alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Misumalpaspråk

Misumalpaspråk er ein språkfamilie i Nicaragua og nærliggande område. Namnet er sett saman av namna på familien sine tre einaste medlemmar, miskito, sumo og matagalpa. Matagalpa er utdøytt, medan dei to andre språka framleis talast av mange menneske. Miskito er det største, med nesten 200 000 talarar.

Nokre lingvistar meiner at misumalpaspråka er i slekt med dei chibchanske språka og grupperer dem saman i den foreslegne makrochibchanske språkfamilien. Adolfo Constenla Umaña trur òg dei er i same familie som dei chibchanske språka i sin teori om lenmichíspråk.

Inndeling 
 Miskito (i underkant av 200 000 brukarar)
 Sumalpansk
 Sumo (ca. 7 000 brukarar)
 Matagalpa (utdøydd)

Litteratur 
 Benedicto, Elena (2002), «Verbal Classifier Systems: The Exceptional Case of Mayangna Auxiliaries.» I Proceedings of WSCLA 7th. UBC Working Papers in Linguistics 10, ss. 1–14. Vancouver, British Columbia.
 Benedicto, Elena & Kenneth Hale, (2000) «Mayangna, A Sumu Language: Its Variants and Its Status within Misumalpa», i E. Benedicto, red., The UMOP Volume on Indigenous Languages, UMOP 20, ss. 75–106. Amherst, MA: University of Massachusetts.
 Colette Craig & Kenneth Hale, «A Possible Macro-Chibchan Etymon», Anthropological Linguistics Vol. 34, 1992.
 Constenla Umaña, Adolfo (1987) Elementos de Fonología Comparada de las Lenguas Misumalpas, Revista de Filología y Lingüística de la Universidad de Costa Rica 13 (1), 129-161.
 Constenla Umaña A. (1998). Acerca de la relación genealógica de las lenguas lencas y las lenguas misumalpas, Communication presented at the First Archeological Congress of Nicaragua (Managua, 20.–21. juli), to appear in 2002 i Revista de Filología y Lingüística de la Universidad de Costa Rica 28 (1).
  Hale, Ken.  El causativo misumalpa (miskitu, sumu). I Anuario del Seminario de Filología Vasca "Julio de Urquijo" 1996, 30:1–2.
  Hale, Ken (1991) «Misumalpan Verb Sequencing Constructions», ii C. Lefebvre, red., Serial Verbs: Grammatical, Comparative, and Cognitive Approaches, John Benjamins, Amsterdam. Hale, Ken and Danilo Salamanca (2001) «Theoretical and Universal Implications of Certain Verbal Entries in Dictionaries of the Misumalpan Languages», i Frawley, Hill & Munro red. Making Dictionaries: Preserving indigenous Languages of the Americas. University of California Press.
 Koontz-Garboden, Andrew.  (2009)  «Ulwa verb class morphology». I press in International Journal of American Linguistics 75.4. Nettutgave: http://ling.auf.net/lingBuzz/000639
 Ruth Rouvier, «Infixation and reduplication in Misumalpan: A reconstruction» (B.A., Berkeley, 2002)
 Phil Young and T. Givón. «The puzzle of Ngäbére auxiliaries: Grammatical reconstruction in Chibchan and Misumalpan», i William Croft, Suzanne Kemmer and Keith Denning, red., Studies in Typology and Diachrony: Papers presented to Joseph H. Greenberg on his 75th birthday'', Typological Studies in Language 20, John Benjamins 1990.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Misumalpaspråk» frå ,  den 2. oktober 2017.  
 
 *
Språkfamiliar
Muranske språk

Muranske språk er ein liten språkfamilie i Amazonas i Brasil. Det einaste attlevende muranske språket er pirahã, som har eit par hundre talarar. Dei andre språka har døydd ut som følgje av at brukarane gjekk over til å bruka portugisisk.

Dei muranske språka vert kjenneteikna av at dei er agglutinerande og har ei svært lite mengd fonem.

Inndeling 
Den muranske språkfamilien har i alt bestått av fire språk:
 Mura (utdøydd)
 Pirahã
 Bohurá (utdøydd)
 Yahahí (utdøydd)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muranske språk» frå ,  den 2. oktober 2017.  
 
Språkfamiliar
Språk i Brasil
Tupí-guaraní-språk

Tupí-guaraní-språk er den største undergruppa av tupianske språk, som blir snakka av urfolkgrupper i Sør-Amerika. Ethnologue definerer 53 levande språk i elleve undergrupper, blant desse guaraní, som er offisielt språk og majoritetsspråk i Paraguay.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tupí-guaraní-språk» frå ,  den 2. oktober 2017.  
 

Tupianske språk
 *
Oscar Peterson

Oscar Emmanuel Peterson () var ein kanadisk jazzpianist som særleg var kjend for sin virtuose spelestil.

Peterson, som var frå Montréal, vart lansert i USA i 1949 og var dei neste tre tiåra ein av dei mest etterspurde musikarane innafor jazz-sjangeren. Gjennom ein periode på 60 år gav han ut omkring 200 verk, mest kjend er kanskje «Hymn to Freedom» frå 1962. Han opptredde oftast åleine eller med eigen trio. Ray Brown, Jon Faddis, John Guerin, Milt Holland, Freddie Hubbard, Barney Kessel, Alvin Stoller og Toots Thielemans var alle saman musikarar som spelte med Peterson.

Peterson gav ei rekke konsertar i Noreg, dei fyrste i 1953 og dei siste i 2000.

Han døydde 82 gammal i Mississauga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oscar Peterson» frå ,  den 2. oktober 2017.  
 

Kanadiske musikarar
Jazzpianistar
Folk frå Montreal
Nicholas Murray Butler

Nicholas Murray Butler () var ein amerikansk politikar og akademikar. Han var rektor ved Columbia University i 43 år til han trekte seg tilbake 83 år gammal. I hans tid vart Columbia eit verdsleiande universitet. Butler var visepresidentkandidat ved presidentvalet i USA i 1912 (saman med William Howard Taft).

Han prøvde å verta nominert til republikanarane sin presidentkandidat i 1920 og 1928, utan suksess. Butler var professor (dosent) i filosofi ved Columbia frå 1889.

Han vart tildelt Nobels fredspris saman med Jane Addams i 1931. Butler fekk prisen for «Hoover-moratoriet» - betalingsutsetting for Tyskland si krigsgjeld. Han arbeida for nedrusting, ein verdsdomstol og støtta Folkeforbundet. Butler vitja Berlin våren 1933 etter Hitler hadde teke over makta og vart sjokkert over det han opplevde. Tilbake i New York heldt han ein pressekonferanse på kaien, og uttrykte bekymring for tilhøva i Tyskland. Han trekte tilbake Carnegies finansiering av professorat i Berlin og tilbaud i staden Hajo Holborn eit treårig stipend på det universitetet han måtte ynskja.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Nicholas Murray Butler» frå ,  den 2. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff
 
 

Vinnarar av Nobels fredspris
USA-amerikanske politikarar
Alseanske språk

Alseanske språk er ein språkfamilie som vart snakka ved kysten av det som i dag er Oregon i USA. Språkfamilien består av to språk som begge er utdøydd: Alsea  og yaquina. Yaquina vart sist dokumentert i 1884, og alsea i 1942. Den siste brukaren av alsea heitte John Albert.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alseanske språk» frå ,  den 2. oktober 2017.  
 

Språkfamiliar
Språk i Amerika
Oregon
Frédéric Passy

Frédéric Passy () var ein fransk økonom, politikar og humanist. Som «Fredens apostel» vart han i 1901 tildelt den fyrste Nobels fredspris saman med Henri Dunant.

Liv og virke

Bakgrunn 
Passy kom frå ein embetsfamilie, der onkelen Hippolyte var regjeringsmedlem i to forskjellige franske regjeringar. Han studerte fyrst jus, og seinare økonomi, og tok eksamen i 1857.

Økonom, politikar 
Passy vart i 1863 tilbudt eit professorat i økonomi, men takka nei til å ta imot det fordi han forakta det franske keisardømet. Etter monarkiet i Frankrike fall vart han medlem av nasjonalforsamlinga, og 1881-89 av deputertkammeret, men vart ikkje gjenvald i 1889. Som parlamentsmedlem var Passy oppteken av utanrikspolitikk og internasjonal fredsmekling.

Passy var politisk sett liberal og prøvde å fjerna alle hinder for ein harmonisk varehandel. Tvister mellom arbeidsgjevarar og arbeidarar burde ein avgjera ved hjelp av mekling og voldgiftsdom, men endå viktigare var det at mekling og voldgift måtte erstatta krig som metode for å avgjera tvister mellom forskjellige folk. Han stifta i 1867 den fyrste internasjonale fredsorganisasjonen.

I 1877 vart han medlem av Académie des Sciences Morales et Politiques, eit akademi som på same måte som Det franske akademiet er ei avdeling av Institut de France. Han engasjerte seg i fleire politiske spørsmål, som utdanningsreformar og fred mellom Frankrike og Preussen.

Saman med briten Randal Cremer stifta Passy i 1889 Den interparlamentariske union, ein organisasjon som opprinneleg var ein medlemsorganisasjon for individuelle parlamentarikarar, men som i dag har nasjonalforsamlingar som medlemmer. Organisasjonen arbeida for fredsmekling.

Litteratur 
 Herbert Maza: Frédéric Passy: La Fondation de l'Union Interparlamentaire (1965)
 Mélange économique, Paris, 1857.
 De la propriété intéllectuelle, (medforfatter), Paris, 1859.
 Leçons d'économie politique, Montpellier, 1861.
 La Démocratie et l'instruction, Paris, 1864.
 Les Machines et leur influence sur le développement de l'humanité, Paris, 1866.
 Malthus et sa doctrine, 1868.
 Histoire du travail : leçons faites aux soirées littéraires de la Sorbonne, Paris, 1873.
 Pour la paix, Paris, 1909. "En fredsmeglers tilbakeblikk og selvbiografi"
 Sophismes et truismes, Paris, 1910.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frédéric Passy» frå ,  den 2. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff

Vinnarar av Nobels fredspris
Franske økonomar
Franske politikarar
Franske humanistar
Folk frå Paris
Caddoanske språk

Caddoanske språk er ein språkfamilie frå Great Plains i USA. Alle dei attlevende språka i familien er truga av utrydding, og det er til saman berre rundt 50 talarar att av dei caddoanske språka.

Inndeling 
Ein kjenner til fem caddoanske språk:

I. Nordcaddoansk
 A. Pawnee-Kitsai
 a. Kitsai
 1 . Kitsai (òg kjend som kichay) (utdøydd)
 b. Pawnee
 2 . Arikara (òg kjend som ree)
 3 . Pawnee (dialektar: sørleg bend, skiri (òg kjend som skidi eller wolf))
 B. Wichita
 4 . Wichita (dialektar: wichita, waco, tawakoni)
II. Sørcaddoansk
 5 . Caddo (dialektar: kadohadacho, hasinai, natchitoches, yatasi)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Caddoanske språk» frå ,  den 2. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Caddoanske språk hos Ethnologue

Språkfamiliar
Otomangueanske språk

Otomangueanske språk er ein stor språkfamilie som omfattar ei rekkje mesoamerikanske språk i Amerika. Alle dei nolevande otomangueanske språka blir snakka i Mexico, men det vart tidlegare snakka språk frå denne språkfamilien så langt sør som i Costa Rica. Den største mengda talarar av otomangueanske språk har i dag den meksikanske delstaten Oaxaca, der talarane av zapotekisk og mixtekisk til saman utgjer nesten 1,5 millionar. Andre otomangueanske språk er otomi og mazahua.

Alle otomangueanske språka er tonespråk. Nokre av dei har berre to ulike tonar, medan andre har opptil fem. Mange av språka har òg fonemisk vokalnasalisering.

Inndeling

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Otomangueanske språk» frå ,  den 2. oktober 2017.

Litteratur 

 Sicoli, Mark A. (2005). «Oto-Manguean languages». I Philipp Strazny. Encyclopedia of Linguistics. New York: Fitzroy Dearborn. pp. 797–800.
 Soustelle, Jacques (1993) [1937]. La familia Otomí-Pame del México central. Sección de Obras de Historia. Nilda Mercado Baigorria. México, D.F.: Centro de Estudios Mexicanos y Centroamericanos, Fondo de Cultura Económica. ISBN 968-16-4116-7.: Suárez, Jorge A. (1977). El tlapaneco como lengua Otomangue (MS) (in Spanish). México, D.F.: Universidad Nacional Autonoma de México.
 Suárez, Jorge A. (1983). The Mesoamerican Indian Languages. Cambridge Language Surveys. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-22834-4.

Språkfamiliar
Mesoamerikanske språk
Språk i Amerika
Dominique Pire

Dominique Pire () var ein belgisk munk. Han tok namnet Dominique etter å ha avlagd munkeløftet i 1932.

I 1958 fekk han Nobels fredspris for sin innsats for å hjelpa flyktningar i Europa i etterkrigstida.

Kjelder 
  Besøkt 02. oktober 2017.
  Besøkt 02. oktober 2017.
Denne artikkelen bygger på «Dominique Pire» frå ,  den 2. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff
Georges Pire - Biographical ved nobelprize.org
Georges Pire - Facts ved nobelprize.org

Belgiske munkar
Belgiske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
William Randal Cremer

William Randal Cremer ()), kjent under mellomnamnet «Randal», var ein engelsk snikkar og pasifist som blei politikar. Seinare blei han medlem i det britiske parlamentet og sekretær i International Arbitration League.

Nobels fredspris
I 1903 fekk Cremer Nobels fredspris.

Kjelder 

Vinnarar av Nobels fredspris
Engelske politikarar
Pasifistar
Britiske parlamentsmedlemmer
Frue kyrkje

Frue kyrkje (Hetlandskyrkja) er ei langkyrkje frå 1854 i Stavanger kommune i Rogaland fylke.

Byggverket er i tre og har 700 sitjeplassar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Frue kirke» frå ,  den 3. oktober 2017, revisjon 15936153

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Stavanger
Kulturminne i Stavanger
Kyrkjer i Stavanger Domprosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
1854 i Noreg
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Ivar Braut

Ivar Braut () er en norsk teolog og biskop i Stavanger bispedømme. Han vart utnemnd til biskop 8. desember 2016, og vigsla i Stavanger domkyrkje 19. mars 2017.

Kjelder 

Biskopar i den norske kyrkja
Biskopar av Stavanger
Jack in the Box

Jack in the Box er ei kjede med snøggmat-restaurantar i USA, skipa i 1951. Kjeda har meir enn 2 000 restaurantar i 17 delstatar, dei fleste i California, Texas, Arizona og Washington.

Bakgrunnsstoff
Jack in the Box

USA-amerikanske serveringsstader
Skipingar i 1951
Nobels fredspriskonsert

Nobels fredspriskonsert er ein konsert som vert arrangert til ære for årets vinnar av Nobels fredspris. Han vert arrangert 11. desember, dagen etter sjølve prisutdelinga. Konserten vart i byrjinga arrangert i Oslo Spektrum, men har sidan 2015 vore halden i Telenor Arena. Nobels fredspriskonsert vart fyrste gong arrangert i 1994 og har vorte halden kvart år sidan, med unntak av 1995 då det vart arrangert ein klassisk konsert.

Fleire redigerte versjonar av konserten vert laga for ulike land, med forskjellig lengd og innhald. Det er normalt eit par kjendisar som er vertar og konferansierar for konserten, etterfylgd av fleire artistnummer og ein kort tale ved prisvinnaren. Det vert også vist eitt eller to intervju med prisvinnaren, og nokon gongar ein kort film om arbeidet åt prisvinnaren. Konserten har eigne sponsorar.

Vertar 

 Erik Bye (1994)
 Lise Fjeldstad (1996)
 Vigdís Finnbogadóttir (1997)
 Åse Kleveland (1998)
 Claus Wiese (1999)
 Jane Seymour (2000) (innbyttar for Meryl Streep)
 Liam Neeson og Meryl Streep (2001)
 Anthony Hopkins og Jessica Lange (2002)
 Catherine Zeta-Jones og Michael Douglas (2003)
 Tom Cruise og Oprah Winfrey (2004)
 Julianne Moore og Salma Hayek (2005)
 Anjelica Huston og Sharon Stone (2006)
 Uma Thurman og Kevin Spacey (Tommy Lee Jones kansellerte) (2007)
 Scarlett Johansson og Michael Caine (2008)
 Jada Pinkett Smith og Will Smith (2009)
 Anne Hathaway og Denzel Washington (2010)
 Helen Mirren og Rosario Dawson (2011)
 Sarah Jessica Parker og Gerard Butler (2012)
 Claire Danes og Aaron Eckhart (2013)
 Queen Latifah (2014)
 Jay Leno (2015)
 Conan O'Brien (2016)
Kilde for vertar 1994-2015:

Artistar 

Mange norske og internasjonale artister har opptrådt ved de ulike konsertene. Mange ulike sjangrar har fått plass i konsertane. A-ha, Angélique Kidjo, Mari Boine, Martin Yates, Ole Edvard Antonsen, Robyn, Sinéad O'Connor, Sissel Kyrkjebø, Sting, Westlife og Youssou N'Dour er alle døme som har delteke på meir enn to konsertar. Krinkastingsorkesteret deltek under heile konserten, og spelar vanlegvis saman med nokre av artistane.

Sjåartal

Noreg 
I Noreg vert Nobels fredspriskonsert send på NRK, på TV-kanalen NRK1. Sjåartalet har variert over tid og frå år til år. I 2004 hadde konserten 966 000 seere og i 2009 902 000 seere, medan sjåartalet året etter fall til 696 000. I 2011 hadde konserten 541 000 sjåarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nobels fredspriskonsert» frå ,  den 3. oktober 2017.

Bakgrunnsstoff
 
 Bilder fra konserten (2005) hos dagbladet.no
 Bilder fra konserten (2004) hos dagbladet.no

 Nobels fredspris
Konsertar
Skipingar i 1994
Juristen Louis Renault

Louis Renault () var ein fransk jurist. I 1907 vart han saman med Ernesto Teodoro Moneta tildelt Nobels fredspris for arbeidet med fredskonferansen i Haag.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Louis Renault (jurist)» frå ,  den 3. oktober 2017.  
 

Vinnarar av Nobels fredspris
Franske nobelprisvinnarar
Nakh-språk

Nakh-språk er ei lita språkgruppe som blir snakka i republikkene Tsjetsjenia og Ingusjetia i  Russland og i Georgia.

Nakh-språka vert no sett på som ein grein av den dagestanske språkfamilien. Tidlegare vart dei likevel klassifisert som ein separat nord-sentral kaukasisk språkfamilie.

Klassifisering 
 Vainakh-språk, eit dialektkontinuum med to skriftspråk:
 Tsjetsjensk – rundt 1 300 000 brukarar.
 Ingusjisk – rundt 230,000 brukarar.
 Batsisk eller batsbi – rundt 3 500 brukarar, hovudsakleg i Zemo-Alvani i Georgia. Ikkje gjensidig forståeleg med tsjetsjensk eller ingusjisk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nakh-språk» frå ,  den 3. oktober 2017.  
 
Dagestanske språk
Superlåg frekvens

Superlåg frekvens (SLF) er elektromagnetisk stråling i området mellom 30 og 300 hertz.

Referansar

Radioteknologi
Radiospekter
Ultralåg frekvens

Ultralåg frekvens (ULF) er elektromagnetisk stråling i området mellom 300 og 3000 hertz. Bølgjelengda er på 100–1000 kilometer.

Refersansar

Radioteknologi
Radiospekter
Låg frekvens

Langbølge viser ofte til den delen av LF-frekvensområdet (30–300 kHz) som overfører kommersielle AM-kringkastingssendingar. Desse er i området frå 153 kHz til 279 kHz i Europa og store deler av verda.

Bølgelengda er mellom 1 km og 10 km.

Fram til 1995 vart NRK P1 send over langbølge frå ein sender på Kløfta utanfor Oslo. Den einaste norske langbølgesendaren i 2017 var Ingøy kringkaster, som sende på 153 kHz.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Langbølge» frå ,  den 3. oktober 2017.  
 
Radioteknologi
Radiospekter
Hilde Fredriksen

Hilde Fredriksen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oslo. Ho vann i tida 1977-86 til saman 18 NM-gull fordelt på 100 meter hekk, 400 meter hekk, lengdehopp og femkamp. I løpet av sine aktive år sette og forbetra ho 28 norske rekordar i hekkeløp. Fredriksen sin noregsrekord på 400 meter hekk frå august 1983 stod i bortimot 33 år. Ho var medlem 1977-80 i Grorud Idrettslag, 1981-85 i Oslo Idrettslag og 1986-89 i IK Tjalve.

Aktiv
Fredriksen slo gjennom sommaren 1977, 17 år gammal. På 100 meter hekk sette ho landsrekord med 14,1 på Bislett stadion i juli månad og med 14,0 i København i august månad 1977. Også på langhekken sette ho same sommaren norske rekordar, fyrst med 60,0 og straks etter 59,6 sekundar. I 1978 tok Fredriksen noregsrekorden på korthekken til 13,8 på Bislett i juni og til 13,6 i Steinkjer i august, før ho under EM 1978 oppnådde ho 13,63. På langhekken flytta ho rekorden til 58,4 i Larvik og 1. september presterte ho 58,12 under europameisterskapen i Praha.

I 1980 heldt Fredriksen fram med å forbetre dei norske rekordane i hekkeløp. Den 31. mai kom ho på korthekken inn på 13,60 sekundar i Steinkjer og 29. juni fekk ho den manuelt tekne tida 13,4 i Porsgrunn. På dagen to månader etter siste elektroniske rekord, viste klokka 13,59 på Bislett stadion den 31. juli. Tidlegare i månaden forbetra ho landsrekorden på langhekken til 57,62 sekundar i svenske Varberg. Etter som 400 m hekk i 1980 ikkje stod på OL-programmet, vart det halde ein uoffisiell verdsmeisterskap i Sittard i Nederland. Her sprang Fredriksen på 57,44 i forsøket. I finalen forbetra ho seg til 56,85 sekundar og enda med det på sjetteplassen.

Sommaren 1981 senka Fredriksen noregsrekorden til 13,58 på Raufoss den 30. mai og til 13,55 i Göteborg den 16. juni. Allereie 26. juni på Bislett stadion oppnådde ho 13,39 sekundar. Den 29. august fekk ho den manuelle tida 13,3 under eit stemne i Årdal.

Den 31. juli 1983 vart Fredriksen tildelt kongepokalen under noregsmeisterskapen etter å ha sett meisterskapsrekord på 400 meter hekk på 56,92 sekundar, ein rekord som vart sletta fyrst i 2017. I dei komande vekene forbetra ho noregsrekorden i øvinga til 56,66 i Helsinki og der etter den 20. august i Sittard sette ho sin siste rekord med 56,33 sekundar.

Etter 1983-sesongen slutta Fredriksen med langhekk, i staden satsa ho meir på lengdehopp. Nettopp i 1983 vann ho den hittil (2017) skarpaste lengdetevlinga for kvinner i noko noregsmeisterskap. I medvind sigra ho med 6,48 meter, framom Heidi Benserud med 6,36 m og Mette Karin Ninive med 6,32 m. Sin siste personlege rekord sette Fredriksen med eit lengdehopp på 6,40 m i Luzern i 1986.

Noregsmeister
100 meter hekk: 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1985 og 1986 (8)
400 meter hekk: 1977, 1978, 1980, 1981 og 1983 (5)
Lengdehopp: 1983, 1985 og 1986 (3)
Femkamp: 1977 og 1980 (2)

Prestasjonar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (nr 13 – 58,35), og  i forsøka på 110 m hekk (nr 18 – 13,63)
VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane 400 m hekk (nr 16)

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Folk frå Oslo
Mellombølgje

Mellomfrekvens (MF) eller mellombølgje  dekker radiofrekvensområdet mellom 300 kHz og 3000 kHz. Om kvelden og natta vert signala reflekterte i ionosfæren og kan rekke langt, ofte over det meste av kontinentet dei vert sende frå. Mellombølga har difor vore mykje brukt til kringkasting og til skipsradiosamband.
 
Mellombølga vert ofte referert til som den delen av MF-frekvensområdet (300–3000 kHz), der ein finn kommersiell AM-kringkasting.  Desse kringkastarane har konsesjon på frekvensane mellom 525 kHz til 1615 kHz (1705 kHz i Nord-Amerika, Australia og delar av Sør-Amerika.)

Bølgelengde: 100–1000 meter.

Fram til slutten av 1970-åra hadde mange norske byar mellombølgesendarar som sende NRK sine program. Den eineate norske mellombølgesender i 2017 var Longyearbyen, som sender på 1485 kHz.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Mellombølge» frå ,  den 13. oktober 2017.  
 

Radioteknologi
Radiospekter
Atle Magnus Færøy

Atle Magnus Færøy () er ein norsk biletkunstnar frå Færøyna i Solund. 

Færøy er utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo. Han debuterte i 1964 i Statens Kunstutstilling, og har i ettertid hatt ei rad offentlege utsmykningsoppdrag, mellom anna ved Fredriksten festning (vegg, 1985) og Kristiansund sjukehus (vegg, 1987). Færøy er innkjøpt både av Nasjonalgalleriet og Riksgalleriet.

Han bur og har galleri i Aureosen i Fræna saman med biletkunstneren Anne-Brit Krag.

Bibliografi

Kjelder
 Atle Færøy på Wikipedia bokmål

Bakgrunnsstoff
 Atle Magnus Færøy i Fylkesleksikon NRK Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Solund
Folk frå Solund
Norske målarar
Norske grafikarar
Norske bilethoggarar
Norske sakprosaforfattarar