alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
David Peebles

David Peebles [Pables] (d. 1579?) var ein skotsk komponist av religiøs musikk.

Liv 
Ein kjenner til lite om livet hans, men dei fleste av verka han skreiv stammar frå mellom 1530 og 1576. Peebles var kannik ved det augustinske klosteret St Andrews til den skotske reformasjonen (1559–60). Etter å ha forlate klosteret i samband med reformasjonen verker det som om han gifta seg og fekk to barn. Han døydde ei viss tid før 1592, ettersom testamentet til kona hans frå dette året omtalar henne som ein etterlaten eller "relict" etter Peebles, og nemner to ektefødde søner, Andrew og Thomas.

Verk 
Den best kjende komposisjonen hans er Si quis diligit me (med tekst frå Joh. 14:23), ein motett for fire stemmer (SATB). Han blei skriven rundt 1530 og presentert til Jakob V av Skottland, som "being a musitian ... did lyke it verray weill". Francy Heagy la til ei alt-røyst til motetten rundt 1547, og denne er med i dei fleste nyare utgåver.

I 1560-åra, etter reformasjonen, fekk Peebles i opprdag frå James Stewart, jarlen av Moray og den uektefødde sonen til Jakob V, å tonesetja Salmane i fire delar. 105 av desse komposisjonane blei laga for bruk i skotske kyrkjer.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «David Peebles» frå ,  den 4. september 2022.

External links 

 Entry on Scottish composers at The Art of Music; mentions Peebles
 "Account of the Scottish Psalter of A.D. 1566" from Proceedings of the Society of Antiquaries of Scotland, April 1868 (requires Acrobat Reader)
Døde i 1570-åra
Fødde på 1500-talet
Renessansekomponistar
Skotske komponistar
Emeli Sandé

Adele Emeli Sandé (), kjend som Emeli Sandé, er ein engelskfødd skotsk songar og låtskrivar.

Sandé blei fødd med britisk mor og zambisk far i Sunderland i Tyne and Wear i England. Ho voks opp i Alford i Aberdeenshire i Skottland. I 2012 gifta ho seg med marinbiologen Adam Gouraguine frå Montenegro, men paret skilde seg etter kort tid.

Emeli Sandé blei fyrst kjend for eit større publikum i 2012 gjennom opptredenane sine på både opnings- og avslutningsseremoniane ved OL i London dette året.

Debutalbumet hennar Our Versjon of Events kom ut i 2012, og var ein stor suksess. Det selte i over 4,5 millionar eksemplar. Our Versjon Of Events var det mest selde albumet i Storbritannia under 2012 og det andre mest selde albumet i 2013. Albumet låg sju veker i rekke på fyrsteplassen på den britiske albumlista og 63 veker på Topp 10, og slo dermed rekorden for flest tal veker i Topp 10 på albumlista for eit debutalbum. Ho slo dermed The Beatles sine 50 år gamle rekordar. Our Versjon Of Events selte mellom anna til gull i USA og Australia, Platina i Frankrike, Tyskland, Nederland, Sverige og Sveits.

Emeli Sandé har vunne fleire BRIT-Awards og selt over 7 millionar singlar. Ho har skrive låtar til Rihanna, Alicia Keys og Katy Perry.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emeli Sandé» frå ,  den 4. september 2022.

Bakgrunnsstoff

Britiske rhythm and blues-songarar
Skotske låtskrivarar
Skotske songarar
Folk frå Sunderland
Manchar-vatnet

Manchar-vatnet eller Manchar-sjøen (sindi , urdu , også skrive Manchchar) er eit vatn i Sind i Pakistan. Det er ein naturleg innsjø med sumpaktig ferskvatn som varierer mykje i storleik med årstidene, frå 36 km² i tørketida  til 500 km² eller meir i regntida. I regntida er han den største innsjøen i Pakistan og ein av dei største ferskvassjøane i Asia. 

Mancharsjøen ligg vest for elva Indus, i Jamshoro og Dadu distrikt, 18 km unna Sehwan Sharif. Gjennomsnittsdjupna i sjøen er berre 2,5 til 3,75 meter. 
Sjøen får vasstilførsle frå fleire bekkar i Kirtharfjella og via kanalar. Han er knytt til Indus via to kanalar, Aral og Danister, og til Hamal-sjøen via Main Nara Valley Drain (MNVD).
Han ligg 6 meter lågare enn elveleiet til Indus, og tek av og til imot flaumvatn frå elva. Om vinteren, når vasstanden i elva er låg, renn vatn frå sjøen til Indus.

Under ei tørke i 1958 tørka Manchar-sjøen heilt opp.
Under flaumane i Pakistan i 2010 fløymde sjøen over.
Under flaumane i 2022 gjorde ein hol i ein voll ved sjøen for å sleppe ut vatn for å unngå brest på demningar og flaum på meir folkesette stader.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Vatn i Pakistan
Ine Hoem

Ine Kristine Hoem () er ein norsk låtskrivar og artist. Ho er fødd og vakse opp på Grünerløkka i Oslo, men har sterke røter i Fræna i Møre og Romsdal, som far hennar Edvard Hoem kjem frå.

I musikken sin hentar ho inn element frå både moderne popmusikk og jazz-universet. 

Hoem sitt gjennombrot kom med albumet Angerville, og singelen «This Year» har over 4 millionar avspelingar på Spotify. Låten fekk mykje speletid på norsk radio, og figurerte òg i den amerikanske TV-serien Degrassi.

I 2017 kom oppfølgaren Moonbird, produsert i samarbeid med Tobias Frõberg (Ane Brun, Bjørn Eidsvåg). I kjølvatnet av albumsleppet turnerte Ine Hoem som support for Veronica Maggio og spelte ei mengd klubbkonsertar og festivalar i Noreg. 

Ine Hoem sitt tredje album Hundre Dager vart sloppe 24. januar 2020 og er hennar første med norsk tekst. Albumet fekk god kritikk i norsk presse. Hundre dager er produsert i samarbeid med Markus Lillehaug Johnsen (Marthe Wang – Ut og se noe annet, 2017) i samspel med David Wallumrød (keys), Bjørn Sæthre (trommer) og Jo Berger Myhre (bass). 

Ine Hoem er tidligare vokalist i bandet PELbO, og har medverka på ei rekke norske jazzutgivingar, og samarbeidd med musikarar som Jo Skaansar, Trygve Seim og Kjetil Bjerkestrand. Ho vann seinare Musikkprisen i regi av Ocean Sound Recordings, vart nominert til Bendiksenprisen i 2015 og er NTNUs ambassadør på livstid.

Diskografi 
 2015: Angerville
 2017: Moonbird
 2020: Hundre Dager
 2021: Alt vi har kjært

Singel
 2015: This Year

Referansar

Norske musikarar
Folk frå Oslo
Mina Orfanou

Mina Orfanou () er ein gresk skodespelar. Ho er fødd på Ródos og voks opp på Kálymnos.

Ho hadde hovudrolla i filmen Strella, som ho fekk prisen «Beste kvinnelege skodespelar» for, ved prisutdelinga til det greske filmakademiet i 2010. Ho er ei transkvinne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mina Orfanou» frå ,  den 5. september 2022.  

Greske skodespelarar
IPhone 4S

iPhone 4S er ein smarttelefon som var utvikla og marknadsført av Apple Inc. Han er den femte generasjonen iPhone, oppfølgjaren til iPhone 4 og forgjengaren til iPhone 5. Telefonen vart annonsert 4. oktober 2011 ved Cupertino campus og var det siste Apple-produktet som var annonsert i levetida til Apple-grunnleggjar og administrerande direktør Steve Jobs, som døydde dagen etter.

Denne iPhone-modellen var kalla «4S» der S-en stod for Siri, ein iPhone 4S-eksklusiv personleg assistent som seinare vart inkludert i framtidige generasjonar av mobile Apple-produkt. Telefonen vidarefører det meste av den ytre designen til iPhone 4, men har interne oppgraderingar som Apple A5-prosessoren og eit kamera på åtte megapikslar som kan filma i 1080p-oppløysning. iPhone 4S debuterte med iOS 5, den femte hovudversjonen av iOS, det mobile operativsystemet til Apple, som introduserte funksjonar som iCloud, iMessage, Notification Center, Reminders og integrasjon av Twitter.

Merknader

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 iPhone 4S – Offisielle spesifikasjonar

iPhone
Mobiltelefonar introduserte i 2011
IPhone 4

iPhone 4 er ein smarttelefon som var utvikla og marknadsført av Apple Inc. Han er den fjerde generasjonen iPhone, oppfølgjaren til iPhone 3GS og forgjengaren til iPhone 4S. Telefonen vart annonsert 7. juni 2010 under  Worldwide Developers Conference i San Francisco og utgjeven 24. juni 2010 i USA, Storbritannia, Frankrike, Tyskland og Japan. iPhone 4 introduserte ein ny design til iPhone-serien, som den administrerande direktøren i Apple, Steve Jobs, hevda var den tynnaste smarttelefonen i verda på den tida. Telefonen bestod av ei innfatning i rustfritt stål som fungerte som antenne, med dei internekomponentane lokalisert mellom to panel av glas i aluminiumsilikat.

iPhone 4 introduserte skjermen «Retina Display» med ein pikseltettleik på 326 pikslar per tomme, medan han vidareførte storleiken og skjermtilhøvet frå forgjengarane, Apple A4-prosessoren og iOS 4, som la til multitasking og FaceTime for videosamtalar. Han var den første iPhonen med eit kamera på framsida.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 iPhone 4 – Offisielle spesifikasjonar

iPhone
Mobiltelefonar introduserte i 2010
Maria av Guise

Maria av Guise () var dronning av Skottland, gift med kong Jakob V, og mor til Maria Stuart. Ho var skotsk regent frå 1554 til 1560.

Maria var fødd i Bar-le-Duc i Lorraine som den eldste dottera til Claude, hertug av Guise, overhovudet for Huset Guise, og kona hans Antoinette av Bourbon. 18 år gammal blei ho gift med Louis av Orléans, hertug av Longueville. Det var eit lykkeleg ekteskap, og året etter blei den fyrste sonen hennar, Francis, fødd. Vinteren 1536 var ho gjest i bryllaupet til den framtidige ektemannen sin, kong Jakob V av Skottland, og Madeleine de Valois, eldstedottera til kong Frans I av Frankrike.

I juni 1537 døydde Louis i Rouen og gjorde Maria til enke i ein alder av 21 år. 4. august fødde ho den andre sonen sin, Louis. Seinare same året bestemte kong Jakob, som var blitt enkjemann etter at kona hans døydde av tuberkulose i juli, seg for å finna ei ny fransk kone for å styrka den fransk-skotske alliansen mot England. Onkelen hans, kong Henrik VIII av England, prøvde å avverja dette ved å sjølv fri til Maria, men kongen av Frankrike valde å godta frieriet til Jakob. 18. mai 1538 blei bryllaupet halde i Notre-Dame-katedralen i Paris, med ein stadfortredar. Maria forlet Frankrike månaden etter, og 10. juni kom ho til Fife og blei teken imot av kong Jakob. 22. februar 1540 blei Maria krona til dronning av Skottland. Paret fekk to søner, Jakob og Robert, men begge døydde svært unge. Dottera Maria, som seinare skulle bli dronning, blei fødd 8. desember 1542. Kongen døydde seks dagar seinare, og Maria blei regjerande dronning.

Frå 1554, etter at James Hamilton, 2. jarl av Arran, hadde sagt frå seg regentskapet, styrte Maria Skottland for dotter si, dronninga, som var blitt send til Frankrike for å bli oppdratt med den framtidige ektemannen sin, sonen til Henrik II av Frankrike. Maria forhøyrde seg alltid med dei to mektige brørne sine i Frankrike – Karl, kardinal av Lorraine og Frans, hertug av Guise, slik at Skottland og Frankrike arbeidde i samforståing utad. Den franskorienterte politikken hennar gav henne fiendar både blant skotske protestantar og den skotske adelen. Maria blei avsett i 1559, og døydde året etter i Edinburgh. Lekamen hennar blei teken til Frankrike og gravlagt i Reims.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maria av Guise» frå ,  den 5. september 2022.  

Huset Lothringen
Folk frå Bar-le-Duc
Skotske dronningar
Franskmenn frå 1500-talet
Skottar frå 1500-talet
Franske adelege
Verdsmeisterskapen i roing 2005

Verdsmeisterskapen i roing 2005 vart avvikla på elva Nagara ved Kaizu i Japan dagane frå 28. august til 4. september. Mennene tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinnene i 10.

Noreg vann ein sølvmedalje i singlesculler ved Olaf Tufte.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2005 World Rowing Championships» frå ,  den 5. september 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Japan
Sport i 2005
Scotia

Scotia er eit latinsk stadnamn avleidd frå scoti eller  gælarar, ei folkegruppe frå Irland og dagens Skottland. Det var opphavleg eit latinsk namn på landet der desse folka heldt til, og er fyrst dokumentert seint på 200-talet. Frå 800-talet byrja tydinga av omgrepet til å gå over til å visa til den delen av øya Storbritannia som låg nord for Firth of Forth: Kongeriket Skottland. I seinmellomalderen var det blitt det vanlege latinske namnet på Skottland.

Scotia blei opphavleg brukt som eit namn for Irland, til dømes av Adomnán i livssoga om heilage Columba frå 600-talet. 
Under Den skotske sjølvstendekrigen nytta kong Robert I av Skottland (Robert the Bruce) og Domhnall Ua Néill namna Scotia Maior (Stor-Scotia) om Irland og Scotia Minor (Vesle Scotia) om Skottland. Etter 1000-talet blei Scotia hovudsakleg brukt om Skottland.

Avleiingar
Dei romanske namna på Skottland er avleidde frå «Scotia», som det franske namnet Écosse. Også germanske namn på Skottland viser til skottane eller scoti. Berre keltiske språk nyttar namn med ei anna avleiing, frå namnet Alba.

Namnet er blitt brukt om fleire andre stader, som den kanadiske provinsen Nova Scotia, som tyder 'Ny-Skottland' og busetnadane Scotia i New York og Scotia i California i USA.

Det blei brukt om skuta ein brukte til Scotia-ekspedisjonen i Antarktis i 1902–04. Fleire stader i Antarktis blei kalla opp etter skuta, som Scotiahavet, Scotia Bay og Scotiaplata.

Scotiabank er handelsnamnet for ein bank i Nova Scotia.

Pride Scotia har vore namnet på pride-markeringar i Skottland sidan 2004.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scotia» frå , og «Scotia» frå  den 5. september 2022.  

Skotsk historie
Latinske stadnamn
Dei tre moirene

Dei tre moirene var i gresk mytologi tre lagnadsgudinner som heitte Klotho, Lakesis og Atropos. Dei spann på lagnadsveven, som synte lagnaden til kvart menneske og gudane. 

dei tre søstrene står for spinnerske (Klotho), utvelger (Lakesis) og uendrer (Atropos). Moirene var alltid til stades når eit barn vart fødd. Dei (spesielt Klotho) avgjorde lagnaden til barnet. Klotho, Lakesis og Atropos kontrollerede den livas tråden til kvart menneske frå fødselen til dauden.

I romersk mytologi svarar dei til parcerne og liknar på dei tre nornene  i norrøn gudelære.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Moires» frå ,  den 7. september 2022.  

Greske gudar
Lagnad
Femios

Femios (på gammalgresk Φήμιος / Phémios etter φῆμις / phêmis, 'språk') er ein skald frå Homers Odysseen.

Som skald ved hoffet til Odyssevs, på Ithaka, dukkar han opp i den fyrste songen, under ein bankett organisert for belarane.

Som fortald i Odysseen:
«Men frå loftet sitt av den umtenkte Penelopeia, Ikaros-dotteri, vel kunde høyre skalden.» Penelopeia bad skalden om å stoppa denne songen som smertefullt minna henne om den fråverande ektemannen hennar. Telemakhos bad mora om å la Femios kvad. Trass alt, hevda han, har andre heltar enn Odyssevs kjent ulykker då dei fór heim ifrå Troja.

Skalden dukkar opp igjen i song XXII, der han blir kalla Terpios-sonnen Femios, under massakren på belarane. Med lyra si i handa bønnfall han Odyssevs om å skåna han, og hevda at han vart tvinga til å opptre føre belarane. Telemakhos kom han til unnsetning og Odyssevs lét han gå.

Kjender 

Delar av denne artikkelen bygger på «Phémios» frå ,  den 7. september 2022.  

Odysseen
Musikk i gresk mytologi
Gresk antikk
Gresk mytologi

Homer
Hafsa Sultan

Hafsa Sultan () var valide sultan i det  osmanske riket under regjeringstida til sonen sin sultan Suleiman I frå 1520 til 1534. Ho var den fyrste innehavaren av tittelen valide sultan.

Liv
Hafsa Sultan kan ha vore dotter av khan Meñli I Giray av Krim, men dette byggjer på vestlege forfattarar frå 1600-talet. Osmanske dokumentprov peiker på eit opphav som kristen slave. Det fyrste synet blir likevel framleis støtta av fleire historikarar. 

Ayse, dottera til Meñli I Giray, blei fyrst gift med bror til Selim, prins Mehmed, guvernør av Kefe, og deretter med sultan Selim I. Selim si dotter gifta seg med bror hennar Saadet I Giray. Dette var dei einaste to kongelege ekteskapa mellom det osmansket dynastiet og Giraydynastiet på Krim.  Det er likevel mogleg at Ayse og Hafsa var to ulike personer, og at Hafsa var ei anna av konene til Selim.

Då sonen hennar følgde skikken for tronarvingar med å gjera teneste som guvernør i Manisa 1515-1523 budde ho der med han og grunnla ein skule, ein høgskule, ein moské, eit sjukehus og ein årleg festival. Då sonen hennar kom på trona blei ho den fyrste kvinna ved det osmanske hoffet som fekk tittelen «sultan» etter namnet sitt, i staden for «hatun». 
Ho var også den fyrste sultanmora som fekk tittelen valide sultan, og ho representerer dermed ei endring i status for mor til sultanen, som gjennom denne fekk ei rolle motsvarande dronning og blei kvinna med høgast status og makt i riket.

Hafsa Sultan var også den fyrste haremkvinna som ein veit hadde ein kvinneleg agent eller kira, Strongilah.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hafsa Sultan» frå , og «Ayşe Hafsa Sultan» frå  den 7. september 2022.  

Kvinner i Det osmanske riket
Valide sultaner
Kvinner på 1400-talet
Kvinner på 1500-talet
Suleymanie-moskéen

Süleymaniyemoskéen (tyrkisk Süleymaniye Camii) er ein moské i Istanbul som blei oppført i tidsrommet 1550–1557 etter teikningar av den osmanske arkitekten Mimar Sinan på ordre frå sultan Suleiman I. Han er eit landemerke for byen og eit kjend turistmål, med utsyn over Det gylne hornet. Han var den største moskéen i Istanbul i 429 år, fram til Çamlıca-moskéen opna i 2019.

Suleiman I byrja bygginga av moskéen i 1550. Han anla ein rommeleg plass nord for det gamle seraiet, og stilte fleire gamle kyrkjer og ulike antikke materialar til disposisjon for  byggherren. Føregarden var rikt utsmykka, spesielt av ein praktfull persisk portal i hovudkasen til moskéen ved den fjerde fløya hans. Ved hjørnene til føregarden stig dei fire minaretane opp. Hovudbygningen har tre skip og er krona av ein veldig kuppel halde oppe av fire kvadratiske pålar. Kuppelen er fem meter høgare enn den på Hagia Sofia.

Alle vegger og søyler inne i moskeen er dekte med spraglete marmor, og veggen med mihraben er utsmykka med persisea fajansefliser. Dei ni vindauge på denne veggen blei måla av den mest kjende glasmålaren på den tida, Serkosh Ibrahim.

Bakom qiblaveggen i moskeen ligg dei to oktagonale mausolea til Suleiman den store og kona hans Hurrem Sultan (Roxelana).

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Süleymaniye Mosque» frå , og «Süleymaniyemoskén» frå  den 8. september 2022.

Bakgrunnsstoff

Moskéar i Istanbul
Moskéar i Tyrkia
Osmansk arkitektur
Kvinnesultanatet

Kvinnesultanatet (tyrkisk Kadınlar saltanatı) var ein periode i Det osmanske riket då konene og mødrene til sultanane hadde uvanleg stor innverknad. Ein set gjerne starten for denne tida til giftarmålet mellom sultan Suleiman I med Hurrem Sultan (Roxelana) i 1533, og slutten med avsettinga av Turhan Hatice Sultan som regent i 1656. Viktige kvinner i denne tida var Mihrimah Sultan, Nurbanu Sultan, Esther Handali, Safiye Sultan, Esperanza Malchi, Beatrice Michiel og Kösem Sultan. 

Sultanaene med innverknad i denne perioden var anten koner av sultanen, med tittelen haseki sultan, eller mor til sultanen, med tittelen valide sultan. Mange av desse kvinnene var opphavleg slavar, ein skikk ein venta i sultanatet ettersom ein meinte tradisjonelle ekteskapsroller innebar for stor risiko for sultanen, som ikkje skulle ha nokon andre personlege band utover tittelen sin. Sultanaene hadde politisk og sosial makt som gjorde at dei kunne påverka det daglege styret av riket og driva velgjerds- og bygningsarbeid, som Valide Sultan-moskeen  i Istanbul.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kvinnornas sultanat» frå ,  den 8. september 2022.  

Denne artikkelen bygger på «Sultanate of Women» frå ,  den 8. september 2022.  

Osmansk historie
Kvinnehistorie
Haseki Sultan-komplekset

Haseki Sultan-komplekset (også Hürrem Sultan-komplekset, tyrkisk ) er eit osmansk moskékompleks frå 1500-talet i Fatih i Istanbul. Det var det fyrste kongelege byggeprosjektet utforma av arkitekten Mimar Sinan.

Historie 
Moskékomplekset blei bestilt av haseki Hürrem Sultan, kona til sultan Suleiman den store. Ho hadde gifta seg med sultanen kring 1534, og brukte truleg medgifta si til å støtta prosjektet. Bygningane blei utforma av Mimar Sinan. Dette var det fyrste kongelege prosjektet hans, og det er mogleg at nokre element var planlagde av føregangaren hans.

Komplekset omfatta ein fredagsmoské, eit suppekjøkken (imaret), ein madrasa, ein grunnskule (mektep) og eit sjukehus (darüssifa). Det store komplekset blei bygt i fleire stadium på kvar side av ei smal gate. Moskéen blei fullført i 1538–39 (AH 945), madrasaen stod ferdig eit år seinare i 1539–40 (AH 946) og suppekjøkkenet i 1540–41 (AH 947). Sjukehuset var ikkje ferdig før i 1550–51 (AH 957).

Skildring 
Moskéen har ei enkel utforming med vekslande lag av stein og murstein, og har ein minaret med eit galleri. Portikoen har fem bogar med fem små kuplar støtta av seks tynne marmorsøyler. Opphavleg var bønnesalen dekka av ein enkelt kuppel med ein diameter på 11,3 meter. I 1612–13, under Ahmed I, blei moskéen utvida for å kunna husa fleire bedande. Ein ny dom blei lagt til, og bønehallen blei dobla i storleik.

Sjukehuset har ein åttekanta føregard, og er den einaste bygningen i kompleske med ashlar-konstruksjon. Den utskorne steininskripsjonen over inngangen frå gaten er eit kronogram på tyrkisk som oppgjev konstruksjonsdatoen. Madrasaen er U-forma rundt ein sentral gardsplass med 16 små celler og ein førelesingssal. Suppekjøkkenet ligg også rundt ein føregard. Matlagingsområdet i nordenden har fire åttekanta piper.

Komplekset blei restaurert i perioden 2010–2012.

Galleryi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Haseki Sultan Complex» frå ,  den 8. september 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Haseki Hürrem Sultan Külliyesi, Archnet
 Photographs of the mosque by Dick Osseman
 

Fatih
Mimar Sinan
Byggverk i Istanbul
Moskéar i Istanbul
Osmansk arkitektur
Moskéar frå 1500-talet
Skipingar i 1538
Miltiadis Tentoglou

Miltiadis Tentoglou () er ein gresk friidrettsutøvar frå Grevena som vart europameister i lengdehopp i 2018 og 2022, og olympisk meister i øvinga i 2021. Hans personlege rekordar er 8,60 meter innandørs og 8,55 m utandørs.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Miltiadis Tentoglou» frå ,  den 8. september 2022.  

Olympiske meistrar for Hellas
Europameistrar i friidrett
Greske friidrettsutøvarar
Femke Bol

Femke Bol () er ein nederlandsk friidrettsutøver frå Amersfoort som vart trefaldig europameister under EM i friidrett 2022, med di ho vann 400 meter, 400 meter hekk og var ankerkvinne for det sigrande laget til Nederland i 4 x 400 m stafett. Ho har elles vunne OL-bronse 2021 og VM-sølv 2022 i 400 m hekk, og VM-sølv 2022 i 4 x 400 m stafett. Bols bestetider er 49,44 sekund på 400 meter og 52,03 sekund i 400 m hekk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Femke Bol» frå ,  den 8. september 2022.  

Europameistrar i friidrett
Nederlandske friidrettsutøvarar
Jaroslava Mahutsjikh

Jaroslava Oleksijivna Mahutsjikh () er ein ukrainsk friidrettsutøvar frå Dnipro som vart europameister i høgdehopp under EM i friidrett 2022, tidlegare har ho vunne VM-sølv i øvinga i 2019 og 2022. samt OL-bronse i 2021. Ho har hoppa 2,05 meter utandørs og 2,06  m innandørs.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jaroslawa Mahutschich» frå ,  den 8. september 2022.  

Europameistrar i friidrett
Ukrainske friidrettsutøvarar
Folk frå Dnipro
Niklas Kaul

Niklas Kaul () er ein tysk friidrettsutøvar frå Mainz som vart verdsmeister i tikamp i 2019 og europameister i 2022. Hans personbeste på 8 691 poeng er frå då han sigra under VM i friidrett 2019 i Doha.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Niklas Kaul» frå ,  den 8. september 2022.  

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske mangekjemparar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett
Folk frå Mainz
Keely Hodgkinson

Keely Nicole Hodgkinson () er ein britisk friidrettsutøvar frå Wigan som vart europameister på 800 meter under EM i friidrett 2022. Tidlegare vann ho sølvmedaljen på distansen ved Sommar-OL i 2021 og under VM i friidrett 2022. Hennar personlege rekord er på 1.55,88.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keely Hodgkinson» frå ,  den 8. september 2022.  

Europameistrar i friidrett
Britiske mellomdistanseløparar
Folk frå Wigan