alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Khordad sal

Khordad sal er ei høgtid innan parsismen, feira til minne om fødselsdagen til grunnleggjaren Zarathustra. 

Dagen blir feira den sjette dagen i parsimånaden farvardin. Datoen er symbolsk, ettersom fødselsdatoen til profeten er ukjend. Tidlegare kunne dagen feirast som Navroz-i-khas, 'særskild nyttår', til forskjell frå Navroz-i-am, 'alminneleg nyttår'.

Feiring 
Denne dagen tek parsiar i bruk nye klede, husa blir vaska og pynta, ein tek inn velduftande blomar og lager velsmakande måltid. I templa held ein takkebøner i ritual kalla djasjan.

Dato i vestleg kalender 
Høgtida fell på desse datoane i følgje dei ulike kalendrane:

Kjelder 
 Zoroastrian calendar ved BBC
 Khordad Sal ved iloveindia.com
 Khordad Sal (Birth of Prophet Zaranhushtra) ved countmeincalendar.info

Parsiske høgtider
Fødselsdag
Svangerskap

Sjå òg drekt, same tilstand hjå dyr

Svangerskap eller graviditet (latin graviditas) hjå menneske er ein tilstand der kvinner ber befrukta eggceller, kalla embryo eller foster, i kroppen. Dei fleste svangerskap finn stad i livmora etter samleie som har ført til befrukting, og endar ved fødsel gjennom fødselskanalen, men det finst unntak for kvar av desse.

Svangerskap hos menneske varer i rundt 280 dagar eller 40 veker, rekna frå første dagen av siste menstruasjon og fram til fødselen. Ein deler svangerskapet i tre trimester. Dei første 12 vekene, tida der spontanabort er mest vanleg, går med til at embryoet utviklar seg frå ein celleklump til eit foster med menneskeorgan. Det andre trimesteret, fram til veke 28, omfattar vanlegvis tida der mora «føler liv» for første gong. I det tredje trimesteret er fosteret ofte så utvikla at det kan overleva, sjølv ved for tidleg fødsel.

Bakgrunnsstoff 

Barn
Kvinner
Biologi
Jørn Holme

Jørn Holme () er ein norsk jurist og tidlegare politikar for Venstre. Han var statsadvokat frå 1991 til 2001 då han vart statssekretær i Justisdepartementet for Odd Einar Dørum i Bondevik II-regjeringa, eit verv han hadde frå 2001 til 2004. Frå 2004 til 2009 var han sjef for Politiets sikkerhetsteneste (PST). I oktober 2009 vart han riksantikvar.

Holme er utdanna jurist ved Universitetet i Oslo frå 1986. Han tenestegjorde deretter i Harstad som politijurist i Senja politidistrikt frå 1988 til 1990 og deretter eit år som dommar i Trondenes tingrett. Etter det har hans teneste vore i Oslo, mellom anna som byrettsdommar, førstestatsadvokat i Økokrim og konstituert generaladvokat før utnemninga som statssekretær.

Holme fekk i 2008 kommunikasjonsprisen, som Kommunikasjonsforeningen og Norske Informasjonsrådgivere (NIR) deler ut. Prisen delte han med leiar i Elevorganisasjonen, Vibeke Mohn Herberg.

Holme er òg styremedlem i Fortidsminneforeningen.

Publikasjonar 
 The protection of cultural monuments vol. 1-2 (redaktør og hovedforfatter), ØKOKRIM’s publication series, 2000
 Fauna crime and other environmental crime (redaktør og hovudforfattar), ØKOKRIM’s publication series, 1994

Kjelder 
 

Norske riksantikvarar
Statssekretærar frå Venstre
Statssekretærar i Regjeringa Bondevik II
Norske juristar
Folk frå Oslo
Dei austslovakiske åsane

Dei austslovakiske åsane (slovakisk Východoslovenská pahorkatina) eller Det austslovakiske høglandet er den høgare, fjelliknande delen av Det austslovakiske låglandet. 

Det er ei stripe med åslendt landskap rundt Den austslovakiske sletta, langs Karpatane. 

Viktige byar i området er Michaľany, Dargov, Vranov nad Topľou, Strážske og Michalovce.

Eit viktig rekreasjonsområde er vassreservoaret Zemplínska šírava. Salte kjelder finst ved kurstaden Byšta og andre kjelder ved Kuzmice, Veľaty og Kazimír. Området vert nytta til jordbruk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eastern Slovak Hills» frå , den 24. mars 2009. 
 

Fjellkjeder i Slovakia
Store Fatra

Store Fatra eller Veľká Fatra (slovakisk) er ei fjellkjede i Dei vestlege Karpatane i Slovakia. Fjellkjeda ligg i Fatra-Tatra-området, om lag langs byane Ružomberok, Harmanec, Turčianske Teplice og Martin. Turiecbekkenet og Vesle Fatra ligg i nordvest og Låge Tatra i aust. Fjella kan delast i sju delar: Šípska Fatra, Šiprúň, Lysec, Hôľna Fatra, Revúcke podolie, Zvolen og Bralná Fatra.

Det høgaste fjellet er Ostredok på 1592 moh. Andre toppar er Krížna på 1574 moh. og Ploská på 1532 moh., der hovudryggen deler seg i to. På den vestlege Turiecryggen ligg Borišov på 1509 moh. og på den austlege Liptovryggen ligg Rakytov på 1567 moh. I Bralná Fatra ligg Tlstá på 1373 moh. og Ostrá på 1247 moh. Zvolen-massivet (1402 moh.) knyt Store Fatra til Låge Tatra. Nokre av dei største skistadane i Slovakia, Skipark Ružomberok og Donovaly, ligg i fjella. Det er fleire andre turist- og skistader i fjella. 

Ein stor del av fjella består av bergartar frå mesozoikum. Det sentrale området og hovudryggen består av lause bergartar (skifer). Dei sørlege og sørvestlege områda består av fastar kalkstein og dolomitt med skrentar og stup. Mellom ryggane ligg stort sett kløft-liknande dalar. Dei viktigaste av desse er Gaderskádalen (Gaderská dolina) og Blatnickádalen (Blatnická dolina). Den lengste dalen er Ľubochňadalen (Ľubochnianska dolina) med ei lengd på 25 km. Mange karstformasjonar finst i området, og Harmanecgrotta er ein av dei best kjende grottene i landet. 

Nesten 90 % av området er skogkledd med bøk- og granskog, og enkelte stader med granplantasjar og noko furu. Harmanecområdet er eit av dei rikaste barlind-områda i Europa. I dei høgareliggande områda finst mange beitemarker, der kyr beitar om sommaren. 

Det meste av området er verna som ein del av Veľká Fatra verna landskapsområde sidan 1972, og eit mindre område har høyrt til Veľká Fatra nasjonalpark sidan 2002. Resten av det tidlegare verneområdet fungerer no som ein buffersone. 

Ruinane av borgene Blatnický og Sklabinský ligg i området. Her finn ein òg den tradisjonelle arkitekturen i Vlkolínec (ein verdsarvstad) og kurstadane Ľubochňa og Turčianske Teplice.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Greater Fatra» frå , den 24. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 
 

Fjellkjeder i Slovakia
Fjellkjeder i Karpatane
Just My Imagination (Running Away with Me)

«Just My Imagination (Running Away with Me)» er ein song av soulgruppa The Temptations. Han vart gjeven ut på Gordy (Motown) på albumet deira Sky's the Limit frå 1971 og var produsert av Norman Whitfield. Han vart òg gjeven ut som singel og vart den tredje Temptations-songen som nådde førsteplassen i USA, der han låg i to veker. 

I dag vert «Just My Imagination» rekna som ein av signatursongane til Temptations og har ein stil som liknar 60-talsstilen til bandet. Det var òg den siste singelen der Eddie Kendricks og Paul Williams, som begge var med å danne bandet, var med. Under innspelinga og utgjevinga av singelen, forlet Kendricks gruppa for å starte ei solokarriere, medan Williams måtte gje seg på grunn av skrantande helse. I 2004 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone songen på 399. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. 

Fleire grupper har sidan spelt inn «Just My Imagination», mellom andre The Rolling Stones, på albumet deira Some Girls frå 1978. Denne utgåva har eit høgare tempo, tydlegare elektriske gitarar og ein generelt røffare stil.

Medverkande 
 Solovokal av Eddie Kendricks og Paul Williams
 Korvokal av Dennis Edwards, Melvin Franklin, Paul Williams og Otis Williams
 Skriven av Norman Whitfield og Barrett Strong
 Produsert av Norman Whitfield
 Orkester arrangert og dirigert av Jerry Long
 Instrumentering av The Funk Brothers, inkludert Eddie Willis (gitar), Bob Babbitt (bass), Jack Ashford (marimba), Jack Brokensha (pauke) og Andrew Smith (trommer)
 Strykarar og blåsarar av medlemmer frå Detroit Symphony Orchestra

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Just My Imagination (Running Away with Me)» frå , den 24. mars 2009.

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Singlar frå 1978
Singlar frå 2008
Boyz II Men-songar
Rolling Stones-songar
The Temptations-songar
Songar skrivne av Barrett Strong
Songar skrivne av Norman Whitfield
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Gordy Records-singlar
Songar produserte av The Glimmer Twins
Psykedeliske soul-songar
Songar produserte av Norman Whitfield
 399
Donald Byrd-songar
Bette Midler-songar
Nikka Costa-songar
Babyface-songar
Terry Callier-songar
Rod Stewart-songar
Boyzone-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
Ferrante & Teicher-songar
Connie Talbot-songar
Miss You

«Miss You» er ein song av The Rolling Stones på albumet deira Some Girls frå 1978. 

«Miss You» vart skriven av songar Mick Jagger medan han spelte med keyboardisten Billy Preston under ei øving i mars 1977. Sjølv om Keith Richards òg er tilskriven, vert Jagger vanlegvis rekna som komponisten. 

Fleire songar på Black and Blue frå 1976 hadde vore påverka av dansemusikk. «Miss You» var den første Rolling Stones-singelen med eit tydeleg disco-preg, mellom anna i den stødige trommespelinga til Charlie Watts og den funky bassen til Bill Wyman. Melodien vert sungen i falsett av Jagger og songen har eit refreng med drøymande og nesten rar koring. Innimellom markerer munnspelet til Sugar Blue hovudriffet. Han har òg ein skarp solo. Den funky rytmen og rappinga på verset gjer at songen kan minne om tidleg hip-hop, bortsett frå at dette var fleire år før hip-hop vart rekna som ein eigen sjanger. 

I motsetnad til dei fleste andre songane på Some Girls hadde «Miss You» med fleire studiomusikarar. I tillegg til Sugar Blue, finn ein Ian McLagan på elektrisk piano, som ligg nesten uhøyrleg i bakgrunnen, og Mel Collins på den glitrande saksofonsoloen i instrumentalparitet.

Medverkande
Medverkande etter CD-omslaget.

The Rolling Stones
 Mick Jagger – solo- og korvokal, elektrisk gitar
 Keith Richards – elektrisk gitar, korvokal
 Ronnie Wood – elektrisk gitar, korvokal
 Bill Wyman – bassgitar
 Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
 Ian McLagan – elektrisk piano
 Mel Collins – tenorsaksofon
 Sugar Blue – munnspel

Utgjeving 

«Miss You» vart ein av dei største singlane til The Rolling Stones, og vart den åttande førsteplassen deira i USA då han kom ut i 1978. Songen var opphavleg nesten ni minuttar lang, men vart korta ned til fire og eit halvt minutt for albumet og tre og eit halvt minutt for singelen. B-sida på singelen var «Far Away Eyes» frå albumet, ein lett country-song. 

Konsertutgåver av songen finst på Flashpoint frå 1991. Justin Timberlake samarbeidde med The Stones på ei konsertutgåve av songen på Toronto Rocks festival. 

I 2004 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone songen på 496. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Andre utgåver 
 Etta James spelte inn ei utgåve av songen på albumet Matriarch of the Blues i 2000. Andre musikarar som har spelt songen er Musiq Soulchild, E Street Band-medlem Danny Federici i ein jazza versjon og Black Eyed Peas har spelt songen live.

Bakgrunnsstoff 
 Songteksten

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Miss You (The Rolling Stones song)» frå , den 24. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 

Singlar frå 1978
Songar frå 1978
Rolling Stones-songar
 498
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar skrivne av Jagger/Richards
Discosongar
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Songar om einsemd
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar på toppen av Billboard-lista
Etta James-songar
Carla Bruni-songar
Beast of Burden

«Beast of Burden» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet deira Some Girls frå 1978. I 2004 rangerte musikkmagasinet Rolling Stone songen på 435. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.

Inspirasjon og innspeling
«Beast of burden», eller eit arbeidsdyr, er eit dyr som arbeidarar nyttar til å arbeide for seg, som ein okse elle rein hest. Musikken og ein del av teksten er i følgje omslag på samleplata Jump Back hovudsakleg skriven av Keith Richards. 

Innspelinga av songen starta i oktober 1977 og var ferdig i desember same året. Det meste av songen var skriven før dei gjekk i studio, men ein del av tekste vart improvisert av Mick Jagger for tilpasse dei glatte gitarane til Richards og Ron Wood. Verken Richards eller Wood spelar rytmegitar eller sologitar, men begge går inn og ut av rolla og kompletterer kvarandre fullt ut. Som med fleire av songane på Some Girls er det berre bandmedlemmer som spelar på songan; både Richards og Wood spelar akustisk og elektrisk gitar, og Wood spelar soloen.

Utgjeving
Songen var den andre singelen frå albumet. Han nådde åttandeplass i USA. Konsertutgåver av songen finst som B-side til «Going to a Go-Go» og på konsertalbumet Live Licks..

Salslister

Bette Midler-versjonen

I 1984 vart songen spelt inn av Bette Midler. Versjonen hennar nådde 71. plassen på Billboard's Hot 100, og fleire linjer i teksten vart endra. Songen kom òg ut på albumet No Frills.

Det vart laga ein musikkvideo der Milder og Mick Jagger snakkar i garderoben hennar, før ho kjem ut på scenen og framførar songen i lag med han. På slutten av songen kastar nokon ein pai på Jagger, og Midler ler fram til ho får ein pai på seg sjølv.

Innhald
7" Single
 Beast Of Burden 3:48	
 Come Back, Jimmy Dean 3:51

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre utgåver
Songen vart seinare spelt inn av Bette Midler, som hadde med seg Mick Jagger som gjestestjerne i musikkvideoen. Songen vart gjeven ut på albume thennar No Frills i 1983.

Bakgrunnsstoff
 Songteksten

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beast of Burden (song)» frå ,  den 24. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Rolling Stones-songar
Songar frå 1978
Singlar frå 1978
Bette Midler-songar
 443
Atlantic Records-singlar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar frå 1978
Bluesrock-songar
Songar om seksualitet
Rockeballadar
Respectable

«Respectable» er ein song av The Rolling Stones frå albumet deira Some Girls frå 1978. Han vart skriven av Mick Jagger og Keith Richards.

Jagger skreiv i omslaget til samleplata Jump Back i 1993 at dei var påverka av punkrocken då dei spelte inn Some Girls, og at dette gjorde seg utslag i ein meir aggressiv stil, som ein kan høyre i denne songen. 

Songen vart spelt inn frå oktober til desember 1977. Han vart opphavleg skriven av Mick Jagger som ein treigare song, men gitarist Richards såg potensialet med å spele han raskare og gjere ein skikkeleg rockelåt ut av det. I følgje Jagger var songen «punk møter Chuck Berry». 

Berre medlemmar frå bandet spelar på sine respektive instrument på songen, i tillegg til Jagger på gitar. «Respectable» vart gjeven ut som singel i Storbritannia 15. september 1978 og nådde 23. plassen der. 

Ei konsertutgåve av songen frå 1997-1998-turneen deira vart gjeven ut på albumet No Security.

Salslister

Bakgrunnsstoff 
 Songteksten

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Respectable (The Rolling Stones song)» frå , den 24. mars 2009. 
 

Rolling Stones-songar
Singlar frå 1978
Songar frå 1978
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar skrivne av Jagger/Richards
Individuell læreplan

Individuell læreplan (ILP) er ein tilrettelagd læreplan for skuleelevar eller barnehagebarn som har rett til spesialundervising etter opplæringslova kapittel 5. Opplæringslova pålegg skulane og barnehagane å utarbeide ILP for mottakarar av spesialundervising.

Ansvaret for utarbeiding av ILP ligg hjå rektor på skulen eller styrar i barnehagen. Planen kan vere omfattande og skal utarbeidast i samarbeid mellom skulen, føresette og eleven sjølv. Pedagogisk-psykologisk tenestekontor, spesialpedagog, rådgjevar og andre som følgjer eleven tett kan og bidra i utviklinga av planen. Den individuelle læreplanen skal stå i samsvar med skulen og klassen sine undervisingsplanar. 

Stortingsmelding 14 (1997-98) knyter arbeidet med den individuelle læreplanen til foreldermedverknad i grunnskulen.

Utforming 

Det er utarbeidd ei rekkje malar og retningsliner for utarbeiding av individuell læreplan. Slike malar og retningslinjer vil styre arbeidet, og kan bidra til å kvalitetssikre produktet. Det kjem fram i opplæringslova at ein individuell læreplan skal innehalde mål for opplæringa, innhald i opplæringa og korleis opplæringa skal drivast. 

I ei pedagogisk kartlegging av eleven bør det fokuserast på eleven sine sterke sider. føresetnadar og mogelegheit for læring. Det bør og komme fram etablerte kunnskapar og ferdigheiter. Dette gir eit utgangspunkt for val av område for utvikling og læring, og også for langsiktige mål. 

I planen sine mål bør det spesifiserast ferdigheiter og arbeidsmetodar, samt fagleg, sosial og personleg utvikling. Planen kan delast i periodar, gjerne halvårsplanar med fokus på innhald, arbeidsmetode, lærestoff/læremiddel. Ein god plan inneheld og gjerne eit oversyn over korleis undervisinga skal organiserast, med tanke på kor mykje som skal vere gruppearbeid, individuelt arbeid eller klasseromsundervising. Bruk av spesialpedagogar, assistentar eller andre som eleven har individuelt vedtak på skal og beskrivast.

Evaluering 
Planen skal evaluerast kvart halvår. Det skal utarbeidd ein rapport med oversyn over den undervisina eleven har fått, og ei vurdering av utviklinga til eleven. Rapporten må innehalde ei vurdering av måloppnåing og kva som skal endrast for å få ein stadig betre læresituasjon.

Føresette og eleven sjølv bør vere aktive deltakarar i ei slik evaluering.

Kjelder 
 Opplæringslova 
 Barneombodet om særskilt tilrettelagt opplæring
 Bokmålswikipedia

Fotnotar 

Utdanning i Noreg
Spesialundervising
Shattered

«Shattered» er ein song av The Rolling Stones på albumet Some Girls frå 1978. Songen er ei betraktning av den amerikanske livsstilen i 1970-åra og livet i New York City, men ein kan òg høyre innverknad frå den engelske punk-rørsla. 

Songen vart spelt inn frå oktober til desember 1977 og har tekst av Mick Jagger og eit gitarriff av Keith Richards. Jagger sa i eit intervju med Rolling Stone at han skreiv teksten bak i ein drosje i New York. 
 
«Shattered» vart gjeven ut som singel i USA og gjekk i 1979 til 31. plass på singellista der. 

Ei konsertutgåve av songen finst på konsertalbumet Still Life frå 1982. Ei anna utgåve vart spelt under A Bigger Bang Tour og er med på Shine a Light.

Bakgrunnsstoff
 Songteksten

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shattered (song)» frå ,  den 24. mars 2009. 
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1978
Singlar frå 1978
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar om New York
Songar skrivne av Jagger/Richards
Profeten Elia

Profeten Elia, tidlegare skrive Elias, var ein sentral profet i Nordriket i Israel medan Akab var konge, på 800-talet fvt. Han gjekk til åtak på dyrkinga av den kanaaneiske guden Ba'al som vart praktisert ved hoffet, og gav støyt til ei ny utvikling av den israelske gudsdyrkinga. 

Tradisjonen som er knytt til profeten Elia, overdriv truleg den historiske rolla hans, ved at hendingar som mest truleg har skjedd etter Elia si levetid, er blitt knytt til profeten sjølv. Blant desse hendingane er drapet på Ba'al-profetane på Karmel, omtalt i Fyrste kongebok og historia om enkja i Sarepta som meir sannsynleg kan knytast til etterfølgjaren hans, Elisja.

Tradisjonen framstiller Elia som ein ny Moses, og det er mange parallellar i tekstane om Moses og Elia.

Kjelder 
 J.R: Porter: Illustrert nøkkel til Bibelen, Grøndahl Dreyer 1996/2005 ISBN 82-504-2321-6

Elia
Profetar
Emotional Rescue

Emotional Rescue er eit album av The Rolling Stones frå 1980. Då det kom ut toppa det salslistene i både USA og Storbritannia.

Historie 

Albumet vart spelt inn gjennom 1979, først i Nassau på Bahamas, så i Paris, og til slutt nokre ekstra lydspor i New York City. Emotional Rescue var det første Rolling Stones-album etter Keith Richards vart frikjend frå narkotikamisbruk i Toronto som kunne ha sett han i fengsel i fleire år. Med ny giv etter det suksessrike Some Girls skreiv Richards og Mick Jagger fleire nye songar - nokre av dei kom ut på Tattoo You og berre ti vart valde ut til Emotional Rescue.

På fleire av songane spelte berre kjernen i bandet, Mick Jagger, Keith Richards, Charlie Watts, Ronnie Wood og Bill Wyman, medan keyboardistane Nicky Hopkins og bandgrunnleggaren Ian Stewart, saksofonisten Bobby Keys og munnspelaren Sugar Blue medverka på andre songar. 

Omslaget var teikna av Peter Corriston og viser eit utval av bandfoto som vart tekne med eit varmesøkjande kamera. 

Albumet kom ut i juni med den disco-aktige tittelsporet som førstesingel. Albumet vart ein stor salssuksess og gjekk til topps på begge sider av Atlanteren, i heimlandet Storbritannia var det den første førsteplassen deira sidan Goats Head Soup i 1972 og han låg sju veker på toppen av den amerikanske lista. I Noreg nådde albumet fjerdeplass. Singelen gjekk til tredjeplassen i USA. Den andre singelen var «She's So Cold», som nådde Topp 30 i USA, medan «Dance Pt. 1» nådde 9. plass på danselista til Billboard.

Innhald

Medverkande
The Rolling Stones
Mick Jagger – solovokal , elektrisk gitar , korvokal , elektrisk piano , perkusjon 
Keith Richards – elektrisk gitar , korvokal , akustisk gitar , bassgitar , piano , solovokal 
Bill Wyman – bassgitar , synthesizer 
Charlie Watts – trommer 
Ronnie Wood – elektrisk gitar , bassgitar , pedalsteel , korvokal , saksofon 

Andre medverkande
Ian Stewart – elektrisk og akustisk piano, perkusjon
Nicky Hopkins – klaverinstrument
Sugar Blue – munnspel
Bobby Keys – saksofon
Michael Shrieve – perkusjon
Max Romeo – korvokal på «Dance (Pt. 1)»
Jack Nitzsche – blåsararrangement på «Indian Girl»

Teknisk
Chris Kimsey – medprodusent og lydteknikar
Snake Reynolds – assisterande lydteknikar
Sean Fullan – assisterande lydteknikar
Ted Jensen – mastering

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emotional Rescue» frå ,  den 28. mars 2018.  

Rolling Stones-album
Musikkalbum frå 1980
Album produserte av The Glimmer Twins
Atlantic Records-album
Rolling Stones Records-album
Virgin Records-album
Plateomslag av Peter Corriston
Nummer-ein-album i Canada
Nummer-ein-album i Nederland
Nummer-ein-album i Frankrike
Nummer-ein-album i Sverige
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i USA
Songen Emotional Rescue

«Emotional Rescue» er ein song av det engelske rockebandet The Rolling Stones. Han vart skriven av Mick Jagger og Keith Richards og kom ut på albumet Emotional Rescue frå 1980.

Songen vart spelt inn mellom juni og oktober 1979 og er ein disco-aktig song, liknande hitten «Miss You» frå 1978. Songen er ein av dei første av bandet der ein merkar ein aukande splid mellom dei to hovudlåtskrivarane Jagger og Richards. Sjølv om Richards speler gitar og syng korvokal mot slutten av songen, skal han ikkje ha likt retninga Jagger prøvde å ta bandet i med slike disco-liknande songar. Dette kan derimot ha vorte overdrive i pressa og av det harde rockeimaget til Richards. Songen er basert på ei basslinje spelt av Ronnie Wood. Gjennom store delar av songen syng Jagger i falsett, noko som var populært for discosongar på denne tida. Bassist Bill Wyman speler synthesizer på songen, medan Jagger og Ian Stewart speler elektrisk piano. 

Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet den 20. juni 1980. Songen vart godt teken imot av ein del av tilhengjarane, medan andre ikkje likte den nye musikalske retninga. Songen nådde niande plassen i Storbritannia og tredjeplassen i USA.

Medverkande

The Rolling Stones
Mick Jagger – solovokal, elektrisk piano
Keith Richards – elektrisk gitar
Ronnie Wood – bassgitar
Bill Wyman – synthesizer
Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
Ian Stewart – elektrisk piano
Bobby Keys – saksofon

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Emotional Rescue (song)» frå , den 24. mars 2009. 
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1980
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av The Glimmer Twins
St. Vincent-songar
Yo La Tengo-songar