alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mark van Bommel

Mark Peter Gertruda Andreas van Bommel () er ein nederlandsk fotballspelar som har spela på midtbanen for Milan i italiensk Serie A, og for det nederlandske landslaget. Han har vorte seriemeister i tre ulike land: I Nederland med PSV fire gonger (2000, 2001, 2003 og 2005), i Spania éin gong med Barcelona (2006) og i Tyskland med Bayern München to gonger (2008 og 2010). Han var òg med på å vinna den europeiske Meisterligaen med Barcelona i 2006. I 2001 og 2005, medan han spelte for PSV, vart han kåra til årets spelar i Nederland. Van Bommel debuterte for A-landslaget 7. oktober 2000 i ein kamp mot Kypros, men fekk ikkje spelt i ei stor turnering før fotball-VM i 2006, då han var skada til fotball-EM i 2004. Han spelte alle Nederland sine kampar utanom éin under VM i 2006. I 2010 var han igjen med i Nederland sin VM-tropp, og spelte frå start.

Nederlandske fotballspelarar
Fortuna Sittard-spelarar
PSV-spelarar
Barcelona-spelarar
Bayern München-spelarar
Milan-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Ole Ingebrigtsen Soelberg

Ole Ingebrigtsen Soelberg () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Soknedal i Sør-Trøndelag. Han var stortingsmann i lang tid, møtte fyrste gongen i 1833 og siste gongen i 1854, samt ordførar i Strinda i fleire periodar. Han var far til Lars Soelberg.

Soelberg var fødd og oppvaksen på garden Søre Solberg i Soknedal. Sjølv tok han underoffiser-eksamen i 1818 i Trondheim. 1818-39 var han overjeger ved holtålske, seinare selbuske kompani av det trondhjemske nasjonale jegerkorps. Han var gardbrukar på farsgarden i Soknedal til 1835, kjøpte då garden Hegdalen i Strinda. Året etter selde han Hegdalen og kjøpte Øvre Rotvoll i same herad. Soelberg selde i 1860 Rotvoll-garden til amtet, som oppretta Rotvoll landbruksskule der (skulen vart flytta til Skjetlein i 1900), han kjøpte samstundes bruket Hesthagen ved Gløshaugen i Strinda.

Soelberg representerte Nordre Trondhjems amt på Stortinget 1833, 1836, 1836-37, 1842, 1845, 1851 og 1854. Han var medlem av militærkomiteen 1833, kyrkjekomiteen 1836, bevilgningskomiteen 1836-37, protokollkomiteen (1842 og 1845) og i 1842 komiteen om embetsgardar. Medlem av Lagtinget både 1851 og 1854, elles med i militærkomite nr. 2 i 1851 og vegkomiteen i 1854.

Soelberg var i ein mannsalder jamt ordførar i Strinda. Fyrste gongen 1839-41, og sidan 1843, 1847-49, 1856-57 og 1860. Han var også forlikskommissær og sparebankdirektør.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 Ole Soelberg hos Strinda historielag
 

Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Ordførarar i Strinda
Norske gardbrukarar
Norske offiserar
Folk frå Midtre Gauldal
Yūichi Komano

Yūichi Komano () er ein japansk fotballspelar som har spela for Júbilo Iwata i J-League i Japan, og for det japanske landslaget. Han debuterte for A-landslaget 3. august 2005 i ein kamp mot Kina. Han spelte éin kamp for Japan under fotball-VM i 2006.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Lars Soelberg

Lars Olsen Soelberg () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Soknedal i Sør-Trøndelag. Han representerte partiet Venstre, hadde i 14 år sete på Stortinget. Ole Ingebrigtsen Soelberg var far hans.

Soelberg arbeidde som kontorist hos sorenskrivaren i Gauldal. Der var han i 2 1/2 år, gjekk deretter 1-årig landbruksskule på Munkvoll. Frå 1850 forpakta han garden Vikhammar i Malvik i fem år. Han kjøpte då garden Hognes i Stjørdal og dreiv denne frå 1855 til 1898. Han var ordførar i Stjørdal 1864-67 og 1872-75, og til saman i heradsstyret og/eller formannskapet i 38 år. Soelberg var valmann til Stortinget 15 gongar, fyrste gongen i 1856. Han vart sjølv innvald representant frå Nordre Trondhjems amt i fire periodar, 1880-82 og 1886-94, men møtte fyrste gongen 1878-79 som 1. varamann. Han var frå 1878 til -83 medlem av tollkomiteen, sekretær i same komiteen 1886-94. Heile si tid som vald representant var han medlem av Lagtinget, siste tingperioden var han sekretær i same. 1892-94 var han i tillegg medlem av valkomiteen.

Soelberg døydde 1907 på garden i Stjørdal.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Litteratur 
Tormod Røe: Stjørdal kommune 1837–1987 : Kommunalt selvstyre 150 år (1987), s. 58.

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Nedre Stjørdal
Venstreordførarar i Nord-Trøndelag
Norske gardbrukarar
Folk frå Midtre Gauldal
Coast Center Base AS

Coast Center Base AS (CCB) er ein forsyningsbase for oljeindustrien på Ågotnes i Øygarden kommune. CCB vart etablert i 1973 og har spesialisert seg på service- og forsyningstenester, teknisk vedlikehald og hamnedrift. Basen har ei samla flatevidd på 600 mål.

CCB er hovudbase for forsyningsaktivitetane til petroleumsfelta i Tampen-området i Nordsjøen. Desse er Statfjord, Gullfaks, Veslefrikk, Troll, Huldra og Kvitebjørn.

Administrerande direktør i CCB er Kurt R. Andreassen. Eigarane er Bernh. Larsen Holding AS (50 prosent) og NorSea Group AS (50 prosent).

Bakgrunnsstoff 
 

Øygarden kommune
Petroleumsverksemd i Noreg
Næringsliv i Vestland
Jens Schaanning

Jens Christian Folkman Schaanning () var ein norsk prest og politikar, innvald på Stortinget tre gongar. Johan Schaanning var halvbror hans.

Schaanning var fødd i Porsgrunn, faren hadde tittel som forvaltar. Han vart student frå Drammens skole i 1822 og cand. theol. i 1826. I heile 46 år, 1828-74, var han sokneprest i Kristiansund. Perioden 1858-70 var han også prost i ytre Nordmøre. Han var mangeårig medlem av bystyret, ei tid ordførar, samt medlem av forlikskommisjonen.

Schaanning representerte Kristiansund og Molde på Stortinget 1848, og einast Kristiansund på Stortinget 1851 og 1859-60. Både 1848 og 1851 var han medlem av justiskomite nr 1, i 1851 også medlem av Lagtinget og av lovkomiteen. 1859-60 var han medlem av militærkomiteen.

Han døydde i Kristiansund i 1886.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar for Kristiansund
Stortingsrepresentantar for Kristiansund og Molde
Ordførarar i Kristiansund
Norske prestar
Folk frå Porsgrunn
Bjarne Aas

Bjarne Aas () var ein  norsk seglar og båtkonstruktør.

Han vert saman med  Johan Anker og Colin Archer rekna mellom dei viktigaste båt- og yachtkonstruktørane på første halvdel av det 20. hundreåret.

Aas var fødd i Christiania (Oslo). Han studerte skipskonstruksjon på den tekniske høgskulen i Horten. Etter eksamen arbeidde han som  båtkonstruktør i Fredrikstad, seinare  i Bergen og Tønsberg. I 1916 grunnla Bjarne Aas Norsk Gearfabrikk AS i Fredrikstad.

Bjarne Aas er i det vesentlege kjend for design og bygging av 6mR yachtar, og for  lansering av International One-Design båtar (IOD) i 1936. Han konstruerte og bygde fleire regattaseglarar av den internasjonale meter-klassen (10mR, 8mR og 5,5mR).

Første regattaseglbåten, «Askeladden», bygde han i 1922. Denne båten er nyrestaurert og er framleis i drift. 
I 1924 bygde han ein  6mR som  vann gullmedalje i dei Olympiske Leikane  i Paris. Dette gjorde han kjend  som båtbyggar.  På 30-talet konstruerte  og bygde han ei  rekke 6mR yachtar. og konstruksjonane hans gjorde han verdskjend.

I 1932 konstruerte Aas den  første redningsskøyta, RS «Biskop Hvoslef». Fram til 1940 vart  det bygd ytterlegare 14 redningsskøyter for Redningsselskapet etter Bjarne Aas sine teikningar. Aas-skøytene tok da utgangspunkt i redningsskøytene som Colin Archer hadde konstruert. Då skøytene no skulle ha motor hadde dei for dårleg oppdrift i akterskipet. Derfor la han ut akterskipet såpass mykje at skøytene  fekk kryssarhekk. Dette skulle gi betre styring og hindre at båten grov seg ned under slep.

På 60-talet vart båtbyggarbransjen revolusjonert ved at plast, glasfiber og aluminium erstatta tre som byggemateriale. Bjarne Aas ønskte ikkje å innrette seg etter dei moderne byggjemetodane, sidan han meinte desse nye byggjemateriala var uforeinlege med hans fag som konstruktør. Dette førte til økonomiske problem for verksemda hans. I 1968 bad han om at verftet vart slege konkurs.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bjarne Aas» frå ,  den 24. juni 2010.  
Wikipedia på bokmål oppgav som kjelde:
 Bjørn Arhild Hansen Ersland: Båtbyggaren Bjarne Aas Universtetsforlaget AS Oslo, 1999

Norske båtbyggjarar
Folk frå Oslo
Norske båtkonstruktørar
Askjesundet bru

Askjesundet bru er ei bru som kryssar Askjesundet mellom øyane Mosterøy og Sokn i Stavanger kommune i Rogaland. Brua er ein del av europaveg 39. Den er 170 meter lang og blei opna i 1991.

Vegbruer i Rogaland
Bjelkebruer
Vegar i Rennesøy
Bruer opna i 1991
1991 i Noreg
Eigerøy bru

Eigerøy bru er ei bru over Nysund mellom Eigerøya og fastlandet i Eigersund kommune i Rogaland. Brua er 260 meter lang, med 40 meter midtspenn og 23,75 meter seglingshøgde. Riksveg 502 går over brua, som gjev innbyggarane på Eigerøya vegsamband med Egersund. Den vart opna av kronprins Olav i 1951. Det har vore tatt til orde for at brua bør utvidast, på grunn av  større trafikk, spesielt til industriområda på Søre Eigerøya.

Kjelder
 Stavanger Aftenblad: Film om Eigerøy bru fra 1951 funnet  (4. august 2008)

Referansar 

Vegbruer i Rogaland
Bjelkebruer
Betongbruer
Vegar i Eigersund
Bruer opna i 1951
1951 i Noreg
Johan C. Heuch

Johan Christian Heuch () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Kragerø. Han var far til Johan Christian Heuch.

Heuch var fødd i Kragerø, der far hans dreiv handel i stort format. Han vart sjølv kjøpmann i heimbyen i ung alder. Heuch vart vald til stortingsmann for 1833, men grunna sjukdom møtte han ikkje. I 1836 og 1836-37 representerte han Kragerø og Øster-Risør på Stortinget. Han var i 1836 medlem av tollkomiteen, 1836 og 1836-37 av kriminallovkomiteen, samt 1836-37 av flaggkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1836-1838
Norske kjøpmenn 
Folk frå Kragerø
Johan Christian Heuch

Johan Christian Heuch () var ein norsk lærar, prest, biskop i Kristiansands stift, redaktør og forfattar. Han var son til Johan C. Heuch.

Heuch var frå Kragerø, der faren var kjøpmann. Sjølv vart han student frå Nissens skole i hovudstaden i 1856, og cand. theol. i 1861. 1861-62 studerte han i utlandet, Leipzig og Erlangen. 1863-64 var han lærar ved borgarskulen i Kragerø. Frå 1865 til 1871 var han personalkapellan hos Jørgen Moe i Bragernes og Vestre Aker. I 1875 vart han styrer for det praktisk-teologiske seminar ved Det teologiske fakultet i Kristiania. Samstundes redigerte han 1875-77 Luthersk Kirketidende og 1877-90 Luthersk Ugeskrift.

År 1880 vart Heuch sokneprest i Uranienborg. Han var så biskop i Kristiansands stift (dagens Stavanger bispedømme og Agder og Telemark bispedømme) frå 1889 til han døydde i 1904.

Heuch møtte som varamann på Stortinget i 1890-sesjonen og fram til 7. mars 1891. Han representerte krinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger og var medlem av Høgre.

Heuch var ein framifrå predikant, og dyktig polemikar. I 1880-åra hadde han ei leiarrolle på den konservative sida, kring dei mange politiske og kulturelle stridsspørsmåla i tida. I skriftet Vantroens Væsen gjekk han mot allmenn røysterett og til angrep på radikalismen og hevda:
«om radikalismen skulle seire så fullstendig at dens tanker ble eneherskende i folkets liv, da ville man ikke kjenne noen Gud i himmelen og derfor heller ingen objektivt gyldig og ubetinget lov på jorden. All autoritet ville være forsvunnet».

Opphavleg var Heuch høgkyrkjeleg, men fekk eit meir positivt tilhøve til lekmannsrørsla, særleg i 1890-åra.  

Han døydde 1904 i Kristiansand.

Verk
Vantroens Væsen. 1883
Kirken og Vantroen. 1888
Mod Strømmen. 1902
Svar. 1903

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Gyldendals store konversasjonsleksikon. 1972
Nissen, Bernt A.:Vårt folks historie. 1964

Norske biskopar
Norske prestar
Folk frå Kragerø
Georg Heyerdahl

Georg Carl Buonaparte Heyerdahl () var ein norsk offiser og stortingsrepresentant frå Kristiansand.

Heyerdahl var son av ein postmeister og stadshauptmann i Kristiansand. Sjølv tok han eksamen frå krigsskulen i 1814, og vart året etter sekondløytnant ved vesterlenske regiment. Ved omorganiseringa av hæren i 1818 gjekk han over i artilleribrigaden. Der steig han i gradane, til premierløytnant i 1819, stabskaptein i 1826, batterisjef i 1834, major i hæren i 1843, og oberstløytnant og bataljonsjef i 1850. Frå 1840 til 1847 var han inspektør ved den militære høgskulen.

Heyerdahl representerte Moss på Stortinget i 1833. Han var visesekretær i Lagtinget, og sekretær i militærkomiteen og i komiteen om slottsbygninga, samt medlem av komiteen om kjøpstadskatten. I 1836 var han med i kommisjonen for Noregs festningsvesen. Han var medlem av Kristiania bystyre 1839-44.

Georg Heyerdahl døydde av kolera i Kristiania i 1853.

Kjelder 

Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, 1814-1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K, side 375, digital utgåve

Stortingsrepresentantar for Moss
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Norske offiserar
Folk frå Kristiansand
Frederik Heyerdahl

Frederik Wexels Heyerdahl () var ein norsk embetsmann og stortingsmann.

Heyerdahl var fødd i Lenvik, der far hans var sokneprest. Sjølv tok han norsk juridisk eksamen i 1842, og var deretter fullmektig på eit futekontor. Seinare var han kopist i revisjonsdepartementet, før han så i ti år, 1844–54, var fut og sorenskrivar i Aust-Finnmark. År 1853 tok han til som tollkasserar i Vadsø, frå 1858 tolloppsynsbetjent same staden. Fut i Valdres 1868-84 og til sist i Larvik.

Heyerdahl var 2. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1854, der han var sekretær i kyrkjekomiteen.

Han døydde 1887 i Larvik.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1854-1856
Norske sorenskrivarar
Norske futar
Folk frå Lenvik
Kvitlyng

Kvitlyng (Andromeda polifolia) er ein art i lyngfamilien som har sirkumpolar utbreiing. 

Kvitlyng er ein spinkel snau lyng, 2 dm høg. Han har smale tjukke blad som er grøne ovanpå og blåkvite under. Blomstrane har lysraude blomsterskaft og begerflikar. Blomsterknoppen er raud, krona først lysraud og til slutt kvit. Kvitlyng blømer kring juni på myr. Frukta er ein kapsel. Planten er vanleg over heile Noreg, og er blitt funnen opp til 1250 moh. på Hardangervidda.

Kvitlyng er svakt giftig.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rosling» frå ,  den 25. juni 2010.  
 
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Örjan Nilsson: Nordisk Fjellflora. Oslo 1995

Plantar i Noreg
Lyngfamilien
Takson namngjevne av Carl von Linné
Ole Mathæus Hauge

Ole Mathæus Hauge () var ein norsk kjøpmann og stortingsrepresentant frå Odalen.

Hauge var son av ein landhandlar på Sem i Odalen. I 1831 opna han ei forretning i Christiania som etter kvart voks seg stor. Saman med Thorvald Meyer grunnla han Christiania Seildugsfabrik. Han hadde mange offentlege verv i hovudstaden, mellom anna var han medlem av bystyret 1847-63 og direktør i Christian Bank- og Kreditkasse.

Hauge var 2. representant frå Christiania og Lillehammer.
på Stortinget både i 1848 og i 1851. I 1848 var han medlem av næringskomite nr. 1 og i 1851 av bankkomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Gyldendals store konversasjonsleksikon. 1972

Bakgrunnsstoff 
Politikerarkivet 1814 - 1905

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Skrubbær

Skrubbær  (Cornus suecica) er ein vintergrøn fleirårig urt i kornellslekta med ei spreidd sirkumpolar utbreiing. Planta veks ofte med mange individ og kan danne teppe av skrubbærplantar.

Skildring

Planta vert 10-20 cm høg. Den har krypande jordstengel og opprette glatte, firkanta stenglar. Blada er motsette og heilranda med boga nervar, Blomstringa skjer i mai-juli. Blomstrane er bittesmå og sit samla i tette, endestilte hovud som er svartraude til svartfiolette. Under blomstrane sit fire store kvite dekkblad som ser ut som kronblad.
Skrubbær har store kanta lysraude til raude frukter med svakt søtaktig, men flat smak. Frukta er eigentleg samlefrukter som består av mange, saftige steinfrukter som kvar har ein kjerne. 

Skrubbæra veks i skog og hei på torgrunn. Planta er nokså vanleg over heile Noreg. Til fjells finst ho opp til 1200 m.

Fleire sider ved skrubbær gjer at den liknar på skogskornell (C. sanguinea), men på andre sider skil den seg, særskilt når det gjeld blomstringa. Den har nemleg mykje små blomstrar der alle delane er svartfiolette med unnatak av blomsterstandane. For at insekt skal bli lokka (sjå avsnittet Etymologi nedanfor), har planta ein samansett blome med eit stort og lysande skenbart blomsterhylster, ved at dei fire øvste blada har blitt forvandla til høgblad av kvit farge som sit i ein krans som eit svepe, men hermar ei blomsterkrone. I midten er den lille svartfiolette blomsterstanden samla, ein enkel flokk. 

Sjølv om den blomstrar på starten av sommaren, vil dei fire dekkblada gjere, at blomstringa ser ut å rekke langt fram mot hausten.

Utbreiing
Planta er sirkumpolar og veks over heile Noreg. Skrubbær finn ein sør til Schleswig-Holstein og Nederland i Europa. Planta er vanleg heile Noreg, Finland og nordlege og mellomste Sverige. Ho er meir sjeldsynt i det sørlege Sverige. I Nord-Amerika, finn ein arten i Alaska (USA) og British Columbia (Canada), og i den austlege delen av Canada (Labrador, New Brunswick, Newfoundland, Nova Scotia og Quebec), i tillegg til Grønland, men ho er borte i dei mellomliggande områda.

Hybridar 
Skrubbær dannar hybrid med amerikansk skrubbær (C. canadensis) som har fått namnet hybridskrubbær (C × unalaschkensis) og blir i nokon grad dyrka som prydvekst.

Synonym 
Arctocrania suecica (L.) Nakai 
Chamaepericlymenum suecicum (L.) Asch. & Graebn. 
Cornella suecica (L.) Rydb.
Eukrania suecica (L.) Raf. 
Cornus suecica f. semivirescens Vict.

Namn
Namnet «skrubbær» kjem av at skrubbæra ofte får besøk av ein spesiell breitegeart (Cimex baccarum), som i svensk bygdemål blir kalla skrubba.

Dialektnamn i Noreg
 Frubær
 Skrubbe

Dialektnamn i Sverige
Broskber (Västerbotten) 
Hönsbär eller hönsebär kjem av at orrfuglen ofte et desse bæra.
Hönson
Skrubb-bär
Smörbär

Kjelder

Svensk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Bakgrunnsstoff 
 
Den virtuella floran

IPNI • International Plant Names Index

Plantar i Noreg
Kornellfamilien
Boreal

Boreal er nemninga på ein del av den tempererte sona på den nordlege halvkula. Den boreale regionen vert kjenneteikna av barskog og tundra og dekker kring 15 % av landarealet på jorda. Regionen omfattar nordre delar av Russland og Europa, Canada og Alaska. Området har dei største landbaserte kolreservoara i verda.

Definisjonen på den boreal region er at gjennomsnittstemperaturen i juli skal overstige 10°C og at vekstsesongen skal vere kortare enn 100 dagar.

Ordet «boreal» tyder nordleg eller arktisk og vert brukt i ulike vitskaplege samanhengar (må ikkje vekslast med arktisk klima). Ordet kjem frå det latinske borealis med same tyding og opphav frå det greske Boréas, som tyder nordavind. Ordet finst i kong Bore. Veksten linnéa har det vitskaplege namnet Linnaea borealis, og nordlys kan også kallast aurora borealis.

Sirkumboreal er ei nemning på utbreiingsområde av artar. Ei organisme er sirkumboreal om utbreiingsområdet er meir eller mindre samanhengande rundt den boreale sonen.

Naturgeografi
Klimatologi
Terrestriske økoregionar
Tidlegare kommunevåpen i Noreg

Eit galleri over norske utgåtte kommunevåpen. For noverande kommunevåpen, sjå kommunevåpen i Noreg.

Østfold fylke

Akershus fylke

Buskerud fylke

Vestfold fylke

Telemark fylke

Aust-Agder fylke

Vest-Agder fylke

Rogaland fylke

Hordaland fylke

Sogn og Fjordane fylke

Møre og Romsdal fylke

Sør-Trøndelag fylke

Nord-Trøndelag fylke

Nordland fylke

Troms fylke

Finnmark fylke

Sjå òg 
 Heraldikk
 Fylkesvåpen i Noreg
 Kommunevåpen i Noreg

Bakgrunnsstoff 
 Gamle kommuner - Kulturnett Østfold

Biletgalleri
Tidlegare norske kommunar
Gud signe maten på vårt bord

«Gud signe maten på vårt bord» er eit bordvers skrive av Bernt Støylen. I Norsk salmebok 2013 står songen på nr. 764. 

Støylen skreiv den første versjonen av songen i Aker i 1905, mens han var styrar for det paraktisk-teologiske seminar i Kristiania. Det er peikt på at verset i denne utforminga har mange trekk til felles med verset «Velsign vårt hus, velsign vårt bord», skrive av Jørgen Victor Bloch i 1847, og at det verset kan ligge til grunn for salmen:

 

Støylen omarbeidde teksten fleire gonger. I Lesebok for folkeskulen av Nordahl Rolfsen, lyder dei to siste linene «Gud signe oss på sjø og land, og verje oss med veldug hand!». I si Songbok for sundagsskule og uppbyggjingsmøte lyder sistelinene «Gud signe med di allmagtshand / vaar kjære heim, vaart folk og land!»

I  Landstads reviderte salmebok (1924) og Nynorsk salmebok (1925) står songen slik (i førsteutgåva av Nynorsk salmebok rett nok med «aa» for «å». I tillegg er det tatt inn eit takkevers til å synge etter måltidet, det er skrive av Johannes Barstad (1906). 
{| border="0"
|-----
| valign="top" nowrap |
Fyre maten (tekst: Bernt Støylen)
Gud signe maten på vårt bord,
og mette kvar ein munn på jord!
Gud signe oss med fader-hand,
Gud signe heim og folk og land!
| valign="top" nowrap |Etter maten (tekst: Johs. Barstad)I Jesu namn til Bords me sat,
og fekk av Herrens hand vår mat.
Til gagn for lekam og for sjel,
Gud late oss det njota vel!
|}

Melodi
I salmebøkene er det vist til tonen «O, Herre Krist, dig til oss vend», ein tone frå Gocksheim 1628 / Görlitz 1648. Varianten som vart bruka i salmebøkene frå 1920-talet har jamne firedelsnotar, mens salmen i Norsk salmebokhar vekslar mellom to- og firedels noteverdi. Versemålet høver òg på melodien til «Gjer døri høg», tonen som vert bruka til «I Jesu navn går vi til bords», og denne tonen er mange stader i Noreg vanleg også til denne songen.

Kjelder
Terje Aarset: «Gud signe maten» i Stille Stunder'' nr 3/2010

Fotnotar

Bernt Støylen
Salmar frå 1900-talet
Alf Ertsland

Alf Ersland () er ein norsk biletkunstnar som særleg er kjend for dei abstrakte oljemåleria sine. Elles arbeider han med teikning, grafikk og foto. Han er fødd i Hamre kommune og oppvaksen på Sunde i Sunnhordland. Han er busett på Ekely i Oslo.

Ertsland utdanna seg ved Statens håndverks- og kunstindustriskole og Statens Kunstakademi. Han debuterte på Haustutstillinga i 1972, og har vore representert der dei fleste år seinare. Elles har han hatt ei rekkje separatutstillingar og har delteke på kollektiv- og gruppeutstillingar. Han er mellom anna innkjøpt av Riksgalleriet, Nasjonalgalleriet, H.K.H. Dronning Sonja og Nordisk kunstsenter, Helsingfors.

Han arbeidde som 1. amanuensis ved Statens håndverks- og kunstindustriskole 1981-1996.

Bakgrunnsstoff 
Alf Ertsland si heimeside.

Norske biletkunstnarar
Folk frå Kvinnherad
Fødde i 1946
Hellas Planitia

Hellas Planitia er det største nedslagskrateret på Mars og har ein snittdiameter på om lag 1800 kilometer. Krateret ligg på den sørlege marshalvkula og når ned til 5 km under nullhøgda på planeten. Kraterkanten er mellom 50 og 400 km brei.

Hellas Planitia er med på tidlege kart over Mars som ein omtrent rund region.

Kjelder 
 Denne artikkelen baserer seg på artikkelen «Hellas Planitia» s. 175-176 i Philip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

Nedslagskrater på Mars