alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tawakkul Karman

Tawakel Karman () er ein jemenittisk politikar som blei tildelt Nobels fredspris i 2011. Karman er menneskerettsaktivist og eit medlem av opposisjonspartiet Al-Islah. Ho er leiar av gruppa «Kvinnelege journalister utan lenker» som ho oppretta i 2005.

Arbeid for demokrati og menneskerettar 

Tawakul Karman starta menneskerettsgruppa «Kvinnelege journalistar utan lenker» (WJWC) i 2005 for å fremje menneskerettar, «særleg fridom til meinings-og ytringsfridom og demokratiske rettar». Karman sa at ho har fått «truslar og freistingar» frå styresmakter ved telefon og brev på grunn av at ho nekta å godta Informasjonsdepartementet si avvisning av WJWC sin søknad om å lovleg skape ein avis og en radiostasjon. Frå 2007 til 2010 har Karman regelmessig leia demonstrasjonar og sitt ned-aksjonar på Fridomsplassen i Sana. 

I 2011, under «den arabiske våren», organiserte Karman studentdemonstrasjonar mot styret i landet. Ho blei arrestert i januar og mars det året, men sleppt fri att og fortsette å halda protestar.

Karman har også engasjert seg mot barneekteskap og for å heva den seksuelle lågalderen i Jemen.

Bakgrunn
Karman vart fødd i byen Taiz sør i Jemen som dotter av Abdel Salam Karman, ein politikar og juridisk ekspert. Ho er gift med Mohammed og har tre born.

Bakgrunnsstoff
Program om Tawakkul Karman ved aljazeera.net

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tawakel Karman» frå ,  den 7. oktober 2011.  
PROFILE: Tawakuul Karman: The female voice of Yemen's uprising
Tom Finn, Tawakul Karman, Yemeni activist, and thorn in the side of Saleh, guardian.co.uk
 

Jemenittiske politikarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Jemenittiske nobelprisvinnarar
Growing Up in Public

Growing Up in Public er det tiande studioalbumet til den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut i 1980 på Arista Records.

Growing Up in Public nådde 158. plassen på Billboard 200. Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «The Power of Positive Drinking», som ikkje gjekk inn på singellista.

Produksjon
Michael Fonfara og Reed produserte albumet. Det vart skrive og spelt inn i løpet av ein periode på seks veker i studioet til George Martin, AIR Studios på Montserrat.

Mottaking
Rolling Stone kalla albumet «ein polert pakke med bombastisk rock and roll - faktisk truleg det beste kommersielle forsøket til Reed sidan topp 10-anomalien hans frå 1974, Sally Can’t Dance.» Trouser Press skreiv at Reed nytta «drivande rock og delikate melodiar til å akkompagnere tankefulle tekstar og lidenskapeleg synging.»

Innhald

Medverkande
Henta frå plateomslaget til Growing Up in Public.
Lou Reed – vokal, gitar
Michael Fonfara – klaverinstrument, gitar
Chuck Hammer – gitar, gitarsynthesizer
Michael Suchorsky – trommer
Ellard «Moose» Boles – bassgitar, korvokal
Stuart Heinrich – gitar, korvokal

Produksjon
Lou Reed – plateprodusent
Michael Fonfara – produsent
Corky Stasiak – lydteknikar
Tony George – assisterande lydteknikar
Howard Fritzson – design
Mick Rock – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Growing Up in Public (Lou Reed album)» frå ,  den 7. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1980
Album produserte av Lou Reed
Lou Reed-album
Plateomslag av Mick Rock
Arista Records-album
Album spelte inn i AIR Studios
Rock and Roll Diary: 1967-1980

Rock and Roll Diary: 1967–1980 var eit dobbelt samlealbum med songar av The Velvet Underground og Lou Reed frå 1980. Albumet var eit forsøk på syne låtskrivinga til Lou Reed over dei første femten åra av karrieren hans. Versjonane av «Heroin» og «Femme Fatale» er henta frå konsertalbumet til Velvet Underground frå 1974, 1969: The Velvet Underground Live. «Coney Island Baby» er henta frå Live: Take No Prisoners.

Innhald

Ei forkorta utgåve av dette albumet vart gjeven ut på CD i september 1994. 

Kjelder== 
Denne artikkelen bygger på «Rock and Roll Diary: 1967-1980» frå ,  den 7. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Samlealbum frå 1980
Doble samlealbum
Christine Harstad Schuff

Christine Harstad Schuff () er ein amerikansk musikar, skribent, kunstnar og tidlegare ortodoks prest, kjend for sitt samfunnsengasjement og for å vera aktiv deltakar i samfunnsdebatten kring tru, kultur, rettferd i samfunnet og menneskerettar. Schuff er gift, har tre born og er busett i Kristiansand. Ho har utdanning innan teologi, språkfag, musikk, historie og økologisk landbruk både frå Noreg og Hellas.

Samfunnsengasjement
Med grunnlag i samfunnsengasjementet og livssynet sitt har Schuff vore profilert i media ei rekkje gonger sidan 2006, der ho mellom anna vert teikna som oppteken av ein berekraftig og enkel livsstil, økologi og rettferd. Ein artikkel i avisa Vårt land i 2006 fekk tittelen «Ikke helt ortodoks», og våren 2011 vart ho teikna av NRK som «Svartkledt og fargerik», sannsynleg på grunn av dei ymse rollene ho mellom anna har hatt som prest, småbrukar og musikar, m.m. Våren 2011 vart ho profilert i livssynsprogrammet Åpen himmel. i ny utgåve av programmet i 2012 og 2013 med namnet Underveis på NRK og att i 2013. Hausten 2010 vart ho involvert i ei kyrkjeasylsak då ein serbisk familie frå Kosovo gjekk i asyl hjå den ortodokse kyrkjelyden på Greipstad i Songdalen. Ho har elles vorte rådspurd i fleire medium om spørsmål omkring ortodoks historie, tru og tradisjon og sidan 2010 i saker om romfolk i Noreg. Som dåverande prest hadde ho uttala seg positivt om retten til samkjønna ekteskap og LHBT-rettar, noko som førte til kritikk frå konservativt kristent hald. Engasjementet og dei teologiske ytringane hennar om kjønn og seksualitet førte etterkvart til at ho vart suspendert frå embetet som ortodoks prest i 2017. Ho har òg vore involvert i fleire saker til støtte for romfolk i Noreg, mellom anna gjennom å formidla arbeid. I mars 2013 mottok Schuff Fokusprisen (diakoniprisen) frå Diakoniforbundet i Agder og Telemark for engasjementet sitt for og solidaritet med utsette eller vanskelegstilte grupper. I 2015 vart ho tildelt Brobyggerprisen av Norske kirkeakademier for arbeidet ho sitt med fattige.

Musikk
Schuff har gjeve ut tre plater med eigen musikk og ei rekkje singlar. Tidlegare opptredde ho tidvis saman med eks-kona si med namnet «Simpleminded». Som scenekunstnar brukar ho namnet «justXx». Ein del av musikken hennar er kjenneteikna av samfunnsengasjement og mellom komposisjonane hennar finn ein anti-krigssongane «God damn the war» og rap-singelen «War and More» frå 2011. Singelen «My friend» frå 2009 handlar om ein barndomsven som vart dømd for drap i USA.

Helse
16. januar 2013 kom det fram i eit intervju med Fædrelandsvennen at Schuff var vorten kreftsjuk med diagnosen follikulært lymfom, ei form for lymfekreft som vert rekna for å vera ulækjeleg.

Diskografi
 The Cry (2001)
 The Call (2001)
 Live (2003)
 God damn the war - singel (2011)
 War and More - singel (2011)
 Christmas Song - singel (2011)
 Recuerdo - singel (2012)
 Hellige natt - singel (2014) 
 Para siempre - singel (2015), under artistnamnet Chris Padrino

Referansar 

Folk frå California
USA-amerikanske musikarar
USA-amerikanske aktivistar
Ortodoks kristendom i Noreg
God damn the war

«God damn the war» er ein anti-krigssong skriven og innspelt av Christoforos Schuff. Songen vart utgjeve på Internett av Cellar Records Scandinavia i september 2011. Han vart sungen live for fyrste gong 21. juli 2011 på Korsvei festivalen på Dyrskuplassen i Seljord.

References

Singlar frå 2011
Möhlin

Möhlin er ein kommune i distriktet Rheinfelden i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 310 meter over havet, i kring 20 km aust for bysentrum i Basel

Möhlin grensar i nord til Tyskland, og i sør til kantonen Basel-Landschaft.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Möhlin» frå ,  den 7. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Aargau
Val-de-Travers

Val-de-Travers er ein kommune i distriktet Val-de-Travers i kantonen Neuchâtel i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 737 meter over havet. Val-de-Travers er hovudstad i distriktet som har namn etter kommunen. 

Det meste av kommunen Val-de-Travers ligg i ein dal som kommunen har namn etter. I søraust har kommunen ei lang grense mot kantonen Vaud, medan kommunen har ei kort grense mot Frankrike i vest.

Han vart skapt 1. januar 2009 då dei tidlegare kommunane Boveresse, Buttes, Couvet, Fleurier, Les Bayards, Môtiers, Noiraigue, Saint-Sulpice og Travers slått saman til Val-de-Travers.

Regionen er kjend for produksjon av absint.

Kommunen ligg i Jurafjella. Dalen gev eit samband mellom Det sveitsiske platået og Franche-Comte. Elva L'Areuse (tidlegare kalla La Reuse) renn gjennom dalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Val-de-Travers» frå ,  den 31. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Neuchâtel
Distriktet Val-de-Travers

Val-de-Travers er eitt av seks distrikt i kantonen Neuchâtel i Sveits. Distriktet, som ligg lengst sørvest i kantonen, hadde 11 932 innbyggarar i 2010 og dekte eit areal på 166,5 km².

Val-de-Travers omfattar tre kommunar. Omframt hovudsetet Val-de-Travers, er det La Côte-aux-Fées og Les Verrières.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Val-de-Travers District» frå ,  den 7. oktober 2011.  
 

Val-de-Travers
Villars-sur-Glâne

Villars-sur-Glâne er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 659 meter over havet. 

Villars-sur-Glâne ligg fire kilometer vest for kantonshovudstaden Fribourg og er ein forstadskommune til denne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Villars-sur-Glâne» frå ,  den 7. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (fransk)

Kommunar i Fribourg
Distriktet Schwyz

Distriktet Schwyz er eitt av seks distrikt i kantonen Schwyz i Sveits. Distriktet hadde 51 708 innbyggarar i 2010, og dekkjer eit areal på 506 km². Distriktet Schwyz er både det vidaste og mest folkerike i kantonen Schwyz, med nesten halvparten av flatevidda og i kring 40% av folkesetnaden.

Distriktet Schwyz omfattar 15 kommunar. Omframt byen Schwyz, som er hovudstad i distriktet, har kommunen Arth over 10 000 innbyggarar. Andre kommunar er Alpthal, Illgau, Ingenbohl, Lauerz, Morschach, Muotathal, Oberiberg, Riemenstalden, Rothenthurm, Sattel, Steinen, Steinerberg og Unteriberg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schwyz District» frå ,  den 7. oktober 2011.  
 

Schwyz
March

March er eitt av seks distrikt i kantonen Schwyz i Sveits. Distriktet hadde 38 983 innbyggarar i 2010, og dekte eit areal på 177km². March ligg nordaust i kantonen, på sørsida av Zürichsjøen. Den mest folkerike kommunen, Lachen, er hovudstad i distriktet.

March omfattar ni kommunar. Dei er Altendorf, Galgenen, Innerthal, Lachen, Reichenburg, Schübelbach, Tuggen, Vorderthal og Wangen.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell net tstide

Distrikt i Schwyz
Mendrisio

Mendrisio er ein kommune i distriktet Mendrisio i kantonen Ticino i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 354 meter over havet, om lag fem kilometer til den italienske grensa. Mendrisio ligg 18 km sør for Lugano.

Kommunen ligg i fjellsida til Monte Generoso. 

Verdsmeisterskapen i landevegssykling har vore avvikla i Mendrisio to gongar, fyrste gongen i 1971 og sist i 2009.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mendrisio» frå ,  den 7. oktober 2011.  
 

Kommunar i Ticino 
Byar i Sveits
Grøtet

Grøtet er eit fjell i Fjord kommune på Sunnmøre. Det ligg på sørsida av Norddalsfjorden, på austsida av Sunnylvsfjorden, og har Eidsdalen i aust. Turen til fjellet går helst frå Eidsdalen. Toppen er lett å nå frå fleire kantar, mellom anna frå nordsida. Namnet på fjellet kjem av gammalnorsk grjot, som tyder grov stein. På Stranda vert fjellet kalla «Skrenakkhornet».

Kjelder 
http://www.westcoastpeaks.com/

Fjell i Fjord
Fjell på Sunnmøre
Tretindanibba

Tretindanibba er eit fjell som ligg mellom Stranda og Fjord på Sunnmøre. Det reiser seg bratt opp på austsida av Sunnylvsfjorden.Oaldsbygda ligg på sørvestsida av fjellet, Eidsdalen på nordaustsida. Fjellet kan greit nåast frå Oaldsbygda om ein kjem med båt. Ei kortare rute går opp frå Eidsvatnet i Eidsdalen.

Kjelder 
•	www.westcoastpeaks.com

Fjell i Stranda
Fjell i Fjord
Fjell på Sunnmøre
Kong Olav Vs Kreftforskningspris

Kong Olav Vs Kreftforskningspris er ein forskingspris som Kreftforeningen delar ut årleg, til ein forskar, eller forskargruppe, som særleg har utmerkt seg gjennom sitt vitskaplege engasjement. Prisen vart stifta i 1992, og er den høgste utmerkinga Kreftforeningen gir.

Prisvinnarar 
 2022 - Håvard E. Danielsen, norsk professor i genetikk ved Universitetet i Oslo.
 2021 – Bjørn Tore Gjertsen, overlege ved Haukeland universitetssykehus og professor ved Universitetet i Bergen
 2020 – Bjarne Bogen, professor i immunologi ved Universitetet i Oslo og overlege ved Oslo Universitetssykehus.
 2019 – Anne Simonsen, Universitetet i Oslo
 2018 – Vessela Kristensen,  Universitetet i Oslo.
 2017 – Per Ottar Seglen, Universitetet i Oslo
 2016 – Kjetil Taskén, Universitetet i Oslo
 2015 – Rolf Bjerkvig, Universitetet i Bergen
 2014 – Harald Stenmark, Oslo universitetssykehus
 2013 - Olav Dahl , Haukeland universitetssjukehus
 2012 - Claes Göran Tropé , Avdeling for gynekologisk kreft, Oslo universitetssykehus, Radiumhospitalet
 2011 - Sverre Heim, Seksjon for kreftcytogenetikk, Radiumhospitalet
 2010 - Lars J. Vatten , Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet 
 2009 - Lars A. Akslen , Gades Institutt ved Universitetet i Bergen og Haukeland Universitetssjukehus 
 2008 - Hans E. Krokan , Institutt for kreftforskning og molekylær medisin ved Norges teknisk-naturvitenskaplige universitet. 
 2007 - Ragnhild A. Lothe, Avdeling for kreftforebygging ved Institutt for kreftforskning, Rikshospitalet-Radiumhospitalet
 2006 - Øystein Fodstad, Avdeling for tumorbiologi ved Radiumhospitalet-Rikshospitalet
 2005 - Stein Kaasa, Institutt for kreftforskning og molekylærmedisin, NTNU og Seksjon for lindrende behandling, Kreftavdelingen, St. Olavs Hospital 
 2004 - Erlend B. Smeland, Avdeling for biokjemi ved Institutt for kreftforskning ved Radiumhospitalet.
 2003 - Sjur Olsnes, Avdeling for biokjemi ved Institutt for kreftforskning ved Radiumhospitalet.
 2002  -Eiliv Lund, Institutt for samfunnsmedisin ved Universitetet i Tromsø.
 2001 - Erling Seeberg, (1946-2004) Mikrobiologisk institutt ved Rikshospitalet.
 2000 - Anders Waage, Institutt for kreftforskning og molekylær medisin ved NTNU.
 1999 - Per Eystein Lønning, Kreftavdelingen ved Haukeland Universitetssjukehus.
 1998 - Kirsten Sandvig, Avdeling for biokjemi ved Radiumhospitalet.
 1997 - Sophie D. Fosså,   Onkologisk avdeling, Rikshospitalet.
 1996 - Rune Blomhoff, institutt for biomedisin ved Universitetet i Bergen.
 1995 - Stein-Ove Døskeland, Institutt for biomedisin ved Universitetet i Bergen.
 1994 - Anne Lise Børresen-Dale, Avdeling for genetikk ved Radiumhospitalet.
 1993 - Terje Espevik, Institutt for kreftforskning og molekylærmedisin ved NTNU.
 1992 - Per Magne Ueland, Institutt for farmakologi ved Universitetet i Bergen.

Bakgrunnsstoff 
 Prisvinnarliste på kreftforeningen.no 

Forskingsprisar
Norske prisar
Skipingar i 1992
Sverre Heim

Sverre Heim () er ein norsk lege og kreftforskar, vinnar av Kong Olav Vs Kreftforskingspris for 2011. Han er også ein sterk sjakkspelar, Noregsmeister i sjakk i 1980.

Medisinsk forskarkarriere 
Sverre Heim er utdanna lege. Han var stipendiat i Kreftforeningen. Frå 1983 var han i Lund i Sverige for å spesialisere seg i medisinsk genetikk, deretter professor i Odense. I 1994 kom han tilbake til Noreg, og er no overlege ved Radiumhospitalet og leiar for Seksjon for kreftcytogenetikk ved Oslo Universitetssykehus. Han fekk Kong Olav Vs Kreftforskningspris for 2011 med mellom anna følgjande grunngjeving: «Sverre Heim ble tildelt prisen på bakgrunn av sin snart 30 år lange forskning på kromosommønstre i kreftceller. Ved å studere avvik i kromosomer får man ny kunnskap om hvordan ulike kreftformer oppstår. Det gir grunnlag som gjør at medisiner som virker direkte inn i mekanismene for hvordan sykdommene oppstår kan utvikles.»

Sjakkarriere 
Sverre Heim lærte sjakk av morfaren i Balsfjord. Han vart med i Tromsø sjakklubb som 13-åring, og hadde deretter rask framgang: Nokre år etterpå ein andreplass i juniorklassa i sjakk-NM, og deretter som 18-åring vinnar av den nordnorske meisterskapen i 1969. I 1973 vann han nest øvste klasse i sjakk-NM, og rykte opp i eliteklassa, der det vart ein fjerdeplass allereie i første forsøk i 1974. I 1980 vann han ein suveren siger i sjakk-NM i Oslo, med 7,5 poeng av 9 moglege, 2 poeng framom nummer 2. Han har delteke 4 gonger på det norske landslaget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk), med gode resultat i 1980, 1982 og 1984: 6,5 poeng av 12 moglege, 7 av 12 og 7 av 11. Han har i seinare år i stor grad prioritert anna enn sjakkspeling, men når han har delteke, har resulta ofte vore svært gode, til dømes ein fjerdeplass i sjakk-NM 1996. Han er internasjonal FIDE-meister i sjakk.

Kjelder 
 Omtale av Sverre Heim hos Kreftforeningen, vitja 7. oktober 2011 
 Norsk Sjakkblad nr. 4 - 2011, side 4-5
 Øystein Brekke: Norges sjakkforbund 75 år 1914-1989, Norges Sjakkforbund 1989, ISBN 82-991916-0-2

Bakgrunnsstoff 
 Sverre Heim sine parti hos www.chessgames.com
 Sverre Heim sine parti hos NorBase
 Sverre Heim sin rating hos verdssjakkforbundet FIDE

Fotnotar 

Norske legar
Norske kreftforskarar
Vinnarar av Olav Vs kreftforskningspris
Norske sjakkspelarar
FIDE-meistrar i sjakk
Noregsmeistrar i sjakk
Folk frå Balsfjord
Sjakkolympiadedeltakarar
Haukar

Haukar er ei samling av rovfuglartar frå underfamiliane Melieraxinae og Accipitrinae  i haukefamilien med fellesnamnet «hauk». Haukane i slekta Accipiter i Accipitrinae, samlar dei fleste artane, til dømes sporvehauk og hønsehauk.

Dette er små til mellomstore rovfuglar med lange bein, lange halar med fleire tverrstriper. Hofuglane er markert større enn hannane.

Artslista 
Kongoslangehauk, Dryotriorchis spectabilis, tanalaslangehauk, Eutriorchis astur, kjerrhaukar i Circus og klatrehaukar i Polyboroides er ikkje rekna som haukar. 
Øglehauk, Kaupifalco monogrammicus er ofte rekna som våk.

Typiske haukar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

Underfamilie Melieraxinae:

Slekta Melierax
Mørksonghauk, Melierax metabates, Dark Chanting-Goshawk
Austsonghauk, Melierax poliopterus, Eastern Chanting-Goshawk
Bleiksonghauk, Melierax canorus, Pale Chanting-Goshawk

Slekta Micronisus
Gabarhauk, Micronisus gabar, Gabar Goshawk

Underfamilie Accipitrinae:

Slekta Accipiter, 47 artar.

Slekta Erythrotriorchis  
Raudvenghauk, Erythrotriorchis buergersi, Chestnut-shouldered Goshawk
Revehauk, Erythrotriorchis radiatus, Red Goshawk

Slekta Megatriorchis  
Tigerhauk, Megatriorchis doriae, Doria's Goshawk

Slekta Urotriorchis
Langhalehauk, Urotriorchis macrourus, Long-tailed Hawk

Kjelder

Referansar 

Haukefamilien
Glentar

Glentar er ei samling av rovfuglartar frå 15 slekter  i haukefamilien med fellesnamnet 'glente'. Slektene er ikkje nært relaterte og glentar er ikkje ei taksonomisk gruppe. Som våkar kan dei sveve og glideflyge på oppstigande luft, men glentar er meir elegante i lufta med lange venger og lang, ofte kløfta stjert. Mange artar et åtsel, men somme jaktar ulike byttedyr.

Artslista 
Glentar  i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Frå underfamilie Perninae
Leptodon:
Gråhovudglente, Leptodon cayanensis
Kvitkrageglente, Leptodon forbesi
Chondrohierax, kroknebbglente, Chondrohierax uncinatus 
Lophoictinia, langvengglente, Lophoictinia isura 
Hamirostra, kongeglente, Hamirostra melanosternon
Elanoides, svaleglente, Elanoides forficatus
Macheiramphus, flaggermusglente, Macheiramphus alcinus

Underfamilien Elaninae, 6 glentar 
Gampsonyx, perleglente, Gampsonyx swainsonii
Elanus:
Svartvengglente, Elanus caeruleus
Australglente, Elanus axillaris
Kvithaleglente, Elanus leucurus
Skriftglente, Elanus scriptus
Chelictinia, sakseglente, Chelictinia riocourii

Underfamilien Milvinae, 10 glentar 
Rostrhamus, snigelglente, Rostrhamus sociabilis
Helicolestes, smalnebbglente, Helicolestes hamatus
Harpagus:
Tannglente, Harpagus bidentatus
Rustlegglente, Harpagus diodon
Ictinia:
Mississippiglente, Ictinia mississippiensis
Blyglente, Ictinia plumbea
Milvus:
Glente, Milvus milvus
Svartglente, Milvus migrans
Haliastur:
Plystreglente, Haliastur sphenurus
Braminglente, Haliastur indus

Kjelder

Referansar 

Haukefamilien
Distriktet Delémont

Delémont er eitt av tre distrikt i kantonen Jura i Sveits. Distriktet hadde 36 031 innbyggarar i 2010, og dekker eit areal på 303 km². Distriktet har namn etter hovudstaden Delémont. Delémont grensar til Frankrike og kantonane Basel-Landschaft og Solothurn i nord, og til kantonen Bern i sør.

Distriktet Delémont omfattar 28 kommunar. Omframt hovudstaden er kommunen Bassecourt den einaste som har meir enn 3 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Bassecourt, Boécourt, Bourrignon, Châtillon, Corban, Courchapoix, Courfaivre, Courrendlin, Courroux, Courtételle, Develier, Ederswiler, Glovelier, Mervelier, Mettembert, Montsevelier, Movelier, Pleigne, Rebeuvelier, Rossemaison, Saulcy, Soulce, Soyhières, Undervelier, Vellerat, Vermes og Vicques.

Heile distriktet er franskspråkleg, med unnatak for den vesle kommunen Ederswil, der tysk er talemål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Delémont District» frå ,  den 8. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Delemont
Franches-Montagnes

Franches-Montagnes er eitt av tre distrikt i kantonen Jura i Sveits. Distriktet hadde 9 945 innbyggarar i 2010, og dekker eit areal på 200 km². Franches-Montagnes, som ligg lengst sørvest i kantonen, grensar i nordvest mot Frankrike og i søraust mot kantonen Bern.

Franches-Montagnes omfattar 13 kommunar. Saignelégier, den mest folkerike kommunen og midt i distriktet, er hovudstad. Dei andre kommunane er La Chaux-des-Breuleux, Lajoux, Le Bémont, Le Noirmont, Les Bois, Les Breuleux, Les Enfers, Les Genevez, Montfaucon, Muriaux, Saint-Brais og Soubey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Franches-Montagnes District» frå ,  den 8. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 

Distrikt i Jura
Distriktet Porrentruy

Porrentruy er eitt av tre distrikt i kantonen Jura i Sveits. Distriktet hadde 24 193 innbyggarar i 2010, og dekker eit areal på 335 km². Porrentruy er omkransa av Frankrike både i vest og i nord, og dels både i sør og i aust òg. Distriktet har namn etter den mest folkerike kommunen, Porrentruy, som ligg midt i distriktet. Alle dei andre 22 kommunane i distriktet har mindre enn 3 000 innbyggarar. Desse kommunane er Alle, Basse-Allaine, Beurnevésin, Boncourt, Bonfol, Bressaucourt, Bure, Clos du Doubs, Coeuve, Cornol, Courchavon, Courgenay, Courtedoux, Damphreux, Fahy, Fontenais, Grandfontaine, Haute-Ajoie, La Baroche, Lugnez, Rocourt og Vendlincourt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Porrentruy District» frå ,  den 8. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Porrentruy
Vepsevåkar

Vepsevåkar er ei samling av fem rovfuglar i slektene Pernis og Henicopernis. Saman med 5 bazaer og 7 glentar utgjer dei underfamilien Perninae i haukefamilien. Vepsevåkar er ikkje ei taksonomisk gruppe. Dei har utbreiing i «den gamle verda».

Artslista 
Slektene Pernis og Henicopernis i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Henicopernis
 Langhalevepsevåk, Henicopernis longicauda, Long-tailed Honey-buzzard
 Svartvepsevåk, Henicopernis infuscatus, Black Honey-buzzard

Pernis
 Vepsevåk, Pernis apivorus, European Honey-bu|zzard
 Haukvepsevåk, Pernis celebensis, Barred Honey-buzzard
 Orientvepsevåk, Pernis ptilorhynchus, Oriental Honey-buzzard

Kjelder

Referansar 

Haukefamilien