alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sara av Fleetwood Mac

«Sara» er ein song skriven av songar-låtskrivar Stevie Nicks og gjeve ut av poprockband Fleetwood Mac i 1979 på albumet Tusk. Songen vart òg gjeven ut som singel i ei forkorta utgåve. Singelen nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista, 37. plassen i Storbritannia, 11. plassen i Australia og andreplassen i Canada.

Opphav
Det har vore mange rykte om at songen handlar om ein abort Nicks hadde etter ho vart gravid med den dåverande kjærasten Don Henley. Henley sjølv har føreslått denne tydinga av songen. I eit intervju i 1979 sa Nicks «Om eg nokon gong får ei lita jente, skal ho heite Sara. Det er eit særs spesielt namn for meg.» Nicks stadfesta rykte 35 år seinare i eit intervju i september 2014 med Billboard Magazine. «Hadde eg gifta meg med Don og fått det barnet, og det hadde vore ei jente, så hadde ho heitt Sara.»

Stevie Nicks skreiv songen på eit piano. Mick Fleetwood hadde vanskar med å legge trommer på songen, og nytta vispar for å få det til.

Plagiatsøksmål
I 1980, året etter songen kom ut, vart Stevie Nicks saksøkt for plagiat av Carol Hinton frå Rockford i Michigan. I 1978 hadde Hinto skrive ein song kalla «Sara», som ho hadde sendt til Warner Brothers, plateselskapet til Fleetwood Mac. Teksten i songen til Hinton og Stevie Nicks var liknande. Begge hadde linjene «Drowning in the sea of love» og «When you build your house, call me.»  Stevie Nicks forsvarte søksmålet med å bevise at ho hadde skrive og spelt inn ein demoversjon av songen i juli 1978, månader før Hinton sendte teksten sin til Warner. Hinton gav til slutt opp og godtok at Nicks ikkje hadde stole songen hennar.

Versjonar
Versjonen av songen på den originale vinyl-utgåva var 6:22 lang, men då Tusk kom ut på CD første gongen i 1987, var det ei forkorta utgåve av songen på 4:37 som var med, der det midtre verset og mellomspelet er borte. Det var først i 1988 med Greatest Hits-samlinga at den fulle versjonen av songen vart tilgjengeleg på CD.

Det finst òg ein versjon kalla «the cleaning lady»-versjonen. Han har fått dette namnet fordi ein kan høyre Nicks sei i byrjinga av opptaket: «I don't want to be a cleaning lady!» Denne versjonen er nesten ni minuttar lang og vart gjeven ut på bonusplata som kom ut med Tusk i mars 2004.

Medverkande
 Stevie Nicks - solovokal
 Lindsey Buckingham - gitar, korvokal
 Christine McVie - piano, korvokal
 John McVie - bassgitar 
 Mick Fleetwood - trommer, perkusjon

Lister

I andre media
Songen vart nytta i den tredje episoden i tredje sesongen av American Horror Story. Songteksten vart nytta som bevis på at Stevie Nicks var ei heks.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sara (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 11. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1979
Fleetwood Mac-songar
Singlar frå 1979
Popballadar
Rockeballadar
Songar skrivne av Stevie Nicks
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Songar om abort
Sisters of the Moon

«Sisters of the Moon» er ein song av det engelsk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Han vart skriven og framført av Stevie Nicks og vart gjeven ut i USA som den fjerde singelen frå albumet Tusk, som kom ut i 1979. Singelen nådde 86. plassen på Billboard Hot 100.

Songen vart ikkje gjeven ut i Storbritannia, der «Not That Funny» vart gjeven ut i staden for. Den sjeldne «singelversjonen» av «Sisters of the Moon» er med på samleplataThe Very Best of Fleetwood Mac.

Når songen vart framført på konsertar, kunne han ofte var over åtte minuttar. Ei kjend utgåve er frå Mirage-turneen i 1982, der Stevie Nicks syng avslutninga så kraftig at det ikkje er mogeleg å tyde teksten.

Fleetwood Mac spelte denne songen for første gongen sidan 1982 den 4. april 2013 på konserten deira i Columbus i Ohio.

Medverkande
Mick Fleetwood – trommer
John McVie – bassgitar
Christine McVie – klaverinstrument
Lindsey Buckingham – gitarar
Stevie Nicks – vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sisters of the Moon» frå ,  den 11. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Great Rock Diskografi by Martin C.Strong. Page 378. ISBN 1-84195-312-1

Bakgrunnsstoff
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1979
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Stevie Nicks
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
I Know I'm Not Wrong

«I Know I'm Not Wrong» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet Tusk i 1979. Han vart spelt inn som den siste songen på side tre av albumet den 19. september 1979, skriven av Lindsey Buckingham. Det enkle arrangement på songen var inspirert av punkrock og new wave.

Ein heilt annleis versjon av songen vart gjeven ut på 2004-utgåva av Tusk. I lag med denne versjonen vart det gjeve ut tre andre, tidlege demoversjonar av songen på denne plata. Den eine var ein instrumental, medan dei to andre, «Song #1 (I Know I'm Not Wrong)» og «Song # 1 (I Know I'm Not Wrong) (alternate)» var begge tidlege opptak. Alle instrumenta på desse demoversjonane vart framførte av Buckingham sjølv.

«I Know I'm Not Wrong» vart øvd inn for Tusk-turneen, men aldri framført. Fleetwood Mac framførte songen på Unleashed-turneen i 2009 og On With the Show-turneen i 2014.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Know I'm Not Wrong» frå ,  den 11. august 2015.
 oppgav desse kjeldene:
 
 
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Warner Bros. Records-singlar
Songen Tusk

«Tusk» er ein song av Fleetwood Mac frå 1979 på albumet med same namn. Songen vart gjeven ut på singel, og denne nådde åttandeplassen på singellista i USA, sjetteplassen i Storbritannia og tredjeplassen i Australia og Canada. Det var ein av dei første songane som vart gjeven ut etter å ha blitt digitalt miksa ned frå ei opphavleg analog kjelde.

Historie

Bandet var på leit etter eit tittelspor for albumet deira, som ikkje hadde fått namn enno, og Mick Fleetwood føreslo at dei nytta eit riff som Lindsey Buckingham brukte å spele under lydsjekkane føre øvingane deira. Produsentane Richard Dashut og Ken Caillat skapte så ein trommedriven produksjon. 

Singelen vart spelt inn på konsert i lag med ein video frå Dodger Stadium (utan publikum) i Los Angeles i samarbeid med University of Southern California Trojan Marching Band. Framføringa vart òg filma og gjeven ut som musikkvideo for songen. John McVie var på Tahiti under innspelinga på Dodger Stadium, men er representert i videoen av ein pappfigur som vert boren rundt av Mick Fleetwood og seinare står mellom resten av bandmedlemmane.

Singelen vart gjeven ut med to forskjellige omslag i mange land.

Medverkande
 Lindsey Buckingham – gitar, Kleenex-boks, vokal
 Christine McVie – klaverinstrument, korvokal, trekkspel (berre konsertversjonar)
 Stevie Nicks – korvokal
 John McVie – bassgitar
 Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
 USC Trojan Marching Band – perkusjon, messingblåsarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tusk (song)» frå ,  den 11. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Warner Bros. Records-singlar
Nicolai Getz

Nicolai Getz () er ein norsk sjakkspelar, Internasjonal Meister i sjakk (IM).

Internasjonal Meister i sjakk 
Nicolai Getz vart IM etter sterke resultat i to internasjonale turneringar. I Arctic Chess Challenge i Tromsø i august 2009 tok han 6 poeng på 9 rundar, eit halvt poeng over kravet til IM-napp. I Europameisterskapen i sjakk i Aix les Bains i Frankrike i mars-april 2011 tok han 5,5 poeng på 11 rundar. Då resultat i viktige FIDE-turneringar tel dobbelt, var desse to turneringane nok til å oppfylle kravet om IM-resultat i minst 27 parti. 

Han fekk tittelresultata godkjende av Verdssjakkforbundet FIDE i juni 2011. Nicolai Getz hadde enda ikkje hadde klart kravet om eigen rating over 2400. Dette klarte han i løpet av hausten 2011.. Han vart deretter Internasjonal Meister i sjakk.

Sjakk-OL og lag-EM 
Nicolai Getz spelte på det norske laget i sjakk-OL i Baku i 2016 som reserve. Han spelte eit parti, remis i første runde.

Nicolai Getz spelte for Noreg i lag-EM i sjakk i Porto Carras, med resultatet (+4, =4, -1) på fjerde bord. 

Nicolai Getz har også spelt fem gongar for Oslo Schakselskap i EM for i sjakk for klubblag (2009-2011, 2015-2016).

Bakgrunnsstoff 
 Nicolai Getz sitt ratingkort hos FIDE
 Nicolai Getz  sine parti hos NorBase
 Nicolai Getz sine sjakkparti hos Chessgames.com

Kjelder 
 Øystein Brekke: Norske sjakktrekk. Norges Sjakkforbund 100 år 1914-2014. Norges Sjakkforbund 2014, ISBN 978-82-991916-2-3

Fotnotar 

Norske sjakkspelarar
Internasjonale meistrar i sjakk
Sjakkolympiadedeltakarar
Live av Fleetwood Mac

Live er eit dobbelt konsertalbum av Fleetwood Mac frå 1980. Det var det første konsertalbumet av den dåverande besetninga av bandet og det siste før The Dance kom i 1997. Albumet selde til gullplate (500 000 eksemplar) i USA i november 1981.

Albumet inneheld tre nye songar - Christine McVie sin «One More Night», Stevie Nicks sin «Fireflies» og ein versjon av the Beach Boys sin «The Farmer's Daughter». Dei to sistnemnde vart gjevne ut som singlar, men berre «Fireflies» gjekk inn på salslistene. «Don't Let Me Down Again» er ein song frå albumet Buckingham Nicks. To av songane inneheld lengre gitarsoloar av Lindsey Buckingham. Den første, «I'm So Afraid», var eit populært avslutningsnummer på denne tida. Den andre var Buckingham sin versjon av Peter Green sin signaturlåt, «Oh Well» frå 1969.

Sporliste

Medverkande
Fleetwood Mac
Lindsey Buckingham – gitar, vokal
Stevie Nicks – vokal; tamburin
Christine McVie – klaverinstrument, vokal
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

Andre medverkande
Ray Lindsey – gitar på «Go Your Own Way»
Tony Toadaro – perkusjon
Jeffery Sova – klaverinstrument

Produksjon
Produsentar: Richard Dashut, Ken Caillat, Fleetwood Mac

Lister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live (Fleetwood Mac album)» frå ,  den 11. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Richard Dashut
Album produserte av Ken Caillat
Fleetwood Mac-album
Konsertalbum frå 1980
Warner Bros. Records-album
Love in Store

«Love in Store» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Songen er opningssporet på albumet Mirage frå 1982. «Love in Store» vart skriven av Christine McVie og Jim Recor, og vart den tredje singelen frå albumet i USA. Singelen kom ut i november 1982 og nådde 22. plassen på singellista i USA. Christine McVie syng solovokal på songen med harmonivokal av Stevie Nicks og korvokal av Lindsay Buckingham.

I Storbritannia vart ein annan song frå Mirage, «Oh Diane», gjeven ut som den tredje singelen i staden for og vart ein hit der. «Love In Store» vart ikkje gjeven ut som singel i Storbriannia, men han kom ut i somme andre europeiske land.

Songen er med på den amerikanske versjonen frå 2002 og den britiske versjonen frå 2009 av The Very Best of Fleetwood Mac.

Medverkande
Mick Fleetwood - trommer, tamburin, güiro
John McVie - bassgitar
Christine McVie - elektrisk piano, orgel, synthesizer, solovokal, korvokal
Lindsey Buckingham - elektrisk gitar, akustisk gitar, korvokal
Stevie Nicks - korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Love in Store» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Great Rock Discography. av Martin C. Strong. Side 378.
chartstats.com Fleetwood Mac.

Bakgrunnsstoff
 Chart Stats.com. UK chart information.
 Offisiell nettstad.
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Can't Go Back av Fleetwood Mac

«Can't Go Back» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Han vart skriven og framført av gitaristen Lindsey Buckingham for albumet Mirage i 1982.

