alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Polariskop

Eit polariskop er eit polarisasjonsapparat til undersøking eller påvising av polarisert ljos

Kjelder
 polariskop. (20.10.2011) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/polariskop

Optiske instrument
Polarisasjon
Primærfarge

Primærfarger er, historisk sett, fargene raud, gul og blå.

Dei har fått namnet fordi kunstnarar fann ut at desse (og dessutan kvit og svart) var tilstrekkelege til at alle andre fargar kunne lagast ved å blande desse fargane.

Blanding av to primærfarger kallast sekundærfarger.

Sidan naturpigmenter ikkje alltid gav nøyaktig plassering på ein fargesirkel, var det ikkje alltid lett å treffe kor primærfargene skulle vere. Ein har til dømes alltid måtta ha to raudfarger, karmin og sinnober.

Moderne trykk- og biletframstilling har løyst problema med å lage fargane kunstig. Moderne firefargetrykk og dagens fargeprintarar lagar fargebilete basert på svart, cyan, magenta og gult i tillegg til den kvite papirfargen. Fargeskjermar for datamaskinar og TV, og dessutan blandemaskinar for hus- og interiørmaling, har atter andre løysingar - men alltid med tanke på færrast mogleg ulike fargepunkt, plassert med tilnærma så lik avstand som mogleg på fargesirkelen.

Sjå òg
Sekundærfarger
Tertiærfarger
Additiv fargeblanding

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Primærfarge» frå ,  den 19. februar 2013.  
 

Farger
Optisk prisme

For andre tydingar av ordet, sjå prisme.

Innan optikk er eit prisme eit transparent optisk element med flate sider som bryt lys. Den mest kjende forma har tre sider og blir brukt for å dele opp det kvite lyset i dei ulike fargane, men andre former blir brukt for å |reflektere lyset (til dømes i ein kikkert) eller for å polarisere lys.

Dispersjonen i ulike vinklar kjem av at brytingsindeksen til glaset er avhengig av bølgjelengder. Ved såkalla normal dispersjon er brytingsindeksen større for blått lys enn for dei lengre bølgjelengdene i det grøne og det raude. Forklaringa er at det blå ligg nærare glaset sine absorpsjonsresonansar i det ultrafiolette området.

 
Optisk utstyr
Prismekikkert

Ein prismekikkert er ein kikkert der lysstrålane ved hjelp av refleksjon i to prisme skiftar retning fleire gonger før dei når auget. Vanlegvis er prismekikkerten samansett av to enkeltkikkertar, éin for kvart auge (binokular).

Kjelder
 prismekikkert. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/prismekikkert

Optisk utstyr
Projeksjon

Projeksjon eller projisering kan referere til:

 Projeksjon i matematikk
 Mercators projeksjon, kartografisk projeksjon
 Projeksjon i optikk
 Anamorfose
 Kinematograf
 Projeksjonsapparat for å vise bilete og film
 Projisering i psykologi
 Ut av kroppen-oppleving («astral projeksjon»)

ja:投影法
Purpur

Purpur (gresk πορφύρα, porphyra; latin: purpura) er eit lilla fargestoff som truleg først vart framstelt av fønikarar i antikken frå purpursnigelen (murex). Det er vorte kalla for tyrisk purpur, ved at det kom frå fønikiske byen Tyr, og kongeleg purpur, ved at det var så kostbart det vart assosiert med dei kongelege. Fargestoffet var eit naturleg purpurraud farge som vart verdsett høgt i antikken sidan det ikkje bleikna, men faktisk vart meir skinande og intens i fargen med vêrpåkjenning og sollys.

Ifølgje segna vart fargen oppdaga av Herkules, då hunden hans kom tilbake etter å ha togge på ein snigel, med munnen farga av purpur. Utgravingar tyder på at minoarane på Kreta kan ha framstelt purpur, i så fall fleire hundreår før fønikarane.

Purpurfargen var mergeleg populær blant den romerske overklassa, og purpurfarga stoff var ein av dei dyraste luksusartiklane som fanst. Fargen vart framstelt ved at sniglar vart samla i store fat og sett til å rotne. Ein veit lite om den vidare prosessen, men stanken frå dei millionane av rotnande singlane som må ha gått med til purpurproduksjonen var ille nok til at det vart særskilt nemnt av forfattarane i antikken. Fargesubstansen bestod av eit slimsekret frå kjertelen i ein av dei fleire store rovsniglane som er funne i den austlege delen av Middelhavet. Desse er sjøsniglane Bolinus brandaris, torna farge-murex, (opphavleg kjent som Murex brandaris (Carl von Linné, 1758)), den stripa farge-murex Hexaplex trunculus, og steinskalla Stramonita haemastoma. Fargestoffet er ein organisk samansetnad av brom, ein klasse samansetnad som ofte finst i algar og ein del anna sjøliv, men langt sjeldnare i biologien til landdyr.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Purpur» frå ,  den 19. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Farger
Organiske pigment
Lilla
Hansjörg Jäkle

Hansjörg Jäkle () er ein tysk tidlegare skihoppar frå Schonach i Schwarzwald. Han vart olympisk meister for Tyskland i laghopping i 1994, og vann elles to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i internasjonale meisterskap, også desse i laghopping. Jäkle vart tysk meister i normalbakken i 1998.

Aktiv 
Jäkle fekk sitt gjennombrot då han i januar 1994 vart nummer seks i avslutningsrennet i den tysk-austerrikske hoppveka. Ein månad seinare var han med på tyske hopplaget som vann OL-gull i laghoppinga på Lillehammer, dei andre på laget var Christof Duffner, Dieter Thoma og Jens Weißflog. På tampen av OL-sesongen kom han på tiandeplassen i VM i skiflyging i Planica, hans beste plassering i noko internasjonalt meisterskap, og som han kopierte i skilygings-VM i Oberstdorf fire år seinare.

Både i verdsmeisterskapen i 1995 og i 1997 vann Tyskland medaljar i laghoppinga, fyrst ein sølvmedalje i Thunder Bay og så ein bronsemedalje i Trondheim. Som i olympiaden på Lillehammer var Jäkle og Thoma med på begge laga.

Fire år etter gjennombrotet i Bischofshofen oppnådde Jäkle i same hoppbakken si einaste individuelle pallplasering i verdscupen, då han vart nummer to etter landsmannen Sven Hannawald. Under OL 1998 i Nagano fekk Jäkle ein ny sølvmedalje i laghopping, atter ein gong i lag med Dieter Thoma, dei andre på laget var Sven Hannawald og Martin Schmitt. Jäkle enda på 14. plass i verdscupen i skihopping i 1998, hans beste plassering nokon gong.

Jäkle la opp som aktiv hoppar i 2002.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Tyske skihopparar
Olympiske meistrar for Tyskland
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Ramaneffekt

Ramaneffekt eller ramanspreiing er ein optisk effekt, føresagt teoretisk av den austerrikske fysikaren Adolf Smekal, og deretter påvist eksperimentelt av indaren Chandrasekhara Venkata Raman i 1928, noko han fekk nobelprisen i fysikk for. Når lys med ein einskild frekvens blir spreidd av molekyla i til dømes ei væske, får ein del av det spreidde lyset nye frekvensar, som er sum- og differensfrekvensar av lysfrekvensen og molekylet sine eigenfrekvensar, danna ved ein såkalla andreordens vekselverknad. Effekten er særs svak. Han vart påvist ved at ein brukte intenst kvikksølvlys som lyskjelde. No blir han i stor utstrekking studert ved bruk av laserar. Undersøkingar av ramaneffekten gjev opplysningar om molekylet sine eigensvingingar og har stor tyding for molekylforskingen.

Sjå òg 
 ramanspektroskopi

Kjelder
 ramaneffekt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/ramaneffekt

Spreiing og absorpsjon
Fiberoptisk kommunikasjon
Randfarge

Randfarger er eit fargefenomen som framstår som flytande fargeovergangar langs randa eller kanten av lekamar som ein ser på eller vert avbilda gjennom lysbrytande medium.  Fenomenet kjem av fargespreiing eller dispersjon i mediet og aukar når kontrasten mellom mørkt og lyst i biletgrensa aukar. 

Regnbogen er mellom anna eit resultat av slik fargespreiing.

Kjelder
 randfarger. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/randfarger

Optiske fenomen
Randstråle

Randstråler er lysstråler som passerer ei linse i den ytre sonen av linsa, lengst frå midtpunktet.

Kjelder
randstråler. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/randstr%C3%A5ler

Linser
Takashi Fujisawa

Takashi Fujisawa (japansk: 藤沢隆) () er ein japansk, tidlegare skihoppar og kombinertrennar frå Yoichi på Hokkaido. Han vann sølvmedaljen i storbakkerennet i ski-VM 1966 i Oslo og vart då den fyrste japanar som vann ein medalje i eit verdsmeisterskap på ski.

Aktiv 
Fujisawa byrja som kombinertrennar og vart nummer 20 i den greina under vinter-OL 1964 i Innsbruck. To år seinare kom han tilbake til Europa og deltok som hoppspesialist i verdsmeisterskapen i Oslo. Etter ein 16. plass i normalbakken Midtstubakken, overraska han stort og la beslag på sølvmedaljen i storbakkerennet i Holmenkollbakken, berre slått av den doble verdsmeisteren Bjørn Wirkola.

Under vinterolympiaden i Grenoble vart Fujisawa nummer 18 i storbakken, medan han i ski-VM 1970 kom på sjetteplass i storbakken i Štrbské Pleso. Nyårsdag 1972 vart han nummer fire i hoppvekerennet i Garmisch-Partenkirchen, eit renn som landsmannen Yukio Kasaya vann. Fujisawa avslutta si tid som aktiv skihoppar med ein 23. plass i normalbakken under vinter-OL i Sapporo og ein 14. plass i storbakken.

Kjelder og bakgrunnsstoff 
 Denne artikkelen bygger på «Takashi Fujisawa» frå , den 19. februar 2013. 
 
 

Japanske skihopparar
Japanske deltakarar under vinter-OL 1964
Kombinertløparar under vinter-OL 1964
Japanske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Japanske deltakarar under vinter-OL 1972
Skihopparar under vinter-OL 1972
Refleks

Refleks tyder (svak) spegling, gjenspegling, gjenskin eller tilbakeverknad. Det kan vise til: 

 Refleks i anatomi – ein automatisk kroppslig handling.
 Refleks i trafikktryggleik – hjelpemiddel for å reflektere lys.
 Reflex av Reflex, album frå 1985 utgjeve av koret Reflex
 butikken Reflex
 koret Reflex, Kor frå Oslo Østre Frikirke
 magasinet Reflex
 Re-Flex, britisk wave/synthpop band, kanskje mest kjent for hitten «The Politics of Dancing» frå 1983
 Reflexive Entertainment, utviklar av PC-spel
 The Reflex av Duran Duran, den ellevte singelen til gruppa Duran Duran frå 1984.

Sjå òg
 Refleksjon
Refleksjonsgitter

Eit refleksjonsgitter er eit optisk gitter med fine striper rissa inn anten på framsida av ei glasplate med sverta bakside eller på ei metallflate, som då gjerne er konkav.

Sjå òg 
 konkavgitter

Kjelder
 refleksjonsgitter. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/refleksjonsgitter

Diffraksjon
Refleksjonsmikroskop

Eit refleksjonsmikroskop er eit elektronmikroskop der objektet blir belyst av ein elektronstråle som fell nesten parallelt med overflata og blir reflektert av denne. Den reflekterte strålen gjev eit relieffbilete av overflata. Mikroskopet vert nytta for å undersøkja overflata av objekt som er så tjukke at ein ikkje får noko brukbart bilete ved å la strålen gå gjennom dei.

Kjelder
refleksjonsmikroskop. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/refleksjonsmikroskop

Mikroskop
Elektronmikroskopi
Refleksjonsvinkel

Refleksjonsvinkel er ein vinkel mellom retninga til ein lysstråle, som blir reflektert frå ei flate, og ei linje loddrett på flata. Denne loddrette linja vert kalla innfallsloddet.

Kjelder
 refleksjonsvinkel. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/refleksjonsvinkel

Vinkel
Geometrisk optikk
Reflektor i fysikk

Ein reflektor er ein spegel som kastar lys eller annan elektromagnetisk stråling i ei bestemd retning, til dømes ein parabolsk holspegel i lyskastarar, eller visse former for speglar ved antenner.

Kjelder
 reflektor – fysikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/reflektor/fysikk

Antenner
Optisk utstyr
Refraktometer

Eit refraktometer er eit instrument til måling brytingsindeksen til eit stoff. Instrumentet er ein type spektrometer der ein måler refraksjonsvinkelen for lys som blir sendt gjennom det aktuelle stoffet, og reknar ut brytingsindeksen.

Kjelder
 refraktometer. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/refraktometer

Måleinstrument
Optiske instrument
Retrorefleksjon

Retrorefleksjon er refleksjon av lys rett tilbake mot lyskjelda. Dette kan ein oppnå ved å gje den reflekterande flata små senkingar med form som til dømes hjørnet av ein terning, slik som på «kattøyer» og refleksbrikker, eller ved å bruke refleksmåling eller ferdige refleksband der det er små glaskuler som gjev slik refleksjon.

Kjelder
 retrorefleksjon. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/retrorefleksjon

Geometrisk optikk
Fysisk optikk
Sentralstråle

Ei sentralstråle er ei lysstråle som passerer ei linse i og nær midtpunktet.

Kjelder
 sentralstråler. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/sentralstr%C3%A5ler

Linser
Sergej Ivanovitsj Vavilov

Sergej Ivanovitsj Vavilov () var ein sovjetisk fysikar og bror av N. I. Vavilov. 

I 1920 vart han professor ved den tekniske høgskulen i Moskva. Han var direktør for den fysiske avdelinga av vitskapsakademiet i Moskva frå 1932 til han døydde. Han dreiv særleg med optiske undersøkingar. Saman med P. Tsjerenkov oppdaga han i 1934 tsjerenkovstrålinga, som i Russland oftast blir kalla Vavilov–Tsjerenkov-effekten.

Kjelder
 

Sovjetiske fysikarar
Russiske fysikarar
Medlemmar av Det sovjetiske vitskapsakademiet
Folk frå Moskva
Stalinprisen
Fysikarar på 1900-talet
Leif Høghaug

Leif Høghaug () er ein norsk forfattar, omsetjar og litteraturvitar. 

Høghaug har hovudfag i litteraturvitskap frå Universitetet i Oslo og har undervist ved UiO og forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark (Bø). Han har vore redaktør i Bokvennen Forlag og har skrive for fleire aviser og tidsskrift. Høghaug debutere som skjønnlitterære forfattar i 2012 med diktsamlinga Fama. Han har tidlegare omsett bøker til norsk og vore redaktør for fleire bøker. 

Høghaug er busett på Gran på Hadeland. Romanen Kælven er skriven på hadelandsk.

Bøker 
 2012 – Fama – diktsamling
2017 – Kommunion 2017 – diktsamling
2019 – Pedagogikk – dikt og prosa, Forlaget Beijing Trondheim
2019 – Kælven – roman, Samlaget 

Gjendikting/omsetjing
 Julian Talamantez Brolaski: Det virkelige og andre dikt, Forlaget Beijing Trondheim (2015)
 Karl Marx og Friedrich Engels: Det kommunistiske partis manifest, Sentralkomitéen (2016)
 Julian Talamantez Brolaski: Råd til dei elskande, Samlaget (2018)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Leif Høghaug i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Norske redaktørar
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2012
Sfærisk spegel

Ein sfærisk spegel er ein spegel forma som ein del av ein kuleflate og kan vere både konveks og konkav.

Kjelder
sfærisk spegl. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/sf%C3%A6risk_speil

Speglar
Sfærometer

Eit sfærometer er eit instrument til måling av krumminga på linser og holspeglar. Instrumentet består av ein vertikalt stilt mikrometerskrue, som sit i ein muttar med tre bein. Ved å setje sfærometeret på ei krum flate og stille skruen slik at han rører flata, finn ein høgda i kulekalotten og derav krumminga. Instrumentet blir òg nytta for å måle små ujamne skraper på ei flate.

Kjelder
 sfærometer. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/sf%C3%A6rometer

Dimensjonsinstrument
Optiske instrument
Spektralfarge

Ein spektralfarge er ein farge som kjem av ei enkel bølgjelengd av lys i det synlege spekteret, eller av eit relativt smalt band av bølgjelengder. Kvar bølgjelengd av lys er oppfatta som ein spektralfarge i eit kontinuerleg spektrum. Fargane til bølgjelengder som ligg nær nok kvarandre, er ikkje mogeleg å skilje frå kvarandre. 

Spekteret er ofte delt opp i namn på fargar, men inndelinga er noko vilkårleg sidan spekteret er kontinuerleg. Tradisjonelle fargar er raud, oransje, gul, grøn, blå og rosa. 

Inndelinga nytta av Newton i fargehjylet hans var raud, oransje, gul, grøn, blå, indigo og fiolett, som er dei tradisjonelle fargane i regnbogen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spectral color» frå ,  den 19. februar 2013.  
 

Farge
Spektral storleik

Spektral storleik er ein storleik som blir framstelt i form av eller opptrer i eit spektrum (vanlegvis eit optisk spektrum), og som blir karakterisert ved ei bestemd bølgjelengd eller frekvens. Døme på spektrale storleikar er spektrallinje, spektralt lysutbytte og spektral reflektans.

Kjelder
spektral storleik. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/spektral_st%C3%B8rrelse

Elektromagnetisk spektrum
Spektroskop

Eit spektroskop var opphavleg eit instrument som skapte eit synleg spektrum, men vert no vanlegvis brukt som nemning på kvart og eit instrument som skapar eit synleg eller usynleg spektrum. Spektroskop der spekteret blir registrert fotografisk, blir kalla spektrograf. Viss den spektrale eigenskapen (bølgjelengd, energi, masse) kan målast ved direkte avlesing på ein skala eller ved eit måleinstrument, blir instrumentet kalla spektrometer.

Kjelder
 spektroskop. I Store norske leksikon.

Optiske instrument
Spektroskopi
Tyske oppfinningar
Fotoelastisitet

Fotoelastisitet eller spenningsoptikk er nemningar som vert nytta når dei optiske eigenskapane til eit stoff er avhengig av elastiske spenningar i stoffet. Det vert særskild nytta om stoff som blir dobbeltbrytande når dei blir utsett for mekanisk strekk eller trykk. Ein nyttar fotoelastiske undersøkingar for å finne spenningstilstanden i slike stoff.

Kjelder
 fotoelastisitet. I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/fotoelastisitet 

Mekanikk
Maskinteknikk
Materiallære
Optikk
Stauroskop

Stauroskop er eit apparat til nøyaktig innstilling av ein krystall i eit polarisasjonsapparat. Stauroskopet var funne opp av Wolfgang Franz von Kobell i 1855 og seinare forbetra av Calderon og andre. Ei kalkspatplate skore vinkelrett på den optiske aksen blir sett inn i strålegangen i polarisasjonsapparatet. Ho skapar der ein interferensfigur. Legg ein så ein krystall inn, vil figuren som regel blir forandra. Berre når hovudsvingeretninga i krystallen fell saman med polarisatoren si svingeretning, blir han uendra. Metoden er særs kjenslevar.

Kjelder

 «stauroskop» i ''Store norske leksikon. 

Optiske instrument
Tyske oppfinningar
Stereoskop

Stereoskop er eit apparat for å gje tredimensjonalitet og djupnesyn når ein ser på ein type tilrettelagde bilete eller fotografi, ofte kalla stereofotografi eller stereokort. Teknikken blir kalla stereoskopi og omfattar ulike teknikkar, òg tredimensjonal film.

Omgrepet er danna av dei greske orda stereos («romleg») og skopein («sjå seg omkring»). Adjektivet stereoskopisk tyder «med romverknad» eller «tredimensjonal» og blir brukt særleg om opplevinga av djupnesyn med to auge som ser i same retning.

Verkemåte og bruk
Prinsippet byggjer på at vi ser med to auge som har ein viss avstand. Det eine auget ser ein gjenstand i ein litt annan vinkel enn det andre auget i tilhøve til øvrige objekt. Skilnaden i vinkel gjev hjernen ein indikasjon på avstanden til objektet. Ved å ta to bilete frå same avstand, og med linsa (objektivet) forskove tilsvarande augeavstand, og ved at desse bileta vert observert samstundes, kan vi få ein tilsvarande effekt ved hjelp av bilete. Viss slike bilete blir montert i same ramme og observert med eit kikkertliknande apparat vil dei gje ein illusjon av djupnesyn. Binokkulare kikkertar byggjar forresten på same prinsipp.

Filmindustrien har freista med stereoskopisk film fleire gonger. Tilskodaren måtte då bruke spesielle briller for å få effekten med seg. Utgiftene med slike opptak har tydelegvis ikkje stått i tilhøve til innteninga. Den visuelle effekten viser seg òg å vere mindre viktig enn den forteljartekniske.

Stereoskop blir i dag brukt i samanhengar der nytteverdien av den meirinformasjonen ein berre kan få på denne måten, forsvarar utgiftene. Dei store oljeleitingsmiljøa brukar til dømes ein variant og vidareføring der tredimensjonale data blir lagt inn i eit hologram, som berre kan studerast med spesialbriller i eit eige rom. Einskilde mikroskoptypar gjev stereoskopiske bilete. Nokre flyfoto i etterretningsøyemed blir nok enno teke med stereokamera. Landmålerar har òg apparat av liknande slag.

Ved kartlegging med høgdekurver, blir det teke fortløpande bilete frå fly som flyr i «striper», og der bileta overlappar kvarandre med 60 %. Bileta blir plassert i ein konstruksjonsmaskin der nabo-bileta blir sett parvis saman. Ein får då ein kraftig stereoverknad. Tidlegare vart karta på dette grunnlaget teikna manuelt ved hjelp av konstruksjonsmaskinar (t.d. Autograf WILD A8). I dag skjer konstruksjonen etter dei same prinsipp i hovudsak automatisk ved hjelp av dataprogram.

Sjå òg 
Anaglyf-metoden
Autostereogram
Dybdesyn
Holografi
Tredimensjonal
Tredimensjonal film
Binokular kikkert
 View-Master

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stereoskop» frå ,  den 20. februar 2013.  

Optisk utstyr
Optiske illusjonar
Fotografiutstyr
Engelske oppfinningar
Tredimensjonal film

Tredimensjonal film eller 3D-film er film der bileta skal skape ein tredimensjonal djupneillusjon ved hjelp av visuelle presentasjonssystem som gjev ulike synsinntrykk til høgre og venstre auge hos observatøren og dermed etterliknar opplevinga av å sjå eit verkeleg rom.

Teknikken inneber filming av to bilete på same tid, med to kamera plassert ved sida av kvarandre, anten retta mot kvarandre medan dei filmane på i 90 grader via speglar, eller parallelt tett nok til å gjenskape avstanden mellom dei to augo våre. Det kan òg nyttast shiftoptikk for å forskyve begge eller det eine biletet, med perfekt synkronisering mellom kamera, og med identiske tekniske innstillingar på begge. Når ein skal sjå ein 3D-film, må kvart auge sjå kvar sin film, og då vil hjernen tolke dei to bileta til éit enkelt tredimensjonalt bilete, slik vi òg tolkar det ordinære synsfeltet vårt. Ein kan òg skape 3D-animasjonsfilm ved å setje opp to «virtuelle» kamera, som igjen «filmar» kvar sin film. Avspelingsteknologien blir den same.

Moderne datateknologi gjer det òg mogleg å produsere 3D-filmar utan doble kamera. Dette må då gjerast ved å mappe tredimensjonale objekt med bilete. Å skape 3D-film av 2D-film kan ikkje gjerast utan vidare, då ein i utgangspunktet manglar informasjon om den tredje dimensjonen.

Sjå òg
 Stereoskop
 Tredimensjonal
 3D-grafikk
 3D-fjernsyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «3D-film» frå ,  den 20. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Filmformat
Stereoskopi
Samsyn

Samsyn, fungerande binokulært syn, stereopsis, djupnesyn eller stereoskopisk verknad er noko som oppstår ved samordning av bileta på netthinnene til augo. Vanlegvis vil dei to bileta av same romlege gjenstand vere litt ulike fordi gjenstanden vert sett under ulik vinkel frå kvart auge. Effekten kan lett oppnåast ved enkle teikningar der eit element i biletet blir skipla. Ved skipling til høgre i det biletet som ein ser på med høgre auge i tilhøve til det som ein ser på med venstre, synst elementet trekt inn i biletet, medan det ved motsett skipling synest løft ut.

Kjelder
 stereoskopisk verknad. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/stereoskopisk_virkning

Stereoskopi
Syn
Stråle i fysikk

Ein stråle i fysikk er ei linje som syner retninga for energitransport ved ei bølgje- eller partikkelrørsle. I eit uavgrensa isotropt medium er strålar rette linjer. 

I daglegtale syner ein stråle til ein straum av partiklar eller energi (lydar, lys) som er sterkt avgrensa på tvers av forplantingsretninga. Vilkåret for at energitransporten kan skildrast ved hjelp av strålar er at dei stråleavgrensande opningane er store samanlikna med bølgjelengda. Viss dette ikkje er tilfelle blir energitransporten å rekne som diffraksjon

Kjelder
 stråle – partikkelstrøm. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/str%C3%A5le/partikkelstr%C3%B8m

Geometrisk optikk
Fiberoptikk
Strålingsstyrke

Strålingsstyrke er utstrålt effekt frå ei strålekjelde i ei bestemd retning, gjeve per romvinkeleining. Når strålingsstyrken gjeld den synlege delen av spekteret, snakkar ein om lysstyrke.

Kjelder
strålingsstyrke. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/str%C3%A5lingsstyrke 

Fysiske storleikar
Radiometri