alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Maddalenaøyane

Maddalenaøyane (italiensk Arcipelago della Maddalena) er ei øygruppe i Bonifaciosundet mellom Korsika og Sardinia i Italia. Ho består av sju større øyar og fleire småøyar.

Geografi 
Den største øya er La Maddalena og dei andre seks øyane er (frå størst til minst): Caprera, Spargi, Santo Stefano, Santa Maria, Budelli og Razzoli. Berre Maddalena, Caprera og S. Stefano er busette.

Maddalenaøyane ligg nær den kjende turiststaden Costa Smeralda og har det same krystallklåre vatnet og granittklippene, men er òg eit rikt dyreliv. Øyane er ein del av nasjonalparken Parco Nazionale Arcipelago di La Maddalena.

Historie 
Øyane har vore busett sidan førhistorisk tid. Romarane kalla øyane for Cunicularia og dei var eit travelt skipsfartområde i det andre og første tusenåret f.Kr. Maddalenaøyane har alltid vore strategisk viktige og var årsaka til ein strid mellom Republikken Pisa og Republikken Genova på 1200-talet. Dette førte til at dei vart forlatne i lange tider før gjetarar frå Korsika slo seg ned her i lag med dei første busetjarane på Sardinia på 1500-talet. Napoleon Bonaparte, Horatio Nelson og særleg Giuseppe Garibaldi hadde alle historiske band til dette området.

I dag 
I dag er det ein marinebase for NATO med amerikanske atomubåtar på St. Stefano. Administrativt høyrer øyane til provinsen Olbia-Tempio etter at dei flytta frå provinsen Sassari i 2005. Det går ferjesamband frå Palau på Sardinia til La Maddalena. Det er berre vegar på La Maddalena og Caprera.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Maddalena archipelago» frå ,  den 1. november 2007. 
 oppgav desse kjeldene:
 Parco Nazionale dell'Arcipelago di La Maddalena
 Italian Government Tourist Board 

Øyar i Italia
Johannes Ording

Johannes Ording () var ein norsk teolog frå Drammen.

Han vart cand. theol. 1893, universitetsstipendiat 1903 og var professor i systematisk teologi 1906–26. I 1894–1900 var han kapellan ved Johanneskirken i Kristiania. Ording var omstridd som liberal teolog. Då han vart tilsett som professor i statsråd 27. januar 1906, gjekk kyrkjeminister Christian Knudsen av, og den konservative professoren Sigurd Odland sa frå seg stillinga si i protest.

Skrifter 
 Den religiøse erkjendelse, dens art og vished (1903)
 Den kirkelige bekjendelse (1904)
 Gammel og moderne kristendomsopfatning (1906)
 Den kristelige tro (1915)
 Teologien (1920)
 Kristelig etik (1927)

Bakgrunnsstoff 
 Kort biografi ved Det teologiske fakultet, UiO 

Ording, Johannes
Folk frå Drammen
Budelli

Budelli er ei øy i Maddalenaøyane nær Bonifaciosundet nord for Sardinia i Italia. Ho er ein del av La Maddalena nasjonalpark.

Budelli ligg fleire hundre meter sør for øyane Razzoli og Santa Maria. Ho har eit areal på 1,6 km² og ei kystlinje på 12,3 km. Det høgaste punktet er Monte Budello på 87 meter over havet. 

Budelli vert rekna som ei av dei vakraste øyane i Middelhavet. Ho er særleg kjend for Spiaggia Rosa (Den rosa stranda) søraust på øya, som har fått den spesielle fargen frå ørsmå korall- og skjelbitar, som Miriapora truncata og Miniacina miniacea.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Budelli» frå ,  den 1. november 2007.  
 

Øyar i Italia
Caprera

Caprera er ei øy i Maddalenaøyane nær Bonifaciosundet nord for Sardinia i Italia. Øya har eit areal på 15,5 km² og er ein populær turistdestinasjon. Ho er kjend som staden der Giuseppe Garibaldi trekte seg tilbake til (1856–82).

Øya er ein del av eit naturreservat på grunn av fuglane som held til her (mellom anna skarv og vandrefalk). Ho har truleg fått namnet sitt av dei mange villgeitene som heldt til her (capra tyder 'geit' på italiensk).

Namnet på øya er forbunde med Giuseppe Garibaldi, ein italiensk nasjonalist og fridomskjempar på 1800-talet, som var ein av fedrene til det italienske sjølvstendet. Han kjøpte øya i 1855 og døydde der i 1882. Huset hans er i dag eit museum og eit minnekapell og øya i seg sjølv er eit nasjonalmonument. Caprera er forbunde til øya La Maddalena via ei 600 meter lang vegfylling.

Caprera er den nest største øya i øygruppa og har ei kystlinje på 45 km. Monte Tejalone er det høgaste punktet med 212 meter over havet. Det finst ingen hotell på øya, men ein stad har bungalower. Det klåre sjøvatnet rundt øya inneheld restane av mange romerske lasteskip.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Caprera» frå ,  den 1. november 2007.  
 

Øyar i Italia
La Maddalena

La Maddalena (gallurese: A Madalena) er ei øy i Maddalenaøyane nær Bonifaciosundet nord for Sardinia i Italia. Ho er ein del av La Maddalena nasjonalpark. Det er òg namnet byen på øya og kommunen som utgjer øygruppa. Øya høyrer til provinsen Olbia-Tempio.

Byen 
La Maddalena er den største byen i Maddalenaøyane, berre 2 km nordaust for kysten av Sardinia i Bonifaciosundet mellom Sardinia og Korsika. 

Hovudnæringa i La Maddalena er i dag turisme og den amerikanske marinebasen på Isola Santo Stefano, men denne basen vert lagt ned våren 2008. Ein kan berre nå La Maddalena med båt og det går ferjesamband frå Palau på Sardinia og frå det italienske fastlandet. 

Innbyggjarane på La Maddalena snakkar ein sardo-korsisk dialekt kalla maddalenino.

Øya 
Øya La Maddalena er kjend for strendene sine og har eit steinlendt terreng av granitt. Det ligg nokre gamle festningsverk på øya. Cala Francese og Bassa Trinita er to populære strender. Ho er forbunde til den nærliggande øya Caprera via ei vegfylling. Denne øya er kjend som bustaden til den italienske nasjonalisten Giuseppe Garibaldi.

Historie 
Maddalenaøyane har vore busett sidan førhistorisk tid, men dei nedskrivne kjeldene om øyane er spora tilbake til Romarriket. Øyane var del av ein strid mellom Republikkane Pisa og Genova på 1100-talet og vart seinare forlatne. Dei vart så busett av gjetarar frå Korsika og på 1500-talet av nybyggjarar frå Sardinia. 

La Maddalena har hatt mange namneendringar gjennom tidene. Romarane kalla ho Ilva, Fussa og Bucina og i mellomalderen vart ho kalla Bicinara før ho fekk namnet Santa Maria Magdalena på 1500-talet. Etter ei stund vart ho berre heitande La Maddalena.

Sidan øya ligg i Bonifaciosundet, der mykje båttrafikk passerer, har øygruppa vorte ein strategisk stad for militæret. La Maddelane har derfor fleire gongar vore vitne til krigshandlingar. Piemontarane okkuperte ho i 1767. I 1793 vart byen bombardert av franske revolusjonsstyrkar under den unge Napoleon Bonaparte si leiing. Admiral Nelson nytta ho som base under blokkaden hans av Toulon i 1804 og forlet berre skipet sitt for å vitje kyrkja ein søndag. Benito Mussolini vart halde fange her 139 år seinare før han vart flytta til Campo Imperatore på Gran Sasso, der han vart redda av Otto Skorzeny.

I dag ligg det ein NATO-base på den nærliggande øya Santo Stefano, men denne er planlagt at denne skal leggast ned våren 2008.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «La Maddalena» frå ,  den 1. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell turistside 
 Marineaktivitet ved La Maddalena 
 Arcipelago di La Maddalena nasjonalpark 
 Tredimensjonale bilete av La Maddalena

Øyar i Italia
Byar på Sardinia
Isola Santo Stefano

Santo Stefano er ei øy i Maddalenaøyane nær Bonifaciosundet nord for Sardinia i Italia. Ho er ein del av La Maddalena nasjonalpark. Ho er stort sett ikkje busett og er hovudsakleg kjend for å marinebasen til NATO som ligg her. Bortsett frå militæret er dei einaste busetnadane på øya eit par feriestader, som hovudsakleg berre er busett om sommaren. Ein kan nå øya anten frå naboøya La Maddalena eller frå Palau på Sardinia. 

Nedlegginga av NATO-basen er i gang og vil vere ferdig våren 2008.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Santo Stefano (island)» frå ,  den 1. november 2007.  
 

Santo Stefano
Santo Stefano

Sjå òg Isola Santo Stefano i Maddalenaøyane

Santo Stefano er ei øy i Tyrrenhavet utanfor vestkysten av Italia og er ei av Dei pontinske øyane. Ho er sirkelforma, mindre enn 500 meter i diameter og ligg 2 km aust for den naboøya Ventotene.

Som resten av øygruppa vart øyane danna av vulkansk aktivitet. Eit gamalt fengsel bygd av Huset Bourbon dominerer øya og var i bruk fram til 1965. Av folk som sat i fengsel her finn ein anarkisten Gaetano Bresci og under facistregimet den framtidige italienske presidenten Sandro Pertini, Umberto Terracini, Giorgio Amendola, Lelio Basso, Mauro Scoccimarro, Giuseppe Romita, Altiero Spinelli og Ernesto Rossi.

Øya har ikkje vore busett etter at fengselet vart lagd ned, bortsett frå turistar som vitjar øya på dagtid. 

Øya har hatt fleire forskjellige namn gjennom tidene Partenope, Palmosa, Dommo Stephane og Borca sidan romartida.

Bakgrunnsstoff 
 Satellittbilete av Santo Stefano

Kjelde 

Øyar i Italia
Romsonden Rosetta

Rosetta var ein romsonde send opp av ESA som gjekk i bane kring kometen 67P/Tsjurjumov-Gerasimenko. Han nådde fram til kometen i august 2014 og vart krasjlanda på kometkjernen 30. september 2016. Rosetta-ferda hadde som mål å finna ut korleis tilhøva var i solsystemet då planetane vart danna. Rosetta bar med seg landaren Philae som landa på kometkjernen 12. november 2014.

Rosetta passerte to asteroidar på veg til 67P/Tsjurjumov-Gerasimenko. Den 5. september 2008 passerte sonden 2867 Šteins, og 10. juli 2010 passerte han 21 Lutetia.

Instrument 
Utanom landaren, har Rosetta med seg 11 instrument og eksperiment.

 ALICE (Ultraviolet Imaging Spectrometer) er eit spektrometer som arbeider med ultrafiolett stråling. Det skal undersøkja kometkomaen og komethalen for å rekna ut mengda vatn, karbondioksid og karbonmonoksid kometen sender ut.
 CONSERT (Comet Nucleus Sounding Experiment by Radiowave Transmission) studerer radiobylgjene som vert attkasta og spreidde av kometkjernen.
 COSIMA (Cometary Secondary Ion Mass Analyser) analyserer støvkorn som vert sende ut av kometen. Det kan finna ut om dei er organiske eller uorganiske.
 GIADA (Grain Impact Analyser and Dust Accumulator) observerer talet på, massen til, rørslemengda til, og fartsfordelinga til støvkorn som vert sende ut frå kometen.
 MIDAS (Micro-Imaging Dust Analysis System) studerer støvomgjevnadene til asteroidane og kometen.
 MIRO (Microwave Instrument for the Rosetta Orbiter) finn ut av mengda på viktige gassar og kor snøgt kometkjernen sender ut gass.
 OSIRIS (Optical, Spectrocopic and Infrared Remote Imaging System) tek høgoppløyselege bilete av kometkjernen. Det har eit smalvinkelkamera og eit vidvinkelkamera.
 ROSINA (Rosetta Orbiter Spectrometer for Ion and Neutral Analysis) studerer samansetninga til atmosfæren og ionsfæren til kometen. Det er sett saman av to sensorar.
 RPC (Rosetta Plasma Consortium) måler mellom anna dei fysiske eigenskapane til kometkjernen og fylgjer med på kometaktiviteten.
 RSI (Radio Science Investigation) undersøkjer endringane i frekvensen på radiobylgjene frå Rosetta. Det finn ut av massen og tyngdekrafta til komekjernen, noko som vidare kan nyttast til å rekna ut banen og den indre strukturen til kometen.
 VIRTIS (Visible and Infrared Thermal Imaging Spectrometer) kartlegg og studerer dei faste materiala på kometen. Det hjelper òg til med å finna den beste landingsstaden for Philae.

Kjelder 
 Rosetta factsheet - ESA
 Orbiter: Instruments - ESA

Bakgrunnsstoff 
 Nettside om Rosetta ved esa.int

Romsondar
ESA-sondar
Romutforsking i 2004
Kometlandaren Philae

Philae er ein romsonde og del av Rosettaferda. Philae landa 12. november 2014 på kometen 67P/Tsjurjumov-Gerasimenko og var det første fartøyet nokon sinne som gjennomførte ei mjuk landing på ein kometkjerne. Philae ber med seg mellom anna eit panoramakamera, røntgenspektrometer, drill for prøveboring og ulike omnar for oppvarming av prøvar.

Namnet Philae kjem frå øya i Nilen der det vart funne ein obelisk som ein brukte til å omsetja rosettasteinen.

Instrument 
 APXS (Alpha X-ray Spectrometer) - føler alfapartiklar og røntgenstråling, noko som kan gje ei forståing av korleis kometyta er bygd opp
 ÇIVA - seks heilt like småkamera som tek panoramiske bilete av kometyta. Det har eit spektrometer som kan studera oppbygginga, teksturen og albedoen til kometyta.
 CONSERT (Comet Nucleus Sounding Experiment by Radiowave Transmission) - radiosignal sende frå Rosetta reiser gjennom kometkjernen og vert sende attende av ein sendar på Philae.
 COSAC (Cometary Sampling and Composition experiment) - kan oppdaga og namngje store organiske molekyl.
 PTOLEMY - måler høvetal på isotopar i lette stoff.
 MUPUS (Multi-Purpose Sensors for Surface and Subsurface Science) - sensorar på ankeret, målesonden og landaren sjølv som måler tettleik, varmeeigenskapar og mekaniske eigenskapar til kometyta.
 ROLIS (Rosetta Lander Imaging System) - kamera som tek høgoppløysingsbilete under landinga, og som etter landinga kan ta stereoskopiske bilete av område andre instrument tek prøvar frå.
 ROMAP (Rosetta Lander Magnetometer and Plasma Monitor) - eit magnetometer og plasmamålar som studerer det lokale magnetfeltet og samhandlinga mellom kometen og solvinden.
 SD2 (Sample and Distribution Device) - kan bora meir enn 20 cm inn i kometyta og henta prøvar til ulike omnar eller mikroskop
 SESAME (Surface Electrical Sounding and Acoustic Monitoring Experiments) - tre ulike instrument som måler eigenskapar til dei ytre laga av kometen:
 CASSE (Cometary Acoustic Sounding Surface Experiment) - måler korleis lyd fer gjennom kometyta.
 PP (Permittivity Probe) - finn ut av dei elektriske eigenskapane til kometyta.
 DMI (Dust Impact Monitor ) - måler støv som fell attende til kometyta.

Bakgrunnsstoff 
 Omtale om Philae på den offisielle heimesida til ESA

Kjelder 
 Rosetta mission milestones - ESA
 Lander: Instruments - ESA

Romsondar
ESA-sondar
Endemorene

Endemorenar eller skruvrand er vollar av stein, grus og leire som er avsett (lagt igjen) framfor ein isbre i ei tid der breen har stoppa. Ei rekkje av slike vollar viser kor langt breen har trengt fram til ulike tider. Generelt kallar ein morenar for israndavsettingar.

Endemorenar i Noreg 

I Noreg finn ein opptil 6-7 endemorenar framfor tidlegare brear. Har breen gått fram i ein dal, har endemorenen gjerne form som ein halvsirkel. Mange innsjøer er demma opp av endemorenar, som bresjøar.

På 1700-talet kom det mange endemorenar som i dag kan ligge mange kilometer frå dagens brefront, til dømes framfor fleire utløp frå Jostedalsbreen. Vidare kan ein finne endemorenar frå siste istid over store delar av det lågtliggande Noreg.

Larvik ligg på endemorenen som demmer opp Farrisvannet. Den største bøkeskogen i Noreg veks på endemorenen.

Bakgrunnsstoff 

Glasiologi
Glasiale landformer
Dei pelagiske øyane

Dei pelagiske øyane (italiensk Isole Pelagie) er dei tre små vulkanske øyane Lampedusa, Linosa og Lampione i Middelhavet mellom Malta og Tunisia, sør for Sicilia. Nordvest ligg øya Pantelleria og Siciliasundet. Geografisk høyrer øyane til det afrikanske kontinentet, men administrativt er dei ein del av provinsen Agrigento og er dermed det sørlegaste punktet til Italia. 

Øyane har små område for jordbruk, men er i hovudsak berre på grunn av omsynslaus avskoging og at dei naturlege olivenlundane, einebærbuskane og plantasjane med johannesbrødtre har forsvunne. For femti år sidan var mykje av landskapet jordbruksland som grensa til tørre steinmurar, men i dag er den lokale økonomien basert på fiske, i tillegg svampefiske og konservering, og på Lampedusa noko turisme. 

Ein har bestandar av karettskjelpadde ved øyane, som er utryddingstrua i Middelhavet sidan hekkeområda deira forsvinn på grunn av turismen. Strenden Pozzolana di Ponente på Linosa og Isola dei conigli på Lampedusa er dei siste gjenverande plassane der desse skjelpaddene regelmessig legg egg. Desse vart derfor omgjort til eit naturreservat i 2002.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pelagie Islands» frå ,  den 1. november 2007.  

Pelagiske
Kommunar i Agrigento
Lampedusa

Lampedusa er den største av Dei pelagiske øyane, som høyrer til Italia, i Middelhavet. Ho ligg 205 km frå Sicilia og 113 km frå Tunisia. Hovudnæringa på øya er fiske, jordbruk og turisme. Mange asylsøkarar kjem til Europa via denne øya på veg nordover. 

Lampedusa er den største delen av kommunen Lampedusa e Linosa, som òg inneheld dei mindre øyane Linosa og Lampione. Den førstnemnde er busett, medan den andre berre har eit automatisk fyr.

Geografi 
Administrativt høyrer Lampedusa til Italia, men geologisk er ho ein del av Afrika sidan havområde mellom øya og det afrikanske kontinentet ikkje er djupare enn 120 meter. Lampedusa er ei tørr øy utan vasskjelder og med uregelmessig nedbør. Dyre- og plantelivet er mykje likt det ein finn i Nord-Afrika. 

Øya Isola dei Conigli, som ligg like sør for Lampedusa, er ein av dei få gjenverande stadane der karettskilpadden, som er utryddingstrua i Middelhavet. Stranda og naboøya er ein del av eit naturreservat. 

Andre artar som lever langs kysten er manater og delfinar.

Historie 
Lampedusa var ein landgangsstad og maritim base for fønikarar, grekarar, romarar og arabarar. Romarane bygde eit anlegg for produksjon av fiskesausen garum. Etter at arbarane gjekk til åtak på øya vart ho fråflytta. 

Den første fyrsten av Lampedusa og Linosa var Giulio Tomasi, etterkomar av den kjende forfattaren Giuseppe Tomasi di Lampedusa, som fekk tittelen av Karl II av Spania i 1630. 

I 1860 vart øya ein del av det nye Kongedømet Italia, men alt den nye regjeringa gjorde på øya var å opprette ein straffekoloni.

Under den andre verdskrigen vart øya erobra av britiske styrkar i Operasjon Corkscrew, som eit ledd i plannen om å ta Sicilia. 

Det første telefonsambandet til Sicila vart først installert i 1960-åra. Same året vart det bygd eit kraftverk og vestsida av øya vart ein NATO-base. 

15. april 1986 skaut Libya to eller tre Scudrakettar mot navigasjonsstasjonen på øya, som hemn for den amerikanske bombina av Tripoli og Benghazi. Missilane landa derimot i havet, like ved øya, og førte ikkje til noko skade.

Emigrering frå Afrika 
Mange asylsøkarar frå Afrika, Midtausten og Asia reiser til Lampedusa på veg til Europa. Ein hemmeleg avtale mellom den libyiske og italienske regjeringa i 2004 gjorde at Libya skulle ta imot utsende flyktningar, noko som førte til at mange emigrantar vart deportert frå Lampedusa til Libya i 2004 og 2005. Dette vart fordømd av Europa-parlamentet.

I 2006 kom det rapportar om at ulovlege innvandrarar frå Afrika framleis betaler smuglarar i Libya for å verte transportert til Lampedusa. Frå her vert dei transportert til interneringsleirar på det italienske fastlandet og til slutt sloppe fri. Vedtak om utvisinga deira er ikkje framtvunge.

Transport 
Lampedusa har ferjesamband til Sicilia ved Porto Empedocle, nær Agrigento. Lampedusa har òg ein liten flyplass.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Lampedusa» frå ,  den 1. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

Øyar i Italia
Linosa

Linosa er ei øy i Middelhavet og ei av dei små Pelagiske øyane, som er ein del av provinsen Agrigento i Italia. Øya ligg 205 km frå Sicilia og 113 km frå Tunisia. Ho har eit areal på 5,4 km² og om lag 420 innbyggjarar, som livnærer seg på fiske, jordbruk og turisme. Øya vart først busett på 1500-talet, då sjørøvarar nytta ho som base. Ein kan nå øya med ferje frå Porto Empedocle på Sicilia.

Det vert dyrka kapers, linser og vin på øya, og om sommaren er det noko turisme. 

Linosa er i motsetnad til dei to andre øyane i øygruppa, Lampedusa og Lampione, av vulkansk opphav. Vulkanen har vore inaktiv i 2500 år. Det høgaste punktet på øya er Monte Vulcano på 195 meter over havet. Øya har fleire endemiske planteartar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Linosa» frå ,  den 1. november 2007.  
 

Øyar i Italia
Vulkanar i Italia
Lampione

Lampione (italiensk for lykt) er ei lita øy i Middelhavet, som er ein del av Dei pelagiske øyane og som administrativt høyrer til kommunen Lampedusa. Ho er 700 meter lang, 180 meter brei og har eit areal på 1,2 km². Det høgaste punktet er 36 meter over havet.

Øya er ikkje busett og den einaste bygningen på øya er eit fyr. I følgje ei segn var øya ein stein som hadde falle frå handa til ein kyklop.

Lampione er ein del av eit naturreservat.

Kjelder 

Øyar i Italia
Hans Ross

Hans Matthias Elisæus Ross () var ein norsk teolog, ordbokredaktør, nynorskforkjempar og statsstipendiat frå Holum i Mandal.

Ross var presteson vart student i 1849 og cand.theol. i 1852. Han arbeidde som lærarvikar, studerte tysk i Tyskland i 1856-1857, engelsk i England 1859-1860 og underviste i språk ved skular i Christiania.

Etter sitt fyrste møte med Ivar Aasen i 1857, fann Ross si livsoppgåve i å vidareføre og utvide Aasens ordboksverk. Frå 1867 til 1888 samla han ordtilfang, og han la vekt på å dokumentere orda i sin kontekst av setningsbygning og grammatikk. Hans hovudverk Norsk ordbog, tillæg til Norsk ordbog av Ivar Aasen, kom ut i hefte frå 1890 til 1895 med supleringshefte i 1902 og 1910.

Dialektprøvene til Ross vart publiserte som Norske bygdemaal i 17 band, 1905 - 1909. Det målpolitiske programmet hans kom til uttrykk mellom anna i Maalreisningen her hjemme, belyst fra utlandet (1878) og i Race. Nation. Sprog (1909).

Ross vart statsstipendiat i 1877, etter å ha hatt stipend nokre år før. Han var medlem av Vitenskapsakademiet frå 1892. Han var med og skipa Det Norske Samlaget i 1868 og var æresmedlem frå 1897. Han var ugift.

I 1934 vart Hans Ross' gate på Ila i Oslo oppkalla etter han.

Litteratur 
 Kjell Venås i Norsk biografisk leksikon
 Torleiv Hannaas «minneord» i For bygd og by, 1915 (fulltekst)

Norske teologar
Målfolk
Folk frå Mandal
Statsstipendiatar
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Somalisk studentforening

Somalisk Studentforening (SSF) arbeider for motivering og stimulering til høgare utdanning for barn og unge med somalisk opphav ved å skape ei positiv haldning til utdanning.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til organisasjonen 

Norske organisasjonar
Pantokrator

Pantokrator (gresk for ’den allmektige’) er ein bysantinsk kunsttype som syner fram Kristus som ein allmektig herskar. Denne framstillinga finst vanlegvis i kuppelen eller apsiden av ei kyrkje. Jesus blir framstilt med stora auge, liten munn, smal nase og lange fingrar. Som oftast har han høgre hand løfta for å signa, og held ei utsmykka, oppslått bok i venstre hand.
Han har skjegg og hovudet er omgjeve av ein glorie.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pantokrator» frå ,  den 21. juli 2020.  
 
Jesus
Kristen kunst
Bysantinsk kunst
Greske ord og uttrykk