alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
John Lodge

John Charles Lodge () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassgitarist, vokalist og låtskrivar i det langvarige rockebandet The Moody Blues. Han har òg arbeidd som plateprodusent. Lodge har samarbeidd med både bandlmedlemmane i Moody Blues, og med andre artistar, og har òg gjeve ut soloarbeid. 

Lodge kom inn i The Moody Blues i 1966 då den originale bassisten i bandet, Clint Warwick, forlet bandet. Samstundes starta Justin Hayward som ny vokalist og gitarist. Han hadde erstatta Denny Laine. Lodge song på mange av songane til Moody Blues og skreiv mange songar for bandet. 

Han samarbeidde òg med Hayward på albumet deira Blue Jays i 1975. I 1970-åra var han plateprodusent for bandet Trapeze.

I 1985 fekk the Moody Blues Ivor Novello-prisen for bidraga sine til musikk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «John Lodge (musician)» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Engelske bassistar
Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
The Moody Blues-medlemmar
Ivor Novello-prisvinnarar
Graeme Edge

Graeme Charles Edge () er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar og låtskrivar i bandet The Moody Blues. Han har òg drive sitt eige band, the Graeme Edge Band.

Han var ein av dei originale medlemmane i The Moody Blues, og det einaste medlemmet som har vore med heile vegen. Edge var òg diktar for bandet og medverka med fleire dikt som vart lesne opp på albuma deira. 

Edge danna i 1974 Graeme Edge Band, medan The Moody Blues hadde ein fleire år lang pause. Sidan 1991 har bandet hatt to trommeslagarar på scenen under konsertane sine, den andre er Gordon Marshall.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Graeme Edge» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell biografi

Engelske trommeslagarar
Engelske låtskrivarar
The Moody Blues-medlemmar
Folk frå Staffordshire
Mike Pinder

Michael Thomas «Mike» Pinder () er ein engelsk musikar og eit av medlemmane som grunnla det britiske rockebandet Moody Blues, der han spelte tangentinstrument. Han forlet bandet etter å ha spelt inn albumet Octave i 1978. Han er særskild kjend for å ha medverka til utviklinga av mellotronen. 

Han starta karrieren sin i El Riot and the Rebels, som òg inkluderte framtidige Moody Blues-medlemmar Ray Thomas og John Lodge. Etter å ha enda militærtenesta si, spelte Pinder og Thomas i lag i eit band kalla Krew Cats. Kring midten av 1960-talet vart Pinder tilsett i Streetly Electronics, eit firma som produserte Mellotron.

Pinder var med på å danne The Moody Blues i 1964. Pinder var avgjerande i valet av gitarist og vokalist Justin Hayward som nytt medlem i bandet i 1966, då Denny Laine slutta. Pinder fekk tak i ein brukt mellotron frå Streetly Electronics, og etter å ha gjort fleire forbetringar på instrumentet, starta å han å nytte det på fleire av Moody Blues-innspelingane. Pinder introduserte mellom anna mellotronen for venen John Lennon, som så nytta instrumentet på «Strawberry Fields Forever». Pinder, lydteknikar Derek Varnals og produsenten deira Tony Clarke, fann ein metode å ta opp lyden av mellotronen på utan den brå, kuttande lyden instrumentet normalt gav. Denne symfoniske lyden prega musikken til dei sju «kjernealbuma» til Moody Blues frå 1967 til 1972. 

I tillegg til mellotron, orgel og piano, spelte Pinder òg cembalo, Moog synthesizer, tablaer og forskjellig perkusjon, samt både akustiske og elektriske gitarar og harmonivokal. 

I 1971 spelte Pinder tamburin på John Lennon-albumet Imagine på songen «I Don't Wanna Be A Soldier (I Don't Wanna Die)».

The Moody Blues tok ein pause frå 1974, og Pinder flytte til California, der han gav ut soloalbumet The Promise i 1976. I 1977 gjekk bandet i studio att, men Pinder ønskte ikkje å delta for fullt, men medverka på albumet Octave i 1978. 

Seinare i livet var Pinder konsulent i Atari dataføretak (hovudsakleg med arbeid på musikksyntese). Han vart verande utanfor ålmenta til midten av 1990-åra, då han byrja å gje intervju att og starta å spele inn ny musikk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mike Pinder» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Engelske klaverspelarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
The Moody Blues-medlemmar
Folk frå Birmingham
Zhangjiajie

Zhangjiajie (kinesisk: 张家界; pinyin: Zhāngjiājiè) er eit byprefektur nordvest i provinsen Hunan i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet, som grensar mot provinsen Hubei, har eit areal på 9 516 km² og eit berekna folketal på 1,6 millionar.

Det verna fjellområdet Wulingyuan ligg i byprefekturet. Også Fengtan-demninga, med ein 113 meter høg bogedam i You-elva, ligg i Zhangjiajie.

Byprefekturet Zhangjiajie omfattar to distrikt (区 qū) og to fylke (县 xiàn).

Næring
Turisme er viktigaste næringa i Zhangjiajie.

Samferdsle
Zhangjiajie har ei stor lufthamn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zhangjiajie» frå ,  den 6. mai 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Zhangjiajie» frå ,  den 6. mai 2012.  
 

Byprefektur i Hunan
Ray Thomas

Ray Thomas () var ein engelsk musikar som var best kjend som fløytist, songar og låtskrivar i rockebandet The Moody Blues.

Thomas var fødd i Stourport-on-Severn i Worcestershire vest i England. Han byrja å synge i ungdomskor tidleg i 1960-åra. Han starta også å spele munnspel i lag med bassgitarist og framtidig Moody Blues-medlem John Lodge i eit band. Dei to spelte i lag  i El Riot and the Rebels. Etter nokre år vart klaverspelar og ven Mike Pinder, som òg spelte i Moody Blues, med i bandet òg. Thomas og Pinder (utan Lodge) spelte seinare i bandet Krew Cats. Dette bandet utvikla seg til den første inkarnasjonen av The Moody Blues. 

I 1974 tok bandet ein pause og alle medlemmane laga soloalbum. Thomas gav ut albuma  From Mighty Oaks (1975) og Hopes Wishes and Dreams (1976). Bandet gav i 1978 ut albumet Octave. Thomas medverka mindre og mindre utover i 1980-åra, og medverka ikkje i det heile til albumet Sur La Mer, sjølv om han var omtalt i plateomslaget. 

Thomas trekte seg frå bandet i 2002.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ray Thomas» frå ,  den 6. mai 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Official biografi

Folk frå Stourport-on-Severn
Engelske rockefløytistar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
The Moody Blues-medlemmar
Changde

Changde (kinesisk: 常德; pinyin: Chángdé) er eit byprefektur nord i provinsen Hunan i Folkerepublikken Kina, på grensa mot provinsen Hubei. Byprefekturet har eit areal på 18 189 km² og 5 717 218 innbyggjarar i 2010. Av desse budde 1 232 182 menneske i storbyen.

Byprefekturet Changde omfattar to distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og seks fylke (县 xiàn).

Næring 
Byen er eit administrativt senter og ein utskipningsstad for olje, korn, bomull, medisinske urter, tekstilar, lær og foredla matvarer.

Samferdsle 
Kinas riksveg 207 fører gjennom prefekturet, gjennom fylka Li og Linli og sjølve byen Changde. Denne viktige trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa til Mongolia, går sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

Historie 
Byen vart grunnlagt under Han-dynastiet. Han har elvehamn, og var på 1800-talet ein av dei mange byane som etter opiumskrigane vart tvinga til å opne seg for utanrikshandel. 

I 1975 vart Changde hardt råka av tyfonen Nina.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Changde» frå ,  den 6. mai 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Changde» frå , den 6. mai 2012. 
 

Byprefektur i Hunan
Yueyang

Yueyang (kinesisk: 岳阳; pinyin: Yuèyáng) er eit byprefektur nordaust i provinsen Hunan i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet, som grensar mot begge provinsane Hubei og Jiangxi, har eit areal på 14 896 km² og 5 477 911 innbyggjarar i 2010. Av desse budde 977 036 menneske i storbyen. 

Byprefekturet Yueyang omfattar tre distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og fem fylke (县 xiàn).

Samferdsle 
Snøggtoget mellom Wuhan og Guangzhou går gjennom området. Også Jingguangbana, som er den eldre toglinja mellom Beijing i nord og Guangzhou i sør, har stoppestad her. Denne sterkt trafikkerte jernbanelinja er også innom mellom andre Shijiazhuang, Handan, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Shaoguan.

Kinas riksveg 107 går gjennom området. Han fører frå Beijing til Shenzhen og er innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yueyang» frå , den 6. mai 2012. 
 
 Denne artikkelen bygger på «Yueyang» frå , den 6. mai 2012. 
 

Byprefektur i Hunan
REMA 1000

REMA 1000 er ei verksemd innan Reitangruppa som blei starta av forretningsmannen Odd Reitan i samarbeid med faren Ole Reitan. Verksemda blei starta i 1977 med ein butikk på Bromstad i Trondheim. Butikken var laga med forretningsmodellen til tyske ALDI som grunnlag. Ordsamansetninga REMA står for Reitan Mat. REMA 1000 AS omfattar verksemda til REMA 1000 i Noreg, Danmark og Sverige. Verksemda er 100% eigd av Reitangruppa.

REMA 1000 er Noreg si største daglegvarekjede etter omsetning og er ei av landet sine sterkaste merkevarer, og omfattar nærare 700 butikkar i Skandinavia. REMA 1000 er drive hovudsakleg etter franchisetakarprinsippet. I Noreg består verksemda av eit hovudkontor i Oslo, ti regionale kontor og seks distribunalar. Hovudkontoret sine oppgåver omfattar felles marknadsføring og innkjøp, økonomi og IT, i tillegg til drift, etablering og sentrale støttefunksjonar. Regionskontora er servicekontor for butikkane i regionen, og tar seg av regional marknadsføring og etablering av nye butikkar i området sitt.

Den 14. mars 2008 signerte Rema 1000 ei kontrakt som sikra dei alt av Lidl si verksemd i Noreg då. I oktober 2009 blei det kjent at Reitangruppen betalte 1,918 milliardar kroner for alle eigedommar som Lidl Noreg eigde og Lidl sine butikkar, lager, hovudkontor og tilsette. 

Dei har fire eigne merkevarer; Rema 1000, Godehav, SoftStyle og Solvinge. Rema 1000-produkta står for tørrvarer, Softstyle er hygieneprodukt, Godehav dekker produkt innan fisk og skaldyr, og Solvinge dekker produkt innan kvitt kjøt og egg.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til REMA 1000
 Oversikt over Rema 1000-butikkar

Norske butikkjeder
Skipingar i 1977
Daglegvarekjeder
Reitangruppen
Clint Warwick

Clint Warwick () var den opphavlege bassisten for bandet The Moody Blues.

The Moody Blues gav ut eit album med Warwick på bass, The Magnificent Moodies. Albumet gav dei hitsingelen «Go Now». Bandet gav ut fleire singlar sidan utan stor suksess og Warwick forlet bandet og musikkarrieren sin i 1966 etter at turnélivet sleit han ut, og han vart snikkar. Han vart ei kort stund erstatta av Rod Clark og så av John Lodge, som framleis spelar i bandet. 

Han døydde av leverkreft i 2004, 63 år gammal.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clint Warwick» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

The Moody Blues-medlemmar
Engelske bassistar
Folk frå Birmingham
Cygnus

Cygnus er det latinske namnet på svaner og kan vise til fleire ting.

Astronomi 
 Stjernebiledt Svana på den nordlege himmelhalvkula.
 Cygnus A, ein radiogalakse innanfor stjernebildet
 Cygnus X-1, eit dobbeltsystem innanfor stjernebildet
 Cygnus X-3, eit dobbeltsystem innanfor stjernebildet

Skipsnamn
 DS «Cygnus» (1906), eit norsk dampskip for D/S Cygnus (Conrad Blumer Hofgaard) i Arendal frå 1906
 DS «Cygnus» (1921), eit norsk dampskip for Det Bergenske Dampskibsselskab frå 1921
 DS «Cygnus» (1940), eit norsk dampskip for Det Bergenske Dampskibsselskab frå 1940
 MS «Cygnus» (1956), eit svensk motorskip for Cygnus A/B i Gøteborg frå 1956, seinare kalla «Cygnus King» for norske A/S Sjåholm. 
 MS «Cygnus» (1962), eit norsk motorskip for Det Bergenske Dampskibsselskab frå 1962
London Festival Orchestra

London Festival Orchestra vart oppretta i 1950-åra som «husorkesteret» for Decca Records. I 1980 vart det teken opp i eit sjølvstendig orkester under Ross Pople.

Orkesteret heldt sommarfestivalar i domkyrkjer under tittelen Cathedral Classics, sponsa av American Express og British Gas. 

Det nye plateselskapet til BMG for klassisk musikk, Arte Nova, nytta LFO til å spele inn det meste av musikken for selskapet seint i 1990-åra. LFO har òg spelt inn for Deutsche Grammophon, Hyperion og ASV.

London Festival Orchestra spelar på The Moody Blues-albumet Days of Future Passed (1967 Deram Records).

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Engelske orkester
Mark Shuttleworth

Mark Richard Shuttleworth () er ein sørafrikansk entreprenør som var den andre sjølvfinansierte romturisten og den første afrikanaren i verdsrommet. Han er best kjend for si leiing av operativsystemet Ubuntu Linux.

Shuttleworth har dobbelt britisk og sørafrikansk statsborgarskap, og er busett i London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mark Shuttleworth» frå ,  den 8. mai 2012.  
 

Sørafrikanarar
Britiske forretningsfolk
Romfararar
Peter Knight

Peter Knight () var ein engelsk arrangør, dirigent og komponist. 

Knight vart fødd i Exmouth i Devon i England. Han skreiv musikk for mange filmar og for fjernsyn. Til tider har han òg vore involvert i popmusikk og vart kjend for dei fyldige arrangementa på fleire av albuma til The Moody Blues, mest kjend på Days of Future Passed i 1967 og for The Carpenters i 1977. Han er òg kjend for arrangementa sine for King's Singers. 

Sonen hans, som òg heiter Peter Knight, var medprodusent på den originale innspelinga av musikalen Hair (1968).

Komposisjonar  

Følgjande musikk for 
 Kjenningsmelodi for  'Thank Your Lucky Stars'  (1961)
  'The Flight of the Heron'  (dramaserie) (1968)
  'Duty Free'  (komiserie 1984-86)
  'Home to Roost'  (komiserie 1986-89)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peter Knight» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Exmouth
Engelske komponistar
Tony Clarke

Tony Clarke () var ein engelsk plateprodusent og gitarist. Han var fødd i Coventry og er mest kjend som produsent for The Moody Blues frå 1966 til 1979.

Clarke starta som bassist i skiffleband i 1950-åra og heldt fram i rockeband tidleg i 1960-åra. I tillegg arbeidde han som studiomusikar for Decca Records og i 1963 fekk han jobb i selskapet. I 1964 byrja han å jobbe i produsentavdelinga under Dick Rowe.

Han produserte den første singelen sin med Pinkerton's Assorted Colours og songen, «Mirror, Mirror», nådde 8. plass på den britiske singellista. Han vart sett saman med The Moody Blues i 1966 og produserte det populære albumet Days of Future Passed i 1967. Han arbeidde tett med dei i løpet av dei neste seks albuma deira.

I tillegg til Moody Blues arbeidde Clarke Providence og albumet Blue Jays by Moody Blues-medlemmane Justin Hayward og John Lodge. Han produserte òg comebackalbumet til Moody Blues, Octave, men valde å ikkje halde fram samarbeidet med dei. Han produserte så Clannad, Rick Wakeman og Nicky Hopkins, blant andre.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tony Clarke (producer)» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Bruce Eder, [ Tony Clarke] at Allmusic

 

Engelske bassistar
Engelske plateprodusentar
Engelske låtskrivarar
Folk frå Coventry
Voices in the Sky

«Voices in the Sky» er ein song frå 1968 av progrockbandet The Moody Blues, skriven av gitaristen Justin Hayward. Songen vart gjeven ut som singel i juni 1968 med «Dr. Livingstone, I Presume» som B-side. Han vart sidan gjeven ut på albumet deira In Search of the Lost Chord same året, og var den første av to singlar frå albumet. Den andre singelen var «Ride My See-Saw».

Medverkande
 Justin Hayward: vokal, akustisk gitar
 John Lodge: bassgitar, korvokal
 Mike Pinder: mellotron, korvokal
 Ray Thomas: fløyte, korvokal
 Graeme Edge: trommer, perkusjon, tabla

Lister

Bakgrunnsstoff
  "Voices in the Sky" framført på Colour Me Pop i 1968 (YouTube)

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
The Moody Blues-songar
Songar skrivne av Justin Hayward
Deram Records-singlar
Ride My See-Saw

«Ride My See-Saw» er ein song frå 1968 av det engelske progrockbandet The Moody Blues.  Han vart skriven av bassisten i bandet, John Lodge, og først gjeven ut på albumet In Search of the Lost Chord.  Songen var den andre singelen frå albumet. Den første var «Voices in the Sky». «Ride My See-Saw» er ein av dei energiske rockesongane John Lodge var kjend for, og vert stundom rekna som ein av dei mest populære songane hans for the Moody Blues i lag med «I'm Just a Singer (In a Rock and Roll Band)».

Singelen vart gjeven ut i oktober 1968 med Mike Pinder sin «A Simple Game» som B-side. «A Simple Game» vart sidan spelt inn av Four Tops og denne nådde 3. plass i Storbritannia i 1972. Songen vart òg sampla av Phi Life Cypher på songen «Free».

På dei fleste konsertane til the Moody Blues vert «Ride My See-Saw» spelt som ekstranummer.

Medverkande
 Justin Hayward: elektrisk gitar, vokal
 John Lodge: bassgitar, vokal
 Mike Pinder: mellotron, vokal
 Ray Thomas: tamburin, vokal 
 Graeme Edge: trommer, perkusjon, vokal

Lister

I media
Ein instrumental versjon av «Ride My See-Saw» vart nytta som kjenningsmelodi for det kanadiske frokostshowet Canada AM på CTV i 1970-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ride My See-Saw» frå ,  den 6. mai 2012.  
 

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
The Moody Blues-songar
Songar skrivne av John Lodge
Deram Records-singlar
On the Threshold of a Dream

On the Threshold of a Dream er det fjerde albumet til The Moody Blues, gjeve ut på Deram Records i april 1969. Det var det siste albumet deira før bandet skipa sitt eige plateselskap, Threshold, som vart distribuert av Decca Records.

Innhald
Albumet startar med eit dikt og elektroniske lydar, og albumet vert avslutta med liknande lydar. På vinyl-utgåva av albumet var LPen trykt slik at desse lydane heldt fram til nokon stoppa plata. 

Som dei to føregåande albuma til bandet, følgjer On the Threshold of a Dream eit konsept. Albumet utforskar draumar, særleg på andre sida, som har eit klimaks med «Voyage»-suiten, delvis inspirert av Strauss sin Also sprach Zarathrustra. Stykket, av Mike Pinder, nyttar mellotron som orkester, og fløyte.

Utgjeving

On the Threshold of a Dream kom ut 25. april 1969 i Storbritannia og 30. mai 1969 i USA. On The Threshold of a Dream var det første albumet til The Moody Blues som nådde toppen av albumlista i Storbritannia, og med auka salstal i USA, nådde dei Topp 20 der. Albumet låg lenge på begge albumlistene. Ironisk nok selde den einaste singelen frå albumet, «Never Comes the Day», dårleg. 

I mars 2006 vart albumet gjeven ut på SACD med ni bonusspor. I 2008 vart albumet gjeve ut på ny med standard lydformat med dei same bonusspora.

Innhald

Bonusspor

Salslister

Album

Singlar

Medverkande
Justin Hayward – vokal, gitar, cello, mellotron på «Never Comes the Day»,
John Lodge – vokal, bassgitar, cello, kontrabass
Ray Thomas – vokal, munnspel, fløyte, tamburin, obo, pikkolofløyte, EMS VCS 3
Graeme Edge – trommer, perkusjon, vokal, EMS VCS 3
Mike Pinder – vokal, Mellotron, Hammondorgel, piano, cello

Teknisk
Phil Travers – plateomslag

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «On the Threshold of a Dream» frå ,  den 6. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1969
The Moody Blues-album
Deram Records-album
Mobile Fidelity Sound Lab-album
Album produserte av Tony Clarke
Konseptalbum
Never Comes the Day

«Never Comes the Day» er ein song frå 1969 av progrockbandet The Moody Blues. Han vart skriven av Justin Hayward og var den einaste singelen frå albumet On the Threshold of a Dream. Trass i at albumet gjekk heilt til topps på albumlista i Storbritannia, selde singelen dårleg og gjekk ikkje inn på lista i det heile. B-sida til singelen var Mike Pinder sin «So Deep Within You», ein annan song frå same album.

Medverkande
 Justin Hayward: akustisk gitar, vokal
 John Lodge: bassgitar, korvokal
 Mike Pinder: mellotron, korvokal
 Ray Thomas: munnspel, korvokal
 Graeme Edge: trommer, perkusjon

Lister

The Moody Blues-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Justin Hayward
Deram Records-singlar
Gemeinsame Normdatei

Gemeinsame Normdatei (GND) er eit autoritetspostregister som blir drifta og vedlikehalde av 
Deutsche Nationalbibliothek (DNB) med alle dei tyske biblioteksforeiningane, Österreichischer Bibliothekenverbund (obv) og Schweizerische Nationalbibliothek i samarbeid. 

GND erstattar frå 19. april 2012 dei tidlegare Personennamendatei (PND), Schlagwortnormdatei (SWD), Gemeinsame Körperschaftsdatei (GKD) og Deutsches Musikarchiv (DMA-EST-Datei) og omfattar såleis personar, bedrifter, arrangement, geografiske data og omgrep.

Gjennom prosjektet Virtual International Authority File (VIAF) er GND knytt saman med andre nasjonale autoritetspostar via konkordansfiler.

Grunnlag 
Målet med GND er å knyte saman dei mangfaldige ressursane og informasjonskjeldene som bibliotek og andre kulturinstitusjonar i det tyskspråklege området tilbyr. Datasett som er overførde uendra frå dei tidlegare autoritetsregistra til GND har dei same nøkkelverdiane som før, no i identifikatoren GND-Nummer. Dublettar blir samanførde og datasetta suksessivt førebudde for semantisk web. 

GND nyttar regelverket RDA og er basert på utvekslingsformatet MARC 21-authority.

Innhald og omfang 
På det tidspunktet Gemeinsame Normdatei blei innførd inneheldt registeret 9 493 860 datasett av følgjande entitetstypar:

 4 456 000 personnamn («ikkje individualisert», dvs utan typebeteikning)
 2 650 000 personar («individualisert», type p)
 1 145 000 bedrifter, juridiske personar og liknande (type k) – Körperschaften
 571 000 arrangement og kongressar (type v) – Veranstaltungen
 286 000 geografiske data (type g)
 200 000 fagtermar (type s) – Sachbegriffe
 187 000 verk (type w) – sjå til dømes for verket Gemeinsame Normdaten i «Autoritetspost» nedst i denne artikkelen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gemeinsame Normdatei» frå ,  den 7. mai 2012.

Litteratur 
 Eva-Maria Gulder: Die Gemeinsame Normdatei (GND). Bayerische Staatsbibliothek München (Normdatenredaktion), september 2011. (pdf-fil )

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Søk i OGND (ei teneste av Bibliotheksservice-Zentrum Baden-Württemberg)
 Søk i DNB-Portal (Deutsche Nationalbibliothek)
 Informasjon om GND  (Deutsche Nationalbibliothek)
 Gemeinsame Normdatei (GND)  i BSZ Wiki
 GND-MARC-Format, Version 1.1 (per 15. august 2011)
 Deutsche Nationalbibliothek sin Linked Data Service

Bibliotekvesen
Oppslagsverk
To Our Children's Children's Children

To Our Children's Children's Children er det femte albumet til The Moody Blues og kom ut seint i 1969. Det var det første albumet dei gav ut på sitt eige plateselskap, Threshold Records, som var kalla opp etter det førre albumet til bandet, On the Threshold of a Dream, som kom ut same året.

Albumet var inspirert av månelandinga i 1969 og omhandlar romreiser og barn, med mykje toneartar i moll og eit særprega psykedelisk element. 

Albumet er det fjerde av dei sju «kjernealbuma» til bandet frå 1967 til 1972, og representerer slik toppen av karrieren deira for enkelte tilhengjarar. Sjølv om singelen frå albumet, «Watching and Waiting», ikkje gjorde det særskild bra, fekk albumet god kritikk og selde bra. Det nådde andreplassen på albumlista i Storbritannia og 14. plass i USA. Bandet fann ut at dei fleste av songane ikkje var mogelege å framføre live, sidan dei inneheldt mykje orkester og mange spor med instrument oppå kvarandre. Det neste albumet deira, A Question of Balance, var derfor meir enkelt med enklare instrumentering. Dette varte derimot berre eitt album, og det neste albumet, Every Good Boy Deserves Favour, som igjen inneheldt orkester. 

I mars 2006 vart albumet mastra på nytt og gjeven ut på SACD som ei dobbelplate med mange bonusspor. 

I 2008 vart ein enkel CD gjeven ut med fem bonusspor. 

Songen «Out and In» var skriven av både Mike Pinder og John Lodge, den einaste songen dei skreiv i lag.

Innhald

Salslister

Medverkande
Justin Hayward – vokal, gitar, sitar
John Lodge – vokal, bassgitar, harpe, akustisk gitar
Ray Thomas – vokal, fløyte, tamburin, bassfløyte, obo
Graeme Edge – trommer, perkusjon
Mike Pinder – vokal, Mellotron, piano, EMS VCS 3, Hammondorgel, akustisk gitar, celesta, kontrabass

Kjelder

Musikkalbum frå 1969
The Moody Blues-album
Album produserte av Tony Clarke
Threshold Records-album