alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Graskarfamilien

Graskarfamilien (Cucurbitaceae) er ein plantefamilie av tofrøbladingar. Han omfattar ca. 110 slekter med ca. 640 artar; dei fleste stammar frå tropane.

Dei fleste graskarartane er urtevekstar som kan klatra ved hjelp av slyngtrådar. Dei er som regel stivhåra. Blada er langstilka, handnerva og innskorne. Dei sit som oftast spreidd og manglar akselblad. 

Blomar og bladskot utviklar seg frå bladhjørnene. Blomsane er som regel gule, regelmessige og einkjønna. Hjå nokre slekter er krona samblada, hjå andre friblada. Frukta er eit bær med 6 rekkker oljerike frø utan frøhkite. Dei er omslutta av eit saftrikt vev. 

Viktige plantar i graskarfamilien er mellom anna agurk, graskar, melon, vassmelon og flaskegraskar eller kalebass. Fleire prydvekstar høyrer også til familien, mellom anna espalierplanten Melothria og den hardføre, raudfrukta Thladiantha.

Kjelder

«Gresskarfamilien» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 21. mars 2015.

Bakgrunnsstoff

Cucurbitales
Plantefamiliar
Graskarordenen

Graskarordenen (Cucurbitales) er ein orden av tofrøblada plantar i underklassen Rosidae. Ordenen omfattar rundt 2 900 artar fordelt på åtte familiar. Den største familien er begoniafamilien (Begoniaceae) med 1 825 artar, deretter følgjer graskarfamilien (Cucurbitaceae) med 965. Mange av artane i graskarordenen er kjente og økonomisk viktige plantar. Dei fleste finst i tropiske område, men enkelte veks også i subtropiske og tempererte regionar.

Familiar
Dei åtte familiane og nokre av slektene deira er mellom anna:
 Anisophylleaceae – 4 slekter, 71 artar (usikker taksonomi)
 Anisophyllea
 Combretocarpus  
 Poga  
 Polygonanthus  
 Apodanthaceae – 2 slekter, 10 artar
 Apodanthes
 Pilostyles
 Begoniafamilien (Begoniaceae)  – 2 slekter, 1 825 artar
 Begonia
 Hillebrandia
 Coriariaceae – 1 slekt, 14 artar
 Coriaria
 Corynocarpaceae – 1 slekt, 5 artar
 Corynocarpus
 Graskarfamilien (Cucurbitaceae) – 95 slekter, 965 artar
 Graskarslekta (Cucurbita)
 Datiscaceae – 1 slekt, 3 artar
 Datisca
 Tetramelaceae – 2 slekter, 2 artar
 Tetrameles
 Octomeles

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cucurbitales» frå ,  den 21. mars 2015.

Bakgrunnsstoff 

 
Ekte tofrøbladingar
Bedlington terrier

Bedlington terrier er ein hunderase som oppstod i Bedlington i Northumberland i England. Han er ein terrier som har vore brukt som jakthund for småviltjakt.

Kjelder 

Hunderasar
Britiske husdyr
Mops

Mops er ein liten hunderase med rynka kortsnuteansikt og krølla hale. Han vert brukt som selskapshund.

Kjelder 

Hunderasar
Sexercize

«Sexercize» er ein song av den australske songaren Kylie Minogue frå det tolvte albummet hennar, Kiss Me Once (2014). Songen vart skriven av Sia Furler, Marcus Lomax, Jordan Johnson, Stefan Johnson, Clarence Coffee og Nella Tahrini, med produkjson av The Monsters & The Strangerz og Kelly Sheehan.

Baggrunn 
Etter at ho gav ut albumet The Abbey Road Sessions i 2012 skilde Minogue lag frå manageren sinTerry Blamey, og skreiv under ein ny avtale med Roc Nation. Minogue heldt fram å arbeide på det tolvte albumet sitt i heile 2013 med kommentarar som seier i februar 2013 at Minogue hadde arbeidd med songaren og låtskrivaren Sia Furler.

Komposisjon 
Musikalsk er «Sexercize» ein dubstep-song som inneheld element av R&B og elektronisk dansemusikk. Songteksten snakke om seksuell omgang med ein partnar, og ofte refererer den sexercizing-teknikken.

Personell 
Kredittar herunder er frå notat på Kiss Me Once frå Discogs.
Ekstra vokal og vokalprodusent – Kelly Sheehan
Miksing assistent – Daniela Rivera
Mastering – Geoff Pesche
Miksing – Phil Tan
Produsent – The Monsters & Strangerz

Topplisteplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sexercize» frå , den 21. mars 2015.  
 oppgav desse kjeldene:

Kylie Minogue-songar
Songar frå 2014
Songar om seksualitet
Anatolij Aljabjev

Anatolij Nikolajevitsj Aljabjev  () var ein russisk skiskyttar som representerte Sovjetunionen. Han vann gullmedaljar på 20 km og i 4 x 7,5 km stafett under Vinter-OL 1980.

Aktiv
Aljabjev var fødd i ein landsby ved Velsk. Han deltok ikkje i internasjonale meisterskap før han kom til Lake Placid og Vinter-OL 1980. Der vart han den fremste skiskyttaren ved å verte olympisk meister på normalprogrammet 20 km etter feilfri skyting, deretter tok han bronsen på 7,5 km. Til sist gjekk han på ankeretappen Sovjetunionen inn til gull på stafetten, dei andre på laget var Vladimir Alikin, Aleksandr Tikhonov og Vladimir Barnasjov.

I 1981-sesongen vart Aljabjev nummer tre i verdscupen i skiskyting, ei turnering som vart vunnen av Frank Ullrich frå DDR framom norske Kjell Søbak. Aljabjev vart nummer seks i begge dei individuelle øvingane då VM i skiskyting 1981 fann stad  i Lahti. Både i Lahti-VM og i skiskytings-VM 1982 i Minsk gjekk Aljabjev Sovjetunionen inn til bronsemedalje på 4 x 7,5 km stafett.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske skiskyttarar
Russiske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Skiskyttarar under vinter-OL 1980
Vladimir Alikin

Vladimir Aleksandrovitsj Alikin () er ein sovjetrussisk, tidlegare skiskyttar frå Novo-Iljinsk i Perm oblast som i 1980 vann OL-gull med Sovjetunionen sitt stafettlag.

Aktiv
Alikin meisterskapsdebuterte under VM i skiskyting 1979 i tyske Ruhpolding. I dei individuelle øvingane vart han høvesvis nummer åtte på 20 km og fire på 10 km, før han fekk gå startetappen for Sovjetunionen sitt lag som enda opp med bronse.

Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid gjekk Alikin inn til sølv på 10 km etter prikkfri skyting. Til sist i leikane gjekk han startetappen for Sovjetunionen sitt sigrande stafettlag, dei andre på laget var Aleksandr Tikhonov, Vladimir Barnasjov og Anatolij Aljabjev.

Både i 1981 og 1982 starta Alikin for Sovjetunionens stafettlag under skiskytings-VM. Både i Lahti i 1981 og i Minsk 1982 enda det med bronsemedalje. I Minsk-VM vann han også ein bronsemedalje på 10 km, ei tevling der norske Eirik Kvalfoss sikra seg sin fyrste VM-triumf.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske skiskyttarar
Russiske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Skiskyttarar under vinter-OL 1980
Indian Railways

Indian Railways er det statseigde jernbaneverket i India. Det blei grunnlagd i 1951 og blir styrt av det indiske jernbanedepartementet. Selskapet står for det meste av skjenetrafikk i India, og omfattar lokaltog, langdistansetog og ein del internasjonale tenester til Nepal, Bangladesh og Pakistan.

Verksemda er ei av dei største jernbanesystema i verda. Det har rundt 115 000 jernbane og ruter på 65 436 km. Dei har ulik sporbreidd: Størstedelen er 1676 mm, ein mindre del er 1000 mm og ein liten del er smalspora med 762 eller 610 mm. Jernbanen omfattar 7 172 stasjonar. I 2014-15 frakta Indian Railways 8,397 milliardar passasjerar - over 23 millionar kvar dag - og 1050,18 millionar tonn gods. Indian Railways har over 1,3 millionar tilsette (2013).

Historie

Indian Railways har røter frå jernbanen i Britisk India. Den første jernbanelinja i India blei opna i 1853, mellom Bombay og Thane, av Great Indian Peninsula Railway. Ei linje mellom  Allahabad og Jabalpur var blitt opna av East Indian Railway i 1867. Under ingeniør Robert Maitland Brereton blei desse bananae bundne saman til eit nettverk på 6 400 km som gjorde at ein kunne reisa direkte mellom dei viktige byane Bombay på vestkysten og Calcutta på austkysten. Ruta blei opna i 1870 og var ein av inspirasjonane til Jules Verne si bok Jorden rundt på 80 dager. Utbygginga fortsette, mellom anna til Madras i sør. I 1895 byrja ein byggja eigne lokomotiv i India.

