alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dnestrkløfta

Dnestrkøfta er ein del av Dnisterdalen i Ukraina. I 2010 vart den regionale landskapsparken ein nasjonalpark.

Dnestr er den nest største og den økologisk sett mest reine elva i Ukraina. Kløfta er delvis fylt opp av reservoar. Kløfta utgjer 250 km av elva frå munningen av Zolota Lypa til munningen av Zbrutsj. Mellom desse renn Dnister gjennom ein dal med dalsier på 80 til 200 meter over elva. Naturen kring kløfta er original og unik. Geologiske, botaniske, arkeologiske og hydrologiske faktorar dannar eit unikt landskap.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dniester Canyon» frå ,  den 4. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Seven Natural Wonders of Ukraina: Dnestr Canyon

Kløfter i Ukraina
Ternopil oblast
Nasjonalparkar i Ukraina
Turistmål i Ternopil oblast
Verneområde oppretta i 1990
Verneområde oppretta i 2010
Marmurovi Pecjeri

Marmorgrottene (russisk Мра́морная пещера, ukrainsk Мармурова печера, krimtatarisk Mermer qobası) er ei grotte på Krimhalvøya, i Tsjatyr-Dag-massivet. Det er eit populært turistmål. 

I 1987 vart grotta oppdaga med eit komplekst system av haller og galleri, ikkje langt frå dei andre grottene Bin Basj-Koba (Tusen hovud) og Suuk-Koba (Kald). Den nye grotta som ligg 920 meter over havet vart kalla Marmor (opphavleg nytta ein namnet Afghan), fordi ho er forma av marmorert kalkstein. Frå 1988 byrja arbeidet med å legge stiar inn og lyssette grotta. 

Grotta vert rekna som eit av dei sju naturlege underverka i Ukraina. Ho er ein av dei mest vitja grottene i Europa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mramorniyi Pesheri (Marble Caves), Crimea» frå ,  den 4. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av grotta (russisk)

Geografi på Krimhalvøya
Turistmål på Krimhalvøya
Grotter i Ukraina
Michel Sittow

Michel Sittow () var ein estisk målar frå Reval (Tallinn) i Estland som arbeidde i tradisjonen til tidleg nederlandsk målarkunst. Størstedelen av livet arbeidde Sittow som portrettmålar ved ulike hoff, for Isabella av Castilla, habsburgarar og andre i Spania og i Nederlanda. Han var ein av dei fremste flamske målarane i samtida.

Liv og gjerning 

Sittow var det eldste av tre born åt finsnikkaren og målaren Clawes van der Sittow og den andre kona hans, den finlandsvenske kjøpmannsdottera Margarethe Molner. Far hans var i 1454 komen frå Mecklenburg til Reval for å gifte seg med den fyrste kona si, han var sidan med i det mektige lauget i byen, Kanutigilde. Til å byrje med lærde Michel Sittow målaryrket av far sin, frå 1484 av Hans Memling i Brugge.

Mellom 1492 og 1504 arbeidde Sittow ved hoffet til den kastiljanske dronninga, Isabella. Han var aktiv i både Toledo, Ávila, Barcelona, Madrid, Sevilla, Burgos, Granada og i andre spanske byar. Sidan var han også i teneste hos statthaldaren over Nederlanda, den burgundiske hertugen, Filip I av Castilla. Eit portrett frå den tid av den engelske kongen, Henrik VII, er truleg måla av Sittow.

Då Filip døydde i 1506 mista Sittow den viktigaste mesenen sin. Same året reiste han tilbake til Reval, der var mora var død og det vart strid om arven etter henne. Han arbeidde ei tid som hjelpar, før han i 1507 synte fram meisterverket som skulle gje han medlemskap i Kanutigilde.

År 1514 fekk Sittow i oppdrag å måle den dansk-norske kongen Kristian II i København. Deretter arbeidde han ved ulike europeiske hoff, særleg i dei sørlege Nederlanda i teneste hos statthaldaren Margarete av Austerrike, samt i Spania.

I 1517 kom han heim til Reval for godt. Året etter gifta han seg med den rike kjøpmannsdottera Dorothie Allunsze. Sittow vart i 1523 oldermann i  Kanutigilde og slutta seg same året til den reformerte kyrkja. Etter alt å dømme døydde Sittow i Reval under ein pest, få dagar før julekvelden 1525. Han vart gravlagd frå Nikolaikyrkja i byen.

Michel Sittow var ein av dei teknisk sett grundigaste målarane i Europa på byrjinga av 1500-talet. Om lag 30 av verka hans finst i dag. Framom alt er portrett- og helgenbileta hans samtidige meisterverk. Han laga også bokminiatyrar og altartavler.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michel Sittow» frå ,  den 4. september 2012.

Bakgrunnsstoff

Estiske målarar
Målarar frå 1400-talet
Målarar frå 1500-talet
Ivan Ukhov

Ivan Sergejevitsj Ukhov () er ein russisk høgdehoppar. Han vart olympisk meister i øvinga i 2012. Hans personlege rekord er på 2,40 m; 5 cm under verdsrekorden til Javier Sotomayor.

Karriere 
Ukhov konkurrerte tidlegare i diskoskasting, men bytta i 2005 til høgdehopp, og vart junior-europameister i Kaunas med eit hopp på 2,23 m. Gjennom 2005-sesongen forbetra han seg frå 2,10 m til 2,30 m. I 2006 oppnådde Ukhov ein personleg rekord på 2,33 meter. Han hoppa så 2,39 innandørs i Moskva den 28. januar 2007.

I 2009 vann han gull i innandørs-EM i friidrett Torino med eit hopp på 2,32 m. Elles i innandørssesongen 2009 hoppa han i Aten 25. februar 2,40 m, ny russisk rekord og årsbeste i verda. Den 25. juli 2009, under det russiske meisterskapen i Tsjeboksary, svinga han seg over 2,35 m og vart russisk meister med personleg utandørsrekord.

I 2010 sigra Ukhov i VM innandørs i Doha, gullmedaljen vann han etter eit hopp på 2,36 m.
Ukhov deltok under EM i friidrett 2010 i Barcelona. Her hoppa han 2,31 m og tok sølvmedaljen, overgått av landsmannen Aleksandr Sjustov med to centimeter.  Han var likevel den klart beste høgdehoppararn gjennom sesongen, noko han stadfesta med å vinne i fire av sju Diamond League-stemne.

I 2011 vann Ukhov gull under innandørs-EM i friidrett, då han vart den einaste som hoppa over 2,38 m. Under innandørs-VM i friidrett i Istanbul året etter greidde han bronsemedaljen.

Ivan Ukhov OL-debuterte under sommar-OL 2012 i London. Her vann han olympisk gull då han var den einaste som hoppa over 2,38 m. I 2014 fekk han bronsemedaljen under EM i Zürich.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Nr 12 – 2,20 m
VM 2009 i Berlin: Nr 10 – 2,23 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 2,31 m, bakom Aleksandr Sjustov (2,33 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 2,32 m
OL 2012 i London: Gullmedalje – 2,38 m, framom Erik Kynard (2,33 m)
VM 2013 i Moskva: Nr 4 – 2,35 m
EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 2,30 m

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ivan Ukhov» frå ,  den 4. september 2012.  
 

Olympiske meistrar for Russland
Russiske høgdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tjern

Eit tjern eller ei tjørn (av norrønt tjarn, inkjekjønn, og tjǫrn, hokjønn) er ei nemning på eit lite vatn. Andre (uoffisielle) skrivemåtar kan vera tjenn og tjønn. Ofte ligg tjerna i ei myr eller myrliknande vegetasjon med lauvtreskog, i motsetnad til innsjøar og mange større vatn. Eit tjern kan til dømes ha danna seg ved at eit større, grunt vatn har grodd til langs kantane med torvmose.

