alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Last Exit av Traffic

Last Exit er det tredje studioalbumet til det engelske rockebandet Traffic gjeve ut i mai 1969. Det er ei samling av litt av kvart sett saman av Island Records etter at bandet først vart oppløyst. Den første halvdelen av albumet består av studioopptak, medan den andre halvdelen var konsertopptak frå Fillmore Auditorium. Albumet nådde 19. plassen på den amerikanske Billboard 200-lista.

Plateomslag
Som plateomslaget indikerer så spelar den originale besetninga med Steve Winwood, Jim Capaldi, Chris Wood og Dave Mason på albumet. Mason er berre med på to spor: «Just for You» og «Something's Got a Hold of My Toe». Den originale plata gjeven ut på United Artists Records har eit anna plateomslag. Den amerikanske framsida har eit anna bilete av bandet skoren ut til å utforme logoen til bandet på ein svart bakgrunn.

Songar
Somme av studioinnseplingane av albumet var opphavleg gjevne ut på singlar i mono. Versjonane på albumet er i stereo. 

«Just for You» var tidlegare gjeven ut i februar 1968 som A-sida av ein solosingel av Dave Mason i Storbritannia. Då passa det bra at dei andre medlemmane i Traffic hadde akkompagnert han på innspelinga. (B-sida var «Little Woman» som ikkje inkluderte dei andre Traffic-medlemmane.) Singelen kom ut etter at Mason hadde slutta i Traffic første gongen, etter innspelinga av Mr. Fantasy.  

«Medicated Goo» og «Shanghai Noodle Factory» var A- og B-side til ein britisk Traffic-singel frå desember 1968. Singelversjonen av «Medicated Goo» er kortare med ein falsk slutt som ikkje finst på albumversjonen. Songen vart mykje spelt på konsertane til bandet då dei kom saman att i 1970 og 1971.

«Something's Got a Hold of My Toe» er ein instrumental og verkar å vere eit unytta studioopptak som opphavleg ikkje var meint å kome ut. Det er uklårt kvifor produsenten Jimmy Miller (som har skrive tekstar for andre songar på albumet) står oppført som medlåtskrivar på denne. 

«Withering Tree» var tidlegare gjeven ut som B-sida til «Feelin' Alright» (september 1968), sjølv om versjonen på albumet er noko forskjellig frå singelversjonen. Han vart truleg spelt inn medan Dave Mason framleis var i bandet, trass i at han ikkje er med på innspelinga.  

«Feelin' Good» og «Blind Man» er dei to konsertopptaka som tar opp andre halvparten av albumet. Begge desse var coverversjonar.

Mottaking

I ei melding av nyare dato skreiv AllMusic at Last Exit var svakare enn dei to første albuma, men at det ikkje var dårleg heller. Dei meinte dei fleste studiospora hadde høg appell, og hylla jamminga på konsertopptaka.

Innhald

Medverkande
Traffic
 Steve Winwood – orgel, solovokal (alle utanom 1, 3), piano, bass, gitar (2, 5)
 Dave Mason – gitar (1, 3), solovokal (1)
 Chris Wood – fløyte, saksofon, orgel
 Jim Capaldi – trommer, perkusjon, korvokal
Teknisk
 Guy Stevens, Mike Sida – kunstnarisk leiar
 Francine Winham, Raymond Ross, Richard Polak – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Last Exit (Traffic album)» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Traffic-album
Musikkalbum frå 1969
Album produserte av Jimmy Miller
Island Records-album
United Artists Records-album
PolyGram-album
Esker

Esker (av irsk eiscir, 'kam, ås') viser innan geologi til ein lang og smal rygg av sand, grus eller rullestein som er danna av avsetninaer frå smeltevasselver som renn i tunnelar under isbrear.

Opphavleg blei ordet brukt til å skildra lange, bølgjeforma ryggar som no er kjend for å bestå av glasifluvialt materiale avsett av smeltevasselver inne i isbrear. Materialet blir lagt der vatnet byrjer renna saktare. Etter kvart som tunnelen blir tetta igjen, smeltar vatnet seg oppover i isen og det blir avsett nye lag. Vasstrykket i smeltevasstunnelene kan bli så høgt at vatnet blir pressa oppoverbakke. Etter at isen smeltar blir avsetjingane liggjande som forhøgingar i terrenget. For at eskerane skal bevarast må isen bevega seg lite.

Døme på eskerar 
 St. Olavsormen ved Egersund 
 Sørfjordingsrindane og andre eskerar på Hardangervidda
 Esker i Einunndalsranden naturreservat nord i Hedmark. 
 Geitaryggen i Sandnes kommune 
 Uppsalaåsen strekkjer seg 250 km frå Södertörn forbi Uppsala til Billudden ved Gävlebukta.
 Eiscir Riada som går på tvers over heile øya Irland frå Dublin til Galway. Hovudvegen mellom dei to byane går tett ved.
 Mason Esker i Michigan strekkjer seg frå DeWitt gjennom Lansing og Holt og endar i Mason.
 Eskersystem i staten Maine kan følgjast opptil 160 kilometer. 
 Denali Highway i Alaska og Trans-Taiga Road i Quebec er begge delvis lagde på toppen av eskerar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Esker» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff

 Luftfoto av ein esker i Waterford, Maine
 Larry Gedney, "Eskers: The Upside-Down Riverbeds," Alaska Science Forum Article #674, 1. august 1984.
 Esker Riada Hjemmeside
 Diagram som illustrerer (i) istunnel i isbre før tilbaketrekning , slik at det dannes (ii) meandrerende esker i  The Ice Melts: Deposition I: "Pennsylania and the Ice Age", side 6. 1999. PA DCNR. Bureau of Topographic and Geologic Survey

Glasiale landformer
Akaa

Akaa (svensk Ackas) er ein finsk by og kommune i landskapet Birkaland. Kommunen har cirka 17 000 innbyggjarar og eit areal på 314,38 km² der 12,51 km² er vatn. Akaa er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Lempäälä, Tavastehus, Urjala, Valkeakoski og Vesilahti.

Den noverande bykommunen vart danna den 1. januar 2007 gjennom samanslåing av kommunane Toijala og Viiala. Den 1. januar 2011 vart Kylmäkoski kommune innlemma i Akaa.

Akaa var tidlegare ein kommune som vart oppløyst i 1946 og delt mellom kommunane Toijala, Kylmäkoski, Viiala og Sääksmäki.

Folketalsutvikling

Venskapsbyar 

  Sande i Vestfold i Noreg
  Hallsberg i Sverige
  Tapa i Estland
  Klippan i Sverige

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Akaa» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Kommunar i Birkaland
Birkala

Birkala (finsk Pirkkala) er ein finsk kommune. Kommunen ligg i landskapet Birkaland, 10 km sørvest for Tammerfors. Birkala har cirka 16 155 innbyggjarar og har eit areal på 103,86 km².

Birkala har berre finsk som målform.

I åra 1922–38 heitte kommunen Södra Birkala (finsk: Etelä-Pirkkala).

I kommunen ligg Tammerfors-Birkala lufthamn og den nye teknologiparken Partola Business Park. Birkala-bjørk er ein bjørkemutasjon som stammar frå Birkala.

Folketalsutvikling

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Birkala» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Busetnader grunnlagde i 1922
Kommunar i Birkaland
Juupajoki

Juupajoki er ein kommune i landskapet Birkaland i Finland. Kommunen har cirka 1 900 innbyggjarar og eit areal på 274,95 km² der 16,47 km² er vatn. Juupajoki er ein finskspråklig kommune som grensar til kommunane Jämsä, Mänttä-Vilppula, Orivesi og Ruovesi.

Juupajoki har fått sitt parallelle univers av den finske teikneserieteiknaren Tarmo Koivistos fiktive kommune Eipäjoki (der eipä på finsk tyder «neida» og juupa tyder «joda», og joki tyder «elv»). Hos Koivisto går handlinga føre seg i den fiktive kommunen Mämmilä, som har Koivistos heimstad Orivesi som modell. Og der Orivesi har nabokommunen Juupajoki har altså Mämmilä nabokommunen Eipäjoki.

Venskapsbyar 

  Nore og Uvdal i Noreg, 1945
  Surahammar i Sverige, 1945
  Wahlstedt i Tyskland
  Bjerringbro i Danmark, 1945
  Pusjkino i Russland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Juupajoki» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Kommunar i Birkaland
Kangasala

Kangasala er ein bykommune i landskapet Birkaland i Finland. Kommunen har cirka 29 900 innbyggjarar og eit areal på 870,85 km² der 212,83 km² er vatn. Kangasala er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kuhmoinen, Lempäälä, Orivesi, Padasjoki, Pälkäne, Tammerfors og Valkeakoski.

Den 1. januar 2005 vart Kangasala slått saman med tidlegare Sahalahti kommune. Den 1. januar 2011 vart Kuhmalahti innlemma i kommunen.

Venskapsbyar 

  Åland i Finland
  Räpina i Estland
  Vänersborg i Sverige
  Holmestrand i Norge
  Siglufjördur i Island
  Herning i Danmark
  Eiði i Færøyane
  Arsuk i Grønland
  Husby i Tyskland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kangasala» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Kommunar skipa i 1865
Kommunar i Birkaland
Kihniö

Kihniö er ein kommune i landskapet Birkaland i Finland. Kommunen har cirka 2 300 innbyggjarar og eit areal på 390,50 km² der 33,39 km² er vatn. Kihniö er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Jalasjärvi, Ylöjärvi, Parkano, Seinäjoki og Virdois.

Venskapsbyar 
  Bollnäs i Sverige, 1960
  Põltsamaa i Estland, 1991
  Rochester i England, 1993
  Pajusi i Estland, 1997

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kihniö» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

1920 i Finland
Busetnader grunnlagde i 1920
Kommunar i Birkaland
Lempäälä

Lempäälä er ein kommune i landskapet Birkaland i Finland. Kommunen hadde ved utgangen av februar 2015 22 292 innbyggjarar og eit areal på 306,92 km² der 37,48 km² er vatn. Lempäälä er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Akaa, Kangasala, Birkala, Tammerfors, Valkeakoski og Vesilahti.

Den første skriftlege kjelda med tilvising til Lempäälä er frå 1430. Lempäälä kyrkje er vigd til heilage Birgitta, og er frå slutten av 1400-talet.

Den finske forfattaren Yrjö Kokko budde i Lempäälä, og er gravlagt her.

Folketalsutvikling

Venskapsbyar 

  Ulricehamn i Sverige
  Øvre Eiker i Noreg
  Kerteminde i Danmark
  Tapolca i Ungarn
  Upplands-Bro i Sverige

Referansar

Bakgrunnsstoff

 

Kommunar skipa i 1866
Kommunar i Birkaland
Mänttä-Vilppula

Mänttä-Vilppula er ein finsk by og kommune i landskapet Birkaland. Kommunen hadde ved utgangen av februar 2015 10 713 innbyggjarar og eit areal på 657,1 km² der 122,61 km² er vatn. Mänttä-Vilppula er ein finskspråkleg kommune, som vart til gjennom samanslåinga av kommunane Mänttä og Vilppula 1. januar 2009. Kommunenen grensar til kommunane Keuruu, Jämsä, Juupajoki, Ruovesi og Virdois.

Folketalsutvikling

Venskapsbyar 

  Aakirkeby i Danmark
  Halliste i Estland
  Heby i Sverige 
  Høyanger i Noreg
  Ronneby i Sverige
  Stary Oskol i Russland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mänttä-Vilppula» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Uppslagsverket Finland , Mänttä-Vilppula [daud lenkje]
Busetnader grunnlagde i 2009
24°E
62°N
Kommunar i Birkaland
Ola Svein Stugu

Ola Svein Stugu () er ein norsk historikar, forfattar og professor ved Institutt for historie og klassiske fag på Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet i Trondheim. 

Stugu er fødd i Oppdal. Han vart cand. philol. i 1976 ved Universitetet i Oslo med historie som hovudfag og hadde yrkespraksis frå skuleverk, offentleg forvalting og oppdragsforsking fram til 1993. Han vart førsteamanuensis ved historisk institutt og Universitetet i Trondheim i 1994, før han i 2001 vart professor ved same stad.

Stugu har skrive fleire bøker og andre publikasjonar innanfor kulturhistorie, byhistorie og historiedidaktikk, blant anna Trøndelags historie for perioden etter 1945. Han sit òg som nestleiar for Norsk senter for bygdeforskning.

Bibliografi

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ola Svein Stugu» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Oppdal
Norske forfattarar
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Professorar ved NTNU
Norske historikarar
Norske historieprofessorar
Torlaug Løkensgard Hoel

Torlaug Løkensgard Hoel () er ein norsk professor emeritus i skriving, pedagogikk og norsk didaktikk ved Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet NTNU.

Ho vart cand.mag. ved Universitetet i Oslo i 1966 og cand.philol. same staden i 1973 med hovudoppgåva Draumen om frigjering: eit hovudtema i Hans Børlis lyrikk i nordisk. I 1995 vart Hoel dr. art. ved Universitetet i Trondheim på avhandlinga Elevsamtalar om skriving. Responsgrupper i teori og praksis.

Hoel arbeidde som adjunkt ved Gerhard Schønings vidaregåande skule frå 1967 og seinare som lektor. Ho var amanuensis/førsteamanuensis ved Pedagogisk seminar, Universitetet i Trondheim (i dag Program for lærarutdanning, NTNU) frå 1980, og professor frå 1999. Frå 2002 til 2005 var ho prodekan ved Fakultet for samfunnsvitskap og teknologileiing. Torlaug Løkensgard Hoel er medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.

I 2012 fekk Torlaug Løkensgard Hoel og Sissel Lie NTNUs likestillingspris for innsatsen sin gjennom fleire år, der dei har halde fleire opprykkurs for kvinnelege forskarar i førsteamanuensisstillingar, vore mentorer i NTNU sine mentorprogram og halde skrivekurs for kvinnelege stipendiatar.

Bibliografi

Utvalde bøker 

 1990 Skrivepedagogikk på norsk. Prosessorientert skriving i teori og praksis. Cappelen ISBN 978-82-021-2391-8 
 2000 Skrive for å lære, med Olga Dysthe og Frøydis Hertzberg. Abstrakt forlag. ISBN 978-82-7935-293-8
 2008 Skriving ved universitet og høgskolar. Universitetsforlaget ISBN 978-82-150-1339-8
 2008 Det store spranget: ny som lærer i skole og barnehage, med Brit Hanssen, Rachel Jakhelln og Sissel Østrem. Tapir akademisk forlag. ISBN 978-82-519-2282-1

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Torlaug Løkensgard Hoel» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff
 

 Miniportrettet: Torlaug Løkensgard Hoel
 Hoels profilside, NTNU

Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Professorar ved NTNU
The Low Spark of High Heeled Boys

The Low Spark of High Heeled Boys er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Traffic, gjeve ut i 1971. Som med andre Traffic-album har The Low Spark of High Heeled Boys forskjellige retningar innan rock, som jazzrock, progressiv rock og klassisk rock and roll. Namnet på tittelsporet vart føreslått av skodespelaren Michael J. Pollard.

Albumet inneheld hitten «Rock & Roll Stew» og radiohitten «The Low Spark of High Heeled Boys». Dette er det einaste originale Traffic-albumet der Jim Capaldi syng solo på to songar («Light Up or Leave Me Alone» og «Rock & Roll Stew»). Den einaste andre songen han syng solo på er «Dealer» frå Mr. Fantasy (1967).

Plateomslaget er kjend for at øvre høgre hjørne og det nedre venstre hjørnet var avskoren slik at det gav illusjonen av ein tredimensjonal kube. 

Albumet selde til gullplate mindre enn eitt år etter det kom ut i USA og i 1996 hadde det oppnådd fleire platinaplater. Det vart ommastra og gjeve ut med eitt bonusspor den 19. mars 2002.

Mottaking

Meldingane har vore stort sett positive om albumet. AllMusic likte variasjonen som songane ikkje skrivne av Winwood og Capaldi gav og det mektige og lange tittelsporet. Dei skreiv at albumet «markerte det kommersielle og kunastnariske høgdepunktet i den andre perioden til Traffic». Robert Christgau meinte at bandet hadde vokse frå det førre albumet og skreiv at sjølv om gruppa «er blotta for intellektuell kraft, har dei noko på gang» og «når det fungerer oppstår det eit fint paradoks - avslappande og spanande på same tid.» Pop Matters skreiv at det var «eit album som er lett å lytte til om att og om att, men som sjeldan dukkar opp lister over beste album.» Dei skreiv òg at dei fleste songane er undervuderte og krev fleire gjennomlyttingar for å kunne verdsetjast.

Innhald

Medverkande

Traffic
 Steve Winwood – solovokal (spor 1, 2, 5, 6), gitar, piano, orgel
 Jim Capaldi – solovokal (spor 3, 4), perkusjon, korvokal (spor 6)
 Chris Wood – saksofon, fløyte
 Ric Grech – bass, fiolin
 Jim Gordon – trommer
 Rebop Kwaku Baah  – perkusjon 

med:
 Mike Kellie – trommer (spor 6)

Teknisk
 Brian Humphries – lydteknikar
 Tony Wright – plateomslag
 Richard Polak – fotografi

Salslister
Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Low Spark of High Heeled Boys» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Traffic-album
Musikkalbum frå 1971
Island Records-album
Album produserte av Steve Winwood
Mike Kellie

Michael Alexander Kellie () var ein engelsk musikar, komponist og plateprodusent. 

I ein karriere som varte over 50 år, var Kellie medlem av rockegruppene The V.I.P.s, Spooky Tooth og The Only Ones. Han var òg ein aktiv studiomusikar og har arbeidd med The Who på filmusikken til Tommy, Joe Cocker, Traffic, George Harrison, Jerry Lee Lewis, Peter Frampton, Maurice Gibb frå Bee Gees, Gary Wright, Johnny Thunders, Luther Grosvenor, Neil Innes, Steve Gibbons, Chris Jagger, Nanette Workman, Sean Tyla, Jim Capaldi, Pat Travers og Andy Fraser.

I 2014 gav Kellie ut det første soloalbumet sitt, Music from The Hidden, medan han framleis var medlem av The Only Ones. Han døydde i 2017 etter kort tids sjukdom.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Kellie» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå Birmingham i Storbritannia
Engelske trommeslagarar
Engelske rocketrommeslagarar
Engelske punkrocktrommeslagarar
Engelske studiomusikarar
Spooky Tooth-medlemmar
The Only Ones-medlemmar
Engelske låtskrivarar
Shoot Out at the Fantasy Factory

Shoot Out at the Fantasy Factory er det sjette studioalbumet til det engelske rockebandet Traffic, gjeve ut i 1973. Det var ein oppfølgjar til The Low Spark of High Heeled Boys og inneheldt fem songar. Shoot Out fekk ikkje like bra kritikk som føregangaren, men nådde sjetteplassen på Billboard Pop Albums-lista, ein plass høgare enn Low Spark i 1972. Som føregangaren var det originale plateomslaget slik at to av hjørna var avskorne. 

Albumet vart spelt inn med fire medlemmar av Muscle Shoals Rhythm Section (David Hood, Roger Hawkins, Barry Beckett og Jimmy Johnson). Hood og Hawkins var oppførte som medlemmar av Traffic. Desse to pluss Beckett vart med bandet på turné og spelte på konsertalbumet On the Road.

Mottaking

Rolling Stone var litt lunken og skreiv at dei fleste songane var for avbalanserte og uniforme i struktur og tone, men at «Evening Blue» og «(Sometimes I Feel So) Uninspired» var høgdepunkt. Dei oppsummerte at albumet «omfattar både dei inkonsistente faktorane som plaga bandet, i tillegg til høgdepunkta som heldt dei gåande.»

AllMusic meinte at komposisjonane og framføringane jamt over var svake og at albumet var «kompetent, men likeglad i den kjende stilen deira», medan Village Voice-kritikaren Robert Christgau berre skreiv ei enkel setning «Kan gjevast bort: '(Sometimes I Feel So) Uninspired'.»

Innhald

Medverkande

Traffic
 Steve Winwood – solo- og korvokal, gitar, piano, orgel
 Chris Wood – saksofon, fløyte
 Jim Capaldi – perkusjon, korvokal (spor 2)
 David Hood – bass 
 Roger Hawkins – trommer
 Rebop Kwaku Baah – perkusjon

Andre medverkande
 Barry Beckett – klaverinstrument (spor 4)
 Jimmy Johnson – klarinett (spor 4)

Teknisk
 Jerry Masters, Steve Melton – lydteknikar
 Tony Wright – illustrasjonar
 Tommy Wright – fotografi

Salslister
Album

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shoot Out at the Fantasy Factory» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Shoot Out at the Fantasy Factory (1973) album releases & credits at Discogs.com
 Traffic – Shoot Out at the Fantasy Factory (1973) album user reviews & credits at ProgArchives.com
 Shoot Out at the Fantasy Factory (1973) album review by William Ruhlmann, credits, releases and Billboard charts at AllMusic.com

Traffic-album
Musikkalbum frå 1973
Island Records-album
Album produserte av Steve Winwood
On the Road av Traffic

On The Road er det andre konsertalbumet til det engelske rockebandet Traffic, gjeve ut i 1973. Det vart spelt inn i Tyskland og har same besetninga som på Shoot Out at the Fantasy Factory i tillegg til klaverspelaren Barry Beckett.

Den første amerikanske utgåva av On the Road (Island/Capitol) i 1973 kom ut som ein enkel LP som bestod av «The Low Spark of High Heeled Boys» (forkorta til 15:10), «Shoot Out at the Fantasy Factory», «(Sometimes I Feel So) Uninspired» og «Light Up or Leave Me Alone».

Albumet nådde 40. plassen på den britiske albumlista og 29. plassen i USA.

Mottaking
Allmusic rosa spelinga til Roger Hawkins, David Hood og Barry Beckett, men meinte at songane på albumet var altfor lange og ikkje betra dei glanslause studioversjonane av dei tre songane frå Shoot Out at the Fantasy Factory.

Innhald

Medverkande
Steve Winwood – gitar, solovokal (1, 3, 4, 6), piano
Chris Wood – fløyte, saksofon
Jim Capaldi – perkusjon, solovokal (5), trommer (4)
Rebop Kwaku Baah – perkusjon
Barry Beckett – orgel, piano
David Hood – bass
Roger Hawkins – trommer

Teknisk:
Chris Blackwell – produsent
Brian Humphries – lydteknikar
Jimmy Johnson – miksing
Jeff Willens – mastering
Ann Borthwick – plateomslag
Brian Cooke – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «On the Road (Traffic album)» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Traffic-album
Konsertalbum frå 1973
Album produserte av Chris Blackwell
Island Records-album
When the Eagle Flies

When the Eagle Flies er det sjuande studioalbumet til det engelske rockbandet Traffic, gjeve ut i 1974. Det vart det siste albumet deira før dei vart sameint att i 1994 for Far from Home. Av musikarar på albumet var Jim Capaldi på trommer, klaverinstrument og vokal; Rosko Gee på bassgitar; Steve Winwood på gitar, klaverinstrument og vokal; og Chris Wood på fløyte og saksofon. Perkusjonisten Rebop Kwaku Baah fekk sparken før albumet var ferdig, men han er med på to spor. Det vart nytta fleire forskjellige klaverinstrument enn på tidlegare Traffic-album, mellom anna Moog.

When the Eagle Flies var det fjerde studioalbumet deira på rad som nådde topp 10 på den amerikanske albumlista og selde til gullplate der. Det vart langt mindre populært i Storbritannia der det nådde 31. plassen, men droppa ut av lista etter ei veke. Traffic turnerte etter albumet kom ut, men vart oppløyst midt i turneen i 1974. 

Chris Wood-komposisjonen «Moonchild Vulcan» vart spelt inn for albumet, men kom til slutt ikkje med til fordel for «Memories of a Rock N' Rolla». Songen vart spelt på den påfølgjande turneen og eit konsertopptak av Traffic kom seinare ut på det posthume Chris Wood-albumet Vulcan i 2008.

Mottaking

Rolling Stone kalla albumet ujamt og sa at den nakne tonen fungerte glimrande på «Graveyard People» og «Walking in the Wind», men andre stader vart det ofte «blodfattig på grunn av anten dårlege arrangement eller utilstrekkeleg produksjon.» Men dei rekna dei strammare og meir konsise songane som ei lovande retning for bandet og tilrådde albumet basert på den fornya styrken i låtskrivinga til Winwood og Capaldi og Winwood sitt arbeid på klaverinstrumenta.  Allmusic meinte det motsette: at albumet meir enn tidlegare tillet lange og buktande stykke, der sjølv ikkje vokalen gjorde noko særleg meir enn å «improvisere melodiane over musikken, utan å bry seg om kvar orda tydde».

Innhald

Medverkande
Steve Winwood – gitar, vokal, klaverinstrument
Chris Wood – fløyte, saksofon
Jim Capaldi – trommer, perkusjon, korvokal (5), klaverinstrument
Rosko Gee – bass
Rebop Kwaku Baah (ikkje oppført) – perkusjon (3, 7)
Teknisk:
Chris Blackwell – produsent
Nobby Clark – lydteknikar
Brian Humphries – lydteknikar
Jeff Willens – mastering
Bill DeYoung – tekst i omslaget
Martin Hughes – design
Bill Levenson – oversyn med nyutgjeving
Monique McGuffin – produksjonskoordinator for nyutgjeving
Vartan – kunstnarisk leiar for nyutgjeving

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «When the Eagle Flies» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Traffic-album
Musikkalbum frå 1974
Album produserte av Chris Blackwell
Island Records-album