alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Amfitrite

Amfitrite (gamalgresk Ἀμφιτρίτη) er ei sjøgudinne i gresk mytologi. Ho held ein fisk eller ein trident i handa, liksom ektefellen Poseidon. Amfitrite var mellom anna mor til havmannen Triton, sjødyr og sjømonster.

Ho er òg kjent som Halosydne (gamalgresk Ἁλοσύδνη, som betyr 'sjøfostra') i nokre gamle greske tekstar.

I romersk mytologi svarar ho til Salacia, ei gudinne for saltskummet som er ektefellen til Neptun.

Familie 
Familiebanda hennar er ikkje tydelege, sidan ulike forfattarar beskriv ulike foreldre.

Foreldre og besteforeldre 
Foreldra hennar er sjøguden Nereos og okeanida Doris. Amfitrite er ei av dei mange døtrene deira, nereidene, vanlegvis femti av dei. Besteforeldra er Pontos («havet») som farfar og Gaia («jorda») som farmor, med havguden Okeanos som morfar og havnymfa Tethys som mormor.

Avkom

Sjølvgenererte søner 
 Ifølgje Homer var Amfitrite mor til selane:
«... Ei mengde sel, avkom til den vakre Halosydne.»
 Ho er òg mor til delfinar, ifølgje Aelian:
«Musikkelskande delfinar, babyar av dei guddommeleg Nereidene, fødd til Amfitrite.»

Med Poseidon 
 Frå foreininga si med Poseidon vart havfisken Triton fødd. Dette gjer henne derfor, gjennom sonen, til farmor til Pallas, så vel som nokre gonger for Skylla og havmennene, «tritonar».

 Nokre versjonar av mytane gjer Poseidon og Amfitrite til foreldra til gudinna Rhode.

 Seine mytar nemner også gudinnene Benthesikyme og Kymopoleia som barn av det guddommelege paret

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Amfitrite» frå ,  den 13. desember 2020.  
 
Greske gudinner
Havgudar
Boogie

Boogie er ein repeterande, swing-note eller shuffle-rytme, nytta i blues. Det vart opphavleg spelt på piano i boogie-woogie-musikk. Den karakteristiske rytmen og kjensla til boogie vart så tilpassa for gitar, kontrabass og andre instrument. Den tidlegaste innspelinga av ein boogie-woogie-song var i 1916. Innan 1930-åra var hadde swingband som Benny Goodman, Glenn Miller, Tommy Dorsey og Louis Jordan alle store hittar. Innan 1950-åra vart boogie ein del av dei nye stilartane rockabilly og rock and roll. Seint i 1980- og tidleg i 1990-åra gav countrybadn ut countryboogie-musikk. 

I dag vert «boogie» som regel nytta om dansing til pop, disco eller rock.

Sjå òg
 Boogie-woogie
 Boogierock

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boogie» frå ,  den 11. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikksjangrar frå 1900-talet
Musikksjangrar innan blues
Jazzsjangrar
Rytme og takt
Ugartsjin

Ugartsjin (bulgarsk Угърчин) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Ugartsjin og ti andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 524 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 6 505 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 541 innbyggjarar.

Busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Lovetsj
Kommunar i provinsen Lovetsj
Provinsen Lovetsj
Jablanitsa

Jablanitsa (bulgarsk Ябланица) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Jablanitsa og åtte andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 524 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 6 234 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 884 innbyggjarar.

Busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Lovetsj
Kommunar i provinsen Lovetsj
Provinsen Lovetsj
Verdscupen i langrenn 1994/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1994-sesongen omfatta 13 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 11. desember 1993 og vart avslutta 20. mars 1994. Dei 13 individuelle renna bestod av to tevlingar over 10 kilometer, fem over 15 km, ei på 25 km, tre tremiler og to femmiler. Renna fann stad i Santa Caterina og Toblach (2) i Italia, Davos (2) i Sveits, Kavgolovo i Russland, Oslo (2) og Lillehammer (5) i Noreg, Lahti (2) i Finland, Falun (2) i Sverige, Thunder Bay (2) i Canada.

Vladimir Smirnov frå Kasakhstan vann heile sju individuelle tevlingar og sikra seg sin andre FIS-pokal. Fjorårsvinnar Bjørn Dæhlie, som sigra i tre enkeltrenn, vart andremann i turneringa. Thomas Alsgaard, finske Harri Kirvesniemi og russaren Aleksej Prokurorov, vann kvar si tevling.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skilanglauf-Weltcup_1993/94» frå ,  den 23. desember 2020.  
 

Nordiske greiner
1994
The Great Spectacular

The Great Spectacular er debutplata til det amerikanske jazzfusionbandet Dixie Dregs. Det kom opphavleg ut på vinyl i 1976 og vart berre trykt i tusen eksemplar. Det kom ut på CD første gongen i 1997. 

Dixie Dregs utvikla seg frå eit band kalla Dixie Grit i 1970, skipa av Steve Morse (gitar) og Andy West (bass). Både Morse og West studerte musikk ved University of Miami, og her møtte dei Rod Morgenstein (trommer), Alan Sloan (fiolin) og Frank Josephs (klaverinstrument). I 1975 spelte dei inn dette albumet på universitet.

Innhald

Medverkande
Dixie Dregs:
Rod Morgenstein – trommer
Steve Morse – gitar
Allen Sloan – fiolin
Andy West – bassgitar
Frank Josephs – elektrisk piano

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Great Spectacular» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1976
Dixie Dregs-album
Rod Morgenstein

Rod Morgenstein () er ein USA-amerikansk trommeslagar og musikklærar. Han er mest kjend for arbeidet sitt med rockebandet Winger og jazzfusion-bandet Dixie Dregs.

Han har òg spelt med Fiona, Platypus, The Steve Morse Band og Jelly Jam., i tillegg til Jordan Rudess og Rudess/Morgenstein Project.  Han har òg turnert med Jazz is Dead. Han vart i fem år (1986-1990) kåra til beste progressive rocketrommeslagar av Modern Drummer og innlemma i æresgalleriet til magasinet i 1999.

Han er i dag professor og lærer perkusjon ved Berklee College of Music i Boston i Massachusetts. Morgenstein har halde fram å turnere med bandet Winger. Han er òg skribent for magasinet Modern Drummer.

Diskografi

med Dixie Dregs
The Great Spectacular  (1976)
Free Fall  (1977)
What If  (1978)
Night of the Living Dregs  (1979)
Dregs of the Earth  (1980)
Unsung Heroes  (1981)
Industry Standard  (1982)
Full Circle  (1994)

med The Steve Morse Band
The Introduction (1984)
Stand Up (1985)
High Tension Wires (1989)

med Winger
Winger (1988)
In the Heart of the Young (1990)
Pull (1993)
IV (2006)
Karma (2009)
Better Days Comin' (2014)

med Fiona
Heart Like a Gun (1989)

med Rudess/Morgenstein Project
Rudess/Morgenstein Project (1997)
The Official Bootleg (2001)

med Platypus
When Pus Comes to Shove (1998)
Ice Cycles (2000)

med The Jelly Jam
 The Jelly Jam (2002)
 The Jelly Jam 2 (2004)
 Shall We Descend (2011)
 Profit (2016)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rod Morgenstein» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Jazzfusion-trommeslagarar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Winger-medlemmar
Dixie Dregs-medlemmar
Tilsette ved Berklee College of Music
Progressive rocketrommeslagarar
Progressiv metal-musikarar
USA-amerikanske trommeslagarar
The Jelly Jam-medlemmar
Jazz Is Dead-medlemmar
Andy West

Andy West () er ein USA-amerikansk bassgitarist og komponist som var opphavleg medlem i Dixie Dregs i lag med Steve Morse. Etter at det originale bandet vart oppløyst i 1983 har West spelt med Mike Keneally, Henry Kaiser, Paul Barrere, Vinnie Moore, og mange andre. Sidan 1985 har han parallelt arbeidd i software-industrien, og sporadisk gjeve ut eigne album.

Diskografi

Med Dixie Dregs
1976 The Great Spectacular 
1977 Free Fall - Capricorn Records
1978 What If - Capricorn Records
1979 Night of the Living Dregs - Capricorn Records
1980 Dregs of the Earth - Arista Records
1981 Unsung Heroes - Arista Records
1982 Industry Standard - Arista Records
1988 Off The Record1989 Divided We Stand1997 King Biscuit Flower Hour Presents - The Dregs 1979 - King Biscuit Flour Hour
2000 California Screamin2002 20th Century Masters: The Best of the Dixie Dregs2007 «Live at the Montreux Jazz Festival 1978» - DVD

Med andre
1984 T Lavitz - Solo - Landslide Records
1984 Timmy - The Atlanta Project (4 Song EP) - Produsert av Eddie Offord - Rudolf Music
1985 Vinnie Moore - Minds Eye - Shrapnel Records
1985 Steve Morse Band - High Tension Wires (eitt spor, «Leprechaun Promenade»).
1986 Crazy Backwards Alphabet - SST Records
1986 Henry Kaiser (Those who know History are Doomed to Repeat it) - SST Records
1994 John French - Waiting on the Flame - Demon Records
1995 Paul Barrere - If the Phone Don't Ring (innspelt 1983) - Zoo/BMG
1987 Joaquin Lievano - One Mind (eitt spor, An Uncommonly Fine Life) Global Pacific Records.
1995 The Mistakes  - (with Mike Keneally, Henry Kaiser, Prairie Prince) - Immune Records.
2001 Andy West - Rama 1 - med Mike Portnoy,  Mike Keneally, Rod Morgenstein, Toshi Iseda, Jonathan Mover, T Lavitz, Kit Watkins og Jens Johansson - Magna Carta Records
2003 fwap

KjelderDenne artikkelen bygger på «Andy West» frå ,  den 12. desember 2020.  oppgav desse kjeldene:''

USA-amerikanske bassgitaristar
Dixie Dregs-medlemmar
Elevar ved Academy of Richmond County
Free Fall av Dixie Dregs

Free Fall er det andre studioalbumet til den amerikanske jazzfusiongruppa Dixie Dregs, gjeve ut i 1977. Det var det første albumet deira på eit større selskap, Capricorn Records.

Albumet består av instrumental fusion, stundom med country, som var uvanleg for sjangeren. Allmusic skreiv om albumet: «Gitaristen Steve Morse viste seg å vere ein viktig, ny gitarist, og gav ein uforlikeleg stil med den teknikken som musikken krev. Musikken er kompleks og utfordrande, men det er lett å oversjå den solfylte tilnærminga deira. Medan dei fortsette med å lage meir fullstendige innspelingar, beviste denne at fusion hadde ei sjel.»

Innhald

Medverkande
Steve Morse – gitar, banjo, klaverinstrument, gitarsynth
Allen Sloan – strykarar, fiolin, bratsj, elektrisk fiolin
Andy West – bassgitar
Stephen Davidowski – klaverinstrument
Rod Morgenstein – trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Free Fall (Dixie Dregs album)» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Dixie Dregs-album
Musikkalbum frå 1977
Capricorn Records-album
What If av Dixie Dregs

What If er det tredje studioalbumet til det amerikanske jazzfusionbandet Dixie Dregs, gjeve ut i 1978.

Stilen deira på albumet kan minne om jazzfusion-stilen Jeff Beck og The Mahavishnu Orchestra på denne tida, men sjølv om musikken deira er full av jazz-aktige improvisasjonar og haldninga til tungrock, brukte bandet òg element av country, folk og klassisk musikk. 

Allmusic skreiv om albumet: «Dei sterkaste augneblinka på What If er Morse-songane som har blanda inn folkemusikk, som den nesten reine countrykomposisjonen 'Gina Lola Breakdown'. Imponerande er òg det einaste sporet West skreiv, 'Travel Tunes'. Denne songen lever opp til namnet sitt ved å flytte mellom melodiar som tilsynelatande kjem frå britiske folkemusikk, kvasse fusion-rytmar, eit karibisk-aktig mellomspel og streit rock and roll. At Dixie Dregs gjer dette syner kor kreative dei er, og at det fungerer syner kor dugande musikarar dei er. Musikken er utan merkelappar - full av kjensler og logikk på same tid og lidenskapleg utført. Det er verdt kvar krone.»  

Opningssporet, «Take It Off the Top», vart nytta som kjenningsmelodi for Friday Rock Show som gjekk på BBC Radio frå 1978 til 1993.

Innhald

Medverkande
 Steve Morse – gitar, banjo
 Mark Parrish – klaverinstrument
 Allen Sloan – fiolin, bratsj
 Andy West – bassgitar
 Rod Morgenstein – trommer, vokal

Teknisk 
 Produsent - Ken Scott
 Assisterande lydteknikarar – Brian Leshon, Chris Gregg, Gary Coppola

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «What If (album)» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Dixie Dregs-album
Musikkalbum frå 1978
Album produserte av Ken Scott
Capricorn Records-album
Night of the Living Dregs

Night of the Living Dregs er det fjerde studioalbumet til Dixie Dregs, gjeve ut i 1979. Den første halvdelen av albumet vart spelt inn i studio, medan den andre halvdelen var konsertopptak frå Montreux Jazz Festival den 23. juli 1978.

Konsertopptaka vart spelt med den nye klaverspelaren, T. Lavitz, som sidan vart fulltidsmedlem i bandet då Mark Parrish slutta.

Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental. 

Allmusic skreiv om albumet: «Gjennom heile albumet spelar Steve More brennheit gitar, Allen Sloan spelar Jean-Luc Ponty-aktig fiolin som ein vill kalkun og Andy West spelar frenetiske, poppande bass, og saman spelar dei som om dei er i eit rivningsderby av komposisjonar med sofistikerte rytmar og harmoniar, som framleis gjev rikeleg med velnøye»

Innhald

Medverkande
Steve Morse – gitar
Andy West – bass
Allen Sloan – strings
Mark Parrish – klaverinstrument
Rod Morgenstein – perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Night of the Living Dregs» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1979
Dixie Dregs-album
Album produserte av Ken Scott
Capricorn Records-album
Dregs of the Earth

Dregs of the Earth er det femte studioalbumet til den amerikansk jazzfusiongruppa Dixie Dregs. 

Det vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.

Allmusic skreiv: «Grunnforma er den same som på dei førre albuma, men der What If var litt psykedelisk og jazz-prega og «Night of the Living Dregs» var meir country og nesten folkrockaktig, er dette albumet meir straumlinjeforma og hardare, og synte fram mot den meir polerte og fokuserte retninga prog og instrumentalrock tok i 1980-åra. Så somme av spora her er nesten streit rock, som gjev Steve Morse mykje rom til å syne seg fram med ein større og meir forvrengd tone enn han hadde nytta tidlegare. I mine øyre er summen av delane på dette albumet ei lita forbetring over Night of the Living Dregs, men let framleis What If vere det klart beste albumet i katalogen deira.»

Innhald

Medverkande
Dixie Dregs:
Steve Morse - akustisk og elektrisk gitar, banjo, pedalsteelgitar
Andy West - bassgitar og bandlaus bass
Allen Sloan - akustisk og elektrisk fiolin, bratsj
Rod Morgenstein - trommer og perkusjon
T Lavitz - akustisk og elektrisk piano, orgel, synthesizer, clavinet

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dregs of the Earth» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1980
Dixie Dregs-album
Arista Records-album
Hn/Skruvtvinga

Ei skruv(e)tvinga eller skruv(e)klomber er ei klomber som vert strama ved å skruva på ei stong med skruvfar. Ho er nytta til å klemba saman eller halda fast emne til å saga, lima eller anna som krev eit stødugt grìp. 

Skruvtvingor hev jamnast berre tvo lùter, bygelen og stongi, med og utan handtak. Bygelen er oftast av metall, men kann òg vera av tre.

G-tvinga 
G-tvinga (òg kalla C-tvinga) er ei vanleg skruvtvinga der bygelen både hev skruvfaret og enden som held på emnet. G-tvinga hev ein G- eller klaveforma bygel (òg kalla råma) der ei stong gjeng gjenom eine enden. Eit handtak sit gjerne fast på stongi for å hjelpa med stramingi, men mange hev i staden T-handtak, som er ei onnor og laus stong tvers igjenom. Nokre hev òg vengjeskruv.

Flestalle G-tvingor hev lìdugt hovud på skruvlùten.

Laustvinga 

Laustvinga likjest G-tvinga, men i staden for bygel hev ho ei loddrett skjena gjenom nedre lùten, der skruvfaret sit. Detta er so ein kann hova tvinga til tjukkare eller tunnare emne. Skruven er òg stuttare på laustvinga, etter di sjølve råma er tilmåteleg. På eine sida av skjena hev ho fòrer, og det er so den nedre lùten fær godt grìp og ikkje sklid ned når tvinga vert strama.

Båtbyggjing 
I båtbyggjing hev skruvtvingor lenge vore i bruk og då oftast kalla skruvklomber eller båtskruv. Desse hev tvo bogne skidor som sit i hop med ei stong på midten. Frå gamalt vart desse strama ved å banka inn ein kile millom skidone i eine enden, men det vart med kvart vanlegare å strama med skruv.

Sjå òg 
Skruvstikka

Kjeldor 

Høgnorske flokkar
Hn/Handverk
Hn/Reidskapar
Skeise-VM 1966 for menn

Verdsmeisterskapen på skeiser 1966 for menn vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 19. og 20. februar 1966. 37 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. 

Kees Verkerk frå Nederland vart verdsmeister etter å ha vunne dei tre lengste distansane. Tom Gray frå USA fekk bestetid på 500-meteren.

Skeise-VM 1966 

Dato: 19./20. februar 1966

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1966» frå ,  den 12. desember 2020.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1966
Idrettstilskipingar i Sverige
Berkovitsa

Berkovitsa (bulgarsk Берковица) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Berkovitsa og 19 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 465 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 18 803 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 13 463 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana
Unsung Heroes av Dixie Dregs

Unsung Heroes er det sjette studioalbumet til den amerikanske jazzfusion-gruppa Dixie Dregs, gjeve ut i 1981. 

Det vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.

Heile albumet er skrive og produsert av Steve Morse, og som alle dei tidlegare albuma deira er det heilt instrumentalt. Som på tidlegare album inkluderer jazzfusion-stilen deira òg element av country, som på «I'll Just Pick». Tittelen på «Day 444», ein lengre, melodisk komposisjon, syner til dagen då ei rekkje amerikanske gislar i Iran vart sleppte fri. «Go for Baroque» er eit heilt akustisk stykke i barokk stil.

Innhald
Alle spor er skrivne av Steve Morse.

Medverkande
 Steve Morse – akustisk og elektrisk gitar
 Andy West – vanleg bassgitar og bandlaus bass
 Allen Sloan – elektrisk og akustisk 5-strengs fiolin
 Rod Morgenstein – trommer og perkusjon
 T Lavitz – akustisk og elektrisk piano, orgel, synthesizer, clavinet, saksofon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Unsung Heroes av Dixie Dregs» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1981
Dixie Dregs-album
Arista Records-album
Bojtsjinovtsi

Bojtsjinovtsi (bulgarsk Бойчиновци) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Bojtsjinovtsi og 12 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 307 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 272 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1 567 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana
Industry Standard

Industry Standard er det sjuande studioalbumet til The Dregs, gjeve ut i 1982. Bandet droppa «Dixie» frå namnet sitt for dette albumet i håp om at det skulle appellere til fleire platekjøparar. 

Det var det einaste albumet deira med vokal (av Alex Ligertwood frå Santana og Patrick Simmons frå The Doobie Brothers på eitt spor kvar) og gav gruppa den fjerde Grammy-nominasjonen deira. Ligterwood song på «Crank It Up», medan Simmons song og var medlåtskrivar på «Ridin' High». I tillegg spelte Steve Howe frå Yes akustisk gitar i lag med Steve Morse på «Up in the Air». 

Det vart det siste albumet deira før dei vart oppløyst. Dei kom saman att mot slutten av 80-åra og spelte inn eit album til i 1990-åra.

Innhald
Alle spor skrivne av Steve Morse, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
 T Lavitz – klaverinstrument, saksofon
 Rod Morgenstein – trommer
 Steve Morse – banjo, gitar
 Mark O'Connor – fiolin
 Andy West – bass, elektrisk bass

Gjesteartistar

 Steve Howe - gitarduett med Steve Morse på «Up in the Air». 
 Alex Ligertwood – vokal på «Crank It Up»
 Patrick Simmons – vokal på «Ridin' High»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Industry Standard» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Dixie Dregs-album
Musikkalbum frå 1982
Album produserte av Eddy Offord
Arista Records-album
Alex Ligertwood

Alexander John Ligertwood () er ein skotsk-engelsk songar, gitarist og trommeslagar. Han er mest kjend som solovokalist for Santana i fem periodar frå 1979 til 1994. Han song på songar av Santana som «All I Ever Wanted», «You Know That I Love You», «Winning» og «Hold On». Han har òg sunge med The Senate, The Jeff Beck Group og Brian Auger's Oblivion Express. I tillegg har han delte på sideprosjektet Go Ahead som vart starta av medlemmar frå Grateful Dead, John Cipollina og vener, Average White Band og David Sancious.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alex Ligertwood» frå ,  den 12. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Glasgow
Skotske rockesongarar
Skotske songarar
Skotske rockegitaristar
Skotske trommeslagarar
Santana-medlemmar
Average White Band-medlemmar
Go Ahead-medlemmar
The Jeff Beck Group-medlemmar
Brusartsi

Brusartsi (bulgarsk Брусарци) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Brusartsi og ni andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 195 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 5 078 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1 208 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana
Văltsjedrăm

Văltsjedrăm (bulgarsk Вълчедръм) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Văltsjedrăm og ti andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 429 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 900 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 3 662 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana
Vărsjets

Vărsjets (bulgarsk Вършец) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Vărsjets og ni andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 240 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 8 203 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 6 270 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana
Georgi Damjanovo

Georgi Damjanovo (bulgarsk Георги Дамяново) er ein landsby og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar 13 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 297 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 2 771 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 526 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Busetnader i provinsen Montana
Kommunar i provinsen Montana
Provinsen Montana