alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Albumet Perfect Day

Perfect Day er eit samlealbum av Lou Reed gjeven ut i Europa i 1999.

Innhald
 "Rock And Roll Heart"
 "Perfect Day"
 "Coney Island Baby"
 "Men of Good Fortune"
 "How Do You Speak to an Angel"
 "Downtown Dirt"
 "Real Good Time Together"
 "Vicious Circle"
 "A Gift"
 "Think It Over"
 "My Friend George"
 "Legendary Hearts"
 "The Last Shot"
 "Leave Me Alone"
 "Temporary Thing"
 "The Gun"
 "Sad Song"
 "Growing Up in Public"

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Perfect Day (Lou Reed album)» frå ,  den 10. oktober 2011.  
 

Lou Reed-album
Samlealbum frå 1997
The Very Best of Lou Reed

The Very Best of Lou Reed er eit samlealbum av Lou Reed frå 2000.

Innhald
 "Perfect Day"
 "Walk on the Wild Side"
 "Vicious"
 "Rock and Roll Heart"
 "The Gun"
 "I Love You, Suzanne"
 "Caroline Says II"
 "Men of Good Fortune"
 "My Friend George"
 "Lisa Says"
 "I Want to Boogie with You"
 "Ocean"
 "The Last Shot"
 "I Wanna be Black"
 "Sally Can't Dance"
 "Coney Island Baby"
 "Berlin"
 "Satellite of Love"
 "Rio"

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Very Best of Lou Reed» frå ,  den 10. oktober 2011.  
 

Samlealbum frå 2000
Lou Reed-album
American Poet

American Poet er eit konsertalbum av ein tidleg solokonsert av Lou Reed, spelt inn ved Hempstead Theatre i New York andre juledag under Transformer-turneen. Reed er akkompagnert av bandet The Tots. Albumet inneheld songar frå Transformer. The Velvet Underground og debutalbumet hans som soloartist frå 1972 Lou Reed. 

American Poet kom ut i 2001 og hadde tidlegare vorte gjeven ut som piratkopialbum. Bilete på omslaget er teken av Mick Rock.

Innhald

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «American Poet (album)» frå ,  den 10. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Konsertalbum frå 2001
Legendary Lou Reed

Legendary Lou Reed er eit trippelt samlealbum av Lou Reed, gjeven ut i 2002. Det inneheld songar frå debutplata i 1972 og fram til Mistrial i 1986.

Innhald
"Going Down" 
"I Love You"
"Love Makes You Feel"
"Ocean"
"Walk on the Wild Side"
"Andy’s Chest"
"Perfect Day"
"Make Up"
"Vicious" 
"Lady Day" 
"Caroline Says 1"
"How Do You Think It Feels"
"Oh Jim"
"Men of Good Fortune"
"Rock N Roll"
"Good Taste"
"Intro Sweet Jane"
"Kill Your Sons"
"Billy"
"Sally Cant Dance (7 Inch Version)"
"Satellite of Love"  (live)
"Crazy Feeling"
"A Gift"
"Nowhere At All"
"Nobody’s Business"
"Coney Island Baby"
"Underneath the Bottle"
"The Gun"
"Waves of Fear"
"The Day John Kennedy Died"
"Legendary Hearts"
"Home of the Brave"
"Rooftop Garden"
"Bottoming Out"
"Make Up Mind"
"The Last Shot" 
"Betrayed"
"Sweet Jane" (live)
"I'm Waiting for the Man" (live)
"White Light/White Heat" (live)
"I Love You Suzanne" 
"Turn to Me" 
"What Becomes a Legend Most"
"Fly into the Sun"
"High in byen"
"New Sensations"
"Outside"
"Mistrial" 
"I Remember You"
"No Money Down"

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Legendary Lou Reed» frå ,  den 11. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Samlealbum frå 2002
Triple samlealbum
The Raven av Lou Reed

The Raven er det nittande soloalbumet til den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut i 2003 på Sire Records. Det er eit konseptalbum som fortel noveller og dikt av Edgar Allan Poe gjennom ord og song, og var basert på operaen han skreiv i 2000 i lag med Robert Wilson, POEtry.

The Raven inneheld to nye og heilt forskjellige versjonar av to songar Reed hadde gjeve ut på tidlegare album, «Perfect Day» (opphavleg på Transformer frå 1972) og «The Bed» (på Berlin frå 1973). I tillegg til Reed, er det fleire gjestevokalist på albumet, som Laurie Anderson, David Bowie, Antony Hegarty, Steve Buscemi og Willem Dafoe. Produsenten på albumet, Hal Willner, hadde tidlegare hatt ansvaret for hyllestalbumet til Poe, Closed on Account of Rabies.

Innspelinga vart gjeve ut i to utgåve, som ei dobbeltplate og ei forkorta enkelplate. Målaren og filmskaparen Julian Schnabel laga plateomslaget. The Raven vart det siste soloalbumet til Reed med rock, sidan Hudson River Wind Meditations frå 2007 utelukkande består av new-age-musikk, og Lulu frå 2011 var eit samarbeid med heavy metal-bandet Metallica.

Innhald

Dobbelplate

Plate to

Enkelplate

Medverkande
Lou Reed - vokal, gitar
Mike Rathke - gitar
Fernando Saunders - bass, gitar
Tony «Thunder» Smith - trommer
Friedrich Paravicini - piano, tangentinstrument
Jane Scarpantoni - cello, strykearrangement
Doug Wieselman - baryton- & tenorsaksofon
Paul Shapiro - tenorsaksofon
Steve Bernstein - trompet, hornarrangement
Art Baron - trombone på «Broadway Song»
Ornette Coleman - altsaksofon på «Guilty»
Frank Wulff - lirekasse, obo
Kate & Anna McGarrigle - korvokal
Antoine Silverman - fiolin
Marti Sweet - fiolin
Patrick Carroll - bass & trommeprogrammering på «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Shelly Woodworth - engelsk horn på «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Russ DeSalvo - gitar & tangentinstrument på «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Rob Mathes - strykearrangement «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Ric Wake - produksjon på «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Laurie Anderson - vokal på «Call On Me»
Antony Hegarty - vokal på «Perfect Day», korvokal
David Bowie - vokal på «Hop Frog»
The Blind Boys of Alabama - korvokal på «I Wanna Know (The Pit And The Pendulum)»
Willem Dafoe - stemme på «The Conqueror Worm», «The Raven» og «The Cask»
Steve Buscemi - stemme på «Broadway Song», «Old Poe» & «The Cask»
Elizabeth Ashley - stemme på «The Valley Of Unrest»
Amanda Plummer - stemme på «Tripitena's Speech»

Teknisk
Lou Reed – plateprodusent; miksing; innspeling
Hal Willner – produsent 
Ric Wake – produsent på «Who Am I? (Tripitena's Song)»
Tim Latham – innspeling; miksing
Aaron Franz – ekstra lydteknikar
Jim Monti – ekstra lydteknikar
Julian Schnabel – design; fotografi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Raven (Lou Reed album)» frå ,  den 11. oktober 2011 og 9. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Musikkalbum frå 2003
Sire Records-album
Album produserte av Lou Reed
Album produserte av Hal Willner
Musikk basert på verk av Edgar Allan Poe
Konseptalbum
Animal Serenade

Animal Serenade er eit konsertalbum av Lou Reed spelt inn i Los Angeles på Wiltern Theatre i 2003 etter The Raven. Arrangementa var enkle, utan trommer og med seg hadde han Mike Rathke på gitar/synth, bassist Fernando Saunders og Jane Scarpantoni på cello. I tillegg medverkar Antony Hegarty frå Antony and the Johnsons med korvokal på heile albumet og syng solo på «Set The Twilight Reeling» og «Candy Says».

Tre songar til vart framført på konsert, men kom ikkje med på albumet: «Sweet Jane», «The Last Shot» og «Perfect Day» (sungen i duett med Antony).
«Sweet Jane» er tilgjengeleg via digital nedlasting. 
 
Animal Serenade vart produsert av Lou Reed og Fernando Saunders.

