alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Saint Lucia

Saint Lucia er ein øystat i dei små Antillane i det karibiske havet som ligg nord for Saint Vincent og Grenadinane og sør for Martinique. Hovudstaden Castries er bygd opp rundt ei fin naturleg hamn.

Geografi 

   
Øya har eit tropisk klima mildna av passatvindane. Regntida varer frå mai til august og årsnedbøren varierer frå 1300 mm til kring 3000 mm. Orkanar og vulkansk aktivitet er vanlege trugsmål frå naturen. 

Det finst fleire fjell her enn på mange andre karibiske øyar. Mount Gimie er den høgaste toppen, 950 moh. Dei to Pitonane er betre kjende landemerke og symbol på øya. Dei ligg like utanfor Soufrière i vest. I Soufrière finst òg ein av dei få vulkanane i verda ein kan køyra inn i.

Naturressursar er regnskog, sandstrender og pimpstein. Nokre særskilde dyreartar er papegøyen saintluciaamazon (Amazona versicolor) og saintluciatrupial (Icterus laudabilis).

Erosjon som følgje av avskoging er eit av miljøproblema på øya, særleg i nord. All elektrisitet blir laga av fossile drivstoff. Saint Lucia har skrive under på, men ikkje ratifisert Kyotoprotokollen.

Historie 
Arawakar slo seg ned på øya på 200-talet. Dei blei gradvis fortrengde av karibar. Desse kalla øya «Iouanalao» og «Hewanorra», som tyder 'iguanøya'.

Den første europearen som slo seg ned på øya var sjørøvaren Francois le Clerc, som tok henne som base på 1550-talet. Nederlendarane bygde ei festning på Vieux Fort rundt 1600.

Gjennom heile 1600-talet og ved byrjinga slost England og Frankrike om øya, som skifta eigar 14 gonger. Storbritannia sat til slutt igjen som vinnar i 1814. Då slaveriet blei oppheva i 1838 blei 13 000 menneske frigjevne.

Saint Lucia var ein provins i den kortliva Vestindiske føderasjonen frå 1958 til 1962. Landet fekk sjølvstyre i 1967 og fullt sjølvstende i 1979.

Økonomi 

Bananindustrien er særs viktig for Saint Lucia, men endra innførselereglar til EU og auka konkurranse frå Latin-Amerika har gjort det nødvendig for landet å finna andre næringsvegar. Det har lukkast i å lokka til seg utanlandske investeringar, særleg innan bankverksemd og turisme. Saint Lucia har òg den mest varierte produksjonsindustrien i austre Vest-India.

Innbyggjarar 

Ved folketeljinga i 2010 hadde landet ein fastbuande folkesetnad på .
Nesten 40 % av innbyggjarane bur i distriktet Castries, der hovudstaden ligg.

Gjennomsnittsalderen er 24,1 år (2002). Språka på øya er engelsk og fransk kreol. 

Rundt 90 % av lucianarane er katolikkar, 3 % er anglikanarar medan 7 % høyrer til ulike protestantiske retningar.

Saint Lucia har den høgaste delen nobelprisvinnarar i høve til folketalet. Øya har produsert to vinnarar, Arthur Lewis som fekk økonomiprisen i 1979, og Derek Walcott som fekk litteraturprisen i 1992.

Kjelder

 
Land i Karibia
Øystatar i Atlanterhavet
Dei små Antillane
Medlemsland i Det britiske samveldet
Medlemsland i La Francophonie
Skipingar i 1979
Opera

Opera er eit drama der teksten hovudsakleg vert sungen av skodespelarane i staden for å verte tala. Dette skjer oftast til orkesterakkompagnement. Opera kan au inkludere ballettscener og talt dialog, men dette varierer mellom dei forskjellige undersjangrane. Opera er nært beslekta med oratorium, syngespel, operetter og musikalar. Ordet «opera» kjem frå italiensk opera per musica som tyder 'musikkverk'.

Noreg

Norske operaer 
Det er blitt skrive 120 operaer av norske komponistar før år 2000. Blant desse er Fredkulla 1859,  Austanfyre sol og vestanfyre måne (1888–1890), Fiskeren (1900), Den røde pimpernell (1913), Stormfugler (1926)  og Olav Liljekrans (1940). Andre norske operaer er Lajla og Stallo.

Kjente operakomponistar
Georges Bizet (til dømes Carmen)
Georg Friedrich Händel (til dømes Rinaldo)
Wolfgang Amadeus Mozart (til dømes Tryllefløyta, Figaros bryllaup og Don Giovanni)
Giacomo Puccini (til dømes Tosca, Madame Butterfly og La bohème)
Gioacchino Rossini (til dømes Barberaren i Sevilla og Wilhelm Tell)
Pjotr Tsjajkovskij (til dømes Eugen Onegin)
Giuseppe Verdi (til dømes Il Trovatore, La Traviata og Aïda)
Richard Wagner (til dømes Tannhäuser og Der ring des Nibelungen)

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 
Kunst
Underhaldning
Samisk språkforsking

Samisk språkforsking har ei trehundreårig historie attom seg. Denne forskinga har heilt til dei siste tiåra vorte utført på ulike måtar i ulike land, og presentasjonen av den samiske språkforskinga følgjer her nasjonsgrensene, og er delt opp i ulike artiklar:

 Samisk språkforsking i Finland
 Samisk språkforsking i Noreg
 Samisk språkforsking i Russland
 Samisk språkforsking i Sverige
 Samisk språkforsking i andre land

 
Lingvistikkens historie
Kong Leopolds arv

Kong Leopolds arv (engelsk originaltittel King Leopold’s ghost: a story of greed, terror, and heroism in Colonial Africa) er ei bok skriven av Adam Hochschild og først utgjeven i 1998. Boka vart omsett til norsk (bokmål) av Mie Hidle og utgjeven på Pax forlag. Boka tar for seg kolonihistoria til Belgisk Kongo (noverande Den demokratiske republikken Kongo, tidlegare Zaire) og viser den ekstreme råskapen som Kongo vart utsett for. Belgisk Kongo var Kong Leopold av Belgia sin personlege eigedom.

Bakgrunnsstoff 
 Bokmelding på nettutgåva åt VG.
 Bokmelding på nettutgåva åt Dagbladet.
 Utdrag frå den engelske versjonen av boka på Amazon.com.

Bøker på engelsk
Belgia
Koloniar
Bøker frå 1998
Altasaka

Altasaka, av somme kalla Altaaksjonen, Alta-konflikten og Stillaaksjonen, var ein av dei bitraste konfliktane i Noreg i siste halvdel av 1900-talet.

I første fasen gjaldt saka motstand frå lokale interesser mot NVE sine planar for vasskraftutbygginga i Alta- Kautokeinovassdraget, som omfemnde neddemming av delar av Finnmarksvidda med bygda Masi. Seinare kom planar som skåna bustadområda, medan motstanden tok form av ein landsomfemnande folkeaksjon med 90 lokallag og 20 000 medlemmer.

Hendingar

8. oktober 1979 fekk Stortinget konflikten nært inn på seg då ei gruppe samar reiste telt framføre Løvebakken og tok til å sveltestreike. 
12. oktober 1979 konfrontera rundt 200 politifolk dei sveltestreikande samane og kring 250 demonstrantar. Professorane Nils Christie og Thomas Mathiesen var blant dei som vart arresterte.

Konflikten toppa seg 14. januar 1981, då den største samlinga av norske politistyrkar etter krigen vart sett inn for å rydde anleggsområdet i Stilla for aksjonistar. 

Sett frå styresmakta si side, var kjernen i Altasaka vasskraftutbygging og gjennomføring av eit lovleg fatta vedtak i Stortinget. Men mange såg saka på fleire måtar: Samane og mange andre såg saka som eit brotsverk mot urfolket frå storsamfunnet medan miljørørsla såg ei symbolsak. Saka gjaldt også kulturminnevern, og mange tenkte nok at det heile dreia seg om ein prestisjekamp frå det sentrale politiske miljoet som store delar av folket og kanskje mange politikarar med eigentleg var imot. Den siste teorien fekk ny næring i 1989 då Gro Harlem Brundtland innrømte at utbygginga likevel ikkje var naudsynt. Det har vore hevda at trass gjennomføringa av prosjektet, gjorde all publisiteten at miljørørsla vann ein siger i opinionen og at samane vann ein siger for eit positivt syn på rett til samisk sjølvstyre.

Kunst og minnesmerke 

Elvereddernes skiferbauta er eit minnesmerke ved Gargia fjellstove som er dekorert med kjetting og klavar frå nullpunktet ved Stilla.

OCA - Office for Contemporary Art Norway opna ei kunstutstilling i Oslo fram til 3. juni 2018 som omfatta kunst, media, fotografi og duodji knytt til Alta-aksjonen. Utstillinga omfatta verk av kunstnarar som Synnøve Persen, Maret Anne Sara, Iver Jåks og Ella Marja Eira.

Sjå og 
 Folkeaksjonen mot utbygging av Alta-Kautokeinovassdraget
 La elva leve!
 Alta

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Altasaka
1978 i Noreg
1979 i Noreg
1980 i Noreg
1981 i Noreg
1982 i Noreg
P1-regjeringa

P1-regjeringa er ei «folkeregjering» skipa sommaren 2005 for å utforme dei store linjene i norsk politikk for dei neste 100 åra. Regjeringa vart vald gjennom ei avstemming blant lyttarane i radiokanalen NRK P1. Ho er sett saman av 19 medlemer, eit frå kvart fylke. Målsettinga med samskipinga var formulert av NRK. Eit av punkta var at radio og Internett måtte bli ein møteplass for å samtale om kva vanlege folk er opptekne av.

Den 18. juni 2005 vart regjeringsmanifestet for Noreg dei neste 100 åra ferdig utforma på Sem Gjestegård i Asker. Dette klarte P1-regjeringa å få til på 48 timar. I samband med arbeidet som dei raud-grøne samarbeidspartia gjorde for å komme fram til Soria Moria-erklæringa hausten 2005, inviterte forhandlingsleiarane for samarbeidspartia P1-regjeringa til å komme med rettleiing i effektivt samarbeid den 29. september 2005. Mange av dei etablerte politikarane har stilt seg positiv til skipinga av folkeregjeringa.

Liste av medlemer 
Ingen av medlemene har vore engasjert i partipolitisk arbeid, noko som var eit vilkår for å verte nominert til regjeringa.
 Odd Oskarsen, Hammerfest
 Bjørn Ole Lundberg, Bardufoss
 Lillian Solrun Selvik, Steigen
 Irene Rosenblom, Sparbu
 Atle Vårvik, Trondheim
 Terri Senior, Ålesund
 Bente Øien Hauge, Lærdal
 Morten Holmefjord, Fusa
 Anne Raaum Christensen, Eigersund
 Alf Willy Vestergren, Mandal
 Sigurd Haugsgjerd, Setesdal
 Bergit Svendseid, Drangedal
 Wenche Yamamoto, Drammen
 Per Asbjørn Andvik, Re
 Jon Granrud, Moss
 Espen Stegger Ledaal, Oslo
 Jostein Sandvik, Drøbak
 Hans Christian Medlien, Næroset
 Kjærsti Gangsø, Vågå

Kjelder 
 Regjeringsmanifestet  (pdf)

NRK
Skipingar i 2005
Palindrom

Eit palindrom er ei samling teikn som er lik om ein les henne framleis eller baklengs. Ord, ordrekkjer eller tal kan forma palindrom.

Døme 
Verdas lengste eitt-ordspalindrom er det finske ordet for «lutsteinhandlar»; saippuakivikauppias.

Nokre palindrom på norsk er ord som tut, anna, radar, tillit og malayalam, namn som Anna, Otto og Ege, setningar som «Agnes i senga» eller «Anne var i Ravenna»· Ein kan og laga lengre, oppdikta ordsamansetjingar, som «snøhøns» og «melkeklem». Eit av dei lengste norske palindroma er: (BM) Rolf Are vurderer om Arons ni drag i gardinsnora morer edru Vera Flor.

 
Språkleikar
Beerenberg

Beerenberg (nederlandsk for Bjørnefjellet) på Jan Mayen er verdas nordlegaste aktive vulkan og den einaste aktive vulkanen i Noreg. Fjellet er 2277 meter høgt, og sentralkrateret er ein kilometer vidt. Toppen av fjellet vert kalla Haakon VII Topp. Andre høge toppar på Beerenberg Wordietoppen (2210 moh), Hakluyttoppen (2203 moh), Mercantontoppen (2188 moh), Søre Hakluyttoppen (2173 moh) og Gjuvtinden (2113 moh).

