alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jacobelbreen

Jacobelbreen er ein isbre som er kring 50 km lang og som flyt til Sulzbergerisen i Antarktis, sør for Hershey Ridge. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert W. Jacobel, som hadde Grace A. Whittier Chair of Physics ved St. Olaf College i Northfield i Minnesota. Han forska i Antarktis frå 1980-åra og frametter på mellom anna kombinasjonen av bakkebasert radar og iskjernestudiar i Vest-Antarktis.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Jacobybreen

Jacobybreen er ein bratt isbre som drenerer austsida av Ames Range mellom Mont Boënnighausen og Mount Andrus i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William J. Jacoby, som var borar ved Byrd-stasjonen i 1968–69.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Portland State University

Portland State  University  er eit delstatseigd universitet i sentrum av Portland i delstaten Oregon i USA. Det er det største universitetet i delstaten og vart skipa i 1946 som Vanport Extension Center for å gje utdanning til returnerte krigsveteranar. Det fekk namnet Portland State Col i 1955, og introduserte masterprogram frå 1961 og doktorgradsprogram frå 1968. Universitetsstatusen vart innvilga året etter, og det inngår i Oregon University System.

Ved universitetet var det 24 254 studentar og 1 260 vitskapleg tilsette i 2006, og same året var skulepengane US$ 5 600 for studentar som er folkeregistrert i delstaten. Studia vert gjevne opp til doktorgradsnivå.

Fagtilbodet inneheld dei klassiske liberal arts-samansetnadane med humanistiske, sosialvitskaplege og naturfaglege fag. Spesialiteten er interdisiplinære områdefag, blant anna Japanstudiar, Asiastudiar, Midtaustenstudiar, indianerstudiar (Native American Studies), jødiske studiar, afroamerikanske studiar og kvinnestudiar.

I 2004 starta PSU opp eit unikt fag innan biomedisinsk informatikk, saman med Oregon Health & Science University . To forsøk på å slå dei to universiteta saman har stranda på grunn av motstand. I 2006 vart Northwest Center for Engineering, Science and Technology opna i ein seremoni med Microsofts toppsjef Steve Ballmer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Portland State University» frå ,  den 2. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
  Portland State  University

Universitet i Oregon
Skipingar i 1946
1946 i USA
Portland
Kirkpatrickbreen

Kirkpatrickbreen er ein sidebre som er kring 22 km lang, og som flyt vest langs sørsida av McDonald Heights og ut på austsida av Hullbreen nær kysten av Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Thomas W. Kirkpatrick, i USCG som var skipsoperasjonsoffiser i U.S. Naval Support Force i Antarktis i løpet av Deep Freeze 1972 og 1973.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land²
Johnsbreen

Johnsbreen er ein bogeforma isbre, som er kring 15 km lang, nord i Watson Escarpment i Antarktis. Han flyt austover på nordsida av Mount Doumani og flyt saman med Kansasbreen. Isbreen vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Ernest H. Johns i US Navy, som deltok på fleire tokt under Operasjon Deep Freeze i 1955–68.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Johnsonbreen

Johnsonbreen er ein isbre som flyt nord mellom McDonald Heights og Bowyer Butte og saman med Getzisen på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Roland L. Johnson, båtsmann i US Navy og matros på USS «Glacier» under utforskinga av denne kysten i 1961–62.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Keysbreen

Keysbreen er ein isbre som flyt nordaust frå Jenkins Heights mellom Ellis Ridge og Mount Bray på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Keith W. Keys i US Navy, som var flyleiar ved Williams Field i McMurdo Sound i 1975-76.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Kansasbreen

Kansasbreen er ein bratt isbre som er 46 km lang og som flyt nordaust frå Stanford Plateau og ut i Reedybreen like nord for Blubaugh Nunatak. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter University of Kansas, Lawrence, KS, som har sendt mange forskarar til Antarktis.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Kleinbreen

Kleinbreen er ein brei isbre nær kanten av polarplatået, som flyt nordvest og ut i Scottbreen like sør for La Gorce Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Verle W. Klein, som var pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze i 1966 og 1967.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Kohlerbreen

Kohlerbreen er ein sidebre til Smithbreen i Marie Byrd Land, som flyt nordover gjennom midten av Kohler Range og ut i Dotsonisen. Han vart kartlagt av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Han vart namngjeven av US-ACAN i samband med Kohler Range.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Leverettbreen

Leverettbreen i Antarktis er ein kring 80 km lang og 4 til 6 km brei isbre, som flyt nordover frå Watson Escarpment, mellom California og Stanford Plateau, og så vest-nordvest mellom Tapley Mountains og Harold Byrd Mountains og munnar ut i den inste delen av Rossbarrieren like aust for Scottbreen. Han vart oppdaga i desember 1929 av Byrd og  geologgruppa under Laurence Gould, og vart namngjeven av han etter Frank Leverett, ein eminent geolog ved University of Michigan og ein autoritet på glasiologi i det sentrale USA.

Leverettbreen ligg langs den planlagde ruta gjennom Dei transantarktiske fjella for forsyningsvegen over land mellom McMurdo-basen og Amundsen-Scott-stasjonen.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Isbrear i Marie Byrd Land
Lordbreen

Lordbreen er ein isbre som er kring 11 km lang og som flyt frå Coulter Heights til Hull Bay. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Neal E. Lord, ein geofysikar ved University of Wisconsin, som forska på isstraumar i Vest-Antarktis frå seint i 1980-åra til i dag.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
University of Michigan

University of Michigan (U of M eller UM) er eit offentlig (delstatseigd) universitet i Michigan i USA. UM er eit anerkjent forskingsuniversitet og er flaggskipet innanfor høgare utdanning i Michigan. Det høyrer til dei kvalitetsmessig særs høgt rangerte Public Ivy-universiteta.

Universitetet hadde i 2008 18. plass globalt på Times si liste over dei beste universiteta i verda.

Studentfordelinga mellom de tre campusane ved UM er:
 UM Ann Arbor – 40 025 studentar (2006)
 UM Dearborn – 8 556 studentar (2006)
 UM Flint – 6 527 studentar (2006)

Historie

University of Michigan vart skipa i Detroit i 1817. I 1837 flytta universitetet til Ann Arbor, der det framleis har hovudbase. I tillegg til Ann Arbor har UM campusar i Flint og i Dearborn.

Kvinner fekk lov til å studere ved UM alt i 1870, og University of Michigan var det tredje universitetet i USA som tillet dette.

På første halvdel av 1900-talet ekspanderte University of Michigan sterkt, og satsa mykje på forsking. Under andre verdskrigen føregjekk det omfattande militærteknologisk forsking på UM, spesielt for Den amerikanske marinen.

På 1960- og 70-talet hadde universitetet mange politisk radikale studentar. Dette førte til mange protester mot politikken til regjeringa i Søraust-Asia.

Studiar

Det er 25 000 studentar på bachelornivå og 15 000 studentar på masternivå ved University of Michigan i Ann Arbor. Det finst 600 forskjellige studieprogrammer. 90% av studieprogramma er rangert som blant dei 20 beste i USA.

University of Michigan har rundt 5 000 vitskapleg tilsette. Som mange andre forskingsuniversitet brukast i stor grad masterstudentar til å undervise på låggradsnivå. 

Skulepengane ved University of Michigan er høgast i USA blant offentlege universiteta. For studentar utanfrå Michigan kostar det omtrent $30 000 i året for undervisinga åleine. For studentar busett i Michigan er skulepengane omtrent US$ 6 000 – 10 000.

Idrett

Idrettslaget til University of Michigan heiter U of M Wolverines. Det spelar i øvste divisjon i National Collegiate Athletic Association i alle sportsgreiner utanom ishockey. 

Som ved dei fleste universiteta i USA er det amerikansk fotball som er den mest populære idretten. Wolverines vann den første Rose Bowl i 1902 og har til saman elleve nasjonale sigrar. Det siste nasjonale meisterskapen vart vunnen i 1997. Tre vinnarar av Heisman-troféet som årleg vert gjeve til den beste spelaren i amerikansk college fotball, har kome frå University of Michigan. Heimebanen til Wolverines i amerikansk fotball er Michigan Stadium, som med ein kapasitet på 107 500 er det største i verda i sitt slag. Hovudrivalane til Wolverines er Michigan State Spartans, Notre Dame Fighting Irish og Ohio State Buckeyes.

Bibliotekressursar
Bibliotekene ved University of Michigan har 8 134 millionar titlar, som gjer det til det tolvte største biblioteket i USA (2006).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «University of Michigan» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Nettsidene til University of Michigan

Universitet i Michigan
Public Ivy
Skipingar i 1817
1817 i USA
Ann Arbor
McCarthybreen

McCarthybreen er ein brei isbre ved sørsida av Wisconsin Plateau, som flyt vest til han flyt saman med den nedre delen av Olentangybreen før denne går ut i Reedybreen like sørvest for Mount McNaughton. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert J. McCarthy i US Navy, ein pilot som flydde over området under Operasjon Highjump i 1946-47.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
McClintonbreen

McClintonbreen er ein isbre mellom foten av Martin Peninsula og Jenkins Heights, som flyt aust-nordaust og ut i Dotsonisen på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Racie A. McClinton jr. i US Navy, som var flyteknikar på LC-130-flyet i skvadron VXE-6 under ni Operasjon Deepfreeze-tok gjennom 1977.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Neresonbreen

Neresonbreen er ein isbre som er kring 9 km lang og som drenerer nordsida av Siple Island. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Nadine A. Nereson ved University of Washington, som var glasiolog og forska i Vest-Antarktis i løpet av 1990-åra på isstraumar og korleis isdekket endra seg gjennom tidene.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Norfolkbreen

Norfolkbreen er ein isbre, som er 22 km lang og som flyt vestover frå Wisconsin Range og ut i Reedybreen mellom Mounts Soyat og Bolton. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Norfolk i Virginia, staden der Detachment Three av Meteorological Support Unit i U.S. Naval Support Force i Antarktis kom frå.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Ochsbreen

Ochsbreen er ein isbre som flyt til enden av Block Bay mellom Mount Iphigene og Mount Avers i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen i 1929, og kalla opp etter Adolph S. Ochs, forleggar av New York Times, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Olentangybreen

Olentangybreen er ein isbre som drenerer delen av Wisconsin Plateau i Horlick Mountains som stikk aust-nordaust for Sisco Mesa, og som flyt sør til går saman med McCarthybreen og den større Reedybreen sørvest for Mount McNaughton. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Namnet vart foreslått av geolog-gruppe frå Ohio State University som vitja Horlick Mountains, 1964-65. Olentangy River renn gjennom universitetsområdet.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Parksbreen

Parksbreen er ein isbre som flyt søraustover frå Weiss Amphitheater, ein kaldera sør i Mount Sidley i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) under Executive Committee Range Traverse i 1959. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Perry E. Parks jr., ein geofysikar og assisterande seismolog på Marie Byrd Land Traverse i 1959-60.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Paschalbreen

Paschalbreen er ein isbre som er kring 37 km lang og 7 km brei, og som flyt nordvest mellom to ryggar, og endar ved Mount McCoy og Lewis Bluff. Den nedre enden av denne breen flyt saman med Whitebreen og den større Landbreen nær Mount McCoy før denne flyt ut i Land Bay på kysten av Marie Byrd Land. Paschalbreen vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Evans W. Paschal, forskingssjef ved Byrd-stasjonen i 1970.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Perkinsbreen

Perkinsbreen er ei brei, slak isbre 15 km sør-søraust for Cape Burks på kysten av Marie Byrd Land. Han flyt vestover frå McDonald Heights og ut på austsida av Hull Bay. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Earle B. Perkins, ein biolog på Byrd-ekspedisjonen i 1933-35.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Popebreen

Popebreen er ein isbre som er kring 37 km lang, som flyt nord langs vestsida av Mount Murphy til Crossonisen på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Donald R. Pope frå USA, som var sivilingeniør i staben til Naval Support Force i Antarktis, 1965-67.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Quonsetbreen

Quonsetbreen er ein isbre som er kring 32 km lang og som drenerer nordsida av Wisconsin Range mellom Mount LeSchack og Ruseski Buttress og vest-nordvest og ut i nordsida av Davisvillebreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Naval Air Station Quonset Point på Rhode Island, heimebasen til Antarctic Development Squadron Six (VXE-6).

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Raglebreen

Raglebreen er ein liten isbre som drenerer vestenden av Fosdick Mountains, mellom Mount Ferranto og Mount Avers, og flyt nordvest til Block Bay i Marie Byrd Land. Isbreen vart fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41), leia av Admiral Byrd, og vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han er kalla opp etter dr. B. Harrison Ragle, som var den personlege legen til admiral Byrd seint i 1930-åra, som bidrog økonomisk til kjøp av førstehjelpsutstyr og medisinar for USAS (1939–41) og var konsulent for medisinske saker for ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Reedybreen

Reedybreen er ein stor isbre i Antarktis, over 160 km  lang og frå 10 til 19 km brei. Han stig ned frå polarplatået til Rossbarrieren mellom Michigan Plateau og Wisconsin Range og markerer grensa mellom Dronning Maudfjella i vest og Horlick Mountains i aust.

Han vart kartlagt av USGS frå landmålingar og US Navy (USN) sine flyfoto, 1960-64. Han vart namngjeven av US-ACAN etter kontreadmiral James R. Reedy i US Navy kommandør i U.S. Naval Support Force i Antarktis frå november 1962 til april 1965.

Sjå òg
 Dei transantarktiske fjella
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Dronning Maudfjella
Isbrear i Ross Dependency
Gould Coast
Reynoldsbreen

Reynoldsbreen er ein isbre 9 km lang, som flyt austover frå Haines Mountains langs sørsida av Keyser Nunatak og ut i Hammondbreen i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald K. Reynolds, ein forskar på ionosfæren ved Byrd-stasjonen i sommaren 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Robisonbreen

Robisonbreen er ein brei sidebre som flyt nordvest langs nordsida av La Gorce Mountains og ut i Scottbreen i Dronning Maudfjella. Han vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Layton E. Robison, ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1964, 1965 og 1966.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Roosbreen

Roosbreen er ein bratt isbre som drenerer nordvestsida av Mount Murphy på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter S. Edward Roos, oseanograf på Byrd-ekspedisjonane i 1928-30 og 1933-35.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Siemiatkowskibreen

Siemiatkowskibreen er ein isbre som er kring 40 km lang, og som flyt nordvest til Nickersonisen på kysten av Marie Byrd Land. Han vart kartlagt frå landmålingar av US Geological Survey (USGS) og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959-65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edmond R. Siemiatkowski, polarlysforskar ved Byrd-stasjonen i 1964.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Rosenbergbreen

Rosenbergbreen er ein bratt isbre med store bresprekkar som drenerer vestsida av Ames Range mellom Mount Kosciusko og Mont Boënnighausen i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Theodore J. Rosenberg, ein forskar på ionosfæren ved Siple-stasjonen i 1970-71,

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Rubeybreen

Rubeybreen er ein brei, isbre med mykje bresprekkar som flyt nord til vestsida av Hullbreen aust for Mount Giles, nær kysten av Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Ervin B. Rubey i US Navy, offiser for Antarctic Support Activities ved McMurdo-basen, sommaren 1969-70.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Scambosbreen

Scambosbreen er ein isbre som er kring 65 km lang og som flyt til Sulzbergerisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Theodore A. Scambos ved National Snow and Ice Data Center i Boulder i Colorado, som var ekspert i bruk av fjernmåling for feltstudiar av isen i Antarktis frå 1980-åra til i dag.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Shumanbreen

Shumanbreen er ein isbre som er kring 10 km lang og som flyt gjennom Ruppert Coast nord for Straussbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Christopher A. Shuman, som var tilsett ved Earth System Science Interdisciplinary Center ved University of Maryland. Han forska på Vest-Antarktis-straumen frå 1990-åra til i dag.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Simmonsbreen

Simmonsbreen er ein isbre som flyt nordover mellom Mount Isherwood og Mount Strange aust i Kohler Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Harry S. Simmons, assistant for US Antarctic Research Program (USARP) sin representant i Christchurch på New Zealand, i fire sesongar frå 1969-70 til 1972-73. Han var i Antarktis i 1971 og 1973.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Singerbreen

Singerbreen er ein isbre som flyt aust-nordaust frå Martin Peninsula mellom Slichter Foreland og Smythe Shoulder ut i Dotsonisen, på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–67, og Landsatbilete, 1972-73. Han vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Howard Singer, ein geofysikar  ved University of California, Los Angeles, eit medlem av US Antarctic Research Program (USARP) vinteren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1973.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Sorensonbreen

Sorensonbreen er ein isbre mellom Moore Dome og Rogers Spur på Bear Peninsula, som flyt vest og ut i Dotsonisen på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959-67. Han vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jon E. Sorenson, ein sivilingeniør i USGS, eit medlem av satellittovervakingsgruppa ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1975.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Steuribreen

Steuribreen er ein isbre som heller ned sørsida av Mount Takahe i Marie Byrd Land. Breen ligg 6 km vest for Moll Spur. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Heinrich Steuri (Universitetet i Bern i Sveits), glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen i 1968-69.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Straussbreen

Straussbreen er ein isbre, 70 km lang, som flyt mellom Ickes Mountains og Coulter Heights og ut i sjøen på austsida av Land Bay i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Namnet vart foreslått for Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) av admiral Richard E. Byrd. Han er kalla opp etter Lewis Strauss, styreleiar av Atomenergibyrået i USA i 1953–58, som lenge var ein ven og rådgjevar for Byrd, og som tilrådde at Antarktis måtte nyttast som ein demonstrasjon på korleis atomenergi kunne nyttast på ein fredleg måte.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Universitetet i Bern

Universitetet i Bern (tysk: Universität Bern, fransk: Université de Berne) er eit universitet i Bern, hovudstaden i Sveits. Det vart grunnlagt i 1834 og vert driven av kantonen Bern. Det er eit allsidig universitet med et breitt utval av kurs og program fordelt på åtte fakultet og rundt 160 institutt. Det har rundt  studentar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Bern» frå ,  den 2. januar 2014.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad (tysk, fransk, engelsk)

Universitet i Sveits
Byggverk i Bern
Skipingar i 1834
1834 i Sveits