Puttin' on the Ritz

«Puttin' on the Ritz» er ein popsong skrive og publisert i 1929 av Irving Berlin og introdusert av Harry Richman i musikalfilmen Puttin' on the Ritz (1930). Tittelen kjem frå slanguttrykket «putting on the Ritz» som tyder å kle seg særs moderne. Uttrykket var inspirert av det fasjonable Ritz Hotel.

Songen er skriven i forma AABA med eitt vers. I følgje Alec Wilder i studiet sitt av amerikansk pop, var rytmemønsteret i «Puttin' on the Ritz» det «mest komplekse og utfordrande eg nokon gong har kome over».

Den originale versjonen av songen inneheld referansar til trenden på den tida då flott kledde, men fattige svarte folk frå Harlem spaserte opp og ned Lenox Avenue, «Spending ev'ry dime / For a wonderful time». Songen vart nytta med den originale teksten i filmen Idiot's Delight i 1939, der han vart framført av Clark Gable med kor, og han vart òg nytta i That's Entertainment (1974). Columbia gav ut ein singel med Fred Astaire i 1930, der han syng den originale teksten. For filmen Blue Skies (1946), der han vart framført av Fred Astaire, endra Berlin teksten til å omhandle rike kvite som vandrar opp og ned Park Avenue.

Hitsinglar med songen vart spelt inn av Harry Richman og Fred Astaire, som songen særleg er assosiert med. Alle andre plateselskap i 1929-1930 hadde sine eigne versjonar av denne populære songen (Columbia, Brunswick, Victor, og alle billigkjedane).

Taco-versjonen 

Ein synthpopversjon av Taco nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i september 1983 og selde til gullplate. Han vart gjeven ut på albumet After Eight. Han inneheld òg ein steppedanssolo i midten til ære for Astaire. Denne versjonen vart rangert på 53. plass på lista til VH1 over 100 beste «One Hit Wonders» frå 1980-åra.

Andre versjonar 
Songen har vorte spelt av fleire andre artistar: 
 Ein swingversjon av Benny Goodman i 1939
 Ein Ella Fitzgerald-versjon i swingstil. 
 Ein song og dans av Clark Gable i filmen Idiot's Delight i 1939.
 Eit song- og dansenummer av Fred Astaire i filmen Blue Skies i 1946 med ny tekst. 
 Ein munter duett i Mel Brooks-filmen Young Frankenstein frå 1974, framført av Gene Wilder som Dr. Frederick Frankenstein og Peter Boyle som monsteret, ein parodi på filmversjonen til Fred Astaire frå 1946. Dennne versjonen vart sidan nytta i musikalen med same namn frå 2007. I Family Guy vart denne scenen parodiert vidare der refrenget av songen vert sungen av Stewie og ein zombifisert Chris Griffin i episoden «The Story on Page One».
 Alvin and the Chipmunks gjorde ein variant av Taco-versjonen for «Don't Be a Videot», ein episode frå 1984 av Alvin and the Chipmunks.
 Neil Diamond spelte inn songen i 1998 for albumet The Movie Album: As Time Goes By.
 Ein song av Shiny Toy Guns på den frøste versjonen av albumet We Are Pilots i 2005 vert berre kalla «Ritz».
 Ein speedmetal-versjon vart framført av det finske bandet Leningrad Cowboys i 2006 på albumet deira Zombies Paradise.
 Den original versjonen vart framført av Rufus Wainwright i 2007 på albumet hans Rufus Does Judy at Carnegie Hall.
The Mighty Diamonds spelte denne songen, med somme variasjonar, i 1988, produsert av reggaeprodusent Ossie Hibbert.
 Taco-versjonen  av songen vart nytta i Baby Geniuses (1999)
 Songen vert òg nytta som tittelmusikken for Game Boy-spelet Super Hunchback.
 Songen vert framført av Bertie Wooster (Hugh Laurie) i ITV-serien Jeeves and Wooster som gjekk 1990-1993. 
 Taco-versjonen av songen vart nytta i filmen The Call (2013).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Puttin' on the Ritz» frå ,  den 16. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1929
Singlar frå 1983
New Wave-songar
Songar skrivne av Irving Berlin
Judy Garland-songar
Fred Astaire-songar
Benny Goodman-songar
Neil Diamond-songar
Ella Fitzgerald-songar
Leningrad Cowboys-songar
Rufus Wainwright-songar
Nummer-ein-singlar i Sverige
Nummer-ein-singlar i New Zealand