alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Helgåga

Helgåga er ei elv i Rana kommune som munnar ut i fjordarmen Nordsjona inst i fjorden Sjona. Namnet har uvisst opphav, men mange tolkar det som ei avleiing frå heilag.

Geografi 
Vassdraget har fleire store innsjøar. Dei største, Helgåvatnet og Gråvatnet er begge typiske fjordsjøar. Høgtuvbreen i nordaust tilfører sediment til vassdraget. Dette har ført til biologisk og geologisk interessante fenomen som ein dalsandur i dalen oppfor Øvre Helgåvatn og eit delta ved utløpet i Helgåvatnet av elva frå Øvre Helgåvatn.

Vern 
Vassdraget er verna i Verneplan IV for vassdrag.  Ved vernet vart det lagt vekt på vassdraget sin type- og referansevassdrag og på dei store kulturfaglege verdiane, kulturminna og friluftsliv. I området til vassdraget er òg Kvannlia-Sølvjodalen Naturreservat verna. Nedbørfeltet, på 98 km², er svært lite påverka av menneskeleg verksemd med berre spreidd busetnad i nedre del, samt om lag 10 fritidshytter ved Litlevatnet, Gråvatnet, Helgåvatnet og Øvre Helgåvatn. I tillegg har Helgelandskraft ei hytte til bruk som base ved arbeid med kraftlinja som går gjennom dalen ved Stortjønna lengst nord i vassdraget, heilt ved vasskiljet og grensa mot Gjervalvassdraget i Rødøy kommune.

Busetnad og næring 
Der elva renn ut i sjøen ligg tre småbruk, øvre og nedre Helgå og Langstrand. På Langstrand vart vatn frå elva på 1920-talet brukt i hermetikkproduksjon.

På 1980-talet var det planar for etablering av eit landbasert fiskeoppdrettsanlegg ved elva, men desse vart skrinlagt etter krakket i oppdrettsnæringa.

Utbyggingsplanar 
I 2007 sendte Helgeland Småkraft AS ein søknad til NVE om konsesjon til å bygge eit vasskraftverk på 1 MW i Helgåga, med ein årleg produksjon av 5,7 GWh.  Konsesjonssøknaden har møtt motbør på grunn av vassdraget sin verdi som referansevassdrag, men politisk behandling gav eit positivt vedtak frå Miljø-, plan og ressursutvalet (MPR) i Rana kommune den 15. august 2007.  Søknaden skal no handsamast av Nordland fylke før NVE fatter endeleg vedtak.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Helgåga» frå , den 3. mai 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Kvannlia-Søvjodalen Naturreservat hos Miljaustatus

Elvar i Nordland
Grønfjellåga

Grønfjellåga er ei elv i Rana kommune. Vassdraget har utspringet sitt i Kallvatnet og Kopparvatnet, renn gjennom Grønfjelldalen og tar opp i seg fleire mindre elvar, før ho munnar ut som ei sideelv til Ranelva ved Dunderforsen (Stupforsen).

Biletegalleri

Elvar i Nordland
Tennevikelva

Tennevikelva er ei lakseførende elv i Tjeldsund kommune i Troms og Finnmark.

Hovudelva har utspring i fleire små vatn vest for Skittendalstinden på fylkesgrensa mellom Nordland og Troms. Frå eit kupert fjellandskap renn elva ned Skittendalen til eit roelgare furu- og bjørkekledd landskap. Hovudelva følgjer ei s‑kurve frå kjelde til munningen ved Tennevika. Ho har forskjellige namn mellom dei mange vatna. 

Elva er vern med Verneplan II for vassdrag utarbeida av Noregs Vassdrags- og Energidirektorat.

Bakgrunnsstoff 
 Tennevikelva hos NVE 

Geografi i Tjeldsund
Elvar i Troms og Finnmark
Målselva

Målselva er ei elv i Troms og Finnmark. Ho renn frå Dividalen og Rostadalen og renn ut i havet ved Målsnes i botn av Målselvfjorden, ein sidefjord til Malangsfjorden. Elva er 140 km lang og drenerer eit areal på 6 145 km².

Elvar i Troms og Finnmark
Målselvvassdraget
Geografi i Målselv
Barduelva

Barduelva (samisk: Álddesjohka) er ei elv i Bardu og Målselv kommunar i Troms og Finnmark. Elva har utspringet sitt i Altevatnet. Etter samløpet med Målselva nedanfor Bardufoss dannar dette ei av dei største elvane i Troms.

Elva er verna med Verneplan III for vassdrag.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Bardu
Geografi i Målselv
Målselvvassdraget
Stabburselva

Stabburselva (nordsamisk Rávttošjohka, finsk Rautusjoki) er ei elv i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke som renn gjennom Stabbursdalen nasjonalpark. Ho ligg 15 km nord for Lakselv i Porsanger kommune langs E6.

Stabburselva (Rávttošjohka) har utspringet sitt på Finnmarksvidda nord for den største innsjøen i Finnmark, Iešjávri. I øvre del er vassdraget sterkt forgreina og dannar fleire vatn. Aust for elva ligg det karrige fjellpartiet Gaissa. Frå Stabbursvatnet renn elva roleg nordover i ein open vid dal før ho om lag 20 km frå Porsangerfjorden skjer seg gjennom ein mektig canyon, Rávttošavži, med stupbratte veggar og store rasmarker. Nedanfor gjelet vert dalen vidare og dannar eit vidt terrasselandskap. Her dannar elva tre store loner, Lompola, før ho svinger seg vidare gjennom terrasselandskapet og munnar ut i eit deltaområde i Porsangerfjorden, nord for det store isranddeltaet Stabbursnes. 

Berggrunnen består stort sett av sure, tungt forvitrelege bergartar. Stabbursdalen har mange spor etter isavsmeltinga ved slutten av siste istid. Store breelvar flauma då frå sør og vest og grov ut gjelet Rávttošavži og fleire gjel i sidedalane frå Gaissaområdet sør og aust for elva. Breelvane førte med seg store grusmassar som vart avsett føre brefronten i Porsangerfjorden. På dei gamle deltaflatene finn ein mange fossile elveløp og dødisgroper.

Stabburselva renn i gjennom den nordlegaste furuskogen i verda der ein kan finne tre som er opptil 500 år gamle. 

Nedbørsfeltet har eit areal på 1112 km². 

Vassdraget er verna i Verneplan I for vassdrag

Fiske 

I Stabburselva kan ein fiske etter laks, sjøaure, sjørøye, gjedde og brunaure. Det finst òg lake i Lompola. Den seinare tida er det òg fanga nokre eksemplar av pukkellaks.

Stabburselva har status som nasjonalt laksevassdrag og er av dei ti viktigaste lakseelvane i Finnmark.

Bakgrunnsstoff 
 Stabbursdalen Feriesenter
 Stabbursnes Naturhus, Laksefiske

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Porsanger
Verneplan I for vassdrag
Parafinmotor

Parafinmotor er ein forgassarmotor som nyttar parafin som drivstoff. 
Parfin har oktantal lik 0, så om ein bensinmotor vert køyrt på parafin vil drivstoffet sjølvtenna og føra til kraftig «motorbank» og motoren vil ta skade. Parafinmotorar har difor lågare kompresjon (typisk 4,5:1) enn bensinmotorar, noko som gjer at effekten vert lågare i høve til sylindervolumet. 

Grunnen til at parafin likevel har vore nytta som drivstoff er at det i mange land er avgift på bensin, men ikkje på parafin. Innan landbruket har parafin vorte nytta som drivstoff for traktorar. Etter 1910 vart mange traktorar leverte med parafinmotorar, på grunn av at parafin var avgiftsfri. Parafin var viktig som drivstoff for traktorar fram til 1950, men heilt fram til 1960 kunne mange små traktorar leverast anten med bensinmotor og eller med parafinmotor. 

Parafin fordampa ikkje så lett som bensin, så parafinmotorane har forvarming av drivstoffet, ved at det vert leia gjennom eit forvarmingskammer før forgassaren som vert varma opp av eksosen. Motoren må startast på og køyrast varm på bensin og når han er komen opp i normal arbeidstemperatur vert han kopla over på parafin. 

På grunn av at parafin ikkje fordampar like lett som bensin kan det vera eit problem at uforbrent drivstoff lek forbi stemplet og hamnar i motoroljen i botnpanna. Parafindrift kan difor føra til auka slitasje og kortare levetid på motorane. 

Bensinmotorar kan byggast om til parafindrift ved å bytta topplokk (for å redusera kompresjonen) og bygga på forvarming før forgassaren. For at det ikkje skulle vera naudsynt å bytta topplokk på bensinmotorar vart det i Storbritannia og Australia etter 2. verdskrig innført eit drivstoff kalla Tractor Vaporising Oil (TVO), som var parafin tilsett nokre aromatisk bindingar som opphavleg finst i råolje men som vert fjerna under framstilling av parafin. TVO hadde eit oktantal på 55 til 70, så bensinmotorar kunne køyrast på det utan å redusera kompresjonen. Forvarming var framleis naudsynt, men ettersom ein ikkje trong å bytta topplokk vart ombygginga mykje rimelegare. Etter 1950 hadde dei fleste nye traktorar dieselmotorar, men mange gamle traktorar var framleis i bruk, så i Storbritannia var TVO å få kjøpt heilt fram til 1974.

Soge 
George Brayton bygde ein motor som nytta parafin som drivstoff i 1882.

Forbrenningsmotorar
Jaysuma Saidy Ndure

Jaysuma Saidy Ndure () er ein norsk friidrettsutøvar. Ndure er fødd i Bakau i Gambia med ein norsk far. Han voks opp i Gambia, men kom til Noreg som 18-åring. Han har vore sponsa av Den internasjonale olympiske komitéen som ein del av et utviklingsprogram. Ndure er medlem av IL i BUL i Oslo.

Karriere 

Under OL i Athen i 2004 var Ndure flaggberar for Gambia under opningsseremonien. Han blei slått ut i mellomheata på både 100 m og 200 m, etter å ha sett ny nasjonal rekord med 10,26 i forsøksheatet på 100 m. Før OL tok han bronse på 100 m i det afrikanske meisterskapen. I 2005 deltok Ndure i friidretts-VM i Helsingfors for Gambia. På 200 m blei han nr 5 i sitt semifinaleheat med tida 20,75. Han var sju hundredels sekund frå ein finaleplass. Under verdsfinalen i Stuttgart 2006 løp han inn til 6. plass og ny personleg rekord - 20,47. 

I desember 2006 fekk Ndure norsk statsborgarskap. Likevel kunne han ikkje representere Noreg i internasjonale meisterskap fordi det gambiske friidrettsforbundet ikkje godkjente at han representerte Noreg og gav han karantene på eitt til tre år.

7. august 2007 sette Ndure ny norsk og nordisk rekord på 100 meter da han løp på 10,07 under DN-gallaen i Stockholm - eitt hundredels sekund raskare enn den gamle rekorden til Geir Moen. I sitt første NM vann han gull både på 100 m og 200 m og fekk også kongepokalen for sin siger på 100 m.  14. august 2007 blei det kjent at Ndure avla positiv prøve på cannabis under eit stemne i Luzern 28. juni. Saka vart droppa i Noreg av Antidoping Noreg. IAAF med sine regler og retningslinjer gav Jaysuma likevel ei offentleg åtvaring. Ndure nekta for å ha røyka cannabis, og forklarte at han fekk i seg stoffet gjennom ufiltrert te, som han ikkje kjente til inneheldt cannabis.  

8. september 2007 løp han sin første A-finale i Golden League, og løp inn til ein 2. plass i møte med fleire VM-finalistar frå VM i Osaka. Same dag blei det kjent at Noreg og Gambia var einige om at Ndure kan representere Noreg.
16. september 2007 vann han sin første A-finale i Golden League. Han løp inn til tida 10,14 sekund i Berlin og slo briten Marlon Devonish med eitt hundredels sekund. 22. september betra han den norske rekorden ytterlegare, til 10,06, under Grand Prix-finalen i Stuttgart. 

23. september 2007 sette Ndure ny norsk rekord på 200 meter under verdscupfinalen i Stuttgart, og slo Geir Moen sin 11 år gamle rekord. Med tida 19,89 var han første nordmann under den magiske grensa på 20 sekund. Tida ville halde til sølv under VM i Osaka 2007, og er den femte beste tida prestert i år 2007.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
IAAF-profil

Norske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2004
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Gambiske idrettsutøvarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tiller-raset

Tiller-raset var eit leirras på Tiller klokka halv seks den 7. mars 1816. Rasstaden ligg ti kilometer sør for Trondheim. Raset omfatta ca 500 dekar og tok med seg 550.000 kubikkmeter masse i nordaustleg retning mot Nidelva. Kyrkja på Tiller vart og med på ferda. Raset gjekk mellom dei to Tillergardane og Tillerbrua.

Gardbrukar Lars Fredriksen Nordtiller var i stovehuset då huset vart med i leirmassane. Han mista livet saman med ferdafolk frå Bratsberg og Klæbu. I alt mista 15 menneske livet saman med 19 husdyr. Berre ein liten del av altarringen vart funnen av Tillerkyrkja frå 1802.

Årsaka til raset reknast å vera at saltet i leirgrunnen vart utvaska, slik at det vart kvikkleire. Denne leira låg på sandgrunn, og segla dermed på denne sanden og ned mot elva. Augevitne skal ha sett svære vassårer fosse ut frå rasskrenten.
Det vart gjort stor skade langs Nidelva, særleg då ei 15 meter høg demning gav etter slik at vatn og leire fløymde nedetter elva. I Trondheim vart utlaupet av Nidelva for grunn for store båtar.

Kjelde 
 Tiller Historielag

Ras i Noreg
Hendingar i 1816
Historie i Trondheim
Neidenelva

Neidenelva (finsk Näätämöjoki) er elv som spring ut frå innsjøen Iijärvi i Enare, lengst nord i Finland. Elva renn frå Finland mot nord og inn i Noreg i Øvre Neiden. Vidare renn elva ut i Neidenfjorden som går over i Kjøfjorden og munnar ut i Varangerfjorden ved Revøysund.

Neidenelva er godt kjend for laksefiske, mellom anna det tradisjonsrike Käpälä-fisket (kastenot). I Neidenelva er det ikkje lov å bruke makk. Fluge er lov i heile elva, det same gjeld sluk bortsett frå soner som er reservert for floge. 

I tillegg til laks finst det ei rekke andre fiskeartar i elva som sjørøye, sjøaure, harr, gjedde og sik.

Forvaltning 

Neidenelva vert forvalta av Neidenelvens Fiskefellesskap på norsk side av grensa, som er ei samslutting av grunneigarar i Neidendalen. For å oppnå status som såkalla parthavar er det fleire krav som må oppfyllast, dei viktigaste er at ein faktisk bur i Neiden og at ein eig jord med ein viss storleik. Fiskefellesskapet organiserer Käpälä-fisket, der berre parthavarane har høve til å delta.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Sør-Varanger
Komagelva

Komagelva (nordsamisk Stuorrajohka, i øvre delar Guovžagurjohka og Guovdavákkejohka) er ei elv på Varangerhalvøya som renn gjennom kommunane Vardø og Vadsø i Finnmark-delen i Troms og Finnmark fylke. Ho er om lag 45 km lang og har eit nedbørsfelt på 337 km². Elva spring ut inne på Varangervidda sør for Skipskjølen, og munnar ut i Varangerfjorden ved Komagvær i Vardø kommune.

Komagelva er kjend som ei god lakseelv.

Vassdraget blei verna mot kraftutbygging i Verneplan I for vassdrag i 1973.

Kjelder

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Vardø
Geografi i Vadsø
Geografi i Båtsfjord
Jakobselva

Jakobselva (samisk: Ánnejohka, kvensk: Annijoki) er ei elv i Vadsø  og Nesseby kommune i Troms og Finnmark. Elva munnar ut i Vestre Jakobselv, og er ei populær lakseelv. Ho har utspringet sitt midt på Varangerhalvøya.

Elva er verna med omsyn til Verneplan I for vassdrag.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Nesseby
Geografi i Vadsø
Gargiaelva

Gargiaelva er ei sideelv til Altaelva i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke og er ein del av Alta-Kautokeino-vassdraget. Elva munnar ut om lag 27 km opp i Altaelva. Elva startar på Beskades som er ein del av Finnmarksvidda. Nedslagsfeltet til elva er lite og drenerer berre denne delen av vidda. Gargafossen som er om lag 1 km opp i elva gjer at det ikkje går særleg mykje fisk i elva. Litt røye og aure kan gå opp i nedre del av elva.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Alta
Alta-Kautokeinovassdraget
Eibyelva

Eibyelva er ei 17 km lang sideelv til Altaelva i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, og er ein del av Alta-Kautokeino-vassdraget. Elva startar øvst i Eibydalen i Alta kommune der Trangdalselva og Vesterelva renn saman. Elva renn igjennom Eibydalen, forbi Eiby og munnar ut om lag 14 km opp i Altaelva. Nedslagsfeltet til elva er frå grensa til Troms fylke og inn mot grensa til Finland.

Fiske 
Elva er stort sett ei sjørøyeelv, men det går òg laks og aure opp i elva. Eiby jeger- og fiskeforening driv kortsalet og oppsynet med elva. Kort kan ein kjøpe i sportsforetningar i Alta og på nokre campingplassar.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Alta
Alta-Kautokeinovassdraget
Alta-Kautokeino-vassdraget

Alta-Kautokeino-vassdraget er ei elv i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke som startar på Finnmarksvidda ved grensa til Finland og fylkesgrensa mot Troms, og renn ut i Altafjorden. Elva er 229 km lang og har eit nedslagsfelt på 8963 km². Elva er med dette den 11. lengste i landet og den tredje lengste i Finnmark. Når ein ser på nedslagsfelt er elva den sjuande største i Noreg og framleis den tredje største i Finnmark. Elva renn igjennom Kautokeino kommune og Alta kommune. Øvre del av elva ned til Alta Kraftverk heiter Kautokeinoelva og nedre del heiter Altaelva.

Elva vart kjend under utbygginga av Alta Kraftverk, og demonstrasjonane mot utbygginga i åra 1979-1981.

Brukarar av vassdraget 

I vassdraget er det to kraftverk, Alta kraftverk som er eigd av Statkraft SF og Čábardasjohka kraftverk som er eigd av Nord-Troms Kraftlag AL. Grunnvatnet frå vassdraget blir brukt til drikkevatnsuttak fleire stader. Største vassverk er Alta vannverk som pumpar ut grunnvatn til bruk i Alta by. Det vert drive med fiske i heile vassdraget. Vassdraget blir òg nytta som transportåre med båt, primært til privat bruk, men òg noko turisttrafikk.

Verneområde 
Dei delane som ikkje er utbygd, er verna mot utbygging i følgje verneplan II for vassdrag. 

Det finst to naturreservat i nedbørsområdet til vassdraget, og det er Goskamark naturreservat i Alta kommune og Máze naturreservat i Guovdageaidnu/Kautokeino kommune. Fleire område er foreslått verna.

Busetnad 
Det er lite busetnad langs elva sidan ho stort sett renn på Finnmarksvidda. Hovudtyngda av busetnad i nedbørsfeltet finst i området rundt Alta. Det bur om lag 7000-8000 menneske i nedbørsfeltet til vassdraget.

Tettstader ved vassdraget:
 Alta
 Øvre Alta
 Eiby
 Storelvdalen
 Gargia
 Máze
 Heammogieddi
 Mieron
 Kautokeino
 Siebe
 Áidejávri
 Ákšomuotki

Elvar og sideelvar 
johka = elv på samisk
 Altaelva
 Eibyelva
 Gargiaelva
 Kautokeinoelva
 Mázejohka
 Lahpojohka
 Čábardasjohka
 Siebejohka
 Bizejohka
 Luhppojohka
 Hávgajohka

Attraksjonar 
 Alta Canyon, den største canyonen i Nord-Europa.
 Alta Kraftverk, den mest omstridde vassdammen i Noreg på 110 meter.
 Pikefossen, ein 8 meter høg foss 18 km sør for Máze.

Fiskeslag 
 Sik
 Gjedde
 Åbor
 Harr
 Aure
 Ferskvassrøye
 Lake
Nedanfor Alta Kraftverk er i tillegg desse sortane:
 Laks
 Sjøaure
 Sjørøye
 Ål

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Alta-Kautokeinovassdraget» frå , den 4. mai 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 NVE 

 
Geografi i Alta
Geografi i Kautokeino
Børselva

Børselva (kvensk Pyssyjoki, samisk Bissojohka) er ei elv i Porsanger kommune i Troms og Finnmark. Dette området har tre produktive lakselvar, Lakselva og Stabburselva. Det er mogeleg å kombinere fiske i Børselva med fiske i dei andre elvane. 

Børselva renn gjennom eit gjen der vatnet er smaragdfarga og krystallklårt.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Porsanger
Karasjohka

Karasjohka (nordsamisk Kárášjohka) er ei elv som renn saman med Anarjohka nedanfor Karigasniemi og dannar den kjende Tanaelva. Elva renn gjennom Karasjok kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Desse to elvane og Tanaelva drenerer store delar av det høgare platået på Finnmarksvidda.

Karasjohka har ei nedslagsfelt på 4948 km².

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Karasjok
Julussa

Julussa er ei 32 km lang elv i kommunane Elverum og Åmot i Innlandet som startar ved Bergesjøen (318 moh.). Namnet kjem frå det gammalnorske ordet ljudlausa, som tyder «lydlaus». Opphavet til namnet er rett og slett at elva renn stille gjennom Julussdalen.

Frå Bergesjøen renn Julussa 32 km før ho munnar ut i Rena.

Julussa var viktig for tømmerfløyting ut av dei store skogane i området frå midten av 1500-talet og fram til 1969.

Ved Brattveltdammen oppstod Julussakonflikten i 1927.

Kjelder

Elvar i Innlandet
Geografi i Elverum
Geografi i Åmot
Renaelva

Rena eller Renaelva er ei sideelv til Glomma i kommunane Åmot og Rendalen i Innlandet. 

Elva har sitt utspring i området aust for Tronfjellet, og renn saman med Glåma ved tettstaden Rena.

Elva er 165 km lang. 

Nedslagsfeltet til Renaelva er 3967 km².

Sideelver 
Ei sideelv til Renaelva er Julussa som er om lag 30 km lang, og kjem sørfrå gjennom Julussdalen.

Bruer 
Kjøllsæter bru kryssar elva.

Bakgrunnsstoff 
 Renaelvas venner

Elvar i Innlandet
Glommavassdraget
Geografi i Rendalen
Geografi i Åmot
Sverka

Sverka er ei lita elv som renn frå Furudalsvattnet til Øyungen ved Namdalseid. Ved Øyungen møter ho elva Øyensåa, og denne elva renn vidare til ho møter Ferja. Dei dannar i saman Årgårdselva, som munnar ut i sjøen. Det er godt laksefiske i dei nedre delane av elva. Elvesystemet er 15-16 km langt.

Elvar i Trøndelag
Otrøelva

Otrøelva er ei lita elv i Innlandet som renn frå Filefjell til Vangsmjøse. Ho er ei sideelv til Begna, og munnar ut i denne like før Vangsmjøse.

Bakgrunnsstoff 
 

Elvar i Innlandet
Geografi i Vang
Nea-Nidelvvassdraget

Nea-Nidelvvassdraget er eit vassdrag i kommunane Tydal, Selbu, Klæbu og Trondheim i Trøndelag. Vassdraget har eit nebørsfelt på 3100 km² og strekkjer seg 160 km frå svenskegrensa i Sylan og ut til Trondheimsfjorden.
Statkraft har gjennom oppkjøpet av Trondheim Energiverk 14 kraftverk i vassdraget som er sterkt regulert, og den totale produksjonen er 2581 GWh (2004). Utbygginga byrja alt i 1890 med utbygginga av Øvre Leirfoss kraftverk.

Viktige elvar i Nea-Nidelvvassdraget er Nidelva, Nea, Rotla, Lødølja og Tya. Av større innsjøar finn ein Sylsjøen, Nesjøen, Stugusjøen, Finnkoisjøen og Selbusjøen.

Nidelvvassdraget var Fokusvassdrag 2007. Dette er ei merksemd frå NVE for å bevare og oppgradere norske vassdrag.

Bakgrunnsstoff 
 Kart over Nea-Nidelvvassdraget (TEV)

Elvar i Trøndelag
Skiensvassdraget

Skiensvassdraget drenerer store delar av Telemark før det munnar ut i Frierfjorden ved Porsgrunn. Nedbørsfeltet er 10 780 km², og lengda er 252 km.

Vassdraget består hovudsakleg av tre hovudgreiner som samlar seg i Norsjø ovanfor Skien;
 Vinje-Tokke-vassdraget, med innsjøane Totak, Bandak, Kviteseidvatnet og Flåvatn.
 Bø-vassdraget, med Sundsbarmvatnet og Seljordsvatnet.
 Tinn-vassdraget, med Møsvatnet, Kalhovdfjorden, Tinnsjå og Heddalsvatnet.

Skiensvassdraget er sterkt regulert for kraftproduksjon, og store delar er kanalisert. Det var det siste vassdraget i Noreg der det vart drive kommersiell tømmerfløyting. Med nedlegginga av Norske Skog Union i 2006 slutta derimot dette.

Sjå òg 
 Telemarkskanalen

 
Geografi i Vestfold og Telemark
Geografi i Vestland
383 Janina

383 Janina er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. januar 1894 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.

Kjelder 

 383 Janina - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Janina
Janina
Janina
384 Burdigala

384 Burdigala er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. februar 1894 av F. Courty.

Kjelder 

 384 Burdigala - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Burdigala
Burdigala
Burdigala
385 Ilmatar

385 Ilmatar er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 1. mars 1894 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 385 Ilmatar - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ilmatar
Ilmatar
Ilmatar
386 Siegena

386 Siegena er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 1. mars 1894 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 386 Siegena - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Siegena
Siegena
Siegena
387 Aquitania

387 Aquitania er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 5. mars 1894 av F. Courty.

Kjelder 

 387 Aquitania - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Aquitania
Aquitania
Aquitania
Aquitania
388 Charybdis

388 Charybdis er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. mars 1894 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.

Kjelder 

 388 Charybdis - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Charybdis
Charybdis
Charybdis