alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Åssiden kyrkje

Åssiden kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1967 i Drammen kommune i Viken fylke. Kyrkja er oppført i raud teglstein og har 350 sitjeplassar i kyrkjesalen og 250 i tilstøytande sal. Kyrkjegarden er ved Åssiden kapell, om lag 1,7 km lengre vest, nær grensa til Nedre Eiker kommune.

Litteratur
 ==

Bakgrunnsstoff
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Åssiden kirke i «Norges Kirker»
 Åssiden kirke på Kyrjkesøk
 Åssiden kyrkjelyd
 Kyrkjesøk
 Bygg uten grenser 
 Åssiden kyrkje på YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=u3brEldVDQg

Fotnotar

Kyrkjer i Drammen
Kyrkjer i Drammen prosti
Norske kyrkjer frå 1967
Kulturminne i Drammen
Arbeidskyrkjer
Andreas Hval

Andreas Henriksen Hval () var ein norsk prest og politikar for Høgre frå Norderhov i Buskerud.

Hval var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han student i 1867 frå Nissens skole i Kristiania, tok deretter teologisk embetseksamen i 1873. Han var lærar ved Ringerikes Realskole 1869–72 og ved Aars og Voss skole i hovudstaden 1873–75. Sidan var han tilsett ved Hartvig Nissen sin jenteskule 1875–76, stiftskapellan i Hamar stift 1876–77, residerande kapellan i Sør-Odal 1877–80. Frå 1880 til han døydde var Hval fengselsprest ved Trondhjems Straffeanstalt.

Hval høyrde til den generasjonen av yngre embetsmenn i Trondheim som tok leiinga i den konservative Grundlovsforeningen i 1880-åra. Han var 2. vararepresentant til Stortinget frå krinsen Trondhjem og Levanger 1889–91, då han møtte heile 1890-sesjonen og fram til 9. mars 1891 i staden for Jacob Aall Bonnevie. Stortingsperioden 1892–94 hadde han fast plass. 1890-91 var han medlem av konstitusjonskomiteen, medan han 1892-94 var sekretær i kyrkjekomiteen. Hval skal ha vore relativt moderat i byrjinga av sitt stortingsliv, men fylgde etterkvart partiet Høgre si linje. 

Åra 1900-10 var Hval aktiv i foreiningslivet, mellom anna som sekretær og forretningsførar i Den norske kirkes presteforening.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Norske prestar
Folk frå Ringerike
Skoger kyrkje

Skoger kyrkjer eller Skoger nye kyrkje er ei langkyrkje i upussa tegl i Drammen kommune i Viken fylke. Ho avløyste Skoger gamle kyrkje, som er den eldste kyrkja i Drammen.

Kyrkjegarden er stor og vart utvida i 2011–12.

Bilete frå kyrkja

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Skoger kirke i «Norges Kirker
 Drammen kyrkjelege fellesråd om kyrkja
 Drammen kyrkjelege fellesråd om kyrkjegarden
 Kyrkjesøk
 Kirkeliv i Skoger 1885 – 1940
 

Kyrkjer i Drammen
Kulturminne i Drammen
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Kyrkjer i Drammen prosti
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
1885 i Noreg
Mandal guttekorps

Mandal Guttekorps er eit korps som held til i Mandal. Det har om lag 130 musikarar i alderen 9 til 19 år.

Historie 
Korpset vart stifta i 1909 av organist Lars Heggen. I 2009 feira korpset 100-årsjubileum, og det vart markert med fleire ulike arrangement.  Eit av høgdepunkta var ein jubileumskonsert der det var eit utdrag frå korpsets historie og musikk. Korpset framførte blant anna «Guttene kommer» som var korpsets aller første nummer for 100 år sidan og marsjen «100 Rubiner» som vart komponert av korpsets tidlegare dirigent Alf Willy Vestergren til 100-årsjubileet.

Korpset no for tida 
Korpset har dei siste åra hatt rundt 120 medlemmar fordelt på rekruttar, drillrekruttar, juniorkorps, juniordrill, A-korps og A-drill. Alle avdelingar i korpset har fokus på både det musikalske og sosiale. I løpet av året vert det arrangert mange flotte konsertar og turar. A-korpset reiser på utanlandsturar annakvart år. Korpset har kvar sommar sidan 1985 arrangert ein skulekorpsfestival for korps samman med Blomdalen Jentekorps. Denne festivalen heiter Mandal Skolekorpsfestival. Først vart den berre arrangert annan kvart år, men frå 2009 blir den arrangert kvar sommar.
Preben Isefjær er no musikalsk leiar og dirigent for A-korpset. Inga Marie Soteland er dirigent for juniorkorpset. Erika Dahl har ansvaret for drillen. Leiar for styret i Mandal guttekorps er Tomas Fredriksen Jaabæk, nestleiar er Bernt Rølland.

Kjelder 

Mandal guttekorps (mandalguttekorps.no)
Mandalsfestivalen (mandalkorpsfestival.no)

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Mandal guttekorps
Nettstaden til Mandalsfestivalen
 Katalog til arkiv etter Mandal guttekorps hjå Statsarkivet i Kristiansand

Kultur i Lindesnes
Mandal
Skulekorps
Skipingar i 1909
Mahadjanapada

Mahadjanapada (sanskrit महाजनपद, mahājanapada, 'stort land') er ei nemning for fleire større rike som fanst i Nord-India mellom 500- og 200-talet f.Kr., ein grunnleggjande periode i indisk historie. Samtidige buddhistiske tekstar nemnar 16 slike rike. Nokre av desse er også kjende frå vediske tekstar — dette gjeld Gandhara, Kambodja, Kuru/Pantsjala, Matsya, Kashi og Kosjala. Resten av rika — Avanti, Asjvaka, Sjurasena, Vatsa, Tsjedi, Malla, Vridji, Magadha og Anga — var nye statsdanningar. Desse var delvis danna av eldre statar og delvis av nye landområde i aust som byrja bli meir viktige.

Mahadjanapada-rika var anten monarki eller styrt som ein slags republikkar eller oligarki, danna som høvdingdøme av ein eller fleire klanar. Det fanst også ei rekkje mindre statar med liknande styresett, som Koliya-, Moriya-, Jnatrika-, Sjakya- og Littsjavi-statane. Sistnemnde fekk etterkvart svært mykje makt.

Institusjonsdanninga og den sosiale lagdelinga i denne perioden tyder på eit stabilt, landbruksbasert samfunn. I Mahadjanapada-tida blei det utvikla to ulike skriftystem, brahmi og kharoshti, som blei forløparane til ei rekkje moderne indiske skriftsystem. Ein byrja også ta i bruk myntar av kopar og sølv.

Fleire byar voks til under Mahadjanapada-tida, som storbyar, marknadsbyar og busetnader med bymur. Det blei også utvikla ei rekkje laug (shreni). Nokre av desse blei etterkvart til kastar.

Det fanst fleire ulike religiøse strøymingar i denne tida, typisk i mindre sekter som ajivika og carvaka. To sekter blei etterkvart til eigne religionar, buddhismen grunnlagd av Gautama Buddha, og djainismen, grunnlagd av Mahavira. Begge religionane stilte spørsmål ved dei gamle vediske normene. Dei preika begge ikkje-vald og motstand mot dyreofringar. Dei hadde system med omvandrande munkar og kloster, og gav kvinner moglegheit til å delta i desse systema.

Tekstar
Buddhistteksten Anguttara Nikaya nemner dei seksten Mahadjanapada-rika fleire gonger. Digha Nikaya nemner tolv av dei, men utelèt fire av dei (Assaka, Avanti, Gandhara og Kamboja). Tsjulla-Niddesa  nemner også Kalinga og Yona, medan ho utelèt Gandhara.  Djainteksten Bhagavati Sutra har eit anna religiøst og geografisk fokus, og nemner desse Mahadjanapada-rika: Anga, Banga (Vanga), Magadha, Malaya, Malavaka, Accha, Vaccha, Kochcha, Padha, Ladha (Lata), Bajji (Vajji), Moli (Malla), Kasi, Kosala, Avaha og Sambhuttara. 

Panini skreiv sanskritgrammatikken sin i denne perioden, medan Yaska skreiv det etymologiske verket Nirukta. Talemåla i Mahadjanapada-rika  var stort sett prakritspråk.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

«India», Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica, 2011.

Delar av denne artikkelen bygger på «Mahajanapada» frå ,  den 14. desember 2013.  
 

Indisk historie
Jarnalderen
Buddhisme
Djainisme
Anga

Anga (sanskrit , IAST ) er eit historisk område nordaust i Sør-Asia. Det var eit viktig rike på 500-talet f.Kr. før det blei teke over av Magadha i same hundreåret.

Anga er eit av dei «seksten store rika» som er nemnde i buddhistiske tekstar som Anguttara Nikaya. Det er også nemnd i djaintekstar som Vyakhyaprajnapti, og i hinduverket Mahabharata.

I følgje informasjon frå Mahabharata låg riket i eit område som i dag tilhøyrer delstatane Bihar og Jharkhand i India, seinare også delar av Bengal. Elva Champa (dagens Chandan) danna grensa mot Magadha i vest medan nordgrensa var danna av elva Koshi.

Hovudstaden i riket var Champa (campā). Byen låg på høgresida av elva Ganges nær samanrenninga med Champa. han var ei tid særs rik, og var ein av seks viktige byar i Oldtids-India (Digha Nikaya). Bhagalpur i Bihar blir ofte identifisert som staden Champa låg, og omfattar to landsbyar kalla «Champa-nagara» og «Champa-pura».

Ifølgje Mahabharata blei ein av pesonane i verket, Karna, utropt til konge av Anga av herskaren Duryodhana.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anga» frå ,  den 9. februar 2015.  
 

Indisk historie
Tidlegare land i Asia
Mahabharata
Marleik

﻿Marleik er ein knoll av mergel (kalkhaldig leire) i kvartære leirer. Marleikaer har rund eller avlang, ofte eigendommeleg form og inneheld ofte fossil (fisk eller skjel). Marleikar er ein form for konkresjonar danna ved utfelling av kalsiumkarbonat omkring rotnande dyrerestar. 

Dei finst mange stader i Noreg, men er mest vanleg på Austlandet, i Romsdalen, i Trøndelag og i Nordland.

Kjelder
Marleik. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/marleik.

Sedimentære bergartar
Petrologi
Melanokratisk

Melanokratisk er eit omgrep i geologien som tyder mørkfarga. Det vert nytta om om magmatiske bergartar som er rike på mørke mineral. Mesokratiske bergartar har omtrent like mykje mørke og lyse bestanddelar, medan leukokratiske bergarter hovudsakleg består av lyse mineral.

Sjå òg
 felsisk
 femisk

Kjelder
Melanokratisk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/melanokratisk.

Vulkanske bergartar
Mergel

Mergel er ei kalkhaldig leire. Han inneheld vanlegvis 25–75 % kalsiumkarbonat. Han kan innehalde dolomitt i staden for kalsiumkarbonat. Mergel vart tidlegare brukt som jordforbetringsmiddel for å tilføre nyttevekstane kalsium. Dette vart kalla mergling.

Kjelder
Mergel. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/mergel.

Kalkstein
Sedimentære bergartar
Metasomatose

Metasomatose er ei kjemisk omvandling av ein bergart ved stoffutveksling, der einskilde stoff i den opphavlege bergarten blir heilt eller delvis fjerna og erstatta av tilført stoff utanfrå. Temperatur og trykk, i tillegg til dei kjemiske komponentane som er med i prosessen, er avgjerande for kva slags nye mineral som erstattar dei gamle. 

Dei nye kjemiske stoffa kan tilførast i pneumatolytisk (i gassform) eller hydrotermalt (i væsker). 

Dei metasomatiske prosessane er særskild vanlege i område kring magmatiske intrusjonar, særleg i granittar. Kalksteinar er særleg utsette for metasomatose, og mykje verdifull malm har oppstått ved slik metasomatose, som kopar, vismut, sink, bly, sølv og jarn (skarnmalm). Ein finn fleire skarnførekomstar i Oslo- og Arendalsfeltet i Noreg. 

Granittisering, fenittisering og greisdanning er andre døme på metasomatiske prosessar.

Sjå òg
Hydrotermal
Malmskaping
Greisen
Skarn
Hornfels
Pneumatolyse

Kjelder
Raade, Gunnar. (14. februar 2009). Metasomatose. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/metasomatose.

Metamorf petrologi
Geologiske prosessar
Miarolittisk

Miarolittisk er eit omgrep nytta i geologi om ein magmatisk bergart, til dømes ein granitt, som inneheld små uregelmessige holrom (druserom) med krystall av dei bergartsdannande minerala. Holroma kjem av høgt gassinnhald ved størkinga.

Kjelder
Miarolittisk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/miarolittisk.

Mineralogi
Petrologi
Mjøskalk

Mjøskalk eller mjøskalkstein er ein kalkstein frå ordovicium frå den nordlege delen av Oslofeltet. Han inneheld nokre av dei eldste korallreva i verda. Kalken er både finkorna og tett, og har ein farge som varierer frå grå til mørk grå avhengig av grafittinnhaldet (organisk materiale). Mjøskalken er delvis særs rein (opptil 96 % kalk), og mellom anna dolomitt, kvarts, feltspat og kloritt.

Han vert broten på Toten og ved Furuberget, nord for Hamar. Innhaldet av forureinande komponentar gjer at bruken av mjøskalk (gjennom kalkbrenning) berre avgrensar seg som miljøkalk, til jordbruket og celluloseindustrien, sjølv om han tradisjonelt sett òg har blitt brukt som bygningsstein og til finpukk. 

Kalksteinen er kalla opp etter Mjøsa og namnet vart innført i 1908 av Johan Kiær, som var professor i paleonotologi og historisk geologi ved Universitetet i Oslo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mjøskalk» frå ,  den 15. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Mjøskalk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/mj%C3%B8skalk.

Kalkstein
Oslofeltet
Geologi i Innlandet
Grete Ingeborg Nykkelmo

Grete Ingeborg Nykkelmo () er ein norsk tidlegare langrennar og skiskyttar frå Selbu. Ho er individuell verdsmeister i både langrenn og skiskyting. Under VM på ski 1985 i Seefeld tok ho fire medaljar; gull på 20 km, sølv på stafetten og bronse på både 5 og 10 km. I 1991 vart ho verdsmeister i 7,5 km i skiskyting. Ho representerte Selbu IL i langrenn og Voss Skiskyttarlag i skiskyting. Nykkelmo er gift med Vegard Ulvang og bur i Oslo.

Aktiv

Langrenn
Nykkelmo var del av ein framifrå¨generasjon med norske kvinnelege langrennsløparar. Ho fekk dermed vanskar med å slå seg inn på representasjonslaga. Men i hennar eine store sesong, 1985-sesongen, lukkast ho til gagns. Etter å ha gått inn til bronsemedaljar på 10 km og 5 km under ski-VM i Seefeld, fekk ho plass på det norske stafettlaget. På stafettlaget gjekk ho saman med Anette Bøe, Anne Jahren og ankerkvinna Berit Aunli. Noreg var store favorittar og leia då Nykkelmo på tredjeetappe skulle veksle med Aunli. Ei klønete veksling førte til at Aunli braut ein stav og sidan vart passert av Anfisa Romanova for Sovjetunionen. Noregs lag enda då på andreplass. På den avsluttande 20-kilometeren i meisterskapen vart det norsk storeslem med fire løparar på topp, og aller øvst Grete Ingeborg Nykkelmo. Samanlagt i verdenscupen i langrenn for 1985 kom ho på andreplass. Ho vann to verdscuprenn i si tid som langrennsløpar.

Skiskyting
Nykkelmo var ei tid kjærast med skiskyttaren Eirik Kvalfoss, og satsa frå 1989/90 på skiskyting. Allereie under VM i skiskyting 1990 i Kontiolax gjekk ho på det norske stafettlaget som tok sølv på 3 x 5 km stafett. Sesongen etter, under VM i skiskyting 1991 i Lahtis tok ho tre medaljar. Ho vart verdsmeister på 7,5 km, og tok sølv på både 15 km og i 3 x 5 km stafett. På stafettlaget gjekk ho både i 1990 og 1991 saman med Anne Elvebakk og Elin Kristiansen.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
Ski-VM 1985 i Seefeld: Gullmedalje på 20 km, bronsemedalje både 5 og 10 km, samt sølv i 4x5 km stafett
Ski-VM 1987 i Oberstdorf: Nr 19 på 20 km
Ski-VM 1989 i Lahtis: Nr 15 på 30 km
VM i skiskyting 1990 i Kontiolax: Sølvmedalje i 3x5 km stafett
VM i skiskyting 1991 i Lahtis: Gullmedalje på 7,5 km og sølvmedalje på 15 km og i 3x5 km stafett
Vinter-OL 1992 i Albertville: Nr 18 på 15 km

Ymse
For sine prestasjonar vart Nykkelmo tildelt Olavstatuetten i 1985 og Egebergs Ærespris i 1990. Ho var marknadssjef under Ski-VM 1997 i Trondheim. I perioden 1999–2003 var ho styremedlem i Norges Idrettsforbund og Olympiske Komité.

Ho er utdanna ved Heimdal videregående skole og NTH, og var i mange år tilsett i Telenor. Nykkelmo er no ansvarleg for marketing og sponsing i Statkraft.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Grete Ingeborg Nykkelmo» frå ,  den 15. desember 2013.  
 

Norske langrennsløparar
Norske skiskyttarar
Folk frå Selbu
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Mo i geologi

Ein mo er ei landskapsform som er danna under istider der sand og grus vert avsett i havet føre kanten av isen, der isen vart liggande i ro ei stund under tilbaketrekkinga. 

I Noreg finn ein dei fleste moane Romerike sør for Mjøsa, Eggemoen sør for Randsfjorden, Geiteryggen ved Skien, sandterrassane føre Eidfjordvatnet i Hardanger og Høybuktmoen ved Kirkenes.

Kjelder
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Mo: geologi. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/mo%2Fgeologi.

Glasiale landformer
Ole Scheistrøen

Ole Olsen Scheistrøen () var ein norsk byggmeister og arkitekt. Han hadde ikkje formell utdanning som arkitekt.

Scheistrøen teikna og bygde rundt 50 norske kyrkjer og reiste 12 etter teikningar av andre arkitektar, av desse seks av Jacob Wilhelm Nordan.

Kjelder 
Norsk kunstnerleksikon, bind 3, N-So, Oslo: Universitetsforlaget 1986, Ole Olsen Scheistrøen side 462-463 digital utgåve

Bakgrunnsstoff

 
Norske byggmeistrar
Norske arkitektar
Folk frå Surnadal
Johannes VIII Palaiologos

Johannes VIII Palaiologos (gresk: Ίωάννης Η' Παλαιολόγος, Iōannēs VIII Palaiologos), () var den nest siste keisaren i det bysantinske riket. Han regjerte frn 1425 til 1448.

Johannes, som var fødd og døydde i Konstantinopel, tok over som romersk keisar då faren, Manuel II Palaiologos, døydde. Regjeringstida til Johannes vart sterkt prega av den akutte trusselen frå tyrkarane. For å få hjelp mot dei overmektige tyrkarane reiste han i 1439 til kyrkjemøtet i Firenze; Ferrara-Firenze-konsiliet. Der skreiv han under på ein union mellom den gresk-ortodokse kyrkja og den katolske kyrkja. Heime i Bysants vekte unionsavtalen einast protestar og splitting. Osmanarane utvida velde sitt meir og meir, så då Johannes døydde var det einast restar att av det bysantinske riket; Morea, Konstantinopel med omland, samt spreidde stader i Grekenland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johannes VIII Palaiologos» frå ,  den 15. desember 2013.  
 

Austromerske keisarar
Fødde i 1392
Játssz még jazzgitár

«Játssz még jazzgitár» (ungarsk for Spel meir jazzgitar) er ein song av den ungarske musikkgruppa Mystery Gang, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Péter Egri.

Eurovision

A Dal 2014
«Játssz még jazzgitár» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
Mystery Gang-songar
Songar skrivne av Péter Egri
Ungarskspråklege songar
The Last One

«The Last One» (engelsk for Den siste) er ein song av den ungarske musikkgruppa New Level Empire, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Zoltán Szilveszter Ujvári, Péter Krajczár, Sándor Nyújtó og Petra Mayer.

Eurovision

A Dal 2014
«The Last One» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
New Level Empire-songar
Songar skrivne av Zoltán Szilveszter Ujvári
Songar skrivne av Péter Krajczár
Songar skrivne av Sándor Nyújtó
Songar skrivne av Petra Mayer
Engelskspråklege songar
Minden mosoly

«Minden mosoly» er ein song av den ungarske songaren Noémi Takács frå 2014. Songen er skriven av Géza Demeter og Gábor Bruzsa.

«Minden mosoly» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

A Dal 2014-songar
Born To Fly

«Born To Fly» (engelsk for Fødd til å fly) er ein song av den ungarske duoen Saci og Böbe Szécsi, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Sarolta Szécsi, Zoltán Czutor og László «Diaz» Csöndör.

Eurovision

A Dal 2014
«Born To Fly» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
Saci Szécsi-songar
Böbe Szécsi-songar
Songar skrivne av Sarolta Szécsi
Songar skrivne av Zoltán Czutor
Songar skrivne av László Csöndör
Engelskspråklege songar
Miss One Smile

«Miss One Smile» (engelsk for Saknar eitt smil) er ein song av den ungarske songaren Tamás Vastag frå 2014. Songen er skriven av Tamás Vastag, Johnny Sanchez, Erik Mjörnell, Samuel Gajicki og Primoz Poglajen.

«Miss One Smile» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

A Dal 2014-songar
Tamás Vastag-songar
Songar skrivne av Tamás Vastag
Camon Babe

«Camon Babe» er ein song av den ungarske musikkgruppa To Beat or Not to Beat, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Tibor Stefaich og József Dornai.

Eurovision

A Dal 2014
«Camon Babe» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
To Beat or Not to Beat-songar
Songar skrivne av Tibor Stefaich
Songar skrivne av József Dornai
Engelskspråklege songar
Running Out Of Time

«Running Out Of Time» er ein song av den amerikansk-ungarske songaren Viktor Király, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Viktor Király, Diamond Duggal og Tamás Király.

Eurovision

A Dal 2014
«Running Out Of Time» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
Viktor Király-songar
Songar skrivne av Viktor Király
Songar skrivne av Diamond Duggal
Songar skrivne av Tamás Király
Engelskspråklege songar
Morning Light av Marge

«Morning Light» er ein song av den ungarske songaren Marge, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Krisztián Szakos og Zsuzsanna Batta.

Eurovision

A Dal 2014
«Morning Light» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 2014
Ungarske songar
A Dal 2014-songar
Marge-songar
Songar skrivne av Krisztián Szakos
Songar skrivne av Zsuzsanna Batta
Engelskspråklege songar
Skoger gamle kyrkje

Skoger gamle kyrkje er ei langkyrkje av stein i Drammen kommune i Viken fylke. Kyrkja er truleg oppgført tidleg på 1200-talet. (Tømmeret i taket skal vere felt i perioden 1192–1218.)

Kyrkja vart avløyst av Skoger nye kyrkje i 1886, men har vorte halde ved like og vert nytta ved spesielle høve, t.d. årvisse olsokgudstenester.

Bilete frå kyrkja

Kjelder 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Skoger gamle kirke i «Norges kirker»
 Kyrkjesøk

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 
 Drammen kyrkjelege fellesråd
 Terra Buskerud
 Ivar Vik: Kirkeliv i Skoger 1885–1940
 

Kyrkjer i Drammen
Kulturminne i Drammen
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kyrkjer i Drammen prosti
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Viken
Tangen kyrkje i Drammen

Tangen kyrkje er ei langkyrkje frå 1854 i Drammen kommune i Viken fylke. Ho avløyste ei tømra krosskyrkje frå 1696.

Kyrkjegarden ligg om lag ein kilometer frå kyrkja.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Tangen kirke i «Norges kirker»
 Tunsberg bispedømme
 Kyrkjesøk
 Tangen kyrkjelyd om kyrkja
 Tangen kyrkjelyd om kyrkjegarden
 

Kyrkjer i Drammen
Kyrkjer i Drammen prosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Heinrich Ernst Schirmer
Kulturminne i Drammen
1854 i Noreg
Nissedal kyrkje

Nissedal kyrkje er ei krosskyrkje i Nissedal kommune og sokn i Øvre Telemark prosti i Vestfold og Telemark. Byggverket frå 1764 er i tre og har 270 sitjeplassar.

Det har truleg stått ei mellomalderkyrkje på same plassen og altartavla og altarbordet frå 1600-talet er sannsynlegvis frå denne kyrkja. Kyrkja har òg ein omsydd messehakel frå før reformasjonen i 1537.

Referansar

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Nissedal
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kulturminne i Nissedal
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1760-åra
Valkyrkjer i 1814
Strømsø kyrkje

Strømsø kyrkje  (i si tid kalla Hellige Kors kirke) er ei krosskyrkje frå 1667 i Drammen by i Viken fylke. Frå 1839 til 1843 var det storvøle på kyrkja under leiing av Christian Heinrich Grosch. Mykje av interiøret og inventaret vart fornya den gongen.

På kyrkjegarden står eit gravkapell.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Strømsø kirke i «Norges Kirker»
 Strømso kyrkjelyd om kyrkja, kyrkjegarden og gravkapellet
 Kyrkjesøk

Fotnotar 

Kyrkjer i Drammen
Kulturminne i Drammen
Norske kyrkjer frå 1660-åra
Kyrkjer i Drammen prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Christian H. Grosch