alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stylophone

Stylophone er ein liten, analog synthesizer som vert spelt med ein stift. Han vart funnen opp i 1967 av Brian Jarvis, og kom i produksjon i 1968, produsert av Dubreq. Han består av eit metall-klaver som vert spelt ved å røre tangentane med ein stift. Kvar note vert er knytt til ein spenningskontrollert oscillator via ein motstand—og lukkar dermed ein krins. Dei einaste andre kontrollane var ein av- og påknapp og ein vibratokontroll på framsida, ved sidan av klaveret, i tillegg til ein stemmekontroll på baksida. Det vart seld tre millionar Stylophone-instrument, hovudsakleg som leiketøy for barn. 

Stylophone var tilgjengeleg i tre variantar: standard, bass og diskant, der standardversjonen var den klårt vanlegaste. Det finst òg ein større versjon kalla 350S med fleire tonar på klaveret, forskjellige stemmer, ein enkel «wah-wah»-effekt som var kontrollert gjennom å flytte handa over ein fotosensor, og to stiftar. 

I midten av 1970-råa kom ein ny modell med falskt tre på høgtalarpanelet og ein volumkontroll. Dette var kort tid før Stylophone-produksjonen stoppa i 1975. 

Underhaldaren Rolf Harris var i fleire år talsmann for marknadsføringa av Stylophone i Storbritannia, og kom med fleire plater ein kunne spele i lag med.

Nytugåve i 2007

I oktober 2007 lanserte Re:creation, i samarbeid med Dubreq Ltd (som vart starta på ny i 2003 av Ben Jarvis, sonen til den opphavlege oppfinnaren), Stylophone, 32 etter produksjonen vart lagt ned. Den nye modellen, offisielt kalla S1, er ein digital kopi som liknar den originale frå 1960-åra, men har ein volumkontroll og ein audio-gjennomløpsfunksjon, i tillegg til to nye lydar.

I popkulturen
David Bowie spelte Stylophone på den første hitsingelen sin, «Space Oddity».

Den 5. mars 2010 i Kermode Uncut vodcast, spelar Kermode ei utgåve av Richard Strauss sin «Also sprach Zarathustra» på Stylophone til ære for Duncan Jones-filmen Moon.

Stylophone S2
I desember 2012 gav Dubreq ut Series 2 Stylophone, ein britiskprodusert, analog synthesizer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stylophone» frå ,  den 17. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elektroniske musikkinstrument
Tangentinstrument
Leikeinstrument
Trident Studios

Trident Studios var eit britisk platestudio i 17 St. Anne's Court i Soho i London mellom 1968 og 1981. Det vart bygt i 1967 av Norman Sheffield, ein trommeslagar i 60-talsgruppa The Hunters, og bror hans Barry.

«My Name is Jack» av Manfred Mann vart spelt inn i Trident i mars 1968 og var med å gje studioet eit godt rykte. Somme kjende album og singlar som vart spelte inn i Trident var the Beatles sitt White Album (sjølv om det meste av innspelinga vart gjort i Abbey Road Studios) og «Hey Jude», George Harrison-albumet All Things Must Pass, Elton John sin «Candle in the Wind» og David Bowie sitt The Rise and Fall of Ziggy Stardust. Rick Wakeman var fast studiomusikar på klaver på den tida og var med på mange innspelingar, mellom anna Bowie-songane «Life on Mars?» og «Changes».

Andre artistar som spelte inn musikk i Trident var The Bee Gees, Carly Simon, Chris de Burgh, Genesis, Brand X, James Taylor, Joan Armatrading, Joe Cocker, Kiss, Lou Reed, Peter Gabriel, Marc Almond, Marc and the Mambas, Soft Cell, Queen, the Rolling Stones, Thin Lizzy, Tina Turner, T. Rex, Van der Graaf Generator, Yes og John Entwistle.

Sheffield-brørne hadde ein avslappa arbeidsmoral, men la vekt på høg standard innan lydteknikk.	Studioet hadde det nyaste utstyret, som var medverkande til at mange store artistar ønskte å nytte det.

Delvis diskografi
Lista under syner musikk som anten vart spelt inn, miksa eller mastra i Trident Studios mellom 1968 og 1981.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trident Studios» frå ,  den 17. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Trident Studios si offisielle Facebookside
 The Marquee Club: Trident Studios

Platestudio i London
Skipingar i 1968
Tora Skagedotter

Tora Skagedotter (norrønt: Þóra Skagadóttir) var gift med Håkon jarl den mektige. Truleg må ho ha vore fødd ein gong før 955, det er uvisst når ho døydde.

Dei få opplysningane vi har om Tora Skagedotter, finn vi i soga om Olav Tryggvason og i Fagerskinna.
Ho var dotter av «ein mektig mann» som heitte Skage Skoftesson og bror hennar var Skofte Skagesson (Tidende-Skofte). I Bandadråpa (av Eyolv Dådaskald) er Skofte nemnd som «utværs-herse». Snorre skriv om Tora at ho var ei overlag ven jente, og Håkon jarl var så glad i Tora, at han heldt mykje meir av frendane hennar, enn av andre folk.

I Fagerskinna blir det nemnt at Håkon jarl gifte seg med Tora «då han kom attende til Noreg». Dette kan ha vore i 974, då han kom attende frå Danmark etter å ha hjelpt Harald Blåtann i krigen mot saksarkeisaren Otto II. Mest truleg er likevel tida omkring 970, då han kom attende frå Danmark, etter at han hadde felt Harald Gråfell i Limfjorden. Det var då han allierte seg med Harald Blåtann og for ei tid, måtte underordne seg den danske kongen som hans vasall.  

Tora og Håkon jarl hadde desse borna som var fødde i ekteskap:
 Svein, ladejarl, herska over Noreg saman med halvbroren Eirik Håkonsson, i tida etter slaget ved Svolder (1000–1015)

 Bergljot, gift med Einar Tambarskjelve

 Sigurd

 Erling Snorre fortel at Erling Håkonsson vart blota under slaget ved Hjørungavåg, men truleg var dette rein dikting. Blotinga er ikkje omtala i noko skaldevers, og i Fagerskinna er det nemnt at Erling var med i slaget og styrte sitt eige skip.

Håkon jarl hadde fleire born, som var fødde utanfor ekteskap: Eirik, Heming og Erlend. Truleg må vi kunne tyde sogene slik at Håkon jarl hadde to døtrer til: 

 Den eine av dei (Fagerskinna kallar ho Ingebjørg), skal ha vore gift med Tora sin bror, Skofte Skagesson. Snorre fortel at Eirik Håkonsson drap Skofte då Eirik var berre elleve eller tolv år gamal, og det må såleis ha skjedd omkring år 974. Denne dottera må då ha vore fødd fleire år før Håkon og Tora vart gifte.

 Den andre av dei, kan ha vore Ragnhild, og ho kan ha vore fødd etter 970, slik at Tora kan ha vore mor hennar. Det kan tenkjast at Ragnhild var mor til lendmannen Ivar Kvite på Opplanda.

Snorre nemner berre Ragnhild, og i Fagerskinna er det berre Ingebjørg nemnt. I begge sogene er denne dottera nemnt som mor (eller bestemor) til Orm Eilivsson, jarl på Opplanda. Ein av etterkomarane hans var kong Erling Skakke. Det er altså nokså uvisst om dette var to døtre, eller om ein av sogeskrivarane har mistydd namnet på den same dottera.

Referansar

Folk frå vikingtida
900-talet
Karditsomagoúla

Karditsomagoúla (gresk Καρδιτσομαγούλα) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Karditsomagoúla høyrer til kommunaleininga Kardítsa i kommunen Kardítsa.

Referansar 

Karditsomagoula
Elegi

Elegi (frå gr. av elegos 'klagesong') er ein klagesong eller eit klagedikt som uttrykkjer sorg eller vemod. Elegien har sitt opphav og blei fyrst utvikla i Jonia på 600-talet f.kr, og både Arkhilokhos og Kallinos har blitt rekna som opphavsmenn for sjangeren, som ein finn spor av langt attende i ulike sivilisasjonar. I gresk og romersk litteratur er elegien formelt bestemt gjennom den metriske strukturen. Opphavleg var han eit dikt skrive i ein valfri mengd distikon, som er ei verseining på to linjer. Dei to linjene i eit distikon vekslar mellom heksameter (seks daktylar) og pentameter (fem daktylar).

Jamvel om elegien frå klassisk gresk tid var ganske strengt definert som sjanger, stod han friare i val av innhald og kunne omhandle mange forskjellige emne. Innhaldet kunne vere både krigersk, politisk, etisk og erotisk, og blei framført til fløytespel. Versemålet blei også nytta i gravskrift i form av eit epigram, og utgjorde då i regelen berre eitt distikon, altså to linjer. Epigrammmet er dessutan den fyrste utprega skriftlege undersjangeren til elegien.

I moderne lyrikk er elegi ei nemning på eit klagedikt utan omsyn til den ytre forma. I musikken er elegien ein klagesong.

Kjelder

Janss, C., Refsum, C. (2008). Lyrikkens liv: innføring i diktlesning (s. 164-169). Oslo: Universitetsforlaget ISBN 978-82-15017-01-3.

Fotnotar 

Lyrikksjangrar
Musikksjangrar
Lyrikk
Greske ord og uttrykk
VM i skiskyting 2001

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2001, den 36. i rekka, fann stad i Pokljuka i Slovenia i dagane frå 3. til 11. februar 2001.

Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, likt delt mellom kvinner og menn. Noreg vann flest medaljar med sju (1-2-4), framfor Tyskland med seks (1-3-2). Flest gullmedaljar tok Russland med tre triumfar. Svenske Magdalena Forsberg og russaren Pavel Rostovtsev vann kvar sine to gullmedaljar.

Menn

10 km 

Dato: 3. februar 2001

12,5 km jaktstart 

Dato: 4. februar 2001

15 km fellesstart 

Dato: 9. februar 2001

20 km 

Dato: 7. februar 2001

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 11. februar 2001

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 3. februar 2001

10 km jaktstart 

Dato: 14. februar 2001

12,5 km fellesstart 

Dato: 9. februar 2001

15 km 

Dato: 6. februar 2001

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 10. februar 2001

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2001» frå ,  den 18. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 2001
2001 i Slovenia
Idrettstilskipingar i Slovenia
Patrick Favre

Patrick Favre () er ein italiensk tidlegare skiskyttar frå Aosta.

Favre vart nummer to i verdscupen i skiskyting 1995, einast norske Jon Åge Tyldum plukka fleire poeng gjennom sesongen.

Under VM i skiskyting 1997 i Osrblie deltok Favre på det italienske laget som tok bronsemedaljen i 4 x 7,5 km stafett. I dei individuelle tevlingane kom han fjerdeplassen i sprintrennet og på femteplass i jaktstarten. To år seinare skaut han to fulle hus i 7,5 km sprint og fekk sølvmedaljen under VM 1999 i Kontiolahti, også den tyske vinnaren Frank Luck skaut prikkfritt og vann med 22 sekudars margin.

Favre la opp som skiskyttar i 2004. Sidan har han vore aktiv på leiar- og trenarsida i italiensk idrett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Patrick Favre» frå ,  den 18. januar 2016.  
 

Italienske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
VM i skiskyting 1997

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1997, den 32. i rekka, fann stad i Osrblie i Slovakia i dagane frå 1. til 9. februar 1997. Det er einaste gongen ein verdsmeistersakp i skiskyting har vorte avvikla i Slovakia.

Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, seks individuelle og fire lagøvingar. Lagøvingane bestod av to stafettar over 7,5 km, samt lagtevlingar der kvart lag gjekk samla i 7,5 km med innlagde skytingar. Dei ti tevlingane var likt fordelt mellom kvinner og menn.

Menn

10 km sprint 

Dato: 1. februar 1997

12,5 km jaktstart 

Dato: 2. februar 1997

20 km 

Dato: 7. februar 1997

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 9. februar 1997

Lagtevling

Dato: 6. februar 1997

Kvinner

7,5 km sprint 

Dato: 1. februar 1997

10 km jaktstart 

Dato: 2. februar 1997

15 km 

Dato: 6. februar 1997

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 8. februar 1997

Lagtevling

Dato: 4. februar 1997

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1997» frå ,  den 19. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 1997
1997 i Slovakia
Idrettstilskipingar i Slovakia
Annette Sikveland

Annette Sikveland () er ein norsk tidlegare skiskyttar frå Sandnes som var med på dei norske laga som vann gullmedaljar i lagtevlinga både under VM i skiskyting 1995 og i 1997. Ho var medlem av Figgjo Idrettslag før ho melde seg inn i Vestre Trysil IL. 

Sikveland var ei av dei fire kvinnene som vart verdsmeistrar i lagtevlinga då VM i skiskyting 1995 fann stad i Antholz, der ho også gjekk tredje etappe for Noregs bronsekvinner i 4 x 7,5 km stafett. Dei andre på stafettlaget var Ann Elen Skjelbreid, Hildegunn Fossen og ankerkvinna Gunn Margit Andreassen. I 1997 vann Sikveland eit nytt VM-gull i lagtevlinga over 7,5 km under VM i skiskyting 1997 i Osbrlie i Slovakia. Her fekk ho også eit stafettsølv, einast Tyskland var sterkare enn dei fire norske kvinnene som var saman om både laggullet og stafettsølvet; systrene Ann Elen og Liv Grete Skjelbreid, Gunn Margit Andreassen og Sikveland. I same meisterskapen enda Sikveland på sjuandeplass i 7,5 km sprint, hennar beste individulle plassering i ein stor meisterskap. Under dei olympiske leikane i Nagano i 1998 tok Sikveland si tredje stafettmedalje, ein bronse, i lag med dei same tre som ordna VM-medaljar året i førevegen.

Sikveland stod fire gongar på sigerspallen etter individuelle renn i verdscupen i skiskyting, tre av dei i 1997-sesongen, og ein fjerde gong i 1998. Sin einaste triumf opplevde ho i Ruhpolding 19. januar 1997, etter 20 treff vann ho ein klar siger på 15 km. Ho vart nummer sju i verdscupen i skiskyting 1997.

Sikveland slutta som skiskyttar etter 1999-sesongen, plaga av ein kneskade.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Annette Sikveland» frå ,  den 19. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Noregsmeistrar i skiskyting
Kongepokalvinnarar i skiskyting
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Skiskyttarar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Skiskyttarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under VM i skiskyting 1993
Deltakarar under VM i skiskyting 1994
Deltakarar under VM i skiskyting 1995
Deltakarar under VM i skiskyting 1996
Deltakarar under VM i skiskyting 1997
Deltakarar under VM i skiskyting 1998
FHM

FHM, eit akronym for For Him Magazine, er eit blad retta mot menn. Bladet kom først ut som FHM i Storbritannia i 1994, men blei opphavleg gjeve ut under namnet For Him i 1985. Grunnleggjaren var Chris Astridge. Bladet blei etterkvart gjeve ut i fleire land. Den norske utgåva av FHM blei gjeven ut av Bonnier Media.

Bladet kom ut éin gong i månaden i Noreg fram til august 2014, då det blei lagt ned.
17. november 2015 kunngjorde engelske FHM at dei kom til å stoppa utgjevingane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «FHM» frå ,  den 20. januar 2016.

Bakgrunnsstoff

Tidlegare britiske tidsskrift
Skipingar i 1985
Nedleggingar i 2015
Akbar

Akbar er eit arabisk ord som tyder 'større'. Det er kjend frå uttrykket Allahu akbar ('Gud er større/størst'). Akbar er kjend som person- og slektsnamn i den muslimske verda.

Kjende namneberarar
Akbar den store, (1542–1605), den tredje stormogulen i Mogulriket
Akbar II av Mogulriket (1760–1837), den nest siste stormogulen
Akbar Khan (1816-1846), emiren av Afghanistan (1842–1845)
Akbar Hashemi Rafsanjani (f. 1934), iransk politikar og president

Kjelder

Arabiske ord og uttrykk
Førenamn av arabisk opphav
Etternamn av arabisk opphav
Namn knytte til islam
Alf Steinsøy

Alf Steinsøy () frå Buskøy i Solund kommune var ein norsk fiskar og lokalhistorikar. Han var formann i bygdeboknemnda og skreiv Gards- og ættesoge for Solund I og II (1982).
Steinsøy har elles gjeve ut ”Krigshendingar i havkanten” (1987) og ei rad historiske artiklar i tidsskrift.

Steinsøy fekk Fritt Ords honnørpris i 1984.

Prisar og utmerkingar
1984 - Fritt Ords hønnørpris

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Om Alf Steinsøy i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Alf Steinsøy i Fylkesleksikonet for Sogn og Fjordane

Mottakarar av Fritt Ords honnør
Forfattarar frå Solund
Norske sakprosaforfattarar
Alf Magnar Strand

Alf Magnar Strand () kjem frå Solund i Sogn, men har det meste av sitt vaksne liv budd og arbeidd i Masfjorden i Hordaland. Han har vore lærar, rektor og er oppvekstsjef. Av utdanning er han historikar og har skrive mykje lokalhistorie i årbøker o.a. Han begynte å gje ut lyrikk i vaksen alder, debuterte skjønnlitterært med diktsamlinga I leik med livet i 2009.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Alf Strand hjå Publica Forlag

Norske lærarar
Norske historikarar
Norske lyrikarar
Forfattarar frå Solund
Folk frå Solund
Norske sakprosaforfattarar
Fremad i alle retninga

Fremad i alle retninga er debutalbumet til Daniel Kvammen.

Innhald

Kjelder 

Debutalbum frå 2015
Daniel Kvammen-album
Norske debutalbum
Mons Klingenberg Gjerløw

Mons Klingenberg Gjerløw () var ein norsk redaktør og forfattar.

Mons Gjerløw var frå Aurland og seinare busett i Oslo og Skien. Gjerløw arbeidde som journalist og redaktør i Oslo, og frå 1884 var han redaktør for avisa Fremskridt i Skien. Han har mellom anna gjeve ut romanane I Forbigaaende (1880), Ilgods (1883), Fra Skridt til Gallop (1890) og Reisegods (1896) under pseudonymet Geir.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
Om Mons Klingenberg Gjerløw i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978
Om Mons Klingenberg Gjerløw i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske redaktørar
Forfattarar frå Aurland
Folk frå Aurland
Norske romanforfattarar
Caroline Juul Jørstad

Caroline Juul Jørstad () var ein norsk lærar og lyrikar fødd i Aurland.

Ho var dotter til ein prest og tok eksamen ved Hamar lærarskole i 1914, og var lærar i Oslo frå 1915-1958, lengst ved Østensjø skole. Ho gav ut «Vilje de lya», dikt (1935) og «Tireli Tare», barnevers (1939).

Bibliografi

Bøker

Kjelder
Om Caroline Juul Jørstad i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978 

Norske lærarar
Norske lyrikarar
Folk frå Aurland
Forfattarar frå Aurland
Norske barnebokforfattarar
Anders Ohnstad

Anders Ohnstad () var ein norsk historikar og forfattar. Han har hovudsakleg gitt ut bøker om lokalhistorie og slektsforsking i indre Sogn. Han vaks opp på Ohnstad i Aurland.

Ohnstad var lektor og historikar og er utdanna cand. mag. ved Universitetet i Oslo i 1945. Han leverte hovudfagsoppgåve i 1943, og ho vart publisert i tidsskriftet for historielaget i Sogn i 1948. Han har vore rektor på Leikanger realskule 1944–1945, lektor ved Sogndal gymnas og realskule 1946–1949, Hornnes landsgymnas i Aust–Agder 1950-1954 og Voss gymnas 1954–1979. Han var fram til sin død, forfattar og slektsforskar på heiltid. I perioden 1956-1971 sat han i rådet for historielaget i Sogn, og i styret frå 1971-1979.

Gjennom omfattande gransking meinte Ohnstad å kunne dokumentera at Sverre Sigurdsson (Kong Sverre) hadde sine røter frå garden Sult i Aurland, som seinere endra familienamnet frå Sult til Ohnstad.

I 1999 vart han tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull. Han er far til Åsmund Ohnstad.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Artiklar om Anders Ohnstad i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske historikarar
Kongens fortenestmedalje i gull
Forfattarar frå Aurland
Folk frå Aurland
Norske sakprosaforfattarar
VM i skiskyting 1996

Verdsmeisterskapen i skiskyting 1996, den 31. i rekka, fann stad i Ruhpolding i Tyskland i tida 3. til 11. februar 1996. Det var tredje gongen den bayerske småbyen var vertskap for ein verdsmeisterskap i skiskyting.

Meisterskapen omfatta åtte tevlingar, to individuelle øvingar for begge kjønn og ein stafett og ei lagøving, også det for begge kjønn. Russland hadde den klart beste deltakartroppa og tok heim fire gull og like mange sølvmedaljar. Noreg fekk ei sølvmedalje ved Ann Elen Skjelbreid.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 9. februar 1996

20 km 

Dato: 4. februar 1996

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 11. februar 1996

Lagtevling

Dato: 6. februar 1996

Kvinner

7,5 km sprint 

Dato: 8. februar 1996

15 km 

Dato: 3. februar 1996

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 10. februar 1996

Lagtevling

Dato: 6. februar 1996

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 1996» frå ,  den 20. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 1996
1996 i Tyskland
Idrettstilskipingar i Tyskland
Pieralberto Carrara

Pieralberto Carrara () er ein italiensk tidlegare skiskyttar frå Bergamo. I VM i skiskyting 1993 i Borovets vart han verdsmeister i 4 x 7,5 km stafett saman med Wilfried Pallhuber, Johann Passler og Andreas Zingerle.

Carrara vann to renn i verdscupen i skiskyting, fyrst ein 20 km i Ruhpolding i 1991 og så 7,5 km sprint i Antholz i 1993. Gjennom 1993-sesongen hevda han seg heilt i toppen i verdscupen og enda på tredjeplassen, bakom svenske Mikael Löfgren og tyske Mark Kirchner. I alt kom han ni (2-5-2) gongar på sigerspallen etter renn i verdscupen. 

Under dei olympiske leikane 1998 i Nagano tok han sølvmedaljen på 20 km. Med prikkfri skyting mangla han 7,5 sekundar på å få same tid som vinnaren, norske Halvard Hanevold.
 
Carrara la opp etter 1999-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pieralberto Carrara» frå ,  den 20. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Italienske skiskyttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Italienske deltakarar under vinter-OL 1988
Skiskyttarar under vinter-OL 1988
Italienske deltakarar under vinter-OL 1992
Skiskyttarar under vinter-OL 1992
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Skiskyttarar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Skiskyttarar under vinter-OL 1998
Signe Olaug Pedersen

Signe Olaug Pedersen () er frå Aurland. Ho debuterte som barnebokforfattar i 2010 med Sprett i håret – sug i magen.

Bibliografi

Kjelder
Signe Olaug Pedersen hjå Samlaget

Norske barnebokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2010
Forfattarar frå Aurland
Folk frå Aurland
Håkon Wergeland

Håkon Wergeland () var ein norsk prest og skulestyrar frå Byrknesøy i Gulen kommune.

Wergeland var son til ein lærar. Han vart cand.theol. i 1902. Wergeland var styrar på Viken kristelege ungdomsskule på Gjøvik frå 1902-1911, rektor ved Notodden lærerskole 1911-1936, ungdomsprest i Oslo 1937-1938 og rektor på Kristiansand lærerskole 1938-1948. Wergeland var to gonger aktuell kandidat til å verte biskop i Den norske kyrkja.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistorisk litteratur Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Om Håkon Wergeland i Allkunne
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978

Folk frå Gulen
Forfattarar frå Gulen
Norske teologar
Norske sakprosaforfattarar
Norske lyrikarar
Nynorskforfattarar
Wilhelm Bødal

Wilhelm Bødal () var ein norsk lærar og forfattar frå Loen i Stryn kommune. Han tok artium ved Firda gymnas, gjekk på Stord lærarskule, Statens lærarskule i forming i Oslo og han tok vidareutdanning i historie, samfunnsfag, norsk og engelsk. Bødal var lærar i Stryn frå 1951, frå 1962 ved Stryn ungdomsskule. Han har gjeve ut fleire romar og forteljingar, både for vaksne og barn, og delvis med historisk tilsnitt, m.a. «I skyggen av Ramnefjell» i 1968. Han gav også ut to diktsamlingar.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval 
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Wilhelm Bødal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Wilhelm Bødal i Allkunne 
Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990

Norske lærarar
Forfattarar frå Stryn
Folk frå Stryn
Norske barnebokforfattarar
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar