alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
EP-en Peace in the Valley

Peace in the Valley er ein EP av Elvis Presley, gjeven ut på RCA Victor Records i mono i april 1957. Innspelinga vart gjort 12., 13. og 19. januar i Radio Recorders i Hollywood i California. Han nådde tredjeplassen på den kortvarige Billboard EP-lista og tredjeplassen på albumlista, og 39. plassen singles chart.

Innhald
I 1950-åra hadde heimbyen til Presley i Memphis i Tennessee blitt eit gospelsenter i USA. Presley voks opp med denne musikken og likte godt gospelmusikken resten av livet sitt. Denne EP-en var første gongen Presley gav ut denne musikken. Han spelte sidan inn fleire religiøse plater, som albuma His Hand In Mine, How Great Thou Art og He Touched Me.

Alle fire songane er gospelklassikarar, med to songar av Thomas A. Dorsey, «faren til svart gospel». Seks månader etter EP-en kom ut, kom dei fire songane ut på julemusikkalbumet Elvis' Christmas Album.

Medverkande 
 Elvis Presley – vokal, gitar
 The Jordanaires - vokal
 Scotty Moore – elektrisk gitar
 Floyd Cramer – piano
 Dudley Brooks – piano
 Gordon Stoker - orgel
 Bill Black – bass
 D.J. Fontana – trommer

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peace in the Valley (EP)» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-EP-ar
EP-ar frå 1957
Gospelalbum
Album produserte av Steve Sholes
Al Hamriyah

Al Hamriyah er namnet på ein kystbusetnad i Sharjah nord i Ajman i Dei sameinte arabiske emirata. Det er kjend for den populære lagunen med fritidsaktivitetar og lokale fiskarar som fortøyer båtane sine der. 

Landsbyen må ikkje forvekslast med Hamriyah hamn, som ligg like sør for byen. 

Det er den tradisjonelle heimstaden til familiane frå Darawishah-delen av Al Bu Shamis Na'im. Desse er knytte til det moderne emiratarabiske slektsnamnet Al Shamsi.

Historie 
Al Hamriyah vart ikkje nedteikna av tidlege britiske undersøkingar av kysten her på 1800-talet, og kjempa for sjølvstende seint på 1800-talet fordi herskarane i Sharjah visstnok skal ha forsømd staden og ikkje ha støtta perlefamiliane i byen som ikkje hadde fått betalt for perlene sine.

Sjølv om det aldri formelt vart rekna som eit emirat i Traktatstatane av britane, fekk Hamriyah sjølvstendet sitt hos herskaren av Sharjah, sjeik Khalid bin Saqr Al Qasimi, den 9. august 1923. I brevet frå Khalid bin Saqr, sa han frå seg alle rettar til skatteinntekter frå Hamriyah.

Sjeik Khalid bin Saqr Al Qasimi av Sharjah vart avsett året etter og etterfølgjaren hans, sjeik Sultan bin Saqr Al Qasimi, følgde ikkje opp avtalen. Britane var derimot klare til å respektere Hamriyah som eit eige emirat, og vart berre stoppa av at sjeik Abdulrahman bin Saif vart drepen av nevøen Saif bin Abdullah i april 1931. Det følgde ein periode med kupp og motkupp (som enda med mordet på sonen til sjeik Abdulrahman bin Saif, Humaid bin Abdulrahman) og sjølv om sjølvstendet til Hamriyah igjen vart diskutert i 1937, då oljekonsesjonane vart forhandla fram gjennom Traktatstatane, vart det ingenting av og Hamriyah vart ein del av Sharjah.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Hamriyah» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Busetnader i Sharjah
Historie i Sharjah
Al Heera

Al Heera er ein forstad nord i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata, tradisjonelt heimstaden til Darawishah, og ein del av Al Bu Shamis-delen av Na'im-stamma. Ein gong erklærte det seg sjølvstendig frå Sharjah, og hadde sin eigen sjeik, før det formelt vart ein del av emiratet Sharjah i 1942. Det er ein kystenklave med ei lita hamn nytta av fleire fiskarar og fritidsbåteigarar. 

Den opphavlege fiskarlandsbyen, som hovudsakleg bestod av adobe- og korallhus, låg langs cornichen i området like bak Al Heera politistasjon, men vart fråflytta og så heimstaden til taxisjåførar og ulovlege arbeidsinnvandrarar gjennom 1990-åra, før det vart rive ned. Det er lite att av den originale busetnaden i dag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Heera» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 

Busetnader i Sharjah
Al Jazirah i Sharjah

Al Jazirah (arabisk الجزيرة) er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Al Jazirah, Sharjah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Al Khan

Al Khan er ein sørleg forstad til byen Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Forstaden ligg langs Al Khan-vika, som ligg mellom Sharjah og Dubai. Fram til nyleg var området berre eit ørkenområde med somme falleferdige, tradisjonelle korall- og adobehus, men i dag ligg Sharjah akvarium her. Fleire av dei eldre bygningane er blitt restaurert til eit museumsområde.

Historie

Rundt byrjinga av 1900-talet, vart Al Khan styrt av ein stammehøvding og hadde 75 perledykkarbåtar og ein busetnad av familiane Al Bu Mahair, Mazari og Manasir. 

Al Khan var åstad for kampar mellom leiarane til opprørsgruppa Majlis og styrkar som var lojale til herskaren i Dubai i februar 1940. Etter fleire dagar med kampar, vart det våpenkvile etter at herskarane i Umm Al Quwain, Ajman og Ras Al Khaimah hadde vore meklarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Khan» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Sharjah
Ar Rufaysah

Ar Rufaysah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata Ar Rufaysah-dammen ligg i nærleiken.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ar Rufaysah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Dhaid

Dhaid eller Al Dhaid er hovudstaden i det sentrale distriktet i emiratet Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Det er ein oaseby med mange daddelpalmeplantasjar som får vatn frå dei nærliggande Hajarfjella.

Dhaid har lenge vore strategisk plassert ved munningen til den viktige Wadi Siji.

Historie 
Tidleg på 1900-talet bestod Dhaid av kring 140 hus, som var eigd av stammene Tanaij, Bani Qitab og Khawatir, inkludert store hus med leirsteinstårn. Al Qasimi-fortet med fire tårn låg òg på staden.

Dhaid vart setet for den avsette herskaren av Sharjah, sjeik Khalid bin Ahmad Al Qasimi, i ein avtale gjort i juni 1927 med den nye herskaren, nevøen hans Sultan bin Saqr. Etter ein periode med kampar og forhandlingar mellom stammene i Dhaid, herskaren av Ras Al Khaimah og herskaren av Sharjah, vart han så utpeikt som herskar i Kalba i september 1937.

Geografi
Dhaid ligg på ørkensletta på austkysten av byen Sharjah og vert kryssa frå aust til vest av vegen frå Sharjah til Masafi ved foten av Hajarfjella. I nord ligg innlandsoasen i Umm Al Qawain, Falaj Al Moalla, medan ein sør finn byen Madam langs vegen mellom Dubai og Hatta. 

Dhaid er ein oaseby som får vatn frå fleire wadiar, der det renn elvar til tider av året, og underjordiske vatningskanalar. Her fint store plantasjar av daddelpalmar og andre planter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dhaid» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Sharjah
Ghayl i Sharjah

Ghayl er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ghayl, Sharjah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Ghunah

Ghunah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ghunah» frå ,  den 14. oktober 2016.  

Busetnader i Sharjah
Hamriyah hamn

Hamriyah hamn er ei djuphavshamn som ligg i Hamriyah frisone i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata.  

Hamna er ein del av ein frihandelssone og eit senter for eksport og import til andre verdsmarknader. Den viktigaste transportartikkelen er petrokjemiske varer og generelle varer frå to containerterminalar i tillegg til sidekaiar for ei djupne på 14 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hamriyah hamn» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Hamnebyar i Dei sameinte arabiske emirata
Busetnader i Sharjah
Hasat al Bidiyah

Hasat al Bidiyah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hasat al Bidiyah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Hayat i Sharjah

Hayat er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hayat, Sharjah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Hiyawah

Hiyawah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hiyawah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Kalba

Kalba (arabisk كلباء) er ein by i Dei sameinte arabiske emirata. Det er ein eksklave i emiratet Sharjah mellom kysten av Omanbukta nord for Oman og sør for emiratet Fujairah. Khor Kalba er eit viktig naturreservat og mangrovesump sør for byen ved greensa til Oman. Byen vart erobra av Det portugisiske imperiet på 1500-talet og vart kalla Ghallah. Han vart angripen, plyndra og sett i brann av styrkane til sultanen av Flugat i mars 1811 som ein del av britiske og omanske felttog mot sjøstyrkane til Al Qassimi. Han vart ein Traktatstat frå 1936 til 1951, då han vart innlemma i Sharjah.

Khor Kalba er for tida stengd for ålmenta og vert utvikla til eit område for økoturisme av emiratet. Fleire miljøvernarar og økologar er uroa over prosjektet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kalba» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Sharjah
Tidlegare land i Midtausten
Statar og territorium skipa i 1903
Nedleggingar i 1952
Layyah i Sharjah

Layyah er ein landsby i Sharjah. Hovudnæringa er kvegdrift, østersfiske og gullproduksjon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Layyah, Sharjah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Lulayyah

Lulayyah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lulayyah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Minazif

Minazif er ein liten by i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Minazif ligg ved vegen mellom Sharjah og Kalba (E102), kring 26 km sørvest for Kalba.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Minazif» frå ,  den 14. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Sharjah
Muaifi

Muaifi er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Muaifi» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Nahwa

Nahwa er ein landsby i emiratet Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Han er ein mot-enklave i det omanske territoriet Madha, som i seg sjølv er ein enklave i Emirata.

For å kome til landsbyen Nahwa, må ein ta den nordlegaste vegen inn i enklaven Madha, sør for Khor Fakkan mot Nye Madha. Herfrå går det ein svingete veg på kring 5 km til Nahwa.

Sjølv om situasjonen er uvanleg er ikkje Nahwa den einaste eksklaven i verda som er omgjeve av ein annan enklave. Somme eksklavar i det nederlandske Baarle-Nassau ligg i dei belgiske enklavane Baarle-Hertog.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nahwa» frå ,  den 14. oktober 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Arabiske enklavar og mot-enklavar

Busetnader i Sharjah
Eksklavar
Den emiratarabisk-omanske grensa
Enklavar
Sa'd

Sa'd er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sa'd» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
BonBon

BonBon er eit dansk varemerke som omfattar ein serie med godteriposar av fleire ulike slag. Serien vart etablert i 1985 og vert distribuert i Noreg av Haugen-Gruppen.

Blant dei mest kjende godteriposane som er i sal i dag er Søppeldynga, Kloakkslam og Råtne fisk. Tidlegare på 90-talet var fleire variantar i sal i Noreg, mellom anna godteriposar med namn som Ørevoks, Tissebleier og Hundeprutter. Etter at BonBon vart seld til selskapet Toms i 2001, vart produksjonen av godteriposane med namn som Store pupper og Blondinehjerner stansa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 BonBon hos nettstaden til Haugen-Gruppen

Godteri
Haugen-Gruppen
Skipingar i 1985
Varemerke
Sahanah

Sahanah er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sahanah» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Shis

Shis er ein busetnad i Sharjah, som ligg i den omanske eksklaven Madha.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shis» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Tarif Kalba

Tarif Kalba er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tarif Kalba» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Landsyen Wadi Shi

Wadi Shi (arabisk وادي شي) er ein landsby i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Han er kalla opp etter ein wadi han ligg i med same namn. Wadi Shi-dammen ligg vest for landsbyen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wadi Shi» frå ,  den 14. oktober 2016.  
 

Busetnader i Sharjah
Ad Duss

Ad Duss er ein landsby i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata.

Nærliggande byar og landsbyar er Ghalil, Ash Shays, Dayni, Al ‘Aqabah, Lima og Al Misar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ad Duss» frå ,  den 15. oktober 2016. 
 

Busetnader i Umm al-Quwain
Kamila Skolimowska

Kamila Skolimowska () var ein polsk sleggjekastar frå Warszawa som vart olympisk meister i øvinga under OL 2000 i Sydney, knapt 18 år gammal. Ho vann elles ein sølvmedalje i EM 2002 og ein bronsemedalje i EM 2006.

Aktiv
Skolimowska vart lagt merke til allereie som 15-åring, ho vann då sleggjetevlinga under junior-VM 1997. To år seinare gjorde ho ei liknande bragd då ho gjekk til topps under ungdoms-VM 1999 i Bydgoszcz.

Kort tid føre Sommar-OL 2000 slengde Skolimowska sleggja over 70 meter for fyrste gong. I Sydney auka ho til 71,16 meter og vann gullmedalje med nær 1,5 meters margin til Olga Kuzenkova og bort i to meter til Kirsten Münchow. Ho var den yngste gullvinnaren på friidrettsbana i Sommar-OL 2000.

Skolimowska kom på fjerdeplass i friidretts-VM 2001 i Edmonton, 82 cm bakom bronsevinnar Bronwyn Eagles frå Australia. Året etter tok ho sølvmedaljen ved EM i friidrett 2002 i München. Deretter vart ho nummer åtte ved VM 2002 i Paris, fem under sommarleikane 2004 i Aten og seks i verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki. Fire dagar etter VM-finalen vann ho sleggjetevlinga under universiaden i Izmir med eit bestekast på 72,75 m.

Skolimowska sikra seg bronsemedaljen då EM 2006 fann stad i Göteborg. Den 11. mai 2007 sette ho med 76,83 meter sin 17. polske rekord.  Tre månader etter vart ho nummer fire i Osaka-VM. Ho kvalifiserte seg til OL-finalen 2008 i Beijing, men hadde ikkje eit einaste godkjent finalekast.

Vinteren 2009 døydde Skolimowska brått under ein treningsleir i Vila Real de Santo António i Portugal. Dødsårsaka var fastslått å vere lungeemboli.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 62,68 m
VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (50,38 m =nr 21)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 71,16 m, framom Olga Kuzenkova (69,77 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 68,05 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 72,46 m, bakom Olga Kuzenkova (72,94 m)
VM 2003 i Paris: Nr 8 – 68,39m
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 72,57 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 7 – 68,96 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 72,58 m
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 73,75 m
OL 2008 i Beijing: Nr 12

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kamila Skolimowska» frå ,  den 15. oktober 2016.  
 

Polske sleggekastarar
Olympiske meistrar for Polen‎
Olympiske meistrar i sleggekast
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Polske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Polske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Polske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Folk frå Warszawa
Adh Dhaid

Adh Dhaid er ein busetnad i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adh Dhaid» frå ,  den 15. oktober 2016.  
 

Busetnader i Umm al-Quwain
For LP Fans Only

For LP Fans Only er det sjuande albumet til Elvis Presley, gjeve ut av RCA Victor i februar 1959. Det er eit utval av songar frå ei innspeling i august 1956 ved 20th Century Fox Stage One, ei innspeling i september 1956 i Radio Recorders i Hollywood, innspelingar 10. og 11. januar i RCA Victor Studios i Nashville, to til i RCA Victor Studios i New York, og fleire innspelingar i Sun Studio. Albumet nådde 19. plassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Det er i dag ikkje lenger på trykk, men finst som digital nedlasting eller strøyming.

Innhald
Då Elvis Presley måtte inn i den amerikanske hæren den 24. mars 1958, ønskte RCA Victor og manageren til Presley, Colonel Tom Parker, å halde namnet hans aktivt hos publikum dei to neste åra då han ikkje kunne halde konsertar eller spele i filmar, og gav ut innspelingar frå kvelvet. Det vart arrangert ei innspeling over to dagar i juni, som gav nok songar til fem singelsider. Singelformatet var det kommersielle fokuset for rock and roll i 1950-åra. Fire av desse songane vart gjevne ut på album i 1958 og 1959 medan Presley var i militærteneste. 

Presley gjorde det òg godt på albummarknaden. Ingen av dei tidlegare seks albuma hans hadde nådd lågare enn tredjeplassen, og RCA ønskte å halde fram å gje ut album. Mange av songane til Presley var blitt gjevne ut på singlar, ikkje på album. Til dette albumet valte RCA Victor ut ni songar som tidlegare berre hadde vore tilgjengeleg på singlar, i tillegg til «Poor Boy» frå Love Me Tender-EP-en. Fire av songane var blitt gjevne ut på Sun Records som avgrensa utgåve, og var vanskeleg å få tak i utafor sørstatane. Alle dei fem Sun-singlane vart gjevne ut på RCA i november 1955 og var i trykk fram til 1970-åra. 

Denne utgjevinga var den første gongen den første kommersielle innspelinga til Elvis, «That's All Right (Mama)», kom ut i Storbritannia. Han vart aldri gjeven ut på singel der medan Presley levde. RCA gav ut For LP Fans Only på CD i 1989. Albumet finst òg i ein plateboks på 25 plater kalla The Perfect Blues Collection, gjeven ut på Sony i 2011.

Medverkande
 Elvis Presley – vokal, gitar
 Scotty Moore – gitar
 Chet Atkins – gitar
 Floyd Cramer – piano
 Shorty Long – piano
 Gordon Stoker – piano, korvokal
 Bill Black – bass
 D.J. Fontana – trommer
 Jimmie Lott – trommer
 Johnny Bernero – trommer
 The Jordanaires – korvokal
 Ben Speer – korvokal
 Brock Speer – korvokal

Innhald

Originalutgåve

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «For LP Fans Only» frå ,  den 15. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Jorgenson, Ernst (1998). Elvis Presley: A Life In Music - The Complete Recording Sessions. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-18572-3

Bakgrunnsstoff
LPM-1990 For LP Fans Only på The Elvis Presley Record Research Database

Musikkalbum frå 1959
Elvis Presley-album
RCA Victor-album
Engelskspråklege album
Album spelte inn i Sun Studio
Album produserte av Sam Phillips
Too Much av Elvis Presley

«Too Much» er ein song som vart ein hit for Elvis Presley og vart publisert av Elvis Presley Music i 1956. Han var skriven av Bernard Weinman og Lee Rosenberg. Songen vart først spelt inn i 1954 av Bernard Hardison for Republic Records. Elvis Presley spelte inn songen i september 1956 og framførte han den 6. januar 1957 på CBS-TV-programmet «The Ed Sullivan Show». Songen vart gjeven ut på singel og nådde toppen av Cashbox-lista og tredjeplassen på R&B-lista. Singelen nådde andreplassen på lista som då hadde namnet Top 100, hovudlista til Billboard.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Too Much (Elvis Presley song)» frå ,  den 15. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Singlar frå 1957
Poor Boy av Elvis Presley

«Poor Boy» er ein song av Elvis Presley. Songen var tilskriven Elvis Presley og Vera Matson, kona til Ken Darby, som i røynda skreiv songen, og vart publisert av Elvis Presley Music. Sonen vart nytta i filmen Love Me Tender og gjeve ut som ein EP på RCA Victor i 1956.

«Poor Boy» vart spelt inn 24. august 1956. Andre songar på EP-en var tittelsporet, «We're Gonna Move» og «Let Me».
Singelen nådde 35. plassen på den amerikanske Billboard pop-lista i desember 1956 og låg på lista i alt 11 veker.

I staden for eit heilt filmmusikkalbum med musikken frå Love Me Tender vart fire songar frå filmen gjevne ut på EP-en Love Me Tender i november 1956. EP-en vart sertifisert til platina av RIAA. EP-en nådde 10. plassen på Billboard EP-lista og 22. plassen på Billboard 200 albumlista. Han nådde niandeplassen på Top Pop Albums-lista med eit sal på over 600 000, i tillegg til 35. plassen på singellista. Dei fire songane på EP-en vart spelt inn i Fox-studioet Stage One i Hollywood, den 24. august 4. september og 1. oktober 1956.

Medverkande 

 Elvis Presley - vokal
 Vito Mumolo - akustisk gitar
 Luther Rountree - akustisk gitar (rytme)
 Dom Frontieri - trekkspel
 Mike «Myer» Rubin - kontrabass
 Richard Cornell - trommer
 Rad Robinson - korvokal
 Jon Dodson - korvokal
 Charles Prescott - korvokal

Andre versjonar
Hillary Hawkins spelte inn ein versjon på singel, Paul Ansell spelte inn songen i 1999 og Carlos and The Bandidos spelte inn songen i 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Poor Boy (1956 song)» frå ,  den 15. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Guralnick, Peter. Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley. Little, Brown; 1994. ISBN 0-316-33225-9.
Guralnick, Peter. Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley. Back Bay Books; 1999. ISBN 0-316-33297-6.
Guralnick, Peter; Jorgensen, Ernst. Elvis Day by Day: The Definitive Record of His Life and Music. Ballantine; 1999. ISBN 0-345-42089-6.
Hopkins, Jerry. Elvis—The Biography. Plexus; 2007. ISBN 0-85965-391-9.
Jorgensen, Ernst. Elvis Presley—A Life in Music: The Complete Recording Sessions. St Martin's Press; 1998. ISBN 0-312-18572-3.

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar skrivne av Elvis Presley
Songar frå 1956
Don Robertson

Donald Irwin Robertson  () var ein USA-amerikansk låtskrivar og pianist, hovudsakleg innan country og pop. Han vart innlemma i Nashville Songwriters Hall of Fame i 1972. Som artist hadde han ein hit i USA med «The Happy Whistler» i 1956. Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart same året. Han selde over ein million eksemplar og fekk for det gullplate.

Sjølv om han hadde kontrakt med Capitol då han fekk den store hitsingelen sin, signerte Robertson så ein platekontrakt med RCA Victor. Han skreiv eller var medlåtskrivar med Hal Blair, på mange hittar for andre musikarar, inkludert Elvis Presley som spelte inn mange av Robertson sine songar, fem av dei i mange av filmane til Presley. Han døydde i 2015.

Mest kjende songar
«Anything That's Part of You» (framført av Elvis Presley)
«Does My Ring Hurt Your Finger» (med Doris Clement og John Crutchfield)
«Born to Be with You» (framført av The Chordettes)
«Hummingbird» (framført av Les Paul og Mary Ford og Frankie Laine)
«I Don't Hurt Anymore» (med Walter E. Rollins), (framført av Hank Snow)
«I Love You More and More Every Day» (framført av Al Martino)
«I Met Her Today» (med Hal Blair), (framført av Elvis Presley)
«I'm Counting on You» (framført av Elvis Presley)
«I Really Don't Want to Know» (med Howard Barnes), (framført av Elvis Presley)
«Love Me Tonight» (framført av Elvis Presley)
«Ninety Miles an Hour (Down a Dead End Street)» (med Hal Blair), (framført av Hank Snow)
«No More» (basert på songen «La Paloma», i lag med Hal Blair, framført av Elvis Presley og Dean Martin)
«Not One Minute More» (med Hal Blair), (framført av Della Reese)
«Please Help Me, I'm Falling» (med Hal Blair), (framført av Hank Locklin)
«Ringo» (med Hal Blair), (framført av Lorne Greene)
«Stand In» (med Hal Blair), (framført av Don Robertson sjølv og Jim Reeves)
«There's Always Me» (framført av Elvis Presley og Jim Reeves)
«You're Free to Go» (med Lou Herscher) (framført av Carl Smith)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Don Robertson» frå ,  den 15. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Don Robertson si nettside 
Nashville Songwriters' Foundation om Don Robertson
Minneord

USA-amerikanske låtskrivarar