alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ellingsrudåsen

Ellingsrud med Ellingsrudåsen er ein drabantby i bydel Alna i Groruddalen i Oslo, i nærleiken av kommune- og fylkesgrensa mellom Oslo og Lørenskog kommune i Akershus fylke, og med skogs- og turområdet Østmarka i nærleiken. Europavegen E6 går som ein firefelts motorveg tvers gjennom området, og T-banelina Furusetbanen har sin endestasjon, Ellingsrudåsen, inne i åsen, med heis opp på åsen til torget på Elllingsrud senter, supplert med ein lang gangtunnel som òg fungerar som naudutgang, og som ender i nærleiken av området som har fått namnet Ellingsrudjordet.

Bustadområda Ellingsrud Øst, Ellingsrud Vest og Ellingsrudflaten (Munkebekken) vart skilt ut frå garden Ellingsrud, gnr 109 bnr 1, som var ein gamal rydningsgard, slik det framgår av namneendinga -rud. Utbygginga av Ellingsrud tok til i byrjinga av 1970-åra som en del av den store Furuset-planen i Oslo, med bustadblokkene på Ellingsrud Øst (Karihaugen) som dei fyrste. Frå om lag 1980 vart Ellingsrud Vest bygd ut med blokker, terrasseblokker og rekkjehus, mellom anna burettslaga Frydenlund og Skansen, bustadsameiga i Edvard Munchs vei og burettslaga på Fjeldstad. Dei tre burettslaga og bustadsameiget på Munkebekken vart bygd ut seinare og innflytta frå slutten av 1983, og på eit enda seinare tidspunkt kom det nedanfor burettslaget Frydenlund eit kompleks med rekkjehus, Bakås Sameie.

Bakås skanse på Ellingsrud

På Ellingsrud ligg restane etter Bakås skanse (òg kalla Bakåsen skanse, skansane ved Bakåsen, skansane ved Bakåspasset og anna), som var delar av eit forsvarsverk som vart bygd kring hovudstaden Christiania (Oslo) på 1700-talet. Skansane på Ellingsrud låg strategisk til ved hovudinnfartsåra til byen frå Nedre Romerike, og såleis òg for trafikken frå svensk område. Ved Bakås skanse var det i kamp i 1716, då svenskekongen Karl XII gjekk til åtak på Christiania under det fyrste Noregsfelttoget under Den store nordiske krigen. Svenskane måtte dra seg attende, og gjekk seinare ein annan veg mot Christiania, inntok byen, men greidde ikkje å take seg inn på Akershus festning.

Strøk i Oslo
Ellingsrudåsen stasjon

Ellingsrudåsen stasjon er ein T-banestasjon i Oslo som vart opna 8. november 1981 som endestasjon for T-banelina Furusetbanen. Stasjonen ligg 165,2 meter over havet, inne i berget på Ellingsrudåsen. Det er tilkomst til og frå stasjonen med både fleire store heisar til ein liten stasjonsbygning attmed torget på Ellingsrud senter, og med ein lang gangtunnel med munning i landlege omgjevnader ved Munkebekken.

Furusetbanen
Bydel Alna
Skipingar i 1981
T-banestasjonar i Oslo
Walk Along

«Walk Along» er ein singel av Trijntje Oosterhuis, gjeven ut 11. desember 2014. Songen er skriven av Anouk Teeuwe og Tobias Karlsson.

Eurovision

Nederland deltok i den fyrste semifinalen og enda på 14. plass med 33 poeng; sju frå Danmark, seks frå Belgia, fem frå Estland, tre frå Finland, Romania og Spania, to frå Frankrike og Georgia og eitt frå Albania og Makedonia. Bidraget gjekk ikkje vidare til finalen. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på 15. plass med 23 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget enda på femteplass med 70 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 2014
Nederlandske songar
Engelskspråklege songar
Trijntje Oosterhuis-songar
Songar skrivne av Anouk Teeuwe
Songar skrivne av Tobias Karlsson
Eurovision Song Contest 2015-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Nederlandske Eurovision Song Contest-songar
Jiri Havran

Jiri Havran  () er ein norsk-tsjekkisk fotograf og forleggjar, busett i Oslo.

Jiri Havran vart fødd i Teplice i noverande Tsjekkia. Han kom til Noreg i 1974, og har etter kvart etablert seg som ein mykje nytta arkitektur-fotograf, og har bidrege til ei rekkje bøker. 

Han er utdanna frå Sogn vidaregåande skule, og debuterte med separatutstilling i Preus Fotomuseum i 1982. Han deltok på Haustutstillinga i 1984 og fleire påfølgjande år.

Kjelder 
 
 arkifoto.no - ein biletdatabase over norsk arkitektur fotografert av Jiri Havran; eit samarbeid mellom Arkitekturmuseet, NAL, Husbanken og Havran

Norske forleggjarar
Norske fotografar
Homelite Corporation

Homelite Corporation er eit føretak som produserer motorsager, graslypparar, lauvblåsarar og liknande hagebruksreiskapar.

Soge 
I 1921 stifta Charles H. Ferguson føretaket Home Electric Lighting Company i Port Chester i Connecticut i USA, for å produsera elaggregat. Namnet på føretaket vart seinare forkorta til Homelite Corporation, og produkta vert selde under varemerket Homelite. Elaggregata var nytta på gardsbruk som ikkje hadde tilgang til elnettet.

I 1949 tok føretaket til å produsera motorsager. Den fyrste saga vart kalla 20MCS og hadde ein masse på 13.6 kg, noko som var svært lite på denne tida. I 1951 kom det ein forbetra modell, 26LCS. Denne modellen var populær og salet gjekk bra. I 1953 kom 5-30, som nytta magnesiumdelar for å redusera massen, og som hadde membranforgassar. 

I 1955 vart føretaket selt til Textron Inc.m som held fram med motorsagproduksjonen. I 1956 kom EZ, som hadde direktedrift av kjeda. Tidleg på 1960-talet kom det fleire modellar med horisontal sylinder. Homelite var i sal i Noreg og oppnådde på 1960-talet ein viss popularitet på grunn av den låge massen. I 1964 vart Homelite seld til John Deere, som held fram med produksjonen av små motorsager. I dag er Homelite eigd av det kinesiske føretaket Techtronic Industries, som held til i Hong Kong, og produserer motorsager for hobbymarknaden og andre hagereiskapar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Homelite Corporation

Motorsagprodusentar
Hagereiskapprodusentar
Botnhamn

Botnhamn, til dagleg Botnhamna, er ei bygd i Senja kommune i Troms og Finnmark. Bygda ligg nord på øya Senja, på vestsida av Stønesbotn, ei fjordarm av Malangen. Fylkesveg 862 går gjennom Botnhamn, som ligg 30 km nordvest for Finnsnes.

I Botnhamn er det ein skule for alle ti årstrinn. Bygda har også barnehage, aldersheim og ein kolonialhandel.

Om sommaren har Botnhamn ferjesamband med bygda Brensholmen på Kvaløya.

351 personar hadde postadresse 9373 Botnhamn i 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Botnhamn» frå ,  den 27. juni 2015.  
 

Busetnader i Senja
Senja
Bygder i Troms og Finnmark
Flemma

Flemma er ei bygd i Gjemnes kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg på vestsida avTingvollfjorden, mellom bygdene Angvik og Hoem. Til kommunesenteret Batnfjordsøra i vest er det ei 18 kilometer. Flemma høyrer til distriktet Nordmøre.

Landbruk, fiskeoppdrett og mekanisk industri er næringane representert på staden. I bygda er det kyrkjegard med bårehus, forsamlingshus og ei liten kolonialhandel.

Fylkesvegane 291 og 666 møtest i Flemma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flemma» frå ,  den 27. juni 2015.  
 

Geografi i Gjemnes
Bygder i Møre og Romsdal
Charlotte Frederikke av Mecklenburg-Schwerin

Charlotte Frederikke av Mecklenburg-Schwerin () var prinsesse av Mecklenburg-Schwerin. Ho var gift med syskenbarnet prins Christian Frederik av Danmark, den seinare Christian VIII, frå 1806 til dei vart skilt i 1810. Saman fekk dei sonen Frederik i 1808, den seinare kong Fredrik VII av Danmark.

Etter oppløysinga av ekteskapet vart ho forvist til Jylland. Ho reiste seinare til Italia, der ho budde resten av livet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Kongelege frå Danmark
Kongelege frå Tyskland
Power Machinery

Power Machinery (PM) vart stifta i 1943 og produserte i starten bygningssager. Føretaket heldt til i Vancouver i British Columbia i Canada. I 1947 tok dei til å produsera motorsager. Den fyrste motorsaga, Universal, var konstruert av Sandy Megaw, som tidlegare hadde arbeidd for konkurenten IEL. Univesal var ei einmannssag med ein masse på 16,3 kg, men kunne leverast kan handtak på sverdet, slik at ho kunne fungera som tomannssag. Saga hadde totaktsmotor med eit slagvolum på 73 cm³ og flottørforgassar, manuell kopling og kjededrift av kjeda. I 1948 kom Universal A, som stort sett var lik med Universal, men slagvolumet var auka til 90 cm³, og startapparatet hadde automatisk oppsuling av startsnora. Dei to fyrste modellane var aluminiumsfarga, men i 1949 to dei til å måla sagene raude og kalla dei «Woodboss D».

I 1950 kom det ein ny modell, kalla «Redhead». Sidan kom «Torpedo», «Rocket K1», «Rocket K2», etc. I 1950 kom PM 19, som hadde direktedrift av kjeda. I 1957 kom dei med ein modell kalla 21 «Canadian» og seinare kom fleire modellar kalla «Canadian». Dette førte til at mange tok til å kalla sagene Canadian i staden for PM.

I 1962 vart føretaket kjøpt av det engelske føretaket Bristol Aero Industries, men produksjonen og utviklinga av nye modellar heldt fram i Vancouver. Men i 1969 vart føretaket seld til Skil, som flytta produksjonen til Chicago. Dei fleste tilsette ville ikkje flytta frå Vancouver, så etter dette stagnerte utviklinga av nye profesjonelle modellar og PM var i røynda historie.

Referansar 

Tidlegare motorsagprodusentar
Tidlegare kanadiske føretak
Power Machinery motorsager
Likør

Likør (av fransk liqueur, frå latin 'flyta') er ei nemning for ulike aromatiserte og søta typar brennevin. Blant dei mange likørane som finst er dei viktigaste urte-, krydder-, frukt- og bærlikørar. Andre typar kan vera framstilt på basis av bitterstoff, kakaobønner, eggeplommer, fløyte og anna. Kva råvare ein bruker påverkar produksjonsmåte og alkolstyrke. 

Ein kan laga likør gjennom uttrekk i kaldt eller varmt vatn eller sprit, destillasjon og liknande. Alkoholen kan vera reinsa sprit eller forskjellige brennevinar, som arak i punsj, whisky og konjakk. Ein søtar som regel likøren ved å tilsetja sukker, men i nokre høve kan ein nytta glyserol og i visse spesialprodukt honning.

Alkoholstyrken er lågast i kremlikørar (18–20 %), litt høgare i fruktlikørar (25–30 %) og høgast i krydderlikørar (40–55 %). Alkoholstyrken har stor tyding for om likøren skal lagrast. Ein likør som curaçao skal til dømes ikkje lagrast, men edle krydderlikørar blir lagra over lengre tid. 

Nokre land med mykje produksjon av likør er Frankrike, Italia, Tyskland og Nederland.

Kjende likørar 

 Drambuie (skotsk på whiskybasis)
 DOM Bénédictine (fransk, sitrus)
 Marie Brizard (fransk fabrikk, lager fruktlikør av det meste med druesprit som basis)
 Sankt Hallvard (tradisjonell, norsk)
 Southern Comfort (amerikansk, på bourbonwhiskeybasis, det vil seia maissmak)
 Bols (nederlandsk, mest kjend for genever, men har også mange likørar)
 Metaxa (gresk), også brandy med same namn.

Kjelder

«Likør» (22. juni 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 28. juni 2015.

Brennevin
Safirbukkolibri

Safirbukkolibri (Chrysuronia lilliae) er ein fugl i kolibrifamilien  og er endemisk til Colombia med avgrensa utbreiing mot kysten av Det karibiske havet.

Skildring 
Hannfuglar av safirbukkolibrien når ein storleik 8,9 til 9,4 cm og ei vekt på 4,3 gram. Han har eit kort, rett nebb, overnebbet er svart, undernebbet rosa, men nebbtuppen er svart. Oversida er blågrøn, undersida blå. Halsen er iriserande fiolett. Den blå-svarte halen er djupt kløfta.

Først i dei seinare åra har hofuglar blitt observerte. Framleis manglar skildring av storleik, kroppsvekt og nebbfarge hos hofuglar. I følgje ei kjelde, har hoa skinande grøn overside og halen er grøn-svart. Buken har spetta gråaktig farge, brystet og flankane blålege fjører som bleiknar ned mot buken.

Safirbukkolibrien er endemisk til mangrovane og buskvegetasjon av xerofyttar på den colombianske karibiske kysten. Det litle utbreiingsområdet på 2 900 km² aust og sør for byen Barranquilla dekker delar av departementa Atlántico, Magdalena og La Guajira. Dei fleste observasjonane er frå nasjonalparken Isla dei Salamanca og frå Ciénaga Grande de Santa Marta. Som andre kolibriartar beitar dei tilsynelatande på insekt og nektar frå blomar.

Ein oljerøyrleidning og ein veg blei bygd gjennom våtmarkene i Ciénaga Grande de Santa Marta og Isla dei Salamanca på midten av 1970-talet. Dette blokkerte den naturlege tidevasstraumen og førte til massiv død av mangroveskogane. Situasjonen varte fram til 1992. Birdlife International anslår bestanden av safirbukkolibri til mellom 50 og 250 individ. Arten vart fotografert for første gong så seint som i 2007.  Han er klassifisert som ein sterkt truga art (EN) ifølgje IUCN.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blaubauchkolibri» frå ,  den 28. juni 2015.  
  
BirdLife International (2015) Species factsheet: Lepidopyga lilliae. Henta frå http://www.birdlife.org den 28. juni 2015
 ARKive - Wildscreen Sapphire-bellied hummingbird (Lepidopyga lilliae)  Henta den 28. juni 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Schuchmann, K.L., Boesman, P. & Sharpe, C.J. (2015). Sapphire-bellied Hummingbird (Lepidopyga lilliae) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 28. juni 2015

Kolibrifamilien
Fuglar endemiske til Colombia
Fikenkaktus

Fikenkaktus er ein art i kaktusfamilien som produserer kaktusfiken eller kaktusfrukt. Planten har flattrykte, leddete stammar, gule blomar. Fruktene er kjende som kaktusfiken. Dei har tjukt,  tornefullt skal, men kan etast. 

Fikenkaktus stammar frå tropisk Amerika, men er blitt planta og naturalisert mange andre stader. Han er svært vanleg i middelhavslanda. Kaktusen er også brukt som hekkplante, og dannar lett ugjennomtrengelege kratt som kan bli fleire meter høge.

Galleri

Kjelder

«Fikenkaktus» (21. desember 2010). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 27. juni 2015.

Bakgrunnsstoff

Kaktusar
Matplantar
Hekkplantar
Kulturplantar frå Nord-Amerika
Morbærfiken

Morbærfiken (Ficus sycomorus) er eit delvis eviggrønt tre i fikenslekta i morbærfamilien. Det veks hovudsakleg i Nord- og Aust-Afrika. Treet er også kjend som «sykomor» eller «adamsfiken». Morbærfiken har gråkvite, etande frukter som er dekte av lyseraude skjel.
Desse er kjende som adamsfiken, egyptiske fiken eller eselfiken. Veden er sterk og haldbar, og har vore brukt til å laga møblar og reiskapar. I oldtida blei han brukt til å laga mumiekister.

Morbærfiken er nemnd fleire gonger i Bibelen. Treet har også ei viktig stilling i kikuyumytologi.

Kjelder

«Morbærfikentre» (31. januar 2013). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 28. juni 2015.

Denne artikkelen bygger på «Morbærfiken» frå ,  den 28. juni 2015.

Bakgrunnsstoff

fikenslekta
Kulturplantar frå Afrika
Lycus Sulci

Lycus Sulci er ein kompleks region av åsrygger på nordsida av Olympus Mons på Mars.

Kjelder 
 PIA18236: Lycus Sulci - NASA Photojournal

Bakgrunnsstoff  

Åsar på Mars
Ceraunius Fossae

Ceraunius Fossae (latin for Cerauniusgrøftene) er ei samling forkastingsgrøfter på sørsida av Alba Mons på Mars.

Ceraunius Fossae grensar i nord til Alba Fossae og Tantalus Fossae, i sørvest til Olympica Fossae og i aust til Tractus Catena.

Kjelder 

Dalar og kløfter på Mars
Olympia Undae

Olympia Undae er eit enormt sandhav nær det nordlege polisdekket på Mars.

Kjelder 
 PIA18196 : Olympia Undae - NASA Photojournal

Bakgrunnsstoff  

Mars
Amund Mork

Amund Sigurd Mork () var ein norsk lærar, ungdomslagsarbeidar og forfattar. Han er særleg kjend for «Nordfjord-songen» frå 1920, som begynner med «Fagre fjellheimen opnar seg». Med denne sangen vann han pris i ein sangkonkurranse i regi av Firda Ungdomslag.

Han var utdanna lærar frå Volda lærarskule og arbeidde ei kort tid i Bergen, mellom anna som vikar for Jacob Aaland, før han vende tilbake til heimbygda.

Mork gav ut diktsamlinga Vestanvind i 1931 og skodespelet Gull og grøne skogar som føljetong i Fjordabladet i 1924. I tillegg skreiv han sangar og prologar til ulike anledningar, mellom anna ein kantate til Oppstryn kyrkje sitt jubileum i 1938.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 

Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff 
Om Amund Mork i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Om Amund Mork i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Norske dramatikarar
Norske lyrikarar
Nynorskforfattarar
Folk frå Stryn
Forfattarar frå Stryn
Vidar Bergset

Vidar Bergset () var ein norsk lærar og forfattar. Han arbeidde i barneskule og ungdomsskule og var også ei tid lærar på Valdres folkehøgskole. I den tida var han også redaktør av tidsskriftet Kristen Folkehøgskole.

Bergset gav ut fleire bøker med forteljingar, barnebøker og dikt. 
Han var også medforfattar av Norges Kristelege Folkehøgskolelags historie 1914-1984 og forfattar av Nordfjord Folkehøgskule 75 år – 1923-1998. I 2011 gav han ut Brennande liv, eit portrett av den danske presten og forfattaren Kaj Munk, som vart skoten av tyskarane under andre verdskrigen.

Bibliografi

Bøker
 1968 – Naudrop i fjellet (Larvik: Norsk Barneblads forlag) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1969 – Ei mørk natt i oktober (Larvik: Norsk Barneblads forlag) Tilgjengeleg i bokhylla.no
1976 – Ein stad å setje sin fot : dikt (Oslo: Luther) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1978 – Barndomens grøne dal : ein studie i Per-bøkene av Olav Sletto (Bergen) 
 1983 – Utafor alt eg veit : diktsamling (Oslo: Fonna) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1984 – I tru og teneste : Ungdomskulelærarlaget/Noregs kristelege folkehøgskulelag 1914-1984 (Oslo: Folkehøgskulelaget) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1988 – Folk og bygd : lokal litteratur frå Rand krins (Eige forlag / Rand skule)
 1996 – I morgon skal vi møtast : diktsamling (Stryn: V. Bergset) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1997 – Lagnaden - og alle dei andre : noveller (Stryn: V. Bergset)  Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1998 – Nordfjord folkehøgskule 75 år : 1923-1998 (Sandane: Nordfjord folkehøgskule) Tilgjengeleg i bokhylla.no
 1999 – Mot himmelsjå : lyrikk og prosa frå Fjelli (Eige forlag)
 2004 – Småfolk i farten : forteljingar om born (Stryn: V. Bergset)
 2006 – Skatten i åkeren : dagsord (Stryn: V. Bergset)
 2008 – Fra sigledammen til hoppbakken (Valle: Setesdalforl.)
 2011 – Brennande liv : ein biografi om Kaj Munk (Valle: Setesdalforl.)
 2016 – Vandringar i språket (Eige forlag)
 2017 – Ordet er liv : andaktsbok (Eige forlag)
 2018 – På Kafé Globus ved kaia (Stryn: V. Bergset)

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Om Vidar Bergset i Allkunne

Bakgrunnsstoff
 Om Vidar Bergset i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske barnebokforfattarar
Norske forfattarar
Norske pedagogar
Folk frå Stryn
Forfattarar frå Stryn
Norske lyrikarar
Norske sakprosaforfattarar
Nynorskforfattarar
Merima Maja Brkic

Merima Maja Brkic () er ein norsk forfattar. Brkic kom som flyktning frå Bosnia til Årdal i 1993. Ho tok eksamen ved Årdal vidaregåande skule i 2000 og gjekk deretter eit år på Heimly Folkehøgskole i Troms. Deretter tok ho høgare utdanning i England og avslutta med doktorgrad i nevrologi ved Universitetet i Oxford i 2009.

Sidan 2009 har ho hatt fleire stillingar i England. Ho har vore politisk rådgjevar for tidlegare statsminister David Cameron og har vore tilsett i ulike rådgjevings- og forbrukarorganisasjonar, mellom anna Ofgem, Nacro og HM Revenue and Customs.

I 1996 gav ho ut diktsamlinga Stans denne natta! og i 1999 kom Vekk meg. Dikta handlar om krig og om korleis barn opplever han. Brkic fekk Sunnmørsprisen i 1999.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Norske lyrikarar
Bosniarar
Folk frå Årdal
Forfattarar frå Årdal
Johan Caspar Krogh

Johan Caspar Krogh () var ein norsk embetsmann. Han var amtmann i Finnmark frå 1814 til 1828 og organiserte det første stortingsvalet i Noreg i Tromsø 1. august 1814.

Frå 1824 til 1826 var han vald inn på Stortinget frå Finmarken amt, men møtte ikkje på grunn av sjukdom. I 1821 var han 2. suppleant og i 1827 3.

Kjelder 

 

Norske amtmenn
Fylkesmenn i Finnmark
Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar for Finnmark
Folk frå Bremanger
Follese

Follese er ei bygd i Askøy kommune i Vestland. Bygda ligg sørvest på øya Askøy, seks-sju kilometer vest for kommunesenteret Kleppestø.

I 2012 hadde 1271 personar postadresse 5303 Follese.

Kjelder
 SSB-data

Geografi i Askøy
Bygder i Vestland
Florvåg

Florvåg er ei tidlegare bygd i Askøy kommune i Vestland, no ein del av tettstaden Askøy. Staden ligg på søraustsida av øya Askøy. Florvåg ligg ved fylkesveg 563, to kilometer nord for kommunesenteret Kleppestø.

Florvåg har vore ein industristad, tidlegare best kjend for målingsfabrikken Monopol, i dag for produksjonen av båtar i plast; Viknes Båt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Florvåg» frå ,  den 29. juni 2015.  
 

Geografi i Askøy
Bygder i Vestland
Nålys

Eit nålys var i norsk folketru eit lys som varsla om at nokon skulle døy. Dette ofte blå lyset kunne vise seg i nærleiken av ein person eller på stader, for eksempel på sjøen, over eit hustak eller ved senga til eit gamalt menneske.

Sjå òg
Lyktemann

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Blått lys ved sprakradet.no

Norsk folketru
Siloe Patera

Siloe Patera er ein kraterstruktur i Arabia Terra på Mars med ein storleik på 40 x 30 kilometer. Det er uvisst om det er eit nedslagskrater eller av vulkansk opphav. Det vert spekulert i om Siloe Patera og andre liknande strukturar i Arabia Terra er supervulkanar.

Kjelder 
 Impact crater or supervolcano caldera? - ESA

Mars
Minne Åseral kultursenter

Minne Åseral kultursenter ligg i Åseral, og inneheld utstillingar, museum, kunstbutikk og turistinformasjon.

Senteret opna i 2010.

Bakgrunnsstoff 
Minne Åseral kultursenter 

Kultur i Åseral
Byggverk i Åseral
Bogesag

Bogesag har eit tynt sagblad som er spent opp i ein boge. På gamle bpgesager var bogen laga av tre, men på nyare sager er det vanleg med stålboge. Bogesager vart tidlegare nytta for felling av tømmer og for kapping av ved. Bogesager vert nytta for rått virke, så det er viktig å vika tennene i bladet.

Galleri 

Sager
Marskrateret Becquerel

Becquerel er eit nedslagskrater i Arabia Terra på Mars. Det har ein diameter på 167 kilometer. Krateret har store avsetjingar av sediment, og det er mogeleg at det i desse sedimenta er spor etter syklusar i variasjonen til aksehellinga til Mars.

Kjelder 
 Flying over Becquerel - ESA
 NASA Orbiter Finds Martian Rock Record With 10 Beats to the Bar  - NASA

Bakgrunnsstoff 

Nedslagskrater på Mars
Josef Masopust

Josef Masopust () var ein tsjekkoslovakisk/tsjekkisk fotballspelar og -trenar. Han vann VM-sølv med Tsjekkoslovakia under fotball-VM 1962 i Chile og vart same året kåra til årets fotballspelar i Europa. Masopust spelte sentralt på midtbana.

Masopust var fødd i landsbyen Střimice ved Most. Han spelte for den lokale klubben SK Most til han 19-år gammal melde overgang til FK Teplice i den tsjekkoslovakiske topp-divisjonen. I 1952 tok han til i hovudstadklubben Dukla Praha, der han frå 1953 til -66 var med på å vinne åtte seriemeisterskap.

Frå 1954 til 1966 spelte Masopust 63 landskampar for Tsjekkoslovakia og skåra ti mål. I 1960 deltok han då Tsjekkoslovakia i Marseille vann 2-0 over Frankrike i bronsefinalen under EM i fotball 1960. To år seinare var han sentral då Tsjekkoslovakia tok seg til finalen i VM i fotball 1962. Masopust gav Tsjekkoslovakia leiinga 1-0 i finalen i Santiago, men dei regjerande verdsmeistrane frå Brasil kom tilbake og vann 3-1. For sine prestasjonar i verdsmeisterskapen vart Maspoust vald til Årets spelar i Europa i 1962.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Josef Masopust» frå ,  den 29. juni 2015.  
 

Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-VM 1958
Spelarar i Fotball-EM 1960
Spelarar i Fotball-VM 1962