alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Petroff Point

Petroff Point (bulgarsk Петров нос, ‘Petrov Nos’) er eit kupert nes på austkysten av Brabant Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis som stikk nordaustover 1,2 km ut i Hill Bay. Det ligg 3,5 km nordvest for Mitchell Point og 6,8 km sørvest for Spallanzani Point.

Neset er kalla opp etter den bulgarsk-amerikanske oppfinnaren Peter Petroff (1919–2003) som utvikla den første digitale klokka.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Petroff Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Pinel Point

Pinel Point er eit nes som ligg 5 nautiske mil (9 km) nordaust for D'Ursel Point på austsida av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta i 1959. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Philippe Pinel (1745–1826), ein fransk lege som forska på sjukdom og som i 1796 klarte å hindre at fleire fysiske hemmingar vart rekna som mentale sjukdommar.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Cape Possession

Cape Possession er eit nes på vestenden av Chanticleer Island, like vest for Hoseason Island i Antarktiske Arkipel. Namnet vart gjeve av kaptein Henry Foster på «Chanticleer», som gjekk i land i nærleiken den 7. januar 1829.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Principal Point

Principal Point er eit kjenneleg, isdekt nes som ligg 4 nautiske mil (7 km) aust for Cape Errera på søraustenden av Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Namnet vart gjeve av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1953–54, og syner til at neset er markant og iaugefallande.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Py Point

Py Point er eit nes heilt sør på Île Doumer i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter Monsieur Py, leiaren for det franske Handelskammeret i Buenos Aires på den tida.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Predel Point

Predel Point (bulgarsk нос Предел, ‘Nos Predel’) er eit nes på nordvestkysten av Fournier Bay på Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis mellom Rhesusbreen i nord og Thamyrisbreen 4 km i sør.

Neset er kalla opp etter Predelskardet mellom Pirinfjella og Rilafjella sørvest i Bulgaria.

Neset ligg 10,72 km sørvest for Dralfa Point, 15,03 km vest-sørvest for Andrews Point og 3,77 km nordvest for Studena Point.

Kjelder
 Predel Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Quinton Point

Quinton Point er eit nes ved nordsida av innløpet til Perrier Bay på nordvestkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Det vart først kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter Rene Quinton, ein fransk naturalist som då var assistent ved Laboratoire de Pathologie Physiologique ved College de France.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Cape Roux

Cape Roux er eit nes heilt nordvest på Pasteur Peninsula nord på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter Emile Roux, ein kjend fransk lege og bakteriolog som då var direktør ved  Pasteur Institute i Paris.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Ryswyck Point

Ryswyck Point er eit nes heilt aust på Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga og namngjeve av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Skottsberg Point

Skottsberg Point er eit nes sør på Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Det vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og vart namngjeve av Nordenskjöld etter Carl Skottsberg, som var botanikar på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Smith Point

Smith Point er eit lite nes nordaust for Besnard Point ved søraustsida av hamna Port Lockroy på Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations gjorde i 1927, men namnet kan vere eldre.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Spallanzani Point

Spallanzani Point er eit nes som utgjer nordsida av innløpet til Hill Bay og austenden av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Det vart truleg oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache. Det vart kartlagd i 1959 frå flyfoto teken av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Lazaro Spallanzani (1729–1799), ein italiensk fysiolog som først tolka prosessane i meltinga i 1780.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Strath Point

Strath Point er eit lågt, isdekt nes som utgjer sørenden av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Det vart grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta i 1959. Namnet er skildrande og strath tyder ei brei flate ved sjøen eller ein brei elvedal.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Studena Point

Studena Point (bulgarsk нос Студена, ‘Nos Studena’) er eit kupert nes på nordkysten av Parker Peninsula i den nordaustlege delen av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis, som stikk 1,4 km nordover i Fournier Bay mellom Kleptuzabreen i vest og Altimirbreen i aust.

Neset er kalla opp etter busetnadane Studena vest og sør i Bulgaria.

Studena Point ligg 13,72 km sør-sørvest for Dralfa Point, 15,,5 km sørvest for Andrews Point og 3,77 km aust for Predel Point.

Kjelder
 Studena Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Terrada Point

Terrada Point er eit nes som ligg på nordaustsida av innløpet til Buls Bay på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Neset vart grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Det vart kartlagd i detalj i 1954 by an Den argentinske antarktisekspedisjonen og i 1978, kalla «Cabo Terrada» etter ein argentinsk patriot.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Ustina Point

Ustina Point  (bulgarsk нос Устина, ‘Nos Ustina’) er eit klipperikt nes på vestkysten av Tower Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis, 2,6 km nordvest for Peña Point (heilt sør på øya) og 3,5 km sør for Kranevo Point.