I Storbritannia vart songen gjeven ut som oppfølgjaren til singelen «Oh Diane» og vart den fjerde singelen som kom ut frå Mirage, i april 1983. Han vart gjeven ut på 7" og 12", og 12"-versjonen inneheldt «Tusk» og «Over and Over» frå albumet Tusk i 1979 og «Rhiannon» frå albumet Fleetwood Mac i 1975. Han gjorde det godt på UK Singles Chart og nådde 83. plassen.

Trass i at han vart gjeven ut som singel, er ikkje «Can't Go Back» gjeven ut på nokre samlealbum.

Medverkande
Mick Fleetwood - trommer, kastanjettar, bjøller, maracas
John McVie - bassgitar
Christine McVie - klaverinstrument
Lindsey Buckingham - gitarar, vokal, klaverinstrument

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Can't Go Back (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
The Great Rock Discography, 6th Edition, Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1.
Chartstats.com 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Fleetwood Mac-songar
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Gypsy av Fleetwood Mac

«Gypsy» er ein song av rockegruppa Fleetwood Mac. Stevie Nicks skreiv songen kring 1979 og den tidlegaste demoinnspelinga vart gjort tidleg i 1980 med Tom Moncrieff med tanke på den første soloplata hennar, Bella Donna. Men då venen til Nicks, Robin Anderson, døydde av leukemi fekk songen ei ny tyding og Nicks valde å spare han til Fleetwood Mac. «Gypsy» var den andre singelen og den største hitten som kom ut frå albumet Mirage. Singelen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100 i USA.

Musikkvideo
Videoen for songen vart regissert av Russell Mulcahy og var den dyraste musikkvideoen som var laga til då. Han vart filma på fleire stader, mellom anna detaljerte bilete i ein skog, og kravde mange kostyme og dansarar. Han var den første «World Premiere Video» som vart vist på MTV i 1982.

B-side
B-sida til singelen var «Cool Water,» ei akustisk utgåve med Buckingham og John McVie på solovokal. Dette var ein av få gonger McVie song på ein Fleetwood Mac-song. Songen vart skriven i 1936 av Bob Nolan. Fleetwood Mac-versjonen vart gjeven ut på samlealbumet Revenge of the Killer B's, Volume 2,.

Medverkande
Stevie Nicks – vokal
Lindsey Buckingham – gitar, vokal
Christine McVie – piano, vokal, organ
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gypsy (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Fleetwood Mac-songar
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Songar skrivne av Stevie Nicks
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Hold Me av Fleetwood Mac

«Hold Me» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Songen vart gjeven ut på albumet Mirage i 1982. Songen vart skriven av Christine McVie og Robbie Patton og vart ein av dei største hittane til Fleetwood Mac i USA. Han vart gjeven ut som singel der i juli 1982 og låg på fjerdeplassen på singellista sju veker på rad.

I Storbritannia gjorde ikkje singelen det like bra. Han vart først gjeven ut der i juni 1982, men gjekk ikkje inn på salslistene. Han vart derimot mykje spelt på radio og vart gjeven ut på ny som singel i februar 1989 for å marknadsføre samlealbumet Greatest Hits frå 1988. Han nådde då 94. plassen.

Songen er òg gjeven ut på den amerikanske versjonen frå 2002 og den britiske versjonen frå 2009 av The Very Best of Fleetwood Mac.

Musikkvideo 
Musikkvideoen til «Hold Me» syner bandet i eit surrealistisk miljø i ein ørken, basert på fleire måleri av René Magritte. I videoen er Christine McVie i eit rom med mange måleri, og leitar etter Buckingham i ørkenen med eit teleksop. Buckingham oppdagar Nicks som ligg på ein sjeselong og målar ho, medan i andre scener er John McVie og Mick Fleetwood arkeologar. Sjølve ørkenen er strødd med knust speglar, som er eit motiv i videoen, og med fiolinar og elektrisk gitarar og andre instrument.

Sidan bandmedlemmane hadde eit anstrengd forhold til kvarandre på denne tida, skal innspelinga av videoen i Mojaveørkenen ha vore eit mareritt i følgje produsenten Simon Fields. Lindsey Buckingham var framleis ikkje over brotet i forholdet til Nicks seks år tidlegare, og mislikte sterkt det noverande forholdet hennar til Mick Fleetwood. I tillegg var resten av bandet sinte på Fleetwood fordi han hadde starta eit forhold til ein av dei beste veninnene til Nicks, som drog frå ektemannen sin på grunn av dette, og skapte store problem for Nicks.

Innhald
«Hold Me» 12" US promo-singel (PRO-A-1040)
«Hold Me» (Christine McVie, Robbie Patton) – 3:42
«Hold Me» (Christine McVie, Robbie Patton) – 3:42

Medverkande
Lindsey Buckingham – 12-strengsgitar, elektrisk gitar, solovokal (i lag med C. McVie) og korvokal
Christine McVie – piano, Yamaha CP30 elektrisk piano, solovokal (i lag med Buckingham) og korvokal
Stevie Nicks – korvokal
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood – trommer, tamburin, congatrommer, pisk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hold Me (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Great Rock Discography. av Martin C. Strong. s. 378.
Chart Stats.com – UK chart information

Bakgrunnsstoff
Musikkvideoen
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Musikkvideoar regisserte av Steve Barron
Oh Diane

«Oh Diane» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Han vart skriven av gitaristen Lindsey Buckingham og Richard Dashut for albumet Mirage i 1982.

Bakgrunn
Trass i at dei to førre singlane frå albumet («Hold Me» og «Gypsy») selde dårleg, vart songen ein overraskande hit for bandet i Storbritannia då han kom ut der i desember 1982. Songen gjekk inn på 69. plass den 18. desember 1982 og klatra dei ti neste vekene til ein niandeplass i februar 1983. Dette var medverkande til albumet klatra inn på topp 10 på albumlista i Storbritannia.

«Oh Diane» kom ut i Storbritannia på både 7" og som ei 12" biletplate. Dette var eit populært format på den tida og i dag eit samlarobjekt.

I USA vart ein annan song frå Mirage, «Love in Store», gjeven ut som den tredje singelen i staden for, til moderat suksess. «Oh Diane» vart gjeven ut som den fjerde singelen frå albumet i USA, og kom ut i februar 1983, men gjekk ikkje inn på salslista der. Han vart ein liten hit på den amerikanske Adult Contemporary-lista. Trass i at han vart ein stor hit i Storbritannia, kom ikkje «Oh Diane» med på den britiske 2002-utgåva av The Very Best of Fleetwood Mac.

Medverkande
Lindsey Buckingham – elektrisk gitar, akustisk gitar, klaverinstrument, solo- og korvokal
Mick Fleetwood – trommer, tamburin
John McVie – bassgitar
Christine McVie – korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oh Diane» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
The Great Rock Discography. av Martin C. Strong. S. 378.
Chart Stats.com .

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Fleetwood Mac-songar
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Songar produserte av Richard Dashut
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Seven Wonders av Fleetwood Mac

«Seven Wonders» er ein song av Fleetwood Mac. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet Tango in the Night i 1987.

Stevie Nicks syng solovokal på denne songen, som vart skriven av Sandy Stewart med noko tekst av Stevie Nicks. Då Nicks lytta til ein demoversjon av av Stewart (som ikkje hadde skrive ned teksten), mistyda Nicks linja «All the way down you held the line» som «All the way down to Emmeline», som er kva ho song. Nicks la òg til eit utydelig ord, som høyres ut som «Sara» eller «Tara», mellom refrenga og versa. Ordet kan referere til Nicks-songen «Sara» på albumet Tusk frå 1978, eller ein annan Nicks-song på Tango in the Night, «Welcome to the Room... Sara». Teksten til sistnemnde inneheld ein referanse til Scarlett O'Hara og Tara, og Nicks har nytta namnet «Sara» fleire gonger tidlegare som eit pseudonym for seg sjølv. Somme fans har òg spekulert i om ho syng «Aaron». Tittelen på demoen til Sandy Stewart heitte visstnok «Aaron». 
Desse endringane, og andre endringar i teksten, gjorde at Nicks vart oppført som medlåtskrivar på songen.

Songen vart òg gjeven ut som ein 12-tommmarssingel, med ein lengre remix, ein dub-miks og ein instrumental, «Book of Miracles», som seinare vart songen «Juliet» på Nicks-albumet The Other Side of the Mirror i 1989. Ei avgrensa 12-tommars biletplate vart òg gjeve ut i Storbritannia.

I andre media

I 2009 sampla Pictureplane «Seven Wonders» i songen «Goth Star» på albumet Dark Rift. I 2013 sampla Classixx «Seven Wonders» i songen «Hanging Gardens» frå albumet med same namn. I sesongfinalen av American Horror Story: Coven, opna Nicks med ei framføring av songen. Dette gjorde at songen gjekk opp til 18. plassen på Billboard 'Digital Rock Songs'-lista med eit sal på 13 000.

Innhald
12" UK singel (Warner Bros. Records W8317T)
«Seven Wonders» (extended remix) 
«Book of Miracles» (instrumental)
«Seven Wonders» (dub)

Medverkande
Mick Fleetwood - trommer, perkusjon
John McVie - bassgitar
Christine McVie - synthesizerar, korvokal
Lindsey Buckingham - elektrisk gitar, korvokal
Stevie Nicks - solo- og korvokal

Lister

Listeplasseringar

Year-end charts

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seven Wonders (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1987
Singlar frå 1987
Songar skrivne av Stevie Nicks
Songar produserte av Richard Dashut
Everywhere av Fleetwood Mac

«Everywhere» er ein singel av det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac frå albumet Tango in the Night, skriven av Christine McVie som òg syng solovokal på songen.

Bakgrunn
«Everywhere» vart gjeven ut på singel i Storbritannia den 24. februar 1988 og nådde fjerdeplassen der. I USA vart han gjeve ut tidlegare, den 28. november 1987 og nådde 14. plassen på Billboard Hot 100-lista og førsteplassen av adult contemporary-lista, der han låg i tre veker. Singelen nådde òg 45. plassen i Australia.

Etter at songen vart nytta i ein reklame for det britiske mobilselskapet 3, gjekk songen inn att på UK Singles Chart og nådde då 15. plassen i mars 2013. Som følgje av denne nye suskessen, vart songen med på samleplata Now That's What I Call Music! 84 i mars 2013 i tillegg til samlealbumet The Hits Album 8 i juli 1988. Singelen har seld til sølvplate i Storbritannia for digitale sal i overkant av 200 000.

Ein 12-tommars singel vart òg gjeven ut med ein lengre dance-versjon og ein dub-versjon. «Everywhere» var òg den første singelen til bandet som vart gjeven ut på CD. Alle formata inneheldt B-sida «When I See You Again», frå albumet Tango in the Night. 12"-formatet inneheld ein lengre miks av «Everywhere» og CD-singelen inneheld bonusspora «Rhiannon» og «Say You Love Me» frå albumet Fleetwood Mac frå 1975.

Videoen til songen er ei framsyning av diktet The Highwayman av Alfred Noyes. Det finst to versjonar av videoen, ein med soga i blanda klipp av bandmedlemmane, og eit utan klipp av bandmedlemmane.

Innhald
12" UK single (Warner Brothers Records W8143T)
«Everywhere» (extended version) – 5:40
«Everywhere» (LP version) – 3:48
«Everywhere» (dub) – 3:50
«When I See You Again"

Lister

Andre versjonar
 I 1996 spelte Chaka Khan inn songen for samlealbumet Epiphany: The Best of Chaka Khan, Vol. 1 
 I 2000 sampla den engelske gruppa S Club akkompangementet for songen deira «Summertime Feeling» frå albumet Sunshine.
 I 2004 vart ein dance-versjon gjeven ut av elektronikabandet Climax.
 I 2005 vart songen spelt inn av den australske gruppa Moustache, med songaren Melinda Jackson. Denne versjonen er ein house-versjon som nådde 19. plassen i Australia.
 Songen vart spelt inn av Vampire Weekend
 Hot Chip spelte songen som ein del av ein medley med songen deira «Hold On» på somme av konsertane deira. 
 Electric Six spelte inn songen på coveralbumet Mimicry and Memories (2015) etter å ha spelt songen på konsertar fleire gonger.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Everywhere (Fleetwood Mac song)» frå ,  den 12. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
«Everywhere» Fleetwood Mac music video version on YouTube
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1987
Singlar frå 1988
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Richard Dashut
Rockeballadar
Warner Bros. Records-singlar