alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kvitskriuprestan

Kvitskriuprestan (eller Kvitskriuprestein) er eit fenomen av jord- og steinsøyler, såkalla jordpyramidar i Uldalen, ein sidedal til Gudbrandsdalen, i Sel kommune.

Dette er eit naturfenomen som oppstår når regnvatn skyl bort hardpakka morenematerial i moreneryggen, men etterlèt seg søyler der store steinar ligg som paraplyar og vernar dei underliggande massane mot regn. I tillegg har sola bidrege til å gjere overflata hardare og meir motstandsdyktig, på same måte som med soltørka leire. Dei høgaste søylene er rundt seks meter og er rekna å vere ca. 200 år gamle. «Prestane» trekkjer seg stadig lenger oppover dalsida sidan dei eldste fell overende i fronten medan nye vaskast fram av regnvatn lenger oppe.

Sjølv om det finst fleire små førekomstar av dette fenomenet i området rundt «Kvitskriuprestan», er dette eit fenomen som ikkje finst andre stader i Nord-Europa. Fenomenet finst likevel fleire stader i Alpane. Denne naturtypen er ført opp i «Norsk raudliste for naturtypar» som kritisk truga (CR).

Kvitskriuprestan vart freda som naturminne 24. juni 1977, så alle former for hærverk er forbode. Det er òg forbode å passere gjerdet som er sett opp for å verne søylene.

Det er skilta til Kvitskriuprestan frå E6. Siste del av vegen er bomveg. Frå vegen må ein gå kring hundre meter oppover for å komme til Kvitskriuprestan.

Namnestrid 
Det er ein pågåande strid om kva det offisielle stadnamnet skal vere. Det offisielt vedtekne namnet er per mars 2008 Kvitskriuprestan, men lokale ynskjer skrivemåten Kvitskriuprestein.

Forma Kvitskriuprestein er ein skrivemåte som attgjev den lokale uttala, medan Kvitskriuprestan ligg nærare norsk rettskriving (jf Lov om stadnamn: «Skrivemåten skal følgje gjeldande rettskrivingsprinsipp for norsk (…)»).

Skiltet til vegvesenet på staden seier Kvitskriuprestene. På vegvisingsskilt ved avkjøring frå E6 er namnet likevel skrive som Kvitskriuprestein.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kvitskriuprestan» frå ,  den 3. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Om Kvitskriuprestein frå www.otta2000.com
Kvitskriuprestin  Høyskolebeskrivelse med bildeforklaring.

Geologi i Innlandet
Sel kommune
Steinformasjonar i Noreg
Verneområde i Innlandet
Naturminne i Noreg
Kalksilikatbergart

Ein kalksilikatbergart er ein bergart som består av minst halvparten av éit eller fleire av dei følgjande kalsiumrike minerala: bytownitt/anortitt, kalsiumrik skapolitt, diopsid-hedenbergitt, kalsiumrik granat som andraditt og grossular), mineral frå epidotgruppa, johannsenitt, prehnitt, titanitt, tremolitt, vesuvian og wollastonitt, men mindre enn 5 % karbonatmineral. 

Desse bergartane oppstår ved metamorfose av ureine kalksteinar og er gjerne skiferaktige eller gneisaktige banda når dei opptrer i lag med glimmerskifer, marmor og amfibolitt i felt. 

I Noreg er kalksilikatbergartar kjend frå Kristiansand, Arendal, Møre og Romsdal, Nordland og Troms. I Oslofeltet finst kalksilikatbergartar i kontaktsonen mellom ureine kalksteinar og intrusive djupbergartar.

Kjelder 
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Kalksilikatbergarter. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/kalksilikatbergarter.

Sedimentære bergartar
Kjelsåsitt

Kjelsåsitt er ein mørk, grovkorna djupbergart. Han består av monzonitt eller monzodioritt av permtida og ligg i Oslofeltet. Han er kalla opp etter Kjelsås i Sørkedalen. Bergarten syner overgang til larvikitt.

Kjelder 
Kjelsåsitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/kjels%C3%A5sitt.

granittar
Kjemisk forvitring

Kjemisk forvitring er ein type naturleg forvitring av bergartar og mineral som skjer ved oppløysing av minerala eller at minerala omdannar seg. 

Kjemisk forvitring skjer gradvis og som regel nær jordoverflata. I denne prosessen er oksidasjon og hydrolyse dei viktigaste prosessane. 

Den kjemiske forvitringa løyser ut kalsiumion og andre ion i overflatevatnet.

Kjelder 
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Kjemisk Forvitring. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/kjemisk_forvitring.

Forvitring
Forvitring
Klastisk

Klastisk er eit omgrep nytta i geologien om noko som består av fragment. Omgrepet vert nytta om ein sedimentær bergart som består av brotstykke og korn frå andre bergartar, ført til avsetningsstaden med vatn, vind eller is. 

Døme på slike bergartar er sandstein og leirskifer.

Kjelder 
Klastisk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/klastisk.

Sedimentologi
Metamorfe bergartar
Vulkanske bergartar
Ulnes kyrkje

Ulnes kyrkje  er ei langkyrkje frå 1250 i Nord-Aurdal kommune i Innlandet fylke. På 1700-talet var kyrkja så forfallen at ho vart teken ut av bruk, og i 1730-åra sa biskop Peder Hersleb at ho var «som en stenhob». Etter det vart kyrkja sett i stand, og mykje av inventaret er frå 1700- og 1800-talet.

Litteratur

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 Kunsthistorie.com
 
 Nord-Aurdal kommune
 

Kyrkjer i Nord-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Nord-Aurdal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Freda bygg i Innlandet
Rosemåla kyrkjer
Bruflat kyrkje

Bruflat kyrkje  er ei krosskyrkje i Etnedal kommune i Innlandet fylke. Det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»

Fotnotar

Kyrkjer i Etnedal
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Etnedal
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1750-åra
Nord-Etnedal kyrkje

Nord-Etnedal kyrkje  er ei langkyrkje frå 1866 i Etnedal kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart bygd om noko i 1960–63.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Harald Hvattum: Nord-Etnedal kyrkje 1866-1991 (Etnedal sokneråd, 1991)
 «Norges kirker»
 
 

Kyrkjer i Etnedal
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Etnedal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1866
Jacob Wilhelm Nordan
Reinli kapell

Reinli kapell  eller Reinli nye kyrkje  er ei langkyrkje i Sør-Aurdal kommune i Innlandet. Kyrkja vart oppført og teken i bruk i 1964, men vigslinga skjedde i mai 1965. Kapellet avlastar Reinli stavkyrkje, som ikkje toler vinteroppvarming så godt.

Dette er ei slags arbeidskyrkje med kyrkjesal i øvste etasje og andre rom i etasjen under.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 

Kyrkjer i Sør-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1960-åra
Leirskogen kyrkje

Leirskogen kyrkje  er ei langkyrkje frå 1924 i Sør-Aurdal kommune i Innlandet. Sakristiet er frå 1934.

Kyrkjestova nordvest for kyrkja er frå 1993.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 «Norges kirker»
 
 Kunsthistorie.com
 Lokalhistoriewiki
 

Kyrkjer i Sør-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Kulturminne i Sør-Aurdal
Norske kyrkjer frå 1924
Joe Abercrombie

Joe Abercrombie () er ein britisk fantasy-forfattar og filmklippar. Han er mest kjend for trilogien Den første loven.

Bibliografi

Romanar
Trilogi 
Sverdet alene (Mai 2006)
Before They Are Hanged (Mars 2007)
Last Argument of Kings (Mars 2008)
Standalone-verk
Best Served Cold (Juni 2009)
The Heroes (Januar 2011)
Red Country (Oktober 2012)

Noveller
The Fool Jobs 
Yesterday, Near A Village Called Barden
Freedom!

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Joe Abercrombie» frå ,  den 3. desember 2013.  
 
 http://www.joeabercrombie.com/books/

Britiske forfattarar
Forfattarar av fantastisk litteratur
Bagn kyrkje

Bagn kyrkje  er ei krosskyrkje frå 1736 i Sør-Aurdal kommune i Innlandet.

Det har tidlegare stått ei stavkyrkje aust for dagens kyrkje.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 

Kyrkjer i Sør-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Sør-Aurdal
Norske kyrkjer frå 1730-åra
Valkyrkjer i 1814
Begnadalen kyrkje

Begnadalen kyrkje  er ei langkyrkje frå 1964 i Sør-Aurdal kommune i Innlandet. Kyrkja avløyste ei Grosch-kyrkje som brann i 1957.

Kjelder
 «Norges kirker»

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Sør-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Kulturminne i Sør-Aurdal
Norske kyrkjer frå 1964
Bygningar teikna av Arnstein Arneberg
Sira i Flekkefjord

Sira er ein tettstad i Flekkefjord kommune i Agder. Tettstaden har 577 innbyggjarar per 1. januar 2012, og ligg ved fylkesgrensa til Rogaland nær Europaveg 39 omtrent 19 kilometer nord for kommunesenteret Flekkefjord. Sira har namnet frå elva Sira (Sirdalselva), som er utbygd for kraftproduksjon av Sira-Kvina Kraftselskap.

Kjelder 
<references>

Tettstader i Agder
Geografi i Flekkefjord
Bhimbetka

Bhimbetka er ein arkeologisk funnstad i den indiske delstaten Madhya Pradesh. I Bhimbetka finst fleire naturlege holer og hellerar der det er blitt laga ei rekkje holemåleri frå steinalderen og fram til historisk tid. Bhimbetka blei utnemnd til verdsarv av UNESCO i 2003.

Namnet «Bhimbetka» (devanagari भीमबेटका) skal koma frå «Bhimbaithka», 'sitjestaden til Bhima', og viser til ein gudehelt frå det episke verket Mahabharata. Bhimbetka ligg nær Narmadaelva ved foten av Vindhyafjella, 45 km sør for Bhopal. Holene er danna i sandstein og er omgjevne av tjukk skog med eit rikt plante- og dyreliv. Dette området er no verna som Ratapani Wildlife Sanctuary. 

Holemåleria viser menneske i ulike samanhengar og dyr som nashorn, bjørn, hjortar, geiter og storfe. Ifølgje UNESCO skildrar bileta eit liv som liknar det tradisjonelle jakt- og sankesamfunnet til urfolket ved Bhimbetka. Andre typar måleri viser ryttarar til hest, på kamel og elefant, religiøse eller mytologiske motiv og ein scene tolka som dans der ein musikar ser ut til å bruka ei timeglastromme, noko som også er utbreidd i dagens India.

Busetjinga av holene er ført tilbake til sein acheuléen i eldre steinalder med ubroten busetnad fram til sein mellomsteinalder.

Den eldste historiske nedteikninga om holene stammar frå 1888, då dei blei omtalte som ein gammal buddhistisk stad. I 1957 blei dei oppdaga av arkeologen V.S. Wakankar. To stader blei gravne ut av Bajpai, Pandey og Gour i 1971. Til saman er det funne og nummerert 754 bustader med måleri i over 500 av dei. Dei eldste arkeologiske laga i holene, og moglegvis måleria tilknytte dei, er blitt datert til å vera over 100 000 år gamle.

Kjelder

Bhimbetka, Auditorium Cave, Madhya Pradesh: Acheulian Petroglyph Site, c. 200,000 - 500,000 BP, originsnet.org
Bhimbetka rock shelters, britannica.com
Rock Shelters of Bhimbetka, unesco.org

Verdsarv i India
Holemåleri
Bergkunst i India
Indisk steinalder
Knoll i geologi

Ein knoll eller nodul (av norrønt for «bergknaus») er i geologi eit mineral eller eit mineralaggregat forma som ein ein rund, oval eller uregelmessig klump. Dei vert anten danna ved utfelling frå vatn eller ved konkresjon, der dei vert fortreng av sedimenta dei ligg i. 

Ein kan òg finne knollar i vulkanske bergartar, men då har lavaen rive med seg bitar av berggrunnen han trengde gjennom. Døme på dette er peridotitt-knollar.

Nodular er òg eit samleomgrep for kuleforma utfellingar i metall, som til dømes grafitt i støypejarn.

Kjelder 
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Knoll: geologi. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/knoll%2Fgeologi.
Noduler: metallurgi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/noduler%2Fmetallurgi.

Mineral
Mineralogi
Petrologi
Sedimentære bergartar
Acheuléen

Acheuléen er ei arkeologisk nemning for ein av dei tidlege kulturane i eldre steinalder. Han tok til for rundt 1,7 millionar år sidan og varte til ca. 250 000 år før notida. 

Acheuléen er rekna som den andre fasen av kjernekulturane i eldre paleolitikum. Han følgde oldowan og blei avløyst av clactonien. Kulturen har namn etter funnstaden Saint-Acheul ved Amiens nordvest i Frankrike. Andre funn med små lokale variasjonar er gjort i store område av Afrika, Vest- og Sør-Asia og Mellom- og Sør-Europa. Reiskapar frå denne kulturen blei truleg laga av begge dei tidlege mennesketypane Homo erectus og Homo heidelbergensis.

Ei oval handøks er den karakteristiske reiskapen for denne perioden. Denne typen øks er gjennomgåande flatare og betre tilhogd enn tidlegare. Dei fleste funna omfattar også mindre reiskapar, som skraparar, spissar og knivar laga av avslåtte og retusjerte flintskiver. Dette viser at flekketeknikken også var i bruk i acheuléen.

Kulturen blei oppdaga av Jacques Boucher de Crèvecoeur de Perthes på 1830-talet, då han undersøkte avsetningar frå elva Somme. Funna frå acheuléen viste at menneske hadde levd i Europa mykje tidlegare enn ein før hadde trudd.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
«Acheuléen» (6. august 2013), Store norske leksikon. Henta 4. desember 2013.
Denne artikkelen bygger på «Acheuléenkulturen» frå ,  den 4. desember 2013.  
 

Arkeologiske kulturar
Eldre steinalder
Aleksandr Popov

Aleksandr Vladimirovitsj Popov () er ein russisk tidlegare skiskyttar frå Tobolsk som konkurrerte for Sovjetunionen og Kviterussland. Mellom 1987 og 1997 vann han fire VM-gull i lagøvinga og ein olympisk gullmedalje i stafett, samt fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar i stafett i ulike VM og OL-arrangement. Individuelt fekk han med seg ein sølvmedalje frå 20 km i VM 1991. Sidan 1999 har han vore hovudtrenar for det kviterussiske skiskyttarlandslaget.

Aktiv
Popov gjekk i åra 1987-92 på fem av dei seks siste stafettlaga som Sovjetunionen stilte med i den årlege verdsmeisterskapen i skyting, eller i dei olympiske leikane. Desse meisterskapane gav han ein olympisk meisterskapstittel i 1988, og fire ulike VM-sølv. I dei individuelle tevlingane i dei same meisterskapane lukkast han lite, fyrst under verdsmeisterskapen 1991 blanda han seg inn i medaljekamp. På 20-kilometeren i Lahti fekk han VM-sølv, fem sekund føre Eirik Kvalfoss på bronseplass og eit lite halvminutt bak Mark Kirchner som representerte Tyskland.

