alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Inger Hagerup

Inger Hagerup () var ein norsk forfattar. Hagerup er mest kjend for dikta sine, som ho skreiv for barn og vaksne, alvorsamt om krig og kjærleik, og humoristisk om til dømes kakkerlakkar eller persille.

Ho gav ut si første diktsamling, Jeg gikk meg vill i skogene, i 1939. Sidan ungdommen hadde ho vore medlem i Norges Kommunistiske Parti, og under andre verdskrigen skreiv ho aktivt i den illegale pressa til motstandsfolket. Ho er òg kjend for skodespel og høyrespel.

Klaus Hagerup og Helge Hagerup er sønene til Inger Hagerup.

Utmerkingar 

 Gyldendals legat 1944
 Doblougprisen 1962

Verkliste 
 Jeg gikk meg vill i skogene, 1939
 Flukten til Amerika, 1942
 Videre, Stockholm 1944, Oslo 1945
 Den syvende natt, 1947
 Sånn vil du ha meg. 30 utvalgte dikt om kjærlighet, 1949
 Så rart (barnevers), 1950
 Mitt skip seiler, 1951
 Hilsen fra Katarina (høyrespel), 1953
 Drømmeboken, 1955
 Den tredje utvei (drama), 1956
 Strofe med vinden, 1958
 Lille Persille (barnvers), 1961
 Fra hjertets krater, 1964
 Dikt i utvalg, 1965
 Det kommer en pike gående (livsminne), 1965
 Hva skal du her nede? (livsminne), 1966
 Trekkfuglene og skjæra, 1967
 Ut og søke tjeneste (livsminne), 1968
 Mauren 1971
 Østenfor kjærlighet, vestenfor drøm (noveller), med Karin Beate Vold, 1977
 Samlede dikt, 2000

Referansar 

Norske lyrikarar
Norske barnebokforfattarar
Norske forfattarar av erindringsbøker
Vinnarar av Gyldendals legat
Vinnarar av Doblougprisen
Vinnarar av kulturdepartementet sine barnebokprisar
Medlemmar av Mot Dag
Folk frå Bergen
Frå høge himmel kjem eg ned

«Frå høge himmel kjem eg ned» (nynorsk) eller «Fra himlen høyt jeg kommer her» (bokmål) er det norske namnet på den tyske julesongen «Vom Himmel hoch da komm’ ich her», som vart skriven av Martin Luther i 1535 til tonen åt dansevisa «Ich kum aus fremden Landen her». Tonen vart seinare noko endra og fekk si noverande form på 1600-talet.

Magnus Brostrup Landstad omsette teksten til dansk i 1855, og bokmålsteksten ein finn i Norsk salmebok på nummer 36 er brigda frå denne. Elias Blix gjendikta Luthersalmen for Nokre Salmar, seinare vart han brigda noko, slik han står i Nynorsk salmebok på nr 88 (Frå høge himmel kjem eg her). Nynorskteksten på nummer 37 i Norsk salmebok er omsett av Christian Rynning og Per Lønning.

Bakgrunnsstoff 
 Bliix sine omsetjingar 

Julesongar
Tyske julesongar
Salmar frå 1500-talet
Martin Luther
Christian Rynning
Per Lønning
Det hev ei rosa sprunge

«Det hev ei rosa sprunge» er det nynorske namnet på den folkelege tyske julesongen «Es ist ein Ros entsprungen» frå kring 1587. Teksten tek utgangspunkt i Jesaja 11,1: Ein kvist skal skyta opp frå Isais stubbe, og eit skot skal spira fram frå hans røter. 

Den mest utbreidde tonen er opphavleg ei tysk vise frå 1400-talet som vart arrangert som firstemmig korsats av Michael Praetorius i 1609. Denne korsatsen dannar grunnlaget for harmoniseringa som er brukt i Norsk Koralbok

Den omsetjinga som er oftast nytta i Noreg vart gjort av Peter Hognestad i 1919 og 1921. Hognestad omsette dei to fyrste versa av teksten frå 1587, og eitt vers av ein annan tekst, skriven av Friedrich Layriz frå 1844. I Norsk Salmebok står «Det hev ei rose sprunge» på nummer 38.

Nynorskversjonen av songen er mest brukt i Noreg. På bokmål heiter han «En rose er utsprungen». Det engelske namnet er «Lo, how a rose e’er blooming».

Første verset av songen

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Salmebloggen til Leif Haugen 
 

Julesalmar
Salmar frå 1500-talet
Peter Hognestad
Friedrich Layriz
Fjerde Internasjonalen

Den Fjerde Internasjonalen blei danna på intitiativ frå og under leiing av Lev Trotskij i 1938. Trotskij levde i eksil etter å ha blitt landsforvist frå Sovjetunionen i 1929 av Josef Stalin. Trotskij og tilhengarane hans, som blei kalla "trotskistar", meinte dei var dei ekte kommunistane, mens stalinismen betydde ein byråkratisk kontrarevolusjon som tok frå arbeidarklassen makta i sovjetstaten. Etter at "trotskistane" blei sterkt forfølgde i Sovjetunionen og det blei uråd å hevde slike synspunkt i dei stalinistiske kommunistpartia, meinte Trotskij i 1938 tida var inne til å danne ein ny internasjonale i opposisjon til den staliniserte Tredje Internasjonalen. 

Slik oppstod den Fjerde Internasjonalen, som framleis, etter fleire kløyvingar, finst under namnet United Secretariat of the Fourth International (USFI), men også blir kalla berre FI. Den Fjerde Internasjonalen blei aldri noka stor rørsle internasjonalt, men ulike «trotskistiske» grupper innanfor eller utanfor FI har spelt ei viss politisk rolle i somme land, ofte som delar av breie sosialistiske alliansar eller innanfor sosialistiske masseparti.

Bakgrunnsstoff 
 The Lubitz TrotskyanaNet (english)

Internasjonale politiske parti
Skipingar i 1938
Bolsjevik

Bolsjevik er ei nemning brukt om tilhengarane av bolsjevismen, den retninga innanfor det russiske sosialdemokratiske arbeidarpartiet RSDRP/RSDAP som under leiing av Vladimir Lenin blei til det sovjetiske kommunistpartiet og skapte internasjonal kommunisme. Nemninga tyder fleirtalsmann på russisk.

Den internasjonale kommunismen blei i 1919 organisert i den Kommunistiske Internasjonalen, også kalla Tredje Internasjonalen, som Josef Stalin oppløyste i 1943. Etter den tid finst det eigentleg ikkje lenger nokon internasjonal kommunisme, men ei rekkje ulike «kommunismar» knytte til dei ulike eittpartiregima der det statsberande partiet har brukt denne nemninga om seg sjølv.

Ein tilhengar av den andre hovudretninga i RSDRP/RSDAP blei kalla mensjevik, noko som i russisk kontekst i praksis kom til å bety demokratisk sosialist. Den fremste personlegdomen i mensjevismen var Julius Martov.

Kjelder

Kommunisme
Russisk historie
Russiske ord og uttrykk
Mitt hjerte alltid vanker

«Mitt hjerte alltid vanker» er ein julesong skriven av den danske diktaren Hans Adolph Brorson i 1732. Songen er skriven over Lukas 2,12.

Salmen vart første gong trykt i 1732 i heftet Nogle Jule-Psalmer. Brorson tok han sidan med i Troens rare Klenodie. Eit utval av versa er tatt inn i Landstads salmebok, i Psalmebog for Kirke og Hus, i bokmålstillegget til Nynorsk salmebok, i Landstads reviderte salmebok og i Norsk Salmebok (nr. 45).

I Noreg vert han oftast sungen til ein norsk variant av ein folketone frå Västergötland i Sverige.

Tekstredigering 
Originalteksten har 11 vers. I Hauges salmebok er 11 vers med, men det siste verset er skrive om lag som i teksten til høgre nedanfor. Landstad følgjer Hauge, men har ikkje med det fjerde verset. Dei norske salmebøkene frå 1900-talet har med 8 vers, omtrent som i teksten til høgre nedanfor. Her er teksten teken frå Nynorsk salmebok (1925). I Norsk Salmebok (1985) er silkedyna i vers 6 (jf. 5) komen med att, elles er teksten om lag den same.

