alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Philip Johan von Strahlenberg

Philip Johan von Strahlenberg (1676-1747) var ein svensk general av tysk opphav som føretok viktige bidrag innan kartografi i Russland. Han var den første som lanserte ideen om Uralgrensa, som gjorde Uralfjella og ulike elvar til den austlege grensa for Europa. Han fekk seinare dette framlegget godkjend av den russiske tsar.

Strahlenberg føretok også banebrytande arbeid innan samanliknande forsking omkring altaiske språk. Han var den første til å fremja hypotesen om ein altaisk språkfamilie.

Von Strahlenberg var fødd i Stralsund i Sverige, i dag i Mecklenburg-Vorpommern i Tyskland, som Philip Johan Tabbert. Han gjekk inn i den svenske hæren i 1694 og blei utnemnd til kaptein i 1703. I 1707 blei han adla og tok namnet von Strahlenberg. Han kjempa i Den store nordiske krigen og blei teken til fange av dei sigrande russiske styrkane ved slaget ved Poltava i 1709. Som krigsfange blei han send til Tobolsk, der han budde frå 1711 til 1721. I denne perioden studerte han geografien til Sibir og språka og skikkane til dei lokale folka. 
Etter å ha kome tilbake til Stockholm i 1730 gav han ut boka Das Nord- und Ostliche Theil von Europa und Asia om studiane sine. Som del av bokarbeidet laga Strahlenberg og Johan Anton von Matérn nye kart over heile Russland. Han føreslo også ei ny grense mellom verdsdela Europa og Asia i territoria til Russland. Denne grensa følgde toppane til Uralfjella, gjekk vestover langs ei mindre fjellkjede, og følgde vestbreidda av Volga til 49. breiddegrad og deretter Don til Svartehavet. 

Asteroiden (15766) Strahlenberg er kalla opp etter han.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Philip Johan von Strahlenberg» frå  og «Philip Johan von Strahlenberg» frå ,  den 16. mai 2019.

Bakgrunnsstoff
 Philip Johan von Strahlenberg  i katalogen til det tyske nasjonalbiblioteket

Folk frå Stralsund
Kartografar
Jan Carlzon

Jan «Janne» Gösta Carlzon () er ein svensk forretningsmann. Han er mest kjend frå perioden då han var administrerande direktør og konsernsjef for  SAS frå 1981 til 1993. I SAS vart Carlzon kjend som ein nytenkjande leiar med fokus på kunden og ein flat organisasjon, og han revolusjonerte flyindustrien med eit stadig fokus på kundeservice.

Jan Carlzon vart utdanna som siviløkonom ved Handelshögskolan i Stockholm i 1967. Han starta karrieren i reiselivsnæringa i Vingresor, der han var produktsjef i 1969-71, marknadsdirektør for Vingresor og Club 33 1971-73 og administrerande direktør 1974-78. I 1978 vart Carlzon administrerande direktør for Linjeflyg. 18. september 1980 vart han tilsett i SAS som viseadministrerende direktør og sjef for flyverksemda. Han vart administrerande direktør og konsernsjef i selskapet i 1981.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jan Carlzon» frå ,  den 18. mai 2019.

Bakgrunnsstoff
 Jan Carlzon i Store norske leksikon

Medlemmar av Norges Tekniske Vitenskapsakademi
Svenske forretningsfolk
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Møteplass

Møteplass på ein veg blir brukt ved vegar som er så smale at to køyretøy ikkje kan passera kvarandre. På møteplassen er vegen breidd ut slik at dei kan passera. 

I Noreg er slike vegar markerte med eit rektangulært trafikkskilt med ein stor M på blå bakgrunn. Det er forbode å parkera på ein møteplass.

Når to køyretøy nærmer seg ein møteplass skal det som kjem først til plassen stoppa, uansett kva side av vegen det er på, og venta på det møtande køyretøyet.

Kjelder 

Stoppestader
Trafikk
Veginfrastruktur
Handball-NM 1984 for kvinner

Noregsmeisterskapen i handball 1984 for kvinner vart vunne av tittelforsvarar Sverresborg Idrettsforening gjennom finalesiger 22–16 over byrivalen Sportsklubben Freidig.

Semifinalane
Larvik Turn – Freidig 22 – 23
Sverresborg IF – Gjerpen IF 21 – 18

Finalen
Finalekampen, med dei same NM-finalistane som året før, vart avvikla i Nidarøhallen i Trondheim 16. desember 1984 med 2 200 tilskodarar til stades. Sverresborg leia 10–9 ved pause. I den andre omgangen drog Sverresborg ifrå, sluttresultatet vart 22-16 før Sverresborg-kapteinen kunne heve lagets tredje rake NM-pokal.

Ingrid Steen vart toppskårar for Sverresborg med sine 7 mål. «[A]lltid fightervillige» Ragnhild Fausa skåra 6 mål, Mona Lilleberg og Anne Berg Larssen, begge 3 mål, medan Britt Johansen og Hilde Schjerven noterte seg for høvesvis 2 og 1 mål. Inger Lise Guldseth stod mellom målstengene.

Freidigs mål kom ved Berit Hansen (4), Tove Liberg Sannes (3), Sissel Brenne Buchholdt (3), Kjersti Overvik (2), Sidsel Bakken, Lill Bente Mæhla, Gro Balstad, Bodil Næss, alle 1.

Dommarparet Øyvind Bolstad (Hamarkameratene) og Terje Antonsen (Larvik Turn) straffa Sverresborg med 8 tominutts-utvisingar og eitt raudt kort, og Freidig med 2 tominutts-utvisingar.

Kjelder

Handball i Noreg
1984 i Noreg
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Republikanerne av Welhaven

«Republikanerne» er eit dikt frå 1832 skrive av Johan Sebastian Welhaven. Det er eit av dei best kjende dikta til Welhaven, og inneheld den kjende og ofte siterte avslutningslinja «De hadde champagne, men rørte den ei.».

Welhaven gav diktet ut i bokform i 1839. 
Ein noko modernisert versjon vart utgjeven i 1873 i antologien Norsk Lyrik : 1814-1873 i Udvalg.

Diktet tek for seg den politiske situasjonen like etter slaget ved Ostrołęka (Ostrolenka), der russarane knuste det polske opprøret. Handlinga spelar seg ut på ein kafé i Paris som var hyppig vitja av dei unge revolusjonære studentane.

Ein av desse reiser seg for å halda ein flammande tale om det polske opprøret då ein ukjend mann reiser seg og minner om slaget ved Ostrolenka, der han var med. Dei bitre orda hans dempar dei unge idealistane, som til slutt lèt champagnen stå urørt på bordet.

Tolking 
Diktet har blitt tolka som ein harmdirrande spott over dei tome frasene som pregar fridomstankane til dei unge studentane. Den ukjende mannen har kjempa og lidd for fridomen, medan dei høgrøysta studentane ikkje gjer meir enn å sverme for saka med sangvinsk glød. Ifølgje professor Lorentz Dietrichson skal den finske fridomskjemparen August Myhrberg, som Welhaven visstnok møtte i Paris, vore modell for mannen som går i rette med studentflokken.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Republikanerne (dikt)» frå ,  den 16. mai 2019.

Bakgrunnsstoff

 «Republikanerne» hos kalliope.org

Norske dikt
Kultur i 1832
Johan Sebastian Welhaven
Kolchis

Kolchis (georgisk კოლხეთი, k'olxeti, gammalgresk Κολχίς) var eit gammalt georgisk kongedøme og ein region i den vestlege delen av dagens Georgia. Området spelte ei viktig rolle i den etniske og kulturelle danninga av den georgiske nasjonen og undergruppene hans. 

I gresk mytologi var Kolchis heimen til Det gylne skinnet og Medeia, og var reisemålet til argonautane. 

Området til riket blir gjerne rekna for å ha omfatta den vestlege delen av Georgia med provinsane Mingrelia, Svaneti, Racha, Imereti, Guria, Adsjaria og Abkhazeti (Abkhasia), dei russiske områda Sotsji og Tuapse og dei tyrkiske provinsane Rize, Trabzon og Artvin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Colchis» frå ,  den 16. mai 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
Braund, David. 1994. Georgia in Antiquity: A History of Colchis and Transcaucasian Iberia 550 BC-AD 562. Clarendon Press, Oxford. 

Gocha R. Tsetskhladze. Pichvnari and Its Environs, 6th c BC-4th c AD. Annales Littéraires de l'Université de Franche-Comté, 659, Editeurs: M. Clavel-Lévêque, E. Geny, P. Lévêque. Paris: Presses Universitaires Franc-Comtoises, 1999. 
Otar Lordkipanidze. Phasis: The River and City of Colchis. Geographica Historica 15, Franz Steiner 2000. 
Alexander Melamid. Colchis today. (northeastern Turkey): An article from: The Geographical Review. American Geographical Society, 1993. ISBN B000925IWE
Akaki Urushadze. The Country of the Enchantress Media, Tbilisi, 1984 (in Russian and English)

Bakgrunnsstoff

 Colchis in Dictionary of Greek and Roman Geography (1854) (ed. William Smith, LLD)
 Colchian coins
 Strabo on Colchis 
 Herodotus on Colchis
 Pliny on Colchis
 Golden graves, archeological evidences
 Colchis (tysk)

Georgisk historie

Tidlegare monarki i Asia
Historiske område i Georgia
Peder Olai Kleppe

Peder Olai Knutsson Kleppe () var ein gardbrukar, landhandlar og politikar, fødd og død på Storekalsøy i Austevoll.

Kleppe var sjømann i yngre år. Han gjekk elles eit vinterkurs ved folkehøgskulen i Sogndal og tok i 1892 styrmannseksamen. Allereie i 1893 tok han over gardsbruket og landhandelen på Møkster etter far sin. Kleppe dreiv òg med kjøp og sal av fisk og engasjerte seg såleis i nasjonale fiskerispørsmål. Han var 1908-20 med i Fiskeriådet og var medlem i både Den departementale snurpenotkomite av 1914, Fiskeforsyningskomiteen av 1916, Komiteen om en landsorganisasjon for fiskere av 1917, samt i Komiteen om fiskeribedriftens vanskelige stilling av 1917.

Kleppe var ordførar i Austevoll kommune frå 1902 til 1918. Hausten 1918 vart han vald til stortingsmann frå einmannskrinsen Ytre Sunnhordland som representant for partiet Høgre. Kleppe var den fyrste på Stortinget frå Austevoll. Han møtte einast 1919-sesjonen, medlem i Næringskomite nr 1.  Det er uvisst kvifor han var «permittert» resten av 3-årsperioden.

Frå 1928 og fram til han døydde i 1933 var Kleppe reisande inspektør for Noregs Sildesalslag.

Kjelder
lokalhistoreiwiki

Stortingsrepresentantar 1919-1921
Folk frå Austevoll
Edith McGuire

Edith Marie McGuire () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Atlanta i delstaten Georgia. Ho vart olympisk meister på 200 meter under Sommar-OL 1964.

McGuire utmerkte seg på sprintdistansane og i lengdehopp frå 1961. Åra 1963-66 vann ho seks nasjonale meistertitlar (AAU), fire av dei på 200 yards. Under sommarleikane 1964 i Tokyo sette ho personleg rekord med 11,47 sekundar i forsøksløpet på 100 meter. I finalen på distansen sprang ho i mål på tida 11,62 og sikra dermed dobbeltsiger til USA, vinnaren Wyomia Tyus vart klokka inn på 11,49, medan polske Ewa Kłobukowska på 11,64 måtte nøye seg med bronsemedalje. På 200 meter var McGuire uslåeleg heile OL-sesongen. I OL-finalen på 200 m gjorde ho sitt livs beste løp og sette olympisk rekord  med tida 23,05 sekundar, hardt pressa av Irena Kirszenstein frå Polen som fekk notert 23,13 og Marilyn Black frå Australia på 23,18. McGuire var ankerkvinne for USA i 4 x 100 m stafett, der ho ikkje klarte å hente inn Polen sitt forsprang etter tre etappar og måtte sjå at nemnde Kłobukowska sprang inn til polsk triumf, ho sjølv og USA fekk sølv.

McGuire slutta friidrettssatsinga etter 1966-sesongen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edith McGuire» frå ,  den 16. mai 2019.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Kobuleti

Kobuleti (georgisk skrift ქობულეთი) er ein by i Adsjaria i sørvestlege Georgia, ved kysten av Svartehavet. Han har 16 546 innbyggjarar (2014).

Kobuleti er ein populær feriestad, særleg blant georgiarar og russarar, og kvart år vitjar kring 100 000 menneske staden.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Byar i Georgia
DS «Vega» (1895)

DS «Vega» (kallesignal JVTL) var eit dampskip bygt i 1895 som passasjer- og lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab ved Joseph L. Thompson & Sons i Sunderland. Skipet vart levert i mai 1895 og gjekk inn i turistruta til Bergenske frå England til fjordane på Vestlandet og nordover. 

Dette var det første skipet til BDS av fleire som heitte «Vega». BDS hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på nattehimmelen. Vega er ei stjerne.

Historie
«Vega» vart bygt for ein kostnad på kring 470 000 kroner og gjekk i rute mellom England og Noreg og kvar sommar vart ho kvitmåla og gjort om til turistskip. Då første verdskrigen braut ut i 1914 var «Vega» blant skipa som frakta turistar heim til England. 

Seinare i krigen, 17. november 1916 vart skipet stogga, sprengt og skoten i senk i Nordsjøen sørvest for Håboen og Stavanger av den tyske ubåten U 78 og kapteinløytnant Otto Dröscher. Skipet var då på reise frå Bergen til Newcastle med hermetikk. Alle 16 om bord vart redda.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1166 bruttoregistertonn og 674 nettoregistertonn og lasteevna var 850 dødvekttonn. Volumet på lasteromma var 870 kubikkmeter om vinteren og 743 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjonsdampmaskin, levert av John Dickinson i Sunderland. Oppgjeven yting var 1 607 iHk (indikerte hestekrefter) og 250 nHk (nominelle hestekrefter), noko som gav ein toppfart på 14 knop. 

Om sommaren var det køyeplass til 103 passasjerar på 1. plass (1. klasse) og om vinteren var det 20 køyeplassar på 1. plass, åtte køyer på 2. plass og 76 køyer på 3. plass. 

I 1909 fekk skipet nye kjeler og i 1914 radio.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab
For andre skip kalla «Vega», sjå Vega (fleirtyding).

Kjelder
 

Norske dampskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved J.L. Thompson and Sons
Skip frå 1895
Krigsforlis i 1916
Forlis i Nordsjøen
Skip søkkte av tyske ubåtar i første verdskrigen
Vega (fleirtyding)

Vega kan vise til:

Stader 
Vega, ei øy og ein kommune i Nordland fylke
Vega i København, eit konsertlokale i København, Danmark.
Vega i Sverige, eit tettbygd område i Haninge kommune i Stockholm län, Sverige
Vega i Texas, by i Texas, USA

Astronomi og romfart 
stjerna Vega, den klåraste stjerna i Lyren
Vega 1 og Vega 2, sovjetiske romsonder
bereraketten Vega

Flyselskap 
flyselskapet Vega (ICAO: VAG), flyselskap frå Kasakhstan.
Vega Airlines (ICAO: VEA), flyselskap frå Bulgaria.
Aerovega (ICAO: VEG), flyselskap frå Mexico.
Air Vegas Airlines (ICAO: VGA), flyselskap frå USA.
Vega Aviation (ICAO: VIG), flyselskap frå Sudan.
Vega Air Company (ICAO: WGA), flyselskap frå Ukraina.

Personar 
Alan Vega, vokalist i Suicide
Suzanne Vega, amerikansk tekstforfattar, gitarist, komponist og vokalist
songaren Vega, spanske Mercedes Mígel Carpio

Skip
Barken «Vega» (1834), frå 1869 norsk bark, opphavleg amerikansk, seinare tysk bark kalla «Aristides». 
Barken «Vega» (1863), frå 1882 norsk bark, opphavleg britiske «Ramolino». 
Barken «Vega» (1873), barken «Vega» bygt i Røyken. 
MS «Vega» (1875), norsk kutter, opphavleg britiske «Peace», frå 1935 motorskip.  
SS «Vega», svensk seglskip, kjent frå den finsk-svensken oppdagar Adolf Erik Nordenskiöld 
DS «Vega» (1895), norsk dampskip frå 1895 for Det Bergenske Dampskibsselskab
DS «Vega» (1913), svensk dampskip frå 1913
MS «Vega» (1938), norsk motorskip frå 1938 for Det Bergenske Dampskibsselskab
MT «Vega» (1962), norsk tankskip frå 1962 for Det Bergenske Dampskibsselskab, seinare kalla «Team Vega». 

Andre skip
Albin Vega, seglbåt
MS «Eidsvaag Vega», norsk motorskip frå 2007 for Eidsvaag A/S, opphavleg «Bondenau» på Antigua og Barbuda
MS «Nopal Vega», norsk motorskip frå 1958 for Øivind Lorentzen, opphavleg «Høegh Drake» for Leif Höegh & Co. Heitte òg ei kort stund «Concordia Vega». 
MS «Skandi Vega», norsk supplyskip frå 2010 for DOF.
MS «Trio Vega», norsk motorskip frå 1971, opphavleg «Teka» for tyske Skandinavia Transport & Schiffahrtsges
MS «Spar Vega», norsk motorskip frå 2011 for Spar Shipping.

Anna 
Cerwin-Vega, amerikansk høgttalarprodusent
Facel Vega, fransk bilprodusent
Lockheed Vega, fly
Vega Forlag, eit forlag
Vega Strike, eit romfart-flysimulatorspill

Sjå òg 
Vegas
Ŧ

Ŧ og ŧ, er ein bokstav som er den 25. i det nordsamiske alfabetet. Der representerer han lyden ustemt dental frikativ , den same som th-lyden i engelsk thin. I SENĆOŦEN-alfabetet, som vert brukt for å skrive språket saanich, representerer han den same lyden. Teiknet vert og brukt i havasupai-dialekten av språket havasupai–hualapai, og for å representere bokstaven ט i romaniseringar av hebraisk. Unicode-kodepunkta for teikna Ŧ og ŧ er høvesvis U+0166 og U+0167.

Kjelder

Det latinske alfabetet
Č

Č og č (C med hake) er ein bokstav brukt i ulike språk, vanlegvis for å representere lyden ustemt postalveolat affrikat , uttala som ch i det engelske ordet chocolate. I Noreg vert han brukt i nordsamisk, der han òg vert uttala .

Unikode-kodepunkta er høvesvis U+010C og U+010D for Č og č.

Opphav

Symbolet vart opphavleg nytta i 1600-talets tsjekkiske alfabet etter reformane hans Jan Hus. Ljudevit Gaj tok bokstaven inn i det kroatiske alfabetet frå tsjekkisk i 1830. Deretter vart han innført i dei makedonske, slovakiske, slovenske,, bosniske, latviske, litauiske, pomakiske, berbiske og montenegrinske alfabeta.

Bruk

I alfabeta til berbisk, bosnisk latin,
kroatisk, slovensk, montenegrinsk,
serbisk, tsjekkisk,
sorbisk, skoltesamisk og lakota er han den fjerde bokstaven. I alfabeta til nordsamisk og dei baltiske språka er han den femte, medan han er den sjette i slovakisk. Han vert òg brukt i pashto (tilsvarar چ), gammalsyrisk og saanich.

Č tilsvarar kyrillisk Ч og kan brukast i transliterasjon av ukrainsk, kviterussisk, russisk og bulgarsk med latinsk skrift. I dei latinske formene av serbisk, montenegrinsk og makedonsk, som er standardformer, er han meir brukt.

/Č/ vert òg brukt i det amerikanske fonetiske alfabetet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Č» frå ,  den 17.5.2019.  
 

Det latinske alfabetet
Horornis


Horornis er ei slekt med små insektetande songfuglar  som utgjer kjernen i den nyleg anerkjente orientsongarfamilien. Dei var tidlegare plasserte i songarfamilien, Sylviidae, som på den tida var eit oppsamlingstakson for 'songarliknande' sporvefuglar. Artsutvalet innanfor denne slekta finst frå Søraust-Asia gjennom heile vestlege Stillehavet. Den sist skildra arten er odedisongar, Horornis haddeni, frå Bougainville, Salomonøyane, Papua Ny-Guinea i 2006.

Skildring 
Dette er fuglar som lever nær bakken i habitat med tett vegetasjon som småskog og takrøyr. Artane i slekta har sterk tendens til å skjule seg, og har mykje like fjørdrakter.  Det gjer desse fuglane vanskelege å observere og å identifisere.

Fjørdraktene har rein brun eller gråbrun overside og lysare oransjebrun eller lyse gråtoner i undersida. Dei har berre utydelege markeringar bortsett frå augebrynstripa, supercilium. Samla sett har dei stor likskap med kjerrsongarartane i kjerrsongarfamilien som har fjørdrakter med diffuse eller utydelege mønstre. 

Artar 
Horornis vart nyleg skilt ut frå slekta Cettia. 
Horornis-songarar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: 
 
 Ilocanosongar, Horornis seebohmi, Philippine Bush Warbler, Ogilvie-Grant, 1894, (LC)
 Japansongar, Horornis diphone, Japanese Bush Warbler, Kittlitz, 1830, (LC)
 Kinasongar, Horornis canturians, Manchurian Bush Warbler, Campbell, CW, 1892, (LC)
 Palausongar, Horornis annae, Palau Bush Warbler, Hartlaub & Finsch, 1868, (LC)
 Tanimbarsongar, Horornis carolinae, Tanimbar Bush Warbler, Rozendaal, 1987, (NT)
 Skuggesongar, Horornis parens, Shade Warbler, Mayr, 1935, (LC)
 Odedisongar, Horornis haddeni, Odedi, Lecroy & Barker, 2006, (NT)
 Fijisongar, Horornis ruficapilla, Fiji Bush Warbler, Ramsay, EP, 1875, (LC)
 Crescendosongar, Horornis fortipes, Brownish-flanked Bush Warbler, Hodgson, 1845, (LC)
 Gråstenksongar, Horornis brunnescens, Hume's Bush Warbler, Hume, 1872, (LC)
 Gulstenksongar, Horornis acanthizoides, Yellowish-bellied Bush Warbler, Verreaux, J, 1871, (LC)
 Vulkansongar, Horornis vulcanius, Sunda Bush Warbler, Blyth, 1870, (LC)
 Gusjesongar, Horornis flavolivaceus, Aberrant Bush Warbler, Blyth, 1845, (LC)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Horornis» frå ,  den 17. mai 2019.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

orientsongarfamilien
Fugleslekter
Sadahiro Takahashi

Sadahiro Takahashi () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Fujita Industries.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Shigeru Sarusawa

Shigeru Sarusawa () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Mazda.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Milton Cruz

Milton Cruz () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Brasilianske fotballspelarar
Makoto Sugiyama

Makoto Sugiyama () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Nissan Motors, Kashima Antlers og Kyoto Purple Sanga.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Carlos Alberto Souza dos Santos

Carlos Alberto Souza dos Santos () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers, Shimizu S-Pulse, Vissel Kobe og Thespa Kusatsu.

Kjelder

Brasilianske fotballspelarar
Shunzo Ono

Shunzo Ono () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers og Kyoto Purple Sanga.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Joko Emoto

Joko Emoto () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Yuman Jo

Yuman Jo () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Masatada Ishii

Masatada Ishii () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane NTT Kanto, Kashima Antlers og Avispa Fukuoka.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Kenji Oba

Kenji Oba () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Nissan Motors, Kashima Antlers, Kashiwa Reysol og Kawasaki Frontale.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Naruyuki Naito

Naruyuki Naito () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Honda, Kashima Antlers, FC Tokyo, Avispa Fukuoka og Volca Kagoshima.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Hiroshi Teguramori

Hiroshi Teguramori () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers og Montedio Yamagata.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Makoto Teguramori

Makoto Teguramori () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers og NEC Yamagata.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Masami Akazawa

Masami Akazawa () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Osamu Chiba

Osamu Chiba () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Honda, Kashima Antlers, Kashiwa Reysol og Brummell Sendai.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Masayoshi Hirano

Masayoshi Hirano () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Masaaki Furukawa

Masaaki Furukawa () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Honda, Honda Luminozo Sayama, Kashima Antlers og Avispa Fukuoka.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Eiji Gaya

Eiji Gaya () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers, Yokohama Marinos, Kyoto Purple Sanga og Vegalta Sendai.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Seiichi Negishi

Seiichi Negishi () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Honda og Kashima Antlers.

Kjelder

FIFA 

Japanske fotballspelarar
Yasuhiro Yoshida

Yasuhiro Yoshida () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers, Shimizu S-Pulse, Sanfrecce Hiroshima, FC Gifu og Fujieda MYFC.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Toshiaki Okutomo

Toshiaki Okutomo () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Satoshi Koga

Satoshi Koga () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers, Brummell Sendai og Sanfrecce Hiroshima.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Katsuhiro Yamaki

Katsuhiro Yamaki () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Ken Kakita

Ken Kakita () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Kazuhisa Irii

Kazuhisa Irii () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Honda, Kashima Antlers, Kashiwa Reysol og Brummell Sendai.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Yasuo Manaka

Yasuo Manaka () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubbane Kashima Antlers, Cerezo Osaka, Sanfrecce Hiroshima og Yokohama FC.

Kjelder

Japanske fotballspelarar
Kenji Okamoto

Kenji Okamoto () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Han spela for klubben Kashima Antlers.

Kjelder

Japanske fotballspelarar