alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Manøverkrigføring

Manøverkrigføring er motstykket til utmattingskrig. Medan utmattingskrig vert kjempa for å øydelegge fiendens ressursgrunnlag for å fortsette krigen, er manøverkrigføring meint å øydelegge fienden sin vilje til å fortsette krigen. Det er vanskeleg å måle denne viljen hjå fienden medan krigen går føre seg, men resultatet kan ein sjå ved fleire høve. Eit døme er operasjonen Desert Storm, der mange irakiske krigarar vart drepne, men etter krigen var den militære styrken til Irak stort sett intakt. Den som praktiserer manøverkrig vil i alle høve freista unngå direkte stridshandlingar i front, men i staden freista gå rundt fienden sine støttepunkt, infiltrere fiendens bakre område, der forsyningslinjene og støttefunsjonane finst, og å øydelegge desse. Det beste er likevel å øydelegge eller isolere hovudkvarteret til fienden, slik at frontlinja til fienden vil mangle situasjonsforståing, leiing og koordinering. Når denne frontlinja innser denne situasjonen, vil viljen til å fortsette krigen minska, for til slutt å forsvinne heilt.

Referansar

Militær strategi
Open løyndom

Open løyndom viser til noko som offisielt (de jure) er ein løyndom, men de facto (i praksis) kan vere kjent stoff for dei fleste i almenta.

Døme
At MI6 fanst i Storbritannia var alment kjent før det vart offisielt bekrefta i 1994.

Referansar

Løyndom
Forsvarets stasjon Andøya

Forsvarets stasjon Andøya på Andenes i Nordland fylke er knytt til Etterretningstenesta. Stasjonen samlar inn, analyserer og rapporterer maritim aktivitet i nord-områda.  Stasjonen samarbeider tett med 333. skvadron sine maritime overvakningsfly, og vart etablert i 1974. 

Stasjonen vart i byrjinga på 80-talet mykje omtala som eit SOSUS-anlegg av organisasjonen Folkereisning mot krig. I 2017 vart det òg fokus på stasjonen i samband med flyttinga av flybasen for 333. skvadron.

Sjå òg
Ikkevold-saka

Referansar

Norsk etterretning
Andøy kommune
Hovudkvarteret til Etterretningstenesta

Hovudkvarteret til Etterretningstenesta i Noreg ligg ved Lutvann i Oslo med leiing, administrasjon, bearbeiding, analyse og rapportering. Grunnsteinen vart lagt i 1994 og bygget stod klart i 1998.

Referansar

Norsk etterretning
Byggverk i Oslo
Forsvarets stasjon Ringerike

Forsvarets stasjon Ringerike på Eggemoen på Ringerike tilhøyrer Etterretningstenesta. Stasjonen driv  innsamling frå satellittar i verdensrommet. Han vart etablert i år 2000, men var ubemanna fram til 2005. I høve offisielle utsagn heiter det:

Forsvarets satellittstasjon på  Eggemoen etablerer informasjonsberarar i heile bredda av nasjonale og utenlandske militære operasjoner tilpassa operative behov og krav.
Vi tek imot og videreformidlar samtaler og sendinger mellom ulike deler av det norske Forsvaret og med våre alliansepartnarar i NATO. Vi berre formidlar og korkje lyttar på samtalar eller bearbeider dei data som vi formidlar.
Stasjonen er ein stasjon med moderne teknologi.

Referansar

Norsk etterretning
Ringerike kommune
The El Dorados

The El Dorados var ei USA-amerikansk doo-wop-gruppe som fekk størst suksess med songen «At My Front Door». Denne songen gjekk til topps på R&B-lista i USA i 1955.

Historie
Gruppa vart skipa i Chicago i 1952, og heitte opphavleg «Pirkle Lee and the Five Stars». Gruppa bestod av Pirkle Lee Moses jr. (solovokal), Louis Bradley og Arthur Basset (tenor), Jewel Jones (andretenor/baryton), James Maddox og Richard Nickens (begge baryton/bass). Då Moses jr. var ferdig i luftvåpenet i 1954, endra dei namn til The El Dorados.