Neset er kalla opp etter busetnaden Ustina sør i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Nes i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis
Wauters Point

Wauters Point er eit isdekt nes på nordenden av Two Hummock Island i Antarktiske Arkipel. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og vart namngjeve av han etter Alphonse Wauters, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Cape Wollaston

Cape Wollaston er eit nes heilt nordvest på Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Namnet vart opphavleg gjeve av ein britisk ekspedisjon i 1828-1831 av Henry Foster. Det vart kalla opp etter William H. Wollaston, frå Royal Society og Board of Longitude, 1818–28, som lånte astronomiske instrument til det førre skipet til Foster for astronomiske observasjonar.

Viktig fugleområde
Cape Wollaston har status som Viktig fugleområde på grunn av den store koloniane på 10 000 par sørhavhest som hekkar her.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Soldat 47

Soldat 47 var ein teikneserie som kom som julehefte i åra 1954-1960. Serien vart oppretta av Øyvind Dybvad. Hefta vart teikna av Bjarne Kristoffersen.

Kjelder 
fjukstads.net

Nynorske teikneseriar
Norske teikneseriar
Julehefte
Falling

«Falling» var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av State of Drama. Songen er skriven av Göran Werner, Sebastian Hallifax, Emil Gullhamn og James Hallifax.

Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at State of Drama ville delta med «Falling» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.

Fotnotar

Melodifestivalen 2013-songar
Heartstrings

«Heartstrings» var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Janet Leon. Songen er skriven av Fredrik Kempe og Anton Malmberg Hård af Segerstad.

Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at Leon ville delta med «Heartstrings» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.

Fotnotar

Melodifestivalen 2013-songar
Songar skrivne av Fredrik Kempe
Songar skrivne av Anton Malmberg Hård af Segerstad
Hon har inte

«Hon har inte» (svensk for Ho har ikkje) var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Caroline af Ugglas. Songen er skriven av Heinz Liljedahl og Caroline af Ugglas.

Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at af Ugglas ville delta med «Hon har inte» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.

Fotnotar

Melodifestivalen 2013-songar
In and Out of Love

«In and Out of Love» var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Martin Rolinski. Songen er skriven av Thomas G:son og Andreas Rickstrand.

Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at Rolinski ville delta med «In and Out of Love» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.

Fotnotar

Melodifestivalen 2013-songar
Songar skrivne av Thomas G:son
Kapillarelektrometer

Kapillarelektrometer er eit instrument til måling av ei elektrisk spenning ved hjelp av den forandringa som oppstår i overflatespenninga i ei kvikksølvoverflate mot fortynna svovelsyre, når kvikksølvet blir polarisert av hydrogen. I Ostwalds kapillarelektrometer er eit skrått kapillarrøyr smelta på ein kolbe, som inneheld lite kvikksølv med ei tilleiding og derover fortynna svovelsyre. Kvikksølvsøyla i kapillarrøret er knytt med ei anna tilleidning. Grenseflata vert observert gjennom ei lupe. Legg ein ei positiv spenning på den første tilleidninga, vandrar hydrogenion i svovelsyra mot grenseflata og polariserer han, og dermed forskyv kvikksølvoverflata seg i røyret. Kapillarelektrometeret er særs kjenslevart, men kan berre brukast for spenningar under 0,9 volt.

Kapillarelektrometeret vart konstruert av Gabriel Lippmann og forbetra av Wilhelm Ostwald.

Kjelder
kapillarelektrometer. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kapillarelektrometer

Elektrofysiologi
Elektriske måleinstrument
Karakteristisk stråling

Karakteristisk stråling er linjespekter-delen av eit røntgenspektrum. Røntgenspekteret består av to delar: eit linjespekter og eit samanhengande eller kontinuerleg spekter. Det kontinuerlege spekteret kjem av bremsestråling og er uavhengig av kva slags stoff som sender ut strålinga. Bølgjelengdene i linjespekteret er derimot avgjort av grunnstoffet i det materiale strålinga kjem frå, dvs. at dei er karakteristiske for dette stoffet.

Kjelder
karakteristisk stråling. I Store norske leksikon.
Elektromagnetisk stråling
Røntgenstråling
Kelvinbru

Ei kelvinbru (og kalla Kelvin dobbelbru og i somme Thomsonbru) er eit måleinstrument oppfunne av William Thomson, 1. baron Kelvin. Det vert nytta til å måle ein ukjend elektrisk motstand under 1 Ω. Han fungerer på liknande vis som Wheatstones bru bortsett frå at ein har fleire resistorar. Desse svake resistorane og oppsettet av brua er sett opp slik at dei i stor grad reduserer målefeil som kjem av spenningsfall i den delen av brua som har sterk straum (låg motstand). Brua består av to regulerbare resistorar. Den ytre delen har kjende resistorar og den indre regulerbare resistoren er med på å knyte den eine terminalen i galvanometeret til det høvande punktet (som var ein ulempe med den første Kelvinbrua).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kelvin bridge» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Elektriske krinsar
Elektroteknikk
Elektriske måleinstrument
Engelske oppfinningar

pl:Mostek (elektronika)#Mostek Thomsona (mostek Kelvina)
Kerrcelle

Ei kerrcelle er eit apparat som omdannar elektriske spenningsvariasjonar til lysvariasjonar. Apparatet byggjer på den elektrooptiske kerreffekten, oppdaga av den britiske fysikaren John Kerr (1824–1907) i 1875, og utvikla for praktisk nytte av den tyske fysikaren August Karolus (1893–1972) i 1923–24.

Kerrcella består av to plane elektrodar i ei gjennomsiktig væske, t.d. nitrobenzen, C6H5NO2, plassert mellom to polarisatorar, t.d. nicolprisme. I den første polarisatoren blir ljoset lineært polarisert. I væska blir polarisasjonsplanet dreidd i takt med den påtrykte signalspenninga mellom elektrodane. Den andre polarisatoren virkar som analysator, og vil gje varierande lysstyrke ut i takt med variasjonane i polarisasjonsretninga. Slik kan lysstyrken kontrollerast ved å variere spenninga på elektrodane. Kerrcella vart først utvikla for bruk i billettelegrafi og fjernsyn, og blir no brukt bl.a som optisk lukkar ved hurtig fotografering. Reaksjonstida er kort, ned til ca 10-8 s.

Kjelder
kerrcelle. I Store norske leksikon.

Ikkje-lineær optikk
Polarisasjon
Kerreffekt

Kerreffekt, og kalla kvadratisk elektrooptisk effekt (QEO-effekt), er ei endring i brytingsindeksen til eit stoff når det vert utsett for eit elektrisk felt. Kerreffekten skil seg frå Pockelseffekt ved at den induserte indeksendringa er direkte proporsjonar til kvadratet av det elektriske feltet i staden for å variere lineært med det. Alle stoff har ein Kerreffekt, men somme væsker syner effekten sterkare enn andre. Kerreffekten vart oppdaga i 1875 av John Kerr, ein skotsk fysikar.

To spesialtilfelle av Kerreffekten finst og desse er Kerr elektrooptisk effekt eller DC Kerreffekt og den optiske Kerreffekten eller AC Kerreffekt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kerr effect» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Ikkje-lineær optikk
Polarisasjon
Kirchhoff-lovane

Kirchhoff-lovane er to lovar for konservering av elektrisk ladning og elektrisk energi i elektriske krinsarar. Dei blir brukt for å finne tilhøve mellom straum og spenning i slike krinsar, og er difor sentrale i elektroteknikken. Reglane vart først skildra i 1847 av Gustav Kirchhoff. Begge kan utleiast direkte frå Maxwell-likningane, men Kirchhoff lanserte reglane sine før Maxwell og bygde i staden på Georg Ohm sitt arbeid.

Dei to reglane blir av og til kalla Kirchoffs første og andre lov (eller -regel). Straumloven blir då ofte rekna som den første, medan spenningsloven blir rekna som den andre, men einskilde kjelder byter om på dei to. For å unngå forvirring er det betre å referere til dei som Kirchhoffs straumlov (eller -regel) og Kirchhoffs spenningslov (eller -regel).

Kirchhoffs straumlov  

Prinsippet om konservering av elektrisk ladning seier at
I eit forgreiningspunkt er summen av alle inngåande straumar lik summen av alle utgåande straumar sidan ladning ikkje kan hope seg opp i forgreiningspunktet. Loven kan og formulerast som:
Den algebraiske summen av straumar til eit punkt i ein krins er lik null
Den algebraiske summen inneber her at ein må ta omsyn til straumretninga. Ein straum som flyt ut frå ein node vert gjeve negativt forteikn. Matematisk kan dette uttrykkast som

for ei forgreining med n greiner, der  er straumen i grein k.

Kirchhoffs spenningslov 

Prinsippet om konservering av elektrisk energi seier at:
Summen av alle elektriske potensialskilnader (spenningar) i ei kvar lukka straumsløyfe er lik null.
Dette kan uttrykkast matematisk som
.
I ei lukka straumsløyfe må til dømes positive potensialskilnader over batteri vegast opp av negative potensialskilnader over motstandar eller andre komponentar. Utan noko motstand i sløyfa vil potensialskilnaden over batteria vere null (kortslutta).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kirchhoffs lover» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 James W. Nilson: Electric Circuits, Pearson Education, ISBN10: 0135031656
 Anant Agarwal: Foundations of Analog and Digital Electronic Circuits, Morgan Kaufmann, ISBN10: 1558607358

Elektriske krinsar
Bevaringslover
Edward A. Gundersen

Edward August Gundersen () var ein offiser og lærar frå Kristiansand. Tida 1913-18 representerte han partiet Venstre på Stortinget.

Gundersen var son til ein kjøpmann i Kristiansand. Sjølv vart han student i 1888 og offiser i 1891. Dei fyrste åtte åra var graden premierløytnant, frå 1899 var han kaptein. Ei tid var han regimentssjef for kompani 1 i Agdesiden. Åra 1891-93 deltok han i arbeidet med bygginga av Setesdalsbanen. Sidan var han lærar i matematikk ved underoffisersskulen i Kristiansand, frå 1907 også i rekning ved den kommunale handelsskulen.

Gundersen var medlem av bystyret i Kristiansand frå 1901, ordførar 1905-07. Han var medlem av utvalet som arbeidde for bygging og drift av Sørlandsbanen, og hadde elles ein framståande posisjon i utviklinga av sørlandsbyen.

Valbolken 1910-12 var han varamann til Stortinget for Baneheien krins. Dei to valperiodane 1913-15 og 1916-18 representerte han Kristiansand-krinsen Fæstningen på tinget, medlem av jarnbanekomiteen. Han deltok ikkje i 1914-sesjonen.

Gundersen vart utnemnd til major og bataljonsjef i 1916. Han rykte opp til oberstøytnant i 1930, frå hausten 1935 var han i fire år krigsskommissær for Sørlandet.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Kristiansand
Jørgen Pedersen

Jørgen Julius Pedersen () var ein fiskar, garvar, næringsdrivar og stortingsmann frå Kvæfjord i Troms. Han var medlem av Venstre.

Pedersen var son til ein gardbrukar, fiskar og mylnar på Gåre i Kvæfjord. Han dreiv sjølv fiske i åtte år, før han reiste til Kristiania og utdanna seg til garvar. Frå 1899 dreiv han eiga garvarverksemd på Borkenes i Kvæfjord. Pedersen var medlem av heradsstyret frå 1901, ordførar i Kvæfjord frå 1907. Tiåret 1916-26 administrerte han Hypotekbanken sitt avdelingskontor i Tromsø. I lang tid, fram til 1946, var han disponent for Troms Felleskjøp.

Pedersen var i 1889 med å stifte ungdomsforeininga til partiet Venstre i Tromsø amt. Mange år seinare var han leiar for Venstre i stortingsvalkrinsen Trondenes. Frå 1910 til 1915 var han krinsen Trondenes sin representant på Stortinget. I den fyrste valbolken var han medlem av kyrkjekomiteen, i den andre sekretær av same komite, samt medlem av Valkomiteen. Han vart også vald til stortingsmann hausten 1918 og møtte på Stortinget på nyåret 1919, men valet vart forkasta. Ved omvalet vart Christian Rud vald frå krinsen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Kvæfjord
Anton Martin Omholt

Anton Martin Knutsen Omholt () var ein lærar, klokkar og stortingsmann frå Ytre Sandsvær i Buskerud. Han representerte partiet Venstre.

Omholt var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han seminarist frå Asker i 1874, og var i åra 1876-84 lærar ved amtsskulen i Akershus. I 1884 fekk han stilling som lærar og kyrkjesongar i Efteløt i Sandsvær.

Frå 1887 var Omholt medlem av heradsstyret i Sandsvær, han var varaordførar 1898-1902 og ordførar frå 1902. Då kommunen vart delt frå 1908, var han ordførar i Ytre Sandsvær til 1910. I 1906 vart han medlem av amtsskulestyret, formann frå 1909. Han var dessutan forlikskommissær.

Omholt var valmann i Buskerud frå 1885 til 1903, då valmannsordninga vart fjerna. Frå 1910 til -15 var han Numedal krins sin representant på Stortinget. Han var medlem av jarnbanekomiteen, sekretær i denne frå 1913.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Kongsberg
Otto Ruberg

Otto Ruberg () var ein norsk kjøpmann, skipsreiar og stortingsmann frå Brevik i Telemark. Han var medlem av Venstre.

Ruberg var son til ein skipper. Sjølv gjekk han borgarskulen i heimbyen, før han 15 år gammal vart tilsett i forretninga til kjøpmann Even Larsen. I 1885 vart han fullmektig i forretninga, og då Larsen døydde i 1898 tok han over forretninga. I tillegg dreiv han som skipsreiar og agent for reiarlag.

Ruberg var medlem av bystyret i Brevik frå 1899, også av formannskapet. Han hadde fleire sentral verv i styringa av byen og ulike samfunnsinstitusjonar, så som sparebanken. Perioden 1906-09 var han Brevik sin representant på Stortinget, medlem av konstitusjonskomiteen. Dei to valbolkane 1910-12 og 1913-15 var han stortingsvaramann for krinsen Brevik og Holmestrand. Han møtte i 1911 frå 23.juni i staden for Rikard Olsen. Også i 1914 kom han inn for Olsen på slutten av sesjonen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Porsgrunn
Johan M. Jørgensen

Johan Michael Jørgensen () var ein gardbrukar, snikkar, lensmann og stortingsmann frå Skjerstad i Nordland. Han var medlem av Venstre.

Jørgensen var son til ein gardbrukar på Hoset i Skjerstad. Han overtok farsgarden i 1887 og dreiv elles med snikkarverksemd. I 1892 overtok han leiinga av kanalbygginga i elva Sulitjelma. Han budde på Moen i Fauske til 1909. Frå då var han lensmann i Fauske og busette seg sentralt i bygda.

Jørgensen var ordførar i Skjerstad 1887-92 og 1901-04. Då Fauske vart skilt ut som eige herad i 1905 var han ordførar der til han vart lensmann i 1909. Perioden 1903-06 var han Nordlands amt sin 4. representant til Stortinget. Han var då medlem av vegkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Fauske
Folk frå Bodø
Bertrand Gundersen

Bertrand Gundersen () var ein norsl lærar, rektor og stortingsmann frå Drammen. Han var medlem av Venstre.

Gundersen var son til ein skipper. Sjølv vart han student i 1872 og cand. mag. i 1881. Tida 1878-83 var han lærar ved privatskular i Kristiania. Frå 1883 til -92 dreiv han sin eigen privatskule i same byen. I 1892 flytta han til Bodø, der han var styrar av Bodø kommunale mellom- og handelsskole til 1909. Sidan var han rektor ved Skien skole.

Gundersen var formann i skulestyret i Bodø 1894-97, og ordførar i bystyret 1895 og 1897. Han gav ut fleire lærebøker og var eit par år redaktør av avisa Nordland. I 1911 vart han leiar av departementskomiteen vedkomande folkegymnasa.

Gundersen var Bodø og Narvik sin representant på Stortinget 1906-09. Han var medlem av protokollkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Folk frå Drammen
Almond Point

Almond Point er eit kupert nes mellom Whitecloudbreen og McNeilebreen ved Charcot Bay på Trinityhalvøya i Antarktis. Det vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey som gav namnet fordi neset var forma som ein mandel (almond på engelsk).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Almond Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Trinityhalvøya
Auster Point

Auster Point er eit nes midtvegs langs austkysten av Charcot Bay på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter flyet Auster som vart nytta av den britiske ekspedisjonen i området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Auster Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Trinityhalvøya
Bahamonde Point

Bahamonde Point er eit nes heilt vest på Schmidt Peninsula på Trinityhalvøya. Neset vart kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1947–48) og kalla opp etter løytnant Arturo Bahamonde Calderon, som var ingeniør på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bahamonde Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Trinityhalvøya
Bald Head

Bald Head er eit bert, isfritt nes 8 nautiske mil sørvest for View Point på sørsida av Trinityhalvøya. Det vart truleg først sett i 1902–03 av laget til J. Gunnar Andersson under Den svenske antarktisekspedisjonen leia av Otto Nordenskjöld. Falkland Islands Dependencies Survey kartla det og gav det dette skildrande namnet i 1945. Bald er eit engelsk ord for skalla.

Kjelder 

Nes på Trinityhalvøya