alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sverre Pettersen

For meteorologen, sjå Sverre Petterssen. For KrF-politikaren, sjå Sverre Pettersen (1936)

Sverre Pettersen () var ein norsk teiknar, kunsthandverkar og formgjevar frå Oslo. I åra 1916–25 laga han også ei rekkje glasmåleri og som bokkunstner laga han adresser, forutan illustrasjonar og bokbind. Frå 1928 til 1949 var han kunstnarisk leiar ved Hadeland Glassverk. Han var ein av dei mest kjende kustnarane på glasverket på 1900-talet. 

Frå 1936 var han lærar ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, overlærar frå 1944 og avdelingslærar frå 1948 av di han bygde opp reklamelinja ved skulen. I 1949 vart Pettersen teiknar og konsulent for bokkunstnarisk utstyr i H. Aschehoug & Co.s forlag. 

I 1954 vart Sverre Pettersen utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

Kjelder 

 Sverre Pettersen i Store Norske Leksikon.
 NBL-artikkel om Pettersen, skriven av Inger Helene Stemshaug.

Norske teiknarar
Norske formgjevarar
Kunstnarar frå Oslo
St. Olavs Orden
Ulvik stavkyrkje

Ulvik stavkyrkje var ei stavkyrkje i Ulvik i Hardanger, som vart riven rundt 1711. Det er bevart to sidestykke frå ein portal i kyrkja. Kyrkja stod på garden Nedre Hakastad, om lag ein halv kilometer nordaust for der kyrkja i Ulvik ligg no.

Historie 

Ei kyrkje i Ulvik er første gong nemnd i 1309, då ein Torgils er nemnt som prest i kyrkja i Ulvik. Ein rapport frå 1709 seier at kyrkja var «en meget gammel og forfalden stavkirke, som høilig behøver at bygges ganske af nyt tømmer». Det var ikkje lenger trygt å halda gudsteneste i kyrkja, men bøndene kvidde seg for kostnadene ved å byggja ny kyrkje, og heldt difor på den gamle. I 1711 var det likevel bygd ei ny kyrkje, «en smuk ny tømmerkirke», ifølgje rapporten frå 1722. To utskårne dørplankar frå stavkyrkja vart sett inn i den nye tømmerkyrkja. Denne kyrkja vart igjen riven i 1859, og erstatta med dagens Ulvik kyrkje. Dørplankane hamna då i Bergen museum.

Utsjånad 
Ein synfaringsrapport frå 1665 nemner «taget over koret og det stykke ved og under taarnet». Dette syner at kyrkja har hatt ein takryttar eller eit tårn. Rapporten frå 1665 nemner òg svalgangar og eit stigehus. Ifølgje rekneskap frå 1699-1701 var kyrkja ei stavkyrkje med omgåande svalgang. Dei bevarte dørplankane frå ein portal i kyrkja, er utskårne, i stilen som Lorentz Dietrichson kalla «den sogn-valdreske type». Han skildra portalen som eit «ypperlig arbeide». Overstykket på portalen som dei var ein del av, manglar. Dietrichson meinte at portalen, og dermed stavkyrkja, måtte vera laga i første halvdel av 1200-talet.

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kulturminne i Ulvik
Kyrkjer i Ulvik
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Koboltblå

Koboltblå er ein kjølig, lett bleik blåfarge, som historisk vart utvunne frå mineralet kobolt. 

Blaafarveværket på Modum i Noreg var under Benjamin Wegner si leiing i første del av 1800-talet verdas største produsent av koboltblått. Fargen vart mykje nytta i glas- og porselensmåling og i papirindustrien (til bleiking av papir). Alt på 1700-talet vart den eksportert til Kina og Japan av Blaafarveværket. Koboltblått er mykje nytta av kunstnarar. Fargen er særs stabil. I folketrua er kobolt ofte knytt til det underjordiske og dvergar som bur i fjell og undergrunnen.

Bakgrunnsstoff
Cobalt blue ved Pigments through the Ages (engelsk)

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Koboltblå» frå ,  den 4. desember 2012.  
  

Blå

fa:لاجوردی
Olaus Eskeland

Olaus Olsson Eskeland () var ein lærar, gardbrukar og Venstre-politikar frå Rogaland.

Eskeland var son av ein gardbrukar i Høle. I yngre åt var han krambudreng i Stavanger. I 1853 tok han eksamen ved Stord seminar. Han var så lærar og kyrkjesongar i Høle til 1856, deretter i Hetland til 1859. Frå 1859 var han i eitt år lensmann i Skudenes, vart sjuk og søkte avskjed. Han kjøpte då eit gardsbruk på Tasta i Hetland og vart gardbrukar. I 1893 kjøpte han den tidlegare prestegarden i Hetland og busette seg på denne.

I 1864 vart han ordførar i Hetland. Han var ordførar heilt til han døydde i 1903, på ein valbolk nær, til saman var han ordførar i Hetland i 36 år. 

Eskeland var stortingsmann frå Stavanger amt frå 1871 til 1889. De to siste åra av valperioden 1889–91 var han permittert grunna sjukdom. Han var medlem av justiskomité nr 2 frå 1871 til -74. Frå 1874 var han medlem i jarnbanekomiteen, sekretær i denne 1880–88. Mellom anna vart Jærbanen vedteken bygd i dei dagar. Elles medlem av røysterettskomiteen 1877 og valkomiteen 1880–89. Han var president i Stortinget 1889. I 1882 var han medlem av den parlamentariske jurykommisjonen.

Eskeland hadde mange offentlege verv, mellom anna var han forlikskommissær i Hetland i 40 år, fylkesrevisor, medlem 1883–91 av tilsynsnemnda for Jærbanen og styremedlem i Noregs Bank si avdeling i Stavanger. I 1889 var han med og stifta Hetland Sparebank, der han vart vald til ordførar i banken sitt forstandarskap.

Han vart i 1889 utnemnd til riddar av St. Olavs Orden.

Eskeland døydde på garden sin i Hetland i 1903.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Om Olaus Eskeland på Tasta Historielag sine websider

Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Hetland
St. Olavs Orden
Folk frå Sandnes
Albert Jacobsen

Albert Marius Jacobsen () var ein norsk offiser og politikar for Venstre. Han var far til statsråd Rolf Jacobsen.

Jacobsen var fødd i Kristiansund, far hans var distriktslege. Sjølv vart han student i 1855, kadett to år seinare. Utnemnd 1861 til sekondløytnant i 1. brigade, premierløytnant 1877 og kaptein 1877. 1867-77 var han elles lærar og til sist styrar av borgarskulen på Kongsvinger. Frå 1868 til -75 redigerte han Hedemarkens Amtstidende.

Han tok avskjed frå det militære i 1880, fordi han vart nekta å bu i Christiania for å kunne delta i militærkomiteen sine møte mellom sesjonen 1880-81. Han vart i 1881 vald til statsrevisor, ei stilling han hadde til 1888. Krigskommissær for Kristiansands distrikt, busett i Larvik frå 1888. I 1897 fekk han tilsvarande stilling i Tromsø stift.

Jacobsen var 1878 medlem av intendanturkommisjonen, sidan av kommisjonen om vernepliktslova og omorganiseringa av hæren 1884-87.

Jacobsen var stortingsmann frå 1877, som representant for Hedemarkens Amt. Han vart attvald i 1880 og 1883, samt vald for Buskerud Amt i 1886. Frå 1884 representerte han Venstre. På alle Storting var han medlem av militærkomiteen, formann frå 1882. Han var også medlem av traktatkomiteen 1882-83 og av valkomiteen 1883-88.

Jacobsen døydde i Bodø i 1909.

Kjelde
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Norske offiserar
Norske revisorar
Folk frå Kristiansund
Ole Bergesen

Ole Bergesen () var ein norsk prest og stortingsmann. Sigval Bergesen den eldre var sonen hans.

Bergesen var frå Hetland, der faren var kjøpmann. Sjølv vart han student frå Stavanger skole i 1851 og cand. theol. 1856. Frå 1857 var han lærar ved borgarskulen i Ålesund, deretter kateket og fyrstelærar i Farsund frå 1861. Han vart i 1869 kallskapellan i Hetland,  sokneprest i Brevik 1873-80 og residerande kapellan i Kristiansand 1880-82. I 1882 tilsett som residerande kapellan, så som sokneprest 1888-89 og prost 1889-96 ved Domkyrkjas kyrkjelyd i Stavanger.

Straks etter han hadde vorte sokneprest i Brevik, vart Bergesen vald til stortingsrepresentant for Brevik. Ved neste stortingsval vart han attvald, sat til saman to periodar, 1874-79, på Stortinget. Han var i 1874 sekretær i protokollkomiteen, medlem av same 1876-79. I 1875 var han medlem av kyrkjekomiteen.

Bergesen vart i 1885 vald til landsstyreformann i Det norske misjonsselskap.

Han døydde i Stavanger i 1899.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske prestar
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Folk frå Stavanger
Johannes Aarflot

Johannes Amundsson Aarflot () var ein norsk bokhandlar og stortingsmann. Han var fødd på garden Årflot i Ørsta, Berte Kanutte Aarflot var mor hans.

Frå 1841 var Aarflot tilsett ved ein bokhandel i Ålesund. I 1860 opna han eigen bokhandel i byen, Aarflots Bokhandel, ei verksemd som framleis er i drift (2010).

Aarflot var stortingsmann for Ålesund og Molde i 1868-69, 1871-73, og i 1881 då han frå 9. juni møtte som varamann for Ferdinand Roll. Stortingsmann på ny 1889-91. 1868-69 var han medlem av kyrkjekomite nr 2, 1871-73 av kyrkjekomiteen, samt Lagtinget. I 1881 var han medlem av næringskomite nr 2, medan han 1889-91 var medlem av gasje- og pensjonskomiteen, og av Lagtinget. Han representerte då partiet Høgre.

Han var medlem av bystyret i Ålesund frå 1861, ordførar i byen 1864, 1876-81 og 1883-91. Forlikskommissær frå 1870.

Aarflot var medlem av kommisjonen om «almueskolerne i byerne» av 1871.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar for Ålesund og Molde
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Norske bokhandlarar
Ordførarar i Ålesund
Folk frå Ørsta
Ole Glambeksson Fuglestvedt

Ole Glambeksson Fuglestvedt () var ein norsk lærar, gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Øyslebø i Vest-Agder.

Fuglestvedt var seminarist frå Holt seminar i 1861. Same året byrja han som lærar i heimbygda, i tillegg var han kyrkjesongar frå 1863. År 1873 vart han tilsett som lærar og kyrkjesongar i Nes og Flekkefjord. Seinare, 1881-96, var han styrar av Lister og Mandals amt sin jenteskule. 

Fuglestvedt var direktør for Nes Sparebank 1876-91 og forlikskommissær i Nes. Han var ordførar i Nes heradsstyre 1879-91, sidan ordførar i Øyslebø 1896-1901.

Etter å ha kome på varamannsplass under tre påfylgjande stortingsval, vart Fuglestvedt kåra til 4. representant for Lister og Mandals amt for perioden 1900-03. Han var medlem av kyrkjekomiteen.

I 1891 tok Fuglestvedt over farsgarden og dreiv denne sidan. Han omkom sommaren 1902 i ei ulukke på garden sin, «drebt af en okse».

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Klokkarbok for Øyslebø 1882-1908

Bakgrunnsstoff 
 Katalog til arkiv etter Ole Glambeksson Fuglestvedt hjå Statsarkivet i Kristiansand
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Marnardal
Nikolai Prebensen

Nikolai Christian Grove Prebensen () var ein norsk embetsmann, politikar og diplomat. Jacob Christian Prebensen var bror hans.

Prebensen var frå Risør, der far hans dreiv handel i stor stil. Han vart student i 1868 og tok juridisk embetseksamen i 1873. Sidan studerte han språk i halvtanna år i Frankrike og England, før han i eit par år var kompanjong i faren si forretning i Risør. I 1876 byrja han som kopist i kyrkjedepartementet, medan han dei fire åra 1877-81 var fullmektig hos sorenskrivar Ferdinand Roll i Romsdal. Deretter arbeidde han vidare som kopist i justisdepartementet fram til 1887. Han var så politimeister i Vardø i to år, i 1889 vart han amtmann i Finnmarkens amt. I 1896 overtok amtmannsembetet i Nedenes amt. Til sist var han 1906-17 norsk minister i St. Petersburg.

Prebensen var ordførar i Vadsø 1892-94. Han var stortingsrepresentant for byane i Finnmark 1892-94 og for Arendal og Grimstad 1904-06. I den fyrste stortingsbolken var han medlem av militærkomiteen, medan han i den siste bolken var president i Odelstinget og formann i protokollkomiteen. I 1905 var Prebensen formann i spesialkomitéen som skulle førebu opprettinga av eit eige norsk konsulatvesen, og kom dermed til å spele ei framskoten rolle under unionsoppløysinga. 29. mars 1906 gjekk han ut av Stortinget for å overta ministerposten i St. Petersburg. Han var medlem av Høgre.

Elles var Prebensen i 1892 medlem av Finnmarkskommisjonen, og formann i i kommisjonen til utgreiing av ulike spørsmål vedkomande utanriksstellet. Også medlem av departementale komitear om fattiglova i 1896, og formannskapslova 1897.

Prebensen vart tildelt 7. juni-medaljen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Dødsdato frå NBL-artikkel om Prebensen, skriven av Gunnar Molden.

Bakgrunnsstoff
NSD PolSys – Data om det politiske system

Norske amtmenn
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Risør
Jacob Christian Prebensen

Jacob Christian Wetlesen Prebensen () var ein kjøpmann, skipsreiar, trelasthandlar og stortingsmann frå Risør. Nikolai Prebensen var bror hans.

Prebensen vart utdanna i handelsfaget under opphald i Nederland og Skottland. Han overtok i 1876 faren sine forretningar i Risør. Desse voks mykje i Prebensen si tid og omfatta handel, utreiing av skip, skipsverft, trelasthandel, sagbruk og høvleri, mylnebruk, eksport av is. Han eigde store skogeigedomar i Gjerstad og Treungen, på det meste hadde han hand om om lag 150000 dekar. I 1910 kom verksemda under administrasjon, og firmaet vart avvikla.

Prebensen var ordførar i Risør frå 1880 til 1909. Han var styreformann for fellesfløytinga i Gjerstad, Nærstad og Vegårshei. Elles hadde ein rekke verv i både offentleg og privat teneste.

Prebensen var for perioden 1892-94 vald til stortingsmann for Risør og partiet Høgre. På tinget var han 1892-93 medlem av gasje- og pensjonskomiteen, i 1894 møtte han ikkje. Tidlegare, 1886-88, hadde han vore fyrste varamann på Stortinget for Risør, møtte då frå 11. juni 1888.

Han døydde 1911 i Søndeled.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Folk frå Risør
Ordførarar i Risør
Benny Motzfeldt

Benny Anette Motzfeldt () var ein norsk kunsthandverkar (teikning, glas, måling). Ho er mest kjend for sine bidrag til glaskunsten med nye materiale og teknikkar.

Motzfeldt var fødd i Åsen. Ho var utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole (1931-35) og debuterte  på Haustutstillinga i 1936 med teikningar og akvarellar.  Lenge var ho i hovudsak aktiv teiknar, og vart engasjert som teiknar til glaskunst ved Christiania Glasmagasin (1955) og Hadeland Glassverk (1955-67). Seinare  var ho kunstnarisk leiar ved Randsfjord Glassverk (1967-70), men flytta til Glasshytta ved PLUS i Fredrikstad som ho leidde i perioden 1970-79.  Ho hadde sitt glas-gjennombrot med utstillinga saman med Synnøve Anker Aurdal på Röhska Museet i Göteborg (1970).  Ei vandreutstilling gjekk i USA og Europa over fleire år (1976-82).

Store delar av samlinga hennar vart gitt det Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum og sett i permanent utstilling Tre kvinner - tre kunstnere (med Hannah Ryggen og Synnøve Anker Aurdal). Benny Motzfeldt døydde i Oslo.

Prisar
Souvenirprisen (1964) for serien Isfugler
Jacobprisen (1969) for sitt Blekkhus.
Oslo bys kunstnerpris (1979)
St. Olavs Orden, ridder av 1. klasse (1985)
Prins Eugen-medaljen (Sverige, 1985)
Anders Jahres kulturpris (1992).  Pris på 450 000 kroner delt med Halldis Moren Vesaas.

Signaturar
BM årstal
PLUS-BM

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Benny Motzfeldt» frå ,  den 12. mai 2013.  
 

St. Olavs Orden
Folk frå Levanger
Kunstnarar frå Oslo
Inge Ryan

Inge Ryan () er ein norsk politikar frå SV. 

Frå 2. november 2009 er han fylkesmann i Nord-Trøndelag. Ryan var ordførar i Namsskogan kommune i perioden 1991–1995, medlem av Nord-Trøndelag fylkesting 1991–2001, nestleiar i SV 1997–2001, stortingsrepresentant 2001–2009 og parlamentarisk leiar i SV 2005–2009. Han har særleg vore oppteken av distriktspolitikk.

Biografi 

Ryan har studert historie ved Nordland distrikthøgskole i Bodø, og har pedagogisk utdanning frå Universitetet i Trondheim og leiarutdanning frå Høgskolen i Levanger. I tillegg har han utdanning frå lærarskole i Alta og Levanger 1977–1980, og han arbeidde som lærar i periodane 1975–1977 og 1980–1987 og som rektor 1987–1991. Han var lærar og pedagogisk konsulent 1991–1992, distriktsarbeidssjef 1994–1997 og dagleg leiar i Indre Namdal regionråd 1997–2001.

Ryan var ordførar i Namsskogan 1991–1995, varaordførar 1995–1999 og kommunestyremedlem 1999–2001. Han var leiar i Namsskogan SV 1992–1994, fylkestingsmedlem 1991–1995, og deretter medlem av fylkesutvalet 1995–2001.

19. juni 2008 offentleggjorde Ryan at han ikkje tok attval til Stortinget i 2009. Han vart i statsråd 19. desember 2008 utnemnd til fylkesmann i Nord-Trøndelag for ein periode på seks år, og trådde til då stortingsperioden var over.

Ryan gifta seg hausten 2005 med kollegaen Bjørg Tørresdal frå KrF.

Stortingskomitear 
2001–2005: Medlem i Valgkomiteen
2001–2005: Medlem i Næringskomiteen
2005–2009: Medlem i Valkomiteen
2005–2009: 1. nestleiar i Kontroll- og konstitusjonskomiteen
2005–2009: Medlem i Den utvida utanrikskomiteen

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi: Ryan, Inge Stortinget.no

Stortingsrepresentantar frå SV
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Ordførarar i Namsskogan
SV-ordførarar i Nord-Trøndelag
Fylkesmenn i Nord-Trøndelag
Folk frå Overhalla
Ståle Kyllingstad

Ståle Kyllingstad () var ein norsk bilethoggar, glaskunstnar og designar. Han var kunstnerisk leiar ved Hadeland Glassverk i perioden 1936-1946 og er elles kjend for sitt engasjement for tilhøvet mellom kunst og arkitektur i tillegg til ei lang rekke eigne verk. Kyllingstad ivra mellom anna for at kunstnarane måtte komme tidlegare inn i planlegginga av nye bygg.

Ståle Kyllingstad var fødd i Kvinesdal kommune i Vest-Agder, men han voks opp på Soma i Høyland kommune i Rogaland. Han gjekk først ved Norsk Kunsthandverksskule på Voss og studerte sidan ved Statens Kunstakademi. Etter dette drog han til Paris (1926), der han gjekk i lære hos den franske bilethoggaren Antoine Bourdelle. Kyllingstad debuterte på Haustutstillinga i 1927, like etter drog han til USA. Der arbeidde han òg saman med franske kunstnarar. Frå 1933 heldt han til på Austlandet, der han i 1936 vart knytt til Hadeland Glassverk på Jevnaker. Han fungerte òg i mange år som kunstmeldar i Nationen. I 1950 kjøpte han og busette seg på eigendommen Trygstad i Norderhov i Ringerike kommune, der han vart buande livet ut.

Kyllingstad hevda sjølv å ha hogge ut meir enn 800 tonn granitt i si tid. Han hogg meir enn hundre større kunstverk. Mange av desse var krigsminnesmerke. Elles er han mellom anna kjend for kjempehovudet av Aasmund Olavsson Vinje ved Eidsbugarden, «Havfruen» i Stavanger og bjørnane på bybrua i Hønefoss. Kyllingstad bidrog òg med glasarbeid i utsmykkinga av det norske cruiseskipet MY «Stella Polaris» frå 1927.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ståle Kyllingstad» frå ,  den 12. mai 2013.  
  
 Kyllingstad, Røyne, Bjerke, Øivind Storm, Kyllingstad, Ståle. 2003. Ståle Kyllingstad. Labyrinth Press. ISBN 82-7393-137-4
 Sandnes historie- og ættesogelag, Årbok nr 4 2001: «Personen bak gatenavnet, Ståle Kyllingstad - kunstner og billedhugger» (Arne Hove)
 Fødselsdato frå NBL-artikkel om Kyllingstad av Sigrid Rømcke Thue.

Folk frå Gjesdal
Norske bilethoggarar
Ambortius O. Lindvig

Ambortius Olsen Lindvig () var ein norsk skipsreiar og politikar frå Kragerø.

Far til Lindvig var skipsreiar. 1871 tok sonen styrmannseksamen og var til sjøs i 14 år, hovudsakleg på langfart. I ni år var han skipper. 1874/75 og 1876/77 lærte han språk i høvesvisTyskland og Frankrike. År 1885 slo han seg til i fødebyen som skipsreiar, seinare dreiv han og som skipsmeklar og eksportør av is. I si reiarverksemd satsa han på stålskip til fart på Mexico og India, seinare sette han inn dampskip. I 1914 disponerte han 15 dampskip.

Lindvig var medlem av formannskapet i Kragerø i 20 år, fleire år var han ordførar. Elles direktør i den lokale sparebanken, og mange kommunale verv. 

Lindvig representerte Kragerø på Stortinget 1895-1900 og 1906-12. Han var medlem av tollkomiteen 1895-97 og sekretær i same 1898-1900. I 1906 vart han på nytt vald inn i tollkomiteen, nestformann 1908-12. Han var visepresident i Odelstinget 1908-09 og president 1910-12. 1909 var han medlem av den forsterka næringskomite nr 1 og 1910-12 av valkomiteen. Lindvig var fyrst tilslutta Venstre, seinare Frisinna Venstre. Han var handelsminister 1912-13 i Bratlie-regjeringa. Dei åra han var stortingsmann var han seks gonger permittert for å styre med forretningane sine.

Lindvig var president i Norges Rederiforbund 1915-18 og budde i Oslo frå 1912.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Dødsdato frå NBL-artikkel om Lindvig, skriven av Knut Are Tvedt.

Norske handelsministrar
Statsrådar i Regjeringa Bratlie
Frisinnede Venstre-statsrådar
Stortingsrepresentantar frå Frisinnede Venstre
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Kragerø
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Norske skipsreiarar
Ordførarar i Kragerø
Venstreordførarar i Telemark
Folk frå Kragerø
Sunnmørsbanken

Sunnmørsbanken var ein forretningsbank som blei oppretta i 1975 ved ei samanslåing av Sunnmøre Kreditbank og Privatbanken. Banken blei kjend som ein svært låneviljug bank under jappetida, noko som førte til store tap. I 1988 hadde banken tap på utlån på 570 millionar kroner, hadde dermed tapt det meste av egenkapitalen. Etter ei aksjenedskriving gjekk Forretningsbankenes Sikringsfond inn med ny kapital og overtok dermed styringa av banken. Sunnmørsbanken blei deretter overteken av Kreditkassen i 1991.

Kjelder 
 Nordea om bankkrisa og fusjonen

Tidlegare norske bankar
Skipingar i 1975
Nedleggingar i 1991
Forretningsbank

Ein forretningsbank er ein bank som er organisert som eit privat aksjeselskap. Forretningsbankar blei tidlegare også kalla aksjebankar.

Forretningsbankar i Noreg 
Forretningsbankar i Noreg er regulert av Forretningsbanklova av 24. mai 1961 nr. 2. Lova seier mellom anna at ein norsk forretningsbank minst må ha ein aksjekapital som tilsvarar 5 millionar Euro. Kongen kan i spesielle tilfelle samtykke i ein lågare aksjekapital, likevel ikkje under 1 million Euro. Norske forretningsbankar står under tilsyn frå Finanstilsynet.

Blant dei tidlegaste forretningsbankane i Noreg kan nemnast:
 Christiania Bank og Kreditkasse oppretta 1848
 Bergens Privatbank oppretta 1855
 Den norske Creditbank oppretta 1857

Sjå også
 Liste over bankar i Noreg

Bakgrunnsstoff 
Lov om forretningsbanker av 24. mai 1961 nr. 2 hos Lovdata

Bankar