alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Aleksej Pisemskij

Aleksej Feofilaktovitsj Pisemskij (russisk: Алексей Феофилактович Писемский), () var ein russisk forfattar og dramatikar. I samtida vart han rekna for å vere like stor forfattar som Ivan Turgenjev og Fjodor Dostojevskij. 1900-talets litteraturhistorikarar rekna han derimot ikkje som ein av dei aller største russiske forfattarane.

Liv og gjerning
Pisemskij var fødd i provinsen Kostroma. Etter universitetsstudiar i Moskva var han 1844-72 tenestemann i det offentlege, fyrst på heimlege trakter, sidan i St. Petersburg og Moskva. Han debuterte som forfattar i 1858 med romanen Bojarsjtsjina, ei bok som vart forboden grunna den vanvyrdige skildringa av den russiske adelen. Hans viktigaste romanar er Tusen sjeler (1858) som skildrar landsbylivet frå ulike sider, og I Malstrømmen (1863),  som vekte stor merksemd på grunn av det politiske innhaldet og den personlege framstillinga.

Mellom Pisemskijs dramatiske verk er tragedien Ein bitter lagnad frå 1859 det mest kjende. Dramaet skildrar dei mørke sidene hos den russiske allmugen.

Verk på norsk
I Malstrømmen. 1889-90
Tusen sjeler. 1948

Russiske forfattarar

Denne artikkelen bygger på «Aleksej Pisemskij» frå ,  den 29. januar 2011.
Globen

Globen, offisielt namn Avicii Arena (tidlegare Stockholm Globe Arena og Ericsson Globe) er ein hall i bydelen Johanneshov i Stockholm i Sverige. Han var arena då Sverige arrangerte Eurovision Song Contest 2000.

Kabelbane på utsida av taket 
I februar 2010 vart det opna ein kabelbane kalla «SkyView» på utsida av arenaen. Denne løftar besøkande til toppen av hallen, der det er uhindra utsikt til heile Stockholm. Det skal ikkje vere nokon tilsvarande konstruksjon nokon andre stader i verda. Kvar av dei to gondolane har plass til 16 passasjerar som vert løfta 113 moh.

Stockholm
Skipingar i 1989
Byggverk i Stockholm
Eurovision Song Contest 2000
Eurovision Song Contest-arenaer
Eurovision Song Contest 2016
Parken

Parken (tidlegare: Københavns Idrætspark eller berre Idrætsparken) på Østerbro i København er det nasjonale fotballstadionet i Danmark og heimestadion for FC København. Sjølve bana målar 105 x 68 m medan lysanlegget er på 1400 lux.

Københavns Idrætspark vart innvia fyrst den 25. mai 1911, men det var ikkje før den 15. november 1990 at det vart sett i gang ei totalrenovering. Stadionet var den nest største byggeplassen i Danmark, berre overgått av Storebæltsambandet, i dei to åra ombygginga fann stad. Banen vart opna igjen den 1. september 1992 under det nye namnet Parken.

Etter ombygginga er det blitt spelt fleire viktige fotballkampar i Parken. Dei mest kjente er finalen i Cupvinnarcupen mellom Arsenal og Parma i 1994 og finalen i UEFA-cupen mellom Arsenal og Galatasaray i 2000. I tillegg er det blitt spelt fleire viktige kvalifiseringskampar av det danske herrelandslaget i fotball.

Det er blitt halde fleire konserter her med store artistar som Depeche Mode, U2, George Michael, Slipknot, Metallica, Michael Jackson, Robbie Williams, The Black Eyed Peas, Bruce Springsteen, Tina Turner og Pet Shop Boys. Parken var arena då Danmark arrangerte Eurovision Song Contest 2001.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Parken» frå ,  den 6. desember 2010.  
 

Byggverk i København
Skipingar i 1911
Eurovision Song Contest 2001
Eurovision Song Contest-arenaer
Nikolaj Karamzin

Nikolaj Mikhailovitsj Karamzin () var ein russisk forfattar, språkvitar og historikar. Han vert rekna som ein russisk Michelet, Gibbon, Geijer, Zacharias Topelius. Gjennom sine historieverk gav han ideologisk stønad til den konservative gruppa i den russiske adelen som var imot tsaren sine reformer.

Liv og gjerning
Karamzin var fødd i Mikhailovka i guvernementet Simbrisk, og stamma frå tatarar. Etter eit års krigsteneste byrja han i 1784 på litterære studiar. År 1789 la han ut på ei reise gjennom Tyskland, Sveits, Frankrike og England, skildra i den epokegjerande Brev frå ein russisk reisande (Pisma russkogo putesjestvennika), som han publiserte 1791-92 i sitt eige tidsskrift, Moskovskij Journal.

Allereie i 1787 omsette han Shakespeares Julius Caesar og Gotthold Ephraim Lessings Emilia Galotti. Gjennom ei samling filantropisk sentimentale landsbynoveller; Bednaja Liza (Den arme Liza, 1792), ytte han sitt til moderniseringa av den skjønnlitterære prosaen på russisk. Attåt gav han ut sterkt idealiserte, historiske forteljingar som Borgmeisterinna Marfa, Natalia bojardottera og fleire.

Historieforfattar
Karamzin gjekk over til historiske studiar og vart i 1803 rikshistoriograf. Under den store brannen i Moskva i 1812 vart heile biblioteket hans øydelagt, men manuskriptet til det monumentale livsverket hans, Istorija Gosudarstva Rossijskago (Det russiske rikets historie; 11 band, 1816-24), vart redda. Verket burde elles ha heitt «Dei russiske tsarane si historie til 1611».

Karamzin rosa det russiske sjølvherskardømet og den konservative ånda til riksstyringa. Sett vekk frå dei verdfulle notane, manglar Karamzins historie vitskapleg karakter, men stilistisk var ho i si tid eit meisterverk. Den same konservative tendensen finst i hans filosofiske og politiske småskrift, der i mellom den merkelege minneboka hans; Om det gamle og det nye Russland (skrive 1811, trykt i 1861). I skriftet ytra han seg skarpt mot Mikhail Speranskijs «liberale nyhetsmaken» og imot alle kompromiss i det polske spørsmålet.

Gjennom si ortodoks-religiøse og nasjonalkonservative oppfatning, og med sin sterke personlegdom og stilistiske kunst, fekk Karamzin stor innverknad på den kulturelle utviklinga i Russland som grunnleggjar av retninga «offisiell narodnost», det vil seie tsaristisk nasjonalisme på ortodoks, folkeleg grunn.

Han døydde i St. Petersburg i 1826.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nikolaj Karamzin» frå ,  den 29. januar 2011.

Bakgrunnsstoff

Russiske forfattarar
Hosni Mubarak

Muhammad Hosni Sayyid Mubarak () var ein egyptisk politikar og offiser som var president i Egypt frå 1981 til 2011. Hosni Mubarak etterfølgde Anwar Sadat då han vart drepen i 1981. Mubarak døydde .

Karriere 

Mubarak har ein bachelorgrad i militærvitskap og bachelorgrad i flygingsvitskap. Han har vore offiser i det egyptiske flyvåpenet, og jobba seg oppover i gradene til han var ein av dei øvstkommanderande for flyvåpenet i Egypt. I 1975 vart han utnemnd til visepresident av Anwar Sadat, og hadde stillinga fram til mordet på Sadat 6. oktober 1981. 

I 1991 var Egypt under Mubarak sterkt involvert i Golfkrigen på sida til SN. I 2003 stilte han seg kritisk til krigen imot Irak, fordi han meinte at den israelsk-palestinske konflikten burde løysast fyrst.

Uro i Egypt 

Den 7. september 2005 vann Mubarak det fyrste presidentvalet i Egypt der fleire kandidatar fekk stilla til val. Ifylgje Aftenposten gjorde valet presidenten uroleg, og han stramma difor inn i den politiske fridomen i Egypt. Under parlamentsvalet i 2010 vann Det nasjonaldemokratiske partiet, partiet til presidenten, men få egyptarar såg på dette valet som fritt. Dette var ein av grunnane til at Den egyptiske revolusjonen i 2011 braut ut i januar 2011, med store opptøyer blant egyptarane.  Etter store protestar i fleire veker gjekk Mubarak av som president 11. februar 2011 og overlet makta til det øvste militærrådet.

Familie 

Hosni Mubarak er gift med Suzanne, fødd Thabet, og dei har sønene Alaa og Gamal saman.

Kjelder 

 Engelsk Wikipedia om Hosni Mubarak, henta inn 29. januar 2011.
 Bokmålswikipedia om Hosni Mubarak, henta inn same dato.

Referansar 

Egyptiske presidentar
Egyptiske politikarar
Elefantordenen
Dødsfall i 2020
Yes Man

«Yes Man» var eit av bidraga til Melodi Grand Prix 2010. Songen er skriven av Simone Larsen, Simen Eriksrud og Bjørn Johan Muri og vart framført av Bjørn Johan Muri. Songen kom på 4. plass i Melodi Grand Prix 2010. Saman med Didrik Solli-Tangen framførte Bjørn Johan Muri songen i 3. delfinale i Melodi Grand Prix 2011 som eit pauseinnslag. Songen vart framført på engelsk.

Songar frå 2010
Melodi Grand Prix 2010-songar
I Should Be So Lucky

«I Should Be So Lucky» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue. Songen vart skriven og produsert av Stock Aitken Waterman for debutalbumet til Minogue, Kylie (1988). Songen kom ut som andre singelen frå albumet. Han vart ein kommersiell suksess og nådde Topp 10 på dei fleste listene han var inne på, og nådde førsteplassen i Storbritannia og Australia.

Informasjon 
Etter suksessen med singelen «The Loco-Motion» i Australia reiste Minogue til London for å arbeide med britiske låtskrivarar og produsentane Stock, Aitken og Waterman. Dei skreiv songen «I Should Be So Lucky». Songen har instrumentering for keyboard og gitar.

«I Should Be So Lucky» nådde nummer 90 på UK Singles Chart den 9. januar 1988 og steig etterkvart til førsteplassen, der han vart verande i fem veker. Han vart den tredje mest selde singelen i året med over  selde. I Noreg nådde songen førsteplassen på singellista og vart den bestseljande singelen i landet i 1988. Songen nådde òg førsteplass i Finland, Tyskland, Israel og Japan.

I USA nådde songen nummer 28 på Billboard Hot 100, og i Canada nådde songen nummer 25 på singellista. I Sverige selde singelen over 20 700 eksemplar, og i Frankrike 249 000 eksemplar.

Format og sporliste 
12" single (Europa)
«I Should Be So Lucky» – 3:24
«I Should Be So Lucky» (Instrumental) – 3:24

12" single (Nord-Amerika)
«I Should Be So Lucky» (Extended Mix) – 6:08
«I Should Be So Lucky» (Bicentennial Mix) – 6:12
«I Should Be So Lucky» (Instrumental) – 3:24

CD single (Asia)
«I Should Be So Lucky» (Extended Mix) – 6:08
«Got to Be Certain» (Extended Mix) – 6:36

Topplisteplasseringar

Sertifisering

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «I Should Be So Lucky» frå  og «I Should Be So Lucky» frå , den 29. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 I Should Be So Lucky på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1987
Singlar frå 1987
Singlar frå 1988
Nummer-ein-singlar i Australia
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Sveits
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Confide in Me

«Confide in Me» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue, skriven av Steve Anderson, Dave Seaman og Owain Barton. Han fekk ei god mottaking frå kritikarar då han vart utgjeven som den første singelen frå femtealbumet Kylie Minogue.

Utgjeving og listeplasseringar 
Songen vart utgjeven som den første singelen frå albumet den 29. august 1994. I Storbritannia nådde songen andreplass på UK Singles Chart og var fem veker på fyrsteplassen i Australia. Songen nådde nummer 39 på Billboard-listene i USA i 1994.

Musikkvideo 
«Confide in Me» inneheldt ein fargerik video som vart filma i Los Angeles i juli 1994. Videoen viser Minogue som snakkar i telefonen og oppfordrar folk til å ringe og tru seg til henne. Minogue har på seg seks kostyme med ulike frisyrar og sminke i løpet av videoen.

Formater og sporliste 
Britisk CD 1
«Confide in Me» (Master Mix) – 5:51
«Confide in Me» (The Truth Mix) – 6:46
«Confide in Me» (Big Brothers Mix) – 10:27

Britisk CD 2
«Confide in Me» (Master Mix) – 5:51
«Nothing Can Stop Us» – 4:04
«If You Don't Love Me» – 2:08

Kassett-single
«Confide in Me» (Radio Edit) – 4:27
«Confide in Me» (The Truth Mix) – 6:46

Australsk CD
«Confide in Me» (Master Mix) – 5:51
«Nothing Can Stop Us» (7" Version) – 4:06
«If You Don't Love Me» – 2:08

Topplisteplasseringar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Confide in Me» frå , den 6. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Confide in Me på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1994
Singlar frå 1994
Boombox

Boombox er eit remiksalbum av den australske popsongaren Kylie Minogue, utgjeve av Parlophone den 5. januar 2009. Albumet inneheld remiksar produsert mellom 2000 og 2008, mellom anna ein remiks av det tidlegare uutgjevne tittelsporet «Boombox».

Sporliste 
 «Can't Get Blue Monday out of My Head» – 4:05
 «Spinning Around» (7th District Club Mental Mix) – 4:09
 «Wow» (Death Metal Disco Scene Mix) – 4:01
 «Love at First Sight» (Kid Creme Vocal Dub) – 3:41
 «Slow» (Chemical Brothers Mix) – 4:45
 «Come into My World» (Fischerspooner Mix) – 4:18
 «Red Blooded Woman» (Whitey Mix) – 3:36
 «I Believe in You» (Mylo Mix) – 3:24
 «In Your Eyes» (Knuckleheadz Mix) – 3:48 
 «2 Hearts» (Mark Brown's Pacha Ibiza Upper Terrace Mix) – 4:20
 «On a Night Like This» (Bini & Martini Mix) – 4:04
 «Giving You Up» (Riton Re-Rub Vocal Mix) – 4:13
 «In My Arms» (Sébastien Léger Vocal Mix) – 3:49
 «The One» (Bitrocka Remix) – 4:43
 «Your Disco Needs You» (Casino Mix) – 3:40
 «Boombox» (LA Riots Remix) – 3:58

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Boombox» frå ,  den 29. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Boombox på Allmusic

Kylie Minogue-album
Musikkalbum frå 2008
Madman Across the Water

Madman Across the Water er det fjerde studioalbumet til Elton John. Det kom ut i 1971 og vart produsert av Gus Dudgeon. 

Tittelsongen «Madman Across the Water» skulle opphavleg gjevast ut på det førre albumet til Elton John, Tumbleweed Connection, men vart sett til side og spelt inn på nytt for dette albumet. Den tidlegare versjonen av denne songen, med Mick Ronson på gitar, er å finne som bonusspor på nyare CD-utgåver av Tumbleweed Connection. Dette var det første albumet til Elton John der han berre spelar piano og ingen andre klaverinstrument. Det var òg det første albumet hans med Davey Johnstone på gitar. Han skulle kome til å spele med John i fleire tiår frametter. Som med alle Elton John-songane på denne tida vart tekstane skrivne av Bernie Taupin.

Etter debutalbumet var dette det Elton John-albumet som nådde den lågaste plasseringa på den britiske albumlista, berre 41. plass. I USA nådde albumet 8. plass tidleg i 1972 og selde til gullplate i februar 1972. I 1993 hadde albumet seld til platinaplate, og dobbelplatina i 1998.

Innhald

Medverkande

 Elton John – piano, vokal
 Roger Pope – trommer (spor 1, 3 & 6)
 David Glover – bassgitar (spor 1, 3 & 6)
 Caleb Quaye – elektrisk gitar (spor 1–3), akustisk gitar (spor 6)
 B. J. Cole – steelgitar (spor 1)
 Davey Johnstone – akustisk gitar (spor 1, 4 & 7), mandolin (spor 6), sitar (spor 6)
 Lesley Duncan, Sue & Sunny, Barry St. John, Liza Strike, Roger Cook, Tony Burrows, Terry Steele, Dee Murray, Nigel Olsson – korvokal (spor 1, 6 & 7)
 Paul Buckmaster – arrangement (spor 1, 2, 4–6, 8 & 9)
 Barry Morgan – trommer (spor 2)
 Brian Odgers – bassgitar (spor 2)
 Brian Dee – harmonium (spor 2)
 Rick Wakeman – orgel (spor 3, 4 & 7)
 Jack Emblow – trekkspel (spor 3)
 Terry Cox – trommer (spor 4, 5 & 7)
 Herbie Flowers – bassgitar (spor 4, 5 & 7)
 Ray Cooper – perkusjon (spor 4), tamburin (spor 7 & 8)
 Chris Spedding – elektrisk gitar (spor 4), slidegitar (spor 7)
 Diana Lewis – ARP-synthesizer (spor 4 & 7)
 Chris Laurence – kontrabass (spor 5)
 Cantores em Ecclesia Choir – korvokal (spor 5 & 8)
 Nigel Olsson – trommer (spor 8)
 Dee Murray – bassgitar (spor 8)

Produksjon
Gus Dudgeon – produsent, notat i omslaget
Robin Geoffrey Cable – lydteknikar
Tony Cousins – remastering
Gus Skinas – redigering
Ricky Graham – digital overføring
Greg Penny – kringlyd
Crispin Murray – assistent
David Katz – orkesterkontrahent
Robert Kirby – kordirigent
Paul Buckmaster – arrangør
David Larkham – kunstnarisk leiar, design, illustrasjonar, fotografi
Gill – kunstverk
Yanis – kunstverk
Bob Gruen – fotografi
John Tobler – notat i omslaget

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madman Across the Water» frå ,  den 26. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Madman Across the Water på Allmusic

Elton John-album
Musikkalbum frå 1971
Album produserte av Gus Dudgeon
Album spelte inn i Trident Studios
DJM Records-album
Uni Records-album
National Book Award

National Book Award er eit sett høgthengjande litteraturprisar i USA. Prisane har vore delt ut årleg sidan 1950. Utdelinga skjer ved  i Greenwich Village i New York.

Prisen har hatt ulike kategoriar gjennom tidene. I dag blir fire prisar delte ut, i sjangrane skjønnlitteratur (Fiction), sakprosa (Nonfiction), poesi (Poetry) og barne- og ungdomslitteratur (Young People's Literature). Det blir også delt ut to æresprisar for livsverk: Medal of Distinguished Contribution to American Letters og Literarian Award.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til National Book Award

litteraturprisar
Skipingar i 1950
USA-amerikansk litteratur
USA-amerikanske prisar
Sakprosa

Sakprosa viser til tekst som tek for seg faktiske tilhøve, i motsetnad til dikting eller skjønnlitteratur. Sakprosatekstar formidlar, orienterer, skildrar, rapporterer eller hevdar visse standpunkt. Ei klar framføring av slik informasjon eller synspunkt får ofte større vekt enn kunstnariske eller personlege uttrykk i slike tekstar. Nokre sakprosasjangrar er artikkel, bruksrettleiing, foredrag og rapport. Ei lovsamling og ein rutetabell er òg døme på det som vert rekna som sakprosa.

Sakprosa, litterær sakprosa og faglitteratur
Det kan i mange høve vere grunn til å tale om litterær sakprosa som ein sjanger som skil seg frå faglitteratur, der fagllitteratur er tekstar som vender seg til eit kollektivt fagmiljø, medan den litterære sakprosaen kombinerer faglege tradisjonar med fiksjon på eit vis som i og for seg ikkje bryt med krava om å halde seg innanfor faglege rammer . Teoretisk og historisk sett er det vanskeleg å setja eit klart skilje mellom sakprosaen og skjønnlitteraturen. Sakprosaen har alltid nytta retoriske og forteljartekniske verkemiddel som ein vanlegvis knyter til skjønnlitteratur, medan skjønnlitteraturen òg kan formidla kunnskap, innsikt og engasjement rundt visse emne og problem. Visse sjangrar ligg i grenselandet  mellom sakprosa og skjønnlitteratur, til dømes essay og kåseri. Andre kan vera vanskelege å plassera heilt som det eine eller det andre, til dømes biografiske og historiske verk. Men i motsetnad til skjønnlitteratur, krevst det av sakprosa at opplysningane i teksten er pålitelege, altså at det er mogleg for andre å kontrollere at det som står i teksten er objektivt rett. Ein skjønnlitterær bok om til dømes andre verdskrigen kan gjerne skildre oppdikta hendingar som om dei var reelle, medan sakprosa om andre verdskrigen berre må skildre reelle hendingar, og då på ein mest mogleg objektiv måte.

For mange viktige tekstar, særleg tekstar av religiøs karakter, kan det vere skilde meiningar om korleis dei skal vurderast. Somme ser på dei som rein fiksjon, medan andre ser på dei som ei meir eller mindre objektiv skildring av faktiske hendingar og ålmenngyldige påbod.

Kjelder
Oppslagsordet sakprosa på snl.no med litteraturoversyn.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Bibliografi over norsk sakprosaforskning i databasen Sakbib hjå forskingsmiljøet Norsk sakprosa.

Sjå òg
Norsk inndeling av vitskapsdisiplinar

 
Litteratur
Opphavleg omsett med Apertium
Noora Noor

Noora Mohammed Noor () er ein norsk musikar, komponist og songar. Ho er av somalisk avstamning og fødd i Dubai, men kom til Noreg frå Dei sameinte arabiske emirata då ho var 8 år.

Karriere 

Allereie som 15-åring vart ho signert til Warner. Noora vart kjend i Noreg etter utgjevinga av albumet Curious i 1999, spesielt med låten «Need You», skriven av Noora og Tor Erik Hermansen. Videoen til låten vart hyppig send på MTV i heile Europa i programmet The Lick. Produsenten av albumet var Stargate. For plata vann ho årets «Hit Award 2000» som beste kvinnelege artist.

Sommaren 2001 song Noora rolla som Maria Magdalena i Bentein Baardsons oppsetjing av musikalen Jesus Christ Superstar. Stykket, med Erik Røe i rolla som Jesus og Heine Totland som Judas, fekk gode kritikkar.

Oppfølgjaren til Curious let vente på seg. Hausten 2002 kollapsa Noora Noor, og på sjukehuset konstaterte legane tuberkulose. Etter fleire månadar i sjukesenga og isolat vart Noora erklært frisk. Hennar andre plate kom i 2004; All I Am. Albumet vart produsert delvis i England og delvis i USA.

Ho er velkjend på konsert-scenar landet rundt, og omtalast gjerne som «Noregs souldronning». Hennar nye materiale er i landskapet southern soul-rythm & blues. Ho skriv no alle songane sine sjølv.

Noora har eit sterkt engasjement for humanitært arbeid og har mellom anna vore ambassadør for Norsk Folkehjelp, arbeida for kvinner i u-land for CARE Norge, samt gjort arbeid for Plan Norge. Ho har vore med i fredsprosjektet One People og deltok i samband med det på ein One People-singel saman med Mike Scott frå The Waterboys. Ho deltok òg på Nobels Fredspris-konsert med Morten Harket. Hausten 2009 var ho ambassadør for CARE Norge i samband med TV-aksjonen.

I november 2008 reiste ho til USA for å spele inn plate med bluesvirtuos Kid Andersen. Kid og Noora Noor spelte inn heile albumet med amerikanske musikarar frå Little Charlie & the Nightcats på tolv dagar. Albumet med tittelen Soul Deep er klart eit retrosprang for Noora Noor, men der Amy Winehouse og Duffy går lett bakover i Motown stilen, dykkar Noora djupare ned i Southern Soul og albumet gjev til tider meir assosiasjonar til Stax enn Motown. Albumet vart sleppt 16. mars 2009 på Blue Mood Records / Grappa, og har hausta rosande kritikkar i norsk presse. For albumet vann ho klassen kvinneleg artist under Spellemannprisen 2009.

Live-showet hennar har fått 6 stjerner i Dagbladet, Dagsavisen og Aftenposten.

Melodi Grand Prix 2011

Ho deltok i den tredje delfinalen i Melodi Grand Prix 2011 i Skien, men kom ikkje vidare til finalen.

Kjelder 

Norske songarar
Melodi Grand Prix 2011-deltakarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Hans-Christian Udnæs

Hans-Christian Udnæs () er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Han er utdanna hydrolog og busett på Lillehammer.

Karriere
Udnæs vart noregsmeister på 50 km langrenn i 1987. NM-rennet i Steinkjer gjekk under tunge tilhøve. Han vann då med klar marigin, halvtanna minutt, til toaren Hans Erik Tofte. I Holmenkollrenna oppnådde Udnæs si beste plassering i 1985, då han kom på 14. plass på 50-kilometeren. Han var klart best på dei lange distansane, hevda seg aldri på 15 km.

Udnæs representerte Kjelsås IL.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1985: Nr 12 på 50 km i Tromsø
Ski-NM 1987: Gullmedalje på 50 km i Steinkjer
Ski-NM 1988: Nr 4 på 50 km i Vang
Ski-NM 1989: Nr 10 på 30 km på Geilo
Ski-NM 1990: Nr 8 på 50 km på Gjøvik
Ski-NM 1991: Nr 5 på 50 km i Bodø

I sin siste sesong på topplan, 1991, vart han beste nordmann i Vasaloppet med ein 6. plass.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar