alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Song Sung Blue

«Song Sung Blue» er ein song frå 1972 skriven og innspelt av Neil Diamond. Han er hovudsakleg basert på den andre satsen i Mozart sin  Pianokonsert nr. 21. Songen vart gjeve ut på Diamond-albumet Moods og sidan på fleire konsert- og samlealbum. 

Songen var den andre singelen hans som nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA, etter «Cracklin' Rosie» i 1970. Songen låg 12 veker på Topp 40. I tillegg låg songen sju veker på toppen av adult contemporary-lista. Songen nådde 14. plass på singellista i Storbritannia og låg fire veker på andreplassen i Noreg og i alt 20 veker inne på Topp 10 på VG-lista. Songen har vorte ein av kjenningsmelodiane til Diamond og han spelar ofte songen på konsertane sine. 

«Song Sung Blue» vart nominert for to Grammy Award i 1973, for beste innspeling og for årets song. Begge desse prisane gjekk derimot til Roberta Flack si utgåve av Ewan MacColl-songen  «The First Time Ever I Saw Your Face».

Diamond skildra «Song Sung Blue» i plateomslaget til samlealbumet In My Lifetime i 1996, som «ei særs grunnleggande melding, enkel. Eg skreiv ikkje ein gong eit mellomspelt til denne. Eg venta aldri at folk skulle reagere på «Song Sung Blue» slik dei gjorde. Eg berre likar han, meldinga og dei få orda seier så mykje.»

Songen inspirerte tittelen til ein dokumentar frå 2008 om ein Neil Diamond-etterliknar som var gift med ein Patsy Cline-etterliknar.

Andre versjonar
Andy Williams gav ut ein versjon i 1972 på albumet hans, Alone Again (Naturally).

Sacha Distel spelte inn songen på fransk som «Chanson Bleue».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Song Sung Blue» frå ,  den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Songar skrivne av Neil Diamond
Neil Diamond-songar
Andy Williams-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Play Me

«Play Me» er ein song frå 1972 av Neil Diamond frå albumet hans Moods. Songen var den første singelen frå Moods, og vart spelt inn i februar 1972 i Los Angeles. Han vart gjeven ut som singel i mai 1972 og nådde 11. plassen på singellista i USA i september det året. Han var lista av Billboard på 27. plass på lista deira over dei 30 beste songane hans.

Den «fengjande poprock-songen» er ein vals i middels tempo, med brotne akkordar spelt på akustisk gitar, spelt av Richard Bennett. Bennett hadde spelt på nokre få songar på Diamond-albumet Stones i 1971. Moods var det første heile albumet han deltok på med han, og han spelte på alle Diamond-albuma etter det fram til 1987, og turnerte med han i 17 år.

Mottaking
«Play Me» er ein publikumsfavoritt, særleg blant kvinnene som ber plakatar med «Neil, Play Me» på konsertane hans I følgje Melissa Ruggieri som skreiv for Media General om ein konsert i 2008: Diamond [i ein alder av 67] har framleis evnen til å sjarmere, sjølv om han ikkje gjorde stort anna enn å riste litt på augnebryna mot kvinnene i publikum og lokka fram tenåringsliknande hyl—særleg 'Play Me' hadde ein bisarr pirrande effekt."

Visesongaren Mary Lee Kortes spelte songen i 2000 i New York, og indikerte at ho hadde mista jomfrudomen til songen. Nancy Sinatra sa «'Play Me' er min favoritt [Neil Diamond]-song, fordi han er sexy.»

Han vert òg hylla av kritikarar og musikarar og vert rekna som ein av dei topp ti favorittsongane til den amerikanske forfattaren og kritikaren David Wild. Wild trekte særleg fram linjene «You are the sun, I am the moon, / You are the words, I am the tune, / Play me», og andre forfattarar har sitert desse linjene òg. Teksten har òg vorte kritisert. Janice Kennedy sa om songen at han var «ei øving i nagl på tavle-smerte: 'Song she sang to me, song she brang to me.'» Martin Pearson kritiserte òg den linja og sa «Ugh! It's "brought", you horrible little American!»

Andre versjonar
Jose Feliciano
Josh Groban
U2

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Play Me» frå ,  den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
José Feliciano-songar
Josh Groban-songar
Jonathan Livingston Seagull av Neil Diamond

Jonathan Livingston Seagull er eit filmmusikkalbum frå 1973 for den amerikanske filmen Jonathan Livingston Seagull, skrive og spelt inn av Neil Diamond. Albumet vart gjeve ut på Columbia Records. Albumet tente meir enn sjølve filmen. Det var det niande studioalbumet til Neil Diamond og det første albumet hans etter det suksessrike konsertalbumet Hot August Night frå 1972.

Innhald

Lister

Medverkande
Produsert av Tom Catalano
Lydteknikar:  Armin Steiner

Orkester
Arrangert og dirigert av Lee Holdridge
Musikarar: Paulo Alencar, Phil Azelton, Israel Baker, Marilyn H. Baker, Paul Beaver, Myer Bello, Arnold Belnick, Richard Bennett, Dixie Blackstone, Hal Blaine, Harry Bluestone, Samuel Boghossian, Hoyt Bohannon, Owen Wilson Brady, Larry E. Carlton, Donald Christlieb, Gene Cipriano, Gary L. Coleman, Chase Craig, William Criss, Rollice Dale, Isabelle Dashkoff, Vincent N. DeRosa, Assa Drori, Robert Dubow, David A. Duke, Jesse Ehrlich, John Ellis, Gene P. Estes, Victor S. Feldman, Henry Ferber, Ronald P. Folsom, Norman Forrest, James Getzoff, Caesar Giovannini, Philip Goldberg, Harris Goldman, Emory L. Gordy, Jr., Ralph E. Grierson, Allan Harshman, William Henderson, Thomas R. Hensley, Arthur Hoberman, Claire Hodgkins, Luella Howard, Selene Hurford, Harry Hyams, Jules Jacob, John T. Johnson, Yukiko Kanei, George Kast, Pearl Kaufman, Richard S. Kaufman, Raymond J. Kelley, Jerome A. Kessler, Louis Kievman, Lou Klass, Robert Konrad, Jacob Krachmalnick, Raphael Kramer, Bernard Kundell, William Kurasch, Carl LaMagna, Michael Lang, Diana Lee, Gayle Levant, Marvin Limonick, Abe Luboff, Arthur Maebe, Leonard Malarsky, Jack Marsh, Lew McCreary, Ida Sue McCune, Peter A. Mercurio, Joseph Mondragon, Milton E. Nadel, Wilbert Nuttycombe, Michael S. Omartian, Joe Osborn, Robert Ostrowsky, William B. Peterson, Hugo Raimondi, Sven Reher, Joseph Reilich, David B. Roberts, Nathan Ross, Johnny Rotella, Sheldon Sanov, Ralph Schaeffer, Gordon Schoneberg, David Schwartz, Sidney Sharp, Stan Sheldone, Thomas N. Shepard, Ray Siegel, Henry Sigismonti, Louis Singer, Arthur C. Smith, Clark E. Spangler, Julian Spear, Sally Stevens, Robert K. Stone, Anthony Terran, Joseph DiTullio, John DeVoogdt, Jackie Ward, Andra Willis, Tibor Zelig
Bob Mitchell's Singing Boys

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jonathan Livingston Seagull (album)» frå ,  den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-album
Filmmusikkalbum frå 1973
Columbia Records-album
CBS Records-album
Musikkalbum produserte av Tom Catalano
Schonach

Schonach im Schwarzwald er ein kommune (Gemeinde) i Schwarzwald-Baar Landkreis i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 4 038 innbyggjarar (2011) og eit areal på 36,7 km².

Landsbyen Schonach er kjend som kurstad og vintersportstad. For nordmenn er han særleg kjend som arrangørstad for verdscup-tevlingar i nordisk kombinert og, noko sjeldnare, i langrenn.

Kombinertløparen Urban Hettich og skihopparen Hansjörg Jäkle er frå Schonach.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schonach im Schwarzwald» frå ,  den 28. august 2013.  
 

Baden-Württemberg
Sotkamo

Sotkamo er ein kommune i landskapet Kajanaland i Finland. Kommunen har i kring 10 700 ibuarar og eit areal på 2  951,9 km², av dette er 302,7 km² vatn.

Turisme og gruvedrift er hovudnæringar i kommunen. Ei av dei største nikkelgruvene i Europa ligg i Sotkamo. Landsbyen Vuokatti vest i kommunen er ein kjend vintersportstad som arrangerer verdscuprenn i nordiske greiner på ski.

Finsk språk er einerådande i Sotkamo. 

Den økonomisk-politiske forfattaren Anders Chydenius, romanforfattaren Veikko Huovinen. skihopparen Veikko Kankkonen og friidretts-sprintaren Pirjo Häggman var/er frå Sotkamo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sotkamo» frå ,  den 28. august 2013.  
 

Kommunar i Finland
Jämsä

Jämsä er ein by og ein kommune i landskapet Mellersta Finland i Finland. Kommunen har vel 22 000 ibuarar og eit areal på 1 824 km², av dette er 252,6 km² vatn.

Finsk luftfartsindustri har sitt sentrum i Jämsä, der flyprodusenten Patria held til og Finlands luftforsvar har sin øvingsbase.

Finsk språk er einerådande i Jämsä.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jämsä» frå ,  den 28. august 2013.  
 

Kommunar i Finland
Mellersta Finland
Duress

Duress er ein amerikansk psykologisk thriller og B-film frå 2009. Filmen vart opphavleg syna fram på ulike filmfestivalar i mai 2009 i Polen og Russland. 3. desember 2009 hadde filmen kinopremiere i Hellas. Filmen er skriven av Jim Kehoe, regissert av Jordan Barker og filma i Los Angeles i USA. Den greske songaren Sákis Rouvás har hovudrolla i fimen, og dette var den fyrste amerikanske produksjonen han har vore med i.

Rollar
 Martin Donovan som Richard Barnett
 Ariel Winter som Sarah Barnett
 Billy Wirth som Detective
 Gina Gallego som Rosa
 Chelsea Smith som April
 Sákis Rouvás som Abner Solvie
 Joey Adams som Sam
 Derege Harding som Police Officer #2
 Cole S. McKay som Locksmith
 George Ketsios som Police Officer #1
 Megan Ashley som Hula Hoop Girl
 Lisa Lupu som Receptionist
 Christina Dohmen som Amy Barnett
 Jacob Bertran som Thomas Wilkins
 Christopher Holz som Delivery Man

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Duress (film)» frå ,  den 28. august 2013.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Filmar frå USA
Filmar frå 2009
Engelskspråklege filmar
Sákis Rouvás
Torstein Sveinsson Bustebakke

Torstein Sveinsson Bustebakke () var ein gardbrukar og hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Torstein var frå garden Hegge. I 1841 gifta han seg med ei grannejente og kjøpte eit bruk på garden Bustebakken i heimbygda, der han sidan var gardbrukar. Han spela på hardingfele; springaren Bustebakken har fått namn etter han. Som felespelar lærde han mest av Gullik Sveinsson Teigestolen.

Notar

Kjelder
Folketeljing 1865.
Kyrkjebøker for Hegge, Rognbe og Volbu.
Norsk Allkunnebok. II. bandet. 1950

Norske felespelarar
Folk frå Øystre Slidre
Adele

Adele er ei fransk kortform av det tyske kvinnenamnet Adelheid, og det gamalhøgtyske Adalhaid, som kjem av adal, «edel», og haidu, «glans». Det kan også kome av det hebraiske ordet for «pryd». Namnet er kjent i Noreg frå 1300-talet.

Adele har finlandsvensk namnedag 16. desember.

Kjende namneberarar 
 Adele av Champagne (ca. 1140-1206), fransk dronning
 Adèle Isaac (1854– 1915), fransk sopran 
 Adele aus der Ohe (1861-1937)
 Adele Mara (1923–2010), amerikansk skodespelar
 Adele Addison (f. 1925), amerikansk songar
 Adele Parks (f. 1969), engelsk forfattar
 Adele Adkins (f. 1988), engelsk vokalist

Annan bruk
Adele Bloch-Bauer I er eit kjent måleri av Gustav Klimt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Adele» frå ,  den 29. august 2013.  

Kvinnenamn
Tsjakram

Tsjakram (devanagari चक्रं; panjabi tsjakkar, engelsk chakram) er eit flatt, sirkelforma kastevåpen av metall som stammar frå India. Ein tsjakram kan minna om ein gresk diskos, men har hol i midten og svært skarpe kantar. Han er kjend frå hindumytologi og frå sikh-tradisjon.

Skildring

Tsjakramar er forma som relativt smale og flate ringar. Dei kan ha ulike storleikar, men er ofte rundt 25-30 cm i diameter. 

Ein kan gje tsjakramen fart ved å snurra han rundt peikefingeren, eller ved å kasta han som ein diskos eller frisbee. Når han blir kasta, roterer tsjakramen, noko som hjelper framdrifta og gjev han både høg fart og stor rekkevidde. Tsjakramar av stål kunne vanlegvis nå 40-60 meter, ein lettare og meir aerodynamisk variant i messing kunne nå heile 100 meter.

Ein tsjakram kan sigla gjennom lufta utan å laga lyd. Ein del hadde små hol som gjorde at våpenet laga ein kvinande lyd når det flaug. Dette kunne skapa panikk blant dei som var under åtak.

Kulturell tyding

Tsjakram er omtalt i dei kjende hinduverka Mahabharata og Ramayana. Guden Visjnu har ein tsjakram kjend som «sudarshana tsjakra» som han ofte blir framstilt med.  Krisjna, ein avatar av Visjnu, er også kjend under namnet «tsjakradhari», 'tsjakra-haldar'. Ordet «tsjakram» er avleidd frå sanskritordet tsjakra som tyder 'hjul' eller 'runding'.

Seinare blei tsjakram særleg knytt til sikhar då sikh-krigarar brukte våpenet til godt utpå 1800-talet, og skal tilmed ha blitt brukte av sikh-regiment under andre verdskrigen. Spesialkrigarar kjende som akali eller nihang pleide ha tsjakramar rundt armane, halsen eller festa i fleire etasjar på høge turbanar. Tsjakram kan framleis ha ei seremoniell tyding for desse sikhane.

Det moderne flygeleiketøyet som minner mest om tsjakramen er aerobie, ein ringforma frisbee.

Bakgrunnsstoff
Skildring av tsjakramar og kasteteknikk av Bret Ryan Rudnick (engelsk)
Pair of war quoits 1906.64.1. Bilete og skildring ved Pitt Rivers Museum (engelsk)

Kjelder

Bret Ryan Rudnick, WHAT THE HECK IS A CHAKRAM, ANYWAY? (1997), arkivert ved Web archive.
Ti ufattelig brutale våpen II, historienet.no
Pair of war quoits 1906.64.1, , arkivert ved Web archive.

Sikhisme
Indisk kultur
Kastevåpen
Indiske oppfinningar
Nils Beitohaugen

Nils Nilsson Beitohaugen () var ein gardbrukar og hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Nils Beitohaugen var ei framifrå kjelde til folkemusikken i Valdres, ein tradisjon han forvalta vidare gjennom, mellom andre, sonen Engebret Beitohaugen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

Bakgrunnsstoff
Tidsskrift for Valdres Historielag, band III og IV.

Norske felespelarar
Folk frå Øystre Slidre
Engebret Beitohaugen

Engebret Beitohaugen () var ein hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Engebret Beitohaugen, til dagleg kalla Embrik, var ein represant for den tradisjonelle folkemusikken i Valdres. Han hadde lærd slåttar og spelestil av faren, tradisjonsformidlaren Nils Beitohaugen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

Bakgrunnsstoff
Tidsskrift for Valdres Historielag, band III og IV.

Norske felespelarar
Folk frå Øystre Slidre
12. serierunde i Adeccoligaen 2013

12. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 15. juni, seks kampar søndag 16. juni og ein kamp måndag 17. juni.

Fakta

12
13. serierunde i Adeccoligaen 2013

13. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 22. juni, seks kampar søndag 23. juni og ein kamp måndag 24. juni.

Fakta

13
14. serierunde i Adeccoligaen 2013

14. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med sju kampar søndag 30. juni og ein kamp måndag 1. juli

Fakta

14
15. serierunde i Adeccoligaen 2013

15. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp søndag 2. juni, ein kamp fredag 5. juli, ein kamp laurdag 6. juli og fem kampar søndag 7. juli.

Fakta

15
16. serierunde i Adeccoligaen 2013

16. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp fredag 26. juli, ein kamp laurdag 27. juli og seks kampar søndag 28. juli.

Fakta

16
17. serierunde i Adeccoligaen 2013

17. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 3. august, fem kampar søndag 4. august, ein kamp måndag 5. august, medan den siste kampen vart utsett til onsdag 4. september.

Fakta

17
18. serierunde i Adeccoligaen 2013

18. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp fredag 9. august, ein kamp laurdag 10. august, fem kampar søndag 11. august og ein kamp måndag 12. august.

Fakta

18
19. serierunde i Adeccoligaen 2013

19. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp fredag 16 august, ein kamp laurdag 17. august og seks em kampar søndag 18. august.

Fakta

19
20. serierunde i Adeccoligaen 2013

20. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 24. august, seks kampar søndag 25. august og ein kamp måndag 26. august.

Fakta

20
11. serierunde i Adeccoligaen 2013

11. serierunde i Adeccoligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 8. juni, fem kampar søndag 9. juni, ein kamp måndag 10. juni, medan den siste vart utsett til onsdag 31. juli.

Fakta

11
Serenade av Neil Diamond

Serenade er det andre albumet til Neil Diamond for Columbia Records og det niande studioalbumet hans totalt. Albumet kom ut i 1974. Tre singlar vart gjeve ut frå albumet «Longfellow Serenade» (#5), «I've Been This Way Before» (#34) og «The Last Picasso». Albumet vart òg gjeve ut på ein kvadrofonisk LP der somme songane bestod av alternative opptak.

Innhald

Medverkande
Neil Diamond - vokal
Richard Bennett - gitar
Emory Gordy, Jr. - bassgitar
Alan Lindgren, David Paich - klaverinstrument
Dennis St. John - trommer
Jimmie Haskell - arrangement, dirigent

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Serenade (Neil Diamond album)» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Neil Diamond-album
Columbia Records-album
Musikkalbum produserte av Tom Catalano
I've Been This Way Before

«I've Been This Way Before» er ein song skrive og framført av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet Serenade. «I've Been This Way Before» var den tredje singelen til Neil Diamond som nådde toppen av Easy Listening-lista og nådde 34. plass på Billboard Hot 100 i USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I've Been This Way Before» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
Singlar frå 1975
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
Longfellow Serenade

«Longfellow Serenade» er ein song frå 1974 av den amerikanske songaren Neil Diamond. Songen vart skriven av Diamond, produsert av Tom Catalano og gjeve ut på Diamond-albumet Serenade.

Han vart gjeven ut som singel på hausten og låg to veker på femteplassen på Billboard Hot 100 i november. Songen vart den andre singelen til Diamond som nådde toppen av Billboard Easy Listening-lista, etter «Song Sung Blue» i 1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Longfellow Serenade» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Singelinformasjon på discogs.com Henta 30. august 2013.

Songar frå 1974
Singlar frå 1974
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
Adult contemporary

Adult contemporary (ofte forkorta AC, tyder omtrent «den nyare tids voksen(musikk)» på norsk) er eit amerikansk musikkformat som først og fremst omfattar ballade-aktig musikk. 

Radiostasjonar som spelar dette formatet rettar seg hovudsakleg mot personar mellom 25 og 54 år. Formatet omfattar ikkje sjangrane hiphop, rock, tenåringspop/R&B eller rytmiske danselåtar. I løpet av åra har det derimot oppstått undersjangrar av adult contemporary som omfattar desse sjangrane som Hot AC, Soft AC (òg kjend som Lite AC), Urban AC, Rhythmic AC, Smooth AC (til dømes smooth jazz) og Christian AC.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adult contemporary» frå ,  den 30. august 2013. 

Pop
Radioformat
Popsjangrar
Easy listening
Musikksjangrar
Lounge-musikk
New Age-musikk
Soul
Beautiful Noise av Neil Diamond

Beautiful Noise er det tredje albumet til Neil Diamond på Columbia Records og det tiande studioalbumet i alt. Det kom ut i 1976. «Dry Your Eyes» vart framført i lag med The Band på farvellkonserten deira og finst i Martin Scorsese-filmen The Last Waltz. 

Beautiful Noise markerte ei ny retning i produksjon, stil, arrangement og låtskriving for Diamond. Det vart marknadsført då det kom ut som eit comeback-album og selde godt då det kom.

Innhald

Medverkande
Neil Diamond - vokal
Richard Bennett - gitar
Bob Boucher - bassgitar
Larry Knechtel - piano
Alan Lindgren - piano, Moog
Dennis St. John - trommer
Robbie Robertson - gitar
Jesse Ed Davis - gitar
Garth Hudson - orgel
Jim Keltner - trommer
Jim Gordon - trommer
James Newton Howard - ARP synthesizer
Joe Lala - perkusjon
Mac Rebennack - hammondorgel
Bob James - piano, arrangement
Tommy Morgan - munnspel
Bob Findley - trompet
Jerome Richardson - fløyte, klarinett
Linda Press - korvokal
Nick DeCaro - arrangement

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beautiful Noise (album)» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
Neil Diamond-album
Columbia Records-album
If You Know What I Mean

«If You Know What I Mean» er ein song skrive og innspelt av Neil Diamond. Songen vart gjeven ut på albumet Beautiful Noise i 1976 og var den tredje singelen til Diamond som nådde førsteplassen på Easy Listening-lista. «If You Know What I Mean» låg på toppen av denne lista i to veker og nådde òg 11. plassen på Billboard Hot 100.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «If You Know What I Mean» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
I'm Glad You're Here with Me Tonight

I'm Glad You're Here With Me Tonight er det ellevte studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut på Columbia Records i 1977. Det inneheld mellom anna ein soloversjon av songen «You Don't Bring Me Flowers». Diamond nådde året etter toppen av salslista i uSA med ein ny versjon spelt inn som ein duett med Barbra Streisand.

I'm Glad You're Here With Me Tonight var det andre Neil Diamond-albumet på rad det vart laga ei spesialsending for fjernsyn for. Denne vart send 17. november 1977. Denne fekk Directors Guild of America-prisen for beste regi innan musikk og revy. Han vart òg nominert til tre Emmy Awards. Ein del av sendinga vart det som vart kjend som ein av dei tidlegaste musikkvideoane i historia, med Diamond-songen «Morningside».

Innhald

Medverkande
Neil Diamond's Band
Neil Diamond – vokal, gitar
Tom Hensley – orkesterarrangement og dirigent på «Dance of the Sabres», piano, klaverinstrument
Alan Lindgren – synthesizer, piano
Linda Press – vokal, korvokal
Marilyn O'Brien – korvokal
Richard Bennett – akustisk- og elektrisk gitar
Emory Gordy – gitar, klaverinstrument
Doug Rhone – gitar
Reinie Press – bassgitar
Dennis St. John – trommer
Vince Charles and King Errisson – perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I'm Glad You're Here with Me Tonight» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1977
Neil Diamond-album
Columbia Records-album
Musikkalbum produserte av Bob Gaudio
Desiree av Neil Diamond

«Desiree» er ein song frå 1977 skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut på albumet I'm Glad You're Here with Me Tonight i 1977. Singelen nådde 16. plassen på Billboard Hot 100 og toppen av Easy Listening-lista som den femte singelen hans til å klare dette.

Norsk verjon 
Jon Roger Karlsen har skrive ein norsk tekst med tittelen «Mariann». Denne vart spelt inn av Ørjan og gjeve ut på albumet Ørjan (dB Records DBCD017) i 1995.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Desiree (song)» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
You Don't Bring Me Flowers

«You Don't Bring Me Flowers» er ein song skriven av Neil Diamond med tekst av Alan Bergman og Marilyn Bergman for fjernsynsserien All That Glitters. Songen var meint som kjenningsmelodien til showet, men Norman Lear endra konseptet og songen passa ikkje lenger inn. Diamond utvida så songen frå 45 sekund til over tre minuttar. Songen vart først gjeven ut i 1977 på albumet I'm Glad You're Here with Me Tonight som ei soloframføring. Tidleg i 1978 vart songen spelt inn på ny av Barbra Streisand og denne versjonen som kom ut på albumet hennar Songbird.

Ein radiomann, Gary Guthrie, laga sjølv ein versjon der han limte dei to versjonane saman, som ei farvellgåve til kona, som han nettopp var skilt frå. Dette vart kjend i media og Columbia Records vart interessert i å få Streisand og Diamond i studio i lag for å spele inn ein «offisiell» duett, i oktober 1978. Denne songen nådde toppen av Hot 100-lista i USA og vart den tredje førsteplassen for begge songarane.

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er countryartistane Jim Ed Brown og Helen Cornelius (tidleg i 1979), Dean Reed og ungarske Kati Kovács på tysk og engelsk (1980), Julie Andrews (1982), Noel Edmonds (1993), Ice-T og ein flau Tupac Shakur på eit Saturday Night Live-show, Liberace og Tina Turner i duett med Tom Jones (1978).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «You Don't Bring Me Flowers» frå ,  den 30. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Singlar frå 1978
Neil Diamond-songar
Barbra Streisand-songar
Songar på toppen av Billboard-lista