alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
A Nod and a Wink

A Nod and a Wink er det fjortande studioalbumet av den engelske progressive rockegruppa Camel, gjeve ut i juli 2002 på Camel Productions. Albumet var dedisert til Peter Bardens, som døydde i januar 2002. Det er så langt det siste studioalbumet Camel har gjeve ut. 

Eit kort klipp av «Squigely Fair» vart spelt under ein episode av Top Gear.

Innhald

(Merk: Sporr 8 er eit bonusspor på den japanske utgåva og inkludert på eit album til støtte for offera etter orkanen Katrina, «After the Storm»).

Medverkande
Andrew Latimer – gitarar, fløyte, klaverinstrument, vokal
Colin Bass – bassgitar, korvokal
Guy LeBlanc – klaverinstrument, korvokal
Denis Clement – trommer

Andre medverkande
Terry Carelton – trommer (spor 2 & 6); korvokal (spor 7)
J.R. Johnston – korvokal (spor 7)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «A Nod and a Wink» frå ,  den 11. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

 

Musikkalbum frå 2002
Camel-album
Ishockey-VM 1974

Verdsmeisterskapen i ishockey 1974 vart arrangert i Helsinki i Finland i tida frå 5. til 20. april 1974. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne ni av dei ti kampane. Sverige tok andreplassen og Tsjekkoslovakia kom på tredjeplass.

Tabell

Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Sidelnikov 
Forsvarar: Valerij Vasiljev, Aleksandr Gusev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, [[Gennadij Tsygankov]9, Jurij Sjajtalov, Viktor Kuznetsov 
Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Aleksandr Bodunov, Sergej Kapustin, Vladimir Repnev.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1974» frå ,  den 12. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1974
Idrettstilskipingar i Finland
Boris Mikhajlov

Boris Petrovitj Mikhajlov () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar frå Moskva. I tida 1969-79 vann han åtte VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey.

Mikhajlov var høgevreveng i Sovjetunionen si berømte fyrsterekke saman med senterløpar Vladimir V. Petrov og Valerij Kharlamov på venstrevengen. Mikhajlov vart verdsmeister fyrste gongen i 1969 og siste gongen i 1979. I 1972 så vel som i 1976 vart han olympisk meister.

Mikhajlov spelte på Avangard Saratov frå 1962 til -65, deretter to sesongar i Lokomotiv Moskva. Frå 1967 til 1981 var han aktiv for det suverene topplaget i sovjetisk ishockey, CSKA Moskva, der han var med å vinne den sovjetiske meisterskapen heile elleve gongar.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Boris Petrowitsch Michailow» frå ,  den 12. november 2019.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Vladimir V. Petrov

Vladimir Vladimirovisj Petrov () var ein russisk  ishockeyspelar frå Krasnogorsk. I tida 1969-81 vann han ni VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey.

Petrov var senterløpar i Sovjetunionen si berømte fyrsterekke saman med Boris Mikhajlov på høgrevengen og Valerij Kharlamov på venstrevengen. Petrov vart verdsmeister fyrste gongen i 1969 og siste gongen i 1981. I 1972 så vel som i 1976 vart han olympisk meister.

Petrov spelte på Krylja Sovetov i Moskva frå 1965 til -67. Perioden 1967-81 var han aktiv i CSKA Moskva, det sovjetiske topplaget som desse 14 sesongane henta heim ni sovjetmeisterskap. Han avslutta med spel for SKA Leningrad frå 1981 til -83. Over 18 sesongar spelte han til saman 595 klubbkampar, i desse kampane skåra han 370 mål og sanka 713 målpoeng.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Wladimir Wladimirowitsch Petrow» frå ,  den 12. november 2019.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Holla kyrkjeruin

Holla kyrkjeruin er ei tidlegare steinkyrkje ved Ulefoss i Nome i Vestfold og Telemark. Kyrkja blei bygd i tidsrommet 1100-1250, og blei utvida i første halvdel av 1700-talet. 

I 1878, kort tid etter oppføringa  av Nye Holla kyrkje, blei den gamle kyrkja riven. Berre 50 år seinare blei kyrkjeruinen undersøkt bygningsarkeologisk. 

Eit par hundre meter sørvest for kyrkjeruinen er Holla prestegard.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Holla kirkeruin» frå ,  den 12. november 2019.

Bakgrunnsstoff 
Riksantikvarens faktaark om Holla kirkeruin

Ruinar i Noreg
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kulturminne i Nome
Byggverk i Nome
Kongshavn videregående skole

Konghavn videregående skole er ein offentleg vidaregåande skule i bydel Gamle Oslo i Oslo. Han vart etablert i bygget til den gamle Sjømannsskolen i Ekebergskråninga, og opna offisielt 15. august 2013. Nordstrand vidaregåande skule med ca. 45 tilsette og utdanningstilbod for ca. 300 elevar vart relokalisert til denne nye skulen.

Bakgrunn 
Skulen har eit breitt fagtilbod innan utdanningsprogram for studiespesialisering med særleg vekt på realfag og økonomiske fag. Frå 2015/2016 tilbyr skulen òg breiddeidrett som programfag. Entreprenørskap og føretaksutvikling er eit viktig satsingsområde for skulen. Skulen arrangerer òg kvart år ein stor, internasjonal gründercamp med deltaking frå Tyskland og Slovenia. På gründercampen får elevane relle oppdrag for reelle oppdragsgjevarar som EoN Ruhgas, Möllergruppa, Dell og Ekebergparken.

Kvart år deler skulen ut Ekebergparkens pris til ein elev som har utmerkt seg både fagleg og sosialt og som lever opp til verdiane til skulen; open, trygg, triveleg, ambisiøs, inkluderande og respekterande.

Skulen har vidareført prosjektet Vg2 i Berlin som vart etablert av Nordstrand vgs i 2008. Det er eit tilbod der elevar i Osloskulen kan ta heile Vg2 studiespesialisering ved eit gymnas i Berlin. Dei får støtte av ein norsk kontaktlærar som bur i Berlin heile året og norske «skuggelærarar» som følgjer opp elevane med besøk i Berlin 4-8 gonger i året. Elevane følgjer både norske og tyske læreplanar og får karakterar og har eksamen som om dei går på skule i Noreg. Per 2016 har meir enn 100 elevar gjennomført Vg2 i Berlin.

Kongshavnrevyen
Meir enn halvparten av elevane til skulen deltek i revyen som vert spelt i januar kvart år. Den første Kongshavnrevyen i 2013 fekk namnet Blanke Ark og i 2014 vart han følgd opp med revyen Studer, Prester, Regjer. I 2015/2016 fekk No står ikkje verda tel påske karakterane 5 og 6 i Aftenposten og Nordstrand Blad.

Rektorar 

 Jan Ljøner (2013-2016, frå Nordstrand vidaregåande skule, til Gamlebyen skule)
 Knut Jørgen Kopperud (2016-)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kongshavn videregående skole» frå ,  den 7. juli 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Vidaregåande skular i Oslo
Skipingar i 2013
Holtet i Oslo

Holtet er ein av grunnkretsane i Oslo og er eit senter i den tidlegare bydelen Ekeberg-Bekkelaget, no innlemma i Bydel Nordstrand. Det vert rekna som sentrum i strøket Bekkelaget. Området er eit trafikknutepunkt, der Ekebergbanen kryssar Kongsveien, og der Kongsveien møter Ekebergveien og Raschs veg. Her ligg òg Bekkelaget skule samt Holtet vidaregåande skule. I området er det òg ein del verksemder, mellom anna dagligvarebutikkar med delikatessar, blomar, klede, jernvarer, elektrisk, kafé, storkiosk og gatekjøkken.

Området har namnet sitt etter Holtet gard, som låg vest for dagens senter. Gardens våningshus er bygt i nybarokk/jugendstil, og står i Holtveien 9 . Huset vart frå 1924 nytta som direktørbustad for Ekebergbanen, og vert i dag brukt som eldresenter/grendehus.

Lenger nord i området, nærare Brannfjell skule, ligg Holtet hageby, som faktisk ligg på grunn som har tilhøyrt Ekeberg og ikkje Holtet gard. Denne hagebyen består av 180 bustadar fordelt over 59 hus, bygde for Fagforeningenes Kooperative Bustad og Byggelag i 1925–31.

Referansar
Ekebergsletta

Ekebergsletta er eit område som ligg på Ekebergplatået i Oslo. Ekebergsletta vert primært nytta til idrett og er del av Oslos største parkområde, som òg omfattar Brannfjell, Ballsletta og Ekebergskogen.

