alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skeise-VM 1967 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1967 for kvinner fann stad i Deventer i Nederland 18. og 19. februar 1967. 33 utøvarar frå 12 land deltok i stemnet, av dei to frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1000 m, 1500 m og 3 000 meter.

Stien Kaiser frå Nederland vart verdsmeister, som den fyrste kvinna frå sitt land. Etter at Dianne Holum frå USA vann 500 meter fekk Kaiser bestetid på alle dei attverande distansane.

Skeise-VM 1967 

Dato: 18./19. februar 1967

Kjelder

Lengdeløp på skeiser
Skeise-VM 1970 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1970 for kvinner fann stad i West Allis i delstaten Wisconsin i USA, 28. februar og 1.mars 1970. 22 utøvarar frå 8 land deltok i stemnet, av dei tre frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1000 m, 1500 m og 3 000 meter.

Atje Keulen-Deelstra frå Nederland vart verdsmeister framom landskvinna Stien Kaiser. Ljudmila J. Titova vann dei to kortaste distansane, på 1000 m delte ho sigeren med norske Sigrid Sundby, medan nederlandske Ans Schut gjekk til topps på dei to lengste distanseøvingane.

Skeise-VM 1970 

Dato: 28. februar/1. mars 1970

Kjelder

Lengdeløp på skeiser
Sigrid Sundby

Sigrid Milfrid Sundby, gift Sundby-Dybedahl, () var ein norsk skeiseløpar frå Rakkestad. Ho vart norsk firkampmeister ni gongar og sprintmeister to gongar. I 1970 tok ho tredjeplassen under Skeise-VM i West Allis. Sundby var medlem i Rakkestad Idrettsforening til 1963, seinare Arbeidernes Skøyteklubb i Oslo.

Sundby var Noregs beste kvinnelege skeiseløpar i ein tiårsperiode, dei siste sesongane i konkurranse med Lisbeth Berg. Ho vart  norsk meister årleg i perioden 1963 til 1970, og atter i 1973. I 1972 og -73 sigra ho også i den nasjonale sprintmeisterskapen. Gjennom åra sette ho 17 norske rekordar, fordelt over alle distansane.

Sundby hevda seg på tre av distanseøvingane under dei olympiske vinterleikane 1968 i Grenoble, der ho vart nummer fire på 1500 m og seks både på 500 m og 1000 m. Under verdsmeisterskapen i firkamp i West Allis i 1970 tok ho tredjeplassen, slått einast av dei nederlandske utøvarane Atje Keulen-Deelstra og Stien Kaiser. I sprint-VM vart ho som best nummer fire.

Sundby-Dybedahl la opp etter 1976-sesongen. Åre etter døydde ho i Oslo av kreft, 35 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sigrid Sundby» frå ,  den 27. januar 2018.  
 

Norske skeiseløparar
Folk frå Rakkestad
Vicente Guerrero

Vicente Ramón Guerrero Saldaña () var ein av dei leiande revolusjons-generalane under Sjølvstendekrigen i Mexico. Han kjempa for sjølvstende frå Spania og var i 1829 president i Mexico. Guerrero var av afro-mestis opphav og stridde for det meksikanske folk og forbaud slaveri gjennom si korte styringstid. Han kom til 

makta 1. april 1829 i eit kupp og vart styrta under eit opprør same året den 17. desember. Vel eitt år seinare vart han avretta på ordre frå det reaksjonære statstyret som tok makta etter han.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vicente Guerrero» frå ,  den 27. januar 2018.  
 

Meksikanske presidentar
Sjølvstendekrigen i Mexico
Meksikanske generalar
Live at the International, Las Vegas

Live at the International, Las Vegas  er eit konsertalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1970.

Albumetm vart ein hit for Lewis og nådde femteplassen på countrylista til Billboard.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Buck Hutcheson - gitar
Ned Davis - steelgitar
Kenny Lovelace - fele, gitar
Eddie DeBruhl - bass
Morris Tarrant - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at the International, Las Vegas» frå ,  den 27. januar 2018.  
 

Konsertalbum frå 1970
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
Album spelte inn i Westgate Las Vegas Resort & Casino
In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album

In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Mercury Records i 1971. 

Lewis hadde alltid hatt eit auge til gospel og var stadig i personleg konflikt mellom gudstrua si og kjærleiken til «djevelens musikk». 

Lewis produserte albumet sjølv me systera si Linda Gail Lewis, som skreiv på baksida av omslaget at «Jerry Lee har alltid spelt si eiga form for gospel.»  I tillegg til dei vanlege krem-musikarane som akkompagnerte han på dei førre countryalbuma på Mercury, hadde Lewis med seg Jordanaires og Nashville Sounds. Albumet inneheld kjende gospelsongar, som «I'll Fly Away» og «Lily of the Valley» i tillegg til tre songar skrivne av Linda Gail og manageren til Lewis,  Cecil Harrelson.  

In Loving Memories kom ut 1. januar 1970 og marknadsført av Mercury. Albumet klatra til 18. plassen på countrylista til Billboard. Greg Adams frå AllMusic meinte «My God's Not Dead» og «I'll Fly Away» var dei beste på albumet.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album» frå ,  den 27. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Jerry Lee Lewis-album
Gospelalbum
Mercury Records-album
There Must Be More to Love Than This av Jerry Lee Lewis

There Must Be More to Love Than This er eit musikkalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1971.

Albumet inneheld fleire songar om utruskap, som «Home Away from Home», «Woman, Woman (Get Out of My Way)» (med systera Linda Gail Lewis som ein av låtskrivarane) og tittelsporet av Jerry Chesnut, som hadde gått til toppen av countrylistene i 1970. 

Lewis sjølv var særskild glad i «Sweet Georgia Brown» – særleg gitaristen Kenny Lovelace sin felesolo i songen. 

There Must Be More to Love Than This vart nok eit hitalbum for Lewis og nådde åttandeplassen på countrylista til Billboard.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis – vokal, piano
Buck Hutcheson, Chip Young, Harold Bradley, Ray Edenton – gitar
Ned Davis – steelgitar
Kenny Lovelace – fele
Bob Moore, Eddie DeBruhl – bass
Buddy Harman, Kenny Buttrey – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «There Must Be More to Love Than This (album)» frå ,  den 27. januar 2018. 
 

Musikkalbum frå 1971
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
Touching Home av Jerry Lee Lewis

Touching Home er eit musikkalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1971.

Singelen «Touching Home» vart den tolvte hitten Lewis fekk inn på Topp 10 på countrylista sidan 1968. Songen vart tittelsporet på det tredje albumet hans på Mercury i 1971. Ein annan singel, «When He Walks On You (The Way You Have Walked on Me)», nådde 11. plassen på countrylista. Albumet inneheld òg Kris Kristofferson sin «Help Me Make It Through the Night». Han spelte òg inn eit par songar som syster hans, Linda Gail Lewis, skreiv i lag med ektemannen sin og gitaristen til Lewis, Kenny Lovelace, som «Foolish Kind of Man».

Albumet nådde 11. plassen på countrylista til Billboard.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Chip Young, Dale Sellers, Harold Bradley, Jerry Shook, Pete Wade, Ray Edenton - gitar
Lloyd Green, Pete Drake - steelgitar
Kenny Lovelace - fele
Bill Strom, Bob Moore - bass
Buddy Harman, Jerry Carrigan - trommer
The Nashville Sounds, The Jordanaires - vokalakkompagnement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Touching Home (album)» frå ,  den 27. januar 2018.  

Musikkalbum frå 1971
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
Would You Take Another Chance on Me?

Would You Take Another Chance on Me? er eit album av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1971. Dette var det fjerde albumet Lewis gav ut på Mercury dette året, og inneheld eit radikalt arrangement av Kris Kristofferson-klassikaren «Me and Bobby McGee» med eit strykeorkester. I tillegg til Kristofferson, vende Lewis stadig attende til Merle Haggard, denne gongen med songen «Swinging Doors».
 
Tittelsporet på albumet vart den andre countryhitten til Lewis i 1971, og «Me and Bobby McGee» nådde så vidt Topp 40 på poplista, den første gongen for Lewis sidan 1961. Sjølve albumet klatra heilt til tredjeplassen på countrylista til Billboard.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Chip Young, Harold Bradley, Jerry Kennedy, Ray Edenton - gitar
Pete Drake - steelgitar
Kenny Lovelace - fele
Bob Moore - bass
Bill Strom - organ
Buddy Harman - trommer
The Nashville Edition - vokalakkompagnement; Cam Mullins - arrangement på «Would You Take Another Chance on Me», «Me and Bobby McGee» og «For the Good Times»
The Nashville Sounds - vokalakkompagnement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Would You Take Another Chance on Me?» frå ,  den 27. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
The Killer Rocks On

The Killer Rocks On er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1972.

Etter ei rekkje countryalbum gjekk Lewis attende til rock and roll-røtene med The Killer Rocks On. Han hadde prøvd dette i midten av 1960-åra med album som The Return of Rock og Memphis Beat utan noko særleg suksess. Tidleg i 1970-åra var gammal rock and roll blitt populært att, og for originale rockeartistar som Lewis, Little Richard og Chuck Berry var dette gode nyhende. 

Albumet er mest kjend for ein versjon av «Chantilly Lace», som var skriven av J.P. Richardson. Han omkom i ein flystyrt i lag med Buddy Holly i 1959.  Singelen nådde topp 40 på poplista, som den første Lewis-songen sidan «What'd I Say» i 1961.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Chip Young, Dale Sellers, Harold Bradley, Pete Wade, Ray Edenton, Jerry Kennedy - gitar
Pete Drake - steelgitar
Kenny Lovelace - fele
Bob Moore - bass
Bill Strom - organ
Buddy Harman - trommer
Charlie McCoy - marimba; arrangør på «Turn on Your Love Light»
Dolores Edgen, Hursel Wiginton, Joe Babcock, Millie Kirkham, Rickie Page, Trish Williams - korvokal
Cam Mullins - arrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Killer Rocks On» frå ,  den 27. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
Who's Gonna Play This Old Piano?

Who's Gonna Play This Old Piano...Think About It, Darlin' er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1972.

Det andre albumet til Lewis i 1972 skilde seg ikkje berre ut frå det førre albumet hans, The Killer Rocks On, men òg frå dei tidlegare countryalbuma hans som Another Place, Another Time og She Still Comes Around (To Love What's Left Of Me). I motsetnad til desse albuma der musikken vart framført i ein enkel, «hardnakka» stil, var Who's Gonna Play This Old Piano...Think About It, Darlin''' langt meir i tråd med den glattare, «countrypolitan»-stilen som yrja å dominere countryradio tidleg i 1970-åra. «She's Reaching for My Mind», «Too Many Rivers» og «No Traffic Out of Abilene» inneheld alle strykarar og ei rekkje korvokalistar, sidan produsenten Jerry Kennedy prøvde å gjere albumet så moderne som mogeleg. 

Sjølv om albumet nådde tredjeplassen på countrylista til Billboard'', signaliserte det byrjinga på slutten for den lange rekkja med hitssignalr for Lewis. Tittelsporet klarte ikkje å nå topp 10 på lista og stoppa på 14. plassen.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Chip Young, Dale Sellers, Harold Bradley, Jerry Kennedy, Pete Wade, Ray Edenton - gitar
Pete Drake - steelgitar
Kenny Lovelace - fele
Bob Moore - bass
Bill Strom - organ
Buddy Harman - trommer
Bob Phillips - trompet
Wayne Butler - trombone
Stephen Sefsik - klarinett
Carol Montgomery, Dolores Edgin, Hurshel Wiginton, Joe Babcock, Millie Kirkham, Rickie Page, Trish Williams - vokalakkompagnement 
Cam Mullins - arrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Who's Gonna Play This Old Piano?» frå ,  den 27. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Jerry Kennedy
Mercury Records-album
The Session...Recorded in London with Great Artists

The Session...Recorded in London with Great Artists er eit dobbeltalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1973. Det vart spelt inn i London i lag med britiske artistar som Peter Frampton og Albert Lee.

Bakgrunn
Etter ei rekkje countryhitar sidan 1968 og ei ny interesse for gammal rock and roll, vart Mercury inspirert til å fly Lewis til London for at han kunne få spele inn musikk med dugande britiske og irske musikarar, som Rory Gallagher, Kenney Jones, Albert Lee, Alvin Lee, Peter Frampton, Gary Wright og  Klaus Voormann.  Konseptet var ikkje nytt og Chuck Berry, Howlin' Wolf og B.B. King hadde alt gjort det same.

Innspeling
Innspelinga skal ha vore spent. Lewis hadde sjeldan spelt inn musikk utanfor Tennessee, og her kjende han seg utanfor komfortsona si med ei rekkje langhåra musikarar som stod rundt og såg på han medan han spelte. Albumet vart produsert av Steve Rowland og bestod hovudsakleg av nyinnspelingar av femtitals rock and roll-songar og somme nyare songar, som Creedence Clearwater Revival sin «Bad Moon Rising» og Gordon Lightfoot sin «Early Morning Rain».  Ein versjon av den gamle Lewis-songen «Drinking Wine Spo-Dee-O-Dee» vart hitsingelen frå albumet. Denne nådde 20. plassen på countrylista til Billboard og 41. plassen på poplista.  

Lewis innrømde seinare at han var imponert av dei britiske musikarane og kor profesjonelle dei var, og sa i A Half Century of Hits, «Eg sat ned ved pianoet, sette hovudtelefonane på og byrja å spele. Ingen av desse gutane røykte dop, tok piller eller drakk. Dei var reine. Verkeleg flott, og dei var dei beste musikarane eg har høyrt.»    

The Session vart det høgast plasserte albumet til Lewis på poplista sidan 1964 og Golden Hits of Jerry Lee Lewis. Albumet nådde 37. plassen. På countryalbumlista klatra det heilt til fjerdeplassen.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Albert Lee, Alvin Lee, Chas Hodges, Joe Jammer, Mick Jones, Peter Frampton, Rory Gallagher - gitar
Drew Croon, Gary Taylor, Kenny Lovelace, Raymond Barry Smith - akustisk gitar
Delaney Bramlett, Rory Gallagher - flaskehalsguitar
B.J. Cole - pedalsteel
Kenny Lovelace - fiolin
Chas Hodges, John Gustafson, Klaus Voormann - bass
Andy Bown, J. Peter Robinson - elektrisk piano
Andy Bown, Gary Wright, Matthew Fisher, Tony Ashton - orgel
Kenney Jones, Mike Kellie, Pete Gavin - trommer
Brian Parrish, Gary Taylor, Jerry Lee Lewis jr., Matthew Fisher, Mike Kellie, Pete Gavin, Raymond Barry Smith, Steve Rowland, Tony Ashton, Tony Colton - perkusjon
Brian Parrish - munnspel
Casey Synge, Dari Lalou, Keren Friedman, Thunderthighs - korvokal
Teknisk
Charles Fach - leiande produsent
Martin Rushent - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Session...Recorded in London with Great Artists» frå ,  den 27. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum produserte av Steve Rowland
Mercury Records-album
Alf Johan Svele

Alf Johan Svele () er ein norsk lokalpolitikar frå Høgre.

Frå 2007 er han ordførar i Holmestrand kommune.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alf Johan Svele» frå , den 27. januar 2018, revisjon 18157122  
 

Ordførarar i Holmestrand
Høgreordførarar i Vestfold
Folk frå Holmestrand
Dei russiske luft- og romfartsstyrkane

Dei russiske luft- og romforsvarsstyrkane (VKS; Vozdushno-Kosmicheskiye Sily; kyrillisk; Воздушно-космические силы) er ei eiga forsvarsgrein i Russland og er eit resultat av ei samanfletting av dei førre forsvarsgreinene «Fly- og luftforsvar» og «Romstyrkane». Grunnen til samanslåinga den 1. august 2015 var betre effektivitet og logistikkstøtte. Hovudkvarteret ligg i Moskva.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Det russiske forsvaret
Russiske forsvarsgreiner
Russiske luft- og romfartsstyrkar
Skeise-VM 1966 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1966 for kvinner fann stad på Øya stadion i Trondheim 12. og 13. februar 1966. 35 utøvarar frå 15 land deltok i stemnet, av dei to frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av distanseøvingane 500 m, 1000 m, 1500 m og 3 000 meter.

Valentina Stenina frå Sovjetunionen vart verdsmeister for tredje gong. Steninas landskvinner Irina Jegorova og Tatjana Rastopsjina stod for bestetidene på høvesvis 500 m og 1000 m, medan Kim Song-sun frå Nord-Korea gjekk den kvikkaste 1500-meteren og nederlandske Kaiser brukte minst tid på å kome seg i mål på 3 000 meter.

Skeise-VM 1966 

Dato: 12./13. februar 1966

Kjelder

Lengdeløp på skeiser
Sometimes a Memory Ain't Enough

Sometimes a Memory Ain't Enough er eit musikkalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1973.

Sometimes a Memory Ain't Enough klatra til sjetteplassen på countrylista til Billboard og same plass nådde tittelsporet. Etter det meir rockeprega The Sessions gjekk Lewis attende til glatt og radiovenleg country på dette albumet.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sometimes a Memory Ain't Enough» frå ,  den 28. januar 2018.  
 

Musikkalbum frå 1973
Jerry Lee Lewis-album
Mercury Records-album
Kaija Mustonen

Kaija Marja Mustonen () er ein finsk tidlegare skeiseløpar frå Helsinki som vart olympisk meister på 1500 meter i 1968.

Mustonen vart finsk meister sju år på rad, 1962-68. Internasjonalt slo ho gjennom i 1964-sesongen, då ho sikra seg sølv på 1500 m og bronse på 1000 m under Vinter-OL 1964 i Innsbruck, sidan kom ho på fjerdeplassen i skeise-VM. Fire år seinare gjekk ho sterke løp i alle distanseøvingane då vinterleikane 1968 fann stad i Grenoble, etter sjetteplass på 500 m vann ho gullmedaljen på 1500 meter og heldt fram med å verte nummer fire på 1000 m og avslutta med sølv på 3 000 meter.

Kjelder

Finske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Finland
Folk frå Helsingfors
Presidentadministrasjonen i Russland

Presidentadministrasjonen i Russland (russisk Администрация президента России) er den utøvande organisasjonen til presidenten i Russland. Den vart grunnlagd av Boris Jeltsin i 1991. Sjefen for denne organisasjonen vert vald direkte av presidenten sjølv, og treng ikkje verta godkjend av noka anna styresmakt. Personellet i organisasjonen vert i sin tur utpeikt av sjefen. Organisasjonen hadde då omlag 2000 tilsette.

Russisk politikk
Skipingar i 1991
Southern Roots: Back Home to Memphis

Southern Roots: Back Home In Memphis er eit musikkalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury Records i 1973.

Southern Roots: Back Home In Memphis vart marknadsført som eit «comebackalbum» for Lewis, som i beste fall var villeiande. Lewis hadde hatt stor suksess på countrylistene sidan 1968 og fått 15 hittar inn på topp 10 (inkludert fire på toppen) og utselde konsertar. Albumet inneheld derimot langt meir rock and roll-prega songar enn country.

Innspeling
Albumet vart produsert av Huey Meaux og innspelinga byrja i september 1973, som vart eit dårleg år for Lewis. Han hadde blitt fengsla og bøtelagt for å køyre i alkoholpåverka tilstand. Kort tid etter han slapp ut omkom sonen Jerry Lee Lewis jr. i ei bilulukke, og tre veker seinare søkte den fjere kona hans, Jaren, om skilsmisse. Albumet har ei kraftig soul-kjensle og Lewis vart akkompagnert av folk frå Stax Records som Steve Cropper, Al Jackson jr. og Donald «Duck» Dunn, i tillegg til rock and roll-ikonet Carl Perkins og Memphis Horns. 

Southern Roots gjekk inn på countrylista til Billboard, og nådde sjetteplassen.

Innhald

Medverkande
Jerry Lee Lewis - vokal, piano
Carl Perkins, James Tarbutton, Kenny Lovelace, Paul Cannon, Steve Cropper, Tony Joe White - gitar
Charles Owens - steelgitar
Donald «Duck» Dunn, Herman «Hawk» Hawkins, Tommy Cathey - bass
J.L. «Marty» Morrison, James Brown - orgel
Augie Meyers - Vox-orgel
Al Jackson, Jr., Joel Williams, Robert «Tarp» Tarrant - trommer
Jerry Lee Lewis, Jr. - perkusjon
Mack Vickery - munnspel
Bill Taylor, Mark Lindsay, Russ Carlton - blåsarar
Memphis Horns: Andrew Love, Ed Logan, Jack Hale, James Mitchell, Wayne Jackson - blåsarar
Sugar Sweets - korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Southern Roots: Back Home to Memphis» frå ,  den 28. januar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Jerry Lee Lewis-album
Mercury Records-album
Kappklippehoppar

Kappklippehoppar (Chaetops frenatus) er ein nær gråtraststor insektetande sporvefugl som er endemisk til fjellområde med fynbos-vegetasjon i sørlegaste Sør-Afrika.

Skildring 

Kappklippehopparen er 23-25 ​​cm i kroppslengd, inkludert ein lang svart hale, og han har kraftige bein. Hannar har svart og gråstripa overside av hovud, nakke og rygg, vengene er i hovudsak svarte, og heile undersida og overgumpen er kastanjefarga. Dei har ei tynn, uklår,  kvit augebrynstripe, supercilium, og ein brei kvit mustasje mot eit svart strupeområde. Iris er oransje til raud. Hofuglar er totalt sett bleikare i fargene, dei manglar svart strupe, og vengene er meir brunlege.

Dette er ein bakkelevande art som beitar på steina grunn og i steinur. Dei sit ofte oppe på ein stein. 

Hekkebiologien er kjent som særeigen ved at paret lever monogamt i store territorium på 40-110 dekar, men i tillegg bidreg òg eit eller to individ som hjelparar under hekkinga. Bidraga inkluderer vanlegvis alarmering og vern av territorium, og fôring av ungar. Hoene hjelper òg med å byggje reir og å ruge. Kullet er på to egg, rugetida er ca. 20 dagar, og ungane har i tillegg ein reirperiode på ca. 20 dagar. Etter det kan ungar flyge etter 5 til 10 dagar.

Den nært nærskylde drakensbergklippehoppar, Chaetops aurantius, overlappar ikkje i utbreiingsområde. Hannar av den arten har oransje underside. Dei to artane utgjer tilsaman sin eigen biologiske familie Chaetopidae.

Populasjonen er estimert til ca. 33-60 000 individ, og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt nær truga.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Rockjumper» frå ,  den 28. januar 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

klippehopparfamilien
I-40 Country

I-40 Country er eit musikkalbum av Jerry Lee Lewis som kom ut på Mercury i 1974.

Den lange rekkja som Lewis hadde hatt med singlar på countrylista byrja å roe seg. Sjølv om singelen «He Can't Fill My Shoes» nådde topp 10, klarte den andre singelen, «Tell Tale Signs», berre ein 18. plass, og Lewis nådde ikkje Topp 10-lista igjen før i 1976. Sjølve albumet klatra til ein 25. plass på countrylista til Billboard.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I-40 Country» frå ,  den 28. januar 2018.  
 

Jerry Lee Lewis-album
Musikkalbum frå 1974
Mercury Records-album
SVR

Sluzhba Vneshney Razvedki  (Служба внешней разведки) (SVR, norsk: Utenriksetterretningstjenesta) er namnet til den primære  eksterne etterretningsorganisasjonen til Russland. 

SVR utvikla seg etter at KGB vart reorganisert etter at Sovjetunionen braut saman. I oktober 1991 overtok  Tsentralnaja Sluzjba Razvedki (TsSR, den sentrale etterretningstjeneste) etterretningsinnhentinga og analysen som før hadde sortert under det første hovuddirektoratet til KGB. I desember same året vart den tidlegare sjefen for dette direktoratet,  Jevgenij Primakov, utnemnd til leiar for organisasjonen, som samstundes fekk det nye namnet SVR. SVR vart offisielt oppretta den 18. desember 1991.

Samansetjing 
 Sjefen for SVR
 Sjefens kanseli
 Konsultgruppe
 Kollegium
 Første NK
 Statssekretær
 Presse og mediebyrå
 NK personell
 NK med ansvar for vitskapleg og teknisk etterretning
 NK med ansvar for materiel-teknisk støtte
 NK for etterretningsoperasjoner
 Operasjonsleiing
 Operativ avdeling
 Avdeling for operativ støtte
 Informatikkavdeling
 Høgskulen i SVR
 Analyse- og informasjonsavdeling
 Avdeling for framande tryggingstenestar
 Avdeling for økonomisk etterretning

Personell
Personellet er ikkje ein del av dei væpna styrkene, men er likevel militært oppsette med militære grader og sivile tenesteklasser.

Referansar=

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «SVR» frå ,  den 28. januar 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Skipingar i 1991
Etterretningstenester
Sovjetunionen