alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tunnel of Love av Dire Straits

«Tunnel of Love» er ein rockesong frå 1980 av Dire Straits. Han vart gjeven ut på albumet Making Movies, og sidan på konsertalbuma Alchemy og Live at the BBC og på samlealbuma Money for Nothing, Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits og The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations. 

Han nådde berre 54. plassen på UK Singles Chart, den britiske singellista, då han kom ut i oktober 1981, trass i at han er ein av dei mest kjende og populære songane til bandet. Det finst to musikkvideo for songen, ein med Mark Knopfler, John Illsley og Pick Withers som spelar føre ein tom bakgrunn, innimellom bilete og skodespelarar som spelar ut teksten, og den andre med eit større bandarrangement som fortel soga om eit par som rømer frå ei gruppe soldatar som jagar dei frå eit tivoli.

The Spanish City i songen var eit tivoli i Whitley Bay, på kysten av Nordsjøen nordaust for Newcastle upon Tyne, eit togstopp frå Cullercoats, slik det er nemnt i songen. Uttrykket «Rockaway» refererer til Rockaway Beach i New York City, der Rockaways' Playland tivoli ligg. På konsertane i 1980 spelte Dire Straits det sentrale temaet i The Animals sin versjon av «Don't Let Me Be Misunderstood» under ein lengre instrumentalintroduksjon av songen, medan Knopfler snakka om heimbyen til gruppa, Newcastle. Soloen til Knopfler i slutten av songen har blitt hylla av mange i løpet av åra:

«Gjennom «Tunnel of Love», dramatiserer Mark Knopfler dette møte med å bruke gitaren sin som eit gresk kor. [...] Seinare snakkar Knopfler om å gå aleine mellom «karusellar og bodar», ventar på ein annan kveld og ei anna jente. Han kler stemma si som ein skitten, gammal regnfrakk kring det klingande pianoet til Bittan og den lange gitarsoloen som sluttar songen. På ein måte dannar det stemningsskapande sukket frå gitaren ei sanning som er mykje djupare enn tivoli-som-liv-metaforen har avdekt».

«Tunnel of Love» er ein av berre tre Dire Straits-songar som ikkje er tilskriven Mark Knopfler aleine (dei to andre er «Money for Nothing» og «What's The Matter Baby?»). Sjølve songen er skriven av Knopfler aleine, men opningsinstrumentale er eit arrangement av «Carousel Waltz» frå Rodgers and Hammerstein-musikalen Carousel.

Songen vert omtalt i romanen So Long, and Thanks for All the Fish av Douglas Adams: «Mark Knopfler har ein særeigen evne til å få eit Schecter Custom Stratocaster til å tute og synge som ein engel ein laurdagskveld, utsliten etter å ha vore god heile veka med trong for ein stiv drink». 

Han vart nytta i filmen An Officer and a Gentleman frå 1982. Songen vert sampla i John Legend-songen «I Love, You Love» i 2008 på albumet Evolver. Den engelske viseduoen Show of Hands spelte ein versjon av songen i 2011 på albumet Covers 2.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tunnel of Love (Dire Straits song)» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1980
Singlar frå 1981
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar med musikk av Richard Rodgers
Songar produserte av Mark Knopfler
Songar produserte av Jimmy Iovine
Skateaway

«Skateaway» er ein rockesong frå 1980 av Dire Straits, som handlar om ei kvinne på rulleskøyter som fer gjennom travle bygater medan ho høyrer på ein berbar radio på hovudtelefonane sine. Songen kom ut i 1980 på albumet Making Movies og seinare som singel i 1981. Det vart laga ein musikkvideo til songen som var populær på MTV, med musikaren Jayzik Azikiwe som jenta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Skateaway» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

Dire Straits-songar
Songar frå 1980
Singlar frå 1981
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Songar produserte av Jimmy Iovine
Expresso Love

«Expresso Love» er ein song skriven av Mark Knopfler for Dire Straits på det tredje albumet deira, Making Movies i 1980. Det er ein av dei tyngre songane deira med eit forvrengd gitarriff, som vart brukt om att frå ein song dei ikkje brukte, kalla «Making Movies». Eit piano spelar melodien gjennom heile songen. Songen er i røynda ein kjærleikssong. «Expresso Love» refererer til ein tidlegare Dire Straits-song, «Wild West End» frå debutalbumet deira, med linja «Hey mister, you wanna take a walk in the wild west end sometime?»

