alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Psychonauts

Psychonauts er eit plattformspel skapt av Tim Schafer, utvikla av Double Fine Productions og utgjeve av Majesco for PlayStation 2, Microsoft Windows og Xbox. Det vart utgjeve i Nord-Amerika på Xbox og Windows i april 2005, og på PlayStation 2 juni same året. I Europa kom spelet på alle dei tre plattformene den 10. februar 2006. Det er også tilgjengeleg som digital nedlasting på Steam og som ein «Xbox Original» gjennom Xbox Live Marketplace.

Spelet handlar om ungguten Razputin (ofte korta «Raz») med psykiske tamar som rømmer frå eit sirkus for å snika seg inn i ein sommarleir for folk like psykiske eigenskapar. Her håpar han på å kunne bli ein «Psychonaut». Etter kvart finn han ut at nokon legg skumle planar i leiren som berre han kan hindra. Som ein Psychonaut-lærling må han koma seg inn i tankane til forskjellige karakterar i spelet for å hjelpa desse i å koma over redslene eller minna frå fortida si, slik at han kan få hjelp frå dei og koma vidare i spelet. Undervegs lærer Raz nye psykiske triks som kan bli brukte både for å åta fiendar og løysa gåter.

Psychonauts fekk generelt svært god kritikk, men selde ikkje so mange kopiar og utgjevar Majesco opplevde økonomiske vanskar mellom anna grunna dette spelet.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside for Psychonauts
 Psycho-pedia - Psychonauts-oppslagsverk hjå Double Fine

Dataspel frå 2005
Double Fine Productions
PlayStation 2-spel
Windows-spel
Xbox-spel
Målfrid

Målfrid er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Dei norrøne namna Málfriðr og Malmfriðr er sett saman av 'malm', og fríðr, 'ven'. 

Maalfrid, Malmfrid, Malfrida, Molfri, Molfrid og Molfrie er variantar av namnet. Det finst på færøysk som Málfríð og på islandsk som Málfríður. Målfrid har norsk namnedag den 6. oktober; same dato har den færøyske varianten namnedag på Færøyane.

Bruk 
Målfrid var særleg mykje brukt i norsk samanheng i åra rundt 1930, då over 0,40 % av jentebarn kunne få namnet.
I 2009 var det 2473 kvinner som heitte Målfrid i Noreg. 80 heitte Malfrid, 27 heitte Maalfrid og 17 heitte Molfrid.

Namneberarar 

 Målfrid Grude Flekkøy (f. 1936), norsk psykolog og barneombud
 Målfrid Persson (f. 1954), norsk keramikar
 Malfridur Adalsteinsdottir (f. 1960), islandsk kunstnar
 Målfrid J. Frahm Jensen (f. 1963), norsk forfattar
 Maalfrid Brath (f. 1965), norsk forretningskvinne

Kjelder 
 

 Denne artikkelen bygger på «Målfrid» frå , den 6. oktober 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Møyfrid

Møyfrid er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Namnet er sett saman av norrøne mey, 'ung kvinne', og fríðr, 'ven'. Møyfrid har norsk namnedag den 6. oktober.

I 2009 var det 342 norske kvinner som heitte Møyfrid.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Møyfrid» frå , den 6. oktober 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Finsteraarhorn

Finsteraarhorn (4274 m) er det høgste fjellet i Bern-Alpane, i kantonen Bern og i Sveits aust for fjellskaret Lötschberg og Simplonpasset, i tillegg til at det er det høgste fjellet i nedslagsfeltet til Rhinen. Den markante toppen dominerer panoramaet i heile Sentral- og Aust-Sveits. I Alpane er det berre to fjell med primærfaktor høgare enn Finsteraarhorn. Sidan 2001 er heile massivet omfatta av UNESCO si verdsarvliste.

Geografi 
Omgjeven av bredalar vert Finsteraarhorn sjeldnare besøkt enn dei nærliggjande toppane Jungfrau og Eiger. Vest for fjellet ligg Fieschergletscher, den tredje største breen i Alpane. I aust ligg Store Aargletscher og nord for massivet finn vi Nedre Grindelwaldbreen. Finsteraarhorn er omgjeven av toppane Schreckhorn og Lauteraarhorn i nord, Gross Fiescherhorn, Grünhorn og Gross Wannenhorn i vest og Oberaarhorn i aust.

