alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Markus Babbel

Markus Babbel () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå München. Han vart europameister med Tyskland i 1996 og vann mellom anna UEFA-cupen to gongar og den tyske fotballserien fire gongar. Babbel var forsvarsspelar, og gjorde teneste i Bayern München 1991/92 og 1994-2000, Liverpool FC 2000-03 og VfB Stuttgart 2004/07. Også aktiv i Hamburger SV og Blackburn Rovers.

Klubbspel
Babbel seriedebuterte med Bayern München i 1991/92, utan å kunne erobre fast plass i laget. Dermed gjekk turen til Hamburger SV, der han var fast på høgrebacken i to sesongar. Sommaren 1994 returnerte han til Bayern München og hadde stor suksess dei neste seks åra. Med Bayern vann han UEFA-cupen 1996, tre seriegull og to cuptitlar, dessutan spelte han meisterligafinalen 1999, ein kamp som enda med tap mot Manchester United. Sommaren 2000 vart han overført til engelske Liverpool FC, der han som midtstoppar hadde ei formidabel fyrste sesong med triumfar i ligacupen, FA-cupen og UEFA-cupen. I 2002 gjekk han lenge sjuk, og spelte så på Blackburn Rovers i 2003/04. Sommaren 2004 fekk han kontrakt med Stuttgart, eit lag der han tidvis måtte slite for å få mykje speletid, men som i 2007 gav han ein siste bundesligatittel før han la opp.

Landslagsspel
Babbel debuterte på det tyske landslaget i ein vennskapskamp mot Spania i februar 1995. Same hausten skåra han sitt einaste landslagsmål då han la på til sluttresultatet 4-1 i ein EM-kvalifiseringskamp mot Georgia. Saman med fem lagkameratar frå Bayern München utgjorde han stamma i det tyske laget som sigra i EM-finalen 1996 med 2-1 over Tsjekkia på «golden goal». Under VM i fotball 1998 i Frankrike deltok han i berre to kampar. Han spelte sin 51. og siste landskamp då eit svakt tysk landslag tapte 0-1 mot England i innleiingsrunda ved EM i fotball 2000 i Belgia.

Merittar
Europameister: 1996 med Tyskland
Vinnar av UEFA-cupen: 1996 med Bayern München og 2001 med Liverpool FC
Tysk seriemeister: 1997, 1999, 2000 med Bayern München og 2007 med VfB Stuttgart
Tysk cupmeister (DFB-cupen): 1998 og 2000 med Bayern München
Vinnar av FA-cupen: 2001 med Liverpool FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 2001 med Liverpool FC
Finalist i meisterligaen: 1999 med Bayern München
Finalist i DFB-cupen: 1999 med Bayern München

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Markus Babbel» frå ,  den 28. april 2017.  
 

Tyske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Liverpool-spelarar
Stuttgart-spelarar
Hamburg-spelarar
Blackburn-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Andreas Köpke

Andreas Köpke () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Kiel. Målvakta vart europameister med Tyskland under EM i fotball 1996. Gjennom to periodar spelte han i til saman ti sesongar på FC Nürnberg.

Klubbspel
Frå 1979 spelte Köpke fire sesongar på Holstein Kiel, deretter ein sesong på Charlottenburg og to sesongar i Hertha Berlin. Sommaren 1986 vart han overført til FC Nürnberg, og vart der verande i åtte år. Sidan var han sisteskanse 1994-96 i Eintracht Frankfurt og Olympique Marseille-spelar 1996-99. Til sist vakta han atter Nürnberg-målet i to år, før han la opp i 2001, 39 år gammal.

