alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ukokplatået

Ukokplatået (russisk Укок) er ei fjerntliggjande og urørt slettelandskap i hjarte av det sørvestlege Sibir, i Altajfjella i Russland, nær grensa til Kina, Kasakhstan og Mongolia. Pazyryk er namnet på det gamle folket som levde i Altajfjella på dette platået og som ein har funne fleire flotte gjenstandar etter, inkludert mumiar som er bevarte i permafrosten. Mange gamle gravrøyser frå bronsealderen er funne i området og er knytt opp til pazyrykkulturen, som kan minne om den segnomsuste Skythia i vest. Uttrykket kurgan vert som regel nytta om slike gravstader. Utgraving i dette området har ført til mange fascinerande funn. Eit av dei mest kjende funna vert kalla «Isprinsessa» og vart grave ut av den russiske arkeologen Natalia Polosmak. Tre tattoverte mumiar (om lag 300 f.Kr.) vart grave ut frå permafrosten på Ukokplatået på andre halvdel av 1900-talet.

Ukokplatået er ein del av UNESCO sin verdsarvstad kalla Dei gylne fjella i Altaj, som vert rekna som ein viktig miljømessig skatt. Her finn ein fleire globalt utryddingstruga dyreartar, som snøleopard. Andre utryddngstrua dyr i området som krev ekstra vern er argalisauen, steppeøgle og svartstork. 
I dag er Ukokplatået truga av planar om å byggje ein gassrøyrleidning mellom Kina og Russland. Området er òg trugar med planar om ein veg over platået, i tillegg til at dei lokale bøndene driv området for hardt.

Isprinsessa og andre arkeologiske funn vart funne like innanfor eit landområde som Russland og Kina stridast om. Innbyggjarane i Den altaiske republikken krev tilbake lekamane som er tatt frå gravhaugane deira og som for tida ligg i Novosibirsk.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Ukok Plateau» frå , den 13. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 S.I. Rudenko, Kul'tura naseleniia Gornogo Altaia v skifskoe vremia («The Population of the High Altai in Scythian Times»)(Moscow and Leningrad, 1953) translated as Frozen Tombs of Siberia: The Pazyryk Burials of Iron Age Horsemen, M.W. Thompson, tr. (University of California Press, Berkeley) 1970. ISBN 0-520-01395-6

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Store Altaj - Altaj kraj, Den altaiske republikken, Tyva og Novosibirsk 
 Gassrøyrleidninger i Sibir
 Ei samling ved Statsuniversitetet i Novosibirsk 

Altaj
Platå i Russland
Alatau

Alatau (russisk Алатау) eller Ala Too (frå tyrkiske språk «spraglete fjell») er eit fellesnamn på fleire fjellkjeder i Sentral-Asia med område med vegetasjon, spreidde berg og snø om ein annan. 

 Dzjungarisk Alatau i Dzjungaria
 Kuznetsk Alatau
 Talas-Alatau 
 Terskej-Alatau 
 Kungej-Alatau
 Transili-Alatau

Alatau er òg namnet på ein kvegrase frå Kasakhstan og Kirgisistan.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Alatau» frå , den 13. januar 2008. 
 

Fjell i Kirgisistan
Fjellkjeder i Kasakhstan
Tsjuja-Alpane

Tsjuja-Alpane er ein del av Altajfjella på grensa mellom Russland og Kasakhstan nær grensa til Kina og Mongolia. Dei har ei gjennomsnitleg høgd på om lag 3000 meter over havet og dei høgaste toppane strekkjer seg opp mot 4000 meter. Det er ti isbrear på nordsida av fjella. Fjellkjeda er kalla opp etter elva Tsjuja.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Chuya Alps» frå , den 13. januar 2008. 
 

Altaj
Fjellkjeder i Kasakhstan
Fjellkjeder i Russland
Dzjungarisk Alatau

Dzjungarisk Alatau er ei fjellkjede på grensa mellom Xinjiang-regionen i Kina og Kasakhstan. Fjellkjeda er kalla opp etter Dzjungaria og har ei lengd på om lag 450 km, med ei høgd opp til 4 464 moh. 

I austenden av fjellkjeda, på grensa mellom Kasakhstan og Kina, ligg Den dzjungariske porten, ein fjellovergang som i fleire hundreår vart nytta av invarsjonsstyrkar frå Sentral-Asia.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Dzungarian Alatau» frå , den 13. januar 2008. 
 

Fjellkjeder i Kasakhstan
Fjellkjeder i Kina
Mugodzjarfjella

Mugodzjarfjella (russisk Мугоджары, Mugodzjary eller Мугоджарский хребет, Mugodzjarskij khrebet, kasakhisk Mughalzjar, Mugalzjar) er fleire fjellkjeder nordvest i Kasakhstan. Heile kjeda er 440 km lang og vert rekna som ei fortsetjing av Uralfjella. Dei er knytt saman med Sør-Uralfjella ved Guberlinskijhøgdene (Губерлинские горы, Guberlinskije Gory). Dei dannar vasskiljet mellom Kaspihavet og Aralsjøen.

Sjølve Mugdozjary har ei lengd på 200 km og er opp til 30 km brei. Dei startar ved elva Or som ei small kjede som etter kvart deler seg i to, Den austlege Mugodzjary og Den vestlege Mugodzjary. Det høgaste punktet er Boktybaj på 657 meter over havet og ligg i den austlege delen. Store elvar som renn frå Mugodzjary er Or, Emba og Irgiz.

Mugodzjary inkluderer òg fleire høgland og høgder, som Ural-Tobolsk-platået og Dei nordlege Mugodzjary, som er knytt saman til Guberlinskijhøgdene.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Mugodzhar Hills» frå , den 13. januar 2008. 
 

Fjellkjeder i Kasakhstan
Ole Bråvoll

Ole Kristian Olsen Bråvoll () var ein norsk lærar og folkeminnesamlar.

Bråvoll var fødd i Andebu. Han verka der og fleire andre stader på Austlandet. Han hadde ei stor interesse for lokal kultur og samla på alt som kunne vera av interesse om livet før i tida: om livet i bygda før i tida, om seder og skikkar, om gamle ord og vendingar i andebumålet. Ole Bråvoll er begravd ved Ottestad kyrkje i Stange.

Bibliografi 
 Bråvoll, Ole; Vestfoldmål: Ord og vendinger fra Andebu, tilrettelagt for trykking av Odd Gallis, redaktør Asbjørn Bakken. Vestfold historielag 1964.

Norske folkeminnesamlarar
Norske lærarar
Andebu
Folk frå Sandefjord
77 Frigga

77 Frigga er ein stor M-type, kanskje metallisk hovudbelteasteroide. Han vart oppdaga av C. H. F. Peters den 12. november 1862. Han er namnsett etter den norrøne gudinna Frigg.

Kjelder 

Frigga
Frigga
Frigga
78 Diana

78 Diana er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Samansetninga er karbonrik og primitiv. Asteroiden vart oppdaga av Robert Luther den 15. mars 1863 og namnsett etter Diana, gudinna for jakt i romersk mytologi. 78 Diana okkulterte ei stjerne den 4. september 1980. Ein diameter på 116 km vart målt, noko som passa bra med diameterverdien frå IRAS-satellitten.

Kjelder 

Diana
Diana
Diana

vec:Lista de asteroidi#78 Diana
79 Eurynome

79 Eurynome er ein ganske stor og lys hovudbelteasteroide samansett av silikat. Eurynome vart oppdaga av J. C. Watson den 14. september 1863. Asteroideoppdaginga var hans første.  Asteroiden er namnsett etter ei av dei mange kvinnene i gresk mytologi med namnet Eurynome.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris

Eurynome
Eurynome
Eurynome

vec:Lista de asteroidi#79 Eurinoma
Tian Shan

Tian Shan (kinesisk skrift 天山; pinyin Tiān Shān; «Himmelfjella»; uigurisk Tangri Tagh), òg ofte skrive Tien Shan, er ei fjellkjede i Sentral-Asia. 

Namnet «Tian Shan» som stort sett er i bruk i dag, er ei kinesisk omsetjing av det uiguriske namnet, som kan gå tilbake til ein Xiongnu-namn, Qilian (祁连), omtalt av Shiji som heimlandet til Yuezhi. Dette er derimot vorte hevda at dette refererer til ei fjellkjede 1500 km lenger aust som i dag heiter Qilian Shan. Ei nærliggande fjellkjede, Tannu-Ola-fjella (tuvinsk Таңды-Уула, Tangdy-Uula), tyder òg «Himmelfjellet».

Fjellkjeda ligg nord og vest for ørkenen Taklamakan i grenseområdet mellom Kasakhstan, Kirgisistan og provinsen Xinjiang i Kina. I sør glir fjella over i Pamirfjella. Ho strekkjer seg òg inn i Xinjiang og dei nordlege områda av Pakistan, der ho møter Hindu Kush.

I vestleg kartografi vert den austlege enden av Tian Shan sett til like vest for Ürümqi, medan rekkja aust for denne byen vert kalla Bogda Shan. I kinesisk kartografi frå Han-dynastiet og fram til i dag, vert Tian Shan rekna for å inkludere Bogda Shan og Barkolfjella.

Tian Shan er ein del av det orogeniske beltet rundt Himalaya som oppstod då den indiske og eurasatiske jordskorpeplata kolliderte i kenozoikum-perioden. Dei er ei av dei lengste fjellkjedene i Sentral-Asia og strekkjer seg 2 800 km austover frå Tasjkent i Usbekistan.

Den høgaste toppen i Tian Shan er Jengish Chokusu med ei høgd på 7 439 moh, som òg er det høgaste punktet i Kirgisistan og ligg på grensa til Kina. Det nest høgaste fjellet er Khan Tengri («Andane sin herre») på 7 010 moh, som ligg på grensa mellom Kasakhstan og Kirgisistan. Fjellklatrarar klassifiserer desse to som dei nordlegaste toppane i verda over 7 000 meter. 

Torugart-passet ligg på grensa mellom Kirgisistan og Xinjiang i ei høgd på 3 752 moh. Dei skogkledde Alataufjella, som ligg i dei lågare nordlege delane av Tian Shan, er busett av folk som talar tyrkiske språk. Dei største elvane som spring ut frå Tian Shan er Syr-Darja, Ili og Tarim. Aksuravinen er ein attraksjon nordvest i Tian Shan.

Ein av dei første europearane ein kjenner til som først vitja og skildra Tian Shan i detalj var den russiske utforskaren Peter Semenov i 1850-åra.

Økologi 

Tian Shan inneheld viktige skogar med Schrenkgran (Picea schrenkiana) i høgder over 2 000 meter. Dei lågare fjellsidene har unike naturlege skogar med vill ekte valnøtt- og epletre.

Kinesisk religion 
I taoismen meiner ein at gudinna av vesten vaktar over ferskentrea av udødelegdom i Tian Shan.

Galleri

Sjå òg 
 Nord-Silkevegen
 Imeon

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tian Shan» frå , den 13. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 The Contemporary Atlas of China. 1988. London: Marshall Editions Ltd. Reprint 1989. Sydney: Collins Publishers Australia.
 The Times Comprehensive Atlas of the World. Eleventh Edition. 2003. Times Books Group Ltd. London.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Russisk fjellklatringssider 
 Tien Shan på britannica.com 

Fjellkjeder i Asia
Fjellkjeder i Kasakhstan
Fjell i Kirgisistan
Fjellkjeder i Kina
Fjellkjeder i Pakistan
Fjellkjeder i India
80 Sappho

80 Sappho er ein ganske stor hovudbelteasteroide. Han vart oppdaga av Norman Pogson den 2. mai 1864 og er namnsett etter den greske poeten Sapfo.

Kjelder 

Sappho
Sappho
Sappho

vec:Lista de asteroidi#80 Safo
Transili-Alatau

Transili-Alatau (russisk Заилийский Алатау, Zailijskij Alatau) er ein del av dei nordlege Tian Shan-fjella i Kasakhstan i Sentral-Asia. Ho er den nordlegaste fjellkjeda i Tian Shan med ei lengd på 350 km og ei høgd på opp til 4 973 meter over havet med Pik Talgar. Namnet Alatau refererer til ei rekkje fjell i området. Fjellkjeda grenser i nord til Ili-senkinga ved elva Ili, som har gjeve namn til fjellkjeda. 

Den tidlegare hovudstaden i Kasakhstan, Almaty, ligg ved foten av fjella.

Bakgrunnsstoff 
 Transili- og Kungej-Alatau

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Trans-Ili Alatau» frå , den 13. januar 2008. 
 

Fjellkjeder i Kasakhstan
Kristi Samfunn

Den Reorganiserte Jesu Kristi Kyrkje av Siste Dagars Heilage eller Kristi Samfunn er den nest største kyrkja av Siste Dagars Heilage (mormonarane). Ein oppgjev at ho har omkring 250 000 medlemmer i omkring 40 land. Hovudkvarteret ligg i Independence i Missouri.

Bakgrunn 
Etter Joseph Smith sin død var det usemje om kven som skulle overta leiinga. Fleirtalet av mormonarane følgde Brigham Young, som leidde dei til det som no er Utah. Men nokre vart verande att i Illinois, inkludert nokre av dei nære slektningane til Smith. 

I 1850-åra stod det fram ei gruppe som meinte at sonen Joseph Smith, med same namn som han, var den rette til å overta etter faren. Han var berre 11 år da faren vart myrda. Da han voks opp, vart han leiaren for den gruppa som danna den reorganiserte kyrkja i april 1860. Mora hans støtta danninga av kyrkja, men det er usikkert om ho verkeleg var rekna som eit formelt medlem.

Smith døydde i 1914. Året etter vart sonen hans, Frederick Madison Smith, godteken som den neste leiaren. Han vart etterfølgd av broren, Israel A. Smith, som igjen vart etterfølgd av ein tredje bror, W. Wallace Smith. Han vart etterfølgd av sonen sin, Wallace B. Smith. Etter han kom den første som ikkje høyrde til familien, W. Grant McMurray.

I 2001 skifta kyrkja formelt namn til Kristi Samfunn (Community of Christ).

Kjenneteikn 
Dei som danna kyrkja, godtok ikkje polygami. Dei nekta for at Joseph Smith forkynte og praktiserte polygami. Dei forkasta mange av dei læresetningane som Utah-kyrkja representerte og hevda at det ikkje var i tråd med den opphavlege læra. Dei eig også tempelet i Kirtland i Ohio. Det vart gjeve til dei i 1880, etter ei rettssak.

Kyrkja har eit syn på Gud som liknar meir på det som er vanleg for kristne. Kyrkja forkastar dåp til fordel for avdøde, i tillegg til mange av dei andre seremoniane som Utah-kyrkja praktiserer.

Kyrkja har i den seinare tida byrja å følgje ein meir liberal teologi. Kyrkja har for eksempel godteke kvinnelege prestar sidan 1984. Dette har ført til at nokre har brote ut av kyrkja og danna The Restoration Church of the Latter Day Saints og The Remnant Church of the Latter Day Saints.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kristi Samfunn» frå , den 13. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Norsk heimeside

Siste Dagars Heilage
Protestantiske kyrkjesamfunn
Céline Dion

Céline Marie Claudette Dion () er ein kanadisk songar frå Charlemagne i den fransktalande provinsen Quebec i Canada. Ho er spesielt kjend for songen «My Heart Will Go On» frå filmen Titanic frå 1997.

Celine Dion byrja karrieren sin som lokal artist i Quebec, men vart etterkvart godt kjend i heile den fransktalande verda. Det første albumet hennar, La Voix du Bon Dieu, kom ut i 1981. Ho har også tatt spranget over i den engelskspråklege platemarknaden. Dette skjedde ved lanseringa av det første engelskspråklege albumet hennar, Unison i 1990. Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

I Noreg vart Dion første gong lagt merke til av eit større publikum i 1988 da ho stilte opp for Sveits i Eurovision Song Contest i Dublin og vann med songen «Ne partez pas sans moi».

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Céline Dion» frå , den 13. januar 2008. 

Kanadiske songarar
Hollywood Walk of Fame
Sveitsiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Grammy-vinnarar
Juno-vinnarar
Ivor Novello-prisvinnarar
Khan Tengri

Khan Tengri (uigurisk omsett som «Herren over andane» eller «Herren over himmelen», på tyrkisk omsett som «herskar av himmelen» eller «herskaren Tengri») er eit fjell i Tian Shan-fjella. Det ligg på grensa mellom Kirgisistan og Kasakhstan, aust for innsjøen Issyk Kul. Den geologiske høgda er 6 995 meter over havet, men med breen som dekkjer toppen vert høgda 7 010 meter over havet. På grunn av dette vart han i fjellklatrarkrinsar inkludert i den sovjetiske snøleopardprisen der fjelltoppane må vere over 7 000 moh. Det vert òg kalla Khan Tangiri Sjyngy, Kan-Too Chokusu, Pik Khan-Tengry og Hantengri Feng.

Khan Tengri er det nest høgaste fjellet i Tian Shan etter Jengish Chokusu (7 439 moh) som ligg nokre kilometer lenger sør. Khan Tengri er det høgaste fjellet i Kasakhstan og det tredje høgaste i Kirgisistan etter Jengish Chokusu og Pik Lenin (7 134 m) i Pamirfjella.

Kjenneteikn 
Khan Tengri er ein massiv marmorpyramide dekt av snø og is. Ved solnedgang lyser marmoren raudt, noko som har gjeve fjellet det kasakhiske namnet Kan Tau («Blodfjellet»). Det ligg tvers overfor Sør-Ingeltsjek-breen (eller Inyltsjek), 16 km nord for Jengish Chokusu. Lenge trudde ein av Khan Tengri var den høgaste toppen i Tien Shen på grunn av den dramatiske forma, samanlikna med den massive klumpen som Jengish Chokusu består av. Khan Tengri er den høgaste toppen i fjellkjeda Tengri Tag eller Mustag, som òg inneheld toppar som Tsjapajeva og Gorkova. Anatolij Boukrejev reknar Khan Tengri som kanskje den vakraste fjelltoppen i verda på grunna av dei geometriske formene og symmetrien.

Historie 

Sjølv om han er 400 meter lågare enn den høgare naboen i sør, trudde ein lenge at Khan tengri var den høgaste toppen i fjellkjeda fram til Jengish Chokusu vart oppdaga i 1946.

Petr Semenov var visstnok den første europearen som fekk sjå den kolossale Khan Tengri i 1847.

Den første klatringa av toppen vart utført i 1931 av Mikhajl Pogrebetskij sitt lag frå Ukraina. Dei gjekk opp frå sør og langs vestryggen. Kuzmin leia den første klatreekspedisjonen frå nord i 1964. Khan Tengri er ein av fem toppar som ein sovjetisk fjellklatrar måtte klatre for å få den prestisjetunge snøleopardprisen.

I 2004 omkom 10-20 fjellklatrarar då dei vart tatt av eit snøras i den mest populære klatreruta i fjellet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Khan Tengri» frå , den 13. januar 2008.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Khan Tengri på SummitPost
 Khan Tengri på Peakware
 Klatreinformasjon på alpinefund.org
 Polsk ekspedisjon i 2007 
 Alex Gavan sin ekspedisjon til Khan Tengri i 2004

Fjell i Kasakhstan
Fjell i Kirgisistan
Fjell i Kina
Høgaste punkt
Kyrkjerådet

Kyrkjerådet er eit utøvande organ for Kyrkjemøtet i Den norske kyrkja, og har til oppgåve å førebu saker for Kyrkjemøtet, setje i verk vedtaka frå Kyrkjemøtet og leie arbeidet mellom samlingane i Kyrkjemøtet. 

Kyrkjerådet har 16 medlemmer:
 10 ordinære leke medlemmer valde av Kyrkjemøtet
 1 lek kyrkjeleg tilsett valt av Kyrkjemøtet
 4 prestar valde av Kyrkjemøtet
 1 [preses]] blant biskopane i Den norske kyrkja

Kyrkjemøtet deler sekretariat med Mellomkyrkjeleg råd og Samisk kyrkjeråd.

Historie 
Kyrkjerådet vart oppretta i 1970. Første leiar var Per Voksø (1970–1978). Deretter følgde Ludvig Johan Bakkevig (1978–1986), Finn Olav Myhre (1986–1990), Oddbjørn Evenshaug (1990–1998), Gunvor Kongsvik (1998–2002), Thor-Bjarne Bore (2002–2006), Nils-Tore Andersen (2006-2010) og Svein Arne Lindø (2010-2016). For tida er Kristine Gunleiksrud Raaum leiar og Jens-Petter Johnsen direktør i Kyrkjerådet.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjelova § 25

Kjelder 
 Handbok for sokneråd og kyrkjelege fellesråd 1997 utg. av Kyrkjerådet i samarbeid med Kirkens arbeidsgiverorganisasjon

Den norske kyrkja
Pik Talgar

Pik Talgar er eit fjell nord i Tian Shan-fjella i Kasakhstan og den høgaste toppen i Transili-Alatau. Sidan han ligg nær den tidlegare kasakhstanske hovudstaden Almaty, er det ein populær destinasjon for fjellklatrarar.

Sjå òg 
 Talgar

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Pik Talgar» frå , den 13. januar 2008.

Fotnotar 

Fjell i Kasakhstan
Amazonasdelfin

Amazonasdelfinen eller boto/boutu  (Inia geoffrensis) er ein tannkval som høyrer til gruppa søramerikanske elvedelfinar. Han er typisk om lag 2,5 meter lang, veg 150 kilogram og er den største elvedelfinen. Arten er endemisk for elvesystemet Amazonaselva-Orinoco. Han førekjem i Brasil, Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru og Venezuela.

Kjelder

Elvedelfinar
Amazonas
Orinoco
Dyr i Brasil
Dyr i Bolivia
Dyr i Colombia
Dyr i Ecuador
Dyr i Peru
Dyr i Venezuela
Mellomkyrkjeleg råd

Mellomkyrkjeleg råd for Den norske kyrkja, kort Mellomkyrkjeleg råd, er eit råd innan Den norske kyrkja, oppretta i 1970. Rådet har som oppgåve å samordne og fremje kontakten mellom Den norske kyrkja og kyrkjer utanfor landets grenser, og å ivareta sambandet med dei internasjonale kyrkjelege organa som Den norske kyrkja er medlem i.

Mellomkyrkjeleg råd består av 17 personar:
 ein representant for kvart bispedømme i Den norske kyrkja
 ein biskop
 ein representant for Kyrkjerådet
 ein medlem vald av Kyrkjemøtet
 Den norske kyrkja sin representant i Det lutherske verdensforbunds råd
 Den norske kyrkja sin representant i Kyrkjenes verdsråd
 ein representant for styret i Kirkens nødhjelp

Valt leiar i Mellomkyrkjeleg råd er Kristine Sandmæl og generalsekretær er Berit Hagen Agøy (2016).
Mellomkyrkeleg råd har felles sekretariat med Kyrkjerådet og Samisk kyrkjeråd.

Kjelder 
 Handbok for sokneråd og kyrkjelege fellesråd 1997 utg. av Kyrkjerådet i samarbeid med Kirkens arbeidsgiverorganisasjon

Den norske kyrkja
Samisk kyrkjeråd

Samisk kirkeråd vart oppretta av Kyrkjemøtet i Den norske kyrkja i 1992 for å fremje samisk kyrkjeliv på lokalt og nasjonalt plan. 

Rådet har 8 medlemmer:
fem valde av Kyrkjemøtet
ein representant for Sametinget
ein biskop
ein representant for Kyrkjerådet

Språkgruppene sør-, lule- og nordsamiskskal vere representert i rådet, likeleies dei tre nordelgaste bispedømma i Den norske kyrkja.

Leiar er  Tore Johnsen (2007). Sekretariatet ligg i Oslo.

Kjelder
Handbok for sokneråd og kyrkjelge fellesråd 1997 utg. av Kyrkjerådet i samarbeid med Kirkens arbeidsgiverorganisasjon

Den norske kyrkja
Samisk kyrkjeliv
Skipingar i 1992
Tsju

Tsju (russisk Чу, Tsju; kirgisisk Чүй, Tsjuj; kasakhisk Шу, Sju) er ei elv nord i Kirgisistan og sør i Kasakhstan. Ho er litt over 1 000 kilometer lang og er ei av dei lengste elvane i Kirgisistan.

Tsju spring ut frå dei nordlege kirgisiske fjellkjedene vest i Tian Shan. Ho renn berre eit par kilometer frå Issyk-Kul (nær Balyktsji) utan at ho faktisk renn ut i innsjøen og snur i staden nordvestover. Etter ho har passert den smale Boomravinen (russisk Boomskoje usjtsjlje) renn ho ut i den relativt flate Tsjudalen, der den kirgisiske hovudstaden Bisjkek og den kasakhstanske byen Sju ligg. Mykje av vatnet til Tsju vert nytta til vatning i Tsjudalen, både på den kirgisiske og den kasakhstanske sida.

I Tsjudalen dannar Tsju grensa mellom Kirgisistan og Kasakhstan i meir enn 100 km, men renn så lenger inn i Kasakhstan, der ho som mange andre elvar som renn frå Nord-Kirgisistan til slutt berre forsvinn på steppa.

I mellomalderen var området strategisk viktig. Her låg Suajub, hovudstaden til Det vestlege tyrkiske khaganatet, og Balasagun, hovudstaden i Kara-Khitan.

Tsuj oblast, det nordlegaste og folkerikaste olbastet i Kirgisistan, er kalla opp etter elva. Det same er Tsju-gata, hovudgata i Bisjkek, og byen Sju i provinsen Zjambyl i Kasakhstan.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Chu River» frå , den 13. januar 2008. 
 

Elvar i Kirgisistan
Elvar i Kasakhstan
Kyrkjedepartementet

Kyrkjedepartementet er det sentrale administrative oranet i Den norske kyrkja. Kyrkjedepartementet er for tida (2008) ein del av Kultur- og kyrkjedepartementet, som har ein eigen kyrkjeavdeling som tar seg av kyrkjesaker.

Etter den norske kyrkjeordninga er Kongen den øvste forvaltningsstyresmakt i Den norske kyrkja. Kyrkjedepartementet har som oppgåve å førebu alle forvaltingsoppgåver Kongen avgjer, og å førebu kyrkjelege lovsaker for Stortinget. 

Kyrkjedepartementet utarbeider òg framlegg til statsbudsjett for kyrkja, med formuleringar av mål, prioriteringar og utfordringar for kyrkja.

Bakgrunnsstoff 
 Grunnlova § 16
 Kultur- og kyrkjedepartementet

Kjelder 
 Handbok for sokneråd og kyrkjelge fellesråd 1997 utg. av Kyrkjerådet i samarbeid med Kirkens arbeidsgiverorganisasjon

Den norske kyrkja
Emba

Emba (kasakhisk Zjem) er ei elv vest i Kasakhstan med ei lengd på 712 km. Ho har utspringet sitt i Mugodzjarfjella og renn sørvestover og ut i Kaspihavet. Ho renn nord for Ust-Urt-platået og når Kaspihavet gjennom ei rekkje grunne lagunar, som var farbare på 1700-talet. Dei nedre delane av elva renn gjennom saltdomar og dei petroleumsrike Embafelta. Somme reknar elva som grensa mellom Asia og Europa, eit forslag som først vart lagt fram av Philip Johan von Strahlenberg.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Emba River» frå , og «Эмба (река)» frå  den 13. januar 2008. 
 

Elvar i Kasakhstan
Det Berlingske Officin

Det Berlingske Officin er eit dansk medieselskap som heilt eller delvis eig fleire danske aviser, lokalradiostasjonar og nettstader. Selskapet er eigd av Mecom Group plc, som er børsnotert i London. Tidlegare var selskapet eigd av Orkla Media og før det igjen var selskapet eigd av fleire danske aksjonærar med A.P. Møller og Danske Bank var dei viktigaste.

Danske føretak
Skipingar i 1950
Ilek

Ilek (russisk Илек) er ei av sideelvane til Uralelva og renn gjennom Orenburg oblast i Russland og Kasakhstan. Ho har ei lengd på 623 km og ei middelvassføring på nesten 40 kubikkmeter per sekund. 

Dei to største byane som elva renn gjennom er Alga og Aqtöbe. Ilek er den mest forureina elva i Ural-kaspiske bekkenet. Dei store mengdene med bor og krom kjem avgangsdammane til tidlegare kjemiske fabrikkar via grunnvatnet. Kvaliteten til vatnet i Ilek varierer frå 4 (forureina vatn) til 6 (særs forureina vatn). Ei av sideelvane til Ilek er Bolsaja Tsjobda. Elva er òg arkeologisk viktig fordi det er funne fleire kurgangraver ved breidda.

Referansar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ilek River» frå , den 13. januar 2008. 
 

Elvar i Kasakhstan
Elvar i Russland
Elvar i Orenburg oblast