alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tore Olsen

Tore Olsen () er ein tidlegare norsk langrennsløpar. I 2000 vart han noregsmeister på 50 km, med klar margin. Bak seg på resultatlista hadde han kjende namn som Frode Andresen (bronse), Kristen Skjeldal og Frode Estil. Olsen tevla for Kirkenes og Omegn SK.

Karriere
I løpet av si tid som skirennar på topplan deltok Olsen i fjorten renn i verdscupen. Beste resultatet var ein 17. plass på femmila i Holmenkollen i mars 2000, der han brukte knappe.fem minuttar meir tid enn vinnaren, Harri Kirvesniemi frå Finland.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1996: Nr 8 på 50 km i Stryn
Ski-NM 1997: Nr 7 på 50 km i Mo i Rana
Ski-NM 2000: Gullmedalje på 50 km på Vang
Ski-NM 2001: Nr 14 på 50 km på Steinkjer
Ski-NM 2002: Nr 6 på 30 km på Høydalsmo

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Tore Olsen i fis-ski.com

Norske langrennsløparar
Folk frå Sør-Varanger
Ynys Castell

Ynys Castell er ei lita tidvassøy i Menaisundet, som skil Anglesey og fastlandet i Wales. Skifer frå prekambrium trengjer seg opp på eine sida av Afon Cadnant-estuaret. 
Øya ligg mellom Ynys y Bîg og Ynys Gaint.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ynys Castell» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Anglesey
Tidvassøyar i Wales
West Mouse

West Mouse (walisisk Maen y Bugael) er ei lita øy 1,1 km utanfor nordaustkysten av Anglesey i Wales. Ho er 92 meter lang og 82 meter brei på det største og måler om lag 4800 m². 

Øya ligg i eit område med særs kraftig tidvasstraum og tre skip har derfor forlist nær øya. Dette gjer området til ein populær dykkestad. I dag står det ei kvit fyrlykt på øya. Her kan ein finne sjøpung og havål. Øya er ei av tre øyar som strekkjer seg langs nordkysten av Anglesey. Dei to andre er East Mouse og Middle Mouse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «West Mouse» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Anglesey
Ynys Benlas

Ynys Benlas er ei lita øy i Inland Sea mellom Anglesey og Holy Island i Wales. Ho er om lag 65 meter lang (aust-vest) og 35 meter brei (nord-sør) ved lågvatn, og har eit areal på 0,2 hektar.

Namnet er walisisk og tyder «blåtopp-øya», som ein trur kjem av at det visstnok veks blåklokke på øya. 

I følgje Archaeological Journal (1844) kan det ha stått ein gammal varde på øya. 

Øya må ikkje forvekslast med Ynys Benlas i Menaisundet nær Church Island, heller ikkje med Ynys-las nær RAF Valley.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ynys Benlas» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Anglesey
Ynys Gored Goch

Ynys Gored Goch (på engelsk òg kalla Whitebait island) er ei lita øy i Menaisundet mellom Gwynedd og Anglesey nord i Wales.

Ho ligg i eit stykke av sundet kalla Swellies mellom to bruer, Thomas Telford si Menai Suspension Bridge og Robert Stephenson si Britannia Bridge. På grunn av plasseringa ser ein ofte Ynys Gored Goch på bilete av dei to bruene. Det står eit hus med uthus på øyas. Rundt øya finn ein restar av fiskefeller frå mellomalderen.

Tidvasstraumen i Menaisundet rundt øya er stundom så kraftig at det oppstår malstraumar. Dette hindrar ein i å nå øya i periodar på fleire timar kvart døgn. Tidvasskilnaden om våren er på det største over 10 meter. Stundom kan stormflod presse tidvatnet opp over 11,2 meter. Med tidvatn over om lag 10 meter når sjøen heilt opp til huset. 

Det var ein liten koloni med terner på øya, men desse har ein ikkje sett att dei siste åra. 

Det er ein laksevåg ved øya, som ein trur vart nytta i mange hundre år.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ynys Gored Goch» frå ,  den 27. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
A History of the parish of llandysilio - David Senogles - 2001

Bakgrunnsstoff 
Flyfoto

Øyar i Anglesey
Ynys Feurig

Ynys Feurig (òg skrive Ynys Feirig) er tre små lågtliggande øyar vest for Anglesey nord i Wales, like nord for landsbyen Rhosneigr og sør for flyplassen RAF Valley. Det engelske namnet deira er Starvation Island. Øyane er landfaste ved lågvatn og er tidvassøyar.

Sjøfugl

Øyane er viktig hekkeområde for terne, særleg rosenterne. På grunn av dette er øyane ein del av Ynys Feurig, Cemlyn Bay and The Skerries Special Protection Area (særskild verneområde) i lag med Cemlyn Bay og The Skerries. Alle desse tre har status som Important Bird Area (viktig fugleområde).

Ynys Feurig har òg status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse). Den største trugselen til ternene her er rotter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ynys Feurig» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Anglesey
Site of Special Scientific Interest i Wales
Tidvassøyar i Wales
Ynys Gaint

Ynys Gaint er ei lita øy i Menaisundet og er landfast med byen Menai Bridge på Anglesey via ei vegfylling, og ei betongbru bygt av sir Guy Fison (ein tidlegare eigar) i 1930-åra. 

Øya ligg mellom Ynys Faelog og Ynys Castell. Mellom 1942 og 1944 husa øya ein flyredningsteneste frå Royal Air Force. Delar av øya er framleis okkupert av ei militær hytte og ein bygning tidlegare nytta av Naval Reserves. Det står òg eit par private hus på Ynys Gaint.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ynys Gaint» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Anglesey
Ynys Moelfre

Ynys Moelfre (Moelfre Island) er ei lita øy utanfor kysten av Anglesey i Wales. Ved lågvatn er ho 261 meter lang og 121 meter brei og dekkjer eit areal på 26 tusen kvadratmeter. Den næraste busetanden er landsbyen Moelfre og mellom dei to går det smale sundet Y Swnt, som er opp mot 194 meter på det breiaste. Ved lågvatn er det mogeleg å vasse over sundet. Av fuglar på øya finn ein måse, terne, havsule, havhest og  tjuvjo. Stundom kan ein òg sjå niser ved øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ynys Moelfre» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Anglesey
Ynys Llanddwyn

Ynys Llanddwyn eller Llanddwyn Island er ei lita tidvassøy vest for Anglesey nord i Wales. Den næraste byen er Newborough.

Geografi og geologi

Ynys Llanddwyn har ein særs interessant geologi med putelava, jaspisformasjonar og eoliske sandavleiringar. Øya er ein del av det nasjonale naturreservatet Newborough Warren, som omfattar eit stort og planterikt sanddynesystem.

Llanddwyn er ikkje alltid ei øy og er landfast med fastlandet bortsett frå ved høgvatn. Frå øya har ein flott utsyn til Snowdonia og Llŷnhalvøya.

St. Dwynwen

Øya er rik på segner og særleg dei tilknytte helgenen Dwynwen. Namnet «Llanddwyn» tyder «Dwynwen-kyrkja». Dwynwen er ein walisisk vernehelgen for kjærleik og svarar til heilage Valentin. Helgendagen hennar er 25. januar og denne vert ofte feira i Wales med kort og blomar.

Fyr

Fyret på øya markerer det vestlege innløpet til Menaisundet.

Tårnet er tilspissa på ein måte som er karakteristisk for vindmøller på Anglesey. Det er 10,7 meter høgt og 5,5 meter i diameter. Det kan ha vorte bygt av ein murar frå Anglesey og det er mogeleg at tårnet ein gong har vore ein vindmølle. 

Eit mindre, kjegleforma tårn med ein kuppel på toppen, står nordaust for det andre fyret og kan vere eit eldre bygg. Veggane er 2 meter i radius og 0,91 meter tjukke.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ynys Llanddwyn» frå ,  den 27. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Hague, D., B., Lighthouses of Wales Their Architecture og Archaeology (Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Wales, redigert av Hughes, S., 1994) ISBN 1-871184-08-8

Bakgrunnsstoff
LLanddwyn - «The most stunning place I have ever seen» (Youtube)
Livet på Llanddwyn
Historia til Llanddwyn
Tur på Llanddwyn og nokre bilete 

Øyar i Anglesey
Tidvassøyar i Wales
Mango

Mango (Mangifera indica) er eit tre i familien Anacardiaceae som vert opptil 30 meter høgt. Det stammar frå Sør-Asia, der det er ein av dei eldste kulturvekstane, men vert i dag dyrka i dei fleste områda med tropisk klima.

Det finst over 1000 ulike fruktsortar med varierande storleik, utsjånad og bruk. Frukta er generelt saftig, velsmakande og haldbar. Fasongen er rund, oval eller hjarteforma, og skalet kan vere gult, grønt eller raudt. Fruktkjøtet er gult og saftig, med ein godt festa, stor, flat stein. Frukta inneheld mykje vitamin A (meir enn 200 μg retinolekvivalentar per 100 g), og elles om lag 30 mg vitamin C, 156 mg kalium, 82 % vatn og 258 kJ tilført energi per 100 gram etande vare. Ein kan ete henne rå, kokt, sylta eller som chutney, og vert mellom anna brukt som grønsak og frukt.

Kjelder 

«Mango – treart» i Store Norske Leksikon, innhenta 27. mars 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).

Bakgrunnsstoff

Sumakfamilien
Tropisk frukt
Plantar i India
Plantar i Pakistan
Indiske nasjonalsymbol
Kulturplantar frå Asia
Scott Brown

Scott Brown () er ein skotsk fotballspelar. Han har spela for Celtic i skotsk Premier League, og for det skotske fotballandslaget. Han vart kåra til beste unge spelar i skotsk premier league i 2006/07-sesongen, og til årets spelar i skotsk premier league i 2008/09-sesongen. Han er kaptein på Celtic. Overgangen hans frå Hibernian til Celtic i 2007 var den dyraste nokon gong til då mellom to skotske klubbar.

Skotske fotballspelarar
Hibernian-spelarar
Celtic-spelarar
Bishops and Clerks

Bishops and Clerks (tyder «Biskopane og prestane») er ei gruppe skjer og småøyar 2-3 km vest for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Øyane er
Carreg Rhoson
Carreg-trai
Cribog
Daufraich
Llechau-isaf
Llechau-uchaf
Maen Daufraich
Maen Rhoson
Moelyn
North Bishop
South Bishop
South Bishop fyr

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bishops and Clerks» frå ,  den 27. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 
Bilete 

Øyar i Pembrokeshire
Crow Rock

Crow Rock er eit skjer utanfor Linney Head i Pembrokeshire, vest i Wales. Det vert rekna som ein god dykkestad på grunn av dei djupe ravinene og skipsvraka her (mellom anna SS «Tormes» og SS «Prince Cadwgan»). Ho er òg kjend for hummarbestanden.

Crow Rock er òg namnet på eit isolert skjer like nord for Fenit Island i Tralee Bay ved Irland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Crow Rock» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Emsger

Emsger eller South Bishop er den største øya i Bishops and Clerks-gruppa vest for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Namnet vert stundom òg skrive som Em-sger, Emskir eller Emskyr. Det andre elementet er frå norrønt og tyder skjer.

South Bishop fyr, teikna av James Walker, vart bygt på øya i 1839.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emsger» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Pembrokeshire
Gateholm

Gateholm er ei lita tidvassøy sørvest i Pembrokeshire i Wales.

Ho er mest kjend for ruinane etter romarane, mellom anna ein hyttesirkel og ein rund gravhaug. Geologisk er øya frå Prídolí-epoken i silur, noko som har gjeve ho status som Geological Conservation Review.

Bakgrunnsstoff 
Geological Conservation Review-informasjon
Bilete

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gateholm» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Tidvassøyar i Wales
Grassholm

Grassholm (walisisk Gwales eller Ynys Gwales) er ei lita folketom øy om lag 13 km sørvest for kysten av Pembrokeshire i Wales, vest for Skomer. Ho er det vestlegaste punktet i Wales og er kjend som fuglefjell for ein stor havsulekoloni. Grassholm har sidan 1947 vore eigd av Royal Society for the Protection of Birds og er eit av dei eldste reservata deira. 

Grassholm nasjonale naturreservat er den tredje viktigaste hekkestaden for havsule i verda. Her hekkar titusenvis av fuglar og dette er om lag 12 % av heile bestanden i verda. Det turbulente havet utanfor Grassholm er òg ein god fòrplass for nise og delfin. 

Øya har vorte identifisert som Gwales, ei øy nemnd i Mabinogion. I Den andre greina av Mabinogi står det eit flott slott på Gwales, der det avhogde hovudet til Bran den heilage vart halde i live i 80 år.

Bakgrunnsstoff 
RSPB si nettside
Ramsey Island RSPB naturreservat

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grassholm» frå ,  den 27. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Pembrokeshire
Naturreservat i Wales
Llechau-isaf

Llechau-isaf er eit av skjera i Bishops and Clerks, som ligg vest for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Llechau-isaf» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Pembrokeshire
Middleholm

Middleholm, òg kalla Midland Island, er ei lita øy sørvest i Pembrokeshire i Wales, søraust for Skomer.

Øya har mykje sjøfugl, mellom anna havlire og lundefugl og, og planter som raudsvingel, strandbete og trepoppelrose.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Middleholm» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Pembrokeshire
St Catherine's Island

St Catherine's Island (walisisk Ynys Catrin) er ei lita tidvassøy som er landfast med Tenby i Pembrokeshire i Wales via ei strand ved lågvatn. På øya står Palmerston fort, bygt for å verne Pembroke Dock og ferdig i 1870. I 1907 vart øya seld til private eigarar for 500 pund. St. Catherine's Fort har fire soverom, 16 kanontårn og ein gammal banketthall med ein statue av dronning Victoria og ein gammal delvis øydelagd rustning. I kjellaren var det tidlegare opp mot 444 tønner krut. Ein gong var det òg ein liten dyrehage i fortet.

Bakgrunnsstoff 
  Tenby Civic Society - St. Catherine's Island
  St Catherine's Fort and Island, Tenby.
  St Catherines Fort, tekniske data

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St Catherine's Island» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Tidvassøyar i Wales
Skokholm

Skokholm (walisisk Ynys Sgoc-holm) er ei øy 4 km utanfor kysten av det sørvestlege Pembrokeshire i Wales. Ho ligg sør for naboøya Skomer. Øya har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse) og er ein del av Pembrokeshire Coast National Park.

Øya har eit areal på ein kvadratkilometer og er kjend for klippene av gammal raud sandstein, der mykje sjøfugl held til. Skokholm har den tredje største kolonien av havlire som finst, samt ein stor del av den europeiske bestanden av havsvale. I tillegg er det 4500 lundefugl, 2000 teist og alke. Det går båt til Skokholm frå Martin's Haven på fastlandet, men ein kan berre vitje øya etter avtale med Wildlife Trust of South and West Wales. 

Øya vart gjort kjend av Ronald Lockley, ein pioner innan ornitologi, særleg for arbeidet hans med lundefugl og havlire. Han oppretta det første fuglereservat i Storbritannia på øya i 1933. I tillegg til fuglane som hekkar her, er det mogeleg å sjå mange trekkfuglar til visse tider av året.

Historie
Namnet Skokholm kjem frå norrønt og tyder «skogsholmen», og har liknande tyding som Stockholm. Vikingane som vitja Bristol Channel gav namn til denne øya og andre øyar, og desse namna vert framleis nytta i dag.

Øya vart kjøpt for £300 i 1646 av William Philipps, ein advokat, og ho var i familien hans dei neste 360 åra.  

Øya har i 2013 to vaktarar på stasjonen.

Bakgrunnsstoff
Skokholm på Wildlife Trust of South and West Wales si nettside
www.geograph.co.uk: Bilete av Skokholm

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Skokholm» frå ,  den 27. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:  

Øyar i Pembrokeshire
Site of Special Scientific Interest i Wales
Stadnamn av norrønt opphav i Wales
St Margaret's Island

St Margaret's Island er ei lita øy ved Caldey Island i Carmarthen Bay i Wales. Namnet kjem frå eit kapell som ein gong stod på øya, men i victoriatida vart dette omgjort til eit hus for lokale steinbrytarar, som tok ut kalkstein frå øya fram til 1851. 

St Margaret's Island er under bevaring på grunn av fuglane som hekkar i klippene. Skarv (den største bestanden av denne arten i Wales, og 3% av den totale britiske bestanden), teist, alke, toppskarv, krykkje, svartbak, sildemåse, gråmåse, lundefugl og i nyare tid havsule, hekkar alle her. Øya er begrodd med strandbete, toppgåseblom og gras.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St Margaret's Island» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Trwynmynachdy

Trwynmynachdy er eit skjer sørvest for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trwynmynachdy» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Ynys Bery

Ynys Bery er ei lita øy sør for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

SS «Graffoe» forliste her etter å ha råka Ramsey Island. Ho sokk nord for Ynys Bery i 1903 på veg til Buenos Aires med kol. Det ligg på 15 meters djup og er ein populær dykkestad. Det høgaste punktet på øya ligg 72 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ynys Bery» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Ynys Cantwr

Ynys Cantwr er ei lita tidvassøy sør for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales. Det høgaste punktet på øya ligg 55 meter over havet.

Bakgrunnsstoff 
Bilete

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ynys Cantwr» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Ynys Eilun

Ynys Eilun og Pont yr Eilun er to småøyar søraust for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ynys Eilun» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Øyar i Pembrokeshire
Ynys Gwelltog

Ynys Gwelltog er ei lita tidvassøy sør for Ramsey Island i Pembrokeshire i Wales.

Det høgaste punktet er 53 meter over havet. Ynys Gwelltog tyder «graskledd øy».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ynys Gwelltog» frå ,  den 27. mars 2010.  

Øyar i Pembrokeshire
Massif de la Hotte

Massif de la Hotte er ei fjellkjede sørvest i Haiti som ligg i den vestlege enden av Tiburonhalvøya. Området er relativt fjerntliggjande, og det er eit av dei mest biologisk mangfaldige og viktige områda på Hispaniola. På fjelltoppane finn ein også nokre av dei siste tette tåkeskogane på Haiti. For om lag 2,5 millionar år sidan vart Massif de la Hotte skild frå resten av landet av ein djup og brei sjøkanal, og dette førte til at fjellkjeda vart ein arnestad for endemisme i både fugle-, plante- og reptillivet.

Haiti har eit verdsarvområde på staden. I kjølvatnet av jordskjelvet i Haiti 2010 har Haiti difor fått hjelp av verdsarvprogrammet til UNESCO for å vurdere skadane.

Kjelder 
Massif de la Hotte på Wikipedia på engelsk, innhenta 24. mars 2010.

Referansar 

Fjell og fjellkjeder i Haiti
Fjellkjeder i Karibia
Mikhail Klodt

Mikhail Konstantinovitsj Klodt (), baron av Jürgensburg, var ein russisk realistisk målar. Han var fødd i St. Petersburg, og døydde same staden.

Liv og gjerning
Klodt vart fødd inn i adelsætta Klodt von Jürgensburg. Faren Konstantin Klodt var den fyrste russaren som dreiv med trestikk, onkelen Peter Klodt von Jürgensburg var ein kjend russisk skulptør.

Klodt studerte ved St. Petersburgs kunstakademi i tida 1851-58. Etter å oppnådd ein gullmedalje, vart han tildelt eit treårig stipend for å studere målekunst i Frankrike, Sveits og Italia. Han utsette reisa i eit år, og klaga så på at dei utanlandske landskapa ikkje inspirerte han. Dessutan, hevda han, var dei franske og italienske kunstskulane underlegne den russiske. Etter heimkomsten fekk Klodt løyve til å nytte resten av stipendet til reiser i Russland.

I 1863 fekk Klodt merksemd for måleriet Hovudveg om hausten. Endå større åtgaum vart han til del for verka På åkrane (1872) og Skogsutsyn ved middag (1878). Kritikarar la vekt på hans kjennskap til russisk landskap, og den nitidige vekt på detaljar i arbeida hans. Den omtykte kunstkritikaren Vladimir Stasov fann derimot grunn naturalisme og «slavisk røyndomsoppfatning» i mange av Klodt sine verk. Som døme på dette heldt han fram Kyr brynner seg (1879). Med både si framheving av det russiske landskapet og si naturalisme, var Klodt ein målar som påverka Ivan Sjisjkin.

Mikhail Klodt var ein av grunnleggjarane av kunstrørsla Peredvizjnikij, men dei andre Peredvizjnikij-målarane rekna han ikkje heilt som ein av deira eigne. Noko kom dette av skarpe kritikkar frå Klodt sjølv, og noko kom av at han heldt fast ved undervisningsstillinga si ved det keisarlege kunstakademiet (1871–86). Etter Klodts særs skarpe kritikk mot Arkhip Kuindzji vart han tvinga til å forlate Peredvizjnikij. Straks etter trekte han seg og frå kunstakademiet.

Klodt måla ikkje noko av verd etter 1870-åra. Halvblind og bankerott døydde han i 1902.

Verk

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mikhail Konstantinovich Klodt» frå ,  den 27. mars 2010.  
 

Russiske målarar
Peredvizjniki
Målarar frå 1800-talet
Artiboniteelva

Artibonite er ei 320 km lang elv i Haiti. Ho er både den lengste og den viktigaste elva i Haiti, og den lengste på øya Hispaniola. Ho har utspring i Cordillera Central i Den dominikanske republikken, men størstedelen av henne ligg i Haiti. Ho munnar ut i Gonâvebukta. Elva vert brukt til irrigasjon (kunstig vatning), og vasskraftproduksjon.

Artibonite utgjer delar av grensa mellom Haiti og Den dominikanske republikken Dominican Republic.

Kjelder 
 «Artibonite River» på Wikipedia på engelsk, innhenta 27. mars 2010.
 «Artibonite» i Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, bind I (Warszawa: PWN, 1995)

Elvar i Haiti
Elvar i Den dominikanske republikken
Stortingets forretningsorden

Stortingets forretningsorden er eit reglement (forretningsorden) for Stortinget sitt arbeid. Forretningsordenen har grunnlag i Grunnlova § 66 som seier at «Efter den der vedtagne Orden er Enhver pligtig at rette sig». Det er Stortinget sjølv som vedtar forretningsordenen. 

Stortingets forretningsorden er det sentrale dokumentet som regulerer alle sider ved Stortinget sitt arbeid. Stortingets forretningsorden blir evaluert og endra med ujamne mellomrom, etter som tida og behova endrar seg.

Kapitla i Stortingets forretningsorden 
Stortingets forretningsorden består no av 11 kapittel. I tillegg er her eit reglement for opne kontrollhøyringar. 

 Første kapittel: Om korleis Stortinget konstituerer seg 
 Annet kapittel: Om presidentane og sekretærane 
 Tredje kapittel: Om komiteane og arbeidsordninga 
 Fjerde kapittel: Om korleis Stortinget blir samankalla og sett 
 Femte kapittel: Om kongelege proposisjonar og meldingar samt forslag og søknadar 
 Sjette kapittel: Om debattane 
 Sjuende kapittel: Om avstemmingar 
 Åttende kapittel: Om Stortinget sine oppgåver etter Grunnlova § 75 
 Niende kapittel: Om interpellasjonar og spørsmål 
 Tiende kapittel Om Stortinget sine protokollar og om ekspedisjon av sakene 
 Ellevte kapittel: Ulike bestemmelsar 
 Reglement for opne kontrollhøyringar (Vedteke av Stortinget 11. juni 2001)

Om komiteane og arbeidsordninga 
Stortingsordenen fastset mellom anna kva for saker som skal handsamast i kva for ein stortingskomité. Energi- og miljøkomitéen skal til dømes handsame saker som gjeld olje, energi, vassdrag, miljøvern og regional planlegging. Finanskomitén skal mellom anna handsame saker om økonomisk politikk, penge- og kredittpolitikk, finans- og kredittvesen og skattar og avgifter til statskassa.

Om Stortinget sine oppgåver etter Grunnlova § 75 
Handsaminga av statsbudsjettet og nasjonalbudsjettet følgjer reglar i forretningsordenen og i Stortingets løyvingsreglement.

Bakgrunnsstoff 
 Stortingets forretningsorden hos Stortinget.no, vitja 27. mars 2010
 Stortingets løyvingsreglement hos Stortinget.no, vitja 27. mars 2010

Stortinget
Statsrett