alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Denali nasjonalpark

Denali nasjonalpark ligg i det indre Alaska i området rundt Denali (Mount McKinley), det høgaste fjellet i Nord-Amerika. Nasjonalparken dekker 24 585 km².

Fauna 
Denali er heim til mange av fugleartane og pattedyra i Alaska, inkludert ein solid bestand grizzlybjørn og svartbjørn. Flokkar med reinsdyr vandrar gjennom parken. Tynnhornsau (Ovis dalli) blir ofte sett i fjellsidene og det er elg i skogane. Det finst også ulv, gråhåra murmeldyr (Marmota caligata), arktisk jordekorn (spermophilus parryii), bever, pipehare, snøskohare, rev, mår, kanadisk gaupe og jerv i parken.

Bakgrunnsstoff 
 National Park Service: Denali National Park & Preserve

Nasjonalparkar i USA
Verneområde oppretta i 1917
Alaska
Espen Hammer

Espen Hammer () er ein norsk filosof og forfattar. Han er gjesteprofessor ved Temple University og professor ved Universitetet i Oslo. 

Hammer sine arbeider innanfor den post-kantianske tradisjonen i europeisk filosofi. Hans hovudinteresse knyter seg til modernitet og subjektivitet.

Bibliografi 
 Adorno and the Political (Thinking the Political) Routledge 2005 ISBN 0-415-28913-0 
 Theodor W. Adorno. Gyldendal 2002 ISBN 82-05-30075-5 
 Stanley Cavell Skepticism, Subjectivity, and the Ordinary Polity Press 2002 ISBN 0-7456-2358-1 
 Det indre moerke: Et essay om melankoli Universitetsforlaget 2004
 German Idealism: Contemporary Perspectives (red.) Routledge 2007
 Stanley Cavell: Die Unheimlichkeit des Gewohnlichen (red.) Fischer Verlag 2002

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske sakprosaforfattarar
Fødde i 1966
Christopher Lambert

Christopher Lambert () er ein amerikanskfødd fransk skodespelar som fekk sitt store gjennombrot i 1986 som hovudrolleinnehavar i den britisk-amerikanske kultfilmen Highlander og dens oppfølgjarar.

Bakgrunn 
Lambert vart fødd i New York der faren var fransk diplomat for FN. Då han var to år flytta familien til Genève i Sveits og budde der fram til familien flytta tilbake til Paris då han var 16 år.

Karriere 
Lambert filmdebuterte i 1979 med ei lita birolle i den franske filmen Ciao, les mecs. I begynninga av 1980-talet medvirka han i ein del relativt ukjende franske filmar før han i 1984 fekk hovudrolla som Tarzan i den britiske eventyrfilmen Greystoke: Legenden om Tarzan, apenes konge. Året etter hadde han ei sentral rolle i den franske dramathrilleren Subway før han i 1986 vekte stor oppsikt i rolla som Connor MacLeod i den britisk-amerikanske fantasy-filmen Highlander. Han hadde òg same rolle i to oppfølgjarar på 1990-talet og i TV-serien.

Lambert blei i 1986 tildelt César du cinéma for sine prestasjonar i Subway.

Personlege tilhøve 
Lambert var gift med Diane Lane frå 1988 til 1994 og fekk ei dotter med henne (f. 1993). 
Han var gift med Jaimyse Haft frå 1999 til 2000 og med Sophie Marceau frå 2012 til 2014.

Han er rekna som ein nær ven av Mario Van Peebles og Sean Connery.

Franske skodespelarar
Fødde i 1957
Fransk-amerikanarar
Manawatu District

Manawatu er eit distrikt i regionen Manawatu-Wanganui på Nordøya på New Zealand.

Plassering 
«The Manawatu», som distriktet til vanleg vert kalla, ligg sørvest på Nordøya, nær elva som har gjeve namn til det, Manawatu. Distriktet ligg nord for Wellington og strekkjer seg frå litt nord for busetnaden Himatangi i sør, til like sør for Mangaweka i nord, og frå Rangitikei River til Tararuafjella. Grensa mot sør følgjer Manawatu-elva, og distriktet omfattar ikkje området kring byen Palmerston North eller Ashhurst. Flatevidda i distriktet er 2 624 km².

Populasjon 
Folketalet i distriktet er 29 300 (estimat i juni 2008). Den største byen og setet for distriktsstyret er Feilding, som har eit innbyggjartal på . Mindre byar i distriktet er Halcombe, Himatangi, Bainesse, Bunnythorpe, Waituna West, Kimbolton, Apiti, Rangiwahia, Longburn, Rongotea, Pohangina, Tangimoana, Himatangi Beach og Sanson.

Lokalstyre 
Manawatu District vart danna ved samanslåing av dei tidlegare lokalstyrte områda (counties) Manawatu, Oroua, Kiwitea, Pohangina og ein del av Kairanga.

Distriktet er organisert i tre område (wards) som er:
 Feilding
 Kairanga
 Kiwitea-Pohangina

Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Manawatu District» frå , den 2. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Historiske opplysingar om Manawatu District 

Manawatū-Whanganui
Distrikt på New Zealand
Svein Urædd

Svein Urædd var eit målblad som kom ut i tidsrommet 1868 - 1870. Bladet kom ut ein gong i veka i Christiania. I 1871 starta bladet opp att under nytt namn; Andvake. Det stogga i juni det året. Mange av medarbeidarane kom til å arbeide vidare i Fram – eit vikoblad for målmenne og bondevenne, som Olaus Fjørtoft gav ut 1871-73.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok- X. bandet 1965

Nynorske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1868
Publikasjonar nedlagde i 1870
1868 i Noreg
1870 i Noreg
Palaeognathae

Palaeognathae er den minste av to overordenar av moderne fuglar. Den andre overordenen er Neognathae. Til saman utgjer dei to kladene den biologiske underklassen Neornithes. 

Palaeognath kjem frå gammalgresk og tyder 'gammal kjeve' med referanse til skjelettanatomien av ganen, som er skildra som meir primitiv og krypdyrliknande enn hos andre fuglar. Det er ingen usemje om at Palaeognathae er dei mest «primitive» eller basale levande fuglane, men det er strid om det nøyaktige tilhøvet mellom dei og andre fuglar. Det er også fleire andre vitskaplege kontroversar om evolusjon.

Overorden Palaeognathae inneheld fire nolevande ordenar av strutsefuglar, fuglar utan flygeevne, samt ein orden av tinamuar med svak flygeevne. I tillegg reknast to ordenar av utdøydde artar som ein del av Palaeognathae, elefantfuglar og moafuglar. 

Av dei nolevande artane er det klassifisert mindre enn 50 artar av tinuamuar i ni slekter. Strutsefuglar samlar to strutseartar, to nanduar, tre kasuarar, emu og fem artar kiviar, til saman 13 artar strutseliknande fuglar, alle utan flygeevne.

Evolusjon og kladistikk 

Kladogram basert på Mitchell (2014) med namn på kladar etter Yuri et. al (2013)

Kjelder 

Referansar

Fuglar
Arto Paasilinna

Arto Tapio Paasilinna () var ein finsk forfattar og journalist. Han var ein av dei mest populære forfattarane i heimlandet, men vann seg også mange lesarar i Europa, særleg i Frankrike og Tyskland. Til saman fekk han utgitt 35 romanar. Harens år frå 1975 er den mest suksessrike boka hans, ho er omsett til 24 språk, og er også filma. 

Paasilinna sine forteljingar reflekterer eit heilt vanleg finsk daglegliv, ofte sett gjennom augo til ein middelaldrande mann. Dei er lettlesne, lette og humoristiske i stilen og kan omtalast som pikareske eventyrforteljingar med eit litt satirisk blikk på det moderne livet. Somme av bøkene hans kan omtalast som moderne mytar, ikkje minst Harens år.

Over ein lang periode kom det ei ny bok frå han årleg, og i Finland heitte det seg at ei ny Paasilinna var eit like sikkert haustteikn som at bjørkelauvet byrja dryse.

Paasilinna er bror til politikaren Reino Paasilinna og forfattaren Erno Paasilinna og forfattaren Mauri Paasilinna.

Utgjevingar 

 1972 – Operaatio Finlandia
 1974 – Paratiisisaaren vangit
 1975 – Jäniksen vuosi
På norsk: 2004 – Harens år, omsett av Nøste Kendzior
 1976 – Onnellinen mies
På norsk: 2004 – En lykkelig mann, omsett av Ellen Holm Stenersen
 1977 – Isoisää etsimässä
 1979 – Sotahevonen
 1980 – Herranen aika
 1981 – Ulvova mylläri
På norsk: 2006 – Den ulende mølleren, omsett av Nøste Kendzior
 1982 – Kultainen nousukas
 1983 – Hirtettyjen kettujen metsä
På norsk: 2006 – De hengte revenes skog, omsett av Nøste Kendzior
 1984 – Ukkosenjumalan poika
På norsk: 2004 – Tordengudens sønn, omsett av Ellen Holm Stenersen
 1985 – Parasjalkainen laivanvarustaja
 1986 – Vapahtaja Surunen
 1987 – Koikkalainen kaukaa
 1988 – Suloinen myrkynkeittäjä
På norsk: 2008 – Den elskelige giftblandersken, omsett av Tor Tveite
 1989 – Auta armias
 1990 – Hurmaava joukkoitsemurha
På norsk: 2007 – Kollektivt selvmord, omsett av Tor Tveite
 1991 – Elämä lyhyt, Rytkönen pitkä
På norsk: 2009 – Den senile landmåleren, omsett av Ellen Holm Stenersen
 1992 – Maailman paras kylä
 1993 – Aatami ja Eeva
 1994 – Volomari Volotisen ensimmäinen vaimo ja muuta vanhaa tavaraa
På norsk: 2012 – Volomari Volotinens første kone og andre gamle ting, omsett av Ellen Holm Stenersen
 1995 – Rovasti Huuskosen petomainen miespalvelija
På norsk: 2004 – Prosten og hans forunderlige tjener, omsett av Ellen Holm Stenersen
 1996 – Lentävä kirvesmies
 1997 – Tuomiopäivän aurinko nousee
 1998 – Hirttämättömien lurjusten yrttitarha
 1999 – Hirnuva maailmanloppu
 2000 – Ihmiskunnan loppulaukka
 2001 – Kymmenen riivinrautaa
 2003 – Liikemies Liljeroosin ilmalaivat
 2004 – Tohelo suojelusenkeli
 2005 – Suomalainen kärsäkirja
 2006 – Kylmät hermot, kuuma veri
 2007 – Rietas rukousmylly
 2008 – Neitosten karkuretki
 2009 – Elävänä omissa hautajaisissaan

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Arto Paasilinna» frå , den 2. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Arto Paasilinna si heimeside (finsk).

Finske forfattarar
Folk frå Lapplands län
Cheshire Cat

Cheshire Cat er studioalbumet som Blink-182 debuterte med 17. februar 1994. To av songane frå dette albumet, «Carousel» og «M+M's», dukkar opp på samlealbumet Greatest Hits. Singlane frå dette albumet er «M+M's» og «Wasting Time».

Spor 

Alle songane er skrivne av Mark Hoppus, Tom DeLonge and Scott Raynor

 Spora 1, 3, 5, 7, 10, 11, og 13, kjem opphavleg frå albumet Buddha.

Medverkande

Blink-182 
 Tom DeLonge – vokal, gitar
 Mark Hoppus – vokal, bass
 Scott Raynor – trommer

Andre 
 Matt Houts – førespel på «Ben Wah Balls»
 Steve Kravac – teknikar

Debutalbum frå 1994
Blink-182-album
Sergej Beljavskij

Sergej Ivanovitsj Beljavskij  () var ein russisk/sovjetisk astronom. Han oppdaga fleire asteroidar og ein komet, C/1911 S3 (Beljawsky).

Beljavskij var fødd i Sankt Petersburg og var medlem i det sovjetiske vitskapsakademiet. Han observerte stjernehimmelen ved Simeiz-observatoriet på Krimhalvøya. Frå 1937 til 1944 var Beljavskij leiar av Pulkovo-observatoriet.

Beljavskij døydde i Sankt Petersburg.

Fotnotar 

Folk frå Sankt Petersburg
Russiske astronomar
Sovjetiske astronomar
Asteroideoppdagarar
Kometoppdagarar
Haldor Larsen Børve

Haldor Larsen Børve () var ein norsk arkitekt frå Ullensvang i Hardanger. 

Børve vart utdanna i bygningsteknikk ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt 1877–80 og fullførte arkitektutdanninga si ved Polytechnische Schule i Hannover. Han etablerte eit eige arkitektkontor i Porsgrunn i 1889, og opparbeidde etter kvart ein stor praksis med bygging av ei lang rekkje kyrkjer, skular, sjukehus og andre private og offentlege bygg. 

Som fleire arkitektar i generasjonen sin avspegla Børve dei ulike arkitekturstrøymingane rundt hundreårsskiftet i verka sine. Dalen Hotel (1890–95) er oppført i 1800-talets sveitserstil, Porsgrunn rådhus (1904–05) i nyrenessanse, medan han i ei rekkje kyrkjebygg både gjorde seg nytte av eit nasjonalt formspråk og av jugendstilen. Børve teikna òg Hardanger Folkehøgskule på Lofthus i 1915, bygget brann i 1937.

Børve døydde i Porsgrunn i 1933.

Kjelder 
 Store Norske Leksikon om Børve; utdjuping. Forfattar: Trond Indahl.
 Generell artikkel om Børve

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Ullensvang
Norske arkitektar
Haldor Børve
Alterring

Ein alterring eller altarring er ein del av inventaret i mange kyrkjer og er der for å gje støtte og komfort når medlemmer av kyrkjelyden kneler framom alteret når dei skal motta nattverd. Alterringen er samansett av eit polstra trinn til å knele på og ein låg skranke til å stø seg på, og har ofte vore halvsirkel- eller hesteskoforma. Ho eller han som mottek nattverden kneler på utsida av skranken, vend mot alteret, medan presten er på innsida og deler ut vinen og brødet.

Å knele når ein mottok nattverd vart vanleg frå reformasjonshundreåret og utover. Alterringen kom til etter kvart, og ved starten av 1800-talet var det framleis mange norske kyrkjer som var utan alterring. 

Alterringen kan fort oppfattast som eit gjerde mellom kyrkjelyden og alteret og føre til at dei kjenner at dei ikkje har tilgang til altereret og området like framom det. Samstundes kan han vere til hinder for presten. I nyare norske kyrkjer vert det difor ofte ikkje laga noko fastmontert alterring. I staden vert det laga lause modular som kan takast fram når det er nattverd og elles vere unnarydda. Eller om det er fastmontert alterring, så er han oppbroten i fleire delar slik at det er opne rom der presten uhindra kan røre seg mellom alteret og resten av kyrkja, og slik at kyrkjelyden kan sjå at dei har full tilgang til alteret.

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kyrkjeleg interiør
Altar
Suffiksveksling i fulfulde

Suffiksveksling i fulfulde

Nominalklassesuffiksa i fulfulde, som vi primært finn på substantiv, adjektiv og partisipp, varierer i form, her illustrert med fire substantiv i NGAL-klassen (suffiksa er skilde ut med ein bindestrek):

 gerl-al 'rapphøne'
 jigaa-wal 'gribb'
 iloo-gal 'fiskeørn'
 jaaw-ngal 'perlehøne'

Desse fire variantane utgjer dei fire suffiksvekslingsstadia til suffikset i NGAL-klassen. Dei fire stadia har desse namna:

 -al nullstadiet
 -wal kontinuantstadiet
 -gal plosivstadiet
 -ngal prenasalstadiet

Dei tre siste stadia, kontinuantstadiet, plosivstadiet og prenasalstadiet, kan jamførast med dei tre stadia i framlydsvekslinga. Her er eit oversyn over alle dei vekslingsrekkjene som finst ved nominalklassesuffiksa:

Det står y / w i kontinuantstadiet i Gi/e-rekkja. Vi finn w i Fuuta Jaloo- og Maasina-dialekten og y i andre dialektar. Det står h / w i kontinuantstadiet i K-rekkja. Vi finn w i Maasina-dialekten og h i andre dialektar. B-rekkja finst berre i Fuuta Jaloo- og Fuuta Tooro-dialekten.

Fulfulde
Substantiv i fulfulde

Substantiv i fulfulde

Substantivet i fulfulde finst normalt i seks ulike former, her illustrert med substantivet RAWAANDU 'hund' i Aadamaawa-dialekten:

I tillegg finst ei noko mindre vanleg diminutiv-pejorativ eintalsform, i dette tilfellet ndawaangum 'liten fillehund'. Væsker og massar førekjem i ei eiga diminutiv-form, jamfør dihal 'litt vatn' til ndiyam 'vatn'. Av grunnklassane finst det 15 i eintal (klasse nummer 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 og 16) og 3 i fleirtal (klasse nummer 2, 17 og 18). Eit substantiv opptrer i maksimalt éin eintals grunnklasse og éin fleirtals grunnklasse. Nokre substantiv, i fyrste rekkje lånord, har ikkje noko suffiks som viser kva eintals grunnklasse dei høyrer til, og det er nominalklassekongruensen ved adjektiv, partisipp, determinativ og pronomen som fortel kva eintals grunnklasse eit substantiv høyrer til.

Alle dei 24 nominalklassane (nom.kl.) har ei relativt veldefinert prototypisk tyding; jamfør artikkelen Nominalklassesemantikk i fulfulde.

Fulfulde
Adamseple

Adamseple (lat. prominentia laryngea) er namnet på eit område på strupehovudet danna av dei to sideplatene av skjoldbruskkjertelen. Namnet skuldast at dei er meir iaugefallande hjå menn enn hjå kvinner. Adamseplet vert ofte større og meir markert hjå gutar etter at dei har gått gjennom stemmeskiftet i puberteten, jamvel jenter får litt større adamseple då. Det er ikkje alltid så at ein person med stort adamseple har djup røyst, men det er ofte slik, då både storleiken på adamseplet og lengda på stemmebanda (stemmeleppene) vanlegvis følgjer storleiken på strupehovudet, og di lengre stemmeband, di djupare røyst.

Det jødiske skriftet Talmud (ikkje Bibelen) fortel at Adam sette delar av eit eple frå Kunnskapens tre i halsen då han skjønte at han hadde synda. Tilsvarande nemningar finst mellom anna på engelsk «Adam's apple», fransk «pomme d'Adam» og hebraisk «Tappuah ha-Adham».

Adamseple (Citrus medica var. ethrog) er også namnet på ein varietet av sukatsitron (Citrus medica). På somme andre språk har ein eit tilsvarande namn som «Adamseple» på frukta Citrus lumia var. pomum Adami (ein hybrid av sitron og pomelo), ei sitrusfrukt som veks på Kérkyra og i Sør-Italia. Namnet skuldast nokre små søkk frukta har i skalet, dei kan minne om merke etter tenner, og har då mint folk på forteljinga om Adam og eplet.

Menneskeanatomi
Tomas Colin Archer

Tomas Colin Archer () er ein norsk generalløytnant. Han har hatt ei rekkje stillingar i Forsvaret og har fått fleire utmerkingar for leiarskapen sin. Archer er uteksaminert frå Flygeskulen (1971), Luftkrigsskulen (1977), Luftforsvarets stabsskule I og II (1984), hovudkurset på Forsvarets høgskule (1996) og Royal College of Defence Studies (1999).

Tomas Colin Archer arbeidde som generalinspektøren for Luftforsvaret (GIL) i åra 2000–2004. I jobben som GIL vann Archer i 2003 ein internasjonal pris for resultata han oppnådde med leiingsverktøyet balansert målstyring (BM). Etter perioden som GIL overtok han som øvste sjef for Fellesoperativt hovudkvarter (FOHK). 

Tomas Colin Archer har også fått andre utmerkingar for leiareigenskapane sine i Forsvaret. Han vart tildelt «Årets likestillingspris 2002» og fekk også utmerkinga som «Årets leiar i staten 1998». Den siste fekk han som sjef for Bodø hovudflystasjon i åra 1996–1999. Archer har tidlegare også hatt jobben som sjef for jagarflyskvadronen 334-skvadronen (1984–1989).

26. januar 2006 overtok Archer jobben som generalsekretær i Flyktningehjelpen. Denne jobben hadde han fram til 1. januar 2008. Sidan januar 2008 har han vore styreleiar i stiftinga Norsk Luftfartsmuseum og Norsk Luftfartssenter Bodø a/s. Tomas Colin Archer er også medlem av Utvalet for tryggleik, nedrusting og internasjonale spørsmål og Fagleg råd for statleg leiarskap.

Tomas Colin Archer er oldebarn av den kjende skipsbyggjaren Colin Archer. Archer er oppvoksen i Stavern, men bur i Moss, er gift med Kari Archer og har to ungar. Ved kommunevalet i 2007 vart han vald inn i kommunestyret i Moss for Arbeidarpartiet, og sidan 2008 har han vore leiar for Moss Ap.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Archer, Tomas Colin» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)

Fotnotar 

Norske generalar
Lokalpolitikarar i Moss
Ap-politikarar i Østfold
Folk frå Larvik
Bollnäs kommun

Bollnäs kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. Kommunen grensar til fem andre kommunar i Gävleborgs län, Hudiksvalls kommun i nordaust, Söderhamns kommun i aust, Ockelbo kommun i sør, Ovanåkers kommun i vest og Ljusdals kommun i nord. I tillegg grensar han til Falu kommun i Dalarnas län i sørvest. Administrasjonssenteret i kommunen er Bollnäs.

Landskapet i Bollnäs er skogkledt, kupert og vassrikt landskap. Elvane Voxnan og Ljusnan møtast i kommunen. Når det gjeld næringsliv, er kommunen dominert av teneste- og servicenæringar. Det er også noko industri, og då særleg verkstadindustri, i Bollnäs kommun.

Administrativ historikk 
I 1863 vart seks landskommunar, altså like mange som det hadde vore sokn, oppretta på det området som i dag er Bollnäs kommun då kommunalforordningane tredde i kraft. I 1888 vart Bollnäs municipalsamhälle innlemma i Bollnäs landskommun, og i 1906 braut municipalsamhället ut av kommunen og oppretta Bollnäs köping. Året etter vart Arbrå municipalsamhälle innlemma i kommunen med same namn.
Nokre år seinare, i 1919, vart Björkhamre municipalsamhälle innlemma i Bollnäs landskommun, men braut allereie i 1923 ut for å opprette Björkhamre köping. I 1942 vart dei to köpingane slått saman og Bollnäs stad vart oppretta.

Kommunereforma i 1952 gjorde til at Undersvik vart innlemma i Arbrå landskommun, medan Segersta vart innlemma i Hanebo landskommun. Bollnäs stad vart ikkje påverka på dette tidspunktet, men i 1959 vart landskommunen innlemma i byen. I vart 1971 einskapleg kommunetype innført, og Bollnäs stad vart Bollnäs kommun. I 1974 vart endå meir innlemma i Bollnäs kommun, då Alfta, Arbrå, Hanebo og Rengsjö. Men etter berre tre år, vart i 1977 Alfta församling overført til Ovanåkers kommun.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På blå bakgrunn, ei trane av sølv med isse, bein og nebb i raudt som held ein raud stein i den oppløfta høgrefoten sinm, og står ovanfor to bølgjeforma strekar av sølv.

For Bollnäs stad vart det i 1943 fastsett eit våpen som inneheldt ei trane (teken frå eit soknsegl frå 1600-talet) og eit hjul, som symboliserte jernbana. Etter kommunesamanslåinga vart våpenet endra (jernbana vart ikkje sett på som like viktig då), og dei to bølgjestrekane som syboliserer elvane Ljusnan og Voxnan kom med. Våpenet vart regstrert i Patent- och registreringsverket i 1976. Bølgjestrekane kjem opphavleg frå våpenet til Alfta, og vart henta inn i den korte perioden Alfta var innlemma i Bollnäs.

Tettstader 
Det er åtte tettstader i Bollnäs kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Bolnäs kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Bollnäs» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Slektskap mellom fulfulde og andre språk

Slektskap mellom fulfulde og andre språk
Fulfulde blir rekna til undergruppa Senegal-språk i den nordlege greina av dei atlantiske språka, som utgjer ei hovudgrein av språkfamilien niger-kongo.

Dei atlantiske språka 
Sapir (1971) klassifiserer dei atlantiske språka som vist under, og denne klassifikasjonen har blitt ståande:

Tabellen viser at fulfulde er nærmast skyldt språket serer, som blir snakka i Senegal og Gambia.

Niger-kongospråka 
Dei atlantiske språka utgjer på eitt eller anna nivå ei grein av niger-kongospråka.

Joseph H. Greenberg 
Greenberg (1963) kalla niger-kongospråka for niger-kordofansk, som han delte i to hovudgreiner, kordofansk og niger-kongo. Niger-kongo delta han så inn i seks jamstilte undergrupper. Den fyrste av dei kalla han vestatlantisk (West Atlantic), som vi no kallar atlantisk:

Kay Williamson og Roger Blench 
Williamson og Blench (2000) deler niger-kongospråka i dei same to hovudgreinene som Joseph H. Greenberg, men kallar greinene høvesvis kordofansk og mande-atlantisk-kongo. Den sistnemnde greina deler dei i tre, atlantisk, mande og ịjọ-kongo. Den sistnemnde gruppa svarar til gur, kwa, benue-kongo og adamawa-ubangi hos Greenberg, men inndelinga deira av denne "resten" – som ikkje er relevant å drøfte her – er heilt annleis.

Fotnotar 

Fulfulde