alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Erling Jevne

Erling Jevne () er ein norsk tidlegare langrennar frå Øyer i Oppland. Frå 1987 til 2002 tevla han på høgt nivå, han la opp i 2006. Han var klart best i klassisk langrenn og hadde i fleire år fast plass på Noregs stafettlag i verdscup og internasjonale meisterskap. Jevne var med å vinne 4 x 10 km stafett i verdsmeisterskapen både i 1995 og i 1997, i 1998 vart han olympisk meister i same øvinga.

Karriere
Jevnes største individuelle prestasjonar var to sølvmedaljar, ei på 50 km under Ski-VM 1997 i Trondheim, den andre på 30 km under dei olympiske leikane året etter. Tre gongar gjekk han til topps i verdscuprenn (1996, 2000, 2001/02). I alt kom han tolv gongar på pallen i verdscupen (3-6-3).

Jevne vart noregsmeister tre gongar, alle gongane (1992, 1994, 1996) på femmila. Han var ein såkalla milslukar, alle dei åtte NM-medaljane vann han på renn over 30 km og 50 km. Jevne var medlem av Øyer IF.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1987: Nr 5 på 50 km i Holmenkollen
1991: Nr 11 på 50 km i Holmenkollen
1992: Nr 5 på 30 km i OL i Albertville, nr 4 på 50 km i Holmenkollen
1993: Nr 7 på 30 km i VM i Falun, nr 4 på 50 km i Holmenkollen
1994: Nr 5 på 50 km i OL på Lillehammer
1995: Gull på stafetten, nr 6 på 10 km og nr 7 på femmila under VM i Thunder Bay
1996: Vinnar av 50 km i verdscupen i Holmenkollen
1997: Gull på stafetten, sølv på 50 km og nr 7 på 10 km under VM i Trondheim
1998: Gull på stafetten, sølv på 30 km og nr 7 på 10 km under OL i Nagano
1999: Sølv på VM-stafetten, samt nr 2 på 15 km i verdscupen i Nove Mesto
2000: Vinnar av 10 km i verdscupen i Bormio
2001: Nr 4 på 30 km i verdsmeisterskapen i Lahti
2001/02: Vinnar av 15 km i verdscupen i Davos. Nr 6 på 15 km under OL i Salt Lake City

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1987: Nr 5 på 15 km i Steinkjer
1988: –
Ski-NM 1989: Nr 8 på 30 km på Geilo
Ski-NM 1990: Bronsemedalje på 50 km på Gjøvik
Ski-NM 1991: Bronsemedalje på 50 km i Bodø
Ski-NM 1992: Gullmedalje på 50 km i Molde og sølvmedalje på 30 km i Trondheim
Ski-NM 1993: Nr 4 på 30 km på Lillehammer.
Ski-NM 1994: Gullmedalje på 50 km i Stor-Elvdal
Ski-NM 1995: Sølvmedalje på 30 km i Oslo
Ski-NM 1996: Gullmedalje på 50 km i Stryn
Ski-NM 1997: Nr 10 på 10 km i Mo i Rana
1998: –
Ski-NM 1999: Nr 5 på 10 km i Skrautvål
Ski-NM 2000: Bronsemedalje på 30 km i Vang
Ski-NM 2001: Nr 6 på 10 km i Steinkjer
2002: –

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Erling Jevne» frå ,  den 10. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
Erling Jevne i olympedia.org

Norske langrennsløparar
Folk frå Øyer
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Piz Linard

Piz Linard er eit pyramideforma fjell i kantonen Graubünden i Sveits. Den 3 411 m høge fjelltoppen er den høgste i Silvrettafjella, som er ein del av Dei rätiske Alpane. Piz Linard ligg mellom dalane Val Lavinuoz i aust og Val Saglains i vest. Begge dalane høyrer til nedslagsfeltet til elva Inn i Engadin-dalen.

Toppen vart kliven 1. august 1835 av geologen og naturforskaren Oswald Heer leia av Johann Madutz. Ei segn seier at ein mann som heitte Chounard etter mykje møye nådde toppen av Piz Linard i 1572, berande på ein stor gyllen kross. Krossen har aldri vorte funnen.

Normalruta til topps går opp sørveggen. Frå Chamanna dal Linard brukar ein 4-5 timar på turen. Denne ruta vert gått rett ofte om sommaren, då ein har eit vidt utsyn over fjellheimen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Linard» frå ,  den 10. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
Piz Linard på SummitPost

Linard
Linard
Linard
Preses i Bispemøtet

Preses i Bispemøtet leier Bispemøtet i Den norske kyrkja. Frå 2011 har kyrkja hatt ein fast preses, som samtidig er biskop i Nidaros domprosti. Preses har kontor og bustad i Trondheim.

Fram til 1998 var det tradisjon for at biskopen i Oslo vart vald til leiar for kollegiet. Funksjonen vart da som regel omtalt som primas (seinlatin frå latin primus inter pares = den fremste blant likemenn), sidan har bispemøtets  preses blitt ein vanlegare nemning for funksjonen. Etter at Andreas Aarflot gjekk av som biskop i 1998 og Gunnar Stålsett vart neste Oslo-biskop, vedtok Bispemøtet at presesfunksjonen skulle gå på omgang blant biskopane, med nyval kvart fjerde år. Dei valde da Møre-biskopen Odd Bondevik til preses.

I vart 2010 biskop Helga Haugland Byfuglien i Borg bispedømme vald til preses. Den 25. mars 2011 vart ho utnemnd i statsråd som fast preses i Bispemøtet. 
Også den faste presesbiskopen vil vere «fremst blant likestilte», slik erkebiskopen er det i Svenska kyrkan og i Evangelisk-lutherska kyrkan i Finland.

Liste over preses i Bispemøtet (1917-1932 formann) 
 1917–1922: Jens Frølich Tandberg, vald av biskopane for kvart møte
 1922–1937: Johan P. Lunde, vald av biskopane for kvart møte
 1937–1951: Eivind Berggrav, vald av biskopane for kvart møte
 1951–1968: Johannes Smemo, vald av biskopane for kvart møte
 1968–1972: Fridtjov Birkeli, vald av biskopane for kvart møte
 1973–1977: Kaare Støylen, vald av biskopane for kvart møte
 1977–1998: Andreas Aarflot, vald av biskopane for kvart møte, frå 1984 for kvart år
 1998–2002: Odd Bondevik, vald av biskopane for fire år
 2002–2006: Finn Wagle, vald av biskopane for fire år
 2006–2010: Olav Skjevesland, vald av biskopane for fire år
 2010–2011: Helga Haugland Byfuglien, vald av biskopane for perioden fram til nyordning
 2011–2020: Helga Haugland Byfuglien, utnemnd i statsråd, innsett 2. oktober 2011
 2020– : Olav Fykse Tveit, nominert av bispemøtet og tilsett av kyrkjerådet 30. januar 2020.  Han vart vigsla i stillinga 10. mai 2020.

Liste over preses 
 1977–1998: Andreas Aarflot
 1998–2002: Odd Bondevik
 2002–2006: Finn Wagle
 2006–: Olav Skjevesland

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Preses i Bispemøtet» frå ,  den 10. mars 2010.  
 

Den norske kyrkja
Verstanclahorn

Verstanclahorn er ein 3 298 meter høg fjelltopp i Silvrettafjella. Fjellet ligg i kantonen Graubünden i  Sveits. Forma på fjelltoppen minner om ei pyramide der nordsida stig opp ovan om Verstancla-breen. Den vesle breen Vadret da las Maisas ligg på sørsida av fjellet.

Fjelltoppen ligg på ei fjellrekke mellom det sentrale Graubünden i nord, og Engadin-dalen i sør. Elvane Rhinen og Inn har nedslagsfelt på kvar si side av fjellrekka.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Verstanclahorn» frå ,  den 10. mars 2010.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Preses

Preses (latin den som sit framme) er ein leiartittel ved vitskaplege akademi, selskap eller andre organisasjonen. I Noreg har tittelen vore brukt om leiaren for bispemøtet i Den norske kyrkja.

Kjelder
«Preses» (14. februar 2009). Store norske leksikon.
Denne artikkelen bygger på «Preses» frå ,  den 10. mars 2010.  
 

Titlar
Latinske ord og uttrykk
Siri Bjerke

Siri Bjerke () var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho var vararepresentant på Stortinget og sat som miljøvernminister, og deretter hatt leiande stillingar i Næringslivets Hovedorganisasjon og Innovasjon Norge.

Bjerke vart fødd i Oslo. Ho tok grunnfag i psykologi frå Universitetet i Oslo.

Siri Bjerke var varerepresentant på Stortinget for Oslo i periodane 1997-2001 og 2001-2005. Ho var statssekretær i Utanriksdepartementet i Gro Harlem Brundtland si tredje regjering og Thorbjørn Jagland si regjering. 

Frå 17. mars 2000 til 19. oktober 2001 var Bjerke statsråd og sjef for Miljøverndepartementet  (miljøvernminister) i Jens Stoltenberg si første regjering.

I perioden 2002-2005 var Bjerke direktør for næringspolitikk i Næringslivets Hovedorganisasjon. Frå 2005 arbeidde ho som divisjonsdirektør i Innovasjon Norge.

Bjerke døydde i 2012 etter lang tids kreftsjukdom.

Kjelder 
Stortinget - Biografi

Fotnotar 

Norske miljøvernministrar
Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg I
Ap-statsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Brundtland III
Statssekretærar i Regjeringa Jagland
Statssekretærar frå Ap
Vararepresentantar til Stortinget
Folk tilknytte Næringslivets Hovedorganisasjon
Politikarar frå Oslo
Kristin Hille Valla

Kristin Hille Valla () er ein norsk politikar for Senterpartiet.

Frå 16. oktober 1989 til 3. november 1990 var Kristin Hille Valla statsråd og sjef for Miljøverndepartementet (miljøvernminister) i Jan P. Syse si regjering. 

Ho var medlem av kommunestyret i Nes i Buskerud frå 1983 til 1987. Frå 1987 til 1991 var ho medlem av fylkestinget i Buskerud. I 2001 blei ho utnemnd til fylkesmann i Oppland.

Frå 1987 til 1991 var ho andre nestleiar i Senterpartiet.

Utanfor politikken har ho hovudsakleg arbeidd som lærar i Dovre og Nesbyen. Frå 1991 til 1998 var ho fylkesskulesjef i Oppland, og frå 1998 til 2000 var ho direktør i KS.

Kjelder 
 

Norske miljøvernministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Syse
Sp-politikarar i Buskerud
Lokalpolitikarar i Nesbyen
Fylkesmenn i Oppland
Folk frå Årdal
Traktorbensin

Traktorbensin var ein type bensin med lågt oktantall. Dette var eit avgiftsfritt drivstoff i Noreg som tidlegare vart nytta til traktorar og andre motorar med låg kompresjon, som til dømes båtmotorar.

Sjå òg 
 TVO

 Drivstoff
Traktorar
Dei vestlege Ghatfjella

Dei vestlege Ghatfjella (engelsk Western Ghats) eller Sahyadrifjella er ei fjellkjede som ligg langs den vestlege kysten av India. Fjellkjeda går nord-sør langs vestsida av Deccanplatået og skil det frå ei smal kystslette ved Arabiahavet. Ho er rundt 1600 km lang.

Nordenden av Dei vestlege Ghatfjella ligg nær delstatsgrensa mellom Gujarat og Maharashtra, sør for elva Tapti. Fjellkjeda går gjennom Maharashtra, Goa, Karnataka, Tamil Nadu og Kerala før ho endar ved sørspissen av India i Kanyakumari.

Ordet «ghat» betyr trappetrinn. Ei tilsvarande fjellkjede, Dei austlege Ghatfjella, ligg aust i India.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Western Ghats» frå ,  den 11. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 

Fjell i India
Maharashtra
Karnataka
Kerala
Tamil Nadu
Dei austlege Ghatfjella

Dei austlege Ghatfjella (eng. Eastern Ghats) er ei avbroten fjellkjede som ligg langs den austlege kysten av India. Fjellkjeda går nord-sør langs austsida av Deccanplatået, frå Vest-Bengal i nord, gjennom Orissa og Andhra Pradesh til Tamil Nadu i sør. Dei fire store elvane Godavari, Mahanadi, Krishna og Kaveri har skore seg gjennom fjella. Mellom fjella og Bengalbukta ligg dei sørindiske kystslettene.

Klimaet i dei høgare fjella er som regel kaldare og fuktigare enn i slettene rundt, og ein finn skog og kaffiplantasjar her. 

Den andre største populasjonen av ville elefantar lever i sørdelen av desse fjella og Dei vestlege Ghatfjella. Dei kan bevega seg mellom fjellkjedene gjennom ein økologisk korridor via Bilgiriåsane.

Ordet «ghat» betyr trappetrinn. Ei tilsvarande fjellkjede, Dei vestlege Ghatfjella, ligg vest i India.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eastern Ghats» frå ,  den 11. mars 2010.

Bakgrunnsstoff

Fjell i India
Vest-Bengal
Orissa
Andhra Pradesh
Tamil Nadu

ro:Westghats
Maarten Stekelenburg

Maarten Stekelenburg () er ein nederlandsk fotballspelar. Stekelenburg har spela som keeper for Roma i italiensk Serie A og det nederlandske landslaget. Han vart fødd i Haarlem i Noord-Holland.

Klubbkarriere 
Stekelenburg begynte å spela fotball i amatørklubbane Zandvoort '75 og VV Schoten, før han gjekk til Ajax som 15-åring. Han debuterte for A-laget til Ajax 11. august 2002, men var i tida framover relativt ofte skada. I 2005/06-sesongen vart han Ajax sin førstekeeper.

I mars 2009 mista han plassen som førstekeeper på Ajax til Kenneth Vermeer, ut 2008/09-sesongen, men i 2009/10-sesongen var han igjen Ajax sin førstekeeper.

Faren hans er nederlandsk, men moren er russer.

Landslagskarriere 
Stekelenburg debuterte for Nederland sitt landslag i ein 3-0-siger over Liechtenstein 3. september 2004. Under fotball-VM i 2006 og fotball-EM i 2008 var han andrekeeper, etter Edwin van der Sar. Han fekk éin kamp i EM i 2008. Då Van der Sar la opp på landslaget, vart Stekelenburg Nederland sin nye førstekeeper. I ein vennskapskamp mot Australia i september 2008 vart Stekelenburg den første nederlandske keeperen som har vorte utvist i ein landskamp, då han fekk raudt kort etter 44 minutt.

Nederlandske fotballspelarar
Ajax-spelarar
Roma-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Vangsteinen

Vangsteinen er ein bilet- og runestein frå tidleg kristen tid som stod attmed den nedrivne Vang stavkyrkje i Vang i Valdres i Oppland. Steinen står no ved kyrkjeporten til Vang kyrkje, som vart bygd på staden i 1840 som erstatning for stavkyrkja, som vart riven av di ho var for lita og umoderne.

Biletsteinen er ein om lag 2 meter høg skiferhelle i ein lokal steinsort, tilhogd på eit særeige vis som har fått nokre til å meine at steinen har vore den eine halvparten av ein portal. Men denne teorien vert motsagt av at det er ein runeinnskrift på den høgre smalsida. Innskrifta, som er i yngre runer, er tolka soleis: «Gåses søner reiste denne steinen etter Gunnar, brorsonen sin».

Heile den eine flatsida av steinen er dekt av ein hundeliknande dyrefigur (øvst) og annan ornamentikk i sokalla Ringeriksstil. Stilmessig vert steinen plassert i same kategori som Dynnasteinen frå Gran på Hadeland og Alstadsteinen frå Toten.

Bakgrunnsstoff 
 

Runesteinar i Noreg
Kulturminne i Vang
Kristning
Mark Paston

Mark Nelson Paston () er ein newzealandsk fotballspelar som har spela som keeper for Wellington Phoenix i den felles australsk-newzealandske ligaen A League, og for New Zealand sitt landslag. Han vart fødd i Hastings i Hawke's Bay-regionen på Nordøya på New Zealand.

Klubbkarriere
Paston sin første seniorklubb hans var Napier City Rovers. I 2003 drog han til England, der han i 2003/04-sesongen spelte for Bradford City i the Championship, det nest øvste nivået i engelsk fotball. Han fekk 13 ligakampar for Bradford, som rykte ned same året. I 2004/05-sesongen gjekk han til Walsall i 1. divisjon (det tredje øvste nivået i engelsk fotball), der han berre fekk 9 kampar. Før 2005/06-sesongen flytta han på seg igjen, denne gong til St. Johnstone i skotsk 1. divisjon, det nest øvste nivået der, men her fekk han berre 2 seriekampar.

I 2006 vende Paston heim til New Zealand, til New Zealand Knights, som var det einaste profesjonelle fotballaget i landet, og som spelte i den australske "A League". Då denne klubben vart oppløyst i 2007 og erstatta i A League av den nye klubben Wellington Phoenix, gjekk Paston over til Phoenix. Han var ofte andrekeeper på laget, men då Glen Moss drog til Melbourne Victory vart Paston førstekeeper.

Landslagskarriere
Paston debuterte for New Zealand sitt landslag som 20-åring i eit 5-0-tap mot Indonesia 21. september 1997. Han spelte ikkje for A-landslaget igjen før 2003. Sidan då har han konkurrert med Glen Moss om plassen som landslagskeeper. I Confederations Cup 2009 var han med i New Zealand sin tropp, men var unytta reserve for Moss. Moss vart utvist og suspendert for fire kampar i den siste kampen i gruppespelet i kvalifiseringa til fotball-VM i 2010. Dermed fekk Paston spela dei to avgjerande playoff-kampane mot Bahrain. Han heldt buret reint i begge kampane, og under heimekampen redda han ein straffe og vart kåra til banens beste. New Zealand kvalifiserte seg dermed til fotball-VM for første gong sidan 1982.

Referansar

Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 11. mars 2010.

Newzealandske fotballspelarar
Bradford-spelarar
Walsall-spelarar
St. Johnstone-spelarar
Mark Schwarzer

Mark Schwarzer () er ein australsk fotballspelar som har spela som keeper for Fulham i Premier League i England, og for det australske landslaget.

Klubbkarriere
Schwarzer vart fødd i North Richmond, ein forstad til Sydney. Han begynte proff-karrieren sin i den australske klubben Marconi Stallions. I 1994 drog han til den tyske klubben Dynamo Dresden. Etter éin sesong der drog han til Kaiserslautern, og så vidare til Bradford City i engelsk 1. divisjon. Etter éin sesong der, gjekk han til Middlesbrough, der han spelte heilt til 2008. 29. desember 2007 vart han den utanlandske spelaren som hadde spelt flest kampar for ein og same engelske klubb, med 315 kampar.

Schwarzer sin kontrakt med Middlesbrough gjekk ut i juni 2008. Han vart tilbode ein ny kontrakt, men valde i staden å skriva under på ein toårskontrakt for Fulham. Han sa i intervju at han vart tilbode kontrakt også av Bayern München og Juventus, men avslo desse fordi dei ikkje kunne garantera at han fekk spela på førstelaget. Schwarzer spelte alle kampane i 2008/09-sesongen for Fulham, og vart kåra til årets Fulham-spelar på slutten av sesongen. Han vart òg kåra til månadens spelar i Premier League i februar 2010.

Landslagskarriere
Schwarzer fekk landslagsdebuten sin for Australia i ein bortekamp mot Canada i ein kvalifiseringskamp til fotball-VM i 1994. Han kom inn som innbytar då førstekeeperen Robert Zabica fekk raudt kort 17 minutt ut i kampen. Under kvalifiseringa til fotball-VM i 2006 redda Schwarzer to straffespark i straffesparkkonkurranse i den avgjerande kampen mot Uruguay, som gjorde at Australia kvalifiserte seg til VM. Han spelte tre av Australia sine fire kampar i VM.

Etter VM i 2006 erklærte han at han ville koma attende til fotball-VM i 2010. Han spelte alle Australia sine kampar under Asiameisterskapen i 2007. Under kvalifiseringa til fotball-VM i 2010, då Australia kvalifiserte seg til å delta igjen, heldt Schwarzer på plassen som Australia sin førstekeeper.

Privatliv
Schwarzer sine foreldre emigrerte til Australia frå Tyskland i 1968. Han snakkar engelsk, spansk og tysk. Når han spelar, brukar han framleis dei same leggbeskyttarane han brukte som 19-åring for Marconi Stallions. Saman med kona Paloma har han to born, éin son og éi dotter. I 2009 vart han tildelt ordenen Order of Australia.

Referansar

Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 11. mars 2010.

Australske fotballspelarar
Dynamo Dresden-spelarar
Kaiserslautern-spelarar
Bradford-spelarar
Middlesbrough-spelarar
Fulham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2010
Tertiærnæringar

Tertiærnæringar, tenesteytande næringar eller servicenæringar er næringar som hovudsakleg driv tenesteytande verksemd og ikkje produserer varer. 

Ofte formidlar slike næringar produkt frå primær- og sekundærnæringar. Til dømes utfører transportindustrien ei næring der tenesta (eller produktet) deira kan vera å frakta varer eller råvarer frå ein stad til ein annan. 

Til tertiærnæringene reknar me handel, hotell, uteliv, transport, lagring, kommunikasjon, bank, finans og offentleg og privat tenesteyting.

Sjå og 
 Primærnæringar
 Sekundærnæringar

Kjelder 
 Definisjon frå 

Næringsliv
Calf of Flotta

The Calf of Flotta er ei lita øy i Scapa Flow i Orknøyane. Calf of Flotta ligg ved sidan av Flotta og ordet «calf» eller «kalv» viser her til at ho er ei mindre øy som ligg ved sidan av ei større ei.

Geografi og geologi
Calf of Flotta består av raud sandstein

Ho er om lag 800 meter lang og smal, og strekkjer seg frå vest til aust.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Calf of Flotta» frå ,  den 11. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Rakel Surlien

Rakel Surlien () i Svelvik er ein norsk jurist og tidlegare politikar frå Senterpartiet. Ho var statsråd og sjef for Miljøverndepartementet (miljøvernminister) i Kåre Willoch si regjering 8. juni 1983 til 9. mai 1986.

Utdanning og yrkesliv 
Surlien har Examen artium frå latinline frå 1963, vart cand.jur. med folkerett som spesialfag i 1970, og gjekk på Forsvarets høgskole 1985–1986. 

Rakel Surlien var sekretær for Stortingets justiskomité 1979-1983.
Ho var lagdommar i Eidsivating lagmannsrett 1986–1990, lagmann 1990–1994, departementsråd i Justisdepartementet 1995–1997, justitiarius (sorenskrivar) ved Nedre Romerike tingrett 1997–2001, og lagdommar i Borgarting lagmannsrett frå 2004.

Kjelder 
 Rakel Surlien hos Stortinget.no, vitja 11. mars 2010 

Norske miljøvernministrar
Statsrådar i Regjeringa Willoch
Senterpartistatsrådar
Norske juristar
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Folk frå Svelvik
Cava i Orknøyane

Cava (norrønt Kálfey, «Kalvøya») er ei folketom øy i Orknøyane i Skottland. Ho er 1,07 kvadratkilometer stor og det høgaste punktet ligg 38 meter over havet. Namnet tyder «kalvøya», eit namn som ofte vert nytta om øyar som ligg nær ei større øy. Ei lita halvøy på Cava, som heng fast i resten av øya ved eit smalt eid, heiter Calf of Cava. 

Cava ligg i Scapa Flow like utanfor den mykje større øya Hoy. I nærleiken ligg småøyane Rysa Little og Fara og skjeret Barrel of Butter. Sør for Cava, mellom Fara og Rysa Little, ligg Gutter Sound, der mange tyske krigsskip vart ende i senk i 1919. 

På 1700-talet plyndra den frykta sjørøvaren John Gow øya og tok bort tre unge kvinner. Som med dei mange andre øyane sør i Orknøyane, vart Cava fråflytta på 1900-talet. Det er framleis ein bustad på øya - Cava Lodge.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cava, Orkney» frå ,  den 11. mars 2010.  
 

Øyar i Orknøyane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Copinsay

Copinsay (norrønt Kolbeinsey) er ei øy i Orknøyane i Skottland, som ligg aust for Orkney Mainland. Ei lita øy like nordaust for Copinsay heiter Horse of Copinsay. Øya er ikkje lenger busett og har status som fuglereservat. Det står eit fyr på øya. 

Før dei siste innbyggjarane flytta til Mainland i 1958, var Copinsay full av liv i fleire generasjonar. Øya hadde skule og opp til fyrvaktarfamiliar i tillegg til ein gard med familie. Det finst òg ein gammal gravplass på øya. 

Copinsay blei kjøpt av den britiske ornitologiorganisasjonen RSPB i 1972 til minne om naturforskaren James Fisher.
Sjølv om øya er fråflytta, blir nokre åkrar framleis dyrka for å gje høvelege levetilhøve for den sjeldne fuglen åkerrikse.
Ein kan sjå lundefugl i området i juli. 

Saman med tre holmar i nærleiken (Corn Holm, Ward Holm og Black Holm) har Copinsay status som eit særskilt (Special Protection Area, SPA) ettersom grasdekket og dei bratte sandsteinsklippen dannar gode hekkjetilhøve for sjøfugl. 

Det er ein stor koloni med gråsel på øya. Dei får vanlegvis ungar i november kvart år.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Copinsay» frå ,  den 11. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Corn Holm

Corn Holm er ei lita tidvassøy i Orknøyane, nær Copinsay i vest. Det stod ein gong eit lite kapell her. Øya er i dag dominert av fuglar. 

Corn Holm består av raud sandstein.
Ved lågvatn er ho landfast med Black Holm og Ward Holm og mellom Corn Holm og Copinsay ligg eit stykke kalla Isle Rough.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Corn Holm» frå ,  den 11. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Tidvassøyar i Skottland
Damsay

Damsay (norrønt Damsey/Daminsey) er ei øy i Orknøyane i Skottland. Ho er om lag 18 hektar stor og berre 11 meter over havet på det høgaste. Ho ligg i Bay of Firth nord for Orkney Mainland nær Finstown. I nærleiken ligg den vesle øya Holm of Grimbister.

Øya er ikkje lenger busett og ein gong stod ein norrønt hall her. Her vart Erlend Jarl drepen av Ragnvald Orknøyjarl og Harald Maddadsson Jarl i 1155. Erlend feira jul på øya. Drukken trekte han og mennene sine tilbake til skipa sine, og her vart dei overraska og drepne. 

Seinare vart det bygt eit lite nonnekloster på øya og det oppstod ei segn om at froskar og padder (eller kanskje rotter og mus) ikkje kunne bu på øya. Det vert sagt at ugifte kvinner som vart gravide kunne kome til øya og be ved ein forlaten heilagdom for Jomfru Maria.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Damsay» frå ,  den 11. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland