Elva Ems

Ems (nederlandsk: Eems) er ei elv nordvest i Tyskland og nordaust i Nederland. Ho renn gjennom dei tyske delstatane Nordrhein-Westfalen og Niedersachsen og dannar grensa mellom området Aust-Friesland i Tyskland og provinsen Groningen i Nederland. Den totale lengda hennar er 371 km.

Geografi 
Elva har sitt utspring sør i Teutoburgerskogen i Nordrhein-Westfalen. I Niedersachsen vert ho ei relativt stor elv. Her er myrområdet Emsland kalla opp etter elva. I Meppen møter Ems den største sideelva si, Hase. Ho renn så nordover, nær den nederlandske grensa og inn i Aust-Friesland. Nær Emden renn ho ut i den nederlandske bukta Dollart (ein nasjonalpark) og held fram som ei tidvasselv mot byen Delfzijl.

Mellom Emden og Delfzijl dannar Ems grensa mellom Nederland og Tyskland, og har vore emne for ein liten krangel mellom dei to landa. Nederland meiner landegrensa går i det geografiske senteret i elvemunningen, medan Tyskland hevdar at grensa går langs det djupaste området i elva (som er nærare Nederland). Usemda har derimot aldri gått noko lenger enn at begge partar er einige om å vere ueinige. 

Forbi Delfzijl renn Ems ut i Vadehavet, ein del av Nordsjøen. Dei to sunda som skil den tyske øya Borkum frå naboøyane Rottumeroog (Nederland) og Memmert (Tyskland) vert kalla Westere(e)ms og Osterems (Vest- og Aust-Ems).

Turisme 

Det går forskjellige lange sykkelruter langs og over Ems: 
 EmsAuenWeg 
 Emsland Weg
 Hase Ems Weg

Byar og kommunar langs Ems 

 Hövelhof
 Steinhorst
 Westerwiehe
 Schöning
 Rietberg
 Rheda-Wiedenbrück
 Harsewinkel
 Warendorf
 Telgte
 Greven
 Emsdetten
 Rheine
 Salzbergen
 Emsbüren
 Lingen
 Geeste
 Meppen
 Haren
 Lathen
 Kluse
 Dörpen
 Lehe
 Aschendorf
 Tunxdorf
 Papenburg
 Weener
 Leer
 Jemgum
 Midlum
 Critzum
 Rorichum
 Gandersum
 Emden
 Knock
 Delfzijl

Sideelvar til Ems 

 Wapelbach
 Dalke
 Lutter
 Axtbach
 Hessel
 Bever
 Werse
 Eltingmühlenbach
 Große Aa
 Hase
 Nordradde
 Leda

Ems i historia 

Ems var kjend for fleire forfattarar i antikken: Plinius den eldre i Naturhistorie (4.14), Tacitus i Annalar (Bok 1), Pomponius Mela (3.3), Strabo og Klaudios Ptolemaios, Geografi (2.10). Ptolemaios sitt namn for elva var Amisios potamos, og på latinsk Amisius fluvius. Dei andre nytta det same namnet eller Amisia, Amasia eller Amasios. Ein veit med stor tryggleik at dette er same elv, fordi ho alltid er ført opp mellom Rhinen og Weser, og var den einaste elva som førte til Teutoburgerskogen. 

Amisius rann frå Teutoburgerskogen, heimstad til stamma Cherusci med Bructeri og andre stammar i nærleiken. Desse stammene var blant dei første frankarane. Romarane var ganske interessert i å innlemme dei i riket sitt og bygde derfor ei festning, Amisia, ved munningen av Ems. Sidan elva var framkommeleg for skipa deira håpte dei å møte stammene i den øvre delen av elva. 

Rundt elva var derimot stort sett berre myrområde, og romarane fann ingen stad å gå i land. Dei kunne derfor ikkje nytte dei vanlege strategiane og taktikkane som var utvikla av den romerske hæren. Dei vart stoppa i slaget ved Teutoburgerskogen i år 9 evt, og vart slått tilbake igjen 6 år seinare. Ems vart ein veg som ikkje førte til nokon stad, og på grunn av myrområda kunne dei heller ikkje byggje bruer over ho. 

Bygging av kanalar i meir moderne tider har knytt Ems til andre vassvegar, som har gjort ho til ein hovudvassveg for industriell transport.

Bakgrunnsstoff 
 www.ems.nrw.de
 Ems med Emsbueren

Kjelde 

Ems
Ems
Ems
Ems