Landslagsspel
Köpke fekk sin landslagsdebut våren 1990. Han var med i troppa til fotball-VM 1990 i Italia, utan å kome i aksjon på bana, ettersom Bodo Illgner spelte alle kampane. Både ved EM i fotball 1992 og VM 1994 var Illgner fast mellom stengene i det tyske målburet, og Köpke plassert på benken. Etter den sistnemnde meisterskapen vart Köpke det vanlege fyrstevalet i tida fram til 1998. Under fotball-EM 1996 stod han samtlege seks kampar i turneringa, og stoppa Gareth Southgate si straffe då Tyskland slo ut arrangørlandet England og gjekk vidare frå semifinalen etter straffeskyting. Meisterskapen enda med tysk triumf etter 2-1 mot Tsjekkia i finalen. Også i VM i fotball 1998 spelte han alle Tysklands kampar, ei turnering som enda med at laget vart slått ut i kvartfinalen. Oppgjeret vart samstundes den 59. og siste landskampen til Köpke.

Merittar
Europameister: 1996 med Tyskland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andreas Köpke» frå ,  den 28. april 2017.  
 

Tyske fotballspelarar
Nürnberg-spelarar
Marseille-spelarar
Eintracht Frankfurt-spelarar
Hertha Berlin-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-EM 1992
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Knut Westad

Knut Westad () var ein norsk kunstnar, teikneserieteiknar og illustratør.

Westad var spesielt kjend for arbeidet sitt med teikneserien Fantomet. På 1980-talet var han blant dei mest iherdige leverandørane av forsideillustrasjonar til bladet. Etter kvart byrja han òg å levera hovudforteljingar til Fantomet, som den fyrste norske kunstnaren i staben til serien. På slutten av 1980-talet produserte han serien Tåkehauk for Bellona-magasin, kor han fekk vist andre sider av talentet sitt.

Etter lengre tids sjukdom, der han mellom anna mista førleiken i høgrehanda, trente han seg opp til å teikna med venstrehanda. I 1998 og 2001 publiserte Thule forlag fyrste og andre bind i serien Tigalo, der Westad både teikna og skreiv manus. Tigalo var opphavleg planlagt som ein trilogi, men det tredje bindet kom aldri.

Westad var òg teiknaren til dei nye utgjevingane i serien Ingeniør Knut Berg på eventyr frå 2007 til 2009, som hadde manus av Jon Bing og Tor Åge Bringsværd.

Referansar 

Norske teikneserieskaparar
Folk frå Hamar
Hans Ystgaard

Hans Olsen Ystgaard () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Arbeidarpartiet. Han var utdanna agronom frå Mære landbruksskule og tok over farsgarden i 1910.
Ystgaard var ordførar i Sparbu 1934–1935 og 1946–1947, og landbruksminister i Nygaardsvold-regjeringa 1935–1945.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Hans Ystgaard» frå ,  den 29. april 2017, revisjon 17233744

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Nygaardsvold
Ap-statsrådar
Ordførarar i Sparbu
Ap-ordførarar i Nord-Trøndelag
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Norske agronomar
Folk frå Steinkjer
Regionar i Tanzania

Det er 31 regionar i Tanzania.

Historie 
I 1975 var det 25 regionar i Tanzania. I 2002 endra éin region namn, frå Ziwa Magharibi (West Lake) til Kagera. I 2003 vart Manyara oppretta frå delar av Arusha. I 2012 vart fire regionar til oppretta: Geita, Katavi, Njombe og Simiyu, og i 2016 vart Songwe oppretta frå vestdelen av Mbeya.

Liste

Referansar 

 
Tanzania
Sprinterne

«Sprinterne» er eit dikt skrive av Nordahl Grieg etter Sommar-OL i Berlin i 1936. 

Etter OL skreiv Nordahl Grieg eit bitande ironisk dikt om «niggeren» og «germanarane» der Jesse Owens hadde vunne over mellom anna tyske Wilhelm Leichum og det tyske stafettlaget. Adolf Hitler hadde nekta å helsa på eller gratulere Owens.

Diktet vart først publisert i Grieg sitt tidsskrift Veien Frem i 1936. På åtte korte linjer får Grieg framheva sitt syn på den tyske oppfattinga av dei overlegne eigenskapane til den ariske rasen og jødeforfølginga, som då var lite påakta elles i verda.

Niggeren Owens sprinter,
germanerne stuper sprengt.
Det blonde stadion undres,
og Føreren mørkner strengt.
Men tenk da med trøst på alle
jødiske kvinner og menn
som sprang for livet i gaten
– dem nådde dere igjen!

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sprinterne» frå ,  den 30. april 2017.  

Norske dikt
Kultur i 1936
Nordahl Grieg
Telegramadresse

Telegramadresse er ei adresse berekna på eit telegram eller ei melding på fjernskrivar. Telegramadressa inneheld namn på mottakaren og ein kommunikasjonskode, postadressa og adressaten sitt registrerte kortnamn. 

Kortnamnet skal vere lett leseleg og bestå av ikkje meir enn ti bokstavar og ein referanse til det selskapet kor telegramadressa er registrert. For eksempel, i staden for full adresse og namnet på adressaten, kan det vere eit lett kjenneleg ord. Namn på byar, elver eller jernbanestasjonar er ikkje tillatne, heller ikkje ord som kan oppfattast som reklame.

I Noreg fanst Telegram Adressebok for Norge.

Døme på kortnamn
«PET» var telegramadressa til «M. Peterson & Søn (Celullosen)» i Moss.

Kjelder

Adresser
Telegrafi
Kent Nielsen

Kent Nielsen () er ein dansk fotballtrenar og tidlegare -spelar frå Frederiksberg. Midtstopparen vart europameister med Danmark i 1992 og spelte 54 landskampar i tida 1983-92. Han har elles vunne både den nasjonale serien og cupen som spelar, såvel som trenar.

Nielsen spelte på Brønshøj BK frå 1980 til -86. Han fekk sin landslagsdebut 5. oktober 1983 mot Polen. Frå 1987 til sommaren 1989 hadde han suksess med Brøndby IF, og vann to seriegull og den nasjonale cupmeisterskapen. Deretter gjorde han teneste i forsvarsrekka til engelske Aston Villa FC i to sesongar, men med ny trenar hausten 1991 mista han plassen i fyrsteellevaren. Tidleg i 1992 gjekk han til Aarhus GF (AGF) og tok plass i forsvaret til han la opp etter 1994-sesongen. Under EM i fotball 1992 i Sverige deltok han i fire av dei fem kampane til Danmark, mellom anna finalen i Göteborg, der han gjorde ei flott redning på målstreken, i ein kamp Danmark vann med 2-0 over Tyskland. EM-finalen vart hans siste i den danske landslagsdrakta. Han skåra tre mål for Danmark på 59 oppgjer.

Sidan 2000 har Nielsen vore klubbtrenar i dansk toppfotball. Lengst tid har han hatt hos AC Horsens 2001-08 og Aalborg BK 2010-15.

Merittar

Spelar
Europameister: 1992 med Danmark
Dansk seriemeister: 1987 og 1988 med Brøndby IF
Dansk cupmeister: 1986 med Brøndby IF

Trenar
Dansk seriemeister: 2014 med Aalborg BK
Dansk cupmeister: 2014 med Aalborg BK

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kent Nielsen» frå ,  den 30. april 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Brøndby-spelarar
Aston Villa-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1992
John Jensen

John Jensen () er ein dansk tidlegare fotballspelar og -trenar frå København, som vart europameister med Danmark i 1992. Midtbanespelaren vann i si tids sju seriegull med Brøndby IF og vart FA-cupmeister 1993 med London-klubben Arsenal FC.

Klubbspel
Jensen, med tilnamnet Faxe, var Brøndby-spelar i tre periodar; 1983-88, 1990-92 og 1996-99. I kvar av desse tre periodane var han med å vinne høvesvis to, to og tre seriemeistertitlar med laget frå heimbyen København. År 1987 vart han elles kåra til årets spelar i Danmark. Inn i mellom spelte han på Hamburger SV 1988-90 og Arsenal FC 1992-95. Med Arsenal vann han FA-cupen 1993, men skåra desse sesongane eitt einaste ligamål og vart rekna for ei svært dårleg signering. Sesongen 1999/2000 var han spelande trenar i Herfølge Boldklub, og leidde laget til ein sensasjonell triumf i i den danske toppserien (superligaen). Han la fotballskorne på hylla i 2001.

Landslagsspel
Den 24. september 1986 fekk Jensen sin landslagsdebut som innbytar då heimelaget tapte 0-2 mot Vest-Tyskland. Han spelte to av dei tre kampane då Danmark deltok fotball-EM 1988. I den neste europameisterskapen i Sverige fire år seinare, vart han kjend for eit stort fotballpublikum då han gav Danmark leiinga 1-0 mot Tyskland  i EM-finalen 1992, ein kamp som enda med 2-0 og dansk EM-pokal. I august 1995 vart han bytta ut då Danmark slo heimelaget Armenia 2-0 i Jerevan. Etter 69 kampar og fire mål i landslagsdrakt kom han ikkje med i fleire landslagstropper.

Merittar
Europameister: 1992 med Danmark
Dansk seriemeister: 1987, 1988, 1990, 1991, 1996, 1997 og 1998 med Brøndby IF 
Engelsk cupmeister: 1993 med Arsenal FC
Dansk seriemeister: 2000 med Herfølge BK

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Jensen» frå ,  den 30. april 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Brøndby-spelarar
Arsenal-spelarar
Hamburg-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-EM 1992
Veien Frem

Veien Frem var eit antifascistisk tidsskrift starta av Nordahl Grieg i februar 1936 . Tidsskriftet fekk ei forholdsvis kort levetid. Det kom med åtte utgåver i 1936 og åtte utgåver i 1937. Eit utval av artiklar frå Veien Frem ved Odd Hølaas vart utgjevne i 1947.

I artikkelen «Dramaet i Moskva» (februar 1937) angreip Grieg åtte norske forfattarar som kritiserte Moskvaprosessane. Grieg hadde fått med seg fleire kjende personar då han starta tidsskriftet, men etter at tidsskriftet framstod med ein tydeleg stalinistisk profil i samband med diskusjonen om Moskvaprosessene, fall dei fleste frå. Diktet «Sprinterne» vart òg publisert her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Veien Frem» frå ,  den 30. april 2017.  
 
1936 i Noreg
1937 i Noreg
Tidlegare norske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1936
Nedleggingar i 1937
Carl Henrik Holten

Carl Henrik von Holten  () var ein dansk gehejmekabinettsarkivar og etatsråd som var statssekretær i det norske regjeringsrådet i 1814.

Holten var utdanna offiser og landmålar og var fleire år i Dansk Vestindia. Da han kom att til heimlandet i 1810 vart han tilrådd til stillinga som sekretær hos statthaldaren i Noreg. Han arbeidde først hos prins Frederik av Hessen, seinare hos tronfølgjaren Kristian Fredrik.

I Noreg budde og arbeidde Holten i Kommandantboligen på Akershus festning der han leia statthaldarsekretariatet, seinare statsrådsekretariatet, fram til hausten 1814 da han vende heim til Danmark.

Da Kristian Fredrik vart utnemnd til guvernør over Fyn i 1815 vart han guvernementsekretær for han, ei stilling han hadde fram til Kristian Fredrik tok over den danske trona i  1839. Holten vart da utnemnd til gehejmekabinettsarkivar. Etter at kongen døyde i 1848 levde han som privatmann.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Carl Henrik Holten» frå ,  den 30. april 2017 revisjon 16789865

1814 i Noreg
Danske embets- og tenestefolk
Danske offiserar
Norske statssekretærar
Folk frå Køge
Flemming Povlsen

Flemming Søgaard Povlsen () er ein dansk tidlegare fotballspelar frå Århus. Han vart europameister med Danmark i 1992, nederlandsk cupmeister 1990 med PSV Eindhoven og tysk serievinnar med Borussia Dortmund. Povlsen var jamnast vengspelar i angrepet.

Klubbspel
Povlsen spelte på Aarhus GF (AGF) 1984-86 og sesongen 1986/87 på spanske Castilla. Sommaren 1987 flytta han til Tyskland og var Köln-spelar i over to år, i hans andre sesong enda laget på andreplass i Bundesliga. Hausten 1989 vart han overført til PSV Eindhoven, der han saman med tre landsmenn, Ivan Nielsen, Jan Heintze og Søren Lerby, sikra PSV-siger i den nasjonale cupfinalen 1990 med 1-0 over Vitesse Arnhem. Nokre veker seinare signerte Povlsen for Borussia Dortmund og var knytt til den tyske storklubben til han la opp i 1995. Våren 1993 vart han kneskadd, og mista UEFA-cupfinalen 1993, som elles enda med tap for det tyske mannskapet. Ein ny, alvorleg skade i det andre kneet førte til at han la opp ved sesongslutt våren 1995.

Landslagsspel
Povlsen landslagsdebuterte våren 1987, og skåra det fyrste målet då Danmark slo Hellas med 5-0 i ein OL-kvalifiseringskamp. Sidan var han med i alle tre oppgjera på det danske laget i EM i fotball 1988, og spelte alle kampane då Danmark vann fotball-EM 1992 etter finalesiger 2-0 over Tyskland i Göteborg. Den 6. september 1994 var han innbytar då han utlikna til sluttresultatet 1-1 mot Makedonia i Skopje, i det som vart hans 62. og siste landskamp, og det 21. målet i den raude og kvite landslagsdrakta.

Merittar
Europameister: 1992 med Danmark
Tysk seriemeister: 1995 med Borussia Dortmund
Nederlandsk cupmeister: 1990 med PSV Eindhoven
Tysk seriesølv: 1989 med FC Köln og 1992 med Borussia Dortmund

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flemming Povlsen» frå ,  den 30. april 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Borussia Dortmund-spelarar
PSV-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-EM 1992
Den russiske stillehavsflåten

Stillehavsflåten (russisk Tихоокеанский флот, ТОФ) er ein operasjonell-strategisk kommando i den russiske marinen. Oppgåva til flåten er trygging av Russland sin stillehavsregion til havs.
Til denne oppgåva har flåten strategiske missilberande atomubåtar, diesel-elektriske ubåtar, overflateskip for trygging av dei nære havområda, marineflyvåpen, landstyrkar og kystforsvarsstyrkar.

Staben til Stillehavsflåten held til i Vladivostok, og flåten sin markeringsdag er 21. mai.

Referansar

Russiske flåtar
Lars Olsen

Lars Christian Olsen () er ein dansk tidlegare fotballspelar frå Glostrup som var kaptein på det danske landslaget som vann fotball-EM 1992 i Sverige. Midtstoppar Olsen vann elles seks seriegull med Brøndby IF og vart både dansk og tyrkisk cupmeister med høvesvis Brøndby IF og Trabzonspor.

Klubbspel
I tenåra spelte Olsen tredjedivisjonsfotball med det lokale laget Glostrup IF. Frå 1981 til -84 markerte han seg i forsvarsrekka til Køge BK i nasjonal toppfotball. I 1985 melde han overgang til Brøndby, eit lag som vann fem seriemeisterskap i dei åra Olsen spelte på laget frå København. År 1988 vart han elles kåra til årets spelar i Danmark. Sommaren 1991 vart han overført til tyrkiske Trabzonspor. Han vart verande berre ein sesong i Tyrkia, men fekk med seg ein nasjonal cuptriumf. Sidan spelte han to sesongar, 1992-94, i belgiske RFC Seraing, og 1994-95 i sveitsiske FC Basel. Han avslutta spelarkarrieren i 1996 i Brøndby, der han sikra seg sin sjette danske seriemeistertittel.

Landslagsspel
Olsen fekk sin landslagsdebut i april 1986, men det var fyrst i 1987 han tok fast plass i det dansk landslaget. Han deltok i alle tre oppgjera då Danmark rauk ut or EM i fotball 1988 etter innleiingsrunda. Fire år seinare spelte han alle kampane då Danmark gjekk heilt til topps i EM 1992, etter siger 2-0 over Tyskland i finalen. Etter 1994 fekk Olsen sjeldan sjansen på landslaget, og spelte sin 84. og siste landskamp i oppkøyringa til EM 1996. Under sjølve meisterskapen i England sat han ubrukt på benken. Han skåra fire landslagsmål.

Merittar
Europameister: 1992 med Danmark
Dansk seriemeister: 1985, 1987, 1988, 1990, 1991 og 1996 med Brøndby IF 
Dansk cupmeister: 1989 med Brøndby IF
Tyrkisk cupmeister:1992 med Trabzonspor

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lars Olsen» frå ,  den 30. april 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Brøndby-spelarar
Basel-spelarar
Trabzonspor-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-EM 1992
Spelarar i Fotball-EM 1996
155. marineinfanteribrigade

155. marineinfanteribrigade (russisk  155-я отдельная гвардейская бригада морской пехоты, '155. sjølvstendige garde marineinfanteribrigade') er eit manøverelement i den russiske stillehavsflåten forlagt i byen Vladivostok i Primorsk oblast.

I 2009 var sammensettinga av brigaden slik:

K-3

 Brigadeleiing og leiartropp 
 263. sjølvstendige etterretningsbataljon 
 1484. sambandsbataljon

Manøverelement

 59. sjølvstendige marineinfanteribataljon 
 47. sjølvstendige landstormbataljon 
 84. stridsvognbataljon

Eldstøtte

 287. sjølvstendige sjølvdrevne artilleribataljon

Referansar

Marineinfanteribrigadar i Russland
Det britiske Overhuset

Det britiske Overhuset (engelsk House of Lords, seremonielt House of Peers) er overhuset i Det britiske parlamentet. Som Underhuset held det møte i  Palace of Westminster i London. 

I motsetnad til det valde Underhuset er seta i Overhuset statleg statleg utnemnde eller arva. Medlemmene høyrer til to kategoriar: Lords Spiritual (dei øvste geistlege leiarane i Den engelske kyrkja) og Lords Temporal (medlemmer av adelsstanden). Dette er spegla i den formelle tittelen til forsamlinga, som er The Right Honourable The Lords Spiritual and Temporal in Parliament Assembled. Dei to medlemskategoriane er rekna som separate stender, men dei møter, debatterer og stemmer saman. Overhuset har over 800 medlemmer - i april 2017 hadde det 802 medlemmer som kunne stemma. 25 av dei var biskopar. Talet på parlamentsmedlem i Underhuset ligg fast på 650, og det britiske Overhuset er dermed det einaste overhuset i noko tokammersystem som har eit større medlemstal enn underhuset sitt.

Overhuset har i dag avgrensa makt. Med Parliament Act frå 1911 mista det sin absolutte vetorett, og kunne deretter berre utsetja lovforslag i inntil to år. Med Parliament Act frå 1949 blei denne retten innskrenka ytterlegare, til eitt år. Overhuset kan granska lover som er vedtekne av Underhuset. Det går gjennom og sender lover tilbake til Underhuset med endringar, eller med bod om å drøfta avgjerda ytterlegare. 
Bortsett frå i særskilde avgrensa høve kan det ikkje stoppa lovar frå å bli vedtekne.

Tidlegare var Overhuset eit rent aristokratisk organ som representerte interessene til adelen. Med Life Peerages Act 1958 kunne statsministeren gjennom monarken gje personar ikkje-arvelege adelstitlar (baroni på livstid).  I dag er fleirtalet av medlemmene, rundt 700, slike utpeika personar, medan berre rundt 92 av seta er knytt til arvelege titlar.

Medlemmene i Overhuset kan ha partitilknytting eller møta som uavhengige, såkalla crossbenchers. Per april 2017 var Det konservative partiet det største partiet i Overhuset med 253 medlemmer. Arbeidarpartiet hadde 201 og Liberaldemokratane 102 medlemmer. 177 medlemmer møtte som uavhengige.

House of Lords var tidlegare høgaste domstol for alle straffe- og privatrettslege saker i England, Wales og Nord-Irland, og for privatrettslege saker i Skottland. Etter ei lovendring i 2005 blei denne funksjonen overført til ein ny Høgsterett i 2009. Fram til då hadde ein komite av medlemmer av Overhuset med juridisk kompetanse, kjent som «Law Lords», hatt denne funksjonen. Desse medlemmane avstod frå å stemme i Overhuset, slik at ein levde opp til maktfordelingsprinsippet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Det britiske overhuset» frå , og «Det britiske overhuset» frå  den 30. april 2017.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad for House of Lords (engelsk)

Overhuset
Rice and peas

Rice and peas (eller peas and rice) er ein tradisjonell anglo-karibisk risrett der risen blir tilreidd med bønner. 
Ein kan bruka ulike slag bønner, men ertebønner, kidneybønner og augebønner er vanlege typar. 

Bønnene i retten blir typisk kokt saman med allehandefrø og kvitlauk. Deretter kan ein tilsetja salt, pepar, chili (scotch bonnet), timian, lauk (vanlegvis vårlauk), raspa ingefær. Timian er ein svært viktig ingrediens i retten. Sjølv om ein kan bruka chili, pleier ikkje retten ha sterkt krydra smak, ettersom ein pleier bruka chiliane heile og ikkje oppskorne.
Ofte lèt ein retten koka i kokosmjølk, kokosvatn eller begge delar. I nokre variasjonar kan ein bruka svinefeitt, salta svinekjøt eller storfekjøt i staden for å salta, men han pleier innehalda lite kjøt eller kan vera heilt vegetarisk.

Bruk
Rice and peas er utbreidd som siderett på Jamaica, Trinidad og Tobago, Barbados og fleire andre engelskspråklege øyar i Karibia. 

Tradisjonelt har ein gjerne retten med sundagsmiddagen.
Ertebønner er særleg knytt til julemåltid. Ein kan servera rice and peas til ulike kjøtstuingar, fisk eller sjømat.
I nyare tid er det blitt vanleg å eta retten kva tid ein vil i veka, og med ulike hovudrettar. Jerk-krydra kylling er til dømes vanleg saman med rice and peas.

Liknande rettar
Blanda risretter er utbreidde i afrikansk-påverka kulturar i Amerika. Ein finn bønneretter som Moros y Cristianos på Cuba, Moros de guandules con coco i Den dominikanske republikken og Hoppin’ John eller Carolina Peas and Rice i USA.
Liknande retter finst også i Afrika, som akanretten waakye, som berre skil seg frå rice and peas ved at ein bruker andre urter og krydder.

Namn

I vanleg engelsk språkbruk i Storbritannia og størsteparten av USA viser «peas» til erter, medan det på karibisk og sørstatsengelsk typisk viser til bønnene som er brukt i denne retten.

Det skapte noko oppstyr då den britiske kjendiskokken Marco Pierre White, i ein reklamefilm for Knorr, presenterte ein såkalla jamaikansk rice and peas-rett med grøne erter og utan anna krydder enn buljong.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Quick Jamaican Rice and Peas Recipe av Fay ved cooklikeajamaican.com.
Rice and peas. Oppskrift av Simon Rimmer ved BBC Food.

Karibisk mat
Jamaikansk mat
Bønneretter
Risretter
40. marineinfanteribrigade

40. marineinfanteribrigade (russisk:  40-я отдельная Краснодарско-Харбинская дважды Краснознамённая бригада морской пехоты, - 40. sjølvstendige Krasnodar-Kharbinsk tjue Raude Fane marineinfanteribrigade) er eit manøverelement i den russiske stillehavsflåten forlagt i byen Petropavlovsk-Kamtsjatskij.

Referansar

 Marineinfanteribrigadar i Russland