turmarsjane.

Kjelder 
 Åndalsnes Avis, 4. januar 2011

Bakgrunnsstoff 
 Norges turmarsjforbund

Rauma kommune
Skipingar i 1992
Turmarsj

Turmarsj er ein sport der ein går arrangerte turar. I Noreg blir mange av turmarsjane arrangert av Norges Turmarsjforbund sentralt, og ei rekke lokale turmarsjforeningar.

Sporten passar for alle menneske, små og store, og ein treng ikkje andre eigenskapar for å delta enn turglede. Ein treng ikkje eingong kunne gå, då det ikkje er uvanleg å sjå barnevogner og rullestolar ute i løypa. Det er ingen konkurranse, tidtaking eller vinnarar, berre høve til trim og sosialt samhald, samt moglegheiter for å vere med på bussturar og andre turar til steder i inn- og utland for å delta i turmarsjar andre stader. For å delta betaler ein ei deltakaravgift som varierer frå 10 til litt over 100 NOK, avhengig av om ein berre ønskjer IVV-stempel i deltakarbeviset eller medalje i tillegg til IVV-stempelet.

Distansane ein går varierer frå 5 til over 20 km, og terrenget varierer mellom asfalterte sentrumsgater, landevegar, skog og fjell. Det er ein god måte å bli kjent med eigen by eller bygd eller andre delar av landet.

Turmarsjane var populære like etter krigen og på 1980- og 1990-talet.

Etter år 2000 har interessa dalt og mange turmarsjar har blitt avlyste eller lagt ned permanent.

Organisering
I Noreg er turmarsj organisert i Norges Turmarsjforbung som igjen er medlem av Internationaler Volkssportverband (IVV).

Friluftsliv
Turar
Norges Turmarsjforbund

Norges Turmarsjforbund (NTF) (tidlegare Norges Folkesportforbund) er eit forbund som har som formål å fremme folkesport i Noreg.

Med folkesport meiner ein sportsarrangement som er opne for alle, av typen turmarsj, vandring, sykkeltur, skiløp og svømming. Arrangementa skal vere utan konkurransemoment, tidtaking og vinnarar. I løpet av året blir det arrangert nesten 3000 ulike arrangement av desse typane.

Forbundet vart skipa 25. januar 1975 under namnet Norges Turmarsjforbund for så å skifte namn til Norges Folkesportforbund. I 2009 tok ein attende det opphavlege namnet.

NTF  er medlem av den overordna, internasjonale organisasjonen Internationaler Volkssportverband (IVV). IVV koordinerer samarbeidet mellom dei ulike nasjonale folkesportsforbunda.

Bakgrunnsstoff 
Norges Turmarsjforbund
Internationaler Volkssportverband

Turmarsjforbund
Skipingar i 1975
Internationaler Volkssportverband

Internationaler Volkssportverband (IVV) eller det internasjonale folkesportforbundet har sete i München i Tyskland.

IVV vart stifta i 1968 av representantar frå Tyskland, Austerrike, Sveits og Liechtenstein. 
Folkesport vart tidleg utbreidd i store delar av Vest-Europa. Frå 1990 nådde sporten òg Aust-Europa, Nord-Amerika og delar av Asia.

Medlem
Følgjande land (forbund) er (2011) tilslutta IVV: 

Europa:
Belgia, Danmark, Estland, Finland, Frankrike, Hellas, Island, Italia, Luxemburg, Nederland, Noreg, Polen, Slovakia, Sveits-Liechtenstein, Sverige, Sør-Tyrol, Tsjekkia, Tyskland, USA, Ungarn, Austerrike, Storbritannia og Tyrkia.

Asia:
Japan, Kina, Sør-Korea og Taiwan.

Amerika:
Brasil, Canada og USA.

Dessutan er arrangørar i Andorra, Argentina, Australia, Kroatia, Kypros, Irland, Latvia, Litauen, Malta, Mongolia, Namibia, New Caledonia, New Zealand, Paraguay, Romania, Russland, Saipan, Slovenia, Sør-Afrika, Spania og Thailand direkte medlem av IVV.	

Norges Turmarsjforbund er medlem i forbundet.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til IVV (tysk og engelsk)
 Heimeside til DVV (Deutsche Sektion)
 Heimeside til Österreichischen Volkssportverbandes (ÖVV) im IVV (Österreichische Sektion)

Folkesport
Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1968
Savuhavet

Savuhavet er eit randhav til Indiahavet. Det er omkransa av øyar som høyrer til dei mindre  Sundaøyane.

Savuhavet ligg mellom øyane Flores i nord, Timor i aust, Savu i sør og Sumba i vest. I vesten og sør går Savuhavet over i Indiahavet, i nord i Floreshavet og i aust i Bandahavet.

Savuhavet er ned til 3 500 meter djupt. Frå vesten mot aust er det om lag 600 kilometer vidt, frå norden mot sør om lag 200 kilometer. Størst byen ved Savuhavet er Kupang, vest på øya Timor, med ca. 450 000 innbyggarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sawusee» frå ,  den 5. januar 2011.  
 

Hav i Indonesia
Randhav i Indiahavet
Floreshavet

Floreshavet (indonesisk: Laut Flores) er havområdet sør for den indonesiske øya Sulawesi og nord for Flores og Sumbawa. Mot vest går Floreshavet over i Javasjøen og Balihavet; mot aust i Bandahavet.

Floreshavet dekker eit areal på i kring 240 000 km². Det vert rekna som eit randhav til Stillehavet, og har mellom Flores og Sumbawa samband med Indiahavet.
 Denne artikkelen bygger på «Floreshavet» frå , den 5. januar 2011. 
 

Hav i Indonesia
Randhav i Stillehavet
Bandahavet

Bandahavet (indonesisk: Laut Banda) er eit havområde i Indonesia. Det vert avgrensa av Molukkane i nord og aust, Sulawesi i vest og av Timor i sør. Havet går over i Arafurahavet i aust, Timorhavet i sør, Floreshavet i vest og Molukkhavet og Seramhavet i nord. Bandahavet er eit randhav til Stillehavet.

Bandahavet strekker seg om lag 1 000 km frå aust til vest og 500 km frå nord til sør. Det dekker eit totalt areal på ca 740 000 km². På det djupaste er det ca 7 200 meter.
 Denne artikkelen bygger på «Bandahavet» frå , den 5. januar 2011. 
 

Hav i Indonesia
Randhav i Stillehavet
Arafurahavet

Arafurahavet (indonesisk Laut Arafura) er eit randhav til Stillehavet. Det ligg aust for Indonesia, sør for Ny-Guinea og nord for Australia. Mot vest grensar Arafurahavet til Timorhavet og Bandahavet, og mot aust dannar Torressundet passasje mot Korallhavet. Mot sør dannar Arafurahavet den breie Carpentariabukta mellom Arnhem Land og Kapp York-halvøya.

Arafurahavet er 1290 km langt og 560 km breitt. Havet er eit grunt sokkelhav med djupner på mellom 50 og 80 meter.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Arafurahavet» frå , den 5. januar 2011. 

Randhav i Stillehavet
Hav i Indonesia
Australsk geografi
Rundskolmslekta

Rundskolmslekta (Anthyllis) er ei planteslekt i ertefamilien. Ein art veks i Noreg.

Norsk art 
 Rundskolm (Anthyllis vulneraria)

Kjelder

Dansk Wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Erteblomfamilien
Absjeronhalvøya

Absjeronhalvøya (aserbajdsjansk Abşeron yarımadası) er ein region i Aserbajdsjan. Baku, den største og mest folkerike byen i landet, og storbyområdet kring byen med forstadane Sumgayit og Khirdalan ligg på halvøya.

Det er tre distrikt på halvøya. To av desse er urbane (Baku og Sumgayit), og ein (Absjeron rajon), er eit forstadsdistrikt i Absjeronområdet. 

Halvøya strekkjer seg 60 km austover og ut i Kaspihavet og er 30 km på det breiaste. Sjølv om ho teknisk sett er den austlegaste forlenginga av Kaukasus, er landskapet berre noko åslendt, og består hovudsakleg av ei svakt kupert slette som endar i ei lang sandtunge kalla Shah Dili, og som i dag er ein del av Absjeron nasjonalpark. På denne delen av halvøya finst det mange kløfter og fleire saltsjøar.

Økonomi
Den første petroleumsverksemda i verda fann stad på Absjeronhalvøya frå 1870-åra av. Mykje av landskapet er prega av rustne boretårn. Trass i seriøse miljø- og forureiningsproblem, så er Absjeron kjend for blomar, hagebruk, morbær og fiken. På nordsida av halvøya finne in lange sandstrender som er populære lokale turistattraksjonar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Absheron» frå ,  den 6. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Geografi i Aserbajdsjan
 Historia til Absjeron
 Kort dokumentar om forureining frå kjemisk industri og oljeindustrien på halvøya 

Halvøyar i Aserbajdsjan
Geografi i Baku
Kaspihavet
Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player

Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player er det sjette studioalbumet til Elton John. Albumet vart utgjeve i 1973 og produsert av Gus Dudgeon. For andre gong på rad nådde eit Elton John-album fyrsteplassen på listene i USA. 

Albumet inneheldt to Topp 10-singlar, «Daniel» og «Crocodile Rock». Sistnemnde vart Elton Johns fyrste singel på fyrsteplass i USA. Albumet selde om lag 14 millionar eksemplar verda over. Dette er det eine av berre to album frå Johns band med Davey Johnstone, Dee Murray og Nigel Olsson der perkusjonisten Ray Cooper ikkje medverkar. Igjen reiste musikarane til Frankrike og spelte inn albumet i Château d'Hérouville, som på den tida vart kalla «Strawberry Studios». Blåsarane på albumet var arrangert av produsent Gus Dudgeon

Sporliste

Medverkande

Musikarar
Elton John – vokal, akustisk piano (spor 2-4, 6, 7, 9, 10), elektrisk piano (spor 1, 5), Leslie piano (spor 7), Farfisa orgel (spor 9), harmonium (8), mellotron (1, 2)
Davey Johnstone – akustisk, elektrisk, og Leslie-gitar (alle spor); banjo (spor 1), sitar (4), mandolin (8), korvokal (2, 7, 10)
Dee Murray – bassgitar (alle spor), korvokal (spor 2, 7, 10)
Nigel Olsson – trommer (alle spor), maracas (spor 1), korvokal (spor 2, 7, 10)

Andre medverkande
Ken Scott – ARP synthesizer (spor 1)
Gus Dudgeon – blåsearrangement (spor 3, 5, 7)
Paul Buckmaster – orkesterarrangement (spor 4, 6)
Jacques Bolognesi – trombone (spor 3, 5, 7)
Ivan Jullien – trompet (spor 3, 5, 7)
Jean-Louis Chautemps, Alain Hatot – saksofonar (spor 3, 5, 7)

Produksjon
Produsent – Gus Dudgeon
Lydteknikar – Ken Scott
Miksa i Trident Studios (London, UK).
Koordinator – Steve Brown
Kunstnarisk leiar og design – David Larkham og Michael Ross
Fotografi på framsida – Ed Caraeff
Andre fotografi – Ed Caraeff, Bryan Forbes, Maxine Taupin and Michael Ross.

