alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Central Hawke's Bay District

Central Hawke's Bay District er eit distrikt som ligg aust på Nordøya på New Zealand. Det dekkjer eit område på 3 327,92 km² og hadde eit estimert folketal på 13 300 i juni 2008. Det dekkjer området frå Pukehou i nord til Takapau i sør, og strekkjer seg frå fjellrekkja Ruahine Range i vest til Stillehavskysten i aust.

Kommunikasjon 
Riksvegen State Highway 2 går midt gjennom Central Hawke's Bay sørover til Palmerston North (108 km) og Wairarapa, og nord til Hastings (50 km) og Napier. Det er 70 km til Napier hamn og 75 km til flyplassen Napier Airport. Jarnvegslinja Palmerston North - Gisborne Line går gjennom Central Hawke's Bay med ein jarnvegsstasjon i Waipukurau. Denne linja knyter seg til Wairarapa Line i Woodville, og held fram gjennom Manawatu Gorge til Palmerston North.

Kvart av dei fire hjørna i distriktet har ein marae. Desse ligg i: Pukehou, Kairakau, Porangahau og Takapau.

Busetnader og lokalstyre 
Det er to større byar i Central Hawke's Bay - Waipukurau og Waipawa - og ei rekkje mindre busetnader som til dømes Elsthorpe, Otane, Takapau, Tikokino og Ongaonga. Der er òg fleire mindre samfunn langs strendene, mellom desse er Kairakau, Pourerere, Aramoana, Blackhead og Porangahau. Administrasjonssenteret ligg i Waipawa, som er den nest største byen i distriktet 

Central Hawke's Bay District er delt inn i to wards:

 Aramoana / Ruahine
 Ruataniwha

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Central Hawke's Bay District» frå , den 21. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til Central Hawke's Bay District Council
 QuickStats About Central Hawke's Bay District - frå Statistics New Zealand
 Turistside for Central Hawke's Bay District

Hawke's Bay
Distrikt på New Zealand
Datarock Datarock

Datarock Datarock er debutalbumet til den norske musikkgruppa Datarock.

Spor

Debutalbum frå 2005
Datarock-album
See What I Care

See What I Care er ein EP laga av den norske musikkgruppa Datarock. Han vart utgjeve den 12. november 2007 gjennom gruppas eige plateselskap, Young Aspiring Professionals.

Spor 

Musikkalbum frå 2007
Datarock-album
Red av Datarock

Red er det andre studioalbumet frå den norske musikkgruppa Datarock, utgjeve 8. juni 2009.

Spor 

Musikkalbum frå 2009
Datarock-album
Ko Phi Phi Don

Koh Phi Phi Don («koh» tyder «øy» på thai) er den største av Phi Phi-øyene i Thailand. Ho er den einaste av øyene som har fastbuande folk.

Øya er H-forma med hovuddelen av busetnaden på eidet som bind dei to delane saman. Her er også dei fleste turistanlegga. 

Ko Phi Phi Don er eit populært reisemål for turistar. Alle tilreisande må komme med båt – frå Phuket, der det er ein internasjonal flyplass, tar turen tre timar. 

Den 26. desember 2004 blei øygruppa ramma av tsunamiar utløyst av ei rekke undersjøiske jordskjelv langs ei linje frå vest for Sumatra til Andamanøyane. 

Øyar i Thailand
Frogner

Frogner er ein administrativ bydel i Oslo. Han ligg vest for sentrum, og har  innbyggjarar (2009). Frogner er mellom anna kjent for Frognerparken.

Bydel Frogner har namn etter strøket Frogner, som igjen har namn frå storgarden Frogner hovedgård. I tillegg til strøket Frogner omfattar bydelen nabolag som Uranienborg, Briskeby, Skarpsno, Skillebekk, Majorstua og Bygdøy.

Eit stort fleirtal av ambassadane i Oslo ligg i bydelen. Bydel Frogner grensar til dei administrative bydelane Ullern, Veste Aker og St. Hanshaugen, i tillegg til Oslo sentrum.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Bydel Frogner

 
 
Bydelar i Oslo
Manglerud

Manglerud er ein drabantby søraust i Oslo. Han ligg i bydel Østensjø, nordvest for Østensjøvannet.

Manglerud har namn etter Manglerud gård. Staden vart bygd ut 1952-63 i regi av OBOS, og har ein blanding av blokker og rekkjehus. 

Strøk i Oslo
Erling Falk

Erling Falk () var ein norsk sosialist og revolusjonær tenkjar, fødd på Hemnesberget. Mellom anna stifta han organisasjonen Mot Dag.

Erling Falk var son av Jonas Cornelius Falk (1844-1915) og Karen Katharina Ellingsen, begge politisk aktive for partiet Venstre; han vald som vararepresentant til Stortinget 1894 og 1897, møtande frå 1897 til 1900, ho som medlem i heradstyret på Hemnesberget frå 1907. Erling Falk gjekk middelskolen i Mosjøen, sidan begynte han å lese til eksamen artium i Stavanger, men han strauk til eksamen i fleire fag, og hausten 1907 reiste han til Amerika. I Chicago kom Erling Falk i kontakt med fagforeininga Industrial Workers of the World. 

1918 reiste han attende til Noreg. Her engasjerte han seg i Studentenes kommunistlag, og han var frå starten sentral i arbeidet med å gje ut tidsskriftet Mot Dag. Ved sida av arbeidet i Mot Dag, som både var eit tidsskrift og ein radikal politisk organisasjon, var han drivkraft bak Arbeidernes Aftenskole og bak arbeidet med å gje ut Arbeidernes Leksikon. 

I 1935 arbeidde han for at organisasjonen Mot Dag kollektivt skulle melde seg inn i Arbeidarpartiet. Motivasjonen kan ha vore at trugsmålet frå den veksande fascismen gjorde det naudsynt å samle kreftene på venstresida. Men sjølv vart Erling Falk ekskludert frå Arbeidarpartiet. Samstundes vart han sjuk med svulst på hjernen. I 1940 reiste han til Sverige for å bli operert, og i Stockholm døydde han 1. august 1940.

Kjelder 
 Martin Jøsevold: «Erling Falk - den røde hemnesværing» i Årbok for Helgeland 2007 ISBN 978-82-90148-67-1

Folk frå Hemnes
Folk frå arbeidarrørsla i Noreg
Medlemmar av Mot Dag
Valentin Serov

Valentin Aleksandrovitsj Serov () var ein russisk kunstmålar, grafikar og portrettmålar. Han vert rekna som representant for dei russiske jugendstilmålarane.

Liv

Yngre år 
Han voks opp i ein kunstnarfamilie i St. Petersburg, både faren Aleksandr Serov og mora var komponistar. Etter Valentin i ei kortare tid hadde gått på gymnaset, fekk han rettleiing i teikning og måling av Ilja Repin i åra 1878 og 1879, i både Paris og i Moskva. I tida mellom 1880 og 1885 gjekk han i lære på St. Petersburg kunstakademi i heimbyen, hos Pavel Tsjistjakov. Repin og Tsjistjakov hadde vedvarande innverknad på hans tidlege verk. Større påverknad på hans kunst kom likevel gjennom verk av dei gamle meistrane, som Serov lærte å kjenne på museum i Russland og Vest-Europa. Han forlet akademiet med ein sølvmedalje og tok til å arbeide som sjølvstendig kunstmålar.

Eit av Serovs fremste verk i hans tidlege kunstnarår var Jenta med fersknar (Девочка с персиками) (1887), som i dag er utstilt i Tretjakovgalleriet i Moskva. Dette biletet er eit av dei tidlegaste russiske impresjonist-verka.

Portrettmåling 
Frå 1890 av vende Serov hovudmerksemda mot måling av portrett. I dei komande åra måla han mange samtidige landsmenn. Han var særleg interessert i skodespelarar, kunstmålarar og forfattarar. Mellom dei ein finn portrett av er til dømes Isaak Levitan (1893), Nikolaj Leskov (1894) og Nikolaj Rimskij-Korsakov, som han portretterte i 1898. Desse portretta er i dag utstilte i Tretjakovgalleriet.

I 1894 vart Serov med i Peredvizjnikij-rørsla. Omkring den tid byrja han i større grad å måle familieportrett, hovudsakleg av born og kvinner. Gjennom sine barneportrett prøvde han å fange det spontane og likeframme i augneblinken. Han søkte å oppnå dette ved å framheve mimikk og posering. Framifrå døme på dette ser ein i portrettet Born (Дети) frå året 1899, og i Mika Morosov (Мика Морозов), måla i 1901.

I tida frå 1890 til byrjinga av 1900-talet laga Serov også mange landskapsmåleri. Han underviste i åra frå 1897 til 1909 ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur.

Seinare år 
Etter hundreårsskiftet konsentrerte Serov seg enno meir om portrettmåling. Han skapte i 1904 eit portrett av Maksim Gorkij som i dag er å sjå i Gorkij-museet i Moskva. Eit portrett av Maria Jermolova og ei kolteikning av Fjodor Sjaljapin viser drag av meir dramatisering i personskildringane.

I sine seinare kunstnarår varierte Serov med ulike måleteknikkar, her under vassfargar, pastellfargar, litografi med meir. Gjennom desse teknikkane vart forma på portretta meir og meir forfina. Dette kjem klarast fram i portretta av Vasilij Katsjalov og Tamara Karsavina, og i talrike figurar henta frå Ivan Krylov sine fablar. Desse verka vart til i åra 1908 til 1911.

I sine siste leveår vigde han seg elles til framstillingar av tema frå klassisk mytologi.

Valentin Serov døydde i Moskva.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Walentin Alexandrowitsch Serow» frå , den 21. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

Fødde i 1865
Døde i 1911
Russiske målarar
Peredvizjniki
Trond Martin Sæterhaug

Trond Martin Sæterhaug () i Levanger i Nord-Trøndelag er ein norsk politikar. Han var 1. kandidat i Nord-Trøndelag for Sosialistisk Venstreparti ved Stortingsvalet 2009. 

2002-2006 var han organisasjonssekretær i sentralstyret til Sosialistisk Ungdom (SU).

Politiske verv 

 2008-2009 Internasjonalt utval i Sosialistisk Venstreparti (SV)
 2002-2006 SU-representant i Landsstyret i Sosialistisk Venstreparti (SV)
 2002-2006 Organisasjonssekretær i sentralstyret i Sosialistisk Ungdom (SU)
 2001-2005 2. Vara stortingsrepresentant for Sosialistisk Venstreparti i Nord-Trøndelag
 2000-2002 Landsstyrerepresentant i Sosialistisk Ungdom (SU)
 2000-2002 Fylkesleiar i Nord-Trøndelag Sosialistisk Ungdom (SU)
 1999-2003 Kommunestyrerepresentant for Sosialistisk Venstreparti (SV) i Levanger

Lokalpolitikarar i Grong
SV-politikarar i Nord-Trøndelag
Folk frå Levanger
Efim Geller

Efim Petrovitsj Geller, russisk: Ефим Петрович Геллер, () var ein ukrainsk og sovjetisk stormeister i sjakk, sjakktrenar og sjakkskribent. Han var blant dei beste spelarane i verda frå 1950-talet til 1970-talet. 

Han deltok i kandidatturneringa som kåra utfordrar til verdsmeisteren i sjakk heile seks gongar. Han hadde i den samla karrieren ein positiv skår mot verdsmeistrane i sjakk Mikhail Botvinnik, Vassilij Smyslov, Tigran Petrosjan og Bobby Fischer.

Biografi 
Efim Geller voks opp i Odessa, Han var ein god basketballspelar, og tok utdanning som idrettstrenar. Han var relativt seint ute med å satse på sjakk, og utviklinga som sjakkspelar vart nok også seinka av den andre verdskrigen. Det første verkeleg gode turneringsresultatet var ein sjetteplass i den ukrainske meisterskapen i 1947.

I 1949 vann Geller semifinala i Sovjetmeisterskapen i sjakk i Tbilisi og klarte deretter i finalen i Moskva same året ein sensasjonell delt tredjeplass etter David Bronstein og Vassilij Smyslov, men framom så kjende spelarar som Semjon Furman, Isaak Boleslavskij, Alexander Kotov, Salo Flohr, Tigran Petrosjan, Vjatsjeslav Ragosin, og Grigorij Löwenfisch.

I løpet av karrieren spelte Geller 23 Sovjetmeisterskap, berre Mark Taimanov har like mange. Geller vann to meisterskap, i 1955 og 1979. Då han vann den siste som 54-åring, vart han den eldste vinnaren av ein Sovjetmeiserskap nokon gong.

Bakgrunnsstoff 
 Efim Geller sin profil på Chessmetrics.com
 Efim Geller sine parti på Chessgames.com

Fotnotar 

Sovjetiske sjakkspelarar
Ukrainske sjakkspelarar
Stormeistrar i sjakk
Eldrid

Eldrid og Elfrid er kvinnenamn av norrønt opphav. Begge har namnedag den 23. juni.

Det norrøne Eldríðr er truleg sett saman av hildr, 'strid', og frídr, 'vakker', eller friðr, 'fred, vern'. 

Elfrida og Elfriede er europeiske variantar av namnet.

Namneberarar 
 Eldrid Lunden (f. 1940), norsk forfattar
 Eldrid Nordbø (f. 1942), norsk politikar 
 Eldrid Johansen (f. 1973), norsk skodespelar og forfattar

Kjelder 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til strid
Namn knytte til vern
Namn knytte til eigenskapar
Olavsspenning

Olavsspenning eller olavsspennil er ein vidjespenning bunden på ein spesiell måte, slik at han skal vere lett å opne. Ordet er i dag helst knytt til olavsspenningar av smijarn som kan henge i norske kyrkjer; her har dei ofte vore bruka til å feste klokketauet eller som dørringar. 

Olavsspenningar i smijarn har oftast ein diameter omkring 15 cm, og har form som ein vidjespenning. Dei har ikkje ornamentikk eller andre særtrekk som gjer at ein kan tidfeste dei, men det er sannsynleg at slike olavsspenningar kan gå attende til mellomalderen. Namnet er knytt til helgenkongen Heilag-Olav. 

Slike olavsspenningar i smijarn er kjende frå mellom anna
 Dolstad kyrkje
 Sel kyrkje
 Våler kyrkje

Kjelder 

 Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder Rosenkilde og Bagger 1956-1978
 Bjørn Grimsby: «Et middelalderbeslag i Dolstad kirke» i Årbok for Helgeland 1977

Kyrkjeleg interiør
Norsk kultur
Ting av metall
Treting
Fengsel i Noreg

Det finst 43 fengsel i Noreg per 2006, her i alfabetisk rekkefølgje.  Sjå òg Kriminalomsorgen.

 Arendal fengsel
 Bastøy fengsel
 Berg fengsel
 Bergen fengsel
 Bjørgvin fengsel
 Bodø fengsel
 Bredtveit fengsel, forvarings- og sikringsanstalt
 Bruvoll fengsel
 Drammen fengsel
 Fredrikstad fengsel
 Gjøvik fengsel
 Hamar fengsel
 Hassel fengsel
 Haugesund fengsel
 Hof fengsel
 Horten fengsel
 Hustad fengsel
 Ila fengsel, forvarings- og sikringsanstalt
 Ilseng fengsel
 Indre Østfold fengsel
 Kongsvinger fengsel
 Kragerø fengsel
 Kristiansand fengsel
 Larvik fengsel
 Mosjøen fengsel
 Moss fengsel
 Oslo fengsel
 Ravneberget fengsel
 Ringerike fengsel
 Sandefjord fengsel
 Sandeid fengsel
 Sarpsborg fengsel
 Sem fengsel
 Skien fengsel
 Stavanger fengsel
 Tromsø fengsel
 Trondheim fengsel
 Ullersmo fengsel
 Vadsø fengsel
 Verdal fengsel
 Vestre Slidre fengsel
 Vik fengsel
 Ålesund fengsel
 Åna fengsel

Nedlagde norske fengsel 
 Akershus landsfengsel

Kriminalomsorg
Noreg
Norsk samfunn
T-34

T-34, frå russisk танк (tank) 34, er ein sovjetisk tank som vart bygd frå 1940 til 1950-åra. 

Hovudsakleg vart han aktivt bruka mellom 1941 og 1945 i kampen for å slå tilbake det nazistiske overfallet på Sovjetunionen. 

T-34 sameinte alt kjende moderne idear til ein for si tid svært god tank. Det skrånande panseret var nytt, og vart etterlikna av andre sidan. 

T-34 sameinte eldkraft, pansring og rørsle-evne på ein god måte. Også driftssikkerheita bidrog til at denne tanken var overlegen dei tyske i same vektsklassen. Berre dei tyngre tyske tankane Tanken Panther, Tanken Tiger og Panzer IV kunne svare på utfordringa frå T-34 på slagmarkene, men dei var dyre og seine å produsere, og kravde mykje drivstoff på grunn av tyngda. T-34 var derimot enkel å produsere, og vart laga i store tal også midt under krigen i aust, da Sovjetunionen var hardt pressa, i dei nye fabrikkane som var bygde eller flytta aust for Moskva. 

T-34 fekk namnet sitt på grunn av at det var i 1934 det vart vedteke å byggje opp eit sterkt panservåpen i Sovjetunionen.

Tanken er bruka av ei mengd land utanom Sovjetunionen, også lenge etter 1950-åra.

Litteratur 
 Roger Ford: T-34 Panzer. Nebel Verlag, ISBN 3-86070-799-X.
 Janusz Magnuski: Von Tankograd nach Berlin – Entstehung und Bewährung des T-34. Militärverlag der DDR, 1980.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «T-34» frå ,  den 22. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

Sovjetunionen
Panservogner
Andre verdskrigen
Maskinpistolen PPD

PPD vart utvikla i Sovjetunionen av Vasilij Degtyarjov. Han var i stor grad ei etterlikning av den tyske Bergmann MP28, men skulle bruke den nye sovjetiske pistolpatronen 7.62x25mm Tokarev.

PPD bruka eit stort trommemagasin kopiert frå den finske M31 Suomi, men kunne òg bruke eit vanleg boksmagasin. 

PPD vart teken i bruk av Den raude armeen i 1935 som PPD-34. I 1938 og 1940 vart han litt endra, slik at vi får type-nemningane PPD-34/38 og PPD-40. Men PPD var for komplisert og dyr å produsere i store tal, og vart under krigen erstatta av PPSh-41, som var både betre og billegare.

Bakgrunnsstoff 
 Basic notes on PPD-34 and PPD-40 - in Russian language 
 ППД-1934\38\40 - PPD-34, PPD-38 and PPD-40 - in Russian language
 Finnish Army Submachine Guns

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen, art. PPD-41, som lesen 22. juni 2009.

Militære våpen
Andre verdskrigen
Sovjetunionen
Maskinpistolar
Operasjon Barbarossa

Operasjon Barbarossa (på tysk Fall Barbarossa, jamfør Fredrik Barbarossa, "Fredrik Raudskjegg") var kodenamnet for Nazi-Tyskland sin invasjon av Sovjetunionen under andre verdskrigen, og er den første delen av krigen i aust, i Russland kalla Den store fedrelandskrigen. Åtaket byrja 22. juni 1941. 

Operasjon Barbarossa (som eigentleg berre var kodenamnet for sjølve invasjonen, ikkje heile krigen) var innleiinga til ein nesten fire år lang krig mellom Nazityskland og Sovjetunionen. 

Denne krigen var i særklasse den største krigsskodeplassen under andre verdskrigen og blir allment sedd på som den blodigaste konflikten i historia mellom to statar, med minst 30 millionar dødsoffer, eller minst 75% av alle dødsoffer i den europeiske delen av andre verdskrigen. Om lag 4,3 millionar av totalt 5,3 millionar tyske soldatar som mista livet i andre verdskrigen døydde under eller etter krigen mot Sovjetunionen. På sovjetisk side døydde i tillegg til eit stort tal soldatar òg svært mange sivile, på grunn av den folkemordariske nazistiske okkupasjonspolitikken i aust.

Kjelde 
I hovudsak svensk wikipedia, art. Operation Barbarossa, 22. juni 2009.

Andre verdskrigen
Hendingar i 1941
Grigorij Mjasojedov

Grigorij Grigorjevitsj Mjasojedov () var ein russisk kunstmålar og gravør, og ein av dei leiande representantane i Peredvizjnikij-gruppa.

Mjasojedov var fødd i Pankovo, eit nybyggarområde i anten Orjol eller Tula-guvernementet. Faren, ein godseigar av landadelsætt, var forfattar av Statistisk-økonomisk oversyn for den sørlege delen av Tula-guvernementet, utgitt i 1849.

Mjasojedov studerte kunst ved St. Petersburgs kunstakademi i 1853-63. Han var på visittar til Frankrike, Tyskland, Spania og Italia, men var til vanleg busett i St. Petersburg. Sine siste dagar budde Mjasojedov på herregarden sin Pavlenki i Poltava.

Mellom dei fremste verka hans er Landdagsbøndene et middagsmat, Grigorij Otrjepjevs flukt frå serveringstad (kortsjma) på grensa mot Litauen og Slåttefolk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grigoriy Myasoyedov» frå ,  den 22. juni 2009.  

Russiske målarar
Peredvizjniki
Kognitiv grammatikk

Kognitiv grammatikk er den lingvistiske teorien som fyrst blei fullstendig presentert i tobandsverket Foundations of Cognitive Grammar (1987–1991) av den amerikanske lingvisten Ronald W. Langacker (1942–). Kognitiv grammatikk er ein variant av kognitiv lingvistikk.

Ronald Langacker sin definisjon av kognitiv grammatikk 
Ronald W. Langacker karakteriserer i Foundations of Cognitive Grammar (band I, s. 57) ein grammatikk med desse orda:
 A structured inventory of conventional linguistic units
 Eit strukturert inventar av konvensjonelle språklege einingar
Nedanfor følgjer nærmare definisjonar og forklaringar på dei ulike delane av denne karakteristikken, som står sentralt i det kognitive synet på kva ein grammatikk er.

Einingar 
Ei eining er ein kognitiv struktur som ein person meistrar så godt at ho/han kan aktivere ho meir eller mindre automatisk, utan at ho/han treng å rette merksemd mot delane. Ei eining er så godt innprenta (engelsk entrenched) at ho kan aktiverast som ein heilskap og prosesserast meir eller mindre automatisk. Ein kan òg kalle eininga for ein kognitiv rutine.<br\>
Det er ikkje noko som er særskilt språkleg eller lingvistisk ved ei eining. Når vi til dømes lærer å skrive, må vi øve inn fleire rørsler som i fyrstninga er ganske vanskelege å få til, og vi må konsentrere oss om kvar minste detalj. Etter kvart blir lengre og lengre handlingssekvensar til vanar – sekvensane blir automatiserte, og vi treng ikkje konsentrere oss om kvar vesle del. Merk til dømes kor godt innøvd signaturen vår er. I staden for å lære å skrive kunne vi ha valt til dømes å lære å køyre bil eller å lære å spele piano.

Språklege einingar

Konvensjonelle språklege einingar

Eit inventar av konvensjonelle språklege einingar

Eit strukturert inventar av konvensjonelle språklege einingar

Fotnotar 

Kognitiv lingvistikk
Ronald W. Langacker

Ronald Wayne Langacker () er ein amerikansk lingvist fødd i Fond du Lac i Wisconsin. Langacker er best kjend som ein av grunnleggjarane av kognitiv lingvistikk og skaparen av kognitiv grammatikk. Han er professor emeritus ved University of California i San Diego.

Biografi 
Langacker fekk BA-graden i fransk i 1963, MA-graden i lingvistikk i 1964 og Ph.D.-graden i lingvistikk i 1966, alle ved University of Illinois i Urbana-Champaign. Frå 1966 til 2003 var han professor i lingvistikk ved University of California i San Diego. Frå 1997 til 1999 var han president i International Cognitive Linguistics Association. Han har vore med i to doktorgradskomitear ved Universitetet i Oslo, for Tore Nesset (1997) og Bjørghild Kjelsvik (2008).

Viktige publikasjonar 
Langacker har skrive desse bøkene (omsetjingar til andre språk og bøker som han berre er utgjevar for, er ikkje tekne med):
 Language and its Structure. New York: Harcourt, Brace, and World. 1968. Second edition: Language and its Structure. New York: Harcourt Brace Jovanovich. 1973.
 Fundamentals of Linguistic Analysis. New York: Harcourt Brace Jovanovich. 1972.
 Non-Distinct Arguments in Uto-Aztecan. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. 1976. University of California Publications in Linguistics 82.
 Studies in Uto-Aztecan Grammar, vol. 1, An Overview of Uto-Aztecan Grammar. Dallas: Summer Institute of Linguistics and University of Texas at Arlington. 1977. Publications in Linguistics and Related Fields 56.
 Foundations of Cognitive Grammar, vol. 1, Theoretical Prerequisites. Stanford: Stanford University Press. 1987. Paperback edition: 1999.
 Concept, Image, and Symbol: The Cognitive Basis of Grammar. Berlin and New York: Mouton de Gruyter. 1990. Cognitive Linguistics Research 1. Paperback edition: 1991. Second edition: 2002.
 Foundations of Cognitive Grammar, vol. 2, Descriptive Application. Stanford: Stanford University Press. 1991. Paperback edition: 1999.
 Grammar and Conceptualization. Berlin and New York: Mouton de Gruyter. 1999. Cognitive Linguistics Research 14. Paperback edition: 2000.
 Ten Lectures on Cognitive Grammar. Beijing: Foreign Language Teaching and Research Press. 2007. Eminent Linguists Lecture Series.
 Cognitive Grammar: A Basic Introduction. New York: Oxford University Press. 2008.
 Investigations in Cognitive Grammar. Berlin and New York: Mouton de Gruyter. To appear. Cognitive Linguistics Research 42.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Ronald W. Langacker ved University of California i San Diego
 International Cognitive Linguistics Association

USA-amerikanske språkforskarar
Kognitiv lingvistikk
Folk frå Wisconsin
Abram Arkhipov

Abram Jefimovitsj Arkhipov () var ein russisk kunstmålar av den realistiske skulen. Han var medlem av kunstnarfellesskapet Peredvizjnikij så vel som Russlands Kunstnarforeining.

Liv 
Arkhipov var fødd i landsbyen Jegorovo i Rjazan oblast, i ei religiøs, russisk-ortodoks familie. Han forlet heimstaden i 1877 for å ta til ved Moskvas skule for måling, arkitektur og bilethogging. I Moskva kom han under formyndarskap frå ulike russiske målarar, der i mellom Vasilij Perov, Vasilij Polenov og Vladimir Makovskij. I 1883 tok Arkhipov til å studere ved Det keisarlege kunstakademiet i St. Petersburg. Han oppheldt seg der i to år, før han returnerte til Moskva og fullførte kunststudiane der.

Arkhipov vart med i kunstnarfellesskapet Peredvizjnikij i 1889, og slutta seg til Russlands Kunstnarforeining i 1903.

Virke 
Russiske kvinners liv er eit tema som går att i hans kunstverk. Somme av måleria hans basert på ideretninga realismen, skildrar fælslege trekk frå dagleglivet til kvinner. Arkhipov måla også fleire bilete av bondekvinner i landsens Russland. Han syner dei fram i livfulle, tradisjonelle kjolar og nasjonaldrakter. Til liks med andre i Russlands Kunstnarforeining måla Arkhipov jamleg en plein air. Han reiste og til Nord-Russland og kysten av Kvitsjøen og måla scener der.

Arkhipov underviste ved Moskvas skule for måling, arkitektur og bilethogging, der han tidlegare hadde studert. Arkhipov melde seg inn i Kunstnarforbundet i det revolusjonære Russland i 1924, og i 1927 vart han tildelt tittelen Folkets kunstnar av Sovjetunionen.

Arkhipov døydde i Moskva i 1930.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Abram Arkhipov» frå , den 22. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 

Russiske målarar
Realistiske kunstmålarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Peredvizjniki