alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kui

Kui er eit dravidisk språk tala i India.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kui» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Dravidiske språk
Språk i India
Einskildspråk
Tadbhava

Tadbhava (sanskrit तद्भव, IPA [t̪əd̪bʱəʋə]) er ei lingvistisk nemning som  vert nytta av grammatikarar om låneord frå sanskrit i moderne indiske språk, i første rekkje indoariske språk, men òg i dravidiske språk og mundaspråk. I motsetnad til den lingvistiske nemninga tatsama, som vert nytta om ord som er lånt direkte frå sanskrit, vert nemninga nytta tadbhava om ord som er lånt indirekte frå sanskrit via  middelindoariske språk, apabhramsha og andre prakritspråk, og som har gjennomgått ei fonologisk endring gjennom desse. Det øvrige ordforrådet, som ikkje stammar frå sanskrit, vert kalla deiśi-ord.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tadbhava» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Dravidiske språk
Etymologi
Indoariske språk
Sanskrit
Tatsama

Tatsama (sanskrit तत्सम, IPA [tətsəmə]) er ei lingvistisk nemning på låneord frå sanskrit i moderne indiske språk, i første rekkje indoariske språk som bengali, hindi, gujarati og singalesisk/ Dei tilhøyrer eit høgare og meir reinare register enn alminnelege ord, og kan i Europa samanliknast med nytta av ord av gresk opphav i engelsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatsama» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Dravidiske språk
Etymologi
Indoariske språk
Sanskrit
Tulu

Tulu er eit dravidisk språk som vert tala i delstatane Karnataka og Kerala i India.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tulu» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Dravidiske språk
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Karisk

Karisk var eit av dei anatoliske språka og vart talt i Karia sørvest i Vesleasia.

Karisk vart skrive med den kariske skrifta, som bestod av skriftteikn der dei fleste var basert på bokstavar i det greske alfabetet, men der dei fleste hadde ein heilt annan lydverdi enn på gresk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karisk» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Anatoliske språk
Einskildspråk
Manglar infoboks
Utdøydde språk i Asia
Lydisk

Lydisk var språket i oldtidsriket Lydia i Vesleasia.  Lydisk vert rekna til dei anatoliske språka, ei undergruppe av dei indoeuropeiske språka.

Piero Meriggi la fram sterke bevis for at språket var indoeuropeisk i 1936, og Onofrio Carruba viste i 1959 at språket viste likskapar med språka i den anatoliske språkgruppe. Lydisk språk er attestert i skribleri og graffiti og på myntforklaringar frå slutten av 700- eller byrjinga av 600-talet f.Kr. og ned til 200-talet f.Kr., men velbevarte inskripsjonar lange nok til å lese er avgrensa til 400- og 300-talet f.Kr., det vil seia til perioden av persisk overherredømme. Lydiske tekster er såleis samtidige med dei i lykisk.

Innanfor den anatoliske gruppe har lydisk ein spesiell posisjon fordi det er  eit svært avgrensa material, og mange trekk som ikkje er delt med andre anatoliske språk. Det er ikkje kjent om desse trekka eller eigenskapane representerer særskilde før-lydiske trekk som sidan har gått tapt i andre anatoliske språk.

Det er noko over hundre lydiske tekster, alle unntatt nokre få har vorte funne i eller i nærleiken av den lydiske hovudstaden. Mindre enn tretti av inskripsjonane består av meir enn nokre få ord og er rimeleg fullstendige. Eit fleirtal av inskripsjonane er på stein, og er gravmonument i konteksten, men fleire er avgjerder/forordninger på av einkvan måte, og rundt eit halvt dusin tekstar synast å vera poesi med eit trykkbasert versemål og vokalt halvrim på slutten til linja. Gravinskripsjonar omfattar mange gravskrifter som typisk sett byrjar med orda eś wãnaś («denne grava»), omfram òg korte graffitiar.

Strabon nemner at i hans tid, det vil seia på 100-talet f.Kr., hadde det lydiske språk døydd ut i Lydia, men at det enno vart snakka blant  folkesetnaden i Kibyra (dagens Gölhisar) i sørvestlige Anatolia av etterkommarane av dei lydiske kolonistane som hadde grunnlagt byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lydisk» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff
 Lydisk grammatikk  ved Cyril Babaev
 Lydisk ordbok 
Anatoliske språk
Einskildspråk
Manglar infoboks
Utdøydde språk i Asia
Palaisk

Palaisk er eit utdøytt indoeuropeisk språk i Anatolia som er dokumentert i kileskrifttavler frå  bronsealderbyen Hattusa, hovudstaden til hettittane. Namnet til språket på hettittisk er palaumnili, eller «av folket frå Pala»; Pala låg antakeleg nordvest for det hettittiske kjerneområdet, dvs. nordvest av dagens Tyrkia. Regionen hadde stor innvandring av kaskarar på 1400-talet f.Kr., eit ikkje-indoeuropeisk stammefolk frå fjella i pontoske Anatolia mot Svartehavet. Det er sannsynleg at palaisk døydde ut i denne perioden.

Alt vi veit om språket er frå CTH 750-754 frå Emmanuel Laroches katalog av hettittiske tekster, og hettittiske tekstar andre stadar som siterer avsnitt på palaisk i referanse til guden Zaparwa (hettittisk Ziparwa); totalt sett 21 avsnitt. Av reine palaiske tekster utgjer CTH 750 ei utgreiing av ein festival for Zaparwa, og CTH 752 viser til eit anna religiøst ritual. I tillegg til Zaparwa dyrka dei som snakka palaisk òg ein himmelgud ved namn Tiyaz (luvisk: Tiwaz).

Palaisk er eit typisk døme på eit indoeuropeisk språk. Gammelhettittisk (av rundt 1600 f.Kr.) har genitivending i eintal -as, samanlikn med urindoeuropeisk -os. Luvisk nytta i staden -ssa som adjektivisk endelse. Palaisk ved den nordlege grensa av dei begge, som seinare hieroglyfisk luvisk, har både eit -as-genitiv og ein -asa-adjektivisk ending. Palaisk viser òg same kjønnsskilje som i hettittisk, og har tilsvarande former for pronomen. Det er difor sannsynleg at palaisk tilhøyrer dei anatoliske språka, men om det er eit systerspråk til gammelhettittisk eller hieroglyfisk luvisk er ukjent.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Palaisk» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Katalog over hettittiske tekster: Tekster i andre språk
 Genitive Case and Possessive Adjective in Anatolian (PDF) ved Craig Melchert

Anatoliske språk
Einskildspråk
Utdøydde språk i Asia

Manglar infoboks
Pisidisk

Pisidisk er medlem av ei utdøydd anatolisk grein av den indoeuropeiske språkfamilien som vart snakka i Pisidia, ein region i i Vesleasia i antikken. Språket er kjent frå to dusin korte inskripsjonar, og det tyder på at det var nært nærskyldt med lykisk. Det kan hende at språket hadde vorte påverka av frygisk og sidetisk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pisidisk» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 «Pisidic»  i Indo-European Database (engelsk)

Anatoliske språk
Einskildspråk
Utdøydde språk i Asia
Manglar infoboks
Singel

Singel er småstein, sortert i ulike storleikar, som 4–8 mm, 8–11 mm og 11–16 mm. Singel kan oppstå naturleg gjennom forvitring, men vart vanlegvis framstilt ved knusing av stein i ein steinknusar. Det vert nytta som vegdekke i parkar, på gangvegar, o.l., men òg i nokon grad som fyllmasse,

Byggestein
Vegdekkje
Bagri

Bagri (devanagari बागड़ी) er ein dialekt av rajasthani innanfor den indoariske språkfamilien. Bagri blir snakka av omkring 5 millionar menneske i Rajasthan, Haryana og Punjab i India og i Punjab i Pakistan. Bagri har ein høg leksikalsk likskap (65 %) med haryanvi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bagri» frå , og «Bagri dialect» frå  den 1. januar 2016.

Litteratur
Grierson, G. A. 1908. (Reprint 1968). Linguistic Survey of India. Volume IX, Part II. New Delhi: Motilal Banarasidass
Gusain, Lakhan. 1994. Reflexives in Bagri. M.Phil. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
Gusain, Lakhan. 1999. A Descriptive Grammar of Bagri. Ph.D. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
Gusain, Lakhan. 2000a. Limitations of Literacy in Bagri. Nicholas Ostler & Blair Rudes (eds.). Endangered Languages and  Literacy. Proceedings of the Fourth FEL Conference. University of North Carolina, Charlotte, 21–24 September 2000
Gusain, Lakhan. 2000b. Bagri Grammar. Munich: Lincom Europa (Languages of the World/Materials, 384)
Gusain, Lakhan. 2008. Bagri Learners' Reference Grammar. Ann Arbor, Michigan: Northside Publishers
Wilson, J. 1883. Sirsa Settlement Report. Chandigarh: Government Press

Indoariske språk
Språk i India
Språk i Pakistan
Einskildspråk
Bhili

Bhili, òg kalla bhagoria, bhil, bhilbari, bhilboli, bhilla, lengotia og vil, er eit vestleg indoarisk språk som vert talt i regionen austom Ahmadabad i den vestlege delen av det sentrale India. Bhili er eit av bhilspråka, dei er nærskyldt med gujarati og radjasthani. Språket blir skrive med ein variant av devanagari.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bhili» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Gujarat
Indoariske språk
Rajasthan
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Dogri

Dogri (devanagari: डोगरी, urdualfabetet: ڈوگرى), i Pakistan og Pakistansk Kashmir òg kalla pahari (devanagari पहाड़ी, urdualfabetet پھاڑی), er eit indoarisk språk som blir brukt i Pakistan og India, hovudsakleg i regionen Jammu i Jammu og Kashmir, men òg i det nordlege Panjab, Himachal Pradesh, andre delar av Kashmir og andre stadar.
Dogri vert tala av den etniske gruppa dogra, og den dogri-talande regionen vert kalla Duggar.  
Det har rundt 5 millionar talarar. 

Dogri vert klassifisert som ein medlem av den vestlege paharigruppe av indoariske språk.  
Dogri er eit tonespråk, 
noko som er uvanleg for indoeuropeiske språk. Dette særpreget har det til felles med andre vestlege paharispråk og med panjabi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dogri» frå ,  den 1. januar 2016.  
 
Denne artikkelen bygger på «Dogri language» frå ,  den 22. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Indoariske språk
Språk i India
Språk i Pakistan
Einskildspråk
Manglar infoboks
Dogri-kangri

Dogri-kangri, tradisjonelt kjend som vestleg pahari, er ei gruppe språk og dialektar tala i Himalaya-regionen, frå Pakistan til Nepal.

Dogri-kangri-språka er tonespråk, liksom den nære slektningen deira panjabi, men ulik dei fleste andre indiske språk. Sjølv om dei tradisjonelt er kjent som vestleg pahari, er dei ikkje så nærskyldt med dei andre pahari-språka som dei er med Panjabi. Variasjonar som er vurdert som eigne språk omfattar:
 Dogri (offisielt språk i India sidan 2003) 
 Kangri (nærare dogri enn nokon av dei andre språka) 
 Kullu pahari 
 Bhattiyali 
 Mandeali 
 Bhadrawahi 
 Bilaspuri 
 Chambeali 
 Churahi 
 Gaddi 
 Harijan kinnauri 
 Hinduri 
 Jaunsari 
 Mahasu pahari 
 Pangwali 
 Sirmauri 

Potwari i Pakistan har tradisjonelt vorte sett på som vestleg pahari, men synst å vera ein overgangsdialekt til panjabi-siraiki.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dogri-kangri» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Domari

Domari, òg kalla tsigene, luti, mehtar og Midtausten-romani er eit indoarisk språk som vert talt av domfolk i Iran og Egypt, men òg i India, der dei er kjent som domba.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Domari» frå ,  den 1. januar 2015.  
 

Manglar infoboks

Indoariske språk
Språk i Egypt
Språk i Iran
Einskildspråk
Gandhari

Gāndhārī (devanagari गांधारी) var eit indoarisk språk og ein nordvestleg avart av prākrit som vart talt i Gāndhāra. Liksom andre prakritspråk, nedstammar det frå vedisk sanskrit og er nært nærskyldt med eldre indiske språk. Gāndhārī blir skrive med skriftsystemet kharoṣṭhī. Gāndhārī inneheld element frå språk som ikkje er indoeuropeiske, og frå dardiske språk og austlege iranske språk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gandhari» frå ,  den 1. januar 2015.  
 

Manglar infoboks

Indoariske språk
Utdøydde språk i Asia
Tidlegare språk i Afghanistan
Tidlegare språk i India
Einskildspråk
Gujari

Gujari eller gojri, tidlegare kalla gujjar bhakha og gurjar apabhramsha, er eit indoarisk språk innanfor Rajasthani-gruppa som talast av gurjarane i det nordlege Pakistan, India og Afghanistan/ Språka rajasthani, marvari og gujarati er utvikla frå gujari. Poeten Bhoja refererte til Gaurjar Apabhramsha (Gurjar Apabhramsha) i 1014, og språket vart brukt som eit litterært språk så tidleg som på 1100-talet.

Språket vert hovudsakleg talt i Jammu og Kashmir, Himachal Pradesh, Rajasthan, Haryana, Uttaranchal, Punjab, Gujarat og mange andre deler av India/ Språket vert òg snakka av gurjarane i Pakistan. Mange ord på gujari stammar frå tyrkiske språk. Regjeringa i Jammu og Kashmir har anerkjent gujari som eit av seks offisielle språk i konstitusjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gujari» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Språk i Pakistan
Einskildspråk
Manglar infoboks
Halbi

Halbi, òg kalla bastari, halba, halvas, halabi, halvi, mahari og mehari, er eit indoarisk språk innanfor den austlege sona som vert talt av omkring 500 000 oriyafolk, av dei har 200 000 det som andrespråk (per 2001). Nokre talande av halbi brukar oriya som andrespråk.

Halbi er sett på som ein dialekt av oriya og vert skrive i oriyaskrift og devanagari.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Halbi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Hindko

Hindko (ہندکو, हिन्दको [hindkoŭ]), òg kjend som hindku eller hinko, er eit indoarisk språk som tilhøyrer undergruppa lahnda. Det vert tala av hindkowaner i Pakistan og Nord-India, og dessutan av hindki-folk i Afghanistan. Hindko er nærskyldt med punjabi. Sjølve namnet hindko (som er ein sammentrekning av hindaku) er pashtunsk og tyder «indisk fjell», eit omgrep pashtunarane gav til folket som migrerte frå «hind», som ifølgje dei låg like austom Indus. Ordet hindko har òg vorte tolka som «Indias språk». Omgrepet finst òg i greske referansar til den fjellrike regionen i det austlege Afghanistan og nordlege Pakistan som Καύκασος Ινδικός (Kaukasus Indikus, eller Hindu Kush).

Språket vert tala i områda Khyber Pakhtunkhwa (inkludert hazarar), Punjab (inkludert Attock) og i Pakistan-administrerte Kashmir av rundt 1,2 til 2 millionar menneske. På det meste finst det 4 millionar menneske som brukar språket. Det blir snakka av ei rekkje ulike folk. Det finst ingen standard hindko, men dei sørlege dialektane er lettare å forstå for alle brukarar enn dei nordlege. Enklast å forstå for andre hindkospråklige er dialektane frå Peshawar og Talagang. 

Det finst ingen generiske namn for brukarane fordi dei tilhøyrer ulike etniske grupper og har ein tendens til å identifisera seg sjølv ut frå større familiar eller kastar. Likevel vert folket frå den største gruppa i distrikta Haripur, Abbottabad og Mansehra anerkjent kollektivt som Hazarewal, namngjeve etter den tidlegare Hazara-divisjonen som omfatta desse distrikta. I Peshawar by vert dei kalla peshawari eller kharay av pashtunarane, som har tydinga «byfolk» eller hindkowan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hindko» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Hindko-nettstad 
 Hindko på ethnologue.com
Indoariske språk
Språk i Afghanistan
Språk i India
Språk i Pakistan
Einskildspråk
Manglar infoboks
Khandeshi

Khandeshi er eit indoarisk språk innanfor den vestlege sona,  mellom språka bhili og marathi. Det vert nokre gonger òg omtalt som ei språkgruppe beståande av khandeshi (1,6 millionar talande i Maharashtra), dhanki (140 000 talande i Gujarat) og ahirani som kjem frå Abhirakasten (10 millionar talande i Maharashtra og Gujarat).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khandeshi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Kumaoni

Kumaoni (devanagari कुमाँऊनी भाषा), òg kalla kumauni,  er eit av dei sentrale paharispråka blant dei indoariske språka, og vert talt av kumaoni-folket (devanagari कुमाँऊनी) i distriktet Kumaon i Uttarakhand i Himalaya/ Kumaoni vert briukt av omkring 2 360 000 menneske (1998).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kumauni» frå ,  den 1. januar 2016.  

Indoariske språk
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Lahnda

Lahnda eller vestleg punjabi er eit dialektkontinuum blant dei indoariske språka i Pakistan og Afghanistan. Kontinuumet omfattar sju dialektar. Seks av desse ver ttala i Pakistan, medan den sjuande – jakati, vert tala i Afghanistan, og ved folkevandring òg i Ukraina:
 Pahari-potwari
 Nordleg hindko
 Sørleg hindko
 Khetrani
 Saraiki
 Vestleg punjabi
 Jakati
Språka inkluderer ikkje austleg panjabi, som vert tala i Punjab og Pakistan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lahnda» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i Pakistan
Lomavren

Lomavren (armensk Լոմավրեն, lomavren) er eit nesten utdøytt blandingsspråk som vert talt av lomfolket eller posha, ei gruppe sigøynarar i Transkaukasus. Då sigøynerne vandra vestover til Europa på 1000-talet, drog dei gjennom Armenia og fekk med seg mange armenske låneord. Lomavren er oppstått gjennom ein språkleg kontakt mellom proto-romani og armensk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lomavren» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i Armenia
Språk i Aserbajdsjan
Einskildspråk
Manglar infoboks
Maharashtri

Maharashtri (devanagari: महाराष्ट्री प्राकृत, ordrett «språket til imperiet») var eit indoarisk språk i det gamle India som var i bruk frå omkring 500 f.Kr. til 500 e.Kr. Språket var det offisielle språket til Satavahana-imperiet fram til dei første århundra av den kristne tidsrekninga. Under vernet av dette imperiet, vart m aharashtri det mest utbreidde folkelege språket (prākrit) i si tid, og vart talt frå Malwa og Rajputana i nord til Krishna og elveregionen Tungabhadra i sør.

Sanskrit mista høgstatusen sin som «formidlande språk» omkring 500 f.Kr., på omkring same tid som Maharashtri kom i bruk og utvikla seg til den dominerande av dei tre dramatiske prākritar. Skriftspråket vart berømt gjennom utbreiinga av dramaet Kālidāsa.

Regenten Hāla (regjerte 20-24 e.Kr.), som er nemnt i Puranaene som ein medlem av Satavahana-dynastiet, nytta seg av Maharashtri til å skriva Saptashati (सप्तशती) eller Gāthā Saptashatī, Setubandh (सेतुबंध) og Karpurmanjari (कर्पुरमंजरी).

Ei avart av maharashtri, kalla jaina maharashtri, vart òg nytta til å skriva fleire djain-tekstar. Satavahanakongen Haltes Sattasai, ein antologi på over 700 kjærleiksdikt, er eit av dei meste berømte verka på maharashtri.

I løpet av det 15. og det 16. hundreåret utvikla maharashtri seg til marathi, og det er òg opphav til dei moderne språka konkani, sinhala og dhivehi. Maharashtri overlevde òg lenge i den moderne delstaten Maharashtra, og var vidt utbreidd i det vestlege India og attpåtil så langt sør som til deler av India der ein snakkar kannada.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maharashtri» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Einskildspråk
Utdøydde språk i Asia
Tidlegare språk i India

Manglar infoboks
Malvi

Malvi, òg kalla malwi, malavi, mallow og malwada, er eit indoarisk språk frå Malva-regionen i India, med omkring 16.4 millionar talarar. Språket består av dialektane ujjaini (i distrikta Ujjain, Indore, Dewas, Shajapur og Sehore), rajawadi (i distrikta Ratlam, Mandsaur, Neemuch), umathwadi (i distriktet Rajgarh) og sondhwadi (i distrikta Rjgarh og Jhalawar). Omkring 75 % av dei talande kan òg snakka hindi, og evna til å skriva andrespråk som hindi finst blant omkring 60 % av folkesetnaden.

Den næraste slektningen er nimadi, som vert tala i Nimar-regionen i Madhya Pradesh og i Rajasthan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Malvi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Einskildspråk
Marvari

Marvari (devanagari मारवाड़ी, òg kalla mārvāri, mārwādi, mārwāri og mārvādi) er eit indoarisk språk som vert talt i den indiske delstaten Rajasthan, og dessutan i nabostatane Gujarat og Haryana og i det austlege Pakistan. Språket har 13,2 millionar talarar (per 1997), av desse 13 millionar i Rajasthan og 200 000 i det austlege Pakistan. Det er det største språket innan marvari-undergruppa av dei såkalla rajasthanispråka.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marvari» frå ,  den 1. januar 2016.  

Gujarat
Haryana
Indoariske språk
Rajasthan
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Nimadi

Nimadi er eit indoarisk språk frå Nimar-regionen i Madhya Pradesh i India, som grensar til Maharashtra. Nimadi vert tala i distrikta Barwani, Aust-Nimar, Vest-Nimar og deler av Dhar. Ein berømt nimadiforfattar var Gaurishankar Sharma.

Den næraste slektningen til nimadi er malvi frå Malva-regionen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nimadi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Rajbangsi

Rangbangsi, òg kalla rajbangsi og rangpuri, er eit indoarisk språk som vert tala av ti millionar personar i Bangladesh og av fem millionar i India, der dei er kjent som rajbanshi. Mange av talarane er tospråklege og snakkar også anten bengali eller assamesisk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rajbangsi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i Bangladesh
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Sadri

Sadri er eit indoarisk språk i nær slekt med oriya, bengali og maithili. Det vert tala i dei indiske statane Bihar, Jharkhand, Odisha, den nordlege delen av Vest-Bengal og i Bangladesh. Språket har 2,14 millionar talarar (1997).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sadri» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
språk i Bangladesh
språk i India
Manglar infoboks
Sylhetti

Sylhetti (devanagari: ছিলটী silôṭi; bengali: সিলেটী Ṣileṭī) er eit indoarisk språk som vert talt i Surmadalen i den nordøstlige delen av Bangladesh, i Barakdalen i den nordaustlege indiske delstaten Assam, og dessutan det nordlege Tripuradistriktet i Tripura. Språket vert òg talt av ein betydeleg folkesetnad i andre nordaustlege statar i India og blant indiske innvandrarar til Storbritannia, USA og dei arabiske gulfstatane. Språket er nokre gonger klassifisert som ein dialekt av bengali, men vert vurdert av andre lingvistar som eit separat språk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sylhetti» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Språk i Bangladesh
Språk i India
Einskildspråk
Manglar infoboks
Vasavi

Vasavi er eit indoarisk språk tala av bhilfok  som skil  seg frå bhili. Det vert hovudsakleg tala i distriktet Dhule i den indiske delstaten Maharashtra og i distriktet Bharuch i delstaten Gujarat. Mindre grupper av talarar kan òg finnast i distrikta Vadodara og Surat i Gujarat og i den sørvestlige delen av Madhya Pradesh. Språket har 1,2 millionar talarar (2002).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vasavi» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Indoariske språk
Einskildspråk
Språk i India
Manglar infoboks
Akan

Akan er eit niger-kongospråk som vert tala i Ghana og Elfenbeinskysten. Akan er eit avgrensa tonespråk.
Det er morsmålet til akanfolk og blir tala i Sør-Ghana og i sentrale og austlege delar av Elfenbeinskysten.
Rundt 80 % av innbyggjarane i Ghana talar akan, medan 44 % har det som morsmål. Det er dermed det viktigaste lokale språket i Ghana.

Akan blei også spreidd til Amerika gjennom slavehandelen. I land som Surinam og Jamaica finn ein spor etter språket i namn og folkeeventyr.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Akan» frå ,  den 1. januar 2016.  
 

Kwaspråk
Språk i Ghana
Språk i Elfenbeinskysten
Tonespråk
Einskildspråk
Abanyom

Abanyom er eit nigerkongo-språk i den bantoide gruppa som vert snakka av omkring 12 500 menneske i Nigeria.
Språket tilhøyrer den ekoide gruppa av bantoide språk. Språket er ganske nært beslekta med bantuspråka utan å vera ein del av dei, då det i likskap med bantuspråka tilhøyrer den sørlege greina av den bantoide gruppa. Abanyom er eit tonespråk og har i likskap med bantuspråk eit typisk nominalklassesystem.

Kjelder

Asinya, O.E. 1987. A reconstruction of the Segmental phonology of Bakor (an Ekoid Bantu language). M.A. Linguistics, University of Port Harcourt

Denne artikkelen bygger på «Abanyom» frå ,  den 1. januar 2016.  

Ekoide språk
Språk i Nigeria
Einskildspråk
Avatime

Avatime, òg kjend som afatime, sideme, sia eller siyase, er eit kwa-språk som blir tala av avatimefolket aust i Ghana.  I 2003 var det om lag 24 000 som talte språket.

Språket er tonalt med tre tonar. Det har vokalharmoni, og vert òg hevda å ha dobbeltartikulerte frikativar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avatime (språk)» frå ,  den 1. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Språk i Ghana
Einskildspråk
Kwaspråk