alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jarrow

Jarrow er ein by ved elva Tyne i England. Byen høyrer til distriktet South Tyneside i Tyne and Wear.

Historie 

Den eldste kjende busetnaden er eit romersk fort grunnlagt i 1. hundreåret. Staden vart så busett av angelsaksarane på 400-talet, og dagens stadnamn er ei forvansking av namnet deira, Gyrwe, som tyder «hei» eller «myr».

Eit kloster vigd Apostelen Paulus vart oppretta på andre halvdelen av 500-talet, som eit dotterkloster til klostret vigd Apostelen Peter i Wearmouth. Beda den ærverdige kom frå Wearmouth til Jarrow ca 682, då han var ti år gammal, og var resten av livet sitt i klostret. Det vart rekna som eit av dei viktigaste læresentera i Europa nord for Roma. I 794 vart klostret den andre staden i England som vart plyndra av vikingar, etter raidet på Lindisfarne året før. Det vart oppløyst av Henrik VIII.

Jarrow vart verande ein liten landsby i fleire hundreår, men voks så raskt i dei siste to-tre hundreåra etter at tungindustri som gruvedrift og skipsbygging vart etablert.

Inntil byrjinga på 1930-talet var opptil 80% av folkesetnaden tilsett hos Palmar's Shipyard; då han stengte etter å ha bygd omkring 1 000 skip utløyste det ei økonomisk krise i byen. I 1936 vart byen kjend etter den såkalla Jarrowmarsjen til London, ein protest mot arbeidsløyse i England.

Attraksjonar 

Ruinane av klostret er til dels bygd inn i den moderne kyrkja, som òg er vigd Paulus. I ein av kyrkjeveggane sit det eldste kjende glasmåleriet i verda, frå ca 600. Ikkje langt unna klostret er museet «Bede's World», dedikert til Bedas liv og virke.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jarrow» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i Tyne and Wear
Katolske kloster
Kloster i England
North Shields

North Shields (lokalt ofte berre kalla Shields) er ein by på den nordlege breidda av elva Tyne i distriktet North Tyneside i Tyne and Wear i Nordaust-England. Byen ligg 13 km austom Newcastle upon Tyne. Han grenser til Whitley Bay i nord og landsbyen Tynemouth i aust, medan South Shields ligg på andre sida av elva.

Bynamnet kjem frå det mellomengelske ordet schele, som tyder «mellombels skjul», eller kanskje helst på norsk «rorbuer», og området er enno identifisert med fiskerirelatert og andre havrelaterte verksemder.

North Shields har ferjesamband med South Shields. Byen har også ein internasjonal ferjeterminal med samband til Nederland. Fram til 2006 gjekk det passasjerferjer til Göteborg i Sverige og fram til 2008 ferjer til Stavanger, Haugesund og Bergen herfrå.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «North Shields» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
Byar i Tyne and Wear
Seaburn

Seaburn er ein forstad på sjøsida av City of Sunderland i Tyne and Wear, Nordaust-England. Naboforstadane er, i sørvest Fulwell og i sør Roker.

Det meste av Seaburn er hus bygd på 1900-talet. Det bur 4 000 innbyggjarar i Seaburn.

Seaburn var favorittområdet til målaren L. S. Lowry.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seaburn» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Tyne and Wear
Wallsend

Wallsend er ein by i North Tyneside i Tyne and Wear i England. Namnet til byen kjem av at han ligg der Hadrianmuren i si tid slutta. Byen har ligg over 40 000 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wallsend» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Tyne and Wear Archives Service: Historisk informasjon om Wallsend (engelsk) 
 Tyne and Wear Archives Service: RMS Mauretania nettsted (engelsk) 
 Zamyatin, Orwells Nineteen Eighty-Four og Wallsend (engelsk)

 Byar i Tyne and Wear
Alcester

Alcester (uttalast 'alster' eller 'ulster') er ein liten by i Warwickshire i England. Han ligg omkring 13 km vest for Stratford-upon-Avon. Folketalet er 6124 (2001).

Historia til byen går tilbake til romersk tid, då han heitte Aluana. Den romerske byen hadde ein bymur og ei festning, og låg i eit kryss mellom fleire romerske vegar, inkludert Icknield Street.

Fleire hus frå tudorperioden er verna, og dei to standmessige husa Coughton Court og Ragley Hall ligg der.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alcester (England)» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Warwickshire
Southam

Southam er ein liten by i Warwickshire i England. Han ligg ved elva Stowe, som har utspringet sitt ved Napton-on-the-Hill, og renn forbi Southam før ho munnar ut i Itchen og så vidare inn i Leam.

Ein steintype som er vanleg i området er eigna til sementproduksjon, og det er eit stort steinbrot omkring halvannan kilometer nord for byen. For å frakte råvarer derfrå vart det lagt ei sidegrien frå Grand Union-kanalen inn til Southam. Mot slutten av 1990-åra vart sementfabrikken flytta til Rugby, men steinbrotet er enno i drift.

Historie 

Byen vart grunnlagt i angelsaksisk tid, og er nemnt i Domesday Book (1086).

Rett før borgarkrigen braut ut reiste Karl I gjennom byen. Innbyggjarane ynskte han ikkje velkommen, og nekta å ringe med kyrkjeklokkene. I 1642 budde kongen i Southam før slaget ved Edgehill. I 1645 var leiaren til den andre sida i byen, då Oliver Cromwell heldt til der saman med 7000 soldatar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Southam» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Warwickshire
Det kostarikanske flagget

Det kostarikanske  flagget er danna av vassrette striper i raudt, kvitt og blått. Tilhøvet mellom dei er 1:1:2:1:1, det vil seia at den raude midstripa er dobbelt så tjukk som dei omkransande kvite og blåe stripene. Fargane er inspirert av det franske flagget.

Det noverande flagget blei offisielt teke i bruk av Costa Rica den 27. november 1906. Stripeutforminga stammar likevel frå 1848, då Costa Rica etablerte seg som sjølvstendig republikk etter å ha vore med i Den mellomamerikanske føderasjonen. Pacífica Fernández, kona til president José María Castro Madriz, utforma både det nye flagget og det kostarikanske riksvåpenet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Costa Ricas flagg» frå ,  den 18. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Album des pavillons nationaux et des marques distinctives. National flags and distinctive markings, Service hydrographique et océanographique de la marine, Brest, 2000
Whitney Smith: Den store flagbog. Alverdens flag gennem tiderne, København, 1977

Bakgrunnsstoff

Costa Rica
Flagg
Arundel

Arundel er ein marknadsby i West Sussex i England. Han ligg i området South Downs, ved elva Arun som han har gjeve namn til.

Byen ligg ved ein viktig vadestad i elva Arun. Normannarane bygde Arundel Castle for å forsvare denne strategisk viktige staden. Etterkvart voks det opp ein by sør for slottet. Seinare fekk elva, som opphavleg heitte Tarrant, nytt namn etter byen.

Bydistriktet var eit av dei 178 som vart reformert gjennom Municipal Reform Act 1835. Han vart i 1974 ein del av distriktet Arun, og er eit verdsleg sokn innanfor distriktet.

Arundel ligg nord for hovudvegen A27, medan Arundel stasjon betener Arun Valley Line.

I 2004 fekk Arundel status som Fairtrade Town.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Arundel» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Sussex
Giovanni Giacometti

Giovanni Giacometti () var ein sveitsisk kunstmålar og grafikar. Saman med venen Cuno Amiet var han den leiande postimpresjonisten i sveitsisk kunst. Han var far til både Alberto, Diego og Bruno Giacometti.

Liv og gjerning
Giacometti var det fjerde av åtte born i ein familie i Stampa. Han studerte kunstmåling 1886-87 i München, og 1888-91 saman med Cuno Amiet his William Adolphe Bouguereau og Joseph Nicolas Robert-
Fleury ved Academie Julian i Paris. I sine tidlege år var han særleg påverka av målaren Giovanni Segantinie, som frå 1894 om somrane tok han med til landsbyen Majola. Han mottok sterke inntrykk frå
den fauvistiske kunstrørsla og -stilen, og av kunstnarane Cuno Amiet, Paul Cezanne og Vincent van Gogh. I 1900 braut han vekk frå Segantinis stil og byrja ta etter den postimpresjonistiske stilen i fransk målarkunst.

Kring 1904 budde Giacometti med familien sin i fjellandsbyen Borgonovo i Bergell. Seinare flytta dei til eit nærliggande hus i Stampa, der Giacometti brukte låven til atelier. År 1908 vart Giacometti, saman med nokre andre kunstnarar, invitert av kunstnargruppa Die Brücke til å stille ut arbeida sine i Dresden. I åra mellom 1906 og 1911 måla Giacometti i ein ekspressiv stil.

Giacomettis verk består av impresjonistiske landskapsmåleri og portrett av familien og lokale personlegdomar, som målaren Michel-Elvezia Baldini. Nokre av måleria hans er forma i ein symbolistisk stil. Arbeida hans er representert i dei fleste sveitsiske muséa.

Han døydde i Glion i 1933.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske målarar

Denne artikkelen bygger på «Giovanni Giacometti» frå ,  den 18. juli 2011.
Det sørsudanske flagget

Det sørsudanske flagget er danna av vassrette striper og ein blå trekant som peiker innover frå venstre med ei gul stjerne. Det byggjer på det sudanske flagget i utforming og det kenyanske i fargeval.

Historie 
Flagget blei teke i bruk som nasjonalflagg for Sør-Sudan då landet fekk sjølvstende den 9. juli 2011. Det hadde allereie vore i bruk sidan Sør-Sudan fekk sjølvstyre frå 9. juli 2005, og før det av sjølvstenderørsla SPLA.

Symbolikk 
Raudfargen i flagget symboliserer blodet tapt under fridomskampen. Kvitt står for freden som blei oppnådd etter kampen. Blått står for Nilen, grønt for naturressursane i landet, svart for huda til innbyggjarane og den gule stjerna skal vera ei leiestjerne for landet og innbyggjarane.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flag of South Sudan» frå ,  den 18. juli 2011.  
 
 State Symbols. Government of South Sudan, www.goss-online.org.

Sørsudan
Sør-Sudan
Det sørsudanske riksvåpenet

Det sørsudanske riksvåpenet viser ei flodørn (Haliaeetus vocifer), ei ørn som er utbreidd i størsteparten av Sør-Sudan. Ørna har spreidd stjert og venger og ser mot venstre (for sjåaren). Framfor ørna er eit tradisjonelt skjold og eit spyd i kross med ein spade. Ørna står for styrke, motstand, majestet og visjon. Spaden står for folket sin vilje til å arbeida hardt for å fø staten sin, og våpna for viljen til å forsvara det.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 State Symbols. Government of South Sudan, www.goss-online.org.
 

Sør-Sudan
Riksvåpen
Sør-Sudan
Chichester

Chichester er administrasjonsbyen i West Sussex i England. Byen høyrer til og er administrasjonssenter for distriktet Chichester. Byen har eit folketal på omkring 25 000, medan distriktet har omkring 100 000 innbyggjarar (2004).

Ein reknar med at området var eit bruhovud under den romerske invasjonen av Britannia, og sentrum ligg over den romerske byen Noviomagus. Like ved byen, ved Fishbourne, er ein romersk villa utgraven av arkeologar. Noviomagus vart øydelagt mot slutten av 300-talet av Ella av Sussex, og ein ny by vart bygd av sonen hans Cissa. Kongen gav byen namn etter seg sjølv, og gjorde han til kongeleg residensby og dermed hovudstad for kongedømet Sussex.

Chichester heldt det romerske gatenettet, og har difor gater som går ut i dei fire himmelretningane frå marknadsplassen. Der står Chichesterkrossen, ein struktur som vart bygd av Edward Story, biskop av Chichester 1477–1503. Mykje av bymuren er verna.

Chichesterkatedralen er vigd til Den heilage treeininga, og har St. Richard av Chichester sitt helgenskrin. Spiret, som var bygd av svak lokal stein, kollapsa utan forvarsel og vart gjenoppbygd på 1800-talet. I skipet er det restar etter eit romersk mosaikkgolv.

Byen er kjent for den årlege festivalen Chichester Festivities, der det blant anna er teaterframferder.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chichester» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i West Sussex
Selsey

Selsey er ein kystby i grevskapet West Sussex i England. Han høyrer til distriktet Chichester, og ligg omkring 11 km sør for byen Chichester.

Byen var bispesete inntil 1075.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Selsey» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i West Sussex
Shoreham-by-Sea

Shoreham-by-Sea, i daglegtale berre Shoreham, er ein by i West Sussex i England. Han ligg i, og er administrasjonssenter for, distriktet Adur.

Den eldste delen av byen, og hamna New Shoreham, vart grunnlagt av normannarane mot slutten av 1000-talet. Den noverande soknekyrkja i New Shoreham, St. Maria de Haura («i hamna») vart bygd innanfor eit tiår etter nedteikninga av Domesday Book (1086). Kyrkja i dag er berre halvparten så stor som den opphavlege, då delar har falle ned. Byen vart planlagt med eit regelmessig gatenett, som i stor grad har overlevt.

Då Brighton, Hove og Worthing byrja å vekse vart grunnlaget lagt for at Shoreham kunne bli ein aktiv hamneby, med aktiv handelstrafikk og fleire skipsverft. Hamna er enno i kommersiell drift. Shorehamfortet vart bygt for å forsvare hamna.

Shoreham Beach, sør for byen, var ein grusbanke som er bygd opp over fleire hundreår av kreftane i havet. Rundt 1900 byrja fleire å ta i bruk ombygde jernbanevogner som sommerhus i nærleiken av Shoreham Beach. Området der desse stod fekk tilnamnet Byngalow Town, og vart i ei kort tid heim for den britiske filmindustrien i den tidlege fasen. Under andre verdskrigen vart grusbanken fjerna av militære årsaker, og det er no anlagt moderne bustadområde der. Ein av dei få bygningane som overlevde utplaninga under krigen var Den gode hyrdes kyrkje, frå 1913.

Shoreham lufthamn, vest for byen, blir driven av byrådet i Brighton and Hove og distriktsrådet i Worthing i fellesskap. Det er planar om å utvide lufthamna, som er den eldste regulerte flyplassen i Storbritannia. Terminalen, i art deco-stil, er lista som ein bygning av historisk interesse.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shoreham-by-Sea» frå , den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Shoreham-by-Sea Community Website
 Church of St Mary de Haura

Byar i West Sussex
Busetnader grunnlagde på 1000-talet
Brighouse

Brighouse  er ein liten by i Calderdale-distriktet i West Yorkshire i England. Han har kring 32500 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brighouse» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byer i West Yorkshire
Cleckheaton

Cleackheaton er ein by i West Yorkshire i England. Han ligg sør for Bradford, austom Brighouse og vest for Batley.

Byen oppstod omkring tekstilindustri, i likskap med fleire andre byar i distriktet Kirklees. Denne industrien har forlengst forsvunne.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cleckheaton» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Stein Johnson

Stein Jean Johnson () var ein norsk friidrettsutøver og idrettstrenar.

Johnson er særleg kjend som far til den norske «skøyterevolusjonen». Han trena landslaga på skøyter, i roing, sykling, kajakkpadling og kappgang. Tildelt ærespris på Idrettsgallaen på Hamar.

Johnson var med i OL fem gonger, to gonger som utøvar og tre gonger som trenar. Han vann fire NM-gull i diskos.

Kjelder
dagbaldet.no
bokmålswikipedia

Norske idrettsutøvarar
Norske idrettstrenarar
Noregsmeistrar i friidrett
Kongens fortenestmedalje i gull
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Norske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Folk frå Bergen
Garforth

Garforth er ein by i den austlege utkanten av City of Leeds, altså ein by innanfor ein større by. Han er er fråskild frå sjølve Leeds, med fleire byar mellom dei to, men har trekk av å vere ein soveby.

Området er forholdsvis velståande, og kriminaliteten og arbeidsløysa er lågare enn gjennomsnittet i City of Leeds. Av dei nesten 24 000 som budde der ved folketeljinga i 2001 åtte litt over 80 % sine eigne heimar, noko som er 20 % høgare enn i distriktet som heilskap. Omkring 15 000 budde i Garforth sentrum, og resten på bustadområde rundt.

Byen oppstod som ei følgje av ekspansjon på 1600- og 1700-talet, då den lokale familien Gascoine dreiv fleire kolgruver i området. Fleire landsbyar – Micklefield, Kippax, Swillington, Methley og Allerton Bywater – voks opp rundt byen i same periode. I dag er produksjonsindustri og bilverkstader viktigaste næringsvegane, og meir enn ein ein tredjedel av arbeidsstokken er tilsett der.

I seinare tid har byen vakse som følgje av ein generell oppgangstid i Leeds, kombinert med gode transporthøve. A1 og M1 går rett ved, og er forbunde med ein ringveg. Det er to jernbanestasjonar, Garforth og East Garforth, som betener linja mellom Leeds og York. Det er dermed mogleg å pendle til fleire stader i området, og det er enkelt å reise til og frå byen for å finne andre tilbod.

Rugby er den viktigast idretten i området, og dei to største klubbane i området er Leeds Rhinos og Castleford Tigers. Rhinos vann Syp League i 2004 og World Club Challenge i 2005. Fotball har tradisjonelt stått i skuggen for rugby i Garforth, men har i seinare år vorte meir populært. Garforth Town AFC spelar i Northern Counties East Football League. Mot slutten av 2004 byrja brasilianaren Sócrates å spele for klubben. Naturleg nok er mange av innbyggjarane òg tilhengarar av Leeds United FC.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Garforth» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Leeds
Hebden Bridge

Hebden Bridge  er ein by i grevskapet West Yorkshire i England. Han har kring 4500 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hebden Bridge» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Holmfirth

Holmfirth er ein liten by i Kirklees-distriktet i West Yorkshire med om lag 2000 innbyggjarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Holmfirth» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Meltham

Meltham er ein liten by i West Yorkshire i England. Han ligg omkring 5 km sørvest for Huddersfield.

Tidlegare var store delar av arbeidsstyrken tilsett ved traktorfabrikken David Brown, men sidan han vart stengd i midten av 1980-åra har dei fleste pendla til Huddersfield.

Byen ligg på grensa til Peak District.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Meltham» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Pontefract

Pontefract er ein by i West Yorkshire i England. Han ligg nær A1, M62 og Castleford. Byen er ein av fem i City of Wakefield.

Mottoet til byen er Post mortem patris pro filio, latin for «når faren døyr, støytt sonen». Dette er ein referanse til dei rojalistiske sympatiane til byen under den engelske borgarkrigen.

Historie 

Namnet Pontefract kjem frå latin Pontus Fractus, «øydelagt bru». Byen ligg ved ein gammal romersk veg, no A639, som går sørover mot Doncaster. Pontefract er ikkje nemnt i Domesday Book (1086), men området han ligg i, kalla Tanshelf, er med.

Pontefract Castle er frå normannisk tid, og heitte opphavleg Pomfret. Det vart reist omkring 1070 av Ilbert de Lacy. Kong Rikard II av England vart myrda i slottet i 1400.

Under den engelske borgarkrigen omtalte Oliver Cromwell Pontedract som «ein av dei sterkaste innlandsgarnisonane i riket». Byen vart kringsett tre gonger, og borgarane leid hardt av svolt og fattigdom på grunn av dette. Den 24. mars 1649 enda den tredje kringsetjinga, og borgarane valde å be Parlamentet om løyve til å rive slottet slik at dei kunne unngå ei fjerde kringsetjing. Den 5. april 1649 byrja rivinga. Sjølv om mykje vart øydelagt er det enno mogleg å vitje slottsruinane.

Dagens Pontefract 

Pontefract har vore ein marknadsby minst sidan mellomalderen, og det blir framleis halde marknad der. Hovddagane er onsdag og laurdag, med ein mindre marknad på fredag. Det finst òg ein innandørs marknad som er open alle dagar unntatt torsdag ettermiddag og sundag.

Innbyggjarane kallar gjerne byen for Ponte eller Ponty, og nokre gonger blir han òg referert til som Ponte Carlo, eit ordspel på Monte Carlo.

Den sandrike og djupe jorda gjer Pontefract til ein av stadane på Dei britiske øyane der ein kan dyrke lakrisplanter. Dette blir ikkje lenger gjort, men byen har enno to lakrisfabrikkar, som blir ått av Haribo og Monkhill Confectionary. Det blir kvart år halde ein lakrisfestival, og diktaren John Betjeman skreiv eit dikt kalla «The Liquorice Fields at Pontefract».

Rett utanfor byen, i Ferrybridge, ligg eit kolkraftverk.

Pontefract General Infirmary er eit stort sjukehus, som ligg over eit gammalt eremittbustad som kan vitjast av publikum einskilde dagar. Sjukehuset er elles berykta for å vere det første staden der legen Harold Shipman drap eldre pasientar.

Pontefract Museum ligg i det gamle biblioteket i sentrum, og har utstillingar som viser historia til byen. Dei har òg oversyn over når ein kan vitje eremittbustaden under sjukehuset.

Det er tre jernbanestasjonar i byen: Pontefract Baghill som betener Dearne Valley Line mellom York og Sheffield og dessutan Pontefract Monkhill og Pontefract Tanshelf på linja mellom Leeds og Wakefield.

North-East-Wakefield College ligg i Pontefract.

Sognekirken All Saint er kjent for den doble vindeltrappa i tårnet. Han er bygd over ruinane av ei eldre kyrkje som vart øydelagt under borgarkrigen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pontefract» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Pudsey

Pudsey er ein by i West Yorkshire i England. Han har sidan 1974 vore ein del av City of Leeds, og er dermed ein by innanfor ein annan by. Pudsey ligg mellom Leeds og Bradford.

Byen er kjent som eit sentrum for ullproduskjon på 1700- og 1800-talet.

Fleire kjende cricketspelarar, som Sir Len Hutton, Herbert Sutcliffe og Ray Illingworth lærde å spele i Pudsey.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pudsey» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i West Yorkshire
Leeds
Todmorden

Todmorden er ein by i distriktet Calderdale i det nord-engelske grevskapet West Yorkshire. Byen har 11 826 innbyggjarar (2001) og er no hovudsakleg ein pendlarby for dei omkringliggande storbyane Manchester, Leeds, Huddersfield og Bradford.

Grensa mellom dei tradisjonelle grevskapa Yorkshire og Lancashire følgde elva Calder som renn gjennom byen. I 1888 vart difor grevskapsgrensen endra slik at heile Todmorden ligg i West Yorkshre.

Folk frå Todmorden 

 Keith Emerson (f. 1944), musikar, særleg kjent frå Emerson, Lake & Palmar
 John Cockcroft (1897-1967), Nobelprisen i fysikk 1951
 Geoffrey Wilkinson (1921-1996), Nobelprisen i kjemi 1973
 John Helliwell (f. 1945), musikar, særleg kjent frå Supertramp
 Harold Shipman (1946-2004) privatpraktiserende lækja og seriemordar som byrja privatpraksisen sin her

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Todmorden» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Lokalhistorisk side, med historiske bilete (på engelsk) 
 Todmorden Town Council

Byar i West Yorkshire
Wetherby

Wetherby er ein by i West Yorkshire i England, i nærleiken av Boston Spa og ved elva Wharfe.

Han vart nemnt i Domesday Book, og var då (1086) ein vadestad ved Wharfe. Då slike vadestader òg var naturlege stoppestader under reiser fekk byen mange vertshus, og fleire av desse har overlevd som pubar. Motorvegen M1 sluttar rett ved byen, og han er derfor enno ein stad der mange tek ein pause under reiser.

Like ved byen ligg landsbyane Sicklinghall og Kirby Overblow.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wetherby» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i West Yorkshire
Leeds
Chippenham

Chippenham er ein marknadsby i Wiltshire i England. Byen var administrasjonssenter for det tidlegare distriktet North Wiltshire. Han oppstod omkring eit jordbruksmarknad, ein næringsveg som i dag er av lita tyding for økonomien til byen. Det største føretaket er no Westinghouse, som produserer signalutstyr for jarnbaner, og det ligg fleire industriområde rundt byen.

Byen har få overnattingsstader og lite turisme, men han er ein populært stad å gå ut, og har vene omgivnader langs elvebreidda.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chippenham (Wiltshire)» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Wiltshire
Malmesbury

Malmesbury er ein by i det nordvestlege Wiltshire i England. Han ligg i nærleiken av Cirencester i Chippenham og Swindon, og grensar mot elver på tre sider. Han vart truleg grunnlagt i 1. hundreåret fvt.

Malmesbury er den eldste valkretsen (borough) i England. Han vart før den industrielle revolusjonen eit sentrum for blondeproduksjon, og industrialiseringa fekk, underleg nok, ingen store effektar.

Den viktigaste attraksjonen er Malmesbury Abbey, eit kloster som hadde si stordomstid på 1100-talet. Mykje av det vart øydelagt då Henrik VIII oppløyste det i 1536, og av ein brann, men omfattande ruinar står igjen.

Malmesbury er venskapsby med Niebüll i Tyskland og Gien i Frankrike.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Malmesbury» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i Wiltshire
Busetnader grunnlagde i første hundreåret fvt.