alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Maskinomsetjing

Maskinomsetjing er ei automatisk omsetjing frå éitt språk til eit anna.

I regelbasert maskinomsetjing blir omsetjinga styrt av ei rekkje kompliserte lingvistiske grammatikkar og reglar. På grunnlag av setningane sin syntaks og semantikk siktar ein mot å oppnå ei omsetjing som både er korrekt (dvs. oppbyginga til setningane/syntaks er i orden) og vernar tydinga av den opphavlege setninga.

I statistisk maskinomsetjing blir det brukt store mengder med tekst til å lage språkmodellar og omsetjingsmodellar. Språkmodellen gjev t.d. sannsynet for at eit visst ord følgjer eit anna, medan omsetjingsmodellen gjev sannsynet for at eit visst ord blir omsett av eit anna (eller at ein viss frase blir omsett av ein annan, i frasebasert statistisk maskinomsetjing).

Sjå òg 
 Apertium – ein maskinomsetjingsplattform med fri og open kjeldekode

Bakgrunnsstoff 
 Machine translation, ein introduksjon til området av D.J. Arnold (1994)
 Altavista Babelfish, den første allment tilgjengeleg omsetjingstenesta på Internett
 Google translate, omsetjingstenesta til Google
 LOGON - Norwegian - English Machine Translation
 GramTrans Norsk-engelsk, engelsk-norsk og skandinavisk omsetjing av tekst og heimesider

Omsetjing
Opphavleg omsett med Apertium
Språkteknologi
Motorar med ekstern blanding av luft og drivstoff

Motorar med ekstern blanding av luft og drivstoff er stempelmotorar med innvendig forbrenning som syg inn ei ferdig blanding av luft og drivstiff i gassform. Det finst ulike typar:

 Gassmotorar (nyttar drivstoff i gassform
 Forgassarmotorar (nyttar drivstoff i flytande form)
 Manifordinnsprøytingsmotorar (nyttar drivstoff i flytande form)

Sjå òg 
 Innsprøytingsmotor

Forbrenningsmotorar
I.M. Pei

Ieoh Ming Pei, kjend som I.M. Pei () er ein kinesiskfødd arkitekt busett i USA. Han er ein av dei mest vidgjetne arkitektane i verda, og er rekna for å vera den siste store modernistiske arkitekten.

Pei har teikna fleire eigenarta, monumentale byggverk, mellom anna glaspyramiden utanfor Louvre i Paris, skyskraparen til Bank of China i Hongkong og National Gallery of Art i Washington, D.C..

Kjelder 
 caplex.no - Pei, I. M.

Arkitektar frå USA
Kinesiske arkitektar
Michael Faraday

Michael Faraday () var ein engelsk kjemikar og fysikar. Han var ein svært god eksperimantell forskar, og er mest kjend for å ha oppdaga elektromagnetisk induksjon i 1831 og lovene for elektrolyse i 1833.

Faraday har fått ei måleining oppkalla etter seg, nemleg Farad, som er SI-eininga for elektrisk kapasitans.

Kjelder 
  Faraday, Michael i caplex.no 

 
Eksperimentelle fysikarar
Optiske fysikarar
Engelske kjemikarar
Engelske oppfinnarar
Engelske fysikarar
Medlemmar av Royal Society
Folk tilknytte elektrisitet
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Æresmedlemmar av St. Petersburg vitskapsakademi
Copleymedaljen
Æreslegionen
Royal Medal
Fysikarar på 1800-talet
Årflot gard

Årflot er ein matrikkelgard i Ørsta kommune. Garden ligg på sørsida av Åmdalen, den nedste i dalen. Han ligg litt fram om åmotet mellom Åmdalselva og Follestaddalselva. Årflot grensar mot matrikkelgardane Åmbø, Ytre-Åm og Haugen, samt mot Sporstøyl i Melsbygda. Til Sporstøyl er 2 km og ubygt. Melsbygdvegen, Fv 5902, går frå Sporstøyl over Årflot til Ytre-Åm. Matrikkelgarden har gardsnummer 43 i Ørsta.

Årflot er ein fåbølt gard, føre 1872 var garden delt i to bruk. Garden låg lenge folketom etter Svartedauden, fyrst mellom 1603 og 1610 kom det bufaste folk. I mellomtida vart jorda nytta til seterstøl, derav namnet Støylen, som Årflot vart kalla til dagleg på 17-1800-talet.

Årflotstova
På Årflot står ei gammal freda stovebygning som er datert til 1600-talet. Der vart både Sivert Aarflot og dottera Berte Kanutte fødd. Sivert budde der til i han i 1798 vart sett til lensmann i Volda skipreide, og flytte til Ekset.

I dag står det ein bautastein over båe desse to ved stova.

Folketal 
 1801: 10 personar (2 heimar)
 1865: 26 personar (4 heimar)
 1900: 17 personar (3 heimar)

Kjende namneberarar 
 Sivert Aarflot (1759–1817), var frå garden og ei tid gardbrukar der.
 Dottera Berte Kanutte Aarflot (1795–1859), var i si tid bondekone på farsgarden.
 Rasmus Aarflot (1792–1845), lensmann, redaktør og stortingsmann
 Mauritz Aarflot (1821–1904), redaktør og stortingsmann
 Johannes Aarflot (1824–1891), bokhandlar og stortingsmann
 Andreas Aarflot (f. 1928), norsk teolog og biskop.
 Franzisca Aarflot (f 1963), norsk dramatikarer og sceneinstruktør

Kjelder
 
 Ivar Myklebust: Ørsta, Ekset 1933

Matrikkelgardar i Ørsta
Kulturminne i Ørsta
Valhallfonna

Valhallfonna er ein isbre på Spitsbergen på Svalbard, nordaust på Ny-Friesland. Breen når sjøen vest i Hinlopenstretet.

Breen har namn etter Valhall i norrøn mytologi.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Barstad i Ørsta

Barstad er ein matrikkelgard i Ørsta kommune, gardsnummer 22 i Ørsta. Geografisk høyrer han til Follestaddalen, etter som tuna ligg på ein terasse langs med Storelva (Follestaddalselva) (øvre del av Ørstaelva). Administrativt låg han under den no (2009) avvikla skulekrinsen Åmås. Kulturelt og til dels sosialt har Barstad-folk vore meir vendt mot Åmdalen enn mot Follestaddalen. Barstad grensar i sør/vest mot Brudavoll, og i nord/aust mot Rebbestad.

Køyreveg til Follestaddalen (forbi Barstad) for hjulvogner var ferdig i 1846. Vegen er no Fv 55.

Før garden vart utskift i 1864-67 låg dei tre bruka i eit klyngjetun, med i alt 17 bygningar. Bruka fann seg nye tufter, kvar med ein stor innmarksteig rundt dei nye tuna. Alle bruka vart delt i tida 1866-1899. Talet på bruk som dreiv husdyrhald var i nokre tiår i fyrste halvdelen av det 20. hundreåret oppe i sju. I 2009 er det eitt bruk som driv med mjølkeproduksjon. Barstad og Brudavoll hadde felles seter på Barstadfjellet, nord for garden. Seterdrifta tok slutt kring 1940.

Folketal: 
 1801: 24 personar (4 heimar)
 1865: 32 personar (4 heimar)
 1900: 30 personar (6 heimar)

Kjelde 
 Øye, Asbjørn: Follestaddalen i farne dagar, Stend 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Åsgardfonna

Åsgardfonna er ein isbre på Spitsbergen på Svalbard, sentralt på Ny-Friesland, mellom Lomfjorden og Wijdefjorden. 

Breen har namn etter gudeheimen Åsgard i norrøn mytologi.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Barstad i Vartdal

Barstad i Vartdal er ein matrikkelgard i tidlegare Vartdal kommune, noverande Ørsta kommune. Matrikkelgarden har gardsnummer 90 i Ørsta.

Garden ligg på ei slette i bygda Barstadvik, ved Storfjorden. Garden ligg på sørsida av Storelva i dalføret. Han vert avgrensa av Storelva, og av matrikkelgardane Melbø (i nordaust) og Lynge (i sørvest).

Tre brukarar på Barstad skatta til tiendpenningskatten i 1520. I 1603 var det sju brukarar av garden. Talet på gardsbruk låg frå sju til ni dei neste 250 åra, husa låg då i eit klyngjetun. Garden vart utskift i åra 1868-70, frå siste tiåra av hundreåret vart elles fleire av bruka på Barstad delt i to. Gardsbruka vart då liggjande langsetter bygdevegen (til Erdal).

Før eit stormver skadde og øydela mange av husa på garden i siste halvdel av 1700-talet, låg klyngjetunet nærare Storelva. Etter dette flytta brukarane vestover mot fjellfoten til nytt klyngjetun. Garden hadde seter på Barstadsætra 5 km unna klyngjetunet.

Frå kring 1905 fekk Barstad busetjing som ikkje var knytt til landbruk. I fyrste omgang kom denne nær fjorden og Vartdalsstrandvegen, seinare og framover på sletta. Vegen langs Vartdalsstranda frå grannebygda Bukta vart bygd i 1873-74. Denne vegen vart omlagd i perioden 1956-58, då strekninga vart del av hovudveg-sambandet mellom Bergen og Ålesund, noverande Europaveg 39. Hovudtilkomst mellom bruka og i bygda elles er Fylkesveg 5910.

Folketal 
 1801: 47 personar (9 heimar)
 1865: 47 personar (8 heimar)
 1900: 76 personar (11 heimar)

Kjelder 
 Buset, Johannes: Vartdalssoga. Første bandet. 1964
 Grøvik, Ivar: Vartdalssoga. II. 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Veteranen

Veteranen er ein 25 lang og 5 km brei isbre på Spitsbergen på Svalbard. Breen går ut i Lomfjorden på Ny-Friesland. Den finske fysikaren og astronomen J.K.E. Chydenius (1833-64) karakteriserte i ei reiseskildring den storslåtte breen som ein veteran blant isbreane, derfor namnet.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Chydeniusbreen

Chydeniusbreen er ein 10 lang og 5 km brei isbre på Spitsbergen. Breen renn ut i sjøen sør for Lomfjorden på Ny-Friesland.

Breen er oppkalla etter den finske astronomen og fysikaren J.K.E. Chydenius (1833-64) , medlem i Torells svalbardekspedisjon i 1861.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Ursafonna

Ursafonna er eit stort isdekt område vest for Hinlopbreen, for nordenden av Olav V Land.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Hinlopenbreen

Hinlopenbreen er ein stor isbre som når sjøen i Vaigattbogen, på vestsida av Hinlopenstretet, for nordenden av Olav V Land på Spitsbergen på Svalbard.

Breen har namn etter Hinlopenstretet, som kan vere oppkalla etter Thymen Jacobsz Hinlopen, direktør i Noordsche Compagnie i Nederland frå 1617.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Formstøyping

Formstøping, fransk cire perdue, engelsk lost wax, tysk feinguss, er ein støypeteknikk der støypeforma vert øydelagt etter støypinga for å få ut gjenstanden. 

Først vert det laga ein voksmodell av den figuren som skal støypast. Denne voksmodellen vert støypt inn i gips. Når gipsen har stivna, kan gipsforma med voksmodellen inni varmast opp slik at voksen smeltar og renn ut. Deretter vert smelta metall helt inn i hulrommet der voksmodellen var. Når metallet har størkna, er figuren ferdig.

Gips kan berre nyttast ved støyping av metall med låg smeltetemperatur, til dømes bronse eller gull.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Formstøping» frå ,  den 11. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene: Kipper, Patrick V. (1996): Patinas for Silicon Bronze, Path Publications, ISBN 0-9647269-0-4

Bakgrunnsstoff 
 «Engineering Guide for Industrial Investment Castings (lost wax process in industry»). Precision Metalsmiths, Inc. 
 «Flash animation of lost-wax casting process». James Peniston Sculpture.
 National Museum of Wildlife Art's Virtual Foundry
 «Casting a Medal» . Sculpture. Victoria and Albert Museum.
 Reconstructing the Bronze Age Trundholm Sun Chariot 

Skulptur
Kvitbreen

Kvitbreen er ein stor isbre sør for Newtontoppen på Ny-Friesland på Spitsbergen på Svalbard.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Moltkebreen

Moltkebreen er ein isbre på austkysten av Spitsbergen , nær Wilhelmøya i Hinlopenstretet. 

Breen har namn etter ein tysk offiser; feltmarskalk grev Helmuth von Moltke (1800-1891).

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Dreieckhorn

Dreieckhorn er eit 3 811 m moh høgt fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Valais. Fjellet er ein lågare topp i fjellmassivet der Aletschhorn er høgst. Dreickhorn ligg i kring 2,5 kilometer nordaust for Aletschhorn og om lag like langt frå Konkordiaplatz, i sørvestleg retning.

Dreieckhorn ligg på nordaustegga som går ut frå Aletschhorn, fjellskaret Aletschjoch (3614 moh) skil dei to toppane. Ved sida av vestegga til det nemnde skaret strekker seg to fjellryggar frå Dreieckhorn, ein i nordaustleg retning mot Konkordiaplatz og ein mot søraust til Kleinen Dreieckhorn (3639 moh.).

Dreieckhorn vert vanlegvis klatra samstundes med ein klatrar til topps på Aletschhorn. I begge tilfelle er Mittelaletschbiwak (3102 moh.) utgangspunkt for turen, sidan denne ligg knapt to kilometer sør for Dreieckhorn.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Dreieckhorn» frå , den 11. oktober 2009. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Bern-Alpane
Fjell i Valais
Sonklarbreen

Sonklarbreen er ein isbre nord for Ginevrabotnen sør på Olav V Land på Spitsbergen .

Breen har namn etter den østerrikske offiseren og geografikaren Karl Albrecht Sonklar (1816-1885).

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Negribreen

Negribreen er ein stor isbre som når sjøen på vestsida av Storfjorden på Svalbard. Breen ligg nordaust i Sabine Land og sørvest i Olav V Land. 

Breen har namn etter den italienske geografen baron Cristoforo Negri (1809-1896), som i 1867 grunnla Reale Società Geografica Italiana.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Hannbreen

Hannbreen er ein isbre nord for Kvitberget, aust i Olav V Land. 

Breen har namn etter den austerrikske meteorologen professor Julius von Hann (1839-1921).

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Hayesbreen på Svalbard

Hayesbreen er ein 18 km lang og 4 km brei isbre på vestsida av Storfjorden på Svalbard, i Sabine Land. 

Breen har namn etter ein amerikanske oppdagingsreisande, Isaac Israel Hayes (1832-1881).

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Nordmannsfonna

Nordmannsfonna er ein isbre mellom Sassendalen og Storfjorden på Svalbard, i Sabine Land. Breen omfattar òg Isrosa, Ulvebreen, Domisen, Usherbreen, Königsbergbreen, isområdet nord til Jebensfjellet og Hildegardfjellet med Luitpoldbreen, Kaluvbreen, Knapeisen, Skrottbreen, Lumpbreen, Veitbreen, Dolkbreen, Elfenbeinbreen, Klunsbreen og isbreen mellom Roslagenfjellet og Eistraryggen. 

Breen ar namn etter folkegruppa nordmenn.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Nordenskiöldbreen

Nordenskiöldbreen er ein 25 km lang og 11 km brei isbre som munnar ut i Adolfsbukta inst i Billefjorden , i skiljet mellom Dickson Land og Bünscow Land. 

Breen har namn etter professor baron Adolf Erik Nordenskiöld (1832-1901), svensk geolog og oppdagingsreisande.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Lomonosovfonna

Lomonosovfonna er eit isbreområde nordaust for Billefjorden , i skiljet mellom Olav V Land og Ny-Friesland på Spitsbergen. 

Breen har namn etter Mikhail Lomonosov (1711-1765), ein russisk diktar og vitskapsmann.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Mittag-Lefflerbreen

Mittag-Lefflerbreen er ein stor isbre som munnar ut i Austfjorden i Wijdefjorden mellom Dickson Land, Olav V Land og Ny-Friesland på Spitsbergen. 
 
Breen har namn etter professor Magnus Gustaf Mittag-Leffler (1846-1927), ein svensk matematikar og medlem i ein svensk-russisk Svalbard-ekspedisjon 1899-1902.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Tunabreen

Tunabreen er ein 23 km lang isbre som strekkjer seg frå Lomonosovfonna til von Postbreen i skiljet mellom Bünsow Land og Sabine Land på Spitsbergen. 
 
Breen har fått namnet fordi han ligg mellom Ultunafjella og Langtunafjella.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Fimbulisen

Fimbulisen er eit isområde mellom Sassendalen og von Postbreen i Sabine Land på Spitsbergen, om lag 60 km nordaust for Longyearbyen. Sjølve breplatået har eit areal på kring 100 km², medan isen med utløparar dekkjer kring 320 km².

Namnet er henta frå fimbulvinteren i norrøn tradisjon.

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Von Postbreen

Von Postbreen er ein 15 km lang isbre som når opninga av Tempelfjorden vest i Sabine Land på Spitsbergen. 

Breen er oppkalla etter den svenske geologen, kjemikaren og botanikaren professor Hampus Adolf von Post (1822-1911).

Kjelder 
 The Place Names of Svalbard, Norsk polarinstitutt rapport 122 (2003) ISBN 82-7666-194-7

Isbrear på Svalbard
Phoenix Wright: Ace Attorney

Phoenix Wright: Ace Attorney er eit dataspel innan sjangrane eventyrspel og visuell roman, utvikla av Capcom. Det var opphavleg utgjeve til Game Boy Advance i 2001 i Japan, og har sidan blitt utgjeve på fleire plattformer. Utgåva av spelet til Nintendo DS, titulert Gyakuten Saiban Yomigaeru Gyakuten i Japan, blei utgjeve i 2005 i Japan og Nord-Amerika, og i 2006 i Europa, og har engelsk tekst. Spelet er det første i Ace Attorney-serien, og har fått fleire oppfølgjarar og biprodukt.

Historia følgjer Phoenix Wright, ein fersk forsvarsadvokat som freistar å få sine klientar erklært «ikkje skuldig». Andre karakterar er sjefen til Phoenix, Mia Fey, assistenten hans og syster til Mia, Maya Fey og aktoren Miles Edgesworth. Spelaren kontrollerer Phoenix gjennom to typar av seksjonar: etterforsking og rettssak. Under etterforskingar samlar dei inn informasjon og bevis, og under rettssaker spør dei ut vitne og svarer på spørsmål frå dommaren, aktoren og vitna. Historia er delt inn i fem saker, der den femte blei introdusert i Nintendo DS-utgåva for å utnytte spelemekanikkar som bruker peikeskjermen, som ikkje er tilgjengelege i den originale utgåva til Game Boy Advance.

Phoenix Wright: Ace Attorney − Justice for All er den direkte oppfølgjaren til spelet.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad 

Dataspel frå 2001
Eventyrspel
Game Boy Advance-spel
Nintendo 3DS-spel
Nintendo DS-spel
Visuelle romanar
WiiWare-spel
Windows-spel
Dannebrogordenen

Dannebrogordenen er ein dansk riddarorden som vart innstifta av Christian 5. i 1671. Ordenen har seinare vorte forandra og utvida. Ordenen vert hovudsakleg tildelt «fortjente danske statsborgere». Den endelege avgjerda om tildeling vert teken av den danske regenten.

Soge 
Dannegbrogordenen bygger på soga om korleis det danske flagget, Dannebrog, som ifølge soga dala ned frå himmelen under eit slag kjempa under Valdemar 2. Siger i Estland i 1219.

Dannebrogordenen blei lovfesta gjennom ein statutt i 1693, saman med Elefantordenen. Den opphavlege ordenen hadde berre éin grad, og berarar blei kalla kvite riddarar etter fargen på det ordensbandet.

I 1808 blei ordenen delt inn i ulike grader etter mønster av den franske æreslegionen. Han har i dag seks grader: Storkommandør (berre til fyrstar), storkross, kommandør av 1. grad, kommandør, riddar av 1. grad og riddar.

Først frå 10. oktober 1951 kunne ordenen tildelast kvinner.

Ordenskapitlet, ein del av det kongelege danske hoffet, styrer tildelinga av ordenar, medan dronninga tek avgjerda om ordenen skal gjevast til nokon.

Skildring 

Ordensteiknet består av ein kvit-emaljert gull- eller sølvkross med ein raud kant, ei kongekrone med den regjerande monark sit monogram. Den sida som vender ut har innskrifta «Gud og Kongen». I midten finn ein monogrammet til Christian 5.

Dannebrogordenen har kvitt ordensband med raude kantar.

Bruk 
Medlemmer av riddarordenen ber ordenskjeden på visse dagar: Fødselsdagane til Frederik 6. den 28. januar, Christian 5. den 15. april, og til den sitjande monarken, for tida dronning Margrethe som er fødd den 16. april. I tillegg kjem det ein meiner er fødselsdagen til Valdemar Siger den 28. juni.

Når innehavarar døyr skal ordensteikna gjevast tilbake til Ordenskapitlet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dannebrogordenen» frå , den 12. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Ordenshistorisk Selskab .

 
Danske ordenar og medaljar
Skipingar i 1671
Ellinor Marita Jåma

Ellinor Marita Jåma () frå Røyrvik, var sametingsrepresentant frå Sørsamisk valkrins i perioden 2017-2021 for Åarjel-Saemiej Gielh, som ho var det i 2009–13 og 2013–17. 

I perioden 2009–2013 satt ho i Sametingsrådet.

Bakgrunnsstoff 
 Profil på sida Mearragatte.no

Samiske politikarar
Sametingsrepresentantar 2009-2013
Sametingsrepresentantar 2013-2017
Sametingsrepresentantar 2017-2021
Sametingsrepresentantar frå Åarjel-Saemiej Gïelh
Folk frå Røyrvik
Dent de Crolles

Dent de Crolles er eit karst-fjell på 2062 meter i Chartreuse-fjella som ligg 20 km nordaust for Grenoble og Isère i Frankrike. Fjellet har ein karakteristisk «tann-profil», og er eit lett gjenkjenneleg syn frå Isère-dalen (Grésivaudan) og frå områda kring Grenoble. Det har namn etter tannforma (dent er fransk for tann) og byen Crolles, som ligg ved foten av fjellet.

Grottene 
Under Dent de Crolles finst eit av dei mest omfattande og innvikla grottesystem i Europa. Grotteklatrarar reknar området som ei av sportens vogger . Den fyrste grundige utforskinga av grottene vart føreteken under 2. verdskrigen. Ei gruppe franske grotteklatrarar utforska grottesystemet. Pierre Chevalier og Fernand Petzl var mellom dei som deltok i grotteforskinga. Dei kom heilt ned til –658 m, som på den tid var den djupast oppdaga grotta i verda. I dag er grottene her rekna som dei sjette djupaste i Frankrike.

Mangelen på tilgjengeleg, eigna utstyr under krigen tvinga Chevalier og resten av gruppa til å utvikle sitt eige utstyr, noko som førte til tekniske nyvinningar. Teknikken med bruk av enkelttau med prusik og mekaniske taukastarar (Henri Brenot sine «aper», fyrste gong brukt av Brenot og Chevalier i ei grotte i 1934) kan knytast direkte til utforskinga av grottegangane under Dent de Crolles.

Etter 1946 har grottene vore under stadig utforsking. Ni ulike inngangar er avdekt. Tre av desse inngangane er jettegryter på toppen av karst-platået, fem er horisontale grottegangar og ein er i bergsida. Grottene er mykje godt ein labyrint, og består av minst 58 km grottegangar der det er råd å ta seg fram. Dei to hovudinngangane går gjennom grottene Trou-du-Glaz og Guiers-Mort. Grottesystemet er i dag særleg kjent for den store variasjonen i grotteruter som dei mange inngangane opnar for.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dent de Crolles» frå , den 12. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Frankrike
Terje

Terje er eit mannsnamn av norrønt opphav, avleidd av Torgeir, som er sett saman av namnedelane Tor, som viser til guden, og geir, 'spyd'. Terje har namnedag den 13. oktober.

Andre nærskylde namn er Torger, Torjer og Tarjei.

Namneberarar 
 Terje Wold (1899-1972), norsk statsråd
 Terje Stigen (f. 1922), norsk forfattar
 Terje Grøstad (f. 1925), norsk grafikar
 Terje Halvorsen (f. 1940), norsk historikar
 Terje Johansen (f. 1941), norsk stortingspolitikar 
 Terje Rød-Larsen (f. 1947), norsk politikar og diplomat
 Terje Venaas (f. 1947), norsk jazzmusikar
 Terje Rypdal (f. 1947), norsk jazzmusikar
 Terje Formoe (f. 1949), norsk artist, komponist og forfattar
 Terje Tysland (f. 1951), norsk musikar
 Terje Andersen (f. 1952), norsk skøyteløpar og skøytepresident
 Terje Strømdahl (f. 1952), norsk skodespelar
 Terje Mjåtveit (f. 1953), ordførar i Hå
 Terje Isungset (f. 1964), norsk jazzmusikar
 Terje Hellesø (f. 1964), norsk naturfotograf
 Terje Bjarte Langli (f. 1965), norsk langrennsløpar
 Terje Riis-Johansen (f. 1968), norsk politikar (Sp)
 Terje Søviknes (f. 1969), norsk politikar
 Terje Håkonsen (f. 1974), norsk snøbrettkjørar
 Terje Jørgensen (f. 1975), norsk lokalpolitikar og ordførar 
 Terje Winterstø Røthing (f. 1977), norsk gitarist i Kaizers Orchestra
 Terje «Valfar» Bakken (1978–2004), norsk musikar

Kjelder 
 

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til våpen
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru