alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pigs on the Wing

«Pigs on the Wing» er ein todelt song av det britiske rockebandet Pink Floyd frå albumet Animals frå 1977. Songen opnar og avsluttar albumet. I følgje forskjellige intervju vart han skriven av Roger Waters som ei kjærleikserklæring til den nye kona si, Carolyne Christie. Songen er heilt annleis dei andre tre songane på albumet, «Dogs,» «Pigs» and «Sheep», som er mørke, medan denne har eit lysare tema, i tillegg til at han er kortare, der kvar del er mindre enn eitt og eit halv minutt, medan dei andre er minst ti minuttar lange.

Komposisjon
Songen er delt i to delar, som er det første og siste sporet på albumet. Begge står i sterk kontrast til dei tre misantropiske songane i midten og føreslår at kameratskap kan hjelpe oss å sigre over feila våre. Waters refererer tilsynelatande til seg sjølv som ein «hund» i Part 2: «Now that I've found somewhere safe to bury my bone/And any fool knows, a dog needs a home/A shelter, from pigs on the wing.» Ein annan indikasjon finn ein i linja «So I don't feel alone, or the weight of the stone,» som refererer attende til hunden som vert «dragged down by the stone.» Utan dette sporet på Animals, meinte Waters at albumet «berre hadde blitt eit slags skrik i sinne.»

I følgje Nick Mason, og stadfesta av Waters, er det ein kjærleikssong skriven for den nye kona til Waters på denne tida. I følgje Mason var ho den einaste av venene til Waters som kunne halde stand mot Waters i ein diskusjon. Mason meinte ein måtte vere særs flink å snakke for å seg for å vinne ein diskusjon med Waters. Waters skreiv songen fordi han hadde leita etter noko som kunne stå opp mot han, ein likemann.

Songane består berre av ein akustisk gitar og vokal av Waters.

Ein spesialversjon av songen vart laga for 8-sporskassett-utgåva. 8-sporsfomatet hadde ein sløyfe-funksjon der slutten av kassettbandet gjekk attende til byrjinga att, slik at albumet kunne spelast kontinuerleg utan at ein trengde å snu bandet. For å utnytte dette, vart det laga ein spesialversjon som knytte part 2 og part 1 saman med ein gitarsolo, spelt av Snowy White. han spelte seinare gitarsoloen på konsertane deira i 1977. Den komplette versjonen av songen, med soloen, kom ut på Snowy White sitt samlealbum Goldtop i 1995.

Mottaking
I ei melding for Animals skildra Brice Ezell frå Consequence of Sound «Pigs on the Wing (Part One)» som «ein kort akustisk ramme. Akkordane i dur står i klår kontrast til dei mange sørgjelege riffa som utgjer landskapet på «Dogs», «Pigs (Three Different Ones)» og «Sheep». Ezell skildra seinare «Part Two» som «ei påminning om at menneska finn måtar å halde saman på sjølv midt i uroa som finst i ei stakkarsleg kapitalistverd.»

Medverkande
 Roger Waters – akustisk gitar, solovokal
 Snowy White – elektrisk gitar solo (berre 8-sporsversjonen)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pigs on the Wing» frå ,  den 3. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Pink Floyd-songar
Songar frå 1977
Folkrocksongar
Songar skrivne av Roger Waters
Songar produserte av David Gilmour
Songar produserte av Roger Waters
Songar produserte av Richard Wright
Songar produserte av Nick Mason
Harvest Records-singlar
Sheep

«Sheep» er ein song av det engelske rockebandet Pink Floyd, gjeve ut på albumet Animals i 1977. Songen hadde opphav attende til 1974 under tittelen «Raving and Drooling». Han vart skriven av bassisten Roger Waters.

Historie
Under turneen deira i 1974 framførte Pink Floyd tre nye songar i første halvdelen av konsertane, etterfølgd av heile The Dark Side of the Moon. Desse tre nye songane var «You've Got to Be Crazy» (som seinare vart «Dogs»), «Shine On You Crazy Diamond» og «Raving and Drooling» (som seinare vart «Sheep»).

Under framføringane av «Raving and Drooling», vart innspelingar av ein DJ frå BBC Radio kalla Jimmy Young spelt etter at opptaket vart kutta opp og spreidd rundt tilfeldig. Dette var Roger Waters sin idé om ein mann som var «raving and drooling» (eller var galen). Teksten var på dette tidspunktet ganske forskjellig frå det som vart «Sheep».

«Raving and Drooling» var opphavleg ein meir jam-basert song. Grunnmotivet var alt på plass - der ein lang note frå vokalisten (Waters) vart krysstona inn i den same noten på ein synthesizer. Waters hadde enno ikkje skrive seksjonane som repeterer F♯7 og A7 (som «You better watch out! There may be dogs about» og så vidare), så desse partia, som heilt tydeleg var ein del av songstrukturen, vart framførte instrumentalt.

Både «You've Got to Be Crazy» og «Raving and Drooling» var opphavleg planlgt for albumet dei skulle spele inn etter turneen (Wish You Were Here), men planane vart endra og dei enda begge opp i anna form på Animals. I november 2011 vart begge versjonane av spora spelte frå Wembley offisielt gjevne ut som ein del av Experience- og Immersion-versjonane av albumet Wish You Were Here.

På konsertversjonane i 1977 spelte andregitaristen Snowy White bassgitar sidan Waters spelte elektrisk gitar i lag med David Gilmour. Framføringa var nesten heilt lik albumversjonen, bortsett frå at han hadde ein meir langsam avslutning med ein orgelsolo av Richard Wright.

Innspeling
Songen vart spelt inn i april, mai og juni 1976 i bandet sitt Britannia Row Studios i Islington i London.

Medverkande
Roger Waters – solovokal, rytmegitar, lydband- og elektroniske effektar, vocoder
David Gilmour – sologitar, bassgitar, ekkovokal (frå «Dogs»)
Richard Wright – Fender Rhodes piano, EMS VCS 3, Minimoog, ARP String Synthesizer, Hammondorgel 
Nick Mason – trommer, lydbandeffektar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sheep (song)» frå ,  den 4. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Pink Floyd-songar
Songar frå 1977
Britiske hardrocksongar
Protestsongar
Songar skrivne av Roger Waters
Songar produserte av David Gilmour
Songar produserte av Roger Waters
Songar produserte av Richard Wright
Songar produserte av Nick Mason
Lillehammer museum

Lillehammer museum, Stiftelsen Lillehammer museum, tidlegare museet Maihaugen i Lillehammer, er ein kulturhistorisk vitskapleg institusjon i Lillehammer som har til føremål å samle inn og dokumentere kulturminne av materiell og immateriell art, først og fremst frå tida etter reformasjonen (som vert tidfesta til året 1536, det vil seie kulturminne som er yngre enn frå mellomalderen), og formidle kunnskap om dette. Museet skal drive forsking med basis i samlingane, og spreie kunnskap ved utstillingar, publikasjonar, undervisning og andre typar av informasjon. Museet har nasjonalt ansvar med omsyn til handverk og handverkstradisjonar, og dokumentasjon av samtida. For bygdesamlinga og bysamlinga på Maihaugen er det geografiske ansvarsområdet Lillehammer og Gudbrandsdalen.

Lillehammer museum er samansett av desse einingane:

 Maihaugen friluftsmuseum med utstillingar av hus og bygningsmiljø frå bygder, byar og våre tiders bustadfelt 
 Postens historiske samlingar 
 Heimane til diktarane Bjørnstjerne Bjørnson på Aulestad i Gausdal og Sigrid Undset på Bjerkebæk på Lillehammer
 Norges Olympiske Museum i Håkons Hall, ein bygning på Lillehammer som var ishockeyarena under Dei olympiske vinterleikane i 1994
 SIKA NHU, som arbeider med å halde oppe og styrke handverksfag som vert sett på som små og verneverdige, og skal verne, vidareføre og utvikle handverk som kunnskap, uttrykksform og yrke.
 Handverksnettverket
 Sekretariatet for samtidsnettverket til musea
 Opplandsarkivet, avdeling Maihaugen
 Forskingsarkiv og bibliotek
 Gjenstands- og fotosamlingar
 Utstillingar
 Kulturhus
 Serveringsstadar

Bakgrunnsstoff 
 Internettside for Lillehammer museum. 

Kulturhistoriske museum i Noreg
Museum i Lillehammer
Museum skipa i 1904
1904 i Noreg
Forventa levealder

Forventa levealder eller levetid er den levetida ein person kan forventa seg etter dei gjeldande forholda for dødelegheit for si gruppe. Forventa levealder ved fødselen viser til kor lenge eit nyfødd barn kan ventast å leva i eit visst samfunn. Slike tal blir rekna ut som statistiske gjennomsnitt, og kan fortelja noko om kor sunt og trygt eit samfunn er.

Kjelder

 «befolkning» (29.05.2013) i Store norske leksikon

Demografi
Fylkesveg 101 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 101 (fleirtyding).
Fylkesveg 101 i Hordaland går mellom Hovland og Sandstå i Ullensvang herad. Vegen er 3,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hovland
Sekse
 Sandstå

Bakgrunnsstoff

 101
Vegar i Ullensvang
Fylkesveg 102 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 102 (fleirtyding).
Fylkesveg 102 i Hordaland går mellom Lofthus og Ernes i Ullensvang herad. Vegen er 3,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Lofthus
 Ernes

Bakgrunnsstoff

 102
Vegar i Ullensvang
Fylkesveg 108 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 108 (fleirtyding).
Fylkesveg 108 i Hordaland går mellom Kinsarvik og Stølsbrua i Ullensvang herad. Vegen er 2,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kinsarvik
Kommunal veg frå Stølsbrua til Råi i Husedalen (1,5 km)

Bakgrunnsstoff

 108
Vegar i Ullensvang
Fylkesveg 109 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 109 (fleirtyding).
Fylkesveg 109 i Hordaland går mellom Nå og Reiseter i Ullensvang herad. Vegen er 3,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nå
Endepunkt Reiseter

Bakgrunnsstoff

 109
Vegar i Ullensvang
Fylkesveg 121 (fleirtyding)

Fylkesveg 121 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 121 (primær fylkesveg i Østfold)
Fylkesveg 121 i Aust-Agder
Fylkesveg 121 i Buskerud
Fylkesveg 121 i Hordaland
Fylkesveg 121 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 121 i Rogaland
Fylkesveg 121 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 121 i Troms

Fylkesveg 121
Fylkesveg 122 (fleirtyding)

Fylkesveg 122 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 122 (primær fylkesveg i Østfold)
Fylkesveg 122 i Aust-Agder
Fylkesveg 122 i Buskerud
Fylkesveg 122 i Hedmark
Fylkesveg 122 i Hordaland
Fylkesveg 122 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 122 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 122 i Troms

Fylkesveg 122
Fylkesveg 125 (fleirtyding)

Fylkesveg 125 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 125 (primær fylkesveg i Østfold og Akershus)
Fylkesveg 125 i Aust-Agder
Fylkesveg 125 i Hordaland
Fylkesveg 125 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 125 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 125 i Troms

Fylkesveg 125
Fylkesveg 133 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 133 (fleirtyding).
Fylkesveg 133 i Hordaland går mellom Myrkhøl og Høyseter i Samnanger kommune. Vegen er 3,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Myrkhøl
Endepunkt Høyseter

Bakgrunnsstoff

 133
Vegar i Samnanger
Fylkesveg 134 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 134 (fleirtyding).
Fylkesveg 134 i Hordaland går mellom Frøland og Kvitingen i Samnanger kommune. Vegen er 14,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Frøland
Endepunkt Kvitingen

Bakgrunnsstoff

 134
Vegar i Samnanger
Fylkesveg 135 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 135 (fleirtyding).
Fylkesveg 135 i Hordaland går mellom Sandvik og Utskot i Samnanger kommune. Vegen er 4,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Sandvik
Endepunkt Utskot

Bakgrunnsstoff

 135
Vegar i Samnanger
Haba Haba

«Haba Haba» (swahili for Litt etter litt) var det norske bidraget i Eurovision Song Contest 2011, framført på engelsk og swahili av Stella Mwangi. Songen er teken med på albumet Kinanda.

Melodi Grand Prix 2011
29. januar 2011 vann Stella Mwangi den tredje delfinalen i Melodi Grand Prix 2011 og gjekk vidare til finalen 12. februar. I finalen gjekk ho vidare til gullfinalen og vann med 280 217 røyster. Det er fyrste gongen det har vorte sunge på swahili i Melodi Grand Prix.

Eurovision Song Contest 2011
Songen starta som nummer to i den fyrste semifinalen, etter Polen med «Jestem» av Magdalena Tul og før Albania med «Feel the Passion» av Aurela Gaçe.

Bidraget fekk ti poeng frå Island, åtte poeng frå Finland, fire poeng frå Malta, to poeng frå Sveits og Portugal og eitt poeng frå Polen, Albania, Armenia og Aserbajdsjan. Noreg fekk til saman 30 poeng og enda på 17. plass av totalt 19 bidrag. Om ein berre hadde hatt telefonrøysting hadde bidraget fått 56 poeng og enda på niandeplass. Det hadde vore nok til å få ein finaleplass. Hadde ein berre hatt jury hadde bidraget fått 29 poeng og enda på 17. plass.

Det er det fyrste bidraget i Eurovision Song Contest med tekst på swahili.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Haba Haba» frå , den 19. februar 2011.  
 

Melodi Grand Prix 2011-songar
Eurovision Song Contest 2011-songar
Songar på toppen av VG-lista
Melodi Grand Prix-vinnarsongar
Norske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Swahilispråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Melodi Grand Prix-songar
Havnebanen

Havnebanen i Oslo var ein  2,2 km lang, einspora og ikkje elektrifisert jernbane mellom godsstasjonen for Oslo Østbanestasjon og godsstasjonen for Oslo Vestbanestasjon.

Banen vart opna 13. november 1907, og var det einaste jarnbanesambandet mellom dei to stasjonane. Vestbanestasjonen var den opphavlege endestasjonen for Drammenbanen fram til Oslotunnelen vart bygd, stasjonen vart lagt ned, og Drammensbanen på strekninga frå Skøyen i retning av stasjonen vart omgjort til Skøyen–Filipstadlinja, med godslinje til kaiene på Filipstad, og oppstallings- og vedlikehaldsområde for lokaltog på mellom anna det gamle godsstasjonsarealet.

Havnebanen var hovudsakleg ein bane for kipptog, godstog i rute mellom dei to godsstasjonane og vart berre sporadisk nytta til persontransport. Desse toga vart kalla «østbanekippen» eller «vestbanekippen», etter som. Godstoga vart i mange år ført fram av små damplokomotiv, skiftelokomotiv, seinare med disellokomotiv av type Di 2. Toget gjekk under namnet «maleren» på grunn av larmen frå diesellokomotivet. 

Då Oslotunnelen opna i 1980 og godstoga tok til å nytte denne tunnelen, vart hamnebanen til lita nytte og lagt ned same året. Mesteparten av sporet vart fjerna i 1983.

Banen, som gjekk attmed bryggene kring Akershus festning og over Rådhusplassen i Oslo på sin veg mellom dei to godsstasjonane, var lenge det einaste jernbanesambandet mellom det vestlege og det austlege jernbanenettet i Noreg, dersom ein ser vekk frå linja frå Hokksund over Hønefoss til Roa på Gjøvikbanen som opna i 1909.

Kipptoga over Havnebanen var eit kjent innslag i bybildet, ettersom toget blokkerte biltrafikken idet det passerte Rådhusplassen. Der toga kryssa og blokkerte all biltrafikk på den tidlegare så sterkt trafikkerte Rådhusplassen, og elles kryssa gater, skulle det gå ein mann med raudt flagg framfor lokomotivet for å varsle bilistane og stogge trafikken, samstundes som lokomotivføraren skulle varsle trafikantane med ei klokke på lokomotivet.

Godstoget over Rådhusplassen vart nytta i handlinga i to Olsenbanden-filmar.

No er delar av traseen forbi festningsmurane gjort om til park, der òg minnesmerket for jødane som vart deportert under andre verdskrig er plassert.

.

Linjekart

Jarnbane i Oslo
Skipingar i 1907
Nedleggingar i 1983
Thorbjørn Svenssen

Ole Thorbjørn «Klippen» Svenssen () var ein norsk fotballspelar frå Sandefjord.

Karriere 

Svenssen spelte midtstoppar på banen, og spelte for Sandefjord Ballklubb heile karrieren sin, frå 1945 - 1964. I 1947 vart han med på det norske herrelandslaget i fotball, og han skulle spela 104 A-landskampar totalt fram til 1962. I 93 av desse var han kaptein på laget. Då Svenssen spelte sin landskamp nr. 100 i 1961, var engelske Billy Wright den einaste andre spelaren i verda som hadde oppnådd det same. Svenssen var æresmedlem i Sandefjord BK.

Svenssen døydde i januar 2011 på Nygård sykehjem i Sandefjord.

Kjelder 
 Artikkelen er omsett frå bokmålswikipedia om Thorbjørn Svenssen, henta inn 20. februar 2011.
 NBL-artikkel om Svenssen, skriven av Fridthjof Jacobsen.

Referansar 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Fotballspelarar under sommar-OL 1952
Sandefjord-spelarar
Folk frå Sandefjord
Kristian Mustad

Kristian Mauritz Mustad () var ein norsk sakførar og stortingsmann frå Vardal i Oppland. Ole Mustad var far hans.

Mustad vart student frå Lillehammer skole i 1866 og cand. jur. i 1872. Han var frå 1881 overrettssakførar i Aurdal, sidan i Vardal. I årevis var han medlem av heradsstyret.

Han var stortingsrepresentant for Kristians amt frå 1883 til 1894. Heile tida var han medlem av Lagtinget. Attåt var han 1883-85 medlem av justiskomiteen, 1886-88 av justiskomite nr 2, samt 1889-94 sekretær i justiskomiteen. Mustad var i 1883-84 medlem av riksretten mot Selmer-ministeriet. Også medlem av vitnekomiteen til riksretten.

Han døydde i Vardal i 1913.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Norske advokatar
Folk frå Gjøvik
Laurentz Johansen

Laurentz Johansen () var ein norsk snikkarmeister, tobakksfabrikant og stortingsmann frå Kristiansand. 

Johansen var son til ein snikkar, og vart sjølv lært opp i faget. Han vart utlært snikkar i heimbyen, og arbeidde sidan som svein i både Sverige, Danmark og Tyskland. Sidan dreiv han ei større møbelforretning i Kristiansand, frå 1869 hadde han ein fabrikk som laga skråtobakk. I 1892 brann møbelforretninga ned, og vart ikkje teken opp att. Han starta i staden opp produksjon av sigarar i tillegg til skråtobakken.

Johansen var medlem av formannskapet i Kristiansand i 20 år, eitt år varaordførar. Han var medlem av forlikskommisjonen, sparebankdirektør, og hadde elles mange andre verv.

Johansen representerte Kristiansand på Stortinget 1883-88 og 1892-94, samt han møtte største delen av valperioden 1898-1900, då han var vald til 1. varamann. 1883-85 var han medlem av tollkomiteen. Dei neste periodane, 1886-88 og 1892-94, var han medlem i same komiteen og i tillegg medlem av Lagtinget. Han var 1898-99 medlem av gasje- og pensjonskomiteen, og 1899-1900 av næringskomite nr 1.

Han døydde i Kristiansand i 1918.

Kjelder 
 
 
 

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Kristiansand
Axel Bech

Axel Bech () var ein sakførar og stortingsmann fødd på Modum. I Stortinget gjekk han med i Høgre si gruppe då denne vart danna i 1884.

Bech var son til ein prest. Han vart student i 1857 og cand. jur. i 1862. Åra 1863-69 var han fullmektig hos sorenskrivaren i Solør. Frå 1870 var han overrettssakførar i Fredrikstad. Deretter var han lagmann i Agder 1889-92, og Borgarting og Agder frå 1892 til han døydde to år etter.

Bech var stortingsrepresentant for Fredrikstad 1883-91, men var permittert 1890-sesjonen. Han var 1883-85 medlem av kyrkjekomiteen, 1886-88 av justiskomite nr 1, 1889 av konstitusjonskomiteen og 1891 av justiskomiteen. Bech var 1880-89 medlem av Fredrikstad bystyre, ordførar 1884-88. I 1893 fekk han tilbod om plass i Emil Stangs 2. regjering, men takka nei.

Han døydde 1894 i Kristiansand i rettssalen, der han nett hadde teke til med rettsutgreiinga.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Østfold
Ordførarar i Fredrikstad
Norske juristar
Folk frå Modum
Ole Roald Rynning

Ole Roald Andreas Rynning () var ein norsk sakførar og stortingsmann frå Sauland i Telemark. Carl Rynning var bror hans.

Rynning vart student frå Heltbergs skole («studentfabrikk») i 1858 og cand. jur. i 1858. Han var så eit år kopist i revisjonsdepartementet, før han 1864-67 var fullmektig hos sorenskrivaren i Nordre Jarlsberg. Frå 1867 arbeidde han som overrettssakførar i Drammen. Borgarmeister i byen i perioden 1890-1913.

Han var medlem av bystyret i Drammen frå 1882 til -90. Tida 1875-90 var han forstandar for Erik Børresens stiftelse.

Rynning representerte Drammen på Stortinget frå 1883 til 1897. Han var medlem av militærkomiteen 1883-91 og av justiskomiteen 1892-97. I den siste perioden sin på Stortinget var han også medlem av Lagtinget. Både i 1895 og 1897 vart han permittert, frå høvesvis 12. mai og 30. juli. Rynning var medlem av Høgre si gruppe på Stortinget frå denne vart skipa i 1884.

Kjelder 

 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar for Drammen
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Ordførarar i Drammen
Norske advokatar
Folk frå Hjartdal
Karl Bugge

Karl Ludvig Tørrisen Bugge () var ein norsk sakførar, bankmann og stortingsmann, fødd i Christiania.

Bugge var son til ein skipsbyggjar i Fredrikstad. Han vart student i 1860 og cand. jur. i 1864. Frå 1865 var han sakførar og seinare høgsterettsadvokat i Trondheim. Åra 1874-86 var han direktør for Trondhjems realkreditbank. Deretter var han direktør i Realkreditbanken i Kristiania frå 1886 til 1902. Samstundes praktiserte han 1891-98 som både aktor og forsvarar ved Høgsteretten i hovudstaden. Han skreiv og gav ut fleire avhandlingar om juridiske emne.

Bugge var medlem av formannskapet i Trondheim 1879-83, ordførar 1882. Frå 1883 til 1888 var han stortingsrepresentant for Trondhjem og Levanger. I den fyrste treårsperioden var han medlem av næringskomite nr 2, i den siste av Lagtinget og justiskomite nr 1. Bugge var 1891-95 formann for ein departemental komite vedkomande konkurranselovgjevinga. På Stortinget slutta han seg til Høgre si gruppe då denne vart skipa i 1884.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Ordførarar i Trondheim
Høgreordførarar i Sør-Trøndelag
Norske advokatar
Norske bankfolk
Frimurarar
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Elevar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Oslo
Kondylom

Kondylomar eller kjønnsvorter er ein kjønnssjukdom som skuldast humant papillomavirus, forkorta til HPV.
Kondylomane er flate, spisse eller blomkålliknande vorter. Dei vert oftast sett på kjønnsorgana og rundt endetarmsopninga.

Bakgrunnsstoff  

 Nettdoktor.no om Kondylomar

Seksuelt overførbare sjukdommar
Ole Mustad

Ole Hovelsen Mustad () var ein norsk industripioner, lensmann og stortingsmann. Han var leiande i utviklinga av firmaet O. Mustad & Søn. Mustad var frå Vardal. Kristian Mustad var sonen hans.

Mustad var lensmann i Vardal frå 1834 til 1857. Han tok i 1843 over Brusveen Spiger- og Staaltraadfabrikk, grunnlagt av svigerfaren Hans Skikkelstad i 1832. Firmaet vart heitande O. Mustad. Fabrikken låg ved Hunnselva i Vardal. Mustad utvida drifta til å omfatte både støyperi og sagbruk, attåt den opphavlege produksjonen av ståltrad og spikar.

I 1874 vart sonen Hans Mustad medeigar, og firmanamnet vart endra til O. Mustad & Søn. Spikarproduksjonen vart flytta til Lysaker i Bærum i 1876. Fabrikken i Vardal spesialiserte seg frå då av på å lage fiskekrokar. Selskapet vart verdas største produsent av fiskekrokar.

Mustad representerte Kristians amt på Stortinget i 1854. Han var medlem av næringskomite nr 1. Også medlem av forlikskommisjonen og direktør i sparebanken.

Han døydde på Brusveen i Vardal, garden der han hadde budd sidan 1836.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar 

Stortingsrepresentantar 1854-1856
Folk frå Gjøvik