alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Swansonbreen

Swansonbreen er ein isbre, 17 km lang, som flyt langs austsida av Daniels Range nord for Thompson Spur i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles D. Swanson, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Sykesbreen

Sykesbreen er ein nordoverflytande isbre som ligg like aust for Plane Table i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter den newzealandske filmregissøren Jeremy Sykes som omkom i ei helikopterulukke i nærleiken ved Mount McLennan den 19. november 1969.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Taylorbreen

Taylorbreen er ein isbre i Antarktis som er kring 54 km lang, og som flyt frå platået i Victoria Land til vestenden av Taylor Valley, nord for Kukri Hills og sør for Asgard Range. Den midtre delen av breen grensar i nord til Inland Forts og i sør til Beacon Valley.

Isbreen vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og på den tida trudde ein at han var ein del av Ferrarbreen. Den vestlege gruppa under Terra Nova-ekspedisjonen 1910 fann ut at den øvre og nedre delen av det som ein då kalla Ferrarbreen låg inntil kvarandre. Den øvre delen vart då av Scott kalla opp etter Griffith Taylor, ein geolog og leiaren for den vestlege gruppa. 

Det har vorte forska mykje på Taylorbreen av forskarar frå University of California at Berkeley og University of Texas at Austin.

Bakgrunnsstoff
Bilete av Taylorbreen
A Long Term Ecological Research  som arbeider i Taylordalen. 
Satellittbilete av området

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Vassfjellet skisenter

Vassfjellet skisenter er eit alpinsenter som ligg i Trondheim kommune (tidlegare i Klæbu kommune) i Trøndelag, på austsida av Vassfjellet. Senteret ligg om lag 8 km sør for bygrensa til Trondheim.

Vassfjellet skisenter har 7 skiheisar, 12 nedfartar og ei total fallhøgd på 460 m. Her er også  kafé, utleige av ski, skiservice og skiskole. 

Alpinsenteret opna for første gong i 1984.
Sportsklubben Freidig kjøpte senteret og tok over drifta i 2018.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside

Skisenter i Noreg
Idrett i Trondheim
Klæbu
Skipingar i 1984
Aust-Himalaya

Aust-Himalaya ligg mellom det sentrale Nepal i vest og Myanmar i aust og dekkjer den søraustlege delen av Tibet i Kina, Sikkim, Nord-Bengal, Bhutan og Nordaust-India. Området har status som eit biologisk heiteflekk av Conservation International.

Det bur kring 700 millionar menneske under Aust-Himalaya.

Politisk inndeling
Aust-Himalaya kan delast in i fem åtskilte regionar: 
Nepalsk Himalaya (sentrale, austlege og sørlege Nepal)
Darjeeling Himalaya
Sikkim Himalaya
Bhutan Himalaya
Arunachal Himalaya

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eastern Himalaya» frå ,  den 21. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
 Eastern Himalayas – World Wildlife Fund projects

Biologiske heiteflekkar
Himalaya
Afrikamassivet

Afrikamassivet er ein geologisk region som omfatter høgdeområda i sentrale og vestlege delar av Afrika. I nord grensar Afrikamassivet til det afrikanske alpinsystemet og i aust til Det austafrikanske høglandet. 

Afrikamassivet består av eit oppbrote platålandskap. Langs kysten og i sørlege delar ligg fjellplatået kring 300-400 moh. Platået hever seg mot nord opp til 1000-2500 moh. Kamerunfjella langs grensen mellom Kamerun og Nigeria danner eit sklije mellom fjellplatået i sør og Josplatået i nord som ligger 1250 moh. Berggrunnen langs kysten består for det meste av mesozoiske og tertiære sedimentbergarter, medan platålandskapet består av granitt, gneis og krystallinsk skifer.

Kjelder
Askheim, Svein. (2010, 30. august). Afrikamassivet. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 fra http://snl.no/Afrikamassivet.

Fysiografiske regionar
Fjell i Afrika
Afrikansk geologi
Suomi-talo

Suomi-talo er eit informasjonssenter for Finland i Tromsø. Det vart opna 21. januar 2014 under Arctic Frontiers på Universitetet i Tromsø.

Suomi-talo blir drive av Business Oulu, eit næringslivssenter i Uleåborg, leiar er Jukka Olli, med støtte frå Uleåborg. Formålet er å formidle kontakt mellom norske og finske verksemder, og å hjelpe finske arbeidssøkarar i Nord-Noreg.

Bakgrunnsstoff 

 Business Oulu om opninga 

Tromsø kommune
Skipingar i 2014
Uleåborg
Det austafrikanske høglandet

Det austafrikanske høglandet er ei fjellkjede aust i Zimbabwe og ein av fire særskilde fysikografiske regionar i Afrika.

Fjella dannar den austlege grensa i Zimbabwe mot Mosambik og består av tre fjellgrupper
 Nyanga (i nord) med det høgaste fjellet i Zimbabwe, Mount Nyangani, det nest høgaste fossefallet i Afrika, Mutarazi Falls og Hondedalen som fører inn i Mosambik.
Bvumbafjella, sentralt plassert nær byen Mutare
Chimanimani i sør. 

Desse regionane er eit tynt folkesett høglandsområde dekt med frodige grassletter og skogar. 

Høglandet har eit kjøligare og våtare klima enn andre delar av Afrika med meir nedbør, lågt skydekke og mykje tåke og dogg skapt av fukta ført inn frå Indiahavet. Mange elvar spring ut i desse fjella, som dannar eit vasskilje mellom vassdraga til Zambezi og Save.

Den fysiografiske regionen består av Den austafrikanske rifta og abessinske fysiografiske provinsar, og er ein lde av den lange fjellrekkja som går langs Aust-Afrika og deler mykje av dei same plantene og dyrelivet som andre fjellområda aust på kontinentet.

Planteliv
Myke av området består av rullande, graskledde åsar, som gror til kvart år etter brannar som kan oppstå i den tørre tida av året. Somme dalar og austvendte fjellsider har område med tropisk regnskog, med høge trekroner, lianer og rik underskog. Det er større område med tørre skogar i høgda i område med god vasstilførsel og i tørrare fjellsider flekkar med miombo-skogar (Brachystegia spiciformis, Brachystegia tamarindoides og Uapaca kirkiana) og område med heier i høgareliggande område. Det finst flekkar med dei høge, evigrøne Mobola Plum Parinari curatellifolia nær byen Chipinge og på vestsida av Nyangafjella.

Dyreliv
Området har eit rikt dyreliv, som blå marekatt, kvithalsmarekatt, Myonycteris relicta (ein austafrikansk flygehund) og Rhampholeon marshalli (ein pygmekamelon). Mange av desse dyra finst i heile Aust-Afrika.

Høglanda har òg eit rikt fugleliv som trompeterhornfugl (Bycanistes bucinator), natalturako (Tauraco corythaix), purpurkroneturako (Tauraco porphyreolophus), parykkperlehøne (Guttera pucherani) og kronetoppørn (Stephanoaetus coronatus). Skogane er òg fulle av sommarfuglar og i underskogen finn ein forskjellige reptil som skinkar, gekkoar, øgler, froskar, padder og slangar.

Trugslar og bevaring
Fjellskogane er sårbare for nedhogging og grasmarkene er utsette for brannar. Regnskogane er utsette for nedhogging for at områda skal kunne nyttast til jordbruk. Det fuktige klimaet er ideelt for dyrking av te, kaffi og hardtre. Mykje av den originale vegetasjonen finst likevel enno, særleg i høgda der områda ikkje høver seg for jordbruk. Store område av høglanda er verna, mellom anna dei 171 km² store Chimanimani nasjonalpark og Nyanga nasjonalpark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eastern Highlands» frå ,  den 21. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Zimbabwe
Fjellkjeder i Mosambik
Fysiografiske regionar
Riftdalen
Afromontan sone
Afrotropis
Fjellsletter og krattland
Kvæfjordkake

Kvæfjordkake er ei kake laga av kakebotn med marengs, rom- eller vaniljekrem og mandlar. Ho blei kåra til norsk nasjonalkake i 2002 på radioprogrammet Nitimen. Kaka er også blitt kalla «verdas beste», marengsterte, «drømmen» og pinocchiokake.

Historie
Kvæfjordkaka blei vidareutvikla frå «kongekake», ei dansk oppskrift innkjøpt av kvæfjerdingen Hulda Ottestad til Café Alliance i Harstad. Kvæfjordkaka har mellom anna færre mandlar enn den opphavlege kaka. Kaka blei mellom anna kjend i Noreg gjennom oppskrifter i Norsk Ukeblad frå Brita Edland («Mor Hubro»).

Venneforening og hymne
Kvæfjordkake har ei eiga venneforeining, «Kvæfjordkakas venner», som jobber for å ta vare på kulturen rundt kaka og for å utvikla kulturbasert næring i distrikta.  

Ola Bremnes, som også kjem frå Kvæfjord, har skrive eit hymne til kaka, «Kvæfjordkaka».

Kjelder 

«Kongen av Kvæfjord» ved kvaefjordkaka.no
«Kvæfjordkake» (14. oktober 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 21. januar 2014.
Birgit Brøndbo, «Kvæfjord tar kaka» (09.07.03), VG

Denne artikkelen bygger på «Kvæfjordkake» frå ,  den 21. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
Oppskrift på kvæfjordkake  ved matnyttig.no
Kvæfjordkakas venner
Fra kongekake til nasjonalkake – historien om Kvæfjordkaka ved godt.no

Kake
Norsk mat
Kvæfjord kommune
Amguid

Amguid er eit meteorittkrater i Algerie.

Det er kring 500 til 530 meter i diameter, og kring 65 meter djupt og er estimert til å ha ein alder mindre enn 100 000 år, truleg frå pleistocen. Krateret er synleg på overflata. 

Krateret vart oppdaga av europearar i 1948, og den første vitskaplege skildringa vart gjort av Jean-Phillippe Lefranc i 1969.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amguid crater» frå ,  den 21. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Krater i Algerie
Krater frå pleistocen
Jernbanetorget i Oslo

Jernbanetorget er ein plass i sentrum av Oslo som ligg foran Sentralstasjonen og bygningen til den tidlegare Austbanestasjonen, som no er teke i bruk til anna føremål. Torget, som har nedgangar til Jernbanetorget T-banestasjon, er eit trafikknutepunkt for jarnbane, T-bane, trikk og buss. Namnet på torget vart vedteke i 1852.

Austbanestasjonen ligg med fasaden mot plassen kor Karl Johans gate startar på den andre sida av Fred Olsens gate, som skil plassen i to på langsida. Strandgata og Fred Olsens gate kommer inn parallelt frå sør og møtast foran Jernbanetorget nummer 2, før sistnemnde gate fortset og kryssar Biskop Gunnerus' gate, som avgrensar plassen mot nord.

Da Christiania blei grunnlagd i 1624 låg området der Jernbanetorget ligg under vatn og blei først fylt opp og bygd ut etter 1739.Plassen har gått gjennom store endringar både då jarnbanen opna og då Austbanestasjonen blei bygd fram mot 1854, og då T-banen kom på 1960-talet. På byrjinga av 2000-talet vart heile torget lagt om for å verte eit høvleg knutepunkt for kollektivtrafikk, med høve til grei omstiging mellom trikk, buss, T-bane og jarnbanetog. Alle trikkeliner mellom aust og vest i byen har no haldeplassar på Jarnbanetorget, merkte med bokstavar for å gjere det lettare å finne fram til rett haldeplass.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7
Torg i Oslo
Gater i Oslo
Oslo sentrum
Arganaformasjonen

Arganaformasjonen er ei sedimentlagrekke som vart avsett i siste delen av triastida i Marokko. Formasjonen er rik på fossil av vertebratar og av desse dinosaurar, som arganasaurus.

Kjelder
Askheim, Svein. (2009, 27. juli). Argana Formation. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/Argana_Formation.

Paleontologiske funn i Afrika
Marrakesh
Marokkansk geografi
Bouri-feltet

Bouri-feltet er eit olje- og gassfelt i blokk NC-41 i Middelhavet, 120 km utanfor kysten av Libya. 

Bourifeltet er det største oljefeltet i Middelhavet og inneheld to milliarder fat råolje og 71 000 milliarder kubikkmeter naturgass. Funnet vart gjort i 1976 på 2700 meters djupne i tertiær karbonat i Bou-formasjonen.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2012, 30. september). Bouri Olje Og Gassfelt. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/Bouri_olje-_og_gassfelt.

Oljefelt i Libya
Olje- og gassfelt i Middelhavet
Det arabisk-nubiske skjoldet

Det arabiske-nubiske skjoldet er ein kraton eller grunnfjellsplate som ligg blottlagt på kvar side av Raudehavet. Det strekkjer seg over områda til Israel, Jordan, Egypt, Saudi-Arabia, Sudan, Eritrea, Etiopia, Jemen og Somalia. Det arabisk-nubiske skjoldet grenser til Saharakratonet i vest, og begge desse grunnfjellsplatene høyrer til det afrikanske skjoldet og består av neoproterozoiske krystalline bergartar.

Kjelder
Askheim, Svein. (2009, 20. juni). Det arabiske-nubiske skjold. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/det_arabiske-nubiske_skjold.

Kraton
Etiopisk geologi
Platetektonikk
Saharakratonet

Saharakratonet er eit kraton eller ei grunnfjellsplate som dannar nordvestlege delen av det afrikanske skjoldet. Det består av middels- til høgmetamorfe gneisar og migmatittar og arkeiske og proterozoiske bergartarer med delar og intrusjonar av yngre bergarter i samband med tektonikk og vulkansk aktivitet.

Saharakratonet omfattar store delar av Nord-Afrika og dekker området mellom det arabisk-nubiske skjoldet i aust, Tuaregskjoldet i vest, Kongokratonet i sør og yngre bergartar i nord. Grunnfjellet er overlagra av yngre sediment.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2009, 1. mai). Saharakratonet. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/Saharakratonet.

Kraton
Afrikansk geologi
Sahara
Historisk geologi
Tuaregskjoldet

Tuaregskjoldet er ein kraton eller ei jordskorpeplater som ligg mellom det vestafrikanske kratonet og Saharakratonet i Nord-Afrika. Det har til tider høyrt til den vestlege delen av Saharakratonet, men har vore lausrive frå dette gjennom store delar av jordhistoria. Kratonet består av restar etter prekambriske fjellkjeder og skyvedekke. Plata inneheld både kontinental og marin jordskorpe og restar etter vulkanske øybogar. 

Det dekkjer delar av Algerie, Niger og Mali.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2013, 29. april). Tuaregskjoldet geologi. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/Tuaregskjoldet_geologi.

Afrikansk geologi
Sahara
Terran
Kongokratonet

Kongokratonet er eit kraton eller grunnfjellsområde som strekkjer seg over store sentrale og sørlege delar av Afrika. Kratonet dekker området frå Kasairegionen i Kongo, vidare inn i Sudan og Angola. Han finst i Gabon, Kamerun og Sør-Afrika, i tillegg til Zambia der det vert kalla Bangweulublokka. Kongokratonet vart danna for mellom 3,6 og to milliardar år sidan. Kongokratonet vart dekt av karbonat og skifrar ved slutten av prekambrium. Horisontar av glasiale bergarter markerer istider. Frå paleozoikum vart Kongobassenget danna slik vi kjenner det i dag.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2009, 28. april). Kongokratonet. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/Kongokratonet.

Kraton
Historiske kontinent
Afrikansk geologi
John Walter Gregory

John Walter Gregory () var ein britisk geolog og oppdagar. Han var president for Geological Society of London frå 1928 til 1930 og er kjent for bidraget sitt til glasiologi og til geografi og geologi i Australia og Aust-Afrika.

Gregoryrifta i Riftdalen er kalla opp etter han.

Kjelder
Askheim, Svein. (2009, 4. mai). John Walter Gregory. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/John_Walter_Gregory.

Presidentar i Geological Society of London
Engelske geologar
Engelske geografar
Døde av drukning
Australske geologar
Medlemmar av Royal Society
Jordskjelvet i Kivu i 2008

Jordskjelvet i Kivu i 2008 var eit jordskjelv som råka fleire land kring Dei store afrikanske sjøane kl. 0734 den 3. februar. Det målte 5,9 på momentmagnitudskalaen i følgje United States Geological Survey og varte kring 15 sekund. Episenteret låg 20 km nord for Bukavu ved Kivusjøen i Den demokratiske republikken Kongo.

Detaljar 
Minst 25 menneske omkom i Rwanda, og kring 200 vart alvorleg såra. Ti menneske omkom då ei kyrkje kollapsa i Rusizi-distriktet i Den vestlege provinsen i Rwanda, i følgje radio i Rwanda I Den demokratiske republiken Kongo vart minst fem stadfesta døde og 149 alvorleg skadde.

Jordskjelvet vart merka i Burundi, der det førte til straumbrot, og så langt borte som den kenyanske hovudstaden Nairobi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2008 Lake Kivu earthquake» frå ,  den 21. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 USGS Earthquake Hazards Program report

Kivu
Kivu
2008 i Rwanda
2008 i Den demokratiske repulikken Kongo
Kivu
Kivu
Kivusjøen
Sigurd Meidell

Sigurd Segelcke Meidell () var ein norsk journalist og forfattar, fødd i Bergen.

Meidell var utdanna innan jus, men arbeidde som journalist. I 1913 skipa han Avisernes Kristianiakontor i hovudstaden, og dreiv dette i lang tid. Då han kom i sekstiåra, byrja han å gje ut romanar under psvedonymet Arne Vaagen. Frå 1941 til -56 kom åtte forteljingar med motiv frå Vestlandet og vidare. Han vart rekna som ein flink forteljar, medan dei psykologiske skildringane stod noko tilbake. Meidell var mykje interessert i ættegransking og i kulturhistorie, og var aktiv for Hardanger historielag og Sunnhordlands folkemuseum.

Han er gravlagd i Oslo.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
 disnorge.no

Norske forfattarar
Norske journalistar
Folk frå Bergen
Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg

Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg omfattar nedlagde industrilokale og andre anlegg 
med stor historisk og arkitektonisk verdi. Det er eitt av dei ti bevaringsprogramma til Riksantikvaren, som har som mål å sette i stand  og ta vare på eit representativt utval anlegg knytte til landets viktigaste næringsvegar og som har vore vesentlig viktig for den lokale næringslivshistoria.

Prioriterte kulturminne
Riksantikvarens liste over prioriterte tekniske og industrielle kulturminne omfattar per 1. januar 2014 14 anlegg:
Atlungstad Brenneri
Fetsund Lenser
Folldal Gruver
Haldenkanalen
Kistefos Træsliberi
Klevfos Cellulose- & Papirfabrikk
Neptun sildeoljefabrikk
Næs Jernverksmuseum
Odda Smelteverk
Rjukanbanen
Salhus Tricotagefabrik
Sjølingstad Uldvarefabrik
Spillum Dampsag & Høvleri
Tyssedal kraftanlegg

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tekniske og industrielle kulturminner i Norge» frå ,  den 21. januar 2014, revisjon 12809057

Bakgrunnsstoff
Bevaringsprogrammet for tekniske og industrielle kulturminner hos Riksantikvaren
Miljøstatus i Norge: Tekniske og industrielle kulturminner
Lasse Trædal

Lasse Torkelsson Trædal () var ein norsk gardbrukar, skulemann og politikar frå Lavik i Sogn. Han var stortingsrepresentant for Venstre perioden 1900-03 og frå 1910 til 1918. Trædal var ein av dei leiande innanfor norskdomsrørsla, kjend som ein ihuga målmann og framifrå folketalar.

Liv og gjerning
Trædal var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han Stord seminar, der han tok eksamen i 1878. Dei neste åra levde han eit omskifteleg liv. Han heldt folkehøgskulekurs i Brekke i Sogn og i Drangedal i Telemark, medan han vinteren 1879/80 gjekk Askov folkehøyskole i Danmark. Frå 1881 vikarierte han som lærar og kyrkjesongar i Eid i Nordfjord. Medan han budde på Eid, var han med å stifte amtet sitt folkevæpningssamlag, og var formann for dette frå 1882 til han flytta ut av amtet. Han var deretter i kort tid lærar ved ein privatdriven landbruks- og folkehøgskule i Akershus amt. I vel fire år, 1884-88, var han styrar ved Alvheim folkehøgskule i Smaalenene. Deretter dreiv han folkehøgskule på Oppdal i eitt år og i Ulvik i to år.

I 1891 tok Trædal over farsgarden i Lavik, og dreiv denne til han døydde. Han var medlem av heradsstyret i Lavik frå 1894, ordførar frå 1905 til 1913. Trædal var styreformann i Nordre Bergenhus Amts Dampskibe 1895-97, og sidan revisor for reiarlaget.

Trædal vart vald inn på Stortinget i 1900, som andre-representant for Nordre Bergenhus og partiet Venstre. På Tinget var han medlem av protokollkomiteen. Etter å ha vore ute av Stortinget i to periodar, var han valkrinsen Ytre Sogn sin representant i tre samanhengande treårsbolkar, 1910-18. I 1910 måtte han elles gjennom nytt val før han kunne møte 28. februar, ettersom det fyrste valet vart forkasta. Han var medlem av kontrollkomiteen frå 15. april 1910. Tingperiodane 1913-15 og 1916-18 var han nestformann i kyrkjekomiteen.

På Stortinget kjempa Trædal for folkedanning og demokratisering av skulestellet. Særleg stod han i fremste rekke, saman med Aasulv Bryggesaa og Olav Andreas Eftestøl, då offentlege landsgymnas vart etablert i åra frå 1916. I debatten om landsgymnas hevda Trædal at ein ville få «eit embetstand, som kjenner landsens tankegang, som fraa fyrst av hev liva landsens liv, og difor kan hjelpa til, at det kann verta større og rikare», embetsmenn «runnet av sama rot, som det folk dei skal arbeida med er runne av». Slik kunne vi bli «eit folk», «kjenna oss som eitt, embetsmann, byborgar og bonde».

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar

Bakgrunnsstoff
 sf.fylkesleksikon 
 lokalhistriewiki

Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Nordre Bergenhus amt
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Målfolk
Folk frå Høyanger
Øystein Ekroll

Øystein Ekroll () er ein norsk arkeolog og forskar. Han har magistergrad i nordisk mellomalderarkeologi ved Universitetet i Bergen frå 1986. I dag er han førsteamanuensis ved Nidaros Domkirkes Restaureringsarbeider, der han har arbeidt sidan 1992.

Ekroll er spesialist på bygningsarkeologi, og har arbeidt med konservering av steinbygg og ruinar i heile landet, mellom anna mellomalderruinane i Gamlebyen i Oslo. Han medverka til oppbygging av museet i Erkebispegården i Trondheim (opna 1997). Ekroll har delteke i ved ei rad utgravingar i Noreg og Hellas, og har publisert artiklar og bøker om bygningshistorie i mellomalderen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff  

Norske arkeologar
Folk frå Sande i Møre og Romsdal
Valdres alpinsenter

Valdres alpinsenter er eit skisenter som ligg i Aurdal i Nord-Aurdal kommune i Valdres. Anlegget har 4 skiheisar, 11 preparerte nedfartar med ulik vanskegrad, terrengpark, barneanlegg og gode moglegheiter for køyring off-piste. Ved anlegget blir det stundom arrangert konkurransar i alpint og telemark.

Skiområdet ved skisenteret strekker seg frå 700 til 1060 moh. Barneområdet har to barneheisar, eitt tallerkentrekk og eitt betletrekk. Ved innkøyrselen og parkeringsplassen er det skikro og utleige av ski. Valdres alpinsenter opna for fyrste gong i 1985.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside

Idrett i Nord-Aurdal
Skisenter i Noreg
Skipingar i 1985
Kongsseteren

Kongsseteren er ein stor tømmervilla på Voksenkollen i Oslo. Han er kongefamilien sin private eigedom og vart gjeven i gåve frå det norske folket til Kong Haakon og dronning Maud då kongeparet vart krona i 1906. 

Gåva vart finansiert ved ei innsamlingsaksjon og stod ferdig i 1911. Bygningen er teikna av arkitekt Kristian Biong, som vann ein utlyst arkitektkonkurranse med sitt prosjekt «Slot over Slot».

Eigedomen vert i hovudsak nytta om vinteren, og kongefamilien feirar gjerne jul her.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7

Byggverk i Oslo
Bydel Vestre Aker
Kulturminne i Oslo
Det norske kongehuset
Kongebustader
Tedrowbreen

Tedrowbreen er ein sidebre som flyt nord og ut i Ferrarbreen langs vestsida av Table Mountain i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John C.F. Tedrow i US Antarctic Research Program (USARP) som var prosjektleiar for jordsmonnsstudiar og som arbeidde ved McMurdo-basen i 1961-62.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Telemeterbreen

Telemeterbreen er ein liten isbre som ligg 1,5 km sørvest for Firemanbreen vest i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis. Namnet er eit av fleire i området som er knytt til landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board (NZGB). Eit telemeter er eit instrument nytta til å finne avstandar.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Toccibreen

Toccibreen er ein bratt sidebre som stig ned frå Mount Lozen og ut i nordsida av Tuckerbreen i Admiralty Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joseph J. Tocci II i US Navy som var flyfotograf ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast