alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Croombreen

Croombreen er ein bratt, brei isbre som flyt til enden av Smithfjorden mellom Moe Point og Hughes forlandsbre, på austkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John M. Croom, som var ein biolog i US Antarctic Research Program ved Palmer-stasjonen i 1968–69 og ein amerikansk utvekslingsforskar ved den sovjetiske Bellingshausen-stasjonen i 1970.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Croom Glacier» frå ,  den 13. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Palmer Land
Defantbreen

Defantbreen er ein isbre som er 3,5 km brei ved munningen, og som flyt aust-søraust til vestsida av Violantefjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I løpet av 1947 breen vart fotografert frå lufta av medlemmar av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter professor Albert Defant, ein tysk oseanograf (fødd austerriksk) som var direktør i Deutsches Hydrographisches Institut i 1927–46.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Defant Glacier» frå ,  den 13. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Palmer Land
Douglasbreen

Douglasbreen er ein isbre som flyt aust-nordaust gjennom dei sentrale Werner Mountains i Palmer Land. Isbreen flyt saman med Bryanbreen like nord for Mount Broome der denne møter New Bedfordfjorden. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Everett L. Douglas, ein biolog ved Palmer-stasjonen, sommaren 1967–68.

Kjelder 

Isbrear i Palmer Land
Eurekabreen

Eurekabreen er ein brei, slak isbre, som er 33 km lang og 31 km brei ved munningen, som flyt vestover frå vestsida av Palmer Land og ut i George VI Sound. Han grensar på nordsida til nunatakar sør for Mount Edgell, på sørsida til Traverse Mountains og Terminus Nunatak og ved munningen til Prospectbreen som gjer det mogeleg med ei rute til Wordieisen. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og kartlagt på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Namnet, som kjem frå det gammalgreske ordet eureka, syner til gleda sledelaget frå BGLE følte då dei fann ein vei til George VI Sound via denne breen i 1936.

Kjelder 

Isbrear i Palmer Land
Fentonbreen

Fentonbreen er ein isbre som flyt sør til Mosbybreen like aust for Mount Adkins i Palmer Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Ernest R. Fenton i US Navy, øvstkommanderande på Palmer-stasjonen i 1971.

Kjelder 

Isbrear i Palmer Land
Flemingbreen

Flemingbreen er ein brei isbre, som er 9 km lang, på vestsida av Den antarktiske halvøya, og som flyt vest-nordvest til Forster forlandsbre aust for Wordieisen. Isbreen vart kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill i 1934–37, og vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 29. september 1940. Breen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1947 etter W.L.S. Fleming som domprost ved Trinity Hall ved Cambridge University og feltprest, sjefsforskar og geolog under BGLE.

Kjelder 

Isbrear i Palmer Land
Gainbreen

Gainbreen er ein stor isbre på austkysten av Palmer Land i Antarktis, som flyt nordaust frå Cat Ridge til Weddellhavet mellom Imshaug Peninsula og Morency Island. Han vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Louis Gain, ein naturforskar under Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10 som skreiv fleire av rapportane frå ekspedisjonen om zoologi og botanikk.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Goodenoughbreen

Goodenoughbreen er ein brei isbre sør for Batterbee Mountains, som flyt frå vestsida av Palmer Land i Antarktis, ut i George VI Sound og George VI-isen. Han vart oppdaga i 1936 av A. Stephenson, W.L.S. Fleming og George C.L. Bertram frå British Graham Land Expedition under Rymill, då dei utforska George VI Sound, og vart namngjeven av Rymill etter Margaret Goodenough, kona til admiral sir William Goodenough, som var ein av dei viktigaste økonomiske bidragsytarane til ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Grueningbreen

Grueningbreen er ein brei isbre som heller ned søraust mellom bratte fjellveggar til nordvestdelen av Hiltonfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) på ein flytur down denne breen frå East Base den 30. desember 1940, og vart kalla opp etter Ernest H. Gruening, direktør i Division of Territories and Island Possessions i Det amerikanske innanriksdepartementet under starten på USAS, og som var medlem av styret som leia USAS. Seinare vart han senator for Alaska.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Guardbreen

Guardbreen er ein brei sidebre som flyt austover langs sørsida av Parmelee Massif og saman med Murrishbreen, på austsida av Palmer Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles L. Guard, ein biolog i US Antarctic Research Program som (med David E. Murrish) forska på fuglar på Den antarktiske halvøya i tre sesongar, 1972–75.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Gurlingbreen

Gurlingbreen er ein isbre som flyt mellom Krebs Ridge og Leininger Peak sørvest i Smithfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter P. Gurling, ein landmålar i British Antarctic Survey som arbeidde i nærleiken av denne breen.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Hainesbreen

Hainesbreen er ein isbre som er 7,5 km brei, og som flyt søraustover og inn i Meinardusbreen like aust for Mount Barkow, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I løpet av 1947 vart breen fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Isbreen vart namngjeven frå FIDS etter William C. Haines, ein amerikansk meteorolog som deltok på Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35, og som var med på å skrive dei meteorologiske rappoartane etter desse to ekspedisjonane.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Haleybreen

Haleybreen er ein isbre, som er 15 km lang og som flyt søraust langs nordsida av Rowley Massif og ut i Odomfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Philip H. Haley, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Palmer-stasjonen i 1973.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Kragerø kyrkje

Kragerø kyrkje er ei langkyrkje frå 1870 i Kragerø kommune i Vestfold og Telemark. Ho avløyste ei kyrkje frå 1652 i ei tid med stor vekst i folketalet i byen. I 1878 vart det satt inn ekstra galleri i kyrkja, men desse vart fjerna i 1996. Korvindauga vart murt att i 1878 då kyrkja fekk altartavle.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Kragerø kyrkjelege fellesråd 
 Kyrkjesøk

Fotnotar

Kyrkjer i Kragerø
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Kragerø
Bygningar teikna av Georg Andreas Bull
1870 i Noreg
International Weddell Sea Oceanographic Expeditions

International Weddell Sea Oceanographic Expeditions eller IWSOE (Dei internasjonale oseanografiske ekspedisjonane i Weddellhavet) var ei rekkje forskingsekspedisjonar til Weddellhavet som starta i 1967, og som omfatta eit samarbeid mellom Noreg, Canada, Chile og USA.

 

Weddellhavet er ein del av Sørishavet og er eit unikt forskingsmiljø. Utstrøyming av botnvatn frå Weddelhavet og er ei stor kjelde til djuphavsvatn og endringar som påverkar danninga av desse vassmassane vil kunne få ein effekt på sirkulasjonen av djuphavsvatnet globalt. Weddellhavet er kring 1400 meter djup på det djupaste og er eksepsjonelt klårt. Ein secchidisk var mogeleg å observere på 80 meters djupne i Weddellhavet den 13. oktober 1986, det djupaste som nokon gong er registrert og den teoretiske maksimalverdien for absolutt reint vatn. Mykje av den sørlege delen av sjøen er permanent dekt av is, Filchner-Ronne-isen, som kan vere opp mot 600 meter tjukk.

IWSOE-prosjekta har involvert forskjellige institusjonar og dekka ei rekkje fagfelt. 

Til dømes studerte i 1969 forskarar frå Universiteta i Bergen og Minnesota i Connecticut og California i Los Angeles (USA), og den amerikanske kystvakta si oseanografiske avdeling formasjonen av antarktisk botnvatn, tettleike og mangfaldet av djuphavs botnfauna, populasjonsdynamikken til antarktiske selar og sedimentasjonsprosessar i Weddellhavet, og utførte fysiske, kjemiske og fotografiske oseanografiske målingar.

I tillegg har det vore forska på havstraumar i Weddellhavet og biologien til kril. 

Ekspedisjonane vart i starten leia frå USCGC «Glacier», ein isbrytar som var tilpassa oseanografisk forsking i 1968 og vart det første skipet som kryssa Weddellhavet frå kanten av pakkisen til den kontinentale landmassen. På den tida var «Glacier» den største isbrytaren i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «International Weddell Sea Oceanographic Expeditions» frå ,  den 13. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

British Antarctic Territory
Chile og Antarktis
Noreg og Antarktis
Antarktisk historie
Argentinsk Antarktis
Filchner-Ronne isbrem
1900-talet i Antarktis
Heezenbreen

Heezenbreen er ein isbre som flyt nordaust frå austsida av Wegener Range og inn i Violantefjorden aust for Mount Reynolds på Black Coast i Palmer Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1966–69. I samband med at stader i nærleiken vart kalla opp etter oseanografar, vart breen namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 etter Bruce C. Heezen, ein amerikansk maringeolog og oseanograf som var geologiprofessor ved Lamont–Doherty Geological Observatory ved Columbia University i 1964–77.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Hillbreen

Hillbreen er ein brei isbre som drenerer vestlege og sentrale delar av Spaatz Island i Antarktis, ved sørsida av Ronne Entrance. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lennie J. Hill, ein topografisk ingeniør i USGS som var medlem av landmålingsgruppa i Marie Byrd Land i 1967–68.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Houstonbreen

Houstonbreen er ein liten isbre som flyt nord frå Eielson Peninsula og ut i Smithfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert B. Houston i U.S. Navy som var ein sambandsmann ved Palmer-stasjonen i 1973.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Irvinebreen

Irvinebreen er ein isbre, 65 km lang, som flyt søraust mellom Guettard Range og Rare Range til den nordlege delen av Gardnerfjorden i Antarktis. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, som namngav breen etter George J. Irvine, ved Ingeniørdepotet ved Fort Belvoir i Virginia som plana fotograferingsplanen for RARE.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Johnstonbreen

Johnstonbreen er ein isbre som flyt søraustover langs nordsida av Mount Owen til enden av Nantucketfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, under Finn Rønne, som namngav han etter Freeborn Johnston frå Department of Terrestrial Magnetism ved Carnegie Institute i Washington, D.C., etter at han var med på planlegginga av dei geofysiske planane og handsaminga av resultata etter ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Støle kyrkje

Støle kyrkje er ei langkyrkje frå 1892 i Kragerø kommune i Vestfold og Telemark. Kyrkja vart teikna av Adolf Schirmer og heitte opphavleg Levangsheiens kapell. Glasmåleriet på veggen bak altaret er frå 1942.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Kragerø kyrkjelege fellesråd 
 Kyrkjesøk 
 

Kyrkjer i Kragerø
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1892
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Kragerø
Kauffmanbreen

Kauffmanbreen er ein brei, glatt isbre, 13 km lang, som flyt austover til enden av Palmerfjorden på austkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas A. Kauffman, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) og forskingssjef ved Palmer-stasjonen i 1973.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Kelloggbreen

Kelloggbreen er ein isbre som er kring 17 km lang ved foten av Condor Peninsula på austsida av Palmer Land. Isbreen flyt søraust langs nordsida av Boyer Spur og flyt saman med nordsida av Grueningbreen like innanfor nordvestenden av Hiltonfjorden. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter geolog Karl S. Kellogg, som var medlem av gruppa frå USGS ved Lassiter Coast i 1972-73.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Ketchumbreen

Ketchumbreen er ein isbre som flyt austover ved foten av Palmer Land med ei lengd på kring 80 km. Han flyt ned mellom Latady Mountains og Scaife Mountains og ut i Gardnerfjorden. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Ronne, som namngav han etter Gerald Ketchum i US Navy som var kommandør på isbrytar «Burton Island» som braut isen fri for RARE frå Marguerite Bay på reisa heim.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ketchum Glacier» frå ,  den 13. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Palmer Land
Kubitzabreen

Kubitzabreen er ein sidebre til Cliffordbreen, som han flyt ut i like aust for Mount Samsel i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.T. Kubitza i U.S. Navy som var bygningssjef under bygginga av Palmer-stasjonen i 1969-70.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Lurabeebreen

Lurabeebreen er ein isbre som er 50 km lang, og som flyt nordaust mellom Scripps Heights og Finley Heights til austkysten av Palmer Land i Antarktis. Denne breen vart oppdaga av sir Hubert Wilkins den 20. desember 1928 på den første flyturen hans over Antarktis. Han namngav breen Lurabee Channel etter Lurabee Shreck frå San Francisco, som grav utstyr til ein tidlegare flytur over Arktis, og som assisterte han i publiseringa av boka hans om Arktis. Uttrykket channel (kanal) vart endra til isbre seinare.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Mathesonbreen

Mathesonbreen er ein isbre som er 20 km lang og som ligg 3,5 km sør for Ashtonbreen, som han flyt parallelt til. Han flyt austover til vestsida av Lehrkefjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart først oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) som utforska denne kysten til lands og frå lufta i desember 1940. Han vart først kartlagt i felles av ei gruppe som bestod av medlemmar av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Han vart namngjeven av FIDS etter J. Matheson, eit medlem frå FIDS ved Port Lockroy- og Hope Bay-basen, 1944-46.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Matthewsbreen

Matthewsbreen er ein isbre på austsida av Wilkins Mountains, som drenerer sør og ut i Ronneisen like vest for Dodson Peninsula. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.D. Matthews, ein maskinist ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1963.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Filchner-Ronne isbrem
Maurybreen

Maurybreen er ein isbre som er 7 km brei, og som flyt aust-nordaustover til sørvesthjørnet av Violantefjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS). I løpet av 1947 vart breen fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter Matthew F. Maury, 1806–73, ein amerikanske marineoffiser og hydrograf, som fremja havforsking og utforsking av Antarktis.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
McArthurbreen

McArthurbreen er ein isbre mellom Christie Peaks og Swine Hill, som flyt vestover frå Palmer Land og ut i George VI Sound. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alistair H. McArthur, ein geofysikar i British Antarctic Survey (BAS) på Stonington Island i 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Meiklejohnbreen

Meiklejohnbreen er ein isbre, som er 22 km lang og 7 km brei, som flyt sørvest frå Dyer Plateau i Palmer Land til George VI Sound, like sør for Moore Point. Breen flyt ut i Millettbreen. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter Ian F. Meiklejohn, ein radiotelegrafist i BGLE, 1934-37.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Bamble kyrkje

Bamble kyrkje er ei krosskyrkje frå 1845 i Bamble kommune i Vestfold og Telemark fylke.

Bamble har hatt kyrkje (vigd til Heilag-Olav) sidan mellomalderen, og etter den store kyrkjeauksjonen i 1723 kom ho i kommunal eige i 1839. Gustav Adolph Lammers, som m.a. var sokneprest, teikna ny kyrkje, ei krosskyrkje med nokså korte tverrarmar med galleri i fleire etasjar. Kyrkja hadde takryttar i byrjinga og fekk vesttårn ved ei restaurering i 1902 etter planar av Hjalmar Welhaven. Kyrkja vart òg omfattande restaurert i 1985–86.

Fondveggen har eit glasmåleri av Per Vigeland frå 1951 (motiv: oppstoda), og på kvar side er ei slags altartavle (med kombinasjon av bilete og figurar) av Lammers.

Kyrkjegarden går sørover frå kyrkja og forbi ruinen av Olavskyrkja.

Teikningane til Bamble kyrkje er brukt som grunnlag ved oppføringa av fleire andre kyrkjer, t.d. Olberg kyrkje og Holmen kyrkje i Sigdal.

Bilete frå kyrkja

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Bamble kyrkjelege fellesråd 
 Artemisia.no
 
 
 

Kyrkjer i Bamble
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1840-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Bamble
1845 i Noreg
Meinardusbreen

Meinardusbreen er ein stor isbre som flyt aust-nordaustover til ein stad like aust for Mount Barkow, der han flyt saman med Hainesbreen frå nordvest og så aust og ut i New Bedfordfjorden like vest for Court Nunatak, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart han fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter Wilhelm Meinardus, ein tysk meteorolog og klimatolog som skreiv mange rapportar, mellom anna dei meteorologiske resultata frå Den tyske antarktisekspedisjonen under Drygalski, 1901-03.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Millettbreen

Millettbreen er ein isbre med mange bresprekkar i Antarktis, som er 24 km lang og 13 km brei, og som flyt vestover frå Dyer Plateau i Palmer Land til George VI Sound, like nord for Wade Point. Han flyt saman med Meiklejohnbreen. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter Hugh M. Millett, maskinsjef på «Penola» under BGLE, 1934-37.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Mosbybreen

Mosbybreen er ein isbre som er 9 km brei ved munningen, og som flyt søraustover til nordvesthjørnet av New Bedfordfjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart han fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartlagte enden frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter Håkon Mosby, ein norske meteorolog og oseanograf.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Murrishbreen

Murrishbreen er ein isbre som er kring 28 km lang på austsida av Palmer Land. Han flyt aust-nordaust, nord for Stockton Peak og Abendroth Peak og saman med nordsida av Gainbreen før denne munnar ut i Weddellhavet ovanfor Morency Island. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David E. Murrish, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP), som studerte fuglar på Den antarktiske halvøya i tre sesongar, 1972-75.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Muusbreen

Muusbreen er ein isbre på nordsida av Odomfjorden mellom Snyder Peninsula og Stromme Ridge, på austkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David Muus, ein oseanograf i US Antarctic Research Program (USARP) ombord på USCGC «Northwind» i Rosshavet 1971–72. Han deltok i Weddellhavet Oceanographic Investigations ombord på USCGC «Glacier», 1974-75.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Naessbreen

Naessbreen er ein liten isbre, skild frå Chapmanbreen, i nord av bratt rygg. Breen flyt frå vestkysten av Palmer Land og ut i George VI Sound. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter Erling Dekke Næss, direktør i Vestfold Whaling Co., som gav mykje assistanse til BGLE, 1934-37.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Normanbreen

Normanbreen er ein isbre, 9 km lang, som flyt sørvest frå Palmer Land og ut i George VI Sound like nord for Bushell Bluff. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Shaun M. Norman, stasjonssjef for British Antarctic Survey (BAS) på Stonington Island i 1966-68.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Prospectbreen

Prospectbreen er ein isbre mellom Kinnear Mountains og Mayer Hills, som flyt nord og ut i Forster forlandsbre på vestkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart først grovt kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. I 1954 gav UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) namnet Prospect Pass til eit skard mellom Eurekabreen og breen som her er skildra. I løpet av nye landmålingar av området av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1958, vart skardet rekna for å vere uviktig, medan denne breen var godt markert og trong eit namn.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Rankinbreen

Rankinbreen er ein isbre som er kring 22 km lang på austsida av Palmer Land. Han flyt søraust og så east langs sørsida av Schirmacher Massif og saman med Clinebreen like innover frå enden av Odomfjorden. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John S. Rankin, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) under International Weddell Sea Oceanographic Expeditions i 1968 og 1969.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Richardsonbreen

Richardsonbreen er ein brei sidebre til Cliffordbreen, og flyt saman med denne like søraust for Mikus Hill i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974. Breen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Harriet Richardson, ein fransk zoolog, som skreiv fleire rapportar om skaldyr samla inn under Den franske antarktisekspedisjonen i 1903-05 og 1908-10.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Sannidal kyrkje

Sannidal kyrkje er ei krosskyrkje frå 1772 i Kragerø kommune i Vestfold og Telemark. Ho avløyste ei stavkyrkje frå mellomalderen.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Ragnar Grønåsen: Sannidal kirkes historie 
 Kragerø kyrkjelege fellesråd 
 Kyrkjesøk 
 

Kyrkjer i Kragerø
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1770-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Kragerø
Valkyrkjer i 1814