alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Morten Moldskred

Morten Opsahl Moldskred () er ein norsk fotballspelar. som sidan januar 2012 har hatt kontrakt med den dansk klubben AGF Århus. Han har tidlegare spela for ei rad norsk fotballklubbar, så som Hødd, Aalesund, Tromsø og Rosenborg BK. Norsk seriemeister med Rosenborg i 2010. Mellom 2009 og 2011 spela han ni landskampar for Noreg.

Statistikk
(Sist oppdatert 23. november 2013)

* Kun seriekampar.

Klubbspel

Tidlegare karriere 
Moldskred starta på ungdomsakadimiet i Haddal IL, rett utanfor Ulsteinvik. Vidare gjekk han til spela for Hødd på nivå to i norske seriefotball frå 1997 til ut 2001-sesongen. I 2002-sesongen spela han for Moss i toppdivisjonen, ein klubb som ved sesongslutt rykte ned ein divisjon.

Aalesunds Fotballklubb og Haugesund FK 
Moldskred vart overført til Aalesund før 2003-sesongen, og spela den sesongen alle kampane til Aalesund i eliteserien. Moldskred opplevde for andre året på rad å vere med på eit nedrykk frå eliteserien. I 2004-sesongen gjorde han sin til då beste sesong, då han skåra 15 mål på 29 kamper i Adeccoligaen, og ytte sitt til at AaFK rykte opp att i toppdivisjonen. Moldskred skåra eitt seriemål i 2005, og AaFK rykte på ny ned att til nivå to.

Før 2006-sesongen vart Moldskred vraka av AaFK og han gjekk då til FK Haugesund. Kort etter overgangen fekk han ein korsbandskade og vart operert.

Tromsø Idrettslag 
Sommaren 2006, før han hadde spela ein kamp for Haugesund, vart Moldskred overført til Tromsø IL. Bak overgangen stod Tromsø sin trenar, Ivar Morten Normark, som hadde vore AaFK-trenar då Moldskred spela for sunnmørsklubben. Moldskred fekk sin debut i tromsøtrøya allereie 30. juli 2006 i heimekampen mot Molde. Etter berre to kampar vart Moldskred skadd, og var ute resten av sesongen.
 
Etter Ole Martin Årst vart overført frå Tromsø til Start sommaren 2007 fekk Moldskred sitt store gjennombrot. Ein skadefri Moldskred danna i lag med Sigurd Rushfeldt eit av dei beste spisspara i eliteserien, og enda med å skåre 12 seriemål i 2007-sesongen. I 2008-sesongen sleit han med skadar i den fyrste delen av sesongen, men skåra etter kvart til mål i serien, nok til åp sikre Tromsø ein bronsemedalje.

Rosenborg og AGF 
Sesongane 2010 og 2011 spela Moldskred for Rosenborg. Han fekk ein heil del speletid, men sleit med å markere seg som ein sentral spelar for trønderklubben. Han var likevel delaktig i å sikre Rosenborg eit nytt seriegull i 2010 og ein seriebronse i 2011. I januar 2012 gjekk Moldskred til den danske toppserieklubben AGF Århus. Her har han vore plaga med skadar, og har knappast spela på fyrstelaget.

Landslagsspel 
Moldskred debuterte for Norges landslag 5. september 2009, som innbytar for Thorstein Helstad i ein VM-kvalfiseringskamp mot Island. Det einaste landslagsmålet hans kom i femte kampen, då han i ein vennskapslandskamp på bortebane mot Slovakia skåra kampens seinaste mål. Fram til 2011 aksla han den norske landslagstrøya ni gongar.

Bakgrunnsstoff 
Alt om fotball

Norske fotballspelarar
Hødd-spelarar
Moss-spelarar
Aalesund-spelarar
Haugesund-spelarar
Tromsø-spelarar
Folk frå Ulstein
Norske landslagsspelarar i fotball
Giuseppe Verdi

Giuseppe Fortunino Francesco Verdi () var ein av dei største italienske operakomponistane. Han er kjend for verk som Nabucco, La Traviata og Aïda.

Liv 

Verdi var fødd i Roncole i hertugdømet Parma, som då var okkupert av Frankrike under Napoleon, og flytta i 1824 til Busseto der han byrja musikalske studie med Ferdinando Provesi.

Han komponerte ein ouverture til Il Barbiere di Siviglia av Gioacchino Rossini, og flytta til Milano, men fekk ikkje plass ved konservatoriet der. Han hadde derfor private studie med Vincenzo Lavigna.

Etter nokre vanskelege år fekk han gjennombrotet sitt med librettoen til operaen Nabucco i 1842. I løpet av dei neste fem åra blei Verdi stadig meir berømt, først i Italia og Europa, og seinare også i USA.

I tida 1844–1850 skreiv Verdi fleire operaer, mellom anna Ernani, Macbeth og Luisa Miller. Operaene blei gradvis meir fyldige og orkesteret fekk ein større og kraftigare rolle. Inspirasjonen til Verdi kom først og fremst frå store operakomponistar som Rossini, Mercadante og Donizetti. 

For Verdi var det viktig at det også var ei historie bak ein opera, og han gjekk grundig gjennom librettoane sine. På slutten av denne perioden blei dei største og mest populære Verdi-operaene skapt; først og fremst Rigoletto, som blei oppført i Venezia. Seinare, og med like stor popularitet, blei Il trovatore sett opp i Roma i 1853. La Traviata blei sett opp berre seks veker seinare, først utan å bli vel motteken, men blei ein suksess ved ei nyoppsetjing året etter.

I 1870 tok Verdi til å arbeida med Aïda, som fekk si uroppføring i Kairo i slutten av 1871. Etter dette trekte komponisten seg tilbake frå operaskrivninga, og verka hans frå 1873 omfattar mellom anna ein strykekvartett og eit rekviem over diktaren Allessandro Manzoni.

I 1879 blei Verdi oppfordra til å skrive nok ein opera, Otello. Verdi brukte då mykje tid på å revidera dei tidlegare operaene sine, og Otello blei først ferdig i 1886. Operaen blei uroppført i Milano i 1887. Den siste operaen til Verdi tok også utgangspunkt i eit skodespel av William Shakespeare; Falstaff, frå 1893.

Dei siste åra tilbrakte Verdi som ein rik og respektert mann i Milano. Då han døydde i 1901 blei han hylla i gatene av Milano av meir enn 28 000 menneske.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Giuseppe Verdi» frå , den 19. mars 2009.

Bakgrunnsstoff 

 

Romantiske komponistar
Italienske komponistar
Operakomponistar
Folk frå Emilia-Romagna
Pokémon Ruby og Sapphire

Pokémon Ruby og Pokémon Sapphire er dei tredje rollespela i Pokémon-serien, utvikla av Game Freak og utgjevne av Nintendo på Game Boy Advance. Spela vart lansert i Japan i 2002, og resten av verda i 2003. Pokémon Emerald, ei utvida utgåve av spela, kom ut to år seinare.

Spelmekanikkane er for det meste uendra frå dei tidlegare spela i Pokémon-serien. Spelaren kontrollerer hovudpersonen i spelet sett ovanifrå, og kontrollane er i hovudsak dei same som dei var i dei førre spela. Som med tidlegare Pokémon-spel er målet i spelet å fange alle pokémonane i spela og nedkjempe Elite Four, ei gruppe av Pokémon-trenarar. I tillegg har spelet ei underhistorie der hovudpersonen kjempar mot ein kriminell organisasjon som prøver å ta over regionen. Nye funksjonar har vorte lagt til i spelet, som doble kampar og nye eigenskapar hjå pokémonane. Det er også mogleg å linke opp til fire konsollar samstundes med Game Boy Advance. Spela stør også ekstrautstyret e-Reader og linking med andre spel innan same generasjonen Pokémon-spel.

Ruby og Sapphire fekk for det meste positive omtalar sjølv om enkelte var delte i vurderinga av spela, særleg om spelmekanikkane og grafikken. Dei fleste klagane fokuserer på at spelmekanikkane har endra seg lite frå dei tidlegare spela i serien. Sidan populariteten til Pokémon var på veg nedover i 2002, og fenomen som Yu-Gi-Oh! byrja å verte populære, selde spelet mindre enn dei tidlegare generasjonane i Pokémon-serien. Likevel vart spela komersielle suksessar, og med om lag 13 millionar selde kopiar er spela dei som har selt mest på Game Boy Advance-plattforma.

Kjelder 

Dataspel frå 2002
Datarollespel
Game Boy Advance-spel
Pokémon
Game Freak-spel
Markane

Markane er ei bygd som dels ligg i Stryn kommune i Vestland og dels i Volda, i Møre og Romsdal.  Bygda er nok for tida mest kjend for skianlegget Ullsheim. I 1996 vart det arrangert NM i nordiske greiner der, og det har også vore arrangert skiskyttar-NM, junior VM i nordiske greiner, og fleire norgescupar.

I Markane bur det om lag 300 menneske. Størstedelen av busetnaden ligg i ei høgd på om lag 250 moh.

Geografi 
Markane er ei kupert skogsbygd med spreidde gardsbruk. Den er omkransa av åsar og fjell, og grensar ikkje til fjorden. Det har vore sagt at bygda har meir likskap med austlandsnaturen somme stadar i dalføra der, enn med Vestlandet. Men samtidig ligg bygda i ei vestlandsk ramme med høge fjell.

Grovt sett kan ein seie at Markane grensar til Hornindalsvatnet i vest, og Tverrfjellet/Hogden i aust. Bygda er ca. 25-30 km² i størrelse. 

Heilt nøyaktige grenser for Markane er det ikkje, men truleg bør ein også ta med Kjøsapollen. Markane vert då frå Kjøs bru og austover, til og med Langesethøgda.

Historie 
Den fyrste busetnaden var på Maurset der det er registrert funn frå jarnalderen. 

Namnet Markane kjem ifrå skog. Tidlegare skrivemåte var Markerne, seinare Markene (uttalast Markjene). Namnet har seinare vorte endra til Markane, men det har vore diskusjonar om det er rett.

Markane var tidlegare delt mellom Stryn kommune, Hornindal kommune og Innvik kommune. Ved kommunesamanlåinga i 1965 høyrde heile bygda til Stryn. Etter kommundedelinga i 1975 vart dei gamle grensene for Hornindal atter gjeldande, og dette delar bygda mellom to kommunar.

Bygder i Vestland
Bygder i Møre og Romsdal
Busetnader i Stryn
Busetnader i Volda
Magnar Kvalvik

Magnar Kvalvik () er ein norsk journalist frå Årdal.

Han har jobba som TV-kommentator i norsk TV 2. Han har også jobba som fotballkommentator for Canal+. Kvalvik kjem opphavleg frå Årdal kommune i Sogn, men han er no busett i Oslo. Han har mastergrad i medievitskap. Våren 2007 vart han fotballkommentator på TV 2 Sport, og han har dessutan arbeidd med synstolking, og vore kanalsjef for nettradioen RadioFres.

Kjelder 

 Magnar Kvalvik sin profil på Canalplus.no 

Norske journalistar
Programleiarar for TV2
Folk frå Årdal
Jens

Jens er eit mannsnamn, opphavleg danna som ein dansk variant av Johannes, som kjem frå det greske Ioannes som tyder 'Gud er nådig'. Namnet har hatt stor utbreiing i dei nordiske landa, noko som har ført til at patronymet Jensen er blitt vanleg. Jens har òg vore populært i Tyskland. Jens er det vanlegaste mannsnamnet i Danmark.

Jens har namnedag den 24. september i Noreg og den 29. mars i Sverige.

Utbreiing
Dette er utbreiinga av namnet i ein del land med tilgjengeleg statistikk:

Namneberarar

Jens Munk (1579-1628), dansk-norsk sjøfarar og oppdagar
Jens Juel (1580-1634), dansk adelsmann og riksstatthaldar i Noreg
Jens Bjelke (1580-1659), kanslar i Noreg
Jens Juel (1745-1802), dansk målar
Jens Zetlitz (1761-1821), norsk diktar
Jens Christian Djurhuus (1773-1853), færøysk diktar
Jens Bratlie (1856-1939), norsk politikar og statsminister
Jens Tvedt (1857–1935), norsk forfattar, lærar og bibliotekar
Jens Hundseid (1883-1965), norsk politikar og statsminister
Jens Arup Seip (1905-1992), norsk historikar
Jens Book-Jenssen (1910-1999), norsk artist og tekstforfattar
Jens Otto Krag (1914-1978), dansk politikar og statsminister
Jens Bolling (1915-1992), norsk skodespelar
Jens Christian Hauge (1915-2006), norsk advokat, tidlegare heimefrontmann, politikar og industribyggar
Jens Evensen (1917-2004), norsk politikar
Jens Christian Skou (f. 1918), dansk kjemikar, vann Nobelprisen i kjemi i 1997
Jens Bjørneboe (1920-1976), norsk forfattar
Jens Ulltveit-Moe (f. 1942), norsk forretningsmann
Jens P. Heyerdahl (f. 1943), norsk forretningsmann
Jens Fink-Jensen (f. 1956), dansk forfattar og fotograf
Jens Wendelboe (f. 1956), norsk musikar og komponist
Bjørn Jens (f. 1958), norsk countrysongar
Jens Stoltenberg (f. 1959), norsk politikar og statsminister 
Jens Weissflog (1964-), tysk skihoppar
Jens Voigt (1971-), tysk syklist
Jens Arne Svartedal (1976-), norsk langrennsløpar

Stadnamn
Jens, ein kommune i Sveits.

Referansar

mannsnamn
nordiske førenamn
førenamn av gresk opphav

en:Jens
Finnesloftet

Finnesloftet er ein trebygning frå mellomalderen som står på garden Finne på Voss. Bygningen har lenge vore rekna som den eldste profane trebygningen i Noreg, men nyare dendrokronologisk gransking har funne andre trebyngingar i landet som er daterte til byrjinga av 1200-talet.

Finnesloftet er mest truleg bygd sommaren 1295 eller kort tid etterpå. Det er eit hus i to høgder, bygd med liggjande tømmer i første høgda, og ståande konstruksjonar og stavverk i andre høgda. Veggene i andre høgda liknar vegger i stavkyrkjer, og det er ingen andre profane bygningar att i Noreg som er bygde på denne måten.

Finnesloftet høyrer til i dag Fortidsminneforeningen som kjøpte bygningen i 1891.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Fortidsminneforeningen i Bergen og Hordaland om Finnesloftet. 
 Kulturnett.no om Finnesloftet.
 Om mellomalderbygningar frå web-utstillinga om Audun Hugleiksson, laga ved Statsarkivet i Bergen.
 Fant unik runeskatt på nabogården. Dagbladet. 13. juli 2020
 

Byggverk i Voss
Kulturminne i Voss
Freda bygg i Vestland
Fortidsminneforeningens eigedommar
Turistmål i Vestland
Profane trebygningar frå mellomalderen i Noreg
Claudin de Sermisy

Claudin de Sermisy () var ein fransk komponist, ein av dei mest kjende frå den franske renessansen. Stilen hans var sterkt påverka av samtidig italiensk musikk, og av den flamske skolen.

Liv 

Ein reknar med at Sermisy vart fødd i omkrinsen av Picardie eller Bourgogne, på grunn av samanfall i familienamn som finst i trakta. Elles veit ein lite om barndomen hans. Etter Pierre Ronsard skal han ha studert under Josquin des Prez. Dette er det stor usemje om, men Sermisy har teke til seg mange stildrag frå Josquin, sjølv om dei truleg aldri møttest. Dei kan ha vore i lag i tida kring 1501, då Josquin hadde ei stilling i Frankrike. I røynda veit ein ikkje stort om kvar Claudin var før 1508, då han vart tilsett ved det kongelege kapellet til kong Ludvig XII av Frankrike. 

I 1515 følgde han med kong Frans I på hærferda hans til Italia, og utveksla utan tvil impulsar der. I åra som følgde skreiv han mellom anna musikk til møtet mellom Frans og Henrik VII av England. Med få unnatak heldt han seg i Paris eller området ikring resten av livet.

Verk 

Claudin skreiv ein mengd med geistlege verk, og av desse er det 12 messer att etter han, hundre motettar og mindre religiøse verk. Han skal ha halde seg til den katolske trua heile livet, motsett Clément Janequin eller Claude Goudimel, som båe nærma seg protestantismen. Det syner seg at Claudin gjerne skreiv svært einfelt, medan mange av dei han levde samstundes med, slike som Nicolas Gombert, gjerne utvida polyfone stildrag. Sermisy er kjend for klåre og attkjennelege melodiliner. Han skreiv alt i alt meir akkordisk enn dei andre. Han er og ein av dei få i Frankrike som har skrive pasjonsmusikk, over evangeliet etter Matteus.

Dei mest nytta songane hans i dag er nok dei verdslege chansonane. Det er i alt 175 av desse som er tekne vare på. Han skreiv programmatisk på same vis som Janequin, men mykje meir einfelt. Han var glad i rytmiske figurar, noko som peikar mot dansemusikken i tida. Han foregreip og dei rytmiske draga ved den italienske canzonaen seinare i hundreåret. Han skreiv og i italienst madrigalstil, påverka av frottolaen, og sidan påverka songane hans utviklinga i Italia i generasjonen etter. 

På grunn av prentekunsta vart songane hans spreidde over heile Europa. Songane hans vart sette ut for fleire ulike instrumentgrupper, og nokre av melodiane hans fann vegen inn i protestantiske salmebøker. Den kjende salmen «Was mein Gott will», seinare nytta av Johann Sebastian Bach (NS 861: «Pris være ham»), har melodien frå ein chanson av Claudin.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Claudin de Sermisy» frå ,  den 19. mars 2009.  
 

Fødde i 1490-åra
Franske komponistar
Renessansekomponistar
Lydvaloftet

Lydvaloftet er ein trebygning i to høgder som ligg på garden Lydvo i Gullfjordungen på Voss. Det ligg eit kort stykke vest for Finnesloftet.

Lydvaloftet er bygd før Svartedauden i 1349, kanskje også før 1300, og har laftverk i begge høgdene. Det opphavlege namnet på loftet var Oppigardsloftet, og det stod i tunet på garden Lydvo.
Lydvaloftet vart kjøpt av Fortidsminneforeningen i 1909, og flytta dit det no står etter utskiftinga og oppløysninga av gardstunet på Lydvo.

Bakgrunnsstoff 
 Fortidsminneforeningen om Lydvaloftet. 
 Norsk institutt for Naturforskning (NINA) om måleteknikk i Lydvaloftet.

Byggverk i Voss
Kulturminne i Voss
Freda bygg i Vestland
Fortidsminneforeningens eigedommar
Turistmål i Vestland
Zaovinesjøen

Zaovinesjøen (serbisk Заовинско језеро eller Zaovinsko jezero) er ein kunstig innsjø vest i Serbia i Tarafjellet. Han vart skapt i elva Beli Rzav som eit reservoar for vasskraftverket Bajina Bašta II.

Zaovine ligg på sørsida av Tarafjellet i retning mot fjellet Zvijezda, som markerer grensa mellom Serbia og Bosnia-Hercegovina. Han strekkjer seg mellom landsbyane Zaovine i sørvest og Mitrovac, ein stor turiststad i Tara, i nordaust.

Opphav 
Zaovine vart skapt 1981-1983 då Beli Rzav vart demd opp av ei 125 meter høg demning.  Han er knytt til elva Drina.

Eigenskapar 
Innsjøen dekkjer eit område på 15 km² og har fem greiner. I periodar med høg vassføring i Drina, vert det pumpa vatn frå Drina og inni Zavoine gjennom ein 8 km lang røyrleidning. Når det motsette er tilfelle, vert vatn pumpa tilbake til Drina, og det vert produsert straum av turbinar langs røyrleidninga.

Dyreliv 
Heile innsjøen høyrer til Tara nasjonalpark, ein av fem i Serbia. Han er omgjeve av store skogar. Det var her den endemiske serbiske grana i 1875. Det finst over 600 planteartar rundt innsjøen og 15 av desse er lovmessig verna, mellom anna den serbiske grana og edelveis. Av dyreliv finn ein gemse og 14 fiskeartar, mellom andre regnbogeaure, årbuk og donaumort.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zaovinesjøen» frå , den 19. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Serbia
Zavojsjøen

Zavojsjøen (serbisk Завојско језеро - Zavojsko jezero) er ein kunstig innsjø aust i Serbia langs elva Visočica. Han vart skapt i 1963 etter at eit stort jordras demde opp elva og den naturlege demninga seinare vart erstatta forsterka. 

Zavoj ligg aust i Serbia og nord i regionen Visok, nær grensa til Bulgaria. Innsjøen er ein del av elva Visočica og ligg mellom Balkanfjella i nord og Vidlič i sør. Han ligg 16 km nord for by en Pirot, og nær staden der Visočica munnar ut i Temštica.

Historie 

25. februar 1963  raste eit stort jordras ned i dalen til Visočica og blokkerte elva med ein jorddemning som var 500 meter lang og 50 meter høg. Eit reservoar vart skapt bak dammen og landsbyen Zavoj vart lagt under vatn. Hendinga vart utnytta og den naturlegedenminga vart forsterka. Reservoaret vart nytta for å produsere straum i vasskraftverket Zavoj. Landsbyen Novi Zavoj vart bygd opp att høgare oppe.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av Zavoj

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Zavoj» frå , den 19. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Serbia
Zvorniksjøen

Zvorniksjøen (serbisk Zvorničko jezero) er ein kunstig innsjø i Mali Zvornik i Serbia. Han vart skapt etter at eit vasskraftverk vart bygd her i 1954. 

Innsjøar i Serbia
Đeravicasjøen

Đeravicasjøen (serbisk Језеро Ђеравица; albansk Liqeni i Gjeravicës) er eit fjellvatn i Kosovo som ligg like nedanfor toppen av Đeravica. Vatnet ligg om lag 2200 meter over havet og er forma som ei tann. Han er kjelda til elva Erenik, som renn gjennom Metohija i vestlege område av of western Kosovo. Vatnet er 240 meter langt og opp mot 120 meter breitt. Han er kjend for dei mange salamanderane og dei flygande insekta som finst her.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Đeravica Lake» frå ,  den 19. mars 2009.  

Innsjøar i Kosovo
Žuti kamen-sjøen

Žuti kamen-sjøen (albansk Liqeni i Gurit të Kuq; serbisk Језеро Жути камен - Jezero Žuti kamen) er ein innsjø i Kosovo i fjellet Žuti kamen og fjellkjeda Prokletije. Han er den største innsjøen i den kosoviske delen av fjellkjeda etter Đeravicasjøen og Liqenatsjøen. I motsetnad til Liqenatsjkøen er ikkje Žuti kamen-sjøen omgjeve av tre, men i staden store enger. Like nord for innsjøen ligg Rugovakløfta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Žuti kamen Lake» frå ,  den 19. mars 2009.  
 

Innsjøar i Kosovo
Den heilage Josef

Josef frå Nasaret er ein skikkelse frå Det nye testamentet som var gift med jomfru Maria og tok på seg farsrolla for Jesus. Han er rekna som ein helgen i ortodoks, katolsk og anglikansk kristendom.

Josef er blant anna omtalt i første kapittel av Matteusevangeliet og andre kapittel av Lukasevangeliet, men Bibelen har få opplysingar om han. I følgje evangelia var Josef av slekta til kong David og trulova med Maria då ho fekk bodskapen om at ho skulle føda Guds son. Etter noko grubling tok Josef på seg oppgåva som den jordiske faren til Jesus. Josef er ute av bibelsoga då Jesus er blitt vaksen og har teke til å forkynna, og Maria er framstilt som enkje. 

I det opphavlege greske nytestamentet er Josef skildra som tektōn (τεκτων), eit ord som vanlegvis er omsett som tømrar men som kan visa til ein kvar handverkar som arbeider med tre eller også stein eller jern. I kyrkjene der han er rekna som helgen vernar Josef om arbeidarar. I 1870 blei han også erklært som helgen for heile den katolske kyrkja, i lag med Sankt Peter, av pave Pius IX. Josef har fleire minnedagar, mellom anna 19. mars og 1. mai.

I mellomalderen og fram til om lag 1600-talet blei Josef ofte framstilt som ein gammal mann i kunst og litteratur. Dette stemte med tanken om at Josef og Maria levde i sølibat, samstundes som evangelia nemner Jesus sine søsken. Seinare har interessa for Josef vokse, og framstillingane har endra seg. Han er blitt yngre, meir aktiv i arbeid og ein viktigare del av den heilage familien.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Josef från Nasaret» frå , og «Saint Joseph» frå  den 19. mars 2009.

Bakgrunnsstoff 

Jesus
Personar i det nye testamentet
Helgenar
Farskap
Advokat med møterett for Høgsterett

Advokat med møterett for Høgsterett er ein uoffisiell tittel som blir brukt av og om advokatar som har fått rett til å føre saker (prosedere) for Høgsterett. Ordninga med løyve til å møte for Høgsterett skal sikre at dei advokatane som møter for Høgsterett er kompetente, då dei sakene som kjem til førehaving for Høgsterett vanlegvis er av ein type der avgjerdene vil kunne få verknad ut over den einskilde saka ved å danne mønster for korleis liknande saker skal avgjerast i framtida. 

For å få slik møterett, må advokaten ha gyldig advokatløyve, ha yrkespraksis av ein fastsett art, og godtgjere å vere skikka til å føre saker for Høgsterett ved fyrst å føre to prøvesaker for Høgsterett på ein akseptabel måte. Alle dei høgsterettsdomarane som har vore med å dømme i dei sakene som søkeren har utført, avgjer om prøven skal godtakast, og i så fall skriv formannen i Høgsterett ut vitnemål om dette. Den som ikkje står til denne prøven, kan ikkje prøve seg på nytt før etter at to år er gått fra Høgsterett gjorde si avgjerd. Meir enn to gonger kan ein ikkje gå opp til slik prøve. Reglane framgår av domstollova.

Dei som har fått slik møterett, titulerer seg sjølv som «advokat med møterett for Høgsterett», eller «advokat (H)». «Advokat med møterett for Høgsterett» er ingen offisiell tittel etter lova, men ein praktisk måte for dei aktuelle advokatane å fortelje omverda at dei har møterett for Høgsterett. Advokatar som ikkje har slike møterett, kan berre føre saker for tingrettane og lagmannsrettane.

Høgsterettsadvokat 
Høgsterettsadvokat (som ofte er forkorta h.r.advokat) var fram til 1978 den offisielle tittelen i domstollova på ein advokat som hadde møterett for Høgsterett. Denne tittelen vart avskaffa ved lovendring i 1977. Men dei som allereie hadde tittelen fekk nytte han framleis om dei ynskte det.

Bakgrunnsstoff 
 Domstollova § 221 med reglane om møterett for Høgsterett
 Domstollova, Lov av 13. august 1915 nr 5
 6.3.4 Adgangen til å opptre for domstolane

Høgsterett
Juridiske stillingar
Advokatforeningen

Advokatforeningen eller Den Norske Advokatforening er ei foreining av advokatar i Noreg. Ho har kring 7000 medlemmar, der ca. 1350 er advokatfullmektigar og ca. 400 er passive medlemmar. Advokatforeininga har sekretariat i Oslo. Foreininga gir ut Norsk Retstidende, Rettens Gang og Advokatbladet. Ho driv også ei netteneste kalla Advokatenhjelperdeg.no.

Foreininga vart stifta i 1908 med namnet Den Norske Sagførerforening.

Jens Johan Hjort blei i 2016 vald til leiar i foreininga. Generalsekretær er Merete Smith.

Sjå også 
 Disiplinærordninga for advokatar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad
 Advokatenhjelperdeg.no

 
Norske juristar
Norske interesseorganisasjonar
Juridiske organisasjonar
Skipingar i 1908