alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skrueuttrekkjar

Ein skrueuttrekkjar (òg kalla skrueutdragar og skrue-ekstraktor) er ein reiskap som vert brukt for å få ut skruar dersom skruen er knekt eller skruehovudet er øydelagt. Verktøyet er òg kjent under den folkelege nemninga «grisepikk».

Skrueuttrekkjaren er ein tilspissa spesialskrue med linksgjenge, venstregjenge (etter tysk link, som tyder venstre), det vil seia at gjenga går motsett veg av det som er vanleg på skruar. Skrueuttrekkjaren er tynn ytst, og vert gradvis tjukkare. Dei finst i ulike storleikar, og vert ofte selde i sett med ulike standarddimensjonar.

Når ein brukar ein skrueuttrekkjar borar ein først eit tynt hol midt i skruen ein skal ha ut. Deretter skrur ein skrueuttrekkjaren inn i holet. Sidan han er linksgjenga, vil han verta trekt stadig hardare til i holet, heilt til skruen lausnar og kan skruast ut. Holet ein borar må vera stort nok til at uttrekkjaren entrar og får skikkeleg tak, men samstundes klårt mindre enn skruen. I praksis tyder det at metoden er lite eigna for svært små skruar. For skruar med tjukkleik 6 mm eller meir kan ein nytta skrueuttrekkjar. Svært ofte skjer det at skrueuttrekkjaren brotnar inne i skrueholet dersom skruen er fastrusta, og ein brukar mykje makt (>300 nm).

Sjå òg
Skrujarn

Referansar 

Denne artikkelen bygger på ««Skrueuttrekker» frå ,  den 22. november 2017.  
 
Verktøy
Sabotasje-etterretningsgruppe

Sabotasje-etterretningsgruppe (russisk Диверсионно-разведывательная группа (ДРГ)) er ei gruppe laga for etterretning, diversjon og sabotasje, særleg i fienden sitt bakre område i krig og når krigsutbrot er truande nær i tid. Føremålet med slike grupper er å skape uorden i fienden sitt logistikksystem ved å øydeleggje viktig materiale, militærdepot, transport og anna samband og å setje ut falske rykte og spreie informasjon som svekker fienden på dette området.

Sjå òg
 SPETSNAZ

Kjelder 
 Понятие ДРГ.
 Астраханская диверсионно-разведывательная спецшкола № 005
 Специальная диверсионно-разведывательная группа «Джек»
 Понятие юридической ответственности военнослужащих и её виды — учебник Военное право
 Законы войны
 Учебные подразделения по подготовке специалистов в диверсионно-разведывательные группы и бригады специального назначения ГРУ
 Александровский С. В. Мифы и правда о группе «Максим-66» // Донской временник. Год 2016-й / Дон. гос. публ. б-ка. Ростов-на-Дону, 2015. Вып. 24. С. 80-86.

Militære avleiingsmanøvrar
Spesialstyrkar
Etterretning
Sabotasje
Qal'at al-Bahrain

Qal'at al-Bahrain (), også kjend som Bahrain festning eller Nader sjah-festningen, etter den persiske kongen, er ein arkeologisk funnstad i Bahrain med spor tilbake til 2200-talet f.Kr. Han blei utpeikt som verdsarvstad i 2005.

Arkeologiske utgravingar som har gått føre seg sidan 1954 har avdekt sju historiske sjikt i ein 12 meter høg kunstig haug (tell). Denne blei skapt av innbyggjarar frå 2300 f.Kr heilt fram til 1700-talet, mellom anna kassittar, grekarar, persarar og portugisarar. Ein gong var staden hovudstad for Dilmun.

Geografi
Festningen og tellen ligg på hovudøya Bahrain, 6 km frå fastlandet i nordaust. På klare dagar kan ein sjå anlegget frå Sar. Det står som ein «vaktpost» 4 km frå Manama i det fruktbare kystområdet i nord. Tellen er den største i Persiabukta, og voks fram nær hamna som blei bygd gjennom landvinning.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qal'at al-Bahrain» frå ,  den 22. november 2017.  
 

Arkeologiske funnstader i Bahrain
Bahrainsk historie
Verdsarv i Bahrain
Festningar i Bahrain
Militær front

Militær front er ei tenkt linje mellom to motståande militær styrkar. Fronten kan vere på taktisk nivå, operasjonelt nivå eller strategisk nivå. Ein typisk front på strategisk nivå var Vestfronten i Fyrste verdskrigen i Frankrike og Belgia

Sjå òg
Militært bakre område

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Front (military)» frå ,  den 22. november 2017.  
 

Militær organisasjon
Militær geografi
Mikhail Butkov

Mikhail Butkov var ein sovjetisk politisk spion som verva seg til KGB i 1984, vart send til Oslo i 1989, vart dobbeltagent for POT og MI5 same året og hoppa av 22. mai 1991.

Historie
Butkov vart plassert i «Arktisk seksjon» i KGB, noko som inkluderte Noreg. Han kom til Oslo under dekke av å vere journalist etter initiativ frå Lev Kosljakov, som var KGB-resident i Oslo frå 1988. Det fyrste oppdraget var å reetablere kontakt med «DUDIN», som tidlegare hadde vore forsøkt rekruttert av Viktor Grusjko, ein tidlegare KGB-agent frå 70-talet. «DUDIN» var Reiulf Steen. Dette førte ikkje til noko, og KGB la «DUDIN» på is i 1990. Deretter prøvde han seg på «JURIJ», som var forsøkt rekruttert som «konfidensiell kontakt» av KGB-agenten Vladimir Sjisjin - òg på 70-talet. «JURIJ» var Thorbjørn Jagland, som på 70-talet var formann i AUF. Dette førte heller ikkje til nokon politisk gevinst for KGB, så den neste mogelege rekrutteringa var «STEKLOV», som var forsøkt rekruttert av KGB-agenten Boris Kirillov fram til 4. mai 1990. Denne rektrutteringa hadde ikkje Butkov noko med å gjere, men han var då vorte dobbeltagent, og greidde å få tak i identiteten til «STEKLOV» i KGB-hovudkvarteret i Moskva, og det var Jens Stoltenberg. Dette førte heller ikkje til noko, for Stoltenberg hadde før dette rapportert om samtalane med Kirillov til POT. Det var òg fleire personar som vart kultiverte av KGB, til dømes ein med dekknavnet «VIKING», som vart sagt å tilhøyre Forsvarets Forskningsinstitutt, saman med «OSTAP» og «KROT», som leverte teknisk og vitskapeleg informasjon.
Takka vere Butkov, var KGB-operasjoner i Noreg likevel i stor grad under kontroll i tida 1989 til 1991. KGB sin siste offensiv vart stansa før den kom skikkeleg i gang.

I POT vart det Einar Brusletto som overtok som føringsoffiser for dobbeltagenten Butkov, og dei hadde ein fast møteplass ved Godlia T-banestasjon i Oslo. Bruslett kontakta òg MI5 og MI6 ved agenten John Venning slik at dei saman kunne dra nytte av dobbeltagenten. Butkov skaffa dei dokumentfoto av særs nyttig informasjon, mellom anna prov på at Russland ikkje ville gripe inn dersom USA skulle angripe Irak i Golfkrigen.

Referansar

Dobbeltagentar
Sovjetiske avhopparar
Sovjetiske spionar
MI5

MI5, offisielt The Security Service, er tryggingstenesta i Storbritannia. Nemninga MI5 er ei forkorting av «Military Intelligence section 5» ('Militær etterretning, avdeling 5').

Tenesta har som oppgåve å verna det britiske demokratiet og Storbritannias økonomiske interesser, og å kjempa mot alvorleg kriminalitet. MI5 tek for det meste for seg innanrikstryggleik, medan Secret Intelligence Service (MI6) tek hand om ekstern tryggleik. MI5 sitt ansvar for den indre tryggleiken gjorde at den under andre verdskrigen og den kalde krigen vart kjent for jakta på KGB-agentar og seinare IRA. Etter 2001 er det mest fokus på kamp mot internasjonal terrorisme.

MI5 er underlagd den britiske innanriksministeren, og har rundt 3 800 tilsette.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «MI5» frå ,  den 23. november 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Britisk etterretning
Skipingar i 1909
Etterretning
Det nasjonale gjennombrotet

Det nasjonale gjennombrotet viser til eit nytt medvit om og interesse for norsk kultur og identitet på 1840- og 1850-talet. Omgrepet blei laga av Moltke Moe i 1890-åra og lagt fram gjennom førelesingsserien Det nationale gjennembrud og dets Mænd.

Det nasjonale gjennombrotet heng saman med eit aukande medvit om nasjonal kultur, og blir gjerne knytt til nasjonalromantikken. Ein fatta særleg interesse for norsk bondekultur og brukte dette som inspirasjon for «høgkultur». Kjende figurar frå denne tendensen er folkeeventyrsamlarane Asbjørnsen og Moe, kunstmålarane Tidemand og Gude (som ofte arbeida saman på same målarstykket) og musikarane og komponistane Edvard Grieg og  Ole Bull.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Det nasjonale gjennombrudd» frå ,  den 23. november 2017.  
 

Norsk kulturhistorie
Kultur på 1800-talet
Framlokking av informasjon

Framlokking av informasjon (engelsk elicitation, av latín elicitus, elicere'' som tyder å indusere, fange, sette opp felle for eller å forårsake) er ein teknikken utvikla for bruk i etterretning, og særleg HUMINT, og viser til strategisk bruk av samtale for å få fram informasjon frå folk utan at dei får ei kjensle av å verta utspurde.

Som oftast er framlokkinga openbar og lett å oppdage for personen som vert utspurt (kjelda). I samanheng med etterretning kan likevel framlokkinga vere planlagt i god tid, inkludere oppdikta historier, rykte og fleire involverte agentar og andre hjelparar og ko-inspiratorar. Normalt er den fyrste tilnærminga basert på felles interesser og flattering (skryt) av kjelda. Seinare vert utspørjinga meir spissa for å nærma seg sjølve informasjonsbehovet.

Kjelder
http://www.ncis.navy.mil/CoreMissions/CI/PublishingImages/elicitation-new.pdf 
https://www.fbi.gov/file-repository/elicitation-brochure.pdf/view
https://www.slideshare.net/EllenNaylor/interviewing-elicitation-techniques-dc-2012-p

Etterretning
Spionasje
HUMINT
Hans Johan Jensen

Hans Johan Jensen () var ein norsk snikkar, småbrukar og stortingsmann for Arbeidarpartiet, fødd i Oslo og busett i Gol.

Jensen var son til ein «tømmermester» i Kristiania. I ungdomsåra gjekk han Treiders handelsskule og Den kongelege teikneskulen i heimbyen. Frå 1903 til 1909 var han i arbeid på Meråkerbanen, Bergensbanen og ved Noreanlegget. År 1909 kjøpte han garden Skogstad i Gol herad der han dreiv med snikring og hagebruk.

Jensen var heradsstyremedlem i Gol frå 1913 til 1940. Hausten 1927 vart han vald til å representere Buskerud og Arbeidarpartiet på Stortinget, han var då medlem i Tollkomiteen. Han lukkast ikkje verte attvald i 1930, men vart vald på ny i 1933 og sidan attvald i 1936. Frå 1934 hadde han alle sesjonane sete i Helsekomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Gol
Folk frå Oslo
Gøran Johannessen

Gøran Søgard Johannessen () er ein norsk handballspelar frå Stavanger som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på det danske handballaget Gudme. Han er midtre rykkromspelar og var aktiv på Viking Håndball i åra 2010-16. Johannessen hadde per 1.11.2017 delteke i 33 landskampar og skåra 57 mål for Noreg.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Stavanger
Magnus Rød

Magnus Abelvik Rød () er ein norsk handballspelar frå Oslo som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2017 spelar han på den tyske handballklubben Flensburg-Handewitt. 2,04 meter høge Rød er høgre rykkromspelar og var i perioden 2013-17 aktiv på Bækkelaget SK. Per 1.11.2017 hadde han delteke i 19 landskampar og skåra 29 mål.

Kjelder

handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Oslo
Dechiffrering

Dechiffrering (av de- og chiffer), tyding av sifferskrift ved hjelp av ein lykel det vil seie å dekryptere; tolke noko som er uklart. 
Dechiffrere (frå fransk dechiffrere) tyder opphavleg å lesa eller tyda chifferskrift (det vil seia kryptert tekst), men brukast i våre dagar meir til å forklara noko som er utydelig eller dunkelt.

Historie
Den historisk mest interessante delen av kryptografi er kryptering, som består i å prøve å gjere ei melding uleseleg for andre enn dei som er meint å motta ho. Moderne kryptografi omfattar òg teknikkar for å kunne verifisera at ei melding ikkje har vorte endra sidan ho vart send, eller at ho har vorte sendt av ein autorisert sendar; dette brukast mellom anna i system som elektronisk signatur og digitale pengar.

Sjå òg 
 Kryptografi

Militærvesen
Kommunikasjon
Militær kommunikasjon
Samband
Whataburger

Whataburger er ei snøggmatkjede frå USA, skipa i Corpus Christi i Texas i 1950. Kjeda har kring 34 000 tilsette og har hovudkontor i San Antonio.

USA-amerikanske snøggmatkjeder
Skipingar i 1950
Christian O'Sullivan

Christian O'Sullivan () er ein norsk handballspelar frå Oslo som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på den tyske handballklubben SC Magdeburg. Tidlegare var han aktiv i Bækkelaget SK fram til 2014 og der etter i svenske Kristianstad 2014-16. O'Sullivan er midtre rykkromspelar og har pr 1.11.2017 delteke i 79 landskampar med Noreg og skåra 107 mål.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Oslo
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Magnus Gullerud

Magnus Gullerud () er ein norsk handballspelar frå Skarnes i Hedmark som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på den tyske handballklubben GWD Minden. Tidlegare var Gullerud aktiv i Elverum IL frå 20017 til -13 og danske SønderjyskE 2013-16. Linjespelaren hadde per 1.11.2017 delteke i 86 landskampar og skåra 96 mål.

Kjelder

handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Sør-Odal
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Torbjørn Bergerud

Torbjørn Sittrup Bergerud () er ein norsk handballspelar frå Åros i Buskerud som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Frå 2016 spela målvakta det danske handballaget Tvis Holstebro. Tidlegare var han aktiv i Drammen HK 2011-15 og der etter ein sesong i svenske LUGI. Per 1.11.2017 hadde han delteke i 38 landskampar.

Kjelder

handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Røyken
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Espen Christensen

Espen Heggli Christensen () er ein norsk handballspelar frå Sola som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar målvakta på den tyske handballklubben GWD Minden. Tidlegare har Christensen vore aktiv i Sola HK, Stavanger HK 2003-06, Heimdal HK 2006-08, svenske H43 Lund 2008-12 og LUGI 2012-15, samt danske Gudme 2015-17. Pr 1.11.2017 har han delteke i 72 landskampar med to nettkjenningar.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Sola
Ole Erevik

Ole Erevik () er ein norsk handballspelar frå Stavanger som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2017 spelar målvakta på det danske handballaget Gudme. Tidlegare har han vore aktiv i Stavanger HK 2000-04, spanske Ademar León 2004/05 og Bidasoa Irún 2005-07, tyske SC Magdeburg 2007/08, danske Kolding IF 2008-11 og Aalborg 2011-15, franske Pays d’Aix 2015-17.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Folk frå Stavanger
COMINT

Sambandsetterretning (engelsk Communications Intelligence, forkorta COMINT) er ein underkategori av SIGINT som styrer med avlytting av meldingar eller telefonsamtalar fanga opp frå framande samband.

Ein vil prøva å finna ut desse elementa:
 Kven er det som sender meldinga eller snakkar i telefonen
 Kva for ein organisasjon høyrer desse til, og kva for rolle har dei i denne organisasjonen
 Etablere tidspunkt for meldingane eller samtalane - byrjing og slutt, og freista finna om det finst eit periodisk system i sendingane
 Etablere frekvensbruk, transmisjonstype og alle tekniske karakteristikkar i sendingane
 Registrere bruk av språk, dialektar, kodeord, trafikkodar og eventuell kryptering - eventuelt om dette kan dekrypterast
 Registrere eventuell bruk av adresser
 For avlytting av telefonisamtalar er det òg viktig å lytte etter bakgrunnsstøy, andre stemmer, motorlyd og liknande

Under Andre verdskrigen brukte USA sambandsfolk frå urfolka navajo og comanche som brukte eigne stammespråk for å gjere det vanskeleg for Japan å gjere seg nytte av informasjonen fra samtalane.

Referansar

Etterretning
SIGINT
COMINT
Etterretningsdisiplinar
Det internasjonale Nansenkontoret

Det internasjonale Nansenkontoret (Office international Nansen pour les réfugiés) var eit organ oppretta av Folkeforbundet i 1930 og hadde som føremål å vidareføra den nyleg avdøde Fridtjof Nansen sitt arbeid for flyktningar, som han hadde organisert i 1921. Nansenkontoret hadde hovudsete i Genève i Sveits. 

Nansenkontoret tok opp flyktningsaker i Frankrike, Syria, Jugoslavia, Hellas, Tyskland, Bulgaria, Tsjekkoslovakia, Tyrkia, Romania, Sveits og Kina. Det gav flyktningar Nansenpass, ordna visum, skaffa bustad og arbeid, og hjelpte til med mat og medisinar. Rundt ein tredel av verksemda til kontoret blei finansiert av flyktningane sjølv gjennom kjøp av Nansenpass. Resten blei finansiert av Folkeforbundet, regjeringar, privatpersonar og humanitære organisasjonar.

Hjelp til flyktninger frå det nasjonalsosialistiske Tyskland etter 1933 og frå den spanske borgarkrigen viste seg derimot å vera problematisk fordi dette låg utanfor myndet til Nansenhjelpen. Mange statar vegra seg mot å ta imot flyktningar frå desse landa. 

Den første presidenten for Nansenkontoret var frå 1930 til februar 1933 Max Huber. Den dåverande presidenten for Den internasjonale raudekrosskomiteen.

Nansenkontoret blei tildelt Nobels fredspris i 1938. Prisen blei teken i mot av den norske presidenten for kontoret, Michael Hansson.

Sjå òg
Nansenhjelpen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Det internasjonale Nansenkontoret» frå ,  den 24. november 2017.

Bakgrunnsstoff 

Nansenkontoret
Nansenkontoret
Nansenkontoret
Nansenkontoret
Organisasjonar knytt til migrasjon
Nansenhjelpen

Nansenhjelpen (formelt Nansen Hjelp, kjend som Nansen Relief på engelsk og Nansenhilfe på tysk) var ein norsk humanitær organisasjon skipa av Odd Nansen i 1936 for å gje hjelp og trygg hamn i Noreg til jødiske flyktningar frå europeiske område under nazistisk kontroll. Organisasjonen blei fomelt oppløyst i 1945, og gjekk inn i Europahjelpen. Då var han kontoret blitt stengd av okkupasjonsmakta og Odd Nansen arrestert av Gestapo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nansenhjelpen» frå ,  den 24. november 2017.  
 

Skipingar i 1936
Nedleggingar i 1945
Tidlegare norske organisasjonar
Tidlegare humanitære organisasjonar
Organisasjonar knytt til migrasjon
Martha Stettler

Adelheid Fanny Martha Stettler () var ein sveitsisk målar og gravør. Ho var med på å skipa kunstskulen Académie de la Grande Chaumière, og var medstyrar av skulen frå 1909 til 1945.

Martha Stettler var fødd i Bern. Far hennar, Eugen Stettler, var ein arkitekt som gav henne ei tidleg innføring i teikning. I 1893, etter å ha studert kunst i Bern og Genève, drog ho til Paris, der ho studerte ved Académie Julian. Ho  hadde Luc-Olivier Merson som lærar frå 1893 til 1898 og Lucien Simon i 1899. 

Académie de la Grande Chaumière, som Stettler var med på å skipa i 1904, hadde opphav i ei gruppe kunststudentar. Lucien Simon, Antoine Bourdelle og Émile-René Ménard var nokre tidlege lærarar ved skulen. Stettler og Alice Dannenberg leia skulen frå 1909 til 1945.

Stettler byrja å stilla ut ved Parissalongen i 1897. Ho stilte også ut ved Salon des Indépendants, Salon des Tuileries ogthe salongen til Société Nationale des Beaux-Arts. Ho vann ein medalje for verk stilt ut ved verdsutstillinga i Brussel i 1910, og bidrog med eit måleri til den sveitsiske paviljongen ved Venezia-biennalen i 1920.

Stettler måla mellom anna fleire utandørsscener av leikande barn i Jardin du Luxembourg og Jardin des Tuileries, i tillegg til interiørbilde, stilleben, landskap, portrett og dyrestudiar. Etter 1920 flytta ho til den parisiske forstaden Fontenay-aux-Roses, og produserte mindre kunst.  Stettler døydde 16. desember 1945 i Châtillon i Hauts-de-Seine nær Paris. I 1946 heldt Kunsthalle Bern ei minneutstilling av arbeidet hennar. Stettler sine verk finst ved Kunstmuseum Winterthur,  Kunstmuseum Bern, the Musée d'Art et d'Histoire i Genève , Musée du Luxembourg i Paris og Galleria Nazionale d'Arte Moderna i Roma.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Martha Stettler» frå ,  den 24. november 2017.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske kunstnarar
Folk frå Bern
Kunstnarar frå 1800-talet
Kunstnarar frå 1900-talet
Målarar frå 1900-talet
Jomsvikingar

Jomsvikingar var ei gruppe vikingar som levde på 900- og 1000-talet. Ifølgje Jomsvikingsoga og Soga om Olav Tryggvasson i Heimskringla, heldt dei til i Jomsborg, som låg ved kysten av dagens Tyskland eller Polen. Den nøyaktige plasseringa er omdiskutert, men ei mogleg plassering er ved byen Wolin i det noverande Polen.

Det er òg usikkert kven som grunnla Jomsborg. Nokre kjelder hevdar at festninga vart grunnlagd av Harald Blåtann medan andre kjelder seier den vart grunnlagd av Palnatoke.

Jomsvikingsoga fortel at i 986 angreip Jomsvikingane Håkon jarl der dei vart nedkjempa ved slaget i Hjørungavåg. Jomsvikingane deltok òg i slaget ved Svolder i år 1000.

I 1043 gjorde Magnus den gode slutt på Jomsvikingane. Han angreip då Jomsborg, øydela festninga og drap dei overlevande.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jomsvikingen» frå ,  den 24. november 2017.

Litteratur 
 Knut Helle, «Jomsvikingeslaget – islandsk heltediktning?», Kongsmenn og krossmenn: Festskrift til Grethe Authén Blom, Trondheim : Tapir, 1992, s. 167-193
 Wladyslaw Filipowiak, Wolin – Jomsborg: en vikingetids-handelsby i Polen, Roskilde 1991

Bakgrunnsstoff
 Northvegr.org 
 The significance of the Jomsvikings
 The Jomsvikings (reenactment society)
 Age of Chivalry: The Jomsvikings
 Ei utgreiing – og ein ny teori om det store Jomsvikingslaget
 Slaget ved Hjørungavåg, artikkel ved Norgeshistorie.no

Vikingtida
Palnatoke

Palnatoke eller Toke Palnasson var ein dansk hovding og sogehelt på Fyn i Danmark på midten av 900-tallet. I følgje Soga om Jomsvikingane var Palnatoke den som grunnla Jomsborg og gav lovane for staden. Truleg er Palnatoke ein historisk person som sidan har fått knytt ei rekkje vandresoger til namnet sitt.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Palnatoke» frå ,  den 24. november 2017.  
 oppgav desse kjelden:
Sturlasson, Snorre: Snorres kongesagaer, side 147. Gyldendal 1979.
Palnatoke and Son
 

Danskar frå norrøn tid
Danske sogeheltar
Jebusittar

Jebusittar er eit folkeslag nemnd i Det gamle testamentet. Jebusittane var eit kanaaneisk folk som heldt til kring nordenden av Daudehavet. Israelittene under kong David erobra hovudborga deira, Sion, kring 1000 f.Kr., og gjorde Jerusalem der borga låg til sin hovudstad. I GT opptrer «Jebus» som eit eldre namn på Jerusalem.

Kjelder

Det gamle testamentet
Folk i Bibelen
2. SPETSNAZ-brigade

2. SPETSNAZ-brigade (russisk 2-я отдельная бригада специального назначения, forkorta 2-я обрспн, 2. brspn ) er ein brigade i det russiske forsvaret. Han vart etablert i Sovjetunionen i 1950 og var i 2017 ein SPETSNAZ-brigade i dei væpna styrkane i Vestre militærdistrikt i Russland.

Samansetjing
Frå 2010 var brigaden samansett med desse elementa:
 Brigadestab i Pskov
 rekruttskule med to kompani i Pskov;
 spesialsambandsgruppe med to kompani i Petsjory og Pskov
 materialteknisk forsyningskompani i Pskov
 70. SPETSNAZ-gruppe i Petsjory
 329. SPETSNAZ-gruppe i Pskov
 700. SPETSNAZ-gruppe i Petsjory

Stridserfaring

Borgarkrigane i Tsjetsjenia 
Under dei to borgarkrigane i Tsjetsjenia måtte brigaden tole tap i drepne og såra, særleg i år 2000, den 21. februar, som seinare vart den offisielle minnedagen åt brigaden.

Den russisk-georgiske krigen i 2008 
Under perioden frå 8. august 2008 til 7. mars 2009 var 329. SPETSNAZ-gruppe i Sør-Ossetia. Dei deltok ikkje direkte i kampane, men eit pansra personellkøyretøy køyrde på ei landmine og 3 soldatar vart skadde.

Russisk støtte til ukrainske separatistar 
Ukrainske kjelder hevdar at folk frå brigada har vore med på å støtta ukrainske separatistar frå 2014.

Referansar

Kjelder 
 2-я отдельная бригада специального назначения ГРУ

GRU
SPETSNAZ
 Russiske spetsnazbrigadar