alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Glasmagasinet

Glasmagasinet eller GlasMagasinet er eit kjøpesenter på Stortorget i Oslo. Det var i mange år eit varemagasin for Christiania Glasmagasin, som også var kjend som Glasmagasinet. Bygningen er verna etter plan- og bygningsloven og er kommunalt listeført.

Historie

Den midtre delen av bygningen blei reist i 1899 i nyrenessansestil etter teikningar av Harald Olsen. Olsen hadde så arkitektkontoret sitt i øvste etasje av denne bygningen. 
Seinare bygg kom til i 1973 og 1990. 

Heile rekkja utgjer Stortorvet 9, 10 og 11. Då Christiania Glasmagasin først flytta hit var det til den midterste bygningen, nummer 10. Nummer 9, som ligg på hjørnet mot Møllergata, bestod den gongen av eit lite hus kalla Simonsen på Torvet. Huset var ein kombinert bustad- og forretningsgard der Peter Simonsen hadde kolonial fram til 1897. Etter hans tid blei bygget rive. Gardeigaren fekk ført opp dagens bygning ved arkitekt Ove Ekman i 1898-99, og forretningen Simonsen på Torvet heldt til her fram til 1935. Deretter blei garden innlemma i Glasmagasinet.

Den siste bygningen i rekkja, hjørnegarden mot Torggata, var nummer 11 og her låg Elephant-Apotheket. Apoteket låg på Stortorget frå 1879 til bygningen blei riven i 1972. Året etter byrja oppføringa av den nyaste delen av Glasmagasinet under leiing av arkitekt Frithjof Stoud Platou. Bygget blei ferdigstilt i 1974. Det blei endra ved ei påbygging mot Linaaes gate i 1990; arkitekten bak dette var Jan Digerud.

I 2014 bestemte Christiania Glasmagasin seg for å forlata bygningen, og blei erstatta av fleire mindre butikkar.

Eigaren av bygget er KLP Eiendom.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «GlasMagasinet» frå ,  den 12. januar 2019.  

 Litteratur 
 Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7

Byggverk i Oslo
Skipingar i 1899
Kjøpesenter i Oslo
Oslo sentrum
The Papas & The Mamas

The Papas & The Mamas er det fjerde studioalbumet til The Mamas & the Papas, utgjeve i 1968. Det var det siste albumet deira, før dei vart oppløyst første gongen. Dei kom saman att for ein kort periode i 1971. 

I motsetnad til dei tidlegare albuma deira, vart The Papas & The Mamas spelt inn heime hos John og Michelle Phillips, men med same produksjonslag som på dei førre albuma. Det originale studioet deira, Western Recorders, byta til Solid State-teknologi og Phillips og Adler kjøpte det analoge miksebordet dei hadde brukt på dei førre  innspelingane, og sette det inn i det nye studioet sitt. Seinare har Adler sagt at innspelingsrommet ikkje var godt nok laga, og at lydkvaliteten ikkje høvde for ei vokalgruppe som The Mamas & The Papas.

Med unntak av ein særs suksessrik coverversjon av «Dream a Little Dream of Me» (som ikkje er representativ for resten av albumet), er temaet på albumet ofte deprimert og livstrøytt, mellom anna i teksten på «Safe in My Garden», «Mansions», «Too Late» og «Rooms».

Det er få kjærleikssongar og somme meir eksperimentelle songar, som den Jimi Hendrix-aktige gitaren på «Gemini Childe».

Før albumet kom ut, kom singelen «Twelve Thirty (Young Girls Are Coming to the Canyon)» i august 1967.

Songen «Meditation Mama» var første gongen John Phillips song solovokal på ein song av Mamas and the Papas. Alle fire medlemmane song solovokal og korvokal på dette albumet. Vokalen på «For the Love of Ivy» skal visstnok ha teke ein månad å spele inn. 

Sjølv om det var det første albumet deira som ikkje nådde topp 10 på albumlista i USA, selde det godt då det kom ut og vart det fjerde og siste albumet deira som nådde topp 20 i Amerika med to hitsinglar. Ein av desse, «Dream a Little Dream of Me», lanserte solokarrieren til Cass Elliot. 

Heile albumet kom ut på All the Leaves Are Brown, ei samling av dei fire første albuma deira og forskjellige singlar.

Innhald

Medverkande
Denny Doherty - solo- og korvokal
Cass Elliot - solo- og korvokal
John Phillips - gitar (spor A1-B4, B6), solovokal (A3), korvokal 
Michelle Phillips - solo- og korvokal
«Doctor» Eric Hord - gitar (spor A1-B4, B6) 
Hal Blaine - perkusjon
Larry Knechtel - klaverinstrument
Joe Osborn - bassgitar (spor A1-B4, B6)
Paul Downing - gitar (spor B5) 
John York - bassgitar (spor B5) 

Teknisk
Peter Pilafian - lydteknikar
Lou Adler - produsent
Tad Diltz - fotografi
Gary Burden - kunstnarisk leiar, design

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Papas & The Mamas» frå ,  den 12. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Mamas & the Papas-album
Musikkalbum frå 1968
Album produserte av Lou Adler
Dunhill Records-album
People Like Us av The Mamas and the Papas

People Like Us er det femte og siste studioalbumet til The Mamas & the Papas, utgjeve i november 1971, tre år etter gruppa først vart oppløyst. Dette albumet kom til fordi dei tidlegare medlemmane framleis var under kontrakt med Dunhill Records. Gruppa hadde opphavleg signert ein avtale med selskapet, då det vart styrt av den originale produsenten deira, Lou Adler, men innan 1971 hadde distributøren til Dunhill, ABC Records, kjøpt selskapet og oppdaga ein klausul i kontrakten. I følgje kontrakten deira måtte gruppa gje ut eitt album til, eller bryte kontrakten med dei mogelege bøtene det kunne føre til. 

Albumet vert rekna som skuffande av både fansen og kritikarane. Likevel selde det moderat og nådde 84. plassen på Billboard Pop Albums-lista. Det vart produsert av John Phillips. Michelle Phillips skreiv seinare i notata i ei CD-samling av bandet at albumet «høyrdest ut slik som det var, fire personar som prøvde å unngå søksmål».

Alle songane utanom «I Wanna Be a Star» (skriven i lag med Michelle) vart skriven av John, og People Like Us er derfor det einaste The Mamas and the Papas-albumet med berre originale songar. Noko av tekstane refererer til forholdet John på den tida hadde med skodespelarinna Geneviève Waïte, som han gifta seg med i 1972.

Av songar her finn ein «Pearl», som var ei hyllest til songaren Janis Joplin, singelen «Step Out» (81. plassen på Billboard Hot 100, 25. plassen på Adult Contemporary) og tittelsporet som var den siste songen gruppa spelte inn i lag. Fordi Cass Elliot var sjuk under innspelinga, vert det meste av solovokalen sungen av Denny Doherty og Michelle, og sjølv om ho er mogeleg å høyre på somme spor, er ikkje Elliot dominerande på albumet. 

People Like Us kom sidan ut på nytt på MCA Records og Geffen Records.

Innhald

Medverkande
Denny Doherty – vokal
Cass Elliot – vokal
John Phillips – vokal, gitar
Michelle Phillips – vokal
Gary Coleman – trommer, tamburin, bjøller, vibrafon, shaker
Ed Greene – trommer
Bobbye Hall – conga, tamburin, shaker, cabasa
Jim Horn – fløyte, saksofon
Clarence McDonald – klaverinstrument
Tony Newton – bassgitar
Earl Palmer – trommer
Donald Peake – gitar
Joe Sample – klaverinstrument
Louie Shelton – gitar
David T. Walker – gitar

Teknisk
Gene Page - orkesterarrangement
Dave Hassinger - lydteknikar
Rick Heenan, Val Garay - assisterande lydteknikar
Henry Diltz - fotografi

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «People Like Us av The Mamas and the Papas» frå ,  den 12. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Mamas & the Papas-album
Musikkalbum frå 1971
Geffen Records-album
Holmenkollrennet 1967

Holmenkollrennet 1967 fann stad dagane 3. til 5. mars 1967 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 3. mars

50 km 

Dato: 4. mars

Kombinert

Hopprenn 

Dato: 5. mars

Kvinner

5 km

Dato: 16. mars

10 km

Dato: 14. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 4. mars 1967
Arbeiderbladet 6. mars 1967

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1967
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Olga Bjoner

Olga Bjoner () var ein norsk nasjonalsosialist og bonderørsleleiar. Under andre verdskrigen var ho leiar for Nasjonal Samlings Kvinneorganisasjon.  Etter krigen blei ho dømd til fengsel i seks år.

Bibliografi 

 Landskvindernes krav, propagandaskrift, medvirkende (Norges Kvinders Trykkeri, 1925).
 Kommunismen og kvinnene, propagandaskrift (Moss, 1941).
 Den Nye tid, propagandaskrift, medvirkende (J.M. Stenersen, 1941).
 Den norske kvinne og den nye tid i Heim og Samfund, propagandaskrift, medvirkende (NSKs propagandaavdeling, 1941).
 Også vi når det blir krevet ... , propagandaskrift, medvirkende (Blix forlag, 1942).
 Norske røster. Inntrykk fra Tyskland, propagandaskrift, medvirkende (Stenersen, 1942).
 Mot lysere tider. Artikler og taler, propagandaskrift, medvirkende (Viking, 1943).
 Dette har hendt. Et tidsbilde, selvbiografi (eige forlag, 1955).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Olga Bjoner i Norsk biografisk leksikon
 Meyer, Bjørn Steinar Førerkvinnen (biografi) Commentum Forlag, 2017
 Artikkel om kvinner og landssvik i Kilden 
 Husmortime. Året som gikk i våre foreninger. Av Olga Bjoner, sendt NRK radio den 18. januar 1938.

Folk frå Askim
NS-politikarar
Los Nevados

Los Nevados er eit av 15 sokn (spansk parroquia) som saman med byen Mérida i Venezuela gjer ut for kommunen Libertador i delstaten Mérida i Venezuela. Namnet kjem frå isbreane som tidlegare dekte dei nærliggande fjelltoppane León, Toro og Espejo. Is og permanent snø kom bort mot slutten av 1960-talet. Dette er eit landbruksområde, der dyrking av potetar, mais, kveite og kvitlauk framhevar seg. Folkesetnaden i soknet talde 516 personar i 2011. 

Landsbyen Los Nevados blei grunnlagd i 1591. Han ligg i sørlege utkanten av soknet med same namn, og han ligg innanfor, og i vestre del av nasjonalparken Sierra Nevada. Landsbyen ligg ved foten av fjellet Toro i ei høgd på ca. 2710 moh. Hovudnæringa er i dag turisme.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Los Nevados» frå ,  den 13. januar 2019.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Venezuela
Holmenkollrennet 1968

Holmenkollrennet 1968 fann stad dagane 14. til 17. mars 1968 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 14. mars

50 km 

Dato: 16. mars

Kombinert

Hopprenn 

Dato: 17. mars

Kvinner

5 km

Dato: 16. mars

10 km

Dato: 14. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 15. mars 1968
Arbeiderbladet 18. mars 1968

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1968
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
So Far av Crosby, Stills, Nash & Young

So Far er eit samlealbum av Crosby, Stills, Nash & Young. Det nådde toppen av Billboard Top Pop Albums-lista, det tredje albumet deira på rad som klarte dette. Det har seld til 6x platinaplate i USA og er det nest bestseljande albumet deira etter Déjà Vu.

Innhald
Albumet inneheld fem av dei seks singlane dei hadde gjeve ut til då, og utelet «Marrakesh Express». Det var første gongen singelen «Ohio» kom ut på eit album, i tilegg til B-sida «Find the Cost of Freedom». Dei andre fem spora var henta frå dei to studioalbuma deira, Crosby, Stills & Nash og Déjà Vu.

Dei elleve songane på denne samleplata vart valde ut frå dei berre 22 songane gruppa hadde gjeve ut til då. Graham Nash sa seinare at gruppa var i mot utgjevinga og meinte at det var absurd å basere eit samlealbum på berre to studioalbum og ein singel. Atlantic Records ønskte å utnytte den særs omtalte og etterlengta turneen til Crosby, Stills, Nash & Young i 1974.

Young er berre med på fire av dei elleve songane. Han hadde òg berre vore med på halvparten av songane på Déjà Vu.

Plateomslaget vart måla av venen og kollegaen til gruppa, Joni Mitchell.

Innhald

Medverkande
 David Crosby – vokal alle spor; rytmegitar på «Déjà Vu», «Wooden Ships», «Ohio» og «Woodstock»; akustisk gitar på «Guinnevere»
 Stephen Stills – vokal alle spor utanom «Guinnevere»; akustisk og elektrisk gitars alle spor utanom «Our House» og «Guinnevere»; piano på «Déjà Vu» og «Helpless»; orgel på «Wooden Ships,» «Woodstock» og «Suite: Judy Blue Eyes»; bass på «Déjà Vu», «Wooden Ships», «Teach Your Children» og «Suite: Judy Blue Eyes»
 Graham Nash – vokal alle spor; piano på «Woodstock» og «Our House»; akustisk gitar, tamburin på «Teach Your Children»
 Neil Young – vokal på «Ohio», «Find the Cost of Freedom» og «Helpless»; akustisk gitar på «Find the Cost of Freedom» og «Helpless»; elektrisk gitar på «Ohio» og «Woodstock»

Andre medverkande
 Greg Reeves – bass på «Woodstock», «Our House» og «Helpless»
 Calvin «Fuzzy» Samuels – bass på «Ohio»
 Dallas Taylor – trommer på «Déjà Vu», «Wooden Ships», «Woodstock», «Our House», «Helpless» og «Suite: Judy Blue Eyes»; tamburin på «Teach Your Children»
 Johnny Barbata – trommer på «Ohio»
 John Sebastian – munnspel på «Déjà Vu»
 Jerry Garcia – pedalsteelgitar på «Teach Your Children»

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «So Far (album)» frå ,  den 13. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Crosby, Stills, Nash & Young-album
Samlealbum frå 1974
Atlantic Records-album
Album produserte av Neil Young
Album produserte av Stephen Stills
Album produserte av David Crosby
Album produserte av Graham Nash
Plateomslag av Joni Mitchell
Karine Haaland

Karine Haaland () er ein norsk teikneserieskapar og illustratør, mest kjend for striper og korte seriar under titlar som Karine Haaland, Piray og Snorre verdens sinteste mann. Ho debuterte som stripeteiknar i Universitas i 1995, og er òg publisert i Ny Tid, NRK, Dagsavisen og Bergens Tidende, i tillegg til månadshefta Larsons gale verden, Pondus, M og Kollektivet.

Utmerkingar 
 Sproing-prisen 1999, for teikneserien Angsten eter sjelen.

Utgjevingar

Bøker 
 1999: Våre venner menneskene
 2002: Streng, men urettferdig
 2005: Baller av stål, hjerte av gull
 2007: For en gjeng
 2008: Naiv og brutal
 2009: Gøye tegneserier- Den Store Jubileumsboken
 2011: Mannen - Menneskets beste venn

Teikneseriehefte     
 2004: Superalbum – Schibsted, Bladkompaniet
 2005: Jul så det holder – Egmont Serieforlaget
 2006: Julen 2006 – Egmont Serieforlaget
 2007: Nissen owns bad – Egmont Serieforlaget
 2010: Snorre Verdens Sinteste Mann – Sommeralbum
 2010: Snorre Verdens Sinteste Mann – Julealbum

Illustrasjonar i bøker 
 1999: Roger Kristiansen: 499 kelnervitser
 2000: Dag Evjenth: Veien blir til mens du går deg vill
 2001: Dag Evjenth: Salme ved heisens slutt. Diktesser
 2003: Sverre Henmo og Anne Enge Mjåland: Hva jenter vil vite om gutter
 2003: Dag Evjenth: Når enden er god har alle gått. Diktesser
 2003: Niels Chr. Geelmuyden: Veien til Viagra. Petitkåserier
 2004: Eva Bratholm: Brooklyn NYC. Øyeblikksbilder fra New York
 2004: Nina Strand: Gutta på gølvet
 2005: Hanne Hagerup og Klaus Hagerup: Skummelt
 2005: Anne Enger Mjåland: Venner
 2005: Dag Evjenth: År og dag 2006
 2005: Tor Ivar Østmoe: Latin for gud og hvermann

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Karine Haaland blogg – Min vakt 

Folk frå Bergen
Norske illustratørar
Norske teikneserieskaparar
Rita Coolidge

Rita Coolidge () er ein USA-amerikansk musikar. I 1970- og 1980-åra hadde gav ho ut songar som gjekk inn på Billboard sine pop-, country, adult contemporary og jazz-lister, og ho vann to Grammyprisar i lag med den dåverande ektemannen Kris Kristofferson. Dei mest kjende innspelingane hennar er «(Your Love Keeps Lifting Me) Higher and Higher», «We're All Alone» og kjenningsmelodien til James Bond-filmen Octopussy frå 1983: «All Time High».

Ho har òg sunge mykje som korsongar for andre artistar, som Leon Russell, Joe Cocker, Harry Chapin, Bob Dylan, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Dave Mason, Graham Nash og Stephen Stills.

Discography

Album

Album med Kris Kristofferson

Internasjonale album

Singlar 

 A B-side av «Fever»
 B Gjekk inn på lista som ei dobbel A-side i Australia med «I Don't Want to Talk About It»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rita Coolidge» frå ,  den 13. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske popsongarar
Delaney & Bonnie & Friends-medlemmar
Grammy-vinnarar
Musikarar frå Jacksonville i Florida
Countrymusikarar frå Florida
Priscilla Coolidge

Priscilla Coolidge () var ein USA-ameikansk musikar og syster til Rita Coolidge.

Mellom 1969 og 1979 var ho gift med Booker T. Jones, som produserte det første soloalbumet hennar, Gypsy Queen i 1970. Dei gav så ut tre plater i lag som ein duo: Booker T. & Priscilla i 1971, Home Grown i 1972 og Chronicles i 1973. Jones produserte det siste soloalbumet til Priscilla, Flying, i 1979. Ekteskapet deira var over det året.

Ho og ektemannen Michael Seibert vart funnen skoten og drepen i heimen sin i 2014. Politiet konkluderte med at Seibert hadde skote ho før han skaut seg sjølv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Priscilla Coolidge» frå ,  den 13. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Lafayette i Tennessee
Musikarar frå Tennessee
USA-amerikanske songarar
Folk myrda med skytevåpen
Myrda musikarar
Claudia Lennear

Claudia Lennear er ein USA-amerikansk soulsongar og song i The Ikettes for Ike & Tina Turner i tre år. 

Lennear har òg arbeid med mange andre artistar som Humble Pie, Joe Cocker, Leon Russell, Stephen Stills og Delaney and Bonnie, that also included Rita Coolidge. Lennear sine møte med Mick Jagger og David Bowie vert ofte sagt å ha vore inspirasjonskjelda til The Rolling Stones sin «Brown Sugar» (1971) og Bowie sin «Lady Grinning Soul» (1973).

Diskografi

Som soloartist

Med andre artistar

Filmar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claudia Lennear» frå ,  den 13. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
Korvokalistar
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske soulsongarar
Sit Yourself Down

«Sit Yourself Down» er ein song skriven av Stephen Stills som kom ut på det første soloalbumet hans, Stephen Stills, i 1970. Songen kom òg ut som den andre singelen frå albumet og var ein oppfølgjar til hitten «Love the One You're With». Singelen nådde 37. plassen på den amerikanske singellista.

Musikk og tekst
«Sit Yourself Down» har ein gospel-basert melodi. Han var inspirert av det nye forholdet hans til Rita Coolidge, som òg song korvokal på songen. Fire andre korvokalistar er òg med på mellomspelet og refrenget. Desse var Graham Nash, David Crosby, John Sebastian og Cass Elliott.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sit Yourself Down» frå ,  den 13. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Stephen Stills-songar
Songar skrivne av Stephen Stills
Songar frå 1970
Singlar frå 1971
Singlar frå 1973
Atlantic Records-singlar
Colleen Hewett-songar
Holmenkollrennet 1969

Holmenkollrennet 1969 fann stad tida 13. til 16. mars 1969 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 13. mars

50 km 

Dato: 15. mars

Kombinert

Hopprenn 

Dato: 16. mars

Kvinner

5 km

Dato: 13. mars

10 km

Dato: 15. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 14. mars 1969
Arbeiderbladet 17. mars 1969

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1969
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Ex-Muslims of Norway

Ex-Muslims of Norway (EX-MN) er ein norsk organisasjon for tidlegare muslimar i tillegg til ateistar, fritenkarar, humanistar og agnostikarar.

Organisasjonen skildrar seg sjølv først og fremst som eit talerør for eks-muslimar av ulike opphav og nasjonalitetar i Noreg. Ex-Muslims of Norway ønsker å normalisere aksept for å forlate islam og å kunne utøve kritikk av religionen.

Walid al-Kubaisi var styremedlem av Ex-Muslims of Norway frå oppstarten og til han døydde i 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Ex-Muslims of Norway på Facebook

Skipingar i 2016
Norske organisasjonar
Walid al-Kubaisi

Walid al-Kubaisi () var ein norsk forfattar, journalist, omsetjar og sivilingeniør.

Kubaisi kom frå Irak til Noreg som flyktning i 1986. I Irak voks han opp i ein velståande familie og utdanna seg til sivilingeniør. Faren var politimeister og andre familiemedlemmer vart drepne i eit opprør mot Saddam Hussein. Ifølgje eiga forteljing smugla faren han over grensa til Syria og vart deportert til Libanon der han var i seks år. I Beirut arbeidde han som journalist mellom anna for avisene til PLO og flykta vidare til Noreg. I Arendal vart han kjent med mellom andre Arne Myrdal.

Han gav ut den første boka si i 1996, essaysamlinga Min tro, din myte: islam møter norsk hverdag. Kubaisi vart tildelt Skjervheimprisen i 2003 og han vart statsstipendiat i 2007. I 2016 vart han saman med Loveleen Rihel Brenna tildelt Fritt Ords honnør for «innspel i innvandrings- og integreringsdiskusjonar (…) sekulære (ikkje-religiøse) premiss, og bidratt til nyansering og vitalisering av mangfaldsdebatten».

Kubaisi skreiv fast for Dag og Tid i 15 år og hadde publisert fleire kronikkar om mellom anna Irak, innvandring, islam og ytringsfridom.

Bibliografi  
 Blekk og blod: ei familiekrønike frå Midtausten og Noreg, Dreyers forlag, 2016
 Allahs lille brune: Koranen og profetens ord i utvalg, redaktør Walid al-Kubaisi og Ronnie Johanson, Religionskritisk forlag, 2004 (første utgave 1989), ISBN 82-7265-015-0
 Rasisme forklart for barn: en bok for barn i alle aldre, og med alle hudfarger, Pantagruel, 2001, ISBN 82-7900-127-1
 Norske Poteter og Postmodernistiske Negre. Kulturbro Forlag, 2000
 Halvmånens hemmeligheter. Pantagruel, 1998
 Gleden er ikke mitt yrke. Pantagruel, 1998
 Sinbads verden. barnebok. Pantagruel, 1997
 Min tro, din myte. Aventura, 1996

Film 
 Frihet, likhet og Det muslimske brorskap (Dokumentar, 2010)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Artiklar i Dag og Tid: https://www.dagogtid.no/author/kubaisi/ 

Folk frå Bagdad
Irakarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Sivilingeniørar
Statsstipendiatar
Aud Blegen Svindland

Aud Kjellaug Blegen Svindland () var ein norsk lege frå Vestre Toten i Oppland. Ho er kjend for si rolle på områda seksualopplysning, prevensjonsrettleiing og i striden for retten til sjølvbestemt abort.

Aud Blegen var dotter til ein gardbrukar på Toten. Ho utdanna seg til lege ved universitet i Zürich i Sveits. På 1960-talet markerte ho seg offentleg i saker som gjaldt kvinner og miljøvern. Perioden 1972-77 var ho overlege i Hygienekontoret i Helsedirektoratet, samstundes som ho stod i fremste rekke mellom aktivistane som arbeidde for sjølvbestemt abort. Sidan 1978 var ho overlege i Direktoratet for Statens Arbeidstilsyn og leiar for bedriftshelsetenesta.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske legar
Folk frå Vestre Toten
Handball-VM 2007 for menn

Verdsmeisterskapen i handball 2007 for menn vart avvikla i dagane frå 19. januar til 4. februar 2007 i Tyskland. Til saman 24 land deltok i turneringa. Vertslandet Tyskland vann VM-gull for tredje gong etter finalesiger 29-24 mot Polen.

Innleiande runde

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Plasseringskampar (9. - 24.-plass) 
Kamp om 23.-plass

Kamp om 21.-plass

Kamp om 19.-plass

Kamp om 17.-plass

Kamp om 15.-plass

Kamp om 13.-plass

Kamp om 11.-plass

Kamp om 9.-plass

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Plasseringskampar (5. - 8.-plass)

Kamp om 7.-plass

Kamp om 5.-plass

Bronsefinale

VM-finalen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Handball-VM 2007 for menn» frå ,  den 25. november 2017.  
 

Sport i 2007
Handball-VM
Idrettstilskipingar i Tyskland
Holmenkollrennet 1970

Holmenkollrennet 1970 fann stad tida 12. til 15. mars 1970 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 12. mars

50 km 

Dato: 14. mars

Kombinert

Hopprenn 

Dato: 15. mars

Kvinner

10 km

Dato: 14. mars

3 x 5 km stafett 

Dato: 15. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 13. mars 1970
Arbeiderbladet 16. mars 1970

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1970
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn