alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sørjo

Sørjo (Stercorarius maccormicki) er ein sjøfugl i jofamilien. Han hekkar på fastlandet av Antarktis og på øyar utanfor. Sørjoen er ein langdistansetrekkfugl som trekker til nordlege Stillehavet, Nord-Atlanteren og nordlege Indiahavet, han har vore observert så langt nord som utanfor Grønland og Alaska.

Skildring 

Sørjoane er ein stor og kraftig bygd jo, har ei kroppslengd på 59 centimeter og kroppssvekt på 1275 til 1475 gram for hannar høvesvis hofuglar. Fjørdrakta kan variere frå bleikbrun til mørkebrun, alle har iaugefallande kvite «blink» på over og undersida av vengen. Den mørke morfen er sjokoladebrun over det heile, med tydeleg gult område i nakken. Den mørke fasen kan ha lysare brunt på rygg, hale og venger og kan ha kvite flekker på nebbrota. Den lyse fasen er lys askegråbrun over heile hovudet og undersida, med gulleg nakke og brun overside. Vengene er breie. Det kraftige nebbet er nedbøygd i enden, men stuttare enn nebbet til sørhavsjo. Sørjoen er mindre enn sørhavsjo og marginalt større enn storjo.

Sørjoane hekkar sirkumpolart på Antarktis og nærliggjande øyar, særleg i området ved Rosshavet, og dei er tiltrekte av koloniar av andre sjøfuglar. Store hekkekoloniar av sørjoar finn ein mellom anna på Cape Adare, Cape Bird, Possession Islands og Cape Crozier. 

Trekkmønstret til sørjoane er lite kjente. I ein studie der forskarar nytta sporingsutstyr på 58 fuglar som hekka på King George Island, Sør-Shetlandsøyane, over tre sesongar, fann dei at eit fleirtal av fuglane trekte til Nord-Atlanteren, eit mindretal til nordlege Stillehavet og to individ heldt seg på den sørlege halvkula.

Når sørjoane lever til havs beitar dei på fiskestimar, utanfor Japan lever dei mykje som kleptoparasittar på lirer. I hekkesesongen er hovudføda fisk som Pleuragramma antarcticum (antarktissølvfisk), fugleegg og fugleungar av pingvinar og petrellar, og dei kan ete på åtsel og menneskeleg avfall om dei finn det. 

Dei er sterkt aggressive mot inntrengjarar under hekkinga. Reira er ei forsenking i bakken der hoa legg 2 egg. Klekkinga skjer etter ca. 30 dagar og ungane får mat av foreldra til dei kan flyge etter ca. 7-8 veker og vidare i fleire veker etter det igjen. Dei er 6-9 år når dei blir hekkefuglar, hofuglar yngst, og sørjoar kan ha forventa levealder på så mykje som 35 år. 

Arten er ikkje trua, og bestanden er estimert til ca. 10 000-20 000 individ (1983), og er trudd å vere stabil.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2013) Species factsheet: Stercorarius maccormicki . Henta frå http://www.birdlife.org den 6. januar 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 

 

Jofamilien
Fuglar i Sørishavet og Antarktis
Bjerkøodden

Bjerkøodden er ei brei isdekt halvøy i Antarktis, og dannar vestkysten av MacKenzie Bay. Norske kvalbåtar utforska området i januar og februar 1931, og namngav neset på enden av halvøya etter harpunskyttaren Reidar Bjerkø på kvalbåten «Bouvet II», som skisserte denne kysten frå dekk den 19. januar. Sidan sir Douglas Mawson truleg såg dette neset frå lang avstand så tidleg som 26. desember 1929, det australske namnet på Cape Darnley har vore nytta på neset, medan det norske namnet har vorte nytta om halvøya.

Kjelder

 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Mac. Robertson Land
Booth Peninsula

Booth Peninsula er ei klipperik halvøy, 4 nautiske mil lang og 1 nautisk mil brei i Antarktis, som stikk west frå kysten 3 nautiske mil sørvest for Remenchusbreen. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter George H. Booth, som var flymannskap under Operasjon Highjump på sjøflyet som landa i området og tok fly- og bakkefoto av dette isfrie området.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Breidneset

Breidneset er ei klipperik halvøy, 13 nautiske mil lang og,5 nautiske mil brei, mellom Ellisfjorden og Langnesfjorden i Vestfold Hills. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og namngjeve «Breidneset».

