alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Europameisterskapen på skeiser 2005

Europameisterskapane på skeiser 2005 for menn og for kvinner vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland i tida frå fredag 7. til sundag 9. januar. 32 menn og 25 kvinner frå 15 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Italia, Kviterussland, Nederland, Noreg, Polen, Romania, Russland, Sveits, Sverige, Tsjekkia, Tyskland, Ukraina.

Noreg stilte med tre menn: Håvard Bøkko, Eskil Ervik, Øystein Grødum, og to kvinner:  Hedvig Bjelkevik og Maren Haugli. Ervik enda på femteplass samanlagt og var best av de norske utøvarane, Grødum vart nummer 8.

Nederlendaren Jochem Uytdehaage vart europameister framom tre landsmenn. Han vann også 1500-meteren. Landsmannen Mark Tuitert stod for bestetida på 500 m, nordmennene Ervik og Grødum det same på høvesvis 5 000 og 10 000 meter. I kvinnene sin meisterskap triumferte Anni Friesinger for fjerde året i rad, landskvinnene Daniela Anschütz og Claudia Pechstein kransa henne på sigerspallen. Friesinger var best av alle på dei tre kortaste distansane, Pechstein vann 5000-meteren.

Skeise-EM 2005, menn 

Dato: 7.-9. januar

Skeise-EM 2005, kvinner 

Dato: 7.-9. januar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europese kampioenschappen schaatsen 2005» frå ,  den 3. desember 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 2005
Idrettstilskipingar i Nederland
Handball-VM 1982 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1982 for kvinner, den 9. i rekka, vart avvikla i tida 2. til 12. desember i Ungarn. 12 land deltok i turneringa: Aust-Tyskland, Bulgaria, Jugoslavia, Kongo, Noreg, Romania, Sovjetunionen, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Ungarn, USA, Vest-Tyskland.

Sovjetunionen sitt mannskap vart verdsmeistrar etter å ha teke 8 av 10 poeng i finalerunda. Ungarn tok sølv og Jugoslavia bronse, begge med 7 poeng i finalerunda. Noreg kom på sjuandeplass etter å ha vunne B-pulja med 9 av 10 poeng.

Mellom spelarane i den sovjetiske troppa fann ein Marina Bazanova, Larisa Karlova, Ljubov Odinokova, Iryna Paltsjykova, Julija Safin, Sigita Strečen, Zinaida Turtsjina, Olha Zubarjeva og målvakta Natalia Mitrjuk.

Noregs tropp bestod av Turid Smedsgård, som vart kåra til meisterskapens beste målvakt, Linn Siri Jensen, Liv Kyvåg, Marit Breivik, Sissel Brenne Buchholdt, Kristin Glosimot, Hanne Hegh, Susanne Jensen, Wenche Jensen, Britt Johansen, Kristin Midthun, Åse Nygård, Ingunn Rise, Heidi Sundal og Ingunn Thomassen.

Kjelder
todor.66

Idrettstilskipingar i Ungarn
Handball-VM
Zinajida Turtsjyna

Zinajida Mykhajlivna Turtsjyna () er ein ukrainsk tidlegare handballspelar frå Kiev som tevla for Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister 1976 og 1980, verdsmeister 1982 og 1986. På handballbana var Turtsjyna spelstyrar.

Karriere

Klubbspel
Zinajida Stolitenko byrja spele for Spartak Kiev i 1962. I 1965 gifta ho seg med trenaren i klubben, Ihor Turtsjyn. Frå 1969 til 1988 vart Spartak og Turtsjyna kvart einaste år sovjet-meister i handball. Perioden 1970 til 1988 sigra laget i EHF-meisterligaen. Turtsjyna var aktiv spelar i klubben heilt fram til 1994.

Landslagsspel
Turtsjyna deltok i meir enn 500 landskampar for Sovjetunionen i tida 1965-88, dei siste 15 åra med ektemannen som landslagssjef. Etter VM-bronse i 1973, vann Turtsjyna VM-sølv i 1975, OL-gull i 1976, VM-sølv i 1978, OL-gull i 1980, VM-gull i 1982 og 1986, samt OL-bronse i 1988.

Etter Ihor Turtsjyn døydde i 1993, arbeidde Turtsjyna i ulike posisjonar i Spartak Kiev.

Merittar
Olympisk meister: 1976 og 1980 for Sovjetunionen
Verdsmeister: 1982 og 1986 for Sovjetunionen
VM-sølv: 1975 og 1978 for Sovjetunionen
VM-bronse: 1973 for Sovjetunionen
Vinnar av EHF-meisterligaen: 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1983, 1985, 1986, 1987 og 1988 med Spartak Kiev
Sovjetisk meister: 1969-1988 med Spartak Kiev

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zinaida Turchyna» frå ,  den 3. desember 2021.  
Denne artikkelen bygger på «Sinajida Turtschyna» frå ,  den 3. desember 2021.  

Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske handballspelarar
Ukrainske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Tom Leeb

Tom Leeb () er ein fransk songar, låtskrivar, komikar og skodespelar. Leeb skulle ha representert Frankrike i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med songen «The Best in Me», men 18. mars 2020 avlyste  EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

Bakgrunn 
Leeb vart fødd i Paris i 1989, som son av humoristen Michel Leeb og journalisten Béatrice Malicet. Han er den yngste av tre barn, etter storesystrene Fanny (fødd 1986) og Elsa (fødd 1988). Etter skulegangen studerte han teater, film, song og dans i New York i fem år.

Allereie som 14-åring, i 2003, spelte Leeb i teaterversjonen av Mrs. Doubtfire, saman med far sin. I 2013 fekk han rolla som Tom i tv-serien Sous le soleil de Saint-Tropez, deretter spelte han rolla som Adrien i ein episode av tv-serien Section de recherches.

I 2014 hadde Leeb ei lita rolle i filmen Avis deimistral, og to år seinare hadde han ei større rolle i den franske komedien Paroles. I 2014 danna han òg ein humorduo saman med skodespelaren Kevin Levy, og saman skapte dei sitt fyrste show, Kevin & Tom. Parallelt med ei rekkje tilstellingar i Paris, publiserte dei fleire YouTube-videoar under tittelen: « Comment… » ('Korleis …').

I mars 2018 debuterte Leeb som songar og musikar, og gav ut sin fyrste singel, «Are We too Late», på selskapet Roy Music. Han er inspirert av artistar som John Mayer, Matt Corby og Ben Howard. I januar 2020 kunngjorde den franske TV-kanalen France 2 at dei hadde vald Tom Leeb til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest 2020. Han skulle ha opptredd med songen «The Best in Me». På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19.

Filmografi 
Utval av filmar og seriar:

Filmar 

 2013: Paroles
 2014: Avis de mistral – Tiago
 2017: Jour J – Gabriel
 2017: Overdrive – amerikansk turist nummer 2
 2017: Mon poussin – Romain
 2017: Papillon – advokat
 2017: Les Nouvelles Aventures di Cendrillon – den kortvaksne Relou
 2019: Edmond – Leo Volny
 2020: Pourris gâtés
 2021 : 8, Ru dei L’Humanité  – Sam (Netflix)
 2021 : Pierre & Jeanne Clémentine Célarié - Paul (Basert på ein roman av Guy dei Maupassant)

TV-seriar 

 2013–2014: Sous le soleil de Saint-Tropez – Tom Drancourt (sesong 1–2)
 2014: Section de recherches TF1 – David Bréand (sesong 8, episode 9)
 2018: Nina France 2 – Anto (sesong 4, episode 4)
 2020 : Infidèle TF1 – Gabriel (sesong 2)
 2021 : Plan B TF1 – Manu (sesong 1)

Teater og scene 

 2003: Madame Doubtfire – tilpassa av Albert Algoud, regissert av Daniel Roussel, Théâtre de Paris
 2013: Kevin & Tom

Diskografi

Album 

 2018: Tom Leeb (EP)
 2019: Recollection

Singlar 

 2018: «Are We too Late»
 2019: «Go On»
 2019: «Sun»
 2020: «The Best in Me»

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Tom Leeb» frå ,  den 4. desember 2021.  

Franske songarar
Franske musikarar
Franske skodespelarar
Franske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2020-deltakarar
Eurovision Song Contest 2020-låtskrivarar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-artistar
Komikar

Komikar (frå gresk κωμῳδία (kōmōidía) er ein artist eller skodespelar som prøver å få andre til å le ved hjelp av ulike komiske verkemiddel. Slike verkemiddel kan vera planlagd eller improvisert historeforteljing, song, mimikk, rørsler, eller bruk av rekvisita. 

Ein komikar som vender seg direkte til publikum blir kalla ein stand-up-komikar.

Sjå òg 
 Humorist

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Komiker» frå ,  den 4. desember 2021.

Bakgrunnsstoff

 
Underhaldningsyrke
Sjokoladekake

Sjokoladekake er ei kake laga av sjokolade i smelta eller pulverform og ein variasjon av andre ingrediensar.

Typar

Nokre kjende variantar av sjokoladekake er:

 Brownie, små firkanta sjokoladekakestykke med sprøtt ytre, og saftig, karamellagtig indre 
 Lagkake med sjokolade
 Schwarzwaldtkake, sjokoladesukkerbrød med kirsebærfyll
 Sufflékake med sjokolade
 Delfiakake, sjokoladekake med kjekslag
 Devil's food cake, saftig, mektig lagkake med sjokolade 
 Ding Dong, sjokoladekake på storleik med ein med puck
Fudge cake, sjokoladekake med konsistens som fudge
Garasj, bulgarsk sjokoladekake i fem lag med valnøtter 
German's chocolate cake, amerikansk sjokoladekake med kokos- og pekankrem
Lamington, australsk kake laga av firkanta sukkerbrødstykke dekte med sjokoladekrem og kokos.
 Lava cake eller molten chocolate cake, sjokoladekake med flytande sjokoladefyll inni
Président, sjokoladesukkerbrød med hasselnøttpralin, kandiserte gule kirsebær toppa med sjokoladespon laga av Maurice Bernachon i samband med at Paul Bocuse fekk æreslegionen av president Valéry Giscard d'Estaing
Red velvet cake, raudfarga sjokoladekake med kremostkrem
 Royal eller trianon, fransk sjokoladekake av dacquoise (mandlar i pulverform, sukker og egg) og sprø pralin fordelt i eit tynt, pakket lag og ganache
 Rullekake med sjokolade
Sachertorte, austerriksk sjokoladekake oppfunnenn av Franz Sacher
 Torta caprese, italiensk sjokoladekake frå Capri med mandlar eller valnøtter
 Torta Tenerina, sjokoladekake utan mjøl frå Ferrara
 Wuzetka, polsk sjokoladekake med krem frå Warszawa med namn etter W-Z-vegen

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sjokoladekake» frå ,  den 4. desember 2021.  
Denne artikkelen bygger på «Chocolate cake» frå ,  den 4. desember 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Sensuell søramerikaner (frå NRK Nitimen sin kakekonkurranse)

Kake
Sjokoladeretter
Handball-VM 1978 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1978 for kvinner, den 7. i rekka, vart avvikla i tida 30. november til 10. desember i Tsjekkoslovakia. 12 land deltok i turneringa: Algerie, Aust-Tyskland, Canada, Jugoslavia, Nederland, Polen, Romania, Sovjetunionen, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Ungarn, Vest-Tyskland.

Aust-Tyskland gjekk til topps i meisterskapen etter å ha teke 8 av 10 poeng i finalerunda. Like mange poeng sanka Sovjetunionen, som måtte nøye seg med sølv grunna mindre målskilnad. Ungarn fekk bronse etter 6 poeng i finalerunda.

For meisterlaget utmerkte Kristina Hochmuth og venstrekant Marion Tietz seg, begge kom med på allstar-laget. Kapteinen Waltraud Kretzschmar og Roswitha Krause bidrog også mykje til triumfen.

Kjelder
todor.66

Idrettstilskipingar i Tsjekkoslovakia
Handball-VM
Kristina Hochmuth

Kristina Hochmuth () er ein tysk tidlegare handballspelar frå Zwickau som tevla for Aust-Tyskland. Ho vart verdsmeister i 1971, 1975 og 1978. Hochmuth var spelstyrar.

Karriere

Klubbspel
Hochmuth spelte på TSC Berlin frå 1965 til 1980. Med klubben frå Aust-Berlin vann ho EHF-cupen i 1978 og EHF-cupvinnarcupen i 1977 og 1979. Elles vart ho aust seriemeister fire gongar og like mange gongar nasjonal cupmeister.

Landslagsspel
Frå 1966 til 1980 deltok Hochmuth i 235 landskampar og skåra 880 mål. Ho var ein sentral spelar då Aust-Tyskland vann tre av fire VM-turneringar i tida 1971-78. I Handball-VM 1978 vart ho toppskårar med 41 nettkjenningar. Hochmuth var også med då det austtyske mannskapet sikra seg OL-sølv i 1976 og OL-bronse i 1980.

Merittar
Verdsmeister: 1971, 1975 og 1978 for Aust-Tyskland
OL-sølv: 1976 for Aust-Tyskland
OL-bronse: 1980 for Aust-Tyskland
Vinnar av EHF-cupen: 1978 med TSC Berlin
Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 1977 og 1979 med TSC Berlin
Austtysk seriemeister: 1974, 1977, 1978 og 1980 med TSC Berlin
Austtysk cupmeister: 1977, 1978, 1979 og 1980 med TSC Berlin

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kristina Richter» frå ,  den 4. desember 2021.  

Tyske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Folk frå Zwickau
I Don’t Feel Hate

«I Don't Feel Hate» ('eg følar ikkje hat') er ein tysk popsong frå 2021 som vert framført av den tyske youtubaren og tiktokaren Jendrik. Han vart offentleggjort 25. februar 2021 og er skriven av Jendrik sjølv, saman med Christoph Oswald. Dei tyske kringkastarane ARD og NDR valde låten som det tyske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Der enda den på nest sisteplass med 3 poeng.

Bakgrunn 
Dei tyske kringskastarane ARD og NDR offentleggjorde i februar 2021 at dei internt hadde vald influensaren Jendrik Sigwart til å representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2021. Nokre veker seinare vart det kjent at tittelen på låten var «I Don't Feel Hate». Han var skriven av Jendrik saman med Christoph Oswald. Oswald har òg produsert singelen. Songen er ein lystig poplåt med mykje bruk av ukulele. Songen har engelsk tekst, men inneheld ein kort sekvens der Jendrik etterliknar ein radiovert og snakkar på tysk.

Songen hadde premiere 25. februar 2021 og vart sloppen for strøyming og digital nedlasting. Dagen etter framførte Jendrik songen live for fyrste gong i programmet NDR Talkshow.

«I Don't Feel Hate» var det tyske bidraget til Eurovision Song Contest 2021. Som eitt av dei «fem store landa» var Tyskland direktekvalifisert til finalen i Rotterdam Ahoy i Nederland laurdag 22. mai 2021. Songen vart nummer 25 av 26 med 3 poeng – alle frå juryane. Frå sjåarane fekk låten 0 poeng.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «I Don’t Feel Hate» frå ,  den 4. desember 2021.  

Tyske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2021-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Tusse Chiza

Tousin «Tusse» Chiza (), kjend under kallenavnet Tusse, er ein svensk-kongolesisk songar. Chiza slo gjennom musikalsk då han vann svenske Idol i 2019, og han vann Melodifestivalen 2021 med låten «Voices». Som følgje av sigeren representerte han Sverige i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.

Bakgrunn 
Chiza vart fødd i Den demokratiske republikken Kongo, og då han var barn, flykta familien på grunn av uroa i landet. Under flukta kom han bort frå foreldra, og enda opp åleine i Sverige i 2010. Han budde dei fyrste åra i Nora og Västerås, før han i 2015 flytta til ein fosterfamilie i Kullsbjörken utanfor Leksand i Dalarna.

Chiza deltok i talenttevlinga Talang 2018, der han nådde semifinale-rundane. Året etter melde han seg på svenske Idol på TV4 og gjekk vidare til sluttaudition. Han gjekk vidare til topp 12 og vann til slutt Idol-finalen 29. november 2019.

Etter sigeren gav han ut singelen «Rain» for nedlasting på Itunes Store. Månaden før hadde han òg gjeve ut sin eigen versjon av Whitney Houston-låten «How Will I Know» som han framførte under Idol. 10. april 2020 gav han ut sin fyrste singel etter Idol, «Innan du går». Detta var òg hans fyrste låt på svensk.

Eurovision Song Contest 
Hausten 2020 vart Chiza presentert som ein av deltakarane til Melodifestivalen 2021, og 3. desember vart det gjort kjend at han skulle delta med låten «Voices», skriven av Joy og Linnea Deb, Jimmy «Joker» Thörnfeldt og Anderz Wrethov. Chiza deltok i den tredje delfinalen og kvalifiserte seg direkte til finalen 13. mars 2021. Han var storfavoritt til å vinne Melodifestivalen. I finalen innfridde Chiza favorittstempelet og vann med god margin. Han fekk dimed representere Sverige i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.

Chiza deltok i den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest i Rotterdam Ahoy tysdag 18. mai 2021. Der vart han nummer sju, og Sverige kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 22. mai. I finalen vart han nummer 14 av 26, det svakaste resultatet til Sverige sidan 2013.

Diskografi

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tusse Chiza» frå ,  den 4. desember 2021.  

Svenske songarar
Kongolesiske songarar
Melodifestival-vinnarar
Melodifestivalen 2021-deltakarar
Svenske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2021-deltakarar
Discoteque

«Discoteque» ('diskotek') er ein popsong som vert framført av det litauiske bandet The Roop. Songen vann den litauiske songtevlinga Pabandom iš naujo! i februar 2021, og representerte Litauen i Eurovision Song Contest same år i Rotterdam i Nederland. Der enda songen på åttandeplass.

Bakgrunn 
The Roop vann den litauiske finalen Pabandom iš naujo! 2020 med låten «On Fire». Låten gjekk til topps på den litauiske singellista etter den nasjonale finalen, og skulle ha representert Litauen i Eurovision Song Contest 2020, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien. Som plaster på såret tilbaud den litauiske kringskastaren LRT The Roop ein plass i finalen av Pabandom iš naujo! 2021.  

The Roop vann både telefon- og juryavrøystinga i den litauiske finalen laurdag 6. februar 2021. Songen fekk 74 512 telefonrøyster – langt framfor andreplassen, som berre fekk 6 413 røyster.

«Discoteque» vart svært populær etter utgjevinga, og berre dagar etter hadde låten hatt over 1 million visingar på YouTube. «Discoteque» gjekk òg til topps på den litauiske Spotify-lista og singellista AGATA. Etter den litauiske finalen var «Discoteque» favoritt til å vinne Eurovision Song Contest 2021, ifølgje spelselskapa. Sidan fall songen noko nedover på veddemålslistene og låg rundt tiandeplass før finalen.

Tekst 
Ifølgje The Roop handlar «Discoteque» om ei «personleg indre frigjering» og det å sleppa seg sjølv fri. «Vi lever i ei fri verd, men ofte er det eins eige indre som avgrensar oss», sa frontfiguren Vaidotas  Valiukevičius i ei pressemelding. Bandet avsløra òg at dei hadde feilstava discotheque med vilje, altså utan H-en. «Dette er fordi dette er eit dansegolv heilt for seg sjølv», kommenterte bandet.

Eurovision Song Contest 
«Discoteque» deltok i den fyrste semifinalen i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland tysdag 18. mai. Der enda låten på fjerdeplass og kvalifiserte seg til finalen laurdag 22. mai. I finalen mottok songen til saman 220 poeng og enda på ein åttandeplass. Dette var den nest beste plasseringa til Litauen sidan debuten i 1994; den beste plasseringa til Litauen er ein sjetteplass frå 2006.

Listeplasseringar

Utgjevingshistorikk

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Discoteque» frå ,  den 4. desember 2021.  

Litauiske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2021-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Gobeleng

Gobeleng (av fransk gobelin) er eit vove veggteppe eller møbelstoff med innvovne fargar og figurar. Det var opphavleg nemninga på vevnader frå ein fabrikk i kvarteret Les Gobelins i Paris. Dette kvarteret hadde namn etter fargarfamilien Gobelin, som åtte tomta til den første fabrikken som var skipa i 1662. Veveteknikken blei utvikla i Frankrike på midten av 1600-talet, og førte til ei omfattande industriell framstilling av tekstile kopiar etter kartongar av kjende store kunstnarar i samtida. I dag blir namnet brukt om alle bilettekstilar som brukar denne teknikken, uavhengig av opphavsstad.

Jean-Baptiste Colbert sette i gang produksjonen då han kjøpte lokala og tomta omkring i 1662 på vegner av kong Ludvig XIV. Mykje av den tidlege produksjonen dreidde seg om møbeltekstil. Byrjinga på den kunstnariske utviklinga stod hoffmålaren Charles Le Brun for. Frå 1667 blei fabrikkane utnemnde til kongeleg manufaktur. På grunn av pengeproblem blei fabrikken stengd i 1694, men gjenopna i liten skala 1697 for å levera til dei kongelege bygningane. Lønsemda var på den tida ikkje stor. Produksjonen blei nokså variabel, og det såg nesten ut til å koma ein full stopp tidleg på 1700-talet.

Ein snuoperasjon var løysinga. Ein av finanssekretærane til kongen, Louis Fagon, fekk oppdraget med å organisera prosjektet. Han hadde nettopp fått to av husa sine dekorerte av målaren Jean-Baptiste Oudry, og overtalte han til å ta på seg oppgåva. Oudry og partnaren hans Besnier sette i gang i 1734. Snuoperasjonen var svært vellukka og blei lønsam for alle partar. Oudry blei inspektør og kartongleverandør til alle dei franske fabrikkane. Det meste av arbeidskapasiteten hans i 1730-åra var bunden opp til dette.

Den franske revolusjonen sette ein stoppar for vidare drift, fram til slekta Bourbon sette henne i gang igjen kring 1830. Produksjonen blei då utvida til òg å omfatta golvteppe. Under kommunardopprøret blei bygningen delvis nedbrend. Produksjonen er i dag avgrensa til leveransar til offentlege bygg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gobeleng» frå ,  den 5. desember 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lacordaire, Notice historique sur les Manufactures impériales de tapisseries des Gobelins et de tapis de la Savonnerie, précédée du catalogue des tapisseries qui y sont exposées (Paris, 1853); Genspach, Répertoire détaillé des tapisseries exécutées aux Gobelins, 1662–1892 (Paris, 1893); Jules Guiffrey, Histoire de la tapisserie en France (Paris, 1878–1885). The last two authors were directors of the factory.

Bakgrunnsstoff

Ancien Régime
Franske ord og uttrykk
Prydtekstilar
Vovne stoff
Radio Recorders

Radio Recorders var eit amerikansk platestudio i California i USA med adresse Santa Monica Boulevard 7000 i Hollywood. Studioet blei skipa i 1933 og har gjeve ut nokre av dei største suksessane i underhaldningsbransjen.

Blant dei mange songane som er blitt spelte inn hjå Radio Recorders kan ein nemna «White Christmas», både med Bing Crosby i 1942 og Elvis Presley i 1957 og songane «Mack The Knife» med Bobby Darin og «Love Letters In The Sand» med Patt Boone. Det var òg i dette studioet at den første amerikanske stereoplata blei til, det var Louis Armstrong si Louis Armstrong Plays King Oliver frå 1957.

Dei fleste av Elvis Presley sine filmsongar frå 1956 og fram til 1966 blei spelte inn hjå Radio Recorders, medan dei meir regulære plateinnspelinga hans i same periode som oftast blei spelte inn i Nashville. Den fyrste innspelinga til Presley hos Radio Recorders fann stad i Studio B den 1. september 1956, der han mellom anna spelte inn «Love Me», og den siste gangen Presley var i studiet hos Radio Recorders var den 28. juni 1966, der han gjorde ferdig innspelinga av «Long Legged Girl (With The Short Dress On)» frå filmen Double Trouble. I alt spelte Elvis Presley inn over 100 songar hjå Radio Recorders.

I 1960 blei studioet slått saman med Universal Records og skifta namnet til Radio Universal Recorders. I 1967 blei namnet endra til Annex Studio, og i 1977, då studioet fekk nye eigarar, blei namnet endra til Studio 56.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Radio Recorders» frå ,  den 5. desember 2021.  
 

Platestudio i USA
Skipingar i 1933
Elvis Presley
Pickwick Records

Pickwick Records er eit amerikansk plateselskap og ein britisk distributør som satsa på sound-alike musikk, det vil seia anten cover av originalar av husband eller songar som høyrest ut som hitsongar, men som er ulike nok til ikkje å skaffa copyright-problem. Selskapet gav ofte ut plater på andre namn i ulike land.

Pickwick Records blei fyrst skipa i 1950 som ein etterfølgjar av Voco Inc. Selskapet voks og blei til Pickwick International i 1961, og fekk underavdelingar i Storbritannia (1962) og Canada (1965).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pickwick Records» frå ,  den 5. desember 2021.  
 
USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1953
Fyr & Flamme

Fyr & Flamme er ein dansk sangduo som består av songaren Laurits Emanuel og songaren og skodespelaren Jesper Groth. Duoen fekk suksess i 2020 med låtane «Menneskeforbruger» og «Kamæleon». Duoen er kjend for sine danskspråklege tekster og sitt 1980-talsinspirerte lydbilete.

I mars 2021 vann Fyr & Flamme Dansk Melodi Grand Prix med låten «Øve os på hinanden», og fekk dimed representere Danmark i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Duoen enda på ellevteplass i sin semifinale og nådde difor ikkje finalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fyr & Flamme» frå ,  den 5. desember 2021.  
 

Danske musikkgrupper
Dansk Melodi Grand Prix-vinnarar
Danske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2021-deltakarar