alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stuart Elliott

Stuart Alexander Elliott () er ein engelsk trommeslagar, låtskrivar og produsent. Han var den opphavlege trommeslagaren i Steve Harley and Cockney Rebel og har spelt trommer for artistar som Kate Bush, Al Stewart, The Alan Parsons Project, Roger Daltrey, Paul McCartney, Claudio Baglioni og fleire.

Biografi 
Stuart byrja å interessere seg for trommer alt tre år gammal, då han såg faren, som var jazztrommeslagar, spele.

Med Steve Harley og Cockney Rebel spelte Stuart på tre hitalbum og singelen «Make Me Smile (Come Up and See Me)» som gjekk til topps i Storbritannia, og fire andre topp 10-singlar. I januar 1976 spelte Stuart trommer for Al Stewart-albumet Year Of The Cat. Etter Steve Harley oppløyste Cockney Rebel i 1977, vart Stuart henta inn av Andrew Powell for å spele trommer på debutalbumet til Kate Bush, The Kick Inside. Dette vart det første av fem album med Bush han spelte trommer på. Bush sa om han «han er så lett å arbeide med fordi han veit kva eg likar. Stundom ber eg han til og med bruke cymbalar no! Han har vore gjennom det stadiet der eg berre ikkje klarte å takle cymbalar eller hit-hat» Stuart spelte trommer på hittar som «Babooshka», «Running Up That Hill», «Hounds of Love», «Cloudbusting». Stuart spelte på det tredje albumet til The Alan Parsons Project, Pyramid det første av ti album han spelte på for bandet. 

I 1980-åra fortsette Stuart karrieren sin som studiomusikar og spelte mellom anna på Justin Hayward-songen «Suitcase» frå albumet Night Flight i 1980 og Paul McCartney sin No More Lonely Nights. Han spelte på forskjellige TV-show med artistar som Tina Turner, Eric Clapton, Roxy Music og Kate Bush. Han spelte òg med Bryan Adams i musikkvideoen for Roger Daltrey-songen Let Me Down Easy.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stuart Elliott (drummer)» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 http://stuartelliott.com/index.htm 

Engelske rocketrommeslagarar
Engelske studiomusikarar
Musikarar frå London
Mac and Katie Kissoon

Mac and Katie Kissoon var ein duo som bestod av syskena Mac Kissoon (fødd Gerald Farthing 11. november 1943 i Port of Spain i Trinidad) og Katie Kissoon (fødd Katherine Farthing, 11. mars 1951 i Port of Spain).

Mac and Katie Kissoon flytta til Storbritannia med familien i 1962. Katie byrja platekarrieren i 1965 då ho spelte inn fire singlar under namnet Peanut og var seinare medlem av The Rag Dolls, som gav ut ein singel i 1967 og ein til i 1968. Mac Kissoon var medlem av The Marionettes i 1966 og 1967, og fronta så sitt eige band. I 1969 spelte han inn solosingelen «Get Down With It - Satisfaction» som vart ein hit i Nederland med ein 29. plass på singellista der i 1970. 

Mac and Katie Kissoon spelte i lag då dei spelte inn «Chirpy Chirpy Cheep Cheep» for den britiske marknaden. Songen kom ut i juli 1971, men medan Middle of the Road sin versjon gjekk til topps på den britiske singellista, stoppa Kissoon sin versjon på 41. plassen. Mac and Katie Kissoon fortsette å spele i lag og fekk etter kvart suksess i Europa, først med singelen «Freedom». Til slutt fekk dei òg suksess i Storbritannia i 1975 med «Sugar Candy Kisses», som nådde tredjeplassen på singellista. 

I 1980-åra byrja Katie and Mac Kissoon å bli ettertrakta som korsongarar og studiomusikarar. Katie var medlem av James Last's Singers i 1980-pra og broren er framleis medlem der i dag. Katie Kissoon har vore korsongar for Van Morrison (1978 og seinare), Elkie Brooks (1982), Eric Clapton (1986 og seinare), Roger Waters (sidan 1984), Elton John (1985), Eros Ramazzotti (1990), George Harrison (1991), Pet Shop Boys (1994), George Michael (Unplugged on MTV 1996) og Robbie Williams (2000 og seinare).

I 1997 gav Mac and Katie Kissoon ut albumet From Now On.

I 2002 var Katie Kissoon på scenen under Concert for George. I 2006-2007 var ho korsongar for Roger Waters på The Dark Side of the Moon Live-turneen hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mac and Katie Kissoon» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Syskenduoar
Britiske studiomusikarar
Britiske songarar
Folk frå Port of Spain
Joe Puerta

Joe Puerta () er ein USA-amerikansk bassist og songar som var med å starte den amerikanske rockegruppa Ambrosia. Han skreiv ein av dei tidlegaste hittane deira, «Holdin' On To Yesterday» (1975). Han var òg medlem av bandet til Sheena Easton frå 1983 til 1985 og danna seinare Bruce Hornsby and the Range i lag med Hornsby, som òg var i bandet til Easton.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Joe Puerta» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske rockesongarar
Ambrosia-medlemmar
Bruce Hornsby and the Range-medlemmar
Jon Kelly

Jon Kelly er ein britisk plateprodusent som har produsert album og singlar for Chris Rea, The Damned, Kate Bush, Pele, The Beautiful South, Prefab Sprout, Deacon Blue, Heather Nova, The Levellers, Fish, Lynsey De Paul og Nolwenn Leroy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jon Kelly» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske plateprodusentar
Water Sign av Chris Rea

Water Sign er det femte studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1983. 

«I Can Hear Your Heartbeat» vart gjeve ut som singel frå albumet, men nådde berre 65. plassen på den britiske singellista. Han vart gjeven ut to gonger i ein 12" Club mix, som strekte seg til over åtte minuttar. Songen vart spelt inn på ny for samlealbumet hans New Light Through Old Windows.
Songen «Texas» vart mykje spelt på radio i USA og under baseballkampane til Texas Rangers, og Rea spelte inn songen på ny for det store suksesalbumet hans, The Road to Hell.

Innhald

Medverkande 
Chris Rea - vokal, gitar, klaverinstrument, synthesizer, produsent
Robert Ahwai - gitar
Ian Hawkins - gitar, bass
Eoghan O'Neill - bass
Kevin Leach - klaverinstrument
Max Middleton - klaverinstrument
Dave Mattacks - trommer
Adrian Rea - trommer
Dave Richards - horn, trommer, perkusjon, sequencing, produsent
Martin Ditcham - perkusjon
Claude Nobs - munnspel on «Nothing's Happening By The Sea»

Singlar
 «Let it Loose» med «Sierra Sierra», «Urban Samurai»
 «I Can Hear Your Heartbeat» med «From love to love»
 «Love's Strange Ways» med «Smile»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Water Sign (album)» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Chris Rea-album
Musikkalbum frå 1983
Magnet Records-album
Claude Nobs

Claude Nobs () var ein sveitsar som grunnla og styrte Montreux Jazz Festival.

Nobs var fødd i Montreux i Sveits. Medan han arbeidde som leiar for turistkontoret i Montreux, organiserte han den første jazzfestivalen i byen med artistar som Charles Lloyd, Keith Jarrett, Ron McLure og Jack DeJohnette. Festivalen vart raskt ein stor suksess og vart vidgjeten langt utafor Sveits. Nobs omforma raskt festivalen til ein internasjonal samlestad for jazzelskarar. I 2004 hadde festivalen over 200 000 vitjande. 

I 1973 vart Nobs direktør i den sveitsiske avdelinga av Warner, Elektra og Atlantic. På konsertalbumet til Jethro Tull, Bursting Out (spelt inn 28. mai 1978 i Bern), kan ein høyre Nobs annonsere bandet i starten av albumet. 

Nobs spelte munnspel på opningssporet på Chris Rea-albumet Water Sign i 1983.

Den 24. desember 2012 hadde Nobs ei ulukke medan han stod på ski i Sveits og hamna i koma. Han døydde 10. januar 2013, 76 år gammal.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Claude Nobs» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Montreux Jazz Festival
 Claude Nobs Foundation

Sveitsiske forretningsfolk
Folk frå Montreux
Wired to the Moon

Wired to the Moon er det sjette studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1984.

Albumet selde heller dårleg, men nådde høgare enn dei tidlegare Rea-albuma på den britiske albumlista med ein 35. plass som høgaste plassering. Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «I Don't Know What It Is But I Love It», som så vidt gjekk inn på Topp 75 i Storbritannia.

Innhald

Medverkande 
Chris Rea - vokal, gitar, bass, klaverinstrument, piano, synthesizer, trekkspel, marimba, produsent
Robert Ahwai - gitar
Jerry Stevenson - gitar
Kevin Powell - bass
Kevin Leach - klaverinstrument
Max Middleton - klaverinstrument
Dave Richards - synthesizer
Dave Mattacks - trommer
Adrian Rea - trommer
Jeff Seopardie - trommer, perkusjon
Martin Ditcham - perkusjon
Jo Mirowski - kunstnarisk leiar, design

Singlar
 «I don't know what it is (but I love it)» med «Mystery man»
 «Touché d'amour (Remix)» med «Touché d'amour (Instrumental)»
 «Bombollini (Edit)» med «True love»
 «Ace of hearts (Remix)» med «I can hear your heartbeat (Live)», «True love», «From love to love», «Smile»
 «Wired to the moon» med «True love»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wired to the Moon» frå ,  den 13. november 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1984
Chris Rea-album
Magnet Records-album
Fredrik Winsnes

Fredrik Guttormsen Winsnes () er ein lækjar og tidlegare fotballspelar frå Trondheim. Han var med åtte seriemeisterskap og to cupmeisterskap med  Rosenborg Ballklub i tida 1997-2005. Winsnes spelte 19 landskamper for Noreg i åra 2001-09. Midtbanespelaren var kjend som ein iherdig og flink pasningsleggjar.

Winsnes spelte lokal seriefotball med Ranheim IL til han i 1997 debuterte på Rosenborg i eliteserien. Dei neste sesongane opplevde han mykje suksess med trønderklubben. Sesongen 2002 var han Hammarby-spelar i svensk toppserie. I 2003 var han tilbake i Rosenborg og vann nye meistertitlar med laget. Hausten 2005 vart han overført til danske Aalborg BK, der han vart verande i to sesongar. Midt i 2007-sesongen gjekk ferda vidare til Strømsgodset IF og to ein halv sesong i norsk toppfotball. Winsnes avslutta fotballkarrieren med to sesongar i Rosenborg, seriemeister i 2010.

Merittar
Seriemeister: 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004 og 2010 med Rosenborg
Cupmeister: 1999 og 2003 med Rosenborg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fredrik Winsnes» frå ,  den 13. november 2015.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Rosenborg-spelarar
Ranheim-spelarar
Strømsgodset-spelarar
Aalborg-spelarar
Hammarby-spelarar
Jo Jung-suk

Jo Jung-suk () er ein koreansk filmskodespelar.

Filmografi

Film 
 2012: Architecture 101
 2012: Almost Che
 2013: The Face Reader
 2014: The Fatal Encounter
 2014: My Love, My Bride
 2015: The Exclusive: Beat the Devil's Tattoo

TV-serie 
 2011: What's Up?
 2012: The King 2 Hearts
 2013: You're the Best, Lee Soon-shin
 2015: Oh My Ghostess

Bakgrunnsstoff 

Jo Jung-suk
Cupfinalen i fotball 1947/Menn

Cupfinalen i fotball for menn 1947 var den 42. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball. Skeid frå Oslo vart noregsmeister etter at klubben vann 2–0 over Viking frå Stavanger. Hans Nordahl sende Skeid i leiing i det 30. minutt og Paul Sætrang la på til 2-0 i det 90. minutt.

Finalekampen vart spelt 19. oktober 1947 på Brann stadion i Bergen framfor 25 000 tilskodarar. Det er den siste cupfinalen som har vorte avvikla utanfor Oslo og Ullevaal stadion. Skeid spelte sin tredje NM-finale, Viking sin andre. Ingen av laga hadde tidlegare vunne kongepokalen. Bjarne Halvorsen frå Skiold var dommar. 

Skeid sitt vinnarlag bestod av Petter Due, Sigurd Smestad, Gustav Rehn, Knut Andersen, John Bøhleng, Willy Sundblad, Henry Mathisen, Brede Borgen, Hans Nordahl, Paul Sætrang og Kjell Anker Hanssen.

Viking sitt lag bestod av Torgeir Torgersen, Karsten "Massa" Johannessen, Tonning Skjæveland, Arthur Wilsgaard, Thore Thu, Lauritz Abrahamsen, Inge Paulsen, Gunnar Stensland, Ragnar Paulsen, William Danielsen og Georg Monsen.

Bakgrunnsstoff
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1947

Kjelder

Fotball i 1940-åra
NM i fotball
Torgeir Torgersen

Torgeir Torgersen () var ein norsk fotballspelar frå Stavanger som var målvakt i Viking Fotballklubb og på Noregs landslag.

Klubbspel
Torgersen debuterte for Viking etter freden i 1945 og spelte til saman 130 kampar fram til 1950. Han deltok på Viking-laget som spelte seg fram til finalen i noregsmeisterskapen 1947, der Viking tapte 0–2 mot Skeid. I 1950/51 var han profesjonell fotballspelar hos den franske hovudstadsklubben Stade Français Paris. I tida 1958-60 vakta han Viking sitt mål i fem seriekampar før han la opp som aktiv spelar.

Landslagsspel
Torgersen fekk sin landslagsdebut 11. juni 1947 då Noreg vann 3-1 over Polen. Etter ein «strålende debutkamp» rykte han inn som fast landslagsmålvakt og «utviklet seg til en målmann av aller første klasse. Mange hevdet at Torgeir Torgersen var jevngod med Tippen Johansen i hans glanstid». Torgersen spelte sin siste av i alt 22 landskampar mot Irland i Dublin den 26. november 1950, eit oppgjer som enda 2-2. Grunna amatørreglane til Norges Fotballforbund vart Torgersen utestengd frå å spele fleire kampar for Noreg då han i 1950 vart proff i Frankrike.

Notar

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Viking-spelarar
Folk frå Stavanger
Ågot Valle

Ågot Jorunn Valle () er ein norsk politikar frå Levanger, stortingsrepresentant for Hordaland og Sosialistisk Venstreparti i tida 1997-2009.

Valle gjekk ut frå Statens Fysioterapiskole i Oslo i 1967. Sidan arbeidde ho som fysioterapeut i institutt til 1981, deretter var ho 1982-86 fysioterapeut i HVPU og i to år kommunefysioterapeut i Kvam i Hordaland. I tida 1988-97 var ho barnefysioterapeut og leiar av fysio-/ergoterapitenesta i bydelen Loddefjord i Bergen, tilsett som omsorgssjef i Loddefjord 1997.

Frå 1970-åra var Valle ei drivande kraft for Sosialistisk Venstreparti i Bergen og i fylkespolitikken i Hordaland. Hausten 1997 vart ho vald inn på Stortinget for SV i Hordaland, og vart attvald i 2001 og 2005. I den fyrste fireårsbolken var ho nestleiar i familie-, kultur- og administrasjonskomitéen, i den andre var ho leiar av kontroll- og konstitusjonskomitéen. Frå 2005 til -09 var ho odelstingspresident og medlem av utanrikskomitéen. Seksårsperioden 2009-14 var Valle medlem av den norske Nobelkomitéen, sjukemeld frå 2012.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Folk frå Levanger
Norske fysioterapeutar
Svetlana Aleksijevitsj

Svjatlana Aljaksandrawna Aleksijevitsj () er ein russiskspråkleg forfattar frå Kviterussland. Ho er fødd i Stanislav, dagens Ivano-Frankivsk, i den dåverande sovjetrepublikken Ukraina. Aleksijevitj har skrive ein serie dokumentarromanar om «sovjetmennesket». Mellom dei mest kjende bøkene høyrer Bønn for Tsjernobyl, Krigen har intet kvinnelig ansikt og Slutten for det røde mennesket. Som ein av dei fremste representantane for russisk samtidslitteratur vart ho i 2015 tildelt Nobelprisen i litteratur «för hennes mångstämmiga verk, ett monument över lidande och mod i vår tid». Ho var den fyrste kviterussaren som vann ein Nobelpris i litteratur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Svetlana Aleksijevitj» frå ,  den 14. november 2015.  

Nobelprisen i litteratur
Belarusiske forfattarar
Kvinnelege forfattarar
Russiskspråklege forfattarar
Philips

Koninklijke Philips N.V., til dagleg kjend som Philips, er eit multinasjonalt teknologiselskap med hovudkontor i Amsterdam i Nederland. Selskapet er delt i tre næringsfelt; forbrukarelektronikk, helseinstrument og lyssetjing.

Philips vart grunnlagt i Eindhoven i 1891 av Gerard Philips og faren Frederik. Selskapet er eit av dei største elektronikkselskapa i verda, med i kring 105 000 tilsette i meir enn 60 land, der i mellom Noreg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Philips» frå ,  den 14. november 2015.  
 

Elektronikkprodusentar
Næringsliv i Nederland
Amsterdam
Anton Djupvik

Anton Olai Normann Ingebrigtsson Djupvik () var ein norsk lærar og stortingsmann frå Evenes i Nordland. Mellom 1919 og 1949 representerte han partiet Venstre på Stortinget i til saman fem valperiodar.

