alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sing av The Carpenters

«Sing» er ein popsong skriven for Sesame Street og som vart populær då han vart framført av The Carpenters, som nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100-lista med songen i 1973. Han vart ein av dei mest framførte songane på Sesame Street, sungen på engelsk, spansk og teiknespråk.

«Sing» vart skriven av Joe Raposo, ein av dei faste låtskrivarane for Sesame Street.

The Carpenters-versjonen
Sjølv om Barbra Streisand hadde hatt ein hit på Easy Listening-lista i 1972 med «Sing», høyrde Karen og Richard Carpenter først songen som gjester på ABC-programmet Robert Young with the Young i 1973. The Carpenters likte songen og meinte det kunne bli ein hit. Songen var den første singelen frå albumet Now & Then, gjeve ut i 1973. «Sing» nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100 og toppen av easy listening-lista, og den sjuande gullplata deira.

Medverkande
Karen Carpenter – Solo- og korvokal, trommer
Richard Carpenter – korvokal, klaverinstrument
Joe Osborn – bassgitar
Tom Scott – blokkfløyte
The Jimmy Joyce Children's Choir – korvokal

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Barbra Streisand, Julie Andrews og Perry Como, Shirley Bassey, Donnie Harper and the Voices of Tomorrow, Christopher Knight, Sammy Davis jr., Lea Salonga, Julie Andrews og Carol Burnett, Nakatomi, The Dixie Chicks, Ivy, Benny Green og Russell Malone, Kristin Chenoweth, Autumn Teen Sound, Pink Martini, MoccA og Rie fu.

Lister
Carpenters-versjonen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sing (Joe Raposo song)» frå ,  den 5. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1973
Carpenters-songar
Barbra Streisand-songar
Dixie Chicks-songar
Sesame Street-songar
Songar skrivne av Joe Raposo
Popballadar
This Masquerade

«This Masquerade» er ein song skriven av Leon Russell. Songen kom ut som B-sida til singelen «Tight Rope» og på albumet Carney i 1972.

Songen er òg spelt inn av mange andre artistar. Helen Reddy spelte inn songen i 1972 på albumet I am Woman og eit konsertopptak av ho frå 1978 finst på Live in London. The Carpenters spelte inn ein versjon av songen i 1973 for albumet Now & Then, og som B-side til «Please Mr. Postman» i 1974. Shirley Bassey spelte inn songen i 1982 for albumet All By Myself. Andre artistar som har spelt songen er Hagood Hardy, Willie Nelson, Sérgio Mendes & Brasil '77, No Mercy, Robert Goulet, Bob Berg og Kenny Rogers. 

Songen vart ein hit for jazzgitarist/vokalisten George Benson, som spelte han inn i 1976 for albumet Breezin'. Denne nådde tiandeplassen på Billboard Hot 100 og tredjeplassen på Hot Soul Singles-lista. Benson vann Grammyprisen i 1977 for årets innspeling med songen, og var nominert til årets song og årets beste mannlege popvokal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «This Masquerade» frå ,  den 5. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1976
Leon Russell-songar
Songar skrivne av Leon Russell
Carpenters-songar
George Benson-songar
Shirley Bassey-songar
Willie Nelson-songar
Sérgio Mendes-songar
Robert Goulet-songar
Kenny Rogers-songar
Fredrik Hope

Fredrik Hope () er ein norsk målmann og felespelar frå Hyen i Gloppen. Han vart leiar for Norsk Målungdom i 2017, etter å ha hatt fleire verv i sentralstyret i organisasjonen. Våren 2014 vart han økonomiansvarleg i sentralstyret i Norsk Målungdom, før han fungerte som nestleiar. I tillegg har han vore leiar i Studentmållaget i Bergen. Tidlegare har han vore aktiv i Firda Målungdom og Skibladner Målungdom. Til vanleg studerer han ved Universitetet i Oslo.

Utanom målsaka, er Hope elles ein driven felespelar. Han har vore aktiv i Folkemusikklaget, Hyen Spelemannslag, Spelemannslaget Fjelljom og Gloppen hardingfelelag.

Kjelder

Folk frå Gloppen
Målfolk
Norske felespelarar
Marcel Hirscher

Marcel Hirscher () er ein austerriksk alpin skirennar frå Annaberg i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner tre sesongar på rad; 2012, 2013 og 2014. Slalåm- og storslalåmspesialisten Hirscher vart verdsmeister i slalåm i 2013, i same meisterskapen deltok han også på Austerrike sitt vinnarlag i lagtevlinga. 

Hirscher har i åra  frå desember 2009 til januar 2015 vunne 29 renn i verdscupen, 15 i slalåm og 14 i storslalåm.

I tillegg til dei to gullmedaljane Hirscher vann i VM i alpine greiner 2013 i Schladming, tok han i same verdsmeisterskapen sølvmedaljen i storslalåm. Under vinterleikane 2014 i Sotsji enda han opp med OL-sølv i slalåm, landsmannen Mario Matt stakk av med gullmedaljen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marcel Hirscher» frå ,  den 5. februar 2015.  
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Asle Sjåstad

Asle Sjåstad () var ein norsk alpinist frå Hol i Buskerud, busett på Geilo og medlem av Geilo Idrettslag. I åra frå 1955 til 1960 vann han til saman åtte norske meisterskapstitlar i dei tre eldste alpingreinene. Han var morfar til skiskyttaren Vetle Sjåstad Christiansen og fristilsrennaren Tiril Sjåstad Christiansen.

Aktiv
Sjåstad markerte seg fyrste gongen då han på seinvinteren 1952 tok ein bronsemedalje i utfor under noregsmeisterskapen i Molde, med tida 1.49,0 var han 2,7 sekundar bak vinnaren Alf Opheim. To år seinare vann Sjåstad bronsen i alle tre NM-øvingane på Voss; slalåm, storslalåm og utfor, Stein Eriksen vart noregsmeister i dei to tekniske øvingane, Sigurd Rokne i utfor. Sjåstad deltok same sesongen i VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre, men hamna langt nede på resultatlistene.

Under alpint-NM 1955 på Oppdal vann Sjåstad sine to fyrste NM-gull, i høvesvis storslalåm og utfor viste han hardaste konkurrenten, Sigurd Rokne, til sølvplass. Vinteren 1956 deltok Sjåatsad for Noreg under vinterleikane i Cortina d'Ampezzo i alle tre enkeltrenna, der ein 14. plass i utfor vart han beste plassering. Til saman gav prestasjonane i enkeltrenna ein femteplass i kombinasjonen, ei øving som ikkje stod på OL-programmet, men vart rekna som VM-tevling. Seinare same vinteren tok han to sølvmedaljar og ein bronsemedalje då NM 1956 vart avvikla på Norefjell.

Noregmeisterskapen i alpine greiner 1957 var delt mellom Oslo og Voss. Sjåstad sigra i alle tre tevlingane, i slalåm og storslalåm med god margin, i utfor derimot med minst mogleg margin; 2.04,8 mot Petter Støle sine 2.04,9. I 1958-sesongen deltok Sjåstad i VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein, og enda enno ein gong langt ned på resultatlistene. Under NM 1958 i Oslo vann han derimot gull i utfor, sølv i slalåm og bronse i storslalåm.
 
I 1959 vart den alpine noregsmeisterskapen for fyrste gong avvikla i Nord-Noreg, med Narvik som arrangørstad. Her tok Sjåstad sitt fjerde og siste NM-gull i utfor, og fekk med seg ein sølvmedalje i storslalåm. OL-sesongen 1960, som vart hans siste sesong, vart Sjåstad noregsmeister for åttande gong då han vann storslalåm på Norefjell. Utforrennet vart avlyst.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Norske deltakarar under vinter-OL 1956
Folk frå Hol
Nettmagasinet Folkepressen.no

Nettmagasinet Folkepressen.no (FP) er ei partipolitisk uavhengig norsk nettavis  for unge vaksne og ungdom. Sidan avisa vart opna i 2014 har ho opparbeidd seg ei lesarmengd på 5.000 daglege besøk.  Nettmagasinet er eigd av Norsk Kunnskapsbevis AS. Gilbert Borgen er grunnleggjar og ansvarleg redaktør.

Innhald 
Nettstaden er drifta og utvikla av berre to personar. Mange av artiklane vert skrivne av den vesle redaksjonen, men avisa er avhengig av at lesarane sjølve bidrar med å sende inn interessante saker. Folkepressen.no ønskjer også at unge som vil søkje jobb i media kan få erfaring som frivillige skribentar, fotografar eller kommunikasjonsrådgjevarar gjennom nettmagasinet.

Med fokus på å reflektere interessene til nordmenn i alderen 15-30 skriv Folkepressen.no både humorsaker og artiklar som opplyser om samfunnstema som skal fange interessa til målgruppa. Artiklane kan omhandle tema som samfunnskritikk, naturvern, dyreliv, likestilling og generell folkeopplysning. Nettavisa har også som mål å inspirere til leseglede og publiserer difor bokmeldingar.

Språk 
Nettmagasinet Folkepressen.no si redaksjonelle målform er bokmål, men dei publiserer også artiklar på nynorsk. Artiklane inneheld ofte element frå eit meir ungdommeleg språk enn dei tradisjonelle avisene nyttar, t.d. låneord frå engelsk og norsk slang. Nettavisa ønskjer å vere eit norskspråkleg alternativ til engelskspråklege ungdomsnettstader.

Kjelder 

Norske aviser etter namn
Skipingar i 2014
Norske nettaviser
Odd Sørli

Odd Sørli () er ein norsk alpinist, journalist og næringsdrivar. Han vann åtte norske meisterskapstitlar i alpine greiner tida 1975-85, likt fordelt på slalåm og storslalåm. Som alpinist representerte han Oppdal Idrettslag.

Idrett
Sørli tok sølvmedaljen i slalåm då alpint-NM 1974 fann stad på heimegrunn på Oppdal. Deretter vann han åtte NM i alpine greiner, dei to fyrste på Bjorli i 1975. Seinare tok han gullmedaljar i NM-slalåm i 1978, 1981 og 1982 og NM-storslalåm i 1979, 1980 og 1985. Han var i mangt ein vinn-eller-forsvinn-type, noko som kjem fram ved at han ikkje vann fleire NM-medaljar enn dei åtte gulla og det eine sølvet.

Han deltok i tre olympiske vinterleikar, 1976, 1980 og 1984, alle saman utan den minste suksess. Hans beste resultat i internasjonale miesterskap var sjetteplassen i den alpine kombinasjon under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. I verdscuprenn oppnådde han som best to femteplassar, fyrst i slalåm midt i desember 1975 og så i storslalåm nokså nøyaktig fire år seinare.

Journalist og næringsdrivar
Etter han la opp som alpinist arbeidde Sørli i lang tid som journalist i vekebladet Se og Hør i Oslo. Frå 2000-talet har han drive turistnæring gjennom sitt eige firma, Off Piste.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Odd Sørli» frå ,  den 5. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske alpinistar
Norske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Norske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Norske journalistar
Norske næringslivsleiarar
Harald S. Nilsen

Harald Christian Strand Nilsen () er ein norsk kiropraktor og tidlegare alpinist, fødd og busett på Gjøvik, som vann ein OL-bronse i kombinasjonen under vinterleikane 1994 på Lillehammer. Han vart norsk meister i super-G i 1995.

Aktiv
Nilsen tok bronsemedaljen i NM-slalåm fire år på rad 1991-94. Alle fire gongane måtte han sjå seg slått av Finn Christian Jagge, og tre av åra også av Lasse Kjus. Det vart eit trekk ved hans år som aktiv alpinist at han stod i skuggen av dei store profilane i gullalderen for norsk alpinsport. Slik var det også då han under Vinter-OL 1994 syrgde for norsk storeslem under kombinasjonstevlinga, som vart avslutta med slalåm i Hafjell, enda på bronseplassen, etter olympiameister Lasse Kjus og sølvvinnar Kjetil Andre Aamodt.

I sin beste sesong, 1995-sesongen, vart Nilsen nummer 13 i verdscupen i alpine greiner. Han vann aldri noko verdscuprenn, andreplass i storslalåm i Kranjska Gora etter Alberto Tomba og det same i kombinasjonen i Kitzbühel etter Marc Girardelli, begge i januar månad 1995, var hans fremste prestasjonar. Seint i 1995-sesongen tok han si einaste gullmedalje då han vart norsk meister i super-G på Bjorli.

Etter han vart nummer ti i storslalåm under VM i alpine greiner 1996 i Sierra Nevada i Spania, sleit Nilsen med å få plass på dei norske representasjonslaga. Han la opp etter 2003-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Madrass

Ein madrass er eit underlag i ei seng. Det er den mjuke delen av senga som ein trekkjer laken over. Ordet madrass kjem via latin materas frå arabiske al-Matrah, som opphavleg betydde det ein kan kaste eller legge noko på, men som etter kvart vart nytta om ei sitjepute.

Madrasstypar 
I Noreg nyttar ein gjerne følgjande kategoriar om madrassar: 
 Vendbar madrass – denne blir mest nytta saman med ei seng med botn. Dette har vore den vanlegaste madrasstypen. Madrassen kan oftast nyttast på begge sider (derfor er han vendbar).
 Ramemadrass – ei vidareutvikling av den vendbare madrassen. Denne har ein trekonstruksjon under som trekket er festa til, der ein kan montere bein for å heve madrassen frå golvet. Ein treng med andre ord ikkje seng. Madrassen vert òg kalla boksmadrass.
 Kontinentalmadrass – ein kombinasjon av rame og vendbar madrass. Nederst mot golvet vert det nytta ein ramemadrass med bein eller sokkel, oppå desse vert det lagt vendbare madrassar, på toppen gjerne ein overmadrass. Denne løysinga skal gje ekstra god komfort.
 Overmadrass – denne blir brukt oppå andre madrassar for å gje ein ekstra god komfort. Det er gjerne høve for å ta av og vaske trekket på overmadrassen, og den blir òg tilrådd av hygieneårsaker.

Material 

Dei fleste madrassane har eit yttertrekk i bomull eller liknande tekstil, innvending er det mange variantar. 
 Stopping – Mest vanlig er bruk av skumgummi, men mange andre former for fyll eller stopping eksisterer, som til dømes krøllhår, ull, halm eller tang. I overmadrasser blir gjerne latex nytta som stopping, i tillegg til vattering med bomull eller holfiber.
Fjører – Spiralfjør har ofte ei lengre levetid enn stopping og er mest brukt i madrassar i dag. Dei mest brukte fjørsystema i Noreg er:
 Bonellfjør – eit standard spiralfjørsystem der fjørene står oppreist og er spunne saman med ståltråd.
 LFK – ei vidareutvikling av bonellfjørsystemet. Fjørene er gjerne mindre og derav plassert tettare, dette gjev ei betre passform på madrassen.
 Pose/Pocket – spiralfjørene står innbundne i kvar sin pose, som så er limt saman. Sidan fjørene ikkje er bundne saman vil dei verke meir individuelt og passformer i madrassen blir særs bra.
 Vatn – vasseng er i dag lite brukt. Madrassen består av ein pose fylt med vatn, gjerne med oppvarming. 
 Luft – slike madrassar blir gjerne som gjesteseng, sidan madrassen er lett å stue bort når han ikkje er i bruk.

Produsentar 
Dei mest kjente madrassprodusentane i Noreg er:

Norske 
 Brekke industrier
 Ekornes Svane
 Jensen
 Porolon
 Stjernemadrassen
 Westnofa
 Wonderland

Utanlandske 
 Dux
 Hilding AB (Sverige)
 Hästens (Sverige)

Sjå òg
 Seng
 Vasseng
 Laken

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madrass» frå ,  den 6. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

 Oppslagsordet «madras» i Ordbog over det danske prog (på dansk)
 Erdetfarlig.no (Miljødirektoratet): madrasser 

Liggemøblar
Husgeråd
Arabiske ord og uttrykk
Nysing

Nysing er ei plutseleg og eksplosiv utanding gjennom munn og nase som blir utløyst reflektorisk. Ho gjer at slimpartiklar frå nase, munn og svelg blir slynga ut med stor kraftanstrengelser. Samtidig utstøyter ein gjerne ein lyd som kan ha ulik karakter - på norsk uttrykt skriftleg som «atsjo».

Nys kan utløysast ved kjemisk, mekanisk eller termisk irritasjon av visse delar av naseslimhinna, og kan også utløysast av sterkt lys. Ein nys særleg ved allergi og infeksjon i øvre luftvegar, som forkjøling. Ved luftvegsinfeksjonar gjer nys at mikrobar blir spreidde og kan smitta andre gjennom dropesmitte.

Ein har tillagt nysing mange ulike tydingar gjennom tidene. Det kan bera bod om lukke eller ulukke, tyda at nokon tenkjer på ein, at ein vil møta nokon,  få eit brev eller anna. Verbale svar på nys er utbreidde, og kan vera knytt til slik tru. Ulike tilsvar er til dømes nordisk «prosit», tysk «gesundheit!», og engelsk «[God] bless you».

Kjelder

«Nysing» (13. november 2014), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 1. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Nase
Refleksar
Symptom
Prosit

Prosit er latin for 'måtte det gagna' og er eit tradisjonelt nordisk svar til ein som nys. 

Ordet blir også brukt som ei tysk nyttårshelsing og til skåling - tysk prost, prosit, nederlandsk proost og sveitsartysk proscht, pröschtli.

«Prosit» er vidare kjend frå drikkesongar som «Ein Prosit der Gemütlichkeit» og Prosit Pils frå bryggjeriet Bosteels.

Kjelder

«Prosit» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 1. februar 2015.

Interjeksjonar
Latinske ord og uttrykk
Lukke
Helsing
Drikkekultur
Chapeau

Chapeau (fransk for 'hatt') er ein interjeksjon som kan brukast for å uttrykka begeistring eller ærbødigheit. Det er knytt til den gamle skikken med å ta av seg hatten for å visa respekt.

Omgrepet er særleg utbreidd i sykkelsport, der tilskodarar kan løna særskilde krafttak og prestasjonar med utropet «chapeau!».

Kjelder

Kjøll, Georg. «Chapeau!» (6. august 2013),  Store norske leksikon. Fri artikkel henta 1. februar 2015.

Franske ord og uttrykk
Interjeksjonar
Sykkelsport
Lovord
Yesterday Once More

«Yesterday Once More» er ein song skriven av Richard Carpenter og John Bettis er ein hitsong av The Carpenters frå albumet Now & Then frå 1973. 

Singelen nådde andreplassen på Billboard Hot 100 og vart den femte singelen deira som nådde andreplassen. Songen nådde òg toppen av easy listening-lista og vart den åttande singelen deira på toppen av denne lista på fire år. Singelen er den mestseljande singelen til The Carpenters på verdsbasis og den bestseljande singelen i Storbritannia med ein andreplass på singellista der. Richard Carpenter fortalte i ein japansk dokumentar at dette var favoritten hans av alle songane han hadde skrive. Han har sjølv framført ein instrumental versjon av songen på sine eigne konsertar. 

Dionne Warwick, ein nær ven av The Carpenters, framførte songen på ein konsert i Las Vegas kvelden før Karen Carpenter døydde i 1983.

Medverkande
Karen Carpenter - Solo- og korvokal, trommer
Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
Joe Osborn - bassgitar
Tony Peluso - gitar

Andre versjonar
«Hier est près de toi (Sha la la)» av Claude François (Frankrike) i 1973, ein franskspråkleg versjon av Eddy Marnay.

 I 1973 song den islandkse songarinna Þuríður Sigurðardóttir songen med tittelen «Á valdi minninga» på albumet Þuríður & Pálmi. Den islandske teksten var skriven av Pálmi Gunnarsson.

 I 1974 song den italienske songaren Dori Ghezzi songen med tittelen «Io sto bene con te».

 I 1974 song songaren Ami Asplund songen med tittelen «Käy Luonain Eilinen», etterfølgd av seinare finskspråklege versjonar av Katri Helena, Lea Laven og andre. 

I 1981 spelte The Spinners inn songen som del av ein medley med «Nothing Remains the Same». Medleyen nådde 32. plassen på soul-lista i USA.

 The Shaggs gav ut sin versjon av songen på samlealbumet Shaggs' Own Thing i 1982.

Italo disco-songaren Sabrina Salerno son songen i 1991 på albumet Over the Pop.

Redd Kross, eit rock/punkband frå Hawthorne i California spelte songen i 1994 på hyllestalbumet til Carpenters, If I Were a Carpenter. Denne versjonen vart òg gjeve ut som ein dobbel A-side-singel med Sonic Youth sin versjon av «Superstar» for å marknadsføre albumet.

Det britiske indierockbandet Cinerama gav ut songen som ei B-side til singelen deira «Superman» i 2001.

Den svenske dansbandsongaren Kikki Danielsson song songen i 2006 på albumet I dag & i morgon.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yesterday Once More» frå ,  den 6. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Carpenters-songar
Songar med tekst av John Bettis
Songar skrivne av Richard Carpenter
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i Japan
A&M Records-singlar
Kikki Danielson-songar
Da Doo Ron Ron

«Da Doo Ron Ron» er ein hitsong frå 1963 av den amerikanske vokalgruppa The Crystals, produsert av Phil Spector Wall of Sound-stilen hans. Songen var skriven av Jeff Barry, Ellie Greenwich og Spector. Trommeslagar på songen var Hal Blaine. Dolores «LaLa» Brooks var solovokalist.

Songen vart spelt inn i mars 1963 i Gold Star Studios i Los Angeles. Jack Nitzsche og Larry Levine arrangerte songen.

Lovord
I 2004 vart songen rangert på 114. plassen på Rolling Stone si liste over dei 500 beste songane gjennom tidene, men då denne lista vart oppdatert i ei ny utgåve i 2010, var songen ein av dei 26 som hadde falle ut av lista, som den høgast plasserte på lista i 2004. Han vart lista på 528 plassen på lista til Q Magazine over dei 1001 beste songane gjennom tidene. Berlin Media lista songen på 43. plassen på lista si over dei 100 beste singlane gjennom tidene i 1998. Han vart òg med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over «500 songar som forma rocken».

Lister
Den 11. mai 1963 nådde songen tredjeplassen på Billboard Hot 100 og fjerdeplassen på Cash Box-lista. Han nådde òg femteplassen på singellista i Storbritannia.

Lister

Musikkvideo
Det vart laga ein video av songen for MTV med den originale innspeligna av songen.

Andre versjonar

Shaun Cassidy-versjonen

«Da Doo Ron Ron» vart spelt inn i 1977 av tenåringsidolet Shaun Cassidy på den første soloplata hans, Shaun Cassidy. Singelen nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA. Songen vart den første av tre singlar på rad for Cassidy som nådde topp 10 i USA. Denne versjonen låg i alt 22 veker inne på lista og selde til gullplate.

Lister

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Jack Nitzsche, The Searchers, Iain Matthews, Bette Midler, Tina Arena og John Bowles, The Donnas, The Beach Boys, Dave Edmunds, The Carpenters, The Raindrops og Brian Poole and the Tremeloes.

I 1963 song Johnny Hallyday ein fransk versjon, skriven av Georges Aber, i den første filmen hans, D'où viens-tu Johnny ? Andre franske songarar som har spelt songen på fransk er Frank Alamo (1. juni 1963), Richard Anthony og Sylvie Vartan, og Donald Lautrec i Quebec.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Da Doo Ron Ron» frå ,  den 6. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Singlar frå 1972
Singlar frå 1977
Singlar frå 1996
Songar skrivne av Ellie Greenwich
Songar skrivne av Jeff Barry
Songar skrivne av Phil Spector
Songar produserte av Phil Spector
The Crystals-songar
The Searchers-songar
Shaun Cassidy-songar
Bette Midler-songar
Tina Arena-songar
Carpenters-songar
The Beach Boys-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Philles Records-singlar
Dead Man's Curve

«Dead Man's Curve» er ein hitsong frå 1964 av Jan and Dean som handlar om eit gateløp med tenåringar som går gale. Singelen nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100.

I følgje songen starta løpet ved Sunset and Vine mellom ein Corvette Sting Ray og ein Jaguar XKE, og går så West Sunset Blvd. så vest, passerer North La Brea Ave., North Crescent Heights Blvd. og North Doheny Dr. Svingen på North Whittier Drive, ein nesten 90° høgresving som går inn vest på Sunset Boulevard like forbi North Whittier Drive er den såkalla dead man's curve (dødmannsvingen). Jan Berry, i Jan & Dean, kom seinare til å bli innblanda i ei alvorleg ulukke i 1966, då han kræsja sin eigen Sting Ray i ein parkert lastebil på North Whittier Drive utafor huset som Roman Polanski ein gong eigde, nær den same svingen. 

Songen vart skriven av Brian Wilson, Artie Kornfeld, Roger Christian og Jan Berry heime hos mora til Brian Wilson i Santa Monica.

Andree versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er The Carpenters, Alex Chilton, Belljars, Blink-182 og Nash the Slash.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dead Man's Curve (song)» frå ,  den 6. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Google Map av ruta skildra i songen
 Staden der Jan Berry kræsja

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
Jan & Dean-songar
Songar om bilulukker
Songar skrivne av Roger Christian
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Jan Berry
Songar skrivne av Artie Kornfeld
Grammy Hall of Fame Award
Carpenters-songar