Frå 1992 og fram til 1998 gjekk Popov inn til ei rad fjerdeplassar i OL og VM-samanheng, både i individuelle øvingar, men særleg i stafettar. Likevel fekk han med seg eit OL-sølv i stafett 1992 og to bronsemedaljar i same; 1995 og 1996.

I 1989, hans beste sesong i verdscupen i skiskyting, vart Popov nummer to samanlagt etter Eirik Kvalfoss. Også i 1987 og 1992 var han høgt plassert i totalen i verdscup-turneringa.

Frå og med 1993-sesongen tevla han for Kviterussland.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1987 i Lake Placid: Sølvmedalje i stafett og nr 12 på 20 km
Vinter-OL 1988 i Calgary: Gullmedalje i stafett og nr 12 på 20 km
VM i skiskyting 1989 i Feistritz: Sølvmedalje i stafett og nr 8 på 10 km
VM i skiskyting 1991 i Lahti: Sølvmedalje både på 20 km og i stafett
Vinter-OL 1992 i Albertville: Nr 4 på 20 km og sølvmedalje i stafett
VM i skiskyting 1993 i Borovets: Nr 14 på 20 km og nr 4 i stafett
Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Nr 4 på 20 km og nr 4 i stafett
VM i skiskyting 1995 i Antholz: Nr 6 på 10 km og bronsemedalje i stafett
VM i skiskyting 1996 i Ruhpolding: Nr 7 på 20 km og bronsemedalje i stafett
VM i skiskyting 1997 i Osrblie: Nr 4 i stafett og nr 18 på 10 km
Vinter-OL 1998 i Nagano: Nr 4 i stafett

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske skiskyttarar
Belarusiske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Gjøl

Ei gjøl er ei vassamling på myr. Gjøler er danna sekundært – altså i ettertid - i motsetnad til myrtjønner, som er danna primært. Ordet «gjøl» er eigentleg ei svensk term; i Noreg er også «høl» nytta om slike vass-samlingar.

Kjelder

 Asbjørn Moen og Liv S. Nilsen: Botaniske verneverdier for slåttemyr og forslag til skjøtsel av kulturlandskap vest for Rosåsen, Høylandet
 A. Moen og T.Ø. Olsen: Myrundersøkelser i Sogn og Fjordane, s. 9

Myr
Akvatisk økologi
Pedologi
Våtmarksområde
Lattesteinar

Lattestein eller berre latte  eller latde er ein type oppreist stein med ein halvkuleforma stein lagt oppå. Denne typen stein har historisk vore utbreidd blant chamorrotalande folk i Stillehavet, og er kjend frå mesteparten av Marianane. I moderne tid er steinane blitt eit symbol på identitet blant chamorroane, og brukt i fleire ulike samanhengar.

Konstruksjon

Ein har laga lattesteinar av kalkstein, basalt oh sandstein. Pilarane kan vera rundt 60 meter til tre meter høge, og smalnar mot toppen. Små og middels store pilarar blei krona med eit halvrundt stykke korall, medan store pilarar, som på Rota-øya, kunne ha utskorne steinkroner.

Den største lattesteinen som framleis står er 5 meter og står på Tinian.  Steinar funne på Rota ville vore 8 meter høge om dei hadde stått oppreist. Den høgaste pilaren funne her er 34 tonn medan den største krona er 22 tonn.

Galleri

Sjå òg
Moai
Raisteinar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Latte stone» frå ,  den 4. desember 2013 og 8. april 2015.

Bakgrunnsstoff
From the Ancient Past: The Latte Stones of Guam , ns.gov.gu

Steinar
Oseanisk kultur
Guam
Rasjonelt fjøsstell

Rasjonelt fjøsstell er namnet på ein norsk farse, forfatta av Hulda Garborg i 1896. Det stod på repertoaret til Det norske spellaget, forlauparen til Det Norske Teatret. Det vart plukka opp av ungdomslaga og er eit av dei mest spelte stykka i norsk teaterhistorie.

Rasjonelt fjøsstell ironiserer over ei brytningstid i norsk landbruk. Det handlar om livet på ein norsk bondegard, der hovudpersonen Inger, litt meir lærd enn dei andre, ønsker å innføra den nye tida - jenter med kort hår som ikkje vert skittent, og menn som er åndelege snarare enn fysiske.

I 2013 blei det av Morgenbladet tatt med i Norsk dramakanon.

Bakgrunnsstoff 
 «Rationelt Fjøsstell». En Kommedie-Akt hjå Nasjonalbiblioteket

Hulda Garborg
Norske skodespel
Klaus Siebert

Klaus Siebert () var ein tysk skiskyttar og seinare -trenar som tevla for Aust-Tyskland. Han vart verdsmeister på 20 km i 1979, og vann to VM-gull i stafett med DDR i høvesvis 1978 og 1979. I tida 1975-79 sikra Siebert seg sju VM-medaljar (3-1-3) i skiskyting. Han vann verdscupen i skiskyting for 1979-sesongen.

Aktiv
Siebert var knapt 20 år gammal då han tok bronsemedaljen på 10 km under VM 1975 i Antholz. To år seinare tok han den fyrste av fire strake stafettmedaljar med DDR, ein bronsemedalje. I dei to nestkomande verdsmeisterskapane, 1978 og 1979, vart han verdsmeister i 4 x 7,5 km stafett, begge gongane saman med Manfred Beer, Frank Ullrich og Eberhard Rösch. Attåt fekk han i 1978 ein VM-bronse på 10 km, medan han i 1979 vart verdsmeister på 20 km framom Aleksandr Tikhonov frå Sovjetunionen og norske Sigleif Johansen. Den individuelle VM-tittelen han vann i 1979 var høgdepunktet i hans skiskyttar-karriere. Same sesongen gjekk han heilt til topps i verdscupen i skiskyting, ei turnering der han både året i førevegen og året etterpå måtte sjå seg slått av ein mann, landsmannen Frank Ullrich.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1975 i Antholz: Bronsemedalje på 10 km
VM i skiskyting 1977 i Vingrom: Bronsemedalje i stafett, nr 12 på 10 km
VM i skiskyting 1978 i Hochfilzen: Gullmedalje i stafett, bronsemedalje på 10 km 
VM i skiskyting 1979 i Ruhpolding: Gullmedalje på 20 km og i stafett
Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Sølvmedalje i stafett, nr 4 på 10 km

Trenar
Etter at han la opp som skiskyttar, arbeidde Siebert som trenar. Mellom andre trena han Ricco Gross i fleire år. Perioden 2002-05 var han landslagstrenar i skiskyting for Austerrike. Deretter var han hovudtrenar for det kinesiske landslaget 2006-08. Frå 2008 til 2014 var han landslagstrenar for Kviterussland.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Austtyske skiskyttarar
Tyske trenarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Austtyske deltakarar under vinter-OL 1980
Skiskyttarar under vinter-OL 1980
Mark Kirchner

Mark Kirchner () er ein tysk tidlegare skiskyttar og langrennar frå Neuhaus am Rennweg i Thüringen. Han har vunne fire individuelle VM-gull og eitt individuelt OL-gull, tre VM-gull i stafett og lagtevlingar, samt eitt OL-gull i stafett. I alt vann han 14 VM- og Ol-medaljar.

Aktiv

Skiskyting
Kirchner vart juniormeister individuelt allereie i 1988. To år seinare, før han var ute av junioralderen, vart han verdsmeister på 10 km under verdsmeisterskapen i skiskyting 1990 i Oslo. I same meisterskapen tok han ein gullmedalje i lagøvinga med DDR-mannskapen. Året etter sigra Kirchner i alle tre tevlingane under VM 1991 i Lahti.

Kirchner tok også medaljar i samtlege tre øvingar under vinter-OL 1992 i Albertville. Han vann gullmedaljen på 10 km og på stafetten gjekk han for det tyske vinnarlaget, dessutan tok han sølv på 20 km. I 1993 vann han 10-kilometeren i fjerde meisterskapen på rad. Under OL på Lillehammer i 1994 deltok Kirchner på det vinnande tyske stafettlaget, sameleis i VM 1995. Men korkje i 1994 eller -95 nådde han opp i medaljestriden i dei individuelle øvingane. I 1997 tok han si 14. og siste OL- eller VM-medalje, då han deltok på Tyskland sitt lag i lagøvinga.

Kirchner vann fem individuelle renn i verdscupen i skiskyting. Sesongane 1991 og 1993 kom han på andreplass i verdscup-turneringa, bakom høvesvis Sergej Tsjepikov og Mikael Löfgren.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1990 i Oslo: Gullmedalje på 10 km og i lagøvinga
VM i skiskyting 1990 i Kontiolax: Bronsemedalje i stafett
VM i skiskyting 1991 i Lahtis: Gullmedalje både på 10 km, 20 km og i stafett
Vinter-OL 1992 i Albertville: Gullmedalje både på 10 km og i stafett, sølvmedalje på 20 km
VM i skiskyting 1993 i Borovets: Gullmedalje på 10 km, bronsemedalje i stafett
Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Gullmedalje i stafett, nr 7 på 20 km
VM i skiskyting 1995 i Antholz: Gullmedalje i stafett, nr 15 på 20 km
VM i skiskyting 1997 i Osrblie: Sølvmedalje i lagøvinga

Langrenn
Kirchner deltok i langrenn i eit par sesongar etter han slutta å satse på skiskyting. Mellom anna gjekk han sisteetappen for Tyskland på 4 x 10 km stafett under Ski-VM 1999 i Ramsau, og kom på fjerdeplass.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff

Tyske skiskyttarar
Austtyske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Tyskland
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Aleo

«Aleo» er ein song av den svensk-persiske songaren Mahan Moin frå 2014. Songen er skriven av Mahan Moin og Anderz Wrethov.

«Aleo» deltok i den fyrste semifinalen i Melodifestivalen 2014, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

Melodifestivalen 2014-songar
Mahan Moin-songar
Songar skrivne av Mahan Moin
Songar skrivne av Anderz Wrethov
Bedroom

«Bedroom» (engelsk for Soverom) er ein song av den svenske songaren Alvaro Estrella frå 2014. Songen er skriven av Jakke Erixson, Jon Bordon, Lauren Francis og Kristofer Östergren.

«Bedroom» deltok i den fyrste semifinalen i Melodifestivalen 2014, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

Melodifestivalen 2014-songar
Alvaro Estrella-songar
Songar skrivne av Jakke Erixson
Songar skrivne av Jon Bordon
Songar skrivne av Lauren Francis
Songar skrivne av Kristofer Östergren
Engelskspråklege songar i Melodifestivalen
Bröder

«Bröder» (svensk for Brør) er ein song av den svenske songaren Linus Svenning frå 2014. Songen er skriven av Fredrik Kempe.

«Bröder» deltok i den fyrste semifinalen i Melodifestivalen 2014, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

Melodifestivalen 2014-songar
Linus Svenning-songar
Songar skrivne av Fredrik Kempe
Svenskspråklege songar i Melodifestivalen
Nordsinni kyrkje

Nordsinni kyrkje  er ei lafta krosskyrkje i Nordre Land kommune i Innlandet. Kyrkja vart innvigd på Haugner i 1758. Vegen gjennom bygda vart lagt om i 1793, og drøyt hundre år seinare vart kyrkja flytta ned i dalbotnen og innvigd på nytt 9. november 1898.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nordre Land kommune
  
 

Kyrkjer i Nordre Land
Kyrkjer i Hadeland og Land prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Nordre Land
Norske kyrkjer frå 1750-åra