alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mélina Robert-Michon

Mélina Robert-Michon () er ein fransk friidrettsutøvar som tevlar i diskoskasting. Ho vann i tida 2013-17 VM-sølv, EM-sølv, OL-sølv og VM-bronse i øvinga.

Aktiv
Robert-Michon sette personbeste i diskoskast med 65,78 meter sommaren 2002. Fyrst elleve år seinare kasta ho lenger, under VM-finalen i Moskva 2013 la ho på ein halv meter og vann sølvmedaljen. Også i Zürich-EM 2014 og i Sommar-OL 2016 sikra Robert-Michon seg sølvmedaljen, i den siste tevlinga med sitt livs lengste kast på 66,73 meter. I alle desse tre tevlingane vart kroatiske Sandra Perković eitt nummer eller så for stor. Ved verdsmeisterskapen 2017 tok Robert-Michon bronsemedaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa (47,88 m=nr 29)
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (54,11 m=nr 29)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (56,22 m=nr 20)
EM 2002 i München: Nr 12 – 54,92 m
VM 2003 i Paris: Nr 11 – 58,52 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (56,70 m=nr 31)
EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (53,77 m=nr 17)
VM 2007 i Osaka: Nr 11 – 57,81 m
OL 2008 i Beijing: Nr 7 – 60,66 m
VM 2009 i Berlin: Nr 8 – 60,92 m
EM 2012 i Helsinki: Nr 6 – 60,41 m
OL 2012 i London: Nr 5 – 63,98 m
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje – 66,28 m, bakom Sandra Perković (67,99 m)
EM 2014 i Zürich: Sølvmedalje – 65,33 m, bakom Sandra Perković (71,08 m)
VM 2015 i Beijing: Nr 10 – 60,92 m
EM 2016 i Amsterdam: Nr 5 – 62,47
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 66,73 m, bakom Sandra Perković (69,21 m)
VM 2017 i London: Bronsemedalje – 63,21 m
VM 2019 i Doha: Nr 10 – 59,99 m
OL i 2021 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (60,88 m=nr 15)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mélina Robert-Michon» frå ,  den 25. juni 2022.  

Franske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Auxilia

Auxilia var hjelpetroppar i den romerske hæren. Desse soldatane var ikkje romerske borgarar, men blei rekrutterte blant gallarar, germanarar og andre folkegrupper som romarane hadde overvunne og teke opp blant sine allierte. Auxilia blei innførte til dei romerske legionane av keisar Augustus etter at han omorganiserte den romerske hæren i 30 f.Kr.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Auxilia» frå  og «Auxilia» frå , den 25. juni 2022.  

Romersk militærvesen
Sycamore Gap Tree

Sycamore Gap Tree eller Robin Hood Tree er eit eit lønnetre som står ved sida av Hadrianmuren nær Crag Lough i Northumberland i England.  Det står i eit dramatisk søkk i landskapet, og er eit populært motiv å fotografera Treet var med i ein viktig scene i filmen Robin Hood: Prince of Thieves frå 1991, og er blitt kjend som Robin Hood-treet etter dette.  Det vann Tree of the Year-prisen for England i 2016.

Plassering 
Sycamore Gap Tree ligg ved Hadrianmuren, mellom Milecastle 39 og Crag Lough, rundt  vest for Housesteads Roman Fort i Northumberland nord i England.  Denne delen av muren følgjer ryggen av ein åsei klippe frå Whin Sillog fleire bratte søkk i denne skapt av smeltande brear. Treet står i eit av desse søkka, og muren stig dramatisk på begge sider av det.  Området treet står på, landet og muren tilhører National Trust. Treet er ein populær turistattraksjon, og er blitt omtalt som det mest fotograferte treet i landet, og staden kan vera den mest fotograferte i Northumberland nasjonalpark. </ref> Ein kan sjå treet frå vegen B6318 Military Road. Namnet «Sycamore Gap» blei laga av ein tilsett ved National Trust då Ordnance Survey laga nye kart av området og spurte om staden, som dei ikkje hadde namn på frå før, hadde noko namn.

Historie 
Treet er ei platanlønn (Acer pseudoplatanus) og er nokre hundre år gammalt. Det stod ein gong saman men andre, men desse er blitt fjerna ein gong av ukjend grunn, kanskje for å gje viltvaktaaar betre sikt.  Treet opptrer i ei viktig scene i filmen Robin Hood: Prince of Thieves med Kevin Costner, der Robin Hood tek ei rundrute frå Dei kvite klippene Dover til Nottingham via Hadrianmuren, og er seinare blitt kjent som Robin Hood-treet. Det var også med i musikkvideoen for Bryan Adams sin song (Everything I Do) I Do It for You, som var del av filmmusikken, Videoen blei vist mykje på det britiske tv-programmet Top of the Pops. Det har også opptredd i krimserien Vera og i dokumentarserien More Tales from Northumberland with Robson Green.  Eit helikopter kræsja nær treet den 30. mai 2003 under filminga av  British Isles – A Natural History,  rundt  unna det og endå nærare programleiaren Alan Titchmarsh. Også han var uskadd, og dei fire ombord i flyet blei lettare skadde.

I 2016 blei treet nominert til Tree of the Year-tevlinga i England. Det blei vald ut frå 200 nominasjonar til ei kortliste på 10, og vann tevlinga med 2542 røyster av 11913. Prisen var på 1000 pund som blei brukt til å studera helsa til treet og utføra arbeid for å verna røtene på det. Desse var byrja å bli blottlagde på grunn av det store volumet av fottrafikk som over dei. Sycamore Gap-treet blei nominert til European Tree of the Year i 2017 der det nådde 5. plassen (av 16) med 7123 røyster.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sycamore Gap Tree» frå ,  den 25. juni 2022.  

Hadrianmuren
Kjende tre
Verdsmeisterskapen i roing 1990

Verdsmeisterskapen i roing 1990 vart avvikla på Lake Barrington i Tasmania i  Australia, finalane gjekk føre seg 3. og 4. november. Mennene tevla i 13 i ulike båtklassar og kvinnene i 9.

Noreg vann ein bronsemedalje i lettvekt singlesculler for menn.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt dobbeltfirar

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1990 World Rowing Championships» frå ,  den 25. juni 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Australia
Sport i 1990
Fredslunden

Fredslunden er eIn park ved Kongebjørka i Molde. Han blei grunnlagd av Knut Ødegård, president for Bjørnsonfestivalen, i 1997. Staden blei vald fordi Kongebjørka er eit symbol for kampen for fridom, fred og menneskeverd. 

Dei fyrste som planta tre i lunden var Wole Soyinka, den fyrste afrikanske personen som vann Nobelprisen i litteratur, og den tyrkiske forfattaren Yasar Kemal. Det er særleg forfattarar som har planta tre her, men også andre som har vore involverte i arbeid for fred og menneskerettar har bidratt til lunden.

Personar som har planta tre i lunden

 1997 – Wole Soyinka og Yasar Kemal
 1998 – Vigdís Finnbogadóttir og Seamus Heaney
 1999 – Amos Oz og Izzat al-Ghazawi
 2000 – Thor Heyerdahl
 2001 – Bei Dao
 2004 – Hans Blix

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fredslunden» frå ,  den 25. juni 2022.  

Historie i Molde
Kultur i Molde
Parkar i Møre og Romsdal
Bjørnsonfestivalen

Bjørnsonfestivalen er ein internasjonal litteraturfestival som er blitt halden årleg i august i Molde og Nesset sidan 1992. Han blei grunnlagd av forfattaren Knut Ødegård i samband med 250-årsjubileet til Molde by. Festivalen har namn etter nobelprisvinnaren Bjørnstjerne Bjørnson, som voks opp på Nesset prestegård og gjekk på skule i Molde. 

Festivalen følgjer Bjørnson si and ved å fokusera på fred, menneskerettar og ytringsfridom, og har vore ein pådrivar for å få Molde inn i nettverket av fribyar for forfølgde forfattarar. I samband med dette blei fredslunden ved Kongebjørka i Molde innvigd i 1997. Blant dei som har planta tre i lunden er Yasar Kemal, Thor Heyerdahl, Amos Oz, Hans Blix, den islandske presidenten Vigdís Finnbogadóttir og nobelprisvinnarane Seamus Heaney og Wole Soyinka.

Den høge vernaren til festivalen er sidan 2005 kronprins Haakon. Prinsesse Märtha Louise var det frå 1994 til 2005.

Bjørnsonfestivalen har kontor i huset Forum. I 2012 flytta festivalen inn i nye lokale i kulturbygget Plassen. Johild Kosberg Bredin blei festivalsjef i 2016.

Sjå òg 

 Bjørnstjerne Bjørnson-Akademiet
 Bjørnsonstipendet

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bjørnsonfestivalen» frå ,  den 25. juni 2022.

Bakgrunnsstoff 

 Bjørnsonfestivalen

Litteraturfestivalar i Noreg
Kultur i Molde
Verdsmeisterskapen i roing 1994

Verdsmeisterskapen i roing 1990 vart avvikla i Indianapolis i  USA i tida 11. til 18. september. Mennene tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinnene i 9.

Noreg vann ein gullmedalje i dobbeltsculler for menn. Duoen Rolf Thorsen og Lars Bjønness vart verdsmeister i klassa for andre gong, fem år etter den fyrste triumfen.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1994 World Rowing Championships» frå ,  den 26. juni 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i USA
Sport i 1994
Danny McFarlane

Danny McFarlane () er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg på 400 meter og etterkvart 400 meter hekk. Han vann sølvmedaljen på langhekken under Sommar-OL 2004, perioden 1995-2003 var han med om å sikre Jamaica fem VM-sølv og eitt OL-sølv i 4 x 400 meter stafett.

Aktiv
McFarlane vann sølv med Jamaica sitt lag i 4 x 400 meter stafett under i VM i friidrett 1995 i Göteborg. Dei neste åtte åra var han med på ein unik prestasjonsrekke, ettersom han og Jamaica skulle ende opp på sølvplass i den lange stafetten i så vel VM 1997, VM 1999, OL 2000, VM 2001 og VM 2003. Det høyrer med til soga at heile tre av desse sølvmedaljane opphavleg var i bronse, der vinnaren i tre av tevlingane i ettertid fekk annullert sine plasseringar.

Under Sydney-leikane i 2000 sprang McFarlane inn til åttandeplass i finalen på 400 meter, den einaste gongen han tok seg til OL- eller VM-finale på distansen. Sidan gjekk han over til å spesialisere seg i 400 meter hekk, såleis var han åra 2003-09 ein av verdas fremste i øvinga. Etter å ha vorte fjerdemann i Paris-VM 2003 på langhekken, lukkast McFarlane under dei olympiske sommarleikane 2004 vinne si einaste individuelle meisterskapsmedalje då han vart nummer to på 400 meter hekk bakom Félix Sánchez. Seinare vart han høvesvis nummer 5,4 og 6 på langhekken i Osaka-VM 2007, Beijing-OL 2008 og Berlin-VM 2009.

McFarlane sine personlege rekordar var 44,90 sekund på 400 meter og 48,00 på 400 m hekk.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 i 4 x 400 m stafett
VM 1995 i Göteborg: Sølv i 4 x 400 m stafett. Utslått i semifinalen på 400 m (45,98=nr 13)
VM 1997 i Aten: Sølv i 4 x 400 m stafett
VM 1999 i Sevilla: Sølv i 4 x 400 m stafett. Utslått i semifinalen på 400 m (45,86=nr 15)
OL 2000 i Sydney: Sølv i 4 x 400 m stafett. Nr 8 på 400 m – 45,55
VM 2001 i Edmonton: Sølv i 4 x 400 m stafett
VM 2003 i Paris: Sølv i stafett. Nr 4 på hekken – 48,30
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje i 400 m hekk – 48,11, bakom Félix Sánchez (47,59) 
VM 2005 i Helsinki:  Utslått i semifinalen på 400 m hekk (49,41=nr 14)
VM 2007 i Osaka: Nr 5 i 400 m hekk – 48,59
OL 2008 i Beijing: Nr 4 i 400 m hekk – 48,30
VM 2009 i Berlin: Nr 6 i 400 m hekk – 48,65

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Danny McFarlane» frå ,  den 26. juni 2022.  

Jamaicanske sprintarar
Hekkeløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Melodi Grand Prix 2023

Melodi Grand Prix 2023 vert den 61. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttak til Eurovision Song Contest. Vinnaren av tevlinga får representere Noreg i Eurovision Song Contest 2023.

NRK arrangerer tevlinga, og ho består av tre delfinaler i Oslo og ein stor finale i Trondheim Spektrum laurdag 4. februar 2023. Fyrste delfinale vert arrangert 14. januar 2023. Programleiarar for Melodi Grand Prix 2023 er radioprofil Arian Engebø og musikar og låtskrivar Stian «Staysman» Thorbjørnsen.

Bakgrunn 
Ein månad etter Eurovision Song Contest 2022 opna NRK for innsending av bidrag til den norske tevlinga i 2023. Fristen for å sende inn bidrag er sett til 18. september 2022.

Tevlinga er open for alle låtskrivarar, men ein låtskrivar får maksimalt sende inn tre låtar. Kvart innsendte bidrag må ha minst ein norsk bidragsytar for å «prioritere og fremme norsk musikkliv».

I tillegg til den opne innsendinga ser NRK etter potensielle bidrag gjennom målretta søk og direkte dialog med den norske musikkbransjen. Det blir òg halden eigne låtskrivarsamlingar der målet er å produsere låtar til tevlinga.

NRKs jury vil velje ut deltakarlåtane i november 2022. Kor mange låtar som skal delta, er ikkje avklart per no.

Sendingane 
Melodi Grand Prix 2023 vil som åra føre bestå av fleire delfinalar i januar og februar 2023. Får kvar delfinale vil ein eller fleire songar kvalifisere seg til den store finalen i februar 2023. NRK er arrangør, og alle sendingar vert overførte på NRK1 og NRK TV.

Det er ikkje avgjort kor og nøyaktig når sendingane finn stad.

Sjå også 
 Melodi Grand Prix
 Eurovision Song Contest 2023

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Melodi Grand Prix 2023» frå ,  den 26. juni 2022.  

Melodi Grand Prix
Musikktevlingar i 2023
Spolia

Spolia (latin) er det å bruka opp att byggjesteinar til nye bygningar eller skulpturar. Dette er ein eldgammal og utbreidd praksis der stein som er blitt broten, kutta og brukt i eit byggverk blir frakta bort for å brukast ein annan stad. Praksisen er av spesiell interesse for historikarar, arkeologar og arkitekturhistorikarar sidan gravsteinar, monument og arkitektoniske fragment frå antikken ofte finst innebygd i strukturar laga nokre hundreår eller tusenår seinare. Arkeologen   Philip A. Barker gjev døme på ein gravstein frå sein romersk tid (truleg det 1. hundreåret) frå Wroxeter som ein kunne sjå hadde blitt hogd ned og gått gjennom forvitring medan han var i bruk som ein del av ein yttervegg og så, kanskje så seint som 500-talet, gjeninnskriven for å brukast opp att som gravstein.

Praksisen var vanleg i seinantikken. Ein kjenner til at heile eldre strukturar, inkludert underjordiske fundament, er blitt rivne for å bygga nye bygningar av byggjematerialet. I følgje Baxter går ein ut frå at to kyrkjer i Worcester (ei frå 600-talet og ei frå 900-talet) blei tekne ned slik at heilage Wulstan kunne bruka byggjesteinane deira for å reisa ei domkyrkje  i 1084. Soknekyrkjene i Atcham, Wroxeter og Upton Magna er i stor grad bygde av stein henta frå bygningane i romarbyen Viroconium Cornoviorum.

Romerske døme er Janusbogen, dei tidlegare keisarrelieffa som blei brukte opp att på Konstantinbogen, søylegangen til den gamle Peterskyrkja; i bysantinske territorium finn ein døme i den utvendige skulpturen på Panagia Gorgoepikoos-kyrkja i Atens; i mellomalderen blei romerske fliserr brukte opp att i domkyrkja i St Albans, i mykje av mellomalderearkitekturen i Colchester, porfyrsøyler i Palatinarkapellet i Aachen, og søylegangen til basilikaen Santa Maria i Trastevere. Spolia frå den islamske verda inkluderer søylene i hypostilmoskeane i Kairouan, Gaza og Cordoba.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Spolia» frå ,  den 26. juni 2022.  

Byggestein
Latinske ord og uttrykk
Anglernes kirkes historie

Anglerne kirkes historie (latin Historia ecclesiastica gentis Anglorum) er hovudverket til angelsaksisk munken Beda den ærverdige. Sjølv kalla han verket ei kyrkjehistorie, men det dekker langt meir enn tittelen skulle tilseia. Fordi historia om kyrkja i England fram til hans tid i stor grad dreidde seg om misjonsverksemd, der kongane var heilt sentrale, skriv han mykje om politikk, krigføring og anna. Verket er derfor ei av dei viktigaste kjeldene til kunnskap om dei angelsaksiske kongedømma.

Verket er skrive på latin og handlar om historia til den engelske kyrkja og om England generelt, men har hovudfokus på konflikten mellom den katolske og den keltiske kristendommen. Ein går ut frå at det blei sett saman i fem band i 731, då Beda var rundt 60 år gammal.

Dei fyrste kapitla er sette saman frå tidlegare kjelder, som pavelege brev og det andre forfattarar måtte ha nemnt om England. I tillegg er det lagt inn legender og munnlege overleveringer. Frå kapittel 22 og utover dekker han tida etter at misjonærbiskopen Augustin kom til England i 596, og han har då betre kjeldemateriale. Han gjorde mykje arbeid for å få tak i kjeldene, og det er tydeleg at han for denne perioden var meir forsiktig med å bruka munnlege overleveringer når han hadde eit alternativ.

Utgjevingar 

 1475: trykt i Tyskland
 1563: «basisutgivinga» (ukomplett)
 1643: fyrste utgåve trykt i England
 1688: «Köln-utgåva»
 1742: Smith
 1884: Giles, opptrykka i Patrologia Latina
 1896 C. Plummer,  Oxford
 1969: Bertram Colgrave og R. A. B. Mynors,  Oxford, Clarendon Press, nytrykk med rettingar i 1992
 2005: Michael Lapidge, Paris

Norsk utgåve 

 Beda. Anglernes kirkes historie. Omsett av Else Schjøth. Aschehoug, 1979. (Thorleif Dahls kulturbibliotek). ISBN 82-03-09780-4 ; ISBN 82-03-09781-2

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anglernes kirkes historie» frå ,  den 27. juni 2022.

Bakgrunnsstoff

 Jones, Putnam Fennell: A Concordance to the Historia ecclesiastica of Bede, Cambridge, 1919.
 Wallace-Hadrill, J. M.: Bede's Ecclesiastical history of the English people: a historical commentary, Oxford: Clarendon Press; New York: Oxford University Press, 1988.

 Wikisource – latin: Historia Ecclesiastica gentis Anglorum
 Beda: Historia ecclesiastica gentis Anglorum, på latin hos The Latin Library.
 Beda: Ecclesiastical History of the English Nation, utdrag hos Internet Medieval Sourcebook.

Engelsk historie
Krøniker
John Clayton (1792–1890)

John Clayton () var ein britisk oldkunnig og byfullmektig (town clerk) for Newcastle upon Tyne i England. Han samarbeidde med byggherren Richard Grainger og arkitekten John Dobson om å byggja ut bysentrumet i nyklassisistisk stil (Grainger Town). Clayton Street i Newcastle er kalla opp etter han. Clayton gjorde også mykje for å ta vare på restane av den romerske Hadrianmuren.

John Clayton etterfølgde far sin som byfullmektig i 1822. Han arva eigedommen Chesters i Humshaugh frå far sin i 1832. Denne omfatta restane av den romerske festningen Cilurnum, som faren hadde dekt over med jord for å utvikla eit parklandskap. John Clayton engasjerte ei gruppe arbeidarar til å grava ut igjen ruinane av festningen. Han skipa også eit lite museum til å visa fram funna. Clayton engasjerte seg også i utgravingar og ruinvern andre stader, og kjøpte Housesteads Fort, Carrawburgh Mithraic Temple, Magnis i Carvoran og andre historiske stader.

Han bestilte eit museum ved Chesters i 1895 som opna i 1903. Bygningen er utforma av Richard Norman Shaw, og viser nokre av dei romerske funna til John Clayton.

John Clayton er avbilda som ein centurion i eit måleri av William Bell Scott ved Wallington Hall i nærleiken av Morpeth som framstiller bygginga av muren.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «John Clayton (town clerk)» frå ,  den 27. juni 2022.  

Folk frå Newcastle upon Tyne
Britiske antikvarar
Hadrianmuren
Friidrettsutøvaren Chris Brown

Christopher Deon Brown () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bahamas, spesialist på 400 meter. Han vann åtte VM-/OL-medaljar med Bahamas sitt lag i 4 x 400 meter stafett, gullmedaljen under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton og under Sommar-OL 2012 i London. Brown sin personlege rekord på 44,40 sekund er frå Bislett stadion i Oslo 6. juni 2008.

Aktiv
Brown fekk si fyrste OL-medalje ved Friidrett under Sommar-OL 2000 dei olympisk leikane i Sydney, ein bronsemedalje i 4 x 400 m stafett. Året etter vart han verdsmeister for Bahamas, etter at USA sitt lag fleire år i ettertid fekk annullert prestasjonen sin. Deretter sanka Brown og Bahamas stafettsølv i tre verdsmeisterskap i rad: 2003, 2005, 2007. Også i Sommar-OL 2008 vann Bahamas sølv i 4 x 400 m stafett. I dei neste sommarleikane, i London 2012, vart Brown olympisk stafettmeister. Han avslutta med stafett-bronse under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro.

Trass i at Brown tilhøyrde verdseliten på 400 meter i ei ti års tid, lukkast han aldri å vinne ein medalje i dei aller største internasjonale tevlingane. Han enda opp som fjerdemann i 400-meterfinalen både ved VM 2005 i Helsinki, VM i friidrett 2007 i Osaka, samt OL 2008 i Beijing. Nærast medalje kom han i Beijing, der han var fire hundredels sekund for seint i mål. Året etter vart han femtemann på distansen i VM 2009 i Berlin. Også i London OL 2012 sprang Brown inn til fjerdeplassen på 400 m. Derimot lukkast han vinne 400-meteren ved hall-VM 2010 i Doha, ei tevling med langt tynnare deltaking enn i ordinære utandørsmeisterskap.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Bronse i stafett. Utslått i kvartfinalane på 400 m (45,76=nr 25)
VM 2001 i Edmonton: Gull i stafett. Utslått i forsøket på 400 m (46,01=nr 27)
VM 2003 i Paris: Bronse i stafett. Utslått i semifinalen på 400 m (45,29=nr 15)
OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalen på 400 m (45,31=nr 11)
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 på 400 m – 44,48. Sølv i stafett
VM 2007 i Osaka: Nr 4 på 400 m – 44,45. Sølv i stafett
OL 2008 i Beijing: Nr 4 på 400 m – 44,84. Sølv i stafett
VM 2009 i Berlin: Nr 5 på 400 m – 45,47
VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalen på 400 m (45,54=nr 12)
OL 2012 i London: Gull i stafett. Nr 4 på 400 m – 44,79
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalen på 400 m (45,18=nr 10)
VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalen på 400 m (45,09=nr 19)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronse i stafett. Utslått i forsøket på 400 m (45,56=nr 17)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chris Brown (sprinter)» frå ,  den 27. juni 2022.  

Bahamanske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Bahamas
Verdsmeistrar i friidrett
Chris Brown

Christopher Maurice Brown () er ein amerikansk R&B- og pop-låtskrivar, dansar, musikkvideoregissør og skodespelar.

Diskografi

Album 

 2005: Chris Brown
 2007: Exclusive
 2009: Graffiti
 2011: F.A.M.E.
 2012: Fortune
 2014: X
 2015: Fan of a Fan: The Album (med Tyga)
 2015: Royalty
 2017: Heartbreak on a Full Moon
 2019: Indigo

Singlar

Miksteipar 
 2010: In My Zone (Rhythm & Streets)
 2010: In My Zone 2
 2011: Boy In Detention
 2015: Before the Party
 2016: Before the Trap: Nights in Tarzana (med OHB)
 2016: Attack the Block (med OHB og Section Boyz)
 2017: Burn My Name (med Ray J)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chris Brown» frå ,  den 27. juni 2022.  

USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rapparar
USA-amerikanske dansarar
USA-amerikanske  hiphop-songarar
USA-amerikanske  rhythm and blues-songarar
USA-amerikanske skodespelarar frå 2000-talet
Det cubanske herrelandslaget i handball

Cuba sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Cuba. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federación Cubana de Balonmano. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1979.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Cuba har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  1980: 11. plass
  2000: 11. plass

Verdsmeisterskapen 

  1982: 13. plass
  1986: 15. plass
  1990: 14. plass

  1990: 13. plass
  1997: 14. plass

  1999: 8. plass
  2009: 20. plass

Panamerikanske leikar 

  1987: 2. plass
  1991: 1. plass
  1995: 1. plass

  1999: 1. plass
  2007: 3. plass

  2015: 6. plass
  2019: 5. plass

Den panamerikanske meisterskapen 

  1979: 1. plass
  1981: 1. plass
  1983: 1. plass
  1985: 1. plass

  1989: 1. plass
  1994: 1. plass
  1996: 1. plass
  1998: 1. plass

  2000: 2. plass
  2008: 3. plass
  2010: 4. plass

Nor.Ca.-meisterskapen 
  2014: 2.-plass
  2018: 1.-plass

Sjå òg 
 Cuba sitt kvinnelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Profil på nettstaden til IHF

Sport på Cuba
Landslag i handball