alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Snizjne

Snizjne (ukrainsk Сніжне; russisk Снежное — Snezjnoje; fram til 1864 — Василівка, Vasylivka) er ein by aust i Ukraina i Donetsk oblast. Byen har kring 50 000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Snizhne» frå ,  den 28. september 2012.  
 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1784
Vasylivka

Vasylivka er òg eit tidlegare namn på byen Snizjne

Vasylivka (ukrainsk Василівка) er ein by i Zaporizjzjia oblast (provins) i det sørlege Ukraina. Byen ligg ved breidda av Kakhovkareservoaret ved Dnepr. Byen har kring 15 000 innbyggjarar (2011). 

Området vart busett av zaporozje-kosakkar i 1740-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vasylivka» frå ,  den 4. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Zaporizjzjia oblast
Busetnader grunnlagde i 1784
Byar ved Dnepr
Zvjahel

Zvjahel (, , polsk ) er ein by i Zjytomyr oblast (provins) nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zviahel rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. 
Byen har i dag kring  innbyggjarar (2020).

Byen har også vore kjend som Vozvjahel (Возвягель), Zvjahol (Звяголь), Zviahel, Zviahal (Звягаль), Dzwihel og Novohrad-Volynskyj.

Byen er mest kjend som fødestaden til Lesia Ukrajnka, ein kjend ukrainsk diktar.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Tidlegare offisiell nettstad 

Byar i Zjytomyr oblast
Shtetlar
Enerhodar

Enerhodar (ukrainsk Енергода́р) er ein by nordvest del av Zaporizjzjia oblast i Ukraina.

Enerhodar ligg på venstrebreidda av Dnepr nær Kakhovkareservoaret. Byen vart grunnlagd 12. juni 1970 for bygginga og arbeiarane i Zaporizjzjia atomkraftverk, det største atomkraftverket i Europa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Enerhodar» frå ,  den 28. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.en.gov.ua  — Offisiell nettstad

Byar i Zaporizjzjia oblast
Busetnader grunnlagde i 1970
Byar ved Dnepr
Izium

Izium (ukrainsk Ізюм) er ein by ved elva Donets i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Iziumskyj rajon (distrikt), men byen er òg eit eige rajon i oblastet og ligg kring 120 km søraust for Kharkiv.

Byen vart først nemnd i 1571 i samband med krimtatarar på krigsstien og Izium vart eit viktig senter i Sloboda Ukraina og eit kosakkregiment heldt til her mellom 1688 og 1765. Under andre verdskrigen heldt den raude armeen eit stort bruhovud her. Dei vart avskorne av tyske styrkar og eliminert i det som vart ein av dei mest dyrekjøpte lærepengane til den raude armeen. 

Namnet Izium tyder 'rosiner'.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Izium» frå ,  den 28. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Uoffisiell nettstad  (ukrainsk) 

Byar i Kharkiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1681
Myrnohrad

Myrnohrad (ukrainsk og russisk skrift Мирноград) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. 

Byen var tidlegare kalla Dmitrov eller Dymytrov (ukrainsk og russisk Димитров) etter Georgi Dimitrov, ein tidlegare viktig bulgarsk kommunistisk politikar.  I 2016 blei byen omdøypt til Myrnohrad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dymytrov» frå ,  den 28. september 2012.  
 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1911
Brjanka

Brjanka (ukrainsk Брянка) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Folketalet er 54,767 (2001). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brianka» frå ,  den 29. september 2012.  
 

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1696
Tjornomorsk

Tjornomorsk (ukrainsk Чорноморськ) er ein hamneby i Odessa oblast (provins) sørvest i Ukraina. Byen er eit eige rajon (distrikt) i oblastet. 

Tjornomorsk ligg ved kysten av Svartehavet, berre kring 20 km vest for Odessa. 

Frå byen er det ferjesamband til Varna i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Illichivsk» frå ,  den 29. september 2012.  
 

Byar i Odessa oblast
Busetnader grunnlagde på 1700-talet
Boryspil

Boryspil (ukrainsk Бориспіль, Boryspil, russisk Борисполь; Borispol) er ein by i Kyiv oblast (provins) nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Boryspil rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 60 000 innbyggjarar. 

Byen har vore kjend sidan 1015 og har hatt det moderne namnet sitt sidan 1590, men det var først i 1956 at staden fekk bystatus. I dag ligg Boryspil internasjonale lufthamn i byen og Aerosvit Airlines har hovudkvarteret sitt her.

Sjå òg
 slaget ved Boryspil (1920)

Kjelder 

'*Denne artikkelen bygger på «Boryspil» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (ukrainsk)

Byar i Kiev oblast
Byar i Kiev oblast
Klåstadskipet

Klåstadskipet blir omtalt som Noregs fjerde vikingskip. Skipet vart funne allereie i 1893, men ikkje grave ut før i 1969, og er no utstilt på Slottsfjellsmuseet (det tidlegare Vestfold Fylkesmuseum) i Tønsberg. Skipet er truleg eit lasteskip, og treverket i det er årringsdatert til om lag år 990, slik at det truleg vart bygd på slutten på 900-talet. Det var lasta med brynesteinemne frå brynesteinsbrota i Eidsborg i Telemark då det forliste.

Klåstadskipet vart funne på eit jorde inst i Viksfjord i Larvik kommune, ganske nær staden der kaupangen Skiringssal låg i vikingtida. Ein tenker seg at skipet har forlist ute på Vikskilen og har hamna søkkferdig inst i Klåstadkilen. Når skipet vart funne eit stykke inne på land, skuldast det at landet her har stege ca. 2 meter sidan vikingtida. Skipet er noko øydelagt av arbeid med å drenere jorda der det vart funne. 

Klåstadskipet skil seg frå dei meir kjente vikingskipa Oseberg, Gokstad og Tune ved at det er sokke i sjøen og funne att på tidlegare havbotn, medan dei tre andre skipa er gravgods funne i gravhaugar på land. Funn av skip i sjøen frå vikingtida er òg gjort i Danmark, i Roskildefjorden ved Skuldelev, stilte ut på museum i Roskilde.

Som andre vikingskip, er Klåstadskipet klinkbygd. Det hadde keipar til årane. Kjølen er 16,15 meter lang, og skipet dermed litt mindre enn Gokstadskipet. Total lengd med stamnane var om lag 20 meter. Dei to øvste bordgangane er av furu, medan resten er av eik. Bordgangane er nagla til spanta, i motsetnad til Oseberg- og Gokstadskipa, der dei var surra.

Litteratur
 Arne Emil Christensen jr. og Gunnar Leiro; Klåstadskipet, Vestfoldminne 1976. 

Arkeologi i Noreg
Museum i Vestfold og Telemark
Historie i Larvik
Vikingtida
Båtar frå Vestfold og Telemark
Bregnesongar

Bregnesongar, Megalurus punctatus, er ein sporvefugl og medlem av sumpsongarfamilien, Locustellidae, fuglar som tidlegare var plassert i songarfamilien, Sylviidae. Artsnamnet på maori er Kōtātā eller Mātātā. Denne arten er endemisk til New Zealand og lever på begge hovudøyane, på Stewart Island/Rakiura og på øyar nær sistnemnde, slik som Snares-øyane og Codfish Island. Det typiske levemiljøet deira er i kratt, blant bregnar eller i takrøyrbelte ved våtmark eller ved tidevassona.

Skildring 
Bregnesongaren har fjørdrakt med varmbrun overside, lys strupe, bryst og underside med tette, brune striper og mørke flekker. Krona og framhovudet er nøttebrune og dei har ei karakteritisk, lang, lys augebrynstripe. Halefjørene er lange, tynne og bustete. Dette er ein sporvefugl med lengd på 18 centimeter der halen gjer ut for halvparten, og vekta er ca. 35 gram. 

Bregnesongarar er standfugl og paret vernar eit territorium vår og sommar, dei flyg dårleg, helst berre over korte avstandar inne i skjul av vegetasjon. Om dei må flyge meir opent, skjer det lågt med halen hengande ned. Lætet er typisk eit dobbelt lågt og kort metallisk 'uu-tikk', gjerne i duett med hoa. Anna læte kan vere klikking i serie og jamvel meir melodisk song. 

Paret vev eit fint koppforma reir av tørr vegetasjon og er fôra med fjører, reiret er skjult i vegetasjon lågt over bakken eller vassflata. Hoa legg 2-4 egg som paret rugar i ca. 13-16 dagar. Ungane kan flyge etter 15-21 dagar og kan formeire seg etter 9 månader. 

Leveområdet er over det meste av Nordøya, unntatt i søraust, vidare langs vestkysten av Sørøya sør til Hollyford Valley lengs nord i Fiordland, så langs austsida av fjella i Fiordland til sørlege Southland District, aust og nord til Dunedin. Han lever òg på Stewart Island/Rakiura og småøyar. Han kan gå opp til 1000 moh.

Bregnesongarar beitar i låg vegetasjon eller nede på bakken og dietten er ulike insekt, på Snaresøyane har dei lært å sitte på sjøpattedyr som ligg på stranda og fangar insekt derfrå. 

Populasjonen forsvann på søraustre Nordøya og austlege Sørøya på 1800-talet etter øydelegging av habitat og innføring av predatorar. Storleiken av bestanden er ikkje kjent, men arten er vanleg mange stader på Nordøya, men spreidd, han reknast ikkje som trua og populasjonen er aukande.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av bregnesongarer hos Induet Bird Collection 
 Christina Troup. Wetland birds - Kingfishers and fernbirds – wetland margins, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 1-Mar-09, henta 29.. september 2012

Sumpsongarfamilien
Fuglar endemiske til New Zealand
Gråviftestjert

Gråviftestjert (Rhipidura albiscapa) er ein liten insektetande sporvefugl. Dette er ein vanleg viftestjert funnen i Australia unntatt vestlege ørkenområde, på Ny-Guinea, Salomonøyane, Vanuatu og New Caledonia. Mange har rekna arten som same arten som maoriviftestjert på New Zealand, men på grunn av skilnadane i lætet har somme autoritetar no handsama maoriviftestjert som ein eigen art, stadeigen for New Zealand.

Dette viftestjerten er middels til mørk grå eller gråbrun på oversida, lysare, og ofte gulaktig til oransje på undersida, med ein kvit hals, kvite teikningar over auget, og avhengig av underart anten kvit kantar eller heilt kvit ytre halefjører. Kroppslengda er 16 centimeter, og av det er halen halvparten. Som namnet seier, er halen ofte vist i vifteform. Då er det synleg at dei ytre halefjørene er lyse og dei ​​midtre dei er mørke. Nokre underartar er har ei mørkare fjørdrakt.

Levevis og åtferd er som hos maoriviftestjertar, han flyttar seg fort frå stad til stad, oftast mellom kvistar på tre eller anna passande objekt medan dei jaktar på flygande insekt. Fuglane er ikkje sky, og vil ofte flyge berre få meter frå menneske.

Underartar 
Underartane i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012.

Gråviftestjert, Rhipidura albiscapa
 Rhipidura albiscapa bulgeri, New Caledonia og Lifou-øya
 Rhipidura albiscapa brenchleyi, Vanuatu og Banks Islands; sørlege Solomonøyane
 Rhipidura albiscapa keasti, nordaustre Queensland i Australia
 Rhipidura albiscapa pelzelni, Norfolkøya
 Rhipidura albiscapa alisteri, sørlege til sentrale Queensland, South Australia
 Rhipidura albiscapa albiscapa, Tasmania, øyar i Bass-sundet
 Rhipidura albiscapa preissi, sørvestre Western Australia
 Rhipidura albiscapa albicauda, sørlege til sentrale og indre Western Australia og Northern Territory

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Grey Fantail» frå , den 29. september 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Viftestjertfamilien
Eidsborgbryne

Eidsborgbryne er ei form for bryne som vart produsert i steinbrota i bygda Eidsborg i Tokke kommune i Telemark heilt frå vikingtida til fram på midten av 1900-talet. Emna vart tekne ut i dagbrot og hogde til av steinhoggarar før dei vart transporterte på elv og vatn ned til Skien. 

Arkeologiske funn av Eidsborgbryne frå gamal tid er gjort fleire stader i Nord-Europa, frå Island og England og til Polen. Funn av Eidsborgbryne i Polen er tidfesta til 800-talet.

Litteratur
 Håkon Livland. 1992. Eidsborgbryner – Eksportvare i Telemark fra vikingtid til våre dager. Lårdal Bygdemuseum.

Arkeologiske funn
Historie i Tokke
Kultur i Tokke
Eric Rücker Eddison

Eric Rücker Eddison () var ein engelsk embetsmann og forfattar som skreiv under namnet E.R. Eddison.

Biografi 
Eddison vart fødd i Adel i Leeds. Den tidlege utdanninga fekk han av ei rekkje privatlærarar, som han delte med den unge Arthur Ransome. Ransome fortel i sin sjølvbiografi at Eddison hadde dristige og utspekulerte metodar for å bli kvitt upopulære lærarar. Etter at Eddison var ferdig utdanna ved Eton and Trinity College i Oxford, blei han med i Board of Trade i 1906, men trekte seg tilbake i 1938 for å arbeide på heiltid på skjønnlitteraturen sin. Under ein framifrå karriere blei han utnemnd til CMG i 1924 og CB i 1929 for offentleg teneste med Board of Trade. Han og kona hans fekk éi dotter saman. Svigersonen, ein pilot i Royal Air Force, døydde i den andre verdskrigen.

Litteratur

Fantasy 
 The Worm Ouroboros (1922). London: Jonathan Cape

Zimiamvia-trilogien 
 Mistress of Mistresses (1935). London: Faber and Faber.
 A Fish Dinner in Memison (1941). New York: E. P. Dutton & Co.
 The Mezentian Gate (1958). London: Curwen Press.
 Zimiamvia: a Trilogy (1992). New York: Dell Publishing. ISBN 0-440-50300-0.

Anna 
 Poems, Letters, and Memories of Philip Sidney Nairn (1916). London: Printed for Private Circulation.
 Egil's Saga (1930). London: Cambridge University Press.
 Styrbiorn the Strong (1926). London: Jonathan Cape.

Bakgrunnsstoff

The Works of E. R. Eddison – Nettstad om mannen og verka hans
E.R. Eddison på Internet Speculative Fiction Database
 The Worm of Ouroboros - Fullstendig tekst ved Sacred Texts
Fan-side på Facebook

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «E. R. Eddison» frå ,  den 29. september 2012.

Fornotar 

Britiske forfattarar
Fantasy-forfattarar
Folk frå Leeds
Grexit

Grexit er eit slanguttrykk for ei mogleg gresk utmelding frå EU, opphavleg introdusert i finanssirklar i 2012. Det er eit samantrekt ord kombinert av dei engelske orda Greek Euro Area exit, som viser til moglegheiten Hellas har for å kunne forlate eurosona, og dimed gjeninnføre sin gamle valuta, drakme. Uttrykket vart introdusert av sjefsanalytikarane i Citigroup, Willem H. Buiter og Ebrahim Rahbari, 6. februar 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grexit» frå ,  den 29. september 2012.  
 
Fotnotar

EU
2012 i Hellas
Synkrotron

Ein synkrotron er ein type sirkelforma partikkelakselerator basert på syklotronen, der eit magnetfelt (som bøyar partiklane i den lukka banen) er tidsavhenging; det er synkronisert til ei elektronstråle med aukande kinetisk energi. Synkrotronen er ein av dei første akseleratorane som gjorde at ein kunne byggje store akseleratoranlegg. 

Den første elektronsynkrotronen vart bygd av Edwin McMillan i 1945, sjølv om prinsippet alt var publisert (ukjend for han) i eit sovjetisk tidskrift av Vladimir Veksler. Den første protonsynkrotronen vart bygd av Sir Marcus Oliphant and built in 1952.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Synchrotron» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Sincrotrone Trieste
Canadian Light Source
Australsk synkrotron
Franske synkrotronen Soleil
CERN Large Hadron Collider

Akseleratorfysikk
Elektro-optikk

Elektro-optikk er ei grein av optikken og atomfysikken der verknaden av elektriske felt på optiske fenomen vert handsama. Verknadane skuldast at elektronbanane til atoma i stoff som sender ut, slepp gjennom eller absorberer lys, vert endra når stoffet vert utsett for elektriske krefter. Som følgje av dette kan bølgjelengda og polarisasjonstilstanden til lyset endrast. Dei viktigaste elektro-optiske fenomen er elektro-optisk dobbeltbryting eller kerreffekt og starkeffekt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Electro-optics» frå ,  den 29. september 2012.  
 

Optoelektronikk
Ikkje-lineær optikk
Stor kjellaredderkopp

Stor kjellaredderkopp  (Meta menardi) er ein edderkoppart i familien kjeveedderkoppar. Hoer kan ha ei lengd på opptil 17 mm, medan hannar kan bli opptil 12 mm. Arten finst i Eurasia og Nord-Afrika. Vaksne dyr lever på mørke stader som holer, tunnelar og kjellarar.

Artane i slekta Meta liknar kvarandre i stor grad, men med varierande fargar, sjølv om einskilde kan ha artstypiske flekkar (mønster). For å vere trygg på kva art det er tale om, er ein ofte nøydd til å undersøkje kjønnsorgana til dei kjønnsmogne individa; hjå hoene [kalla] egpigynet, hjå hannane siste leddet av pedipalpane. I Noreg finst berre Meta menardi (av Meta-slekta), så å avgjere kva art det er tale om er normalt ikkje noko problem. Lengre sør i Europa finst den nærskylde Meta bourneti.

Kjellaredderkoppen held til på mørke, litt fuktige stader som grotter, holer, tunnelar, kloakkleidningar, kjellarar, kummar og liknande. Dei kan vere svært talrike, og ofte dannar dei store koloniar, dersom dei trivst. Kjellaredderkoppar er relativt treige og bevegar seg sakte. Dei leiter ofte etter ein eigna stad å etablere seg.

Ein myte seier at kjellaredderkoppar kan ta livet av menneske, men dette er ikkje rett. Han kan verke farleg på grunn av storleiken og kan bite, men eit bitt kjem knapt gjennom huda til eit menneske. Gifta har heller ingen verknad på menneske.

Kjelder

Meta menardi (Latreille, 1804) , artsdatabanken.no

Denne artikkelen bygger på «Kjelleredderkopp» frå ,  den 14. mai 2019.

Kjeveedderkoppar
Dyr i Noreg
Knut Are Tvedt

Knut Are Tvedt () er ein norsk sakprosaforfattar. Han er cand.philol. med hovudfag i historie. Tvedt er særleg kjend som redaktør og fagansvarleg  i Store norske leksikon og av bokverket Oslo byleksikon.

Bakgrunnsstoff

Norske sakprosaforfattarar
Novovolynsk

Novovolynsk (ukrainsk Нововолинськ) er ein by i Volyn oblast i Ukraina. Byen har kring 55 000 innbyggjarar. 

Novovolynsk vart bygd i 1950 som ein gruveby i Sovjetunionen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Novovolynsk» frå ,  den 29. september 2012.  
 

Byar i Volyn oblast
Busetnader grunnlagde i 1951
Rovenky

Rovenky (ukrainsk Ровеньки, Rovenky, russisk Ровеньки, Rovenki) er ein  kolgruveby i Luhansk oblast (provins) søraust i Ukraina. Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet. Byen har kring 55 000 innbyggjarar. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.

Rovenky vart grunnlagd i 1705 og fekk bystatus i 1934. Under den store patriotiske krigen, vart Rovenky okkupert av Nazi-Tyskland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rovenky» frå ,  den 29. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1705
Zjovti Vody

Zjovti Vody (ukrainsk skrift Жовті Води; russisk skrift Жёлтые Воды, polsk Żółte Wody) er ein by sør i det sentrale Ukraina i Dnipropetrovsk oblast (provins). Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet, ligg 130 km vest for Dnipropetrovsk.

Byen er eit senter for utvinning og handsaming av uran.

Det historiske slaget ved Zjovti Vody vart utkjempa nær dagens by.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zhovti Vody» frå ,  den 29. september 2012. 
 

Byar i Dnipropetrovsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1895
Lubny

Lubny (ukrainsk Лубни) er ein by i Poltava oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Lubensky rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 55 000 innbyggjarar.

Historie
Lubny er ein av dei eldste byane i Ukraina og vart visstnok grunnlagd i 988 av knjazen (prins) Vladimir den store (Volodymyr) av Kiev. Byen vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1107. Staden var først ei lita trefestning ved Sulaelva. Festninga voks raskt på 1400- og 1500-talet og var eigd av den mektige Wisniowiecki-familien. På 1600-talet var han ein av dei største byane i området. Etter at jernbanen kom til byen i 1901 voks han raskt. Under den tyske okkupasjonen under andre verdskrigen var Lubny senteret for ei stor motstandsrørsle. 16. oktober 1941 vart over tusen av jødane i byen, inkludert kvinner og barn, massakrerte av tyskarane i utkanten av byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lubny» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Poltava oblast
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Nova Kakhovka

Nova Kakhovka (ukrainsk Нова Каховка, russisk Новая Каховка) er ein by i Kherson oblast sør i Ukraina, rekna som eit Arkitekturmonument og ein del av Store kommunisistke byggprosjekt. Byen har kring 55 000 innbyggjarar. 

Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet og er ei viktig elvehamn langs Dnepr og Kakhovkareservoaret. Her vert Tavriaspela halde, ein årleg internasjonal musikkfestival. 

Nova Kakhovka vart grunnlagd 28. februar 1952 der landsbyen Kljutsjeve hadde lege sidan 1891. Byen vart bygd for å huse arbeidarane som bygde Kakhovka vasskraftverk (1947–1948). Byen vart kalla Nova Kakhovka eller Ny-Kakhova for å skilje han frå byen Kakhovka som ligg 15 km unna. Etter at kraftverket stod ferdig vart dei fleste arbeidarane verande.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nova Kakhovka» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  (ukrainsk) 

Byar i Kherson oblast
Busetnader grunnlagde i 1952
Byar ved Dnepr
Fastiv

Fastiv (ukrainsk Фа́стів, Fastiv) er ein by i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Fastivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 55 000 innbyggjarar. 

Byen er eit jernbaneknutepunkt. Av industriar i byen finn ein bryggeriverksemd og maskineri. 

Fastiv er ein historisk by som overlevde kosakkkrigane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fastiv» frå ,  den 29. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Byar i Kiev oblast
Busetnader grunnlagde i 1390-åra
Bilhorod-Dnistrovskyj

Bilhorod-Dnistrovskyj (ukrainsk Білгород-Дністровський) er ein by og ein hamneby på høgrebreidda av Dnestr-limanen (ved Dnestr-estuaret og Svartehavet) i Odessa oblast (provins) sørvest i Ukraina i den historiske regionen Bessarabia. Byen er det administrative senteret i  Bilhorod-Dnistrovskyj rajon.

Området der byen ligg i dag var ein koloni i Fønikia kalla Ofiusa og sidan ein gresk koloni kalla Tyras, som òg var namnet grekarane nytta for elva Dnestr. Austromarane kalla kolonien Asperon, Maurokastron, Leukopolis. På tyrkisk heitte byen Turla medan byen under Republikken Genova heitte Montecastro eller Asprokastron. 

Byen vart ein del av Fyrstedømet Moldavia i 1359 og festninga vart utbygd i 1407 under Alexander den snille og i 1440 under Stefan den store.

Frå 1503 til 1918 og 1940-1941 heitte byen Akkerman og frå 1918 til 1944 hadde byen det rumenske namnet Cetatea Albă, som tyder det kvite citadellet, medan russarane omsette det til Bilhorod-Dnistrovskyj (Білгород-Дністровський) som tyder den kvite byen ved Dnestr.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bilhorod-Dnistrovskyi» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Odessa oblast
Festningar i Ukraina
Byar i den greske antikken
Horisjni Plavni

Horisjni Plavni (ukrainsk Горішні Плавні russisk Горишние Плавни, før 2016 kjend som Komsomolsk) er ein by i Poltava oblast i Ukraina. Byen har kring 50 000 innbyggjarar (2012).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Komsomolsk, Ukraine» frå ,  den 29. september 2012.  
 

Byar i Poltava oblast
Busetnader grunnlagde i 1960
Byar ved Dnepr
Sorokine

Sorokine eller Krasnodon er ein by i Luhansk oblast (provins) søraust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sorokine rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 50 000 innbyggjarar. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.

Busetnaden vart grunnlagd i 1914 langs breidda av Velikyj Kamjaniza, ei sideelv til Donets, som «Sorokino». Han vart eit av senetra for kolgruveindustrien i Donbass.

Under andre verdskrigen var byen okkupert av Nazi-Tyskland frå 20. juli 1942 til 14. februar 1943.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Krasnodon» frå ,  den 29. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (russisk)  

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1914