alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Samveldet

Samveldet av nasjonar (engelsk The Commonwealth of Nations), normalt kalla Samveldet (eng. The Commonwealth), er ei frivillig samanslutning av 56 sjølvstendige statar, hovudsakleg tidlegare britiske koloniar og Storbritannia. Mosambik og Rwanda har aldri vore britiske koloniar, men har likevel vald å vera med i Samveldet.

Medlemsstatar 

 Antigua og Barbuda
 Australia
 Bahamas
 Bangladesh
 Barbados
 Belize
 Botswana
 Brunei
 Canada
 Dominica
 Eswatini
 Fiji
 Gabon
 Gambia
 Ghana
 Grenada
 Guyana
 India
 Jamaica
 Kamerun
 Kenya
 Kiribati
 Kypros
 Lesotho
 Malawi
 Malaysia
 Maldivane
 Malta
 Mauritius
 Mosambik
 Namibia
 Nauru
 New Zealand
 Nigeria
 Pakistan
 Papua Ny-Guinea
 Rwanda
 Saint Kitts og Nevis
 Saint Lucia
 Saint Vincent og Grenadinane
 Samoa
 Seychellane
 Sierra Leone
 Singapore
 Salomonøyane
 Sri Lanka
 Storbritannia
 Sør-Afrika
 Tanzania
 Togo
 Tonga
 Trinidad og Tobago
 Tuvalu
 Uganda
 Vanuatu
 Zambia

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Samveldet av nasjonar

Det britiske samveldet
Det britiske imperiet
Britisk historie
Lamezia Terme

Lamezia Terme er ein by i provinsen Catanzaro i regionen Calabria Italia.

Geografi 
Lamezia ligg ved den austlege enden til ei kystslette som vanlegvis vert kalla Piana di Sant'Eufemia, midt på den calabriske kysten ved Tyrrenhavet. Sletta var tidlegare eit myrområde, men har vorte drenert.

Historie 
Kommunen Lamezia Terme vart formelt oppretta 4. januar 1968. Området inneheld dei tidlegare kommunane Nicastro, Sambiase og Sant'Eufemia Lamezia. Den kontroversielle samanslåinga var meint å skape ei sterkare eining med ei betre økonomisk utvikling.

 Nicastro
Nicastro har spor tilbake til 800-talet då Calabria var ein del av Austromarriket. Då vart ei borg kalla Neo Castrum («Ny Borg») bygd. Eit stort benediktinarkloster, St. Eufemia, vart grunnlagd her i 1062 av den normanniske greven Robert Guiscard. Han var lenge eit len for Caracciolo-familien og seinare høyrte det itl D'Aquino-familien. Byen vart nesten heilt lagt i grus av eit jordskjelv i 1638 der meir enn 100 innbyggjarar omkom, og seinare vart klosteret lagt i grus. Borga, som var bygd av normannararane og utvida av keisar Fredrik II og angevinkongane fall saman. Flaum og fleire jordskjelv fylgde på 1700-talet. 

Nicastro opplevde stor emigrasjon seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet (om lag 8 000 innbyggjarar), i tillegg til etter den andre verdskrigen.

 Sambiase
Sambiase vart grunnlagd rundt 900-talet rundt eit kloster tileigna St. Biase, som byen har fått namn etter. Han hadde mange kyrkjer, men i dag står berre fem av dei att. 

 Sant'Eufemia Lamezia
Dagens Sant'Eufemia Lamezia ligg ikkje der han låg i antikken. Den eldste busetnaden var den greske Terina, som i dag har vorte graven ut. Sant'Eufemia Lamezia (i dag Sant'Eufemia Vetere) vart grunnlagd på ein ås kort tid etter jordskjelvet i 1638. Den noverande bydelen vart bygd under facistperioden etter at eit myrområde vart drenert.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lamezia Terme» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Lameziastorica: Historia til Lamezia Terme

Byar i Calabria
Byar i Italia
Avellino

Avellino er ein by sør i Italia. Han er hovudstad i provinsen Avellino i regionen Campania og har om lag 55 000 innbyggjarar. Byen ligg på ei slette omgjeve av fjell om lag 42 km nordaust for Napoli og er ein viktig stoppestad på vegen mellom Salerno til Benevento.

Historie
Før romarane erobra området var den antikke byen Abellinum var eit senter for den samnittiske stamma Hirpini.

Byen vart kristna rundt år 500 e.Kr. og vart eit bispesete. Både gotarar og vandalar invaderte området i tida etter før Avellino vart eit senter for langobardane med ei borg på åsen Terra. Tidleg i mellomalderen var byen ein del av hertugdømet Benevento, som seinare vart fyrstedøme, og etter Benevento fall, fyrstedømet Salerno.

I 1100, under normannarane sitt styre i Sør-Italia, kom byen inn under Riccardo dell'Aquila. Seinare gav kong Karl I av Anjou byen til Montfort-familien, som vart etterfylgt av Del Balzo- og Filangieri-familiane frå Huset Candia.

Dei føydale rettane til Avellino vart i 1581 kjøpt av Don Marino I Caracciolo, hertug av Atripalda, av ein aristokratfamilie i Napoli, som vart fyrstar av Avellino i 1589. Avellino vart hovudsetet for Caracciolo-familien. Don Marino sin son og soneson vart begge Storkanslar av Kongedømet Napolig og Grand Chancellor of the Kingdom of Naples and riddarar i Ordenen av Det gylne skinnet. Don Marino II (1587-1630) verna Giambattista Basile, forfattar av Pentamerone.

I 1820 sprang det ut fleire revolusjonsopprør frå Avellino, men samlinga av Italia om lag 50 år seinare førte ikkje til fordelar for byen, som ikkje vart tatt med på hovudjernbanelinja mellom Napoli, Benevento og Foggia.

I 1943 vart byen bomba av allierte fly i eit forsøk på å avskjere dei tilbaketrekkande tyske panserstyrkane over den viktige Ferriera-brua.

Avellino har fleire gonger vorte råka av jordskjelv gjennom historia og vart mellom anna hardt råka 23. november 1980 og 14. februar 1981.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Avellino» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Campania
Byar i Italia
Nix

Nix (òg referert til som S/2005 P 2, Pluto II og 134340 II ) er ein av fem kjende plutomånar. Han vart oppdaga i lag med Hydra i juni 2005 av Pluto Companion Search Team ved hjelp av bilete tekne av romteleskopet Hubble.

Nix vart vitja i lag med resten av Pluto-systemet av romsonden New Horizons 14. juli 2015.

Namn 
Namnet Nix kjem frå den greske gudinna for mørke og natt, mora til Karon. Namnet vart gjort kjent 21. juni 2006 i IAU Circular 8723, der designasjonen Pluto II også er gjeven. I lag med Hydra, Plutos tredje måne, utgjer dei initialane til New Horizons; NH. Det opphavlege namneforslaget gjekk ut på å bruka den gammal greske stavinga Nyx, men for å unngå misforståingar med asteroiden 3908 Nyx vart den egyptiske stavinga brukt.

Oppdaging 
Oppdagingsbileta vart tekne 15. mai 2005 og 18. mai 2005, medan Max J. Mutchler den 15. juni 2005 og Andrew J. Steffl den 15. august 2005 oppdaga månane uavhengig. Oppdagingane vart offentleggjort 31. oktober 2005 etter at studiar av bilete frå 2002 kunne stadfesta at månane fanst. Månane fekk mellombelsnamna, Hydra og Nix respektivt, S/2005 P 1 og S/2005 P 2.

På oppdagingsbiletet er Nix 6300 gongar svakare enn Pluto.

Eigenskapar 
Tidlege undersøkingar såg ut til å visa at Nix var raudleg lik Pluto og ulikt dei andre månane; men seinare observasjonar viste at månen er grå lik resten av satellittane.

Nix og Hydra følgjer ein sirkulær bane lik Kharon. Omløpstida på 24,9 dagar er nær ein 1:4 baneresonans med Kharon; men avviket er på 2,7% slik at det sannsynlegvis ikkje finst nokon aktiv resonans.

Spektrum tekne av New Horizons syner at yta til Nix er sett saman av reinare eller meir grovkorna is enn ytene til Hydra og Kharon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nix (moon)» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Nixs profil  hjå NASA's Solar System Exploration
 Background Information Regarding Our Two Newly Discovered Satellites of Pluto – Nettstaden til oppdagarane
 NASA's Hubble Reveals Possible New Moons Around Pluto – Hubble-pressemelding
 Two More Moons Discovered Orbiting Pluto (SPACE.com)
 Pluto's Newest Moons Named Hydra and Nix (SPACE.com)

Plutomånar
Anneksjon

Anneksjon (av lat.annectere av ad 'til' og nectere 'knyte') er ei, ofte einsidig, erklæring frå eit land om at det legg under seg eit anna land eller delar av eit landområde. 

Ein anneksjon - eller ei annektering - kan vere ei følgje av ei forutgåande okkupasjon, men anneksjon av område der det ikkje bur på folk, kan framstå som ei fredelg handling.

Annekteringar det siste hundreåret 
 1928: Noreg annekterte Bouvetøya
 1938:Tyskland annekterte Sudetenland i Tsjekkoslovakia og Austerrike (Anschluss).
 1940: Sovjetunionen annekterte dei baltiske statane.
 
 1950: Kina annekterte Tibet.

Folkerett
Strid
Det internasjonale samfunnet
Latinske ord og uttrykk
Wilhelm Rasmussen

Wilhelm Rasmussen () var ein norsk bilethoggar, fødd i Skien.

Under andre verdskrigen arbeidde Rasmussen for Nasjonal Samling, mellom anna gjennom utforminga av NS-monumentet på Stiklestad. Dette monumentet vart rive etter freden, og bautaen vart graven ned. Før krigen hadde Rasmussen byrja på arbeidet med Eidsvollmonumentet. Dette monumentet var tiltenkt ein plass på Eidsvoll eller framfor Stortinget, men vart liggande ureist til det på privat initiativ vart sett opp som Sagasøyla i Bøverdalen i Lom kommune i 1992.

Blant hovudverka til Rasmussen er elles statuen av Olav Tryggvason på torget i Trondheim og monumentet over kong Fredrik II i Fredrikstad. Frå 1907 til 1917 arbeidde han på vestfronten til Nidarosdomen.

Kjelder 
 «NS-bauta kan gjenoppstå», Aftenposten 15.12.2007
 Utdjupande artikkel om Rasmussen frå NBL, skriven av Ellen J. Lerberg.

Norske bilethoggarar
Folk frå Skien
Kornkråke

Kornkråke (Corvus frugilegus) er ein fugl i kråkefamilien.

Kornkråka lever i store delar av Europa og Asia. Fuglen hekkar i heile Danmark og Skåne. I Noreg er fuglen observert i dei fleste fylke, men hekkar berre i Mjøstraktene, Rogaland og ved Trondheim.

Kornkråka hekkar i koloniar i treklynger. Ho byggjer reir frå midten av mars. Fuglen legg frå 1 til 6 egg. Rugetida er 17-18 dagar.

Kjelder 
 Eyvin Røskaft, 1994, Corvus frugilegus – kornkråke, S. 448 i: Gjershaug, J. O., Thingstad, P. G., Eldøy, S. & Byrkjeland, S. (red.): Norsk fugleatlas. Norsk Ornitologisk Forening, Klæbu. Henta 4. desember 2021

Bakgrunnsstoff 

Kråkefamilien
Fuglar i Noreg
Nøttekråke

Nøttekråke (Nucifraga caryocatactes) er ein fugl i kråkefamilien.

Nøttekråka lever i barskogbeltet frå Skandinavia til Stillehavet og i fjellskogar i Mellom- og Sør-Europa. I tillegg finst det Nøttekråker i Himalaya og Taiwan.

Nøttekråka lever av nåletrefrø og hasselnøtter. Fuglen hekkar derfor berre i barskog med hasselkratt. I mars-april bygger fuglen kvistreir høgt i bartre. Hoa legg 3-5 egg. 

Nøttekråka er ein standfugl.

Bakgrunnsstoff 

 Norsk ornitologisk forening

Kråkefamilien
Fuglar i Noreg
Hertugdømet Benevento

Hertudømet Benevento, og seinare Fyrstedømet Benevento var det sørlegaste hertugdømet til langobardane i Italia. Det låg rundt byen Benevento, sentralt i Sør-Italia. Hertugdømet var i praksis sjølvstyrt og berre under regjeringstida til Grimoald I av Benevento og kongane frå Liutprand vart hertugdømet nært forbunde til kongedømet. Etter kongedømet sitt fall vart området verande ein «rumpstat» og var de facto sjølvstendig dei neste tre hundre åra, sjølv om det vart delt etter 849. 

Ein er ikkje sikker på korleis og når hertugdømet oppstod, men enkelte historikarar meiner det skjedde i 571. Uansett var Zotto den første hertugen, som styret ein langobardisk styrke som gjekk nedover langs kysten av Campania. Etterfølgjarane til Zotto, som Arechis, tok fleire område frå Austromarriket, mellom anna Capua og Crotone, medan dei plyndra Amalfi. Napoli klarte dei derimot ikkje å ta. Etter regjeringstida hans hadde berre Austromarriket Napoli, Amalfi, Gaeta, Sorrento og enden av Calabria, i tillegg til kystbyane i Puglia att.
I 680 vart det fred mellom hertugdømet og Austromarriket.

Dei neste tiåra erobra Benevento fleire område frå austromarane, men hovudfienden vart no sjølve Lombardia i nord. Kong Liutprand blanda seg inn fleire gonger og la fram eit eige forslag om kven som skulle ta over hertugdømet. Etterfølgjaren hans, Ratchis, erklærte hertugdøma Spoleto og Benevento for framand land der det ikkje var lov å reise utan løyve frå kongen. 

Då Karl den store tok det lombardiske kongedømet i 773 vart hertug Arechi II opphøgd til fyrste under det nye Frankarriket som kompensasjon for at nokre av områda hans vart gjeve tilbake til Kyrkjestaten. 

Det såkalla Langobardia vart samla ein siste gong under hertug Pandolfo Testa di Ferro, som utvida makta si i Mezzogiorno frå basen sin i Benevento og Capua. Før han døydde (mars 981) fekk han òg tittelen Hertug av Spoleto av keisar Otto I. Både Benevento og Salerno gjorde derimot opprør mot sonen hans og arvingen Pandulf II.

I 1022 erobra Henrik II både Capua og Benevento, men reiste tilbake etter at han ikkje klarte å ta Trioa. Normannarane kom til Sør-Italia i løpet av denne perioden og Robert Guiscard erobra Benevento i 1053 etter keisar Henrik III hadde gjeve løyve til det, og gav fyrstedømet til paven og Kyrkjestaten.

Kjelde
Erlenmeyerkolbe

Ein erlenmeyerkolbe eller e-kolbe er ein kolbe av glas eller plast som ofte vert nytta på laboratoriet. Kolben har flat botn, konisk buk og smal eller brei sylinderhals. Det finst modellar både med og utan skrukork, med hette, og med hylse for propp, kork og anna sliputstyr. På sida er det ofte merkt av ein grov skala for volum. Erlenmeyerkolben er oppkalla etter den tyske kjemikaren Emil Erlenmeyer.

Den smale halsen gjer at fordampinga vert mindre enn frå til dømes eit begerglas.

Bruk 

Erlenmeyerkolbar vert gjerne nytta under titrering, derav namnet titrerkolbe. Forma gjer det mogleg å røra eller rista innhaldet ganske kraftig utan søl, derav namna rørekolbe og ristekolbe.

Kolbar med kork kan nyttast til å oppbevara løysningar.

Sjå òg 
 Jodkolbe
 Sugekolbe

Bakgrunnsstoff

Laboratorieutstyr
Laboratorieglastøy
Urglas

Eit urglas er eit sirkulært, litt konkavt stykke glas. I kjemi vert slike nytta som ei overflate til å fordampa ei væske frå, til å vega faste stoff på eller til å dekka eit begerglas. Sistnemnde bruk egnar seg til å hindra støv og andre partiklar i å koma ned i begerglaset, men gass vil sleppa ut og inn. 

Urglas vert kalla dette fordi dei er identiske med glasa brukt på gammaldagse lommeur. Dei finst i ulike storleikar.

Laboratorieutstyr
Ting av glas
Caserta

Caserta  er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Caserta i regionen Campania og har om lag 80 000 innbyggjarar. Byen er eit viktig senter for jordbruk, handel og industri og ligg i utkanten av den campanianske sletta ved foten av åsane som strekkjer seg opp mot Appenninane. Byen er mest kjend for palasset sitt.

Historie 

Den moderne Caserta vart grunnlagd rundt eit forsvarstårn bygd av langobardisk tid av Pando, fyrste av Capua. Pando øydela den opphavlege byen rundt 863. Tårnet er i dag ein del av Palazzo della Prefettura som ein gong var sete for grevane av Caserta, i tillegg å vere ein kongeleg residens. Dei første innbyggjarane flytta frå Casertavecchia (tidlegare bispesete) til den noverande staden på 1500-talet. 

Byen og omegn høyrte til familien Acquaviva, som selde landområda til kongefamilien då dei kom ut for pengemangel. Kongefamilien ønskte å bygge eit nytt palass og valde Caserta, som dei såg på som ein by som var lettare å forsvare enn det tidlegare palasset ved Napolibukta. Palasset er i dag på UNESCO si verdsarvliste. 

Caserta var fødestaden til den italienske forfattaren Maria Valtorta.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av Reggia i Caserta 
 Bilete av Casertavecchia

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Caserta» frå , den 16. desember 2007. 
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Verdsarv i Italia
Den sicilianske aftansongen

Den sicilianske aftansongen eller Den sicilianske vesperen er namnet på eit opprør på Sicilia i 1282 mot styret til Angevin-kongen Karl I av Napoli, som hadde tatt kontroll over øya med støtte frå paven i 1266. Dette markerte byrjinga på den sicilianske aftansong-krigen.

Opphavet til opprøret var ein strid mellom det Hohenstaufen-styrte tysk-romerske riket og Kyrkjestaten om kontroll over Italia. Då Manfred av Sicilia frå Hohenstaufen vart slått i 1266 vart Kongedømet Sicilia overlate til Karl av Anjou av pave Urban IV.

Karl såg på områda sine på Sicilia som eit springbrett til å ta fleire område i Middelhavet, mellom anna å styrte Mikael VIII Palaeologus av Austromarriket. Dei franske funksjonærane hans (som styrte Sicilia ille) mishandla innbyggjarane med valdtekt, plyndring og drap.

To hendingar har vorte nemnd som den direkte årsaka til opprøret, og kanskje var begge medverkande. Den eine er weltpolitiken til Mikael Palaeologus og den aragonesiske kongen Peter III, Manfred sin svigerson, som gav næring til opprøret og det andre var det upopulære styret til Karl. Den siste teorien var mest populær under Risorgimento då han vart lagt fram av patrioten Michele Amari. 

Opprøret fekk dette namnet fordi det starta under aftansongen andre påskedag (30. mars 1282) ved Den heilage ande-kyrkja like utanfor Palermo. Tusenvis av franskmenn på Sicilia vart massakrert dei neste seks vekene. Kva som starta sjølve opprøret er ein ikkje sikker på, men ein del element i dei forskjellige sogene har nokre fellestrekk.

I følgje sogene skal sicilianarane ha feira påsken ved kyrkja då ei gruppe franske leiarar kom for å delta på festen. Ein sersjant kalla Drouet drog ei ung, gift kvinne frå folkemengda og plag ho med framstøta sine. Mannen hennar gjekk så til åtak på Drouet med ein kniv og tok livet av han. Då dei andre franskmennene prøvde å ta ektemannen kasta sicilianarane seg over dei og tok livet av alle saman. I same augneblink skal kyrkjene i Palermo ha byrja å ringe inn til aftensongen. I følgje Leonardo Bruni (1416) skal franskmennene ha kome til festen for å sjekke våpna til sicilianarane og med dette påskotet befølte dei kvinnene på brysta. Dette førte så til eit opprør der alle franskmennene vart myrda. Nyhenda spreidde seg til dei andre byane og førte til eit opprør rundt heile Sicilia.

Kong Peter III av Aragon utnytta situasjonen og invaderte øya og vart Peter I av Sicilia. Karl heldt på kontrollen over områda sine på fastlandet, som vart Kongedømet Napoli. Arvingane hans heldt på kongedømet fram til Peter sine arvingar tok områda i 1442.

I 1855 skreiv Giuseppe Verdi ein opera som tok for seg emnet, I Vespri Siciliani.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sicilian Vespers» frå ,  den 16. desember 2007. 
 oppgav desse kjeldene:
 Steven Runciman (1958),The Sicilian Vespers, ISBN 0-521-43774-1. 
 Leonardo Bruni (1416), History of the Florentine People, Harvard, 2001, ISBN 0-674-00506-6. 
 "Sicilean Vespers" i Encyclopedia Britannica
 

Siciliansk historie
Katalansk historie
Hendingar i 1282
Folkeregisteret

Folkeregisteret, offisielt Det sentrale folkeregister, er eit offentleg register over alle personar som har tilknyting til Noreg. Registeret vert halde ved like av Skattedirektoratet.

Hovudnøkkelen til informasjonen i folkeregisteret er fødselsdato og personnummer som til saman er fødselsnummer. Fødselsnummeret er bygd opp slik: ddmmåå iiicc der dd = fødselsdag, mm = fødselsmånad, åå = to siste siffer av fødselsår, iii er individnummer og cc er ein kontrollsum. Med denne måten å byggje opp personnummer på kan ein ikkje ha fleire enn 999 innbyggjarar som er fødde same dagen. 

Registeret gir grunnlag for mellom anna skatte- og vallister. Det gir også grunnlag for statistikk som er viktig for planlegging av offentlege tenester.

Både offentlege og private verksemder bruker opplysningar frå folkeregisteret og er difor avhengige av at desse er rette. Der ein person er registrert som busett, avgjer som regel i kva for kommune ein har rett til ytingar.

Mange offentlege register knyt personnummeret til ein eigedom, ein bil, eit sertifikat, eit firma, ei fastlegeliste osb. Ved namneendring eller adresseendring vil endring i folkeregisteret vere nok, då namn og adresse vert henta i folkeregisteret ved bruk av personnummeret.

I utgangspunktet kan ikkje andre enn verksemder og organisasjonar som har rapporteringsplikt til Skattedirektoratet etter søknad få tilgang til informasjon frå folkeregisteret. Datatilsynet har gjeve mellom anna sjukehus og kredittopplysningsføretak rett til å bruke fødselsnummer. Teieplikt omfattar ikkje fødselsnummer.  Heller ikkje etter personopplysningslova er fødselsnummer sett på som ei sensitiv opplysning.

Fotnotar

norsk samfunn
Offentlege register

de:Melderegister
en:Resident registration
ru:Регистр населения
Giugliano in Campania

Giugliano in Campania  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 105 000 innbyggjarar.

Historie 
På 400- og 300-talet fvt. vart området rundt Giugliano busett av oskarar. I følgje segna vart byen grunnlagd av ei gruppe kolonistar frå Cuma i 421 fvt. som kalla han Lilianum («Liljelandet»). Byen vart verande ein liten by fram til 1207 då Cuma vart øydelagd av napolitanarar. Innbyggjarar i den byen, inkludert prestestanden, søkte tilflukt i Giugliano. Dei første dokumenta som nemner eit len i Giugliano er frå 1270.

Av herrar i byen finn ein (i rekkefølge) Vulcano, Filomarino, Pignatelli, D'Aquino, Pinelli og Colonna.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Giugliano in Campania» frå ,  den 16. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
NK 910-911

NK 910-911  er to frimerke utgjevne i 1. april 1982 . Frimerka har kampen mot tuberkulosen som tema.

Frimerka har verdiar høvelege for frankering av brev innan Norden (det raudlege) eller brevpost innan Europa (det blålege) . Frimerka viser ein sjukepleiar og eit mikroskop.

Frimerka har den nynorske namneforma Noreg. 
Dei er utforma av Arne Johnson og trykt i offset.

 NK910 2,00 kr fleirfarga på rosa botn, motiv sjukepleiar (nettoopplag: 8 670 750)
 NK911 3,00 kr fleirfarga på lys blå botn, motiv mikroskop (nettoopplag: 2 595 750)

Kjelde 
 Norgeskatalogen 2004  Oslo Filatelistklubb 2003 ISBN 82-7319-191-5

Frimerke med nynorsk tekst
NK 912

NK 912  er eit frimerke utgjeve i 3. mai 1982 . Frimerka er eit bruksmerke med munnharpe som motiv.

Det er utforma av Fredrik Matheson og gravert av Knut Løkke-Sørensen og trykt i ståltrykk hos Noregs Bank sitt seddeltrykkeri. Utforminga er ei oppfølgjing av frimerkeserien NK 831-834.

Frimerket har den nynorske namneforma Noreg. Dette var fyrste gongen eit frimerke meint for pakkepost hadde nynorsk tekst.

 NK912 15 kr olivenbrun (nettoopplag: 22 500 000)

Kjelde 
 Norgeskatalogen 2004  Oslo Filatelistklubb 2003 ISBN 82-7319-191-5

Frimerke med nynorsk tekst
NK 915-916

NK 915-916  er to frimerke utgjevne i 23. juni 1982 . Frimerka viser motiv måla av kunstnarene Erik Werenskiold og Henrik Sørensen.

Frimerka har verdiar høvelege for frankering av postkort eller brevpost innan Norden.

Frimerka har den nynorske namneforma Noreg. 
Dei er utforma av Chrix Dahl og trykt i offset.

 NK915 1,75 kr fleirfarga, motiv Telemarksjenter (E. Werenskiold) (nettoopplag: 6 295 750)
 NK916 2,00 kr fleirfarga, motiv Tone Veli ved gjerdet (H. Sørensen) (nettoopplag: 9 795 750)

Kjelde 
 Norgeskatalogen 2004  Oslo Filatelistklubb 2003 ISBN 82-7319-191-5

Frimerke med nynorsk tekst
NK 922

NK 922  er eit frimerke utgjeve i 15. november 1982 . Frimerket er gjeve ut for å markere utdelinga av Nobels fredspris, og viser eit brystbilete av Fridtjof Nansen.
Frimerka har verdi høvelege for frankering av brev innan Norden .

Frimerket har den nynorske namneforma Noreg. 
Deter utforma av Knut Løkke Sørensen , gravert av Sverre Morken og trykt i ståltrykk i Noregs Bank sitt seddeltrykeri.

 NK 922 3,00 kr mørk blå (nettoopplag: 5 345 750)

Kjelde 
 Norgeskatalogen 2004  Oslo Filatelistklubb 2003 ISBN 82-7319-191-5

Frimerke med nynorsk tekst
NK 924-925

NK 924-925  er to frimerke utgjevne i 16. februar 1983 . Frimerka er ordinære bruksfrimerke og har til motiv Breilandsloftet på Breiland i Høydalsmo i Telemark, og Lindesnes fyr. 

Frimerka har verdiar høvelege for frankering av brev innan Norden (det raude) eller brevpost innan Europa (det blå) . 

Dei er utforma og gravert av Sverre Morken og trykt i offseståltrykk i Noregs Bank sitt seddeltrykkeri.

Frimerka har både den nynorske namneforma Noreg og bokmålsnamnet Norge. Dette var første gongen frimerke var trykt med begge namneformane. 

 NK924 2,50 kr raud, motiv breilandsloftet (nettoopplag: 255 626 466)
 NK925 3,50 kr mørk blå, motiv Lindesnes fyr (nettoopplag: 39 483 788)

Kjelde 
 Norgeskatalogen 2004  Oslo Filatelistklubb 2003 ISBN 82-7319-191-5

Frimerke med nynorsk tekst