alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ann Cathrin Eriksen

Ann Cathrin Eriksen () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bodø som vann EM-gull 1998, VM-gull 1999 og OL-bronse i 2000.

Kantspelaren melde seg inn i topplaget Byåsen IL i 1990, og spelte på laget frå Trondheim til ho trappa ned. Ho meisterskapsdebuterte for Noreg under handball-VM 1995, der ho var med å tape bronsefinalen mot Danmark. Korkje i 1996 eller 1997 fekk ho plass i dei norske handball-troppane til OL, EM og VM. Derimot var ho med då dei norske handballkvinnene slo Danmark med åtte mål i EM-finalen 1998, sjølv skåra ho to av Noregs 24 finalemål i det som var hennar beste meisterskap. I 1999 vart ho verdsmeister på heimebane på Lillehammer og hausten 2000 fekk ho bronsemedalje med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney, i begge desse meisterskapane sat ho på tribunen i finalen. Semifinaletapet mot Ungarn to dagar før bronsefinalen i Sydney vart hennar 127. og siste landskamp. Gjennom knapt elleve år på landslaget skåra ho 119 mål.

Merittar
 VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
 EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ann Cathrin Eriksen» frå ,  den 10. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Folk frå Bodø
It Hurts Me

«It Hurts Me» er ein song frå 1964 som Elvis Presley gav ut på RCA Victor. Han vart skriven av Joy Byers og Charles E. Daniels og er ein ballade Presley spelte inn for første gongen 12. januar 1964. Plateprodusenten og låtskrivaren Bob Johnston avslørte at det var han som faktisk hadde skrive songen, som var tilskriven kona Joy Byers.

Bakgrunn

Songen vart gjeven ut som B-side til filmsongen «Kissin' Cousins», som kom ut 10. februar 1964. A-sida nådde 12. plassen på den amerikanske singellista, medan «It Hurts Me» nådde 29. plassen. Innspelinga av songen markerte byrjinga av ein 28 månader lang periode der Presley ikkje spelte inn songar som ikkje vart nytta i filmar.

Elvis spelte inn ein ny versjon 20. juni 1968 og brukte denne songen i ein montasje under 1968 NBC Comeback Special.

Det finst ein kjend spansk versjon av songen i latinsk stil av Marco Tulio Sanchez, ein kjend artist i Colombia.

1964: Elvis Presley med The Jordanaires
1964: Living Guitars (instrumental)
1978: Ronnie McDowell
1990: Jerry Jackson
1997: Daniel Young
2000: Ricardo Caliente (instrumental)
2005: Kina Jaarnek
2007: Triple Dynamite
2007: Flemming Bamse Jørgensen
2007: Tom Green
2008: Ricky Norton
2009: Teddy Rune
2011: Kevin Löhr
2012: Steven Pitman
2016: Paal Flaata, Vidar Busk & Stephen Ackles

Ein fransk versjon kalla «Ca fait mal» vart skriven av Georges Aber og framført av Johnny Hallyday i 1964. Denne vart òg spelt av Betty & The Bops i 2000.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «It Hurts Me» frå ,  den 10. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Jorgensen, Ernst (1998). Elvis Presley: A life in music. The complete recording sessions. St. Martin's Press. ISBN 0-312-18572-3.

Balladar frå 1960-åra
Elvis Presley-songar
Songar frå 1964
Songar skrivne av Charlie Daniels
Paal Flaata-songar
Andrej Andrejevitsj Gromyko

Andrej Andrejevitsj Gromyko () var ein sovjetisk politikar og diplomat. Han var utanriksminister i Sovjetunionen frå 1957 til 1985. Frå 1983 til 1985 var han medlem av det sovjetiske ministerrådet, frå 1985 til 1988 var han ordførar for Det øvste sovjets presidium. Gromyko var medlem av politbyrået i sentralkomiteen til kommunistpartiet frå 1973 til 1988.

Gromyko var sovjetisk ambassadør i Washington frå 1943 til 1946 og fast representant for Sovjetunionen i Tryggingsrådet 1946–48. Han var viseutanriksminister 1947, første viseutanriksminister 1949–52 og ambassadør i London 1952–53. Etter at Stalin døydde var han igjen første viseutanriksminister 1953–57, utanriksminister 1957–85, og visestatsminister 1983–85. Kort tid etter at Gorbatsjov kom til makta i 1985 blei Gromyko utnemnd til president, ein retrettpost utan reell makt. I 1988 trekte han seg tilbake frå politikken.

Kjelder

Sovjetiske utanriksministrar
Diplomatar under den kalde krigen
Sovjetleiarar
Folk frå Homel oblast
Kjersti Grini

Kjersti Elizabeth Grini () er ein norsk tidlegare handballspelar, oppvaksen på Gran og Jaren på Hadeland. I tida 1994-2001 vann ho med Noregs handballandslag gull, sølv og bronse i tre ulike europameisterskap, gull- og sølvmedalje i høvesvis VM 1999 og 2001, og OL-bronse i 2000.

Aktiv
Grini debuterte på det norske landslaget mot Jugoslavia 11. november 1987. Meisterskapsdebuten fekk ho i VM 1990 i Seoul. Ho fekk ikkje plass i OL-troppen 1992, ei heller i troppen til VM 1993 på heimebane, noko som førte til mykje mediastøy. Landslagssjefen Sven Tore Jacobsen skal ha vore misnøgd med hennar taktiske evner.

Den nye landslagssjefen frå 1994, Marit Breivik, gav Grini tillit, og særleg dei seinare 1990-åra til 2001 hadde ho ei dominerande rolle i det norske landslaget. Ho fekk bronsemedalje i EM 1994 og sølvmedalje i EM 1996. Deretter vart ho europameister 1998 i Nederland og verdsmeister i 1999 på heimebane, etter ein finalekamp på Lillehammer der ho sette inn åtte av Noregs 25 mål. Både under Sommar-OL 1996, EM 1998 og Sommar-OL 2000 vart ho kåra til plass i meisterrekka (All Star Team).
 
Norsk toppskårar var Grini også då det vart siger i bronsefinalen under Sommar-OL 2000 i Sydney. Den 16. desember 2001 skåra ho ni av Noregs mål då Russland vann VM-finalen 2001 med 30-25 i italienske Merano. Med dei ni nettkjenningane hadde Grini skåra 1003 landslagsmål for Noreg, i det som var hennar 201. og, skulle det vise seg, siste kamp med det norske flagget på brystet.

Grini spelte på Lunner IL då ho vart toppskårar i den norske toppdivisjonen 1990. I 1991 vart ho hanka inn til Bækkelaget SK, og med osloklubben spelte ho finale i Europacupen både i 1994 og 1995, begge oppgjera enda med tap for Grini. Ho braut med Bækkelaget i 1997, og var ein sesong i Toten HK. Sidan spelte ho på Tertnes IL i Bergen, der ho våren 2000 var med å tape finalen i EHF-cupen med eitt mål. Ho melde deretter overgang til danske Ikast, ein klubb ho vart nasjonal cupmeister med i 2001 og vinnar av EHF-cupen i 2002.

Siste åra som aktiv var Grini plaga med skadar, noko som leidde til at ho la opp i 2003.

Merittar
 EM 1994: Bronsemedalje etter 24–19 mot Ungarn
 VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
 EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
 EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
 VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kjersti Grini» frå ,  den 11. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Folk frå Gran
Maskesongar

Maskesongar (Curruca conspicillata, òg Sylvia conspicillata) er ein fugl i songarfamilien og medlem av slekta Curruca, som òg vert kalla «typiske songarar». Det artsspesifikke namneleddet conspicillata er frå latin conspicillum, ein stad å sjå frå, tilsvarer «å ha på seg briller». Arten har hovudsakleg utbreiing i Nordvest-Afrika, Sørvest-Europa, nærliggande øyar i Atlanteren og Middelhavet, dessutan ved austre Middelhavet inkludert Kypros.

Skildring 
Dette er ein liten «songar», han har ei kropsslengd på ca. 13 centimeter og veg i området 7,8 til 13,1 gram og er ein mellomting mellom tornsongar og atlassongar i fjørdrakt. Maskesongarar har brun overside og brungul underside, med kastanjefarga vengeflekker og ein kvit strupe. Vaksne hannar har grått hovud og kvit augering som gjev arten namnet. Umodne fuglar liknar både tornsongar og raudstrupesongar, og identifikasjon er vanskeleg ute i feltet. Songen er ei snøgg, høg trille.

Maskesongarar hekkar i nordvestlige Afrika, sørvestre Europa frå Iberia til Italia, på dei store øyane i vestlege Middelhavet, og vidare på Kypros og kystnære område i Midt-Austen. Underarten S. c. orbitalis lever på Kapp Verde, Kanariøyane og Madeira. Den nordlegaste delen av populasjonen trekker til Nord-Afrika inkludert Egypt. Denne fuglen er ein sjeldan streiffugl til Nord- og Vest-Europa.

Desse små sporvefuglane lever i tørt, ope landskap med buskar. I likskap med slektningane sine, er maskesongar ein insektetar.

Storleiken på populasjonen er estimert til ca. 332 000-900 000 individ. Arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Spectacled Warbler» frå ,  den 11. desember 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

songarfamilien
Marianne Rokne

Marianne Rokne () er ein norsk tidlegare landslagsspelar i handball frå Bergen. Ho vann i tida 1999-2006 både VM- og EM-gull, VM-sølv og OL-bronse med Noreg.

Aktiv

Klubbspel
Allereie 13 år gammal fekk Rokne trene med Tertnes IL sine beste spelarar, og 16 år gammal debuterte ho i toppserien. Den hardtskytande rykkrom-spelaren spelte så på Tertnes til 2003, og var i 2000 med på å spele laget til finale i EHF-cupen, der det enda med eittmålstap for Bergens-klubben. Frå 2003 til ho la opp i 2009, spelte Rokne seriehandball i Danmark med klubbane SK Århus, Aalborg og GOG Svendborg.

Landslagsspel
Rokne fekk sin landslagdebut i 1998. Ho var med på Noregs lag som vart verdsmeister under VM 1999 på heimebane, der ho var ein av tre norske spelarar som måtte sjå finalekampen frå tribuneplass. Året etter reiste ho heim med ein bronsemedalje etter Sommar-OL 2000 i Sydney. I desember 2001 vann ho VM-sølv i italienske Meran, der Noreg gjekk på eit femmålstap mot Russland i finalen. Etter VM i Italia måtte Rokne vente i fem år før ho på ny fekk spele i ein stor meisterskap. Grunna skade i troppen til EM 2006 i Sverige kom ho inn i laget etter turneringa var i gang. Her imponerte ho med sin skotstyrke og vart ein viktig spelar då Noreg gjekk heilt til topps og vart europameister. Rokne skåra fire av dei norske måla i ein finale som enda med norsk siger 27-24 over Russland. Ho spelte sin 101. og siste landskamp i 2007, og skåra 294 mål.

Merittar
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2000: Nr 6 med Noreg
 VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland 
EM 2006: Gullmedalje etter 27–24 mot Russland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marianne Rokne» frå ,  den 11. desember 2016.  
 
Landskampar

Norske handballspelarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Folk frå Bergen
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Dag H. Nestegard

Dag Hestetræet Nestegard () er ein norsk journalist, forfattar, filmprodusent og redaktør. Han vaks opp i Svelgen i Bremanger kommune, og er busett i Ås kommune i Akershus. Nestegard er cand. mag. frå Universitetet i Oslo. Han har også studert radiojournalistikk ved medielinja ved Høgskulen i Volda. Skuleåret 89/90 var han elev på avislinja ved Skjeberg Folkehøyskole i Østfold.

Dag H. Nestegard begynte som journalist i Firdaposten i Florø. Etter studiar i Volda (1992-94) arbeidde han ti år i NRK si nyheitsavdeling på Marienlyst i Oslo, mellom anna som nestleiar i utanriksredaksjonen og som korrespondent i Midtausten hausten 2001. Seinare var han presserådgjevar for fiskeriministaren og samferdsleministaren. Ein periode var han også informasjonssjef i Redd Barna. 

Gjennom selskapet Nestegard Media laga han hausten 2007 dokumentarfilmen Vekkelsen for NRK. Brorparten av opptaka er gjort i Egypt. Filmen forklarar samanhengen mellom den islamske vekkinga og terror mot vestlege mål. Nestegard laga filmen saman med NRK-fotograf Mohammed Alayoubi. Hausten 2007 starta Nestegard StangMedia AS saman med to tidlegare kollegaar frå Dagsrevyen, Sølve og Frode Stang.

Frå 2011 til 2014 var Dag H. Nestegard redaktør for Bok & samfunn, eit magasin som dekkjer bokbransjen.

Nestegard har også Master of Arts i litteratur frå 2015, med masteoppgåva Det lange svevet : ein biografi om Kjell Opseth

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Wikipedia på bokmål

 Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Dag H. Nestegard
 StangMedia AS
 Om Dag H. Nestegard på Samlaget

Norske redaktørar
NRK-journalistar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Flora
Folk frå Bremanger
Forfattarar frå Bremanger
Forfattarar frå Flora
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Saqqaq

Saqqaq (grønlandsk for 'Solsida', før 1973 stava Sarqaq) er ei bygd på Vest-Grønland. Ho ligg omlag 100 km nordafor Ilulissat på sørsida av Nuussuaq-halvøya ut mot Vaigat. Bygda hadde i 2011 omlag 173 innbyggjarar, og er ein del av Avannaata kommune.

Dei viktigaste inntektskjeldene er fiskeri av blåkveite og turisme.

Historie
Arkeologiske utgravingar vest for bygda har vist spor etter Saqqaq-kulturen, oppkalla etter bygda Saqqaq. Vest for bygda har det vorte gjort mange arkeologiske funn. Saqqaq-kulturen eksisterte frå omkring 2500 f.Kr. til 800 f.Kr. primært i det sørlege Grønland. 

Bygda Saqqaq vart grunnlagt i 1755 under namnet Ritenbenk. Ritenbenk vart i 1781 flytta til øya Appat 70 km nordafor Ilulissat, og har vore uten permanent busetnad siden 1960. Nokre bygningar vert no brukt som leirskole.

Turisme 
Der er ein omlag fem timars ferjetur frå Ilulissat, og helikopter to gangar om veka om vinteren.

Hannibal Fencker var styrar i Saqqaq frå 1942 til 1970. Saman med kona Amalie kjøpte han pastor Christian Rosings hus, som han flytta frå Ilulissat til Saqqaq. Hagen til Hannibal og Amalie hadde mange blomar og sjølv subtropiske plantar som dadlar og sitronar lukkast det dei å få til å veksa i drivhus. Fencker mottok Det Kongelege Gartneriet Societys sølvmedalje i 1973 for framifrå hagearbeid. Huset vert no brukt til innkvartering av turistar.

Bygda er kjend frå filmane Hvor Bjergene sejler frå 1955, som var den første fargefilmen om Grønland og Qivitoq (Fjeldgængeren) frå 1956 med Poul Reichhardt i hovudrolla.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saqqaq» frå ,  den 12. desember 2016.  

Busetnader på Grønland
Avannaata kommune
Jakob Lothe

Jakob Lothe () er ein norsk litteraturvitar fødd på Lote i Gloppen, no Eid kommune. Lothe er professor i engelsk litteratur ved Universitetet i Oslo.

Lothe er utdanna ved Universitetet i Bergen og University of California, Santa Barbara. Han har vore professor ved Universitetet i Oslo sidan 1993, og har arbeidd som universitetslektor i engelsk litteratur ved Universitetet i Tromsø og som førsteamanuensis og professor II i allmenn litteraturvitskap ved Universitetet i Bergen. Han har vore gjesteforskar ved University of Oxford, Harvard University og University of Cape Town. Lothe har skrive og redigert ei rekke bøker innan sitt fagområde. Han er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og leiar av Akademiets menneskerettskomité.

I 2006 utgav Lothe saman med Anette Storeide boka Tidsvitner som dokumenterer historiane til åtte nordmenn som overlevde konsentrasjonsleirar under andre verdskrigen. Boka vart kåra til årets bok av Morgenbladet sine lesarar. I 2013 utgav Lothe Kvinnelige tidsvitner som dokumenterer historiane til ti jødiske kvinner som overlevde Holocaust. Boka er omsett til fleire språk.

I 2005-2006 leia Lothe forskningsprosjektet "Narrative theory and analysis" på Senter for grunnforskning ved Det Norske Videnskaps-Akademi.

Lothe er barnebarn til tidlegare stortingsrepresentant og parlamentarisk leiar i Venstre, Jakob A. Lothe.

Bibliografi

Bøker

Lydbøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Wikipedia på bokmål

Bakgrunnsstoff 

 Jakob Lothes side ved Universitetet i Oslo
 Jakob Lothes hjemmeside

Norske filologar
Norske sakprosaforfattarar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Forfattarar frå Eid
Forfattarar frå Gloppen
Kalenderlys

Kalenderlys eller datolys er eit levande lys markert med tal som står for dagane i desember fram til jul. Det fungerer som ei form for adventskalender der ein kvar dag brenn eit lite stykke av lyset og sløkker det att. På julaftan eller juledag er lyset brent ned. 

Ein kan laga kalenderlys sjølv eller kjøpa dei ferdig dekorerte. Lysa kan ha ulike fargar, som kvitt, raudt, grønt, gull eller sølv.

Lyset kan stå i ein vanleg lysestake eller i ein heimelaga juledekorasjon, til dømes av leire med sølvpapir rundt eller oasis med plantemateriale som granbar, kristtorn, eføy, tørka plantedelar og konglar, og julepynt som kuler og band.

Historie
Frå tidleg på 1900-talet var det vanleg at ein telde dagana til jul på skulen. Heime kunne ein også ha heimelaga kalendrar, nokre med lys som blei tend for kvar dag som gjekk. 
På 1930-talet kunne mange kjøpa inn eit stort lys som dei laga kalenderlys av.
I 1935 skildra danske Lis Byrdal krorleis ein kunne laga kalenderlys i boka Smaa Fester - glade Gæster:

En idé til børnene er at dele et lille tykt lys med 23 tynde, sorte tuschcirkler, som man kan lægge farver imellem, hvis man vil. Hver aften lige fra d. 1. december brænder man så et stykke ned – hele tiden til den næste streg. Den dag lyset brænder ud, er det jul – og træet tændes. 

I 1942 byrja det danske selskapet Asp & Holmblad produksjon av ferdige kalenderlys. Dei byrja med Jakobslyset, inspirert av himmelstigen som patriarken Jakob drøymde om. Produket blei seinare til Kalenderlys No. 1, som er blitt seld i same utforming sidan 1942.

Kalenderlys blir ofte brukt heime. I til dømes Storbritannia er det vanleg å bruka slike lys heime i advent, medan adventslys i eigne stakar blir brukt mest i kyrkja.

Sjå òg
Adventslys
Christingle

Kjelder

Fotnoter

Denne artikkelen bygger på «Kalenderlys» frå , og «Datumljus» frå  den 13. desember 2016.

Bakgrunnsstoff

Adventskalendrar
Levande lys
Elsa Norunn Håheim Nydal

Elsa Norunn Håheim Nydal () er ein norsk lyrikar og illustratør. Ho er frå Jølster. Nydal er utdanna teiknelærar frå Statens lærerskole i forming, Oslo. Ho har også utdanning frå yrkesskulen i Sand i Ryfylke, linje for rosemåling.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval 
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Sogn og Fjordane Magasin, nr. 2-3, 1988, s. 18-19

Bakgrunnsstoff
 Om Elsa Norunn Håheim Nydal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Jølster
Norske novelleforfattarar
Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyəti

Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyəti er det nasjonale forbundet til Raudekrossen i Aserbajdsjan. Det vart skipa i Baku den 10. mars 1920.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azerbaijan Red Crescent Society» frå , den 13. desember 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyəti  

Raudekrossen
Skipingar i 1920
Aserbajdsjansk samfunn
Glitter

Glitter er blankt, reflekterande materiale ein kan bruka til pynt og dekorering. Ulike typar glitter kan vera hobbymateriale som ein kan lima på ulike overflater, sminke ein kan festa på kroppen for å gjera han glitrande, eller blanke metalltrådar festa til ein tråd som ein kan bruka som dekorasjon til jul og liknande. Laust glitter er gjerne svært små bitar av glitrande materiale. Bitane kan minna om konfetti eller paljettar, men er mindre.

Menneske har brukt glitter som dekorasjon sidan førhistorisk tid. Opphavleg blei det laga av ulike mineral som malakitt, galenitt, eller glimmer (kråkesølv), insekt, glas eller metall. Moderne glitter er vanlegvis hovudsakleg av plast.

Juleglitter

Glitrande trådar til å pynta med er kjende frå Tyskland rundt 1610.  Trådane blei opphavleg laga av sølv som blei hamra tynt og skorne opp i tynne striper. Etterkvart blei det produserte i eigne maskinar. Denne typen glitter blei først bruka til å dekorera statuar, men blei etterkvart særleg brukt til å pynta juletre. Dekorasjonen spreidde seg utover verda i lag med juletreet. 

Sølv er dyrt og kan lett oksidera og bli svart. Ei blanding av bly og tinn blei forsøkt brukt, men var for tung og skjør til å vera eit godt alternativ. På 1900-talet byrja ein laga billigare glitter av aluminium, men blyfolie blei også brukt fram til 1960- eller -70-talet i USA, då det blei fasa ut på grunn av faren for blyforgifting.

Moderne glitter blir typisk laga av polyvinylklorid (PVC) med eit metallisk ytterlag. Ein har også brukt polyester laga av polyetylentereftalat. Desse plastformene av glitter heng ikkje like godt som glitter laga av tyngre metall, men finst i mange fargar og fasongar og er mykje billigare.

Annan bruk
Glitter blir mykje brukt til juledekorasjon, men kan også brukast ved andre høve. I India kan ein bruka det til å dekorera bilete, som girlanderar ved bryllaup og andre seremoniar, eller til å pynta hestar og elefantar. 

Fiskeslukar og -fluger kan målast eller pyntast med glitter for å lokka til seg fisk gjennom å simulera skala til byttefisk eller insekt.

Glitter kan også brukast i såkalla glitterbomber der ein kaster glitter på ein person som ei form for protest. Glitterbombing har særleg vore brukt mot motstandarar av likekjønna ekteskap. Sjølv om protestforma kan verka ufarleg og morosam, har medisinsk personell åtvara om at glitter kan gje skader i augo eller andedrettssystemet. 
Glitterbombing kan reknast som ei form for lekamsfornærming, og har ført med seg fengselsstraff.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Glitter» frå , og «Tinsel» frå  den 13. desember 2016.  

Julepynt
Materiale
Sminke
Juletre
Vigleik Eide

Vigleik Eide () var ein norsk general frå Fana i Hordaland. Han var forsvarssjef frå august 1987 til september 1989.

Eide vart uteksaminert frå Krigsskulen i 1957. Frå 1980 var han oberst i det norske Forsvaret. År 1985-86 var han genaralmajor ved Distriktskommando Vestlandet, og 1986-87 generalløytnant og sjef for dei militære styrkane i Nord-Noreg. Deretter var han i vel to år forsvarsjef i Noreg. Hausten 1989 tok han over leiinga i NATO sin militærkomité, ein posisjon han hadde til januar 1993.

Etter han vart dimittert, hadde Eide fleire utanlandsoppdrag som gjaldt konfliktløysing. I 1994 sende Utanriksdepartementet han til Guatemala då Noreg var engasjert i fredsarbeid i landet. Året etter leidde han ei ekspertgruppe som arbeidde med nedrustningsspørsmål på Balkan.

Frå 1998 var Eide Noregs ambassadør i Damaskus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vigleik Eide» frå ,  den 13. desember 2016.  
 

Norske offiserar
Norske forsvarssjefar
Folk frå Bergen
Dagfinn Grøttå

Dagfinn Grøttå () er ein norsk sjømann og lyrikar. Han er fødd i Bergen, og vaks opp på Dale i Vaksdal. Grøttå er busett i Selje.
Han har jobba fleire år i marinen.

Bibliografi

Kjelder
 Arbeidsmiljøskaddes landsforening - Buskerud

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Selje
Ragnhild Hilstad

Ragnhild Hilstad () er ein norsk lyrikar. Ho er frå Aurland kommune i Sogn og Fjordane.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Biblioteka i indre Sunnfjord

Bakgrunnsstoff
 Om Ragnhild Hilstad i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Aurland