alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Genever

Genever (òg kjend som jenever, hollandsk gin eller Dutch Gin) er ein nederlandsk alkoholdrikk laga av brennevin av korn (hovudsakleg bygg), som får ein eigen karakteristikk ved tilsetting av einebær og andre smakstoff ved siste destillasjon. Genever er kjend som nasjonalbrennevinet til Nederland.

Historie 
Mykje tyder at på sør-italienske munkar allereie på 1000-talet laga ein slag einebærsprit, medan andre hevdar at den første geneveren blei produsert i Flandern på 1300-talet. 
På denne tida trudde ein at all sprit var medisin mot plager som pest, og sprit med einebær skulle visstnok ha ekstra god effekt.
Ein nederlandsk doktor kalla Sylvius har, truleg noko feilaktig, fått æra for å ha oppfunne genever i 1572. Han skulle i utgangspunktet laga eit uttrekk av einebær for å kurera nyresjukdomar. Men i 1655 (83 år seinare) var kommersiell produksjon i gang med eit heilt anna føremål.

Framstilling 
Genever har vore laga sidan 1600-talet. Framstillinga liknar på den til whisky. Kornet ein skal bruka blir spreidd utover eit golv og tilsett vatn for å starta spiring. Spiringa blir avbroten ved at varm luft tørkar kornet. Kornet blir deretter mole og blanda med noko rug, mais og varmt vann. 
Høgkvalitets-genever må innehalda 5 % eller meir av malta bygg.
Det er denne blandinga som blir gjæra og ender opp som ei alkoholsvak væske, som nokon ofte forbind med øl. Denne alkoholsvake væska blir destillert 2-3 gonger i pot stills til ein maltvin med lågt alkoholinnhald.

Denne maltvina vert tilsett einebær og andre smakstoff før siste destillering.
Enkelte produsentar av genever kan ha opptil 20 ulike løynlege ingrediensar i sina oppskrifter.

I tillegg til einebær og koriander finn ein smakstilsetninger av botaniske ingrediensar, urter og krydder som blant anna kvann, kardemomme, sitrusskal og anis.

Dette destillatet har vanlegvis ein alkoholstyrke på ca. 50 %, noko som er ganske svakt. Grunna den svake alkoholstyrken får ein eit sluttprodukt som er særs fyldig og maltprega.

Kvalitetar 
Det finst to typar genever. 
Den eine typen heiter Jonge eller «ung». Han er laga av maks 15 % maltvin og maks 10 g sukker per liter, men er tilsett eit nøytralt brennevin slik at karakteren er mykje lettare. Denne typen er ufarga.

Den andre typen blir kalla Oude eller «gammal», og har  2–3 års lagring på eikefat bak seg i tillegg til ein spesiell produksjonsprosess. Denne kvaliteten inneheld minst 15 % maltvin og maks 20 g sukker per liter. Han har lysebrun farge.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Genever» frå ,  den 31. mai 2020.

Bakgrunnsstoff
Genevemerke
 Bols Corenwyn
 Bokma
 Hooghoudt
 Ketel1
 Olifant
 Boomsma
Brennevin
Nederlandsk mat
Belgisk mat
Vatlestraumen

Vatlestraumen er ein del av hovudleia i innseglinga til Bergen frå sør, nærare bestemt passasjen mellom Bjorøyna i Øygarden kommune og fastlandet ved Hilleren og Håkonshella i Bergen kommune. Farleia mellom Litlesotra og fastlandet på Bergen-sida er delt i to her; Kobbaleia går på den andre sida av Bjorøyna. Farvatnet i Vatlestraumen er breiare enn i Kobbaleia, og også betre oppmerka med sektorlys. Begge løpa er nautisk krevjande på grunn av topografien, krav til fleire store kursendringar innan eit kort tidsrom og den store trafikktettleiken i og rundt farvatnet av både større og mindre fartøy. I tillegg er straumpåverkningane sterke og til dels uføreseielege. Straumen følgjer ikkje alltid retningen til sundet, og kan i blant setja mot Revskolten lykt. Ettersom store fartøy er i konstant svingkondisjon i den eine eller andre retningen når dei går gjennom Vatlestraumen, er det uforsvarleg for to større fartøy å møta kvarandre her. Derfor er det alminneleg praksis at større fartøy varslar på VHF-kanal 16 om tidspunktet dei vil passera gjennom Vatlestraumen.

Den norske los, gjeve ut av Sjøkartverket, omtalar Vatlestraumen slik:

Vatlestraumen vender tidevannsstrømmen ved HW og LW. Den går N-over med stigende og S-over med fallende vann. På det sterkeste går strømmen flere knop og mange virvler oppstår til sjenanse for mindre fartøyer. Markerte bakevjer under land. Der blir krapp strømsjø når vind og tidevann går motsatt vei.

Den 19. januar 2004 gjekk MS «Rocknes» på ei grunne rett ved Revskolten lykt i Vatlestraumen. Skipet forliste og 18 menneske døydde. Det blei gjort nokre mellombelse tiltak i etterkant av ulykka, og sommaren 2012 blei grunna sprengd ned til 14 meters djupne. Seilingsleden som tidligere var 220 meter på det smaleste, er nå 250 meter bred med denne dybden.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vatlestraumen» frå ,  den 31. mai 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Bergen byleksikon på nett, om Vatlestraumen

Geografi i Vestland
Bergen hamn
Port Talbot

Port Talbot er ein by og kommune (community) sør i Wales.  Han ligg i Neath Port Talbot, der han er administrasjonsby, 11 km aust for Swansea på andre sida av Swansea Bay. I 2011 hadde han eit folketal på 37 276. Staden er kjend for Port Talbot Steelworks, eit av dei største stålverka i verda. Føretaket har vore i drift sidan 1901, men har vore truga av stenging i ei årrekkje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Port Talbot» frå ,  den 31. mai 2020.

Bakgrunnsstoff
 
 Port Talbot Historical Society
 www.geograph.co.uk : photos of Port Talbot and surrounding area

 
Hamnebyar i Wales
Neath Port Talbot
Byar i Wales
Det svenske herrelandslaget i fotball

Det svenske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget i Sverige, og blir administrert av Sveriges fotballforbund. Det svenske fotballforbundet blei stifta i 1904, og det blei også medlem av FIFA i 1904 som ein av dei åtte opphavlege medlemmene. Nasjonalstadion for Sverige er Friends Arena i Solna. Laget speler tradisjonelt i gule overdelar og blå bukser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sveriges herrelandslag i fotball» frå ,  den 13. august 2020.  

Landslag i fotball
Fotball i Sverige
Fotball
Det estiske herrelandslaget i fotball

Det estiske herrelandslaget i fotball er leia av Karel Voolaid (2020).

Noverande spelarar 

Følgjande spelar på landslaget

Sergei Lepmets, nummer 12, målvakt (sommaren 2020)

Marko Meerits (andre kvartal 2020)

Matvei Igonen (2. kvartal 2020)

Taijo Teniste

Karol Mets

Gert Kams

Ken Kallaste

Nikita Baranov

Artur Pikk

Joonas Tamm

Märten Kuusk

Konstantin Vassiljev

Sander Puri

Ilja Antonov

Mattias Käit

Martin Miller

Mihkel Ainsalu

Vladislav Kreida

Sergei Zenjov

Henri Anier

Henrik Ojamaa

Frank Liivak

Erik Sorga

Dette avsnittet vart sist endra i mai 2020.

Landslag i fotball
Det engelske herrelandslaget i fotball

Det engelske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til England.
 
Landslagssjefen er Gareth Southgate (2020).

Spelararstall 
Dette var spelarstallen den 17. november 2019.

Referansar

England
Fotball i England
1872 i England
Landslag som har vunne VM i fotball
Engelske landslag
Det japanske herrelandslaget i fotball

Det japanske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til Japan. Landslaget blir administrert av Japans fotballforbund, som blei stifta i 1921, og blei medlem av FIFA i 1929. 

Landslagssjefen er Hajime Moriyasu (2020).

Spelarstall 
Desse spelarane var på laget den 18. desember 2019.

Referanse

Landslag i fotball
Sandbier

Sandbier (Andrena) er ei slekt av gravebier. I Noreg finst det 38 artar av sandbier, og sandbieslekta er ei av tre slekter gravebie som er kjende i landet.

Kjelder 
 «Gravebier»- Artsdatabanken

Andreninae
Det tyske herrelandslaget i fotball

Det tyske herrelandslaget i fotball er det nasjonale fotballaget til Tyskland. Det blir også kalla Die Mannschaft (mannskapet), 
Laget blir administrert av Deutscher Fußball-Bund (DFB), som blei stifta i 1900, og blei medlem av FIFA i 1904. Lag frå området for dagens Tyskland deltok frå 1950 som høvesvis Vest-Tyskland, Saarland og Aust-Tyskland (eller DDR). Republikken Saarland bestod frå 1947 til 1956, og Aust-Tyskland frå 1949 til 1990. Dagens Tyskland (Vest-Tyskland) blei grunnlagt i 1949. Av dei tre landslaga lukkast Vest-Tyskland å kvalifisere seg til alle verdsmeisterskap, medan Aust-Tyskland berre deltok i 1974.

Den tyske landslagssjefen er Joachim Löw (2020).

Spelarstall 
Per 19. november 2019 Den tyske troppen til EM-kvalifisering 2020 mot  laurdag 16. november 2019 og mot  tysdag 19. november 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tysklands herrelandslag i fotball» frå ,  den 10. september 2020.  
 

Tyskland
Fotball i Tyskland
Tyske landslag
Landslag som har vunne VM i fotball
Det rumenske herrelandslaget i fotball

Det rumenske herrelandslaget i fotball vert leia av Mirel Rǎdoi (2020).

Noverande spelarar 

Følgjande spelar på landslaget

Ciprian Tătărușanu, nummer 12, målvakt (sommaren 2020)

Silviu Lung Jr., nummer 1 (andre kvartal 2020)

Florin Niță (2. kvartal 2020)

Romario Benzar

Alin Toșca

Nicușor Bancu

Ionuț Nedelcearu

Adrian Rus

Iulian Cristea

Vasile Mogoș

Andrei Burcă

Nicolae Stanciu

Ciprian Deac

Răzvan Marin

Constantin Budescu

Alexandru Mitriță

Ianis Hagi

Tudor Băluță

Alexandru Cicâldău

Florinel Coman

Dan Nistor

Claudiu Keșerü

George Pușcaș

Denis Alibec

Dette avsnittet vart sist endra i mai 2020.

Landslag i fotball
Lufttorpedo

Ein lufttorpedo er eit marinevåpen, ein torpedo, som eit luftfartøy - eit fly eller helikopter - slepp i vatnet, før våpenet driv seg sjølv framover mot målet. Det vart først nytta i første verdskrigen, og mykje under andre verdskrigen. Våpenet er framleis i avgrensa bruk. Lufttorpedoar er generelt mindre og lettare enn torpedoar avfyrte frå ubåtar eller frå land. 

Historisk vart «lufttorpedo» nytta om flygebomber og pilotlause droner nytta som våpen, som i dag vert kalla kryssarrakettar. I dag vert omgrepet hovudsakleg nytta om vassborne torpedoar sleppte frå lufta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aerial torpedo» frå ,  den 31. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Ammunisjon
 
Prosjektil
Det bulgarske herrelandslaget i fotball

Det bulgarske herrelandslaget i fotball vert leia av Georgi Dermendzhiev (2020).

Noverande spelarar 

Følgjande spelar på landslaget

Georgi Georgiev, nummer 1, målvakt (sommaren 2020)

Daniel Naumov, nummer 3 (andre kvartal 2020)

Petar Zanev (2. kvartal 2020)

Ivan Goranov

Viktor Popov

Angel Lyaskov

Stefan Velkov

Andrea Hristov

Georgi Milanov

Aleksandar Tonev

Todor Nedelev

Kristiyan Malinov

Galin Ivanov

Slavia Sofia

Valentin Antov

Dimitar Iliev]]

Spas Delev

Ismail Isa

Martin Minchev

Bircent Karagaren

Svetoslav Kovachev

Dette avsnittet vart sist endra i juni 2020.

Landslag i fotball
Det skotske herrelandslaget i fotball

Det skotske herrelandslaget i fotball vert leia av Steve Clarke (2020).

Noverande spelarar 

Følgjande spelar på landslaget

David Marshall, nummer 1, målvakt (sommaren 2020)

Jon McLaughlin (andre kvartal 2020)

Craig MacGillivray, nr. 21, målvakt (2. kvartal 2020)

Scott McKenna

Stephen O'Donnell

Liam Palmer

Michael Devlin

Greg Taylor

Declan Gallagher

Ryan Porteous

John McGinn

Stuart Armstrong

Callum McGregor

Ryan Christie

Kenny McLean

Graeme Shinnie

Ryan Jack

John Fleck

Steven Naismith

James Forrest

Oliver Burke

Oli McBurnie

Lewis Morgan

Eamonn Brophy

Dette avsnittet vart sist endra i juni 2020.

Landslag i fotball
DS «Onega»

DS «Onega» (kallesignal LDPB) var eit dampskip bygt i 1924 som passasjer- og lasteskip for Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab, som var dels eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). Skipet var systerskipet til , som vart levert same tid. 
 
Skipet er kalla opp etter hamnebyen og elva Onega.

Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta 850 000 kroner då det vart levert i august 1924 Skipet vart sjøsett den 17. juli 1924. Medan den fru Kollanthy, kona til ein russisk minister på vitjing i Noreg, døypte «Vaga» to dagar før ved Laksevåg, vart sjøsetjinga av «Onega» gjort utan nokon seremoni. 
12. august vart det utført ein prøvetur med skipet, og det gjekk like etter til Haugesund for å laste sild til Arkhangelsk. Skipet gjekk så inn i ruta mellom Kvitsjøen og Arkhangelsk, og England. På vinterstid, då istilhøva var for harde i nord, gjekk skipet i trampfart, mellom anna til Middelhavet. 
 
Den 18. mai 1926 segla «Onega» frå Honningsvåg til Kings Bay på Svalbard for å ta ombord materiale som tilhøyrde polekspedisjonen til Roald Amundsen etter flyginga med luftskipet «Norge». Det dreidde seg om 1200 tonn gods og eit mannskap på 32 mann, som vart sett i land i Noreg. Lasta vart ført til Italia. 
 
9. juni 1926 var «Onega» på veg opp Porsgrunnselva, då det måtte vike for ein taubåt på veg ned elva. «Onega» kom på tvers av elva i den sterke straumen og med stor fart rende det inn i Porsgrunn brygge. Ein lekter låg mellom brygga og skipet, og vart knust og gjorde at brygga ikkje fekk skade. «Onega» kunne halde fram turen opp elva til Menstad. 
   
Seint i september 1926 låg «Onega» og lasta tungt maskineri ombord i Trondheim. Blant maskingodset skulle ein ha ombord eit åtte tonn tungt tannhjul. Kranen klarte løftet, men då hjulet var kome rett over lasteluka brast brått slingsen som heldt hjulet, og det raste rett ned i botnen av lasterommet. Styrmannen ombord kom seg så vidt unna det fallende hjulet, men propelltunnellen vart klemt heilt flat og toppen av aktertanken vart øydelagd. Skaden må ha blitt reparert kjapt, for nokre dagar seinare var skipet komen til Honningsvåg på veg til Arkhangelsk.

I mars 1928 vart Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab oppløyst og dei åtte skipa i flåten vart fordelt mellom BDS og Sovtorgflot, den sovjetiske handelsflåten, ved loddtrekning. «Onega» hamna då hos sovjetarane. 

22. april 1945 vart skipet torpedert av den tyske ubåten «U-997» i Barentshavet, på reise frå Kirkenes til Murmansk i konvoien PK9. Skipet sokk.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1624 brt, 929 nrt og lasteevna var 2325 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 3173 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Bergen Mekaniske Verksted. 
Oppgjeven yting var 600 iHk (indikerte hestekrefter) og 161 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1924
Krigsforlis i 1945
Forlis i Barentshavet
Skip søkkte av tyske ubåtar i andre verdskrigen
Sovjetiske dampskip
Sovjetiske lasteskip
Sumarbier

Sumarbier (Panurgus) er ei slekt gravebier. To artar i slekta finst i Noreg: sandsumarbie (Panurgus banksianus) og skogsumarbie (Panurgus calcaratus).

Kjelder 
 «Gravebier»- Artsdatabanken

Panurginae
DS «Kovda»

DS «Kovda» (kallesignal LDSR) var eit dampskip bygt i 1924 som lasteskip for Det norsk-russiske Dampskibsselskab. Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) var deleigar i dette selskapet, men eigde og drifta skipet. 

Skipet er kalla opp etter elva Kovda på Kolahalvøya.

Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og vart levert i desember 1924.
27. november 1924 vart skipet sjøsett utan noko høgtidleg seremoni. Den første prøveturen vart utført 20. desember 1924. Den første turen til «Kovda» gjekk til Hamburg, der det ankom 28. desember 1924, og vidare for turen til Middelhavet. Skipet skulle inn i trelastfarta til Kvitsjøen, men måtte vente til istilhøva var betre utpå våren 1925. Når det ikkje var i Russlandsfarta var skipet i trampfart. I mai 1925 var skipet første gongen i Arkhangelsk og lasta for London.

I mars 1928 vart Det norsk-russiske Dampskibsselskab oppløyst og dei åtte skipa i reiarlaget vart fordelt ved loddtrekning mellom BDS og den sovjetiske handelsflåten kalla Sovtorgflot. Skipet fekk ny registreringshamn i Vladivostok. Den vidare lagnaden til skipet er ikkje kjend, og i 1960 var skipet utgått av registeret til Lloyds.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 687 brt, 987 nrt og lasteevna var 2 415 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 3 348 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Bergen Mekaniske Verksted. Oppgjeven yting var 800 iHk (indikerte hestekrefter) og 163 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Mange av ruteskildringane er henta frå søk i arkivet til Bergens Tidende under små, korte notisar kalla «Skibsefterretninger». 

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Sovjetiske dampskip
Sovjetiske lasteskip
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1924
Bringebærbier

Bringebærbier (Panurginus) er ei slekt gravebier. Bringebærbia (Panurginus romani) er den einaste arten i slekta som er kjend frå Noreg.

Kjelder 
 «Gravebier»- Artsdatabanken

Panurginae
Bringebærbie

Bringebærbie (Panurginus romani) er ei gravebie i slekta bringebærbier. Bia er knytt til bringebær og er særmerkt skinande svart. Hannane har ljose teikningar i andletet.

I Noreg har arten ei uvanleg utbreiing. Han er vanleg i Trøndelag, men sjeldan på Austlandet der han mellom anna finst i Gudbrandsdalen.

Kjelder 
 
Referansar

Panurginae
Who's Crying Now

«Who's Crying Now» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey. Han vart skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og utgjeven i 1981 som den første singelen frå Escape. Songen nådde fjerdeplassen på både Billboard Hot 100 og Mainstream Rock Tracks-listene i USA. Songen nådde 46. plassen på UK Singles Chart, som var den beste plasseringa deira i Storbritannia til då fram til han vart slått av «Don't Stop Believin'» då denne vart populær på nytt i 2009. 

Billboard Magazine meinte «Who's Crying Now» var «ein av dei sterkaste og mest elegante av songane til Journey» og «ein av dei mest appellerande kjærleikssongane i 1981».

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Randy Crawford spelte inn ein soul-aktig versjon av songen i 1992 på albumet hennar Through the Eyes of Love.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Who's Crying Now» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Journey-songar
Songar frå 1981
Singlar frå 1981
Songar skrivne av Steve Perry
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar produserte av Mike «Clay» Stone
Columbia Records-singlar
Songar om gråting
Doolin

Doolin (irsk Dúlainn) er ein landsby ved atlanterhavskysten i County Clare i Irland. Nabobyen er Lisdoonvarna. Doolin er eit velkjent senter for irsk folkemusikk, med konsertar kvar kveld i pubane her.

I området rundt landsbyen finst fleire stader av arkeologisk interesse, mange kan daterast tilbake til jernalderen og tidlegare. Borgene Doonagore Castle og Ballinalacken Castle ligg også i området.

Doolin er ein av tre stader som har ferjesamband med Aranøyane, dei to andre er Galway og landsbyen Rossaveal på nordsida av Galwaybukta. Øyeae er synlege frå Doolin. Moherklippene ligg også i nærleiken. Doolin ligg i det sørvestlege hjørnet av Burren-området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Doolin» frå ,  den 1. juni 2020.  
 

Landsbyar i County Clare
Jonathan Cain

{{Infoboks musikkartist
| namn                = Jonathan Cain
| bilete               = Jonathan Cain (10728).jpg
| bilettekst             = Cain på BookExpo America i 2018, for å marknasføre Don't Stop Believin| bakgrunn          = soloartist
| verkeleg namn          = Jonathan Leonard Friga
| fødd          = 
| fødestad         = Chicago i Illinois i USA
| instrument          = Vokal, klaverinstrument, gitar
| sjanger               = Hardrock, poprock, progressiv rock, smoothjazz, moderne religiøs musikk
| aktive år        = Sidan 1974
| yrke          = Musikar,songar-låtskrivar, produsent
| tilknytta artistar     = 
| nettstad             = www.jonathancain.com
}}Jonathan Leonard Friga (), med scenenamnet Jonathan Cain''', er ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar, mest kjend som kalverspelar i Journey. Han har òg arbeidd med The Babys og Bad English. Cain vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Journey den 7. april 2017.

Solodiskografi
 «Til It's Time To Say Goodbye»/«Ladies' Night» (1975) October Records [OCT 1001-AS(BS)].
 Windy City Breakdown (1977) Bearsville/Wounded Bird Records.
 Back to the Innocence (1995) Intersound Records.
 Piano with a View (1995) Higher Octave Records.
 Body Language (1997) Higher Octave Records.
 For a Lifetime (1998) Higher Octave Records.
 Namaste (2001) Wildhorse Records.
 Anthology (2001) One Way Records.
 Animated Movie Love Songs (2002) One Way Records.
 Bare Bones (2004) AAO Records.
 Where I Live (2006) AAO Records.
 What God Wants to Hear (2016) Identity Records.
 Unsung Noel (2017)
 More Like Jesus  (2019)
 Piano Worship  (2020)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jonathan Cain» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske utøvarar av kristenmusikk
USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske jazzkomponistar
USA-amerikanske multi-instrumentalistar
Musikarar frå Chicago
The Babys-medlemmar
Journey-medlemmar
Bad English-medlemmar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske poppianistar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske jazzklaverspelarar
Jazzmusikarar frå Illinois
Mike Stone

Mike Stone () var ein engelsk lydteknikar og plateprodusent. Stone arbeidde med Queen (fleire album), Blue Öyster Cult, Foreigner, Journey (fleire album), Kiss, Toby Beau, Asia, Lou Reed, Whitesnake, Joe Walsh og andre.

Biografi
Stone byrja karrieren som assisterande lydteknikar i Abbey Road Studios i England. Medan han var framleis ein tenåring, arbeidde Stone på somme innspelingar forThe Beatles då dei spelte inn Beatles For Sale (1964). Seinare arbeiddeh an ved Trident Studios, der han vart lydbandoperatør og assisterande lydteknikar. I 1974 byrja Stone eit langvarig samarbeid med Queen, då han arbeidde med den dåverande produsenten deira, Roy Thomas Baker. Han var mellom lydteknikar på den unike vokalinnspelinga av «Bohemian Rhapsody». Etter at Baker gav seg som produsent for Queen, hyrte bandet framleis inn Stone på grunn av ekspertisen hans i vokalinnspelingane. Tidleg i 1980-åra var Stone blitt produsent for bestseljande album av både Asia og Journey.

Stone var meint å ha oversyn med ommastringa av katalogen til Queen då han døydde i 2002. Som minneord skreiv Brian May i Queen: «Produksjonsstilen til Mike med store refreng som byggjer og treff hardt, evna til handsame vokalen på ein unik måte, og finne rom i ei innspeling, har inspirert ein generasjon av unge produsentar.»

Arbeidet til Stone vart seinare avgrensa i seinare år av eit alkoholproblem, og han døydde av komplikasjonar av dette.

Utvald diskografi
1971 Genesis – Nursery Cryme, lydbandoperatør
1973 Queen – Queen, lydteknikar
1974 Queen – Queen II, lydteknikar
1974 Queen – Sheer Heart Attack, lydteknikar
1975 Queen – A Night at the Opera, lydteknikar
1976 Queen – A Day at the Races, lydteknikar, gjestevokalist
1977 Queen – News of the World, lydteknikar, medprodusent
1978 Toby Beau - Toby Beau, seinare gjeve ut som «My Angel Baby», lydteknikar
1979 New England – New England, produsent, lydteknikar
1979 Shoes – Present Tense, produsent, lydteknikar
1980 New England - Explorer Suite,  Medprodusent
1981 Journey – Escape, produsent
1981 April Wine – The Nature of the Beast, lydteknikar, medprodusent
1981  April Wine – Live in London, miksing
1982 Asia – Asia, produsent
1982. april Wine – Power Play, medprodusent
1983 Asia – Alpha, produsent
1983 April Wine – Animal Grace, medprodusent
1983 Journey – Frontiers, produsent
1984 Tommy Shaw – Girls with Guns, produsent
1985. april Wine – One for the Road, medprodusent
1987 Whitesnake – Whitesnake, produsent
1987 Helix – Wild in the Streets, medprodusent
1988 Ratt – Reach for the Sky, medprodusent
1990 Y&T Ten, produsent
1995 Foreigner – Mr. Moonlight, medprodusent, lydteknikar
1996 Ten – Ten, medprodusent og miksing
1996 Ten – The Name of the Rose, medprodusent og miksing
1997 Ten – The Robe, miksing

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Stone (record producer)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske plateprodusentar
Engelske lydteknikarar
Queen
Musikkgruppa Asia