alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen Pretzel Logic

«Pretzel Logic» er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen, gjeven ut på singel av Steely Dan for albumet Pretzel Logic, opphavleg gjeven ut i 1974 av ABC Records. Han nådde 57. plassen på Billboard-lista.

Billboard skildra «Pretzel Logic» som ein «bluesaktig rockehit» og roste vokalen, produksjonen og «det fengande instrumentale refrenget.  Rolling Stone-kritikaren Bud Scoppa skildra «Pretzel Logic» som ein av dei meir ordinære songane på albumet og kalla han ein «modifisert blues».

Medverkande
 Donald Fagen: solo- og korvokal, Wurlitzer elektrisk piano
 Walter Becker: sologitar
 Dean Parks: rytmegitar
 Plas Johnson: saksofon
 Ollie Mitchell: trompet
 Lew McCreary: trombone
 Michael Omartian: akustisk piano
 Wilton Felder: bassgitar
 Jim Gordon: trommer
 Tim Schmit: korvokal

Andre versjonar
I 1987 vart songen spelt av Hiram Bullock på albumet sitt Give It What You Got.

Eit konsertopptak av INXS vart spelt inn på konserten Moontan Double J Concert At Manly Vale Hotel, October 1980. Ei innspeling finst på samleplata Stay Young 1979–1982.

New York Rock and Soul Revue spelte han inn i 1991, leia av Donald Fagen.

Songen vart framført av The Warren Haynes Band, frå Allman Brothers Band og Gov't Mule-leiaren Warren Haynes, som han skipa i 2010. I 2012 vart songen gjeven ut på albumet deira Live at The Moody Theater.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pretzel Logic (song)» frå ,  den 12. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
ABC Records-singlar
Songar skrivne av Donald Fagen
Songar skrivne av Walter Becker
Steely Dan-songar
INXS-songar
Songar produserte av Gary Katz
Ollie Mitchell

Oliver Edward Mitchell () var ein USA-amerikansk musikar og bandleiar. Han var song av Harold Mitchell, som var førstetrompetist for MGM Studios, og lærte Ollie å spele trompet.

Karriere
Mitchell spelte i storband for Harry James, Buddy Rich, Pérez Prado og NBC Symphony Orchestra, blant fleire. I 1960-åra vart han ein del av The Wrecking Crew, ei gruppe studiomusikarar som spelte anonymt på mange innspelingar for popsongarar på den tida, i tillegg til fjernsyn, film og reklamar. Mitchell var originalt medlem av Herb Alpert's Tijuana Brass. Han starta sidan sine eigne band — Ollie Mitchell's Sunday Band og The Olliephonic Horns.

Diskografi
Med Chet Baker
Blood, Chet and Tears (Verve, 1970)
Med Harry James
The New James (Capitol Records – ST 1037, 1958)
Harry's Choice (Capitol Records – ST 1093, 1958)
Med Stan Kenton 
Stan Kenton Conducts the Los Angeles Neophonic Orchestra (Capitol, 1965)
Hair (Capitol, 1969)
Med Irene Kral
Wonderful Life (Mainstream, 1965)
Med Shorty Rogers
Chances Are It Swings (RCA Victor, 1958)
The Wizard of Oz and Other Harold Arlen Songs (RCA Victor, 1959)
Shorty Rogers Meets Tarzan (MGM, 1960)
An Invisible Orchard (RCA Victor, 1961 [1997])
Bossa Nova (Reprise, 1962)
Jazz Waltz (Reprise, 1962)
Med Pete Rugolo
Rugolo Plays Kenton (EmArcy, 1958)
The Music from Richard Diamond (EmArcy, 1959)
Behind Brigitte Bardot (Warner Bros., 1960)
The Original Music of Thriller (Time, 1961)
Ten Trumpets and 2 Guitars (Mercury, 1961)
Med Dan Terry
The Complete Vita Recordings of Dan Terry (Vita Records, 1952)
Med Gerald Wilson
California Soul (Pacific Jazz, 1968)

Bøker

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ollie Mitchell» frå ,  den 12. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske bandleiarar
USA-amerikanske trompetistar
The Wrecking Crew-medlemmar
Lahti-renna 1983

Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1983 vart avvikla dagane frå 3. til 6. mars 1983.  Horst Bulau frå Canada sigra i begge dei individuelle hopprenna, Austerrikes hopplag vann laghoppinga. Finske Marja-Liisa Hämäläinen gjekk inn til fyrsteplass på 5-kilometer, Sovjets Aleksandr Zavjalov det same på 15 km og svenske Thomas Wassberg på femmila. Kerry Lynch frå USA var bestemann i kombinert-tevlinga.

Menn

15 km

50 km

Kombinert

Hopprenn, normalbakke

Hopprenn, storbakke

Lag, normalbakke

Kvinner

10 km

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Nordiske greiner
Sport i 1983
Idrettstilskipingar i Finland
Instrumentet hornpipe

Hornpipe (av engelsk horn, 'horn' og pipe, 'røyr') er eit blåseinstrument laga av tre og horn. Det er eit treblåseinstrument med eit enkelt røyrblad og eit smalt melodirøyr med opptil seks fingerhol. Tuten er tradisjonelt laga av eit horn.

Døme 
Nokre døme på slike instrument er walisisk pibcorn eller pibgorn, baskisk alboka og tunisisk zukra, som også har sekk som ei sekkepipe. Andre døme er:

 Albogue (Spania)
 Alboka (Baskarland)
 Bena cun corru (Sardinia)
 Cialamedda (Korsika)
 Caramèra/ Caramère (Gascogne)
 Drček (Slovakia)
 Erkencho (Argentina)
 Gajdica (Slovakia)
 Magruna/ Zam(a)r (Nord-Afrika)
 Pepa (Assam)
 Pku (Armenia)
 Ragelis (Litauen)
 Rizjok (Ukraina)
 Zjalejka (Russland)

Galleri

Sjå òg 
Hornpipe, dans og musikkstil

Kjelder

Treblåseinstrument
Europameisterskapen på skeiser 1958

Europameisterskapen på skeiser 1958 vart avvikla i Eskilstuna i Sverige helga 1. og 2. februar 1958. 36 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Thorstein Sandholt, Torstein Seiersten, Knut Tangen og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige.

Tittelforsvarar Oleg Gontsjarenko frå Sovjetunionen gjekk til topps i meisterskapen, framom den einarma landsmannen Vladimir Sjilikovskij, norske Knut Johannesen kom på tredjeplass. Gontsjarenko vann 1500 meter og Johannesen var bestemann på dei to lengste distansane. På 500-meteren fekk Sovjets Boris Sjilkov og svenske Gunnar Ström same tid og delte sigeren på distansen.

Skeise-EM 1958 

Dato: 1./2. februar 1958

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1958» frå ,  den 13. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1958
Idrettstilskipingar i Sverige
Bad Sneakers

«Bad Sneakers» er ein song av jazzrockbandet Steely Dan. Han kom ut som den andre songen i 1975 på albumet deira Katy Lied. Produsenten Gary Katz sa han seinare angra på at songen ikkje kom ut som den første singelen.

Songen kom òg ut på samlealbuma A Decade of Steely Dan og Citizen Steely Dan.

Det var ein av dei første gongane Michael McDonald song for bandet. Han kom til å syngje korvokal for bandet fram til 1980.

Medverkande
 Donald Fagen – solovokal
 Michael Omartian – piano
 Walter Becker – sologitar
 Hugh McCracken – rytmegitar
 Chuck Rainey – bassgitar
 Jeff Porcaro – trommer
 Victor Feldman – perkusjon, vibrafon 
 Michael McDonald – korvokal

Andre versjonar 
Det alternative bandet The Push Stars spelte inn songen for filmmusikken til Me, Myself & Irene (2000).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bad Sneakers» frå ,  den 13. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Songar frå 1975
Steely Dan-songar
Songar skrivne av Donald Fagen
Songar skrivne av Walter Becker
ABC Records-singlar
Songar produserte av Gary Katz
Amazonisfugl

Amazonisfugl (Chloroceryle amazona) er ein fugl i isfuglfamilien som lever innanfor alle land i Mellom-Amerika og store delar av Sør-Amerika aust for Andesfjella.

Skildring 
Dette er ein stor isfugl, ca. 30 centimeter i kroppslengd, hannfuglar kan vege opptil 121 gram, hoer 125 til 140 gram. Fjørdrakta har mørk grøn overside og kvit underside. Hovudet er grønt, men dei har ein kvit halsring. Hannar har eit breitt oransje brystband. Hos hofuglen er brystet grønt mot sidene, med eit kvitt sentralt felt. 

Utbreiingsområdet er todelt. Frå sørlege Mexico gjennom Mellom-Amerika til nordvestlege Colombia. I tillegg eit samanhengande område av det meste av Sør-Amerika aust for Andes sør til og med Uruguay og nordaustlege Argentina, omtrent til La Rioja og Buenos Aires. Habitatet er elvebreidder, breidder av innsjøar, lagunar med brakkvatn og mangrovar ved kysten. Dei kan leve opptil 2500 moh. i Venezuela, elles under 1200 moh.

Som andre isfuglar er hovuddietten fisk. Mest vanleg jaktar dei frå ei grein, speidar etter byttet, og stupdukkar rett ned i vatnet etter byttet. Men det førekjem at dei «stillar» over vatnet før dei stupdukkar.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 0,5 til 5 millionar kjønnsmodne individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC.

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

isfuglfamilien
Morten Edvard Robertsen-Strømme

Morten Edvard Robertsen-Strømme () var ein norsk lærar, organist og forfattar.

Robertsen-Strømme var fødd i Bø i Vesterålen. Han var son til Robert Mortensen (1831-1912) og Mette Kristina Robertsen (1831-1918).
Han gifta seg i 1880 med Andrea Vilhelmine Martinussen (1858-1926) frå Straumsjøen.

Robertsen-Strømme gjekk ut av Tromsø Seminarium i 1878. Han var lærar i Gimsøy frå 1879  til 1891. Deretter var han lærar i Øksnes, før han i 1894 blei tilsett som lærar i Bø i Vesterålen, og i 1909 blei han også organist ved Bø kyrkje . Han søkte avskil som lærar i 1924, men heldt fram som organist.

Utgjevingar 

 Nordafor folkeskikken, eit folkelivsbilæte frå Nordland. Ved R.S. 1914. 150 sider  (Nynorsk) 
 Gamalt løgje ut og nord med havet. Av ein nordlending . 1917. 228 sider (Roman) (Nynorsk) 
 [Morten Edvard] Robertsen-Strømme: Slektskap og anna i Bø. John Griegs boktr.: Bergen 1926. 114 sider (Nynorsk)

Referansar

Kjelder 

 Rolv Straume: Bø bygdebok. Bind 2. Bø kommune 1963, side 413-414.

 "Morten Edvard Robertsen-Strømme", side 289-290 i: Christian Wiik: Tromsø-seminarister : biografiske oplysninger om seminarister som er dimittert fra (Trondenes og) Tromsø seminar : 1829-1879. Land og Kirke: Oslo 1948.

Norske lærarar
Norske organistar
Norske forfattarar
Verdscupen i langrenn 1997/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1997-sesongen omfatta 15 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 23. november 1996 og vart avslutta 15. mars 1997. Dei 15 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 10 kilometer, tre over 15 km, ei på 25 km fire tremiler og to femmiler, samt eitt sprintrenn. Fem av stafettene var på 4 x 10 km, den siste tevlinga gjekk over 18 km der to utøvarar veksla om å gå. 

Renna fann stad i Kiruna (2), Falun (2) og Sunne i Sverige, Davos (2) i Sveits, Brusson (2) i Italia,  Oberstdorf i Tyskland, Kavgolovo i Russland, Hakuba (2) i Japan, Lahti (2) i Finland, Trondheim (5) og Oslo (1) i Noreg.

Norske Bjørn Dæhlie forsvarte topplassen og sikra seg sin femte FIS-pokal, etter å ha vunne sju av renna. Mika Myllylä frå Finland sigra i tre renn og kom på andreplass i turneringa. Silvio Fauner frå Italia vann begge renna i Japan, medan Vladimir Smirnov frå Kasakhstan, Aleksej Prokurorov frå Russland og Pietro Piller Cottrer frå Italia vann ei tevling kvar.

Individuelt

Kjelder
fis-ski.com

Nordiske greiner
1997
Europameisterskapen på skeiser 1959

Europameisterskapen på skeiser 1959 vart avvikla i Göteborg i Sverige helga 31. januar og 1. februar 1959. 36 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Sverre Haugli, Knut Johannesen, Edmond Lundsten, Torstein Seiersten og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige.

Norske Knut Johannesen vart europameisterskapen, med seg på sigerspallen fekk han dei finske løparane Juhani Järvinen og Toivo Salonen. Johannesen var bestemann på dei to lengste distansane, Salonen vann 500 meter og Järvinen 1500 m.

Skeise-EM 1959 

Dato: 31. januar/1. februar 1959

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1959» frå ,  den 14. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1959
Idrettstilskipingar i Sverige
Feginsbrekka

Feginsbrekka, som tyder gledesbakken, er den staden på Byåsen i Trondheim der pilgrimane fyrst såg byen då dei kom nordover frå Dovre.

Referansar 

Trondheim
Rolv Straume

Rolv Straume () var ein norsk lærar, ordførar og lokalhistorikar.

Straume var fødd i Gimsøy i Lofoten son av lærar Morten Edvard Robertsen-Strømme og Andrea Martinussen.
Han gifta seg i 1908 med Andrea Aleksandra Haagensen (17.06.1889-31.12.1970), ho var dotter til Kristian Haagensen og Ellen Andersen. Dei fekk 3 barn.

Liv og virke 

Rolv Straume gjekk ut av Tromsø lærarskole i 1903.

Rolv Straume var lærar i Balsfjord frå 1903-1904, deretter i Buksnes i Lofoten 1904-1913. Til Bø i Vesterålen kom han som lærar i 1913, og her var han fram til 1945. Han var også klokkar ved Bø kyrkje frå 1920 til 1945.

Rolv Straume var med både i ungdomslag og mållag. Han var formann i Buksnes ungdomslag i mange år. Og han var også kasserar i Hålogaland lærarmållag.

Rolv Straume var aktivt med i lærarorganisasjonane. Han var formann i Buksnes lærarlag i fleire år, og han var også lærarane sin representant i Buksnes skolestyre.  Han var også styremedlem i Lofoten og Vesterålens krinslærarlag.  Straume var formann i Bø lærarlag 1912-1923 og 1926-35. Frå 1931 til 1934 var han formann i Bø skolestyre.

Rolv Straume var formann i Bø arbeidarparti 1914-1923 og 1933-37. Frå 1932 til 1940 var han medlem av Bø heradstyre, og frå 1935 til 1940 var han ordførar i Bø herad. Han var også medlem i likningsnemnda, forliksrådet, styret for trygdekassa, og styret for Vesterålens Kraftlag.

Bø bygdebok 
Då Rolv Straume gjekk av med pensjon, starta han med å samle inn stoff til ei bygdebok. Og i 1957 var han ferdig med det som skulle bli tre bøker. Men det tok enno nokon år før bøkene kom ut i 1962-1964.

Utmerkingar 
 Kongens fortenestemedalje, 1972.
 Bø kommunes kulturpris for 1978.

Utgjevingar 
 Rolv Straume: Bø bygdebok, bind 1. Utgitt av Bø kommune, Tromsø 1962. 557 sider (Nynorsk) nb.no
 Rolv Straume: Bø bygdebok, bind 2. Utgitt av Bø kommune, Tromsø 1963. 499 sider (Nynorsk) nb.no
 Rolv Straume: Bø bygdebok, bind 3. Utgitt av Bø kommune. Stokmarknes Aktietrykkeri [1964]. 583 sider (Nynorsk) nb.no
 Fleire artiklar i Håløygminne og Hofdasegl.

Referansar

Kjelder 
«65 år», Lofotposten, tirsdag 29. juli 1947
 «70 år», Lofotposten, onsdag 30. juli 1952
 «75 år», Lofotposten, lørdag 27. juli 1957
 «75 år», Nordlands Framtid, torsdag 25. juli 1957
 «Rolv Straume runder 80», Lofotposten, fredag 3. august 1962 
 «90 år», Lofotposten, lørdag 29. juli 1972
 «Fikk kulturprisen i Bø», Lofotposten, torsdag 7. desember 1978
 «Kulturprisen 1978», Bøfjerding -80. Årbok for Bø, side 100. Bø bygdelag: [utgitt 1979] 
 Arne Espeland: Norske skolefolk, Stavanger 1934, side 1170
 Lars Beite: Norske skolefolk, Bind 2. Stavanger 1966, side 1427f

Norske lærarar
Ordførarar i Bø i Nordland
Kid Charlemagne

«Kid Charlemagne» er ein song av den amerikanske rockegruppa Steely Dan, som kom ut på singel i 1976 frå albumet deira The Royal Scam. Singelen nådde 82. plassen på Billboard-lista. Der er ei blanding av ein funkrytme og jazzharmoniar med rock and roll-instrumentering og tekststil. Gitarsoloen av jazzfusion-gitaristen Larry Carlton vart rangert på 80. plassen på lista over dei 100 beste gitarsoloane hos Rolling Stone, som skreiv at «Seint i 1970-åra laga Steely Dan plater ved hjelp av ei rekkje, dyktige studiomusikarar i opptak etter opptak skapte ei endelaus rekkje med gitarsoloar som gjev ein hakeslepp. Larry Carlton kosmiske jazzsolo i fleire lag på dette sporet kan vere den beste av die alle: Han er så kompleks at det er ein song i seg sjølv.»

Teksten fortel soga om korleis ein dopseljar kjem seg opp, før han fell ned i eit psykedelisk miljø i 1960-åra på Vestkysten i USA. Walter Becker og Donald Fagen, som skreiv songen, har sagt at teksten var laust basert på LSD-kjemikaren Owsley Stanley frå San Francisco..

Medverkande
 Donald Fagen – solovokal, orgel
 Larry Carlton – sologitar
 Walter Becker – rytmegitar
 Don Grolnick – Fender Rhodes elektrisk piano
 Paul Griffin – Hohner Clavinet
 Chuck Rainey – bass
 Bernard Purdie – trommer
 Donald Fagen, Michael McDonald, Venetta Fields, Clydie King, Sherlie Matthews – korvokal

Anna bruk 
 Kanye West sampla songen på «Champion» frå albumet Graduation i 2007. Becker og Fagen nekta først å la West bruke songen. Dei endra meining etter å ha fått eit personleg brev frå West som forklarte kor viktig songen var for han.

 I TV-serien Malcolm in the Middle, i fjerde sesong episode 15, finn Hal (Bryan Cranston) ein gammal radiosendar han brukte på college for ei piratradiosending han dreiv under pseudonymet «Kid-Charlemagne».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kid Charlemagne» frå ,  den 14. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Steely Dan-songar
Songar frå 1976
Songar om narkotika
Songar skrivne av Donald Fagen
Songar skrivne av Walter Becker
ABC Records-singlar
Songar produserte av Gary Katz
Ringisfugl

Ringisfugl (Megaceryle torquata) er ein stor medlem av isfuglfamilien som har eit vidt utbreiingsområde i Mellom- og Sør-Amerika.

Skildring 
Denne store isfuglen er 38 centimeter i kroppslengd og veg ca. 300 gram. Det kraftige nebbet er 76 mm langt. Hannar av ringisfuglar har gråblått hovud med sterkt markert fjørtopp, blågrå overside og mørk raudbrun underside. Ein kvit strupe og kvit ring er nesten komplett mot nakken. Hofuglar har eit breitt gråblått band over brystet med eit smalare kvitt band under. 

Ringisfuglar lever langs kystane av i Mellom-Amerika, på vestsida så langt nord som litt inn i sørvestlegaste Texas, men ikkje på Yucatánhalvøya. Utbreiingsområdet dekker det meste av Panama og Sør-Amerika, men ikkje Andes over 1500 moh., og ikkje området vest for Andes i Peru. 
I Chile finst han berre lengst sør, omtrent sør for byen Concepción. 

Habitatet kan vere alle område som tilbyr vatn med fisk aller andre vassdyr, samt vertikale jordskrentar der dei kan grave ut tunellar til reirplass. Dei føretrekk ferskvatn i innlandet framføre marine område. Fisk utgjer nesten all føda, dei kan ta krabbar og krepsdyr. Fisken blir kasta opp i lufta slik at han går ned i svelget med hovudet først.

Storleiken på populasjonen er estimert til ca. 20 millionar kjønnsmodne individ og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

isfuglfamilien
Nanaiisk

Nanaiisk (òg kalla golde og hezhen) er eit tungusisk språk som blir snakka av nanaifolk i Sibir i Russland og i provinsen Heilongjiang i Kina. Språket vert snakka av 100–200 personar av kring  etniske nanaifolk. Språket er alvorleg trua.

Nanaiisk vert snakka, eller har vorte snakka, i følgjande område:

 Dialektane naikhin, dzhuen, bolon og ekon langs elva Amur i Tsjabarovsk kraj sør for Tsjabarovsk i distrikta Nanai, Amursk, Solnetsjij og Komsomolsk
 Kur-Urmi-dialekten i traktene rundt Tsjabarovsk, ved elvene Kur og Urmi
 Bikindialekten i distriktet Pozharskij i Primorskij kraj (området ved elva Ussuri)
 Sungaridialekten i grenseområdet ved elva Ussuri i Kina

I Nanaidistriktet i Khabarovsk kraj finst det eit nanaiisktalande fellesskap, og det har vore utgjeve lærebøker og andre publikasjonar på nanai. Språket har der òg vorte styrka av at Nanaidistriktet har status som autonomt distrikt. Dei tre byane Dzhuen, Ulika og Dada har ein nanaifolkesetnad, medan talet på nanaifolk i dei andre delane av Khabarovsk kraj er liten. Undervisning i Nanai skjer i grunnskolen i Russland, framfor alt i nanailandsbyane i Khabarovsk kraj.

Ortografi 
De første bøkene på nanai i det russiske imperiet vart trykt av russisk-ortodokse misjonærar under slutten av 1800-talet med kyrillisk alfabet. Òg i Sovjetunionen vart det fram til tidleg på 1930-talet gjort forsøk med skriftleg nanaiisk med kyrilliske bokstavar, men mellom 1931 og 1937 vart det i pakt med den sovjetiske språkpolitikken nytta latinske bokstavar. Etter overgangen til det kyrilliske alfabetet i 1937 har nanaiisk brukt kyrilliske bokstavar. Alle bokstavar i det russiske alfabetet vert nytta, utom Щ щ og Ъ ъ. For lyden [ŋ] vert kombinasjonen Нг нг brukt. Rettskrivingsreglane vart endra i 1958, etter det inneheld nanaialfabetet alle dei 33 bokstavar i det russiske alfabetet og bokstaven Ӈ ӈ (i staden for Нг нг). Etter dette har likevel Нг нг vorte brukt for Ӈ ӈ. Den noverande versjonen av alfabetet på nanaiisk vart etablert 1993:

For å indikera lang vokal bruker alfabetet det diakritiske teiknet makron (¯) over bokstaven i lærebøker. Den russiske lingvisten Valentin Avrorin (1907–1977) utgav 1959–1961 ein grammatikk for nanaiisk i to band.

I Kina vart det utgjeve ei lesebok for elevar i nanai med parallelle tekster på kinesisk og nanaiisk, med pinyin for teksta på nanaiisk.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Nanaiisk» frå  og «Nanai» frå , den 15. januar 2021.

Språk i Russland
Tungusiske språk
Einskildspråk
Deacon Blues

«Deacon Blues» er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen i 1976 og spelt inn av gruppa deira Steely Dan i 1977 for albumet deira Aja. Songen nådde 19. plassen på Billboard-lista og 17. plassen på den amerikanske Cash Box Top 100 i juni 1978. Han nådde òg 40. plassen på Easy Listening-lista. I Canada nådnde songen 14. plassen på singellista og 20. plassen på Adult Contemporary-lista.

Det skotske poprockbandet Deacon Blue tok namnet sitt frå songen. William Gibson-boka Mona Lisa Overdrive omtaler ein gjeng kalla The Deacon Blues. 

Musikarane Bill Callahan og Will Oldham gav ut ein versjon av songen i 2020.

Medverkande
Walter Becker – bass
Donald Fagen – synthesizer, vokal
Larry Carlton & Lee Ritenour – gitar
Dean Parks – akustisk gitar
Pete Christlieb – tenorsaksofon
Victor Feldman – elektrisk piano
Bernard «Pretty» Purdie – trommer
Venetta Fields – korvokal
Clydie King – backup vokal
Sherlie Matthews – backup vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Deacon Blues» frå ,  den 15. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Steely Dan-songar
Singlar frå 1977
Songar om einsemd
Songar skrivne av Donald Fagen
Songar skrivne av Walter Becker
ABC Records-singlar
Songar frå 1977
Metasongar
Songar produserte av Gary Katz
Peg av Steely Dan

«Peg» er ein song av det amerikanske jazzrockbandet Steely Dan, først gjeven ut i 1977 på albumet Aja. Songen kom ut på singel i 1977 og nådde 11. plassen på den amerikanske Billboard-lista i 1978 og åttandeplassen på Cash Box-lista. Han låg 19 veker inne på lista, like lenge som «Rikki Don't Lose That Number» og «Hey Nineteen», to andre singlar av Steely Dan. I Canada låg «Peg» tre veker på sjuandeplassen i mars 1978.

AllMusic-kritikaren Stephen Thomas Erlewine skildra «Peg» som «solskins-pop» med  «lag av jazza vokalharmoniar», medan musikkeksperten Stephen K. Valdez kalla det ein blanding av jazz og rock. 

Det var fleire studiogitaristar som prøvde seg på gitarsoloen, inkludert Robben Ford og Larry Carlton, før det vart versjonen til Jay Graydon som vart nytta til slutt. Han arbeidde på songen i kring seks timar før bandet var nøgd.

Michael McDonald syng korvokal på refrenget og ein kan høyre klaverspelaren Paul Griffin snakke og improvisere korvokal på det siste refrenget og uttoninga av songen.

Pitchfork kåra «Peg» til den 87. beste songen frå 1970-åra, og skildra det som «den perfekte Steely Dan-songen og ein av dei raraste hittane som nokon gong har nådd så høgt.» Trommeslagaren Rick Marotta meinte «Peg» var ein av dei beste songane han nokon gong hadde spelt på.

«Peg» vart kraftig sampla i 1989 på De La Soul-songen «Eye Know». I 2007 vart songen spelt av Nerina Pallot og i 2014 av Donny Osmond.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
 Donald Fagen – solovokal
 Michael McDonald – korvokal
 Jay Graydon – sologitar
 Steve Khan – rytmegitar
 Paul Griffin – Fender Rhodes elektrisk piano, korvokal
 Don Grolnick – clavinet
 Chuck Rainey – bassgitar
 Rick Marotta – trommer
 Victor Feldman, Gary Coleman – perkusjon
 Tom Scott – lyricon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peg (song)» frå ,  den 15. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1977
Songar frå 1977
Steely Dan-songar
Songar skrivne av Donald Fagen
Songar skrivne av Walter Becker
ABC Records-singlar
Songar produserte av Gary Katz
Michael McDonald-songar
Donny Osmond-songar