Sletta var opphavleg jorde til Ekeberggårdane, hovudsakleg til Stamhuset Ekeberg, men òg til Vesle Ekeberg gard. På 1600-talet vart den delen av Ekebergveien som går tvers over sletta sett av til bygging etter lovbod frå Christian IV. Vegen kom i 1703 inn under definisjonen den Frederikshaldske Kongeveg.

I den nordre delen av sletta ligg Stamhuset Ekeberg og Ekeberg Camping. Vidare mot aust ligg Ekeberg hageby, Vesle Ekeberg, Ekeberg skule, Brannfjell, Brannfjell skule, KFUM-Hallen, Ekeberghallen og EKT Rideskole før ein er tilbake på campingplassen.

Midt ute på sletta ligg Park og Idretts utstyrområde. Her låg tidlegare plassen Smedstua. Mellom 1931 og 1967 gjekk det trikk tvers over Ekebergsletta, og Simensbråtenlinja hadde haldeplass på Smedstua. Endehaldeplassen var på Simensbråten, like ved Ekeberg skule.

Like ved Ekeberg skule ser ein framleis restane av ankringsmasten som luftskipet Noreg vart ankra opp i, når det var på veg mot Nordpolen.

Ekeberg skule er sekretariat for Norway Cup. Ekebergsletta er òg hovudarena for Norway Cup.

Idrettsanlegg i Oslo
Parkar i Oslo
Geografi i Oslo
Hatfield and the North av Hatfield and the North

Hatfield and the North er debutalbumet til det engelske Canterbury scene-bandet Hatfield and the North, utgjeve i februar 1974.

I spesialutgåva til magasina Q & Mojo kalla Pink Floyd & The Story of Prog Rock, vart albumet plassert på 34. plassen på lista deira over «40 kosmiske rockealbum».

Innhald

Dei to bonusspora frå 1987 var A- og B-sider på ein singel frå 1974, tidlegare gjevne ut på samleplata Afters frå 1980.

Medverkande
Phil Miller – elektrisk gitar (spor 2–14), akustisk gitar (spor 6)
Dave Stewart – Fender Rhodes elektrisk piano (spor 1–8, 10–15), Hammondorgel (spor 3–5, 7–9, 12–14), Hohner Pianet (spor 1, 5, 7, 9, 13–15), piano (spor 2–5, 8, 9), tonegenerator (spor 5, 7–9, 12), Minimoog (spor 9)
Richard Sinclair – bassgitar (spor 2–14), vokal (spor 2, 4, 6, 8, 10–12)
Pip Pyle – trommer (spor 2–9, 11–14), perkusjon (spor 4, 7, 9), lydeffektar (spor 7–9, 11)

Gjesteartistar
Robert Wyatt – vokal (4)
Barbara Gaskin – vokal (5)
Amanda Parsons – vokal (5)
Ann Rosenthal – vokal (5) 
Geoff Leigh – tenorsaksofon (5), fløyte (5 & 13)
Didier Malherbe – tenorsaksofon (7) (ikkje oppført)
Jeremy Baines – pixiephone (5), fløyte (13)
Cyrille Ayers – vokal (8)
Sam Ellidge – røyst (7)

Plateomslag

Plateomslaget på den originale vinylutgåva vart designa av Laurie Lewis. Fram- og baksida dannar i lag eit panoramabilete av Reykjavík, der himmelen på høgresida er slått saman med ein transparent av ei freske frå 1400- eller 1500-talet i Orvietokatedralen av Luca Signorelli, «Dei fordømde».

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hatfield and the North (album)» frå ,  den 12. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1974
Hatfield and the North-album
Album produserte av Tom Newman
Virgin Records-album
Ishockey-VM 1975

Verdsmeisterskapen i ishockey 1975 vart arrangert i Vest-Tyskland i tida frå 3. til 19. april 1975, fordelt på Düsseldorf og München. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Tittelforsvarar Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne alle kampane. Tsjekkoslovakia sikra seg sølvplassen og Sverige kneip tredjeplassen.

Tabell

Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Viktor Krivolapov 
Forsvarar: Valerij Vasiljev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, Gennadij Tsygankov, Jurij Fjodorov, Jurij Tjurin, Aleksandr Filipov 
Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Viktor Sjalimov, Sergej Kapustin, Vladimir Vikulov.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1975» frå ,  den 13. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1975
Idrettstilskipingar i Vest-Tyskland
Aleksandr Maltsev

Aleksandr Nikolajevitsj Maltsev () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar frå landsbyen Setkovskij i Kirov oblast. I tida 1969-83 vann han ni VM-gull og to OL-gull for Sovjetunionen.

Venstrevengen Maltsev danna i 1970-åra, saman med Vladimir V. Petrov og Boris Mikhajlov, ei berømt fyrsterekke på Sovjetunionen sitt landslag i ishockey. Han vart verdsmeister fyrste gongen i 1969, 14 år seinare var han med om å vinne sin niande VM-tittel. Maltsev vart olympisk meister under Vinter-OL 1972 og Vinter-OL 1976.

Maltsev spelte på Dynamo Moskva frå 1967 til 1984. Gjennom 17 sesongar skåra han 329 mål på 530 kampar. Hans einaste nasjonale triumf kom då Dynamo i 1972 vann den sovjetiske ishockeycupen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alexander Nikolajewitsch Malzew» frå ,  den 13. november 2019.  
 

Sovjetiske ishockeyspelarar
Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Viken fylke

Viken er ein norsk fylkeskommune som oppstod frå 1. januar 2020 som følgje av tvangssamanslåinga av fylka Østfold, Akershus og Buskerud. Dessutan vart kommunane Jevnaker og Lunner i det tidlegare Oppland fylke del av det nye Viken fylke i samband med kommunereforma 1. januar 2020, i samsvar med ynske frå dei to kommunane. Heilt frå 1838 hadde desse kommunane vore ein del av Oppland fylke, tidlegare Kristians amt. Fylka Oppland og Hedmark vart slegne saman til Innlandet fylke med verknad frå same dato. Svelvik kommune i det tidligare Vestfold fylke vart likeeins ein part av Viken fylke ved at kommunen vart slege saman med kommunane Nedre Eiker og Drammen i det tidlegare Buskerud fylke til den nye Drammen kommune frå same dato.

Opprettinga av fylket Viken har vore kontroversiell. Etter kommune- og fylkestingsvalet i 2019 består fleirtalskoalisjonen i fylkestinget av parti som stemte mot regionreforma ved stortingsbehandlinga. Koalisjonen har vedteke å be Stortinget om å oppløyse Viken etter valet i 2021, og at fylka Buskerud, Østfold og Akershus skal opprettast att.

Kommunar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

 
Fylke i Noreg
Skipingar i 2020
Senja kommune

Senja kommune er ein kommune i Troms og Finnmark fylke. Kommunen vart til frå 1. januar 2020, ved samanslåing av kommunane Berg, Lenvik, Torsken og Tranøy, og omfattar øya Senja, nokre mindre omliggande øyar og eit stykke av fastlandet mellom Gisundet og Malangen. Finnsnes på fastlandet er største tettstaden og administrasjonssenteret i den nye kommunen. Tettstader på øya Senja er Gryllefjord, Torsken, Senjahopen, Vangsvik, Silsand, Gibostad og Husøy.

Skipinga av Senja kommune begynte i 2016 med at dei Høgrestyrte kommunane Lenvik og Tranøy avgjorde å slå seg saman til ein kommune i 2020. I Berg kommunestyre vart det fleirtal for å slutte seg til ei framtidig avgjerd av Stortinget, i samband med ei nasjonal kommunereform, medan Torsken ønskte å halde fram som eigen kommune. I 2017 kom eit stortingsvedtak om å slå dei fire kommunane saman til nye Senja kommune.

Ved kommunestyre- og fylkestingsvalet i 2019 vart det for første gong valt representantar til kommunestyret i Senja kommune. Tom-Rune Eliseussen frå Senterpartiet fekk ordførarvervet.

Folk frå Senja
Ottar Brox (f. 1932), politikar, sosiolog, sivilagronom (Torsken)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

 
Kommunar i Troms og Finnmark
Norske kommunar skipa i 2020
Delstatshovudstader i USA

Delstatshovudstader  i USA er eit oversyn over hovudstaden i alle delstatar i USA.

Liste

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Liste over delstatshovedsteder i USA» frå ,  den 13. november 2019.  
 
 
Delstatar i USA
Ishockey-VM 1976

Verdsmeisterskapen i ishockey 1976 vart arrangert i Katowice i Polen i tida frå 8. til 25. april 1976. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer i eit gruppespel. Deretter møttest dei fire beste laga på nytt i eitt innbyrdes sluttspel i kampen om VM-tittelen, medan dei fire laga med færrast poeng møttest til spel om plassane 5 til 8. Alle laga tok med seg poenga i gruppespelet til sluttspelet.

Tsjekkoslovakia var suverent best og vart verdsmeister for andre gong. Sovjetunionen sikra seg sølvplassen og Sverige kom på bronseplassen.

Tabell 1-4

Tabell 5-8

Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Milan Kajkl, Milan Chalupa, Miroslav Dvořák, František Kaberle 
Løparar: Vladimír Martinec] Jiří Novák, Bohuslav Šťastný, Marián Šťastný, Ivan Hlinka, Jiří Holík, Eduard Novák, Milan Nový, Jaroslav Pouzar, František Černík, Peter Šťastný

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1976» frå ,  den 14. november 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1976
Idrettstilskipingar i Polen
Skraperudtjern

Skraperudtjern er eit vatn i Østmarka i Oslo rett ved Skullerud skule i bustadsstrøka Bogerud og Skullerud.

Vatnet er ca. 400 meter langt og 12 meter djupt. Det er omgjeve av bratte åsar i vest og i aust, og har ei stor grasslette i nordenden av vatnet. Vatnet kjem ned åsen i nord, via Ljanselva som går igjennom Skraperudtjern på veg frå Lutvann via Nøklevann til Bunnefjorden. Skraperudtjern er ein populær badeplass om sommaren, og har ei flytebryggje i nordenden.

Sjå òg 

 Liste over innsjøar i Oslo

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Skraperudtjern» frå ,  den 13. november 2019.  
 

Østmarka
Innsjøar i Oslo
Peter Šťastný

Peter Šťastný () er ein slovakisk tidlegare ishockeyspelar og politikar frå Bratislava. Han var verdsmeister i ishockey i 1976 og 1977 med Tsjekkoslovakia. Perioden 2004-14 var han medlem i europaparlamentet.

Idrett
Šťastný spelte 1975-80 på Slovan Bratislava, der han i 1979 vart tsjekkoslovakisk meister, einaste pokalen han vann som klubbspelar. Frå 1980 var han aktiv i National Hockey League i Nord-Amerika, fyrst med Quebec Nordiques til 1989, deretter 1990-93 i New Jersey Devils. Han avslutta 1993-95 med St. Louis Blues.

Šťastný vann VM-gull med Tsjekkoslovakia sitt landslag i ishockey i 1976 og i 1977. Sidan deltok han i VM 1978 og 1979 og i Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Under Vinter-OL 1994 på Lillehammer representerte han Slovakia, og året etter var han med det slovakiske landslaget som vann B-VM i ishockey.

Politikk
I 2004 vart Šťastný vald til å representere Slovakia og kristelegdemokratane (SDKU) ved europaparlamentet, attvald i 2009.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Peter Šťastný» frå ,  den 13. november 2019.  
 

Slovakiske idrettsutøvarar
Ishockeyspelarar
Olga Boznańska

Olga Helena Karolina Boznańska () var ein polsk målar frå Krakow som vert rekna til stilretninga postimpresjonismen. Ho er framom alt kjend som portrettmålar. Boznańska var ein av pionerane i kultur-rørsla Ung-Polen. Ho levde mange tiår i Paris og døydde der.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Olga Boznańska» frå ,  den 13. november 2019.  
 

Polske målarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Folk frå Krakow
Postimpresjonisme
Verdscupen i alpine greiner 1979/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1979-sesongen tok til 9. desember 1978 i Piancavallo i Italia og vart avslutta 20. mars 1979 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 22 renn og 26 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 8 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 7 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Annemarie Moser-Pröll frå Austerrike kneip FIS-premien som beste poengplukkar i verdscuptevlingane framom Hanni Wenzel frå Liechtenstein. Irene Epple frå Vest-Tyskland vart nummer tre.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1978/79» frå ,  den 14. november 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1979
Verdscupen i alpine greiner 1979/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1979-sesongen tok til 9. desember 1978 i Schladming i Austerrike og vart avslutta 20. mars 1980 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 29 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 10 storslalåmrenn, 9 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Peter Lüscher frå Sveits vann FIS-pokalen. Leonhard Stock frå Italia tok andreplassen og Phil Mahre frå USA kneip tredjeplassen i den totale verdscup-turneringa.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1978/79» frå ,  den 14. november 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1979
Gullhesten filmfestival i Taipei

Gullhesten filmfestival i Taipei (kinesisk 台北金馬影展, pinyin Táiběi Jīnmǎ Yǐngzhǎn) er ein filmfestival og prisutdeling som blir halden årleg på Taiwan. Prisen blei grunnlagd i 1962 av Informasjonsdepartementet på Taiwan. Prisutdelinga føregår vanlegvis i november eller desember i Taipei, men seremonien har også føregått andre stader på øya.

Pristildelinga er Taiwan sitt svar på Oscar-prisen. Prisen kan gå til kinesiskspråklege filmar frå Taiwan, Hongkong, Folkerepublikken Kina eller andre stader. Han er ein av fire store kineiske filmprisar, saman med Hong Kong-filmprisen, Gullhaneprisen og Hundre blomar-prisen. Han er også ein av dei større årlege prisane delte ut på Taiwan, i lag med Gullklokke-prisen for fjernsynsproduksjonar og Gullmelodi-prisen for musikk.

Historie 
Gullhest-prisen blei skipa i mai 1962 gjennom den taiwanske loven 'Mandarin-filmprisreguleringa av 1962'. Namnet Gullhesten () kjem frå namna til dei taiwanske øyane Kinmen () og Matsu ().

Pristildelinga blei skipa for å støtta den kinesiskspråklege filmindustrien og anerkjenna framifrå kinesiskspråklege filmar og filmskaparar. Ho er også meint å presentera framifrå filmar til eit taiwansk publikum.

Sidan 1996 har filmar frå Folkerepublikken Kina vore tilletne i utdelinga. Slike filmar og filmskaparar har vunne fleire prisar, som Jiang Wen sin In the Heat of the Sun i 1996, Xia Yu som beste mannlege skodespelar i 1996, Joan Chen sin Xiu Xiu: The Sent Down Girl i 1999,  Qin Hailu som beste kvinnelege skodespelar i 2001 og Lu Chuan for Kekexili: Mountain Patrol i 2004.

Rekordar 

 Hongkong-skodespelaren Tony Leung Chiu-wai har vunne flest prisar for beste mannlege skodespelar. Han vann denne prisen ved den 31., 40. og 41. tildelinga for roller i Chungking Express, Infernal Affairs og Lust, Caution. 
 Hongkong-skodespelaren Maggie Cheung har vunne flest prisar for beste kvinnelege skodespelar. Ho vann denne prisen ved den 26., 28., 34. og 37. tildelinga for roller i Full Moon in New York, Center Stage, Comrades: Almost a Love Story og In the Mood for Love.
 Den taiwanske skodespealren Loretta Yang vann prisen for beste kvinnelege skodespelar ved den 21. og den 22. tildelinga. Ho var den fyrste som vann denne prisen i to år på rad.
 Hongkong-skodespelaren Jackie Chan  vann prisen for beste mannlege skodespelar ved den 29. og 30. tildelinga. Han var den første som vann denne prisen i to år på rad.
 Den kinseiske regissøren og skodespelaren Joan Chen er den fyrste personen som har vunne prisar i to ulike kategoriar, beste regissør (i 1998 for Xiu Xiu: The Sent Down Girl) og beste kvinnelege skodespelar.
 I 2015 blei den taiwanske skodespelaren Karena Lam den fyrste personen til å vinna tre ulike skodespelarprisar: Beste kvinnelege skodespelar, beste kvinnelege birolle og beste nykomar.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Golden Horse Film Festival and Awards» frå ,  den 14. november 2019.  
 
Prisar og utmerkingar skipa i 1962
Filmprisar
Filmfestivalar
Taiwansk kultur
Kinesiskspråkleg film
Seediq

Seediq (også kalla truku eller taroko etter ei av dialektgruppene) er eit austronesisk språk som blir brukt av seediq- og trukufolk  på Taiwan. 
Språket har 19 konsonantar og 5 vokalar, og blir skrive med det latinske alfabetet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Truku (språk)» frå ,  den 14. november 2019.  

Språk på Taiwan
Austronesiske språk
Einskildspråk