alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vang prestegard i Hedmark

Vang prestegard ligg vis-à-vis Vang kyrkje på sørsida av riksveg 25 på Ridabu, men er litt skjult av nyare bygg. Området er no ein del av Toneheim folkehøgskole.

Det har vore både kyrkje og prestegard på staden sidan mellomalderen, og bygda Vang har teke namn etter garden. Dette var i si tid den største garden i Vang, og ei rekkje gardar og husmannsplassar har i åras løp vorte frådelte og selde.

Bygningar 
Alderen til hovudbygningen er ikkje sikkert kjend, men ein trur at bygningen er frå omkring 1780. Han hadde opphavleg to inngangar med bislag frå gardsplassen, men det eine bislaget er fjerna, slik at resultatet er noko asymmetrisk. Langsida mot hagen har eit verandautbygg midt på.

Nordaust for hovudbygningen står eit stabbur med årstalet 1732 på vindfløya. Abraham Pihl har fått æra for det, men dersom årstalet er korrekt, er stabburet eldre enn Pihl. Stabburet er som hovudbygningen freda.

Dei andre prestegardsbygningane er borte. Borgstova frå 1732 (med ei klokke laga av Pihl) vart flytta til Hedmarksmuseet på Domkirkeodden allereie i 1910. Det som elles var att, vart rive då staden vart gjort om til folkehøgskule.

Hageanlegg 
Prestegarden var i si tid kjend for hageanlegget, som skal ha vorte anlagt før Abraham Pihl si tid, sjølv om det som ei rekkje ting vert knytte konkret til han. Pihl skal ha planta ein allé i retning kyrkja samt lønnelysthuset «Mamre Lund» som fondmotiv i hagen og elles mellom anna ei gran og ei furu kalla Adam og Eva. På 2000-talet er det ikkje mykje som minnar om dette anlegget.

Kulturelt sentrum i bygda 
Prestegarden var kulturelt sentrum i bygda gjennom fleire hundreår. Av dei mest kjende prestane som har halde til her, kan nemnast Abraham Pihl, som var ein slags vitskapleg altmoglegmann og stod for bygginga av dagens Vang kyrkje, og Paul Winsnes, som tidleg i prestekarrieren var kapellan under Pihl. Prestefrua Hanna Winsnes er for mange den som personifiserer livet på prestegarden. Den namngjetne kokebokforfattaren er minna med ein relieffstein på gardsplassen føre hovudbygningen. Denne vart reist i 1939 på initiativ frå Henriette Schønberg Erken.

Folkehøgskule 
I 1963 fekk drivarane av Toneheim folkehøgskule, som hadde mellombels tilhald fleire stader, nyss om at Vang prestegard ville bli ledig, og i ein prosess som gjekk over mange år, vart området gjort om til folkehøgskule med oppføring av fleire nye bygningar teikna av arkitektane Ingrid og Trond Høye. Utbygginga skjedde i to byggjetrinn med ferdigstilling i 1972 og 1989. Fleire gamle uthusbygningar vart rivne i samband med dette, men hovudbygningen og stabburet står altså framleis.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Hamar
Gardar i Innlandet
Kunstnarheimar
Byggverk i Hamar
Freda bygg i Innlandet
Vang prestegard i Valdres

Vang prestegard (gnr. 32) er i prestegard i Vang kommune i Innlandet
. Prestegarden ligg rett aust for Vang kyrkje, med den okergule hovudbygningen nærast E16.

Hovudbygningen ein ser i dag vart oppført i 1828, og er dermed litt eldre enn kyrkja, som er frå 1840. Det vart utført arbeid i 1866 og 1870 som har resultert i ein litt høgare bygning enn opphavleg med verandutbygg. Det har vore både kyrkje og prestegard på staden sidan mellomalderen.

Hovudbygningen er freda saman med drengstova (frå 1800-talet) og stabburet (frå 1897). Vang prestegard er mellom dei mindre prestegardsanlegga, men dannar ei harmonisk eining saman med kyrkja. Garden er rekna for å ha høg kulturhistorisk verdi.

Fotnotar

Kjelder 
 
 Vang prestebolig i Valdres  hos Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Vang
Byggverk i Vang
Freda bygg i Innlandet
Gardar i Innlandet
Lunde kyrkje i Sirdal

Lunde kyrke er ei lafta langkyrkje frå 1873 i Sirdal kommune i Agder fylke.

Allereie i 1819 vart det bygd eit kapell på Lunde, øvst i Sirdal. I 1847 vart Lunde kapell godkjent som soknekyrkje ved kongeleg resolusjon av 29. oktober 1847. Og då Sirdal i 1854 vart eige prestegjeld med Tonstad som hovudsokn, vart Lunde kyrkje anneks.

Kyrkja vart bygd etter slottsarkitekt H.D.F. Linstow sine teikningar, slik det vart gjort for mange kyrkjer i Agder og Rogaland. Lunde kyrkje vart den siste av den såkalla rogalandstypen. Kyrkja har mange likskapar med t.d. Helleland kyrkje, Bjerkreim kyrkje og Tonstad kyrkje. 

Det var byggmeister Tollak Tollaksen Gudmestad (1800-1881) som fekk ansvaret for bygginga av kyrkja. Han hadde god erfaring, for han hadde bygd 11 kyrkjer frå 1830. Kyrkja er oppført i tømmer og har 250 sitjeplassar. Ho vart vigsla av biskopen i Agder, Jacob von der Lippe, 1. oktober 1873.

Altartavla og preikestolen er frå 1620 og har tidligare stått i Lund kirke på Moi og i Bakke kyrkje. Altartavla skal òg ha stått i det lille kapellet som stod på staden før kyrkja vart bygd. I 1637 vart altartavla måla av Gottfried Hendtzschel. Tavla skal ha blitt  måla over fleire gongar: I 1840 vart ho rosemåla og i 1841 måla med fire strøk gråkvit måling og fekk deretter ein gyllen kross i midtfeltet. I 1930 vart altartavla restaurert og fekk attende dei opphavlege fargane frå Hendtzschel si hand.

Sverre Næsheim har laga krossfestingsbiletet (1964) som står i midtfeltet, og det er ein kopi av det som stod i Ogna kyrkje, og som Godtfried Hendtschell hadde måla i 1627. På tavla i midtpartiet i Lunde kyrkje var det opphavleg eit tekstfelt, og der stod Dei ti bodorda.

Orgelet er bygd av Rudolf Janke frå Tyskland i 1983 og har 10 stemmer.

Fotnotar

Kjelder 
 Sirdal kyrkjelyd: Lunde kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Sirdal
Kulturminne i Sirdal
Norske kyrkjer frå 1873
Bygningar teikna av Hans Linstow
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Tonstad kyrkje

Tonstad kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1852 på Tonstad i Sirdal kommune i Agder fylke.

Kyrkja er bygd på grunnlag av den såkalla rogalandstypen, ei av modellane som H.D.F. Linstow tok med i si bok med typeteikningar. Dette er minst den tredje kyrkja på staden. Den førre var frå 1625.

Kyrkja 300 sitjeplassar. Altartavla er laga av Finn Emanuel Olsen i 1980.

Kjelder 
 Sirdal kyrkjelyd

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Sirdal
Kulturminne i Sirdal
Norske kyrkjer frå 1852
Bygningar teikna av Hans Linstow
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Haughom kapell i Sirdal

Haughom kapell er ei langkyrkje frå 1930 på Haughom i Sirdal kommune i Agder fylke.

Kapellet er teikna av arkitekt John A. Søyland og oppført under leiing av brørne Fjogstad frå Sandnes. Det har 150 sitjeplassar.

Kyrkjegarden vart teken i bruk alt i 1920.

Fotnotar

Kjelder 
 Sirdal kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Sirdal
Kulturminne i Sirdal
Norske kyrkjer frå 1930
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kvævemoen kapell

Kvævemoen kapell er ei langkyrkje frå 1962 på Kvævemoen i Sirdal kommune i Agder fylke.

Arkitekt var Valdemar Scheel Hansteen. Kapellet har om lag 100 sitjeplassar i hovudsalen og 70 i salen under galleriet. I bygget finst òg kjøkken, garderobe og toalett.

Fotnotar

Kjelder 
 Sirdal kyrkjelyd

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Sirdal
Kulturminne i Sirdal
Norske kyrkjer frå 1962
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Valdemar Scheel Hansteen
Jackie Chan

Can Gong saang, (), kjend som Jackie Chan, er ein Hong Kong-kinesisk filmskodespelar, manusforfattar og produsent.

Kinesiske skodespelarar
Folk frå Hong Kong
Langenes arbeidskyrkje

Langenes arbeidskyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1987 på Langenes i Kristiansand kommune i Agder.

Byggverket er i leca og har 250 plasser.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Søgne kyrkjelyd

Kyrkjer i Kristiansand
Norske kyrkjer frå 1987
Kyrkjer i Kristiansand Domprosti
Julebygda kapell

Julebygda kapell er ei langkyrkje frå 1957 i Julebygda i Sandnes kommune.

Kapellet har 320 sitjeplassar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Julebygda.com
 Kyrkjesøk: Julebygda kapell
 

Kyrkjer i Sandnes
Kulturminne i Sandnes
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Valdemar Scheel Hansteen
Kyrkjer i Sandnes prosti
Norske kyrkjer frå 1957
Dolphin

Dolphin er filutforskaren til KDE, laga med brukarvenlegheit som hovudfokus.

Under tidlegare versjonar av KDE var Konqueror standard filutforskar og nettlesar, men etter at Konqueror vart for komplisert til å vere standard filutforskar vart filutforkarfunksjonaliteten skilt ut av Konqueror og tilført Dolphin. Konqueror fortsetter å vere standard nettlesar til KDE.

Eigenskapar
Fanenavigasjon
3 visningsmodusar (Ikon, Detaljar og Kompakt), som blir hugsa for kvar mappe
Enkel visning av skjulte mapper
Enkel navigering av filsystemet med autofullføring gjennom navigasjonsbaren
Sorterig av filer etter:
Dato laga
Dokumenttype
Alfabetisk rekkefølge
Storleik
Eigar (alfabetisk sortert)
Filtype (alfabetisk sortert)

Filosofi 
 Målgruppe
Dolphin er meint for brukarar som er middels kompetente i sitt bruk av ei datamaskin. Det betyr ikkje at Dolphin er over gjennomsnittet vanskeleg å bruke men at Dolphin har fleire eigenskapar og val som kan forvirre nye brukarar. 

 Ikkje-hindrande funksjonar
Om ein funksjon eller eigenskap skal leggast til dolphin må det vurderast om det tilfører eigenskapar til dolphin som gagnar brukarar utanfor målgruppa til dolphin. Ikkje-hindrandre omhandlar for det meste brukargrensesnittet, om ein ein ny funksjon eller eigenskap vil føre til rot eller uorganisering i brukargrensesnittet vil den ikkje bli lagt til.

 Val
Val er viktige fordi «gjennomsnittbrukaren» ikkje eksisterer. Men det er likevel ikkje sagt at dolphin sitt mål er å dekke kvart brukarkrav, fordi kvart val og eigenskap som tilføyast gjer det vanskelegare å finne eksisterande val og eigenskapar.

Sjå òg
Konqueror

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 https://techbase.kde.org/Getting_Started/Build/Historic/KDE4_Windows

KDE
Fri programvare
Brukargrensesnitt
Hægebostad kyrkje

Hægebostad kyrkje er ei åttekantkyrkje frå 1844 i Hægebostad kommune i Agder fylke.

Kyrkja vart bygd etter teikningar av sokneprest Nils Christian Hald (tenestetid 1841–1844) med godkjenning og mindre merknader frå stadskonduktør Christian H. Grosch. Torje Taralsen Birkeland var byggjeleiar.

Kyrkja har 450 sitjeplassar.

I Inwood i USA har norske utvandrarar sett opp ei kyrkje dei har kalla Hægebostad.

Tidlegare kyrkje 
Ei kyrkje på staden er fyrste gong nemnt i 1445, men det er ikkje kjend kva slags bygning dette var. Kyrkjestaden er nemnt i Stavanger kapitel si jordebok i 1620. Denne  mellomalderbygningen vart riven i 1629, og ei langkyrkje av tømmer vart oppført i staden. Tømmerkyrkja hadde eit lite tårn, klokkene hang i eit eige lite bygg (stopul), og vindauga var små. Tomta var om lag den same som for dagens kyrkje. I 1723 selde kongen kyrkja. På auksjonen kjøpte fire bønder kyrkja på vegne av allmugen i bygda. Bygningen vart etter kvart for liten, og presten N.C. Hald argumenterte i 1843 òg for at bygningen ikkje var verdig som gudshus. Treverk frå kyrkja frå 1629 vart brukt om att då ny kyrkje vart oppført i 1844.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Vest-Agder fylkeskommune 
 Hægebostad kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Hægebostad
Christian H. Grosch
Kulturminne i Hægebostad
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1844
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Eiken kyrkje

Eiken kyrkje er ei lafta krosskyrkje frå 1817 på Eiken i Hægebostad kommune kommune i Agder fylke.

Kyrkja har 300 sitjeplassar. Ho vart påbygd våpenhus i 1922 og sakristi i 1950.

Altartavla vart snekra av Olav Aasland og Olav Bakken i 1822. Krossfestingsbiletet vart måla av Karl Ludvgig Gjermoe i 1891.

Det er kyrkjegard på staden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Hægebostad kyrkjelege fellesråd 
 
 Vest-Agder fylkeskommune 

Kyrkjer i Hægebostad
Kulturminne i Hægebostad
Krosskyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Norske kyrkjer frå 1817
Brian MacLeod

Brian MacLeod () er ein USA-amerikansk trommeslagar og låtskrivar. Han har vore medlem av Group 87, Wire Train, Toy Matinee og «Tuesday Music Club»-kollektiet i lag med Sheryl Crow, som var oppstarten på albumet Tuesday Night Music Club.

Han har spelt med mange andre artistar,, som Madonna, Leonard Cohen, Tears For Fears, Seal, Chris Isaak, Melissa Etheridge, Pink, Christina Aguilera, Kevin Gilbert, Jewel, Stevie Nicks, Ziggy Marley, Rosanne Cash, Sara Bareilles, The The, John Hiatt, & Grace Slick.

Han er òg medlem av The Scrantones, som spelte kjenningsmelodien til den amerikanske versjonen av TV-serien The Office.

Av songar han har vore medlåtskrivar på finn ein «Everyday Is a Winding Road», «Strong Enough», «A Change Would Do You Good» og «Shine Over Babylon» med Sheryl Crow; «Waiting for Love» med Pink; «Under a Cloud» med The Bangles & «Supermodel» frå filmen Clueless.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brian MacLeod (U.S. musician)» frå ,  den 17. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Los Angeles
The The-medlemmar
Earl Harvin

Earl Harvin er ein USA-amerikansk trommeslagar, perkusjonist og multi-instrumentalist frå New York-området, seinare busett i Dallas, Los Angeles og Berlin.

Harvin studerte ved University of North Texas College of Music der han var medlem av One O'Clock Lab Band i eitt år, frå 1989. Gjennom det meste av 1990-åra leia han jazzbandet Earl Harvin Trio og rockebandet rubberbullet. Earl Harvin Trio vann Dallas Observer-kategorien «Jazz» i 2003.  Harvin har òg spelt med forskjellige Texas-baserte artistar som  James Clay, Chao, Ten Hands og Billy Goat. Han har sidan apslet med MC 900 Foot Jesus, Seal, Joe Henry, The The, The Psychedelic Furs, Trevor Horn, Pet Shop Boys, Art of Noise, The Frames, Richard Thompson, Jeff Beck, Damien Rice og mange andre. Harvin har turnert mykje med den franske duoen Air. I nyare tid har han spelt med Warren Suicide. I 2010 var han medlem av det engelske bandet Tindersticks. 

I 2009 gav Harvin uut soloprosjektet Oracles der han spelte alle instrument og song sjølv.

Diskografi 
Oracles (2009; sjølvstendig)

Earl Harvin Trio
Trio/Quartet (1996; Leaning House)
Strange Happy [as Earl Harvin/Dave Palmer] (1997; Leaning House)
At The Gypsy Tea Room (1999; Leaning House)
Unincorporated (2001; Two Ohm Hop)
The Jam (DVD - 2005; Mel Bay)

Rubberbullet
Grinning Bitches/Entangled 7" (1994; Last Beat Records)
rubberbullet (1995; Last Beat Records)
Open (1996; Last Beat Record])
The Kissing Song/King Of The Damned Lazer Gag 7" [delt me Baboon] (1997; Last Beat Records)

Med andre
Ten Hands, Kung Fu... That's What I Like (1988)
Ten Hands, The Big One Is Coming (live) (1989)
Billy Goat, Bush Roaming Mammals (1992)
Seal, Human Being (1998), «IV» (2003)
The The, Naked Self (2000)
Black Frames, Solarallergy (2002)
The Richard Thompson Band Live Ducknapped! (2003)
Malachy Papers, with Earl Harvin (2005)
Warren Suicide, Requiem for a Missing Link (2008)
My Brightest Diamond, Bring Me the Workhorse (2006), A Thousand Shark's Teeth (2008), This Is My Hand (2014)
Robbie Williams, Reality Killed the Video Star (2009)
Jeff Beck, Emotion & Commotion (2010)
Tindersticks, Falling Down a Mountain (2010)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Earl Harvin» frå ,  den 17. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Earl Harvin's MySpace 
Masshoffs Roundtable - Workshop Earl Harvin

Musikarar frå New York
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Elevar ved University of North Texas
The The-medlemmar
Burning Blue Soul

Burning Blue Soul er debutalbumet til Matt Johnson, gjeve ut i 1981. Albumet vert rekna som ei fullendt debutplate med ei blanding av gitarriff, lydbandsløyfer, eksperientell elektronika og kraftig filtrert vokal. Johnson spelte alle instrumenta sjølv. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 1993 under bandnamnet til Johnson, The The. Johnson kravde at 4AD gjorde dette slik at alle albuma hans vart plasserte saman i platebutikkane. 

Trass i rykte om det motsette inneheld alle utgåver av Burning Blue Soul dei same miksane.

Innhald

Medverkande 

 B.C. Gilbert – Produsent
 G. Lewis – Produsent
 Ivo Watts-Russell – Produsent
 Pete Maben – Produsent
 Matt Johnson – Vokal, produsent, instrument
 Andy Johnson – Plateomslag
 Darren Laws – Original plateomslag frå 1981
 AJ Barrett – Fotografi
 Ian Pye – Tekst i plateomslag
 Howie Weinberg – Digital remastring

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burning Blue Soul» frå ,  den 17. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Retrospective review for reissue

The The-album
Debutalbum frå 1981
4AD-album
Warner Bros. Records-album
Teksteditoren Kate

Kate er ein teksteditor laga for KDE av KDE-samfunnet. Kate er i fyrste rekkje mynta på programmerarar og systemadministratorar, men er òg populær for andre oppgåver. Editoren har innebygd syntaksutheving og kodefoldning for rundt 200 høgnivåprogrammeringsspråk, som til dømes C og C++, så vel som for markeringsspråk som HTML og XML. 

Fri programvare
Open kjeldekode
Linux-program
KDE
Teksteditorar
Johan Jacob Ahrenberg

Johan Jacob Ahrenberg eller  Jac. Ahrenberg () var ein finsk arkitekt, kunstnar og forfattar.

Ahrenberg vart uteksaminert som arkitekt frå Kungliga Akademien för de fria konsterna i Stockholm i 1875, og jobba seinare som offentleg arkitekt heime i Finland. 

Jac. Ahrenberg var òg forfattar og har skrive fleire kjende bøker, blant annan Familien på Haapakoski. Ahrenberg skreiv på svensk.

Bibliografi 
 Hemma, 1887
 Hihuliter, 1889
 Stockjunckaren, 1892
 Familjen på Haapakoski, 1893
 Vår landsman, 1897
 Människor som jag känt, 1904, 1907, 1908, 1909, 1910, 1914
 Med styrkans rätt, 1899

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Johan Jacob Ahrenberg» frå ,  den 17. september 2016.  
 

Finlandssvenske forfattarar
Finske arkitektar
Svenskspråklege forfattarar
Johan Albrecht Ehrenström

Johan Albrecht Ehrenström () var ein framtredande finsk arkitekt og memoarforfatter.

Ehrenström vart av tsar Aleksander I av Russland tildelt oppgåva som ordførende i nybyggingskomitéen for Helsingfors, som hadde vorte ramma hardt av brann under den russiske erobringa av Finland og skipinga av storfyrstedømet Finland i 1809. Ehrenström teikna byplanen i byen i gustaviansk stil med breie bulevardar og store torg, og tilsette òg den tyske arkitekten Carl Ludvig Engel til å teikna representative bygningar for den nye hovudstaden til storfyrstedømet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Johan Albrecht Ehrenström» frå ,  den 17. september 2016.  
 

Finske arkitektar
Folk frå Helsingfors
Aarne Ervi

Aarne Adrian Ervi, fram til 1935 Elers, () var ein av dei mest framståande finske arkitektane etter andre verdskrigen.

Ervi fullførte arkitekturstudia sine ved Tekniska högskolan i Helsingfors i 1935. Han arbeidde ei tid saman med Alvar Aalto og Toivo Paatela før han starta sitt eige arkitektkontor i 1938. Dei meste framståande arbeida sine gjorde Ervi under attreisinga på 1940-talet og seinare på 1950-talet då bygningsindustrien ekspanderte. Ervi var ein av dei første til å ta i bruk betongelement, noko han gjorde i 1949 då han teikna Helsingfors universitet si Porthania-bygning.

Under attreisingstida teikna Ervi vasskraftverk og personalbustader for Oulujoki Oy. Det største av desse prosjekta var Pyhäkoski kraftverk med eit nærliggande bustadsområde. Ervi er kanskje mest kjend for reguleringsplanen til bydelen Hagalund i Esbo. Han vann konkurransen med forslaget sitt «Don Hertzens by». Forutan reguleringsplanen er fleire bygningar som til sentraltårnet, symjehallen og kjøpesentret teikna av Ervi.

Aarne Ervi var i det andre ekteskapet sitt gift med skodespelaren Rauni Luoma. Dei budde i Villa Ervi på Granö utanfor Helsingfors.

Arbeid av Aarne Ervi

Oulujoki Oy 
 1942–1951 – Pyhäkoski kraftverk med Leppiniemi bustadsområde i Muhos kommune
 1946–1950 – Jylhämä kraftverk med bustadsområdei Vaala kommune
 1946–1950 – Nuojua kraftverk med bustadsområde i Vaala
 1949–1954 – Pälli kraftverk med bustadsområde i Muhos
 1951 – Montta kraftverk i Muhos

Hagalund 
 1954 – Reguleringsplan for Hagalund
 1959–1961 – Kjøpesenter
 1961 – Sentraltårnet
 1962 – Sentralbassenget
 1965 – Hagalunds symjehall

Andre arbeid 
 1956–1959 – Åbo universitet
 1957 – Helsingfors universitet si Porthania-bygning
 1952 – Restaurant Keilaranta
 1961 – Messukylä gymnas
 1962 – Nordea sitt Uleåborgskontor
 1967 – Rådhuset i Kemi, utviding
 1970 – Tölö bibliotek i Helsingfors

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aarne Ervi» frå ,  den 17. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
  Aarne Ervi i Biografiskt lexikon för Finland

Finske arkitektar
Folk frå Forssa
Gustaf Estlander

Gustaf Axel Estlander () var ein finsk, seinare svensk, arkitekt, båtkonstruktør og skøytelaupar. Som skøyteløpar representerte han Storfyrstedømmet Finland.

Estlander vann EM på skøyter, allround i 1898. Han vart nest beste laupar i EM i 1897 og 1899, og nest beste lauper i VM på skøyter, allround i 1896 og tredje beste lauper i VM i 1898 men fekk ikkje medaljar då det i perioden 1891–1907 berre vart delt ut medaljar til meisteren.

Han er i Finland og Sverige mest kjend som arkitekt og båtkonstruktør, og han dreiv det tyske verftet Papst-Verft mellom 1918 og 1923. Omtrent 300 konstruksjonsteikningar av Estlanders båtar er i dag teke vare på i Sjöhistoriska museet i Stockholm. Estlander vart i 1927 svensk statsborgar.

Familie 
Gustaf er yngre bror til jurist, professor, riksdagsman og OL-seglar Ernst Estlander. Faren deira var Jakob August Estlander, som var professor i kirurgi og statsråd.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gustaf Estlander» frå ,  den 17. september 2016.  
 

 Referansar

Bakgrunnsstoff
 Gustaf Estlander – Profil og resultatoversyn på SpeedSkatingNews.info. 
 Profil og resultatoversyn på SpeedSkatingStats.com ein nl
  (engelsk). 

Finske arkitektar
Folk frå Helsingfors
Svenske arkitektar
Sigurd Frosterus

Sigurd Frosterus () var ein finsk arkitekt.

Frosterus tok eksamen ved Tekniska högskolan i Helsingfors 1902 og dreiv saman med arkitekt Gustaf Strengell eit arkitektbyrå 1902–1904. Dei teikna blant anna villa Ekudden (1904), som vart presidentbustad og no er eit museum over Urho Kekkonen.

Frosterus' arbeid tilhøyrer jugendstilen, og han er truleg mest kjend for Stockmanns varehus i Helsingfors (1930), som vart bygd etter at han fekk andreplass i ein arkitektkonkurranse. Andre arbeid er blant anna fleire bustader i Helsingfors, det slottsaktige luksushotellet Vanajanlinna nær Tavastehus, og Nordiska Föreningsbankens (no Nordeas) hovudkontor i Helsingfors.

Frosterus var òg ein aktiv kunstkritikar og mesen. Han planla den finske avdelinga på Göteborgs jubileumutstilling i 1923 og valde ut kunsten til utstillinga. Hans eiga kunstsamling vart etter at han døydde donert til Amos Andersons Konstmuseum i Helsingfors.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sigurd Frosterus» frå ,  den 17. september 2016.  

Finske arkitektar
Folk frå Asikkala
Bruno Granholm

Bruno Ferdinand Granholm () var ein finsk arkitekt som arbeidde som sjefsarkitekt ved det finske jarnbaneverket i åra 1892-1926. Granholm teikna ei stort mengd jernbanestasjonar som til dømes alle stasjonane langs jarnbanelinja Kustbanan Åbo-Helsingfors.

Granholms arkitektur vert kjenneteikna av nasjonalromantiske ideal, med blant anna asymmetriske formar og mykje treutskjeringar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bruno Granholm» frå ,  den 17. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Lena Nyströms avhandling i arkitektur vid Åbo Akademi , 2000

Finlandssvenskar
Finske arkitektar
Folk frå Mörskom
Osmo Lappo

Osmo Tapio Lappo () er ein finsk arkitekt. Han er kjend som ein av Finlands fremste innan betongarkitektur. Han har blant anna teikna brakkeanlegget for garnisonen i Vekarajärvi i Kouvola (1966–75). Det står på Docomomos liste over dei viktigaste moderne byggverka i Finland. Lappos stil er minimalistisk med volummessig enkle bygningseiningar og rimeleg materialbruk. 

Han har teikna fleire andre militærbygg, skolar og symjehaller. I 1979 hadde han ansvaret for den nye kontorbygningen til IBM i Helsingfors, og i 1987 kom det eit andre byggetrinn her. 

I 1978 fekk Lappo den finske staten sin arkitekturpris.  I 1962 fekk han tredjepris i ein konkurranse om nyutforming av Karl Johan-kvartalet i Oslo.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Osmo Lappo» frå ,  den 17. september 2016.  
 oppgav desse kjeldene:
 Om Lappo på answers.com.
 Om Lappo  på nettstaden til det finske arkitekturmuseet.
 

Finske arkitektar
Folk frå Helsingfors