alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fables of the Reconstruction

Fables of the Reconstruction er eit musikkalbum frå den amerikanske rockegruppa R.E.M. som vart gjeve ut i 1985.

Trass i eit veksande publikum og gode kritikkar etter dei to fyrste albuma, Murmur og Reckoning, valde R.E.M. å gjere merkbare endringar i musikkstil og opptaksvanar, dei fekk ny produsent (Joe Boyd) og ny opptaksstad (London i England).

Joe Boyd var mest kjend for arbeidet sitt med moderne engelske folkmusikarar, som Fairport Convention og Nick Drake. Likevel vart Fables of the Reconstruction ei plate etter R.E.M. sin standard. Tekstane omhandlar mytologien og landskapet i sørstatane i USA. Tittelen, Fables of the Reconstruction eller Reconstruction of the Fables, kan referere både til oppattbyggingstida etter den amerikanske borgarkrigen, og til den litterære prosessen dekonstruksjon.

Framsidebiletet på Fables of the Reconstruction er eit foto av ei brennande bok, i tillegg til foto av dei fire bandmedlemmene.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe, om ikkje anna er oppgjeve.

 «Feeling Gravitys Pull» – 4:51
 «Maps and Legends» – 3:10
 «Driver 8» – 3:23
 «Life and How To Live It» – 4:06
 «Old Man Kensey» (Jerry Ayers, Berry, Buck, Mills, Stipe) – 4:08
 «Cant Get There from Here» – 3:39
 «Green Grow the Rushes» – 3:46
 «Kohoutek» – 3:18
 «Auctioneer (Another Engine)» – 2:44
 «Good Advices» – 3:30
 «Wendell Gee» – 3:01

Manglande apostrofar (og feil sporrekkjefølgje på platecoveret) er gjort med vilje, slik det også er gjort på det neste albumet deira, Lifes Rich Pageant.

Musikkalbum frå 1985
R.E.M.-album
Album produserte av Joe Boyd
Den kuriske bukta

Den kuriske bukta eller Den kuriske lagunen (litauisk Kuršių marios; latvisk Kuršu joma, polsk Zalew Kuroński, tysk Kurisches Haff, russisk Kуршский залив, Kursjskij zaliv) er ei bukt i Austersjøen som ligg mellom fastlandet i Litauen og Den kuriske landtunga. 

På 1200-talet var området rundt lagunen ein del av dei gamle landområda til kurarane og dei gamle prøysarane. Seinare grensa ho til det historiske området Vetlelitauen. Nord for landtunga er det ein passasje til Austersjøen, og her grunnla riddarar frå Den tyske riddarordenen i 1252 borga Memelburg og byen Memel. Byen har offisielt vorte kalla Klaipėda sidan 1923 då Memelområdet vart skild ut frå Det tyske riket. Som ei mellomkrigsgrense vart elva som renn ut i Den kuriske bukta nær Rusnė (tysk Ruß) vald. Dei nedre 120 km av elva vart i Tyskland kalla die Memel av tyskarane, medan den øvre delen i Litauen vart kalla Nemunas.

Grensa delte òg halvøya nær den vetle feriebyen Nida (tysk Nidden). 

Den sørlege delen av landtunga og lagunen vart verande ein del av Tyskland fram til 1945. Denne grensa eksisterer framleis. Sørenden av landtunga og det tyske området sør for Nemunas, delen av Aust-Preussen med byen Königsberg i Sambia, vart ein del av eksklaven i Russland kalla Kaliningrad oblast.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Curonian Lagoon» frå , den 25. januar 2008. 

Austersjøen
Lagunar
Bukter i Russland
Litauisk geografi
Lifes Rich Pageant

{{Infoboks musikkalbum|
 |format = Studioalbum
 |gruppe = R.E.M.
 |utgjeve= 28. juli 1986
 |innspeling= April – mai 1986
 |Genre= Collegerock
 |lengd= 38:23
 |selskap= I.R.S. Records
 |Produsent= Don Gehman
 |kronologi=ja
 | førre='Fables of the Reconstruction  (1985)
 |neste=Dead Letter Office  (1987)
}}Lifes Rich Pageant''' er eit musikkalbum frå den amerikanske rockegruppa R.E.M. som vart gjeve ut i 1986. Det var meint som ein opptaktsreaksjon på det edruelege og historiske Fables of the Reconstruction, og R.E.M. valde Don Gehman som produsent på hans Belmont Mall Studios i Belmont i Indiana i USA.

Tittelen på albumet kjem frå eit engelsk idiomatisk uttrykk. Det er eit gamalt uttrykk, men R.E.M. sin bruk kjem, i følgje Peter Buck, frå filmen A Shot in the Dark'' frå 1964. Det at tittelen manglar apostrof i ordet «lifes» (skulle ha vore «Life’s»), er gjort med vilje, i likskap med m.a. titlane på spora på det førre albumet deira.

Den økologimedvitne «Fall on Me» (ein av favorittane til vokalist Michael Stipe) og ein coverversjon av The Clique sin song «Superman», sunge av bassist Mike Mills, var dei einaste av songane på albumet som vart utgjevne som singlar.

Ein annan song med økologi som tema på plata er «Cuyahoga», som refererer til den ein gong sterkt ureina Cuyahoga-elva, som renn inn i Eriesjøen i Cleveland i Ohio. Songen har tekstlina «we burned the river down», som refererer til dei gongene det byrja å brenne i elva.

Framsida på albumet viser bandmedlem Bill Berry sterkt sminka på den øvste delen, og eit bisonpar på den nedste delen.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe, om ikkje anna er oppgjeve.

 «Begin the Begin» – 3:28
 «These Days» – 3:24
 «Fall on Me» – 2:50
 «Cuyahoga» – 4:19
 «Hyena» – 2:50
 «Underneath the Bunker» – 1:25
 «The Flowers of Guatemala» – 3:55
 «I Believe» – 3:49
 «What If We Give It Away?» – 3:33
 «Just a Touch» – 3:00
 «Swan Swan H.» – 2:42
 «Superman» (Gary Zekley, Mitchell Bottler) – 2:52

Musikkalbum frå 1986
R.E.M.-album
Dead Letter Office

Dead Letter Office er eit samlealbum med den amerikanske rockegruppa R.E.M. som vart gjeve ut i 1987. Albumet har med mange av tilleggsopptaka R.E.M. laga, frå før Murmur til Lifes Rich Pageant. Fleire av desse var songar som ikkje var komne med nokon stad eller som berre var utgjevne på B-sider på singlane deira. Mange av spora er også coverversjonar som gjev teikn om inspirasjonskjelder og musikksmak, mellom anna tre The Velvet Underground-songar, og songar av Pylon, Aerosmith og Roger Miller.

Opphavleg inneheldt albumet 15 spor på vinyl og kassett, men med CD-plata kom dei fem spora frå debut LP-en Chronic Town, slik at talet på spor kom opp i 20.

Innhald 
Alle tekstar og melodiar er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe, om ikkje anna er oppgjeve.

 «Crazy» (Pylon) - 3:00 
 «There She Goes Again» (Lou Reed) - 2:49 
 «Burning Down» - 4:10 
 «Voice of Harold» - 4:21 
 «Burning Hell» - 3:48 
 «White Tornado» - 1:59 
 «Toys in the Attic» (Steven Tyler, Joe Perry) - 2:26 
 «Windout» - 1:57 
 «Ages of You» - 3:39 
 «Pale Blue Eyes» (Lou Reed) - 2:49 
 «Rotary Ten» - 2:00 
 «Bandwagon» (Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills, Lynda Stipe, Michael Stipe) - 2:12 
 «Femme Fatale» (Lou Reed) - 2:47 
 «Walter's Theme» - 1:35 
 «King of the Road» (Roger Miller) - 3:08 
 «Wolves, Lower» - 4:08 
 «Gardening at Night» - 4:33 
 «Carnival of Sorts (Box Cars)» - 3:51 
 «1,000,000» - 3:04 
 «Stumble» - 5:39

I 2006, relanserte EMI (som har rettane til musikkutgjevingane til R.E.M. på I.R.S. Records) Dead Letter Office på nytt med tilleggsspora:
 «Gardening at Night» (akkustisk versjon)
 «All the Right Friends»

Kjelder 
 Artikkelen var opphavleg basert på «Dead Letter Office (album)» på Engelsk Wikipedia
 Buckley, David: R.E.M.: Fiction: An Alternative Biography (Virgin, 2002)

R.E.M.
Musikkalbum frå 1987
102 Miriam

102 Miriam er ein ganske stor og veldig mørk hovudbelteasteroide. Han vart oppdaga av C. H. F. Peters den 22. august 1868 og namnsett etter Miriam, søstera til Moses i det gamle testamentet.

Miriam
Miriam
Miriam
Atahualpa

Atahualpa (quechua Ataw Wallpa, ca. 1502–1533) var den siste inkaen som regjerte i Inkariket.

Han var son av inka Huayna Cápac som fullførte utvidinga av riket. Mor hans var Pacha, dotter av ein lokal herskar i Quito-området. Atahualpa var fødd i Quito rundt år 1500, voks opp her og fekk makt over området av far sin som ein provinsguvernør for nordlege del av inkariket.

I 1532 sigra Atahualpa over halvbror sin, Huáscar, og tok Huáscar til fange utanfor Cuzco i borgarkrigen som svekka riket akkurat då conquistadorane dukka opp. Regjeringstida som inka kan berre ha vara i få månader, for 16. november 1532 vart Atahualpa sjølv fanga av dei spanske inntrengjarane i slaget i Cajamarca. Han sat i fangenskap i om lag 8 månader før han vart avretta.

Inkariket
Inkaherskarar
Aukštaitija

Aukštaitija («høglandet») er ein av fem etnografiske regionar i Litauen. Namnet kjem av at regionen er relativt høg samanlikna med resten av landet, særleg i austlege delar.

Geografi 

Aukštaitija er den nordaustlege delen av Litauen og utgjer òg ein liten del av Latvia og Kviterussland. Den største byen og hovudstad i regionen, sjølv om regionane ikkje er politiske inndelingar, er Panevėžys, med over 100 000 innbyggjarar. Dei største byane med meir enn 20 000 innbyggjarar er :
 Panevėžys - 119 749
 Jonava - 34 954
 Utena - 33 860
 Kėdainiai - 32 048
 Visaginas - 29 554 (merk at denne byen vart bygd av sovjetarane og er busett av russarar og andre tidlegare sovjetarar og er derfor berre geografisk ein del av denne etnografiske regionen)
 Ukmergė - 28 759
 Radviliškis - 20 339

Regionen er full av innsjøar, hovudsakleg på austsida.

Historie 

Historisk dekte Aukštaitija området Hertugdømet Litauen opp til 1200-talet. Den første hovudstaden var truleg Kernavė. I avtalen med Gediminas frå 1322 vart Aukštaitija kalla terra Eustoythen («landet til Aukštaitijarane»). Aukštaitija vart nemnd i Austechia i Chronicon terrae Prussiae skrive rundt 1326. Sidan slutten av 1200-talet har området vore ein del av Hertugdømet Vilnius/Litauen og Hertugdømet Trakai. Etter 1400-talet utgjorde Trakai voivodeskap og Vilnius voivodeskap Aukštaitija, som både ein politisk og etnisk eining kalla Eigentlege Litauen.

Demografi 
Regionen har minoritetar av russarar og kviterussarar i aust.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Aukštaitija» frå , den 26. januar 2008. 
 

Litauisk geografi
Utruskap

Utruskap blir gjerne brukt om slike handlingar der ein i det skjulte bryt ein offentleg kjent lovnad som ein har gitt. Med utruskap tenkjer vi gjerne på økonomisk og/eller erotisk aktivitet som går forbi dei grensene ein er tiltrudd og har forplikta seg til å opptre innanfor.
Tambov oblast

Tambov oblast (russisk Тамбовская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Tambov, arealet er 34 462 km² og innbyggjartalet er 1 092 100 (2010).

Geografi 

Tambov oblast ligg sentralt på den aust-europeiske sletta, søraust for Moskva. Landskapet er hovudsakleg flatt, høgste punktet ligg 214 meter over havet. Om lag 10 % av området er skogkledd. Middeltemperaturen er -10 grader celsius i januar og 20 grader celsius i juli. Det finst ikkje nemneverdige naturressursar i provinsen. Elvene Tsna, Vorona og Lesnoj Voronezj renn gjennom området.

Demografi 
Det store fleirtalet av folket i provinsen er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske fordelinga:
 Russarar: 95,0 %
 Ukrainarar: 0,7 %

Som i Russland som heilskap går folketalet i Tambov oblast òg nedover, og har minka med 17,0 % frå 1989 til 2010:
 1989: 1 315 300
 2002: 1 178 443
 2010: 1 092 000
58,7 % av folket bur i byar. Den einaste større byen er Tambov, med 280 200 ibuarar. (2010)

Historie 
Dei første folkeslaga som er kjent i området som no er Tambov oblast var tyrkiske folkeslag og mordvinar. På 1200-talet vart området underlagt det mongolske riket, og vart etter kvart del av riket til Den gylne horden. På 1500-talet byrja russarar å slå seg ned i området. På 1600-talet vart det bygd festningar her, Kozlov i 1635 og Tambov i 1636, for å verna storfyrstedømet Moskva mot åtak frå krimtatarane og nogaiane i sør. Dette gjorde at folkesetjinga av området med russiske nybyggjarar auka på. Frå 1779 var byen Tambov senter for ein eigen provins.

Under den russiske revolusjonen kom området under Sovjetmakta i januar 1918. I 1920-21 vart alvorlege bondeopprør i provinsen slått ned av Den raude arméen. 

Tambov oblast vart oppretta som eigen provins den 27. september 1937.

Politikk 
Oleg Betin har vore guvernør i Tambov oblast sidan 1999, då han slo den sitjande kommunistiske guvernøren Aleksandr Rjabov. Ved valet til provinsforsamlinga i 2005 kom tre parti over sperregrensa på 7 %:
 Sameint Russland: 40,5 %
 Den russiske føderasjonens kommunistiske parti: 20,0 %
 Russlands liberaldemokratiske parti: 9,7 %
Guvernøren, Oleg Betin, er medlem i Sameint Russland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Tambov oblast sine nettsider  
 Artikkel frå NUPI 
 Artikkel frå Kommersant  

Russiske føderasjonssubjekt
Polygami

Polygami eller manggifte viser til ei ekteskapsform der éin person har fleire ektefellar, eller fleire personar er gift med einannan. På verdsbasis er det vanlegast at ein mann har fleire koner, noko ein kallar polygyni eller 
fleirkoneri, men det finst også døme på samfunn der ei kvinne kan ha fleire menn, som ein kallar polyandri, fleirmanneri.

Polygami har vore tradisjon i store delar av verda, men er i dag som regel forbode i vestlege og fleire ikkje-vestlege land. Islam er kjend for å godkjenna ekteskap med opptil fire koner, og denne samlivsforma er dermed lovleg i mange muslimske land. Fleire afrikanske land har også tradisjon for fleirkoneri.

Polyandri finst eller har funnest i fleire delar av Asia, til dømes blant stammefolk i Mongolia, Tibet, Nepal, Bhutan og område i nordre og nordaustre India.

Sjå au 
 harem
 monogami
 konkubinat

Ekteskap
Greske ord og uttrykk
Document

Document er eit musikkalbum frå den amerikanske rockegruppa R.E.M. som vart gjeve ut i 1987. Plata var den fyrste som vart produsert av både Scott Litt og R.E.M. sjølv, eit samarbeid som heldt fram med Green, Out of Time, Automatic for the People, Monster og New Adventures in Hi-Fi, som dei alle fekk suksess med. 

Etter Document gjekk kontrakten med I.R.S. Records ut. R.E.M. var klare til å verte eit stort rockeband, og signerte difor året etter ein kontrakt med eit større selskap, Warner Bros. Records, om fem album, og den kommersielle inntekta deira voks med det mykje.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe, om ikkje anna er oppgjeve.

 «Finest Worksong» - 3:48 
 «Welcome to the Occupation» - 2:48 
 «Exhuming McCarthy» - 3:19 
 «Disturbance at the Heron House» - 3:33 
 «Strange» (Bruce Gilbert, Graham Lewis, Colin Newman, Robert Gotobed) - 2:32 
 «It’s the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)» - 4:07 
 «The One I Love» - 3:17 
 «Fireplace» - 3:24 
 «Lightnin’ Hopkins» - 3:18 
 «King of Birds» - 4:07 
 «Oddfellows Local 151» - 5:21

Musikkalbum frå 1987
R.E.M.-album
Memelland

Memelland (litauisk Klaipėdos kraštas, tysk Memelland eller Memelgebiet; fransk Territoire de Memel) var eit område definert av Versailles-traktaten i 1920 då det kom inn under Ambassadørrådet sin adminstrasjon. Memelland vart i lag med Saar og Danzig underlagt Folkeforbundet sin kontroll og folket i desse regionane kunne stemme for å bli verande ein del av Tyskland eller ikkje i ei folkeavstemming. Bortsett frå i Saar vart ikkje ei slik folkeavstemming halde. 

Det opphavlege området til skaloviarane og kurarane vart erobra rundt 1252 av Den tyske riddarordenen, som bygde Memelburg og byen Memel (i dag Klaipėda). I 1422 vart det trekt ei grense mellom Preussen og Litauen under Melnotraktaten og denne grensa eksisterte fram til 1918. 

Det då dominerande etnisk tyske Memelland (andre etniske grupper var prøyssiske litauarar og memellendingar) i området mellom elva og byen med dette namnet vart okkupert av Litauen i «Klaipėdaopprøret» i 1923, annektert av Nazi-Tyskland i 1939, annektert av Sovjetunionen i 1945 og ein del av Litauen SSR.. Etter kollapsen til Sovjetunionen i 1991 har det vore ein del av Litauen og Klaipėda og Tauragė fylke.

Tidslinje

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Klaipėda Region» frå , den 26. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 

 Joachim Tauber: Das Memelgebiet (1919-1944) in der deutschen und litauischen Historiographie nach 1945  
 Lokal bok om Memelland
 STATUT DU TERRITOIRE DE MEMEL
 Kart over språk i Aust-Preussen i 1900 (større)
 

Litauisk geografi
Litauisk historie
Prøyssisk historie
Litlelitauen
Folkeforbundet
Historiske område i Tyskland
Litlelitauen

Litlelitauen (litauisk Mažoji Lietuva; tysk Kleinlitauen; polsk Litwa Mniejsza; russisk Máлая Литвá, Malaja Litva) eller Prøyssisk Litauen (litauisk Prūsų Lietuva; tysk Preußisch-Litauen, polsk Litwa Pruska) er ein historisk etnografisk region i Preussen, seinare Aust-Preussen i Tyskland, der prøyssiske litauarar eller lietuvininkai levde. Litlelitauen utgjorde den nordlege delen av denne provinsen og fekk namnet sitt fordi innbyggjarane stort sett bestod av litauisktalande. Før invasjonen til Den tyske riddarordenen på 1200-talet var størsteparten av området som seinare vart Litlelitauen busett av skalviarar og nadruviarar og var underlagt Kongedømet Litauen seint på 1200-talet. Området vart til ein viss grad avfolka på grunn av krig mellom Storhertugdømet Litauen og Klosterstaten til Den tyske riddarordenen. Krigen enda med Melnotraktaten og landområdet vart busett på nytt av litauiske nybyggjarar, flyktningar som kom tilbake og restar av dei innfødde baltiske folka. Uttrykket Litlelitauen oppstod først mellom 1517 og 1526. Bortsett frå Memelland, som vart eit mandatområde i Folkeforbundet i 1920 etter Versaillestraktaten og vart annektert til Litauen i 1923. Litleliutauen var ein del av Preussen fram til 1945. I dag er ein liten del av Litlelitauen innanfor grensene til Litauen og Polen, medan mesteparten ligg i Kaliningrad oblast i Russland.

Sjølv om nesten ingenting er att etter den opphavlege kulturen på grunn av utkastinga av tyskarar etter den andre verdskrigen har Litlelitauen medverka til litauisk kultur. Den skrivne standardforma av prøyssisklitauisk danna grunnlaget for moderne litauisk. Han var heimstaden til Kristijonas Donelaitis, pastor og diktar som skreiv Årstidene og markerte byrjinga på litauisk litteratur. Vydūnas, ein kjend forfattar og filosof, kom òg frå Litlelitauen.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Aukštaitija» frå , den 26. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Simon Grunau, Preussische Chronik. Hrsg. von M. Perlbach etc., Leipzig, 1875.
 Adalbert Bezzenberger, Die litauisch-preußische Grenze.- Altpreußische Monatsschrift, XIX–XX, 1882–1883.
 K. Lohmeyer, Geschichte von Ost- und Westpreußen, Gotha, 1908
 R. Trautmann, Die Altpreußischen Sprachdenkmaler,Göttingen, 1909
 L. David. Preussische Chronik. Hrsg. von Hennig, Königsberg, 1812
 M. Toeppen, Historische-comparative Geographie von Preußen, Gotha, 1958

Bakgrunnsstoff 
 Tidslinja til Litlelitauen
 Folklore i Litlelitauen
 Busetnader i Litlelitauen
 Kart over Litlelitauen
 http://lietuvos.istorija.net/kleinlitauen/karten.htm  Detaljkart av Kaliningrad oblast med litauisk stadnamn

Litauisk geografi
 
Litauisk historie
Prøyssisk historie
Eigentlege Litauen

Eigentlege Litauen (latin Lithuania propria; litauisk Lietuva siaurąją prasme, tikroji Lietuva) er eit område som eksisterte i Storhertugdømet Litauen. Dette området var identisk til Hertugdømet Litauen, eit landområde som utvikla seg til Storhertugdømet Litauen. Området kan sporast tilbake til kristne sokn oppretta i heidenske baltarland etter kristninga av Litauen i 1387. Det er ganske lett å skilje delane av Rutenia i Hertugdømet fordi desse alt var kristne.. Det latinske namnet vart mykje nytta i mellomalderen og kan finnast i mange historiske kart fram til den første verdskrigen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lithuania proper» frå , den 26. januar 2008.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Kart over etniske grupper aust i Polen i 1921

Litauisk geografi
Litauisk historie
Polsk historie
Bernhard Færøyvik

Bernhard Færøyvik () var ein norsk båtgranskar og kysthistorikar.
Han vart fødd i Solund i Sogn og døydde i Bergen.

Han tok artium i Bergen 1909, krigsskulen i 1910 og eksamen ved Volda lærarskule 1912. Han var deretter lærar i Volda til 1917, ved Baldersheim middelskole, Bergen 1917-19 og overlærar ved Tanks skole, Bergen 1919-1947.

Det som har gjort Bernhard Færøyvik kjend er arbeidet hans med dokumentasjon av tradisjonelle bruksbåtar. Gjennom pressa og på andre måtar tala han for at musea måtte ta vare på dei gamle båtane. Han starta å reise rundt for å studere gamle båtar. Han målte opp og laga konstruksjonsteikningar av båtar, naust og reiskapar til båtbygging.

Han fekk etter kvart stønad slik at han kunne ta seg mykje fri frå arbeidet i skulen. I 1938 vart han utnemnd til statsstipendiat, og i 1947 vart han konservator ved Norske museers landsforbund, avdeling for sjøbruk.

Etter først å ha samla stoff om, teikna og fotografert båtar på Vestlandet, heldt han fram heilt til Murmanskkysten. Han studerte og båtar på elvar og innsjøar. I tillegg besøkte han Sverige og Finland. Før han døydde i 1950 var han på granskingsferd til Shetland.

Bernhard Færøyvik etterlet seg eit stort materiale. Kona hans Aletta og sonen Øystein Færøyvik ordna dette tilfanget. Det meste av Bernhard Færøyviks samlingar finn vi no på Norsk Maritimt Museum (tidlegare Norsk Sjøfartsmuseum).

I samlinga er det om lag 350 teikningar av båtar, reiskapar og anna som gjaldt ferdsla på sjøen. Han tok og meir enn 1000 fotografi og let etter seg 56 notatbøker med skisser og opplysningar. Han skreiv 22 store og små artiklar i tidsskrift og om lag 50 i dagspressa.

Bibliografi

Bøker 
 
 1929 - Sognebåten - Sognejekti: Norsk aarbok 
 1931 - Båtane i Sogn og Fjordane : eit yversyn: Bergen Sjøfartsmuseum. Årshefte 
 1934 - Sognebåten - Sognejekti: Tidsskrift utgitt av Historielaget for Sogn 
 1935 - Sunnmørsåttringen: Bergens sjøfartsmuseum. Årshefte 
 1939 - Fiskarsoga for Sogn og Fjordane. Bergen, 1939. (Medforfatter)
 1943 - Fjørtoftbåtane: Bergens museums årbok. Historisk-antikvarisk rekke; 1943: 3
 1944 - Råseglsjakterna i Norge: Föreningen Sveriges sjöfartsmuseum i Stockholm, årsbok

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 
 Vestlandsbåtar : Frå oselvar til sunnmørsåttring. Av Øystein Færøyvik, bygd på granskingsarbeid etter Bernhard Færøyvik. Grøndahl, 1987. ISBN 82-504-0857-8
 Wikipedia på bokmål

Bakgrunnsstoff
 Nekrolog over Bernhard Færøyvik i Firda Folkeblad 30.10. 1950
 Om Bernhard Færøyvik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Norsk Maritimt Museum
  
 Øystein Færøyvik. Bernhard Færøyvik - båtgranskaren: Frå Fjon til Fusa, årbok, 1999
 Aletta Færøyvik. Bernhard Færøyvik. bibliografi: Bergen Sjøfartsmuseum. Årshefte 1950
 Håkon Shetelig. Bernhard Færøyvik. minneord: Bergen Sjøfartsmuseum. Årshefte 1950
 Kristian Kielland. Bernhard Færøyvik er død: Verdens Gang, 1. november 1950

Norske historikarar
Statsstipendiatar
Folk frå Solund
Forfattarar frå Solund
Norske sakprosaforfattarar