alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Afroamerikansk musikk

Afroamerikansk musikk er eit samleomgrep for ei rekkje musikalske sjangrar som stort sett vart utvikla av afroamerikanarar. Opphavet deira er i musikalske former som stamma frå slavane og kjenneteikna av liva til svarte amerikanarar før den amerikanske borgarkrigen.

Dei moderne sjangrane blues og ragtime vart utvikla seint på 1800-talet ved å blande europeiske musikkstilar (kjenneteikna ved diatonisk harmoni innafor rammeverket likesvevande stemming) med det afrikanske opphavet, som nytta naturlege harmoniseriar og blåtonar. Unntaket er hip hop, house og techno, som vart danna seint på 1900-talet frå tidlegare former for afroamerikansk musikk som funk og soul. Moderne musikk er kraftig påverka av afroamerikanske musikksjangrar. 

Etter borgarkrigen utvikla svarte amerikanarar, som vart tilsette som musikarar i militærband som spelte europeisk musikk, ein ny musikkstil kalla ragtime, som gradvis utvikla seg til jazz. I utviklinga av jazzen medverka afroamerikanske med kunnskap om den sofistikerte polyrytmiske strukturen frå danse- og folkemusikken til folk frå Vest-Afrika og området kring Sahara. Desse musikkformene påverka mange område av musikkutviklinga i USA og andre stader i verda på 1900-talet. 

Dei tidlegare jazz- og blues-innspelingane vart spelte inn i 1920-åra. Afroamerikanske musikarar utvikla tilknytte stilartar som rhythm and Blues i 1940-åra. I 1960-åra hadde soulartistar stor påverknad på kvite amerikanske og britiske songarar. I midten av 1960-åra utvikla svart musikarar funk og dei var mange av dei leiande musikarane i slutten av 1960-åra og i 1970-åra innan jazz-rock-fusion. I 1970- og 1980-åra utvikla svarte artistar hip hop og i 1980-åra den disco-prega dansestilen kalla house. I 2000-åra var hiphop blitt ein av dei viktigaste musikksjangrane. Dagens moderne musikk er kraftig påverka og prega av afroamerikanske musikksjangrar.

Afroamerikanske musikkstilar
 Blues
 Skiffle
 Jugband
 Boogie woogie
 Barbershop
 Deltablues
 Disco
 Doo-wop
 Funk
 Gospel
 Hip hop
 House
 Jazz
 Negro spirituals
 Pop
 Quiet storm
 Electro
 Ragtime
 Contemporary R&B
 Rhythm and blues
 Rock & roll
 Soul
 Southern Rap
 Spiritual
 Techno
 Trap-musikk
 PBR&B
 Zydeco

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «African-American music» frå ,  den 24. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 
Afroamerikanske musikarar
Afroamerikansk kultur
USA-amerikanske musikkstilar
Etnisk musikk i USA
Oppland (fleirtyding)

Oppland kan visa til:

 Oppland fylke, eit fylke i Noreg
 Den indre delen av eit land, land som ligg opp frå havet, også kalla innland
 Det distriktet som høyrer naturleg til ein by når det gjeld handels- og næringsverksemd

Kjelder
Jimmy Preston

Jimmy Preston () var ein USA-amerikansk R&B-bandleiar, altsaksofonist, trommeslagar og songar som viktige bidrag til tidleg rock and roll.

Den førte R&B-hitten til Presteon som nådde topp 10 på R&B-lista i USA, var «Hucklebuck Daddy» i 1949, spelt inn for Gotham Records i Philadelphia. Han vart mest kjend som Jimmy Preston and His Prestonians då han spelte inn originalversjonen av «Rock the Joint» for Gotham i 1949. Saksofonsoloane i «Rock the Joint» vart spelte av tenorsaksofonisten Danny Turner (1920-1995). «Rock the Joint» vart spelt inn på ny av Jimmy Cavallo i 1951, og Bill Haley and the Saddlemen i 1952.

I 1950 byrja tenorsakfonisten Benny Golson og pianisten Billy Gaines i bandet og dei spelte inn songar som «Early Morning Blues» og «Hayride». Preston gjekk over til Derby Records og spelte inn den siste R&B-hitten sin med ein versjon av Louis Prima sin «Oh Babe».  Han slutta i musikkindustrien i 1952, utan å forstå at han sidan skulle bli rekna som ein av fedrene for rock and roll.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Preston» frå ,  den 24. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske songar
USA-amerikanske saksofonistar
Musikarar frå Philadelphia
Rhythm and blues-saksofonistar
Innland

Innland eller innlandet kan visa til:

 Den indre delen av eit landområde, som gjerne ligg langt frå kysten
 Fastland, i motsetnad til øy og skjergard
 Eins eige land, i motsetnad til utland
 Innlandet fylke, eit fylke som blir oppretta i 2020.

Kjelder
Rock the Joint

«Rock the Joint», òg kalla «We're Gonna Rock This Joint Tonight», er ein boogiesong spelt inn av forskjellige proto-rock and roll-songarar. Songen er særleg kjend med Jimmy Preston og andre tidlege rock and roll-songarar, som Bill Haley. Preston sin versjon er blitt omtalt som ein av kandidatane til «den første rock and roll-songen», og Haley sin versjon blir rekna som den første rockabilly-songen. 

Låtskrivarane av songen er oppført som Harry Crafton, Wendell «Don» Keane og Harry «Doc» Bagby, som var musikarar med kontrakt hos Gotham i New York, eigd av Ivin Ballen (men ein konsertversjon innspelt av Haley i 1969 for Buddah Records er tilskriven James Bracken). Songen var påverka av tidlegare R&B-songar som Wynonie Harris-songen «Good Rockin' Tonight» i 1948. Ballen gav songen til Jimmy Preston, som nyleg hadde hatt ein hit med «Hucklebuck Daddy». Versjonen til Jimmy Preston and His Prestonians vart spelt inn i Philadelphia i mai 1949 og vart gjeven ut på Gotham. Eit år seinare nådde singelen sjetteplassen på R&B-lista.

To år seinare hadde Bill Haley and the Saddlemen alt hatt suksess med sin versjon av Ike Turner-låten «Rocket 88», men såg etter ein ny hit. Dei vart overtydd av produsenten, Essex Records-eigaren Dave Miller, om å spele inn «Rock the Joint». Haley spelte inn songen i februar eller mars 1952, men skreiv eigne vers som betre passa til countrypublikummet hans, og nemnde ei rekkje hillbilly-dansar (som Sugarfoot Rag og Virginia Reel) i staden for Preston sine hucklebuck og jitterbug. Han nytta òg andre instrument på songen, og meir ekko. Særleg nytta Haley-versjonen meir perkusjonsaktig bass av Marshall Lytle og elektrisk gitar av Danny Cedrone, med eit gitarparti som han brukte om att to år seinare på «Rock Around The Clock».

Sjølv om Haley-versjonen ikkje vart ein hit då han kom på Essex Records i 1952, selde han godt nok i Chicago til at han fekk eit kort opphald ved ein jazzklubb der. Opphaldet vart kortare enn planlagt fordi mange av det svarte publikummet gjekk. Likevel var Haley-versjonen av «Rock The Joint»  - tre år før «Rock Around the Clock» - ein viktig milepåle for utviklinga av rockabilly, sidan han blanda R&B og country.

Songen vart spelt inn på ny i 1957 av Haley for Decca Records, og på den tida hadde bandet hans kalla seg Bill Haley & His Comets. Songen vart gjeven ut med tittelen «New Rock the Joint», sidan originalversjonen framleis var i sal. Han spelte seinare inn songen nok ein gong for Sonet Records i Sverige i 1968 og det finst mange konsertopptak av songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rock the Joint» frå ,  den 24. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Jim Dawson, Rock Around the Clock: The Record That Started the Rock Revolution! (Backbeat Books, 2005).
 John W. Haley and John von Hoelle, Sound and Glory (Dyne-American, 1990).
 

Songar frå 1949
Rhythm and blues-songar
Singlar frå 1952
Rockabilly-songar
Bill Haley-songar
The Reverend Horton Heat-songar
Undertale

Undertale er eit datarollespel utvikla av Toby Fox. I spelet styrer spelaren ein gutunge som har falle ned i undergrunnen, eit stort, åtskilt område under overflata av Jorda, som er sperra av ein magisk barriere. Spelaren møter ei rekke monster på ferda for å kome tilbake til overflata, i hovudsak gjennom kampsystemet i spelet, som kjem fram når spelaren konfronterer eller støyter på eit monster. I det turbaserte kampsystemet kan spelaren mellom anna unngå å ta skade gjennom å navigere unna prosjektil som kjem flygande over skjermen, og kan velje å spare monstera i staden for å angripe og drepe dei. Vala som spelaren gjer påverkar hendingsgangen i spelet, både dialogen, karakterane og historia.

Toby Fox har utvikla Undertale uavhengig, inkludert komponeringa av musikken. Spelet er inspirert av mellom anna dataspelseriane Mother og Mario & Luigi, skytespelet Touhou Project, internettkultur og den britiske komiserien Mr. Bean. Undertale vart lansert 15. september 2015 til Microsoft Windows og OS X, og 17. juli 2016 til Linux. Spelet selde over ein million eksemplar etter at det kom ut, og det vart nominert til fleire prisar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Datarollespel
Dataspel frå 2015
Linux-spel
Nintendo Switch-spel
Macintosh-spel
PlayStation 4-spel
PlayStation Vita-spel
Windows-spel
Steinar Albrigtsen

Steinar Albrigtsen (fødd 4. januar 1957 i Hammerfest) er ein norsk folke-/countrysongar og gitarist.

Han debuterte som plateartist med albumet Alone Too Long som han fekk Spellemannprisen 1990 i klassa roots & country for. I tillegg til solokarriere, er han kjent for samarbeidet sitt med barndomskameraten Jørn Hoel. Saman gav dei to ut albumet Get Together i 1996. Han har òg gjeve ut to album med Tom Pacheco og albumet Falne Engler med Kris Kristofferson-songar på norsk saman med Henning Kvitnes og Lynni Treekrem. 

I 1991 vart han saman med Tove Karoline Knutsen tildelt Troms fykleskommune sin kulturpris.

Diskografi 
 Alone Too Long (Norsk Plateproduksjon, 1990)
 Bound to Wander (Norsk Plateproduksjon, 1992)
 Big Storm Comin''' (Norsk Plateproduksjon, 1993) Steinar Albrigtsen & Tom Pacheco 
 The Trubadour (Norsk Plateproduksjon, 1994)  
 Life Is Good (Norsk Plateproduksjon, 1996)
 Get Together (Norsk Plateproduksjon, 1997) Steinar Albrigtsen & Jørn Hoel
 Now and Then (Norsk Plateproduksjon, 1998) samleplate
 Falne englar (Kyrkjeleg kulturverkstad, 1999) Steinar Albrigtsen, Henning Vert kvitna & Lynni Treekrem 
 Nobodies (Norske Gram, 2000) Steinar Albrigtsen & Tom Pacheco
 Stripped (Norske Gram as, 2001) 
 Bop 'N Roll (Grammofon/Berre Bra Musikk, 2006)
 Moment of Peace (Sony Music/SonyBMG, 2007)
 Two River sine One Road (Fairplay Entertainment/Playground, 2009) med Jørn Hoel
 Bileta frå ei anna tid (Grammofon, 2011)
 Sjelevenn (Grammofon, 2014) Steinar Albrigtsen & Monika Nordli
 The Sailor (Grammofon 2015) Steinar Albrigtsen
 The Daily Blues (Grammofon 2017) Steinar Albrigtsen

 Låtbidrag på andre utgjevingar 
 «Vil du vera med...?» (1995) på Leikekameratane – Kom ut og leik''!, CD mot barnearbeid, utgjeve av LO saman med PolyGram

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steinar Albrigtsen» frå ,  den 25. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
  hos AllMusic
  i Store norske leksikon (Forfattar Jon Vidar Bergan)

Norske gitaristar
Norske songarar
Folk frå Hammerfest
Folk frå Tromsø
Vinnarar av Spellemannprisen
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Splatoon

Splatoon er eit skytespel i tredjeperson utvikla og utgjeve av Nintendo til Wii U. Det blei utgjeve 28. mai 2015 i Japan, og dagen etter i Nord-Amerika og Europa. Spelet sentrerer om karakterar kjent som Inklings, som er antropomorfiske blekksprutar. Dei kan skifte mellom humanoid- og blekksprutform, og gøyme seg i eller symje gjennom farga blekk som er sprøyta på overflater ved hjelp av våpen som pistolar, bøtter eller penslar. Splatoon har fleire ulike spelemodusar, mellom anna fire mot fire-kampar over internett og ein einspelarkampanje.

