alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tryggve Andersen

Tryggve Andersen () var ein norsk forfattar.

Tryggve Andersen vart fødd på garden Velt-Kindli på Ringsaker som eitt av ti barn. Faren, Christen Andersen, var lensmann i Ringsaker. Mora var Antonette Andersdotter Krogvig. Faren var av handelsmannsslekt, mora av bondeslekt. Da Tryggve Andersen var ni år, fekk faren stilling som fut i Sunnhordland, og heile familien flytta dit. I 1878 byrja Tryggve på katedralskulen i Bergen, før familien i 1881 flytta attende til Hedmark, då faren fekk stilling som fut i Hamar. 
 
Han vart student 1885, og ved sida av å studere filologi skreiv han lyrikk. Hans Digte, som først utkom 1898, skriv seg frå denne tida. I 1892 vart Tryggve Andersen bortvist frå universitetet for eitt år, og han vende aldri attende til universitetet. Tryggve Andersen vart skulda for å ha vore indirekte årsak til ein ung manns død ved å kritisere mannens romanprosjekt, for sidan å gå til sengs med venninna hans. 

I 1895 publiserte han forteljinga Den døde mann. I 1896 hadde han manuskriptet til I Cancelliraadens Dage ferdig, og romanen kom ut året etter.

I 1898 gifta han seg med Margrethe Schønberg frå Kragerø. Dei fekk to søner, men Margrethe og den eldste sonen vart sjuke av tuberkulose. Sonen døydde først, og ho i 1901. I mars 1906 gifta han seg så med Regine Normann. Sommaren 1912 trefte Tryggve Andersen den 25 år yngre tyske forfattaren og Margarethe Edith Tichauer i Kristiania. I oktober 1913 vart Regine Normann og Tryggve Andersen skilde; då var Margrethe (Grete) Tichauer allereie gravid med hennar og Tryggve Andersens første barn. 

Grete Tichauer og Tryggve Andersen budde eitt år i København før dei flytta til Kristiania i 1914. Frå 1914 til 1918 budde dei med to barn på Hvalstad i Asker, nære forfattarvenner som Arne Garborg, Johan Bojer og Ronald Fangen. I 1918 flytta familien til Hadeland. Han var tyngd av pengesorger og tuberkulose. Den 10. april 1920 døydde han på garden Sjo ved Systerkyrkjene i Gran.

Verk 
 I cancelliraadens dage, Norli 1897
 Digte, 1898
 Mot Kvæld, 1900
 Gamle folk, 1904
 Bispesønnen og andre fortællinger, Aschehoug 1907
 Hjemfærd, Aschehoug 1913
 Fabler og hendelser, 1915
 Samlede fortællinger, Aschehoug 1916

Litteratur 
 
 
 Knut Imerslund (red.): Sine særegne evners træl. Om Tryggve Andersens forfatterskap, Vallset 2001.

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Tryggve Andersen hjå Nasjonalbiblioteket
 Knut Imerslund: Tryggve Andersen - en introduksjon 

Forfattarar frå Hedmark
Norske forfattarar
Folk frå Ringsaker
Nyromantiske forfattarar
Osterøy

Sjå òg Osterøy kommune.

Osterøy er ei innlandsøy som ligg like nordaust for Bergen i Vestland. Øya er omringa av Osterfjorden i nord og vest, Sørfjorden i sør og Veafjorden i aust. Osterøy er den største av øyene i Noreg som ikkje vender direkte ut mot havet, og har eit totalt areal på 330,16 km². Osterøy er delt mellom kommunane Osterøy og Vaksdal, der Vaksdal kommune dekkjer ein del nordaust på øya. 

Det bur om lag 7400 menneske (2009) på Osterøy. Det høgste fjellet er Høgafjellet som strekkjer seg 870 moh., medan Brøknipa (822 moh.) er det nest høgste.

Kommunikasjon 
Fredag 3. oktober 1997 vart ein merkedag då den 1065 meter lange hengebrua, Osterøybrua, over Sørfjorden mellom Kvisti på øya og Herland på fastlandet vart opna av samferdsleminister Sissel Rønbeck. Men øya vart første gong landfast i 1985 då brua over Kallestadsundet i Vaksdal kommune stod ferdig. Dette brusambandet gagna berre innbyggjarar i Vaksdal kommune. I tillegg til desse to brusambanda finst ferjesamband mellom Valestrand og Breistein.

Geografi 
Fjell på Osterøy

mini|venstre|Sentrale område av Osterøy sett frå Brøknipa

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «:nb:Osterøy (øy)» frå , den 6. april 2008. 

Øyar i Vestland
Busetnader i Osterøy
Geografi i Vaksdal
Arnøya i Troms

Arnøya er ei øy i Skjervøy kommune i Troms. Øya ligg nord for Kågen og vest for Laukøya. Arnøya har eit areal på 276 km² og er den 15. største øya i Noreg. Det høgaste punktet på øya er Arnøyhøgda på 1170 moh.

Det er ferjesamband frå Lauksundskaret på Arnøya til Nikkeby på Laukøya og Storstein på Kågen. I tillegg går det snøggbåt til Tromsø om lag ein gong til dagen.

Dei største busetnadane på øya er Lauksletta, Arnøyhamn (inkl. Haugnes og Langfjord), Akkarvik og Årviksand. Øya har 295 innbyggjarar (2021). Det er skule og butikk i Arnøyhamn og Årviksand. Av større bedrifter finn ein Arnøy Laks og Årvikbruket.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Arnøya i Troms» frå , den 6. april 2008, oppdatert 17. april 2017. 
 

Øyar i Troms og Finnmark
Geografi i Skjervøy
Kongsøya

Kongsøya er ei øy i øygruppa Svalbard. Ho er den største øya i Kong Karls land og har eit areal på 191 km². Den andre store øya i øygruppa er Svenskøya.

Øya er langstrekt og forma som ei banan. På sørsida av øya ligg Breidbukta. Svenskøya ligg sørvest for Kongsøya og mellom desse ligg Rivalensundet. Lydiannasundet ligg mellom Kongsøya og Abelsøya, som ligg nordaust for Kongsøya. Mellom desse tre øyane og Nordaustlandet i nordvest ligg Erik Eriksenstretet.

Øyar på Svalbard
Tjeldøya

Tjeldøya (nordsamisk Dielddasuolu) er ei øy i Tjeldsund kommune i Nordland og ligg mellom Hinnøya og fastlandet. Øya har eit areal på 187 km². Det høgaste punktet på Tjeldøya er Trollfjellet på 1010 moh.

Tjeldøya er knytt til fastlandet med den 240 meter lange Ramsundbrua.

Rådhuset i Tjeldsund ligg på Hol på Tjeldøya.

Øyar i Nordland
Geografi i Tjeldsund
Moskenesøya

Moskenesøya er den ytste av dei vegfaste øyane i Lofoten. Øya har eit areal på 186 km². Den nordaustlegaste delen av øya høyrer til Flakstad kommune, medan resten høyrer til Moskenes kommune.

Moskenesøya er ei bratt og fjellendt øy. Det høgaste punktet på øya er Hermannsdalstinden på 1029 moh. Busetjingane på øya ligg på sør- og austsida. I Moskenes ligg fiskeværa Å, Sørvågen, Reine og Hamnøy. På Flakstad-delen av øya ligg Mølnarodden og Fredvang. Nord- og vestsida av øya er ikkje busett, men det finst fleire flate viker mellom fjella på yttersida.

Aust for Moskenesøya ligg Flakstadøya, som utgjer den største delen av Flakstad kommune. Sørvest for Moskenesøya ligg Moskenstraumen, Mosken, Værøy og øyane på Røst.

Fredvang på Moskenesøya er knytt til Flakstadøya med to bruer (Fredvangbruene) og fylkesveg. Kåkern bru fører Europaveg 10 frå Flakstadøya til Moskenes. Vegen kryssar Reinefjorden på tre bruer og ender på Å. Frå staden Moskenes er det ferjesamband til Bodø, Værøy og Røst.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Moskenesøya» frå , den 6. april 2008. 
 

Øyar i Nordland
Geografi i Moskenes
Geografi i Flakstad
Øya Karmøy

Karmøy, lokalt Karmøyne eller Karmøynå, er ei øy i nordvest i Rogaland, like sør vest for Haugesund. Heile øya ligg i kommunen med same namn. Øya har eit areal på 176,8 km² og er den største øya i Rogaland. Like sør for Haugesund går Karmsund bru over til øya. Karmsundet ligg mellom Karmøy og fastlandet. 

Dei største busetjingane på Karmøy er Kopervik, Åkrehamn, Skudeneshavn og Avaldsnes. Haugesund lufthavn, Karmøy ligg heilt nord på øya.

Karmøy
Platte

Ei platte er ein dekorert tallerken eller ei skål laga for å henge på veggen til pynt. Platter kan vera av porselen eller fajanse. 

Juleplatter er platter som er laga i samleseriar, ei ny til kvar jul.  Mange humanitære organisasjonar har laga eller lagar samlarplatter som er selde kvart år til inntekt for arbeidet i organisasjonen.

I Danmark laga Den Kongelige Porcelænsfabrik dei fyrste plattene med dagsaktuelle motiv for opphenging på vegg i 1888, og i 1895 sende Bing & Grøndahl ut den fyrste juleplatta. Porsgrunds Porselænsfabrik lagde dei fyrste minneplattene i 1898 i samband med landsutstillinga i Bergen. Ved unionsoppløysinga i 1905 vart det laga særleg mange minneplatter.

Kjelder

Ada Polak: Gammelt Porsgrund porselen, Cappelen 1980/2000 ISBN 82-7003-215-8

Pynt
Servise
Cristiano da Matta

Christiano da Matta () er ein brasiliansk motorsportutøvar. Han vann den amerikanske Champ Car-serien i 2002. Året etter kom han til formel 1-stallen til Toyota og køyrde 2003 og 2004 sesongen i formel 1, før han gjekk attende til Champ Car.

Bakgrunnsstoff 

 Den offisielle heimesida til Cristiano da Matta

Brasilianske motorsportutøvarar
Formel 1-førarar
Vett og uvett

Vett og uvett. Stubber fra Troms og Nordland er ei bok av Einar K. Aas og Peter W. Zapffe.
Ho gjev att 49 humoristiske fortellingar som overlærar Ole Heide Aas (f. 1863) skreiv ned som minne frå bygdebesøk i Trondenes, der han arbeidde. Arbeidet med å samle historiene starta i 1924, då sonen Einar K. Aas og Peter W. Zapffe studerte ved Universitetet i Oslo og den pensjonerte faren var busett i Tønsberg.

Utover de opphavlege fortellingane har Zapffe skrive eigne fortellinger «som forsøk i mesterens fotspor». Desse utgjer del to i boka.

Boka er skriven med eit språk skriven i ei blanding av riksmål og ulike nordnorske dialekter, slik at ein helst bør meistre ei nordnorsk dialekt om ein vil lese høgt frå boka. Ho er illustrert med graveringar av Kaare Espolin Johnson. 

Boka er utgjeven i mange utgåver, blant dei er

 Vett og uvett, med illustrasjoner av Kaare Espolin Johnson (1942), sjette opplag (1995)
 Vett og Uvett - klassikeren i norsk humor, praktutgåve (1992)
 Vett og uvett, Nils Johnson les 16 av fortellingane, utgjeven som CD av Lydbokforlaget (1999).

Boka er rekna som eit viktig bidrag til forståinga av nord-norsk kultur og humor.

Bakgrunnsstoff 
 Et lite pekk tesies, litt om språket i Vett og Uvett, av førsteamanuensis Nils M. Knutsen, Universitetet i Tromsø.

Humorbøker
Nelson Piquet

Nelson Piquet () er ein tidlegare brasiliansk motorsportutøvar Han vann meisterskapen i formel 1 i 1981 i 1983 og i 1987. Nelson Piquet konkurerte i formel 1 frå 1978 og heilt fram til 1991, då han gav seg etter 23 løpsigrar og 60 podiumplaseringar.

Bakgrunnsstoff 

 Statistikk om Nelson Piquet frå grandprix.com

Brasilianske motorsportutøvarar
Folk frå Rio de Janeiro
Reinøya i Troms

Reinøya er ei øy i Karlsøy kommune i Troms og Finnmark. Fram til 1. januar 2008 var den sørlege delen av øya ein del av Tromsø kommune. Reinøy har fire bygder, der flesteparten av busetnaden bur, Nordeidet, Finnkroken, Grøtnesdalen og Stakkvik. Sistnemnde vert rekna som hovudsenteret på øya. Øya ligg aust for Ringvassøya og har eit areal på 147 km². Namnet Reinøy kjem av ordet Rein eller Reina; «øya med fjellkantane».

Målaren Einar Berger var frå Reinøya.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Reinøya i Troms» frå , den 6. april 2008.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Håvard Dahl Brattrein: Bygdebok for Karlsøy og Helgøy
 Satellittbilete over Reinøy

Øyar i Karlsøy
Fylkesveg 494 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 494 (fleirtyding)
Fylkesveg 494 i Nordland går mellom Strandmoen og Leiråmo i Beiarn kommune. Vegen er 31,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Strandmoen
  frå Trones til  Storjorda (11,0 km)
 Høyforsmoen
 Kommunal veg frå Leiråmo til Staupåmoen (1,1 km)

Bakgrunnsstoff 

 494
Vegar i Beiarn
Fylkesveg 515 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 515 (fleirtyding)
Fylkesveg 515 i Nordland går mellom Kvalnes og Skipmannvik i Saltdal kommune. Vegen er 13,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kvalnes
Rognan
Vik
Dverset
Kommunal veg frå Skipmannvik til Isflogvika i Bodø kommune (4,2 km)

Bakgrunnsstoff

 515
Vegar i Saltdal
Fylkesveg 7488

Fylkesveg 7488  i Nordland (tidlegare Fv 554) går mellom Støvset og Breivik i Bodø kommune. Vegen er 12,9 km lang. Han går austover frå Støvset i fjordarmen Misværfjorden og innover langs Skjerstadfjorden.

Kommunar og knutepunkt 

  Støvset
 Skjerstad
 Kommunal veg frå Breivik til Skarnov (0,8 km) og Storvika (7,2 km)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 554
Vegar i Bodø
Fylkesveg 571 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 571 (fleirtyding)
Fylkesveg 571 i Nordland går mellom Fjær og Tårnvika i Bodø kommune. Vegen er 23,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fjær
Kjerringøy
Strandå
Endepunkt Tårnvika

Bakgrunnsstoff

 571
Vegar i Bodø
Fylkesveg 633 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 633 (fleirtyding)
Fylkesveg 633 i Nordland går mellom Botn og Helnessund i Steigen kommune. Vegen er 18,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Botn
Endepunkt Helnessund

Bakgrunnsstoff

 633
Vegar i Steigen
Fylkesveg 636 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 636 (fleirtyding)
Fylkesveg 636 i Nordland går mellom Bogen og Holkestad i Steigen kommune. Vegen er 20,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Bogen
Endepunkt Holkestad

Bakgrunnsstoff

 636
Vegar i Steigen
Fylkesveg 662 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 662 (fleirtyding)
Fylkesveg 662 i Nordland går mellom Innhavet og Finnøya i Hamarøy kommune. Vegen er 24,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Innhavet
Karlsøybotn
Arm frå Storbakkan til Håkonhals (0,4 km)
Endepunkt Finnøya

Bakgrunnsstoff

 662
Vegar i Hamarøy
Fylkesveg 681 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 681 (fleirtyding)
Fylkesveg 681 i Nordland går mellom Boghøgda og Korsnes i Tysfjord kommune. Vegen er 4,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Boghøgda
Endepunkt Korsnes

Bakgrunnsstoff

 681
Vegar i Hamarøy
Fylkesveg 692 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 692 (fleirtyding)
Fylkesveg 692 i Nordland går mellom Høgtun og Offersøya i Lødingen kommune. Vegen er 2,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Høgtun
Endepunkt Offersøya

Bakgrunnsstoff

 692
Vegar i Lødingen
Fylkesveg 693 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 693 (fleirtyding)
Fylkesveg 693 i Nordland går mellom Lødingen og Nes i Lødingen kommune. Vegen er 6,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Lødingen
Kommunal veg frå Nes til Ytre Neshamn (1,7 km)

Bakgrunnsstoff

 693
Vegar i Lødingen
Fylkesveg 713 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 713 (fleirtyding)
Fylkesveg 713 i Nordland går mellom Fjelldal og Skogan i Tjeldsund kommune. Vegen er 2,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fjelldal
 Skogan

Bakgrunnsstoff

 713
Vegar i Tjeldsund
Fylkesveg 722 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 722 (fleirtyding)
Fylkesveg 722 i Nordland går mellom Nautå og Evenes i Evenes kommune. Vegen er 3,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nautå
 Evenes

Bakgrunnsstoff

 722
Vegar i Evenes
Piotr Leciejewski

Piotr Leciejewski () i Legnica, er ein polsk fotballspelar som i dag står i mål for . 

Han vert skildra som ein vinnartype med eit sterkt konkurranseinstinkt, og er mellom anna kjend for stor rekkevidd og reaksjonsevne, særleg evna til å redde straffespark.

Karriere
Leciejewski starta karrieren sin i Górnik Łęczna, før han drog til Korona Kielce. Han kom til norsk fotball på lån til  i 2008 og debuterte for Sogndal i ein bortekamp mot  i Adeccoligaen. Leciejewski vart henta inn fordi førstekeeper Terje Skjeldestad vart skadd. Etter å ha imponert for klubben vart overgangen gjort permanent og han vart ei viktig brikke då Sogndal rykte opp til Tippeligane før 2011-sesongen. Leciejewski spelte tre sesongar og nesten 100 obligatoriske kampar for Sogndal. 

Brann prøvde i lang tid å få tak i Leciejewski og han vart etter kvart klar for Brann i januar 2011 i ein bytehandel der Cato Hansen og Kenneth Udjus gjekk til Sogndal. Leciejewski fekk eit brot i fingeren under sesongoppkjøringa og det tok derfor noko tid før han fekk starte, og Håkon Opdal fortsette i Brann-målet. Då kontrakten til Opdal ikkje vart forlenga mot slutten av 2011, vart det klart at Leciejewski var tiltenkt rolla som førstekeeper for 2012. Han skreiv ny kontrakt med Brann i februar 2012 for perioden ut 2015-sesongen. Leciejewski vart skadd i skuldra i starten av sesongen, noko som gav reservekeeperane Jørgen Mohus og Øystein Øvretveit speletid i løpet av sesongen. Dei siste tre kampane stod Leciejewski over for å kvile skuldra. Trass i dette vart Leciejewski kåra til «Årets Brann-spelar» av supporerane Bataljonen, i tillegg til dei to lokalavisene Bergensavisen og Bergens Tidende.

I bortekampen til Brann mot  i 2012 scora Erik Mjelde utan vilje då han skulle spele tilbake ballen som hadde vorte spelt utover sidelinja for at ein skadd spelar skulle få behandling. Brann-spelarane vart samde om at det ville vere mest «Fair Play» å la LSK få eit mål attende, men trass i at utespelarane til Brann let LSK få gå uhindra mot mål, prøvde Leciejewski å stoppe målet.

Bakgrunnsstoff 
 Piotr Leciejewski (90minut.pl)

Kjelder

Leciejewski, Piotr
Leciejewski, Piotr
Brann-spelarar
Målvakter i fotball
Gurskøya

Gurskøya er ei øy i Herøy og Sande kommune i Møre og Romsdal. Arealet er 136,9 km². Sande utgjer den sørlege og vestlege halvdelen av øya, medan Herøy utgjer den nordlege og austlege halvdelen. 

Hallefjorden og Rovdefjorden ligg på sørsida av øya. I nord ligg Herøy, Nerlandsøya og Herøyfjorden, medan Hareidlandet ligg i aust. I vest ligg Sandsøya. 

Det går bru over Dragsund mot Hareidlandet. Herøybrua er samband nordover til resten av Herøy kommune.

Fylkesveg 654 går frå Dragsundbrua, via Dragsund og Tjørvåg til Herøybrua. Fylkesveg 61 går saman med fylkesveg 654 eit par km frå Dragsundbrua, og tar så av og går over øya, via Leikong og Gursken til Larsnes og ferjestaden Årvik. Rett før Herøybrua, ved Raftenes tar Fylkesveg 10 i Møre og Romsdal av og går på nord- og vestsida av øya via Moltustranda og Gjerdsvika til kryss med fylkesveg 61 i Gursken.
 
Tettstadane Larsnes i Sande kommune (521 innbyggjarar 1.1.2009) og Moltustranda (358) og Tjørvåg (350) i Herøy kommune er dei største bygdene på Gurskøya. Gjerdsvika og Gursken i Sande, og Leikong, Moltustranda og Dragsund/Myrvåg i Herøy er dei andre største bygdene på øya.

Det ligg tre kyrkjer på Gurskøya: Leikanger kyrkje og Indre Herøy kyrkje i Herøy kommune, og Gursken kyrkje i Sande kommune.

Øyar på Sunnmøre
Geografi i Herøy i Møre og Romsdal
Geografi i Sande i Møre og Romsdal
Svenskøya

Svenskøya er ei øy i Svalbard. Ho er den nest største og den vestlegaste av øyane i Kong Karls Land. Øya har eit areal på 137 km². 2 km² av øya er dekt av isbre. 

Aust for Svenskøya ligg Kongsøya og mellom desse går Rivalensundet. I nordvest ligg Nordaustlandet på andre sida av Erik Eriksenstretet. I vest ligg Olgastretet med Barentsøya på andre sida. 

Det sørlegaste punktet på Svenskøya heiter Kapp Hammerfest. Det høgaste fjellet Mohnhøgda ligg på nordspissen av øya.

Øyar på Svalbard
Bremangerlandet

Bremangerlandet er ei øy i Bremanger kommune i Nordfjord i Vestland. Øya har eit areal på 131,3 km² og er med det den største øya i fylket. 

Det høgaste fjellet på øya er sjøklippa Hornelen på 860 meter over havet, heilt aust på øya. Hornelen er den høgaste sjøklippa i Europa og stig nesten loddrett opp frå Frøysjøen, som ligg på sør- og austsida av øya. Fåfjorden ligg på nordsida. Øya ligg ved innløpet til Nordfjord. 

Øyar i Vestland
Geografi i Bremanger
Skogerøya i Finnmark

Skogerøya (nordsamisk Sállan) er ei øy i Sør-Varanger kommune i Finnmark. Øya ligg nordvest for Kirkenes kilt mellom Kjøfjorden, Korsfjorden, Neidenfjorden, Bøkfjorden og er open utover mot Varangerfjorden. Øya har eit areal på 129 km² og er den einaste større øya i Aust-Finnmark. 

Det høgaste punktet på øya er Skogerøytoppen (Ákkelgaisá) på 445 moh. Skogerøya er ikkje busett. Tidlegare busette stader var mellom anna Revøysund, Steinskjærnes, Nordleirvåg og Sørleirvåg. Det går veg på øya frå Steinskjærnes via Sørleirvåg til Nordleirvåg. Ved Skogerøya ligg Kjelmøya der det er gjort jernalderfunn.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Skogerøya i Finnmark» frå , den 7. april 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Finnmarken: Skogerøya kan bli oljeøya

Øyar i Troms og Finnmark
Geografi i Sør-Varanger
Wilhelmøya

Wilhelmøya er ei øy nordaust for Olav V Land på Spitsbergen på Svalbard. Øya ligg i Hinlopenstretet mellom Spitsbergen og Nordaustlandet og har eit areal på 120 km². Omlag 40 km² har isdekke.

Mellom Wilhelmøya og Spitsbergen ligg Bjørnsundet. Bastianøyane ligg like aust for Wilhelmøya og litt lenger nordvest ligg Wahlbergøya.

Øyar på Svalbard
Hinlopenstretet

Hinlopenstretet er sundet mellom Spitsbergen og Nordaustlandet på Svalbard. Sundet er 167 km langt og er 9–46 km breitt.

Frå sundet går Wahlenbergfjorden austover på Nordaustlandet. Av øyar i sundet finn ein Wilhelmøya, Wahlbergøya og Vaigattøyane. I søraust held sundet fram som Olgastretet. 

Sundet har truleg fått namn etter Thymen Jacobsz Hinlopen som var leiar for det nederlandske Noordsche Compagnie i 1617, men ein har ikkje sikre kjelder på dette.

Geografi på Svalbard
Flakstadøya

Flakstadøya er den tredje ytste øya i Lofoten og ligg i Flakstad kommune. Øya har eit areal på 110 km² og det høgaste punktet er Stjerntinden på 931 moh. Flakstadøya har samband til Vestvågøy gjennom den 1728 meter lange Nappstraumtunnelen og til Moskenes via Kåkern bru som vart bygd i 2003. Brua erstatta ei eldre hengebru med eitt felt som no er riven.

Administrasjonsstaden i Flakstad kommune heiter Ramberg som har fleire butikkar og to utestader: Ramberg Gjestegård og Friisgården. Ramberg har ei av dei flottaste sandstrendene i Lofoten og er tilgjengeleg frå E10 som går gjennom staden.
På Flakstad finn ein Flakstad kirke, bygd i 1780.

Andre bygder i Flakstad:
 Fredvang
 Nusfjord
 Sund
 Vikten
 Napp

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Flakstadøy» frå , den 7. april 2008. 
 

Øyar i Nordland
Lofoten
Geografi i Flakstad
Lågøya

Lågøya er ei øy som høyrer til Svalbard. Øya ligg nordvest for Nordaustlandet og har eit areal på 103,5 km². Øya har ingen busetnader og vert sjeldan vitja. 

Aust for Lågøya går Lady Franklinfjorden sørover på Gustav V Land mellom Botniahalvøya, som ligg aust for Lågøya, og Storsteinhalvøya, som ligg sør for Lågøya. Mellom Lågøya og Nordaustlandet ligg Franklinsundet. Vest for Lågøya går Hinlopenrenna, som held fram som Hinlopenstretet mellom Nordaustlandet og Spitsbergen lenger sør. Nord for Lågøya ligg Nordishavet.

Øyar på Svalbard
Matrjosjka

Matrjosjka (òg skrive matruska eller matrusjka; etter russisk 'матрёшка') er i russisk tradisjon ei hol, dekorativt måla tredokke. Dokkene kan delast i to, og inni kvar dokke er det ei mindre, liknande dokke. Matrjosjkaene er typiske suvenirartiklar i Russland. Ordet матрёшка er i russisk eit kjælenamn for kvinner, avleia av latin mater, mor.

Tradisjonen kom til Russland frå Japan på slutten av 1800-talet. Her vart den japanske tradisjonen kombinert med russisk handverkstradisjon – russiske handverkarar hadde hundreårig tradisjon med å måle påskeegg av tre. Den første kjende matrjoskja-målaren var Sergej Maljutin. Han teikna ei skisse og bad tredreiaren Vasilij Zvjozdotsjkin om å lage eit sett dokker. Den ytste vart måla som ei vaksen bondejente, systrene hennar vart stadig yngre – den inste var berre eit spedbarn. 

Med verdsutstillinga i Paris i 1900 vart dokkene kjende i vesten, og dei vart snart populære.

Frå slutten av 1980-åra vart det det òg produsert satiriske matrjosjkadokker, gjerne slik at den russiske presidenten var måla ytst, og tidlegare statsleiarar følgde på – den minste var gjerne Lenin.

Matrjosjka-dokker er gjerne skorne i lindeved.

Kjelder 
 Russland journal

Bakgrunnsstoff 

Husflid
Russisk kultur
Treting
Dokker
Restauranten Stratos

Stratos er eit selskapslokale på toppen av Folketeaterbygningen på Youngstorget i Oslo. Folketeaterbygningen blei reist i 1935 og Stratos var opphavleg ein fråhaldskafé. På 1980-talet blei drifta lagt ned. Lokalet er kjend for sin funkis-arkitektur.

Bakgrunnsstoff 
 Stratos Selskapslokale AS

Funksjonalisme i arkitektur
Restaurantar i Oslo