alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Guadalupestormsvale

Guadalupestormsvale, Hydrobates macrodactyla, var ein liten sjøfugl i stormsvalefamilien som i dag tilsynelatande er utrydda. Denne arten var nesten umogleg å skilje frå slektningen sin, arten stormsvale (Hydrobates leucorhoa). I feltet kunne ein ikkje skilje dei frå kvarandre. I handa kunne guadalupestormsvala vere prega av litt større storleik og bleikare dekkfjører på undervengen.

Guadalupestormsvala hekka utelukkande på Guadalupeøya utanfor Baja California i Mexico, og spreidde seg truleg i heile regionen utanom hekketida. Hekkesesongen låg mellom sesongane til dei lokale underartene av arten stormsvale, om vinteren Hydrobates leucorhoa cheimomnestes og sommaren H. l. socorroensis, i samsvar med prinsippet til Gause.

Hekkinga føregjekk i tåkeskog på toppen av Mount Augusta. I midten av juni hadde nesten alle ungar forlate reirhòlene. Ein fann tre lusartar som parasittar på guadalupestormsvala. Ein av dei tre lusartane har til no ikkje blitt funnen på andre fuglar og synest å vere eit tilfelle av at parasitten blei utrydda saman med verten.

Forsvinninga 
Innføringa av kattar til øya desimerte bestanden på slutten av 1800-talet. Ved utgangen av hekkesesongen 1906, vart populasjonen likevel rekna som talrik. Trass dette vart det notert at

«Dødsrata blant desse fuglane frå herjingane til kattar som har overfalle øya er forferdelege - venger og fjører ligg spreidd i alle retningar rundt reirhòlene langs toppen av Pine Ridge.»

Det vert sagt at dei to siste prøvene vart samla inn mellom 2. mai og 5. mai 1911 og siste registreringa av ei guadalupestormsvale skjedde i 1912. Før år 2000 var utryddinga ikkje definitivt stadfesta på grunn av forvekslingsfaren med H. leucorhoa i feltet.

Frå juni 4 til 10 juni 2000, vart hekkeområda til guadalupestormsvala endeleg kartlagt på rett tidspunkt. Hadde arten overlevd ville nyleg flygeferdige ungfuglar vore til stades, attåt andre teikn på ein nyleg avslutta hekkesesong, som eggeskal og ferske brukte reirhòl med lukta av desse fuglane. Leiaren for ekspedisjonen, Exequiel Ezcurra ved San Diego Natural History Museum, sa fylgjande:

«Vi søkte grundig etter guadalupestormsvala, men klarte ikkje å finne ho. Diverre er vi no meir klår til å innrømme at arten faktisk er utrydda. Aldri sidan 1920-talet har så mykje leiteinnsats vore vigd til denne arten. På ulike tider såg meir enn 10 forskarar etter den unnvikande skapningen. Han var rett og slett ikkje der.»

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Guadalupe Storm Petrel» frå , den 19. mai 2012
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Oceanodroma macrodactyla . Henta frå http://www.birdlife.org den 19. mai 2012.

Referansar 

Stormsvalefamilien
Utdøydde fuglar
Engelsk i Eurovision Song Contest

Engelsk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det engelske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song med engelsk språk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1957 då Storbritannia debuterte med «All» av Patricia Bredin. Sidan den gong har 47 land delteke med til saman 534 ulike bidrag som har vorte framført heilt eller delvis på engelsk; 57 frå Storbritannia, 48 frå Irland, 25 frå Malta, 20 frå Sverige, 18 frå Noreg og Nederland, 16 frå Tyskland samt Vest-Tyskland, 15 frå Danmark, 14 frå Finland, Belgia, Israel og Island, 13 frå Romania, Russland, Litauen og Hellas, tolv frå Latvia og Ukraina, elleve frå Austerrike, Estland, Tyrkia og Kviterussland, ti frå Sveits, ni frå Slovenia, Polen og Moldova, åtte frå Kypros og Armenia, sju frå Kroatia, Makedonia, Bosnia-Hercegovina, Spania, Albania, Georgia og Aserbajdsjan, seks frå Bulgaria og Ungarn, fem frå Italia, fire frå Frankrike og Portugal, tre frå Andorra og San Marino, to frå Luxembourg, Tsjekkia, Montenegro og Slovakia og eitt frå Monaco. 28 bidrag har vunne tevlinga; Sju gonger frå Irland, fem frå Storbritannia, tre frå Sverige, to frå Danmark og eitt frå Nederland, Sveits, Israel, Estland, Latvia, Tyrkia, Ukraina, Hellas, Finland, Russland, Noreg, Tyskland og Aserbajdsjan. Berre seks av landa som har delteke i tevlinga har ikkje brukt engelsk språk i eitt eller fleire av sine bidrag. Desse landa er Jugoslavia, Serbia, Serbia og Montenegro og Marokko. Av landa som kan delta er engelsk offentleg språk i Storbritannia, Irland og på Malta.

Bidrag
 I 1993 vart ikkje arrangert nokon semifinale, men ein kvalifikasjonsrunde kalla Kvalifikacija za Millstreet der Bosnia-Hercegovina, Kroatia, Estland, Ungarn, Romania, Slovenia og Slovakia tevla om dei tre siste finaleplassane og ein debut i tevlinga. 
 I 1996 vart det arrangert ein kvalifikasjonsrunde der alle landa, unntatt vertslandet Noreg, deltok. Dei nasjonale juryane gjekk gjennom alle bidraga og valde bort seks bidrag som ikkje fekk delta i tevlinga. Kvalifikasjonsrunden vart ikkje kringkasta på fjernsyn eller radio.

NOTAT:

 Resultata frå kvalifikasjonsrunden Kvalifikacija za Millstreet i 1993, der sju austeuropeiske land tevla om ein plass i tevlinga same år, vert ikkje rekna som ein del av dei offisielle resultata i Eurovision Song Contest.
 Resultata frå kvalifikasjonsrunden i 1996 vert ikkje rekna som ein del av dei offisielle resultata i Eurovision Song Contest. Alle land deltok, utanom vertslandet Noreg. Tevlinga vart ikkje kringkasta på fjernsyn eller radio.

Sjå òg 
 Engelsk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Fotnotar

Språk i Eurovision Song Contest
Engelsk språk
Jacob Brønnum Scavenius Estrup

Jacob Brønnum Scavenius Estrup ()var ein dansk godseigar, politikar og statsminister frå 1875 til 1894.

Estrup var innehavar av Dannebrogordenen og Elefantordenen.

Referansar 

Danske statsministrar
Danske folketingsrepresentantar
Danske godseigarar
Dannebrogordenen
Elefantordenen
Folk frå Sorø
Museum Jorn

Museum Jorn (som fram til 2010 hadde namnet Silkeborg Kunstmuseum - Asger Jorns samlinger) er eit dansk kunstmuseum som ligg ved Remstrup å (Gudenåen) i Silkeborg. Museet rommar samlingar som kunstnaren Asger Jorn skaffa museet frå byrjinga av 1950-talet og fram til han døydde i 1973, både hans eigne verk og verk av andre kunstnarar. Innhaldet i samlinga er sidan blitt dobla.

I tillegg til eit stort tal verk av Jorn, inneheld museet tusenvis av kunstverk av andre kunstnarar, både frå COBRA-gruppa som Jorn tilhøyrde, og av andre kunstnarar som hadde inspirert han og kunstnarisk stod for det same, som Max Ernst, Francis Picabia, Fernand Léger og Man Ray.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Museum Jorn, Silkeborg» frå ,  den 19. mai 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Museum Jorn

Museum i Danmark
Silkeborg kommune
Museum skipa i 1965
1965 i Danmark
Daniel Radcliffe

Daniel Jacob Radcliffe () er ein britisk skodespelar, mest kjend for å spele Harry Potter i filmatiseringa av Harry Potter-serien. 

Daniel Radcliffe er einebarn og oppvaksen vest i London. Allereie før han fylte ti, hadde han debutert som filmskodespelar i rolla som den unge David Copperfield i filmatiseringa frå 1999. Året etter vart han spurt av filmprodusenten David Heyman om han ville spele Harry Potter i Filmen Harry Potter og De vises stein. Radcliffe svara ja, og enda opp med å spele hovudrolla i alle åtte filmane om Harry Potter frå 2001 til 2011 saman med Rupert Grint som Ronny Wiltersen og Emma Watson som Hermine Grang. Det året den siste av filmane kom ut, fylte Radcliffe 22 år.

Radcliffe har også spelt i eit par andre spelefilmar utanom Harry Potter-serien.

Filmografi
 1999: David Copperfield
 2001: Skredderen i Panama
 2001: Harry Potter og de vises stein
 2002: Harry Potter og Mysteriekammeret
 2004: Harry Potter og fangen fra Azkaban
 2005: Harry Potter og ildbegeret
 2007: Harry Potter og Føniksordenen
 2007: December Boys
 2009: Harry Potter og Halvblodsprinsen
 2010: Harry Potter og Dødstalismanene del 1
 2011: Harry Potter og Dødstalismanene del 2
 2012: Woman in black
 2013: Kill Your Darlings
 2013: The F Word	
 2013: Horns

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Daniel Radcliffe» frå , den 20. mai 2012. 
 Filmografien er henta frå Imdb.com om Radcliffe
 

Engelske skodespelarar
Folk frå London
Skodespelarar i Harry Potter
Rupert Grint

Rupert Alexander Grint () er ein britisk skodespelar, mest kjend for å spele Ronny Wiltersen i Harry Potter-serien.

Rupert Grint voks opp i Hertfordshire i England, som den eldste av fem sysken. Han hadde ikkje noka erfaring som skodespelar før han vart utvald til å vere med i filmen Harry Potter og De vises stein i 2001. Sidan har han spelt i rolla som Ronny Wiltersen i alle åtte Harry Potter-filmane frå 2001 - 2011 saman med Daniel Radcliffe som Harry Potter og Emma Watson som Hermine Grang.

Ved sida av Harry Potter-filmane har Grint spelt i fleire andre spelefilmar, m.a. krigsdramaet Into the White frå 2012.

Filmografi

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Rupert Grint» frå , den 20. mai 2012. 
 Filmografien er henta frå Imdb.com om Grint
 

Folk frå Hertfordshire
Engelske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Draco Malfang

Draco Malfang (Engelsk: Draco Malfoy) er ein viktig karakter i J.K. Rowlings serie om Harry Potter. Han er ein Smygard-elev som byrjar same år på Galtvort som Harry Potter og er ofte å sjå med bestevenene Vincent Crabbe og Gregory Goyle. Han blir framstilt som ein bortskjemt, feig bølle som brukear magi for å få det han vil, ofte med makt.

Barndom
Draco vaks opp i ein rik familie, veldig stolt av å vere fullblods. Dracos far, Lucius Malfang, ville sende han til Durmstrang, men mora Narcissa Malfang syntest det var for langt vekke og sendte han til Galtvort. Draco går i same kullet som Harry Potter, men blei plassert i Smygard. Harry og Draco er fiendar frå fyrste stund dei møtes.

Familie
Draco er son av Narissa Malfang og Lucius Malfang. Her er familietreet hans.
        Finius Persillius Svaart                  
                   :
             Herr og Fru Svaart
               |___
              |                            | 
  Herr Svaart + Fru Svaart     Herr Svaart + Fru Svaart      
        __|_                  _|___
       |                |                |                  |                      | 
 Sirius Svaart   Regulus Svaart    Bellatrix + Rodolfus  Narsissa + Lucius   Andromeda + Petter
                                     Svaart     DeMons     Svaart | Malfang     Svaart | Dult
                                                                  |                    |
                                                           Draco Malfang         Nymfadora Dult

Utsjånad

Draco har grå auge, bleik hud, kvittblondt hår og kvast ansikt.

"Draco Malfang" på andre spårk
Engelsk: Draco Malfoy
Bulgarsk: Драко Малфой (Drako Malfoy)
Dansk: Draco Malfoy
Nederlandsk: Draco Malfidus
Fransk: Drago Malefoy
Tysk: Draco Malfoy
Gammelgresk: Μάλακος
Moderne gresk: Ντράκο Μαλφόι
Japansk: Draco Malfoy ドラコ・マルフォイ
Latin: Draco Malfoy (gen. Draconis Malfonis)
Latvisk: Drako Malfojs
Russisk: Драко Малфой (Drako Malfoy)
Walisisk: Dreigo Mallwyd

Populærkulturen
Trollmannsrock bandet Draco and the Malfoys sine tekstar er inspirert av Harry Potter-bøkene, men frå Draco Malfang sitt synspunkt.

Kjelder

 Personar i Harry Potter-serien

de:Figuren der Harry-Potter-Romane#Draco Malfoy
Rokokko

Rokokko er ein kunsthistorisk stilart som opphavleg oppstod i Frankrike tidleg på 1700-talet. Perioden kom etter barokken og blei avløyst av nyklassisismen. Han er kjenneteikna av lette, elegante former inspirerte av naturen, og bruker gjerne leikande, usymmetriske former som står i kontrast både til den regelbundne barokken og den strenge nyklassisismen.

Namnet «rokokko» er avleidd av det franske rocaille, eit namn på skjellpynt ein nytta på kunstige grotter. Stilen oppstod under kong Ludvig XV av Frankrike, og på fransk har han ofte namnet Louis-quinze. I England har den tilsvarande stilen namn etter dei fire kongane kalla Georg, og er kjend som Georgian. Omgrepet rokokko blei særleg brukt i Norden og Tyskland.

Rokokkostilen voks fram i  Paris i 1720- og 1730-åra. Han spreidde seg i Europa gjennom dei neste tiåra, og fekk ei stordomstid på 1760-talet. I Noreg blei stilen gjeldande frå 1750-talet, og blei halden ved like i lang tid deretter i bondesamfunnet, til dømes gjennom rosemåling.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 
Kunsthistorie
Kulturhistorie
Stilartar
Maggie Smith

Margaret Natalie «Maggie» Smith () er ein engelsk skodespelar frå Ilford i London.

Biografi 

Maggie Smith starta skodespelarkarrieren sin i 1950-åra. Opp gjennom åra har ho spelt i ei lang rekkje teaterstykke, spelefilmar og fjernsynsseriar. Dei siste åra har ho vorte kjend i rolla som Minerva McSnurp i Harry Potter-filmane.

Filmografi (utval) 

 1958: Nowhere To Go
 1965: Othello
 1967: Stor ståhei for ingenting
 1967: Honningkrukken
 1969: Miss Jean Brodies beste år
 1969: Oh! What a Lovely War
 1972: Min lettsindige tante
 1976: Mord med døden til følge
 1978: Døden på Nilen
 1978: California Suite
 1981: Clash of the Titans
 1982: Solen var vitne
 1984: A Private Function
 1985: Et rom med utsikt
 1992: Sister Act
 1993: Den hemmelige hagen
 1993: Sister Act 2: Back in the Habit
 1995: Richard III
 1996: Førstekoneklubben
 1999: Te med Mussolini
 2001: Filmen Harry Potter og De vises stein
 2002: Filmen Harry Potter og Mysteriekammeret
 2004: Filmen Harry Potter og Fangen fra Azkaban
 2005: Filmen Harry Potter og Ildbegeret
 2005: En hushjelp til besvær
 2007: Filmen Harry Potter og Føniksordenen
 2007: Becoming Jane
 2009: Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen
 2010: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 1
 2010: Nanny McPhee og det store smellet
 2011: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 2

Nokre prisar og utmerkingar 

 1969: Oscar-prisen for beste skodespelarinne i Miss Jean Brodies beste år.
 1969: BAFTA-prisen for same filmrolla.
 1978: Oscar-prisen for beste bi-skodespelarinne i California Suite.
 1978: Golden Globe-prisen for same rolla.
 1984: BAFTA-prisen for beste skodespelarinne i A Private Function.
 1986: BAFTA-prisen for beste skodespelarinne i Et rom med utsikt.
 1986: Golden Globe-prisen for same rolla.
 1988: BAFTA-prisen for beste skodespelarinne i The Lonely Passion of Judith Hearne.
 1990: Tony-prisen
 1999: BAFTA-prisen for beste bi-skodespelarinne i Te med Mussolini.
 2003: Emmy-prisen for framståande hovudskodespelarinne i My House in Umbria.
 2010: Laurence Olivier-prisen, spesialpris.
 2011: Emmy-prisen for framståande hovudskodespelarinne i Downton Abbey.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Maggie Smith» frå , den 21. mai 2012. 
 Filmografien er henta frå Imdb.com om Smith
 

Engelske skodespelarar
Folk frå London
Oscarvinnarar
Skodespelarar i Harry Potter
Tom Felton

Tom Felton () er ein britisk skodespelar, mest kjend for å spele Draco Malfang i Harry Potter-serien. 
Han kan også synge og har vore medlem i fire band.

Filmar
2011 Rise of the Planet of the Apes
2011 Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 2, Draco Malfang
2010 Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 1, Draco Malfang
2009 Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen, «Draco Malfang»
2007 Filmen Harry Potter og Føniksordenen, «Draco Malfang»
2005 Filmen Harry Potter og Ildbegeret, «Draco Malfang»
2004 Filmen Harry Potter og Fangen fra Azkaban, «Draco Malfang»
2002 Filmen Harry Potter og Mysteriekammeret, «Draco Malfang»
2001 Filmen Harry Potter og De vises stein, «Draco Malfang»
1999 Anna og Kongen (orig. Anna and the King), «Louis»
1998 Lånerne (orig. The Borrowers), «Peagreen Clock»
1995 Bugs (TV serie)

Kjelder
 Bokmålswikipedia: Artikkelen Tom Felton

Engelske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Jason Isaacs

Jason Isaacas () er ein britisk skodespelar med jødisk bakgrunn. Han budde i Liverpool til han var elleve, men flytte deretter til London. 

Jason Isaacs har spelt i ei lang rekkje filmar, m.a. Peter Pan og Patrioten, men har dei siste åra også vorte kjend frå Harry Potter-filmane i rolla som Lucius Malfang. Isaacs spelar denne rolla i fem av dei åtte Harry Potter-filmane.

Utvalde filmroller 

 1994: Shopping
 1995: Solitaire for 2
 1996: Guardians
 1996: DragonHeart
 1997: Event Horizon
 1998: Armageddon
 1998: Divorcing Jack
 1998: St. Ives
 1998: Soldier
 1999: The End of the Affair
 2000: Patrioten
 2001: Sweet November
 2001: The Last Minute
 2001: Hotel
 2001: Black Hawk Down
 2002: Resident Evil
 2002: Windtalkers
 2002: Passionada
 2002: High Times Potluck
 2002: The Tuxedo
 2002: Filmen Harry Potter og Mysteriekammeret
 2003: Peter Pan
 2004: Nouvelle-France
 2005: Elektra
 2005: Nine Lives
 2005: The Chumscrubber
 2005: Tennis, Anyone...?
 2005: Filmen Harry Potter og Ildbegeret
 2006: Friends with Money
 2007: Filmen Harry Potter og Føniksordenen
 2007: Grindhouse
 2008: La conjura de El Escorial
 2008: Good
 2010: Skeletons
 2010: Green Zone
 2010: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 1
 2011: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 2
 2011: Biler 2
 2011: Abduction
 2011: The Great Ghost Rescue
 2012: Resident Evil: Retribution

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Jason Isaacs» frå , den 21. mai 2012. 
 Filmografien er henta frå Imdb.com om Isaacs
 

Engelske skodespelarar
Folk frå Liverpool
Folk frå London
Skodespelarar i Harry Potter
Edward Burne-Jones

Edward Coley Burne-Jones () var ein britisk målar og formgjevar som var tett knytt til prerafaelittane, på mange måtar ein føregangsmann for desse. Han arbeidde tett med William Morris på felt som tekstildesign, glasmåling og med utforming og illustrering av bøker. Kona hans var tante til både den seinare statsministeren Stanley Baldwin og til forfattaren Rudyard Kipling.

Liv og gjerning
Burne-Jones var fødd i Birmingham, der faren var rammemakar. Medan han gjekk gymnaset, vekte Burne-Jones merksemd med sine karikaturar av lærarane på skulen. Som 15-åring gjekk han i tillegg på kveldskurs på statleg design-skule.

Frå 1853 studerte Burne-Jones teologi ved Exeter College i Oxford, der han innleia venskapen med William Morris. Her såg han for fyrste gongen eit verk av av prerafaelittane, John Everett Millais sitt Dua vender tilbake til arka. Saman med Morris besøkte han kunstmuseet Louvre i Paris. Han bestemte seg då for å verte kunstnar, og fullførte ikkje teologistudiane.

I 1856 vart Burne-Jones kjend med John Ruskin og Dante Gabriel Rossetti, som kvar på sitt vis påverka han. Året etter prøvde han seg som oljemålar, men konsentrerte seg om glasmåling og skapte sine fyrste framifrå teikningar utførte blystift og tusj. Frå 1860 gjekk han over til akvarellfargar. Med denne måletypen laga han bileta Sidonia von Bork og Clara von Bork, inspirert etter ein roman av den tyske forfattaren Wilhelm Meinhold.

År 1867 slo Burne-Jones seg ned i bydelen Fulham i London. I mange år stilte han ikkje ut arbeida sine. Sitt store gjennombrot opplevde han i 1877, då fleire av oljemåleria hans vart stilt ut i Grosvenor Gallery i London. Frå 1885 var han formann i kunstforeininga i Birmingham.

Ved sidan av måling sysla Burne-Jones med kunsthandverk, glasmåling, keramikk, gobelin og bokillustrajsonar. Måleria og illustrasjonane hans påverka den franske symbolistiske kunsten og stilretninga art nouveau.

1894 vart Burne-Jones utnemnd til baron.

Ettertida
Kort tid etter han døydde, hamna Burne-Jones sine verk i gløymeboka. Hans vekt på objektivitet og det ornamentale braut med prinsippa til den framveksande modernismen. Dermed vart kunsten hans opplevd som forelda. I dag vert Burne-Jones rekna som ein av dei fremste britiske kunstnarane i det 19. hundreåret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edward Burne-Jones» frå ,  den 20. mai 2012.

Bakgrunnsstoff

Britiske målarar
Folk frå Birmingham
Matthew Lewis

Matthew Lewis () er ein britisk skodespelar frå Leeds. Han er mest kjend for å spele Nilus Langballe i Harry Potter-filmatiseringa.

Filmografi

 1995: Some Kind of Life
 2001: Filmen Harry Potter og De vises stein
 2002: Filmen Harry Potter og Mysteriekammeret
 2004: Filmen Harry Potter og Fangen fra Azkaban
 2005: Filmen Harry Potter og Ildbegeret
 2007: Filmen Harry Potter og Føniksordenen
 2009: Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen
 2010: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 1
 2010: The Sweet Shop
 2011: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 2

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Matthew Lewis» frå , den 21. mai 2012. 
 Filmografien er henta frå Imdb.com om Lewis
 

Britiske skodespelarar
Folk frå Leeds
Skodespelarar i Harry Potter
Tom Hill

Tom Hill er eit pseudonym for den danske forfattaren Karen Brunés.
På 1950-talet gav ho ut ei rekke gutebøker om Davy Crockett.

Davy Crockett-bøkene
Gyldendal norsk forlag gav ut desse bøkene:
1. Davy Crockett
2. Davy Crockett flykter
3. Davy Crockett i Baltimore
4. Davy Crockett og Wata
5. Davy Crockett og nybyggertoget
6. Davy Crockett på nye eventyr
7. Davy Crockett og Creek-indianerne, 1957
8. Davy Crockett og Røde Ulv
9. Davy Crockett, den store bjørnejeger
10. Davy Crockett og elvepiratene
11. Davy Crocketts eventyr ved Obion
12. Davy Crockett som flodskipper
13. Davy Crockett, indianernes beskytter
14. Davy Crockett, folkehelten, 1959
15. Davy Crockett hos rødhudene
16. Davy Crockett forsvarer Alamo

Kjelde
 SNL om Davy Crockett

Psevdonym
Gjertrudsfuglen

Gjertrudsfuglen, òg kalla Gjertrudfuglen, er eit katolsk legendeeventyr og eit gammalt norsk namn på hakkespettarten svartspett. Eventyret er med i Asbjørnsen og Moe si samling av Norske Folkeeventyr som første gong kom ut i perioden 1841-1844. Av ialt 22 kjente legendeeventyr i Noreg er Gjertrudsfuglen det mest utbreidde. Eventyret skal vere kjent i 39 variantar.

Det korte eventyret fortel om då Vårherre og St. Peder, som vandrar på jorda, ber ei bakstekone om å få smake på ei lefse. Kona, som heIter Gjertrud, klarer på tre forsøk ikkje å lage ei lita nok lefse til tiggarane, og dei får derfor ingenting. Fordi Gjertrud er så gjerrig og ikkje unnar dei noko, straffar Vårherre henne ved å omskape henne til gjertrudsfuglen som straks flyg opp gjennom pipa. Fuglen kan ein etter dette sjå med sotsvart kropp og raud lue der den hakkar etter mat mellom bark og ved og piper tørst mot regnvêret.

Det religiøse eventyret har ein moralsk bodskap om korleis det kan gå med den som er egoistisk, og forklarer samstundes kvifor svartspetten er som den er. Ifølge folketrua kunne gjertrudsfuglen varsle regn og lokke folk så langt inn i skogen at dei gjekk seg vill.

I 1984 laga Anna Tystad Aronsen ein liten teiknefilm (animasjonsfilm) for barn for norsk fjernsyn, NRK om Gjertrudsfuglen.

Sjå òg
 Gjertrudsmesse, gammal merkedag 17. mars til minne om Gjertrud av Nivelles

Bakgrunnsstoff

 Teiknefilmen Gjertrudsfuglen frå 1984
 Paul Renee Gaugauin sitt bilde av Gjertrudsfuglen 1968, (GREV WEDELS PLASS AUKSJONER) 
 Gertrude's Bird (eventyret på engelsk)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gjertrudsfuglen» frå ,  den 20. mai 2012.  
 

Eventyr
Norsk folketru
Evanna Lynch

Evanna Lynch () er ein irsk skodespelar som spesielt er kjend for å ha spelt Lulla Lunekjær i Harry Potter-filmane. Ho er sjølv fan av Harry Potter-bøkene til J.K. Rowling.

Filmar 

 2007: Filmen Harry Potter og Føniksordenen
 2009: Filmen Harry Potter og halvblodsprinsen
 2010: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene - del 1
 2011: Filmen Harry Potter og Dødstalismanene - del 2

Kjelder 

 Evanna Lynch på imdb.com

Irske skodespelarar
Anna Tystad Aronsen

Anna Tystad Aronsen () er ein norsk animatør som saman med ektemannen Bjørn Aronsen blir rekna som ein av veteranane i norsk animasjonsfilm.

Karrieren til Anna Aronsen starta på 1960-talet i studioet ABC-tegnefilm (seinare TT-film) som vart skipa av mannen hennar. Frå slutten av 1960-talet lagde ho ei rekkje teiknefilmar for barn for NRK. Den første, Tubaen Toby (1963), laga ho medan ho arbeidde for TT-film. Fram til 1978 produserte ho ei rekkje kortfilmar, mellom dei Bukkene Bruse, Tyrihans, Legenden om julerosen og den 45 minutt lange Det hendte i Taremareby etter Ingebrigt Davik sine forteljingar. Sommerfuglen (1984) og Gjertrudsfuglen (1984) har fått brei internasjonal TV-distribusjon. Merksemd vekte òg Trøbbel (1987), som handla om seksuelt misbruk av barn, laga i samarbeid med Else Myklebust og med dottera Nille Tystad.

Anna Aronsen var gift med animatøren Bjørn Aronsen (død 1994). Saman hadde dei mellom anna dottera Nille Tystad.

Norske animatørar
NRK-tilsette
Fødde i 1935
Norske filmprodusentar