alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Departure Rocks

Departure Rocks er ei gruppe på fire klipper med bratte sider som ligg 2 km nord for Peake-Jones Rock i Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi grupper frå Australian National Antarctic Research Expeditions som drog vestover frå Mawson-stasjonen på sjøisen alltid passerte nær klippene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Departure Rocks» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Francey Hill

Francey Hill er ei låg, snødekt klippe kring 5,5 km sør for Mount McKenzie i Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Klippa vart kartlagt frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R.J. Francey, ein forskar på kosmisk stråling ved Mawson-stasjonen i 1964.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Prins Eugen

Eugen Napoleon Nikolaus () var ein svensk og  norsk prins og kunstmålar. Han var den yngste sonen til kong Oscar II og Sofia av Nassau, bror til kong Gustav V. Eugen vart ofte omtala som kunstnarprinsen.

Liv og gjerning

Prins Eugen studerte hos Hugo Salmson i Stockholm og heldt fram med studiane i Paris, mellom andre hos Léon Bonnat. I Frankrike vart han mest inspirert av dei symbolistiske målarane, noko som på 1890-talet syner seg i hans folketomme, «vemodiga landskap» med «själfullt innehåll». Før han kom så langt, måla han i ein meir realistisk stil, til dømes i to norske motiv; Valdreskvinna frå 1889 og Valdres frå året etter. 

I Sverige bidrog Eugen til det nasjonale landskapsmåleriet med skildringar av det svenske kulturlandskapet, fremst Södermanland, Stockholm og Österlen. Hans mest kjende måleri, Molnet, måla han i to versjonar, ein i 1895 og den andre i 1896. Allereie i 1893 måla han Det gamla slottet, eit frampeik mot Molnet.

Eugen heldt fram å måle mest heile livet. Han er såleis representert med dekorative veggmåleri på teaterhuset Dramaten og i Stockholms rådhus. Prins Eugen laga altartavla i Kiruna kyrkje og ei altartavle som han gav til Djurgårdskyrkan i Stockholm.

I 1947 vart Eugen tildelt Haakon VIIs Frihetskors «for fremragende fortjenester av Norges sak under krigen».

Notar

Kjelder
Den svenska målarkonstens historia. 2001

Bakgrunnsstoff

Svenske målarar
Svenske kongelege
Norske kongelege
Haakon VII Fridomskross
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Lågtangen

Lågtangen er ein 200 meter lang tange som stikk ut frå iskysten i Mac. Robertson Land like vest for Holmevika. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeven av dei. Det omsette namnet Low Tongue er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) som det godkjende namnet.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Marble Rock

Marble Rock er eit klippeframspring ved kanten av isveggen kring 1,5 km vest-sørvest for West Arm og Mawson-stasjonen, på kysten av Mac. Robertson Land. Det vart først kartlagt frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37 og fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) på grunn av leie av marmor skildra der av D.S. Trail, ein geolog ved Mawson-stasjonen i 1961.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Nilsson Rocks

Nilsson Rocks er ei gruppe forholdsvis låge klippeframspring som ligg rundt ein innsjø av smeltevatn, som ligg 17 km sør for Fisher Massif i Prince Charles Mountains. Dei vart kartlagte frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter C.S. Nilsson, ein fysikar ved Mawson-stasjonen i 1957.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Peake-Jones Rock

Peake-Jones Rock er eit låg, bønneforma skjer som ligg like utanfor kysten og 3,5 km nordaust for Ringøya i Holmevika i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37 og vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter K. Peake-Jones, ein vêrobservatør ved Mawson-stasjonen i 1959.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Ringøya

Ringøya er ein holme som ligg 3,5 km søraust for Nøstet ved enden av Holmevika. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve Ringøya av dei. Han vart først vitja i 1956 av eit sledelag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Dei meinte at «rock» (klippe, skjer, holme) skildra staden betre.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Ryrie Rock

Ryrie Rock er ei isolert holme utanfor kysten, 20 km nordaust for Kidson Island og 48 km nordaust for Byrd Head. Han vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav han etter den australske høgkomissæren i London på den tida.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Sawert Rocks

Sawert Rocks er ei gruppe skjer 4,5 km aust-nordaust for Azimuth Island i den nordaustlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1958. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter A. Sawert, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1959.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Scullin monolith

Scullin Monolith er ei halvmåneforma klippe i sjøen 6 km vest for Torlyn Mountain i Mac. Robertson Land. Tidleg i januar 1930 flydde British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson over området. Mawson landa på klippa den 13. februar 1931 og namngav henne etter James Scullin, som var statsminister i Australia frå 1929 til 1931. Klippa vart kartlagt i januar og februar 1931 av norske kvalfangarar som utforska denne kysten og kalla det «Mount Klarius Mikkelsen» etter kaptein Klarius Mikkelsen, som var kaptein på kvalbåten «Torlyn». Mikkelsen Peak er framleis nytta om det høgaste punktet i klippene.

Sidan klippa ikkje er dekt av snø eller is, er ho ein viktig hekkestad for fuglar, særleg petrellar.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Scullin monolith» frå ,  den 3. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

Naturlege monolittar
Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Smith Rocks

Smith Rocks er ei gruppe skjer som ligg 1 km nordaust for Spjotøyholmane aust i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve som ein del av Spjotøyholmane. Dei fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter kaptein V. Smith, ein sjåfør som deltok på ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) ved Mawson-stasjonen i 1958-59 og 1959-60.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Stevens Rock

Stevens Rock er eit einsleg skjer i Antarktis som ligg 3 km aust for Strahanbreen og 2 km utanfor kysten. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter offiser C.W. Stevens, ein landmålar i Royal Australian Navy.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Tingey Rocks

Tingey Rocks er to små skjer som ligg sørvest for Single Island i vestkanten av Ameryisen. Dei vart oppdaga av gruppa under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som kartla Prince Charles Mountains i 1971, og vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R.J. Tingey, ein geolog i gruppa.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Tangskjera

Tangskjera er ein holme like nord for Lågtangen, utanfor Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeven av dei. Det omsette namnet Tongue Rock er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) som det godkjende namnet.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Welch Rocks

Welch Rocks er to skjer som ligg 1 km nord for Welch Island aust i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1958 og 1959. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Welch Island.

Kjelder

Klippeformasjonar i Mac. Robertson Land
Georg Pauli

Georg Vilhelm Pauli () var ein svensk målar, særleg kjend for sine store, dekorative måleri. Også kona hans, Hanna Hirsch-Pauli, var målar.

Liv og gjerning
Pauli var fødd i Jönköping, der far hans var apotekar. På 1870-80-talet studerte Pauli ved Konstakademien i Stockholm, sidan i Paris og Italia. Han gjorde elles mange studiereiser til utlandet. 

Pauli arbeidde mykje med utsmykkingsoppgåver. Han laga såleis freskar i Göteborg gamla museum, Södermalms läroverk og på Östra Real i Stockholm. I Per Brahegymnasiet i Jönköping forma han i 1913-14 kubistisk-liknande veggmåleri som i samtida vekte stor debatt, grunna dei nakne mannekroppane. Liknande arbeid finst i Stockholms stadshus, samt i Kungliga Dramatiska Teatern i Stockholm. Pauli laga også veggmåleri i Handelsbanken sitt hovudkontor i Stockholm, samt nokre små, fine veggbilete for prins Eugen på Waldemarsudde.

Til liks med fleire av dei unge svenske målarane som debuterte på 1880-talet, høyrde Pauli til kunstnargruppa Opponenterna. Han skreiv ein heil del om kunsthistorie, mellom anna Ernst Josephson (1903 og 1914), Konstnärslif och om konst (1913), I Paris, nya konstens källa (1915), Väggmåleri (1920), samt Prins Eugen (1925). Åra 1917-21 gav Pauli ut tidsskriftet Flamman.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Georg Pauli» frå ,  den 3. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Svenske målarar
Folk frå Jönköping
Kubisme
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Gapøyholman

Gapøyholman er ei øygruppe som ligg ytst i Kvæfjorden, i Kvæfjord kommune i Troms og Finnmark. Dei små holmane ligg utanfor Gapøya.

Den største av Gapøyholman er Storholmen, som er ca. 1 km lang. Aust for Storholmen ligg mange små holmar, Småholman.

Naturreservat 

Gapøyholman er verna med status som naturreservat på grunn av det rike fuglelivet og bestanden av steinkobbe der. Holmane har også eit særeige planteliv. Det er forbode å ferdast på land der mellom 1. mai og 15. juli. Naturreservatet har nasjonalt lokalitetsnummer 191110026.

Bakgrunnsstoff 
Forskrift om Verneplan for kystregionen i Troms fylke, vedlegg 34, Gapøyholman naturreservat, Kvæfjord kommune, Troms. Lovadata.no

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gapøyholman» frå ,  den 3. februar 2014.  
 
Maritimt dyre- og fugleliv , bbtouring.no

Verneområde i Troms og Finnmark
Øyar i Kvæfjord
Viés

Viés (gresk Βοιές) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Området blir òg kalla Vátika (gresk Βάτικα). Viés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Referansar 

Vies
Vies
Neápoli i Lakonía

Neápoli (gresk Νεάπολη) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Neápoli var hovudsete i den tidlegare kommunen Viés, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Referansar 

Neapoli
SandnesGarn

Sandnes Garn (tidlegare Sandnes Uldvarefabrik) er ein garnfabrikk ved Foss-Eikeland i Sandnes kommune i Rogaland. Fabrikken er ein av dei eldste ullvarefabrikkane i landet, og er i dag ein leiande produsent av strikkegarn og industrigarn. Verksemda har om lag 95 tilsette og ein eksportandel på 27 %.

Sandnes Uldvarefabrik 1888-1986
Sandnes Uldvarefabrik vart skipa i 1888. Dei fyrste bygningane vart reist i Vågen i Sandnes, og produksjonen kom i gang i 1889. Verksemda hadde stor vekst etter 1905, og fabrikken vart utvida i 1910. Det vart kjøpt inn kjembemaskiner i 1932. Sandnes Uldvarefabrik lanserte mariusgenseren i 1952 og strikkeklubben StrikkEss i 1954.
Strikkeklubben var lansert for å auka garnsalet. 

Verksemda gjekk godt fram til midten av 70-talet, då ullvareprisane vart svært høge. I 1975 vart Sandnes Uldvarefabrik slegen saman med Sandnes Kamgarn Spinneri for å takla utfordringane i bransjen. Firmaet vart eit av dei marknadsleiande i Noreg, og heldt ein imponerande del av markedet for handstrikkegarn. 21. august 1978 brann ullvarefabrikken ned til grunnen. Under gjenreisinga vart fabrikken flytt til Foss-Eikeland utanfor Sandnes. I dag står kjøpesentret Vågen Amfi på branntomta til ullvarefabrikken.

Sandnes Kamgarn Spinneri 1906-1986
Sandnes Kamgarn Spinneri vart skipa i Vågen av Walter Roff i 1906. Fabrikken vart utvida i 1932. Då Sygna Uldvarefabrik på Hermansverk gjekk konkurs i 1972, tok Kamgarnspinneriet over drifta der. Sandnes Kamgarn Spinneri fusjonerte med Sandnes Uldvarefabrik i 1975. Produksjonen på Hermansverk tok slutt i 1982. Merkenamnet Sandnes Kamgarn Spinneri avvikla i 1986, og all produksjonen vart flytt til Sandnes Uldvarefabrik sitt nye anlegg på Foss-Eikeland. Kamgarnspinneriet vart tømt for maskiner i 1988, og vart ombygt til kulturhus i 2000.

Sandnes Uldvarefabrik etter 1986
I 1986 stod det moderne nybygget til Sandnes Uldvarefabrik på Foss-Eikeland ferdig. Verksemda vart kjøpt opp av Sagatex i 1995, men vart kjøpt att av lokale krefter i 2000. Dei nye eigarane investerte 15 millionar i ny maskinpark. Namnet vart endra til SandnesGarn i 2006.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Nettsidene til SandnesGarns
Sandnes historie 1900-tallet 
Optimisme på Sandnes Ullvare, Stavanger Aftenblad 
Kamgarnspinneriet ble byens kulturstolthet, Stavanger Aftenblad 

Næringsliv i Sandnes
Tekstilindustri
Zárakas

Zárakas (gresk Ζάρακας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Zárakas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Referansar 

Zarakas
Zarakas
Rikhéa

Rikhéa (gresk Ρειχέα) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Rikhéa var hovudsete i den tidlegare kommunen Zárakas, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Referansar 

Rikhea
Stefania Belmondo

Stefania Belmondo () er ein italiensk tidlegare langrennsløpar frå Vinadio i provinsen Cuneo i Piemonte. Ho vart olympisk meister på 30 km i 1992 i Albertville og på 15 km i 2002 i Salt Lake City. Både i 1993 og 1999 tok ho to VM-gull, ved begge høva på 15 km jaktstart, samt fyrste gongen også på 30 km, medan ho i 1999 sigra på 15 km. Belmondo vann verdscupen i langrenn i 1999, og kom tre gongar på andreplass i same.

Aktiv
Frå 1991 til 2002 vann Belmondo seks gullmedaljar, ti sølvmedaljar og sju bronsemedaljar i ulike verdsmeisterskap og vinterleikar. Ho tok 13 VM-medaljar (4-7-2) og ti OL-medaljar (2-3-5), i alt 23 medaljar.

Belmono vart nummer to i verdscupen i 1991 og i 1992, begge gongane bakom Jelena Välbe frå Sovjetunionen. I 1993 hamna ho på tredjeplass, medan ho i 1997 var tilbake på andreplass, atter ein gong måtte ho si overkvinne i Jelena Välbe, som då representerte Russland. OL-sesongen 1998 vart Belmondo nummer tre att, før ho endeleg i 1999 vann verdscupen i langrenn for kvinner, framom norske Bente Martinsen. I sin siste sesong på toppnivå, 2002, var Belmondo med sin tredjeplass for sjuande gong ein av verdas tre beste kvinnelege langrennsløparar. Ho sigra i til saman 23 renn i verdscupen.  

I 1997 vart Belmondo tildelt Holmenkollmedaljen, samstundes med Bjørn Dæhlie og Bjarte Engen Vik. 

Under opningsseremonien til vinter-OL 2006 i Torino tende ho den olympiske flammen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Italienske langrennsløparar
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Italienske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Italienske deltakarar under vinter-OL 1992
Langrennsløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Langrennsløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Langrennsløparar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Italienske deltakarar under vinter-OL 2002
Langrennsløparar under vinter-OL 2002
Gunnar Janson

Gunnar Tidemand Janson () var ein norsk bilethoggar. Han var fødd i Levanger og far til journalisten Mette Janson og komponisten Alfred Janson.

Mellom hans mest kjende verk er skulpturar av Hans E. Kinck, Arne Garborg, Dagfin Werenskiold, Ingeborg Refling Hagen og Tarjei Vesaas. «Nasjonalmonument for krigens ofre» var avdekt i Akershus festning i 1970.

Kjelder 

Norske bilethoggarar
Folk frå Levanger
Therápnes

Therápnes (gresk Θεράπνες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Therápnes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Referansar 

Therapnes
Therapnes
Goritsá

Goritsá (gresk Γκοριτσά) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Goritsá var hovudsete i den tidlegare kommunen Therápnes, som no er ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Referansar 

Goritsa
Karyés i Lakonía

Karyés (gresk Καρυές) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Karyés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Karyés 729 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Karyes
Karyes
Karyes
Lørenbanen

Lørenbanen er ei 1,6 kilometer dobbeltspora T-baneline i tunnel mellom Sinsen stasjon på T-banelina Ringen og Økern stasjon på T-banelina Grorudbanen i Oslo, påbyrja i 2013 og opna for trafikk 3. april 2016. Strekninga trafikkerast med tog som går opp og ned Groruddalen på Ringen og Grorudbanen. I samband med opninga av banen vart det gjort store endringar på heile T-banenettet i Oslo med omsyn til linenummerering og kva for strekningar som vert trafikkert av dei einskilde linene.

Lørenbanen har ein underjordisk stasjon, Løren stasjon, som ligg sentralt til i det tettbygde området med bustadblokker på Løren. Det er rekna med at stasjonen vert ein av dei mest brukte i T-banenettet i Oslo.

T-banen i Oslo
Samferdsle i Oslo
Kjeldebu

Kjeldebu er ei turisthytte i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg 1060 moh. på austsida av Sysenvatnet.

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT), og vart bygd i 1975 som erstatning for Instestølen, som vart riven i samband med Eidfjord-utbygginga. Kjeldebu er sjølvbetent og har 51 sengeplassar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Kjeldebu

Turisthytter i Eidfjord
Skipingar i 1975
Mystrás

Mystrás (gresk Μυστράς) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Mystrás inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mystrás 4 265 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 448 innbyggjarar.

Referansar 

Mystras
Mystras
Mystras
Krækkjahytta

Krækkjahytta er ei turisthytte i Hol kommune i Viken, som ligg 1161 moh. ved Storekrækkja på Hardangervidda. 

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT). Den eldste delen vart bygd 1878, og er utvida fleire gonger.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 UT.no om Krækkjahytta

Byggverk i Hol
Skipingar i 1878
Turisthytter i Viken
Krossbu

Krossbu er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg 1267 m.o.h. ved fylkesveg 55 over Sognefjell.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Turisthytter i Lom
Leirvassbu

Leirvassbu er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet, som ligg 1405 m.o.h ved Leirvatnet vest for Kyrkja i Jotunheimen.

Hytta er oppført i 1957 og har 190 senger. Den Norske Turistforening (DNT) oppførte ei steinbu her i 1875, som vart restaurert i 1975.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 UT.no om Leirvassbu

Turisthytter i Lom
Skipingar i 1957
Maurset

Maurset er eit turistsenter og ein tidlegare fjellgard i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg sør for riksveg 7 gjennom Sysendalen på Hardangervidda.

Staden er ei hyttegrend som ligg 776 m.o.h. Namnet kjem truleg av plantenamnet maure, og det siste leddet av norrønt setr, som tyder bustad.

Kjelder 

Turisthytter i Eidfjord
Gardar i Eidfjord
Mårbu

Mårbu er ei turisthytte i Tinn kommune i Telemark, som ligg 1130 m.o.h. i nordenden av Mårvatnet på Hardangervidda.

Hytta høyrer til Drammens og Oplands Turistforening og har 46 sengeplassar. Utanom sesongen er hytta sjølvbetent.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Mårbu

Turisthytter i Vestfold og Telemark
Samferdsle i Tinn
Byggverk i Tinn
Nedalshytta

Nedalshytta er ei turisthytte i Sylan i Tydal kommune i Trøndelag, som ligg 780 m.o.h. ved austbreidda av den oppdemte Nesjøen.

Hytta høyrer til Trondhjems Turistforening og vart opphavleg bygd i 1897. I 1970 vart hytta riven på grunn av regulering av Neavassdraget. Den noverande hytta vart teken i bruk i 1972. Nedalshytta har 94 senger, derav 70 i betent kvarter.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Nedalshytta

Turisthytter i Trøndelag
Tydal kommune
Skipingar i 1897
1897 i Noreg
Mogen

Mogen er ei turisthytte i Vinje kommune i Telemark, som ligg 940 m.o.h. ved foten av Hardangervidda, i vestenden av Møsvatn.

Hytta høyrer til Skien-Telemark Turistforening og vart bygd i 1892. I ettertid har hytta vorte utvida og modernisert fleire gonger. Hytta har i dag 48 sengeplassar som er spreidde over 2-, 3- og 4-mannsrom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 UT.no om Mogen

Skipingar i 1892
Turisthytter i Vestfold og Telemark
Vinje kommune
Breiborg Fjellstove

Breiborg Fjellstove er ei privat turisthytte i Sauda kommune i Rogaland, som ligg 700 m.o.h. i gamle stølstrakter ved fylkesveg 520 (Sauda–Røldal).

Hytta høyrte tidlegare til Stavanger Turistforening. I nærområdet er det skitrekk og høve for sportsfiske.

Kjelder 

Turisthytter i Rogaland
Byggverk i Sauda
Umbukta fjellstue

Umbukta fjellstue er ei privat turisthytte med campingplass i Rana kommune i Nordland, som ligg 525 m.o.h. i vestenden av Uman ved E12, 35 km aust for Mo i Rana.

Staden vart rydda til gardsdrift på 1830-talet, og bygningen vart teken i bruk som fjellstove i 1873. Det var gardsdrift på staden fram til 1973, då kommunen tok over tomta. Frå 2000 har Umbukta vore i privat eige, og i 2004 vart hytta utvida med nytt tilbygg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 UT.no om Umbukta fjellstue

Rana kommune
Turisthytter i Nordland
Inoúndas

Inoúndas (gresk Οινούντας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Inoúndas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Referansar 

Inoundas
Inoundas
Tvindehaugen

Tvindehaugen er ei tidlegare turisthytte i Vang kommune i Oppland. Hytta var den fyrste turisthytta til Den Norske Turistforening (DNT) i Jotunheimen.

Tvindehaugen vart oppført i 1870 på austsida av innsjøen Tyin i Vest-Jotunheimen. Hytta vart lagt ned i 1901 og flytta til Bygdin, der Tvindehaugen dannar ein del av Torfinnsbu. Minnestøtte vart reist i 1943 på dei gamle tuftene ved Tyin like ved bilvegen.

Kjelder 

Turisthytter i Vang
Skipingar i 1870
Tuva Turisthytte

Tuva Turisthytte er ei privat turisthytte i Hol kommune i Viken, som ligg 1185 m.o.h. aust på Hardangervidda, sørvest for Ustetind.

Hytta vart bygd i 1915. Ho er eigd og driven av Aileen Flataaker og har 20 senger.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Hytteringen om Tuva Turisthytte 
 UT.no om Tuva Turisthytte

Byggverk i Hol
Skipingar i 1915
Turisthytter i Viken
Renndølsetra

Renndølsetra er ei privat turisthytte i Sunndal kommune i Møre og Romsdal, som ligg 400 m.o.h. i Innerdalen, om lag 12 km nordaust for Sunndalsøra.

Hytta har sjølvbetent kvarter med 6 senger, som er låst med DNT-lås når hytta ikkje er betent. Her er også seter med kyr og sal av lokale produkt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 UT.no om Renndølsetra

Sunndal kommune
Turisthytter i Møre og Romsdal