alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mehdi Baala

Mehdi Baala () er ein fransk tidlegare mellomdistanseløpar frå Strasbourg som vart europameister på 1500 meter i 2002 og forsvarte EM-tittelen i 2006. Han sikra seg elles VM-sølv i 2003 og OL-bronse i 2008 på same distansen. Den personlege rekorden på 3.28,9 fekk han notert 5. september i 2003 i Brussel. Baala var også ein framifrå 800-meterløpar med ei bestetid på 1.43,15.

Aktiv

Baala vart fjerdemann på 1500 m under Sommar-OL 2000, langt bak dei tre medaljevinnarane. To år seinare vann han ved europameisterskapen i München gullmedaljen på spesialdistansen med minst mogleg margin, han og sølvvinnar Reyes Estévez fekk nøyaktig same tid, 3.45,25, i ein finale som gjekk i lusetempo til det var mindre enn ei runde att. Ei heilt anna fart hadde Baala då han fire veker seinare, 8. september 2002 i Rieti, sette fransk rekord på 800 meter med tida 1.43,15.

Baala var i si livs beste form i 2003-sesongen. Han imponerte stort då han som den einaste truga verdsrekordhaldaren, Hicham El Guerrouj, i oppløpet på 1500 m under friidretts-VM i Paris. Knapt to veker seinare vart han klokka inn 3.28,9 og fransk rekord på distansen i eit stemne i Brussel.

Gjennom sin spurtstyrke lukkast Baala i 2006 å forsvare EM-tittelen på 1500 m. Nett som under sommar-OL åtte år tidlegare, passerte Baala målstreken som fjerdemann då dei olympiske sommarleikane 2008 vart avvikla i Beijing. Men då vinnaren av løpet vart diska for bruk av dopingmidlar, rykte Baala opp til bronseplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Nr 4 på 1500 m – 3.34,1
VM 2001 i Edmonton: Nr 12 på 1500 m– 3.55,3
EM 2002 i München: Gullmedalje på 1500 meter – 3.45,25, framom Reyes Estévez (3.45,25)
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje på 1500 meter – 3.32,3, bakom Hicham El Guerrouj (3.31,7)
OL 2004 i Aten: Utslått i forsøket på 1500 m (3.46,0 =nr 30)
VM 2005 i Helsinki: Nr 6 på 800 m – 1.45,32. Utslått i semifinalane på 1500 m (3.41,3 =nr 19)
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje på 1500 meter – 3.39,0, framom Ivan Hesjko (3.39,5) 
VM 2007 i Osaka: Diskvalifisert i semifinalane på 1500 m (=nr 24)
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje på 1500 meter – 3.34,21, bakom Nicolas Willis (3.34,16)
VM 2009 i Berlin: Nr 7 på 1500 m – 3.36,9
VM 2011 i Daegu: Nr 9 på 1500 m – 3.37,4

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mehdi Baala» frå ,  den 17. juli 2017.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Monogram

Monogram er ei dekorativ samanstilling av bokstavar, gjerne førebokstavar, frå eit namn. Dei kan brukast som eigarmerke, signatur, dekorasjon og liknande. Konge- og dronningmonogram er krona og inneheld som regel føerbokstav og ordenstalet til fyrsten. Nokre gonger kan det utformast som spegelmonogram, det vil seia med teikna samanslynga i normal og omvend stilling til eit symmetrisk ornament.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Monogram» frå ,  den 17. juli 2017.

Bakgrunnsstoff

Skrift
Symbol
Heraldikk
Pynt
Martin Mølster

Martin Bjørneson Mølster () var ein norsk friidrettsutøvar og lærar, fødd og død på Voss, som i ei tiårs tid på 1920-30-talet var den beste kulestøytaren i Noreg.

Mølster var son til ein smed og jarnbanearbeidar frå Voss. Sjølv gjekk han skule i Bergen og trena mangekamp i fleire år. OL-året 1924 vart han norsk meister både i femkamp og tikamp. I sjølve Sommar-OL i Paris enda han på 11. plass i femkampen. Også i 1926 vart han noregsmeister i femkamp.

Allereie i 1923 gjekk Mølster til topps NM-tevlinga i kulestøyt, øvinga som vart spesialgreina hans. 
Gjennom perioden 1923-33 tok han seks NM-gull og to -sølv i kuleøvinga. Han forbetra den norske kulerekorden fem gongar, frå 14,03 m i 1926 til sist til 14,83 meter på Møhlenpris i Bergen den 29. mai 1932. Same året presterte han 15,06 m under eit stemne i Tromsø, men kula viste seg ved kontrollveging å vere for lett.

Mølster var medlem i IL Bjart på Voss til 1924. Sesongane 1925 og 1926 representerte han IL i BUL i Oslo, frå 1927 var han medlem i Voss Idrottslag.

Medaljar i norske meisterskap
1923: Gullmedalje i kulestøyt – 24,55 m, framom Erling Waage (24,08 m)
1924: Gull i både femkamp og tikamp
1926: Gullmedalje i kulestøyt – 26,11 m, framom Halfdan Johnsen (25,70 m), og i femkamp
1927: Gullmedalje i kulestøyt – 14,21 m, framom Johan Trandem (13,52 m)
1928: Gullmedalje i kulestøyt – 13,99 m, framom Ivar Sandberg (13,75 m)
1929: Gullmedalje i kulestøyt – 13,91 m, framom Henry Rosen (13,78 m)
1931: Gullmedalje i kulestøyt – 14,20 m, framom Helge Sivertsen (14,01 m)
1932: Sølvmedalje i kulestøyt – 14,37 m, bakom Helge Nilsen (14,39 m)
1933: Sølvmedalje i kulestøyt – 14,53 m, bakom Helge Nilsen (14,69 m)

Kjelder
 friidrett.no

Norske kulestøytarar
Norske mangekjemparar
Norske skulefolk
Folk frå Voss
Norske friidrettsutøvarar
Toril Akerhaugen

Toril Hetland Akerhaugen () er ein norsk tidlegare fotballspelar som vann EM-sølv med Noreg i 2013.

Aktiv
Akerhaugen spelte på Lørenskog IF i 2000. Frå 2001 til 2015 var ho aktiv i toppklubben Asker SK og etterfylgjaren Stabæk IF. Forsvarsspelaren deltok i 229 obligatoriske kampar med Asker og Stabæk og skåra eitt einaste mål. Gjennom dei femten sesongane i Asker og Stæbæk var ho med å vinne to cupgull og like mange seriemeisterskap.
 
Frå debuten i 2006 til 2013 spelte Akerhaugen 59 landskampar for Noreg. Ho var med i EM-troppa i 2009 og spelte venstreback i EM-finalen mot Tyskland i 2013.

Merittar
EM-sølv: 2013
Noregsmeister: 2005 og 2012 med Asker SK/Stabæk IF
Norsk seriemeister: 2010 og 2013 med Stabæk IF

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Toril Hetland Akerhaugen» frå ,  den 17. juli 2017.  
 

Norske fotballspelarar
Idrettsutøvarar frå Oslo
Ooh! My Soul

«Ooh! My Soul», stundom skrive «Oh My Soul», er ein song frå 1958 av Little Richard. Han vart først gjeven ut på albumet Little Richard. Songen vart sidan spelt inn av The Beatles i 1963 for BBC, og av Big Brother and the Holding Company i 1966.

The Beatles-versjonen
The Beatles spelte inn songen i Playhouse Theatre i Manchester med McCartney på vokal. Innspelinga deira er kortare enn versjonen til Richard og kom først ut offisielt på Live at the BBC.

Medverkande
Paul McCartney – vokal, bass
John Lennon – rytmegitar
George Harrison – sologitar
Ringo Starr – trommer
Frå The Beatles Bible

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ooh! My Soul» frå ,  den 17. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1957
Little Richard-songar
The Beatles-songar
The Girl Can't Help It av Little Richard

«The Girl Can't Help It» er ein song av Bobby Troup og kjenningsmelodien til filmen The Girl Can't Help It. Han vart framført av Little Richard og vart gjeven ut i desember 1956. I USA nådde songen 49. plassen på Billboard Top 100-lista og sjuandeplassen på R&B Best Sellers-lista. I Storbritannia nådde songen niandeplassen på den britiske singellista. Songen vart plassert på 420. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Andre versjonar

The Animals spelte songen på debutalbumet sitt, The Animals i 1964. Songen vart òg spelt av The Everly Brothers i 1965, i 1969 av The Flamin' Groovies, i 1970 av Led Zeppelin, i 1975 av Mick Ronson og i 2001 av Babes in Toyland.

Den amerikanske songaren Fergie sampla songen i 2007 på singelen «Clumsy» og vart sidan covra av LMFAO. 

Melodien til Emerson, Lake & Palmer-songen «Are You Ready Eddy?», frå albumet Tarkus, er basert på «The Girl Can't Help It». 

Musikken er blitt nytta i filmen Pink Flamingos frå 1972, regissert av John Waters. 

Ein versjon med motsett kjønn, «The Boy Can't Help It», vart spelt inn av Bonnie Raitt i 1979 på albumet The Glow.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Girl Can't Help It (song)» frå ,  den 17. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Girl Can't Help It Little Richard YouTube

Singlar frå 1956
Songar skrivne av Bobby Troup
Little Richard-songar
Specialty Records-singlar
Songar frå 1956
The Animals-songar
Conway Twitty-songar
The Everly Brothers-songar
The Flamin' Groovies-songar
Cliff Richard-songar
Delaney & Bonnie-songar
Mick Ronson-songar
Bonnie Raitt-songar
Showaddywaddy-songar
 420
Pericytt

Pericyttar er seller som finst kring kapillar-blodårer, der dei sit på endotelseller. Til liks med seller i vaskulær glatt muskulatur vert dei kalla muralseller. Pericyttar sender ut lange greiner kring blodårene og har ein dominerande sellekjerne med lite cytoplasma. Dei har evna til å trekkja seg saman.

Pericyttar er viktige i opphavet av visse sjukdomar i sentralnervesystemet, som Alzheimer og slag. I pasientar med Alzheimer er det observert nedbryting av pericyttar ved blod-hjernebarrieren. Pericyttar er òg observerte i endra former og reduserte tal hjå diabetespasientar.

Pericyttar regulerer betennelsesreaksjonen ved skade, spelar ei rolle ved danning av nye blodårer og kan regulera blodstrøyminga i blodårene dei sit på.

Kjelder 

Humane celler
Mohammed Gammoudi

Mohammed Gammoudi () er ein tunisisk tidlegare langdistanseløpar i friidrett som vart olympisk meister på 5000 meter i 1968 og vann to OL-sølv og ein OL-bronse i tida 1964-72.

Aktiv
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1964 i Tokyo tok til med 10 000-meterfinalen den 14. oktober. Favoritten Ron Clarke frå Australia drog det meste av løpet i stort tempo, og berre to løparar heldt fylgje då klokka ringde 400 meter før målstreken. Ut på oppløpssida sprang Gammoudi forbi Clarke, men med ein sterk sluttspurt fauk Billy Mills frå USA forbi og sikra seg ein overraskande gullmedalje framfor Gammoudi. Gammoudi forbetra den personlege rekorden med 47,2 sekundar, Mills nesten like mykje. Gammoudi kvalifiserte seg lett til OL-finalen på 5 000 m, men stilte ikkje til start finaledagen.

Sommaren 1968 viste Gammoudi at han måtte reknast med på langdistansane ved OL i Mexico same hausten. Under eit stemne i Stockholm vart han nummer tre på 5 000 m med ny tunisisk rekord, 13.30,8, sekundet bak vinnaren Lajos Mecser frå Ungarn og verdsrekordhaldar Ron Clarke. I dei olympiske leikane 1968 i oktober tok han i tynnlufta bronsemedaljen på mila, vel seks sekundar bakom dei to andre medaljevinnarane. På 5 000-meteren lukkast han derimot slå den kenyanske 1500-meterspesialisten Kipchoge Keino med to tidels sekund, og vart dermed Tunis fyrste olympiske gullmedaljør.

Under Sommar-OL 1972 sette Gammoudi forbetra sin eigen åtte år gamle tunisiske rekord på mila med nøyaktig eit halvt minutt då han vann sitt kvalifiseringsheat på 10 000 m, men braut finalen etter han ramla då finske Lasse Virén fall i den tolvte runda av løpet. Også på 5 000 m vann Gammoudi sitt kvalifiseringsheat. I finalen kneip han sølvmedaljen framom Ian Stewart frå Storbritannia, eit lite sekund bak Lasse Virèn som sikra seg OL-gull nummer to. Også her sette Gammoudi tunisisk rekord.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Sølvmedalje på 10 000 m – 28.24,8, bakom Billy Mills (28.24,4) 
OL 1968 i Mexico by: Gull på 5 000 m – 14.05,0, framom Kipchoge Keino (14.15,1), og bronse på 10 000 m – 29.34,2
OL 1972 i München: Sølv på 5 000 m – 13.27,3, bakom Lasse Virén (13.26,4). Braut finalen på 10 000 m (=nr 15)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mohammed Gammoudi» frå ,  den 18. juli 2017.  
 

Tunisiske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Tunis
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Leni Kaurin

Leni Larsen Kaurin () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Ålesund som vann EM-sølv med Noreg i 2013. Ho var elles med å vinne tre NM-gull med Asker SK/Stabæk IF og har vorte seriemeister både i Tyskland og i Noreg.

Aktiv
Kaurin spelte på Fortuna Ålesund i 1998 og til sommaren 1999. Ho melde då overgang til topplaget Asker SK og var aktiv i klubben til 2007, bortsett frå 2004-sesongen då ho spelte på Team Strømmen. Hausten 2007 flytta ho til tyske  Turbine Potsdam og vart vinnar av Bundesliga i 2009. Våren 2010 spelte ho nokre kampar på FFC Frankfurt før ho avslutta opphaldet i Tyskland med to sesongar i VfL Wolfsburg. Sommaren 2012 vende ho tilbake til Stabæk IF (Asker SK). Ved sesongslutt i 2013 braut ho med klubben, grunna ein konflikt med trenaren.

Åra 2003-13 deltok Kaurin i 95 landskampar for Noreg og skåra fem mål. Ho var innbytar då Noreg tapte EM-finalen 2013 mot Tyskland med 0-1.

Merittar
EM-sølv: 2013
Noregsmeister: 2000, 2005 og 2012 med Asker SK/Stabæk IF 
Tysk seriemeister: 2009 med Turbine Potsdam
Norsk seriemeister: 2013 med Stabæk IF

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leni Larsen Kaurin» frå ,  den 18. juli 2017.  
 

Norske fotballspelarar
Folk frå Ålesund
Badehus

Badehus er bygningar ein kan bada eller vaska seg i, førebu seg til bad eller bada frå. Det kan vera offentlege bad, bygningar knytt til kurbad eller spa, eller private bygningar einskilde familiar eller grupper kan bruka ved bading. 

I historia har særleg romerske og tyrkiske bad vore kjende typar badehus. I Norden var badstove utbreidd frå gammalt av. Då ein i moderne tid fekk opp auga for hygiene og sjøbad, blei det bygd ei rekkje badehus for folk frå ulike samfunnsklassar. 

Ein type badehus er det offentlege badehuset, der alle har tilgang til å vaska seg. Dette var viktig for folkehygienen i ei tid då folk flest ikkje hadde baderom heime.
I England blei det opna fleire offentlege badehus, eller wash-houses, på 1800-talet. Det første moderne offentlege badet i England opna i Liverpool i 1829, og det første badet med varmt vatn opna i 1842.
Eit døme frå Noreg er Aure badehus. Det verka som folkebad og badstove frå 1908 til 1972, då det blei avløyst av ein ny symjehall.

Andre badehus kunne byggjast nær vatn eller sjø for å letta badinga. The Bathing House ved Howick i Northumberland i England blei bygd tidleg på 1800-talet for familien til den 2. earl Grey, slik at barna kunne bada og mora kunne sjå dei oppe frå huset.
Det første badehuset i Farsund blei opphavleg bygd ved Svinehagen i siste halvdel av 1800-talet, og på Naudodden i 1890. Opphavleg var badehuset berre opent for inviterte medlemmer og blei hovudsakleg brukt av funksjonærar og forretningsmenn, men i dag er Farsund Badehus kommunalt.

Mindre badehus kan vera strandhytter eller buer ved ei strand der ein kan oppbevara utstyr, bytta klede, eta mat og eventuelt vera i ly for vêret.
Slike badehus kan bli kjennemerke på ein stad, som Den hvide badeby ved Løkken i Vendsyssel i Danmark.

Sjå òg
Bademaskin
Symjehall

Kjelder

Bading
Hustypar
Lucille av Little Richard

«Lucille» er ein rock and roll-song frå 1957 opphavleg spelt inn av Little Richard. Songen kom ut som singel på Specialty Records i februar 1957. Han gjekk til topps på Billboard R&B-lista og nådde 21. plassen på den amerikanske poplista, og tiandeplassen på den britiske singellista. Songen vart skriven av Albert Collins (må ikkje forvekslast med bluesgitaristen med same namn) og Little Richard. Songen var først berre tilskriven Collins, men Little Richard kjøpte halve songretten medan Collins sat i Louisiana statsfengsel (Angola).

Songen er retta mot ei kvinne, Lucille. Ho har forlate songaren, og han tryglar henne om å koma tilbake, der ho høyrer heime («Lucille, please, come back where you belong»).

Songen var eit frampeik mot den rytmiske kjensla i rockemusiken i 1960-åra på fleire måtar med ei tung basslinje, eit meir langsamt tempo og ein trommerytme med åttandedelsnotar. Songen har òg taktstopp og ingen endringar i harmonien, og han har ein mørkare lyd fordi dei fleste instrumenta er eit lågt register.

Andre versjonar
Songen har blitt ein rockestandard og spelt inn av mange andre artistar. 

Songen er òg framført på spansk av Teen Tops i 1960, på fransk av Johnny Hallyday og Les Copains i 1962, Michel Pagliaro i 1975 og Marie France i 1981, på nederlandsk av Normaal i 1990 og på dansk i 1986 av Bamses venner.

The Beatles-versjonar
Beatles spelte songen live på BBC to gonger i september 1963 for Pop Go The Beatles #14 og Saturday Club's 5th Birthday Edition.

Medverkande
 Paul McCartney – vokal, bass
 John Lennon – sologitar
 George Harrison – rytmegitar
 Ringo Starr – trommer

Ættermæle
Songen er rangert på 670. plassen på lista til Dave Marsh i boka The 1001 Greatest Singles Ever Made.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lucille (Little Richard song)» frå ,  den 18. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1957
Singlar frå 1983
Songar frå 1957
Little Richard-songar
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Grammy Hall of Fame Award
RCA Records-singlar
Songar skrivne av Little Richard
Specialty Records-singlar
The Everly Brothers-songar
Otis Redding-songar
The Hollies-songar
Peter and Gordon-songar
Tom Jones-songar
The Animals-songar
Bill Haley-songar
Cliff Richard-songar
The Shadows-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Deep Purple-songar
New Jordal Singers-songar
Mud-songar
Pink Fairies-songar
Waylon Jennings-songar
Carl Perkins-songar
The Sonics-songar
Paul McCartney-songar
Status Quo-songar
The Beatles-songar
The Ventures-songar
Johnny Winter-songar
The Fabulous Little Richard

The Fabulous Little Richard var det tredje studioalbumet til Little Richard og slutten på rock and roll-tida hans. Det kom ut 17 månader etter at han hadde forlate Specialty Records. Richard hadde vorte meir religiøs og vendt ryggen til musikken som hadde gjort han kjend. Sjølv om han ei kort tid gjekk bort frå den avgjersla i 1962, og sporadisk gjennom karrieren, markerte dette albumet slutten på den beste perioden hans. For å gjere albumet tilgjengeleg for lyttarane er over halvparten av songane overdubba med ei kvinneleg korgruppe. Plata vart sett saman av unytta opptak og songar som var til overs frå studioinnspelingane.

I 2013 hadde David Bowie albumet med seg på ei liste over dei 25 favorittalbuma sine, «Confessions of a Vinyl Junkie».

Historie
Richard hadde fått eit syn om eit fly i brann, og tok det som eit teikn frå Gud om å forlate underhaldningsindustrien. Han fortalte frå 1957: «Det var ti dagar att på turneen, men eg ville ikkje meir. Billettane våre heim var basert på ein to-vekers turné, men eg kravde at alle skulle reise heim til Statane ti dagar for tidleg. Det utrulege er at flyet me var meint å ta styrta i Stillehavet. Det var då eg følte at Gud verkeleg hadde inspirert meg til å gjere det eg gjorde på den tida.»

I plateomslaget står det at Little Richard «er for tida djupt fordjupa i religiøse aktivitetar, og ofrar derfor millionar av dollar han kunne tent gjennom personlege framføringar på fjernsyn, filmar og på konsertar.» Omslaget hevdar òg at dei overdubba spora var Little Richard si avgjersle og det stod skrive att «Little Richard har lagt til stemmer på fleire av songane, som førte han nærare til den type kyrkjesong han voks opp med, og som han no vender attende til»

Songen «Kansas City» inneheld tekst frå hans eigen «Hey, Hey, Hey, Hey», noko The Beatles måtte tilskrive han for då dei spelte denne songen på Beatles for Sale. 

Seks månader etter at albumet kom ut, byrja Richard å spele inn gospel, ein sjanger han fortsette i - utanom ein kort periode på Little Star Records i 1962 - dei neste fire åra. I april 1963 gjekk han inn i studioet til Sam Cooke for å spele inn nye songar for Specialty. Offisielt kom han attende til Specialty i mars 1964, og inkluderte ein Cooke-song som var prøvd ut i 1963.

Innhald

Medverkande
Little Richard – vokal, piano
Lee Allen – tenorsaksofon
Alvin «Red» Tyler – barytonsaksofon
Frank Fields – bass
Earl Palmer – trommer
Edgar Blanchard – gitar
 The Stewart Sisters - korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Fabulous Little Richard» frå ,  den 18. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Little Richard-album
Musikkalbum frå 1958
Musikkalbum produserte av Robert Blackwell
Engelskspråklege album
Specialty Records-album
Kumasi

Kumasi er ein by i Ghana og administrasjonssenter for Ashanti-regionen. Han ligg 200 km nordvest for hovudtaden Accra. Byen har rundt  1,5 mill. innbyggjarar (2004), og er den nest største byen i Ghana, etter Accra. Kumasi er eit viktig handels- og kultursenter. Han har næringsmiddel-, trevare- og tekstilindustri, med kakao som ei viktig vare. 

Kumasi er sete for eit universitet som blei grunnlagd i 1951 og for fleire høgskular. Han er eit nasjonalt kultursenter med ashanti-museum. Nordaust for byen finst gamle ashanti-bustader som står på UNESCO si verdsarvliste. Det finst også eit militærmuseum her.

Kumasi er utgangspunkt for jernbaner til Accra og hamnebyen Takoradi.

Byen oppstod i 1663 som hovudstad i Ashantiriket. I 1874 blei han erobra og øydelagd av britane. Den novarande byen har oppstått etter den andre britiske okkupasjonen i 1896.

Kjelder

Byar i Ghana
Ashanti-regionen
OLIG3

OLIG3 er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-transkripsjonsfaktor. Han har roller i utviklinga av ulike typar mellomnerveseller og astrocyttar, og er uttrykt i sentralnervesystemet under fosterutviklinga.

Gen som kodar for OLIG3 er kjende hjå pattedyr, fuglar, ekte beinfiskar, amfibium og bruskfiskar. Det er ukjent om dei finst hjå reptil og kjevelause fiskar.

Kjelder 

Transkripsjonsfaktorar
Bodin

Bodin er ein stad i Nordland. Han var tidlegare ein eigen kommune, men er no del av Bodø kommune.

Namnet Bodin var opphavleg eit gardnamn. Det blei brukt om Bodøgaard, som frå 1600-talet var bustad for lensherren og seinare amtmannen. Namnet er truleg danna av bodi, 'båe' eller 'grunne' og vin, 'naturleg eng', og har same utgangspunkt som Bodø.

Bodin kommune omfatta fastlandet nordover til Mistfjorden og austover til Tverrlandet, sørsida av Saltfjorden austover til Svefjorden innanfor Saltstraumen med fjelltraktene i sør, saman med øyane utenfor, mellom anna Helligvær, Landegode, Bliksvær og Givær.

Kommunen blei oppretta i 1837 under namnet Bodø Landdistrikt, i 1896 blei namnet endra til Bodin. 

I 1938 blei ein del av Bodin kommune med 559 innbyggjarar slått saman med Bodø kommune. Ein ny del av Bodin, med 1303 innbyggjarar, blei slått saman med Bodø 1. januar 1959. 1. januar 1963 blei Vågan, Naurstad og Holand, ein del av Skjerstad kommune med 224 innbyggjarar, slått saman med Bodin.

1. januar 1964 blei størstedelen av Kjerringøy kommune og Øyjordområdet i Sørfold slått saman med Bodin. Ved samaslåinga hadde Bodin kommune 11 346 innbyggjarar.

1. januar 1968 blei Bodin kommune slått saman med bykommunen Bodø. Ved denne samanslåinga hadde Bodin kommune 13 323 innbyggjarar.

Kjende personar frå Bodin
Eilert Adelsteen Normann, (1848–1918), målar
 Louise Engen (1873–1947), fotograf, politikar og kvinnesakskvinne
Hans Berg (1902–1980), stortingsmann og KrF-politikar
Reidar Carlsen (1908–1987), forstmann og Arbeiderparti-politikar
Carl Johan Eliassen (1927–1973),  rådmann i Bodin kommune, 1963-1967. Finansrådmann i Bodø etter kommunesamanslåinga i 1968.  Finansrådmann i Bodø kommune fram til sin død i 1973.

Sjå òg
Bodin kyrkje
Bodin Leir

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Bodin» frå ,  den 19. juli 2017.  

Tidlegare kommunar i Nordland
Historie i Bodø
Geografi i Bodø
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1968
Stadnamn av norrønt opphav i Noreg
Korjakisk

Korjakisk er eit tsjukotko-kamtsjatkisk språk som blir tala heilt aust i Sibir i Russland.
Det har rundt 1 700 talarar, for det meste korjakar frå Korjakia. Det nærskylde språket tsjuktsjisk har omlag tre gonger så mange talarar.

Skrift
Korjakisk blir skrive med kyrilliske bokstavar. Det korjakiske alfabetet er som følgjer:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Koryak language» frå , og «Korjakisk» frå  den 19. juli 2017.  
 

Tsjukotko-kamtsjatkiske språk
Språk i Russland
Sibir
Einskildspråk