alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Daudehavsrifta

Daudehavsrifta er eit riftsystem som strekkjer seg frå Den aust-anatolske rifta i Søraust-Tyrkia til Raudehavsrifta like utanfor sørspissen av Sinaihalvøya. Ho dannar grensa mellom Den afrikanske plata og Den arabiske plata. Begge jordskorpeplatene rører seg i nord-nordaustleg retning, men den arabiske plata i aust går raskare. Rørslene har danna fleire riftar som mellom anna har blitt til Akababukta, Daudehavet, Galileasjøen og Huladalen.

Sjå òg
Riftdalen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dead Sea Transform» frå ,  den 29. april 2015.  
 

Riftdalen
Gapahuk

Gapahuk er eit lite skjul med berre tre veggar og eit tak over, medan den fjerde veggen berre er ei stor opning. Framfor opninga kan det gjerast opp ein eld som gjev varme inn i gapahuken.

Gapahukar er soleis enkle byggverk berre meint for å gjeve vandrarar livd for vind og vêr under kvile, men er jamvel brukbare til å overnatte i. Permanente gapahukar er vanlegvis bygde av tømmer eller bord, med eit tak av bord eller stokkar over, tekt med passande materiale. Ofte er materiala henta frå skogen ikring. Gapahukar som berre er bygde for å stå i ei stuttare tid, til dømes som vern i ein naudsituasjon eller for nokre einskilde overnattingar, kan byggjast av trestokkar og granbar som finst i nærleiken.

Bakgrunnsstoff

Friluftsliv
Bygningar
Sørmarka kurssenter

Sørmarka, òg kjend som LO-skulen, er namnet på eit kurs- og konferansesenter i nærleiken av Ski i Nordre Follo kommune i Viken fylke. Kurssenteret har namn etter skogsområdet Sørmarka, som det ligg i utkanten av.

Sørmarka vart opphavleg bygd i 1939 som eit senter for den interne opplæringa innanfor arbeidarrørsla, med mellom andre Haakon Lie som initiativtakar. Utbygginga av skulen vart kosta av Landsorganisasjonen. Talet på fagorganiserte hadde tredobla seg i løpet av 1930-åra, Arbeiderpartiet hadde vunne regjeringsmakt, og det vart trong for auka kompetanse hjå medlemane, som for det meste berre hadde folkeskuleutdanning.

Sørmarka vert no drive som eit konferansehotell, og i sommarsesongen som eit sommarhotell eller familiehotell.

Bakgrunnsstoff
 Nettsidene til Sørmarka

Arbeidarrørsla i Noreg
Byggverk i Nordre Follo
Skipingar i 1939
Nukleinsyre

Nukleinsyrer er ein type polymerar som er biomolekyl, det vil seia at dei finst i organismar. Dei er makromolekyl som er spesialiserte til å lagra, overføra og bruke genetisk informasjon, og omfattar deoksyribonukleinsyre - DNA - og ribonukleinsyre - RNA.

Oppbygging 

Ei nukleinsyre er bygd opp av nukleotidar som består av ein pentose, ein organisk base og ei fosfatgruppe. Ryggen på ei nukleinsyre består av ei binding mellom ei fosfatgruppe og neste pentose. Denne bindinga er ei fosfodiesterbinding, og denne skjer mellom det 5. karbonatomet i ein pentose og det 3. karbonatomet i neste pentose.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nukleinsyre» frå ,  den 29. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 

 
Organiske syrer
Genetikk
Goran Višnjić

Goran Vinjić () er ein kroatisk skodespelar.

Filmografi (utval) 
Braća po materi (1988)
Welcome to Sarajevo (1997)
The Peacemaker	(1997)
Practical Magic (1998)		
The Deep End (2001)
The Last Will (2001)
Ice Age (2001)	
Elektra (2005)
New York, I Love You (2009)
Helen (2009)
Beginners (2011)
The Girl with the Dragon Tattoo (2011)
The Counselor (2013)
Midnight Sun (2014)

Kroatiske skodespelarar
Lompe

Lompe, potetkake eller potetlompe er ei flat, mjuk kake eller flatt brød laga av kveitemjøl og kokt potet. Deigen blir kjevla ut og steikt på takke eller i tørr panne.

Lompe kan kombinerast med ulike typar mat, mellom anna pølser.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Lompe eller potetkake ved matoppskrift.no (omtale og oppskrifter)

Flate brød
Norsk mat
Potetretter
Anne-Olaug Ingeborgrud

Anne-Olaug Ingeborgrud () var ein norsk lærar, politikar og forfattar frå Nes i Akershus. Ho var stortingsrepresentant for Kristeleg Folkeparti frå 1977 til 1981.

Anne-Olaug Hunstad var dotter til ein gardbrukar på Årnes i Nes. Ho gifta seg til ein annan gard i heimkommunen, og under namnet Anne-Olaug Ingeborgrud var ho medlem av kommunestyret i Nes frå 1960 til 1971. Valperioden 1977-81 representerte ho Akershus fylke og Kristeleg Folkparti på Stortinget. Ho var då medlem av Finanskomiteen og Valkomiteen, samt sekretær i Odelstinget.

I 1981 vart Ingeborgrud vald til andre viseformann i Kristeleg Folkeparti, deretter var ho fyrste viseformann 1985–87. Då Kristeleg Folkeparti valde å gå inn med sine folk i Willoch-regjeringa i juni 1983, vart ho statssekretær under Kjell Magne Bondevik i Kyrkje- og undervisningsdepartementet, ein jobb ho hadde til 1. november 1985.

Ingeborgrud var oppteken av lokalhistorie, og då særleg frå heimbygda Nes på Romerike. Ho skreiv mellom anna bøkene:
Glimt fra livet på Skauen før 1950: Nes på Romerike, Nes bygdebok (1989)
Kvinner i arbeid for hjem og samfunn (1992)
I Livets tjeneste: Jordmor Annes fargerike liv (1993)
Stasjonssenteret Årnes vokser fram (1997)
Glimt fra Gamle Los Christianos (lokalhistorie frå Tenerife, 1998)

Ho vart tildelt Kongens fortenstemedalje i sølv i 1995.

Kjelder

 

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar for Akershus
Statssekretærar i Regjeringa Willoch
Statssekretærar frå KrF
Lokalpolitikarar i Nes
KrF-politikarar i Akershus
Kongens fortenestmedalje i sølv
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Nes
Sigurd Verdal

Sigurd Verdal () var ein lærar og politikar frå Eiken i Vest-Agder. Han representerte Arbeidarpartiet og  Vest-Agder på Stortinget i tida 1981 til 1993.

Då han var fem år gammel flytta han til garden Verdal i Eiken. 13 år gammal melde han seg inn i Eiken AUL. I 1949 vart han student frå Sørlandets gymnas i Kvinesdal, og utdanna seg så til lærar, tok eksamen ved Kristiansand lærerskole i 1953. 

Verdal arbeidde frå 1953 i framhaldsskulen i Byremo i Audnedal kommune, og frå 1958 i realskulen, då denne kom i staden for framhaldsskulen. Åra frå 1969 til 1981, då han vart stortingsrepresentant, var han skulesjef i Audnedal.

På fritida engasjerte Verdal seg i idrettsrørsla. Han var 1962-64 formann i Grindheim IL, 1965-69 formann i Vest-Agder skikrins og styremedlem i Norges Skiforbund 1969-76 og 1977-82. 

Frå 1981 til 1993 var Verdal stortingsrepresentant. Han var medlem av Landbrukskomiteen fram til 1989. Medan Syse-regjeringa sat ved statsroret, 1989-90, var han medlem av Samferdslekomiteen. Etter Gro Harlem Brundtland i november 1990 vart statsminister for tredje gong, flytta Verdal over i landbrukskomiteen att, då som nestleiar. Elles var han nestleiar av Kontrollkomiteen 1986-89 og leiar 1989-90. Styreformann i Løvebakken mållag 1986-88.

Verdal var leiar av Omsetningsrådet under Statens Landbruksforvaltning frå 1992 til 2000.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Folk frå Audnedal
Folk frå Hægebostad
Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå Ap
Målfolk
Xi Jinping

Xi Jinping () er sidan 2013 president i Folkerepublikken Kina. Han er både president i Kina, generalsekretær i Kinas kommunistiske parti og leiar for den sentrale militærkommisjonen.

Før november 2012, då han overtok som partigeneralsekretær, var han Folkerepublikkens visepresident, den høgstrangerte medlemen av sekretariatet i kommunistpartiet og leiar av politbyråets sju mann store ståande komité, Kinas viktigaste politiske organ.

Den 14. mars 2013 valde folkekongressen Xi til ny president i Kina. Som statsleiar har Xi arbeidd for reformer i marknadsøkonomien, kamp mot korrupsjonen og styrking av rettsvesenet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Xi Jinping» frå ,  den 1. mai 2015.  
 

Kinesiske politikarar
Kinesiske presidentar
Arne Domnérus

Sven Arne Domnérus () var ein svensk jazzmusikar, fødd i Solna og død i Stockholm.

Domnérus vert rekna som ein av forgrunnsfigurane i svensk jazz. Han var både altsaksofonist, klarinettist og orkesterleiar. I byrjinga av 1960-talet samarbeidde han mellom anna med USA-amerikanske Quincy Jones. Han vart også kjend for sine tolkingar av folkemusikk og kyrkjemusikk. Domnérus var i tida 1967-78 leiar for Radiojazzgruppen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arne Domnérus» frå ,  den 1. mai 2015.  
 

Svenske musikarar
Svenske jazzmusikarar
Svenske saksofonistar
Svenske klarinettistar
Svenske dirigentar
Gråkinndovenfugl

Gråkinndovenfugl (Bucco noanamae) er ein fugl i dovenfuglfamilien og er endemisk til Colombia med utbreiing i  vestlege delar av landet nord for Buenaventura, i nord heilt mot grensa til Panama og Det karibiske havet.

Skildring  
Dette er ein mellomstor, tjukkfallen insektetande dovenfugl med kroppslengd på 18 centimeter. I hovudtrekk har denne fuglearten brun overside, kvit strupe, svart bryst og elles lys underside med mørke flekker. 
Oversida er skildra som gråleg brun med svakt skravert mønster i farge som er nærmar seg raud, han har kvitt nedst i panna og kvit augestripe, øyredekkarane er grå. Det kvite partiet i strupen dannar ein krage ut mot sidene på halsen. Brystet er svart, buken og kroppssidene er kvite med brungule flekker. Nebbet er svart, iris raud og beina lys grå. 

Desse fuglane sit ofte urørlege og stille på greiner, bøyer seg så ned og plukkar insekt fra bladverk. Songen er ein serie av mange flytetonar som startar i ei trille og blir meir strekt ut mot slutten. Det naturlege habitatet er i fuktig og våt skog, kan òg bruke gjenvekst sekundærskog og i krattskog og sit lågt i vegetasjonen.

Denne dovenfuglen lever i lågland, under 100 moh. Utbreiingsområdet er frå vestkysten av Urabá-bukta mot Det karibiske havet, i eit belte sørover gjennom Chocó-departementet i vestlege Colombia til Uramba nasjonalpark, så vidt inn i Valle del Cauca-departementet.

Ein kjenner ikkje storleiken på populasjonen, men han er trudd å vere minkande. Arten er sjeldan i utbreiingsområdet og IUCN har klassifisert han som nær truga. Trugsmåla er nye busettingar, avskoging og utviding av plantasjar og anna landbruksdrift.

