alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eggrulling

Eggrulling er ein påskeleik for to eller fleire deltakarar som går ut på å rulla egg nedover ein skråning, gjennom ein bane eller langs bakken. Målet med tevlinga kan vera å få egget lengst eller raskast fram, å hindra det frå å knusa, eller å treffa egga til andre deltakarar. 
Egga som blir brukt er gjerne dekorerte for å gjera det lettare å skilja dei frå kvarandre, og hardkokte for å hindra at dei lager søl.

Ein kjenner døme på eggrulling frå 1500-talet. Skikken er mellom anna utbreidd i Nord-Europa, Storbritannia og USA.
I tysk tradisjon har ein laga banar av pinnar der ein tevler om kva egg som rullar fortast. I Danmark, særleg i området rundt Køge, har ein tevla i skråningar i skogar eller på grassletter om å senda egget lengst mogleg. I litauisk tradisjon kan ein vinna egg ved å rulla sitt eige egg borti dei. Ein liknande tradisjon finst i Egypt, der barn ruller gul- og raudfarga egg mot ei rekkje av egg og vinn dei om skalet på eit av dei knekk.
I Noreg kan einskilde skular og barnehagar ha eggrulling som del av påskemarkeringa si.

Storbritannia
Eggrulling har lange tradisjonar i Storbritannia, der ein typisk rullar egg ned ein bakke. Det var rekna som lykkebringande om eggeskalet ikkje knuste under rullinga, og endå betre om det knuste ein annan sitt egg. Tradisjonelt brukte ein gjerne egg kokte i laukskal, noko som gav dei ein gyllen farge. I dag er det vanlegare å pynta egga med måling. 
I Lancashire blir det halde årlege eggerullingar ved Holcombe Hill nær Ramsbottom og i Avenham Park i Preston, der hendinga har utvikla seg til ein liten festival.
Andre tradisjonelle eggerullingsstader er vollgrava til borga i Penrith i Cumbria, Bunkers Hill i Derby, Beacon Hill i Berkshire og Arthur's Seat i Edinburgh. 

Rullinga blir likna med steinen utanfor grava til Jesus, som blei rulla vekk frå opninga. Gammal folketru frå Lancashire seier at eggeskala må knusast i små bitar etterpå for at ikkje hekser skal stela dei og bruka dei som båtar.

USA
I USA er eggrulling særleg kjend frå tilstellingar ved Det kvite huset i Washington D.C. Tevlinga her går ut på å trilla egg raskast mogleg med ei skei eller ein pinne på ein bane. Eggrulling og eggeleikar har funne stad i Washington sidan 1800-talet, men blei bannlyste frå Capitol utanfor Kongressen i 1876, etter at stor folkeferdsel øydela grasdekket.

Den første offisielle tilstellinga ved Det kvite huset blei halden av Rutherford B. Hayes i 1878. Tilstellinga kan også omfatta underhaldning som mat, musikk, andre leikar og dyr. Ofte kler ein representant for presidenten seg ut som påskeharen. I dag er eggrullinga så populær at ein deler ut billettar til tilstellinga gjennom eit lotteri. Barna som tek del får med seg treegg signerte av presidenten og førstedama som suvenirar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Påske
Leikar
Rulling
VHS

Video Home System (forkorta VHS) er eit videoavspelingssystem med kassettar. Systemet vart lansert av JVC i 1976. VHS var det totalt dominerande videosystemet for forbrukarmarkedet etter at dei utkonkurrerte Betamax- og Video 2000-systema.

