alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Taiwan

Taiwan er ei øy som ligg aust for det kinesiske fastlandet i Stillehavet. Ho er òg kjend som Formosa, eller Ilha Formosa, eit namn gjeve henne av portugisiske oppdagarar som tyder «vakker øy».

Taiwan vert styrt av den demokratisk valde forsamlinga til Republikken Kina. Dette var den same politiske eininga som styrte fastlandskina frå 1912 til 1949.

Geografi 
Taiwansundet skil øya frå fastlandet og har ei breidd på rundt 200 km. Elles har Taiwan kyst mot Austkinahavet i nord, Filippinhavet i aust og Sørkinahavet i sørvest. Dei austlege to tredjedelane er stort sett ulendt fjellandskap, med fem parallelle fjellkjeder som går får nord heilt til sørspissen av øya. I vest er landet flatare, og her bur størsteparten av folka.

Klima 
Øya har tropisk til subtropisk monsunklima. Middeltemperaturen for januar varierer frå kring 15 °C i nord og 20 °C i sør til 28-29 °C i juli. I Taipei er den daglege maksimums- og minimumstemperaturen høvesvis 33 og 24 °C i juli, og høvesvis 18 og 12 °C i februar. Om sommaren bles monsun frå sør og er den våtaste tida av året. Om vinteren bles frålandsmonsunen frå nord og nordaust, med mindre regn, særleg på vestkysten. Årsmiddelnedbøren er 2500 mm, men varierer frå 1300 mm langs vestkysten til over 6000 mm i fjellskråningane i aust. I Taipei er den gjennomsnittlege årsnedbøren 2130 mm, med august som våtaste månad (305 mm) og november som den tørraste (66 mm). I tida kring monsunskiftet (juli-september) er tropiske syklonar (taifunar) hyppige, og skapar ofte store materielle skadar.

Kultur 
Kulturen på øya er ei blanding av kinesiske, japanske og vestlege tradisjonar, medan dei taiwanske urfolka har sin eigen tradisjon. Dei fleste som bur på øya snakkar mandarinspråk, etter at det har vore fremja av regjeringa og brukt som skolespråk i over førti år. Rundt 70 prosent av det taiwanske folket snakkar òg taiwansk, som er ein variant av minnan. Hakkafolket utgjer ein tidel av innbyggjarane på øya og har òg sitt eige språk.

Kjelder 

 
Øyar i Asia
Øyar i Stillehavet
Jan Kjærstad

Jan Kjærstad () i Oslo) er ein norsk forfattar.

Kjærstad har teologisk embetseksamen frå Universitetet i Oslo. Han var redaktør i litteraturtidskriftet Vinduet på slutten av 1980-talet.

Forfattardebuten kom med novellesamlinga Kloden dreier stille rundt i 1980. I 2001 fekk han Nordisk Råds litteraturpris for Oppdageren som er siste boka i romantrilogien Forføreren, Erobreren og Oppdageren. Hovudpersonen i triologien er Jonas Wergeland.

Verk 
 1980 – Kloden dreier stille rundt, novellesaming
 1982 – Speil, roman
 1984 – Homo Falsus eller det perfekte mord, roman
 1987 – Det store eventyret, roman
 1989 – Menneskets matrise, essaysamling
 1989 – Jakten på de skjulte vaffelhjertene, biletbok
 1990 – Rand, roman
 1993 – Forføreren, roman
 1995 – Hos Sheherasad, fantasiens dronning, biletbok
 1996 – Erobreren, roman
 1997 – Menneskets felt, essaysamling
 1999 – Oppdageren, roman
 2002 – Tegn til kjærlighet, roman
 2004 – Menneskets nett, essaysamling
 2005 – Kongen av Europa, roman
 2005 – Jakten på de skjulte vaffelhjertene, biletbok
 2008 – Jeg er brødrene Walker, roman
 2011 – Normans område, roman
 2015 – Slekters gang, roman
 2017 – Berge, roman

Prisar og utmerkingar 
 1984 – Mads Wiel Nygaards legat 
 1984 – Kritikarprisen for Homo Falsus
 1993 – Aschehougprisen 
 1998 – Henrik Steffens-prisen 
 2000 – Doblougprisen 
 2001 – Nordisk Råds Litteraturpris for Oppdageren

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Jan Kjærstad hjå Nasjonalbiblioteket
 Forfattarside hjå Aschehoug 

Norske barnebokforfattarar
Norske essayistar
Norske novelleforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1980
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Doblougprisen
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Vinnarar av Aschehougprisen
Forfattarar frå Oslo
Herbjørg Wassmo

Herbjørg Margrethe Wassmo, kjend som Herbjørg Wassmo () er ein norsk forfattar. 

Wassom er fødd på Myre i Øksnes kommune i Vesterålen og er utdanna lærar. 

Ho debuterte som forfattar med diktsamlinga Vingeslag i 1976. Det litterære gjennombrotet fekk ho med romanen Huset med den blinde glassveranda i 1981, boka var første del i triologien om Tora, dei andre bøkene i serien heiter Det stumme rommet og Hudløs himmel. For Hudløs himmel fekk Wassmo Nordisk Råds litteraturpris. Serien om den incestutsette tyskarungen Tora vart ein stor publikumssuksess.
Det vart også serien om Dina, Dinas bok, Lykkens sønn og Karnas arv. Dinas bok vart i 2002 filmatisert som I am Dina med Maria Bonnevie og Gérard Depardieu i leiande rollar.

Bøkene hennar er vorte omsette til ei rekkje språk.

Prisar og utmerkingar 
 1981 Kritikarprisen for Huset med den blinde glassveranda
 1983 Bokhandlarprisen for Det stumme rommet
 1986 Nordland fylkes kulturpris 
 1987 Nordisk Råds litteraturpris for Hudløs himmel
 1991 Gyldendals legat 
 1997 Amalie Skram-prisen 
 1998 Prix Jean Monnét
 2004 Eeva Joenpelto Prisen (Finland)
 2006 Havmannprisen, for Et glass melk, takk
 2007 Kommandør av St. Olavs Orden 
 2010 Heidersprisen under utdelinga av Brageprisen

Verk 
 1976 Vingeslag, diktsamling
 1977 Flotid, diktsamling
 1981 Huset med den blinde glassveranda, roman
 1983 Det stumme rommet, roman
 1983 Juni-vinter, skodespel
 1984 Veien å gå, dokumentarroman
 1985 Mellomlanding, skodespel
 1986 Hudløs himmel, roman
 1989 Dinas bok, roman
 1991 Lite grønt bilde i stor blå ramme, diktsamling
 1992 Lykkens sønn, roman
 1995 Reiser - fire fortellinger 
 1996 Hemmelig torsdag i treet, barnebok
 1997 Karnas arv, roman
 2000 Det sjuende møte, roman
 2003 Flukten fra Frank, roman
 2006 Et glass melk takk, roman
 2013 Disse øyeblikk, roman
 2017 Den som ser, roman
 2021 Mitt menneske, roman

Kjelder 

Norske forfattarar
St. Olavs Orden
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Brageprisen
Vinnarar av Gyldendals legat
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Folk frå Øksnes
Vinnarar av Bokhandlarprisen
Øystein Lønn

Øystein Lønn () var ein norsk forfattar og journalist.

Han debuterte i 1966 med novellesamlinga Prosesjonen. 

Tittelnovella frå samlinga Thranes metode vart i 1998 filmatisert av Unni Straume med Petronella Barker og Bjørn Sundquist i leiande rollar.

Prisar og utmerkingar 
 1988 Gyldendals legat
 1992 Doblougprisen
 1993 Kritikarprisen for Thranes Metode og andre noveller
 1993 Brageprisen for Thranes Metode og andre noveller
 1996 Nordisk råds litteraturpris for Hva skal vi gjøre i dag? og andre noveller

 2002 Nominert til Sørlandets litteraturpris
 2004 Nominert til Sørlandets litteraturpris

Verk

Novellesamlingar 
 1966 – Prosesjonen
 1973 – Historie 
 1979 – saman med Olav Angell, Johan Fredrik Grøgaard og Arild Nyquist: Der humlene suser. En i Norge ved fire av dem
 1993 – Thranes metode og andre noveller 
 1995 – Hva skal vi gjøre i dag? og andre noveller
 2006 –Plutselig landligge

Romanar 
 1967 – Kontinentene 
 1971 – Arkeologene 
 1975 – Hirtshals, Hirtshals 
 1977  –Lu 
 1981  – Veien til Cordoba 
 1984  – Bjanders reise 
 1988  – Tom Rebers siste retrett 
 1991  – Thomas Ribes femte sak 
 1999  – Maren Gripes nødvendige ritualer 
 2001  – Ifølge Sofia 
 2003  – Simens stormer
 2010  – Etter Sofia
 2016  – Fluktens nødvendige blindveier
 2018  – Berners datter

Skodespel
 1998 – Hva skal vi gjøre i dag? : en akt for fire personer. (Sammen med Gerhard Knoop)
 2005 – Quisling. Undersøkelsen. (Sammen med Finn Skårderud)

Kjelder 

Norske forfattarar
Folk frå Kristiansand
Vinnarar av Brageprisen
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Doblougprisen
Vinnarar av Gyldendals legat
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Folketal

Folketal, innbyggjartal, folkemengd, folkesetnad eller befolkning blir oftast brukt for å visa til kor mange menneske som held til innanfor eit geografisk område. 

Folketalet i verda har auka mykje sidan den industrielle revolusjonen og moderne jordbruk vart innført. 

Folketalet passerte:
 1 milliard om lag i år 1800
 2 milliardar om lag i år 1930
 3 milliardar i år 1960
 4 milliardar i år 1975
 5 milliardar i år 1987
 6 milliardar i år 1999
 7 milliardar 31. oktober 2011

I følgje SN kjem folketalet truleg til å passere: 
 8 milliardar om lag i år 2028

Det vert fødd 4,1 menneske kvart sekund, medan 1,8 menneske døyr (2006).

Det er særleg i dei mindre utvikla landa folketalet aukar mest, og særleg i Asia. I til dømes Pakistan føder kvar kvinne 4.8 born gjennom livet (fødselsrate). I 1950 var folketalet i Pakistan 37 millionar, i 2005 158 millionar, og prognosane til SN seier at det i 2050 vil nå over 300 millionar.

Enkelte utviklingsland, som til dømes Kina, har innført tiltak mot ein ekspansiv folkeauke. Tiltaka har vore omstridde, men det er ting som tyder på at desse landa står sterkare når det gjeld økonomisk framgang og levevilkår for innbyggjarane. I Kina trur SN at folketalet vil halda seg mellom 1,32 og 1,45 milliardar menneske i tida fram mot 2050 og at ein vil nå toppen kring år 2030. 

I Afrika har ikkje folkeauken vore så høg til tross for ein særs høg fødselsrate (til dømes 8,0(!) i Niger). Dette har grunnlag i låg levealder og høg dødelegheit på grunn av svakt helsevesen og epidemiar som malaria og AIDS. Også i Afrika er det forventa dobla folkemengd fram mot 2050.

I dei meir utvikla landa har fødselsraten gått markant ned. I Spania og Italia føder kvar kvinne berre 1,3 born. SN trur at folketalet vil gå ned i Italia frå 58 millionar i 2005 til 50 millionar i år 2050. For å halda folketalet oppe reknar ein at fødselsraten må vere om lag 2,1 i land med eit moderne helsevesen. I desse landa ynskjer styresmaktene at fødselsraten skal gå opp for å kunne halda oppe eit stabilt samfunn.

Relativ endring i folketalet mellom folkegrupper kan skyldast folkevandringar, eller ulik fødselsrate, teknologi eller økonomi mellom gruppene. Dette fører ofte til konfliktar og omveltingar. Døme på dette i nyare tid er Libanon, Kosovo og omveltingane i Amerika etter at europearane invaderte dette kontinentet i det 15. og 16. hundreåret.

Folkemengd i verdsdelane 

Tabellen syner folketal i millionar fordelt på verdsdelane, kjelde: SN ESA.

Bakgrunnsstoff 
Dei sameinte nasjonars divisjon for folkesetnad (som ligg under UN ESA)

Kjelder 
 Engelsk wikipedia
 Sameinte nasjonar

Geografi

id:Penduduk#Penduduk dunia
Bjørnsonstipendet

Bjørsonstipendet er eit norsk litteraturstipend. 

Bjørnsonstipendet vart stifta i 1997 av Den norske Bokhandlerforening i samarbeid med Bjørnsonfestivalen i Molde og Den norske forfatterforening. Stipendet skal gå til ein forfattar ein finn grunn til å knyte store håp til.

Stipendet, eit diplom og 15 000 kroner, vert delt ut kvart år under opninga av Bjørnsonfestivalen.

Mottakarar av Bjørnsonstipendet
1997: Erlend Aas
1998: Steinar Løding
1999: Karl Ove Knausgård
2000: Annette Mattsson
2001: Steinar Opstad
2002: Matias Faldbakken
2003: Johan Harstad
2004: Carl Frode Tiller
2005: Endre Ruset
2006: Gunnhild Øyehaug
2007: Mirjam Kristensen
2008: Vemund Solheim Ådland
2009: Inger Bråtveit
2010: Sigmund Løvåsen
2011: Jan Roar Leikvoll
2012: Erlend O. Nødtvedt
2013: Eivind Hofstad Evjemo
2014: Ida Hegazi Høyer
2015: Anna Kleiva
2016: Tiril Broch Aakre
2017: Marianne Clementine Håheim
2018: Therese Tungen
2019: Maria Navarro Skaranger
2020: Ingvild Schade
2021: Sandra Lillebø

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Bjørnsonstipendet på nettstaden til Bokhandlerforeningen 

norske litteraturprisar
Skipingar i 1997
Halldis Moren Vesaas-prisen

Halldis Moren Vesaas-prisen er ein norsk litteraturpris som vert delt ut årleg til ein lyrikar og/eller ein gjendiktar som gjennom fleire verk har markert seg med ei eiga stemme i norsk poesi. Prisen vart stifta av Olaf Norlis Bokhandel i 1995. I juryen sit ein seksjonsleiar frå Norli, ein litterær direktør frå eit forlag og dagleg leiar i Norsk Forfattersentrum.

Prisen har ikkje vorte utdelt sidan 2007.

Vinnarar av Halldis Moren Vesaas-prisen

Kjelder 

 Bærum bilbliotek: «Halldis Moren Vesaas-prisen» [død lenkje]

Norske litteraturprisar
Skipingar i 1995
Hartvig Kirans minnepris

Hartvig Kirans minnepris var ein norsk lyrikkpris. Formålet med prisen var å trekkja nye, lovande og relativt ukjende lyrikarar fram i ljoset.

I 1996 fekk prisen namnet Den norske Lyrikklubbens pris. Prisen vert ikkje delt ut lenger; den aller siste prisutdelinga gjekk føre seg i 2004. 

Sjå også Hartvig Kiran.

Vinnarane av Hartvig Kirans minnepris 
 1978: Karin Sveen og Jan Erik Rekdal
 1979: Annie Riis
 1980: Kurt Narvesen
 1981: Terje Johanssen
 1982: Helge Torvund
 1983: Olav Grødal
 1984: Frank Stubb Micaelsen
 1985: Halvard Foynes
 1986: Torgeir Schjerven
 1987: Tom Lotherington
 1988: Arne Hugo Stølan
 1990: Erik Bystad
 1991: Rune Tuverud

Norske litteraturprisar
Skipingar i 1978
Den norske leserprisen

Den norske leserprisen er ein norsk litteraturpris. Prisen vart innstifta av Bokklubben Nye Bøker i 2001. Det er medlemmene i Bokklubben Nye Bøker som stemmer fram sin favoritt.

Vinnarane av Den norske leserprisen 
 2001: Lars Saabye Christensen for Halvbroren
 2002: Linn Ullmann for Nåde
 2003: Anne Karin Elstad for Odel
 2004: Ingar Sletten Kolloen for Hamsun - Erobreren
 2005: Anne B. Ragde for Eremittkrepsene
 2006: Anne Karin Elstad, for Hjem
 2007: Jo Nesbø, for Snømannen
 2008: Jo Nesbø, for Hodejegerne

Norske litteraturprisar
Prisar og utmerkingar skipa i 2001
2001 i Noreg
Den norske Lyrikklubbens pris

Den norske Lyrikklubbens pris var ein norsk lyrikkpris som tidlegare heitte Hartvig Kirans minnepris, og som vart delt ut i åra 1996 - 2004. Etter 2004 har ikkje prisen vorte utdelt.

Prisen vart delt ut om våren året etter at boka kom ut, og gjekk til ein lyrikar som «på tross av sin utvilsomme litterære kvalitet er lite synlig i det offentlige rom». Det var Den norske Lyrikklubben som delte ut prisen.

Tildelingar  
1996: Hanne Bramness for Revolusjonseleiger
1997: Tone Hødnebø for Pendel
1998: Torgeir Rebolledo Pedersen for  Blåveisfra
1999: Arne Ruste for Indre krets
2000: Inger Elisabeth Hansen for Fraværsdokumenter
2001: Øyvind Rimbereid for Trådreiser
2002: Steinar Opstad for Synsverk
2003: Espen Stueland for Å si om seg selv
2004: Pedro Carmona-Alvarez for Prinsens gate

Bakgrunnsstoff 
Den norske Lyrikklubben

norske litteraturprisar
Skipingar i 1996

nb:Hartvig Kirans minnepris
Oktober-prisen

Oktober-prisen var ein norsk litteraturpris. Han vart delt ut årleg av Forlaget Oktober til eit framifrå skjønnlitterært forfattarskap i utvikling. Oktober-prisen vart siste gong delt ut i 2002. Alle prisvinnarane var tilknytte Forlaget Oktober.

Vinnarane av Oktober-prisen
2002: Egil Haraldsen
2001: Morten Øen
2000: Hanne Ørstavik
1999: Lars Amund Vaage
1998: Torgeir Rebolledo Pedersen
1997: Kjell Askildsen
1996: Per Petterson
1995: Tove Nilsen
1994: Rune Christiansen
1993: Ola Bauer
1992: Øyvind Berg

Nedlagde litteraturprisar
norske litteraturprisar
Skipingar i 1992
Nedleggingar i 2002
P2-lytternes romanpris

P2-lytternes romanpris er ein norsk litteraturpris. Prisen vert delt ut årleg av radiokanalen NRK P2. Ein jury på seks lyttarar diskuterar seg fram til vinnaren, mellom seks romanar utplukka av ein fagjury.

Vinnarane av P2-lytterenes romanpris   
2021 –  Brynjulf Jung Tjønn  for  Kvar dag skal vi vere så modige
2020 – Olaug Nilssen for Yt etter evne, få etter behov
2019 – Matias Faldbakken for Vi er fem
2018 – Kim Leine for Rød mann / Sort mann
2017  – Ole Robert Sunde, for Penelope er syk
 2016 – Dag Johan Haugerud for Enkle atonale stykker for barn
 2015 – Linn Ullmann for De urolige
 2014 – Brit Bildøen for Sju dagar i august
 2013 – Agnes Ravatn for Fugletribunalet
 2012 – Pedro Carmona-Alvarez for Og været skiftet og det ble sommer og så videre
 2011 – Stig Sæterbakken for Gjennom natten
 2010 – Carl Frode Tiller for Innsirkling 2
 2009 – Karl Ove Knausgård for Min kamp 1
 2008 – Nikolaj Frobenius for Jeg skal vise dere frykten
 2007 – Beate Grimsrud for Søvnens lekkasje
 2006 – Kjartan Fløgstad for Grand Manila
 2005 – Tore Renberg for Kompani Orheim
 2004 – Karl Ove Knausgård for En tid for alt
 2003 – Sigmund Løvåsen for Nyrydddinga
 2002 – Lars Amund Vaage for Kunsten å gå
 2001 – Carl Frode Tiller for Skråninga
 2000 – Jonny Halberg for Flommen
 1999 – Hanne Ørstavik for Like sant som jeg er virkelig
 1998 – Erik Fosnes Hansen for Beretninger om beskyttelse
 1997 – Jan Jakob Tønseth for Et vennskap

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 NRK P2

Norske litteraturprisar
Skipingar i 1998
Haakon Nyhuus

Haakon Nyhuus () var ein norsk bibliotekar og kristianiabohem.

Haakon Nyhuus var fødd i Trysil. Han var sjefsbibliotekar ved Deichmanske bibliotek frå 1898. Han reformerte på mange måtar det norske bibliotekvesenet med å innføre moderne tankar frå amerikanske folkebibliotek. Mellom anna tok han i bruk Deweys desimalklassifikasjon og opne hyller.

William Nygaard d.e. utnemnde Nyhuus som sjefredaktør for Illustreret norsk konversationsleksikon. Leksikonet kom ut i seks band frå 1907 til 1913.

Verk 
 «Kristianiabilleder», saman med Hans Jæger, 1888
 «Katalog over bøker skikket for folkeboksamlinger», 1903

Kjelder 

 Utdjupande artikkel om Nyhuus på snl.no, skriven av Olaf Chr. Torp

Nyhus, Haakon
Nyhus, Haakon
Folk frå Trysil
Kristianiabohemen
Deweys desimalklassifikasjon

Deweys desimalklassifikasjon (DDK, også kalla Deweysystemet) er eit system for biblioteka sin klassifikasjon av bøker og andre informasjonsbærarar. Systemet vart utvikla av den amerikanske bibliotekaren Melvil Dewey (1851–1931) i 1876.

Systemet har i prinsippet internasjonal utbreiing. Det vert brukt i Noreg, i ein tillempa versjon i Danmark, men berre i liten grad i Sverige.

I USA arbeider biblioteka no etter 21. utgåve av DDK. 5. forkortede norske utgave vart utgjeve i 2002 av Norsk komité for klassifikasjon og indeksering (NKKI) , med 21. amerikanske utgåve som kjelde.

Systemet er delt inn i ti hovudkategoriar:

 000 Referanse, informasjon og datamaskinar
 100 Filosofi, psykologi, etikk 
 200 Religion
 300 Samfunnsvitskap
 400 Språk
 500 Naturvitskap og matematikk
 600 Teknologi og anvend vitskap
 700 Kunst og fritidsaktiviteter
 800 Litteratur
 900 Historie, biografi og geografi

I Noreg vart DDK innført av Haakon Nyhuus.

Bakgrunnsstoff 
 OCLC: DDC
 Fulltekstversjon av A Classification and Subject Index for Cataloguing and Arranging the Books and Pamphlets of a Library (Dewey Decimal Classification)  (1876) frå Project Gutenberg
 NKKI

Kunnskap
Klassifiseringssystem for medieinnhald
Georg Brandes

Georg Morris Cohen Brandes () var ein dansk kritikar og litteraturforskar, som verka tungt inn på skandinavisk litteratur frå 1870-åra og fram til byrjinga av 1900-talet. 30 år gammal formulerte Brandes prinsippa for ein ny realisme og naturalisme. Ifølgje Brandes bør litteratur formidle «frihedens store tanker og menneskehedens fremskridt». Teoriane til Brandes vart svært viktige for mellom andre Henrik Ibsen.

Verkliste 
 1866 - Om Dualismen i vor nyeste Filosofi
 1868 - Æstetiske Studier
 1870 - Kritiker og Portraiter
 1871 - Hovedstrømninger i det 19. Aarhundredes Litteratur
 1877 - Danske Digtere
 1883 - Det moderne Gjennembruds Mænd
 1889 - Essays
 1877 - Polen

Bakgrunnsstoff 
 Samlede værker 
 Georg Brandes Skrivebord 
 Kalliope om Brandes

Danske sakprosaforfattarar
Litteraturhistorikarar og kritikarar
Danske forfattarar av erindringsbøker
Omsetjarar
Elevar ved Københavns Universitet
Folk frå København
Erling Indreeide

Erling Indreeide () er ein norsk forfattar og psykolog. Han bur på Skedsmokorset i Lillestrøm kommune og er opphavleg frå Eidsdal i Møre og Romsdal.

Indreeide er utdanna psykolog frå Universitetet i Oslo. Han debuterte som forfattar i 1972 med diktsamlinga Trakter og har sidan gjeve ut dikt, essay, drama, gjendikting og dikt for barn. Han er tildelt Melsom-prisen.

Han har vore aktiv i organisasjonslivet og har hatt sentrale tillitsverv i Den norske fofattarforening (DnF) og Noregs Mållag. Indreeide har også arbeidd som skulespsykolog i Nittedal og Skedsmo.

Verk

Dramatikk 
 1996 Adam og Eva. Ei kjærleikssoge

Prosa 
 1990 Eplekosmos, barnebok
 1993 Reiser seg og går, forteljing

Sakprosa 
 2001 Tann for auge og andre reiser
 2002 Om det monstrøse, essay 
 2003 Utdrag frå MISTRU DEN SOM IKKJE ER NOSTALGISK! med merknader, sakbok

Dikt 
 1972 – Trakter
 1979 – Sant nok
 1983 – Vegar, vatn og fjell
 1987 – Vinkel i vind
 1992 – Bilde og bein
 1994 – Gud til nytte
 1995 – Dikt i utval
 1988 – I magen på gamle tre
 2006 – Langrenn : dikting 2004-2005 basert på verkelege hendingar : eit forsvarsskrift (teorien, himmelen og jorda)
 2012 – Vi er presens
 2014 – Infinitivsmerke. Hjelpebok for fysikkundervisning

Gjendikting 
 1993 – William Blake: Giftarmålet mellom Himmel og Helvete, gjendikta saman med Hanne Bramness

Prisar og utmerkingar 
 2004: Melsom-prisen for Utdrag frå MISTRU DEN SOM IKKJE ER NOSTALGISK! med merknader

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Digitaliserte bøker av Erling Indreeide hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar av Erling Indreeide i Biblioteksøk
 Utgjevingar av Erling Indreeide i BIBSYS

Folk frå Norddal
Norske barnebokforfattarar
Norske lyrikarar
Vinnarar av Melsom-prisen
Nynorskforfattarar
Bjarne Slapgard

Bjarne Slapgard () var ein norsk forfattar og skulemann. Han var også eit ihuga målmenneske og han var formann i Noregs Mållag 1970–1971.

Han skreiv ei lang rekkje romanar, noveller, dikt, barnebøker og skodespel.

Bjarne Slapgard var styrar på Hardanger Folkehøgskule 1938–57.

Prisar og utmerkingar 
 1951 - Melsom-prisen
 1986 - Nord-Trøndelag fylkeskommunes kulturpris

Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Leiarar av Noregs Mållag
Målfolk
Folk frå Verdal
Vinnarar av Melsom-prisen
Jan Bojer Vindheim

Jan Bojer Vindheim () er ein norsk skribent og politikar.
Han var sentral i norsk motkultur på 1960- og 70-talet, m.a. som redaksjonsmedlem av Gateavisa og redaktør av tidsskriftet Vannbærereren.

Vindheim var mellom grunnleggjarane av Arbeidskollektivet i Hjelms gate i Oslo. I åra 1972–78 var han busett i kollektiv på Karlsøy i Troms.

I tidsrommet 1991–2003 og frå 2007 - til no har han vore bystyrerepresentant for Miljøpartiet Dei Grøne i Trondheim. Han har vore nasjonal talsperson for Dei Grøne i fleire vende.

Utgjevingar:

Lyrikk 
 Radio lys (1970)
 Fiskene forsvinner (1972)
 Rav vind (1975)
 Juvéltreet (1978)
 Fugl Fønix (1995)

Sakprosa 
 Vestens mysterier (1990; ny utgåve 2005)
 Inn i hampen (2000)

Norske sakprosaforfattarar
Norske lyrikarar
Norske forleggjarar
Lokalpolitikarar i Trondheim
MDG-politikarar i Sør-Trøndelag
MDG-politikarar i Trøndelag
Folk frå Sauda