alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
83. luftlandebrigade

83. stormlandebrigade er ei stormlandeavdeling i det russsike forsvaret underlagt Dei russiske luftlandestyrkane. Brigaden er forlagt til Ussurijsk.

Historie
Brigaden vart fyrst oppsett i 1985 i Polen som stormlandebrigade som del av stridsgruppe Nord.. Brigaden fekk gardestatus i 2015.

Samansetjing av brigaden i 2014

1. stormlandebataljon
2. stormlandebataljon
3. stormlandebataljon
artilleribataljon
luftvernbataljon
panservernbatteri
etterretningskompani
dronekompani
snikskytterkompani
sambandskompani
ingeniørkompani
ABC-vernkompani
verkstadkompani
forsyningskompani
sanitetkompani
støttetropp

Referansar

Russiske luftlandebrigadar
Luftlandestyrkar i Russland
31. stormlandebrigade

31. stormlandebrigadeer ei stormlandeavdeling i det russsike forsvaret underlagt Dei russiske luftlandestyrkane. Han er forlagt til Uljanovsk.

Historie
Brigaden vart fyrst oppsett i 2015 med basis i 104. luftlandedivisjon som ein del av militærreforma frå 2008..

Referansar

Russiske luftlandebrigadar
Luftlandestyrkar i Russland
56. stormlandebrigade

56. stormlandebrigade er ei stormlandeavdeling i det russsike forsvaret. Han er underlagt Dei russiske luftlandestyrkane og forlagt til Kamysjin.

Historie
Brigaden vart fyrst oppsett i 1979 med basis i 105. luftlandedivisjon.

Referansar

Russiske luftlandebrigadar
Luftlandestyrkar i Russland
45. luftborne spesialbrigade

45. luftborne spesialbrigade (russisk 45-я отдельная гвардейская бригада специального назначения) er ein VDV SPETSNAZ-brigade i det russsike forsvaret. Han er underlagd Dei russiske luftlandestyrkane, og forlagt til Kubinka. Som dei fleste SPETSNAZ-brigadar er han operativt underlagd GRU.

Referansar

Russiske militære einingar og formasjonar
Pelizaeus-Merzbacher-sjukdomen

Pelizaeus-Merzbacher-sjukdomen er ein arveleg sjukdom og leukodystrofi der det vert danna for lite myelin i sentralnervesystemet. Han er valda av endringar i genet for proteolipidprotein 1 på X-kromosomet.

Pasientar med sjukdomen er i hovudsak av hankjønn og syner slappe musklar og vassrette augerørsler tidleg som spedbarn. Dei har òg forseinka utvikling av mentale og fysiske eigenskapar.

Sjukdomen vart fyrst skildra av Pelizaeus i 1885, og seinare av Merzbacher i 1909. Båe skildra medlemer av den same familien.

Kjelder 

Demyeliniserande sjukdommar i sentralnervesystemet
Sjeldne sjukdommar
Europacupen i fotball 1992

Europacupen i fotball 1992 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Raude Stjerne frå Beograd. Turneringa var den 37. og siste i rekka, i staden kom frå 1992/93-sesongen Meisterligaen. I finalen 20. mai 1992 i London vann FC Barcelona med 1-0 over UC Sampdoria frå Genova. Det var Barcelonas einaste triumf i Europacupen i fotball.

Europacupen 1992 var ei kombinert utslags- og seriespelturnering. Innleiingsvis møttest deltakarlaga til to rundar med cupspel. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og eventuelt til sist straffespark-tevling. Dei åtte laga som vann i 2. runde vart så delt i to grupper à fire lag. Laga i desse to gruppene spelte full serie, før gruppevinnarane var klare for finalen i turneringa. Turneringa tok til 17. september 1990. Etter dei to cuprundane i september-november vart gruppespela gjennomført i november-desember 1991 og i mars-april 1992. For fyrste gong sidan 1985 deltok vinnaren av den engelske ligaen.