Video
Analoge lagringsmedium for video
Bandopptaking
Mount Radspinner

Mount Radspinner er eit kjenneleg ryggliknande fjell, 1785 moh, like aust for Mount Freed og Copperstain Ridge aust i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Frank H. Radspinner jr., USA, øvstkommanderande i helikopteravdelinga som støtta gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla området i 1962-63.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Rahi Peak

Rahi Peak er eit fjell i Antarktis.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Randall

Mount Randall er eit fjell med ei høgd opp mot 3 000 m ved sørenden av Hackerman Ridge i Victory Mountains i Victoria Land. Fjellet, som dannar den øvste delen av denne delen av ryggen, ligg 2 nautiske mil (3,7 km) vest for Mount Riddolls og 3,5 nautiske mil (6 km) nordaust for Mount Burrill, som namnet er er knytt til. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Richard R. Randall, som var geograf og kartograf og administrasjonssekretær i U.S. Board on Geographic Names, 1973–93. Han tok over etter Meredith F. Burrill (som Mount Burrill er kalla opp etter) som  administrasjonssekretær.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Razorback

Mount Razorback er eit klippefullt fjell med ei høgd opp mot kring 1600 m aust for Staten Island Heights i Convoy Ridge i Victoria Land. Det skildrande namnet vart nytta av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Red Buttress Peak

Red Buttress Peak er eit fjell, 1060 moh, som ragar over dei bratte klippene mellom den nedre delen av Benson- og Huntbreen i Victoria Land. Austveggen er ein stor vegg av raud granitt. Det vart kartlagd og gjeven det skildrande namnet av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Red Rock Peak

Red Rock Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 2 000 m kring 1 nautisk mil (1,9 km) nord-nordvest for Thomson Peak sør i Mirabito Range i Victoria Land. Namnet skildrar den raude bergarten fjellet består av og vart gjeve av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey som deltok i  geologigruppa frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) som vitja området, 1980-81.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Referring Peak

Referring Peak er eit kjenneleg black fjell over 1200 moh, som ligg på nordsida av Mackaybreen kring 1,5 nautiske mil (2,8 km) vest for munningen av Clevelandbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Namnet indikerer at fjellet var lett å identifisere og vart nytta som eit landemerke.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Regina

Mount Regina er eit fjell som ligg 16 km vest-nordvest for Mount LeResche i den sørlege delen av Everett Range. Det vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfotografi tekne av US Navy, 1960-63.

Det vart namngjeve av US-ACAN etter Thomas J. Regina, fotograf i US Navy på flyturane med C-130-flyet i 1968-69. Han overvintra ved McMurdo-basen i 1963.

Kjelder
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Remington

Mount Remington er eit fjell (1775 moh) 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Mount Bresnahan nord i Helliwell Hills. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Benjamin F. Remington jr., meteorolog som overvintra ved Little America V i 1957 og ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1959.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Rester Peak

Rester Peak er eit fjell i Victoria Land i Antarktis. Det er kalla opp etter A. Carl Reste ein astrofysikar ved astrofysikkinstituttet ved University of Florida. Han var ansvarleg for instrumenta på ein stor astrofysisk observasjonsballong som vart sendt opp over Antarktis i 1988.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Riddolls

Mount Riddolls er eit særs markant fjell (3295 moh) som ligg like ved toppen av Rudolphbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av geologigruppa frå New Zealand (NZGSAE) som vitja Marinerbreen, 1966–67, etter B.W. Riddolls, ein assisterande geolog i gruppa.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Rinehart Peak

Rinehart Peak er ein fjelltopp (1710 moh) som ligg på ein rygg i Pomerantz Tableland i Usarp Mountains. Fjellet ligg ved sørsida av toppen av Helfferichbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Floyd J. Rinehart, ein geofysikar i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1967-68.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Robertson Massif

Robertson Massif er eit ulendt, hovudsakleg isdekt fjellmassiv, 11 km langt, nord for Pa Tio Tio Gap. Massivet består mellom anna av Mount Gauss og Mount Chetwynd og dannar den nordlege delen av Kirkwood Range. Det er kalla opp etter William Robertson, nestkommanderande og leiande landmålar i området, 1988–96. Han leia prosjekt for landmåling av Antarktis, kartlegging og namngjeving av stader og er medlem av SCAR.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Robinson Heights

Robinson Heights er nokre hovudsakleg isdekte høgder i Antarktis på 2170 moh. Dei strekkjer seg over 15 nautiske mil (28 km), og som stig opp sør for Anare Pass i nordvestenden av Admiralty Mountains. Høgdene vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og fotografi tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edwin S. Robinson, ein geofysikar i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo Sound i 1960. Han deltok på fleire geofysiske turar i Antarktis.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Robison Peak

Robison Peak er eit snødekt fjell (2230 moh) som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordaust for Mount Dearborn, nær nordenden av Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Leslie B. Robison, ein sivilingeniør i US Geological Survey (USGS) som kartla denne toppen i desember 1960.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Rucker

Mount Rucker er eit fjell i Antarktis på 3815 moh. Det ligg like sør for Johns Hopkins Ridge i Royal Society Range i Victoria Land. Fjellet vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter sir Arthur Rucker, som var uløna sekretær i Royal Society.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Roper

Mount Roper er eit markant fjell med ei høgd opp mot 3660 moh, 3,2 km sør for Mount Hooker i Victoria Land i Antarktis.

Fjellet vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1994 etter Cas Roper (d. 1994), ein forskar frå New Zealand som var sjef for laboratoriet ved Scott-basen i over tjue år.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Rowell Peak

Rowell Peak er det høgaste fjellet (1725 moh) på Reilly Ridge i Lanterman Range i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1983 etter A.J. Rowell, ein geolog og medlem av geologgruppa til R.A. Cooper i New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) som vitja området, 1981-82.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Roy

Mount Roy er eit fjell med ei høgd opp mot 2850 moh på sørsida av Benighted Pass i Barker Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert R. Roy, som var kokk på Hallett-stasjonen i 1957.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Ruegg

Mount Ruegg er eit fjell (1870 moh) ved skiljet mellom DeAngelobreen og Moubraybreen i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter kaptein H. Ruegg, skipsrådgjevar for det newzealandske sjøfartsdepartementet som vitja Rosshavet i 1956.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Videoband

Videoband er magnetband for opptak av videosignal. Dei finst fleire ulike typar, både på opne spolar og som kassettar, både for analog og for digital video. Nokre typar er mynta på bruk i studio, medan andre er forbrukartypar. Analog video vert knapt nytta lengre, men det finst framleis mykje materiale som ikkje er digitalisert.  

Video har ei bandbreidd på 5 - 6 MHz, så informasjonen må lagrast med høg tettleik. Dette krev stor relative fart mellom bandet og skrive-/lesehovudet og det er vanleg å nytta såkalla helikalskanning, der spora ligg på skrå og vert skrivne/lesne av eit snøgt roterande lese-/skrivehovud.

Profesjonelle typar 
Dei fyrste profesjonelle formata nytta opne magnetband. Ampex Quadruplex, som vart introduserte 1956, var eit av dei fyrste  magnetband for video med studiokvalitet. 

Ein av dei fyrste digitale formata var Sony sitt D1-format. Mange andre digitale format kom til og det vart nytta mindre kassettar og komprimering.

Forbrukartypar 
Analoge videoband for forbrukarar har magnetbandet montert i ein kassett for å verna det mot forureiningar og mekanisk slitasje. Det vanlegaste formatet var VHS, men det fanst det og andre format, som U-matic, Betamax, Video8, osb. 

Lagringsmedium for video
Space Invaders

Space Invaders (スペース インベーダー Supēsu Inbēdā?) er eit av dei mest kjende arkadevideospela, designa av Tomohiro Nishikado og utgjeve i 1978. Det var opphavleg produsert og selt av Taito i Japan, og blei seinare godkjent for produksjon i USA av Midway-avdelinga i Bally. Space Invaders er eit av dei tidlegaste skytespela, der målet er å nedkjempe bølgjer av romvesen med ein laserkanon og tene så mange poeng som mogleg. I utforminga av spelet henta Nishikado inspirasjon frå  Breakout, The War of the Worlds og Star Wars. For å fullføre spelet måtte han utforme tilpassa maskinvare og utviklarverktøy.

Spelet var ein av forgjengarane til moderne videospel og bidrog til å utvide spelebransjen til ein global industri. Då Space Invaders vart lansert var det særs vellukka.

Spelet har vore inspirasjon for andre videospel, utgjeve på nytt til ei rekkje plattformer, og førte til fleire oppfølgjarar. Atari 2600-versjonen frå 1980 firedobla systemet sitt sal og blei den første «killer app» for spelkonsollar. 2D-spelet er referert til og parodiert i fleire tv-seriar, og har vore ein del av fleire videospel og kulturelle utstillingar. Den kornete fiende-romvesenet har blitt eit pop-kulturelt ikon, ofte brukt som eit synekdoke som representerer videospel som ein heilskap.

Spel

Oppfølgjarar
Space Invaders 
Extreme 
Get Even
Extreme 2
Infinity Gene

Spin-off-spel	
Pepsi Invaders
Space Raiders

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Space Invaders» frå ,  den 30. mars 2013.  

Dataspel frå 1978
Spel av Taito
Spel frå Japan
Ava av Melk

Ava av Melk (òg Frau Ava, Ava av Göttweig eller berre Ava; fødd rundt 1060; død truleg 7. februar 1127 ved Melk eller i Klein-Wien ved Göttweig) er den tidlegaste kvinnelege tyskspråklege diktaren som er kjend ved namn.  Ava skreiv på mellomhøgtysk.

Liv og virke 
Ava av Melk levde først eit verdsleg liv og var gift, men blei enke og gjekk seint i livet i kloster.

Ho hadde to søner som truleg var geistlege og som hjelpte mora i den religiøse diktinga hennar. På slutten av diktet Das Jüngste Gericht nemner ho dei, og det kjem fram at berre ein av dei er i live når ho skriv diktet (jfr. «unde dem einen, der noch lebet»):
Dizze buoch dihtôte zweier chinde muoter.
diu sageten ir disen sin. michel mandunge was under in.
der muoter wâren diu chint liep, der eine von der werlt sciet.
nu bitte ich iuch gemeine, michel unde chleine,
swer dize buoch lese, daz er sîner sêle gnâden wunskende wese.
unde dem einen, der noch lebet unde der in den arbeiten strebet,
dem wunsket gnâden und der muoter, daz ist AVA.

I diktinga si brukte Ava mellom anna Beda, Hrabanus Maurus og Alkuin sine bibelkommentarar og Adsos Libellus de Antichristo eller dei latinske kjeldene hans. Dikta krinsar rundt tema som vekst, virke og slutten for den kristne kyrkja. Ho tok i bruk tekstar frå dei apokryfe skriftene og motiv som ikkje finst i Bibelen, men som var populære på hennar tid og som har vore det sidan; til dømes oksen og eselet ved Kristi krybbe.

Diktaren Ava blir til vanleg identifisert som ei «Ava inclusa» som finst i fleire nekrologar frå 1127, blant anna i Stift Melk. Dersom identifiseringa er korrekt kan ein gå ut frå at ho gjekk inn i det nederausterrikske benediktinarklosteret i Göttweig ved Krems, eller i klosteret i Melk.

I Klein-Wien ved Göttweig står det eit tårn som enno blir kalla «Avaturm».

Verk 
 Johannes
 Leben Jesu med ein avsluttande del om Die 7 Gaben des Heiligen Geistes (i samlinga Vorauer Handschrift)
 Antichrist (Vorauer Handschrift)
 Das Jüngste Gericht (Vorauer Handschrift)

Publikasjonar 
 Die Dichtungen der Frau Ava, red. Friedrich Maurer. Niemeyer, Tübingen 1966. (= Altdeutsche Textbibiothek; 66)
 Die Dichtungen der Frau Ava, red. Kurt Schacks. Akademische Druck- u. Verl.-Anst., Graz 1986. (= Wiener Neudrucke; 8) ISBN 3-201-01312-9

Litteratur

Bakgrunnsstoff 

 
 «Das Jüngste Gericht» (Text)

Tyske diktarar
Fødde på 1000-talet
Døde i 1127
Romanés i Eurovision Song Contest

Romanés i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av språket romanés i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på romanés vart framført i Eurovision Song Contest var i 2009 då Gipsy.cz debuterte for Tsjekkia med «Aven Romale». Sidan den gong har tre land delteke med til saman tre ulike bidrag som har vorte framført på romanés; eitt frå Tsjekkia, eitt frå Bulgaria og eitt frå Makedonia. Av landa som kan delta er romanés offisielt språk i delar av Makedonia og Romania.

Bidrag

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 30. mars 2013.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Romanés
Hydrogenfluorid

Hydrogenfluorid er ein fargelaus gass med formelen HF. Oppløyst i vatn kallar ein det flussyre.

Gassar
Irsk i Eurovision Song Contest

Irsk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det irske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på irsk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1972 då Sandie Jones representerte Irland med «Ceol an Ghrá». Sidan den gong har to land delteke med til saman to ulike bidrag som har vorte framført på irsk; eitt frå Irland og eitt frå Noreg. Av landa som kan delta er irsk offisielt språk i Irland og Nord-Irland i Storbritannia.

Bidrag

Sjå òg 
 Irsk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 30. mars 2013.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Irsk språk
2G

2G syner til 2. generasjon mobiltelefon og er etterfylgjaren til analog mobiltelefon. 2G byggjer på den digitale teknologien GSM og kunne i tillegg til tale overføra tekstmeldingar (SMS). Utbygginga av 2G tok til i Finland i 1991 og vart vanleg utover 1990-talet.

Kjelder

Trådlaus kommunikasjon
Telefoni
Mellomhøgtysk

Mellomhøgtysk (tysk. Mittelhochdeutsch, Mhd.) er tysk slik det vart snakka i ein viss fase av den historiske utviklinga si.

Definisjon 
I utvida tyding er mellomhøgtysk eit historisk trinn i utviklinga av det tyske språket som omfattar alle dei høgtyske dialektane som var i bruk mellom 1050 og 1350, dvs. i tid om lag samanfallande med den tyske høgmellomalderen. 

Ei snevrare tyding av omgrepet er språket i den tyske høviske diktinga på hohenstaufaranes tid. På 1800-talet blei det i ettertid konstruert ein einskapleg ortografi for dette språket.

Til skilnad frå «høg» i høgtysk er ikkje «mellom» ei nemning for eit geografisk språkområde, men for det kronologiske utviklingstrinnet etter gammalhøgtysk og før tidleg nyhøgtysk.

Mellomhøgtysk er godt dokumentert både som litteraturspråk og (via litteraturen) som kvardagsspråk. Dei mest kjende dikta høyrer til staufaranes høviske dikting, til dømes Nibelungenlied, den tyske Lucidarius, Parzival av Wolfram von Eschenbach, Tristan av Gottfried von Straßburg og dikta og minnesongane til Walther von der Vogelweide. Den første tyskspråklege kvinnelege diktaren, Ava av Melk, skreiv òg på mellomhøgtysk.

Kronologi 
Mellomhøgtysk blir brukt om alle tekstar i høgtysk idiom frå tida mellom om lag 1050 til 1350. På 1050-talet skjedde det ei einskapleg språkleg endring som fonetisk og grammatisk utgjer eit markert skilje mot dei gammalhøgtyske språkvariantane.

Slutten på den mellomhøgtyske perioden er meir omstridt. På 1800-talet brukte språkforskarane nemninga om einskilde tekstar heilt fram til Martin Luthers tid. Dette skiljet var hovudsakleg basert på Grimm-brørne si forståing. I dag blir «mellomhøgtysk» berre brukt om tekstar fram til 1350, og «tidleg nyhøgtysk» om tekstar frå tida rett etter.

Inndelinga i dei mellomhøgtyske epokane er hovudsakleg grunna på litteraturhistoriske, altså språkleg eksterne og innhaldsmessige krieria. Det skjer også endringar i grammatikk, ordtyding og skrivestil som rettferdiggjer denne inndelinga. 

Tidleg mellomhøgtysk (Frühmittelhochdeutsch, 1050–1170)
Klassisk mellomhøgtysk (klassisches Mittelhochdeutsch, 1170–1250)
Sein mellomhøgtysk (Spätmittelhochdeutsch, 1250–1350)

Dei fleste framstillingane tek for seg klassisk mellomhøgtysk, dvs. språket til Hartmann von Aue, Wolfram von Eschenbach, Gottfried von Straßburg og Walther von der Vogelweide.

Tekstdøme

Bakgrunnsstoff 

www.mwv.uni-trier.de
texte.mediaevum.de/index.htm  -- middelalderlitteratur på internett

Vestgermanske språk
Einskildspråk
Tidlegare språksteg
3G

3G er 3. generasjons mobiltelefoni og etterfylgjaren til 2G, med dataratar opp til 384 kbps. Nettverket byggjer på eit sett av standardar for mobil kommunikasjonsteknologi og nettver som følgjer spesifikasjonen International Mobile Telecommunications-2000 (IMT-2000) fastsett av International Telecommunication Union. 3G kan  nyttast til trådlaus telefonering, mobil Internett-tilgang, fast trådlaus Internett-tilgang, videosamtalar og mobilt fjernsyn.
I tillegg til å gje raskare dataoverføring enn 2G, gav 3G også betre stemmekvalitet. Nettverket blei erstatta av 4G, og seinare av 5G.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «3G» frå ,  den 11. august 2022.  

Trådlaus kommunikasjon
Telefoni
4G

4G er 4. generasjon mobiltelefoni og etterfylgjaren til 3G. 4G er eit omgrep som femnar om fleire teknologiar for mobil breiband internett, med dataratar rundt 100 Mbit/s for mobile brukarar og rundt 1 Gbit/s for stasjonære brukarar. 

Trådlaus kommunikasjon
Telefoni
Katalansk i Eurovision Song Contest

Katalansk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det katalanske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på katalansk vart framført i Eurovision Song Contest var i 2004 då Andorra debuterte med «Jugarem a estimar-nos» av Marta Roure. Sidan den gong har Andorra delteke med til saman seks ulike bidrag som har vorte framført på katalansk. Av landa som kan delteke er katalansk offisielt språk i Andorra, Catalonia og Balearane i Spania og Alghero i Italia.

Bidrag

I 1968 vart Joan Manuel Serrat vald ut til å framføre «La, la, la» for Spania. Han ville framføre songen på katalansk, men spanske styresmaktar og den spanske diktatoren Francisco Franco likte ikkje idéen. Serrat nekta å framføre songen på spansk og vart dimed bytta ut med Massiel. Massiel vann Eurovision Song Contest 1968 med den spanskspråklege versjonen av «La, la, la».

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 30. mars 2013.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Katalansk språk
Carl Johan Moe

Carl Johan Moe  () var ein norsk kunstmålar. Han var fødd i Kristiania. Han måla landskap frå fleire stadar i Noreg.

Bakgrunnsstoff 
 Carl Johan Moe, carlmoe.no, 06/21/1009.

Norske målarar
Folk frå Oslo
Maltesisk i Eurovision Song Contest

Maltesisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det maltesiske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på maltesisk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1971 då Malta debuterte med «Marija l-Maltija» av Joe Grech. Sidan den gong har Malta delteke med til saman tre ulike bidrag som har vorte framført på maltesisk. Av landa som kan delteke er maltesisk offisielt språk på Malta.

Bidrag

Sjå òg 
 Maltesisk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder

 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 30. mars 2013.  

Språk i Eurovision Song Contest