alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kolgrovnebb

Kolgrovnebb (Clytoctantes alixii) er ein maurfugl som lever i tett, låg eller gjenvekst vegetasjon lengst nord ved foten av Andes i særs små habitat i grenseområdet mellom Colombia og Venezuela. Han er karakterisert av det kraftige, oppbøygde nebbet, og farga til fjørdrakta åt hannar har bidratt til artsnamnet på norsk. Arten blei første gongen skildra i 1870. Fram til 2007 var fuglen nesten ukjent.

Skildring 
Kolgrovnebb er 16 til 17 centimeter i kroppslengd og dei er umiskjennelege. Hannen er skifergrå, men området mellom auge og nebb, samt strupe og brystparti er heilt svarte. Hoa er raudleg brun med mørkare parti på venger og hale. Dei lever i tett eviggrøn underskog, ved utkanten av skog, òg gjenvekst skog, i høgder mellom 200 og 1200 moh. ved foten av Sierra de Perijá. Dei er trudd å vere insektetarar, utan at det finst dokumentasjon. 

Populasjonen er estimert til mellom 250 og 1000 individ, og han er trudd å vere minkande.

Kjelder 
 Zimmer, K., Isler, M.L. & Sharpe, C.J. (2015) Recurve-billed Bushbird (Clytoctantes alixii) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 18. august 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Clytoctantes alixii. Henta frå http://www.birdlife.org den 18. august 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

maurfuglfamilien Fuglar endemiske til Perijá i Colombia og Venezuela
London Overground

London Overground (LO), skipa i 2007,  er eit engelsk jarnbanenettverk for persontog på hovudsakleg overflatejarnbaner (overground), i motsetnad til undergrunnsbanen (underground), og har trafikk på fleire liner med til saman 112 stasjonar i mykje av Stor-London og delar av  Hertfordshire.

Drifta av toga står ei privat verksemd for, London Overground Rail Operations Ltd., som tidlegare heitte MTR Laing Metro Limited, og no er eit 50/50 samarbeidsføretak mellom det Hongkongbaserte selskapet MTR Corporation Ltd. og det tyske selskapet Arrivas engelske avdeling Arriva UK Trains. For drifta av toga har London Overground Rail Operations Ltd. franchisekontrakt med Transport for London, som er eit lokalt offentleg organ som administrativt har med det meste av transporttilhøva i Stor-London å gjere, og som eig London Overground.

Samferdsle i London
Kollektivtransport i London
Skipingar i 2007
Drosje

Drosje (frå russisk, дрожки – drozjki, «lett vogn»), òg kalla taxi, er ein personbil med sjåfør som folk kan leige for ei ferd til ein stad eller ei adresse, eller for ei avtalt tid. Ofte vert vederlaget fastsett etter eit generelt takstsystem, og oppgjeret vert utrekna etter køyrelengda og medgått tid av eit såkalla taksameter, ei mekanisk eller elektronisk innretning som er fast montert i bilen.

Drosjer er å rekne som kollektivtransport, men skil seg markant frå andre former for kollektivtransport ved at kunden sjølv fastset avreise- og destinasjonsstad og tidspunktet for avreisa. Ofte kan drosjer tingast over telefon eller elektronisk av ein drosjesentral drive av drosjeeigarane, tingast i forbifarten på gata, eller på fastsette drosjehaldeplassar der ledige drosjer kan samlast.

Drosjetenesta er som oftest offentleg regulert, med krav til sjåføranes dugleik og kunnskap, storleiken og utstyret på køyretøya og anna som har med tenesta å gjere, og det vil vanlegvis vere naudsynt med offentleg løyve for å utøve næringa.

