alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wilhelm Saxild

Wilhelm Jens Gram Saxild () var ein norsk lærar, postmeister og stortingsmann, fødd i Norderhov i Buskerud.

Saxild var son til ein prokurator. Han voks opp i Trondheim og etter faren døydde, hos ein morbror i Kolvereid. Han studerte geologi og tok bergeksamen i 1846. I 1849 vart han styrar av krutverket tilhøyrande Kongsberg sølvverk. Året etter vart han timelærar ved middel- og realskulen i Larvik, før han atter var tilbake på Kongsberg 1852-54 som aspirant ved sølvverket. Adjunkt ved Kongsberg middel- og realskule frå 1854, i tillegg forstandar for den elementære bergskulen frå 1867. År 1877 tilsett som postmeister i Risør.

Saxild var 1. representant frå Kongsberg på Stortinget 1859-60, han var sekretær i næringskomite nr 1. Han døydde i Kristiania i 1884, under eit mellombels opphald.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Ringerike
Hans Jensen Blom

Hans Jensen Blom, (), var ein norsk prest og stortingsmann frå Skien. Jens Hansen Blom var far hans.

Blom vart student frå Skiens skole i 1829, og cand. theol. seks år seinare. Han var i 2½ år lærar ved Stavanger skole, personellkapellan i Skudenes 1843. År 1848 vart han sokneprest i Tysvær, 1854 i Kinn og 1862 i Melhus. Til sist sokneprest i Fåberg 1871. 

Blom representerte Stavanger amt på Stortinget 1848-54 og Nordre Bergenhus amt 1859-64. I 1848 var han medlem av næringskomite nr 1. Sidan var han odelstingspresident samt formann i næringskomite nr 1 1851 og -54, visesekretær i Stortinget og medlem av trykkekomiteen 1851. Han var på ny odelstingspresident 1859-64 og formann i næringskomite nr 1 1859-63. Dessutan var han 1859-64 medlem av valkomiteen og på omframstortinget 1864 formann i komiteen om senkinga av Øyeren. Blom var i 1860 medlem av Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Trondheim.

Han var i 1850 medlem av ein kommisjon om vårsildfisket, og om nyreising av by i Sunnfjord/Nordfjord.

Blom døydde på Fåberg i 1875.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Folk frå Skien
Hans Jenssen Krog

Hans Jenssen Krog () var ein norsk prest og stortingsmann frå Stavanger. Amtmann Wilhelm Krog var far hans.

Krog vart student i 1826 og cand. theol. i 1832. Han vart så personellkapellan hos prosten i Stavanger og timelærar på latinskulen i byen. Deretter var han residerande kapellan i Norderhov frå 1841 til -50. Han tok i 1850 i Fana til i sitt einaste sokneprestembete, eit embete han styrte i 39 år. Også i lang tid, 1854-91, medlem av forlikskommisjonen i Fana.

Krog var 4. representant frå Søndre Bergenhus amt 1859-60, 1862-63 og på omframstortinget 1864. I 1859-60 var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen, 1862-63 av protokollkomiteen.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Folk frå Stavanger
Jørres Hansen

Jørres Schjelderup Hansen () var ein norsk prest og stortingsmann frå Kongsvinger.

Hansen var son til ein forvaltar, fødd på Østmark ved Kongsvinger Han vart student i 1829 og cand. theol. i 1836. Frå 1840 var han sokneprest i Lebesby, deretter frå 1846 i Nesseby. Perioden 1849-67 var han sokneprest i Ibestad, deretter i Børsa fram til 1870.

Hansen var 4. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1857, omframstortinget 1858 og Stortinget 1859-60. Han var medlem av budsjettkomiteen.
 
Han døydde på Holm i Aker i desember 1870, same året som han tok avskjed frå prestegjerninga.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Kongsvinger
Niels Koren

Niels Koren () var ein norsk prest og stortingsmann frå Ullensvang. Arnoldus Koren var far hans.

Koren vart student frå Bergens katedralskole i 1822 og cand. theol. i 1827. Frå 1832 var han personellkapellan i Kinsarvik, ti år seinare overtok han sokneprestembetet. Han styrte embetet til han døydde.

Koren representerte Søndre Bergenhus amt på Stortinget 1842-1858. Han var i 1842 sekretær i konstitusjonskomiteen, i 1845 formann i same og medlem av Lagtinget og av lovkomiteen. Visesekretær i Lagtinget 1848 og -51, medlem 1848 og sekretær 1851 og 1854 i konstitusjonskomiteen. Han var medlem av arbeidarkomiteen i 1851, sekretær 1854 og medlem 1857 av Lagtinget og konstistusjonskomiteen. Som medlem av Lagtinget 1845 var han med i riksretten 1845.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Norske prestar
Folk frå Ullensvang
Hans Wille

Hans Wille () var ein norsk prest og stortingsmann frå Våle i Vestfold. Jakob Wille var far hans.
¨

Wille vart student i 1828 og cand. theol. i 1832. Dei neste åra var han lærar i Trondheim, frå 1837 residerande kapellan på Voss. Han var 1844-51 sokneprest i Flesberg, 1851-62 i Sandsvær og frå 1862 i Rygge, eit embete han styrte til han døydde.

Wille var 4. representant frå Buskeruds amt på Stortinget 1857-58. Han var i 1857 sekretær i gasje- og pensjonskomiteen.

Han døydde på prestegarden i Rygge i 1877.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Folk frå Re
Kunstløp

Kunstløp er skeiseløp der anten individuelle utøvarar, eller kvinner og menn i par eller i grupper, utfører piruettar, hopp og andre øvingar på is, vanlegvis til musikk. Kunstløp er offisiell grein i vinterolympiadar, og det vert dessutan tilskipa verdsmeisterskap og andre internasjonale og nasjonale kunstløpkonkurransar. 

Kunstløp vert òg synt fram som rein underhaldning i form av ofte store og påkosta framsyningar der mange profesjonelle utøvarar tek del.

Til kunstløp vert det nytta særleg utforma kunstløpsskeiser der skeisestålet har ei avrunda form i framkant.

Kunstløp
Skeisesport
Fairport Convention av Fairport Convention

Fairport Convention er debutalbumet til Fairport Convention. Bandet vart danna i 1967 med den originale besetninga Judy Dyble og Ian MacDonald (seinare kjend som Iain Matthews) (vokal), Richard Thompson og Simon Nicol (gitarar), Ashley «Tyger» Hutchings (bass) og Sean Frater, erstatta etter den første konserten av Martin Lamble (trommer). Med denne besetninga gjorde dei den første store konserten sin i London på ein av Brian Epstein sine søndagskonsertar i Saville Theatre.

Med rock sterkt påverka av dei to første albuma til Jefferson Airplane (i motsetnad til den tradisjonelle engelske folkrocken dei seinare skulle verte kjende for) inneheld debutalbumet songar av Emitt Rhodes, Bob Dylan, Joni Mitchell, Jim & Jean, og ei tilpassing av eit dikt av George Painter, samt nokre originale songar. 

Dette er den einaste Fairport Convention-plata med Judy Dyble. Ho vart erstatta i 1968 av Sandy Denny, men ho klarte å gjere seg merka den korte tida ho var i bandet, særleg sidan ho strikka oppvasklutar på scenen når ho ikkje faktisk song.

Albumet må ikkje forvekslast med Fairport Convention på A&M Records, som er den amerikanske utgjevinga av det andre britiske albumet deira, What We Did On Our Holidays. Det første albumet vart omsider gjeven ut i USA på Cotillion Records i 1970.

Innhald

Medverkande
 Judy Dyble - solovokal, elektrisk og akustisk autoharpe, blokkfløyte, piano
 Ian MacDonald - solovokal, munnspel
 Richard Thompson - vokal, sologitar, mandolin
 Simon Nicol - vokal, elektrisk 12- og 6-strengs og akustiske gitarar
 Ashley Hutchings - bassgitar, krukke, kontrabass
 Martin Lamble - perkusjon, fiolin
med
Claire Lowther - cello

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fairport Convention (album)» frå ,  den 25. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1968
Fairport Convention-album
Album produserte av Joe Boyd
Polydor Records-album
Cotillion Records-album
Autoharpe

Autoharpe er eit strengeinstrument. Instrumentet består av akkordknappar som vert trykt ned og dempar resten av strengane. Trass i namnet er ikkje instrumentet ei harpe i det heile, men ein siter. 

Det er eit enkelt instrument, men særs følsamt. Dersom instrumentet vert utsett for raske temperaturendringar kan det lett verte ustemd. 

Autoharpa fekk mykje å seie då instrumentet vart brukt som ein viktig del i countrygruppa The Carter Family.

Siterinstrument
Krukke som musikkinstrument

Krukker av glas, steingods eller andre material nytta som musikkinstrument er godt kjent frå mange musikkkulturar. Mest kjent er instrumentet frå USA, der såkalla jug bands var populære i Sørstatane på 1920-talet.

Lyden vert danna ved at utøvaren formar ein tone med leppene og brukar krukka som resonanskammer. Tonen blir danna med ein ansats som er lik den som blir brukt på messingblåseinstrument, dvs at leppene pressast saman slik at det oppstår ein summetone. Utøvaren rører ikkje krukkeåpningen med leppene, men held krukka eit par centimeter frå opninga. Kor hardt leppene blir pressa saman, avgjer tonehøgda. Ein driven krukkespelar kan oppnå eit tonespenn på to oktavar. Spesielle effektar kan ein oppnå ved at ein legger røyst på luftstrøymen, som ein gjer på didgeridoo. Nokre utøvarar brukar òg sirkelpust.

USA
Jug bands hadde stordomstida si særleg i Kentucky og Tennessee på 1920-talet. Jugs fungerte som eit bassinstrument i rytmeseksjonen i bandet, men det var òg vanleg å leggje inn soloparti. Nokre orkester kunne ha fleire enn éin jugspelar.

Gallonkrukker av steingods var det som vart hyppigast brukt, men ein kjenner òg til at det vart spelt på glas- eller plastballongar, parafinkanner o.a. Ulike krukkestorleikar og ulike material fører til ulik lyd.

Det har òg vore freista med elektrisk forsterkning av lyden. T.d. brukte det psykedeliske bandet 13th Floor Elevators «el-jug» på 1960-talet.

Frå nyare tid kan Fritz Richmond (1939-2005) nemnast som ein anerkjend jugspelar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krukke (musikkinstrument)» frå ,  den 25. januar 2011.

Bakgrunnsstoff   
How to Prepare and Play a Jug
The Roots Music Listening Room - lydeksmpler

Blåseinstrument
Folkemusikkinstrument
Aerofonar
Improviserte musikkinstrument
What We Did on Our Holidays

What We Did on Our Holidays er det andre albumet til bandet Fairport Convention og var det første med Sandy Denny, som med «ei uforgløymeleg, overjordisk stemme gav Fairport eit stort løft» i følgje kritikaren i Allmusic. Med dette albumet tok dei eit steg mot folkrockstilen dei vart kjende for, mellom anna med populære songar som «Fotheringay», og songen bandet tradisjonelt avsluttar konsertane sine med, «Meet on the Ledge».

Historie
Etter at Judy Dyble forlet bandet, utførte bandet prøvespelingar for å finne ein erstattar og Sandy Denny var eit opplagt val. Simon Nicol har sagt «det var berre ein vinnar...ho stod ut som eit reint glas i ein kum full av skitten oppvask».

Albumet har av forfattaren Richie Unterberger vorte skildra som «ein nær perfekt balanse mellom nyskapande omarbeidingar av tradisjonelle folkesongar ... gode coverversjonar av andre folkrockartistar, nokre ganske ukjende ... og originale folkrocksongar av forskjellige bandmedlemmer.» Simon Nicol har sagt at dette albumet er favoritten hans.

Plateomslaget syner ei teikning av bandet som spelar, skildra på omslaget som «frå ei tavle angripen av Fairport Convention». På nytutgjevinga på Island Masters frå 1990 finn ein òg eit portrett av Sandy Denny.

I USA vart albumet gjeven ut av A&M Records (SP-4185) med akkurat dei same songane, men anna plateomslag. Plata vart òg kalla Fairport Convention.

Mottaking

I ei melding i The Village Voice då albumet kom ut, skreiv den amerikanske kritikaren Robert Christgau at Fairport Convention var «den mest interessante, ukjende gruppa» han hadde høyrt på ei stund, og trekte fram deira variant av «Pentangle-aktige balladar» og Bob Dylan sin «I'll Keep It with Mine». Neal Casal, frå Ryan Adams and the Cardinals omtalte seinare What We Did on Our Holidays som eit av favorittalbuma.

Innhald

Medverkande
 Sandy Denny (som Alexandra Elene MacLean Denny) - Vokal, akustisk & 12-strengs akustisk gitar, orgel, piano, cembalo
 Iain Matthews - vokal, congatrommer
 Richard Thompson - elektrisk, akustisk & 12-strengs akustisk gitar, piano, trekkspel, vokal
 Ashley Hutchings -bass, korvokal
 Simon Nicol - elektrisk & akustisk gitarar, elektrisk autoharpe, elektrisk dulcimer, korvokal
 Martin Lamble - trommer, perkusjon, fiolin, tabla & fotsteg
med:
 Bruce Lacey & his Robots på «Mr. Lacey»
 Claire Lowther - Cello på «Book Song»
 Kingsley Abbott - Myntar på «The Lord Is In This Place...», korvokal på «Meet on the Ledge»
 Paul Ghosh, Andrew Horvitch & Marc Ellington - Korvokal på «Meet on the Ledge»
 Peter Ross - Munnspel på «Throwaway Street Puzzle»

Produkskjon
Innspelt i Sound Techniques, London og Olympic Studio nr. 1, London (bortsett frå «The Lord Is In This Place...» spelt inn i St. Peter's Church, Westbourne Grove, West London. Tilleggspor vart spelt inn i Morgel Studios
Lydteknikar John Wood, Sound Techniques, London

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «What We Did on Our Holidays» frå ,  den 26. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1969
Fairport Convention-album
Island Records-album
Album produserte av Joe Boyd
A&M Records-album
Hannibal Records-album
Nottamun Town

Nottamun Town er ei engelsk folkevise, som kanskje går heilt attende til seint i mellomalderen. Han er populær i Appalachane i USA.

Teksten
Dei fleste versjonane av songen har denne teksten: 

In Nottamun Town, not a soul to be seen
Not a soul would look up, not a soul would look down
Not a soul would look up, not a soul would look down
To show me the way to fair Nottamun Town

I bought me a horse twas called a grey mare
Grey mane and grey tail and green stripe on her back
Grey mane and grey tail and green stripe on her back
Weren't a hair upon her that was not coal black

She stood so still threw me to the dirt
She tore at my hide, she bruised my shirt
From saddle to stirrup I mounted again
And on my ten toes I rode over the plain

When I got there no one did I see
They all stood around me just looking at me
I called for a cup to drive gladness away
And stifle the dust for it rained the whole day

And the King and the Queen and the company more
Came a riding behind and a walking before
Come a stark naked drummer beating a drum
With his hands in his bosom came marching along

Sat down on a hard hot cold frozen stone
Ten thousand stood round me but I was alone
Took my hat in my hand to keep my head warm
Ten thousand was drowned that never was born

I Amerika
Songen vart oppdaga fleire stader gjennom Appalachane og sidan desse stadane ligg fråskilde frå kvarandre tyder det at songen vart ført til Amerika frå England. Songen er spelt inn av mellom andre Jean Ritchie.

Bob Dylan lånte melodien til «"Nottamun town» for hans «Masters of War» frå 1963 frå albumet The Freewheelin' Bob Dylan.

Opphav
Songen er forholdsvis populær i English Midlands, særleg i Nottinghamshire, Leicestershire, sørlege Yorkshire og Northamptonshire, som støttar teorien om Nottamun i songen er ei omskriving av Nottingham.

Det er mange teoriar om tydinga av songen, men to vert generelt rekna som trulege: 

1. At han kjem frå Feast of Fools eller Mummers Play og deira absurde omvendte verd. 

2. At han syner til den engelske borgarkrigen. I denne krigen stilte Karl I av England opp den første armeen sin kring Nottingham og tittelen kan vere ei omskriving av bynamnet. 

Velkjende versjonar av songen er gjort av Fairport Convention og Bert Jansch.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nottamun Town» frå ,  den 26. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Old Songs
 

Engelske folkeviser
Fairport Convention-songar
Bert Jansch-songar
Please Stay

«Please Stay» er ein dansepopsong skriven av den australske songaren Kylie Minogue saman med Richard Stannard, Julian Gallagher og John Themis til det sjuande albumet hennar, Light Years (2000).

Utgjeving og listeplasseringar 
Songen vart utgjeven som den fjerde singelen frå albumet vinteren 2000, og produsert av Richard Stannard og Julian Gallagher. Songen selde over 35.000 eksemplar i Australia, og fekk jamt over positive anmeldelser frå kritikarar. «Please Stay» hadde moderat suksess over heile verda.

I Australia nådde songen femtandeplassen på hitllista og vart sertifisert gull. Songen nådde nummer 69 i Nederland, men fall på nummer 77 i neste veke. Songen nådde nummer 47 på Sverigetopplistan og vart der i tre veker. Singlen nådde tiandeplassen på UK Singles Chart, men gjekk ikkje vidare og heldt på hitlistene i sju veker. Songen hadde ikkje like mykje suksess som dei to føregåande singelane.

Komposisjon 
«Please Stay» er ein dansepopsong i latin pop-stil.

Format og sporliste 
Dei ulike formata av singelutgjevingar av «Please Stay» og spora på dei:

CD-singel 1
«Please Stay» – 4:08
«Santa Baby» – 3:25
«Good Life» – 4:07

CD-singel 2
«Please Stay» – 4:08
«Please Stay» (7th District Club Flava Mix) – 6:33
«Please Stay» (Hatiras Dreamy Dub) – 7:02
«Please Stay» (Video)

Europeisk CD 1
«Please Stay» – 4:08
«Santa Baby» – 3:25
«Good Life» – 4:07
«Please Stay» (Video)

Europeisk CD 2
«Please Stay» – 4:08
«Santa Baby» – 3:25
«Please Stay» (Video)

Topplisteplasseringar

Sertifisering

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Please Stay» frå  og «Please Stay» frå , den 25. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
Please Stay på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 2000
Singlar frå 2000
Songar skrivne av Kylie Minogue
Meet on the Ledge

«Meet on the Ledge» var den andre singelen til Fairport Convention. Songen er henta frå albumet What We Did on Our Holidays. BBC Radio 2's Sold On Song TOP 100 songs stemde songen fram til 17. plass. Dei hadde spelt «Meet on the Ledge» under lanseringa av From the Roundhouse (eit kortliva fjernsynsprogram om undergrunnsmiljøet i London) i 1969. Songen ser ut til å omhandla eit møte med døden, kanskje eit tap av ein ven eller til og med ei kjensle av si eiga dødelegheit. Tittelen på songen kjem frå eit stort, lågthengande tre som Thompson, som barn, brukte å leike i og som han og venene kalla «The Ledge».

Songen vart den uoffisielle kjenningsmelodien til Fairport Convention. På konsertane deira, og særleg den årlege Cropredyfestival, vert songen ofte spelt som siste song og eit signal til fansen om at det ikkje kjem fleire songar etter denne. 

Thommpson var noko utrygg på sin eigen vokal på denne tida. I staden er det Sandy Denny og Ian Matthews som syng songen. Thompson spelte songen inn att for albumet Small Town Romance (eit bonusspor), men har ikkje spelt songen mykje i repertoaret sitt. Han var framleis i tenåra då han skreiv songen. Fairport Convention spelte inn songen på ny i 1987 for albumet In Real Time: Live '87 og som singel for 20-årsjubileet til bandet. Då den siste utgjevinga kom ut sa bandmedlem Ric Sanders «Vi skal gje han ut kvart 20 år til han vert ein hit.» Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Eleanor Shanley, Noel Murphy og Continental Drifters. Tittelen er nytta på eit samlealbum av Fairport Convention og ei bok om dei.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Meet on the Ledge» frå ,  den 26. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Fairport Convention-songar
Island Records-singlar
Kolgruve

Ei kolgruve er ei gruve der ein hentar ut steinkol, anten under eller over jorda.

I 2004 var verdsproduksjonen av kol på ca. 4,6 milliardar tonn steinkol, av dette hadde Kina ca. 40 prosent og USA ca. 20 prosent. Steinkol blir au foredla til koks, som blant anna blir bruka til framstilling av stål. Kol er ofte brukt i energiverk, i varmeanlegg eller direkte i heimen. Nye metodar og maskinar blir ofte bruka til å grava ut kol.

Kol ligg under jordoverflata og er danna av organisk materiale som døde dyr og planter, som har eksistert for millionar av år sidan. Det finst stadig store mengder av kol, som stadig er den mest viktige energikjelda i verda. Gasseksplosjonar og ras er ofte årsak til mange dødsulykker i minesjaktene. Særleg før i tida var dødsrisikoen stor.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kulmine» frå ,  den 26. januar 2011.  
 

Gruvedrift
A Sailor's Life

«A Sailor’s Life» er ei engelsk folkevise som skildrar ei ung kvinne som prøver å finn kjærasten sin, ein sjømann. Til slutt får ho høyre at han har drukna og sørgjer over han.

Historie
Songen vart trykt som skillingsvise på 1700-talet og samla inn av W. P. Merrick i 1899 frå Henry Hills frå Lodswroth i Sussex. Han vart publisert i Penguin Book of English Folk Songs og spelt inn i 1960 av A. L. Lloyd for albumet A Selection from the Penguin Book of English Folk Songs. Han vart så spelt inn av Judy Collins på albumet hennar A Maid of Constant Sorrow i 1961 og Martin Carthy for hans Second Album i 1966, då med fiolinisten Dave Swarbrick. 

Det truleg frå ein av desse kjeldene at Sandy Denny lærte songen. Ho song songen som soloartist og tok han med seg til Fairport Convention, som med Dave Swarbrick på fiolin, vart gjeven ut på Unhalfbricking i 1969. Denne versjonen var over elleve minuttar lang. Dette var ei innspeling som markerte byrjinga på engelsk elektrisk folk som førte fram til det viktige albumet Liege & Lief seinare på året.

Variantar
Ein har funne fleire variantar av songen:
«Sailor Boy»  (Amerika)
«Black, Black, Was The Color Of My True Love's Hair» (Amerika) 
«The Lost Sailor» (Australia)
«The Pinery Boy»
«Willie the Bold Sailor Boy»
«Sailor on the Deep Blue Sea» (Amerika)
«Sweet William»
«Willie Boy» (Amerika)

Diskografi
A. L. Lloyd, A Selection from the Penguin Book of English Folk Songs (Collector, 1960)
Judy Collins, A Maid of Constant Sorrow (Electra, 1961). 
Martin Carthy, Second Album (Fontana, 1966)
Fairport Convention, Unhalfbricking (Island, 1969)
Ashley Hutchings, The Guv'nor vol 1, (HTD, 1994)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Sailor's Life» frå ,  den 26. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Ralph Vaughan Williams and A.L. Lloyd, The Penguin Book of English Folk Songs (Penguin Books, 1959).
 

Engelske folkeviser
Songar frå 1700-talet
Fairport Convention-songar
Judy Collins-songar
Percy's Song

«Percy's Song» er ein song skriven av Bob Dylan. Han vart spelt inn under innspelinga av det tredje albumet hans, The Times They Are A-Changing i 1963, men ikkje nytta. Han vart ikkje offisielt gjeven ut før i 1985 på samlealbumet Biograph. I merknadane for albumet tilskriv Dylan den «vakre melodien» til Paul Clayton " Han hadde spelt «The Wind and the Rain», ein variant av «The Twa Sisters».

Dylan skreiv songen frå forteljaren sitt synspunkt. Songen omhandlar ei bilulukke og ein mann dømd for uaktsamt drap og 99 år i Joliet fengsel. Forteljaren bed dommaren om å gjere om straffa til den dømde venen, fordi han meiner straffa er for streng. Dommen vert derimot ståande.

Joan Baez speler «Percy's Song» i filmen Don't Look Back.

Songen finst òg på The Genuine Bootleg Series: the Third One Now

Andre versjonar
 Fairport Convention, Unhalfbricking (1969)
 Arlo Guthrie, Washington County (1970)
 Dave Waite & Marianne Segal, Paper Flowers (1968)
 Michael Moore, Jewels & Binoculars: the Songs of Bob Dylan

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Percy's Song» frå ,  den 26. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Teksten 

Bob Dylan-songar
Songar skrivne av Bob Dylan
Fairport Convention-songar
Songar frå 1963
Joan Baez-songar
Arlo Guthrie-songar
Norske Talenter 2008

Norske Talenter 2008 var den fyrste sesongen av talentprogrammet Norske Talenter. Serien starta på TV 2 vinteren 2008. Vinnaren var Erlend Bratland.

2008 på norsk fjernsyn
Norske Talenter