alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Selstranda

Selstranda er ei lita strand på vestsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 300 meter lang og strekkjer seg nordover frå Norvegiaodden langs Esmarchkysten. Stranda har fått namn etter selane som held til her.

Kjelder

Kystar på Bouvetøya
Westwindstranda

Westwindstranda er ei strand på nordvestsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 1,5 km lang og ligg nedanfor Nyrøysa der vêrstasjonen på øya står.  Stranda ligg heilt nord langs Esmarchkysten.

Kjelder

Kystar på Bouvetøya
Nyrøysa

Nyrøysa er eit område på nordvestkysten av den norske øya Bouvetøya i Søratlanteren. 

Nyrøysa er den største isfrie staden på øya og vart danna mellom 1955 og 1958 av ei rasmorene. Nyrøysa er ca 700 meter lang og med ei gjennomsnittshøgd på mellom 25 og 40 meter. Overflata er ujamn og består av steinblokker, lavastein og grus. Erosjon har gjort at Nyrøysa har mista 50-100 meter land i perioden 1966-1979, og 6-9 meter forsvann i perioden 1996-1999.

Alle forskingstokt til Bouvetøya i seinare tid har vore basert på Nyrøysa, sidan dette området er den mest tilgjengelege delen av øya. Norsk Polarinstitutt sette i 1996 opp ein feltstasjon på 36m² på i Nyrøysa. 19. oktober 2007 meldte Norsk Polarinstitutt at feltstasjonen var borte. I 2006 var det eit jordskjelv i havet utanfor som vart registrert til 5,5 på Richters skala av European-Mediterranean Seismological Centre i Strasbourg i Frankrike. Ei mogeleg årsak til at feltstasjonen vart borte er at jordskjelvet har svekket barduneringa og fundamenteringa og at ekstreme vinterstormar kan ha blese feltstasjonen på havet. I statsbudsjettet for 2009 var det sett av 8,8 millionar for å sette opp ein ny feltstasjon.

Fem arter av mose, fem lav, ein sopp og 20 algar har vore registrert i Nyrøysa.

Pelsselkolonien i Nyrøysa auka frå ca. 7 900 individ til ca. 65 000 individ mellom 1990 og 1997. Etter dette har utviklinga stabilisert seg, truleg på grunn av mangel på eigna areal. I same perioden var det ein bestandsnedgang i pingvinkoloniane, der spesielt ringpingvinen er utsett. I 1990 vart det registrert høvesvis 2 700 og 5 900 ring- og gulltoppingvin. I 1997 var talet redusert til 422 og 4 700. Endringane i pingvinbestandane kan ein truleg sjå i samanheng med den store auken i pelsselbestanden, der pelsselen har overtatt territoriet til pingvinane. Pelsselbestanden i heile Antarktis er i vekst, og bestanden synes å ha kome seg etter selfangsten tok slutt.

I perioden frå 1. november til 15. mars skal ferdsel og opphald i Nyrøysaområdet berre skje i samband med miljøovervakingsverksemda godkjent av Norsk Polarinstitutt. I perioden frå 1. november til 1. mai skal luftfartøy halde ein vertikal og horisontal avstand på 500 meter til Nyrøysaområdet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nyrøysa» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Bouvetøya
Smalstranda

Smalstranda er ei strand på vestsida av Kapp Valdivia, nord på Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda strekkjer seg kring 700 meter langs Morgenstiernekysten og er særs smal.

Kjelder

Kystar på Bouvetøya
Svartstranda

Svartstranda er ei strand på søraustsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 1,8 km lang og strekkjer langs Mowinckelkysten frå Kapp Meteor og sørover til nær Kapp Fie. Stranda består av svart sand.

Kjelder

Kystar på Bouvetøya
Gjest Baardsenstøtta

Gjest Baardsenstøtta er ei klippe som ligg like nord for Kapp Valdivia på nordsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Det smale sundet mellom klippa og fastlandet heiter Djevleporten. 

Klippa har fått namn etter Gjest Baardsen (1791-1849), ein norsk meistertjuv frå Sogndalsfjøra i Sogn.

Kjelder

Steinformasjonar ved Bouvetøya
Cape Annawan

Cape Annawan er eit isdekt nes heilt aust på Thurston Island og nordvest for innløpet til Seraph Bay. Det vart oppdaga frå helikopter frå USS Burton Island og av  mannskapet på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter skipet «Annawan» frå USA Expedition i 1829-31, som i lag med «Penguin» segøa vest frå Sør-Shetlandsøyane i februar 1830. Dei heldt ein kurs mellom 62S og 58S og segla så langt som til 103W, nord for dette neset.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape Braathen

Cape Braathen er eit isdekt nes nordvest på Evans Peninsula på Thurston Island. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy skvadron VX-6 i januar 1960 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Christoffer Braathen, skiekspert og hundeførar under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Braathen» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Cape Davies

Cape Davies er eit isdekt nes ved Det strekkjer seg ut Hughes Peninsula på Thurston Island. Det vart først skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Frank Davies, ein fysikar med Byrd-ekspedisjonen i 1928–30.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Davies» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Ellsworth Land
Dyer Point

Dyer Point er eit isdekt nes like vest for Hughes Peninsula på nordkysten av Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J.N. Dyer, ein radioteknikar med Byrd-ekspedisjonen i 1933–35.

Kjelder 

Nes i Ellsworth Land
Eubanks Point

Eubanks Point er eit nes med bratte, isdekte skråningar, 2 nautiske mil vest-sørvest for toppen av Mount Loweth i Jones Mountains. Det vart kartlagd av University of Minnesota – Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter sersjant Leroy E. Eubanks, som var navigatør med U.S. Navy skvadron VX-6 under flyturane med LC-47 Dakota frå Byrd Station til Eights Coast i november 1961.

Kjelder 

Nes i Ellsworth Land
Evans Point

Evans Point er eit isdekt nes ved Peacock Sound, som ligg 15 nautiske mil vest-nordvest for Von der Wall Point på sørsida av Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard Evans, ein oseanograf på USS «Burton Island» i dette området under U.S. Navy-ekspedisjonen i Bellingshausenhavet februar 1960.

Kjelder 

Nes i Ellsworth Land
Cape Flying Fish

Cape Flying Fish er eit isdekt nes heilt vest på Thurston Island. Det vart oppdaga av kontreadmiral Richard E. Byrd og medlemmar av U.S. Antarctic Service uner ein flytur frå «Bear» i februar 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter US Exploring Expedition-skipet «Flying Fish», kommandert av William M. Walker. Dei var i nærleiken av dette neset den 23. mars 1839.

Cape Flying Fish skil Amundsenhavet i vest frå Bellingshausenhavet i aust.

Kjelder 

Nes i Ellsworth Land
Greenstone Point

Greenstone Point er eit høgt nes langs nordsida av Jones Mountains i Antarktis, like aust for Austin Valley. Det vart kartlagd av University of Minnesota – Jones Mountains Party, 1960–61, og fekk dette namnet av dei på grunn av den grønaktige fargen på berget.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Hughes Point

Hughes Point er eit bratt nes på vestsida av Exumbreen i Jones Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av University of Minnesota Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeve av dei etter Wayne B. Hughes, som var assistent ved McMurdo Station, 1960–61.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape LeBlanc

Cape LeBlanc er eit isdekt nes heilt nord på Noville Peninsula, som òg er det nordlegaste punktet på Thurston Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Ralph P. LeBlanc som var flykaptein under Operasjon Highjump på eit sjøfly som styrta 8 nautiske mil (15 km) sør for neset den 30. desember 1946. LeBlanc vart hardt skadd og var blant dei seks av ni ombord som overlevde styrten. Dei vart berga 12. januar 1947 av kapteinløytnant John D. Howell, som landa eit anna sjøfly i ope farvatn utanfor nordvestsida av Noville Peninsula.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape Menzel

Cape Menzel er eit høgt nes heilt nord på den elles isdekte Lofgren Peninsula i den nordaustlege delen av Thurston Island. Det vart oppdaga frå helikopter frå USS Burton Island og av mannskapet på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Reinhard W. Menzel, geomagnetist og seismolog ved Eights Station vinteren 1965.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Orheim Point

Orheim Point er eit nes ved enden av Inferno Ridge i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Olav Orheim, ein norsk glasiolog under US Antarctic Research Program (USARP) South Pole-Queen Maud Land Traverse II, 1965-66.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Cape Petersen

Cape Petersen er eit avrunda, isdekt nes på nordsida av Thurston Island, kring 18 nautiske mil (33 km) aust-nordaust for Cape Flying Fish. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Carl O. Petersen, ein radioteknikar under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30 og 1933-35.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Pfrogner Point

Pfrogner Point er eit isdekt nes nordvest på Fletcher Peninsula. Det ligg delvis inneslutta i Abbot isbrem. Neset markerer skiljet mellom Eights Coast og Bryan Coast. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ray L. Pfrogner i US Antarctic Research Program (USARP) som var geomagnetikar og seismolog ved Byrd Station, 1961-62.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Planck Point

Planck Point er ei snødekt, nes langs nordsida av Splettstoesserbreen, 10 nautiske mil (18 km) søraust for Landmark Peak i Heritage Range. Det vart namngjeve av University of Minnesota Geological Party som var i området, 1963–64, etter Russell E. Planck, som var mannskap på helikopterturane i området.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Rescue Point

Rescue Point er eit isdekt nes vest på Noville Peninsula på Thurston Island. Det fekk dette namnet til minne om eit Mariner-sjøfly som styrta på halvøya under U.S. Navy Operasjon Highjump og at seks overlevande vart berga (rescue på engelsk) nær dette neset den 12. januar 1947.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Ryan Point

Ryan Point er ei eit nes i den isfyllte Morganfjorden ved austenden av Thurston Island. Neset dannar austenden av ein større odde mellom Lofgren Peninsula og Tierney Peninsula. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter A.E. Ryan, som var sjefsfotograf i Eastern Group under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Shelton Head

Shelton Head er eit nes 19 km vest for Longbreen på sørkysten av Thurston Island. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John A. Shelton som var meteorolog ved Byrd Station, 1963-64.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Urban Point

Urban Point er eit spisst nes som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) aust for enden av Ahrnsbrakbreen på nordsida av Enterprise Hills i Heritage Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Verdis D. Urban, som var meteorolog ved Ellsworth Station vinteren 1958.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Von der Wall Point

Von der Wall Point er eit lågt, isdekt nes på sørsida av Thurston Island. Det strekkjer seg ut i Peacock Sound mot nordaustenden av Sherman Island. Det vart skissert ned frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.H. Von der Wall, som var traktorsjåør og mekanikar ved Byrd-ekspedisjonen i 1933-35.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape Waite

Cape Waite er eit nes heilt nordvest på King Peninsula, på sørvestsida av innløpet til Peacock Sound. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Amory H. Waite frå Byrd-ekspedisjonen, 1933–35 og seinare U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition 1959-60. Waite undersøkte dei mange flystyrtane i Antarktis og oppdaga at somme radarfrekvensar ikkje vert reflekterte frå isoverflata, men gjekk igjennom til landoverflata og gav falske høgdemålingar. Denne oppdaginga gjorde flyginga tryggare og at ein byrja å bruke radioglasiologi til å kartlegge topografien til landflata under isen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cape Waite» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Ellsworth Land
Cape Walden

Cape Walden er eit isdekt nes nordvest på Evans Peninsula, ved austsida av innløpet til Koetherfjorden på Thurston Island. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy skvadron VX-6 i januar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Arthur T. Walden, som var hundeførar og leiaren av laget som drog til Dronning Maudfjella under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape Walker

Cape Walker er eit isdekt nes på søraustenden av Thurston Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Edward K. Walker, kaptein på «Canisteo», eit tankskip som deltok i U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Ziegler Point

Ziegler Point er eit høgt nes eller ein utstikkar på søraustsida av Gross Hills i Heritage Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter utstyrsoperatøren Ernest L. Ziegler som deltok i Operasjon Deep Freeze 1966 ved McMurdo Station.

Kjelder

Nes i Ellsworth Land
Cape Batterbee

Cape Batterbee er eit lite, klipperikt nes på kysten heilt nord i Enderby Land. Det ligg 92 km nord for Mount Elkins.

Oppdaging og namngjeving
Cape Batterbee vart oppdaga av BANZARE (1929–31) den 13. januar 1930. Det vart namngjeve av sir Douglas Mawson etter sir Henry Fagg Batterbee, ein assisterande sekretær i Dominions Office i London, under ekspedisjonen.

Sjå òg
 Historia til Antarktis
 Antarktiskekspedisjonar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cape Batterbee» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Australian Antarctic Division
 Australian Antarctic Gazetteer 
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 PDF-kart over Australsk Antarktis
 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)

Nes i Enderby Land
Cape Borley

Cape Borley er eit isdekt nes på kysten halvvegs mellom Cape Batterbee og Magnet Bay. Det vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter John Oliver Borley, eit medlem av Discovery Committee, som assisterte BANZARE i overtakinga av «Discovery».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Borley» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Enderby Land
Cape Close

Cape Close er eit nes på kysten av Enderby Land, 30 nautiske mil vest for Cape Batterbee. Det vart oppdaga av the British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition, 1929–31, under Mawson, som namngav det etter Sir Charles Close, leiaren for Royal Geographical Society, 1927–30.

Kjelder 

Nes i Enderby Land
Doyle Point

Doyle Point er eit nes mellom Cape Batterbee og Cape Borley på kysten av Enderby Land. Det vart oppdaga den 12. januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson, som namngav det etter Stuart Doyle, som assisterte ekspedisjonsfotografen.

Kjelder 

Nes i Enderby Land
Felton Head

Felton Head er eit nes med flat topp og bratte sider, 3,5 nautiske mil aust for Harrop Island på kysten av Enderby Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956, og vart kalla opp etter sersjant Kevin Felton, ein motormekanikar ved Mawson Station i 1960.

Kjelder 

Nes i Enderby Land
Forefinger Point

Forefinger Point er eit kjenneleg nes mellom McKinnon Island og Raynerbreen på kysten av Enderby Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto teken under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956, og fekk dette namnet av Antarctic Names Committee of Australia fordi det frå lufta ser ut som ei peikande venstrehand.

Kjelder 

Nes i Enderby Land
Sigerslauk

Sigerslauk (Allium victorialis) er ein laukart som veks frå fjella sørvest i Europa gjennom Alpane og Karpatane, til Kaukasus, Ural, Altajfjella, Japan og Aleutane.  Han heiter òg alpinlauk, av di han oftast veks over skoggrensa.  

I Noreg er sigerslauken ei innført prydplante som sidan har etablert seg i skog og ved elveøyrer. På 1920-talet vart han funnen i hagar og ved kyrkjer i Lofoten, særleg på Vestvågøy, der han har hatt namnet amerikalauk.
Sigerslauken er elles funnen i Asker, Indre Hardanger og Fauske.

Sigerslauken har vore mykje nytta i europeisk folkemedisin og var ofte tilskriven magisk kraft.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Seiersløk» frå ,  den 12. desember 2012.  
 

Grønsaker
Laukslekta
Royal Geographical Society

Royal Geographical Society er det geografiske selskapet i Storbritannia. Det vart grunnlagt i 1830 under namnet Geographical Society of London for the advancement of geographical science. Den første vernaren til selskapet var kong Vilhelm IV, og det tok opp i seg fleire andre geografiske selskap, som Association for Promoting the Discovery of the Interior Parts of Africa, Raleigh Club og Palestine Association. 

I dag er det eit verdssenter for geografi og støttar forsking, utdanning, ekspedisjonar og feltarbeid, i tillegg til å fremje offentleg engasjement og forståing av folk, stader og miljø i verda.

Bakgrunnsstoff
Royal Geographical Society
Royal Geographical Society Picture Library

Britisk geografi
Geografiske organisasjonar
Britiske vitskapsorganisasjonar
Skipingar i 1830
1830 i Storbritannia
Cape Granat

Cape Granat er eit nes i vestleg del av Thala Hills, 7 nautiske mil nordaust for Campbellbreen, på kysten av Enderby Land i Antarktis. Molodezhnaya Station ligg like sør for neset. Neset vart kartlagd og kalla «Mys Granat» (Kapp Granat) av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1961–62.

Kjelder

Nes i Enderby Land
Kirkby Head

Kirkby Head er eit bratt nes på  Tange Promontory i Enderby Land i Australsk Antarktis. Den kontinentale isen når nesten til toppen av sørsida. Det ligg ved austsida av innløpet til Alasheyev Bight i Enderby Land.

Oppdaging og namngjeving
Kirkby Head vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE i 1956. Det vart først vitja av eit lag frå ANARE leia av Sydney L. Kirkby i november, 1960. Det vart namngjeve av ANCA etter Sydney L. Kirkby, landmålar ved Mawson Station i 1956 og 1960.

Sjå òg
 Historia til Antarktis
 Antarktiskekspedisjonar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kirkby Head» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
 Australian Antarctic Gazetteer 
 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
 PDF-kart over Australsk Antarktis
 Mawson Station

Nes i Enderby Land
Cape Kolosov

Cape Kolosov er eit nes langs vestsida av den isdekte halvøya som dannar austsida av innløpet til Amundsen Bay i Antarktis. Det vart fotografert i 1956 frå lufta under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), og fotografert på ny i 1958 av den sovjetiske ekspedisjonen. Neset vart kalla opp etter den polare flynavigatøren V. Kolosov, som døydde i Arktis.

Kjelder

Nes i Enderby Land
Cape Markov

Cape Markov er eit isdekt nes på austsida av Amundsen Bay, som ligg 7 nautiske mil (13 km) vest for Mount Riiser-Larsen i Enderby Land. Det vart namngjeve av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1961–62, etter K.K. Markov, som var geografiprofessor ved Moskva statsuniversitet, og som skreiv mange rapportar om Antarktis.

Kjelder

Nes i Enderby Land
Cape Monakov

Cape Monakov er eit nes på vestkysten av Sakellari Peninsula i Enderby Land. Regionen vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1957. Det vart namngjeve av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen etter S. Je. Monakov, ein sovjetisk polarflygar som forsvann i Arktis.

Kjelder

Nes i Enderby Land
Point Widdows

Point Widdows er eit nes at vestsida av innløpet til Freeth Bay på kysten av Enderby Land. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Det vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter E.I. Widdows, som var meteorolog ved Mawson Station i 1959.

Kjelder

Nes i Enderby Land
Point Alden

Point Alden i Antarktis er eit isdekt nes med klipper langs sjøsida. Neset markerer vestsida av innløpet til Commonwealth Bay og grensa mellom Adélie Coast og George V Coast i Antarktis. Neset vart oppdaga on 30. januar 1840 av USEE under løytnant Charles Wilkes, og vart namngjeve av han etter løytnant James Alden på ekspedisjonsskipet «Vincennes».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Point Alden» frå ,  den 12. desember 2012.  
 

Nes i George V Land
Nes i Adélie Land
Cape Bage

Cape Bage er eit kjenneleg nes på kysten mellom Murphy Bay og Ainsworth Bay. Det vart oppdaga i 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911-14) under Douglas Mawson, som namngav det etter løytnant R. Bage, astronon, assisterande magnetikar og tidvassregistrator under ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape-Pigeon Rocks

Cape-Pigeon Rocks er to klipperike nes på vestsida av Watt Bay, 3 nautiske mil sør for Garnet Point. Dei vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som gav dei namnet fordi store koloniar med kappduer hekka her. Advisory Committee on Antarctic Names.

Kjelder 

Nes i George V Land
Cape De la Motte

Cape De la Motte er eit kjenneleg nes mellom Watt Bay og Buchanan Bay; like nord for kontinentalisen som stig opp til 520 moh ved Mount Hunt. Neset vart kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter C. P. de la Motte, tredjeoffiser på ekspedisjonsskipet «Aurora». Det har vorte gjetta at det høge landet bak neset er «Point Case», som US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes sg frå det som vart kalla «Disappointment Bay» den 23. januar 1840.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cape De la Motte» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Nes i George V Land