alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tim Cappello

Tim Cappello (), òg kalla Timmy Cappello, er ein USA-amerikansk multi-instrumentalist, komponist og vokalist. Han er hovudsakleg kjend som saksofonist for Tina Turner i 1980- og 1990-åra, og for framføringa i vampyrfilmen The Lost Boys frå 1987.

Han er kjend for den muskulæse kroppen, dei utfordrande rørslene når hans pelar og tendensen til å spele utan skjorte, med huden olja inn og håret i ein hestehale.

Karriere

Cappello starta karrieren med å turnere for artistar som musikaren Eric Carmen og komikaren Billy Crystal. Han spelte saksofon for Peter Gabriel på albuma Peter Gabriel [1] (1977) og Peter Gabriel [2] (1978) i tillegg til at han turnerte med Gabriel. Cappello turnerte òg med Garland Jeffreys i 1978, og spelte både saksofon og klaverinstrument.  Etter å ha kjempa mot heroinmisbruk, kvitta Capello seg med problemet og byrja med kroppsbygging i 1980. 
Cappello turnerte med Carly Simon seinare same året, og spelte ein gong på scenen i ein g-streng i lær, i tillegg til kjetting og hundeband.

Frå 1981 til 1982 fronta Cappello sitt eige popband i New York City kalla The Ken Dolls Cappello hadde ein seksuell sceneframtreden Csom vart vidare dyrka med The Ken Dolls - ein stil som vart kalla «porn pop», Cappello var kjend for å spele i g-streng.

I 1984 vart Cappello hyrt av Tina Turner som klaverspelar og saksofonist. Han spelte i studio og på turné med ho i mange år, og han er å høyre på Turner-songar som «We Don't Need Another Hero» og «One of the Living» frå Mad Max Beyond Thunderdome (1985) og var med i musikkvideoane til begge desse. Cappello spelte på filmmusikkalbumet What's Love Got to Do with It i 1993, og spelte saksofon og song Ike Turner-sine vokalparti i ein oppdatert versjon av songen «Proud Mary».  Cappello turnerte med Ringo Starr i 1992 og 1999 som medlem av hans All-Starr Band.

Utsjånaden til Cappello skaffa han roller på fjernsyn og filmar. I 1987 hadde han eit musikalsk innslag i filmen filmen The Lost Boys der han song og spelte saksofon på ein coverversjon av songen «I Still Believe» av The Call. Som skodespelar har han vore med i fjernsynsshowa The Equalizer og Miami Vice i 1987, og i filmane Hearts of Fire med Bob Dylan i 1987 og Tap med Gregory Hines i 1989.

Cappello har skrive musikk for film og fjernsyn, mellom anna for Radium City i 1987.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tim Cappello» frå ,  den 23. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Timmy Cappello offisiell nettstad
 

USA-amerikanske saksofonistar
Folk frå White Plains i New York
Christen Købke

Christen Schiellerup Købke () var ein dansk kunstmålar og ein av personane i den danske gullalderen. 

Købke var ein del av gruppa med kunstnarar gjerne omtala som «C.W. Eckersberg elevar». 

Købke er tatt opp i Danmarks kulturkanon med verket «Efterårsmorgen ved Sortedamssøen».

Galleri

Referansar

Litteratur
 Hanne Jönsson mfl.: C.W. Eckersberg og hans elever - Udstilling i anledning af 200 året for kunstnerens fødsel 2. januar-10. april 1983, udstillingskatalog fra Statens Museum for Kunst. ISBN 87-7551-021-9

Danske målarar
Folk frå København
Den danske gullalderen
Personar med verk i den danske kulturkanonen
No Self Control

«No Self Control» er ein song skriven og framført av den britiske musikaren Peter Gabriel. Som med dei andre songane på albumet er teksten særs mørk og kan tolkast som at han anten handlar om intens grådigheit eller begjær, eller mental ustabilitet og forfall av psyken. Som på den førre songen på albumet, «Intruder» er det ein xylofonsolo på songen. 

Med på songen spelar Robert Fripp gitar, Phil Collins trommer og Kate Bush syng korvokal.

Før songen vart spelt inn for albumet Peter Gabriel i 1980, vart han framført på konsertar av Gabriel under arbeidstittelen «I don't know how to stop».

Det vart laga ein musikkvideo til songen i 1980.

7" britisk singel (1980)
 «No Self Control» - (3:47)
 «Lead A Normal Life» - (4:10)

Medverkande
Peter Gabriel – solovokal
Kate Bush – korvokal
David Rhodes – gitar
Robert Fripp – gitar
John Giblin – bassgitar
Larry Fast – synthesizer, handsaming
Phil Collins – trommer
Morris Pert – perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «No Self Control (Peter Gabriel song)» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Gabriel-songar
Songar frå 1980
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar produserte av Steve Lillywhite
Eksperimentelle rockesongar
Charisma Records-singlar
Gråkragepetrell

Gråkragepetrell (Pterodroma nigripennis) er ein sjøfugl i stormfuglfamilien som har hekketerritorium på øyar i subtropisk, sørvestre Stillehavet. Dette er ein trekkfugl som migrerer nord og aust i Stillehavet på den nordlege sommaren.

Skildring 
Gråkragepetrell er ein liten sjøfugl på 30 centimeter med kroppssvekt på ca. 175 gram. Oversida er lys grå med ein mørk grå M over vengene. Undersida er kvit, men med ei svart rand rundt vengekanten som endar i eit diagonalt band frå knoken mot kroppssida. Han har ein svart flekk under aug og nebbet er robust kort og svart. 

Hekkeutbreiinga er på mange øyar i sørvestre Stillehavet, inklusive Lord Howe-øya i vest, øyar utanfor Ny-Caledonia og Norfolkøya, Tonga, Kermadec Islands, Chathamøyane og fleire andre så langt aust som i Fransk Polynesia. Gråkragepetrellane beitar i Stillehavet mellom Mexico og Japan utanom hekkesesongen, dei beitar om natta på småfisk, blekksprutar og krepsdyr som dei plukkar i overflata. 

Storleiken på bestanden var estimert til mellom 8 og 10 millionar individ i 2004 og minkande på grunn av predasjon.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Pterodroma nigripennis . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Stormfuglfamilien
Amerikaavosett

Amerikaavosett (Recurvirostra americana) er ein vadefugl i avosettfamilien med hekkeutbreiing på vestkysten av USA og ved innsjøar i Midt-Vesten. Overvintringsområde er både på vestkysten og austkysten av USA og Mexico.

Galleri

Kjelder 

 BirdLife International (2012) Species factsheet: Recurvirostra americana . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

Avosettfamilien
Fuglar i USA
Fuglar i Mexico
Andesavosett

Andesavosett (Recurvirostra andina) er ein vadefugl i avosettfamilien med utbreiing i Andes i Bolivia, Argentina, Chile og Peru der han hekkar over 3500 moh.

Kjelder 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Recurvirostra andina . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

Avosettfamilien
Brunhovudavosett

Brunhovudavosett (Recurvirostra novaehollandiae) er ein vadefugl i avosettfamilien, endemisk til Australia der han er vanleg unntatt i nordlege og nordaustlege kystområde.

Kjelder 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Recurvirostra novaehollandiae . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

Avosettfamilien
Australstylteløpar

Australstylteløpar (Himantopus leucocephalus) er ein vadefugl i avosettfamilien med utbreiing i søraustlege Asia, Australia og New Zealand.

Kjelder 
BirdLife International (2012) Species factsheet: Himantopus leucocephalus . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

avosettfamilien
Fuglar i den australske regionen
Fuglar i den orientalske regionen
Stylteløpar

Stylteløpar (Himantopus himantopus) er ein vadefugl i avosettfamilien med utbreiing i Middelhavsområdet og Afrika austover til søraustlege Asia og Taiwan.

Kjelder 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Himantopus himantopus . Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

Avosettfamilien
Keisarsnitt

Keisarsnitt (latin sectio caesarea, 'snitt' og caedere 'skjere' eller 'knytt til Cæsar') er ein operasjon der ein opnar bukveggen for å ta ut foster i staden for å ha ein vanleg vaginal fødsel eller ein seinabort.

Kjelder

Barnefødsel
Kirurgi
John Giblin

John Giblin () er ein skotsk bassgitarist og internasjonalt anerkjend studiomusikar.

Giblin er kjend for å vere allsidig og spelar mange forskjellige stilar. Han spelar òg kontrabass.

Sjølv om han er mest kjend som studiomusikar har Giblin òg vore nært knytt til enkelte band og artistar. Han vart først kjend som den andre bassgitaristen for jazzrockgruppa Brand X, og spelte på dei to siste albuma deira, Product i 1979 og Do They Hurt? i 1980 (i lag med Percy Jones). Han har òg samarbeidd mykje med John Martyn, Simple Minds, Kate Bush og Peter Gabriel (og var medlem av konsertbandet til Gabriel kring 1980).

Samarbeid

 Brand X (Product og Do They Hurt?)
 Eric Clapton, Sting, Mark Knopfler, Phil Collins (Concert for Montserrat)
 Peter Gabriel (Birdy og Peter Gabriel III)
 David Sylvian
 Masami Tsuchiya (Mod' Fish, Forest People)
 Kate Bush (50 Words for Snow, Aerial, Babooshka, Never For Ever, The Sensual World, The Red Shoes,)
 Phil Collins-songar som «In the Air Tonight» og «Can't Hurry Love» (Face Value, Hello, I Must Be Going!)
 Alan Parsons (On Air)
 Scott Walker (Tilt)
 Al Green
 Duncan Browne
 Joan Armatrading
 John Lennon (Grow Old with Me)
 Annie Lennox (Kontrabass på MTV Unplugged, inkludert «Why»)
 Roberta Flack
 Paul McCartney (konsert i Royal Albert Hall, London)
 The Everly Brothers
 George Martin
 Gerry Rafferty
 Mavis Staples
 Simple Minds (Once Upon a Time; Live in the City of Light; Street Fighting Years)

 Jon Anderson (Animation)
 Manfred Mann's Earth Band
 John Martyn (Grace and Danger, On the Cobbles)
 Elkie Brooks (Pearls og Shangri-La)
 Richard Ashcroft
 Chris de Burgh
 Franco Battiato
 Eros Ramazzotti
 Claudio Baglioni
 Manolo García
 Fish (Vigil in a Wilderness of Mirrors)
 Jakko Jakszyk: (The Bruised Romantic Glee Club)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «John Giblin» frå ,  den 26. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Skotske bassistar
Skotske studiomusikarar
Simple Minds-medlemmar
Brand X-medlemmar
Dave Gregory

David «Dave» Gregory () er ein engelsk gitarist mest kjend som medlem av new wave-bandet XTC, som han var med i frå 1979 til 1999.

Etter at han slutta i XTC har Gregory spelt mykje som studiomusikar, mellom anna for Peter Gabriel, Aimee Mann, Cud, Marc Almond, Bingo Durango, Johnny Hates Jazz, Jason Donovan, Martin Newell, Louis Philippe, Lulu, Mark Owen, R. Stevie Moore, Steve Hogarth, Porcupine Tree og Big Big Train.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dave Gregory (musician)» frå ,  den 26. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Guitargonauts.info, nettstad vigd Dave Gregory

Engelske gitaristar
Engelske klaverspelarar
Folk frå Swindon
XTC-medlemmar
Engelske studiomusikarar
Dag Dygveson

Dag Dygveson var ein halvmytisk konge av ynglingeætta, far til Agne. Han er nemnt i Ynglingatal, og meir utførleg i Ynglingesoga, og i Den eldste Noregshistoria.

Snorre fortel at Dag var så klok at han skjøna fuglemål. Han åtte ein sporv som for ikring med bod for han, og som fortalte han om alt som hende i verda. Ein gong flaug denne sporven til Hreidgotaland (i denne soga truleg Jylland), og flaug i åkeren til bonden på ein gard som heitte Vorve. Bonden lika ikkje dette og drap sporven med ein stein. Kong Dag blota for å få visse om kva som hadde hendt, og gjekk sidan på hærferd til Gotaland. Han var sigersæl og tok mykje folk og hærfang, men vart drepen av ein arbeidstræl som kasta ein høy-gaffel inn i flokken og råka dag i hovudet. 

Ynglingatal fortel det slik:

 det veit eg, at til Dag
 kom daudens ord;
 til Hel fór hovdingen
 huga på storverk,
 då til Vorve kom
 den vise kongen,
 han som sverdet kan svinga,
 vilde sporven hemna.

 Og det ord
 i austerveg
 stridsmennar
 frå slaget bar
 av høy-tjuga gav
 gramen dauden,
 ho som åt sleipne
 slengjer fóret.

Hreidgotaland ligg austpå iflg Ynglingatal, noko som rimar heller dårleg med plasseringa av Jylland, som ligg vest for Sverige, der Dag skal ha vore konge. 

Den eldste Noregshistoria nemner at danene fellte Dag i "open strid" då han freista å hemne drapet på sporven. Motivet med ein fugl som kjem til kongen med bod kan minne noko om ramnene til Odin og deira funksjon. Ein annan segnhelt som skjøna fuglemål var elles Sigurd Fåvnesbane. Etter Historia Norvegiæ er Dag far til Alrek.

 Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Dygve

Dygve eller Dyggvi var ein konge av Ynglingeætta, omtalt i Ynglingesoga av Snorre Sturlason og i diktet Ynglingatal, som berre er kjend frå den attgjevinga som finst i Ynglingesoga. Dygve vert i vår tid rekna som ein mytisk konge, altså ein oppdikta person i ei oppdikta kongerekke, ettersom det er uvisst om han og hans ættlingar har levd.

Dyggve var son av Domarr og Drott, dotter til kong Danp, son av Rig, «den første som var kalla konge på dansk mål». Etter Snorre Sturlason var Dygve den første som nytta kongetittel i Svitjod. Før denne tida var dei kalla drottar. Drott, mor av Dygve, var søster til kong Dan den storlåtne, som Snorre meiner Danmark har namnet sitt frå.

Ynglingatal seier:

 Ved haugen hans Dygve
 Helhest-disi
 gaman hev
 og glede stor.
 Ein skulle syster
 til Ulv og Narve 
 av kongemennar
 kåra til dauden.
 med einvaldskongen
 yvi Yngve-folket
 dotter hans Loke
 leika hardt.

Den eldste Noregshistoria har ikkje stort å seia om Dygve, anna enn at han døydde i Svitjod. Tolkar ein Ynglingatal, kan ein rekne seg til at Dygve døydde på sotteseng og ikkje i slag, og at Hel, dotter av Loke, gleda seg over å få han til seg (han kan då ha blitt gamal).

Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Domarr

Domarr var ein halvmytisk konge av ynglingeætta i Svitjod, far til Dygve og son av Domalde. Om han fortel Snorre Sturlason at han rådde lenge, og at det var gode åringar i hans tid. Han sottdøydde i Uppsala og er brend på Fyrisvollane, der det og vart reist bautastein over han. 

Ynglingatal seier det slik:

 Tidt eg hev
 etter haugen hans Yngve
 vise mennar
 mykje spurd,
 om kor Domarr
 på den dynjande
 Halvs-banen
 borin vart.
 No eg veit,
 at verk-bitin
 frenden hans Fjolne
 ved fyri brann.

Den eldste Noregshistoria nemner berre at Domarr døydde i Sverike. Ynglingatal gjev hint om at kongen var gamal då han døydde (verk-bitin = råka av gikt).

 Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Domalde

Domalde var ein sogekonge av ynglingeætta i Svitjod (Sverige). Han er ein av dei kongane frå nordiske forhistorisk tid som ein i vår tid ikkje er viss på om har levd. Domalde er best kjend for at han skal ha blitt blota for betre tider.

Omtale frå mellomalderen
Domalde er omtalt i Ynglingatal av Tjodolv den kvinværske og i Ynglingesoga av Snorre Sturlason. Også Historia Norvegiæ inneholder en referanse til Domalde, som eit resyme av Ynglingatal.

Ifølgje Ynglingesoga var Domalde son av Visbur, far til Domar, og konge av Svitjod. Domalde var konge i Uppsala i ei årrekkje med misvokster og uår. Ettersom ingen av offera hans av menneske eller dyr hadde nokon verknad, blei han til slutt sjølv blota til gudane. 

Fyrste hausten blota dei naut, men de besna ikkje med åringen for de. Hausten etter tok dei til med å blota menn, men åringen vart ved same lage eller verre. Men den tridje hausten kom sviane mangmente til Uppsalir, då det skulde vera blot. Då samrådde hovdingane seg med kvarandre, og dei vart samtykte um de, at uåre kom frå Domalde, kongen deira, og likeeins at dei skulde blota han for gode åringar og taka på han og drepa han og farga stallane raude med blode hans. Og det gjorde dei og. So segjer Tjodolv:

Kvadet er eit utdrag frå Ynglingatal. 

Den eldste Noregshistoria (Historia Norvegiæ) nemner at Domald vart hengd som offer til Ceres (altså Frøya), ikkje blota.

Domalde i nyare forsking og kultur
Carl Larsson sitt monumentalmåleri Midvinterblot skildrar ofringa av Domalde. Den norske kunstnaren Erik Werenskiold har også skildra motivet i sine illustrasjonar til Ynglingesoga.

Ofringa av Domalde går inn i Gro Steinslands analyse av dei heidne kongeofringane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Domalde» frå ,  den 23. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Svenske sogekongar
 Ynglingeætta
Visbur

Visbur var ein mytisk konge av Ynglingeætta, son av Vanlande og far til Domalde. 

Snorre Sturlason fortel at Visbur først gifta seg med dotter av Aude den rike, som gav han tre store gardar og eit gullhalsband i bryllaupsgåve. Med denne kona fekk Visbur sønene Gisl og Ondur. Seinare gjekk Visbur frå denne kona, og tok seg ei anna, som vart mor til Domalde. Den første kona seida då ulykke på Visbur. Då Gisl og Ondur var 12 og 13 år gamle, kravde dei bruregåva etter mor si, men Visbur nekta dei dette. Då spådde dei at gullhalsbandet skulle vera til bane for den beste mannen i ætta, og reiste heim. Dei seida sidan for å få drepe far sin. Seidkona Huld, som før hadde stelt til uhell for Vanlande, spådde at det støtt skulle vera ættestrid mellom ynglingane. Dei samla folk og kom til Visbur om natta, og brende han inne. 

Ynglingatal fortel det slik:

 Vilje-borgi
 åt Visbur konge
 bror til sjøen
 slukte der.
 Dei som vel
 mun verja garden
 fæle skogs-øydar
 på far sin hissa,
 og allveldug konge
 ved åren hans eigin
 glodheit hund
 gnellande beit.

Den eldste Noregshistoria nemner berre at sønene til Visbur brende han inne for å få arven. Gullhalsbandet kom seinare til å bli banen til kong Agne, som vart hengd etter det, noko som kan tyde på tett tematisk samanheng mellom nett desse kongane.

 Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Vanlande

Vanlande var ein mytisk konge av ynglingeætta, son av Svegde og far til Visbur. 

Snorre Sturlason fortel at Vanlande var ein stor hermann, og herja mykje i Finnland. Han gifta seg med Driva, dotter av kongen snjå den gamle. Han lova sidan å hente Driva etter tre år, men var borte i ti. Driva sende då bod på seidkona Huld, men sende og Visbur, sonen ho hadde fått med Vanlande, attende til Svitjod. Huld skulle så trolle Vanlande attende til ho. Vanlande lydde og rieste til Finnland att, men vart råda frå det. Soga fortel at Vanlande vart trøytt og la seg til å sova, og vakna av at mara reid han. Det enda med at ho sette seg på bringa hans så han døydde av det. Vanlande vart brend, truleg i sitt eige skip.

Ynglingatal seier det slik:

 Seidkona,
 sløg og vond,
 Vanlande
 til Valhall sende
 og trollkjeringi
 trakka skulde
 den storhuga
 stridsmann ihel.
 Beint ved skuta
 bålet stod
 åt den milde kongen,
 som mara kjøvde.

Den eldste Noregshistoria nemner at ei ånd kjøvde han medan han låg og sov. Det er noko likskap mellom soga om Vanlande og soga om Agne, som og vart drepen av kona si, Skjolv. Namna «Snjå» (snø) og «Driva» (snødrive) er naturmytiske namn, og finnane her bur truleg ikkje i det geografiske Finland, men heller i Finnmark. «Finnane» som her er nemnt kan heller ikkje samanstillast med dei faktiske samane, men må reknast som eit slag underjordsfolk. Seidkona Huld trollar ulukke over ætta, og er knytt både til Vanlande og sonen Visbur. 

 Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Audun Eckhoff

Audun Eckhoff () er ein norsk kunsthistorikar og forfattar. 

Eckhoff var journalist i NTB sin utanriksredaksjon 1985–94. I 1993 tok han graden mag. art. i kunsthistorie med avhandlinga Flyver i natten : Olav Strømmes visjon ved Universitetet i Oslo. Deretter var han konservator ved Museet for samtidskunst 1994–2002 og direktør for Bergen Kunstmuseum 2002–09. 

I 2009 fekk han jobb som  direktør ved Nasjonalmuseet. Åremålet hans gejkk ut i 2017 og blei ikkje fornya. Etterpå skreiv han bok om at Nasjonalgalleriet burde bli ein del av Nasjonalmuseet.

Eckhoff er son av NRK-journalisten Erik Eckhoff og bror til operasongaren Ranveig Eckhoff og arkitekte Dagfinn Eckhoff.

Verk
Audun Eckhoff m.fl., Nasjonalgalleriet, Fagbokforaget, 2017.

Referansar

Bakgrunnsstoff
https://www.auduneckhoff.com/ 

Norske kunsthistorikarar
Nasjonalmuseet
David Rhodes

David Rhodes () er ein engelsk gitarist og låtskrivar. Han er truleg mest kjend for det lange samarbeidet sitt med Peter Gabriel.

Han start i bandet Random Hold og bandet hadde noko suksess i starten og vart lagt merke til av Peter Gabriel, som inviterte dei med seg på den amerikanske delen av turneen hans i 1980 som oppvarmingsband. Like etter turneen slutta i Rhodes i Random Hold, og fortsette å spele og turnere med Peter Gabriel sidan den gong. 

I tillegg til å arbeide med Gabriel har Rhodes medvekra på album av T-Bone Burnett, Akira Inoue, Indio og Massimo DiCataldo. Han har komponer tmusikk til den italienske animasjonsfilmen La gabbianella e il gatto. Rhodes samarbeidde òg med Peter Gabriel og Richard Evans på den Golden Globe-nominerte musikken til The Long Walk Home og har skrive musikk til mange filmar og fjernsynsseriar med Richard Evans (som "The Footnote"). 

Han har òg spelt gitar på albuma til artistar som Roy Orbison, Tim Finn, Paul McCartney, Robert Plant, Joan Armatrading, Blancmange, The Pretenders, Scott Walker og Talk Talk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Rhodes (musician)» frå ,  den 26. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Nettstad

Musikarar frå London
Engelske låtskrivarar
Engelske gitaristar
Paul Weller

Paul Weller () er ein engelsk songar og låtskrivar. Han starta i bandet The Jam (1976–1982) og drog seinare i ein meir soul-aktig retning med The Style Council (1983–1989). I 1991 starta han ein karriere som suksessrik soloartist, og er i dag ein respektert songar, tekstforfattar og gitarist.

Trass i mykje ros frå kritikarane, har Weller vore langt meir kjend i heimlandet enn internasjonalt, og mykje av låtskrivinga hans har røter i engelsk kultur. Han var ein viktig person i mod revival-rørsla i 1970- og 1980-åra og vart ofte omtalt som the Modfather.

Diskografi
Studioalbum
 Paul Weller (1992)
 Wild Wood (1993)
 Stanley Road (1995)
 Heavy Soul (1997)
 Heliocentric (2000)
 Illumination (2002)
 Studio 150 (2004)
 As Is Now (2005)
 22 Dreams (2008)
 Wake Up the Nation (2010)
 Sonik Kicks (2012)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Paul Weller» frå ,  den 26. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Paul Weller dot Com 
The Moons

Engelske songarar
Engelske new wave-musikarar
Engelske låtskrivarar
Engelske gitaristar
Mod revival
Folk frå Woking
Brit Award-vinnarar
NME Awards-vinnarar