alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ganot

Gannot (hebraisk skrift גַּנּוֹת, tyder 'Hagar') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Hiriya, no Ariel Sharon-parken, og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 513 innbyggjarar, i 2013 kring 1200 då mange bønder leiger små hus på landområdet.

Landsbyen vart først grunnlagd i 1950 av demobiliserte soldatar, men seinare fråflytta. Han vart grunnlagd på ny i 1955 av Rassco (Rural Suburban Settlement Company) og tok i mot innbyggjarar frå heile landet. Namnet er henta frå Amos 9:14;
Då vil eg venda lagnaden for Israel, folket mitt. Dei skal byggja opp att nedrivne byar og bu i dei. Dei skal planta vinmarker og drikka vinen. Dei skal stella til hagar og eta frukta.

Gannot-krysset, eit kryss mellom hovudveg 1 og hovudveg 4, ligg nær moshaven.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ganot» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Jordbruksunionen
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1950 i Israel
Hemed

Hemed (hebraisk skrift חֶמֶד, tyder Nåde) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Or Yehuda og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 563 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd i 1950 av demobiliserte soldatar frå det israelske forsvaret som var immigrantar frå Tsjekkoslovakia, Polen og Romania. Namnet er eit akronym for Hayilim Meshuhararim Datiyim (hebraisk skrift חיילים משוחררים דתיים, tyder Demobiliserte religiøse soldatar). Innbyggjarane arbeidde først innan jordbruket, men i dag vert mykje av landområdet til moshaven leigd ut til varehus og industribygg.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hemed» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1950 i Israel
Mishmar HaShiva

Mishmar HaShiv'a (hebraisk skrift מִשְׁמַר הַשִּׁבְעָה, tyder 'Dei sju vaktene') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Beit Dagan og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 698 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av demobiliserte soldatar og vart namngjeven til minne om dei sju politifolka (Notrim) som vart drepne nær Yazur den 22. januar 1948.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mishmar HaShiva» frå ,  den 3. september 2015. 
 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Nir Tzvi

Nir Tz'vi (hebraisk skrift נִיר צְבִי, tyder 'Zvi-åkeren') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Lod og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 100.

Landsbyen vart grunnlagd i 1954 av immigrantar frå Argentina. Han vart først kalla Kfar Argentina (tyder Argentinalandsbyen), før han fekk namn etter Maurice «Zvi» de Hirsch som hadde hjelpt jødar i Argentina.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Argentinsk diaspora i Israel
Moshavar
Jordbruksunionen
Busetnader grunnlagde i 1954
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1954 i Israel
Yagel

Yagel (hebraisk skrift יָגֵל, tyder 'Han skal jubla') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Lod og Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 698 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd den 27. juni 1950 av immigrantar frå Irak, og heitte først Lod Bet, men fekk seinare namnet Yagel frå Salmane 14:7;
Måtte frelse koma til Israel frå Sion! Når Herren vender lagnaden for sitt folk, skal Jakob jubla og Israel gleda seg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yagel» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Irakisk diaspora
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1950 i Israel
Tzafria

Tzafria (hebraisk skrift צַפְרִיָּה) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 600 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Tsjekkoslovakia og Ungarn på landområdet til den avfolka palestinsk-arabisk landsbyen al-Safiriyya. Namnet kjem frå den landsbyen og vart først kalla Safria Alef og så Kfar Tzafria før han fekk det noverande namnet sitt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tzafria» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Zeitan

Zeitan (hebraisk skrift זֵיתָן) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Lod og vegen til Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 870 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd den 5. juni 1950 av immigrantar frå Tripoli i Libya som opphavleg var frå ein liten by kalla Zliten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zeitan» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1950
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1950 i Israel
Nahal Sorek regionale kommune

Nahal Sorek regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית נחל שורק, Mo'atza Azorit Nahal Sorek) er ein regional kommune i Det sentrale distriktet i Israel. Kommunesenteret ligg i Yad Binyamin. Kommunen er kalla opp etter Sorek-elva.

