alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nordmannen

Nordmannen er eit dikt skrive av Ivar Aasen, betre kjent som Mellom bakkar og berg. Diktet kom første gong ut i diktsamlinga Symra i 1863. Delar av diktet vert mykje brukte, og frå 1998 til 30. juni 2007 blei dei to første strofene graverte inn på nye alle nye, norske førarkort.

Teksten 
Diktet har kome ut i fleire utgåver, tre «offisielle» men òg fleire. I «Lauvduskar II» Chr.a 1868 hadde diktet heile 8 strofer.

(Tone: Dei vil alltid klaga og kyta)

 1. Millom Bakkar og Berg ut med Havet
heve Nordmannen fenget sin Heim,
der han sjølv heve Tufterna gravet
og sett sjølv sine Hus uppaa deim.

 2. Han saag ut paa dei steinutte Strender;
det var ingen, som der hadde bygt.
«Lat oss rydja og byggja oss Grender,
og so eiga me Rudningen trygt.»

 3. Han saag ut paa det baarutte Havet;
der var ruskutt aa leggja ut paa;
men der leikade Fisk ned i Kavet,
og den Leiken den vilde han sjaa.

 4. Fram paa Vetteren stundom han tenkte:
Giv eg var i eit varmare Land!
Men naar Vaarsol i Bakkarne blenkte,
fekk han Hug til si heimlege Strand.

 5. Og naar Liderna grønka som Hagar,
naar det laver av Blomar paa Straa,
og naar Næter er ljosa som Dagar,
kann han ingenstad vænare sjaa.

Frå Ivar Aasen: Symra. Tvo Tylfter med Visor og Rim. Tridje Utgaava. (Med Notar.) Kristiana. Forlagt av P.T. Mallings Boghandel. 1875. Side 6-7. Elektronisk utgåve ved Det Norske Samlaget/Nynorsk kultursentrum 2003.

Dei apokryfe strofane 
Aasen arbeidde og forkasta fleire strofar før han vart nøgd med diktet. Det vart difor utgjeve ei rekkje gonger før den endelege versjonen kom på prent. Nokre av dei mindre kjende versa er framleis nytta av Raud Ungdom, Norsk Målungdom og Natur og Ungdom. Særskilt den siste av desse strofane vart nytta under folkeavrøystinga om medlemsskap i EU i 1994.

Sud om havet han stundom laut skrida,
der var rikdom på benkjer og bord.
Men kringum såg han trældomen kvida,
og so vende han atter mot nord.

Lat no andre om storleiken kivast
lat deim bragla med rikdom og høgd
Millom kaksar eg litet kann trivast
Millom jamningar helst er eg nøgd

Lat deim hava den æra dei kunna
og sin rikdom og styrkje dertil
når då berre dei meg villa unna
og få rå om min arv som eg vil.

Ottar Grepstad har halde fram at ein helst skal akte på Aasen sine val av strofar, og halde seg til dei endelege fem som er attgjevne øvst. Desse andre har likevel vore nytta i ungdomsrørslene i fleire år.

Bakgrunnsstoff 
 Ottar Grepstad i Dag og Tid om Nordmannen (PDF)
 Nordmannen - på Aasentunet.

Referansar

Ivar Aasen
Dikt om nordmenn
Norsk kultur
Norske dikt
Norske songar
Norske fedrelandssongar
Norske nasjonalsymbol
Noregs grunnlovsdag
1863
Bruvik

Bruvik er ei bygd i Osterøy kommune i Vestland fylke. Bygda ligg på sørkysten av Osterøy. Bruvik var senter for ein eigen kommune frå 1870 til 1964.

Bruvik kommune 1870 - 1964 
Bruvik var opphavleg ein del av Haus (Arna) formannskapsdistrikt.

Haus vart delt i to og Bruvik skilt ut som eigen kommune 1. januar 1870.

1. januar 1964 skifta Bruvik kommune namn til Vaksdal kommune og fekk Bergsdalen og Eksingadalen frå Evanger og Modalen kommunar innlemma i seg.

Samstundes vart sjølve Bruvikbygda fråsundra, og danna den nye Osterøy kommune, saman med dei delane av Haus, Hosanger og Hamre som låg på Osterøya.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Bruvik kommune frå 1920 til 1964:

Sjå òg 
 M/S «Bruvik», eit passasjeskip

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 bruvikbygda.no 

Bygder i Vestland
Busetnader i Osterøy
Historie i Osterøy
Geografi i Vaksdal
Historie i Vaksdal
Tidlegare kommunar i Hordaland
Norske kommunar skipa i 1870
Norske kommunar nedlagde i 1964
Rolvsøy

Rolvsøy er ein tidlegare kommune i Østfold. Frå 1. januar 1994 vart Rolvsøy ein del av Fredrikstad kommune. Tuneskipet, eit vikingskip frå ca. år 900, vart funne i Rolvsøy, som på den tida høyrde til Tune. Skipet er i dag på Vikingskipmuséet på Bygdøy i Oslo. 

Tidlegare kommunar i Østfold
Historie i Fredrikstad
Norske kommunar skipa i 1911
Budal

Budal er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Sør-Trøndelag fylke, frå 1837 ein del av Støren formannskapsdistrikt.

Budal vart skilt ut som eigen kommune i 1879. Kommunen hadde då 585 innbyggjarar.

1. januar 1964 vart Budal slegen saman med Singsås, Soknedal og Støren kommunar til den nye Midtre Gauldal kommune. Budal hadde ved samanslåinga 529 innbyggjarar.
Enodd var det tidlegare kommunesenteret i Budal kommune. Ved Enodd møtest elvane Bua i Sørtrøndelag (som har gjeve Budal namnet) og Ena. På Enodd ligg trevareverksemda Budalsmøbler AS.

Tidlegare kommunar i Sør-Trøndelag
Historie i Midtre Gauldal
Geografi i Midtre Gauldal
Norske kommunar skipa i 1879
Norske kommunar nedlagde i 1964
Singsås

Singsås er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Sør-Trøndelag fylke, frå 1837 ein del av Holtålen kommune (Holtaalen) formannskapsdistrikt. Namnet kan vera avleidd av det norrøne mannsnamnet Singulfr, men dette er noko uvisst.

Singsås vart skild ut som eigen kommune frå Holtålen i 1841 og hadde då 1 272 innbyggjarar.

1. januar 1964 vart Singsås slegen saman med Budal, Soknedal og Støren kommunar til den nye Midtre Gauldal kommune. Singsås hadde ved samanslåinga 1 554 innbyggjarar.

Elva Gaula, Rørosbanen og Fylkesveg 30 går gjennom bygda.

Bygder i Trøndelag
Tidlegare kommunar i Sør-Trøndelag
Historie i Midtre Gauldal
Geografi i Midtre Gauldal
Norske kommunar skipa i 1841
Norske kommunar nedlagde i 1964
Soknedal

For kommunen Sokndal i Dalane, sjå Sokndal.

 
Soknedal er ein tidlegare sjølvstendig kommune og ein tettstad i Trøndelag fylke. Tettstaden Soknedal har .

Soknedal var frå 1837 ein del av Støren formannskapsdistrikt. I 1841 vart Soknedal og Horg skilde ut som sjølvstendige kommunar. Soknedal hadde då 1 966 innbyggjarar.  1. januar 1964 vart Soknedal slegen saman med Budal, Singsås og Støren til den nye Midtre Gauldal kommune. Ved samanslåinga hadde Soknedal 1 916 innbyggjarar.

Europaveg 6 og Dovrebanen går gjennom bygda.

Soknedal er også kjent for seterbruk som det er utgitt eiga bok om, Kom No, Dagros.

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi frå Soknedal på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Tidlegare kommunar i Sør-Trøndelag
Tettstader i Trøndelag
Norske kommunar skipa i 1841
Norske kommunar nedlagde i 1964
Historie i Midtre Gauldal
Geografi i Midtre Gauldal
Sjur Bygd

Sjur Bygd () var ein norsk forfattar, gardbrukar, ordførar og banksjef busett i Myrkdalen på Voss. Han debuterte i 1915 med novellesamlinga «Fjell-folk».

Litterær produksjon 
Sjur Bygd debuterte med Fjellfolk i 1915, ei samling forteljingar frå ei avstengd vestlandsbygd. I romanen Holmgang (1917) skildra Bygd dei psykologiske føresetnadane for ein bygdestrid. Det same gjer den store romanen Valplassen (1921). Eit av Bygd sine fremste verk, Luftspeglingar (1925) er ei samling noveller med same miljø. Andre betydelege romanar er I hamskifte (1949) og Mot blå berg (1957). Bygd var ein skarp psykolog, og kjende dei løynde tildriva i menneska, krokvegane deira, hyklarskapen, naturangsten og religiøsiteten. Med sin knappe stil og friske synsbilete skreiv han levande situasjonar om norsk folk og kultur.

Bøker 
 1915 - Fjell-folk 
 1917 - Holmgang
 1921 - Valplassen 
 1925 - Luftspeglingar. Nokre bilæte
 1949 - I hamskifte 
 1954 - Draumen 
 1957 - Mot blå berg 
 1970 - Mannen og natta

Sjur Bygd vann Melsom-prisen i 1955, og i 1976 fekk han Kongens fortenestemedalje i gull for innsatsen sin som bankmann, politikar og diktar.

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Sjur Bygd hjå Nasjonalbiblioteket
 Mads Liland: «Sjur Bygd» i Norsk Biografisk Leksikon, 2. utg (2000)
 «Sjur Bygd» av Eirik Helleve på Allkunne
 Sjur Bygd. Om bøkene hans og bruken av vossamålet av Andreas Bjørkum (2012)
 
 «Bygd, Sjur» av Johannes Andreasson Dale i Norsk allkunnebok (1949)
 «Sjur Bygd – ein sermerkt forfattarprofil» (del 1) av Nils Hellesnes i Syn og Segn (1941), (del 2)
 Det skjulte Norge, s 71–83, av Jørgen Bukdahl (1926)

Norske forfattarar
Forfattarar frå Hordaland
Folk frå Voss
Vinnarar av Melsom-prisen
Saga Petroleum

Saga Petroleum var eit privateigd norsk oljeselskap med verksemd i Noreg og Storbritannia. Føretaket vart etablert i 1972. Selskapet bygde seg opp til å vera eit av dei største selskapa i verda innan utvinning av petroleum (oppstraums petroleumsverksemd) . Selskapet vart fusjonert inn i Norsk Hydro Oil and Gas den 31. desember 1999.

Bakgrunnsstoff
 Internet Archive for saga.no
 Rapport fra «Makt- og demokratiutredningen» Petter Nore: Norsk Hydro's Takeover of Saga Petroleum in 1999 A Case Study. Makt- og demokratiutredningens rapportserie. Rapport 73, august 2003. 
 Melding frå energidepartementet i USA, frå 1996

Tidlegare norske føretak
Tidlegare oljeselskap
Skipingar i 1972
Nedleggingar i 1999
Hérault

For elva med same namn, sjå Elva Hérault
 

Hérault (oksitansk: Erau) er eit departementet sørvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Languedoc-Roussillon, og er kalla opp etter elva med same namn. Préfecture (administrasjonsstad) i departementet er Montpellier (225 000 inb. i 1999) som òg er hovudstad i regionen.

Medan Montpellier har vore ein viktig universitetsby sidan mellomalderen, så er hovudnæringsvegane i departementet landbruk og turisme. Vin for masseforbruk har vore det viktigaste produktet. Auka import frå Amerika og Australia og mindre vinforbruk i Frankrike har gjort at vinbøndene står overfor krav om omlegging til mindre vinmarker og høgare kvalitet, nok som har vore ein smertefull prosess.

Historie 
Hérault er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Languedoc.

Ved byrjinga av 1900-talet førte låge vinprisar i samband med sjukdom i vindruene førte til protestar frå tusentals mindre vinmakarar. Opprøret vart hardt slått ned på av regjeringa til Georges Clemenceau.

Den harde frosten vinteren 1956 øydela oliventrea, og oliveproduksjonen i området kom seg ikkje på fote igjen før i 1980-åra. Mykje av verksemda tilknytt olivenindustrien la ned.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Languedoc-Roussillon og grensar til departementa Aude, Tarn, Aveyron, Gard, i tillegg til Middelhavet (Golfe du Lion) i sør. 

Geografisk er departementet svært variert med strender i sør, Cevennane i nord, og med jordbruksland i mellom. 

Viktige elvar:
 Aude
 Orb
 Hérault
 Vidourle

Klima 
Middeltemperaturen ligg mellom 15 og 16 °C.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Héraultais.

Kultur 
Canal du Midi står på UNESCO si verdsarvliste.

Turisme 
Dei mest kjende turiststadene i Hérault er:
 Strendene ved La Grande-Motte, Palavas-les-Flots, Carnon, Sète, Cap d'Agde, Valras og Portiragnes.
 Kalksteinsgrottene les grottes de Clamouse og les grottes des Demoiselles.
 Slusene frå Fontserrane til Canal du Midi.
 Fjellet Pic-Saint-Loup og kløftene les Gorges d'Héric.
 Thau-bassenget.
 Valfartsstaden og mellomalderlandsbyen Saint-Guilhem-le-Désert.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside
 Turisme i Hérault 
 Nettside om Languedoc Roussillon
 Canal du Midi
 Bilete frå Hérault 

 
Franske departement
Støren

Støren er kommunesenteret i Midtre Gauldal kommune og har eigen barne- og ungdomsskule og  vidaregåande skule. Dovrebanen og Rørosbanen møtest her, og lakseelva Gaula renn gjennom tettstaden. Europaveg 6 og Fylkesveg 30 møtest også her.

Støren var fram til 1964 eigen kommune, men vart då ein del av Midtre Gauldal kommune etter å ha blitt slegen saman med Budal, Singsås og Soknedal kommunar. Gamle Støren kommune gjekk frå Hage bru i nord til Singsås i sør-aust, Budal i sør og Soknedal i sør-vest.

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fototgrafi frå Støren på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Støren museum og historielag 

Tettstader i Trøndelag
Tidlegare kommunar i Sør-Trøndelag
Historie i Midtre Gauldal
Geografi i Midtre Gauldal
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Kommunesenter i Trøndelag
Departement i Frankrike

Eit departement (fransk: département) er ein fransk adminstrativ eining noklunde tilsvarande eit norsk fylke (ein provins). Frankrike er delt inn i 96 departement. Eit departement vert leia av ein prefekt, tilsvarande norsk fylkesmann, og ei folkevald forsamling, conseil général. Departementa er gruppert i 22 regionar i sjølve Frankrike og fire oversjøiske regionar. Departementa er oppdelt i 342 arrondissement. Det finst òg departement i Elfenbeinskysten.

Historikk 
Under den franske revolusjonen blei det den 22. november 1789 vedteke å opprette eininga département som erstatning for den gamle inndelinga i provinsar og landskap. Dei fleste av departementa blei oppretta den 4. mars 1790 etter vedtak i den grunnlovgjevande forsamlinga. Målet med denne reforma var å få vekk strukturar frå det gamle regimet og for å skape ein homogen nasjon. 

I oppbygging er departementa ganske like: Dei er tilstrekkeleg små til å kunne styrast effektivt frå ein hovudstad. Hovudstaden skulle idéellt sett vere plassert midt i departementet og vanlegvis skulle det ikkje vere meir enn ein dags hesteritt frå kvar utkant av departementet til hovudstaden. Departementa er vanlegvis oppkalla etter elver, fjell og liknande. Dette i kontrast til den nyare franske regioninndelinga som har teke gamle provinsnamn.

Opphavleg var det 83 departement og dette auka til 130 i 1810 grunna Napoleons ekspansjon av fransk territorium, men redusert til 86 etter imperiet sitt fall. Seinare auka og minka talet i høve til grensedragingar med nabolanda. I 1860 blei Savoie og Nice lagt i Frankrike, medan områda Alsace og Lorraine blei skilde ut etter krigen med Tyskland i 1870 - 1871. Desse siste blei gjeninnlemma i 1919, men igjen lagt til Tyskland under andre verdskrigen. Etter krigen vart dei franske regionar. Dei algirske departementa blei skilde ut ved frigjeringa av dette landet i 1962. Seinare har enkelte grensedragingar funne stad ved deling av Korsika og ved omorganisering av Parisområdet. Dei tok også store delar av andre land.

Tidlegare departement 
(Ikkje fullstendig liste)
 Seine
 Seine-et-Oise
 Franske departement i Nederland.
 Franske departement i Algerie.
 91 Algiers
 92 Oran
 93 Constantine
 Dei 130 departementa som Napoleon Bonaparte oppretta.

Sjå òg 
 Departement
Indiana

Indiana er ein delstat i USA. Hovudstaden er Indianapolis.

Kjende personar frå Indiana 
 David Letterman, talkshowvert
 Michael Jackson, artist, underhaldar og forretningsmann

 
Delstatar i USA
Rognes

Rognes er ei bygd i Midtre Gauldal kommune. Bygda ligg om lag ei mil sør for Støren, i retning Røros. Fylkesveg 30 går gjennom Rognes.
 
Staden med knapt 200 innbyggjarar ligg like ved elva Gaula, som har ei rekkje gode laksevald i dette området. Elva Bua frå Budalen renn ut i Gaula ved Rognes. Landbruk er hovudnæring på Rognes. Tidlegare var det òg skofabrikk, ryggsekkfabrikk og mekanisk verkstad her.

På Rognes var det fleire grendaskular, men i 1955 vart alle samla i Aune skole som låg på vestsida av Gaula. Seinare vart det bygd ny skule på austsida. Etter fleire rundar med nedleggingsdiskusjonar vart skulen til slutt lagt ned i 1999. Skuleborn frå Rognes dreg no til Støren for å gå på skule.

Rognes er heimstaden til skiløparen Marit Bjørgen.

Geografi i Midtre Gauldal
Bygder i Trøndelag
Kansas

Kansas er ein delstat i USA. Hovudstaden er Topeka.

 
Delstatar i USA
Talesyntese

Talesyntese er namnet på ein spesiell type dataprogram, som simulerer menneskeleg tale. Talesynteseprogram er av to typar. Dei kan enten lese opp tekst dei får som input (som når ein brukar får eit program til å lese opp e-posten for seg), eller dei kan generere tale ut frå eit visst sett av inputdata (som når programmet formidlar informasjon på grunnlag av inputdata, t.d. kan det generere ei setning Neste buss går om 25 minutt. ut i frå informasjon henta i ein busstabell, og kunnskap om kva klokka er akkurat no).

Ulike metodar for talesyntese 

Talesynteseprogram har lenge brukt den såkalla difonmodellen, i dei siste åra har dei også brukt Hidden Markov Models, eller HMM. Tidlegare har det og vore arbeidd med fullstendig syntetisk tale, der lydane har vorte produsert med å kombinere formantane for kvar lyd. Problemet med den syntetiske innfallsvinkelen er at resultatet blir nett syntetisk, ei stemme med «robotklang». Dei fonetiske eigenskapane til menneskeleg tale er langt meir komplisert enn berre dei lågaste formantane.

Eit alternativ til talesyntese er å spela inn alle replikkane ein vil at maskina skal seie, og så spele dei av i rett augneblink (t.d. beskjedar av typen «Neste stopp - Storgata» og «For opplysningar om saldo - tast fire». Problemet med dette alternativet er at systemet er lukka, det kan berre lese opp eit viss mengd setningar. Forsøk på å kombinere slike meldingar (t.d. ved å lese inn talord eitt og eitt og deretter setje dei saman til store tal) gjev svært dårlege resultat, i og med at setningsintonasjonen i dei ulike bitane ikkje passar saman.

Det motsette av talesyntese er taleattkjenning, dataprogrma som er i stand til å overføre tale til skrift.

Opne kjeldekode-versjonar av talesyntese 

Universitetet i Edinburgh har utvikla den såkalla Festival-plattforma, som eir ei utviklingsplattform for talesyntese, og som er tilgjengeleg for engelsk, spansk, kroatisk og walisisk. For finsk er det no tilgjengeleg ein open syntetisator, Suopuhe, frå 2004.

Norsk talesyntese 

Den mest kjende norske talesyntesen er Telenors Talsmann. Elles har SINTEF arbeidd med talesyntese, det same gjorde Nordisk språkteknologi før dei gjekk konkurs.

Språkteknologi
Digital signalhandsaming
Det sixtinske kapellet

Det sixtinske kapellet (italiensk Cappella Sistina) er eit kapell i Vatikanpalasset som er den offisielle residensen til den romersk-katolske Paven i Vatikanstaten. Det var bygd mellom 1475 og 1483 i tida då pave Sixtus IV styrte, og er ein av dei mest kjende kyrkjene i den vestlege verda. Namnet har kyrkja fått med referanse til den paven som fekk bygd henne.

Katolisisme
Kyrkjer i Roma
Kyrkjer i Vatikanstaten
Ernst Sars

Johan Ernst Welhaven Sars () var ein norsk historikar og politikar frå Florø. I 1870 fekk han universitetsstipendiat, og i 1874 vart han professor ved Det kongelige Frederiks Universitet i Kristiania.

Det mest kjende verket hans er Udsigt over den norske historie, som kom i fire band mellom 1873 og 1891. Bøkene fekk ein viktig posisjon då nasjonalstaten Noreg skulle etablerast. Sars trekte fram dei lange linene i ei samanhengjande norsk historie frå vikingtida til på 1800-talet.

Eit anna viktig verk var Norges politiske historie 1814-1885, som kom ut i åra mellom 1899 og 1904.

Sars var ein av sjefsideologane i partiet Venstre i den nasjonale reisingstida før unionsoppløysinga i 1905, og hadde omgang med ånsdhøvdingar som Bjørnstjerne Bjørnson og A.O. Vinje. Kvar søndag samla han og mora politikarar og intellektuelle til diskusjonsmøte heime hos seg i Bærum. Sjølv tok han ikkje imot framståande verv i rikspolitikken.

Familie 
Foreldra til Ernst Sars var Michael Sars og Maren Cathrine Welhaven Sars. Mora var syster av diktaren Johan Sebastian Welhaven. Under prestetida i Florø fekk ekteparet Sars sønene Ernst og Georg Ossian Sars. Dei hadde 18 andre sysken, men havforskaren G. O. Sars og historikaren Ernst Sars er dei mest kjende av syskena.

Ved 100-årsjubileet til Florø by i 1960 vart det avduka ein dobbelbyste av Ernst og broren Georg Ossian Sars. Den står i parken ved Flora Samfunnshus.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Om Johan Ernst Sars i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske historieprofessorar
Norske historikarar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Venstrepolitikarar
Norske sakprosaforfattarar
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Forfattarar frå Flora
Folk frå Flora
Oppstraums petroleumsverksemd

Oppstraums petroleumsverksemd er ei nemning på leiting etter og utvinning av petroleum. Nemninga kjem av engelsk språk upstream. Innan denne delen av petroleumsverksemd vert det drive leiting etter og utvinning av råolje, naturgasskondensat og naturgass. Oppstraums petroleumsverksemd vert ofte omtala som leiting og produksjonssektoren. Den engelske nemninga på dette er exploration and production, forkorta E&P.

Sjå òg 
 Midtstraums petroleumsverkstemd - Transport, lagring og sal av store mengder ikkje raffinert petroleum
 Nedstraums petroleumsverksemd - Raffinering og sal av petroleumsprodukt til forbrukarar
 Integrert oljeselskap - Eit oljeselskap som driv med alle formene for petroleumsverksemd

Petroleumsverksemd
Wisconsin

Wisconsin er ein delstat i det sentrale USA. Hovudstaden er Madison.

 
Delstatar i USA
Dragkamp

Dragkamp er ein uthaldenheits- og styrkesport der to lag på kvar si side dreg eit tau. Det laget som vinn, er det laget som dreg det andre laget ei strekning på fire meter fyrst.

Normalt består eit dragkamplag av åtte dragarar. Dragkamp vert konkurrert i ulike vektklassar der det er dei åtte dragarane si samanlagde vekt som tel. Tauet skal ha ein omkrins på 10–12,5 cm og vere minst 33,5 meter langt. Ute er bana 40 meter lang og minst 3 meter brei der ein konkurrerer på grasunderlag. Ein kamp vert avgjort i best av tre dragingar.

Sporten var olympisk mellom 1900 og 1920.

Idrettar
Ain

For elva med same namn, sjå elva Ain
 

Ain er eit departement i dei austlege område av Frankrike. Ain ligg på grensa til Sveits, og er kalla opp etter elva med same namn som renn gjennom departementet. Departementnummeret til Ain er 01.

Historie 
Departementet er ein av 83 departement som vart oppretta under den franske revolusjonen 4. mars 1790. Han vart opprette frå dei fire tidlegare provinsane Bresse, Bugey, Dombes og Gex, og delvis av eit femte kalla Franc-Lyonnais. 

Så tidleg som på 1200-talet snakka innbyggjarane ein spesiell dialekt av frankoprovensalsk språk kalla bressan. Dei hald fram med å snakke denne dialekten i Ain inn på 1900-talet. 

Området var opphavleg ein del av det gamle kongdømet Burgund, før det var avstått til Frankrike av hertugane av Savoie i 1601. Frå 1798 til 1814 var Gex ein del av departementet Léman. Seks kommunar i sørvest vart skild frå Ain i 1967 og vart ein del av storbyområdet til Lyon.

Geografi 
Departementet er delt nord-sør av elva Ain. Dei vestlege områda består av sletter og låge platå, medan dei austlege områda er meir fjellkledde og består av dei sørlege områda av Jurafjella. Det høgaste punktet i departementet (og i Jurafjella) er the Crêt de la Neige (1 720 m).

Ain er omringa av dei franske departementa Jura, Saône-et-Loire, Rhône, Isère, Savoie og Haute-Savoie. I aust grensar det til dei sveitsiske kantonane Géneve og Vaud.

Byar 
Dei største byane og landsbyane i Ain er: 
 Ambérieu-en-Bugey
 Bellegarde-sur-Valserine
 Belley
 Bourg-en-Bresse
 Ferney-Voltaire
 Gex
 Meximieux
 Montluel
 Nantua
 Oyonnax

Elvar 
I tillegg til elva Ain renn følgjande elvar gjennom departementet: 
 Saône
 Rhône
 Veyle
 Chalaronne
 Reyssouze
 Albarine

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettside
 Prefekturet si nettside
 Side om turisme 

Franske departement
Corse-du-Sud

Corse-du-Sud er eit departement på den sørlege halvdelen av Korsika i Frankrike.

Historie 
Departementet vart oppretta 15. september 1975, då departementet Korsika vart delt inn i Haute-Corse og Corse-du-Sud. Grensene samsvarar med det tidlegare departementet Liamone, som eksisterte frå 1793 til 1811.

Geografi 
Departementet er omringa på tre sider av Middelhavet og i nord grenser det til departementet Haute-Corse.

Heile øya Korsika er kledd med fjell.

Kultur 
Koriskanarar er eit svært sjølvstendig folk. Ein folkeavstemming i 2003 der ein kunne stemme for auka sjølvstende vart derimot stemd ned med svært lite margin, 50,98 % mot 49,02 %. Dete var eit stort tilbakeskritt for den dåverande franske innanriksministeren Nicolas Sarkozy, som hadde håpa og bruke Korsika som eit første steg for desentraliseringspolitikken sin.

Turisme 
Sør-Korsika har eit varmt klima, som andre middelhavsøyar, og trekk derfor til seg mange turistar. Praktstykket er byen Bonifacio, som delvis er bygd på ei høg klippe. Dei indre fjellområda er òg svært vakre, særleg Aiguilles de Bavella, eit bert og nålliknande berg.

Bakgrunnsstoff 
 
 Offisiell nettside 
 Korsika universitet

Franske departement