alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Holidays in Eden

Holidays in Eden er det sjette studioalbumet til det det britiske rockebandet Marillion. Albumet vart utgjeve i juni 1991.

Albumet nådde 7. plass på den britiske albumlista. Det vart utgjeve tre singlar frå albumet. «Cover My Eyes (Pain and Heaven)» kom ut i mai 1991 og nådde 34. plass på den britiske singellista. «No One Can» kom ut i juni og nådde 33. plass. «Dry Land» kom ut i september og nådde 34. plass.

Arbeidet med det førre albumet, Seaons End, hadde gått overraskande glatt for Marillion. I stor grad skuldast nok det at songar Steve Hogarth hadde hatt med seg fleire idear då han vart medlem i gruppa, og at gruppa på det tidspunktet allereie hadde jobba med musikalske idear i ganske lang tid. Dessutan var både den nye songaren og resten av gruppa særleg skjerpt og ville gjere eit godt inntrykk på kvarandre. Då det var tid for å lage neste album, måtte dei starte heilt frå grunnen av, og det vart ein vanskelegare prosess. Det viste seg at Steve Hogarth og resten av gruppa hadde to ulike metodar for å komponere musikk. 

Marillion hadde planlagt å bruke Chris Kimsey som produsent for det nye albumet. Han hadde vore produsent for albuma Misplaced Childhood (1985) og Clutching at Straws (1987), med godt resultat. Men Kimsey var oppteke med produsentjobb for The Rolling Stones og hadde ikkje tid, og dermed måtte Marillion finne ein annan produsent. Dei valde Christopher Neil, som tidlegare blant anna hadde produsert Mike + The Mechanics. Han lova å ikkje gjere Marillion til Mike + The Mechanics, men likevel vart Holidays in Eden det mest pop-prega albumet til Marillion.

Holidays in Eden vart utgjeve i remastra utgåve i februar 1998, med demoversjonar, B-spor og alternative versjonar. Albumet finst òg i ein remastra utgåve utan bonus-CD-en.

Innhald

Amerikansk versjon

Medverkande
Steve Hogarth – vokal
Steve Rothery - gitarar
Mark Kelly - tangentinstrument
Pete Trewavas - bass
Ian Mosley - trommer

Lister
Album

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Holidays in Eden» frå , og «Holidays in Eden» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Marillion-album
Musikkalbum frå 1991
Album produserte av Christopher Neil
LH 615 – Operation München

LH 615 – Operation München er ein dokumentarisk spelefilm om kapringa av Lufthansa-flyet «Kiel» 19. oktober 1972. Grunnen til kapringa var gisseltakinga av personar frå den israelske OL-troppen under sommar-OL 1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «LH 615 – Operation München» frå ,  den 11. september 2012.  
 

 
Filmar frå 1975
Tyske filmar
München-massakren
Filmar om OL
Afraid of Sunlight

Afraid of Sunlight er det åttande studioalbumet til det britiske rockebandet Marillion. Albumet vart utgjeve i juni 1995, og var det første albumet Marillion spela inn i sitt eige studio The Racket Club i Aylesbury. 

Afraid of Sunlight nådde 16. plass på den britiske albumlista i juli 1995. Det vart utgjeve berre ein singel frå albumet, «Beautiful», som nådde 29. plass på den britiske singellista. 

Etter den lange og intense skrive- og innspelingsprosessen til det førre albumet Brave, var Marillion nøydde til å bruke kortare tid på å lage det som skulle bli Afraid of Sunlight. Brave var vorte godt motteke av publikum, men selde likevel ganske dårleg. Medlemmane i gruppa var slitne, men dei måtte i gang med å produsere nytt material. Resultatet vart eit album som tematisk har likskapar med albumet Clutching at Straws, deira siste med Fish bak mikrofonen. I likskap med det albumet er ikkje Afraid of Sunlight eit konseptalbum, men tematisk sirklar med tekstar om dei negative sidene ved ry. Den faste tekstforfattaren til John Helmer bidrog med fleire tekster, og produsent Dave Meegan hjelpte til med å katalogisere musikalske idear under skriveprosessen, slik han òg hadde gjort det under arbeidet med Brave. 

Songen «Out of this World» handlar om racerkjøraren Donald Campbell og forsøka hans på å setje fartsrekord på vatn med båten Bluebird K7. Campbell omkom i rekordforsøket på innsjøen Coniston Water i Nord-England 4. januar 1967. Songen i gav i sin tur dykkaren Bill Smith ideen om å leite etter vraket av båten til Campbell, og båten vart heva 8. mars 2001, med både Steve Hogarth og Steve Rothery frå Marillion tilstades. 28. mai same år vart liket av Campbell funne. 

Songen «Beyond You» vart miksa i mono, inspirert av Phil Spector sitt lydbilete frå 1960-talet. 

Afraid of Sunlight vart utgjeve i remastra utgåve i mars 1999, med ein bonus-CD med demoversjonar, alternative versjonar og ekstraspor. Det remastra albumet er òg utgjeve utan bonus-CD'en. 

I 2001 gav Marillion ut ein dobbelt-CD med demo-material frå innspelinga av Afraid of Sunlight, kalla ReFracted!. 

Musikken frå Afraid of Sunlight vart i heilskapen sin spela live på fan-arrangementet Marillion Weekend 2003. Konserten, inkludert ekstranummera, vart filma, og utgjeve på DVD (Before First Light) berre to dagar seinare. Den offisielle produksjonstida på 63 timar og 29 minutt vart registrert som den raskaste produksjonen i verda av ein musikk-DVD av Guinness rekordbok.

Medverkande

Marillion
Steve Hogarth (aka "H") – vokal, tangentinstrument, perkusjon
Steve Rothery – gitarar
Mark Kelly – tangentinstrument
Pete Trewavas – bass
Ian Mosley – trommer

Andre
Barbara Lemzy: Vokal

Lister
Album

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Afraid of Sunlight» frå , og «Afraid of Sunlight» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 1995
This Strange Engine

This Strange Engine er det niande studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart utgjeve i april 1997, og vart spela inn i Marillion sitt eige studio The Racket Club i Aylesbury.

Det vart utgjeve to singlar frå albumet, «Man of a Thousand Faces» i mai 1997 og «80 Day» i september same år. Ingen av singlane nådde inn på den britiske Top 40 singellista. Albumet nådde 27. plass på albumlista i mai 1997.

Teksten til songen «Estonia» vart skrive etter at songar Steve Hogarth møtte den einaste briten som overlevde då ferja Estonia forliste i Austersjøen 28. september 1994. 852 menneske omkom i forliset.

Den europeiske utgåva av albumet hadde eit «skjult» spor ca 14 minutt etter siste songen. Lydkuttet består av Steve Hogarth sin hikstande latter over eit enkelt pianotema. Gruppa laga ein ekstra intro til ein utvida singel-versjon av songen «One of a Thousand Faces», og Steve Hogarth brast ut i latter då han prøvde å synge over piano-introen, etter litt for stort øl-inntak før innspelinga.

Marillion sa i utgangspunktet nei til å dra på turné i Nord-Amerika etter lanseringa av This Strange Engine, fordi det ville bli for dyrt. Ein tilhengjar foreslo då å samle inn til eit turnéfond, slik at gruppa likevel kunne få råd til å turnere i Amerika, og andre tilhengjarar tilbaud seg å administrere fondet. Marillion gjekk med på forslaget, og fansen samla til saman inn over 60 000 dollar. Som ei takk til fansen gav Marillion ein dobbelt-CD med opptak av ein av konsertane på turnéen til alle som hadde bidrege til fondet. (sjå Rochester.)

Under innspelinga av This Strange Engine vart Marillion kontakta av duoen The Positive Light, som ynskte å remikse noko av musikken til Marillion. Resultatet vart remiks-albumet Tales from the Engine Room. Remiks-albumet vart først utgjeve på Marillion sitt eige merke Racket Records for sal berre på gruppa si eiga nettside, og seinare (med eit ekstra spor) på Eagle Records for sal i vanlege butikkar.

I 2001 gav Marillion ut ein dobbelt-CD med demo-material frå innspelinga av This Strange Engine, kalla Another DAT at the Office.

Innhald

Medverkande
Marillion
Steve Hogarth – Vokal, korvokal, tangentinstrument og perkusjon
Steve Rothery – gitar
Mark Kelly – tangentinstrument, korvokal
Peter Trewavas – bass, korvokal
Ian Mosley – Trommer, perkusjon

Andre medverkande
Charlton & Newbottle School Choir – kor på «Man of a Thousand Faces»
Tim Perkins – balalaika på «Estonia»
Phil Todd – saksofon på «This Strange Engine»
Paula Savage – trompet på «Hope for the Future»

¨

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «This Strange Engine» frå , og «This Strange Engine» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
This Strange Engine page on Marillion's official website 

Marillion-album
Musikkalbum frå 1997
Castle Communications-album
Sanctuary Records-album
Pony Canyon-album
Radiation

Radiation er det tiande studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart utgjeve i september 1998, og vart spelt inn i Marillion sitt eige studio The Racket Club i Aylesbury.

Det vart utgjeve ein singel frå albumet, «These Chains» i september 1998. Singelen nådde ikkje inn på den britiske Top 40 singellista. Albumet nådde 35. plass på den britiske albumlista i oktober 1998.

To songar frå innspelinga av Radiation vart miksa men lagt til side og først gjort ferdig til det neste albumet, marillion.com. Dette var «Interior Lulu» og «Tumble Down the Years».

I 2002 gav Marillion ut ein dobbelt-CD med demo-material frå innspelinga av Radiation, kalla Fallout.

Innhald

Medverkande
Marillion
Steve Hogarth – Vokal, korvokal, piano, og perkusjon
Steve Rothery – gitarar
Mark Kelly – tangentinstrument, korvokal
Peter Trewavas – bass, korvokal, akustisk gitar 
Ian Mosley – Trommer, perkusjon

Andre
Jo Rothery, Viki Price – korvokal på «Three Minute Boy»

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Radiation» frå , og «Radiation» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 1998
Sanctuary Records-album
Pony Canyon-album
Gandalv

Gandalv (Stav-alven), er et namn frå Dvergatal i det norrøne kvadet Voluspå. Namnet finst og i Heimskringla, og er bore av ein av kongane av "Alvheim" (traktene aust for Glomma). Denne kongen ligg i strid med Halvdan Svarte.

sjå elles Trollmannen Gandalv for figuren frå J.R.R. Tolkiens bøker.

 Norrøn litteratur
Marillion.com

marillion.com er det ellevte studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart utgjeve i oktober 1999, og er oppkalla etter den offisielle nettstaden til Marillion. Albumet vart spelt inn i Marillion sitt eige studio The Racket Club i Aylesbury.

marillion.com var det første av albuma til Marillion som det ikkje vart utgjeve noko singel frå. Det vart berre laga ein promo-CD med tre av songane frå albumet. Albumet var òg det første av albuma til Marillion som ikkje kom inn blant Top 40 på den britiske albumlista.

Dei fleste av songane på albumet vart påbyrja under innspelinga av det førre albumet til gruppa, Radiation. To av songane vart miksa, men lagt til side og omarbeidd for marillion.com. Dette var «Interior Lulu» og «Tumble Down the Years».

Marillion støytte på tekniske problem under miksinga av songane på marillion.com. Nick Davis miksa tre av songane i eit anna studio medan Marillion fekk installert ein ny miksepult i deira eige studio The Racket Club. Gruppa likte likevel ikkje lyden frå den nye miksepulten, og avgjorde seg for å setje inn att den gamle og mikse resten av songane på denne. Under det vidare arbeidet oppstod det feil på datautstyret til den gamle miksepulten, og dette gjorde miksearbeidet vanskeleg. Til slutt fekk dei Steven Wilson, hovudmann i gruppa Porcupine Tree og dugeleg musikkprodusent, til å mikse ferdig dei siste songane til albumet.

Kjøparane av marillion.com kunne sende inn ein slipp frå CD-omslaget og få tilsendt ein gratis CD med bonusmateriale. Denne CDen, kalla marillion.co.uk, innehalde blant anna konsertopptak, demo-material og ein kort video med eit promo-intervju av bandet i samband med lanseringen av albumet. Det meste av dette materialen hadde tidlegare vore tilgjengeleg på spesialutgjevingar gruppa selde på nettsida sin. marillion.co.uk har sidan vorte gjeve ut på ny to gonger, oppdatert med nyare bonusmateriale.

Nettadressa marillion.com var opphavleg ått av ein av fansen til gruppa, og innehalde ei uoffisiell men respektert nettside om gruppa. Då gruppa sjølv tok skrittet ut på nettet, registrerte dei først adressa marillion.co.uk, før dei under vennskapelege omstende fekk overta .com-adressa og bygde opp den offisielle nettsida der.

I 2002 gav Marillion ut ein dobbelt-CD med demo-material frå innspelinga av marillion.com, kalla Caught in the Net. Denne utgjevinga inneheld blant anna dei opphavlege versjonane av «Interior Lulu» og «Tumble Down the Years».

Innhald

Medverkande
Marillion
Steve Hogarth – Vokal, korvokal, piano og perkusjon
Steve Rothery – gitarar
Mark Kelly – tangentinstrument
Peter Trewavas – bass, korvokal, gitar on «Tumble Down the Years»
Ian Mosley – Trommer, perkusjon

Andre
Ben Castle – saksofon på «Deserve»
Neil Yates – trompet på «House» og «Deserve»
Andy Rotherham – handklapping på «Rich»

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Marillion.com» frå , og «Marillion.com» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
www.marillion.com

Marillion-album
Musikkalbum frå 1999
En dag i september

En dag i september (orig. One Day in September) er ein dokumentarfilm frå 1999. Filmen handlar om München-massakren som fann stad under sommar-OL 1972.

Filmen vann Academy Award for Best Documentary Feature i 2000.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «One Day in September» frå ,  den 11. september 2012.

Fotnotar

Filmar frå 1999
Britiske filmar
Engelskspråklege dokumentarfilmar
München-massakren
Dokumentarfilmar om OL
Oscarvinnarar
The First Olympics: Athens 1896

The First Olympics: Athens 1896 (engelsk for Dei 1. olympiske leikane: Aten 1896) er ein amerikansk fjernsynsserie frå 1984. Serien handlar om førebuingane til sommar-OL 1896 og den amerikanske OL-troppen og målet deira om å få delta i OL.

Kjelder
 IMDb: The First Olympics: Athens 1896

Fjernsynsseriar frå 1984
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Engelskspråklege fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar om OL
Sommar-OL 1896
Anoraknophobia

Anoraknophobia er det tolvte studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart utgjeve i mai 2001, og vart spelte inn i Marillions eige studio The Racket Club i Aylesbury.

Det vart utgjeve ein singel frå albumet, men han vart berre selt frå gruppa si nettside. Fansen fekk to singlar for prisen av ein, slik at dei kunne sende ein singel til lokale radiostasjonar. Albumet nådde ikkje inn blant Top 40 på den britiske albumlista.

Anoraknophobia vart førehandsselt frå nettsida til Marillion lenge før albumet var ferdig. Til saman vart 12 674 eksemplar av albumet førehandsselt. Alle som førehandsbestilte albumet fekk ein spesialversjon av albumet med ein bonus-CD med ekstramateriale. Dessutan fekk alle som førehandsbestilte innan ein viss frist, fekk namnet sitt trykt i omslaget på spesialversjonen av albumet. Berre 1CD-versjonen vart selt i vanlege butikkar.

Eit konsertalbum med blant anna alle songane frå Anoraknophobia, Anorak in the UK, vart utgjeve i 2002, både som einskild-CD og dobbelt-CD. Ei stund etter utgjevinga av Anoraknophobia heldt Marillion ein konkurranse der fansen vart invitert til å remikse songar frå albumet. Remixomatosis, eit album med vinnarbidraga i konkurransen, vart utgjeve i 2004. I 2006 gav Marillion ut ein dobbelt-CD med demo-material frå innspelinga av Anoraknophobia, kalla Unzipped.

Tittelen
Albumtittelen spelar på klesplagget anorakk, som har vore mykje brukt av trainspottarar. Aktiviteten og klesplagget blir gjerne sett på av mange som ukule, slik òg Marillion og fansen deira ofte har vorte sett på av musikkritikarar. Anorakk-temaet går igjen på omslaget til albumet og relaterte produkt. Figuren på plateomslaget fekk namnet Barry.

Innhald

Medverkande
Steve Hogarth – vokal
Steve Rothery - gitarar
Mark Kelly - tangentinstrument
Pete Trewavas - bass
Ian Mosley - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anoraknophobia» frå , og «Anoraknophobia» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 2001
Marbles

Marbles er det 13. studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart utgjeve i mai 2004, og vart spela inn i Marillion sitt eige studio The Racket Club i Aylesbury.

Det vart utgjeve to singlar frå albumet. «You're Gone» nådde sjuandeplass på den britiske singlelista, den beste plasseringa sidan songen «Incommunicado» i 1987. «Don't Hurt Yourself» nådde 16. plass.  Begge singlane vart utgjeve i fleire versjonar. Albumet Marbles nådde likevel ikkje inn på Top 40 på den britiske albumlista.

Marbles vart utgjeve både som 1CD-versjon og 2CD-versjon. 1CD-versjonen var den einaste som vart selt i vanlege butikkar, medan 2CD-versjonen vart selt frå nettsida til Marillion. Gruppa reklamerte òg for 2CD-versjonen på dei enkle versjonane som vart selt i CD-butikkane, og dette gav gruppa ein del uvilje blant butikkeigarane, som frykta at platekjøperne ville kjøpe plata direkte frå Marillion, i staden for den enkle versjonen i platebutikkene.

I likskap med dei to føregåande albuma til Marillion kunne Marbles førehandsbestillast frå gruppa si nettside lenge før albumet vart utgjeve. Dette gav gruppa føreseielege inntekter, men førte òg til eit lågare sal etter at albumet kom i sal i vanlege platebutikker. Albumet vart òg utgjeve i ein spesiell 2CD-versjon der alle som førehandsbestilte albumet innan ein viss frist fekk namnet sitt trykt i plateomslaget. Denne versjonen (med over 18 000 namn) vart gjeve til alle som førehandsbestilte albumet (òg dei som ikkje fekk namnet i plateomslaget).

Songen «Ocean Cloud» er inspirert av og dedisert til havroaren Don Allum, som rodde tre gonger over Atlanterhavet, og som nesten omkom då eit uvêr råka han like før han nådde land på den siste turen. Med ei lengd på 17 minutt og 58 sekund er songen den lengste Marillion nokon gong har spelt inn.

Innhald

Dobbelplate

Enkelplate

Medverkande 
 Steve Hogarth – vokal
 Mark Kelly – tangentinstrument
 Ian Mosley – trommer
 Steve Rothery – gitar
 Pete Trewavas – bassgitar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Marbles (album)» frå , og «Marbles» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 2004
Dobbeltalbum
Somewhere Else av Marillion

Somewhere Else er det 14. studioalbumet til det britiske progressiv rock-bandet Marillion. Albumet vart gjeve ut i april 2007.

Albumet nådde 24. plass på den britiske albumlista. Songen «See It Like A Baby» vart gjeve ut som nedlastingssingel i mars 2007. Songen «Thankyou Whoever You Are» vart gjeve ut som CD-singel 11. juni 2007, og nådde 15. plass på den britiske singellista.

Til førehandsbestillingar av albumet vart det òg gjeve ut ein DVD med konsertversjonar av tre av songane, kalla «Something Else».

Innhald

Medverkande

Marillion
Steve Hogarth – vokal, piano og perkusjon
Mark Kelly – tangentinstrument
Ian Mosley – Trommer
Steve Rothery – gitarar
Pete Trewavas – bass, elektrisk gitar, akustisk gitar på «Faith».

Andre
Sam Morris – Valthorn på «Faith»

Lister

Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Somewhere Else (Marillion album)» frå , og «Somewhere Else» frå  den 11. september 2012.  
 

Marillion-album
Musikkalbum frå 2007
Happiness is the Road

Happiness is the Road er det 15. studioalbumet til det britiske progressiv rock-banda Marillion. Albumet vart først utgjeve 20. oktober 2008 i to versjonar, som dobbelalbum og som to separate 1CD-utgjevingar, og dessutan som nedlastbare lydfiler.

Med unntak av USA og Polen vart Happiness is the Road på dette tidspunktet ikkje selt i vanlege platebutikker, men berre frå nettsida til Marillion. Etter ynskje frå mange av tilhengjarane til gruppa har Marillion vald å likevel selje albumet i vanlege platebutikkar. 2CD-utgåva av Happiness is the Road blir utgjeve av EMI på Marillion sitt eige platemerke Intact i Storbritannia, Nederland, Tyskland, Frankrike, Italia, Spania og Skandinavia 2. februar 2009.

10. september la Marillion ut albumet til gratis, lovleg nedlasting på fildelingsnettverk. Når desse filene blir avspelt, blir det opna eit interaktivt vindauge med ei melding frå gruppa og ei oppfordring til å kjøpe musikk og andre bandprodukt direkte frå gruppa si nettside. Marillion har uttalt at dei ikkje støttar ulovleg nedlasting av musikk, men at dette initiativet var eit forsøk på å få noko positivt ut av den nedlastinga som uansett skjer.

Albumet er delvis eit konseptalbum rundt tema som andelegheit og meininga med livet. I likskap med fleire av dei tidlegare albuma til Marillion, vart Happines is the Road førehandsselt frå gruppa si nettside.

Under turneen i etterkant av albumutgjevinga gjorde Marillion eit forsøk med å ta opp alle konsertane, og gje ut opptaka som lydfiler allereie dagen etter kvar konsert. Til saman vart 14 av dei 16 konsertane i november 2008 utgjeve. Konserten på the Forum i London 19. november vart òg gjeve ut på dobbelt-CD i avgrensa opplag og selt til konsertpublikummet alt same kveld.

Innhald
All music written by Marillion, lyrics by Steve Hogarth

Volum 1: Essence

Volum 2: The Hard Shoulder

Medverkande
Steve Hogarth – vokal, tangentinstrument
Mark Kelly - tangentinstrument, korvokal
Ian Mosley - trommer, korvokal
Steve Rothery - gitarar, korvokal
Pete Trewavas - bassgitar, korvokal, gitarar, klarinett på «Throw Me Out»

Andre
Sam Morris – Valthorn på «Real Tears For Sale»
S. Claydon – Arco Bass
S. Audley – Dulcimer
P. Bisset – Stemnd perkusjon
Jon Hotten – Overarbeidd tamburin
Emil Hogarth – Ultralydhjarteslag på «Dreamy Street»
Dawn Roberts – Fingercymbal på «Essence»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Happiness Is the Road» frå , og «Happiness is the Road» frå  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2008
Marillion-album
Less Is More av Marillion

Less Is More er eit studioalbum av Marillion, gjeve ut på bandet sitt eige selskap den 2. oktober 2009. Ein versjon som var mogeleg å kjøpe i butikkar vart gjeve ut på Edel Music. Han inneheld akustiske versjonar av songar frå perioden med Steve Hogarth som songar (sidan 1989) samt ein song som ikkje tidlegare var gjeve ut, «It's Not Your Fault».

Innhald

Medverkande
Steve Hogarth – vokal
Steve Rothery – gitarar
Mark Kelly – tangentinstrument
Pete Trewavas – bass
Ian Mosley – Trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Less Is More (album)» frå ,  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 2009
Suizhou

Suizhou (kinesisk: 随州; pinyin: Suízhōu) er eit byprefektur nord i provinsen Hubei i det sentrale Kina, der det i nord og i aust grensar mot Henan-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 9 636 km² og vel 2,16 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Suizhou omfattar bydistriktet (区 qū) Zhengdu og byfylket (市 shì) Guangshui.

Samferdsle
Kinas riksveg 316 går gjennom området. Han fører frå Fuzhou i Fujian via Nanchang i provinsen Jiangxi og Wuhan i provinsen Hubei til Lanzhou i Gansu.

Suizhou er stoppestad på jarnbanen som trafikkerer mellom Hankou og Danjiangkou.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Suizhou» frå ,  den 11. september 2012.  
 

Byprefektur i Hubei
Sound's That Can't Be Made

{{Infoboks musikkalbum | 
| tittel        = Sounds That Can't Be Made
| format        = Studioalbum
| gruppe      = Marillion
| utgjeve = 15. september 2012 (Physical Release)
| innspeling    = The Racket Club, Buckinghamshire og Real World Studios, 2011/2012
| sjanger       = Progressiv rock
| selskap       = Ear Music 
| produsent    = Marillion, Mike Hunter
| førre  = The Singles '82–88'(2009)
| kronologi = ja  
| neste = 
}}Sounds That Can't Be Made''' er det 17. studioalbumet til Marillion og kom ut 15. september 2012. Ein song kalla «Power» vart lasta opp på YouTube den 17. juli 2012.

Som mange av albuma til Marillion kunne Sound's That Can't Be Made'' førehandsbestillast på nettsida til Marillion. Som takk fekk dei som gjorde dette ei spesialutgåve av albumet.

Innhald

Medverkande

Steve Hogarth – vokal, tangentinstrument
Mark Kelly - tangentinstrument, korvokal
Ian Mosley - trommer, korvokal
Steve Rothery - gitarar, korvokal
Pete Trewavas - bassgitar, korvokal, gitarar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sounds That Can't Be Made» frå ,  den 11. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 2012