Piratdrosje
Piratdrosjer er ei vanleg nemning på ulovleg drosjekøyring med privatbilar, altså at folk som ikkje har løyve til å drive med drosjetransport, tek med tilfeldige passasjerar i bilen mot betaling på same vis som om dei køyrar drosjer. Særleg på tider då det er hardt press på lovlege drosjer, som til dømes når restaurantar og skjenkestadar lukkar på fredags- og laurdagsnatta, eller i joletida, er det ofte ein god marknad for piratdrosjer.

Hestedrosje

Hestedrosjer er drosjer med hest og vogn som køyretøy, og var forløparane til dagens drosjebilar. Opphavet til hestedrosjene  var eit depot med tjuge hestedregne vogner med kuskar til utleige til publikum som Nicolas Sauvage skipa i Paris i 1637 rett ovanfor eit vertshus i rue Saint-Martin (Saint-Martin-gata). Då det på vertshusfasaden hang eit skilt med bilete av den heilage irske Fiacrius, som på fransk heiter Saint Fiacre (Sankt Fiacre), fekk desse hestedrosjene nemninga voitures fiacres (fiacre-vogner), seinare avstytt til fiacres og nytta som ei vanleg nemning på hestedrosjer både i Frankrike og andre stadar. Saint Fiacre vart med tida ein vernehelgen for drosjesjåførar.

Bakgrunnsstoff
Norske føresegner om taksameter i drosjer (Justervesenet) 

Kollektivtransport
Fani Khalkia

Fani Khalkia (gresk: () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Larisa som tevla i hekkeløp. Ho vart olympisk meister på 400 meter hekk i 2004, og tok sølvmedaljen i same øvinga under EM 2006.

Aktiv
Før 2004 hadde Khalkia ein personleg rekord på 400 m hekk på 56,40 sekundar. Gjennom OL-sesongen hadde ho enorm framgang i øvinga, og i semifinalen under sjølve Sommar-OL i Aten sette ho ny olympisk rekord med tida 52,77. I finalen fekk Khalkia notert 52,82, noko som heldt til ein klar siger.

To år seinare tok Khalkia bronsemedaljen under friidretts-EM 2006 med tida 54,02. Ho deltok også under VM 2007, der ho vart utslått i semifinalane.

Doping
I 2008 avla Khalkia positiv dopingtest på ein treningsleir framfor Sommar-OL i Kina. Ho kom 
aldri tilbake i internasjonal friidrett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Athen: Gullmedalje – 52,82, framom Ionela Târlea (53,38)
EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje – 54,02, bakom Jevgenija Isakova (53,93) 
VM 2007 i Osaka:  Utslått i semifinalane (56,58 =nr 22)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fani Chalkia» frå ,  den 18. august 2015.  
 

Greske friidrettutøvarar
Olympiske meistrar for Hellas
Hekkeløparar
Bradley Cooper

Bradley Cooper () er ein filmskodespelar frå Philadelphia i Pennsylvania i USA.

Filmografi (utval) 
 2001: Wet Hot American Summer - Ben
 2002: My Little Eye - Travis Patterson
 2002: Bending All the Rules - Jeff
 2003: The Last Cowboy - Morgan Murphy
 2004: I Want to Marry Ryan Banks - Todd Doherty
 2005: Wedding Crashers - Zachary "Sack" Lodge
 2006: Failure to Launch - Demo
 2007: The Comebacks - Cowboy
 2008: The Midnight Meat Train - Trash
 2008: The Rocker - Trash Grice
 2008: Yes Man - Peter
 2008: Older than America - Luke
 2009: He's Just Not That Into You -  Ben
 2009: The Hangover - Philip "Phil" Wenneck
 2009: All About Steve - Steve Gunders 
 2009: New York, I Love You - Gus Cooper
 2009: Case 39 - Douglas J. Ames
 2010: Valentine's Day - Holden Bristow
 2010: The A-Team - Templeton Arthur "The Faceman" Peck
 2010: Brother's Justice - Bradley Cooper/Dwight Sage
 2011: Limitless - Edward "Eddie" Morra
 2011: The Hangover Part II - Philip "Phil" Wenneck
 2012: Hit and Run - Alex Dimitri
 2012: Silver Linings Playbook - Patrick "Pat" Solatano, Jr.
 2012: The Words - Rory Jansen
 2013: The Place Beyond the Pines - Avery Cross
 2013: The Hangover Part III - Philip "Phil" Wenneck
 2013: American Hustle - Richard "Richie" DiMaso
 2014: Guardians of the Galaxy - Rocket
 2014: Serena - George Pemperton
 2014: American Sniper - Chris Kyle
 2015: Aloha - Brian Gilcrest

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Pennsylvania
Bernard Lyot

Bernard Ferdinand Lyot () var ein fransk astronom.

Frå 1920 var han astronom ved Paris-Meudon-observatoriet. Han utførte ei rekkje arbeid over polarisasjonen av lyset frå månen og planetane, og er internasjonalt kjent for undersøkingane sine av sola. Han konstruerte to instrument som no er i bruk ved dei fleste solobservatorium: koronagrafen, som gjer det mogeleg å observere og fotografere den indre solkorona utanfor totale solformørkingar (fotografert første gong i fullt dagslys av Lyot 21. juli 1931 på Pic du Midi i Frankrike), og polarisasjons-interferensfilteret (1933) for observasjon og fotografering av sola i lys frå eit særs smalt spektralområde.

Prisar og oppkallingar
Prisar
 Lalandeprisen frå Det franske vitskapsakademiet
 Janssenmedaljen frå Det franske vitskapsakademiet (1930)
 Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1939)
 Howard N. Potts-medaljen (1942)
 Brucemedaljen (1947)
 Henry Draper-medaljen til National Academy of Sciences (1951)

Oppkallingar
 Lyot på månen.
 Lyot på Mars.
 Asteroiden 2452 Lyot.

Kjelder
Bernard Lyot. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015.

Vitskapsfolk frå Paris
Franske astronomar
Franske oppfinnarar
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
National Academy of Sciences
Howard N. Potts-medaljen
Astronomar på 1900-talet
Bernhard Schmidt

Bernhard Woldemar Schmidt () var ein estisk optikar. 

Han arbeidde ved tyske astronomiske observatorium. Konstruksjonen hans av den første komafrie reflektoren med stort felt i 1929 representerer eit av dei viktigaste framstega innan optikken på 1900-talet. Dette vert kalla Schmidt-teleskop.

Kjelder
Bernhard Voldemar Schmidt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
Biografi 
Det originale Schmidt-teleskopet

Tyske astronomar
Estiske astronomar
Optikarar
Bertil Lindblad

Bertil Lindblad () var ein svensk astronom.

Han var professor og direktør for Stockholm observatorium frå 1927. Frå 1948 til 1952 var han president i International Astronomical Union. Under leiinga til Lindblad vart observatoriet i 1931 flytta til Saltsjöbaden. Lindblad har gjort viktige arbeid over stjernespektrum, rotasjonen til Mjølkevegen  og dynamikken til stjernesystem.

Sonen hans, Per-Olof Lindblad, vart òg astronom.

Prisar
Prisar
Janssenmedaljen frå Det franske vitskapsakademiet (1938)
Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1948)
Brucemedaljen (1954)
Oppkallingar
Lindbladkrateret på månen
Asteroiden 1448 Lindbladia

Kjelder
Bertil Lindblad. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015 frå https://snl.no/Bertil_Lindblad.

Bakgrunnsstoff
 

Svenske astronomar
Elevar ved Universitetet i Uppsala
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Astronomar på 1900-talet
Forfattarar frå Hedmark som skriv nynorsk

Forfattarar frå Hedmark som skriv nynorsk er ei liste over skjønn- og faglitterære forfattarar frå Hedmark som skriv nynorsk.

Skjønnlitterære forfattarar
 Inger Helene Arnestad (1938-) frå Rena i Åmot
 Stein Balstad (1887-1966) frå Ytre Rendal (både bokmål og nynorsk)
 Magnus Buflod (1908-1997) frå Trysil
 Arnljot Eggen (1923-2009) frå Tolga (både nynorsk og bokmål)
 Halvor Floden (1884-1956) frå Trysil
 Hulda Garborg [1862-1934) frå Stange (både norsk-dansk og landsmål)
 Åsta Holth (1904-1999) frå Grue Finnskog
 Ole Haugen-Flermoe (1878-1956) frå Trysil
 Ola Jonsmoen (1932-) frå Alvdal
 Sigmund Løvåsen (1977-) frå Trysil
 Halldis Moren Vesaas (1907-1995) frå Trysil
 Sigmund Moren (1913-1996) frå Trysil (både bokmål og nynorsk)
 Sven Moren (1871-1938) frå Trysil
 Ivar Mortensson-Egnund (1857-1934) frå Alvdal
 Magne Nybakk (1911-2000) frå Trysil
 Liv Nysted (1949-2010) frå Alvdal (både bokmål og nynorsk)
 August Steinhamar (1863-19??) frå Elverum
 Åsmund Sveen (1910-1963) frå Sørskogbygda i Elverum
 Øystein Ziener (1957-1998) frå Vallset i Stange (både bokmål og nynorsk)

Faglitterære forfattarar
 Einar Breidsvoll (1889-1959) frå Elverum. Redaktør for avisa Den 17de Mai og medredaktør for Nynorsk ordliste fram til 1959.
 Kristin Fridtun (1987-) frå Elverum. Forfattar og skribent.
 Sigurd Nergaard (1873-1932) frå Rena. Folkeminnesamlar, forfattar, skuledirektør og lærar.
 Gunnar Skirbekk (1937) frå Hamar. Professor emeritus i filosofi ved Universitetet i Bergen.
 Håvard Skirbekk (1903-1983) frå Elverum. Konservator ved Glomdalsmuseet. Redaktør for Årbok for Glåmdalen frå 1941-1983.
 Joleik Øverby (1937-2015) frå Tylldalen i Tynset kommune. Målføregranskar ved Norsk målførearkiv og Norsk ordbok. 

Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Hedmark
Betelgeuse

Betelgeuse, òg kjend med Bayer-nemninga Alfa Orionis (forkorta til α Orionis eller α Ori), er den niande mest lyssterke stjerna på nattehimmelen og den nest mest lyssterke i stjernebiletet Orion. Ho har ein markant raudfarge og er ei halvregulær variabel stjerne med tilsynelatande storleiksklasse som varierer mellom 0,2 og 1,2, den største variasjonen av alle  stjerner av første storleiksorden. Betelgeuse er ein av tre stjerner som utgjer Vintertriangelet og markerer sentrum i Vintersekskanten. Namnet på stjerna kjem frå arabisk يد الجوزاء Yad al-Jauzā, som tyder «handa til Orion». Den arabiske bokstaven for Y vart mistolka som B av omsetjarar i mellomalderen, og skapte den første B-en i Betelgeuse.

Stjerna er klassifisert som ei raud superkjempe med spektralklasse M2Iab og er ein av dei største og mest lyssterke av dei observerbare stjernene. Om Betelgeuse hadde lege i sentrum av solsystemet, ville overflata strekt seg heilt til asteroidebeltet, og kanskje forbi banen til Jupiter. Ho ville dermed ha slukt både Merkur, Venus, jorda og Mars. Estimata av massen til stjerna varierer mykje, og varierer frå 5 til 30 gonger massen til sola. Avstanden frå jorda vart i 2008 estimert til å vere 640 lysår, som gjev ein midla absolutt storleiksorden på kring −6,02. Ho er mindre enn 10 millionar år gammal og har utvikla seg raskt på grunn av den store massen. Stjerna vart kasta bort frå fødestaden i Orion OB1-samanslutninga—som inkluderer stjernene i Orions belte—og flyttar seg i dag gjennom verdsrommet med ein fart på 30 km/s, som skapar ein baugsjokk som er over 4 lysår breitt. Ho er i dag på eit seint stadium i stjerneutviklinga og er venta å eksplodere som ein type II supernova i løpet av dei neste millionar åra. Ein observasjon frå Herschel romobservatorium i januar 2013 avdekte at stjernevinden kræsjar mot det kringliggande interstellare mediet.

I 1920 vart Betelgeuse den andre stjerna (etter sola) som fekk målt vinkelstorleiken på fotosfæren sin. Sidan den gong har forskarar nytta teleksop med forskjellige tekniske parameterar til å måle den enorme stjerna, ofte med motstridande resultat. Studiar sidan 1990 har gjeve ein vinkeldiameter (tilsynelatande storleik) som varierer frå 0,043 til 0,056 bogesekund, noko som kjem av stjerna har ein tendens til å periodevis endre form. På grunn av kantformørking, variabilitet, og vinkeldiameter som varierer med bølgjelengd, kjenner ein ikkje med visse mange av eigenskapane til stjerna. I tillegg til dette er overflata av Betelgeuse dekt av ei kompleks, asymmetrisk kappe som er kring 250 gonger så stor som stjerna, skapt av enorm massetap.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Betelgeuse» frå ,  den 19. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Arabiske ord og uttrykk
Orionis, Alfa
Orionis, 58
039801
027989
2061
Superkjemper klasse M
Orion
Halvregulære variable stjerner
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
Tindevegen

Tindevegen er ein vinterstengd privat 32 kilometer lang fjellveg (bomveg) mellom Øvre Årdal i Årdal kommune og Turtagrø i Luster kommune. Vegen vert drive av lutlaget Fjellvegen Årdal - Luster SA, som krev inn bompengane i ein bomstasjonen på Berdalsbandet, der det er ein bomautomat som tek bankkort. Denne staden ligg litt sør for det høgste punktet på vegen, som er på 1315 meter over havet. Normalt er vegen open frå mai til november.

Fjellvegen er kalla snarvegen gjennom Jotunheimen, og går gjennom mektig natur mellom vakre fjelltoppar og med mange flotte utsiktspunkt. Berre ein kort spasertur frå traseen opnar det seg eit panorama med Hurrungane og Store Skagastølstind i aust og Sognefjorden og Skjolden i vest.

Tindevegen kan nyttast av motorsyklar, bilar, bilar med campingvogn og bubilar, men det er tilrådeleg at køyretøyet ikkje er meir enn 10 meter langt. Sesongtrafikken er på vel 30000 kjøretøy.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene til Fjellvegen Årdal - Luster SA

Vegar i Luster
Vegar i Årdal
Herman Anker

Herman Anker () var ein norsk skulemann som saman med Olaus Arvesen grunnla Sagatun, den første norske folkehøgskolen,  på Hamar i 1864. Han var cand.theol. frå 1863 og frå 1885 postmeister i Hamar.

Anker voks opp på Rød herregård som son av stortingsrepresentant Peter Martin Anker (1801–63) og bror av forretningsmannen Christian August Anker. Han var gift med danskfødde Marie Elisabeth «Mix» Bojsen (1843-1892) og vart far til kvinnesaksforkjemparen Katti Anker Møller (1868–1945), forfattaren og journalisten Ella Anker (1870–1958), lege Peter Martin Anker (1872–1903) og overingeniør Nils Botvid Anker (1878–1943); og farfar til lege Herman Anker (1901–1970), ambassadør Peter Martin Anker (1903–1977) og tekstilkunstnar Synnøve Anker Aurdal (1908–2000).

Den 15. september 1901 vart det avduka ein bauta til minne om Mix og Herman Anker på framsida av Sagatun folkehøyskole.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Herman Anker» frå ,  den 19. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel i Norsk biografisk leksikon om Herman Anker

Folk frå Halden
Norske pedagogar
Postfolk
Bianchini på månen

Bianchini er eit ringfjell på månen som ligg ved sidan av dei nordlege Jurafjella som ligg kring Sinus Iridum, nordvest på månen. Nedslaget som skapte dette krateret nær kanten av Jurafjella kasta noko materiale ut på sletta i Sinus Iridum.

Krateret er kalla opp etter den italienske astronomen Francesco Bianchini (1662–1729).

Kanten av krateret er ikkje særleg slite ned, men det er eit lite krater langs innsida av austkanten. Innafor den indre veggen er det noko ujamnt dekke og ei lita gruppe med ryggar langs midtpunktet. Delar av den indre veggen har falle ned mot botnen langs nordkanten.

Satellittkrater
Det er vanleg å identifisere desse på månekart med ein bokstav ved sidan av kratermidtpunktet som ligg nærmast Bianchini.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bianchini (lunar crater)» frå ,  den 19. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ringfjell på månen
Bielas komet

Bielas komet var ein komet med ei omløpstid på 6,6 år. Han vart oppdaga av den tyske kapteinen Wilhelm von Biela (1782–1856) i 1826. Bielas komet er det mest kjende dømet på øydelegginga av ein komet. Før 1846 var han heilt normal, men dette året delte kjernen seg i to, og brotstykka fjerna seg raskt frå kvarandre. Då dei vart sett neste gongen, var avstanden mellom dei auka til 2,5 mill. km. Seinare er han ikkje observert, men i staden viste det seg ein sterk meteorsverm (Bielidane eller Andromedidane) då jorda kom nær den tidlegare banen (særleg intens i 1872 og 1885). Kometkjernen hadde altså oppløyst seg i ein sverm av meteorittar. Planetperturbasjonar har no endra banen til svermen og han blir ikkje lenger observert.

Kjelder
Bielas Komet. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015 frå https://snl.no/Bielas_komet.

Bakgrunnsstoff 
3D på Gary W. Kronk's Cometography
Banesimulering frå JPL (Java)

Øydelagde kometar
17720308
AP003
Nils Kreuger

Nils Edvard Kreuger, eller Kreüger, namnet vert uttalt «Krøger» (), var ein svensk kunstmålar, fødd i Kalmar i Sverige og avliden i Stockholm.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Folk frå Kalmar
Svenske målarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Mbulaeni Mulaudzi

Mbulaeni Mulaudzi () var ein sørafrikansk friidrettsutøvar frå Limpopo-provinsen i det nordaustlege Sør-Afrika. Han tevla internasjonalt på 800 meter, der han vann VM-gull i 2009, tok OL-sølv i 2004 og VM-bronse i 2003.

Aktiv

Mulaudzi sitt fyrste store meisterskap var VM i friidrett 2001 i Edmonton, der han vart sjettemann på 800 m. Året etter vann han spesialdistansen i samveldeleikane og vart nummer tre i den panafrikanske meisterskapen. Mulaudzi enda på tredjeplassen under VM i Paris i 2003, bak Djabir Saïd-Guerni og Jurij Borzakovskij.

Under opningsseremonien ved Sommar-OL i Aten i 2004 fekk Mulaudzi æra med å vere flaggberar for den sørafrikanske troppen. I Aten-leikane tok han elles den olympiske sølvmedaljen på 800-meteren, hårfint framom kenyansk-danske Wilson Kipketer, Jurij Borzakovskij vann løpet. Mulaudzi klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen under VM 2005, ved VM 2007 kom han inn til sjuandeplass. Under Sommar-OL 2008 rauk han på ny ut i semfinalane.

Høgdepunktet for Mulaudzi kom under friidretts-VM 2009 i Berlin. Sidan tempoet i løpet var heller lågt, vart medaljestriden avgjort i eit rivande spurtoppgjer. Her lukkast Mulaudzi å vinne på tida 1.45,29, seks hundredels sekund framom vinnarane av sølv og bronse. Same sesongen gjorde han med 1.42,86 sitt liv snøggaste 800-meter.

Ved innandørs verdsmeisterskap på 800 m vann Muluadzi gull i 2004 og fekk sølvmedaljar i 2006 og 2008.

Mulaudzi la opp som aktiv utøvar i 2013. Han omkom i ei bilulukke i Mpumalanga-provinsen, 34 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mbulaeni Mulaudzi» frå ,  den 19. august 2015.  
 

Sørafrikanske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Plug In Baby

«Plug In Baby» er ein song av det engelske alternative rockebandet Muse som er med på det andre studioalbum deira, Origin of Symmetry, frå 2001. Songen blei utgjeven som hovudsingelen frå albumet den 5. mars 2001. Det blei den singelen som nådde høgast opp på UK Singles Chart av bandet sine songar med 11. plass, fram til den blei overgått av «Our Time Is Running Out», som nådde åttande plass i 2003. I dag blir Plug In Baby rekna som ein av Muse sine mest kjende songar. Det er liveinnspelingar av songen å finne på live albuma Hullabaloo Soundtrack (2002) og HAARP (2008). «Plug In Baby» fekk særs god kritikk for gitar-riffet i opninga, og lesarane til magasinet Total Guitar kåra det til den beste gitar-riffet frå 2000-talet.

Komposisjon 
«Plug In Baby» er ein elektronisk rocke-song skrive i D-dur. Hovudsakleg er gitar og bass brukt. Songen har eit tempo på 135 bpm og har ein riff basert på den harmoniske mollskalaen.

I andre medium
Songen har vært med på videospela Guitar Hero 5 og Rocksmith.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Plug In Baby» frå ,  den 19. august 2015.  
 

Muse-songar
Songar frå 2001
Matthew Bellamy-songar
Brigitte Foster-Hylton

Brigitte Foster-Hylton () er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som vann medalje på 100 meter hekk i tre ulike verdsmeisterskap i friidrett; sølv i 2003, bronse i 2005 og gull i 2009. Sin personlege rekord på 12,45 sekundar oppnådde ho i Eugene i USA den 24. mai 2003.

Foster-Hylton vart verdsmeister på 100 meter hekk under VM i friidrett 2009 i Berlin. I ein jamn finale vann ho på tida 12,51 sekundar, med Priscilla Lopes-Schliep frå Canada på andreplass (12,54) og si eiga landskvinne Delloreen Ennis-London på tredjeplass (12,55).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brigitte Foster-Hylton» frå ,  den 19. august 2015.  
 

Jamaicanske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Framskåp

Framskåp eller framskap er ein type møbel som vart vanleg på 1700- og 1800-talet  i norske bygdemiljø, og vart utforma i fleire ulike stilartar i samsvar med lokale moteretningar. Sams for framskåpa er at dei står fram frå ein vegg i stasstova og har ein underdel og ein overdel skild frå kvarandre med eit ope rom. Overdelen kan vere eit skåp eller eit arrangement med hyller for tallerkenar, kanner og krus. Underdelen kan ofte vere djupare eller breiare enn overdelen. Skåpet kan ha brotne hjørne for å gjeve eit litt avrunda inntrykk. 

Framskåpa har vanlegvis vore fint utforma snikkararbeid som har vore dekorert på ymse vis. Somme stadar, som til dømes i Gudbrandsdalen, har treskurd i barokk på kyrkjeinventar inspirert utforminga av skåpa, andre stadar, som i Telemark har rosemåling med rokokkopreg vore tonegjevande, eller som i Valdres, oppdeling av flatene i fyllingar etter renessansens mønster.

Møblar