alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Coimbatore

Coimbatore, òg kjend som Kovai er den nest største byen i den indiske delstaten Tamil Nadu. Byen er administrativt sentrum i distriktet Coimbatore og eit viktig sentrum for vevnad og ingeniørvitskap i Sør-India. 

Coimbatore utgjer ein del av den gamle Kongu Nadu-regionen i Sør-India, der menneske frå byen var dei første som etablerte ein territorial delstat. Byen vart erobra av britane i 1799. Coimbatore by med forstadsområde har ein folkesetnad på 2 millionar innbyggjarar. Innanfor næringslivet vert byen ofte kalla Sør-Indias Manchester. 

Byen ligg langs breiddene av Noyyal-elva og ved den austre delen av fjellpasset Palghat Gap. Han er godt kjend for sine mange tekstilfabrikkar, ingeniørselskap, bildelprodusentar, helsefasilitetar, utdanningsinstitusjonar, behageleg vêr, gjestfrie folk og for den lokale dialekten kongutamil (òg kjent som kovaitamil). Faktisk er området rundt Coimbatore blant dei mest industrialiserte i delstaten. Ooty, Coonnor og Valparai ligg i nærleiken av Coimbatore og gjev god utsikt over heile byen, noko som trekkjer mange turistar til byen gjennom heile året.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coimbatore» frå ,  den 1. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettside for Coimbatore kommunestyre (engelsk)
 Coimbatore på Open Directory Project (engelsk)

Byar i Tamil Nadu
Nilgiri Mountain Railway

Nilgiri Mountain Railway er ein tannstongjarnbane mellom Mettupalayam og Ugamandalam (Ooty) i Tamil Nadu i det sørlege India. Banen vart bygd av britane i 1908, og vart frå starten drive av Madras Railway Company. Banen nyttar framleis dei gamle damplokomotiva. I juli 2005 vart banen sett på UNESCOS verdsarvliste. etter å ha tilfredsstilt kriteria,  og lova å avstå frå modernisering..

Banen er den einaste tannstongbanen i India. Han har meterspor, og er 48 km lang. Den gjennomsnittlege stigninga er 1:24, men på det brattaste 1:12. Over ei 46 kilometer lang strekning går banen gjennom 208 svingar, 16 tunnelar og over 250 bruer. Turen opp tek 290 minutt, ned 215.

Mot det som er normalt for tog, skyv lokomotivet toget oppover på den brattaste strekninga, medan det på nedturen er plassert i front av toget. Dette vert gjort for at lokomotivet lettare skal kunne stogge toget om bremsane i vognene svikta. Etter Coonoor og fram til Ooty er det etter måten flatt, og her dreg lokomotivet toget på vanleg vis. På denne strekninga vert det no nytta diesellokomotiv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nilgiri Mountain Railway» frå ,  den 1. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Smoke from train engine triggers panic
 Nilgiri Mountain Railway Tour Guide and Photos
 Indian railways site on the NMR
 Anda til image info
 Toy train chugs on 
 Ooty train Photographs
 20 photos between Ooty and Coonoor
 The toy train chugs on 
 International Working Steam
Jarnbane i India
Tamil Nadu
Mettupalayam

Mettupalayam er ein kommune i Coimbatore-distriktet i India, nord for Coimbatore på vegen til Ooty. Kommunen  ligg 314 moh., ved breidda av Bhavanielva og foten av Nilgiri-fjella, om lag 38 km nord for Coimbatore sentrum i Tamil Nadu. Mettupalayam er den tredje største i distriktet, og ein av dei raskaste veksande forstadane nord for  Coimbatore. I 2011 var folketalet i kommunen 66 595.

Transport 
Jarnbanestasjonen i Mettupalayam er utgangsstasjonen for Nilgiri Mountain Railway, òg kalla «Ooty Train», den einaste tannstangbana i Asia. I Mettupalayam kan dei reisande byte frå denne særsynte jarnbana til den breispora «Nilgiri Superfast Howrah Express» (Blue Mountain Express) nordover til Kolkata eller sørover til hovudstaden i delstaten, Chennai, via Coimbatore.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mettupalayam» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Tamil Nadu
Kodaikanal

Kodaikanal er ein by i Dindigul distrikt i den indiske delstaten Tamil Nadu. På tamil kan namnet tolkast som 'Skogsgåva', 'Sommarskogen', 'Slyngplanteskogen' eller 'Skogen ved slutten'. 

Byen har ei lang historie som ein stad for kvile, rekreasjon og er ein populær turistdestinasjon. Han blir òg omtalt som Princess of hills. 

Kodaikanal blei grunnlagd i 1845 som ein stad der tenestemenn i den britiske koloniadminstrasjonen kunne kvila i eit kjøligare klima og sleppa unna tropesjukdommar på Deccanplatået. Mykje av den lokale økonomien er basert på turisme. I 2011 hadde byen 36 501 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kodaikanal» frå ,  den 30. september 2019.  
 
Denne artikkelen bygger på «Kodaikanal» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Byar i Tamil Nadu
Skipingar i 1845
Kvikksølv-ulukka i Kodaikanal

Kvikksølv-ulukka i Kodaikanal fann stad i 2001 i den indiske byen Kodaikanal. Byen vart ramma av ei katastrofeaktig ulukke då ein av Hindustans termometerfabrikkar i området slapp ut giftig kvikksølv på grunn av uforsvarlig lagring.

Utslippet 
Store område i og rundt Kodaikanal vart forureina. Ei gransking gjort av Det internasjonale atomenergibyrået stadfesta at Kodaikanal Lake hadde vorte forureina av utslepp av kvikksølv frå ein av Hindustan Unilevers termometerfabrikkar i nabolaget på grunn av uforsvarlig lagring og deponering. I tillegg til prøver av vatnet i insjøen vart det gjort prøver av mose, av  og skog i området rundt Berijam Lake som ligg 20 km frå fabrikken. Prøvene viste for høge verdiar av kvikksølv. Prøver teke av fisk i Kodaikanal lake viste òg høge verdiar. Noko som berre kunne stadfesta utslipp.

Greenpeace har kritisert morselskapa til fabrikken, Unilever for at dei tillét praksisen til fabrikken med å dumpa avfallet.

Fabrikken 
Fabrikken vart opna i 1977 og produserte termimeter|kvikksølvtermometer]] for eksport til USA og Europa. Avfallet vart dels dumpa i skogen bak fabrikken, dels selt til ein lokal skraphandlar. 
Miljøstuftelsen Bellona kritiserte Morselskapet, Unilever for at dei ikkje følgde med i avfallshandteringa til fabrikken. Ei gransking gjort av Det internasjonale atomenergibyrået kunne berre stadfesta at store område i og omkring Kodaikanal var forureina. Innsjøen, skogen, mose og lav

Etterspill 
Termometerfbrikken forårsaka forurensening med kviksølv ved sin uforsvarlige handtering av avfallet. Fabrikken vart stengd i 2001 etter 18 års drift. Hindustan brukte betydelege summar på «advokatmat» for å unngå å betala erstatning til tidlegare arbeidarar og deres familiar, mange som døydde eller vart invalidisert som følgje av forgiftninga.

Arbeidarane slutta seg saman og danna ein 559 mannsterk organisasjon,
«Ex-Mercury Employees Welfare Association» i 2006. Dei saksøkte fabrikken for Madras høgsterett. Organisasjonen ynskte erstatning og eit forslag til rehabilitering, legehandsaming, og eit program på selskapets rekning for alle som hadde vore tilsett i fabrikken. Dei ønske òg den ansvarlege leiinga straffa. Hindustan Unilever, på si side nekta for at skadane, eller at nokon av helseproblema skuldast kvikksølvforgiftning.

 I juni  2007 avga ein ekspertkommite, oppnemnd av Madras høgsterett ei utsegn om at kvikksølvutslippet var årsak til helseplagane.
 I 2010 kjempa arbeidarane forsatt for  kompensasjon,
 I november 2011 avga det indiske arbeidsministeriet ei beklaging, der dei føljde utsegna til høgsterett frå 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kvikksølv-ulykken i Kodaikanal» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

 Referansar 

Katastrofar i India
2001 i India
Hendingar i 2001
Industriulukker
Bob Seagren

Robert Seagren, kjend som Bob Seagren, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Pomona i California som vart olympisk meister i stavhopp i 1968 og tok sølv i same øvinga fire år seinare.

Aktiv
Seagren sette sin fyrste verdsrekord i stavhopp då han den 14. mai 1966 i Fresno i California gjekk over 5,32 meter, ein månad før han vart USA-meister for fyrste gong med 5,18 meter. Landsmannen John Pennel tok over verdsrekorden i juli 1966 med eit hopp på 5.34 m. Den 10. juni 1967 forbetra så Seagren verdsrekorden med to nye centimeter til 5,36 meter i San Diego, ein rekord som heldt seg berre få veker til dess Paul Wilson tok seg over 5,38 m. Seagren vann stavtevlinga under panamerika-leikane 1967 i Winnipeg i Canada med moderate 4,90 m.

I dei amerikanske OL-uttaka 1968 i South Lake Tahoe tok Seagren tilbake verdsrekorden då han, etter å ha gått over 5,28 m som einaste utøvaren, forlangte lista opp på 5,41 meter og sette verdsrekord i første forsøk. Under den spanande OL-finalen i Mexico by i oktober var Seagren ein av tre utøvarar som klarte å gå over vinnarhøgda 5,40 meter, dei andre var 
Claus Schiprowski frå Vest-Tyskland og Wolfgang Nordwig frå Aust-Tyskland. Seagren vann den olympiske gullmedaljen då han var den fyrste som tok høgda.

Sesongane 1970-71 høyrde ikkje Seagren heime i verdstoppen i stav. OL-året 1972 var han derimot tilbake på nye høgder. Under eit stemne i El Paso i slutten av mai 1972 forbetra han sin eigen personlege rekord då han gjekk over 5,49 m i fyrste forsøk, før han sette verdsrekord ved å svinge seg over 5,59 m, likevel vart han ikkje betre enn nummer to i tevlinga, ettersom verdsrekordhaldaren, svensken Kjell Isaksson også klarte 5,59 m i andre forsøk og tok 5,49 i fyrste forsøk. Den 2. juli forbetra Seagren verdsrekorden til 5,63 m då han vann det US-amerikanske OL-uttaket i Eugene i delstaten Oregon. Til rekordhoppa hadde Seagren nytta ein ny stavtype kalla Cata-Pole, ein type som ikkje var godkjend under Sommar-OL 1972. I stavfinalen i München stoppa Seagren på same høgda som i Mexico-OL og vart dermed andremann, austtyske Wolfgang Nordwig sette personleg rekord og vann med 5,50 m.

Seagren la opp i 1975.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bob Seagren» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Stavhopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Dindigul

Dindigul (også translitterert  Tiṇṭukkal) er ein by i Sør-India i Tamil Nadu. Han er administrativt senter for distriktet Dindigul.

Dindigul ligg 420 km sørvest for delstatshovudstaden Chennai og 100 km frå Tiruchirappalli. Til næraste by, Madurai, er det 66 km.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Dindigul» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Byar i Tamil Nadu
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Jimmy Greaves

Jimmy Greaves, fullt namn James Peter Greaves, () var ein engelsk fotballspelar frå London som med sine 357 nettkjenningar har skåra flest mål i toppserien i engelsk fotball. Han er også tidenes toppskårar i Tottenham Hotspur med 266 mål. I seks sesongar vart han toppskårar i engelsk 1. divisjon.

Klubbspel
  
Greaves debuterte for Chelsea FC i august 1957. Over fire sesongar skåra han 124 ligamål før han i april 1961 vart overført til den italienske klubben AC Milan mot £80 000. Han treivst ikkje i Italia og returnerte til England og Tottenham Hotspur mot £99 999 allereie i desember same året. Med Tottenham vann han FA-cupen 1962, Cupvinnarcupen 1963 og FA-cupen 1967. Han skåra eitt mål i cupfinalen 1962 og to då Atlético Madrid tapte 1-5 i cupvinnarcupfinalen i Rotterdam. I mars 1970 gjekk han over til West Ham United då Tottenham samstundes syrgde for å få Martin Peters den motsette vegen. Våren 1971 la Greaves opp, allereie på veg inn i alkoholisme.

Landslagsspel
Greaves skåra 44 landslagsmål på 57 kampar for England i tida 1959-67. Han deltok i VM i fotball 1962 og VM i fotball 1966. Under verdsmeisterskapen på heimebane i 1966 førte ein lettare skade til at Geoff Hurst med stor suksess tok over senterløpar-plassen og Greaves etter gruppespelet vart sitjande på reservebenken resten av meisterskapen. Straks føre VM-triumfen skåra Greaves fire mål i landskampen mot Noreg 29. juni på Ullevaal stadion i Oslo som enda med tap 1-6 for heimelaget.

Merittar
Verdsmeister: 1966 for England
Vinnar av cupvinnarcupen: 1963 med Tottenham
Vinnar av FA-cupen: 1962 og 1967 med Tottenham

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Greaves» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 
eu-football

Engelske fotballspelarar
Tottenham-spelarar
Chelsea-spelarar
West Ham-spelarar
Milan-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Ekte sypress

Ekte sypress eller middelhavssypress (Cupressus sempervirens) er eit høgt, slankt bartre av sypress-slekta i sypressfamilien. Den opphavlege varianten (Cupressus sempervirens var horizontalis) er frå Kreta, Egearhavet og kysten av Tyrkia. 

Dei fleste variantar har kulturelt opphav i Midtausten, Tyrkia og Kypros, men  sypress veks no også vilt i store bestandar i Italia, Frankrike, Spania og Nord-Afrika.

Treet vert inntil 35 meter høgt, og har konisk, høgreist kroneform. Treet kan verta 1 000 år gammalt, og dei halvcentimeter lange hannkonglane slepp frå seg pollen allereie i februar-mars. Dei 4 cm lange hokonglane er brune og runde med få, tillukka skjel.

Variantar med oppoverveksande greiner og ekstra slank form vert kalla festigiate (eller festigiata). Dette er populære park- og allétre òg i tempererte strøk som Sør-Afrika, Australia, USA, Canada, Storbritannia og sørlege Norden.

Nokre av dei vanlegaste variantane er:
 * Cupressus sempervirens var. horizontalis (opphavleg, truga)
 * Cupressus sempervirens var. sempervirens
 * Cupressus sempervirens var. festigiata (oppreist, slank variant)
 * Cupressus sempervirens var. stricta (oppreist, konisk variant)

Sypress er er mykje av eit landemerke for landskapet i middelhavsregionen, ikkje minst i Italia. Han er òg ein kulturplante som vart dyrka som allétre sidan Romarriket. Ei rekkje kunstmålarar har måla landskap med høgreiste og oppoverveksande sypressar under opphald i Italia og andre middelhavsland.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ekte sypress» frå ,  den 1. oktober 2018.

Litteratur 
 
 
 
 
 
 
 

Sypressfamilien
Rainbow Warrior (1957)

«Rainbow Warrior» er eit fartøy som tilhøyrer miljøorganisasjonen Greenpeace. Det vart bygt i 1957 i England som ein trålar, men vart bygt om til ein tremasta skonnert for Greenpece. Fartøyet vart kjøpt av Greenpeace 1989 som avløysar for fartøyet med same namn, «Rainbow Warrior», som vart søkkt i Auckland 1985.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rainbow Warrior (1957)» frå ,  den 1. oktober 2018.  

Skip frå 1957
Nederlandske seglskip
Greenpeace
Skip bygde i England
Isacio Calleja

Isacio Calleja García () var ein spansk fotballspelar og sakførar frå landsbyen Valle de Cerrato i Palencia-provinsen. Han vart europameister 1964 med Spania, to år etter han var med å vinne cupvinnarcupen 1962 med Atlético Madrid.

Klubbspel
Calleja spelte i midtforsvaret på Atlético Madrid frå 1959 til han la opp i 1972. Han var med om å vinne finalen i cupvinnarcupen 1962 mot italienske Fiorentina. Sommaren 1965 sigra han og Madrid-laget 1-0 mot Real Zaragoza i den nasjonale cupfinalen. Den påfylgjande sesongen bidrog han mykje til at Atlético Madrid toppa den spanske serien, eitt poeng framom Real Madrid. Også i 1970 vart Calleja og Atlético spansk seriemeister, poenget framom Athletic Bilbao. I sin aller siste kamp, cupfinalen 1972, var han lagkaptein då Atlético Madrid slo Valencia CF med 2-1.

Landslagsspel
Calleja spelte 12 landskampar i tida 1961-64 og vart europameister då Spania vann EM-finalen 1964 med 2-1 mot Sovjetunionen framfor 120 000 tilskodarar i Madrid. Nær 8 år seinare var han kaptein i sin 13. og siste landskamp, ein vennskapskamp mot gjestande Uruguay.

Merittar
Europameister: 1964 for Spania
Vinnar av cupvinnarcupen: 1962 med Atlético Madrid 
Spansk seriemeister: 1966 og 1970 med Atlético Madrid 
Spansk cupmeister: 1965 og 1972 med Atlético Madrid

Kjelder

eu-football
Denne artikkelen bygger på «Isacio Calleja» frå ,  den 1. oktober 2018.  

Spanske fotballspelarar
Atlético Madrid-spelarar
Harald Grieg

Harald Vollan Grieg ()) var ein norsk forleggjar. Han var saman med blant andre Knut Hamsun sentral i skipinga av Gyldendal Norsk Forlag i 1925 og var tilsett som administrerande direktør i forlaget frå 1925 og heilt til 1970 (med eit avbrot 1941-1945, då Tore Hamsun for det meste fungerte i stillinga). Han vert rekna som den leiande forlagsmannen i norsk historie, ved sida av Henrik Groth ved Cappelen.

Verv 

 Statens teaterråd, formann
 Den norske Forleggerforening formann 1936–1960,  æresmedlem 1960
 Nationaltheatret, styreformann  1939–1962 
 Foreningen Norden formann 1939–1950, ordfører i foreningens råd 1958–1962
 Fondet for svensk-norsk samarbeid, formann 1948–1964.

Prisar og utmerkingar 
 kommandør av St. Olavs Orden 1962
 kommandør av den svenske Nordstjärneorden
 kommandør av Finlands Vita Ros' orden
 kommandør av den danske Dannebrogordenen
 Frihetskorsets orden

Bibliografi 

 En forleggers erindringer av  Harald  Grieg,  Oslo (1971)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harald Grieg» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

 Referansar 

Dannebrogordenen
Nordstjerneordenen
Norske forleggjarar
Folk frå Bergen
St. Olavs Orden
Tube Snake Boogie

«Tube Snake Boogie» er ein song av det amerikanske rockebandet ZZ Top frå albumet El Loco frå 1981. Han kom ut på singel same året og nådde fjerdeplassen på Billboard Mainstream Rock-liste.

