alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tamara McKinney

Tamara McKinney () er ein USA-amerikansk tidlegare alpin skirennar som i 1983 vann verdscupen i alpine greiner. Ho sikra seg òg FIS-premien som beste kvinne i storslalåmcupen 1981 og 1983, samt i slalåmcupen 1984. McKinney vann gullmedaljen i kombinasjonen under verdsmeisterskapen 1989 i Vail, der ho også tok bronsen i slalåmtevlinga. Tidlegare kom ho bronseplassen ved VM 1985 og VM 1987. Perioden januar 1981 til januar 1987 vann ho 18 renn i verdscupen, likt fordelt på øvingane slalåm og storslalåm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tamara McKinney» frå ,  den 26. oktober 2019.  

Alpinistar frå USA
Fastetida

Fastetida er ein del av kyrkjeåret som byrjer på oskeonsdag og varer i 40 dagar fram til påskedag.

Tida peiker tilbake til Jesus sine 40 fastedagar i ørkenen, der han blei freista av djevelen.

Sundagstekstane i fastetida handlar ofte om den kristne kampen mot djevelen og dei vonde maktene, og var opphavleg meint for folk som skulle døypast i påska.

I mange land markerer ein feitetysdag dagen før oskeonsdag. Dette er den siste dagen i karnevalet.

Sjå òg 

 Faste

Kjelder 

Kristne høgtider
Kyrkjeåret
Fastetida
Caravan av Caravan

Caravan er debutalbumet til det britiske Canterbury scene- og progressiv rockebandet Caravan. Det kom ut i oktober 1968.

Bakgrunn
Albumet var eit resultat av at bandet lånte utstyr frå Soft Machine, som på denne tida turnerte i USA med Jimi Hendrix, og skapte eit «uvanleg modent musikalsk uttrykk».  Albumet kom ut i både stereo og mono i både USA og Storbritannia, men nådde ikkje salslistene nokon stad.

Innhald
Alle songar skrivne av Sinclair, Hastings, Coughlan & Sinclair, utanom der anna er nemnt.

Side ein

Side to

Nyutgjeving
I 2002 kom albumet ut på CD med begge versjonar av albumet, både mono og stereo, i tillegg til eit ekstra spor, «Hello Hello» (3:12), som vart gjeven ut som singel.

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – solovokal (side 1: 1-2, 4), felles solovokal (side 1: 5 & side 2: 1, 3), gitar, bassgitar
 Richard Sinclair – solovokal (side 1: 3 & side 2: 2), co-solovokal (side 1: 5 & side 2: 1, 3), bassgitar, gitar
 Dave Sinclair – orgel, piano
 Richard Coughlan – trommer

Andre medverkande
 Jimmy Hastings – fløyte på «Love Song with Flute»

Teknisk
 Tony Cox – produsent
 Keith Davis of DBWX – design

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Caravan (Caravan album)» frå ,  den 26. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Official website
 Caravan album review by Lindsay Planer, credits & releases at AllMusic.com
 Caravan album releases & credits at Discogs.com
 Caravan album credits & user reviews at ProgArchives.com

Caravan-album
Debutalbum frå 1968
Decca Records-album
Verve Records-album
Pye Hastings

Julian Frederick Gordon «Pye» Hastings () er ein britisk musikar som er fødd i Skottland, men oppvaksen i Canterbury i Kent. Han er gitarist og vokalist i Canterbury scene-bandet Caravan og bror til Jimmy Hastings.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Pye Hastings» frå ,  den 26. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Canterbury scene
Caravan-medlemmar
Skotske gitaristar
Skotske songarar
Musikarar frå Kent
Mirage-medlemmar
The Wilde Flowers-medlemmar
Dave Sinclair

David Sinclair () er ein klaverspelar (orgel, piano, cembalo, elektrisk piano, Mellotron og meir) knytt til Canterbury scene sidan slutten av 1960-åra. Han vart kjend med musikkgruppa Caravan og skreiv somme av dei mest kjende songane deira, som «For Richard», «Nine Feet Underground», «The Dabsong Conshirtoe» og «Proper Job/Back To Front».

Biografi
Han starta karrieren sin kring 1966-1967 med The Wilde Flowers, før han var med å skipe Caravan i 1968 med syskenbarnet Richard Sinclair (bass/vokal), Pye Hastings (gitar/vokal) og Richard Coughlan (trommer) og var inn og ut av dette bandet i 35 år. Innimellom periodane i Caravan, var han medlem av Matching Mole (1971–72), Hatfield and the North (1972–73), The Polite Force (1976–77) og Camel (1978-1979).

Tidleg i 2000-åra gav han ut to soloalbum, Full Circle og Into the Sun (begge 2003). Han flytta til Kyoto i Japan i 2005. Det siste soloalbumet hans, Out of Sinc, kom ut i juni 2018.

Diskografi
Solo 
1993 - Moon Over Man (Voiceprint VP119CD)
2003 - Full Circle  (DSincs-Music 001)
2003 - Into the Sun (DSincs-Music 002)
2010 - Pianoworks I - Frozen In Time (CRSCNT 001)
2011 - Stream (CRSCNT 002)
2014 - The Little Things (DSincs-Music)
2018 - Out of Sinc (DSincs-Music)

Caravan
1968 - Caravan  (Verve VLP 6011 now released on HTD Records as HTDCD 65)
1970 - If I Could Do It All Over Again I'd Do It All Over You (Decca SKL-R 5052)
1971 - In the Land of Grey and Pink (Deram SDL-R 1)
1973 - For Girls Who Grow Plump in the Night (Deram SKL-R 12)
1974 - Caravan and the New Symphonia (Decca SKL-R 1110)
1975 - Cunning Stunts (Deram SKL-R 5210)
1980 - The Album (Kingdom KVL 9003)
1982 - Back to Front (Kingdom KVL 5011)
1995 - The Battle of Hastings (HTD Records HTDCD 41)
2004 - The Unauthorized Breakfast Item (to spor) (Eclectic Discs ECL 1001)

Camel
1978 - Breathless  (Deram 820 726-2)

Robert Wyatt
1971 - The End of an Ear (CBS 64189)

Matching Mole
1972 - Matching Mole (CBS 64850)

Richard Sinclair's Caravan of Dreams
1992 - Richard Sinclair's Caravan of Dreams (HTD CD7)
1993 - An Evening of Magic (HTD CD 17)

Polite Force 
1997 - Canterbury Knights (Voiceprint VP187)

Filmography
 2015: Romantic Warriors III: Canterbury Tales (DVD)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Dave Sinclair» frå ,  den 26. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
Heimeside

 

Canterbury scene
Engelske pianistar
Engelske klaverspelarar
Musikarar frå Kent
Folk frå Herne Bay i Kent
Caravan-medlemmar
Camel-medlemmar
Matching Mole-medlemmar
The Wilde Flowers-medlemmar
Hatfield and the North-medlemmar
Richard Coughlan

Richard Coughlan () var ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar og perkusjonist i Canterbury scene- og det progressive rockebandet Caravan. Han var med å skipe Caravan i 1968 og vart verande i bandet fram til han døydde.

Biografi
I 1966 vart Coughland medlem av The Wilde Flowers, der han erstatta Robert Wyatt på trommer, då han slutta for å skipe Soft Machine. I 1968 skipa han Caravan i lag med andre musikarar frå The Wilde Flowers. Grupppa var aktiv fram til tidleg i 1980-åra, og spelte inn ti album på denne tida. I 1990 kom Caravan saman att. Coughlan vart verande med bandet fram til han døydde etter ei tids sjukdom i desember 2013.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Richard Coughlan» frå ,  den 26. oktober 2019.  
 

Canterbury scene
Engelske trommeslagarar
Folk frå Herne Bay, Kent
Musikarar frå Kent
Caravan-medlemmar
The Wilde Flowers-medlemmar
Tony Cox

Tony Cox er ein britisk plateprodusent og arrangør. Han var viktig seint i 1960- og i 1970-åra innan utviklinga av folkrock og progressiv rock, og har sidan hovudsakleg arbeidd som komponist og orkestrator.

Karriere 
Han byrja som musikar i 1966 og i ein duo i lag med Douglas MacRae-Brown og albumet The Young Idea i 1967, og fekk ei hitsingel i Storbritannia med ein versjon av The Beatles-songen «With a Little Help from My Friends». Som produsent arbeidde han med artistar som Trees og Mick Softley. Han var tidleg ute med å spele EMS VCS 3-synthesizer og i 1971 spelte han på Spirogyra-albumet St. Radigunds, og Mike Heron-albumet Smiling Men With Bad Reputations. I 1972 spelte han piano med The Bunch i lag med Sandy Denny på vokal, og i 1976 spelte han synth på Martin Carthy-albumet Crown Of Horn.

I 1974 skipa han Sawmills Studios i Cornwall, eit av dei første heimestudioa i Storbritannia.

I 1978 gifta han seg med visesongaren Lesley Duncan, og produserte singelen hennar «The Magic's Fine».

Arbeid

Produsent 
 Caravan
 Mick Softley (arrangør)
 Tír na nÓg
 Magna Carta (arrangør)
 Trees (arrangør)
 Françoise Hardy (arrangør)
 Mick Greenwood (arrangør)
 Amory Kane

Arrangør og orkestrering 
 Family
 Yes
 Renaissance
 John og Beverley Martyn

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Tony Cox» frå ,  den 26. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
 The Young Idea LP, at Discogs.com Henta 26. oktober 2019.
 The Young Idea, on officialcharts.com Henta 26. oktober 2019.
 Electric Eden: Unearthing Britain's Visionary Music, by Rob Young. 
 The Young Idea CD liner notes by Stefan Granados
 The Great British Recording Studios, by Howard Massey. 
 Mick Softley CD Henta 26. oktober 2019.
 credits on Allmusic.com Henta 26. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Engelske plateprodusentar
The Bunch-medlemmar
Liste over vindkraftverk i Noreg

Dette er eit oversyn over vindkraftverk i Noreg.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Liste over vindkraftverk i Norge» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 
 Liste
Vindkraftverk
Vindkraftverk
Innhausting

Innhausting eller hausting er det å henta eller berga inn ei avling eller ein haust. Ein kan til dømes hausta inn korn, frukt, nøtter, blomar, blad, dyrefôr, fiber- og oljeplantar. 
Tradisjonelle namn for innhausting av høy er slåttonn, medan innhaustinga av korn har vore kalla skuronn.

Historisk har ein gjerne hausta for hand, men i samband med industrialiseringa av jordbruket er mange typar innhausting blitt meir mekaniserte.
Nokre tradisjonelle reiskapar for innhausting er ljå, sigd, bærplukkar og rake. Nyare maskineri er skurtreskar, fôrhaustar, ballpresse og potetopptakar. Det er  også gjort forsøk på å utvikla ulike former for robothaustarar.

Innhaustinga føregår ofte om hausten, men kan også gå føre seg andre tider på året. I ulike kulturar finst det ei rekkje ulike haustfestar som markerer innhaustinga.

I overført tyding kan haust visa til eit anna produkt eller resultat, som bokhaust. Det kan også visa til døde, som «valens høst» om folk som har falle på ein valplass, eller «dødens høst» der ein førestiller seg døden som ein slåttekar med ljå.

Kjelder 

Haust
Jordbruk
Bagasje

Bagasje, ferdagogds, reisegogds, eller oppakning er utstyr og eigedelar ein har med seg på reise. Dette kan ein anten bera med seg eller lasta på kløvdyr eller fargreier.

Det finst ulike innretningar til å pakka bagasje i, som veske, ryggsekk, kløv, meis, koffert og reisekiste. Ein kan også flytta bagasje ved hjelp av traller, bagasjeband og ulike køyretøy. Transportmiddel kan ha særskilde stader å oppbevara bagasje på, som bagasjerom på bil, bagasjehylle på tog eller lasterom på fly.

Ordet bagasje kjem frå fransk bagage og opphavleg frå gammalprovençalsk. Det er avleidd frå mellomalderlatin baga, 'sekk'.
I overført tyding kan bagasje visa til kvalifikasjonar eller livserfaringar.
Kvart einskild stykke reisegods kan ein kalla kolli (fleirtal av italiensk collo, 'nakkebør'.

Bagasjereglar 
Ved flyging finst det ulike reglar for bagasje knytte til vekt, storleik og innhald. Kvar passasjer har gjerne ein viss vektkvote for kor mykje dei kan ta med seg. I tillegg finst det maksgrenser for kvart kolli. Handbagasje og send bagasje har ulike reglar for storleik. Farleg materiale som gassar, våpen og sprengbart materiale er heller ikkje lov å ha med seg i bagasjen.

Kjelder 

 
Reiseutstyr
Franske ord og uttrykk
Verdscupen i alpine greiner 1982/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1982-sesongen tok til 5. desember 1981 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 26. mars 1982 i Montgenèvre i Frankrike. Turneringa omfatta 28 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 10 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Phil Mahre frå USA sikra seg FIS-premien for andre året i rad, medan svenske Ingemar Stenmark vart andremann og Steve Mahre, tvillingbroren til vinnaren, kom på tredjeplassen i den totale verdscup-turneringa.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1981/82» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1982
Verdscupen i alpine greiner 1982/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1982-sesongen tok til 4. desember 1981 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 27. mars 1982 i Montgenèvre i Frankrike. Turneringa omfatta 27 renn og 31 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 8 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Erika Hess frå Sveits vann FIS-premien som beste poengplukkar i verdscuptevlingane, med Irene Epple frå Vest-Tyskland og Christin Cooper på dei neste plassane.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kombinasjon

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1981/82» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1982
Neusiedl am See

Neusiedl am See er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 57 km² med over 8 000 ibuarar. Byen Neusiedl ligg 133 meter over havet, ved nordbreidda av Neusiedlersjøen.

Vindyrking og turisme er viktigaste næringsgreinene i kommunen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Neusiedl am See» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 

Burgenland
Kommunar i Burgenland
Dave Hitchcock

Dave Hitchcock er ein tidlegare plateprodusent som arbeidde med Genesis, Caravan, Camel, Curved Air og Renaissance.

Biografi
David Hitchcock arbeidde som fast produsent for Decca Records før han vart sjølvstendig produsent. Han arbeidde med Decca Records og Charisma Records og skipa selskapet Gruggy Woof Productions.

I 1992 gav han opp produksjonskarrieren for å bli manager for Monty Python før han skipa sitt eige rekneskapsføretak, DBM Ltd, «For artistar, produsentar, forfattarar og andre skapande folk - 85 % av det me gjer er musikkrelatert.»

Somme album produserte av David Hitchcock
Album med Camel
 Mirage (1974)
 The Snow Goose (1975)
Album med Caravan
 In the Land of Grey and Pink (1971)
 Waterloo Lily (1972)
 For Girls Who Grow Plump in the Night (1973)
 Caravan & the New Symphonia (1974)
 Live (1975)
 Cunning Stunts (1975)
 Blind Dog at St. Dunstans (1976)
 Where But for Caravan Would I? (2000)
 Live at the Fairfield Halls, 1974 (2002)
Album med Curved Air
 Curved Air – Live (1975)
Album med East of Eden
 Snafu (1970)
 East of Eden (1971)
Album med Genesis
 Foxtrot (1972)
Album med Marillion
 Script for a Jester's Tear (1983)
Album med Mellow Candle
 Swaddling Songs (1971)
Album med The Pink Fairies
 Kings of Oblivion (1973)
 Pink Fairies (1991)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Dave Hitchcock» frå ,  den 27. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske plateprodusentar
Grammy-vinnarar
Caravan-medlemmar
Oberwart

Oberwart er ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 36,5 km² og vel 7 600 ibuarar. Byen ligg 315 meter over havet ved elva Pinka.

Stålprodusenten Unger har hovudkontor i Oberwart og er den dominerande sysselsetjaren i kommunen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Oberwart» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 

Burgenland
Kommunar i Burgenland
Waterloo Lily

Waterloo Lily er det fjerde studioalbumet til Caravan, gjeve ut 12. mai 1972 på Deram.

Bakgrunn
Waterloo Lily er det einaste albumet til Caravan med Steve Miller som klaverspelar. Miller tok med seg ei meir jazzaktig kjensle til musikken til Caravan enn det som hadde vore på dei førre albuma og han spelte meir på Wurlitzer piano enn Hammondorgel slik den førre klaverspelaren Dave Sinclair gjorde. Gjesteartistane Phil Miller og Lol Coxhill frå det førre bandet til Steve Miller, Delivery, spelte på «Nothing at all», ein instrumental utforma etter Miles Davis sin «Right Off». Kort tid etter Waterloo Lily, slutta Richard Sinclair og Steve Miller i Caravan for å spele med Phil Miller og Coxhill i eit nytt Delivery, som førte til skipinga av bandet Hatfield and the North.  

Plateomslaget er ein detalj frå «The Tavern Scene» frå A Rake's Progress av William Hogarth.

Songen «The Love in Your Eye» har vore fast på konsertane til Caravan i mange år.

Innhald
Alle spor av Coughlan, Hastings, Sinclair, utanom «It's Coming Soon» og «Songs and Signs» av Miller.

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – gitar & vokal
 Steve Miller – Wurlitzer elektrisk piano, flygel, Hammondorgel, elektrisk cembalo
 Richard Sinclair – bass & vokal
 Richard Coughlan – trommer

Andre medverkande
 Lol Coxhill – sopransaksofon (1, 2)
 Phil Miller – andre sologitar (2)
 Jimmy Hastings – fløyte (5)
 Mike Cotton  – trompet (5)
 Barry Robinson – obo (5)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Waterloo Lily» frå ,  den 27. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Caravan-album
Deram Records-album
Album produserte av Dave Hitchcock
Phil Miller

Philip Paul Miller () var ein engelsk progressiv rock/jazz-gitarist og ein sentral figur i Canterbury scene.

Miller vart fødd i Barnet i Hertfordshire. Han var sjølvlærd på gitar og skipa det første bandet sitt, Delivery, 17 år gammal med bluesmusikarar frå Ronnie Scott's Jazz Club i London. Han var seinare med å skipe Matching Mole, Hatfield and the North, National Health, Short Wave (med Hugh Hopper, Pip Pyle og Didier Malherbe), og In Cahoots, som han skipa i 1982 med Richard Sinclair, Elton Dean, Peter Lemer og Pip Pyle. Han har òg spelt mykje som soloartist. 

Miller døydde av kreft i London i 2017.

Diskografi

Filmar
 2015: Romantic Warriors III: Canterbury Tales (DVD)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Phil Miller» frå ,  den 27. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad

Canterbury scene
Engelske jazzgitaristar
Engelske gitaristar
Engelske rockegitaristar
Sologitaristar
Progressiv rock-gitaristar
Folk frå Chipping Barnet
Musikarar frå Hertfordshire
Hatfield and the North-medlemmar
Delivery-medlemmar
In Cahoots-medlemmar
Matching Mole-medlemmar
National Health-medlemmar
Christian Kjerschow

Christian Collett Kjerschow () var ein norsk embetsmann og politikar. Han var stiftamtmann i Tromsø frå 1869 til han døydde, stortingsmann 1868-69. Presten Peder Kjerschow var far hans.

Christian Kjerschow var student frå Tromsø skole i 1839 og vart cand.jur. i 1844. Sidan var han amtsfullmektig i Finmarken under Mons Lie, seinare i same stilling hos Anton Theodor Harris, den fyrste stiftsamtmannen i Tromsø stift. Der etter var han ei tid amtsfullmektig i Søndre Bergenhus, og frå 1851 fut og sorenskrivar i Øst-Finmarken 1851. Då embetet vart delt i 1854 heldt han fram som fut og sorenskrivar i Varanger 1854. I tillegg var han byfut og politimeister i Vardø og Vadsø. Frå 1869 var han stiftsamtmann i Tromsø.

Kjerschow var formann i ein kongeleg kommisjon om jordspørsmålet i Finnmark og ein kommisjon om handelen i amtet. Dessutan leia han ein svensk-norsk komite om jarnbane mellom Tromsø stift og Norrland i Sverige. Han var styremedlem frå 1871 i Noregs Bank si avdeling i Tromsø, og med styra for Tromsø Sparebank, Tromsø Museum og landbruksselskapet i amtet.

Kjerschow var suppleant til Stortinget 1859-60 frå Hammerfest og Vadsø 1859–1860, 1862-64 og 1865-67 frå valkrinsen Tromsø, Hammerfest, Vardø og Vadsø. Perioden 1868-70 representerte han same krinsen på Stortinget, sekretær i Odelstinget og medlem i Vegkomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Fylkesmenn i Troms 
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Folk frå Tromsø
For Girls Who Grow Plump in the Night

For Girls Who Grow Plump in the Night er det femte studioalbumet til Canterbury scene-bandet Caravan, utgjeve i oktober 1973.

Bakgrunn
Etter dårlege salstal, trass gode kritikkar, med dei tre første albuma deira, slutta den opphavlege klaverspelaren Dave Sinclair. Han vart erstatta av Steve Miller for det neste albumet deira, Waterloo Lily, som kom ut før For Girls Who Grow Plump in the Night. Richard Sinclair og Miller ønskte å ta bandet meir i retning av jazzrock, medan dei andre i bandet ønskte å halde seg til den opphavlege stile deira. Bandet enda opp med å bli oppløyst då Sinclair og Miller slutta. Dei var med å skipe Hatfield and the North i lag med medlemmar av det førre bandet til Miller, Delivery. Hastings og Coughlan valde å halde fram som Caravan, og duoen henta inn bratsjisten Geoffrey Richardson, bassisten Stu Evans og klaverspelaren Derek Austin og turnerte mykje. Denne besetninga spelte ikkje inn musikk i lag før Evans vart erstatta av John G. Perry og Dave Sinclair kom attende i gruppa i 1973.

For Girls Who Grow Plump in the Night fekk god kritikk og synte at gruppa kunne overleve utan vokalisten Richard Sinclair. Jimmy Hastings tok seg av orkestreringa i lag med Martyn Ford og John Bell, medan Mike Ratledge frå Soft Machine medverka med det instrumentale stykket, «Backwards» som ein del av ein medley.

Innhald
Alle songar skrivne av Pye Hastings, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – gitar, vokal
 Geoff Richardson – bratsj
 David Sinclair – orgel, piano, elektrisk piano, Davoli synthesizer, ARP-synthesizer på (2)
 John G. Perry – bass, vokal, perkusjon
 Richard Coughlan – trommer, perkusjon, paukar

Andre medverkande
 Rupert Hine – ARP-synthesizer (1, 2 & 6)
 Frank Ricotti – conga (2, 3, 5, 7)
 Jimmy Hastings – fløyte (1)
 Paul Buckmaster – elektrisk cello (7)
 Tony Coe – klarinett, tenorsaksofon (1)
 Pete King – fløyte, altsaksofon (1)
 Harry Klein – klarinett, barytonsaksofon (1)
 Henry Lowther – trompet (1)
 Jill Pryor – stemme (5)
 Chris Pyne – trombone (1)
 Barry Robinson – pikkolofløyte (1)
 Tom Whittle – klarinett, tenorsaksofon (1)
 Orkester arrangert av John Bell og Martyn Ford, dirigert av Martyn Ford

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «For Girls Who Grow Plump in the Night» frå ,  den 27. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 Caravan - For Girls Who Grow Plump in the Night (1973) på AllMusic.com
 Caravan - For Girls Who Grow Plump in the Night (1973) på Discogs.com
 Caravan - For Girls Who Grow Plump in the Night (1973) på ProgArchives.com

Caravan-album
Musikkalbum frå 1973
Deram Records-album
Album produserte av Dave Hitchcock
Fedaelva

Fedaelva er ei elv i Kvinesdal og Flekkefjord kommune i Agder fylke. Elva har kjelder nord for Gyland og renn sørover til ho munnar ut i Fedafjorden ved Feda.

Løp 

Elva har utspring frå Stemtjørn, sørvest for Krågeland. Ho renn sørover gjennom ein trong og for det meste skogkledd dal ned til Urddalsvatnet, og vidare ned til Gyland. Her blir dalen vidare og flatare, og elva renn i eit meanderløp gjennom jordbruksområda ned mot Kongevollvatnet. Der dannar ho eit elvedelta ved munningen.

Etter Kongevollvatnet, der Fedaelva tek imot fleire sideelvar, renner ho vidare mot sør, først gjennom ei rekkje små, avlange vatn og loner, før ho gjennom Frøytlandsfossen, Høylandsfossen og Holefossen fell ned mot tettstaden Feda. Etter Holefossen renn elva sørover gjennom Feda, og på denne siste strekningen før munningen har elva svært lite fall og inneheld brakkvatn. Elva deler bygda i to, med dei fleste innbyggjarane på solsida. Langs denne delen av elva ligg ei rekkje bustader, sommarhus og dei karakteristiske sjøbuene. I denne delen av Vest-Agder er det lite forskjell i tidvatnet, og dette legg til rette for denne typen sjøbuer med båtparkering.

Elva rann ganske høgt i 2016, og både øydela den gamle brua frå Sørlandske hovedvei og forårsaka at mange båtstøer blei oversvømde, då det blei springflod samtidig.

Vasskraft 
I 1948 blei Høylandsfossen utbygga til kraftproduksjon og Kongevollvatnet blei regulert som magasin for Høylandsfoss kraftverk. I 2013 blei det gott konsesjon for bygging av Frøytlandsfoss kraftverk, og til å utvida Høylandsfoss kraftverk.

Fiske 
Fedaelva var tidlegare ei god lakseelv, men fisket blei dårlegare. Tidlegare var elva open for laksefiske i august, men i 2011 stengde fylkesmannen Fedaelva for fiske sidan det ikkje fanst noka fangstrapportering.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Fedaelva» frå ,  den 27. oktober 2019.  
 

Elvar i Agder
Geografi i Flekkefjord
Geografi i Kvinesdal