alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ola T. Lånke

Ola Torgeir Lånke () i Rennebu) er ein tidlegare norsk stortingsrepresentant (KrF) og prest. Han har graden cand.theol. frå Menighetsfakultetet 1977.

Han blei vald inn på Stortinget frå Sør-Trøndelag i 1993. Lånke fråsa seg gjenval i 2009. I si tid på Stortinget har Lånke arbeidd lengst og mest med kultur- og mediaspørsmål. Han var saksordførar for ulike saker som ABM-meldinga (arkiv, bibliotek og museum), for Operasaka i fleire omgangar, opprettinga av Digitalt bakkenett for fjernsyn og utflytting av statlege tilsyn mfl.

Før han blei vald til Stortinget, var han stiftskapellan med ansvar for personalspørsmål i Nidaros bispedømme. Han var medlem av Trondheim bystyre 1991–1993 (varamedlem 1987–1991). Frå 1975–76 var han leiar i KrFU. Han er gift med Berit Lånke, dagleg leiar for Nidaros Pilegrimsgård. Berit Lånke har òg presteutdanning og har vore nemnd ved fleire bispenominasjonar. 

Lånke søkte i 2010 stillinga som fylkesmann i Sør-Trøndelag, men sjølv om han av nokre blei rekna som favoritt , fekk han ikkje denne posten da utnemninga fann stad 10. juni 2011.

Han var ordførar i Rennebu kommune frå 2011 til 2015.

Stortingets presidentskap 
 2006–2009 visepresident i Lagtinget

Medlemskap i regjering 
 1990: Politisk sekretær i Kultur- og kyrkjedepartementet

Stortingskomitéar
 2006-2009 medlem av Kontroll- og konstitusjonskomitéen
 2006-2009 medlem av Den utvida utanrikskomitéen
 2005–2006 medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskingskomitéen
 2001–2005 medlem av Familie-, kultur- og administrasjonskomitéen
 2001–2005 varamedlem av Valkomitéen
 1997–2001 medlem av Familie-, kultur- og administrasjonskomitéen
 1993–1997 sekretær i Kommunalkomitéen

Kjelder
 Biografi på nettstaden til Stortinget

Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Ordførarar i Rennebu
KrF-ordførarar i Sør-Trøndelag
Leiarar i KrFU
Folk frå Rennebu
Naustdal

Naustdal er ein tettstad i Sunnfjord kommune i Vestland fylke. Fram til 2020 var det kommunesenteret i tidlegare Naustdal kommune i Sogn og Fjordane fylke. Tettstaden har   og ligg på nordsida av Førdefjorden, ved utlaupet til elva Nausta. 

I Naustdal ligg Naustdal kyrkje frå 1891. Staden har vore kyrkjestad sidan mellomalderen. Den førre kyrkja var ei steinkyrkje frå midten av 1100-talet.
Her ligg også Naustdal barne- og ungdomsskule og andre kommunale tenestetilbod.

Riksveg 5 går gjennom Naustdal og det er 12 kilometer til Førde og 37 kilometer til Florø. Riksveg 611 går frå Naustdal utover Førdefjorden til Vevring og Stavang.

Bakgrunnsstoff 

Tettstader i Vestland
Busetnader i Sunnfjord
May-Helen Molvær Grimstad

May-Helen Molvær Grimstad () i Ålesund, Møre og Romsdal)
er ein norsk politikar (KrF). Etter endt vidaregåande skule (1987) utdanna ved Fjellhaug Bibelskole, Høgskulen i Molde (årsstudium Statsvitenskap) og Høgskulen i Volda (årsstudium Kommunal Planlegging og Administrasjon).

Ho blei vald inn på Stortinget frå Møre og Romsdal i 1993 og var stortingsrepresentant fram til 2009. Ho stilte ikkje til attval i 2009.

May-Helen Molvær Grimstad er leiar for Kringkastingsrådet for perioden 2010-2013.

Stortingskomitéer 
 2005–2009 leiar i Familie- og kulturkomiteen
 2005–2009 medlem i Stortingets valgkomité|Valgkomiteen
 2001–2005 medlem i Næringskomiteen
 2001–2005 medlem i Den utvida utanrikskomiteen
 2001–2005 varamedlem i Valkomiteen
 1997–2001 leiar i Familie-, kultur- og administrasjonskomiteen
 1997–2001 varamedlem i Den utvida utanrikskomiteen
 1997–2001 medlem i Arbeidsordningskomiteen
 1997–2001 varamedlem i Valgkomiteen
 1993–1997 medlem i Samferdselskomiteen

Folk frå Ålesund
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Hjørundfjord

Hjørundfjord er ein tidlegare sjølvstendig kommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal fylke. Kommunesenteret låg på Sæbø.

Kommunen blei oppretta som Hjørundfjord formannskapsdistrikt i 1837. Folketeljinga for 1835 viste 1 456 innbyggjarar. 

Hjørundfjord blei slått saman med Vartdal kommune og Ørsta kommune til den nye Ørsta kommune 1. januar 1964. Før kommunesamanslåinga hadde Hjørundfjord 1 728 innbyggjarar.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Hjørundfjord kommune frå 1900 til 1964:

Sjå også 
Ordførarar i Hjørundfjord

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Hjørundfjordportalen

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Historie i Ørsta
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Indian Removal Act

Indian Removal Act er namnet på ein lov i USA som blei skriven under på av demokrat-presidenten Andrew Jackson den 26. mai 1830. Loven opna for tvungen flytting av ei rekkje amerikanske urfolk frå austlege USA til vest. 

USA-amerikansk historie
Urfolk i USA
Skipingar i 1830
Australopithecus

Australopithecus (frå latin australis, 'sørleg' og gresk pithekos (πίθηκος), 'ape') er ei biologisk slekt av utdøydde hominidar som levde i pliocen og pleistocentida (frå rundt 5 millionar år til 12 tusen år sidan). Det er funne fleire fossilar etter ulike artar i denne slekta i austre, sentrale og sørlege Afrika. Australopithecus er nærskyld slekta Homo, med fleire menneskeliknande men også fleire apeliknande trekk. Det har vore spekulert i om Homo stammar frå Australopithecus, men dette er omdiskutert.

Australopithecus gjekk på to og hadde små hjørnetenner, som menneske. Dei hadde derimot store jekslar og små hjernar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Utdøydde dyr
Hominidar
Pub

Pub (frå eng. public house, 'allmugehus'), på norsk uttalt «pøbb», er eit opphavleg britisk omgrep for ei skjenkestove for folk flest. Omgrepet dekker fleire typar stader som serverer alkohol, særleg øl, og gjerne også matretter. Pubar er også sosiale samlingsstader som kan ha underhaldning, som musikk, sport og spel, og rom til utleige for festleg bruk.

Britiske pubar er særmerkte av at dei som regel har namn som er uttrykte gjennom skiltbilete, som dyr eller ting (t.d. «The White Horse», 'Den kvite hesten', «The Bell», 'Klokka'), heraldiske våpen eller symbol (som «The King's Head», 'Kongshovudet', eller «The Royal Arms», 'Kongsvåpenet') eller ulike avleiingar av desse.

Pubane har utvikla ein eigen stil med eit avslappa, heimekoseleg interiør som kan omfatta mønstra golvteppe, polstra sete, enkle trebord og mørke eller dekorerte veggar er vanlege. Denne stilen er vidareført til ei rekkje land, der ein kan finne serveringsstader som marknadsfører seg som «irske» eller «engelske» pubar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Britishpubguide.com (engelsk)

Serveringsstader
Britisk kultur
Ølservering
Engelske ord og uttrykk
Aleksandr Benois

Aleksandr Nikolajevitsj Benois () var ein russisk kunstnar, kunstkritikar og -historikar. Han var ein av dei som grunnla kunstrørsla Mir iskusstva. På moderne ballett- og scenekunst hadde han grunnleggjande innverknad.

Liv og gjerning 
Benois vart fødd i St. Petersburg. Fleire personar av Benois-slekta var leiande aktørar i den russiske intelligentsiaen på 1800-talet og på tidleg 1900-tal. Aleksandr sin far Nikolaj Benois og broren Leon Benois var kjende arkitektar. Aleksandr satsa på ein leveveg innom jus, han tok eksamen ved juridisk institutt på universitetet i St. Petersburg i 1894. Tre år seinare, under eit opphald i Versailles, måla han ein serie med akvarellar som skildra franskekongen Ludvig XIV sine siste promendar. Pavel Tretjakov stilte ut akvarellane i 1897, dei vart då lagt til merke av både Sergej Djagilev og Leon Bakst. Saman grunnla dei tre kunstmagasinet og -rørsla Mir iskusstva, med målsetjing om å fremje estetismen og Art Nouveau (jugendstil) i Russland.

Gjennom det fyrste tiåret av det nye hundreåret heldt Benois fram med å redigere Mir iskusstva, men dreiv også å forska på kunst. Han førebudde og fekk trykt fleire monografiar om 1800-tals russisk kunst og om Tsarskoje Selo. Frå 1918 til 1926 styrte han galleriet med dei gamle meistrane i Eremitasjen. Mellom anna sikra han Eremitasjen broren sitt arvestykke, Leonardo da Vincis måleri Madonna Benois. I 1903 fekk han trykt sine illustrasjonar til Pusjkins dikt Bronseryttaren, verk som sidan er anerkjend som eit av landemerka i sjangeren.

I 1901 vart Benois utnemnd til leiar for sceneutforminga i Mariinskij-teateret. Etter dette vigde han størsteparten av si tid til teatermåling, -dekorasjon med vidare. Kostymane og kulissane til Ballets Russes sine oppsetjingar av Les Sylphides (1909), Giselle (1910), og Petrusjka (1911) er rekna mellom hans største prestasjonar. Sjølv om han i hovudsak arbeidde i lag med Djagilev og Ballets Russes, samarbeidde han på same tid med Moskva kunstteater og andre kjende teater i Europa.

Memoarane hans i to band vart gjevne ut i 1955.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Aleksandr Benois» frå , den 6. november 2009. 
 

Russiske målarar
Folk frå St. Petersburg
Torrevieja

Torrevieja (spansk) eller Torrevella (valenciansk) er ein kystby og kommune på Costa Blanca i provinsen Alicante søraust i Spania.
 
Torrevieja ligg om lag 50 km sør for byen Alicante og har kring 100 000 innbyggjarar. Mange utlendingar bur i byen, men er ikkje registrert her. Torrivieja var opphavleg ein saltgruve- og fiskelandsby som låg mellom havet og to store saltsjøar (Las Salinas).

Historie 
Fram til 1802 fanst berre Torrevieja som eit gammalt vakttårn, som gav byen namnet sitt (torre og  vieja tyder 'gammalt tårn' på spansk) og nokre arbeidshytter. I 1803 autoriserte Karl IV flyttinga av saltgruver frå La Mata til byen og fekk bygd fleire bustadhus her. I 1829 vart byen fullstendig øydelagd av eit jordskjelv, men vart raskt bygd opp at og gruvene opna på ny. I denne perioden var det òg marknad for lin, hamp og bomull.

På 1800-talet vart salt hovudsakleg frakta frå byen med svenske og nederlandske skip. På denne tida vart det berre avgrensa saltbehov i andre regionar av Spania. På byrjinga av 1900-talet vart derimot ein fjerdedel av saltet frå Torrevieja seld i Spania, medan resten vart eksportert til utlandet. I dag er saltindustrien framleis stor i Torrevieja.

Bakgrunnsstoff 

 This is Torrevieja
 Informasjonsside
 Offisiell nettstad
 Reiseguide til Torrevieja 

Byar i Valencia
Matrikkelgardar i Ørsta kommune

Dette er ei liste over matrikkelgardar i Ørsta kommune i Møre og Romsdal. Gardane er sorterte etter gardsnummer og kva for ein kommune dei høyrde til før kommunesamanslåinga i 1. januar 1964.