Beerenberg er ein stratovulkan på den midt-atlantiske ryggen. Han er 2 277 meter høg og har ein diameter på 20 km. Jan Mayen er ei vulkanøy, og ein trudde fram til 1970 at den Beerenberg var utdøydd. Vulkanen hadde sitt siste utbrot i 1985. Ein trur at det tidlegare var utbrot her i 1732 og 1818.

Sjå òg 
 Høgaste fjell i Noreg
 Høgaste fjell i Noreg etter primærfaktor

Bakgrunnsstoff 
 Beerenberg Ekspedisjon 2008 Bilder
 Kart og bilete av Beerenberg 
 Info om Beerenberg

Fjell på Jan Mayen
Fjell i Noreg
Aktive vulkanar
Ryggvulkanar
Vulkanar i Noreg
Stratovulkanar
Vulkanar i Atlanterhavet
2000 m-toppar i Noreg
Benzodiazepin

Benzodiazepin er ei gruppe kjemisk skylde psykotrope medikament med potente antiepileptiske, angstdempande, muskelavslappande, anestetiske, respirasjonsdempande og søvnfremjande (sedative) verknader. 

Dei medisinske indikasjonane er først og fremst epilepsiåtak, akutt angst og søvnproblem. Kortvarig bruk er tilrådd, då benzodiazepin har rusverknad og er sterkt vanedannande. Benzodiazepin vert mykje brukte som illegale rusmiddel.

Farmakologiske eigenskapar 
Benzodiazepin verkar liksom barbiturat ved binding til GABAA-reseptorar i sentralnervesystemet og bidreg til auka effekt av desse ved samverknad (interaksjon) mellom GABA og GABAA-reseptorar. 

Dei såkalla Z-medikamenta zopiklon og zolpidem er nær i slekt med benzodiazepina og verkar ved binding til GABAA-reseptorane, men har ingen antiepileptisk eller muskelavslappande effekt.

Biverknadane er mellom anna søvnkjensle, nedsett minne og svekka læring. Benzodiazepin kan medverka til hukommelsestap. Ved bruk ut over 1-2 veker er det stor risiko for å utvikla toleranse for dei angstdempande og søvninduserande eigenskapane. Benzodiazepin har respirasjonsdempande effekt, og i kombinasjon med alkohol eller opioidar kan dette vera dødeleg. Dette er mellom anna bakgrunnen for at bruk av benzodiazepin ikkje er tillate ved legemiddelassistert rehabilitering (LAR). Benzodiazepin står ikkje på lista over forbodne lækjemiddel i idretten.

Historikk 
Det første benzodiazepinet, klordiazepoksid (Librium), vart oppdaga i 1954 av austerrikaren Leo Sternbach (1908-2005) medan han arbeidde for lækjemiddelprodusenten Hoffmann-La Roche. I starten gav han opp arbeidet med forbindelsen Ro-5-0690, men han oppdaga stoffet på nytt i 1957 då ein assistent rydda laboratoriet. Trass i åtvaringar frå arbeidsgjevaren heldt Sternbach fram med forskinga som gav til kjenne dei bedøvande eigenskapane til forbindelsen. 

Då diazepam kom på marknaden i 1963, vart det sett på beste alternativet til dei dødelege barbiturata. På grunn av dei relativt få biverknadane, fekk lækjarane eit ganske sikkert lækjemiddel mot angst. Diazepam var det mest selde lækjemiddelet i USA frå 1969 til 1982. Først i 1973 fekk folk gjennom fjernsynsprogrammet 60 minutes greie på dei alvorlege avhengigheitsproblema som er knytte til benzodiazepinar.

Døme på benzodiazepin 
 Alprazolam (Xanor) 
 Diazepam (Valium, Vival, Stesolid) 
 Flunitrazepam (Flunipam, Rohypnol)
 Klonazepam (Rivotril)
 Midazolam (Dormicum)
 Nitrazepam (Apodorm, Mogadon)
 Oxazepam (Alopam, Sobril)

Bakgrunnsstoff 
Helsedirektoratet om benzodiazepin 

Lækjemiddel
Benzodiazepin
Antiepileptika
Vanedannande lækjemiddel
Farmakologi
Barbiturat

Barbiturat er ei gruppe lækjemiddel, som tidlegare vart brukte i behandlinga av søvnproblem, nervøsitet, angst og ved abstinensproblem etter inntak av alkohol. Stoffa var i mange år dei mest brukte sovemidla. Dei har elles vore svært mykje brukte til behandling av lettare nervøse tilstandar.

Barbiturata verkar motsett av stoff i amfetamingrupper. Dei verkar altså hemmande på ei lang rekkje funksjonar i sentralnervesystemet. Dei gjev ofte ei kjensle av velvære, eller ei rusliknande oppleving, avhengig av dose og kva for stoff som er brukt, og det er nettopp difor at det kan oppstå misbruk i samband med bruk av barbiturat.

Fordi stoffa verkar hemmande i sentralnervesystemet, har dei vore bruka som søvnmiddel og roande middel, difor er er bruk av barbiturat frårådd i samband med aktivitetar der klårt medvit og snøgge reaksjonar er påkravde, t.d. ved bilkøyring og bruk av farleg maskineri. 

Ved langvarig og massivt misbruk vil stoffa kunna gje abstinenssymptom, ofte med ein påfølgjande psykose. Ein ser ofte krampeåtak med risiko for dødsfall og forgiftingar i samband med inntak av større mengder barbiturat.

Ved dagleg misbruk kan symptoma vera søvnvanskar, hovudverk, trøyttleik, nedsett konsentrasjon, hukommelsesproblem og kjenslemessig ustabilitet.

Barbiturata er etterkvart ikkje å finna på den legale marknaden lenger, då dei hadde ein klårt større tendens til utvikling av tilvenjing og ein større risiko for å gje forgifting enn benzodiazepinar.

Fenemal (fenobarbital) er det einaste legale barbituratlækjemiddelet som stadig er i bruk i Noreg. Det vert brukt i behandlinga av epilepsi og alkoholabstinensar.

Farmakologi
Lækjemiddel
Vanedannande lækjemiddel
Tyske oppfinningar

it:Acido barbiturico
Marshalløyane

Marshalløyane, offisielt Republikken Marshalløyane, er ein øystat i Stillehavet, nord for Nauru og Kiribati, aust for Mikronesiaføderasjonen og sør for Wake Island.

Landet er samansett av 29 atollar og 5 isolerte øyar. Dei viktigaste atollane og øyane dannar to grupper: Ratak-kjeda og Ralik-kjeda, som betyr soloppgang- og solnedgangkjedene. To tredelar av innbyggjarane i landet bur på øyane Majuro, som òg er hovudstaden, og Ebeye. Dei ytre øyane er tynt busett på grunn av få høve til sysselsetjing og økonomisk utvikling.

Historie
Marshalløyane blei folkesett av mikronesarar på 1000-talet f.Kr. Dei blei først «oppdaga» av europearar i 1526, då den spanske kapteinen Alonso de Salazar såg ei øy ved 14°N (truleg Taongi). Den britiske kapteinen John Marshall, som gav namn til øygruppa, kom hit i 1788 saman med Thomas Gilbert. Spania gjorde krav på øyane som del av Spansk Austindia, og dette kravet blei anerkjend av dei andre europeisk kolonimaktene i 1874. I 1884 selde landet øyane til Tyskland.  I 1906 blei dei ein del av Tysk Ny-Guinea. 

Under første verdskrigen blei fleire øyar okkuperte av Japan. I  desember 1920 fekk Japan eit forvaltingsmanda — det japanske stillehavsmandatet — jer av Folkeforbundet etter Versaillestraktaten i 1919. Under andre verdskrigen blei øygruppa brukt som militærbase av Japan frem til USA erobra området våren 1944. Deretter kom øygruppa under amerikansk kontroll. 

I 1947 blei Marshalløyane, saman med Karolinane, utnemnd til Trust Territory of the Pacific Islands av SN, og blei forvalta av USA. Frå 1946 til 1958 utførte USA 67 atomprøvesprengingar på Pacific Proving Grounds, hovudsakleg på Bikiniatollen i Marshalløyane.

Den autonome republikken Marshalløyene blei danna med lokalt sjølvstyre i 1970. Marshalløyane blei ein heilt sjølvstendig republikk i 1986.

Klima 
Marshalløyane har tropisk klima med årlege middeltemperaturar omkring 27 °C. Årsnedbøren varierer frå 500 mm i nord til kring 4000 mm i sør. Dei flate øyane er særleg utsette for tropiske syklonar, som både kjem oftare og med auka styrke gjennom 1990-åra.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marshall Islands» frå ,  den 19. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff

 
Mikronesia
Land i Oseania
Øygrupper i Stillehavet
Stader kalla opp etter britar
Salomonøyane

Salomonøyane er eit land i det sørlege Stillehavet, aust for Papua Ny-Guinea, og er ein del av det britiske samveldet. Landet er samansett av meir enn 990 øyar.

Klima 
Øyane har eit tropisk havklima med meir eller mindre dei same vêrforholda året rundt. Temperaturen og fukta er høg, og den daglege temperaturvariasjonen er berre om lag 4-5 °C. Middeltemperaturen for Honiara er 27 °C. Ein har mykje nedbør, 2000-3000 mm i året, og sidan øyane ligg sør for ekvator kjem det mest regn mellom november og april. På enkelte av øyane er der derimot lite variasjon i regnmengda frå månad til månad. Det meste av regnet kjem i korte og intense regnbyger på ettermiddagen, men ein kan ha lengre periodar med regn i dei våtare månadane. Øyane har ein årleg nedbørsnormal på om lag 3000 mm. Landet har ein god del sol, bortsett frå dei våtaste områda som har mykje skyer. Tropiske syklonar oppstår ikkje like ofte her som i Stillehavet nord for ekvator.

Sjå òg 
 Klima i Sør-Stillehavet

 
Mikronesia
Land i Oseania
Øygrupper i Stillehavet
Norsk institutt for kulturminneforskning

Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU) er ein stiftelse skipa i 2003 som eit nasjonalt og internasjonalt senter med kompetanse på kulturminneforsking. Fagkrinsen er sett saman av områda konservering, arkeologi, bygg, arealplanlegging og anna. 

Tenesteområda er 
 å konservere kunst og inventar
 å konservere eldre bygningar og anlegg
 arkeologiske utgravingar
 kulturminne og forvalting
 arealplanlegging og konsekvensutredingar
 næringsutvikling
 formidling til barn og ungdom

NIKU er med i samarbeidsselskapet Miljøalliansen AS.

Bakgrunnsstoff 
 NIKU

Norsk kultur
Norske institusjonar
Skipingar i 2003
Norsk institutt for naturforskning

Norsk institutt for naturforskning (NINA) er ein stiftelse skipa i 1988 som eit nasjonalt og internasjonalt kompetansesenter innan naturforskning. 
Tenesteområda er 
 Forsking
 Oppsyn 
 Utreiingsarbeid 
 Konsekvensutgreiingar

NINA har hovudkontor i Trondheim, regionkontor i Tromsø, Lillehammer og Oslo og ein forskingsstasjon for laks på Ims i Sandnes kommune. NINA er med i samarbeidsselskapet Miljøalliansen AS. Dagleg leiar er Norunn S. Myklebust (2008).

Bakgrunnsstoff 
 NINA

Forsking i Noreg
Trondheim
Skipingar i 1988
Nina

Sjå òg Norsk institutt for naturforskning

Nina er eit kvinnenamn kjend frå fleire språk, m.a. norsk, svensk, dansk, engelsk, russisk, romansk, spansk, farsi og fleire urfolkspråk i Amerika. Av tydingar namnet har kan nemnast jente, nåde, uvurderleg og modig. På russisk er det eit kjælenamn, anten for Anna/Annina eller Antonina.

Det finst fleire variantar av namnet, som Ninna, Nina og Nine.

Nina har namnedag i Noreg den 4. april.

Kjende namneberarar 

 Nina Grieg (1845–1935), norsk sopran, gift med Edvard Grieg
 Nina Bang (1866–1928), dansk politiker og historiker, verdens første kvinnelige minister 1924
 Nina Simone (1933–2003), amerikansk sanger og pianist
 Nina Wang (f. 1937), kinesisk mangemilliardær
 Nina Karin Monsen (f. 1943), norsk filosof og forfattar
 Nina Hagen (f. 1955), tysk songar og skodespelar
 Nina Witoszek (f. 1959), norsk forskar og forfattar
 Nina Skeime (f. 1962), norsk langrennsutøvar
 Nina Solheim (f. 1979), norsk taekwondoutøvar
 Nina Stiles (f. 1989), norsk fotballspelar

Kjelder 

 «Nina» på Engelsk Wiktionary

Kvinnenamn
Kortnamn
Førenamn av russisk opphav
Knivskjelodden

Knivskjelodden ved Nordkapp er det nordlegaste punktet i Fastlands-Noreg om ein tek med øyar og skjer. Han er òg det nordlegaste punktet i Europa.

Odden ligg på 71°11′08″ nordleg grad, vel 1600 meter lenger nord enn Nordkapplatået. Ein kan nå han ved å gå 8 km frå bilvegen E69. Ein kan sjå odden frå sjølve Nordkapp, og motsett, har godt utsyn til platået frå Knivskjelodden.

Sjå òg 
 Lindesnes, det sørlegaste punktet i Noreg.

Geografi i Nordkapp
Nordlegaste punkt
Geografiske ytterpunkt i Noreg
Geografiske ytterpunkt i Europa
Nes i Noreg
Tag der Deutschen Einheit

Tag der Deutschen Einheit, 'dagen for tysk sameining', er nasjonaldag i Tyskland og blir feira den 3. oktober, til minne om sameininga av Aust- og Vest-Tyskland på denne datoen i 1990.

Det kunne vore meir naturleg å legga feiringa til dagen Berlinmuren fall i 1989, den 9. november, som òg var datoen den første tyske republikken blei grunnlagd i 1918 og dagen kuppforsøket til Hitler blei avverja i 1923. Dessverre var 9. november òg dagen for Kristallnacht, dei første store nazist-leidde forfølgingane av jødar, i 1938. Derfor blei dagen då den formelle sameininga fann stad vald i staden.

Til forskjell frå til dømes den franske nasjonaldagen blir den tyske sameiningsdagen feira utan militærparadar.

Før sameininga feira Vest-Tyskland ein dag med same namn den 17. juni. Dette var ei noko propagandastyrt markering av eit austtysk opprør i 1953, hovudsakleg mot auka arbeidskvoter, som blei slått ned med sovjetisk hjelp. I Aust-Tyskland var nasjonaldagen den 7. oktober.

Nasjonaldagar
Tyskland
Sølvkre

Sølvkre eller sølvfisk (Lepisma saccharina) er eit lite insekt som høyrer til børstehalane. Dei vaksne dyra er mellom 7 og 12 mm lange.

Kroppsforma er noko flattrykt, langstrekt og smalar av bakover. Kroppen er dekt av små, blanke skjel, og bakarst har dyret tre lange haletrådar.

Sølvkreet trivst best på varme stadar med høg luftfuktigheit, og ein finn dei gjerne på badet og på kjøkkenet. Dei er lyssky, og kjem fram om natta for å ete. Med typiske raske, buktande/symjande rørsler rømmer dei frå lyset når ein t.d. kjem inn på badet, difor har dei fått namnet «sølvfisk» på folkemunne. Om dagen gøymer dei seg vekk i sprekkar, under golvfliser og golvbelegg, under kjøkkenbenkar, bak fliser og panel osb. Dyra et alle slags stivelses- og sukkerhaldige stoff som brødsmular, mjøl, såperestar, tapetklister osb. Dei et òg proteinhaldige stoff som t.d. døde insekt. I tarmen har sølvkreet enzym som gjer at dei òg kan fordøye papir. Dette gjer at dei i nokre tilfelle opptrer som skadegjerarar i museum og arkiv ved at dei t.d. gneg seg inn i bøker og frimerkesamlingar.

I Noreg finn ein sølvkreet så langt nord som til Bodø.

Insekt
Wikibooks

Wikibooks er eit wikiprosjekt og eit systerprosjekt til Wikipedia. Med Wikibooks ønskjer ein å skape bøker i fellesskap, skrivne og utgjevne under ein fri lisens - til fri bruk på same måte som Wikipedia. Wikibooks er styrt av Wikimedia Foundation.

Bakgrunnsstoff
 http://no.wikibooks.org/ - Fellesnorsk Wikibooks-portal
 http://en.wikibooks.org/ - Engelsk Wikibooks-portal

Wikimedia 
Digitale bibliotek
Skipingar i 2003