alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1969

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1969 fann stad på St. Jakob-stadion i Basel 21. mai 1969, framfor 19 478 tilskodarar. Slovan Bratislava frå dåverande Tsjekkoslovakia vann finalen, den 9. i sitt slag, med siffera 3-2 over FC Barcelona frå Spania.

Kampen
Slovan Bratislava sjokkopna og tok leiinga i det 2. minutt ved Ľudovít Cvetler. José Antonio Zaldúa utlikna til 1-1 i det 16 minutt, men skåringar ved Vladimír Hrivnák i det 30. og Ján Čapkovič i det 42. minutt syrgde for leiing 3-1 til Slovan Bratislava til puase. Carles Rexach reduserte til 2-3 i det 52. minutt, fleire mål kom ikkje.

Laurens van Ravens frå Nederland dømde kampen.

Laga
Slovan Bratislava sit vinnarlag bestod av: Alexander Vencel, Jozef Fillo, Vladimír Hrivnák, Alexander Horváth (kaptein), Ján Zlocha, Jozef Čapkovič, Ivan Hrdlička, Ľudovít Cvetler, Ladislav Móder, Karol Jokl, Ján Čapkovič. Midtvegs i andre omgang tok  Bohuš Bizoň over for Móder.

Barcelona stilte med: Salvador Sadumi, Josep Franch, Ferran Olivella, Joaquim Rifé, Silvestre Eladio, Carlos Pellicer, Pedro Zabalza, José Antonio Zaldúa, Santiago Castro, Josep Maria Fusté og Carles Rexach. Franch vart skadd 10 minuttar ut i kampen, inn kom Chus Pereda. I pausa gjekk Castro ut og Jorge Alberto Mendonça tok over.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1969 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 13. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1969
Standardoppsett for kommando- og kontrollbrigade i dei væpna styrkane til Russland

Ein Standard kommando- og kontrollbrigade i Russland kan til dømes vera delt inn i desse underavdelingane:

 brigadestabskompani
Hovudelement
1. bataljon for etablering av kommandoplassar
2. bataljon for etablering av sambandsknutepunkt
3. Vakt- og sikringsbataljon

I kjelda
er dette sambandsutstyret oppgjeve som døme i brigaden:

 P-257-24K
 R-161PU Orion
 R-161-5 Polyus-5
 R-166 HF/VHF
 R-399 panoramaindikator
 R-414
 R-419MP
 R-438M
 R-439
 R-440-O

Referansar

Standard struktur for militære einingar
Militær kommunikasjon
Puerto Princesa

Puerto Princesa er ein by på Filippinane. Han er provinshovudstad for Palawan i regionen MIMAROPA, men er sjølv ein sjølvstyrande by. Byen har 161 912 innbyggjarar (folketeljing 1. mai 2000).

Puerto Princesa Subterranean River National Park er ein del av verdsarvlista til UNESCO.

Kjelder

 National Statistical Coordination Board, Filippinerna 
Denne artikkelen bygger på «Puerto Princesa» frå , og «Puerto Princesa» frå  den 14. mai 2018.  
 

Palawan
Byar på Filippinane
Welsh corgi pembroke

Welsh corgi pembroke (FCI #039) er ein gjetarhund som stammar frå Wales. Hunden er ein hasegjetar, det vil seia at han nappar kyrne i haseane for å få dei til å gå dit han vil. Når så kyrne sparkar for å bli kvitt hunden, kan han smetta unna på sine korte bein. 

Hunderasen er systerrasen til welsh corgi cardigan, noko som tyder at desse rasane opptrer ved sidan av kvaerandre på stamtreet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Welsh corgi pembroke» frå ,  den 14. mai 2018.  
 

Gjetarhundar
Britiske husdyr
Nykøbing Falster

Nykøbing Falster er ein by og kjøpstad på Falster i Danmark. Byen har 16 778 innbyggjarar (2018). Han er administrasjonsstad for Guldborgsund kommune og tilhøyrer Region Sjælland. 

Byen er kjend for Middelaldercentret, eit friluftsmuseum om mellomalderen byggd som ein kjøpstad anno 1400, med fleire fullskala rekonstruksjonar av skip frå mellomalderen.

Byar i Region Sjælland
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1999

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1999 fann stad i Villa Park i Birmingham 19. mai 1999, framfor 33 021 tilskodarar. SS Lazio frå Roma vann den historiske finalen, den 39. og siste i sitt slag, med sluttsiffera 2-1 over Real Mallorca.

Finalen markerte slutten på turneringa Cupvinnarcupen, ei turnering der 32 ulike klubblag frå 12 fotballforund hadde gått til topps.

Kampen

Christian Vieri sende Lazio i tet i det 7. minutt, men allereie fire minuttar seinare utlikna Dani García til 1-1. Dei neste 70 minuttane stod det likt på måltavla, til dess Pavel Nedvěd skåra det aller siste målet cupvinnarcupsoga og vart matchvinnar for Lazio.

Günter Benkö frå Austerrike dømde finalekampen.

Laga
Lazio sitt vinnarlag bestod av: Luca Marchegiani, Giuseppe Pancaro, Alessandro Nesta (kaptein), Siniša Mihajlović, Giuseppe Favalli, Dejan Stanković, Matías Almeyda, Roberto Mancini, Pavel Nedvěd, Christian Vieri og Marcelo Salas. I løpet av den andre omgangen kom Sérgio Conceição inn for Stanković i det 56. minutt og Attlio Lombardo for Nedvěd i det 84. minutt. Og Fernando Couto rakk å verte bytta inn før sluttsignalet lydde, ut steig Mancini.

Real Mallorca stilte: Carlos Roa, Javier Olaizola, Marcelina Elena, Gustavo Siviero, Miquel Soler, Lauren Etamé-Mayer, Vicente Engonga, Ariel Ibagaza, Jovan Stanković, Dani García og Leonardo Biagini. Biagini måtte vike for Veljko Paunović i det 73. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1999 UEFA Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 14. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1999
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1972

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1972 fann stad på Camp Nou i Barcelona 24. mai 1972, framfor 24 701 tilskodarar. Rangers FC frå Glasgow vann finalen, den 12. i sitt slag, med siffera 3-2 over Dynamo Moskva.

Kampen
Colin Stein gav Rangers leiinga i det 23. minutt. Willie Johnston la på til 2-0 i det 40. og til 3-0 i det 49. minutt av kampen. Vladimir Esjtrekov reduserte så til 1-3 i det 60. minutt og Aleksandr Makhovikov til 2-3 fire minuttar før tida var ute, nærare utlikning kom ikkje Dynamo Moskva.

José María Ortiz frå Spania dømde kampen. Ettersom han dømde også Cupvinnarcupfinalen 1968, vart han den einaste som var kampleiar i to ulike finalar i turneringa.

Laga
Rangers sitt vinnarlag var: Peter McCloy, Sandy Jardine, John Greig (kaptein), Derek Johnstone, Willie Mathieson, David Smith, Tommy McLean, Alex MacDonald, Alfie Conn, Colin Stein og Willie Johnston.

Dynamo Moskva mønstra: Vladimir Pilguj, Vladimir Basalajev, Oleg Dolmatov, Valerij Zykov (kaptein), Vladimir Dolbonosov, Jevgenij Zjukov, Jozjef Sabo, Aleksandr Makhovikov, Anatolij Bajdatsjnij, Andrej Jakubik og Gennadij Jevrjuzjikhin. Etter høvesvis 55 og 68 minuttars spel entra Vladimir Esjtrekov og Mikhail Gersjkovitsj bana, ut gjekk fyrst Jakubik og så Dolbonosov.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1972 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 14. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1972
Ubåtklassa Gotland

Gotland er ein ubåtklasse som høyrer til den svenske marinen. 

Sterling-motorar syter for framdrift som er relativ stille. Dieselkraft syter for lading av elektriske batteri.

Historie
Ubåten «Gotland» vart operativ i april 1996.

Verftet Kockums har bygd fartøya i ubåtklassen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
US Navy Leasing Swedish Gotland-Class Submarine. Deagel.com i 2004.

Ubåtar
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1980

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1980 fann stad på Heysel-stadion i Brussel 14. mai 1980, framfor 36 000 tilskodarar. Valencia CF vann finalen, den 20. i sitt slag, med sluttsiffera 5-4 mot Arsenal FC frå London. Alle måla kom i straffesparktevlinga etter 120 mållause minuttar.

Kampen
Korkje Valencia eller Arsenal var i stand å finne nettmaskane gjennom 120 minuttars spel. Straffeskytinga tok til med at Valencias Kempes og Arsenals Brady bomma på sine forsøk. Sidan sette dei åtte neste utvalde eksekutørane skota inn i mål. Også Ricardo Arias, den sjette straffeskytaren til Valencia, lukkast få ballen forbi Arsenal-målvakta. Derimot sette Graham Rix Arsenals sjette forsøk nokså beint på Valencia-målmannen, som dermed berga Valencia-triumf.

Vojtech Christov frå Tsjekkoslovakia dømde kampen.

Laga
Valencia-laget: Carlos Pereira, José Carrete, Manuel Botubot, Ricardo Arias, Miguel Tendillo (kaptein), Daniel Solsona, Enrique Saura, Rainer Bonhof, Javier Subirats, Mario Kempes og Pablo Rodríguez. I det 112. minutt tok Ángel Castellanos over for Subirats.

Arsenal-laget: Pat Jennings, Pat Rice (kaptein), David O'Leary, Willie Young, Sammy Nelson, Graham Rix, Brian Talbot, David Price, Liam Brady, Alan Sunderland og Frank Stapleton. John Hollins spelte 2. ekstraomgang i staden for Price.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1980 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 14. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1980
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971 fann stad på Karaiskakis-stadion i Aten. London-laget Chelsea FC vann finalen, den 11. i sitt slag, etter laget i den fyrste finalen 19. mai spelte 1-1 mot Real Madrid, og Chelsea vann omkampen den 21. mai med siffera 2-1. 42 000 tilskodarar var til stades på den fyrste kampen, medan 19 917 såg det avgjerande oppgjeret.

Kampen
Peter Osgood gav Chelsea leiinga i det 56. minutt den 19. mai, og Ignacio Zoco utlikna for Real Madrid heilt på tampen av ordinær tid. I omkampen sende John Dempsey og Osgood Chelsea opp i leiing 2-0 til pause, skåringane kom etter 32 og 38 minuttar. Ein halvtime ut i den andre omgangen reduserte Sebastián Fleitas til 1-2, fleire mål kom ikkje.

Rudolf Scheurer dømde den fyrste finalekampen og Anton Bucheli den andre, begge dommarane var frå Sveits.

Laga
Vinnarane frå Chelsea FC var Peter Bonetti, John Boyle, David Webb, John Dempsey, Ron Harris (kaptein), Charlie Cooke, Alan Hudson, Keith Weller, Tommy Baldwin, Peter Osgood, Peter Houseman, John Hollins, Paddy Mulligan, Derek Smethurst.

Real Madrid mønstra: Jose Luis Borja, José Luis López, Ignacio Zoco, Gregorio Benito, Fernando Zunzunegui, 
Manuel Velázquez, Pirri Martínez (kaptein), Ramón Grosso, Sebastián Fleitas, Amancio Amaro, Manuel Bueno, Toni Grande, Francisco Gento, Miguel Pérez.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1971 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 14. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1971
Passengers av Elton John

«Passengers» er ein song av Elton John som kom ut i 1984 på albumet hans Breaking Hearts. 

Songen vart gjeven ut på singel og nådde femteplassen på den britiske singellista og topp 10 i Australia, men vart ikkje gjeven ut i USA. Han vart skriven av John, Bernie Taupin og Davey Johnstone. Musikken til songen var stort sett basert på ei sørafrikansk folkevise kalla «Isonto lezayone», som vart spelt inn i 1963 av Phineas Mkhize. Fløyteriffet og melodien på refrenget kom frå denne visa, og Mkhize er oppført som låtskrivar. Fram til då hadde ikkje så mange personar vore ført opp som låtskrivarar på ein Elton John-song, men talet vart forbigått av «Wrap Her Up» året etter. 

Songen vart inkludert i 1990 på den britiske samleplata The Very Best of Elton John.

Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av Simon Milne, vart filma i St. Tropez i Frankrike. Bernie Taupin deltok i musikkvideoen.

Medverkande
Elton Johnpiano, klaverinstrument, vokal
Davey Johnstoneakustisk gitar, korvokal
Dee Murraybassgitar, korvokal
Nigel Olssontrommer, korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Passengers (Elton John song)» frå ,  den 14. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Elton John-songar
Songar frå 1984
Singlar frå 1984
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Chris Thomas
Missil-systemet S-300

S-300 (NATO-nemning: SA-10 Grumble) er eit missil-system opphavleg laga i Sovjetunionen og seinare teke i bruk av Russland. (Rakett er ei folkeleg nemning på desse missila.)

Historie
Missilet vart utvikla av konsernet Almaz-Antei.
Systemet vart tatt i bruk av Sovjetunionen i 1979.

Utstasjonering

Russland hadde i 2016 S-300-missil i Syria.

Kjelder

Skipingar i 1979
Russisk militærutstyr
Sovjetisk militærutstyr
Bakke-til-luft-missil
Blyttia

Blyttia er eit norsk vitskapleg tidsskrift gjeve ut av Norsk Botanisk Forening. Det blei skipa i 1943 i Oslo. Bladet har namn etter Matthias Numsen Blytt og sonen hans Axel Blytt, som begge var grunnleggjande botanikarar i Noreg på 1800-talet.

Tidsskriftet kjem ut med fire årlege nummer. Redaktør sidan 1997 er Jan Wesenberg.

Redaktørar
Erling Christophersen (1943–46)
Georg Hygen (1947)
Per Størmer (1948)
Ove Arbo Høeg (1949–50)
Per Størmer (1951–52)
Ove Arbo Høeg (1953–1963)
Svein Manum (1964–1967)
Per Sunding (1968–1980)
Finn-Egil Eckblad (1981–83)
Liv Borgen (1984–1987)
Inger Nordal (1988–1990)
Klaus Høiland (1990–1997)
Jan Wesenberg (1997-dd)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blyttia» frå ,  den 15. mai 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Norske vitskaplege tidsskrift
Botanikk
Skipingar i 1943
Vitskap i 1943
1943 i Noreg
Non mi avete fatto niente

«Non mi avete fatto niente» (norsk omsetjing 'de gjorde ikkje noko mot meg') er ein italiensk popsong framført av dei italienske songarane Ermal Meta og Fabrizio Moro. Songen vart sloppen for digital nedlastning 7. februar 2018 og vann Sanremo-festivalen same året. Songen var det italienske bidraget til Eurovision Song Contest 2018 i Lisboa.

Bakgrunn 
Songen vart skriven av Meta og Moro saman med låtskrivaren og artisten Andrea Febo. Teksta tek for seg krigar rundt om i verda og terrorangrep i Europa og Midtausten; blant anna vert byane London, Paris, Nice, Kairo og Barcelona trekt fram i teksta. Songen vart skriven like etter terrorangrepet i Manchester 22. mai 2017.

«Non mi avete fatto niente» er hovudsporet på Ermal Meta sitt album Non abbiamo armi, og Fabrizio Moro sitt album Parole rumori e anni. I februar 2018 deltok låten i den italienske songfestivalen Sanremo, og vann finalen laurdag 10. februar. Songen var det italienske bidraget i Eurovision Song Contest laurdag 12. mai 2018, der han ende på ein femteplass.

Refrenget er inspirert av ein song skriven av Febo, «Silenzio» ('Stille'), som deltok i nykomar-klassa av Sanremo-festivalen 2016. «Silenzio» vart framført av Ambra Calvani og Gabriele Dei Pascali.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Non mi avete fatto niente» frå ,  den 15. mai 2018.  
 
Eurovision Song Contest 2018-songar
Italienske Eurovision Song Contest-songar
Italienske songar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-songar
Phuket-fylket

Phuket er eit fylke (changwat) i Thailand. Det femnar om Phuket, den største øya i landet, og 32 mindre øyar rundtom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Phuket ved SNL.no

 

Fylke i Thailand
Erle Stokke

Erle Merete Stokke () var ein norsk forlagsredaktør frå Oslo, oppvaksen i Bergen.  

Stokke var redaksjonsmedarbeidar i litteraturtidsskriftet Vagant 1988-89 og litteraturmeldar i Morgenbladet 1993-2000. I 2001 blei ho redaktør og dagleg leiar for Blåmann barnebokklubb, og i 2011 forlagsredaktør for barne- og ungdomsbøker i Samlaget. I 2013 vart ho sjefsredaktør i Omnipax med ansvar for barne- og ungdomsbokutgjevingane til Dreyer forlag Oslo AS.

Kjelder

Norske forlagsfolk
USS «Gerald R. Ford» (CVN-78)

USS «Gerald R. Ford» er eit hangarskip i marinen til USA. Det har namn etter den amerikanske presidenten Gerald R. Ford, og er det første skipet i Gerald R. Ford-klassen. Skipet vart sett i teneste 22. juli 2017.

Historie

I april 2018 vart skipet testa til sjøs, før det skulle til verftet i Newport News for post-shakedown availability/selected restricted availability (PSA/SRA).)

Den 11. mai 2018 meldte Naval Sea Systems Command (NAVSEA) at kontrakten for å utføra post-shakedown availability (PSA) / selected restricted availability (SRA), vart tildelt konsernet Huntington Ingalls, og arbeidet skulle vare til midten av 2019.

Kjelder

USA-amerikanske hangarskip
9M133 Kornet

9M133 Kornet (russisk Корнет, NATO-kallenamn AT-14 Spriggan) er eit moderne russisk berbart panservernmissil for bruk mot stridsvogner. Missilet kom først i teneste i 1998. Systemet brukar laser leiarstrålestyring og må ha minst 100 meters avstand til målet. Skotvidda er 5,5 kilometer og systemet vert nytta som sekundærvåpen av mange panservogner, men vert òg nytta i fortifiserte stillingar.

Referansar

Panservernmissil
KPVT mitraljøse

KPVT mitraljøse  (russisk: Крупнокалиберный пулемёт Владимирова танковый, GRAU-indeks — 56-P-562Т) i kaliber 14,5 millimeter er esla til hovudvåpen på panservogner og egna til bruk mot bakkemål, saktegåande luftmål og fartøy i overflatestilling — til dømes panservogner og stridsvogner. Mitraljøsa kan òg sjølvsagt brukast i bunkers og faste forsvarsstillingar.

Referansar

Mitraljøser
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1962

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1962 vart avgjort på Neckarstadion i Stuttgart i dåverande Vest-Tyskland etter at Atlético Madrid i omkamp vann 3-0 over tittelforsvarar ACF Fiorentina frå Firenze. Den fyrste finalekampen fann stad 10. mai 1962 på Hampden Park i Glasgow og enda 1-1. 29 066 tilskodarar såg oppgjeret i Glasgow, medan 38 120 var til stades i Stuttgart.

Kampane
På Hampden Park skåra Joaquín Peiró for Atlético Madrid i det 11. minutt og Fiorentinas Kurt Hamrin utlikna i det 27. minutt. Skotske Thomas Wharton var dommar.

I omkampen fire månader seinare skåra fyrst Miguel Jones i det 8. og deretter Jorge Alberto Mendonça i det 27. minutt. 14 minuttar ut i den andre omgangen stod det 3-0 til Atlético Madrid, etter at målskåraren i fyrste finalekamp, Joaquín Peiró, hadde vore frampå att. Vesttyskaren Kurt Tschenscher dømde oppgjeret i Stuttgart.

Laga
Atlético Madrid-mannskapet bestod av: Edgardo Madinabeytia, Feliciano Rivilla, Isacio Calleja, Ramiro Valente, Chuzo González, Jorge Griffa, Jesús Glaría, Miguel Jones, Adelardo Rodríguez, Jorge Alberto Mendonça, Joaquín Peiró og Enrique Collar.

Fiorentina mønstra: Enrico Albertosi, Enzo Ribotti, Sergio Castelletti, Saul Malatrasi, Alberto Orzan, Rino Marchesi, Kurt Hamrin, Amilcare Ferretti, Lucio Dell'Angelo, Gianfranco Petris, Aurelio Milani, Giuliano Sarti, Piero Gonfiantini, Claudio Rimbaldo, Can Bartu.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1962 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 15. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1962
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1964

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1964 vart avgjort på Bosuilstadion i Antwerpen den 15. mai 1964 då Sporting Lisboa i omkamp vann 1-0 over MTK Budapest. Den fyrste finalekampen fann stad to dagar tidlegare på Heysel-stadion i Brussel og enda 3-3. Einast 3 208 tilskodarar såg oppgjeret i Brussel, medan 13 924 var til stades i Antwerpen.

Kampane
Under kampen i Brussel gav Károly Sándor gav MTK leiinga i det 19. minutt, før skåringar av Mascarenhas Silva i det 40. og Ernesto Figueiredo sekundar før pause snudde stillinga i Sportings favør. 27 og 29 minuttar ut i den andre omgangen vende to kjappe nettkjenningar ved István Kuti og førnemnde Sándor stillinga til MTK sin fordel, 3-2. Leiinga varte berre fem minuttar, då gjorde også Figueiredo sitt andre mål for dagen og kampen enda 3-3.

I Antwerpen vart det ikkje meir enn ein mann som makta finne nettmaskane, forsvarsspelaren João Morais avgjorde pokalkampen i det 20. minutt.

Lucien van Nuffel dømde kampen i Brussel, Gérard Versyp i Antwerpen, begge var frå Belgia.

Laga
Sporting Lisboa-laget var: Joaquim Carvalho, Pedro Gomes, Alexandre Baptista, José Carlos José, João Morais, Fernando Mendes, Geo Carvalho, Mascarenhas Silva, Osvaldo Silva, Ernesto Figuereido og Bé Bocareli.

MTK Budapest-laget var: Ferenc Kovalik, György Keszei, József Danszky, István Jenei, István Nagy, Ferenc Kovács, Károly Sándor, Mihály Vasas, László Bödör, István Kuti og István Halápi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1964 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 15. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1964
Thailandbukta

Thailandbukta (også kalla Siambukta) er ei vid havbukt som dannar den nordvestlege delen av Sørkinahavet i Stillehavet. Ho er omgjeven av Thailand i nord, vest og sørvest og av Kambodsja og Vietnam i nordaust. 
Bukta dekkjer kring 320 000 km².

Avgrensing

Thailandbukta ligg mellom 6° N og 13°30' N og mellom 99°E og 104° E. 
Den nordlege delen av bukta er Bangkokbukta ved munningen av Chao Phraya-elva nær Bangkok. Det er vanleg å definera bukta med ei linje over havet frå Bai Bung-neset sør i Vietnam (sørvest for utløpet til Mekong) til den malaysiske byen Kota Bahru på Malakkahalvøya.

Skildring
Thailandbukta er relativt grunn, med ei gjennomsnittleg djupne på 45 meter og maksimal djupne på berre 85 meter.  Dermed går vassgjennomstrøyming og -utveksling saktem og den sterke tilførselen av ferskvatn frå mange store elver fører til lågt saltinnhald (3,05-3,25 %) og til høg sedimentering. Berre ved større djupne flyt vatn med større saltinnhald (3,4 %) vidare inn i Sørkinahavet. Dei viktigste elvene som munnar ut i Thailandbukta er Chao Phraya (og med den også den store sideelva Ta Chin) og Meklong-elven ved Bangkokbukta, og Tapi-elva i Bandonbukta i sørvest.

Natur og næringsliv

Bukta har mykje fisk og skaldyr. 
Fiske er ein viktig industri.

Bukta har også oljefelt og i mindre grad naturgass.

Thailandbukta har mange korallrev, og med dei følgjer dykkarturisme. Blant dei mest populære turistmålene i eller ved bukta er øyane Ko Samui og Ko Tao.

Grensetvistar
Det finst ei rekkje sovande territoriale tvistemål mellom Malaysia, Thailand, Kambodsja og Vietnam om grensedraginga mellom landa. Malaysia og Thailand har vald å utvikla dei omstridde områda i fellesskap, slik som øyene Ko Kra og Ko Losin. Ein gammal tvist mellom Kambodsja og Vietnam gjeld hovudsakleg øya Phú Quốc (eller Koh Tral på khmer), som ligg tett opp mot den kambodsjanske kysten. Kambodsja gjer også krav på ein kontinentalsokkel på 48 000 km².

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Siambukten» frå ,  den 16. mai 2018.  
 

Bukter i Asia
Sørkinahavet
Den koreanske halvøya

Den koreanske halvøya eller Koreahalvøya er ei halvøy i Aust-Asia. Ho omfattar den gamle regionen Korea, i dag delt i statane Nord- og Sør-Korea.

Halvøya strekkjer seg vel 1100 km frå det kontinentale Asia og sørover inn i Stillehavet. Ho er omkransa av Japanhavet i aust, Gulehavet i vest og Koreasundet i sør. Halvøya har ei grense på 1 416 km mot Kina og 19 km mot Russland på fastlandet i nord, og har ei maritim grense mot Japan i søraust. Mot Kina fungerer Yalu som grenseelv og renn ut i Koreabukta. I nordaust er grenseelva Tumen. Innanfor desse grensene utgjer halvøya eit areal på 220 874 km².

Den sørlege og vestlege delen av halvøya er flatt jordbruksland, medan landet i aust og nord er fjellrikt. Det høygaste fjellet er Paektufjellet (2744 moh.), som også er ein del av grensa til Kina. Fjellområde utgjer over 70 prosent av landarealet.

Politisk var halvøya lenge heim for den koreanske nasjonen, men sidan 1945 og Koreakrigen har ho vore delt i Nord-Korea og Sør-Korea. Denne delinga var meint å vera midlertidig, men har blitt permanent som følgje av våpenkvileavtalen som enda krigshandlingane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Koreahalvøya» frå ,  den 16. mai 2018.  
 

Halvøyar i Asia
Korea
Nordkoreansk geografi
Sørkoreansk geografi