alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Georg P. Rasch

Georg Peter Rasch () var ein norsk embets- og stortingsmann frå Christiania.

Rasch var son til ein kjøpmann. Etter han vart cand.jur. i 1815 arbeidde han i Justisdepartementet, fyrst som kopist, deretter fullmektig frå 1819, byråsjef frå 1822 og ekspedisjonssekretær frå 1825. I 1831 fekk han stillinga som justitiarius i Kristiansand stiftsoverrett. Til sist sorenskrivar i Eiker 1840-53. 

Rasch møtte på Stortinget 1839, 1848 og 1851. I 1839 representerte han valkrinsen Kristiansand, på dei seinare stortinga representerte han Buskeruds amt. På alle desse tre tingsamlingane var han medlem av Lagtinget, elles var han i 1839 med i Konstitusjonskomiteen og komiteen om lovkommisjonen. Både i 1848 og 1851 var han formann i Justiskomite nr 2 og medlem i Fullmaktskomiteen, i 1851 også i Valkomiteen. Ogsi 1845 vart Rasch vald til stortingsmann frå Buskerud, men melde sjukdomsforfall. År 1839 var han medlem i ein kongeleg kommisjon om utvidinga av kyrkjer og kyrkjegardar, og 1843 i ein kommisjon om fattiglova.

Rasch døydde på eigedomen sin i Eiker.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar for Kristiansand
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske sorenskrivarar
Folk frå Oslo
Knud Olsen

Knud Olsen () var ein norsk overstiger og proviantskrivar frå Røros som møtte på seks storting i tida 1842 til 1858. Ole Detlevsen var far hans, og Svend Aschenberg svigerfaren.

Knud Olsen byrja arbeide for Røros koparverk i 1818. Den fyrste tida var han rekneskapsførar for bygningsavdelinga, og tok elles del i undervisninga ved den såkalla kadettskulen til verket. I tida 1822-25 hadde han stipend for å gå bergskulen i Falun. År 1825 rydda han opp i 20 års ugjort marskscheiderarbeid og laga kart over alle gruvene til Røros verk. Frå 1827 arbeidde han som overstiger, styrar av verket sine gruver i Folldal i 1829. Åra 1833-51 overstiger ved Røros verk. År 1839 reiste han og besøkte mange gruver i Sverige og Tyskland, og stod seinare føre fleire forbetringar i i gruvedrifta til verket. Mellom anna bygde verket, som det fyrste i Noreg, hestejarnbane i Kongens gruve og Muggruva, nye stollanlegg i Kongens og Storvarts-gruvene og bygde om vaskeanlegga. I 1851 vart Olsen proviantskrivar for verket, i tillegg var han perioden 1858-73 skoginspektør ved Røros og Fredriksgaves koparverk.

Frå 1838 til -45 var Olsen den fyrste ordføraren i Røros herad, og seinare medlem av heradsstyret i lang tid. Åra 1839-42 var han også forlikskommissær. I 1842 fekk han stifta Røros Sparebank og var leiar av banken til 1876. Han var formann i matrikkelkommisjonen for Røros og medlem i matrikkelkommisjonen for Strinda og Selbu. I 1851 var han medlem i ein kommisjon om Kongsberg sølvverk, også med i Skoglovskommisjonen av 1858.

Olsen representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget i 1842, 1845, 1848, 1854, 1857 og på omframtstortinget 1858. På alle desse tinga var han med i Næringskomite nr 1, som medlem i 1842 og sidan sekretær. Elles var han i 1857 medlem i komiteen om stortingsbygninga og 1857-58 i Lagtinget.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Ordførarar i Røros
Folk frå Røros
Ole Detlevsen

Ole Detlevsen eller Ole Ditlevsen Dybdahl () var ein norsk byggmeister frå Røros. Han var far til Knud Olsen.

Ole Detlevsen var byggmeister på Røros, og i si tid overjeger og kommandersersjant i Røros bergkorps. I den posisjonen vart han vald til å vere bergkorpset sin andre representant i Riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814, jamsides kaptein Richard Floer. Av ukjende grunnar møtte han ikkje.

I boka De kom fra alle kanter - Eidsvollsmennene og deres hus går det fram at både Richard Floer og Detlevsen møtte på Eidsvoll. Dei skal ha vore blant dei siste som vart ropt opp på oppmøtedagen 10. april. Fullmaktskomitéen hadde ikkje rekna med at to menn skulle møte frå ei så lita militæravdeling som Røros bergkorps og Detlevsen måtte reise heim att til Røros.

Kjelder

 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske byggmeistrar
Folk frå Røros
1814 i Noreg
Hans Wenneberg

Hans Biørn Wenneberg () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann, fødd og død i Kragerø.

Wenneberg var son til ein kjøpmann i Kragerø. Sjølv lærde han seg til snikkar i København, og tok borgarskap i heimbyen som snikkarmeister. Sidan tok han opp både kjøpmannsverksemd og var skipsreiar.

Wenneberg var medlem i Kragerø bystyre frå 1837 til 1868, ordførar 1855 og -56, varaordførar 1857. Han var elles brannmajor i Kragerø og hadde mange andre tillitsverv. Både i 1848, 1851 og 1854 vart han vald til å representere Kragerø på Stortinget, der han i 1848 var medlem i Kyrkjekomite nr 2, 1851 i Kyrkjekomiteen og 1854 i Bankkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar for Kragerø
Ordførarar i Kragerø
Norske forretningsfolk
Norske skipsreiarar
Folk frå Kragerø
Christian Frederik Fasting

Christian Frederik Fasting () var ein norsk offiser og stortingsmann frå Vik i Sogn. Sorenskrivar Thomas Fasting var ein brorson.

Fasting var son til ein oberstløytnant. Han var sjølv offiser i militæret frå 1820, premierløytnant 1829 og kaptein 1842 i bergenske brigade, budde då garden sin i Vik. Sidan var han oberstløytnant og sjef for trondhjemske brigade frå 1847 og til sist krigskommissær 1860-85 i Tønsberg distrikt, busett i Kristiania. Både i 1854, 1866 og 1876 var han medlem av kongelege kommisjonar om høvesvis utskifting og «utskrivingsvæsen».

Fasting var frå 1837 den fyrste ordføraren i Vik herad. Både i 1845, 1848 og 1851 møtte han på Stortinget som ein av representantane frå Nordre Bergenhus amt. I 1845 var han medlem og 1848 sekretær i Militærkomiteen, medan han i 1851 var medlem i Militærkomite nr 2.

Fasting døydde ugift i Kristiania, 87 år gammal.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Ordførarar i Vik
St. Olavs Orden
Norske offiserar
Folk frå Vik
Torodd Kinn

Torodd Kinn ()  er ein norsk språkforskar. 

Kinn er utdanna ved Universitetet i Bergen i faga tysk, allmenn lingvistikk og nordisk. Han vart cand.philol. i 1993 og disputerte for dr.art.-graden i 2001 med avhandlinga Pseudopartitives in Norwegian. I 2006 gav han ut Academic Voices – Across Languages and Disciplines saman med Kjersti Fløttum og Trine Dahl. 

Han vart tilsett som førsteamanuensis i nordisk språkvitskap ved Universitetet i Bergen i 2006 og har vore professor sidan 2011.

Kinn forskar og underviser hovudsakleg innanfor norsk grammatikk, semantikk og språkhistorie, men har òg forska innanfor tekstlingvistikk og personnamn. Saman med Lars Anders Kulbrandstad gav han ut den fjerde utgåva av Språkets mønstre i 2016, ei lærebok i norsk grammatikk.

Bakgrunnsstoff 
 Torodd Kinn si nettside ved UiB
 Torodd Kinn si publikasjonsliste

Norske professorar
Norske språkforskarar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Europacupen i fotball 1971

Europacupen i fotball 1971 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Feyenoord. Turneringa var den 16. i rekka og vart vunnen av Ajax frå Amsterdam. I finalen 2. juni 1971 i London vann laget med 2-0 over greske Panathinaikos frå Aten. Sigeren var den fyrste av tre rake triumfar i Europacupen i fotball til det nederlandske meisterlaget.

Europacupen 1971 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 18. august og 2. september 1970, der serievinnarane i Bulgaria og Austerrike spelte om retten til å vere med i 1. runde. Vinnarlaget Ajax slo på sin veg mot finalen ut Nëntori Tirana, FC Basel, Celtic FC og Atlético Madrid, medan Panathinaikos på si side slo ut Jeunesse Esch frå Luxembourg i fyrste runde, og sidan Slovan Bratislava, Everton FC og Raude Stjerne frå Beograd, begge dei sistnemnde på bortemålsregelen.

Finalen
83 179 tilskodarar såg finalen på Wembley stadion i London. Midtspissen Dick van Dijk gav Ajax leiinga allereie i det femte minutt, medan innbytaren Arie Haan bestemte sluttresultatet med ei skåring i det 87. minutt.
 
Vinnarlaget Ajax stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Johan Neeskens, Barry Hulshoff, Velibor Vasović (kaptein), Wim Suurbier, Johan Cruijff, Nico Rijnders, Gerrie Mühren, Sjaak Swart, Dick van Dijk og Piet Keizer. Rijnders og Swart vart i pausen bytta ut med Horst Blankenburg og Arie Haan.

For Panathinaikos spelte Panagiotis Ikonomopoulos, Yianis Tomaras, Anthimos Kapsis, Frangiskos Sourpos, Giorgios Vlahos,  Aristidis Kamaras, Mimis Domazos (kaptein), Kostas Eleftherakis, Haris Grammos, Antonis Antoniadis og Totis Filakouras.

Jack Taylor frå England dømde kampen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1970/71» frå ,  den 25. mai 2017.  
 

Europacupen i fotball
Sport i 1971
Oddmund Løkensgard Hoel

Oddmund Løkensgard Hoel () er ein norsk språkforskar og forfattar. Han er frå Trondheim og busett i Luster. Hoel er utdanna cand.philol. med nordisk hovudfag og skreiv hovudoppgåva Nasjonalisme i norsk målstrid 1848–1865 (1996). Hoel har vore forlagsredaktør i Det Norske Samlaget 1996–2000, og hadde ansvar for lærebøker for høgare utdanning (humaniora), ordbøker og språkteknologi.
Hoel var doktorgradsstipendiat i historie ved Høgskulen i Volda 2003-2007, og tok doktorgraden (ph.d) i historie i 2009, med doktoravhandlinga Målreising og modernisering i Noreg 1885–1940. Han har sidan 2007 vore tilsett som høgskulelektor/førsteamanuensis ved Avdeling for samfunnsfag, Høgskulen i Sogn og Fjordane, frå 2017 Høgskulen på Vestlandet.

Hoel var leiar i Noregs Mållag i perioden 1999–2002.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Norske og nordiske tidsskriftartikler (Norart)

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 
 Nettstaden til Oddmund Løkensgard Hoel

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til Oddmund Løkensgard Hoel
 Om Oddmund Løkensgard Hoel i Norske og nordiske tidsskriftartikler (Norart)

Norske sakprosaforfattarar
Norske språkforskarar
Forfattarar frå Luster
Sukkur

Sukkur, tidlegare Aror og Bakhar, er ein by i Sind i Pakistan. Han er den tredje største byen i Sind og den 12. største i Pakistan. 
Byen ligg på vestbreidda av Indus-elva.

Den moderne byen blei bygga av den britiske generalen Charles Napier i 1840-åra.
Sukkur er administrasjonsby i Sukkur divisjon og Sukkur distrikt.

Historie

Sukkur har ei fortid som ein viktig strategisk by og eit handelssenter. Alor eller Aror (noverande Rohri) i Sukkur distrikt hadde status som hovudstad under Ror-, Rai og Brahmin-dynastiet frå rundt 450 f.Kr. til år 725. Rai-dynastiet reiste eit stort tempel til Sjiva. På 700-talet blei heile området del av det arabiske Omajadekalifatet. Seinare blei byen styrt av Mogulriket og ulike halvsjølvstendige stammar.

Mellom 1809 og 1824 blei byen overgjeven til mirane i Khairpur. I 1833 nedkjempa Shuja Shah Durrani, ein krigsherre frå Kandahar, talpurane nær Sukkur. Han og talpurherskaren gjorde ein avtale der han gav avkall på Sind. I 1843 sigra den britiske generalen Charles James Napier over talpurane i slaga ved Miani og Dubbo nær Hyderabad. Saman med resten av Sind blei Sukkur då del av Britisk India. Byen fekk eit økonomisk oppsving på 1930-talet, då britane bygde verdas største demning her i Indus.

Under den indiske fridomskampen støtta den hovudsakleg muslimske befolkninga her All-India Muslim League og Pakistan-rørsla. Ved opprettinga av sjølvstendige Pakistan og India i 1947 flytta mange lokale hinduar og sikhar til India, medan mange muslimar frå India slo seg ned her.

Folkesetnad 

Sukkur er ein fleirkulturell by som er folkesett av sindhiar, pandjabiarar, brahuifolk, balutsjarar og pasjtunarar. Etter delinga av Britisk India og opprettinga av Pakistan slo mange muslimar frå det som blei India seg ned her, som urdutalande mohadjirar, bandhani-talande radjputar, marwariar frå Rajasthan og memonfolk frå Bombay. Nokre av desse gruppene hadde allereie slått seg ned her før delinga i 1947.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sukkur» frå ,  den 26. mai 2017.  

Byar i Pakistan
Sind
Mohadjirar

Mohadjirar (, , også skrive mahajir,  mohajir og muhajir) er ei nemning for pakistanarar som kom til Pakistan frå India etter delinga av Britisk India og etterkomarane deira. Sjølv om dei kan ha ulike språk frå områda dei stammar frå, er dei hovudsakleg rekna for å ha urdu som morsmål.

Ordet mohadjir er opphavleg arabisk og tyder 'migrant'. I muslimsk tradisjon viser det til dei som følgde profeten Muhammed frå Mekka til eksil i Medina i 622.

Talet på mohadjirar i Pakistan var rapportert til rundt 10 millionar i 1998  ( urdutalarar), men estimert til 20 millionar i 2000-åra.
Mange av dei bur i byar som Karachi, Hyderabad, Lahore og i regionane Sind og Panjab.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muhajir people» frå ,  den 26. mai 2017.  
 

Folkegrupper i Pakistan
Arabiske ord og uttrykk
Europacupen i fotball 1972

Europacupen i fotball 1972 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 16. i rekka. I finalen 31. mai 1972 på Feijenoord-stadion i Rotterdam vann tittelforsvararen med 2-0 over italienske FC Internazionale frå Milano. Sigeren var den andre av tre rake triumfar i Europacupen i fotball for det nederlandske meisterlaget.

Europacupen 1972 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 19. og 26. august 1971, der serievinnarane i Spania og Luxembourg spelte om retten til å vere med i 1. runde. Sidan vart spelt to rundar i september-november, før kvartfinalane vart avvikla i mars og semifinalane i april 1972.

Vinnarlaget Ajax slo på sin veg mot finalen ut Dynamo Dresden, Dinamo Bucuresti, Arsenal FC frå London og Benfica frå Lisboa. Internazionale på si side eliminerte AEK Athen, Borussia Mönchengladbach, Standard Liège på bortemålsregelen og Celtic FC etter to mållause oppgjer og straffetevling.

Finalen
61 354 tilskodarar såg finalen på Feijenoord-stadion i Rotterdam. Johan Cruijff vart tomålsskårar med nettkjenningar i det 47. og 76. minutt.

Vinnarlaget Ajax stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Wim Suurbier, Horst Blankenburg, Barry Hulshoff, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Gerrie Mühren, Sjaak Swart, Johan Cruijff og kaptein Piet Keizer.

Inter mønstra Ivano Bordon, Tarcisio Burgnich, Giacinto Facchetti, Mauro Bellugi, Mario Giubertoni, Gabriele Oriali, Gianfranco Bedin, Sandro Mazzola (kaptein), Jair da Costa, Roberto Boninsegna og Mario Frustalupi. Giubertoni gjekk av bana med skade i det 20. minutt, inn kom Mario Bertini, medan Jair da Costa vart erstatta av Sergio Domenicacu 59 minuttar ut i kampen.

Robert Héliès frå Frankrike var dommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1971/72» frå ,  den 26. mai 2017.  
 

Europacupen i fotball
Sport i 1972
Einar Olav Skogholt

Einar Olav Skogholt () er ein norsk politikar frå Nord-Odal.

Skogholt var son til ein bygningsarbeidar og småbrukar. Etter handelsskule fekk han seg arbeid på kontoret til Nord-Odal kommune i 1966 og arbeidde der i fem år. Frå 1972 til -77 var han ordførar i Nord-Odal, og deretter rådmann i kommunen frå 1978 til 1987.

Elles var Skogholt leiar i Nord-Odal Samorg 1968-71, styreformann i Glåmdal Samvirkelag 1974-86 og i Odal Sparebank 1978-90. Frå 1980 til -87 var han også styreformann for Hedmark Sentralsykehus på Elverum. 1988-89 styremedlem i Kommunenes Sentralforbund.

Skogholt representerte Arbeidarpartiet på Hedmark fylkesting 1988-89. Hausten 1989 vart han vald inn på Stortinget frå Hedmark. Etter attval i 1993 og 1997 vart han verande på Stortinget til 2001. På Tinget var han medlem i Sosialkomiteen 1989-90, Landbrukskomiteen 1990-93, Næringskomiteen 1993-97 og atter Sosialkomiteen 1997-2001. Frå 1988 til -98 var han landsstyremedlem i Arbeidarpartiet.

Etter tida på Stortinget har Skogholt drive ulike, dels sjølveigde små firma, og hatt ei rekke inntektsgjevande styreverv.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ordførarar i Nord-Odal
Ap-ordførarar i Hedmark
Folk frå Nord-Odal
Panjabiar

Panjabiar eller panjabiarar (panjabi , ਪੰਜਾਬੀ), er ei folkegruppe knytt til Panjab-regionen i Søraust-Asia og til det indoariske språket panjabi. 

Panjabiar høyrer hovudsakleg til tre ulike religionssamfunn - hinduismen, islam og sikhismen. Sistnemnde religion stammar frå Panjab, og dei fleste sikhar er panjabiar. 

Det finst rundt 121 millionar panjabiar i verda (her rekna som panjabitalande folk}. Rundt 90 millionar av dei bur i Pakistan. Rundt 29 millionar bur i India.
Det finst større minoritetar i Canada (430 705), Storbritannia (296 381), USA (250 000) og Australia (71 228). I Noreg bur det rundt 24 000 panjabiar.

Ideen om ein felles panjabisk identitet for dei ulike klanane, stammane og kastene i Panjab voks fram frå byrjinga av 1700-talet. Før dette hadde ikkje innbyggjarane i Panjab hatt ein felles identitet, sjølv om dei delte språklege og kulturelle uttrykk.

Nokre kjende panjabiar
Dei ti sikh-guruane
Mulk Raj Anand, indisk forfattar
Kalpana Chawla, USA-amerikansk astronaut
Priyanka Chopra, indisk filmskodespelar
Nusrat Fateh Ali Khan, pakistansk songar
Nikki Haley, USA-amerikansk politikar
Raj Kapoor, indisk filmskodespelar og -produsent
Imran Khan, pakistansk cricketspelar og politikar
Har Gobind Khorana, indisk-amerikansk biokjemikar og nobelprisvinnar
Amrita Pritam, indisk diktar
Abdus Salam, pakistansk fysikar og nobelprisvinnar
Vikram Seth, indisk forfattar
Nawaz Sharif, statsminister i Pakistan
Rakesh Sharma, indisk flygar, første indar i verdsrommet
Amrita Sher-Gil, indisk målar
Manmohan Singh, statsminister i India
Manil Suri, indisk forfattar
Romila Thapar, indisk historikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Punjabis» frå ,  den 27. mai 2017.  
 

 
Panjab
Folkegrupper i India
Folkegrupper i Pakistan
Folkegrupper i Canada
Folkegrupper i USA
Folkegrupper i Australia
Henrik Hagerup

Henrik Steffens Hagerup () var ein dansk-norsk offiser, stortingsmann og statsråd, fødd i Kalundborg i Danmark og død i Karlsbad. Han var far til Francis Hagerup.

Far til Hagerup var borgarmeister i Trondheim. Sjølv gjekk han frå 1819 til -24 sjøkadettinstituttet i Fredriksværn. Deretter studerte han i Breslau og 1826-27 gjekk han på Den militære høgskulen i Christiania. Frå 1828 til -32 var han hydrograf ved kystoppmålinga i Nord-Noreg. Etter to år som skipper i fraktfart på Amerika, arbeidde han åra 1835-38 som trigonometrist under den geografiske oppmålinga av kyststroka i Troms og Finnmark. I tida 1840-44 var han lærar i artilleriet ved sjøkadettinstituttet. Han var medlem i fleire kommisjonar, mellom dei om loslova i 1849 og planlegginga av den framtidige sjøstyrken til det norske riket.

Hagerup representerte Jarlsberg og Larvik amt på Stortinget i tida 1848-54. I 1848 var han medlem i Militærkomiteen, Valkomiteen og komiteane om krigen i Danmark, om statslånet og om vernepliktslova. Tre år seinare var han med i Militærkomite nr 1, Valkomiteen, Adressekomiteen og komiteane om trykking og jarnbaneanlegg. I 1854 sat han i Militærkomiteen, Valkomiteen og komiteen om nøytralitetsløyvingar. 21. mars 1856 vart Hagerup utnemnd til statsråd og sjef for Marinedepartementet. Same året vart han forfremja til kontreadmiral.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Norske statsrådar 1814-1884
Folk frå Kalundborg
Marinedepartementet

Marinedepartementet i Noreg vart oppretta 17. november 1818 og erstatta det tidlegare 7. departement for sjømilitæretaten. Hamne- og kanalvesenet, som tidlegare låg under 5. departement, vart lagt inn under det nye departementet. Også Karantenevesenet vart lagt under Marinedepartementet.

Ved kongeleg resolusjon 6. juni 1861 vart Marinedepartementet og Postdepartementet slått saman til Marine- og postdepartementet, medan Karantenevesenet vart lagt til Indredepartementet.

1. september 1885 vart departementet slått saman med Armédepartementet til Forsvarsdepartementet.

Statsrådar 
 Jens Fabricius (konst.), 1818
 Thomas Fasting, 1818–1820
 Jonas Collett, 1820
 Mathias Sommerhielm, 1820–1821
 Thomas Fasting, 1821–1824
 Poul Christian Holst, 1824–1825
 Thomas Fasting, 1825–1826
 Hans Hagerup Falbe, 1826–1827
 Thomas Fasting, 1827–1830
 Nicolai Johan Lohmann Krog, 1830–1831
 Thomas Fasting, 1831–1833
 Nicolai Johan Lohmann Krog, 1833–1834
 Thomas Fasting, 1834–1836
 Nicolai Johan Lohmann Krog, 1836
 Thomas Fasting, 1836–1839
 Hans Christian Petersen, 1839–1840
 Valentin Sibbern, 1840–1841
 Hans Christian Petersen, 1841–1843
 Valentin Sibbern, 1843–1844
 Hans Christian Petersen, 1844–1845
 Henrich Herman Mejer Foss, 1845–1848
 Ole Wilhelm Erichsen, 1848–1852
 Niels Andreas Thrap (konst.), 1852–1853
 Hans Christian Petersen, 1853
 Ole Wilhelm Erichsen, 1853–1856
 Henrik Hagerup, 1856–1857
 Hans Christian Petersen, 1857
 Henrik Hagerup, 1857
 Hans Christian Petersen, 1857–1858
 Henrik Hagerup, 1858–1859
 Hans Christian Petersen, 1859–1860
 Jacob Worm Skjelderup (konst.), 1860
 Ketil Motzfeldt, 1860
 Harald Storm Wergeland, 1860–1861
 Ketil Motzfeldt, 1861
 August Christian Manthey, 1861

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marinedepartementet» frå ,  den 27. mai 2017.  
 

Tidlegare norske departement
1818 i Noreg
Skipingar i 1818
Nedleggingar i 1861
Jacob Borch

Jacob Krog Borch () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Drammen. Han var svigerson til John Gullichsen.

Borch var son til ein kjøpmann. Etter 5-6 år som handelsbetjent i Christiania arbeidde han på eit handelskontor i heimbyen Drammen. Frå 1840 var han kjøpmann i heimbyen, og i tillegg trelasthandlar skipsreiar og fabrikkeigar, til dess han i 1879 gjekk konkurs.

Borch var medlem av Drammen bystyre frå 1844 og ordførar 1856-57. I tida 1860-79 var han styremedlem i Noregs Bank si avdeling i Drammen, og frå 1879 forlikskommissær.

Borch representerte Drammen på Stortinget både i 1851, 1854, 1859-60, 1865-66 og 1877-78. På Tinget var han medlem 1851 og 1859-60, sekretær 1854 og formann 1865-66 i Bankkomiteen. Han var elles sekretær 1851 og medlem 1877-78 i Jarnbanekomiteen, samt i 1877-78 medlem av Lagtinget og Skattekomiteen. I 1878-sesjonen hadde han også sete i Valkomiteen, medan han melde sjukdomsforfall til 1879-sesjonen. Han var i 1860 med i den deputasjonen Stortinget sende til kryninga av Karl III i Stockholm.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Folk frå Drammen