Sjølv om det verkar å vere ein seksuelt tvitydig tekst, skreiv bandet i plateomlaget til Greatest Hits at «'tube snake' er eit slangord for eit surfebrett.

The song was produced by Bill Ham, and recorded and mixed by Terry Manning.

Andre versjonar
 Det serbiske hardrockbandet Cactus Jack spelte inn ein versjon på konsertalbumet DisCover i 2002.
 Den kanadiske bluesgitaristen Bill Durst spelte inn ein versjon i 2005 på albumet hans, The Wharncliff Sessions.

Salslister

Medverkande
Billy Gibbons - gitar, solovokal
Dusty Hill - bass, korvokal
Frank Beard - trommer, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tube Snake Boogie» frå ,  den 1. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1981
ZZ Top-songar
Songar skrivne av Frank Beard
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar frå 1981
Warner Bros. Records-singlar
Songar om dansing
Leila av ZZ Top

«Leila» er ein song av det amerikanske rockebandet ZZ Top frå 1981 på albumet El Loco.

Songen er ein bluesrockballade.

Salslister

Medverkande
Billy Gibbons: gitar, vokal
Dusty Hill: bass
Frank Beard: trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leila (song)» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Singlar frå 1981
ZZ Top-songar
Songar skrivne av Frank Beard
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar frå 1981
Warner Bros. Records-singlar
Pearl Necklace

«Pearl Necklace» er ein song av ZZ Top frå 1981 på albumet El Loco. Songen nådde 28. plassen på Billboard Rock Tracks-lista i 1981.

«Pearl Necklace» vart produsert av Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning.

Songen har ein tvitydig tekst som referer til ei seksuell handling.

Salslister

Medverkande
Billy Gibbons - gitar, vokal
Dusty Hill - bass
Frank Beard - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pearl Necklace (song)» frå ,  den 1. oktober 2018.  
 

Songar frå 1981
Singlar frå 1981
ZZ Top-songar
Songar skrivne av Frank Beard
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Billy Gibbons
Warner Bros. Records-singlar
Songar om seksualitet
Eliminator

Eliminator er det åttande studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top. Det kom ut 23. mars 1983 på Warner Bros. Records. Albumet vart spelt inn i Tennessee i 1982 og var produsert av manageren deira, Bill Ham, og nådde toppen av albumlistene i fleire land. «Gimme All Your Lovin'», «Got Me Under Pressure», «Sharp Dressed Man», «TV Dinners» og «Legs» vart alle gjevne ut på singlar. Albumet selde til diamantplate og er det bestseljande albumet til ZZ Top med over ti millionar selde eksemplar i USA aleine. 

Bandet byrja å bruke synthesizer på albumet El Loco i 1981. Inspirert av new wave vart songane på Eliminator spelte inn med synthesizerar, trommemaskin og sequencerar. Albumet vart marknadsført med populære musikkvideoar og videoane for «Gimme All Your Lovin'», «Sharp Dressed Man» og «Legs» vart alle mykje viste på MTV og var med på å gjere bandet populært for ein yngre garde. Albumet er kalla opp etter den spesialbygde Ford coupe-bilen frå 1930-åra som er å sjå på plateomslaget. Denne var òg med i videoane. Bilen er eigd av gitaristen Billy Gibbons. Etter Eliminator kom ut la ZZ Top ut på ein verdsomfattande turné. 

Etter suksessen til «Legs», vart Eliminator gjeven ut på ny med den nedkorta singelmiksen i staden for originalversjonen. Singelmiksen vart òg nytta på mange CD-utgåver. CD-ar som vart trykte i Tyskland av Record Service Alsdorf brukte framleis den originale miksen. 
I 2008 vart Eliminator nymastra og gjeve ut på ny med bonusspor og ein DVD med musikkvideoar og konsertopptak. Den originale versjonen av «Legs» var då attende, medan singelmiksen var med som eit bonusspor. 

Albumet vert ofte rekna som det mest populære albumet til ZZ Top og vart av magasinet Rolling Stone rangert på 398. plassen på lista deira over dei 500 beste albuma gjennom tidene. og vart oppført som det 39. beste albumet i 1980-åra. I 2005 vart Eliminator oppført i boka til magasinet Rock Hard, The 500 Greatest Rock & Metal Albums of All Time.

Innhald

Collector's Edition

Medverkande
ZZ Top
Billy Gibbons – gitar, vokal
Dusty Hill – bassgitar, klaverinstrument, vokal
Frank Beard – trommer, perkusjon

Produksjon
Bill Ham – plateprodusent
Terry Manning – lydteknikar
Linden Hudson – førproduksjon
Bob Ludwig – mastering
Bob Alford – kunstnarisk leiar

Salslister og salstrofé

Album

Vekeslister

Årslister

Singlar
Singlar - Billboard (USA)

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eliminator» frå ,  den 1. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
Musikkalbum frå 1983
Album produserte av Bill Ham
Warner Bros. Records-album
 398
Gimme All Your Lovin'

«Gimme All Your Lovin'» er ein song av ZZ Top frå 1983 på albumet Eliminator. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i 1983. 

Songen gjorde det først dårleg i Storbritannia då han kom ut i august 1983, men etter at bandet hadde hatt suksess i USA, der singelen nådde 37. plassen på US Billboard Hot 100-lista) vart han raskt gjeven ut på ny og nådde då tiandeplassen på UK Singles Chart. Dette er den høgaste plasseringa dei oppnådde på lista der, likt med versjonen deira av Elvis Presley sin «Viva Las Vegas». Songen vart produsert av manageren deira Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning.

Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av Tim Newman, og syner ZZ Top som spelar på ein bensinstasjon i lag med skodespelaren og modellen Peter Tramm som ung mekanikar. Videoen introduserte fleire klassiske ZZ-kjenneteikn, som en raude «ZZ Eliminator-bilen» «ZZ-nøkkelknippe» og «Tre ZZ-jenter» som heltinner. Det var den første av ein serie slike ZZ Top-videoar. Tramm regisserte òg den seinare musikkvideoen til «Sharp Dressed Man».

Salslister

Vekeslister

1Gimme All Your Lovin' 2000

Årslister

Andre versjonar
Kym Mazelle og Jocelyn Brown si utgåve frå 1994, som samplar C+C Music Factory sin «Deeper Love», nådde 22. plassen på UK Singles Chart.
I 1993 spelte det finske bandet Leningrad Cowboys inn ein versjon på hovudtorget i Helsinki i lag med Raude armé-koret, og ein liten bit av den sovjetiske nasjonalsongen i arrangementet.
Ein house/moderne R&Bversjon kalla «Gimme All Your Lovin' 2000», nytta samplingar frå originalen med rap-tekst av Martay i 1999.
Lonestar gav ut ein versjon av songen i 2002 for albumet Sharp Dressed Men: A Tribute to ZZ Top.
Ein versjon vart spelt inn av musikaren John Roderick og gjeven ut som ein del av Sweetheart 2010 på iTunes.
I 2011 gav Filter ut songen på hyllestalbumet ZZ Top: A Tribute from Friends.
«Gimme All Your Lovin'» vart nytta i filmane The Santa Clause (1994) og Happy Feet (2006).
«Gimme All Your Lovin'» vart nytta i videospelet Grand Theft Auto V og Guitar Hero World Tour.

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, solovokal
Dusty Hill – bass, korvokal
Frank Beard – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gimme All Your Lovin'» frå ,  den 1. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1983
Songar frå 1983
Lonestar-songar
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Frank Beard
Warner Bros. Records-singlar
ZZ Top-songar
Leningrad Cowboys-songar