alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
It Takes Two

«It Takes Two» var ein hitsong spelt inn seint i 1965 av Marvin Gaye og Kim Weston for Motown-selskapet Tamla.

Songen var produsert av den dåverande ektemannen til Weston og venen til Gaye, William «Mickey» Stevenson, og skriven av Stevenson og Sylvia Moy. «It Takes Two» har ein kjærleikstekst som omtalar mange ting i livet som er mykje betre når ein er to og ikkje aleine. Singelen vart ein av dei mest populære duettane til Gaye. 

Singelen nådde 14. plassen på Billboard Pop-lista og fjerdeplassen på soullista i USA i januar 1967. «It Takes Two» vart òg den første store hitten til Gaye i Storbritannia, der han nådde 16. plassen på den britiske singellista våren det året. 

I 1967 spelte òg Otis Redding og Carla Thomas inn songen for duettalbumet deira, King & Queen.

Songen vart sidan spelt inn av Donny and Marie Osmond i 1974.

Medverkande 
All vokal av Marvin Gaye og Kim Weston
Instrument av The Funk Brothers og The Detroit Symphony Orchestra
Produsert av William «Mickey» Stevenson

Rod Stewart- og Tina Turner-versjonen

I 1990 vart «It Takes Two» spelt inn av Rod Stewart og Tina Turner og vart nytta i ein fjernsynsreklame for Pepsi. Det var den første singelen frå Stewart-albumet Vagabond Heart, produsert av Bernard Edwards og gjeve ut seint i 1990. Duetten vart ein hit i Europa og nådde femteplassen i Storbritannia og topp 10 i mangel and i Europa. Han kom sidan ut på samlealbum av begge artistane, Turner sitt Simply The Best (1991) og Stewart sin The Very Best of Rod Stewart (2001).

Versjonar og miksar
 Albumversjonen - 4:13
 Extended Remix - 4:51

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
 Billie Piper spelte inn songen seint i 1998 som B-sida til singelen «She Wants You».
 Claude François spelte inn songen på fransk som «Il faut être deux pour ça»
 Den namibiske songaren Nianell og den sørafrikanske songaren Dozi spelte inn songen i 2009.
 Tower of Power

I andre media
Originalversjonen av songen vart nytta i ein reklamefilm i 1982 for bilmerket Talbot i Storbritannia.

Songen vart nytta i filmen It Takes Two med Mary-Kate og Ashley Olsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It Takes Two (song)» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Singlar frå 1967
Londonbeat-songar
Marvin Gaye-songar
Rod Stewart-songar
Tina Turner-songar
Duettar
Billie Piper-songar
Songar skrivne av Sylvia Moy
Songar skrivne av William «Mickey» Stevenson
Tamla Records-singlar
Songar produserte av William «Mickey» Stevenson
Singlar frå 1990
I Want You Near Me

I Want You Near Me er ein song av Tina Turner frå samlealbumet hennar Simply The Best frå 1991. Songen av ein av fire nye innspelignar på allbumet. Songen var skriven av Terry Britten og Graham Lyle, og produsert av førstnemnde. Singelen nådde 22. plassen i Storbritannia.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Want You Near Me» frå ,  den 15. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Tina Turner-songar
Singlar frå 1992
Songar skrivne av Graham Lyle
Songar skrivne av Terry Britten
Songar frå 1991
Capitol Records-singlar
Way of the World av Tina Turner

«Way of the World» er ein song av Tina Turner frå 1991 på samlealbumet Simply The Best. Det var ein av fire nye songar som vart spelt inn for albumet, og gjeven ut på singel. Singelen nådde topp 20 i dei fleste landa i Europa, mellom anna 12. plassen i Austerrike og Irland og 13. plassen i Storbritannia.

Innhald
 7" singel
 «Way of the World» - 4:22
 «I Don't Wanna Lose You» - 4:16

 CD maxi / 12" maxi
 «Way of the World» - 4:22
 «I Don't Wanna Lose You» - 4:16
 «Foreign Affair"

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Way of the World (Tina Turner song)» frå ,  den 15. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Tina Turner-songar
Singlar frå 1991
Songar skrivne av Albert Hammond
Songar skrivne av Graham Lyle
Musikkvideoar regisserte av Herb Ritts
Songar frå 1991
Capitol Records-singlar
Love Thing

«Love Thing» er ein song av Tina Turner frå 1991 på samlealbumet Simply the Best. Songen første Turner attende til rockerøtene hennar og vart gjeven ut på singel med «I'm a Lady», skriven og produsert av Terry Britten og Graham Lyle, som B-side. «Love Thing» vart skriven av Albert Hammond og Holly Knight.

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Love Thing» frå ,  den 15. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Tina Turner-songar
Singlar frå 1992
Songar skrivne av Holly Knight
Songar skrivne av Albert Hammond
Musikkvideoar regisserte av Michael Bay
Songar frå 1991
Capitol Records-singlar
Albumet What's Love Got to Do with It

What's Love Got to Do with It er det åttande soloalbumet til Tina Turner, gjeve ut på Parlophone i 1993. Albumet inneheld filmmusikken til biografifilmen om Tina Turner, What's Love Got to Do with It frå Touchstone Pictures som kom same året.

Oversyn
Turner spelte inn på ny mange av songane hennar frå tida med Ike and Tina Turner, mellom anna den første hitsingelen deira, «A Fool in Love». Albumet inneheld òg tre heilt nye songar, «I Don't Wanna Fight» som nådde topp 10 i både USA og Storbritannia, og Turner sin versjon av discoklassikaren til The Trammps, «Disco Inferno», ein song ho ofte hadde spelt på konsertane sine seint i 1970-åra, men aldri tidlegare spelt inn i studio. To songar frå gjennombrotsalbumet hennar frå 1984, Private Dancer, er òg med på albumet, tittelsporet frå filmen og «I Might Have Been Queen». Albumet nådde toppen av den britiske albumlista og selde til platina i fleire land, som USA, Storbritannia, Sveits og New Zealand. 

Den amerikanske versjonen manglar to spor; «Shake a Tail Feather» og «Tina's Wish».

Innhald

Medverkande 

 Tina Turner - solovokal
 Laurence Fishburne - snakking på «It's Gonna Work Out Fine»
 James Ralston - gitar, korvokal
 Terry Britten - gitar, korvokal
 Gene Black - gitar
 Keith Scott - gitar
 Jamie West-Oram - gitar
 Tim Pierce - gitar
 Timmy Cappello - saksofon, vokal
 Lee Thornberg - trompet, trombone
 Rick Braun - trompet
 David Paich - piano
 C.J Vanston - klaverinstrument, trommeprogrammering
 Rupert Hine - klaverinstrument, programmering
 Steve DuBerry - klaverinstrument, trommeprogrammering, korvokal
 Nick Glennie-Smith - klaverinstrument
 Billy Livsey - klaverinstrument
 Robbie King - Hammond B-3
 Bob Feit - bassgitar
 Trevor Morais - trommer
 Graham Broad - trommer
 Curt Bisquera - trommer
 Graham Jarvis - trommer
 Simon Morton - perkusjon
 Steve McNamara - programmering
 The Tuck Back Twins - korvokal
 Sharon Brown - korvokal
 Jean McClain - korvokal
 Jacquelyn Gouche - korvokal
 Jam - korvokal
 Cy Curnin - korvokal
 Tessa Niles - korvokal

Produksjon

 Roger Davies - plateprodusent
 Tina Turner - produsent
 Chris Lord-Alge - produsent
 Bryan Adams - produsent «Why Must We Wait Until Tonight»
 Robert Lange - produsent «Why Must We Wait Until Tonight»
 CJ Mackintosh - produsent «Nutbush City Limits»
 Dave Dorrell - produsent «Nutbush City Limits»
 Rupert Hine - produsent «I Might Have Been Queen»
 Terry Britten - produsent «What's Love Got To Do With It»
 Graham Lyle - produsent «What's Love Got To Do With It»
 Chris Lord-Alge - lydteknikar (spor 1-2, 5, 6-10)
 Steve McNamara - lydteknikar (spor 4)
 John Hudson - lydteknikar (spor 12)
 Doug Sax - mastering lydteknikar

Lister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «What's Love Got to Do with It (album)» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Filmmusikkalbum frå 1993
Tina Turner-album
Nummer-ein-album i Storbritannia
I Don't Wanna Fight

«I Don't Wanna Fight» er ein song framført av Tina Turner. Han vart skriven av den britiske songaren Lulu, bror hennar Billy Lawrie og Steve DuBerry, og først tilbode Sade, som sende songen vidare til Turner. Turner spelte inn songen i 1993 som ein del av filmmusikkalbumet til den sjølvbiografiske filmen What's Love Got to Do with It. Songen vart ein stor hitt på begge sider av Atlanteren og nådde niandeplassen på Billboard Hot 100 og sjuandeplassen på UK Singles Chart. Songen vart nominert til Grammy-prisen for beste kvinnelege popsong. 

Lulu sin versjon kom ut som B-side til singelen «How 'Bout Us» i 1993 og på samlealbumet The Greatest Hits i 2003.

Versjonar og miksar
 Single Edit - 4:26
 Albumversjonen - 6:06
 Urban Radio - 4:03
 Urban Mix - 5:17
 Urban Radio Instrumental - 4:02
 Holiday Inn Lounge Mix - 5:43
 Club House Mix - 5:26

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Don't Wanna Fight» frå ,  den 15. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1993
Lulu-songar
Tina Turner-songar
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar frå filmar
Songar skrivne av Steve DuBerry
Songar skrivne av Billy Lawrie
Imst

Imst er ein by og ein kommune i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 113 km² med 10 100 ibuarar i 2016. Byen Imst, som er hovudstad i distriktet med same namn, ligg 827 meter over havet. Omframt byen Imst består kommunen av ein stor landsby (dorf) og sju grender.

Ulike typar industri, turisme og handel er viktigaste næringsvegane i Imst.

Den fyrste SOS-barnebyen vart opna i Imst den 15. april 1951.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Imst» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Byar i Austerrike
Byar i Tirol
Kommunar i Tirol
Landeck

Landeck er ein by og ein kommune i Oberinntal i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 15,9 km² med 7 773 ibuarar i 2016. Byen Landeck, som er hovudstad i distriktet med same namn, ligg 817 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Landeck» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Byar i Tirol
Kommunar i Tirol
Weißenbach am Lech

Weißenbach am Lech er ein kommune i distriktet Reutte i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 81,9 km² med 1263 ibuarar i 2016. Weißenbach ligg 885 meter over havet, ti kilometer vest for distriktshovudstaden Reutte.

Folkesetnaden i Weißenbach bur på ei slette ved elva Lech.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Weißenbach am Lech» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Kommunar i Tirol
Vils

Vils er ein kommune i distriktet Reutte i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 30,8 km² med 1500 ibuarar i 2016. Vils ligg 826 meter over havet, og grensar i nord til delstaten Bayern i Tyskland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vils (Stadt)» frå ,  den 15. mai 2016.  
 

Kommunar i Tirol
Harry Kure

Harry Kure () var ein norsk fotballspelar frå Fredrikstad som spelte 16 landskampar for Noreg i tida 1951-57 og skåra fem mål.

Kure spelte fram til 1951 på Selbak, eit lag som deltok i Hovedserien frå 1949 til -51. Frå 1952 var han vanlegvis venstreving på Sarpsborg Fotballklubb til 1965-sesongen

Kure debuterte på landslaget i august 1951, men måtte vente til 19. mai 1954 før han fekk sin andre landskamp. Han skåra då sitt fyrste av fem landslagsmål, i ein kamp mot Skottland som enda 1-1. To veker seinare vart han matchvinnar då Noreg slo Danmark 2-1 i Malmö, i samband med at den svenske fotballforbundet vart 50 år. Målet kom i 1. ekstraomgang. Gjennom 1954- og 1955 hadde han fast plass på landslaget, medan det vart færre kampar i 1956 og -57. I hans 16. og siste kamp, borte mot Bulgaria i november 1957, tapte dei norske gjestene 0-7 i ein VM-kvalifiseringskamp.

Kure var spesialist på hjørnespark, og skal ha skåra minst åtte mål direkte frå hjørnet, mellom andre  to i ein kamp mot Sandefjord Ballklubb. «Han hadde evnen til å gjøre noe som motstanderne ikke ventet, og han scoret mangt et mål nettopp fordi han var påpasselig og kvikk i oppfatningen, og rask til å gripe chansen når den bød seg», skriv Magnus Breili i Fotballboken.

Merittar
NM-sølv: 1964 med Sarpsborg FK

Kjelder
eu-football
Magnus Breili: Fotballboken, 1967

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Sarpsborg-spelarar
Folk frå Fredrikstad
Lars Martin Kaupang

Lars Martin Kaupang () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar og idrettsleiar frå Larvik. Han var president i Norges Fri-idrettsforbund frå 1986 til 1997, og medlem i Noregs olympiske komité i tida 1990 til 1994. Kaupang, som representerte Larvik Turn, hadde den norske rekorden på 1500 meter i 36 år, sett på Bislett i 1976.

Aktiv
Kaupang byrja nærme seg den norske eliten av mellomdistanseløparar då han under eit stemne på Bislett stadion i Oslo i august 1973 kom i mål på tida 3.45,1. Den 4. juli 1974 sette han personleg rekord med 3.41,6, einast brørne Arne og Knut Kvalheim hadde betre årsbeste på distansen. Under noregsmeisterskapen 1974 overraska Kaupang ved å vinne 1500 m klart føre Arne Kvalheim. I 1975 forbetra Kaupang den personlege rekorden til 3.41,0 og var bestemann i landet, noko han også prova då han forsvarte NM-tittelen.

I mai 1976 forbetra Kaupang bestetida si på 1500 m med tre tidels sekund, til 3.40,7, og han sprang for fyrste og einaste gong under 1.50 på 800 meter då han fekk notert 1.49,8 på Bislett stadion. Den 30. juni 1976 gjorde han sitt livs løp på 1500 m under Bislettleikane. Her vart han nummer tre med tida 3.37,4, norsk rekord med 1,1 sekund i høve til Arne Kvalheims gamle rekord. Også Knut Kvalheim kom med sine 3.38,1 i same løpet under den gamle rekorden. Kaupang deltok i Sommar-OL i Montreal, der han rauk ut allereie etter eit av forsøksfelta.

Kaupang var aldri sidan i nærleiken av sin eigen 1500-metersrekord og la opp som aktiv etter 1978-sesongen. Rekorden hans vart ståande i 36 år, fyrst då Henrik Ingebrigtsen 29. april 2012 presterte 3.36,3 i Palo Alto i California forsvann han or rekordlista.

Medaljar i norske meisterskap
1974: Gullmedalje på 1500 m – 3.44,2, framom Arne Kvalheim (3,45,7)
1975: Gullmedalje på 1500 m – 3.44,2, framom Arne Kvalheim (3,45,9)
1976: Gullmedalje på 1500 m – 3.45,8, framom Thor Høydal (3.47,0)

Kjelder
friidrett.no

Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Larvik
Ivo Van Damme

Ivo Van Damme () var ein belgisk mellomdistanseløpar som vann to sølvmedaljar under Sommar-OL 1976.

Van Damme fekk sitt internasjonale gjennombrot då han tok sølvmedaljen på 800 meter under innandørs-EM i friidrett 1975 i polske Katowice. Seinare i 1975 slo han den 20 år gamle landsrekorden til Roger Moens.

Våren 1976 sigra Van Damme på 800 meter ved innandørs-EM i München. To veker framom Sommar-OL i Montreal forbetra han den belgiske 1500 meters-rekorden til 3.36,2, og melde seg såleis på i favorittsjiktet også på den distansen. Under sommarleikane var han i realiteten sjanselaus mot kubanaren Alberto Juantorena på oppløpssida på 800 m. Juantorena fekk tida 1.43,50, medan Van Damme kom i mål til sølvmedalje på 1.43,86, belgisk rekord til denne dag (2016). Seks dagar etter 800-meteren tok Van Damme ein ny sølvmedalje, på 1500 meter kom han i mål like bak John Walker frå New Zealand og tett framom vesttyskaren Paul-Heinz Wellmann.

Van Damme omkom romjula 1976 i ei bilulukke ved Bollène i Sør-Frankrike, på veg heim frå ein treningsleir.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ivo Van Damme» frå ,  den 16. mai 2016.  
 

Belgiske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Belgia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Belgiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Soleimsdalen på Tustna

Soleimsdalen på Tustna ligg mellom to fjellkjeder på Stabblandet, der den eine er Innerbergssalen/Stabben langsetter vestsida av øya og den andre er fjella Storøra og Litløra som fortset i ein mindre bergrygg langsetter austsida av øya.

Geografi i Aure
Tustna
LV2

LV2 står for Linux Audio Developer's Simple Plugin API (LADSPA) version 2 og er eit open kjeldekode plugginnprogrammeringsgrensesnitt for syntisiserar og effektprosessorar. LV2 er etterfylgjaren til LADSPA, og vert for det meste nytta på Linux-maskinar, men kan òg nyttast på andre operativsystem. LV2 er eit alternativ til andre plugginnprogrammeringsgrensesnitt, som til dømes VST. 

Lydplugginn
Atlanterhavstunnelen

Atlanterhavstunnelen er ein 5 779 meter lang undersjøisk tunnel for fylkesveg 64 mellom øykommunane Kristiansund og Averøy på Nordmøre, opna for trafikk 19. desember 2009. Tunnelen går ned til om lag 250 meter under havoverflata. 

Med denne tunnelen er det vegsamband mellom Kristiansund og fastlandet over Averøya og Atlanterhavsvegen til Eide på Nordmøre, i tillegg til at det frå 1992 har vore fastlandssamband over Bergsøya, der den undersjøiske Freifjordtunnelen går frå Bergsøya til Kristiansund, hengjebrua Gjemnessundbrua gjev samband i retninga sørover og mot Molde, og flytebrua Bergsøysundbrua gjev samband mellom Bergsøya,  Aspøya og Tingvoll-halvøya og vidare nordover.

Tunnelar i Møre og Romsdal
Undersjøiske tunnelar
Vegar i Averøy
Vegar i Kristiansund
Why Must We Wait Until Tonight

«Why Must We Wait Until Tonight» er ein song framført av Tina Turner i 1993 for What's Love Got to Do with It. Songen vart skriven og produsert av Bryan Adams og Robert John «Mutt» Lange og nådde 16. plassen på lista i Storbritannia.

Versjonar og remiksar
 Albumversjonen – 5:51
 Single edit – 4:30
 Tony Dofat 7" Edit – 4:12
 Tony Dofat Piano/Drums/Vocal Only a.k.a. Full Remix – 5:16
 Tony Dofat Instrumental – 5:20

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Why Must We Wait Until Tonight» frå ,  den 16. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Tina Turner-songar
Singlar frå 1993
Songar skrivne av Bryan Adams
Songar skrivne av Robert John «Mutt» Lange
Songar frå 1993
Songar produserte av Robert John «Mutt» Lange
Parlophone-singlar
You Know I Love You av B.B. King

«You Know I Love You» er ein song frå 1952 av B.B. King og bandet hans. Singelen var den andre B.B. King gav ut som gjekk inn på R&B-lista i USA og den andre som nådde toppen av lista.  «You Know I Know I Love You» låg atten veker på lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «You Know I Love You av B.B. King» frå ,  den 16. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1952
Singlar frå 1952
B.B. King-songar
Tina Turner-songar
Shake a Tail Feather

«Shake a Tail Feather» er ein song skriven av Otha Hayes, Verlie Rice og Andre Williams som opphavleg vart spelt inn i 1963 av The Five Du-Tones.  Denne versjonen vart nytta i filmen Hairspray i 1988. Ein versjon frå 1967 av James & Bobby Purify nådde 25. plassen på Billboard Hot 100.

Andre versjonar
«Shake a Tail Feather» er blitt spelt av mange andre artistar gjennom åra, mellom andre Ray Charles, som framførte songen i filmen The Blues Brothers i 1980. 

Songen er òg blitt spelt av The Cheetah Girls, The Kingsmen i 1966 for The Kingsmen Up And Away, The Monkees i 1968 for 33 Revolutions Per Monkee, Hanson i ein medley med «Gimme Some Lovin'» i 1998 på, Live from Albertane, Teengenerate i 1994 på «Audio Recording», Andre Williams i 2012 på Life, The Overtones på Saturday Night at the Movies i 2013, Ike & Tina Turner, Mitch Ryder, Gerry & The Pacemakers, Tommy James and the Shondells og The Romantics.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shake a Tail Feather» frå ,  den 16. mai 2016.  
 

Songar frå 1963
Singlar frå 1963
Songar skrivne av Andre Williams
The Five Du-Tones-songar
The Cheetah Girls-songar
Ray Charles-songar
The Blues Brothers-songar
Tina Turner-songar
Ike & Tina Turner-songar
Tommy James and the Shondells-songar
The Monkees-songar
The Kingsmen-songar
Hanson-songar
Gerry & The Pacemakers-songar
James & Bobby Purify-songar
Norsk Folkeminnesamling

Norsk Folkeminnesamling (NFS) er eit nasjonalarkiv for folkeminne skipa ved Universitetet i Kristiania i 1914. Kjerna i arkivet er samlinga etter Moltke Moe, Jørgen Moe, Peter Christen Asbjørnsen, Magnus Brostrup Landstad og Sophus Bugge.

Dei opphavlege delane av samlinga er ein del av Noregs dokumentarv.

Kjelder 

Universitetet i Oslo
Folkeminne
Skipingar i 1914
Noregs dokumentarv
Norsk kultur
Laurence Fishburne

Laurence John Fishburne III () er ein USA-amerikansk skodespelar, manusforfattar, regissør og produsent. Han er kanskje mest kjend for rollene som Morpheus i The Matrix-trilogien, Jason «Furious» Styles i dramafilmen Boyz n the Hood frå 1991 og Tyrone «Mr. Clean» Miller i krigsfilmen Apocalypse Now i 1991.

Fishburne vart den første afroamerikanske skodespelaren som spelte Othello i ein kinofilm frå eit stort studio, då han spelte i Oliver Parker sin versjon av filmen frå 1995 av Shakespeare sitt skodespel. For rolla si som Ike Turner i What's Love Got to Do With It vart han nominert til Oscarprisen for beste skodespelar. Han vann ein Tony Award for beste skodespelar i eit skodespel for rolla si i Two Trains Running (1992) og Emmyprisen for beste gjeseskodespelar i ein dramaserie for rolla si i TriBeCa (1993).

Fishburne har spelt i fleire kult-klassikarar som Deep Cover og King of New York. Frå 2008 til 2011 spelte han Dr. Raymond Langston i dramaserien CSI: Crime Scene Investigation og frå 2013 til 2015 spelte han spesialagent Jack Crawford i thrillerserien  Hannibal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Laurence Fishburne» frå ,  den 16. mai 2016.

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad
 
 Laurence Fishburne på Emmys.com

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Augusta i Georgia
Afroamerikanske skodespelarar
USA-amerikanske filmprodusentar
Drama Desk-vinnarar
Emmy-vinnarar
Tony-vinnarar
The Collected Recordings – Sixties to Nineties

The Collected Recordings – Sixties to Nineties  er eit samlealbum av Tina Turner. Samlinga på 48 songar fordelt på tre plater vart gjeven ut i USA den 15. november 1994 på Capitol Records.

Oversyn
Samlinga inneheld songar frå den då 30 år lange karrieren til Turner, frå debutsingelen hennar med Ike & Tina Turner, «A Fool In Love» frå 1960, til «I Don't Wanna Fight» i 1993 frå filmen What's Love Got to Do with It.

Den første plata fokuserer på karrieren med Ike & Tina Turner Revue. Den andre plata inneheld songar frå soloalbuma hennar i 1970-åra og musikk spelt inn tidleg på 1980-talet. Den tredjeplata inneheld femte av dei største hittane hennar etter combekacet i 1984 med Private Dancer.

Innhald
Disc 1 – Ike & Tina Turner hits

Disc 2 – Rarities

Disc 3 – Solo hits

Produksjon
Leiande produsentar: Carter og Roger Davies
Plateboksen koordinert av John Owen og Jeremy Hammond
Digital remastering av Larry Walsh ved Capitol Recording Studios
Tekst i omslaget skriven av Larry Grein

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Collected Recordings – Sixties to Nineties» frå ,  den 16. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1994
Tina Turner-album
Barry White

Barry White () var ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. 

Han var kjend for den særeigne bass-baryton-røysta og det romantiske imaget og vann tre Grammy-prisar gjennom karrieren. Størst suksess hadde White i 1970-åra som soloartist og med Love Unlimited Orchestra, der han spelte inn fleire soul-, funk- og disco-låtar som dei to største hittane hans, «You're the First, the Last, My Everything» og «Can't Get Enough of Your Love, Babe».

I løpet av karrieren sin fekk White i alt 106 gullplate verda over, 41 av desse med status som platina. I tillegg hadde han 20 gull- og 10 platinasinglar, og totalt selde han over 100 millionar plater verda over, og er ein av dei mestseljande artistane gjennom tidene. 

White var overvektig det meste av livet og sleit med helseproblem knytt til vekta si. Han døydde i 4. juli 2003 av nyresvikt som følgje av diabetes og høgt blodtrykk. Han vart posthumt innlemma i Dance Music Hall of Fame.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barry White» frå ,  den 16. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Afroamerikanske plateprodusentar
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske bandleiarar
USA-amerikanske dansemusikarar
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
USA-amerikanske soulsongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Døde av nyresvikt
Grammy-vinnarar
Musikarar frå California
Folk frå Galveston i Texas