alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Filmserien Harry Potter

Harry Potter er ein britisk-amerikansk filmserie basert på dei sju bøkene om Harry Potter skrivne av J.K. Rowling. Serien er distribuert av Warner Bros. og består av åtte fantasy-filmar som byrjar med Harry Potter og de vises stein (2001) og endar med Harry Potter og Dødstalismanene del 2 (2011). Serien er den mest innbringande filmserien nokon gong i inflasjons-ujusterte dollar, med 7,7 milliardar dollar i heile verda. Kvar av filmane er i dei 35 høgaste innteninga nokon gong. 

Filmane handlar om Harry Potter som på elleveårsdagen sin finn ut at han er  trollmann. Han reiser til trollmannskulen Galtvort for å få opplæring i trolldomskunst. Der forstår han at andre i trollmannsverda skjønar kven han er når dei ser arret hans. Det fekk han av den vonde trollmannen Fyrst Voldemort då han var spedbarn. Etterkvart finn Harry ut meir om fortida si, møter på mange utfordringar og må prøve å overvinne Voldemort.
Serien blei produsert av David Heyman med skodespelarane Daniel Radcliffe, Rupert Grint og Emma Watson i hovudrollene som Harry Potter, Ronny Wiltersen og Hermine Grang. Fire regissørar jobba på serien: Chris Columbus, Alfonso Cuarón, Mike Newell og David Yates. Filmmusikken blei hovudsakleg skriven av John Williams, Patrick Doyle, Nicholas Hooper og Alexandre Desplat.

Mykje av filminga fann stad i Warner Bros. Studios, Leavesden i Hertfordshire i England, som i 2012 opna guida turar for skodelystne.
Nokre scener blei spelte inn på ulike stader i Storbritannia, som King's Cross stasjon i London, Glenfinnan i Skottland, Alnwick Castle, domkyrkja i Durham og domkyrkja i Gloucester.
Moher-klippene på Irland var den einaste staden utanfor Storbritannia som blei bruka.

Harry Potter og Dødstalismanene, den sjuande og siste romanen i serien, er delt inn i to delar. Del 1 blei gitt ut i november 2010 og del 2 kom 15. juli 2011. Ein spin off-serie i J. K. Rowling's Wizarding World, sett i tida før Harry Potter-soga finn stad, byrja med Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016).

Filmar
1. Harry Potter og de vises stein (2001)
2. Harry Potter og Mysteriekammeret (2002)
3. Harry Potter og fangen fra Azkaban (2004)
4. Harry Potter og ildbegeret (2005)
5. Harry Potter og Føniksordenen (2007)
6. Harry Potter og Halvblodsprinsen (2009)
7. Harry Potter og Dødstalismanene del 1 (2010)
8. Harry Potter og Dødstalismanene del 2 (2011)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harry Potter (film series)» frå ,  den 1. januar 2017.  
Referansar

Bakgrunnsstoff

 
Filmseriar
Ardley Island

Ardley Island er ei øy 1 nautisk mil lang og som ligg i Maxwell Bay like utanfor sørvestenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd som ei halvøy i 1935 av eit lag frå Discovery Investigations av RSS «Discovery II» og kalla opp etter løytnant R.A.B. Ardley i Royal Naval Reserve, ein offiser på skipet i 1929–31 og 1931–33. Seinare flyfoto har vist at det var ei øy.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved King George Island
Atherton Islands

Atherton Islands er to småøyar som ligg 3 km vest-nordvest for Bell Point på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Dei vart kartlagde av Discovery Investigations i 1934–35 og kalla opp etter Noel Atherton, som var kartograf i Hydrographic Office på den tida, og som seinare var sjefshydrograf 1951–62.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atherton Islands» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar ved King George Island
Diomedea Island

Diomedea Island  er ei lita øy som ligg i Ardley Cove i Fildes Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kalla ho «Ostrov Al'batros» eller «Albatrossøya» i 1968, men det engelske namnet fanst alt i Bay of Isles. For å unngå forveksling anbefalte UK Antarctic Place-Names Committee det nye namnet i 1979. Diomedea er namnet på ein av albatross-artane.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved King George Island
Foreland Island

Foreland Island er ei øy 1 nautisk mil aust-søraust for Taylor Point, utanfor austsida av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya var kjend for selfangarar så tidleg som 1821 og har fått namn til North Foreland, eit nes 3,5 nautiske mil mot nordvest.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved King George Island
Geologists Island

Geologists Island er ei øy som ligg sør for Ardley Island i innløpet til Hydrographs Cove på Fildes Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet er ei omsetjing av det russiske «Ostrov Geologov» som vart nytta i 1968 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen frå Bellingshausen Station.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar ved King George Island
Kellick Island

Kellick Island er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Round Point, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter kaptein Kellick, som var kaptein på den britiske selfangarbåten «Henry», som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar ved King George Island
Jagged Island i Sør-Shetlandsøyane

Jagged Island er ei klipperik øy som ligg 4 km nord-nordvest for Round Point på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya, som alt var kjend for tidlege selfangarar i området, vart kartlagd av mannskapet på Discovery II under Discovery Investigations i 1935 og gjeven det skildra namnet sitt. Jagged tyder taggete på engelsk.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar ved King George Island
Penguin Island i Sør-Shetlandsøyane

Penguin Island (òg kjend som Georges Island, Île Pingouin, Isla Pingüino og Penguin Isle) er ei øy som ligg like utanfor sørkysten av King George Island og markerer austsida av innløpet til King George Bay i Sør-Shetlandsøyane. Penguin Island vart oppdaga i januar 1820 av ein britsk ekspedisjon under Edward Bransfield, og ho fekk dette namnet av han fordi det var pingvinar på breidda av øya. 

Deacon Peak er ein vulkan på Penguin Island, som ein trur sist hadde utbrot for kring 300 år sidan. Petrel Crater, er ein maar på austsida av øya som ein trur sist hadde utbrot i eller kring 1905.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Vulkanar i Antarktis
 SCAR
 Sør-Shetlandsøyane
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Penguin Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Composite Antarctic Gazetteer.
 Information on the South Shetland Islands

Stratovulkanar
Vulkanar på Sør-Shetlandsøyane
Maarar i Antarktis
Øyar ved King George Island
Owen Island

Owen Island er ei øy som ligg mellom Round Point og Pottinger Point like utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1935 av mannskap på RSS «Discovery II» under DI.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar ved King George Island
Penola Island

Penola Island er ei lita øy i Sherratt Bay som ligg like utanfor sørkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd i 1937 av mannskap på RSS «Discovery II» under DI og kalla opp etter «Penola», eit skip under British Graham Land Expedition (BGLE) som støtta «Discovery II» i søk etter eit lag som låg fast på King George Island i januar 1937.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved King George Island
Trowbridge Island

Trowbridge Island er ei øy som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nordvest for Cape Melville i Destruction Bay, utanfor austkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter selfangarskuta «Lady Trowbridge» (kaptein Richard Sherratt) frå Liverpool, som forliste utanfor Cape Melville den 25. desember 1820.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved King George Island
Tartar Island

Tartar Island er ei øy som ligg 0,5 nautiske mil (0,9 km) nordvest for Round Point, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter selfartøyet «Tartar» (kaptein Pottinger) frå London, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved King George Island
Square End Island

Square End Island er ei lita øy 3 nautiske mil (6 km) nord-nordaust for vesttuppen av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det skildrande namnet vart gjeven av mannskap på RSS «Discovery II» under DI som kartla øya i 1963.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved King George Island
Ridley Island

Ridley Island er ei øy som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for False Round Point på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som i 1822, og namnet Ridley har lenge vore i bruk.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar ved King George Island
Pyrites Island

Pyrites Island er den største av tre småøyar som ligg nordaust for Gam Point og utgjer austsida av Esther Harbor, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. I 1913-14 vart klippene heil ytst på Gam Point og øyane kring kalla Esther, Pyritis (sic) eller Pyritic Islands av den skotske geologen David Ferguson, som  rapporterte at dei bestod av pyritt med årer av kvarts. Frå skildringa til Ferguson kan det verke som at isklippene bak Gam Point har rykte fram sidan 1914 slik at «øya» i dag er landfast. Den høgaste av dei gjenverande øyane er øya som er skildra her. Namnet vart tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 for at ho ikkje vart forveksla med «Esther»-namna i nærleiken.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved King George Island
Aspis Island

Aspis Island er ei lita, låg og isfri øy heilt aust i Dunbar Islands utanfor nordvestkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

Øya er kalla opp etter Aspis, ein liten musikalsk drake som ofte vert skildra i mellomalderlitteratur. 

Aspis Island ligg 520 meter nordvest for Gargoyle Bastion, 670 m nord for Organpipe Point, 800 meter nordaust for Zavala Island og 1,59 km sør-sørvest for Williams Point.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aspis Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar ved Livingston Island
Balsha Island

Balsha Island (bulgarsk остров Балша, Ostrov Balsja) er ei isfri øy i Dunbar Islands utanfor nordvestkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg 1,5 km nordvest for Slab Point og 2,8 km nord for Kotis Point. Ho er 600 meter lang og 300 meter brei og dekkjer 17 hektar. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar. 

Øya er kalla opp etter busetnaden Balsja vest i Bulgaria.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica.
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Balsha Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Balsha Island.

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Craggy Island ved Livingston Island

Craggy Island er ei lita øy med mange knausar, som ligg i Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og dannar nordaustsida av Blythe Bay.  Øya har eit areal på 9 hektar.) Området vart ofte vitja av engelske og amerikanske selfangarar tidleg på 1800-talet som oprererte ut frå Blythe Bay.

Øya vart kartlagd og namngjeven under Discovery Investigations i 1963.

Craggy Island ligg 900 meter aust-søraust for Desolation Island, 8,2 km vest-sørvest for Williams Point, 5,98 km nordvest for Kotis Point, 6,5 km nord-nordvest for Bezmer Point, 2,2 km nordaust for Wood Island ved Livingston Island og 11,64 km nordaust for Siddons Point.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Craggy Island (Livingston Island)» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar ved Livingston Island
Esperanto Island

Esperanto Island (bulgarsk остров Есперанто, ‘Ostrov Esperanto’) er den største og nordvestlegaste øya i Zed Islands utanfor nordkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya er isfri, klipperik, og har ei høgd på 290 moh og er 950 meter lang og 900 meter brei. Øya har eit areal på 56 hektar. Ho ligg 70 meter nordvest for naboøya Phanagoria Island, og 2,7 km nordvest for Williams Point på Livingston Island.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter språket esperanto.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Esperanto Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Esperanto Island.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Koshava Island

Koshava Island (bulgarsk остров Кошава) er den austlegaste øya i Zed Islands utanfor Varna Peninsula, nordaust på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya er isfri, er 340 meter lang og 220 meter brei. Ho ligg på vestsida av det nordlege innløpet til McFarlane Strait, 140 meter nordaust for Lesidren Island, og 1,9 km nord for Williams Point på Livingston Island. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp busetnaden Kosjava nordvest i Bulgaria.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Koshava Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Koshava Island.

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Lesidren Island

Lesidren Island (bulgarsk остров Лесидрен) er den nest største og sørlegaste øya i Zed Islands utanfor nordkysten av Varna Peninsula i Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Øya er isfri og er 800 meter lang og 600 meter brei. Øya dekkjer 33 hektar.  Separated from the neighbouring Phanagoria Island og Koshava Island by channels 130|and|140 meter wide respectively.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter busetnaden Lesidren nord i Bulgaria.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lesidren Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Lesidren Island.

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Miladinovi Islets

Miladinovi Islets (Miladinovi Ostrovi) er to små klipperike øyar 300 meter sør for Iratais Point på Desolation Island utanfor nordkysten av Livingston Island i Antarktis. Eine øya er 500 meter lang og 370 meter brei og den andre er 350 meter lang og 200 meter brei.. 

Øyane er skilde frå Desolation Island av Neck or Nothing Passage. Området vart ofte vitja av engelske og amerikanske selfangarar som opererte ut frå Blythe Bay.

Dei er kalla opp etter Miladinovbrørne frå regionen Makedonia, dei bulgarske diktarane og folkloristane Dimitar Miladinov (1810–62) og  Konstantin Miladinov (1830–62).

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Miladinovi Islets» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Miladinovi Islets.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Phanagoria Island

Phanagoria Island (bulgarsk остров Фанагория) er den tredje største øya i Zed Islands utanfor nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Øya er isfri og er 700 meter lang og 500 meter brei med eit areal på 20 hektar. Ho er skild frå Esperanto Island og Lesidren Island av sun som er høvesvis 70 og 130 meter. Ho ligg 2,1 km nordvest for Williams Point.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter byen Phanagoria i Det storbulgarske riket (600-talet).

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Phanagoria Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Phanagoria Island.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
San Telmo Island

San Telmo Island er ei øy som utgjer vestsida av Shirreff Cove på nordvestkysten av Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho dekkjer 22 hektar.

Ho vart namngjeven av UK-APC i 1958 etter det spanske fartøyet «San Telmo», som var flaggskipet til ein spansk skvadron på veg til Callao (Peru) for å forsterke sjølvstenderørslene i det spanske Amerika. Skipet forliste under eit særs kraftig uvêr i Drakesundet kring 61S, 60W. Somme delar frå skipet vart funnen av selfangarar i nærleiken på Half Moon Beach kring 1821.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «San Telmo Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Composite Antarctic Gazetteer

Øyar ved Livingston Island
Verneområde i Antarktis
Stader kalla opp etter skip
Valchedram Island

Valchedram Island (bulgarsk остров Вълчедръм) er ei isfri øy utanfor nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 280 meter lang og er kalla opp etter byen Valchedram nordvest i Bulgaria.

Øya ligg 1,55 km nordvest for Cape Shirreff og 2,2 km nord-nordaust for San Telmo Island.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Valchedram Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Telish Rock

Telish Rock (bulgarsk скала Телиш) er ei lita øy utanfor sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis 400 meter sør for Elephant Point og 3 km nordvest for Enchantress Rocks. Ho er 300 meter lang og 180 meter brei. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter busetnaden Telish nord i Bulgaria.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Telish Rock» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Telish Rock.

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Window Island

Window Island er ei lita isfri øy utanfor nordkysten av Ray Promontory nordvest for Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Øya dekkjer eit areal på 23 hektar og har ei høgd på 72 moh. Ho var kjend for selfangarar tidleg på 1800-talet som opererte frå Byers Peninsula.

Øya vart kartlagd og namngjeven av kaptein George Powell på det britiske selfartøyet «Dove» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-22.

Window Island ligg 3,32 km aust-nordaust for Essex Point, 1,79 km nordaust for Voyteh Point, 9,16 km nordvest for Nedelya Point og 20,9 km sørvest for Cape Shirreff.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Window Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar ved Livingston Island
Wood Island ved Livingston Island

Wood Island er ei klipperik øy i Hero Bay ved Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg søraust for Desolation Island og Miladinovi Islets og utgjer sørsida av Blythe Bay. Ho dekkjer 14 hektar.) Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå Blythe Bay.

Namnet kjem frå «Wood Harbour» eller «Port Wood» som opphavleg vart nytta om Blythe Bay av kaptein Robert Fildes i desember 1820.

Øya ligg 1,7 km aust-søraust for Miladinovi Islets, 2,38 km søraust for Iratais Point på Desolation Island, 9,33 km sørvest for Williams Point, 5,2 km vest-nordvest for Kotis Point, 4,65 km nordvest for Bezmer Point og 9,55 km nordaust for Siddons Point.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wood Island (Livingston Island)» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar ved Livingston Island
Zavala Island

Zavala Island (bulgarsk остров Завала) er ei isfri øy i Dunbar Islands utanfor nordvestkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Øya er 700 meter lang og 250 meter brei med eit areal på 14 hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter busetnaden Zavala vest i Bulgaria.

Zavala Island som ligg 1,3 km aust-nordaust for Balsha Island, 750 meter sørvest for Aspis Island, 800 meter nord for Slab Point og 350 meter vest for Organpipe Point.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zavala Island» frå ,  den 3. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Zavala Island.

Øyar ved Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Arntzen

Arntzen:
 Andreas Arntzen
 Anne Ragni Arntzen
 Arne Arntzen
 Arthur Arntzen
 Karianne Arntzen
 Karianne Arntzen Band
 Niels Arntzen Sem
 Ole Arntzen Lützow
 Ole Arntzen Lutzow-Holm
 Sture Arntzen
Alfons Mucha

Alfons Maria Mucha () var ein tsjekkisk målar, plakatkunstnar og kunsthandverkar. Han var ein av dei fremste kunstnarane som nytta  art nouveau-stilen. Mucha var fødd i Ivančice i Morava og døydde i Praha.

Liv og gjerning
Mucha starta måle som autodidakt, og forsyrgde seg ei tid som illustratør. Han utdanna seg til målaryrket i Praha og Wien, åra 1885-87 gjekk han på kunstakademiet i München. Ferdig utdanna reiste han til Paris, der han ei tid delte atelier med Paul Gauguin.

Kring 1890 innleia Mucha eit samarbeid med den franske forleggaren Armand Colin. Den fylgjande tiårsperioden hadde han stor suksess som plakatkunstnar, mellom anna for songaren Sarah Bernhardt frå 1894. Også som interiørarkitekt og som formgjevar av glas og klede var han mykje etterspurd. Mucha arbeidde åra 1906-11 i USA, før han til sist slo seg ned i Praha.

Etter fyrste verdskrigen deltok han aktivt i danninga av den nye tsjekkoslovakiske staten og forma både frimerke og pengesetlar. I den siste delen av livet arbeidde Mucha mest med motiv frå slavisk mytologi.

Mucha sin kunst merker seg ut gjennom linjeeffektar som vektlegg det todimensjonale ved biletet. Han kombinerer desse med ein eleganse og symmetri som får ein til å tenke på sesessjonistane i Wien. Jamført med mange andre jugendkunstnarar er kunsten til Mucha både mondén, lettbeint og vakker. Den manglar dei erotiske og mørke undertonane som elles var så vanleg i jugendkunsten.

Han var son til ein rettstenar og var engasjert i opprettinga av den fyrste tsjekkisk-språklege frimurarlosjen. Mucha vart stormeister i den tsjekkoslovakiske storlosjen og øvste storkommandør i Tsjekkoslovakia.

Alfons Mucha er mellom dei alle mest kjende kunstnarane innanfor Art Nouveau/Jugendstil. Han er gravlagd på Vyšehrad-kyrkjegarden i Praha.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alfons Mucha» frå ,  den 4. november 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Alfons Mucha» frå ,  den 4. november 2012.

Bakgrunnsstoff

Tsjekkiske målarar