Songen var ein av fire songar frå Making Movies som vart spelt på turneane etter Love over Gold og Brothers in Arms, og eit konsertopptak vart gjeven ut på Alchemy.

I 1984 vart konsertversjonen frå Alchemy gjeven ut som ein singel med Alchemy-utgåva av «Two Young Lovers», og songen vart seinare gjeven ut på B-sida til singelen «The Bug».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Expresso Love» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1980
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Songar produserte av Jimmy Iovine
Jimmy Iovine

James «Jimmy» Iovine jr. () er ein USA-amerikansk entreprenør, plateprodusent og filmprodusent. Han er mest kjend for å ha starta Interscope Records og vore styreleiar i Interscope Geffen A&M. I 2006 danna Iovine Beats Electronics saman med Dr. Dre, eit selskap som produserer lydprodukt og driv ei strøymeteneste for musikk. Selskapet vart kjøpt av Apple for 3 mrd. US-dollar i mai 2014.

Biografi
Iovine var fødd i Brooklyn i New York som son av James Iovine sr., ein hamnearbeidar. Som tenåring vart han introdusert for musikkproduksjon etter han møtte ein låtskrivar som fekk han ein jobb som vaskar i eit platestudio. Han byrja som profesjonell studioarbeidar kring 1972. Sidan starten av karrieren har Iovine vore involvert i produksjonen av meir enn 250 album.

Tidleg i 1970-åra vart Iovine lydteknikar, og arbeidde med blant andre John Lennon og Bruce Springsteen. I 1973 var Iovine tilsett ved Record Plant i New York, der han arbeidde med Springsteen på Born to Run og Meat Loaf sitt Bat Out of Hell. Han vart kjend då han produserte Patti Smith sitt Easter, med hitten «Because the Night». Han produserte òg Tom Petty and the Heartbreakers på Damn the Torpedoes, U2 på Rattle & Hum, Bella Donna for Stevie Nicks, Making Movies for Dire Straits og Get Close for The Pretenders.

I 1990 starta Iovine Interscope Records, som vart Interscope Geffen A&M etter ei samanslåing i 1999.

I 2002 produserte Iovine Eminem-filmen 8 Mile, som selde for meir enn 240 millionar dollar verda over og vann ein Oscarpris. 

I 2008 starta Iovine i lag med Dr. Dre Beats By Dre, eit firma som lagar hovudtelefonar. På grunn av utforminga av hovudtelefonane og at dei vert selde i lag med smarttelefonar og andre lydsystem, kapra selskapet 40 % av marknaden til hovudtelefonindustrien.

Utvald diskografi

Diskografi

Filmar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Iovine» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Interscope Geffen A&M 
 Beats By Dre 
 Jimmy Iovine på All Music Guide

USA-amerikanske lydteknikarar
USA-amerikanske filmprodusentar
USA-amerikanske plateprodusentar
Musikarar frå New York City
Folk frå Brooklyn
Hol i Tjeldsund

Hol er ei bygd nordaust på Tjeldøya i Troms og Finnmark. Staden var tidlegare administrasjonssenter i Tjeldsund kommune.
 
Bygda ligg sentralt mellom dei to største tettstadene i kommunen, Ramsund på fastlandet og Kongsvik på Hinnøya. Kommunen er den største arbeidsgjevaren på Hol, i bygda er det elles landbruksdrift og nokre private firma.  Tjeldsund kyrkje frå 1863 ligg på Hol.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hol i Tjeldsund» frå ,  den 20. oktober 2014.  
 

Busetnader i Tjeldsund
Bygder i Troms og Finnmark
Telegraph Road av Dire Straits

«Telegraph Road» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits og skriven av Mark Knopfler. Han finst på albumet Love over Gold frå 1982. Med ei lengd på over 14 minuttar vert han sjeldan spelt på radio, men har likevel vore høgt akta i løpet av åra.

Han vart først spelt på konsert under opningskonserten av den australske delen av Making Movies-turneen deira (Perth Entertainment Centre, 22. mars 1981) som ekstranummer. Songen har sidan vore fast på Dire Straits-konsertar og mange Mark Knopfler-konsertar, og er ein stor favoritt hos fansen.

Bandet spelte ein litt kortare versjon av songen for konsertalbumet Alchemy: Dire Straits Live frå 1984 og ein remiksa versjon av denne framføringa finst på samlealbumet Money for Nothing frå 1988. Den originale studioversjonen finst som første spor på The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations.

Tolking
Inspirert av ein busstur, skreiv Knopfler teksten om endringar i landutvikling over ein periode på fleire tiår langs Telegraph Road i forstadane av Detroit i Michigan. I dei seinare versa fokuserer Knopfler på ein mann som kjempar med arbeidsløyse etter at byen bygd rundt telegrafvegen har blitt like aude og naken slik det var før byen vart bygd.

I eit intervju på RockLine frå 1983 sa Knopfler: «eg køyrte faktisk den vegen og eg las i ei bok på den tida kalla Markens Grøde [av Knut Hamsun], og eg la berre dei to saman. Eg køyrte denne Telegraph Road... og han fortsette og fortsette berre i det uendelege, det er det dei kallar lineær utvikling. Og eg byrja å tenke, eg lurte på korleis vegen var då det starta, kva han først var. Og det er slik teksten kom til, eg berre sette boka saman med staden eg var på, ein turnébuss».

Komposisjon
Songen startar med eit roleg crescendo som varier i nesten to minuttar, før hovudtemaet i songen startar. Etter det første verset, vert hovudtemaet spelt igjen, etterfølgd av det andre verset. Etter ein gitarsolo, roar songen ned i eit kort mellomspel til eit roleg pianoparti, som minnar om intruoe, etterfølgd av ein langsam gitarsolo. Dei to siste versa følgjer så, med hovudtemaet mellom seg. Hovudtemaet vert spelt ein siste gong etterfølgd av ein noko raskare gitarsolo som varer kring fem minuttar.

Medverkande
 Mark Knopfler – vokal, elektrisk gitar og resonatorgitar
 John Illsley – bassgitar
 Hal Lindes – elektrisk gitar
 Alan Clark – piano og klaverinstrument
 Pick Withers – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Telegraph Road av Dire Straits» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Private Investigations

«Private Investigations»  er ein song av Dire Straits frå albumet Love Over Gold i 1982.  Han vart ikkje gjeven ut på singel i USA, men nådde andreplassen på singellista i Storbritannia (trass i lengda), og vart ein av dei største hittane deira i heimlandet. Songen finst òg på samleplatene Money for Nothing og Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits, og er tittelsporet på ei nyare samleplate, The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations frå 2005.

Songen byrjar med ein skummel, djup, synthesizer, og glir over i eit langsamt pianoarrangement som akkompagnerer ein klassisk gitar, etterfølgd av fleire talte vers. 

Etter versa opnar songen opp i ein langsam, bassdriven rytme, med ein skingrande elektriske gitarakkordar mot slutten, før eit gradvis diminuendo med eit lengre samspel mellom Mark Knopfler sin akustisk gitar og marimba spelt av Mike Mainieri.   

På DVDen Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits seier Mark Knopfler om songen: «Han handlar berre om private undersøkingar (private investigations) «Kva har du på slutten av dagen» - Ikkje noko meir enn det du starta med..». 

Songen vart endra av Mark Knopfler til filmmusikken til filmen Comfort and Joy av Bill Forsyth i 1984, der du kan høyre songen i forskjellige bitar i forskjellige scener. 

Riffet i songen vart nytta i ein reklame for BT Group i 1994.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Private Investigations» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Rockeballadar
Songar produserte av Mark Knopfler
Nummer-ein-singlar i Nederland
Industrial Disease

«Industrial Disease» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits skriven av Mark Knopfler. Songen vart gjeven ut på albumet Love over Gold i 1982.

Songen vart gjeven ut som singel i USA og som ei sjeldan B-side til «Private Investigations» på kassett i Storbritannia. B-sida til den amerikanske versjonen av «Industrial Disease» var «Solid Rock» frå det førre albumet til Dire Straits, Making Movies.

Tyding
Songen ser på nedgangen i britisk produksjonsindustri tidleg i 1980-åra, og fokuserer på streik, depresjon og dysfunksjonalitet. Til dømes, det absurde i mediadrivne sjukdomar vert lagt ut i et segment av songen som skildrar forteljaren som vitjar eit legekontor for behandling av hans «Industrial Disease».

Referansen til «Brewer's Droop» som ein medisinsk tilstand er ein intern spøk, som syner både til effekten alkohol har på libidoen og til bandet med sasme namn som Mark Knopfler spelte i før han starta Dire Straits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Industrial Disease» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Hal Lindes

Hal Andrew Lindes () er ein engelsk-amerikansk gitarist og filmmusikkomponist. 

I 1979 spelte han gitar med rockegruppa Darling. Dei fekk kontrakt med Charisma Records og gav ut singelen «Do You Wanna» og albumet Put It Down To Experience same året. I 1980 byrja han innspelinga av eit soloalbum med produsent Al Kooper, i lag med Herbie Flowers på bass og John Bradbury (frå The Specials) på trommer. Prosjektet stoppa opp halvvegs då Lindes vart invitert av Mark Knopfler til å bli med i det britiske rockebandet Dire Straits.

Dire Straits (1980-1985)
Lindes vart fulltidsmedlem av Dire Straits i slutten av 1980, medan bandet var på turné med det tredje albumet sitt, Making Movies. Under den fem år lange perioden med bandet voks Dire Straits frå å spele små klubbar til utselde stadion. Han var med på det neste albumet deira, Love Over Gold i 1982 og EPen ExtendedancEPlay i 1983.

I tida med Mark Knopfler var han òg involvert i å skrive musikk til David Puttnam-filmen Local Hero frå 1983. Det var då han oppdaga at han ønskte å halde fram å skrive filmmusikk. Lindes turnerte med Dire Straits på verdsturneen deira i 1983 og var med på konsertalbumet Alchemy Live. Tidleg i 1985, medan Dire Straits spelte inn Brothers In Arms, slutta Lindes i Dire Straits for å bli filmmusikkomponist på fulltid.

Filmmusikk (1985 til i dag)

Hal Lindes har skrive musikk for mange filmar og vunne fleire prisar, mellom anna Royal Television Society Award for den BAFTA-nominerte filmen Reckless og ein TRIC-pris for beste kjenningsmelodi. Lindes er mest kjend for å ha skrive musikken til The Boys Are Back, ein Miramax-film regissert av Scott Hicks med Clive Owen i ei av rollene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hal Lindes» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske rockegitaristar
Engelske rockegitaristar
Engelske komponistar
Dire Straits-medlemmar
Rytmegitaristar
Musikarar frå California
ExtendedancEPlay

ExtendedancEPlay er ein EP av det britiske rockebandet Dire Straits. Han vart gjeven ut den 10. januar 1983 av Vertigo Records internasjonalt og av Warner Bros. Records i USA. Plata inneheld tre spor på den internasjonale versjonen og fire på den amerikanske versjonen, med songen «Badges, Posters, Stickers, T-Shirts» i tillegg, eit unytta spor frå innspelinga av Love Over Gold. EPen vert ofte kalla Twisting by the Pool, etter hitten og den første songen på plata.

EPen består berre av livlege songar innan rock and roll, jazz og swing. Han har ingen songar med rolegare tempo som Dire Straits hadde vore kjend for. Utgjevinga er den første med trommeslagaren Terry Williams, som tok over etter trommeslagaren Pick Withers som slutta i gruppa i august 1982.

Innhald

Medverkande
Musikk
 Mark Knopfler – vokal, sologitar
 Hal Lindes – rytmegitar, korvokal
 Alan Clark – piano, Hammondorgel, synthesizer
 John Illsley – bass, korvokal
 Terry Williams – trommer (1,3,4)
 Pick Withers – trommer (2)
 Mel Collins – saksofon (3)
Production
 Mark Knopfler – produsent
 John Etchells – lydteknikar

Lister

EP

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «ExtendedancEPlay» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Dire Straits-album
EP-ar frå 1983
Songar skrivne av Mark Knopfler
Twisting by the Pool

«Twisting by the Pool» er ein rockesong frå 1983 av Dire Straits frå ExtendedancEPlay. Han vart gjeven ut som singel i 1983, og nådde 14. plassen på UK Singles Chart og 83. plassen på den amerikanske Billboard Top Rock Tracks chart.

William Ruhlmann frå AllMusic hylla songen og kalla han «det næraste ein kjem livsglad rock & roll frå dette tilsynelatande humørlause bandet».

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Twisting by the Pool» frå ,  den 20. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Dire Straits-songar
Songar frå 1983
Songar skrivne av Mark Knopfler
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Tommy Mandel

Tommy Mandel () er ein klaverspelar som er mest kjend for å ha spelt i bandet til Bryan Adams, frå 1981 til 1998, frå og med You Want It You Got It.

Like før han vart med i bandet til Bryan Adams, gav Mandel ut ein solo EP.

Han har òg spelt med Dire Straits og andre artistar.

Diskografi

Solo
Tommy Mandel EP (1981)

med Bryan Adams
You Want It You Got It
Cuts Like a Knife
Reckless
Into The Fire
Live! Live! Live!
Waking Up the Neighbours
So Far So Good
The Best of Me
Anthology 1980-2005

med Dire Straits
Alchemy: Dire Straits Live

med Ian Hunter-Mick Ronson Band
Welcome to the Club
Short Back 'n' Sides
All of the Good Ones Are Taken
Yui Orta

med Clash
Combat Rock

med Bon Jovi
7800 Fahrenheit

med David Johansen
In Style
Here Comes the Night

med Peter Wolf
Come As you Are

med Little Steven
Freedom – No Compromise

med Nils Lofgren
Flip

med B-52s
Cosmic Thing

med John Waite
Mask of Smiles
Rover's Return

med Cyndi Lauper
A Night to Remember

med Pretenders
Get Close

Andre
"Tina Turner'
"Live at CBGB's (the Miamis)»
"Shannon»
"Los Tres»
"Holidelic (Everett Bradley)»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tommy Mandel» frå ,  den 21. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Bryan Adams
USA-amerikanske klaverspelarar
Musikarar frå New York City
Konstantinos Kenteris

Konstantios Kenteris () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Mytilíni. Sesongane 2000-02 vart han høvesvis olympisk meister, verdsmeister og europameister på 200 meter. I 2004 vart han utestengd for brot på dopingreglementet.

Aktiv
Kenteris var ein av dei store sensasjonane under OL 2000 i Sydney. Han  hadde ingenting spesielt å vise til før meisterskapen. Med eit framifrå 200 meter-løp og ein sterk finish vann han OL-gull på tida 20,09, briten Darren Campbell tok sølv på 20,14 sekundar medan Ato Boldon frå Trinidad og Tobago fekk bronsen på 20,20. 

Kenteris viste seg på ny som verdas beste 200-meterløpar ved å vinne VM 2001 i Edmonton på tida 20,04, med Christopher Williams frå Jamaica på sølvplass og Shawn Crawford og Kim Collins på delt bronseplass. Under EM 2002 i München vann Kenteris ein overlegen siger. Vinnartida på 19,85 sekundar var meisterskapsrekord og den aller beste tida av ein europear på ei låglandsbane.

Til Sommar-OL 2004 i Aten var Kenteris eit av arrangørlandet sine største gullhåp. Kenteris og sprintkollega Ekaterini Thanou møtte ikkje til dopingkontroll etter det som vart sagt å vere ei motorsykkelulykke. Bileta av Kenteris på sjukehuset førte til mistanke om at ulykka var ein bløff, målet var å unngå dopingkontrollen. Fjernsynsbileta viste ein sengeliggande Kenteris med løpsskoa på, eit høgst uvanleg syn for pasientar på sjukehus. Kenteris og Thanou fekk ikkje delta i Aten-OL. Han vart seinare utestengd for brot på dopingreglane, og kom aldri tilbake på friidrettsbanen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvartfinalane på 200 m
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 200 m – 20,09, framom Darren Campbell (20,14)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 200 m – 20,04, framom Christopher Williams (20,20)
EM 2002 i München: Gullmedalje på 200 m – 19,85, framom Francis Obikwelu (20,21)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Konstantinos Kenteris» frå ,  den 21. oktober 2014.  
 

Greske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Olympiske meistrar for Hellas
Deltakarar under sommar-OL 2000
Casablanca

Casablanca (spansk for 'kvitt hus', arabisk الدارالبيضاء, Dar al-Baida) er ein by ved middelhavskysten av Marokko. Han er den største byen i landet, og ligg rundt 10 mil sørvest for hovudstaden Rabat. 

Sentrale Casablanca hadde rundt 3,4 millionar innbyggjarar ved folketeljinga i 2014, medan storbyområdet (den administrative regionen Grand Casablanca) hadde rundt 4,3 millionar innbyggjarar. Casablanca er eit økonomisk og kommunikasjonssenter i Marokko. Mange verksemder har hovudkontor her, og byen er det viktigaste industriområdet i landet. Hamna i Casablanca er ei av dei største kunstige hamnene i verda, og den største hamna i Nord-Afrika. Ho er også heimehamn for den kongelege marokkanske flåten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Casablanca» frå ,  den 18. september 2017.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 
Byar i Marokko
So Far Away av Dire Straits

«So Far Away» er ein rockesong frå 1985 av Dire Straits. Han vart gjeven ut på albumet Brothers in Arms. Han vart den fjerde hitten til bandet på topp 20 i USA, med ein 19. plass. Den originale studioversjonen av songen finst på samleplata The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations frå 2005.

Singel

«So Far Away» var den første singelen frå Brothers in Arms i Europa og kom ut den 8. april 1985. Songen nådde 20. plass i Storbritannia, fjerdeplassen i Storbritannia, sjetteplassen i Sveits, sjuandeplassen i Sverige og 33. plassen i Italia. Singelen vart òg gjeven ut i Australia, og nådde der 22. plass.

Etter songen klatra til 29. plass på Billboard Hot Mainstream Rock Tracks i 1985, vart «So Far Away» gjeven ut seinare det året som den tredje singelen frå albumet i Nord-Amerika, og ndåde tredjeplassen på Hot Adult Contemporary Tracks-lista og 19. plass på Billboard Hot 100.

B-side

Den europeiske utgåva frå 1985 hadde eit anna spor frå Brothers in Arms som B-side, «Walk of Life». Denne songen vart sidan gjeven ut som den fjerde offisielle singelen frå albumet Europa (den andre i Nord-Amerika) seint i 1985 og nådde sjuandeplassen på Hot 100 og andreplassen i Storbritannia, den høgaste plasseringa dei nådde i heimlandet. 7"-versjonen av «So Far Away» var ei forkorta utgåve, medan 12" var den fulle versjonen frå CD-utgåva. Han vert stundom feilaktig kalla ein "extended mix".

I USA var B-sida for singelen «If I Had You», frå Dire Straits-EPen ExtendedancEPlay frå 1983. I Canada vart ein avgrensa dobbel vinylutgåve med den fulle versjonen «So Far Away» gjeve ut i lag med konsertopptak av «Going Home» og «Sultans of Swing», instrumentaldelen av «Why Worry» og eit Mark Knopfler solospor, «Fear and Hatred».

Konsertversjon

Ein av songane på Mark Knopfler-albumet Real Live Roadrunning frå 2006 er ein duettversjon av «So Far Away» med den amerikanske countrysongaren Emmylou Harris.

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «So Far Away (Dire Straits song)» frå ,  den 22. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Dire Straits-songar
Singlar frå 1985
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler