alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hålisrimen

Hålisrimen er eit fjell, 2655 moh, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Hålisstonga i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Hålisstonga

Hålisstonga er eit fjell, 2780 moh, ved sørenden av Holtedahlfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd og namngjeve av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Hallgrenskarvet

Hallgrenskarvet er eit fjell, stort sett isdekt, med ei bratt nordside, 27 nautiske mil sørvest for Neumayerskarvet i Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og fleire flyfoto 1958–59, og kalla opp etter Stig E. Hallgren, ein fotograf på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Hamarøya i Dronning Maud Land

Hamarøya er eit isolert, isfritt fjell midt i munningen av Vestre Skorvebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hamartind

Hamartind er eit fjell ved austenden av Hamrane i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Fjellet vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hamrane

Hamrane er nokre isfrie høgder mellom Skarsdalen og Heibreen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart fotograferte frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Høgdene vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hatten i Dronning Maud Land

Hatten er eit isolert fjell 6 nautiske mil nordvest for Veten, som stikk opp av isen på nordvestsida av Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve Hatten.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Heddenberget

Heddenberget er ein nunatak på 1515 moh som ligg 1 nautisk mil nord for Brattskarvet i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Namnet «Hedden-Berg» etter Karl Hedden, ein sjømann på ekspedisjonen, vart nytta i området av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) under Alfred Ritscher. Samsvaret mellom namnet og denne nunataken kan vere tilfeldig, men er tilrådd for å halde internasjonale einskaplege namn og for å halde på det historiske namnet i området..

Kjelder

Nunatakar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Heikampen i Antarktis

Heikampen er eit fjell ved søraustenden av Robinheia i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52), i tillegg til flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Heitō-zan

Heitō-zan er eit flatt fjell på 495 moh ved søraustenden av Langhovde i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeve Heitō-zan (Flatfjellet) av JARE i 1972.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Holtermann

Holtermann er ei norsk slekt med opphav i Tyskland. I 1673 innvandra Henrich Holtermann (1650–1730) til Noreg og tok borgerskap i Bergen 9. august 1676. To av hans søner var Carsten Holtermann (1680–1757), gift med Sara Davidsdtr Faye,; og Henrik Holtermann (1683–1728). Carsten tok borgerskap i Bergen 1704 (med yrke skipper), medan broren Henrik/Henrich («kjøbmand») tok borgarskap i Bergen i 1706. 

Henrik Holtermann (1683-1728) fekk borgarskap som kjøpmann i Bergen, men budde på Gamlem og var gift med Meine Stokberg. Det var på denne tida ingen kjøpstad på Sunnmøre, Henrik Holtermann var ein såkalla «uteliggar» ved at han hadde løyve til å ligge ute i distriktet (i såkalla «kræmmerleier») og handle med bøndene der. Henrik Holtermann åtte Brunholmen 1708-1727 (enka Mein Stochberg kjøpte i 1730 Djuvika og flytta dit). Brunholmen var ein liten handelsstad ved «Ålesundet» og vart seinare sentrum i den nye byen Ålesund. Sonen Hans Holtermann etablerte seg som handelsmann same stad. Dottera Anna Bagge Holtermann var gift med handelsmannen Iver Jørgensen Høgh i Vegsund.

Kjende Holtermann
Mellom kjende medlemmar av slekta finn ein fleire eigarar av Austrått og Rein kloster.
 handelsmannen Hans Holtermann kjøpte Austrått i 1760 og eigedommen vart verande i familien i over 100 år.
offiseren Reidar Holtermann
politikaren Christian Holtermann Knudsen 
arkitekten P.H. Holtermann

Kjelder

Norske slekter
Heksegryta

Heksegryta er ei gruppe fjelltoppar mellom Belgen og Tverreggbreen ved Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå ytterlegare flyfoto 1958–59.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hinode-yama

Hinode-yama  er eit lite kystfjell, 120 moh, 3 nautiske mil sørvest for Solsprettodden på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen, 1957–62, og namngjeve Hinode-yama (Soloppgangsfjellet).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Hiroe-yama

Hiroe-yama er eit fjell, 316 moh, som ligg 0,5 nautiske mil nordvest for Breidvågnipa og 1,3 nautiske mil nordaust for Hiroeodden, på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av H.E. Hansen frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Namnet «Hiroe-yama» (Breibuktfjellet) vart nytta av Den japanske antarktisekspedisjonen i 1973 etter den japanske undersøkinga av området.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Hochlinfjellet

Hochlinfjellet er eit stort, isdekt fjell, 2760 moh, som står aust for Festninga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter L. Hochlin, ein radiotelegrafist og hundeførar på ekspedisjonen (1956–58).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Høgfonna

Høgfonna er eit høgt, flatt, snødekt fjell med bratte fjellveggar, som ligg 5 km søraust for Høgskavlen i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver.

Høgfonnaksla er ein høg fjellrygg som dannar nordenden av fjellet, medan Høgfonnhornet ligg heilt i sør.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Høgsætet

Høgsætet er eit 2717 moh høgt fjell like nordaust for Raudberget i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Høegh

Høegh (blir også stava Høgh og Høeg) er eit slektsnamn i Noreg. 

Eit opphav til namnet er Jørgen Hansen Høgh/Høeg (1678–1737) handelsmann i Vegsund i Borgund og sorenskrivar for Sunnmøre. Han var gift med Elisabet Wiig (dotter av lensmann Knut Nilsen Wiig i Ørsta). Mellom deira etterkommarar:
 Hans Høgh (1713–1759), sokneprest i Herøy 
 Jørgen Peter Høegh (1747–1792), sokneprest i Hammer
 Iver Høeg (1715–1769), handelsmann i Vegsund, gift med Anna Bagge Holtermann (søster av Hans Holtermann)
 Elisabet Høeg (1747–) gift med Christian F. Meldal, sokneprest i Borgund
 Mein Cathrine Høeg (1748–1827), gift med presten Ludolf Krohn
 Jørgen Høeg (1720–død før 1767), gift med si kusine Ragnhild Hougsholm (også kalla Wiig)
 Jørgen Høeg (1754–1796), handelsmann i Ålesund, eigar av Ørstavik med Ørsta kyrkje og ei rade andre eigedomar, gift med Appolone Katarine Schønning (1760–1835) frå Grøtøy
 Ar(e)nt Jørgen Schønning Høeg (1783–1862), handelsmann i Ulstein
 Ole Meldal Høeg (1784–1865), handelsmann i Ulstein

Etter ekteskap mellom Mein Høeg og Ludolph Krohn har kombinasjonen «Høegh Krohn» vore vanleg, til dømes:
 Raphael Høegh-Krohn (1938–1988), matematiker
 Joachim Høegh-Krohn (1966–), siviløkonom

Andre
 Annelise Høegh (1948–), politikar
 Leif Høegh (1896–1974), skipsreiar
 Anders Høegh (1920–1989), krigsflygar
 Ketil Høegh (1956–), skodespelar
 Westye Høegh (1942–), advokat, forretningsmann
 Hans Høegh (1926–2010), forretningsmann, leiar i Røde Kors

Sjå også
 Høeg (adelsslekt)

Kjelder

Norske slektsnamn
Sigurd Astrup

Sigurd Astrup () var ein norsk forretningsmann og politikar, medlem av Høgre. Eivind Astrup og Thorvald Astrup var brørne hans. Han var oldefar til politikaren Nikolai E. Astrup.

Sigurd Astrup var medeigar i familieselskapet Astrup & Søn frå 1907, eineiegar frå 1914. Han var i mange år direktør og styremedlem i Den norske Creditbank, med styreverv i ei rad forsikringsselskap. Han var elles formann i Norske Selskab, Norges Standardiseringsforbund og Norges Handelsstands Forbund.

Astrup var stortingsrepresentant for Oslo og partiet Høgre i perioden 1925–27, med sete i Finanskomiteen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sigurd Astrup» frå ,  den 19. november 2015.  
 

Norske forretningsfolk
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Nomadeand

Nomadeand (Anas gracilis) er  ei grasand funnen på ope våtmarker i Australia, på Ny-Guinea, New Zealand, Vanuatu og Ny-Caledonia. Ho hekkar berre i Australia og på New Zealand.

Skildring 
Nomadeanda er ei mellomstor and, ca. 43 centimeter med kroppssvekt på gjennomsnittleg 525 og 425 gram for hannar og hoer høvesvis. Ho er brunspraglete  med kvite og grøne vengespeglar. Kjønna har lik utsjånad, i motsetnad til den nærskylde kastanjeand, der hoer og hannar er påfallande ulike. Nomadeanda har nesten identisk fjørdrakt til hoa av kastanjeand, men nomadeanda kan vere prega av lysare nakke og bleikare andlet. Ungfuglar av nomadeender er bleikare enn vaksne, spesielt på hovudet. 

Ein gong var nomadeanda endemisk til Australia som utbreidd hekkefugl, men ho spreidde seg til New Zealand på 1950-talet. Ho er no vel etablert i store delar av landet, inkludert regionane Hawke's Bay, Waikato, Manawatu-Wanganui og Wairarapa på Nordøya, og dessutan austsida av Sørøya. Etter hekkinga på New Zealand kan dei flokkast i estuar om vinteren. I Australia er ho særs nomadisk og er streiffugl til Ny-Guinea, Vanuatu, Salomonøyene og Ny-Caledonia.

Dietten består av vassplantar og virvellause dyr som vassbiller og mygg.

Hekkinga er knytt til regntida i Australia. Reira er vanlegvis bygd i hole tre nær vatn der dei legg typisk 7 kremfarga egg i kullet. Hoa rugar i ca. 25-31 dagar og ungane dreg på vatnet straks etter klekking. Det eldste kjente individet av nomadeand i Australia blei over 21 år, men gjennomsnittleg levetid er ca. 3 år.  

Arten har status som livskraftig, og den globale bestanden er estimert til over 1 million individ, og er trudd å vere minkande. På New Zealand auka storleiken på populasjonen frå mindre enn 20 000 til ca. 50 000 frå tidleg 1970-talet til 2005.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
BirdLife International (2013) Species factsheet: Anas gracilis. Henta frå http://www.birdlife.org den 17. mars 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

andefamilien
Fuglar i den australske regionen
Iduna

Iduna er ei biologisk slekt av seks, små songarliknande sporvefuglar i kjerrsongarfamilien, Acrocephalidae. Leveområdet for to av artane er Asia, tre artar er avgrensa til Afrika, mens bleiksongar førekjem i søraustre Europa i tillegg til Nord-Afrika og sørvestre Asia. Tidlegare var desse artane lista som ein del av slekta Hippolais.

Artslista
Iduna i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.2, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
 Krattklorsongar, Iduna natalensis, African Yellow Warbler, (Smith, A, 1847), (LC)
 Fjellklorsongar, Iduna similis, Mountain Yellow Warbler, (Richmond, 1897), (LC)
 Tartarsongar, Iduna caligata, Booted Warbler, (Lichtenstein, MHK, 1823), (LC)
 Ramasongar, Iduna rama, Sykes's Warbler, (Sykes, 1832), (LC)
 Bleiksongar, Iduna pallida, Eastern Olivaceous Warbler, (Hemprich & Ehrenberg, 1833), (LC)
 Maurarsongar, Iduna opaca, Western Olivaceous Warbler, (Cabanis, 1851), (LC)

Ein tidlegare medlem tjukknebbsongar, hekkefugl i austlege Asia, inkludert Mongolia, har fått si eiga slekt som Arundinax aedon.

Kjelder 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kjerrsongarfamilien
Fuglar i den orientalske regionen
Fuglar i den afrotropiske regionen
Fuglar i den palearktiske regionen
Fugleslekter
Ramasongar

Ramasongar (Iduna rama, tidlegare Hippolais rama ) er ein medlem av kjerrsongarfamilien (eng: tree warblers) i «den gamle verda». Ramasongar var tidlegare rekna som ein  underart av tartarsongar, men blir no handsama som ein sjølvstendig art. Hekkeutbreiinga er frå nordauste Arabia til Afghanistan. Nett som tartarsongarar, trekker mykje av populasjonen av ramasongarar til vinterkvarter på det indiske subkontinentet så langt sør som på Sri Lanka.

Dette er ein liten sporvefugl og ein liten medlem av familien Acrocephalidae. Han lever i ope landskap med buskar og anna høg vegetasjon. Dei legg 3-4 egg i reiret som ligg i ein busk eller vegetasjon. Som dei fleste «verkelege songarar» er ramasongarar insektetarar. 

Oversida er bleikbrun, som te med mjølk, undersida er lys med gulbrune kroppssider. Dei ytre halefjørene har bleike kantar. Dei har ei kort, bleik augebrynstripe, og nebbet er sterkt og spist. Ramasongaren er litt større og gråare enn tartarsongaren, men liknar mest ein bleiksongar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sykes's Warbler» frå ,  den 17. mars 2013.  
  
BirdLife International (2013) Species factsheet: Hippolais rama. Henta frå http://www.birdlife.org den 5. mars 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Utsira fuglestasjon - Ramasanger

Kjerrsongarfamilien
Fuglar i den palearktiske regionen
Fuglar i den orientalske regionen
Streiffuglar i Noreg
Hülegü khan

Hülegü () var ein mongolsk hærleiar og khan for Ilkhanatet.  Han regjerte frå 1253 til 1265 over eit område som omtrent tilsvarer dagens Iran og Irak.

Hülegü var son av Tolui khan og Sorghaghtani beki og soneson av Djenghis khan. Nokre av brørne hans var Kublai og Möngke khan.

I 1255 gav storkhanen Möngke han ordre om å øydeleggja dei gjenverande muslimske statane  i Sørvest-Asia. I 1256 overvann han dei frykta assassinarane, som gav seg utan kamp. I 1258 kom han til Bagdad, hovudstaden til Abbasidekalifatet. Etter ei omleiring blei byen erobra og fleire titals tusen av innbyggjarane, medrekna kalifen, drepne. Etter bøner frå Dokuz khatun, favorittkona til khanen som var kristen, blei kristne innbyggjarar skåna.

Hülegü fortsette vestover til Syria, der han velta ayyubidestyret, og Egypt, der hæren hans blei overvunnen av  mamelukkane i 1260. Etter nederlaget drog Hülegü tilbake til kjerneområdet sitt i austre Iran. Resten av livet var han oppteken av indre strid i Det mongolske riket der slektningen hans Berkhe, khan over Kipchak-khanatet, var hovudmotstandaren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hülegü khan» frå , og «Hülegü khan» frå  den 17. mars 2013.  
Denne artikkelen bygger på «Hulagu Khan» frå , og «Siege of Baghdad (1258)» frå  den 17. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Mongolsk historie
Mongolar
Fødde i 1217
Døde i 1265
1. serierunde i Tippeligaen 2013

1. serierunde i Tippeligaen 2013 starta fredag 15. mars klokka 19 med Viking mot Molde. Runden fortsette med to kampar laurdag 16. mars. Aalesund mot Haugesund klokken 15.30, og Brann mot Vålerenga klokka 18. Runden vart avslutta søndag 17. mars med Lillestrøm mot Sarpsborg 08 klokken 15.30, tre kamper klokka 18, og Odd mot Rosenborg klokka 19.

Kampfakta

Kjelder

1
Kunstgras

Kunstgress er eit underlag for blant anna sportutøving. Det vanlegaste i dag er på fotballbanar og landhockeybanar, men kunstgras finst stadig oftare òg på golfbanar, tennisbanar og andre anlegg som hagar, altanar, terrassar, leikeplassar og meir. 

Den første fotballbanen i Noreg som fekk kunstgrasdekke var Harstad stadion, offisielt opna 15. oktober 1977.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kunstgress» frå ,  den 18. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Idrettsutstyr
Plast
Hagebruk
Syntetiske stoff
Forureining
Høgskavlen

Høgskavlen er eit markant, flatt, snødekt fjell like nordaust for Domen i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Høgskavlpiggen

Høgskavlpiggen er eit fjell som stig opp frå vestlege delar av Høgskavlen i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Holtanna

Holtanna er eit fjell, 2650 meter over havet, med ein liten dalbre på austsida, 1 nautisk mil nord for Mundlauga i den austlege delen av Fenriskjeften i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Horgebest

Horgebest er eit fjell like aust for Fredbotnen i Rootshorga i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hornet i Dronning Maud Land

Hornet er eit spisst fjell 3 nautiske mil vest for Snøhetta, nær sørenden av Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1959–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Horten i Dronning Maud Land

Horten er eit lite fjell, 2470 moh, som ligg sør for toppen av Risemedet i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og vart namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Huldreskorvene

Huldreskorvene er ei gruppe fjelltoppar like nord for Skorvehalsen og vest for Tussenobba i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60), og vart namngjeve av nordmennene.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Huldreslottet

Huldreslottet er eit markant, isfritt fjell og den sørlegaste toppen i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Mont Hulshagen

Mont Hulshagen er eit fjell på 2100 moh. som står 1 nautisk mil nordvest for Mont Bastin på nordsida av Belgicafjella i Antarktis. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under Gaston de Gerlache, som namngav det etter Charles Hulshagen, ein bilmekanikar på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Isachsenfjella

Isachsenfjella er eit stort fjell med ei høgd opp mot 2750 moh, som ligg 6,5 km søraust for Bergersenfjella i Sør-Rondane i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter major Gunnar Isachsen, som i lag med kaptein Hjalmar Riiser-Larsen leia den norske ekspedisjonen i 1930–31.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Isfossnipa

Isfossnipa er eit fjell 3 km søraust for Austvorren, som ragar over den austlege delen av Neumayerskarvet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Isingen

Isingen er eit stort isdekt fjellmassiv med fleire fjelltoppar som trengjer gjennom isen, mellom Isingbreen og Rogstadbreen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen(1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Istind

Istind er eit delvis isdekt fjell 1,5 km sør for Tindeklypa, på austsida av Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

Det vart gjort eit forsøk på å klatre opp dette imponerande fjellet av Duncan Cromarty og Karel Koster i november 1999, men dei mislukkast. Begge klatrarane vart medlemmar av SANAE 38 som overvintra i området.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Jekselen

Jekselen Peak er med 1405 moh det høgaste fjellet på ein liten rygg 7 nautiske mil aust-søraust for Schumacherfjellet på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Johnsonhorna

Johnsonhorna er ei gruppe avsidesliggande fjelltoppar heilt nord i Midtre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, vart kartlagde på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og vart kalla opp etter Rolf Johnson, som var stuert på den norske ekspedisjonen, 1958–59.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Jøkulhest

Jøkulhest er den høgaste isdekte toppen i Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst