alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pred da se razdeni

«Pred da se razdeni» (makedonsk «Пред да се раздени», makedonsk for Før solrenning) var det makedonske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på makedonsk og romanés av Esma og Lazano. Songen er skriven av Darko Dimitrov, Lazar Cvetkoski, Simeon Atanasov og Magdalena Cvetkoska.

Eurovision Song Contest 2013
29. desember 2012 annonserte Makedonska radio televizija (MRT) dei hadde vald ut Esma og Lazano til å representere Makedonia i Eurovision Song Contest 2013. 19. februar 2013 vart det klårt at dei ville framføre den makedonskspråklege songen «Imperija», skriven av Simeon Atanasov og Borče Nečovski. MRT kringkasta eit presentasjonsprogram 27. februar 2013 frå eit fjernsynsstudio i Skopje, leia av Dimitar Atanasovski, der songen og ein musikkvideo vart presentert.

8. mars 2013 rapporterte makedonsk medium at songen ville verte trekt attende og bytta ut med ein ny song. Leiaren for den makedonske delegasjonen, Ljupco Mirkovski, sa at songen vart bytta ut av di makedoniarar ikkje var nøgd med songen og hadde klaga. 15. mars 2013 presenterte MRT «Pred da se razdeni» som det nye makedonske bidraget. Under dei fyrste prøvane vart delar av songen framført på engelsk og songen fekk tittelen «If I Could Change the World». For å kunne endre på eit bidrag etter fristen 18. mars måtte Makedonia betale ei straffeavgift til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Under dei seinare prøvane bytta dei attende til originalversjonen, som òg vart den som vart framført i Eurovision Song Contest. Makedonia deltok i den andre semifinalen 16. mai 2013 og enda på 16. og sisteplass med 28 poeng; tolv frå Albania, fem frå Malta og Bulgaria og to frå San Marino. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013.

Andre versjonar
 «If I Could Change the World», engelsk version

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pred da se razdeni» frå ,  den 25. mars 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2013-songar
Makedonske Eurovision Song Contest-songar
Makedonskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Romanésspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Tomorrow av Gianluca Bezzina

«Tomorrow» var det maltesiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Gianluca Bezzina. Songen er skriven av Boris Cezek og Dean Muscat.

Malta Eurovision Song Contest 2013
Public Broadcasting Services (PBS) valde ut 24 songar, mellom dei «Tomorrow» av Gianluca Bezzina, som fekk delta i semifinalen i Malta Eurovision Song Contest 2013, den maltesiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Bidraga vart presentert i fjernsynsprogrammet Xarabank. 16 bidrag gjekk vidare til finalen og vinnaren vart valt av 7/8 jury og 1/8 telefonrøysting.

Songen starta som nummer 21, etter «Keep Believing» av Raquela og før «In Control» av Amber. Bidraget gjekk vidare til finalen.

Songen starta som nummer tolv, etter «When it's Time» av Claudia Faniello og før «Never Walk Away» av Chris Grech. Bidraget vann med 92 poeng, 82 poeng frå juryen og 10 poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013.

Etter sigeren i Malta Eurovision Song Contest 2013 vart det klårt at «Tomorrow» vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Malta vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tomorrow (Gianluca Bezzina song)» frå ,  den 25. mars 2013.  
 
 

Eurovision Song Contest 2013-songar
Maltesiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fyllosilikat

Fyllosilikat eller sjiktsilikat er ein type silikat der strukturen er karakterisert av sjikt av SiO4-tetraeder som deler tre av sine oksygenatom med dei tetraedra som ligg nærast.

Etymologi 
«Fyllo» kjem frå gresk φύλλον phyllon, som tyder 'blad' i denne samanhengen.

Silikatmineral

en:Silicate minerals#Phyllosilicates
Uranusmånen Francisco

Francisco er ein av månane til Uranus. Han er den inste av dei irregulære månane.

Francisco vart oppdaga 13. august 2001 av John J. Kavalaars, Matthew J. Holman, Dan Milisavljevic og Tommy Grav frå Cerro Tololo Inter-American Observatory .

Kjelder 
 «Francisco: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Francisco
Uranusmånen Stephano

Stephano er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og deler banekarakteristika med Caliban, noko som tyder at dei to kan ha same opphavet.

Stephano vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.

Kjelder 
 «Stephano: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Stephano
Uranusmånen Trinculo

Trinculo er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og har ein diameter på kring 18 km.

Trinculo vart oppdaga 13. august 2001 av Matthew Holman, John J. Kavelaars og Dan Milisavljevic frå Dominion Astrophysical Observatory i Victoria i Britisk Columbia og ved bruk av reflektoren på 4 meter ved Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile.

Kjelder 
 «Trinculo: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Trinculo
Uranusmånen Sycorax

Sycorax er ein av månane til Uranus. Med ein diameter på kring 150 km er han den største irregulære månen til planeten.

Sycorax vart oppdaga 6. september 1997 av Philip D. Nicholson, Brett J. Gladman, Joseph A. Burns og John J. Kavelaars med Hale-teleskopet ved Palomar-observatoriet, samstundes med uranusmånen Caliban.

Kjelder 
 «Sycorax: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Sycorax
Uranusmånen Margaret

Margaret er ein av månane til Uranus. Han vert rekna til dei irregulære månane grunna den store eksentrisiteten og banehellinga som banen hans har, sjølv om han går i bane i same retninga som dei regulære månane. Margaret har ein diameter på kring 20 km.

Margaret vart oppdaga 29. august 2003 av Scott S. Sheppard og David C. Jewitt med Subaru-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.

Kjelder 
 «Margaret: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Margaret
Christian-Albrechts-Universität zu Kiel

Christian-Albrechts-Universität zu Kiel (CAU) er eit universitet i Kiel i Schleswig-Holstein. Det har over 20 000 studentar og 600 vitskapeleg fast tilsette. 

Universitetet vart grunnlagt 5. oktober 1665 av hertug Christian Albrecht av Holstein-Gottorp i samband med Kiel slott. Frå denne tida, rett etter trettiårskrigen, stammer òg ordspråket Pax optima rerum, «fred er det høgaste gode», i seglet til universitetet.

Folk tilknytte universitetet 

 Kurt Alder
 Hans-Gerhard Creutzfeldt
 Otto Diels
 Johann Gustav Droysen
 Karl-Dietrich Erdmann
 Hans Geiger
 Herbert Giersch
 Bernhard Harms
 Heinrich Hertz
 Alfred Heuß
 Felix Jacoby
 Theodor Mommsen
 Max Planck
 Erich Schneider
 Jens Christian Spidberg
 Ferdinand Tönnies
 Heinrich von Treitschke

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian-Albrechts-Universität zu Kiel» frå ,  den 26. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.uni-kiel.de
 http://www.asta.uni-kiel.de (Allgemeiner Studierendenausschuss der CAU)
 http://www.uni-kiel.de/ueberblick/geschichte.shtml  Geschichte der Universität

Universitet i Tyskland
Byggverk i Kiel
Skipingar i 1665
Tyskland i 1665
Gusty Gully

Gusty Gully er ein liten dal med ein isbre i den øvre dalen, mellom Mount Kuipers og Knobhead i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han fekk dette namnet av Alan Sherwood som leia ei gruppe frå New Zealand Geological Survey til området, 1987–88, på grunn av dei kraftige vindane her, på same måte som Windy Gully som ligg 3 nautiske mil i vest. Gust er eit engelsk ord for vindkast.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Dalar i Victoria Land
Scott Coast
Haban Spur

Haban Spur er ein bratt fjellknaus 4,5 km nord for Scarab Peak som strekkjer seg nordaust frå den austlege delen av Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart undersøkt geologisk av ei feltgruppe frå Ohio State University field party løpet av sesongen 1982–83, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Marta A. Haban, ein geolog i gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Haggerty Hill

Haggerty Hill er eit stort sett isfritt fjell, 1100 moh, som ligg 0,8 km søraust for Salmon Hill og like nord for snuten på Salmonbreen på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Patrick R. Haggerty frå Holmes and Narver, Inc., som styrte logistikken og byggaktivitete ved McMurdo-basen, Amundsen-Scott-stasjonen, Siple-stasjonen og andre feltleirar i 1970- og 1990-åra.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Half Black Peak

Half Black Peak er eit fjell på 2 nautiske mil nordaust for Mount Edixon, med ei høgd opp mot over 2 000 moh i søraustlege delar av Lanterman Range i Bowers Mountains i Antarktis. Fjellet vart skildrande namngjeve i 1983 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter forslag frå M.G. Laird, på grunn av nærleiken til All Black Peak og frå fargen på denne toppen, som var halvparten svart fjell og halvparten snø.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Hall i Victoria Land

Mount Hall er eit fjell med ei høgd opp mot 1800 moh som ligg 1,6 nautiske mil sørvest for Mount Weyant i Asgard Range i Victoria Land. Mount Hall ligg like vestover frå Harris Peak og Ball Peak, som namnet er tilknytt til. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1998, etter Rob Hall (som døydde på Mount Everest med A.M. “Andy” Harris), ein guide som arbeidde to sesongar for New Zealand Antarctic Research Programme som treningsinstruktør og i 1990-åra, guida klientar på klatreturar i Ellsworth Mountains.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Hallam Peak

Hallam Peak er ein særeigen fjelltopp i Kukri Hills i Victoria Land i Antarktis. Fjellet har ei høgd på 900 moh mellom toppane av Von Guerardbreen og Aikenbreen og gjev utsyn til Lake Fryxell-området i Taylor Valley. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter dr. Cheryl A. Hallam, ein geograf i US Geological Survey som spesialiserte seg på geografiske informasjonssystem, og som  arbeidde fire somrar i Antarktis, 1994–95, 1995–96, 1996–97 og 1999–00.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Halverson Peak

Halverson Peak er eit fjell, 1710 meter over havet, på austsida av enden av Rawlebreen i King Range i Concord Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jack E. Halverson i US Navy, sjefselektrikar ved McMurdo-basen 1967.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Hancox

Mount Hancox er eit markant fjell i Antarktis på 3245 moh. Det ligg kring 6 nautiske mil søraust for Mount Burton, som ligg oppom nordkanten av Malta Plateau i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av geologigruppa som vitja Marinerbreen frå New Zealand, 1966–67, etter G.T. Hancox, som var geolog i gruppa i området.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Handsley

Mount Handsley er eit mindre fjelltopp i Knobhead-massivet i Victoria Land i Antarktis. Det ligg 1,5 nautiske mil sør-søraust for Knobhead og ligg oppom den øvre delen av Ferrarbreen frå nordvest. Det vart namngjeve i 1969 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Jesse Handsley, som var ein del av mannskapet på «Discovery» under kaptein Robert Falcon Scott og som i lag med Scott, Evans, Feather, Skelton og Lashly deltok på sledeturen opp Ferrar og Taylorbreen i 1903.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hanson Peak

Hanson Peak er ein liten fjelltopp, 1255 moh, 4 nautiske mil sør for Cape Adare i den nordlege delen av Adare Peninsula i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Nicolai Hanson, eit medlem av Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som vart den første mannen ein veit om som døydde på det antarktiske fastlandet (ved Cape Adare, 14. oktober 1899, der grava hans ligg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Waterfall av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili

«Waterfall» (engelsk for Foss) er det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Songen er skriven av Thomas G:son og Erik Bernholm.

Thomas G:son vart vald ut av Sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli (SSM) til å skrive det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013. Songen «Waterfall» vart presentert på fjernsynsprogrammet Our Morning og vil verte framført av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Georgia vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Songen starta som nummer 15, etter Albania med «Identitet» av Adrian Lulgjuraj og Bledar Sejko og før Sveits med «You and Me» av Takasa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Waterfall (Sopho Gelovani & Nodiko Tatishvili song)» frå ,  den 26. mars 2013.  
 
 

Eurovision Song Contest 2013-songar
Georgiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Songar skrivne av Thomas G:son
Marcel Bezençon Awards-vinnarar
Nicolai Hanson

Nicolai Hanson () var ein norsk preparant og polarforskar. Han var det første mennesket som omkom og vart gravlagd på det antarktiske kontinentet, då han som medlem av Southern Cross-ekspedisjonen under leiing av Carsten Borchgrevink døydde etter lengre tids sjukdom.

Hanson hadde vorte alvorleg sjuk under sjøreisa frå England. Etter å ha kome fram til ekspedisjonen sin overvintringsleir ved Kapp Adare, var han frisk nok til å kunne gjennomføre delar av dei planlagde vitskaplege aktivitetane. Dette var den første ekspedisjonen som overvintra i Antarktis, og i løpet av vinteren vart Hansons helsetilstand forverra. Han var klår over kva for ein veg det gjekk, og den 14. oktober døydde han. Obduksjonen synte at dødsårsaka var tarmslyng, men noko sikker diagnose over sjukdomen hans er ikkje blitt fastslått. Det har vore spekulert i om han leid av skjørbuk eller beriberi, men meir truleg pådrog han seg ein infeksjon i São Vicente under reisa sørover. Hanson si dagbok frå turen er bevart, men mykje av dei vitskaplege notata og prøvene gjekk tapt etter skjønlaus handsaming på heimturen .

Etter eige ynskje vart Hanson gravlagt i fjellpartiet ovanfor Kapp Adare, der ei grav vart sprengt ut i fjellet. Grava er markert med kvite kvartssteinar og ein trekross og plakett som er festa til ein stor stein. Ho er oppført på Antarktistraktaten si liste over historiske stader og kulturminne i Antarktis.

Hanson hadde ein kort periode i 1895 studert zoologi under professor Robert Collett ved Christiania Universitet. Han var ein ivrig jeger, samlar og konservator, og før han vart vald ut til å delta på Borchgrevinks ekspedisjon hadde han drive feltarbeid i Nord-Noreg for British Museum og Zoologisk museum.

Han gifta seg kort tid før han reiste til Antarktis, og fekk seinare ei dotter. Oldeborna hans David Vogt utgav i 2008 ei bok om Carsten Borchgrevink og Southern Cross-ekspedisjonen.

Hanson Peak (1255 moh.) på Kapp Adare er kalla opp etter han.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nicolai Hanson» frå ,  den 26. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 Vogt, David. Vår glemte polarhelt – Carsten Borchgrevink og Southern Cross-ekspedisjonen 1898-1900. Aschehoug, 2008. ISBN 9788203291388

Bakgrunnsstoff 
Nicolai Hansons dagbok: Original – Avskrift Norsk polarhistorie
Nicolai Hanson Norsk polarhistorie
Norges glemte oppdager – Hansons grav Antarctic Heritage Trust
Norges glemte oppdager – Ekspedisjonsmedlemmer Antarctic Heritage Trust

Norske zoologar
Norske antarktisfararar
Folk frå Kristiansund
Folk døde under antarktisekspedisjonar‎
Alcohol Is Free

«Alcohol Is Free» (gresk Το αλκοόλ είναι δωρεάν, To alkoól eínai doreán, engelsk for Alkohol er gratis) var det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk og gresk av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídi. Songen er skriven av Státhis Pakhídis.

EUROSONG 2013 - a MAD show
Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT) og MAD TV valde ut fire bidrag, mellom dei «Alcohol Is Free» av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídi, som fekk delta i EUROSONG 2013 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013.

Finalen
Songen starta som nummer tre, etter «Angel» av Alex Leon og Giorgina og før «Xílies kai mía níkhtes» av Aggelikí Iliádi. Bidraget vann og vil representere Hellas i Eurovision Song Contest 2013.

Eurovision Song Contest 2013

Etter sigeren i EUROSONG 2013 - a MAD show vart det klårt at «Alcohol Is Free» vil representere Hellas i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Hellas vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 2
Songen vil starte som nummer ni, etter Island med «Ég á líf» av Eythor Ingi og før Israel med «Rak bishvilo» av Moran Mazor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alcohol Is Free» frå , og «Alcohol Is Free» frå  den 26. mars 2013.  

 

Eurovision Song Contest 2013-songar
Greske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Greskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Songar om alkohol
Uranusmånen Prospero

Prospero er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 50 km og vert rekna til dei irregulære uranusmånane.

Prospero vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii, i lag med Setebos og Stephano.

Kjelder 
 «Prospero: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Prospero
Uranusmånen Setebos

Setebos er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 48 km og vert rekna til dei irregulære uranusmånane. Han er ein av dei fjernaste kjende månane frå Uranus.

Setebos vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii, i lag med Prospero og Stephano.

Kjelder 
 «Setebos: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Setebos
Uranusmånen Ferdinand

Ferdinand er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og har ein diameter på kring 20 km.

Ferdinand vart oppdaga 13. august 2001 av Dan Milisavljevic, Matthew J. Holman, John J. Kavelaars og Tommy Grav ved Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile.

Kjelder 
 «Ferdinand: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Ferdinand
Neptunmånen Naiad

Naiad er ein av månane til Neptun. Naiad går i bane nær Neptun og brukar 7 timar og 6 minutt på éin runde, og banen minskar støtt. Etter kvart vil Naiad truleg anten brytast opp i bitar og forma ein ny ring rundt Neptun eller falla ned i planeten.

Naiad vart oppdaga på bilete tekne av Voyager 2 i 1989, og var den siste neptunmånen som vart oppdaga på dette viset.

Kjelder 
 «Naiad: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Naiad
Neptunmånen Thalassa

Thalassa er ein av månane til Neptun. Til liks med Naiad går Thalassa i bane nær Neptun, og banen minskar støtt. Etter kvart vil Thalassa truleg anten brytast opp i bitar og forma ein ny ring rundt Neptun eller falla ned i planeten.

Thalassa vart oppdaga på bilete tekne av Voyager 2 i 1989.

Kjelder 
 «Thalassa: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Thalassa
Neptunmånen Despina

Despina er ein av månane til Neptun. Han går i bane i ringsystemet til Neptun.

Despina vart oppdaga i juli 1989 på bilete tekne av Voyager 2.

Kjelder 
 «Despina: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Despina
Rak bishvilo

«Rak bishvilo» (hebraisk «רק בשבילו», hebraisk for Berre for han) var det israelske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på hebraisk av Moran Mazor. Songen er skriven av Chen Harari og Gal Sarig.

Kdam Eurovision 2013
Rashùt Ha-Shidúr (IBA) valde ut 30 bidrag som fekk delta i Kdam Eurovision 2013, den israelske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. «Rak bishvilo» av Moran Mazor vart tildelt ein plass i den tredje semifinalen.

Semifinale 3
Songen starta som nummer ti, etter «Fantasia» av Julietta. Bidraget gjekk direkte vidare til finalen.

Finalen
Songen starta som nummer åtte, etter «Toda La Noche» av Meital De Razon og Asi Tal og før «We Are Free» av Vladi Blayberg. Bidraget vann med 104 poeng, 64 poeng frå juryen og 40 poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Israel i Eurovision Song Contest 2013.

Eurovision Song Contest 2013
Då «Rak bishvilo» vann Kdam Eurovision 2013 vart det klårt at songen vil representere Israel i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Av di Israel har nasjonal fridag 14. mai vart landet tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 2
Songen vil starte som nummer ti, etter Hellas med «Alcohol Is Free» av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídis og før Armenia med «Lonely Planet» av Dorians.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rak bishvilo» frå ,  den 26. mars 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2013-songar
Israelske Eurovision Song Contest-songar
Hebraiskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Prosentpoeng

Prosentpoeng eller prosenteining vert brukt om den absolutte endringa mellom to prosentverdiar. Til dømes er ei endring frå 16 prosent til 20 prosent ein auke på 4 prosentpoeng. Samtidig er det ein relativ auke på 25 prosent, sidan 4 er 25 prosent av 16. 

Prosentpoeng er delte inn i basispunkt eller basispoeng, der 100 basispunkt er 1 prosentpoeng.

I samband med meiningsmålingar blir dette somme tider omtalt feil. Det vert til dømes sagt at oppslutnaden til eit parti går opp med fem prosent når det eigentleg er snakk om fem prosentpoeng.

Men liknande feil vert òg gjort under framstillinga av mange andre målingar som er gjevne i prosent, som til dømes vekst, avkastning eller medisinske mål som ejeksjonsfraksjon. Blant anna vil standardavviket til ei slik måling vere gjeven i prosentpoeng, men likevel feilaktig omtala som prosent. Dette kan føre til forvirring sidan standardavvik òg kan målast i prosent av estimatet, såkalla relativt standardavvik.

Referansar 

Aritmetikk
Statistikk