alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ski-NM 1952

Noregsmeisterskapen på ski 1952 i nordiske greiner vart avvikla på Eidsvoll i Akershus og i Porsgrunn i Telemark frå sundag 3. til sundag 10. februar 1952.

Langrenn

17 km

Dato: 10. februar 1952
Stad: Porsgrunn

30 km

Dato: 17. mars 1952
Stad: Porsgrunn

50 km

Dato: 3. februar 1952
Stad: Eidsvoll

4 x 10 km stafett

Dato: 3. februar 1952
Stad: Eidsvoll

Kombinert

Dato: 9./10. februar 1952
Stad: Porsgrunn

Hopprenn

Dato: 10. februar 1952
Stad: Rugtvedtkollen ved Porsgrunn

Kjelder
Arbeiderbladet 4. februar 1952
Arbeiderbladet 8. februar 1952
Arbeiderbladet 11. februar 1952

Noregsmeisterskap i 1952
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Viken
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Eidsvoll
Idrett i Porsgrunn
Guy de Maupassant

Henry-René-Albert-Guy de Maupassant  () var ein fransk forfattar. Han vart, og er, kjend som ein framifrå skribent av forteljingar og noveller.

Kjelder
Store norske leksikon

Franske forfattarar
Novelleforfattarar
Romanforfattarar
Antikva

Antikva eller antikvaskrift er eit typografisk samleomgrep for skrifttypar med seriffar (små tverrstreker i enden av bokstavane) og ulik breidde på grunn- og tverrstrekane. Trykt antikvaskrift oppstod i Nord-Italia i 1470-åra og skilde seg formmessig frå skråstilt kursiv og kanta gotisk skrift. Antikva vert ofte òg rekna som ein motsetnad til grotesk, ei skrift utan seriffar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antikva» frå ,  den 9. november 2018.

Bakgrunnsstoff 

 typografi.no om antikva
 Litteratur 
 Øyvin Rannem Bokstavene i historien Forlaget Press 2017 ISBN 978-8232800759
 Max Kirste: Trykksakboken

Typografi
Maridalen

Maridalen er eit dalføre og ei bygd rett nord for dei tettbygde områda i Oslo, dominert av Maridalsvannet, som er hovudkjelda for drikkevatnet til byen og utgangspunktet for Akerselva sørover til Bjørvika. Bygda har femten gardsbruk i drift, skule, ei lita kyrkje, Maridalen kyrkje, og eit forsamlingshus. Ei bygdeborg som truleg er frå eldre jarnalder, ligg mellom Maridalsvannet og Gryta nordaust for garden Sander.

Maridalen vart verna som landskapsvernområde (VV00000581) 31. august 2001. Landskapsvernområdet, som er på 27 333 dekar og  strekk seg opp til mellom anna sørenden av vatna Skjærsjøen og Øyungen, inngår i Nordmarka. Drikkevassrestriksjonar, mellom anna forbod mot bading og fisking, og forbod mot telting i nærleiken, gjeld for Maridalsvannet, elver, bekkar og vatn i området, inkludert Skjærsjøen.

Namnet Maridalen 
Ruinane av Margaretakyrkja frå mellomalderen (1200-talet)  ligg på Kirkeby attmed Maridalsvannet i nordvest, og har gjeve namn til dalen, som vart kalla Margrétardalr. Med tida vart namnet Maridalen. Kyrkja og dalen har namn etter den heilage Margareta av Antiokia.

Industrisoga
Det eldste vasskraftverket i Noreg som framleis er i drift er Hammeren kraftstasjon på Hammeren attmed Maridalsvatnet. Verket vart sett i gang i 1900, og vert drive av vasstrykket frå ei nedgraven røyrgate frå den oppdemma Skjersjøen 258 meter over havet og dei 2,5 kilometra langsetter Skjersjøelva ned til Maridalsvatnet, som ligg 149 meter over havet. Dette er einaste vasskraftverket i Oslo kommune, og vert no rekna som eit kulturminne.

På Hammeren låg det på 1800-talet ein stongjarnhammar drive av vasshjul frå fallet i Skjersjøelva, skipa i 1793 av godseigar Peder Anker (1749-1824), som eigde garden Bogstad, Bærums Verk og mesteparten av Nordmarka. I denne verksemda vart jarn frå Bærums Verk og smelteomnen på Fossum sør for Bogstadvannet gjort til stongjarn, som var emne for utsmiing til spikar, og til reiskap og materiell nytta i tømmerfløytinga. Produksjonen gjekk føre seg fram til 1874, og sysselsette på det meste 72 mann (i 1799). Det er no inga leivningar å sjå etter stongjarnhammeren, men minne om hammaren er den såkalla Ankervegen mellom Bærums Verk og Hammeren, som er teke vare på på somme strekningar, særleg i Nordmarka mellom Hammeren og Sognsvann.

I 1854 vart det skipa ein krutfabrikk på Skar, som vart kjøpt av staten i 1863 og gjeve namnet Skars Krudtværk, og i 1898 flytt til Raufoss.

Kjelder

Verneområde i Oslo
Landskapsvernområde i Noreg
Dalar i Oslo
Welthauptstadt Germania

Welthauptstadt Germania (Verdshovudstad Germania) var Adolf Hitler sin visjon for ei total ombygging av Berlin til hovudstad i det nasjonalsosialistiske verdsriket. Albert Speer, «første-arkitekt» Det tredje riket, stod for det meste av utforminga av byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Welthauptstadt Germania» frå ,  den 9. november 2018.

Litteratur 
 Matthias Donath: Architektur in Berlin 1933–1945. Ein Stadtführer. Hrsg. vom Landesdenkmalamt Berlin. Lukas, Berlin 2004, ISBN 3-936872-26-0.
 Alexander Kropp: Die politische Bedeutung der NS-Repräsentationsarchitektur. Die Neugestaltungspläne Albert Speers für den Umbau Berlins zur „Welthauptstadt Germania“ 1936–1942/43. Ars Una, Neuried 2005, ISBN 3-89391-135-9.
 Bernd Kuhlmann: Eisenbahn-Größenwahn in Berlin. Die Planungen von 1933 bis 1945 und deren Realisierung. 2. erg. und erw. Auflage. GVE-Verlag, Berlin 2005, ISBN 3-89218-093-8.
 Hans J. Reichhardt, Wolfgang Schäche: Von Berlin nach Germania. Über die Zerstörungen der „Reichshauptstadt“ durch Albert Speers Neugestaltungsplanungen. Überarb. und erw. Neuauflage. Transit Buchverlag, Berlin 1998, ISBN 3-88747-127-X.
 Dirk Reimann: Die „Welthauptstadt Germania“ und ihre Folgen für Berliner Friedhöfe. In: Friedhofskultur. 5 (2003), , S. 40–41.
 Christian Saehrendt: Belastungskörper „Germania“. Was blieb von Albert Speers Berlin? In: Die Neue Gesellschaft, Frankfurter Hefte. Bonn 2002, .
 Wolfgang Schäche: Architektur und Städtebau in Berlin zwischen 1933 und 1945. Planen und Bauen unter der Ägide der Stadtverwaltung. (= Die Bauwerke und Kunstdenkmäler von Berlin. Beih. Nr. 17). 2. Auflage. Gebr. Mann, Berlin 1992, ISBN 3-7861-1178-2.
 Albert Speer: Erinnerungen. Propyläen, Berlin 1969.
 Susanne Willems: Der entsiedelte Jude. Albert Speers Wohnungsmarktpolitik für den Berliner Hauptstadtbau. (= Publikationen der Gedenk- und Bildungsstätte Haus der Wannsee-Konferenz. Band 10). Ed. Hentrich, Berlin 2000, ISBN 3-89468-259-0.
 Mythos Germania. Schatten und Spuren der Reichshauptstadt. Ausstellungskatalog. Edition Berliner Unterwelten, Berlin 2012, ISBN 978-3-943112-00-9.
 Mythos Germania. Vision und Verbrechen. Ausstellungskatalog. Edition Berliner Unterwelten, Berlin 2014, ISBN 978-3-943112-28-3.

Berlin
Nazi-Tyskland
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Buchenwald

.

Buchenwald var ein konsentrasjonsleir som vart oppretta i Ettersberg nær Etterburg ved Weimar i Thüringen i Tyskland, i juli 1937. Fangane vart brukt som arbeidskraft i ammunisjonsfabrikkar i nærleiken. Mellom 1945 og 1950 vart leiren brukt av sovjetiske styresmakter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buchenwald» frå ,  den 9. november 2018.  
 

Konsentrasjonsleirar under andre verdskrigen
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
As I Went Out One Morning

«As I Went Out One Morning» er ein song skriven av Bob Dylan frå 1967 på albumet hans John Wesley Harding. Han har berre framført songen ein gong på konsert, tidleg på Bob Dylan and The Band-turneen i 1974.

Teksten til «As I Went Out One Morning» fortel om ein mann som tilbyr ei hand til ei kvinne i lenkjer, men forstår at ho vil han meir enn han kan tilby, og at ho «er meint å skade han». Ein person kalla Tom Paine dukkar så opp og kommanderer ho til å gje seg, og unnskyldar seg til forteljaren for handlingane til kvinna. Tom Paine som figur kan representere sunn fornuft eller borgarrettar, som den historiske Tom eller Thomas Paine kjempa for. Det kan òg hende at songen refererer til den prestisjefylte Tom Paine-prisen som Dylan fekk i 1963 frå National Emergency Civil Liberties Committee. Dylan leverte ein takketale der han vart bua av scenen etter han hevda at han hadde noko empati med kjenslene til Lee Harvey Oswald. Songen minnar om W.H. Auden-diktet «As I Walked Out One Evening», også ved å ha den same jambiske takten og firelinja verseforma.

Andre versjonar
 Rainbow Press:  Sunday Funnies (1969)
 Det sørafrikanske bandet Tribe after Tribe gav ut songen med tittelen «Damsel» i 1985
Dr. Robert: Other Folk (1997)
Stan Ridgway: Black Diamond (1995)
Mira Billotte: I'm Not There (filmmusikkalbum) (2007)
Why?: Unusual Animals Vol. 4 (2008)
Wovenhand: Tiny Desk Concert (NPR) (2008)
Dirty Projectors: Bitte Orca (Expanded Edition) (2010)
Jason Simon: S/T (2010)
Thea Gilmore spelte heile John Wesley Harding-albumet i 2010

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «As I Went Out One Morning» frå ,  den 9. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Teksten på BobDylan.com

Songar frå 1967
Bob Dylan-songar
Songar skrivne av Bob Dylan
Songar produserte av Bob Johnston
Stan Ridgway-songar
I Dreamed I Saw St. Augustine

«I Dreamed I Saw St. Augustine» er ein song av Bob Dylan frå 1967 på albumet hans John Wesley Harding. Han vart spelt inn under den første John Wesley Harding-innspelinga den 17. oktober 1967. Songen er blitt spelt av mange artistar, inkludert Joan Baez på albumet Any Day Now, i tillegg til Vic Chesnutt, Eric Clapton, John Doe, Thea Gilmore, Adam Selzer og Dirty Projectors. I tillegg hadde Jimi Hendrix ein gong tenkt å spele songen, men følte at han var for personleg for Dylan og spelte i staden ein annan song frå albumet, «All Along the Watchtower».

«I Dreamed I Saw St. Augustine» er ein tungsindig ballade. Som på resten av John Wesley Harding har musikken eit enkelt arrangement. Hovudinstrumenta er ein akustisk gitar og trommer. Teksten skildrar ein draum som er gåtefull og gjev høve for tolking. Teksten indikerer ei djup skuldkjensle, i tillegg til eit syn om tru, rettferd, frykt og forræderi. 

I ei undersøking blant andre musikarar i 2005 i Mojo, vart «I Dreamed I Saw St. Augustine» rangert på 76. plassen på lista over dei 100 beste Bob Dylan-songane.

Dylan spelte songen på konsertar, i eit langsamt valsarrangement, på Isle of Wight-festivalen i 1969, ein konsert som finst på The Bootleg Series Vol. 10: Another Self Portrait (1969–1971). Han spelte òg songen på Rolling Thunder Revue i 1970-åra og med Heartbreakers i 1980-åra, en har sjeldan spelt songen sidan den gongen..

I 2016 gav Eric Clapton ut sin versjon av songen på albumet I Still Do.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Dreamed I Saw St. Augustine» frå ,  den 9. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Teksten

Songar frå 1967
Bob Dylan-songar
Songar skrivne av Bob Dylan
Songar produserte av Bob Johnston
Eric Clapton-songar
Joan Baez-songar
Arches nasjonalpark

Arches nasjonalpark er ein 310,3 km² vid nasjonalpark, aust i delstaten Utah i USA. Nasjonalparken vart oppretta 12. november 1971, men allereie i 1929 teke med som National Monument. Arches nasjonalpark ligg mellom 1425 og 1723 meter over havet i eit landskap med ein årsnedbør på ikring 250 mm. 

Arches nasjonalpark er verna grunna dei mange uvanlege formasjonane i sandstein. Framom alt gjeld det dei om lag 2000 naturskapte steinbogane, med Delicate Arch og Double Arch som dei mest kjende.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arches National Park» frå ,  den 9. november 2018.  
 

Nasjonalparkar i USA
Utah
Skipingar i 1971
Big Bend nasjonalpark

Big Bend nasjonalpark er ein nasjonalpark vest i delstaten Texas i USA. 
Nasjonalparken, som grensar mot Mexico, vart oppretta 12. juni 1944. 
Han har ei utstrekking på 3 242 km².
Nasjonalparken ligg i Chihuahuaørkenen, ved grenseelva Rio Grande.
Namnet «Big Bend» kjem av den store svingen elva Rio Grande gjer i dette området.

I Big Bend nasjonalpark lever meir enn 1200 planteartar, over 450 fugleartar, 56 ulike artar av reptilar, og 75 pattedyr-artar. Her er gjort mange fossile funn, og det er spor etter busetnad gjennom fleire tusen år.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Big Bend National Park» frå ,  den 9. november 2018.  

Nasjonalparkar i USA
Texas
Skipingar i 1994
Drifter's Escape

«Drifter's Escape» er ein song skriven av Bob Dylan som han spelte inn i 1967 for albumet John Wesley Harding. Columbia Records gav songen ut på singel i USA og Storbritannia i 1969 som B-sida til «I Threw It All Away». Songen vart spelt inn på fire forsøk den 17. oktober 1967. CBS Records International gav òg ut songen i lag mmed «John Wesley Harding» i somme land.

Dylan spelte ikkje «Drifter's Escape» på konsertane sine i nesten 25 år etter han vart gjeven ut. Han spelte songen første gongen i Oregeon den 30. april 1992, dagen etter Rodney King-dommen. Han song songen igjen fire dagar seinare i San Francisco. Sidan den gongen har Dylan stundom framført songen på Never Ending-turneen.

Andre innspelingar
«Drifter's Escape» er òg blitt spelt av mange andre artistar, som Joan Baez og Jimi Hendrix. Baez spelte inn songen i 1968 på albumet hennar Any Day Now. Hendrix sin versjon vart spelt inn i 1970 og finst på Loose Ends i 1974, Stone Free i 1981 og South Saturn Delta i 1997. George Thorogood spelte inn songen i 2006 på albumet sitt The Hard Stuff. Patti Smith framførte songen på Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan Honoring 50 Years of Amnesty (2012).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drifter's Escape» frå ,  den 9. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tekst

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1969
Singlar frå 1968
Songar produserte av Bob Johnston
Columbia Records-singlar
Jimi Hendrix-songar
Joan Baez-songar
George Thorogood-songar
Patti Smith-songar
Lysistrata

Lysistrata (attisk gresk: Λυσιστράτη, «Hær-oppløysing») er eit av dei bevarde skodespel som vart skrive av den attiske komedieforfattaren Aristofanes i antikkens Hellas. Blant hans andre kjende stykke er Skyene og Froskane. Lysistrata vart opphavleg oppført i antikkens Athen i år 411 f.Kr. 

Det er ei komisk forteljing om den usedvanlege misjonen til ei kvinne for å få ein slutt på Peloponneskrigen. Denne krigen var samstundes med Aristofanes då han skreiv sin komedie. Kvinna Lysistrata overtalar andre greske kvinner til å nekta sina menn seksuell omgang ved å gå til «sexstreik» for å tvinga mennene i Athen og Sparta til forhandlingsbordet og sørgja for fred. Denne strategien sørgde derimot for å flamme opp ein strid mellom kjønna. 

Skodespelet avslører dei seksuelle tilhøva i eit mannsdominert samfunn. Den dramatiske strukturen representerer ei endring frå konvensjonane i dei gamle komedie i Athen, ein tendens som er typisk for karrieren til denne forfattaren. Stykket vart produsert det same året som Thesmophoriazusae, eit anna stykke som fokuserte på kjønnsroller, berre to år etter Athens katastrofale nederlag i Den sicilianske ekspedisjon.

Lysistrata har vorte hyppig sett opp òg i moderne tid, blant anna på Nasjonalteateret i Oslo. Stykket er omsett til norsk av blant annan Bjørn Endreson.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lysistrata» frå ,  den 10. november 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Detaljert samandrag av handlinga med analysar (engelsk)
 Utdrag frå manuskriptet Lysistrata tilpassa av Edward Einhorn. (engelsk)
 Essay om kjønn og makt i *Lysistrata (engelsk) Lysitrata i Store norske
Filmen Lysitrata Video
Skodespel
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Antigone av Sofokles

Antigone er ein tragedie av den greske dramatikeren Sofokles, skriven i 442 f.Kr. eller noko tidlegare. 
Skodespelet var det første av tre Sofokles skreiv om Theben under kong Ødipus, men handlinga går tidsmessig føre seg sist av dei tre skodespela

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antigone (Sophocles play)» frå ,  den 7. februar 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Antigone (skuespill)» frå ,  den 10. november 2018.

Bakgrunnsstoff

Antigone i Store norske leksikon
Antigone på Det norske teateret

 Litteratur

 Sofokles, Tragedier, omsett av Peder Østbye. Gyldendalske bokhandel, 1924
  omsett til nynorsk av Matias Skard
  omsett til nynorsk av Eirik Vandvik
 Greske tragedier: Oriestien, Antigone, Elektra, Medea, Hippolytos. Gyldendal 2007. ISBN 978-82-05-37514-7

Sofokles
Skodespel frå gresk antikk
Gjestebodet

Gjestebodet, også kjend som Drikkegildet i Athen eller Symposium (gresk Συμπόσιον) er ein av Platon sine dialogar. Det vart skrive ca. 385/380 f.Kr.

«Dialogen skildrer et festlig drikkegilde hos den rike atheneren Agathon, hvor gjestene bestemmer seg for å avstå fra å drikke, og heller holde hver sin tale til kjærlighetsguden Eros. Dette gir Platon anledning til å brette ut en hel kulturhistorie inntil Sokrates løfter perspektivene i dialogens høydepunkt, hvor den vise kvinne Diotima fra Mantineia i direkte tale innvier Sokrates i kjærlighetens mysterium.»
«Sokrates' tale skulle få skjelsettende betydning for kjærlighetsmystikken til alle tider.»

Dei sju som er til stades er Faidros, ein sofist kjend frå dialogen med same namn; Pausanias, ein lovkunnig; Eryximakhos, ein naturvitar; Aristofanes, ein komedieforfattar; Agathon, ein tragedieforfattar; filosofen Sokrates og den seint komne ynglingen Alkibiades, ein politikar.

På norsk 
 Gjestebodet. På norsk ved Eirik Vandvik. Samlaget, 1939 
 Drikkegildet i Athen = Symposion. Oversettelse og innledning ved Egil A. Wyller. Grøndahl Dreyer, 1994. ISBN 82-504-2126-4. Første utgave av Wyllers oversettelse: Dreyer, 1953
 Drikkegildet i Athen = Symposion. Innledende essay av Vigdis Songe-Møller. Bokklubben, 2007. (Bokklubbens kulturbibliotek) ISBN 978-82-525-6367-2
 Faidon ; Symposium (Drikkegildet i Athen) ; Faidros, utgjør bind 4 av Platons Samlede verker. Vidarforlaget, 2001. ISBN 82-90016-86-7
 Sokrates' tale «Myten om Eros» er gjengitt i antologien Greske myter og mysterier, 2003, i Wyllers oversettelse
 Gjestebodet. Omsetjing og innleiing ved Anfinn Stigen. Samlaget, 1972. ISBN 82-521-0111-9

Sjå òg
Dionysos

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Symposion (Platon)» frå ,  den 10. november 2018.  
 
Platon
Dialogar
Quo vadis

Quo vadis eller Quo vadis, Domine ('Kvar går du, Herre?') er eit latinsk sitat som ifølgje tidlege kristne overleveringar var spørsmålet apostelen Peter stilte Jesus Kristus då denne viste seg for han på Via Appia like utanfor Roma. Kristus svarte at han var på veg til Roma for å la seg krossfesta for andre gong. Dette fann stad då Peter var på flukt frå Nero sine forfølgingar. Orda frå Kristus fekk Peter til å venda tilbake, og han døydde som martyr i Roma, krossfesta med hovudet ned.

Soga og sitatet blei berømt gjennom romanen Quo vadis av den polske forfatteren Henryk Sienkiewicz frå 1895. Romanen blei omsett til rundt 30 språk, og bidrog til at Sienkiewicz vann Nobelprisen i litteratur i 1905.

Kjelder

Kristendom
Latinske ord og uttrykk
Ski-NM 1973

Noregsmeisterskapen på ski 1973 i nordiske greiner vart avvikla i tida 3. til 11. februar 1973. Meisterskapen fann stad i Fåberg og på Lillehammer i Oppland, og i nærliggande Vang i Ringsaker kommune i Hedmark.

Mennene tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar.

Langrenn menn

15 km 

Dato: 7. februar
Stad: Lillehammer

30 km 

Dato: 3. februar
Stad: Fåberg

50 km 

Dato: 10. februar
Stad: Lillehammer

3 x 10 km stafett 

Dato: 4. februar
Stad: Fåberg

Langrenn kvinner

5 km 

Dato: 3. februar
Stad: Fåberg

10 km 

Dato: 7. februar
Stad: Lillehammer

3 x 5 km stafett 

Dato: 4. februar
Stad: Fåberg

Kombinert 

Dato: 3. og 4. februar
Stad: Vang i Ringsaker

Hopprenn

Normalbakke 

Dato: 4. februar
Stad: Vang i Ringsaker

Storbakke 

Dato: 11. februar
Stad: Lillehammer

Kjelder
Sportsboken 73. Dreyer Stavanger. 1973

Noregsmeisterskap i 1973
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Lillehammer
Idrett i Ringsaker
NM i roing 1973

Noregsmeisterskapen i roing 1973 fann stad på vatnet Årungen i Ås kommune 19. august 1973. Mennene tevla i sju ulike båtklassar og kvinnene i to.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Kjelder
Sportsboken 73. Dreyer Stavanger. 1973

Noregsmeisterskap i 1973
Noregsmeisterskap i roing
Idrettstilskipingar i Viken
Idrett i Ås
Kamphaugsaga

Kamhaugsaga, eller Kamphaug Sag, var ei oppgangssag som låg attmed Skjersjøelva eit lite stykkje ned for demninga Skjersjødammen, som demmer opp Skjersjøen i Nordmarka i Oslo. I dag er det ikkje andre leivningar att etter saga enn murar av store steinblokker utan mørtel mellom. Sjølv om alt som har vore laga av tre, jarn og anna er vekk, syner murane at dette må ha vore eit stort byggverk i si tid. Dei lengste konstruksjonane langsetter elva er 25 meter lange, og murane er opp til fire meter høge.

Årsaka til at steinmurane ikkje har vorte fjerna for å nytte steinen til andre føremål, er truleg at ruinane ligg litt avsides til. Dei er difor i god stand, og syner at det her har vore ei sag som har sysselsett mange, og har hatt mykje å seie for folket i både Nordmarka og Maridalen, som dalen langsetter Skjersjøelva i og for seg er ein del av. Namnet Sagåsen på åsen på austsida av Skjersjøen og Skjersjøelva synar på sitt vis at Kamphaugsaga har vore viktig for sysselsettinga i området.

Soga
Saga er merka av på eit kart frå 1887, lengje etter at saga har vorte lagt ned. Men elles er det lite å finne av opplysningar om ho på kart og i anna gamalt kjeldemateriale. Truleg vart saga bygd av ein mann som heitte Johan Garmann. Han var fødd i 1610 i Haderslev i Slesvig, døydde i 1673, gravlagt på Hovin i Aker, og høyrte til eit nettverk av folk frå Sønderjylland som vandra inn til Noreg og gjorde karriere her under vern av dei danske statthaldarane på Akershus festning. Kong Christian den IV pantsette heile Nordmarka, og skogen (ålmenningen) vart pantsett til Garmann. I Aker sokn fekk han ikkje berre hand om skogen, men òg gardane Brekke, Skjerven, Skar, Kjelsås, til liks med garden Hovin, der han budde sjøl. Med dette vart han den fyrste private eigaren av Nordmarka. Difor er det truleg at han bygde Kamphaug Sag. Dette må ha skjedd rett etter at han tok over desse områda i 1648 eller 1649, då trettiårskrigen tok slutt og kongen døydde. I eit oversyn frå 1654 vert det sagt at han saman med Niels Lauridzen driv «Schierzøe Saug», som er å forstå som «Skjersjøen Sag», og må vere Kamphaugsaga. Lauridzen var òg godseigar, og dessutan borgarmeister i Christiania.

I tingboka for 1687 er det opplyst at sagmeister Poul Ibsen har skåre 18 000 bord på Kamphaugsaga dette året og 31 000 bord på Våghalsen, som var eit sagbruk attmed Vøyenfossen i Akerselva rett nord for dagens Sannerbrua. For dette har Poul Ibsen betalt høvesvis 9 og 15 ½ daler i skatt. Då hadde nok Kamphaugsaga vore i drift nokre år.

Kjelder
Maridalens Venner: Dag Brodin, Årsskrift 2011 : Godseiere og tømmerkjørere, side 20 ISBN 82-92553-00-2

Tidlegare føretak i Oslo
Skipingar på 1600-talet
Maridalen
NM i orientering 1973

Noregsmeisterskapen i orientering 1973 vart arrangert 7. og 9. september 1973 ved Trondheim. Menn og kvinner tevla i såkalla normalprogram og i stafett.

Langdistanse-NM var avvikla tre veker tidlegare.

Menn

Stafett

Kvinner

Stafett

Kjelder
Sportsboken 73. Dreyer Stavanger. 1973

Noregsmeisterskap i 1973
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Noregsmeisterskap i orientering
Idrett i Trondheim
NM i orientering 1973/langdistanse

Noregsmeisterskapen i orientering 1973 i langdistanse vart arrangert 19. august 1973 i Dalsbygda i Os i Hedmark.

Menn

Kvinner

Kjelder
Sportsboken 73. Dreyer Stavanger. 1973

Noregsmeisterskap i 1973
Idrettstilskipingar i Innlandet
Noregsmeisterskap i orientering
Os kommune
Liezen

Liezen er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 91,7 km² og i kring 8 200 ibuarar. Byen Liezen ligg 664 meter over havet og hyser 6 600 sjeler.

Maskin- og metallvareprodusenten ’Maschinenfabrik Liezen und Gießerei’ har i kring 800 tilsette, og er den dominerande sysselsetjaren i Liezen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liezen» frå ,  den 10. november 2018.  
 

Kommunar i Steiermark
Byar i Austerrike