alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Programleiarar for Junior Eurovision Song Contest

Programleiarar for Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over programleiarar for Junior Eurovision Song Contest.

Programleiarar for Junior Eurovision Song Contest

Programleiarar som òg har delteke i Eurovision Song Contest

Programleiarar som òg har delteke i Junior Eurovision Song Contest

Programleiarar som har tilknyting til Eurovision Song Contest
 Nadia Hasnaoui var ein av programleiarane for Eurovision Song Contest 2010.
 Maureen Louys las opp røystene frå Belgia i Eurovision Song Contest 2007, 2009 og 2011.
 Remee var ein av låtskrivaren på det tyske bidraget i Eurovision Song Contest 2008, «Disappear», framført av No Angels. Han var og låtskrivar på det danske bidraget i Eurovision Song Contest 2015, «The Way You Are», framført av Anti Social Media.
 Andreea Marin Bănică las opp røystene frå Romania i Eurovision Song Contest 2000, 2004, 2006 og 2007. 
 Timur Mirosjnytsjenko var ein av programleiarane for Eurovision Song Contest 2017.

Programleiarar som har tilknyting til Junior Eurovision Song Contest
 Sipke Jan Bousema var programleiar for den nasjonale finalen til Nederland i 2006.

Galleri

Sjå òg 
 Programleiarar for Eurovision Song Contest

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of Junior Eurovision Song Contest presenters» frå ,  den 6. desember 2011.  
 

Junior Eurovision Song Contest
 

pl:Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci#Prowadzący
Blue Eyes

«Blue Eyes» er ein ballade av Elton John, skriven av Elton John og Gary Osborne. Han kom ut i 1982, både på singel og på albumet Jump Up!. Singelen nådde åttande plassen i Storbritannia og 12. plassen i USA på Billboard Hot 100. Han låg to veker på toppen av adult contemporary-lista.

Videoen til songen vart filma i Australia.

Medverkande
 Elton John – piano, vokal
 Dee Murray – bass
 James Newton-Howard – synthesizer, Fender Rhodes elektrisk piano, strykearrangement
 Jeff Porcaro – trommer, kanskje tamburin

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blue Eyes (Elton John song)» frå ,  den 6. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1982
Songar frå 1982
Elton John-songar
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Gary Osborne
Songar produserte av Chris Thomas
Ball and Chain av Elton John

«Ball and Chain» er ein song av Elton John med tekst av Gary Osborne. Det er den tredje songen på albumet hans Jump Up! frå 1982 og vart gjeven ut som singel i USa i september dette året. På singelen spelar Pete Townshend frå The Who akustisk gitar.

Teksten omhandlar dårleg kjærleik, om eit forhold som ikkje fungerer.

Medverkande
 Elton John - piano, vokal
 Pete Townshend - gitar
 Richie Zito - gitar
 Dee Murray - bass
 James Newton-Howard - synthesizer
 Jeff Porcaro - trommer
 Steve Holly - tamburin

Andre versjonar
Countryartist Kathy Mattea spelte songen i 1985 på albumet From My Heart.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ball and Chain (Elton John song)» frå ,  den 6. desember 2011.  
 

Elton John-songar
Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Gary Osborne
Songar produserte av Chris Thomas
Geffen Records-singlar
All Quiet on the Western Front

«All Quiet on the Western Front» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det er den siste songen på albumet Jump Up! frå 1982. Songen vart òg gjeven ut som singel i Storbritannia. 

Songen handlar om fyrste verdskrigen og kan ha vore inspirert av boka med same namn. Songen endar med ein stor orkesterfinale med kyrkjeorgel. I teksten i plateomslaget til samlealbumet Elton John Song Book, står det at Falklandskrigen var ei stor inspirasjonskjelde for songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «All Quiet on the Western Front (song)» frå ,  den 6. desember 2011.  
 

Elton John-songar
Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Antikrigssongar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Songar produserte av Chris Thomas
I'm Still Standing

«I'm Still Standing» er ein song av den engelske musikaren Elton John på albumet Too Low for Zero frå 1983. Han syng om å gjere eit comeback trass i problem i dagleglivet. Videoen var regissert av Russell Mulcahy og filma i Cannes  og Nice i Frankrike. 

Somme kommentatorar merka likskapar mellom denne songen og David Bowie sin hit «Modern Love», som kom ut omtrent samstundes. Begge har sagt at songane vart spelte inn om lag samstundes utan at dei visste om kvarandre. 

