Oh Happy Day

«Oh Happy Day» er ein gospelsong frå 1967 basert ein salme frå 1700-talet. Songen vart innspelt av Edwin Hawkins Singers og vart ein internasjonal hit i 1969, då han nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i USA, toppen av listene i Frankrike, Tyskland og Nederland og andreplassen på både UK Singles Chart og Irish Singles Chart. Han har sidan blitt ein gospelstandard.

Innspelinga er kjend for eit sordinert piano og at frontsongaren, Dorothy Combs Morrison, er dominerande i den venstre stereokanalen. Innspelinga vart gjort i kyrkja til Hawkins, Ephesian Church of God in Christ i Berkeley i California.

Opphav
Gospelarrangementet til Edwin Hawkins av salmen «Oh, Happy Day» har ei lang utvikling. Songen byrjar som ein salme på midten av 1700-talet («O happy day, that fixed my choice») av den engelske presten Philip Doddridge (basert på Apostelgjerningane 8:35) og sett til ein tidlegare melodi (1704) av J. A. Freylinghausen. På midten av 1800-talet fekk han ny melodi av Edward F. Rimbault, som òg la til eit refreng, og vart ofte nytta til dåp og konfirmasjon i Storbritannia og USA. På 1900-talet vart songen endra 3/4-takt til 4/4-takt og dette nye arrangementet av Hawkins består berre av refrenget til Rimbault, utan dei originale versa.

B-sida til singelen var Hawkins sitt moderne arrangement av «Jesus, Lover of My Soul» opphavleg skriven av Charles Wesley i 1740.

Ettermæle
Arrangementet til Hawkins vart raskt ein «standard» og har sidan blitt spelt inn av hundrevis av artistar. Songen vart innlemma på lista til RIAA over Songs of the Century og Hawkins vann Grammy-prisen for beste soulgospelsong i 1970 (framført av The Edwin Hawkins Singers).

I konsertversjonar og akustiske versjonar av Nick Cave-songen «Deanna» (1988), er det brukt delar av «Oh Happy Day», noko som har avslørt inspirasjonen Cave hadde då han skreiv songen. George Harrison har sagt at songen var hovudinspirasjonskjelda hans då han skreiv den internasjonale hitsingelen «My Sweet Lord» i 1970.

Songen er blitt brukt i mange filmar, som i byrjinga av den tyske filmen Seventeen and Anxious i 1970, men mest kjend i Whoopi Goldberg sin Sister Act 2, der den då 17 år gamle Ryan Toby syng som frontmann. Songen er òg nytta i Big Momma's House, Nutty Professor II: The Klumps, David LaChapelle-filmen Rize frå 2005, Robin William-filmen License to Wed frå 2007 og biografifilmen av Walt Disney Pictures Secretariat frå 2010.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
 Club Nouveau inkluderte songen i 1992 på albumet A New Beginning. Singelen nådde 45. plassen på US R&B Chart.
 Det italienske bandet Domodossola spelte inn ein italiensk versjon av songen, «Amori miei».

Medverkande 
Dorothy Combs Morrison – solovokal
Edwin Hawkins – kordirigent, arrangør, piano
Betty Watson – meddirigent, sopranvokal 
Kor – Walter Hawkins, Tramaine Hawkins, Elaine Kelly, Margarette Branch, Rueben Franklin, Donald Cashmere, Ruth Lyons og 40 andre. 
trommer, bass og perkusjon – ukjend
Produsert av La Mont Bench.
Innspelt live 1967 i Ephesian Church of God in Christ i Berkeley i California.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oh Happy Day» frå ,  den 23. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 
Original Seeds, CD-hefte av Kim Beissel

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske salmar
Songar frå 1700-talet
Gospelsongar
Singlar frå 1969
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Sveits
Grammy Hall of Fame Award
Glen Campbell-songar
CeCe Peniston-songar
Quincy Jones-songar
Joan Baez-songar
Brook Benton-songar
Wanda Jackson-songar
Etta James-songar
Judy Collins-songar
Aretha Franklin-songar
Mavis Staples-songar
Bobby Womack-songar
Paul Weller-songar
Queen Latifah-songar
Dizzy Gillespie-songar
Milt Jackson-songar