Busetjingar
Den regional kommunen har eit fåtal busetjingar innafor kommunegrensene: 

Hafetz Haim (kibbutz)
Bnei Re'em (moshav)
Yesodot (moshav shitufi)
Netzer Hazani (moshav)
Beit Hilkia (moshav)
Yad Binyamin (fellesbusetnad)
Ganei Tal (moshav)

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Regionale kommunar i Israel
Hafetz Haim

Hafetz Haim (hebraisk skrift חָפֵץ חַיִּים, tyder Livslysten) er ein religiøs kibbutz sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2006 hadde han 450 innbyggjarar.

Landområde som Hafetz Haim vart grunnlagd på vart kjøpt av Jewish National Fund, og han vart først grunnlagd 15. august 1937 som ei tårn og palisade-busetjing. Han fekk namnet Sha'ar HaNegev, og så Kfar Szold (etter Henrietta Szold). Den 13. november 1942 flytta samfunnet til Galileastripa, der dei etablerte ein ny kibbutz, òg kalla Kfar Szold.

Den 25. april 1944 vart det grunnlagd ein ny kibbutz her. Grunnleggjarane var religiøse pionerar frå Tyskland and medlemmar av Ezra ungdomsrørsle og Agudat Israel som hadde førebudd seg nær Kfar Saba. Han var den første landsbyen som vart grunnlagd av Agudat Israel og vart kalla opp etter Yisrael Meir Kagan, som òg vart kalla Hafetz Haim etter eit av dei kjende verka sine.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hafetz Haim» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kibbutzar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1937
Busetnader grunnlagde i 1944
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1937 i Palestina
1944 i Palestina
Bnei Re'em

Bnei Re'em (hebraisk skrift בְּנֵי רְאֵ"ם, tyder Re'em-sønene) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2007 hadde Bnei Re'em eit folketal på 1 100.

Moshaven is kalla opp etter Gerrer Rebbe, rabbi Avraham Mordechai Alter. «Re'em» er eit hebraisk akronym.

Bnei Re'em vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Aust-Europa og Jemen på landområdet til den fråflytta arabiske landsbyen Al-Masmiyya al-Kabira. Fram til det vart installert ei pumpe som arbeidde på ei automatisert sabbatklokke, tente ein arabisk familie i området som Sabbath Goy.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bnei Re'em» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Europeisk diaspora i Israel
Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Jemenittisk diaspora i Israel
Yesodot

Yesodot (hebraisk skrift יְסוֹדוֹת, tyder Fundamenta) er ein religiøs moshav shitufi sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2006 hadde han 434 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd ved eit sjekkpunkt langs Burmavegen i 1948 under arabisk-israelske krigen. Samfunnet hadde blitt grunnlagd to år tidlegare av immigrantar frå Ungarn og Polen.

Kibbutzen vart grunnlagd på landområdet til den  avfolka palestinske landsbyen Umm Kalkha i juli 1948.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yesodot» frå ,  den 3. september 2015.  
 

Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1948
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1948 i Israel
Beit Hilkia

Beit Hilkia (hebraisk skrift בֵּית חִלְקִיָּה, tyder Hilkia-huset) er ein haredisk moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah nær Gedera og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2006 hadde han 470 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd i 1953 av tidlegare innbyggjarar i Jerusalem og ma'abarot som ønskte å kombienre haredisk tru og drive jordbruk. Han er kalla opp etter Hilkia, faren til profeten Jeremia (Jeremia 1:1).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Hilkia» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1953
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1953 i Israel
Michelle Perry

Michelle Perry () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Los Angeles i California som tevla i hekkeløp og mangekamp. Ho vart verdsmeister på 100 meter hekk i 2005 og forsvarte VM-tittelen i 2007. Hennar personlege rekordar er 12,43 sekundar på 100 m hekk og 6 126 poeng i sjukamp.

Aktiv
Perry deltok under Sommar-OL 2004 i sjukamp og vart nummer 14. Året etter vart ho USA-amerikansk mester på 100 m hekk, og deretter vann ho gullmedaljen i øvinga på tida 12,66 då VM i friidrett 2005 fann stad i Helsinki. Både i 2005 og 2006 sprang ho korthekken på 12,43 sekundar.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka vann Perry eit jamnt løp med tida 12,46, like framom Perdita Felicien frå Canada og Delloreen Ennis-London frå Jamaica, med høvesvis 12,49 og 12,50. Perry kom over i løpebana til svenske Susanna Kallur, men den svenske protesten kom for seint inn til at den vart handsama.

Perry deltok ikkje i Sommar-OL 2008. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin var ho plaga med skadar og rauk ut i forsøksløpet på korthekken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michelle Perry» frå ,  den 4. september 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Hekkeløparar frå USA
Mangekjemparar frå USA
Deltakarar under sommar-OL 2004
Tønnes Seland

Tønnes Seland () var ordførar i Audnedal kommune frå 2003 til 2015. Han representerer «Bygdelista for øvre Audnedal», eit samarbeid mellom Krf og Senterpartiet. Han blei vald til ordførar etter kommunevalet i 2003 og attvald i 2007 og 2011.

Kjelder 

Ordførarar i Audnedal
Sp-ordførarar i Vest-Agder
Folk frå Audnedal
Reese Hoffa

Michael Reese Hoffa () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Evans i delstaten Georgia som tevlar i kulestøyt. Han vart verdsmester i øvinga i 2007 i Osaka og fekk bronsemedaljen under sommarleikane 2012 i London. Hoffa sin personlege rekord er 22,43 m, oppnådd i 2007.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (19,40 m =nr 22)
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje - 22,14 m, framom Adam Nelson (21,61 m)
OL 2008 i Beijing: Nr 7 - 20,53 m
VM 2009 i Berlin: Nr 4 - 21,28 m, bakom Ralf Bartels (21,37 m)
VM 2011 i Daegu:  Nr 4 - 20,99 m
OL 2012 i London: Bronsemedalje - 21,23 m, framom Christian Cantwell (21,19 m)
VM 2013 i Moskva: Nr 4 - 21,12 m, framom Ladislav Prášil (20,98 m)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 - 21,00 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reese Hoffa» frå ,  den 4. september 2015.  

Friidrettsutøvarar frå USA
Kulestøytarar
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Richard Ivar Buch

Richard Ivar Buch () var ordførar i Farsund kommune frå 2011 til 2015. Han representerte Høgre.

Kjelder 

Ordførarar i Farsund
Høgreordførarar i Vest-Agder
Matorraltapakulo

Matorraltapakulo (Scytalopus griseicollis) er ein fugl i tapakulofamilien. Han er endemisk til Colombia med kjent utbreiing avgrensa til eit lite område ved Bogota og nordaust for byen.


Skildring 
Dette er ein nokså liten tapakulo som varierer mellom ca. 10 og 11,5 centimeter i kroppslengd, med kroppsvekt på ca. 16 til 19 gram. Matorraltapakuloar skil seg lite frå andre artar i slekta Scytalopus.
Kroppsforma er typisk for familen; rund kropp med kraftige bein langt bak på kroppen og ein spinkel oppeikande stjert. Fjørdrakta til vaksne fuglar er grå på oversida, undersida er lysare grå, vengene gråbrune og halen heilt brun. Bakkroppen er orangefarga og utan striper. Det finst to variantar av matorraltapakulo, ei mørk form er litt større enn andre fuglar. Matorraltapakuloar lever i våt til halvtørr krattskog, frå 2000 til 3900 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig.

Taksonomi 
Som fleire andre takson i Scytalopus, er Scytalopus griseicollis i endring. Den mørke forma som tidlegare var anerkjent som underarten S. g. infasciatus, er etter Clementslista 2015 ein del av nominatforma, samstundes som ein annan underart vart definert.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Pale-bellied Tapaculo (Scytalopus griseicollis) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus griseicollis. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Notar

Bakgrunnsstoff 

Bilete av matorraltapakulo, frå flickr.com

tapakulofamilien Fuglar endemiske til Colombia
Paramillotapakulo

Paramillotapakulo (Scytalopus canus) er ein fugl i tapakulofamilien. Han er endemisk til Colombia med utbreiing i to små åtskilde område i nordvestlege fjellkjeda av Andes, Cordillera Occidental.

Skildring 
Paramillotapakuloar liknar andre Scytalopus-tapakuloar, samla sett einsfarga mørk grå fjørdrakt, manglar det brune området på lågare flankar og undergump slik som mange andre i slekta inkludert den nærskylde paramotapakulo. Han har ei kroppslengd på 10,5 centimeter og veg ca. 13 til 16 gram. 

Paramillotapakulo er endemisk til fuktige høglandskratt i Cordillera Occidental i Colombia. I dag er han berre kjent frå Páramo de Paramillo og Páramo de Frontino. Utbreiinga er avgrensa til ei smal stripe vegetasjon ved tregrensa, mellom beltet av fjellskog og páramo-grassletter høgre opp. Denne stripa av kratt, småtre og polylepisskog er ofte berre hundre meter brei. Høgda over havet kan vere 3050–4000 moh.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 375 og 1500 individ og er trudd å vere minkande. Når han i tillegg er kjent frå berre eit mindre ubreiingsområde, har han IUCN-status som sterkt truga. Medan han lokalt er vanleg, er det estimerte arealet av eigna habitat innanfor det kjente utbreiingsområdet av paramillotapakulo berre 3 km² totalt. Og av det er berre 0,1 km² effektivt verna. Páramo de Paramillo er ein nasjonalpark, men mykje dårleg verna.

Taksonomi 
Dette taksonet har tradisjonelt omfatta den meir utbreidde S. opacus som ein underart, og då under fellesnamnet paramotapakulo, eit namn som i dag utelukkande blir brukt for S. opacus. Dei to har ulike læte, noko som førte til at dei vart delt inn i separate artar i 2010.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Paramillo Tapaculo» frå ,  den 5. september 2015.  
  
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Paramillo Tapaculo (Scytalopus canus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus canus . Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
 Fundación ProAves (2010). ProAves expedition solves Tapaculo mystery. Henta den 5. september 2015 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av paramillotapakuloar, ProAves, Colombia/Flickr.com

tapakulofamilien Fuglar endemiske til Colombia
Boyacastifthale

Boyacastifthale (Synallaxis subpudica) er ein fugl i omnfuglfamilien. Han er endemisk til Colombia med kjent utbreiing avgrensa til eit lite område ved Bogota og nordaust for byen.

Skildring 
Boyacastifthalen er ein liten omnfugl med kroppslengd på rundt 17 til 18 centimeter inklusive den lange halen med to tuppar. Krona og vengefjørene er raudbrune, ryggen og halen brun, elles er denne stiftehalen gråleg med innblanda  brunt på undersida og med ein mørk strupeflekk.  

Han lever helst i utkanten av skog og gjenreist skog, i utkanten av våt tåkeskog, mellom 2100 og 3200 moh. 

Reiret er av småpinnar, overbygd med sideinngang og kan ligge i vegetasjonen rundt to meter over bakken. 

Storleiken på populasjonen er rekna som stabil, men han er ikkje estimert. Arten er skildra som vanleg i utbreiingsområdet, og IUCN har kategorisert han som livskraftig, LC.

Kjelder 
 Remsen, J.V., Jr (2003). Silvery-throated Spinetail (Synallaxis subpudica) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Synallaxis subpudica . Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Bilete av boyacastifthale, Daniel Uribe/Flickr

omnfuglfamilien Fuglar endemiske til Colombia
Ionela Târlea

Ionela Târlea () er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Râmnicu Vâlcea som deltok i sprint- og hekkeløp. Ho vart europameister i spesialøvinga 400 m hekk i 1998 og forsvarte EM-tittelen i 2002. I 2004 vann ho OL-sølv i yndlingsøvinga.

Aktiv
Târlea vart juniorverdsmeister på 400 meter hekk i 1994. Både i VM i friidrett 1995 i Göteborg og under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta slo ho seg gjennom til finale, der ho begge gongane kom i mål til sjuandeplass på 400 meter hekk.

Under friidretts-EM 1998 i Budapest vann Târlea gullmedaljen på 400 meter hekk, våren etterpå sigra ho på 200 meter i innandørs-VM. Gjennom 1999-sesongen sette ho alle sin personleg rekordar. Det tok til med 22,35 på 200 m i Doha den 13. mai, heldt fram 7. juli med 53,25 på langhekken i Roma, før ho ei knapp veke seinare avslutta med 49,88 på 400 meter i Palma de Mallorca. Ein skade hindra henne i delta i friidretts-VM i Sevilla. Ho vart så nummer seks på langhekken under Sommar-OL 2000 i Sydney, ei plassering ho kopierte då VM i friidrett 2001 fann stad i Edmonton i Canada.

I EM 2002 i München vann Târlea gullmedaljen på 400 m hekk, nett slik ho ved den forrige europameisterkapen fire år tidlegare. Året etter spurta ho inn til fjerdeplass på spesialdistansen i VM 2003 i Paris. Under sommarleikane i Aten i 2004 kapra ho sølvmedaljen, einast vertslandets Faní Khalkiá sprang fortare.

Under friidretts- VM 2007 i Osaka deltok ho i tre øvingar; 200 meter, 400 meter og 400 meter hekk, utan å nå ein finale. I sitt fjerde OL, Beijing 2008, rauk ho ut i kvartfinalane på 200 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i forsøka (57,79 =nr 17)
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 55,46
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 54,40
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 53,37, framom Tetjana Teresjtsjuk (54,07)
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 54,35
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 55,36
EM 2002 i München: Gullmedalje – 54,95, framom Heike Meissner (55,89)
VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 54,41
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 53,38, bakom Faní Khalkiá (52,82) og framom Teresjtsjuk-Antipova (53,44)
VM i 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (55,41 =nr 14) og på 400 m (51,62 =nr 19)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,2 =nr 20)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ionela Târlea» frå ,  den 5. september 2015.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Oskemaurfugl

Oskemaurfugl (Cercomacra parkeri) er ein fugl i maurfuglfamilien som er endemisk til Colombia. Utbreiinga er i øvre og sentrale Magdalenadalen nord til Antioquia-departementet, òg så langt aust som til Yariguíes nasjonalpark i  Santander-departementet.

Skildring 
Oskemaurfugl er vanlegvis rundt 14 centimeter lang. Som mange maurfuglartar syner denne arten kjønnsdimorfisme i fjørdrakta. Vaksne hannar er skifergrå, lysare under enn på oversida. Han har avvikande kvite fjørtuppar på dekkfjører nær skulder. Hoa har oransje til nøttebrun underside, og mørk brun overside, hovudet og halen er meir grå enn brun.

Han lever i tett underskog i våte skogsområde, spesielt i utkantar og lysningar, og i høg gjenvekst skog. Her lever dei utan å vere med i fleirartsflokkar. Dei beitar på insekt, edderkoppar og andre leddyr plukka frå lauvverket.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder 
 Zimmer, K., Isler, M.L. & Sharpe, C.J. (2015). Parker's Antbird (Cercomacra parkeri) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. september 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Cercomacra parkeri. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. september 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

maurfuglfamilien Fuglar endemiske til Magdalenadalen i Colombia
Natalja Dobrynska

Natalja Volodymyrivna Dobrynska () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Vinnytsia som tevla i mangekamp. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2008 og tok EM-sølv i same øvinga i 2010.

Aktiv
Dobrynska høyrde til verdseliten i mangekamp frå 2004, utan å nå opp til medaljestriden anna enn i femkamp i innandørsmeisterskapane. Ho lukkast derimot overmåte godt då ho vann gullmedaljen under sommarleikane 2008 i Beijing, der ho sette personleg rekord med 6 733 poeng, over 100 poeng meir enn sølvvinnaren. To år seinare forbetra ho den personlege rekorden med 45 poeng under friidretts-EM i Barcelona, men måtte nøye seg med sølvmedalje ettersom det var ytterlegare 45 poeng opp til europameisteren, Jessica Ennis frå Storbritannia.

I 2012 oppådde Dobrynska 5013 poeng då vann ho femkamp i innandørs-VM i Istanbul. Dermed var ho den fyrste kvinna som passerte 5000-grensa.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Nr 8 i sjukamp - 6225 poeng
VM i 2005 i Helsinki: Nr 9 - 6144 poeng
EM 2006 i Göteborg: Nr 6 - 6356 poeng
VM 2007 i Osaka: Nr 8 - 6327 poeng
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje - 6733 poeng, framom Hyelas Fountain (6619 p)
VM 2009 i Berlin: Nr 4 - 6444 poeng, bakom Kamila Chudzik (6471 p)
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje - 6778 poeng, bakom Jessica Ennis (6823 p)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 - 6539 poeng
OL 2012 i London: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nataliya Dobrynska» frå ,  den 5. september 2015.  
 

Ukrainske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Ukraina
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012