Innhald

Medverkande
Lou Reed: vokal, elektrisk & akustisk gitar
Mike Rathke: elektrisk & akustisk gitar, Ztar synthesizer, gitarsynthesizer
Fernando Saunders: elektrisk & akustisk bass, Roland-trommer, gitar, vokal på «Tell It to Your Heart» & «Revien Cherie», scat på «Sunday Morning»
Jane Scarpantoni: cello
Antony Hegarty: vokal på «Call on Me», «Set the Twilight Reeling» & «Candy Says», korvokal

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Animal Serenade» frå ,  den 11. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Konsertalbum frå 2004
RCA Records-album
Album spelte inn i The Wiltern Theatre
Birger Nymo

Birger Nymo () er ein norsk samisk politikar og leiar for Samefolkets Parti.

Nymo var sametingsrepresentant i periodane  1997-2001 og 2001-05, for Sør-Noreg valkrins. Han representerte då Norske Samers Riksforbund.

Kjelder

Sámeálbmot bellodat/Samefolkets parti
 Odd Mathis Hætta: Sametinget i navn og tall : Høsten 1997 - høsten 2001
 Odd Mathis Hætta: Sametinget i navn og tall : Høsten 2001 - høsten 2005

Sametingsrepresentantar
Røyrsoppar

Røyrsoppar er ein familie av hattsoppar. Dei er kjenneteikna av eit svampete lag av fine, loddrette røyr på undersida av hatten. Fleire matsoppar er røyrsopp, til dømes steinsopp, smørsopp, lerkesopp og svartbrun røyrsopp (Boletus badius).

Nokre av soppane er svakt giftige, til dømes eldrøyrsopp og beisk røyrsopp (B. calopus).

Kjelder

 
Stilksporesoppfamiliar
Polarjo

Polarjo ( Stercorarius pomarinus) er ein sjøfugl i jofamilien Stercorariidae. Han hekkar på tundra i Arktis og er ein trekkfugl som overvintrar på havet i tropiske strøk.

Skildring 
Dette er ein stor jo på 42 til 50 cm i lengd, og med sentrale halefjør på vaksne om sommaren, kan ein leggje til opptil 11 cm.

Identifisering av polarjo kan vere komplisert grunna likskapane med tjuvjo og eksistensen av tre morfar. Polarjoar er større enn fiskemåsar. Dei er mykje kraftigare, har breiare venger og er mindre falkaktige enn tjuvjo, men viser same breie spekter av variasjon i fjørdrakta. Fluktbiletet er meir rettlinja enn hos dei mindre artane. 

Den lyse morfen av vaksne polarjoar har ein brun rygg, hovudsakleg kvit underside og mørke primære vengefjør med ein lys, flammande dobbelflekk. Hovudet og halsen er gulkvit med ei svart hette. Mørk morf av vaksne er mørk brune, og fuglar av mellommørk morf er mørke med litt bleikare undersida, hovud og nakke. Alle morfar har den kvite vengeflekken, som blir vist som ein karakteristisk dobbel «blits» på undervengen. I hekkedrakta har alle morfar to sentrale halefjør som er mykje lengre enn dei andre, dei er skeiforma, og vridd frå horisontalen. Ungfuglar er meir krevjande å identifisere, på avstand kan dei lett forvekslast med tjuvjo ut frå fjørdrakta åleine.

Polarjo hekkar på arktisk tundra og øyar, der han legg 2-3 olivenbrune egg. Som andre joar, vil dei åtake menneske eller andre inntrengjarar som nærmar seg reirplassen. Sjølv om åtaka ikkje kan påføre alvorlege skadar, kan opplevinga vere skremmande.

I hekketida lever polarjo mest av lemen og andre smågnagarar, men òg egg og fugleungar. Ute på havet sym dei ofte, men kan ikkje dukke, dei er dårlege stupdukkarar og kan ikkje fange anna fisk enn dei like under vassoverflata. Det meste av fisken dei et tar dei i staden gjennom parasittisme, det vil seie dei jagar andre fuglar akrobatisk, mest måsar og terner, til dei spyr opp fisk frå kroet som joen så fangar i flukta. Dei kan òg drepe fuglar opp til storleiken av ein fiskemåse. 

Polarjo har ei sirkumpolar utbreiing. Hekkeområdet er nordlege Sibir, Nord-Canada og nordlege Alaska. Vinterkvarteret er vidt, blant anna havområdet vest for Afrika, Arabiahavet, Det karibiske havet, Stillehavet nordvest for Sør-Amerika og søraust for Australia. 

Trekkruter til og frå hekkeområda som ligg nærast Skandinavia går dels langs vestkysten av Noreg, men nokre kryssar land og trekkjer deretter over Finskebukta og Austersjøen. Somme år kan polarjo opptre som nomadar i Noreg, men sikker hekking var ikkje registrert i Noreg før i 2011 då det seks hekkande par blei registrert på Varangerhalvøya.

Kjelder 

 Første versjon av denne artikkelen byggjer dels på «Pomarine Skua» frå  og dels på dels på «Bredstjärtad labb» frå  den 11. oktober 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Jofamilien
Fuglar i Arktis
Fuglar i Atlanteren
Fuglar i Oseania
Streiffuglar i Noreg
Siger

Siger er det å overvinna motstand eller motstandarar, til dømes i kamp, krig og andre konfliktar eller i leik, spel eller tevling. Ein kan til dømes snakka om militær siger, valsiger, siger ved forhandlingsbordet eller i idrett.

Markeringar

Siger kan markerast på ulike måtar, gjennom seremoniar og ritual. I tevlingar har ein gjerne ei høgtideleg overrekking av heidersteikn liknande til sigerherren. Gjennom tidene har sigrande krigarar eller militære leiarar markert triumfar i strid med mellom anna ofringar, framvising av trofé, opptog eller byggverk som Trajansøyla eller Triumfbogen.

Symbol på siger kan vera medaljar, pokalar, edle metall som gull og laurbær- eller palmeblad. Vanlege positurar knytte til siger kan vera å strekka opp éin eller begge armane eller forma ein V med fingrane. Visse datoar blir minna som sigersdag i fleire land, til minne om ulike sigrar.

Det finst fleire namn knytte til siger. Namn som byrjar med Sig- er vanlege i germanske namn, medan Viktor, Viktoria og likande frå latin victoria er utbreidde over store delar av verda.

Mytologi og soger
Ein finn personleggjorte sigersgudar i fleire mytologiar, til dømes Nike i gresk og Victoria i romersk mytologi. Ei rekkje mytologiske, legendariske og folkelege forteljingar går også ut på å sigra over monster som drakar, troll eller liknande. I Gilgamesj-eposet overvinn til dømes heltane den øydeleggjande Himmeloksen, i vedisk mytologi sigrer Indra over slangen Vritra som stengjer for elvene, i gresk mytologi overvinn Zevs far sin, Kronos, og titanane, og i kristne helgensoger vinn heilage Jørgen over ein drake. Meir symbolske sigersfigurar finn ein i den jødiske patriarken Jakob som sigra over ein engel, Jesus som i kristen tradisjon har sigra over død og synd, eller den romerske guden Sol Invictus, 'den uovervinnelege'.

Sjå òg
Pyrrhossiger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Victory» frå ,  den 11. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Konflikt
Tevlingar
Siger
Finn Øen

Finn Øen () var ein norsk politikar for Venstre.

Øen var fødd i Vik i Sogn og Fjordane. Han blei vald inn på Stortinget for Bergen i 1950, men blei ikkje gjenvalt i 1954. Han hadde tidlegare vore vara-representant 1945–1949. Øen sat i arbeidsutvalet i Bergen bystyre frå 1945 til 1951.

Kjelder 
 

Stortingsrepresentantar 1950-1953‎
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Bergen
Lokalpolitikarar i Bergen
Venstrepolitikarar i Hordaland
St. Olavs Orden
Folk frå Vik
Flums

Flums er ein kommune i valkrinsen Sarganserland i kantonen St. Gallen i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 453 meter over havet.

Kommunen ligg like ved eit stort handlesenterkompleks, og er også innfallsporten til ein vintersportstaden kalla Flumserberg. Flums dekkjer Schilsdalen til grensa med kantonen Glarus, delar av Flumserberge, delar av Seezdalen og vestsida av Alvierfjella. Han består av landsbyane Flums-Dorf, Grossberg og Kleinberg.

Skirennarane Edmund Bruggmann og Marie-Theres Nadig er frå Flums.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flums» frå ,  den 11. oktober 2011.  
 

Kommunar i St. Gallen
Vintersportstader i Sveits
Mosjtsjena

Mosjtsjena (ukrainsk Мощена, russisk Мощёная, polsk Moszczana) er ein landsby i Volyn oblast vest i Ukraina. Han ligg i distriktet Kovelskij rajon. Landsbyen har kring 581 innbyggjarar. 

Landsbyen vart først nemnd i historiske kjelder frå 1543. Han var ein del av Kongedømet Polen og så Det polsk-litauiske samveldet. I den andre delinga av Polen tilfall landsbyen Russland. Mellom 1918 og 1939 var han igjen ein del av Polen. Sidan 1945 høyrde han til Sovjetunionen og etter 1991 til det sjølvstendige Ukraina.

Bakgrunnsstoff 

Volyn oblast
Landsbyar i Ukraina
Le Bataclan '72

Le Bataclan '72 er eit konsertalbum av Lou Reed, John Cale og Nico. Det vart spelt inn frå miksepulten og var mykje piratkopiert i åra før det omsider vart offisielt gjeven ut i 2004.

Denne offisielle utgjevinga inneheld to eksklusive bonusspor (begge øvingar, «Pale Blue Eyes» og «Candy Says»). Dette er den legendariske konserten frå Bataclan i Paris den 29. januar 1972. Konserten var første gong Reed, Cale og Nico var på scenen i lag etter at The Velvet Underground vart oppløyst.

Innhald

Medverkande
 Lou Reed – vokal, gitar
 John Cale – vokal, tangentinstrument, gitar, bratsj
 Nico – vokal, harmonium

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Le Bataclan '72» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

John Cale-album
Lou Reed-album
Konsertalbum frå 2004
Album produserte av John Cale
Hudson River Wind Meditations

Hudson River Wind Meditations er det 20. studioalbumet til Lou Reed på plateselskapet Sounds True. Albumet inneheld ikkje den vanlege rockemusikken Lou Reed er kjend for, men i staden meditasjonsmusikk. Albumet er kalla opp etter Hudson River som renn gjennom New York City.

Innhald

Medverkande

 Lou Reed: Arrangør, produsent, lydteknikar, artist, miksing

Produksjon
Lou Reed – leiande produsent; miksing; fotografi (framside)
Hal Willner – leiande produsent; miksing (i Animal Lab, NYC)
Héctor Castillo – miksing (i Animal Lab, NYC)
Timothy Greenfield-Sanders – fotografi (portrett av Lou Reed, bakside)
Emily Lazar – lydmastering (i The Lodge, Greenwich Village)
Mark Mahaney – fotoassistanse
Chad Morgan – design
Karen Polaski – design

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hudson River Wind Meditations» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Musikkalbum frå 2007
Album produserte av Lou Reed
Album produserte av Hal Willner
Instrumentalalbum
Berlin: Live at St. Ann's Warehouse

Berlin: Live At St. Ann's Warehouse er ein konsertfilm og eit konsertalbum av Lou Reed gjeven ut i 2008. Konsertfilmen vart regissert av Julian Schnabel i St. Ann's Warehouse i Brooklyn i løpet av fem kveldar i desember 2006. 

Berlin-turneen var første gongen Lou Reed spelte heile albumet sitt Berlin på over 30 år. Dei individuelle songane hadde vorte spelt, men ikkje heile albumet samanhengande.

Konsertfilmen og albumet inneheld i tillegg tre songar, «Candy Says», «Rock Minuet» og «Sweet Jane», som ikkje var på det originale Berlin.

Innhald

Medverkande
Lou Reed – solovokal, gitar
Steve Hunter – gitarar
Fernando Saunders – bassgitar, synthesizer, gitar, korvokal
Tony "Thunder" Smith – trommer, korvokal
Rupert Christie – tangentinstrument, korvokal
Rob Wasserman – kontrabass
Sharon Jones – vokal
Antony Hegarty – vokal
Steven Bernstein – valthorn, trompet
Curtis Fowlkes – trombone
Paul Shapiro – saksofon, fløyte
Doug Wieselman – bassklarinett, klarinett
David Gold – bratsj
Eyvind Kang – bratsj
Jane Scarpantoni – cello
Brooklyn Youth Choir – kor

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Berlin: Live at St. Ann's Warehouse» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Berlin - The Film
 

album produserte av Bob Ezrin
Filmar frå 2008
Konsertfilmar
Filmar regisserte av Julian Schnabel
Lou Reed-album
Konsertalbum frå 2008
The Creation of the Universe

The Creation of the Univers er det første albumet til Lou Reed-bandet Metal Machine Trio. Metal Machine Trio er eit band Lou Reed starta i 2008 i lag med Ulrich Krieger og Sarth Calhoun for å spele musikk inspirert av Reed-albumet Metal Machine Music frå 1975. Dei første konsertane til gruppa vart haldne 2. og 3. oktober 2008 ved REDCAT i Los Angeles. Gruppa fekk namnet Metal Machine Trio først etter desse konsertane. På sjølve konserten varet bandet annonsert som Lou Reed and Ulrich Krieger: Unclassified. Plata er eit uklipt konsertopptak av begge kveldane, og er tilgjengeleg frå nettsida til Reed i mange format, inkludert digital nedlasting. 

Musikken er fritt improvisert og utan vokal eller songstruktur. Det varierer frå mørke ambiente passasjar til støy, frirock og elektronika.

Innhald
 «Night 1» – 54:57
 «Night 2» – 55:49

Medverkande 
Lou Reed - gitarar, elektronikk
Ulrich Krieger - tenorsaksofon, elektronikk
Sarth Calhoun - Kontinuum-fingerbrett, live prosessering

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Creation of the Universe» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 Powers, Ann at the Los Angeles Times Music Blog: Lou Reed and Ulrich Krieger: Unclassified at REDCAT.
 The Wire Magazine #304, juni 2009. Soundcheck: Lou Reed's Metal Machine Trio. The Creation of the Universe. Page 51.

Bakgrunnsstoff
 http://www.loureed.com/metalmachinetrio/

Lou Reed-album
Konsertalbum frå 2008
NYC Man (The Ultimate Collection 1967-2003)

NYC Man er eit dobbelt samlealbum av Lou Reed frå 2003. Songane varierer frå heile karrieren hans og vart utvalt av Reed sjølv.

Innhald

Disk 1
"Sweet Jane" - The Velvet Underground  
"Rock & Roll" - The Velvet Underground
"I'm Waiting for the Man" - The Velvet Underground
"White Light/White Heat" - The Velvet Underground
"Street Hassle; Waltzing Matilda / Street Hassle / Slipaway"
"Berlin"
"Caroline Says II"
"The Kids"
"Walk on the Wild Side"
"Kill Your Sons" - Live
"Vicious"
"The Blue Mask"
"I'll Be Your Mirror" - The Velvet Underground (w/ Nico)
"Magic and Loss - The Summantion"
"Ecstasy"

Disk 2
"I Wanna Be Black" - Live
"Temporary Thing"
"Shooting Star"
"Legendary Hearts"
"Heroin" - The Velvet Underground
"Coney Island Baby"
"The Last Shot"
"The Bells"
"Perfect Day"
"Sally Can't Dance"
"Satellite of Love"
"NYC Man"
"Dirty Blvd."
"Rock Minuet"
"Pale Blue Eyes" - The Velvet Underground

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «NYC Man (The Ultimate Collection 1967-2003)» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Samlealbum frå 2003
Doble samlealbum
The Best of Lou Reed & The Velvet Underground

The Best of Lou Reed & The Velvet Underground er eit samlealbum av songane til Lou Reed og The Velvet Underground. Albumet kom ut i 1995.

Innhald
"Sunday Morning"
"I'm Waiting for the Man"
"Venus in Furs"
"Candy Says"
"Pale Blue Eyes"
"Beginning to See the Light"
"Satellite of Love"
"Nowhere at All"
"Vicious"
"Perfect Day"
"Walk on the Wild Side"
"How Do You Think It Feels"
"Sweet Jane"
"White Light/White Heat"
"Sally Can't Dance"
"Wild Child"
"I Love You"
"Berlin"
"Coney Island Baby"
"I Love You, Suzanne"

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Best of Lou Reed & The Velvet Underground» frå ,  den 12. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1995
Lou Reed-album
The Velvet Underground-album
Bondalseidet

Bondalseidet er eidet mellom Bjørdal og Bondalen i Ørsta kommune. 

Like ved Bondalseidet ligg Ørsta Skisenter som er det største og mest besøkte skisenteret på Søre Sunnmøre. Skisenteret har tre heisar, ein stolheis og ti km lang langrennsløype. Det er også eit vanleg utgangspunkt for turar både sumar og vinter til fleire av dei nærliggjande fjella.

Geografi i Ørsta
Stedjåsen

Stedjåsen er åsen som ligg like ved Stedje i Sogndal kommune. Toppen av åsen er om lag 624 moh. og blir jamnt besøkt frå tidleg på våren til seint på hausten.
Stien er merka i frå Stedje kyrkje på Stedje, øvste gata ber namnet Stedjeåsen. Dagsturhytta har blitt eit populært turmål, den blei bygt som eit bidrag til å betre folkehelsa.

Terrenget i området er forholdsvis tørt, mykje skog, med myrterreng på toppen. På toppen kan ein sjå Sogndalsfjorden i frå eit utsiktspunkt.

Kjelder

Geografi i Sogndal
Fjell i Vestland
Saudehornet rett opp

Saudehornet rett opp er eit motbakkeløp som har vore arrangert årleg sidan 2003 i Ørsta kommune.

Løpet startar ved småbåthamna i Ørsta og endar på toppen av Saudehornet (1303 moh.). 2006-utgåva av løpet hadde status som Noregsmeisterskap.

Jon Tvedt er framleis rekordhaldar i 2011, etter at han sprang opp på 47,59 i 2007. Han har fleire sigrar både i dette løpet og i andre store løp i heile landet.

Løpet er ein del av Naturfestivalen som blir arrangert kvart einaste år i Ørsta, den inneheld mange aktivitetar for både born og vaksne.

Vinnarar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Saudehornet rett opp

Idrett i Ørsta
Idrettstilskipingar i Møre og Romsdal
Motbakkeløp i Noreg
Skipingar i 2003
Distriktet Neuchâtel

Distriktet Neuchâtel er eitt av seks distrikt i kantonen Neuchâtel i Sveits. Distriktet, som ligg lengst nordaust i kantonen, hadde 52 669 innbyggarar i 2010 og dekte eit areal på 80,0 km². Distriktet Neuchâtel, som ligg på nordvestbreidda av Neuchâtelsjøen, grensar mot kantonen Bern i nord og i aust.

Distriktet Neuchâtel omfattar ni kommunar. Meir enn seks av ti innbyggarar i distriktet bur i bykommunen Neuchâtel, den nest mest folkerike kommunen er La Tène med knappe 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Cornaux, Cressier, Enges, Hauterive, Le Landeron, Lignières og Saint-Blaise.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Neuchâtel District» frå ,  den 12. oktober 2011.  
 

Neuchâtel
Distriktet La Chaux-de-Fonds

Distriktet La Chaux-de-Fonds er eitt av seks distrikt i kantonen Neuchâtel i Sveits. Distriktet, som ligg lengst nord i kantonen, hadde 38 688 innbyggarar i 2010 og dekte eit areal på 92,9 km². La Chaux-de-Fonds grensar i nordvest mot Frankrike, og i aust mot kantonen Bern.

Distriktet La Chaux-de-Fonds omfattar tre kommunar. Bykommunen som distriktet har namn etter, er heilt dominerande kva gjeld folketal. Vel 1 000 menneske bur i dei andre to kommunane; La Sagne og Les Planchettes.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «La Chaux-de-Fonds District» frå ,  den 12. oktober 2011.  
 

Chaux-de-Fonds