alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Husum protestsvin

Husum protestsvin, offisielt Tysk Saddelsvin (tysk Rotbuntes Husumer) er ein dansk-tysk svinerase frå Nordfrisland. Det er raudt på farge med ei kvit stripe tvers over ryggen.

Svinet skal ha blitt avla fram som ein protest mot forbod mot danske kulturuttrykk, som å flagga med Dannebrog, etter at Sønderjylland kom under tysk styre i 1864. Fargane til dyret kan minna om dei til det danske flagget. Det blei særleg avla fram mange dyr av denne typen i byen Husum, og grisen har derfor namn herfrå.

Det blei danna eit alslag for svinet i 1954. I dag finst det få individ av arten, fleire av dei er i dyrehagar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Svinerasar
Protestsvin
Danske husdyr
Tyske husdyr
Vulcan Stettin

Aktien-Gesellschaft Vulcan Stettin (forkorta AG Vulcan Stettin) var eit tysk verft som bygde skip og lokomotiv. Det vart skipa i 1851 og låg nær den tidlegare tyske byen Stettin, i dag polske Szczecin. På grunn av dei avgrensa anlegga i Stettin, vart det i 1907 bygt eit skipsverft til i Hamburg. Føretaket som då fekk namnet Vulcan-Werke Hamburg und Stettin Actiengesellschaft bygde somme av dei mest kjende sivile skipa i Tyskland, og spelte ei viktig rolle i begge verdskrigane, då dei bygde krigsskip for Kaiserliche Marine og Kriegsmarine.

begge verfta vart medlemmar av Deschimag i 1920-åra. Verftet i Stettin vart lagt ned i 1928, men opna igjen i 1939. Under andre verdskrigen vart slavearbeidarar nytta her, og etter krigen vart det overteke av polske styresmakter, medan verftet i Hamburg vart selt til Howaldtswerke AG i 1930 og Lokomotivavdelinga vart selt til Borsig i Berlin

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vulcan Stettin» frå ,  den 6. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Armin Wulle: Der Stettiner Vulcan. Ein Kapitel deutscher Schiffbaugeschichte. Koehlers Verlagsgesellschaft mbH, Herford 1989, 
 Dieter Grusenick: Lokomotivbau bei der Stettiner Maschinenbau AG „Vulcan“. B. Neddermeyer VBN, Berlin 2006, 
 Christian Ostersehlte: Von Howaldt zu HDW. 165 Jahre Entwicklung von einer Kieler Eisengießerei zum weltweit operierenden Schiffbau- und Technologiekonzern. Koehler-Mittler, Hamburg 2004, 
 Arnold Kludas: Die Geschichte der Deutschen Passagierschiffahrt. Band 1: Die Pionierjahre von 1850 – 1990 (= Schriften des Deutschen Schiffahrtsmuseums. Bd. 18). Ernst Kabel Verlag GmbH, Hamburg 1986, 
 Arnold Kludas; Die Seeschiffe des Norddeutschen Lloyd 1857  bis 1970, Weltbild Verlag GmbH, Augsburg 1998, 
 Bodo Herzog, Deutsche U-Boote 1906 – 1966, Manfred Pawlak Verlagsgesellschaft mbh, Herrsching 1990, 
 Siegfried Breyer, Schlachtschiffe und Schlachtkreuzer 1905 - 1970J. F. Lehmanns Verlag München 1970, 

 

Skipsverft i Tyskland
Lokomotivprodusentar i Tyskland
Nedlagde føretak i Tyskland
Prøyssiske føretak
Føretak skipa i 1851
Nedleggingar i 1945
1851 i Prøyssen
Historie i Szczecin
Hagesandbie

Hagesandbie (Andrena haemorrhoa) er ei gravebie i slekta sandbier. Ho er lite kresen i matvegen og er ofte å finna på hestehov og løvetann. I Noreg er ho ei av dei vanlegaste sandbiene og byrjar tidleg om våren. Ho har ei høvesvis lang flygetid og kan finnast på vengene til enden av juni.

Kjelder 
 
Referansar

Andreninae
Kathrin Ullrich

Kathrin Ullrich () er ein tysk tidlegare langdistanseløpar frå Annaberg-Buchholz som i 1987 vann VM-bronse og i 1990 EM-sølv på 10 000 meter.

Aktiv
Ullrich sprang inn til bronse på 10 000 meter under verdsmeisterskapen 1987 i Roma, 5,5 sekund etter vinnaren Ingrid Kristiansen og knapt 2 sekund attom Jelena Zjupijeva som representerte Sovjetunionen. Ullrich si tid, 31.11,3, var tysk rekord. Året etter vart ho nummer fire på same distansen ved Sommar-OL i Seoul. I 1989-sesongen vart Ullrich med eit løp på 14.59,0 den fyrste tyske kvinneløpar under 15 minutt på 5 000 meter.

Ved europameisterskapen 1990 i Split måtte Ullrich sjå seg slått i spurten på 10 000 meter av sovjetiske Jelena Romanova som tok gull. Den 30. juni 1991 i Frankfurt vann Ullrich milløpet i europacupen for landslag på tida 31.03,6, ny tysk rekord. To månader etter enda ho på fjerdeplassen på distansen ved VM i Tokyo. Halvtanna veke seinare forbetra ho den 10. september den tyske rekorden på 5 000 meter til 14.58,7 ved eit stemne i Berlin. Og i EM 1994 i Helsinki måtte ho på ny ta til takke med ein fjerdeplass på mila.

Ullrich var frå 1987 til 1990 austtysk meister på såvel 3 000 meter som på 10 000 meter. Frå 1991 til 1996 vart ho kvart einaste år tysk meister på 10 000 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje på 10 000 m – 31.11,3
OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 10 000 m – 31.29,2
EM 1990 i Split: Sølvmedalje på 10 000 m – 31.47,7, bakom Jelena Romanova (31.46,8)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 på 10 000 m – 31.38,9
OL 1992 i Barcelona: Braut kvalifiseringa på 10 000 m
VM 1993 i Stuttgart: Nr 13 på 10 000 m – 32.27,3
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 på 10 000 m – 31.38,7
VM 1995 i Göteborg: Nr 10 på 10 000 m – 31.55,0
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa på 10 000 m (33.31,6=nr 28)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kathrin Ullrich» frå ,  den 7. juni 2020.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Langdistanseløparar
Gloria Siebert

Gloria Siebert, fødd Kovarik, g ?-87 Uibel, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland til 1990, frå 1991 det samla Tyskland. Ho vann sølvmedaljen i 100 meter hekk både under VM 1987, Sommar-OL 1988 og EM 1990.

Ho slo gjennom internasjonalt i 1987-sesongen som Gloria Uibel med andreplass på 60 meter hekk ved innandørs-EM i franske Liévin. I VM-finalen 1987 i Roma gjorde ho sitt livs beste hekkeløp då ho vann sølv i 100 meter hekk på tida 12,44 sekund. Også i dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul tok ho sølvmedaljen på den korte hekken, då som Gloria Siebert etter ho hadde gifta seg oppatt. Medaljesamlinga i sølv vart komplett då ho i europameisterskapen 1990 i Split kneip andreplassen, hundredelen av eit sekund føre nummer tre i tevlinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 12,44, bakom Ginka Zagortsjeva (12,34)
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje – 12,61, bakom Jordanka Donkova (12,38)
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 12,91, bakom Monique Éwanjé-Épée (12,79)
VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøket (13,29=nr 17)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gloria Siebert» frå ,  den 7. juni 2020.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske hekkeløparar
Paradise Theatre av Styx

Paradise Theatre er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Styx, gjeve ut i januar 1981. Det var det mest suksessrike albumet til Styx, og det låg på toppen av albumlista i USA i tre veker i april og mai 1981. 

Det vart gjeve ut fire singlar frå albumet som gjekk inn på forskjellige lister, og to av songane nådde topp 10 på pop-lista i USA. Den første singelen var «The Best of Times» og var skriven av Dennis DeYoung. Denne nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100. «Too Much Time on My Hands», skriven av Tommy Shaw, nådde niandeplassen på Billboard Hot 100. Det var den einaste topp 10-hitten Shaw skreiv for Styx. «Nothing Ever Goes as Planned», skriven av DeYoung, nådde 54. plassen på pop-lista i USA. «Rockin' the Paradise» — skriven av DeYoung, Shaw og James Young — nådde åttandeplassen på Top Rock Track Chart-lista.

Songen «The Best of Times» er blitt nytt i mange filmar. Songen er med i filmen Big Daddy med Adam Sandler i hovudrolla som stor Styx-fan. Songen er òg med i filmen The Perfect Man.

Paradise Theatre vart det einaste Styx-albumet som nådde toppen av albumet. Det var det fjerde albumet deira på rad som selte 3x platinaplater.

Bakgrunn

Albumet var eit konseptalbum kring ei oppdikta soge om Paradise Theatre i Chicago får opninga til nedstenginga, og det vart nytta som ein metafor på dei forskjellige tidende i Amerika frå seint i 1970-åra og inn i 1980-åra.

Innhald

Medverkande

Styx
 Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
 Tommy Shaw – vokal, elektrisk og akustisk gitar, vocoder
 James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
 Chuck Panozzo – bassgitar
 John Panozzo – trommer, perkusjon

Andre medverkande
 Steve Eisen – saksofon
 Dan Barber – horn
 Mike Halpin – horn
 John Haynor – horn
 Mark Ohlson – horn
 Billy Simpson – horn

Produksjon
 Produsent - Styx (Dennis DeYoung)
 Lydteknikarar - Rob Kingsland, Gary Loizzo
 Arranger - Styx
 Mastering - Ted Jensen at Sterling Sound, NYC

Salslister
Album - Billboard (USA)

Singles - Billboard (USA)

The album has sold 4 million copies to date.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paradise Theatre (album)» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1981
A&M Records-album
Konseptalbum
Styx-album
Rockin' the Paradise

«A.D. 1928 / Rockin' the Paradise» er ein song av Styx og den fjerde singelen frå albumet deira Paradise Theatre i 1981.  Han vart sendt ut til rockestasjonar og nådde åttandeplassen på Billboard Rock Chart-lista i USA. «A.D. 1928» er eit kort, pianobasert stykke av Dennis DeYoung, sett til same melodi som «The Best of Times», og som glir inn i songen «Rockin' the Paradise». Denne og det føregåande sporet var ikkje berre opningssporet på albumet, men òg på den påfølgjande turneen og Return to Paradise-turneen i 1996. 

Musikkvideoen for songen var den tiande videoen som vart sendt på MTV då kanalen starta opp i USA 1. august 1981.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
Tommy Shaw - sologitar, korvokal
James Young - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bass
John Panozzo - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rockin' the Paradise» frå ,  den 7. juni 2020. 
 

Songar frå 1981
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Songar skrivne av Tommy Shaw
Songar skrivne av James «J.Y.» Young
A&M Records-singlar
Too Much Time on My Hands

«Too Much Time on My Hands» er ein song av Styx og den andre singelen frå albumet Paradise Theatre i 1981. Han vart skriven og sungen av Tommy Shaw, som òg spelar gitarsoloen på songen. Inspirasjonen til teksten kom frå ei hending Shaw opplevde i ein bar i Niles i Michigan i USA

Songen nådde niandeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i mai 1981, andreplassen på Top Rock Tracks-lista og fjerdeplassen på den kanadiske RPM Top Singles-lista.

Medverkande
 Tommy Shaw – solovokal, sologitar
 Dennis DeYoung – klaverinstrument, korvokal
 James Young – rytmegitar, korvokal
 Chuck Panozzo – bass 
 John Panozzo – trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Too Much Time on My Hands» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1981
Styx-songar
Songar skrivne av Tommy Shaw
A&M Records-singlar
Songar frå 1980
Nothing Ever Goes as Planned

«Nothing Ever Goes as Planned» er ein song av Styx og den tredje singelen frå albumet deira Paradise Theatre i 1981. Singelen selde skuffande samanlikna med dei to første singlane frå albumet. Han nådde 54. plassen på den amerikanske pop-singellista seint på sommaren 1981. Songen nådde òg 33. plassen på den kanadiske RPM Top Singles-lista i september 1981.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nothing Ever Goes as Planned» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1981
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
The Best of Times av Styx

«The Best of Times» er ein song av Styx og den første singelen frå albumet deira Paradise Theatre i 1981. Songen gjekk til topps i på den nasjonale RPM-lista i Canada, og vart den andre førsteplassen deira der. I USA nådde songen tredjeplassen på Billboard Hot 100, der han låg i fire veker i mars og april 1981. I Storbritannia missa songen så vidt topp 40 og nådde 42. plassen på UK Singles Chart.

Den grunnleggjande melodien for «The Best of Times» er nytta to andre stader på albumet, først i det første sporet på albumet, «A.D. 1928», og så i ein rolegare versjon på avslutningssporet, «A.D. 1958».

Songen vart nytta i filmen Big Daddy, der Adam Sandler spelar ein stor Styx-fan.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
Tommy Shaw - sologitar, klaverinstrument, korvokal
James Young - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bass
John Panozzo - trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Best of Times (song)» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Styx-songar
Singlar frå 1981
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
Songar frå 1980
Nummer-ein-singlar i Canada
Mr. Roboto

«Mr. Roboto» er ein song skriven av Dennis DeYoung for bandet Styx og gjeven ut på albumet Kilroy Was Here i 1983. Songen vart òg gjeven ut som den første singelen frå albumet med songen «Snowblind» (frå det førre albumet Paradise Theatre) som B-side. I Canada gjekk songen heilt til topps på den nasjonale RPM-lista. I USA nådde songen tredjeplassen på Billboard Hot 100 i april 1983.

Musikkvideoen til songen var regissert av Brian Gibson, og syner Jonathan Chance (spelt av gitaristen Tommy Shaw) som går inn i Rock Museum for å møte Kilroy, og ein robot møter dei.

Medverkande
 Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument, synthesizer
 Tommy Shaw - gitar, korvokal, vocoder
 James Young - gitar, korvokal, vocoder 
 Chuck Panozzo - bassgitar
 John Panozzo - trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mr. Roboto» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1983
Songar frå 1983
Styx-songar
Nummer-ein-singlar i Japan
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
Songar om robotar
Don't Let It End

«Don't Let It End» er ein song av Styx frå albumet Kilroy Was Here i 1983. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet.

Songen var skriven og sungen av Dennis DeYoung. som ein mellomrask ballade om ein mann som gjer det slutt med kjærasten og så prøver å få kjærasten attende. Songen nådde sjetteplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i juli 1983 og 56. plassen på UK Singles Chart i Storbritannia. Han nådde òg 15. plassen på den kanadiske RPM Top Singles-lista. Han vart den sjuande Styx-singelen som nådde topp 10 på Billboard Hot 100.

Musikkvideoen til songen vart regissert av Brian Gibson.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
Tommy Shaw - sologitar, korvokal
James «J.Y.» Young - rytmegitar
Chuck Panozzo - bass
John Panozzo - trommer

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Let It End» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1983
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
80-talsballadar
Songar frå 1983
High Time av Styx

«High Time» er den tredje og siste singelen frå albumet Kilroy Was Here frå 1983 av Styx. Songen nådde 48. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista. 

I eit intervju frå 2009 sa Dennis DeYoung at «High Time» vart gjeve ut som den tredje singelen i siste augneblink av A&M Records. Det vart blitt laga ein dyr video for «Haven't We Been Here Before» før singelen kom ut, men denne vart aldri vist på MTV. I staden ønskte Tommy Shaw å gje ut eit konsertopptak av «Cold War» som den tredje singelen. A&M Records gav til slutt ut «High Time» utan marknadsføring og utan musikkvideo.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «High Time (song)» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
Edge of the Century

Edge of the Century er det tolvte studioalbumet til Styx, gjeve ut i 1990. Det var det første Styx-albumet med soloartisten Glen Burtnik, og det einaste albumet med besetninga Dennis DeYoung, James Young, Glen Burtnik, Chuck Panozzo og John Panozzo, og det siste med John Panozzo på trommer før han døydde i 1996. 

Albumet inneheld tre singlar. «Show Me the Way» var skriven av DeYoung og nådde tredjeplassen på den amerikanske Hot 100 Pop Singles-lista og Adult Contemporary-lista. Somme radiostasjonar spelte ein versjon med klipp av ein kongressdebatt frå avgjersla om å starte Golfkrigen. «Love Is the Ritual», (80. plassen på poplista) skriven av Burtnik og Plinky Giglio, og «Love at First Sight», (25. plassen på poplista) skriven av Burtnik, DeYoung og Young, vart òg gjevne ut på singlar, men ingen av dei fekk like stor suksess som «Show Me the Way».

Albumet selte til gullplate i USA.

Innhald

Medverkande
Dennis DeYoung - vokal, klaverinstrument, trekkspel
James «JY» Young - elektrisk gitar, vokal
Glen Burtnik - akustisk and elektrisk gitar, vokal
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer and perkusjon

Andre medverkande
Howard Levy - munnspel
Jon Negus - klarinett, saksofon
Michael Smith - saksofon
Ron Kolber - barytonsaksofon
Mark Ohlson - trompet
Dan Barber - trompet
Mike Halpin - trombone
Joe Pusateri - perkusjon

Produksjon
Produsent: Dennis DeYoung
Lydteknikar: Phil Bonanno
Plateomslag og design: Hugh Syme
Mastering: Ted Jensen i Sterling Sound, NYC

Salslister
Album - Billboard (USA)

Singlar - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edge of the Century» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1990
A&M Records-album
Styx-album
Love Is the Ritual

«Love Is the Ritual» er ein song av Styx og den første singelen gjeven ut frå albumet Edge of the Century i 1990.

Bakgrunn
Songen var skriven og sungen av Glen Burtnik, som var komen inn i bandet som ny gitarist. Tommy Shaw, som han erstatta, var på den tida oppteken med si eiga gruppe, Damn Yankees.

Burtnik hadde spelt inn songen før han fekk tilbodet om å bli med i Styx. Songen vart spelt inn på ny med Styx. Originalversjonen til Burtnik kom seinare ut på samlealbumet hans Retrospectable.

Songen vart òg gjeven ut som B-side på 7"-versjonen av «Carrie Ann»  (A&M Records – 390 610-7) som berre kom ut på singel i Europa.

Salslister
«Love Is the Ritual» selde skuffande og nådde berre 80. plassen på Billboard Top 100-lista, men gjorde det langt betre på Billboard Mainstream Rock Tracks-lista, der han nådde niandeplassen. Songen nådde òg 59. plassen på den kanadiske RPM Top Singles-lista i november 1990.

Medverkande
Glen Burtnik - solovokal, sologitar
Dennis DeYoung - klaverinstrument, korvokal
James Young - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bass 
John Panozzo - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Love Is the Ritual» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Styx - Love Is the Ritual

Bakgrunnsstoff

Singlar frå 1990
Songar frå 1990
Styx-songar
Funkrocksongar
Songar skrivne av Glen Burtnik
A&M Records-singlar
Show Me the Way av Styx

«Show Me the Way» er ein song skriven av Dennis DeYoung og gjeven ut som den andre singelen frå albumet Edge of the Century av Styx i 1990. Songen nådde tredjeplassen på singellista i USA i mars 1991, og er den åttande og så langt siste topp 10-singelen til Styx i USA. 

Dennis DeYoung, som var ein trufast katolikk, skreiv opphavleg songen for sonen Matthew som ei slags salme om å kjempe med trua si i «ei verd fylt med hat». Singelen kom ut i desember 1990 og gjekk langsamt oppover listene og låg inne på topp 40 av den amerikanske Billboard Hot 100 i 23 veker. Songen nådde òg tredjeplassen på Adult Contemporary-lista, og nådde òg fjerdeplassen på den kanadiske pop-lista. 

Songen var den fjerde og ssite topp 5-singelen til Styx (og den åttande topp 10-singelen), og vart rangert på 68. plassen på lista til Billboard for heile 1991. 

Musikkvideoen til songen var regissert av Michael Bay.

Salslister

Årslister

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
James Young - sologitar, korvokal
Glen Burtnik - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo  - bass 
John Panozzo - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Show Me the Way (Styx song)» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1990
Singlar frå 1990
Styx-songar
Rockeballadar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
A&M Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Michael Bay
Love at First Sight av Styx

«Love at First Sight» er ein song frå albumet Edge of the Century av Styx i 1990. Det var den tredje singelen frå albumet og så langt den siste Styx-singelen som gjekk inn på Billboard Hot 100-lista i USA. Han nådde 25. plassen i juni 1991. Songen gjorde det òg moderat bra på [Adult Contemporary-lista|Adult Contemporary]]-lista og nådde 13. plassen der. Han nådde òg 20. plassen på den kanadiske RPM Top Singles-lista i juni 1991.

«Love at First Sight» var den einaste av dei tre singlane frå albumet som var skriven i lag av Dennis DeYoung og Glen Burtnik, i tillegg til James «J.Y.» Young. Som den førre singelen deira, «Show Me the Way», var det ein ballade med DeYoung på solovokal.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
James Young - sologitar, korvokal
Glen Burtnik - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bass 
John Panozzo - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Love at First Sight (Styx song)» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1989
Singlar frå 1991
Styx-songar
Songar skrivne av Glen Burtnik
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Songar skrivne av James «J.Y.» Young
A&M Records-singlar
Glen Burtnik

Glen Burtnik () er ein songar, låtskrivar, underhaldar og multi-instrumentalist, mest kjend som tidlgare medlem i rockegruppa Styx. Burtnik kom opphavleg frå North Brunswick i New Jersey og har skrive hitsongar for Randy Travis, Patty Smyth og Don Henley.

Diskografi

Soloalbum
Talking in Code (1986)
Heroes & Zeros (1987)
Slaves of New Brunswick (1991) (oppført som «Slaves of New Brunswick»)
Palookaville (1996)
Retrospectacle (1996)
Welcome To Hollywood (2004)
Solo (You Can Hardly Hear) (2005)
The Welcome To Hollywood Demos Vol. 1 (2005)

Solosinglar
«Where Music Lives» (2011)
«Baby Cinderella Monkeyshine» (med Emily Grove) (2011)
«The Trouble with Sally» (2011)

Styx
Edge of the Century (1990) 
Arch Allies: Live at Riverport (med Styx og REO Speedwagon) (2000)
Styx World: Live (2001)
At the River's Edge: Live in St. Louis (2002) 
Cyclorama (2003)
21st Century Live (2003)

Andre
«I Hate Disco Music» med «Ooga Sha La Bango» (singel) (1978) (med The Sides)
Hammer (1979) (med Jan Hammer)
Helmet Boy (1980) (med Helmet Boy)
A Live Christmas Extravaganza (1994) (ymse artistar)
Stiff Competition: A Tribute to Cheap Trick (ymse artistar)
Spirit of Asbury Park (ymse artistar)
Jersey Jams Jersey Cares (ymse artistar)

The Weeklings
The Weeklings (Monophonic)
Studio 2 (2016)
Live at Daryl’s House Club Vol. 1 (2017)
3 (2020)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Glen Burtnik» frå ,  den 7. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockeartistar
Folk frå Irvington i New Jersey
Folk frå North Brunswick i New Jersey
Styx-medlemmar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske låtskrivarar