alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Evstratij Petsjerskij

Evstratij Petsjerskij er ein russisk-ortodoks helgen frå Kiev.

Soge

Ifølgje soga blei Evstratij Petsjerskij fødd i ein rik familie i Kiev på 1000-talet. Som vaksen gav han alt han hadde til dei fattige og blei munk i Grotteklosteret. Då Kiev blei angripen av kiptsjakarar i 1096 blei Grotteklosteret lagd i ruinar og mange munker drepne. Prost Evstratij blei tatt til fange saman med 30 klosterarbeidarar og 20 kievfolk og seld som slavar til ein jøde som budde i Korsun. Han skal ha kravd at dei fornekta Kristus, og truga med å la dei svelta i lenkjer om dei ikkje gjorde det. Evstratij bad for fangane og gav dei åndeleg støtte slik at fangane valde å døy av mangel på mat og drikke enn å fornekta Kristus.

Alle fangane omkom, bortsett frå Evstratij, som var van med hard faste. Den vonde jøden ville hemne seg på prosten fordi hadde han mista dei verdifulle fangane. Då det nærma seg pesach samla jøden venene sine til feiring, og krossfesta Evstratij. Han takka Gud for den store æra av å få døy som Kristus. Ein av jødane høyrte dette, blei rasande og drap Evstratij med eit spyd. Leivningane hans blei kasta på sjøen. 

Truande kristne leita lenge etter liket av martyren, men fann det ikkje. Ved eit mirakel dukka liket opp i ei grotte, like heilt som då han var levande, og dei som vitja leivningane opplevde mange mirakel. Det blei så flytta til Grotteklosteret. 

Evstratij hadde spådd at han ville hemnast snart etter at han døydde. Same dagen kom det ordre frå den greske keisaren om at alle jødar skulle jagast ut frå Korsun. Dei skulle miste alle eigedelane sine, og dei eldste skulle bli slått for å ha torturert kristne. Jøden som hadde drepe Evstratij blei hengt i eit tre.

Minnefestdagar 
 28. mars i den julianske kalenderen, tilsvarande 15. mars i den gregorianske
 28. september

Kjelder 
 

Ortodokse helgenar
Folk frå Kiev
La Cumbre på Galápagos

La Cumbre er ein vulkan på den ubebudde øya Fernandina i Galápagos-arkipelet i Ecuador. Vulkanen er den mest aktive i øygruppa og er 1476 meter høg. I april 2009 er vulkanen i utbrot etter eit opphald sidan mai 2005.

Ecuador
Aktive vulkanar
Rahva Hääl

Rahva Hääl ('Folkets røyst') var ei avis som i åra 1940–1995 var organet til kommunistpartiet i Den estiske sosialistiske sovjetrepublikken. Rahva Hääl erstatta i 1940 avisa Uus Eesti . I 1995 vart avisene Hommikuleht, Päevaleht og Rahva Hääl slått saman til Eesti Päevaleht.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Rahva Hääl» frå , den 12. april 2009. 

Partiaviser
Estiske aviser
Skipingar i 1940
Nedleggingar i 1995
Jää kestma, Kalevite kange rahvas

«Jää kestma, Kalevite kange rahvas» («Hald ut, Kalevs standhaftige søner») var nasjonalsong for Den estiske sosialistiske sovjetrepublikken fra 1945 til 1991, på estisk «Eesti Nõukogude Sotsialistliku Vabariigi hümn».

Historie 
Melodien til nasjonalsongen var skriven av Gustav Ernesaks og teksten av Johannes Semper. Denne nasjonalsongen og nasjonalsongen for den Den karelo-finske sosialistiske sovjetrepublikk var dei einaste sovjetiske nasjonahymnane som i teksten ikkje nemnde russararane. Den 21. juli 1956 fekk songen ny tekst, der namnet til Josef Stalin var teke bort. Det er den siste versjonen som er gjeven att nedanfor.

Estisk tekst 

Jää kestma, Kalevite kange rahvas,
ja seisa kaljuna, me kodumaa!
Ei vaibund kannatustes sinu vahvus,
end läbi sajanditest murdsid sa
ja tõusid õitsvaks sotsialismimaaks,
et päikene su päevadesse paista saaks. 

Nüüd huuga, tehas, vili, nurmel vooga,
sirp, lõika, alasile, haamer, löö!
Nõukogu elu, tuksu võimsa hooga,
too õnne rahvale, me tubli töö!
Me Liidu rahvaste ja riike seas
sa, Eesti, sammu esimeste kindlas reas! 

Sa kõrgel leninlikku lippu kannad
ja julgelt kommunismi rada käid.
Partei me sammudele suuna annab
ja võidult võitudele viib ta meid.
Ta kindlal juhtimisel kasva sa
ja tugevaks ning kauniks saa, me kodumaa!

Russisk tekst 

Живи, сын Калева - народ наш славный, 
И стой, отчизна наша, как скала. 
Сквозь все страдания веков бесправных 
Отвагу ты и доблесть пронесла. 
И вот зажгла социализма свет, 
Воспрянула в цвету для счастья и побед. 

Могучим колосом цветите нивы! 
Жни, серп, и, молот, бей, гуди, завод! 
В стране советской каждый будь счастливым - 
Упорный труд нам счастье принесёт. 
В союзе братском пред тобой простор - 
Эстония, шагай в строю своих сестёр! 

Ты знамя Ленина несёшь святое, 
Дорогой славною идёшь вперёд. 
Родная партия всегда с тобою - 
Путём побед она тебя ведёт. 
Расти, отчизна, на пути большом, 
Прекрасней и сильней будь с каждым новым днём!

Svensk tolking 

Håll ut, ni ståndaktiga Kalevssöner,
och stå som klippan fast, du fosterland!
I lidande ditt mod ej motgång röner,
i sekler du stått emot tidens tand.
I blomstrande socialism du står,
må solen skina över dig i alla år.

Du fält må växa, du fabrik må tuta,
du skära, klyv, och slå, du hammare!
Sovjetland, du kan dig mot lyckan luta;
vårt arbete skall dig all välgång ge!
Bland folk och länder uppå jordens rund
gå, Estland, bland de främsta i vårt Rådsförbund!

Du håller högt vår Lenins helga fana
och kommunismen med dig framåt går.
Partiet för dig in på segerns bana
och tryggt det alltid vid din sida står.
Ja, väx dig stort; du styrs med säker hand
och må du starkt och skönt förbli, du fosterland!

Sjå òg 
 «Mu isamaa, mu õnn ja rõõm»
 «Mu isamaa on minu arm»

Bakgrunnsstoff 
 MIDI-fil 
 Inspelning i MP3-format
 Text - nationalanthems.info

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Estniska SSR:s nationalsång» frå , den 12. april 2009. 
 

Tidlegare nasjonalsongar
Estisk kultur
Estiske songar
Postimees

Postimees er ei estisk dagsavis. Med eit opplag på mellom 61 000 og 72 000 er avisa, etter laussalsavisa SL Õhtuleht den største og viktigaste avisa i Estland. Postimees tyder ’postmann’.

Historie 
Med løyve frå Alexander II fekk Perno Postimees ehk Näddalileht trykkeløyve i 1856. Avisa kom ut i Pärnu i perioden 1857–1863 som eit åttesiders vekeblad på estisk. Redaktør var Johann Voldemar Jannsen. Den andre estiskspråklege avisa som fekk trykkeløyve same år, Tartu-avisa Tallorahwa Postimees, gjekk inn etter berre to år.

I 1864 forlét Jannsen Perno Postimees, og gav i lag med forlagsmannen Laakman ut ei konkurrerande avis, Eesti Postimees, som snart vart meir populær enn Perno Postimees. Begge avisene var viktige i den nasjonale rørsla i siste halvpart av 1800-talet.

I 1882 selde Jannsen Eesti Postimees, som i dei neste tre åra vart redigert av Karl August Hermann. I 1884 kjøpte Karl August Hermann avisa sjølv, og la redaksjonen til Tartu.

Pärnu Postimees eksisterte fram til 1885. Under leiing av Hermann kom den nystarta avisa Postimees i Tartu som etterfølgjar til Pärnu-avisa, først som vekeavis (1886/87), deretter 1887–91 tre gonger i veka. I 1891 vart Postimees den første estiske dagsavisa. Både Eesti Postimees og Postimees var talerøyr for motstandarane av tsaren si russifisering av Estland. I 1896 selde Hermann Postimees til eit eigedomsselskap.

Medeigar vart òg den estiske journalisten og politikaren Jaan Tõnisson. Han vart gjennom Postimees ein sentral person i pressemiljøet i den sjølvstendige republikken Estland i 1918. Han var medeigar i avisa fram til 1930 og sjefredaktør i åra 1896 til 1935.

Då Estland vart okkupert av Sovjetunionen i juni 1940, som følgje av Molotov–Ribbentrop-pakta, vart òg pressefridomen avskaffa. Postimees kom då ut som eit talerør for kommunistane, og vart 28. september 1940 erstatta av avisa Tartu Kommunist fram til 24. juni 1941, då Estland vart okkupert av Tyskland under Operasjon Barbarossa. Under den tyske okkupasjonen av Estland, kom avisa ut frå 13. juli 1941 til 16. september 1944, frå august 1944 under namnet Uus Postimees, medan ho frå 1945 igjen fekk det gamle namnet Postimees. Frå 1. mai 1948 og fram til 1990 vart ho gjeven ut som ei kommunistisk avis under namnet Edasi («Framover»).

Postimees i dag 
Etter det nye sjølvstendet vart Postimees stifta på nytt i 1991. Eigar er Eesti Meedia Gruppe, der det norske mediekonsernet Schibsted i dag har 92,5 % av aksjane.

Til Postimees-gruppa høyrer også regionsavisene Tartu Postimees, Pärnu Postimees, Sakala, Virumaa Teataja, Järvamaa Teataja og Valgamaalane. Frå og med 1995 kom Postimees òg ut i ei internettutgåve. Sidan 2005 har det også kome ut ei russiskspråkleg utgåve av dagsavisa, i eit opplag på 25 000.

Hovudredaksjonen ligg i Tallinn, med regionkontor i Tartu.

Bakgrunnsstoff 
 Postimees (på estisk og russisk)
 Schibsted-konsernet
 Eeste ajalehtede liit (Estonian Newspaper Association (på estisk og engelsk)

Estiske aviser
Skipingar i 1856
Gerli Padar

Gerli Padar () er ein estisk songar som representerte heimlandet i Eurovision Song Contest 2007 med songen «Partners in Crime». Songen gjekk ikkje vidare frå semifinalerunda. Ho er systera til Tanel Padar, som vann Eurovision Song Contest 2001 for Estland.

Bakgrunnsstoff 
 «Gerli Padar sweeps Eurolaul», The Baltic Times, 7. februar 2007.

Folk frå Lääne-Viru maakond
Estiske songarar
Estiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2007-deltakarar
Guvernementet Estland

Guvernementet Estland (russisk Эстляндская губерния eller Estljandskaja gubernija) var eit guvernement i Det russiske riket i det som i dag er Estland.

Fram til seint på 1800-talet vart ikkje guvernementet styrt av Russland, men administrert sjølvstendig av ein lokalt balttysk adel gjennom eit føydalt regionsråd (tysk Landtag).

Guvernementet vart òg kalla Hertugdømet Estland som Russland tok frå Sverige i 1721 . 
Dei russiske tsarane hadde tittelen hertugar av Estland (russisk Князь Эстляндский).

I starten vart guvernementet kalla Guvernementet Reval etter byen Reval, som i dag heiter Tallinn. Det vart oppretta i 1719 av områda erobra frå Sverige under den store nordiske krigen. Dei tidlegare landområda i Svensk Estland vart formelt avstått til Russland med freden i Nystad i 1721. Under den påfølgjande omorganiseringa fekk guvernementet i 1796 namnet Guvernementet Estland. Medan styret til dei svenske kongane hadde vore forholdsvis liberalt med større grad av sjølvstyre for bondestanden, vart regimet strengar under dei russiske tsarane og liveigenskapen vart ikkje avskaffa før 1819. 

Guvernementet bestod av den nordlege delen av dagens Estland, om lag Harjumaa inkludert Tallinn, Vest-Virumaa, Aust-Virumaa, Raplamaa, Järvamaa, Läänemaa og Hiiumaa. Den 30. mars 1917 vart det utvida til å inkluderte det nordlege Livland, og Det autonome guvernementet Estland vart oppretta. Etter den russiske revolusjonen i 1917 vart Tallinn verande under sovjetisk kontroll fram til 24. februar 1918, då Estland fekk sjølvstende.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Governorate of Estonia» frå , den 12. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Guvernement i Det russiske riket
Estisk historie
Tõnu Õim

Tõnu Õim () er ein estisk sjakkspelar og Stormeister i fjernsjakk, mest kjend for å vere den første som klarte å vinne Verdsmeisterskapen i fjernsjakk to gongar, i 1983 og 1999.

Tõnu Õim vart utnemnd til stormeister i fjernsjakk av ICCF i 1981. 

Han vann den 9. VM-finalen i fjernsjakk, som gjekk frå 1977-1983, med 13 poeng av 16 moglege, +10 = 6, ingen tap.

I den 12. VM-finalen, 1984-1991, vart det ein 6-plass med 8,5/14, +5 =7 -2.

Han vann deretter den 14. VM-finalen,1994-2000, med 11/14, +9 =4 -1.

Han har klart stormeisterkravet i fjernsjakk fire gongar, i 9. og 14. VM-finalane som han vann, og i Paul Keres 85 minneturnering avslutta i 2004 med 8/14, +3 =10 -1, og Axelsson minneturnering. 

Han klarte også 50 %, 4 av 8 og ein 5-plass av dei 9 deltakarane i ICCF si 50-års-jubileumsturnering 2001-2004, ei turnering som bestod av 9 tidlegare verdsmeistrar i fjernsjakk.

Minneverdige sjakkparti 
 Tonu Oim mot Grigory Konstantinovich Sanakoev, 50th World Champions Jubilee Tournament 2003, Siciliansk forsvar: Najdorf-varianten, engelsk angrep (B90), 1-0
 Tonu Oim mot Juan Sebastian Morgado, 14. Verdsmeisterskapen i fjernsjakk, finale 1994, Firspringarspel, den skotske varianten, mottatt gambit (C47), 1-0

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Tõnu Õim sine parti på Chessgames.com
 ICCF sin offisielle nettstad

Verdsmeistrar i fjernsjakk
Internasjonale fjernsjakkstormeistrar
Estiske sjakkspelarar
Sovjetiske sjakkspelarar
Folk frå Tallinn
Nesheim kyrkje

Nesheim kyrkje står på Nesheim i øvre delen av Eksingadalen i Vaksdal kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje frå 1908. Ho er reist etter teikningar av arkitekt Adolf Schirmer.
Kyrkja er bygd i tre og har sitjeplassar til 120 personar.
Ho er den fyrste kyrkja på staden og vart bygd i nærleiken av ein eldre hjelpekyrkjegard. 
Ein veit ikkje sikkert når gamlekyrkjegarden vart oppretta, men det kan ha vore på byrjinga av 1800-talet.

Nesheim kyrkje er soknekyrkje i Nesheim sokn i Hardanger og Voss prosti. 
Området høyrde til Evanger prestegjeld til 1968, då vart det overført til det nyoppretta Vaksdal prestegjeld. Prestegjelda vart fasa ut frå Den norske kyrkja frå 2004.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Nesheim kyrkje» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Nesheim sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Vaksdal kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Vaksdal
Kyrkjer i Hardanger og Voss prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1908
Kulturminne i Vaksdal
Den russisk-estiske Tartu-traktaten

Den russisk-estiske Tartu-traktaten, au kalla Freden i Tartu eller Freden i Dorpat (estisk: Tartu rahu), er namnet på fredsavtalane som i 1920 blei inngått mellom Sovjet-Russland og Estland der sjølvstendet til desse landa blei anerkjent. Avtalen mellom Sovjet-Russland og Estland blei inngått i byen Tartu 2. februar 1920. Den russisk-finske Tartu-traktaten mellom Sovjet-Russland og Finland blei underteikna 14. oktober 1920.

Fredsavtale mellom Sovjet-Russland og Estland

Fredsavtale mellom Sovjet-Russland og Estland blei inngått 2. februar 1920. I avtalen går Russland god for Estlands sjølvstende «for evig tid». Godkjenninga var den fyrste de jure internasjonale godkjenninga av Estland og bana veg for godkjenning frå andre land. Fredsavtalen trekte opp grensa mellom Estland og Russland. Avtalen la vidare til rette for at estarar i Russland fekk høve til å vende tilbake til Estland, med tilsvarande rettar for russarar i Estland. Russland gjekk i avtalen med på å slette all estisk gjeld. Traktaten forplikta også Russland til å betale Estland ein sum tilsvarande landets del av Russlands gullreservar. Estland fekk rettar til utnytting av skog i Russland, samt å bygge ei jernbanelinje frå grensa til Estland og til Moskva. mens Russland fekk etter avtalen rett til å etablere ei frihamn i Estland og til å bygge ein kraftstasjon i Narvaelva. Etter avtalen skulle også Russland tilbakeføre kulturgods som hadde blitt ført frå Estland til Russland i løpet av krigsåra. 

Avtalen blei frå estisk side underteikna av Jaan Poska, frå sovjet-russisk side av Adolf Ioffe.

Estland
Hendingar i 1920
Den russisk-finske Tartu-traktaten

Den russisk-finske Tartu-traktaten, Freden i Tartu eller Freden i Dorpat, er namnet på fredsavtalen som blei inngått mellom Sovjet-Russland og Finland i 1920. Her blei uavhengigheita til desse landa anerkjent. Avtalen blei underteikna 14. oktober 1920. Ein tilsvarande avtale for Sovjet-Russland og Estland, Den russisk-estiske Tartu-traktaten blei underteikna 2. februar 1920.

Fredsavtale mellom Sovjet-Russland og Finland
Avtalen mellom Finland og Sovjet-Russland fastsette grensa mellom dei to landa. Finland sikra seg ved avtalen tilgang til havet i nord ved ein korridor til Petsamo. Russland sikra seg på sin side kommunane Repola og Porajärvi, som aust-karelske nasjonalistar med støtte frå finske jegerkorps hadde prøvd å få tilslutta Finland. 

Den finske delegasjonen blei leia av Juho Kusti Paasikivi.

Finland

de:Frieden von Dorpat
eo:Traktato de Tartu
ja:タルトゥ条約
Råkefuglar

Råkefuglar (Coraciiformes) er ein biologisk orden av fargerike fuglar som er nært i slekt med sporvefuglar. Ordenen inkluderer mellom anna isfuglfamilien, motmotar, råkar og og bietarar. Dei er vanlegvis syndaktyle – hos dei fleste artar er dei to ytre tærne vaksne saman i nesten heile lengda. Hos artar i isfuglfamilien er den indre tåa ofte redusert eller borte. 

Råkefuglar finst hovudsakleg i «den gamle verda»,  representasjonen i Amerika er avgrensa til rundt eit dusin artar av todiar og motmotar, og berre ei handfull av dei over 80 artar av isfuglar finst i «den nye verda». 

Det latinske namnet Coraciiformes indikerer 'ramnaktig', som er misvisande ettersom ramnar er med i gruppa songfuglar av sporvefuglar. 'Corax' tyder ramn.

Kjelde 

Fuglar etter klassifisering
Estisk kroon

Estisk kroon eller krone (Ekr - Eesti kroon) var valutaen i Estland. Valutakoden er EEK. 1 Kroon (pluralform krooni) = 100 senti (singularform sent). Noregs Bank noterer valutakurs for estikse kroner. Ei estisk krone er notert til mellom 50 og 60 øre (2009).

Valutaen vart innført i 1928 i staden for den tidlegare estiske marken som var innført i 1921. Den estiske krona gjaldt fram til at Estland vart hærteken av Sovjetunionen i 1940, og rubelen vart innført som betalingsmiddel. I juni 1992 vart den estiske krona på nytt innført som valuta istaden for rubelen. Den første tida var ho knytt til D-marken. Då Tyskland innførte euro, vart krona bunden til euroen i staden. Estland vart medlem av EUs pengeunion 1. januar 2011. Etter ein overgangsperiode på to veker er den estiske krona frå og med 15. januar 2011 ikkje lenger gyldig betalingsmiddel, men kan vekslast inn til sentralkurs (1 EUR = 15,6455 EEK) i sentralbanken.

Bruk 
Valutaen vart utmynta av Eesti Pank - EP som vart grunnlagd i 1919 og fornya i 1990. EP har hovudkontor i Tallinn.

Valørar 
 mynt: 1 og 5 krooni
 underening: 5, 10, 25 og 50 senti
 setlar: 1, 2, 5, 10, 25, 50, 100 og 500 krooni

Sedlar

Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Estnisk krona» frå , den 13. april 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Centralbanken EB 
 EEK-sedlar 
 Aktuell kurs frå XE.com

Estland
Valuta
Aegviidu vald

Aegviidu (vald) er ein tettstad og kommune i nord i Estland, i Harju maakond. Kommunen har om lag 881 innbyggjarar (1. januar 2008). Arealet er 11,97 km². Folketettleiken i Aegviidu er dermed 77.5 innbyggjarar per km².

Aegviidu vart fyrst nemnd på eit livisk kart frå 1796, då med namnet Aegwid.

Aegviidu har ein stasjon på jernbanelinja Elektriraudtee.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Aegviidu (på estisk) 

Harju maakond
Kommunar i Estland
Ago Markvardt

Ago Markvardt () er ein tidlegare sovjetisk/estisk kombinertløpar. 

Under OL i 1994 på Lillehammer låg Markvardt på andreplass etter hopprennet, men fall ned på femteplassen etter langrennet. Saman med Allar Levandi og Magnar Freimuth kom det estiske laget på fjerde plass i lagkonkurransen. 

I 1997 gjekk Markvardt igjen glipp av ein medalje ved ein internasjonal meisterskap, då han vart nummer 4 i normalprogrammet under verdsmeisterskapen i Trondheim.

Det beste resultatet til Markvardt i ei verdscupøving var ein åttandeplass i 1994 i Trondheim, ei plassering han tangerte i 1996 i Lahti.

Bakgrunnsstoff 
 Resultatoversikt hjå FIS  (på engelsk)

Estiske kombinertløparar
Folk frå Tartu maakond
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Aiboland

Aiboland, også kalla Svenskestland, er eit estlandssvensk namn på dei antikke svenskebygdene i Estland. Til Aiboland reknar ein mellom anna Noarootsi, Vormsi, Ruhnu og bygda rundt Haapsalu på det estiske fastlandet. Sommaren 1944 forlét nesten heile den svenske folkesetnaden Aiboland for å flykte frå Den raude arméen.

Bakgrunnsstoff 
 Aibolands museum (på svensk)
 Den Andra Stranden  (bilete, forteljingar og folkemusikk frå Aiboland, på svensk)

Estisk geografi
Estisk historie
Svensk historie
Svensk geografi
Airest

AS Airest er eit flyselskap med base i Tallinn i Estland. Selskapet driv chartertrafikk og godstrafikk.

Flyselskapet vart starta i november 2001, og byrja godsflygingar mellom Tallinn og Helsingfors i januar 2002. Selskapet brukar tsjekkiskbygde LET-410-UVPE-fly med plass til 17 passasjerar.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Airest (på engelsk)

Estiske flyselskap
Skipingar i 2001
Air Livonia

Air Livonia var eit lite flyselskap med base i Pärnu i Estland. Flyselskapet dreiv rutetrafikk mellom Pärnu og Ruhnu, Kihnu og Kuressaare, og også chartertrafikk.

Air Livonia hadde små tomotors Antonov An-28-fly som kunne lande på dei korte flystripene på Ruhnu og Kihnu. Flya hadde plass til 18 passasjerar. Flyselskapet hadde også eldre fly av typen Antonov An-2.

Flyselskapet vart starta i 1994 under namnet Baltic Aeroservice, og i februar 2006 vart det meldt at selskapet ville stoppe ruteflygingane i april det året.

Kodar 
 ICAO-kode: LIV
 Opprop: Livonia

Estiske flyselskap
Skipingar i 1994
Nedleggingar i 2006
Aero Airlines

Aero Airlines var eit estisk dotterselskap til det finske flyselskapet Finnair. Dei dreiv all flyging i ein codeshare-avtale med Finnair, og dei flaug med flytypen ATR 72. Namnet på føretaket kjem frå det gamle namnet på Finnair, Aero Oy.

Sommaren 2007 avgjorde eigaren til Aero, Finnair, at ein skulle selje fire ATR 72, og dei hadde deretter berre tre att som skulle fly frå Helsingfors til Åbo, Tammerfors og Tallinn. Ifølgje Finnair var ATR-flya i god stand, sjølv om dei var frå 1989.

6. januar 2008 slutta Aero Airlines å fly og flyselskapet vart lagt ned. Dei tre siste flya fekk nye eigarar. Finnair og Finncomm Airlines erstatta trafikken.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Finnair
 Aero Airlines AS sitt biletgalleri frå Airliners.net

Estiske flyselskap
Skipingar i 2000
Nedleggingar i 2008
Avies

Avies Air Company er eit flyselskap med base i Tallinn i Estland. Flyselskapet driv rutetrafikk mellom Tallinn og Kuressaare og Kärdla, både chartertrafikk og godstrafikk.

Avies starta i 1991. Det var det fyrste flyselskapet i Estland basert på privat kapital som starta taxiflyging. I 2001 starta selskapet ruteflyging til Kuressaare, og sommaren 2002 også rute mellom Kuressaare og Visby på Gotland.

Selskapet brukar fly av typane Let 410 UVP, Jetstream 31, Learjet 55 og Learjet 60.

Kodar 
 IATA: U3
 ICAO: AIA
 Opprop: Avies

Bakgrunnsstoff 
 Avies  (på engelsk)

Estiske flyselskap
Skipingar i 1991
Estonian Air

Estonian Air er det nasjonale flyselskapet i Estland. Selskapet har base i Tallinn. Flyselskapet driv rutetrafikk og chartertrafikk mellom Tallinn og mange byar i Europa.

Flyselskapet vart etablert av den estiske staten 1. desember 1991, kort tid etter at Estland vart sjølvstendig. Selskapet vart starta på restane av den estiske avdelinga av Aeroflot. I 1996 vart selskapet delvis privatisert. I dag er selskapet eigd av SAS (49 %), den estiske staten (34 %) og Cresco (17 %). I januar 2005 hadde selskapet 302 tilsette.

Estonian Air baserte seg i byrjinga på russiske fly som Aeroflot hadde brukt. I 1995 leigde selskapet inn to Boeing 737-fly, og i 1996 to Fokker 50-fly. Sidan då har selskapet berre brukt vestlegbygde fly. I mars 2006 hadde Estonian Air ein flåte på 5 Boeing 737-500-fly.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Estonian Air (på engelsk)
 Detaljar om flya

Estiske flyselskap
Skipingar i 1991