alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylkesveg 214 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 214 (fleirtyding).
Fylkesveg 214 i Sogn og Fjordane går mellom Valeberg og Fimreite i Sogndal kommune. Vegen er 15,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Valeberg
Endepunkt Fimreite

Bakgrunnsstoff

 214
Vegar i Sogndal
Fylkesveg 271 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 271 (fleirtyding).
Fylkesveg 271 i Sogn og Fjordane går mellom Lunde og Stønjum i Lærdal kommune. Vegen er 7,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Lunde
Arm frå Øye bru til  Sviggum (0,5 km)
Endepunkt Stønjum

Bakgrunnsstoff

 271
Vegar i Lærdal
Fylkesveg 272 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 272 (fleirtyding).
Fylkesveg 272 i Sogn og Fjordane går mellom Tønjum og Mo i Lærdal kommune. Vegen er 7,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tønjum
Kommunal veg frå Mo til Øyri i Øyridalen (9,5 km)

Bakgrunnsstoff

 272
Vegar i Lærdal
Fylkesveg 272

Fylkesveg 272 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 272 i Aust-Agder
Fylkesveg 272 i Hordaland
Fylkesveg 272 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 272 i Vestfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 273 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 273 (fleirtyding).
Fylkesveg 273 i Sogn og Fjordane går mellom Steinklepp og Fjellstad i Lærdal kommune. Vegen er 1,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Steinklepp
Kommunal veg frå Fjellstad til  Lo (1,6 km)

Bakgrunnsstoff

 273
Vegar i Lærdal
Erik Karlsaune

Erik Karlsaune  () er ein norsk religionssosiolog og religionsvitar som var tilsett ved institutt for arkeologi og religionsvitskap ved HF-fakultet ved NTNU frå 1979 til 2012. 

Karlsaune var talsmann for tolkande religionssosiologi og fenomenologisk tufta kunnskapssosiologi. Han samarbeidde med Thomas Luckmann ved universitetet i Konstanz (Tyskland) om samhandling i kvardagsstudiar. Han underviste i kyrkjehistorie, kristen truslære, konfesjonskunnskap,  den greske ortodokse kyrkja, nyreligiøsitet, religionssosiologi, videoanalyse (videografi), metodologi og vitskapsteori.

Utvalde verk
 Karlsaune, E. (1982). «Hverdagsvirkeligheten.» Trondheim, Universitetet i Trondheim.
 Karlsaune, E. (1983). «Ulike teoretiske utgangspunkt for å nærme seg det religiøse livet i Norge.» Trondheim, Universitetet i Trondheim.
 Karlsaune, E. (red.) (1986). «Kvinne, gudinne, slavinne. Glimt fra norske religionssosiologiske studier». Trondheim, Norsk religionssosiologisk faggruppe.
 Karlsaune, E. (red.) (1994). Religionsfag – samfunnsfag. Trondheim, Tapir.
 Karlsaune, E. og O. Ingebrigtsen, Red. (1985). «Samfunn, menneske, religion». Trondheim, Tapir.
 Karlsaune, E.: Forord til Luckmann, T. (2004). «Den usynlige religionen». Oms. av Erik Karlsaune. Trondheim, Tapir.
 Karlsaune, E. (2005). «I møte med religion i dag... Religionssosiologiske essay». Trondheim, Tapir.
 Karlsaune, E. (2007). «Livet i hverdagen. Den fenomenologiske forskningstradisjonen med Berger og Luckmann fra Schütz og Husserl». Materialisten 35(1-2): 51-72.
 Karlsaune, E. (2008). «Forskningsmiljøet som skapte ‘The Social Construction of Reality’.» Sosiologi i dag 38(2): 60-83.

Bakgrunnsstoff 
http://www.hf.ntnu.no/rel/person/erik/erik.htm

Festskrift: Fuglseth, K. og Engen, D. (2012). Human empiri. Fenomenologisk og sosiokulturelt basert forsking på samhandling Til 70-årsdagen for Gustav Erik G. Karlsaune. Trondheim: Tapir akademisk.

Norske sosiologar
Norske religionsforskarar
Jacques Peletier du Mans

Jacques Peletier du Mans (), også med stavinga Pelletier, var ein fransk renessanse-humanist, diktar, omsetjar og matematikar. Han vidareutvikla mellom anna den europeiske metoden for å namngje store tal.

Pelletier var fødd i Le Mans i ein borgarleg familie. Han studerte ved Collège de Navarre i Paris der broren Jean var professor i matematikk og filosofi. Han studerte seinare juss og medisin, blei del av den litterære sirkelen rundt Marguerite de Navarre og var frå 1541 til 1543  sekretær for René du Bellay.

I 1541 gav Pelletier ut den første franske omsetjinga av Ars poetica av Horats. I 1547 gav han ut ei diktsamling av fleire omsetjingar og eigne dikt, Œuvres poétiques. På denne tida gav han også ut fleire vitskaplege og matematiske avhandlingar.

I 1550 la han fram ei avhandling som tala for ein fonetisk fransk ortografi ettersom skriftspråket, påverka av latin, var blitt temmeleg ulogisk. Han brukte sjølv dette systemet i verka han utgav, og stava etter dette namnet sitt med éin l.

Jacques Peletier vidareutvikla ein skala for store tal føreslått av Nicolas Chuquet i 1485. Medan Chuquet hadde gjeve tal namn for kvart sjette siffer, føreslo Peletier namn for kvart tredje siffer. Han fann også på suffikset -illiard, som i milliard. Dette systemet er framleis brukt i dei fleste europeiske land og i mange land med europeisk talsystem.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Jacques Peletier du Mans» frå , den 7. juni 2011. 

Folk frå Le Mans
Franske forfattarar
Franske matematikarar
Renessanseforfattarar
Matematikarar på 1500-talet
Eric Voegelin

Eric Voegelin () var ein tyskfødd, amerikansk politisk filosof. Utdanning frå universitetet i Wien Austerrike. Lærar og professor ved Det juridiske fakultetet der. Flykta i 1938 frå dei tyske nazistyrkene som hadde overteke Austerrike i Anscluss og kom seg til USA. Amerikansk statsborgar i 1944. Var for det meste av levetida si ved  Universitetet i Notre Dame, Louisiana State University, seinare òg periodar i München og ved Stanford.

Bakgrunnsstoff 
http://www.artsci.lsu.edu/voegelin/
Eftasverd

Aftansverd, eftansverd eller eftasverd er eit måltid ete om ettermiddagen, typisk mellom klokka 15 og 17. I norsk gardstradisjon hadde ein dette måltidet mellom middag og kveldsmat. 

Ordet har uttalen «eftasvæl» med tjukk l mange stader på Austlandet, og blir derfor også skrive slik.

Sjå og
Dugurd (dagverd)
Nattverd

Kjelder

Måltid
Alexandra Rotan

Alexandra Rotan () er ein norsk songar. Ho deltok i Melodi Grand Prix Junior 2010 med songen «Det vi vil».
I 2018 stilte ho opp i Melodi Grand Prix saman med Stella Mwangi med bidraget «You Got Me».

Kjelder

Norske songarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Melodi Grand Prix 2018-deltakarar
Melodi Grand Prix 2019-deltakarar
Melodi Grand Prix 2019-låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2021-deltakarar
Melodi Grand Prix 2021-låtskrivarar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2019-deltakarar
Deltakarar i Melodi Grand Prix Junior
Folk frå Eidsvoll
Torstein Snekvik

Torstein Snekvik () er ein norsk songar. Han vann Melodi Grand Prix Junior 2010 med songen «Svikter aldri igjen».

Bakgrunnsstoff
 nrksuper.no 

Norske songarar
Melodi Grand Prix Junior-vinnarar
Deltakarar i Melodi Grand Prix Junior
Folk frå Surnadal
Oterfjøl

Oterfjøl eller oter er ein manuell fiskereiskap som oftast vert nytta frå båt eller langs stranda, der tilhøva gjer det mogleg. Fisking med oterfjøl vert kalla otring. Det er helst for å fiske aure og røye i ferskvatn at ein otrar. 

Oterfjøla, som tradisjonelt er av tre, er om lag 60 cm lang, 1,8 cm tjukk og 15–18 cm brei, med ei rand av bly eller jarn langs eine langsida som får fjøla til å stå loddrett i vatnet. Otringa går føre seg på det viset at ein styrer eller dreg fjøla med ei lang line som det er festa småsnøre med små floger eller slukar til med ein fråstand på om lag tre meter, slik at krokane ikkje hektar seg inn i kvarandre. Av di oterfjøla skjer seg ut og vekk frå båten eller stranda når ho vert dregen, kan ein fiske over eit stort areal med desse småsnøra. Nyare oterfjøler har ein mekanisme som gjer oteren vendbar, slik at ein kan fiske fleire gonger på same strekninga. Når fisken har bite på, må fjøla dragast inn til båten eller på land for å berge fisken. 

Fiske
Fiskereiskapar
Duskmyrull

Duskmyrull eller duskull (Eriophorum angustifolium) er ei plante i storrfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta vert kring 50 cm høg og har krypande jordstengel. Blada er mørkgrøne og renneforma, stråblada er lengre enn stråenden, dei er flate, smalnar øvst til ein trekanta odd. Aksssamlinga har to-tre lange støtteblad. Duskull har flate slette akssskaft og penselforma aks som er breie ved grunnen. Mjølknappen blir minst 2,5 mm lang. 

Planta blomstrar kring mai månad i Noreg på myr og våte stader. Ho er vanleg gjennom heile Noreg, og er funnen opp til 1700 m på Hallingskarvet.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ängsull» frå ,  den 7. juni 2011.  
 

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Storrfamilien
Dvergflaggermus

Dvergflaggermus (Pipistrellus pygmaeus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Fram til 1998 vart denne arten og tusseflaggermus rekna som éin art. Flaggermusa lever i Europa vest til Irland og Portugal og aust til europeisk Russland og Kaukasus.
I Noreg er ho talrik i store delar av Sør-Noreg nord til Sør-Trøndelag.

Kjelder 
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
Referansar

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Treaty House

Treaty House (Traktathuset) viser på New Zealand til det tidlegare huset til den britiske statlege representanten på New Zealand, James Busby. Waitangitraktaten, dokumentet som grunnla den britiske kolonien New Zealand, vart underteikna på eigedommen til Traktathuset den 6. februar 1840.

Eigedommen hadde tidlegare vore stad for ei viktig hending, underteikninga av Declaration of the Independence of New Zealand i 1835. Huset og eigedommen var på private hender fram til 1932, då dei vart kjøpte av generalguvernøren, Viscount Bledisloe, som gav dei til nasjonen. Dei vart overleverte som eit nasjonalt minnesmerke i 1934, under ein seremoni der tusenvis av menneske var til stades, både pākehā og maoriar, til og med maorikongen. Her fann ogå ei anna større markering stad, i 1940, då hundreårsjubileet for underteikninga av traktaten vart feira. Sidan 1947 har ein her feira den årlege Waitangidagen.

Bygningshistorie 

Traktathuset vart bygd i 1833-34 for Busby og familien hans. Det er ein av dei eldste bygningane som står på New Zealand. Opphavleg bestod bygningen av to hovudrom, pluss ein inngangshall, veranda, og ein frittståande bygning på baksida som inneheldt kjøkken og rom for tenarar. Busby tykte huset var for lite for ein mann i hans posisjon, men for å vera i 1830-åra på New Zealand, var det eit stort hus. Det vart påbygd i 1830- og -40-åra med to fløyar og eit halvtaksskur. 

Eigedommen var i Busbyfamilien si eige fram til 1882, då han vart seld til ein lokal bonde. I alle fall gjennom nokre av dei følgjande åra vart huset brukt til landbruksføremål, mellom anna til saueklipping. Bygningen forfall, trass i freistnadar på å få han inn under offentleg eige. Dette lukkast i 1932, då Bledisloe kjøpte eigedommen, og huset vart seinare restaurert av den leiande arkitekten W.H. Gummer. Dette var ein av dei første større statlege restaureringar av ein historisk bygning på New Zealand. I førebuinga til 150 års jubileet for traktatsigneringa i 1990 vart huset endra på for å gje ei meir nøyaktig førestilling av korleis det kan ha sett ut i 1840.

Huset har vore i kategori I hjå New Zealand Historic Places Trust sidan 1983. Det inneheld eit museum retta mot Waitangitraktaten og det daglege livet i huset midt på 1800-talet. Ein annan stad på eigedomen står eit maorimøtehus, whare runanga, dekorert med utskjeringar, og den store krigskanoen, Nga Toki Matawhaorua, begge bygde til jubiléet i 1940.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Treaty House» frå ,  den 7. juni 2011.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell vevside til the Traktathuset og eigedommen.
Offisiell vevside for Waitangitraktaten.

Far North District
Waitangitraktaten
Bygningar på New Zealand
Newzealandsk historie
Wii U

Wii U er ein spelkonsoll som er utvikla av Nintendo. Konsollen er etterfylgjaren til Wii og vart avduka under E3-messa den 7. juni 2011. Han vart lansert 18. november 2012 i Nord-Amerika, 30. november 2012 i Europa og 8. desember i Japan. Konsollen var tilgjengeleg i to standard utgåver; ei kvit «Basic»-utgåve med konsoll med 8 GB internminne og ei svart «Premium»-utgåve med 32 GB internminne og spelet Nintendo Land. I tillegg fanst det ei rekkje andre sett der andre spel enn Nintendo Land følgde med premium-varianten av konsollen, til dømes Mario Kart 8 og ZombiU.

Handkontroll 
Inkludert med Wii U-konsollen følgde det med ein handkontroll med skjerm, Wii U Game Pad. Skjermen er på 6,2 tommar. Kontrollen har i tillegg til skjerm også kamera, to høgtalarar, mikrofon, rørslesensor, ristefunksjon, to analoge stikker og ei rekkje knappar. Den ekstra skjermen på kontrollen kan fungere som supplement under speling eller la ein spele uavhengig av TV-skjermen. Som alternativ til Game Pad er det i mange spel mogleg å bruke ein tradisjonell kontroll, Wii U Pro Controller, som vart seld separat.

Wii U er kompatibel med spel og ekstrautstyr utvikla for Wii, inkludert Wii Remote, Nunchuk, Wii Balance Board og Classic Controller.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Introduksjonsvideo av Wii U  Eurogamer

Wii U
Spelkonsollar
Count Grishnack

Count Grishnack er psevdonymet til den norske svartmetallkomponisten Varg Vikernes. Namnet gav han seg sjølv, som er namnet på ein ork frå Ringdrotten, fabeltriologien åt J.R.R. Tolkien. Namnet vart gjeven rundt deseniumsskiftet '89/'99. 

Orkane (eller tussane) i boka vekka interesse i Vikernes, som var mørke, mystiske og valdelege. Vikernes tykde namnet passa godt med den musikksjangaren han spelte.

Sjå òg 
Varg Vikernes
Burzum
Old Funeral

Bakgrunnsstoff 
Burzum sin biografi, del I

Psevdonym
Haukås i Østre Toten

Nordre Haukås er ein gard på Kolbu i Østre Toten. Nordre Haukås består av 134 dekar dyrka jord, 105 dekar skog og 15 dekar beite. Det er Allmenningsrett i Lodd nr 2. Det drives med korn produksjon på ca 430 dekar, gras på ca 194 dekar og ca 80 søyer + lam, 12 ammekuer og 22 kalver /ungdyr.Det forpaktes 490 dekar. Haukås var tidlegare ein gard men er i dag delt i to (nordre og søndre) Hovudbygningen på garden var inntil 2010 delt mellom desse to gardane. I dag er det Nordre Haukås som eig hovudbygningen og den er under restaurering. Det blei i 2010 bygd nytt fyrrom og reiskapshus på garden. Bygningsmassen på garden består av hovudbygning frå ca. 1750, låve frå ca. 1915 restaurert 1997, stabbur frå ca. 1920 restaurert med eitt lite verkstadsrom i 1989. Reiskapshus med fyrrom frå 2010 og en mindre stål hall for oppbevaring av landbruksredskap fra 2010. Hovedhuset blir varma opp med vassboren varme som blir fyrt opp med ved frå ein fyrkjele i fyrrommet. Det blei på 1980-talet dyrka opp ca 40 dekar og all den gamle jorda blei grøfta. 

Det er i dag femte generasjon som eig og driv Nordre Haukås og fjerde generasjon med fornamnet Svend.

Østre Toten kommune
Breiøyre

Breiøyre (Barbastella barbastellus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Europa, frå Portugal i vest til Kaukasus i aust og nord til Sør-Skandinavia, dessutan i Marokko. 

Flaggermusa er ganske sjeldan i det meste av utbreiingsområdet. Ho lever helst i gammal skog, ein landskapstype som det vert mindre av. Breiøyre er difor rekna som nær truga på verdsbasis. Eit lyspunkt er at bestanden i Tyskland har vore i vekst etter reduksjon i bruk av insektmiddel der.
Breiøyre er ein lite mobil flaggermusart, som ikkje vandrar langt. I Noreg var det ingen funn av arten mellom 1949 og 2008. Då vart det funnen eit individ i dvale i Larvik. Arten har seinare vore registrert der fleire gonger. Breiøyre er rekna som kritisk truga i Noreg og sterkt truga i Sverige.

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Brunlangøyre

Brunlangøyre (Plecotus auritus), tidlegare kalla langøyreflaggermus, er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Europa frå Portugal i vest til Uralfjella i aust og nord til Skandinavia. Brunlangøyre finst i store delar av Sør-Noreg nord til Nord-Trøndelag.

Skildring
Arten er kjend for å ha store øyrer, men veg 5-12 gram. Kroppslengda er 42-53 mm, medan vingespennet er 240–285 mm og underarmslengda 34-42 mm.

Ekkolokalisering
Ekkolokaliseringssignala til brunlangøyra kan øyrast ut som ein rask, tikkande lyd som liknar  artene i slekta Myotis, dersom dyret er innan 2-5 meters hold med ein detektor innstilt på heterodyning. Skrika høyrest sterke ut på 26 og 59 kHz, men best på ca. 42 kHz. Arten sender ut veldig svake ultralydsignal, så dei er vanskelege å registrere med flaggermusdetektor.

Forplanting
Gjennomsnittleg levealder for flaggermusarten er 4,5 år, medan høgaste kjende levealder er 30 år. Ungar blir flygedyktige etter 4-6 veker og fødest i juli. Hoene blir kjønnsmodne allereie i sitt andre leveår og paringa finn stad på hausten, men kan også skje gjennom vintersesongen. Hoene får til vanleg ein unge i kullet og eit kull i året. Ynglekoloniane dannast i april til mai. Desse har som oftast 10 til 50 hoer, men kan også ha opp til 100. Hannar, hoer og ungar er ofte i dei same koloniane og ynglinga finn stad på loft i bygningar eller hole tre. Dyra er nokså spreidd på koloniplassen, noko som er vanleg for dei feste flaggermusartar.

Galleri

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
Artsdatabanken.no
www.zoologi.no: Fakta om flaggermus, Brunlangøre

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Skimmelflaggermus

Skimmelflaggermus (Vespertilio murinus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå Frankrike og Noreg i vest til den russiske stillehavskysten i aust. I Noreg er ho helst funnen i Søraust-Noreg, men også i fjordstrøk nord til Trondheim. Det er truleg få skimmelflaggermus i Noreg, men det finst ikkje nok sikker kunnskap om storleiken på bestanden.
Det eldste skimmelflaggermusa som har blitt observert er 12 år.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Grønlandskval

Grønlandskval (Balaena mysticetus) er ein bardekval i rettkvalfamilien. Kvalen finst berre i arktiske og subarktiske strøk. Han lever mykje av livet sitt i og ved pakkisen, og fylgjer iskanten sørover om vinteren. Arten har vore rekna som truga på verdsbasis etter kvalfangst, som tok til i Nordatlanteren rundt 1600. Den internasjonale kvalfangstkommisjonen freda arten heilt frå kommisjonen vart stifta i 1946. Bestanden i havområda rundt Beringstredet er no truleg tilbake på nivået han var før kvalfangsten begynte. Grønlandskval er difor ikkje lenger rekna som ein utrydningstruga art på verdsbasis. Det vert drive avgrensa fangst på grønlandskval av urfolksgrupper i Tsjukotka i Russland, i USA og i Canada. Bestanden i havområda rundt Svalbard, mellom Grønland og Frans Josefs land, er derimot framleis kritisk truga. Det finst her truleg mindre enn 50 reproduserande individ. Det er anslått at den opphavlege bestanden, før 1600, var over 50 000 individ.

Biokjemiske metodar for aldersfastsetjing tyder på at individ av grønlandskval kan bli over 100 år gamle. Dette er i så fall ein av dei høgste levealdrane som er kjent hjå pattedyr.

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
Artsdatabanken.no

Bakgrunnsstoff

Rettkvalfamilien
Pattedyr i Noreg
Nordkaper

Nordkaper (Eubalaena glacialis) er ein bardekval i rettkvalfamilien. Han levde opphavleg på begge sider av Nordatlanteren. På europeisk side levde han i havområda frå Vest-Sahara i sør til Nordkapp i nord, noko som gav han namnet «nordkaper». 

Baskiske kvalfangarar dreiv fangst på arten i Biscayabukta allereie frå 1000-talet, og dreiv fangst så langt nord som Island seinast i 1412. Allereie frå 1600-talet av var bestanden i nedgang. Den siste nordkaperen vart fanga i norske farvatn i 1926, og dei siste to nordkaperane på europeisk side vart fanga nær Madeira i 1967. Bestanden på austsida av Atlanteren er no truleg utdøydd, men det vert stundom sett streifdyr, i norske farvatn seinast i 1999. Det vart påvist at dette individet kom frå den nordamerikanske bestanden. På amerikansk side lever nordkaperen frå Florida i sør til Nova Scotia i nord, med streifdyr som når Grønland og Island. Talet på kalvande hoer vart i 1998 fastsett til 70 individ. Den totale bestanden er anslått til 300-350 dyr.

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Bakgrunnsstoff

Rettkvalfamilien
Videografi

Videografi er ein vitskapleg metode eller tilnærming for studiet av ekte eller faktiske (ikkje-arrangerte) sosiale situasjonar ved hjelp av video. Dette er ein sosialvitskapleg metode som har skote fart i kjølvatnet av den teknologiske utviklinga kring digitale videokamera. Sosial interaksjon vert studert med utgangspunkt i metodar og teoriar utvikla innanfor 1. filosofisk-fenomenologisk hermeneutikk og forståande sosiologi, 2. konversasjonsanalyse (engelsk Conversation analysis) og 3. etnografi. Hermeneutikken ligg til grunn for tilnærminga; all sosial interaksjon er meiningstufta handlingar som er tolka av deltakarane og som igjen lyt tolkast av forskarane. Konversasjonsnalysen er avgjerande for klargjere korleis meining vert konstituert i samhandlinga. Dette gjerast ved ein sekvensiell analyse med vekt på dei meiningskonstituerande overgangane eller turar (eng. turns). Etnografisk tilnærming er òg avgjerande for å kunne tolke situasjon godt; ein jaktar her på den kulturelle og overliggjande kunnskapen som er med og konstituerer situasjonen for deltakarane. 

Videografisk tilnærming legg vekt på arbeid i tolkingsfellesskap mellom forskarane og mellom forskarane og deltakarane. Ein ser det som ein fordel med så mange tolkingar som mogleg (objektivitet føreset mange tolkingar, dvs. intersubjektivt etablert kunnskap). Driven særleg fram av det kunnskapssosiologiske miljøet i Tyskland (universitetet i Konstanz og det tekniske universitetet i Berlin) og i England.

Kjelder
 Knoblauch, H., B. Schnettler, et al. (2006). Video analysis. Methodology and methods. Qualitative audiovisual data analysis in sociology. Frankfurt am Main, Peter Lang.
 Knoblauch, H. (2008). «Videografi. Å tolke samhandling i kontekst.» Sosiologi i dag 38(2): 7–24.

 
Film- og videoteknikk
Fylkesveg 301 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 301 (fleirtyding).

Fylkesveg 301 i Sogn og Fjordane går mellom Øvre Årdal og Hjelle i Årdal kommune. Vegen er 7,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Farnes
Kommunal veg Storevegen frå Øvre Årdal til Midttun (1,7 km)
 Fardalvegen frå Midttun til Åbøle (5,4 km)
Endepunkt Hjelle

Bakgrunnsstoff

 301
Vegar i Årdal
Fylkesveg 302 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 302 (fleirtyding).

Fylkesveg 302 i Sogn og Fjordane går mellom Midtun og Åbøle i Årdal kommune. Vegen er 5,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

Kommunal veg Midtun i Øvre Årdal →  
Kommunal veg frå Åbøle til Nyteig (2,4 km)
Privat bomveg til  ved Turtagrø (vinterstengd)

Bakgrunnsstoff

 302
Vegar i Årdal
Turtagrø

Turtagrø, av plantenamnet turt og grøde, er eit hotell i Luster kommune i Vestland, nord for Hurrungane ved fylkesveg 55 (Sognefjellsvegen), 884 moh. Det er utgangspunkt for fjellturar til Skagastølstindane og nærliggjande toppar, og for turar i Vest-Jotunheimen. Hovudbygningen, med midtparti frå 1888, og personalbustaden brann ned til grunnen i januar 2001.

Hotellet opna ein ny og moderne hovudbygning, teikna av arkitektfirmaet Jarmund/Vigsnæs Arkitekter AS, 1. mai 2002.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Heimesidene til Turtagrø Hotel

Samferdsle i Luster
Byggverk i Luster
Hotell i Vestland
Fylkesveg 303 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 303 (fleirtyding).

Fylkesveg 303 i Sogn og Fjordane går mellom Årdalstangen og Dalåkre i Seimsdalen, i Årdal kommune. Vegen er 6,5 km lang.

Vegen går i tunnel frå Årdalstangen til Seimsdalen, og vidare opp dalen til Dalåkre. Mellom Årdalstangen og Seimsdalen vart vegen opna i 1969. Opp dalen til Dalåkre vart vegen bygd allereie i 1957.

Kommunar og knutepunkt

  Årdalstangen
  (1515 m)
Kommunal veg frå Seimsdalen via  Ofredalstunnelen (2200 m) til Indre Ofredal (12,4 km)
Endepunkt Dalåkre

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

 303
Vegar i Årdal
Skjolden

Skjolden er ei bygd i Luster kommune i Vestland, ved botnen av Lustrafjorden, den inste armen av Sognefjorden. Bygda er ein kjend turiststad med hotell. Sognefjellsvegen (fylkesveg 55) kjem ned til fjorden ved Skjolden. Her munnar Mørkrisdalselva og Fortundalselva ut. Den største lengda til Sognefjorden, 205 km, er rekna frå Ytre Sula til Skjolden.

Namnet er bunden form av skjold.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Busetnader i Luster
Bygder i Vestland