alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dato

Dato er ei tidfesting av eit visst døgn i ein kalender. Han kan oppgjevast med tal eller ei blanding av tal og bokstavar.

Det vanlegaste datosystemet i verda i dag er den gregorianske kalenderen. 
Den internasjonale standarden ISO 8601 fastset ein felles skrivemåte for tid og dato etter denne kalenderen. 
Her skal ein skriva den største eininga først (år) og deretter fallande verdiar. Ein tilrår at tala blir skrivne med bindestrek imellom, ikkje punktum.<ref name=datum-dag>«Datum: en viss dag» (14. februar 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 1. august 2015.</ref> Ein dato etter denne standarden blir skriven --.
Ein vanlegare norsk skrivemåte er .  .

Ordsoge
Ordet «dato» kjem frå latin. Det er eigentleg ei kasusform (dativ eller ablativ) av datum, 'gjeve', som også er opphavet til ordet «data». Bruken kjem frå mellomalderdokument der ein i underskrifta gjerne skreiv at noko var 'gjeve' eller 'utferdiga' på ein viss dato.

Bruk
Å datera noko vil seia å tidfesta det. I opphavleg bruk ville det gjerne seia å skriva dagens dato på eit brev, dokument eller liknande.
I nyare tid kan det også handla om å tidfesta historiske hendingar og kjelder, som i årringsdatering.

Datoar kan visa kva tid noko har hend eller er venta å henda, noko ein til dømes finn på billettar, kvitteringar og liknande. På identifikasjonsdokument, attestar, diplom og liknande kan fødselsdato, testdato, utgjevingsdato og liknande ha ei viktig tyding. Datoar kan også brukast på bygningar, minnesmerke og liknande for å visa til tida ein bygde noko på, tida nokon levde eller ei viss tid ein vil minnast.

Med datostempling kan ein anten oppgje datoen der noko hende, eller eit anna tidspunkt ei viss tid seinare. Dette kan vera til hjelp på mellom anna matvarer, slik at ein kan halda styr på kor gamle dei er og kva tid dei bør brukast, eller lånemateriale frå eit bibliotek der ein kan ha materialet ei viss tid.

 Norske skrivereglar 
Datoar kan skrivast på fleire måtar på norsk. Dei følgjande skrivemåtane er rekna som korrekte:
10.8.1962 
10.08.1962 
10.8.62 
10.08.62 
02.08.1965 
2.8.1965
02.08.65
2.8.65
Det skal ikkje brukast skråstrekar i korrekt norsk.

Om ein skriv månedsnamnet med bokstavar, skal ein ha punktum og mellomrom etter talet:
 4. juli

Forkorta årstal skal skrivas uten apostrof:
1999 kan forkortast til 99, ikkje '99

Ein kan bruka ordet «den» om ein bruker ord i datoen, som «den 4. juli», men ikkje om ein berre bruker tal (4.7.1989).

Sjå òg
Datolinja
Juliansk døgn
 Kjelder Delar av denne artikkelen bygger på «Dato» frå ,  den 1. august 2015.  oppgav desse kjeldene:''

Tid
Regatta

Regatta er ein konkurranse mellom mannskap i seglbåtar om å kome fyrst frå start til mål på ei bane markert av utlagde bøyer i sjøen, eller for større seglbåtar eller seglskip, frå start til mål mellom stader langs større havstykke.

For slike typar regatta som går føre seg på baner markert med bøyer, må deltakarane runde bøyene etter ein kurs som er fastsett på førehand av dei som arrangerer regattaen. Vanlege reglar for segling gjeld, mellom anna reglane om vikeplikt for andre seglbåtar.

Regatta, helst omtalt som segling, inngår som ei av konkurransegreinene under dei olympiske sommarleikane. 

Nemninga regatta vert òg nytta i somme høve om liknande konkurransar for båtar med motor.

Sjå òg
Segling

Bakgrunnsstoff

Segling
Seglbåt

Seglbåt er ein båt som hovudsakleg vert driven fram av den krafta vinden har på eit eller fleire segl festa til loddrette master på båten, og med ein markert kjøl (ei loddrett og ofte tung plate under båten) for å motverke dei uønskte sidekreftene som vinden har på båten som fylgje av segla. Seglbåtar er mindre enn seglskip, og kan i storleik vere alt frå små joller til store havgåande båtar.

Seglbåtar er i dag fyrst og fremst bygd for konkurransar (regattaer) og/eller for fritidsbruk. Ofte er dei utstyrte med hjelpemotor til framdrift når det er vindstille og til hjelp ved navigering i tronge farvatn.

Seglbåtar kan byggjast som katamaranar, det vil seie at dei har to parallelle skrog bygd saman ved hjelp av dekket på fartøyet, der masta er plassert. Jamvel båtar med tre skrog finst, såkalla trimaranar.

Sjå òg
Segl
Kjøl

Bakgrunnsstoff

 
Båtar
Segling
Jolle

Jolle er ein liten open båt, laga for å kunne roast, seglast eller for å drivast fram med ein liten påhengsmotor. Joller kan vere av ulike utformingar, bygd i tre eller av kunstmateriale (plast), men er vanlegvis kjenneteikna av å ha ein flat aktererspegel (dei er flate bak). Dei vert nytta som lettbåtar eller hjelpebåtar på større båtar, for å take seg fram mellom båt og land og så bortetter. Joller for segling, bygd etter særskilde reglar for dei einskilde typane, vert nytta som konkurransebåtar i regattaer.

Seglsport
Joller som vert nytta til seglsport, regattaer, er bygde etter særskilde reglar og kan være frå under åtte fot til over atten fot lange. Dei har gjerne ein kjøl som er lagd som ei flat loddrett plate, eit «sverd», plassert sentralt i ei kasse i båten for kjapt å kunne senkast ned gjennom ei spalte i båtbunnen når det trengs under bruk. Dei minste typene av slike segljoller er godt eigna for born frå sju- åtteårsalderen til å lære seg å segle i, då dei er trygge og gjev borna god kjennskap til korleis det er å segle.

Bilde

Båttypar
Uno av Muse

«Uno» er ein song av det engelske alternativ-rock bandet Muse, frå debut-studioalbumet deira Showbiz. Songen blei godt motteke av kritikarane, men nådde berre nummer syttitre på UK Singles Chart.

Bakgrunn og komposisjon

Songen kom fyrst ut på Muse sin andre EP, Muscle Museum EP.] «Uno» blei utgjeve på CD (med B-sidene «Jimmy Kane» og «Forced In») og på 7 "vinyl (med «Agitated»). Ein akustisk versjon av songen blei utgjeven på 7 "vinyl.

Musikkvideoar
Det blei produsert tre musikkvideoar for «Uno». Den fyrste var spelt inn på Tower Bridge og vis bandmedlemmane står stilt mellom massar av folk, med klipp frå ein live lydsjekk intercut. Denne videoen har vorte fordømt av bandet og skildra som «skammeleg» og «pinleg».

Den andre videoen blei regissert av Wolf Gresens og Bernard Wedig. Denne viser bandet som spelar i eit rom, medan ei kvinne går gjennom ei rekkje korridorar i eit forsøk på å finna dei. Ho kjem til ei dør der Matthew Bellamy ser ut til å stå, men når ho opnar døra finn ho ein stor grop, som ho klarer å unngå å falle i. Video vert avslutta med at kvinna stirar på ei dør nummerert «1», som synest å vera den same som ho starta ved.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Uno (song)» frå ,  den 1. august 2015.  

Muse-songar
Songar frå 1999
Matthew Bellamy-songar
Programvara Shogun

Shogun er ei fri og open samling verkty skriven i C++. Programmet har talrike algoritmar og datastrukturer for maskinlæring. Shogun er lisensiert under GNU General Public License versjon 3.

Siste versjon er 4.0.0, som blei lansert 26. januar 2015.

Fri programvare
Midtun stasjon

Midtun stasjon, frå 1936 til 1994 Midtun haldeplass, er endestasjon på Gamle Vossabanen og ein tidlegare haldeplass på Vossabanen og Bergensbanen. Han ligg på Midtun i Bergen, og vart opna i 1936 som Midtun haldeplass på Vossabanen, seinare Bergensbanen. Då Ulrikstunnelen vart teken i bruk i 1964 vart haldeplassen nedlagd. I 1994 vart haldeplassen teken i bruk att, som endestasjon på Gamle Vossabanen, no under namnet Midtun stasjon. Stasjonen har òg eitt sidespor.