Fjelltoppen ligg på grensa mellom kantonane Valais og Bern, og er samstundes vasskilje mellom elvane Rhone (Middelhavet) og Rhinen (Nordsjøen). Kjeldene til Rhinen finst rundt Finsteraarhorn.

Geologi 
Finsteraarhorn er ein del av Aar-massivet. Massivet, som kjem i dagen i dei vestlege delane av Bern-Alpane og går vidare inn i Uri-Alpane, består av geologisk krystall. Heile massivet høyrer til den helvetiske geologisona og består av kontinentale bergartar, i hovudsak granittar og gneisar. Sjølve toppen består av amfibolitt, ein metamorf bergart rik på gneis.

Klatresoge 
Fyrste forsøket på å nå toppen av Finsteraarhorn fann stad 16. august 1812. Rudolph Meyer, i fylgje med fjellførarane Arnold Abbühl, Joseph Bortes og Aloys Volker, hevda å ha vore på toppen. Dei klatra søraust-egga, ei rute som er både lengre og vanskelegare enn det som i dag er normalruta. Ein av fjellførarane, Arnold Abbühl, vart i 1828 spurd av Franz Joseph Hugi om stiginga, utan å overbevise Hugi om at dei hadde nådd til topps. Året etter fann Hugi ingen teikn til tidlegare stigingar.

Hugi sjølv, saman med A. Abbühl, A Dändler, C. Lauener og J. Währenhad nådde 19. august 1828 til eit punkt, straks under toppen, som i dag vert kalla Hugisattel. Klatrarane måtte då gjere vendereis, grunna dårleg ver. Notatar frå turen viser at Hugi og Dändler risikerte livet under forsøket. Året etter vart fjellførarane Jakob Leuthold og Johann Währen dei fyrste til å klatre til topps, den 10. august 1829. Dei var med i eit klatrelag leia av same Franz Joseph Hugi. Han hadde fått ein lettare skade, så han gav seg på Hugisattel.

Den femte stiginga av Finsteraarhorn fann stad 13. august 1857. Eit klatrelag på ti mann, beståande av fem britar, tre sveitsarar og to franskmenn, klatra til topps. På toppen avgjorde britane at dei skulle stifte ei foreining som skulle få namnet Alpine Club .

Vanskelegaste ruta til toppen, som går opp nordaustveggen, vart klatra 16. juli 1904 av G. Hasler og fjellføraren F. Amatter. Denne bestiginga markerte byrjinga av klatringa av store, høge nordveggar i Bern-Alpane.

Panorama

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Finsteraarhorn» frå , den 6. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 insteraarhorn frå Bachalpssee

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Bern-Alpane
Fjell i Bern
Fjell i Valais
PASOK

Panellínio Sosialistikó Kínima (PASOK; Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα), den panhellenske sosialistrørsla,  er eit sosialdemokratisk parti i Hellas. 

Partiet vart skipa i 1974, på grunnlag av ei eksilgruppe danna i 1968 av Andreas Papandreou, og vann parlamentsvalet i 1981. Det vann òg i 1993, men etter det byrja helsa til Andreas Papandreou å skrante, og i 1996 tok Kostas Simitis over. I 2004 kom det til eit generasjonsskifte i partileiinga, og Georgios Papandreou tok over. Dei tapte likevel makta til dei konservative i Nea Dimokratia, og vart verande i opposisjon etter valet i 2007. Ved valet i 2009 vart PASOK atter det største partiet, med nesten 44% av stemmene. 

Logoen til PASOK er ei oppstigande grøn sol. Partiet blir i Hellas forbunde med grønt som politisk symbolfarge. Dette har likevel ikkje noko direkte med økologi å gjere.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «PASOK» frå ,  den 6. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

Greske politiske parti
Sosialistiske parti
Sosialdemokratiske parti
Skipingar i 1974
Ottomotor

Ottomotor syner til ein firetakts forgassarmotor, på grunn av at Nikolaus August Otto lenge vart rekna som oppfinnaran av firetaktsmotoren. Det har i ettertid kome fram at landsmannen hans, Christian Reithmann, alt i 1873 demonstrerte ein fungerande firetaktsmotor . Alphonse Eugène Beau var enda tidleare ute, då han i 1862 leverte ei utførleg utgreiing av den termodynamiske syklusen som ligg til grunn for firetakts forgassarmotoren.

Sjå òg 
 Firetaktsmotor
 Forgassarmotor

Forbrenningsmotorar
Nils Nygaard

Nils Nygaard () var ein norsk professor i juss  ved Universitetet i Bergen. Han var frå Imsland i Ryfylke.

Nygaard starta å studere juss ved Universitetet i Oslo då han var 30 år. Før dette arbeidde han mellom anna som tømmerhoggar. Han blei utdanna cand. jur. i 1967 og tok i 1974 den første juridiske doktorgraden ved UiB med avhandlinga Aktløysevurderinga i norsk rettspraksis. Nygaard si forsking har hovudsakleg vore innanfor erstatningsrett og boka Skade og ansvar er eit av standardverka innan erstatningsrett i Noreg. Han blei i 2007 tildelt målprisen av Juristmållaget for å ha vore «ein føregangsmann i å utvikla omgrepsapparatet på nynorsk i bøkene og artiklane sine».

Nygaard har også gitt ut Rettsgrunnlag og Standpunkt – ein grundig gjennomgang av den metoden jurister nyttar.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside ved UiB 
 Listar opp publikasjoner av Nils Nygaard i biblioteksdatabasen BIBSYS 
 Listar opp publikasjoner av Nils Nygaard i forskingsdokumentasjonssystemet FRIDA
 Minneord om Nils Nygaard

Fotnotar 

Norske jusprofessorar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Norske juristar
Folk frå Vindafjord
Lauteraarhorn

Lauteraarhorn er eit fjell (4042 m) i Aar-massivet i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg nær Schreckhorn (i nordleg retning) og Finsteraarhorn (i sørleg retning). Ved foten av Lauteraarhorn ligg Lauteraargletscher og Finsteraargletcher, brear som flyt saman i Unteraargletscher.

Første til topps av fjellet var Pierre Jean Édouard Desor, Christian Girard, Arnold Escher von der Linth og fjellførarane Melchior Bannholzer og Jakob Leuthold. Dette klarte dei 8. august 1842.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lauteraarhorn» frå ,  den 6. oktober 2009.  
 

Bern-Alpane
Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Wildhorn

Wildhorn  (3248 moh) er det høgste fjellet i Wildhorn-massivet i Bern-Alpane i Sveits. Fyrstemann til topps var Gottlieb Studer i september 1843.

Fjellet dannar grense mellom kantonen Valais og kantonen Bern. To små brear ligg på austsida av Wildhorn; Glacier des Audannes og Glacier de Ténéhet. Tungelgletscher, ein bre som var 1900 m lang i 1973, har sine kjelder på nordaustsida av fjellet.

Schweizer Alpen-Club driv Wildhornhütte (2303 m) i Iffigtal, ovan om Iffigsee, på nordskråningane av fjellet. Lettaste turen til topps (ei brevandring) startar frå Wildhornhütte. Ein meir utfordrande topptur har utgangspunkt frå ei anna fjellhytte, Geltenhütte (2759 m).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Wildhorn» frå , den 6. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Wildhorn på SummitPost
 Wildhorn
 Geltenhütte
 Wildhornhütte
 Tour du Wildhorn

Bern-Alpane
Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Wetterhorn

Wetterhorn er eit 3 692 meter høgt fjell i Bern-Alpane i Sveits, nær landsbyen Grindelwald. Fjellet vart klatra fyrste gongen i 1844. Ti år seinare klatra Alfred Wills med fylgje til topps. Denne klatreturen har britiske fjellturistar rekna som innleiinga til den britiske alpinismens gullalder.

Fjellmassivet har tre nærståande toppar: Wetterhorn (mest iaugefallande frå Grindelwald), Mittelhorn (høgst) og Rosenhorn.

Ymse 
 Frå 1908 arbeidde ein med å byggje verdas fyrste kabelbane, meint for persontrafikk, til Wetterhorn. Arbeidet stoppa opp i 1915, under 1. verdskrigen. Det vart aldri teke opp att.
 Winston Churchill var på toppen i 1894.

Bakgrunnsstoff
 Denne artikkelen bygger på «Wetterhorn» frå , den 6. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Mönch

Mönch (tysk for "munk") er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Saman med Eiger og Jungfrau dannar det eit fjellpanorama som lokalt går under namnet Dreigestirn (omtrent «trippelstjerna»), lett gjenkjenneleg frå langt borte.

Mönch ligg på grensa mellom kantonane Valais og Bern, og er del av ei fjellrekke mellom Jungfrau og Jungfraujoch i vest til Eiger i aust. Fjellet ligg vest for Mönchsjoch (eit 3650 m høgt skar) og Mönchsjoch-hytta. Det ligg nord om Jungfraufirn og Ewigschneefäld, to tverbrear til Aletschgletscher. Nordveggen av Mönch reiser seg bratt opp frå dalen Lauterbrunnen.

Klatring 
Fjelltoppen vart klatra fyrste gong 15. august 1857 av Christian Almer, Christian Kaufmann, Ulrich Kaufmann og Sigismund Porges.

Trafikk 
Gjennom fjellet går jarnbanetunnelen Jungfraubahn, i ei høgde på 3300 meter over havnivå.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Mönch» frå , den 6. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Mönch på SummitPost
 moh peaks.html?pk=182 Mönch på Peakware - bilete
 Mönch frå Kleine Scheidegg 

Bern-Alpane
Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Fjell i Valais
Wildstrubel

Wildstrubel (3243 m) er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg på grensa mellom kantonen Bern og kantonen Valais.

Fjellet har tre toppar, alle like høge:
 Vesttoppen:Lenkerstrubel, på sveitsiske kart nemnd for Wildstrubel
 Midttoppen
 Austtoppen:Adelbodnerstrubel eller Grossstrubel

Desse tre toppane, som strekker seg langs ei 3500 m lang egg, er greie å traversere.

Leslie Stephen, T. W. Hinchliff og fjellføraren Melchior Anderegg klatra den 11. september 1858 opp på toppen som dei første nokon sinne.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Wildstrubel» frå , den 6. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Fjell i Valais
Bietschhorn

Bietschhorn  (3934 m) er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Nordaust- og sørsidene av fjellet er omfatta av UNESCOs verdsarvliste. Bietschhorn ligg sør for dalen Lötschental og ved nordenden av dalane Bietschtal og Baltschiedertal. Dei fleste klatrarane startar sine turar til fjells frå antan Bietschhornhütte eller Baltscheiderklause.

Bietschhorn vart klatra fyrste gongen den 13. august 1859. Briten Leslie Stephen hadde då fylgje av fjellførarane Anton Siegen, Johann Siegen og Joseph Ebener. Ei utgreiing om denne fyrstebsttigninga vart publisert i Stephen si bok The Playground of Europe (1871).

På nordsida av fjellet sig Nestgletscher ned i Lötschental. Biestchgletscher på sørsida har i stor grad smelta ned dei seinare tiåra.
 Denne artikkelen bygger på «Bietschhorn» frå , den 6. oktober 2009. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Handelsdepartementet

Handelsdepartementet er eit norsk departement som har hatt ulike namn gjennom tidene, men som er ein etterfølgjar etter Departementet for det Indre (2. og 4. departement frå 1814). Handelsavdelinga i dei ulike departementa har gjennom åra vore lokalisert i ulike departement:

 1903–05: Departementet for utenrikske saker, handel, sjøfart og industri eller Handelsdepartementet 
 1905–13: Departementet for handel, sjøfart og industri eller Handelsdepartementet 
 1913–1916: Departementet for sosiale saker, handel, industri og fiskeri eller Sosialdepartementet 
 1916–1947: Departementet for handel, sjøfart, industri, håndverk og fiskeri eller Handelsdepartementet
 1917–1920: Industriforsyningsdepartementet
 1942–1945: Skipsfartsdepartementet
 1947–1987: Handels- og skipsfartsdepartementet
 1947–1987: Industridepartementet
 1988–1993: Næringsdepartementet
 1997–: Nærings- og handelsdepartementet

Sjå også 
Norske handelsministrar

Kjelde 
Regjeringen.no om Nærings- og handelsdepartementet

Norske departement
Ekspedisjonssjef

Ekspedisjonssjef er tittelen på ein avdelingsleiar i eit norsk departement. Det er den nest høgaste embetsmannsstillinga etter departementsråden.

Sjå også 

 Byråsjef

Embetstitlar
Byråsjef

Byråsjef er tittelen til leiaren for eit departementskontor eller for eit kontor i ein større statsinstitusjon. Byråsjefen er underordna ekspedisjonssjefen og eventuell avdelingsdirektør eller underdirektør i den hierarkiske oppbygginga av departementa.

Byråsjef er ei embetsstilling, noko som inneber at dei blir utnemnde av Kongen i statsråd.

Sjå også 

 Departementsråd

Bakgrunnsstoff 

 caplex.no
 ordnett.no
 Regjeringa og departementa 

Embetstitlar
Yrke
Berit

Berit og Beret er kvinnenamn avleidde av Birgitte, ei nordisk form av irsk Brigantia, 'borg eller fjell med høge, bratte sider' eller 'strålande'. Berit har namnedag den 7. oktober.

Både «Berit» og «Beret» var vanlege namn i Noreg på 1700-talet. I nyare tid har «Berit» vore blant dei mest brukte jentenamna i tida frå rundt 1925 til 1965.

Berit er i Noreg ofte brukt saman med andre førenamn. I 2005 var dei vanlegaste samansetjingane Anne Berit/Anne-Berit, Liv Berit og Inger Berit.

Namneberarar 
 Berit Ås (f. 1928), norsk sosialpsykolog
 Berit Berthelsen (f. 1944), norsk idrettsutøvar
 Berit Nesheim (f. 1945), norsk filmregissør
 Berit Oskal Eira (f. 1951), norsk politikar
 Beret Aksnes (f. 1952), norsk kunstnar
 Berit Reiss-Andersen (f. 11. juli 1954), norsk advokat og forfattar
 Berit Aunli (f. 1956), norsk langrennsløpar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Berit» frå , den 6. oktober 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av keltisk opphav
Birgitte

Birgitte og Birgitta er nordiske kvinnenamn avleidde av irske Brigantia, 'borg, fjell med høge, bratte sider' eller 'strålande'. Birgitte har norsk namnedag den 7. oktober, Birgitta har svensk namnedag same dato.

Namnet er kjend i Noreg frå rundt år 1000. Etter 1400 blei det utbreidd i Norden i stor grad etter heilage Birgitta. Det har ei rekkje variantar, som Brigitta/e, Beret, Berit, Brita, Brit(t), Birgit, Berta/e, Birte, Bibi og Gitte.

Namneberarar 
 Birgitta Birgersdotter (1303-1373), svensk helgen
 Birgitte Cathrine Boye (1742–1824), dansk salmediktar
 Birgitte Grimstad (f. 1935), dansk-norsk songar
 Birgitta Sondresen (f. 1964), norsk illustratør

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Førenamn av keltisk opphav
Birgit

Birgit er ei nordisk, kanskje dansk form av kvinnenamnet Birgitte, som igjen er avleidd av irske Brigantia, 'borg, fjell med høge, bratte sider' eller 'strålande'. Birgit har norsk namnedag den 7. oktober, og svensk den 13. oktober.

Namneberarar 
 Märta Birgit Nilsson (1918–2005), svensk operasongar
 Birgit Strøm (1931–2007), norsk skodespelar og dokkefører

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Birgit» frå , og «Birgit» frå  den 6. oktober 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av keltisk opphav
Nordiske førenamn
Beret

For kvinnenamnet Beret, sjå Berit.

Beret er ei filtlue som tek utgangspunkt i alpe- eller baskarlua og er mykje brukt i moderne militæruniformar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beret» frå ,  den 6. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff

Militærvesen
Hattar
Uniformer
Simejiz

‎Simeiz (ukrainsk Сімеїз – Simejiz, russisk Симеиз, Simeiz, krimtatarisk Simeiz) er ein by på Krim-halvøya i Ukraina. Byen ligg ved Svartehavet, i sørhellinga av Krimfjella, 18 kilometer vest for Jalta. Den viktigaste næringsvegen er turisme. Byen hadde 3 501 innbyggjarar i 2001.

Det tidlegare Simeiz-observatoriet ligg her.

Bakgrunnsstoff 
 Bilde av Simeiz
 Simeiz - Climbing/Topo  (PL)

Byar på Krimhalvøya
Mo kyrkje

Mo kyrkje kan vise til:

Mo kyrkjeruin – i Vestre Slidre i Innlandet
Mo kyrkje i Odal – i Nord-Odal i Innlandet
Mo kyrkje i Nordhordland – i Modalen i Vestland	
Mo kyrkje i Rana – i Mo i Rana i Nordland	
Mo kyrkje på Nordmøre – i Surnadal i Møre og Romsdal
Mo kyrkje i Telemark – i Tokke i Vestfold og Telemark
Solheim kyrkje

Solheim kyrkje kan vise til:

 Solheim kyrkje i Bergen – i Løvstakksiden sokn i Bergen
 Solheim kyrkje i Nordhordland – i Masfjorden i Hordaland

Sjå òg 
 Solheim kapell – på Solheim kyrkjegard i Bergen
Aletschhorn

Aletschhorn (4192 moh) er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet høyrer med i Jungfrau-Aletsch-Bietschhorn-området som UNESCO har teke med på si verdsarvliste. Aletschgletscher ligg ved foten av fjellet.

Geografi
Aletschhorn er den nest høgste fjelltoppen i Bern-Alpane, Finsteraarhorn er høgare. På nordsida av fjellet ligg Aletschfirn, ein del av Aletschgletscher. I sørvest ligg Ober Aletschgletscher, medan Mittel Aletschgletscher ligg i sør. Begge desse breane er nedbørsfelt til elva Massa, som har sine kjelder i Aletschgletscher og endar opp i elva Rhone. Aletschhorn, som ligg midt inne i breområdet, er mindre kjend enn fjelltoppane Jungfrau og Eiger. Desse ligg kring 10 km lenger nord.

Klatresoge
Aletschhorn vart klatra fyrste gong i 1859 av Francis Fox Tuckett, Johann J. Bennen, V. Tairraz og Peter Bohren. Den 18. juni starta dei bestiginga frå Mittel Aletschgletscher, på sørsida av fjellet. Slik mange andre klatrarar gjorde den tida, tok Tuckett med seg eit barometer og gjorde vitskaplege observasjonar. Han registrerte isande kalde temperaturar og svært sterk vind. Vinden var så kraftig at han truga med å slå klatrarane over ende.

Etter dei hadde nådd toppen, skilde Tuckett lag med Bennen og tok til på nedstiginga i nordveggen saman med Bohren og Tairraz. Han ynskte å gå rett ned i dalen Lötschental. Straks etter dei tok til på nedstiginga, stokk eit snøskred ut under føtene til klatrarane. Dei vende då tilbake og føretok nedstiginga på Mittel Aletschgletscher.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aletschhorn» frå ,  den 7. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff
 Aletschhorn på SummitPost
 Bilete av Aletschhorn frå Lötschenlücke 
 Bilete av Aletschhorn frå Mischabelhuts

Bern-Alpane
Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Blüemlisalp

Blüemlisalp er eit fjellmassiv i Bern-Alpane i Sveits. Heile massivet ligg i kantonen Bern, i kommunane Kandersteg og Reichenbach im Kandertal.

Massivet har tre hovudtoppar:
 Blüemlisalphorn (3664 m) 
 Wyssi Frau (3650 m) 
 Morgenhorn (3623 m) 

Blüemslialp ligg nørdst i hovudkjeda av Bern-Alpane. I vest støyter massivet mot Doldenhorn, via fjelltoppane Oeschinenhorn og Fründenhorn. I aust held fjellmassivet fram med Gspaltenhorn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Blüemlisalp» frå , den 7. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 The Blüemlisalphorn på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Gross Fiescherhorn

Gross Fiescherhorn (4049 m) er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Nær ved ligg det litt lågare Hinter Fiescherhorn (4025 m). Frå nord ligg begge fjelltoppane i skjul bak andre fjell. Lettast å sjå er dei frå landsbyen Grindelwald (1034 m).

Klatresoge
Fjelltoppen vart klatra fyrste gongen den 23. juli 1862 av H. B. George og Adolphus Moore, saman med fjellførarane Christian Almer og Ulrich Kaufmann. Turen gjekk langs sørvestegga, det som i dag er normalruta.

Nordsida av fjellet vart klatra i 1926. 13. august det året nådde W. Amstutz og P. von Schumacher toppen etter ei 15-timars oppstiging langs nordegga, nordgrensa av Fiescherwand.

Fyrste direkteruta opp Fiescherwand vart klatra av W. Welzenbach og H. Tillmann i 1930. Klatrarane starta oppstiginga av Fiescherwand om morgonen 5. september. Dei valde å klatre ei rute som gjekk rett mot toppen. Toppen nådde dei i kveldinga, etter ei oppstiging som varde i 12 timar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gross Fiescherhorn» frå ,  den 7. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff
 Gross Fiescherhorn på SummitPost
 Gross Fiescherhorn (Die Viertausender der Alpen)

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Bern-Alpane

pt:Fiescherhorn
Balmhorn

Balmhorn (3698 m) er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Toppegga dannar grense mellom kantonane Bern og Valais. 

Balmhorn er knytt til det nærliggjande fjellet Altels av ein kvass snørygg. Også Rinderhorn høyrer med i dette massivet. Den bratte breen Balmhorngletscher renn frå Balmhorn mot nord gjennom Gasterental. Schwarzgletscher renn i vestleg retning gjennom Gemmiweg. Nedanfor austveggen ligg Lötschenpass og Lötschengletscher. 

Vatnet på nordsida av massivet renn gjennom elvane Kander, Aare og Rhinen mot Nordsjøen, medan vatnet på sørsida renn gjennom Rhône ned i Middelhavet.

Fyrstestiging 
Fjellet vart klatra fyrste gongen den 21. juli 1864 av Frank Walker, Horace Walker, Lucy Walker, samt fjellførarane Jakob Anderegg og Melchior Anderegg.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Balmhorn» frå , den 7. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Bern-Alpane
Fjell i Valais
Fjell i Bern
Krone

Krone (frå norrønt krúna, lånt inn gjennom lågtysk frå latin corona 'krans, ring') 
kan visa til:

Hovudprydnaden krone, ein hovudprydnad
I overført tyding: Status som monark, visse sider av monarken eller staten si makt eller eigedom i eit monarki
Kronemynt, til dømes norske kroner eller eit kronestykke
 Kronesida eller adversen på ein mynt
Noko som topper eller omkransar ein topp, til dømes krona i eit tre, ein indre bladkrans på eit blomsterdekke, gevir, fjørtopp, isse eller hårkvervel eller den synlege delen av ei tann.
Øvste delen av eit byggverk, til dømes murkrone, som også er brukt i heraldikken
Del av foten på hovdyr, mellom hov og kode
Fahrzeugwerk Bernard Krone GmbH er ein tilhengjarmakar
Den nordlege krona (Corona borealis) er eit lite stjernebilde på den nordlege himmelkvelvinga
Den sørlege krona (Corona australis) er eit lite stjernebilde på den sørlege himmelkvelvinga

Sjå òg
Krona
Kroning
Corona
Mynt eller krone

Kjelder

Ord frå lågtysk
Ord frå norrønt

sv:Krona
en:Crown
es:Corona
eo:Krono
fr:Couronne
it:Corona
mi:Karauna
pl:Korona