Gardar i tidlegare Ørsta kommune

Gardar i tidlegare Vartdal kommune

Gardar i tidlegare Hjørundfjord kommune
Strandabøen i Ørsta

Strandabøen er ein gard i Hjørundfjorden, gardsnummer 111 i Ørsta kommune. Før kommunesamanslåinga 1.1.1964 var den gardsnummer 1 i Hjørundfjord.

Garden er veglaus, og ligg ved fjorden, på austsida, nesten 5 km frå Gjæveneset i Sykkylven kommune. Det er vel 1 km vidare innover i fjorden til einaste grannegarden, Molaupen. Garden har berre eitt bruk, og vart fråflytta i 1947.

Garden er svært brattlendt, og ligg i eit område med mange fonner. Hovudbøen er såleis avgrensa av to fonngjøl: Inste og Yste Strandabøfonna.

Garden har truleg blitt rydda og busett på 1500-talet. I 1603 var her ein brukar. Levebrødet var allsidig gardsdrift og fiske på fjorden. Garden hadde ikkje seter.

Frå 1923 og utover vart her laga eit lite kraftverk til eige bruk, og garden hadde eige ysteri. Strandabøen ligg nokså solrikt til, og her vart planta frukttre og laga bærhage. Midt på 1930-talet vart det også starta med gartneridrift, som gjekk godt. Brukaren hadde motorbåt, og den relative nærleiken til Ålesund gav høve til omsetning av produkta. Det vart likevel etter kvart vanskeleg å bu på ein slik stad, særleg med omsyn til born og skulegang, og dette førte til at garden vart fråflytta.

I 1960 vart garden seld til Vestlandske Kraftsamband. Dei heldt ikkje husa ved like. Men frå 1979 har Hjørundfjord Sogelag og andre gjort ein innsats for å berge det som enno stod att.

Namnet 
Namnet vert uttala strandabønn og tyder truleg rett og slett «garden ved stranda».

Kjelder 
 Lars Strømme og Ragnar Standal: Hjørundfjordboka Band III Gard og ætt, Ørsta 1988 ISBN 82-991200-2-0, side 7–17.

Referansar 

Matrikkelgardar i Ørsta
Maude i Ørsta

Maude er ein gard i Norangsfjorden i Hjørundfjorden, gardsnummer 124 i Ørsta kommune. Før kommunesamanslåinga 1. januar 1964 var den gardsnummer 14 i Hjørundfjord.

Garden ligg ved Rv 655 mellom Urke og Øye, om lag 2 km frå Urke, og har blitt rekna som ein del av Urke-bygda. Det kom køyreveg frå Urke til Maude i 1939, og i 1946 var det køyrande vidare til Øye.

Garden hadde eitt bruk til 1888, då vart den delt i to like store bruk. Mellom ca 1840 og ca 1910 var her også ein husmannsplass.

Garden ligg under bratte fjell nede ved fjorden, der det er eit slakkare terreng. Garden hadde ikkje seter. Levebrødet var allsidig gardsdrift og fiske på fjorden.

Oluf Rygh i Norske Gaardnavne hallar til at namnet kan kome av Modvin. Garden er nemnd i skriftlege kjelder i 1590. Denne gamle namneforma og den høge skylda i 1626 (1 våg) gjer Maude til ein sikker mellomaldergard, truleg langt eldre. Her er ikkje gjort fornfunn.

Kjelde 
 Lars Strømme og Ragnar Standal: Hjørundfjordboka Band III Gard og ætt, Ørsta 1988 ISBN 82-991200-2-0, side 206–215

Referansar 

Matrikkelgardar i Ørsta
Torp-regjeringa

Oscar Torp si regjering var ei rein Arbeiderparti-regjering.
Den sat frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsminister
Oscar Torp frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Utanriksminister
Halvard Lange frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsråd Finans- og tolldepartementet
Trygve Bratteli  frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsråd Kommunal- og Arbeidsdepartementet
Ulrik Olsen frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsråd Landbruksdepartementet
Rasmus Nordbø  frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsråd Fiskeridepartementet
Peder Holt frå 19. november 1951 til 21. januar 1955.

Statsråd Kyrkje- og undervisingsdepartementet 
Lars Moen frå 19. november 1951 til 8. desember 1953.
Birger Bergersen frå 8. desember 1953 til 21. januar 1955.

Statsråd Sosialdepartementet
Aaslaug Aasland frå 19. november 1951 til 2. november 1953.
Rakel Seweriin frå 2. november 1953 til 21. januar 1955.

Statsråd Justis- og politidepartementet
Oscar Christian Gundersen  frå 19. november 1951 til 16. oktober 1952.
Kai Birger Knudsen frå 20. desember 1952 - til 15. juni 1954.
Gustav Sjaastad frå 15. juni 1954 - til 21. januar 1955.

Statsråd Samferdselsdepartementet
Nils Langhelle  frå 19. november 1951 til 5. januar 1952.
Jakob Martin Pettersen frå 5. januar 1952 - til 21. januar 1955.

Statsråd Forsvarsdepartementet
Jens Christian Hauge  frå 19. november 1951 til 5. januar 1952.
Nils Langhelle frå 5. januar 1952 - til 15. juni 1954.
Kai Birger Knudsen frå 15. juni 1954 - til 21. januar 1955.

Statsråd Handels- og Skipsfartsdepartementet
Erik Brofoss frå 19. november 1951 til 2. juni 1954.
Oscar Torp frå 2. juni 1954 - til 15. juni 1954.
Nils Langhelle frå 15. juni 1954 - til 21. januar 1955.

Statsråd Industridepartementet
Lars Evensen frå 19. november 1951 til 2. november 1953.
Nils Handal  frå 2. november 1953 til 21. januar 1955.

Sjå òg 
 Liste over norske regjeringar
 Liste over norske statsministrar
 Liste over norske utanriksministrar
 Liste over norske finansstatsrådar
 Liste over norske kulturstatsrådar

Kjelder 
Regjeringa Torp hos Regjeringen.no, vitja 15. januar 2010
Hans Olav Lahlum: Oscar Torp En politisk biografi Oslo 2007 ISBN 978-82-02-23573-4

 
Torp
San

San kan visa til:

 Bokstaven san i det greske alfabetet
 Sanfolk, urfolk i sørlege Afrika, også kalla buskmenn

 Elva San i Polen
 Byen San i Mali

 Storage Area Network (SAN) innan nformasjonsteknologi

 «Helgen» på italiensk og spansk, frå latin sanctus gjennom santo.
 Ei japansk høfleg tiltaleform brukt etter eit namn.

sv:SAN
en:SAN
es:SAN
eo:SAN
fa:SAN
ko:산 (동음이의)
it:SAN
ja:SAN
pl:SAN
ro:San
sr:SAN (višeznačna odrednica)
uk:Сан
zh:SAN
Kabaret

Ein kabaret, også skrive kabarét (uttala kabaré), er eit lite, intimt teater- eller kafélokale der det er servering, ofte ved småbord, og samtidig variert revyunderhaldning. Nemninga kabaret vert også brukt om sjølve programmet og denne typen underhaldning generelt. Ein kabaret vert vanlegvis framført av ulike artistar og er samansett av ulike nummer som visesong, diktopplesing, små sketsjar, dans og musikk.

Ordet «kabaret» kjem av det franske cabaret som tyder «lite vertshus», «kneipe» eller «kro». Kabaret vert på tysk kalla Kabarett og kan på fransk også verte omtala som à la daube. I Sverige vert kabaretliknande underhaldning ofte kalla «krogshow».

Historikk 
Kabaretkunsten var særleg populær i tiåra kring 1900. Han står i nær slektskap med dei gamle vaudeville- og burleskteatera, den nyare revy- og showtradisjonen og også moderne standup-komikk. Det blomstrande, tyske kabaretmiljøet på 1920-talet har danna grunnlaget for den populære amerikanske musikalen Cabaret frå 1966.

Av kjende show- og kabaretscener kan ein nemne revyteateret Folies-Bergère i Paris som opna i 1869 og som danna mønster for fleire andre tilsvarande etablissement. I Noreg opna Chat Noir i Oslo som intim kabaret i 1912.

Sjå også 
 Burlesk
 Revy
 Show
 Varieté
 Vaudeville

Bakgrunnsstoff

Underhaldning
Teater
Utestader
Visesong
Revyar
Franske ord og uttrykk
Karl Rolvaag

Karl Fritjof Rolvaag () var ein US-amerikansk politikar. Han var guvernør i Minnesota frå 1963 til -67, innvald for Democratic-Farmer-Labor Party. Rolvaag var fødd i Northfield og døydde i same byen. Far hans var forfattaren Ole Edvart Rølvaag.

Liv og gjerning
Rolvaag budde og arbeidde i heimbyen til han under 2. verdskrigen kjempa i denne. Han steig til løytnant, med kommando over ei stridsvogn. Etter krigen budde han ei tid i Noreg for å lære seg om politikk og samfunnsstyring. Vel heimkomen til Minnesota vart han formann i Minnesota sitt Democratic-Farmer-Labor Party (DFL). I 1954 vart han vald til viseguvernør, eit embete han skjøtta i åtte år. Han stilte då til val av guvernør.

Guvernørvalet vart halde 6. november 1962, men utfallet vart ikkje kjent før etter ei omteljing og ein rettsprosses som det tok 139 dagar å fullføre. Fyrst i mars 1963 var det klart at Rolvaag hadde vunne guvernørvalet med den lågaste margin nokon gong. Av over 1,2 millionar avgjevne stemmer fekk Rolvaag 91 fleire enn Elmer L. Andersen.

Rolvaag var den fyrste guvernøren i Minnesota som sat ein heil fireårsperiode. Grunna vedvarande krangling mellom guvernøren og den konservativt-styrte lovgjevande forsamlinga, vart få viktige tiltak iverksett i perioden med Rolvaag var guvernør. Men han vert hugsa for sin leiarskap i å få reformert statens institusjonar for mentalt tilbakeståande. Dette førte til forbetringar i tilhøva for og stellet av folk med utviklingshemjingar. Den populist-innstilte guvernøren fekk også endra organiseringa av dei vidaregåande skulane i staten. Tidlegare hadde kvar enkelt skule hatt eit eige styre. Rolvaag utvikla eit samkøyrt statsomfattande system med målsetjing om at kvar enkelt minnesota-buar skulle ha tilgang til høgare utdanning innan ein overkomleg distanse frå heimen.

Rolvaag fekk ikkje støtte frå partiet, DFL, då det gjekk mot nytt val. I staden innstilte dette på at viseguvernøren Sandy Keith skulle vere partikandidaten. På nominasjonsmøtet entra Rolvaag talarstolen og ropte ut ”lat folket bestemme!” og vann greitt over Keith. Ved guvernørvalet i november 1966 tapte han mot republikanaren Harold LeVander.

I 1967 vart Rolvaag utnemnd til USA sin ambassadør til Island. Han returnerte til Minnesota i 1970 og vart vald inn i Minnesota sin kommisjon for offentlege tenester. Denne posten forlet han i 1975 for å søkje hjelp mot alkoholisme. Sidan arbeidde han for å hjelpe andre alkoholikarar og tala om alkoholisme, både i heimbyen og så langt unna som i Sverige.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karl Rolvaag» frå ,  den 7. november 2009.  
 

USA-amerikanske politikarar
Folk frå Minnesota
Norsk-amerikanarar
Mai Zetterling

Mai Elisabeth Zetterling () var ein svensk skodespelar og filmregissør. 

Ho var fødd i Västerås i Västmanland i Sverige i ein arbeidarklassefamilie. Ho starta skodespelarkarrieren 17 år gammal ved Dramaten, det svenske nasjonalteateret. Gjennombrotet hennar var filmen Hets av Alf Sjöberg (med manus av Ingmar Bergman) i 1944. 

Zetterling medverka i filmar frå 1940 til 1990-åra, og spelte mellom anna i Quartet (1948), The Romantic Age (1949), Only Two Can Play (1962), and The Witches (1990). Den siste filmrolla hennar var i den svenske filmen Morfars resa i 1993.

Filmografi 
Delvis filmografi som regissør: 
 The War Game (1962) 
 Älskande par (1964) - bannlyst på Cannes filmfesitival.
  Nattlek (1966) - bannlyst på Venezia filmfestival.
 Doctor Glas (1968)
 Flickorna (1968) 
 Visions of Eight (1973)
 Månen är en grön ost (1977)
 Love (1982)
 Scrubbers (1983)
 Amorosa (1986)
 Sunday Pursuit (1990)
 The Witches (1990)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mai Zetterling» frå , den 7. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Mai Zetterling på The Internet Movie Database (IMDb)
 Mai Zetterling på Turner Classic Movies
 Zetterling, Mai på Nationalencyklopedins Internettjänst

Folk frå Västerås
Svenske skodespelarar
Svenske regissørar
Ernst Zermelo

Ernst Friedrich Ferdinand Zermelo () var ein tysk matematikar. Arbeidet hans har hatt store konsekvensar for den grunnleggande matematikken og dermed innan filosofi.

Ernst Zermelo var fødd i Berlin i Det tyske keisardømet. Han studerte ved universiteta i Berlin, Halle og Freiburg og tok doktorgraden ved universitetet i Berlin i 1894 innan variasjonsrekning. Han vart verande på universitetet i Berlin som assistenten til Planck, og starta gjennom han å studere hydrodynamikk. I 1897 reiste han til Göttingen, som på denne tida var eit leiande matematisk senter i verda der han gjorde ferdig habilitetestesen sin i 1899.

I 1910 vart Zermelo leiaren for det matematiske instituttet på Universitetet i Zürich, men trekte seg frå her i 1916. 

I 1900 på den internasjonale matematikkongressen i Paris gav David Hilbert det matematiske samfunnet ei utfordring då han la fram dei kjende Hilbert-problema, ei liste på 23 uløyste grunnleggjande spørsmål som matematikarane burde løyse det komande hundreåret. Dei første av desse var eit problem innan mengdelære, kontinuumhypotesen som vart introdusert av Cantor i 1878.

Zermelo byrja å arbeide med mengdelære og i 1902 gav han ut den første artikkelen sin som omhandla grunntal. I 1904 tok han eit steg vidare innan kontinuumhypotesen då han beviste velordningsteoremet. Dette resultatet gjorde Zermelo kjend, og han vart professor i Göttingen i 1905. Ikkje alle matematikarar godkjende beviset hans, mellom anna fordi han hadde nytta utvalsaksiomet, som ikkje på denne tida var eit godteke aksiom. I 1908 klarte han derimot å lage eit nytt bevis som vart akseptert i breiare kretsar. 

I 1922 utbetra både Adolf Fraenkel og Thoralf Skolem kvar for seg aksiomsystemet til Zermelo. Dette førte til ti aksiom, i dag kalla Zermelo–Fraenkel aksioma (ZF), og er i dag det mest nytta systemet innan aksiomatisk mengdelære.

Ernst Zermelo døydde i 1953 i Freiburg im Breisgau i Vest-Tyskland.

Bibliografi 
 Jean van Heijenoort, 1967. From Frege to Godel: A Source Book in Mathematical Logic, 1879-1931. Harvard Univ. Press.
 1904. "Proof that every set can be well-ordered," 139-41.
 1908. "A new proof of the possibility of well-ordering," 183-98.
 1908. "Investigations in the foundations of set theory I," 199-215.
 1913. "On an Application of Set Theory to the Theory of the Game of Chess" in Rasmusen E., ed., 2001. Readings in Games and Information, Wiley-Blackwell: 79-82.
 1930. "On boundary numbers and domains of sets: new investigations in the foundations of set theory" in Ewald, William B., ed., 1996. From Kant to Hilbert: A Source Book in the Foundations of Mathematics, 2 vols. Oxford Uni. Press: 1219-33.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ernst Zermelo» frå , den 7. november 2009. 
 

Filosofar på 1900-talet
Tyske matematikarar
Tyske filosofar
Matematiske logikarar
Folk frå Berlin
Matematikarar på 1900-talet