alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
ELO's Greatest Hits

ELO's Greatest Hits er eit samlealbum av Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 1979.

På plateomslaget kan ein sjå eit brev, skriven av frontmannen Jeff Lynne, som skildrar perioden 1973-1978 og innspelinga av kvar av songane.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne	– vokal, gitarar
Bev Bevan – trommer, perkusjon
Richard Tandy – klaverinstrument
Mike de Albuquerque – bass (til 1974)
Kelly Groucutt – bass, vokal (etter 1974)
Mik Kaminski – fiolin
Mike Edwards – cello (til 1974)
Melvyn Gale – cello (etter 1975)
Hugh McDowell – cello
Wilfred Gibson – fiolin («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Colin Walker – cello («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Marc Bolan – gitar på «Ma-Ma-Ma Belle»

Lister
 1 Australia 
 2 New Zealand
 6 Canada
 7 Storbritannia 
 13 Noreg
 17 Austerrike
 28 Spania
 30 USA (CashBox & Billboard 200); salstrofé: 4x platinaplate

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «ELO's Greatest Hits» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1979
Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Epic Records-album
Nummer-ein-album i Australia
Live at Wembley '78

Live at Wembley '78 er eit konsertalbum av Electric Light Orchestra (ELO).

Lyden på albumet førte til skuldingar om at bandet mima til songane.  Det viste seg at lyden nytta på fjernsynssendinga av Out of the Blue Concert i 1978, som opptaka på albumet vart henta frå, var ein dårleg miksa monolyd som nytta mange av dei førehandsinnspelinga opptaka som vart nytta på konserten, slik at bandet unngjekk lydproblema skapt av den store scenen av metall og fiberglas. Lydbanda var berre for bandet, for at dei skulle klare å halde takten og skulle ikkje ut til publikum.

I 2006 mastra Eagle Rock Entertainment lydbanda på nytt og presenterte lyden i stereo for første gong, og fjerna dei førehandsinnspelte lydspora som var tydelege på somme spor. Denne utgåva er så langt ikkje gjeven ut på CD, berre DVD.

Innhald
Jeff Lynne utanom spor 15, skriven av Chuck Berry.

Medverkande
 Jeff Lynne – vokal, gitar
 Bev Bevan – trommer
 Richard Tandy – klaverinstrument
 Kelly Groucutt – bass, vokal
 Mik Kaminski – fiolin
 Hugh McDowell – cello
 Melvyn Gale – cello
 Jake Commander – korvokal, akustisk gitar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Live at Wembley '78» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-album
Konsertalbum frå 1998
Konsertalbum innspelte på Wembley Stadium
Live at the BBC av Electric Light Orchestra

Live at the BBC er eit album med konsertopptak av Electric Light Orchestra (ELO). Det vart gjeve ut i 1999 og inneheld forskjellige opptak gjort av BBC, i tillegg til delar av ein konsert innspelt av BBC.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at the BBC av Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

BBC-innspelingar
Electric Light Orchestra-album
Konsertalbum frå 1999
Samlealbum frå 1999
All Over the World: The Very Best of Electric Light Orchestra

All Over the World: The Very Best of Electric Light Orchestra er eit samlealbum av Electric Light Orchestra, gjeve ut i 2005.

Plata vart opphavleg berre gjeve ut for heimemarknaden (Storbritannia). Albumet selde godt og det vart første gongen ELO fekk eit album inn på topp 1+ sidan The Very Best of the Electric Light Orchestra nådde fjerdeplassen i 1994.  All Over the World selde over 300 000 eksemplar berre i Storbritannia. Albuma The Electric Light Orchestra, ELO 2 og Eldorado var ikkje representerte på samlinga.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne – vokal, gitarar, klaverinstrument, Bass & trommer («Xanadu (New Version)»)
Bev Bevan – trommer, perkusjon
Richard Tandy – klaverinstrument, gitar
Kelly Groucutt – Bass, vokal
Mik Kaminski – Fiolin
Hugh McDowell – Cello
Melvyn Gale – Cello
Mike de Albuquerque – Bass («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Mike Edwards – Cello («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Wilfred Gibson – Fiolin («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Colin Walker – Cello («Showdown», «Ma-Ma-Ma Belle»)
Marc Bolan – gitar («Ma-Ma-Ma Belle»)

Lister
 2 Danmark
 6 Storbritannia (2005)
 6 Sverige
 10 Storbritannia (2012)
 18 New Zealand
 21 USA(Billboard Top Pop Catalog Album) (2012)
 29 Noreg
 35 Australia
 71 Nederland
 99 Spania
 128 USA (Billboard 200) (2012)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «All Over the World: The Very Best of Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 2005
Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Sony Music Australia-album
Ski-VM 2015

Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2015, den 50. i rekka, vart avvikla i tida 18. februar til 1. mars 2015 i  Falun i Sverige. Det var fjerde gongen Falun stod som arrangørby av skiverdsmeisterskapen, tidlegare meisterskap fann stad i 1954, 1974 og 1993. 

Noreg vart beste nasjon i meisterskapen med i alt 20 medaljar; 11 gull, 4 sølv og 5 i bronse.

Langrenn

Menn

Sprint 

Dato: Torsdag 19. februar 2015

15 km fristil 

Dato: Onsdag 25. februar 2015

30 km/stilbyte, fellesstart 

Dato: Laurdag 21. februar 2015

50 km fellesstart, klassisk stil 

Dato: Sundag 1. mars 2015

Lagsprint, fristil

Dato: Sundag 22. februar 2015

4 × 10 km stafett 

Dato: Fredag 27. februar 2015

Kvinner

Sprint 

Dato: Torsdag 19. februar 2015

10 km fristil 

Dato: Tirsdag 24. februar 2015

15 km/stilbyte 

Dato: Laurdag 21. februar 2015

30 km fellesstart, klassisk stil 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Lagsprint 

Dato: Sundag 22. februar 2015

4 × 5 km stafett 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Kombinert

Normalbakke &10 km 

Dato: Fredag 20. februar 2015

Storbakke & 10 km 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Lagtevling (normalbakke & 4x5 km) 

Dato: Sundag 22. februar 2015

Tomannsstafett (storbakke & 15 km á 10 etappar) 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Skihopping

Menn

Normalbakke 

Dato: Fredag 20. februar 2015

Storbakke 

Dato: Torsdag 26. februar 2015

Lagtevling 

Dato: Laurdag 28. februar 2015

Kvinner

Dato: Fredag 20. februar 2015

Mikslag

Dato: Sundag 22. februar 2015

Medaljeoversyn

Langrenn

Skihopping

Kombinert

Deltakarar
Om lag 700 deltakarar frå 55 deltok i meisterskapen.

Noregs tropp

Langrenn 
31. januar tok Norges Skiforbund ut 23 utøvearar, elleve kvinner og tolv menn. Landslagssjef Vidar Løfshus meinte at Noreg stiller med «medaljekandidatar på alle distansar», med ei målsetning om å bli beste nasjon.

Kvinner

Menn

1 Deltek berre i sprint, med Sondre Turvoll Fossli som reserve.

Kombinert 
2. februar tok Norges Skiforbund ut seks utøvarar som alle har vært på pallen i verdenscupen 2014/15. I følge sportssjef Sverre Rotnevatn sender Noreg «eit av dei sterkaste laga på lenge til eit meisterskap» og har sett ein målsetning om å bli beste nasjon. Ettersom Noreg kan stille med fire utøvarar på kvar distanse, bortsett frå lagsprinten, vil desse bli valgt av landslagsledelsen etter offisiell trening i Falun.

Skihopping 
10. februar tok Norges Skiforbund ut ti utøvarar, fire kvinner og seks menn. I følge sportssjef Clas Brede Bråthen sender Norge «eit av dei beste laga på lenge til eit mesterskap» og har sett ein målsetning om medalje i kvar øvelse. Noreg har kun fire plassar i dei individuelle konkurransane, samt éin ekstra plass i herrenes normalbakkerenn grunnet sigeren til Anders Bardal i Ski-VM 2013 i Val di Fiemme. Difor vil landslagsledelsen etter den offisielle treninga i Falun plukke ut dei fire/fem herrehopparane, og mikslaget vil bli tatt ut etter renna i normalbakken.

Menn

Kvinner

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordische Skiweltmeisterschaften 2015» frå ,  den 28. februar 2022.

Notar

Bakgrunnsstoff 

Ski-VM
Sport i 2015
2015 i Sverige
The Essential Electric Light Orchestra

The Essential Electric Light Orchestra er eit samlealbum av Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 2003 som eit enkelt album i USA. Det er ein del av Sony Music sin The Essential-serie.

Ei økovenleg innpakning av albumet kalla Playlist: The Very Best of Electric Light Orchestra kom ut 2. september 2008 og inneheld ein multimediadel på CD-plata med bilete, omtale og to nye bakgrunnsbilete. 

I oktober 2011 vart albumet gjeve ut som eit dobbeltalbum. Dette var den tredje ELO-samlinga som gjekk gjennom ELO-songane kronologisk.

Original utgåve

Innhald

2011-utgåva

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Essential Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra
Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Samlealbum frå 2003
Epic Records-album
Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra

Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra (òg berre kalla Mr. Blue Sky) er eit samlealbum frå 2010 av Jeff Lynne, som består av songar av Electric Light Orchestra (ELO), for Frontiers.

Jeff Lynne, som var frontmann i ELO og skreiv dei fleste songane for bandet, spelte inn alle songane på nytt i 2012 og gav det ut som eit ELO-album.

Innhald

Medverkande 
Musikarar
Jeff Lynne — solovokal, korvokal, sologitar, rytmegitar, piano, bass, trommer, klaverinstrument, vocoder, kubjølle, produksjon, miksing, lydteknikar — strykearrangement, Mini Moog («Turn to Stone»)
Laura Lynne — korvokal («Evil Woman», «Strange Magic», «Showdown», «Livin' Thing»)
Steve Jay — shaker, tamburin, miksing, lydteknikar
Ryan Ulyate — pianosolo («Evil Woman»), lydteknikar
Howie Weinberg — mastering
Dan Gerbarg — mastering

Lister
 2 UK (UK Top Independent Album Chart)
 8 UK (UK Album Chart)
 29 US (Billboard Top Independent Album)
 46 US (Billboard Top Rock Album)
 118 US (Billboard 200)
 119 Belgia (Flanders)
 129 Belgia (Wallonia)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 2012
Electric Light Orchestra-album
Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Coveralbum
Electric Light Orchestra Live

Electric Light Orchestra Live er eit konsertalbum av Electric Light Orchestra. Det kom ut 19. april 2013 i Storbritannia og 23. april i USA på Frontiers. Albumet bestod av opptak frå Zoom-turneen deira i 2001. PBS filma ein konsert ved CBS Television City i Los Angeles. I tillegg var to tidlegare uutgjevne songar på albumet.

Innhald

Medverkande
 Jeff Lynne – vokal, sologitar, rytmegitar
 Richard Tandy – klaverinstrument, synthesizer, vocoder
 Marc Mann – sologitar, rytmegitar, klaverinstrument, korvokal
 Matt Bissonette – bassgitar, korvokal
 Gregg Bissonette – trommer, korvokal
 Peggy Baldwin – elektrisk cello
 Sarah O'Brien – elektrisk cello
 Rosie Vela – korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Electric Light Orchestra Live» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-album
Frontiers Records-album
Album produserte av Jeff Lynne
Konsertalbum frå 2013
Diskografien til Electric Light Orchestra

Under er ein komplett diskografi for Electric Light Orchestra. Katalogen til ELO er uvanleg sidan det er langt fleire samlealbum enn studioalbum, hovudsakleg på grunn av dei mange hitsinglane Jeff Lynne skreiv.

Album

Studioalbum

Konsertalbum

Samlealbum

 Komplett liste

Plateboksar

Singlar

Videoalbum

Bøker
The Electric Light Orchestra Story  (1980) ISBN 0-907394-00-0
Unexpected Messages  (1996) ISBN 3-00-000642-7
More Light for The Orchestra (1997) ISBN 950-43-8302-5

Fotnotar
<div class="references-small">

<div>

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Diskografien til Electric Light Orchestra» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
<small>Face The Music  - ELO og tilknytte artistar
Jeff Lynne Song Database 
Discovery - Welcome to the show 
Rockaria 

Diskografi
Electric Light Orcehstra
Persianar

Persianar er pelsverk av skinn (huda med håra på) frå nyfødde lam av karakulsau. Lamma vert vanlegvis slakta det første døgeret, seinast innan 10 døger. Når lamma er så små, har dei slike krullar og mønster i pelsen som er karakteristiske for persianar-pelsverket. Denne typen pelsverk vart opphavleg produsert i Russland og Afghanistan, men produksjonen går no føre seg fleire stader. I alle land der slikt pelsverk vert produsert, er det forbod mot å betre kvaliteten på pelsverket ved å gjere noko med søya for at ho skal kaste lamma før tida.

Bakgrunnsstoff

Pels
Sauehald
Bhilspråk

Bhilspråk er ei gruppe vestlege indo-ariske språk som blir tala av bhilfolk i vestlege og sentrale delar av India. I 2011 hadde dei ulike språka rundt 21 millionar talarar til saman. Bhilspråk er hovudspråk i sørlege delar av Aravallifjella i Rajasthan, vestlege delar av Satpurafjella i Madhya Pradesh, nordvestlege delar av Maharashtra og sørlege delar av Gujarat.

Slektskap
Bhilspråk ligg midtvegs mellom gujarati og rajasthani–marwarispråk.

Språk
Språkgruppa omfattar desse språka:

Nordlege:
Bauria
Wagdi (kanskje sentralt)
Bhilori (noiri, dungra)
Magari (magra ki boli; inkludert under bhili i Ethnologue)
Sentrale
Bhili (patelia), bhilodi, adiwasa og radjput-garasia [gjensidig forståelege; nokre gjensidig forståelege med marwari]
Bhilali (rathawi)
Chodri
Dhodia
Dhanki
Dubli
Austlege (bareli)
Palya bareli
Pauri bareli
Rathwi bareli
Pardhi

Kalto/nahali 

Vasavi blir tala av bhilfolk, men er nærare i slekt med gujarati.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bhil languages» frå ,  den 19. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
 Khare, Randhir. Dangs: Journeys Into The Heartland. New Delhi: Harper Collins Publishers India.
 Khare, Randhir. Flight Of Arrows. Selected Song Poems Of The Bhils. Pune: Grasswork Books
 Khare, Randhir. The Singing Bow: Song-Poems of the Bhil. New Delhi: HarperCollins Publishers India, 2001. ISBN 81-7223-425-2
 Varma, Siddheshwar. Bhil Dialects and Khandesi: A Linguistic Analysis. Panjab University Indological series, 23. Hoshiarpur: Vishveshvaranand Vishva Bandhu Institute of Sanskrit and Indological Studies, Panjab University, 1978.

Indoariske språk
Rajasthan
Bhilfolk
Karakulsau

Karakulsau er ein sauerase som opphavleg kjem frå Sentral-Asia/sørvestlege Asia, men som no finst i mange delar av verda, særleg i det sørvestlege Afrika. Karakulsauen er ein såkalla feitthalesau eller tjukkhalesau. Dyra har ein brei hale der det er lagra ein næringsreserve som hjelper dei til å overleve under ekstreme tilhøve. Slik kan dei leve i område der temparaturen kan variere mellom 50 varmegradar C til 40 kuldegradar C. Karakulsauen kan dessutan gjere seg nytte av det salte vatnet som finst på steppene i Usbekistan.

Karakulsauen er kjend for at skinnet av nyfødde lam vert nytta som pelsverk, såkalla persianar. Når skinnet kjem frå foster som er aborterte av naturlege årsaker (abortar skjer etter måten ofte på grunn av dei karrige tilhøva desse dyra lever under), vert skinnet gjerne kalla Breitschwanz. Lammepelsen er til vanleg svart, men det finst òg til tider lam i ulike nyansar av gråbrunt, og i særsynte høve jamvel kvite. Dei vaksne sauene er grå. Søyene vert ofte nytta som mjølkedyr.

Bakgrunnsstoff

Sauerasar
Sauehald
Feitthalesau

Feitthalesau eller tjukkhalesau er typar av sau som er vanlege i det nordlege Afrika, Midt-Austen, Pakistan, Nord-India, Vest-Kina og Sentral-Asia.

Nemninga feitthalesau kjem seg av den feittfylte halen med opplagsnæring som desse sauene har, og som gjer at dei kan leve under særs karrige og vekslande naturtilhøve. Til liks med kamel og dromedar, som samlar seg næring i pukkelen på ryggen, samlar desse sauene seg næring i hale og bakpart. Feittavleiringa i halen kan vege opp mot ti kilo. Den mest kjende rasen av feitthalesauene er truleg karakulsau. 

Sauer
Stigbøyelmuskel

Stigbøyelmuskelen eller stapediusmuskelen (latin: musculus stapedius) er den minste skjelettmuskelen i menneskekroppen. Den er litt over 1 millimeter i lengd og jobbar med å stabilisere den minste knokkelen i kroppen, nemleg stigbøyelen.

Struktur 
Stigbøyelmuskelen oppstår frå ein foramen i spissen av eminentia pyramidalis (ein hòl og kjegleforma prominens i den bakre veggen i trommehola), og har insersjon i stigbøyelnakken.

Innervasjon 
Stigbøyelmuskelen er innervert av nervus stapedius, som er ei grein av av andletsnerven.

Blodforsyning 
Blodforsyninga til muskelen kjem frå ramus stapedius arteriae auricularis posterioris, som er ei grein av arteria auricularis posterior.

Funksjon 
Muskelen dempar vibrasjonen i stigbøyelen ved å trekke i nakken av knokkelen.  Den hindrar unaudsynleg rørsle i stigbøyelen og medverkar til å kontrollere amplituden av lydbølgjer som kjem frå dei ytre omgjevnadane til det indre øyret. Den dempar vibrasjonsevna til stigbøyelen og vernar det indre øyret mot høge lydar, særleg lyden frå eiga stemme.

Klinisk relevans 
Paralyse av stigbøyelmuskelen, til dømes frå skade i andletsnerven (CN VII) distalt for ganglion geniculi og føre forgreininga til stigbøyelmuskelen (som òg vil føre til facialisparese), opnar for breiare oscillasjon i stigbøyelen, noko som høgnar høyreknoklane sin reaksjon til lydvibrasjonar. Denne tilstanden er kjent som hyperakusi, og fører til at vanlege lydar kan oppfattast som ekstremt høge.

Evolusjonær variasjon 

Trommehinnemuskelen deler ei evolusjonær historie med andre strukturar hjå ryggbeinsdyr, på same måte som stigbøyelen.

Stigbøyelen hjå pattedyr utvikla seg frå ein muskel som hjå andre firfotingar blir kalla depressor mandibulae. Muskelen hadde i oppgåve å opne kjeven, ein funksjon som blei overteken av musculus digastricus hjå pattedyr. Depressor mandibulae oppstod frå levator operculi hjå beinfisk, og tilsvarar levator hyomandibulae hjå haiar. Alle desse musklane stammar frå den andre faryngealbogen og er innervert av andletsnerven (CN VII), i likskap med trommehinnemuskelen.

Sjå òg 

 høyrsle
 mellomøyret
 høyreknokkel
 trommehinnemuskel — den andre store muskelen i mellomøyret
 stigbøyelen — den andre knokkelen som muskelen er tilknytt

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stapedius muscle» frå ,  den 19. februar 2015.  
 

Musklar i hovud og hals
Hermelinpels

Hermelin er pelsverk av den pelsen som røyskatter har om vinteren, då desse dyra er skinande kvite, men med eit kolsvart parti yst på halen. Halen med den svarte tuppen vert vanlegvis teke med når det vert laga klede av pelsen, som soleis vert kvit med innslag av svarte parti.

Kapper og anna klede av den kostesame hermelinpelsen har i lange tider vore eit symbol på høg status og rikdom, og har vorte nytta av kongar og anna storfolk.

Materiale
Holo i Bergen

Holo er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Indre Takkvam, vest for Herland og sør for Sørfjorden. Herlandsvegen og E16 Hardangervegen går over garden, medan ein del av Herlandtunnelen på Bergensbanen ligg under han.

Namnet Holo vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Gardar i Arna
Diskografien til Roy Orbison

Dette er ein oversikt over diskografien til Roy Orbison. Han var mest populær frå 1957 til 1964. Seinare hadde han suksess som medlem av The Traveling Wilburys og eit kortvarig oppsving i karrieren i 1980-åra før han døydde. Orbison fekk 22 songar inn på topp 40 på singellista i USA, seks på topp 5 og to heilt på toppen av lista.

Album

Studioalbum

Konsertalbum

Samlealbum

Singlar

Samarbeid og gjestemusikar
 «Find My Baby for Me» – Sonny Burgess
 «I Was a Fool» – Ken Cook
 «Jenny» – Ken Cook
 «I Fell in Love» – Ken Cook
 «Rockabilly Gal» – Hayden Thompson
 «Greenback Dollar», «Watch and Chain» – Ray Harris
 «Cast Iron Arm» – Johnny Wilson
 «You've Got Love» – Johnny Wilson
 «Don't Do Me This Way» – Ricky Tucker (visstnok med Buddy Holly)
 «Patty Baby» – Ricky Tucker (visstnok med Buddy Holly)
 «Fools Like Me» – Jerry Lee Lewis
 «No One Really Cares» – Kris Jensen
 «Shook Up» – Joe Melson
 «Dance» – Joe Melson
 «I'm in a Blue Mood» – Conway Twitty
 «Tennessee Owns My Soul» – Bill Dees
 «I Belong to Him» – Jessi Colter med Waylon Jennings
 «Indian Summer» – Gatlin Brothers & Barry Gibb
 «Leah» – Bertie Higgins
 «Beyond The End» – Jimmy Buffett
 «Zombie Zoo» – Tom Petty
 «Life Fades Away» – Skriven av Glenn Danzig
 «Crying» – k.d. lang
 «I'd Be a Legend In My Time – Don Gibson

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roy Orbison discography» frå ,  den 19. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Amburn, Ellis (1990). Dark Star: The Roy Orbison Story, Carol Publishing Group. ISBN 0-8184-0518-X
 Escott, CE. (1992). Good Rockin' Tonight: Sun Records and the Birth of Rock 'n' Roll. New York, N.Y.: St.Martin's Press. ISBN 0-312-08199-5
 

 
 
Diskografiar
Indre Songstad

Indre Songstad er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Ytre Songstad, vest for Øvre Romslo og sør for Sørfjorden.. Saman med Ytre Songstad utgjer Indre Songstad namnegarden Songstad. 

Romslovegen går over garden, medan Songstad II-tunnelen og Songstad III-tunnelen på Bergensbanen og Songstadtunnelen II på E16 Hardangervegen ligg under han.

Namnet Indre Songstad vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Gardar i Arna
Dekkjetøy

Dekketøy eller dekkjetøy viser til utstyret ein bruker til å dekka eit bord. Det kan omfatta dukar, servise, bestikk, drikkeglas, serviettar og pyntegjenstandar som vasar og lysestakar. Høve og tradisjon tilseier kor mykje dekkjetøy ein bruker og korleis det blir dekt.

Kjelder

 
 Dækketøj - Ordbog over det Danske sprog

Denne artikkelen bygger på «Dekketøy» frå , og «Tableware» frå  den 20. februar 2015.  
 

 
Etereiskapar
Servering
Danskevika

Danskevika er ei vik i Sørfjorden ved garden Indre Songstad i Arna i Bergen. Då ein ny jarnbanetrasé med tunnel mellom Trengereid stasjon og Takvam haldeplass på Bergensbanen vart planlagd tidleg i 2000-åra, ville Jernbaneverket bruke Danskevika som dumpeplass for tunnelmassane. Det vart òg planlagd eit tverrslag til hovudtunnelen på grunn av dumpinga. Oppdrettsannlegget som ligg i Danskevika måtte òg verte flytta om ein skulle fylt att vika.

Namnet Danskevika vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Geografi i Bergen
Viker i Noreg
Arna
Songstadneset

Songstadneset er eit nes i Sørfjorden på garden Ytre Songstad i Arna i Bergen.

Namnet Songstadneset vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Geografi i Bergen
Nes i Noreg
Arna
Flyene i Bergen

Flyene er ei slette på garden Herland i Arna i Bergen. Sletta har matrikkelnummer 227/1, og ligg om lag 19 meter over havet.

Namnet Flyene vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Geografi i Bergen
Sletter
Arna
Ingeborg Helen Marken

Ingeborg Helen Marken () er ein tidlegare norsk alpinist frå Eggedal i Buskerud som hevda seg internasjonalt i super-G og i utfor. Ho vann eitt verdscuprenn i 1996 og fire NM-gull i tida 1995-2002. I alt fire gongar stod ho på pallen etter verdscuptevlingar; to i utfor, ein i super-G, samt i eit kombinasjonsrenn.

Aktiv
Marken fekk sitt nasjonale gjennombrot i 1995-sesongen med gull og to sølv i alpint-NM, gullmedaljen kom i storslalålm. Året etter kom ho på sjetteplass i både utforrennet og kombinasjonen under VM i alpine greiner 1996 i spanske Sierra Nevada. Den 7. mars 1996 rann ho i Kvitfjell-løypa ned til sin einaste siger i ei verdscuptevling, eit super-G-renn. Seinare oppnådde ho to pallplasseringer i utforrenn i verdscupen, ein tredjeplass i franske Val-d’Isère i desember 1997 og ein andreplass i Sierra Nevada i mars 1999.

Både i 1997 og 1998 måtte Marken nøye seg med sølvmedaljar i utfor under noregsmeisterskapane i Hemsedal og Oppdal, slått av høvesvis Trude Gimle og Grete Strøm. Under Vinter-OL 1998 i Nagano kom Marken på 11. plass i utfor, medan ho i VM i alpine greiner 1999 i amerikanske Vail enda som nummer 14 i både utfor og super-G.

Marken vann NM-gull i utfor i 2000 og 2002, samt sølv i 2001. Under NM 2002 på Kvitfjell vart ho elles dobbeltmeister ettersom ho sigra også i super-G, i same løypa der ho seks år tidlegare vann verdscuprenn. Internasjonalt makta ho ikkje lengre å konkurrere med dei aller beste, noko ein 18. plass i VM-utforen 2001 og ein 13. plass i OL-utfor 2002 viste.

Marken la konkurranseskia på hylla etter 2002-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Folk frå Sigdal