alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
East Anglia

East Anglia er ein landsdel aust i England. Det byggjer på det tidlegare kongeriket East Anglia, Ēast Engla rīce på gammalengelsk, som var namnsett etter angelsaksarar frå Angeln (Schleswig-Holstein). 

Området har i dag inga administrativ rolle, og har ikkje offisielt fastsette grenser. Det var tidlegare eit statistisk område i Storbritannia. I dag er området ein del av regionen East of England, som omfattar fylkar Norfolk, Suffolk og Cambridgeshire og den sjølvstyrande byen Peterborough.

Geografi 
East Anglia er kjend som eit låglendt område med mykje våtmark kjend som The Fens. Området sør for bukta The Wash var lenge sumpmark som ikkje blei brukt til landbruk. Frå 1600-talet, mellom anna med hjelp frå Nederlanda, bygde ein dike og kanalar og drenerte store landområde som blei til grøderik dyrka mark. Nettverket av vatn og kanalar er kjend som The Broads.

Historie 
Dei første innbyggjarane ein kjenner namnet på i East Anglia var icenarar. Rundt 520 blei kongeriket East Anglia danna som eitt av sju angelsaksiske kongedøme. Ei kort tid etter 616, då det nedkjempa Northumbria, var East Anglia det mektigaste av desse kongedøma. 

I 897 blei East Anglia teke av vikingar leia av Ivar Beinlause. Det blei teke attende av angelsaksarar i 920 og tapt av dei i 1015–1017, då det blei erobra av Knut den mektige. Området låg under Danelagen gjennom store delar av mellomalderen.

Landskap og industri har fått mykje påverknad frå Nederland, som i dreneringa av sumpene, bruk av takheller av raudleire og innan ulltilverking. East Anglia tente seg rikt på tekstilindustri fram til den industrielle revolusjonen, då mykje av tilverkinga flytta nordover til Midlands og Nord-England. I dag er jordbruk og turisme viktige næringsområde.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «East Anglia» frå , den 27. mai 2012. 
 

Engelsk geografi
Melchior Lorck

Melchior Lorck eller Melchior Lorichs (fødd ca. 1527 i Flensburg i hertugdømet Slesvig, død 1588 i København) var ein tysk-dansk multikunstnar. Han hadde ei omfattande kunstnarisk verksemd som den danske kunsthistorikaren og forfattaren Erik Fischer beskriv såleis: 
«han var digter, opdagelsesrejsende, forfatter af etnografiske beskrivelser, kartograf, maler, tegner, grafiker, arkitekt, guldsmed, festarrangør; han var en adelsmand i kongelig og kejserlig tjeneste, havde venskabelige og bidragydende tilknytninger til tidens humanistiske videnskabsmiljø, var muligvis tillige diplomat.»

Lorck er rekna for ein av dei store teiknarane i renessansen og den første viktige grafikaren knytt til dansk kunsthistorie.

Liv og virke 
Lorck var frå ein gamal adelsfamilie i Flensburg, faren var fut og rådmann og ein kjenning av Kristian III. Kongen tilbydde seg å finansiere utdanninga hans mot at han seinare kom att for å arbeide som kunstnar ved hoffet.

Lorck var i ein periode lærling ved ein gullsmedverkstad i Lübeck og vitja dei leiande kunstsentera i Tyskland, Nederlanda og Italia. Da han hadde brukt opp pengane han hadde fått frå Kristian III vende han ikkje attende slik han hadde lova.

I 1555 vart Lorck tilsett hos den tyske keisaren Ferdinand I i Wien. Keisaren sende han med på ei reise til Det osmanske riket og fram til 1559 vart han i tre og eit halvt år knytt til den keisarlege tyske ambassaden hos Süleyman I i det daverande Konstantinopel. Oppgåva til Lorck var å skildre livet til dei som budde der og på det viset auke Vestens kjennskap til tyrkisk kultur.

Etter at Melchior Lorch kom heim slo han seg ned i Wien. Han arbeidde på skissene han hadde utført i Tyrkia.  
Han utførte eit ca. 12 meter langt prospekt som sidan 1599 har vore i Leiden. Dei to store koparstikka med portrett av  Süleyman I den store og den  persiske utsendingen i Konstantinopel vart utført i dei kommande åra.

Til saman vart det 128 tresnitt frå reisa til Lorck, og meininga var at han skulle gje dei ut i ei bok. Det vart ikkje noko av i levetida hans og boka – Tyrkerværket – kom ut først i 1626.

Lorck reiste frå Wien og kom til København. Den 19. februar 1580 vart han tilsett som hoffmålar hos Fredrik II. Ein kjenner ikkje mykje til arbeida hans for kongen med unntak av eit koparstikk av kongen, eit måleri og eit tresnitt som ser ut til å ha vore tenkt nytta til Elefantordenen. Den siste betalinga til han er datert 4. mars 1583.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Verk av Lorck hos Statens Museum for Kunst 

Fødde i 1527
Døde i 1588
Folk frå Flensburg
Danske målarar
Tyske målarar
Ruud Krol

Rudolf Jozef Krol (), best kjend som Ruud Krol, frå Amsterdam i Nederland er ein tidlegare fotballspelar og noverande fotballtrenar. Han vann Europacupen tre gongar med Ajax og fekk VM-sølv med Nederland i 1974 og 1978. Mellom 1969 og 1983 aksla han Nederlands landslagsstøyre 83 gongar.

Karriere

Klubbspel
Krol debuterte for Ajax i 1968 under den legendariske trenaren Rinus Michels. Han spelte venstreback på det laget som nådde finalen i Europacupen for serievinnarar i 1969, men spelte ikkje finalen grunna beinbrot. Derimot var han med på å vinne Europacupen med Ajax tre år i rad, 1971 til 1973. Medan fleire av lagkameratane, som Johan Cruijff og Johan Neeskens, forlet Ajax, spelte Krol for klubben fram til januar 1980. Han flytta då til Canada for å spele i 'Vancouver Whitecaps' i den nord-amerikanske fotballigaen. Etter ein sesong i Vancouver flytta han tilbake til Europa og spelte fire sesongar for den italienske toppklubben Napoli. Frå 1984 til han la opp i 1986 spelte Krol for franske Cannes.

Landslagspel

Krol debuterte for Nederlands fotballandslag mot England 1969. Han var gjennom 1970-talet ei viktig brikke i den nederlandske totalfotballen. Han hadde stor fart og ein god pasningsfot, med få unnatak spelte han i forsvaret. Under verdsmeisterskapen i fotball 1974 i Vest-Tyskland spelte Krol venstreback. Nederland tapte då VM-finalen i München med 1-2 mot Vest-Tyskland.

Ved verdsmeisterskapen i fotball 1978 i Argentina hadde Krol plass i midtforsvaret. Han spelte då i ein liberoposisjon og var lagkaptein. Som i 1974 gjorde Krol ei god turnering, men kunne ikkje hindre Nederland på ny tapte sin andre rake VM-finalen, då med 1–3 mot vertsnasjonen Argentina.

Krol var også lagkaptein for Nederland under EM 1980, laget rauk då ut i gruppespelet. Dei nederlandske landslaga heldt ikkje same kvalitet tidleg i 1980-åra som tidlegare. Nederland mislukkast å kvalifisere seg til VM 1982. Krol spelte sin 83. og siste landskamp i 1983, då laget tapte 0-1 for Spania i ein kvalifiseringskamp til europameisterskapen 1984. Med sine 83 landskampar hadde han spelt fleire kampar for Nederland enn nokon anna spelar. Først under  EM 2000 vart han overgått, då Aron Winter sin 84. landskamp.

Trenar
Krol har vore landslagssjef for Egypt og assisterande langslagstrenar for Nederland under Louis van Gaal. Sidan 2008 har han vore trenar for Orlando Pirates i USA.

Meistertitlar og medaljar som spelar
Seks gongar nederlandsk seriemeister med Ajax Amsterdam: 1970, 1972, 1973, 1977, 1979, 1980
Fire gongar nederlandsk cupmeister med Ajax Amsterdam: 1970, 1971, 1972, 1979
Tre gongar vinnar av Europacupen med Ajax Amsterdam: 1971, 1972, 1973
VM-sølv med Nederland: 1974 og 1978
EM-bronse med Nederland i 1976

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruud Krol» frå ,  den 27. mai 2012.  
 

Nederlandske fotballspelarar
Nederlandske fotballtrenarar
Ajax-spelarar
Napoli-spelarar
Cannes-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1974
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-EM 1980
Thorpe St Andrew

Thorpe St Andrew er ein landsby i Norfolk i England. Han ligg nord for elva Yare, rundt tre kilometer aust for Norwich, som han er forstad til. Thorpe St Andrew er administrasjonssenter for distriktet Broadland. 

Landsbyen er nemnd i Domesday Book frå 1000-talet, der namnet er stava «Torp». Namnet er skandinavisk. Vikingane kom truleg til East Anglia så tidleg som år 870. I 1004 siglde Svein Tjugeskjegg opp elva til Norwich.

Delar av den opphavlege landsbyen er synlege langs Yarmouth Road, vegen austover frå Norwich til Great Yarmouth. Her ligg mellom anna soknekyrkja St. Andrew's, den gamle skulebygningen og pubane Riverside og Buck. På 2000-talet har Thorpe St Andrew blitt  utvida austover, med bustadområdet Dussindale som det største tillegget.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thorpe St Andrew» frå , og «Thorpe St Andrew» frå  den 27. mai 2012.  
 

Landsbyar i Norfolk
Fredrik Kempe

Fredrik Kempe () er ein svensk musikar og låtskrivar frå Vårgårda. Han er no busett i Stockholm.

Tidlegare har Kempe delteke i musikalar, m.a. Les Miserables og Chess. I 2002 vart han kjend i Sverige med pop-låta «Vincéro», som blanda techno med operamusikk.

Kempe deltok i Melodifestivalen 2004 med songen «Finally», og prøvde på nytt i 2005 med «Du och jag mot världen» saman med Sanna Nielsen. Den sistnemnte songen enda på ein åttandeplass.

Fredrik Kempe har gjort seg eit stort namn innan låtskriving, særleg i Melodifestivalen. Mellom anna har han skrive låtane «Hero» av Charlotte Perrelli og «Popular» av Eric Saade, som begge vann festivalen og representerte Sverige i Eurovision Song Contest. Også «My Heart Is Yours», som vart framført av norske Didrik Solli-Tangen i Eurovision Song Contest 2010, var skriven av Kempe i samarbeid med Hanne Sørvaag.

Kjelde 

Denne artikkelen byggjer på «Fredrik Kempe» frå , den 28. mai 2012. 
 

Svenske musikarar
Svenske låtskrivarar
Melodifestivalen 2004-deltakarar
Melodifestivalen 2004-låtskrivarar
Melodifestivalen 2005-deltakarar
Melodifestivalen 2005-låtskrivarar
Melodifestivalen 2008-låtskrivarar
Melodifestivalen 2011-låtskrivarar
Melodifestivalen-vinnarlåtskrivarar
Melodifestivalen 2012-låtskrivarar
Melodifestivalen 2013-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2008-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2010-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2011-låtskrivarar
Svenske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Norske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Melodi Grand Prix-vinnarlåtskrivarar
Melodi Grand Prix 2010-låtskrivarar
Melodifestivalen 2014-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2014-låtskrivarar
Melodifestivalen 2016-låtskrivarar
Jan Thorsvik

Jan Thorsvik () er ein norsk statsvitar som bor i Kristiansand. Han er professor ved Universitetet i Agder.

Frå 1989 til 1991 var Thorsvik underdirektør i Finansdepartementet. Han har blant anna skrive bøker innanfor organisasjon og leiarskap.

Forfattarskap 
 1984: Forvaltningen og straffedømte. En studie av kriminalomsorg i frihet. Universitetsforlaget, Oslo.
 1991: Politikk og marked. Bedriftsøkonomens Forlag, Oslo.
 2007: Hvordan organisasjoner fungerer. (m/ Dag Ingvar Jacobsen) Fagbokforlaget, Bergen

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Jan Thorsvik på UiA sine nettsider  (besøkt 27. mai 2012)

Professorar ved Universitetet i Agder
Norske statsvitarar
Sørflaggermus

Sørflaggermus (Eptesicus serotinus) er som nordflaggermus medlem av Eptesicus-slekta i glattnasefamilien. Sørflaggermusa er på størrelse med storflaggermus. Arten vart første gong påvist i Noreg i 2011. Viruset EBL1 (European Bat Lyssavirus 1), som gjev liknande sjukdomsforløp hos menneske som med rabies hos rev, har hovudsakleg blitt funne hos sørflaggermus. I Noreg er det ikkje blitt observert rabiessmitte hos flaggermus.

Kjelder
http://www.zoologi.no/fakta/storflag.htm 
http://www.zoologi.no/flmus/flm_rabi.htm

Referansar

Flaggermus
Glattnasefamilien
Stormusøyre

Stor musøre (Myotis myotis) er ein flaggermusart i Myotis-familien.

Kjelder
 http://www.naturleksikon.no/flaggermus.htm 

 Flaggermus
Musculus biceps brachii

Musculus biceps brachii, på norsk den tohovda olbogebøyaren eller berre biceps i vanleg daglegtale, er ein tohovda muskel som ligg på framsida av overarma mellom aksla og olboga. Begge hovuda kjem frå skulderbladet (scapula), og saman blir dei til ein muskelbuk som festar på den øvste delen av underarma. Sjølv om m. biceps brachii går frå aksla og ned til underarma, så er det berre i underarma den har dei viktigaste rørslene, nemleg å supinere (utoverrotere) underarma og flektere (bøye) olboga. Muskelen blir innervert av n. musculocutaneus.

Utspring og feste 
Proksimalt, det vil seie mot kroppen, spring det kortet hovudet, caput breve m. bicipitis brachii ut frå processus coracoideus som er på toppen av scapula. Det lange hovudet, caput longum m. bicipitis brachii, kjem frå tuberculum supraglenoidale som òg er på scapula, og sena kjem ut frå leddkapselen, går ned i sulcus intertubercularis på overarmsbeinet, humerus før hovudet slår seg saman med det korte hovudet. Hovuda går saman i ein muskelbuk midt på humerus, nært festa til m. deltoideus. Distalt, lenger ut på arma, festar muskelen i to sener. Den krafigaste av desse senene festar på tuberositas radii på spolebeinet, radius, medan den andre sena går over i ein senespegel, ein aponevrose kalla lacertus fibrosus, som breier seg utover muskelfascien over bøyarane på ulnarsida av underarma.

Rørsle 
M. biceps brachii går over tre ledd, skulderleddet, articulatio glenohumerale, olbogeleddet, articulatio humeroulnare og leddet mellom radius og ulna, articulatio radioulnare, og kan derfor røre arma ved å trekkje seg saman over desse ledda. Dei viktigaste rørslene til muskelen er å supinere (utoverrotere) underarma i articulatio radioulnare og å bøye arma i olboga. I motsetnad til kva mange trur er ikkje m. biceps brachii den sterkaste bøyaren i olboga, det er det m. brachialis som er. Den er likevel den sterkaste supinatoren, og om ein treng mykje kraft i utoverrotasjonen, lyt ein bøye olboga i 90° vinkel for at m. biceps brachii skal få så stor ei vektarm som råd.

Variantar 
Trass i namnet som impliserer ein muskel med to hovud, er m. biceps brachii ein muskel som kan gje seg til uttrykk i mange variantar. Hos om lag 3 % vil muskelen vere trehovda, og særsynt kan det òg vere fleire hovud enn tre. Vanlegvis vil det tredje hovudet ha utspring medialt for m. brachialis og gå saman med det korte hovudet, eller springe ut ved festet til m. deltoideus. Den distale sena er i 40 % av tilfella heilt delt i to, medan den dannar en bifurcatio, Y-deling, i 25 % av tilfella.

Sjå òg 
Musculus coracobrachialis, som går frå processus coracoideus ned til ventralsida på mediale humerus.
Musculus brachialis, som byrjar ventralt på mediale humerus og går ned på tuberositas ulnae på underarmsbeinet, ulna.
Musculus brachioradialis, som byrjar lateralt på distale humerus og går ned over olboga og festar distalt på radius på processus styloideus radii.

Referansar 

Biceps brachii
Prestegardsrose

Prestegardsrose er ei nemning for gamle rosesortar knytt til prestegardar.
Fleire alba-sortar er omtalt som prestegardsroser.
Mellom desse er 'Maiden's Blush', 'Suaveolens' og 'Maxima'.

Kjelder

 «Tre prestegårdsroser fra 1700-tallet» , Skog og landskap

Roser
Helena Bonham Carter

Helena Bonham Carter () er ei kjend engelsk skodespelarinne.

Filmar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Helena Bonham Carter» frå ,  den 28. mai 2012.  
 

Engelske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen

Harry Potter og Halvblodsprinsen er ein fantasy-film frå 2009 regissert av David Yates og distribuert av Warner Bros Pictures. Han var den sjette av åtte filmar i serien, som bygde på bokserien om Harry Potter av J. K. Rowling. Filmen er skriven av Steve Kloves og produsert av David Heyman og David Barron. Han hadde premiere 17. juli 2009.

Filmen handlar om Harry Potter sitt sjette år på Galtvort, der han blir besett av ei mystisk skulebok, forelsker seg, og prøvar å få tak i eit minne som kan hjelpe til med å stoppe Fyrst Voldemort. Daniel Radcliffe spelar Harry Potter, saman med Rupert Grint og Emma Watson som Harry sine bestevener, Ronny Wiltersen og Hermine Grang. Det er oppfølgjaren til Harry Potter og Føniksordenen og blir etterfylgt av Harry Potter og Dødstalismanene - del 1.

Halvblodsprinsen fekk særs gode tilbakemeldingar og blei umiddelbart ein kommersiell suksess.

Skodespelarar

Forskjellar frå boka
Filmen la til og endra ein del hendingar frå boka. Boka byrjar med ein scene med gompestatsministeren. Yates og crewet diskuterte denne scenen, i tillegg til karakteren Rufus Scrimgeour, men starta heller filmen med hendingar som berre var omtalte, men ikkje skildra direkte i boka. Yates trudde det ville gje publikum ei betre kjensle for kva Dødseterane gjorde dersom dei viste samanbrotet av Millennium Bridge i staden for å omtala det. Dumlingane blei droppa frå filmen, nett som i Ildbegeret. Dette gjorde Steve Kloves for å «bryte mønsteret». Mykje av Tom Venster si bakgrunnshistorie vart fjerna. Kampscena på Galtvort som skjedde i slutten av boka blei òg kutta vekk; Heyman kommenterte at dei gjorde det for «å unngå repetisjon» med den kommande filmatiseringa av Slaget ved Galtvort i Dødstalismanene. Humlesnurr si gravferd blei ikkje med fordi ein meinte ho ikkje passa inn med resten av filmen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harry Potter and the Half-Blood Prince (film)» frå ,  den 28. mai 2012.  

Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harry Potter og Halvblodsprinsen (film)]|Harry Potter og Halvblodsprinsen (film)]]]» frå ,  den 28. mai 2012.

Bakgrunnsstoff
 Harry Potter og Halvblodsprinsen, offisiell side, med trailer.
 Harry Potter and the Half-Blood Prince på Internet Movie Database
 Harry Potter and the Half-Blood Prince på AllRovi
 Harry Potter and the Half-Blood Prince på Box Office Mojo
 Harry Potter and the Half-Blood Prince på Rotten Tomatoes

Filmar frå 2009
Harry Potter-filmar
Filmar av Warner Bros.
H
Fantasy-film

ja:ハリー・ポッターと謎のプリンス#映画
David Thewlis

David Thewlis () er ein engelsk skodespelar. 

Thewlis studerte på Guildhall School of Drama i London. Den fyrste store filmrolla hans var som den galne gatefilosofen «Johnny» i Naken (1993), ein film han fekk fleire prisar for. Det same året hadde han også ei stor rolle på TV som det seksuelle rovdyret «James Jackson» i Prime Suspect 3.

På 1990-talet spelte Thewlis i mange forskjellige filmar, for det meste fantasy-filmar og historiske drama. Han er nok mest kjend for rolla si som «Remus Lupus» i Harry Potter og Fangen fra Azkaban, Harry Potter og Føniksordenen, Harry Potter og Halvblodsprinsen og Harry Potter og Dødstalismanene. Han hadde ikkje lese nokon av Harry Potter-bøkene før han spelte i filmen. Han synest Fangen frå Azkaban var kjekk å spele inn, men synest det var nokså kjedeleg å spele inn scenen der Remus Lupus blir forvandla til ein varulv. Mellom anna måtte han sitte i sminkestolen i fleire timar. 

I 1992 gifta Thewlis seg med regissøren Sara Sugarman, og allereie i 1993 blei dei skilde. I 2001 starta han eit forhold med skodespelarinna Anna Friel, og saman fekk dei dottera Gracie den 9. juli 2005. Paret skilde lag seint i 2010.

Filmar
2011 War Horse, Lyons
2011 Anonymous, William Cecil, 1st Baron Burghley
2011 The Lady, Michael Aris
2011 Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 2, Remus Lupus
2010 Filmen Harry Potter og Dødstalismanene del 1, Remus Lupus
2010 London Boulevard, Jordan
2010 Mr. Nice, Jim McCann
2009 Veronika Decides To Die, Dr. Blake
2009 Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen, Remus Lupus
2007 Filmen Harry Potter og Føniksordenen, Remus Lupus
2006 Basic Instinct 2, «Roy Washburn»
2005 Kingdom of Heaven, «Hospitaller»
2004 Filmen Harry Potter og Fangen fra Azkaban (orig. Harry Potter and the Prisoner of Azkaban), «Professor Remus J. Lupus»
2003 Timeline, «Robert Donniger»
2002 Dinotopia, «Cyrus Crabb»
2001 Goodbye Charlie Bright, «Charlies far»
2000 Endgame, «Clov»
2000 Gangster No. 1, «Freddie Mays»
2000 I miraklenes tid (orig. The Miracle Maker)
1999 Whatever Happened to Harold Smith?, «Nesbit»
1998 Besieged, «Jason Kinsky»
1998 Den store Lebowski (orig. The Big Lebowski), «Knox Harrington»
1998 Divorcing Jack, «Dan Starkey»
1997 American Perfekt, «Santini»
1997 Syv år i Tibet (orig. Seven Years in Tibet), «Peter Aufschnaiter»
1996 Dragonheart, «Einon»
1996 Island of Dr. Moreau (orig. The Island of Dr. Moreau), «Douglas»
1996 Verdens største fersken (orig. James and the Giant Peach)
1995 Restoration, «John Pearce»
1995 Total Eclipse
1994 Silkesvarten (orig. Black Beauty), «Jerry Baker»
1993 Naken (orig Naked)
1990 Et herlig liv (orig. Life is Sweet)
1990 Vroom
1989 Resurrected

Kjelder
 Wikipedia på bokmål: «David Thewlis»

Engelske skodespelarar
Skodespelarar i Harry Potter
Ove Arbo Høeg

Ove Fredrik Arbo Høeg () var ein norsk botanikar.
Han tok  tok examen artium  1917 og vart cand.real. ved Universitetet i Kristiania 1923. I tillegg til biologi studerte han historisk geologi med paleontologi. Plantefosilar vart eit av hovudfelta hans. Han vart dr.philos i 1942 på avhandlinga The Downtonian and Devonian flora of Spitsbergen.

Frå 1923-1925 var Høeg konservator ved Paleontologisk museum i Oslo. 1926–47 arbeidde han ved dei botaniske samlingane ved Videnskapsselskapets museum i Trondheim. 1947-1967 var han professor i botanikk ved Universitetet i Oslo. 1958-1967 verka han som styrar for Botanisk hage og museum ved Universitetet i Oslo. At han utmerkte seg som paleobotanikar, gjorde at han vart leiar for oppbygging av, Birbal Sahni Institute of Palaeobotany, eit forskningsinstitutt i Lakhnaui India. Han arbeidde i tre år med dette UNESCO prosjektet.

Ove Arbo Høeg arbeidde mykje med etnobotanikk. I 1974 gav han ut Planter og tradisjon, ei bok om folkeleg bruk av norske planter. Høeg var i mange år redaktør for Blyttia, tidsskrift for Norsk Botanisk Foreining.
  
Han var æresmedlem i Norges Naturvernforbund, Norsk Botanisk Foreining og International Organization of Palaeobotany.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ove Arbo Høeg» frå ,  den 28. mai 2012.  
Ove Arbo Høeg – i Norsk biografisk leksikon

Litteratur
 

Norske botanikarar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Larvik
Peter Slotsvik

Peter Joakim Kristian Pedersson Slotsvik () var ein norsk lærar, ungdomslagsleiar og avismann frå Borgund, aktiv i Østfold.

Liv og gjerning
Slotsvik var son til ein leiglending på garden Slotsvik på Ellingsøya i Borgund på Sunnmøre. Han var frå 1882 lærar fleire stader, sist i Eidsberg til 1902. Frå 1901 var Slotsvik redaktør i Indre Smaalenenes Avis, to år seinare vart han også eigar av avisa. Han styrte avisføretaket, som kom ut i Mysen, til han døydde.

Slotsvik skreiv skodespelet Hovedøtrene (1900) og gav i tida 1909 til -22 ut fem små bøker med forteljingane Storfossen, Utpaa stupe, Brita-Lars, Hemn og Brukseigaren.

Slotsvik var sentral då Noregs Ungdomslag vart skipa i Trondheim i 1896. Frå skipinga og fram til 1899 var han formann for landssamanslutninga. Lokalt skipa han Eidsiva ungdomslag, der han var formann 1895-1900. I 1918 vart han, som den fyrste, utnemnd til æresmedlem i Noregs Ungdomslag.

Kjelder
Allkunne
Folketeljing 1865 for Borgund

Målfolk
Norske journalistar
Norske redaktørar