24. mai 1960 køyrde eit tog frå Voss inn i ein gravemaskingrabb som hang framfor skeinegangen etter ei kran. Toget heldt ein snøggleik på om lag 60 til 70 kilometer i timen, og klarte ikkje å stoppe. Då toget ankom haldeplassen traff det grabben, og heile gravemaskinen falt ut i sporet foran toget. Både lokomotivet og godsvogna bak spora av og velta. Ingen av dei om lag 100 passasjerane kom til skade, men lokomotivføraren Anders Ødegård døydde på veg til Haukeland sjukehus.

Sjå òg
 Togulukka på Midtun

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Nedlagde stasjonar på Bergensbanen
Nedlagde stasjonar på Vossabanen
Stasjonar på Gamle Vossabanen
Nedlagde jarnbanestasjonar i Vestland
Jarnbanestasjonar opna i 1936
Jarnbanestasjonar nedlagde i 1964
John Akii-Bua

John Akii-Bua () var ein hekkeløpar frå Uganda, den fyrste frå landet som vart olympisk meister.

Liv
Akii-Bua voks opp i ein familie med 42 sysken, far hans hadde åtte koner. Akii-Bua byrja som korthekkløpar, men vart etter råd frå trenaren oppmoda om å prøve seg på 400 meter hekk. Han var nummer fire på langhekken under Samveldeleikane i 1970. Året etter forbetra han seg mykje og sette personleg rekord med 49,0 sekundar, og var dermed berre eitt tidels sekund bakom årsbestetida i 1971.

Under dei olympiske sommarleikane i München vann han den fyrste semifinalen på tida 49,25, men var likevel ikkje den største favoritten. I finalen 2. september venta ein eit oppgjer mellom fyrst og fremst USA-amerikanske Ralph Mann, og den regjerande olympiameisteren, briten David Hemery. Begge desse gjorde gode løp og kom i mål på tidene 48,51 og 48,52. Det heldt til medaljar for dei to, som såg at Akii-Bua var heilt suveren og vart klokka inn på verdsrekordtida 47,82 sekundar. Hemery gamle rekord var på 48,12. For sin OL-prestasjon vart politimannen Akii-Bua forfremja av presidenten i Uganda, Idi Amin, og han fekk seg eit hus.

I 1973 vart Akii-Bua afrikameister på langhekken med nesten to sekunds margin til andremann. Ettersom Uganda og mange andre afrikanske land boikotta sommarleikane 1976, fekk han ikkje måle styrke mot Edwin Moses, den framifrå flinke langhekkløparen frå USA. År 1978 vart Akii-Bua nummer to på 400 m hekk under afrikameisterskapen i Alger.
    
Då Amin-styret fall i 1979, flykta Akii-Bua til Kenya med familien. Han frykta å verte oppfatta som kollaboratør, ettersom han var av Langi-stamma, ei stamme der hadde vorte forfylgd av Amin, medan Akii-Bua på si side av Amin hadde vorte halden fram som eit føredøme for langiane. I Kenya vart Akii-Bua plassert i ein flyktningleir. Han vart hjelpt ut av leiren av den skoprodusenten sin, Puma, og budde tre-fire år i Tyskland, der han arbeidde for Puma. Sidan reiste han heim til Uganda og dreiv som trenar.

Akii-Bua var enkjemann med 11 born då han døydde i Kampala, 47 år gammal. Han fekk ei stats-gravferd.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Akii-Bua» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Ugandiske idrettsutøvarar
Hekkeløparar
Olympiske meistrar for Uganda
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Ugandiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Kipchoge Keino

Kipchoge Hezekiah Keino () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar frå Nandi-fylket i det vestlege Kenya.

Keino var mellom dei aller fyrste kenyanske mellom- og langdistanseløparane som markerte seg i verdstoppen. Han vart olympisk meister på 1500 meter under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen, og tok sølvmedaljen på 5000 meter. Fire år seinare vart han olympisk meister på 3000 meter hinder i München, og fekk sølv på 1500 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kipchoge Keino» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Kenyanske mellomdistanseløparar
Kenyanske langdistanseløparar
Kenyanske hinderløparar
Olympiske meistrar for Kenya
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Lia Manoliu

Lia Manoliu () var ein rumensk friidrettsutøvar frå Chişinău som deltok i samtlege seks sommarleikar i tidsrommet 1952-72, og vart olympisk meister i diskoskasting i 1968.

Aktiv
Manoliu vart nummer seks i diskoskasting under dei olympiske leikane i Helsinki i 1952. Under Sommar-OL 1960 i Roma tok ho leiinga med eit kast på 52,36 m, og enda opp med bronsemedaljen. Fire år seinare vann ho i Tokyo endå ein OL-bronse, då med eit kast på 56,96 m.

Framom 1968-sesongen vart Manoliu vraka av det rumenske friidrettsforbundet, og ho måtte trene 
på eiga hand. Ho kvalifiserte seg til Sommar-OL i Mexico, der ho småskadd smelte til med 58,28 meter i den fyrste omgangen, eit kast som skulle vise seg å halde til olymisk gull.
 
Manoliu la opp etter 1972-sesongen. Hennar aller lengste diskoskast målte 62,06 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1952 i Helsinki: Nr 6 - 42,65 m
EM 1954 i Bern: Nr 7 - 43,86 m
OL 1956 i Melbourne: Nr 9 - 43,90 m
OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 52,36 m, bakom Tamara Press (52,59 m)
EM 1962 i Beograd:  Nr 14 - 45,02 m
OL 1964 i Tokyo: Bronsemedalje - 56,96 m, bakom Ingrid Lotz (57,21 m)
EM 1966 i Budapest: Nr 13 - 49, 44 m
OL 1968 i Mexico by: Gullmedalje - 58,28 m, framom Liesel Westermann (57,76 m)
EM 1969 i Aten: Nr 4 - 57,38 m
EM 1971 i Helsinki: Nr 13 - 52,26 m
OL 1972 i München: Nr 9 - 58,50 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lia Manoliu» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Olympiske meistrar for Romania
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Romania
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Rumenske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Henry Carr

Henry Carr () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som i 1964 vann to gullmedaljar under dei olympiske sommarleikane i Tokyo.

Carr vart fødd i Montgomery i Alabama, som voks opp i Detroit i Michigan. Han sette verdsrekord på 200 meter i 1963 med eit løp på 20,3 sekundar. 4. april 1964 forbetra han rekorden til 20,2 sekundar under eit stemne i Tempe i Arizona.

Under dei olympiske leikane i Tokyo i oktober 1964 vann Carr 200 meter på olympisk rekord, 20,3 sekundar, framom landsmannen Paul Drayton med 20,5. Seinare i leikane sprang Carr USA inn til gull på 4 x 400 meter stafett, etter at Ollan Cassell, Mike Larrabee og Ulis Williams hadde teke laget i føringa.

Frå 1965 var Carr i eit par år aktiv i amerikansk fotball, utan å oppnå suksess. 
 
Han døydde i Griffin i delstaten Georgia, der han hadde vore aktiv for Jehovas vitne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henry Carr» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Mike Larrabee

Michael Denny Larrabee , kjend som Mike Larrabee, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som i 1964 vann to gullmedaljar under dei olympiske sommarleikane i Tokyo.

Etter å ha vorte nummer fire på 440 yards i dei amerikanske meisterskapen (AAU) i 1956, var Larrabee dei neste åra mykje plaga av skadar. Fyrst i 1964 kom han tilbake i toppen og vart amerikansk meister på spesialdistansen med tida 46,0. Seinare i OL-sesongen sette han ein sterk personleg rekord på 400 m med 45,4 sekundar då han vann ein klar siger i eit stemne i Oslo. Den 12. september 1964 tangerte han verdsrekorden på 400 meter då han i Los Angeles vart klokka inn på 44,9 sekundar, hardt pressa av landsmannen Ulis Williams.

Den 19. oktober 1964 vart Larrabee olympisk meister på 400 meter. Han kom ut av siste sving som femtemann, men makta halde farta slik at han på dei aller siste meterane tok seg forbi Wendell Mottley frå Trinidad og Tobago. Vinnartida vart sterke 45,1 mot Mottleys 45,2. To dagar seinare fekk Larrabee sitt andre OL-gull då han sprang andreetappen for USA på 4 x 400 meter stafett. Ollan Cassell, Ulis Williams og Henry Carr var dei andre på stafettlaget.

Larrabee døydde av kreft i bukspyttkjertelen i heimen sin i Santa Maria i California.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Larrabee» frå ,  den 2. august 2015.  

Mellomdistanseløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Ung landsmøte

Ung landsmøte (UL), tidlegare Ungdommens landsmøte, er ein av Noregs største og viktigaste kristne ungdomsfestivalar. I løpet av festivalen blir det halde ei rekkje møte, temasamlingar, kurs, smågrupper, konsertar og så bortetter. Alle desse har som mål å vekke radikale etterfylgjarar av Jesus Kristus. I tillegg til dette, vart det også tilbode eit stort spekter av sommaraktivitetar.

Arrangementet er for ungdom frå 15 år og oppover, og blir arrangert av NLM ung, ungdomsorganisjonen til Norsk Luthersk Misjonssamband (NLM), i samarbeid med ImF ung, ungdomsorganisjonen til Indremisjonsforbundet (ImF)

Oversikt over kvar UL er arrangert: 
 UL 1995 vart arrangert i Sykkylven.
 UL 1996 vart arrangert på Senja.
 UL 1997 vart arrangert i Oslo.
 UL 2001 vart arrangert på Stord.
 UL 2002 vart arrangert i Meråker.
 UL 2003 vart arrangert i Kongeparken på Ålgård.
 UL 2004 vart arrangert på Valderøy.
 UL 2005 vart arrangert i Fredrikstad.
 UL 2006 vart arrangert på Askøy.
 UL 2007 vart arrangert i Haugesund.
 UL frå 2008 og fram til 2014 vart arrangert i Kongeparken på Ålgård.
 UL 2015 og 2016 vart arrangert i Randaberg Arena på Randaberg.

Kjelder 

 http://www.ul.no/

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Kristen misjon
Festivalar i Noreg
Ungdom i Noreg
Phlegra Montes

Phlegra Montes er ei fjellrekkje på Mars. Ho strekkjer seg frå det nordaustre av Elysium-regionen til dei nordlege låglanda. Fjella har vore rekna som danna av tektoniske krefter, men nyare tolkingar ser på dei som mogelege vulkanske restar.

Radardata frå Mars Reconnaissance Orbiter syner at det finst vassis under lausmassar som ligg kring fjella i Phlegra Montes; kan henda berre 20 meter under yta.

Bilete

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Fjell på Mars
Aftonbladet

Aftonbladet er ei svensk dagsavis som kjem ut Stockholm. Avisa kjem ut i eit opplag på i kring 155 000 og kallar seg for «obunden socialdemokratisk».

Aftobladet byrja koma ut i 1830. I 2015 åtte det det norske mediekonsernenet Schibsted 91 prosent av aksjane, medan Landsorganisationen i Sverige (LO) åtte dei resterande ni prosentane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aftonbladet» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Stockholm
Skipingar i 1830
Svenske aviser
Lee Calhoun

Lee Quincy Calhoun () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 110 meter hekk både i 1956 og 1960.

Calhoun, som var fødd i Laurel i delstaten Mississippi, vann i 1956 korthekken under både den amerikanske studentmeisterskapen og forbundsmeisterskapen (AAU). Under Sommar-OL 1956 i slutten av november månad overraska han stort då han vann gullmedaljen på 110 m hekk, på same tid som landsmannen og verdsrekordhaldaren Jack Davis. Vinnartida 13,5 var ei personleg forbetring på over eit halvt sekund for Calhoun. Også i 1957 vann Calhoun korthekken i begge dei amerikanske meisterskapane.

I 1959 vann Calhoun sin tredje AAU-tittel på korthekken. Den 21. august 1960 tangerte han verdsrekordtida 13,2 under eit stemne i Bern i Sveits og melde seg i favorittsjiktet til Ol-øvinga. To veker seinare forvarte han OL-tittelen på 110 meter hekk då sommarleikane 1960 fann stad på Stadio Olimpico i Roma. Og som sist slo han ein landsmann med minst mogleg margin i kampen om gullmedaljen på 110 m hekk. Tidene for Calhoun og sølvvinnar Willie May var dei same; 13,8 sekundar.

Etter 1960 arbeidde Calhoun som friidrettstrenar ved ulike universitet i USA. Han døydde i Erie i Pennsylvania.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lee Calhoun» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Chris Brasher

Christopher William Brasher, kjend som Chris Brasher, () var ein britisk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 3000 meter hinder i 1956.

Brasher var fødd i Georgetown i den britiske kolonien Britisk Guyana og voks opp i Jerusalem, ettersom far hans arbeidde i det britiske koloniveldet. 

Under Sommar-OL 1956 i Melbourne overraska Brasher og vann 3000 meter hinder på tida 8.41,2. Straks etter løpet vart Brasher diskvalifisert fordi han skulle ha hadde hindra nordmannen Ernst Larsen, men «Kruska-Larsen» forklarte til juryen at han ikkje hadde vorte hindra, og diskvalifikasjonen vart heva.

Frå 1957 arbeidde Brasher som sportsreportar for avisa The Observer og seinare for fjernsynskanalen BBC. Han var i 1957 den fyrste som skreiv om idretten orientering i ein britisk publikasjon. I 1981 gjorde han opptaket til London Maraton.

Brasher døydde i heimen sin i Chaddelsworth i Berkshire i 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chris Brasher» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Hinderløparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Britiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Charles Dumas

Charles Everett Dumas () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i høgdehopp i 1956. Han var frå Tulsa i Oklahoma.

Dumas sette verdsrekord i høgdehopp då han 29. juni 1956 i Los Angeles svinga seg over 2,13 meter, tilsvarande sju engelske fot. Nesten fem månader seinare vann han den olympiske gullmedaljen under Sommar-OL 1956 i Melbourne, med ny olympisk rekord 2,12 m.

I 1959 vann Dumas høgdehopp-tevlinga under dei panamerikanske leikane i Chicago. Året etter stoppa Dumas på 2,03 m då sommarleikane 1960 fann stad i Roma, vinnaren Robert Sjavlakadze sette olympisk rekord med 2,16 m.

Dumas, som sidan arbeidde som lærar, døydde av kreft i Inglewood i California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charles Dumas» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Høgdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Folk frå Oklahoma
Esther Brand

Esther Cornelia Brand (), fødd van Heerden, var ein sørafrikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i høgdehopp i 1952.

Esther van Heerden, som var fødd i Springbok i Northern Cape-provinsen, hoppa den 29. mars 1941 1,66 meter i Stellenbosch. 35 år seinare vart prestasjonen offisielt godkjend som verdsrekord. Rekorden på 1,70 meter som Dora Ratjen hadde sett allereie i 1938 vart då stroken frå rekordlistene, ettersom Ratjen i 1939 hadde vorte kjønnsbestemt til å vere mann.

Under dei olympiske leikane 1952 i Helsinki deltok Brand i diskoskasting og høgdehopp. I diskostevlinga klarte ho ikkje å kvalifisere seg til finalen. Derimot lukkast ho å vinne høgdehopp då ho i tredje forsøk på 1,67 meter tok seg over lista, som den einaste utøvaren.

Ho døydde i Bloemfontein i 2015.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Esther Brand» frå ,  den 2. august 2015.  
 

Sørafrikanske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Olympiske meistrar for Sør-Afrika
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Sørafrikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Markiplier

Mark Edward Fischbach (), best kjend under kallenamnet Markiplier, er ein dataspelkommentator på YouTube.     

Markiplier lagar videoar der han kan sjåast i det eine hjørnet av skjermen medan han kommenterer og reagerer på det som skjer i eit dataspel. Han byrja karrieren med å kommentere spel i skrekk- og actionsjangrane, i hovudsak Amnesia, Alien: Isolation og Five Nights at Freddy's.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Brukarsida til Markiplier på YouTube

Folk frå Hawaii
Youtubarar