GIPR blei statseigd i 1900, og i 1907 blei dei fleste jernbaneselskapa tekne over av styresmaktene. Ved slutten av andre verdskrigen var alle jernbanelinjene statsdrivne.

Med delinga av Britisk India enda rundt 40 % av jernbanelinjene i Pakistan, og nye spor måtte leggjast. Selskapet Indian Railways blei formelt skipa i 1951. 

Damplokomotiv blei fullstendig skifta ut med elektriske i 1985, bortsett frå på historiske linjer. I 1995 blei det innført elektronisk billettreservasjon. Ei ny rute, Konkan-jernbanen over dei bratte vestlege Ghatfjella, blei opna i 1998. Fleire historiske fjellruter, som går på smalsporbanar og framleis bruker damplokomotiv, blei tekne med på UNESCO si verdsarvliste som fjelljernbanar i India i 1999.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Det indiske jernbanedepartementet
Jernbanekart ved Maps of India
Kart over indiske jernbanar frå 1893 ved Indian Railways Fan Club

Samferdsle i India
Jarnbane i India
Jarnbaneselskap
Indiske statlege føretak
Skipingar i 1951
Jakov Fak

Jakov Fak () er ein kroatisk-slovensk skiskyttar fødd i Rijeka som har vunne to VM-gull i skiskyting, fyrst på 20 km i 2012 og så på 15 km fellesstart i 2015. Han tevla for Kroatia til 2010, sidan har han representert Slovenia.

Aktiv
Fak overraska stort då han tok bronsemedaljen på 20 km under VM i skiskyting 2009 i koreanske Pyeongchang. Etter framifrå skyting og fin fart i sporet, tok han Kroatias første VM-medalje i skiskyting bak vinnaren Ole Einar Bjørndalen og tyske Christoph Stephan på andreplass. Til dess hadde Fak aldri vore mellom dei ti beste i noko verdscuprenn. Under Vinter-OL 2010 i Vancouver sikra han seg ein ny bronsemedalje, då på 10 km.

I november 2010 fekk Fak slovensk statsborgarskap og har sidan representert Slovenia. Under VM i skiskyting 2012 i Ruhpolding kunne han for fyrste gong klive høgst på sigerspallen, og då som verdsmeister på 20 km. I VM i skiskyting 2013 i tsjekkiske Nové Město tok han bronse på 10 km, VM-gullet tok norske Emil Hegle Svendsen med seg. Med to strafferundar skaut Fak seg ut av gullkampen på 15 km fellesstart under vinterleikane 2014 i Sotsji. Kampen om sigeren vart eit durabeleg oppgjer mellom Svendsen og franske Martin Fourcade med den fyrstnemnde som vinnar, Fak enda på fjerdeplassen.

Avslutningsdagen under VM 2015 i Khanty-Mansijsk gjekk Fak ut frå siste skyting på fellesstarten i tet med tre andre utøvarar. Han lukkast ta heim sigeren i tevlinga med ei sterk avslutning.

Perioden mars 2012 til mars 2015 vann han åtte renn i verdscupen i skiskyting.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jakov Fak» frå ,  den 22. mars 2015.  
 

Slovenske skiskyttarar
Kroatiske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Slovenia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kroatia‎
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Kroatiske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Slovenske deltakarar under vinter-OL 2022
Skiskyttarar under vinter-OL 2022
Deltakarar under VM i skiskyting 2007
Deltakarar under VM i skiskyting 2008
Deltakarar under VM i skiskyting 2009
Deltakarar under VM i skiskyting 2012
Deltakarar under VM i skiskyting 2013
Deltakarar under VM i skiskyting 2015
Deltakarar under VM i skiskyting 2016
Deltakarar under VM i skiskyting 2019
Deltakarar under VM i skiskyting 2020
Deltakarar under VM i skiskyting 2021
Pranab Mukherjee

Pranab Mukherjee () var ein indisk jurist og politikar for Kongresspartiet. Han var president i India frå 2012 til 2017. Mukherjee hadde også fleire ministerpostar, og sat sist som finansminister frå 2009 til 2012.

Bakgrunn
Mukherjee blei fødd i landsbyen Mirati i Birbhum-distriktet i den dåverande Bengal-provinsen i Britisk India og no delstaten Vest-Bengal. Faren, Kamada Kinkar Mukherjee, var aktiv i den indiske frigjeringsrørsla og var kongresspartirepresentant i delstatsforsamlinga frå 1952 til 1964. Mor hans var Rajlakshmi Mukherjee.

Mukherjee studerte ved Suri Vidyasagar College i Suri. Han tok mastergrad i statsvitskap og historie i tillegg til ein jussgrad (LL.B.) ved Universitetet i Calcutta.

I 1957 gifta Pranab Mukherjee seg med Suvra Mukherjee, som opphavleg var frå Narail i Bangladesh, men hadde kome til India som tiåring. Paret har to søner og ei dotter.

I 1963 byrja Mukherjee å undervisa i statsvitskap ved Vidyanagar College i South 24 Parganas-distriket sør for Calcutta. Han verka også som journalist for Desher Dak ('Landets røyst') før han gjekk inn i politikken.

Politikk
Mukherjee var aktiv i indisk politikk i fleire tiår. I 1969 blei han vald inn i Rajya Sabha, det indiske overhuset, der han vann gjenval i 1975, 1981, 1993 og 1999. I 2004 blei han vald inn til underhuset, Lok Sabha. Frå 1982 til 1984 var han finansminister, frå 1995 til 1996 utanriksminister, frå 2004 til 2006 forsvarsminister og frå 2006 til 2009 utanriksminister. Han sat så som finansminister i regjeringa til Manmohan Singh frå 2009 til 2012. I 2012 blei Mukherjee nominert til presidentembetet, og forlét finansministerposten. I presidentvalet møtte han opposisjonskandidaten P.A. Sangma. Mukherjee vann valet med 70 % av røystene frå valkollegiet.

Forfattarskap
Mukherjee har skrive fleire bøker om indisk samfunn og politikk:
 Midterm Poll (1969)
 Beyond Survival: Emerging Dimensions of Indian Economy (1984)
 Off The Track (1987)
 Saga of Struggle and Sacrifice (1992)
 Challenges Before the Nation (1992)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pranab Mukherjee» frå , og «Pranab Mukherjee» frå  den 22. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
Profil ved Lok Sabha-nettstaden

Indiske statsrådar
Folk frå Vest-Bengal
Indiske presidentar
Santa Marta

Santa Marta er hovudstaden i Magdalena-departementet i Colombia og tredje største urbane senter i den karibiske regionen av Colombia, etter Barranquilla og Cartagena. Han blei stifta den 29. juli 1525 av den spanske conquistador Rodrigo de Bastidas, som første spanske busetjinga i Colombia, og er den eldste verna byen i landet. Døgnmiddeltemperaturen i området er ca. 28 °C.

Skildring 
Historie 
På grunn av kombinasjonar av tropisk vêr, monalege nedbørsmengder, og øydelegging og feiltolking av mange nedskrivingar frå spanske conquistadorane, har vi berre ei avgrensa forståinga av samfunna i denne regionen før europearane kom.

Tairona-folket danna middels til store bustadsentra, med steinvegar, terrassar, verna farvatn, og tileigna plass for landbruksprodukt. Landbruket var det som først og fremst sytte for økonomien deira, med produkt som mais, ananas, yucca, og andre lokale matvarer. Tayrona var trudd  å vere ganske avansert for sin tidsperiode. Overlevande arkeologiske stader syner terrassar og småskala steinkanalar under bakken. Dei var òg kjente for aktivt å samle inn og handsame salt, som var ein betydeleg handelsvare. Vi veit at dei handla med andre urfolksgrupper langs kysten og i innlandet. Arkeologiske utgravingar har gjenvunne monalege verk gjort i keramikk, murverk og gull.

Geografi 
Santa Marta ligg i bukta i Santa Marta ved Det karibiske havet i Magdalena-departementet. Dette er 992 kilometer frå Bogotá og 93 kilometer frå Barranquilla. Byen er avgrensa mot nord og vest av Karibia og i sør av kommunane Aracataca og Ciénaga.

Infrastruktur
Santa Marta er ein viktig hamneby. Simón Bolívar International Airport ligg 16 kilometer frå bysenteret. Ein kan merke seg at den vidgjetne latinamerikanske helten, Simon Bolivar døydde her. Bustaden hans er kjent som 'La Quinta de San Pedro Alejandrino' og ligg like utanfor bysenteret. Sjølv om senteret for byen ligg ut mot havet, har byen hatt problem med å kontrollere byekspansjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Santa Marta» frå ,  den 22. mars 2015.  
  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Colombia
Bucaramanga

Bucaramanga  er hovudstaden i Santander-departementet i Colombia. Bucaramanga har den femte største økonomien ved BNP i Colombia, har lågaste arbeidsløysa, og har den åttande største folkesetnaden i landet, med ca. 530 000 innbyggjarar. Bucaramanga har over 160 parkar spreidd over heile byen, og har fått kallenamnet 'La Ciudad de Los Parques', parkbyen.

Frå 1960-talet voks byen mykje, for det meste inn i nabokommunane i hovedstadsområdet. Kommunane Floridablanca, Girón and Piedecuesta er uløyseleg knytt saman geografisk og kommersielt med Bucaramanga, saman utgjer dei Bucaramanga hovedstadsområde i Colombia med 1 276 329 innbyggjarar.

Byen er sete for teknologiske forskingssentre i ulike fagområde som energi, petroleum, korrosjon, asfalt, lær og agroindustri, dette inkluderer forskingsføretaket til det colombianske oljeselskapet Ecopetrol og gasselskapet Ecogas. Fottøyproduksjon er ein viktig del av industrien, i 2005 gjorde industri 16,5 % av alle bedrifter i Bucaramanga, og handel meir enn 50 %.  Bucaramanga har posisjonert seg som kongressarrangør, og har infrastruktur som messe- og utstillingssenter.

Historie 
Bucaramanga vart grunnlagt i 22.desember 1622, men byen Girón var den første og meste viktige byen som vart grunnlagt av spanske kolonistar i regionen. Først på byrjinga av 1800-talet innhenta Bucaramanga Girón i folkesetnad og økonomisk tyding. Tyske kjøpmenn og eventyrarar kom til Bucaramanga på 1860- og 1870-talet og Bucaramanga fekk godkjenning som hovudstad Santander-departementet frå 1886. Regionen vart satt attende av borgarkrigen 1899-1902, det medførte at Bucaramanga berre voks svakt i første halvleiken av 1900-talet.

Geografi og klima 
Bucaramanga ligg på eit platå i Cordillera Oriental colombiansk Andes, ca. 960 moh. Mange menneske bur på ustabile landmassar i bratte skråningar. På austsida reiser Andesfjella seg opp til 3700 moh., på vestsida fell høgda til 600 moh. ned til Rio de Oro Canyon. Alle fire nabokommunane inneheld omfattande landlege område, trass nyleg urbanisering.

I følgje Köppen si klimaklassifisering har Bucaramanga eit vanlegvis tropisk monsunklima, sjølv om det er ein påviseleg kjølig versjon av klimaet. Byen slepp så vidt unna tropisk regnskogklima fordi den  tørraste månaden, januar, i gjennomsnitt opplever i underkant av 60 mm nedbør. Sjølv om høgda over havet ikkje er vurdert som spesielt høg, er klimaet i Bucaramanga korkje varmt eller kaldt med ca. 22 grader Celsius døgnmiddeltemperatur. Samanlikna med byar på same gjennomsnittleg høgd, har Bucaramanga mykje kjøligare dagtemperaturar på grunn av kald vind som kjem ned dei austlege fjelltoppane; og  nattetemperaturen er ikkje så låg grunna varmluft som stig opp frå dalsøkket i vest. Dette faktumet gjer at dagleg termisk svinging blir smalare enn for andre colombianske byar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bucaramanga» frå ,  den 22. mars 2015.  
  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Colombia
Alphard

Alphard (α Hya, α Hydrae, Alfa Hydrae) er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Vasslangen. Namnet Alphard kjem frå det arabiske الفرد (al-fard), «den einsame», fordi det ikkje er nokre andre lyssterke stjerner i nærleiken. Han vart òg kalla «ryggraden til slangen» av arabarane. I det gamle Kina var han ein del av ein asterisme kalla «den raude fuglen». Den europeiske astronomen Tycho Brahe kalla han Cor Hydræ, hjartet av slangen.

Eigenskapar
Alphard har tre gonger massen til sola. Det er estimert at ho er 420 millionar år gammal og har utvikla seg bort frå hovudserien og blitt ei kjempestjerne med ein spektralklasse lik K3 og lysstyrkeklasse mellom II og III. Vinkeldiameteren er  millibogesekund, berre slått av Betelgeuse og R Doradus. Ho har utvida seg til 50 gonger radien til sola.

Spektrumet til Alphard syner at ho har noko overskot av barium, eit grunnstoff som vanlegvis vert produsert i kjernedanninga kalla s-prosess. Ofte høyrer ei bariumstjerne til eit dobbeltsystem og anomaliane i overskotet vert forklart av masseoverføring frå ei følgjande kvit dvergstjerne.

Flagg
Alphard er avbilda på det brasilianske flagget og symboliserer staten Mato Grosso do Sul.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alphard» frå ,  den 22. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Hydrae, Alfa
Vasslangen
Lyssterke kjempestjerner klasse K
Kjempestjerner klasse K
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
The Hindu

The Hindu er ei engelskspråkleg dagsavis i India. Ho har hovudkvarter i Chennai. Ho har eit gjennomsnittleg sal av 1,39 millionar eksemplar (desember 2013), og har eit utrekna lesartal på 2,2 millionar. Ho er med dette den andre største engelske dagsavisa i India etter opplag, og den tredje største etter lesartal (etter  Times of India i begge høva og Hindustan Times i sistnemnde). Ho er den mest lesne engelske dagsavisa i Tamil Nadu og Kerala.

The Hindu starta som ei vekeavis då ho først blei gjeven ut i 1878, og fekk daglege utgåver frå 1889. Ho blei opphavleg danna som eit motsvar til den anglo-indiske pressa sin svertekampanje mot T. Muthuswamy Iyer, den første innfødde dommaren ved Madras High Court. Avisa fortsette ei nasjonalistisk linje i protest mot det britiske kolonistyret. 

Etter administrative og økonomiske vanskar blei avisa kjøpt opp av S. Kasturi Ranga Iyengar i 1900, og familiemedlemmer har seinare  hatt leiande roller i drifta. Avisa tilhøyrer The Hindu Group, som også gjev ut avisa The Hindu på tamil, nyheitsmagasinet Frontline og idrettsmagasinet Sportstar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Hindu» frå ,  den 22. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
The Hindu. Offisiell nettstad.

Indiske aviser
Engelskspråklege aviser
Media i Kerala
Media i Tamil Nadu
Chennai
Altair

Altair (Alfa Aquilae, Alfa Aql, α Aquilae, α Aql, Atair) er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Ørna og den tolvte mest lyssterke stjerna på nattehimmelen. Ho ligg fortida i G-skya. Altair er ei hovudseriestjerne klasse A med ein tilsynelatande storleiksklasse på 0,77 og er ein av toppunkta i Sommartreknanten (dei to andre toppunkat er markert av Deneb og Vega).

Altair roterer raskt, med ein snøggleik kring ekvator på kring 286 km/s. Rotasjonsperioden er berre kring 9 timar. Til samanlikning bruker sola 25 dagar på ein full rotasjon. Ei undersøking med Palomar Testbed Interferometer avdekte at Altair ikkje er kulerund, men flattrykt på polane på grunn av den store rotasjonssnøggleiken. Andre interferometriske undersøkingar med fleire teleskop innan infraraudt spektrum, har stadfesta dette fenomenet.

Altair ligg 16,7 lysår (5,13 parsec) frå jorda og er ein av dei næraste stjernene som er synlege med det nakne auga. I lag med Beta Aquilae og Gamma Aquilae, dannar ho ei kjend linje av stjerner som stundom vert kalla Aquilafamilien eller Aquilaskaftet.

Satellittmålingar i 1999 med Wide Field Infrared Explorer synte at lysstyrken til Altair varierer svakt, mindre enn ein tusendel. Som følgje av dette vart ho i 2005 identifisert som ei Delta Scuti-variabelstjerne.

Namn og kultur
Namnet Altair har vore nytta sidan mellomalderen. Det er ei forkorting av det arabisk omgrept النسر الطائر, an-nasr aṭ-ṭā’ir (Den flyande ørna). Namnet Al Nesr Al Tair finst i katalogen til Al Achsasi Al Mouakket, som vart omset til latinsk som Vultur Volans. Dette namnet vart av arabarane nytta om ein asterisme av α, β og γ Aquilae og går truleg attende til den gamle babylonarane og sumerarane, som kalla α Aquilae ørnestjerna. Skrivemåten Atair er òg blitt nytta. Astrolabium frå England og Vest-Europa avbilda Altair og Vega som fuglar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Altair» frå ,  den 22. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
PIA04204: Altair, NASA.  Bilete av Altair frå Palomar Testbed Interferometer.
Altair på SolStation.

Ørna
Hovudseriestjerner klasse A
4
Aquilae, 53
Aquilae, Alfa
187642
097649
7557
Delta Scuti-variable
Arabiske ord og uttrykk
Stjerner med eigennamn
BD+08 4236
G-skya
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Himmellekamar kjende sidan antikken