alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Luc Nilis

Luc Gilbert Cyrille Nilis () er ein tidlegare belgisk fotballspelar som spelte i angrep for det belgiske herrelandslaget og fleire europeiske klubbar. På klubbnivå representerte han KFC Winterslag, RSC Anderlecht, PSV Eindhoven og Aston Villa. For Belgia spelte han totalt 56 landskampar og skåra 10 mål. Han representerte også landet i VM 1994, VM 1998 og EM 2000. 

Han blei toppskårar i Eredivisie to år i rad, i høvesvis 1996 og 1997. Han blei også kåra til årets fotballspelar i Nederland i 1995, og årets fotballspelar i Belgia i 1995/1996-sesongen.

Merittar 
Belgisk seriemeister: med Anderlecht i 1987, 1991, 1993 og 1994
Belgisk cupmeister: med Anderlecht i 1988, 1990 og 1994
Nederlandsk seriemeister: med PSV i 1997 og 2000
Nederlandsk cupmeister: med PSV i 1996

Belgiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Anderlecht-spelarar
PSV-spelarar
Aston Villa-spelarar
Kent Andersen

Kent Andersen () er ein norsk-newzealandsk forfattar, skribent og lokalpolitikar.

Andersen har bakgrunn frå industrien, arbeidd som vektar i fleire år og vore skribent, novelleforfattar og tekstforfattar i reklamebransjen. Han er i dag fast bidragsytar på nettavisa Document.no, og skriv kommentarartiklar frå ein nasjonalkonservativ og innvandringskritisk ståstad. Han vekte åtgaum for kronikken «Drøm fra Disneyland», som han skreiv i 2010 saman med partikollegaen Christian Tybring-Gjedde. 

Andersen debuterte som forfattar i 2015 med krimromanen Nakenape. I 2019 gav han ut sin andre krimroman, Skytsdjevelen.

Bibliografi 
 2015: Nakenape, Fair Forlag ()
 2017: Godhetens tanketomme ondskap, Document Forlag ()
 2019: Skytsdjevelen, Fair Forlag ()
 2020: Klima antiklimaks, Document Forlag

Kjelder 

Folk frå Drammen
Norske forfattarar
Politikarar frå Demokratane
Hans Rustad

Hans Rustad () er ein norsk journalist, forleggjar og føredragshaldar. Han er kjent som grunnleggjar og redaktør for den konservative nettavisa Document.no.

Rustad har tidlegare arbeidd som redaksjonsassistent i Verdens Gang og som journalist i Morgenbladet og Norsk Telegrambyrå. Som ung var han aktiv i Sosialistisk Ungdomsforbund. I 1985 leverte han hovudfagsoppgåva i historie ved Universitetet i Oslo om utføringa av og responsen på Holocaust. I 1990 starta Rustad opp sitt eige forlag, Document forlag, og driv framleis som forleggjar. Forlaget har utgjeve fleire bøker innan politisk filosofi.

Document.no, som Rustad i dag er redaktør for, har vakse mykje i lesartal dei seinare åra. I 2019 opplyste nettstaden å ha over 400 000 ulike besøksadresser. I 2018 vart Rustad medlem i Norsk Redaktørforening.

Kjelder 

Folk frå Eidsvoll
Norske journalistar
Norske redaktørar
Norsk Redaktørforening

Norsk Redaktørforening (NR) er ein interesseorganisasjon for redaktørar og mellomleiarar i norske medieføretak. Foreininga vart stifta som avisredaktørforeining i 1950.

Foreininga er upolitisk og har mellom anna til oppgåve å arbeide for god presseskikk og elles ta vare på prinsipielle og redaksjonelle interesser. Norsk Redaktørforening har som oppgåve å verne om ytringsfridommen og redaktørinstituttet som foreininga reknar som eit grunnelement i ei fri og uavhengig presse. Foreininga har om lag 740 medlemmer (2019).

Norsk Redaktørforening er leidd av eit styre på ni redaktørar. Leiar frå 2009 er Harald Stanghelle (Aftenposten) og nestleiar er frå mai 2015 Hanna Relling Berg (Sunnmørsposten). Sekretariatet ligg i Oslo. Organisasjonen er medlem av Norsk Presseforbund.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Norske interesseorganisasjonar
Skipingar i 1950
Norske medieorganisasjonar
Helge Lurås

Helge Lurås () er ein norsk analytikar og samfunnsdebattant med vekt på internasjonale tilhøve. Frå 2017 til mai 2022 var han ansvarleg redaktør for den tidlegare nettavisa Resett. Han er frå august 2022 ansvarleg redaktør for iNyheter.

Etter utdanning som siviløkonom ved Norges Handelshøyskole i 1995 og cand.mag.-eksamen (med faga sosiologi, sosialantropologi og idéhistorie) arbeidde Lurås i det norske Forsvaret og hadde ei rekke utanlandsoppdrag. Han var i 1995 administrasjonssjef i Bosnia, i 1996 budsjettoffiser i Ungarn, og i 1997 militær observatør i Guatemala for Forsvarets Overkommando. I 1999–2003 var Helge Lurås politisk analytikar i Bosnia for Forsvarets Overkommando. I åra 2004–2008 var han politisk rådgjevar ved Office of the High Representative i Bosnia.

Lurås var 2008–2011 rådgjevar ved Norsk utanrikspolitisk institutt (NUPI). I 2012 starta han Senter for internasjonal og strategisk analyse (Sisa), der han var dagleg leiar og einaste tilsette fram til selskapet blei avvikla i 2019.

Bibliografi 
 2015: Hva truer Norge nå?, Cappelen Damm ()

Kjelder 
 

Folk frå Drammen
Norske redaktørar
Norske siviløkonomar
Organisasjonsnummer

Organisasjonsnummer er i Noreg eit ni-sifra registreringsnummer som blir tildelt av Einingsregisteret ved Brønnøysundregistra for ein organisasjon (føretak, idrettslag og liknande). Nummeret blir brukt for å gje organisasjonen og juridiske personar ein unik og eintydig identifikator når det gjeld offentlige styresmakter og andre organisasjonar.

Organisasjonsnummeret skal opplysast om når ein til dømes opprettar ein bankkonto, på salsfakturaer, førespurnader til offentlege styresmakter og økonomiske oppgåver som skal leverast på vegner av organisasjonen.

Det niande sifferet i organisasjonsnummeret er eit kontrollsiffer. Det vil seie at sifferet er tildelt etter ein formel slik at det maskinelt kan reknast ut at det er i samsvar med dei første åtte siffera, for å unngå feilskriving.

Kjelder 

Norsk næringsliv
Brønnøysundregistera
Marian Oprea

Marian Oprea () er ein rumensk tresteghoppar frå Pitești som vann OL-sølv i 2004 og VM-bronse i 2005, dessutan fekk han bronse i EM 2006 og sølv i EM 2010.

Aktiv
Opreas store gjennombrot kom under Sommar-OL 2004 i Aten, der han med 17,55 m vann sølvmedaljen. Året etter gjorde han sitt livs beste tresteghopp då han landa på 17,81 m under eit stemne i Lausanne i Sveits den 5. juli. Vel ein månad seinare vart han tredjemann i verdsmeisterskapen i Helsinki, med eit bestehopp på 17,40 hamna han to centimeter bak sølvvinnaren og ein cm framom nummer fire i tevlinga. Oprea tok ein ny bronsemedalje ved europameisterskapen 2006 i Göteborg. Etter ein femteplass i Beijing-OL 2008, hoppa Oprea 17,51 m i EM-finalen 2010 i Barcelona og vann sølvmedaljen, klart slått av briten Phillips Idowu som presterte sitt livs lengste tresteghopp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (16,62 m=nr 13)
EM 2002 i München:  Utslått i kvalifiseringa (16,47 m=nr 14)
VM 2003 i Paris:  Utslått i kvalifiseringa (16,55 m=nr 17)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 17,55 m, bakom Christian Olsson (17,79 m)
VM 2005 i Helsinki: Bronsemedalje – 17,40 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 17,18 m
OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 17,22 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 17,51 m, bakom Phillips Idowu (17,81 m)
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (16,61 m=nr 15)
EM 2012 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (16,17 m=nr 19)
VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 16,82 m
EM 2014 i Zürich: Nr 5 – 16,94 m
VM 2015 i Beijing: Nr 6 – 17,06 m
EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa (15,40 m=Nr 27)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utan teljande hopp 
EM 2018 i Berlin:  Utslått i kvalifiseringa (15,93 m=nr 21)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marian Oprea» frå ,  den 15. august 2019.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Terrence Trammell

Terrence R. Trammell () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Atlanta i delstaten Georgia i USA. Han vann heile fem sølvmedaljar i 110 meter hekk perioden 2000-09; to i olympiske leikar og tre i friidretts-VM.

Aktiv
Trammell var nordamerikansk studentmeister (NCAA) på korthekken i 1999, ein prestasjon han gjentok OL-året 2000. Hausten 2000 deltok han i øvinga under Sommar-OL 2000 og vart andremann på 13,16 sekundar, klart slått av Anier García frå Cuba og med bra margin til tredjemann i løpet. I VM-finalen 2003 kneip Trammell ein ny sølvmedalje, tre hundredels sekund framom Liu Xiang frå Kina, landsmannen Allen Johnson vann gullmedaljen. Året etter sikra Trammell seg eit nytt sølv då sommarleikane 2004 fann stad i Aten, med tida 13,18 hadde han to og tre hundredels sekund til gode på dei tre løparane som kom etter han på resultatlista, vinnaren Liu Xiang var i eiga klasse med di han tangerte verdsrekorden i øvinga på 12,91 sekundar.  

Sommaren 2007 var Trammell i sitt livs form. Den 2. juni sette han personleg rekord med 12,95 sekundar i eit GP-stemne i New York, Liu Xiang vann løpet på 12,92. I VM-finalen i Osaka åtte veker seinare vart Trammell klokka inn på 12,99, atter vart Liu for sterk og tok gull med tida 12,95. Under verdsmeisterskapen 2009 i Berlin passerte Trammell målstreken jamsides landsmannen David Payne og Ryan Brathwaite frå Barbados. Etter målfoto var studert vart Brathwaite utropt til vinnar på tida 13,14, Trammell vann si femte internasjonale sølvmedalje på 13,15, berre tusendelar av eit sekund framom Payne på bronseplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 13,16, bakom Anier García (13,00)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane (13,44=nr 10)
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje – 13,20, bakom Allen Johnson (13,12)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 13,18, bakom Liu Xiang (12,91)
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 13,20
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 12,99, bakom Liu Xiang (12,95)
OL 2008 i Beijing: Braut forsøksløpet
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 13,15, bakom Ryan Brathwaite (13,14)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Terrence Trammell» frå ,  den 15. august 2019.  
 

Hekkeløparar frå USA
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
IPhone X

iPhone X ein smarttelefon designa, utvikla og marknadsført av Apple Inc. Han utgjer saman med iPhone 8 og iPhone 8 Plus den ellevte generasjonen iPhone-telefonar og vart annonsert 12. september 2017 i Steve Jobs Theater i Apple Park-kampusen. Telefonen vart utgjeven 3. november 2017, og markerte tiårsjubileet til iPhone-serien.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

iPhone
Mobiltelefonar introduserte i 2017
Slaviša Jokanović

Slaviša Jokanović () er ein serbisk fotballtrenar og tidlegare fotballspelar frå Novi Sad.

Han er no hovudtrenar for storklubben Partizan, som òg var det fyrste laget han trente etter at han la opp som aktiv fotballspelar.

Jokanović byrja sin karriere i FK Novi Sad og gjekk seinare til FK Vojvodina som vann den jugoslaviske serien i 1989. I 1990 gjekk han til Partizan, der han vann serien i 1993 og cupen i 1992. Etter desse trofeene gjekk han til den spanske klubben Real Oviedo, etterfølgd av opphold i klubbane Tenerife og Deportivo. Så drog han til England der han gjekk frå Deportivo til Chelsea for 1,7 millionar pund. Han gjekk til den spanske klubben Ciudad de Murcia, som han la opp frå i 2004.

Kjelder 

National-football-teams
eu-football.info

Serbiske fotballspelarar
Serbiske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Partizan-spelarar
Real Oviedo-spelarar
Tenerife-spelarar
Deportivo La Coruña-spelarar
Chelsea-spelarar
Miroslav Đukić

Miroslav Đukić () er ein tidlegare serbisk fotballspelar og noverande trenar for den spanske klubben Real Valladolid

Han tilbrakte 14 år av si spelarkarriere i Spania. Her spelte han i storklubbane Deportivo La Coruña og Valencia CF, i tillegg til CD Tenerife i Segunda División. Han spelte totalt 368 kampar og skåra 11 mål i La Liga, og vann seks store titlar til saman. 

På landslagsnivå spelte han for Serbia i eit verdsmeisterskap og eit europameisterskap. Etter at han avslutta sin profesjonelle karriere byrjade han som trenar. 

Han var landslagstrenar for Serbia fram til OL i 2008, og føre det var han hovudtrenar for Partizan.

Kjelder 

National-football-teams
eu-football.info

Einskildmenn
Serbiske fotballspelarar
Serbiske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Deportivo La Coruña-spelarar
Valencia-spelarar
Tenerife-spelarar
Ivica Kralj

Ivica Kralj () er ein tidlegare montenegrinsk fotballspelar. Han deltok for Jugoslavia i VM 1998 i Frankrike og i EM i 2000 i Nederland og Belgia. 

Serbiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
PSV-spelarar
Rostov-spelarar
Timmy Simons

Timmy Simons () er ein tidlegare belgisk fotballspelar frå Diest. 

Han har tidlegare spelt for Lommel, Nürnberg og PSV Eindhoven.

For Belgia har han spelt 94 landskampar og skåra seks mål, samt representerte landet under VM i fotball 2002. Simons blei kåra til årets fotballspelar i Belgia i 2002.

Belgiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Club Brugge-spelarar
Nürnberg-spelarar
PSV-spelarar
Marc Emmers

Marc Jozef Emmers () er ein tidlegare belgisk fotballspelar som spelte angripar på det belgiske herrelandslaget og for flere europeiske klubbar. På klubbnivå spelte han for Waterschei, Mechelen, Anderlecht, Perugia, Lugano og Diest. For Belgia spelte han 37 landskampar og skåra totalt 2 mål, og dessutan representerte sitt land i VM i fotball 1990 og i VM i fotball 1994. 

Emmers spelte for RSC Anderlecht på midten av 1990-talet vann Jupiler League tre gonger fra 1992 til 1995. Emmers blei for øvrig kåra til årets fotballspelar i Belgia i 1996.

Merittar 
 Belgisk ligameister: 1989 med KV Mechelen
 Belgisk ligameister: 1992, 1993 og 1995 med RSC Anderlecht
 Belgisk cupmeister: 1994 med RSC Anderlecht
 Vinnar av Cupvinnarcupen: 1988 med KV Mechelen

Belgiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Mechelen-spelarar
Anderlecht-spelarar
Perugia-spelarar
Ronnie Whelan

Ronald Andrew Whelan, kjend som Ronnie Whelan, () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Dublin. Han vann i tida 1982-90 meir enn eit titals trofe med Liverpool FC, mellom andre Europacupfinalen 1984.

Klubbspel
Whelan var aktiv på det irske nivå 2-laget Home Farm frå hausten 1977. I september 1979 skreiv han kontrakt med det engelske storlaget Liverpool FC, men fekk ikkje sin ligadebut før april 1981. Dei neste ni sesongane fram til 1990 var han eit fast innslag på midtbana til Liverpool, vanlegvis på venstrekanten. Fram til 1990 var han med om å vinne den engelsk ligaen seks gongar, ligacupen tre gongar og FA-cupen to gongar. Whelan var på plass i begge europacupfinalane 1984 og 1985, både då det vart siger over AS Roma etter straffesparktevling i 1984, og i den berykta finalen på Heysel-stadion i Brussel 29. mai 1985, der Liverpool tapte 0-1 mot Juventus og 39 tilskodarar vart drepne. Siste fire sesongane i Liverpool-drakt sat Whelan oftast ubrukt på reservebenken.

Whelan var spelande trenar i Southend United i 1994-95 og trenar til han vart oppsagt etter nedrykk til nivå 3 i 1997.

Landslagsspel
Whelan deltok i 53 landskampar i tida frå 1981 til 1995. Han spelte alle Irlands tre kampar då landslaget var med i EM i fotball 1988 i Tyskland, ei turnering der han sende Irland i føringa i då Irland og Sovjetunionen spelte uavgjort 1-1. Whelan skåra to fleire landslagsmål, eitt i 1987 og eitt i 1989.

Merittar
 Europacupen 1984 med Liverpool
 Ligameister: 1982, 1983, 1984, 1986, 1988 og 1990 med Liverpool
 Vinnar av FA-cupen: 1986 og 1989 med Liverpool
 Vinnar av ligacupen: 1982, 1983 og 1984 med Liverpool

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ronnie Whelan» frå ,  den 15. august 2019.  
 
eu-football

Irske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Liverpool-spelarar
Southend United-spelarar
Tiffany Porter

Tiffany Porter (), fødd Tiffany Ofili, er ein USA-britisk friidrettsutøvar fødd i Ypsilanti delstaten Michigan i USA. Ho representerte Storbritannia då ho i 2014 vann 100 meter hekk under Friidretts-VM i Zürich.

Karriere

Aktiv
Tiffany Ofili nådde ikkje opp mellom dei kvinnelege hekkeløparane i USA, og byrja frå 2011 å tevle for Storbritannia, fødelandet til mor hennar. Allereie same året vart ho nummer fire i VM-finalen på 100 meter hekk, sidan sprang ho som Tiffany Porter under VM 2013 i mål til bronsemedalje på personbeste 12,55 sekundar.

Midt i august 2014 tok Porter gullmedaljen ved europameisterskapen i Zürich med tre hundredels sekunds margin til nummer to. Ein månad seinare flytta ho den personlege rekorden til 12,51 sekundar i eit stemne i Marrakech. I EM 2016 vart Porter nummer tre på korthekken.

Porter er eldre syster til Cindy Ofili. Under Sommar-OL 2016 tok begge systrene seg til finalen på 100 meter hekk. Veslesystera var då best med ein fjerdeplass, Porter vart nummer sju.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 12,63
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (12,79=nr 10)
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 12,55
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 12,66, framom Cindy Billaud (12,69)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 12,68
EM 2016 i Amsterdam: Bronsemedalje – 12,76
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 7 – 12,76
VM 2017 i London: Utslått i forsøket (13,18=nr 29)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tiffany Porter» frå ,  den 16. august 2019.  
 

Britiske hekkeløparar
Hekkeløparar frå USA
Europameistrar i friidrett
Reima Salonen

Reima Untamo Salonen () er ein finsk tidlegare kappgjengar frå Taivassalo som vart europameister i 50 kilometer kappgang i Aten i 1982.

Aktiv
Salonen vann bronsemedaljen på 50 km i verdsmeisterskapen 1976, avvikla i Malmö 18. september 1976. Sluttida 3.58.53 var nordisk rekord. Meisterskapen omfatta berre denne eine tevlinga, som Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) arrangerte etter at IOK vraka den frå OL-programmet til Sommar-OL 1976.

I 1982 tok Salonen ein klar siger på 50 km ved EM i Aten, med tida 3.55.29 var han i mål nærare fire minuttar føre nestemann, Josep Marín frå Spania. Både i Friidretts-VM 1983 på finsk heimegrunn og i Sommar-OL 1984 hamna Salonen på fjerdeplassen på 50 km, begge gongane utan å kunne truge dei respektive bronsemedaljørane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i friidrett 1976: Bronsemedalje på 50 km – 3.58.53
EM 1978 i Praha: Braut 50 km
OL 1980 i Moskva: Nr 9 på 20 km – 1.31.32. Braut 50 km
EM 1982 i Aten: Gullmedalje på 50 km – 3.55.29. Nr 8 på 20 km – 1.28.04
VM 1983 i Helsinki: Nr 4 på 50 km – 3.52.53. Nr 12 på 20 km – 1.22.51
OL 1984 i Los Angeles: Nr 4 på 50 km – 3.58.30
EM 1986 i Stuttgart: Nr 5 på 50 km – 3.46.14. Diskvalifisert på 20 km
VM 1987 i Roma: Nr 10 på 20 km – 1.24.14. Braut 50 km
OL 1988 i Seoul: Nr 18 på 50 km – 3.51.36. Nr 42 på 20 km – 1.28.25

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reima Salonen» frå ,  den 16. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Reima Salonen» frå ,  den 16. august 2019.
Mosbach

Mosbach er ein by i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland med i kring 23 000 ibuarar. Byen ligg nord i delstaten ved elva Elz, 35 km aust om Heidelberg.

Mosbach voks fram på 800-talet kring eit benediktinar-kloster. I 1241 vart byen tilkjend priveleg som fri keisarby.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mosbach» frå ,  den 16. august 2019.  
 

Byar i Baden-Württemberg
Emmerich am Rhein

Emmerich am Rhein er ein by nordvest i delstaten Nordrhein-Westfalen i Tyskland med ikring 31 000 ibuarar. Byen ligg ved Rhinen og er den siste byen i Tyskland før elva renn inn i Nederland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emmerich am Rhein» frå ,  den 16. august 2019.  
 

Byar i Nordrhein-Westfalen
Kolbermoor

Kolbermoor er ein by i Landkreis Rosenheim i Oberbayern med ikring 18 000 ibuarar. Byen voks frå då staden fekk jarnbanesamband i 1859 og det i 1863 vart bygt ein bomullsfabrikk, basert på vasskraft. Bomullsfabrikken vart lagt ned i 1993. Like nord om byen laga ein teglsteinsfabrikk i tida 1876-2005 murstein til taktekking og byggematerial.

Fotballspelaren Paul Breitner er frå Kolbermoor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kolbermoor» frå ,  den 16. august 2019.  
 

Byar i Bayern
Ray Clemence

Raymond Neal Clemence () var ein engelsk fotballspelar frå Skegness. Han var med om å vinne den engelske ligaen fem gongar og europacupen tre gongar som Liverpool-spelar, og både den europeiske UEFA-cupen og den engelske FA-cupen med Liverpool FC så vel som med Tottenham Hotspur. Clemence var Englands landslags-målvakt i 61 kampar.

Karriere

Klubbspel
Clemence fekk sin ligadebut med tredjedivisjons-laget Scunthorpe United vårsesongen 1966. Sommaren 1967 vart han overført til Liverpool FC mot 18 000 pund. Dei tre fyrste sesongane fekk han lite speletid. Frå sesongstart i august 1970 hadde han burt på målvaktsplassen i 11 sesongar. Med Liverpool vann han i 1973 ligaen og UEFA-cupen, i 1974 FA-cupen og i 1976 på ny ligaen og UEFA-cupen. Våren 1977 tok han og Liverpool ligapokalen og for fyrste gong sigeren i den store europacupen. Året etter forsvarte Liverpool meistertittelen i europacupen, der etter vann laget ligaen i 1979 og 1980, før Clemence i 1981 var med på den tredje triumfen i europacupen for serievinnarar.

Sommaren 1981 skifta Clemence arbeidsgjevar. Han kosta Tottenham 300 000 pund og var der med om å vinne FA-cupen 1982, etter siger over Queens Park Rangers i finalen. To år seinare tok Tottenham seg til finalespel mot belgiske Anderlecht i UEFA-cupen, eit suksessfullt oppgjer Clemence ikkje tok del i, grunna skade. Ein akhilles-skade han fekk i ein fotballkamp i oktober 1987 gjorde at han la opp ved sesongslutt.

Landslagsspel
Clemence vakta det engelske målburet i 61 landskampar frå november 1972 til november 1983. Under EM i fotball 1980 spelte han fyrste og siste kampen til England, Peter Shilton den mellomste. Den 9. september 1981 måtte Clemence og landslags-lagkameratane reise heim med tap frå Oslo, ettersom Noreg sigra med 2-1 i VM-kvalifiseringskamp på Ullevål stadion. Under Fotball-VM 1982 i Spania sleit Clemence reservebenken.

Merittar
Vinnar av Europacupen: 1977, 1978 og 1981 med Liverpool FC
Vinnar av UEFA-cupen: 1973 og 1976 med Liverpool FC, 1984 med Tottenham Hotspur
Engelsk ligameister: 1973, 1976, 1977, 1979 og 1980 med Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 1974 med Liverpool FC og 1982 med Tottenham Hotspur

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ray Clemence» frå ,  den 17. august 2019.  
eu-football

Engelske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Tottenham-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Folk frå Skegness
Kiukaiskulturen

Kiukaiskulturen er ei kulturgruppe frå yngre steinalder. Kiukaiskulturen sitt område går frå kysten ved Kvarken til dagens Viborg, men han er hovudsakeleg konsentrert til sørvestre Finland. Det har også vore gjort funn på Gotland, Åland og i Hälsingland i Sverige. Kulturen har fått namn etter funn gjort av Matti Kauppinen i Uotimäki i Kiukainen. Kiukaiskulturen kan daterast til ca. 2400-1500 f.Kr. Han blir sett på som ei samansmelting av stridsøkskulturen og den kamkeramiske kulturen.

Økonomien var basert på jakt og fiske. Keramikken er prega av flatbotna kar med tverrbandornamentik, groper og kamornament i varierande kombinasjonar. Tekstilkeramikk er òg vanleg i funna.

Mogleg tilknytting til Hedningahällan
På Hedningahällan i den svenske kommunen Hudiksvalls finst ein steinaldersbuplass på ei høg klippe som på buplasstida var ei øy ved kysten. Funn av økser og keramikk daterer buplassen til mellomneolitisk-seinneolitisk tid. Keramikken har vorte sett på som knytt til kiukaiskeramikk, men han kan, som annan samtidig keramikk på den mellomnorrlandske kysten, utgjera ei lokal, innanlandsk gruppe. Beinfunna viser at plassen vart befolka av kobbejegarar. Hedningahällan vart seinst undersøkt 1984.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kiukaiskulturen» frå ,  den 17. august 2019.

Fotnotar

Litteratur

Arkeologiske kulturar i Europa
Steinalderen i Europa