alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ole Sæther

Ole Sæther () var ein norsk skyttar frå Steinkjer som var aktiv tidleg på 1900-talet. Han tok til saman fire medaljar i tre forskjellige OL.

Under sommar-OL i Paris i 1900 var han med på laget som tok den første lagmedaljen til Noreg under eit OL. Øvinga var armégevær, og på sølvlaget deltok forutan Sæther, Ole Østmo, Hellmer Hermandsen, Olaf Frydenlund og Tom Seeberg.

Åtte år seinare under Sommar-OL i London 1908 tok han gullmedalje i lag, frigevær, og bronse individuelt 300 m frigevær. I Stockholm-OL 1912 tok han sin fjerde medalje, òg denne gongen var det sølv, og øvinga var lag, frigevær.

OL-medaljar 
 1908  London -  Gull i skyting, 300 m rifle, 3 stillingar, lagskyting
 1900  Paris -  Sølv i skyting, 300 m armégevær, 3 stillingar, lagskyting
 1912  Stockholm -  Sølv i skyting, 300 m rifle, lagskyting
 1908  London -  Bronse i skyting, 300 m rifle, 3 stillinger

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ole Sæther» frå , den 6. desember 2009. 
 

Norske skyttarar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1900
Norske deltakarar under sommar-OL 1900
Skyttarar under sommar-OL 1900
Medaljevinnarar under sommar-OL 1908
Norske deltakarar under sommar-OL 1908
Skyttarar under sommar-OL 1908
Medaljevinnarar under sommar-OL 1912
Norske deltakarar under sommar-OL 1912
Skyttarar under sommar-OL 1912
Folk frå Steinkjer
Ole Østmo

Ole Østmo () var ein norsk skyttar frå Elverum som var aktiv på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet.

Ole Østmo deltok i skyting under Sommar-OL i Paris i 1900 og tok fire olympiske medaljar. Han vann sølv i armégevær, ståande og lagskyting armégevær. I tillegg tok han bronsemedalje i sammanlagt, armégevær (ståande, kneståande og liggande summert) og liggande, armégevær.

Lagmedaljen i armégevær var den første lagmedaljen til Noreg i OL. Forutan Østmo, deltok Olaf Frydenlund, Hellmer Hermandsen, Ole Sæther og Tom Seeberg på det norske laget.

Østmo tok òg fleire medaljar i det første VM i skyting i Lyon i 1897; han tok gull i ståande, og sølv i samanlagtøvinga. Det norske laget vann sølv i lagskytinga.

OL-medaljar
1900  Paris -  Sølv i skyting,  300 m armégevær ståande
1900  Paris -  Sølv i skyting,  300 m armégevær, 3 stillingar, lagskyting
1900  Paris -  Bronse i skyting,  300 m armégevær liggende
1900  Paris -  Bronse i skyting,  300 m armégevær, 3 stillingar

Norske skyttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1900
Norske deltakarar under sommar-OL 1900
Skyttarar under sommar-OL 1900
Folk frå Elverum
Wilhelm Blystad

Wilhelm Arnt Blystad () var ein norsk friidrettsutøvar frå Oslo. Han representerte IK Tjalve.

Han deltok i Sommar-OL 1908, der han først konkurrerte i 110 meter hekk, men fullførte ikkje løpet, og vart slått ut. Seinare kom han på åttandeplass i ståande høgdehopp, med eit hopp på 1,42. På nasjonalt nivå vart han norsk meister på 110 meter hekk i 1904, og vann sølv i 1900 og 1902. Han vart òg noregsmeister i høgdehopp i 1902, og vann sølv i 1903 og 1904.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Blystad» frå ,  den 6. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske friidrettsutøvarar
Norske høgdehopparar
Norske hekkeløparar
Norske deltakarar under sommar-OL 1908
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1908
Noregsmeistrar i friidrett
Idrettsutøvarar frå Oslo
Truls og Trine

Truls og Trine var eit julehefte teikna av Arild Midthun. Teksten var forfatta av Terje Nordberg og Dag Kolstad. Det første heftet, Truls og Trine redder julen, vart utgjeve til jul i 1983. Det var det første nyskapte norske seriejuleheftet sidan 1956. Dette heftet har vorte rekna som innleiinga til ein periode med fleire nyproduserte norske teikneseriar.

Hovudpersonane i «Truls og Trine» er to sysken som er 10-12 år gamle. Av andre figurar møter ein mest nissar, troll og dyr.

Teikneserien «Truls og Trine» har kome berre som julehefte.

Utgåver 
 1983: Truls og Trine redder julen - tekst av Terje Nordberg og Dag E. Kolstad, teikning Arild Midthun, utgjeve av Semic. Ny utgåve i 1998
 1984: Truls og Trine. Julemysteriet - tekst av Terje Nordberg og Dag E. Kolstad, teikning Arild Midthun
 1985: Truls og Trine : Trolljul - tekst av Terje Nordberg og Dag Kolstad, teikningar av Arild Midthun, Bladkompaniet

Kjelder 
 Haakon W. Isachen: Ingen jul uten Juleheftene Egmont serieforlag 2004

Fotnotar 

Julehefte
Skipingar i 1983
Oppdikta sysken
Teikneseriar utgjevne som julehefte i Noreg

Dette er eit oversyn over teikneseriar utgjevne som julehefte i Noreg.

Kjelder 
 Haakon W. Isachen: Ingen jul uten Juleheftene Egmont serieforlag 2004

Julehefte
Teikneseriar
Konjunktiv

Konjunktiv er eit modus av verbet. Verbforma vert på norsk òg kalla ønskjemåten av verbet, sidan forma på norsk helst vert nytta i ønske og oppmodingar, som leve kongen! eller signe maten!, og i uttrykk som takk vere («på grunn av»).

Konjunktiv i norsk 
I presens svarer konjunktivforma til infinitivsforma med endinga –e, eller til infinitiv utan ending der verbet endar på rotvokalen: 'dømme', 'tru'.

I norsk språk vert konjunktiv no mest bruka til høgtidssam, religiøs stil og i faste vendingar, oftast som uttrykk for eit ønske: «Herren velsigne deg og vare deg!»
I preteritum er konjunktiv sjeldan nytta i norsk, i den eldste landsmålslitteraturen kan ein leite fram nokre få døme. 

I moderne norsk har tidsforskyving av verbet kome i staden for hypotetiske konjunktiv. Tidsforskyving frå presens til preteritum kan vise at noko er uverkeleg, tenkt eller ønskt: «Var det råd å få seg ein matbete?» «Så fint det var her!»

Kjelde 
 Olav T. Beito: Nynorsk grammatikk Oslo 1986 ISBN 82-521-2801-7’

Modus
Takamine

er ein japansk gitarprodusent. Selskapet er særleg kjend for produksjon av stålstrenggitarar.

Selskapet byrja som ei lita familieverksemd i Sakashita. Det tok namnet Takamine, etter det lokale byfjellet, i 1962. I 1979 lanserte dei sin fyrste elektrisk-akustiske gitar.

Artistar knytte til Takamine er mellom anna Glenn Frey og Garth Brooks.

Kjelder

Gitarprodusentar
Japanske føretak
Betlehemsstjerna

Sjå òg Adventstjerne

Betlehemsstjerna, eller julestjerna, er folkelege namn på stjerna som i følgje Matteusevangeliet leidde dei tre vise menn til stallen ved Betlehem der Jesus vart fødd.
Dette himmelfenomenet er forklart på tre måtar: 
 Som eit mirakuløst lys, skapt av Gud for å fortelje verda om ein mirakuløs fødsel
 Som eit litterært verkemiddel, brukt av evangelisten Matteus, for å gjere evangelieteksten meir spennande
 Som eit astronomisk fenomen, anten ein meteor, ein supernova eller ei konjunksjon, dvs ei samanstilling mellom fleire stjerner på himmelen.

Mirakel eller dikt? 
Sidan stjernetyding strir mot tradisjonell kristen tru, kan ein på religiøst grunnlag argumentere for at denne openberringa måtte vere ei mirakuløs eingongshending.

Av dei fire evangelistane er det berre Matteus som nemner Betlehemsstjerna. Dette er eit argument for at forteljinga om stjerna er brukt som eit litterært verkemiddel.

Astronomiske hendingar 

I år sju f. Kr. var det heile tre samanstillingar mellom Saturn og Jupiter i stjernebiletet Fiskane, følgd av ein samanstilling mellom Mars, Saturn og Jupiter den 20. februar i år seks før Kristus. Fiskane symboliserte som stjerneteikn jødane, Jupiter var kongeplaneten, og Saturn symboliserte rettferd og landet Palestina. På bakgrunn av slike astrologiske symbol kunne stjernetydarar lese ein guddommeleg bodskap inn i dette himmelfenomenet. 

År tre og to f. Kr. gjennomgjekk òg Jupiter, som representerte kongemakt og kongeleg fødsel, tre samanstillingar med den lyssterke kongestjerna Regulus i stjerneteiknet Løva. Løva symboliserte kongane. I den same perioden var det fleire samanstillingar mellom alle dei fem lyssterke planetane Merkur, Venus, Mars, Jupiter og Saturn. Ved eitt tilfelle låg dei to lyssterke planetane Venus og Jupiter så å seie inntil kvarandre i stjerneteiknet Løva.

Den 11. september i år 3. f.Kr. stod sola og nymånen i stjerneteiknet Jomfrua, samtidig som Jupiter og Regulus opptrådde i lag på himmelen. Datoen markerte også det jødiske nyåret. 

Planetar utanfor jordabanen kan tilsynelatande stoppe for så å gå i motsett retning rett før og rett etter at jorda står på line mellom sola og planeten. Dette vert i astronomisk terminologi kalla ein «retrograd loop». Jupiter gjer denne rørsla på himmelen med litt over eitt års mellomrom, og han stoppa faktisk opp på himmelen den 25. desember i år to før Kristus.

Kjelder

Referansar 

Jul
Astrologi
Astronomiske myter
Kristen mytologi
Matteusevangeliet
Statens forureiningstilsyn

Statens forureiningstilsyn (SFT) er eit norsk direktorat som ligg under  Miljøverndepartementet. Det skiftar frå 18. januar 2010 namn til Klima- og forureiningsdirektoratet.

SFT arbeider for at forureining, skadelege produkt og avfall ikkje skal føre til helseskade, gå ut over trivnaden eller skade naturen si evne til produksjon og reproduksjon.

SFT har eit særleg ansvar for helse- og miljøfarlege kjemikaliar, avfall og gjenvinning, klimaendringar og å overvake forureingstilstanden i hav og vatn og luft samt støy.

SFT har ansvaret for å følgje opp forureiningsloven, produktkontrolloven og klimakvoteloven. SFT gir mellom anna utsleppsløyve og kontrollerer at løyva blir følgde. Ei anna sentral oppgåve for SFT er å gje Miljøverndepartementet råd og fagleg grunnlagsmateriale. 

SFT blei oppretta i 1974 og har om lag 300 medarbeidarar. Hovudkontoret ligg på Helsfyr i Oslo, men SFT har også eit kontor i Skien. 

SFT er sidan 1. januar 2007 leia av direktør Ellen Hambro.

Organisasjon 
Avdeling for kjemikaliar og lokalmiljø
Avdeling for klima og næringsliv
Avdeling for tilsyn og vatn
Avdeling for organisasjon og informasjon

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Statens forureiningstilsyn, offisiell heimeside
Statens forureiningstilsyn - Miljødepartementet

Norske statsetatar
Miljøvern i Noreg
Skipingar i 1974
Tora Torbergsdotter

Tora Torbergsdotter (fødd på Giske i 1025, ukjent dødsår og dødsstad) var ei norsk dronning og kongsmor. Ho var gift med Harald Hardråde og mor til kongane Magnus II og Olav Kyrre. 

Tora høyrde til den mektige Giskeætta. Ho var dotter til arnmødlingen Torberg Arnesson (og med det brordotter til Finn Arnesson og Kalv Arnesson), og dotterdotter til Erling Skjalgsson. Ho gifte seg i 1048 med Harald Haråde som andre kona hans. Kongen var frå før gift med Ellisiv frå Russland. Fleirgifte var truleg ikkje akseptert i Noreg på den tida, og kva som då ligg i det at ho gifte seg med kongen er uklårt, men forhaldet deira var truleg i utgangspunktet eit frilleforhald. Tora fekk sønene Magnus II og Olav Kyrre med kongen.

Etter at Harald Hardråde fall i slaget ved Stamford Bridge i 1066 gifta ho seg men anten med Svein Estridsson av Danmark eller kong Håkan Raude av Sverige. Kven av dei det var går ikkje å seie. Begge giftemåla hennar må sjåast som aliansebygging mellom mektige ætter og kongerike.

Kjelder
 Merete Røskaft: «Tora Torbergsdatter» i Norsk Biografisk Leksikon

Folk frå Giske
Nordmenn frå norrøn tid
Norske dronningar
Fødde i 1025
Ragnhild Erlingsdotter

Ragnhild Erlingsdotter (fødd ca. 1150) var ei kvinne av kongeætt som kom frå Randaberg i Rogaland. Ho levde under den norske borgarkrigstida.

Ragnhild var dotter av Erling Skakke og Kristin, dotter av Sigurd Jorsalfar. Ho var først gift med Jon Torbergsson som fall i slaget på Kalvskinnet i 1179. Seinare var ho gift med Halkjell Jonsson av Blindheimsætten, som fall i slaget ved Florvåg i 1194. 

Ragnhild Erlingsdotter var oldemor til kong Magnus Lagabøte gjennom dottera Ragnhild Jonsdotter og dotterdottera Margrete Skulesdotter.

Kjelder 
 Ragnhild Erlingsdatter ved lokalhistoriewiki.no
 Snorres kongesoger

Folk frå norrøn tid
Folk frå Randaberg
Opphavleg omsett med Apertium
Pallium

Pallium er namnet på eit kvitt ullband med vovne svarte krossar, brukt som verdigheitsteikn i Den katolske kyrkja. Palliet er ei form for stola, eit band som blir lagt rundt nakken på personen som ber det. Det blei opphavleg berre bore av paven, men blei etterkvart også brukt for høgtståande erkebiskopar (med rang som metropolitt eller primas).

Ordet kjem frå latin for 'kappe'. Eit pallium blir lagt som ein ring rundt nakken med ei snor hengjande ned på brystet eller på sida.

Bruk 
Palliet skal normalt overrekkast av paven personleg til kvar ny metropolitanerkebiskop. Dersom spesielle tilhøve talar for det kan det i staden takast med til erkebiskopen av ein paveleg delegat. Når ein ny pave blir innsett er det dekanus for kardinalkollegiet som overrekker palliumet til han. 

Det er vove av ull frå lam som blir halde ved eit kloster vigd til St. Agnes utanfor bymurane i Roma. 21. januar kvart år blir lamma velsigna i ein spesiell seremoni. Ulla blir teke med til benediktinarsøstrene ved kyrkja Santa Cecilia in Trastevere, som vev pallium. Pallia blir så lagt på Apostelen Peters grav, der dei ligg inntil dei skal delast ut.

Bakgrunnsstoff 

Kristne klede
Katolske symbol
Klede for overkroppen
Opphavleg omsett med Apertium
Draperte klede
Latinske ord og uttrykk
Jon Birgersson

Jon Birgersson () var ein tidleg norsk erkebiskop.

Jon Birgersson var fødd tidleg på 1100-talet. Frå 1135 var han biskop i Stavanger og frå 1153 vart han den første erkebiskopen som residerte i Nidaros (Trondheim). Biskop Reidar hadde vorte utnemnd i Roma i 1151, men døydde på heimvegen.

Jon blei etterfølgd av Øystein Erlendsson.

Opphavleg omsett med Apertium
Norske mellomalderbiskopar
Erkebiskopar av Nidaros
Biskopar av Stavanger
Göta älv

Göta älv (norrønt Gautelfr) er ei av dei største elvene i Sverige. Ho går frå innsjøen Vänern ved Vargön rett austom Vänersborg, sørover via Trollhättan, Lilla Edet, Ale og Kungälv der ho deler seg i to armar; hovudåra fortset sørover og Nordre älv mot sørvest. Begge renn ut i Kattegat. Mellom desse to elvearmene ligg øya Hisingen.

Geografi 
Grensa mellom elva og havet ved munningen går frå eit fiskesynspunkt langs ei linje frå den nordlegaste odden på Älvnabben ved Västerberget over Knippelholmens fyr til venstre for piren ved småbåthamna i Arendal på Hisingen.

I Göteborg fører Tingstadstunnelen ein motorveg under elva. Trollhätte kanal går tidvis parallelt med Göta älv med sluser i Vänersborg, Trollhättan og Lilla Edet. Göta älv har ein omfattande skipstrafikk til og frå ulike hamner langs elva og ved Vänern.  Frå Vänern fører Göta kanal vidare til Austersjøen.

Det ligg fleire vasskraftverk langs elva, ved Vargön, i Trollhättan (Hojum og Olidan) og i Lilla Edet. Elva er òg ein drikkevasskjelde for Göteborg kommune. Inntaket skjer ved Lärjeholm der Lärjeån munnar ut Göta älv og vatnet blir vidare pumpa til vassverket ved Alelyckan for reinsing.

Historie 
Fortidsminne vitnar om at det har budd menneske langs Göta älv i tusen av år. Dei første menneska busette seg i nærleiken av fossane ved Lilla Edet, Trollhättan og Vargön austom Vänersborg. Fram til 1658 utgjorde Göta älv den sørlege grensa til Noreg.

Ifølgje sagaene seglde den norske vikingkongen Harald Hardråde med ein flåte med opptil 60 skip opp heile elva til Vänern i 1064. Göta älv var på grunn av stryk og fossar ikkje seglbar heile vegen slik at skipa måtte trekkjast på land og slepast forbi fossane.

Gjennom historia har Göta älv vore ei av dei viktigaste handels- og transportårene i Sverige. I mellomalderen oppstod bysamfunn ved fossane og langs elva basert på transport, handel, fiskeri og handverk. Dei mindre skipa kunne ein enno trekkje forbi fossane, men det meste av frakten og godset vart lasta om i Vänersborg og Lilla Edet. Mellom desse to byane vart varene transporterte med heste- og oksekjerre inntil ein igjen kunne nytte skip.

Bakgrunnsstoff 
 Sverigeporten
 Västsverige
 Vänerns sjötrafikområde 
 Skredriskanalys i Göta älvdalen (pdf.)
 Svenska Fyrsällskapet: Blänket (pdf.)
 Göta älvs dalgång (pdf.)

Elvar i Sverige
Lincoln i England

Lincoln er ein by og eit administrativt distrikt i Lincolnshire i England. Byen er det administrative senteret i grevskapet, og hadde rundt 88 500 innbyggjarar i 2008.

Historie 
Dei eldste spora etter busetnad i Lincoln er frå det første hundreåret før Kristus. Under den romerske okkupasjonen av Storbritannia tok veksten i området til for alvor, for så å gå tilbake då romerene drog i år 410. Byen voks på nytt fram mot år 1000, trass i mange angrep frå vikinger. 

Bygginga av domkyrkja i Lincoln tok til i 1072, og han stod ferdig berre 20 år seinare i 1092. Katedralen har i dag 250 000 turistar i året.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Lincolnshire
Distrikt i East Midlands
Busetnader grunnlagde i første hundreåret fvt.
Stallar

Stallar eller stallare (norr. stallari, frå latin stabulum, 'stall') var ein høgtståande embetsmann i nordiske kongar sin hird i norrøn tid.

Opphavleg var stallaren stallmeister og den personlege livvakten til kongen. Som regel vart stallarar rekrutterte blant hersane. Stallarane var difor gjerne menn som var vist stor tillit. Ein av dei mest kjende stallarane frå sagalitteraturen var kanskje Bjørn Stallare. Han var stallar for Heilag-Olav og bidrog sterkt under forhandlingane då denne gifta seg med Olof Skötkonung si dotter Astrid.

Som stallar hadde ein på 1100-talet rett til å tole mannebot for nokre typar misferder, i staden for fysisk straff. For eit mindre brotsverk var mannebota 6-24 mark, avhengig av sosial status elles. Ein  mark var ei teljeeining for 16 skilling a 12 penningar, og svarte til 107,16 gram sølv på den tida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Staller» frå ,  den 7. desember 2009.  
 

embetstitlar
Norrøn tid
Opphavleg omsett med Apertium
Stinius Fredriksen

Stinius Fredriksen () var ein norsk bilethoggar og målar.

Stinius Fredriksen vart fødd i Stavanger. Han studerte under Wilhelm Rasmussen på kunstakademidet 1921-1923, under Émile Antoine Bourdelle i Paris 1923-1924 og under Charles Despiau i 1928 og 1933. 

Han har laga mange offentlege minnesmerke som ein mellom anna kan sjå i Oslo, Stavanger, Trondheim og Kirkenes. Frå 1927 jobba han med vestfronten på Nidarosdomen og var ansvarleg for mange av statuane der. I Bergen kan ein sjå skulpturar av kunstnaren på tinghuset. I Stavanger domkyrkje er han blant anna ansvarleg for statuen av sankt Svithun på austfasaden. Han laga ein skulptur av Sankt Olav på Washingtonkatedralen. 

Han har òg laga statuar blant anna av Franklin D. Roosevelt og Lars Hertervig.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske bilethoggarar
Folk frå Stavanger
Opphavleg omsett med Apertium
Eirik Ivarsson

Eirik Ivarsson () var ein norsk erkebiskop som stod sentralt i striden mellom kong Sverre og den katolske kyrkja.

Bakgrunn
Eirik var av god ætt. Faren hans, Ivar Skrauthanke, hadde vore biskop i Nidaros på 1140-talet. Eirik hadde òg studert ved St. Victorklosteret i Paris, og vart vigsla til biskop i Stavanger av Øystein Erlendsson i 1171.

Erkebiskop
Trass motstand frå kong Sverre vart Eirik vald til erkebiskop etter at Øystein Erlendsson døydde i 1188. Erkebispevalet sommaren 1188 veik på fleire punkt frå dei forskriftene som i 1153 var gjevne for slike val. Det fann ikkje stad ved metropolitansetet, og forgjengaren hadde før han døydde nærast utpeikt Eirik som etterfølgjaren sin. I tillegg var Eirik ein ivrig gregorianar som gjekk inn for ei sterkare kyrkje, og det var difor naturleg at kong Sverre talte imot å velje han.

Snart kom han opp i heftig strid med kongen, som hevda retten sin til å øve innverknad på dei geistlege vala. Kongen søkte også å innskrenke inntektene til erkestolen og han ville forby erkebispen å halde væpna følgje. Biskopen flykta då til Danmark, der han fann støtte hos erkebiskop Absalon og oppnådde at paven lyste Sverre i bann og tvinga dei norske bispane til å forlate Noreg. Etter at Sverre døydde, vart Eirik samd med Håkon, sonen hans, og vende tilbake til Noreg i 1202. Han var då blind, men vart ståande som erkebiskop inntil 1205, då han trekte seg attende.

Kjelder 

Katolsk.no - Eirik Ivarsson (1188-1213)
Denne artikkelen bygger på «Eirik Ivarsson» frå ,  den 7. desember 2009.  

Norske mellomalderbiskopar
Opphavleg omsett med Apertium
Biskopar av Stavanger
Erkebiskopar av Nidaros
Argyll and Bute

Argyll and Bute (skotsk-gælisk Earra-Ghaidheal agus Bòd) er ein av 32 regionar og eit statthaldarskap i Skottland. Det administrative senteret er i Lochgilphead.

Argyll and Bute dekkjer det nest største adminsitrative området i Skottland. Inkludert øyane er det over 3000 km kystlinje, noko som vert hevda å vere meir enn heile Frankrike.

Regionen grensar til Highland, Perth and Kinross, Stirling og West Dunbartonshire. Grensa går langs Loch Lomond.

Den noverande regionen vart skipa i 1996 då det vart teke ut av regionen Strathclyde, som var eit todelt lokalstyre med 19 distrikt. Argyll and Bute vart slått saman av distrikta Argyll og Bute og valkrins i distriktet Dumbarton. Dumbarton, kalla 'Helensburgh and Lomond', omfatta byen Helensburgh og bestod av området vest for Loch Lomond, nord for Firth of Clyde og hovudsakleg aust for Loch Long.

Regionen omfattar òg det meste av det historiske grevskapet Argyll (Argyll minus Morvern-området nord for Mull, som vart ein del av Highland i 1975), delar av grevskapet Bute (Isle of Bute) og delar av grevskapet Dunbartonshire (Helensburgh og Lomond).

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Argyll and Bute» frå ,  den 7. desember 2009.
Clackmannanshire

Clackmannanshire eller Clacks (låglandsskotsk Clackmannanshire, skotsk-gælisk Siorrachd Chlach Mhannainn) er ein region og eit statthaldarskap i Skottland. Regionen grensar til Perth and Kinross, Stirling og Fife.

Regionen vart oppretta i 1996 med grensene til det tidlegare distriktet Clackmannan i regionen Central. Distriktet vart oppretta i 1975 og omfatta grevskapet Clackmannan og området Muckhart i grevskapet Perth.

Ut frå folketal er regoinen den minste på fastlands-Skottland. Rundt halvparten av desse bur i byen Alloa, som er det administrative senteret.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Clackmannanshire» frå ,  den 7. desember 2009.  
 

 
Tradisjonelle grevskap i Skottland
Dumfries and Galloway

Dumfries and Galloway (låglandsskotsk Cooncil o Dumfries an Gallowa; skotsk-gælisk Siorrachd Dùn Phris agus an Gall-Ghaidhealaibh) er ein av 32 regionar i Skottland. 

Han grensar til South Ayrshire, East Ayrshire og South Lanarkshire i nord, Borders i aust og Cumbria i England i sør. Det ligg nord for Solway Firth og aust for Irskesjøen. Regionen er kjend for dei mange kunstnarane og forfattarane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dumfries and Galloway» frå ,  den 7. desember 2009.
East Ayrshire

East Ayrshire (låglandsskotsk Cooncil o Aest Ayrshire, skotsk-gælisk Siorrachd Inbhir Àir an Ear) er ein av 32 regionar i Skottland. Han grensar til North Ayrshire, East Renfrewshire, South Lanarkshire, South Ayrshire og Dumfries and Galloway. Med South Ayrshire og dei tidlegare fastlandsområda i North Ayrshire, danna regionen det tidlegare grevskapet Ayrshire.

Regionen vart danna i 1996 av dei tidlegare distrikta Kilmarnock og Loudoun og Cumnock og Doon Valley.
Kilmarnock er den største byen i East Ayrshire.

Bakgrunnsstoff 
Heimeside

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «East Ayrshire» frå ,  den 7. desember 2009.