alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pedra da Gávea

Pedra da Gávea er eit fjell i Tijucaskogen i Rio de Janeiro i Brasil. Det består av granitt og gneis og har ei høgd på 844 meter over havet, noko som gjer det til eit av dei høgaste fjella i verda som endar brått i havet. Stiar på fjellet vart opna av lokale bønder tidleg på 1800-talet. I dag er området ein del av Tijuca nasjonalpark.

Namnet på fjellet tyder «Toppseglberget» og vart gjeven under ekspedisjonen til kaptein Gaspar de Lemos, som byrja i 1501. Samstundes fekk Guanabarabukta namnet Rio de Janeiro-bukta, som byen sidan fekk namn etter. Fjellet, som vart det første i Brasil som fekk namn på portugisisk, vart namngjeven av sjømennene på ekspedisjonen, som samanlikna siluetten av fjellet med toppseglet på ein karakk då dei såg fjellet 1. januar 1502. Namnet vart igjen gjeve til Gávea-området i byen Rio de Janeiro.

Ulik forvitring på den eine sida av fjellet har skapt det som er skildra som eit menneskeandlet. Merke på ei anna side av fjellet har vorte skildra som ein inskripsjon. Somme forskarar, inkludert den brasilianske arkeologen Bernardo de Azevedo da Silva Ramos, har hevda at inskripsjonen er av fønikisk opphav og eit mogeleg bevis på førcolumbisk kontakt frå antikken. Alternative teoriar er at det låg ein vikingkoloni ved fjellet eller at han er knytt til UFO-aktivitet. Geologar og forskarar er stort sett samde om at «inskripsjonen» er eit resultat av erosjon og at «andletet» er eit tilfelle av pareidoli. Det er ikkje funne besvis som støtta opp om ideen om at Pedra da Gávea vart oppdaga eller hamdsama av fønikiarar eller andre sivilisasjonar. Konsensus blant arkeologar og forskarar i Brasil er i tillegg at fjellet ikkje vert rekna som ein arkeologisk stad.

Geologi og økologi 
Fjellet ligg i Tijucafjella, og har ei høgd på 844 meter over havet, forma som ein granittdom. Den flate toppen på fjellet er dekt av eit 150 meter høgt granittlag, med gneis under. Gneislaget har ein alder på kring 600 millionar år. Strukturen vart danna då granitoidar trengde inn i metasedimentære bergartar.

Fjellet er dekt av sitron-, appelsin-, brødfrukt-, banan- og papayatre trees, i tillegg til liljer og roser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pedra da Gávea» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

Fjell i Brasil
Pseudoarkeologi
Rio de Janeiro
Sørsdalbreen

Sørsdalbreen er ein isbre med store bresprekker, som er 28 km lang og som flyt vestover langs sørsida av Krokfjorden og Vestfold Hills og endar i ei markant bretunge ved Prydz Bay. Han vart oppdaga i februar 1936 av ein norsk ekspedisjon og kalla opp etter Leif Sørsdal, ein norsk tannlege og medlem av Thorshavnekspedisjonen som gjekk i land i nordenden av Vestfold Hills.

Sørsdal bretunge er ei markant forlenging av Sørsdalbreen ut i Prydz Bay. Denne vart oppdaga av kaptein Klarius Mikkelsen i 1935 og namngjeve i samband med breen.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Stevensonbreen

Stevensonbreen er ein isbre som flyt nordvest og inn i austsida av Ameryisen, like nord for Branstetter Rocks. Han vart skissert på kart i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto teken under U.S. Navy Operation Highjump (1946–47), og namngjeven av han etter løytnant James C. Stevenson, som var andrepilot på flyturane då ein tok flyfoto av området.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Apfelbreen

Apfelbreen er ein isbre som er kring 9 km brei og 35 km lang, og som flyt vest-nordvest langs sørsida av Bunger Hills og endar i Edisto istunge. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Earl T. Apfel, ein geologiprofessor ved Syracuse University, som var geolog under U.S. Navy Operation Windmill i 1947–48, og som var med på å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Queen Mary, Knox og Budd Coast.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Apfel Glacier» frå ,  den 14. januar 2014.  
 

Isbrear i Queen Mary Land
Denmanbreen

Denmanbreen er ein isbre som er 10 til 15 km brei og strekkjer seg 110 km mot nord, der han munnar ut i Shackletonisen aust for David Island i Queen Mary Land. Han vart oppdaga i november 1912 av Western Base under Australasian Antarctic Expedition under Sir Douglas Mawson. Mawson namngav breen etter Lord Denman, generalguvernør i Australia i 1911, som støtta ekspedisjonen.

Isfjell som kalvar frå Denmanbreen til Mawsonhavet er opphavet til den periodevise Pobeda isøy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denman Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Isstraumar i Antarktis
Isbrear i Queen Mary Land
Northcliffebreen

Northcliffebreen er ein isbre som flyt mot kysten like aust for Davis Peninsula i Antarktis. Han vart oppdaga av Australasian Antarctic Expedition i 1911–14, under Mawson, og kalla opp etter Lord Northcliffe frå London, som støtta ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Queen Mary Land
Roscoebreen

Roscoebreen er ein kanalisbre i Antarktis, som er 22 km lang og 5 til 9 km brei. Han endar i ein liten dal og ut i vestsida av Shackletonisen, midtvegs mellom Cape Moyes og Junction Corner. Han vart nedteikna som ein dalsøkk i mars 1912 av F. Wild og andre medlemmar frå Western Base under Australasian Antarctic Expedition leia av Mawson. Breen vart skissert på kart frå flyfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Roscoe, ein geografi som skreiv Antarctic Bibliography (Washington, 1951), og som var vitskapleg rådgjevar for direktøren i United States Antarctic Program. Roscoe tente som kartkonstruktør med den sentrale arbeidsgruppa til U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og med U.S. Navy Operation Windmill, 1947–48, og assisterte sistnemnde med å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast.

Kjelder

Isbrear i Queen Mary Land
Scottbreen i Aust-Antarktis

Scottbreen er ein isbre som er 7 km brei og over 32 km lang, som flyt nord-nordvest til kysten av Antarktis mellom Denmanbreen og Mill Island. Han vart oppdaga av Western Base frå Australasian Antarctic Expedition (1911-1914) under Mawson og kalla opp etter kaptein Robert F. Scott.

Kjelder

Isbrear i Queen Mary Land
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Hargreavesbreen

Hargreavesbreen er ein kort, bratt isbre som flyt nordvest mellom Nils Larsenfjellet og Widerøefjellet i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter R.B. Hargreaves, ein flyfotograf på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14 °E og 164 °E.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Kamelen i Dronning Maud Land

Kamelen er eit lite fjell på vestsida av Kamelbreen i Dronning Maud Land, om lag 10 km sørvest for Carstensfjella på Kronprins Olav Kyst. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, som gav det namnet Rakuda-iwa, som tyder kamel på japansk.

Kjelder
 Stadnamn i norske polarområde på Norsk polarinstitutt

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Daggrybreen

Daggrybreen (japansk Akebono Hyôga) er ein isbre som flyt til kysten mellom Cape Hinode og Akebono Rock i Dronning Maud Land. Han ligg kring 50 km vest for Carstenfjella. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav namnet Akebono Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske namnet.

Kjelder
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Altarduken

Altarduken er ein liten isbre like aust for Altaret ved enden av Grautskåla i Humboldtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto under Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39, men det vart kartlagt på ny av Noreg frå flyfoto og landmålingar under Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven Altarduken i samband med Altaret.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Altarduken Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Humboldtfjella
Anučinbreen

Anučinbreen er ein isbre som flyt sørover til Nedresjøen nord i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga, og kartlagt frå flyfoto, av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39. Han vart kartlagt på ny frå flyfoto og frå landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og igjen av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960–61, som kalla breen opp etter Dmitrij Nikolayevitsj Anutsjin, ein sovjetisk geograf.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anuchin Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Asimutbreen

Asimutbreen er ein liten, bratt sidebre til Vangengejmbreen, som heller ned søraust og så nordaust mellom Solhøgdene og Skuggekammen aust i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, og kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven av dei.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Asimutbreen Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Austre Skorvebreen

Austre Skorvebreen er ein brei isbre i Mühlig-Hofmannfjella som flyt nord frå starten like aust for enden av Vestre Skorvebreen og forbi austsida av Breplogen. Han vart kartlagt og namngjeven frå landmålingar og frå flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Austreskorve Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Carsten Borchgrevinkisen

Carsten Borchgrevinkisen er ein isbre som flyt nordover vest for Taggen, ved vestenden av Sør-Rondane. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter Carsten E. Borchgrevink, den norske leiaren for Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900.

Kjelder
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Barkovbreen

Barkovbreen er ein isbre som drenerer nordaust mellom Dallmannfjellet og den sentrale delen av Sjtsjerbakovkjeda i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Han vart først fotografert og grovt kartlagt av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, så kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Han vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960–61, og kalla det opp etter den sovjetiske geografen A.S. Barkov.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barkov Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Byrdbreen

Byrdbreen er ein kring 75 km lang og 20 km brei og den største isbreen som flyt nordvest mellom Bergersenfjella og Balchenfjella i Sør-Rondane. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter kontreadmiral Richard E. Byrd i U.S. Navy som leia U.S. Navy Operasjon Highjump.

Kjelder 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Charlesbreen

Charlesbreen er ein liten, bratt isbre som drenerer sørsida av Borga i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og kalla opp etter Charles W. Swithinbank, ein glasiolog med NBSAE.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charles Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Rukkebreen

Rukkebreen er ein isbre som flyt til kysten like aust for Rukkenutane i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen i 1957–62, som gav han namnet Tizire Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chijire Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Christiaensenbreen

Christiaensenbreen er ein isbre som flyt vestover mellom Mont Eyskens og Mont Derom i Dronning Fabiolafjella. Han vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, som namngav han etter Leo Christiaensen, kaptein på polarfartøyet «Erika Dan» som førte den belgiske ekspedisjonen til Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Christiaensen Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Ellisbreen

Ellisbreen er ein isbre som flyt nord frå Walnumfjella mellom Gillockbreen og Jenningsbreen i Sør-Rondane i Antarktis. Han er 7,5 km lang. Breen vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter Edwin E. Ellis, ein flyfotograf på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14°E og 164°E.

Kjelder 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Entusiastbreen

Entusiastbreen er ein brei breutløpar i Dronning Maud Land, som hovudsakleg flyt nordover og ut i Lazarevisen. Han får istilførsel i den øvre delen frå Hoelfjella og nordaustenden av Wohlthatmassivet, og Mušketovbreen er ein av sidebreane. Den nedre delen av breen, særleg forholdet mellom Mušketovbreen, vart først skissert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961. Dei namngav han «Lednik Entuziastov» og det norske namnet er ei omsetjing av dette.

Kjelder 

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Flogeken

Flogeken er ein isbre i ein djup dal, som flyt nordvest mellom Grytøyrfjellet og Langfloget i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder 

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Giæverbreen

Giæverbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Mount Kerckhove de Denterghem og Mount Lahaye i Belgicafjella i Antarktis. Han vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under Gaston de Gerlache. Gerlache gav breen namn etter den norske polfararen John Schjelderup Giæver, rådgjevar for ekspedisjonen, og leiaren for Maudheimekspedisjonen i 1949–52.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Gillockbreen

Gillockbreen er ein isbre 9 km lang, som flyt nord frå Walnumfjella vest for Smalegga i Sør-Rondane. 

Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant Robert A. Gillock i U.S. Navy, ein navigatør på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14° og 164° aust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gillock Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Gjelbreen

Gjelbreen er ein isbre, 31 km lang, som flyt nord mellom bratte fjellsider av Lunckeryggen og Mefjell i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Glitrefonna

Glitrefonna er ein isbre ved nordsida av Bergersenfjella i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Gluvreklettbreen

Gluvreklettbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Von Essenskarvet og Terningskarvet i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og bilete av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Gunnestadbreen

Gunnestadbreen er ein isbre som er 24 km lang, og som flyt nord mellom Widerøefjellet og Walnumfjella i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant Alf Gunnestad, ein pilot med den norske ekspedisjonen under Lars Christensen i 1933–34.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Prinsesse Ragnhild Kyst
Hålisen

Hålisen er ein dalbre mellom Hålisrimen og Hålisstonga i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
H.E. Hansenbreen

H.E. Hansenbreen er ein isbre som er 9 km lang, og som flyt nord langs vestsida av Nils Larsenfjellet i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart grovt kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og kartlagt på ny av dei i større detalj i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Han vart kalla opp etter Hans Edvard Hansen, ein norsk kartograf som kompilerte desse og andre kart for dei norske antarktisekspedisjonane.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Heibreen

Heibreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Hamrane og Robinheia i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Heitobreen

Heitōbreen er ein liten isbre som flyt vestover langs sørsida av Mount Heitō i den sørlege delen av Langhovde i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og vart namngjeven Heitō-hyoga fordi han ligg nær Mount Heitō av hovudkvarteret til JARE i 1973.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Langknattbreen

Langknattbreen er ein brei isbre som flyt til sjøen på austsida av Langknatten i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62,  og namngjeven i samband med den nærliggande Langknatten, med det japanske namnet «Higashi-naga-iwa-hyoga».

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Honnørbreen

Honnørbreen er ein isbre som flyt til austsida av Lützow-Holmbukta i Antarktis, til nord for Byvågåsane. Ei bretunge strekkjer seg utover i sjøen frå breen og vart kartlagd av Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936–37 og namngjeven Honnørbrygga. Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62, fann ut at bretunga hadde brote laus, men nytta det originale namnet på isbreen i staden.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Torghattbreen

Torghattbreen er ein isbre som flyt til sjøen like vest for Disheia i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav breen namnet Ichime. Det norske namnet vart gjeve av Norsk Polarinstitutt i 1973.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Hettebreen

Hettebreen er ein isbre, som er 11 km lang og flyt nord mellom Hettene og Austhamaren i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Isingbreen

Isingbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Isingen og Kvitkjølen i Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Breen vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto tekne under Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver, og frå flytfoto teken av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Jenningsbreen

Jenningsbreen er ein isbre som er 19 km lang og som flyt nordover langs vestsida av Lunckeryggen i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven etter løytnant James C. Jennings i U.S. Navy, som var andrepilot og navigatør på flytokta som tok bilete av breen og andre kystområde mellom 14 og 164 gradar aust.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Kampbreen

Kampbreen er ein isbre som er 15 km lang og som flyt nordvestover mellom Austkampane i vest og Nordhaugen, Mehaugen og Sørhaugen i aust, i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Disbreen

Disbreen er ein brei isbre som flyt til sjøen like aust for Disheia i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62, som gav han namnet Kasumi.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprins Olav Kyst
Komsbreen

Komsbreen er ein isbre, 9 km lang, som flyt nord mellom Mefjell og Komsa i Sør-Rondane. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven etter plasseringa nær Komsa.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Kreitzerisen

Kreitzerisen er ein isbre, 15 km lang, som flyt nord mellom Tertene og Bamsefjell i Sør-Rondane. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant William R. Kreitzer i U.S. Navy som var flykaptein på tre flyfotograferingstokt under Operasjon Highjump i kystområda mellom 14 og 164 gradar aust.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Langflogbreen

Langflogbreen er ein isbre som flyt nord mellom Hochlinfjellet og Langfloget i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Langhovdebreen

Langhovdebreen er ein isbre ved austsida av Langhovde, som flyt nord til Hovdebukta på austkysten av Lützow-Holmbukta. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter plasseringa nær Langhovde.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Langskavlen

Langskavlen er ein kort, bratt isbre som flyt frå nordsida av Skavlhø i Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Lundebreen

Lundebreen er ein isbre som er kring 46 km lang og som flyt nordvest mellom Håhellerskarvet og Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han ligg ved Prinsesse Astrid Kyst.

Oppdaging og namngjeving
Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter T. Lunde, som var ein glasiolog med den norske antarktisekspedisjonen (1956–58).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lunde Glacier» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst