alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Building Nothing Out of Something

Building Nothing Out of Something er eit samlealbum av det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut 18. januar 2000 på Up Records. Samlealbumet inneheld singlar og sjeldne spor av bandet frå perioden 1995 til 1998. I 2015 vart albumet utgjeve på nytt, på CD og vinylplate av Glacial Pace.

Sporliste

CD
 Never Ending Math Equation (3:23)
A-side av singelen Never Ending Math Equation (1998)
 Interstate 8 (4:39)
Frå Interstate 8-EP-en
 Broke (3:19)
A-side av singelen Broke (1996)
 Medication (5:01)
B-side av singelen A Life of Arctic Sounds (1996)
 Workin' on Leavin' the Livin (6:40)
B-side av singelen Never Ending Math Equation (1998)
 All Night Diner (òg kalla All Nite Diner) (4:44)
Frå Interstate 8-EP-en
 Baby Blue Sedan (4:04)
Bonusspor på LP-versjonen av The Lonesome Crowded West
 A Life of Arctic Sounds (2:29)
A-side av singelen A Life of Arctic Sounds (1996)
 Sleepwalking (òg kalla Sleepwalkin' og Sleepwalking (Couples Only Dance Prom Night)) (3:23)
Frå Interstate 8-EP-en
 Grey Ice Water (5:05)
B-side av singelen Other People's Lives (1998)
 Whenever You Breathe Out, I Breathe In (Positive Negative) (òg berre kalla Positive Negative) (5:18)
B-side av singelen Broke (1996)
 Other People's Lives (7:10)
A-side av singelen Other People's Lives (1998)

Vinyl

Side 1
 Never Ending Math Equation (3:23)
 Interstate 8 (4:39)
 Broke (3:19)
 Medication (5:01)
 Workin' on Leavin' the Livin (6:40)
 All Nite Diner (4:44)

Side 2
 Baby Blue Sedan (4:04)
 A Life of Arctic Sounds (2:29)
 Sleepwalkin' (3:23)
 Grey Ice Water (5:05)
 Positive Negative (5:18)
 Other People's Lives (7:10)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Building Nothing Out of Something» frå  den 12. august 2016.

Modest Mouse-album
Musikkalbum frå 2000
Sad Sappy Sucker

Sad Sappy Sucker er eit samlealbum av det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut 14. april 2001 på K Records. I 2015 vart det gjeve ut på nytt av Glacial Pace. Opphavleg var Sad Sappy Sucker tenkt å vera debutalbumet til bandet, men det vart lagt til side i nokre år før det vart gjeve ut i 2001. Dei fyrste 15 spora er dei som var tenkt  å vera det opphavlege albumet - medan spor 16-24 kjem frå telefonsvararen til bandmedlem Isaac Brock.

Sporliste
 Worms vs. Birds (2:13)
 Four Fingered Fisherman (2:27)
 Wagon Ride Return (0:48)
 Classy Plastic Lumber (2:03)
 From Point A to Point B (∞) (2:56)
 Path of Least Resistance (0:28)
 It Always Rains on a Picnic (3:01)
 Dukes Up (2:24)
 Think Long (1:09)
 Every Penny Fed Car (3:07)
 Mice Eat Cheese (2:26)
 Race Car Grin You Ain't No Landmark (1:13)
 Red Hand Case (2:37)
 Secret Agent X-9 (1:12)
 Blue Cadet-3, Do You Connect? (1:09)
 Call to Dial a Song (0:31)
 5-4-3-2-1 Lisp Off (0:30)
 Woodgrain (0:30)
 BMX Crash (0:28)
 Sucker Bet (1:19)
 Black Blood & Old Newagers (0:29)
 SWY (0:29)
 Australopithecus (0:29)
 Sin Gun Chaser (0:27)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sad Sappy Sucker» frå  den 12. august 2016.

Modest Mouse-album
Musikkalbum frå 2001
Issaquah i Washington

Issaquah er ein by i staten Washington i USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Issaquah, Washington» frå  den 12. august 2016. Den engelske artikkelen oppgav mellom anna desse kjeldene:

Byar i Washington
Isaac Brock

Isaac Kristofer Brock () er vokalist, gitarist, banjoist og låtskrivar i det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse, og i sideprosjektet hans, Ugly Casanova.

Han starta Modest Mouse saman med Eric Judy på bass og Jeremiah Green på trommer i 1993. I 2005 starta han sitt eige plateselskap, Glacial Pace.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isaac Brock (musician)» frå  den 12. august 2016.

USA-amerikanske musikarar
Gustav Storm

Gustav Storm () var ein norsk historikar.

Bakgrunnsstoff
 Digitaliserte bøker av Storm i Nasjonalbiblioteket

Norske historikarar
Tereksnipe

Tereksnipe (Xenus cinereus) er ein  liten trekkjande vadefugl i snipefamilien, Scolopacidae, og den einaste medlemmen av slekta Xenus. Arten har hekkeutbreiing avgrensa til  i palearktis og har fått namn etter elva Terek som renn ut vest i Kaspihavet, fordi arten først vart skildra rundt i dette området. Slektsnamnet Xenus er frå gammalgresk 'xenos', «framandt», og cinereus er latin for «oskegrå» frå 'cinis' eller 'cineris', «oske».

Skildring 

Mest karakteristisk for arten sin utsjånad er det lange oppbøygde nebbet, noko som gjev assosiasjon til avosettar. Tereksnipa er litt større enn ei strandsnipe, ca. 22-25 cm i kroppslengd. Som det vitskaplege namnet tilseier, har denne vadefuglen ein grå rygg, andlet og bryst i alle fjørdrakter; ei kvit augebrynstripe kan verka meir eller mindre tydeleg. Buken er kvitaktig og føtene gule, nebbet har ein gulaktig base, men er elles svart.

Denne fuglen hekkar nær vatn på boreal taiga i Russland omtrent frå grensa mot Finland og Baltikum gjennom Sibir til aust for Kolymaelva nesten til byen Anadyr ved Beringhavet. Det er òg eit mindre isolert hekkeområde lengst nordaust i Bottenvika. Tereksnipene trekker sørover om vinteren til tropiske kystar i Aust-Afrika, Sør-Asia og Australia, vanlegvis føretrekte område med mudderbankar, sandstrender eller ved brakkvatn. Ho er ein sjeldan streiffugl i Vest-Europa. Ho blir òg registrert som streiffugl både i Nord-Amerika og i neotropisk område.

Tereksnipene beitar på ein særeigen og svært aktiv måte, jagar insekt og andre mobile byttedyr. Hekking skjer einskildvis eller i lause koloniar. Ho legg tre eller fire egg i eit sparsamt fôra reir på bakken.

Med vid utbreiing og mange observasjonar, er tereksnipa ikkje rekna som ein truga art av IUCN, og storleiken på populasjonen er trudd å vere stabil.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Terek Sandpiper» frå ,  den 13. august 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

snipefamilien
Fuglar i den palearktiske regionen
Fuglar i den australske regionen
Fuglar i den orientalske regionen‎
Streiffuglar i Noreg
Astrid Kumbernuss

Astrid Kumbernuss () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Grevesmühlen som representerte Aust-Tyskland og seinare Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister 1990, verdsmeister 1995, 1997, 1999 og olympisk meister 1996.

Aktiv
Kumbernuss vann gullmedaljen i EM 1990, hennar fyrste store seniormeisterskap, med eit støyt på 20,38 meter. Dei neste åra presterte ho på eit lågare nivå, men var ganske nær ved å forsvare EM-tittelen då ho i Helsinki i 1994 fekk sølv.

Frå 1995 til -99 var Kumbernuss den dominerande kulestøytaren i verda. Ho vann tre VM-gull på rad, 1995, 1997 og 1999 og inn i mellom desse triumfane sikra ho seg kulegullet ved dei olympiske sommarleikane i Atlanta i 1996. Særleg imponerte ho ved VM 1995 i Göteborg, der kula landa på 21,22 meter i hennar livs lengste støyt, og vann med ein margin på 1,18 m til den kinesiske sølvmedaljøren.

Kumbernuss tok si siste medalje då ho ved Sommar-OL 2000 kom på bronseplassen. Ho la opp i 2005.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 20,38 m, framom Natalja Lisovskaja (20,06 m)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 – 19,42 m
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 19,49 m, bakom Vita Pavlysj (19,61 m)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 21,22 m, framom Huang Zhihong (20,04 m)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 20,56 m, framom Sui Xinmei (19,88 m)
VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 20,71 m, framom Vita Pavlysj (20,66 m)
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 19,85 m, framom Nadine Kleinert (19,61 m)
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 19,62 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 19,25 m
EM 2002 i München: Nr 4 – 19,22 m
VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 – 17,83 m)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 16 – 17,89 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Astrid Kumbernuss» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske kulestøytarar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Olympiske meistrar for Tyskland
Derrick Adkins

Derrick Adkins () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå New York som vart verdsmeister 1995 og olympisk meister 1996 i 400 meter hekk.

Aktiv
Adkins slo gjennom i 1991-sesongen, då han vann 400 meter hekk under universiaden i Sheffield og vart sjettemann i VM i Tokyo. To år seinare kom han på sjuandeplass i Stuttgart-VM.

Hans fyrste store meisterskapstriumf kom i 1995 under VM i Göteborg, der han vann gullmedaljen på langhekken fem hundredelar framom zambiaren Samuel Matete. Under Sommar-OL 1996 i Atlanta stod gullstriden atter mellom Adkins og Matete, og nok ein gong vann Adkins, då med 24 hundredelars forsprang.

Adkins siste internasjonale meisterskap vart VM 1997, der han rauk ut i semifinalane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 6 på 400 m hekk – 49,28
VM 1993 i Stuttgart:  Nr 7 på 400 m hekk – 49,07
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 47,98, framom Samuel Matete (48,03)
OL 1996 i Atlanta:  Gullmedalje – 47,54, framom Samuel Matete (47,78)
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (nr 14 – 48,95)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Derrick Adkins» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Hekkeløparar frå USA
Deltakarar under sommar-OL 1996
Olympiske meistrar for USA
Tonique Williams-Darling

Tonique Williams-Darling () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bahamas. Ho vart olympisk meister på 400 meter i 2004 og verdsmeister på same distansen i 2005.

Aktiv
Tonique Williams deltok i fleire store meisterskap før ho makta nå ein finale. Etter å ha fått eit gjennombrot i 2003, imponerte ho stort i OL-sesongen 2004. Ho vann den olympiske gullmedaljen på spesialdistansen 400 m framom den regjerande verdsmeisteren, meksikanske Ana Guevara. Endå meir imponerande, og innbringande, vart det at ho vann samtlege seks 400-meterar i Gyllenserien (Golden League) og kunne dele fyrstepremien på ein million US-dollar med den svenske tresteghopparen Christian Olsson. Ho sikra premien den 12. september 2004 i Berlin, i det siste stemnet i Gyllenserien 2004, ved å springe sin snøggaste 400 m på 49,07 sekundar.

Williams-Darling vann gullmedaljen på 400 meter også under friidretts-VM 2005 i Helsinki. Året etter vart ho nummer to på yndlingdistansen i samveldeleikane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (nr 23 – 54,23)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøka (nr 33 – 52,95) 
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøket (nr 37 – 53,43) 
VM 2003 i Paris: Nr 5 – 50,38
OL 2004 i Aten: Gullmedalje på 400 m – 49,42, framom Ana Guevara (49,56)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 49,55, framom Sanya Richards (49,74)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tonique Williams-Darling» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Olympiske meistrar for Bahamas
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Bahamanske idrettsutøvarar
Sprintarar
Verdde

Verdde er ein gamal tradisjon i Finnmark, som går ut på å bytte varer og tenester mellom dei fastbuande sjøsamane og reindriftsamane som budde i sommarhalvåret i bygda, med reinflokkane sine som var på sommarbeite ute ved kysten. På samisk vert dette kalla for «verddevuohta», som kan setjast om til «ven» eller «gjesteven» og dei kalla kvarandre for «verdde». Med moderniseringa av samfunnet, ikkje minst innan reindrifta, forsvann ein del av denne tradisjonen. Byttehandeltenestene som det hadde vore tradisjon for i generasjonar vart det mindre av, noko som også forsterka konfliktnivået mellom fastbuande og reindriftsutøvarane i området.

Referansar 

Samisk kultur
Jeremiah Green

Jeremiah Martin Green () er ein amerikansk musikar som var med på å starte indie rock-bandet Modest Mouse, der han spelar trommer. Han var med i bandet frå 1993 til 2003, og vart med att i 2004. Han spelar på alle studioalbuma deira utanom Good News for People Who Love Bad News .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jeremiah Green» frå  og «Jeremiah Green» frå  den 13. august 2016.

USA-amerikanske musikarar
Folk frå Hawaii
Eric Judy

Eric Scott Judy () er ein amerikansk musikar som vart med på å starte indie rock-bandet Modest Mouse der han spela bassgitar og andre instrument og kora. Han forlét bandet i 2012.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Judy» frå  den 13. august 2016.

USA-amerikanske musikarar
Folk frå California
Derartu Tulu

Derartu Tulu () er ein etiopisk langdistanseløpar frå Bekoji i Oromiaregionen. Ho vann gullmedaljen på 10 000 meter både under OL 1992, OL 2000 og VM 2001, dessutan tok ho VM-sølv i 1995 og OL-bronse i 2004 på same distansen. Tulu sigra også i tre verdsmeisterskap i terrengløp.

Aktiv
Tulu vekte merksemd fyrste gongen då ho i 1991 tok VM-sølv i terrengløp. Under friidretts-VM 1991 vart ho nummer åtte på 10 000 m. Året etter vann ho den same distansen  under Sommar-OL 1992 i Barcelona, tre år etter fekk ho sølv på mila under VM 1995 i Göteborg. I 1995 vann ho elles det fyrste av tre VM-gull i terrengløp, dei hine kom i 1997 og 2000.

I 1997 deltok Tulu i Boston maraton og vart nummer fem. Under sommarleikane 2000 i Sydney vart ho olympisk meister på 10 000 meter på ny, og sette samstundes personleg rekord med tida 30.17,4. Ho stadfesta sitt ry som verdsleiande då ho i Edmonton i Canada vart verdsmeister 2001 på 10 000 meter. Den same sesongen sigra ho både i London maraton og i Tokyo maraton.

Under dei olympiske leikane 2004 i Aten måtte Tulu gje tapt mot kinesiske Xing Huina og si eiga kusine, Ejegayehu Dibaba, på 10 000 m og kom dermed på bronseplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 3000 m – 9.01,0, nr 8 på 10 000 m – 32.16,5
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 10 000 m – 31.06,0, framom Elana Mayer (31.11,7)
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje på 10 000 m – 31.08,1, bakom Fernanda Ribeiro (31.04,9)
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 på 10 000 m – 31.10,4
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa på 10 000 m – 33.25,9
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 10 000 m – 30.17,4, framom Gete Wami (30.22,4)
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 10 000 m – 31.48,81, framom Berhane Adere (31.48,85)
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje på10 000 m – 30.26,4
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 i maraton – 2.23.30

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Derartu Tulu» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Etiopia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Martina Hellmann

Martina Helga Hellmann, opphavleg Martina Helga Opitz, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leipzig i Sachsen som representerte Aust-Tyskland i diskoskasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i 1983 og 1987, og olympisk meister i 1988.

Aktiv
Martina Opitz begynte å konkurrere i diskos som 16-åring. I 1977 sette ho verdsrekord for 16-åringar med eit kast på 55,00 meter. Dei neste åra var ho plaga av sjukdom og skadar, derfor kom VM-triumfen i 1983 noko overraskande. Etter å ha vunne bronsemedaljen under EM 1986, forsvarte ho VM-tittelen i 1987 med eit kast på heile 71,62 m i Roma. Like før VM sette ho i Potsdam personleg rekord med 72,92 meter.

I dei olympiske leikane 1988 i Seoul kasta Hellmann opp mot sitt aller beste og vann diskostevlinga med eit kast på 72,30 m, ein liten halvmeter framfor sin argaste konkurrent, landskvinna Diana Gansky. To år etter kopierte Hellmann prestasjonen i forrige EM og vann ein ny EM-bronse, få centimeter bak sølvmedaljøren.

Hellmann la opp i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje – 68,94 m, framom Galina Murašova (67,44 m)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 67,26 m
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 71,62 m, framom Diana Gansky (70,12 m)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 72,30 m, framom Diana Gansky (71,88 m)
EM 1990 i Split: Bronsemedalje – 66,66 m, bakom Olga Tsjernjavskaja (66,72 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 67,14 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 60,52 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martina Hellmann» frå ,  den 13. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske diskoskastarar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Museum Plantin-Moretus

Plantin-Moretus Museum er eit trykkerimuseum i Antwerpen i Belgia. Det ligg på staden for eit av dei viktigaste sentera for boktrykking i Europa på 1500-talet. Museet viser arbeidet til dei kjende boktrykkarane Christoffel Plantijn og Jan Moretus. Museet ligg i bustaden deira og i trykkeriet deira, Plantin Press, ikkje langt frå  Vrijdagmarkt (Fredagsmarknaden) i Antwerpen.

Christophe Plantin (ca. 1520-1589) utdanna seg til bokbindar i Antwerpen etter å ha flykta frå Paris. I Frankrike hadde minst ein boktrykkar vorte brunne etter å ha vorte skulda for kjetteri. I 1555 trykte han dei første bøkene sine, til å byrja med som distributør for andre forlag. Byen hadde allereie etablert seg som eit sentrum for tresnitt, graveringer og bøker. Plantin tilsette ein assistent, Jan Moretus (Moerentorf), som kunne lesa både latin og gresk, og skriva brev på fleire moderne språk. Han tok hand om verksemda og vart etter kvart Plantins svigerson, og fekk ta over trykkeriet. I 1562, då han vart mistenkt for kjetteri, flykta Plantin til Frankrike og vart verande der i to år. Då trykkepressen hans vart bortauksjonert, kjøpte vener opp inventaret for hans pengar.

Etter 1564 starta Plantin opp verksemda på nytt under namnet De Gulden Passer. Passaren var trykkarane sin signatur i huset Plantin og fanst ofte som ein vignett på tittelbladet.
Vignetten bestod elles av englar og mottoet Labora et Constancia ("Arbeid og utholdenhet"), som kan oppsummera forleggaren sitt liv. Plantins arvtakarar dreiv pressen i Antwerpen til 1867. Bygningen i Antwerpen er eit stort museum med blant anna boktrykkerverkstaden og eit bibliotek med over 25 000 band.

I likskap med trykkeren Robert Estienne gjorde Plantin eit nummer av den høge kvaliteten sin på korrekturen og utlovet ein belønning til dei som kunne finna feil. Plantin var ven av malaren Peter Paul Rubens. Rubens laga fleire illustrasjonar til publikasjonane hans og målte òg nokre portrett av Plantin-Moretusfamilien.

I meir enn to hundre år hadde Plantintrykkeriet monopol, løyvd av Vatikanet, for å trykkja liturgiske tekster.

I 2005 vart museet oppført på UNESCO si verdsarvliste.

Nokre berømte bøker frå Plantins trykkeri 
 1555 – La Institutione di una Fanciulla Nata Nobilmente. L'Institution d'une Jeune Fille de Noble Maison. Traduuite de langue Tuscan en François. – Plantins første trykte bok, ein toskansk manual om korleis å utdanna unge kvinner frå fine familiar. 1555

 1562 – Dictionarium Tetraglotton – ei ordbok på gresk, latin, fransk og flamsk beståande av åtte folianter på hebraisk, latin, gresk, syrisk og arameisk.
 1579 – Theatrum Orbis Terrarum  – eit atlas av Abraham Ortelius.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Plantin-Moretus Museum» frå ,  den 13. august 2016.

Bakgrunnsstoff 

 
 UNESCO World Heritage Centre – Plantin-Moretus House-Workshops-Museum Complex
 Plantin Moretus på Flickr

Verdsarv i Belgia
Museum i Belgia
Antwerpen
Sigrun Wodars

Sigrun Wodars () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland på mellomdistansane. Ho vann gullmedaljen på 800 meter under VM 1987, OL 1988 og EM 1990.

Aktiv

I junioralderen konkurrerte Sigrun Ludwigs på 400 meter med stor suksess. Seinare gjekk ho over til 800 meter, til liks med landskvinna Christine Wachtel, ho som skulle verte hennar sterkaste rival på seniornivå.

Under EM i 1986 i Stuttgart tok Wodars sølvmedaljen på 800 m, 0,27 sekund bak sovjetiske Nadezjda Olizarenko. Våren 1987 måtte ho ta til takk med andreplass på distansen under innandørs-VM, slått av Wachtel. Wodars revansjerte seg ved friidretts-VM i Roma same året og vart verdsmeister på tida 1.55,26, fattige seks hundredels sekund føre Wachtel, og i 2016 framleis tysk rekord på distansen. Også under Sommar-OL i 1988 i Seoul vann Wodars 800-meteren, med Wachtel på andreplass.

Wodars tok si tredje straks gullmedalje då ho vann 800 m ved EM 1990 i Split, og enno ein gong med Wachtel på plassen bak.

Etter skils- og giftarmål konkurrerte ho som Sigrun Grau i VM i 1991 og OL i 1992, utan suksess. Ho la opp som aktiv utøvar i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 1.57,42, bakom Nadezjda Olizarenko (1.57,15)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 1.55,26, framom Christine Wachtel (1.55,32)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 1.56,10, framom Christine Wachtel (1.56,64)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 1.55,87, framom Christine Wachtel (1.56,11)
VM 1991 i Tokyo: Braut semifinalen (nr 16)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (nr 11 – 2.00,91)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sigrun Wodars» frå ,  den 14. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Hassiba Boulmerka

Hassiba Boulmerka () er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå Constantine, som i 1992 vann 1500 meter under Sommar-OL og vart den fyrste olympiske meisteren frå Algerie. Ho vann VM-gull på same distansen både i 1991 og 1995.

Aktiv
Boulmerka deltok i OL 1988 i Seoul som 20-åring, og vart slått ut i forsøka både på 800 m og 1500 meter. Dei neste åra hadde ho stendig framgang, og i 1991 fekk ho sitt definitive internasjonale gjennombrot. Under verdsmeisterskapen i Tokyo vann ho då 1500 meter, og vart dermed den fyrste afrikanske kvinna som vart verdsmeister i friidrett.

Suksessen heldt fram då Boulmerka vann gullmedaljen på 1500 meter under sommarleikane i Barcelona i 1992, vinnartida 3.55,3 var afrikansk rekord i over 20 år. Det var fyrste gongen ein olympiske gullmedalje gjekk til ein utøvar frå Algerie. Sesongen etter sikra ho seg bronsemedaljen under friidretts-VM 1993 i Stuttgart.

I tida føre friidretts-VM i Göteborg sommaren 1995 hadde ho ikkje vunne ei einaste tevling. Men i finalen viste ho sine framifrå spurteigenskapar og tok gullet på 1500 meter med rimeleg god klaring til dei andre medaljevinnarane.

Etter eit par svake sesongar la ho opp i 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 4.08,3)
VM 1991 i Tokyo:  Gullmedalje – 4.02,2, framom Tatjana Dorovskikh (4.02,5)
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 3.55,3, framom Ljudmila Rogatsjova (3.56,9)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 4.04,2
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 4.02,4, framom Kelly Holmes (4.03,0)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (nr 22 – 4.08,3)

Kjelder

 
 
Denne artikkelen bygger på «Hassiba Boulmerka» frå ,  den 14. august 2016.  
 

Algeriske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Algerie
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996