alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ossi Reichert

Rosa Reichert, kjend som Ossi Reichert, () var ein tysk alpin skirennar, fødd og død i Gunzesried i Bayern. Ho vart olympisk meister i storslalåm i 1956.

Aktiv
Reichert deltok i Vinter-OL 1952 i Oslo, der ho etter ein åttandeplass i den nye øvinga storslalåm på Norefjell, i Rødkleiva tok sølvmedaljen i slalåm bakom Andrea Mead Lawrence frå USA, og framom landskvinna Annemarie Buchner som tok bronsemedaljen. Under VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre vart Reichert atter best i slalåm, då med ein sjetteplass.

To år seinare vann Reichert gullmedaljen i storslalåm under vinterleikane 1956 i Cortina d'Ampezzo. Med tida 1.56,5 vann ho ein klar siger, 1,3 sekund føre sølvvinnar Josefa Frandl frå Austerrike.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Ossi Reichert» frå ,  den 26. desember 2014.  
 

Tyske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Tyske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Tyske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956
Christa Kinshofer

Christa Kinshofer () er ein tysk tidlegare alpin skirennar frå München som i tida 1980-88 vann tre OL-medaljar.

Aktiv
Kinshofer vann fem storslalåmrenn i Verdscupen i alpine greiner 1979, frå desember 1978 til mars 1979, og vann dermed pokalen som viste at ho var verdas beste kvinnelege storslalåmrennar i den sesongen. Sidan vann ho i verdscupen ei kombinasjonstevling i januar 1981 og eit slalåmrenn i desember 1987.

Under dei olympiske leikane 1980 i Lake Placid vart ho nummer fem i storslalåm, og tok så sølvmedaljen i slalåm, Hanni Wenzel var det ingen som kunne hamle opp med i korkje øvingane. To år seinare vart Kinshofer nummer ni i storslalåm under alpin-VM 1982 i Schladming.

Kinshofer sleit med skadar utover på 1980-talet. Ho kom på kant med det tyske skiforbundet og i fire sesongar, 1984-87, representerte ho Nederland.

Etter ho kom tilbake til det tyske forbundet i 1987, lukkast Kinshofer både i storslalåm og i slalåm under Vinter-OL 1988 i Calgary. I storslalåm vann ho sølvmedaljen, dagen etter var ho nær å ta ein ny sølvmedalje i slalåm, men enda opp med bronsen. Sveitsiske Vreni Schneider var det ingenting å gjere med i begge tevlingane.

Kinshofer la opp som alpinist ved sesongslutt i 1988.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Christa Kinshofer» frå ,  den 26. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Folk frå München
Alpine greiner under Vinter-OL 1956

Alpine greiner under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo vart avvikla i tida 27. januar - 3. februar 1956, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Mennene sitt storslalåmrenn gjekk føre seg på fjellet Monte Faloria, alle dei andre øvingane fann stad ved det nærtliggjande fjellmassivet Tofane, ei 3-4 kilometer vest for Cortina. 

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 14. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

 
Toni Sailer frå Austerrike vart den store utøvaren under leikane då han vann alle øvingane for menn.

Menn

Slalåm 

Dato: 31. januar 
Start: 1748 moh, mål: 1497 moh
Løypelengd: 617 m, høgdeskilnad: 251 m

Storslalåm 

Dato: 29. januar 
Start: 2336 moh, mål: 1713 moh
Løypelengd: 2660 m, høgdeskilnad: 623 m

Utfor 

Dato: 3. februar
Start: 2282 moh, mål: 1380 moh
Løypelengd: 3461 m, høgdeskilnad: 902 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 30. januar 
Start: 1673 moh, mål: 1498 moh
Løypelengd: 456 m, høgdeskilnad: 175 m

Storslalåm 

Dato: 27. januar 
Start: 2012 moh, mål: 1612 moh
Løypelengd: 1366 m, høgdeskilnad: 408 m

Utfor 

Dato: 1. februar 
Start: 2114 moh, mål: 1612 moh
Løypelengd: 1552 m, høgdeskilnad: 502 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner

Vinter-OL 1956
1956 i Italia
Alpine greiner under vinter-OL
Trude Klecker

Trude Klecker () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Semmering i Niederösterreich som vart verdsmeister i slalåm i 1954.

Aktiv
Klecker vart nummer fire i storslalåm under vinterleikane 1952 i Oslo. Året etter var ho den beste kvinnelege alpinisten i Austerrike, vann alle tre tevlingane i Hahnenkamm-renna og alle dei fire øvingane i den austerrikske meisterskapen.

Vinteren 1954 vann Klecker slalåmrennet og kombinasjonen på Oppdal. To veker seinare tok ho sølvmedaljen i utforrennet under VM i alpine greiner 1954 i Åre, ein tidels sekund bakom Ida Schöpfer frå Sveits. Seinare i verdsmeisterskapen var Klecker overlegen best i slalåm-tevlinga og vann med over eitt sekund, med Ida Schöpfer på sølvplass og svenske Sara Thomasson fekk bronse.

I sitt siste store meisterskap, Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo, enda Klecker på 12. plass i utfor. Ho la bort konkurranseskia i 1957.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Trude Klecker» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956
Petra Kronberger

Petra Kronberger () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Pfarrwerfen i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner tre sesongar på rad, 1990-92. Ho vann to OL-gull i 1992 og eitt VM-gull i 1991. Kronberger er ein av få alpinistar som har vunne verdscuprenn i samtlege fem greiner.

Aktiv
Kronberger debuterte i verdscupen i 1987, og tok sesongen etter steget opp i verdseliten med eit par pallplasseringar i verdscuprenn. Ho deltok i Vinter-OL 1988 i Calgary og vart som best nummer seks i utfor, året etter var sjuandeplassen i kombinasjonen hennar fremste plassering i VM i alpine greiner 1989 i Vail i delstaten Colorado.

Midt i desember 1989 vann Kronberger sine fyrste renn i verdscupen, to utforrenn i Canada. Gjennom 1989/90-sesongen vann ho seks renn, ho triumferte både i storslalåm, kombinasjon og slalåm. Dermed kunne ho ved sesongslutt klive til topps på sigerspallen og take mot trofeet som prova at ho var verdas beste kvinnelege skialpinist.

I 1991-sesongen forsvarte ho posisjonen som verdseinar på ein overbevisande måte. Ho sigra i åtte renn i verdscupen, fordelt på alle dei fem alpine øvingane. Dermed er Kronberger ein av eit fåtal alpinistar som har vunne renn i alle greinene i verdscup-samanheng. Ved VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemm vart ho verdsmeister i utfor.  
 
Kronberger vann gullmedaljane i både slalåm og kombinasjonen under dei olympiske vinterleikane 1992 i Albertville. Trass i at ho vann einast to renn i verdscupen i alpine greiner 1992, begge i utfor, lukkast ho å sikre seg verdscup-trofeet for tredje gong på rad.

Ho la opp som alpinist i slutten av desember 1992, då ho var gått lei.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Petra Kronberger» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Olympiske meistrar for Austerrike
Spontanfraktur

Spontanfraktur eller patologisk fraktur er eit knokkelbrot som følgje av sjukdom som svekkar knokkelstrukturen. Denne prosessen kjem oftast av osteoporose, men kan òg kome av andre patologiar som til dømes kreft, infeksjon, arvelege knokkkelsjukdommar og knokkelsvulstar. Berre nokre få tilstandar er vanlegvis ansvarlege for spontanfrakturar, inkludert oseoporose, osteomalasi, Pagets sjukdom, osteitt, osteogenesis imperfecta, godarta knokkelsvulstar og cyster, sekundære vondarta knokkelsvulstar og primære vondarta knokkelsvulstar.

Skøyrheitsfraktur er ein spontanfraktur som skjer ved vanleg aktivitet, som til dømes ved eit fall frå ståhøgd eller mindre. Tre frakturområder er typiske for skøyrheitsbrot, nemleg vertebrale frakturar, brot i lårhalsen og brot i distal ende av radius (Colles fraktur). Denne definisjonen har oppstått fordi eit menneske normalt skal kunne tåle eit fall frå ståhøgde utan å bryte knoklar, og eit brot tydar difor på veikskap i skjelettet.

Spontanfrakturar visar seg oftast som tverrbrot som ligg 90 grader på den lange aksen av knokkelen. Ved patologisk kompresjonsfraktur av ein ryggvirvel er det vanleg at heile virvellekamen kollapsar.

I tilfelle der andre patologiar er utelukka, til dømes kreft, så er spontanfrakturar diagnostiske for osteoporose, uavhengig av beintettleiken.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pathologic fracture» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Onkologi
Knokkelbrot
Jos

Jos, populært kalla J-town, er ein by i Nigeria med om lag 900 000 innbyggjarar (2006). Han er administrativ hovudstad i delstaten Plateau og ligg på Josplatået, 1238 meter over havet.

Byen ligg nesten midt i Nigeria, rundt 179 km frå hovudstaden Abuja. Med ei høgd på 1217 moh. har Jos eit meir temperert klima enn mange andre stader i Nigeria. Den månadlege middeltemperaturen ligg typisk mellom 21 og 25 °C. Om vinteren, frå midten av november til januar, kan minimumtemperaturen om natta gå ned til 11 °C.

Jos har veg- og luftsamband med resten av landet, med Yakubu Gowon lufthamn som lokal flyplass. Byen har også ein jernbanestasjon, men ikkje jernbanesamband fordi det nigerianske jernbanenettverket i dag berre går mellom Lagos og Kano.

Universitetet i Jos blei grunnlagd i 1975. Nigerian College of Accountancy, som hadde over 3 000 studentar i 2011, ligg i Dogon-Dutse-delen av byen.
Jos University Teaching Hospital (JUTH) og ECWA Evangel Hospital er to av fleire sjukehus i Jos. 

Under det britiske kolonistyret var byen eit viktig senter for utvinning av tinn. I 2001, 2008, 2010 og 2011 blei byen ramma av valdelege opptøyar mellom  muslimske og kristne befolkningsgrupper i byen. I 2014 blei Jos råka av eit bombeåtak som drap minst 118 menneske på ein marknadsplass og ein busstasjon. Ingen tok på seg skulda, men mange rekna med at Boko Haram stod bak åtaket.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jos» frå ,  den 30. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Jos på nettstaden til delstaten Plateau 

Byar i Nigeria
Gamboru Ngala

Gamboru (eller Gamburu) og Ngala, saman kjend som Gamboru Ngala, er ein marknadsby i delstaten Borno nordaust i Nigeria. Han ligg nær grensa til Kamerun.

Byen har vore gjenstand for åtaka frå Boko Haram sidan 2013.
5. og 6. mai 2014 førte åtak frå Boko Haram til at minst 300 menneske døydde. Som følgje av åtaket melde nokre innbyggjarar at dei kom til å flytta til Kamerun.
9. mai 2014 blei det meld at brua som bind Gamboru saman med resten av Nigeria, og som fører til grensa mellom Nigeria og Kamerun, var blitt øydelagd.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gamboru» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Byar i Borno
Jagar

Sjå òg jagarfly og jakthund som og kan kallast «jagar»

Ein jagar er eit hurtiggåande krigsskip av middels storleik (1 000–6 000 tonn, 35–40 knops fart), væpna med torpedoar, antiubåtvåpen og eventuelt rakettar.

Jagarar kom til i 1880-åra, då krigsskip var dampdrevne og med stålskrog. Dei skulle skjerme slagskipa frå torpedobåtar. Kort etter vart dei sjølve utrusta med torpedoar og jakta slagskip langt frå kysten, utanfor rekkevidda til dei små torpedobåtene. Då undervassbåtane vart dei primære torpedobærarane i den fyrste verdskrigen endra jagarane arbeidsoppgåver og vart undervassbåtjegarar.

Jagarar er større enn fregattar og mindre enn kryssarar, men definisjonen på en jagar kjem typisk an på eit skjønn eller ein politisk definisjon. Typisk vil jagarar vere 120 til 170 meter lange, ha tonnasjer på 3 000 til 10 000 tonn og besetning på 250 til 400 mann. Grunna auka automatisering vil eldre fregattar kunne ha større besetning enn moderne jagarar.

 Kjelder 
 Rodholm, K: Scandinavian Navies/Nordiske flåder, 1995, Rodholm Publishing, ISBN 87-997171-1-5
 The New Encyclopædia Britannica, 2003, Encyclopædia Britannica Inc., ISBN 0-85229-961-3
 Brockhaus Die Enzyklopädie'', 1999, Brockhaus Leipzig-Mannheim, ISBN 3-7653-3100-7

 
Krigsskip
Knokkelsvulst

Ein knokkelsvulst eller beinsvulst er ei neoplastisk vekst av cellevev i ein knokkel. Unormal vekst inni knoklane kan anten vere godarta (ikkje-cancerøs) eller vondarta (cancerøs).

Ein lytisk lesjon er eit område der delar av knokkelen ser ut til å ha vorte løyst opp eller «oppeten».

Gjennomsnittleg fem-års overleving i USA etter fastsett diagnose av knokkel- eller leddkreft er 67%.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bone tumor» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Sjukdommar i muskel-skjelettsystemet og bindevev
Onkologi
Osteogenesis imperfecta

Osteogenesis imperfecta (forkorta OI), òg kjent som medfødd beinskøyrheit, er ein arveleg (genetisk) knokkelsjukdom som er kjenneteikna av sprø og skøyre knoklar, låg beinmasse og hyppige knokkelbrot. Personar med OI er fødd med defekt bindevev, eller manglande evn til å lage bindevev, oftast grunna defisiens i kollagen type 1. Det finst 4 untertypar av OI, og dei fleste skuldast mutasjonar i COL1A1- og COL1A2-gena.

Diagnosen av OI er basert på kliniske trekk og vert stadfesta med kollagen- eller DNA-testing. Det finst ingen kur for OI. Handsaminga går ut på å auke knokkelstyrken for å hindre knokkelbrot og oppretthalde mobilitet. Ein reknar med at insidensraten av OI er éin per 20.000 levande fødslar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Osteogenesis imperfecta» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Medfødde sjukdommar og forstyrringar i muskel-skjelettsystemet
Hammartå

Hammartå (av lat. digitus malleus) er ei misdanning i det proksimale interfalangealleddet i den andre, tredje eller fjerde tåa som fører til permanent bøyging på ein slik måte at det liknar ein hammar. Klubbetå eller kølletå er ein liknande tilstand som råkar det distale interfalangealleddet.

Klotå er ein liknande tilstand med dorsifleksjon av den proksimale falang på metatarsofalangealleddet, kombinert med fleksjon av det proksimale og distale interfalangealleddet. Klotå kan ramme den andre, tredje, fjerde eller femte tåa.

Årsaker 
Hammartå skuldast ofte tronge sko som tvingar tåa til å bøyge seg, og kan oppstå etter bruk av overdrivne høghela sko eller sko som er for korte eller tronge for foten. Langvarig bøyging av tærna kan føra til at musklane blir kortare, slik at misdanninga oppstår. Det oppstår ofte i kombinasjon med ilk eller andre fotlidingar, og særleg ilkar kan tvinge stortåa innover (hallux valgus) slik at den presser mot dei andre tærna. Det kan også skuldast skade i musklar, nervar eller ledd som fylgje av andre tilstandar, slik som artrose, leddgikt, hjerneslag, Charcot-Marie-Tooths sjukdom, komplekst regionalt smertesyndrom eller diabetes. Det kan også sjåast ved Friedreichs ataksi.

Behandling 
Det er ofte tilstrekkeleg med ein kombinasjon av fysioterapi og bruk av mjuke og romslege sko. I meir alvorlege eller langvarige høve kan det vere naudsynleg med kiropodi (hammartåoperasjon) for å rette på misdanninga. Lege kan gje treningsråd som kan bidra til å strekke og forlenge musklane. Slike treningar går typisk ut på å strekke tærna, og bruke dei til å plukke opp gjenstandar frå golvet. I ledige stunder kan ein legge eit handkle under foten og bruke tærna til å krølle handkleet. Det finst også regulering som presser ned tærna slik at musklane blir tvinga ut.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hammer toe» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Medfødde sjukdommar og forstyrringar i muskel-skjelettsystemet
Artropatiar
Eksklusjonsdiagnose

Ein eksklusjonsdiagnose eller «diagnose per exclusionem» er ein diagnose som vert nådd gjennom ein eliminasjonsprosess, og kan mellom anna brukast i tilfeller der sikker stadfesting ikkje kan gjerast med eksaminasjon eller testing. Slike eliminasjonar av ulike fornuftige moglegheitar er ein viktig komponent i differensialdiagnosar.

Den største kategorien av ekslusjonsdiagnosar finn ein blant psykiatriske lidingar, der fysisk eller organisk sjukdom må utelukkast før ein kan setje ein funksjonell diagnose. Eksklusjonsdiagnosar plar å førekome på områder der vitskapleg kunnskap er manglande, og særleg der objektive metodar for å stadfeste ein diagnose er fråverande. Når ein spesifikk diagnose ikkje kan stadfestast kan det vere nyttig å utelukke dei gruppene av kjente årsaker som kan føre til ein tilsvarande klinisk presentasjon.

Dømer 
Eit døme på slike diagnosar er «febrar av ukjende årsaker»: for å forklare den auka temperaturen må dei vanlegaste årsakene utelukkast, nemleg infeksjon, neoplasi og kollagen vaskulær sjukdom (bindevevssjukdom).

Andre dømer inkluderer:
 Polycytemi
 Behçets sjukdom
 Perifer facialisparese (Bells parese)
 Schizofreni
 Tolosa-Hunt syndrom
 Irritabel tarm-syndrom
 Ny dagleg vedvarande hovudverk (NDPH)
 Krybbedød
 Brennande munn-syndrom

Sjå òg 
 idiopati

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Diagnosis of exclusion» frå ,  den 27. desember 2014.  
 

Medisinsk terminologi
Eliminasjonsprosess

Ein eliminasjonsprosess er ein metode for å identifisere ei eining av interesse blant fleire andre ved å utelukke alle dei andre einingane.

I eksamenar 
I eksamenar og fleirvalsoppgåver er eliminasjonsprosess ein metode for å fjerne alternativ der sannsynet for at eit val er korrekt er tilnærma lik eller lik null. Ein treng ei viss mengd av flaks, men det er fullstendig vilkårleg når det står mellom to val.

Metode 
Eliminasjonsprosessen er iterativ. Ein ser gjennom svara, identifiserer «upassande» svar, eliminerer desse og startar om att, heilt til ein ikkje kan eliminere fleire svar. Denne iterasjonen virkar best når det finst ein logisk struktur mellom svara — altså at når ein fjernar éitt svar så kan ein følgeleg fjerne fleire andre. Ein står att med dei svara som ikkje kan eliminerast ved å eliminere dei andre svara, og testar desse — dei andre vert eliminerte som ein logisk konsekvens. Dette er prinsippet i optimerte datasøk, der inndata vert sortert, som til dømes ved binærsøk.

Bruksmåte 
Her er to spørsmål av liknande sort, for å demonstrere korleis taktikken kan brukast. I den fyrste vil eliminasjonen finne fram til svaret nesten beinveges — viss ein veit korleis ein skal gå fram; i den andre er det ingen rundvegar — ein må prøve alle svara.

På kven av dei følgjande kan ein dela talet 2135 på: 2, 3, 4, 15 eller 7? Sidan (sjå delingsregel for ei oppfrisking) 2135 ikkje kan delast på 2, så kan det heller ikkje delast på 4; sidan 2 + 1 + 3 + 5 = 11 og ikkje kan delast på 3, så kan det heller ikkje delast på 15. Då står ein att med 7, og 305 x 7 vert 2135.

Merk at viss ein hadde hatt eit nummer som var deleleg på 2, men ikkje på 4 eller 7, så ville testinga av 2 ha gjeve svaret med det same. Det er alltid verdt å teste dei tala som ved utelukking eliminerer andre moglegheitar, for så lenge det berre er éitt svar, så treng ein ikkje å teste desse i det heile; i kraft så innlemmar ein all den informasjonen som finst mellom svara og minskar dimed mengda av reknestykket.

På kven av dei følgjande er talet over deleleg: 2, 3, 7, 11 eller 13? Alle desse er primtal; å eliminere éitt av tala gjev ingen informasjon om dei andre. Ein må teste kvar av dei for å kome fram til svaret.

I medisin 
Eliminasjonsprosessar kan brukast for å kome fram til ein eksklusjonsdiagnose.

Det er òg ein underliggande metode når ein skal utføre ein differensialdiagnose.

Sjå òg 
 feilsøking

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Process of elimination» frå ,  den 28. desember 2014.  
 

Filosofisk logikk
Filosofisk metodelære
Differensialdiagnose

Ein differensialdiagnose (stundom forkorta DDx, ddx, DD, D/Dx eller ΔΔ) er ein systematisk diagnostisk metode som vert nytta for å identifisere nærværet av ei spesifikk eining der fleire alternativ er moglege. Prosessen kan omtalast som differensialdiagnostikk.

Metoden er ein eliminasjonsprosess, eller i det minste ein informasjonssamlande prosess som snevrar inn aktuelle moglegheitar ved å bruke ulike prov, som til dømes symptom, anamnese og medisinsk kunnskap for å justere epistemiske fortrulegskapar i tankane til legen.

Differensialdiagnosar vert nytta av legar og anna helsepersonell for å diagnostisere spesifikke sjukdommar i ein pasient, eller for å eliminere beinveges livstrugande tilstandar. Ofte vert kvart av alternativa i ein sjukdom kalla for ein differensialdiagnose: bronkitt kan vere ein differensialdiagnose ved evaluasjonen av hoste, som endar opp med den endelege diagnosen, nemleg forkjøling.

Differensialdiagnosar kan reknast for å inkludere den hypotetisk-deduktive metoden, sidan legen kan rekne potensielle sjukdommar eller tilstandar for å vere sanne eller usanne hypotesar.

Sjå òg 
 komorbiditet
 eksklusjonsdiagnose
 dobbeltdiagnose
 liste over medisinske symptom

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Differential diagnosis» frå ,  den 28. desember 2014.  
 

Medisinsk terminologi
Medisinsk diagnose
Metodikk
Alpine greiner under Vinter-OL 1952

Alpine greiner under Vinter-OL 1952 i Oslo vart avvikla i tida 14. - 20. februar 1952, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Utfor- og storslalåmrenna gjekk føre seg på Norefjell i Krødsherad, ei 120 kilometer nordvest for Oslo, medan slalåmøvingane vart avvikla i skibakken Rødkleiva i Oslo.

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 12. verdsmeisterskapen i alpine greiner.

Menn

Slalåm 

Dato: 19. februar
Stad: Rødkleiva
Start: 488 moh, mål: 308 moh
Løypelengd: 427 m, høgdeskilnad: 180 m

Storslalåm 

Dato: 15. februar
Stad: Norefjell
Start: 671 moh, mål: 192 moh
Løypelengd: 1740 m, høgdeskilnad: 479 m

Utfor 

Dato: 16. februar
Stad: Norefjell
Start: 954 moh, mål: 192 moh
Løypelengd: 3120 m, høgdeskilnad: 762 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 20. februar
Stad: Rødkleiva
Start: 488 moh, mål: 308 moh
Løypelengd: 427 m, høgdeskilnad: 180 m

Storslalåm 

Dato: 14. februar
Stad: Norefjell
Start: 710 moh, mål: 375 moh
Løypelengd: 1740 m, høgdeskilnad: 335 m

Utfor 

Dato: 17. februar
Stad: Norefjell
Start: 710 moh, mål: 324 moh
Løypelengd: 1350 m, høgdeskilnad: 386 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1952/Ski Alpin» frå ,  den 28. desember 2014.  
 

Vinter-OL 1952
1952 i Noreg
Alpine greiner under vinter-OL
Othmar Schneider

Othmar Schneider () var ein austerriksk alpin skirennar og seinare pistolskyttar frå Lech i Vorarlberg som vann ein gullmedalje og ein sølvmedalje i dei apine greinene under vinterleikane i Oslo i 1952.

Aktiv

Alpinidrett
Schneider tok sølvmedaljen i utforrennet på Norefjell under Vinter-OL 1952, slått av italienaren Zeno Colò med 1,2 sekund. Tre dagar seinare vart han olympisk meister då han vann slalåmrennet i Rødkleiva, 1,2 sekund framom Stein Eriksen og 1,7 sekund føre Guttorm Berge.

I VM i alpine greiner 1954 i Åre kom Schneider på delt fjerdeplass i storslalåm. Han deltok i slalåm under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo, der han enda som tolvtemann.

Skyting
Etter nokre år som profesjonell skirennar byrja Schneider med konkurranseskyting med pistol. Perioden 1965-75 deltok han i fleire internasjonale meisterskap, høgdepunktet kom då han med Austerrike sitt lag i fripistol tok bronsemedalje under verdsmeisterskapen i Thun i Sveits.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Othmar Schneider» frå ,  den 28. desember 2014.  
 



Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956