alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Robbie Keane

Robert David Keane () er ein irsk fotballspelar som spelar for LA Galaxy i amerikanske Major League Soccer og for det irske fotballandslaget. Keane passerte 100 landskampar for Irland 11. august 2010 i ein privatlandskamp mot Argentina. Han er Irland sin landslagskaptein.

Keane flytta til Wolverhampton i England som 15-åring, der han vart med på ungdomslaget til Wolverhampton Wanderers. Han debuterte for A-laget til Wolves 9. august 1997, i ein kamp mot Norwich City i nest høgste divisjon. I starten av 1999/2000-sesongen vart han selt til Premier League-klubben Coventry City for 6 millionar pund. Haustsesongen 2000 spelte han for Inter i italiensk Serie A etter å ha blitt selt for 13 millionar pund, men fekk ikkje spela meir der etter at klubben skifta trenar same haust. I desember 2000 vende han attende til England og Leeds United. Då Leeds fekk økonomiske problem, vart Keane i 2002 seld til Tottenham Hotspur, der han har spelt sidan, med unntak av perioden juli 2008 til februar 2009, då han spelte for Liverpool, og vårsesongen 2010 frå 1. februar, då han spelte for Celtic i Skottland. Han var Tottenham sin toppskårar i Premier League i 2005/06-sesongen og delt toppskårar i 2007/08-sesongen. I 2009/10-sesongen vart han Celtic sin toppskårar i den skotske eliteserien med 12 seriemål, endå han berre spelte for klubben i litt over tre månader.

Keane debuterte for Irland sitt A-landslag heime mot Argentina i 1998 og skåra det første landslagsmålet sitt mot Malta i oktober same året. Han var med i Irland sin tropp til fotball-VM i 2002, der han skåra tre mål i Irland sine fire kampar.

Irske fotballspelarar
Wolverhampton-spelarar
Coventry-spelarar
Inter-spelarar
Leeds-spelarar
Tottenham-spelarar
Liverpool-spelarar
Celtic-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-EM 2016
Hetlandhus

Hetlandhus AS er ein ferdighusprodusent som er ått 100 % av BWG Homes ASA. Selskapet si historie går tilbake til 1912 då det blei etablert av brørne Jens og Kristoffer Hetland. Utgangspunktet var ein snikkarverkstad med produksjon av bygningsartiklar som dører og vindauge. Etter kvart blei det òg trelasthandel og husbygging i lokalområdet. I etterkrigsåra voks selskapet fort og blei ein viktig bidragsytar til gjenreisinga av landet. På 1950-talet starta ferdighusproduksjonen og utover 1970-talet blei Hetlandhus ein av landet sine to store ferdighusprodusentar.

I 1990 gjekk selskapet inn i Block Watne Gruppen, seinare kalla BWG Homes ASA. Frå 2009 har all produksjonen blitt samla i to av konsernet sine fabrikkar i Sverige der husa blir framstilde med tilnærma 90 % ferdiggrad før dei blir transporterte til byggjeplassen i modular. Selskapet er i dag største produsent av einebustader som modulhus/seksjonshus på norske hender.
Hovedkontoret til selskpaet er i Vika Atrium i Oslo. Sal skjer gjennom tilknytte franchise-agentar og selskap som sel produktet som «Privat Branding».

Dagleg leiar er Børre Aursnes og styreleiar er Lars Nilsen (2010).

Skipingar i 1912
Norske føretak
Seljevoll i Hyllestad

Seljevoll, tidlegare skrive Sellevoll og Seljevold, er ein matrikkelgard i Hyllestad kommune i Sogn og Fjordane fylke. 
Garden har matrikkelnummer 7.

Geografi 
Seljevoll ligg inst i Skifjorden. 
Garden grensar til Sandnes i sør, til Fjaler kommune i vest og nord og til Myklebust i aust.
Fylkesveg 65 i Sogn og Fjordane går over garden.

Historie 
Garden skal ha vore i eiga til brukarane før han i 1618 vart kongegods. 
Sidan kom Seljevoll under Svanegodset før garden så var i eiga til lokale embetsmenn frå 1720-åra. 
I skattematrikkelen frå 1647 er garden lista som audegard.
Leiglendinge kjøpte seg ut i 1787 og 1793. 
I 1639 var garden vorten delt i to jamstore bruk.

Namnet 
Fyrstelekken i namnet kjem av treslaget selje og sistelekken «voll» tyder grasslette.
I kjeldene er namnet skrive «Seleuold» (1603), «Selleuoldt» (1608), «Setteuold» (1667) og «Sællevold» (1723).

Seljevoll er brukt som stadnamn fleire andre stader i landet òg. 

Statens kartverk godkjende skrivemåten «Seljevoll» i 2003.

Gardsnamnet vert også brukt som slektsnamn, men plar då skrivast «Sellevold».

Sjå òg 
 Matrikkelgardar i Hyllestad kommune

Kjelder

Vidare lesnad

Bakgrunnsstoff 
 «Seljevoll» i Gardsleksikonet på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv
 «Sellevoll» i matrikkelutkastet av 1950
 «Seljevold» i gardsmatrikkelen for 1886
 Per Bygnes: «Notastein frå Kleberskaret» på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv

Gardar i Hyllestad
Myklebust i Hyllestad

Det er to gardar som heiter Myklebust i Hyllestad kommune, dei er:

 Myklebust i Skifjorden – matrikkelgard inst i Skifjorden, i gamle Øn sokn.
 Myklebust i Hyllestadfjorden – matrikkelgard inst i Hyllestadfjorden, i gamle Hyllestad sokn.

Gardar i Hyllestad
Haustveit

Det er fleire gardar med namnet Haustveit - denne artikkelen handlar om Haustveit i Ullensvang
 
Haustveit er ein gard i Ullensvang kommune, med gardsnummer 69. Namnet er avleidd av nabogarden Hauso og utmerkinsleddet tveit.

Haustveit ligg på vestsida av Sørfjorden.
Det er fem bruk på Haustveit, der det vert dyrka eple, morellar og plommer. Haustveit og Velure har stølen Samladal med gode beite for sau.

Historie

Bygdeboka 
I bygdeboka Odda, Ullensvang, Kinsarvik står det fylgjande om Haustveit:
«Haustveit er yste (nordlegaste) garden som høyrer til Ullensvang sokn på vestsida av Sørfjorden, og grensar mot Hauso I Kinsarvik sokn. Etter namnet skulle skulle ein tru at Haustveit er utskjilt frå Hauso men garden har naturleg samanheng med gardane innanfor og synest altid å ha sokna til Ullensvang. Haustveit er nemnd fyrste gongen I 1365 og namnet er då skreve Hausatveit, I 1521 Hossetwed litt seinare Hawassatweit, I lang tid skreve Hauastved no Haustveit slik folk seier.»

Håhaugsteinen 
Håhaugsteinen er ei stor steinblokk med helleristingar som ligg på ei beitemark på Haustveit. På steinen er det rissa inn mellom anna båtar, ringfigurar og dyr. Håhaugsteinen er freda.

Eigedomstvistar i 1365 og 1389 
I eit diplom dagsett 28. mai 1365 på Vossavangen vert Haustveit nemnt i ei sak som gjeld ein eigedomstvist. Der står det at det er ein eplehage («epplagardenn») på Haustveit. Det skal ha vore engelske munkar frå Lysekloster som byrja med epledyrking i Sørfjorden kring 1300. Dei heldt til på Opedal på austsida av fjorden. Eigedomstvisten vart løyst den maidagen på Voss og partane tok kvarandre i handa og var samde. I 1389 ser det ut til at nokre av etterkomarane deira var komne i tvist om same eigedommane, men denne gongen er eigedommen på Haustveit omtala som urtehage («gras gardin»).

Referansar 

Geografi i Ullensvang
Gardar i Ullensvang
Innved

Innveden er den forsterkande konstruksjonen innvendig i ein klinkbygd båt. Dei viktigaste delane av innveden er esing, band og betar. Innveden er i regelen festa til bordgangane med trenaglar. Han vert ikkje festa før båten er oppborda. For at ikkje båten skal verte for stiv er ikkje innveden fast til kjølen.

Kjelder 
 Jakob D. Bjørkedal: Båtbygging i Bjørkedalen. Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda 1987
 Gunnar Eldjarn og Jon Godal: Åfjordbåten og Nordlandsbåten  Bind 2, 3 og 4.
 Asbjørn Klepp:Nordlandsbåter,-og båter fra Trøndelag. Grøndahl & søn A.S. Oslo 1983

Trebåtar
Vassfartøykomponentar
Biologisk klassifisering

Biologisk klassifikasjon er det å dela inn organismer i grupper etter eit system. Moderne biosystematikk tek for seg den evolusjonære slektskapen til organismane og bruker denne til å laga hierarkiske slektstre. Tradisjonell taksonomi brukte visse likskapar til å gruppera organismar.

I antikken arbeidde særleg Aristoteles med å kartleggja og gruppera alt som var til. Moderne taksonomi blei særleg grunnlagd av Carl von Linné, som brukte fysiske likskapar til å setja organismar i same grupper. Nyare genetikk har gjort det mogleg å gruppera organismar etter felles avstamming, såkalla kladistikk.

Taksonomiske nivå 
I biologisk klassifikasjon er organismane tradisjonelt organiserte i sju obligatoriske ulike taksonomiske nivå eller kategoriar. Det er også vanleg å dela desse nivåa inn i mellomnivå, det vil seie at til dømes ein familie ofte har fleire underfamiliar (delgrupper).

Dei sju obligatoriske kategoriane, frå lite omfattande til meir omfattande:

Naturlege og kunstige grupper 
Ei gruppe som bygger på evolusonær avstamming blir kalla naturleg, eller monofyletisk. Grupper som er danna gjennom likskapstrekk men ikkje omfattar alle artar med felles avstamming blir kalla kunstige. Desse kan anten omfatta artar med ulikt evolusjonært opphav (polyfyletisk gruppe), eller berre utvalde artar som stammar frå same opphav (parafyletisk gruppe). Mange taksonomiske grupper basert på likskapar har vist seg å vera naturlege, medan andre er blitt omgrupperte etter analysar med mellom anna molekylærgenetikk.

Kjelder 
 
 Denne artikkelen bygger på «Biologisk klassifikasjon» frå , og «Biological classification» frå  den 23. november 2010. 
 

Systematisk biologi

de:Taxonomie#Taxonomie in der Biologie
nl:Taxonomie#Taxonomie in de biologie
Rotsethorntunellen

Rotsethorntunellen er ein tunell på riksveg 651 i Volda kommune i Møre og Romsdal. Tunellen går gjennom Rotsethornet mellom Volda og Løvikneset, på nordaustsida av Voldsfjorden. Tunellen avløyste i to etappar eit svært rasfarleg vegparti. Opphavleg gjekk Rotsethorntunellen til Greifsneset og var 2 176 meter lang. Den blei opna 19. juni 1999. 5. desember 2002 begynte arbeidet med å forlenge tunellen til Løvikneset. Tunellen er i dag 3 962 meter lang, og den blei nyopna 28. mai 2004. Skulebussar fekk løyve til å køyre gjennom den nye, uferdige tunelldelen allereie frå januar 2004. Tunelldelen til Greifsneset er behalde, som ein arm av Rotsethorntunellen og riksveg 651.

Sjå også
Vegtunnelar i Noreg

Bakgrunnsstoff
Teknisk Ukeblad: Sikker mot ras (19. juli 2004)
The World's Longest Tunnel Page

Vegar i Volda
Tunnelar i Møre og Romsdal
Rotevatnet

Rotevatnet er eit vatn som ligg i Volda kommune i Møre og Romsdal.

Rotevatnet ligg rett oppom Volda sentrum. Rotevatnet har avlaup til den knapt 1,5 km lange Øyraelva, som renn frå Rotevatnet og ned til hamna i Volda sentrum, og der ut i Voldsfjorden. 

Det går ein knapt 6,6 km lang veg rundt Rotevatnet. Delar av denne vegen er ikkje open for biltrafikk. Vegen rundt Rotevatnet er ein populær trimtur. 

Det ligg kommunale badeplassar ved Årneset og Botnasanden.

Innsjøar i Møre og Romsdal
Geografi i Volda
Dinglavatnet

Dinglavatnet er eit vatn som ligg på grensa mellom Volda kommune og Ørsta kommune i Møre og Romsdal.

Dinglavatnet ligg nedanfor det 807 m høge Melshornet. Frå Volda kjem ein lettast til Dinglavatnet etter ein ca 3,2 km lang bomveg, stengt for vanleg biltrafikk, med start frå dei øvre byggefelta i Volda sentrum. Frå Ørsta startar ein oppom byggefeltet Rystefeltet, og går opp Osdalen. Frå Dinglavatnet er det ein knapp kilometer flat rås bort til Vardehornet, 595 moh. Frå Dinglavatnet er det om lag 1,5 km etter råsa opp på Melshornet. 

Dinglavatnet er eit populært tur/trimmål sommar som vinter. Særleg for dei som bur i Volda sentrum er dette ein grei tur oppover bomvegen. 

Dinglavatnet er drikkevasskjelda til Volda sentrum.

Innsjøar i Møre og Romsdal
Geografi i Volda
Geografi i Ørsta
Aleksandr Kerzjakov

Aleksandr Anatoljevitsj Kerzjakov () er ein russisk fotballspelar som spelar som spiss for Zenit St. Petersburg i den russiske fotballigaen, og for det russiske landslaget.

Kerzjakov vart kåra til årets unge spelar i Russland i 2002. I 2010 vart han seriemeister i Russland med Zenit St. Petersburg. Han debuterte for Russland sitt A-landslag 27. mars 2002 i ein privatlandskamp mot Estland. Han var med i Russland sin tropp til fotball-VM i 2002, der han spelte éin kamp som innbytar. Han skåra det første landslagsmålet sitt i ein privatlandskamp mot Sverige 21. august 2002. Han var med i Russland sin tropp til fotball-EM i 2004, der han spelte éin kamp. Han var Russland sin toppskårar i kvalifiseringskampane til fotball-EM i 2008, med fem mål, men han var ikkje med i troppen til sjølve meisterskapen.

Kerzjakov er gift og har éi dotter. Veslebroren hans, Mikhail, er òg profesjonell fotballspelar, med U21-landskampar for Russland.

Russiske fotballspelarar
Zenit St. Petersburg-spelarar
Sevilla-spelarar
Dinamo Moskva-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-VM 2014
Myklebust i Skifjorden

Det er ein til gard som heiter Myklebust i Hyllestad kommune, sjå Myklebust i Hyllestadfjorden.

Myklebust, tidlegare skrive Myklebost, er ein matrikkelgard i Hyllestad kommune i Vestland fylke. 
Garden har matrikkelnummer 8.

Geografi 
Myklebust ligg austsida inst i Skifjorden. 
Garden grensar til Seljevoll i vest, til Fjaler kommune i aust og nord og til Bjørnestad i sør.
Fylkesveg 5655 går over garden.

Historie 
Myklebust er fyrste gong nemnt i kjeldene i reknskapen til Munkeliv kloster frå 1175.
Klosteret eigde Myklebust til 1536 (reformasjonen) då garden kom i kongen si eige. 
Frå 1660-åra vart garden eigd av ymse embetsmennsslekter, fram til brukarane kjøpte seg ut frå 1793 til 1844.

På Myklebust har det vore drive tjørebrenning og sagbruk i gammal tid.
Frå 1920 til kring 1960 var det drive kassefabrikk på garden, og på 1930-talet opna Skifjord Trevarefabrikk.

Namnet 
Namnet tyder den store garden, og Myklebust er også den største garden i Skifjorden.
I kjeldene er namnet skrive «Miklibolstadher» (DN. XII 232 c. 1490), «Møglebostad» (NRJ. II 140), «Møgelbosta» (1563). «Mychelbustad» (1603). «Møchelbustad» (1608) og «Møchlebust» (1667 og 1723).

Myklebust er brukt som stadnamn mange andre stader i landet òg. 

Statens kartverk godkjende skrivemåten «Myklebust» i 2003 og avslo samtidig å godkjenne «Myklebost».

Gardsnamnet vert også brukt som slektsnamn.

Sjå òg 
 Matrikkelgardar i Hyllestad kommune

Kjelder

Vidare lesnad

Bakgrunnsstoff 
 «Myklebust» i Gardsleksikonet på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv
 «Myklebust» i matrikkelutkastet av 1950
 «Myklebost» i gardsmatrikkelen for 1886

Gardar i Hyllestad
Hundehald i Noreg

Hundehald i Noreg omfattar hald av hund som nytte- og kjæledyr frå førhistorisk tid til det moderne samfunnet. Hundehald er i dag regulert av Hundelova, og det blir stilt krav til korleis ein skal halde hund, både i høve til velferda til dyra sjølv og i høve til andre, som ved bandtvang.

Soge
Ein har halde hund i Noreg sidan steinalderen. Det eldste husdyret ein har funne spor etter er hund som levde rundt 4000 f.Kr.  i Vistehola ved Stavanger.

Hundetypar
Det finst over 70 forsjelige hunderasar i Noreg. Det er 13 rasar som ikkje er lov i Noreg.

Kjelder

hundar
dyrehald
Pylorus

Pylorus eller mageporten, også kalla den nedre magemunnen, er ein ringmuskel som danna nedste delen av magesekken. Han fungerer som ein lukkemuskel og er eit reguleringspunkt for overføring av ventrikkelinnhald til tynntarmen. Pylorus syrgjer for at kymus ikkje strøymer attende til magesekken frå tolvfingertarmen, duodenum.

Meltingsapparatet
Brønsle

Brønsle (Bidens) er ei planteslekt i korgplantefamilien som veks over store delar av verda, særleg i tropisk og temperert klima. Dei fleste artane finst i Afrika, Amerika og Polynesia, medan noko færre finst i Europa og Asia. I Noreg veks to artar. Desse er eittårige sumpplantar med motsette blad og ugreina eller greina stengel, oftast om lag snaue. Brungule korger med ei rekkje gulbrune indre korgdekkblad og ei rekkje ytre korgdekkblad som er grøne og står langt ut. Fnokken er to-fire stive broddar med mothakar.

Norske artar i brønsleslekta 
 Flikbrønsle (Bidens tripartita)
 Nikkebrønsle (Bidens cernua)

Kjelder

Dansk Wikipedia.
Svensk Wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Delar av denne artikkelen bygger på «Bidens» frå ,  den 27. januar 2015.  
 

Planteslekter 
Korgplantefamilien
Takson namngjevne av Carl von Linné
Torgrim M. Kleppen

Torgrim Matiasson Kleppen () var ein gardbrukar, lensmann og politikar frå Sauland i Telemark. Matias Matiasson Kleppen var far hans.

Liv og gjerning 
Kleppen var gardbrukar på Leine i Sauland frå 1878. Han var ein iherdig gardbrukar, som også eigde gardane Tveitan i Melum, Natadal og Vindal i Seljord og farsgarden Kleppen i Sauland. Også bygarden Bellevue i hovudstaden eigde han ei tid.

Frå 1878 til 1907 var Kleppen lensmann i Hjartdal, ei stilling han tok over etter far sin. Det har vorte fortalt at han som lensmann tok ein heddøl, som ofte var mellom bråkmakarane og mest bar han ut frå dyrskuplassen. T. O. Mosebø sa det slik: «Kleppen var stor og sterk og heddølen ein liten vott, så det var løgleg å sjå på».

Kleppen var med å stifte ei rekke selskap som Sauland Varelag, Hjartdal Sparebank, Sauland Meieri og Ysteri og Øst-Telemarkens Automobilselskap. Han var også svært interessert i fèavl og var med på å få i stand dyrsku i Sauland som årleg vart halde frå 1875 til 1910. Frå 1900 var han leiar av Skien-Telemarkens dampskipsselskap.

Kleppen var 1. vararepresentant til Stortinget frå Bratsberg amt både 1895-97 og 1898-1900. Han møtte på Stortinget fyrste gongen i 1895 frå 16. juli og ut sesjonen. Også i 1896 møtte han som varamann, då i fleire korte bolkar. Dei to valperiodane mellom 1900 og 1906 var han 3. representant frå amtet på Stortinget. 1900-03 var han medlem av landbrukskomiteen, medan han 1903-06 var med i tollkomiteen. Elles var han medlem av Vestlandsbanekomiteen og 1906-09 av ein departemental pensjonskomite.

Kleppen var medlem av heradsstyret i Hjartdal 1875-1910, og frå 1913 til -20, derav i seks år ordførar. Medlem av forlikskommisjonen frå 1876. I 1919 fylte Kleppen 70 år og sa frå seg ordførarombodet, men heldt fram som medlem av heradsstyret. Kleppen var «på grunn av sitt rettlinjede, bramfrie vesen og sin greie opptreden, aktet og avholdt av alle han kom i berøring med».

Han vart tildelt 7. juni-medaljen.

Kleppen døydde av slag 12. juni 1920, knapt heimkomen frå forretningsreise til hovudstaden.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Bokmålswikipedia

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Hjartdal
Richard With

Richard Bernhard With () var ein norsk forretningsmann, skipper og stortingsmann. Han har fått tilnamnet Hurtigrutas far.

Liv og gjerning
With vart fødd i Tromsø og var son til ein skipper, som seinare vart fyrforvaltar. Sjølv gjekk han den «lærde» skulen i Tromsø og tok styrmannseksamen i Trondheim i 1864. Deretter var han sjømann i utanriksfart, før han gjennom firmaet «With & Kiil» på Andenes i 1875 overtok handelsstaden Risøyhamn på Andøya. Allereie året etter gjekk firmaet konkurs, men han kunne halde fram drifta gjennom eit nytt firma.

Gjennom handelsverksemda vart han kjend med behovet for betre transport, og vart ein pådrivar i etableringa av Vesteraalens Dampskibsselskab i 1881. Dei to fyrste åra var han sjølv kaptein på selskapet sitt dampskip «Vesteraalen», deretter var han kontorsjef og seinare direktør i selskapet. Han sikra selskapet konsesjon på å drive heilårsrute langs norskekysten (Hurtigruta) med eit statstilskot på 70 000 kroner, og var i 1893 sjølv kaptein på den fyrste hurtigruteturen. Dampskipsselskapet leia han fram til 1909.

With var i perioden 1910-12 stortingsmann for Frisinna Venstre. Han representerte Vesteraalen krins i Nordland og var medlem av vegkomiteen, samt i 1910 av den utvida justiskomiteen. Tidlegare hadde han arbeidd med å utbetre den grunne farleia mellom Andøya og Hinnøya og klarte å få midlar til ei lita utdjuping av Risøyrenna. Som stortingsmann fekk han gjennomslag for løyvingar til den store mudringa i Risøyrenna, eit arbeid som vart avslutta i 1922.

Rundt 1910 var With sentral i etableringa av Den Norske Amerikalinje, der han også sat i styret fram til 1913. Han var også delaktig i stiftinga av Lofotens og Vesteraalens turistforening.

Prisar og utmerkingar 
To av hurtigruteskipa har fått namn etter han: DS «Richard With» (1909) og dagens MS «Richard With» (1993). I 1993 vart han avbilda på eit frimerke.

Han vart tildelt St. Olavs Orden i 1895, og i 1912 fekk han Petter Dass-medaljen.

Familie og død 
With var gift med Oline Sophie Wennberg (1844–1878) og seinare med syster hennar, Augusta Septimia Wennberg (1847–1938). Han var mellom anna far til Nanna With (1874–1965).

With døydde i Oslo i 1930, der han hadde budd sidan han vart stortingsmann.

Kjelder

Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Denne artikkelen bygger på «Richard With» frå ,  den 24. november 2010.

Bakgrunnsstoff
 Andøy Historielag med  omtale av Richard With

Norske forretningsfolk
Stortingsrepresentantar frå Frisinnede Venstre
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar 1910-1912
St. Olavs Orden
Folk frå Tromsø
Nordnorske dialektar

Nordnorske dialektar er er norske målføre som tradisjonelt vert bruka i det meste av Nordland, Troms og Finnmark. Nordnorske dialektar kan klassifiserast som vestnorske målføre.

Kjenneteikn
Nordnorske dialektar er først og fremst kjenneteikna ved uttalen, at det vert bruka høgtone, slik at stemmeleiet går oppover i stavingar ein legg trykk på.

Vidare har nordnorske dialektar i større eller mindre grad apokope - sterkast i saltværing, i mindre grad i eldre vefsnmål. 

Nordnorske dialektar har palatalisering av konsonantane n, l, t og d.

I substantivbøyinga har nordnorske dialektar tre kjønn. Eit merke for nordnorske dialektar er at inkjekjønn fleirtal endar på -an: husan, eplan (/²ˈæpˌlanː/).

Utbreiing
Mange norske dialektar har desse målmerka, men det er berre i nordnorske dialektar ein finn alle desse trekka. Ut frå denne definisjonen av nordnorsk, fell målføret i Bindalen, innflyttarmål i Susendalen og Målselv og dialektane i Aust-Finnmark utanfor definisjonen av nordnorske målføre.

Kjelde
Kjell Øksendal: Målføret i vefsnbygdene, i Vefsn bygdebok b. III (Mosjøen 1977)

Norske målføre
Nordnorsk språk
Ferdighus

Ferdighus er ei felles nemning for hus som i større eller mindre grad er ferdig utvikla før kundekontakt er oppretta. 

Grada av ferdigutvikling kan vere avgrensa til å ha teikna og berekna hus som ein så byggjer på tradisjonelt vis på byggjeplassen. Andre lagar vegg- og golvelement som vert sette saman på byggjeplassen medan atter andre byggjer modular eller seksjonar som kjem til byggjeplassen som nærmast komplette hus med kjøken, trapper og sanitærutstyr montert.

I Noreg er Block Watne blant dei største aktørane som nyttar ferdigteikna hus, medan Hetlandhus og Hedalm Anebyhus nyttar ferdiglaga husdelar. 

Bygg og anlegg
Bustader
Samtale i Katedralen

Samtale i Katedralen, original tittel Conversación en La Catedral, (1969) er den tredje romanen av den peruanske forfattaren og nobelprisvinnaren i litteratur, Mario Vargas Llosa, og anerkjent som eit av dei store verka hans.

Hendingane i romanen går føre seg i Peru i tida under diktaturet til general Manuel A. Odría, og handlar om livet til karakterar frå ulike sosiale lag.  Den ambisiøse forteljinga er bygd rundt historiene til Santiago Zavala og Ambrosio høvesvis. Førstnemnte er son av ein minister, den andre er sjåføren hans. Eit tilfeldig møte på ein heim for eigarlause hundar, fører til ein opprivande samtale som held fram på ein nærliggjande bar kjent som «Katedralen». Gjennom møtet søkjer Zavala etter sanninga om faren si rolle i mordet på ein vidkjent peruansk figur frå underverda, og undervegs kastar romanen ljos på kva som hender i eit diktatur. 

Hovudpersonen, Santiago Zavala, er ein student ved San Marcos-universitetet i Lima, og er medlem av aktivistgruppa Cahuide ved universitetet som var i opposisjon til diktaturet. Santiago er basert på Vargas Llosa sine eigne livserfaringar frå dei første åra ved San Marcos der han òg var medlem av Cahuide. I romanen syner hovudpersonen Santiago Zavala eit pessimistisk syn på det peruanske samfunnet på 1950-talet, samstundes som han famnar om det å vere middelmåtig. Meir generelt er romanen ei undersøking av dei djupe røtene til korrupsjon og svikt i peruansk politikk, og i regjeringa på 1950-talet.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Conversation in the Cathedral» frå , 25. november 2010. Artikkelen gav følgjande kjelder:
.
. 

Mario Vargas Llosa
Bøker frå 1969
Peruanske romanar