alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Doug Yule

Douglas Alan Yule () er ein USA-amerikansk musikar og songar, mest kjend som medlem av The Velvet Underground frå 1968 til 1973.

Då John Cale fekk sparken i The Velvet Underground av Lou Reed i 1968, kom Yule inn i bandet. Broren til Yule, Billy, var òg med i bandet ei stund då den faste trommisen Maureen Tucker vart gravid. Lou Reed slutta i The Velvet Underground i august 1970, og Yule valde å halde fram i lag med resten av bandet. Han tok då over på solovokal. Seint i 1972 slutta resten av bandet og Yule vart det einaste medlemmet som var att. Han fekk med seg studiomusikarar og spelte inn albumet Squeeze seint i 1972. Det kom ut i 1973 og var i røynda eit soloalbum av Yule. Bandet vart oppløyst kort tid etter.

I 1974 spelte Yule med Reed att, då han spelte bass på soloalbumet Sally Can't Dance (1974). og Coney Island Baby i 1975.

Yule spelte òg med Elliott Murphy, og vart med i bandet American Flyer som trommeslagar og korsongar.

Diskografi

Med The Velvet Underground
 The Velvet Underground (1969)
 Loaded (1970)
 Live at Max's Kansas City (1972)
 Squeeze (1973)
 1969: The Velvet Underground Live (1974)
 VU (outtakes compilation, 1985 [1968–1969])
 Another View (outtakes compilation, 1986 [1967–1969])
 Chronicles (compilation, 1991)
 Peel Slowly and See (box set, 1995 [1965–1970])
 Final V.U. 1971-1973 (live box set, 2001 [1971–1973])
 Bootleg Series Volume 1: The Quine Tapes (live, 2001 [1969])
 The Very Best of the Velvet Underground (best of, 2003 [1966–1970])
 The Complete Matrix Tapes (live, 2015 [1969])

Med Lou Reed
 Sally Can't Dance (1974)
 Coney Island Baby: 30th Anniversary Edition (1975, 2005)
 Between Thought and Expression: The Lou Reed Anthology (1992)

Med American Flyer
 American Flyer (1976)
 Spirit of a Woman (1977)

Solo
 Live in Seattle (2002)

Med RedDog
 Hard Times (2009)
 Nine-Tail Cat (2011)

Andre
 Elliott Murphy: Night Lights (1976)
 Maureen Tucker: Moe Rocks Terrastock (2002)
 The Loves: ...Love You (2010)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Doug Yule» frå ,  den 25. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Doug Yule – fiolinside
RedDog – RedDog heimeside

Folk frå Great Neck i New York
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske organistar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
The Velvet Underground-medlemmar
American Flyers-medlemmar
Protopunk-musikarar
Pale Blue Eyes

«Pale Blue Eyes» er ein song skriven og sungen av Lou Reed og framført av The Velvet Underground. Han kom ut på albumet deira The Velvet Underground i 1969.

Trass i namnet, vart «Pale Blue Eyes» skriven om nokon med brune auge, som Reed skreiv i boka si Between Thought and Expression. Songen skal ha vore inspirert av Shelley Albin, den første kjærasten til Reed, som på den tida var gift med ein annan mann.

Lou Reed ønskte først å spele «Pale Blue Eyes» for den første samlinga til Velvet Underground i Fondation Cartier i 1990. Då nokon minna han om at han hadde skrive songen etter at John Cale slutta i bandet, sa Reed, «Då må det bli 'Heroin'».

Medverkande
 Lou Reed – Solovokal, elektrisk gitar
 Doug Yule – bass, Hammondorgel, korvokal
 Sterling Morrison – elektrisk gitar, korvokal
 Maureen Tucker – tamburin

Andre versjonar
«Pale Blue Eyes» har blitt spelt av mange andre artistar i tillegg til Lou Reed og Maureen Tucker frå Velvet Underground:

 Patti Smith framførte songen på scenen frå 1960-åra og gjennom 1970-åra. 
 Edwyn Collins spelte inn songen med Paul Quinn og gav han ut på singel i 1984. 
 R.E.M. spelte inn songen som ei B-side til singelen «So. Central Rain», gjeve ut i 1984 og sidan i 1987 på albumet deira Dead Letter Office.
 Marisa Monte spelte inn songen i 1994 på albumet hennar Verde, Anil, Amarelo, Cor de Rosa e Carvão (a.k.a. Rose and Charcoal).
 Hole spelte inn songen på scenen på Whisky a Go Go i februar 1992 og frontkvinna Courtney Love introduserte han som «den originale new wave-songen». Hole si utgåve kom sidan ut på den første EP-en deira, Ask for It (1995).
 Alejandro Escovedo spelte eit konsertopptak av songen i ein duett med Kelly Hogan i 1999 på albumet Bourbonitis Blues.
 Counting Crows spelte songen fleire gonger i 2003 og seinare. 
 The Kills spelte inn songen i 2010 og gav han ut som B-side tidleg i 2012.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pale Blue Eyes» frå ,  den 25. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

The Velvet Underground-songar
Songar frå 1969
Rockeballadar
Songar skrivne av Lou Reed
MGM Records-singlar
Edwyn Collins-songar
R.E.M.-songar
Hole-songar
Patti Smith-songar
GPS Exchange Format

GPX, eller GPS Exchange Format, er eit XML-skjema designa som eit felles dataformat for GPS for ulik programvare. Det kan brukast til å skildra vegpunkt, spor og ruter. GPX er eit open filformat og kan brukast utan å betala lisens. Posisjonsdata (med moglegheit for høgde, tidspunkt og annan informasjon) blir lagra i taggar og kan utvekslast mellom GPS-utstyr og programvare.

Einingar 
Lengdegrad og breiddegrad blir uttrykte i desimalgrader og høgd i meter, begge ved hjelp av WGS 84. Dato og tid er ikkje lokale tidspunkt, men nyttar Coordinated Universal Time (UTC) i ISO 8601-formatet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «GPS Exchange Format» frå ,  den 25. mars 2022.  
 

XML-standardar
Markeringsspråk
Dobro

Dobro er eit varemerke som tilhøyrer Gibson Guitar Corporation og ein variant av eit amerikansk strengeinstrument skapt av det slovakisk-amerikanske brødreparet Dopyera i 1928. Dobro blir òg brukt som fellesnamn for instrument av denne typen. Det er eit av instrumenta i resonatorgitarfamilien, og er laga for å vera ein gitar som læt sterkt.

Den innebygde resonatoren sørger for at ein får høgt volum, og dermed kan høyrast i band med blåsarar og trommar. Dobro blei utvikla før den elektriske gitaren, og musikk blei spelt akustisk. Han blei straks populær innanfor Hawaii-musikken, og blei seinare tatt opp spesielt i country- og bluegrassmiljø. Elektriske instrument blir ikkje brukte i tradisjonell bluegrass, og innan denne sjangeren var Buck Graves tidleg ute. Han spelte dobro med Flatt & Scruggs frå 1956 til gruppa blei oppløyst i 1969.

Dobroen er forma som ein vanleg gitar og har som denne 6 strenger. Han finst i to utgåver: Round neck som ein speler som ein vanleg gitar, og square neck, som ein legg vassrett i fanget, og som blir spelt med stål. Dobroen har innebygd resonator (cone) som verkar som ein akustisk høgtalar.

Kjente utøvarar av instrumentet frå tidlege dagar er til dømes Mike Auldridge, Josh Graves, Brother Oswald og Tutt Taylor. I seinare tid er den kanskje best kjende utøvaren på verdsbasis Jerry Douglas. Instrumentet finst i ei mengd ensemble som speler amerikansk tradisjonsmusikk, frå Chicks (tidlegare Dixie Chicks, der Emily Robison speler dobro), via Alison Krauss si gruppe Union Station til Blue Highway.

I Noreg har instrumentet fått eit oppsving saman med den gryande interessa for akustisk musikk. Bluegrassband som Hemisfair og Ila Auto, for ikkje å utelata Øystein Sunde sitt Særs i Sløyd, er blant dei fremste innanfor sjangeren. Knut Hem og Stein Are Fevang er kjende norske dobrospelarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dobro» frå ,  den 25. mars 2022.  

Varemerke
Gitarar
Meisterverk

Eit meisterverk eller meisterstykke (fransk chef-d'oeuvre, bokstaveleg talt «arbeidet til meisteren») viser i dag til eit verk som har hausta utbreidd heider og ros, særleg eit verk som blir sett på som det fremste verka til ein person i karrieren deira, eller til eit verk som viser eineståande kreativitet, dugleik, djupsinn eller utføring. Historisk sett var «meisterverk» eller «meisterstykke» eit omgrep brukt om eit prøvearbeid av ein særs høg standard, produsert av ein svein eller lærling, for å få medlemskap i eit laug eller akademi og den tilhøyrande nemninga «meister».

Etymologi og omgrep 
Ordet «meisterstykke »stammar truleg frå nederlandsk meesterstuk eller tysk meiserstück. Det norske ordet er samansett av «meister», gjennom norrønt meistari og mellomllågtysk mēster, frå latin magister, og «stykke», av norrønt stykki. Det engelske masterpiece kjem av den tyske eller nederlandske forma, og er å finna allereie i 1605 brukt utanfor laugsamanheng, då i eit stykke av Ben Jonson.

Historie 
Opphavleg viste «meisterstykke» til eit arbeid eller verk produsert av ein svein eller lærling som ynskte å bli handverksmeister i det gamle laugsystemet. Vedkomandes egnethet for medlemskap i lauget vart delvis avgjort på grunnlag av kvaliteten til meisterstykket, og viss han lykkast ville stykka behaldast av lauget. Dermed blei det lagt stor flid i å produsera eit stykke av høg kvalitet, uansett yrke (konfektmakar, malar, gullsmed, knivmakar, osb.). I mellomalderen var tittelen «meister» knytt til førenamnet til ein person med akademisk grad. Innan handverket var «meister» ei nemning for ein sjølvstendig drivande handverkar. For å kunna bli kalla som «meister» kravde ein av handverkarane i den gamle laugtida at dei hadde utført eit meisterstykke etter utstått svenne- og læretid, og talet handverksmeistrar var avgrensa. Kva meisterstykka i dei forskjellige faga skulle gå ut var det laugsskråa som bestemte. Meisterprøven opphøyrde då handverkslova oppheva lauga i 1839 og 1866; tittelen blei derimot halden på som ei nemning på ein sjølvstendig handverkar.

Mellom 1531 og 1572 i Nürnberg i Tyskland måtte lærlingar som ynskte å bli gullsmedmeistrar produsera ein «akeleiekopp» (som tok namnet grunna likskap i form med akeleieblomen), delar til ei stålforsegling, og gullringar sette med edelstener før dei kunne takast opp i lauget. Viss det ikkje lykkast å bli innlemma kunne dei fortsetja å arbeida for andre gullsmedar, men ikkje som meister sjølv. I nokre laug fekk ikkje lærlingar lov til å gifta seg før dei hadde oppnådd fullstendig medlemskap.

Praksisen med meisterstykke har halde fram i nokre moderne kunstakademi, der det generelle omgrepet for slike verk i dag er resepsjonsstykke. Royal Academy i London bruker omgrepet diploma work, og har teke inn ei stor samling diplomstykke som vilkår for medlemskap.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mesterverk» frå ,  den 25. mars 2022.  
 

Biletkunst
Kunstverk
After Hours av The Velvet Underground

«After Hours» er ein song frå 1969 skriven av Lou Reed og framført av The Velvet Underground. Han er den tiande og siste songen på det sjølvoppkalla, tredje albumet deira. Han er ein av få songar med solovokal av trommeslagaren Maureen Tucker, sidan Lou Reed meinte songen var «så uskuldig og rein» at han ikkje kunne syngje songen sjølv. Tucker vert akkompagnert av akustisk gitar og bass. Tekststilen og musikken kan minne om ein Tin Pan Alley-song frå 1930-åra. .

Songen vart sidan spelt inn på ny av Maureen Tucker i lag med The Changelings i 2002. Han vart gjeven ut på singel i lag med «I'm Sticking with You».

Musikkvideo
I 2014 heldt Universal Music Enterprises ein konkurranse i samarbeid med Genero om å få laga ein offisiell musikkvideo for songen. Frå 120 innsendte forslag, vart videoen til Choking Monkey Productions vald ut som vinnar og sidan lasta opp på Velvet Underground Vevo YouTube-kanalen.

Andre versjonar

 R.E.M. framførte songen på turneen for albumet Green, og eit opptak finst på DVD-en Tourfilm. 
 Blind Melon-songaren Shannon Hoon song songen på ein konsert i 1995, som ein kan sjå på slutten av DVD-en Letters from a Porcupine. 
 Meg White frå The White Stripes song songen 31. desember 2000 som avslutning på nyårskonserten deira og kom ut på ei avgrensa utgjeving som Vault Package #44.
 Anthony Kiedis og John Frusciante frå Red Hot Chili Peppers spelte songen i 1991 på ein båt medan dei vart intervjua av VPRO i Amsterdam i Nederland. 
 Rilo Kiley spelte òg inn ein versjon i 2002 for ein delt EP. 
 James Iha framførte songen med A Perfect Circle den 31. januar 2004 på ein turné i Frankrike. 
 Autolux-trommisen, Carla Azar, framførte songen som eit ekstranummer på ein konsert i Henry Fonda Theatre. 
 Ein versjon av Babyshambles finst på luksusutgåva deira av albumet Sequel to the Prequel i 2013.
 Eddie Vedder framførte songen under Pearl Jam-turneen i Nord-Amerika i 2013, som ein hyllest til Lou Reed.

Medverkande på originalinnspelinga
 Maureen Tucker – vokal
 Lou Reed – akustisk gitar
 Doug Yule – bass

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «After Hours (The Velvet Underground song)» frå ,  den 25. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

The Velvet Underground-songar
Songar frå 1969
Songar skrivne av Lou Reed
R.E.M.-songar
The White Stripes-songar
Johann Peter Salomon

Johann Peter Salomon (døypt 20. februar 1745 i Bonn;  i London) var ein tysk fiolinist, komponist og konsertorganisator.

Liv og virke 
Salomon spelte i ulike tyske hofforkester før han i 1781 flytta til London. Han spelte først i kvartettar, men bygde seg opp som impresario og fekk etterkvart stor tyding for musikklivet i byen.

I 1790 var Salomon i Wien der han gav Joseph Haydn eit lukrativt tilbod som innebar at Haydn oppførte dei nye symfoniane sine med stort orkester i London. Den 58 år gamle Haydn var på det tidspunktet pensjonert etter at Esterhazy sitt hofforkester var blitt nedlagt, så han slo til på tilbodet, noko som viste seg å bli ein stor økonomisk og kunstnarisk suksess for han. Under det fyrste London-opphaldet skreiv og uroppførte Haydn symfoniane nr. 93 til 98, under det andre symfoniane nr. 100 til 104 Alle ber derfor tilnamnet London-symfoniane, men dei siste blir i blant òg kalla Salomon-symfoniene. Nemninga stammar ikkje frå Haydn sjølv.

Salomon var fiolinsolist under uroppføringa av Haydn sin Sinfonia Concertante i B-dur for fiolin, cello, obo og fagott, opus 84, Hob. I:105 (1792), som Haydn skreiv og oppførte under det fyrste London-opphaldet.

Beethoven- og Salomon-familiene var naboar og venner i Bonn. Salomon flytta frå Bonn før Ludwig van Beethoven blei fødd, men dei blei kjende med kvarandre då Salomon vitja heimbyen. I eit brev frå 1815 forhøyrer Beethoven seg med Salomon om han kan formidla kontakt med ein London-forlegger.

Salomon døydde av skadar han fekk etter eit fall frå hest august 1815. Han blei gravlagd i Westminster under stor publikumsdeltaking.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johann Peter Salomon» frå ,  den 25. mars 2022.  
 

Tyske komponistar
Tyske dirigentar
Tyske fiolinistar
Kyrkjemusikkomponistar
Operakomponistar
Klassisistiske komponistar
Døde i 1815
Fødde i 1745
Fødde den 20. februar
Adrian Barber

Adrian Barber () var ein USA-amerikansk musikar og produsent som er mest kjend for å ha gjort opptaket av The Beatles på Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962 og produserte The Allman Brothers Band sitt sjølvoppkalla debutalbum i tillegg til The Velvet Underground-albumet Loaded. Han døydde av covid-19.

Produsent / lydteknikar 
 1969 Cream - Goodbye
 1969 The Allman Brothers Band
 1969 Velvet Underground - Loaded (òg trommeslagar på to spor)
 1969 The Rascals - Freedom Suite
 1969 The Rascals - See
 1968 Buffalo Springfield - Last Time Around
 1969 Bee Gees - Odessa
 1973 Aerosmith - Aerosmith

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Adrian Barber» frå ,  den 25. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Folk frå Ilkley
Engelske plateprodusentar
Engelske gitaristar
Beat-musikarar
The Big Three-medlemmar
Billy Yule

William Yule () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i ein kort periode for The Velvet Underground sommaren 1970, då Maureen Tucker var ute på mammapermisjon.

Diskografi

 Med The Velvet Underground.
 Loaded (1970, to spor)
 Live at Max's Kansas City (1972, spelt inn 1970, alle spora)
 Final V.U. 1971-1973 (2001, spelt inn 1973, ti spor)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy Yule» frå ,  den 25. mars 2022.  

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
The Velvet Underground-medlemmar
USA-amerikanske trommeslagarar
Rock & Roll av The Velvet Underground

«Rock & Roll» er ein song av The Velvet Underground frå 1970 på albumet deira Loaded. Songen var skriven av den dåverande frontmannen Lou Reed, som fortsette å spele songen seinare i solokarrieren sin.

Songen fortel om starten på rock & roll og fortel om jenta Jenny som vart «berga av rock and roll».

I platenotata til Velvet Underground-plateboksen Peel Slowly and See, skreiv Lou Reed wrote «'Rock and Roll' handlar om meg. Om eg ikkje hadde høyrd rock and roll på radio, hadde eg ikkje visst at det var liv på denne planeten. Noko som hadde vore ødeleggande - å tenka på at alt, overalt var det som det var der eg kom frå. Det ville vore djupt nedslåande. Filmar gjorde det ikkje for meg. TV gjorde det ikkje for meg. Det var radioen som gjorde det.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock & Roll (The Velvet Underground song)» frå ,  den 25. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
The Velvet Underground-songar
Songar skrivne av Lou Reed
Songar om rock
Songar om radio
The Runaways-songar
Theobroma

Theobroma  er ei planteslekt in kattostfamilien, Malvaceae, tidvis klassifisert som medlem av Sterculiaceae. Slekta omfattar rundt 20 artar av små tre som veks i underskogen i tropisk skog i Sentral- og Sør-Amerika. Slektsnamnet er avleidd frå gresk θεός (theos), som tyder 'gud', og βρῶμα (broma), som tyder 'food'. Ein aktiv ingrediens i kakao, theobromin, har namn etter slekta.

Kakaoplanten (Theobroma cacao) er den best kjende arten i slekta, og blir brukt til å laga sjokolade. Cupuaçu (Theobroma grandiflorum) og mocambo (Theobroma bicolor) har også ei viss økonomisk tyding.

Bruk
Fleire artar i Theobroma har etande frø, der kakao, cupuaçu og mocambo er dei best kjende. Kakao er kommersielt viktig som kjelde til kakaopulver og sjokolade.

Theobroma-artar blir brukt som matkjelde av larvar frå nokre møllar i slekta Endoclita, mellom dei E. chalybeatus, E. damor, E. hosei og E. sericeus. Larvane til ein annan møll, Hypercompe muzina, lever berre av Theobroma cacao.

Artar i utval

Theobroma angustifolium DC.
Theobroma bicolor Humb. & Bonpl. – mocambo
Theobroma cacao L. – cacao
Theobroma canumanense Pires & Froes ex Cuatrec.
Theobroma grandiflorum (Willd. ex Spreng.) K.Schum. – cupuaçu
Theobroma mammosum Cuatrec. & Léon
Theobroma microcarpum Mart.
Theobroma obovatum Klotzsch ex Bernoulli
Theobroma simiarum Donn.Sm.
Theobroma speciosum Willd. ex Spreng. – cacaui
Theobroma stipulatum Cuatrec.
Theobroma subincanum  Mart.
Theobroma sylvestre Mart.

Tidlegare rekna til slekta
Abroma augustum (L.) L.f. (as T. augustum L.)
Guazuma ulmifolia Lam. (as T. guazuma L.)
Herrania albiflora Goudot (as T. albiflorum (Goudot) De Wild.)
Herrania mariae (Mart.) Decne. ex Goudot (as T. mariae (Mart.) K. Schum.)
Herrania purpurea (Pittier) R. E. Schult. (as T. purpureum Pittier)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Theobroma» frå ,  den 26. mars 2022.

Bakgrunnsstoff 

 
Kattostfamilien
Ural-olje

Ural-olje er ei russisk referanseolje. Oljetypen er eit flaggskip for russisk oljeeksport og er rik på svovel.

Kjelder 

Petroleumsverksemd
Verdsarvstadene i Ukraina

Verdsarvstadene i Ukraina omfattar sju stader rekna som verdsarv innanfor grensene til Ukraina.

Dei sameinte nasjonane sin organisasjon for utdanning, vitskap og kultur, UNESCO, peikar ut verdsarvstader med særmerkt universell verdi for kultur- eller naturarv som er nominert av land som har underteikna UNESCO verdsarvkonvensjon, etablert i 1972. Kulturarven består av monument, slik som arkitektoniske verk, monumentale skulpturar eller inskripsjonar, grupper av bygningar og stader, inkludert arkeologiske stader. Naturarv er definert som naturtrekk, beståande av fysiske og biologiske formasjonar, geologiske og fysiografiske formasjonar, inkludert habitat for trua dyre- og planteartar, og naturområde som er viktige frå eit vitskapleg, bevarings- eller naturleg venleikssynspunkt. Ukraina vart ein uavhengig medlem av UNESCO-konvensjonen den 12. oktober 1988, medan landet framleis var ein unionsrepublikk innanfor Sovjetunionen.

Sju verdsarvstader er oppførte for Ukraina per 2022. Seks av dei er kulturelle stader og ein av dei, Bøkeurskog og gamle bøkeskogar i Karpatane og andre regionar i Europa, er ein naturstad. Den første staden som vart ført opp var St. Sofia-katedralen og relaterte klosterbygg, Petsjerska Lavra, i 1990. 

Dei siste stadene som vart lista opp var Trekyrkjer i karpansk region av Polen og Ukraina og den antikke byen Chersonesus i 2013. Tre stader er transnasjonale: Trekyrkjene i Karpatane, Struvemeridianen blir delt med ni land, og Bøkeurskog og gamle bøkeskogar blir delte med 17 land. I tillegg har Ukraina ei liste over 17 andre stader som dei vurderer å nominere til verdsarv.

Verdsarvstadene

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «List of World Heritage Sites in Ukraine» frå ,  den 27. mars 2022  
 

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Verdsarv i Ukraina Ukrainsk geografi
Glendale i California

Glendale er ein by i Los Angeles County i delstaten California i USA. Byen hadde 196 543 ibuarar i 2020. Glendale vart skipa til by i 1906.

Glendale ligg 159 meter over havet i San Fernando-dalen og er ein forstad til Los Angeles by.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Glendale, California» frå ,  den 28. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i California
Skipingar i 1906
Fremont i California

Fremont er ein by i Alameda County i delstaten California i USA. Byen hadde 230 504 ibuarar i 2020. Fremont vart skipa til by i 1911.

Fremont er del av Silicon Valley. Hovudkontora til forretningsselskapa Lam Research, Silicon Graphics International, S3 Graphics, Synnex og Tesla Inc. ligg i Fremont.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fremont, California» frå ,  den 28. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i California
Skipingar i 1911
Pieksämäki

Pieksämäki er ein by og ein kommune med 17 375 ibuarar (per 31. desember 2020) i Södra Savolax i Finland. Staden fekk status som marknadsby i 1930 og bystatus i 1962.

Pieksämäki er eit av Finlands sentrale transportknutepunkt. Her kryssar nord-sør-ruta frå Kouvola til Kontiomäki og går aust-vest-aksen mellom Jyväskylä og Joensuu. Pieksämäki er elles endestasjon for både ei jarnbanelinje til Parikkala søraust i Finland og linja Jyväskylä–Pieksämäki.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pieksämäki» frå ,  den 28. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i Finland
Diskografien til Lou Reed

Diskografien til den amerikanske rockemusikaren Lou Reed bestod av 22 studioalbum og 15 konsertalbum, i tillegg til 46 singlar. Reed har òg gjeve ut fem videoalbum og 16 musikkvideoar.

Album

Studioalbum

Fotnotar
A^ Transformer gjekk ikkje inn på den franske albumlista, men nådde 17. plassen på Mid Price / Back Catalogue Chart i september 2007.

Konsertalbum

Samlealbum

Fotnotar
B^ NYC Man gjekk ikkje på den franske albumlista, sidan samlealbum ikkje kjem inn på hovudlista. Plasseringa her syner til samlealbumlista. Det nådde òg 11. plassen på Mid Price / Back Catalogue Chart i mars 2008.

Singlar

Andre album

Studio

Konsertutgjevingar og remiksar

Som gjesteartist

Videoar

Videoalbum

Musikkvideoar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Komplett diskografi og konsertliste for Lou Reed
 
 
 

Diskografiar
Diskografi
Ukrainske nasjonalsymbol

Ukrainske nasjonalsymbol omfattar fleire ulike offisielle og uoffisielle symbol, gjenstandar og uttrykk som blir brukte som symbol på  Ukraina og ulike aspekt kring kulturen og historia til ukrainarar.

Symbol

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «National symbols of Ukraine» frå ,  den 28. mars 2022.  

Nasjonalsymbol
Nasjonalsymbol etter land
Det ukrainske flagget

Det ukrainske flagget blei tatt i bruk som nasjonalflagg for Ukraina i 1918. Det består av to like store horisontale band der det øvete er blått og det nedste er gult. Desse fargane har historisk vore brukt til å symbolisera rutenske område.

Flagget med to striper der gult var øvst og blått var nedst blei teke i bruk av revolusjonære i 1848 som ønskte å lausriva vestdelen av landet frå Austerrike-Ungarn. Då Ukraina erklærte sjølvstende i 1918 blei flagget teke i bruk som nasjonalflagg med fargane bytta om for å symbolisera blå himmel over gule kornåkrar. 

23. august er blitt feira som dagen for det ukrainske nasjonalflagget sidan 2004.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ukrainas flagg» frå ,  den 28. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Ukraina
Flagg