alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Scott Island

Scott Island er ei lita folketom øy av vulkansk opphav i Rosshavet i Sørishavet, 505 km nordaust for Cape Adare, nordaustenden av Victoria Land i Antarktis. Ho er 565 meter lang frå nord til sør og mellom 130 og 340 meter brei med ei høgd på 54 meter over havet. Øya dekkjer eit areal på 4 hektar. Haggits Pillar, er ein staur som er 62 meter høg og måler 50 meter i diameter. Han ligg 250 meter vest for øya. Øya har to små viker med strender, medan resten av øya er omgjeve av høge klipper. Ei av vikene er på nordaustkysten og den andre ovanfor Haggitts Pillar på vestsida av øya. 

Øya vart oppdaga 25. desember 1902 av kaptein William Colbeck, kaptein på SY «Morning», støtteskipet til Robert Scott sin ekspedisjonen. Colbeck gjekk i land på øya. Colbeck planla opphavleg å namngje øya Markham Island, etter sir Clements Markham men valde seinare å kalla ho opp etter Scott. Haggits Pillar er kalla opp etter jentenamnet til mor til Colbeck, Haggit. I 2006 vart området kartlagd på ny og desse øyane vart funnen 2,3 km lenger nord enn der dei tidlegare vart posisjonert.

Scott Island høyrer til Ross Dependency, som er New Zealand sitt kravområde i Antarktis).

Det stod ein automatisk vêrstasjon på øya frå desember 1987 til mars 1999.
I denne perioden vart middeltemperaturen målt til nokre få grader Celsius under 0 °C om sommaren og ned til -40 °C om vinteren.

Den 12. februar 2009 gifta Andrew Perry og Molly Kendall, mannskap på MY «Steve Irwin», seg på øya, via av kaptein Paul Watson.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scott Island» frå ,  den 1. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Birds observed at Scott Island, Rosshavet i Antarktis
Gerhard Wörner and Giovanni Orsi (1990). Volcanic observations on Scott Island in the Antarktis Ocean , Polarforschung, 60 (2), 82–83,

Øyar i Ross Dependency
Oppkallingar etter Robert Falcon Scott
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Teall Island

Teall Island er ei høg, ryggliknande øy som stig opp av Rossisen på vestsida av munningen av Skelton Inlet. Dette kan vere same terrengdetaljen som vart observert og kalla Cape Teall av Discovery-ekspedisjonen (1901–04). Ho vart først kartlagd av eit lag frå New Zealand som var ein del av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og namngjeven i samband med det nærliggande Cape Teall.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Ross Dependency
Hillary Coast
Vollmer Island

Vollmer Island er ei isdekt øy som ligg langs kanten av Sulzberger isbrem, 7 nautiske mil (13 km) nordvest for Cronenwett Island. Det ser ut til at øya vart først observert og grovt kartlagd frå flyfoto teken under Byrd-ekspedisjonen, 1928-30, Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant T.H. Vollmer i U.S. Navy, leiande ingeniør ombord på USS «Glacier» langs denne kysten, 1961-62.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Ross Dependency
King Edward VII Land
Webber Island

Webber Island er ei stor sentral øy (mellom Olson Island og Chandler Island) i White Islands sør i Sulzberger Bay. Ho vart grovt skissert på kart av Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og merka som «låge isklipper» som stig opp over isbremmen i denne delen av bukta. Ho vart kartlagd i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Ho er kalla opp etter James Webber i US Antarctic Research Program (USARP) som var ionosfærisk fysikar ved Byrd Station, 1968-69.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Ross Dependency
King Edward VII Land
White Islands

White Islands er ei gruppe isdekte øyar som strekkjer seg kring 16 km frå nord til sør. Dei ligg aust i Swinburne isbrem og nær enden av Butlerbreen sør i Sulzberger Bay. Øya vart grovt skissert på kart av Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, som «låge isklipper» som stig opp over isbremmen. Øyane vart kartlagde i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter forslag frå admiral R.E. Byrd. Ho er kalla opp etter dr. Paul Dudley White, internasjonal kjend spesialist på hjartesjukdommar, som var konsulent på medisinske saker under U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, leia av Byrd.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Ross Dependency
King Edward VII Land
John J. Audubon

John James Audubon, opphavleg franske namn Jean-Jacques Audubon (), var ein fransk-USA-amerikansk ornitolog, naturhistorikar, jeger og målar. Han er særleg kjend for å ha måla, skildra og katalogiserte Nord-Amerikas fuglar i boka Birds of America.

Liv og gjerning

 

Audubon, som var fødd i Les Cayes i den franske kolonien Saint-Domingue (i dag i Haiti), 
utdanna seg i sin første ungdom i Paris til målar under Jacques-Louis David. I 1803 utvandra han til USA og levde deretter som farmar i Pennsylvania og dreiv ivrig ornitologiske studiar.

1826 reiste Audubon tilbake til Europa, der han møtte dei fremste naturforskarane i samtida og byrja utgjevinga av sine framifrå kolorerte teikningar av amerikanske fuglar: Birds of America. Boka kom ut i fire band, med 435 måleri, i London i tida 1828-39. År 1829 vende Audubon tilbake til Nord-Amerika og skreiv tekst til dei førnemnde teikningane. Illustrasjonar og tekst vart utgitt som American ornithological biography, eit fembandsverk som kom ut i Philadelphia frå 1831 til -39.

Etter eit nytt besøk i Europa slo han seg ned på Manhattan ved New York og byrja på eit biletverk over pattedyra i Nord-Amerika; The quadrupeds of America. Verket kom ut i Boston mellom 1843 og -49 i form av tre band. Med teksta til Biography of American quadrupeds (Philadelphia 1846-50) fekk han hjelp av John Bachman.

Dei livaktige skildringane til Audubon var bygt på langvarige undersøkingar i naturen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John James Audubon» frå ,  den 1. november 2012.

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske målarar
Acuña Island

Acuña Island, er ei lita øy som ligg 300 m sør for Point Rae, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter Hugo A. Acuña, ein argentinsk meteorolog ved stasjonen på Sør-Orknøyane i 1904.

Sjå òg 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Sør-Orknøyane
Ailsa Craig i Sør-Orknøyane

Ailsa Craig er ei klipperik øy 1,5 km sør for Point Rae, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter øya i Firth of Clyde i Skottland.

Øyar i Sør-Orknøyane
Atriceps Island

Atriceps Island er den sørlegaste av Robertson Islands, som ligg 5 km sør for søraustenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey under kartlegginga deira i 1948–49, etter kolonien av knoppskarv (Phalacrocorax atriceps) som hekkar på øya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atriceps Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Sør-Orknøyane
Bruce Islands

Bruce Islands er ei gruppe småøyar og skjer 1,5 nautiske mil nordvest for Eillium Island og 3 nautiske mil nordvest for Route Point, nordvesttuppen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Dei vart først nedteikna på kartet til Powell under reisa til kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i 1821.  Dei vart kartlagde på ny i 1912–13 av kaptein Petter Sørlle, og i 1933 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations, som namngav dei etter William S. Bruce, leiaren for Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen, 1902–04.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Orknøyane
Christoffersenøya

Christoffersenøya er ei lita øy like vest for sørenden av Powell Island i Sør-Orknøyane. Namnet dukka først opp på eit kart av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som gjorde ei kartlegging medan han segla forbi øya i 1912–13.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christoffersen Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Sør-Orknøyane
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Coffer Island

Coffer Island er ei lita øy som ligg i innløpet til bukta på austsida av Matthews Island i Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Namnet «Koffer» og «Kotter» er nytta på denne øya på to kart basert på landmålingar av kaptein Petter Sørlle i 1912–15. Den anbefalte stavinga  er den angliserte forma av dei første to namna, og vart nytta av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II» som kartla øyane i 1933.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coffer Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Øyar i Sør-Orknøyane
Confusion Island

Confusion Island er ei øy på vestsida av innløpet til Clowes Bay, utanfor sørsida av Signy Island. Den sørlege delen av øya vart kartlagd og namngjeven Confusion Point av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations i 1933, UK Antarctic Place-Names Committee endra namnet i 1974, og nytta det om heile øya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Orknøyane
Coronation Island

Coronation Island er den største av Sør-Orknøyane, 40 km lang og frå 5 til 13 km (i snitt 9 km) brei. Øya strekkjer seg hovudsakleg frå aust til vest og er stort sett dekt av is. Ho har mange viker, isbrear og fjelltoppar og den høgaste toppen er 1265 meter over havet. Ho vart oppdaga i desember 1821 av kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk sjømann, og kaptein George Powell, ein britisk sjømann. Powell kalla opp øya til ære for kroninga av George IV, som vart konge av Storbritannia i 1820.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coronation Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Orknøyane
Eillium Island

Eillium Island er ei lita øy 1,2 nautiske mil nordvest for Route Point, nordvesttuppen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer under den felles sjøreisa deira i 1821. Ho vart kartlagd på ny i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under dr. William S. Bruce, som namngav ho etter sonen sin Eillium.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Orknøyane
Flenserne

Flenserne eller Flensing Islands er ei gruppe småøyar som ligg 1 nautisk mil vest for Foca Point på vestsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Øyane vart namngjevene på eit kart frå 1912–13 av den norske kvalfangaren Petter Sørlle. Namnet Flenserne vart nytta av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations som kartla gruppa i 1933. Flensing er prosessen der ein flår huda og spekket frå kvalar.

Kjelder 

Øyar i Sør-Orknøyane
Fredriksenøya

Fredriksenøya er ei øy 2,5 nautiske mil lang og 0,5 nautiske mil brei, og som ligg 0,5 nautiske mil søraust for Powell Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga av kaptein Nathaniel Palmer og kaptein George Powell på den felles sjøreisa deira i desember 1821. Ho vart namngjeven av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart i 1912–13.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Gerdholm

Gerdholm eller Gerd Island er ei øy 1 nautisk mil vest-sørvest for Stene Point ved austsida av innløpet til Norway Bight, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart medan han segla forbi Sør-Orknøyane i 1912–13.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Gjeslingene

Gjeslingene eller Gosling Islands er ei spreidd gruppe øyar og skjer som ligg like sør og vest for Meier Point, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Dei vart først kartlagde og namngjevne «Gestlingen» av Petter Sørlle i 1912–13. Dette vart retta til «Gjeslingene» på seinare kart av Sorlle. Det godkjende namnet er ei anglisert form anbefalt av UK Antarctic Place-Names Committee.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Governor Islands

Governor Islands er ei gruppe øyar og skjer 0,5 nautiske mil nord for Penguin Point, heilt nordvest på Coronation Island i Sør-Orknøyane. Dei vart oppdaga av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer under den felles sjøreisa deira i desember 1821. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging i fart forbi Sør-Orknøyane i 1912–13 av Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Graptolite Island

Graptolite Island er ei øy i den nordaustlege delen av Fitchie Bay, som ligg utanfor søraustdelen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. James Weddell sitt kart frå 1825 syner to øyar på same stad. At det var ei enkel øy vart oppdaga i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som så namngav ho etter  graptolittfossila som vart funnen der.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Holmengrå i Sør-Orknøyane

Holmengrå eller Grey Island er ei øy 0,6 nautiske mil sør for Michelsenøya og 1 nautisk mil vest for sørdelen av Fredriksenøya i Sør-Orknøyane. Ho vart først kartlagd og fekk namnet «Holmen Graa» på eit kart av den den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart då han segla forbi Sør-Orknøyane i 1912–13. Den angliserte forma av namnet dukka opp på kart laga av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations som kartla øyane i 1933.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Inaccessible Islands

Inaccessible Islands (Islas Inaccesibles på spansk) er ei gruppe små, men høge øyar som varierer med ei høgd på 120 til 215 meter. Dei er dei vestlegaste av Sør-Orknøyane, som ligg 20 nautiske mil vest for Coronation Island. Dei vart oppdaga i desember 1821 av kaptein George Powell, ein britiske selfangar på sluppen «James Monroe», men det er mogeleg at dei er Seal Islands som Nathaniel Palmer såg eit år før. Øyane fekk dette namnet av Powell fordi dei virka utilgjengelege.

Dei vert rekna som ein del av Britisk Antarktis av Storbritannia og som ein del av Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur i Argentina.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Larsenøyane

Larsenøyane er ei lita øygruppe som ligg 1,5 km nordvest for Moreton Point, vestenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Larsenøyane vart oppdaga av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer då dei segla i lag i desember 1821. Larsenøyane vart namngjevne på kart av kaptein Petter Sørlle basert på kartlegginga hans av Sør-Orknøyane i 1912-1913 og kalla opp etter kaptein Carl Anton Larsen.

Sjå òg
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Laurie Island

Laurie Island er ei øy som vert kryss av Den antarktiske polarsirkelen, og ho er den nest største av Sør-Orknøyane. Øya vert gjort krav på av både  Argentina som ein del av Argentinsk Antarktis og Storbritannia som ein del av Britisk Antarktis. Under Antarktistraktaten er derimot alle krav på øya uavgjort fordi ho ligg sør for 60 ºS.

Den første busetnaden, Omond House, vart bygd av William S. Bruce under Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen i 1903, men vart overlaten til Argentina som kalla han Orcadas-basen. I dag er dei einaste innbyggjarane på øya i Orcadas-basen.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis
 Sør-Orknøyane

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Laurie Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Orknøyane
Lynch Island

Lynch Island er ei øy som ligg aust i Marshall Bay, like utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, ein norske kvalfangar, og kartlagd i 1933 av Discovery Investigations. Ho vart kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Thomas B. Lynch, ein amerikansk selfangaren som vitja Sør-Orknøyane i skonnerten «Express» i 1880.

Sjå òg 
Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Sør-Orknøyane
Matthews Island

Matthews Island er den største av Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Ho ligg like søraust for Coronation Island og mellom dei ligg det smale sundet The Divide. Ho vart kartlagd som ein del av Coronation Island fram til januar 1957 då Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) stadfesta at det var ei øy. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Drummond H. Matthews, som var geolog i FIDS på Signy Island i 1956.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Mariholm

Mariholm er den høgaste og austlegaste øy i ei lita gruppa som ligg 600 meter sør for Moe Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd basert på ei forbipassering av Sør-Orknøyane av kaptein Petter Sørlle i 1912-13.

Øyar i Sør-Orknøyane
Moe Island

Moe Island er ei øy i Sør-Orknøyane på andre sida av Fyrsundet for sørvestenden av Signy Island. Ho vart kartlagd av kaptein Petter Sørlle, 1912–13, og kalla opp etter kaptein M. Thoralf Moe frå Sandefjord, ein kvalfangar som arbeidde i området i 1913-1914 på vegner av A/S Corral.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Michelsenøya

Michelsenøya er ei lita øy i Sør-Orknøyane som er knytt til sørenden av Powell Island av eit smalt eid av store steinar som stundom ligg under vatn. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd i 1821 av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer. Ho vart namngjeven på eit kart av kaptein Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar som kartla øya medan han segla forbi i 1912-13.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Monk Islands

Munken eller Monk Islands er ei gruppe holmar og skjer som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) sør for Meier Point, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart først kartlagd og namngjeven «Munken» av den norske kvalfangaren Peter Sorlle i 1912-13. Namnet vart anglisert på kart av mannskap på RSS «Discovery II» under DI som kartla øyane i 1933.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Murray Islands

Murray Islands er ei gruppe småøyar 1,2 nautiske mil (2.2 km) søraust for Cape Whitson, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i 1823 av Matthew Brisbane, som utforska sørkysten av Laurie Island under rettleiing frå James Weddell. Namnet dukkar først opp på karta til Weddell,m en er truleg namngjevne etter James Murray frå London, som lagde kronometera som vart nytta på reisa til Weddell. 

Booya Stones vert sagt å vere tre heilage steinar på Murray Islands, vakta av prestar. Steinane skal lyse med eit blått lys. Den australske forfattaren Ion Idriess skreiv at lyset vert fokusert til ei stråle og retta mot eit menneske og dette skapar ein røntgenteffekt som nesten alltid medfører død. Då europearane kom til Murray Islands skal prestane ha gøymd steinane og ingen veit i dag kvar dei er.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Murray Islands» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Øyar i Sør-Orknøyane
Nigg Rock

Nigg Rock er ei 165 meter høg klippe som ligg 0,5 nautiske mil (0,9 km) nordvest for Route Point, nordvesttuppen på Laurie Island i Sør-Orknøyane. Klippa står i sjøen mellom Mackenzie Peninsula (kalla opp etter familien til Jessie Mackenzie), og Eillium Island (kalla opp etter sonen deira, fødd i 1902).

Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer då dei segla i lag i 1821. kartlagd på ny i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William S. Bruce, som namngav ho etter fødestaden til kona, Nigg Bay i Cromarty i Skottland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nigg Rock» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Voyage av Scotia 1902-04 The Antarctic; Nigg Rock
 

Klippeformasjonar i Sør-Orknøyane
Øyar i Sør-Orknøyane
Oliphant Islands

Oliphant Islands er ei gruppe små isfrie øyar og skjer som ligg sør for Gourlay Peninsula, sørenden av Signy Island i Sør-Orknøyane. Dove Channel strekkjer seg gjennom denne gruppa frå aust til vest. Gruppa vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar, og igjen i 1933 av eit lag frå DI Ho vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven av dei etter professor Marcus L.E. Oliphant, då fysikkprofessor i Birmingham University; seinare direktør for Research School i Physical Sciences på Australian National University, som støtta FIDS med utstyr.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Orknøyane
Powell Island

Powell Island er ei lita øy som ligg mellom Coronation og Laurie Island sentralt i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga under sjøreisa til kaptein George Powell and kaptein Nathaniel Palmer i desember 1821. Ho vart kartlagd, men ikkje namngjeven på kartet til Powell frå 1822. Ho er kalla opp etter kaptein Powell på eit kart frå admiralitetet frå 1839.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Powell Island» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Orknøyane
Reidholmen

Reidholmen eller Reid Island er ei øy ved austsida av innløpet til Iceberg Bay, langs sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Namnet «Reidholmen» vart nytta om ei lita øygruppe på eit kart teikna av kaptein Petter Sørlle i 1912-13. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-49 og det vart oppdaga at det berre var ei øy i dette området.

Sjå òg 
Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Sør-Orknøyane
Robertson Islands

Robertson Islands eller Robertsons Islands er ei gruppe øyar som strekkjer seg 6,5 km sørover frå søraustenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Robertson Islands vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i desember 1821. Robertson Islands vart namngjeven av James Weddell i 1823.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Sør-Orknøyane
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robertson Islands» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Orknøyane
Saddle Island i Sør-Orknøyane

Saddle Island er ei øy som ligg 9 km nord for vestenden av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho består av to toppar som er nesten fråskilde av ei smal kløft. Øya vart oppdaga og kartlagd i 1823 av den britiske selfangaren James Weddell, og ho fekk dette namnet av han på grunn av forma hennar.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saddle Island, South Orkney Islands» frå ,  den 2. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Sør-Orknøyane
Shagnasty Island

Shagnasty Island er ei lita, klipperik og isfri øy som ligg 500 m vest for Lenton Point nord i Clowes Bay, like utanfor sørkysten av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1933 av eit lag frå Discovery Investigations, og kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet vart gjeven av FIDS og kjem av den vemmelege forfatninga øya hadde på grunn av ein stor koloni knoppskrav (blue-eyed shag på engelsk).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

 

Øyar i Sør-Orknøyane