alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mobbeåtferd

Mobbeåtferd er eit åtferdsfenomen ein hovudsakleg finn mellom små fuglar. Åtferdsmønsteret går ut på at ein flokk små dyr samarbeider om å trakassera og gjerne jaga vekk predatorar i nærleiken. Fenomenet førekjem helst hjå artar som har ungar som ofte vert jakta på, og har oppstått fleire gongar i evolusjonen.

I tillegg til å jaga vekk predatorar, har mobbeåtferd òg fleire effektar. For det første skapar det oppstuss rundt predatoren, noko som gjer det umogleg å gjere snikåtak. Det lærar òg ungdyr opp til å kjenna att forskjellige predatorar.

Mobbeåtferd kan vera interspesifikk, det vil seie omfatta fleire artar. Ein observerer ofte ulike artar slå seg saman for å mobba ein felles predator. Til dømes kan eit heilt knippe forskjellige småfugl-artar slå seg saman for å mobba ei kråke, for seinare å slå seg saman med kråka for å mobba ein hauk eller eit rovpattedyr.

Gauken utnyttar mobbeåtferd for å finna småfugl-reir han kan legga egga sine i. Han er farga som ein rovfugl, og kan flyga gjennom eit område som ein hauk for å erta på seg potensielle eggvertar - når dei kjem fram for å mobba gauken, viser dei samtidig kor reira deira ligg.

Bakgrunnsstoff 

Aggresjon
Predasjon
Fugleåtferd
Dyrekommunikasjon
22 Kalliope

22 Kalliope er ein stor hovudbeltetasteroide av M-typen og vart oppdaga av J.R. Hind den 16. november 1852. Den er namngjeven etter Kalliope, eposdiktingas greske muse.

Karakteristikkar 
Kalliope er noko avlang, omtrent 180 km i diameter, og lett asymetrisk. Dette har forskarane funne ut i frå bilete tekne av VLT ved ESO.

Medan spekteret høyrer til ein M-type, ser ikkje Kalliope ut til å vera metallisk lik andre M-typar som til dømes 21 Lutetia.

Kalliope
Pungulv

Pungulven, Thylacinus cynocephalus, var eit stort, kjøt-etande pungdyr som levde på Tasmania fram til han vart utrydda på 1930-talet. Arten vert òg omtala som tasmansk tiger etter stripene han hadde på bakkroppen. Før dei første menneska kom til kontinentet fanst han òg i Australia og på Ny-Guinea.

Bakgrunnsstoff 
 Film av den siste levande pungulven

Thylacinidae
Utdøydde dyr
Artar som har vorte utrydda som følgje av menneskeleg verksemd
Bereraketten Zenit

Zenit er namnet på ein serie bererakettar produsert av Yuzhnoye Design Bureau i Ukraina. Zenit vart utvikla på 1980-talet for to føremål: som hjelpemotor med flytande drivstoff for bereraketten Energija som skulle frakte det seinare skrota romferjeprogrammet ut i verdsrommet, eller som ein sjølvstendig fleirtrinnsrakett.

Bakgrunnsstoff

 Om Zenit-familien på nettstaden boris-lux.de
 Om Zenit på nettstaden Encyclopedia Astronautica
 Om Zenit på nettstaden til den ukrainske romdirektoratet 
 Om Zenit på nettstaden til Buran-Energia
 Om Zenit på Orbital Report News Agency (engelsk)
Piave

Piave (frå latin Plavis ) er ei elv nord i Italia. Ho har sitt utspring i Alpane og renn sørover i 220 km og ut i Adriahavet nær Venezia. 

I 1809 var ho åstad for eit slag under napoleonskrigane der fransk-italienske styrkar kjempa mot styrkar frå Austerrike. 

 
I 1918, under den første verdskrigen, var ho åstad for slaget ved Piave, det siste store austerriksk-ungarske åtaket på den italienske fronten, som dei tapte etter å ha mista nesten 200 000 mann. Slaget ved Piave var det avgjerande slaget i den første verdskrigen ved den italienske fronten.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

Veneto
Elvar i Italia
Pioverna

Pioverna er ei elv i Lombardia i Italia. Elva har utspring i Grigna-massivet og renn nordover og så vestover gjennom Valsassina, og dannar eit gjel ved Bellano før ho munnar ut i Comosjøen. Heile elva renn innanfor provinsen Lecco

I elva finn ein aure, regnbogeaure og kvitfinna steinulke, og ho er ein favoritt hos sportsfiskarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pioverna» frå ,  den 24. november 2007.

Bakgrunnsstoff

Po
Elvar i Italia
Lombardia
Po

Po (latin Padus, i antikken Eridanus) er den lengste elva i Italia med ei lengd på 652 km. Elva renn frå vest til aust på tvers av heile Nord-Italia, frå Viso (i Dei cottiske Alpane) til Adriahavet nær Venezia. Ho har eit nedslagsfelt på 71 000 km², som inkluderer sideelvar frå både Frankrike og Sveits.

Elva renn gjennom mange viktige italienske byar, inkludert Torino og (indirekte) Milano i Lombardia. Ho er forbunde til Milano via eit nettverk av kanalar kalla navigli, som Leonardo da Vinci hjelpte til å utforme. Nær enden av elva dannar ho eit breitt elvedelta med hundrevis av små kanalar og fem store kalla Po di Maestra, Po della Pila, Po delle Tolle, Po di Gnocca og Po di Goro i den sørlege delen av Comacchio, eit område kjend for ål. Posletta svarer til Gallia Cisalpina, som vart delt inn i Gallia Cispadane Gaul (Sør for Po) og Gallia Transpadane (Nord for Po).

Den vidstrakte dalen rundt Po vert kalla Posletta (it: Pianura Padana) og er så effektivt forbunde til elva at heile dalen vart det viktigaste industriområdet i landet. Elva vert styrt av eit spesielt styringsorgan kalla Magistrato delle Acque.

Hovudnæringa til bønder rundt elva er korn. 

I 2005 fann ein «enorme» mengder benzoylecgonine, som vert utsondra i urinen til kokainbrukarar. Basert på desse tala vart det estimert at dette utgjorde 4 kg dagleg eller om lag 27 dosar per dag per tusen innbyggjarar i området ved elva. Dette talet var nesten tre gonger høgare enn tidlegare estimat.

Inntørking 
4. mai 2007 tørka elva opp fleire stader. Italia erklærte unntakstilstand i nordlege og sentrale regionar. Opptørkinga kom av at Alpane fekk mykje mindre snø enn normalt om vinteren og Italia hadde hatt sin varmaste vinter på 200 år. Dette er kanskje forbunde med global oppvarming. Det vart diskutert om ein skulle fylle opp elva med å leie vatn frå store innsjøar og reservoar i Alpane.

Sideelvar 
Av sideelvar finn ein (H er frå høgre og V er frå venstre) frå utspring til munning: 
 Pellice (V)
 Varaita (H) 
 Maira (H)
 Dora Riparia (V)
 Stura di Lanzo (V)
 Orco (V)
 Dora Baltea (V)
 Sesia (V)
 Tanaro (H)
 Scrivia (H)
 Agogna (V)
 Ticino (V)
 Olona (V)
 Lambro (V)
 Trebbia (H)
 Nure (H)
 Adda (V)
 Arda (H)
 Taro (H)
 Parma (H)
 Enza (H)
 Oglio (V)
 Mincio (V)
 Secchia (H)
 Panaro (H)
 Versa

Fotnotar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Po River» frå ,  den 24. november 2007.  
 

 
Elvar i Italia
Piemonte
Lombardia
Emilia-Romagna
Veneto
Tobokstavsord
Eridanus

Eridanus kan vise til

Elvar
Eridanos i gresk mytologi (eller Eridanus), ei elv i gresk mytologi ein stad i Mellom-Europa, som var eit område dei gamle grekarane berre så vidt kjende til. 
Po, namnet på elva i romartida. 
Eridanos i Aten, ei tidlegare elv nær Aten. 
Eridanos i Skandinavia, ei stor elv som rann mellom 40 millionar og 700 000 år sidan frå Lappland til Nordsjøen der Austersjøen no er.

Astronomi
Det latinske namnet på stjernebiletet Floda
Eridanushopen ein galaksehop i stjernebilete Floda
Delta Eridani, ei stjerne
Eta Eridani, ei stjerne
Gamma Eridani, ei stjerne
Eridanus supertomrom
Rapido

Rapido er ei 40 km lang elv i Lazio i Italia. Elva renn gjennom Ciociaria i provinsen Frosinone. 

Rapido har utspring på grensa mellom Lazio og Molise i fjellsida i Mainardefjella. Elva renn gjennom området Sant'Elia Fiumerapido her ho vidare vert kalla Gari og nær Cassino renn ho i lag med Liri og dannar Garigliano.

Fleire karstkjelder renn ut i elva og ho har derfor relativt stor og jamn vassføring. I gjennomsnitt er vassføringa 25 m³/s og aldri under 10 m³/s.

Elva var åstad for eit blodig slag i januar 1944 då dei allierte prøvde å opprette eit bruhovud for å innleie åtak på Gustavlinja nær Monte Cassino.

Kjelder 

Lazio
Elvar i Italia
Re di Anfo

Re di Anfo er ei elv i provinsen Brescia i Lombardia i Italia. Ho har sitt utspring ved Cima Meghè og renn ut i Idrosjøen ved Anfo på vestsida av innsjøen. Heile elva renn innanfor kommunen Anfo. 

Eit kort stykke av elva egnar seg godt for kanopadling

Kjelder 

 Canyoning sul Re di Anfo

Po
Elvar i Italia
Lombardia
Du chant à la une !

Du chant à la une ! er debutalbumet til Serge Gainsbourg frå 1958. 

Albumet består hovudsakleg av jazzsongar og enkelte chansons som «La recette de l'amour fou». 

Orkesteret til Alain Goraguer medverkar på alle songane. Goraguer produserte òg albumet og arrangerte songane. Albumet fekk gode kritikk av Boris Vian då det kom ut, men selde dårleg.

Innhald 

Serge Gainsbourg
Debutalbum frå 1958
Serge Gainsbourg N°2

N°2 er som tittelen seier det andre albumet til Serge Gainsbourg frå 1959. 

Som på debutalbumet er det orkesteret til Alain Goraguer som støttar Gainsbourg musikalsk, medan Goraguer sjølv produserte og arrangerte songane. 

Musikkstilen til Gainsbourg er framleis jazz, med enkelte andre stilartar som fransk kabaretmusikk og til og med meir latinske stilartar som mambo i «Mambo Miam Miam» og bossa nova i «Indifférente». «Jeunes femmes et vieux messieurs» kan minne om temaet til ein western-fjernsynsserie gjort som ein kabaretsong. 

Plateomslaget viser Gainsbourg som sit ved eit bord med ein sigarett i handa. På bordet ligg ein bukett med roser og ein revolver.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd. 

 «Le claqueur de doigts» (3:06)
 «La nuit d'octobre» (3:06) (musikk av Alfred de Musset, tekst av Gainsbourg)
 «Adieu, créature !» (2:10)
 «L'anthracite» (2:32)
 «Mambo miam-miam» (2:33)
 «Indifférente» (2:14) (Gainsbourg, Alain Goraguer)
 «Jeunes femmes et vieux messieurs» (2:03)
 «L'amour à la papa» (2:48)

Bonusspor 
I 2003 kom det ei utgåve av plata med fem bonusspor som alle vart gjeve ut på EPane Romantique '60 eller L'Eau À la Bouche, begge frå 1960. 

9. «Cha Cha Cha du Loup» (frå Romantique '60) (1:57) (Gainsbourg, Goraguer) 
10. «Sois Belle et Tais-Toi» (frå Romantique '60) (2:00)
11. «Judith» (frå L'Eau À la Bouche og Romantique '60) (2:34) (Gainsbourg, Goraguer)
12. «Laissez-Moi Tranquille» (frå Romantique '60) (1:54)
13. «L' Eau À la Bouche» (frå L'Eau À la Bouche) (2:28) (Gainsbourg, Goraguer)

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1959
L'étonnant Serge Gainsbourg

L'étonnant Serge Gainsbourg er det tredje albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1961. Musikalsk er albumet ei blanding av jazz, chanson og pop. 

På fleire av songane skreiv Gainsbourg ny tekst til gamle franske songar skriven av mellom anna Victor Hugo («Chanson de Maglia») og Gérard de Nerval («Le Rock de Nerval»). 

Albumet er spelt inn i lag med Alain Goraguer og orkesteret hans, som òg arrangerte songane.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd. 

 «La Chanson de Prévert» - 2:58
 «En Relisant ta Lettre» - 2:00
 «Le Rock de Nerval» - 1:49 (tekst av Gainsbourg, musikk av Gérard de Nerval)
 «Les Oubliettes» - 2:26
 «Chanson de Maglia» - 2:03 (tekst av Gainsbourg, musikk av Victor Hugo) 
 «Viva Villa» - 3:20
 «Les Amours Perdues» - 2:56
 «Les Femmes C'est du Chinois» - 2:30 (tekst av Gainsbourg, musikk av Gainsbourg og Alain Goraguer)
 «Personne» - 2:43
 «Le Sonnet d'Arvers» - 1:51 (tekst av Gainsbourg, musikk av Félix Arvers)

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1961
Domssøndag

Domssøndag/Kristi kongedag – i Noreg tidlegare omtalt som siste sundag i kyrkjeåret – fell mellom 20. og 26. november og er den siste søndagen før adventa.

Etter liturgirevisjonen i 2012 fekk dagen i Den norske kyrkja namnet domssøndag/Kristi kongedag  fordi preiketekstane minner om at Kristus skal komme att for å halde dom over levande og døde, og domaren seier at «Det de ikkje gjorde mot ein av desse minste, har de heller ikkje gjort mot meg».

Krist kongefest 
I Den katolske kyrkja har det vore vanleg å feire den siste sundagen i kyrkjeåret som Kristi kongefest. Kristi kongefest er den yngste av idéfestane til Kristi ære i kalenderen. Festen vart innført av pave Pius XI i 1925 som eit motstykke til sekularismen i tida og som ein protest mot allmakta til statane. 

Kyrkjer som feirar Kristi kongefest, kan velje å nytte kvit liturgisk farge, sjølv om den vanlege liturgiske fargen denne sundagen er grøn.

Kjelder 

 «Siste søndag i kirkeåret: Kristi Kongefest» ved katolsk.no

Kyrkjeåret
St. Olavsloppet

St. Olavsloppet er ein tradisjonsrik stafett som går mellom Trondheim og Östersund, høvesvis i Trøndelag og Jämtland. Östersund og Trondheim skiftar kvart år på å vere start- og målstad. Løpet har blitt arrangert sidan 1987. 

Mellom dei deltakande laga finn ein både profesjonelle lag, lokale idrettslag og andre. Løpet går gjennom Sør-Trøndelag, Nord-Trøndelag og Jämtlands län.

Stafetten vert arrangert i juli månad kvart år, og er oppkalla etter Olav den Heilage, eller St. Olav. Løpet følgjer Olavsleden.

Bakgrunnsstoff 

Idrettstilskipingar
Kultur i Trøndelag
Jämtland
Skipingar i 1987
Ornitologi

Ornitologi (frå gresk ορνις, «fugl») er vitskapen som studerer fuglar. Læra er ein del av zoologien, og tek for seg dei fleste aspektane med fuglane sitt liv, slektskap og oppbygnad. Fuglar er takknemlege studieobjekt, i og med at dei på mange måtar liknar menneske meir enn dei fleste pattedyr; brorparten av fugleartane me kjenner er dagaktive og orienterar seg primært etter syn- og høyrselsssansen.

Det finst om lag 9700 beskrivne fugleartar i verda, rundt 450 av desse er registrert i Noreg.

Bakgrunnsstoff 
Norsk Ornitologisk Forening

 
Biologi
Fuglar
Serge Gainsbourg N° 4

N° 4 er det fjerde albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1962. Albumet er særs jazzprega og inneheld ingen kabaret-, chanson- eller popaktige songar som på dei tre første albuma. Nokre av songane har meir latinprega jazz, som bossanova på «Baudelaire» og «Les Cigarillos» og samba på «Ce grand méchant vous». Det rytmiske avsluttingssporet «Ce grand méchant vous» viste fram mot Gainsbourg Percussions i 1964, som inneheldt langt meir av dette slaget.

Songane er framført av Alain Goraguer og orkesteret hans, medan Goraguer i tillegg arrangerte songane.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd. 
 «Les Goémons» - 2:39 
 «Black Trombone» - 2:37
 «Baudelaire (Le serpent qui danse)» - 2:27 (tekst av Gainsbourg, musikk av Charles Baudelaire)
 «Intoxicated Man» - 2:38
 «Quand tu t'y mets» - 1:50
 «Les Cigarillos» - 1:46
 «Requiem pour un twisteur» - 2:39
 «Ce grand méchant vous» - 2:22 (tekst av Gainsbourg og Francis Claude, musikk av Gainsbourg)

Bonusspor 
I 2006 kom det ei utgåve av plata med fire bonusspor frå EPen Vilaine Fille, Mauvais Garçon frå 1962. Desse skil seg frå resten av plata og er pop- og easy listening-songar, og «Un violon, un jambon» er til og med country. Av desse songen er «La Javanaise» ein av klassikarane til Gainsbourg frå denne tida. 
9. «Vilaine Fille, Mauvais Garçon» - 1:55
10. «L'Appareil à sous» - 1:34
11. «La Javanaise» - 2:28
12. «Un violon, un jambon» - 2:23

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1962
Gainsbourg Confidentiel

Gainsbourg Confidentiel er det femte albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1963. Som det førre albumet Serge Gainsbourg N° 4 frå året før er det eit reint jazzalbum, men likevel eit ganske så anneleis album. Dette var første albumet til Gainsbourg der han ikkje samarbeida med Alain Goraguer, og der han tidlegare hadde spelt med eit stort orkester er alle songane på Gainsbourg Confidentiel strippa ned til eit svært sparsommeleg arrangement med berre Gainsbourg sjølv på vokal, Michel Gaudry på kontrabass og Elek Bacsik på elektrisk gitar og ingen trommer. Dette var derimot siste albumet der Gainsbourg spelte jazz.

Tekstane omhandlar mellom anna tema som kjærleik, barbermaskinar, fotoapparat, walkie-talkiear og vakre togreiser.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd.

 «Chez les yé-yés» - 2:29
 «Sait-on jamais où va une femme quand elle vous quitte» - 2:02
 «Le talkie-walkie» - 2:04
 «Le rasoir électrique» - 1:45
 «La saison des pluies» - 3:29 (E. Bacsik - S. Gainsbourg)
 «Elaeudanla Téitéia» - 1:39
 «Scenic Railway» - 2:35
 «Le temps des yoyos» - 2:38
 «Amour sans amour» - 2:04
 «No, no thank's, no» - 2:33
 «Maxim's» - 1:51
 «Negative blues» - 1:34

Nokre CD-utgåver frå 2001 inneheldt òg 9 spor frå eit konsertopptak frå 1963.

Musikarar 
 Serge Gainsbourg - vokal
 Michel Gaudry - kontrabass
 Elek Bacsik - elektrisk gitar

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1963
Gainsbourg Percussions

Gainsbourg Percussions er det sjette albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1964. Albumet er eit av dei første etnopopalbuma som vart laga og inneheld mykje nordafrikanske og karibiske rytmar i ein pop- og jazzstruktur. Albumet skil seg kraftig ut frå det meste anna musikk som vart laga på midten av 1960-talet. 

Albumet opnar med «Joana» og «Là-Bas C'est Naturel» som er særs etniske med kvinner på afrikansk song og heftige afrikanske rytmar. Ein finn derimot òg meir tradisjonelle jazzspor, som «Machins Choses», «Coco & Co» og «Pauvre Lola» («Stakkars Lola»), men sistnemnd har ein typisk Gainsbourg-tvist med ungpikelatter gjennom heile songen frå France Gall. Vidare finn ein meir latinske songar som «Les Sambassadeurs» (samba) og «Couleur Café» og «Ces Petits Riens» (bossanova), 

Den etniske «New York - U.S.A.» vart ein liten hit for Gainsbourg. Det er ein underleg liten song med berre perkusjon og vokal der Gainsbourg og eit kor syng «J'ai vu New York, New York U.S.A.» (Eg såg New York, New York USA) i refrenget, medan resten av teksten stort setter er ei opplesing av bygningar i New York (Rockfeller Centre, International Building, Panamerican Building, Bank of Manhattan osv.) «Marabout» er ein song i same gate med berre perkusjon og vokal. 

Mange av songane dukka opp på samleplata Couleur Café nokre år før resten av albumet vart gjeve ut på CD i 2001. 

Albumet er arrangert av Alain Goraguer.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg. 

 «Joana» - 1:59
 «Là-Bas C'est Naturel» - 2:28
 «Pauvre Lola» - 2:26
 «Quand Mon 6,35 Me Fait Les Yeux Doux» - 1:50
 «Machins Choses» - 3:15
 «Les Sambassadeurs» - 2:01
 «New York - U.S.A.» - 2:17
 «Couleur Café» - 2:12
 «Marabout» - 2:08
 «Ces Petits Riens» - 2:00
 «Tatoué Jérémie» - 1:44
 «Coco & Co» - 3:00

Musikarar 
 Alain Goraguer: Piano
 Pierre Michelot: Kontrabass
 Christian Garros: Trommer
 Eddy Louiss: Orgel
 France Gall: Latter

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1964
Anna av Serge Gainsbourg

Anna er eit musikkalbum av Serge Gainsbourg som kom ut i 1967. Albumet består av musikk til filmen med same namn som òg kom i 1967. Dette var første albumet til Gainsbourg på tre år og markerte ei brå musikalsk endring og var det første albumet hans av 60-tals pop og rock inspirert av England. Det var òg første album der fleire av songane inneheld kvinneleg solosang, her av Anna Karina frå Danmark, som hadde hovudrolla i filmen. Ein annan skodespelar frå filmen, Jean-Claude Brialy, medverkar òg med vokal på fleire av songane.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg.

 «Sous le soleil exactement (orchestre)» - 2:06
 «Sous le soleil exactement» - 3:32
 «C'est la cristallisation comme dit Stendahl» - 2:07 
 «Pas mal pas mal du tout» - 1:53 
 «J'étais fait pour les sympathies» - 3:26 
 «Photographes et religieuses (Orchestre)» - 1:37 
 «Rien rien j'disais comme» - 1:16 
 «Un jour comme un autre» - 1:17 
 «Boomerang» - 2:58 
 «Un poison violent, c'est l amour» - 2:36 
 «De plus en plus, de moins en moins» - 2:25 
 «Roller girl» - 2:26 
 «Ne dis rien» - 3:21 
 «Pistolet Jo» - 2:07 
 «G.I. Jo» - 2:10 
 «Je n'avais qu un seul mot à lui dire» - 3:03

Medverkande 
 Michel Colombier - Dirigent
 Anna Karina - vokal
 Jean-Claude Brialy - vokal
 Serge Gainsbourg - vokal

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1967
26 Proserpina

26 Proserpina er ein hovubelteasteroide.
Den vart oppdaga av Karl Theodor Robert Luther den 5. mai 1853.
Den er namngjeven etter den romerske gudinna Proserpina, dattera av Ceres og dronninga av dødsriket.

Kjelder 

Proserpina
Proserpina
Elva Reno

Reno er ei elv i Emilia-Romagna i Italia. Ho er den tiande lengste elva i Italia (sjette lengste av dei som renn direkte ut i havet) og den viktigaste av elvane i området bortsett frå Po. Namnet på elva har same etymologi som Rhinen og kjem frå det keltiske ordet for «rennande (vatn)». 

Elva har eit nedslagsfelt på litt over 5 000 km² og i middelvassføring på 95 m³/s ved munningen. Der elva renn ut på Posletta har ho om lag 25 m³/s. Den høgaste verdien som er registrert er derimot rundt 1 000 m³/s og d et minste er 0,6 m³/s.

Elva har sitt utspring i Le Lari-massivet i provinsen Pistoia (Toscana) om lag 745 meter over havet der to elva renn i hop nær Le Piastre i kommunen Pistoia. Den øvre leia hennar dannar grensa mellom Toscana og Emilia-Romagna og renn i ei skogkledd område kryssa av jernbanelinja Bologna-Porretta-Pistoia. Her er det òg bygd fleire reservoar på elva som vert nytta til produksjon av vasskraft. Reno er den elva i Appenninane som produserer mest straum etter Nera-Velino i Umbria.

I den nedre leia mottar Reno mange sideelvar, og nokre av desse har svært varierande vassføring. Dei viktigaste er Limentra, Silla, Setta, Idice, Sillaro, Santerno og Senio. Elva munnar ut i Adriahavet nær Casalecchio di Reno, søraust for Valli di Comacchio.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Historie og geografi

Kjelder 

Reno
Reno
Reno
Rienza

Rienza (tysk Rienz) er ei elv i provinsen Bolzano nord i Italia. Ho har utspring i Dolomittane i ei høgd 2 180 meter over havet, sør for Toblach. Nær Toblach renn ho inn i Pustertal (Val Pusteria) og etter 90 km munnar ho ut i Isarco i byen Brixen i ei høgd på 550 meter over havet. 

Rienz renn gjennom kommunane Toblach, Niederdorf, Welsberg-Taisten, Olang, Bruneck, St. Lorenzen, Kiens, Vintl, Mühlbach, Rodeneck og Brixen.

Dei viktigaste sideelvane hennar er Aurino, som dannar Ahrntal og som utgjer 1/3 av den totale vassføringa hennar, Rio Gadera, Rio Anterselva, Rio Braies og Rio Fundres

Den største vassføringa til Rienz ligg på rundt 60 m³/s.

Kjelder 

Trentino-Alto Adige
Elvar i Italia