alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Brit Bildøen

Brit Bildøen () er ein norsk forfattar frå Aukra. Ho skriv for det meste på nynorsk. 

Bildøen er utdanna bibliotekar og arbeider som forlagskonsulent.

Utgjevingar 
 Bilde av menn – 1991 
 Eit anna eple – 1992
 På visse tider av døgnet – 1994
 Peder og plystrelyden – 1994
 Tur og orden – 1995
 Tvillingfeber – 1998 – roman
 Landfastlykke – 2001 – roman
 Romhunden Odin – 2001
 Alt som er – 2004 – roman
 Mitt milde vesen – 2006 – roman
 Huset Goggenheim – 2007
 Litterær salong – 2009 – essay
 Adam Hiorths veg – 2011 – roman
 Sju dagar i august – 2014 – roman
 Tre vegar til havet – 2018 – roman
 Over land og hav – 2020 – sakprosa
 Landfastlykke – 2020 – roman

Prisar og utmerkingar
1996: Sokneprest Alfred Andersson-Ryssts fond 
1998: Nynorsk litteraturpris 
2002: Melsom-prisen 
2002: Sigmund Skard-stipendet 
2004: Sunnmørsprisen 
2011: Samlagsprisen
2014: P2-lytternes romanpris for Sju dagar i august
 2020: Amalie Skram-prisen

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Brit Bildøen på Allkunne
 Digitaliserte bøker av Brit Bildøen hjå Nasjonalbiblioteket

Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske essayistar
nynorskforfattarar
Folk frå Aukra
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Vinnarar av Melsom-prisen
Vinnarar av Nynorsk litteraturpris
Vinnarar av Samlagsprisen
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Krødsherad kommune

Krødsherad er ein kommune i Viken fylke som ligg ved Krøderen i Hallingdalen, og grensar til Ringerike, Flå, Sigdal og Modum. Ein som kjem frå Krødsherad blir kalla ein krylling.

Kommunen ligg 10 mil frå Oslo, og med strandlinje til Krøderen og høgfjell som Norefjell kan han skilta med både sjø, fjell og fin natur ikkje så langt frå hovudstaden. Dette har gjeve han ei sterk turistnæring og fleire til dels svært rike hytteeigarar.

Verd å vitja 
 Krøderbanen, museumsjarnbane
 Kunstnerdalen i Buskerud
 Ringnes gard
 Villa Fridheim, eventyrmuseum

Bilete

Bakgrunnsstoff 
 Krødsherad kommune 

 
Hallingdal
Tidlegare kommunar i Buskerud
Kommunar i Viken
Hello World

Hello World er eit vanleg omgrep når ein programmerer på ei datamaskin. Det tyder Hallo verda på norsk, og er eit uttrykk for det ein oftast først lærer seg i eit et nytt programmeringsspråk. Eit Hello World-program er det minimum av kode som skal til for at programmet skal skrive ut teksten Hello World! på skjermen.

Sjølv om berre eit absolutt minimum av funksjonar og utrekningar vert brukt for å køyre Hello World, er bruken av Hello World ein grei måte å finne ut om kompilatorar og enkel skriptfunksjonalitet fungerer.

Døme

Basic

MS Basic 
  10 PRINT "Hello, world!"
  20 END

TI-BASIC 

For TI-80-TI-83 kalkulatorar (Texas Instruments)

    :Disp "Hello, world!"

For TI-89/TI-92 kalkulatorar

    :HelloWorld()
    :Prgm
    :Disp "Hello, world!"
    :EndPrgm

StarOffice/OpenOffice.org Basic 

    sub main
        print "Hello, World"
    end sub

Strukturert BASIC 

    print "Hello, world!"
    end

C 

    #include <stdio.h>
  
    int main(void)
    {
        printf("Hello, world!\n");
        return 0;
    }

C# 
Windows-program:
    using System;
    using System.Windows.Forms;

    namespace HelloWorld
    {
        public partial class Form : Form
        {
            public Form()
            {
                InitializeComponent();
            }

            private void Button_Click(object sender, EventArgs e)
            {
                MessageBox.Show("Hello, world!");
            }
        }
    }
Kommandolinje-program:
    using System;
  
    class HelloWorld
    {
        public static void Main()
        {
            Console.WriteLine("Hello, world!");
        }
    }

C++ 

    #include <iostream>
  
    int main()
    {
        std::cout << "Hello, world!" << std::endl;
        return 0;
    }

Java 
    class HelloWorldApp {
        public static void main(String[] args) {
            System.out.println("Hello, World!");
        }
    }

JavaScript 
    document.write("Hello, world!");

MS-DOS batch fil (.bat) 
Symbolet @ er valfritt, og hindrar at kommandoen blir repetert før den blir køyrd.
    @echo Hello, world!

Pascal 
    program Hello;
    begin
        writeln('Hello, world!');
    end.

Perl 
  print "Hello, world!\n";

PHP 
  <?php
  print "Hello World";
  ?>

Python 
    print "Hello, world!"

Ruby 
 puts "Hello World!"

Seed7 
 $ include "seed7_05.s7i";
 
 const proc: main is func
   begin
     writeln("Hello, world!");
   end func;

UNIX-skall 
    echo 'Hello, world!'

Programmering
Engelske ord og uttrykk
Krøderbanen

Krøderbanen er eit jarnbanespor på 26 km som går mellom Vikersund og Krøderen i Viken. Banen blei opna i 1872 og vart særleg nytta til tømmertransport. Passasjertrafikken blei lagt ned i 1958, og godstrafikken fortsette til 1985. Stortinget vedtok same år at Krøderbanen saman med Krøderen stasjon skulle takast vare på for ettertia som museumsjarnbane.

Sommarstid køyrer Norsk Jernbaneklubb tog med damplokomotiv på Krøderbanen og dette har blitt ein turistattraksjon.
Endestasjonen Krøderen stasjon er blitt til jarnbanemuseum.

I tillegg til endestasjonane stoppar Krøderbanen òg ved Snarum stasjon, Sysle stasjon og Kløftefoss stoppestad.

Linjekart

Historikk 
Ved opninga i 1872 var Krøderbanen smalspora med ei sporvidde på 1067 mm, men vart bygt om til normalspor på 1435 mm i 1909. Tømmertransport frå Hallingdal til Drammen var den viktigaste kjelda til innkomme for banen.

Frå Krøderen stasjon i den sørlege delen av innsjøen var det samband med dampbåt til Gulsvik. Båtturen tok 2 1/2 time med D/S «Haakon Adelsten», «Krøderen» og «Norefjeld». Siste dampbåt gjekk i 1925. Da strekninga Voss-Gulsvik på Bergensbanen vart 
teken i bruk i 1908 var det stor trafikk på Krøderbanen, men etter at Bergensbanen opna til  Hønefoss og Oslo i 1909 var det kun lokaltrafikk.

Freding 
Stasjonsområdet på endestasjonen Krøderen er freda saman med rundt 2,6 kilometer av banen.

Olavsrosa 
Krøderbanen er tildelt Olavsrosa.

Kjelder 


Norske jarnbanar
Jarnbane i Viken
Samferdsle i Krødsherad
Skipingar i 1872
Nedleggingar i 1985
Kulturminne i Krødsherad
Olavsrosa
1872 i Noreg
Freda bygg i Viken
Norske museumsjarnbanar
Byggverk i Krødsherad
Norefjell

Norefjell er eit høgfjellsområde i Hallingdal, i kommunane Krødsherad, Sigdal og Flå. Området grensar mot Hardangervidda og Krøderen. Det er ein kjend hytte- og vintersportsstad med ei rekke aktivitetar. Fleire kjende og rike nordmenn har hytte i området.

Staden har trekt til seg turistar sidan midten av 1800-talet, som kom for å oppleva ekte norsk natur og turgåing året rundt. I 1952 vart nokre av OL-øvingane haldne her. Alpinanlegget som blei bygd då og seinare vidareutvikla er eitt av dei største i Norden. Ein kan stå på ski i over 6 km utan å ta heis, og høgdeforskjellen mellom topp og botn er 1010 m.

Området satsar på meir sommarlege aktivitetar med golfbane og hestesenter. 

Dei høgaste toppane i Norefjell er Gråfjell (1466 moh.) og Høgevarde (1459 moh.). Sjølve fjellet er bygd opp av kvartsitt.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.aktivioslo.no/destinasjoner/norefjell.html
 http://www.norefjell.com/
 Bilete frå Norefjell
 Norefjell Hestesenter 

Hallingdal
Fjellkjeder i Noreg
Fjell i Viken
Geografi i Krødsherad
Geografi i Sigdal
Geografi i Flå
Krylling

Krylling er eit norsk innbyggjarnamn og tidlegare etternamn som viser til folk som kjem frå Krødsherad. Namnet er avleida av Krøderen, og er ei avsliping av Krydling (person frå Krøderen, merk omlyden).
 

Krødsherad kommune
Norske innbyggjarnamn
Norske slektsnamn
Øyvind Myhre

Øyvind Myhre () er ein norsk forfattar av science fiction og fantastisk litteratur frå Fluberg i Søndre Land. Han er utdanna som sivilingeniør i teknisk fysikk frå Norges Tekniske Høgskole (NTH).

Utgjevingar 

1974 Aster (Roman)
1975 Snøen på Nix Olympica (Noveller)
1976 Kontrabande (Roman)
1976 De siste tider: en fantasi om frihet (Roman)
1977 Demoner i dagslys: tretten fortellinger (Noveller)
1978 Sabotørene (Roman)
1979 Magiske verdener: fantasilitteraturen fra Gilgamesj til Richard Adams (Litteraturhistorie)
1979 Kongen og gudene (Roman)
1980 En himmel av jern (Roman)
1981 Grønlandsfarerne (Roman)
1982 1989 (Roman)
1983 Makt (Roman)
1983 Datakultur: (en forfatters farvel til skrivemaskinen) (Debattbok)
1984 Følge en drøm (Roman) 
1985 Pålgrims vandring (Roman)
1986 Møt meg i Moolawatana (Noveller)
1991 Mørke over Dunwich
1992 GPS car information system
1993 Skyld (Roman)
1995 Stjerner over Tharsis (Noveller)
1997 Vindens datter, Bjørnens bror (Roman)

Myhre, Øyvind
Myhre, Øyvind
Myhre, Øyvind
Jonas Lie

Jonas Lie () var ein norsk forfattar fødd på Modum. Lie er saman med Bjørnstjerne Bjørnson, Alexander Kielland og Henrik Ibsen, kjend som ein av dei fire store forfattarane frå tidsepoken realismen.

Han debuterte med diktsamlinga Digte i 1866, og gjennom 40 år skreiv han tjue romanar, seks skodespel, fire bind med forteljingar og eventyr og to diktsamlingar.  

Den 21. januar 1904 utnemnde kongen Jonas Lie til storkrossen av St. Olavs Orden for utmerkt verksemd som diktar.

Utgjevingar 
 Digte (1866)
 Den Fremsynte (1870)
 Tremasteren Fremtiden (1872)
 Fortællinger og Skildringer fra Norge (1872)
 Lodsen og hans Hustru (1874)
 Faustina Strozzi (1875)
 Thomas Ross (1878)
 Adam Schrader (1879)
 Grabows Kat (1880)
 Drammen og vakre historier derfra (1880)
 Rutland (1880)
 Gaa Paa! (1882)
 Livsslaven (1883)
 Familien paa Gilje (1883)
 En Malstrøm (1884)
 Otte Fortællinger (1885)
 Kommandørens Døtre (1886)
 Et Samliv (1887)
 Majsa-Jons (1888)
 Digte (1889)
 Onde Magter (1890)
 Trold (1891)
 Hunnørnen (1892)
 Niobe (1893)
 Lystige Koner (1894)
 Naar Sol gaar ned (1895)
 Dyre Rein (1896)
 Lindelin (1897)
 Faste Forland (1899)
 Wullfie og Compani (1900)
 Naar Jerntæppet falder (1901)
 Ulfvungerne (1903)
 Østenfor Sol, vestenfor Maane og bagom Babylons Taarn! (1905)
 Havets Fantasier (posthum utgjeving, 1909)

Norske forfattarar
Realistiske forfattarar
Folk frå Modum
St. Olavs Orden
Dei fire store
Arild Rein

Arild Rein () er ein norsk forfattar fødd i Stavanger. Rein skriv kriminalromanar med handling frå den hardkokte underverda i Stavanger. Rein skriv for det meste på nynorsk.

Han vann Sigmund Skard-stipendet for 2005.

Utgjevingar 
 Hundedagane – Roman, 1998
 Grisekoret – Roman, 2001
 Kaninbyen – Roman, 2004
 Stavangertriologien – Hundedagane, Grisekoret og Kaninbyen samla i eitt band, 2005
 Vintercamping: eit underhaldningsstykke – Dramatikk, 2007
 Den evige fred – Roman, 2010
 Songar frå mitt territorium – Lyrikk, 2012
 St. Olav-komplekset – Roman, 2014

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Arild Rein digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Presentasjon av Arild Rein på nettstaden til Samlaget 
 Arild Rein: Mitt liv som hund, Aftenbladet 14. september 2008 
 Utgjevingar av Arild Rein i BIBSYS

Nynorskforfattarar
Folk frå Stavanger
Norske dramatikarar
Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Forfattarar frå Rogaland
Norske skjønnlitterære debutantar i 1998
Espen Haavardsholm

Espen Haavardsholm () er ein norsk forfattar. Han debuterte i 1966 med novellesamlinga Tidevann, og har seinare utgjeve romanar, dikt, essays, biografiar m.m. 

Haavardsholm var ein av dei sentrale forfattarane knytt til det litterære tidsskriftet Profil på slutten av 1960-talet og byrjinga av 1970-talet.

Utgjevingar
1966 Tidevann (novellesamling)
1968 Munnene (roman)
1969 Kartskisser (essaysamling)
1970 Den avskyelige snømannen (novellesamling)
1971 Zink (lesestykke)
1973 Grip dagen (diktsamling)
1975 Historiens kraftlinjer (roman)
1978 Boka om Kalle og Reinert (roman)
1980 Drift (roman)
1981 Svarte fugler over kornåkeren (historier)
1983 Store fri (roman)
1986 Roger, gult (roman)
1988 Mannen fra Jante. Et portrett av Aksel Sandemose
1990 Huleskyggen (roman)
1993 Litteraturhistorie for den videregående skolen (medforfattar)
1993 Martin Linge - min morfar (biografi)
1994 Ikke søkt av sol (roman)
1995 Taushetens pris (essaysamling)
1996 Det innerste rommet (roman)
1996 Essays i utvalg (essaysamling)
1998 Italienerinnen (roman)
2001 Lilit (roman)
2002 Noveller om ungdom (novellesamling)
2004 Gutten på passbildet (roman)
2005 Det som er og det som ikke er. Tidlige tekster
2006 Tjue (roman)
2008 Bilde på baksiden (roman)
2010 Et rom i flammer : Ola Bauer : en biografi (biografi)
2011 Besøk på Ekely (roman)

Prisar
Gyldendals legat 1970
Aschehougprisen 2006

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Espen Haavardsholm hjå Nasjonalbiblioteket

Bokmålsforfattarar
Norske biografar
Norske essayistar
Norske essayistar
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1966
Vinnarar av Aschehougprisen
Vinnarar av Gyldendals legat
Forfattarar frå Oslo
Programmeringsspråket Java

Java er eit objektorientert programmeringsspråk utvikla i hovudsak av James Gosling og kollegaene hans på Sun Microsystems. Språket, først kalla Oak (fekk namnet frå eiketreet utanfor Gosling sitt kontor), hadde som mål å erstatte C++.

Historie 

Java vart utvikla i 1991 av James Gosling og andre ingeniørar på Sun som ein del av det dei kalla Green Project. Etter ei mykje omtalt lansering i 1994 annonserte Netscape at dei kom til å bygge inn støtte for Java i deira nettlesar Netscape Navigator.

Oversyn 

Programmeringsspråket Java har fire hovudmål:
 Det skal vere objekt-orientert.
 Det same programmet skal kunne køyre på ulike datamaskin-plattformer.
 Det skal ha innebygd støtte for nettverk.
 Det skal vere bygd slik at ein skal kunne køyre programkode sikkert mellom prosessar i eit nettverk.

Språket

Objektorientert 

Objektorientert programmering (OO) peiker å ein metode for programmering og utforming av språket. Den grunnleggande tanken bak OO er at ulike typar data som høyrer saman blir samla i objekt med tilhøyande operasjonar. Slik blir data og kode samla i einingar kalla objekt. Eit objekt er ei samling av oppførsel (datakode) og tilstand (data). Prinsippet er at ein skil tinga som endrar seg over tid og tinga som ikkje endrar seg. Denne inndelinga i objekt gir eit meir stabilt fundament for programvareutforming. Målet er å gjere store programvareprosjekt enklare å handtere.

Plattformuavhengig 
Å vere plattformuavhengig tyder at program skrive i språket Java må kunne køyre likt på ulik maskinvare og på ulike operativsystem. Ein skal kunne skrive programmet éin gong og køyre det overalt.

Utgåver 
Java vert grunnleggande sett lansert i to utgåver: J2SE (standard-versjonen) og J2EE (enterprise-versjonen), der sistnemnde omfattar noko langt meir enn berre Java, eit fullstendig rammeverk for utvikling av komplekse applikasjonar.
ASCII

ASCII (American Standard Code for Information Interchange) er eit teiknsett, det vil seie ein standard for utveksling av tekst mellom datamaskinar.
ASCII nyttar 7 bit til kodar som gjer det mogleg å kode 128 ulike verdiar.
95 av desse er tilordna store og små bokstavar i det engelske alfabetet (A-Z), tala 0-9 og ein del andre ofte brukte teikn.
Resten av kodane er ymse spesialkodar for regulering av flyt, linjeskift og anna.
ASCII er i ferd med å bli erstatta av Unicode, eit teiknsett som har rom for over éin million teikn.

Oversikt over ASCII-teiknsettet

Kontrollteikn

Skrivbare teikn

Utvida ASCII 
ASCII-teiknsettet nyttar berre 7 bitar til teikninformasjon, og har dermed bere plass til  teikn. Ein ekstra bit kan nyttast som paritetsbit for å sjekke for feil.

Utvida ASCII er ei nemning for teiknsett som er koda med åtte eller fleire bitar og som er tufta på sjubitars ASCII. Det finst fleire ulike variantar av teiknsett som har plass til meir enn 128 teikn. Dei mest vanlege standardane er ISO 8859 og Unicode.

Datamaskinar
Teiknsett
Unicode

Unicode er eit teiknsett som blir vidareutvikla av organisasjonen The Unicode Consortium. Organisasjonen vart stifta i 1991 med det føremål å skape eit standard teiknsett for alle datamaskiner og som støtter alle språk som er i praktisk bruk. Unicode-standarden hadde i versjon 3.1 95221 skriftteikn. Standarden har seinare vorte utvida.

Unicode har fleire kodesett som har sin måte å framstille teikna. I UTF-32 blir det brukt 32 bit per teikn for å representere dagens Unicode-teiknsett, medan teikna i UTF-16, som blir brukt i nyare versjonar av Windows, vert delt opp i porsjoner på 16 bit. I UTF-8 blir Unicodeverdiane overført til ein- eller fleirbyte-sekvensar, etter ein matematisk algoritme. I og med at mange operativsystem (t.d. UNIX) krev 8-bits bytes, er UTF-8 kanskje det viktigaste Unicode-formatet i dag. I tillegg vil ein med UTF-8 kunne spare mykje minne ved handsaming av store mengder tekst, som inneheld hovudsakleg teikn som passar inn i første byten.

Det store fortrinnet med Unicode er at det gjer fleirspråkleg kommunikasjon mogleg. Medan ANSI-teiknsetta hindrar brukaren i å skrive på fleire språk innanfor eitt og same dokument, støttar Unicode dei fleste språk.

Redigeringsprinsipp 
Det sentrale prinisppet i Unicode er at standarden skal vere kompatibel med tidlegare versjonar. Unicode har dermed berre ein redigeringsmetode, og det er å leggje til teikn. Viss eit teikn står i Unicode-standarden, blir det ståande der til evig tid. I startfasen vart det lagt til ein ein del teikn som ikkje ville ha komme med i dag.

Unicode er identisk med ISO/IEC-standarden ISO/IEC 10646, og han blir redigert av to ulike komitear, UTC (Unicode Technical committee, med representantar frå dataindustrien, og ulike lingvistar og skriftekspertar), og ISO/IEC JT1 SC2, komiteen for teiknsett. Prosessen å få eit nytt teikn inn i Unicode tar fleire år.

Historie 
Før opprettinga av Unicode-konsortiet satsa ISO på 8-bits teiknsett, den såkalla ISO/IEC 8859-standarden. Her skulle kvar region i verda ha sin eigen kodetabell, der den første halvparten (teikna frå 0 til 127) skulle vere amerikansk ASCII, mens den andre halvparten (frå 128 til256) skulle variere. Skiftinga frå standard til standard var regulert i ein separat standard, ISO 2202. Frå og med 1991 gjekk dei bort frå denne politikken, men i ein overgangsfase vil mange (t.d. i Vest-Europa) framleis bruke 8-bits-standardar.

Unicode har fått kritikk for implementasjonen av kinesiske hàn-tegn (hànzì). Teikna har varierande utsjånad i kinesisk, japansk og koreansk, medan Unicode berre inkluderer teikna éin gong. Samstundes omfattar Unicode fleire vestlege teikn som ser helt like ut i ulike regionar, dette for å gjere seg kompatibel med eldre teiknsett. Eldre versjonar av Unicode mangla òg ein del kinesiske teikn, men dette er til dels vorte korrigert.

Bakgrunnsstoff 
 The Unicode Consortium

 
Standardar
Teiknsett
ISO/IEC 10646
Solveig Aareskjold

Solveig Aareskjold () er ein norsk forfattar. Ho bur i Sandnes i Rogaland fylke. 

Aareskjold skriv for det meste på nynorsk. Ho tek gjerne opp tema frå norrøn og gresk gudelære og spinn trådar vidare til dagens samfunn. Forfattaren er òg oppteken av kvinnespørsmål. Ho vann Sigmund Skard-stipendet for 1999. Ho fekk Neshornet, Klassekampens kulturpris for 2011.

Utgjevingar 
 Det indre tempel. Roman (Samlaget) 1987 
 Isis og Osiris. Roman (Samlaget) 1989
 Kvinna på dyret. Roman (Cappelen) 1991
 Odyssevs reiser stadig heimover. Roman (Cappelen) 1993
 Kyss meg i diskursen. Essaysamling (Samlaget) 1996
 Blå bok. (Samlaget) 1997
 Fallos. Det mangfaldige i det mannlege. (Samlaget) 1997
 Kunsten å bu i hus. Essaysamling (Samlaget) 1999
 Englefangst. Roman (Samlaget) 2001
 Tyrefekting. (Aschehoug) 2004
 Valkyrjesong : vikingtida i spenn frå Bysants til Island 2012
 Lesebok for jenter : Frå Horner til The Hunger Games 2014

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Solveig Aareskjold hjå Nasjonalbiblioteket
 Presentasjon av Solveig Aareskjold på nettstaden til Samlaget 
 Utgjevingar av Solveig Aareskjold i BIBSYS Ask

Folk frå Sandnes
Forfattarar frå Rogaland
Norske essayistar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1987
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Peter Hognestad

Peter Hansson Hognestad () var ein norsk prest, biskop, forfattar og salmediktar. 

Hognestad vart fødd i Time kommune på Jæren, og voks opp i grenda Hognestad. Han utdanna seg innan teologi, og vart Cand.theol. i 1891. 

Hognestad var ein aktiv målmann som i 1903 vart tilsett som stiftskapellan i Oslo stift for å halda gudstenester på nynorsk. I 1908 gav han ut den nynorske utgåva av tekstboka til den norske kyrkja. Han deltok i utforminga av Altarboka frå 1920 og Nynorsk salmebok frå 1925.

I 1908 vart Hognestad tilsett som lærar i gammaltestamentleg teologi ved Menighetsfakultetet.
I 1916 vart han biskop i Bjørgvin bispedøme. Han var engasjert i arbeid for fred, avhald og økumenisme.

Hognestad er mellom anna kjend for å ha omsett salmen «Det hev ei rosa sprunge».

Utgjevingar 
 Hovudredaktør for Studentmållagsbibelen, som kom ut i 1921. Den fyrste heile utgåva av Bibelen på landsmål 
 Tekstbok og altarbok for Den norske kyrkja 1908 
 Nynorsk salmebok saman med Anders Hovden og Bernt Støylen i 1925 
 Meiningar om Jesus 1907, ein kritikk av Arne Garborg si Jesus Messias
 Det gamle testamentet og bibelsoga 1912
 Preikaren 1915
 Daapskristendom og vekkjingskristendom 1918
 Kyrkja er mor 1925
 Olsok; med minne og maning 1930
 Gud styrer 1931
 Kvila i Gud 1933

Kjelder 
 Store norske leksikon
 Utdjupande artikkel om Hognestad i NBL, skriven av Vidar L. Haanes.

Bakgrunnsstoff 

 Digitaliserte bøker av Peter Hognestad hjå Nasjonalbiblioteket

 
Hognestad, Peter
Hognestad, Peter
Hognestad, Peter
Hognestad, Peter
Hognestad, Peter
Hognestad, Peter
Målfolk
Hognestad, Peter
Støv på hjernen

Støv på hjernen er ein norsk spelefilm frå 1959, produsert av Contact Film A/S og regissert av Øyvind Vennerød, manus ved Jørn Ording og Øyvind Vennerød.

Skodespelarar 

 Eva Røine
 Frank Robert
 Jørn Ording
 Christina Lundqvist
 Margit Brataas
 Erna Schøyen
 Sigrun Otto
 Liv Uchermann 
 Brita Bigum
 Mona Hofland
 Øivind Johnssen

Norske filmar
Filmar frå 1959