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player» frå , og «Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player» frå  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player på Allmusic

Elton John-album
Musikkalbum frå 1973
Album produserte av Gus Dudgeon
DJM Records-album
MCA Records-album
Album spelte inn i Trident Studios
Nummer-ein-album i Australia
Nummer-ein-album i Canada
Nummer-ein-album i Italia
Nummer-ein-album i Spania
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i USA
Den skotske sjølvstendekrigen

Den skotske sjølvstendekrigen var ei rekkje militære felttog som blei utkjempa mellom Skottland og England sist på 1200-talet og først på 1300-talet. Den første krigen starta med at England invaderte Skottland i 1296 og ende med underskrivinga av Edinburgh-Northampton-traktaten i 1328. Den andre krigen begynte med at Edvard Balliol og «dei arvelause» invaderte i 1332, og ende med Berwick-traktaten rundt 1357.

Krigane var ein del av den store nasjonale krisa for Skottland, og perioden blei ein av dei mest avgjerande i skotsk historie. Skotsk sjølvstende var drivkrafta gjennom hele konflikten. Ved slutten av begge krigane hadde Skottland framleis status som ein fri og sjølvstendig nasjon. Krigen var også viktig av andre årsaker, som utviklinga av langbogar som eit nøkkelvåpen i mellomaldersk krigføring, og knyttinga av tette band mellom Skottland og Frankrike.

Forløp

Dei første krigshandlingane vart innleidde etter at kongen av Skottland, Alexander III, døydde i 1286 utan å lata etter seg nokon kronarving. Dette leidde til at dei skotske klanane hamna i disputt om kven som skulle styra landet. Den engelske kongen, Edward Longshanks, hevda at han hadde rett til krona og at Skottland berre var ein del av England. Skottland laga då ei pakt med det engelskfiendtlege Frankrike, og Longshanks bestemte seg for å slå hardt til. I 1296 vart Skottland invadert, og takka vere Longshanks sin store siger i Slaget ved Dunbar vart Skottland raskt okkupert av engelskmennene, noko skottane aldri kunne akseptere.

Under William Wallace samla tusentals skottar seg og starta eit opprør i mai 1297. Den 11. september same året vart engelskmennene sin nordlege armé slegen ved slaget ved Stirling Bridge; skottane triumferte og Wallace vart utropa til regent.

Longshanks kom tilbake i juni 1298 og slo Wallace i Slaget ved Falkirk. Wallace måtte då fly trona og fór til Frankrike. Han vende tilbake til Skottland i byrjinga av 1300-talet og vart teken til fange i Glasgow. Wallace vart ført til London, og pint i hel der.

Alt var likevel ikkje tapt. Longshanks døydde snart av alderdom, og son hans var ikkje like dugande som regent og hærførar. Robert Bruce heldt fram kampen mot England. I det store Slaget ved Bannockburn vart hæren til Edvard II av England slegen, og han flydde med ein båt heim til England. Skottland vart sjølvstendig, og Robert Bruce vart konge.

Frå 1707 vart Skottland og England likevel begge styrt frå London då landa kom i personalunion under Jakob II.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Den skotske uavhengighetskrig» frå ,  den 6. januar 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Skotska frihetskrigen» frå ,  den 3. april 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Wars of Independence BBC: Den skotske sjølvstendekrigen (engelsk)

Skotsk historie
1200-talet
1300-talet
Skotske krigar
Burgh

Burgh (same ord som 'borg') var tidlegare ei nemning på ein britisk by eller sjølvstyrande område. Nemninga «burgh» blei brukt i Skottland og Nord-England, medan resten av England brukte «borough». Opphavleg viste omgrepet til ein by med festning, og blei opphavleg skapt som kongelege burghar av kong David på 1100-talet. Dei blei brukte som valkrinsar i moderne tid, fram til lokalstyret blei reformert i England og Wales i 1974 og i Skottland i 1975.

Burgh i stadnamn 
«Burgh» er brukt som stadnamn, både åleine og i samansetjingar. Ordet åleine er mest brukt om småstader i England, medan suffikset -burgh er utbreidd både i Storbritannia og i område som har hatt britisk innvandring. 

Døme:

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Burgh» frå , og «Burgh» frå  den 6. januar 2011.  
 

Engelske stadnamn
Skotske stadnamn
Namnedelar
Skotsk historie
Nord-England
Tidlegare undernasjonale område
Lodd

Lodd er ei gammal måleeining for masse, spesielt brukt ved veging av sølv og gull, tilsvarande knapt 15 g, noko varierande med tid og stad. Det gjekk 16 lodd på ei mark, og i Noreg etter ca 1540 er det rekna 2 lodd på ein spesidalar. Ein lodd vart igjen inndelt i 4 kvintin eller 16 ort. 

Ved forordning 1. mai 1683 og 10. januar 1698 fvart massen i ein lodd fastsett tilsvarande 14,7 g. Ved lov av 28. juli 1824 vart massen fastsett å tilsvare ei mengd som i dag kan reknast til 14,62 g.

Sjå òg
 Loddsnor
 Loddline
 Loddrett
 Vekt

Kjelder
Lodd i Historisk leksikon 

Måleiningar for masse
Gamle måleiningar
Samebyar i Sverige

Dei samiske områda i Sverige er organiserte i samebyar.

Dette er ei liste over dei 51 samebyane i Sverige.

Fjellsamebyar
 Könkämä sameby
 Lainiovuoma sameby
 Saarivuoma sameby
 Talma sameby
 Gabna sameby
 Leavas sameby
 Girjas sameby
 Báste sameby
 Unna Tjerusj
 Sirges sameby
 Jåkkåkaskatjiellde
 Tuorpon sameby
 Luokta Mavas sameby
 Semisjaur-Njarg sameby
 Svaipa sameby
 Gran sameby
 Ran sameby
 Ubmeje tjeälddie
 Vapsten sameby
 Vilhelmina norra sameby
 Vilhelmina södra sameby
 Frostvikens norra sameby
 Ohredahke sameby
 Raedtievaerie sameby
 Jiingevaerie sameby
 Jovnevaerie sameby
 Njaarke sameby
 Kall sameby
 Handölsdalens sameby
 Tåssåsens sameby
 Mittådalens sameby
 Ruvhten sijte
 Idre sameby

Skogssamebyar
Vittangi sameby
Gällivare sameby
Serri sameby
Udtja sameby
Ståkke sameby
Maskaur sameby
Västra Kikkejaur sameby
Östra Kikkejaur sameby
Mausjaur sameby
Malå sameby

Konsesjonssamebyar

 Muonio sameby
 Sattajärvi sameby
 Tärendö sameby
 Korju sameby 
 Pirttijärvi sameby 
 Ängeså sameby
 Kalix sameby
 Liehittäjä sameby

Kjelder
 Lista er henta frå svensk wikipedia, 5.1.2011.

Bakgrunnsstoff 
 Karta över samebyarnas områden (www.samer.se)

 
Samebyar i Sverige
Emne knytte til samar
Fageråstunnelen

Fageråstunnelen er ein tunnel på linje 1 på Bybanen mellom Wergeland og Sletten i Årstad i Bergen. Han vart teken i bruk 22. juni 2010, same dag som Bybanen opna. Tunnelen er 663 meter lang.

Tunnelen var stengd frå 24. mars til 2. april 2011 av di ein av køyreledningane måtte utbedres.

Bakgrunnsstoff

Tunnelar på Bybanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Jarnbanetunnelar opna i 2010
Årstad
Samferdsle i Bergen
Slettebakkstunnelen

Slettebakkstunnelen er ein tunnel på linje 1 på Bybanen mellom Slettebakken og Fantoft i Årstad i Bergen. Han vart teken i bruk 22. juni 2010, same dag som Bybanen opna. Tunnelen er 412 meter lang.

Tunnelar på Bybanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Jarnbanetunnelar opna i 2010
Årstad
Samferdsle i Bergen
Fantofttunnelen

Fantofttunnelen er ein tunnel på linje 1 på Bybanen mellom Fantoft i Årstad og Paradis i Fana i Bergen. Han vart teken i bruk 22. juni 2010, same dag som Bybanen opna. Tunnelen er 1 107 meter lang.

Tunnelar på Bybanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Jarnbanetunnelar opna i 2010
Fana
Årstad
Samferdsle i Bergen
Tveiteråstunnelen

Tveiteråstunnelen er ein tunnel på linje 1 på Bybanen mellom Paradis og Hop. Han vart teken i bruk 22. juni 2010, same dag som Bybanen opna. Tunnelen er 443 meter lang.

Tunnelar på Bybanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Jarnbanetunnelar opna i 2010
Fana
Samferdsle i Bergen
Aserbajdsjansk

Aserbajdsjansk (Azəricə) er eit tyrkisk språk som blir brukt i Aserbajdsjan. Aserbajdsjansk har utvikla seg frå den austtyrkiske oghuz-dialekten, og blir snakka av om lag 31 millionar menneske i Aserjbadsjan og nordlege delar av Iran. Språket har tidlegare brukt det arabiske alfabetet og det latinske alfabetet, men under sovjettida vart det kyrilliske alfabetet innført. Etter oppløysinga av Sovjetunionen har ein gått over til det latinske alfabetet etter tyrkisk modell.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aserbajdsjansk» frå ,  den 6. januar 2011.  

Språk i Armenia
Språk i Aserbajdsjan
Språk i Georgia
Språk i Irak
Språk i Iran
Språk i Russland
Språk i Syria
Språk i Tyrkia
Tyrkiske språk
Einskildspråk
Flyktningerennet

Flyktningerennet er eit 44 km langt skiløp som startar i Nordli i Lierne på norsk side og går over grensa til Gäddede i Strømsund kommune i Sverige. Eit kortare renn går samstundes siste 15 km av same løypa. Rennet går i klassisk stil. Det er til minne om dei som måtte rømme til Sverige i andre verdskrigen, og går i ein kjend flyktningetrase. Første gongen rennet vart arrangert var i 1950, og med eit unntak har det gått årleg sidan. I 2009 samla rennet 1800 deltakarar.

Langrennsløp
Idrettstilskipingar i Noreg
Idrettstilskipingar i Sverige
Skipingar i 1951
Lierne kommune
Soleieslekta

Ranunculus eller soleie er ei planteslekt i soleiefamilien. Soleier har tre eller oftast fem gule, grøne eller brunlodne begerblad og oftast fem gule eller kvite blomsterblad med honninggrop nær grunnen (gjerne kalla kronblad). Av og til fylte blomstrar hos nokre av artane (kvitsoleie, engsoleie og krypsoleie). Tjuefem artar veks i Noreg.

Norske artar 
 Issoleie (Ranunculus glacialis)
 Kvitsoleie (Ranunculus platanifolius)
 Kjempesoleie (Ranunculus lingua)
 Grøftesoleie (Ranunculus flammula)
 Evjesoleie (Ranunculus reptans)
 Lappsoleie (Ranunculus lapponicus)
 Setersoleie (Ranunculus hyperboreus)
 Dvergsoleie (Ranunculus pygmaeus)
 Snøsoleie (Ranunculus nivalis)
 Polarsoleie (Ranunculus sulphureus)
 Nyresoleie (Ranunculus auricomus)
 Engsoleie (Ranunculus acris)
 Krypsoleie (Ranunculus repens)
 Krattsoleie (Ranunculus polyanthemos)
 Knollsoleie (Ranunculus bulbosus)
 Ballastsoleie (Ranunculus sardous)
 Piggsoleie (Ranunculus arvensis)
 Saltsoleie (Ranunculus cymbalaria)
 Tiggarsoleie (Ranunculus sceleratus)
 Vårkål (Ranunculus ficaria)
 Leirsoleie (Ranunculus hederaceus)
 Storvassoleie (Ranunculus peltatus)
 Vassoleie (Ranunculus aquatilis)
 Småvassoleie (Ranunculus trichophyllus)
 Dvergvassoleie (Ranunculus confervoides)

Kjelder 
 Svensk wikipedia.
 Dansk wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Soleiefamilien
Giftige plantar