alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Det australske kvinnelandslaget i handball

Australia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Australia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Australian Handball Federation. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1997.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Australia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  2000: 10.-plass

Verdsmeisterskap 

   1999: 23.-plass
  2003: 23.-plass
  2005: 24.-plass
  2007: 24.-plass

  2009: 24.-plass
  2011: 24.-plass
  2013: 24.-plass
  2019: 24.-plass

Asiameisterskap 
  2018: 5.-plass

Oseaniameisterskap 

  1997: 1.-plass
  2005: 1.-plass
  2007: 1.-plass
  2009: 1.-plass

  2011: 1.-plass
  2013: 1.-plass
  2016: 1.-plass

Sjå òg
Det australske herrelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
 Profil på IHF.info

Sport i Australia
K
Kvinnelandslag i handball
Det australske herrelandslaget i handball

Australia sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Australia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Australian Handball Federation. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1994.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Australia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  2000: 12.-plass

Verdsmeisterskap 

  1999: 24.-plass
  2003: 21.-plass
  2005: 24.-plass
  2007: 24.-plass

  2009: 24.-plass
  2011: 24.-plass
  2013: 24.-plass

Asiameisterskap 
  2018: 11.-plass
  2020: 12.-plass
  2022: 16.-plass

Oseaniameisterskap 

  1994: 1.-plass
  1996: 1.-plass
  2002: 1.-plass

  2004: 1.-plass
  2006: 1.-plass
  2008: 2.-plass

  2010: 1.-plass
  2012: 1.-plass
  2014: 1.-plass

Sjå òg
Det australske kvinnelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
 Profil på IHF.info

Sport i Australia
M
Landslag i handball
Vestfrankarriket

Vestfrankarriket (latin Francia occidentalis, òg kjent som regnum Francorum occidentalium) er den eldste danninga av kongeriket Frankrike og var den vestlege delen av Frankarriket. Riket varte frå kring 840 til 987. Det blei oppretta etter delinga av det karolingiske Frankarriket etter at Ludvig den fromme døydde. Aust-vest-delinga sette seg gradvis, og det oppstod skilde kongedøme.

Vestfrankarriket strekte seg lengre sør enn det moderne Frankrike, men ikkje så langt aust, og omfatta ikkje Lorraine, Alsace, nedre Burgund og Provence. I Bretagne og Catalonia (sistnemnde i all hovudsak ein del av Spania) hadde dei vestfrankiske kongane svært avgrensa innverknad. Dei vestfrankiske kongane blei valde av sekulære og geistlege magnatar, og i det halve hundreåret mellom 888 og 936 blei dei valde vekselvis frå karolingarane og robertierane.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vestfrankerriket» frå ,  den 14. februar 2021.

Litteratur 

 Bradbury, Jim (2007): The Capetians: Kings of France, 987–1328. London: Hambledon Continuum.
 Coupland, Simon (1989): «The Coinages of Pippin I and II of Aquitaine» i: Revue numismatique, 6th series, 31, s. 194–222.
 Koziol, Geoffrey (2006): «Charles the Simple, Robert of Neustria, and the vexilla of Saint-Denis» i: Early Medieval Europe 14 (4), s. 355–390.
 Lewis, Archibald R. (1965): The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050. Austin: University of Texas Press.
 MacLean, Simon (2003): Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the end of the Carolingian Empire. Cambridge: Cambridge University Press.
 Nelson, Janet L. (1977): «Kingship, Law and Liturgy in the Political Thought of Hincmar of Rheims» i: English Historical Review 92, s. 241–279. Gjenopptrykt i Politics and Ritual in Early Medieval Europe (London: Hambledon, 1986), s. 133–172.
 Richard, Alfred (1903): Histoire des Comtes de Poitou, bind 1 Paris: Alphonse Picard.
 Smith, Julia M. H. (1992): Province and Empire: Brittany and the Carolingians. Cambridge: Cambridge University Press.

Tidlegare monarki i Europa
Tidlegare land i Europa
Fransk historie
Lahti-renna 1988

Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1988 vart avvikla dagane frå 4. til 6. mars 1988.  Finske Matti Nykänen vann begge hopprenna og finske mannskap sigra i så vel 4 x 5 km som 4 x 10 km stafett. Dei individuelle langrenna over 10 km vart vunne av norske Inger Helene Nybråten på kvinnesida, og av svenske Henrik Forsberg for karane.

Menn

10 km

4 x 10 km stafett

Hopprenn, normalbakke

Hopprenn, storbakke

Kvinner

10 km

4 x 5 km stafett

Kjelder
Sportsboken 88-89. Sportsboken As/VG. 1988.

Nordiske greiner
Sport i 1988
Idrettstilskipingar i Finland
Lahti-renna 1990

Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1990 vart avvikla dagane frå 1. til 4. mars 1990. Den norske troppa sikra seg tre triumfar. Bjørn Dæhlie vann det individuelle langrennet og Knut Tore Apeland kombinertrennet, medan Solveig Pedersen, Inger Helene Nybråten, Anne Jahren og  Trude Dybendahl sigra i kvinnestafetten. I dei to spesialhopprenna vann fyrst Franz Neuländtner og dagen etter Andreas Felder, begge frå Austerrike. Sovjetunionens Jelena Välbe kom fremst av fire landskvinner i det individuelle kvinnelangrennet, og Italia vann spurten i 4 x 10 km stafett for menn.

Menn

30 km

4 x 10 km stafett

Kombinert

Hopprenn, normalbakke

Hopprenn, storbakke

Kvinner

10 km

4 x 5 km stafett

Kjelder
Sportsboken 90-91. Sportsboken As/VG. 1990.

Nordiske greiner
Sport i 1990
Idrettstilskipingar i Finland
Europameisterskapen på skeiser 1985/Menn

Europameisterskapen på skeiser 1985 for menn vart avvikla i Eskilstuna laurdag 26. og sundag 27. januar 1985. 28 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Rolf Falk-Larssen, Geir Karlstad, Tom Erik Oxholm og Øyvind Tveter. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige, Vest-Tyskland.
 
Hein Vergeer frå Nederland vart europameister etter å ha vunne alle dei tre fyrste distansane. Norske Geir Karlstad var bestemann på 10 000-meteren.

Skeise-EM 1985 

Dato: 26./27. januar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen mannen 1985» frå ,  den 14. februar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1985
Idrettstilskipingar i Sverige
Verdscupen i langrenn 1987/Kvinner

Verdscupen i langrenn for kvinner i 1987-sesongen omfatta 17 tevlingar, av dei 11 individuelle renn og 6 stafettar. Tevlingane tok til 10. desember 1986 og vart avslutta 21. mars 1987. Dei elleve individuelle renna bestod av tre tevlingar over 5 kilometer, fire over 10 km, tre 20-kilometerar og ei tremil. Renna fann stad i Ramsau am Dachstein i Austerrike, Val di Sole (2) og Cogne (2) i Italia, Calgary (2) i Canada, Oberstdorf (4) i dåverande Vest-Tyskland, Lahti (2) i Finland, Falun i Sverige, Kavgolovo i dåverande Sovjetunionen og Oslo (2) i Noreg.

Fjorårsvinnaren Marjo Matikainen frå Finland var klart best og vann FIS-pokalen med stor margin. Ho vann tre av dei individuelle renna, norske Brit Pettersen to renn. Marianne Dahlmo, Grete Ingeborg Nykkelmo, Anne Jahren og Anette Bøe, alle Noreg, samt Evi Kratzer frå Sveits og Marie-Helene Westin frå Sverige vann ei tevling kvar.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skilanglauf-Weltcup 1986/87» frå ,  den 15. februar 2021.  
 

Nordiske greiner
1987
Sport i 1987
Erich Raeder

Erich Johann Albert Raeder ( var ein tysk marineoffiser, øvste sjef for Nazi-Tysklands Kriegsmarine frå 1935 til 1943 og sentral i planlegginga av invasjonen av Noreg i april 1940.

Raeder deltok i fyrste verdskrigen både på skip og som stabssjef i den tyske kryssarstyrken. I 1916 var han om bord på slagskipet Lützow då dette vart søkkt under Jyllandsslaget.

I mellomkrigstida var Raeder ein sentral figur i oppbygginga av den tyske marinen. Frå 1928 var han sjef for marinestaben, sidan  1935 sjef for marinen. I 1939 vart han utnemnd til storadmiral. Han leia i 1940 både planlegginga av og sjølve invasjonen av Noreg, kalla Operation Weserübung. I januar 1943 gjekk han av etter usemje med Adolf Hitler.

Nürnbergdomstolen dømte i 1946 Raeder til livsvarig fengsel. Grunna sviktande helse vart han sleppt fri i 1955.

Kjelder
Store norske leksikon

Tyske offiserar
Andre verdskrigen
Holger Drachmann

Holger Henrik Herboldt Drachmann () var ein dansk lyrikar, dramatikar, romanforfattar og målar. Han vert rekna som representant for det såkalla moderne gjennombrudd i Danmark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Holger Drachmann» frå ,  den 15. februar 2021.  
 

Danske forfattarar
Danske målarar
Juscelino Kubitschek

Juscelino Kubitschek de Oliveira ( var ein brasiliansk politikar, president 1956-61 i landet som representant for sentrumspartiet Partido Social Democrático (PSD).

Kubitschek var utdanna lege. Under president-valgkampen lovde han «femti års framgang på fem». Som president vart han vidkjend for si ambisiøse byplanlegging, framom alt for vedtaket om å flytte hovudstaden i landet frå Rio de Janeiro. Den nye hovudstaden Brasília vart bygt på fire år, Kubitschek innvigde i 1960 sjølv den nye hovedstaden. Trass økonomisk og kulturell vekst gjennom presidentperioden, førte bygginga av Brasília til at inflasjonen steig frå 19 prosent i 1956 til 43 prosent i 1961.

Kubitschek gjekk av som president i 1961 og var deretter senator for delstaten Goiás. Under militærdiktaturet var PSD-partiet frå 1964 forbode og Kubitschek utestengd frå all politisk aktivitet i ti år. Han omkom i ei bilulykke i 1976, men var så populær at militærregjeringan erklærte tre dagars landesorg.

Kjelder
Store norske leksikon

Brasilianske politikarar
Brasilianske presidentar
Verdun-traktaten

Verdun-traktaten av 10. august 843 delte det karolingiske riket mellom dei tre overlevande sønene til den tysk-romerske keisaren og frankiske kongen Ludvig den fromme.

Vestfrankarriket gjekk til Karl II, Karl den skalla
Austfrankarriket gjekk til  Ludvig II, Ludvig den tyske
Midtriket gjekk til Lothar I.

Alle brørne var allereie etablerte i kvart sitt kongedøme, Lothar i Italia, Ludwig i Bayern og Karl i Aquitaine. Lothar fekk den sentrale delen, Låglanda (det noverande Benelux), Lorraine, Alsace, Burgund, Provence og Italia, og som keisar også overherredøme over kongerika til brørne. Ludvig fekk den austlege delen, som utvikla seg til dagens Tyskland, og Karl fekk den vestlege delen, som kom til å utvikla seg til dagens Frankrike.

Sjølv om traktaten ofte blir rekna som byrjinga på slutten til Karl den store sitt rike, reflekterte han i røynda berre fortsetjinga av den frankiske idéen om deleleg arv framfor primogenitur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Traktaten i Verdun» frå ,  den 15. februar 2021.  
 

Tysk historie
Fransk historie
843
Hendingar på 800-talet
Inga-Lill Sundset

Inga-Lill Sundset () er ein norsk, samisk politikar som representerte Arbeidarpartiet på Sametinget for perioden 2009-13. 

Ved sametingsvalet 2009 var ho 3. kandidat på lista til Ap i valkrins 5. Ho vart ikkje røysta inn på Sametinget for perioden 2009-13, men 25. februar 2010 vedtok Plenumsmøtet til sametinget at Sametingsrådets medlemmar skal tre ut av Plenumet til sametinget, og erstattast av  varamedlemmene sine. Inga-Lill Sundset overtok då Vibeke Larsen sin plass som sametingrepresentant frå 1. mars 2010.

På lokalt plan er ho styremedlem i Bodø AP. Ho er òg vararepresentant i Bodø bystyre. 

Sundset er utdanna cand.mag, og arbeidar som rådgjevar i Nordland fylkeskommune. 

Ho er sambuar og har to barn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Inga-Lill Sundset» frå ,  den 15. februar 2021.  
 

Lokalpolitikarar i Bodø
Ap-politikarar i Nordland
Sametingsrepresentantar frå Ap
Det uruguayanske herrelandslaget i handball

Uruguay sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Uruguay. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federación Uruguaya de Handball. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1994.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Uruguay har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskapen 
  2021: 24.-plass

Panamerikanske leikar 
  1999: 6.-plass
  2007: 4.-plass
  2015: 4.-plass

Den panamerikanske meisterskapen 

  1994: 7.-plass
  1998: 9.-plass
  2000: 8.-plass
  2006: 6.-plass
  2008: 6.-plass

  2010: 5.-plass
  2012: 4.-plass
  2014: 4.-plass
  2016: 4.-plass
  2018: 6.-plass

Den sør- og sentralamerikanske meisterskapen 
  2020: 3.-plass
  2022: 4.-plass

Sjå òg
Det uruguayanske kvinnelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Profil på IHF.info

Sport i Uruguay
M
Landslag i handball
Det uruguayanske kvinnelandslaget i handball

Uruguay sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Uruguay. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federación Uruguaya de Handball. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1986.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Uruguay har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskapen 
  1997: 24.-plass
  2001: 23.-plass
  2003: 24.-plass
  2005: 23.-plass
  2011: 20.-plass

Panamerikanske leikar 
  1999: 6.-plass
  2003: 4.-plass
  2011: 7.-plass
  2015: 3.-plass

Den panamerikanske meisterskapen 

  1986: 6.-plass
  1991: 6.-plass
  1997: 3.-plass
  1999: 4.-plass
  2000: 2.-plass

  2003: 3.-plass
  2005: 3.-plass
  2007: 5.-plass
  2009: 6.-plass

  2011: 4.-plass
  2013: 5.-plass
  2015: 5.-plass
  2017: 4.-plass

Den sør- og sentralamerikanske meisterskapen 
  2018: 5.-plass

Sjå òg
Det uruguayanske herrelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Profil på IHF.info

Sport i Uruguay
K
Kvinnelandslag i handball
Det paraguayanske kvinnelandslaget i handball

Paraguay sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Paraguay. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federación Paraguaya de Balonmano. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1986.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Paraguay har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskapen 
  2007: 23.-plass
  2013: 21.-plass
  2017: 21.-plass
  2021: 29.-plass

Panamerikanske leikar 
  2007: 4.-plass

Den panamerikanske meisterskapen 

  1986: 5.-plass
  1991: 5.-plass
  2007: 4.-plass
  2009: 7.-plass

  2013: 4.-plass
  2015: 7.-plass
  2017: 3.-plass

Den sør- og sentralamerikanske meisterskapen 
  2018: 3.-plass

Sjå òg
 Det paraguayanske herrelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Profil på IHF.info

Sport i Paraguay
K
Kvinnelandslag i handball
Det paraguayanske herrelandslaget i handball

Paraguay sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Paraguay. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federación Paraguaya de Balonmano. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1981.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Paraguay har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Panamerikanske leikar 
  1995: 4.-plass

Den panamerikanske meisterskapen 

  1981: 6.-plass
  1994: 6.-plass
  2002: 6.-plass

  2012: 6.-plass
  2016: 12.-plass
  2018: 11.-plass

Den sør- og sentralamerikanske meisterskapen 
  2020: 5.-plass

Sjå òg
 Det paraguayanske kvinnelandslaget i handball

Bakgrunnsstoff
 Profil på IHF.info

Sport i Paraguay
M
Landslag i handball
Det angolanske kvinnelandslaget i handball

Angola sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Angola. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federação Angolana de Andebol. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1981.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er kun turneringar der Angola har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 

  1996: 7.-plass
  2000: 9.-plass
  2004: 9.-plass

  2008: 12.-plass
  2012: 10.-plass

  2016: 8.-plass
  2020: 10.-plass

Verdsmeisterskap 

  1990: 16.-plass
  1993: 16.-plass
   1995: 16.-plass
  1997: 16.-plass
   1999: 15.-plass
  2001: 13.-plass

  2003: 17.-plass
  2005: 16.-plass
  2007: 7.-plass
  2009: 11.-plass
  2011: 8.-plass

  2013: 16.-plass
  2015: 16.-plass
  2017: 19.-plass
  2019: 15.-plass
  2021: 25.-plass

Afrikameisterskap 

  1981: 7.-plass
  1983: 6.-plass
  1985: 5.-plass
  1987: 5.-plass
  1989: 1.-plass
  1991: 2.-plass
  1992: 1.-plass

  1994: 1.-plass
  1996: 3.-plass
  1998: 1.-plass
  2000: 1.-plass
  2002: 1.-plass
  2004: 1.-plass
  2006: 1.-plass

  2008: 1.-plass
  2010: 1.-plass
  2012: 1.-plass
  2014: 3.-plass
  2016: 1.-plass
  2018: 1.-plass

Sjå òg 
 Angola sitt herrelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside
Profil på IHF.info

Sport i Angola
Kvinnelandslag i handball
Aad Gjelle

Aad Knutsson Gjelle () var ein norsk bygdekunstnar og kartograf. I somme artiklar er namnet hans skrive Odd, men Aad er forma han sjølv brukte, og som er brukt i kyrkjebøkene. 
Aad var fødd som den eldste av åtte søsken, på garden Gjelle på Voss, og budde der heile livet. Han kom frå ei slekt der fleire hadde kunstnargivnad. Aad tok over garden i 1799, og gifta seg i 1800 med Margrete Eiriksdotter Finne (8. juli 1781-19. mai 1862), dotter til Eirik Nilsen Finne og Marie Nilsdotter. Dei fekk fire born. Aad var morbror til Knud Bergslien (1827-1908) og  Brynjulf Bergslien (1830-1898).

Oppvekst 
Aad Gjelle hadde berre omgangsskule, men var lærehuga, og las det han kunne koma over av bøker, gjerne saman med broren, Brynjulv, som også hadde boklege interesser. Han las bøker om filosofi, matematikk, astronomi, språk og naturvitskap og var særleg oppteken av matematikk og geometri, og han lærte seg tysk for å kunna lesa tyske lærebøker i desse faga. Alt frå ungdommen hadde han vore med som kartteiknar i utskiftingsforretningar, og han teikna også kart i grensetvistsaker. Han hadde eit godt handlag, var ein dyktig stempelskjerar, og laga mange signet til framståande personar og til offentleg bruk. Han var ein meister i arbeid med tre og metall, og laga sjølv alle landmålarinstrumenta sine.

Yrke 
I 1813 søkte han stillinga som Stiftskonduktør (landmålar) for Bergens stift. Han reiste til Bergen for intervju, og dei han møtte vart storleg imponerte over kunnskapen og evnene hans. Han vart spurt om kvar han hadde tileigna seg alt dettte, og skal ha svara: «Datta har eg lært i ei gommol røykstova pao Voss». Han fekk stillinga og ein fin omtale i avisa Bergens Adressecontoirs Efterretninger:«Han udmærkede sig iøvrigt ligesaa meget ved Beskedenhed og klog Adferd som ved sine Talenter.» Han fekk stillingen, og arbeidde som landmålar over heile Vestlandet, men mest i Bergensområdet i 26 år.
Aad Gjelle hadde også god kjennskap til lovverket, og førte ved fleire høve rettssaker sjølv, for det meste ved grensetvistar.

Heider 
Aad Gjelle vart påskjøna med Dannebrogsordenen i 1813. Seinare er han heidra, både i Bergen og på Voss, med å få gater oppkalla etter seg.

Verk og dokument 
 I Statsarkivet i Bergen finn ein Aad Gjelle sin oppmålingsprotokoll for åra 1818-1839, samt diverse arkiv og kart.
 Voss Folkemuseum har diverse notatbøker og landmålarinstrument etter Aad Gjelle.
 Bergens museum og Statens Kartverk har kart etter Aad Gjelle.

Referansar 

Folk frå Voss
Norske kartografar
Norske landmålarar
Runar Gudnason

Runar Gudnason () er ein norsk musikar og låtskriver, mest kjent som artisten «Sjef R» i rap-orkesteret Side Brok.

Med islandsk far og oppvekst i Hovdebygda i Ørsta
, har Gudnason utvikla sterk sans for nynorsk og dialekt, Det kjem tydeleg fram når han syng.
Etter flytting til København utvirket han dei første rapforteljingane og starta etterkvart Side Brok saman med tidlegare sambygdingar.  Han har laga dokumentarfilm om denne prosessen (2005). Gudnason har òg halde skrivekurs ved Dei nynorske festspela og Ivar Aasen-tunet i Ørsta.

Han fekk Storegutprisen saman med Side Brok i 2021.

Kjelde

Denne artikkelen bygger på «Runar Gudnason» frå ,  den 15. februar 2021 .

Norske rapparar
Nynorskforfattarar
Norske låtskrivarar
Norske songarar
Vinnarar av Storegutprisen
Liv Grannes

Liv Grannes, fullt namn Liv Elisabet Grannes (), var ei norsk motstandskvinne under andre verdskrigen

Liv Grannes vart fødd i Mosjøen i 1918. Faren var lærar og organist Jørgen Albert Grannes, mora var Emelie Anette f. Vedde.  Liv Grannes tok eksamen artium ved Orkdal landsgymnas i 1938, og i 1940 vart ho tilsett som kontordame ved politikammeret i Mosjøen. 

Som kvinne ved politikammeret hadde ho eineståande høve til å gi bistand til motstandsarbeidet under den andre verdskrigen. Frå våren 1941 var ho fast agent for britane i  Special Operations Executive, SOE, som dreiv motstandsarbeid på Helgeland. Mykje av arbeidet var knytt til planlegging av ein britisk landgang på Helgeland. Frå 1942 vart dette arbeidet leidd av Birger Sjøberg. Etter Majavasstragedien  måtte ho i 1942 flykte til Sverige og vidare til England. Her heldt ho fram motstandsarbeidet. I London vart ho i 1944 gift med Birger Sjøberg. 

I 1946 vart Liv Sjøberg, som ho då heitte, dekorert med Georgs medalje av den britske ambassadøren i Oslo.
Liv Sjøberg vart i 1958 gift med justisminister Jens Christian Hauge. 

Ho døydde i Oslo i 2004. Liv Grannes' veg på Andås i Vefsn er oppkalla etter henne.

Kjelder

Folk frå Vefsn
Nordmenn frå andre verdskrigen
Birger Sjøberg

Birger Sjøberg () var ein norsk-svensk motstandsmann, som fall som kaptein for britisk militære på norsk jord i Eiterådalen i Vefsn 9. juni 1944.  

Birger Sjøbergs eigentlege namn var Nils Berdahl. Han var fødd 29. oktober 1905 i Åfjord. Han fór til Sverige på 1930-talet og fekk seg ny identitet.  Frå 1937 til 1939 budde han dels  i fjellbygda Bågnes, dels  ved Bielite ved Vilhelmina i Västerbottens lappmark i Nord-Sverige. I 1939 verva han seg som frivillig i den finske vinterkrigen. Etter at Noreg vart okkupert av Tyskland, kom han til Noreg som 
frivillig for det britiske Special Operations Executive (SOE). Her organiserte han  blant anna våpentransport fra kysten og til det indre av Helgeland. Han hadde base i Oladalen i fjellet vest for Eiterådalen i   Vefsn. Han fall i kamp med tyske troppar i  Eiterådalen i juni 1944.

I 1944 vart Birger Sjøberg gift i London med Liv Grannes, som han hadde samarbeidd med mens ho var britisk agent i Mosjøen. 

Birger Sjøbergs gate på Kippermoen i Vefsn er oppkalla etter han.

Litteratur 
 Arnt O. Åsvang: «Kapteinen»

Nordmenn frå andre verdskrigen
Medlemmar av Kompani Linge
Folk frå Åfjord
Verdscupen i langrenn 1988/Kvinner

Verdscupen i langrenn for kvinner i 1988-sesongen omfatta 16 tevlingar, av dei 10 individuelle renn og 6 stafettar. Tevlingane tok til 13. desember 1987 og vart avslutta 27. mars 1988. Dei ti individuelle renna bestod av tre tevlingar over 5 kilometer, fire over 10 km, to 20-kilometerar og ei tremil. Renna fann stad i La Clusaz i Frankrike, Bohinj i dåverande Jugoslavia, Reit im Winkl (2) i dåverande Vest-Tyskland, Leningrad (2) i dåverande Sovjetunionen, Toblach (2) i Italia, Calgary (4) i Canada, Falun i Sverige, Oslo i Noreg og Rovaniemi (2) i Finland.

Marjo Matikainen frå Finland vann FIS-pokalen for tredje gong i rad. Ho vann to av dei individuelle renna, det same gjorde Tamara Tikhonova frå Sovjetunionen. Marianne Dahlmo og Inger Helene Nybråten, begge Noreg, finske Marja-Liisa Kirvesniemi, austtyske Simone Greiner-Petter, Vida Vencienė, som representerte Sovjetunionen, og svenske Marie-Helene Westin, vann alle ei tevling kvar.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skilanglauf-Weltcup 1987/88» frå ,  den 16. februar 2021.  
 

Nordiske greiner
1988
Sport i 1988
Slaný

Slaný er ein by i Tsjekkia med ikring 16 000 ibuarar. Byen ligg 25 km nordvest om hovudstaden Praha.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slaný» frå ,  den 16. februar 2021.  
 

Byar i Tsjekkia