alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Inge Myrvoll

Inge Myrvoll () var ein norsk politikar for SV frå Rana i Nordland. Han vart innvald på Stortinget frå Nordland i 1989.

Han var vararepresentant i perioden 2001–2005.
Frå 2003 til 2007 var han ordførar i Rana kommune.

Stortingets presidentskap 

 11. oktober 1993–30. september 1997 - Visesekretær i Lagtinget 
 15. april 1996–22. juni 1996 - Midlertidig visepresident i Lagtinget

Stortingskomitéar 
 1989–1993: Medlem i Den førebuande fullmaktskomitéen
 1989–1993: Medlem i Samferdsleskomiteen
 1989–1993: Medlem i Fullmaktskomitéen
 1993–1997: Nestleiar i Samferdsleskomiteen
 1993–1997: Medlem i Valkomitéen
 1993–1997: Medlem i Fullmaktskomitéen
 1997–2001: Medlem i Samferdsleskomiteen
 1997–2001: Medlem i Valkomitéen

Bakgrunnsstoff 
 Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Ordførarar i Rana
Folk frå Rana
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå SV
SV-ordførarar i Nordland
Narratologi

Narratologi er læra om korleis forteljingar er bygde opp, og er såleis ei grein av litteraturvitskapen. Moderne narratologi tar utgangspunkt i Vladimir Propps og Gerard Genettes teoretiske arbeid. Viktige omgrep innanfor narratologien er til dømes diegesis, tid (iterativitet, durasjon) og karakter.

Litteraturvitskap
Blodtype

Blodtype er ein måte å klassifisere blod frå ulike individ av same art ut i frå eigenskapar ved blodcellene. Det finst i overkant av tjuge ulike blodtypesystem. Dei to viktigaste er ABO-systemet og Rhesus-faktoren. Ved blodoverføringar er det naudsynt å kontrollere at det blodet som skal tilførast er kompatibelt med blodet til pasienten. Dersom blodtypane ikkje er kompatible, kan det oppstå svært alvorlege komplikasjonar.

Ifølgje http://www.giblod.no, har vi denne prosentvise fordelinga av blodtypar i Noreg: Blodtype A: 49 %, blodtype O : 39 %, blodtype B: 8 % og blodtype AB: 4 %. 
Dei rhesus-positive (RhD+pos) utgjer 85 %, mens 15 % er rhesus-negative (RhD-neg).

Fordelinga av blodgrupper i ulike etniske folkegrupper kan gje ein peikepinn om historiske slektskap og migrasjonar, sjølv om alle folkegrupper både har vandra og er oppblanda med andre. Desse tala tar berre omsyn til blodtype, og ikkje rhesusfaktor. Europeiske folkegrupper blir kjenneteikna av ein særleg høg del av blodtype A, medan asiatiske folkegrupper blir karakterisert med ein høg del av blodtypane A og B. Tabellen er basert på eit utdrag av data frå nettstaden http://bloodbook.com.

Kjelde 
 Utdrag frå artikkelen Blod på Wikipedia på bokmål/riksmål, den 11.01.2007
 Artikkelen om blodgruppe på svensk wikipedia, den 11.01.2007

Type
Hematologi
Transfusjonsmedisin
Genetikk
Serologi
Udmurtar

Udmurtar (eldre namn votjakar) er eit finsk-ugrisk folkeslag som bur i Russland, hovudsakleg i republikken Udmurtia og naboregionane. Ved den russiske folketeljinga i 2010 var det 552 000 udmurtar i Russland. 324 000 av dei kunne det udmurtiske språket. Dei fleste udmurtar har tradisjonelt vore ortodokse kristne.

Udmurtane har vore under russisk herredømme sidan midten av 1500-talet då Russland erobra det tatarske Kazan-khanatet. Etter den russiske revolusjonen var udmurtane eit av dei første folka som fekk eit eige autonomt område, Den votjakiske autonome oblasten, 4. november 1920. Dette området vart til Den udmurtiske autonome sosialistiske sovjetrepublikken 28. desember 1934. Etter at Sovjetunionen gjekk i oppløysing vart Udmurtia ein republikk i Den russiske føderasjonen.

I 2010 budde om lag 74,3 % av udmurtane i Russland i Udmurtia, der der utgjorde 28,0 % av folkesetnaden.

Fotnotar 

Uralske folk
Folkegrupper i Russland
Rogun-demninga

Rogun-demninga er ei jord- og steinfyllingsdemning over Vakhsh-elva i sørlege Tadsjikistan. Høgda på denne demninga er planlagt til 335 meter og ho er rekna som den høgste i verda når ho vert ferdig. Byggjearbeidet starta i 1976. Verdas nest høgste demning, Nurek-demninga, ligg i same dalføre over Vakhsh-elva.

Kjelder 
 Artikkel hos U.S. Department of the Interior, lest 11. januar 2007 
 Verdas høgste demningar, nettside hos Standford University, lest 11. januar 2007 

Tadsjikisk geografi
Demningar
Rondane nasjonalpark

Rondane nasjonalpark ligg i Innlandet fylke, og er den eldste nasjonalparken i Noreg. Nasjonalparken vart oppretta 21. desember 1962 og utvida i 2003.  Landskapet i parken er prega av Rondemassivet med tindar, tronge juv og djupe botnar.Berggrunnen er karrig, og lav og lyng dominerer vegetasjonen. Området har rike spor etter gammal fangstkultur.

Plassering
Rondane nasjonalpark er knytt til fjellområdet Rondane aust for Gudbrandsdalen og omfattar areal i kommunane Dovre, Sel, Nord-Fron, Sør-Fron, Ringebu, Folldal og Stor-Elvdal.

Verneformål
Formålet med vernevedtaket er mellom anna å ta vare på 
eit stort, samanhengande og i det vesentlege urørt fjellområde
eit høgfjellsøkosystem med eigenarta og variert biologisk mangfald
ta vare på sentrale leveområde til villreinstammen i Rondane.

Bruk av nasjonalparken
Verneforskrifta tillèt bruk av fjellområda til husdyrbeite og tradisjonelt friluftsliv.

Den norske turistforening driv fleire hytter innanfor eller i utkanten av parken, deriblant Rondvassbu, Bjørnhollia, Grimsdalshytta, Peer Gynt Hytta, Dørålseter og Eldåbu. Kjende turistmål er m.a. Mysusæter, Høvringen, Kvitskriuprestinn, Skranglehaugane, Smiubelgen, Rondeslottet, Verkildalsbotnen, Jutulhogget og Ulafallene.

Pilegrimsleia frå Oslo til Nidaros går gjennom parken.

Fjelltoppar 

Det er ti fjelltoppar i Rondane som ragar over 2 000 moh.:

Rondeslottet — 2 178 moh.
Storronden — 2 142 moh.
Høgronden — 2 115 moh.
Midtronden Vest — 2 060 moh.
Vinjeronden — 2 044 moh.
Midtronden Øst — 2 024 moh.
Sagtinden — 2 018 moh.
Storsmeden — 2 016 moh.
Digerronden — 2 016 moh.
Veslesmeden — 2 015 moh.

Bakgrunnsstoff
Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Rondane nasjonalpark. 
PDF-kart 
DNT-turplanleggar 

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Innlandet
Nasjonalparkar i Innlandet
Verneområde oppretta i 1962
Geografi i Dovre
Geografi i Folldal
Geografi i Nord-Fron
Geografi i Ringebu
Geografi i Sel
Geografi i Stor-Elvdal
Geografi i Sør-Fron
Blåfjella-Skjækerfjella nasjonalpark

Blåfjella-Skjækerfjella nasjonalpark (sørsamisk Låarte-Skæhkere nasjonalpark) er ein norsk nasjonalpark som ligg i Trøndelag fylke i kommunane Verdal, Steinkjer, Snåsa, Grong og Lierne. Nasjonalparken utgjer eit område på 1924 kvadratkilometer og vart oppretta ved kongeleg resolusjon 17. desember 2004.

Rundt nasjonalparken er det oppretta Skjækra landskapsvernområde og Berglimyra og Klumplifjellet naturreservat, som igjen er knytte saman med Lierne nasjonalpark. Til saman utgjer området eit av dei største samanhengande verneområda i Noreg på 2369 km2, som igjen er knytte saman med verneområde på svensk side av grensa. Den tidlegare Gressåmoen nasjonalpark er ei eiga sone innan Blåfjella-Skjækerfjella nasjonalpark.

Verneområdet er eit samanhengande villmarksområde med overgang frå lågland til høgfjell. Nasjonalparken er dominert av lågfjellsområde med slake terrengformer, men også høgfjellsparti. Botanisk er nasjonalparken møtestad for kyst- og fjellplanter, og sørlege, austlege og nordlege artar. Områda har eit rikt fugle- og dyreliv, og fleire av artane er sårbare. Mellom anna er området eit yngleområde for fjellrev.

Forvaltninga av nasjonalparken skjer med stor grad av hjelp frå lokale krefter. Området er sentrale sørsamiske bruks- og busetnadsområde der det er drive reindrift i lange tider. Verneforskriftene legg opp til at denne verksemda skal kunne førast vidare.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Blåfjella-Skjækerfjella/ Låarte-Skæhkere nasjonalpark  på nettsidene til Lierne Nasjonalparksenter
 Blåfjella-Skjækerfjella/ Låarte-Skæhkere nasjonalpark  på nettsidene til Miljødirektoratet

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Trøndelag
Verneområde oppretta i 2004
Geografi i Grong
Geografi i Lierne
Geografi i Snåsa
Geografi i Steinkjer
Geografi i Verdal
Leinster House

Leinster House er den tidlegare bustaden til hertugen av Leinster. Frå 1922 har bygnaden husa Dáil Éireann og sida 1937 Oireachtas, den lovgjevande forsamlinga i Republikken Irland. 

Dublin
Oireachtas
Dovrefjell-Sunndalsfjella nasjonalpark

Dovrefjell-Sunndalsfjella nasjonalpark er ein nasjonalpark i hjarta av Fjell-Noreg. Dovrefjell har vore eit nasjonalt symbol sidan grunnlovsfedrane på Eidsvoll i 1814 gav eiden Enige og tro til Dovre faller. Nasjonalparken vart oppretta i 2002  og omfattar areal i Sunndal, Nesset, Oppdal, Lesja og Dovre kommunar i Møre og Romsdal, Trøndelag og Innlandet fylke.

Vern og bruk av parken 
Vernet av Dovrefjell - Sunndalsfjella nasjonalpark har til føremål å ta vare på 
 eit i det vesentlege urørt fjellområde,  
 eit høgfjellsøkosystem med det naturlege biologiske mangfaldet,  
 ein viktig del av leveområdet til villreinen i Snøhetta og Knutshø.  

Folk skal ha høve til naturoppleving gjennom tradisjonelt og enkelt friluftsliv med liten grad av teknisk tilrettelegging.

Bakgrunnsstoff 
 Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Dovrefjell-Sunndalsfjella  nasjonalpark. 
 PDF-kart 
 DNT-turplanleggar 

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Trøndelag
Verneområde i Møre og Romsdal
Nasjonalparkar i Innlandet
Verneområde oppretta i 2002
Geografi i Sunndal
Geografi i Oppdal
Geografi i Lesja
Geografi i Dovre
Automatisering

Automatisering er kunsten å få noko til å gå av seg sjølv. Ved å bruka enkle eller avanserte kontrollsystem kan t.d. ein datamaskin erstatta operatørar i industriell produksjon.

Sjå òg 
 Mekatronikk
 Sekvensstyring
 Reguleringsteknikk
 PLS

Automatisering
Termostat

Ein termostat er ein temperaturstyrt brytar. 

Termostatar vert først og fremst brukte til å styra varmeelement og kjøleelement med. I eit system for regulering av temperatur har ein termostat fordelen at han er mykje billegare enn ein regulator. Viss temperaturen fell under ei på førehand innstilt nedre grense, koplar termostaten inn eit relé som opnar den elektriske straumen for oppvarminga. Termostat for kjøleanlegg verkar på tilsvarande måte. 

Den temperaturfølsame delen av termostaten kan vere ei fjør av bimetall, som bøyer seg ved oppvarming, eit lukka gassvolum som ved varmeutviding trykkar på ein membran, eit kvikksølvtermometer med innsmelta elektriske kontaktar og liknande 

Forløparen til termostaten vart oppfunnen av Al Butz i 1885.

Kjelder
Termostat. (2009, 15. februar). I Store norske leksikon. Henta 2. november 2013 frå http://snl.no/termostat. 

Reguleringsteknikk
VVS
Nederlandske oppfinningar
Øvre Anárjohka nasjonalpark

Øvre Anárjohka nasjonalpark er ein nasjonalpark sør i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke oppretta ved forskrift i 1975. I verneforskriften brukast skrivemåten Øvre Anarjokka. Saman med den tilgrensande finske nasjonalparken Lemmenjoki utgjer parken eit stort, urørt naturområde i nord. Nasjonalparken ligg avsides til på ein urørt del av Finnmarksvidda. Eit bølgande viddelandskap med bjørkeskog, furumoer, store myrer og mange vatn pregar nasjonalparken.

Plassering 
Øvre Anárjohka nasjonalpark ligg aust på Finnmarksvidda og omfattar areal i Karasjok og Kautokeino kommunar i Finnmark fylke.

Vern og bruk 
Formålet med Øvre Anárjohka nasjonalpark er å ta vare på eit stykke av Finnmarksvidda med eit representativt utval av dei naturtypar som forekjem der, så som furuskog, bjørkeskog og vidde med kratt, myr, vatn, elvar og låge fjell. Dyre- og plantelivet skal få utvikle seg mest mogleg fritt utan påverkning frå menneske. 

Verneforskriften tillèt tradisjonell reindrift. Bygging av gammer for reindrifta og eit avgrensa tal hytter eller buer for ålmen bruk, kan tillatast av Fylkesmannen som forvaltingsstyresmakt.

Bakgrunnsstoff 
 Direktoratet for naturforvalting, informasjon om Øvre Anarjóhka (sic!) nasjonalpark. 
 PDF-kart over Øvre Anarjåkka (sic!) nasjonalpark 
 Forskrift om fredning av Øvre Anarjokka (sic!) nasjonalpark, Karasjok og Kautokeino kommuner, Finnmark
 DNT-turplanleggar

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Troms og Finnmark
Verneområde oppretta i 1975
Geografi i Karasjok
Geografi i Kautokeino
Reisa

Reisa er ei 130 km lang elv i Nordreisa kommune i Troms og Finnmark. Elva munnar ut i Reisafjorden.

Elvar i Troms og Finnmark
Geografi i Nordreisa
Næringsemne

Næringsemne eller næringsstoff er emne som bidreg til stoffskiftet, veksten eller funksjonen til ein organisme, som tek det til seg. Næringsemne kan delast inn i seks kategoriar som anten tilfører energi til organismen eller hjelper han på andre vis.

Emne som gjev energi 

 Karbohydrat er emne som er laga av sukkereiningar. Dei blir inndelte etter talet på sukkereiningar: Monosakkarid (som glukose og fruktose), disakkarid (som sukrose og laktose), oligosakkarid, og polysakkarid (som stive, glykogen og cellulose).

 Protein er organiske sambindingar laga av aminosyrer som er bunde saman av peptidbindingar. Proteina blir brotne ned i kroppen til frie aminosyrer som kan brukast til å laga nye protein.

 Feitt er laga av eitt glyserinmolekyl som er bunde til tre feittsyrekjeder. Dette emnet er nødvendig for at cellene skal fungera, som isolerande materiale og for vedlikehald av hud og hår.

Emne som hjelper metabolismen 

 Mineral er typisk sporstoff, salt eller ion som kopar og jern. Desse minerala trengst i stoffskiftet.

 Vitamin er organiske sambindingar som er livsviktige for kroppen. Dei verkar ofte som koenzym for ulike protein.

 Vatn er eit livsviktig næringsemne som er direkte involvert i svært mange kjemiske reaksjonar i organismane.

 
Ernæring
Energi
Økologi
Edafologi
Sunnmørsdialekt

Sunnmørsdialekt er ei samlenemning for dialektar i futedømet Sunnmøre i Møre og Romsdal fylke. Sunnmørsdialektane høyrer alle til dei nordlege e-måla av vestnorske målføre. 

Dialektane i Nordfjord i Sogn og Fjordane har mange fellestrekk med sunnmørsdialektane, og somme reknar dei som å høyre til same dialektgruppa.

Største skilnaden mellom sunnmørsdialektane er det mellom bymålet i Ålesund og sunnmørsmålet elles. I Ålesund heiter det e, me og de for pronomena eg, meg og deg, medan bygdemåla har ej, mej og dej. Subjektsforma av første person fleirtal er i Ålesund vi, medan det på sunnmørsbygdene òg kan heite oss eller me (for nynorsk standard vi/me).

Andre særskilde former i sunnmørsk bygdedialekt er t.d. presens av verba «ha» (he, jf. eldre nynorsk hev og norrønt hef) og «få» (fæ/fær, jf. eldre nyn. fær og norr. [ek] fæ/[hann] fær). Desse formene er sjeldne i norske (rurale) dialektar generelt, då dei fleste har formene har og får òg i talemålet. Når det gjeld presensforma av verbet «kome» høyrer ein i bygdemålet ofte den lydrett omlydte forma frå overgangen frå urnordisk, kjøme (med tonelag 1), parallelt med den avrunda forma kjeme (tonelag 1). Båe variantar finn ein òg brukt parallelt i norrønt; kǿmr og kemr.

Nynorsk skriftspråk står særs sterkt på Sunnmøre generelt, men bykrinsane i Ålesund har alltid brukt bokmål. Bokmålsbruken har spreidd seg noko i Ålesund kommune med byveksten og utbreiinga av bydialekten. I høve den siste målrøystinga i kommunen, i skolekrinsen til Blindheim skule i 2018, vart bokmål sigrande. Den førre folkerøystinga skjedde i 2006 i Stokke skulekrins, då blei det fleirtal for nynorsk. 

Grunntrekka i bydialekten er for øvrig også mest i samsvar med mange av grunntrekka i nynorsk, objektivt sett, mellom anna med gjennomført trekjønnsordning.

Kjelder 

Sunnmøre
Norske målføre
Sunnmørsmål
Sergej Ivanov

Sergej Borisovitsj Ivanov () er ein russisk politikar. Han er visestatsminister i Russland.

Ivanov vart i 1975 ferdig med utdanning som omsetjar ved filologisk fakultet på statsuniversitetet i Leningrad. Han tok deretter vidare utdanning på skulen til KGB sitt første direktorat (utanriksetterretning) i Minsk. Frå 1981 til 1998 jobba han seg gjennom gradene frå tenestemann i KGB si avdeling for utanriksetterretning til første visedirektør for den nyoppretta russiske utanriksetterretninga (SVR) si Europa-avdeling. Det russiske forsvarsdepartementet sine nettsider opplyser at Ivanov var utplassert i tre lengre periodar i Afrika og Skandinavia. Andre kjelder opplyser at han tenestegjorde i Kenya og Finland.

Då Vladimir Putin vart leiar av FSB (den russiske etterfylgjaren til KGB) i 1998 utnemnde han Ivanov til visedirektør i FSB med ansvar for avdelinga for analyse, prognosar og strategisk planlegging. 15. november 1999 utnemnde president Boris Jeltsin han til sekretær for det nasjonale tryggingsrådet. 28. mars 2001 utnemnde president Putin han til forsvarsminister. 14. november 2005 vart han òg ein av fleire visestatsministrar. 15. februar 2007 vart han utnemnd til første visestatsminister. President Putin sa då at Ivanov ville få for stort ansvar som første visestatsminister til å kunne skjøtta jobben som forsvarsminister, og han forlet stillinga som forsvarsminister. Han vart etterfølgd som forsvarsminister av Anatolij Serdjukov. 

Ivanov snakkar engelsk og svensk. Han er gift og har to døtrer.

Kjelder

Russiske politikarar
Storleiksskala

Ein storleiksskala er eit omgrep der ein kategoriserer romleg skala etter lengd, areal, avstand og storleik. Eit mikroklima er til dømes klima som kan oppstå på eit fjell, i ein dal eller nær breidda av ein innsjø, medan faktorar på megaskala involverer heile planeten

Det er viktig å forstå at desse inndelingane er meir eller mindre vilkårlege, og der mega- vert brukt om globalskala enkelte stader, så kan det andre stader bety kontinentalt eller regionalt. Då må òg tolkingane av meso- og makro- endrast deretter.

Sjå òg 
 astronomisk lengdeskala
 lengdeskala

Geografiske einingar
Kartografi
Habsburg

Habsburg er ei adelsslekt i Europa. Namnet kjem av familien sitt hovudsete på 1300- og 1400-talet, borga Habichtsburg i Sveits. 

Habsburgarane har herska som hertugar (1282 - 1453), erkehertugar (1453 - 1804) og keisarar (1804 - 1918) av Austerrike-Ungarn, kongar av Spania (1516 - 1700) og som tysk-romerske keisarar i fleire hundre år fram til 1806.

Otto von Habsburg er no rekna som overhovud for slekta.

Keisarar og kongar av fyrstehuset Habsburg 

 Rudolf I (1273-1291) 
 Albrecht I (1298-1308)
 Albrecht II (1438-1439)
 Friedrich III (1440-1493)
 Maximilian I (1486-1519)
 Karl V (1519-1556)
 Ferdinand I (1556-1564)
 Maximilian II (1564-1576)
 Rudolf II (1576-1612)
 Matthias (1612-1619)
 Ferdinand II (1619-1637)
 Ferdinand III (1637-1657)
 Leopold I (1658-1705)
 Josef I (1705-1711)
 Karl VI (1711-1740)
 Maria Theresia av Austerrike -- (1740-1780)

Keisarar og kongar av fyrstehuset Habsburg-Lothringen 
 Franz I Stefan (1745-1765)
 Joseph II av det tysk-romerske riket (1765-1790)
 Leopold II (1790-1792)
 Franz II (1792-1835) (frå 1806 berre herskar over Austerrike)
 Ferdinand I av Austerrike) (1835-1848)
 Franz Joseph I av Austerrike-Ungarn) (1848-1916)
 Karl I av Austerrike, som Karl IV konge av Ungarn (1916-1918)

Kongar av Spania av huset Habsburg (Casa de Austria) 
 Filip I av Castilla 1504-1506 (Konge av Castilla)
 Karl I var Karl V av det tysk-romerske riket 1516-1556
 Filip II 1556-1598
 Filip III 1598-1621
 Filip IV 1621-1665
 Karl II 1665-1700

Spanske habsburgarar som kongar av Portugal 
 Filip I (Filipe I) var Filip II av Spania 1580-1598
 Filip II (Filipe II) var Filip III av Spania 1598-1621
 Filip III (Filipe III) var Filip IV av Spania 1621-1640

Storhertugar av Toscana av huset Habsburg-Lothringen 
 Franz Stephan 1737-1765
 Leopold I var Leopold II av det tysk-romerske riket 1765-1790
 Ferdinand III 1790-1800, 1814-1824
 Leopold II 1824-1849, 1849-1859
 Ferdinand IV 1859

Hertugar av Modena av fyrstehuset Habsburg-Lothringen 
 Frans IV 1814-1831, 1831-1846
 Frans V 1846-1848, 1849-1859

Hertuginner av Parma av huset Habsburg-Lothringen 
 Maria Louise 1814-1847

Bakgrunnsstoff 
 Genealogical tree of the house of Habsburg (till Maria Theresia)
 The Hapsburg Monarchy (Wickham Steed, 1913) ) eLibrary Austria Project (english ebook)

 
Europeiske kongefamiliar
Alfred Gusenbauer

Alfred Gusenbauer () er ein austerriksk politikar, og forbundskanslar i Austerrike sidan frå 2007 til 2008. Han var leiar av det sosialdemokratiske partiet i Austerrike, Sozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) frå 2000 til 2008.

Gusenbauer studerte statsvitskap, filosofi og jus ved universitetet i Wien. Han oppnådde graden dr. phil. i 1987. Han har vore aktiv i SPÖ sidan 1981. I 2000 vart han leiar for partiet. Ved parlamentsvalet 20. oktober 2006 vart SPÖ det største partiet, med 35,3 % av røystene. Den konservative regjeringa gjekk av, og i staden danna Gusenbauer ny regjering i ein storkoalisjon med det konservative partiet (Österreichische Volkspartei - ÖVP).

I juli 2008 trekte ÖVP seg frå koalisjonsregjeringa, og det vart skrive ut nyval. Gusenbauer kunngjorde at han ikkje ville vera statsministerkandidat ved det nye valet, som vart halde 28. september. Han vart erstatta som partileiar av Werner Faymann i august. 

Kanslarar i Austerrike
Alexander Dubček

Alexander Dubček () var ein tsjekkoslovakisk politikar, og generalsekretær i Det tsjekkoslovakiske kommunistpartiet 1968-1969. 

Etter den såkalla Prahavåren i 1968, då Dubček hadde forsøkt å reformere landets politikk og innføre ein «sosialisme med eit menneskeleg ansikt», vart han fjerna frå makta og send som ambassadør til Tyrkia.

Etter «kommunismens fall» i 1989 vart han rehabilitert og vald til ordførar i det tsjekkoslovakiske parlamentet.

Dubceks oppvekst og ungdom 

Dubček vart fødd i Uhrovec ca 60 km vest for Banská Bystrica i Slovakia. Han voks opp i Kirgisistan då far hans i 1925 flytta til Sovjetunionen med familien for å få arbeid. I 1938 fór dei tilbake til Tsjekkoslovakia og Dubček vart medlem i det slovakiske kommunistpartiet. Under den tyske okkupasjonen deltok han i motstandsrørsla.

Den politiske perioden 

Dubček vart send til Moskvas politiske høgskole der han tok eksamen i 1958. I 1962 vart han medlem av det tsjekkoslovakiske kommunistpartiet sin sentralkomité.

Under det kommunistiske styret hadde den tsjekkoslovakiske økonomien kome i vanskar og avsløringane under avstaliniseringa i Sovjetunionen skapte òg uro. I oktober 1967 vart dåverande generalsekretær og president Antonín Novotný kritisert av reformkommunistar, mellom dei økonomen Ota Šik. Novotný fekk ikkje støtte verken i sentralkomiteen eller Moskva. Han måtte derfor gå av som generalsekretær og vart erstatta av Dubček 5. januar 1968. Under perioden mars – august i 1968, ein periode som går under nemninga Prahavåren gjorde Dubček alvorlege forsøk på å liberalisere det politiske styret og innføre «sosialisme med eit menneskeleg ansikt».

Dubček forsøkte å forsikre dei sovjetiske leiarane om at han framleis var venlegsinna mot Moskva, og argumenterte med at forandringane var ei heilt intern sak. Men Prahavåren tok brått slutt då militære troppar frå Warszawapakta invaderte landet og okkuperte Praha. Dubček oppmoda befolkninga til ikkje å gjere væpna motstand mot invasjonsstyrkane. Han og nøkkelpersonane i reformarbeidet vart arresterte, og dei vart førte til Moskva der dei vart tvinga til å akseptere dei sovjetiske krava. 

Dubček vart send tilbake til Praha etter nokre dagar, og han sat i stillinga som generalsekretær fram til april 1969, då han vart avsett og send til Ankara som ambassadør til Tyrkia. Han vart sidan, i juni 1970 ekskludert av partiet. I tida etter det livnærte han seg som skogsarbeidar.

Dei siste åra 

Under den såkalla fløyelsrevolusjonen i 1989 støtta Dubček Václav Havels Borgarforum. Han vart vald til ordførar i det føderale parlamentet.

Då det kommunistiske styret av landet var slutt, skildra Dubček det som ein siger for sitt «humanistiske sosialistiske syn». 

I 1992 råka Dubček ut for ei trafikkulykke og døydde etter nokre veker av skadane. Han vart gravlagd i Bratislava. Han var då leiar av Det slovakiske sosialdemokratiske partiet og representant i det slovakiske parlamentet for dette.

Kjelder 
I hovudsak svensk wikipedia, art. med same namnet.

Bakgrunnsstoff 
Alexander Dubeck i Store norske leksikon

Tsjekkoslovakiske politikarar
Kommunistiske politikarar
Slovakiske politikarar