alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Roseolje

Roseolje (også kjend som attar) er ei flyktig olje laga av kronblad frå friske roser. Olja er lysegul på farge og kjenneteikna av ei  sterk lukt som gjer at ho er mykje brukt i parfyme og liknande.

Samansetjing

Roseolje består i hovudsak av geraniol, citronellol og fenyletylalkohol. 

Rosevatn er eit biprodukt av roseoljeproduksjon.

Produksjon

Den største produsenten av roseolje er av Bulgaria, som står for rundt 70 % av verdsproduksjonen.  Småbønder i Kazanlăk-distriktet i Rozovadalen står for det meste av rosedyrkinga i landet. Det finst også ein velutvikla roseoljeindustri i i Frankrike. Elles finst det også produksjon i Tyskland og fleire land i  Nord-Afrika og Vest- og Sør-Asia.

Roseolje blir laga ved destillering og ekstraksjon av kronblad av visse rosetypar. Bulgarsk olje blir hovudsakleg laga av damascenar-rose (Rosa damascena). I Sør-Frankrike lager ein roseolje mest av centifolie-rose (Rosa centifolia) og hybridar av denne og mairose (Rosa gallica). 

Det går som regel med mellom 4000 kg og 10 000 kg blomar til å laga 1 kg olje. Ettersom olja er kostbar, blir det også laga mange forfalskingar. Forfalska olje kan innehalda  geraniumolje (rosengeraniumolje) og syntetiske aromastoff.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Eteriske oljer
Roseprodukt
Parfyme
Charlottenbergs station

Charlottenbergs station er ein jernbanestasjon på Värmlandsbanan i Eda kommun i Sverige. Den blir betjent av SJ mellom Oslo og Stockholm, Svenska Tågkompaniet mellom Oslo og Kristineholm, og av svensk regionaltrafikk. Stasjonen ligg 6,6 km frå riksgrensa.

I 1921 vart eit nytt jernbanehotell oppført, delvis på grunnmurane til eit privat hotell som hadde brent ned nokre år tidlegare. I 1994 vart stasjonen nedgradert til haldeplass for persontrafikk, men er fremdleis driftsteknisk stasjon.

Bakgrunnsstoff 

Historiskt om Nordvästra stambanan
Sveriges Järnvägsstationer avsnitt C 

|}

Jernbanestasjonar på Värmlandsbanan
Värmlands län
Matti Pietikäinen

Matti Pietikäinen () var ein  finsk skihoppar frå Kuopio. Han vart verdsmeister i skihopping i Falun i 1954. Pietikäinen tevla for klubben Puijon Hiihtoseura frå fødebyen Kuopio.

Aktiv 
Pietikäinen-brørne, Lauri, Aatto og Matti, var dominerande i finsk skihopping i 1940-åra. Matti, den yngste av brørne, var ein av dei fyrste skihopparane som under svevet heldt armanen langs sida av kroppen, den såkalla finnestilen. Til byrjinga av 1950-åra hoppa ein med armane strekt rett forover i svevet.

Under OL 1948 i St. Moritz kom Matti Pietikäinen på fjerdeplass og vart beste ikkje-norske utøvar, medan broren Aatto Pietikäinen kom på åttandeplass. Året etter deltok Matti i Holmenkollrennet og kom på andreplass, berre slått av nordmanenn Torbjørn Falkanger. Vinteren 1950 la Pietikäinen ut på den lange reisa til ski-VM i Lake Placid i delstaten New York i USA. Der vart han nummer ni i hopprennet og beste finne, nordmannen Hans Bjørnstad vart verdsmeister. I 1951 var Pietikäinen tilbake i Holmenkollen, men vart då nummer 14. Året derpå, under vinter-OL 1952 i Oslo, fekk han ikkje delta for Finland, som straff etter eit slagsmål i ei kneipe.

Den 15. februar 1954 vart Pietikäinen den fyrste finske verdsmeisteren i skihopping.
Under VM 1954 i Falun var han heile 10 poeng framom nestemann, landsmannen Veikko Heinonen. I same sesongen vann Pietikäinen hopprennet i Lahti, då føre ein annan landsmann, Eino Kirjonen.

Pietikäinen vart finsk meister i skihopping i 1948 og 1953. Ved sesongslutt i 1954 la han opp som aktiv skihoppar.

Pietikäinen omkom i ei trafikkulukke i 1967.

Kjelder og bakgrunnsstoff
Denne artikkelen bygger på «Matti Pietikäinen» frå ,  den 22. november 2012.  
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1948
Skihopparar under vinter-OL 1948
Antti Hyvärinen

Antti Abram Hyvärinen () var ein finsk skihoppar frå Rovaniemi. Han vart olympiameister i skihopping under OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Hyvärinen var medlem av Ounasvaaran Hiihtoseura.

Aktiv
Hyvärinen debuterte internasjonalt under vinter-OL 1952 i Oslo. Her kom han på sjuandeplass i hopprennet, og vart dermed beste finne i tevlinga. To år seinare kom han på niandeplassen under ski-VM 1954 i Falun, der landsmennene Matti Pietikäinen og Veikko Heinonen syrgde for finsk dobbelsiger. I 1955 deltok Hyvärinen i Holmenkollrennet og vart nummer fem, landsmannen Aulis Kallakorpi sigra.

Hyvärinen og Kallakorpi gjentok under vinter-OL 1956 bragda til landsmennene som vann dobbelsiger under ski-VM 1954. Etter 81 meter i fyrste omgang slo Hyvärinen til med dagens lengste hopp, 84 m, i den andre omgangen og enda på 227 poeng, to poeng meir enn Kallakorpi og 2,5 poeng føre bronsemannen Harry Glaß frå Tyskland. Dermed vart Hyvärinen den fyrste ikkje-nordmann som vann olympisk gull i skihopping. Pa tampen av OL-sesongen 1956 vann han Homenkollrennet framom norske Arne Hoel.

Etter 1956 plasserte Hyvärinen seg lengre nede på resultatlistene. Han vart nummer seks i Holmenkollen i 1957 og kom på sjuandeplassen i 1960. I 1960 slutta han som skihoppar og arbeidde dei neste fire åra som konstruktør av skibakkar.

Hyvärinen døydde i Bad Nauheim i Tyskland.

Kjelder

P.Chr. Andersen:Den nye olmpiaboken, 1957
Denne artikkelen bygger på «Antti Hyvärinen» frå ,  den 22. november 2012.

Bakgrunnsstoff

Finske skihopparar
Olympiske meistrar for Finland
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1952
Skihopparar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Finske deltakarar under vinter-OL 1956
Skihopparar under vinter-OL 1956
Tapio Räisänen

Tapio Räisänen () er ein finsk tidlegare skihoppar frå Taivalkoski. Han vart verdsmeister i storbakken i 1978, i Lahti i heimlandet Finland.

Räisänen har dei seinare åra drive eit ferieanlegg i Kuuharju i Lappland.

Aktiv
Räisänen debuterte internasjonalt 30. desember 1975 i Oberstdorf, utan å utmerke seg. Seinare i OL-sesongen vart han finsk meister i storbakken, og han vart beste finne med ein sjuandeplass i hopprennet i Lahti. I 1977 kom han på sjuandeplass i skiflygings-VM, som det året vart arrangert i Vikersund i Noreg.

Under VM 1978 i Lahti gjekk Räisänen overraskande heilt til topps i det jevne storbakkerennet; 0,3 poeng framom austerrikaren Alois Lipburger og 0,8 poeng føre aust-tyske Falko Weißpflog. Han gjorde eit godt renn også i normalbakken og kom då på sjetteplass.

Räisänens beste plassering i den tysk-austerrikske hoppveka kom i avslutningsrennet i Bischofshofen i 1979, der han vart nummer ni. Same sesongen vann han eit internasjonalt hopprenn i Sapporo i Japan. Han la opp som aktiv skihoppar i 1980.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Tapio Räisänen» frå ,  den 22. november 2012.

Bakgrunnsstoff

Finske skihopparar
Juhani Kärkinen

Juhani Tapio Antero Kärkinen () var ein finsk skihoppar frå Kotka. Han vann gullmedaljen i det spesielle hopprennet under VM 1958 i Lahti, hans "heimebane" ettersom han tevla for Lahden Hiihtoseura. Skihopparen Kalevi Kärkinen var ein eldre bror som også hevda seg internasjonalt i skihopping.

Aktiv
Kärkinen kom på tredjeplass i hopprennet i Lahti i 1956, bak landsmennene Hemmo Silvennoinen, som vann, og Eino Kirjonen. Året etter fekk han same plassering i Holmenkollrennet, då med Helmut Recknagel frå Aust-Tyskland og same Kirjonen føre seg på resultatlista.

Vinteren 1958 gjekk verdsmeisterskapen på ski i Kärkinen sin treningsbakke heime i Lahti. Her vann han ein suveren siger, 10 poeng framom landsmannen Ensio Hyytiä. Dermed sikra dei to finsk dobbeltsiger i hopp i den tredje store skimeisterskapen på rad, ei bragd som omfatta seks ulike skihopparar.

Året etter sigra Kärkinen på ny i Lahti, 3,5 poeng framom nordmannen Anders Woldseth, med Helmut Recknagel på tredjeplass. I OL-sesongen 1960 kom Kärkinen på tredjeplass i Lahti, tett bak dei nye finske storhopparane, Veikko Kankkonen som vann tevlinga, og Niilo Halonen. Tidlegare på vinteren vart Kärkinen nummer åtte i hopprennet under OL i Squaw Valley i USA.

Romjula 1960 vann Kärkinen opningsrennet i den tysk-austerrikske hoppveka, og fekk broren Kalevi med seg på pallen, ettersom denne kom på delt tredjeplass. Juhani Kärkinen vart til sist nummer fem i hoppveka 1960/61 med 856,7 poeng, knapt to poeng bak broren som vart nummer tre. Seinare i 1961-sesongen vart Juhani nummer to i Svenska skidspelen i Falun, eitt poeng bak nordmannen Toralf Engan, medan han året etter vart nummer fem i Falun.

Kärkinen deltok i hoppveka 1962/63, og fekk som best ein tiandeplass. Seinare i 1963-sesongen tok han ein ganske klar siger i hopprennet i Lahti.

Han vart finsk meister i 1958, -59 og -61.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Juhani Kärkinen» frå ,  den 22. november 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Finske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Finske deltakarar under vinter-OL 1960
Skihopparar under vinter-OL 1960
Te Urewera nasjonalpark

Te Urewera natsjnalpark er ein av fjorten nasjonalparkar på New Zealand, og den største av dei fire på Nordøya. Parken dekkjer eit område på om kring 2 127 km², og han ligg nordaust for regionen Hawke's Bay.

Historie 
Den 28. juli 1954 vart tilsigsområda til Waikaremoanasjøen, Waikareitisjøen og andre statlege reservat oppretta som ein nasjonalpark, og i 1957 var det kome framlegg om å leggja til resten av dei statlege områda i Te Urewera nord for Ruatahuna. Desse framlegga vart formaliserte i november 1957 då nye område på 1 350 km² vart lagde til. Fleire tillegg kom i 1962, 1975 og 1979, med mindre utvidingar og grenseendringar i perioden mellom.

Maoriområde 

Innsjøar og maori-enklavar vart ikkje tekne med i parkområdat. Staten har leigd sjøane som er administrerte av Miljøverndepartementet, Department of Conservation.

Te Urewera er det tradisjonelle heimlandet til Tuhoe-folket. På grunn av området sin geografiske isolasjon, vart det ein av dei siste regionane som vart gjort krav på under den britiske koloniseringa i på 1800-talet. Maorileiaren Te Kooti fann tilflukt her frå forfølgjarane sine, og danna ein allianse med Tuhoe.

Etymologi 
Namnet til parken kjem frå maoriorda ure som tyder 'penis', og wera, som tyder 'brent', slik er altså den bokstavlege omsetjinga frå maori 'brend penis' (nasjonalpark). Dette namnet kjem frå ei tradisjonell maoriforteljing, der ein høvding, for fleire hundre år sidan, døydde då han var ute på ei jaktferd i skogane som no utgjer parken. Han rulla over i søvne medan han låg nær leirbålet, og fekk store brannskadar i underlivet.

Dyre- og planteliv 
Alle dei innfødde fugleslaga på Nordøya, utanom wekarikse, held til i parken. Kronebregne (Blechnum discolor) er ein utbreidd plante i skogbotnen.

Referansar 

 Charles Rawlings-Way, Carolyn Bain, Brett Atkinson, Errol Hunt, Peter Dragicevich and Sarah Bennett. 2008. New Zealand, Lonely Planet Publications, Edition 14, ISBN 1-74104-816-8  756 sider

Denne artikkelen bygger på «Te Urewera National Park» frå ,  den 22. november 2012.  
 

Nasjonalparkar på New Zealand
Skipingar i 1954
Alice Creek

Alice Creek  er ei vik heilt sør i Port Lockroy på Wiencke Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter kona til Édouard Lockroy, som var visepresident i Frankrike og som fekk regjeringa til å støtte ekspedisjonen. 

Vest for Alice Creek ligg Knife Edge Ridge, som er staden der isbreeen snur inn i det indre hamneområdet i Port Lockroy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alice Creek» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Viker i Graham Land
Geografi i Antarktiske Arkipel
Stader i Antarktis kalla opp etter franskmenn
Anna Cove

Anna Cove er ei vik like aust for Cape Anna ved nordenden av Arctowski Peninsula, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen den 30. januar 1898, og fekk namn etter Cape Anna.

Kjelder
{{liminn:omsett|en|kjelder=* 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Alvaro Cove

Alvaro Cove er ei vik på nordsida av Bryde Island ved Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Vika vart kartlagd av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1950–51, og kalla opp etter ein offiser på støtteskipet til ekspedisjonen.

Sjå òg
Antarktiskekspedisjonar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alvaro Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Azure Cove

Azure Cove er ei vik som ligg like aust for Cangrejo Cove sørvest i Flandres Bay, på nordaustkysten av Kiev Peninsula i Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache (1897–99) og namngjeven Baie d'Azur då «Belgica» ankra opp her og alt hadde ein blåaktig farge i kveldslyset.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azure Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Beaupré Cove

Beaupré Cove er ei vik som ligg mellom Jones Point og O'Neal Point, nordvest for Piccard Cove i Wilhelmina Bay, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Charles-François Beautemps-Beaupré, den franske hydrografen som i 1825 lærte offiserane på «Astrolabe» og «Zélée» korleis dei skulle gjere målingar frå landskapsteikningar.

Kjelder 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Bahia Cangrejo

Bahia Cangrejo (britisk Crab Cove) er ei vik like vest for Azure Cove i Flandres Bay, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Namnet Bahia Cangrejo vart gjeven av Den argentinske antarktisekspedisjonen i 1951–52. Namnet er skildrande og kjem frå den vesle halvøya på vestsida av vika, som sett frå lufta minnar om ein hummar. Hummar er cangrejo på spansk.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica (Cangrejo Cove).
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Betzel Cove

Betzel Cove er ei vik i Wylie Bay, som ligg aust-nordaust for Dream Island. Ho vart kalla opp etter Alfred P. (Buzz) Betzel, som var prosjektleiar for den marine delen til polarprogrammet til National Science Foundation 1974–86.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Betzel Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Graham Land
Geografi i Antarktiske Arkipel
Bolsón Cove

Bolsón Cove er ei vik inst i Flandres Bay, som ligg like aust for Etiennefjorden, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Namnet er nedteikna på eit argentinsk kart frå 1954 og er truleg skildrande sidan «bolsón» er spansk for ei stor taske.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bolsón Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Brialmont Cove

Brialmont Cove er ei vik i Hughes Bay, som ligg mellom Charles Point og Spring Point langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart kartlagd i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, som namngav ho etter generalløytnant Brialmont, eit medlem av Belgica-komiteen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brialmont Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Chudomir Cove

Chudomir Cove (bulgarsk залив Чудомир, ‘Zaliv Chudomir’) er ei 4,3 km brei vik som trengjer 3,4 km søraustkysten av Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya sør for Pitt Point og nord for Kiten Point.

Vika er kalla opp etter den bulgarske forfattaren Tsjudomir (Dimitar Tsjorbadzjijski, 1890-1967).

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Viker i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Cierva Cove

Cierva Cove er ei vik som ligg 6 nautiske mil søraust for Cape Sterneck i Hughes Bay, like sør for Chavdar Peninsula langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1950. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Juan de la Cierva, ein spansk designer av autogiro, den første suksessrike luftfartøyet med roterande vengje i 1923.

Kjelder 

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Viker i Graham Land
Danco Coast
Dimitrov Cove

Dimitrov Cove (bulgarsk Димитров залив, ‘Dimitrov Zaliv’) er ei 6,8 km brei vik som trengjer 4.8 km inn på nordvestkysten av Velingrad Peninsula ved Graham Coast i Graham Land i Antarktis. Vika har innløp mellom Pripek Point i vest og Biser Point i aust. Hoekbreen og Rusalkabreen munnar ut i vika, og i innløpet ligg Camacúa Island.

Vika er kalla opp etter den bulgarske historikaren Bozjidar Dimitrov (f. 1945) for støtta hans til det bulgarske antarktisprogrammet.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Viker i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Graham Coast
Dorian Bay

Dorian Bay er ei vik på nordvestsida av Wiencke Island, 1 km aust-nordaust for Damoy Point i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter Monsieur Dorian, eit medlem av French Chamber of Deputies.

To strukturar vart reiste ved kysten av Dorian Bay, den argentinske Refugio Bahia Dorian i 1957, og ein større bygning kalla Damoy-hytta i 1975, i samband med flyturar til og frå ei isstripe på sommaren før sjøisen forsvann nær Rothera forskingsstasjon. Damoy-hytta og isstripa vart lukka i 1995 og bygningen er no oppført på lista over verneverdige stader og minnesmerke i Antarktis.

Kjelder 

Viker i Graham Land
Geografi i Antarktiske Arkipel
Verneområde i Antarktis
Fishtrap Cove

Fishtrap Cove er ei lita vik 200 meter nordvest for Boulder Point på sørvestsida av Stonington Island, like utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og kartlagd på ny i 1946–47 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som gav ho dette namnet fordi FIDS nytta vika til å setje ut ruser.

Kjelder 

Viker i Graham Land
Fallières Coast
Eagle Cove

Eagle Cove er ei lita vik like vest for Seal Point langs sørsida av Hope Bay, ved nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga av Johan Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, som overvintra ved Hope Bay i 1903. Ho vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter skipet «Eagle», som deltok i opprettinga av FIDS-basen ved Hope Bay i 1945.

Kjelder 

Viker i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Gaul Cove

Gaul Cove er ei vik på nordaustsida av Horseshoe Island, utanfor kysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Kenneth M. Gaul, den første leiaren av Falkland Islands Dependencies Survey sin stasjon på Horseshoe Island i 1955.

Kjelder

Viker i Graham Land
Fallières Coast
Giffard Cove

Giffard Cove er ei vik på vestsida av Charlotte Bay, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99.  Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Henri Giffard (1825–1882), ein fransk ingeniør som bygde og flydde den første navigerbare ballongen (styrbart luftskip), i 1852.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giffard Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Viker i Graham Land
Danco Coast
Gin Cove

Gin Cove er ei vik i Antarktis på nordvestkysten av James Ross Island nord for Tumbledown Cliffs. 

Fordi andre namn i området kjem frå alkoholhaldige drykkar fekk ho namnet «Gin Cove» av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gin Cove» frå ,  den 22. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 

Viker i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Hugershoff Cove

Hugershoff Cove er ei vik som ligg mindre enn 1 nautisk mil sør for Louise Island og Emma Island, og 2 nautiske mil nordvest for Beaupré Cove i Wilhelmina Bay, langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Carl R. Hugershoff (1882–1941), ein tysk geodet som designa autokartografen, eit instrument som først nytta prinsippa om fotogrammetri til flyfoto, kring 1921,

Kjelder

Viker i Graham Land
Danco Coast
Français Cove

Français Cove er ei lita vik på vestsida av Port Charcot, på nordenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter skipet «Français», som låg fortøydd i vika under vinteroperasjonane til ekspedisjonen ved Port Charcot i 1904.

Kjelder

Viker i Graham Land
Geografi på Wilhelm Archipelago
Hut Cove

Hut Cove er ei lita vik i den austlege delen av Hope Bay mellom Seal Point og Grunden Rock, ved nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, som overvintra ved Hope Bay i 1903. Vika fekk dette namnet i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey fordi dei, som den svenske ekspedisjonen, bygde ei hytte på sørsida av vika.

Kjelder

Viker i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Hyatt Cove

Hyatt Cove er ei vik på vestsida av Sonia Point i Flandres Bay, ved Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99. Ho vart kartlagd i større detalj i 1950-åra av argentinske, britiske og chilenske ekspedisjonar, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1986 etter Raymond H. Hyatt av kartografavdelinga ved Foreign and Commonwealth Office, 1949–85, og leiar for avdelinga frå 1970 med ansvar for å førebu kart for UK-APC.

Kjelder

Viker i Graham Land
Danco Coast
Kennedy Cove

Kennedy Cove er ei vik i Wylie Bay, nord for Loudwater Cove. Ho er kalla opp etter Henry Kennedy, som var underdirektør i Peninsula System for Antarctic Services, og arbeidde òg for Antarctic Services Associates. Han leia ombygginga av M/V «Polar Duke» frå eit oljeartøy til forskingfartøy, i tillegg til ombygginga av erstattaren R/V «Laurence M. Gould».
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Killermet Cove

Killermet Cove er den sørlegaste av to viker på vestsida av Bryde Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Vika er nedteikna på eit argentinsk kart frå 1950. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 fordi tre medlemmar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) vart jaga inn i denne vika i gummibåtane sine av seks spekkhoggarar medan dei segla rundt Bryde Island i mai 1957.
 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Lagarrigue Cove

Lagarrigue Cove er ei lita vik sør for Spigot Peak i Errera Channel ved Danco Coast. Namnet vart foreslått av Den argentinske marinen og godkjend av argentinske styresmakter i 1956 og erstatta det provisoriske namnet «Puerto Lote». VIka vart kalla opp etter kokken på Den argentinske antarktisekspedisjonen 1947-48 som forsvann i ein bresprekk i nærleiken. 

Viker i Graham Land
Danco Coast
Libois Bay

Libois Bay er ei vik på vestsida av Cholet Island med innløp mellom Rozo Point, nordvestenden av Cholet Island, og Paumelle Point, nordvestenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter F. Libois, andremekanikar og snikkar på skipet «Francais».
 

Viker i Graham Land
Geografi på Wilhelm Archipelago
Langmuir Cove

Langmuir Cove er ei vik på nordenden av Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Irving Langmuir (1881–1957), ein amerikansk fysikar som studerte snødanning. 
 

Viker i Graham Land
Loubet Coast
Lauzanne Cove

Lauzanne Cove er ei vik som ligg like sør for Guyou Islands på sørsida av Flandres Bay, langs nordaustkysten av Kiev Peninsula i Graham Land. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot, som namngav ho etter Stephane Lauzanne, som var sjefredaktør i den franske avisa Le Matin, 1900-15.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Viker i Graham Land
Danco Coast