Songen vart ein stor hit for John på begge sider av Atlanteren og nådde 4. plass i Storbritannia, førsteplassen i Sveits og 12. plass i USA. 

Martha Wash spelte seinare inn songen for filmmusikken til The First Wives Club.

Medverkande
Elton John – piano, synthesizer, vokal
Davey Johnstone – elektrisk gitar, korvokal
Dee Murray – bassgitar, korvokal
Nigel Olsson – trommer, korvokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'm Still Standing» frå ,  den 14. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Video på YouTube

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Elton John-songar
Nummer-ein-singlar i Sveits
Nummer-ein-singlar i Canada
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-singlar
Geffen Records-singlar
I Guess That's Why They Call It the Blues

«I Guess That's Why They Call It the Blues» er ein song av den britiske songaren Elton John med tekst av Bernie Taupin. Stevie Wonder spelar munnspel på songen. Songen fekk stort sett positiv omtale og Bill Janovitz frå Allmusic skreiv at songen «truleg med tida vil stå att som ein standard» Songen er ein av dei mest spelte songane hans på radio gjennom 1980-åra. 

Singelen nådde femteplass i Storbritannia og fjerdeplass i USA. Songen vart òg nytta i filmen Peter's Friends frå 1992.

Musikkvideoen syner to unge kjærastar som vart skilde då han må inn i militæret, før dei får kvar andre att mot slutten av songen. 

Songen vart framført på konsert av Mary J. Blige og Elton John, og vart gjeven ut på Mary J. Blige & Friends og John sitt One Night Only – The Greatest Hits. Ei anna konsertframføring vart gjort i Verona i 1996 med Luciano Pavarotti.

Lister

Medverkande
Elton John: piano, tangentinstrument, vokal
Davey Johnstone: gitar, korvokal
Dee Murray: bass, korvokal
Nigel Olsson: trommer, korvokal
Stevie Wonder: munnspel

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «I Guess That's Why They Call It the Blues» frå ,  den 6. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Video  på AOL
 Teksten til songen på Bernietaupin.com

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Elton John-songar
Geffen Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-singlar
Serbia og Montenegro i Junior Eurovision Song Contest

Serbia og Montenegro debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2005. Det var fyrste og siste gong dei deltok. Serbia og Montenegro vart oppløyst i 2006, og same år debuterte Serbia i tevlinga som ein sjølvstedig nasjon. Montenegro debuterte i tevlinga i 2014.

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystehistorikk

Sjå òg
 Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest
 Montenegro i Eurovision Song Contest
 Montenegro i Junior Eurovision Song Contest
 Serbia i Eurovision Song Contest
 Serbia i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder 
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Musikktevlingar
Noreg i Junior Eurovision Song Contest

Noreg debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København, Danmark, med songen «Sinnsykt gal forelsket», framført på norsk av gruppa 2U. Bidraga vart valde gjennom den nasjonale finalen Melodi Grand Prix junior, arrangert av den norske kringkastaren NRK.

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystgjeving

Galleri

Vertskap

Sjå òg
 Noreg i Eurovision Song Contest

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Norway in the Junior Eurovision Song Contest» frå , den 6. desember 2011.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Norske musikktevlingar
Hanne Aga

Hanne Aga () var ein norsk forfattar busett i Tromsø. 
Aga er utdanna cand. mag.
og forfattardebuterte i 1981 med diktsamlinga Skjering i lys der assosiasjonar vart vekte ved å setje ord inn i nye samanhengar.
Tekstane hennar er ofte i eit grenseland mellom dikt, prosalyrikk og knekkprosa og i somme av bøkene finst eit episk element.

Ho har samarbeidd med andre kunstnarar for å lage kulturuttrykk som musikk, poesikonsertar, danseframsyningar og poesifilm.
I 1991 vart ho tildelt Statens garantiintekt for kunstnarar (kunstnarløn).

Prisar og utmerkingar 
 Statens arbeidsstipend 1987-1990
 Blixprisen i 1990
 Statens garantiinntekt 1991-

Bibliografi 
 2004 - Snart er møtet over (diktsamling)
 2008 - Som om ein ny dag skal komme (diktsamling)
 2005 - Eit rom å falle inn i (diktsamling)
 2000 - Solis (diktsamling)
 2000 - Eit anna lys, eit anna vatn (lyrikk til forestillingen, turne i Finnmark og Nord-Russland)
 1998 - Tid for bruer (poesikonsert til Festspillene i Nord-Norge)
 1994 - Kraftas (diktsamling)
 1993 - Gå i skuggen, vent på vinden (diktsamling)
 1992 og 1994 - Friheten kommer (poesifilm av Folkeakademiet og Forfattersentrum, medprodusent)
 1991 - Utan bevis (tekstar)
 1990 - Stein/Roser (poesifilm for NRK)
 1988-89 - Steinrosetoner (musikk, poesi og dans med Rikskonsertane)
 1988 - Presis overalt (diktsamling)
 1986 - Bror sorg (poesiroman)
 1985 - Hard klar rose (roman)
 1983 - Forsvar håpet (diktsamling)
 1981 - Skjering i lys (diktsamling)

Referansar

Litteratur 

 Eriksen, Hilde Kat. 1991: "Kjærleiken gjev oss eit andlet" : ein analyse av Hanne Aga: Bror sorg Hovudfagsoppgåve i nordisk litteraturvitskap.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Hanne Aga
 Digitaliserte bøker av Hanne Aga hjå Nasjonalbiblioteket
 Hanne Aga i Biblioteksøk

Folk frå Inderøy
Forfattarar frå Nord-Trøndelag
Forfattarar frå Troms
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1981
Vinnarar av Blixprisen
Du vere lova, Jesus Krist

«Du vere lova, Jesus Krist» er ein julesalme som byggjer på Martin Luther sin «Gelobet seystu Jesu Christ» frå 1524, i nyare tysk skrive «Gelobet seist du, Jesu Christ».  Salmen og melodien er blitt musikalsk  arrangert og tolka ei rekkje gonger, mellom anna av Michael Praetorius, Dietrich Buxtehude og Johann Sebastian Bach.

«Du vere lova, Jesus Krist» er særleg knytt til juledag, og blir ofte sungen denne dagen i luthersk kristendom. Songen kan også brukast til andre tider og innan andre kyrkjesamfunn.

Luther sitt verk 
«Gelobet seystu Jesu Christ» kom først ut i Enchiridion, ei av dei første protestantiske songbøkene, i Erfurt i 1524. Teksten i førsteverset byggjer på ei lågtysk omsetjing av den latinske
sekvensen «Grates nunc omnes» brukt til midnattsmessa på julaftan. Denne teksten er spora tilbake til rundt 1380. Dei seks følgjande versa er skrivne av Luther sjølv. Kvart vers ender med utropet «Kyrieleis». 

Melodien kom ut same året som teksten, i Geystliche gesangk Buchleyn av Johann Walter, som sannsynlegvis samarbeida med Luther. Melodien minner om den som blir brukt til «Grates nunc omnes»-sekvensen, og kan koma derfrå eller frå den lågtyske songen Luther bygde på.

Omsetjingar
Salmen blei omsett til landsmål av  Elias Blix i 1875, og står som nummer 197 i Norsk Salmebok. Han er også omsett til riksmål som «Du være lovet, Jesus Krist» av M.B. Landstad i 1855, og til dansk som  «Lovet være du, Jesus Krist» av  N.F.S. Grundtvig i 1837. 

Ei engelsk omsetjing frå 1858 har tittelen «All praise to thee, eternal Lord».

Musikalske bearbeidingar

Salmen har vore utgangspunkt for fleire koralar, kantater og liknande, mellom andre Balthasar Resinarius, so skreiv ein koralmotett i 1544, Johann Walter, som arrangerte salmen i 1551, Johannes Eccard, som laga ein femstemmig motett i 1597, Johann Hermann Schein, som skreiv ein trestemmig kantate i 1618 og Samuel Scheidt, som skreiv eit stykke i 1650. Michael Praetorius  skreiv også fleire stykke til salmen.

Johann Sebastian Bach brukte heile salmen som utgangspunkt for sin kantate Gelobet seist du, Jesu Christ skriven til juledag 1724. Fleire enkeltvers blei også brukt til ulik julemusikk, som Sehet, welch eine Liebe hat uns der Vater erzeiget, skriven til tredje juledag 1723, og Juleoratoriet (1734/1735). Elles skreiv også Gottfried August Homilius, Friedrich Zelle (1845–1927) of Kurt Hessenberg kantatar etter salmen. Barokkomponistar som Dieterich Buxtehude, Johann Pachelbel, Georg Böhm, Johann Christoph Altnikol, Johann Philipp Kirnberger, Homilius og Bach skreiv også orgelstykke etter «Gelobet seist du Jesu Christ».

Bakgrunnsstoff

Lovet være du, Jesus Krist. Tekst og melodi ved dendanskesalmebogonline.dk
Du være lovet, Jesus Krist (LH376). Tekst og noter ved liturgi.info
 Du vere lovad, Jesus Krist! i Nokre salmar utgjevne av E. Blix  (1895) ved nb.no
Tre utgåver av Blix-omsetjinga  ved qumran.no

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Gelobet seist du, Jesu Christ» frå ,  den 6. desember 2011.  
 

Julesalmar
Salmar frå 1500-talet
Tyske salmar
Nordisk våpenforum

Nordisk våpenforum, med undertittelen «Fagtidsskrift for konkurranseskyttere, militært interesserte og våpensamlere» var eit tidsskrift som kom ut frå 1985 og nokre år utover.  Redaktør var Thorbjørn Hansen, utgivar De Haan AS.  

Det kom ut minst seksten nummer av tidsskriftet.  I nummer seksten skriv redaktøren at «Dette nr. 16 er siste utgave av Nordisk Våpenforum som vi kjenner det i dag.  Fra neste nummer skifter vi bl.a. navn til Gunfact.»

Kjelder

 
 

Skipingar i 1985
Tidlegare norske tidsskrift
Alf Hansen

Alf John Hansen () er ein norsk tidlegare roar og olympisk meister frå Tøyen i Oslo. Han rodde ofte saman med storebroren Frank Hansen.

Karriere 

I 1975 vart brørne Hansen for fyrste gong verdsmeistrar i dobbeltsculler, og vann for dette Morgenbladets gullmedalje. Brørne deltok i Sommar-OL 1976 i Montreal og tok gull i dobbeltsculler; den einaste gullmedaljen Noreg fekk i leikane dette året. For denne sigeren vann dei Fearnleys olympiske ærespris same året. Også i åra 1978 og 1979 vart brørne verdsmeistrar.

Då Noreg i 1980 boikotta Sommar-OL 1980 i Moskva, la Frank Hansen opp som profesjonell roar. Alf Hansen heldt fram, og Rolf Thorsen vart heretter den nye makkeren hans. Hansen og Thorsen tok VM-gull i 1982, og sylv året etter. Alf Hansen var norsk flaggberar under sommar-OL 1984 i Los Angeles, men fekk ingen medaljar under desse leikane. Han deltok også i sommar-OL 1988 i Seoul der han tok olympisk sylv i dobbeltfirar saman med Rolf Thorsen, Vetle Vinje og Lars Bjønness. Hansen var no førti år gamal, og dette vart hans siste olympiske medalje. Under VM i 1990 i Tasmania vart Alf Hansen den fyrste til å vinna roarmedaljen Thomas Keller Medal. Alf Hansen avslutta roarkarrieren i VM i 1991 med ein femteplass i dobbeltfirar, 43 år gamal. Til saman har Alf Hansen 9 VM-medaljar og 58 NM-gull. 

Alf Hansen var også ein dyktig skiløpar, og har delteke i 5-mila i Holmenkollen, Birkebeinerrennet og Birkebeinerrittet.

Prisar 

 1975: Morgenbladets gullmedalje
 1976: Fearnleys olympiske ærespris
 1976: Æresmedlem av Ormsund Roklub
 1990: Thomas Keller Medal

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Alf Hansen» frå ,  den 6. desember 2011. 
Opplysninga om Thomas Keller Medal er henta frå «Thomas Keller Medal» frå ,  den 6. desember 2011.

Bakgrunnsstoff 
 NBL-artikkel om Alf Hansen, skriven av Matti Goksøyr.

Norske roarar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Roarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Roarar under sommar-OL 1976
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Roarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1988
Roarar under sommar-OL 1988
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Folk frå Oslo
Frank Hansen

Frank Hansen () er ein norsk tidlegare roar og olympisk meister frå Tøyen i Oslo. Han rodde ofte saman med veslebroren Alf Hansen.

Karriere 
Frank Hansen var innom både ski og bryting før han enda opp med roing som "sin" idrett i 1962. Han dreiv mykje med einarroing fram til 1970-talet, og deltok i internasjonale roarregattaar i Ratzeburg og Luzern. På denne tida hadde ikkje nordmenn delteke i desse tevlingane tidlegare. Under sommar-OL 1972 i München rodde Hansen dobbeltsculler saman med Svein Thøgersen, og dei tok olympisk sylv. Etter dette vart det veslebroren Alf Hansen som vart Frank sin faste makker. 

I 1975 vart brørne Hansen for fyrste gong verdsmeistrar i dobbeltsculler, og vann for dette Morgenbladets gullmedalje. Brørne deltok i Sommar-OL 1976 i Montreal og tok gull i dobbeltsculler; den einaste gullmedaljen Noreg fekk i leikane dette året. For denne sigeren vann dei Fearnleys olympiske ærespris same året. Også i åra 1978 og 1979 vart brørne verdsmeistrar.

Då Noreg i 1980 boikotta Sommar-OL 1980 i Moskva, la Frank Hansen opp som profesjonell roar. Då hadde han vunne olympisk gull og sylv, tre VM-gull, samt fleire andre medaljar. Etter at han la opp, vart Frank Hansen norsk landslagstrenar i roing.

Heider 

 1975: Morgenbladets gullmedalje
 1976: Fearnleys olympiske ærespris
 1976: Æresmedlem i Ormsund Roklub.

Kjelder 
 NBL-artikkel om Frank Hansen, skriven av Matti Goksøyr.

Norske roarar
Verdsmeistrar i roing
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Roarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Roarar under sommar-OL 1976
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Folk frå Oslo
Arne B. Mollén

Arne B. Mollén () var ein norsk idrettsleiar. Han var president i Norges Fri-idrettsforbund frå 1952 til 1955, og vart seinare leiar for Norges idrettsforbund og olympiske og paralympiske komité i seksten år, frå 1969 til 1985. Han hadde då vore viseformann frå 1965.

Mollén vart tildelt Den olympiske orden av Den internasjonale olympiske komité i 1989. I 1991 vart hantildelt Fearnleys olympiske ærespris som fyrste idrettsleiar.

Kjelde 

Denne artikkelen byggjer på «Arne B. Mollén» frå ,  den 7. desember 2011. 
 

Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Norske idrettsleiarar
Gunnvor Advocaat

Gunnvor Henriette Advocaat () var ein norsk biletkunstnar. Ho var ein av Noregs fremste kunstnarar innan nonfigurativt måleri.

Far hennar var diplomat og familien budde fleire ulike stader i utlandet under oppveksten hennar. Ho byrja kunstutdanninga si relativt seint, som 25-åring, med å gå teikneskule i Nederland. 1938-39 gjekk ho så på Kunstakademiet i Haag, 1942-43 var ho elev på Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo, og 1943-48 studerte ho ved Kunstakademiet i Oslo under Axel Revold, Aage Storstein og Jean Heiberg. Etterpå gjorde ho fleire studiereiser i Europa. Ho debuterte på Haustutstillinga i 1948. Gjennombrotet hennar kom 1957-58. I lag med Inger Sitter, Gunnar S. Gundersen, Jakob Weidemann, Knut Rumohr, Odd Tandberg, Anna-Eva Bergman og Øistein Thurman vart ho i dei følgjande åra banebrytar for det abstrakte måleriet i Noreg.  Ho hadde den fyrste separatutstillinga si i 1962.

I 1959 gifte ho seg med kollegaen Øistein Thurman og dei busette seg i Roma. Der budde og arbeidde dei til 1968 då dei flytte til Sicilia. Somrane var dei heime i Noreg. Advocaat flytte attende til Noreg i 1992. Siste separatutstillinga si hadde ho i 1996. Året etter døydde ho, 83 år gamal.

Kunsten hennar, særleg frå 1950- og 1960-talet, er prega av geometrisk abstraksjon.
Målarstykka, akvarellane og serigrafia ber preg av eit koloristisk talent og sans for artistiske verdiar og effektar. Ho utvikla seg frå ei fast, forenkla figurativ uttrykksform fram til balanserte, reine og rolege abstrakte komposisjonar på 60- og 70-talet som vert karakteriserte som svært harmoniske. Bileta hennar frå 50-talet hadde ofte ein romantisk karakter utan definerte former og «grumsete» fargar. Under Roma-opphaldet ljosna fargane og i 1974 viste ho i Kunstnernes hus nye målarstykke i klåre, ljose fargar dominert av raudt og blått. Bileta var bygde opp av store, rolige fargeplan med ein streng komposisjon. Utover 70-åra løyste flatene seg opp og fargane vart dempa og duse. 

I Norske grafikere i dag skreiv Advocaat: 
«I grafikk som i maleri er mitt mål presis avveining i komposisjon av fargede planformers spenning og balanse, størrelsesform, bevegelse i rom. Derfor passer den nonfigurative uttrykksformen meg best.»

Referansar 
Denne artikkelen bygger på «Gunnvor Advocaat» frå ,  den 7. desember 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Folk frå Oslo
Norske grafikarar
Norske målarar
Kevin Borg

Kevin James Borg, kjend som Kevin Borg () er ein maltesisk songar. Han bur og arbeider i Sverige, der han òg vart kjend etter at han vann Idol 2008.

Karriere
I 2006 deltok han i den maltesiske nasjonale finalen i Eurovision Song Contest med songen «You're My Dream», og kom på åttandeplass. Året etter deltok han igjen med songen «Whenever», og kom på fjerdeplass.

I 2006 og 2007 prøvde han å få representere Malta i Eurovision Song Contest, men vann ikkje den nasjonale finalen.

Hausten 2008 deltok han og vann Idol 2008. Han vann med vinnarsongen «With Every Bit of Me» med 76 prosent av røystene.

Debutalbumet hans vart utgjeve i mars 2009. Same vår var han også på turnè i Sverige. 10. juni 2009 song Borg både den maltesiske og den svenske nasjonalsongen før ein VM-kamp i fotball mellom Sverige og Malta på Gamla Ullevi i Göteborg. Seinare i 2009 spelte han hovudrolla i den svenske oppsettinga av High School Musical på Göta Lejon. Seinare var han også med på Allsång på Skansen, der han mellom anna song songar frå High School Musical, saman med Caroline Johansson Kuhmunen. Hausten 2011 hadde han rolla Danny i musikalen Grease på Kristianstad Teater med Underhållningspatrullen.

Fotball
Borg spelte ei stund fotball i klubben Floriana FC som ligg i den høgaste divisjonen av maltesisk fotball.

Diskografi
Album
 2009: The Beginning

Singlar
 2008: Livin' on a Prayer
 2008: With Every Bit of Me
 2009: Street Lights
 2011: Sunrise

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kevin Borg» frå ,  den 7. desember 2011.  
 

Maltesiske songarar
Malta Song for Europe-deltakarar
Svenske Idol-deltakarar
Maltesiske fotballspelarar
Idol-vinnarar
Svenskegrensa

Svenskegrensa er den vanlege nemninga på landegrensa mellom Noreg og Sverige. Vasskiljet langs delar av dei skandinaviske fjella, gjerne kalla Kjølen, dannar store delar av den 1 630 kilometer lange grensa. På norsk side ligg fylka Viken, Innlandet, Trøndelag, Nordland og Troms og Finnmark langs svenskegrensa, mens på svensk side ligg Västra Götalands län, Värmlands län, Dalarnas län, Jämtlands län, Västerbottens län og Norrbottens län langs grensa.

Europaveg 6 ved Svinesund og Riksveg 2/Riksväg 61 ved Morokulien er dei mest trafikkerte grenseovergangane. Andre viktige grenseovergangar er på Europaveg 18 ved Ørje og Europaveg 14 ved Meråker/Storlien.

Den noverande grenselinja mellom Noreg og Sverige vart trekt i 1751 under fredstida midt på 1700-talet.

Referansar 

Den norsk-svenske riksgrensa
Perfeksjon

Perfeksjon, at noko er perfekt, viser til noko som er fullkome eller fullstendig, og som ikkje har behov for å betrast. Det finst mange ulike idear om perfekte skapnader, samfunn og ting, og emnet er blitt handsama innan filosofi av mellom andre Aristoteles, Aquinas og Leibniz.

Filosofisk terminologi
Krzysztof Zalewski

Krzysztof Zalewski (, Lublin) er ein polsk songar. Han vann den polske versjonen av Idol 2003.

Diskografi
Album
 2003: Idol Top 10 II Edycja

 2003: Pistolet - Zalef
 2013: Zelig
 2016: Złoto 
 2018: Zalewski śpiewa Niemena
 2020: Zabawa
Singlar
 What I Am
 Znikam

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krzysztof Zalewski» frå ,  den 7. desember 2011.  
 

Polske songarar
Polske Idol-deltakarar
Idol-vinnarar