alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karen Brødsgaard

Karen Brødsgaard () er ein dansk tidlegare handballspelar frå Horsens. I perioden 1998-2004 vart ho dobbelt olympisk meister og europameister med Danmarks landslag.

Brødsgaard var linjespelar for Viborg HK i tida 1998-2003. Dei fire fyrste sesongane i Viborg var ho årleg med om å vinne den den danske serien. I tillegg sikra Viborg og Brødsgaard seg EHF-pokalen i 1999. Våren 2001 tapte Viborg finalen i meisterligaen mot Krim Ljubljana. På tampen av 2003-04 flytta Brødsgaard til Larvik HK, der ho i sin fyrste kamp var med å vinne NM-finalen 2003. Etter berre eit halvår i Noreg, skreiv ho kontrakt med Ikast. Sidan spelte ho for Aalborg i perioden 2007-10.

Brødsgaard debuterte for Danmark i februar 1998. Ho deltok då Danmark tapte EM-finalen 1998 mot Noreg. Sidan var ho med på OL-triumfen i Sydney i 2000, finalesigeren over Noreg under EM 2002 på heimebane, samt OL-sigeren 2004 i Aten. Ho skåra 2 mål i EM-finalen 2002 og tre mål i den dramatiske OL-finalen 2004 mot Sør-Korea. Brødsgaard deltok 140 landskampar og skåra 288 mål.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karen Brødsgaard» frå ,  den 17. april 2021.  
 
haslund.info

Danske handballspelarar
Olympiske meistrar for Danmark
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Danske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Danske deltakarar under sommar-OL 2004
Handballspelarar under sommar-OL 2004
Folk frå Horsens
Aulikki Rautawaara

Terttu Aulikki Rautawaara () var ein finsk sopran. Ho er best kjend for å ha framført musikk av Jean Sibelius og Wolfgang Amadeus Mozart, og stod bak nokre av dei fyrste innspelingane av Sibelius utanfor Skandinavia.

Biografi 
Rautawaara var fødd i Vasa som dotter av songaren og kordirigenten Gustaf Wäinö Rautawaara (opphavleg Jernberg, 1872–1950) og Wenny Johanna Emilia von Essen. Foreldra hadde ein egen musikkskule der mora underviste i piano og faren i song. Frå byrjinga hadde dei tenkt seg at Aulikki Rautawaara skulle bli pianist, men etter å ha skadd fingeren i unge år, byrja ho ta songleksjonar av faren. Rautawaara studerte ved Helsingfors konservatorium 1922–25 og gav konsertar i 1927. Åra 1932–33 var Rautawaara tilslutta Den finske operaen, og blei snart gjeven nok bidrag til å kunna avslutta studia sine i Berlin. Gjennom kapellmeisteren Wilhelm Furtwängler fekk ho kontakt med operaen i Hamburg. Ho opptredde òg ved tyske og austerrikske operascenar. Rautawaara gjorde òg opptak med plateselskapet Telefunken og registrerte over hundre opptak. 

Ho spelte grevinne Almaviva i Figaros bryllup av Mozart i den fyrste operaframføringa ved Glyndebourne festival i 1934, og fortsette å ha ei rekkje roller i operaer framførte ved Glyndebourne på 1930-talet. Ho spelte inn fleire duettar med mellom anna tenoren Peter Anders. Ho var også med i britiske og tyske filmar på 1930-talet. I 1945 dediserte Jean Sibelius Hymne til Thaïs tuk henne.

Aulikki Rautawaara var gift med songaren, tekstforfattaren, soldaten og journalisten Reino Palmroth 1928–31. Frå 1938 til 1954 var ho gift med godseigaren Gunnar Aminoff.  Ho var gift for tredje gong med komponisten Erik Bergman 1956–58. Bror hennar var cellisten Pentti Rautawaara, og ho var syskenbarn av Einojuhani Rautavaara.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aulikki Rautawaara» frå  og «Aulikki Rautawaara» frå , den 17. april 2021.  

Finske songarar
Folk frå Vasa
Operasongarar frå 1900-talet
Finske operasongarar
Adresse Rotterdam

Adresse Rotterdam er eit TV-program på NRK1. I programmet vart alle bidraga som deltek i Eurovision Song Contest 2021 presenterte. Kvart bidrag vart bedømt og gjeve poeng til av eit panel av kjendisar og eit panel av Eurovision-fans. Poenga som kvar person kunne gje til eit bidrag, var i ekte Eurovision-stil; 1—8, 10 og 12 poeng. Programleiaren for Adresse Rotterdam var Marte Stokstad. Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen og Kevin Vågenes sat i kjendispanelet. I kvar episode kom det gjestar som sat i kjendispanelet. Artisten Regina «Myra» Tucker var gjestedommar i fyrste program, komikar Trine Lise Olsen var gjestedommar i andre program, komikar Else Kåss Furuseth var gjestedommar i tredje program og artist Silje «Bendik» Halstensen var gjestedommar i fjerde program. Elisabeth Fjalsett, Jim Ø. Pedersen, Adele Hagen og Even Jacobsen sat i folkejuryen.

Måneskin og «Zitti e buoni» frå Italia vann Adresse Rotterdam med 94 poeng. Malta kom på andreplass med 86 poeng, medan Sveits kom på tredjeplass med 84 poeng.

Episodar

Episode 1

Episode 2

Episode 3

Episode 4

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Adresse Rotterdam på NRK Nett-TV
Norske fjernsynsprogram
Eurovision Song Contest
Kenneth Klev

Kenneth Ryvoll Klev () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bærum. Han var venstrehendt rykkromspelar.

Klev spelte på Bodø HK frå 1997 til 99. Deretter var han ein sesong i Kragerø IF, og frå 2000 til 2004 i Sandefjord TIF. Med Sandefjord vart noregsmeister i 2001/02 og i 2003. Han heldt så fram i dansk klubbhandball med Aalborg og ein halv sesong i Tvis Holstebro. I desember 2005 vart Klev overført til spanske Balonmano Altea. 2007/08-sesongen gjorde han teneste i tyske Gummersbach. Frå hausten 2008 til 2012 spelte han for Bergischer HC. Han avslutta med å spele for Haslum Håndballklubb i 2012/13-sesongen.

Klev debuterte på Noregs landslag 15. mars 2002 med siger mot Island, og avslutta 16. juni 2012 med siger over Ungarn. Han fekk aldri noko sentral rolle i mannskapet, men deltok for Noreg under Handball-EM 2012 for menn i Serbia. Gjennom 51 landskampar skåra han 81 mål.

Kjelder

handball.no
Denne artikkelen bygger på «Kenneth Klev» frå ,  den 18. april 2021.  

Norske handballspelarar
Folk frå Bærum
Kristian Hansen

Kristian Hansen () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Sandefjord.

Hansen var spelstyrar (playmaker) på IL Runar i 12 sesongar. Gjennom desse sesongane var han med om å sikre klubben tre kongepokalar og fire seriegull.

Han fekk sin debut på Noregs landslag i august 1995 og spelte 57 landskampar i åra fram til januar 2001, skåra 62 mål. Han deltok både i Handball-VM 1997 og 2001.

Kjelder

handball.no
Denne artikkelen bygger på «Kristian Hansen (handballer)» frå ,  den 18. april 2021.  

Norske handballspelarar
Folk frå Sandefjord
Rut i Bibelen

Rut (hebraisk  – Rûṯ; gresk Ῥούθ,  Rhoúth) er hovudpersonen i Ruts bok i Bibelen. Ho var frå Moab, men gjekk over til israelittane sin religion. Kvinnenavmet Rut eller Ruth er hebraisk og kjem truleg frå eit ord for «lagkamerat» eller «ven».

Rut og Orpa var to moabittiske kvinner som var gifte med dei israelittiske brørne Mahlon og Kiljon, som var søner av Elimelek og Noomi. Begge brørne døydde ganske tidleg. Då ville Noomi, som allereie var enkje, venda heim til Juda og bad svigerdøtrene om å dra tilbake til familiane sine. Orpa drog til slutt av stad, men Rut nekta og sa: «Tving meg ikkje til å skiljast frå deg og venda attende, for:

Der du går, vil eg gå,
og der du bur, vil eg bu.
Ditt folk er mitt folk,
og din Gud er min Gud.

Der du døyr, vil eg døy,
og der vil eg bli gravlagd.

Rut og Noomi levde eit fattig liv i Israel. Dei overlevde ved at Rut plukka kornaks som låg igjen etter onna. Ein dag medan ho gjorde dette blei ho lagt merke til av Boas, som eigde åkeren og var i slekt med Noomi. Rut blei oppfordra av svigermor si til å nærnma seg Boas, og etter ei tid blei dei to gifte. Dei fekk sonen Obed, og Rut blei dermed stammor til blant andre kong David.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rut» frå ,  den 18. april 2021.  
 

Personar i Den hebraiske bibelen
Kvinner i Bibelen
Skandale

Skandale er ei hending, handling eller anna åtferd som vekkjer forarging eller ubehageleg og pinleg oppsikt, det vil seia noko som strid mot vanlege normer og reglar i eit samfunn. Ordet «skandale» kjem frå det franske scandale som igjen stammar frå gresk skandalon, som betyr 'felle' eller 'snare'.

Skandalesaker kan vera små eller store og av privat eller offentleg karakter. Handlingane kan dreia seg om makt og personleg vinning, som kan vera politisk, økonomisk, sportsleg eller seksuelt motivert. Slike saker får som regel store og negative konsekvensar for dei det gjeld. Mange moderne skandalesaker kan vera knytte til kjendisar, politikarar eller næringslivsleiarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skandale» frå ,  den 18. april 2021.  
 

Kultur
Franske ord og uttrykk
Gloria Swanson

Gloria Swanson () var en amerikansk filmskodespelar.

Swanson blei fødd i Chicago som Gloria May Josephine Svensson som det einaste barnet til Adelaide (fødd Klanowski) og Joseph Theodore Swanson (fødd Svensson), ein svensk-amerikansk soldat. Fordi faren arbeidde i hæren flytta familien ofte, og Swanson budde delar av barndommen i  Key West i Florida og på Puerto Rico, der ho såg sine fyrste filmar.

Gloria hadde filmdebut i 1915 som statist i The Fable of Elvira and Farina and the Meal Ticket, men allereie neste år var ho ei stjerne, i A Dash of Courage. Ho spelte i mange av Mack Sennett sine slapstick-komediar. I 1919 skreiv ho kontrakt med Cecil B. DeMille, som gjorde henne til hovudrolleinnehavar i fleire romantiske filmar. Hun spelte i stumfilmen Beyond the Rocks frå 1922 med Rudolph Valentino.

Dronning Kelly frå 1929 blei regissert av Erich von Stroheim og produsert av Joseph P. Kennedy sr., far til den seinare amerikanske presidenten John F. Kennedy.

Oscarnominasjonar 
 1929 – Beste kvinnelege hovudrolle – Sadie Thompson
 1930 – Beste kvinnelege hovudrolle – The Trespasser
 1951 – Beste kvinnelege hovudrolle – Sunset Blvd.

Privatliv 

Gloria Swanson var gift seks gonger. Ho fødde to døtrer og adopterte ei tredje.

 Skodespelaren Wallace Beery i 1916. Dei skilde seg i 1919.
 Herbert K. Somborn, eigaren av The Brown Derby Restaurant, i 1919. Dotter deira Gloria blei fødd i 1920. Dei blei skilde i 1923.
 Den franske aristokraten marquis Henry de la Falaise, 1925-1930.
 Michael Farmer i 1931. Dei fekk ei dotter saman, Michelle Bridget Farmer. Ekteskapet ende i skilsmisse i 1934. 
 William N. Davy, 1945-1946. 
 Det siste ekteskapet til Swanson var med William Dufty, forfattaren av Lady Sings the Blues, i 1976.

Filmar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gloria Swanson» frå ,  den 18. april 2021.  

Denne artikkelen bygger på «Gloria Swanson» frå ,  den 18. april 2021. 
 oppgav desse kjeldene:  

 

 

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå San Juan på Puerto Rico
Folk frå Chicago
Folk frå Monroe County i Florida
Espedalen fjellkyrkje

Espedalen fjellkyrkje er ei kirke frå 1974 på Verksodden i Espedalen i Sør-Fron kommune i Innlandet fylke. 
Ho er bygd i naustform, og blei bygd med innsats frå espedølane.

Gravholmen ved kyrkja blei vigslet i løpet av dei første åra det var gruvedrift i Espedalen, på midten av 1800-talet, og er framleis i bruk.

Kjelder 
 

Denne artikkelen bygger på «Espedalen fjellkirke» frå ,  den 18. april 2021.

Bakgrunnsstoff 
 Dalseter.no
 Sør-Fron kirkelige fellesråd

Kyrkjer i Sør-Fron
Kyrkjer i Sør-Gudbrandsdal prosti
Norske kyrkjer frå 1974
Bjarne Bystad Ellefsen
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Ridderrennet

Ridderrennet er eit norsk skirenn for utøvarar med syns-, rørsle- eller anna funksjonshemming. Det blir halde på Beitostølen i Innlandet fylke kvart år i slutten av mars som ein del av den internasjonale Ridderuka. 

Den blinde plateartisten og helsesportsentusiasten Erling Stordahl skipa rennet. Det første rennet blei halde 12. april 1964. Alt i 1962 startet Stordahl med et skikurs for blinde. I 1968 ble det for første gang arrangert Ridderuke.

Ridderrennet blei gjeve «Årets hederspris» for idrettsåret 2013 på Idrettsgallaen 2014.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ridderrennet» frå ,  den 19. april 2021.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Skirenn i Noreg
Handikappidrett i Noreg
Idrett i Innlandet
Skipingar i 1964
João Goulart

João Belchior Marques Goulart (), kjend som Jango, var president i Brasil i perioden 7. september 1961–31. mars 1964. Han blei avsett gjennom eit statskupp. Goulart var den siste venstreorienterte presidenten i landet fram til valget av president Lula da Silva i 2002. 

Goulart var fødd i São Borja i delstaten Rio Grande do Sul, sør i Brasil. Han blei vald til visepresident i 1956 og i 1960. Då president Jânio Quadros trekte seg i 1961, overtok Goulart presidentvervet. Han blei avsatt i 1964 då det blei gjennomført eit militærkupp i landet. Han drog deretter i eksil. João Goulart døydde i byen Mercedes i Argentina i 1976.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «João Goulart» frå ,  den 19. april 2021.  
 

Brasilianske politikarar
Brasilianske presidentar
Handball-NM 2020/Menn

Noregsmeisterskapen i handball 2020 for menn vart vunnen av Elverum Idrettslag etter finalesiger 37 – 29 over Nærbø Idrettslag. 

Finalen vart avvikla i Storhamar-hallen på Hamar 29. desember 2020 framfor 200 tilskodarar. Talet tilskodarar var avgrensa etter gjeldande regelverk under Covid-19-pandemien. Laga fylgde kvarandre til stillinga 6 – 6. Derifrå drog storfavoritten Elverum ifrå og leia med fire mål til pause, 19 – 15. Tidleg i den andre omgangen auka Elverum leiinga til seks mål og kontrollerte sidan inn til åttemålstriumf.
 
Elverum sine mål kom frå Simen Schønningsen, Dominik Mathe, Thomas Solstad, Alexander Blonz, alle saman enda opp med kvar sine 6 nettkjenningar. Dei resterande måla skåra Tobias Grøndahl (5), Carl Pujol (3), Johan Fingren (2), Christopher Hedberg, Simen Holand Pettersen og Endre Langaas, (1 mål kvar). Thorsten Fries og Emil Imsgard var målvakter.

For Nærbø skåra både Horst Haugseng og Tord Lode 7 mål, Lars Sigve Hamre 4 gongar, Tord Haugseng, Mike Lønne, Sindre Heldal, alle saman 3 mål, medan Stian Vigre, Rassin Haugseng, Theodor Svensgård. Preben Nord-Varhaug og John Thue noterte seg for 1 mål kvar.

Dommarane Lars Jørum og Håvard Kleven straffa Elverum med fire 2-minuttsutvisingar og Nærbø med tre.

Kjelder
Kamprapport 

Handball i Noreg
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Hamar
Alexander Blonz

Alexandre Christoffersen Blonz () er ein norsk handballspelar fødd i Clamart i Frankrike. Han er sidan 2019 kantspelar i Elverum IL. Blonz var med å vinne sølvmedalje for Noreg under VM 2019 og bronse i EM 2020.

Blonz slo gjennom Viking-spelar i 2018. I 2019 skreiv han kontrakt med Elverum, det dominerande laget i norsk seriehandball i perioden. Han vart Norsk meister med laget i 2019 og 2020, seriemeister 2020 og 2021.

Blonz landslagdebuterte på nyåret 2019 då Noreg vann over Island. Han deltok både i Handball-VM 2019, Handball-EM 2020 og Handball-VM 2021. I 2019 var han med å vinne sølvmedalje i verdsmeisterskapen, året vart det bronsemedalje i EM etter 28-20 over Slovenia. Pr april 2021 har Blonz delteke i 40 landskampar og skåra 77 mål.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Waukesha County

Waukesha County er eit fylke søraust i den USA-amerikanske delstaten Wisconsin. Fylket dekker eit kvadratisk areal på 1500 km², 80 km² er vassdekt. Folketalet vart i 2019 berekna til kring 404 000, noko som gjer ay fylket er det tredje mest folkerike i Wisconsin.. Administrasjonssenteret ligg i byen Waukesha, ein by knytt til storbyområdet Milwaukee.

Under folketeljinga 2000 rekna 44,5 % av ibuarane seg som tyskætta, 9,2 % av polsk ætt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Waukesha County, Wisconsin» frå ,  den 19. april 2021.  
 

County i Wisconsin
Hugo Friderich Hiorthøy

Hugo Friderich Hiorthøy () var ein norsk prest og forfattar. 

Hiorthøy var fødd på Klepp på Jæren. Han tok embetseksamen i København i 1764. Året etter var han huskapellan hjå presten  i Flesberg. I 1769 blei han med på ein ekspedisjon til Algerie. Deretter blei han prest i Skien. I 1775 blei han prest i Fron, og året etter blei han prost i Gudbrandsdalen.

Medan han var i Fron skreiv Hiorthøy Physisk og Ekonomisk Beskrivelse over Gulbransdalen Provstie i Aggershuus Stift i Norge, eit av dei beste topografiske verka frå 1700-talet. Seinare blei han prest  ved Nykirken i Bergen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hugo Friderich Hiorthøy» frå ,  den 19. april 2021. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 Ivar Kleiven Gamal Bondekultur i Gudbrandsdalen: Fronsbygdin, Oslo 1930

Verk 
 

Norske lutherske prestar
Folk frå Klepp
Sør-Fron kommune
Utdanna ved Københavns Universitet
Freaky!

«Freaky!» er ein pop-diskosong frå 2020 som vert framført av den italienske songaren Senhit. «Freaky!» er komponert av Gianluigi Fazio, Henrik Steen Hansen og Nanna Bottos. Songen skulle ha vore det sanmarinske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

Om songen 
6. mars 2020 offentleggjorde den sanmarinske kringkastaren San Marino RTV at den italienske songaren Senhit skulle representere San Marino i Eurovision Song Contest 2020. Senhit offentleggjorde to songar – «Freaky!» og «Obsessed» – som folk kunne røyste mellom i ei to dagar lang internettavrøysting. 9. mars 2020 offentleggjorde Senhit at «Freaky!» hadde fått flest røyster og dimed var det sanmarinske bidraget i tevlinga. Songen er skriven av Gianluigi Fazio, Henrik Steen Hansen og Nanna Bottos.

Eurovision Song Contest 
I januar 2020 vart San Marino trekt til å deltake i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen skulle ha vore arrangert i Rotterdam Ahoy i Nederland torsdag 14. mai. San Marino debuterte i tevlinga i 2008 og har kvalifisert seg til finalen to gonger tidlegare, seinast i 2019 med Serhat og «Say Na Na Na».

Avlysinga 
På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest 2020 for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19. Songen fekk dimed aldri delteke i tevlinga.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Freaky!» frå ,  den 19. april 2021.  
 

Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Sanmarinske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Senhit-songar
Viktor Pelevin

Viktor Olegovitsj Pelevin () er ein russisk forfattar. Han gav ut den fyrste novella si i 1989, men slo først gjennom etter at Sovjetunionen fall i 1992. Pelevin blei ein av dei mest omtalte forfattarane i Russland på 1990-talet.

Forfattarskap 
Pelevin skriv både kortare og lengre prosa, men det er særleg gjennom romansjangeren han har fått merksemd. Dei fyrste novellene hans var skrivne innanfor den sovjetiske science fiction-tradisjonen, men det var novellesamlinga Den blå lanterne som gav han anerkjenning blant eit større publikum. Denne vann han den russiske Visle Booker-prisen i 1992 som årets beste litterære debut. Seinare på 1990-talet ble romanane Omon Ra, Tsjapaev og Pustota, Generasjon P litterære hendingar i Russland, ikkje minst fordi den litterære kvaliteten deira var så omdiskutert.

Utvald bibliografi

Romanar 
 Omon Ra (Омон Ра, 1992). Omsett til norsk av Isak Rogde.
 Tsjapaev og tomheten (Чапаев и Пустота, 1996)
 Generasjon P (Generation «П», 1999). Omsett  til norsk av Isak Rogde.
 Tallene (Числа, 2004). Omsett  til norsk av Isak Rogde.
 Varulvens hellige bok (Священная книга оборотня, 2004)
 Skrekkens hjelm (Шлем ужаса, 2005). Omsett til norsk av Isak Rogde.
 Empire V (Ампир В, 2006)
 P5 (П5. Прощальные песни политических пигмеев Пиндостана, 2008)
 t (t, 2009)
 S.N.U.F.F. (S.N.U.F.F., 2011)
 Batman Apollo (Бэтман Аполло, 2013)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Viktor Pelevin» frå ,  den 19. april 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Russiske forfattarar
Forfattarar frå 1900-talet
Forfattarar frå 2000-talet
Folk frå Moskva
Diskant

Diskant (av mellomalderlatin discantus, 'songrøyst som skil seg ut frå andre') er ein musikalsk term for den øvste delen av songstemmer eller instrument.

Opphavleg viste «diskant» til ei stemme som ein söng skild frå melodien og som låg høgare enn denne. Ei overstemme til melodien kan framleis kallast diskant.

Diskant kan også visa til den øvre delen av toneregisteret til menneskestemma, som motsats til bass om den nedre delen. Diskantrøyster viser dermed til høge røyster, som sopran og tenor, medan bassrøyster låge røyster. På same måte kan ein tala om diskantinstrument og bassinstrument.

I pipeorgel kan visse orgelstemmer vera delte i ein bass- og ein diskantdel, slik at ein kan ha ulik klangfarge i bass og diskant.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Diskant» frå ,  den 19. april 2021. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
Sohlmans musiklexikon, band 2, Sohlmans förlag, Stockholm, 1975, 
Bonniers musiklexikon, Albert Bonniers förlag, Stockholm, 
Sixten Nordström: Så blir det musik, sid. 116, Dialogos, Lund, 1989, 
Djäknarnas diskantsång under medeltiden
Diskantsång under renässansen
Diskantsång vid renässansens fester
Diskant i högtalare

Musikkterminologi
Korsong
Latinske ord og uttrykk
Jessica Mauboy

Jessica Hilda Mauboy () er ein australsk songar, låtskriver og skodespelar. Ho syng hovudsakleg innan sjangrane pop og R&B.

Bakgrunn

Debuten 
Mauboy er fødd og oppvaksen i Darwin i Nordterritoriet, og i 2006 vart ho landskjent i Australia då ho deltok den fjerde sesongen av Australian Idol. Mauboy kom på andreplass i talentshowet og sikra seg ein platekontrakt med Sony Music Australia. Etter Australian Idol gav Mauboy ut eit livealbum med fleire av sine framsyningar frå tevlinga, og i ein kort periode i 2007 var ho medlem av jentegruppa Young Divas. I 2008 gav Mauboy ut sitt debutalbum Been Waiting, som vart det nest mest selde australske albumet i 2009. Albumet vart sertifisert med dobbel platina av Australian Recording Industry Association (ARIA). Hovudsporet på albumet, «Burn», nådde òg fyrsteplassen på den australske singellista.

Det andre studioalbumet til Mauboy, Get 'EM Girls frå 2010, hadde ein meir tydeleg R&B-profil enn debutplata, og albumet resulterte i fire platina-klassifiserte singlar. Fleire songar frå tredjealbumet, Beautiful frå 2013, bringa ho òg fleire topp ti-plasseringar på den australske singellista.

Film og tv 
I tillegg til musikkarrieren har Mauboy òg drive med skodespel og hatt hovudroller i spelefilmar som Bran Nue Dae (2010) og The Sapphires (2012), som resulterte i ein AACTA-pris for beste birolle. I 2016 var Mauboy tilbake som skodespelar då ho hadde hovudrolla i tv-serien The Secret Daughter i to sesongar. Detta var den fyrste store tv-rolla til Mauboy, og rolla var skriven spesielt for ho. Parallelt med dette gav Mauboy ut to album med musikk frå serien, der det eine nådde førsteplass på ARIAs albumliste. Med dette vart Mauboy den fyrste artisten med aboriginsk bakgrunn til å nå fyrsteplassen på den australske albumlista.

Suksess 
Listesuksessen har gjort Mauboy til ein av dei mest suksessrike kvinnelege artistar i Australia. Ho har hatt fem album inne på topp ti på albumlista og 16 singlar inne på topp 20 på den australske singellista. Mauboy har vunne to ARIA Music Awards frå 24 nominasjonar og vart rangert som nummer 16 på lista over dei hundre største australske songarar gjennom tidene i avisa Herald Suns. Mauboy har òg samarbeidd med store internasjonale artistar som Flo Rida, Snoop Dogg, Ludacris, Jay Sean og Pitbull. Ho har òg turnert med Beyoncé og Chris Brown, og ho òg opptredd ved store mediehendingar, blant anna då personlegdomar som Oprah Winfrey, Ellen DeGeneres og den amerikanske presidenten Barack Obama vitja Australia.

Eurovision Song Contest 
Mauboy opptredde i pausen i den andre semifinalen under Eurovision Song Contest 2014, i 2018 representerte ho Australia i Eurovision Song Contest  i Lisboa i Portugal. Der enda ho som nummer 20 av 26 med songen «We Got Love».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jessica Mauboy» frå ,  den 20. april 2021.  
 
Australske songarar
Australske Eurovision Song Contest-deltakarar
Australske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2018-deltakarar
Eurovision Song Contest 2018-låtskrivarar