alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Twin Peaks

Twin Peaks er ein amerikansk fjernsynsserie skapt av David Lynch og Mark Frost. Serien følgjer etterforskinga av mordet på ein populær tenåring, Laura Palmer (spelt av Sheryl Lee), leia av FBI-agenten Dale Cooper (Kyle MacLachlan). Pilotepisoden vart send 8. april 1990 på ABC, og sju episodar til vart laga, i tillegg til ein sesong nummer to, som var på lufta til 10. juni 1991. Namnet på serien kjem frå ein liten, oppdikta by i delstaten Washington. Serien vart filma i Snoqualmie og North Bend, medan studioopptak vart filma i California. 

Twin Peaks vart ein kritikarsuksess både i heimlandet og internasjonalt og fekk ein trufast fanskare. Serien vart ein del av populærkulturen og vart referert til i andre fjernsynsseriar, TV-reklamar, videospel, filmar og songtekstar. Dalande sjåartal gjorde at ABC insisterte på at identiteten til mordaren til Laura måtte avslørast halvvegs i andre sesongen. I 1992 vart det laga ein film, Twin Peaks: Fire Walk with Me, som omhandla perioden opp til handlinga i fjernsynsserien starta. Filmen gjorde det dårleg i Amerika, men vart ein suksess i Japan. 

I 1997 vart pilotepisoden rangert på 25. plassen på TV Guide si liste over «dei 100 beste episodane gjennom tidene». I 2002 vart serien rangert på 45. plassp lista til TV Guide over «dei 50 beste fjernsynsseriane gjennom tidene» og i 2007 vart han av Time teken med på lista deira over tidenes beste fjernsynsseriar. Serien vart plassert på 49. plass på lista til Entertainment Weekly over «Nye TV-klassikarar», og på 12. plass på lista deira over «dei 25 beste kultseriane dei siste 25 åra».

Som med mykje av arbeidet til Lynch (særleg Blue Velvet) utforskar Twin Peaks gapet mellom det respektable småbylivet og det meir lurvete laget like under. I løpet av serien vert det avslørt at fleire av rollene som først verkar å vere uskuldige lever dobbeltliv med ei langt mørkare side. 

Som med dei fleste verka til Lynch, er det ikkje lett å plassere Twin Peaks i ein enkel sjanger. Sjølv om den urolege stemninga og dei overnaturlege fenomena som skjer passar inn i grøssar-sjangeren, er den sære, melodramatiske skildringa av dei lunefulle karakterane ein bisarr komisk parodi på amerikansk såpeopera. I tillegg har serien, som mange av filmane til Lynch, ein rar humor og mykje surrealisme.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Twin Peaks» frå , den 12. november 2012. 
  oppgav desse kjeldene:

Fjernsynsseriar frå 1990-åra
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Golden Globe-vinnarar
Verk av David Lynch
Statsråd

Statsråd kan vere nemninga både på ein einskild minister og på regjeringa samla i møte. Statsrådsmøte vert normalt halde fredag kl. 11.00, i Statsrådsalen på Det kongelege slott i Oslo, men kan òg haldast andre stadar. 

Grunnlova § 28 seier at det er viktige saker som vert avgjort av Statsrådet, eller av Kongen i statsråd. Døme på dette kan vere nådesaker, tilsetting i embete, lovproposisjonar, løyvingssaker, stortingsmeldingar, provisoriske anordningar og saker der kongen er tillagt avgjerdsmakt. Andre viktige saker etter skjønn kjem opp i statsråd. Saker som er oppe i statsråd blir underlagt parlamentarisk kontroll gjennom Stortinget sin kontroll med protokollane.

Det er aldri diskusjon i statsråd. Diskusjonen blir unnagjort i regjeringskonferanse, «førebuande statsråd», før møtet hos Kongen. Kongen kan likevel stille spørsmål om sakene.

Kjelde 
regjeringa.no

Norsk politikk
Kongen av Noreg

Sjå òg norske regentar

Noreg har monarki, det vil seie at landet skal ha ein konge eller statsregent som øvste leiar for statskyrkja og nasjonen.

Den noverande monarken av Noreg er Kong Harald V. Arverekkja går gjennom sonen hans kronprins Haakon Magnus, etterkomarane hans og deretter etterkomarane til kongsdottera Märtha Louise.

Sjå òg 
 Det norske kongehuset
 Norske regentar

Noreg
Monarki
Sylvi

Sylvi og Sylvie er kvinnenamn avleia av Sylvia, der Sylvie er den franske forma av namnet med stum e i enden.

Sylvi har norsk namnedag den 31. desember.

Bruk 
Det er 1 258 kvinner som heiter Sylvi i Noreg (SSB, 1.1.2006). Det var særleg populært som dåpsnamn like etter den andre verdskrigen og i tiåra som følgde, men bruken gjekk deretter raskt ned. Sylvie er uvanleg i Noreg, med berre rundt 50 berarar.

Bakgrunnsstoff

Kjende namneberarar 
 Sylvie Germain (f. 1954), fransk diktar
 Sylvie Guillem (f. 1965), fransk ballerina
 Sylvi Haldorsen (f. 1946), norsk geolog
 Sylvie Kinigi (f. 1952), president i Burundi
 Sylvi Aambø (f. 1947), norsk biletkunstnar

Sjå òg 
 Sølvi

Bakgrunnsstoff 

Kvinnenamn
Førenamn av latinsk opphav
Førenamn av fransk opphav
Sølvi

Sølvi er eit kvinnenamn, ei norsk sideform til namnet Sylvi eller Sylvia, som er hokjønsforma av det latinske ordet Silvius, som tyder skog. Namnet kan og vere avleia av namnet Sølve, eit namn kan vere sett saman av Sǫl- ('hus, sal') og -ve ('heilagdom') eller -ver ('mann, kjempe'), men som kvinnenamn òg kan vere ei kortform av namn som Solveig.

Sølvi har norsk namnedag den 20. juni.

Bruk

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet var lite bruka rundt førre hundreårsskifte, men populariteten steig kraftig i mellomkrigstida, med ein topp mot slutten av 1950-åra.
 I folketeljinga frå 1801 hadde 27 kvinner namnet Sølvi
 I 1900 var 17 kvinner listeførte med namnet Sølvi, flest budde i Hordaland 
 I 2008 hadde 3691 kvinner Sølvi til første fornamn

Kjende namneberarar 

 Sølvi Wang (1929-2011), norsk songar
 Sølvi (Bauge) Sogner (1932-2017), norsk historikar
 Sølvi Ytterstad (fødd 1945), norsk lyrikar
 Sølvi Lillejord (fødd 1952), norsk pedagogikkprofessor 
 Sølvi Meinseth (fødd Olsen, 1967), norsk friidrettsutøvar

Kjelder 

 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991
 Spørjekassa om namn 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Charlie Miller

Charles David Copeland Miller, ( i Glasgow), best kjent som Charlie Miller, er ein skotsk fotballspelar. Han spelte i den norske eliteserien for Brann.

Miller vart i yngre år rekna blant dei mest talentfulle spelarane i Skottland. Allereie som 17-åring i 1993 debuterte han for storklubben Rangers. Han fekk med seg fire seriemeisterskap der, men han klarde aldri å etablera seg hundre prosent på laget. Han vart mellom anna kritisert for at hans utanomsportslege livsstil øydela for full satsing på fotball.

Etter korte opphald i dei engelske klubbane Leicester og Watford gjekk turen attende til Skottland og Dundee United i 2000. Der var det tydeleg at han fekk gløden attende. Han fekk òg sin einaste landskamp for Skottland i 2001.

Sommaren 2004 valde Miller å gå til Brann, til tross for at han kunne heldt fram å spela i Dundee United. Men han sleit med å etablera seg på laget, og var innbytar då Brann vann cupfinalen same år.

I 2005-sesongen spelte Miller stort sett fast på Brann, og vart ein av Brann sine store profilar, til trass for at han vart flytta rundt i dei fleste offensive posisjonane på banen. I 2006-sesongen spelte Miller stort sett på høgrekanten på Brann sin midtbane, sjølv om han har gitt uttrykk for at han helst vil ha andre roller i laget.

Etter at 2006-sesongen var slutt vart det klart at Miller var ferdig i klubben, og han har fleire gonger sjølv gitt uttrykk for at han ynskjer å avslutta karrieren heime i Skottland.

Kjelder

Folk frå Glasgow
Skotske fotballspelarar
Brann-spelarar
Nestor Makhno

Nestor Makhno (fødd 1888 eller 1889, død ) var ein ukrainsk anarkistisk krigshøvding. Frå 1918 under den russiske borgar- og intervensjonskrigen var Makhno leiar for ein bondearmé som stridde mot både dei tyske-, austerrikske og dei kvite kontrarevolusjonære styrkane i Ukraina.

Makhno sin gerilja-styrke bestod av 50 000 mann til hest som ofte greidde å overrumple og overliste fienden. Trumfkortet var tatsjankaen, det lette hestespannet med maskingevær attpå. Samtidig greidde han å opprette ein suverén anarkistisk rådsrepublikk blant bøndene i dette vidstrekte området; heile det austlege Ukraina. Til hjelp i dette arbeidet hadde han blant andre den russiske anarkisten Voline (1885–1945) som òg kom til å bli historieskrivaren til rørsla. 

Makhno sin anarkist-armé hadde i byrjinga støtte av bolsjevikane i kampen mot den felles fienden, den kvite arméen. Men da dei kvite var slegne tilbake, kom bolsjevikane og Makhno ikkje overeins lenger, og Makhno fekk den kommunistiske Raude Arméen mot seg. 

Makhno flydde i 1921 til Romania og døydde seinare i eksil i Paris. Makhno vart god venn med den spanske anarkisten Buenaventura Durruti da denne var i Paris, og Durruti fekk eit djupt inntrykk av den militære dugleiken hans, noko han fekk nytte av i den spanske borgarkrigen, som starta i 1936.

Sitat 
Berre ved å avskaffe alle regjeringar, alle autoritetar, gjennom å radikalt bryte ned alt falskt - politisk, økonomisk og statleg, gjennom å fjerne Staten ved sosial revolusjon, kan eit ekte system av arbeidar- og bonderåd sikkert oppnåast og utviklast mot sosialisme. (Makhno)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nestor Machno» frå ,  den 31. desember 2006.

Litteratur 
Voline. (1954). Nineteen-seventeen: the Russian Revolution betrayed. Ed. Rudolf Rocker. Holley Cantine. London: Freedom Press.
Voline. (1974). The Unknown Revolution. Ed. Rudolf Rocker. New York: Free Life Editions.

Ukrainske anarkistar
Folk frå den russiske borgarkrigen
Folk frå den russiske revolusjonen
Ukrainske militære leiarar
Den russiske borgarkrigen

Den russiske borgarkrigen var ein konflikt dels innanfor Russland og dels med ytre deltakarar som varte frå 1917 til 1922. Krigen tok til med den russiske revolusjonen.

Frå sommaren 1918 til ut i året 1920 var store delar av det russiske riket ramma av ein til dels kaotisk borgarkrig, der også utanlandske styrkar frå blant anna Storbritannia, Frankrike, USA og Japan blanda seg inn på dei tidlegare tsar-generalane si side.

I tillegg til desse «kvite» stor-russiske styrkane og Den raude hæren, var nasjonalistar av ulike slag i aktivitet, ikkje minst i Ukraina, der nasjonalistiske styrkar også massakrerte titusenvis av jødar i store anti-semittiske pogromar. Polen prøvde i 1920 å erobre store kviterussiske og ukrainske område, men vart slegne tilbake heilt til Warszawa før dei igjen dreiv Den raude hæren langt inn på ikkje-polsk område.

Sjølv om Den raude hæren under leiing av Lev Trotskij til tider berre kontrollerte storbyane Petrograd, Moskva og området mellom, vann dei borgar- og intervensjonskrigen.

Dette har mange grunnar, men nokre av dei viktige er truleg desse: Dei ulike anti-sovjetiske styrkane var spreidde og samarbeidde lite med kvarandre, medan dei «raude» hadde ei einskapleg militær og politisk leiing pluss eit meir konsentrert område å forsvare, noko som gjorde logistikken enklare. Lev Trotskij viste seg å vere ein framifrå militær leiar, og gjorde klok bruk av jarnbanen med sitt mobile hovudkvarter. Jødane i riket såg snart at den einaste større styrken som respekterte dei og straffa overgrep mot dei var Den raude hæren, og støtta meir og meir opp om sovjet-styret for å unngå å bli massakrerte av dei anti-sovjetiske styrkane. Byane var bolsjevikiske kraftsentera frå før, men i løpet av krigen viste det seg at også dei fleste bøndene var meir imot dei «kvite» enn dei «raude». Med dei «kvite» styrkane følgde ofte godseigarane som ville ha att jorda «si», og straffe bøndene som hadde teke ho. Dei vestlege intervensjonsstyrkane var ofte krigstrøtte etter å ha vore med i første verdskrigen i årevis, og mange av dei sympatiserte meir med dei «raude» som ville ha fred enn med ei «kvite». Det var fleire tilfelle av desertering og ordrenekt.

Alt dette medverka nok til den «raude» sigeren i krigen.

Borgar- og intervensjonskrigen
Kommunisme
Russiske borgar- og intervensjonskrigen
Konfliktar i 1917
Konfliktar i 1918
Konfliktar i 1919
Konfliktar i 1920
Konfliktar i 1921
Konfliktar i 1922
Aleksander Berkman

Aleksander Berkman () var ein russisk-amerikansk anarkist og forfattar.

Berkman var fødd i Vilnius i Litauen son av ein jødisk forretningsmann. Han emigrerte til USA frå Russland i 1888 og vart deportert i 1919 frå USA til Russland, som han fór ifrå to år seinare, levde dei siste to tiåra av livet sitt som flyktning i Riga, Stockholm, Berlin, Paris og Nice, der han døydde.

Han hadde i sine 31 år i USA gjort seg kjend som stridbar politisk agitator og vart sedd som eit samfunnsfarleg individ. Drygt helvta av sine år i USA sat Berkman i fengsel; første gongen mellom 1892-1906 etter eit mislykka attentat mot ein bedriftsleiar, andre gongen 1917-1919 for antimilitaristisk propaganda. Han var livskamerat med Emma Goldman, som han delte mykje av lagnaden med.

Verk 

 Farväl Aleck. En anarkists fängelseminnen - Stockholm 1982. Memoarboka sine første 150 sider gjekk som følgjetong i vekebladet Brand 1922-1923. Den amerikanske originalutgåva utkom så tidleg som 1912 og er omsett til tysk, spansk, norsk og jiddisch. Utgivinga av den russiske utgåva vart stoppa av Berkman i sinne over massakren i Kronstadt 1921.
 The Russian Tragedy - Berlin 1922.
 The Russian Revolution and the Communist Party - Berlin 1922.
 The Kronstadt Rebellion - Berlin 1922.
 The Bolshevik Myth - New York 1925.
 Letters from Russian Prisons - 1925.
 What is Communist Anarchism? - 1929.
 Nowhere at Home - New York 1975. Boka var ein samproduksjon med Emma Goldmann.
 ABC of Communist Anarchism

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexander Berkman» frå ,  den 31. desember 2006.  
 

Anarkistar
USA-amerikanske forfattarar
Askenasiske forfattarar
Litauiske forfattarar
Antimilitarisme

Antimilitarisme er ein del av den sosialistiske kampen mot kapitalisme, militarisme og dei imperialistiske krigane, tre ting som antimilitaristar meiner heng ihop. Antimilitarismen er ikkje pasifistisk, men meiner snarare at soldatane må vende seg mot si eiga regjering for å stoppe ein imperialistisk krig. Antimilitaristar kritiserer det sentraliserte statlege valdsmonopolet og går i staden inn for folkevæpning i ulike former.

Historie 

Den sosialdemokratiske rørsla var tradisjonelt antimilitaristisk, og den Andre Internasjonalen hadde som hovudmål å sameine den internasjonale arbeidarklassen og førebyggje krig, men da Første verdskrigen braut ut i 1914 vart Internasjonalen kløyvd, og dei fleste sosialdemokratiske partia slutta opp om sine respektive borgarlege regjeringar. 

Men den antimilitaristiske politikken vart halden ved liv av dei partia som gjekk imot krigspolitikken, somme av dei nystarta venstresosialistiske parti. Somme av dei antimilitaristiske partia slutta seg sidan til Tredje Internasjonalen og vart kommunistiske parti.

Kjende sosialistiske antimilitaristar i samband med Første verdskrigen var mellom andre Jean Jaurès, Karl Liebknecht og Rosa Luxemburg, Julius Martov, Lev Trotskij og Vladimir Lenin.

Litteratur 

 Ned med vapnen! (1905) av Zeth Höglund.

 Militarismus und Anti-Militarismus  (1907) av Karl Liebknecht.

 Det befästa fattighuset - Antimilitaristisk och socialistisk handbok (1913) av Zeth Höglund, Fredrik Ström og Hannes Sköld.

 Zür Kritik der Gewalt (1920) av Walter Benjamin.

Kjelde: Svensk wikipedia, art. Antimiltarism''.

Aktivisme
Pasifisme
Politiske teoriar
Sosialisme
Samfunnsfilosofi
Det jødiske busetjingsområdet i Tsar-Russland

Pale of Settlement (Russisk: Черта оседлости — Tsjerta osedlosti) var ein vestleg grenseregion i tsar-Russland der permanent busetjing av jødar var tillaten. Området gjekk frå demarkasjonslina i aust (sjølve pale) til grensa til Sentral-Europa. 

Ordet pale kjem frå latin palus, som tyder stake. (Ordet palisade kjem frå same rota). Frå dette kjem den overførte tydinga grense, og idéen om ein pale som ein region der det gjeld eigne lokale lover. Uttrykket bortom palen (beyond the pale) kjem av dette. 

Sjølv om regionen Pale var berre tjue prosent av europeisk Russland, samsvara området med dei historiske grensene til Det polsk-litauiske samveldet, og omfatta mykje av dagens Litauen, Kviterussland, Polen, Moldova, Ukraina og delar av det vestlege Russland. Men nokre av byane innanfor regionen var ikkje med i Pale likevel. 

Eit avgrensa tal av jødar fekk løyve til å bu utanfor Pale. 

Kjelde: Engelsk wikipedia, art. med same namnet.

Russisk historie
Jødisk historie
Birobidzjan

Birobidzjan (russisk Биробиджа́н; jiddisch ביראָבידזשאן) er hovudstaden i Den jødiske autonome oblasten i Russland. Byen ligg ved elvane Bira og Bidzjan, som begge har gjeve namn til byen, og er nær grensa til Folkerepublikken Kina og ved den transsibirske jernbanen. I 2010 hadde byen 75 400 innbyggjarar. Jiddisch er eitt av dei offisielle språka der, og blir framleis i nokon grad bruka. 

Dei som gjestar området skal finne det overraskande grønt. Det er mest lettindustri der.
 
Ein dokumentarfilm kalla L’Khayim, Kamerat Stalin! om korleis Stalin oppretta denne regionen for jødane på 1930-talet og korleis tusenvis av jødar slo seg ned der, kom i 2003. I tillegg til at filmen viser historia om opprettinga av dette som skulle vere eit «jødisk heimland», viser filmen scener frå dagens Birobidzjan og intervju med jødiske innbyggjarar. 

Det var ikkje så stor del av dei sovjetiske jødane som slo seg ned i Birobidzjan, men dei som gjorde det, kom seg iallfall unna det Holocaust som ramma jødane i den vestlege delen av landet da Nazi-Tyskland gjekk til åtak på Sovjetunionen i 1941.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Birobidzhan» frå , den 31. desember 2006.

Bakgrunnsstoff 

 Birobidzhan from 1929 to 1931 - photo album (Digitized page images) ved US Library of Congress
 Atlas: Birobidzhan 
 Birobidzhan.rfn.ru 
 Birobidzjan si offisielle heimeside 
 Biletgalleri 

Jødisk historie
Busetnader grunnlagde i 1915
Eggesbønes

Eggesbønes er sørlege bydel av kystbyen Fosnavåg i Herøy kommune i Møre og Romsdal.

Eggesbønes har ei stor hamn der store fiskebåtar som Eros og Skaar senior ligg til kai når dei ikkje er på fiske. Verdas største lakseslakteri ligg også på Eggesbønes, Marine Harvest.

Geografi i Herøy i Møre og Romsdal
Herøyfjorden i Møre og Romsdal

Herøyfjorden er ein fjord som deler kommunen Herøy på Sunnmøre i Møre og Romsdal. Han ligg sør for Bergsøya og nord for Gurskøya.
Midt i fjorden ligg dei små øyane Herøya og Nautøya. Den fyrste av desse har gjeve kommunen namn. Fjorden er om lag 8 km lang og mindre enn 2 km brei. Den største djupna i fjorden er 175 m.

Fiskevêret Flåvær er ei gruppe øyar og skjer vest i fjorden. Av øyar her finn ein Flåvær, Husholmen, Torvholmen og Varholmen.

Fjordar på Sunnmøre
Geografi i Herøy i Møre og Romsdal
Språk i Den europeiske unionen

Språk i Den europeiske unionen gjev oversyn over dei 23 offisielle språka i Den europeiske unionen.

EU
Goidelske språk

Goidelske språk er ei av dei to greinene av den øykeltiske språkgruppa. Den andre greina er brittonske språk.

Desse språka er goidelske:

 Irsk (Gaeilge)
 Skotsk-gælisk (Gàidhlig)
 Manx (Gaelg)

Alle desse tre språka er etterkommarar av gammalirsk, og alle tre blir no og då referert til som gælisk.

Keltiske språk
Bamsemums

Bamsemums er ein skumfylt bjørneforma sjokolade frå Nidar. Bamsemums original kom først ut i 1975. Sidan har ei rekkje andre typar sett dagen sitt lys, men Bamsemums original er likevel den mest populære. 

Bamsemums vert laga med ei skumblanding som hellast ned i maismjøl som er preget med bamseformer. Etter to dagar med avkjøling blir maismjølet pussa bort, og skumbamsane vert trekte med lys sjokolade som dekkjer skummet jamnt.

Bamsemumstypar 
 Bamsemums original (1975)
 Bamsemums gelé (1992)
 Bamsemums skum (1992)
 Bamsemums banan (2004)
 Bamsemums bringebær (2005)

Bakgrunnsstoff 
 Nidar si produktside 

Norske sjokoladeprodukt
Nidar-produkt
Skipingar i 1975
Komplekse tal

Dei komplekse tala er den algebraiske lukkinga av dei reelle tala og kan uttykkast som mengda av alle  , kor  og  er reelle tal og  er definert slik at .  er ein kropp under naturleg addisjon og multiplikasjon.

La  kor .   er den reelle delen av  og  er den imaginære delen av .

Definisjon og konstruksjon 
Dei komplekse tala kan definerast og konstruerast på fleire måtar.  Me definerer fyrst eksplisitt , kor .  Det er ikkje vanskeleg å sjå at dette utgjer ein kropp, kor den additive inversen til  er gitt ved  og den multiplikative inversen til  (gitt at ikkje både ) er gitt ved

At addisjon og multiplikasjon er assosiative operasjoner og distribuerar over kvarandre følgjer frå at addisjon og multiplikasjon av dei reelle tala har desse eigenskapene.  Me har dermed vist at  utgjer ein kropp ut frå denne definisjonen.

Det er også mogleg å konstruera dei komplekse tala frå polynomringen  til .  Merk fyrst at polynomet  er irredusibelt over dei reelle tala.  Dermed utgjer kvotientringen ein kropp, kor  er idealet generert av .  Multiplikasjon og addisjon i  er arva frå multiplikasjon og addisjon i .   består av element på formen  kor  og .

Sjå også 
 Algebraens fundamentalteorem
 Kroppsutviding
 Røter av komplekse tal

Komplekse tal
Elementær matematikk
Kompleks analyse
Elastisitet
Bob Klose

Rado «Bob» Klose (fødd 1944, og vert av og til kalla Bob Close eller Brian Close) er ein britisk musikar og fotograf. Han var ein av dei tidlegaste medlemmane av bandet Pink Floyd, der han spelte gitar. Han forlet derimot bandet før dei gav ut sin første singel «Arnold Layne».

Før Pink Floyd eksisterte bandet The Abdabs (som òg vart kalla The Screaming Abdabs, Sigma 6 og The Meggadeaths) med medlemmane Roger Waters (gitar), Richard Wright (gitar), Nick Mason (trommer), Clive Metcalfe (bassgitar) og Keith Noble og Juliette Gale på vokal. Bandet spelte rhythm and blues-songar, som det ofte var manager Ken Chapman som hadde laga. Metcalfe, Noble og Gale forsvann frå bandet om lag på same tid som då Wright og Gale gifta seg. Syd Barrett (gitar og vokal) og Bob Klose (gitar) vart med i restane av bandet, og Roger Waters skifta til bass og vokal, medan Richard Wright skifta til tangentinstrument og vokal. Dette nye bandet kalla seg først Tea Set, og så The Pink Floyd Sound (kalla opp etter to gamle bluesmusikarar frå Georgia i USA kalla Pink Anderson og Floyd Council). Ordet Sound vart droppa frå bandnamnet, og artikkelen føre namnet forsvann etter fem år. 

Klose var derimot meir fokusert på studiane sine enn bandet, og var i tillegg meir interessert i jazz og blues enn Barrett sin psykedelia og pop, så han gjekk frå bandet i 1965, kort tid etter han vart med i bandet. Barrett tok då over rolla som hovudgitarist, vokalist og låtskrivar, medan Klose vart fotograf. 

Klose bekrefta i ein TV-dokumentar at ein kan høyre gitaren hans på den tidlege acetatsingelen «Lucy Leave/I’m a King Bee», som aldri vart gjeven ut offisielt. 

I 2006 var Klose gjesteartist på David Gilmour sitt album On an Island.

Kjelder 

 All Music Guide - (Merk: Refererer til Bob Klose som Bob Close)
 Personar i Pink Floyd-historia: Bob Klose 
 Miles, Andy Mabbett (1995). Pink Floyd: A Visual Documentary. Omnibus Press. ISBN 0-7119-4109-2, (Merk: Refererar berre til Bob Close)
 Dallas, Karl (1987). Pink Floyd: Bricks In The Wall. Shapolsky Publishers. ISBN 0-933503-88-1, (Merk: Refererar berre til Bob Close)

Britiske musikarar
Pink Floyd-medlemmar