alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Duyvis Point

Duyvis Point er eit nes på austsida av Barilari Bay 11 nautiske mil sør-søraust for Cape Garcia, på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37. Det vart kartlagd meir nøyaktig av Falkland Islands Dependencies Survey frå flyfoto teken av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter F. Donker Duyvis, ein nederlandsk dokumentalist som var sekretær i International Federation for Documentation.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Graham Coast
Eckener Point

Eckener Point er eit nes på nordaustsida av innløpet til Charlotte Bay og heilt vest på Pefaur (Ventimiglia) Peninsula på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Hugo Eckener, ein tysk luftskippioner som var leiaren for Aeroarctic, ein internasjonal organisasjon for utforsking av Arktis med luftskip, 1929–37. Han var pilot på Graf Zeppelin på meir enn 600 flyturar, inkludert ei stor arktisk flyreise i 1931.

Map
 Britisk Antarktis. Scale 1:200000 topographic map. DOS 610 Series, Sheet W 64 60. Directorate of Overseas Surveys, Tolworth, UK, 1978.

Kjelder 

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Graham Land
Danco Coast
Eijkman Point

Eijkman Point er eit nes som stikk ut i Leroux Bay frå vestkysten av Barison Peninsula på Graham Coast i Graham Land, 4 nautiske mil sør-søraust for Nunez Point. Det vart først kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill 1934-37, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Christiaan Eijkman, ein nederlandsk biolog som i 1890–97 først produserte eksperimentelt engelsk sjuke og starta arbeidet med å hindre sjukdomen.

Kjelder 

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Graham Land
Graham Coast
Cape Evensen

Cape Evensen er eit nes som utgjer nordsida av innløpet til Auvert Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter kaptein Carl Julius Evensen på «Hertha», som utforska vestkysten av Den antarktiske halvøya i 1893.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Graham Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Doron Almog

Doron Almog () er ein israelsk tidlegare generalmajor. Han gjekk inn i det israelske forsvaret (IDF) i 1969 og var sjef for IDFs sørkommando frå 2000 til 2003.

Israelske militære
Carl Julius Evensen

Carl Julius Evensen () var ein norsk ishavsskipper og oppdagar. 

Han var fødd i 1851 i Sandefjord. Han utforska Antarktis i lag med mellom andre Carl Anton Larsen, og i 1893 nådde han Den antarktiske halvøya med dampbarken «Hertha» ved 69° 10ʹ sørleg breidde. Reisene til Evensen og Larsen var medverkande til å vekke interessa for utforskinga av Antarktis. Mellom anna oppdaga han truleg Hugo Island. 

Han har fått Cape Evensen og Evensen Nunatak i Antarktis kalla opp etter seg.

Personleg liv
Carl Julius Evensen var gift med Severine Marie Jensen i 1879. Karl var skippar og budde i Oslo og Sandefjord. Carl og Severine fekk åtte barn i alt, og dei fleste emigrerte til USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carl Julius Evensen» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske antarktisfararar
Norske oppdagarar
Folk frå Sandefjord
Norske kapteinar
«Hertha»

«Hertha» var eit norsk seglskip og polarskute. Det vart sjøsett i 1884 og levert til Chr. Christensen i Røedsverven i Sandefjord same året. 

Etter å ha blitt seld til A. J. Freberg i Sandefjord i 1886 vart det seld attende til AS Oseana ved Chr. Christensen i Sandefjord. 

I 1893 og 1894 deltok skuta i den andre ekspedisjonen til Carl Anton Larsen til Antarktis med Carl Julius Evensen som kaptein. Målet var å leite etter område å drive kvalfangst i . Larsen var kaptein på «Jason» og Morten Pedersen var kaptein på «Castor», i tillegg til forsyningsskipet «Ørnen» med Carl Englund som skippar. Til saman deltok kring 100 mann på ekspedisjonen. Dei oppdaga fleire nye øyar og land, mellom anna Foyn Land, Chr. Christensens Island og King Oscar II Land. C.A. Larsen og Søren Andersen utførte den første skituren i Antarktis under ekspedisjonen. Dei fann mellom anna fleire fossil, men ikkje rettkval som dei leita etter. 

Fram til 1909 hadde skuta fleire eigarar inn under AS Oseana, før ho i 1914 vart seld til Drammen og vidareseld til Russland. 

Hertha Nunatak i Antarktis er kalla opp etter skipet.

Kjelder
 

Norske seglskip
Polarskuter
Skip frå 1884
Skip bygde ved Framnæs Mekaniske Værksted
Cape Fairweather

Cape Fairweather er eit nes 705 moh, som er isdekt utanom klipper som stikk ut langs søraust- og austsida, og som ligg halvvegs mellom Drygalskibreen og Evansbreen på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter Alexander Fairweather, kaptein på Dundee-kvalbåten «Balaena» som dreiv fangst langs nordaustkysten av Den antarktiske halvøya i 1892–93.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
False Cape Renard

False Cape Renard er eit klippenes 1,5 nautiske mil sørvest for Cape Renard på nordvestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Dette neset og Cape Renard vart i lag kalla «The Needles» av Henryk Arctowski, ein geolog, oseanograf og meteorolog med den belgiske ekspedisjonen. Sidan dei to nesa lett kan forvekslast og tren gå skiljast frå kvarandre, trong dei kvar sine namn. Namnet «False Cape Renard» vart gjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Graham Land
Graham Coast
Ferin Head

Ferin Head er eit nes som ligg 4 nautiske mil nord for innløpet til Holtedahl Bay, nordvest for Velingrad Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, som frå avstand i Pendleton Strait kartla neset som ei øy, som Jean-Baptiste Charcot kalla opp etter A. Ferin, den franske visekonsulen i Ponta Delgada på Asorane. British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–37, kartla denne kysten og korrelerte arbeidet sitt med det til Charcot. Ferin Head vart identifisert av BGLE.

Kjelder

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Graham Land
Graham Coast
Fitzmaurice Point

Fitzmaurice Point er eit nes på nordvestsida av Cabinetfjorden på Foyn Coast i Antarktis, mellom Attleebreen og Bevinbreen. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon og kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1947. Det vart namngjeven i 1985 av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter sir Gerald G. Fitzmaurice, som var juridisk rådgjevar ved Foreign Office, 1953–60, og som tente Det britiske kabinettet. Fitzmaurice var leiar for UK-APC, 1952–60.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Flagpole Point

Flagpole Point er eit nes 0,2 nautiske mil nordvest for Fishtrap Cove, som utgjer sørsida av vestenden av Stonington Island, like utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, som grunnla East Base på denne øya. Det vart kartlagd på ny i 1946–47 av Falkland Islands Dependencies Survey, og ho fekk dette namnet av dei på grunn av flaggstonga (flagpole) som vart reist av USAS på ein haug like nordaust for neset.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Fleet Point

Fleet Point er eit kupert nes 4 nautiske mil nordvest for Tent Nunatak på austkysten av Graham Land i Antarktis. Neset har ein rygg som varierer frå 260 til 870 moh. Neset vart fotografert under fleire amerikanske ekspedisjonar frå lufta: U.S. Antarctic Service, 1939–41; Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48; U.S. Navy 1968. Det vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) 1963–64, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Michael Fleet i BAS-laget på Larsen isbrem, 1963–64.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Forbes Point

Forbes Point er eit nes på austsida av innløpet til Lester Cove i Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Namnet «Forbes Hill» vart gjeve av den skotske geologen David Ferguson i 1913–14 til eit hjørne eller ein utstikkar av eit platå som ikkje har vorte definert som ein eigen terrengdetalj. Frå platået går ein rygg ned til eit nes som fekk dette namnet.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Danco Coast
Fothergill Point

Fothergill Point er eit lågt klippenes, 5 nautiske mil nordaust for Cape Worsley på Nordenskjöld Coast, på austsida av Graham Land i Antarktis. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Ian L. Fothergill, leiar og meteorologisk assistent ved Falkland Islands Dependencies Survey-stasjonen ved Hope Bay, 1959–63.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Foyn Point

Foyn Point er eit nes nedanfor ein 525 moh høg topp på nordsida av innløpet til Exasperationfjorden, på Oscar II Coast på austsida av Graham Land i Antarktis. Sir Hubert Wilkins fotograferte neset på ein flytur den 20. desember 1928 men det vart då kartlagd som ei øy utanfor austkysten. Samanlikningar med bilete tekne av Falkland Islands Dependencies Survey, som kartla kysten i 1947, indikerer at neset ligg langt lengre nord enn det Wilkins rapporterte. Namnet Foyn Point er gjeve søraustenden av området Wilkins såg, kalla opp etter Svend Foyn.

Kjelder 

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Cape Framnes

Cape Framnes er eit nes which på Jason Peninsula, på austkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeve i 1893 av ein norsk ekspedisjon under Carl Anton Larsen. Namnet er anten skildrande, som eit nes som sikk seg fram austover frå «Mount Jason» (i dag Jason Peninsula), men kan òg vere kalla opp etter Framnes Mekaniske Verksted der ekspedisjonsfartøyet «Jason» vart bygd.

Kjelder

Nes i Graham Land
Oscar II Coast
Rundi

Rundi er eit bantuspråk som blir tala av rundt 10 millionar menneske i Burundi og tilstøytande område i Tanzania, Den demokratiske republikken Kongo og Uganda. 84 % av brukarane er hutuar, 15 % er tutsiar (etter eldre kategoriseringar), og 1 % høyrer til twa-folk.

Rundi er nært i slekt med njaruanda, hovudspråket i Rwanda som er naboland til Burundi, og med giha, eit språk snakka i det vestlege Tanzania. Rundi og njaruanda er gjensidig forståelege.

Rundi er ofte brukt som eit døme på Meeussens lov, som skildrer endringar i intonasjonen av ord.

Bakgrunnsstoff
Amajambo . Ordbok mellom rundi og engelsk.
Grunnleggjande uttrykk på rundi ved bloggen Enjoy Burundi
Babels tårn-forteljinga frå Første Mosebok på rundi ved omniglot.com

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kirundi» frå ,  den 16. desember 2012.  

Bantuspråk
Språk i Burundi
Språk i Kongo
Språk i Tanzania
Språk i Uganda
Einskildspråk
Skip bygde ved Framnæs Mekaniske Værksted

Dette er ei liste over skip bygde ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord i Noreg.

Rødsverven, Søren Lorentz Christensen

Rødsverven, Lars Engebretsen

Rødsverven (Framnæs), Christen Christensen

Framnæs mek Værksted

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of ships built at Framnæs shipyard» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Lardex - ships built 1 
Lardex - ships built 2 
Lardex - Ships built complete (norsk)

Bakgrunnsstoff
FerryPhotos - Framnaes 
Koopvaardijschepen - Framnaes, Sandefjord 
 Larship.no - Skipsliste ved larship.no
Cape Freeman i Graham Land

Cape Freeman er eit nes på austenden av halvøya mellom Seligmanfjorden og Trailfjorden, på austkysten av Graham Land i Antarktis. Neset vart fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagd i 1947 av Falklands Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav det etter R.L. Freeman, ein landmålar i FIDS ved basen på Stonington Island.

Kjelder

Nes i Graham Land
Cape Garcia

Cape Garcia er eit nes ved nordsida av innløpet til Barilari Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Neset vart oppdaga og namngjeve «Cap Loqui» av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot. Samstundes kalla Charcot det sørlege neset ved bukta «Cap Garcia», etter kontreadmiral Garcia i Den argentinske marinen. Karta til Charcot frå Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, synte «Cap Garcia» som det nordlege neset ved Barilari Bay og dette namnet har sidan vorte etablert. Charcot nytta ikkje namnet «Cap Loqui» på krata under den andre ekspedisjonen, men for å bevare dette namnet har det sidan vorte akseptert som Loqui Point på sørsida av bukta.

Kjelder

Nes i Graham Land
Graham Coast
Garnerin Point

Garnerin Point er eit nes på vestkysten av Graham Land i Antarktis, som stikk ut i Wilhelmina Bay søraust for Pelseneer Island. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Andre J. Garnerin, ein fransk ballongførar som var den første til å hoppe i fallskjerm frå ein fri ballong i 1797.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Garzón Point

Garzón Point er eit nes mellom Oscar Cove og Skontorp Cove sør i Paradise Harbor, på Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Etter den argentinske utforskinga av området vart det namngjeven i 1956 av Comision de koordinacion Geografica (Argentina) etter general Eugenio Garzón, ein helt i den argentinske sjølvstendekrigen.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Gaudin Point

Gaudin Point er det austlege neset ved Lauzanne Cove i Flandres Bay på Danco Coast i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot. I samband med at stader i området fekk namn etter fotografipionerar, fekk neset av UK Antarctic Place-Names Committee (1977) namn etter Marc Antoine Gaudin, ein fransk fotograf som tok det første stillbilete av rørande lekamar i 1841.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Georges Point

Georges Point ved nordenden av Rongé Island, som ligg vest for Arctowski Peninsula utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeve av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Glandaz Point

Glandaz Point er eit nes på sørsida av innløpet til Deloncle Bay på Kiev Peninsula, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter A. Glandaz.

Kjelder

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Graham Land
Graham Coast
Haigh Point

Haigh Point er eit nes vest for Mount Banck, Danco Coast i Antarktis, som utgjer nordsida av innløpet til Thomas Cove. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Thomas Cove etter Dorothy Haigh, leiar for kartografiavdelinga ved Foreign and Commonwealth Office, 1948–70. som var ansvarleg for å førebu kart for UK-APC.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Haulaway Point

Haulaway Point er eit lite klippenes midtvegs langs nordaustsida av Stonington Island, like utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41, Det vart kartlagd på ny i 1946–47 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav neset dette namnet fordi det var ein av dei bete stadane langs denne kysten til å lesse varer på land.

Kjelder

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Havilland Point

Havilland Point er eit nes 2 nautiske mil aust for Cape Page på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1955–57 og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter sir Geoffrey de Havilland, ein engelsk pioner innan flydesign.

Kjelder

Nes i Graham Land
Davis Coast
Hobbs Point

Hobbs Point er eit nes på Brooklyn Island i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Graham J. Hobbs, ein geolog i Falkland Islands Dependencies Survey ved stasjonen på Danco Island i 1957 og 1958. Han gjorde ei geologisk kartlegging av kysten mellom Cape Murray og Cape Willems.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Hodges Point

Hodges Point er eit kupert nes ved enden av ei stor, svart klippe, som ligg 6 nautiske mil aust-nordaust for Cape Northrop på austkysten av Graham Land i Antarktis. Dei to toppane på neset er 940 og 960 moh. Neset vart fotografert av U.S. Antarctic Service, 1939–41, Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey 1947–48, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Ben Hodges i British Antarctic Survey som var ein del av laget ved Larsen isbrem, 1963–64.

Kjelder

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Holdfast Point

Holdfast Point er eit nes ved austsida av Lallemandfjorden, kring 12 nautiske mil sørvest for Cape Rey i Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og fekk dette namnet fordi når pakkisen bryt ut nord for Lallemandfjorden, held han seg vanlegvis fast ein perioden til han har kome sør for dette neset.

Kjelder

Nes i Graham Land
Loubet Coast
Holst Point

Holst Point er eit nes ved Beascochea Bay som delar bukta i to armar, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Axel Holst, ein norsk biokjemikar som i 1907, i lag med Theodor C.B. Frölich, først produserte skjørbuk eksperimentelt og som la grunnlag for det seinare arbeidet med vitaminar.

Kjelder

Nes i Graham Land
Graham Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Axel Holst

Axel Holst () var ein norsk lege og professor i medisin, kjend for bidraga sine i kampen mot skjørbuk.

Holst tok medisinsk embetseksamen i 1884 og vart dr.med. med ei avhandling om streptokokkar i 1892, begge ved Det Kongelige Frederiks Universitet. Ved same lærestad var han professor i medisin (1893–1930), og leia institutt for hygiene og bakteriologi. Han var rektor 1919-21 og var president i Den norske lægeforening (1898-99, 1902-03).

Holst er mest kjend for arbeidet sitt med Theodor Frølich og Valentin Fürst, der dei fann ei kopling mellom ernæring og skjørbuk, og påviste rolla til C-vitaminet. Før det hadde han òg vesentlege bidrag til forståinga av mellom anna rolla til inneklimaet. Han gav òg ut fleire bøker om hygiene. Holst var soneson av statsfysikus og professor i hygiene, Frederik Holst, i tillegg til bror til dr.phil. Clara Holst.

Holst Point er eit nes i Antarktis som er kalla opp etter Axel Holst.

Verv og utmerkingar
H.K.H. Kronprinsens gullmedalje 1887
Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning 1918

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Axel Holst» frå ,  den 16. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Holst (Nasjonalbiblioteket).

Professorar ved Universitetet i Oslo
Rektorar ved Universitetet i Oslo
Bakteriologar
Norske medisinprofessorar
Vitskapsfolk frå Oslo
Homing Head

Homing Head er eit nes at nordaustsida av Sally Cove på Horseshoe Island, utanfor Graham Land i Antarktis. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1958. Namnet kom av at dette svarte neset med 60 meter høge klipper var lett kjenneleg for sledane til Falkland Islands Dependencies Survey når dei var på veg heim til stasjonen på Horseshoe Island.

Kjelder

Nes i Graham Land
Fallières Coast
Hooke Point

Hooke Point er eit nes nær Lallemandfjorden i Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey frå landmålingar og flyfoto, 1946–59, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Robert Hooke, ein engelsk eksperimentell fysikar som skreiv Micrographia, med dei tidlegaste kjende skildringane av iskrystallar.

Kjelder

Nes i Graham Land
Loubet Coast
Huitfeldt Point

Huitfeldt Point er eit nes søraust for Vorweg Point på sørvestsida av Barilari Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Fritz R. Huitfeldt, ein norsk skipioner som skreiv ei av dei tidlegaste skihandbøkene. Han designa òg Huitfeldt-bindingen som lenge var standard skibinding.

Kjelder

Nes i Graham Land
Graham Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Cape Jeremy

Cape Jeremy er eit nes på austsida av nord innløpet til George VI Sound og vestenden av ei linje som deler Graham Land og Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av British Graham Land Expedition, 1934–37, under John Riddoch Rymill, som namngav det etter Jeremy Scott, son av James Maurice Scott, som arbeidde som heimeagent for ekspedisjonen og som tidlegare hadde delteke på British Arctic Air Route Expedition.

Kjelder

Nes i Palmer Land
Nes i Graham Land
Jones Point

Jones Point er eit nes i Wilhelmina Bay, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) vest for Pelseneer Island og 6 nautiske mil (11 km) søraust for Cape Anna på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter sir Bennett M. Jones i F.R.S., som skreiv  «Aerial Surveying by Rapid Methods», eit pionerarbeid på kartleggingsarbeid frå lufta.

Kjelder

Nes i Graham Land
Danco Coast
Karpf Point

Karpf Point er eit nes langs nordsida av Millfjorden, 3 nautiske mil (6 km) sør for Mount Vartdal, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947. Det vart namngjeve frå FIDS etter Alois Karpf, bibliotekar ved Kaiserliche og Konigliche Geographische Gesellschaft i Wien og som skreiv bøker om arktiske strøk.

Kjelder

Nes i Graham Land
Foyn Coast
Borgund kraftverk

Borgund kraftverk ligg på Lo i Lærdal kommune. Kraftverket stod ferdig bygd i 1974. Middelproduksjonen er 985 GWh og installert effekt er 2 x 106 MW. Kraftverket er eigd av Østfold Energi. Borgund kraftverk sitt inntaksmagasin er Vasetvatn. Ovanfor Borgund kraftverk ligg pumpekraftverket Øljusjøen med installert effekt 48 MW og årleg nettoproduksjon lik 28 GWh. Her vert vatnet pumpa opp til magasinet Øljusjøen, eit av dei to hovudmagasina til Borgund kraftverk. Etter vatnet har passert Borgund kraftverk vert vatnet nytta i Stuvane kraftverk som har årleg gjennomsnittsproduksjon 165 GWh og installert effekt lik 2 x 19 MW.

Byggverk i Lærdal
Kraftverk i Vestland
Kraftverk skipa i 1974
Lærdalsvassdraget
Fritz Reichwein Huitfeldt

Nicolay Fritz Reichwein Huitfeldt () var ein norsk idrettsleiar og forretningsmann. Han er mest kjend for Huitfeldt-bindinga frå 1894, som er ei skibinding med jernøyre for tærne på begge sider av skia, heldt saman med gjennomgåande boltar og lêrreimar over vrista og rundt hælen. Bindinga vart seinare utbetra ved at tåjernet vart laga i eitt stykke gjennom skia og bøygd opp på begge sider (1897), samt at hælreima kunne regulerast med eit strammeapparat (1904, Høyer-Ellefsens strammar). Han hadde seinare ein eigen skifabrikk. 

Han var sekretær i Foreningen til Ski-Idrettens Fremme (Skiforeningen) 1886–93, der han tok initiativ til flyttinga av Husebyrennet til Holmenkollen i 1892. Huitfeldt var òg kjend som friluftsmann og hoppdommar og gav ut fleire bøker og artiklar om jakt, fiske, kokekunst, skiløping og hoppstil. Det vart reist ein bauta ved Tryvannstårnet i Nordmarka i 1946 av Skiforeningen. 

Huitfeldt var medlem av Skiklubben Ull.

Han har fått Huitfeldt Point, eit nes i Antarktis, kalla opp etter seg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fritz R. Huitfeldt» frå ,  den 16. desember 2012.  
 

Norske idrettsleiarar
SK Ull-medlemmar
Norske oppfinnarar
Norske sakprosaforfattarar