alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Queluz i Portugal

Queluz er ein by i Portugal og ein freguesia, som ligg i kommunen Sintra i distriktet Lisboa. Byen Queluz inkluderat freguesiaene Queluz, Massama og Monte Abraao og har totalt like over 110 000 innbyggjarar. Byen ligg i Sintra og høyrer til Storbyområdet Lisboa. 

I Queluz freguesia var det i 2001 27 913 innbyggjarar fordelt på 2,93 km².

Queluz er kjend for palasset ein kongeleg residens på 1700-talet og ein av dei viktigaste rococobyggverka i Portugal.

24. juli 1997 fekk Queluz bystatus. Samstundes vart freguesiaene Massamá og Monte Abraão skild ut frå Queluz, men vart verande ein del av byen Queluz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Queluz (Sintra)» frå ,  den 29. juni 2008.  
 

Byar i Portugal

nl:Queluz (Sintra)
Agualva-Cacém

Agualva-Cacém er ein by i Portugal i kommunen Sintra. Han består av freguesaene Agualva, Cacém, Mira-Sintra og São Marcos. Byen har om lag 120 000 innbyggjarar.

Sjølv om byen offisielt heiter Agualva-Cacém, vert han som oftast berre kalla Cacém. Byen ligg innanfor storbyområdet Lisboa.

Historie 
Agualva-Cacém fekk bystatus den 12. juli 2001 og høyrte tidlegare til eit freguesia med same namn. Då han fekk bystatus vart han offisielt delt inn i dei fire tidlegare nemnde freguesias.

Kjelder 

Byar i Portugal
William Hogarth

William Hogarth () var ein engelsk biletkunstnar, kjend for satiriske verk som kritiserte skikkar og moral i det engelske samfunnet.

Liv 

William Hogarth var fødd i Bartholomew Close i London som son av ein fattig lærar og lærebokforfattar. I ungdommen blei han sett i lære hjå gravøren Ellis Gamble i Leicester Fields, der han lærte å gravera visittkort og liknande. Unge William hadde også sterk interesse for gatelivet og marknadar i storbyen London, og laga skisser av folk han såg der. Faren, som hadde opna ei kaffistove i St John's Gate, kom i gjeldsfengsel i Fleet Prison i fem år, noko William Hogarth aldri snakka om. Han blei utlært gravør, men utdanna seg også som målar ved St. Martin's Lane-akademiet, som han sjølv dreiv i perioden 1735–55.

Den 23. mars 1729 gifta Hogarth seg med Jane Thornhill, dotter av kunstnaren James Thornhill.

Hogarth døyde i London i 1764, og blei gravlagd i St. Nicholas-kyrkjegarden ved Chiswick Mall i Chiswick. Vennen hans, skodespelaren David Garrick, stod for innskrifta på gravsteinen hans.

Virke 

I 1731 begynte han med satiriske framstillingar han kalla «moderne moralske emne», som parodierte samtida. Den første av desse, Ei hore sitt liv (1731–32), var ein umiddelbar suksess, og framstillingane, som først blei målte, blei seinare utgjevne som trykk.

I traktaten Analyse av venleiken (Analysis of Beauty) frå 1753 gjorde han greie for sine kunstteoretiske idear. Etter Hogarths syn var venleiken til eit bilete gjeve ut frå evna det hadde til å gje att mangfaldet i naturen.

Verk 

 Ei hore sitt liv (A Harlot's Progress), 1731–32
 Ein libertinar sitt liv (A Rake's Progress), 1735, Soane Museum, London
 Ekteskap på moten (Marriage à la Mode), 1743–45, National Gallery, London
 Sjølvportrett med hund, 1745, Tate Gallery, London
 Hogarths tjenarskap, 1757, Tate Gallery, London

Bakgrunnsstoff 

 130 bilete frå Wales' Universitet

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «William Hogarth» frå , den 29. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Dreyers kunstleksikon, Dreyers forlag, 1990, 5. bind, p. 144f.

Engelske målarar
Britiske målarar
Engelske karikaturteiknarar
Bremanger kyrkje

Bremanger kyrkje, er ei langkyrkje frå 1914 i Bremanger i Bremanger kommune i Vestland fylke. Kyrkja heitte Bremangerpollen kyrkje fram til 1952.

Kyrkja er bygd i tre og har om lag 350 sitjeplassar. 
Kyrkjeklokka har ei innskrift frå juleevangeliet: «Ære være Gud i det høyeste».

Utanfor kyrkja er det reist minnestøtte over dei som fall under andre verdskrigen. 
Fiskarkvinnelaget har også reist eit minnesmerke over fiskarar omkomne på sjøen.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 
 Nettstaden til Bremanger kyrkjelege fellesråd
 NRK
 Redaktør: Alf Henry Rasmussen – Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7 - «Bremanger kyrkje, Hauge», s. 333

Bakgrunnsstoff 
 Om Bremanger sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Bremanger kommune på nettstaden disnorge.no

 

Kyrkjer i Bremanger
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1910-åra
Kulturminne i Bremanger
1914 i Noreg
Algueirão-Mem Martins

Algueirão - Mem Martins er ein by og ein freguesa i kommunen Sintra i Portugal. Byen har om lag 100 000 innbyggjarar og med ein folketettleik på 3821 innbyggjarar per kvadratkilometer er han ein av dei tettast folkesette byane i Portugal. 

Han fekk bystatus 1. februar 1988. 

Byar i Portugal
Vila Nova de Gaia

Vila Nova de Gaia eller berre Gaia er ein by i Portugal. Han ligg i distriktet Porto, sør for byen Porto som ligg på andre sida av elva Douro. Sjølve byen har om lag 180 000 innbyggjarar, medan heile kommunen har nesten 290 000 innbyggjarar, og er den folkerikaste kommunen i regionen Norte. Gaia dannar i lag med Porto og tolv andre kommunar storbyområdet Porto. 

Han er kjend for oppbevaringsplassane (lokalt kallar «grotter») der den kjende portvinen vert lagra. Desse grottene er i dag ein stor turistattraksjon.

Historie 
 
Vila Nova de Gaia eksisterte alt under Romarriket som byen Cale. Han utvikla seg truleg frå ein keltisk landsby (castro) eller ein stad frå steinalderen. Opphavet til namnet Cale (eller Gale) kjem truleg frå den keltiske rota «Gall-» som keltarane sjølv kalla seg og som går igjen i namn som Galicia, Gallia eller Galway. I romartida levde truleg mesteparten av innbyggjarane på sørsida av Douro, og på nordsida var det ein mindre busetnad rundt djuphavshamna som i dag er bydelen Ribeira i Porto. Namnet Porto, i høgmellomalderen Portus Cale, stod for hamna (portus på latinsk) i byen Cale. Etter kvart som handelen tok seg opp langs Douro, som er framkommeleg opp til Régua i innlandet, voks etter kvart Porto seg større enn Cale og vart den viktigaste byen, der bispesete vart lagt og handelsmennene slo seg ned. 

Då maurarane invaderte Den iberiske halvøya på 700-talet gjekk den eigentlege grensa mellom den islamske staten og den kristne staten ein lang periode langs elva Douro rundt år 1000. Med konstante plyndringstokt og hemntokt vart Cale, eller Gaia, forlaten og dei fleste innbyggjarane søkte tilflukt i Porto. 

Etter at området sør for Douro vart gjenerobra etter 1035 slo kolonistar frå områda lenger nord seg ned ved Gaia på grunn av betre føydale avtalar med dei nye landeigarane. Desse innflyttarane grunnla den gamle byen Cale eller Gaia på nytt som Vila Nova de Gaia («den nye byen Gaia») rundt den gamle borga og ruinane av «gamle Gaia». 

Namnet på den doble byen Oporto og Gaia vart ofte i dokument frå denne tida kalla Villa de Portucale, og grevskapet Kongedømet Leon og området rundt vart kalla Portucalense. Etter kvart utvida grevskapet seg og fekk sjølvstende. Dette fekk då namnet Kongedømet Portugal.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Vila Nova de Gaia» frå , den 29. juni 2008. 
 

Byar i Portugal
Kommunar i Portugal
Loures

Loures er ein by og ein kommune nord for Lisboa i Portugal. Han fekk bystatus 26. juli 1886 av kongen og har i dag om lag 200 000 innbyggjarar. Sjølve byen har berre om lag 16 000 innbyggjarar. Han grensar til kommunane Odivelas, Sintra, Mafra, Arruda dos Vinhos, Vila Franca de Xira og Lisboa.

Kommunen er hovudsakleg delt inn i tre område, eit landleg i nord, eit urbant i sør og eit industrielt og urbant i aust.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Loures» frå , den 29. juni 2008. 
 

Byar i Portugal
Kommunar i Portugal
Lisboa-regionen
Rio de Mouro

Rio de Mouro er ein by i Portugal. Han ligg like sør for Algueirão-Mem Martins og har status som freguesia i kommunen Sintra i distriktet Lisboa. Han ligg 15 km nordvest for Lisboa og har om lag 55 000 innbyggjarar. Byen fekk bystatus den 2. juli 1993

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Rio de Mouro» frå , den 29. juni 2008. 
 

Byar i Portugal
Leni Riefenstahl

Leni Riefenstahl () var ein tysk filmregissør og fotograf. Ho var nyskapande innan sjangrane, og utvikla fleire av dagens standarteknikkar innan filming. Riefenstahl er best kjend for å ha laga propagandafilmar for Nazi-Tyskland, særleg filmen  Olympia, laga til Sommar-OL 1936.

Helene Bertha Amalie Riefenstahl var fødd i Berlin og voks opp i bydelen Wedding. Ho starta karrieren som dansar, men ein kneskade gjorde at ho måtte gje seg. Interessa for filmmediet førte først til skodespelarrollar i fleire stumfilmar før ho tok til som regissør.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Leni Riefenstahl» frå , den 29. juni 2008.

Bakgrunnsstoff
Diesen, Jan Anders & Emilsen, Ann-Sofi S. Leni Riefenstahl. I Store norske leksikon.

Tyske regissørar
Tyske fotografar
Tyske dansarar
Folk frå Nazi-Tyskland
Folk frå Berlin
Aveiro

Aveiro er ein by og ein kommune i Portugal. Sjølve byen har om lag 57 000 innbyggjarar, medan kommunen har nesten 75 000. 

Kommunen er delt inn i 14 freguesiaer og ligg i distriktet med same namn.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aveiro» frå , den 29. juni 2008. 

Hamnebyar i Portugal
Kommunar i Portugal
Byar i Portugal
Centro i Portugal
Odivelas

Odivelas er ein by og ein kommune i Portugal med eit areal på 26,4 km² og om lag 145 000 innbyggjarar. I sjølve byen bur det om lag 50 000 innbyggjarar. Kommunen består av sju fraguesias og ligg i Lisboa-regionen.

I byen ligg kvinneklosteret St. Denis som vart grunlagd av kong Dinis I rundt 1295. Kong Dinis ligg gravlagd her saman med dottera prinsesse Maria Afonso.

Kjelder 

Byar i Portugal
Kommunar i Portugal
Lisboa-regionen
Corroios

Corroios er ein by i Portugal som høyrer til kommunen Seixal. I 2001 hadde byen 46 475 innbyggjarar. 

Corroios har seks grunnskular, to ungdomsskular og to vidaregåande skular. 

Byar i Portugal
Lisboa-regionen
Amora i Portugal

Amora er ein by i kommunen Seixal i Portugal. Han har om lag 50 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Rio Judeu, ei sideelv til Tejo, og er kjend for skipsindustrien. 

Staden vart først nemnd i 1384 i soga om Johan I.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Amora» frå , den 29. juni 2008. 
 

Byar i Portugal
Asbjørn Haugstvedt

Asbjørn Haugstvedt () var ein norsk politikar for Kristeleg Folkeparti. Han vart innvald på Stortinget frå Bergen i 1969 og frå Hordaland frå 1973 til 1985, og sat i regjeringa som handelsminister frå 1983 til 1986.

Haugstvedt var fødd i Bergen. Han var andre viseformann i Kristeleg Folkeparti i perioden 1971–1975 og nestformann 1977–1983.

Han døydde på Domkirkehjemmet i Bergen den 26. juni 2008.

Regjering 
 8. juni 1983–9. mai 1986: Statsråd Handels- og skipsfartsdepartementet

Stortingets presidentskap 
 1973–1977: Varapresident i Odelstinget 
 1977–1981: President i Odelstinget

Stortingskomitéar 
 1981 – 1985 medlem i Energi- og industrikomitéen
 1981 – 1985 varamedlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1981 – 1985 sekretær i Valkomitéen
 1977 – 1981 medlem i Industrikomitéen
 1977 – 1981 medlem i Forsvarskomitéen
 1977 – 1981 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1977 – 1981 medlem i Valkomitéen
 1973 – 1977 medlem i Utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1973 – 1977 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1969 – 1973 medlem i Utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1969 – 1973 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
 1969 – 1973 medlem i Justiskomitéen
 1969 – 1973 medlem i Valkomitéen

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Asbjørn Haugstvedt» frå , den 29. juni 2008. 
 .

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Stortinget.no - Biografi

Norske handelsministrar
KrF-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Willoch
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Lokalpolitikarar i Bergen
KrF-politikarar i Hordaland
Folk frå Bergen
Rio Tinto i Portugal

Rio Tinto er ein by i kommunen Gondomar i Portugal. Han har om lag 50 000 innbyggjarar. Byen fekk bystatus i 1994 og inkluderer freguesias Baguim do Monte og Rio Tinto. Rio Tinto ligg like utanfor byen Porto

Byar i Portugal
São Domingos de Rana

São Domingos de Rana er ein by og ein freguesia i kommunen Cascais i Portugal. Han har om lag 45 000 innbyggjarar. 

Byar i Portugal
Lisboa-regionen
Grimm-brørne

Grimm-brørne var dei to tyske eventyrsamlarane og språkforskarane Jacob og Wilhelm Grimm. Tidleg på 1800-talet gav brørne ut attforteljingar av europeiske folkeeventyr som er blitt kjende verda over, til dømes eventyra om Tornerose, Hans og Grete, Raudhette, Rottefangaren frå Hameln og Snøkvit.

Arbeidet deira inspirerte mellom anna Asbjørnsen og Moe til å samla inn norske folkeeventyr.

Utgjevingar 
Verk Grimm-brørne gav ut saman:
 Die beiden ältesten deutschen Gedichte, 1812
 Kinder- und Haus-Märchen (1. bind), 1812
 Altdeutsche Wälder (3 bind), 1813-1816
 Kinder- und Haus-Märchen (2. bind), 1815
 Der arme Heinrich, 1815
 Lieder der alten Edda, 1815
 Deutsche Sagen (1. bind), 1816
 Deutsche Sagen (2. bind), 1818
 Kinder- und Haus-Märchen (3. bind, kommentarbind), 1822
 Kinder- und Hausmärchen, Kleine Ausgabe (ett bind, illustrert av broren Ludwig Emil), 1825
 Irische Elfenmärchen, 1826

Bakgrunnsstoff
Wikisource: Kinder- und Hausmärchen
Brødrene Grimms eventyr på engelsk
Brødrene Grimm: Samlede eventyr. 2 bind. Oslo, 2001. Omsett etter originalutgåva frå 1819 av Nanna Qvam med originalillustrasjonar av Philip Groth Johann og R. Leinweber.

Eventyrsamlarar
Germanistar
Tyske folkloristar
Tyske språkforskarar
Syskenpar
Øyar i Romania

Dette er ei liste over øyar i Romania. 

 Ceaplace
 Insula Mare a Brăilei 
 Balta Ialomiţei
 Moldova Veche
 Ostrovu Mare
 Ostrovu Tătaru
 Peuce
 Popina
 Sacalinu Mic
 Sacalinu Mare

Omstridd 
 Slangeøya
Ada Kaleh

Ada Kaleh (tyrkisk for «Festningsøya») var ei lita øy i Donau som vart busett av tyrkarar og oversvømd då Jernporten, eit vasskraftverk, vart bygd i 1970. Øya låg om lag 3 km nedanfor Orşova og var 1,75 km lang og 0,4-0,5 km brei.

Øya var ein tyrkisk enklave og hadde ein moske og mange tronge og skeive smug, og var kjend som ei frihamn og ein stad for smuglarar. I tillegg til tyrkarar levde mange andre etniske grupper her. 

Øya var omkransa av ein mur som austerrikarane bygde der i 1669 for å forsvare ho mot tyrkarane. I 1699 kom øya inn under tyrkisk kontroll, frå 1716 til 1718 var ho under Austerrike og etter ei fire månader lang omleiring i 1738 var ho tyrkisk igjen. Austerrike gjenerobra øya i 1789, men måtte gje ho tilbake til tyrkarane som følgje av ein påfølgjande fredsavtale. Etter dette vart øya mindre militært viktig. 

I 1804, under det første serbiske opprøret leia av Milenko Stojković, som vart fanga og avretta av dahiaer, flykta Stojković frå Beograd og søkte tilflukt på øya. 

I 1878 tvinga Berlinerkongressen Det osmanske riket langt sørover og øya kom inn under Austerrike-Ungarn, sjølv om ho var eigd av den tyrkiske sultanen. Innbyggjarane hadde gode som skatte- og tollfritak og var ikkje vernepliktige. Då Det osmanske riket vart løyst opp i 1923 valde innbyggjarane å verte innlemma i Romania. 

Ada Kaleh-moskeen frå 1903 vart bygd over eit tidlegare fransiskanarkloster. Innbyggjarane levde hovudsakleg av tobakksdyrking og fiske, og seinare òg turisme. Dei siste åra øya eksisterte hadde ho 600 til 1000 innbyggjarar. 

Då demninga vart bygd vart enkelte strukturar på øya flytta til den nærliggande øya Şimian, inkludert delar av murverket i katakombane til festninga, moskeen, basaren, huset til Mahmut Pasha, gravplassen og fleire lekamar. Innbyggjarane på øya valde å emigrere til Tyrkia i staden for å slå seg ned på Şimian.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ada Kaleh» frå ,  den 29. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:
Aşa a fost pe Ada Kaleh (It was like that on Ada Kaleh) , Jurnalul Naţional  7. november 2005
Supravieţuitorii de pe insula scufundată de Ceauşescu (Ovelevande frå øya lagt under vatn av Ceauşescu), Evenimentul Zilei 21. oktober 2006
The Old Island of Ada Kaleh 
The Rebuilding of Ada Kaleh on Şimian Island 
 

Øyar i Romania
Rumensk historie
Øyar i Donau
Tidlegare øyar
Jernporten

Jernporten eller Jarnporten (rumensk Porţile de Fier, serbisk Đerdapska klisura/Ђердапска клисура, ungarsk Vaskapu, tyrkisk Demirkapı, tysk Eisernes Tor, kviterussisk Железни врата) er ei stor kløft i Donau. Ho dannar delar av grensa mellom Serbia og Romania. Stundom vert Jernporten nytta som namn på ein 134 km lang del av elva, medan det i andre tilfelle berre vert nytta om den siste vesle biten, like etter den rumenske byen Orşova der det er bygd ei demning med to kraftstasjonar. 

Kløfta ligg mellom Romania i nord og Serbia i sør. Langs dette stykket skil elva dei sørlege Karpatane frå dei nordvestlege lavberga ved Balkanfjella. Dei rumenske og ungarske namna, Porţile de Fier og Vaskapu, tyder bokstavleg talt «Jernporten» og vert nytta som namn på heile kløfta. Eit alternativt rumensk namn på den siste delen av kløfta er Clisura Dunării eller «Donaukløfta». På serbisk vert heile kløfta kalla Đerdap og den siste delen Đerdapska klisura. På den rumenske sida av kløfta ligg Jernporten naturpark og på den serbiske sida ligg Đerdap nasjonalpark.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Iron Gate (Danube)» frå , den 29. juni 2008. 
 

Rumensk geografi
Serbisk geografi
Donau
Analfabetisme

Analfabetisme er ei nemning for manglande eller for dårleg lese- og skrivedugleikar hjå personar over skulepliktig alder. I år 2000 fanst det ifølgje UNESCO 800 millionar vaksne analfabetar, og 100 millionar born utan skuletilbod i verda. Av desse budde 95 prosent i u-land. Ca. 42 millionar menneske som bur i i-land er funksjonelle analfabetar, dvs. personar som ikkje meistrar skriftspråket bra nok til å kunne klare seg i kvardagen.

Kjelder 
 caplex.no - Analfabetisme

Lingvistikk
Utdanning
Viktige spirer
Balta Ialomiței

Balta Ialomiței er ei øy i Donau som ligg i Ialomița og Călărași fylke i Romania. Ho er omgjeve av to greiner av Donau kalla Borcea og Dunărea Veche. 
Opphavleg var øya dekt av myrer, skogar, innsjøar og tjern, men noko av øya vart drenert og nytta til jordbruk. Stundom vert desse områda framleis oversvømde. Motorvegen A2 går over øya.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Balta Ialomitei» frå , den 29. juni 2008. 

Ialomița fylke
Călărași fylke
Øyar i Donau
Øyar i Romania
Munshi Premchand

Munshi Premchand () var ein indisk forfattar. Han er rekna som ein av de største og viktigaste personlegdommar innan hindi- og urdulitteratur. Mellom anna innførte han realisme i ein tradisjon som var prega av religiøs eller fantastisk litteratur.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Munshi Premchand» frå , den 30. juni 2008. 
 

Uttar Pradesh
Indiske forfattarar
Hindispråklege forfattarar
Urduspråklege forfattarar
Johan Kleppe

Johan Kleppe () er ein norsk veterinær og politikar for Venstre. Han var forsvarsminister i regjeringa Korvald. 

Kleppe blei fødd på Bjørnskinn i Nordland. Han blei uteksaminert frå Norges veterinærhøgskole i 1954. I studietida var han formann i Studentvenstrelaget i 1950. Etter studia jobba han som kommuneveterinær i Andøy. Han var ordførar i Andøy 1966-1967, 1967-1969 og 1975-1978. I regjeringa Borten var han statssekretær i Landbruksdepartementet frå 1968-1969. Frå 1969-1973 var han vald inn på Stortinget for Nordland. Då Venstre blei delt i 1972, var han ein av dei fire stortingsrepresentantane som blei verande igjen i Venstre. Frå 18. oktober 1972 til 30. september 1973 var han forsvarsminister i regjeringa Korvald. Frå 1966 til 1974 var han medlem i Venstre sitt landsstyre.

Etter den politiske karrieren var han mellom anna fylkesveterinær for Nord-Noreg frå 1976 til 1992.

Kjelder 
 

Norske forsvarsministrar
Venstrestatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Korvald
Statssekretærar i Regjeringa Borten
Statssekretærar frå Venstre
Ordførarar i Andøy
Venstreordførarar i Nordland
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Nordland
Norske veterinærar
Folk frå Andøy
Jon Norbom

Jon Ola Hauger Norbom () var ein norsk økonom og politikar for Venstre. Han var formann i Unge Venstre frå 1950 til 1952 og finansminister i regjeringa Korvald.

Norbom var fødd i Bærum. Etter artium i 1942 sat han fengsla i tre månader på Grini. Han begynte deretter på studiet i sosialøkonomi før han hamna 18 månader i tysk fangenskap i Buchenwald. Etter sosialøkonomisk embetseksamen i 1949 fekk Norbom stilling i Industridepartementet. Frå 1950 til 1952 var han formann i Unge Venstre. Han jobba i fleire år for internasjonale organisasjonar, frå 1955 til 1959 for FN i New York, og 1959 til 1963 for GATT i Genève.

Frå 1967 til 1969 var han statssekretær under Ole Myrvoll i Finansdepartementet i regjeringa Borten. I 1972 var han igjen i Genéve, og blei henta heim for å bli finansminister i Korvald-regjeringa, frå 18. oktober 1972 til 16. oktober 1973.

Etter Korvald-regjeringa reiste Norbom tilbake til Genève og ei stilling i UNCTAD/GATT. Frå 1984 til 1993 var han departementsråd i Sosialdepartementet.

Kjelder 

 

Norske finansministrar
Statsrådar i Regjeringa Korvald
Venstrestatsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Borten
Statssekretærar frå Venstre
Norske departementsrådar
Leiarar i Unge Venstre
Folk knytte til SN
Norske konsentrasjonsleirfangar under andre verdskrigen
Folk frå Bærum
Insula Mare a Brăilei

Insula Mare a Brăilei (tidlegare Balta Mare a Brăilei) er ei øy i Donau i Brăila fylke i Romania. Ho er om lag 60 km lang og 20 km brei. Dei to elvegreinene som skil øya frå fastlandet heiter Măcin og Cremenea.

I dag er eit areal på 681,3 km² (94,6 % av arealet til øya) dekt av dyrka mark, der 70,84 km² er kunstig vatna og verna av eit 23,5 km langt dike. På øya er det to kommunar, Frecăței og Mărașu, som har om lag 5000 innbyggjarar. 

Øya var tidlegare dekt av myrområde før kommunistregimet i Romania nytta tvangsarbeid og politiske fangar til å byggje dika og omforme øya til eit jordbruksområde. Det var fem «arbeidsleirar» ved Grădina, Lunca, Salcia, Stoienești og Strâmba Veche. Terrenget viste seg å vere dyrkbart og prosjektet vart erklært «ein suksess for kommunismen i Romania».

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Great Brăila Island» frå , den 30. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Ediție Specială, 26. juli 2005 (del 1) , (del 2) 
 Jurnalul Național, 4. august 2005, Bărăganul dintre brațele Dunării 

Brăila fylke
Øyar i Donau
Øyar i Romania
Insula Haţeg

Haţeg var ei stor øy i Tethyshavet i krittida. Ho låg i eit område som i dag består av Haţeg i Romania. Ho vart danna av tektonisk heving då Alpane vart danna mot slutten av krittida. Det er funne fossil av små dinosaurar i fjellet på det som var øya. 

Ein meiner at øya var så pass isolert at det var ni dinosaurartar og ein pterosaurart som var stadeigen på øya. Dei fleste av desse var mindre utgåver av dei som levde på fastlandet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Haţeg Island» frå , den 30. juni 2008. 
 

Krittida
Tidlegare øyar
Rumensk historie
Øyar i Romania