Sampdoria gjekk sigrande ut av gruppe A med åtte poeng, med Raude Stjerne frå Beograd, RSC Anderlecht og Panathinaikos frå Athen på dei neste plassane. I gruppe B vann FC Barcelona med sine ni poeng, Sparta Praha, Benfica frå Lisboa og Dynamo Kiev kom der etter.

Finalen
70 827 tilskodarar såg finalen på Wembley stadion i London 20. mai 1992. Kampen mellom FC Barcelona og UC Sampdoria var mållaus i over 111 minuttar. Nederlendaren Ronald Koeman vart då matchvinnar med eit susande frispark frå vel 20 meter.
 
Vinnarlaget FC Barcelona bestod av: Andoni Zubizarreta (kaptein), Albert Ferrer, Ronald Koeman, Nando Muñoz, Eusebio Sacristán, Pep Guardiola, Juan Carlos Rodríguez, José Mari Bakero, Michael Laudrup, Julio Salinas og Hristo Stoitsjkov. Jon Andoni Goikoetxea kom på bana i det 64. minutt og José Ramón Alexanko kom inn straks etter laget hadde teke leiinga, ut gjekk høvesvis Salinas og Guardiola.

Sampdoria mønstra: Gianluca Pagliuca, Moreno Mannini, Pietro Vierchowod, Marco Lanna, Srečko Katanec, [[Attilio Lombardo][[], Fausto Pari, Toninho Cerezo, Ivano Bonetti,  Gianluca Vialli og Roberto Mancini (kaptein). Giovanni Invernizzi og Renato Buso fekk sjansen høvesvis 71 og 99 minuttar ut i kampen, då fyrst Bonetti og sidan Vialli vart bytta ut. 

Dommar var  Aron Schmidhuber frå Tyskland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1991/92» frå ,  den 19. juni 2017.  
 

Europacupen i fotball
Fotball i 1992
Sport i 1992
Europacupen i fotball 1966

Europacupen i fotball 1966 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 nasjonale toppseriar i fotball deltok, attåt tittelforsvarar FC Inter. Turneringa var den 11. i rekka og vart vunnen av spanske Real Madrid. I finalen i Brussel 11. mai 1966 vann Real Madrid med 2-1 over Partizan Beograd. Det var sjette gongen Real Madrid triumferte i Europacupen i fotball.

Europacupen 1966 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkampar måtte laga spele omkamp. Turneringa  tok til med det som vart kalla ei forrunde, eigentleg 1. runde, den 29. august 1965. Sidan vart avvikla tre nye rundar med utslagskampar, før finalen fann stad i Brussel. Real Madrid tok seg til finalen ved å slå ut Feijenoord frå Rotterdam, skotske FC Kilmarnock, belgiske RSC Anderlecht og tittelforsvarar FC Internazionale frå Milano, medan Partizan Beograd vann over høvesvis FC Nantes, Werder Bremen, Sparta Praha og Manchester United. Den norske seriemeisteren, oslolaget Lyn, rauk ut i forrunda/runde 1 etter siger 5-3 heime og tap 1-5 borte mot Derry City frå Nord-Irland.

Finalen
Finalen på Heysel-stadion i Brussel fann stad framfor 46 745 tilskodarar. Dei såg Partizan-kapteinen Velibor Vasović sende laget sitt i leiinga i det 55. minutt. Skåringar av Amancio i det 70. og Francisco Serena i det 75. minutt snudde kampen til siger 2-1 til Real Madrid.

Vinnarlaget til Real Madrid bestod av: José Araquistáin,  Pachín Pérez, Pedro de Felipe, Ignacio Zoco, Manuel Sanchís, Pirri Martínez, Manuel Velázquez, Francisco Serena, Amancio Amaro, Ramón Grosso og Francisco Gento (kaptein).

Partizan Beograd mønstra: Milutin Šoškić, Fahrudin Jusufi, Velibor Vasović (kaptein), Branko Rašović, Ljubomir Mihailović, Vladimir Kovačević, Radoslav Bečejac, Mane Bajić, Mustafa Hasanagić, Milan Galić og Josip Pirmajer.

Vesttyskaren Rudolf Kreitlein dømde kampen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1965/66» frå ,  den 19. juni 2017.  
 

Europacupen i fotball
Fotball i 1966
Sport i 1966
Gunnar Vada

Gunnar Vada () var ein norsk agronom, gardbrukar og politikar frå Beitstad i Nord-Trøndelag. Han var 1960-77 fylkesagronom i Nord-Trøndelag og stortingsrepresentant 1977-86 for Nord-Trøndelag og partiet Høgre.

Liv og gjerning
Vada voks opp på slektsgarden Øver-Hjellan i Sprova. Etter folkeskule og framhaldsskule i Sprova og Beitstad, gjekk han Mære landbruksskole, Hamar katedralskole og på Noregs landbrukshøgskole.

Fram til 1954 arbeidde Vada ved meieria i Steinkjer og Ålesund. Han var så i seks år tilsett hos statskonsulentane i husdyrbruk. Frå 1960 var han fylkesagronom i husdyrbruk i Nord-Trøndelag, ei stilling han hadde til han vart stortingsrepresentant i 1977. Desse åra arbeidde han for å utbreie nye metodar i svineavlen og i 1970 gav han ut skriftet Ny giv i saueavlen. Vada var samstundes  gardbrukar på Øver-Hjellan i tida 1968–98.

Vada kom for alvor inn i politikken i 1969, då han tok på seg å vere med i eit landbrukspolitisk utval i Høgre. Ved det første direktevalet av fylkesting i 1975 vart han vald inn og tok nokre månader ut i 1976 over som Høgres gruppeleiar i fylkestinget. Hausten 1977 vart han vald inn på Stortinget på ei fellesliste og vart dermed den aller fyrste Høgre-representanten frå Nord-Trøndelag på Stortinget.

Vada var på Stortinget medlem 1977-85 i Landbrukskomitéen. Ved nominasjonen i Nord-Trøndelag Høgre til stortingsvalet 1985 vart han vraka frå fyrsteplassen, etter ei kamp-avrøysting mot Wenche Frogn Sellæg. Vada vart deretter samrøystes vald til andreplassen på vallista og møtte fast på Stortinget medan Sellæg var statsråd 1985–86. Han hadde då plass Samferdslekomitéen.

Frå 1986 til -93 var Vada avdelingssjef ved fylkeslandbrukskontoret i Nord-Trøndelag. Han arbeidde då særleg med å få bønder til å satse på pelsdyroppdrett, skogbruk, utmarksnæringar og bygdeturisme.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Steinkjer
Elling Mathias Holst

Elling Mathias Holst () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Drammen. Han var gift med ei halvsyster til eidsvollsmannen Carl Dahl.

Holst var fødd på Bragernes, der faren dreiv handel. Etter merkantil utdanning på Snowden institute i Hull, var han 1805-10 tilsett på kontoret til kjøpmann Jan Anker i Fredrikshald. Under krigen mot Sverige i 1808-09 gjekk han inn i militæravdelinga «Prins Christian August frivillige jægere» og var kaptein og sjef for avdelinga. I 1810 slo han seg ned i Bragernes der han var kjøpmann til han døydde. Han var i mange år forlikskommissær.

Holst var stortingsmann 1821 og 1822, på ny i 1827 og 1828 og endå ein gong i 1833. Også til Stortinget 1824 vart han vald til tingmann, men det valet vart forkasta. Han var i 1821 medlem i sju komitear, mellom dei Gasje-, pensjons- og konsumpsjonskomiteen, Komiteen om handelsmanns-rettar, Komiteen om korntollen og Komiteen om toll- og konsumpsjonvesenet. I  1827 var han medlem i Tollkomiteen, medan han på Omframtstortinget 1828 var med i Komiteen om vernepliktslova. På Stortinget 1833 var medlem av Lagtinget og Justiskomiteen. 

Holst døydde i Drammen vinteren 1852, 66 år gammal.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Folk frå Drammen
Brysthaldar

Brysthaldar, bystehaldar eller behå (bh) er eit kleplagg som vert nytta av kvinner for å støtte, halde oppe og forme brysta. Ein brysthaldar kan vere eit undertøy, vere eit såkalla solliv nytta som ytterplagg i varmt vêr, eller vere ein del av til dømes ei badedrakt.

Sjå òg
Livstykke

Undertøy
Hans-Peter Briegel

Hans-Peter Briegel () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Rodenbach i Rheinland-Pfalz. Han vart europameister med Vest-Tyskland i 1980, og spelte på dei vesttyske laga som tok seg til finalen både under VM 1982 og VM 1986.

Klubbspel
Briegel var aktiv på FC Kaiserslautern i heimlandet frå 1975 til -84. Sommaren 1984 vart han overført til italienske Hellas Verona. Allereie i sin fyrste sesong var han med på ein historisk triumf, ettersom laget frå Verona for fyrste og hittil (2017) einaste gong sikra seg ein scudetto, den italienske seriemeistertittelen. Vel eitt år seinare gjekk turen til Sampdoria og to sesongar i laget frå Genova. Han avslutta karrieren med å verte italiensk cupmeister, skåra til og med det fyrste målet i den fyrste av dei to finalekampane.

Landslagsspel
Briegel var vesttysk landslagsspelar frå 1979 til -86. I desse åra spelte han 72 landskampar og skåra fire mål. Han var på bana både under EM-finalen 1980 og VM-finalane 1982 og 1986. I 1980 vart det vesttysk finalesiger 2-1 mot Belgia, ein meisterskap der Briegel fekk venstreback-plassen på det såkalla Alls Star Team i EM. Sidan kom tap i begge VM-finalane, fyrst mot Italia i 1982 og så mot Argentina i 1986. Også i 1984 var Briegel på Vest-Tysklands lag i fotball-EM.

Merittar
 Europameister: 1980 med Vest-Tyskland
 VM-sølv: 1982 og 1986 med Vest-Tyskland
 Italiensk seriemeister: 1985 med Verona
 Italiensk cupmeister: 1988 med Sampdoria

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans-Peter Briegel» frå ,  den 19. juni 2017.  
 

Tyske fotballspelarar
Kaiserslautern-spelarar
Verona-spelarar
Sampdoria-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Villa del Casale

Villa del Casale, Villa Romana del Casale, siciliansk Villa Rumana dû Casali, er restane etter ein romersk villa (stort bustadhus på landet med sekundære bygningar) i nærleiken av byen Piazza Armerina i provinsen Enna på Sicilia. Villaen vart påbyrja på slutten av tohundretalet og var i bruk fram til han vart øydelagt i ein brann i 1160, og seinare dekt til av eit jordras. Villaen utmerkar seg ved eit trettitals mosaikkbilete av særs framifrå kvalitet på til saman 3 500 rutemeter. Den fyrste mosaikken vart avdekt i 1929, og restaureringa av villaen vart avslutta i 1954. I 1997 vart villaen ført opp på verdsarvlista til UNESCO.

Bakgrunnsstoff
UNESCO's skildring av Villa Romana del Casale
Skildring av Villa Romana del Casale

Romersk arkitektur
Verdsarv i Italia
Romersk kunst
Bernard Dietz

Bernard Dietz () er ein tysk tidligare fotballspelar frå Hamm som vart europameister med Vest-Tyskland i 1980 og fekk sølvmedalje i EM 1976. Han spelte 1970-82 på MSV Duisburg og deretter på Schalke 04. Dietz spelte 53 kampar på Vest-Tysklands landslag i tida 1974-81 og var kaptein på laget frå våren 1979 til landslagstida tok slutt.

Klubbspel
Dietz var profesjonell fotballspelar med MSV Duisburg frå 1970. Dei neste tolv åra spelte han 394 bundesligakampar med laget som tok seg til finalen i den vesttyske cupmeisterskapen 1975, ein kamp som enda med tap 0-1 mot Eintracht Frankfurt. I 1982 vart han overført til Schalke 04 og spelte 101 bundesligakampar med laget frå Gelsenkirchen før han la opp i 1987, 39 år gammal.

Landslagsspel
Dietz debuterte for Vest-Tyskland på bortebane mot Malta i ein EM-kvalifiseringskamp i desember 1974. Han spelte heile kampen då Vest-Tyskland tapte EM-finalen 1976 etter straffesparktevling mot Tsjekkoslovakia. Under verdsmeisterskapen i Argentina i 1978 var han med i alle dei fem kampane Vest-Tyskland spelte. Han var så kaptein på laget som vann fotball-EM 1980 etter finalesiger 2-1 over Belgia. Dietz kom aldri på skåringslista med landslagstrøya på.

Merittar
 Europameister: 1980 med Vest-Tyskland
 EM-sølv: 1976 med Vest-Tyskland
 Tapande cupfinalist: 1975 med MSV Duisburg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bernard Dietz» frå ,  den 19. juni 2017.  
 

Tyske fotballspelarar
Duisburg-spelarar
Schalke-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-EM 1980
Proteolipidprotein

Proteolipidprotein er eit transmembranprotein som utgjer 17 % eller meir av proteininnhaldet i myelinet  i sentralnervesystemet. Det vert koda for av PLP1-genet på X-kromosomet. PLP1-genet vert i hovudsak uttrykt i vaksne oligodendrocyttar, der 10 % av bodberar-RNA-et ved myelinisering er avskrifter av PLP1-genet. Dei to isoformene PLP og DM20 av proteolipidprotein er vanlege i myelinet i sentralnervesystemet. Andre isoformer vert uttrykte i hovudsak i nerveseller i sentralnervesystemet.

Mutasjonar i PLP1-genet valdar Pelizaeus-Merzbacher-sjukdomen.

Homologar av proteolipidprotein finst hjå mange artar, mellom anna hjå haiar og skater. Proteolipidprotein fekk truleg rolla som eit myelinprotein tidleg i utviklinga av ryggradsdyr. Proteolipidproteina M6A og M6B frå husmus har homologar hjå ryggradslause dyr, mellom anna bananfluge.

Kjelder 

Transmembranprotein
331. fallskjermlanderegiment

331. fallskjermlanderegiment (russisk 331-й гвардейский парашютно-десантный Костромской полк) i det russiske forsvaret er underlagt 98. luftlandedivisjon og forlagt til Kostroma.

Samansetjing av regimentet

1. fallskjermlandebataljon
2. fallskjermlandebataljon
3. fallskjermlandebataljon
artilleribataljon
etterretningskompani 
panservernbatteri
luftvernbatteri
sambandskompani
EK-kompani
verkstadkompani
luftlandeforsyningskompani
forsyningskompani
ABC-verntropp

Referansar

Fallskjermlanderegiment
Russiske militære einingar og formasjonar
Tessera

Tessera var firkanta merke av bronse, terrakotta, bein eller anna materiale som vart nytta i antikken som inngangsbillett, spelemerke, kvittering og liknande. 

Nemninga tessera (eller diminutiv: tessella) er dessutan nytta som faguttrykk for kvar av dei små og vanlegvis terningforma bitane av metall, stein, glas, keramikk, glas med eit metall-lag, eller av anna materiale, som mosaikkar vert sett saman av. Å dekkje eit plan med uendeleg mange geometriske figurar som ikkje har ope rom mellom seg, vert kalla tessellering.

Kjelder
snl.no: Tessera

Mosaikk
Teknologi i antikken
C.J. Hambros plass

C.J. Hambros plass er ein plass i sentrum av Oslo som fekk namnet i 1966 etter stortingspresident Carl Joachim Hambro. Før dette hadde plassen namnet Rosenkrantz’ plass. Plassen ligg i nordre enden av Rosenkrantz' gate, og dei andre gatene som ender i plassen er Kristian Augusts gate og Teatergata, medan Pilestredet krysser plassen i aust. Oslo tinghus frå 1996 ligg til plassen, som elles er omkransa av kontorbygningar og eit hotell.

Torg i Oslo
Per A. Utsi

Per Alfred Utsi () er ein norsk politikar og tenestemann frå Tana i Finnmark. Han representerte Finnmark fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1973-85.

Utsi var son til ein småbrukar i Tana. Etter framhaldsskulen tok han eksamen ved handelsskule i 1957 og ved Forsvarets våpentekniske skule i 1959. Han arbeidde på kontoret i Sør-Varanger kommune i 1957-59 og 1961-62. Deretter var han 1963-66 lokalredaktør i avisa 'Finnmarken' med kontor i Vardø. Frå 1967 var han distriktssekretær i Landsorganisasjonen, busett i Kirkenes.

Valperioden 1972-75 var Utsi medlem i Sør-Varanger kommunestyre. Heile valperioden 1973-77 møtte han på Stortinget som 1. vararepresentant frå Finnmark fylke, då Annemarie Lorentzen var statsråd i regjeringar leidde av Trygve Bratteli og der etter Odvar Nordli. Sidan hadde Utsi eit fast stortingsmandat frå 1977 til -85. På Stortinget var han fyrst medlem og så frå 18. februar 1975 nestformann i Forsvarskomiteen til hausten 1981. Perioden 1981-85 var han medlem i Energi- og industrikomiteen og president i Odelstinget.

Som så mange andre tidlegare stortingsrepresentantar frå Nord-Noreg reiste Utsi ikkje tilbake til fylket han var vald frå, men fekk seg arbeid i Oslo. I åra frå 1985 til 2001 var han Stortingets Ombudsmann for Forsvaret og Ombudsmann for sivile tenestepliktige.

Utsi gav i 1982 ut Nye trekk i Norges sikkerhetspolitiske situasjon.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Folk frå Tana
Norske sakprosaforfattarar
Peder Klykken

Peder Klykken () var ein norsk sorenskrivar og stortingsmann frå Overhalla. 

Klykken var son til ein klokkar og gardbrukar i Overhalla. Han vart i 1802 uteksaminert jurist i norsk og arbeidde som kopist og/eller konstituert i ulike embete i seksten år. Frå 1809 til -18 var han sorenskrivar i Lofoten og Vesterålen, busett i Hadsel. Der etter var han sorenskrivar 1818-29 i Inderøy og 1829-49 i Stjørdal og Verdal.

Klykken representerte Nordlands amt på Stortinget 1818 og Nordre Trondhjems amt i 1827 og på Omframtstortinget 1828. Til Omframstortinget 1822 møtte han som varamann for Ola Olsson Lånke frå 23. oktober. I 1818 var han sekretær i Odelstinget og medlem i elleve komitear, mellom dei formann i Likningskomiteen for Nordlands stift. På 1827-stortinget var han visesekretær i Odelstinget og sekretær i komiteen om skattestellet, budsjettet og brennevinsbrenninga og medlem i komiteen om reinskysslova og kanalanlegg i Helgeland. I 1818 var Klykken med i den deputasjonen Stortinget sende til kryninga av kong Karl Johan i Trondheim.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1818-1820
Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Norske sorenskrivarar
Folk frå Overhalla
Oslo tinghus

Oslo tinghus er ein bygning i C.J. Hambros plass 4 i sentrum av Oslo. Bygget vart oppført av Statsbygg i åra 1992-1994 for å hyse Oslo tingrett, Oslo byfutembete (som vart samanslege med Oslo tingrett 26. april 2021) og Borgarting lagmannsrett (som flytta ut i 2005). 

Bygningen er i postmodernistisk stil i ti høgder, dei to øvste delvis dregne attende, og med ein monumentalt utforma fasade mot C.J. Hambros plass, der hovudinngangen er. Arkitekt har vore Østgaard Arkitekter A/S, og for interiøret, interiørarkitekt Beate Ellingsen. Bygningen var for liten allereie då han var ny. Ved ei ombygging i 2007 kom det til mellom anna ti nye rettssalar, og tryggleiken vart betra ved installasjon av meir effektive tryggingsslusar. I høve straffesaka mot den høgreorienterte terroristen Anders Behring Breivik i 2012 vart det innreia ein rettssal i andre høgda med plass til 204 tilhøyrarar.

Byggverk i Oslo
Skipingar i 1994
Teatergata

Teatergata er ei gate i sentrum av Oslo som går i aust-vestretning mellom Akersgata og C.J. Hambros plass/Pilestredet. Gata har namn etter det fyrste offentlege teateret i byen, Strömbergs Teater, Christiania offentlige Theater, som i si tid låg nedst på den store tomta der leigegarden Maltheby vart bygd seinare. Det er ikkje att mange av dei gamle husa langsetter gata, som for det meste vart greven opp i samband med bygginga av Hammersborgtunnelen på Ring 1 i slutten av 1980-åra. På grunn av at gata går over tunnelen, ender gata i trapper ned mot C.J. Hambros plass.

Bakgrunnsstoff
 Oslo byleksikon, femte utgåva, ISBN 978-82-573-1760-7

Gater i Oslo
Demyeliniserande sjukdom

Demyeliniserande sjukdomar er sjukdomar der myelinet kring nerveseller vert øydelagt. Demyeliniserande sjukdomar finst både i sentralnervesystemet og i det perifere nervesystemet. Dei kan vera arvelege eller til dømes oppstå etter infeksjonar.

Multippel sklerose er eit døme på ein demyeliniserande sjukdom, og er den mest vanlege ikkje-traumatiske årsaka til invaliditet hjå unge vaksne.

Kjelder 

Sjukdommar i nervesystemet
Elvis Now

Elvis Now er eit musikkalbum av Elvis Presley frå 1972. 

Trass i «now» i tittelen, vart songane på albumet spelt inn eitt til tre år før det kom ut. The Beatles sin «Hey Jude» vart ein song som var att etter innspelinga i American Studio i Memphis tidleg i 1969. «Sylvia» og «I Was Born About Ten Thousand Years Ago» vart spelt inn i Nashville i juni 1970 (små utdrag av sistnemnde kom ut på Elvis Country). Resten av songane var henta frå ei nyare innspeling i RCA Studio B i Nashville i mars, mai og juni 1971.

I motsetnad til dei andre albuma til Elvis frå denne tida (Elvis Country, He Touched Me og Elvis sings The Wonderful World of Christmas, som kvar omfatta ein særeigen sjanger), bestod Elvis Now av fleire sjangrar, inkludert country, gospel, soul og pop. 

Den einaste singelen frå albumet, «Until It's Time for You to Go» / «We Can Make The Morning», nådde niandeplassen på Adult Contemporary Chart i USA i mars 1972 og femteplassen på UK Singles Chart i april 1972. Albumet selde til gullplate den 27. mars 1992 av RIAA. «Sylvia» vart ein stor hit for Elvis i Brasil i 1970-åra. 

I 2010 vart ein utvida versjon av albumet gjeven ut som ein del av samleserien FTD. Denne bestod av det originale albumet frå 1972 og fleire bonusspor frå innspelinga i Nashville i 1971 («I'm Leavin'» og «It's Only Love»), ei B-side frå den komande «An American Trilogy»-singelen («The First Time Ever I Saw Your Face») og mange unytta opptak, som «Don't Think Twice, It's All Right» i ein uformell jam som varte meir enn ni minuttar (ein forkorta versjon vart gjeven ut i 1973 på Elvis).

Innhald

Originalutgåve

2010-utgåva (FTD)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elvis Now» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-album
Musikkalbum frå 1972
Album produserte av Felton Jarvis
RCA Records-album