alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Azufre Point

Azufre Point er eit nes som ligg 4,5 km søraust for Cape Renard på sørsida av Flandres Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897–99, og seinare kartlagd av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1954) og namngjeve «Punta Azufre» (svovelneset).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Azufre Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Bachstrom Point

Bachstrom Point er eit nes på nordaustsida av Beascochea Bay, 8 nautiske mil søraust for Cape Perez på sørvestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Johann Bachstrom, som i 1734 skreiv ein klassisk pamflett om at skjørbuk kom av mangel på næringsstoff og kva som måtte til for å hindre og kurere sjukdommen.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Graham Coast
Bagnold Point

Bagnold Point er eit nes mellom Gunnel Channel og Shumskiy Cove på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Ralph A. Bagnold, ein engelsk forfattar av The Physics of Blown Sand and Desert Dunes, 1941,

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bagnold Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Loubet Coast
Balder Point

Balder Point er eit nes på austenden av ei smal, klipperik «hanekam»-rygg, som strekkjer seg frå Frigga Peak og 6 nautiske mil aust-søraustover til vestsida av Cabinetfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter den norrøne guden Balder, sonen til Frigg og Odin.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Battle Point

Battle Point er ei klipperik og kjenneleg nes som ligg like nedanfor og søraust for Mount Dater på austkysten av Graham Land. Dette kystområdet vart fotografert av fleire amerikanske ekspedisjonar: U.S. Antarctic Service, 1939–41; Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48; U.S. Navy 1968. Det vart kartlagd av British Antarctic Survey, 1963–64, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter [[lter R.B. Battle (1919–53), ein britisk glasiolog som utforska erosjon i dalbotnar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battle Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Beacon Head

Beacon Head er eit lite nes ved nordsida av innløpet til Lystad Bay på Horseshoe Island, utanfor Graham Land. Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi det vart bygd ein tømmervete på neset av argentinarane som var i bruk under landmålinga av Horseshoe Island av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955–57.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beacon Head» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Cape Bellue

Cape Bellue er eit nes på nordsida av innløpet til Darbel Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot, og vart namngjeve av han etter admiral Bellue, som var anleggssjef ved skipsverftet i Cherbourg i Frankrike.

Kjelder

Nes i Graham Land
Loubet Coast
Beneden Head

Beneden Head er ei bratt nes, 700 moh, som utgjer nordsida av innløpet til Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og kalla opp etter professor Edouard Van Beneden, president i Belgica-rådet som skreiv fleire zoologiske rapportar frå ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beneden Head» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Cape Berteaux

Cape Berteaux er eit nes nedanfor ei høg klippe mellom Mikkelsen Bay og Wordie isbrem på vestkysten av Graham Land. Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908–1910, gav dette namnet til det dei meinte var ei øy ved same stad. British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–1937, identifiserte dette som neset som er skildra her. Det vart namngjeve av Charcot etter monsieur Berteaux som var med å støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Biser Point

Biser Point (bulgarsk '‘Nos Biser’) er eit smalt, klippenes like nord for enden av Rusalkabreen på austsida av innløpet til Dimitrov Cove på nordvestkysten av Velingrad Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis.

Neset er kalla opp etter busetnaden Biser i Sør-Bulgaria.

Biser Point ligg 3,91 km vest-sørvest for Loqui Point, 7,7 km nordvest for Mount Paulcke og 6,8 km aust-nordaust for Pripek Point.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Graham Coast
Blackface Point

Blackface Point er eit klipperik og stupbratt nes 3 nautiske mil nordvest for Cape Freeman på austkysten av Graham Land. Neset vart fotografert av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey, 1947–48. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av dei særs svarte klippesidene på enden av neset.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Bowman Coast
Bongrain Point

Bongrain Point er eit nes på sørsida av innløpet til Dalgliesh Bay på vestsida av Pourquoi Pas Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill og kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav neset etter Maurice Bongrain, landmålar og førstestyrmann på «Pourquoi-Pas?», skipet som vart nytta under Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under den første kartlegginga av området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bongrain Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Bottrill Head

Bottrill Head er eit kupert nes på austsida av Bourgeoisfjorden heilt sørvest på German Peninsula og nordsida av innløpet til Dogs Legfjorden på Fallières Coast, på vestsida av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Neset vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som namngav det etter Harold Bottrill, styreleiar i styret, seinare administrerande direktør i Maclean and Stapledon S.A., speditør i Montevideo, som støtta BGLE, 1934–37, og FIDS, 1943–48.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Boulder Point

Boulder Point er det sørlege neset på Stonington Island, like utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd i 1940 av U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Det fekk dette namnet av dei på grunn av ein stor granittstein på staden.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Boulder Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Brabazon Point

Brabazon Point er eit nes på austsida av innløpet til Salvesen Cove, på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter John Moore-Brabazon, 1. Baron Brabazon av Tara, ein britisk flypioner og den første engelske piloten som flydde eit motorisert fartøy tyngre enn luft i England (skildra i minnesordet i Times som den første britiske flyturen i Storbritannia) i april 1909 og var ansvarleg for fotografiavdelinga R.F.C. under første verdskrigen og for utviklinga av flyfotografi.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brabazon Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Andreas Küttel

Andreas Küttel () er ein sveitsisk, tidlegare skihoppar frå Einsiedeln. Han vart verdsmeister i normalbakken under ski-VM 2009. I 2006 vart han nummer tre i verdscupen i skihopping. Frå 2002 til 2010 vart han seks gongar sveitsisk meister i skihopping.

Aktiv 

Küttel debuterte i verdscupen i byrjinga av desember 1995. Allereie to veker etter debuten kom han på fjerdeplassen i eit renn i Chamonix i Frankrike, men makta ikkje fylgje opp i resten av sesongen. Åra deretter klarte han ikkje å hamle opp med verdseliten, men i storbakkerennet under OL 2002 i Salt Lake City kom han på ein svært overraskande sjetteplass. I januar 2004 kom han fyrste gongen på pallen i eit verdscuprenn då han vart nummer tre i Liberec i Tsjekkia, i eit renn som gjekk under vanskeleg tilhøve. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han ein ny tredjeplass, då han i Willingen i Tyskland einast hadde Janne Ahonen og Martin Höllwarth framom seg på resultatlista.

Küttel vann sin fyrste verdscupsiger i storbakken på Lillehammer 3. desember 2005, nøyaktig på dagen ti år etter han vart nummer 23 i same bakken den helga han debuterte i verdscupen. Han sette ny bakkerekord med 139 meter i andre omgang og slo Jakub Janda med 0,1 poeng. Ei veke seinare tok han i Harrachov sin andre verdscupsiger. Under OL 2006 i Torino kom han på femte plass i normalbakken i Pragelato og vart nummer seks i storbakken. I byrjinga av mars månad vann han sin tredje verdscupsiger då han gjekk til topps i Kuopio føre Thomas Morgenstern. Sesongen 2005/06 kom han på tredjeplass i verdscupen, bakom vinnaren Jakub Janda og Janne Ahonen.

I 2007-sesongen vann Küttel nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen, og fekk elles tre andreplassar i verdscupen. Også i 2007/08-sesongen fekk han ein siger i verdscupen, då han straks før jul i Engelberg sigra føre fire austerrikske hopparar. Seinare i sesongen fekk han to til pallplassar, ein tredjeplass og så på Lillehammer ein andreplass. I 2009-sesongen kom ikkje Küttel på pallen i noko verdscuprenn, derimot vart han verdsmeister i skihopping under VM i Liberec. Han vann då rennet i storbakken framom Martin Schmitt frå Tyskland og Anders Jacobsen, ei tevling som vart avvikla over ein einaste omgang, grunna vertilhøva.

Sesongane 2010 og -11 klarte ikkje Küttel å hevde seg mot verdseliten i skihopping, og han la opp i 2011.

Kjelder 

 

Sveitsiske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2002
Skihopparar under vinter-OL 2002
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Skihopparar under vinter-OL 2006
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skihopparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 1997
Deltakarar under Ski-VM 1999
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Pavel Ploc

Pavel Ploc () er ein tsjekkisk tidlegare skihoppar som tevla for Tsjekkoslovakia frå 1982 til 1991. Han tok sølvmedalje i normalbakken under OL 1988 i Calgary, og bronsemedalje i storbakken under OL 1984 i Sarajevo. Ploc vann sølvmedaljen under VM i skiflyging i 1983 og bronsemedaljen i same i 1985. Dessutan har han to bronsemedaljar frå verdsmeisterskap i laghopping; 1984 og 1989).

Aktiv
Ploc debuterte i verdscupen i skihopping i mars 1982 med ein tolvteplass i skiflygingsbakken i Bad Mitterndorf. I byrjinga av januar 1983 gjekk han heilt til topps i eit verdscuprenn i storbakken i Harrachov, 0,9 poeng framom Klaus Ostwald frå Aust-Tyskland. Seinare i sesongen fekk Ploc sølvmedaljen under skiflygings-VM i nettopp Harrachov. Rollene var då omsnudd, Klaus Ostwald vart verdmeister med Ploc og Matti Nykänen på dei neste medaljeplassane. Ploc sette elles verdsrekord i skiflyging med eit hopp på 181 meter, ein rekord som vart ståande i eit år.

I OL-sesongen 1984 fekk Ploc ei rekke gode plasseringar. Han vann bronsemedaljen  i storbakken under vinter-OL i Sarajevo, og vann sidan to verdscuprenn og tok fleire gongar steget opp på sigerspallen. Også i skiflygings-VM 1985 i Planica fekk han bronsemedalje, og hadde elles to andreplassar i verdscupen som sine beste prestasjonar i 1985-sesongen.

Ploc vann i 1986 nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen. Etter ein svak sesong i 1987 var han tilbake i verdstoppen i 1988-sesongen. Gjennom OL-sesongen sigra han i fire verdscuprenn, og fekk sølvmedaljen i normalbakken under vinter-OL i Calgary. Trass i at han vann verdscuprennet i heimlege Liberec i 1989, gjorde han lite av seg i resten av sesongen. Unnataket var lagtevlinga under VM i Lahti, der Tsjekkoslovakia vann bronsen. På ny forbetra han seg i 1990-sesongen då han fekk ein andreplass i eit verdscuprenn, før han gjekk heilt til topps i Sollefteå i mars 1990. Ploc la opp som skihoppar i 1992, han lukkast ikkje med overgangen til V-stilen.

Verdcupsigrar

På slutten av 1990-talet var Pavel Ploc tsjekkisk landslagstrenar i skihopping. Seinare har han hatt plass i bystyret i Liberec som representant for sosialdemokratane.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Pavel Ploc» frå ,  den 16. desember 2012.  
 

Tsjekkoslovakiske skihopparar
Tsjekkiske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkoslovakia
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Tsjekkoslovakiske deltakarar under vinter-OL 1984
Skihopparar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Tsjekkoslovakiske deltakarar under vinter-OL 1988
Skihopparar under vinter-OL 1988
Love Kills av Roberto Bellarosa

«Love Kills» (engelsk for Kjærleik drep) er det belgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Roberto Bellarosa. Songen er skriven av Jukka Immonen, Andreas Anastasiou og Iain James.

Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson!
«Love Kills» vann over «Be Heroes» og «Reste toi» i Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson!. Bellarosa, som vart vald ut internt til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2013, song dei tre songane i ein radiofinale der radiolyttarane og ein jury røysta fram vinnaren. Tevlinga vart og synt på den offisielle nettstaden til radiokanalen, der ein kunne sjå sendinga direkte.

Eurovision Song Contest 2013

Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Belgia vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 1
Songen starta som nummer 15, etter Kypros med «An me thimáse» av Déspina Olymbíou og før Serbia med «Ljubav je svuda» av Moje 3.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 

Eurovision Song Contest 2013-songar
Belgiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Krigsfange

Krigsfange er ein soldat som er teken til fange av fiendtlege styrkar under eller like etter ein væpna konflikt. 

Krigsfangar er verna gjennom internasjonale lover som skal sikre at fangane vert handsama på ein human måte. Denne lova trer i kraft så snart ein stridande person er teken til fange, og lova er verksam inntil personen ikkje lenger sit i fangenskap. Blant dei viktigaste reglane er at ein fange ikkje kan utsetjast for noka form for tortur, og at dei ikkje kan tvingast til å oppgje meir informasjon enn sitt eige namn, fødselsdato, militær grad og tenestenummer dersom noko slikt finst. Uvæpna ikkje-stridande som vert tekne til fange under ein væpna konflikt vert ikkje rekna som krigsfangar, men desse er verna av andre lover. Grove overgrep mot krigsfangar vert klassifiserte som eit krigslovbrot. 

For å kunne bli rekna som krigsfange må fangen ha tatt del i militære operasjonar i høve til krigen sine lover og reglar. Fangen må vere ein del av dei militære styrkane til eit land, bere uniform og bere våpen openlyst. Terroristar, gerilja-soldatar og spionar kan derfor ikkje reknast som krigsfangar i normal forstand. Dette vert ikkje alltid handheva like strengt overalt, då terroristar og gerilja-soldatar sjeldan brukar ein lett gjenkjenneleg uniform, men dei kan likevel få innvilga status som krigsfange.

I ein del tilfelle vert mangelen på uniformer hos irregulære grupperingar oppvege ved at dei ber armbind eller eit anna gjenkjenneleg merke. Årsaka til desse krava er at det er i strid med krigslovene dersom dei stridande vekslar mellom militær og sivil status. Dei må vere anten det eine eller det andre. Dette er for å verne den sivile folkesetnaden på best mogeleg måte. At soldatar forkler seg som sivile er eit krigslovbrot. Av nolevande krigsfangar, er Manuel Noriega ein av dei som har sete lengst i fangenskap.

Krigsfangar
Krigsetterverknader
Militærhistorie
Fengselsvesen
Café Point

Café Point er eit nes som ligg 2 nautiske mil sør for Zapato Point og 2 nautiske mil aust for Isla Nansen Sur  på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache 1897–99; namnet finst på eit argentinsk kart frå 1954.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Cape Calmette

Cape Calmette er eit nes heilt vest på ei klipperik halvøy på 625 moh på vestkysten av Graham Land ved sørsida av Calmette Bay. Det vart oppdaga i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, som frå avstand tok feil og trudde neset var ei øy. British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37, oppdaga at det var snakk om eit nes. Det vart namngjeve av Charcot etter Gaston Calmette, redaktør av Le Figaro, som gav Den franske antarktisekspedisjonen to årgangar av avisa som dei tok med seg på ekspedisjonen.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Cañón Point

Cañón Point er eit nes på sørvestsida av innløpet til Bancroft Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1954.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cañón Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Cape Casey

Cape Casey er eit kjenneleg nes nedanfor ein 755 meter høg topp på austenden av halvøya som stikk ut i Cabinetfjorden like sør for Bevinbreen, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Det vart namngjeve frå FIDS etter Richard G. Casey, som var statsminister og australsk medlem av Det britiske krigskabinettet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Casey» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Caution Point

Caution Point er eit nes 4 nautiske mil nordaust for Mount Birks, ved austenden av ein fjellrygg som dannar nordveggen av Cranebreen, på austkysten av Graham Land. Det vart fotografert frå lufta av sir Hubert Wilkins på ein flytur den 20. desember 1928, og vart namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey som kartla det i 1947.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
Chapman Point

Chapman Point er eit lågt, avrunda nes heilt aust i Scarfjorden på nordsida av Jason Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Sydney Chapman, ein britisk geofysikar som var leiar av rådet under Det internasjonale geofysiske året, 1957–58.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chapman Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
Charles Point

Charles Point er eit nes som utgjer nordsida av innløpet til Brialmont Cove, på vestkysten av Graham Land. Det noverande namnet kjem frå Cape Charles, som først vart nytta kring 1831. Dette namnet finst på tidlege kart omtrent ved denne posisjonen, men har stundom vorte nytta om neset på nordsida av Hughes Bay.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charles Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Cape Chavanne

Cape Chavanne er eit kjenneleg, delvis isfritt nes, med ein avlang kuppel på sørtuppen, aust for enden av Breitfussbreen ved neset Millfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, og vart namngjeve frå FIDS etter Josef Chavanne, ein austerriksk polar bibliograf.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Chavanne» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Choyce Point

Choyce Point er eit nes 3 nautiske mil sørvest for Tent Nunatak på austkysten av Graham Land. Eit klippe stig opp bak neset sett frå Larsen isbrem og  Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 kalla dette Cape Choyce. Namnet vart endra til Choyce Point i 1975. Neset stig 230 meter over isbremmen. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter M.A. Choyce, som var meteorolog i FIDS ved Hope Bay, 1947.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Bowman Coast
Cape Church

Cape Church er eit klippenes som stikk ut i neset Seligmanfjorden like nord for Ahlmannbreen, på austkysten av Graham Land. Det vart fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter professor James E. Church ved Agricultural Experiment Station, ved University of Nevada, som utvikla teknikkar for å måle snømengder og rekne ut smeltevatn.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cape Church» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Nes i Graham Land
Bowman Coast
Cape Cloos

Cape Cloos er eit høgt klippenes føre Lemaire Channel på nordsida av innløpet til Girard Bay på Kiev Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og kalla opp etter M. Cloos, stundom æreskonsul i Danmark.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
 

Nes i Graham Land
Graham Coast
Crabeater Point

Crabeater Point er eit nes ved søraustenden av Mobiloilfjorden, 4 nautiske mil aust for Victory Nunatak, på austkysten av Den antarktiske halvøya. Neset som ligg heilt nordvest på ein høg rygg, vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 28. september 1940 og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (Trimetrogon flyfoto), 22. desember 1947. Det vart kartlagd i desember 1958 av Falkland Islands Dependencies Survey som gav neset dette skildrande namnet. Ryggen ved dette neset minnar om ein liggande krabbeetarsel sett frå lufta.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Bowman Coast
Deliverance Point

Deliverance Point er eit kupert nes 2,5 nautiske mil sør for Cape Tuxen på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot og fekk dette namnet fordi Charcot og to kompanjongar vart redda her etter å ha kome bort frå skipet «Pourquoi-Pas?» etter fleire dagar medan dei utforska området i ein liten båt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deliverance Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Graham Land
Graham Coast
Delusion Point

Delusion Point er eit nes heilt aust på ein rygg som dannar sørveggen av Cranebreen, på austkysten av Graham Land. Neset vart fotografert frå lufta av sir Hubert Wilkins på ein flytur den 20. desember 1928, og vart namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey, som kartla det i 1947.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Delusion Point» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
Cape Disappointment

Cape Disappointment er eit nes på enden av den isdekt halvøya som ligg mellom Exasperationfjorden og Scarfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart oppdaga i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen, under Otto Nordenskjöld, og det fekk dette namnet av han fordi det var så vanskeleg å nå fram til neset på grunn av bresprekkane her.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Disappointment (Antarctica)» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
Duthiers Point

Duthiers Point er eit nes på sørsida av innløpet til Andvord Bay på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, som namngav det «Cap Lacaze-Duthiers» etter Félix Henri de Lacaze-Duthiers, ein fransk naturalist og ekspert på anatomien til molluskar.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Danco Coast