alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Steve Jordan

Stephen «Steve» Jordan () er ein amerikansk multi-instrumentalist, låtskrivar, kapellmeister og vinnar av Grammy-prisen, som har vorte kjend som produsent frå Bronx i New York City. Jordan har i tillegg gjeve ut eit opplæringsprogram for trommeslagarar kalla The Groove is Here.

Han er mest kjend som trommeslagar og har spelt i mange band, hovudsakleg som studiomusikar. Han har vore medlem, låtskrivar og medprodusent i Keith Richards and the X-pensive Winos og John Mayor Trio. Han har turnert med Eric Clapton.

Diskografi

med The Blues Brothers
 Briefcase Full of Blues, 1978
 Made in America, 1980
 Best of the Blues Brothers, 1981
 Dancin' Wid Da Blues Brothers, 1983
 Everybody Needs the Blues Brothers, 1988
 The Definitive Collection, 1992
 The Very Best of The Blues Brothers, 1995
 The Blues Brothers Complete, 2000
 The Essentials, 2003

Som sidemann
med Patti Austin
Havana Candy (CTI, 1977)
med Don Pullen
Montreux Concert (Atlantic, 1977)
med Booker T. & the M.G.'s
That's The Way It Should Be (Columbia, Acadia 1994)
med Cat Stevens
Back to Earth (A&M, Island)
med Keith Richards
Talk Is Cheap (Virgin, 1988)
Main Offender (Virgin, 1992)
med Neil Young
Landing on Water (Geffen, 1986)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steve Jordan» frå ,  den 12. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

www.stevejordan.net

Afroamerikanske musikarar
Folk frå New York City
Musikarar frå New York
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Afroamerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske studiomusikarar
The World's Most Dangerous Band-medlemmar
The Blues Brothers-medlemmar
Booker T. & the M.G.'s-medlemmar
USA-amerikanske funktrommeslagarar
USA-amerikanske rhythm and blues-trommeslagarar
USA-amerikanske jazztrommeslagarar
USA-amerikanske soultrommeslagarar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske plateprodusentar
Grammy-vinnarar
Land (fleirtyding)

Land kan visa til:

 Eit landområde med visse eigenskapar eller status (som ein stat, nasjon eller eit rike)
 Landjorda, det motsette av sjø. Dette kan vera ulike landskaps- og landformer, til dømes høgland, innland, omland og liknande.
 Dyrka mark, til dømes åkerland, potetland. Omgrepet kan også visa til jordeigedom eller til landsbygd i motsetjing til by, som i omgrepa «by og land», «landet».

 Landskapet Land, eit landskap og ein tidlegare heradskommune i Oppland fylke. No delt inn i kommunane Nordre-Land og Søndre Land.

 Land frå husdyr, husdyrurin brukt som gjødsel

Kjelder
Land frå husdyr

Land (norrønt hland) er urin frå husdyr som blir samla og brukt som gjødsel.
I tradisjonelt norsk jordbruk skilde ein ut den flytande gjødsla frå den faste og samla henne i landkum. Land var rik på nitrogen og kalium. 

I moderne husdyrhald, der avføringa gjerne er blautare enn ho var før, skil ein ikkje avføring og urin. Desse blir i staden brukte saman som blautgjødsel.

Sjå òg 

Gylle

Kjelder

Bjørnå, Finn. «Land: gjødsel» (16. november 2014), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 12. januar 2015.

Husdyrhald
Gjødsel
Dyreprodukt
Avføring
Type I hypersensitivitet

Type I hypersensitivitet er ein allergisk reaksjon som vert utløyst av reeksponering for spesifikke antigen som vert kalla allergen. Type I må ikkje forvekslast med type II, type III eller type IV.

Eksponering kan vere gjennom inntak, inhalering, injeksjon eller direkte kontakt.

Patofysiologi 
Ved type 1 hypersensitivitet vert eit antigen presentert for CD4+ Th2-celler som er spesfikke for antigenet, og som stimulerar B-celleproduksjon av IgE-antistoff som òg er spesifikke for antigenet. Forskjellen mellom ein normal infeksiøs immunrespons og ein type 1 hypersensitivitetsrespons, er at det involverte antistoffet er IgE i staden for IgA, IgG eller IgM. Ved sensitivisering vil IgE-antistoffa binde seg til Fcε-reseptorar på overflata av mastceller og blodbasofilar. Mastceller og basofilar som er dekte av IgE-antistoff vert «sensitiviserte». Ved seinare eksponering for det same allergenet vil det bundne IgE-antistoffet på sensitiviserte celler krysslenkast, og set dimed i verk ei degranulering, og utskillinga av farmakologisk aktive mediatorar, som til dømes histamin, leukotrien (LTC4 og LTD4) og prostaglandin som verkar på dei omfemnande veva. Dei prinsipielle verknadane av desse produkta er vasodilatasjon og glattmuskelsamantrekking.

Type 1 hypersensitivitet kan vidare delast inn i umiddelbare reaksjonar og seinfasereaksjonar. Den umiddelbare reaksjonen oppstår innan få minutt etter eksponering, og inkluderer utsleppet av vasoaktive amin og lipidemediatorar. Seinfasereaksjonen oppstår etter 2—4 timar, og inkluderer utsleppet av cytokin. 

Reaksjonen kan vere anten lokal eller systemisk. Symptom varierer frå mild irritasjon til plutseleg død som følgje av anafylaktisk sjokk.

Behandling og prognose 
Behandlingar plar å vere med adrenalin, antihistamin og kortikosteroidar. Viss heile kroppen er omfamna kan anafylaksi oppstå, og skape ein akutt, systemisk og potensielt dødeleg reaksjon.

Dømer 
Nokre dømer:
 allergisk astma
 allergisk konjunktivitt
 allergisk rhinitt («høysnue»)
 anafylaksi
 angioødem
 urticaria
 eosinofili
 penicillinallergi
 cefalosporinallergi
 matallergi

Sjå òg 
 Type I hypersensitivitet
 Type II hypersensitivitet
 Type III hypersensitivitet
 Type IV hypersensitivitet
 Type V hypersensitivitet

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Type I hypersensitivity» frå ,  den 12. januar 2015.  
 

Type I hypersensitivitet
Bondelunge

Bondelunge er ein type allergisk alveolitt som kjem etter innanding av biologisk støv frå høy eller muggsporer og andre jordbruksprodukt. Det fører til type 3-allergi, ein potensielt farleg betennelsesreaksjon.

Når ein andar inn allergen (allergiframkallande stoff) blir det vanlegvis slept ut eit antistoff i blodomlaupet kalla immunoglobulin E (IgE), som ein del av immunresponsen. Bondelunge skuldast ofte eksponering for termofile aktinobakteriar, slik som Saccharopolyspora rectivirgula, og det blir i staden slept ut immunoglobulin G (IgG). Etter eksponering vil IgG-antistoff feste seg til innanda allergen og danne eit immunkompleks langs innsida av alveolane i lungene. Dette fører til opphoping av væske, protein og celler i alveoleveggane. Konsekvensen av dette er ei tilkortkoming i blodgass-utvekslinga slik at lungefunksjonen blir dårlegare.

Sjå òg 
 silofyllarsjukdom
 allergisk alveolitt (òg kalla «hypersensitivitetspneumonitt»)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Farmer's lung» frå ,  den 12. januar 2015.  
 

Allergisk alveolitt
Lungesjukdommar som skuldast ytre stoff
Yrkessjukdommar
Cal av Mark Knopfler

Cal er eit filmmusikkalbum av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut 24. august 1984 av Vertigo Records. Albumet inneheld musikk skriven for filmen Cal i 1984, produsert av David Puttnam og regissert av Pat O'Connor. Puttnam produserte òg filmen Local Hero (1983).

Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav Steven McDonald albumet fire av fem stjerner og kalla det ei «roleg, tankevekkjande samling som unngår falsk dramatikk til fordel for støtte for historia».

I meldinga si i The New York Times kalla Janet Maslin albumet «usedvanleg vedunderleg og stemningsskapande».

Innhald

Medverkande
Musikk
 Mark Knopfler – gitarar
 Paul Brady – tinnfløyte, mandolin
 Liam O'Flynn – sekkepipe
 Guy Fletcher – klaverinstrument
 John Illsley – bass
 Terry Williams – trommer

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Neil Dorfsman – lydteknikar
 Matt d'Arbanlay-Butler – assisterande lydteknikar
 Steve Jackson – assisterande lydteknikar
 John Dent – mastra ved Sound Clinic i London
 Sutton Cooper – plateomslag
 Brian Aris – fotografi av Mark Knopfler

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cal (album)» frå ,  den 12. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Cal på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
 

Filmmusikkalbum frå 1984
Album produserte av Mark Knopfler
Mark Knopfler-album
Vertigo Records-album
Paul Brady

Paul Joseph Brady () er ein irsk songar-låtskrivar, som har arbeidd både innan folk og pop. Han vart interessert i ei rekkje musikkartar frå tidleg alder. Han samarbeidde først med fleire store band, før han starta sin eigen solokarriere. 

Han vart først populær då han spelte i ein duo med Andy Irvine og seinare med Tommy Peoples og Matt Molloy, som spelte irsk folkemusikk, før han la over til ein meir rockeinspirert stil med skarpe, politiske tekstar. Somme av dei mest populære songane hans er «Crazy Dreams», «Nothing but the Same Old Story», «The Island», «Night Hunting», «Steel Claw» og «Paradise is Here».

Diskografi

Album
Solo
 Welcome Here Kind Stranger (1978)
 Hard Station (1981)
 True for You (1983)
 Back to the Centre (1985)
 Full Moon (1986)
 Primitive Dance (1987)
 Trick or Treat (1991)
 Songs & Crazy Dreams (samlealbum) (1992)
 Spirits Colliding (1995)
 Nobody Knows: The Best of Paul Brady (samlealbum) (1999)
 Oh What a World (2000)
 The Paul Brady Songbook (album og DVD) konsertopptak for RTÉ TV (2002)
 The (Missing) Liberty Tapes (2003) [konsertopptak frå Liberty Hall i Dublin, 21. juli 1978]
 Say What You Feel (2005)
 Hooba Dooba (2010)
 Dancer in the Fire: A Paul Brady Anthology (samlealbum) (2012)

med Andy Irvine
Andy Irvine and Paul Brady (1976)

med Tommy Peoples
The High Part of the Road (1975)

med Matt Molloy and Tommy Peoples
Molloy, Brady, Peoples (1977)

med Andy McGann and Paddy Reynolds
Fiddle Duet (1976)

med Andy McGann
 It's A Hard Road to Travel (1977)

med John Kavanagh
The Green Crow Caws (1980)

Samlealbum
Feed The Folk (1985), Temple Records FTP01, ("The Green Fields Of Canada")
The Rough Guide to Irish Music (1996)

DVDs
 The Transatlantic Sessions Series 3 (2007) (various artists)
 The Paul Brady Songbook (2002)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Brady» frå ,  den 12. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Paul Brady heimeside
Paul Brady på Facebook
Paul Brady på Twitter
Paul Brady & Andy Irvine – Paddy's Green Shamrock Shore
Paul Brady & Andy Irvine – The Lakes of Ponchartrain
Immortal Jukebox om Paul Brady

Irske visesongarar
Irske songarar
Irske songar-låtskrivarar
Irske mandolinistar
Irske bouzoukispelarar
Irske gitaristar
Folk frå Strabane
Jakobselva i Sør-Varanger

Jakobselva (nordsamisk Vuorján, russisk Ворьема, Vorjema; finsk Vuoremijoki) er ei elv som ligg dels i Sør-Varanger kommune i Finnmark, dels i Murmansk oblast i Russland, og munnar ut i Varangerfjorden. Den austlegaste og nordlegaste strekninga av grensa mellom Noreg og Russland går i denne elva.

Elva er  lang, og har eit nedslagsfelt på . Middelvassføringa ved munningen er . Dei største sideelvene er Holmvasselva, Sandvasselva og Korpvasselva på norsk side av grensa og Siuvjakuru på russisk side.

Sjå òg 
 Samiske stadnamn i Russland

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Troms og Finnmark
Elvar i Murmansk oblast
Geografi i Sør-Varanger
VM i alpine greiner 1978

Den 25. verdsmeisterskapen i alpine greiner vart avvikla i tida 29. januar til 5. februar 1978 i Garmisch-Partenkirchen i dåverande Vest-Tyskland. Både menn og kvinner tevla i fire øvingar kvar.

Menn

Slalåm 

Dato: 5. februar  
Løypelengd: 450 m, høgdeskilnad: 190 m

Storslalåm 

Dato: 2. februar  
Løypelengd: 1355 m, høgdeskilnad: 400 m

Utfor 

Dato: 29. januar 
Løypelengd: 3320 m, høgdeskilnad: 920 m

Kombinasjon

Kvinner

Slalåm 

Dato: 3. februar 
Løypelengd: 320 m, høgdeskilnad: 160 m

Storslalåm 

Dato: 4. februar 
Høgdeskilnad: 345 m

Utfor 

Dato: 1. februar 
Løypelengd: 2800 m, høgdeskilnad: 680 m

Kombinasjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alpine Skiweltmeisterschaft 1978» frå ,  den 15. januar 2015.  
 

Alpint
Verdsmeisterskapar
Sport i 1978
Parakittfamilien

Parakittfamilien, Psittaculidae, er ein biologisk familie av parakittar i «den gamle verda».


Oversyn slekter
Parakittslekter i familien Psittaculidae i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.9 frå august 2014 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Psittrichas, ein art: børstepapegøye, Psittrichas fulgidus 
 Mascarinus, 3 artar
 Micropsitta, 6 artar 
 Polytelis, 3 artar 
 Alisterus, 3 artar 
 Aprosmictus, 2 artar 
 Prioniturus, 10 artar 
 Eclectus, ein art: edelpapegøye, Eclectus roratus 
 Geoffroyus, 3 artar 
 Psittinus, ein art: blågumppapegøye, Psittinus cyanurus 
 Psittacula, 13 artar 
 Psittacella, 4 artar 
 Tanygnathus, 4 artar 
 Pezoporus, 2 artar 
 Neophema, 7 artar 
 Lathamus, ein art: svaleparakitt, Lathamus discolor 
 Prosopeia, 3 artar 
 Eunymphicus, ein art: topparakitt, Eunymphicus cornutus 
 Cyanoramphus, 8 artar 
 Barnardius, 2 artar 
 Platycercus, 6 artar 
 Northiella, ein art: blåmaskeparakitt, Northiella haematogaster 
 Psephotus, 4 artar 
 Purpureicephalus, ein art: marriparakitt, Purpureicephalus spurius 
 Cyclopsitta, 2 artar 
 Psittaculirostris, 3 artar 
 Bolbopsittacus, ein art: guavapapegøye, Bolbopsittacus lunulatus 
 Melopsittacus, ein art: undulat, Melopsittacus undulatus 
 Loriculus, 14 artar av flaggermuspapegøyar 
 Agapornis, 9 artar 
 Loriar: 52 artar

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Haldor Monsson Hamarsvik

Haldor Monsson Hamarsvik () var ein norsk fiskar, bonde og diktar frå Selje kommune i Nordfjord i Sogn og Fjordane.

Boka Sjelens sjungende Harpe, ei samling av salmar og religiøse tekstar Monsson Hamarsvik dikta, vart utgjeven posthumt i 1835 av vennen og omgangsskulelærar Peder Pederson Hamarsvik (1793-1849). Utgjevinga innheld 19 songar og er på 61 sider, og i ei innleiing Haldor Monsson Hamarsvik skreiv med tanke på publisering seier han mellom anna at tekstane er meint å «forlyste» allmugen.

Enkelte stadar i Selje og nabobygdene vart tekstar i boka nytta i husandakta, og det er kjent at utgjevinga til Haldor Monsson Hamarsvik var godt utbreitt i dette området.

Tema i songane, skreiv Haldor Monsson Hamarsvik, er «Om Syndens Bekjendelse», «At foragte det Jordiske og tragte efter det Himmelske», «Om Verdens Forfængelighed og Ubestandhighed» og liknande religiøse emne. Tekstane vart tonesett med melodiar godt etablerte frå før i den norske salmeheimen.

«At foragte det jordiske», «Til løgnagtige Munde» og «En Julesang» er døme på tre songtitlar av Monsson Hamarsvik. Alle songane hadde mellom to til 18 strofer.

Haldor Monsson Hamarsvik omkom på sjøen under fiske på fjorden utafor Skårbø i Selje.

Bibliografi

Kjelder

Kjelder

 
 
 
 Om Haldor Monsson Hamarsvik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 

Forfattarar frå Selje
Norske salmediktarar
Jan Anders Presthus

Jan Anders Presthus () er ein norsk dansar som vart europameister i steppdans i sin klasse i 2014. Han prøver å utvikla norsk steppdans frå ei kunstform til også å bli ein konkurranseidrett.

Alt som åtteåring deltok han i flere talentprogram på TV, liksom systera Tina Presthus. Temaet i «Kvitt eller dobbet» (NRK, 2008) var «Romkappløpet mellom USA og Sovjetunionen 1957-75». I Norske talenter (TV2, 2009) kom han til semifinalen, der han steppa til «Singing in the Rain». Frå 2013 har han representert Noreg ved dei årlege steppdansmeisterskapa (EM og VM) i regi av International Dance Organization (IDO). Frå 2016 har han stilla i seniorklassen.

Norges Danseforbund kåra Presthus til «årets nykommer» i Dance Awards 2014. Han fekk opptre som steppdansar og prisutdelar i «open klasse» på Idrettsgallaen 2015. I 2016 vart han tildelt Drømmestipendet av Norsk tipping og Kulturskolerådet.

Presthus er busett på Stord og har fått danseundervisning av Jorunn Whittaker ved Stord kulturskule og Magdalena From Delis og Nathanael Larsson i Spinae Company.

Kjelder

Folk frå Stord
Norske dansarar
Etiologi i medisin

Etiologi er læra om kausalitet eller opphav.

Ordet kjem frå gresk αἰτιολογία aitiologia, «å grunngje noko» (αἰτία aitia «årsak»; og -λογία, -logia «læra om»).

Skildring 
I medisin visar etiologi til årsakene til sjukdom eller patologiar. Viss etiologien ikkje kan stadfestast, plar ein å seie at sjukdommen er idiopatisk. Tradisjonelle beretningar om sjukdomsårsak kunne peike mot «det vonde auget». Den romarske vitskapsmannen Marcus Terentius Varro var tidleg ute med idéen om mikroorganismar i boka «Om jordbruk» frå det fyrste århundret f.Kr..

Mellomaldersk tenking var påverka av Galenos og Hippokrates. Europeiske legar i mellomalderen meinte at sjukdommar var eit resultat av dårleg luft.

Ein av dei store etiologiske oppdagingane blei gjort av Robert Koch. Han klarte å vise at tuberkelbasillen Mycobacterium tubercolosis førte til tuberkolose, at Bacillus anthracis førte til miltbrann og at Vibrio cholerae førte til kolera. Tankemåten og prova er skildra i Kochs postulat. Prova for kausalitet ved infeksjonssjukdommar er likevel avgrensa til enkelttilfeller.

I epidemiologien trengst det ei rekkje samsvarande prov for å utleie kausalitet. Sir Austin Bradford Hill viste ein årsakssamanheng mellom røyking og lungekreft, og samanfatta resonnementet i dei epidemiologiske kriteria for kausalitet.

Vidare tenking var naudsynleg for å skille kausalitet frå assosiasjonar eller statistisk samanheng. Samtidige hendingar kan endefram vere eit resultat av tilfeldigheit, bias eller konfundering, i staden for at éi hending skuldast ei annan. Det er òg viktig å vite kva for ei hending som valda noko. Forsiktige prøvetakingar og målingar er viktigare enn sofistikerte statistiske analysar når ein skal avgjere kausalitet (årsakssamanheng). Eksperimentelle prov med intervensjonar (påføring eller fjerning av antatte årsaker) plar å gje dei mest overtydande prova for etiologi.

Etiologi er stundom del av ei lang kjede av årsakssamanhengar. Ein etiologisk agens kan krevje uavhengige kofaktorar, og kan vere underlagt promoterande faktorar før sjukdommen oppstår. Eit døme på dette er magesår som kan kome av stress, som krev nærværet av syresekresjon i magen, og som har sin primære etiologi i infeksjonen av Helicobacter pylori. Mange kroniske sjukdommar av ukjent årsak kan studerast i dette rammeverket for å skildre fleire epidemiologiske assosiasjonar eller risikofaktorar som kan ha delte årsakssamanhengar, og for å finne den faktisk etiologien.

Nokre sjukdommar, som til dømes diabetes og hepatitt, har syndromiske definisjonar i samsvar med sjukdomsteikna og symptoma, men kan inkludere ulike tilstandar med ulike etiologiar. Enkelte etiologiar, som til dømes Epstein-Barr-virus, kan i ulike omgjevnadar produsere ulike sjukdommar som til dømes mononukleose, nasofaryngeal karsinom eller Burkitts lymfom.

Sjå òg 
 årsakssamanheng
 epidemiologi
 molekylær patologi
 patogenese
 patologi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Etiology (medicine)» frå ,  den 13. januar 2015.  
 
Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:

Greske ord og uttrykk
Patologi
Flowcytometri

Flowcytometri er eit omgrepp innan bioteknologi for ein laserbasert, biofysisk teknologi som blir brukt for å telje og sortere celler, og for å oppdage biomarkørar og utvikle protein. Dette blir gjort ved å suspendere celler i ein straum av væske og føre dei rundt med eit elektronisk registreringsapparat. Teknikken opnar for samstundes multiparameteranalyse av dei fysiske og kjemiske kjenneteikna ved opp til tusen partiklar per sekund.

Flowcytometri (sjå òg cytometri) er rutinemessig brukt i diagnosen av sjukdommar, særleg blodkreft, men har òg bruksområde i grunnforsking, klinisk praksis og kliniske studiar. Ein vanleg variasjon er å sortere partiklane etter eigenskapar, for derved å rense populasjonar av interesse.

Sjå òg 
 cellesyklusanalyse
 coulterteljar
 dielektroforese
 cytometri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Flow cytometry» frå ,  den 13. januar 2015.

Bakgrunnsstoff

Cellebiologi
Klinisk patologi
Flowcytometri
Laboratorieteknikk
Medisinsk undersøking
Blodprøvar
Transfusjonsmedisin

Transfusjonsmedisin er ei grein i medisinen som er opptatt av transfusjon av blod og andre blodkomponentar. Blodbanken er den delen av eit klinisk laboratorie der medisinske teknologar handsamar og distribuerer blodprodukt under tilsyn av ein medisinsk direktør, ofte ein sertifisert patolog eller transfusjonsmedisinar.

Sjå òg 
 Arnault Tzanck, fransk lege og pionér i blodoverføring
 blodoverføring
 blodbank
 blodtype
 xenotransplantasjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Transfusion medicine» frå ,  den 13. januar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Store norske leksikon — artiklar i kategorien transfusjonsmedisin.
 Utviklinga av immunologi og transfusjonsmedisin etter 1980 Tidsskrift for Den norske legeforening.

Transfusjonsmedisin
Hematologi
Blod
Kollikvativ nekrose

Kollikvativ nekrose eller likvefaksjonsnekrose, også kalla blautgjerande nekrose, er ein form for nekrose der cellevev blir omgjord til flytande og viskøs masse. Det er ofte tilknytt fokalinfeksjon med bakteriar eller sopp. Ved kollikvativ nekrose blir cella fullstendig oppeten av hydrolytiske enzym. Dette resulterer i ein mjuk og omslutta lesjon av puss og væskerestar, der særleg daude leukocyttar (kvite blodceller) ligg att som eit kremete, gult puss. Kollikvativ nekrose er vanlegvis assosiert med formasjon av abscessar, og dei finst ofte i sentralnervesystemet.

Kollikvativ nekrose i hjernen 
Hypoksisk celledød i sentralnervesystemet kan føra til kollikvativ nekrose. Utskiljing av fordøyingsenzym set fart i ein prosess der lysosom omset cellevev til puss. Tap av vevsarkitektur fører til at vevet kan blautgjerast. Det aktuelle området er mjukt, har eit blautt midtstykke og er rikt på nekrotisk celleavfall. Seinare vil det formast eit cysterom. Cysterommet inneheld nekrotisk celleavfall og makrofagar fylt med fagocyttert materiale. Cysteveggen i hjernen er forma av prolifererande kapillærar, betennelsesceller og gliose (prolifererande gliaceller). Abscesshòler andre stader i sentralnervesystemet har ein cystevegg som er forma av prolifererande fibroblastar.

Kollikvativ nekrose i lungene 
Likvefaktiv nekrose kan også oppstå i lungene.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Liquefactive necrosis» frå ,  den 13. januar 2015.  
 

Patologi
Nekrose
The Princess Bride av Mark Knopfler

The Princess Bride er eit filmmusikkalbum av den britiske songar-låtskrivaren og gitaristen Mark Knopfler, gjeve ut den 12. november 1987 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen The Princess Bride i 1987, regissert av Rob Reiner. Albumet inneheld songen «Storybook Love», skriven og framført av Willy DeVille og arrangert av Mark Knopfler. I 1988 vart songen nominert til Oscarprisen for beste song.

Bakgrunn
På kommentatorsporet til spesialutgåva på DVD, sa regissøren Rob Reiner at det berre var Mark Knopfler frå Dire Straits som kunne skape musikk som fanga den lunefulle, men likevel romantiske stemninga i filmen. Reiner var fan av Knopfler, men kjende han ikkje før dei arbeidde i lag på filmen. Han sendte manuset til han med håp om at han ville gå med på å skrive musikk til filmen. Knopfler gjekk med på dette så lenge Reiner ein eller annan stad i filmen tok med Coral Sea-capen han hadde på seg som Marty DiBergi i filmen This is Spinal Tap. Reiner fekk ikkje tak i den originale capsen, men fekk tak i ein som likna. Seinare sa Knopfler at han berre spøkte om hatten.

Kritikk

I meldinga si for AllMusic gav Johnny Loftus albumet fire og ei halv av fem stjerner, og hylla Knopfler for at han klarte å fange dei forskjellige dramatiske elementa i filmen i musikken sin.

Innhald

Medverkande
Musikk
 Mark Knopfler – gitarar
 Guy Fletcher – klaverinstrument
 Willy DeVille – vokal

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Bill Schnee – miksing
 Marc De Sisto – lydteknikar
 Bob Ludwig – mastering
 Steve Jackson – lydteknikar, miksing («Storybook Love»)
 Deborah Feingold – fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Princess Bride (album)» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 The Princess Bride på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
 

Filmmusikkalbum frå 1987
Mark Knopfler-album
Warner Bros. Records-album