alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stella Mwangi

Stella Nyambura Mwangi () er ein norsk-kenyansk rappar og musikar. Ho skriv ofte om situasjonen i heimlandet, men òg om diskrimineringa både ho sjølv og familen hennar vart utsette for etter at dei flytta til Noreg i 1991. Arbeidet hennar er mellom anna brukt i filmane American Pie og Save the Last Dance, og i fjernsynsseriane CSI New York og Scrubs.

Mwangi har vore på hitlistene både i Kenya, Senegal, Gambia, Sør-Afrika og Noreg.  Ho vann Kisima-prisen for beste nye artist i 2006, og har sunge for Nelson Mandela under støttekonserten 46664 Arctic i Tromsø.

I 2008 gav ho ut albumet «Living for Music». Albumet fekk blanda mottaking i Noreg, og kom ikkje inn på VG-lista. Til gjengjeld vart det lagt merke til i Kenya.

Eurovision Song Contest 2011
29. januar 2011 vann ho 3. delfinale i Melodi Grand Prix 2011 i Skien med songen «Haba Haba». 12. februar 2011 vann ho finalen i Oslo Spektrum, og representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland. Mwangi vart slått ut i fyrste semifinale. 

I 2011 gav ho ut eit nytt album, med tittelen «Kinanda». Albumet inneheld mellom anna singelen «Lookie Lookie».

Fjernsynsopptredenar
1. april 2011 deltok ho i NRK-programmet Popstokk saman med Jonas Rønning, Lene Alexandra Øien og Per Sundnes. Der måtte ho og Per Sundnes, som var på lag, mellom anna synge den norske songen «Dum og deilig» på finsk.

Diskografi

Album
 2008: Living for Music
 2011: Kinanda

Singlar
 2007: Take It Back
 2010: Smile
 2011: Haba Haba
 2011: Lookie Lookie
 2011: Take My Time
 2011: Hula Hoop
 2012: Bad As I Wanna Be

Kjelder 
 Artikkelen er basert på Stella Mwangi på bokmålswikipedia, 11. juli 2011.

Referanser 

Norske songarar
Kenyanske songarar
Norske rapparar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Melodi Grand Prix 2011-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2011-låtskrivarar
Norske låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2011-deltakarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Folk frå Nairobi
Norske Skal vi danse-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Norske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Melodi Grand Prix-vinnarlåtskrivarar
Melodi Grand Prix 2018-deltakarar
Hans Erik Tofte

Hans Erik Tofte () er ein tidlegare langrennsløpar. Han er gift med Brit Pettersen og bur på Lillehammer.

Karriere 
Tofte vann sølvmedaljen på 50 km under noregsmeisterskapen på Steinkjer i 1987, halvtanna minutt bak vinnaren Hans Christian Udnæs. Året før vann han bronsemedaljen på 15 km under NM, bak den suverene noregsmeisteren Pål Gunnar Mikkelsplass og Tor Håkon Holte. Tofte tevla for Kjelsås Idrettslag.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1981: Nr 8 på 15 km i Holmenkollen (ikkje verdscuprenn)
 1982: Nr 15 på 30 km i Falun
 1983: Nr 15 på 15 km i Holmenkollen (ikkje verdscuprenn)
 1984: Nr 14 på 15 km i Holmenkollen (ikkje verdscuprenn)
 1985: Nr 19 på 50 km i Holmenkollen
 1986: Nr 10 på 30 km i Falun

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1981: Nr 7 på 30 km på Eidsvoll
Ski-NM 1982: Nr 9 på 15 km på Raufoss
Ski-NM 1983: Nr 7 på 15 km på Lillehammer
Ski-NM 1984: Nr 9 på 50 km i Hof
Ski-NM 1985: Nr 4 på 15 km i Tromsø
Ski-NM 1986: Bronsemedalje på 15 km i Vang
Ski-NM 1987: Sølvmedalje på 50 km i Steinkjer

Kjelde 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
Hans Erik Tofte i fis-ski.com

Norske langrennsløparar
Solveig Kringlebotn

Solveig Kringlebotn () er ein norsk sopran og operasongarinne fødd i Drøbak i Akershus. Internasjonalt nyttar ho kunstnarnamnet Solveig Kringelborn.

Solveig starta tidleg med korsong, og fekk solooppgåver allereie i åtteårsalderen. Seinare tok ho songtimar med operasongaren Randi Helseth, der ho m.a. song mange songar av Edvard Grieg, studerte så ved Norges Musikkhøgskole og til slutt ved Operahögskolan i Stockholm der ho var ferdig i 1988. Etter dette har ho jamleg teke songtimar av David Harper i London.

Ho debuterte på operascena i Stockholm i 1987 som Papagena i Tryllefløyta av Mozart. Same året spelte ho i Den Norske Opera i La Bohéme av Giacomo Puccini. Seinare har ho fått talrike operaroller, og ho er i dag ein av dei viktigaste sopranane i Norden. I 1991 debuterte ho internasjonalt i London i eit stykke som var skrive for henne; Chantefleurs et Chantefables av Witold Lutosławski. Ho har seinare framført det same stykket mange andre stader i verda.

Viktige roller (utval) 

 Papagena i Tryllefløyta av Mozart i Stockholm
 Musetta i La Bohéme av Giacomo Puccini i Oslo
 Pamina i Tryllefløyta av Mozart i Wien
 Zerlina i Don Giovanni av Mozart i Moskva, 
 Antonia i Hoffmanns eventyr av Jacques Offenbach
 Tatjana i Eugen Onegin av Tsjajkovskij i Paris  
 Donna Elvira i Don Giovanni av Mozart i Paris
 Susanna i Figaros bryllaup av Mozart i Berlin, 
 Fiordiligi i Cosi fan tutte av Mozart i Glyndebourne i England 
 Marenka i Den solgte brud av Bedřich Smetana i Glyndebourne i England
 Donna Elvira i Don Giovanni av Mozart i London 
 Senta i Den flygende hollender av Richard Wagner i London,
 Grevinne Almaviva i Figaros bryllup av Mozart i San Francisco og i München 
 Marie i Wozzeck av Alban Berg i Zürich 
 Donna Elvira i Don Giovanni av Mozart i New York
 Tatjana i Eugen Onegin av Tsjajkovskij i New York
 Eva i Meistersongarane frå Nürnberg av Richard Wagner i New York.

Diskografi (utval) 

 Black Roses, 1999 
 Solveigs sang, 2001 
 To a Friend, 2001 
 Haugtussa, 2003 (med Malcom Martineau), 
 Erwartung, 2006(med Malcom Martineau) 
 Romanser - sanger fra norsk musikks gyldne æra, (med Gunilla Süssmann) 2008 
 Julestemning, 2009

Utmerkingar 

 Spellemannprisen 1998 (i 1999) for Black Roses.
 Anders Jahres kulturpris, 1999
 Gammleng-prisen i klassisk, 2001
 Norsk kulturråds ærespris, 2008
 Lindemanprisen, 2009

Kjelder 

 Artikkelen er basert på NBL-artikkel om Solveig Kringlebotn, skriven av Svein Bjørkøy.
 Bokmålswikipedia om Kringlebotn, henta inn 30. januar 2011.

Referansar 

Norske operasongarar
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Frogn
Kjell Jacob Sollie

Kjell Jacob Sollie () er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Han driv i dag eit byggfirma i heimbygda Ålen i Sør-Trøndelag.

Karriere 
Sollie vann sølvmedaljen på 15 km under noregsmeisterskapen i langrenn 1977. Han kom i mål 3,7 sekund etter noregsmeisteren, Tore Gullen, men seks og åtte sekund føre dei neste på resultatlista, Magne Myrmo og Oddvar Brå. To år seinare vart det bronse på femmila under NM, berre Oddvar Brå og Lars Erik Eriksen gjekk fortare. Same sesongen gjekk han sitt truleg beste renn, han vart då nummer tre i verdscuprennet over 30 km i Falun, bak vinnaren, svensken Sven-Åke Lundbäck og Nikolaj Zimjatov frå Sovjetunionen. Sollie tevla for Ålen Idrettslag.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1977: Nr 11 på 15 km i Holmenkollen
 1979: Nr 3 på 30 km i Falun

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1975: Nr 7 på tremila i Heddal
Ski-NM 1976: Nr 12 på 30 km i Surnadal
Ski-NM 1977: Sølvmedalje på 15 km i Vang
Ski-NM 1978: Nr 9 på 30 km på Konnerud 
Ski-NM 1979: Bronsemedalje på 50 km i Rindal

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Holtålen
Angel Delight

Angel Delight er det sjette albumet til det britiske folkrockbandet Fairport Convention. Dette var det første Fairport Convention-albumet utan gitarist Richard Thompson og besetninga bestod av Simon Nicol (gitar, vokal) (det einaste originale gruppemedlemmet), Dave Swarbrick (fiolin, vokal), Dave Pegg (bass, vokal) og Dave Mattacks (trommer).

Tittelen kjem frå «The Angel» i Little Hadham i Hertfordshire, ein tidlegare pub der bandet budde på denne tida, og tittelsporet er ein sjølvbiografisk song som omtalar «John the Wood» (medprodusent), «Dave the Drum» (Mattacks) og detaljar som «peer through the haze watching Top Of The Pops». Bandet flytte ut av The Angel kort tid etter albumet kom ut, delvis fordi ein lastebil hadde kome ut av kontroll og kræsja inn i soverommet til Dave Swarbrick.

Musikalsk utvikla Angel Delight seg lite frå forgjengarane, sjølv om ei framføring på Top of the Pops gav dei suksess på listene.. Albumet nådde åttandeplass på den britiske albumlista, den høgaste plasseringa dei nokon gong klarte å nå i heimlandet.

Innhald

Medverkande
 Dave Swarbrick – solovokal (1,4,5,10,11), mandolin (2,6,8,9,10), vokal (2,6,7,9), fele (1,5,7,8,11), bratsj (9), koko (8)
 Dave Pegg – bassgitar (1-2,4-8,10,11), vokal (1,2,4-7,9,10,11), sologitar (10), bratsj (9), fiolin (3)
 Dave Mattacks – trommer (1,2,4-11), perkusjon (8,10), vokal (1,4-7,10-11), harmonium (4), tamburin (6), bassgitar (3), piano (4)
 Simon Nicol – solovokal (2,5), vokal (1,4-7,9,10,11), gitar (1,2,4-8,10,11), bassgitar (9), elektrisk dulcimer (1,9), fiolin (3)

på 11:
 Richard Thompson – vokal, elektrisk gitar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Angel Delight (album)» frå ,  den 30. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Fairport Convention-album
Album produserte av John Wood
Island Records-album
Album produserte av Dave Mattacks
Album produserte av Dave Pegg
Album produserte av Dave Swarbrick
Album produserte av Simon Nicol
Leif Johan Holand

Leif Johan Holand () er ein norsk filmprodusent og ein framståande filmfotograf på Cineflex helikopterkamera.

Holand er grunnleggjar av film og designselskapet Fuglefjellet AS, og er i dag «Aerial Manager» og Cineflex-kameraoperatør i selskapet. Holand og Fuglefjellet skal mellom anna filme Ski-VM Oslo 2011 frå lufta for NRK og EBU. Holand filma med Cineflex helikopterkamera i januar 2010 over Sunnmørsalpane til BBC-produksjonen Wonders of the Universe presentert av fysikaren Brian Cox.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leif Johan Holand» frå ,  den 31. januar 2011.

Bakgrunnsstoff
 Holand på IMDB
 Fuglefjellet Aerial
 Sunnmørsposten om Holand og BBC  
 NRK om Holand og NRK/Ski-VM 2011 

Norske filmprodusentar
Norske filmfotografar
Paramaribo

Paramaribo er hovudstaden i Surinam i Sør-Amerika. Han har rundt 250 000 innbyggjarar. Det historiske sentrumet av byen er ført opp på UNESCO si liste over verdsarv.

Geografi 
Paramaribo ligg rundt 15 km innanfor munningen av elva Surinam i Atlanterhavet. Byen er eit transportsentrum med hamn og jernbaneendepunkt, og er det økonomiske sentrumet i Surinam med størstedelen av industriproduksjonen i landet, mellom anna aluminiumverk, tre-, tekstil-, nærings- og nytelsesmiddelindustri. 

Paramaribo har botanisk hage, ei gammal festning og ein del bevart koloniarkitektur, mellom anna presidentpalasset. Domkyrkja i byen frå 1885 er rekna som den største trebygningen i Amerika. Byen har også den største moskeen i Karibia, hindutempel og fleire synagogar. I 2002 blei den historiske bykjerna ført opp på UNESCO si liste over verdsarv.

Soge 
Paramaribo blei grunnlagd av britar i 1630. I 1651 blei han hovudstad i den britiske kolonien Suriname. Kolonien og byen kom på nederlandske hender i 1816. Det var bybrannar i Paramaribo i 1821 og 1832. Universitetet i byen blei grunnlagd i 1968. I 1975 blei Paramaribo hovudstad i det sjølvstendige Surinam.

Innbyggjarane i Paramaribo er hovudsakleg av afrikansk, indiansk, indisk, javanesisk, kinesisk og nederlandsk opphav.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Paramaribo» frå ,  den 30. januar 2011.  

Hovudstader i Sør-Amerika
Surinam
Verdsarv i Amerika
Åseda

Åseda er ein svensk tettstad  og centralort i Uppvidinge kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2010 hadde byen  innbyggjarar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Uppvidinge kommun

Uppvidinge kommun
tettstader i Kronobergs län
Asjkhabad

Asjkhabad (turkmensk Aşgabat) er hovudstad og den største byen i Turkmenistan. I 2005 hadde byen ca.  innbyggjarar. Asjkhabad ligg i provinsen Akhal sør i landet, nær grensa til Iran. Han har foten av fjellkjeda Kopet-Dag i sør og utkanten av Karakumørkenen i nord. 

Fleirtalet av innbyggjarane er sunnimuslimske turkmenarar, men det bur også russarar, armenarar og aserbadsjanarar her.

Asjkhabad ligg 25 mil frå Mashhad, den andre største byen i Iran.

I Asjkhabad blir det laga tekstilar, glas, næringsmiddel og metall, og det finst ein filmindustri her. Byen har universitet og fleire høgskular.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ashgabat» frå , og «Asjkhabad» frå  den 30. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 

Hovudstader i Asia
Byar i Turkmenistan
Lessebo

Lessebo er ein svensk tettstad og centralort i Lessebo kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2005/2007 hadde byen  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Lessebo kommun

Lessebo kommun
tettstader i Kronobergs län
Tingsryd

Tingsryd er ein svensk tettstad og centralort i Tingsryd kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar.

Venskapsbyar

 Keuruu
 Lindström i Minnesota

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Tingsryds kommun

Tingsryds kommun
tettstader i Kronobergs län
Alvesta

Alvesta er ein svensk tettstad og centralort i Alvesta kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Alvesta er òg eit knutepunkt for jernbane i Småland. Stasjonsbygningen blei bygd i åra 1907-1909 og staden har direkte samband til København med Øresundstog, reisetida er 1,5 time. Til Stockholm og Malmö kan ein ta X 2000, reisetid til Stockholm er 3 timer, til Malmö med X2000 eller Øresundstog er reisetida om lag 1,5 time, Kust till kustbanan passerer òg Alvesta.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Alvesta kommun

Alvesta kommun
tettstader i Kronobergs län
Elton John's Greatest Hits

Elton John's Greatest Hits er eit samlealbum av Elton John. Albumet vart gjeve ut i 1974 og vart produsert av Gus Dudgeon. Albumet kom på førsteplass på både Billboard 200 i USA og Storbritannia.

Det er det bestseljande albumet hans så langt og har selt til diamantstatus i USA med meir enn 16 millionar eksemplar, og meir enn 32 millionar eksemplar på verdsbasis. I 2003 vart albumet rangert på 136. plassen på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.

Sporliste 
Alle songane er skrive av Bernie Taupin og Elton John.

Original nordamerikansk versjon

Innhald

Original internasjonal versjon

1992 Polydor-utgåva

Musikarar 
 Elton John – vokal, piano, orgel, keyboard, cembalo
 Davey Johnstone – elektrisk gitar og akustisk gitar, bakgrunnsvokal
 Dee Murray – bass, bakgrunnsvokal
 Nigel Olsson – trommer, bakgrunnsvokal
 Ray Cooper – perkusjon

Salslister

Vekeslister
Originalutgåva

Nyutgjevingar

Årslister

Salstrofé

Bakgrunnsstoff 
Elton John's Greatest Hits på Allmusic

Kjelder

Samlealbum frå 1974
Album produserte av Gus Dudgeon
Elton John-album
DJM Records-album
MCA Records-album
Polydor Records-album
 136
Älmhult

Älmhult er ein svensk by og centralort i Älmhults kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Tettstaden ligg nær grensa til Skåne. Älmhult er hovudsakleg kjent for Carl von Linné og IKEA. Botanikaren Carl von Linné vart fødd i Råshult i 1707, nokre kilometer utanfor tettstaden Älmhult.

Älmhult voks fram rundt jarnbana som kom dit i 1862.

I 1906 starta Gotthard Nilsson sin gjenbruksverkemd i Älmhult. Frå 1949 starta smelting av aluminiumavfall. I 1998 kjøpte Stena Metall Gotthard konsernet og bytte namn til Stena Aluminium i 2001. verksamheten har 82 tilsette (pr. 2008) i Älmhult

Färgeköps glasbruk flytta til Älmhult i 1917 og vart Elme Glasbruk. Det vart den største arbeidsgjevaren i tettstaden med ca 300 tilsette på sitt meste på slutten av 1920-talet. Verksemda vart nedlagt på byrjinga av 1970-talet.

På byrjinga av 1950-talet, då melkeruten vart lagt ned, måtte IKEAgründer, Ingvar Kamprad, flytte verksamheten frå heimen sitt, garden Elmtaryd. Valet stod mellom Älmhult og Diö der det var jernbanestasjon, på linja mellom Malmö og Stockholm. Valet fall på Älmhult der ein låve (Lagerbergska) blei kjøpt og IKEAs første møbelutstilling vart opna i 1953. I 1958 vart IKEAs første varehus opna i Ålmhult.

IKEA er den største arbeidsgjevaren i Älmhult med over 2400 tilsette (per 2008), fordelt bl.a på varehus, distribusjon, sentrallager, produktkontor, katalog-/webproduksjon og vertshus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Älmhult» frå ,  den 29. juni 2012.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Älmhult kommun

Älmhults kommun
tettstader i Kronobergs län
Markaryd

Markaryd er ein svensk by og centralort i Markaryd kommun i Kronobergs län i landskapet Småland ved elva Lagan. I 2011 hadde byen  innbyggjarar. Markaryd ligg langs E4 mellom Helsingborg og Stockholm nær grensa mellom Skåne og Småland, om lag 30 km nord for Hässleholm.

Historie
Markaryd var fram til Roskildefreden i 1658 ein viktig grenseby for Sverige. I 1638 blei andre poststasjonen i Sverige lagt her for å knyte Stockholm til posttrafikken frå Danmark og det øvrige Europa. Etter at Skåne blei erobra av Sverige vart staden mindre viktig. 

På slutten av 1800-talet blei det lagt jernbane frå Åstorp til Jönköping, og ein frå Hässleholm til Halmstad. Desse banane kryssa kvarandre i Markaryd, som dermed blei eit jernbaneknutepunkt. Jernbanen er i dag mindre viktig, så jernbanen til Åstorp er nedlagd, og det same er banen nordover. Banen mellom Hässleholm og Halmstad eksisterer framleis, men nyttast i dag berre til godstrafikk og X 2000 mellom Malmö-Göteborg og nattoga mellom Malmö-Stockholm/Oslo via Hässleholm og Göteborg.

I og med at vegen mellom Helsingborg og Stockholm gjekk gjennom Markaryd vart staden viktigare. Framfor alt voks det fram ein industri basert på verkstads- og skogsproduktføretak.

Markaryd har omfattande industriverksemd. Nibe Industrier AB er eit av dei største føretaka. På staden er daglegvarebutikken ICA Kvantum, ein nybygd kino, ein symjehall (som blei bygd om til badeland sommaren 2005) samt hotell, fleire restaurantar og barar. Ein finn òg fleire pizzeriaer og frisørsalongar.

Den andre helga i september kvart år vert ein av dei største haustmarknadane i Sverige haldne her, Markaryds marknad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Markaryd» frå ,  den 4. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Markaryd kommun

Markaryds kommun
tettstader i Kronobergs län
Elton John's Greatest Hits Volume II

Elton John's Greatest Hits Volume II er eit samlealbum av den britiske songaren Elton John, utgjeve i 1977.

Albuminformasjon 
Det finst fleire versjonar av albumet. Det vart opphavlege utgjeve to versjonar, ein i USA og Canada og ein annan for Storbritannia og resten av verda, begge lansert i 1977. Den britiske versjonen, utgjeve på DJM Records, innehalde «Bennie and the Jets» frå albumet Goodbye Yellow Brick Road, som i forkant hadde vorte utgjeve på singel i Elton Johns heimland. I Nord-Amerika, der albumet vart utgjeve av MCA Records, hadde denne songen allereie dukka opp på det første samlealbumet Elton John's Greatest Hits frå 1974. Det vart erstatta med «Levon», ein endå eldre song frå albumet Madman Across the Water, utgjeve i 1971. 

Albumet innehalde òg to songar som seinare skulle bli erstatta, «Sorry Seems to Be the Hardest Word» og «Don't Go Breaking My Heart», begge frå 1976. Dette var dei nyaste songane på samlinga.

Alle versjonane inneheld «The Bitch Is Back», «Someone Saved My Life Tonight», «Philadelphia Freedom», «Island Girl», «Grow Some Funk of Your Own» og coverversjoner av «Lucy in the Sky with Diamonds» og «Pinball Wizard».

Innhald

Original nordamerikansk versjon

Original internasjonal versjon

Kjelder
''Denne artikkelen bygger på «Elton John's Greatest Hits Volume II» frå .

Bakgrunnsstoff 
Elton John's Greatest Hits Volume II på Allmusic

Elton John-album
Samlealbum frå 1977
DJM Records-album
MCA Records-album
Sir B. McKenzie's Daughter's Lament for the 77th Mounted Lancer's Retreat from the Straits of Loch Knombe, in the Year of Our Lord 1727, on the Occasion of the Announcement of Her Marriage to the Laird of Kinleakie

«Sir B. McKenzie's Daughter's Lament For The 77th Mounted Lancer's Retreat From The Straits Of Loch Knombe, In The Year Of Our Lord 1727, On The Occasion Of The Announcement Of Her Marriage To The Laird Of Kinleakie» er ein song av Fairport Convention. Songen er ein medley av tre songar, dei to tradisjonelle «Biff, Bang, Crash» og «The Kilfenora» og «Boston Tea Party» av Dave Swarbrick. 

Den lange songtittelen var eit forsøk på å kome inn i Guinnes Rekordbok for verdas lengste songtittel, men dei godkjende ikkje tittelen. Sjølv om han likevel ofte vert omtalt som den lengste tittelen er han slått av «Long Live British Democracy Which Flourishes and Is Constantly Perfected Under the Immaculate Guidance of the Great, Honourable, Generous and Correct Margaret Hilda Thatcher. She Is the Blue Sky in the Hearts of All Nations. Our People Pay Homage and Bow in Deep Respect and Gratitude to Her. The Milk of Human Kindness.»

Songen vart gjeven ut som B-side til singelen «Now Be Thankful» i 1970. Begge desse finst som bonusspor på nyare utgåver av albumet Full House.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Now Be Thankful» frå ,  den 31. januar 2011.  
 

Fairport Convention-songar
Songar frå 1970
Lange namn
Medleyar
Babbacombe Lee av Fairport Convention

Babbacombe Lee er det sjuande albumet til det engelske folkrockbandet Fairport Convention, og kom ut i 1971. Det fortel soga om John «Babbacombe» Lee, ein mordar frå victoriatida, som sjølv om han vart dømd til døden vart benåda etter at galgen ved tre høve ikkje fungerte skikkeleg. Etter dei gode salstala til forgjengaren Angel Delight, selde dette albumet skuffande, sjølv om det fekk god kritikk. Albumet har sin plass i musikkhistoria som den første «folkrockeoperaen».

Konseptet
Albumet er eit konseptalbum som følgjer livssoga til John «Babbacombe» Lee. Hendingane i livet hans er skildra i songane, frå han var gut til han vart dømd for mord, dømd til døden, og dødsdomen som aldri vart fullbyrda. Albumet skildrar korleis Lee gjekk inn i teneste hos ei Miss Keyes. Medan Lee var i hennar teneste vart ho myrda, og han vart skulda, stilt for retten og dømd til døden. Då styresmaktene prøvde å hengje han, oppstod det feil på galgen tre gonger, og han vart til slutt sleppt fri. Alle bortsett frå ein av songane er originale songar.

Dave Swarbrick har forklart at han laga konseptet etter å ha sett ei dokumentmappe med gamle avisartiklar om Lee hos ein skraphandlar. Mappa inneheldt John Lee sine eigne eksemplar av artiklane og vart signert og datert av han til 30. januar 1908.

Sidan soga er så pass komplett og strukturert, har Babbacombe Lee vorte kalla ein rockeopera, og sidan bandet spelte folkrock, vart det i tillegg kalla den første folkrockeoperaen.

Innhald
Det originale albumet lista spora episodisk i staden for eigne spor, og synte til strukturen i forteljinga. 

Kvar av dei fem seksjonane består av fleire songar og delar av songar som ikkje vart oppført separat på det originale albumet.

Innhald på CD-utgåve frå 2004
Seinare utgåver av albumet har ført opp kvar song som separate spor og kven som har skrive dei.

Bonusspora vart innspelte seint i 1974 i samband med ein dokumentarfilm av BBC 2 om John Lee fortald av Melvyn Bragg. Programmet vart sendt i på BBC 2 i serien 2nd House som «The Man They Couldn't Hang - John Lee» den 1. februar 1975. Songane vart framført med andre bandmedlemmar enn på det originale albumet. Simon Nicol hadde slutta og tilbake var songaren Sandy Denny.

Medverkande
 Simon Nicol – vokal, gitar, dulcimer (12)
 Dave Mattacks – trommer, elektrisk piano (12), harmonium (6,7)
 Dave Swarbrick – vokal, fele, mandolin
 Dave Pegg – vokal, bass, mandolin

på 16 og 17 (utan Simon Nicol):
 Trevor Lucas - rytmegitar
 Jerry Donahue - sologitar
 Sandy Denny – vokal på «Breakfast in Mayfair»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Babbacombe Lee (album)» frå ,  den 31. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
All Music av Bruce Eder
Expletive Delighted

Musikkalbum frå 1971
Fairport Convention-album
Konseptalbum
Album produserte av John Wood
Island Records-album
Album produserte av Simon Nicol
Rockeoperaer