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Princess Elizabeth Land
Brown Peninsula

Brown Peninsula er ei nesten isfri halvøy, 10 nautiske mil lang og 4 nautiske mil brei, som stig opp over Rossisen nordover frå Mount Discovery, som ho er knytt til via eit smalt eid. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav ho «Brown Island» på grunn av fargen og den øyliknande forma. Sidan ho er ei halvøy, vart namnet endra.

Kjelder 

Halvøyar i Victoria Land
Scott Coast
Browning Peninsula

Browning Peninsula er ei klipperik halvøy i Antarktis som er 6,5 km lang og ligg mellom Penney Bay og Eyres Bay ved sørenden av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Charles L. Browning i US Navy, officer ved Operasjon Windmill og seinare leiar for Task Force 43, logistikkdelen av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1955–56.

Kjelder

 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Buell Peninsula

Buell Peninsula er ei isdekt halvøy som endar ved Cape Williams, mellom nedre delen av Lilliebreen, Georgebreen og Zykovbreen, ved nordvestenden av Anare Mountains. Halvøya er 28 km lang og 15 km brei. Ho vart fotografert frå U.S. Navy i løpet av Operasjon Highjump, 1946–47, og igjen i 1960–62. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1962–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant (seinare kapteinløytnant) Kenneth R. Buell, ein navigatør for skvadron VX-6 i Antarktis i 1965–66 og 1966–67.

Kjelder 

Halvøyar i Victoria Land
Pennell Coast
Clark Peninsula

Clark Peninsula er ei klipperik halvøy i Antarktis somer 3 km lang og 3 km brei, og ligg ved nordsida av Newcomb Bay på Budd Coast. Ho vart først kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947 og og trudd å vere ei øy. Mannskap frå Wilkes Station oppdaga i 1957 at det var ei halvøy. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein John E. Clark i U.S. Navy som var kaptein på USS «Currituck» under U.S. Navy Operasjon Highjump.

Kjelder
 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Countess Peninsula

Countess Peninsula er ei klipperik halvøy, 1,5 nautiske mil lang og 0,5 nautiske mil brei, som stikk vest frå kysten mellom Booth Peninsula og foten av Bunger Hills. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Julian Countess, som var flymmanskap under Operasjon Highjump D.E. Bunger som tok bakke- og flyfoto av dette isfrie området.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Daniell Peninsula

Daniell Peninsula er ei stor halvøy mellom Cape Daniell og Cape Jones på kysten av Victoria Land. Ho består av ein langstrekt basaltkuppel liknande Adare Peninsula og Hallett Peninsula og har ei høgd på kring 2000 meter over havet. Ho er delvis skild frå Victory Mountains av Whitehallbreen, som er flytande i den nedre delen, men er knytt til desse fjella i høgare landskap i nærleiken av Mount Prior. Ho vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, etter Cape Daniell.

Kjelder
 

Halvøyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Davis Peninsula

Davis Peninsula er ei langstrekt isdekt halvøy, 3 nautiske mil brei, mellom Reidbreen og Northcliffebreen. Ho vart oppdaga i november 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, som namngav ho etter kaptein John King Davis.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Queen Mary Land
Djupvikneset

Djupvikneset er ei låg, isdekt halvøya mellom Djupvika og Havsbotn langs sørvestsida av Lützow-Holmbukta i Dronning Maud Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve av dei i samband med Djupvika i nærleiken.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Nes i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
King Edward VII Land

King Edward VII Land eller King Edward VII Peninsula er ei stor, isdekt halvøy heilt nordvest i Marie Byrd Land i Antarktis. Halvøya stikk ut i Rosshavet mellom Sulzberger Bay og nordausthjørnet av Rossisen og er ein del av Ross Dependency. Edward VII Peninsula grensar til Rossisen i sørvest, Okuma Bay i vest, og i aust til Sulzberger Bay og Saunders Coast. Heil nordvest på halvøya ligg Cape Colbeck. 

Vestkysten av halvøya heiter Shirase Coast. I nord og aust ligg Swinburne isbrem. Edward VII Peninsula vart oppdaga den 30. januar 1902, av Discovery-ekspedisjonen (BrNAE) (1901–1904) under Robert Falcon Scott, som namngav ho King Edward VII Land etter den britiske kongen Edvard VII av Storbritannia. Kysten vart vidare utforska av Nimrod-ekspedisjonen under Ernest Shackleton i 1908-09, og dei første som gjekk i land på halvøya var eit lag frå Den japanske antarktisekspedisjonen leia av Shirase Nobu i 1912. Regionen was omdøypt «Edward VII Peninsula» etter at det vart avgjort at ho var ei halvøy av Byrd-ekspedisjonen (1933–1935) og United States Antarctic Service (USAS) Expedition (1939–1941).

Det meste av halvøya ligg innanfor Ross Dependency, som er kravområdet til New Zealand.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «King Edward VII Land» frå ,  den 6. januar 2013.  

 *
Halvøyar i Antarktis
Oppkallingar etter Edvard VII av Storbritannia
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Furse Peninsula

Furse Peninsula er ei halvøy aust på Gibbs Island, aust for The Spit i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «lita øy» vart nytta av kaptein George Powell i 1822, med omsyn til heile øya, men har sidan vorte nytta om berre denne halvøya. Ho vart namngjeven i 1980 av UK Antarctic Place-Names Committee etter offiser John R. Furse i Royal Navy, som leia Joint Services Expedition til Elefantøya 1976–77.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi på Sør-Shetlandsøyane
Gauntlet Ridge

Gauntlet Ridge er ei  hovudsakleg isdekt halvøy med flat topp mellom Nascentbreen og Ridgewaybreen der desse endar i Lady Newnes Bay i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart gjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1966.

Kjelder

Halvøyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Hallett Peninsula

Hallett Peninsula er ei trekanta, kuppelforma halvøy, 20 nautiske mil lang, med 1500 meter høge klipper på austsida og 300 meter høge klipper på vestsida. Ho strekkjer seg frå Cape Hallett til Cape Wheatstone og er landfast via eit smalt eid mellom Tuckerbreen og Edistofjorden. Det fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, fordi Hallett Station på Seabee Hook vart oppretta ved nordenden av halvøya.

Kjelder

Halvøyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Hut Point Peninsula

Hut Point Peninsula er ei lang halvøy, frå 2 til 4,5 km brei og 24 km lang, som stikk sørvestover frå Mount Erebus på Ross Island i Antarktis.

Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Robert Falcon Scott bygde ei hytte on på Hut Point, eit lite nes som ligg 1,5 km nordaust for Cape Armitage, ved sørenden av halvøya. Medlemmar av Terra Nova-ekspedisjonen, under Scott, overvintra på Cape Evans og nytta ofte denne hytta under reisene sine, slik at neset og halvøya fekk namnet Hut Point Peninsula (Hytteneset).

McMurdo-basen (USA) og Scott-basen (NZ) er antarktiske forskingsstasjonar som ligg på Hut Point Peninsula.

Fleire stader på Hut Point, som minnekrossen for George T. Vince og lagringshytta for ekspedisjonane til Scott er verna under Antarktistraktaten.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi på Ross Island
Jacobs Peninsula

Jacobs Peninsula er ei massiv halvøy, 8 km lang og 4,5 km brei, som strekkjer seg aust frå Nash Range til Rossisen i Antarktis. Halvøya har ei høgd på over 800 meter over havet og er isdekt utanom enkelte klippeframspring langs kanten, som Cape May heilt nordaust på halvøya. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stanley S. Jacobs, ein oseanograf ved Columbia University sitt Lamont–Doherty Earth Observatory, som utførte fysiske og kjemiske observasjonar i Sørishavet, mellom anna i Rosshavet 1963–2000.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Shackleton Coast
Jetty Peninsula

Jetty Peninsula er ei langstrekt og bratt halvøy med nesten flat topp som strekkjer seg nordover frå like aust for Beaver Lake og kring 50 km ut i Amery isbrem. Ho vart oppdaga frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart namngjeve av ANCA fordi ho likna på ein molo (jetty på engelsk).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jetty Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Mac. Robertson Land
Kiev Peninsula

Kiev Peninsula (ukrainsk півострів Київ, ‘Pivostriv Kyiv’) er ei stort sett isdekt, oval halvøy som stikk 35 km nordvestover frå vestsida av Graham Land på Den antarktiske halvøya. Ho grensar til Flandres Bay i nordaust og Beascochea Bay i sørvest. Ho er skild frå Wilhelm Archipelago i nordvest av Lemaire Channel og Penola Strait. Lengst nord på halvøya deler Cape Renard Graham Coast i sørvest frå Danco Coast i nordaust.

Halvøya er kalla opp etter hovudstaden i Ukraina i samband med den ukrainske antarktisbasen Vernadskyj som ligg på nærliggande IÎles Galindez.

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 Kiev Peninsula. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Halvøyar i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Danco Coast
Graham Coast
Olsen Nauen Klokkestøperi

Olsen Nauen Klokkestøperi AS, tidlegare O. Olsen & Søn's Klokkestøperi, har frå om lag 1915 vore det einaste klokkestøyperiet i Noreg. Klokkestøyperiet vart skipa i 1844 av smeden Ole Olsen på Nauen Gård på Barkåker i Tønsberg, der verksemda har halde til i heile si tid, og vert i dag drive av den sjette generasjonen av klokkestøyparar.

Verksemda lager og monterer reinstemde kyrkjeklokker og klokkespel av klokkebronse (ei legering  av kopar og tinn) for både offentlege og private oppdragsgjevarar, og dessutan andre typar klokker av støypt bronse, som til dømes skipsklokker, gardsklokker og andre små klokker. På Nauen Gård er det skipa til eit klokkemuseum som er tilgjengeleg etter avtale.

Ei mengd norske kyrkjer og offentlege bygningar har klokker eller klokkespel frå dette klokkestøyperiet. Såleis er klokkespela i Oslo rådhus, Kongsberg kyrkje, Oslo domkyrkje, Sem rådhus i Tønsberg og Trefoldighet kyrkje i Arendal støypte hjå Olsen Nauen Klokkestøyperi.

Bakgrunnsstoff
 Internettsidene til Olsen Nauen Klokkestøperi AS
Om Nauen Gård og klokkestøyparane der i bygdeboka for Sem og Slagen.

Norske føretak
Musikkinstrumentprodusentar
Næringsliv i Tønsberg
Skipingar i 1844
Krylov Peninsula

Krylov Peninsula er ei isdekt halvøy vest for Lauritzen Bay på Oates Coast. Ho vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1957–58) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959). Ho vart namngjeve av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen etter den sovjetiske matematikaren og skipsarkitekten Aleksej Krylov (1863–1945).

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Oates Land
Kvarsnes

Kvarsnes er ei kjenneleg, klippedominert halvøy som stikk ut på sørsida av Edward VIII Bay like vest for Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, som namngav det Kvarsnes.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Kemp Land
Langneset

Langneset er eit lita, klipperik halvøy, 9 nautiske mil (17 km) lang, og den nordlegaste av tre halvøyar i Vestfold Hills. Namnet vart gjeve under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) som kartla halvøya frå flyfoto.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Princess Elizabeth Land
Martin Peninsula

Martin Peninsula er ei halvøy mellom Getz isbrem og Dotson isbrem på kysten av Marie Byrd Land. Ho er kring 96 km lang og 32 km brei og er isdekt utanom nokre få klipper langs kysten. Ytst på halvøya ligg Jacobsen Head.

Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av USN Operasjon Highjump i januar 1947. Ho vart namngjeve av US-ACAN etter oberst Lawrence Martin, som var ein amerikansk geograf og ekspert på utforskinga av Antarktis. Han var medlem av US-SCAN, 1943-46.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martin Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013.  
 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Mawson Peninsula

Mawson Peninsula er ei høg (455 moh), smal, isdekt halvøy på George V Coast, på vestsida av Slava isbrem. Ho strekkjer seg 50 km mot nordvest og vart fotografert frå lufta av USN Operasjon Highjump, 1946-47. Phillip Law frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) flydde langs halvøya til nordenden i februar 1959 og skisserte og fotograferte halvøya. Ho vart namngjeve av ANCA etter sir Douglas Mawson.

Cape Hudson er det nordlege neset på Mawson Peninsula. Det vart oppdaga land her i området den 19. januar 1840 av løytnant William L. Hudson ombord på USS «Peacock» under United States Exploring Expedition (1838–42) leia av Charles Wilkes, som gav landet namnet Cape Hudson. Ein analyse av B.P. Lambert og P.G. Law av kart frå USEE og bilete teken under USN Operasjon Highjump (1946–47) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959), foreslå at det var det nordlege neset på Mawson Peninsula som var Wilkes sitt Cape Hudson.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i George V Land
Geografi i Oates Land
Melba Peninsula

Melba Peninsula er ei brei, isdekt halvøy i Antarktis som ligg mellom Reidbreen og Bay of Winds, føre Shackleton isbrem. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, 1911–14, som namngav ho etter songaren Nellie Melba frå Melbourne, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Queen Mary Land
Oppkallingar etter Nellie Melba 
Stader i Antarktis kalla opp etter australiarar
Mitchell Peninsula

Mitchell Peninsula er ei klipperik halvøy, 2,5 nautiske mil (4,6 km) lang og 2 nautiske mil (3,7 km) brei, som ligg mellom O'Brien Bay og Sparkes Bay ved austsida av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947 og trudd vere ei øy som via ei bratt snøfonn hang saman med den kontinentale isen på Budd Coast. Namnet vart endra til halvøy was av mannskapet på Wilkes Station i 1957. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Ray A. Mitchell i U.S. Navy som var kaptein på USS Cacapon, eit tankskip for den vestlege arbeidsgruppa til U.S. Navy Operasjon Highjump 1946-47.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Mulehalvøya

Mulehalvøya er ei forriven, klipperik halvøy mellom Ellisfjorden og Krokfjorden i den sørlege delen av Vestfold Hills i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og kalla Breidnesmulen av norske kartografar. Mulehalvøya er ei tilpassing av det opphavlege namnet gjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Princess Elizabeth Land
Nicholson Peninsula

Nicholson Peninsula er ei brei, isdekt halvøy kring 15 nautiske mil (28 km) lang, mellom Couzens Bay og Mattersonfjorden på vestsida av Rossisen. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein M.W. Nicholson i U.S. Navy som var stabssjef under Operasjon Deepfreeze 1964.

Kjelder

Halvøyar i Ross Dependency
Shackleton Coast
Reeves Peninsula

Reeves Peninsula er ei snødekt halvøy langs nordsida av Edward VII Peninsula. Ho strekkjer seg mellom den nedre enden av Dalton- og Gerrybreen og ut i Sulzberger Bay. Området vart utforska frå lufta og grovt kartlagd av Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Halvøya vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), etter forslag frå R.E. Byrd, etter John M. Reeves (frå Reeves Brothers, Inc.) som assisterte the Byrd-ekspedisjonen 1928-30 og 1933-35 med saueskinnsjakkar.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
King Edward VII Land
Riiser-Larsenhalvøya

Riiser-Larsenhalvøya er ei stor halvøy på vestsida av Lützow-Holmbukta og markerer grensa mellom Prinsesse Ragnhild og Prins Harald Kyst. Ho er kalla opp etter kaptein Hjalmar Riiser-Larsen som oppdaga halvøya på ein flytur frå «Norvegia» den 21. februar 1931,

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Riiser-Larsen Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Prins Harald Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Robinson Ridge

Robinson Ridge er ei klipperik halvøy mellom Sparkes Bay og Penney Bay, ved austsida av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Frederick G. Robinson i U.S. Navy som var aerologisk offiser under U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar i området i januar 1948.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Wilkes Land
Sakellari Peninsula

Sakellari Peninsula er ei stor isdekt halvøy mellom Amundsen Bay og Casey Bay i Enderby Land i Antarktis. Regionen vart fotografert av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956-57 og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen på «Lena» i 1957. Ho vart namngjeve av den sovjetiske ekspedisjonen etter Nikolai Sakellari, ein sovjetisk forskar og navigatør.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Enderby Land
Shults Peninsula

Shults Peninsula er ei bratt, hovudsakleg isdekt halvøy, 16 km lang og 8 km brei, ved austsida av munningen av Skeltonbreen sør for Victoria Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfoto. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Roy G. Shults i U.S. Navy som var stabssjef for U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1962 og 1963.

Kjelder

Halvøyar i Ross Dependency
Hillary Coast
Stansbury Peninsula

Stansbury Peninsula er ei isfri halvøy på nordkysten av Nelson Island mellom Edgell Bay og Fildes Strait i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter det geologiske arbeidet til British Antarctic Survey (BAS), 1975–76, etter Michael J. Stansbury, som var meteorolog i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Grytviken, 1958–59, og baseleiar ved Admiralty Bay, 1959-60. Seinare kalla den polske antarktisekspedisjonen halvøya «Wzgorze Helikoptera» eller Helikopteråsane, etter at dei klarte å lande helikopter her i 1980-1981.

Kjelder

Halvøyar på Sør-Shetlandsøyane
Stornes

Stornes er ei klipperik, taggete halvøy kring 3 nautiske mil (6 km) lang, som stikk ut i Prydzbukta like vest for Larsemannfjella. Ho vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Stornes.

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Princess Elizabeth Land
Tange Promontory

Tange Promontory er ei isdekt halvøy like vest for Casey Bay på kysten av Enderby Land. Kirkby Head er ei ein del av Tange Promontory, ved austsida av innløpet til Alasheyev Bight.

Tange Promontory vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i november 1956 og kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i februar 1957. Ho vart namngjeven av ANCA etter sir Arthur Tange, som var sekretær i Det australske utanriksdepartementet, frå 1954 til 1965.

Kjelder 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Enderby Land