alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nils-Tore Andersen

Nils-Tore Andersen () er ein norsk organisasjonsleiar. Han har mellom anna vore innom Indremisjonen, Misjonsselskapet, Misjonsalliansen, Kulturrådet, styret i NRK og Forleggerforeningen. I november 2006 vart han leiar for Kyrkjerådet. 

Han er utdanna innan teologi ved ein bibelskule i Oslo og Misjonshøgskolen i Stavanger. I tillegg har han teke kurs i misjonsvitskap og administrasjon. Andersen har vore landsungdomssekretær, redaktør, forlagssjef i Luther forlag og informasjonssjef før han vart generalsekretær i Misjonsalliansen i 1989. Den jobben hadde han fram til 2006. Han har også halde radioandakter i NRK i meir enn 30 år.

Nils-Tore Andersen har i arbeidet sitt vore spesielt oppteken av diakoni og diakonal tenking, mellom anna når det gjeld kampen for rettferd og fridom.

Leiar av Kyrkjerådet 
15. november 2006 vart Andersen vald til leiar i Kyrkjerådet, der han møtte i eigenskap av medlem i Borg bispedømmeråd. Ved valet var det to kandidatar i tillegg til Andersen. Desse var Oddbjørg Aasen Bjørdal og Arne Grønningsæter. Det måtte to valomgangar til for at Andersen skulle få meir enn 50 prosent av stemmene. Den siste voteringa vart ei kampvotering mellom Grønningsæter og Andersen, der Andersen fekk 48 stemmer og Grønningsæter 38.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andersen, Nils-Tore» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)

Fotnotar 

Norske organisasjonsleiarar
Den norske kyrkja
Ruapehu District

Ruapehu District er eit distrikt sentralt på Nordøya på New Zealand. Det ligg i regionen Manawatu-Wanganui.

Det har ei flatevidd på 6 730,185 km² og eit folketal på 13 650 (estimat i juni 2008).

Kjennemerke 
Distriktet er omgjeve av land til alle sider. Her ligg det kjende fjellet Mount Ruapehu, nasjonalparken Tongariro National Park og Raurimu Spiral, ein kjend spiralkonstruksjon på hovudjarnvegslinja på Nordøya (North Island Main Trunk railway line).

Turiststadane Whakapapa, National Park og Ohakune ligg også i distriktet.

Den vesle byen Waiouru, som ligg 815 moh., ligg heilt aust i distriktet og hyser den store militærleiren Waiouru Army Camp.

Den berykta Desert Road ('Øydemarksvegen'), ein del av hovudvegen State Highway 1, startar i distriktet ved Waiouru, og passerer Ruapehu, Ngauruhoe og Tongariro før han endar i Rangipo.

Mudderflaum (lahar) frå kratersjøen på Mount Ruapehu var årsaka til Tangiwaikatastrofen julaftan 1953, der 151 menneske mista livet, då Tangiwaibrua over Whangaehu River fall saman.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ruapehu District» frå , den 4. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Ruapehu Distriktsplan 31. mars 2005 
 Turistside frå Ruapehu District
 http://www.middle-of-everywhere.co.nz/map.html Infoside om Taumarunui og området rundt. 

Manawatū-Whanganui
Distrikt på New Zealand
Studentsamskipnaden for Sunnmøre

Studentsamskipnaden for Sunnmøre (SfS) er ein av 24 studentsamskipnader i landet. Den vart etablert i 1988. SfS har ansvaret for velferdstilboda til vel 4900 studentar ved Høgskolen i Ålesund og Høgskulen i Volda.

SfSs øvste organ er styret. Det består av fem studentrepresentantar, ein av desse er styreleiar, to høgskulerepresentantar og to representantar for dei tilsette.

Bakgrunnsstoff 
 Studentsamskipnaden for Sunnmøre

Utdanning i Møre og Romsdal
Sunnmøre
Skipingar i 1988
Nils Ketil Andresen

Nils Ketil Andresen () er ein norsk siviløkonom og programdirektør i TV 2. Andresen har arbeidd i fjernsynskanalen heilt sidan han starta opp i 1992. Før han vart programdirektør, var han researchsjef, planleggingssjef, direksjonssekretær og programredaktør. Han byrja karrieren sin som seljar i TVNorge i 1989, der han etter kvart vart planleggingssjef.

Andresen har også vore produsent for fleire episodar av den svenske spenningsserien Beck, i tillegg til at han har vore medprodusent for eit par kinofilmar, deriblant Ulvenatten (2008).

Utdanninga si har han frå Noregs Handelshøgskule.

Kjelde 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andresen, Nils Ketil» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)

Norske siviløkonomar
Norske mediefolk
Gradlon

Gradlon (330-405, var ein konge av Cornouaille i keltisk tid. Segna seier han og rådde for delar av Bretagne. Han skal ha vore sonen til kong Conan Meriadec. Etter segna skal han å ha bela til ei trollkvinne som var kalla Malgven. Saman vann dei makt i Cornouaille. I Bretagne er han oftast kalla Graelen Meur (Gradlon den store). 

Gradlon og Malgven fekk ei dotter, Dahud. Somme variantar av segna seier dronninga døydde i barnseng. Dahud kom seinare til å spela ei rolle i segna om Ys, der ho vart svelgd av havet og omgjort til ei havfrue eller ein bretonsk morgen. 

Historisk har det vore fleire kongar med namnet Gradlon. Ein av dei er kjend frå Landevennec i Bretagne. Desse er datert noko seinare enn årstala ovanfor. 

Gradlon spelar ei rolle i teikneserien Bran Ruz.

Fransk historie
Fødde på 300-talet
Døde på 400-talet
Dahud

Dahud eller Dahut (eventuelt Ahés), var ei trollkunnig kongedotter frå tidleg bretonsk soge. Ho var dotter av Gradlon og Malgven. Namnet hennar tyder "god trolldom". Ho skal ha grunnlagt byen Carhaix (Car Ahés). 

Kong Gradlon av Cornouaille skulle ha råka på trollkvinna Malgven ein gong han var på hærtog nord i landa. Saman drap dei mannen hennar, og reiste sør til riket hans på hennar svarte trollhest. Seinare tok dei att flåten til Gradlon, og her var det at Dahud vart fødd, framleis langt frå land. Segna seier at Malgven døydde av denne påkjenninga. Andre segner fortel korleis ho kvarv frå Gradlon for å reise til si eiga verd. Gradlon kom einsam i land med dotter si. 

Dahud voks opp i Ys, og strauk med då byen sokk i havet. I følgje kristne segner var det ho som opna byportane slik at byen vart oversvømd. Faren freista berge ho på trollhesten sin, men syndene hennar fekk ho til å søkke ned. Sankt Gwenolé råda Gradlon til å sleppe Dahud for ikkje å drukne sjølv, og Dahud vart slukt av havet i lag med byen. 

Etter dette vart Dahud gjort om til ei havfrue, eller ein morgen.

Dahud er og nemnd i segner om Kong Arthur og Kong Mark. 

I teikneserien Bran Ruz står Dahud for gode krefter som freister å berge Ys mot den tradisjonsøydinga storsamfunnet (og kristendomen i tida) står for. Ho rømer til druidane med helten Bran. I denne forteljinga er Malgven ei av dei hærtekne kvinnene frå Aremorika. Det er heller ikkje ho, men Gwenolé som syter for at byen vert overfløymd.

Keltisk mytologi
Gävle kommun

Gävle kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige som ligg ved Bottenhavet. I Gävleborgs län grensar kommunen til Ockelbo kommun i nordvest og Sandvikens kommun i vest. I tillegg grensar han til tre kommunar i Uppsala län. Desse er Heby kommun i sør, Tierps kommun i søraust og Älvkarleby kommun i nordaust. Administrasjonssenteret i kommunen er Gävle.

I sør har Gävle kalkrik berggrunn, og i vest skogkledde moreneområde og myrlandskap. Ein åsrygg strekkjer seg gjennom kommunen frå Hedesunda, via Valbo til Gävle og vidare mot nord. Det ligg fleire innsjøar i ytterområda i kommunen, mellom andre Viksjön i nord, Öjaren og Storsjön i vest og Hedesundafjärden og Bramsöfjärden i sør.

Den dominerande industrigreina er verkstad- og skogindustri, men det er også ein del næringsmiddelindustri og elektroindustri i kommunen. I tillegg har fleire statlege organ hovudkontor i kommunesenteret Gävle.

Administrativ historikk 
Den noverande kommunen vart oppretta i to steg. Landskommunane Hamrånge, Hedesunda og Hille vart i 1969 slegne saman med Gävle stad. Ved kommunereforma i Sverige i 1971 vart Gävle kommun slik han er i dag, ved at Valbo vart innlemma.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På blå bakgrunn, ein vassrett sølvstraum, med to anker av gull ovanfor og eitt nedanfor.

Gävle stad hadde sidan 1500-talet brukt eit skjold med bokstaven «G» som våpen. I 1940 ville Den svenske marinen bruke byvåpenet på den nybygde jagaren Gävle. Då diskusjonen om våpenet kom opp ved ei av reformene, ville ikkje riksheraldikaren godta våpenet (fordi bokstavar ikkje vert sett på som passande i heraldikken), og det vart starta ein diskusjon om nytt våpen for Gävle. Det noverande våpenet var eit forslag frå riksheraldikaren, som etter lange debattar, til slutt vart vedteke av bystyret. Det vart fastsett av kongen i 1941. Etter kommuneopprettinga kom det opp eit framlegg om å auke talet på anker til fem, slik at dei eldre einingane som er innlemma i kommunen fekk kvart sitt anker. Dette vart avslege og våpenet vart registrert uendra i Patent- och registreringsverket i 1974.

Tettstader 
Det er 20 tettstader i Gävle kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Gävle kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Gävle» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Hofors kommun

Hofors kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. Kommunen grensar til fire kommunar i Dalarnas län, Falu kommun og Säters kommun i nord, Avesta kommun i sør og Hedemora kommun i vest. Administrasjonssenteret i kommunen er Hofors.

Landskapet i kommunen er kupert og skogkledd i vest, medan det er flatare i aust. Det er mange vatn i kommunen. Hofors ligg i Bergslagen, og har ein del malmførekomstar. I kommunen ligg det eit stort og moderne stålverk, samt ein del mekaniske verkstader.

Administrativ historikk 
Torsåkers socken vart ein landskommune då kommunalforordningane i Sverige i 1862 tredde i kraft. Denne vart i 1925 delt i to, Hofors og Torsåker. Desse vart slegne saman att til Hofors kommun ved kommunereforma i 1971.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På gullfarga bakgrunn, ein svart blome med åtte runde kronblad.

Dette våpenet vart fastsett av kongen så seint som 1968 etter det eldre regelverket. I 1974 vart det registrert i Patent- och registreringsverket etter det nye. Kronblada i våpenet skal symbolisere stål, som mellom anna vert brukt til å lage kulelager.

Tettstader 
Det er to tettstader i Hofors kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Hofors kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Hofors» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Morgen

Om tida på dagen, sjå morgon
Ein morgen, morgan eller og mari-morgen er eit bretonsk eller  walisisk vette i kvendeskapnad, oftast knytt til havet (mor tyder 'hav'). Segner om desse finst og i Bretagne. Dei svarar til våre havfruer, og er kjende for å drukne sjømenn og andre som kjem bort på sjøen, eller å bortføra dei ned i havet og gifta seg med dei. Dei fekk og skulda for flaumar som øydela avlingar eller landsbyar, og stormar på havet. I segna om byen Ys er det kongedottera Dahud som fløymer byen, og ho vert omskapt til ein morgen etter dette. 

Morgen er æveleg ung, og er ofte sett på havsbarden der ho sit på stranda og kammar håret sitt. 
Den eldste kjelda til nemninga er i Vita Merlini av Geoffrey of Monmouth, der herskaren av Avalon er omtalt som «Morgen». I segnene om kong Arthur er Morgen eit av namna på The Lady of the Lake (havfrua). I desse segnene meiner mange ein og finn opphavet til forteljinga om Morgana le fay/Morgaine.

Kjelder

Bretonsk folketru
Walisisk folketru
Keltiske segner
Overnaturlege vesen
Jacob Wilhelm Nordan

Jacob Wilhelm Nordan ()  var ein norsk arkitekt som arbeidde innan historismen og teikna ei mengd norske bygg på siste halvdel av 1800-talet, mellom dei nær 100 kyrkjer.

Utdanning
Nordan var fødd i København i Danmark, men flytte til Noreg allereie som unge. 
På 1840-talet var han i murarlære i Oslo (dåverande Christiania) samstundes med at han var elev på Den kongelige tegneskole under Johannes Flintoe, Christian Heinrich Grosch og Johan Henrik Nebelong. 
Han vart tilsett som assistent hjå Nebelong og arbeidde som byggeleiar mellom anna på Oscarshall. 
Han studerte så ved Kunstakademiet i København frå 1852–55 og tok ein svært god eksamen.

Eigen arkitektpraksis i Oslo
I 1856 etablerte han seg med eigen arkitektpraksis i Oslo. 
Han vart òg tilsett som lærar ved Den kongelige tegneskole. 
Etter den store brannen i Oslo i 1858 teikna han ei rekkje bygardar, mellom dei Karl Johans gate 14, Storgata 14, Storgata 13 og Møllergata 9. 
Han teikna mellom anna også villaar, skular, ein brannstasjon og kyrkjer i Oslo. 
Det mest kjende bygget hans er truleg hovudpolitistasjonen i Møllergata 19 og arkaden ut mot Youngstorget.

Kyrkjearkitekten

1800-talet var ei tid med flittig kyrkjebygging over heile Noreg.
Kyrkjedepartementet nytta styret ved Den kongelige tegneskole som konsulentar for kyrkjeprosjekta som kom inn, og Nordan var fast konsulent for departementet i åra 1869–86. 
Han teikna 96 norske kyrkjer, og er med det den største norske kyrkjebyggjaren av alle.
Kyrkjene hans har gjerne nygotisk form med ei enkel utføring. 
Mange av trekyrkjene hans er i sveitserstil medan murkyrkjene er i tysk teglsteinsgotikk.

Kyrkjer teikna av Nordan er å finne over heile landet, frå Hersvik kyrkje i Solund i vest til Kong Oscar IIs kapell i Grense Jakobselv i aust, og frå Honningsvåg kyrkje i nord til Barbu kyrkje i Arendal i sør.

Familie
Jacob Wilhelm Nordan var far til arkitekten Victor Nordan og farfar til arkitekten Per Nordan.

Kjelder
 Ole Petter Bjerkek: «Jacob Wilhelm Nordan» i Norsk Biografisk Leksikon
 Geir Tandberg Steigan: «Jacob Wilhelm Nordan (1824-1892)» på nettstaden arc!

Referansar

Bakgrunnsstoff
Gustav

Gustav eller Gustaf er opphavleg svenske mannsnamn, truleg frå norrønt Gautstafr, danna av gautr, 'mann frå Götaland', og stafr, 'stav'. Ei anna tolking er at det er ei svensk form av det nordvestslaviske Gostislav der namnedelane tyder 'venn' og 'ære, rykte'.

Gustav har namnedag den 6. juni i Noreg og Sverige.

Namnet har spreidd seg til fleire andre språk. På norsk og tysk er skrivemåten framleis Gustav eller Gustaf og på fransk Gustave. Den latinske forma av namnet er Gustavus, og på italiensk, portugisisk og spansk er ho Gustavo.

Ei seinare svensk form av namnet er Gösta. På finsk er namnet Kustaa.

Namneberarar

Kongelege 
 Gustav Vasa (ca 1496–1560), konge av Sverige 1523–1560
 Carl XVI Gustav (f. 1946), konge av Sverige

Andre 
 Gustave Courbet (1819–1877), fransk kunstnar
 Gustave Flaubert (1821–1880), fransk forfattar
 Gustav Nachtigal (1834–1885), tysk lege og oppdagelsesreisande
 Gustav Mahler (1860–1911), austerriksk komponist og dirigent
 Gustav Klimt (1862–1918), austerriksk kunstnar
 Gustav Meyrink (1868–1932), austerriksk forfattar
 Gustav Vigeland (1869–1943), norsk bilethoggar
 Gustav Holst (1874–1934), engelsk komponist
 Gustav Ludwig Hertz (1887–1975), tysk fysikar og nobelprisvinnar
 Gustav Lorentzen (f. 1947), norsk musikar, humorist og forfattar
 Gustavo Santaolalla (f. 1952), argentinsk musiker og komponist
 Gustaf Skarsgård (f. 1980), svensk skodespelar
 Gustavo Dudamel (f. 1981), venezuelansk dirigent
 Gustav Schäfer (f. 1988), trommeslager i det tyske bandet Tokio Hotel

Kjelder 

 Brylla, Eva, Förnamn i Sverige: Kortfattat namnlexikon. Stockholm: Liber, 2004, i følgje Svensk Wikipedia
 

 Denne artikkelen bygger på «Gustav» frå , og «Gustav» frå  den 5. juni 2009. 

Mannsnamn
Svenske førenamn
Gyda

Gyda er eit norrønt kvinnenamn, opphavleg skrive Gyða og danna som kortform av namn som byrja med Guð-, som tyder 'Gud, gudar'. Andre former er Gjøa, Jødda og Jåddå. 

Gyda har norsk namnedag den 6. juni.

Namneberarar

Frå norrøn tid 
 Gyda eller Gunhild Anundsdotter, svensk kongsdotter og dansk dronning
 Gyda Sveinsdotter, dotter til Svein Tjugeskjegg
 Gyda Eiriksdotter, kjend frå sogene som ho som fekk Harald Hårfagre til å samla Noreg
 Gyda Torkelsdotter, norrøn kvinne knytt til slaget ved Hastings

Seinare bruk 
 Gyda Klingenberg (1826-1906), norsk skodespelar
 Gyda Gram (1851-1906), norsk målar
 Gyda Voss (1871-1961), norsk målar
 Gyda Christensen (1872-1964), f. Andersen, norsk skodespelar
 Gyda Ellefsplass Olssen (f. 1978), norsk rifleskyttar
 Gyda Enger (f. 1993), norsk skihoppar

Annan bruk 
 Gydafeltet, norsk petroleumsfelt
 I teikneserien Hårek den Hardbalne (eng.: Hägar the Horrible) er Gyda kona til Hårek.

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Kortnamn
Norrøne førenamn
Namn knytte til gudar
Japansk musikk

Japansk musikk inneheld eit vidt spekter av ulike musikkstilar, ofte utanlandske stilar blanda med heimlege tradisjonar. Medan ainuar har halde i hevd nordasiatisk musikk har Japan teke imot påverkingar frå Korea, Kina og i nyare tid også Vesten. Samstundes har Japan vore såpass isolert at musikken der har utvikla heilt særeigne trekk.

I tillegg til ulike typar folkemusikk er nokre eldre japanske musikktypar gagaku, utvikla som hoffmusikk frå kinesisk musikk, noh-musikk som er ein viktig del av teaterforma, og den buddhistiske messeforma shomyo. Klassisk japansk musikk er basert på den opphavleg kinesiske femtoneskalaen. Eit anna kjennemerke ved gagaku er at eint markerer visse taktar med særskilde instrument, som i indonesisk gamelanmusikk.

I nyare tid er det utvikla ei rekkje musikktypar påverka av vestleg musikk. J-pop er kanskje den best kjende, men det finst også til dømes japansk jazz, japansk rock og japansk hip-hop. Japansk musikk er også kjend for utviklinga av karaoke og spelmusikk, musikk laga til data- og fjernsynsspel.

Kjelder 
 «arts, East Asian.» Encyclopædia Britannica. 2009. Encyclopædia Britannica Online. 7. juni 2009.
 «gagaku.» Encyclopædia Britannica. 2009. Encyclopædia Britannica Online. 7. juni 2009.
 Delar av denne artikkelen bygger på «Japansk musikk» frå , og «Music of Japan» frå  den 7. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 

Musikk
 
Musikk etter land
Albumet Blink-182

Blink-182 er det femte studioalbumet frå den USA-amerikanske musikkgruppa Blink-182, utgjeve den 18. november 2003.

Spor 
Songane er skrivne av Blink-182 (Tom DeLonge, Mark Hoppus, og Travis Barker) med mindre noko anna er nemnt.

Blink-182
Blink-182
Det bhutanske flagget

Det bhutanske flagget er skrådelt gult og oransje, med ein oppstigande drake i skrålinja. Proporsjonane er 2:3. 

Den safrangule fargen i flagget til Bhutan symboliserer kongen, som berar av den verdslege makta. Den oransje fargen står for buddhismen. 

Bhutanarane kallar sjølve landet sitt for Druk Yul - toredrakens land. Draken har vore brukt som symbol for landet heilt sidan ca. 1200. Draken har juvelar i klørne som eit uttrykk for rikdom og fullkome.

Historie 
Ein tidleg, kvadratisk versjon av flagget vart brukt i 1949, ved ein seremoni knytt til underteikninga av avtalen mellom India og Bhutan. Fargane var til dels dei same som i dag, men draken var grøn. Ein ny versjon vart tatt i bruk i 1956: kvit drake, og raudbrun og skarp gul farge.

Det er uvisst når dagens versjon vart innført, men styresmaktene i landet seier at den dåverande kongen Jigme Dorji Wangchuk fastsette dagens fargar i 1968 eller 1969. Skikken med å heise flagget framfor offentlege bygg vart innført av kongen i 1968, og eit flaggreglement vart vedteke av nasjonalforsamlinga i 1972.

Bakgrunnsstoff 
 The Origin and Description of the National Flag and Anthem of the Kingdom of Bhutan pdf-bok, 43 sider - med bilete av tidlegare versjonar
 Flags of the world

Flagg
Bhutan
Jigme Khesar Namgyel Wangchuck

Jigme Khesar Namgyal Wangchuck () er den femte Druk Gyalpo (Drakekongen) i Bhutan, etter at dagens statsskikken vart innført av tippoldefaren hans i 1907. Han overtok trona etter faren 15. desember 2006, to år tidlegare enn opphavleg varsla.  Ein kroningsseremoni fann stad 6. november 2008.

Namgyal er eldstesonen til Jigme Singye Wangchuck og kona Ashi Tshering Yangdon. Han har to yngre heilsøsken, og fire halvsøstrer og tre halvbrør som er barn til dei tre andre konene til faren.

Han har studert ved Cushing Academy og ved Wheaton College, i Massachusetts før han tok eksamen ved Magdalen College ved Oxford University. Han studerte ved the Foreign Service Program og har ein mastergrad i statsvitskap. Som kronprins reiste han mykje i utlandet, og han deltok i arbeidet i fleire kulturelle, sosiale og økonomiske organisasjonar. 

Faren Jigme Singye Wangchuck sa i desember 2005 at han ville abdisere i 2008, og overlate trona til kronprinsen. Han sa og at arbeidet med å føre over ansvar og oppgåver ville bli ein løpande prosess. Eit år seinare kunngjorde kongen at han kom til å abdisera straks.

I mars 2008 gav kongen frå seg den absolutte makta si og Bhutan blei eit konstitusjonelt monarki.
I 2011 gifta han seg med Jetsun Pema, og i 206 fekk dei ein son.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om den bhutanske kongefamilien på nettstaden keystobhutan.com 
 Nasjonaldagstalen til kongen av Bhutan i 2005 
 Om den bhutanske kongefamilien på nettstaden raonline.ch
 Om den bhutanske kongefamilien på nettstaden bhutannewsonline

Bhutanarar
Kongar
Jigme Thinley

Lyonpo Jigme Yoser Thinley () var statsminister i Bhutan frå 2008 til 2013.

Thinley er leiar for partiet Druk Phuensum Tshogpa (Bhutans anstendige parti) som vann valet i Bhutan 2008, det første demokratiske valet i landet. Partiet vann 44 av 47 sete i det nye underhuset, og Thinley vart 9. april 2008 utnemnd til denførste folkevalde statsministeren i landet.

Han har to gonger tidlegare (1998-99 og 2003-04) vore statsminister under den gamle statsskikken, da kongen styrte eineveldig, og statsministertittelen roterte mellom regjeringsmedlemma. Han var utanriksminister 1998-2003, og innanriksminister 2003-08.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Jigme Thinley» frå , den 5. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Ministry of Home and Cultural affairs 

Statsministrar i Bhutan
Ode

Ein (eller ei) ode, frå gresk ode, 'song', er eit høgstemt lyrisk dikt som tar opp filosofiske eller moralske emne eller hyllar framståande personar eller ein guddom. Ein ode kan gjerne vere eit rimfritt dikt.

I antikken var omgrepet bruka om songar og songbare dikt generelt, frå seinantikken vart det utvikla ei meir spesifikk tyding. I renessansen vart ordet bruka som musikalsk genernemning for komposisjonar skrivne i samsvar med ode-ideala frå antikken.

Kjelder 
 Ode i Norsk Allkunnebok, Fonna Forlag 1959
 Ode i Cappelens musikkleksikon 1980 ISBN 82-02-03690-9

Greske ord og uttrykk
Diktformer
Ngultrum

Ngultrum er mynteininga i Bhutan. Mynten vart introdusert i 1974 og erstatta bhutansk rupi. Ein ngultrum er 100 chetrum.

Valutakursen på ngultrum er knytt til indisk rupi, ettersom bhutansk økonomi er nært knytt til India; India mottek rundt 95 % av Bhutan sin eksport, og leverer rundt 80 % av Bhutan sin import. 

Før Bhutan vart opna for omverda i 1961, var det ingen pengeøkonomi i landet. Det var ein avgrensa bytehandel mot India og Tibet, medan all innanlandsk handel skjedde som bytehandel. Sjølv etter 1961 fanst det ikkje ein eigen bhutanesisk valuta, men indiske rupi vart etterkvart tekne i bruk og har vore gyldig betalingsmiddel sidan. Eit finanssekretariat vart oppretta på 60-talet, og vart vidareført som eit finansdepartement frå 1968. 

Den bhutanske riksbanen Bank of Bhutan vart også starta i 1968, som landets første bank. Pengesetlar vart introdusert i 1974, og i 1975 vart Royal Insurance Corporation of Bhutan etablert. I 1982 vart Royal Monetary Authority oppretta som sentralbank i landet. I 1988 vart Bhutan Development Finance Corporation starta, og med Royal Securities Exchange i 1993 vart ein nasjonalt kapitalmarknad etablert. Landets første privateigde bank, The Bhutan National Bank, starta i 1996.

Bakgrunnsstoff 
 Royal monetary authority. 
 banknoteworld.com 
 Utanrikshandelsstatistikk .
 Analysis of Pegged Exchange Rate Between Bhutan and India

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ngultrum» frå , den 5. juni 2009. 
 

Bhutan
Valuta
Greatest Hits av Blink-182

Greatest Hits er eit samlealbum laga av Blink-182, utgjeve den 31. oktober 2005.

Spor 

Alle songane er skrivne og komponert av Blink-182.

Medverkande

Blink-182 
 Travis Barker (trommer og perkusjon i songane frå 1999-2004)
 Mark Hoppus (bass og vokal i songane frå 1994-2004)
 Tom DeLonge (gitar og vokal i songane frå 1994-2004)
 Scott Raynor (trommer og perkusjon i songane frå 1994-1997)

Produsentar 
 O (av songane frå Cheshire Cat)
 Mark Trombino (av songane frå Dude Ranch)
 Jerry Finn (av songane på spora #5 - #13 og songen «Not Now»)
 Blink-182 («Another Girl Another Planet»)

Samlealbum frå 2005
Blink-182-album