alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Årets avistegning

Årets avistegning, Avistegnerprisen eller Årets avistegner er ein norsk mediepris som går til teiknaren av den beste avisteikningen i året som gjekk. 
Prisen har som føremål å markera avisteikning som eit eige journalistisk uttrykk.

Prisen blei innstifta av Mediebedriftenes Landsforening, Norsk Journalistlag og Norsk Redaktørforening i 1997. Frå 2003 har prisen vore delt ut annakvart år.
Prispengane er på 30 000 kroner.

Prisvinnarar
1997: Roar Hagen, VG
1998: Egil Nyhus, Romerikes Blad
1999: Ikkje utdelt
2000: Finn Graff, Dagbladet
2001: Inger Giskeødegård, Sunnmørsposten
2002: Inge Grødum, Aftenposten
2003: Per Elvestuen, Dagens Næringsliv
2005: Finn Graff, Dagbladet
2007: Siri Dokken, Dagsavisen
2009: Hallvard Skauge, Klassekampen
2011: Siri Dokken, Dagsavisen
2013: Egil Nyhus, Romerikes Blad
2015: Roar Hagen, «Flyktninger»
2017: Christian Bloom, baby Trump
2019: Marvin Halleraker, «Per Sandberg»
2021: Christian Bloom, VG for «World War C»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Årets avistegning» frå ,  den 12. februar 2019.

Bakgrunnsstoff
Presetasjon av vinarar frå 2009 til 2017 på nettstaden til Mediebedriftenes Landsforening 
Presentasjon av prisen for 2019 med vedtekter på nettstaden til Mediebedriftenes Landsforening 
 Vedtekter for Årets Avistegning på nettstaden til Mediebedriftenes Landsforening (arkivert nettside)

Visuell kommunikasjon
Norske medieprisar
Norske kulturprisar
Skipingar i 1997
The Pentagon

The Pentagon er hovudkvarteret til Forsvarsdepartementet i USA og ligg i Arlington i delstaten Virginia. Bygningen blei innvigd 15. januar 1943 etter eit byggearbeid på 16 månader. Pentagon er verdas største kontorbygning og huser kring  tilsette.
Bygningen har namn etter forma, som er ein femkant eller pentagon.

Som eit ledd i terroråtaket 11. september 2001, planlagd av Khalid Sheikh Mohammed, flaug eit kapra passasjerfly inn i bygningen. Delar av bygningen raste saman, og 125 mennesker døydde, i tillegg til dei 64 passasjerane, medrekna dei 5 kaprarane, i flyet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Pentagon» frå ,  den 12. februar 2019.

Bakgrunnsstoff

Det USA-amerikanske forsvaret
Byggverk i Virginia
Skipingar i 1943
Régence

Régence viser til den perioden i fransk historie då landet var styrt av regenten Filip II av Orléans medan Ludvig XV var mindreårig, frå 1715 til 1723. Hertug Filip av Orléans var nevø av den føre kongen, Ludvig XIV.

Régence-stil 
Omgrepet viser også til ei stilretning frå omlag denne tida, omlag dei tre første tiåra av 1700-talet. Han markerte ein overgang frå barokken til tidleg rokokko, og har trekk frå begge stilane. Retninga var ein reaksjon mot den pompøse stilen ved hoffet til «Solkongen» Ludvig XIV, og var prega av måtehald med små salongar (petit salon) med smekre, flyttbare møblar. Bein på bord, skap og stolar blei laga med elegante svingar, og møbelflater kunne dekorerast med intarsia. Skrivebord og kommode var nye møbeltypar som blei innførte på denne tida.

Viktige formgjevarar frå denne tida er Jean Berain (1640–1711), Claude Audran (1658–1734), Antoine Watteau (1684–1721), Charles Cressent (1685–1768), Robert de Cotte (1656–1735), Claude Gillot (1673–1722) og Gilles-Marie Oppenord (1672–1742).

Sjå òg 

 Cellamare-konspirasjonen

Kjelder 

Fransk historie
1700-talet
Paul McGrath

Paul McGrath, opphavleg Paul Nwabilo, () er ein irsk tidlegare fotballspelar, fødd i London. Over ein tiårsperiode frå 1985 til 1996 utmerkte han seg som ein sterk midtstoppar, fyrst i Manchester United til 1989, deretter i Aston Villa til 1996. McGrath var i mange år fast på det irske landslaget, spelte 83 landskampar og skåra åtte mål.

Klubbspel
McGrath spelte 1981/82-sesongen på St Patrick's Athletic FC i Dublin. Strak fekk han kontrakt med Manchester United, utan han vart aktuell for ein plass i mannskapet som FA-cupen 1983. Gradvis fekk han meir tillit, og lenge før Manchester United kvalifiserte seg til ein ny FA-cupfinale i 1985, hadde teke over som midtstoppar i stade for skotten Gordon McQueen. Skadar, dårleg form og usemje med lagsjef Alex Ferguson førte til at McGrath fekk mindre speletid frå 1987 og 1988.

I august 1989 vart McGrath overført til Aston Villa mot £400 000. På Villa Park vart han ein publikumsfavoritt, og vart i 1993 jamvel kåra til Spelarane sin spelar i England. I mars 1994 var han med då Aston Villa vann ligacupfinalen med 3-1 over Manchester United. To år etter vann McGrath ligacupen for andre gong, då Aston Villa sigra med 3-0 over Leeds United. Hausten 1996 gjekk turen til Derby County, medan han hausten 1997 spelte for Sheffield United på nivå to i ligaen i tre månader.

Landslagsspel
McGrath fekk sin landslagsdebut i februar 1985 og spelte 83 landskampar i tida fram til februar 1997. 
Han var ein viktig spelar då Irlands landslag sist i 1980-åra byrja hevde seg mot dei beste fotballandslaga i Europa, under landslagssjef Jackie Charlton. McGrath deltok såleis i Fotball-EM 1988 og spelte alle Irlands kampar under verdsmeisterskapen i 1990 og i 1994. Han spelte tre kampar mot Noreg, alle tre enda 0-0. Den siste av desse kampane førte til at Noregs lag rauk ut or VM 1994, grunna færre mål enn dei andre laga i gruppa. McGrath skåra i alt 8 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av FA-cupen:1985 med Manchester United
Vinnar av ligacupen: 1994 og 1996 med Aston Villa

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul McGrath (footballer» frå ,  den 12. februar 2019.  
 
eu-football

Irske fotballspelarar
Aston Villa-spelarar
Manchester United-spelarar
Derby-spelarar
Sheffield United-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
NM i sykling 1973 på landeveg

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1973 fann stad i Tønsberg laurdag 11. august 1973.

Arbeiderbladet sin medarbeidar Sverre Farstad kalla det 180 km lange rittet for det «Beste sykkelritt i Norge gjennom tidene».

Kjelder
Sportsboken 73. Dreyer Stavanger. 1973

Noregsmeisterskap i 1973
Noregsmeisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Tønsberg
Kusleik

Kusleik er eit munnleg uttrykk for hår som står stritt eller har anna fall enn resten av håret. Det kan også vise til ein frisyre der håret er kjemma glatt, gjerne opp og til sida. Uttrykket er ei fornorsking av engelsk cowlick, som truleg stammar frå at kua har for vane å sleike kalven, som resulterer i virvlande mønster i håret. 

Ein kusleik blir oftast til på toppen av hovudet hjå menneske, men kan også dukke opp i nakken eller nær panna.

Kjelder 

Frisyrar
Steikjepanne

Ei steikjepanne er ei flatbotna, låg panne med langt handtak til å steikje mat i. Moderne steikjepanner finst i mange ulike materiale, som støypejern, aluminium og rustfritt stål.

Sjå òg
Takke
Vokk

Kjelder 
 

Kjøkenutstyr
Steiking
NM i skiskyting 2004

Noregsmeisterskapen i skiskyting 2004, den 46. i rekka, vart avvikla i Steinkjer i tida 24. til 28. mars 2004.

Menn

10 km

Dato: 26. mars 2004

20 km

Dato: 24. mars 2004

4 x 7,5 km stafett

Dato: 28. mars 2004

Kvinner

7,5 km

Dato: 26. mars 2004

15 km

Dato: 24. mars 2004

3 x 6 km stafett 

Dato: 28. mars 2004

Kjelder
Dagsavisen 25. mars 2004
Dagsavisen 27. mars 2004
Dagsavisen 29. mars 2004

Noregsmeisterskap i skiskyting
Noregsmeisterskap i 2004
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrett i Steinkjer
Skiskyting i 2004
Emil Iversen

Emil Iversen () er ein norsk langrennar frå Meråker. Han vart noregsmeister på både 15 km og 30 km under Ski-NM 2019 i Meråker. I tida 2016-19 vann han seks tevlingar i verdscupen i langrenn; to i sprintrenn, ei tremil og tre etappar i såkalla tour-renn. Iversen er medlem i Idrettslaget Varden Meråker.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emil Iversen» frå ,  den 13. februar 2019.  
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Langrennsløparar under vinter-OL 2022
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Folk frå Meråker
Live at the Riverboat 1969

Live at the Riverboat 1969 er eit konsertalbum av Neil Young, utgjeve i 2009. I februar 1969 heldt Young ei rekkje konsertar i kafeen Riverboat i Toronto. Dette albumet består av konsertopptak frå desse konsertane. 

Albumet er òg inkludert i Volum 1 av Archives Performance Series.

Ein CD-samplar av albumet kom ut i utvalde butikkar i lag med albumet Chrome Dreams II i 2007.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at the Riverboat 1969» frå ,  den 13. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum av Neil Young
Konsertalbum frå 2009
Reprise Records-album
Album produserte av Neil Young
Live at the Fillmore East av Neil Young

Live at the Fillmore East er eit konsertalbum av Neil Young og Crazy Horse med gitaristen Danny Whitten. I februar og mars 1970 drog Young og Crazy Horse på turné for å marknadsføre Everybody Knows This Is Nowhere. Live at the Fillmore East kom ut i 2006 og består av opptak frå denne turneen. Turneen var den siste Neil Young og Crazy Horse gjorde i lag med Whitten.

Young spelte fire konsertar i Fillmore East den 6. og 7. mars. Kvar konsert bestod av eit akustisk solosett og eit sett med Crazy Horse. Denne utgjevinga inneheld alle songane frå det elektriske settet utanom «Cinnamon Girl». Albumet kom ut på både CD og DVD. DVD-en inneheld bilete frå konserten, bilete av originale handskrivne tekstr og meldingar frå tida, i tillegg til ein betre lydkvalitet (24bit/96 kHz PCM audio) enn CD-utgåva.

Albumet er den første konsertutgjevinga med Danny Whitten, som døydde i 1972. Med på konsertane var òg Jack Nitzsche som offisielt medlem av bandet. Eit opptak av Whitten sin «Come On Baby Let's Go Downtown» frå dei same konsertane var tidlegare gjeven ut på albumet Tonight's the Night i 1975, der Young handsamar sorga etter venen omkom av ein overdose. Ein studioversjon av songen finst på albumet Crazy Horse. Sjølv om 
songen er oppført som skriven av Young og Whitten på begge Young-albuma er songen berre oppført som skriven av Whitten på Crazy Horse-albumet.

Utgjevinga inneheld to andre songar frå denne tida som ikkje kom ut før fleire år etter konserten. «Winterlong» vart først gjeven ut på samleplata Decade i 1977 og «Wonderin'» kom ut på rockabillyalbumet Everybody's Rockin' i 1983.

Det var den første utgjevinga som kom ut som ein del av Archives-serien til Neil Young, men er merka som den andre. To tidlegare konsertar, Sugar Mountain - Live at Canterbury House 1968 (merka som volum 0) kom ut 25. november 2008 og Live at the Riverboat 1969 2. juni 2009.

Albumet nådde 55. plassen på Billboard 200-lista i desember 2006. Det låg tre veker inne på lista.

Det finst òg ei LP-utgåva på 200-grams vinyl på Classic Records. Det var meininga at denne skulle innehelde «Cinnamon Girl» som bonusspor, men har same innhald som både CD-en og DVD-en. «Cinnamon Girl» er gjeve ut digitalt.

Oppvarmingsartisten for desse konsertane var Miles Davis som spelte med ein elektrisk sekstett.

Innhald

Medverkande
 Neil Young - gitar, vokal
 Danny Whitten - gitar, vokal
 Billy Talbot - bass
 Ralph Molina - trommer, korvokal
 Jack Nitzsche - elektrisk piano

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Live at the Fillmore East (Neil Young album)» frå ,  den 13. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå Fillmore East
Album produserte av Paul A. Rothchild
Konsertalbum av Neil Young
Konsertalbum frå 2006
Reprise Records-album
Crazy Horse-album
Live at the Cellar Door

Live at the Cellar Door er eit konsertalbum av Neil Young med opptak frå seks konsertar han heldt i 1970 i Washington D.C. Albumet kom ut 10. desember 2013. Albumet er volum 02.5 i Archives Performance Series av Young. Albumet inneheld songar frå både dei tidlege Neil Young- og Buffalo Springfield-albuma, inkludert frå After the Gold Rush, Harvest, Everybody Knows This Is Nowhere, On the Beach, Buffalo Springfield og Buffalo Springfield Again.

I tillegg inneheld albumet den einaste kjende innspelinga av Young som spelar songen «Cinnamon Girl» på piano, og han seier sjølv på innspelinga at det er første gongen han spelte songen på piano. 

Albumet avsluttar med «Flying on the Ground is Wrong» der Young seier: «Eg fekk lagt til i kontrakten min om at eg berre skulle spele på eit ni fot stort Steinway-flygel, berre for å vere litt eksentrisk.»

Innhald

Medverkande
Neil Young – vokal, gitar, piano

Salslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at the Cellar Door» frå ,  den 14. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum av Neil Young
Konsertalbum frå 2013
Reprise Records-album
Thor Solberg

Thor Solberg () var ein norsk flypioner.

Liv
Thor Simonsen Solberg var frå garden Solberg på Årebrot i Flora kommune. Han tok flysertifikat i 1919 og vart ein viktig norsk flypioner. Etter råd frå venen Roald Amundsen reiste han til Amerika, og i 1935 gjennomførte han den første atlanterhavsflyginga frå USA til Noreg med amfibieflyet «Leiv Eiriksson». Thor Solberg starta flyskole i USA og bygde eigen flyplass ved New York. Under den andre verdskrigen utdanna han over 2 000 krigsflygarar.

Atlanterhavsflyginga 

Det var sett opp ein pris på 10 000 dollar til den første som kunne fly strekninga USA – Noreg, og Solberg tok utfordringa. Etter eit mislukka forsøk i 1932 med Carl O. Petersen som telegrafist i eit  Bellancafly kom dei ikkje lenger enn til Harbour Grace på Labrador. Planen vart gjeven opp, men eit nytt forsøk vart snart planlagt med eit anna fly, eit Loening amfibiefly. Han skulle eigenleg ha bytt motoren, og hadde vorte lova økonomisk støtte frå Gustav Henriksen, Amerikalinjens representant, men på grunn av at Wright-fabrikken ikkje kunne levera før seinare på året måtte dette oppgjevast. 

Solberg starta frå Floyd Bennet-flyplassen utanfor New York den 18. juli 1935. Han følgde det ein kalla «Grønlandsruten» som, vart gjennomført i ni etappar via Montreal. Han mellomlanda på St. Lawrence-elva og den 21. jul nådde han Cartwright, der han måtte venta på klårt vêr til den 28. Neste stopp vart Julianehåb på Grønland. Den 30. juli heldt ferda fram til Ammassalik. No var Reykjavík neste mål. Men ei mellomlanding på nordkysten av Island førte til at han nådde Reykjavík den 2. august.  I Reykjavík vart han liggjande til 14. august før han kunne setja kurs for Bergen. Tåka tvinga han nok ein gong ned, i Hornafjord på Islands sydkyst. Etter to dagars venting kunne han endeleg setja kurs for Bergen med ei mellomlanding i Thorshavn på Færøyane. Det var ein tur som tok ti timar. Frå Bergen til Oslo neste dag gjekk det utan problem av noka art.

Etter dette føretaket fekk han i 1935 Norsk Aero Klubb sitt Heiderstegn og Solberg amfibiefly er i dag permanent plassert i Norsk Teknisk Museum.

Seinare liv 
I Noreg starta Solberg på 1930-talet eige flyselskap, «Solbergfly», som importerte Seabee amfibiefly sett saman på Flatøy, og deretter dreiv rutetrafikk på Vestlandet.I 1957 starta han flyskole på Jarlsberg flyplass i Vestfold.

I 1939 gav Solberg ut boka Med Noreg som mål, der han fortel om pionerturen over Atlanterhavet. I Florø er gata mot flyplassen oppkalla etter han, og i 1986 vart det avduka eit minnesmerke over han ved Florø lufthamn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thor Solberg» frå ,  den 22. november 2018.

Folk frå Flora
Norske flygarar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Surmjølk

Surmjølk er mjølk som er syrna ved hjelp av mikroorganismar, særleg mjølkesyrebakteriar og gjær. Mjølkesyrebakteriane omdannar mjølkesukkeret til mjølkesyre, som etter kvart feller ut ostestoffet (kasein) i mjølka. Dette gjer at mjølka blir tjukkare.

Fersk mjølk kan omdannast til surmjølk ved sjølvsyrning, det vil seia formeiring av dei opphavleg mikroorganismane i mjølka, eller ved tilsetjing av startkulturar, surmjølksgjær.

All surmjølk som blir seld av moderne meieri er framstilt ved hjelp av reinkulturar og blir derfor gjerne kalla kulturmjølk. Meieria produserer skumma og uskumma kulturmjølk og andre syrna mjølkeprodukt som kefir, jogurt, Cultura og Biola.

To gamle nordiske surmjølkstyper er tettemjølk og skjør.

Kjelder 

Mjølk
Mjølkeprodukt
Sorg

Sorg er ei djup og varig kjensle av hugverk over noko ein synest er leitt. Kjensla er hovudsakleg knytt til tap av menneske som står ein nær, men kan også kome ved uønskte brot i nære relasjonar, som skilsmisse. Utviklinga av sorg over tid er kalla for sørgjeprosess.

Sorg i kunst

Kjelder 
 
 

Sorg
Gråt

Gråt er felling av tårer som følgje av sterk sinnsrørsle, gjerne kombinert med jamring og hulking. Det kan også vere ein reaksjon på fysisk irritasjon i auga.

Gråt er oftast rekna som eit uttrykk for sorg og at ein kjenner seg hjelpelaus, men kan også vere ein reaksjon på glede, lette eller sinne.

Kjelder 
 
 

Menneskeleg åtferd
Sorg
Harbour Grace

Harbour Grace er ein by i Conception Bay på Avalonhalvøya i den canadiske provinsen Newfoundland og Labrador. Han har røter tilbake til 1700-talet, og er ein av dei eldste byane i Nord-Amerika.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harbour Grace» frå ,  den 9. mars 2019.  
 

Byar i Newfoundland og Labrador
Tulln an der Donau

Tulln an der Donau er ein by og ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Tulln i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 72,2 km² og 16 000 ibuarar. Byen ligg på Tullnsletta langs Donau, 180 meter over havet og ei 40 km vest om Wien.

Tulln er ein av dei eldste byane i Austerrike, busett heilt tilbake i romartida. Byen opplevde ei stordomstid då den mektige Babenberg-ætta huserte her kring år 1000.

Ein stor sukkerfabrikk, med over 300 tilsette, er eigd av det multinasjonale selskapet Agrana. Dlouhy er eit firma i Tulln der 110 tilsette lagar utryknings-køyrety.

Elles er Tulln kjend for ei årleg hagebruksmesse, der rundt 100 000 gjester er innom.

Målaren Egon Schiele var frå Tulln.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tulln an der Donau» frå ,  den 14. februar 2019.

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Bård Frydenlund

Bård Frydenlund () er direktør ved Eidsvoll 1814. Han har tidlegare vore direktør ved Næs Jernverksmuseum.

Han er historikar og har bakgrunn som forskar og førelesar ved IAKH, Universitetet i Oslo. Spesialområdet hass er Noreg i 1814, Norden på 1700-talet og handelselitar i Nord-Europa.

Han har vore leiar for Studentparlamentet ved Universitetet i Oslo (1998) og rådgjevar for tidlegare rektor Kaare R. Norum ved Universitetet i Oslo (2000-2001). Han har arbeidd i Kunnskapsdepartementet (2004), vore redaksjonssekretær i Historisk Tidsskrift (2005-2009), og sete i styret for Universitetet i Oslo (2010-2012).

Forfattarskap 
 2008: Christianias handelspatrisiat. En elite i 1700-tallets Norge. Redigert av John Peter Collett og Bård Frydenlund
 2009: 1807 og Danmark-Norge. På vei mot atskillelsen. Redigert av Bård Frydenlund & Rasmus Glenthøj 
 2009: Stormannen Peder Anker. En biografi. 
 2013: Veivalg for Norden 1809-1813. Redigert av Bård Frydenlund og Odd Arvid Storsveen
 2014: Fangen på Bogstad. Sammen med Madeleine von Essen og Else Espeland
 2014: Spillet om Norge. Det politiske året 1814.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bård Frydenlund» frå ,  den 15. februar 2019.

Bakgrunnsstoff
 Bård Frydenlunds publikasjonsliste på BIBSYS
 Bård Frydenlunds forfattarside på Gyldendal
 Bård Frydenlunds forfattarside  på Aschehoug

Norske sakprosaforfattarar
Norske historikarar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Storebrand

Storebrand OS () er eit norsk selskap i marknaden for langsiktig sparing og forsikring. Konsernet består av selskap som tilbyr livsforsikring, skadeforsikring, kapitalforvalting og bank, retta mot privatpersonar, føretak, kommunar og offentlege verksemder. 

Røtene går attende til 1767, då Den almindelige Brand-Forsikrings-Anstalt vart oppretta som ei påboden brannforsikring for bygningar i dei norske byane. 

Skadeforsikringsdelen av Storebrand vart i 1999 skild ut i eit eige selskap kalla If. I løpet av få år selde Storebrand seg ut av If, men i 2006 vedtek Storebrand igjen å tilby skadeforsikring og starta eit nytt skadeforsikringsselskap som vart bygd opp frå botnen av.

Storebrand har hovudkontor på Lysaker i Bærum og har eit nett av kontor i Noreg. 

Satsinga i den svenske marknaden – gjennom dotterselskapet SPP – omfattar tenestepensjon, tenester innan kapitalforvalting og helseforsikring. 

Selskapet er notert på Oslo Børs med tickeren STB. Administrerande direktør i Storebrand ASA er Odd Arild Grefstad.

Fusjonar 
Storebrand har fusjonert med fleire selskap opp gjennom åra.

På 1970-talet kjøpte Storebrand dei attverande aksjane i Det norske Livsforsikringsselskab Idun, og Storebrand-Idun vart til. Storebrand hadde ått dei fleste aksjane i Idun sidan 1923.

Storebrand og Norden fusjonerte i 1982 og vart til Storebrand-Norden.

I 1991 fusjonerte Storebrand med UNI og vart til UNI Storebrand.

I 2007 kjøpte Storebrand den svenske livsforsikringsselskapet SPP.

Børsinformasjon 

 Storebrand er del av OBX-indeksen på Oslo Børs. Aksjen har ticker STB.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Storebrand» frå ,  den 9. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 Årsrapport 2015
 Årsrapport 2014

1767 i Noreg
Føretak skipa i 1760-åra
Skipingar i 1767
Klosterneuburg

Klosterneuburg er ein by og ein kommune i distriktet Tulln i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 76,2 km² og 27 000 ibuarar. Byen ligg ved vestbreidda av Donau, 192 meter over havet og ei 8 kilometer nord om Wien.

Klosterbygningane som har gitt staden namn, ruvar i bylandskapet.

Mange i det austerrikske embetsverket har tradisjonelt busett seg i Klosterneuburg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Klosterneuburg» frå ,  den 15. februar 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Figurin

Ein figurin (av fransk ‘liten figur, statuett’) er ein liten figur eller statuett som til dømes kan vera laga av terrakotta, majolika eller porselen. I måleri kan omgrepet visa til ein bifigur, særleg til utfylling i eit landskapsmåleri.

Kjelder

Skulptur
Franske ord og uttrykk
Arne Hestenes

Arne Hestenes () var ein norsk journalist og forfattar. Han var knytt til avisa Dagbladet i Oslo frå 1947, der han blant anna skrev intervjuar, petitkåseri og meldingar under signaturen «Plut». 

Hestenes voks opp i Tromsø. Han var bror til juristen Olav Hestenes.

Han drog til Sverige under krigen og vart opplært som kryptograf i Sikringstenesta ved Rettskontoret i Stockholm.

Arne Hestenes var mellom anna kjend for ei rekkje intervju med filmstjerner og internasjonale kulturkjendisar, ikkje minst frå Filmfestivalen i Cannes. Frå han første gong skreiv om festivalen i 1949 dekka han han 40 gonger.

Hestenes fekk journalistprisen, Narvesenprisen i 1963 og sidan Riksmålsforbundet sin Gullpenn i 1985. Same året fekk han òg Oslo bys kunstnarpris. Hestenes var offiser av den franske Ordre des Arts et des Lettres. Til ære for Arne Hestenes stifta Dagbladet i samarbeid med Den norske filmfestivalen og Institutt for journalistikk Arne Hestenes Journalistpris (òg kalla «Hestenes-prisen»), som vert delt ut årleg i samband med Haugesund internasjonale filmfestival.

Arne Hestenes og Dagbladet arrangerte elles også missekonkurransen «Frøken Norge» frå 1952 til 1956.

Kjelder

Folk frå Tromsø
Norske forfattarar av erindringsbøker
Journalistar i Dagbladet
Ordre des Arts et des Lettres
Fødde den 29. januar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Olav Hestenes

Olav Hestenes () var ein norsk høgsterettsadvokat og kjend som forsvarsadvokat i straffesaker.

Karriere 
Han tok juridisk embetseksamen i 1954. I  byrjinga av  karrieren var han generalsekretær i Riksmålsforbundet. I 1960 starta han som advokatfullmektig hjå høgsterettsadvokaten Alf Nordhus. 

Olav Hestenes var mellom anna forsvarar for Fritz Moen i 1981.

Hestenes var bror til journalisten og filmmeldaren Arne Hestenes.

Bibliografi 

 Kamp i sort kappe – 1990.
 Undervis med hvite hansker – 1992.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Olav Hestenes» frå ,  den 9. mars 2019.  
 
Folk frå Tromsø
Norske advokatar