alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylkesveg 397 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 397 (fleirtyding).
Fylkesveg 397 i Møre og Romsdal går mellom Skytterholm og Humla i Ålesund kommune. Vegen er 3,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nedregården
Tørla
Endepunkt Humla

Bakgrunnsstoff

 397
Vegar i Ålesund
Fylkesveg 400 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 400 (fleirtyding).

Fylkesveg 400 i Møre og Romsdal går mellom Grandfjæra og Reknes i Molde kommune via Strandgata, Storgata og Julsundvegen. Vegen er 1,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Grandfjæra
 via  ferje til Vestadstranda på Sekken (9,7 km utan ferja)
  Romsdalsgata til  Frænavegen (0,3 km)
 Reknes

Bakgrunnsstoff

 400
Vegar i Molde
Fylkesveg 409 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 409 (fleirtyding).
Fylkesveg 409 i Møre og Romsdal går mellom Strandgata/Storgata og Frænavegen/Øvre veg i Molde kommune. Vegen er 320 meter lang.

Kommunar og knutepunkt

  Strandgata/Storgata
 Frænavegen/Øvre veg

Bakgrunnsstoff

 409
Vegar i Molde
Fylkesveg 413 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 413 (fleirtyding).

Fylkesveg 413 i Møre og Romsdal går mellom Molde og Vestadstranda på Sekken i Molde kommune. Vegen er 9,7 km lang utanom ferjestrekninga.

Kommunar og knutepunkt

 Molde
 Ferje frå Molde
til Seterneset
Kommunal veg frå Vestadstranda til Skogvika (1,5 km)

Bakgrunnsstoff

 413
Ferjesamband i Møre og Romsdal
Vegar i Molde
Fylkesveg 420 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 420 (fleirtyding).
Fylkesveg 420 i Møre og Romsdal går mellom Kongens plass og Sundbåtkaia på Innlandet i Kristiansund kommune. Vegen er 1,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kongens plass
  (408 m)
Endepunkt Thomas Aasgaards gate/Sundbåtkaia

Bakgrunnsstoff

 420
Vegar i Kristiansund
Fylkesveg 420 (fleirtyding)

Fylkesveg 420 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 420 (primær fylkesveg i Aust-Agder)
Fylkesveg 420 i Hordaland
Fylkesveg 420 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 420 i Oppland
Fylkesveg 420 i Rogaland
Fylkesveg 420 i Vestfold

fylkesveg 420
Fylkesveg 421 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 421 (fleirtyding).
Fylkesveg 421 i Møre og Romsdal går mellom Rutebilstasjonen og Dalabrekka veg i Kristiansund kommune. Vegen er 1,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

  Dalabrekka
Kranavegen
Fosnagata
 Astrups gate/Rutebilstasjonen

Bakgrunnsstoff

 421
Vegar i Kristiansund
Fylkesveg 422 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 422 (fleirtyding).
Fylkesveg 422 i Møre og Romsdal går mellom Bjørnahaugen og Nordmørsvegen i Kristiansund kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Bjørnahaugen
 Nordmørsvegen

Bakgrunnsstoff

 422
Vegar i Kristiansund
Fylkesveg 422

Fylkesveg 422 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 422 i Hordaland
Fylkesveg 422 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 422 i Oppland
Fylkesveg 422 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 422 i Vestfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 423 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 423 (fleirtyding).
Fylkesveg 423 i Møre og Romsdal går mellom Melkvika og Dale i Kristiansund kommune. Vegen er 1,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Melkvika
Kommunal veg frå Dale til Omsa (4,3 km)

Bakgrunnsstoff

 423
Vegar i Kristiansund
Eidsfossen

Eidsfossen er ein foss i Gloppeelva aust på garden Eide i Gloppen kommune i Vestland. Fossen er ein kaskadefoss med eit fall på 32 meter. På grunn av den store vassføringa i elva er fossen eit tydeleg landemerke i kommunen, og er merkt som sjåverdig på kartet i vegboka til Norges Automobil-Forbund og av Statens vegvesen. Vassføringa er på sitt største mellom april og juli. 

Fossen blei bygd ut med elvekraftverk av Gloppen Energiverk (GEV) i 1917, og sidan 2000 driftet av Sogn og Fjordane energi (SFE). Kraftverket, Eidsfoss kraftverk, blei sist oppgradert i 2008.

Laksetrapp 
Ved fossen er det bygd ei laksetrapp som skal hjelpa laksen å vandre frå Gloppefjorden til Breimsvatnet. Området rundt trappa er tilrettelagd for publikum med bruer og rekkverk.

Bakgrunnsstoff 
 Eidsfossen på world-of-waterfalls.com
 Vannstand for Gloppenelv v/Bergheim (id:87.10.0) (2008)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eidsfossen» frå , den 5. juni 2011. 
 

Geografi i Gloppen
Fossar i Vestland
Turistmål i Vestland
Sørhare

Sørhare, Lepus europaeus, er eit pattedyr i harefamilien. Sørharen er nært i slekt med vanleg hare, og er den mest utbreidde harearten lenger sør i Europa. Han har kome til Noreg ein gong etter 1800. På den norske svartelista er han oppført som ein framand art som utgjer ein ukjend risiko for stadeige artsmangfald. Han har etablert ein liten bestand i Østfold basert på innvandring av dyr som er sett ut i Sør-Sverige. Han vart òg sett ut fleire stader i Noreg rundt hundreårsskiftet til 1900-talet, men desse bestandane døydde etter kvart ut. Det opphavlege utbreiingsområdet til sørharen var Eurasia frå den europeiske atlanterhavskysten i vest til Mongolia i aust. Han er òg innført til mellom anna Argentina, Australia, Nord-Amerika, Sverige og Storbritannia. Formålet med spreiing av arten har stort sett vore å nytta han som jaktvilt. Sørharen er ein svært tilpasningsdyktig art, som kan leva i mange varierte landskapstypar.

Fotnotar

Kjelder 
 FremmedArtsBasen
 The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Harefamilien
Pattedyr i Noreg
Vassflaggermus

Vassflaggermus (Myotis daubentonii) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå Portugal, Irland og Noreg i vest til Korea og Japan i aust. Ho er den einaste europeiske flaggermusa det har blitt registrert stadig stigande bestand av frå 1950-talet fram til i dag. Ho finn mat over vatn, anten fersk- eller saltvatn, hovudsakleg vassinsekt, t.d. fjærmygg. Kan også observerast jaktande i skog. Den veg 7-15 g og kroppslengda er 45-55 mm. Vengespennet er på 240-275 mm og underarmslengda er 35-42mm.

Under gamle steinbruer og i hole tre er vanlege plassar for sommarkoloniane, bygningar er mindre vanleg. Koloniane har som oftast titals par individ, men i Nederland er koloniar med nesten 180 flaggermus funne. 

Arten er ikkje rekna som truga totalt, men populasjonar kan gå tilbake lokalt på grunn av redusert næringstilgang grunna dårlegare vasskvalitet eller forstyrring av kvilestader.

Kjelder
 Zoologi.no: Vannflaggermus

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Flaggermus
Åsane Storsenter

Åsane Storsenter er eit kjøpesenter i Åsane i Bergen. 23. november 2007 vart Arken og Åsane Senter slått saman og resultatet vart Åsane Storsenter.

Bakgrunnsstoff
 Åsane Storsenter sin heimeside 

Kjøpesenter i Vestland
Byggverk i Åsane
Torvull

Torvull er ei plante i storrfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta vert kring 40 cm høg og veks i tuver med tett samanpakka lyst brune slirer og mange strå. Torvull har trådsmale blad og strå med to-tre bladslirer. Strået er trekanta øvst. Akset er avlangt, til slutt rundt med tverr grunn. Aksskjela er breiast ovanfor grunnen, dei er langspisse, blågrå og gjennomskinlege. Planta har kvit ull. Mjølknappen er 2,5 mm lang. Torvull blomstrar kring juni månad på myr og torvgrunn i Noreg, og er vanleg i heile landet. Torvull er funnen opp til 1710 m i Jotunheimen.

Kjelder

Svensk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg
Storrfamilien
Fylkesveg 31 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 31 (fleirtyding).
Fylkesveg 31 i Sogn og Fjordane går mellom Kolgrov og Storøy i Solund kommune. Vegen er 14,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

Endepunkt Kolgrov
Arm frå Sanden til Nåra (4,8 km)
Arm frå Sætrevågen til Haldorsneset kai (1,2 km)
 Ferje frå Haldorsneset (overfart 18 min., 10 turar/dag)
til  Daløy
Endepunkt Storøy

Bakgrunnsstoff

 031
Ferjesamband i Vestland
Vegar i Solund
Fylkesveg 32 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 32 (fleirtyding).
Fylkesveg 32 i Sogn og Fjordane går mellom Hagelv og Leknessund i Solund kommune. Vegen er 10,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Hagelv
Furrevik
Arm frå Hersvik til Hersvikbygda (0,3 km)
Endepunkt Leknessund

Bakgrunnsstoff

 032
Vegar i Solund
Archives New Zealand

Archives New Zealand (Te Rua Mahara o te Kāwanatanga på Māori) er Nasjonalarkivet på New Zealand, med overordna ansvar for regjeringa si journalføring og for offentlege arkiv Sidan 1. februar 2011 har det vore ein del av Innanriksdepartementet på New Zealand. Før 1. februar 2011 var Archives New Zealand eit eige departement i regjeringa.

Archives New Zealand har meir enn 80 kilometer av av statlege oppteikningar på New Zealand; desse daterer seg frå tidleg i det 19. hundreåret fram til tidleg i det 21. hundreåret. Forskarar kan søkja etter informasjon i dokumenta online, gjennom hjelpetenesta Archway finding aid .

Waitangitraktaten er utstilt i Konstitusjonsrommet ved hovudkontoret i Wellington.

Lova om offentlege arkiv av 2005 forsterka rolla til Archives New Zealand og makta til statsarkivaren. Institusjonen har no ei leiande rolle som journalførar for sentrale og lokale styresmakter.

Digital Continuity Action Plan på New Zealand hevdar å vera verdas første tiltak for å hindra at viktige offentlege dokument går tapt og sikra at notidas informasjon er tilgjengeleg for framtida.

Bakgrunnsstoff 
 Archives New Zealand
 Archway søkjehjelp online
 Digital Continuity Action Plan
 Kommentarar om føreslått avhending av offentlege nedteikningar

Referansar 

New Zealand
Arkiv på New Zealand

Denne artikkelen bygger på «Archives New Zealand» frå ,  den 6. juni 2011.
Dvergspissmus

Dvergspissmus (Sorex minutus) er eit pattedyr i spissmusfamilien. Spissmusa lever i Eurasia, frå Portugal og Noreg i vest til Bajkalsjøen i aust, dessutan i Himalaya og Pakistan. Ho finst gjerne i fuktige område og kan vera den dominerande spissmusarten i myrområde.

Kjelder 
IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
Referansar

pattedyr i Noreg
spissmusfamilien
Skogflaggermus

Skogflaggermus, eldre namn Brandtflaggermus (Myotis brandtii) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå England i vest til Sentral-Asia i aust, med spreidde bestandar i Mongolia, Kina og Japan. Ho lever i lauvskog og blandingsskog, somme tider barskog, ofte nær vatn. Om vinteren går ho i dvale i tunnellar, holer eller kjellarar. Dei er vanskeleg å skilja frå skjeggflaggermus, umogleg utan å fanga dei. I Noreg er ho funnen på Austlandet, nord til Nord-Trøndelag.

Kjelder 
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
Referansar

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Skjeggflaggermus

Skjeggflaggermus (Myotis mystacinus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Vest-Europa nord til Sør-Noreg, aust til Uralfjella og sør til Middelhavet, med ein bestand også i Marokko. Ho lever i mange ulike landskapsområde, men er meir tilbøyeleg til å leva i hus enn i skogområde og er vanleg i parkar og hagar. Ho er vanskeleg å skilja frå skogflaggermus, umogleg utan å fanga ho. Det er difor gjort relativt få sikre funn av arten i Noreg. I Sverige og Danmark reknar ein med at skjeggflaggermusa er i sterk tilbakegang, men det er uvisst om dette også er tilfellet i Noreg.

Raudlistevurdering 
Seinare års registreringsarbeid på Vestlandet har vist at arten er vanlegare enn tidlegare antatt i denne landsdelen Bestandsstorleiken er svært usikker, men blir antatt å omfatta meir enn 1000 reproduserande individ. Dei rike løvskogsliene på Vestlandet kan potensielt husa ein betydeleg bestand, men på Austlandet synest arten å vera meir fåtalig.

Det er viktig at tidsserien med underjordiske teljingar fortset og blir utvida til andre område. Det er vidare eit sterkt behov for etablering av overvakingsseriar som dekker artens yngleperiode.

Konklusjon: På grunn av det store utbreiingsområdet og ein antatt bestand på meir enn 1000 reproduserande individ, vurderer Artsdatabanken skjeggflaggermus (Myotis mystacinus) som livskraftig LC. Kunnskapsgrunnlaget for å vurdera rødlistestatus er likevel avgrensa, og det er sterkt ønskeleg med meir kunnskap om den reelle bestandsstatusen til arten i Noreg.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Børsteflaggermus

Børsteflaggermus (Myotis nattereri) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Europa frå Portugal og Irland i vest til vestlege delar av Russland i aust, og frå Sør-Skandinavia i nord til Middelhavet i sør, dessutan i Marokko og Algerie. 

I Noreg er arten funnen svært sjeldan. Vinteren 2009/10 vart eit eksemplar funne i ei gruve i Lunner. Det førre funnet var då i 1961, i Oslo. Arten er talrik i Sverige, men vandrar ikkje over store avstandar. Bestanden i Noreg er rekna å vera svært låg, og kritisk truga.

Raudlistevurdering 
Det vart i juli 2012 gjennomførd eit aktivt søk etter arten i ein del område med antatt velegnet sommarhabitat på Hadeland (Oppland), innan rimeleg nærleik til overvintringslokaliteten der arten vart funnen i 2010. Det vart brukt fleire ulike registreringsmetodar (m.a. fangst, utplassering av ultralydloggere og aktiv lytting med detektor i eigna område). Undersøkinga resulterte ikkje i funn av børsteflaggermus. Overvintringslokaliteten, og dessutan fire nærliggande overvintringslokaliteter er undersøkt kvar vinter sidan 2010, men det er ikkje gjort nye funn av børsteflaggermus.

Fråvær av sommar- og vinterfunn i nærområdet, og dessutan auke i langdistanseregistreringar og ein generell bestandsauke på overvintringslokaliteter i ulike delar av Europa, gjer det nærliggande å tru at funnet i Lunner gjaldt eit dyr på vandring frå den svenske bestanden.

Regelmessige vinterteljingar av flaggermus i Vestfold, Buskerud, Oslo og Akershus har hittil ikkje gitt nye funn av arten. Ein auke i bruk av automatiske ultralydopptakarar i Sør-Noreg som både sikrar belegg og gjer muleg ein grundig lydanalyse, har ikkje ført til sikre funn av arten.

Det kan likevel ikkje avvisast at det slår ein uoppdaga bestand i boreonemoral sone, kanskje spesielt rundt Oslofjorden. Underjordiske lokalitetar i Østfold, Vestfold og Buskerud som ikkje har vore gjenstand for regelmessige teljingar bør undersøkast på nytt. Den tilsynelatande positive bestandssituasjonen i Sverige gir òg rom for ein potensiell rekolonisering av Noreg. Gjennom regelmessige vinterteljingar kan ei slik forandring i utbreiingsareal dokumenterast.

Konklusjon: Berre eitt sikkert funn i løpet av dei siste 60 år gjeld frå Noreg. Det blir antatt at det er mindre enn 50 reproduserande individ her i landet. Børsteflaggermus blir derfor klassifisert som CR etter dette kriteriet.

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Nordflaggermus

Nordflaggermus, Eptesicus nilssonii, er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå Frankrike og Noreg i vest til Bajkalsjøen i aust, dessutan ved den russiske stillehavskysten og Japan. Ho er den vanlegaste flaggermusarten i Noreg og lever over det meste av Noreg. Arten veg 8-18 g, kroppslengda er 54-64 mm, vingespennet er på 240-280 mm og underarmslengda er 38-44 mm.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Storflaggermus

Storflaggermus (Nyctalus noctula) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå Sør-Skandinavia og Frankrike i vest til Kaukasus og Uralfjella i aust, dessutan spreidd i fjellområde i Asia som Himalaya og Kasakhstan. Ho er utdøydd i Portugal. Storflaggermus vart første gong sikkert funnen i Noreg på Finnøy i Rogaland i 1987. Etter dette er arten funnen fleire gonger, særskilt på Austlandet. Storflaggermusa trekkjer om vinteren, og den norske bestanden tilbringer truleg vinteren utanfor landegrensene.

Fotnotar

Kjelder
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk
 Artsdatabanken: Rødlista for arter 2021

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Flaggermus
Trollflaggermus

Trollflaggermus (Pipistrellus nathusii) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever over det meste av Europa, frå Storbritannia i vest til Kaspihavet i aust og nord til Sør-Skandinavia. I Finland vart arten for første gong registrert i 2006. I Noreg er arten kjend frå nokre funn på Vestlandet og Sørlandet. Trollflaggermusa har til og med vore observert langt til havs på Trollfeltet. Han er ein av dei flaggermusartane i Europa som trekkjer lengst, og den norske bestanden er neppe i Noreg om vinteren. Kor mange trollflaggermus som finst i Noreg, er vanskeleg å fastslå.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Tusseflaggermus

Tusseflaggermus (Pipistrellus pipistrellus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Fram til 1998 vart denne arten og dvergflaggermus rekna som éin art. Flaggermusa lever i mesteparten av Europa nord til Sør-Skandinavia, dessutan i Sentral-Asia, Kina og andre førekomstar i Asia. I mange av desse områda er ho ein av dei vanlegaste flaggermusartane. Arten lever gjerne i bygningar i tettbygde strøk.
Tusseflaggermusa vart ikkje observert i Noreg før i eit lydopptak i 2007, i Stavanger, men ho kan fort forvekslast med dvergflaggermus eller trollflaggermus. Det har oppstått tvil i kva grad tusseflaggermus (Pipistrellus pipistrellus) faktisk finst i Noreg. Funnet frå Stavanger kan i lys av nyare forsking ikkje bli sett på som sikkert. Verken reproduksjon eller gjentakande besøk har vorte dokumenterte. Arten må dermed kategoriserast som NA (arten er ikkje etablert med fast reproduserande bestand hos oss, og < 2 % av global populasjonsstorleik oppheld seg regelmessig i Noreg (gjest)).

Fotnotar

Kjelder 
The IUCN Red List of Threatened Species på engelsk

Bakgrunnsstoff

Glattnasefamilien
Pattedyr i Noreg
Fylkesveg 91 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 91 (fleirtyding).
Fylkesveg 91 i Sogn og Fjordane går mellom Bruland og Strandosen i Øvrelavikdalen i Høyanger kommune. Vegen er 5,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Bruland
  (140 m)
Endepunkt Strandosen

Bakgrunnsstoff

 091
Vegar i Høyanger
Fylkesveg 93 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 93 (fleirtyding).
Fylkesveg 93 i Sogn og Fjordane går mellom Lia i Høyanger kommune og Nautsundet i Fjaler kommune. Vegen er 36,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Lia
 Klubbentunnelen (ca. 150 m)

Arm frå Engen til Boge (2,1 km)
Kommunal veg frå Boge til  Bjordal (4,6 km)
 Nautsundet

Bakgrunnsstoff

 093

Vegar i Fjaler
Vegar i Høyanger
Seladon

Seladon (eller celadon) er namnet på både ein type glasert blå-grøn kinesisk keramikk som i Kina heiter qingci (青瓷, 'grøn porselen'), og på ein glasur i same farge som vart nytta på  keramikk i andre austasiatiske land, til dømes i Korea i perioden Koryŏ (918-1392). Nemninga kan òg visa til sjølve fargen.

Seladonglasurar er gjennomskinnlege, svakt blå-grøne glasurar med ein sterkare farge der glasuren ligg tjukkare. Denne typen steintøy blei opphavleg utvikla i Kina, særleg i provinsen Zhejiang, der pottemakarane kom fram til denne glasuren på sjuhundretalet e.Kr. Kunsten å laga seladonkeramikk spreidde seg til ikkje berre Korea, men òg til Japan og Nord-Thailand. Denne typen keramikk vart særleg populær av di fargen likna på jade, ein stein som vart halde for å vere heilag.

Det europeiske namnet på denne keramikken kjem frå den grønfarga kappa til gjetaren Céladon, helten i hyrderomanen l'Astrée frå 1610 av den franske forfattaren Honoré d'Urfé. Denne romanen vart gjeve ut i ein periode då det var særs populært i Frankrike med porselen  importert frå Kina med denne fargen, og difor vart fargen på varig vis assosiert med kappa til Céladon, slik ho var skildra i romanen. Etter kvart skjedde det same i andre europeiske land òg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på mellom anna «Celadon» frå ,  den 7. juni 2011.

Bakgrunnsstoff

Farger
Porselen
Fylkesveg 121 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 121 (fleirtyding).
Fylkesveg 121 i Sogn og Fjordane går mellom Rulsen og Myrkaskog i Vik kommune. Vegen er 8,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Rulsen
 frå Fosse til Refsdal (3,6 km)
Kommunal veg frå Myrkaskog til Bruavoll (0,2 km)

Bakgrunnsstoff

 121
Vegar i Vik
Fylkesveg 122 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 122 (fleirtyding).
Fylkesveg 122 i Sogn og Fjordane går mellom Fosse og Refsdal i Vik kommune. Vegen er 3,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fosse
Kommunal veg frå Refsdal til Fv122 Orvedal (5,6 km)

Bakgrunnsstoff

 122
Vegar i Vik
Fylkesveg 152 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 152 (fleirtyding).
Fylkesveg 152 i Sogn og Fjordane går mellom Bøyaøyri og Distad i Sogndal kommune og mellom Menes og Ulvastad kai i Balestrand kommune.

Trasear: Bøyaøyri – Distad 6,3 km, Menes – Ulvastad kai 5,5 km.

Kommunar og knutepunkt

 Bøyaøyri
 Norsk Bremuseum
Mundal
Kommunal veg frå Distad til Raudboti (6,6 km)
Mellom Raudboti og Menes er vegen ikkje bygd

Endepunkt Menes
Kommunal veg frå Ulvastad kai til  Nedrebø (0,7 km)

Bakgrunnsstoff

 152
Vegar i Sogndal
Fylkesveg 181 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 181 (fleirtyding).
Fylkesveg 181 i Sogn og Fjordane går mellom Åfedt og Grindedal i Vik kommune.

Trasear: Åfedt – Osen (3,4 km), Feios – Grindedalen (4,0 km)

Kommunar og knutepunkt

Endepunkt Åfedt
 Osen
Erstatta av fylkesveg 602 og 

 Feios
Endepunkt Grindedalen

Bakgrunnsstoff

 181
Vegar i Vik
Fylkesveg 5602

Fylkesveg 5602 går mellom Feios og Fresvik i Vik kommune i. Vegen er 17,5 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 182.

Kommunar og knutepunkt

 Feios
 frå Feios til Grindedal
 Ramnabergtunnelen (1496 m)
 Yste Jarva tunnel (82 m)
 Trettetungene tunnel (341 m)
 frå Øyri til  Stokkebrua (2,3 km)
 frå Fresvik til Krossvighola
Endepunkt Fresvik brygge

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 5602
Vegar i Vik
Fylkesveg 183 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 183 (fleirtyding).
Fylkesveg 183 i Sogn og Fjordane går mellom Fresvik og Krossvighola i Vik kommune. Vegen er 9,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fresvik
Arm frå Flæte til Tretteteig (1,8 km)
 frå Stokkebrua til  Øyri (2,3 km)
Endepunkt Tretteteig
Kommunal veg frå Krossvighola til Solheim (1,4 km)

Bakgrunnsstoff

 183
Vegar i Vik
Fylkesveg 184 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 184 (fleirtyding).
Fylkesveg 184 i Sogn og Fjordane går mellom Stokkebrua og Øyri i Vik kommune. Vegen er 2,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Stokkebrua
 Øyri

Bakgrunnsstoff

 184
Vegar i Vik
Fylkesveg 185 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 185 (fleirtyding).
Fylkesveg 185 i Sogn og Fjordane er einaste fylkesveg i Leikanger kommune. 

Vegen er sett saman av tre ikkje-samanhengande trasear: Njøs – Sæberg (2,6 km), Haug – Husabø (0,9 km) og Eggja – Valbrekka (1,8 km).

Fylkesvegen frå Njøs til Skitmyrane vart bygd på midten av 1960-talet, og erstatta den gamle bygdevegen. Vegen vart bygd vidare til Sæberg i samband med utbygging av Bustadfeltet Henjahaugane i andre halvdelen av 70-talet. På 60-talet var det snakk om å forlengja vegen, slik at me fekk samanhengande fylkesveg frå Njøs til Valbrekka, men planane vart lagde på is. Då kommunen prøvde å få liv i planane på slutten av 70-talet, var ikkje prosjektet aktuelt lenger for fylkeskommunen.

I februar 2012 har Leikanger kommune starta arbeid med reguleringsplan for fylkesvegen frå RV 55 til Skitmyrane. Føremålet med planen er å utvida vegen til fullbreidd, og å byggja gang- og sykkelveg langs køyrevegen. Tidlegare var det aktuelt å byggja ny veg opp Askedalen i staden for å rusta vegen opp over Njøs, men dette er lite aktuelt i dag.

Kommunar og knutepunkt

 Njøs
Endepunkt Sæberg

Endepunkt Haug
Endepunkt Husabø → kommunal veg Husabøvegen til  Leikanger

Endepunkt Eggum
Endepunkt Valbrekka → kommunal veg Valbrekkevegen til  Ytre Hamre og Eggjavegen til  Holum.

Bakgrunnsstoff

 185
Vegar i Sogndal
Fylkesveg 211 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 211 (fleirtyding).

Fylkesveg 211 i Sogn og Fjordane går mellom Sogndalsfjøra og Selseng i Sogndal kommune. Vegen er 18,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

  Sogndalsfjøra
 Selseng

Bakgrunnsstoff

 211
Vegar i Sogndal
Fylkesveg 212 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 212 (fleirtyding).
Fylkesveg 212 i Sogn og Fjordane går mellom Nedrehagen og Lerheim i Sogndal kommune. Vegen er 3,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Nedrehagen
Kommunal veg frå Lerheim til  Tylda (1,4 km)

Bakgrunnsstoff

 212
Vegar i Sogndal
Fylkesveg 213 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 213 (fleirtyding).

Fylkesveg 213 i Sogn og Fjordane går mellom Porsmyri og Sogndal lufthamn, Haukåsen. Vegen er 8,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Porsmyri
Endepunkt

Bakgrunnsstoff

 213
Vegar i Sogndal