alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yargelis Savigne

Yargelis Savigne Herrera () er ein kubansk lengde- og tresteghoppar frå Niceto Pérez i Guantanamo-provinsen. Ho vart verdsmeister i tresteghopp både i 2007 og 2009, i 2005 tok ho sølvmedaljen i same øvinga.

Aktiv
Savigne fekk sitt internasjonale gjennombrot i 2005-sesongen. Under VM i friidrett 2005 i Helsinki valde ho å stille opp i både lengde- og trestegtevlinga, som junior hadde ho satsa på lengdehopp. I tresteghopp sikra ho seg sølvmedaljen med eit bestehopp på 14,82 m, medan ho i lengdetevlinga enda på fjerdeplassen med 6,69 m, ei plassering som åtte år seinare vart omgjort til bronsemedalje då Tatjana Kotova sitt sølvhopp vart annullert.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka gjorde Savigne sitt livs lengste tresteghopp på 15,28 m og vann gullmedaljen framom russiske Tatjana Lebedeva. Våren 2008 vann ho tresteg også under innandørs-VM i Valencia, medan ho vart nummer fem då dei kvinneleg treseteghopparane møtteste til dyst under Sommar-OL 2008 i Beijing.

Savigne forsvarte VM-tittelen i tresteghopp då VM i friidrett 2009 fann stad i Berlin. Med 14,95 m vann ho ein klar siger framom landskvinna Mabel Gay, som sikra kubansk dobbeltsiger.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i 2005 i Helsinki: Sølvmedalje i tresteghopp, bronsemedalje (frå 2013) i lengdehopp
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje i tresteghopp - 15,28 m, framom Tatjana Lebedeva (15,07 m)
OL 2008 i Beijing: Nr 5 i tresteghopp - 15,05 m
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje i tresteghopp - 14,95 m, framom Mabel Gay (14,61 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 i tresteghopp - 14,50 m
OL 2012 i London: Nr 9  i tresteghopp - 14,12 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yargelis Savigne» frå ,  den 17. august 2015.  
 

Cubanske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Tresteghopparar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Peaceful Easy Feeling

«Peaceful Easy Feeling» er ein song skriven av Jack Tempchin og spelt inn av Eagles. Det var den tredje singelen frå debutplata til bandet frå 1972, Eagles. Singelen nådde 22. plassen på den amerikanske singellista og er ein av dei mest populære songane sine. Glenn Frey syng solovokal, medan Bernie Leadon og Randy Meisner syng harmonivokal. 

Tommy Shannon, den tidlegare bassisten til Stevie Ray Vaughan, sa at «Peaceful Easy Feeling» vart spelt på radio då han fekk vite om helikopterulukka som Vaughan omkom i.

Bakgrunn
Jack Tempchin skreiv songen i ei tid då han spelte på visekafear kring heime byen San Diego. Ein ven hadde laga ein plakat for å marknadsføre konsertane hans, mellom anna med falske sitat frå kjende personar om talentet til Tempchin. Dette skaffa han ein konsert i El Centro. Tempchin sov på golvet på klubben natta før konserten og skreiv ein tidleg versjon av «Peaceful Easy Feeling» på baksida av plakaten. Attende i San Diego budde Tempchin i eit kollektiv i lag med andre musikarar då han skreiv vidare på songen. 

Under ein tur kort tid etter til Old Town San Diego State Historic Park, såg Tempchin ei jente med «turkise øyredobbar mot den mørke huda hennar,» som han nytta i songen. «Eg trur eg prøvde å destillere venleiken til kvar jente eg såg i ord på papiret og så til ein song,» sa han seinare. Han skreiv seinare ferdig songen på ein parkeringsplass utafor hurtigmatkjeda Der Wienerschnitzel i San Diego.

Ei tid seinare hadde Tempchin flytta til Los Angeles og prøvde å slå gjennom i musikkindustrien i lag med Jackson Browne, Glenn Frey og J.D. Souther. Frey høyrte Tempchin sin «Peaceful Easy Feeling» og spurte om han kunne utvikle songen vidare. Bandet hans, Eagles, hadde blitt danna berre åtte dagar tidlegare. Han presenterte Tempchking med ein demoversjon på ein kassett dagen etter, som sa «Det var så bra at eg ikkje kunne tru det.»

Medverkande
 Glenn Frey: Solovokal, akustisk gitar
 Bernie Leadon: Elektrisk gitar, harmonivokal
 Randy Meisner: bass, korvokal
 Don Henley: trommer, perkusjon

Andre versjonar
På albumet Common Thread: The Songs of the Eagles spelte countrybandet Little Texas ein versjon av «Peaceful Easy Feeling». Denne nådde 74. plassen på Billboard Hot Country Songs-lista i USA. 

B.W. Stevenson spelte òg inn «Peaceful Easy Feeling» og gav han ut i 1972 på albumet Lead Free (RCA Victor 4794).

Visesongaren Kate Wolf spelte ein langsam, akustisk versjon av «Peaceful Easy Feeling» i 1982 for konsertalbumet Give Yourself to Love.

Lister

Vekeslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peaceful Easy Feeling» frå ,  den 17. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Singlar frå 1993
Eagles-songar
Little Texas-songar
Songar skrivne av Jack Tempchin
Songar produserte av Glyn Johns
Asylum Records-singlar
Glenn Frey-songar
Buck Owens-songar
Joe Walsh-songar
Storstockholm

Storstockholm eller Stor-Stockholm i Sverige er definert av svenske Statistiska centralbyrån som eit storstadsområde (storbyområde) som frå 1. januar 2005 femner om alle kommunane i Stockholms län, og hadde i 2015 eit folketal på 2 205 105. 

Før 1. januar 2005 vart ikkje Norrtälje kommun, Nykvarns kommun, Nynäshamns kommun og Södertälje kommun i Stockholms län rekna til Storstockholm.

Stockholms län
Desperado av Eagles

Desperado er det andre studioalbumet til det amerikanske bandet Eagles. Det vart spelt inn i Island Studios i London i Storbritannia og gjeve ut i 1973. Desperado er eit konseptalbum basert på tema frå Det ville vesten. Opphavleg arbeidde Don Henley, Glenn Frey, Jackson Browne, og J.D. Souther på ei rekkje songar om anti-heltar, men hadde ikkje fleire idear etter at dei hadde skrive «Doolin' Dalton» og «James Dean». Sistnemnde vart lagt på hylla og dei byrja i staden å skrive songar med temaet dei kom opp med i «Doolin' Dalton».

Bandmedlemmane er avbilda på plateomslaget kledd som ein lovlaus gjeng. Desperado er det einaste Eagles-albumet der medlemmane i bandet er på framsida. 

Sjølv om tittelsporet er ein av signaturlåtane til Eagles, vart han aldri gjeven ut på singel. Songen «Desperado» vart rangert på 494. plassen på lista til Rolling Stone frå 2004 over dei 500 beste songane gjennom tidene, men var falle ut av denne lista på den oppdaterte lista som kom i 2010. Albumet inneheldt to andre singlar: «Tequila Sunrise» og «Outlaw Man». Desse to nådde høvesvis 64. plassen og 59. plassen på singellista i USA. Sjølve albumet nådde 41. plassen på albumlista i USA og selde to millionar eksemplar. 

Desperado var det siste albumet til Asylum Records som vart distribuert i Nord-Amerika av Atlantic Records, før Asylum i midten av 1973 vart slått saman med Elektra Records.

Mottaking
AllMusic-skribenten William Ruhlmann hylla det at Henley var meir involvert på dette enn det førre albumet og skreiv at «det var både meir ambisiøst og seriøst enn føregangaren, men samstundes noko lettare og mindre konsistent.»

Innhald

Medverkande
Glenn Frey – gitars, piano, elektrisk piano, munnspel, vokal
Don Henley – trommer, akustisk gitar, vokal
Bernie Leadon – gitarar, mandolin, banjo, dobro, vokal
Randy Meisner – bassgitar, vokal

Produksjon
Glyn Johns – produsent, lydteknikar
Howard Kilgour – assisterande lydteknikar
Barry Diament – mastering
Ted Jensen – remastering
Jim Ed Norman – strykearrangement
Gary Burden – design
Henry Diltz – fotografi

Lister
Album

Singlar
«Tequila Sunrise»/«Twenty-One» - utgjeve 17. april 1973
«Outlaw Man»/«Certain Kind of Fool» - utgjeve 6. august 1973

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Desperado (Eagles album)» frå ,  den 17. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Album produserte av Glyn Johns
Asylum Records-album
Konseptalbum
Eagles-album
Elektra Records-album
Grammy Hall of Fame Award
MTR Corporation Ltd.

MTR Corporation Ltd. er ei kinesisk verksemd skipa i 1975 for å stå for drifta av tunnelbanenettet i Hongkong. Verksemda har seinare engasjert seg på verdsmarknaden når det gjeld vedlikehald og drift av skjenegåande kollektiv persontrafikk i og mellom byområde.

Etter at privatisering av skjenegåande persontransport har vorte vanleg i mange land, står MTR Corporation Ltd. for drifta av mellom anna regiontog i Melbourneområdet i Australia, er engasjert i persontransporten på jarnbanenettet London Overground i Londonsområdet i England (i ei gruppe med Deutsche Bahn Arriva, som er er eit selskap under Deutsche Bahn Aktiengesellschaft og tek seg av jarnbanedrift utanfor Tyskland), driv frå 2009 Stockholms tunnelbane i Stockholm i Sverige, og frå våren 2015 køyrar selskapet sin eigen såkalla «MTR Express» mellom Stockholm og Göteborg i Sverige etter at det vart opna for konkurranse mellom fleire persontogselskap samstundes på denne jarnbanestrekninga.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene til MTR i Sverige

Transportselskap
Baneelement

Eit baneelement definerer banen til ein himmellekam og skildrar rørsla til himmellekamen i banen. 

For planetbanar er desse:
 Den store halvaksen til ellipsen (a)
 Eksentrisiteten
 Inklinasjonen (i), som er vinkelen mellom baneplanet og planet til ekliptikken. 
 Lengda til den oppstigande knuten (Ω), som er vinkelen mellom vårjamdøgnspunktet sett frå sola og det punktet i banen der planeten passerer gjennom ekliptikkplanet frå sør til nord. 
 Lengda til perihelium
 Tidspunktet for ein periheliumspassasje.

Kjelder
Baneelementer. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015 frå https://snl.no/baneelementer.

Krinsløp
Bart Bok

Bartholomeus Jan «Bart» Bok () var ein nederlandsk-amerikansk astronom. 

Han er særleg kjend for undersøkingane sine av strukturen og dynamikken til Mjølkevegen og over interstellart stoff. Han oppdaga Bok-kulene, som er små, tette og mørke skyer av intersterllar gass og støv som ein kan sjå som silhuettar mot lysare bakgrunnar. Bok føreslo at desse kulene kan vere ein del av prosessen der det interstellare stoffet trekk seg saman og dannar stjerner. 

Bok skreiv den populærvitskaplege boka The Milky Way, saman med kona Priscilla Fairfield Bok (1981), som òg var astronom.

Han var professor ved Harvard-observatoriet frå 1939 til 1956, og professor i Canberra og direktør for Mount Stromlo-observatoriet i Australia, frå 1956 til 1966. Frå 1966 til 1970 var han professor ved statsuniversitetet i Arizona og direktør for Steward-observatoriet i Tucson.

Prisar

Visepresident i International Astronomical Union (1970–74)
President i American Astronomical Society (1972–74)
National Academy of Sciences (1968)
Æresmedlem i Royal Astronomical Society of Canada
Æresmedlem i Astronomical Society of Australia
Æresmedlem i Royal Astronomical Society of New Zealand
Æresmedlem i Det kongelege, nederlandske akademiet for kunst og vitskap
Medlem av Royal Astronomical Society, London

Prisar
Adion-medaljen (1971) frå Association pour le Développement International de l’Observatoire de Nice i Frankrike
Janskyprisen (1972) gjeven av National Radio Astronomy Observatory.
Oranje-Nassau-medaljen frå Nederland
Catherine de Wolfe Brucemedaljen frå Astronomical Society of the Pacific (1977)
Henry Norris Russell Lectureship (1982) gjeven av American Astronomical Society.
Klumpke-Roberts-prisen (1982) gjeven av Astronomical Society of the Pacific.

Oppkallingar
Månekrateret Bok (i lag med kona Priscilla) – eit 43 km i diameter stort krater på den andre sida av månen
Asteroiden 1983 Bok (i lag med kona Priscilla) – oppdaga av Elizabeth Roemer i 1975.
Bok-kuler
Bok-teleskopet - eit teleskop på Steward-observatoriet.
C/1949 N1 - Ein komet som Bok var med å oppdage. 

Minnesprisar
Bart J Bok Postdoctoral Fellowship, gjeven av Astronomiinstituttet ved University of Arizona og Steward-observatoriet.
Bok-prisen gjeve ut kvart år av Astronomical Society of Australia sidan 1989.
Ein annan Bok-pris gjeven ut av instituttet for astronomi ved Harvard University sidan 1958.
To Priscilla og Bart Bok-prisar vert gjeve ut kvart år av Astronomical Society of the Pacific og American Astronomical Society.

Utvalde publikasjonar

Bok's ADS record.

Kjelder

Bart Jan Bok. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015.
Delar av denne artikkelen bygger på «Bart Bok» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Minneord
 
 
 
 

USA-amerikanske astronomar
Nederlandske astronomar
Nederlandsk-amerikanarar
Guggenheim-medlemmar
Folk frå Hoorn
Astronomar på 1900-talet
Al-Battani

{{infoboks vitskapsfolk
| bilete       = Albategnius.jpeg
| bilettekst    = Eit moderne måleri av al-Battānī som held ein astrolab
| namn             = Al-Battānī
| namn2= Abū ʿAbd Allāh Muḥammad ibn Jābir ibn Sinān al-Raqqī al-Ḥarrānī al-Ṣābiʾ al-Battānī (محمد بن جابر بن سنان البتاني)
| fødd       = ca. 858
| fødestad      = Harran i Bilad al-Sham
| død       = 929 
| dødsstad      = Qasr al-Jiss, nær Samarra
| felt   = Matematikk, astronomi, astrologi
| kjend for    = 
| verk      = Kitāb az-Zīj 
| influerar       = Klaudios Ptolemaios
| influertar       = Abū al-Wafā', al-Bīrūnī, Copernicus
}}Al-Battani (), latinisert som Albategnius, Albategni eller Albatenius', var ein arabisk matematikar og den største astronomen i mellomalderen. Han gjorde særs nøyaktige observasjonar av banen til sola og forbetra verdien for det tropiske året, korrigerte presesjonskonstanten til Klaudios Ptolemaios og utførte nøyaktige målingar av hellinga til ekliptikken. 

Han introduserte og mange av dei trigonometriske relasjonane og stilte mellom anna opp den første sinustabellen. 

Astronomi

Eit av dei best kjende resultata til al-Battānī innan astronomi var å avgjere at solåret var 365 dagar, 5 timar, 46 minuttar og 24 sekund.

Han forbetra nokre av resultata til Klaudios Ptolemaios og sette opp nye tabellar for sola og månen. Somme av målingane hans var til og med meir nøyaktige enn dei Copernicus gjorde fleire hundreår seinare. Forskarar meiner at dette kan kome av at al-Battānī heldt seg lenger sør enn Copernicus og derfor kunne gjere målingane meir nøyaktige.

Al-Battānī oppdaga at retninga til sola sitt jordfjerne, slik det var registrert av Klaudios Ptolemaios, endra seg. Han introduserte òg, truleg uavhengig av den indiske astronomen Aryabhata frå 400-talet, bruken av sinus i utrekningane sine, og delvis innføringa av tangens. Han rekna ut verdiane for presesjonen til jamdøgera (54.5" per år,  eller 1° på 66 år) og askehellinga til ekliptikken (23° 35'). 

Arbeidet til Al-Battānī har vore særs viktig i utviklinga av vitskap og astronomi. Copernicus siterte han i boka si De Revolutionibus Orbium Coelestium. Al-Battānī vart ofte sitert av Tycho Brahe, Riccioli og mange andre. Kepler og Galilei synte interesse i somme av observasjonane hans, og datagrunnlaget hans er framleis nytta innan geofysikk.

Matematikk

I matematikk skapte al-Battānī ei rekkje trigonometriske forhold:

Han løyste likninga sin x = a cos x'' då han oppdaga formelen:

Han gjev andre trigonometriske formlar for høgrevinkla trekantar som:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Battani» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  (PDF version)
 

Matematikarar på 800-talet
Matematikarar på 900-talet
Astronomar på 800-talet
Astronomar på 900-talet
Astrologar på 800-talet
Astrologar på 900-talet
Arabiske mellomalderastrologar
Arabiske mellomalderastronomar
Arabiske mellomaldermatematikarar
Irakiske mellomalderastrologar
Irakiske mellomalderastronomar
Irakiske mellomaldermatematikarar
Islamske mellomalderastrologar
Islamske mellomalderastronomar
Islamske mellomaldermatematikarar
Bayer på månen

Bayer er eit månekrater eller ringfjell som ligg i den sørvestlege delen av månen, aust for Schiller-krateret. Randen av Bayer er noko erodert, men er framleis godt definert. Det finst ein indre terrasse, men ytterveggen er rørt av nedslag i nærleiken. Botnen av Bayer er relativt flat og manglar ein topp i midten. Det finst eit lite, men kjenneleg krater på botnen nær vestveggen. Krateret har eit brotet i nordranden. 

Det er kalla opp etter den tyske astronomen Johannes Bayer.

Satellittkrater
Desse er identifisert på månekart med ein bokstav på sidan av kratermidpunktet som er nærast Bayer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bayer (crater)» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ringfjell på månen
Bellatrix

Bellatrix, eller i Bayer-nemning Gamma Orionis (γ Ori, γ Orionis), er den tredje mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Orion, 5° til høgre for den raude kjempestjerna α Ori (Betelgeuse). Ho er like mellom første og andre storleiksorden, og er den 27. mest lyssterke stjerna på nattehimmelen.

Eigenskapar

Bellatrix er ei massiv stjerne med ein masse på kring 8,4 gonger solmassen. Den estimerte alderen er kring 20 millionar år; gammal nok for ei stjerne av denne massen til å konsumere hydrogen i kjernen og starte å utvikle seg bort frå hovudserien til ei kjempestjerne. Effektiv temperatur i den ytre atmosfæren av stjerna er 22 000 K, som er langt varmare enn 5 778 K på sola. Dene høge temperaturen gjev stjerna ein blåkvit farge som er vanleg for klasse B-stjerner. Den målte vinkeldiameteren til stjerna, etter korreksjon for kantformørking, er . Med ein estimert distanse til sola på 250 lysår, gjev dette ein fysisk storleik som er kring seks gonger så stor som solradien.

Namn
Namnet Bellatrix er latinsk for «kvinnekrigar», og var først omtalt i verka til Abu Ma'shar al-Balkhi og Johannes frå Sevilla. Namnet refererte opphavleg til Capella, men vart overført til Gamma Orionis av astronomane i Wien på 1400-talet. Ho vart òg kalla Amasonestjerna, som Richard Hinckley Allen føreslo var ei laus omsetjing frå det arabiske namnet Al Najīd, erobraren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bellatrix» frå ,  den 18. august 2015.  
 

Orionis, Gamma
Kjempestjerner klasse B
Orion
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
Bengt Edlén

Bengt Edlén () var ein svensk fysikar og astronom. 

Han var professor i Lund frå 1944 til 1973 og er kjent for arbeid innan spektroskopi og astrofysikk. Undersøkingane hans i 1941 av linjer i spekteret til solkoronaen, som tidlegare ikkje kunne forklarast, synte at dei stammar frå jern, nikkel og andre grunnstoff i sterkt ionisert tilstand. Etter dette må temperaturen i solkoronaen vere mykje høgare enn ein før hadde meint. 

Han bidrog òg til å analysere spekteret til Wolf-Rayet-stjerner.

Han var medlem av Det kongelege svenske vitskapsakademiet i 1947. Bengt Edlén mottok Gullmedaljen til Royal Astronomical Society i 1945 for å ha løyst det såkalla Koronamysteriet, Howard N. Potts-medaljen i 1946 for forskinga innan ekstrem ultrafiolett stråling, og Henry Draper-medaljen frå National Academy of Sciences i 1968.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bengt Edlén» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Svenske astronomar
Svenske fysikarar
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
National Academy of Sciences
Howard N. Potts-medaljen
Astronomar på 1900-talet
Bengt Strömgren

Bengt Georg Daniel Strömgren () var ein dansk astronom og astrofysikar.

Han var fødd i Göteborg som son av Elis Strömgren. Han var professor ved Københavns universitet frå 1938 til 1957 og bestyrar av Københavns observatorium frå 1940 til 1957. Frå 1952 til 1957 var han òg professor ved University of Chicago og frå 1951 til 1957 direktør for McDonald- og Yerkes-observatoriet. Han var medlem av Institute of Advanced Study i Princeton frå 1957 til 1967 og professor ved København universitet frå 1967 til 1978. Strömgren var president i IAU frå 1970 til 1793. 

Strömgren har gjeve ut ei rekkje avhandlingar over baneutrekningar, det indre av stjernene og stjerneatmosfærer, og interstellart stoff.

Prisar

Prisar
Brucemedaljen (1959)
Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1962)
Henry Norris Russell Lectureship (1965)
Janssen-medaljen frå Det franske vitskapsakademiet (1967)

Oppkallingar
Asteroiden 1846 Bengt
Strömgrenalder
Strömgrenfotometri
Strömgrensfære
Strömgrenintegral

Forskjellig
Asteroiden 1493 Sigrid, kalla opp etter kona hans.

Kjelder
Bengt Georg Daniel Strömgren. (2009, 15. februar). I Store norske leksikon. Henta 21. mars 2015 frå https://snl.no/Bengt_Georg_Daniel_Str%C3%B6mgren.

Bakgrunnsstoff
Bibiliografi av Bengt Strömgren 
Brucemedaljen til Bengt Strömgren 

Danske astronomar
Professorar ved Københavns Universitet
Tilsette ved University of Chicago
Tilsette ved Institute for Advanced Study
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Astronomar på 1900-talet
Melaine Walker

Melaine Walker () er ein jamaicansk friidrettsutøvar frå Kingston som vart olympisk meister på 400 meter hekk i 2008 og året etter verdsmeister i same øvinga. I 2011 vann ho VM-sølv i spesialøvinga.

Aktiv
Walker fekk sitt store gjennombrot då ho under Sommar-OL 2008 i Beijing  vann finalen på 400 meter hekk med tida 52,64 sekundar, eit heilt sekund framom sølvvinnaren. Året etter vann ho gullmedaljen på langhekken under VM i friidrett 2009 i Berlin, halvsekundet framfor Lashinda Demus. Etter eit perfekt disponert løp vart vinnartida 52,42 sekundar, den nest beste i øvinga nokon gong. To år seinare var rollene omsnudd, Demus vart verdsmeister i Daegu gjennom sitt aller beste langhekkløp, Walker tok sølvet etter 52,73 sekundar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i forsøka (57,10)
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (54,54 =nr 10)
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje - 52,64, framom Sheena Johnson (53.70)
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 52,42, framom Lashida Demus (52,96)
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje - 52,72, bakom Lashida Demus (52,47)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (55,74 =nr 14)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Melaine Walker» frå ,  den 18. august 2015.  

Jamaicanske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Olympiske meistrar for Jamaica
Folk frå Kingston på Jamaica
Kometen Bennett

Kometen Bennett, tidlegare kalla C/1969 Y1 (gammal stil 1970 II og 1969i), var ein av dei to mest lyssterke kometane som var synlege i 1970-åra, i lag med kometen West. Bennett er òg namnet på ein annan komet, C/1974 V2.

Kometen vart oppdaga av John Caister Bennett den 28. desember 1969 medan han framleis var nesten to AU frå sola. Perihel va den 20. mars og han passerte nærast jorda den 26. mars 1970 på veg ut i rommet att. På det meste av storleiksordenen 0. Han vart sist observert den 27. februar 1971.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Comet Bennett» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Cometography.com
Banesimulering frå JPL (Java) / Ephemeris

Bennett
Vitskapsåret 1969
Vitskapsåret 1970
Ikkje-periodiske kometar
Christian Cantwell

Christian Cantwell () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Jefferson City i delstaten Missouri som vart verdsmeister i kulestøyt i 2009.

Aktiv
Cantwell vann sølvmedaljen i kulestøyt under dei olympiske leikane 2008 i Beijing med eit bestestøyt på 21,09 meter, Tomasz Majewski frå Polen tok gullmedaljen. Under VM i friidrett 2009 i Berlin bytta dei plass, Cantwell vann gullet med 22,03 meter og Majewski sølvet med 21,91 m. Ved friidretts-VM 2011 i Daegu presterte Cantwell som best 21,36 m, noko som gav han bronsemedaljen i tevlinga.

Cantwell sin personlege rekord er 22,54 meter, oppnåd i Gresham i Oregon den 5. juni 2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Cantwell» frå ,  den 18. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Kulestøytarar
Deltakarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Linet Masai

Linet Chepkwemoi Masai () er ein kenyansk friidrettsutøvar som tevlar i langdistanseløp. Ho vart verdsmeister på 10 000 meter under VM i friidrett 2009 i Berlin.

Aktiv
19 år gamle Masai vann 10000-meterløpet under friidretts-VM 2009 med tida 30.51,2, eitt tidels sekund framom Meselech Melkamu frå Etiopia. Same året vart ho nummer to i VM i terrengløp i Amman, ein prestasjon ho gjentok i Bydgoszcz i 2010 og Punta Umbria i 2011. I verdsmeisterskapen i friidrett 2011 klarte ho ikkje å halde fylgje med landskvinnene Vivian Cheruiyot og Sally Kipeygo heilt inn til mål på 10000 m, men sikra seg bronsemedaljen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Linet Masai» frå ,  den 18. august 2015.  

Kenyanske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008