alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mauricio Isla

Mauricio Aníbal Isla Isla () er ein chilensk fotballspelar som i 2018 spela for det chilenske landslaget og for Fenerbahçe i den tyrkiske toppdivisjonen. Han vart seriemeister i Italia med Juventus i 2013 og 2014. I 2015 og 2016 var han med på å vinna Copa América med Chile.

Chilenske fotballspelarar
Udinese-spelarar
Juventus-spelarar
Queens Park Rangers-spelarar
Marseille-spelarar
Cagliari-spelarar
Fenerbahçe-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Gonzalo Jara

Gonzalo Alejandro Jara Reyes () er ein chilensk fotballspelar som i 2018 spela for det chilenske landslaget og for Universidad de Chile i den chilenske toppdivisjonen. Han har blitt seriemeister i Chile tre gonger med Colo-Colo og to gonger med Universidad de Chile. I 2015 og 2016 var han med på å vinna Copa América med Chile.

Chilenske fotballspelarar
West Bromwich-spelarar
Brighton-spelarar
Nottingham Forest-spelarar
Mainz-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Michelin

Michelin er ei fransk internasjonal gruppe industriverksemder som produserer dekk til personbilar, lastebilar, bussar, fly, motorsyklar, syklar, traktorar og anna landbruksreiskap, anleggsmaskinar og transportkøyretøy, og er blant dei største i sitt slag i verda.

Selskapet vart skipa i 1889 av brørne André Jules Aristide Michelin (1853-1931) og Édouard Étienne Michelin (1859-1940), og har hovudkontor i Clermont-Ferrand i Puy-de-Dôme i Frankrike. Morselskapet i industriverksemda heiter Compagnie générale des établissements Michelin, og er eit kommanditt-aksjeselskap (société en commandite par actions (SCA)).  Eit holdingselskap, «Sénard et Cie», finansierer dei industrielle aktivitetane i Michelin.

Michelin er kjend for å ha utvikla radialdekket, lansert i 1946 under nemninga X-dekket. Radialdekket, der dei forsterkande trådane i dekket er lagt radialt, er det vanlege dekket på dagens personbilar. Opphavleg var X-dekket meint for dei franske bilmodellane Citroën 2CV og Citroën Traction Avant, etter at Michelin hadde kjøpt opp den konkursråka bilfrabrikken Citroën i 1930-åra.

Michelin-guiden
Selskapet står attom den årlege utgjevinga av bokverket Michelinguiden, Guide Michelin, som ofte vart kalla «Guide rouge», den raude turistføraren, etter fargen på bokomslaget. Dette er ein reiserettleiar for bilturistar om stader, hotell og restaurantar som det er verd å vitje på reisa, og vart publisert fyrste gongen i 1900 for Frankrike, seinare utvida til nye land og område. Restaurantar som ligg i det høgste sjiktet når det gjeld å tilby kulinariske opplevingar, vert klassifiserte med ei, to eller tre stjerner etter kor gode dei vert rekna for å vere.
 

Franske føretak
Skipingar i 1889
Checkered Flag

Checkered Flag er det tredje studioalbumet til surfemusikkpionereen Dick Dale and his Del-Tones. Det kom ut i september 1963. Dette er et første albumet med den såkalla «hotrod»-stilen innan surfemusikk, som The Beach Boys var blant musikarane som byrja å spele. Her er stilen noko annleis med ein noko forskjellig rytme og lydar som prøver å attskape energien frå hotrod-bilar (sjølv om dette ikkje alltid er tilfelle). Dei fleste songane på albumet har namn etter billøp eller hotrod. Det neste albumet til Dale, Mr. Eliminator er i røynda ein oppfølgjar til dette med fleire surfesongar innan hotrod-stilen.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Checkered Flag (album)» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Dick Dale-album
Musikkalbum frå 1963
Capitol Records-album
Mr. Eliminator

Mr. Eliminator er det fjerde studioalbumet til surfemusikkpioneren Dick Dale (and his Del-Tones). Det kom ut i 1964 og var ei slags oppfølgjar til det førre albumet, Checkered Flag. Dette albumet består stort sett av songar me eit hot-rod- eller billøptema. Dale var kjend for å bruke element frå Midtausten i musikken sin, og eit døme på det her er «The Victor». 

Dette albumet var det siste Dale gav ut med hot-rod-musikk. Med det neste albumet (og siste albumet med The Del-Tones), Summer Surf, gjekk han attende til «vanleg» surfemusikk.

Innhald

Medverkande
Dick Dale – gitar
Glen Campbell – gitar
Gary Usher – vokal
Plas Johnson – saksofon
Jerry Cole – gitar
Bruce Johnston – klaverinstrument
Earl Palmer – trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mr. Eliminator» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1964
Dick Dale-album
Capitol Records-album
Summer Surf

Summer Surf er det femte studioalbumet til surfemusikkartisten Dick Dale and His Del-Tones. Dale skreiv tre av songane på albumet og studiomusikaren for The Beach Boys, Steve Douglas, skreiv tre andre. Resten vart skrivne av forskjellige låtskrivarar og var ikkje nødvendigvis innan den klassiske surfestilen. Til dømes er songen «Glory Wave» skriven som ein spiritual, og var opphavleg skiven for strandpartyfilmen Surf Party i 1964, der han vart framført av Jackie DeShannon.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Summer Surf» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

McParland, Stephen J. (1994). It's Party Time - A Musical Appreciation of the Beach Party Film Genre. USA: PTB Productions. s. 39. 

Musikkalbum frå 1964
Dick Dale-album
Capitol Records-album
Preah Vihear

Preah Vihear er eit fylke nord i Kambodsja.Fylkeshovudstaden er Tbeng Meanchey.

Innbyggartalet er  (per 2008).

Namn
Namnet på fylket kjem frå «heilage heilagdom», som refererar til Preah Vihear-tempelet (Prasat Preah Vihea).

Administrativ inndeling 
Preah Vihear omfattar 7 distrikt (srok, ស្រុក).

Nabofylke

Referansar

Kambodsja
Fylke i Kambodsja
Midtaustenmusikk

Midtaustenmusikk dekkjer musikk i eit stort område frå Marokko til Iran. Dei forskjellige nasjonane i regionen omfattar dei arabiske landa i Midtausten og Nord-Afrika, dei iranske tradisjonane i Persia, hebraisk musikk frå Israel, armensk musikk, dei varierte tradisjonane innan kypriotisk musikk, musikk frå Tyrkia, tradisjonell assyrisk musikk og musikk frå berberar frå Nord-Afrika og koptarar i Egypt. Ein reknar det slik at musikkstilane frå Midtausten har påverka indisk musikk og musikk i Sentral-Asia, Spania og Balkan.

Gjennom heile regionen har religion vore ein felles faktor som har samla folk med forskjellige språk, kulturar og nasjonar. Den islamske dominansen gjorde at arabisk og bysantinsk påverknad spreidde seg raskt gjennom regionen frå 600-talet og frametter. Den arabiske skalaen er  sterkt melodisk og basert på forskjellige maqamat (eintal maqam) eller toneartar (òg kalla makam i tyrkisk musikk). Arabarar omsette og utvikla greske tekstar og musikkverk og meistra musikkteorien i oldtidsgresk musikk (t.d. Systema ametabolon, enharmonium, khromatikon, diatonon). Dette liknar på dastgah i persisk musikk. Sjølv om dette har opphavet sitt i klassisk musikk, har det modale systemet filtrert ned til folkemusikk, liturgisk musikk og til og med popmusikk, med påverknad frå Vesten. I motsetnad til mykje av den vestlege musikken vert det nytta kvarttonar i arabisk musikk, ofte gjennom strengeinstrument (som oud) eller song. Andre faktorar som særpregar musikk frå Midtausten og Nord-Afrika er særs komplekse rytmestrukturar, generelt spent vokaltone og ein monofonisk tekstur.

Ofte kan meir tradisjonell midtaustenmusikk vare frå ein til tre timar, og byggjer opp ei spaning til musikken når eit klimaks, eller tarab, som kjem frå det arabiske omgrepet طرب tarraba.

Vanlege sjangrar

Geografiske variantar av arabisk musikk i Midtausten 

Arabisk musikk
Arabisk-andalusisk
Arabisk pop
Arabisk hiphop
Arabisk rock
Arabesque-musikk
Egyptisk musikk
Irakisk musikk
Jordansk musikk
Libanesisk musikk
Mawwal
Marokkansk musikk
Mugham
Palestinsk musikk
Sha'abi
Syrisk musikk
Zajal

Geografiske variantar av ikkje-arabisk musikk i Midtausten 

Armensk musikk
Assyrisk folkemusikk
Berbermusikk
Koptisk musikk
Iransk musikk
Persisk tradisjonsmusikk
Iransk folkemusikk
Jødisk musikk
Israelsk musikk
Israelsk rock
Israelsk hiphop
Kurdisk musikk
Pizmonim
Somalisk musikk
Tyrkisk musikk
Tyrkisk folkemusikk
Janitsjarmusikk
Tyrkisk/osmansk klassisk musikk

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Middle Eastern music» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Midtaustenmusikk
Kultur i Midtausten
Mexicansk musikk

Mexicansk musikk er særs mangfaldig og omfattar ei rekkje sjangrar og stilar. Musikken er påverka av forskjellige kulturar, men mest merkbart er kulturen til mexicanske urfolk og Europa.

Mange tradisjonelle mexicanske songar er kjende verda over, som den første internasjonale hitten til María Grever, «Júrame» og songen hennar «Te quiero dijiste», skriven for ein Esther Williams-film frå 1944, «La Noche de los Mayas», Huapango de Moncayo, «Sinfonía India», «Sobre las olas», «La sandunga», «Cielito lindo», «Bésame mucho», «Perfidia», «Solamente una vez» (engelsk versjon kalla «You Belong to My Heart»), «Esta tarde vi llover» (engelsk versjon kalla «Yesterday I Heard the Rain»), «Somos Novios» (engelsk versjon «It's Impossible»), «¡Ay, Jalisco, no te rajes!» og «Jesusita en Chihuahua»,

Andre kjende songar er «México lindo y querido», «Jarabe tapatío», «La Bamba» og «La Cucaracha».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Music of Mexico» frå ,  den 3. mars 2018.

Bakgrunnsstoff
 [ Norteño på AllMusic]

 
Musikk etter land
The Bel-Airs

The Bel-Airs var eit tidleg og viktig surferockband frå South Bay i Los Angeles og var aktiv tidleg i 1960-åra.

Dei var mest kjend for hitten sin «Mr. Moto» frå 1961, ein instrumental surferocksong memd ein flamenco-inspirert intro og ein pianosolo i mellomspelet. Temaet i songen vart nytta i soloen til songen «Seed» av Sublime.

Då dei vart oppløyst skipa gitaristen Eddie Bertrand Eddie & the Showmen i 1964, medan gitaristen Paul Johnson vart med i Cat Mother & the All Night Newsboys i 1970. Den opphavlege Bel-Airs-trommisen Dick Dodd vart med Bertrand i Eddie & the Showmen, og spelte seinare i The Standells, der han spelte trommer og song på hitten deira «Dirty Water» frå 1966. Richard Delvy erstatta Dick Dodd på trommer og skipa seinare surfegruppa The Challengers. 

Johnson har halde fram med musikk og har mellom anna vore medlen i Jim Fuller si utgåve av The Surfaris sidan 1990.  Bertrand fortsette òg med musikkk og turnerte som Eddie and the Soundwaves.  Dodd har delteke i fleire nyare utgåver av The Standells.

Eddie Bertrand døydde av kreft i november 2012.

Bandmedlemmar
Paul Johnson (gitar)
Eddie Bertrand (gitar)
Richard Delvy (trommer, erstatta Dick Dodd)
George Dumeshousen (trommer)
Dick Dodd (trommer)
Chas Stuart (saksofon)
Steve Lotto (bass og vokal)
Jim Roberts (piano)
Art Fisher (sologitar), erstatta Eddie Bertrand

Utgjevingar
« Mr Moto» med «Little Brown Jug» (1961)
« Charlie Chan» med «Baggies» (1964)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Bel-Airs» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Paul Johnson's Guitar Heaven

Surfegrupper
Musikkgrupper frå California
Musikkgrupper skipa i 1961
Musikkgrupper oppløyste i 1963
Surfbeat

Surfbeat var debutalbumet til den Los Angeles-baserte surferockgruppa The Challengers. Dei spelte inn albumet på berre tre og ein halv time i studio mot slutten av 1962. Albumet kom ut tidleg i 1963 og vart raskt populært, og var med på å gjere surfemusikken populær. Det var lenge vanskeleg å få tak i, og i 1994 gav Sundazed Records ut albumet på CD med to bonusspor.

Albumet består berre av coverversjonar med songar av The Fireballs og Duane Eddy. Debutplatene til The Beach Boys, Surfin' Safari og Dick Dale & His Del-Tones, and Surfers' Choice kom ut berre få månader før Surfbeat. Songar frå begge desse er med på dette albumet.

To songar på albumet, «Vampire» og «Kami-Kaze» er orignale songar av The Bel-Airs, bandet som The Challengers oppstod ut frå. Gitaristane og saksofonisten er dei einaste som ikkje var med i The Bel-Airs. Dei to songane var skriven av Bel-Airs gitaristen Paul Johnson, som hadde tette band til bandet, og som seinare spelte med dei på andre prosjekt. Albumet inneheld òg ein versjon av The Bel-Airs sin «Mr. Moto», den einaste hitten dette bandet hadde.

Innhald

Medverkande 
Glenn Grey: sologitar (utanom #2 og #11)
Don Landis: rytmegitar (utanom #2 og #11)
Jim Roberts: piano og orgel
Randy Nauert: bassgitar
Richard Delvy: trommer
Nick Hefner: saksofon (berre på #9)
Paul Johnson: sologitar (på #2 og #11)
Eddie Bertrand: rytmegitar (på #2 og #11)
ukjend: saksofon (på #2 og #11)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Surfbeat» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1963
The Challengers-album
Paolo Guerrero

José Paolo Guerrero Gonzales () er ein peruansk fotballspelar som i 2018 spela for det peruanske landslaget og for Flamengo i den brasilanske toppdivisjonen. Han vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2005 og 2006. Han var toppskårar i Copa América i 2011 og 2016.

Peruanske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Hamburg-spelarar
Lloyd Thaxton Goes Surfing with The Challengers

Lloyd Thaxton Goes Surfing with The Challengers er det andre albumet til surferockgruppa The Challengers. Dette albumet kom ut i 1963 då «surfemusikkbølgja» var på sitt mest populære i Sør-California. Plata var lenge vanskeleg å få tak, før Sundazed Records gav ut plata på CD i 1994 med to eksra bonusspor. 

Lloyd Thaxton var vert og produsent på eit populært radioshow i Hollywood på denne tida. Då Surfing with The Challengers kom ut på våren 1963, var dei blitt ei av dei mest synlege og viktigaste musikkgruppene i Sør-California. 

Innhaldet på albumet var surfeinstrumentalar av tidlegare rockesongar frå 1950-åra og tidleg i 1960-åra (songar av  Duane Eddy, The Fireballs og The Ventures) i lag med nokre originale songar av The Challengers.

Innhald

Medverkande
 Randy Nauert: bass
 Don Landis: rytmegitar
 Glenn Grey: sologitar
 Richard Delvy: leiar og tromeslagar
 Jim Roberts: piano og orgel
 Nick Hefner: saksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lloyd Thaxton Goes Surfing with The Challengers» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 The Challengers på Sundazed Records
 Lloyd Thaxton 

Musikkalbum frå 1963
The Challengers-album
Sundazed Records-album
Eddie & The Showmen

Eddie & the Showmen var ei amerikansk surferockband tidleg i 1960-åra. Det vart skipa i Sør-California av Eddie Bertrand, som tidlegare haed spelt i The Bel-Airs, og gav ut fleire singlar på Liberty Records. Den største hitten deira i Los Angeles var «Mr. Rebel», som nådde fjerdeplassen på Wallichs Music City Hit List den 10. februar 1964. 

Bandet oppstod då Bertrand slutta i The Bel-Airs. Medan The Bel-Airs fokuserte meir på samspel med gitaren og ein moderat stil, fokuserte Eddie & The Showmen meir på stilen til Dick Dale med ein dominerande sologitar og ein tyngre stil. Den første trommelagaren i bandet var den tidlegare Mousketeer-trommisen Dick Dodd, som seinare spelte med The Standells.  Ein av gitaritane, Larry Carlton, vart sidan ein kjend jazzgitarist, og ein annan var Rob Edwards frå Colours som var gitarist på tittelsporet til surfefilmen  Pacific Vibrations.
  
Ein av dei største hittane til Eddie & the Showmen, «Squad Car», var ein coverversjon av ein av songane til The Bel-Airs. 

Eddie Bertrand døydde av kreft i november 2012.

Singlar
« Mr Moto» med «Little Brown Jug» (1961)
«Toes on the Nose» med «Border Town» (1963)
«Squad Car» med «Scratch» (1963)
«Mr Rebel» med «Movin'» (1963)
«Lanky Bones» med «Far Away Places» (1964)
«We Are the Young» med «Young and Lonely» (1964)

Albums
Squad Car (ei singelsamling med sju bonusspor)

Bandmedlemmar
 Eddie Bertrand - produsent og gitarit
 Rob Edwards - rytmegitar
 Brett Brady - rytmegitar
 Larry Carlton - rytmegitar
 John Anderson - rytmegitar
 Freddy Buxton - bass
 Doug Henson - bass
 Dick Dodd - trommer
 Michael Mills - trommer
 Bobby Knight - saksofon 
 Sterling Storm - saksofon
 Phillip Pruden - saksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eddie & The Showmen» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Surfegrupper
Rockegrupper frå California
USA-amerikanske instrumentale musikkgrupper
The Chantays

The Chantays er eit surferockband frå Orange County i California i USA og er mest kjend for instrumentalhitten «Pipeline» (1963). Musikken deira kombinerer elektroniske klaverinstrument og surfegitar, og skapte ein unik spøkjelsesaktig stil.

Historie
The Chantays vart skipa i 1961 av fem skulevener. Bob Spickard, Brian Carman (medlåtskrivar på «Pipeline»), Bob Welch, Warren Waters og Rob Marshall var alle studentar på Santa Ana High School i California, då ei lokal gruppe kalla The Rhythm Rockers inspirerte dei til å skipe The Chantays. I desember 1962 gjekk gruppa i studio og spelte og gav ut «Pipeline», som nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i mai 1963. Denne gjekk òg inn på UK Singles Chart i 1963 og nådde ein 16. plass der. The Chantays gav ut debutalbumet sitt i 1963, òg kalla Pipeline, som inneheld «Blunderbus» og «El Conquistador». Oppfølgjaren deira var Two Sides of The Chantays i 1964.

The Chantays turnerte i Japan og USA og spelte stundom på turnear med The Righteous Brothers og Roy Orbison, og var det einaste rock and roll-bandet som spelte på The Lawrence Welk Show.

«Pipeline» har blitt ein av dei største surferockhittane og har sidan blitt spelt av Bruce Johnston, Welk, Al Caiola, The Ventures, Takeshi Terauchi & Blue Jeans, Agent Orange, Hank Marvin, Lively Ones, Pat Metheny, Dick Dale med Stevie Ray Vaughan (Grammynominert), thrashmetalbandet Anthrax, Bad Manners og Johnny Thunders. «Pipeline» har blitt nytta i mange filmar og TV-program og finst på mange samlealbum. «Pipeline» er med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over 500 songar som forma Rock and Roll. I lag med Bill Medley frå Righteous Brothers og Diane Keaton, har The Chantays fått ei gate kalla opp etter seg i Santa Ana i California, Chantays Way.

The Chantays er framleis aktive.

Medlemmar
Bob Spickard — gitar: opphavleg medlem
Brian Carman (1945-2015)  — gitar: opphavleg medlem
Bob Welch — trommer: opphavleg medlem
Warren Waters — bassgitar: opphavleg medlem
Rob Marshall — piano: opphavleg medlem
Ricky Lewis — gitar: langvarig medlem
Gil Orr — gitar/bassgitar: langvarig medlem
Brian Nussle — bassgitar: langvarig medlem

Diskografi

Album
 Pipeline (1963)
 Two Sides of the Chantays (1964)
 Next Set (1994)
 Waiting for the Tide (1997)

Singlar
 «Pipeline» (1962)
 «Monsoon» (1963)
 «Space Probe» (1963)
 «Only If You Care» (1964)
 «Beyond» (1964)
 «Greenz» (1965)
 «Fear of the Rain» / «(I Won't Cry) So Be On Your Way» (1965) som 'The Ill Winds'
 «It Never Works Out for Me» (1965) som 'Leapin' Ferns'

Prisar
 Hollywood's Rockwalk, frå 12. april 1996

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Chantays» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 www.thechantays.com — Offisiell nettstad

Surfegrupper
Rockegrupper frå California
Musikkgrupper skipa i 1962
Pipeline

«Pipeline» er ein instrumental surferocksong av The Chantays. Han vart spelt inn i juli 1962. 

Melodien, som opphavleg vart kalla «Liberty's Whip», fekk nytt namn etter at bandet såg ein surfefilm som viste Banzai Pipeline i Hawaii. Pipeline tyder «røyr» på engelsk og syner her til «røyret» som kan oppstå i brytande surfebølgjer. Melodien vart raskt populær og steig til fjerdeplassen på Billboard Pop-lista og vart ein av dei mest suksessrike surferocklåtane. Melodien er kjend for å bruke Alberti bass-arpeggioar.

Sjølv om The Chantays hadde mange singlar, var dette den einaste hitten deira. Miksinga av songen var nokså utypisk for dnne tida, der bassen, det elektriske pianoet og rytmegitaren er langt framme i lydbiletet, medan trommene og sologitaren er lenger bak. 

Songen kom først ut på singel i desember 1962 på selskapet Downey, og vart distribuert nasjonalt på Dot Records som Dot 15-16440 i januar 1963. På begge utgåver er bandnamnet stava Chantay's.

Andre versjonar
«Pipeline» er blitt spelt av mange andre musikarar som Johnny Thunders (som har eit konsertopptak som vert spelt under rulleteksten til ein episode av The Sopranos), Dick Dale (med Stevie Ray Vaughan og Jimmie Vaughan), The Eagles, The Ventures, Nokie Edwards med Light Crust Doughboys, Takeshi Terauchi & Blue Jeans, Art Greenhaw, Incredible Bongo Band, Hanoi Rocks, Hank Marvin (duett med Duane Eddy på albumet Into the Light i 1992), Elton Motello, Agent Orange, The Challengers, Anthrax, The Low Babies, The Astronauts, Assassin, Hot Butter, Bruce Johnston, Sandy Nelson, Exploding White Mice og Les Claypool sitt Duo de Twang. 

Stevie Ray Vaughan og Dick Dale sin versjon vart òg nytta i filmen Back to the Beach i 1987 og vart nominert til Grammyprisen det året.
/ref>

I populærkulturen
 «Pipeline» vert nytta i ein slagsekvens i filmen More American Graffiti frå 1979.
 Songen er òg nytta i fleire scenar i filmen Club Paradise frå 1987.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pipeline (instrumental)» frå ,  den 3. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1963
Singlar frå 1963
The Chantays-songar
Rockeinstrumentalar
Johnny Thunders-songar
Dick Dale-songar
Stevie Ray Vaughan-songar
The Ventures-songar
Incredible Bongo Band-songar
Hank Marvin-songar
Duane Eddy-songar
The Lively Ones-songar
Pat Metheny-songar
Les Claypool-songar
The Surfaris-songar
East StratCom Task Force

East StratCom Task Force er ei spesialgruppe som høyrer til den europeiske unionen (EU).

Historie

«I 2015 vedtok EU at det var behov for å sette opp en egen spesialgruppe som skulle bekjempe falske historier [såkalla "fake news"] om EU-land, som ble plantet av russiskvennlige kampanjer på ulike medier». Gruppa har «identifisert og samlet inn over 3500 eksempler på desinformasjon i ulike medier», skreiv NRK i mars 2018.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-Homepage/2116/questions-and-answers-about-east-stratcom-task-force_en

EU
Etterforsking
Propaganda
Jaguar I-Pace

Jaguar I-Pace er ein større elektrisk familiebil (SUV) frå britiske Jaguar Cars.

Historie
I mars 2018 kom eit eksemplar av bilen for første gong til Noreg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
http://www.jaguar.no/i-pace

Jaguar-modellar
Skipingar i 2018
Elbilar
Sisaket-fylket

Sisaket er eit fylke i Thailand. Fylkeshovudstaden er Sisaket. 

Innbyggartalet i 2014 var .

Infrastruktur
Nordaust-bana stoppar i fylket og går austover mot Ubon Ratchathani-fylket; vestover går toget først innom Surin-fylket på veg mot m.a. Nakhon Ratchisima-fylket.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sisaket province» frå ,  den 13. september 2022.  

 

Provinsar i Thailand
Pailin-fylket

Pailin er eit fylke vest i Kambodsja. Fylkeshovudstaden er Pailin. 

Innbyggartalet i fylket er 70 482 (per 2008).

Nabofylke

Referansar

Fylke i Thailand
Sa Kaeo-fylket

Sa Kaeo er eit fylke (changwat) i Thailand. Fylkeshovudstaden er Sa Kaeo. Innbyggartalet er 552 187 per 2014.

Infrastruktur
Toglinja mellom  Aranyaprathet-Bangkok er del av Aust-bana og går innom Prachinburi-fylket, på veg mot hovudstaden. Somme år går det tog til Kambodsja frå Aranyaprathet.

Kjelder

Fylke i Thailand
Buriram-fylket

Buriram er eit fylke i Thailand. I 2014 hadde det 1 579 248 innbyggjarar. Provinshovudstaden er Buriram.

Infrastruktur
Nordaust-bana stoppar i fylket og går innom Surin-fylket på veg aust mot Ubon Ratchathani-fylket; vestover går toget til Nakhon Ratchasima-fylket på veg til eit knutepunkt i Sentral-Thailand.

Kjelder

 

Fylke i Thailand
Surin-fylket

Surin er eit fylke i Thailand. Hovudstaden i fylket er Surin. Innbyggartalet er 1 391 636 per 2014. 

Mange av innbyggjarane er khmerfolk. Ved folketeljinga i 2000 oppgav 47,2 % av innbyggjarane at dei kunne snakka khmer.

Historie
Jernbana vart ferdigstilt i 1922.

I 1990 var 63,4 % av innbyggjarane khmer-språklege, dette talet minka fram til 2000.

Infrastruktur
Nordaust-bana stoppar i fylket og går innom Sisaket-fylket på veg aust mot Ubon Ratchathani-fylket; vestover går toget først innom Buriram-fylket på veg mot m.a. Nakhon Ratchasima-fylket.

Nabofylke

Kjelder

 

Fylke i Thailand
Amnat Charoen-fylket

Amnat Charoen er eit fylke i Thailand. Fylkeshovudstaden er Amnat Charoen. Innbyggartalet er 375 380 per 2014.

Kjelder

 

Fylke i Thailand
Mukdahan-fylket

Mukdahan er eit fylke i Thailand. Fylkeshovudstaden er Mukdahan. 

I 2014 var innbyggartalet her .

Referansar

 

 

Fylke i Thailand