alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Catherine Zeta-Jones

Catherine Zeta-Jones () er ein britisk skodespelar.

Barndom 
Zeta-Jones voks opp i eit typisk arbeidarklasseområde i Swansea i Wales saman med to søsken. Foreldra var Patrick Jones, ein fabrikkarbeidar, og Dia Fair, som hadde irsk og katolsk bakgrunn. Ho fekk ei katolsk oppseding og gjekk på offentleg skule. Namnet har ho fått etter bestemødrene sine: ei heitte Catherine og den andre Zeta.

Karriere 
Zeta-Jones byrja skodespelarkarrieren sin i barndommen. Ho deltok i ein katolsk teatertrupp før ho hadde fylt 10 år, og i 1987 spelte ho i 42nd Street som Peggy Saywer ved West End i London. Deretter reiste ho til Frankrike, der ho fekk spelefilmdebuten sin med hovudrolla i filmen Sheherazade – les 1001 nuits, regissert av Philippe de Broca.

Zeta-Jones prøvde seg som musikkartist i 1992, men den eine singelen ho var med på å gje ut kom aldri inn på hitlistene. Gjennombrotet som skodespelar kom då ho spelte rollen som Mariette i den britiske TV-serien Livet med Larkins. Med dei amerikanske filmane Zorro – Den maskerte hevner (1998) med Antonio Banderas og Entrapment (1999) med Sean Connery vart ho òg kjend utanfor Storbritannia. Zeta-Jones vann ein Oscar for beste kvinnelege birolle for si rolle som Velma Kelly i filmmusikalen Chicago (2002). I 2009 debuterte ho på Broadway i musikalen Sommernattmusikk, som ho vann Tony-prisen og Drama Desk-prisen for beste kvinnelege hovudrolle for.

I tillegg til skodespelarkarrieren har Zeta-Jones jobba som talskvinne for mobiltelefonoperatøren T-Mobile, og ho er i dag global talskvinne for kosmetikkgiganten Elizabeth Arden.

Ved fødselsdagslista til dronninga for 2010 vart Zeta-Jones utnemnd til kommandør av Order of the British Empire for fortenester av filmindustrien og velgjerd.

Privatliv 
Zeta-Jones er gift med skodespelaren Michael Douglas. Dei gifta seg i New York 18. november 2000, og saman har dei to barn. Zeta-Jones er fødd på same dato som Douglas, men han er 25 år eldre enn henne. Den eldste av dei to barna, sonen Dylan Michael Douglas, vart fødd 8. august 2000. Medan ho gjekk gravid med han spelte Zeta-Jones inn filmen Traffic saman med Douglas. Dottera Carys Zeta Douglas vart fødd 20. april 2003. Zeta-Jones har uttalt at ho ønskjer at barna skal vera medvitne den walisiske bakgrunnen sin, og ho har bygd ein heim for familien i heimbyen sin Swansea.

Filmografi

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Catherine Zeta-Jones» frå ,  den 20. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Swansea
Tony Award-vinnarar
Walisiske skodespelarar
Priyanka Chopra

Priyanka Chopra Jonas () er ein indisk filmskodespelar og songar, og vinnar av Miss India World og Miss World i 2000. Gjennom karrieren sin som filmskodespelar har Chopra vorte ein av Bollywoods best kjende skodespelarar og er ein av dei mest populære kjendisane i India. Ho har vunne ein nasjonal filmpris for beste skodespelar, og ei rekkje andre prisar. Ho er kusine av skodespelaren Parineeti Chopra.

Liv og virke

Bakgrunn 
Priyanka Chopra vart fødd av foreldre som begge var lækjer i den indiske hæren, noko som medførte at familien ofte måtte flytta rundt i barndommen hennar, men ho reknar Bareilly, som ligg 220 km aust for Delhi, som den eigentlege heimen sin. Som tenåring budde ho nokre år hos ei tante i USA. I 2000 melde mora hennar henne på ei venleikstevling kalla Femina Miss India der ho hamna på andreplass, noko som gav henne tittelen som Miss India World og kvalifisert for å delta i Miss World-konkurransen. Ho vart krona som Miss World i 2000, den femte frå India som har vorte det.

Sjølv om ho ein gong vurderte å studera ingeniørvitskap, valde ho heller å ta imot tilbod frå den indiske filmindustrien som eit resultat av titlane hennar i venleikskonkurransane.

Skodespelar 
Debutfilmen hennar var tamilske Thamizhan i 2002. Året etter spelte ho i The Hero, den første hindifilmen hennar. Denne vart følgd av suksessen Andaaz som gav henne ein pris for beste kvinnelege debut. Ved 2006 hadde ho etablert seg som ein leiande skodespelar i hindifilm med ei rekkje hovudroller i filmar som Krrish og Don. Etter å ha fått blanda mottaking for ei rekkje mindre suksessfulle filmar, fekk ho gode meldingar for portrettet hennar av ukonvensjonelle figurar, inkludert ein plaga modell i dramaet Fashion frå 2008, ein livleg marathikvinne i thrilleren Kaminey frå 2009, som ein seriemordar i 7 Khoon Maaf frå 2011 og som ei autistisk kvinne i den romantiske komedien Barfi! frå 2012.

Ho har fått ytterlegare kommersiell suksess ved å delta i filmar som den fartsfylte thrilleren Don 2 (2011) og hemndramaet Agneepath (2012), alle var blant dei mest setja indiske filmane nokosinne.

I tillegg til å spela i filmar har ho delteke i ei rekkje show, leidde eit reality-TV-program på indisk fjernsyn, skrive faste spaltar i indiske aviser og vore oppteken av veldedig arbeid. Blant anna vart ho utnemnd som UNICEF sin Goodwill-ambassadør for rettane til barn den 10. august 2010. I 2012 gav ho ut sin første musikksingel, «In My City». Den andre singelen hennar, «Exotic», kom i 2013, og gjekk inn på listene i land som blant anna USA og Canada.

Filmar (utval)

Prisar og utmerkingar 
Chopra mottok den indiske utmerkinga Padma Shri for det kunstneriske virket sitt i 2016.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Priyanka Chopra» frå ,  den 20. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Fotomodellar
Indiske skodespelarar
Harper Lee

Nelle Harpar Lee () var ein amerikansk romanforfattar som er kjent for den pulitzerprisvinnande romanen sin frå 1960, Drep ikke en sangfugl, som fortalde om rasismen ho var vitne til som barn i  heimbyen Monroeville i Alabama. Sjølv om Lee berre utgav denne eine boka i løpet av eit halvt hundreår, vart ho lønt med Fridomsmedaljen til presidenten for sitt bidrag til litteraturen. Romanen har vore pensum for generasjonar av skuleelevar og selt i meir enn 30 millionar eksemplar. Lee har motteke ei rekkje ærestilvisingar, og har avstått å tala ved kvart høve. Ho var assistent for den nære venen sin Truman Capote i  undersøkingane til  boka Med kaldt blod (1966).

I februar 2015, då ho var 88 år gammal, bortimot blind og døv etter eit slag i 2007, og etter eit langt liv der ho hadde halde fast på at ho aldri ville gi ut endå ein roman, gav ho ei melding gjennom advokaten sin om at «Eg lever og sparkar og er lykkeleg som berre det med reaksjonane med Vaktposten». Meldinga  innebar at Lee ville gje ut sin andre roman, Sett ut en vaktpost, som var blitt skriven før den første romanen som då var komen ut for 55 år sidan. Romanen vart gjeven ut i USA og i omsetjing i minst 25 andre land, inkludert Noreg, den 14. juli 2015.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Harper Lee» frå ,  den 20. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske forfattarar
Forfattarar frå Alabama
Forfattarar frå 1900-talet
Forfattarar frå 2000-talet
Diana Rigg

Enid Diana Elizabeth Rigg () var ein britisk skodespelar som særleg er kjend for å ha spelt Emma Peel i The Avengers (1965–1968), grevinne Teresa di Vicenzo i filmen On Her Majesty's Secret Service (1969) og Olenna Tyrell i Game of Thrones (2013–2017).

Filmografi

Film

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Diana Rigg» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Engelske skodespelarar
Folk frå Doncaster
Élena Tsagrinoú

Élena Tsagrinoú, òg stava Elena Tsagrinou og Elena Tsagkrinou (), er ein gresk songar og tidlegare frontvokalist i bandet OtherView. Tsagkrinoú representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2021 med songen «El Diablo».

Bakgrunn 
Tsagkrinoú vart fødd i Athen i 1994, og som 14-åring deltok ho i Ellada Eheis Talento (Ελλάδα Έχεις Ταλέντο), den greske versjonen tilsvarande Norske Talenter, der ho nådde semifinalen. I 2013 vart ho med i bandet OtherView og spelte med dei fram til 2018. Same år innleidde ho solokarrieren sin og gav ut debutsingelen «Pame ap’ tin arxi» ('La oss gå frå byrjinga'), skriven av Dimitris Kontopoulos og Nikos Moraitis.

Seinare gav ho ut fleire singlar og oppnådde stor suksess. Blant anna fekk musikkvideoane hennar fleire millionar treff på YouTube, og ho vart ein av dei mest populære popartistane i den greskspråklege musikkmarknaden.

Tsagkrinoú har delteke i fleire musikkprogram i Hellas og Kypros, og har vore mentor på TV-programmet Just the 2 Of Us og programleiar for The Voice of Greece i 2016 og 2017. Den kypriotiske kringkastaren RIK valde Tsagkrinoú til å representere Kypros i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Ho deltok med songen «El Diablo», skriven og produsert av , ,  og . Tsagkrinoú var nummer åtte på scena under den fyrste semifinalen tysdag 18. mai og ende på ein sjetteplass i semifinalen. Ho kvalifiserte seg til finalen laurdag 22. mai, der ho opna finalen som fyrste artist på scena. Til slutt enda Kypros som nummer 16 av 26.

Diskografi

Singlar (med bandet OverView) 

 2014 – «What You Want»
 2014 – «O giros tou kosmou»
 2015 – «Ola afta pou niotho»
 2015 – «In the Club Bi*h»
 2016 – «Xana»
 2017 – «Tora i pote»

Singlar 

 2018 – «Pame ap' tin archi»
 2018 – «Summar Romance»
 2018 – «Paradeisos»
 2019 – «Logia»
 2020 – «Amore»
 2020 – «Para me ankalia» (med Mike)
 2021 – «El Diablo»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Élena Tsagrinoú» frå ,  den 21. november 2021.  

Greske songarar
Folk frå Aten
Kypriotiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2021-deltakarar
Anxhela Peristeri

Anxhela Peristeri () er ein albansk songar og låtskrivar. Ho scenedebuterte i 2001, då ho deltok i Festivali i Këngës. Tre år seinare gav ho ut debutalbumet sitt, Anxhela për ju. Peristeri har sidan motteke fleire prisar og utmerkingar, blant andre Festivali i Këngës Award og Kënga Magjike Award. I mai 2021 representerte ho Albania i Eurovision Song Contest 2021 med låten «Karma».

Bakgrunn 
Peristeri vart fødd 24. mars 1986 i Korçë i den dåverande sosialistiske folkerepublikken Albania, der ho voks opp i ein kristenortodoks familie.

I desember 2001 dukka Peristeri for fyrste gong opp i offentlegheita i Albania, då ho deltok i den 40. utgåva av Festivali i Këngës med songen «Veitëm ty të kam». I 2004 gav ho ut sitt fyrste og førebels einaste album, Anxhela për ju. Ho har sidan opptredd på ei rekkje konsertar, turnear og tv-program i Albania, blant andre Kënga Magjike, Çmima Kult, Netët e Klipit og YFSF. I 2018 heldt ho konserten Reflektim.

Peristeri har delteke i fleire talent- og TV-tevlingar. I desember 2016 deltok ho for fyrste gong i talenttevlinga Kënga Magjike med songen «Genjështar», der ho enda på andreplass. Året etter vann ho same tevling med songen «E çmëndur». I desember 2019 deltok ho i Kënga Magjike for tredje gong, og enda då på tredjeplass med songen «Dikush i imi».

I oktober 2020 kunngjorde den albanske allmennkringkastaren Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) at Peristeri var blant dei 26 deltakarane i den 59. utgåva av Festivali i Këngës. Ho deltok med songen «Karma». Finalen vart arrangert 23. desember 2020, og Peristeri vann Festivali i Këngës. Gjennom sigeren fekk ho representere Albania i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Peristeri deltok med «Karma» i den andre semifinalen torsdag 20. mai 2021 og kvalifiserte seg til finalen 22. mai. I finalen enda ho på 21. plass.

Diskografi

Album 

 Anxhela për ju (2004)

Singlar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Anxhela Peristeri» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Albanske songarar
Albanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2021-deltakarar
Festivali i Këngës-deltakarar
Festivali i Këngës-vinnarar
Myrkondor

Myrkondor (Cathartes burrovianus) er den minste medlemmen i kondorfamilien, der han er ein av tre artar i slekta Cathartes. Han er ein åtseletar som har habitat i savannar og grassletter fragmentert frå sørlege Mexico og i Sør-Amerika aust for Andesfjella.

Skildring 

Dette er den lettaste og minste medlemmen i kondorfamilien. Myrkondoren er 56-61 cm lang, vengespennet er 148-165 cm og vekta varierer frå 0,8 til 1,3 kg. Fjørdrakta er svart med ein grøn glans. Halsen og sidene av hovudet er fjørlause. Hovudet og nakken er blotta for fjør, og huda er gul, med ei raudleg panne og nakke og ei gråblå krone. Irisane i auga er raude, beina er kvite og nebba er kjøttfarga. Auget har ein enkelt ufullstendig rad med augevippar på øvre augelokk og to radar på nedre augelokk. Umodne myrkondorar har brunare fjørdrakt, eit mørkt hovud og ein kvit nakke.

Nebbet er tjukt, avrunda og kroka i spissen. Fremre tær er lange, men ikkje tilpassa til å gripe godt. Opninga av naseboret er langsgående, og nasebora manglar septum (skiljevegg). Som alle kondorartane, manglar myrkondor ein syrinx, og er derfor ikkje i stand til å lage nokon annan lyd enn eit lågt sus.

Han skil seg i utsjånad frå den liknande skogkondoren på fleire måtar. Han er mindre og ikkje så massivt bygd som skogkondoren, og har ein kortare, tynnare hale. Fjørdrakta er brunare enn skogkondoren sin mørke, irriserande, svarte fjørdrakt. Beina er lysare i farga, og hovudet er meir oransjefarga enn det meir gule hovudet til skogkondoren. Flukta er òg mindre jamn enn skogkondoren. Myrkondorar føretrekkjer òg å sveveflyge over savannar og andre grassletter, i motsetning til det føretrekte skogshabitatet til skogkondoren.

Leveområdet er fragmentert og spenner frå søraustlege Mexico gjennom
austlege Mellom-Amerika og Sør-Amerika aust for Andes sålangt sør som inn i Paraguay, Argentina og Uruguay. Det føretrekte habitatet er våt eller overfløymt låglandsgrasmark, sumpar og sterkt ringast tidlegare skog.

Storleiken på populasjonen vart estimert til mellom 0,5 og 5 millionar individ i 2008. Bestanden er trudd å vere stabil. IUCN har kategorisert arten som livskraftig, LC.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lesser yellow-headed vulture» frå ,  den 21. november 2021.  
 Eitniear, J. C. (2020). Lesser Yellow-headed Vulture (Cathartes burrovianus), version 1.0. I Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.lyhvul1.01
 

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kondorfamilien
Verdscupen i alpine greiner 2008/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 2008-sesongen tok til 28. oktober 2007 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 15. mars 2008 i Bormio i Italia. Turneringa omfatta 40 renn og 41 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 11 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 7 super-g-renn, 10 utforrenn, 4 superkombinasjonar og ei kombinasjonstevling, den siste basert på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Bode Miller frå USA vann FIS-pokalen for andre gong, tre år etter den fyrste triumfen. Benjamin Raich frå Austerrike kom andre- og Didier Cuche frå Sveits på tredjeplass.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Superkombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 2007/08» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Alpine greiner
Sport i 2008
Alta kraftverk

Alta kraftverk er eit vasskraftverk  i Sautso i Alta kommune i Troms og Finnmark fylke. Verket vart kjent etter den største sivile ulydigheitsaksjonen i Noreg etter striden i samband med utbygginga av Alta-Kautokeinovassdraget.

Alta kraftverk har to aggregat (100 MW og 50 MW). Gjennomsnittleg årsproduksjon er på 655 GWh. Eigar er Statkraft.

Kraftverket er bygd 40 kilometer frå utløpet av Altaelva. Elva får i løpet av dei 170 kilometrane til utløpet, tilsig frå ein stor del av Finnmarksvidda. Dei nedste 40 kilometrane av elva er lakseførande.

Kraftverket utnyttar eit fall på 185 meter frå det 18 kilometer lange magasinet Virdnejávri. Virdnejávri vert regulert mellom 265 og 200 moh. Frå den 110 meter høge dammen til utløpet frå kraftstasjonen, er elva tørrlagd på ei strekning av to kilometer.

I dag er eit altakraftverk vorte ei uoffisiell eining, og det vert gjerne referert til kor mange altakraftverk ei ny kraftutbygging vil gje som årleg energiproduksjon.

Kjelder 

 
 NVE vannkraftdatabase
 Statkraft 

Denne artikkelen bygger på «Alta kraftverk» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Alta-Kautokeinovassdraget
Kraftverk skipa i 1987
Statkraft
23°E
69°N
Alta kommune
Europameisterskapen på skeiser 1998

Europameisterskapane på skeiser 1998 for menn og for kvinner vart avvikla i Oulunkylä isstadion i Helsinki i Finland frå fredag 9. og til sundag 11. januar. 27 menn og 22 kvinner frå 15 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Kviterussland, Nederland, Noreg, Polen, Romania, Russland, Sverige, Tsjekkia, Tyskland, og Ungarn.

Noreg stilte med tre menn: Steinar Johansen, Kjell Storelid, Lasse Sætre og to kvinner: Lise Marie Braathen og Anette Tønsberg. Sætre vart best av dei norske med sin sjuandeplass, Tønsberg vart nummer 8.

Rintje Ritsma frå Nederland vart suveren europameister, han var også bestemann på 5 000 meter og 1500 m. Ermanno Ioratti frå Italia gjekk snøggaste 500-meteren og Belgias Bart Veldkamp fortaste milløpet. Claudia Pechstein frå Tyskland vann kvinnene sin laurbærkrans, framom landskvinna Anni Friesinger og med russiske Svetlana Bazjanova på tredjeplass. Pechstein fekk bestetid på tre av distansane, Friesinger gjekk fortast av alle på 3 000 meter.

Skeise-EM 1998, menn 

Dato: 9./11. januar

Skeise-EM 1998, kvinner 

Dato: 9./11. januar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europese kampioenschappen schaatsen 1998» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1998
Idrettstilskipingar i Finland
Skeiselandskampen Sovjetunionen–Noreg 1953

Skeiselandskampen Sovjetunionen–Noreg 1953 vart avvikla Bislett stadion i Moskva 26. og 27. desember 1953. Sovjetunionen vann landskampen suverent med 1370,835 tidspoeng mot Noregs 1396,361. Landa stilte med ni utøvarar kvar som gjekk alle distansane. Noregs mannskap bestod av Hjalmar Andersen, Hroar Elvenes, Sverre Haugli, Finn Hodt, Knut Johannesen, Jan Kristiansen, Ivar Martinsen, Torstein Seiersten, Roald Aas. Det var fyrste gongen norske skeiseløparar deltok i landskamp i Sovjetunionen.

500 m

5 000 m

1500 m

10 000 m

Kjelder
Skøytesportens tall 1964
Arbeiderbladet 28. desember 1953

Sport i 1953
Idrettstilskipingar i Sovjetunionen
Lengdeløp på skeiser
Stockholmskaka

Stockholmskaka er ei svensk småkake av mørdeig med bringebærsyltetøy i midten og hakka mandel rundt kanten.

Kakene blir laga av ein utkjevla mørdeig av mjøl, sukker, smør og eggeplomme. Denne blir forma til ein rull som ein dekker med hakka mandlar og så deler i skiver. I midten av kvar skive lagar ein ei fordjuping som ein fyller med syltetøy før ein steiker kakene. Det er ukjend kvifor kakene er kalla opp etter Stockholm.

Sjå òg
Hallongrotta

Kjelder

Småkaker
Svensk mat
Mary MacKillop

Mary MacKillop, òg kjend som Mother Mary of the Cross () var ei australsk nonne, og ho vart den første australiaren som vart saligkåra og heilagkåra. Dette vart ho då pave Johannes Paul II saligkåra henne i Sydney den 19. januar 1995. Ho vart heilagkåra i ein offisiell seremoni 17. oktober 2010. Saman med presten Julian Tenison Woods grunnla ho i 1866 kongregasjonen «Systrer av St. Josef av Jesu heilage Hjarte» (Sisters of St Joseph of the Sacred Heart – RSJ), eller Josephites og Brown Joeys som dei òg vert kalla.

Gjennom heile virket sitt var Mary MacKillop oppteken av å gi utdanning og hjelp til dei svakaste i det australske samfunnet. I ein periode med svært lågt utdanningsnivå i landet bygde ho opp ein nonneorden som etablerte mange skular for fattige barn. Ho grunnla den første katolske gratisskulen i landet og var svært sentral i arbeidet med å byggja opp eit katolsk skuleverk ved sida av det offentlege.

Internt i kyrkja var MacKillop ein kontroversiell figur, delvis på grunn av samarbeidet sitt med fader Woods. Kontroversane nådde eit høgdepunkt då ho i 1871 vart ekskommunisert av biskop Sheil, og nonnene i ordenen hennar fekk forbod mot å ha kontakt med henne. Ekskommunikasjonen vart oppheva av Sheil på dødsleiet hans, og ho vart òg frifunnen av ei gransking frå Vatikanet.

MacKillop vart i oktober 2010 Australias første helgen, då pave Benedikt XVI heilagkåra henne. Med dette vart ho òg ein av svært få helgenar som har vore ekskommuniserte frå kyrkja. Forut for heilagkåringa godkjende Vatikanet to mirakel som skal ha skjedd etter forbønna hennar. I begge tilfella skal det ha vore personar vart lækja for kreft.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mary MacKillop» frå ,  den 21. november 2021.  

Katolske helgenar
Medlemmar av katolske ordenar
Australiarar
Elisa Silva

Elisa Silva () er ein portugisisk songar frå øya Madeira. I 2020 vann ho den portugisiske songtevlinga Festival da Canção med songen «Medo de Sentir». Etter sigeren skulle Silva ha representert Portugal i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste  EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

Bakgrunn 
Silva vart fødd på Madeira og dreiv med musikk allereie som barn. Ho deltok i fleire lokale musikkfestivalar, og vart inspirert av musikk frå 1960-, 1970- og 1980-åra – og då artistar som The Beatles, Queen, Eagles og ABBA.

Som 17-åring byrja Silva å studere jazz ved Conservatório da Madeira. Seinare studerte ho musikk i hovudstaden Lisboa og signerte platekontrakt med Warner.

I 2020 var Silva ein av deltakarane i den portugisiske songtevlinga Festival da Canção i regi av kringkastaren RTP. Silva vann finalen laurdag 7. mars 2020 med låten «Medo de sentir», og skulle dimed ha representert Portugal i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. Ho skulle ha delteke i den andre semifinalen torsdag 14. mai 2020 i Rotterdam Ahoy. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Elisa Silva» frå ,  den 21. november 2021.  
 

Portugisiske songarar
Folk frå Madeira
Portugisiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2020-deltakarar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-artistar
Millvina Dean

Elizabeth Gladys Millvina Dean () var ei britisk kvinne kjent som den siste overlevande frå RMS «Titanic». Ho var den yngste passasjeren ombord, og hadde ingen minne frå Titanic.

Tidleg liv 
Millvina vart fødd i London 2. februar 1912. Foreldra var Bertram Frank Dean og Georgette Eva Light. Ho hadde ein eldre bror, Bertram Vere Dean, som vart fødd i mai 1910. Ho gifta seg aldri, og fekk ingen barn.

Titanic 
Foreldra til Millvina bestemde seg for å forlata England og emigrera til Wichita i Kansas der faren hennar skulle opna ein tobakksbutikk. Familien Dean skulle eigentleg ikkje ha vore med på Titanic, men på grunn av ein kolstreik vart dei overflytta til Titanic som tredjeklassepassasjerar i Southampthon. Millvina var nesten fylt to månader då dei gjekk ombord på skipet. Far til Millvina følte kollisjonen med isfjellet natt til 15. april 1912, og etter nærare undersøkingar kom han tilbake til lugaren, for å beordra kona og barna sine om å kle på seg og gå opp på dekk. Millvina, mora og broren hennar vart alle plasserte i livbåt nr. 10, og overlevde. Faren hennar omkom, og om han vart funnen, vart han aldri identifisert.

Seinare liv 
Millvina sleit med høge rekningar på pleieheimen der ho budde på dei eldre dagane . For å kunna nedbetala nokre av desse selde ho derfor delar av Titanic-samlinga si. Ho døydde 31. mai 2009, 97 år gammal.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Millvina Dean» frå ,  den 22. november 2021.  
 
Folk frå London
Titanic-forliset