alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Camille Saint-Saëns

Charles Camille Saint-Saëns () var ein fransk komponist og pianist frå romantikken.
Han skreiv 12 operaer, som Samson et Dalila (1877), 5 symfoniar, 5 pianokonsertar, fleire andre konsertar, korverk, kammermusikk og oratorier, og den humoristiske suiten Le Carnaval des animaux (Dyrenes karneval, 1886).

Bakgrunn
Saint-Saëns blei fødd i Paris. Han var eit vedunderbarn, og kunne lese og skrive frå han var to år gamal. På denne tida byrja han med pianotimar og å komponere. Fem år gammal hadde han si første framføring for eit mindre publikum. I ein alder av 10 spelte han verk av Bach, Beethoven og Mozart i offentlege recitaler. Då han var 16, skreiv han sin første symfoni.

Virke
I 1871 var han med på å stifte Société Nationale de Musique, ei foreining for å fremje ein fransk nasjonal musikkstil, som bestod av tidas leiande franske komponistar. Samtidig skreiv han dramatiske verk, blant anna fire symfoniske dikt og 13 operaer, der Sanson eit Dalila og det symfoniske diktet Danse Macabre er blant hans mest berømte. Totalt komponerte han over 300 verk og han var den første store komponisten til å skrive musikk spesielt for kino.

Saint-Saëns gifte seg med Marie Truffot i 1875, og blei far til to barn som døydde med seks vekers mellomrom i 1881. Han forlét kona si same året. Dei to blei aldri skilt, men levde resten av liva sine fråskilde. Det er blitt hevda at Saint-Saëns skal ha hatt homoseksuelle forhold, men dette har aldri vore prova.

I 1886 skreiv han sin tredje symfoni, «avec orgue» ('med orgel'), truleg dei mest berømte verka hans. Med monumentale symfoniske orgel bygd i Frankrike av Aristide Cavaillé-Coll, den tids største orgelbyggjar, passar symfonien perfekt inn i det 19. hundreårs «gigantisme», og står fint ved Eiffeltårnet, verdsutstillinga i Paris i 1889 og byrjinga på «belle-epoken». Maestoso-delen i andre sats er eit tydeleg uttrykk for europearen si tru på seg sjølv, teknologien, sin og vitskapen sin. Saint-Saëns blei ofte kalla «den tyskaste av alle franske komponistar», kanskje grunna dei fantastiske evnene sine til å konstruere melodiske passasjer.

Same år fullførte han Dyrenes karneval, som fekk si uroppføring 9. mars 1886. Dette verket er svært populært i dag, men Saint-Saëns gav forbod mot framføring av dette verket etter premiera, og let berre éin av satsane, Svanen'', eit stykke for cello og piano, bli gjeven ut i si levetid. Han skreiv òg seks preludium og fuge for orgel, tre i op. 99 og tre i op. 109, der det mest framførte er preludium og fuge i Ess-dur, op. 99, nr. 3.

Saint-Saëns skreiv om musikkteoretiske, vitskaplege og historiske emne, og reiste ofte rundt i Europa, Sør-Afrika og elles i Afrika før han levde sine siste år i Alger i Algerie. Han blei gjeve den franske Æreslegionen for bragdene sine.

Camille Saint-Saëns døydde i Alger, og fekk statsgravferd i Paris, der han blei gravlagd på den berømte gravplassen Cimetière du Montparnasse.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Camille Saint-Saëns» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 

  

Romantiske komponistar
Franske komponistar
Franske pianistar
Folk frå Paris
Carl Nielsen

Carl Nielsen () var ein dansk komponist og dirigent.

Carl Nielsen var fødd i Sortelung ved Nørre Lyndelse på Fyn, der han voks opp. Faren var gardsarbeidar, men tente litt ekstra som landsbymusikant. Han lærte barna sine å spele fiolin. Her viste Carl Nielsen sitt store talent seg. Han fekk plass som trombonist i eit militærorkester. Her lærte han å spele på ei rekkje instrument, og blei forfremja til korporal. Dette opna sjansane for ein friplass på musikkonservatoriet. 

Som komponist er Carl Nielsen blitt karakterisert som det største nordiske musikktalentet i si tid. Han skreiv alt frå enkle melodiar til symfoniar og operaer. Carl Nielsen sitt portrett pryder dei danske 100-kronersetlane.

Nielsen var gift med bilethoggaren Anne Marie Carl Nielsen.

Verk

Orkesterverk 
 Symfoni nr 1 (1891-92) 
 Symfoni nr 2 - De fire Temperamenter (1901-02) 
 Symfoni nr 3 - Sinfonia Espansiva (1910-11) 
 Violinkonsert (1911) 
 Symfoni nr 4 - Det Uudslukkelige (1914-16) 
 Symfoni nr 5 (1920-1922) 
 Symfoni nr 6 - Sinfonia Semplice (1924-25) 
 Klarinettkonsert (1928)

Kammermusikk 
 Blåsekvintett (1922)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carl Nielsen» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
  

Danske musikarar
Danske komponistar
Personar med verk i den danske kulturkanonen
Folk frå Faaborg-Midtfyn
Musikknøkkel

Innanfor musikken er ein nøkkel eit symbol på notelinja som markerer namna på dei skrivne notane. Han blir plassert på starten av kvar notelinje, og bestemmer kva notane som ligg på same linja som nøkkelen skal heite. Frå dette blir dei andre notane også bestemt, der nøkkellinja blir brukt som eit haldepunkt, og notane sitt namn blir bestemt frå kor langt dei er frå nøkkellinja.

Det finst mange forskjellige nøklar, men de fire som oftast er i bruk i dag er:

G-nøkkelG-nøkkelen er den nøkkelen som til vanleg dekker det høgaste toneregisteret. Nøkkelen sin krøll (sjå illustrasjon) svingar rundt tonen éinstrøken G.
C-nøkkel (eller altnøkkel, tenornøkkel) C-nøkkelen sitt register er mellom G- og F-nøkkelen. Den karakteristiske knekken midt på nøkkelen markerer tonen éinstrøken CPlassert på tredje notelinje vert C-nøkkelen kalla altnøkkel. På fjerde notelinje, tenornøkkel. Tidlegare har C-nøkkelen òg vore brukt som soprannøkkel, på første linje, og mezzosoprannøkkel, på andre linje.
F-nøkkelF-nøkkelen har to prikkar som ligg på over- og undersida til tonen lille F.

Galleri 

Musikknotasjon
George Gershwin

George Gershwin () var ein amerikansk komponist og pianist. 

Gershwin var fødd som Jacob Gershovitz i Brooklyn i USA som son av jødiske innvandrarar frå Russland. Frå tiårsalderen fekk han piano-opplæring hjå Charles Hambitzer på Manhattan, der familien var busett, og blei med i Tin Pan Alley-miljøet. 

Han oppnådde tidleg suksess, først med «Swanee», framført av Al Jolson i 1921. Gerswhin sitt første orkestrale verk var Rhapsody in Blue, urframført med Paul Whitman sitt orkester i 1924, under tittelen Experiments in Jazz. Fleire musikal-oppsetjingar følgde (Oh Kay!, Of Thee I Sing av dei mest kjende), der ein fekk ein serie med kjende melodiar som Embracable you og I got rhythm. Eit fleirtal er omtykte som amerikanske klassikarar og med i «The Great American Songbook». Broren Ira Gershwin var tekstforfattar på dei fleste av desse. Folkeoperaen Porgy & Bess opptok han i over eitt år, frå 1934, og fekk si urframføring i New York i 1935 med den amerikansk-norske Anne Brown i ei av hovudrollene. 

George Gershwin var ein klassisk komponist sterkt påverka av Maurice Ravel og Igor Stravinskij, som avslo bøna hans om å gje leksjonar; dei meinte læringspotensialet var høgare andre vegen. Han døydde i Hollywood av hjernesvulst.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «George Gershwin» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske jazzkomponistar‎
Hollywood Walk of Fame
Musikarar frå New York City
USA-amerikanske jazzpianistar
George Gershwin
Kvartventil

Ein kvartventil er ein ventil som på messingblåseinstrument senkar tonehøgda ein kvart, det vil seie fem halvtonar. Kvartventilar er vanleg på bass- og tenortrombonar der den blir styrt med venstre tommel. Han er også ofte å finne som ventil nummer fire på tuba, eufonium, horn og pikkolotrompet.

Massingblåseinstrument
Sjallstykke

Sjallstykke (frå tysk Schallstück, òg klokkestykke) er «tuten» til blåseinstrumenta.

Treblåsarar 
Hos treblåsarane er sjallstykket oftast sylindrisk (moderne tverrfløyte) eller konisk (obo, klarinett), men kan òg vere pæreforma (oboe d’amore). Sjallstykket er av stor betydning for klangfargen til instrumenta: oboen med eit konisk sjallstykke har ein open og lys klang, mens oboe d’amore med pæreforma sjallstykke og innsnevra opning lét meir tildekt og nasalt. Eit svært vidt, konisk sjallstykke har for nokre instrument først og fremst ein funksjon for klangutforminga (skalmeie, zurna), for andre har det primært ein dekorativ funksjon (borduntrakten hos enkelte sekkepiper).

Messingblåsarar 

Hos messingblåsarane er sjallstykket (lydtrakta) den sterkt traktforma, utvida enden/tuten av instrumentet. Opningsvinkelen har mykje å seie for instrumentet sine overtonar og dermed klangfarge.
 Jo større opningsvinkel, desto meir «briljant» klang (trompet)
 Jo mindre opningsvinkel, desto «rundare» tone (flygelhorn) 

Blåseinstrument
Waihouelva

Waihouelva (Waihou River) er ei elv som ligg nord på Nordøya på New Zealand. Eit tidlegare namn, Thames River, fekk elva av kaptein James Cook. Namnet «Waihou» tyder direkte omsett frå maori 'nytt vatn'.

Elva renn nordover i 150 km frå åsane i Mamaku Ranges, forbi byane Putaruru, Te Aroha og Paeroa, før ho renn ut i havbukta Firth of Thames heilt sør i Haurakigolfen nær byen Thames. I dei lågast liggjande partia dannar Waihou og den nærliggjande elva Piako River dei vide våtmarkene i Hauraki Plains.

Like før elva når havet, kryssar riksvegen State Highway 25 over henne på Kopu-brua, den lengste brua i landet med berre éin køyrebane, 463 m lang, og den einaste attverande svingbrua på ein riksveg på New Zealand. Brua er berykta for køane som dannar seg her av trafikken til og frå Coromandelhalvøya.

Kjelder
 Delar av denne artikkelen bygger på «Waihou River» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
Om Waihou River i Te Ara - Encyclopedia of New Zealand

Elver på New Zealand
Thames-Coromandel
Waikato
Salsa

Salsa er ein musikk- og dansestil. Musikksjangeren har utvikla seg frå forskjellige afro-kubanske musikkstilar som son, mambo, cha cha cha, guaracha etc.
Salsa som omgrep utvikla seg i den latinske busetnaden i New York på 1960-talet og består av dei nemnde kubanske musikksjangrane, i tillegg til innslag frå andre karibiske land som f.eks. Puerto Rico (bomba og plena).

Salsa er òg blitt populært i resten av verda med dansekurs i forskjellige stilretningar.

Ein viktig musikalsk byggjestein i salsamusikken er clavesrytmen, ein synkopert figur med 3 slag i éin takt og 2 i neste.

La Descarga leidd av Sverre Indris Joner vert rekna som det første orkesteret som spelte salsa i Noreg. I Bergen eksisterte tidlegare òg latinjazz-bandet Son Mu, leidd av Knut Kristiansen, som òg spelte salsa-relatert musikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Salsa» frå ,  den 6. mai 2008.  
 

Latinske dansar
618 Elfriede

618 Elfriede er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. oktober 1906 av K. Lohnert ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 618 Elfriede - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Elfriede
Elfriede
Elfriede
635 Vundtia

635 Vundtia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. juni 1907 av K. Lohnert ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 635 Vundtia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Vundtia
Vundtia
Vundtia
Sordin

Ein sordin er ein dempar brukt med visse musikkinstrument for å skape ei dempa klang.

 For messinginstrumenta er sordinen eit kjegle- eller pæreforma stykke av tre, metall, papp eller anna materiale som blir plassert i sjallstykket.
 For strykeinstrumenta er sordinen eit mindre kamforma stykke tre eller gummi som blir plassert på stolen til strykeinstrumentet. Spesielle øvingssordinar eller nattsordinar er av metall og laga for å dempe lyden så mykje som mogeleg.
 Pianoet kan sordinerast ved å trykke ned den venstre pedalen. Dette forskyv anslagsmekanismen, slik at hammarene berre treff ein del av strengekoret slik at klangen blir svakare.
 Slagverk kan sordinerast ved å legge eit pledd over skinnet.

Sordin utanfor musikken 
 Ein Hamsun-roman frå 1909 har tittelen En vandrer spiller med sordin.
 I diktet «Hundrede fioliner» av Arnulf Øverland står det skrive: «Og engang kommer den hellige natt / da evighetens sordiner / forvandler den bitreste kval du har hatt / til hundrede fioliner».

Kjelder

Musikkinstrumentutstyr
665 Sabine

665 Sabine er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. juli 1908 av Wilhelm Lorenz ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 665 Sabine - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Sabine
Sabine
678 Fredegundis

678 Fredegundis er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. januar 1909 av Wilhelm Lorenz ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 678 Fredegundis - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Fredegundis
Fredegundis
Fredegundis
685 Hermia

685 Hermia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 12. august 1909 av Wilhelm Lorenz ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 685 Hermia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hermia
Hermia
701 Oriola

701 Oriola er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 12. juli 1910 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 701 Oriola - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Oriola
Oriola
Oriola
702 Alauda

702 Alauda er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. juli 1910 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 702 Alauda - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Alauda
Alauda
Alauda
Alauda
703 Noëmi

703 Noëmi er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. oktober 1910 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 703 Noëmi - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Noëmi
Noëmi
705 Erminia

705 Erminia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 6. oktober 1910 av Emil Ernst ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 705 Erminia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Erminia
Erminia
Erminia
Erminia
706 Hirundo

706 Hirundo er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. oktober 1910 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 706 Hirundo - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hirundo
Hirundo
Glenn Miller

Glenn Miller () var ein amerikansk orkesterleiar og trombonist.

Miller var fødd i Clarinda i Iowa. Som barn flytta han med familien til North Platte i Nebraska. Den musikalske karrieren starta då faren hans kom heim med ein mandolin, som raskt blei bytt til eit horn, som han ofte øvde på.

Miller starta i slutten på 1930-talet orkesteret som seinare blei berømt og gjorde «Miller-soundet» kjend. Blant mange kjende melodiar er «In the Mood», «Tuxedo Junction», «Chattanooga Choo Choo», «Moonlight Serenade» og «Pennsylvania 6-5000».

I byrjinga av 1940-talet medverka orkesteret i fleire spelefilmar og i 1953 kom filmen The Glenn Miller Story som handla om Glenn Miller, spelt av James Stewart, og orkesteret hans.

Miller gjorde militærteneste i US Army Air Force under andre verdskrigen, og i samband med eit tokt over Den engelske kanalen omkom han. Verken flyet eller Miller blei funne.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Glenn Miller» frå , den 6. mai 2008. 

USA-amerikanske musikarar
USA-amerikanske jazztrombonistar
Folk frå Nebraska
Folk frå Missouri
Omkomne i luftfartsulukker i internasjonale farvatn
707 Steïna

707 Steïna er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. desember 1910 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 707 Steïna - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Steïna
Steïna
708 Raphaela

708 Raphaela er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. februar 1911 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 708 Raphaela - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Raphaela
Raphaela
Raphaela
709 Fringilla

709 Fringilla er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. februar 1911 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 709 Fringilla - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Fringilla
Fringilla
Fringilla
710 Gertrud

710 Gertrud er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 28. februar 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 710 Gertrud - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Gertrud
Gertrud
711 Marmulla

711 Marmulla er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 1. mars 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 711 Marmulla - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Marmulla
Marmulla
712 Boliviana

712 Boliviana er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 19. mars 1911 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 712 Boliviana - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Boliviana
Boliviana
Boliviana
Boliviana
713 Luscinia

713 Luscinia er ein  asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 18. april 1911 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 713 Luscinia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Luscinia
Luscinia
Luscinia
714 Ulula

714 Ulula er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. mai 1911 av Joseph Helffrich ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 714 Ulula - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ulula
Ulula
Ulula
715 Transvaalia

715 Transvaalia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. april 1911 av Harry Edwin Wood ifrå Union Observatory.

Kjelder 

 715 Transvaalia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Transvaalia
Transvaalia
Transvaalia
716 Berkeley

716 Berkeley er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. juli 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 716 Berkeley - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Berkeley
Berkeley
Berkeley
717 Wisibada

717 Wisibada er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 26. august 1911 av Franz Kaiser ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 717 Wisibada - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Wisibada
Wisibada
718 Erida

718 Erida er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. september 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 718 Erida - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Erida
Erida
Erida
719 Albert

719 Albert er ein Amor-asteroide. Han blei oppdaga den 3. oktober 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 719 Albert - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Albert
Albert
Albert
722 Frieda

722 Frieda er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. oktober 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 722 Frieda - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Frieda
Frieda
723 Hammonia

723 Hammonia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. oktober 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 723 Hammonia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hammonia
Hammonia
Hammonia
724 Hapag

724 Hapag er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. oktober 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 724 Hapag - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hapag
Hapag
725 Amanda

725 Amanda er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. oktober 1911 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 725 Amanda - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Amanda
Amanda
726 Joëlla

726 Joëlla er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. november 1911 av Joel Hastings Metcalf ifrå Winchester, Massachusetts.

Kjelder 

 726 Joëlla - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Joëlla
Joëlla
727 Nipponia

727 Nipponia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. februar 1912 av Adam Massinger ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 727 Nipponia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Nipponia
Nipponia
Nipponia
728 Leonisis

728 Leonisis er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. februar 1912 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 728 Leonisis - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Leonisis
Leonisis