alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Brattholmen

Brattholmen er ei bygd i Øygarden kommune i Vestland, på søraustsida av øya Litlesotra. Brattholmen ligg ved Vatlestraumen, eit sund som knyter Byfjorden i nord med Grimstadfjorden og Kobbaleia i høvesvis søraust og søraust. Bygda ligg om lag 13 kilometer sjøveg sørvest for sentrum i Bergen.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. II. Bandet. 1950

Geografi i Øygarden
Bygder i Vestland
FT «Longva»

Fabrikktrålaren «Longva»  var første fabrikkskipet i Noreg.  Han vart levert til reiarlaget 20. november 1962.  «Longva» vart konstruert og bygd av A.M. Liaaens Mek.Verksted i Ålesund i samarbeid med reiar John O. Longva i reiarlaget Longvatrål. Ideen til å få bygd eit fabrikkskip fekk Jon Longva på synfaring ombord i det engelske fabrikkskipet «Fairtry». Longva meite at plassen ombord i eit fabrikkskip måtte utnyttast betre enn engelskmennene hadde gjort. Longva vart mykje mindre og meir kompakt. Han vart bygd som hekktrålar med filetfabrikk og fryseri.

John Longva, og samarbeidspartnarane på Liaaen brukte åtte år på å gjennomtenkje, teikne og bygge  skipet. Det vart på 1092 bruttotonn, var 63,35 meter langt og ti meter breitt. Hovudmaskinen var på 1500 hk. Innfrysingskapasiteten  var på 16 tonn filet i døgeret. Full last var 400 tonn filet.   Byggeprisen var 6,6 millionar kroner. 

«Longva» vart bygd for fiske på fjerne farvatn, først og fremst ved Grønland og Newfoundland. På første turen hadde han eit mannskap på 52, fordelt på tråldekk og  i fabrikken.

I 1973 vart Longva ombygd til seismisk leitefartøy.  I 1981 vart han seld til Sovjetunionen.

Kjelder
Harald Grytten, Arne Hammer, Harald Kjølås: Norske fabrikkskip. Fiskebåtredernes Forbund 2005

Skip bygde i Noreg
Bøvågen

Bøvågen er ei bygd i Alver kommune i Hordaland, på nordvestsida av Radøy.   Kommunesenteret Manger ligg om lag 10 kilometer sør for bygda. Bøvågen ligg 51 kilometer sjøveg og 58 km bilveg nordvest for sentrum i Bergen.

Hordabø kyrkje står nær sentrum av bygda. Bøvågen har butikk og post (postnummer 5937 Bøvågen), pleieheim, barneskule og barnehage, trevarehandel, samt litt industri, landbruk og havbruk.

Fram til 1963 høyrde Bøvågen til tidlegare Hordabø herad.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. II. Bandet. 1950
Denne artikkelen bygger på «Bøvågen» frå ,  den 17. juni 2013.  
 

Busetnader i Alver
Bygder i Vestland
Eikangervåg

Eikangervåg er ei bygd i Alver kommune i Vestland, på austsida av Lindåshalvøya og nordvest for Osterfjorden. Til kommunesenteret Knarvik er det om lag 12 kilometer i sørvestleg retning langs Europaveg 39 som går gjennom bygda. Eikangervåg ligg 30 kilometer sjøveg nordaust for sentrum i Bergen.

Fram til 1963 høyrde Eikangervåg til tidlegare Hamre herad.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok. III. Bandet. 1952

Busetnader i Alver
Bygder i Vestland
Erdal på Askøy

Erdal er ei bygd i Askøy kommune i Vestland, på austsida av Askøya, om lag fire kilometer nord for kommunesenteret Kleppestø langs Fylkesveg 563. I bygda ligg Erdal kyrkje og ein barneskule.

Komikaren Dagfinn Lyngbø er frå Erdal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erdal på Askøy» frå ,  den 17. juni 2013.  
 

Geografi i Askøy 
Bygder i Vestland
Hauglandshella

Hauglandshella er ei bygd i Askøy kommune i Vestland, på sørvestsida av Askøyna, om lag seks kilometer nordvest for kommunesenteret Kleppestø langs Fylkesveg 562. Til Bergen er det 18 kilometer sjøveg i søraustleg retning.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Geografi i Askøy
Bygder i Vestland
Kjernefusjon

Kjernefusjon innebèr at to eller fleire atomkjernar smelter saman, slik at det vert danna ein ny og tyngre atomkjerne. Ved samansmelting av lette atomkjernar vert det frigjeve store mengder energi. Kjernefusjon finn stad i stjerner, i visse typer atomvåpen og i fusjonsreaktorar, der ein freistar å utvinne energi.

Terskelverdien for dei fleste kjernefusjonar er svært høg, og det er vanlegvis naudsynt med svært høge temperaturar for å få reaksjonen til å gå. I forskinga nyttar ein ulike metodar for å setja i gang og kontrollera kjernefusjon, t.d. tokamakar og laserfusjon. Det har vore gjort fleire forsøk på å få i stand såkalla kald fusjon, der fusjonsreaksjonar finn stad ved vanlege temperaturar, men ein har enno ikkje lukkast med dette.

Referansar

 
Kjernekjemi
Termodynamiske prosessar
Kjernefysikk
Engler-viskosimeter

Engler-viskosimeter er eit måleapparat for viskositet, til dømes av smøreolje. Viskosimeteret er kalla opp etter den tyske kjemikaren Carl Engler. 

Væska ein skal måle renn gjennom eit kor kapillarrøyr og ein måler kor lang tid ei viss mengd brukar på å renne gjennom. Om viskositeten er låg renn væska raskt, og er snøggleiken ut av røyret for høg må ein korriere for kinetisk energi. Det finst derfor ingen enkel omrekningsfaktor mellom Engler-gradane til apparatet og andre mål for viskositet, så ein må derfor bruke ein tabell.

Kjelder
Engler-viskosimeter. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Engler-viskosimeter

Viskositet
Måleinstrument
Erlend Østgaard

Erlend Østgaard () er ein norsk fysikar. 

Han tok dr. ing. i 1965 og dr. techn. i 1970 ved NTH i Trondheim. Han var NORDITA-stipendiat ved  Niels Bohr Institutet i København frå 1965 til 1967 og forskar ved universitet i USA og Tyskland frå 1967 til 1972. Frå 1972 til 1991 var han førsteamanuensis ved Universitetet i Trondheim og frå 1991 var han professor i fysikk same stad. 

Østgaard har arbeidd med kvantisert skildring av væsker og faste stoff, som spinnpolarisert hydrogen, fast og flytande helium, materie i atomkjernar, nøytronstjerner og kvarkstjerner. Han har òg studert mekanismar for korleis pulsarar sender ut røntgenstråling og gravitasjonsbølgjer.

Kjelder
Erlend Østgaard. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Erlend_%C3%98stgaard

Folk frå Namsos
Norske fysikarar
Norske fysikkprofessorar
Professorar ved NTNU
Fysikarar på 1900-talet
Fastleikslære

Fastleikslære er læra om utrekning av spenningar  i konstruksjonar med og utan belastning. 

For å berekne styrken til ein konstruksjonsdel reknar ein mellom anna ut spenningar som opptrer og fastleiken til materialen. I vanlege konstruksjonar må ein unngå plastiske formendringar og brot. Plastiske formendringar spelar ei særleg stor rolle for maskindelar utsette for høge temperaturar, og det vert derfor lagt ned mykje arbeid i å studere eigenskapane til materialane ved høge temperaturar og finne eigna legeringar. Ein kan berre bruke utrekningar med forenkla føresetnader og enkle former. For meir kompliserte former må ein bruke modellforsøk, der ein gjer målingar på ein modell av lekamen. Modellar kan berre brukast når det gjeld deformasjonar. For å finne spenningane må ei nytte andre metodar og den mest brukte er den fotoelastiske

For praktisk bruk må ein alltid halde dei hendande spenningane langt under brotfastleiken. Tilhøvet mellom brotfastleiken og den tillatne spenninga blir kalla tryggleiksfaktoren. 

I somme materialar, som kopar og bly, ligg flytegrensa så lågt at det oppstår varige formendringar sjølv ved særs små belastning. Brotfastleiken i materialar som støypejern og betong, er så låg at materialen går sund før det oppstår flyting.

Kjelder
 fasthetslære. – teknikk. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/fasthetsl%C3%A6reie./teknikk

Rommekanikk
Materiallære
Byggteknikk
Deformasjon
Faststoff-fysikk

Faststoffysikk er ein del av fysikken som prøver å forstå stoff i faste og til ein viss del òg flytande aggregattilstand.

Delområde 
Krystallstruktur
Salt
Metall
Halvleiar
Magnetisme
Superleiar
Flytande krystaller, amorfe stoff (glas, plast) og væsker

Faststoffysikk prøver å forstå alt ein kan måle på desse stoffa, slik som elektrisk motstand, termisk konduktivitet, varmekapasitet, e-modul, brytingsindeks, piezoelektrisitet, de Haas-van Alphen-effekten og meir.

Sjå òg  
Kondensert fase-fysikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Faststoffysikk» frå ,  den 18. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
Heilage Nikolai ortodokse kyrkjelyd i Noreg

Heilage Nikolai kyrkjelyd er ein ortodoks kyrkjelyd med adresse i Oslo i Noreg.

Historie
Etter oktoberrevolusjonen  grunnla ei gruppe russiske emmigrantar ei ortodoks kyrkjelyd i Oslo.  Kyrkjelyden vart formelt organisert i 1929.  Kyrkjelyden har med åra fått ein meir pan-ortodoks karakter. Dei har gudstenester med liturgi på kyrkjeslavisk og norsk.

Organisering
Kyrkjelyden har heile tida vore underlagt erkebiskopen for russiske kyrkjelydar i Vest-Europa med sentrum i Paris, som igjen er ein del av det økumeniske patriarkat i Konstantinopel.

Kyrkja har eit kloster i Hurdal, Hl. Trifon Skita,  det einaste ortodokse klosteret i Noreg.

Kyrkjelyden har gudstenester i 
 Hl. Nikolai kirke, Oslo
 Maria Bebudelses kapell, Bergen
 Hl. Elisabets kapell, Stavanger
 St .Georgs-kapellet, Neiden

Kyrkjelyden driv òg Johnsegardsakademiet, eit ortodokst, kristent informasjons- og aktivitetssenter i Sogn og Fjordane, drive innanfor ramma av Den ortodokse kyrkja i Noreg.

Bakgrunnsstoff
 

Ortodoks kristendom i Noreg
Religiøse samfunn i Oslo
Nettbrett

Nettbrett er ein mobil datamaskin med peikeskjerm. Maskinen vert i hovudsak navigert med fingertuppane (i staden for fysisk tastatur). Dei aller fleste nettbretta har eit virtuelt tastatur på skjermen; nokre få tar i bruk peikepenn (stylus) eller digital penn. De fleste nettbrett, køyrer på mobile operativsystem. Dei aller fleste går på Android, 10-20% går på iOS. Nokre ganske få går på Windows.

Sjå òg 
 Lesebrett

Kjelder 

Nettbrett
Backaryd

Backaryd er ein tettstad i Ronneby kommun i Blekinge län i Sverige. I 2010 hadde tettstaden 365 innbyggjarar. Backaryd ligg om lag 17 kilometer nord for Ronneby.

Kjelder

Ronneby kommun
Tettstader i Blekinge län
Le Orme

Le Orme er eit italiensk progrockband danna i 1966 i Marghera, ein frazione i Venezia. Bandet var eit av dei store banda i italiensk progressiv rock i 1970-åra. Dei er eit av dei få italienske rockebanda som har hatt suksess i utlandet og har halde konsertar både i Nord-Amerika og Europa, og gav ut eitt engelskspråkleg album då dei var på det mest populære.

Historie
Bandet bestod av Aldo Tagliapietra (songar, gitar, fløyte og celesta), Nino Smeraldi (elektrisk gitar, song), Claudio Galieti (bass, cello, song), Toni Pagliuca (klaverinstrument) og Michi Dei Rossi (trommer og perkusjon). Smeraldi, som i lag med Tagliapietra skreiv alle songane deira på det første albuma, arrangerte og alle songane deira. Le Orme heldt saman gjennom 1970-åra og utvikla seg til eit Emerson, Lake & Palmer-liknande progrockband og spelte inn fire album i denne stilen før dei vart oppløyst i 1982. 

I 1986 kom dei saman hatt og gav ut eit album i 1990. Pagliuca slutta i gruppa i 1992 og vart erstatta av Michele Bon. gruppa heldt ut i 1990- og 2000-åra og gav ut album som Il Fiume (1995), Elementi (2001) og L'Infinito (2004), og spelte òg fleire konsertar og på festivalar i Europa og Nord-Amerika. Tagliapietra slutta i gruppa i 2009 og Le Orme vart ein trio med berre Dei Rossi att som originalt medlem.

Medlemmar

Diskografi
Ad gloriam (1969)
Collage (1971)
Uomo di pezza (1972)
Felona e Sorona (1973)Seinare spelt inn på engelsk og gjeve ut i Storbritannia som Felona and Sorona.
Contrappunti (1974)
In Concerto (1974, konsert)
Smogmagica (1975)
Verità nascoste (1976)
Storia o leggenda (1977)
Florian (1979)
Piccola rapsodia dell'ape (1980)
Venerdì (1982)
Orme (1990)
Il fiume (1996)
Amico di ieri (1997)
Elementi (2001)
L'infinito (2004)
La Via Della Seta (2011)

Samleplater
Beyond Leng (1976)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Le Orme» frå ,  den 19. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Le Orme på Prog Archives
Le Orme på Progboard 

Italienske progressive rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1966
Symfoniske rockegrupper
Vasstro

Vasstro, hestebrønn  eller hestebrye var eit drikkekar som var sett opp langs vegen for at hestar skulle kunne få vatn. Brønnane var ofte laga av ein uthola stein eller tømmerstokk, og plassert slik at friskt vatn frå elvar eller bekkar kunne kome til. Brønnane måtte vere lett tilgjengelege for hestane langs vegen.

God vatnforsyning for hestane var naudsynt i den tida då hesten var det viktigaste framkomstmiddelet. Det vart lagt til rette for hesteskyss langs vegane ved å byggje mange vasspostar, vasstrør eller hestebrønnar.  Langs viktige skyssruter, som til dømes Den trondhjemske postvei, finn ein mange hestebrønnar.

Ordsoge
Ordet vasstro har opphav i norrønt þró; opphavleg truleg 'kløyvd stokk'. Nemninga vasstrør (fleirtal av vasstro) blir òg brukt om vassrenner, gjerne laga av kløyvde og uthola stokkar.

Kjelder
NRK Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane: Skysstasjonar og skyssplikt i Førde
Øvre Eiker Kulturminneråd: Gammel brønn i Skotselv 
Om bygda Raumnes 
Sandefjord rundt: Vanntroa på Aagårdsplass
Lindesnes Bygdemuseum: Vigelands vanntro
LokalMagasinet: Arkeolog-avdekket: Hestebrønn. 
Demokraten: Vanntroa meiet ned igjen 

Husdyrhald
Banco del Mutuo Soccorso

Banco del Mutuo Soccorso er eit italiensk rockeband. Dei var eit populært progrockband i 1970-åra og er framleis aktive.

Historie
Bandet var inspirert av progrockband frå England, særleg Gentle Giant, Jethro Tull og Emerson, Lake & Palmer, og klaverspelarane Vittorio Nocenzi og broren Gianni starta Banco del Mutuo Soccorso i Roma i Italia. Dei spelte seinare inn det første albumet sitt, Banco del Mutuo Soccorso i 1972, etterfølgd av Darwin!, og i 1973 Io sono nato libero. Heilt frå starten av var kjenneteiknet deira ein kompleks tekstur med piano, hammondorgel og synthesizerar spelt av Nocenzi-brørne, i tillegg til song av Francesco Di Giacomo. Ein nøye balanse mellom elektroniske og akustiske instrument, samt bruk av blåseinstrument, gjorde Banco til eit band med ein stadig meir original og innovative stil, med ei bland av rock, jazz og klassisk musikk. 

Bandet vart populært i Italia og utanlands, og signerte kontrakt med Manticore Records i lag med Premiata Forneria Marconi. I 1975 kom Banco ut, ei samling av omsette songar i lag med nye songar, gjeve ut med den internasjonale marknaden som mål. 

Seint i 1970-åra gjekk Banco del Mutuo Soccorso i nye retningar med eit filmmusikkalbum i 1976 for Garofano rosso og innspelingar med orkester i 1978 på ...di terra. Dei endra òg namn til berre Banco.

I 1980-åra bar musikken til Banco preg av lettare popmusikk og kortare songar, og dei fekk nokre hitsinglar. Gianni Nocenzi slutta i bandet for å starte ein solokarriere. Andre medlemmar kom og gjekk. 

I 1990-åra tok dei attende det lengre namnet sitt og starta å spele songane sine frå 1970-åra igjen. Dei spelte akustiske versjonar av songane på somme konsertar og spelte inn dei første albuma på nytt. Dei spelte òg inn nye songar. 

Bandet spelar framleis konsertar, men har ikkje gjeve ut ny musikk sidan 1997.

Diskografi

Studioalbum

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Banco del Mutuo Soccorso» frå ,  den 19. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

'

Italienske progressive rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1969
Symfoniske rockegrupper
Area

Area var eit italiensk jazz-fusion- og progrock-band starta i 1972. Dei var kjend for sine venstrevridde, sosialistiske og kommunistiske tekstar. Vokalisten var den gresk-fødde Demetrio Stratos.

Historie 
Area utvikla seg til å bli eit av dei mest respekterte og viktigaste banda innanfor det blømande progrock-miljøet i Italia på 70-talet.

Ungdomen i Italia på den tida identifiserte seg med dei sosialistiske tekstene, og den virtuose instrumentalismen til Area var ein annan grunn til framspringet til gruppa. Blant ekspertar på italiensk progressiv rock, er debutalbumet Arbeit Macht Frei sett på som ein klassikar.

Bandet vart leia av Demetrio Stratos, ein særs original og talentfull gresk-fødd vokalist som brukte stemma si som instrument, på trass av å aldri ha skrive noko for gruppa. Patrizio Fariselli (keyboard og perkusjon), Paolo Tofani (gitar og synth), Patrick Djivas (seinare i Premiata Forneria Marconi) (bass), Victor Busnello (saksofon, fløyte) og Giulio Cappiozo (trommar og perkusjon), var òg med i bandet. Lydbiletet til Area var eit samansurium av rock, jazz, austlege og arabiske rytmar, og det var denne samansetnaden av musikksjangrar som gjorde at Area skilde seg ut frå mengda. I byrjinga var Area velsigna med saksofon-spel frå Victor Busnello, men då han forlét gruppa saman med bassisten Patrick Djivas (erstatta av Ares Tavolazzi), vart Area meir gitar- og keyboardorientert.

Area gav ut fem studioalbum før Demetrio Stratos døydde i 1979: det allereie nemnde Arbeit Macht Frei, Caution Radiation Area, Are(A)zione (konsert), Crac!, Maledetti, konsertplata Event '76 og Gli Dei Se Ne Vanno, Gli Arrabiati Restano!. Gruppa vart så oppløyst, men dukka opp på nytt som Area II midt på 80-talet, sjølv om dett eigenleg vare eit prosjekt med Giulio Capiozzo og studiomusikarar. Dei gav ut to album i perioden 1986-87. Patrizio Fariselli vart med i Area II i 1997 for albumet Chernobyl 9771. Denne gruppa turnerte fram til oppløysinga i 1999. Capiozzo døydde eit år seinare.

Medlemmer

1973
Demetrio Stratos: vokal, orgel
Paolo Tofani: gitar, synth
Victor Busnello: saksofon, fløyte, bassklarinett
Patrizio Fariselli: keyboard
Patrick Djivas: bass
Giulio Capiozzo: trommer, perkusjon

1974
Demetrio Stratos: vokal, orgel
Paolo Tofani: gitar, synth
Patrizio Fariselli: keyboard
Ares Tavolazzi: bass
Giulio Capiozzo: trommer, perkusjon

Diskografi

Studioalbum
1973: Arbeit Macht Frei
1974: Caution Radiation Area
1974: Crac!
1976: Maledetti
1978: Gli Dei Se Ne Vanno, Gli Arrabbiati Restano!
1980: Tic & Tac
1997: Chernobyl 7991

Konsertalbum
1975: Are(A)zione
1979: Event '76
1996: Concerto Teatro Uomo
1996: Parigi-Lisboa

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Area» frå ,  den 19. juni 2013.

Bakgrunnsstoff
 http://www.fariselliproject.com
 http://www.italianprog.com/a_area.htm
 http://www.progarchives.com/Progressive_rock_discography_BAND.asp?band_id=26
 http://www.discogs.com/artist/Area+(6)

Italienske progressive rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1972
Eksperimentelle musikkgrupper
Frijazz-grupper
Jazzfusion-band
Italienske elektroniske musikkgrupper
1972 i Italia
Demetrio Stratos

Efstratios Dimitriou (), betre kjend som Demetrio Stratos var ein greskfødd italiensk musikar og musikkforskar. Han var med på å starte og var songar i det italienske progressiv rock- og jazzfusion-bandet Area.

Han vart fødd og voks opp i Alexandria i Egypt med greske foreldre og studerte piano og trekkspel ved Det greske nasjonalkonservatoriet. I 1957 vart han sendt til Nikosia (Levkosía) på Kypros, og 17 år gammal flytte han til Milano i Italia for å studere arkitektur på Politecnico di Milano. Der starta han det første bandet sitt. I 1967 vart Demetrio Stratos med den italienske beat-gruppa I Ribelli, og i 1972 var han med å starte Area.

Stratos spelte inn mange plater og turnerte i Italia og Europa, Cuba og USA med Area, i tillegg til at han spelte inn plater som soloartist. Han arbeidde med mange andre musikarar som Mogol, Lucio Battisti, Gianni Sassi, Gianni Emilio Simonetti, Juan Hidalgo, Walter Marchetti, John Cage, Tran Quang Hai, Merce Cunningham, Jasper Johns, Andy Warhol, Grete Sultan, Paul Zukofsky, Nanni Balestrini, Claude Royet-Journoud og Antonio Porta.

Han studerte musikk og forska på forskjellige typar songar og avgrensingane i talespråket. Stratos hadde ei ekstrem vokal rekkevidd og klarte å nå ei høgd på 7 000 Hz og song både tostemt, trestemt og firestemt ved hjelp av si eiga stemme. Han brukte stemma som eit musikalsk instrument og nådde grensa for kva som er mogeleg å gjere med den menneskelege stemma. Dei vokale evnene hans vart utforska og dokumentert. Målet hans var å frigjere det vokale uttrykket frå det han meinte var språket sitt slaveri og fine melodiar.

Stratos døydde på New York City Memorial Hospital den 13. juni 1979, bere 34 år gammal, etter å ha fått eit alvorleg tilfelle av aplastisk anemi. Han døydde medan han venta på ein ryggmergtransplantasjon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Demetrio Stratos» frå ,  den 19. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Elevar ved Politecnico di Milano
Italienske musikkforskarar
Eksperimentelle musikarar
Italienske komponistar
Italienske elektroniske musikarar
Italienske songarar
Italienske klaverspelarar
Italienske låtskrivarar
Multiinstrumentalistar
Folk frå Alexandria
Europaveg 22

Europaveg 22 går mellom Holyhead i Storbritannia og Isjim i Russland. Vegen er om lag 5 320 km lang.

Traséen som er fastlagd av UNECE: Holyhead – Chester – Warrington – Manchester – Leeds – Doncaster – Immingham ... Amsterdam – Groningen – Bremen – Hamburg – Lübeck – Rostock – Stralsund – Sassnitz ... Trelleborg – Malmö – Kalmar – Norrköping ... Ventspils – Riga – Rezekne – Velikie Luki – Moskva – Vladimir – Nizjnij Novgorod – Jekaterinburg – Isjim.

Det er ikkje noko ferjesamband mellom Immingham/Grimsby og Amsterdam, eller mellom Norrköping og Ventspils.

Knutepunkt

Bakgrunnsstoff 

Europavegar
Vegar i Nederland
Vegar i Storbritannia
Vegar i Tyskland
Vegar i Sverige
Vegar i Latvia
Vegar i Russland
Gjøra

Gjøra er ei bygd i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg lengst aust i Sunndalen, 36 kilometer frå kommunesenteret Sunndalsøra, ved åmotet mellom elvane Driva og Grøvu. Til jarnbanestasjonen på Oppdal er det 40 km. Riksveg 70 passerer gjennom bygda i retning aust-vest.

Fem kilometer sør for Gjøra ligg Jenstadjuvet, der fire elvar møtest med fleire sjåverdige fossefall. Namnet Gjøra skal i fylgje Eivind Vågslid og Norsk Allkunnebok vere ei samansetjing av giǫgr (bergklove) og vin (eng)

Notar

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Geografi i Sunndal
Bygder i Møre og Romsdal
Halsanaustan

Halsanaustan er ei bygd i Heim kommune i Trøndelag fylke. Bygda ligg på austsida av Halsafjorden. Ferjesambandet mellom Halsanaustan og Kanestraum på vestsida av fjorden er ein del av trafikkåra Europaveg 39.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Busetnader i Heim
Bygder i Trøndelag
Guddal

Guddal er ei bygd og eit kyrkjesokn i Fjaler kommune  i Sunnfjord i Vestland fylke. Soknet omfattar eit areal på 179,7 km², og hadde 405 ibuarar i 1950. Dagens soknekyrkje, Guddal kyrkje, er frå 1870. Guddal er ei innlandsbygd mellom Sognefjorden i sør og Dalsfjorden i nord.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Geografi i Fjaler
Bygder i Vestland
Godøysund

Godøysund er ei bygd i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke, på nordsida av Tysnesøya. Bygda ligg ved Godøysundet, ei trang farlei ved sørsida av Bjørnefjorden. Godøysund, med Godøysund Fjordhotell, ligg 55 kilometer sjøveg sør for Bergen. Bygda har i lang tid vore ein kjend feriestad.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Bakgrunnsstoff 

Busetnader i Tysnes
Bygder i Vestland
Hatlestrand

Hatlestrand er ei bygd og eit kyrkjesokn i Kvinnherad kommune i Vestland, på vestsida av Kvinnheradsfjorden. I 1950 hadde bygdelaget 385 ibuarar. Bygda ligg vel ein kilometer sør for ferjeleiet på Gjermundshamn, ved fylkesveg 48.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Geografi i Kvinnherad
Bygder i Vestland
Hebnes

Hebnes er ei bygd i Suldal kommune i Rogaland, på austsida av Vindafjorden og nord for Jelsafjorden. Bygda er den mest folkerike på Ropeidhalvøya. Hebnes har ferjesamband med Nedstrand i vest, Foldøy i sør og Jelsa i søraust, samt hurtigbåtsamband både lenger innover i Ryfylke, og ut til Stavanger (52 km sjøveg).

Kjelder
Norsk Allkunnebok. V. Bandet. 1954

Bygder i Rogaland
Bygder i Suldal
Aureosen

Aureosen er ei bygd i Hustadvika kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg på sørsida av Frænfjorden. Vegstubben Fylkesveg 228 tek til i Aureosen og går til Jendem, sørvest i kommunen.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

Busetnader i Hustadvika
Bygder i Møre og Romsdal
Angvik

Angvik er ei bygd i Gjemnes kommune på Nordmøre, med om lag 300 ibuarar. Bygda ligg på vestsida av Tingvollfjorden og sokna fram til 1960-talet til Tingvoll kommune. Riksveg 666 og riksveg 665 passerer gjennom bygda. Til Molde er det 54 kilometer bilveg. Angvik skule er barneskule for indre delar av Gjemnes kommune. Elevane kjem frå bygdene/grendene Angvik, Fagerlia, Flemma, Heggem og Hoem. Bygda har barnehage og bedehus.

Stadnamnet Angvik, lokalt uttala Angvikja (dativ; angvikjen), er avleidd gammalnorsk angr; trang fjord.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Angvik» frå ,  den 19. juni 2013.  
 
Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

Geografi i Gjemnes
Bygder i Møre og Romsdal