alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hamnvik

Hamnvik er kommunesenteret i Ibestad kommune i Troms og Finnmark. 
Tettstaden ligg på søraustenden av øya Rolla, ved sundet Bygda, og har . 

I Hamnvik er det servicefunksjonar og administative funksjonar som kommuneadministrasjon, lensmannskontor, lækjar, sjukeheim, kyrkje og prest, barneskule, ungdomsskule, matbutikkar, sportsbutikk, elektrisk forretning, blomebutikk og jarnvarehandel.

Staden har undersjøisk vegsamband til Andørja via Ibestadtunnelen på riksveg 848. Frå Hamnvik går riksvegen sørover langs kysten av Rolla til Sørrollnes, der vegen fortset med ferje over fjorden til Harstad. Mellom Nordrollnes og Hamnvik går fylkesveg 131.

Namnet Hamnvik skriv seg frå ei vik litt sørom det som i dag er tettstaden. I denne vika etablerte Jens Bing Dons ein handelsstad på slutten av 1700-talet. Handelsstaden er i dag nedlagd. Han har vore i eiga til familien fram til i dag og er eit godt bevart døme på ein tradisjonell nordnorsk handelsstad. 

SSB kallar staden Ibestad i sine tettstadoversikter.

Bakgrunnsstoff 

 Kart frå SSB over tettstadgrenser i Troms.

 Denne artikkelen bygger på «Hamnvik» frå , den 6. april 2008. 
 

Geografi i Ibestad
Tettstader i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Isdalstø

Isdalstø er ei bygd i Alver kommune i Vestland. Det var poststad for den tidlegare Lindås kommune sitt administrasjonssenter Knarvik. Staden ligg kring 2 kilometer frå Knarvik. Isdalstø var før 1970-talet eit sentralt trafikknutepunkt i Nordhordland, med både ferje- og båtruter.

Busetnader i Alver
Bygder i Vestland
Euskirchen

Euskirchen er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 55 000 innbyggjarar. Han er administrasjonssete i kreisen med same namn og ligg ved elva Erft.

Sjølv om Euskirchen i dag er ein moderne handelsby, har han ei historie som går 700 år tilbake i tid, og fekk bystatus i 1302.

Attraksjonar 
Delar av den gamle bymuren og tre av forsvarstårna står framleis. Mange turistar kjem til Euskirchen sidan han ligg nær dei to storbyane Köln og Bonn, som ligg nordaust for byen. I sør ligg åslandskapet Eifel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Euskirchen» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Ahlen

Ahlen er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Warendorf. Han ligg om lag 10 km nordaust for Hamm. 

Ahlen hadde tidlegare ein omfattande kolindustri.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ahlen» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Bad Salzuflen

Bad Salzuflen er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Lippe ved elva Werre.

Byen er kjend for saltvatnet og varmekjeldene som ligg her, og er ein gamal by med mange historiske bygningar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bad Salzuflen» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Meerbusch

Meerbusch er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Rhein-Kreis Neuss.

Geografi 
Byen ligg like utanfor Düsseldorf nær Düsseldorf internasjonale flyplass og Messe Düsseldorf. Andre nabobyar er Neuss, Krefeld, Duisburg, Kaarst og Willich.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Meerbusch» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Pulheim

Pulheim er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Rhein-Erft-Kreis. 

Under kommunereforma i 1975 vart fleire tidlegare sjølvstendige kommunar innlemma i Pulheim, som fekk byrettar i 1981.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pulheim» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Gummersbach

Gummersbach er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 52000 innbyggjarar. Han er administrativt sete i kreisen Oberbergischer Kreis. Byen ligg 50 km aust for Köln. Tidlegare vart Gummersbach kalla «Lindetrebyen» fordi lindetre voks langs hovudgata. Fram til 1920-åra brukte innbyggjarane i byen å kalle byen sin «litle Paris».

Historie 
I 1109 vart Gummersbach for første gong nemnd i skriftlege kjelder, då kalla Gummeresbracht. Gummersbach fekk byrettar i 1857.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gummersbach» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Bocas del Toro

Bocas del Toro er ein provins i Panama. Provinsen ligg i vest mot Costa Rica, og ut mot Atlanterhavet. I tillegg til eit område på fastlandet har provinsen seks store øyar (Colón, Bastimentos, Isla de Solarte, Zapatilla, Cristobal, Popa) og tallause små øyar. Provinshovudstaden Bocas del Toro ligg på Colón.

Bocas del Toro er eit populært turistmål. Nasjonalparken Parque Nacional Marino Isla Bastimento ligg for ein stor del på øya Bastimentos, og fleire små øyar

Bakgrunnsstoff 

Panama
Bergkamen

Bergkamen er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Unna ved elva Lippe, om lag 15 km nordaust for Dortmund og 15 km sørvest for Hamm.

Bergkamen er ein forholdsvis ny by i den austlege delen av Ruhrområdet og vart grunnlagd i 1966 då fem mindre kommunar vart slått saman. Historia til byen går likevel tilbake til romartida, noko ein kan sjå i Bergkamen kommunemuseum.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bergkamen» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Willich

Willich er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Viersen i nærleiken av byane Düsseldorf, Mönchengladbach og Krefeld. I tillegg ligg han om lag 30 km frå grensa til Nederland.

Historie 
Byen vart grunnlagd i 1970 då dei tidlegare sjølvstendige landsbyane Willich, Anrath, Schiefbahn og Neersen vart slått saman. Landsbyane er derimot mykje eldre, og Willich vart nemnd for første gong på 1100-talet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Willich» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Erftstadt

Erftstadt er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Rhein-Erft-Kreis om lag 20 km sørvest for Köln. Namnet på byen kjem frå elva Erft som renn gjennom han.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Erftstadt» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Gatúnsjøen

Gatúnsjøen (spansk Lago Gatún) er ein stor kunstig innsjø i Panama. Han er ein viktig del av Panamakanalen, både som vassreservoar og av di han utgjer 33 km av kanalen.

Sjøen kom til mellom 1907 og 1913, då Gatúndemninga blei reist i Chagreselva. Den gongen var dette verdas største jorddemning, og sjøen var verdas største menneskeskapte innsjø. Han har ei overflate på 425 km² ved ei normal vass-stand på 26 m over havflata, då er det 5,2 kubikkilometer vatn i sjøen.

Av di nedbøren i Panama er særs variabel gjennom året, og skipstrafikken gjennom slusene gjer at mykje vatn blir sleppt ut i havet frå sjøen, er forvaltinga av vatnet i sjøen ein viktig del av drifta av Panamakanalen.

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå Gatun Lake på vårt engelskspråklege søsterprosjekt, vitja 20. juli 2007. Der er fylgjande kjelder gjevne:
 History Of The Panama Canal, by Ira E. Bennett
 The Panama Canal, by Colonel George W. Goethals
 http://www.panamacruise.com.pa/ 

Innsjøar i Panama
Ibbenbüren

Ibbenbüren er ein industriby i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Steinfurt, og er den største byen i Tecklenburger Land.

Geografi 
Ibbenbüren ligg ved elva Ibbenbürener Aa nordvest i Teutoburger Wald og om lag midt mellom byane Rheine i vest og Osnabrück i aust, som begge ligg om lag 20 km borte.

Historie 
Ibbenbüren vart nemnd for første gong i 1146 då fyrstbiskopen av Osnabrück, Filipp av Katzenelnborgen, donerte ein tiandedel av sine eigendelar i Ibbenbüren til Getrudenkloster i Osnabrück. Sjølv om Ibbenbüren er mykje eldre og at eit dokument frå 1348 nemner at ei kyrkje vart oppført her i 799, er 1146 rekna som det offisielle grunnleggingsåret for Ibbenbüren.

Seint i mellomalderen høyrte byen til Bispedømet Osnabrück, og på denne tida vart slottet i Ibbenbüren bygd. I dag er det berre få restar igjen av slottet. 

Etter kvart kom Ibbenbüren inn under grevane av Tecklenburg. Dette styret varte fram til slutten av 1400-talet eller byrjinga av 1500-talet då han kom inn under Karl V av Det tysk-romerske riket i 1548. Karl V gav han vidare til syster si, Maria av Habsburg, guvernør av Nederland. I denne perioden vert det òg starta utgraving etter kol. 

Under den nederlandske revolusjonen skifta Ibbenbüren stadig eigarar mellom Nederland og Spania, og vart gjeve til Huset Orange-Nassau etter freden i Westfalen i 1648. På denne tida starta ein utgraving etter jernmalm, ein industri som varte til første halvdel av 1800-talet. I 1702 vart byen ein del av Preussen, og 1. februar 1724 fekk han kommunerettar. I 1743 vart den første dommaren og borgarmeisteren utpeikt. 

Under regjeringstida til Napoleon Bonaparte på byrjinga av 1800-talet høyrte Ibbenbüren til Frankrike, fram til han vart frigjort av Preussen og Russland i 1815. Han kom tilbake til Preussen og vart ein del av regionen Tecklenburg.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ibbenbüren» frå ,  den 20. juli 2007.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Nordrhein-Westfalen
Mittenwald

Mittenwald er ein by i Tyskland i delstaten Bayern med om lag 8 000 innbyggjarar. Han ligg i landkreisen Garmisch-Partenkirchen ved elva Isar.

Geografi 
Mittenwald ligg om lag 16 km søraust for Garmisch-Partenkirchen i dalen til elva Isar på nordsida av Alpane. Han ligg langs vegen mellom Augsbourg i nord og Innsbruck i søraust. Mittenwald har lagt ved ei viktig handelsrute over Alpane i minst 2000 år.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mittenwald» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Bayern
Bad Tölz

Bad Tölz er ein by i Tyskland i delstaten Bayern med om lag 18 000 innbyggjarar. Han er administrativt senter i landkreisen Bad Tölz-Wolfratshausen og ligg ved elva Isar.

Historie 
Området rundt Bad Tölz har vore busett sidan steinalderen, mellom anna har ein funne spor etter Hallstattkulturen. 

Namnet på byen dukkar for første gong opp i dokument mot slutten av 1100-talet. Hainricus de Tolnze bygde ei borg på staden, som kontrollerte elva og trafikken på vegane i området, men denne eksisterer ikkje lenger i dag. I 1331 gjorde Ludvig IV Tölz til ein handelsby. 

På 1300-talet var Tölz ein omlastingsstad for salt- og tømmertrafikk på Isar. I 1453 vart handelsgata, kyrkja og borga øydelagd av ein brann. Hertug Albrecht III bygde opp att byen, men denne gongen i stein. Han bygde òg palasset som stod der fram til 1770 då det var så falleferdig at det vart rive ned. 

Trettiårskrigen (1618–1648) førte pest og øydelegging til regionen. Under den spanske arvefølgjekrigen byrja det å betre seg for byen, som då handla med kalk og trevarer. 

På midten av 1800-talet vart det oppdaga naturlege kjelder rundt Tölz. Byen byrja å fokusere på dei lækjande eigenskapane til desse kjeldene og vart ein kurstad. I 1899 fekk han namnet Bad Tölz. 

I 1937 vart ein SS-Junkerschule (ein kandidatskule for SS-offiserar) oppretta i Bad Tölz, som var i drift til slutten av den andre verdskrigen. I tillegg låg det ein underavdeling av Dachau konsentrasjonsleir i byen. 

Bad Tölz er i dag kjend som ein kurstad med eit historisk bysentrum frå mellomalderen og flotte utsyn mot Alpane. På vestsida av Isar ligg Kurverwaltung, ein moderne kurstad med vatn rikt på jod.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bad Tölz» frå ,  den 20. juli 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyskland
Byar i Bayern
Amapá

Amapá er ein delstat lengst nord i Brasil, som grensar mot Fransk Guyana og Surinam. I aust ligg Atlanterhavet, og i sør og vest går grensa mot delstaten Pará.

Geografi 
Amapá ligg ved munningen av Amazonaselva, og om lag 2/3 av delstaten er dekt med regnskog. Delstaten er ein stor produsent og eksportør av palmeolje, dessutan mineral som mangan, krom, gull og kaolin.

Historie 
Området der Amapá ligg i dag, blei registrert som spansk territorium i 1494. I 1637 oppretta Portugal eit «capitania», slik at territoriet blei ein del av kolonien Brasil. Både Frankrike, England og Holland gjorde krav på Amapá frå 1700-talet til 1900-talet. Først i 1900 blei regionen godteke som brasiliansk territorium. Det var først ein del av delstaten Pará, men blei skilt ut som eit føderalt territorium i 1943. Amapá blei eigen delstat i samband med den nye grunnlova som blei innført i 1988.

Bakgrunnsstoff 
 Brasils ambassade i London, informasjon om Amapá 

Delstatar i Brasil
Maranhão

Maranhão er ein delstat nordaust i Brasil, med São Luís som hovudstad. Nabodelstatar er Piauí, Tocantins og Pará.

Rakettoppskytingsfeltet Alcantara ligg nord i delstaten, ikkje så langt frå São Luís.

Historie 
Frankrike etablerte i 1612 ein koloni i det som i dag er Maranhão, med São Luís som hovudsete. Tre år seinare blei byen tatt av portugisarane som igjen tapte han til hollendarane året etter, i 1641. Portugisarane fekk endeleg kontroll over byen i 1617. Byen blei inkludert i verdsarvlista til UNESCO i 1997.

Delstatane Ceará, Maranhão og Pará blei sameint under namnet Estado do Maranhão i 1621. Området haldt fram som sjølvstendig til 1774, då det kom under administrasjon av kolonien Brasil.

Maranhão deltok ikkje i den brasilianske sjølvstendeerklæringa i 1822. Året etter blei likevel portugisarane fordrive av admiral Lord Cochrane og delstaten blei med det ein del av keisardømmet Brasil.

Geografi 
Det er ei rekke elvar i delstaten, slik som Parnaíba, Gurupi og Grajaú. Elvene gjer at delstaten ikkje er like utsett for tørke som dei andre delstatane nordaust i Brasil. Maranhão er prega av brå overgangar mellom ulike naturtypar: mangroveskog, ørken og steppe.

Bakgrunnsstoff 
 Turistinformasjon om Maranhão 

Delstatar i Brasil
Rettskrivinga av 1907

Rettskrivinga av 1907 var ei reform av norsk skriftspråk som omfatta riksmål. I samsvar med Knud Knudsen sine tankar vart skriftspråket normert etter danna daglegtale, og skriftspråket gjekk frå å vera tilsvarande dansk språk til å ta inn nokre særnorske stavemåtar. Dei viktigaste endringane var at dei harde («hårde») konsonantane p, t og k vart innført til erstatning for dei blaute («bløte») b, d og g i ei rad ord. «Løb ud paa gaden efter en kage» vart slik til «løp ut paa gaten efter en kake». Det vart òg innført dobbelkonsonantar i fleire ord og gjennomført endringar i grammatikken. Hest i fleirtal vart til hester i staden for heste og hus til hus i staden for huse. Preteritumsforma -et vart òg innført i staden for -ede, slik at kastede vart til kastet.

Bakgrunnsstoff
 Da dansk og riksmål skilte lag på http://runeberg.org

1907 i Noreg
Norske rettskrivingsreformer
Paraíba

Paraíba er ein delstat nordaust i Brasil og grensar til delstatane Rio Grande do Norte i nord, Pernambuco til sør og Ceará til vest. I delstaten ligg Ponta do Seixas som er det austlegaste punktet på det amerikanske kontinentet og vendar mot Atlanterhavet. Paraiba dekker eit område på 56.439,8 km².

Hovudstaden er João Pessoa. Dei viktigaste byane er João Pessoa, Campina Grande, Santa Rita, Patos, Sousa, Cajazeiras og Cabedelo. Paraíba sin høgdeprofil er moderat, men ikkje veldig låg; 66 % av området ligg mellom 300 og 900 meter over havet.

Paraíba, Piranhas, Taperoá, Mamanguape, Curimataú, Peixes og Sanhauá er dei viktigaste elvene.

Klima 
Kysten har eit tropisk regnklima med mykje regn, særleg i vinterperioden (april til august). Klimaet endrar seg innover i landet, der det blir delvis steppe-landskap med lange tørkeperiodar.

Økonomi 
Økonomien i Paraíba er tufta på landbruket (sukkerrøyr, ananas, maniok, mais og bønner), på industrien (matraffinering, tekstil og framstilling av alkohol av sukker), kvegdrift (i det siste meir geiter i Cariri-regionen) og turisme. Paraíba har store arrangement som er godt kjende i Brasil og trekker mange turistar: Den største São João i verda samt Micarande (karneval utanfor det offisielle tidspunktet) med kjende brasilianske musikarar.

Historie 
På midten av 1500-talet etablerte portugisiske nybyggarar frå Pernambuco ei busetting ved munningen av Paraíbaelva som fekk namnet Filipéia de Nossa Senhora das Neves. Dette er i dag delstatshovudstaden João Pessoa.

Området viste seg snart veleigna for dyrking av sukkerrøyr, og franske, hollandske og portugisiske kolonistar førte ein langvarig kamp for å få kontroll over sukkerproduksjonen. Blant anna blei festninga Santa Catarina reist nær João Pessoa for å verne byen mot hollendarane, som skulle syne seg som ein stor trussel mot det Portugisiske herredømmet i kolonien Brasil.

Delstatar i Brasil
Ferguson

Ferguson et eit tidlegare traktormerke. Nordiren Harry Ferguson utvikla, saman med Willie Sands, Thomas McGregor Greer og John Chambers eit trepunktsoppheng med hydraulisk djupnkontroll. Prototypen «The black tractor» stod ferdig i 1933, men Ferguson otte ikkje midlar til å produsera traktoren. Han inngjekk difor eit samarbeide med tannhjulsprodusenten David Brown i Huddersfield og i 1934 stifta dei føretaket Ferguson-Brown Company. Saman produserte dei traktoren Ferguson-Brown Model A, som var den fyrste serieproduserte traktoren med trepunktsoppheng og djupnkontrol. Ferguson hadde fleire patent på trepunktsopphenget og djupnkontrollen. Ferguson-Brown var på denne tida den einaste traktoren med dette systemet.

I 1938 vart det gjort ein avtale med Henry Ford om å produsere traktorar med Ferguson sitt trepunktsoppheng med hydraulisk djupnkontroll. Traktorane vart merka «Ford» «Ferguson system». Ford gjekk frå denne avtalen i 1946, men heldt fram med å nytte Ferguson sine patent. Ferguson reise sak mot Ford, ei sak som helt fram heilt til 1951 og vart svært kostbar for begge partane. I 1951 enda saka med eit forlik som gjekk ut på at Ford betalte Ferguson 9 250 000 $ som erstatning for ulovleg bruk av patenta til Ferguson. Ferguson gjekk så inn i eit samarbeid med det britiske føretaket Standard Motor Company, i Coventry, som i 1946 tok til å produsere ein litt modifisert versjon av Ford-Ferguson. Denne traktoren fekk typenemninga Ferguson TE20. I Noreg vart han populært kalla «gråtass». 

I 1953 slo Ferguson seg saman med Massey-Harris til Massey-Harris-Ferguson, som i dag er Massey-Ferguson. Då patenta til Ferguson gjekk ut kopierta så godt som alle andre produsentar både trepunktsopphenget og den hydrauliske djupnkontrollen. Trepunktsopphenget vart standardisert og vert framleis nytta.

Referansar 

Tidlegare traktorprodusentar
Natalya Kochergova

Natalya Kochergova () er ein norsk-russisk teikneserieskapar. Ho bur i Oslo og teiknar serien 3 rips, som kjem ut på Fonna Forlag og vert distribuert av Nynorsk Pressekontor. Ho har late seg inspirere av russiske manga-seriar i streken sin, og får språkleg hjelp til å oversetje stripene til nynorsk av Guri Skeie, som òg fungerer som coach og diskuterer utviklinga i serien med Kochergova.

Natalya Kochergova er kjærast med bloggaren Eivind Berge.

Bakgrunnsstoff 
 Intervju med Natalya Kochergova på Magasinett
 Kjæresten: – Dette er meningsløst

Fødde i 1988
Norske teikneserieskaparar
Ikonostas

Ikonostasis, ikonostas eller ikonostase (frå gr. ikon, 'bilete' og stasis, 'å stå, tilstand') er ein biletvegg i ei ortodoks kyrkje. Denne veggen er den mest særprega og kanskje viktigaste liturgiske delen av ei ortodoks kyrkje.

Funksjon 
Veggen delar kyrkerommet i to. Bak ikonostasen er alterrommet (koret i vestleg tradisjon) der presten og diakonen gjer teneste ved alteret, og framføre ikonostasen er kyrkjeskipet der dei truande held seg. Denne inndelinga betyr også inndelinga mellom det himmelske og den jordiske verda (jf. ikonteologien), og røtene til den går tilbake til Tempelet i Jerusalem. Der skilte «forhenget» mellom det aller heilagste og det heilagste.

Utforming 

Sjølve ikonostasen voks fram i mange etappar, men nådde si noverande form i den ortodokse kyrkja på 1300-talet. På Balkan var ikonostasen liten og tok ikkje særleg plass, medan den i den russisk-ortodokse kyrkja vart stor og raga høgt i kyrkjerommet.

Ikonostasen er vanlegvis utforma etter eit nøye mønster. Det er som regel minst tre rader. I nedste rad er det tre dører, i midten den såkalla kongedøra. Den har gjerne bilete (ikon) av evangelistane og tidvis av nattverden, og er døra som fører til alteret. Mellom dørene er det som regel lokale motiv som får plass. Sidedørene fører til diakonikon og prothesis. 

I den mellomste rada finn ein normalt den viktigaste delen av ikonostasen. Rett over kongedøra er deesisen (gr. forbedaren) med bilete av Kristus Pantokrator (gresk for 'allherskar'). Ved sida av finn vi nærmast theotokos, 'gudberaren' Maria og Johannes Døyparen. Vidare utover på begge sider er det erkeenglar, apostlar og helgenar (med martyrar, undergjerarar og kyrkjelærarar).

I øvste rada er det avbilda sener knytte til kyrkja (festdagane), den gamle pakta (Adam til Moses, profetane) og krossfestinga. Øvst tronar Den heilage treeininga.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ikonostasis» frå , den 14. februar 2011. 
 

Bygningsdetaljar
Kyrkjearkitektur
Messe

For musikkforma, sjå Messe i musikk
Messe (av latin missa, opphavleg knytt til verbet mittere, som tyder 'sending', jfr. missio), er ei nemning som er nytta om den sentrale liturgiske handlinga i den kristne gudstenesta. Messa inneheld nokre faste ledd, som ikkje har vore skift på sidan mellomalderen. Sjølve ordet Missa er opphavleg knytt til utsendingsbodet som vert teke opp att ved enden: Gå i fred, ten Herren med glede, eller Messa er til endes, gå i fred.

Messeledda 

Dei faste ledda i høgmessa er kalla Ordinarieledda, som etter regelen skal vera med i kvar gudsteneste:

 Kyrie
 Gloria
 Credo
 Sanctus
 Agnus Dei
 Ite, Missa est.

Attåt dette kjem det til nokre utskiftbare ledd, kalla proprieledd:

 Introitus (før Kyrie)
 Graduale
 Alleluia/Tractus/Sekvens (mellom Gloria og Credo)
 Offertorium (etter Credo)
 Communio (Nattverd. (etter Agnus Dei).

Attåt desse kjem det til nokre talte ledd: Helsing, canon og fadervår, som støtt er med, og proprieledda kollekt, Epistel, Evangelium, bøn og prefasjon. I den norske gudstenesta vert desse stort sett haldne ved like.

Messa har ei klår dramaturgi, som vert ivareteke gjennom ledda. Denne dramaturgien har vore så solid at det har synt seg vanskeleg å rokke ved han på mange hundreår.

Kristen utøving
Color Line Stadion

Color Line Stadion er den norske fotballklubben Aalesund si heimebane. Arenaen, som blei opna 16. april 2005, ligg i byen Ålesund i Møre og Romsdal.

Color Line Stadion har kunstgras, og anlegget erstatta den gamle bana Kråmyra før 2005-sesongen. Tilskodarkapasiteten er 11 000, og tilskodarrekorden er 10 903 mot Hamarkameratene den 3. august 2005. Den første kampen blei spela mot Odd Grenland, og det første målet på arenaen blei skåra av Olivier Occean. Den første Aalesundspelaren som skåra på bana var Lasse Olsen.

Strauk i FIFA-test 
Aalesund FK var ivirige etter å sikre seg tostjerners-sertifikatet til FIFA og få banen godkjend til internasjonale kampar. Det ville tyde at det kunne arrangerast internasjonale kampar på Color Line stadion. Men då FIFA inspiserte bana hausten 2006, strauk Color Line i den såkalla «balltesten». Balltesten går ut på at ein rullande fotball blir sendt av garde med ein viss fart, og skal stoppe etter eit visst tal meter. Etter FIFA sine vurderingar rulla ballen litt for langt, og dermed strauk Color Line stadion på «FIFA-testen». Grunngjevinga var at friksjonen var for svak. Bana fekk dermed ikkje FIFA-godkjenning. Det vart bytt kunstgrasdekke framfor 2008-sesongen. Bana er no godkjend av FIFA.

Bakgrunnsstoff 
 Color Line Stadion, Ålesund 
 Color Line Stadion på fotballbaner.no 

Idrett i Møre og Romsdal
Fotballstadion i Møre og Romsdal