alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ekaterini Voggoli

Ekaterini Voggoli () er ein gresk tidlegare diskoskastar frå Larisa. Ho vart europameister i øvinga i 2002 og tok bronsen i verdsmeisterskapen 2003. Voggoli er 173 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på 89 kg.

Aktiv
Voggoli vart gresk diskosmeister i 1989 og 1990. Seinare vann ho ytterlegare fire nasjonale titlar; 1998, 2001, 2003 og 2004. Saman med sin mangeårige konkurrent Anastasia Kelesidou forbetra ho den greske rekorden frå 57 meter til 67 meter. Sidan 2004 har Voggoli den nasjonale rekorden med eit kast på 67,72 meter, to centimeter over den då fem år gamle rekorden til Kelesidou.

Etter å ha teke sølvmedaljen i diskos med 56,10 m under balkanleikane 1993, markerte Voggoli seg då ho vart nummer fem i europameisterskapen 1998 i Budapest med eit kast på 63,56 meter. Året etter enda ho på ellevteplass under friidretts-VM i Sevilla med 61,00 meter. Dermed var ho berre tredje beste grekar i tevlinga; Kelesidou tok sølvet og Styliani Tsikouna vart nummer åtte. Også under Sommar-OL 2000 i Sydney måtte Voggoli finne seg i å vere tredje best av dei greske diskoskollegaene med sin niandeplass og 61,57 meter. Under VM i friidrett 2001 i Edmonton rauk ho ut i kvalifiseringa.

Ved europameisterskapen 2002 i München var det atter ein gong tre greske utøvarar i diskosfinalen for kvinner. Areti Abatzi vart nummer seks, Kelesidou fekk bronsen, medan Voggoli vann gullmedaljen med eit lengstekast på 64,31 meter. Året etter sikra Voggoli seg si andre store medalje under VM i friidrett 2003 i Paris/Saint-Denis. Med eit kast på 66,73 meter vann ho bronsemedaljen bakom kviterussiske Iryna Jatsjanka, 67,32 m, og landskvinna Kelesidou, 67,14 meter. Voggoli avslutta med verte nummer åtte under sommarleikane 2004 i heimlandet.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (58,70 m =nr 22)
EM 1998 i Budapest: Nr 5 – 63,56 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 11 – 61,00 m
OL 2000 i Sydney: Nr 9 – 61,57 m
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (59,98 m =nr 14)
EM 2002 i München: Gullmedalje – 64,31 m, framom Natalja Sadova (64,12 m)
VM i 2003 i Paris:  Bronsemedalje – 66,73 m, bak Kelesidou (67,14 m)
OL 2004 i Aten: Nr 8 – 62,37 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ekaterini Vongoli» frå ,  den 7. september 2015.  
 

Greske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Al-Sayyid i Israel

al-Sayyid eller al-Sayed (arabisk السيد; hebraisk skrift א-סייד) er ein beduin-landsby i Israel. Han ligg i Negevørkenen mellom Arad og Beersheba og like sør for Hura, og høyrer til al-Kasom regionale kommune. I 2012  var folketalet i landsbyen på 3 057.

Historie

Den munnlege soga til stamma fortel at den første leiaren deira flytta til området frå Egypt ein gong i byrjinga av 1800-talet. Dei slo seg ned mellom andre beduinstammer kring Beersheba og levde av landet der. Dei andre stammene nekta å gifte bort døtrene sine til al-Sayyid-klanen, som var kjende som  «dei utanlandske fellahin.» Etter kvart klarte høvdingen i stamma å gifte bort sønene sine til kvinner frå Gaza-området. Men den låge sosiale statusen dei hadde gjorde at dei lenge vart avvist lokalt, så den neste generasjonen byrja å gifte seg med syskenbarn, ein trend som heldt fram i fem generasjonar. Sjølv i dag har andre stammer veto mot å ekteskap med al-Sayyid-klanen.

Dei sosiale skilnadane mellom stamma og naboane førte til motstand då det var planar om å legge landsbyen til den nærliggande byen Hura (som vart grunnlagd i 1989). I staden vart landsbyen plassert under Abu Basma regionale kommune. Han vart offisielt godkjend som busetnad av regjeringa den 29. september 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Sayyid, Israel» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
al-Sayyid  Abu Basma regionale kommune 

Arabiske landsbyar i Israel
Beduinstader i Israel
Al-Kasom regionale kommune
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Drijat

Drijat (arabisk دريجات; hebraisk skrift דריג'את), òg kalla Draijat, er ein arabisk landsby nær den israelske byen Arad, mellom Kuseife og Yatirskogen, nord i Negev. I 2007 var folketalet 575.

Historie
I følgje innbyggjarane vart Drijat grunnlagd på 1800-talet. Meom som dusinvis av andre arabiske stader i Negevørkenen, vart han ikkje offisielt godkjend som landsby før 2004, så han vart ein del av Abu Basma regionale kommune. Han er den einaste arabiske landsbyen i Negev som ikkje er busett av beduinar. Innbyggjarane avstammer frå ei lang linje av fellahin. Ruinane av ein historisk stad kalla Dargot ligg i Drijat.

I 2009 fekk landsbyen innlagt vatn, men var framleis ikkje knytt til det nasjonale straumnettverket. I 2005 vart han den første byen i verda som vart utstyrt med eit solenergisystem for å gje straum til heile landsbyen, og slik redusere forureining. Den einaste solenergidrivne moskeen i Midtausten ligg òg i landsbyen.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Drijat» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Al-Kasom regionale kommune
Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Kukhleh

Kukhleh (arabisk كحله; hebraisk skrift כוחלה) er ein beduinsk landsby sør i Israel. Landsbyen høyrer til al-Kasom regionale kommune, og hadde eit folketal på 78 i 2011.

Sjå òg
Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kukhleh» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Al-Kasom regionale kommune
Arabiske landsbyar i Israel
Makhul

Makhul (hebraisk skrift מַכְּחוּל) er ein beduin-landsby i Negevørkenen sør i Israel. Han ligg nær Tel Arad og høyrer til al-Kasom regionale kommune. I 2011 hadde han 226 innbyggjarar.

Landsbyen vart offisielt godkjend som landsby av regjeringa den 29. september 2003, i lag med åtte andre beduin-landsbyar (sju av dei i den tidlegare Abu Basma regionale kommune).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Makhul» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arabiske landsbyar i Israel
Al-Kasom regionale kommune
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Mulada

Mulada (hebraisk skrift מולדה) er ein beduin-landsby i Negevørkenen sør i Israel. Landsbyen dekkjer 11 kvadratkilometer og er heimstaden til al-Atrash- og al-Hawashla-stamma. Landsbyen høyrer til Al-Kasom regionale kommune. I 2011 hadde han 209 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd av regjeringa den 29. september 2003, som skapte åtte nye beduinbusetnader.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mulada» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arabiske landsbyar i Israel
Al-Kasom regionale kommune
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Tirabin al-Sana

Tirabin al-Sana (hebraisk skrift תראבין א-צאנע), òg Tarabin (arabisk ترابين) er ein beduin-landsby i Negevørkenen sør i Israel. Landsbyen vart bygd for Tarabin-stamma.. Han ligg nær Rahat og Mishmar HaNegev og høyrer til Al-Kasom regionale kommune. I 2011 var folketalet 372.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spreidd over heile Nord-Negev.

Landsbyen vart offisielt godkjend som landsby av regjeringa den 29. september 2003, i lag med åtte andre beduin-landsbyar (sju av dei i den tidlegare Abu Basma regionale kommune).

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tirabin al-Sana» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arabiske landsbyar i Israel
Beduinstader i Israel
Al-Kasom regionale kommune
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Umm Batin

Umm Batin (arabisk أمّ باتين; hebraisk skrift אום בטין) eller Abu Kaf er ein beduin-landsby sør i Israel, som vart offisielt godkjend av styresmaktene i 2004.

Han ligg nord i Negevørkenen, 12 km nordaust for Beer Sheva, adjacent to the highway 60, Umm Batin covers an area of roughly 6 000 dekar (1 480 acres).

I 2012 hadde landsbyen 2 602 innbyggjarar.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Landsbyen vart offisielt godkjend som landsby av regjeringa den 29. september 2003, i lag med åtte andre beduin-landsbyar (sju av dei i den tidlegare Abu Basma regionale kommune).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Umm Batin» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Umm Batin  - Abu Basma regionale kommune 

Al-Kasom regionale kommune
Arabiske landsbyar i Israel
Beduinstader i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Be'er Tuvia regionale kommune

Be'er Tuvia regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית באר טוביה, Mo'atza Azorit Be'er Tovia) er ein regional kommune sør på kystsletta i Israel.

Han grensar til Yoav og Nahal Sorek regionale kommune i aust, Hof Ashkelon regional kommune, Middelhavet, byen Ashdod og Gan Yavne lokale kommune i vest; Gederot, Hevel Yavne regionale kommune og Gedera, Bnei Aish lokale kommune i nord og Shafir regional kommune i sør. Byen Kiryat Malakhi ligg som ein enklave i midten av kommunen. 

Be'er Tuvia vart ein regional kommune i 1950. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå har den regionale kommunen eit folketal på 18 600.

Busetnader
Det er 23 busetnader i kommunen, inkludert nitten moshavar, ein kibbutz, ein fellesbusetnad, ein ungdomslandsby og eit tenestesenter.
Ahva
Arugot
Avigdor
Azrikam
Be'er Tuvia
Beit Ezra
Bitzaron
Ezer
Emunim
Giv'ati
Hatzav
Hatzor
Kannot
Kfar Ahim
Kfar Warburg
Neve Mivtah (1950)
Nir Banim
Orot
Sde Uziyahu
Shtulim
Talmei Yehiel
Timorim
Yenon

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Regionale kommunar i Israel
Dalsnuten

Dalsnuten er eit fjell i Sandnes kommune i Rogaland. Det ligg austom Gandsfjorden ovanfor Dale.  Fjellet har ei høgd på 323 meter over havet. Dalsnuten er eit populært turmål i Sandnes og ein av dei mest vitja toppane i kommunen. I 2009 starta Sandnes idrettslag eit motbakkeløp; Dalsnuten 323, som har målgang ved varden på toppen av Dalsnuten. Frå parkeringsplassen på Gramstad finst det turløype til Dalsnuten. I samband med 150-årsjubileet til Sandnes fekk kommunen ein kikkert frå kommunane Klepp, Time, Hå, Gjesdal og Randaberg. Denne blei plassert på Dalsnuten.

Galleri

Kjelder 

 www.sandnes.kommune TUROMRÅDE 1 - Hana-Dalsnuten
 Kikkerten har fått plass på Dalsnuten 

Denne artikkelen bygger på «Dalsnuten» frå ,  den 8. september 2015.

Bakgrunnsstoff

Topptur til Dalsnuten ved UT.no
Dalsnuten ved ryfri.no

Fjell i Sandnes
Amerikansk svartbjørn

Amerikansk svartbjørn (Ursus americanus) er ein mellomstor bjørn som høyrer heime i Nord-Amerika. Arten er den minste på kontinentet, men den mest utbreidde. 
Bjørnen kan ha svart pels eller pelsfarge i ulike sjatteringar av brunt.

Svartbjørnen er ein altetar der kosten varierer mykje utifrå årstid og leveområde. Vanlegvis held svartbjørn til i skogsterreng, men kan forlate skogen om han er på jakt etter mat. Tidvis gjev svartbjørn seg til i busette område, sidan dei der kan ha enkel tilgang på føde. Amerikansk svartbjørn er den vanlegaste bjørnen på jordkloten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «American black bear» frå ,  den 8. september 2015.  

Bjørnedyr
Pattedyr i Canada
Pattedyr i USA
Hatzor

Hatzor (hebraisk skrift חָצוֹר), offisielt Hatzor Ashdod for å skilje han frå Hatzor HaGlilit, er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg nær Ashdod og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2011 hadde han 619 innbyggjarar.

Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1936 av ei gruppe Hashomer Hatzair-medlemmar from Eretz Israel. Gruppa budde eitt år i Mishmar HaEmek, før dei flytta til  Rishon LeZion. Dei vart verande der i ni år, sidan det var vanskeleg å finne høvande landområde. På denne tida slo ungdomsgrupper frå Bulgaria og Nord-Amerika seg saman med gruppa.

I 1943 grunnla ei lita gruppe frå kibbutzen Gvulot, som i lag med to andre, liknande busetnader, Revivim og Beit Eshel, vart kalla dei tre utkikkspunkt, og var dei første jødiske busetnadane i Negev. Den fjerntliggande plasseringa til Gvulot vart rekna som lite høvande for ein permanent busetnad for ein stor kibbutz med over 100 medlemmar og mange barn. I 1946 slo kibbutzen omsider ned på den noverande staden, som på den tida var ei naken høgd med eit forlate steinbrot på eine sida, omringa av fire arabiske landsbyar og ein Royal Air Force-base (no Det israelske luftforsvaret sin  Hatzor flybase). Han vart kalla opp etter ein stad i området til den gamle Juda-stamma (Josva 15,23), medan Hatzor HaGlilit er kalla opp etter ein by i området til Naftali-stamma (Josva 19:36).

Under den arabisk-israelske krigen i 1948, frå slutten av mai til oktober 1948, låg kibbutzen nær frontlina til den egyptiske hæren, som hadde rykka heilt fram til Ad Halom, og vart stadig bomba med granatar. Barn og husdyr vart flytta til ein tryggar stad, fram til egyptarane trekte seg attende, medan dei gjenverande innbyggjarane levde i skjul i grøfter. Etter Israel vann sjølvstendet sitt, vart dei kringliggande, arabiske landsbyane fråflytta og innbyggjarane der vart flyktningar på Gazastripa. Landområda deira vart konfiskert av staten og delar vart leigd ut til kibbutzen.

I 1950-åra kom ei ny gruppe av Hashomer Hatzair-medlemmar, hovudsakleg frå Frankrike, til kibbutzen. I 1970-åra hadde kibbutzen kring 300 medlemmar, og det samla folketalet var kring 600. Folketalet minka frå 1980-åra til tidleg i 2000-åra, men har sidan auka og nådde rekordhøge 330 medlemmar i 2011.

Sidan 1990-åra har kibbutzen gått gjennom endringar mot privatisering og gått bort frå mange av fellesoppgåvene. I 2006 vart kvart medlem ansvarleg for å tene til sitt eige opphald.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hatzor» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1946
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
1946 i Palestina
Avigdor

Avigdor (hebraisk skrift אֲבִיגְדוֹר) er ein liten moshav sør i Israel. Han ligg sør for Kiryat Malakhi og 11 km nord for Kiryat Gat. Han dekkjer 3,75 km² og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2006 hadde han 743 innbyggjarar.

Han vart grunnlagd i 1950 av veteranar frå den britiske hæren og heitte først Yael, initialane til den hebraiske transporteininga, som veteranane høyrte til under krigen. Seinare vart namnet endra, og kalla opp etter sir Osmond Elim d'Avigdor-Goldsmid, ein engelskman og president i Palestina Jewish Colonization Association som i 1934–1939 donerte pengar til moshaven.
Han vart grunnlagd på landområdet som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Qastina.

Folkesetnaden driv dels med jordbruk, innan meieridrift og fjørkre, og dels innan frie yrke.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Avigdor» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Be'er Tuvia regionale kommune
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
1950 i Israel
Azrikam

Azrikam (hebraisk skrift עַזְרִיקָם) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Ashdod og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 211 hadde han eit folketal på 1 217. Han er kalla opp etter Azrikam, ein etterkomar av Zerubbabel. (Første Krønikebok 3:23)

Moshaven vart grunnlagd i 1950 i ruinane etter ein palestinsk landsby kalla Batnia av immigrantar frå Tunisia, og heitte først Batnia B. Dei første åra budde innbyggjarane i telt utan elektristet, vatn eller gass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Azrikam» frå ,  den 8. september 2015.  
 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Tunisisk diaspora i Israel
1950 i Israel
Be'er Tuvia

Be'er Tuvia (hebraisk skrift בְּאֵר טוֹבִיָּה, Be'er Toviya, «Tuviabrunnen») er ein moshav i Det sørlege distriktet i Israel nær byen Kiryat Malakhi. Han høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune.

I 1887 grunnla ei gruppe frå den første Aliyah frå Bessarabia ein moshava, som dei kalla Qastina, etter den nærliggande arabiske landsbyen med same namn. Sjølv om dei fekk støtte frå baron Edmond de Rothschild, gjekk det dårleg med moshaven, fordi han mangla vatn, og låg eit stykke unna dei andre jødiske busetnadane. Han vart angripen av dei kringliggande arabiske landsbybuarane og forholdet mellom innbyggajarane og administrasjonen til baronen var dårleg. Landsbyen vart nesten fråflytta, men i 1896, kjøpte Hovevei Zion i Odessa landområdet og nye nybyggjarar kom til. Qastina vart Be'er Tuvia - ei tilpassing av det arabiske namnet på staden, Bir Ta'abya. I 1910 var kolonien igjen i ferd med å kollapse økonomisk og nokre medlemmar gjekk til Jewish National Fund med eit forslag om at dei kunne kjøpe landet og husa. JNF gjekk med på det, men ei usemje med Hovevei Zion gjorde at dette aldri skjedde. I staden kompenserte JNF bøndene som drog frå Be'er Tuvia og i 1913 kjøpte bønder frå Hulda for å erstatte dei. I løpet av kort tid hadde situasjonen i kolonien betra seg mykje.

Moshaven vart praktisk talt øydelagd under Palestinaopprøra i 1929 og måtte fråflyttast. I 1930 vart han grunnlagd på ny som ein moshav av veteranar frå Den jødiske legionen og kibbutzar, hovudsakleg medlemmar frå Kfar Giladi og Merhavia. I folketeljinga i 1931 var det 62 busette hus og eit folketal på 206 jødar, 4 kristne og 2 muslimar. Etter det vart oppdaga vatn, vart Be'er Tuviya ein av dei mest velståande moshavane i landet. Under andre verdskrigen vart mange av medlemmane i moshaven med i den britiske hæren. Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart moshaven nytta av Det israelske forsvaret som base for soldatar som kjempa mot Egypt i Negev.

I 2005 var folketalet i Be'er Tuviya 771. Økonomien i moshaven er basert på sitrus og intensivt gardsbruk.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Be'er Tuvia» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Be'er Tuvia regionale kommune
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1930
1930 i Palestina
Beit Ezra

Beit Ezra (hebraisk skrift בֵּית עֶזְרָא, tyder Ezra-huset) er ein moshav sør i Israel. Han ligg mellom Ashdod og Ashkelon på Den israelske kystsletta og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2006 hadde han 962 innbyggjarar.

Moshaven vart grunnlagd i 1950 av immigrantar frå Irak i ruinane etter Hamama, og vart kalla opp etter Ezra. Sør for moshaven ligg Hill 69, som var ein militærpost og åstad for kampar under den arabisk-israelske krigen i 1948. I nærleiken ligg òg Ad Halom-brua der den egyptiske hæren vart stoppa under framrykkinga deira mot Tel Aviv.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Ezra» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Irakisk diaspora i Israel
1950 i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Emunim

Emunim (hebraisk skrift אֱמוּנִים, tyder 'Dei trufaste') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Ashdod og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2006 hadde han 732 innbyggjarar

Moshaven vart grunnlagd i 1950 av immigrantar frå Egypt, på landområdet til den palestinske landsbyen Beit Daras.

Som mange andre moshavar i området, er namnet symbolsk og henta frå Tanakh, Salmane 31:23: «Herren bevarer dei trufaste.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emunim» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Egyptisk diaspora i Israel
Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
1950 i Israel
Hatzav

Hatzav (hebraisk skrift חָצָב, tyder 'Strandlauk') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg mellom Gedera og Beer Sheva i Be'er Tuvia regionale kommune. I 2007 var folketalet 963.

Moshaven vart grunnlagd i 1949 av flyktningar frå Tripoli i Libya, inkludert Ben-Zion Halfon, som seinare sat på Knesset.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hatzav» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Bitzaron

Bitzaron (hebraisk skrift בִּצָּרוֹן, tyder Borg) er ein moshav i Det sørlege distriktet i Israel og ein del av Be'er Tuvia regionale kommune. Han ligg mellom Gan Yavne og Bnei Ayish. Folketalet i moshaven er kring 1 000,.

Bitzaron vart grunnlagd i 1935 av sovjetiske refusenikar, på landområde som høyrte til JNF, med støtte frå Keren Hayesod. I ei bok om jødiske landsbyar i Palestina, skriv JNF at Bitzaron vart grunnlagd i 1939 av Tel Hai-gruppa, og at folketalet i 1947 var 175.

Namnet er henta frå Sakarja 9:12: «Vend heim til borga, de fangar som har von!I dag forkynner eg: Eg gjev deg dobbelt att.»

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 låg Bitzaron ved frontlinja i slaget mot den egyptiske hæren, og vart bomoba av det egyptiske luftforsvaret. Kvinner og barn i landsbyen vart evakuerte til Rishon LeZion og Ness Ziona, medan mennene vart verande att for å kjempe.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bitzaron» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bitzaron's buffalo farm  

Moshavar
Be'er Tuvia regionale kommune
Busetnader grunnlagde i 1935
1935 i Palestina
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Giv'ati

Giv'ati (hebraisk skrift גִּבְעָתִי) er ein moshav sør i Israel. Han ligg nær Ashdod og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2006 hadde han 781 innbyggjarar.

Moshaven vart grunnlagd av IDF-veteranar og immigrantar frå Egypt i ruinane etter Beit Daras. Han er kalla opp etter Giv'ati-brigaden i IDF, som stoppa den egyptiske hæren frå å gå inn i Israel frå sør under den arabisk-israelske krigen i 1948.

Giv'ati ligg på landområde som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Bayt Daras.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Giv'ati» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
1950 i Israel