alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Little Lies

«Little Lies» er ein song av det engelsk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Han var den tredje singelen frå albumet Tango in the Night. Fram til 2015 har dette vore den siste singelen deira som nådde topp 10 i USA.

Songen vart skriven av klaverspelaren og vokalisten i bandet, Christine McVie og den dåverande ektemannen hennar, Eddy Quintela. Då songen kom ut nådde han fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i i USA (førsteplassen på adult contemporary-lista) og femteplassen på UK Singles Chart. Han vert framleis mykje spelt på radio som ein klassisk hit frå slutten av 1980-åra, i lag med «Everywhere», som kom ut eit år seinare. Musikkvideoen til songen vart filma på ein gard, kring gamle bygningar og jorde.

Teksten handlarom om at songaren heller ønskjer å høyre «små løgner» enn den ulukkelege sanninga frå kjærasten sin.

Singelen vart òg gjeven ut på 12-tommarsformat med ein lengre dance-versjon, ein dub-versjon og B-sida «Ricky». Sistnemnde vart ikkje gjeven ut på albumet og vart skriven av Christine McVie og Lindsey Buckingham. Det vart òg gjeven ut ei avgrensa 12-tommars biletplate i Storbritannia, og det vart den første Fleetwood Mac-singelen som vart gjeven ut på kassettsingel-formatet.

Innhald
12" US single (Warner Brothers Records 0-20761)
«Little Lies» (Extended Version) 6:07
«Little Lies» (Dub) 4:04
«Ricky» 4:21

Versjonar
 7-tommarssingel- og albumversjonen (3:38)
 Extended 12" Version (6:07) - remixa av John «Jellybean» Benitez
 Dub Version (4:04) - remixa av John «Jellybean» Benitez
 Konsertopptak frå CD-singelen «Skies the Limit» (1990) (henta frå konsertvideofilmen Tango In The Night, som vart filma i 1987)

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Little Lies» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Billboard Book of Top 40 Hits, 6. utg, 1996

Bakgrunnsstoff
Musikkvideo av songen på MTV.com
 

Songar frå 1987
Singlar frå 1987
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Richard Dashut
Musikkvideoar regisserte av Dominic Sena
Family Man av Fleetwood Mac

«Family Man» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet deira Tango In The Night i 1987. Han vart skriven av Lindsey Buckingham og Richard Dashut. I USA vart songen gjeven ut som den femte singelen frå abumet, som oppfølgjaren til «Everywhere». Singelen gjekk inn på salslista i mars 1988 og nådde 90. plassen på Billboard Hot 100.

I Storbritannia vart han gjeven ut som den fjerde singelen, etter «Little Lies», og gjekk inn på 91. plassen der den 19. desember 1987, og nådde til slutt 54. plassen den 19. januar 1988. «Family Man» vart gjeven ut som ein spesiell, avgrensa boks med 7-tommarssingelen og to bilete av Susan Young og Christine Tongue. 12-tommarsversjonen inneheldt fleire miksar av «Family Man», i tillegg til albumsporet «You and I, Part 2».

Songen finst òg på samlealbumet «The Very Best of Fleetwood Mac».

Innhald
12" US single (Warner Brothers Records 0-20842)
«Family Man» (Extended Vocal Remix) 8:30
«Family Man» (I'm A Jazz Man Dub) 8:52
«Family Man» (Extended gitar Remix) 6:26
«Family Party» (Bonus Beats) 4:36
«Down Endless Street» 4:24

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Family Man (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Great Rock Discography, 6th Edition, Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1987
Singlar frå 1987
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Songar produserte av Richard Dashut
Warner Bros. Records-singlar
Isn't It Midnight

«Isn't It Midnight» er ein song av Fleetwood Mac på albumet Tango in the Night frå 1987. Songen vart skriven og sungen av Christine McVie og vart den siste songen frå albumet som vart gjeven ut på singel i somme land i 1988.

I Storbritannia vart «Isn't It Midnight» gjeven ut som oppfølgjaren til «Everywhere» og nådde 60. plassen på singellista der den 18. juni 1988. I Irland gjorde singelen det betre og nådde 23. plassen der.

Dette var den andre offisielle Fleetwood Mac-songen som vart gjeven ut på 3" CD-singel, i tillegg til 7"- og 12" vinyl. ALle formata inneheld albumsporet «Mystified», medan CD-utgåva og 12"-utgåva inneheld bonusspora «Say You Love Me» (frå 1975) og «Gypsy» (frå Mirage i 1982).

Songen er ikkje med på samleplata The Very Best of Fleetwood Mac frå 2002, med ein 'alternate mix' finst i plateboksen 25 Years – The Chain, som kom ut i 1992. Miksen inneheld òg CD-singelen «Love Shines», som kom ut i 1992 for å marknadsføre 25 Years – The Chain.

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Isn't It Midnight» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Great Rock Discography, 6. utg., Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1
Fleetwood Mac Legacy

Bakgrunnsstoff
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1987
Singlar frå 1988
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Richard Dashut
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Warner Bros. Records-singlar
Behind the Mask av Fleetwood Mac

Behind the Mask er det 15. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1990. Det var det første albumet etter at gitaristen Lindsey Buckingham slutta. Han vart erstatta av Billy Burnette og Rick Vito, begge gitaristar, songarar og låtskrivarar. Fleetwood Mac vart då eit seksmannsband med fire songarar og låtskrivarar. Albumet vart ikkje ein like stor suksess som føregjengaren, Tango in the Night, og hadde heller ingen hitsinglar, sjølv om «Save Me» nådde topp 40 i USA, medan «Love Is Dangerous» og «Skies the Limit» vart noko spelt på radio. Sjølv om albumet så vidt nådde topp 20 i USA, gjekk det heilt til topps på albumlista i Storbritannia og selde til platinaplate der.. Etter albumet kom ut slutta Stevie Nicks og Rick Vito, men Nicks kom attende i bandet i 1997. 

Plateomslaget til albumet vart laga av fotografen Dave Gorton. Han har fortalt at bandet ikkje ønskte å vere på framsida av albumet og at Mick Fleetwood føreslo å skape eit bilete som «spirituelt symboliserte» bandet. Omslaget vart nominert til ein Grammy-pris i 1991 for beste plateomslag.

Mottaking
Albumet fekk særs blanda kritikk. Allmusic gav albumet 1,5 av 5 stjerner, det lågaste dei gav noko Fleetwood Mac-album, og skreiv at songane var dei minst inspirerte bandet nokon gong spelte inn.» Andre kritikarar var meir positive. Los Angeles Times gav albumet 3,5 av 5 stjerner, medan Rolling Stone gav det 4 av 5 stjerner, og hevda at «Rick Vito og Billy Burnette var det beste som kunne ha skjedd Fleetwood Mac» og at «ikkje sidan Rumours har Fleetwood Mac spelte inn smerte så utrøytteleg og høyrt så til saman ut.»

Innhald

Medverkande
Fleetwood Mac
Stevie Nicks – vokal
Billy Burnette – gitar, vokal
Rick Vito – gitar, vokal
Christine McVie – klaverinstrument, synthesizer, vokal
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood –  trommer, perkusjon

Andre medverkande
Lindsey Buckingham – akustisk gitar på «Behind the Mask»
Asanté – perkusjon på «Freedom»
Stephen Croes – Synclavier, synthesizer, klaverinstrument, perkusjon

Produksjon
Produsentar: Greg Ladanyi og Fleetwood Mac
Lydteknikar: Greg Ladanyi, Bob Levy, Dennis Mays
Assisterande lydteknikarar: Craig Porteils, Duane Seykora, Brett Swain, Paula Wolak
Fotografi: Dave Gorton
Miksing: Greg Ladanyi
Mastering: Stephen Marcussen
Programmering: Stephen Croes, Dan Garfield
Kunstnarisk leiing: Jeri Heiden

Singlar

Lister

Listeplasseringar

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Behind the Mask (album)» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Fleetwood Mac-album
Musikkalbum frå 1990
Album produserte av Greg Ladanyi
Reprise Records-album
Save Me av Fleetwood Mac

«Save Me» er ein song av det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac frå albumet Behind the Mask frå 1990. Songen vart gjeven ut som singel og vart den siste songen deira som nådde topp 40 i USA, der han nådde ein 33. plass. «Save Me» oppnådde moderat suksess i Storbritannia, der han nådde 53. plassen. Han vart ein stor hit i Canada der han nådde sjuandeplassen. 

Trass i at han vart ein hit i USA, er ikkje «Save Me» med på albumet The Very Best of Fleetwood Mac.

Medverkande
Fleetwood Mac
 Christine McVie – klaverinstrument, synthesizer, solovokal
 Stevie Nicks – korvokal
 Billy Burnette – gitar, korvokal
 Rick Vito – gitar, korvokal
 John McVie – bassgitar
 Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Save Me (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1990
Singlar frå 1990
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Christine McVie
Warner Bros. Records-singlar
Time av Fleetwood Mac

Time er det 16. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeven ut i 1995. Besetninga som spelar på albumet er unik for bandet, med den tidlegare Traffic-gitaristen Dave Mason og country-songaren  Bekka Bramlett, dottera til Delaney and Bonnie, i besetninga. Lindsey Buckingham, som hadde slutta i Fleetwood Mac i 1987, gjestar på korvokal på ein song, men Time er det første og einaste Fleetwood Mac-albumet sidan Heroes Are Hard to Find i 1974 utan Stevie Nicks. Trommeslagaren Mick Fleetwood syng solovokal for første gong på ein Fleetwood Mac-song, på den sju minuttar lange «These Strange Times», produsert av Duran Duran-produsenten John Jones, og skriven i lag med Beach Boys-medlåtskrivaren Ray Kennedy. Albumet var det første albumet deira som ikkje nådde salslista i USA, og det av albumet deira som har selt dårlegast, berre 50 000 verda over. Bandet la ut på ein verdsturne for å marknadsføre albumet frå juli til slutten av desember 1994, og igjen frå april til september 1995.

Innan eitt år hadde besetninga kollapsa, då Mason, Bramlett og Billy Burnette alle slutta i bandet, men Bramlett og Burnette spelte inn Bekka & Billy i lag i 1997, same året som Lindsey Buckingham og Stevie Nicks kom attende til Fleetwood Mac.

Innhald

Medverkande
Fleetwood Mac
Bekka Bramlett – vokal
Dave Mason – gitarar, vokal
Billy Burnette – gitarar, vokal
Christine McVie – klaverinstrument, vokal
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon; vokal og gitarar på spor 13

Andre musikarar
Michael Thompson – gitarar på spor 2, 5, 8, 10 og 12
Steve Thoma – klaverinstrument på spor 3, 4 og 9
Lindsey Buckingham – korvokal på spor 6
Fred Tackett – trompet på spor 8
John Jones – klaverinstrument, bass, gitar på spor 13
Lucy Fleetwood – korvokal på spor 13

Produksjon
Produsentar: Fleetwood Mac og Richard Dashut; John Jones og Ray Kennedy (spor 13)
Assisterande lydteknikarar: Alan Sanderson, Charlie Brocco, Allen Sides, John Jones, Jimmy Hotz (spor 13), David Eike, Tom Nellen, Richard Huredia, Dave Shiffman
Innspeling og miksing: Ken Allardyce; John Jones (spor 13)

Innspelt og miksa i Ocean Way Recording i Hollywood
Andre innspelingar ved Sunset Sound Recorders i Hollywood
Mastera av Stephen Marcussen ved Precision Mastering, assistert av Don Tyler

Konsept for plateomslag av Mick Fleetwood
Kunstnarisk leiing og design av Gabrielle Raumberger og Frank Chi
Fotografi av Lance Staedler, Bonnie & Dale McRaven, John McVie Family Archives

Singlar

Lister

Plasseringar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Time (Fleetwood Mac album)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fleetwood Mac-album
Musikkalbum frå 1995
Album produserte av Richard Dashut
Warner Bros. Records-album
Ankergang

Ankergang er eit reguleringssystem for gangen i eit mekanisk urverk (klokke eller ur til måling av tida), funne opp i 1671 av engelskmannen William Clement. Ankergangen syter for at urverket går med jamn fart, og verkar ved at ankeret (òg kalla ankerhaka) på ein aksel svingar att og fram og slepp fram ein tann på eit tannhjul, ganghjulet, for kvar einskild svinging. For å styre frekvensen på dei svingningane som ankeret (ankerhaka) gjer, er ankeret knytt til anten ein pendel (i pendelur som til dømes golv- og veggur) eller til ein såkalla uro, eit hjul som svinger att og fram ved hjelp av ei spiralfjør ikring akselen (i til dømes armbandsur og lommeur).

Svingningsfrekvensen på pendelen kan endrast ved å endre lengda mellom opphenget og den vekta som heng på pendelen, og svingsfrekvensen på uroa kan endrast ved å stramme eller slakke på fjøra i uroa. Ved slike endringar endrast òg svingningsfrekvensen på ankeret (ankerhaka), og med dette farten på ganghjulet. Slik kan urverket justerast til den farta som er rett for at uret skal syne rett tid. Ganghjulet, og urverket i det heile, vert drive av anten ei stålfjør som må strammast manuelt (som i armbandesur, lommeur, somme typar veggur, kaminur og liknande) eller av eit lodd som heng i ein kjede og fell sakte nedover, og må dragast opp att manuelt, slik som i mange vegg- og golvur: ura må trekkast opp.

Den mest nytta typen av ankergang var den såkalla «sveitsiske ankergangen». Her er ankerhaka opplagra i syntetiske edelsteinar. I billegare ur og i vekkarur vart det nytta stiftanker, og i pendelur vart det nytta ulike typar ankergang kalla slepegang eller kvilegang, som til dømes i dei norske Toten-ura og dei tyske Schwarzwald-ura.

Kjelde
Store norske leksikon, Ankergang, 12. august 2015.

Horologi
Mahiedine Mekhissi-Benabbad

Mahiedine Mekhissi-Benabbad () er ein fransk friidrettsutøvar frå Reims som tevlar internasjonalt i hinderløp og på mellomdistanse. I perioden 2008-14 vann han tre EM-gull, to OL-sølv og to VM-bronsar. Alle medaljane, unnateke gullmedaljen på 1500 meter under EM i friidrett 2014, har han vunne i 3000 meter hinder.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mahiedine Mekhissi-Benabbad» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Franske hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Mellomdistanseløparar
Sergej Sjubenkov

Sergej Vladimirovitsj Sjubenkov () er ein russisk friidrettsutøvar, frå Barnaul i regionen Altaj kraj, som vart europameister på 110 meter hekk i 2012 og 2014. I mellomtida tok han bronsemedaljen i same øvinga under VM i friidrett 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergei Wladimirowitsch Schubenkow» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Christophe Lemaitre

Christophe Lemaitre () er ein fransk friidrettsutøvar som har spesialisert seg på 100 og 200 meter. I dei fem sesongane 2010-14 sikra han seg 11 medaljar i dei store utandørsmeisterskapane, seks individuelt og fem i stafett. Han vann både 100 m, 200 m og 4 x 100 m stafet under EM i friidrett 2010, og forsvarte EM-tittelen på 100 m i 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christophe Lemaitre» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Franske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Martyn Rooney

Martyn Joseph Rooney () er ein britisk sprintar frå London Borough of Croydon som tevlar internasjonalt på 400 meter. Han vann EM-gull både på 400 m og 4 x 400 m stafett under EM i friidrett 2014. Tidlegare har han vunne sølvmedaljar i 4 x 400 m stafett både friidretts-VM 2009 og -EM 2010, i 2010 tok han også EM-bronsen på 400 m individuelt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martyn Rooney» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Britiske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Britiske friidrettsutøvarar
Antti Ruuskanen

Antti Hermanni Ruuskanen () er ein finsk spydkastar frå Pielavesi som vart europemister i øvinga i 2014 og vann OL-bronse i 2012.

Ruuskanen kom på sjetteplass under VM i friidrett 2009 i Berlin med eit bestekast på 81,87. Tre år seinare vann han bronsemedaljen i spydkast under Sommar-OL 2012 i London, ein knapp halvmeter bakom overraskingsmannen, gullvinnaren Keshorn Walcott.

Etter å ha vorte nummer fem då VM i friidrett 2013 fann stad i Moskva, viste Ruuskanen seg som den suverent beste spydkastaren under EM i friidrett 2014. Han tok leiinga i fyrste omgang med 83,81 m, la på til 86,85 i andre omgang, før han i tredje omgang sende spydet avgarde 88,01 meter, eit kast som var tre meter lengre enn det nokon annan utøvar makta prestere.

Ruuskanen forbetra sin personlege spydrekord til 88,98 meter då han vart finsk meister i Pori 2. august 2015.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Nr 6 - 81,87 m
VM 2011 i Daegu: Nr 9 - 79,46 m
OL 2012 i London: Bronsemedalje - 84,12 m, bakom Oleksandr Pjanytzja (84,51 m)
VM 2013 i Moskva: Nr 5 - 81,44 m
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje - 88,01 m, framom Vítězslav Veselý (84,79 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antti Ruuskanen» frå ,  den 12. august 2015.  
  
Denne artikkelen bygger på «Antti Ruuskanen» frå ,  den 12. august 2015.  
 

Finske spydkastarar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Sheryl Crow

Sheryl Suzanne Crow () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og gitarist. Musikken hennar nyttar element av pop, rock, folk, country og blues. Ho har gjeve ut åtte studioalbum, to samlealbum, eit konsertalbum og medverka med musikk til fleire filmar. Ho har selt meir enn 17 million album i USA og over 50 millionar album verda over. I tilelgg har Crow fått ni Grammy-prisar (og 32 nominasjonar) frå National Academy of Recording Arts and Sciences.

I tillegg til sin eigen musikk har Crow spelt med the Rolling Stones, Stevie Nicks, Michael Jackson, Steve Earle, Prince, Eric Clapton, Luciano Pavarotti, Willie Nelson, Smokey Robinson, B.B. King, George Strait, Tony Bennett, Kid Rock og Sting og fleire. Ho har òg sunge korvokal for Tina Turner, Don Henley, Stevie Nicks, Belinda Carlisle og for Bob Dylan på hans 30-årsjubileumskonsert som artist. 

Som skodespelarinne har Crow spelt i fleire fjernsynsseriar som 30 Rock, GCB, Cougar Town, Jon Stewart og Stephen Colbert's Rally to Restore Sanity and/or Fear, i tillegg til One Tree Hill.

Diskografi
Tuesday Night Music Club (1993)
Sheryl Crow (1996)
The Globe Sessions (1998)
C'mon, C'mon (2002)
Wildflower (2005)
Detours (2008)
Home for Christmas (2008)
100 Miles from Memphis (2010)
Feels Like Home (2013)

Film og fjernsyn

Bøker
If It Makes You Healthy med Chuck White (2011) ISBN 1429996366

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sheryl Crow» frå ,  den 13. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Intervju med Sheryl Crow ved National Public Radio sitt program Fresh Air

Sheryl Crow  ved VH1.com

 
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske countrygitaristar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske skodespelarinner
Brit Award-vinnarar
Countrymusikarar frå Missouri
Grammy-vinnarar
Musikarar frå Missouri
Jamie Muhoberac

Jamie Muhoberac er ein USA-amerikansk studiomusikar og klaverspelar som har spelt for mange forskjellige artistar, som The All-American Rejects, Fleetwood Mac, The Rolling Stones, Backstreet Boys, Chris Cornell, My Chemical Romance, Paradise Lost og Pet Shop Boys. Han har ofte arbeidd med produsenten Trevor Horn, mellom anna for Seal og Rod Stewart.

I nyare år har han arbeidd med Avenged Sevenfold, Sum 41, Joe Cocker, Phil Collins, John Mayer og Front Line Assembly.

Far hans er studiomusikaren Larry Muhoberac, som arbeidde med mellom andre Barbra Streisand, Neil Diamond, Dean Martin og Elvis Presley. Bror hans Parrish Muhoberac er òg musikar og produsent.

Diskografi
(Utval)
Mike Oldfield: Tubular Bells II (klaverinstrument og spesialeffektar), 1992
Seal: Seal, 1994; Human Being, 1998; Togetherland, 2001; Soul 2, 2011
Rod Stewart: A Spanner in the Works, 1995
Rolling Stones: Bridges to Babylon, 1997
Human Nature; Counting Down, 1999
Paradise Lost: Symbol of Life, 2002 (klaverinstrument)
Phil Collins: Testify, 2002
Fleetwood Mac: Say You Will, 2003
Matt Nathanson: Beneath These Fireworks, 2003
Front Line Assembly: Civilization (klaverinstrument, vokal), 2004
The All-American Rejects: Move Along (piano på «Move Along», «Can't Take It», «It Ends Tonight»), 2005
Backstreet Boys: Never Gone, 2005
Rent: Selections from the Original Motion Picture Soundtrack, 2005 (klaverinstrument, piano, orgel)
Pet Shop Boys: Fundamental (klaverinstrument, bass), 2006
Sum 41: Underclass Hero (keyboard)
Avenged Sevenfold: Avenged Sevenfold (piano, orgel), 2007
Chris Cornell: Carry On, 2007
Kelly Clarkson» All I Ever Wanted (klaverinstrument på «I Do Not Hook Up», «Don't Let Me Stop You»), 2009
Dave Matthews Band: Big Whiskey and the GrooGrux King, 2009
Biffy Clyro: Only Revolutions, 2009
John Mayer: Battle Studies (på «Heartbreak Warfare» og «Edge of Desire»), 2009
My Chemical Romance: Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys (klaverinstrument, lyddesign), 2010
Maná: Drama Y Luz (klaverinstrument), 2011
Joe Cocker: Fire It Up (klaverinstrument), 2012
Gerard Way: Hesitant Alien, 2014

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jamie Muhoberac» frå ,  den 13. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske klaverspelarar
Klaverspelaren Dave Palmer frå USA

Dave Palmer er ein USA-amerikansk studiomusikar frå Texas. Palmer har turnert og spelt inn musikk med Air, Fiona Apple, Seal, Chris Isaak, Joe Henry, Bobby Previte, Wayne Horvitz, Fleetwood Mac, Ponga, Critters Buggin, MC 900 Foot Jesus, Aimee Mann, Solomon Burke, Turin Brakes, Cake, Lindsey Buckingham, Tegan and Sara, Avenged Sevenfold og mange fleire. 

Palmer er medlem av Earl Harvin Trio.

I 2006 gav Palmer ut soloalbumet Romance.

Utvald diskografi
 Strange Happy Earl Harvin & Dave Palmer 1997
 Live At The Gypsy Tea Room Earl Harvin Trio 1999
 Unincorporated Earl Harvin Trio 2001
 The Jam Fred Hamilton & the Earl Harvin Trio (DVD - 2005)
 Romance 2006

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dave Palmer (American keyboardist)» frå ,  den 13. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Texas
Folk frå Denton i Texas
Peacekeeper av Fleetwood Mac

«Peacekeeper» er ein song av Fleetwood Mac, skriven av gitaristen og vokalisten Lindsey Buckingham. Han vart gjeven ut i 2003 på albumet Say You Will. Songen vart gjeven ut som den første og mest suksessrike singelen frå albumet.

Bakgrunn
«Peacekeeper» vart skriven i 2000, tre år før Say You Will kom ut, heime hos Buckingham. Songen var opphavleg meint for eit soloalbum av Buckingham, men Warner Bros ønskte at Buckingham i staden skulle nytte songane på eit komande album med Fleetwood Mac. 

«Peacekeeper» gjekk inn på den amerikanske singellista på ein 93. plass den 29. mars. Sju veker seinare, den 17. mai, nådde singelen den høgaste plasseringa på lista, ein 80. plass. Songen låg i alt 11 veker inne på Billboard Hot 100. På New Zealand gjekk singelen heilt til 31. plassen på singellista, medan han ikkje gjekk inn på singellista i Storbritannia i det heile. 

Dette vart den 25. og foreløpig siste singelen deira som gjekk inn på Billboard Hot 100 i USA.

Medverkande
Lindsey Buckingham – gitar, perkusjon, vokal
Stevie Nicks – vokal
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
John McVie – bassgitar
Andre medverkande
John Shanks – klaverinstrument

Innhald

«Peacekeeper» (Single Remix) – 4:11
«Peacekeeper» (Single Edit) – 3:42

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peacekeeper (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 13. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 2003
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Singlar frå 2003
Extended Play av Fleetwood Mac

Extended Play er ein EP av det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 2013. EPen vart tilgjengeleg for digital nedlasting av bandet sjølv, utan eit plateselskap, og var den første nye musikken frå bandet på ti år, sidan Say You Will i 2003.

Bakgrunn
Sjølv om albumet berre kom digitalt og utan marknadsføring, nådde Extended Play 48. plassen på Billboard 200 og selde 8 602 eksemplar den første veka. Den neste veka fall EPen ut av lista. «Sad Angel» vart sleppt som singel frå EPen og nådde 125. plassen på UK Top 200. «Without You» var ein «tapt» demo som vart skriven i Buckingham Nicks-tida, som Nicks sjølv hadde funne på YouTube.

«Without You» og «Sad Angel» vart begge spelte på turneen deira i 2013.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Extended Play (Fleetwood Mac EP)» frå ,  den 13. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fleetwood Mac-album
EP-ar frå 2012