Vivian Carter høyrde dei og signerte ei til selskapet hennar Vee-Jay Records, og fekk spelt inn den første innspelinga deira i midten av 1954. Eter ei rekkje mislukka singlar, spelte dei inn «At My Front Door» (òg kjend som «Crazy Little Mama») i 1955, og denne gjekk til topps på R&B-lista til Billboard og 17. plass på poplista. Oppfølgjaren deira «I’ll Be Forever Loving You», gjekk òg inn på topp 10 på R&B-lista tidleg i 1956.

Etter Basset og Nickens slutta i gruppa, fortsette dei å spele som ein kvartett. Den originale gruppa vart oppløyst i 1957. Moses vart verande i Chicago og danna ein ny versjon av The El Dorados med John Brunson og medlemmar av ei anna gruppe, The Kool Gents.  Samstundes flytta Bradley, Jones og Maddox til California, og kalla gruppa si The Tempos. 

Selskapet avslutta kontrakten med The El Dorados i 1958 og Moses jr. turnerte sidan som korvokalist. I 1969 starta han opp att gruppa med nye medlemmar, samstundes som eit tidlegare medlem av The Tempos, Johnny Carter, òg turnerte med ei anna avdeling av El Dorados.  Dei to konkurrerande gruppene slo seg saman seint i 1970-åra, og turnerte og spelte inn musikk som The El Dorados fram til Moses døydde i 2000.  

Etter Moses døydde, tok Norman Palm, som hadde vore medlem sidan seint i 1970-åra, over gruppa og kalla ho Pirkle Lee Moses Jr's El Dorados, som ei hyllest til den langvarige kollegaen og venen. I 2008 turnerte Pirkle Lee Moses Jr's El Dorados framleis aktivt i USA.

Diskografi

Singlar
Vee-Jay 115: «Baby I Need You» / «My Lovin' Baby»
Vee-Jay 118: «Annie's Answer» / «Living with Vivian» (A-side med Hazel McCollum / B-side instrumental)
Vee-Jay 127: «One More Chance» / «Little Miss Love»
Vee-Jay 147: «At My Front Door» / «What's Buggin' You, Baby?»
Vee-Jay 165: «I'll Be Forever Loving You» / «I Began to Realize»
Vee-Jay 180: «Now That You've Gone» / «Rock 'n' Roll's for Me»
Vee-Jay 197: «A Fallen Tear» / «Chop Ling Soon»
Vee-Jay 211: «Bim Bam Boom» / «There in the Night»
Vee-Jay 250: «Tears on My Pillow» / «A Rose for My Darling»
Vee-Jay 263: «Three Reasons Why» / «Boom Diddle Boom»
Vee-Jay 302: «Lights Are Low» / «Oh, What a Girl»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The El Dorados» frå ,  den 13. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Career overview 

Doo-wop-grupper
Afroamerikanske musikkgrupper
Programvaredefinert radio

Programvaredefinert radio er eit sambandssystem der delar av signalbehandlinga blir utført med programvare i staden for maskinvare. Ofte dreiar det seg om funksjonar som tidligare vart utført ved hjelp av elekroniske kretsar som heller vert implementerte som programvare på ei personleg datamaskin, 
eller i eit innebygt system.

Konseptet inneber at operasjonar som til dømes miksing og filtrering vert gjorde digitalt i programvara, i tillegg til signalhandsaming som deteksjon og modulasjon/demodulasjon osv. Programvaredefinert radio gjev langt meir fleksible system fordi radioen kan omprogrammerast til å bruka andre modulasjonsmetodar, bølgeformer eller frekvensområde.

Programvaredefinert radio blir mellom anna brukt i mobiltelefonar, trådlause datanett, digitalt fjernsyn og digital radio.

Sjå òg 
 Digital Radio Mondiale

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Programvaredefinert radio» frå ,  den 13. februar 2018.  

Radioteknikk
Digital signalbehandling
Programvare
Digital radio
Owlboy

Owlboy er eit plattform-eventyrspel utvikla og utgjeve av den uavhengige norske spelutviklaren D-Pad Studio. Spelet har hatt ein særs lang utviklingsfase, frå utviklinga byrja i 2007, til spelet vart utgjeve til Microsoft Windows i november 2016. Januar 2017 kom Owlboy ut til Linux og macOS, i februar 2018 til Nintendo Switch og i april 2018 til PlayStation 4 og Xbox One.

Owlboy går føre seg i eit land i himmelen. Spelaren styrer ein gut som heiter Otus, som er ein medlem av ein hybridrase av ugle-menneske. Når landsbyen til Otus er åteken av piratar, drar han ut på ei reise for å redde heimstaden frå dei.

Otus kan flyge og bere og kaste objekt medan han er i lufta. Etter kvart som handlinga i spelet skrir fram, møter Otus allierte som følgjer han gjennom reisa. Dei allierte har kvar sine eigne våpen med ulike eigenskapar. Owlboy har fått særs gode kritikkar etter at det vart utgjeve.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2016
Eventyrspel
Linux-spel
Macintosh-spel
Nintendo Switch-spel
Plattformspel
PlayStation 4-spel
Windows-spel
Xbox One-spel
Metroidvania-spel
Benagaria

Benagaria er ein landsby i Jharkhand i India, nær grensa til Vest-Bengal. Området er i første rekkje folkesett av stammefolket santalar. I denne landsbyen var det nordmannen Lars Olsen Skrefsrud saman med dansken Hans Peter Børresen etablerte Ebenezer, den første misjonsstasjonen for Santalmisjonen.

Like ved misjonsstasjonen i Benagaria blei det bygd ei kyrkje som kunne romma meir enn 2000 menneske. Bygningsarkitekt var Hans Peter Børresen. Ebenezer kyrkje i Benagaria var motiv på eit norsk frimerke som kom ut i samband med Santalmisjonen sin 100 års-jubileum i 1967. Kyrkjebygget er enno i bruk av NELC.

Koordinatar
 Plasseringa av Ebenezer gamle kyrkje. Den nye kyrkja, teikna av Børresen, ligg like aust for denne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Benagaria» frå ,  den 14. februar 2018.  
 

Den norske Santalmisjon
Landsbyar i Jharkhand
Gold Mohur

Gold Mohur er eit område i Aden i Jemen som er kjend for badeområde og hotell.

Det er namnet på ein dal omkransa av bratte fjell, med strandområde ut mot havet.
Området har namn etter tre og buskar som veks i dalen, som flamboyant eller flammetre (Delonix regia), som også er kjend under hindinamnet gulmohar eller gold mohur.
I Gold Mohur finst eit elefantforma nes kjend som Elephant's Back. Her står Aden fyr.

29. desember 1992 blei Gold Mohur Hotel råka av ein bombeeksplosjon som drap ein hotellarbeidar og ein turist. 
Dette var det første terroriståtaket utført av al-Qaida. Målet var truleg amerikanske soldatar på veg til Somalia.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Gold Mohur Bay, Aden, Yemen in the 1960s - Aden Landscape 

Aden
Flamboyant

Flamboyant (fransk for 'flammande') eller flammetre (Delonix regia) er ei tre i erteblomfamilien som stammar frå Madagaskar. Det blir ofte brukt som prydtre i tropiske strøk på grunn av sine praktfulle raude blomar.

Kjelder

Erteblomfamilien
Jostein Aardal

Jostein Aardal () er ein norsk journalist frå Gloppen kommune i Sogn og Fjordane.  Aardal er utdanna innan offentleg forvaltning, og han har over 30 års erfaring som journalist i fleire aviser.  Aardal har vore aktiv i folkemusikkmiljøet sidan 1970-talet.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Bøker

Forfattarar frå Gloppen
Norske sakprosaforfattarar
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia

Køyretøydekorasjon i Sør-Asia er ein tradisjon for å utsmykka køyretøy med og utan motor i Afghanistan, Bangladesh, India, Nepal og Pakistan.
Særleg lastebilar i området er kjende for rike dekorasjonar, men ein kan også pynta bussar, bilar, rickshawar og vogner. 

Køyretøy kan dekorerast med tekstil, tre, metall og plastikk og måleri av mange ulike slag. Ein kan til dømes måla mønster, tekst, blomar, dyr, personar og ulike symbol på køyretøya. Dekoreringa kan ha ulike regionale og personlege preg. Ho blir utført av særskilde yrkesgrupper.

Historie
Skikken med køyretøydekorasjon går tilbake til før utviklinga av motorkøyretøy. Tidlegare kunne ein pynta berestolar, haudaer, vogner og trekk- og ridedyr som esel, elefantar, kamelar og okser. Skikken med å pynta dyr med teppe, bjøller, duskar og måling er framleis utbreidd.

På 1920-talet fekk Kohistan Bus Company dekorert bussane sine for å tiltrekka passasjerar.
På 1950-talet blei langtransport med lastebil vanleg i Sør-Asia, og køyretøy kunne dekorerast for å skilja seg ut og gje eigaren ein konkurransefordel.
Rundt same tid byrja ein å dekorera rickshawar i Bengal, der til dømes brettet på baksida av rickshawen og taket over kunne pyntast.

og skikken blei overført til motoriserte rickshawar eller tuk-tukar på 1970-talet.
Seinare er det blitt vanleg å bruka påklistra dekorasjonar i staden for eller i tillegg til å få køyretøyet måla direkte.

Motiv

Tidlege dekorasjonar av motorkøyretøy kunne vera relativt enkle religiøse motiv, som portrett av sikh-guruar eller sufi-helgenar. Gudar og etterkvart filmstjerner blei også vanlege.

Tekst i form av kalligrafi eller enklare bokstavar kan innehalda dikt, utsegner, namn på gudar og religiøse leiar, og oppfordringar til å bruka hornet når ein køyrer forbi (horn please eller horn OK please).

Teknikkar

Ombygging som særleg blir gjort i Afghanistan og Pakistan kan gje eit ekstra nivå på toppen av køyretøyet som kan bli brukt til ekstra last eller som sovestad.
Det er vanleg å bruka treverk som materiale i Quetta og Peshawar, medan plastikk er vanlegare i Rawalpindi. På landsbygda i Sind kan ein bruka kamelbein til dekorasjonar.

Køyretøydekorasjon blir utført av spesialistar som kvar kan ha sitt område dei konsentrerer seg om.

Funksjon

Mange av dekorasjonane på sørasiatiske køyretøy har ein lukkebringande funksjon. Bilde av demonfjes eller sko hengd frå undersida av køyretøyet kan vera meint å skremma vekk ulukke eller det vonde auget.

For langtransportsjåførar blir lastebilen ein heim heimefrå. Klirrande armband i førarhuset kan minna dei om konene heime.

Galleri

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Fahrzeugkunst in Südasien» frå ,  den 14. februar 2018.  

Sør-Asia
Afghansk kultur
Bangladeshisk kultur
Indisk kultur
Nepalsk kultur
Pakistansk kultur
Hauda

Hauda (engelsk howdah eller houdah) er ein sal eller paviljong plassert på ryggen til ein elefant, eller ved enkelte andre høve på andre store dyr, som kamelar. 
Ein hauda har typisk eit tak over og kan ha plass til to eller fleire personar.

Sjå òg
 Mahout, elefantførar
 Howdah-pistolar, store handvåpen til å forsvare haudaer mot rovdyr
 Persiske krigselefanter

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Dyretransport
Salar
Elefantar
Berestol

Berestol er ei innretning for persontransport som blir bore av to eller fleire menneske. Det kan vera eit praktisk transportmiddel i tronge gater eller ulendt terreng. 

Ein berestol er som regel utstyrt med to berestenger og blir som regel boren av to eller fire menn. Berestol med kalesje og dør med vindauge, såkal;a portechaise, var mykje brukt av aristokratiet og det høgare borgarskapet i Europa på 1600- og 1700-talet. Han kom trurleg til Europa frå Kina. I Aust-Asia og India har berestolar vore nytta heilt opp i moderne tid.

Kjelder

Bereutstyr
Persontransport
Songaren Tony Williams

Samuel E. «Tony» Williams () var ein USA-amerikansk songar, mest kjend som frontmann i The Platters frå 1953 til 1960. Williams var fødd i Elizabeth i New Jersey, og døydde i New York av emfysem.

Syster hans, R&B-songaren Linda Hayes var avgjerande for at Williams vart medlem av The Platters, som vart oppdaga og styrt av Buck Ram. I ein krangel om pengar, slutta Williams i The Platters for å satse på ein solokarriere, og fortsette å arbeide med Ram.

Williams vart vald inn i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Platters i 1990. Williams turnerte med sin eigen variant av The Platters, kalla The International Platters, med kona Helen Williams. Den musikalske leiaren William Gulino arbeidde på og av med Tony Williams og The Platters frå 1978 til 1992.

Solodiskografi
 Magic Touch of Tony - Philips PHS-600-051 - 1962
 A Girl Is a Girl Is A Girl - 1961
 Tony Williams Sings His Greatest Hits - 1994
 The Voice of The Platters - Vintage Music -2014

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tony Williams (singer)» frå ,  den 14. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
The Platters-medlemmar
Folk frå Elizabeth i New Jersey
Rock and Roll Hall of Fame
Døde av emfysem
Herb Reed

Herbert «Herb» Reed () var ein USA-amerikansk musikar, vokalist og med på å starte bandet The Platters, som hadde stor suksess i 1950- og 1960-åra. Reed, som var det siste overlevande, originale medlemmet av gruppa, har fått æra for å ha kome på namnet på gruppa. Reed kom på namnet etter at ein radiopratar i 1950-åra kalla platene deira «platters».

Reed voks opp i fattigdom i Kansas City i Missouri, og flytta til Los Angeles då han var 15 år gammal. Han flytta til Boston-området i 1970-åra, etter suksessen med The Platters. Han var det einaste medlemmet i The Platters som song på alle dei kring 400 songane bandet spelte inn. Ein kan høyre vokalen hans på dei største hittane til The Platters, som «Smoke Gets in Your Eyes», «The Great Pretender», «Twilight Time» og «My Prayer».

Som det siste originale medlemmet i The Platters, kjempa Reed ein lang rettskamp om rettane til namnet The Platters, ein kamp han til slutt vann.

Reed turnerte gjennom heile karrieren, og han framførte så mykje som 200 konsertar i året fram til 2012, då han måtte stoppe på grunn av helsa. Han døydde av komplikasjonar frå fleire sjukdommar, mellom anna svakt hjarte, på ein pleieheim i Boston den 4. juni 2012, 83 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Herb Reed» frå ,  den 14. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
Musikarar frå Kansas City
The Platters-medlemmar
Songarar frå Missouri
Rock and Roll Hall of Fame
Zola Taylor

Zola Mae Taylor () var ein USA-amerikansk songar. Ho var det originale kvinnlege medlemmet i The Platters frå 1954 til 1962, då gruppa fekk dei største hittane sine. 

Zola Taylor var medlem av The Platters fram til 1962, då ho vart erstatta av songaren Barbara Randolph. Taylor var den andre av dei tre ektemakene til Frankie Lymon. Taylor var med The Platters i den første rock'n'roll-filmen, Rock Around the Clock.  I 1990 vart Taylor innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Platters. Zola Taylor døydde i Riverside i California 69 år gammal av lungebetennesle, etter ei rekkje hjerneslag. Zola Taylor vart spelt av Halle Berry i filmen Why Do Fools Fall in Love i 1998.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zola Taylor» frå ,  den 14. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Afroamerikanske kvinnelege songarar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske rhythm and blues-songar
The Platters-medlemmar
Rock and Roll Hall of Fame
Musikarar frå Los Angeles
Døde av lungebetennesle
Sonny Turner

Sonny Turner () er ein USA-amerikansk songar som er mest kjend for å ha tatt over plassen til Tony Williams som frontmann i The Platters.

Før han arbeidde med The Platters var Turner frontmann i ei lokal vokalgruppe kalla The Metrotones. Då dei spelte på ein lokal klubb i Cleveland som oppvarming for Redd Foxx, vart Turner møtt av den lokale DJ-en Bill Crane. Han spurte om Turner var interessert i å prøvesyngje for The Platters for å erstatte frontmannen deira Tony Williams, som var på veg ut av bandet. Turner vart vald ut av 100 håpefulle seint i 1959. Turner, som hadde Jackie Wilson som ven og mentor, pusta nytt liv i The Platters som fekk tre nye hitsinglar: «I Love You 1000 Times» i 1966, «With This Ring» i 1967 og «Washed Ashore» i 1968. Han spelte òg inn mange av dei tidlegare hittane til The Platters inn på ny, og det er Turner sin vokal ein kan høyre på Platters-songane i filmar som The Nutty Professor 2 og Hearts in Atlantis.

Bakgrunnsstoff
Sonny Turner bio. 
The Platters: A Biography frå enotes.com
Sonny Turner si offisielle nettside
History of Rock: The Platters

USA-amerikanske songarar
The Platters-medlemmar
Cornell Gunter

Cornell Gunter () var ein USA-amerikansk rhythm and blues-songar som var mest aktiv i 1950- og 1960-åra. Han var fødd i Coffeyville i Kansas, og døydde i Las Vegas i Nevada, etter å ha blitt skoten i bilen sin. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1987 som medlem av The Coasters.

Biography
Gunter var originalt medlem i The Platters. Han hadde spelt inn musikk med bandet og sunge korvokal på Big Jay McNeely-songen«Nervous Man Nervous» på Federal Records i 1953. Gunter var òg medlem av The Flairs og The Coasters. Tittelsongen frå Susan Oliver-filmen The Green Eyed Blonde frå 1957, var sungen av Gunter. Will «Dub» Jones og Gunter vart med i The Coasters som ertattarar for Bobby Nunn og Leon Hughes tidleg i 1958. Etter Gunter slutta i The Coasters turnerte han med Dinah Washington. I 1963 danna han i eiga Coasters-gruppe, og dei vart vanlegvis kalla «The Fabulous Coasters». Gunter gav ut fleire solosinglar seint i 1950- og tidleg i 1960-åra, mellom anna ein versjon av Sam Cooke sin «You Send Me» på Dot Records i 1957.

I 1987 vart han innlemma i Rock And Roll Hall Of Fame i lag med resten av The Coasters.

Syster til Cornell, Shirley Gunter, spelte òg med The Flairs og The Queens, i tillegg til å ha ein solokarriere seint i 1950- og tidleg i 1960-åra. 

Gunter var i ferd med å gjere eit comeback, då han vart skoten i bilen sin i Las Vegas den 26. februar 1990.

Diskografiar

Singlar
«True Love» / «Peek, Peek-A-Boo» (Loma #701) (1955) (som The Ermines)
«You Broke My Heart» / «Pretty Baby I’m Used To You Now» (Loma #703) (1956) (med The Ermines)
«Keep Me Alive» / «Muchacha, Muchacha» (Loma #704) (1956) (med The Ermines)
«I'm Sad» / «One Thing For Me» (Loma #705) (1956) (med The Ermines)
«She Loves To Rock» / «In Self Defense» (ABC Paramount #9698) (1956) (with The Flairs)
«You Send Me» / «Call Me A Fool» (Dot #15654) (1957)
«Baby Come Home» / «I Want You Madly» (Eagle #301) (1957)
«If We Should Meet Again» / «Neighborhood Dance» (Liberty #55096) (1957) (som Cornel Gunter)
«Lift Me Up Angel» / «Rope Of Sand» (Warner Brothers #5266) (1962)
«It Ain't No Use» / «In A Dream Of Love» (Warner Brothers #5292) (1962)
«If I Had The Key To Your Heart» / "Wishful Thinking (Challenge #59281) (1965) (som Cornell Gunter and The Cornells)
«Love In My Heart» / «Down In Mexico» (Together #101) (1976)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cornell Gunter» frå ,  den 14. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Coasters
Rock Hall of Fame

Folk frå Coffeyville, Kansas
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
The Coasters-medlemmar
The Platters-medlemmar
Rock and Roll Hall of Fame
Musikarar frå Los Angeles
Folk myrda med skytevåpen
Myrda musikarar
The Flairs-medlemmar
Gaynel Hodge

Gaynel Hodge () er ein USA-amerikansk musikar og songar. Han var medlåtskrivar på den store hitten «Earth Angel», spelt inn av The Penguins i 1950-åra. 

Han var med å starte opp og var musikalsk leiar i kjende grupper som The Platters, The Turks og The Hollywood Flames. Hodge var involvert i doo-wop og rhythm and blues frå tidlege år og byrja å skrive songar og spele piano då var 13 år gammal, og byrja å syngje med vokalgrupper på gatehjørne i Los Angeles. Berre 15 år gammal var Gaynel ofte å sjå som studiomusikar i platestudio kring i Los Angeles. Gaynel var med å skipe det originale Platters med broren Alex Hodge, og song og spelte piano på dei første 16 innspelingane sine. 

Gaynel har skrive, spelt inn for eller spelt med artistar som Lou Rawls, Aretha Franklin, Stevie Wonder, Johnny «Guitar» Watson, Dr. John, Ted Taylor, Little Johnny Taylor, Richard Berry, Dick Dale, Don & Dewey, The Chambers Brothers, The Rivingtons, The Olympics, Johnny Morissette, Tony Allen og Duane Eddy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gaynel Hodge» frå ,  den 14. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The official website for Gaynel Hodge. (Authorized and Approved by Gaynel Hodge- Oct. 2002.)

USA-amerikanske pianistar
Afroamerikanske musikarar
Musikarar frå Los Angeles
Våpenloven

Våpenloven, lov om skytevåpen og ammunisjon m.v. av 9. september 1961, er den lova som i Noreg omhandler våpen i generell tyding.

Våpen som Kniv, slagvåpen, øks, skytevåpen (òg ammunisjon og utstyr), elektrosjokkvåpen, kastevåpen er kontrollerte av våpenlova. Våpenlova definerer kva som er lov til å eige, ha, bere eller bruke av privatpersonar. Tenestevåpen innan militæret eller politiet fell ikkje under våpenlova.

Våpenlova er detaljert av våpenforskrifta, som atter er delt ned i rundskriv. 11. juli 2008 kom ei ny våpenforskrift som stramma inn i forhold til tidlegare forskrifter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Våpenloven» frå ,  den 15. februar 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Lovdata.no – Våpenloven
 Lovdata.no - Våpenforskriften
 Regjeringen.no - Ny våpenforskrift (11. juli 2008)

Norske lover
Våpen