alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Orlando Ortega

Orlando Ortega Alejo () er ein kubansk-spansk friidrettsutøvar som tevlar i 110 meter hekk. Han vann sølvmedaljen i øving ved Sommar-OL 2016 og bronsen ved europameisterskapen 2018, i 2019-VM vart han tildelt ein bronsemedalje etter å ha vorte hindra i finaleløpet.

Aktiv
Framom dei olympiske sommarleikane i London trente han i lag med Dayron Robles. På vårparten 2012 forbetra Ortega den personlege rekorden til 13,09 sekund. Under leikane i London enda han på sjetteplassen i finalen på 110 meter hekk.

Etter å ha delteke i Friidretts-VM 2013 i Moskva braut Ortega med Cuba og søkte statsborgarskap i Spania. 4. juli 2015 presterte han livsbeste og sette spansk rekord med 12,94 sekund då han vann 110 meter hekk under eit DL-stemne i Paris, den regjerande verdsmeisteren, David Oliver frå USA, vart nummer 2 på tida 12,98.

Etter ein del att-og-fram fekk Ortega løyve til delta i Sommar-OL 2016. Frå leikane i Rio de Janeiro reiste han med ein sølvmedalje, berre Omar McLeod frå Jamaica sprang fortare. To år seinare vann Ortega bronsemedalje ved EM i Berlin, langt bak dei to som gjorde opp om gullmedaljen. Også under verdsmeisterskapen 2019 tok Ortega seg til finalen på korthekken. I finalen fór han over målstreken som femtemann, undervegs låg han på andreplass til han vart forstyrra og hindra av Omar McLeod. McLeod vart diskvalifisert, og, etter klage frå det spanske friidrettsforbundet, fekk Ortega tildelt ein bronsemedalje, trass i at han fekk fjerde beste tid.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 6 – 13,43
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (13,69=nr 25)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 13,17, bakom Omar McLeod (13,05)
VM 2017 i London: Nr 7 – 13,37
EM 2018 i Berlin: Bronsemedalje – 13,34
VM 2019 i Doha: Nr 4/Bronsemedalje – 13,30

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Orlando Ortega» frå ,  den 30. juni 2021.  

Cubanske friidrettsutøvarar
Spanske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Birketveit

Birketveit er ein tettbygd stad og administrasjonssenteret i Iveland kommune i Agder fylke.

Kjelder 

Geografi i Iveland
Kommunesenter i Agder
Skyting

Skyting er det å avfyra eit skytevåpen, anten mekaniske skytevåpen som boge og armbrøst eller ulike handvåpen. Dette kan ein gjera i samband med jakt, som idrett (skytesport) eller som del av ein konflikt.

Når ein går på jakt er hovudpoenget å avfyra skot, mot eit bestemt dyr, som ein fugl eller eit pattedyr, for å avliva dette. Som idrett skyt ein på blinkar, der ein skal treffa eit særskild punkt. Ein må ofte òg skyta i konfliktar som krig, då normalt mot andre menneske.

Avretting ved skyting har tidlegare vore nytta som straffemetode i Noreg, og blir framleis praktisert i enkelte land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skyting» frå ,  den 1. juli 2021.  
 
 
Skytevåpen
Jakt
Amel Tuka

Amel Tuka () er ein bosnisk mellomdistanseløpar frå Kakanj som spesialiserte seg på 800-meteren. Han vann bronsemedaljen på distansen i VM 2015 og sølvmedaljen i VM 2019.

Aktiv
Tuka forbetra sin eigen landsrekord til 1.46,12 då han vart sjettemann på 800 m i europameisterskapen 2014 i Zürich. I 2015-sesongen forbetra han rekorden fleire gongar, sist då han 17. juli vann 800 meter ved Herculis-stemnet i Monaco på den glitrande tida 1.42,51, årsbeste i verda. Ved verdsmeisterskapen i Beijing kneip han bronsemedaljen etter 1.46,30, verdsrekordhaldaren David Rudisha sigra føre polske Adam Kszczot.

OL-sesongen 2016 vart Tuka fjerdemann i europameisterskapen i Amsterdam. I dei olympiske leikane sprang han på 1.45,24 i semifinalen, seks tidels sekund for sakte til å nå finalen. I 2019 vart han klokka inn på 1.43,62 då han vart tredjemann på 800-meteren i Herculis-stemnet. Ved verdsmeisterskapen i Doha i slutten av september same året storma han i mål på 1.43,47 og vann sølvmedaljen, slått med over eit sekund av Donavan Brazier frå USA.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsinki: Utslått i semifinalane (1.51,14=nr 24)
EM 2014 i Zürich: Nr 6 – 1.46,12
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 1.46,30
EM 2016 i Amsterdam: Nr 4 – 1.45,74
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane (1.45,24=nr 12)
VM 2017 i London: Utslått i kvalifiseringa (1.46,54=nr 27)
EM 2018 i Berlin:  Utslått i semifinalane (1.47,24=nr 13)
VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 1.43,47, bakom Donavan Brazier (1.42,34)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amel Tuka» frå ,  den 2. juli 2021.  

Bosniske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Kelly Sotherton

Kelly Jade Sotherton () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i mangekamp og i lengdehopp. Ho vann bronsemedaljen i sjukampen i Sommar-OL 2004 og Friidretts-VM 2007.

Aktiv
Fyrst 25 år gammal fekk Sotherton plass i det britiske friidretts-landslaget. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 overraska ho stort og vann bronsemedaljen i sjukampen med sine 6 424 poeng. Ved hall-EM i Madrid i mars 2005 vart ho med 4 733 poeng nummer 2 i femkamp, berre svenske Carolina Klüft var betre. I meistermøtet i Götzis sanka Sotherton 6 547 poeng, livsbeste i sjukamp og ny andreplass bak Klüft. Under verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki kom ho på femteplass i sjukamp og åttandeplass i lengdehopp.

I 2006 vann Sotherton sjukamptevlinga ved samveldeleikane i Melbourne med 6 396 poeng. Våren 2007 sette ho britisk rekord i femkamp med 4 927 poeng i hall-EM, som to år tidlegare enda ho på sølvplass bak Klüft. Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka 2007 sikra ho seg med 6 510 poeng bronsemedaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 6 424 poeng
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 i sjukamp – 6 325 poeng, og nr 8 i lengdehopp - 6,42 m
EM 2006 i Göteborg: Nr 7 – 6 290 poeng
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 6 510 poeng
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 6 517 poeng

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kelly Sotherton» frå ,  den 2. juli 2021.  

Britiske friidrettsutøvarar
Britiske lengdehopparar
Mangekjemparar
Pablo Aimar

Pablo César Aimar Giordano () er ein argentinsk tidlegare fotballspelar. Han var ein offensiv midtbanespelar med blendande teknikk. Med Valencia CF vart han spansk ligamneister 2002, 2004 og vinnar av UEFA-cupen 2004.

Karriere

Klubbspel
Aimar debuterte på River Plate i august 1996. I januar 2001 vart han overført til spanske Valencia CF mot 24 millionar euro. Fire månader seinare måtte han innsjå at laget tapte meisterligafinalen mot Bayern München etter straffeskyting. Sidan bidrog Aimar mykje til at Valencia vann La Liga i 2002 og 2004, våren 2004 gjekk klubben til topps også i UEFA-cupen. Sommaren 2006 flytta han over til Real Zaragoza. Då klubben hamna i økonomisk kaos i 2008 og rykte ned ein divisjon, tok Aimar steget over i portugisisk fotball. Perioden 2008-13 gjorde han teneste i Benfica, og var med om å verte seriemeister i 2010. Då klubben spelte finale i Europa-ligaen 15. mai 2013, sat han på reservebenken alle 90 minutta. Karrieren var i praksis over.

Landslagsspel
Aimar deltok over ein periode på ti år, 1991-2009, i 52 av landskampane til Argentina. Han representerte landet i verdsmeisterskapane 2002 og 2006, og i to Copa América. I 2007 tapte han og lagkameratane finalen i Copa América med 0–3 overfor Brasil. Aimar skåra i alt 8 landslagsmål.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pablo Aimar» frå ,  den 2. juli 2021.  

Argentinske fotballspelarar
Valencia-spelarar
Benfica-spelarar
Real Zaragoza-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-VM 2006
Ivan Sjuvalov

Ivan Ivanovitsj Sjuvalov () var ein russisk politikar. 

Sjuvalov blei utnemnd av tsarina Elisabet til generaladjutant og medlem av «konferansen» (det dåverande statsrådet) og fekk stor innverknad på statsstyringa, men takka nei til tittel som greve. Han la ned stor innsats gjennom opprettinga av Statsuniversitetet i Moskva og gymnaset i byen i 1755, som han blei den fyrste kuratoren for. Det var også han som stod bak initiativ til å skipa Det russiske kunstakademiet (1757) og gymnaset i Kazan (1758).

Sjuvalov støtta Mikhail Lomonosov sin vitskaplege aktivitet og gav forslag til Voltaires Histoire de l'empire de Russie sous Pierre le Grand. Etter at Katarina II kom på trona var han busett i utlandet i 14 år. Etter heimkomsten blei han overkammarherre og samarbeidde med fyrstinna Katarina Dasjkova om utarbeidinga av Sobesiednik ljubitelej rossijskago slova. Biografien hans blei skriven av Pjotr Bartenev i 1857.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ivan Sjuvalov» frå ,  den 2. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Medlemmar av Royal Society
Folk frå Moskva
Det russiske kunstakademiet

Det russiske kunstakademiet, òg kjent som St. Petersburgs kunstakademi, Det keisarlege kunstakademiet eller Repina, er eit kunstakademi som ligg i St. Petersburg. Det blei grunnlagt i 1757 av Ivan Sjuvalov. Ein henta inn kunstnarar frå utlandet for å undervisa ved akademiet, særleg frå Frankrike.

Katarina den store gav institusjonen namnet Det keisarlege kunstakademiet i 1764 og utnemnde samstundes den første rektoren, Aleksandr Kokorinov. Han fekk i oppdrag å teikna eit nytt bygg for akademiet.

Det tok 25 år å konstruera det nyklassisistiske byggverket ved elva Neva. Arkitekten Konstantin Thon var ansvarleg for ein overdådig dekor av interiøret. Han har òg teikna bryggekanten framfor bygningen og smykka han ut med to 3000 år gamle sfinksar som blei frakta frå Egypt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Det russiske kunstakademiet» frå ,  den 2. juli 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Engelsk nettside
 The St. Petersburg State Academic Institute of Fine Arts ved artroots.com
Kunstakademi
Utdanning i Russland
Byggverk i St. Petersburg
Skipingar i 1757
Firs Zjuravlev

Firs Sergejevitsj Zjuravlev () var ein russisk sjangermålar.

Liv og virke 
Zjuravlev var elev ved Det russiske kunstakademiet, der han studerte historiemåleri under Timofej Neff og Fjodor Bruni. I 1863 blei han del av «Opprøret til dei fjorten», ei gruppe elevar som støtta realismen og protesterte mot at Kunstakademiet insisterte på klassisistisk stil. Saman med dei andre trekte han seg ut av skulen. Kort tid seinar var han med Ivan Kramskoj om å skipa Kunstnarkollektivet eller Artel, ei gruppe målarar som delte atelier og budde saman på Vasiljevskij-øya. Han underviste også i teikning ved Selskapet for støtte av kunst (1866, 1871–72). Frå 1862 til 1874 blei han overvaka av politiet for påståtte band til revolusjonære grupper, kanskje på grunn av samfunnskritikken som var del av mange av avbildingane hans av bondeliv.

Han hadde si fyrste utstilling ved Kunstakademiet i 1868. Seks år seinare gav ei utstilling av verka hans han tittel som akademimedlem. I 1888 og 1889 var han med på utstillingane til samansluttinga av vandreutstillingar, Peredvizjniki, men han blei aldri formelt medlem av gruppa. Han tok også del i Centennial Exposition i Philadelphia i 1876, Exposition Universelle i Paris i 1889 og den All-russiske utstillinga i 1896.

I tillegg til oljemåleria sine var Zjuravlev med på å dekorera Frelsaren Kristus-katedralen i Moskva og Fødselskatedralen i Riga, og laga mosaikkar for Oppstodekyrkja i St. Petersburg.

Verk i utval

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Firs Zhuravlev» frå ,  den 2. juli 2021.  

Russiske målarar
Sjangermålarar
Målarar frå 1800-talet
Margrethe Handeland

Margrethe Handeland () er ein norsk lokalpolitikar frå Senterpartiet. Ho har vore ordførar i  Hægebostad kommune i Agder frå 2015.

Handeland er utdanna veterinær.

Kjelder 

Ordførarar i Hægebostad
Sp-ordførarar i Agder
Norske veterinærar
Antonietta Di Martino

Antonietta Di Martino () er ein italiensk høgdehoppar frå Cava de' Tirreni. Ho vann ein sølvmedalje i øvinga ved verdsmeisterskapen 2007 og bronsen ved verdsmeisterskapen 2011.

Aktiv
Di Martino forbetra i 2000 sin personlege rekord med ti centimeter til 1,88 meter, sesongen etter med ytterlegare ti centimeter til 1,98 m. Deretter måtte ho vente til 2007 før ho forbetra seg, og då til 2,03 meter.

Ved innandørs-EM 2007 i Birmingham kom Di Martino på andreplass med 1,96 m, Blanka Vlašić vann tevlinga. Den 18. juni svinga Di Martino seg over 2,02 m i Torino, ho sletta dermed Sara Simeoni sin 29 år gamle landsrekord i høgdehopp. Allereie 24. juni flytta ho rekorden til 2,03 meter då ho i Milano vann øvinga under Europacupen for landslag. Like høgt hoppa ho i VM-finalen 2. september 2007 i japanske Osaka, ein prestasjon som lønte henne med sølvmedalje jamsides Anna Tsjitsjerova. Blanka Vlašić hoppa 2,05 m og vart verdsmeister.

Sommaren 2009 kneip Di Martino fjerdeplassen i verdsmeisterskapen i Berlin. Den 9. februar 2011  presterte Di Martino sitt livs høgste hopp, med 2,04 meter sigra ho ved eit innandørs-stemne i Banská Bystrica. Få veker seinare i Paris vart ho europameister innandørs ved å gå over 2,01 m. Under Friidretts-VM 2011 i Daegu tok ho bronsemedaljen med eit hopp på 2,00 m, den einaste medaljen som gjekk til Italia i meisterskapen. Tidleg våren 2012 tok ho andreplassen i hall-VM i Istanbul. Ho deltok ikkje i Sommar-OL 2012.

Di Martino vart italiensk meister i høgdehopp i 2000, 2001, 2006, 2007, 2008 og 2010.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Nr 12 – 1,85 m
EM 2006 i Göteborg: Nr 10 – 1,92 m
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 2,03 m
OL 2008 i Beijing: Nr 8 – 1,93 m
VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 1,99 m
EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (1,90 m=nr 13)
VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 2,00 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antonietta Di Martino» frå ,  den 3. juli 2021.  
 

Italienske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Mauricio Pellegrino

Mauricio Andrés Pellegrino Luna () er ein argentinsk fotballtrenar og tidlegare -spelar. Han var midtstoppar med stor suksess i argentinske Vélez Sarsfield og spanske Valencia CF.

Karriere

Klubbspel
Pellegrino spelte på Vélez Sarsfield frå 1990 til -98. Med klubben frå utkanten av Buenos Aires var han med om å vinne Copa Libertadores i 1994 og fire nasjonale seriemeisterskap. Sesongen 1998/99 vart han spansk seriemeister med FC Barcelona. Frå 1999 til 2004 danna han og landsmannen Roberto Ayala eit solid midtstoppar-par i Valencia CF. Både i 2000 og 2001 tok laget seg til finalen i Meisterligaen. Begge finalane enda med tap, den siste då Pellegrino som sistemann for Valencia missa i straffeskytinga etter ein mållaus kamp. Derimot sigra Valencia og Pellegrino i La Liga 2002 og 2004 og i UEFA-cupen 2004. Han avslutta si tid som aktiv i Liverpool FC og deretter Alavés i 2005-06.

Landslagsspel
Pellegrino spelte einast tre landskampar for Argentina, alle i Copa América 1997.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mauricio Pellegrino» frå ,  den 3. juli 2021.  

Argentinske fotballspelarar
Valencia-spelarar
Barcelona-spelarar
Alavés-spelarar
Liverpool-spelarar
Aleksandr Pogorelov

Aleksandr Gennadjevitsj Pogorelov () er ein russisk tidlegare mangekjemapar frå Zjeleznogorsk i Kursk oblast. Han vart tildelt bronsemedaljen etter tikampen i ved Friidretts-VM 2009 i Berlin, ein prestasjon som vart underkjent av Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) sju år seinare.

Aktiv
Pogorelov vart andremann i sjukamp ved hall-EM 2005 i Sevilla med 6 111 poeng. Under verdsmeisterskapen i Helsinki i august same året enda han på femteplass med 8 246 poeng, etter han låg på tredjeplass før den avsluttande 1500-meteren, hans svakaste øving. I 2006 vart han nummer fire i europameisterskapen med 8 245 poeng, også då førte 1500 m han to plassar ned på resultatlista.

Med 8 328 poeng plasserte Pogorelov seg som nummer fire i tikampen under dei olympiske leikane i Beijing i 2008. Med nøyaktig 200 fleire poeng tok han bronsemedaljen ved verdsmeisterskapen i Berlin året etter, ein medalje han sidan vart fråkjent ettersom han skulle ha vore suspendert.

Doping
Då dopingprøvene frå [[Sommar-OL 2008[[ i Beijing var testa på ny i 2016, fann IOK at Pogorelov då hadde vore dopa. Det internasjonale friidrettsforbundet annullerte 2. juni 2016 alle hans resultat i perioden 23. august 2008 til 21. februar 2010.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Nr 8 – 8 016 poeng
VM 2003 i Paris: Braut etter åtte øvingar
OL 2004 i Aten: Nr 11 – 8 084 poeng
VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 8 246 poeng
EM 2006 i Göteborg: Nr 4 – 8 245 poeng
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 8 328 poeng (annullert)
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 8 528 poeng (annullert)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexander Gennadjewitsch Pogorelow» frå ,  den 4. juli 2021.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Danny Ecker

Daniel Ecker, kjend som Danny Ecker, () er ein tysk tidlegare stavhoppar frå Leverkusen som ein tiårsperiode høyrde med i verdseliten i øvinga. Han vann bronsemedaljen i stavhopp under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka. Mor hans, Heide Rosendahl, vann OL-gull i lengdehopp i 1972.

Aktiv
Ecker sette personleg rekord med 5,93 meter i Ingolstadt 26. juli 1998. Under europameisterskapen i Budapest få veker seinare vart han fjerdemann med 5,76 m, like høgt som bronsemedaljøren Jean Galfione. Også i VM 1999 enda han på fjerdeplass, delt med den komande olympiameisteren Nick Hysong. Den 11. februar 2001 presterte Ecker livsbeste då han svinga seg over 6,00 meter ved eit innandørs-stemne i Dortmund.

I mars 2007 vann Ecker stavtevlinga ved innandørs-EM i Birmingham då han vart fyrst av tre mann til å gå over 5,71 m. Seks månader etter sikra han seg bronsemedaljen ved å gå over 5,81 m og ha færrast riv av fem andre utøvarar som også enda med 5,81 m som sluttresultat.

Ecker var tysk meister i stavhopp 2004 og 2007, begge gongane etter hopp på 5,70 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 5,76 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 5,70 m
OL 2000 i Sydney: Nr 8 – 5,80 m
VM 2001 i Edmonton: Nr 11 – 5,65 m
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 5,75 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 12 (5,45 m i kvalifiseringa)
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 5,81 m
OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 5,70 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Danny Ecker» frå ,  den 4. juli 2021.  
 

Tyske stavhopparar
Padling under Sommar-OL 1992

Padling under Sommar-OL 1992 vart avvikla i Castelldefels, ei 20 km sør om Barcelona i dagane frå 1. til 8. august. 

Tyskland sikra seg 6 gullmedaljar og i alt 11 medaljar. Knut Holmann vann sølv og bronse for Noreg.

Kajakk, menn

K1 500 meter

K1 1000 meter

K2 500 m

K2 1000 m

K4 1000 m

Kajakk, kvinner

K1 500 m

K2 500 m

K4 500 m

Kano

Kano1 500 m

Kano1 1000 m

Kano2 500 m

Kano2 1000 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1992/Kanu» frå ,  den 4. juli 2021.  
 

Sommar-OL 1992
Padling
Sport i 1992
Aleksandr Beggrov

Aleksandr Karlovitsj Beggrov () var ein russisk landskaps- og maritim kunstnar av tysk-baltisk opphav. Han er kjend for landskapsmåleri av havet og St. Petersburg.

Liv 
Alexander Beggrov var fødd i St. Petersburg som son av Karl Beggrov (Beggrow), ein tysk målar som hadde heile karrieren sin i Russland. Han bestemte seg for å bli marineoffiser, og i 1863 gjekk han inn i marinen. I 1871-1872 deltok han i ei reise rundt verda. I 1868, medan han framleis var marineoffiser, starta han kunststudiane sine under tilsyn av Aleksej Bogoljubov.  In 1873 flytta Bogoljubov til Frankrike, og Beggrov, som ønskte å fortsetja kunststudia sine, blei elev ved Royal Academy of Arts, der han studerte under Mikhail Klodt i eit år. I 1874 pensjonerte han seg frå marinen og flytta til Paris, der han hovudsakleg fortsette å jobba under leiing av Bogoljubov. Han blei òg kjend med russiske kunstnarar i Frankrike, mellom anna Ilja Repin.

I 1875 vende Beggrov tilbake til St. Petersburg, og i 1878 blei han med i Peredvizjniki-rørsla. I 1879 reiste han sjøvegen til Hellas, og derfrå til Frankrike, der han budde i to år. Deretter flytta Aleksandr Beggrov tilbake til Russland og busette seg i Gatsjina. I 1903 døydde kona hans. Dei siste åra av livet sitt var Beggrov dødssjuk. I august 1914 tok han sitt eige liv.

Verk i utval

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alexander Beggrov» frå ,  den 4. juli 2021.  
 

Russiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Folk frå St. Petersburg
Peredvizjniki
Kirill Lemokh

Kirill Vikentievitsj Lemokh, også kjend som Carl Johann Lemoch () var ein russisk sjangermålar og medlem av Det russiske kunstakademiet.

Liv 
Far hans var ein musikklærar frå Tyskland. Frå 1851 til 1856 studerte han ved Moskva-skulen for måling, skulptur og arkitektur under Jegor Jakovlevitsj Vasiliev. I 1858 byrja han ved Det russiske kunstakademiet, der han studerte historiemåleri med Pjotr Basin og Aleksej Tarasovitsj Markov.

Fem år seinare, i 1863, tok han del i  protesten som skulle bli kjend som "Opprøret til dei fjorten", utført av målarar som føretrekte den nye realistiske stilen framfor den klassisistiske stilen som Kunstakademiet la vekt på. Han og dei andre kunstnarane trekte seg frå akdemiet med graden kunstnar av andre klasse. Dei danna Kunstnarkollektivet (Artel), leia av Ivan Kramskoj. Fem år seinare tok han del i ei tevling ved Akademiet, og blei kunstnar av fyrste klasse. Deretter arbeidde han med å gje teiknetimar til aristokratiske familiar og bygde eit atleier i Khovrino, der han måla om sommarane.

I 1870 gjekk han saman med Grigorij Mjasojedov om å skipa  Peredvizjniki, samansluttinga av vandreutstillingar. Ei kort tid blei han kasta ut av samansluttinga for å ikkje produsera verk til rett tid, men han kom inn att i 1879, og blei styremedlem og kasserar.

Medan han framleis var medlem av Artel, tok han imot ein førespurnad om å gje private teiknetimar til ungane til den framtidige tsar Aleksander III, og heldt fram med dette i fleire år. Olga Alkeksandrovna var ein av dei beste elevane hans i familien, og fortsette å vera kunstinteressert livet ut. Han blei medlem av Kunstakademiet i 1893, fekk ein livspensjon og blei kurator for kunstsamlinga ved Det russiske museet til han gjekk av med pensjon i 1909.

Verk i utval

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kirill Lemokh» frå ,  den 4. juli 2021.

Vidare lesing 

 N. M. Bykovsky, "Kirill Vikentevich Lemokh. (In Memory of a Long Friendship), Московский еженедельник (Journal), Moscow 1910, #14, pgs.23-30 
 Y. D. Minchenkov,  Воспоминания о передвижниках (Memories of the Itinerant), fifth edition, Saint Petersburg, Художник РСФСР, 1964, pgs.68-76 

Russiske målarar
Sjangermålarar
Målarar frå 1900-talet
Målarar frå 1800-talet
Peredvizjniki
Engerdal

Engerdal er ein tettbygd stad og administrasjonssenter i Engerdal kommune i Innlandet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Geografi i Engerdal
Bygder i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Lesja

Lesja er ei bygd og administrasjonssenteret i Lesja kommune i Innlandet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Geografi i Lesja
Bygder i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Utgåtte tettstader
Tingberg

Tingberg er ein tettbygd stad og administrasjonssenter i Øyer kommune i Innlandet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Geografi i Øyer
Bygder i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Rusinsk

Rusinsk er eit språk i nær slekt med ukrainsk, eller ein dialekt av ukrainsk. Det er omstridd om ein skal kalla rusinsk eit eige språk eller ikkje, og om det skal klassifiserast som eit austslavisk språk med sterke vestslaviske trekk, eller eit vestslavisk språk med sterke austslaviske trekk.

Offisielt er språket ein ukrainsk dialekt, ei syn som er støtta av russiske og ukrainske språkforskarar. Dette er grunngjeve med  at det finst ei rekkje overgangsdialektar mellom rusinsk og ukrainsk. Dei fleste andre språkforskarar vurderer det som eit sjølvstendig språk. Deira grunngjeving er at skilnaden mellom rusinsk og ukrainsk er minst like stor som mellom ukrainsk og kviterussisk. Dessutan finst det òg overgangsdialektar mellom russisk, kviterussisk og ukrainsk.

Før andre verdskrigen blei rusinsk tala av litt under ein million menneske i Karpato-Rutenia. I dag blir det tala av rundt 610 000 menneske, og er eitt av seks offisielle språk i den serbiske regionen Vojvodina.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rusinsk» frå ,  den 4. juli 2021.  
 

Språk i Ungarn
Språk i Ukraina
Språk i Serbia
Språk i Romania
Slaviske språk