alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rafael van der Vaart

Rafael Ferdinand van der Vaart () er ein nederlandsk fotballspelar som har spela for Tottenham Hotspur i engelsk Premier League, og for det nederlandske landslaget. Han vart seriemeister i Nederland med Ajax i 2002 og 2004. Han debuterte for Nederland sitt A-landslag 6. oktober 2001 i ein kamp mot Andorra. Han tok del i troppen til fotball-EM i 2004 og fotball-VM i 2006 utan å få mykje speletid. I fotball-EM i 2008 fekk han fleire kampar frå start. I fotball-VM i 2010 spelte han frå start i Nederland sine gruppekampar og kom inn som innbytar i semifinalen og finalen.

Nederlandske fotballspelarar
Ajax-spelarar
Hamburg-spelarar
Real Madrid-spelarar
Tottenham-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Mora

Mora er ei måleeining for stavingsvekt. Ein mora (forkorta μ) varar like lenge som ein kort språklyd, men konsonantar fremst i ei staving (i opptakta til stavinga) tel ikkje som eigne moraer. Det varierer frå språk til språk om konsonantar i koda tel som eigne moraer.

Lette og tunge stavingar 
Stavingar som inneheld éin mora (monomoraiske stavingar), blir kalla lette stavingar, medan dei som inneheld to eller fleire, blir kalla tunge stavingar. Ein kan eventuelt reservere tung for stavingar med to moraer (bimoraiske stavingar) og overtung for dei med tre (trimoraiske stavingar) (eventuelt fleire) moraer. Om ein godtek skiljet mellom tunge og overtunge stavingar, avheng av kva syn ein har på stavinga. , som hevdar at den maksimale stavingsstrukturen er CVX, der C = konsonant, V = vokal og X = vokal eller konsonant, har ikkje rom for overtunge stavingar; stavinga er då monomoraisk (lett; CV) eller bimoraisk (tung; CVX).

Etymologi 
Ordet «mora» kjem av det latinske mora, som tyder 'hefte, drying, utsetjing; kvild; tidsrom; hindring'.

Nokre døme

Latin 
Dei tre latinske orda amātur 'ho/han blir elska', amantur 'dei blir elska' og mīlites 'soldatar' kan då transkriberast slik, dersom lange vokalar er attgjevne med dobbeltskriving:

 amātur [amaatur]
 amantur [amantur]
 mīlites [miilites]

Etter vanleg stavingsdeling i latin kan vi dele dei i stavingar som nedanfor, der [.] representerer stavingsgrense. Vi har òg sett inn [·] mellom moraene innanfor kvar staving, og konsonantar som ikkje utgjer eigne moraer, er heva:

 [a . ma·a . tu·r]
 [a. ma·n . tu·r]
 [mi·i . li . te·s]

Dei monomoraiske stavingane [a] og [li] i døma ovanfor er lette stavingar, medan dei bimoraiske stavingane [ma·a], [tu·r], [ma·n], [mi·i] og [te·s] er tunge. Lang vokal tel som to moraer, og det gjer òg kort vokal pluss konsonant (så lenge konsonanten står i same stavinga).
Moraen er relevant for plasseringa av aksenten i latin. Den latinske aksentregelen må mellom anna innehalde denne formuleringa:

 Aksenten ligg på den stavinga som inneheld nest siste mora føre siste staving.

Her er nest siste mora utheva:

 [a . ma·a . tu·r]
 [a. ma·n . tu·r]
 [mi·i . li . te·s]

Difor har amātur og amantur aksent på nest siste staving og mīlites aksenten på tredje siste staving.

Mandarin 
Den sinittiske språket mandarin har eit klårt skilje mellom monomoraiske (lette) og bimoraiske (tunge) stavingar, skriv Duanmu (2009). Dei monomoraiske stavingane er trykkveike og manglar leksikalsk tone, medan dei bimoraiske er trykksterke og har ein av fire leksikalske tonar. Substantivet 妈 mā 'mor' er bimoraisk, trykksterkt og har ein leksikalsk tone. Substantivet 妈妈 māma 'mor, mamma' har éi bimoraisk, trykksterk staving med leksikalsk tone og éi monomoraisk, trykkveik staving utan leksikalsk tone (ikkje-moraiske konsonantar i opptakta er heva):

 妈 mā [ˈmá·á] 'mor'
 妈妈 māma [ˈmá·á . ma] 'mor, mamma'

Landsnamnet 中国 Zhōngguó 'Kina' har to bimoraiske stavingar, begge med trykk og leksikalsk tone.

 中国 Zhōngguó [ˈʈʂú·ŋ́ . ˈkʷò·ó] 'Kina' 

Mandarin kan berre ha éitt toneelement per mora. Les meir om tonar i mandarin i artikkelen Tonologien i mandarin.

Bibliografi 
 

 Fonologi
Carl Heinrich Graun

Carl Heinrich Graun () var ein tysk komponist og tenorsongar. I lag med Johann Adolf Hasse vert han rekna for å vere den viktigaste tyske komponisten av italiensk opera i si tid.

Biografi 
Graun vart fødd i Wahrenbrück i Brandenburg. Han song i koret i operaen i Dresden før han flytta til Braunschweig, song der og skreiv seks operaer for selskapet. I 1735 flytta Graun til Rheinsberg, etter han hadde skrive ein opera for kronprinsen då han gifta seg med Elisabeth Christine i Salzdahlum. Han var kapellmeister for Fredrik II av Preussen (Fredrik den store) frå Fredrik tok over trona i 1740 og fram til Graun døydde nitten år seinare i Berlin.

Graun skreiv fleire operaer, Hans opera Cesare e Cleopatra innvia opninga av operahuset i Berlin i 1742. Andre, som Montezuma (1755), hadde libretto av kong Fredrik. Ingen av verka hans vert mykje spelte i dag, men pasjonen hans, Der Tod Jesu (1755) vart spelt ein del i Tyskland i mange år etter han døydde. Av andre verk han skreiv finn ein solokonsertar og triosonatar.

Carl Heinrich Graun var bror til Johann Gottlieb Graun, som òg var komponist.

Verk

Sceneverk 
 Polydorus (5 akter, 1726-28)
 Iphigenia in Aulis (3 akter 1728)
 Scipio Africanus (3 akter, 1732)
 Lo specchio della fedeltà (3 akter, 1733)
 Pharao Tubaetes (5 akter, 1735)
 Rodelinda, regina de' langobardi (3 akter, 1741)
 Cesare e Cleopatra (3 akter, 1742)
 Artaserse, libretto av Metastasio (3 akter, 1743)
 Catone in Utica, libretto av Metastasio (3 akter, 1743)
 Alessandro e Poro, libretto av Metastasio (3 akter, 1744)
 Lucio Papirio (3 akter, 1744)
 Adriano in Siria, libretto av Metastasio (3 akter, 1746)
 Demofoonte, libretto av Metastasio (3 akter, 1746)
 Cajo Fabricio (3 akter, 1746)
 Le feste galanti (1747)
 Cinna (3 akter, 1748)
 L'Europa galante (1748)
 Ifigenia in Aulide (3 akter, 1748)
 Angelica e Medoro (3 akter, 1749)
 Coriolano (3 akter, 1749)
 Fetonte (3 akter, 1750)
 Il Mithridate (3 akter, 1751)
 L’Armida (3 akter, 1751)
 Britannico (3 akter, 1751)
 L'Orfeo (3 akter, 1752)
 Il giudizio di Paride (1 akt, 1752)
 Silla (3 akter, 1753)
 Semiramide (3 akter, 1754)
 Montezuma (3 akter, 1755)
 Ezio, libretto av Metastasio (1755)
 I fratelli nemici (3 akter, 1756)
 La Merope (3 akter, 1756)

Andre verk 
 Te Deum
 Der Tod Jesu (1755)
 Oratorium in Festum Nativitatis Christi
 Osteroratorium
 Seks italienske kantatar 
 Solokonsert for horn, strykarar og cembalo i D-dur
 Sinfonia i C-dur
 Gambekonsert

Litteratur 
 John W. Grubbs (1972): The Sacred Choral Music of the Graun Brothers

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Carl Heinrich Graun» frå ,  den 26. juli 2010. 
  oppgav desse kjeldene:
 Graun, Carl Heinrich av E Eugene Helm, i 'The New Grove Dictionary of Opera', ed. Stanley Sadie (London, 1992) ISBN 0-333-73432-7

Bakgrunnsstoff 
 
 
 

Folk frå Brandenburg
Tyske komponistar
Barokkomponistar
Klassisistiske komponistar
Rolf Theil

Rolf Theil, tidlegare Rolf Theil Endresen, () er ein norsk professor og lingvist ved Universitetet i Oslo. Som språkforskar er han kognitivist, altså ein som ser språklege mønster og kategoriar i samanheng med menneskelege tenkjemåtar. Mellom fulaniane i Maasina i Mali går han under namnet Alfaa Hamiidu Bari.

Theil tok examen artium i 1965 og magistergraden i lingvistikk i 1975 med kinesisk og samisk som støttefag. Deretter var han professor i afrikansk og allmenn lingvistikk ved Universitetet i Oslo i 1994. Så lenge universitetet tilbaud afrikanske språkfag underviste han i fulfulde og hausa. Forskinga hans har også krinsa mykje kring afrikanske språk; til dømes har han laga ei rettskriving for språket nizaa. Han har elles eit tilsvarande prosjekt på gang med ei skulebok i norsk romani.

Theil er ellers kjend for å vere temmeleg språkmektig. Han kan om lag 50 språk og har mellom anna vorte definert som glottoman i språkprogrammet Typisk norsk.. Han har vore leiar i Landslaget for språklig samling frå 1987 til 1989 og redaktør for medlemsbladet Språklig Samling. Theil har også hatt eigne språkspalter i Klassekampen og i VG. I 2007 gav han ut ei populærvitskapleg bok med namnet Skyformasjonane på San Franciscos sørhimmel i grålysninga 30. april 1882 og grunnane til at vi ikkje har sett namn på dei. Reiser mellom språk.

Rolf Theil er gift og har ein son. Han er i dag busett i Jevnaker i Oppland.

Kjelder 
 «Rolf Theil» på Wikipedia på bokmål, innhenta 27. juli 2010.
 «Rolf Theil» i Allkunne, innhenta 27. juli 2010.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
	

Professorar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Porsgrunn
Norske språkforskarar
Jon Pieter Flølo

Jon Pieter Flølo () er ein norsk politikar for Framstegspartiet. Han vart den første ordføraren frå dette partiet i Telemark fylke, då han tok over ordførarvervet i Bamble kommune etter valet i 2007. Flølo har sete i kommunestyret frå 1999, og han var lensmann i Bamble før han vart ordførar. Tidlegare har han vore lensmann i Gloppen kommune.

Bakgrunnsstoff 
 Flølo blir ny Bamble-ordfører

FrP-ordførarar i Telemark
Ordførarar i Bamble
Folk frå Gloppen
Nils Tore Føreland

Nils Tore Føreland () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet, og ordførar i Drangedal kommune i Telemark fylke frå 2003 til 2011. Han vart vald til ordførar i 2003 med støtte frå SV.

Kjelder 
 Drangedal - Valg 2007 Østafjells NRK

Ap-ordførarar i Telemark
Ordførarar i Drangedal
Bjørn Fredrik Nome

Bjørn Fredrik Nome () er ein norsk politikar for Senterpartiet, og  ordførar i Fyresdal kommune i Telemark fylke frå 2007 til 2011. Han var sokneprest i Fyresdal før han vart politikar på heiltid.

Kjelder 
 Ordføraren si side - Fyresdal kommune 

Sp-ordførarar i Telemark
Ordførarar i Fyresdal
Norske prestar
Ørjan Drange

Ørjan Drange () er ein norsk forfattar.

Drange voks opp på Sand i Ryfylke. Då han hadde fullført vidaregåande skule, gjekk han eitt år på Nansenskolen på Lillehammer, der han valde skrivekunstlina. Etter å ha fullført militærteneste, studerte han ved Universitetet i Bergen i to år, der han tok historie grunnfag og nokre andre fag. I 2003 debuterte Drange som forfattar med boka Under steinbølgene, ein sciencefiction-roman som er skriven på nynorsk. Sidan 2004 har han jobba som assistent for utviklingshemma i Bergen kommune.

Under steinbølgene er den einaste romanen Drange til no har skrive. Boka omhandlar eit oppdikta og gjennomført univers der eit telepatisk nettverk rår over menneska. Dei to unge mennene Munder og Ikar er eg-personane i boka, og ein følgjer dei i parallelle handlingar medan dei er i teneste for «Sjeleveven», men også somme tider utanfor «veven» sin kontroll.

Elles har han hatt eit par kortprosatekstar på trykk i tidsskriftet Ratatosk.

Kjelder 
«Ørjan Drange» i Allkunne, innhenta 27. juli 2010.

Bakgrunnsstoff 
«Vestlandsforfattere – Ørjan Drange » hjå Bergen Offentlige Bibliotek.
Bjørn Brøymer: «Forfatter som utfordrer» på Aftenposten.no (24.10.2008).

Norske forfattarar
Folk frå Suldal
Forfattarar frå Rogaland
Nynorskforfattarar

nb:Ørjan Drange
Øystein Bjørdal

Øystein Bjørdal () er ein norsk prest, prestelærar, forfattar og salmediktar.

Bjørdal fullførte embetseksamen innan teologi ved Menighetsfakultetet i Oslo i 1976. Frå 1977 var han residerande kapellan i Førde prestegjeld, frå 1987 sokneprest i Lilleborg i Oslo, og frå 1991 førstelektor innan praktisk teologi ved Menighetsfakultetet. Frå 1991–2001 var han medredaktør for prestebladet Luthersk Kirketidende. I perioden 1997–2000 hadde han permisjon frå Menighetsfakultetet og arbeidde som studierektor ved Liturgisk senter i Trondheim. Han har vore domprost i Molde sidan 2002.

Bjørdal har vist særleg interesse for liturgi og kyrkjesong i tenesta si, og har vore leiar både for Norges Kirkesangforbund og Nemnd for gudstenesteliv i Den norske kyrkja. Elles har han i fleire periodar fungert som biskop i Møre bispedømme, og han var kandidat til å verte biskop i Stavanger i 2009.

Bibliografi 
 1983 – Lex Orandi, Lex Credendi. A lutheran approach to liturgical theology (Minnesota: Luther Northwestern Theological Seminary).
 1986 – Tro og tilbedelse. Skisser til en liturgisk teologi (Oslo: Verbum).
 1989 – Ny ordning for høymessen (Oslo: PF. Redaktør).
 1989 – Mellom skapelse og gjenløsning. Gudstjenesten i fokus (Oslo: Den norske kirkes presteforening. Saman med Jørn Fevang).
 1994 – Engelen ved din side (Oslo: Verbum. Saman med Olav Skjevesland. 2. utgåve kom i 2009).
 1995 – I vesterveg. På spor etter røttene til 1000-års-jubileet for kristningen av Norge (Oslo: Luther forlag. Redaktør).
 1999 – Kilden og veiene. En praktisk pilegrimsteologi (Trondheim: Tapir. Redaktør saman med Brita Hardeberg).
 2001 – Helse, liv og mot. Om ritualer og symboler i hverdag og helse'' (Trondheim: Tapir).

Kjelder 
 «Øystein Bjørdal» i Allkunne, innhenta 27. juli 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Øystein Bjørdal digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Norske prestar
Norske forfattarar
Folk frå Ørsta
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Kappgang

Kappgang, gongesport eller gangsport, er ei idrettsgrein som går ut på å gå ein distanse raskast mogleg. Kappgang skil seg frå løp ved at ein fot skal røre bakken til ei kvar tid. Den nøyaktige definisjonen av gang lyder slik: 

Gang er ein rørsle ved steg tatt slik at det ikkje (sett av eit menneske) oppstår synleg mangel på kontakt med marka. Støttebeinet skal vera heilt strakt i kneleddet frå det augeblikket det rører marka og inntil det er i rett vertikal stilling.

Internasjonalt blir kappgang rekna som ein del av friidrett, og er organisert i IAAF (International Association of Athletics Federations). Ulike distansar på bane eller landeveg har vore olympiske øvingar sidan 1908. I dei siste olympiske leikene har det vore konkurrert i 20 km og 50 km for menn og 20 km for kvinner. I VM i friidrett er konkurransane 20 km for kvinner, og 20 km og 50 km for menn.

Noreg har vinne to olympiske medaljar i kappgang. Det skjedde i Sydney 2000 og i Beijing 2008, der Kjersti Tysse Plätzer begge gongene vann sølv på 20 km. 

Kappgang var i Noreg lenge organisert som eit eige særforbund. Forbundet heitte Norges Gang- og Turmarsjforbund fram til 1. januar 2003, da det skifta namn til Norges Gang- og Mosjonsforbund. Etter samanslåinga med Norges Fri-idrettsforbund 1. april 2009 blei kappgang også i Noreg rekna som ein del av friidretten.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kappgang» frå , den 28. juli 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Fotoserie som viser teknikken til Jefferson Pérez, olympisk meister og tredobbelt verdsmeister

Friidrettsøvingar
Mirante do Vale

Mirante do Vale er ein skyskrapar i São Paulo i Brasil. Han blei ferdigstilt i 1960 med 51 etasjer og ei høgd
på 170 meter. Skyskraparen er det høgaste bygget i São Paulo, og var det høgaste bygget i heile Brasil fram til 2014, då Millennium Palace på 177 meter blei bygd.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
Mirante do Vale - Emporis.com
Mirante do Vale - SkyscraperPage.com

Skyskraparar i Brasil
São Paulo by
Byggverk ferdigstilt i 1960
Fjelberg

Fjelberg er ein kyrkjestad i Kvinnherad kommune i Vestland. Staden ligg på Fjelbergøy i Klosterfjorden. Fjelberg var ein eigen kommune frå 1837 til 1965. Fjelberg var den fyrste kommunen i Noreg som tok nynorsk som administrasjonsspråk.

Fjelberg kommune 1837-1965 
Fjelberg kommune vart oppretta som Fjelberg formannskapsdistrikt i 1837.

I 1855 blei Fjelberg (3 587 innb.) slått saman med Eid (1 207 innb) til den nye Fjelberg kommune.

I 1865 blei Vikebygd sokn (1 062 innb.) skild ut frå Fjelberg og slått saman med Finnås (2 227 innb) til Sveen (Sveio) kommune.

1. januar 1898 blei ein del av Stord med 117 innbyggjarar overført til Fjelberg kommune.

1. juli 1916 blei Ølen (1 715 innb.) skild ut frå Fjelberg som eigen kommune. Fjelberg hadde etter frådelinga 1 926 innb.

1. januar 1965 blei Fjelberg slått saman med Kvinnherad, det meste av Varaldsøy og delar av Skånevik til den nye Kvinnherad kommune. Fjelberg hadde ved samanslåinga 2 308 innb.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Fjelberg kommune frå 1916 til 1965:

Fotnotar 

Tidlegare kommunar i Hordaland
Busetnader i Kvinnherad
Historie i Kvinnherad
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1965
Vikebygd

Vikebygd er eit sokn med 561 innbyggjarar i Vindafjord kommune på Haugalandet i Rogaland fylke. Det var tidlegare òg ein kommune. Vikebygd høyrde før 2002 til Hordaland fylke.

Vikebygd sokn
Vikebygd sokn var før i tida nesten dobbelt så stor som no. Det omfatta bygdene på kvar si side av Ålfjorden, med Vikebygd kyrkje på austsida av fjorden. Då den fjerde kyrkja på staden brann ned i 1930, berre fire år etter at den førre hadde brunne, kravde folket på vestsida av fjorden å få si eiga kyrkje. Dette vart verkeleggjort: I 1935 vart soknet delt langs med fjorden i Austre Vikebygd sokn og Vestre Vikebygd sokn. Den nye kyrkja på den gamle kyrkjestaden, Austre Vikebygd kyrkje, stod ferdig i 1937, mens Vestre Vikebygd kyrkje i Førde på vestsida vart vigsla i 1938. 

Vestre Vikebygd fekk i 1981 namnet endra til Førde sokn, og Austre Vikebygd fekk namnet avkorta til det gamle Vikebygd sokn. I samband med endring i kommuninndelinga i 2002 (sjå nedanfor) vart Vikebygd overflytta frå Sunnhordland prosti i Bjørgvin bispedømme til Nordre Ryfylke (frå 2013 Haugaland) prosti i Stavanger bispedømme.

Vikebygd kommune
Då dei norske kommunane vart oppretta ved formannskapslovene i 1837 var Vikebygd ein del av Fjelberg kommune. I 1865 vart så Sveio kommune oppretta ved frådeling av Sveio sokn i Finnås kommune og Vikebygd sokn (1 062 innbyggjarar) i Fjelberg kommune. I 1902 vart endeleg Vikebygd utskild som eigen kommune, då med 1 092 innbyggjarar.

Ved kommunesamanslåinga i 1964 vart Vikebygd kommune oppløyst. Vestre Vikebygd sokn med 471 innbyggjarar vart på ny ein del av Sveio kommune, mens Austre Vikebygd med 578 innbyggjarar vart innlemma i Ølen kommune. Ølen vart så i 2002 overflytta til Rogaland fylke og i 2006 lagd til Vindafjord kommune.

Kjelder 
Dag Juvkam, Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen (SSB, 1999)
Arkivverket

Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Vikebygd kommune frå 1902 til 1964:

Fotnotar

tidlegare kommunar i Hordaland
Øystein Vidnes

Øystein Vidnes () er ein norsk forfattar, formgjevar og omsetjar. Han er busett i Leikanger.

Vidnes fullførte vidaregåande skule i Volda i 1995, og vart våren 1999 cand.mag. ved Universitetet i Bergen med mellomfag i medievitskap og allmenn litteraturvitskap. Han gjekk ved Skrivekunstakademiet i Hordaland i året etter. Vidnes har skrive to bøker til no, Bondeforteljingar frå 2002 og Ekstasar frå 2006, og har i 2009 omsett ein del dikt av Fernando Pessoa og romanen Veslebror ser deg av Cory Doctorow. Mellom 2005 og 2013 har han vore formgjevar i tidsskriftet Vagant og bokmeldar i Morgenbladet. Han lagar bokomslag og bøker for forlag i Noreg og Danmark.

Bøkene hans er humoristiske og eksperimentelle, og til tider nesten surrealistiske. Bondeforteljingar inneheld moderne og ironiske versjonar av tradisjonelle bondeforteljingar, og han parodierer også stereotypiar av bønder. I Ekstasar møter lesaren ein ein mentalt ustabil ordførar som brått vert anarkist.

Vidnes fekk i 2010 Kulturdepartementet sin pris for beste omsetjing for boka Veslebror ser deg. Vidnes har vunne fleire prisar i kåringa Årets vakreste bøker. I 2015 fekk han tildelt gull for utforminga og illustrasjon av romanen MS Liv av Rolf Sagen.

Bibliografi

Bøker

Gjendiktingar - eit utval

Omsetjingar - eit utval

I bøker - eit utval

Kjelder  

«Øystein Vidnes» i Allkunne, innhenta 28. juli 2010.
 Skald forlag

Bakgrunnsstoff 
Forfattarpresentasjon hjå Det Norske Samlaget.
Heimesida til Øystein Vidnes.
Bloggen til Øystein Vidnes.

Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Norske formgjevarar
Norske omsetjarar
Folk frå Vanylven
Forfattarar frå Leikanger
Norske novelleforfattarar
Norske romanforfattarar
Bøfjorden sjøbruksmuseum

Bøfjorden sjøbruksmuseum er eit bygdemuseum i Bøfjorden i Surnadal kommune. Sidan starten i 1995 har det hatt sommar-opne søndagar frå juni til september kvart år.

Aktivitetar 
Ved sida av utstillingar og foto frå skipsbygging, skipsfart, fiske og annan lokal kultur kan museet by på kaffi, småsal og - kvar gong - eit Dagens Tema (kåseri, demonstrasjon, framføring) med utgangspunkt i lokal kultur og historie. 

Oppslutninga har vakse med åra, og i 2007 var gjennomsnittsbesøket på 76 personar - svært bra i ei bygd med 300 innbyggjarar. Museet har vorte samlingsstad om søndagane - for bygdafolk og for tilreisande frå heile Nordmøre.

Drift 
Bøfjorden Historielag eig og driv museet. Alt skjer på dungnadsbasis utan fast offentleg tilskot. Ein er difor avhengig av inntekter frå kaffi- og småsal og ei årleg utlodding. Inngang er gratis.

Bakgrunnsstoff 
 Surnadal kommune 

Surnadal kommune
Museum i Møre og Romsdal
Museum skipa i 1995
1995 i Noreg
Strandvik

Strandvik er ei bygd i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke, og ein tidlegare sjølvstendig kommune.

I Strandvik ligg ei kyrkje og ein barneskule.

Strandvik kommune 1903-1964 
Strandvik blei skild ut som eigen kommune frå Fusa 1. januar 1903 samtidig med Hålandsdal. Strandvik hadde ved opprettinga 1 876 innbyggjarar. Fusa kommune var i 1856 skild ut frå Os. 1. januar 1964 blei Strandvik, Hålandsdal og det meste av Fusa slått saman til den nye Fusa kommune. Strandvik hadde ved samanslåinga 2 053 innbyggjarar.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Strandvik kommune frå 1903 til 1964:

Bakgrunnsstoff 
Offisiel nettstad
Strandvik kyrkje

Fotnotar 

Busetnader i Bjørnafjorden
Tidlegare kommunar i Hordaland
Norske kommunar skipa i 1903
Norske kommunar nedlagde i 1964
Historie i Bjørnafjorden
Hosanger

Hosanger er ei bygd på Osterøya og var tidlegare ein sjølvstendig kommune i Hordaland fylke.

Historie 
Hosanger prestegjeld blei oppretta som formannskapsdistrikt den 1. januar 1838.

1. januar 1867 blei ein del av Voss med 28 innbyggjarar ved kongeleg resolusjon overført til Hosanger. 1. januar 1885 blei annekssoknet Seim, som låg som ein eksklave i vest, overført til den nye kommunen Alversund. 1. januar 1964 blei den delen av Hosanger som ligg på Osterøy, og som hadde 1616 innbyggjarar, slått saman med delar av Bruvik, Hamre og Haus kommunar til den nye Osterøy kommune. Den delen av Hosanger som låg nord for Osterfjorden hadde 791 innbyggjarar, og dette området blei samstundes slått saman med Alversund kommune og delar av Hamre, Lindås, Modalen og Sæbø kommunar til den nye Lindås kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Hosanger kommune frå 1920 til 1964:

Kultur 
 Hosanger Treskofabrikk er eit lite tresko-museum.
 Galleri Mjøsvågen er eit lite kunstgalleri
 Kossdalsvegen er ein veg av kulturhistorisk verdi, restaurert i 1990. Inst i Kossdalen ligg dei 17 Kossdalssvingane som er Noregs brattaste veg med gjennomsnittleg 27% stigning.
 Markakunstløypa (LandArt-løypa) frå Hosanger sentrum og til inst i Kossdalen er ei årleg kunstutstilling ute i Osterøy-natur.
 Hosanger kyrkje er ei langkyrkje frå 1796.
 Hosanger er ein av tre skulekrinsar som tok i bruk norsk til opplæringsmål før stortingsvedtaket i 1892 gav dei formell rett til det.

Stadnamnet Hosanger er truleg danna av orda hose, det vil seie «lang strømpe», og angr, «fjord», og viser til forma på fjorden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Hosanger Treskomuseum
 Vener av Mjøsvågen
 Kystsogevekene 
 Biologisk mangfold 

Tidlegare kommunar i Hordaland
Busetnader i Osterøy
Historie i Osterøy
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Hinche

Hinche (haitisk: Ench) er ein by i det sentrale Haiti. Han hadde i 2003 eit innbyggjartal på om lag 50 000. Byen er hovudstad i departementet Centre. Hinche er heimbyen til Charlemagne Péralte, den haitiske nasjonalistleiaren som stod imot USA sin okkupasjon av Haiti i åra 1915–1934.

Kjelder 
«Hinche» på Wikipedia på engelsk, innhenta 7. juli 2010.

Byar i Haiti