alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ole Lützow-Holm

Ole Arntzen Lützow-Holm () var ein norsk lærar, prest og stortingsmann frå Risør. Han var medlem av Høgre. Peter Holm var far hans.

Lützow-Holm vart student frå Aars og Voss skole i Kristiania i 1871 og cand. theol. i 1878. Han var lærar ved middelskulen på Kongsvinger 1875-76 og ved privatskular i Kristiania 1879-80. Tida 1880-92 var han sokneprest i Nesseby, 1892-1910 i Risør. Frå 1911 til -26 var han prest ved Akershus landsfengsel og ved «Landsfengslet for kvinner», dessutan var han kasserar for «Akershus stifts geistlege enkekasse». Han arbeidde mykje med misjonsarbeid for omstreifarar.

I Nesseby var han 1881-92 varaordførar og skulestyreformann, medan han i Risør var medlem av heradsstyret 1893-1910 og skulestyreformann 1894-1910.

Lützow-Holm representerte Finmarkens amt på Stortinget frå 1886 til 1894. Han var medlem av jarnbanekomiteen 1886-88 og av vegkomiteen 1889-94. Tida 1898-1903 var han Risør sin representant på Stortinget, heile tida medlem av budsjettkomiteen. Dessutan var han medlem av valkomiteen 1898 og 1900-03. I 1903 var han med i deputasjonen som Stortinget sende til opninga av Ofotbanen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Risør
Tussa Nett AS

Tussa Nett er eit tidlegare norsk føretak skipa i 1996 og fusjonert med Tafjord Kraftnett til Mørenett 1. januar 2014.

Det eigde og dreiv eit energiforsyningsnett med om lag 3 400 km linjer og kablar, 1 462 nettstasjonar og 19 transformatorstasjonar. Selskapet hadde konsesjon i kommunane Hornindal, Volda, Ørsta, Vanylven, Sande, Herøy, Ulstein og Hareid. Regionalnettet dekte i tillegg kommunane Sykkylven og Stranda. Tussa Nett hadde om lag 27 578 kundar i distribusjonsnettet. 

Tussa Nett var organisert i seksjonar med ansvar for nettforvalting, drift, vedlikehald, utbygging, entreprenørtenester og tenester som mellom anna måling, avrekning, nettinformasjon og nettovervaking. Tussa Nett hadde 115 tilsette per 31.12.2010. Tussa Nett hadde hovudkontor i Dragsund i Herøy kommune, og avdelingar i Hornindal, Fiskåbygd og Hovden. 

Tussa Nett vart utskilt som eige selskap i Tussakonsernet for å ivareta oppgåver knytte til nettmonopolet. Samstundes hadde selskapet fokus på å utvikle nye og framtidsretta engasjement, tufta på eigen kjernekompetanse rundt infrastruktur og energi. Tussa Nett dreiv òg med breibandsutbygging, lysanlegg, kraftstasjonsutbygging, høgspentinstallasjonar, overvaking- og verdisikring og klima- og energirådgjeving. Selskapet satsa også på installasjon, og eigde 100 % av aksjane i selskapa Ose & Aarseth AS i Ørsta og Rud Elektro AS i Ulsteinvik. I tillegg tilbaud det installasjonstenester i Hornindal og Vanylven med eigne tilsette i Tussa Nett.

Kjelder

Tussanett 

Tussa
Skipingar i 1996
Nedleggingar i 2013
Ose & Aarseth AS

Ose & Aarseth er ein elektroentreprenør på om lag 40 tilsette, som tilbyd tenester innan installasjon, automasjon, tele og data. Firmaet vart etablert i 1950, og vart i 2004 eit heileigd dotterselskap til Tussakonsernet. Ose & Aarseth har kontor i Ørsta.

Kjelder 
 Tussa
 Ose & Aarseth

Næringsliv i Ørsta
Tussa
Vartdal kraftverk

Vartdal kraftverk ligg på Vartdal i Ørsta kommune. Utbygginga omfattar utnyttinga av Risaskarfallet. Vartdal kraftverk har ei fallhøgd på 392 m og har i dag ein normalkapasitet på 3,5 GWh pr. år. Vatnet kjem frå Risaskarvatnet, Litlevatnet og Svartevatna. Nedslagsfeltet er 4,4 km².

Dei første planane om kraftverk på Vartdal kom opp i 1911. I 1918 gjorde kommunestyret det første vedtaket om utbygging av Risaskarelva. Endeleg vedtak vart gjort 26. mars 1932. Bygging av verket tok året etter. Dei dårlege økonomiske tidene på 1920-talet, var ein av dei viktigaste grunnane til utsetjinga. Samstundes som verket vart bygd, vart det oppsett linjenett. Det vart strekt linjer til Nøre Vartdal og Barstadvik. 

Det vart sett spenning på linjenettet 8. september 1934. Verket ytte 405 kW (550 hk). Driftsspenninga var 10 000 volt. Heile anlegget kosta 130 000 kroner. Av dette kosta sjølve verket 90 000 kroner. Det var utført meir enn 20 000 timar frivillig arbeid. Desse timane vart betalt med reduksjon i energiprisen i ettertid. Dei første åra var energiprisen 100 kroner for ein kilowatt i eit år (11,4 øre per kWh).

I samband med kommunesamanslåinga mellom Vartdal kommune og Ørsta kommune 1. januar 1964, vart Vartdal kommunale kraftverk ei avdeling under Ørsta kommunale elektrisitetsverk, som då vart eigar av Vartdal kraftverk. Kraftverket vart skadd av brann i 1973, og var ute av drift til 1977. Då hadde Sørumsand Verksted AS leigd verket og sett det i stand. I 1981 overtok Ørsta Energiverk på ny kraftstverket.

Kjelder 
 Tussa
 Norges vassdrags- og energidirektorat

Kraftverk i Ørsta
Tussa
Kraftverk skipa i 1934
1934 i Noreg
Rud Elektro AS

Rud Elektro vart etablert i 1991, og vart eit heileigd dotterselskap av Tussa i 2009. Rud Elektro har om lag 30 tilsette, og leverer elektrotekniske installasjonar til bustader, maritime anlegg og industri- og næringsbygg. Rud Elektro leverer også ulike svakstrauminstallasjonar, og driv service og vedlikehald av eksisterande anlegg. Rud Elektro har kontor i Ulsteinvik.

Kjelder 
 Tussa
 Rud Elektro

Næringsliv i Ørsta
Tussa
Fallhøgd

Fallhøgde er den loddrette avstanden (høgdeskilnaden) mellom vassnivået i inntak og avløp for eit vasskraftverk.

Dei kraftverka med høgst fallhøgde som vi finn i Noreg er på over 1000 meter.

 Jostedal Kraftverk (1186 m)
 Lang-Sima Kraftverk (1158 m)
 Nytt Tyin Kraftverk (1050 m)
 Sy-Sima Kraftverk (905 m)
 Nye Bjølvo kraftverk (880 m)
 Mauranger kraftverk (855 m)
 Tysso 2 (735 m)
 Austerkrokfossen (256 m)
 Søre Mardalsfossen (250 m)
 Storhoggfossen (210 m)
 Glutrefossen (171 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fallhøyde» frå ,  den 24. mai 2011.  

Vassenergi
Terje Aarset

Terje Inge Aarset () er ein norsk filolog som er professor i norsk språk ved Høgskulen i Volda.

Aarset er fødd i Årsetdalen på Vartdal i Ørsta kommune. Han tok examen artium i Volda i 1966, og lærareksamen på same stad i 1968. Han tok hovudfag i nordisk på Universitetet i Trondheim i 1974, og han har også universitetsutdanning i tysk. I 2009 gav han ut praktverket Den nynorske songskatten, som av lesarane til Dag og Tid vart kåra til årets nynorskbok same året.

Terje Aarset har teke initiativet til å gi ut fleire eldre bøker på nytt. Han har mellom anna vore medredaktør til nyutgåver av skrifter av Ivar Aasen. Han har skrive bibliografiar og samla bakgrunnsstoff til biografiar og diktsamlingar av andre forfattarar. Han skriv og artiklar i aviser, særleg om forfattarar, dikt og songar.

Bibliografi

Utgjeve åleine 
 Den nynorske songskatten (2009)

Saman med andre 
 Ivar Aasen: Ordbok over det norske Folkesprog. Ny utgåve saman med Kristoffer Kruken (2000)

Bibliografiar og opplysningar 
 Steinar Buset: Eg ser ei dagrand-. Dikt og prosa i utval. (1980) Bibliografi s. 55-62
 Arnt Eikremsvik: Det høyrest sus av vengjeslag''. (198) Redigert saman med Heidi Eikremsvik. Bibliografi, ordforklaring med meir s. 75-88

Bakgrunnsstoff
	

Norske filologar
Folk frå Ørsta
Professorar ved Høgskulen i Volda
Stortingsrepresentantar 1889-1891

Stortingsrepresentantar 1889-1891 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1889 til 1891. Stortinget hadde totalt 114 representantar, fordelt med 49 til Høgre, 37 til Venstre, 24 til Det Moderate Venstre. Fire representantar manglar partitlknyting.

Landkrinsar

Smaalenenes Amt

Akershus Amt

Hedemarkens Amt

Kristians Amt

Buskerud Amt

Jarlsberg og Larviks amt

Bratsberg Amt

Nedenes amt

Lister og Mandal amt

Stavanger amt

Søndre Bergenhus Amt

Nordre Bergenhus Amt

Romsdals Amt

Søndre Trondhjems Amt

Nordre Trondhjems Amt

Nordlands Amt

Tromsø Amt

Finmarkens Amt

Bykrinsar

Fredrikshald

Sarpsborg

Fredrikstad

Moss og Drøbak

Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger

Lillehammer, Hamar og Gjøvik

Drammen

Kongsberg

Holmestrand

Tønsberg

Larvik og Sandefjord

Brevik

Porsgrund

Skien

Kragerø

Østerrisør

Arendal og Grimstad

Kristiansand

Flekkefjord

Stavanger og Haugesund

Bergen

Aalesund og Molde

Kristiansund

Trondhjem og Levanger

Tromsø og Bodø

Hammerfest, Vardø og Vadsø

Bakgrunnsstoff
Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste
 
Stortingsrepresentantar etter periode
Lister over Stortingsrepresentantar etter periode
Karl Enger

Karl Albert Enger () var ein norsk embetsmann og stortingmann frå Kristiania. Han var medlem av Høgre.

Enger var son til ein urmakar. Sjølv vart han student i 1856 og cand. jur. i 1863. Frå 1864 var han assistent og fullmektig ved Christiania Politikammer. Han var politimeister i Tromsø 1873-81 og byfut i Porsgrunn frå 1881 til -95. Sidan var han sorenskrivar i Follo.

Enger var medlem av bystyret i Tromsø 1875-81, og ordførar i Drøbak. Perioden 1889-91 representerte han Porsgrunn på Stortinget. Han var medlem av gasje- og pensjonskomiteen, frå 10. mars 1890 var han også medlem av Lagtinget.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Politikarar frå Oslo
Solvogna frå Trundholm

Solvogna frå Trundholm (dansk Solvognen) er den arkeologiske nemninga på ein bronseskulptur frå bronsealderen av ein hest som dreg ei vertikal skive som symboliserer sola, montert på seks hjul for å kunne dragast på eit vis som illuderer solas ferd gjennom døgeret. Vogna er tidfesta til om lag 1400 før Kr., og vert tolka som ein gjenstand som har vore nytta i ei eller anna form for religiøs kult.

Vogna er eit myrfunn frå myra Trundholm Mose i Odsherred kommune i Nordvest-Sjælland, og ein reknar med at ho har vorte lagt i myra som eit offer til maktene. Vogna vart funne 7. september 1902, då Trundholm Mose vart pløgd for fyrste gong for oppdyrking. Finnaren, Frederik Willumsen, tok vogna med seg heim i den trua at dette berre var eit gamalt leiketøy, som han deretter gav til sonen sin. I 1998 vart fleire fragment av dei seks skadde hjula på vogna funne på same staden i myra ved hjelp av metalldetektor.

Solskiva og hesten er støypte og hole inni, og det er festa ringar til både hesten og solskiva som ein reknar med at det har vore drege snorer gjennom. Den elegante spiralornamentikken som pryder solskiva vitnar om at vogna er av nordiske opphav. Stilen med dei kompliserte spiralane kan samanliknast med funn frå Nord-Sjælland av beltesmykke for kvinner, som til dømes ei belteplate frå Langstrup, og ein har difor grunn til å tru at Solvogna er laga i det distriktet ho vart funne i.

Saman med helleristingsmotiv og bilete på barberknivar av bronse frå bronsealderen, gjer solvogna det klart at sola stod sentralt i mytologien og kulten i denne tida. Sola på solvogna har ei side som er dekt med gull og ei side utan gull. Då den gylte sida er synleg når ein køyrer vogna i solas retning frå venstre mot høgre, kan ein rekne med at denne sida markerer solas ferd over himmelen om dagen. Den andre sida, som vert synleg om vogna køyrast frå høgre mot venstre, er den mørke nattsida av sola, og retninga frå høgre mot venstre markerer solas ferd under jorda om natta fram til staden kvar ho skal stå opp att neste morgon. Slik kan vogna køyrast fram og attende for å illustrere den ferda sola gjer i eit døger.

Solvogna er det einaste funnet i sitt slag, men ein reknar med at det har vore fleire slike vogner i bruk. Fragment av ei gylt solskive som er funne i ein gravhaug i Jægersborg Hegn, Nord-Sjælland, er kan hende solskiva frå ei solvogn?

Kulturkanonen 
Solvogna er teken opp i Danmarks kulturkanon under kategorien biletkunst.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Solvogna på nettsida til Nationalmuseet i Danmark.

Bronsealderen
Arkeologiske funn i Danmark
Den danske kulturkanonen
Nationalmuseet
Landbruksregisteret

Landbruksregisteret er eit  norsk register som gir informasjon om ressursgrunnlag, lokalisering og eigartilhøve på landbrukseigedommane i Noreg. 
Registeret er eit kunderegister for Landbruksdirektoratet. Tidlegare vart det forvalta av Statens landbruksforvalting.

Landbruksregisteret vart oppretta i 1990. Frå januar 2000 fekk Statens landbruksforvalting ansvaret for landbruksregisteret. Det byggjer på eldre register som matrikkelen av 1886 og jordregisteret som vart ført av «Jorddirektoratets avdeling for jordregistrering» frå 1959. 

Registeret vert hovudsakleg oppdatert frå Brønnøysundregistera, Statens kartverk og Skattedirektoratet.

Kjelder

Landbruksregisteret (daud lenkje)
Jordregisteret (daud lenkje)

Norsk landbruk
Offentlege register
Omajademoskeen

Omajademoskeen eller Den store moskeen i Damaskus er ein moské som stod ferdig i 715. Han er ein av dei største og eldste moskeane i verda, og er rekna blant dei heilagaste bygningane i islam. I moskeen finst grava til sultanen Saladin og relikviar av Johannes døyparen.

Moskeen blei reist av omajadeherskarar etter at dei grunnla kalifatet sitt med hovudsete i Damaskus. Omajademoskeen er bygd på staden der det tidlegare stod ei kristen Johanneskyrkje, reist av keisar Theodosius og sonen hans på 300-talet. Kyrkja igjen blei bygd på tomta etter eit gammalt tempel til Jupiter og før det den semittiske guden Hadad. 

I 2003 blei Omajademoskeen og området rundt renovert. 15. mars 2011 blei moskeen åstad for den første større protesten mot Assad-regimet i Syria då 40-50 vitjande ropte demokrati-slagord utanfor moskeområdet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Umayyadmoskén» frå ,  den 24. mai 2011.  
 Denne artikkelen bygger på «Umayyad Mosque» frå ,  den 24. mai 2011.

Bakgrunnsstoff 

Omajade-ariktektur
Moskéar i Damaskus
Moskear frå 700-talet
Mausoleum i Syria
Bibliotek i Syria
Turistmål i Syria
Islamske heilage stader
Fylkesveg 7002

Fylkesveg 7002 går mellom Breide og Steinkjer i Snåsa kommune. Vegen er 14,3 km lang

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 322 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Breide
 Endepunkt Steinkjer i Snåsa

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Snåsa
Fylkesveg 7008

Fylkesveg 7008 går mellom Surdalen og Leira bru i Snåsa kommune. Vegen er 5,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 326 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Surdalen
  Leira bru

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Snåsa
Fylkesveg 7010

Fylkesveg 7010 går mellom Skjelbred og Ågård i Lierne kommune. Vegen er 3,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 341 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Skjelbred
 Endepunkt Ågård

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Lierne
Fylkesveg 7014

Fylkesveg 7014 går mellom Vollheim og Ingjelsvatnet i Lierne kommune. Vegen er 10,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 345 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Vollheim
 Endepunkt Ingjelsvatnet

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Lierne
Fylkesveg 7016

Fylkesveg 7016 går mellom Røyrvik i Røyrvik kommune og Seterhaug i Lierne kommune. Vegen er 34,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 346 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Røyrvik,  til riksgrensa ved Vallervatn (23,8 km) →  Gäddede (Sverige)

 Limingen
  Seterhaug

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Lierne
Vegar i Røyrvik
Fylkesveg 346

Fylkesveg 346 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 346 i Hedmark
Fylkesveg 346 i Hordaland
Fylkesveg 346 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 346 i Oppland

Fylkesvegfleirtyding

nb:Fylkesvei 346 (andre betydninger)
Fylkesveg 7018

Fylkesveg 7018 går mellom Jule og Berglia i Lierne kommune. Vegen er 14,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 348 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Jule
 Endepunkt Berglia

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Lierne
Fylkesveg 7022

Fylkesveg 7022 går mellom Hovd og Namsvatn i Røyrvik kommune. Vegen er 13,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 361 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Hovd
 Endepunkt Namsvatn

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Røyrvik
Grong Gruber

Grong Gruber A/S er eit tidlegare norsk gruveselskap skipa i 1969 av Elkem, Sulitjelma Gruber, A/S Sydvaranger og Årdal og Sunndal Verk. Det opna i 1972 drifta på Joma-førekomsten i Røyrvik i Nord-Trøndelag med produksjon av kopar- og sinkkonsentrat basert på svovelkismalm. Same type malm vart frå 1993 også produsert frå den nærliggjande Gjersvik-førekomsten. Geologisk høyrer førekomstane til gruppa av kaledonske kismalmar. Grong Gruber vart i 1987 innlemma i Norsulfid A/S, eigd av finske Outokumpu, som vart lagt ned i 1998. Totalproduksjonen var på kring 11 millionar tonn råmalm som gav om lag 150 000 tonn kopar og 125 000 tonn sink i konsentrat; svovelkisen vart ikkje gjort bruk av. Utskipinga var over Namsos.

Allereie i 1912 vart eit tidlegare selskap, A/S Grong Gruber, oppretta for å utnytte svovelkisforekomstene i Joma, som vart oppdaga i 1911. Drifta vart i 1918 teken over av Staten, og selskapet skifta i 1957 namn til A/S Joma Bergverk, og vart lagt ned i 1969.

Sjå òg 
 Grongfeltet

Kjelder 

Tidlegare norske føretak
Bergverk i Noreg
Røyrvik kommune
Næringsliv i Trøndelag
Føretak skipa i 1912
Føretak nedlagde i 1998
Geologi i Trøndelag
Historie i Trøndelag
Grongfeltet

Grongfeltet er eit område med bergverksverksemd på kisførekomstar (kopar og sink) i kommunane Røyrvik og Namsskogan i Nord-Trøndelag. Gruvedrifta femner Grong Gruber i Joma (lagt ned i 1998), Skorovas Gruber (lagt ned i 1984) i tillegg til fleire mindre førekomstar som Gjersvik, Skiftesmyr, Kirma og Finnbur. Gjennom eit tillegg til bergverksloven hadde Staten 1918–75 einerett til alle førekomstar i Grongfeltet innanfor eit 80 km langt og 20 km breitt område.

Sjå òg 
 Grong Gruber

Kjelder 

Geografi i Grong
Geologiske felt i Noreg
Geologi i Trøndelag
Fylkesveg 7028

Fylkesveg 7028 går mellom Namsskogan og Finnvollan i Namsskogan kommune. Vegen er 6,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 374 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Namsskogan
  Nordlandsbanen
  Finnvollan

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Namsskogan
Fylkesveg 374

Fylkesveg 374 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 374 i Hordaland
Fylkesveg 374 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 374 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 7032

Fylkesveg 7032 går mellom Medjå og Dun bru i Grong kommune. Vegen er 1,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 392 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Medjå
  Dunabrua (ca. 60 m)
  Dun bru

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Grong
Fylkesveg 7034

Fylkesveg 7034 går mellom Vie og Valskrå i Grong kommune. Vegen er 1,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 395 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Vie
 Arm til  Vie (39 m)
  Skottleiken bru (100 m)
  Valskrå

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Grong
Fylkesveg 7036

Fylkesveg 7036 går mellom Gartland og Elstad bru i Grong kommune. Vegen er 1,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 397 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt 

  Gartland
 Kommunal veg frå Elstad bru til Elstad (1,2 km)

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Grong
Fylkesveg 397

Fylkesveg 397 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 397 i Hordaland
Fylkesveg 397 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 397 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 397 i Oppland

Fylkesvegfleirtyding
Impossible Remixes

Impossible Remixes er eit remixalbum av den australske songaren Kylie Minogue, gjeve ut av Mushroom Records den 10. august 1998 i Australia. Albumet inneheld remixar av songar frå Minogues sjette studioalbum Impossible Princess (1997). I motsetnad til remixalbumet Mixes (1998) inneheld Impossible Remixes ein remix av «Breathe» som ikkje er med på den britiske utgjevinga.

Sporliste 
CD 1
«Too Far» (Brothers in Rhythm Mix) – 10:21
«Breathe» (TNT Club Mix) – 6:45
«Did It Again» (Trouser Enthusiasts' Goddess of Contortion Mix) – 10:22
«Breathe» (Tee's Freeze Mix) – 6:59
«Some Kind of Bliss» (Quivver Mix) – 8:39

CD 2
«Too Far» (Junior Vasquez Mix) – 11:44
«Did It Again» (Razor n Go Mix) – 11:21
«Breathe» (Sash! Club Mix) – 5:20
«Too Far» (Brothers in Rhythm Dub Mix) – 8:31
«Breathe» (Nalin & Kane Mix) – 10:11

Bakgrunnsstoff 
Impossible Remixes på Allmusic

Kylie Minogue-album
Musikkalbum frå 1998
Artist Collection av Kylie Minogue

Artist Collection er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue. Det vart utgjeve av BMG International den 20. september 2004 i Storbritannia. Albumet inneheld songar frå Kylie Minogue (1994) og Impossible Princess (1997), og dessutan sjeldne songar og B-sider. Albumet vart òg utgjeve på DVD.

Sporliste

DVD-utgjeving 
«Where Is the Feeling?» (Musikkvideo)
«Confide in Me» (Musikkvideo)
«Put Yourself in My Place» (Musikkvideo)
«Did It Again» (Musikkvideo)
«Some Kind of Bliss» (Musikkvideo)
«Breathe» (Musikkvideo)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Den offisielle heimeside for Kylie Minogue

Kylie Minogue-album
Musikkvideoar og DVD-ar av Kylie Minogue
Samlealbum frå 2004
Filip av Orléans

Filip av Orléans () var ein fransk prins som var son av Filip av Frankrike, hertug av Orléans, Monsieur og nevø av Ludvig XIV. Han virka som regent for Ludvig XV i tida då Ludvig var mindreårig frå 1715 til 1723.

Filip gifta seg med kusina si Françoise Marie de Bourbon, Mademoiselle de Blois 9. januar 1692. Ho var dotter av Ludvig XIV og Madame de Montespan og den yngste legitime dottera (légitimée de France) til Ludvig. Filip og Françoise-Marie fekk åtte barn.

Han vart ofte historisk omtalt som le Régent.

Barn 
Ektefødde
Marie Isabella d'Orléans (17. desember 1693-17. oktober 1694), døydde som barn
Marie Louise Élisabeth d'Orléans (20. august 1695-21. juli 1719). Gift med Charles av Frankrike, hertug av Berry, hadde ingen barn som vaks opp.
Louise Adélaïde d'Orléans (13. august 1698-10. februar 1743). Døydde ugift som abedisse av Chelles.
Charlotte Aglaé d'Orléans (20. oktober 1700-19. januar 1761). Gift med Francesco III d'Este, hertug av Modena, hadde barn som vaks opp.
Louis d'Orléans, hertug av Orléans (4. august 1703-4. februar 1752). Gift med markgrevinne Johanna av Baden-Baden, hadde barn som vaks opp.
Louise Élisabeth d'Orléans (11. desember 1709-16. juni 1742). Gift med Ludvig I av Spania, hadde ingen barn som vaks opp.
Philippine Élisabeth d'Orléans (18. desember 1714-21. mai 1734). Trulova med infante Carlos av Spania, hadde ingen barn som vaks opp.
Louise Diane d'Orléans (27. juni 1716-26. september 1736). Gift med  Louis François de Bourbon, hadde barn som vaks opp.

Uektefødde
Philippe fekk fleire barn utanfor ekteskap. Han vedkjende seg fire av dei:

Med Léonore N, portier ved Palais-Royal:
N, bâtarde d'Orléans (fødd ca. 1688), gift med Henri de Charency
Med Florence Pellegrin, kalla la Florence, dansar ved Operaen:
Charles de Saint-Albin, kalla l'Abbé d'Orléans, erkebiskop av Cambrai, legitimert i 1706 (1698-1764)
Med Marie-Louise Madeleine Victorine Le Bel de La Bussière, kalla comtesse d'Argenton, madame d'Argenton eller mademoiselle de Séry (1684–1748), adelskvinne som var hoffdame for hertugmpora av Orléans, dotter av Daniel Le Bel de La Bussière og kona Anne de Masparant:
Jean Philippe, kalla le Chevalier d'Orléans (28. august 1702-16. juni 1748)
Med Christine Antoinette Charlotte Desmares]] (1682–1753), skodespelar (tragedienne) ved Théâtre-Français som blei måla av  Jean-Baptiste Santerre, dotter av skodespelarane Nicolas Desmares og Anne d'Ennebault:
Philippe Angélique de Froissy (1702–15. oktober 1785)

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Philippe II, Duke of Orléans» frå ,  den 14. november 2016.  
 

Huset Orléans
Folk frå Saint-Cloud
Orleans, Philip II, duc d'
Franske fyrstar
Hertugar av Valois
Hertugar av Chartres
Hertugar av Orléans
Hertugar av Nemours
Hertugar av Montpensier
Ordenen av det gylne skinnet
Den Heilage Ande-ordenen