alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
George Rhoden

Vincent George Rhoden () er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 400 meter og i 4 x 400 meter stafett under Sommar-OL 1952 i Helsinki.

Aktiv
Rhoden deltok for Jamaica då Sommar-OL 1948 fann stad i London. På 400 meter hadde han den beste semifinaletida av dei seks som ikkje nådde finalen. Han sprang så den tredje etappen på Jamaicas lag i 4 x 400 m stafett, men ettersom ankermann Arthur Wint fekk muskelstrekk og braut, rauk ein ganske viss medalje.

Åra 1949, 1950 og 1951 vann Rhoden 440 yards under AAU-meisterskapen i USA. Den 22. august 1950 sette Rhoden ny verdsrekord på 400 meter med tida 45,8 ved eit stemne i Eskilstuna.

Under dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsinki vann Rhoden gullmedaljen på 400 meter etter ein tett og hard kamp med landsmannen Herb McKenley. Begge fekk den offisielle tida 45,9 sekundar, elektronisk tid vart målt til respektive 46,09 og 46,24. I 4 x 400 m stafett spurta Rhoden som ankermann forbi Mal Whitfield frå USA og sikra jamaicansk gull på verdsrekord 3.03,9, USA fekk 3.04,0 i sluttida. Arthur Wint, Les Laing og Herb McKenley sprang dei fyrste etappane for Jamaica.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Utslått i semifinalane på 400 m (47,7 =nr 7)
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 45,9, og 4 x 400 m stafett

Kjelder
P.Chr. Andersen: Den nye olympiaboken. Oslo 1957.
Denne artikkelen bygger på «George Rhoden» frå ,  den 4. juni 2018.  
 

Jamaicanske sprintarar
Olympiske meistrar for Jamaica
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Out of Order av Rod Stewart

Out of Order er det 15. studioalbumet til Rod Stewart, gjeve ut i 1988. Det inneheld hitsinglane «Lost In You», «Forever Young», «My Heart Can't Tell You No» og «Crazy About Her». Albumet vart produsert av Stewart og medlemmar av The Power Station: gitaristen Andy Taylor (òg medlem av Duran Duran), og bassisten Bernard Edwards (tidlegare i Chic). Chic-trommeslagaren Tony Thompson spelar òg på plata.

Mottaking
Albumet vart teke positivt i mot av mange kritikarar etter ei rekkje heller svake album. Stephen Thomas Erlewine i AllMusic kalla det «godt konstruert» og Rolling Stone kalla det eit «sjølvsikkert, velskrive og energisk verk».

Albumet nådde 20. plassen på Billboard 200, og selde etter kvart til dobbel platinaplate, som gjorde dette til det bestseljande Stewart-albumet i 1980-åra.

Kvar singel frå albumet nådde Topp 20 på anten Mainstream Rock Tracks-lista, Hot Adult Contemporary Tracks-lista eller Billboard Hot 100. Det vart filma og produsert musikkvideoar for kvar av dei. Den mest suksessrike singelen var «My Heart Can't Tell You No», som nådde topp fem på både Hot Adult Contemporary Tracks og Billboard Hot 100. 

NBC Sports brukte mykje «Forever Young» under idrettsreportasjar i 1988 og 1989. Strukturen i teksten til denne songen minna mykje om Bob Dylan-songen med same tittel. Då dette vart oppdaga vart songen sendt til Dylan for å høyre om han hadde noko problem med dette. Stewart og Dylan vart samde om å dele låtskrivinga for songen og dele honorara Stewart fekk for songen. 

Albumet har seld meir enn ni millionar eksemplar verda over.

Innhald

Medverkande

Rod Stewart – vokal
David Lindley – fele, mandolin, fiolin, slidegitar
Bernard Edwards – bass
Andy Taylor – gitar
Tony Thompson – trommer
Tony Brock – trommer
Bobbye Hall – perkusjon
Lyn Collins – korvokal
Jim Cregan – gitar
Kelly Emberg – korvokal
Earl Gardner – trompet
Bob Glaub – bass
Duane Hitchings – klaverinstrument
Rita Johnson – korvokal
Michael Landau – gitar
Eddie Martinez – gitar
Bruce Miller – strykearrangement
Bill Payne – piano
Lenny Pickett – saksofon
Kevin Savigar – klaverinstrument
Robert Sheen – korvokal
David Woodford – saksofon
William D. «Smitty» Smith – orgel
Jimmy Roberts – saksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Out of Order (Rod Stewart album)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1988
Rod Stewart-album
Album produserte av Bernard Edwards
Warner Bros. Records-album
Warner Music Group-album
Forever Young av Rod Stewart

«Forever Young» er ein song av Rod Stewart og den andre singelen frå Out of Order i 1988. Songen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100 og sjuandeplasssen på den kanadiske RPM-lista.

Strukturen i teksten til songen er særs lik Bob Dylan-songen med same tittel. Då songen var ferdig og likskapen vart oppdaga, vart songen send til Dylan for å høyre om han hadde problem med dette. Dei to mennene vart samde om å dele eigarskapen til songen og honorara Stewart fekk for han.

Stewart skreiv songen med to av medlemmane i bandet sitt: gitaristen Jim Cregan og klaverspelaren Kevin Savigar.

Stewart spelte inn ein rolegare versjon av songen i 1996 for samlealbumet If We Fall in Love Tonight, og ein versjon med Stewart på vokal og pianoakkompagnement finst på samlealbumet The Rod Stewart Sessions 1971-1998 frå 2009. Eit konsertopptak vart gjort for MTV Unplugged i 1993, men dette kom ikkje med på albumet etter konserten, Unplugged...and Seated. Han kom seinare ut som bonusspor på dette albumet i 2009. Eit anna konsertopptak frå 2013 på The Troubadour i West Hollywood kom ut på luksusutgåva av albumet Time.

I musikkvideoen til songen syng Stewart songen til eit barn på landsbygda i Amerika.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Forever Young (Rod Stewart song)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Rod Stewart-songar
Songar frå 1988
Singlar frå 1988
Songar skrivne av Bob Dylan
Songar skrivne av Rod Stewart
Songar skulda for plagiat
Songar skrivne av Jim Cregan
Songar skrivne av Kevin Savigar
Warner Bros. Records-singlar
My Heart Can't Tell You No

«My Heart Can't Tell You No» er ein song skriven av Simon Climie og Dennis Morgan. Han vart først spelt inn av den britiske songaren Rod Stewart i 1988 på albumet hans Out of Order. Songen var opphavleg meint for countryartisten Barbara Mandrell, Songen vart seinare spelt i 2011 av den amerikanske countryartisten Sara Evans og gjeven ut som den andre singelen få albumet hennar, Stronger.

Rod Stewart-versjonen
«My Heart Can't Tell You No» nådde fjerdelplassen på Billboard Hot 100 og tredjeplassen på adult contemporary-lista i USA i 1989. Det var den største hitten frå albumet. I Storbritannia nådde songen 49. plassen. Det vart laga musikkvideo til songen.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «My Heart Can't Tell You No» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1988
Singlar frå 1988
Singlar frå 2011
Rod Stewart-songar
Songar produserte av Tony Brown
Songar skrivne av Dennis Morgan
Songar skrivne av Simon Climie
Musikkvideoar regisserte av Peter Zavadil
Warner Bros. Records-singlar
RCA Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Sara Evans-songar
Andy Taylor

Andrew Taylor () er ein engelsk musikar, songar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend som medlem i både Duran Duran og The Power Station.

Han har òg spelt inn musikk og turnert som soloartit, og vore gitarist, låtskrivar og produsent for artistar som Robert Palmer, Rod Stewart, The Almighty, Thunder, Love and Money, Mark Shaw, Then Jerico, C.C. Catch, Paul Rodgers (med The Law), Belinda Carlisle, Gun og mange fleire.

Diskografi

Med Duran Duran

 Duran Duran (1981)
 Rio (1982)
 Seven and the Ragged Tiger (1983)
 Arena (1984)
 Notorious (1986)
 Astronaut (2004)

Med Power Station
 The Power Station (1985)
 Living in Fear (1996)

Med Robert Palmer
 Riptide 1985 - Lead gitar on Addicted to love

Solo

Albus

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andy Taylor (guitarist)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 

Engelske rockegitaristar
Engelske songarar
Engelske new wave-musikarar
Britiske synthpop-musikarar
Duran Duran-medlemmar
The Power Station-medlemmar
Folk frå Tynemouth
Ivor Novello-prisvinnarar
Lyn Collins

Gloria Lavern Collins (), betre kjend som Lyn Collins, var ein USA-amerikansk soulsongar. Ho var mest kjend for samarbeidet med James Brown i 1970-åra og for den innverknadstunge funksingelen «Think (About It)» i 1972.

Ho har òg vore korvokalist for ei rekkje andre artistar.

Diskografi

Albums
 Think (About It), 1972
 Check Me Out If You Don't Know Me by Now, 1975

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lyn Collins» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 

Musikarar frå Texas
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske soulsongarar
USA-amerikanske funksongarar
James Brown-vokalistar
Earl Gardner

Earl Wesley Gardner, Jr. () er ein USA-amerikansk jazztrompetist. He er truleg mest kjend som medlem i husbandet til Saturday Night Live, der han har vore sidan 1985. Han har spelt med ei rekkje artistar. 

I 1976 vart han med i The Thad Jones/Mel Lewis Orchestra.

Diskografi
(utval)
Med Robin Eubanks
Karma (JMT, 1991)
Med Zoot Sims and the Benny Carter Orchestra
Passion Flower: Zoot Sims Plays Duke Ellington (1979)
Med Bob Stewart
Goin' Home (JMT, 1989)
Med Stanley Turrentine
Nightwings (Fantasy, 1977)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Earl Gardner» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå New York
USA-amerikanske jazztrompetistar
Bill Payne

Bill Payne () er ein USA-amerikansk pianist som i lag med Lowell George starta det amerikanske rockebandet Little Feat. I tillegg til piano spelar han Hammond B3-orgel. Payne er låtskrivar og har mellom anna skrive songen «Oh, Atlanta». Etter Little Feat-trommisen Richie Hayward døydde 12. august 2010 er Payne det einaste originale medlemmet att i gruppa.

Payne har arbeidd med mange andre artistar, som J.J. Cale, Doobie Brothers, Emmylou Harris, Bryan Adams, Pink Floyd, Bob Seger, Toto, Linda Ronstadt, Jackson Browne, James Taylor, Bonnie Raitt, Helen Watson, Stevie Nicks, Shocking Edison, Robert Palmer og Stephen Bruton.

Diskografi

Solo
Cielo Norte (2005)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bill Payne» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
Folk frå Waco i Texas
Musikarar frå Texas
Little Feat-medlemmar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske organistar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske jazzklaverspelarar
USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske funk-klaverspelarar
William «Smitty» Smith

William Daniel «Smitty» Smith () var ein kanadisk klaverspelar og studiomusikar.

Han byrja karrieren i Toronto i eit band kalla The Soul Searchers, og då dette vart oppløyst vart Smith med ei gruppe kalla Grant Smith & The Power. I 1969 var han med å skipe Motherlode som fekk ein hit i USA med «When I Die.» Gruppa vart oppløyst i 1970 og Smith fronta ein ny versjon av Motherlode, som raskt vart oppløyst.

Smith vart studiomusikar og spelte og song korvokal for ei rekkje artistar som Bob Dylan, David Clayton-Thomas, Billy Joel, The Pointer Sisters, Bonnie Raitt, Linda Ronstadt, Etta James, Blood, Sweat and Tears, Richie Havens, Tracy Chapman, Rod Stewart, Bruce Willis og Brenda Russell, Eric Mercury, Marc Tanner Band og Ricky Lee Jones. Han har òg gjeve ut soloalbumet Smitty.

Han døydde i 1997, 53 år gammal, av eit hjarteattak.

Diskografi
Som leiar (William D. Smith)
 A Good Feelin''' – Warner Bros – BS 2911 – 1976
 Smitty - A&M SP-4693 - 1978

Som sidemann
1975: See How The Years Have Gone By – Valdy (A&M Records SP-4538)
1976: Some People Can Do What They Like – Robert Palmer (Island Records ILPS 9420)
1986:  Crossroads – Original Motion Picture Soundtrack – Ry Cooder (Warner Bros. Records 25399-2)

KjelderDenne artikkelen bygger på «William "Smitty" Smith» frå ,  den 4. juni 2018.  oppgav desse kjeldene:''

Kanadiske songarar
Kanadiske rhythm and blues-songarar
Kanadiske klaverspelarar
Kanadiske studiomusikarar
Kanadiske rhythm and blues-musikarar
Kanadiske organistar
Musikarar frå Toronto
The Best of Rod Stewart (1989)

The Best of Rod Stewart er eit samlealbum av den britiske songaren Rod Stewart, gjeve ut på Warner Bros. i 1989. Albumet inneheld mange av dei største solohittane til Stewart, frå «Maggie May» i 1971 til «Downtown Train», som kom ut på singel i 1990.

Innhald
Alle songar skrivne av Rod Stewart, utanom der andre er nemnde.
 «Maggie May» (Rod Stewart, Martin Quittenton)
 «You Wear It Well» (Stewart, Quittenton)
 «Baby Jane» (Stewart, Jay Davis)
 «Da Ya Think I'm Sexy?» (Stewart, Carmine Appice)
 «I Was Only Joking» (Gary Grainger, Stewart)
 «This Old Heart of Mine (Is Weak for You)» (Holland–Dozier–Holland, Sylvia Moy)
 «Sailing» (Gavin Sutherland)
 «I Don't Want to Talk About It» (Danny Whitten)
 «You're in My Heart (The Final Acclaim)»
 «Young Turks» (Stewart, Appice, Duane Hitchings, Kevin Savigar)
 «What Am I Gonna Do (I'm So in Love with You)» (Stewart, Davis, Tony Brock) 
 «The First Cut Is the Deepest» (Cat Stevens)
 «The Killing of Georgie (Part I and II)»
 «Tonight's the Night (Gonna Be Alright)»
 «Every Beat of My Heart» (Stewart, Savigar)
 «Downtown Train» (Tom Waits)

Spor 2, 5, 11 & 13 var ikkje med på vinylutgåva av albumet og vart lagt til som bonusspor på CD- og kassettutgåva.

Salslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Best of Rod Stewart (1989 album)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1989
Warner Bros. Records-album
Rod Stewart-album
102. forsyningsbrigade

102. forsyningsbrigade (102-бригада материального обеспечения) er ein forsyningsbrigade underlagd 36. kombinerte armé i det russiske forsvaret. 
Han er forlagd til Gusinoozjorsk.

Referansar

det russiske forsvaret
Forsyningsbrigadar
106. forsyningsbrigade

106. forsyningsbrigade (russisk: 106-бригада материального обеспечения)) er ein forsyningsbrigade underlagd 41. kombinerte armé i det russiske forsvaret. 
Han er forlagd til Jurga.

Referansar

det russiske forsvaret
Forsyningsbrigadar
78. forsyningsbrigade

78. forsyningsbrigade (russisk: 78-бригада материального обеспечения)) er ein forsyningsbrigade underlagd 58. kombinerte armé i det russiske forsvaret. 
Han er hovudsakleg forlagd til Budjonnovsk.

Referansar

det russiske forsvaret
Forsyningsbrigadar
Downtown Train – Selections from the Storyteller Anthology

Downtown Train er eit samlealbum gjeven ut av Rod Stewart i mars 1990. Albumet kom berre ut i USA på Warner Bros. Records.

Albumet består av tolv songar frå den tidlegare samlinga Storyteller Anthology. Albumet er basert på den seinare delen av karrieren til Stewart, og inneheld «Stay with Me» frå 1971, men som høyrest meir moderne ut. Albumet nådde tredjeplassen på den amerikanske albumlista og inan 1995 hadde det seld til dobbel platina.

Sal

Innhald

«Stay With Me» (Rod Stewart, Ron Wood) – 4:38
«Tonight's the Night (Gonna Be Alright)» (Stewart) – 3:56
«The Killing of Georgie (Part I and II)» (Stewart) – 6:27
«Passion» (Phil Chen, Jim Cregan, Gary Grainger, Kevin Savigar, Stewart) – 5:32
«Young Turks» (Carmine Appice, Duane Hitchings, Savigar, Stewart) – 5:02
«Infatuation» (Hitchings, Rowland Robinson, Stewart) – 5:13
«People Get Ready» (Curtis Mayfield) – 4:53
«Forever Young» (Cregan, Savigar, Bob Dylan, Stewart) – 4:04
«My Heart Can't Tell You No» (Simon Climie, Dennis Morgan) – 5:13
«I Don't Want to Talk About It» (Danny Whitten) – 4:53
«This Old Heart of Mine (Is Weak for You)» (Lamont Dozier, Edward Holland, Jr., Brian Holland, Sylvia Moy) – 4:11
«Downtown Train» (Tom Waits) – 4:39

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Downtown Train - Selections From The Storyteller Anthology» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Samlealbum frå 1990
Rod Stewart-album
Warner Bros. Records-album
Kordofan

Kordofan eller Kurdufan er ein region i Sudan som ligg mellom Darfur i vest og Den kvite Nilen i aust. 
Det var tidlegare ein administrativ region på 380 255 km².
I 1994 blei denne regionen delt inn i  Nord-Kordofan, Sør-Kordofan og Vest-Kordofan. Den siste av desse blei i 2005 oppløyst og delt mellom dei to andre delstatane. Dei viktigaste byane i området er Umm Ruwabwa, Al-Ubayyid og An-Nahud.

Kordofan er stort sett prega av eit bølgjande slettelandskap som ligg kring 500 meter over havoverflata. Arabarar på steppelandet i nord lever typisk av kvegavl, medan nubiarar og de andre folk på savannene i sør lever av jordbruk. Det blir mellom anna dyrka bomull, hirse, durra og gummi. Regionen har store erosjonsproblem, mellom anna på grunn av overbeiting.

Kordofan var lenge ein del av Sultanatet Sennar. På midten av 1700-talet erobra fyrstane i Darfur områet, og i 1821 blei det teke av Muhammed Ali frå Egypt. Fram til 1882 var Kordofan underlagt Egypt, deretter var det fram til 1899 styrt av mahdistar. Dei blei knuste av ein egyptisk-britisk gjenerobringshær under general William Hicks i  1883. Seinare hadde britane makta over området, og Kordofan udgjorde ein del av først den britiske kolonien og seinare den sjølvstendige staten Sudan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kordofan» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
Kordofan (Store norske leksikon)
Nordisk Familjebok, 1800-talsutgåvan, bind 8 (1884), sp. 1361-1362; opslag: Kordofan
Nordisk Familjebok, Uggleupplagan, bind 14 (1911), sp. 1023-1024; opslag: Kordofan

Sudansk geografi
Bredo Morgenstierne

Bredo Henrik von Munthe af Morgenstierne () var ein norsk professor i rettsvitskap frå Oslo. Han var far til språkforskaren Georg Morgenstierne.

Bredo Morgenstierne vart cand.jur. i 1874 og dr.jur. i 1887 på avhandlinga «Om erstatningsansvar for andre handlinger». Frå 1884 var han dommar i Oslo byrett og frå 1889 professor i lovkunne, statsøkonomi og stat ved Universitetet i Oslo, medlem av Det akademiske kollegium, rektor ved universitetet frå 1912 til 1918. Morgenstierne tok avskil i 1919. Han var formann i mange lovkomitear, så som Handelskovskomiteen av 1896.

Morgenstierne sitt hovudverk er Lærebog i den norske statsforfatningen, som kom ut fyrste gongen i 1900, og Forelæsninger over sosialøkonomiens grundtræk frå 1909. Han gav og ut Universitetets almindelige historie i 1911 og Norsk sosialstatistik i 1912.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske jusprofessorar
Rektorar ved Universitetet i Oslo
Formenn av Det Norske Studentersamfund
Folk frå Oslo
Grand Hotell

Grand Hotell eller Grand Hotel  kan visa til:

Hotell

Noreg 
 Grand Hotel Arendal
 Grand Hotel i Oslo
 Grand Hotel i Gjøvik
 Grand Hotel Hønefoss
 Grand Hotel i Kristiansund
 Grand Hotel i Molde
 Grand Hotell i Sauda
 Grand Hotell i Skien
 Grand Hotel i Åndalsnes
 Grand Hotel i Tromsø
 Grand Hotel Terminus
 Grand Hotell i Egersund

Andre land 
 Grand Hôtel i Stockholm
 Grand Hotel d'Angkor

Anna
 Grand Hotel av Procol Harum, album av Procol Harum
 Filmen Grand Hotel, amerikansk film frå 1932.
Vagabond Heart

Vagabond Heart er det 16. studioalbumet til songaren Rod Stewart, gjeve ut i 1991. Albumet nådde 10. plassen i USA og andreplassen i Storbritannia. Det vart gjeve ut fem singlar får albumet, mellom anna ein versjon av Robbie Robertson-songen «Broken Arrow» (nr. 20 i USA) og Van Morrison-songen «Have I Told You Lately», som vart ein hit to år seinare (i eit konsertopptk) og er den siste Rod Stewart-hitten på topp fem i USA og Storbritannia. Dei to største hittane frå albumet var «Rhythm of My Heart» (nr. 5 i USA) og «The Motown Song» (nr. 10 i USA).

«Vagabond Heart Tour» kom ut på video i 1992 frå ein konsert i Los Angeles.

Innhald

Medverkande

På «Rebel Heart», «It Takes Two», «When a Man's in Love», «You are Everything», «Go Out Dancing», «No Holding Back», «Have I Told You Lately», «Moment of Glory» og «If Only» spelte følgjande:  
Roy Galloway, Luther Waters, The Waters Sisters, Angela Winbush: korvokal
Jeff Golub, Jim Cregan, Waddy Wachtel, Dann Huff: gitar
Carmine Rojas, Bernard Edwards: bass
Chuck Kentis: klaverinstrument, trommeprogrammering
Kevin Savigar: klaverinstrument
Rave Calmer, Tony Brock: trommer
Paulinho da Costa: perkusjon; 
Jimmy Roberts: saksofon på «Go Out Dancing» og «Moment of Glory» 
Strykearrangement på «When a Man's in Love» og «Have I Told You Lately» av Bruce Miller.

På «Rhythm of My Heart», produsert av Trevor Horn, spelte følgjande: 
Joe Turano, John Batdorf, Randel Crenshaw, Gary Falcone, Roger Freeland, Robert Jason, Arnold Stiefel, Lionel Conway, Garry Cook, Antony Arena: korvokal
Robin Le Mesurier, Steve Lukather: gitar
Gary Taylor, Kevin Savigar, Richard Cottle: klaverinstrument
Michael McNeil: trekkspel
Kevin Weed: sekkepipe
Neil Stubenhaus: bass
John Robinson: trommer, perkusjon
Gary Maughn: Fairlight-programmering; 
Kor arrangert og dirigert av Nick Strimple og  Joe Turano
Strykarar arrangert og dirigert av Kevin Savigar.

På «Broken Arrow» produsert av Patrick Leonard spelte følgjande:
Twinkle Schascle: korvokal
Tim Pierce: gitar
Patrick Leonard: klaverinstrument
Jimmy Johnson: bass
Jim Keltner: trommer
Luis Conte: perkusjon

På «The Motown Song», produsert av Richard Perry, spelar følgjande: 
The Temptations: korvokal
Steve Lukather, Paul Jackson Jr.: gitar
Khris Kellow: synthesizerbass
David Paich: elektrisk and akustisk piano
Steve Porcaro: synthesizer
Steve Lindsey: synthesizer, syntetisk horn
Jeff Porcaro: trommer
Chris Trujillo: perkusjon
Blåsarar arrangerte av Steve Lindsey.

Salstrofé

}

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vagabond Heart» frå ,  den 5. juni 2018.  
 

Rod Stewart-album
Musikkalbum frå 1991
Warner Bros. Records-album
Album produserte av Bernard Edwards
Album produserte av Trevor Horn
Album produserte av Patrick Leonard
Album produserte av Lenny Waronker
Album produserte av Richard Perry
Niels Ødegaard

Niels Ødegaard () var ein norsk avisredaktør og politikar for Det norske Arbeidarparti og Norges Kommunistiske Parti. Han var sjefredaktør i Ny Dag, ordførar i Gjøvik 1922-40 og 1945-67, stortingsrepresentant 1934-45.

Liv og gjerning
Ødegaard var son til ein skomakar. Sjølv arbeidde han i eit trykkeri frå 1906 til -09 og der etter var han sekretær i O. Mustad & Søn til 1911. Dei to neste åra gjekk han Elverum lærerskole, uteksaminert 1913. Perioden 1913-19 var han lærar både i Gjøvik, Tyldalen, Fluberg og Vardal.

Frå 1919 til 1924 var Ødegaard sjefredaktør i Arbeidarparti-avisa Ny Dag. Då Det norske Arbeidarparti vart splitta hausten 1923 og Norges Kommunistiske Parti vart danna, fylgde partimedlemene på Gjøvik utbrytarane over i NKP. Ødegaard melde seg ut av Norges Kommunistiske Parti året etter og inn i Arbeidarpartiet. Han fekk jobb i nyetablerte Opland Arbeiderblad, og frå 1926 var han sjefredaktør i den avisa. Under okkupasjonen byrja han som disponent for A/S Hunton Bruk, ei stilling han hadde til 1961. 

Ødegard var medlem i Gjøvik kommunestyre frå 1919. Etter det neste kommunevalet var han ordførar i byen frå 1922 til han måtte gå av etter okkupasjonen av Noreg i 1940. I mai 1945 tok han over ordførarombodet att, ein posisjon han hadde til ut året 1967. Elles hadde Ødegaard ei sentral rolle også på andre felt i Gjøvik. Han var styreleiar i fleire lokale bedrifter, så som Gjøvik Støperi og mek. Verksted, Gjøvik Skifabrik, Gjøvik Auto og Byggeleverandøren. Ei tid var han også styremedlem i Norges Industriforbund. Den økonomiske politikken han førte vart kalla ødegaardianisme, ei form for blandingsøkonomi.

Periodane 1934-36 og 1937-45 representerte Ødegaard kjøpstadene Hamar, Kongsvinger, Lillehammer og Gjøvik på Stortinget, vald for Arbeidarpartiet. I den fyrste valbolken var han sekretær i Protokollkomiteen, sidan i Sosialkomiteen.

Ødegaard vart utnemnd til heidersborgar av Gjøvik i 1967 og eit monument av han vart reist i 1972.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for byane i Hedmark og Oppland
Ordførarar i Gjøvik
Ap-ordførarar i Oppland
Norske redaktørar
Folk frå Gjøvik