Djupvik var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han utdanna på seminaret i Tromsø, der han tok eksamen i 1901. Etter ei tid som lærarvikar i Kabelvåg i Vågan herad fekk han i 1902 lærarpost i folkeskulen på Fauske i Nordland, aktiv til 1946. I tillegg til lærargjerninga var han frå 1907 gardbrukar på Leivset i Fauske.

Djupvik var medlem av heradsstyret i Fauske i periodane 1916-19, 1922-25 og 1930-41. Frå 1922 til 1945 var han fylkesformann i Nordland Venstre.

Ved stortingsvalet 1918 vann Djupvik tingsetet for einmannskrinsen Søndre Salten. Han nådde ikkje heilt opp då det frå 1921 atter vart fylkesvise stortingsval, men sat som varamann til Stortinget i den komande stortingsperioden. Frå 1925 til 1933 hadde han på ny fast plass i Stortinget. Sidan Venstre gjekk tilbake ved stortingsvala 1933 og 1936 lukkast han ikkje å kome inn på Tinget. Derimot sikra han seg ein femte periode på Stortinget ved valet hausten 1945. Frå 13. desember 1945 og heile fireårsperioden var han formann i Sosialkomiteen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Djupvik» frå ,  den 14. november 2015.  
 
Norsk Allkunnebok. III. bandet.

Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Folk frå Evenes
Folk frå Fauske
Gunnuf Eiesland

Gunnuf Jakobsson Eiesland () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsrepresentant frå Fjotland i Vest-Agder.

Eiesland var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han skulevegen ei tid, han gjekk kurs både på amtsskulen og ein skule driven av seinare statsråd Lars Liestøl. Etter å ha gått ut frå seminaret i Kristiansand i 1892 var Eiesland 1893 konstituert styrar av amtsskulen i Gyland og 1894 lærar i Drangedal. Frå 1895 hadde han lærarpost i heimbygda, tok i 1907 også over farsgarden Eiesland.

Eiesland var medlem av heradsstyret frå 1908, ordførar frå 1912. Skulestyreformann i fleire år. Han møtte på Stortinget 10. februar 1913 som varamann for nyutnemnd statsråd Aasulv Bryggesaa, vald frå einmannskrinsen Lyngdal. Eiesland var då medlem av justiskomite nr 2. Frå 1916 hadde Eiesland fast stortingsplass til han døydde. I 1916-sesjonen var han medlem av vegkomiteen. Dei to neste sesjonane var han sekretær i skog- og vassdragskomiteen, og 1919-21 formann i same komite. I tida 1922-30 var han med i vegkomiteen, fyrst som nestformann til eit stykke inn i 1923-sesjonen, deretter var han formann i komiteen til 1927. Frå 1931 var han formann i den samanslegne veg- og jarnbanekomiteen, ein posisjon han hadde til han døydde sommaren 1936. Eiesland var president i Odelstinget frå 1928 til -36.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Folk frå Kvinesdal
Litteraturvitskap

Litteraturvitskap er eit vitskapleg fag som gjeld utforskinga og forståinga av litterære tekstar og det materialet som det elles er trong for i denne samanhengen. Hovudsakleg tek litteraturvitskappen for seg skjønnlitterære tekstar, og det kan i seg sjølv vere eit litteraturvitskapleg problem å finne fram til kvar grensene går mellom slikt materiale som skal liggje innanfor eller utanfor faget. Men ein tendens i tida er å nytte litteraturvitskapleg metode for å granske tekstar som ikkje er reint skjønnlitterære.

Til litteraturvitskapen, som kan femne om litteratur frå ulike epokar og språkområde, høyrer analyser og tolkingar av tekstane, og litteraturteoretiske problem, litteratursjangrar, litteraturhistorie og litteraturteori. Eit skilje går mellom den forskinga som for det meste berre held seg til sjølve teksten som vert granska, og den forskinga som ikkje berre ser på sjølve teksten, men òg dreg inn den konteksten eller samanhengen som teksten høyrer heime i.

Det teoretiske grunnlaget som litteraturvitskapen byggjer på, er og har vore mangfaldig og særs variert og ulikt. Både historiske, psykologiske, sosiologiske og andre teoriar og metodar har vore nytta for å forstå og forklare bakgrunnen og opphavet til eit litterært verk, eller for å tolke innhaldet i verket. Lingvistiske og stilistiske metodar har vore nytta i analyser som er meir direkte retta mot sjølve teksten. Av di litteraturvitskap både er knytt til språk- og litteraturstudia, og det i mange land er eigne forskingsmiljø innan ålmen litteraturvitskap og samanliknande litteraturvitskap, kan ulike metodar utdjupe og utfylle kvarandre. Litteraturvitskapleg forsking kan soleis ha basis i til dømes fransk eller engelsk skjønnlitteratur, og gå ut på samanlikningar av ymse slag, eller på teoriane og metodane i litteraturforskinga.

Ettersom litteraturhistoria var dominerande innanfor faget tidlegare, var det forskarar innanfor litteraturhistora som vart dei mest kjende litteraturvitskaplege forskarane. No er dei mest kjende helst teoretikarar eller spesialistar på ein av litteratursjangarane, litteraturen i ein tidsbolk eller den litteraturen som ein einskild forfattar står attom. Fleire av dei internasjonalt viktige forskarane i faget har òg andre vitskaplege fag enn litteraturvitskap som sin basis, til dømes lingvistikk eller filosofi.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
snl.no
Om litteraturvitar på utdanning.no

 
Vitskap
E-dur

E-dur er ein toneart i toneslekta dur, som byggjer på grunntonen E. Forteiknet for E-dur er fire kryss (fiss, ciss, giss, diss). Nemninga «E-dur» vert òg brukt om den tilhøyrande skalaen og grunnakkorden til denne tonearten. 

Skalaen består av tonane E, Fiss, Giss, A, H, Ciss og Diss. 

Toneartar
Bazar Forlag

Bazar forlag er eit norsk forlag skipa i 2002. Forlaget gir hovudsakleg ut omsett utanlandsk skjønnlitteratur. Det gir mellom anna ut bøker av Cecelia Ahern, Dan Brown, Paulo Coelho, Bernard Cornwell, Ildefonso Falcones, Katherine Pancol, Keith Richards, Tatiana de Rosnay og Pete Townshend.

Kjelder

«Om Bazar» , bazarforlag.no

Bakgrunnsstoff
Norsk nettstad for Bazar forlag 
Internasjonal nettstad for Bazar forlag 

Norske forlag
Forlag skipa i 2002
2002 i Noreg
Charlotte Rampling

Tessa Charlotte Rampling () er ein engelsk skodespelar fødd i Essex i England.

Filmar 
 Georgy Girl (1966)
 The Night Porter (1974)
 Zardoz (1974)
 Farewell, My Lovely (1975)
 Stardust Memories (1980)
 The Verdict (1982)
 Angel Heart (1987)
 Under the Sand (2000)
 Swimming Pool (2003)
 Lemming (2005)
 Basic Instinct 2 (2006)

Bakgrunnsstoff 
  IMDb.com Charlotte Rampling

Engelske skodespelarar
Klakør

Klakør (frå fransk claqueur) er ein tilskodar som applauderer mot betaling eller gåver. I overført tyding kan ordet «klakør» også brukast om ein ukritisk tilhengjar av ein ideologi, sak, person eller liknande. 

Det franske ordet «claque» tyder eigentleg 'slag med flat hand', men blei etterkvart brukt om ei organisert gruppe som gav sterk respons ved musikk- og teaterførestillingar. Claque-ar eller klakkar er særleg knytte til Paris, men blei også utbreidde i London på 1800-talet, til dømes ved Royal Italian Opera, og ved Metropolitan Opera i New York ved byrjinga av 1900-talet. Klakørar forsvann frå det meste av Europa og USA i løpet av 1900-talet, men ordninga har halde fram visse stader, som ved Bolsjojteatret i Moskva.

Det finst også døme på at klakørar kan brukast til utpressing, der utøvarar kan bli bua eller forstyrra dersom klakørane har noko imot dei.

Kjelder

Franske ord og uttrykk
Underhaldningsyrke
Applaus
Johnny Hansen

Johnny Hansen () var leiar for Norsk Sjømannsforbund, han vart vald inn i 2014 og tok attvald 2018, men stilte ikkje til attval i 2022.
Hansen vart tilsett i forbundet i 1997. På landsmøtet i 2006 var han vald til nestleiar, med verknad frå oktober 2007. 
Han har fartstid frå både fiske og innanriksfart, og erfaring som lokal tillitsvald. Han møtte som varamedlem i forbundsstyret 1994-98.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Johnny Hansen» frå ,  den 16. november 2016.  

Norske fagforeiningsleiarar
Norske sjøfolk