How High the Moon

«How High the Moon» er ein jazzstandard med tekst av Nancy Hamilton og musikk av Morgan Lewis. Han vart først framført i Broadway-musikalen Two for the Show i 1940, der han vart sungen av Alfred Drake og Frances Comstock. I Two for the Show er songen er sjeldant seriøst nummer i ein elles morosam musikalsk.

Innspelingar
Den første hitversjonen på plata vart laga av Benny Goodman & His Orchestra, med vokalisten Helen Forrest. Han vart spelt inn 7. februar 1940 og gjeve ut av Columbia Records med B-sida «Fable of the Rose». Les Paul Trio spelte inn ein versjon på V-Disc med ein talt introduksjon i november 1945, gjeven ut av U.S. War Department. I 1948 fekk bandleiaren Stan Kenton noko suksess med sin versjon av melodien. Innspelinga med vokal av June Christy kom ut på Capitol Records med B-sida «Willow, Weep for Me» på ei utgåve og «Interlude» på ei anna. Han gjekk inn på magasinet Billboard Best Seller-lista 9. juli 1948 og nådde 27. plassen.

Ei innspeling av songen av Les Paul og Mary Ford vart laga 4. januar 1951. Plata kom ut 26. mars på Capitol Records med B-sida «Walkin' and Whistlin' Blues», og låg 25 veker på Billboard-lista, ni av dei på toppen av lista. Singelen vart sidan gjeven ut på ny med B-sida «Josephine».  Denne versjonen gjekk over til Most-Played Juke Box Rhythm & Blues Records-lista, der han nådde andreplassen. Utgåva deira vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 1979 og finst på lista til Rock and Roll Hall of Fame and Museum over songar som forma Rock and Roll.

Songen vart sungen i forskjellige utgåver av Ella Fitzgerald og vart i lag med Gershwin sin «Oh, Lady Be Good!», signaturlåten hennar. Ho framførte første gongen songen i Carnegie Hall den 29. september 1947. Den første innspelinga hennar, akkompagnert av The Daydreamers, vart spelt inn 20. desember 1947, og gjeve ut av Decca Records med B-sida «You Turned the Tables on Me». Den mest kjende innspelinga hennar av «How High the Moon» er på albumet hennar Ella in Berlinfrå 1960, og versjonen hennar vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 2002.

Songen har blitt ein signøyarjazzstandard og har blitt spelt inn mange gonger i forskjellige sjangrar.

Andre versjonar

Lola Albright i Peter Gunn sesong 1, episode 5 «The Frog», 1958.
Ray Anthony - Jam Session at the Tower (2008).
Louis Armstrong (spelt inn i to delar 30. november 1947, gjeve ut av Decca Records, kvar med ei B-side i to delar av «Body and Soul».)
Mitchel Ayres' orchestra (vokal: Mary Ann Mercer: spelt inn 8. februar 1940, gjeve ut av Bluebird Records med B-sida «A House with a Little Red Barn».)
Chet Baker (trompet) på albumet Chet frå 1959.
Jeff Beck og Imelda May på Grammy-utdelinga i 2010 Grammy Awards, som ein hyllest til Les Paul.
Bonnemere (gjeve ut 1949 på Royal Roost Records med B-sida «Autumn Leaves».)
The Jack Benny Show - Mahlon Merrick-arrangementet, 18. februar 1940.
Randy Brooks and his orchestra (spelt inn 22. mars 1946, gjeve ut av Decca Records med B-sida «Thunder Rock».)
Charles Brown Trio (spelt inn 11. november 1948, gjeve ut av Aladdin Records med B-sida «Texas Blues».)
Dave Brubeck Octet spelte inn eit langt spor, med forteljing, der dei speler «How High The Moon» i forskjellige jazzstilar.
The Dave Brubeck Quartet spelte inn ein ni minuttar lang versjon i Oberlin College i mars 1953 på albumet Jazz at Oberlin.
Dave Brubeck og Jon Hendricks spelte inn songen som ein kort, langsam ballade på Young Lions & Old Tigers. 
Don Byas Quintet (spelt inn 26. november 1945, gjeve ut av Savoy Records med B-sida «Ko Ko».)
Lilyann Carol med Charlie Ventura and Orchestra (gjeve ut av National Records med B-sida «Please Be Kind».)
Al Casey's Sextet (spelt inn 19. januar 1945, gjeve ut av Capitol Records med B-sida «Sometimes I'm Happy».)
Herman Chittison Trio (gjeve ut av Musicraft Records med B-sida «The Song Is Ended».)
June Christy - A Friendly Session, Vol. 3 (2000) med Johnny Guarnieri Quintet; Cool Christy (2002).
Larry Clinton and his orchestra (spelt inn 20. februar 1940, gjeve ut av Victor Records med B-sida «Bread and Butter».)
Nat King Cole (gjeve ut av Capitol Records med B-sida «Blues in My Shower».)
King Cole Trio (gjeve ut av Capitol Records med B-sida «I'll Never Be the Same».)
Bing Crosby, i ein medley med «Old Devil Moon» på albumet El Señor Bing (1960).
Chris Connor - I Walk With Music (2002).
Kaye Connor (gjeve ut av Cosmo Records med B-sida «Derry Dum».)
Duke Ellington and his orchestra (spelt inn 14. november 1947, gjeve ut av Columbia Records med B-sida «Cowboy Rhumba».)
Ziggy Elman (spelt inn 1947, gjeve ut av MGM Records med B-sida «The Night Is Young and You're So Beautiful».)
Erroll Garner (gjeve ut av Arco Records med B-sida «Don't Blame Me.»)
Erroll Garner Trio (spelt inn 7. oktober 1950, gjeve ut av Columbia Records med B-sida «Poor Butterfly».)
Marvin Gaye (på Tamla Records-albumet The Soulful Moods of Marvin Gaye, gjeve ut i juni 1961.)
Gloria Gaynor (Disco-versjon av songen i 1975 på MGM Records-albumet Experience Gloria Gaynor.) Denne versjonen gjekk til topps på disco/dance-lista i USA.
Dizzy Gillespie (gjeve ut av MGM Records med ei anna innspeling av same song av Jimmy McPartland som B-side.)
Benny Goodman Septet (gjeve ut av Capitol Records med B-sida «Benny's Boogie».)
Stéphane Grappelli med Bucky Pizzarelli og Kenny Burrell.
Larry Green (gjeve ut av RCA Victor Records med B-sida «Far Away Island».)
Lionel Hampton Quintet (spelt inn 2. april 1947, gjeve ut av Decca Records med B-sida «Ribs and Hot Sauce».)
Bill Harris (gjeve ut av Capitol Records med B-sida «The Moon Is Low».)
Emmylou Harris (i 1981 på albumet Evangeline.)
Eddie Heywood and his orchestra (spelt inn 2. mai 1944, gjeve ut av Signature Records med B-sida «Sarcastic Lady».)
Harry James' orchestra (spelt inn mars 1940, gjeve ut av Varsity Records og av Montgomery Ward, begge med B-sida «You've Got Me Out on a Limb».)
Jazz at the Philharmonic (spelt inn i fire delar 7. oktober 1946, gjeve ut av Mercury Records.)
Bibbi Johnson og Thore Swanerud (spelt inn 19. september 1949 i Stockholm; gjeve ut av Savoy Records med B-sida «Tout Desire».) (òg oppført som The Thore Swanerud Sextet med B-sida «Tout D'Suite».)
Carlos del Junco Up and At Em CD (2001).
Gene Krupa and his orchestra (spelt inn 27. mai 1946, gjeve ut av Columbia Records med B-sida «Tea for Two».)
Abbey Lincoln, på albumet The World Is Falling Down (Verve Records), 1991.
Manhattan Transfer i 1985 på albumet Bop Doo-Wopp gjeve ut av Atlantic Records.
Johnny Mathis, 1960, på alubmet Johnny's Mood.
Big Jay McNeely på albumet Live at Birdland, 1957 (1992, Collectable Records), konsertopptak frå Seattle, Birdland Club i 1957.
Jimmy McPartland (gjeve ut i lag med Dizzy Gillespie si innspeling på MGM Records.)
Metronome All Stars (med Roy Eldridge, Lester Young, Billy Eckstine, Warne Marsh, blant fleire) (1953).
Chris Montez, 1966, A&M Records-albumet The More I See You/Call Me.)
Russ Morgan and his orchestra (spelt inn 20. februar 1940, gjeve ut av Decca Records med B-sida «Rose of the World».)
Anita O'Day (med Ralph Burns orchestra; gjeve ut av Signature Records med B-sida «Key Largo».)
Oscar Peterson (gjeve ut av Mercury Records med B-sida «Nameless Blues».)
Phish, på ein konsert 13. august 2009 i Darien Center.
The Polecats på albumet Polecats Are Go! frå 1981
Bud Powell (piano) på albumet Spring Broadcasts 1953 med Oscar Pettiford på bass og Roy Haynes på trommer. Denne sendinga vart spelt inn 21. mars 1953.
Boyd Raeburn and his orchestra (spelt inn 14. august 1947, gjeve ut av Atlantic Records med B-sida «Trouble Is a Man».)
Dianne Reeves (i 1991 på Blue Note Records-albumet I Remember. 
Freddie Rich and his orchestra (vokal: Rosemary Calvin; spelt inn 14. februar 1940, gjeve ut av Vocalion Records med B-sida «House with a Little Red Barn».)
David Rose and his orchestra (gjeve ut av MGM Records med B-sida «Gay Spirits» eller «Bewitched»).)
Diane Schuur, 1992, GRP Records-albumet In Tribute.
Hazel Scott (piano instrumentalsolo; gjeve ut av Signature Records med B-sida «A Rainy Night in Georgia».)
George Shearing Quintet (spelt inn 18. desember 1951, gjeve ut av MGM Records med B-sida «Ghost of a Chance».)
Janis Siegel (i 1982 på Atlantic Records-album Experiment in White.)
Jimmy Smith (gjeve ut av Blue Note Records med B-sida «Summertime».)
Keely Smith i 1985 på jazzalbumet I'm in Love Again på Fantasy Records.
Pat Suzuki på albumet hennar Miss Pony Tail (1957). Denne versjonen vart nytta i opninga av filmen Biloxi Blues, og finst òg i filmen Eat a Bowl of Tea.
Art Tatum (solopiano) på samlealbumet Piano Starts Here, gjeve ut av Columbia Records i 1987.
Alexia Vassiliou spelte inn songen i 1996 på jazzalbumet In A Jazz Mood med Chick Corea for Sony-BMG.
Sarah Vaughan i 1957 i eit konertopptak frå Mr. Kelly's i Chicago. 
Charlie Ventura (spelt inn 6. september 1946, gjeve ut av National Records med B-sida «Please Be Kind».)
Paul Weston and his orchestra (gjeve ut av Columbia Records i to versjonar av med B-sida «Over the Rainbow»; i tillegg til albumet Dream Time Music, gjeve ut 2. november 1953.)
Mary Lou Williams (gjeve ut av Disc Records med B-sida «Cloudy».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «How High the Moon» frå ,  den 16. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1940
Jazzstandardar frå 1940-åra
Singlar frå 1975
Grammy Hall of Fame Award
Benny Goodman-songar
Nat King Cole-songar
Ella Fitzgerald-songar
Gloria Gaynor-songar
Popstandardar
United States National Recording Registry-innspelingar
Songar på toppen av Billboard Dance Club Songs-lista
Capitol Records-singlar
Bluebird Records-singlar
Stan Kenton-songar
Anita O'Day-songar
Les Paul & Mary Ford-songar
Sarah Vaughan-songar
Jo Stafford-songar
Sammy Davis jr.-songar
Johnny Mathis-songar
Mel Tormé-songar
Marvin Gaye-songar
Bing Crosby-songar
Emmylou Harris-songar
Jeff Beck-songar
Django Reinhardt-songar
Gene Krupa-songar
Dave Brubeck-songar
Jackie Gleason-songar
Ray Anthony-songar
Louis Prima-songar
Charlie Parker-songar
Ferrante & Teicher-songar
Chet Baker-songar
Floyd Cramer-songar
Chuck Berry-songar
Lionel Hampton-songar
Chet Atkins-songar
Bugge Wesseltoft-songar
José Feliciano-songar