alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjørn Turtums gammeldansorkester

Bjørn Turtums gammeldansorkester er ei norsk gammaldansgruppe, som kjem frå Lom i Gudbrandsdalen. Dei er kjende for si gode dansetakt, og sin teft til å engasjere publikum.

Mannskap

Noverande medlemmar 
 (1976-) Bjørn Turtum - trekkspel
 (1986-) Stig Rune Byrøygard - trekkspel
 (2010-) Ole Foss - fele
 (1988-) Kolbein Kjørren - gitar
 (2010-) Arne Stasviken - bassgitar

Tidlegare medlemmar 
 Ole Kristian Gråv - fele
 Asbjørn Stensrud - fele
 Tor Arne Sandviken - bassgitar

Utgjevingar 
 Nytt frå bygdom (1994) 
 På bukkeball (2007)

Utmerkingar 
 1993 Gull på Landsfestivalen i Gamaldansmusikk, Stryn
 ''1999 Sølv på Landsfestivalen i Gamaldansmusikk, Geilo

Norske folkemusikkgrupper
Lom kommune
Fet-Mats

Mats Israelsson, kjend som Fet-Mats, var ein gruvearbeidar som forulykka i Falu gruva i Falun i 1677].

Fet-Mats vart fødd i Svärdsjö og Boda by som den yngste sonen til Israel Kelsson. Faren døydde medan Mats var i barneåra, og den eldste broren fekk ansvaret for familien. 

I 1719 oppdaga arbeidarane ved gruva ein daud mann i ei vassfylt sjakt i ein del av gruva som ikkje hadde vore i bruk på lang tid. Mannen såg ikkje ut til å ha vore daud veldig lenge. Dette var eit mysterium ettersom ingen person var sakna.
Då kroppen vart vist fram, kjende ei kvinne, Margareta Olsdotter, att kroppen som hennar trulova som hadde forsvunne i mars 1677, 42 år tidlegare. Kroppen til Fet-Mats hadde blitt bevart av den naturleg veksande koparvitriolen i gruva.

Kroppen vart stilt ut i ein glasmonter i Stora Kopparberget i 30 år for så å bli gravlagt i Kopparbergs kyrka den 21. desember i 1749. Under omlegging av golvet i byrjinga på 1860-talet fann ein restane av Fet-Mats og han vart på ny stilt ut i ein glasmonter til han i 1930 til slutt vart gravlagt på kyrkjegarden.

Bakgrunnsstoff 
 Richard Wagner och Falun  ved algonet.se

Litteratur 
 1898 - Fet-Mats eller den förstenade grufarbetaren : sann händelse från Falu grufva
 1997 - Oväntat återseende : en novell om Fet-Mats 
 2005 - Fet-Mats : en gruvdrängs hemska öde ISBN 91-631-6834-0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fet-Mats» frå ,  den 10. januar 2011.  
 

Män
Fødde på 1600-talet
Døde i 1677
Jacob Munch

Jacob Edvard Munch () var ein norsk offiser og portrettmålar.

Munch var fødd i Christiania. Han var mellom Noregs første akademiutdanna kunstnarar, studerte 1804-06 ved kunstakademiet i København. Frå 1806 til 1813 budde han i Paris, der han var elev av den nyklassisistiske målaren Jacques-Louis David.

Munch malå ei rekke portrett av norske patrisarfamiliar i ei «stiv utgåve av den franske empirestilen». Hovudverket er Carl Johans kroning i Trondhjems domkirke frå 1818, eit måleri bestilt av det kongelege hoff. Han laga nokre få landskapsmåleri. I 1818 var han ein av grunnleggjarane av 'Den kongelige Tegneskole' i hovudstaden. Han underviste ved skulen frå 1820.

Ein del verk av Jacob Munch finst i Nasjonalgalleriet.

Galleri

Kjelder
Gyldendals store konversasjonsleksikon. 1972
 NBL-artikkel om Munch, skriven av Ann Fahalat.

Norske målarar
Nyklassisistiske målarar
Kunstnarar frå Oslo
Rentekammer

Rentekammeret var namnet på den delen av riksstyret i Danmark og Danmark-Noreg som styrte med finansane til kongen, riket. Namnet kom truleg i bruk frå Christian III si tid som konge. Frå 1680 var det namn på skattkammerkollegiet i Danmark-Noreg, organisert frå då eineveldet vart innført i 1660-61. Danmark avskipa rentekammeret i 1848.

Kjelde
Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1959

Danmark-Noreg
Nedleggingar i 1848
Gruvesjakt

Ei gruvesjakt er ei sjakt, ein loddrett eller skrånande gang, i ei gruve. Ho er som oftast sprengt ut i fjell. Målet med gruvesjakta er å komma til eit malm- eller mineralfunn. Ei gruvesjakt kan vere alt frå eit titals meter til over tusen meter djup. 

Ovanfor gruvsjakta kan det det vere oppført eit gruvetårn. Her finst gjerne innretningar for transport av materiell, personell og brote malm. I sjakta under gruvetårnet finst det elleidningar, røyr, stiger og styringar for heisane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gruvschakt» frå ,  den 10. januar 2011.  
 
Gruvedrift

ro:Puţ minier
Leksand

Leksand er ein tettstad i Dalarna og centralort i Leksands kommun i Dalarnas län. I 2005 budde det 5 861 innbyggjarar der. Leksand består for største delen av Österdalälvens nordre, Noret, og søndre, Åkerö, breidder.

Leksand har blitt kjent for ishockeylaget Leksands IF som har fans over heile Sverige. Leksand er òg eit senter for svensk baseball.

Staden er kjent for å ha den største maistongsreisinga i Sverige. I Sammilsdal («Gropen» i daglegtale), ei dødisgrop frå istida, kan det under maistongsreisinga på midtsommaraftan samlast oppimot 30 000 menneske. 

Leksand er også kjend gjennom merkevara Leksands Knäckebrød, men føretaket bak, Leksandsbröd, har fabrikken sin på staden Häradsbygden, som ligg 4-5km utanfor Leksand.

Kjende personar frå Leksand 
 Per-Olov Brasar
 Kristian Matsson (Den høgaste mannen på jorda)
 Johan Hedberg ishockeyspelar, har spelt for mellom anna Leksand, Tre Kronor, Pittsburgh Penguins, Dallas Stars & Atlanta Thrashers. Vann VM-gull med Tre Kronor i Sveits 1998

Sjå òg 
Leksands kommun

Bakgrunnsstoff 
 Leksands kommun

Leksands kommun
tettstader i Dalarnas län
Utsegnslogikk

Utsegnslogikk er ei grunnleggjande grein av den moderne logikken. Utsegnslogikken ligg i skjeringspunktet mellom filosofi og matematikk, då han nyttar algebraiske metodar for å analysera utsegner eller setningar. Utsegnslogikk har òg fått stor innverknad på digitalteknikken, som nyttar dei same funksjonane og operasjonane.

Ei utsegn i matematikken er ein påstand, til dømes ei setning eller ein matematisk påstand, som kan vera anten sann eller usann. Sanningsverdien må vera målbar og objektiv. Ei open utsegn er ei utsegn som inneheld ein ukjend variabel. Sanningsverdien til ei open utsegn kan ikkje avgjerast før ein har sett inn ein verdi for variabelen. Dersom ei setning inneheld fleire matematiske utsegner, har me ei samansett utsegn.

Sanningsfunksjonar
Ved samansette utsegner kan ein bruka sanningsfunksjonar, også kalla logiske operatorar eller logiske funksjonar, til å rekna ut sanningsverdien for den samansette utsegna. Dei grunnleggjande logiske funksjonane er konjunksjon, disjunksjon og negasjon.

Dersom ei setning inneheld to utsegner som begge må vera sanne for at setninga skal vera sann, har me ein konjunksjon, også kalla ein logisk OG-funksjon. «Det er kaldt og vått» er eit døme på ein konjunksjon som er samansett av utsegnene «Det er kaldt» og «Det er vått».

Ei setning med to utsegner der berre den eine treng å vera sann for at setninga skal vera sann, vert kalla ein disjunksjon eller ein logisk ELLER-funksjon. Ein disjunksjon er sann også når begge utsegnene er sanne, og har dermed ei anna tyding enn ordet eller i daglegtalen. Dersom utsegnene utelukkar kvarandre, er det ein eksklusiv disjunksjon. «Kvadratet av tre eller minus tre er ni» er ein disjunksjon. Denne utsegna er sann fordi kvadratet av tre og minus tre er ni, slik at begge delutsegnene er sanne.

Å negera ei utsegn vil seia å gje utsegna motsett meining. Dette kan ein gjera ved å leggja til eller fjerna ordet ikkje eller ved å gje eit ord motsett meining. Ein negasjon vert òg kalla ein logisk IKKJE-funksjon. Utsegna «det er kaldt» er negasjonen til utsegna «det er varmt». Ei utsegn har alltid motsett sanningsverdi av negasjonen til utsegna.

Kjelder
Kleive, P.-E. & Frisvold, F. (2007). Diskret matematikk og lineær algebra (4. utg.). Bergen: Fagbokforlaget.

Logikk
Krossblomfamilien

Krossblomfamilien (Brassicaceae) er ei plantefamilie med tofrøbladingar. Blomsteren har fire begerblad og fire kronblad. Oftast seks mjølberarar, to korte og fire lange. Fruktene i klase, anten nøttskulpe som ikkje opnar seg eller ledskulpe som brotnar av led for led, men oftast skulpe med midtvegg som står att med frøa når dei to skulpeveggene fell av. Femtiein planteslekter finst i Noreg. Svært mange av artane og slektene i denne familien finst berre på avfallsplassar eller forvilla frå hagar, eller dei veks som ugras i åkrar. Nokre av artane som har kome til Noreg har vorte svært talrike.

Slekter i Noreg:
 Subularia
 Iberis
 Lepidium
 Cardaria
 Coronopus
 Teesdalia
 Hornungia
 Thlaspi, pengeurtslekta
 Capsella
 Cochlearia, skjørbuksurtslekta 
 Armoracia
 Camelina
 Berteroa
 Lobularia
 Alyssum
 Draba
 Erophilia
 Lunaria
 Euclidium
 Rapistrum
 Crambe
 Neslia
 Bunias
 Myagrum
 Isatis
 Cakile
 Raphanus
 Chorisporia
 Alliaria
 Sisymbrium
 Descurainia
 Sinapis, sennepslekta
 Eruca
 Diplotaxis
 Erucastrum
 Hirschfeldia
 Brassica, kålslekta
 Rhynchosinapis
 Barbarea
 Rorippa
 Cardamine
 Dentaria
 Arabidopsis
 Arabis, skrinneblomslekta
 Cardaminopsis
 Erysimum
 Conringia
 Braya
 Hesperis
 Malcolmia
 Matthiola

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 Svensk wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

 *
Plantar i Noreg
Tofrøbladingar
Råbyggelaget

Råbyggelaget, lenge skrive Robygdelaget, er eit gamalnorsk namn «på den landsluten som femner om dei indre bygdene i Agder (frå og med Åseral i vest)» og den sørvestre luten av Telemark. Namnet viser at lova (lǫg) var den same for heile landområdet. Forstavinga Rá (=krå) viser truleg til ein stad, mellomleddet bygge til ein som bur på staden.

Området var utlagt til len, seinare omgjort til amt, futedøme og prosti på Agder. Ulike variantar av namnet var i bruk i over 300 år. Det finst dokument med namnet frå 1600-, 1700- og 1800-talet og fram til sist i 1930-åra. 

Råbyggelag var delt i to sorenskrivarembete; Østre Råbyggelag og Vestre Råbyggelag (samtlege bygder i Setesdal høyrde til sistnemnde).

Østre Råbyggelag omfatta bygdene Herefoss, Vegårshei, Åmli, Gjøvdal, Froland, Vegusdal, Lille Tovdal og Evje. Vestre Råbyggelag omfatta Bykle, Valle, Hylestad, Austad, Sandnes, Bygland, Årdal, Hornnes, Åseral, Iveland samt delar av Hægeland.

Råbyggelaget høyrde inn under Agdesiden lagdømme frå slutten av 1400- eller byrjinga av 1500-talet. I vest grensa det til Lister og Mandals amt og Stavanger amt, i nordaust til Bratsbergs amt og i søraust til Nedenæs fogderi. Fogderiet var en del av Nedenes amt.

Under Kalmarkrigen 1611-13 nekta bøndene i Råbyggelaget å betale krigsskatt og sende soldatar. Dei vart då straffa med ei bot tilsvarande halvparten av heile deira eige.

Notar

Kjelder 

 Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1959

 Denne artikkelen bygger på «Råbyggelaget» frå , den 11. januar 2011. 

Aust-Agder fylke
Vest-Agder fylke
Claus Pavels

Sjå også: forfattaren Claus Pavels Riis, dotterson til Pavels.

Claus Pavels ()var ein norsk prest og forfattar.

Pavels var fødd i Kjørrefjord i Vanse, fire månader etter faren, som var residerande kapellan, døydde. Han vart cand. theol. i 1789. I 1793 fekk han si fyrste preststilling som res. kap. i Brevik og Eidanger. Åra mellom 1796 og 1805 hadde han ymse prestestillingar i Danmark. I 1805 vart han slottsprest på Akershus og samstundes sokneprest i Aker prestegjeld. År 1817 etterfylgde han Johan Nordahl Brun som biskop i Bergen, eit embete han haddde til han døydde fem år seinare.

Pavels skreiv dagbok i tida 1812-22. Dei viktigaste bolkane av desse døgbøkene vart trykt og gjeve ut i fem band i tida mellom 1863 og 1904. Ein sjølvbiografi vart gjeven ut i 1864, ei fyldigare utgåve kom i 1866. Pavels sine dagbøker er viktige kjelder til kunnskapen om menneske, politikk og kultur i samtida.

Pavels døydde i Bergen vinteren 1822.

Kjelder 

 Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1959

Norske biskopar
Norske dagbokforfattarar
Folk frå Farsund
Syvers orkester

Syvers orkester er ei norsk gammaldansgruppe som vart skipa i 2009, og kjem frå Nord-Gudbrandsdalen.

Mannskap 
 Stein Magne Eggen - trekkspel
 Syver Olstad - trekkspel og gitar
 Tonje Lien Barkenæs - fele
 Ole Morten Blankenborg - gitar og kontrabass
 Geir Marius Thorud - kontrabass og torader

Utgjevingar 
Syvers (2010)

Utmerkingar 
2009 Siger på Storefjelltreffet
2010 Siger på Storefjelltreffet
2010 Gull på Landsfestivalen i Gamaldansmusikk, Nordfjordeid

Norske folkemusikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 2009
Silkeborg Museum

Silkeborg Museum er eit arkeologisk og kulturhistorisk museum i byen Silkeborg på Jylland i Danmark skipa i 1904. Muset har tilhald på Silkeborg Hovedgård, som er det eldste huset i byen. Til museet høyrer òg ruinane etter Silkeborg Slott og dessutan det vesle Arbejdermuseet med ein arbeidarbustad og utstilling om arbeidarlivet i Silkeborg.

Samlingane femner om funn og gjenstandar frå steinalderen til vikingtida og mellomalderen, ei antikk glassamling, døme på det lokale pottemakarproduktet Sorring-lertøj med aner frå tidleg på 1700-talet og ei blømingstid på  fyrste halvparten av 1800-talet, og det vert gjort greie for gamle handverk og for Silkeborg som skogsområde med meire.

Det mest vidgjetne av funna på Silkeborg Museum er utan tvil Tollundmanden, eit mumifisert mannslik (myrlik) frå jarnalderen funne i ei myr i nærleiken av byen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Internettsida til Silkeborg Museum

Museum i Danmark
Silkeborg kommune
Skipingar i 1904
Museum skipa i 1900-åra
1904 i Danmark
Reformforeningen

Reformforeningen var ein samskipnad danna under stortinget 1859-60. 37 av stortingsrepresentantane slutta seg til foreininga som vart skipa i november 1859, mellom 60 og 70 var til stades på skipingsmøtet. Foreininga sette opp eit program i sju punkt:
 Jamstilling i unionen
 Årlege storting
 Ordning av forholdet mellom bygdene og byane sin representasjon
 Jury i straffesaker
 Motarbeide sentraliseringa i utvikling og administrasjon
 Gjennomføring av kommunalt sjølvstyre
 Sjølvstendig utvikling av folkeskulen (almueskolen)

Tretti av dei 37 stortingsmennene kom frå bondeflokken på Stortinget. Gruppa vart leia av Johan Sverdrup frå den liberale byopposisjonen, og Ole Gabriel Ueland frå bondeopposisjonen. Få av sakene var nye, og ingen rekna for radikale. Det nye låg meir i det formelle samarbeidet mellom dei ulike opposisjonsgruppene.

Sverdrup tala for å binde alle medlemene i foreininga til i Stortinget å røyste for standpunktet til majoriteten i gruppa. Dette forsøket på å danne eit parti var framandt for dei fleste tingmennene, mellom anna tala Ludvig Daae kraftig mot. Foreininga gjekk etter nokre månader i oppløysing, også grunna sterk motstand i avisene.

Kjelde 
 Bernt A. Nissen: Nasjonal vekst. Bind VII av Vårt folks historie. 1964

Norsk politikk
Patrouillen

Patrouillen var eit opposisjonsblad utgitt i Christiania i tida 1824-32. Størstedelen av tida kom det som vekeblad. Bak bladet stod Ludvig Mariboe som sjølv skreiv det meste av det originale stoffet i bladet. Frå 1827 gav bladet utførlege referat frå forhandlingane i Stortinget, noko som til dess ikkje hadde vore gjort. Opplaget var i 1826 på 300 eksemplar.

Kjelder 
 Gyldendals store konversasjonsleksikon. 1972
 Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1959

Norske aviser etter namn
Tidlegare norske aviser
Aviser skipa i 1824
Aviser nedlagde i 1832
1824 i Noreg
1832 i Noreg
Universitetet i Nordland

Universitetet i Nordland, tidlegare Høgskulen i Bodø, vart samla og etablert 1. august 1994 etter ei samanslåing av fleire mindre høgskular. Frå 1. januar 2016 vart Universitetet i Nordland, Høgskolen i Nesna og Høgskolen i Nord-Trøndelag slege saman til Nord universitet med hovudsete i Bodø. Nord universitet har ikring 1 200 tilsette og 12 000 studentar på studiestadar i Bodø, Steinkjer, Levanger, Mo i Rana, Nesna, Namsos, Stjørdal, Stokmarknes og Sandnessjøen.

Universitetet I Nordland hadde ikring 5000 studentar og 430 tilsette, og var eitt av åtte statlege universitet i Noreg på denne tida, etter at tre høgskular i Nordland vart slått saman som ein del av Høgskolereformen i 1994. Universitetet hadde filialar i Mo i Rana og Stokmarknes, og dessutan undervising i Steigen, Tysfjord, Sør-Helgeland og ved Vensmoen studiesenter. I Bodø hadde universitetet samla verksemda si på Mørkved. Frode Mellemvik var rektor fram til 31. juli 2007. For perioden 1. august 2007 til 31. juli 2011 har universitetet tilsett professor Pål A. Pedersen, tidlegare dekan ved Handelshøgskolen i Bodø. 

Universitetet kunne tilby vel 80 fag- og profesjonsstudier innan fiskeri og naturfag, samfunnsfag, handelsfag, sjukepleie og lærarutdanning. Desse kan takast i varierande lengder frå halvårsenheter til bachelorgrad, mastergrad og einskilde doktorgradstudium, og dessutan ei rekkje kurs-, etter- og vidareutdanningar. Universitetet tilbaud internasjonalisering av studium, både høve til å ta delar av den ordinære utdanninga si i utlandet, eller ved å fortsetje å utdanne seg i utlandet etter endt studium.

Historie 
Stortinget vedtok 28. mai 1970 at Nordland distriktshøgskole skulle leggjast til byen og undervisinga starta hausten 1971 i provisoriske lokale, men då lærarhøgskolen flytta til Rønvika i 1972, overtok høgskulen dei gamle lokala i Torvgata. På 1980-talet vart det avgjort at høgskulen skulle liggje ved dagens plassering på Mørkved og høgskulen flytta inn i første byggetrinn i 1986 under namnet Høgskolesenteret i Nordland. Den andre siviløkonom-utdanninga i landet vart lagt til byen. Sjukepleiarutdanninga vart samlokalisert til Mørkved og Høskolen i Bodø var etablert i 1994. Etter ei større utbygging i 2004 flytta også  lærarutdanninga frå Rønvik til Mørkved. Høgskolen søkte om universitetsstatus hausten 2009, og vart 19. november 2010 akkreditert som universitet og endra namn til Universitetet i Nordland frå 1. januar 2011.

Fakultet 
Universitet har fire fakultet: 
 Fakultet for biovitskap og akvakultur 
 Fakultet for samfunnsvitskap 
 Handelshøgskolen i Bodø 
 Profesjonshøgskolen

Sjå òg 
Studentorganisasjonen i Bodø 
Studentsamskipnaden i Bodø 
Politihøgskolen i Bodø

Bakgrunnsstoff 
Universitetet i Nordland 
Studentersamfunnet i Bodø  
Ventus, Studentmediehuset i Bodø

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Nordland» frå ,  den 11. januar 2011.

Referansar 

Bodø kommune
Utdanning i Nordland
Universitet i Noreg
Skipingar i 1994
Skrinneblomslekta

Skrinneblomslekta (Arabis) er ei planteslekt i krossblomfamilien. Medlemene er to- eller fleirårige plantar som har rosett med tagga blad og mangeblada stengel. Blomane er kvite eller lysgule. Dei har lang skulpe med kort griffel. Fem artar veks vilt eller forvilla i Noreg.

Norske artar:
 Tårnurt (A. glabra)
 Bergskrinneblom (A. hirsuta)
 Fjellskrinneblom (A. alpina)
 Hageskrinneblom (A. caucasica)
 Hengjeskrinneblom (A. pendula)

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Dansk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Krossblomfamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Fylkesveg 325 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 325 (fleirtyding).
Fylkesveg 325 i Rogaland går mellom Sentrum og Skjæveland i Sandnes kommune.

Fram til 2007 var vegen del av riksveg/fylkesveg 44.

Kommunar og knutepunkt

St. Olavs gate
  Oalsgata (Heigrekrossen)
Haakon 7's gate til Sandnes stasjon
Jærvegen
 Sandved
 Sandved
  Kvernelandsvegen, Ganddal
 Leitevegen frå Brådet til  Killingland
   Skjæveland

Bakgrunnsstoff

 325
Vegar i Sandnes
Fylkesveg 320 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 320 (fleirtyding).
Fylkesveg 320 i Rogaland går mellom Brådet og Kjellingland i Sandnes kommune. Vegen er 5,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Jærvegen, Brådet
 Todnheimvegen frå Lea til  Folkvord (2,6 km)
 Heigrevegen til  Folkvord og  Oalsgata
 Heigrevegen til  Holekrossen i Klepp
 Jutlandvegen frå Kjellingland til  Heigre (2,9 km)
 Kjellingland

Bakgrunnsstoff

 320
Vegar i Sandnes
Fylkesveg 320

Fylkesveg 320 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 320 i Hedmark
Fylkesveg 320 i Oppland
Fylkesveg 320 i Rogaland
Fylkesveg 320 i Vest-Agder

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 327 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 327 (fleirtyding).
Fylkesveg 327 i Rogaland går mellom Stangeland i Sandnes kommune og Gimra i Sola kommune. Vegen er 7,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Stangeland
 frå Kjellingland til  Brådet

 Bomstasjon Årsvoll (mot Sandnes)
 frå Gimra til Tjelta
 Gimra

Bakgrunnsstoff

 327
Vegar i Sandnes
Vegar i Sola
Fylkesveg 241 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 241 (fleirtyding).
Fylkesveg 241 i Rogaland går mellom Sandnes og Holekrossen i Klepp kommune.

Kommunar og knutepunkt

Bjørnstjerne Bjørnsons gate
 Oalsgata
Heigrevegen
 Asheimvegen frå Stangeland til  Todnheim (2,5 km)
 Gamal trasé Heigrevegen til Tjeldvegen
Fv241
  Folkvord til  Smeaheia/Stangeland og / Skjæveland
Heigrevegen

 Todnheimvegen frå Folkvord til  Lea
 Leitevegen
 Killinglandvegen
 Jutlandvegen frå Heigre til  Kjellingland (2,9 km)
 Skasvegen frå Heigre til Voll i Klepp (2,8 km)

Sveinsvollvegen
 Stangelandsvegen frå Voll til  Skjæveland i Sandnes kommune (4,8 km)
 Skasvegen frå Voll til Heigre i Sandnes kommune
 Solavegen, Holekrossen/

Bakgrunnsstoff

 241
Vegar i Sandnes
Vegar i Klepp
Fylkesveg 321 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 321 (fleirtyding).
Fylkesveg 321 i Rogaland går mellom Folkvord og Lea i Sandnes kommune. Vegen er 2,6 km lang og vert kalla Todnheimvegen.

Kommunar og knutepunkt

 Folkvord
 Asheimvegen frå Todnheim til  Stangeland (2,5 km)
 Lea

Bakgrunnsstoff

 321
Vegar i Sandnes
Fylkesveg 319 i Rogaland

Sjå òg fylkesveg 319 (fleirtyding).
Fylkesveg 319 i Rogaland går mellom Heigre og Kjellingland i Sandnes kommune. Vegen er 2,9 km lang og vert kalla Jutlandsvegen.

Kommunar og knutepunkt

 Heigre
 Kjellingland

Bakgrunnsstoff

 319
Vegar i Sandnes
Fylkesveg 319 (fleirtyding)

Fylkesveg 319 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 319 (primær fylkesveg i Buskerud og Vestfold)
Fylkesveg 319 i Oppland
Fylkesveg 319 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Engkarseslekta

Engkarseslekta (Cardamine) er ei planteslekt i krossblomfamilien. Medlemene er plantar med granne røter, opprett stengel og finna blad (høgfjellskarse har heile blad). Dei har lang flat skulpe med kort griffel. Frøa sit i ei rad i kvart skulperom. Skulpeloket rullar seg opp når det losnar. Åtte artar veks vilt eller forvilla i Noreg.

Norske artar:
 Engkarse (C.pratensis)
 Polarkarse (C. nymanii)
 Bekkekarse (C. amara)
 Lundkarse (C. impatiens)
 Rosettkarse (C. hirsuta)
 Skogkarse (C. flexuosa)
 Damkarse (C. parviflora)
 Høgfjellskarse (C. bellidifolia)

Kjelder 
 Dansk Wikipedia.
 Svensk Wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Krossblomfamilien
Planteslekter
Trålar

Ein trålar er eit fiskefartøy bygd for å føre ein trål, eit sekkeforma nett som vert slept langs botnen eller i vatnet etter fartøyet. 

Før motoralderen fanst segltrålarar som kunne operere på 55 til 75 meters djupn. Moderne fartøy trålar på ned til 1 000 meters djupn, men det er prøvd tråling på enda større djup. Trålarar varierer mykje i storleik; ein vanleg storleik er 2 000-3 000 tonn. Reketrålarar er mindre.

Trålaren er utstyrt med ein stor port (trålport) akterut, som trålen vert slept ut og halt inn gjennom. Fryseanlegg om bord tillèt trålarar å operere i opent hav i veker om gongen. Trålarar med fileteringsanlegg eller andre anlegg for foredling av fangsten om bord vert kalla fabrikktrålarar.

Litteratur 
Ludvig Karlsen: Redskapslære og fangstteknologi ISBN 82-529-1791-7
Karlsen, Gjøsæter, Hamre: Fiskeriteknolgi ISBN 82-529-2387-9
Karlsen, Kjeldsberg, Sandnes, Hay, Juul (red.): Båten, bruket og fangsten ISBN 978-82-8090-020-3

Kjelder 
 Wikipedia på bokmål.

Fiske
Båttypar