Kjelder 
 Rasmussen, P.C., Collar, N. & Boesman, P. (2013). Sooty-capped Puffbird (Bucco noanamae) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 1. mai 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Bucco noanamae . Henta frå http://www.birdlife.org den 1. mai 2015
 Steven L. Hilty & William L. Brown, A Guide to the Birds of Colombia,  Princeton University Press 1986, ISBN 9780691083728
Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av gråkinndovenfugl på Flickr.com

dovenfuglfamilien Fuglar endemiske til Colombia
A Hard Road

A Hard Road er det tredje albumet (og det andre studioalbumet) til John Mayall & the Bluesbreakers, gjeve ut i 1967. Medverkande på albumet er Peter Green på sologitar, John McVie på bass, Aynsley Dunbar på trommer og John Almond. Spor 5, 7 og 13 har med ei blåserekkje av Alan Skidmore og Ray Warleigh. Peter Green syng solovokal på «You Don't Love Me» og «The Same Way». Instrumentalen «The Supernatural» er ein gitarimprovisasjon i d-moll, som har mykje til felles med den seinare hitten til Peter Green, «Black Magic Woman».

Albumet nådde åttandeplassen på den britiske albumlista og var den tredje mest suksessrike til Mayall etter «Bare Wires» og «Bluesbreakers with Eric Clapton», som nådde høvesvis 3. og 6. plassen på albumlista.

Plateomslaget er laga av Mayall sjølv.

Innhald

Bonusspora er frå: 15 frå Raw Blues; 16-19 frå ein EP med P. Butterfield; 20-22 & 30-35 frå Looking back; 23-26 & 28-31 frå Thru the years; 27 frå B-sida til ein singel, 36 frå Laurel Canyon 

Songane som ikkje tidlegare er gjevne ut er spor 25-28, som er frå BBC Sessions; 19-22 er frå EP with P. Butterfield; 17-18, 24 frå Thru the years; 15-16, 23 frå Looking Back

Medverkande
Originalalbumet
John Mayall – vokal, gitar, munnspel, piano, organ
Peter Green – gitar, vokal
John McVie – bass
Hughie Flint, Aynsley Dunbar – trommer
John Almond, Alan Skidmore – saksofonar
Ray Warleigh – blåseinstrument

2003-utgåva
Same som over, i tillegg til:
Colin Allen – trommer
Paul Butterfield – munnspel, vokal
Mick Fleetwood – trommer
Henry Lowther – trompet
Nick Newell – saksofon

Produksjon
Produsert av Mike Vernon
Lydteknikar : Gus Dudgeon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Hard Road» frå ,  den 2. mai 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

John Mayall & the Bluesbreakers-album
Musikkalbum frå 1967
Album produserte av Mike Vernon
Deram Records-album
London Records-album
Engelskspråklege album
Fleetwood Mac (1968)

Fleetwood Mac, stundom kalla Peter Green's Fleetwood Mac, er debutalbumet til bandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1968. Albumet består av ei blanding av andre sine bluessongar og originale songar skrivne av gitaristane Peter Green og Jeremy Spencer, som òg deler på å syngje songane. 

Albumet vart raskt ein suksess og nådde fjerdeplassen på albumlista i Storbritannia, og låg inne på lista i 37 veker, trass i at det mangla ein hitsingel. Albumet nådde berre så vidt albumlista i USA med ein 198. plass. 

Ein utvida versjon av albumet vart inkludert i plateboksen The Complete Blue Horizon Sessions.

Innhald

1999-utgåva

* Bonus spor

Medverkande
Peter Green – vokal, gitar, munnspel
Jeremy Spencer – vokal, slidegitar, piano
John McVie – bassgitar på alle spor utanom «Long Grey Mare»
Bob Brunning – bassgitar på «Long Grey Mare»
Mick Fleetwood – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fleetwood Mac (1968 album)» frå ,  den 2. mai 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
"British Hot Album» Paul Gambaccini, Tim Rice, Jonathan Rice (Guinness Publishing, 5th edition, 1992)
 

Debutalbum frå 1968
Album produserte av Mike Vernon
Blue Horizon Records-album
Engelskspråklege album
Fleetwood Mac-album
Roald Bye

Roald Åsmund Bye () var ein norsk politikar frå Malvik, aktiv Arbeidarparti-mann, samt byråkrat og kulturarbeidar. Johan Nygaardsvold var morfaren hans.

Bye arbeidde ved trygdekassa i Malvik frå 1950.  Deretter var han styrar ved Arbeidskontoret for Stjørdalen i tida 1962 til 1969. Han var formann i Sør-Trøndelag Arbeidarparti 1957–69.

I heile fire valperiodar, 1954-69, var Bye vararepresentant til Stortinget. Hausten 1969 fekk han fast plass på Stortinget, vald for Arbeidarpartiet i Sør-Trøndelag. Han vart attvald både i 1973 og 1977, sa så nei til ny nominasjonen i 1981. Bye var særleg oppteken av sosialpolitiske spørsmål, og i alle sine tre periodar på Stortinget var han medlem av Sosialkomiteen. Han engasjerte seg i saker som gjaldt barnetrygd, krigspensjon, dagpengar og sjukepengar. I si tid på Stortinget var han saksordførar for trygdesaker som nedsetjing av pensjonsalderen frå 70 til 67 år, sjukepengereforma som gav full lønn under sjukdom, og  opprettinga av Likestillingsrådet. Han arbeidde også aktivt for at det vart bygt ut eit godt helsestasjonstilbud til alle born i Noreg. Siste fireårsperioden på Tinget var han også medlem av Valkomiteen.

Etter åra på Stortinget arbeidde Bye som instituttleiar ved Statens Attføringsinstitutt i Trondheim i tida 1982–90. 

Bye var ein aktiv friviljug lokal kulturarbeidar. Han var manusforfattar og regissør for lokalrevyen i Hommelvik, aktiv i lokalhistorisk formidling og engasjert i barne- og ungdomsarbeid i Framfylkingen.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Lokalpolitikarar i Malvik
Ap-politikarar i Sør-Trøndelag
Folk frå Malvik
Laukurt

Laukurt (Alliaria petiolata) er ein toårig plante i krossblomfamilien. Han kan bli 20–100 cm høg og har opprett stengel og tynne, glatte og hjerteforma blad. Blomane er små og kvite med lange skulper. Heile planten har ei sterk lauklukt. Han kan etast, og har smak av lauk og sennep.

Laukurt kan veksa på steinete stader, i småkratt, skogskant og andre skuggefulle stader. Planten føretrekk næringsrik, kalkhaldig jord. Ein kan finna han i skogar, hagar og parkar.

Bruk og utbreiing
Laukurt er ein av dei eldste plantane ein har kjennskap til blei brukt til matlaging i Europa. Prov for dette er i arkeologisk funn frå Baltikum, datert til 6100-5750 før notida.
Blada kan brukast hakka til å smaksetja salatar eller sausar som  pesto. Blomar og frukt kan også brukast, og i fransk tradisjon finst det døme på bruk av frø til smaksetjing. Urten har også vore brukt i plantemedisin til desinfeksjon, vassdrivande middel og i nokre høve for å lega sår.

Laukurt blei innført som nytteplante til Nord-Amerika, og blei først skildra her på 1800-talet. I mange område er planten no rekna som ein invasiv art som har fortrengd fleire lokale plantar og er giftig for fleire sommarfuglar.

Laukurt finst naturleg i store delar av Europa og i Nord-Afrika og vestlege Asia til Himalaya.
I Noreg finst laukurt i kyststrøk frå Oslo til Nordland.

Bilde

Kjelder

Art Alliaria petiolata, artsdatabanken.no

Bakgrunnsstoff

Krossblomfamilien
Nytteplantar
Ugras
Viltveksande plantar i Noreg
Nashville

Nashville er ein by i delstaten Tennessee i USA. Byen er sidan 1843 hovudstad i delstaten og har ikring 635 000 ibuarar (2013). Byen er administrasjonssenter for Davidson County. Nashville ligg ved elva Cumberland, sentralt i delstaten. 

Byen er eit senter for musikk, helsestell, forlagsdrift, bank- og transportnæringar. Fleire college og universitet har base i byen. Nashville er særleg kjend som eit senter i musikkindustrien og ber kallenamnet «Music City»; musikkbyen.

Nashville, som vart grunnlagd i 1784, er den nest mest folkerike byen i Tennessee, einast Memphis har fleire ibuarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nashville» frå ,  den 3. mai 2015.

Bakgrunnsstoff

Byar i Tennessee
Delstatshovudstader i USA
Busetnader grunnlagde i 1784
Louisville

Louisville er ein by i delstaten Kentucky i USA. Med sine 610 000 ibuarar er byen den mest folkerike i delstaten. Heile byregionen har over 1,2 millionar ibuarar. Byen er administrasjonssenter for Jefferson County. Louisville ligg nord i delstaten.

Louisville består av den moderne og typiske nordamerikanske midtbyen, samt fleire bydelar med gamle bygningar frå viktoriatida. Ingen annan by utanfor England har like mange bustadhus i same stilen.

Byen vart grunnlagd i 1778 og er den eldste i USA vest for Appalachane. Han er oppkalla etter den franske kongen Ludvig XVI.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Louisville, Kentucky» frå ,  den 3. mai 2015.

Bakgrunnsstoff

Byar i Kentucky
Kentucky
Busetnader grunnlagde i 1778
Botanisk illustrasjon

Botanisk illustrasjon er ei form for bildekunst som går ut på å framstilla kjenneteikna til ein særskild plante
gjennom å få fram utforminga, fargane og andre detaljar, ofte gjennom ulike plantestadium. Dei blir brukt i plantebøker, blad og andre medium, ofte saman med ei botanisk skildring. Botaniske illustrasjonar blir ofte brukt som hjelp til å identifisera plantar. Dei kan også brukast til rein dekorasjon. Medan illustrasjonane tidlegare var eit særs viktig hjelpemiddel innan biologisk klassifikasjon, er dei kunstnariske bilda i mange tilfelle blitt erstatta av fotografi. 

Ein botanisk illustratør kan bruka fotografi som hjelpemiddel, men arbeider gjerne helst ut frå verkelege plantedøme for å få rett farge, storleikstilhøve og framsyning av oppbygginga til planten.

I ein botanisk illustrasjon er det viktig å skildra dei ulike plantedelane, som blad, blome, knopp, frø, stilk og rotsystem, på ein tydeleg måte. Ein slik illustrasjon viser derfor gjerne ei idealisert form av ein plante. For å driva med botanisk illustrasjon treng ein grundig kunnskap om botanikk. I mange høve var botanikarar sjølv dyktige teiknarar.

Historie
Botaniske illustrasjonar har vore viktige i lang tid for å identifisera plantar, særleg for medisinsk og kulinarisk bruk. Det eldste overlevande botaniske verket med slike illustrasjonar er Codex vindobonensis, ein kopi av De Materia Medica av  Dioscorides laga for den romerske keisardottera Juliana Anicia i 512.

Bruken av botaniske illustrasjonar skaut fart på 1400-talet då betre trykkjemetodar gjorde at ein kunne produsera plantebøker med meir nøyaktige illustrasjonar. Nye, eksotiske plantar gjorde også slike verk meir etterspurde. Rikfolk kunne tilsetja eigne botaniske illustratørar. Dei fekk også ei viktig stilling ved botaniske samlingar og i samband med plantesamling i fjerne strøk.

Nokre botaniske illustratørar
Margaret Neilson Armstrong
Edith Clements
Jean-Théodore Descourtilz
Dagny Tande Lid
Maria Sibylla Merian
Otto Wilhelm Thomé
Pierre Jean François Turpin
Elizabeth Twining

Bilde

Sjå òg
 Zoologisk illustrasjon

Kjelder
*«De botaniske illustrasjonene»  (DOC), aabk.ksys.no
«Lærerveiledning» (PDF), akersmus.no

Denne artikkelen bygger på «Botanical illustration» frå ,  den 3. mai 2015.

Bakgrunnsstoff
Dagny Tande Lids botaniske tegninger. Omtale og nettutstilling ved  Naturhistorisk museum ved UiO.

Illustrasjon
Botanikk
Liu Gang

Liu Gang () er ein kinesisk-amerikansk matematikar, fysikar og dataingeniør. Han var ein av leiarane under demonstrasjonane på den Himmelske freds plass i 1989.

Han var student ved fleire universitet i Kina og USA, mellom anna Columbia University frå 1996 til 1998. Han var finansanalytiker for Citigroup frå 2000. Liu har gjeve fleire fundamentale bidrag til lineær programmering.

Kjelder

Kinesiske matematikarar
USA-amerikanske matematikarar
Matematikarar på 1900-talet
Matematikarar på 2000-talet
USA-amerikanske fysikarar
Kinesiske fysikarar
Kinesisk-amerikanarar
Teoretiske fysikarar
Fysikarar på 1900-talet
Elevar ved Columbia University
Pastel

Pastel var ei norsk popgruppe frå 1980-talet som bestod av Merethe Trøan, søstera Elisabeth Trøan og brødreparet Johnny og Stig Nordseth. Gruppa er kjend mellom anna frå  Melodi Grand Prix 1985 der dei deltok med songen «Ring ring ring». Songen enda på tredje plass.

Norske musikkgrupper
Melodi Grand Prix 1985-deltakarar
Biggi Bachmann

Biggi Bachmann er ei tidlegare songarinne frå Liechtenstein.

I 1975 kom den fyrste singelen hennar ut, «Herzbrecher». Etter ei intern utveljing i 1976 skulle ho ha vorte den fyrste liechtensteinske deltakaren i Eurovision Song Contest med songen «My Little Cowboy». Ho fekk  likevel ikkje delta av di Liechtenstein på dette tidspunktet korkje hadde nokon eigen radiosendar eller fjernsynskringkastar. I 1979 kom den andre singelen hennar ut, «Musik Musik». Med denne deltok ho i den nasjonale Eurovision-tevlinga til Sveits, der ho enda på ein sjetteplass.

Diskografi 
 1975: Herzbrecher (Single, Ariola)
 1979: Musik Musik (Single, Ariola)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Biggi Bachmann» frå ,  den 4. mai 2015.  

Liechtenstein i Eurovision Song Contest
Liechtensteinske songarar
Liechtensteinarar
No Name

No Name var eit band frå Montenegro. Dei representerte Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest 2005 i Kiev med songen «Zauvijek moja». Den enda på sjuande plass.

Året etter deltok dei i dei nasjonale tevlingane med songen «Moja ljubavi». Songen vann, men fekk ikkje delta i Eurovision Song Contest 2006 i Aten av di den serbiske TV-stasjonen trekte seg frå tevlinga. 

Bandet starta opp i 2003, men vart oppløyst i 2008.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «No Name (band)» frå ,  den 4. mai 2015.  

Musikkgrupper skipa i 2003
Musikkgrupper oppløyste i 2008
Serbiske og montenegrinske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2005-deltakarar
Montenegrinske musikarar
Stephane & 3G

Stephane & 3G er ei georgisk popgruppe. 

I 2008 deltok gruppa i den nasjonale Eurovision-tevlinga med songen «I'm Free», men enda på fjerdeplass. Året etter vann dei den nasjonale finalen med «We Don't Wanna Put In» som dei skulle representera Georgia med i Eurovision Song Contest 2009 i Moskva. Etter at EBU bestemte at songteksten måtte endrast på grunn av politisk innhald, valde Georgia å trekkja seg frå tevlinga. Dei hevda at EBU hadde blitt pressa av Russland til å krevja tekstendringa.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stephane & 3G» frå ,  den 4. mai 2015.  
 

Georgiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Georgiske musikarar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-artistar