Splatoon fekk positiv mottaking då spelet blei avduka og lansert. Kritikarar roste mellom anna avgjerda til Nintendo om å tre inn i ein ny sjanger innan dataspel, den overordna stilen og presentasjonen i spelet, spelemekanikkane og lydsporet. Kritikk var retta mot at spelet ikkje støtta voice chat og private lobbyar, det låge talet på arenaer ved lanseringa og tekniske problem med å etablere kampar over internett. Nintendo leverte omfattande støtte til Splatoon etter lanseringa ved å legge nye arenaer, våpen og funksjonar til spelet, i tillegg til å arrangere tidsavgrensa storhendingar kalla «Splatfests».

Splatoon har selt 4,93 millionar kopiar sidan lanseringa. Ein oppfølgar, Splatoon 2, blei utgjeven til Nintendo Switch i 2017.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2015
Skytespel i tredjeperson
Wii U-spel
Jeremy Corbyn

Jeremy Bernard Corbyn () er ein britisk politikar og tidlegare leiar for Det britiske arbeidarpartiet (Labour Party). Sidan 1983 har Corbyn vore medlem av Underhuset for Islington Nord i Indre London.

Liv og virke

Bakgrunn 
Jeremy Corbyn vart fødd i Chippenham i Wiltshire i England som son av elektroingeniør David Corbyn og kona hans Naomi, ein matematikklærar ved Stafford Girls’ High School (no King Edward VI High School). Foreldra hans (døydde i 1986 og 1987) var fredsaktivistar som vart kjent med kvarandre under ein støttekampanje for den andre republikken under den spanske borgarkrigen.

Corbyn vaks opp med veslebror sin, Piers, i Newport i Shropshire. Der gjekk han på Adams' Grammar School. Etter skulegangen byrja han som 18-åring på eit to års oppdrag for Voluntary Service Overseas (VSO) på Jamaica, før han vart fagforeiningsfunksjonær for National Union of Public Employees (NUPE).<ref>I 1993 vart denne fagorganisasjonen samanssmelta med NALGO – The National and Local Government Officers Association – og COHSE – The Confederation of Health Service Employees – til UNISON</ref>

Etter ei kort tid ved North London Polytechnic (no University of North London, ein del av London Metropolitan University), avbraut han studiane og arbeidet som funksjonær for National Union of Tailors and Garment Workers (NUTGW).

 Politikar 
I 1974 vart han vald til Councillor for bydelen Haringey i London. Han vart attvald fleire gonger og hadde vervet til 1984. Corbyn arbeidde i 1981 i Tony Benn sin kampanje for stillinga som vara-partileiar for Labour. I 1983 vart han for første gong vald inn i parlamentet.

Corbyn står til venstre i Labour. Han er medlem av Socialist Campaign Group (ei gruppe av venstreorienterte parlamentsmedlemmar for Labour) og i Campaign for Nuclear Disarmament. Han meiner at Storbritannia bør forlata NATO og han har òg sagt at meiner at Storbritannia bør gå ut av EU. Han har skildra EU som ein «frimarknadsklubb som trugar rettane til arbeidarane». Han meiner at skattane bør aukast, og at den britiske jarnbana bør nasjonaliserast. I løpet av åra sine i det britiske underhuset har Corbyn røysta mot partilinja meir enn 500 gonger i løpet av 32 år.

Valet av Corbyn som partileiar den 12. september 2015 vart sedd på som ein av dei største politiske sensasjonane i nyare britisk politisk historie. I partileiarvalet vann han med 59,5 prosent av stemmane, medan motstandarane hans Yvette Cooper og Liz Kendall fekk høvesvis 17 prosent og 4,5 prosent. Corbyn etterfølgde Harriet Harman som var vorte utsett til mellombels partileiar etter at Ed Miliband gjekk av. Innan Labour har han vore kontroversiell, og valet av han vart kritisert av blant anna dei tidlegare partileiarane Tony Blair og Gordon Brown. Tolv ministrar i Labour si skuggeregjering sa at dei ikkje ville halda fram i stillingane sine under Corbyn.

KjelderDenne artikkelen bygger på «Jeremy Corbyn» frå ,  den 25. september 2016.''

Bakgrunnsstoff 

 www.jeremyforlabour.com

Britiske parlamentsmedlemmer
Folk frå Wiltshire
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
London Metropolitan University

London Metropolitan University (forkorta LMU eller London Met) er eit universitet i London. Det vart oppretta i august 2002 som ei samanslåing av London Guildhall University og University of North London. Det har ein campus i City of London, ved Moorgate, Tower Hill og Aldgate, og ein i Islington. 

Studia er i stor grad profesjonsretta, med særleg vekt på naturvitskap og teknologi.

Universitetet driv arkivet, biblioteket og museet The Women's Library, som omfattar Fawcett Societys arkiv og anna material knytte til historia til feminismen. Det har òg to andre særsamlinger, Trade Union Congress Library og Irish Studies Collection.

Rangeringar 
London Metropolitan University vart rangert som nummer 126 av 126 britiske universitet på Complete University Guide si liste for 2016 og som nummer 118 av 119 britiske universitet på The Guardian si 2016-liste.

I QS World University Rankings for 2014 var universitetet rangert på plass 701 av universiteta i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «London Metropolitan University» frå ,  den 25. september 2016.  
 

City of London
Skipingar i 2002
Steven Universe

Steven Universe er ein amerikansk animert TV-serie laga av Rebecca Sugar for Cartoon Network. Serien hadde premiere 21. mai 2013 med sin første pilotepisode, deretter 4. november 2013 med sin første sesong. Det er den første animerte serien på Cartoon Network som har vore utvikla av ei kvinne åleine.

Steven Universe-serien er «coming-of-age»-historia til ungguten Steven Universe (spelt av Zach Callison), som bur saman med the Crystal Gems – magiske, kvinneliknande utanomjordingar kalla Garnet (Estelle), Amethyst (Michaela Dietz) og Pearl (Deedee Magno Hall) – i den fiktive byen Beach City. Steven, som er halvt «gem» og halvt menneske, drar på eventyr med venene sine og hjelper dei i å beskytte verda mot deira eigen art. Tematikk i serien er mellom anna kjærleik, familie og tydinga av gode relasjonar personar imellom. Bøker, teikneseriar og dataspel baserte på serien har vorte utgjevne, og langfilmen Steven Universe: The Movie vart send på Cartoon Network i USA september 2019.

Rebecca Sugar baserte hovudkarakteren i serien på sin yngre bror, Steven. Ho utvikla Steven Universe medan ho var forfattar og teiknar for biletmanuset i Adventure Time, som ho forlét da Cartoon Network gav henne i oppdrag å drive full produksjon av sin eigen serie. Serien er driven av biletmanuset; når episodar er under produksjon er teiknarane av biletmanuset ansvarlege for å skrive dialogen og skape hendingsgangen. Steven Universe har utvikla ein brei fanskare og har fått positiv mottaking for stilen, musikken, stemmeskodespelet og karakteriseringa. Serien vann sin første GLAAD Media Award for «Outstanding Kids & Family Program» i 2019, og var dimed den første animerte serien som vann denne prisen. Han mottok også sin første Peabody Award for «Children's & Youth Programming» i 2019, og har vore nominert til fem Emmy-prisar og fem Annie Awards. Den femte sesongen av serien konkluderte i januar 2019. Under New York Comic Con 2019 vart ein epilogserie annonsert, titulert Steven Universe Future, som går føre seg etter hendingane i langfilmen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Cartoon Network
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Aomori prefektur

Aomori (japansk 青森県; Aomori-ken) er eit prefektur i Tōhokuregionen i Japan. Prefekturhovudstaden har same namn, Aomori.

Prefekturet Aomori vart oppretta etter at Han-systemet vart avskaffa i 1871 som ein del av Meijirestaurasjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aomori (prefektur)» frå ,  den 25. september 2016.  
 

Prefektur i Japan
Tohokuregionen
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Pokémon Go

Pokémon Go er eit dataspel utvikla og utgjeve av Niantic for iOS, Android og Apple Watch-einingar. Spelet bruker lokaliseringsfunksjonen i mobileininga til å plassere virtuelle figurar, kjend som pokémonar, på ulike stader i den verkelege verda. Spelarane bruker den mobile eininga til å lokalisere, fange, kjempe mot og trene opp pokémonane. Skapningane kjem fram på skjermen på mobileinigna, som om dei skulle vere på den same plassen som spelaren. Spelet lèt spelarane kjøpe ekstra utstyr i spelet mot pengar. 

Pokémon Go kom først offisielt ut i Australia, New Zealand og Nord-Amerika 6. juli 2016. Spelet kom offisielt ut i Noreg 16. juli 2016, og var då tilgjengeleg i dei fleste landa i Europa.

Pokémon Go vart etter lanseringa raskt eit globalt fenomen og ein av dei mest lønnsame mobilappane i 2016. Spelet har vorte lasta ned meir enn 500 millionar gonger. Pokémon Go har hausta ros for å fremje fysisk aktivitet og for å vere ein inkluderande sosial arena, men har også vore kontroversielt ved å vere årsak til ulukker og utvikle seg til ei offentleg plage enkelte stader.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Android-spel
Dataspel frå 2016
iOS-spel
Indianarbekkasin

Indianarbekkasin (Gallinago delicata) er ein mellomstor, tettvaksen vadefugl i snipefamilien med eit langt nebb. Arten har utbreiing frå nordlege Sør-Amerika og nordover over det meste av Mellom-Amerika, Karibia og Nord-Amerika. Denne bekkasinen var tidlegare rekna som ein underart av enkeltbekkasin (G. gallinago). Indianarbekkasin skil seg frå enkeltbekkasin i å ha ein smalare kvit bakkant på vengene, og åtte par halefjører i staden for dei typiske sju hos enkeltbekkasin.

Skildring 
Vaksne er 26-28 centimeter i lengd med 40-47 cm vengespenn. Dei har korte, skittengule bein og eit særs langt, rett og mørkt nebb. Kroppen er spraglete brun på oversida og bleik under. Dei har eit mørkt augestrek, med lyse striper over og under den. Vengene er spisse. Kjønna er mykje like, men hofuglar har lengre nebb og kortare hale enn hannfuglar. Fjørdrakta for vaksne endrar seg ikkje gjennom sesongane. Dette er godt kamuflerte fuglar, dei er vanlegvis sky og skjuler seg i vegetasjonen. Om dei flyg opp skjer det med ein serie av retningsendringar for å forvirre predatorar.

Arten hekkar over det meste av Alaska og Canada, unntatt øyane i det kanadiske polararkipelet. Dessutan i nordlege USA. Dei er flyttfuglar, trekker til Nord-Amerika sør for hekkeområdet, Mellom-Amerika, Karibia, Colombia og Venezuela. I nordvestlege og sentrale USA kan indianarbekkasinar leve året rundt. Habitata for denne arten er prega av opne, myrlendte eller graskledde område gjerne nær innsjøar og elver, også i taiga lengst nord, men dei unngår tett vegetasjon. I Sør-Amerika òg i páramo økosystem opp mot 4000 moh.

Dei beitar i mjuk gjørme, søker djupt med nebbet utan å løfte det opp, eller plukkar opp mat ved synet. Føda er insektlarver, insekt, meitemark, blautdyr og plantematerialar. 

Akkurat som enkeltbekkasinen har hannen av indianarbekkasin fluktspel i hekkesesongen og gjer ein mekrande lyd.

Populasjonen av indianarbekkasin vart redusert mot slutten av det 1800-talet av jakt og habitatøydelegging. Han er i dag estimert til ca. 2 mill individ og er trudd å vere svakt aukande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wilson's Snipe» frå ,  den 25. september 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

snipefamilien
Fuglar i den neotropiske regionen
Fuglar i den nearktiske regionen‎