Omgrepet «tjern» er i hovudsak nytta om ein naturleg liten innsjø, men kan òg unntaksvis vere nytta om ein liten kunstig innsjø eller vatn, kan hende særleg der innsjøen ligg på staden for eit opphavleg naturleg tjern med det same namnet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tjern» frå ,  den 5. september 2012.  

 

Innsjøar
Det angolanske riksvåpenet

Det angolanske riksvåpenet  blei teke i bruk 2. november 1990. Våpenet inneheld dei same tre symbola som det angolanske flagget: Ein machete, eit tannhjul og ei stjerne. Macheten er krosslagd med ei hakke, og står saman med rankane av mais, kaffi og bomull i kransen rundt for jordbruk og jordbruksarbeidarar. Tannhjulet dannar halve kransen rundt emblemet og symboliserer industri og industriarbeidarar. Stjerna står for internasjonalisme og framskritt. Den oppslåtte boka nede representer utdanning og soloppgangen bak henne symboliserer det nye landet. Nedst er eit banner med namnet til landet.

Riksvåpenet er skildra i tillegg 2 til den angolanske grunnloven.

Tidlegare riksvåpen

Kjelder

«ANNEX II – THE NATIONAL INSIGNIA» i CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF ANGOLA  (2010)

Denne artikkelen bygger på «Emblem of Angola» frå , den 5. september 2012.

Bakgrunnsstoff

Angola
Riksvåpen
Odessakatakombene

Odessakatakombene er eit nettverk av tunnelar i tre nivå under byen Odessa i Ukraina. Største delen av katakombane er skapt i samband med gruvedrift etter stein. Katakombane rekk 60 meter under jordoverflata. 

Det meste av husa frå 1800-talet i byen vart bygd av sandstein henta ut frå lokale gruver. Dei tomme gruvene vart seinare nytt og utvida av lokale smuglarar. Dette skapte ein gigantisk labyrint av undergrunnstunnelar under Odessa, som vart kalla katakombar

I dag er dei populære for turistar som er ute etter spenning, sidan det kan vere farleg å utforske tunnelane. Slike turar er ikkje offisielle sidan katakombane ikkje er fullstendig kartlagde og ikkje vert rekna som trygge. Det har vore tilfelle der folk har gått seg vill i tunnelnettverket og døydd av dehydrering eller steinras.

Galleri

Sjå òg
Slaget ved Odessa i 1941
Znojmokatakombene

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Odessa Catacombs» frå ,  den 5. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Grotter i Ukraina
Byggverk i Odessa
Katakombar
Turistmål i Odessa
Optymistytsjnagrotta

Optymistytsjna (ukrainsk Оптимістична; russisk Оптимистическая, tyder 'optimistisk') er ei gipsgrotte ligg nær Korolivka i Borstsjiv rajon i Ternopil oblast i Ukraina. Fram til 2005 var 230 km av grotta kartlagd og ho er den lengste grotta i Eurasia. Somme kjelder skriv at ho er 214 km lang, noko som gjer ho til den tredje lengste i verda etter Mammutgrotta og Juvelgrotta og den lengste gipsgrotta i verda. 

Heile grotta ligg under eit 2 km² området i gips frå øvre tertiærtida som er mindre enn 20 meter tjukt. Passasjane er ofte låge og ofte fylte med gjørme. Grotta består av eit nettverk av gangar i fleire nivå og grotta er derfor ein labyrint. 

Grottekomplekset vart oppdaga av speleologar frå Lviv i 1966. Grotta ligg ikkje langt unna Ozernaja, den 11 lengste grotta i verda med 122 km, men ein har så langt ikkje funne samband mellom dei to grottene.

I 2008 vart gruppa rekna med blant dei sju naturlege underverka i Ukraina.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:Optymistychna Cave» frå ,  den 5. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Description of a 1990 trip to Optymistytsjna by British grotters
 Table of grotte lengths
 The Fund of Support Scientific and Creative Initiatives

Ternopil oblast
Grotter i Ukraina
Nærgrottene

Nærgrottene eller St. Anton-grotta (ukrainsk Ближні печери, Blyzjni petsjery}}; russisk Ближние пещеры, Blizjnije pestsjery) er historiske grotter og eit nettverk av tunnelar i grotteklosteret Kiev Petsjersk Lavra frå mellomalderen i Kiev, hovudstaden i Ukraina. Nærgrottene har ei samla lengd på 383 meter og er 5 til 20 meter djup.

Nærgrottene vart skapte i 1057 då St. Varlaam vart peikt ut til den første hegumen (abbed) i Kiev Petsjersk Lavra av St. Anton. Munken Anton trekte seg sjølv attende frå klosteret og slo seg sidan ned på ein ny ås, der han grov ut ei ny undergrunnescelle som no fekk namnet Nærgrottene-

Nærgrottene består av undergrunnskyrkja St. Anton, Kyrkja for entrèen til Guds mor i Tempelet og St. Varlaam-kyrkja. Grottene har òg totalt 79 gravkammer, mellom anna Nestor krønikaren, ikonkunstnaren Alipy og Grigorij, doktoren Agapit, den heilage martyren Kuksja, samt leivningane til den episke helten Ilja Muromets. Under utforskinga av leivningane vart det funnen ut at Ilja Muromets vart stukken i hel I følgje ei segn skal ein engel ha transportert han til staden der han skal ha døydde i Lavra-grottene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Near Caves» frå ,  den 5. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 
 
 lavra.ua - Map of Kiev Pechersk Lavra near grotterns, in Ukrainian

Bakgrunnsstoff

Pechersk Caves, Near
Pechersk Caves, Near
Kristne kloster oppretta på 1000-talet
Alyawarr

Alyawarr er eit australsk språk som vart snakka av 1 450 personar i 1996. Alyawarr blir snakka ved Sandover og Tennant creek i Nordterritoriet og Queensland i Australia. Alyawarr tilhøyrer dei pama-nyunganske språka. Det er nærast i slekt med vest-arrarnte (språkkode are), anmatyerre (amx) og kaytetye (gbb).

Språket har berre tre innfødde talord: Anyent [ʌˈɲəntʰ] for 1, atherr [ʌ'tθəɾᵉ] for 2 og irrpety [iɾ'pitʃ] for 3. For tal høgare enn dette brukte ein oppphavleg irrpetyap [ir'pitʃʌp], som tyder 'nokre', akngerr [ʌk'ŋəɾᵊ], 'mange' eller akngerr innga [ʌk'ŋə in'ŋʌ], 'svært mange'. Ein har seinare teke i bruk engelske talord som lånord.

Bakgrunnsstoff 
Ethnologue - Languages of the World
Bibelhistorier og songar på alyawarr ved globalrecordings.net
Swadesh-ord på alyawarr frå The Rosetta Project

Kjelder

Alyawarr ved Ethnologue - Languages of the World
Alyawarr  ved lingweb.eva.mpg.de

Pama-nyunganske språk
Einskildspråk
Språk i Australia
Johnny Gray

Johnny Gray () er ein tidlegare USA-amerikansk 800-meterløpar frå Los Angeles. Ein av hans største prestasjonar var då han sette USA-amerikansk rekord på distansen med tida 1,42.60 i Koblenz, 1985.

Johnny Gray deltok på 800 meter i sitt fyrste OL under sommar-OL 1984 i heimbyen Los Angeles. Han enda her på ein sjuandeplass, men forbetra resultatet til ein femteplass til sommar-OL 1988 i Seoul. I sommar-OL 1992 tok han bronse på 800 meter på tida 1,43.97. Dette vart hans fyrste og einaste OL-medalje, men han deltok også under sommar-OL 1996 i Atlanta. 

Resultata hans var synleg betre i dei panamerikanske leikane. Han deltok i leikane fyrste gongen i 1987 og tok gullmedaljen på tida 1,46.79. Neste gong Gray deltok i leikane var tolv år seinare, i 1999. Gray var no 39 år gamal, men tok ein ny gullmedalje på tida 1,45.38. 

Johnny Gray vann også Bislett-medaljen i 1997 for store idrettsbragder på Bislett stadion.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Johnny Gray» frå ,  den 5. september 2012.  
 

Mellomdistanseløparar frå USA
Vinnarar av Bislett-medaljen
Deltakarar under sommar-OL 1984
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar frå USA
Folk frå Los Angeles
Fingolfin

Fingolfin er namnet på ein alvekonge i J.R.R. Tolkiens legendarium, og han spelar ein viktig rolle i Silmarillion. Han er yngre bror av Fêanor, og eldste son av kong Finwë og andre kona hans, Indis av Vanyafolket. Etter Fëanors opprør, vart han kanna som konge over noldofolket i Midgard og vart den første høgkongen der.

I Silmarillion

Fingolfin vart fødd i Valinor som eldste son av Finwë og Indis. Det var aldri god stemning mellom han og Fëanor, men Fingolfin var rekna som både edel og lojal mot faren og broren. Då Melkor vart frigjeven etter tre æver i fangenskap, sette han brørne opp mot kvarandre, og Fëanor drog sverd mot Fingolfin i Tirion. Etter dette vart Fingolfin hovdingen over alvane i Tirion, og han slutta seg og til opprøret og reiste til Midgard etter eggjinga frå Fëanor, sidan han hadde svore å vera "heil bror i ånd". 

Men Fëanor sveik følgjet til Fingolfin, som laut våge folket sitt over den kvernande isen Helcaraxë med store tap. Han reiste nord til Hithlum og sette opp riket sitt der, når han først var komen til Midgard. Derifrå heldt han vakt over Morgoth, og var den første i åtaka mot han når det kom til slag. Fingolfin gjorde mykje for å sameine noldofyrstane att etter at Fëanor var daud.

Dagor Bragollach

Fingolfin vart dermed øvste leiar for noldofolket i "bråeldslaget", der mange av frendene hans fall. Sistpå vart Fingolfin ustyrleg, då han såg at noldoane var ved å tapa slaget, og han reid fram for å utmane Morgoth til tvekamp. Morgoth synte seg, og Fingolfin kjempa mot han og gav han mange sår. Enden vart likevel at han vart krasa til marka, og let livet sitt framfor dørene til Thangorodrim. Lekamen hans vart boren bort av storørna Thorondor. 

Fingolfin var far til Fingon, som var konge etter han, Turgon, kongen i Gondolin, og Aredhel, som var mor til Maeglin.

Tidleg legendarium

Sidan Turgon opphavleg var tenkt som son av Finwë, finst det få beine spor etter Fingolfin i the Book of Lost Tales. Heile Fëanors frendesvik, og rolla Fingolfin spelar i seinare tekster, kom først til seinare. 

I den neste versjonen frå Tolkiens hand, The early Silmarillion, forfatta om lag 1926, finn namnet Fingolfin første gong, som son av Fëanor og soneson av Finn (Finwë). Namnet Golfin eller Golfinweg hadde vore til stades i versjonar av Lost tales før denne tida. Det er tydeleg at Finweg/Golfinweg var kimen til denne figuren. 

 J.R.R. Tolkien

de:Figuren in Tolkiens Welt#Fingolfin
pl:Lista Calaquendich#Fingolfin
William Sigei

William Sigei () er ein tidlegare langdistanseløpar frå Kenya. 

William Sigei vann VM i terrengløp både i 1993 og i 1994. I 1994 sette han ny verdsrekord på 10 000 meter på tida 26,52,23 på Bislett stadion i Oslo. For denne prestasjonen fekk han Bislett-medaljen. Rekorden hans heldt til 1995, då Haile Gebrselassie slo han. Dagens verdsrekordhaldar på 10 000 meter er Kenenisa Bekele frå Etiopia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «William Sigei» frå ,  den 5. september 2012.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Vinnarar av Bislett-medaljen
Verdsmeistrar i friidrett
Afrikameistrar i friidrett
Gollegiella

Gollegiella (nordsamisk fro 'gullspråket') er ein nordisk samisk språkpris som vart oppretta i 2004 av ministrane som var ansvarlege for samiske spørsmål og av sametingspresidentane i Noreg, Sverige og Finland. Prisen er på 15 000 euro og blir delt ut annakvart år.

Einskildpersonar og institusjonar i desse tre landa og Russland kan gjere framlegg om kandidatar. Formålet med prisen er å fremje, utvikle og bevare dei samiske språka. Språka kan bli delt ut til einskildpersonar, grupper, organisasjonar og institusjonar, og det er mogleg å dele prisen.

Prismottakarar 
 2004: Ella Holm Bull og Anarâškielâ servi
 2006: Harald Gaski og Jouni Moshnikoff
 2008: Sami Siida i Utsjok og Henrik Barruk frå Storuman
 2010: Máret Sárá og Lajla Mattsson Magga
 2012: Aleksandra Antonova og Nina Afanasjeva, og Divvun og Giellatekno
 2014: Kerttu Vuolab, Seija Sivertsen og Mikael Svonni
 2016:  Inga Márjá og Máret Steinfjell (SR Sameradion) og Kirsi og Jan Skoglund Paltto (ABC-Company).
 2018: Karin Tuolja (Jokkmokk) og Jekaterina Mechkina (Murmansk)
 2020: Ellen Pautamo og Jonar Thomasson

Fotnotar 

Samiske språk
Språkprisar
Skipingar i 2004
Harald Gaski

Harald Gaski () er ein samisk litteraturvitar og forfattar frå Noreg som vaks opp i Tana i Finnmark fylke. Han har vore tilsett som  førsteamanuensis i samisk litteraturvitskap ved Universitetet i Tromsø.  Han vart utnemnd til professor i samisk litteratur ved Samisk høgskole i 2019. Gaski er professor II i samisk kultur og litteratur ved Universitetet i Tromsø.

Harald Gaski fekk den samiske språkprisen Gollegiella i 2006.

Bibliografi i utval

 Med ord skal tyvene fordrives : om samenes episk poetiske diktning, Davvi Media, Karasjok 1987, ISBN 82-7374-011-0
 Med Nils Öyvind Helander:Calli giehta olla guhkas, 1991, ISBN 9789518939194
 Skriftbilder : samisk litteraturhistorie, lærebok, i serien Gielas gillii mielas millii nr 2, Davvi Girji, Kárášjohka/Karasjok 1998, ISBN 82-7374-353-5
 Med Lena Kappflell: Samisk kultur i Norden : en perspektiverende rapport, Nordisk Kultur Institut, i serien Nordisk kulturpolitik under forandring, 2002, ISBN 87-986225-4-4
 Samisk kultur i Norden, 2002, ISBN 9788798622543
 Čiežain čáziin, barne- og ungdomsbok (Harald Gaski og Lars Nordström: Sju slags vatten, DAT, Kautokeino 2004, ISBN 9788290625424)
 Den lille forfatterboka : samisk, lærebok, Bibliotekssentralen, Oslo 2004, ISBN 82-7022-306-9
 Med Lars Nordström: Seitsemän veden joiku, 2009, ISBN 9789525321524
Med Aage Solbakk (redaktørar): Tiden er et skip som ikke kaster anker : samiske ordtak i norsk oversettelse med forklaringer, ČálliidLágádus , Kárášjohka 2004 (2009), ISBN 978-82-92044-82-7

Kjelder

 Om Harald Gaski på samikopiija.org

 Omsett frå Wikipedia på svensk, 5.9.2012.

Norske litteraturhistorikarar og kritikarar‎
Norske samar
Folk frå Tana
Samiske forfattarar
Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Professorar ved Samisk høgskole
Prestegrotta

Prestegrotta (Ozerna på ukrainsk Озерна, tyder: "innsjø") er ei grotte vest i Ukraina nær landsbyen Strilkivtsi (ukrainsk стрілківці), i Borsjtsjiv rajon i Ternopil oblast.  

Prestegrotta er ein del av eit omfattande gipsgrottesystem og er ei av dei lengste i verda med ei lengd på 124 km, av dei delane som er utforska. Grotta ligg kring 450 km frå Kiev og kring 5,5 km sør for Borsjtsjiv.

I 1942-1944 gøymde fleire jødiske familiar seg frå nazistane. Nokre av dei vart funne, medan 38 av dei overlevde fram til den raude armeen frigjorde området i april 1944. Somme av dei hadde då vore i grotta i 344 dagar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Priest's Grotto» frå ,  den 5. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 The Darkest Days - artikkel i National Geographic Magazine

Grotter i Ukraina
Ternopil oblast
Vjalovagrotta

Vjalovagrotta (пещера Вялова) er ei grotte i fjellet Tsjatyrdag på Krimhalvøya. Tidlegare heitte grotta Togerik-Alan-Hosar (Тогерик-Алан-Хосар).

Grotta har ein vertikal inngang med ei djupne på 31 meter i form av ei nesten vertikal sjakt. Den totale djupna på grotta er 124 meter og er ein del av Vjalova grottesystem.

Grotta er kalla opp etter ein russisk speleolog Vjalov.

Vjalova grottesystem er eit system på tre grotter. Systemet består av tre grotter (har tre inngangar): Utsjunzjugrotta, Vjalovagrotta] og Obvalnajagrotta. Systemet er kalla opp etter den russiske speleologen Vjalov.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vyalova Cave» frå ,  den 5. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 Bilete av inngangen til foto

Geografi på Krimhalvøya
Grotter i Ukraina
Xiaogan

Xiaogan (kinesisk: 孝感; pinyin: Xiàogǎn) er eit byprefektur i den nordaustlege delen av provinsen Hubei i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 8 910 km² og om lag 4,8 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Xiaogan omfattar eitt distrikt (区 qū), tre byfylke (市 shì) og tre fylke (县 xiàn).

Samferdsle
Kinas riksveg 107 går gjennom området. Han strekker seg frå Beijing sør til Shenzhen, og er  innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou. Også Kinas riksveg 316 går gjennom området. Han fører frå Fuzhou i Fujian via Nanchang i provinsen Jiangxi og Wuhan i provinsen Hubei til Lanzhou i Gansu.

Bakgrunnsstoff
Om Xiaogan i China Daily

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Xiaogan» frå ,  den 5. september 2012.  
 

Byprefektur i Hubei
Warrgamay

Warrgamay er eit sterkt truga eller utdøydd australsk språk som høyrer til dei pama-nyunganske språka og er nært i slekt med dyirbal. I 1981 hadde det berre 3 registrerte talarar, det same talet blei oppgjeve av SIL i 2011. Likevel finst det døme på forsøk på vidareføring av språket, som ved å laga warrgamay-barnebøker.

Utbreiingsområdet til warrgamay er nord i Queensland, særleg i Cardwell-området, langs kysten sør for Hinchinbrook-øya og langs breidda av Herbert-elva.

Språkdøme
Desse døma på namn på ulike kroppsdelar er henta frå Queensland Memory State Library of Queensland.

Bakgrunnsstoff 
Warrgamay i The World Atlas of Language Structures (WALS)
Warrgamay i Ethnologue - Languages of the World
 OLAC resources in and about the Warrgamay language

Kjelder

Wikipedia på svensk, 6.9. 2012.

Australske språk
Pama-nyunganske språk
Einskildspråk
Nyawaygi

Nyawaygi er eit utdøydd australsk språk. Nyawaygi vart snakka i nordaustre Queensland og høyrde til dei pama-nyunganske språka.

Bakgrunnsstoff 
Nyawaygi i Ethnologue - Languages of the World]

Australske språk
Pama-nyunganske språk
Einskildspråk