alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Michael Gambon

Michael Gambon () er ein irsk skodespelar. 
Michael Gambon er kjend for å spele Albus Humlesnurr i dei seks siste Harry Potter-filmane. Han overtok denne rolla frå Richard Harris, som gjekk bort etter innspelinga av den andre filmen. Elles har Gambon mellom anna spelt Philip Marlow i BBC-serien The Singing Detective og Jules Maigret i ITV-serien Maigret frå 1990-talet. 

Irske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Kasjmiri

Kasjmiri er eit språk som blir tala i Kashmir i India og Pakistan av kring 6,9  millionar menneske. 

Det høyrer til dei dardiske språka, men ordtilfanget har hatt sterk påverknad frå persisk. Dialektane tala av hinduar har også teke inn ord frå sanskrit.

Kasjmiri er eit SVO-språk med grunnleggjande ordstilling subjekt-verbal-objekt, og har i tillegg V2-ordstilling som mellom anna også finst på norsk.

Dei eldste litterære tekstane på kasjmiri er frå 1300-talet. Kjende diktarar på språketer Lalla eller Lal Ded, ein shivaittisk mystikar som skreiv vakh (tolinja vers) om religiøse erfaringar, Habba Khatun frå 1500-talet, Arnimal frå 1700-talet og Mahmud Gami (ca. 1765–1855).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kashmiri  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA).
 kashmiri i Store Norske Leksikon

Dardiske språk
Einskildspråk
Språk i Pakistan
Språk i India
Copenhagen Airport

«Copenhagen Airport» (engelsk for København lufthamn) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført på dansk og engelsk av Annette Heick.

Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Heick fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.

Kjelder
 DR: Copenhagen Airport
Denne artikkelen bygger på «Dansk Melodi Grand Prix 2007» frå ,  den 4. juni 2012.  
 

Danskspråklege songar frå 2007
Dansk Melodi Grand Prix 2007-songar
Danskspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Engelskspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Fly av Annika Askman

«Fly» (engelsk for Fly) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført på engelsk av Annika Askman.

Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Askman fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.

Kjelder
 DR: Fly
Denne artikkelen bygger på «Dansk Melodi Grand Prix 2007» frå ,  den 4. juni 2012.  
 
Songar frå 2007
Dansk Melodi Grand Prix 2007-songar
Engelskspråklege Dansk Melodi Grand Prix-songar
Chaparral

Chaparral er eit busklandskap eller heilandskap av plantesamfunn som ein finn hovudsakleg i den amerikanske delstaten California og den nordlege delen av Californiahalvøya i Mexico. Det er forma av middelhavsklima (milde, fuktige vintrar og varme, tørre somrar) og naturlege brannar. Ein finn både plantar med harde vintergrønne schlerofyllblad som toler sommartørken og mjukblada plantar som feller lauvet i tørkeperiodane i plantesamfunnet Coastal sage scrub, som ein finn i chaparral-biomen.  Chaparral dekker 5&nbsp% av delstaten California og 3,5 % av middelhavsklimaregionen. Namnet kjem frå det spanske ordet chaparro, nytta om buskeik.

Referansar

Økoregionar i USA
Geografi i California
Plantesamfunn på den amerikanske vestkysten
Økoregionar
Meksikansk geografi
Jan Steen

Jan Havickszoon Steen () var ein nederlandsk sjangermålar frå Leiden. Bileta hans er prega av psykologisk innsikt, humoristisk sans og rik bruk av fargar.

Liv og gjerning

Steen var fødd i Leiden som son til ein bryggar. I 1646 byrja han studere ved universitetet i heimbyen, men slutta snart med studiane og byrja måle på heiltid. Læremeistrane hans var tyskaren Nic Knupfer og seinare landskapsmålaren Jan van Goyen, med vars dotter Margareta han gifta seg. Ingen av dei to lærarane hadde større innverknad på han, bortsett frå det målingstekniske. I ungdomsverka hans kan ein kan hende spore påverknad frå Jan Molenaer.

År 1649 flytta Steen til Haag, der han budde til 1654. Han flytta då til Delft, der han leigde eit bryggeri. I tida 1661-69 arbeidde han i Haarlem, men fór sidan til fødebyen Leiden der han budde livet ut.  Samtidige dokument viser at han hadde dårleg økonomi, trass i at han var ein flittig og flink målar. Han hadde derfor yrke som bryggar og vertshusvert i tillegg til målinga.

Steen måla bibelske, mytologiske og allegoriske emne, men overført til samtidige, lokale omgjevnader. Av og til måla han også landskap, kyrkjeinteriør, byprospekt og stilleben. Framom alt var han ein sjangermålar og skildra med brei humor og skarp observasjonsevne si tids skikkar og uskikk, det nederlandske folkelivet i sine ulike fasar; den rike borgaren såvel som bonden og tiggaren, scener frå skulen, verkstaden, kjøkkenet, salongen, dåp- og bryllaupsfestar, bilete frå kroa, mellom svirebrør og kortspelarar, i broderleg semje eller bråk dei i mellom, anstendige musikkframføringar i heimen eller mindre anstendige på vertshuset, ved klingande glas og mellom fale servitriser; det vil seie eit ganske omfattande program som han varierte heile tida.

Steens verk er av ujamn kvalitet. Samstundes med utsøkte, noggrant måla måleri med opp til eit trettitals figurar, så livfullt avbilda at dei verkar som portrett, med varmtona lysdunkel (chiaroscuro) og gjerne varme, gule eller raude fargar i kostyma, med ein fargeprakt forsterka av refleksar frå messingkar og forgylte spegelrammer, måla han gjennom all si verksemd klumpete og rå dusinmåleri i grimme fargar.

I dei beste måleria framstår han som den største nederlandske karakterskildraren og humoristen som, ofte på grensa for det passande, med eit sorglaust smil blottar bresten i modellen, på same gong både ein William Hogarth og ein Carl Michael Bellman.

Steen vart gravlagd i heimbyen Leiden den 3. februar 1679.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jan Steen» frå ,  den 4. juni 2012.

Bakgrunnsstoff

Nederlandske målarar
Sjangermålarar
Målarar frå 1600-talet
Folk frå Leiden
Tintoretto

Jacopo Comin, også Jacopo Robusti, best kjend som Tintoretto () var ein italiensk målar under seinrenessansen som arbeidde i fødebyen Venezia. Han vert rekna som ein av dei fremste representantane for manierismen i italiensk kunst. Kallenamnet Tintoretto («veslefargaren») fekk han ettersom han var son til ein tintore («fargar»). Sjølv var han far til tre kjende målarar; Marietta Robusti, Domenico Tintoretto og Marco Tintoretto.

Liv og gjerning

Tintorettos arbeid er tydeleg påverka av Michelangelo og hans svulmande former i avbildinga av menneskekroppen, noko som elles peikar framover mot barokken. Hans uttalte ideal var å «teikne som Michelangelo, måle som Tizian». Tintoretto nådde aldri Tizians og Paolo Veroneses tekniske  kvalitetar som målar, men han kompenserte for dette med visjonær og mystisk-religiøs kraft i bileta sine. Kompositorisk er verka hans storslåtte og perspektivisk ofte komplekse og bisarre.

Tintoretto var den mest manieristiske av meistermålarane under høgrenessansen. Med sine chiaroscuro-effektar spela han ei rolle for Caravaggio og andre barokkmålarar. Eit godt døme på dette er måleriet Kroppen til helgenen Markus vert berga frå omkring 1562.

Tizian var hans største konkurrent om dei store og mest lønsame oppdraga i Venezia, noko som førte til at Tintoretto senka prisane på arbeida sine. Verkstaden til Tintoretto var svært produktiv, innimellom førte det til lågare kvalitetar i verka som han laga. Dei beste arbeida hans vitnar om at han høyrde til manierismens største meistrar og kunne måle seg med Tizian.

Tintorettos mest kjende verk er Krossfestinga (1565) og Nattverden (1592-94).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tintoretto» frå ,  den 4. juni 2012.

Bakgrunnsstoff

Manieristiske målarar
Italienske målarar
Folk frå Venezia
Målarar frå 1500-talet
Purpendicular

Purpendicular er det femtande studioalbumet av det engelske rockebandet Deep Purple. Det kom ut i 1996 og er det første albumet med Steve Morse, gitarist i Dixie Dregs. Det vart spelt inn ved Greg Rike Productions i Orlando i Florida frå februar til oktober 1995 med Darren Schneider og Keith Andrews som lydteknikarar. Det har ei meir eksperimentell kjensle enn tidlegare album av bandet. «The Aviator» har eit arrangement ulikt noko anna bandet hadde spelt tidlegare. Fleire songar, som «Vavoom: Ted the Mechanic» har berre mindre parti med orgel og er hovudsakleg sentrert kring gitar. «Sometimes I Feel Like Screaming» og «Vavoom: Ted the Mechanic» har vorte mykje spelt på konsertane til bandet etter albumet kom ut.

Innhald

Medverkande
Ian Gillan - vokal, munnspel
Steve Morse - gitar
Roger Glover - bassgitar
Jon Lord - orgel, tangentinstrument
Ian Paice - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Purpendicular» frå ,  den 4. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Deep Purple-album
Musikkalbum frå 1996
CMC International-album
Abandon

Abandon er det 16. studioalbumet til Deep Purple og kom ut i 1998.

Albumtittelen er i røynda eit ordspel av Ian Gillan – «A Band On» – og albumet vart etterfølgd av «A Band On Tour». Noko som var unikt for eit studioalbum av Deep Purple var at det inneheld ei omarbeiding av ein tidlegare innspelt song, «Bloodsucker» frå Deep Purple in Rock (her kalla «Bludsucker»). «Don't Make Me Happy» vart på grunn av ein feil mastra i mono og ikkje fiksa før den endelege utgjevinga. 

Albumet vart spelt inn i Greg Rike Studios i Orlando i Florida i 1997-1998. Lydteknikar var Darren Schneider. Det var det siste studioalbumet til Deep Purple med organist og original medlem Jon Lord.

Innhald

Medverkande
 Ian Gillan – vokal
 Steve Morse – gitar
 Roger Glover – bass
 Jon Lord – orgel, tangentinstrument
 Ian Paice – trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Abandon (album)» frå ,  den 4. juni 2012.  
 

Deep Purple-album
Musikkalbum frå 1998
album produserte av Roger Glover
CMC International-album
Bananas

Bananas er det 17. studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, og kom ut 7. oktober 2003. Det inneheld «Contact Lost», ein kort, langsam instrumental om astronautar på romferja «Columbia», skriven av gitarist Steve Morse då han høyrde meldinga om Columbia-ulukka.

Dette er det første Deep Purple-albumet med Don Airey på tangentinstrument, som erstatta Jon Lord, som hadde vore med på å starte bandet. The album was recorded in Los Angeles during januar and februar 2003.

Det er òg det einaste Deep Purple-albumet der Ian Gillan vert støtta med vokal av andre enn seg sjølv, med songen «Haunted» der den kvinnelege korsongaren Beth Hart syng.

Innhald

Medverkande 

 Ian Gillan - vokal
 Steve Morse - gitar
 Roger Glover - bass
 Ian Paice - trommer
 Don Airey - tangentinstrument

Andre musikarar

 Paul Buckmaster - strykearrangement og cello på «Haunted»
 Beth Hart - korvokal on «Haunted»
 Michael Bradford - gitar på «Walk On»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bananas (album)» frå ,  den 4. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Deep Purple-album
Musikkalbum frå 2003
EMI Records-album
Kirurgi

Kirurgi er ei grein innan medisin som tek for seg sårbehandling og operasjonar, og læra om skadar og sjukdomsformer som fører til slik behandling. I moderne kirurgi utfører ein kirurg inngrepa. Dette er ein utdanna lege med spesialisering innan kirurgi.

Ein har gjort kirurgiske inngrep sidan steinalderen, og i visse oldtidssamfunn kunne ein utføra kompliserte operasjonar. I Europa hadde ein lite utvikla kirurgi fram til 1800-talet, då ein byrja utviklinga av moderne bedøving, hygiene og antibiotika. Nyare utvikling har gjeve lokalbedøving og medisinske instrument til kikkholskirurgi (artroskopi), der ein kan gå inn i kroppen gjennom ein liten opning og utføra ein operasjon.

Sjå òg

 Amputasjon
 Thoraxkirurgi
 Nevrokirurgi
 Ortopedisk kirurgi
 Barnekirurgi
 Gastroenterologisk kirurgi
 Karkirurgi
 Kosmetisk kirurgi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kirurgi» frå ,  den 4. juni 2012.

Bakgrunnsstoff
kirurgi i Store Norske Leksikon

 

ky:Хирургия
Rapture of the Deep

Rapture of the Deep er det 18. studioalbumet av det engelske hardrockbandet Deep Purple, som kom ut i november 2005. 

Det er det fjerde studioalbumet frå Deep Purple etter at Steve Morse kom inn i bandet i 1994. Det er òg det andre albumet med klaverspelar Don Airey. Albumet vart produser av Mike Bradford, som òg produserte det førre albumet deira, Bananas. Som Bananas fekk albumet generelt positive meldingar frå kritikarane. Rapture of the Deep er det første Deep Purple-albumet i Europa på det vesle selskapet Edel Records, medan det i USA vart gjeven ut av etiketten til Edel, Eagle Records.

Albumet nådde 43. plass i USA på Billboards «Top Independent Album» liste. Det nådde òg Topp 20-listene i fleire europeiske land.

Innhald

Listeplasseringar
 Storbritannia: #81
 USA: # 43 (Top Independent-album)
 Tyskland: #10
 Finland: #11
 Sveits: #16
 Austerrike: #20
 Sverige: #22
 Italia: #19
 Tsjekkia: #32
 Polen: #40

Medverkande
Ian Gillan - vokal
Steve Morse - gitar
Roger Glover - bass
Ian Paice - trommer
Don Airey - tangentinstrument

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rapture of the Deep» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2005
Deep Purple-album
Eyak

Eyak er eit utdøydd språk i na-denéfamilien som tradisjonelt blei tala av eyakfolk frå sørleg sentrale Alaska nær munningen av Copper-elva. Mange athabaskiske språk er dei som er nærast i slekt med eyak. Elles har tlingit, eit anna na-denéspråk, teke vare på mange eyaknamn for stader ved kysten av Alaskabukta, ofte saman med ordsoger.

Språket hadde berre nokre hundre talarar då europearar kom til Nord-Amerika, og blei det første av språka til urfolka i Alaska til å døy ut. Den siste morsmålstalaren av eyak var Marie Smith Jones, som var fødd i 1918 og døydde i 2008. Språket er likevel blitt dokumentert av lingvistar, og lært som andrespråk av nokre få entusiastar.

Bakgrunnsstoff
Word of the week ved eyakpeople.com

Litteratur

Hund, Andrew. “Eyak.” 2004. Encyclopedia of the Arctic. Taylor and Francis Publications. ISBN 1-57958-436-5
Krauss, Michael E., ed. 1982. In Honor of Eyak: The Art of Anna Nelson Harry. Fairbanks: Alaska Native Language Center. ISBN 0-933769-03-2
Krauss, Michael E. 2004. Athabaskan tone. Pp. 51–136 in Sharon Hargus & Keren Rice (eds) Athabaskan Prosody. (Current Issues in Linguistic Theory 269). Amsterdam: John Benjamins. ISBN 90-272-4783-8. Basert på eit upublisert manuskript frå 1979.
Krauss, Michael E., og Jeff Leer. Athabaskan, Eyak, and Tlingit Sonorants. Alaska Native Language Center Research Papers No. 5. Alaska Native Language Center, University of Alaska, P.O. Box 757680, Fairbanks, AK 99775-7680, 1981. ISBN 0-933769-35-0
 The Economist, «Marie Smith» (2008). Nekrolog over den siste talaren av eyak.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eyak language» frå ,  den 5. juni 2012.  
Extinct Alaska Native language interests French student i Anchorage Daily News
 

Na-dené-språk
Utdøydde språk
Einskildspråk
Språk i USA
Made in Japan

Made in Japan er eit dobbelt konsertalbum av det engelske rockebandet Deep Purple, spelt inn under den første turneen deira i Japan i august 1972. Det kom opphavleg ut i desember 1972, og i USA i april 1973.

Innspeling og utgjeving 
Made in Japan vart spelt inn over tre kveldar frå 15. til 17. august 1972 i Kōsei Nenkin Kaikan i Osaka og i Budokan i Tokyo i Japan. Fire av songane kjem frå albumet Machine Head som kom ut tidlegare det året.

Albumet vart opphavleg ikkje rekna som særskild viktig av medlemmane, og berre Roger Glover og Ian Paice møtte opp for å mikse det. Det er favorittalbumet til organist Jon Lord av Deep Purple og han skildrar utgjevinga: 

Utgjevinga vart forseinka i USA til april 1973, fordi Warner Bros. ønskte å gje ut Who Do We Think We Are først. 

Dei tre konsertane vart seinare gjevne ut som Live in Japan som ein trippel CD i 1993. I følgje teksten i omslaget vart det ikkje lagt på ekstra spor i studio, slik det ofte vert gjort for mange konsertalbum. 

Den nymastra jubileumsutgåva som kom i 1998 har ein ekstra CD med ekstranummera spelt på turneen i Japan.

Coverversjon 
13. januar 2006 spelte det progressive metalbandet Dream Theater heile originalalbumet i Kokusai Forum i Tokyo, og den 15. i NHK Hall i Osaka. Begge konsertane vart spelte inn og det sistnemnde av dei to konsertane vart gjeven ut på plate, miksa av Roger Glover.

Innhald

Original vinylutgåve

CD-utgåve

Medverkande 
 Ritchie Blackmore – gitar
 Ian Gillan – vokal, munnspel, perkusjon
 Roger Glover – bassgitar
 Jon Lord – orgel, tangentinstrument, elektrisk piano
 Ian Paice – trommer, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Made in Japan (Deep Purple album)» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1972
Deep Purple-konsertalbum
Warner Bros. Records-album
EMI Records-album
Made in Europe

Made in Europe er eit konsertalbum av Deep Purple, spelt inn dei siste dagane i 1975 der Ritchie Blackmore var medlem av Deep Purple. Albumet kom ut i 1976 etter at gruppa var oppløyst. 

Made in Europe inneheld songar spelte inn 4. april i Graz i Austerrike, 5. april i Saarbrücken i Tyskland og 7. april 1975 i Paris i Frankrike med Rolling Stones Mobile Studio. I følgje teksten i plateomslaget til Mk III: The Final Concerts, var dei fleste songane på albumet spelte inn i Saarbrücken. I tillegg skal denne framførigna ha vorte mykje redigert i studio og/eller overdubba med publikumsstøy og applaus. Ein kan høyre at det vert nytta eit band med applaus på grunn av ein plystrande tilhengjar. 

Songane på albumet er henta frå Deep Purple sine Burn og Stormbringer.

I 1990 vart albumet remastra og gjeven ut på ny i USA av Metal Blade Records med distribusjon av Warner Bros. Albumet kom ut på ny på Friday Music label i 2007.

Innhald

Medverkande
Ritchie Blackmore - gitar
David Coverdale - vokal
Glenn Hughes - bass og vokal
Jon Lord - Hammondorgel og tangentinstrument
Ian Paice - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Made in Europe» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

album produserte av Martin Birch
Konsertalbum frå 1976
Deep Purple-konsertalbum
Warner Bros. Records-album
EMI Records-album
Last Concert in Japan

Last Concert in Japan er eit konsertalbum av Deep Purple gjeven ut i mars 1977. Innspelinga er frå den siste japanske konserten til Mark IV-besetninga av bandet med Tommy Bolin. Albumet vart spelt inn 15. desember 1975 i Tokyo Budokan og selde til gullplate i Japan.

Konserten sette ny publikumsrekord for Budokan Hall med om lag 14 000 i publikum. Delar av konserten vart òg filma og finst i videoen Rises Over Japan, som berre kom ut i Japan i 1985. 

Innspelinga vart kutta kraftig ned for å passe på ei enkel vinylplate. Heile konserten er nymastra og gjeven ut i sin heilskap på This Time Around: Live in Tokyo i 2001. 2001-utgåva hadde i tillegg langt betre lydkvalitet. 

På det originale plateomslaget stod det at albumet inneheldt ein konsertversjon av «Woman from Tokyo», når dette i røynda berre var ein del av ein kort jam av hovudriffet spelt under ein Jon Lord sine soloar.

Innhald

Medverkande
Tommy Bolin - gitar, vokal
David Coverdale - vokal
Glenn Hughes - bass, vokal
Jon Lord - tangentinstrument, Hammondorgel, korvokal
Ian Paice - trommer, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Last Concert in Japan» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

album produserte av Martin Birch
Konsertalbum frå 1976
Deep Purple-konsertalbum
Deep Purple in Concert

Deep Purple in Concert er eit konsertalbum av det engelske hardrockbandet Deep Purple av to konsertar spelt inn av BBC for konsertserien deira «In Concert», i 1970 og 1972. Albumet kom først i 1980 i Storbritannia. I 2004 vart albumet gjeven ut på SACD som «Live On The BBC».

Den første plata inneheld konsertopptak frå BBC Studios i London den 19. februar 1970. Bandet steppa inn i siste augneblink for Joe Cocker, som måtte avlyse. DJ John Peel introduserte songane etter kvart som dei spelte dei. Den andre plata er ein konsert frå 9. mars 1972, denne gongen med Mike Harding som DJ. Den sistnemnde innspelinga inneheld den einaste kjende konsertinnspelinga av «Never Before» (som var ein singel på den tida) og ein sjeldan Mark II-versjon av «Maybe I'm a Leo». Desse to songane vart spelt i staden for den vanlege «Child in Time» for å marknadsføre det komande albumet Machine Head, som kom ut i slutten av månaden (mars 1972). 

«Smoke on the Water» (den første konsertframføringa nokon gong) og «Maybe I'm a Leo» vart ikkje med på den originale vinylutgåva i 1980, men vart gjeven ut som singel. 

Lengdene som står oppført på mange av spora på 2001-utgåva er feil.

Innhald

Disk ein: 1970

Disk to: 1972

Medverkande
Ritchie Blackmore - gitar
Ian Gillan - vokal
Roger Glover - bass
Jon Lord - tangentinstrument
Ian Paice - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Deep Purple in Concert» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Deep Purple in Concert

Konsertalbum frå 1980
Deep Purple-konsertalbum
Harvest Records-album
Vegårsheimålet

Vegårsheimålet er talemålet i Vegårshei kommune. Det kan likne både på målet som snakkast i Øvre Gjerstad og i Åmli, men au den som snakkast på Holt og på Søndeled.

Kjenneteikn ved Vegårsheimålet 
I talemålssamanheng kan ein dele Vegårshei i tre delar. Heilt aust i bygda, har dei berre tjukk l, men ikkje skarre-r, sånn som i i Øvrebygda i Gjerstad kommune. Midt i bygda til dømes på Myra, skarrar dei og har tjukk l, som den einaste plassen i Noreg, og i Vestbygda berre skarrar dei utan tjukk l, sånn som i Holt og i Åmli. Vegårsheiingane seier ikkje kort y, men i staden noko som liknar meir på ein ø. Det blir sødd i staden for sydd og bøgd i staden for bygd.

Om det gamle Vegårsheimålet 
Det gamle målet kan minne ein som ikkje er frå Vegårshei eller Gjerstad om dialektane som snakkast i Vest-Telemark og Setesdal. Det er ikkje med uttalen, men med orda. Før i gamal tid snakka folk på Vegårshei meir likt som i Telemark, men har i dei seinare år vore meir likt Agder.

Personlege ord 
 Dei seier e, me, dikkon, han, ho/hinner, dei. 
 Dei seier du, dikkon, hanses, hoses/hinners, deises,

Vegårsheiordlista 
Hus og heim
 Innhus - bustad. Innhusa heime
 Stølpehus - same som stabbur, men at huset står på stolpar
 Stølpe - stolpe
 Bestestaua - stua som berre brukast til best 
 Midvælset - stue som ofte ligg mellom bestestaua og eit kammers
 Loft - soverom oppe. Kjøkkenloft, staueloft, kammersloft
 Øverloft - øvste lofte i innhuset
 Nedstaua og Oppstaua - to gardar som er delt og ligg opp etter kvarandre
 Dønna - Døra
 Vønnøye eller Vinnøye - vindauge
 Svåla - gangen 
 Plassen - husmannsplass
 Tone (eit eldre ord), tona (eit yngre ord) - Tunet
 Timre - lafta hus
 Høybu - bua som stod på heiane under heislåtten
 Bilhus - hus kor bilane stod, garasje
 Vaskehus - hus ved eit vatn, der kor dei vaska klede eller tørka korn

Arbeid og handarbeid
 Støllejente - fjøsjente
 Sté se - feste seg i teneste
 Gånj - garn
 Bonning - strikketøy
 Binne - strikke
 Speter - strikkepinnar
 Spetegong - 5 speter i eit
 Å lête - å farge
 På lêt - korleis farge
 Heislåtten - slåtten på heiane
 Heimeslåtten - slåtten heime
 Mole kønn - male korn

Små ord, uttrykk og setningar
 Glegg - Nøye
 Porv - vrang, vrien
 Annvint - travelt
 Radi - lettvint
 Ravint - rask
 Ogoskli - forsterka uttrykk (positivt)
 Ense - røre, ta på.
 Ein hente gong - ein sjeldan gong.
 Såmt - ukart, dimt.

Dyr og insekt
 Avåt - innpåslitne inseekt, som mygg, hestebrems og fluar.
 Bøyk - Hestebrems/hesteklegg.
 Bøyketida - tida på sumaren då det er mest klegg og fluar.

Bakgrunnsstoff 
 Det e ogsokli - Blad frå Vegårshei mållag.
 Magnhild Selås.

Vegårshei kommune
Sørlandske målføre
Norske målføre