Kjelder 
 Johannes N. Skaar 1879: Norsk salmehistorie 
 Nynorsk Salmebok (nr. 736 i tilleggskapitlet)
 Norsk Salmebok (Verbum, 1985)

Bakgrunnsstoff 
 Tekst på Prosjekt Runeberg
 Fleire variantar av salmen 

Julesongar
Salmar frå 1700-talet
Hans Adolph Brorson
Norsk Salmebok (1985)

Norsk Salmebok var frå 1985 til 2013 den ålmenne salmeboka i Den norske kyrkja. Ho vart utgjeven fyrste gong i 1985, og erstatta Landstads reviderte salmebok (frå 1924) og Nynorsk salmebok (frå 1925). I 1997 kom tillegget Salmer 1997. Frå 2013 vart ho avløyst av Norsk salmebok 2013 som hovudsalmebok, men boka blir enno brukt i mange norske kyrkjelydar.

Forarbeidet
Alt i 1954 vart det oppnemnt ei salmeboknemnd med biskop Johannes Smemo som formann. Ho gav ut si første innstilling i 1957, og publiserte i stensil eit «Utkast til felles salmebok for Den Norske Kirke» i 1968. Utkastet resulterte i prøvesalmeboka Salmer 1973. Etter dette vart komiteen reorganisert, og den nye komiteen fekk Rune Birkeland som formann. Dei la i NOU 1981: 40 fram eit framlegg til Norsk Salmebok.

Den ferdige boka vart godkjend ved kongeleg resolusjon av 29.6.1984 til bruk i dei kyrkjelydane som gjer vedtak om det.

Innhaldet i boka
Salmeboka har 953 nr, med tekster på nynorsk eller bokmål.  Nokre få av dei mest brukte salmane er trykte i begge målformene.  Boka finst likevel i ei nynorskutgåve og i ei bokmålsutgåve, slik at nr 867 - 953 er trykt anten på bokmål eller på nynorsk.

Salmeboka er ordna tematisk, slik at første kapittel følgjer kyrkjeåret, dei tre neste Gud,
Kristus og Kyrkja, femte kapittel handlar om livet og sjette kapittel handlar om håpet.  Tilslutt har boka tre kapittel med prosesjonssongar, bibelske salmar og liturgiske salmar. 

Norsk salmebok er meint å vere ei bruksbok.  Difor er mange salmar korta inn, og språket er modernisert.  Forkynninga og det kulturelle uttrykket er òg tilpassa moderne ideal.  Skiljet mellom salmar og songar er ikkje lenger tydeleg.  Vidare er gjerne ord som sysken brukt der det før stod brør.  Samstundes har boka for nokre eldre salmar valt å gå bort frå moderniseringar som var gjort i Landstads salmebok, og heller leggje seg nærare originalen. 

Melodiane er i mange tilfelle lagt nærare den originale melodiføringa og rytmen, der Landstads salmebok hadde jamne fjeredelsnotar.  Redaksjonen har også valt å bruke fleire ulike melodiar på salmane.

Kjelder

salmar
salmebøker
Bøker frå 1985
Evenes kommune

Evenes kommune (nordsamisk: Ránda suohkan eller Evenášši suohkan) er ein kommune i Ofoten i Nordland fylke. Kommunen grensar mot Tjeldsund kommune i Troms i nord og i vest, og mot Narvik kommune i aust. Kommunesenteret heiter Bogen.

Kommunevåpenet, som blei godkjend i 1990, viser eit hjul i sølv mot raud bakgrunn. Dette viser til Evenes som kommunikasjonssenter.

Næringsliv og transport

Industrien i kommunen er «beskjeden», ifølgje Store Norske Leksikon.
Han ligg først og fremst i Bogen, med metallvareindustri som den viktigste bransjen. Servicenæringane har fått eit oppsving etter at lufthamna i byen opna i 1973, og då Forsvaret etablerte ein militær flystasjon her. I 2014 omfatta transportsektoren 24 prosent av arbeidsplassane i kommunen, og Evenes hadde den klart største delen i denne næringen blant kommunane i Nordland.

Flyplassen Harstad/Narvik lufthamn, Evenes ligg i kommunen.
Evenes flystasjon er ein militærbase.

Tettstader i kommunen 
 Bogen
 Liland

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

 
Ofoten
Kommunar i Nordland
Fauske kommune

Fauske er ein kommune i Nordland fylke.

Tettstader i kommunen 
 Fauske 
 Strømsnes
 Sulitjelma

Geografi og geologi  

Fauske kommune er svært berglendt, berre ein tiandedel av arealet ligg under 60 moh, medan så mykje som ein fjerdel ligg over 1000 moh. Det kuperte landskapet er danna under den kaledonske orogenesen, og det finst fire skyvedekke i Fauske-området.

Berggrunnen tilhøyrer Nordlandsprovinsen og består av glimmerskifer og kalkstein, som i aust er gjennomtrengt av vulkanske bergartar. Nordlandsprovinsen består av fire skyvedekke. Kopar finst omkring Sulitjelma. Nord og austom Skjerstadfjorden finst store parti med dolomitt og marmor, kalla fauskemarmor.

Den austlege delen av kommunen er eit fjellområde med fleire isbrear. Suliskongen nær svenskegrensa ragar høgast på 1908 moh. Mesteparten av dette austlege området av kommunen ligg over 1000 moh. Av fjelltoppar her finn ein Blåmannen, Dama, Knekten, Linaisen og Stortoppen.

Fjellområdet i aust er for ein stor del dekte av brear. Den største isbreen er Blåmannsisen på 87 km², som er den femte største breen i Noreg. Blåmannsisen ligg på grensa mot Sørfold kommune og demmer opp den store bresjøen Blåmannsvatnet. Den nest største breen er Sulitjelmabreen som ligg på begge sider av riksgrensa (22 km² i Fauske).

Innimellom fjellpartia strekkjer markerte dalsøkk seg: Jordbrudalen går nordover frå Valnesfjorden i den vestlege delen av kommunen, parallelt går Fauskeeidet nordover frå Fauske tettstad lenger inne i fjorden, og frå inste delen av Skjerstadfjorden strekkjer Sulitjelma-dalføret seg austover.

I nedste delen av Sulitjelmadalføret liggar Øvrevatnet og Nedrevatnet, som er forbunde med eit smalt sund. Dei ligg like over havoverflata og er skilt frå fjorden av ein ca. 200 m lang straum, slik at tidvatnet gjer seg gjeldande i Nedrevatnet. Mellom dette vatnet og Fauskevika ligg ei imponerande endemorene, Straumnakken.

Kjelder

 Askheim, Svein. (18. juli 2012). Fauskes geologi og landformer. I Store norske leksikon. Henta 9. februar 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Fauske kommune sine heimesider

 
Kommunar i Nordland
Salten
Flakstad kommune

Flakstad er ein kommune i Lofoten i Nordland fylke.

Bakgrunnsstoff 
 Flakstad kommune sine heimesider

Flakstad kommune
Kommunar i Nordland
Lofoten
Gildeskål kommune

Gildeskål er ein kommune i Salten i Nordland. Han grensar mot Bodø kommune i nord, mot Beiarn i aust og mot Meløy i sør. Kommuneadministrasjonen ligg på Inndyr.

Gildeskål er eit gamalt gardsnamn som kan stamme frå norrønt Gildiskáli, ein stad med ei skål eller hov for gilde, eit hus der ein har gilde.
Kommunen brukar teksten «Å eg veit meg eit land ..» som slagord og uttrykk for visjonen om å vere ein attraktiv kommune med tydeleg identitet.

Geografi 
Gildeskål er ein kystkommune og består av både fastland med fjordar og ei rekke øyar og vær. Dei største øyane er Sandhornøya, Sørarnøy, Nordarnøya, Fugløy samt Fleina og Fleinvær. Kystriksvegen passerer gjennom kommunen. Vegen på Sandhornøya knytt til Kystriksvegen med ei bru. Både fastlandet, Sandhornøy og Fugløy har bratte fjell, i søraust ligg ei fjellvidde som inkluderer Sundsfjordfjellet og delar av Glomfjellet.

Næringsliv 
Tradisjonelt var kommunen ein jordbruks- og fiskerikommune kor mange dreiv som fiskarbønder. I dag er turisme, private og offentlege servicetenester viktige næringsvegar. Forsvaret har ein lyttestasjon for marinefartøy i Novika. Det er eit kvartsittbrott på Mårnes på Sandhornøya og eit vasskraftverk i Sundsfjord.

Kultur 
Teologen og diktaren Elias Blix var frå Våg på Sandhornøya.  Kommunen er med i Skulpturlandskap Nordland med kunstverket «Den glömda staden». 

På kyrkjestaden rett ved Inndyr ligg ei steinkyrkje frå 1100-talet, Gildeskål gamle kyrkje og like ved ei trekyrkje i gotisk stil frå 1881. Den nye kyrkja ligg på ei høgd med utsyn mot fjorden og Fugløy og har 750 sitteplassar. På kyrkjeplassen finn ein òg Gildeskål bygdesamling med prestegarden. Hovudbygningen på garden er eit langhus på 33 meter.

Venskapsbyar 
  Lodejnoje Pole

Kjelder 

 Salten Museum om Gildeskål bygdesamling 
 Grepstad, O. og K. M. Thorheim Fotefar mot nord Forlaget Press, 2003

Bakgrunnsstoff 
 Gildeskål kommune sine heimesider

 
Kommunar i Nordland
Salten
Grane kommune

Grane (sørsamisk Gaala) er ein kommune i Nordland med Trofors som administrasjonsstad. Andre grender i kommunen er Majavatn, Austervefsna og Svenningdal. Kommunen grensar i nord mot Vefsn kommune, i aust mot Hattfjelldal, i sør mot Røyrvik og Namsskogan kommune, og i vest mot Bindal og Brønnøy kommune.

Viktige næringsvegar er jordbruk og skogbruk. Europaveg 6 og Nordlandsbanen passerer gjennom kommunen. Det går vegsamband til Hattfjelldal og Sverige, og Tosenvegen, som startar i Vasselv, fører ut til kysten av Helgeland.

Landemerket «Porten til Nord-Norge» ligg sør for Majavatn ved fylkesgrensa.

Geografi 

Store delar av kommunen består av skog - og fjellområde. Bjortjønnlimyrene naturreservat og delar av Børgefjell nasjonalpark ligg i kommunen. Ved Trofors møtest elvane Austervefsna og Svenningdalselva og dannar vassdraget Vefsna. Saman med Hattfjelldal er Grane den eine av to kommunar i Nordland utan kyststripe.

Den største turistattraksjonen i Grane er Laksforsen i Vefsna. Fossen ligg om lag 20 km nord for Trofors.

Elvar, fjell og vatn i Grane 

 Fiplingvatn
 Gåsvatnet
 Store Svenningsvatnet
 Vefsna
 Store Majavatnet
 Majaklumpen

Historie 

Grane var opphavleg ein del av Vefsn, men blei skilt ut som eigen kommune i 1927. Under 2. verdskrig blei fleire personar skote i samband med Majavatn-affæren.

Tusenårsstad 

Tusenårsstaden til kommunen er Grane bygdetun ligg på Gammelsagmaro like aust for Trofors sentrum. Bygdetunet er bygt opp av ei rekke verneverdige bygningar som er henta frå ulike delar av kommunen og gjenreist på bygdetunet. Bygdetunet blei offisielt opna i 1998 og har ein sentral plass i gjennomføringa av Granedagene, som blir arrangert i midten av juni kvart år.

Frå Grane bygdetun er det opparbeidd tursti til fangstanlegget på Tromoan, der det er ei rekke fangstgroper frå yngre jarnalder.

Kjende graneværingar 

 Per Joar Hansen (f. 1965), fotballtrenar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Grane kommune sine heimesider
 Kultur i Grane på kart frå Kulturnett.no.

 
Helgeland
Kommunar i Nordland
Hadsel kommune

Hadsel er ein kommune i landskapet Vesterålen i Nordland fylke.

Tettstader i kommunen 
 Melbu 
 Stokmarknes 
 Sandnes i Hadsel

Folk frå Hadsel
Sofus Anton Birger Arctander (1845–1924), politikar, stortingsmann
Richard With (1846–1930), grunnleggjaren av Hurtigruta
Lars Andreas Larsen (1935–2014), skodespelar (Melbu)
Jens Breivik (f. 1935), diplomat og forfattar
Trude Drevland, politikar
Guro Fjellanger, politikar

Bakgrunnsstoff 

 

 
Kommunar i Nordland
Vesterålen
Hamarøy kommune

Hamarøy kommune (lulesamisk Hábmera suohkan) er ein kommune i Salten i Nordland fylke. Kommunen grensar i nordaust mot Narvik, i sør mot Sørfold, i sørvest mot Steigen og i søraust mot Jokkmokk kommunar. I nord er det kystlinje mot Vestfjorden og i vest ligg innhavet Sagfjorden.  

Hamarøy kommune, tidlegare Tysfjord kommune og Steigen kommune vert samla ofte omtalte som Nord-Salten og i enkelte interkommunale samanhengar som HTS-kommunane.

Hamarøy har eit areal på 1 031 kvadratkilometer og eit folketal på litt over 2 700. Administrasjonssenteret er Oppeid. Andre befolkningssenter er Presteid, Skutvik, Ulvsvåg, Innhavet, Tranøy, Drag og Storjorda.

Det nye kommunevåpenet vart teke i bruk 1. januar 2020 og viser eit svanepar som er inspirert av helleristingar på Korsnes. Det gamle kommunevåpenet vart godkjent den 19. februar 1982 og viser ein sølvfarga gaupe på blå bunn. 
Hamarøy er kjend som heimstaden til forfattaren Knut Hamsun.

Geografi
Bjørntoppen (lulesamisk Biernatjåhkkå) 1520 moh, på grensa mot Narvik kommune, er det høgste fjellet i nye Hamarøy kommune.

Historie

Kommunereforma 2014-2017  
1. januar 2020 vart den gamle Hamarøy kommune og den sørvestre delen av gamle Tysfjord kommune slått saman til éin kommune under namnet Hamarøy kommune.

Ved samanslåinga vart nye Hamarøy kommune innlemma i samisk språkforvaltingsområde, og er den einaste frå lulesamisk område på norsk side.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Hamarøy kommune sine heimesider

Hamarøy kommune
Kommunar i Nordland
Salten
Samiske kommunar
Hattfjelldal kommune

Hattfjelldal (sørsamisk Aarborten tjïelte) er ein kommune på Helgeland i Nordland fylke.

Han grensar mot Hemnes i nord, Grane og Vefsn i vest, og mot Røyrvik i Nord-Trøndelag i sør. I aust ligg Sverige (kommunane Storuman og Vilhelmina i Västerbotten).

Administrasjonssentrum i kommunen er Hattfjelldal, som har  613 innbyggjarar (2012). Her ligg også Sameskolen, som gjev opplæring i sørsamisk. Skogbruk og landbruk er dei viktigaste næringsvegane i kommunen. Den største industribedrifta er sponplatefabrikken Arbor. 
Kommunen har riksvegssamband til Sverige og til Trofors.

Frå 1. juli 2017 er Hattfjelldal kommune innlemma i Samisk språkforvaltingsområde, som den tredje frå sørsamisk område, og er dermed offisielt tospråkleg norsk og samisk.

Geografi

Store delar av kommunen består av skog- og fjellområde. Kommunen har fått namn etter fjellet «Hatten». Størsteparten av det nest største vatnet i Noreg, Røssvatnet, ligg i kommunen. Andre innsjøar er Krutvatnet, Elsvatnet og Daningen.

Historie
Hattfjelldal var frå gammalt ein del av Vefsn sokn og tinglag. Omkring 1728 fekk Finnemisjonen reist eit kapell i Hattfjelldalen. Det var samemisjonæren Lorenz Dass som tok inititativet til bygginga, truleg med økonomisk bistand frå far sin, prosten og godseigaren Anders Dass, son til diktarpresten. Den første dokumenterte preikehelga i kapellet var i månadsskiftet juli/august 1730, men det manglar blad frå sommarmånadene både i 1727, 1728 og 1729, så vi kan ikkje sikkert slå fast når kapellet vart tatt i bruk. Kappellsoknet i Hattfjelldal vart eige prestegjeld ved kongeleg resolusjon 3.8.1859, og skulle omfatte «Susendalens og Rysvandsbygdens Districter til og med Gaarden Gryteselv». Det same området vart eigen kommune frå 1862. I 1802/03 etablerte Finnemisjonen ein sameskule i Hattfjelldal. Skulen var i drift som særskule til han vart overtatt av kommunen og tatt i bruk som folkeskule i 1869. I 1951 vart det på nytt etablert ein sameskule for midt-Noreg i Hattfjelldal.

Under andre verdskrigen vart det bygd ein flyplass på den store sletta ved garden Hattfjelldalen.

I 1957 starta sponplatefabrikken Arbor opp i hangaren på den gamle flyplassen. Med det starta ei ny framtod for kommunen, og i første delen av 1960-åra var folketalet i kommunen over 2000 innbyggarar.

Kjelder
 Fotnotar 

Denne artikkelen bygger på «Hattfjeldal» frå ,  den 11. november 2013.

Bakgrunnsstoff 
 Hattfjelldal kommune sine heimesider

 
Helgeland
Kommunar i Nordland
Samiske kommunar
Hemnes kommune

For tettstaden Hemnes i Akershus, sjå Hemnes i Aurskog-Høland.
Hemnes er ein kommune i Nordland fylke. Administrasjonssenteret er Korgen. Andre tettstader og grender i Hemnes er Bjerka, Hemnesberget, Bleikvasslia og Finneidfjord. Nord for Hemnes ligg Rana kommune, i sør Hattfjelldal kommune og i vest Vefsn kommune.

Tettstader i kommunen 
 Bjerka
 Finneidfjord 
 Hemnesberget  
 Korgen
 Bleikvassli

Bakgrunnsstoff 
 Hemnes kommune sine heimesider

Kommunar i Nordland
 
Helgeland
Herøy kommune i Nordland

Herøy kommune er ein kommune på Helgeland i Nordland fylke. Dei største øyane i kommunen er Nord-Herøy, Sør-Herøy, Tenna, Indre og Ytre Øksningan, Staulen og Seløya. Kommunen ligg mot havet i alle retningar og har ingen landegrenser, men ligg i nordaust mot Dønna, i søraust mot Alstahaug og i sørvest mot Vega. Kommunen har ferjesamband til Sandnessjøen og bru til Dønna.

Ein person frå Herøy vert kalla ein herøyfjerding.

Næringsliv 
Hovudnæringa i kommunen er fiskeoppdrett og foredlingsverksemd tknytt til denne. Andre viktige næringar er landbruk, fiske, transport, verkstadindustri og tjenesteytande næringar som reiseliv, handel og samferdsel.

Herøy i gammal tid 
Herøy kyrkje vart bygd i stein på slutten av 1100-talet.  Mot slutten av mellomalderen var Helgeland futedømme delt i to sokn eller halvfylke; Herøy i sør og Rødøy i nord.  Grensa mellom halvfylka kan ha gått over Dønna og austover slik at Dønnes og Nesna høyrde til Rødøy og Dønnmannen og Leirfjorden høyrde til Herøy halvfylke.

På 1800-talet omfatta Herøy kommune også sørdelen av Dønna, slik at Nordvik sokn høyrde til Herøy.

Kjende herøyfjerdinger
Petter Dass (~1646-1707), prest og diktar. Nøyaktig fødestad usikkert, han kan elles vere fødd på Tjøtta eller i Åkvik på Dønna.
Hans Inge Fagervik (1952- ), musikar
Alf Knutsen , skaparen av fjernsynsserien om redningsskøyta "Elias"

Bakgrunnsstoff 
 Herøyfjerdingen
 Uoffisiell Herøy-portal
 Kultur i Herøy på kart frå Kulturnett.no
 Offisielle sider for Herøy kommune
 turliv.no - informasjon og bilete frå «kongekaia» ved Herøy bygdesamling

Helgeland
 
Kommunar i Nordland
Leirfjord kommune

For fjorden kommunen har fått namn etter, sjå Leirfjorden på Helgeland.

Leirfjord er ein kommune i Nordland fylke.

Bakgrunnsstoff 
 Leirfjord kommune sine heimesider

Helgeland
Kommunar i Nordland