alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Johann Matthias von der Schulenburg

Reichsfreiherr og Reichsgraf marskalk Johann Matthias von der Schulenburg () var ein distingvert aristokrat (keisarhoffet) og ein general av brandenburg-prøyssisk avstammaing som tente i armeane til Sachsen og Republikken Venezia tidleg på 1700-talet. Etter han pensjonerte seg heldt han til i Veneiza der han vart storsamlar og kunstvernar. Systera hans var hertuginne Melusine von der Schulenburg av Kendal. Faren var Gustavus Adolphus Baron von der Schulenberg.

Schulenburg som leigesoldat
Mellom 1687 og 1688 kjempa han med keisaren sine soldatar mot tyrkarane i Ungarn. Då han reiste heim att steig han i rankane i armeen til hertugdømet Braunschweig-Lüneburg. I 1699 vart han oberst i det tyske regimentet under Victor Amadeus II av Savoie, og vart hardt skadd i 1701. I 1702 vart han med den saksiske armeen og kjempa i den store nordiske krigen mot Karl XII av Sverige og leid nederlag i slaget ved Klissow og slaget ved Fraustadt. I 1707 reiste han attende til Vest-Europa og kjempa under prins Eugene av Savoie i slaget ved Oudenaarde og slaget ved Malplaquet i den spanske arvefølgjekrigen.

Seinare vart han rekruttert av Venezia og var med på forsvaret av Korfu under den tyrkiske kringsetjinga av byen i 1716. Han vart dekorert med Serenissima for tenestene sine med ein statue og ein pensjon på 5000 dukatar per år. Ein Vivaldi-opera, Juditha triumphans, vart bestilt til feiringa av sigeren.

Schulenburg som kunstsamlar
Då han trekte seg attende til Venezia frå 1718 vart Schulenburg ein stor kunstsamlar. Det rike arkivet med Schulenburg-samlinag er i dag i Niedersächsische Staatsarchiv i Hannover.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johann Matthias von der Schulenburg» frå ,  den 27. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Fr. Albr. v. d. Schulenburg: Leben und Denkwürdigkeiten des Johann Matthias v. d. Schulenburg (Leipzig 1834, 2 vols.). (Life and facts about Johann Matthias Schulenburg (Leipzig 1834, 2 Vol.))
 Werner v. d. Schulenburg: Der König von Korfu 1950. A novelistic account of the omleiringa av Corfu.Roman über die Verteidigung Korfus gegen die Türken); 1950. (The King of Corfu. An account of the defense of Corfu against the Turks. (1950)).

Bakgrunnsstoff

Folk frå Börde
Austerriksk adel
Saksiske generalar
Venetianske militære
Austerrikarar i den spanske arvefølgjekrigen
Tyskarar i den store nordiske krigen
Den austerriksk-tyrkiske krigen (1716–1718)

Den austerriksk-tyrkiske krigen vart utkjempa mellom Austerrike og Det osmanske riket frå 1716 til 1718.

Freden i Karlowitz (1699) vart ikkje akseptert som ein langvarig avtale for Det osmanske riket. Tolv år etter Karlowitz, byrja tyrkarane det langvarige målet om å hemne nederlaget i slaget ved Wien i 1683.

Først slo armeen til den tyrkiske storvesiren Baltacı Mehmet den russiske armeen til Peter den store i den russisk-tyrkiske krigen (1710–1711). Så gjenerobra den nye storvesiren Damat Ali Morea frå venetianarane i 1715 i den osmansk-venetianske krigen (1714–1718), 

Som ein reaksjon truga Austerrike, som var garantist for freden i Karlowitz, Det osmanske riket, men som svar erklærte Det osmanske riket krig mot Austerrike.

I 1716 slo prins Eugene av Savoie tyrkarane i Petrovaradin. Banaten og hovudstaden Timişoara vart erobra i oktober 1716. Året etter, etter at austerrikarane erobra Beograd, ønskte tyrkarane fred og i 1718 signerte dei freden i Passarowitz. Austerrikarane fekk halde kontroll over Beograd og freden i Passarowitz stadfesta områda dei vann i 1699, slik at tyrkarane no stod att med kontroll over sørbreidda av Donau.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Austro–Turkish War (1716–18)» frå ,  den 27. desember 2011.  
 

Austerrikske krigar
Osmanske krigar
Konfliktar i 1710-åra
Krigføring i tidleg moderne tid
Pave Klemens XI

Pave Klemens XI () var pave frå 1700 til 1721. Han er best kjent for den pavelege bullen Unigenitus som gjekk ut mot viktige sider av den kyrkjelege situasjonen i Frankrike, og for at han greip inn i ritestriden i Kina der han forbaud dei fleste av dei omstridde tilpassingane til kinesiske skikkar som jesuittane hadde fått igjennom.

Tidleg liv 
Albani vart fødd i Urbino i ein adelsfamilie som opphavleg hadde frå det nordlege Albania på 1500-talet, og stamma frå soldatar under albanske prinsen Gjergj Kastriot Skanderbeg som kjempa mot Det osmanske riket. I løpet av pavetida hans vart verket Illyricum Sacrum, ei av dei viktigaste kjeldene innan albanologi, ferdigstilt.

Han var guvernør av Rieti and Urbino, og vart gjort til kardinal av pave Aleksander VIII, som han etterfølgde som pave den 23. november 1700.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Klemens XI» frå ,  den 27. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Rendina, Claudio (1983). I papi. Storia e segreti. Rome: Netwon & Compton, s. 586-588

Folk frå Urbino
Pavar
Italienske pavar
Brecker

Brecker er eit etternamn av tysk opphav. Namnet har også blitt kjend blant tyskætta USA-amerikanarar.

Kjende namneberarar 

 Gerhard Brecker (1942-2008), kjend som Freddy Breck, tysk songar
 Randy Brecker (f. 1945), USA-amerikansk jazztrompetist og valthornist
 Michael Brecker (1949-2007), USA-amerikansk jazzsaksofonist

Tyske slektsnamn
Slaget ved Matapan

[[

Slaget ved Matapan var eit sjøslag som fann stad 19. juli 1717 utanfor Kapp Matapan, i dag helst kalla Kapp Ténaro, ved kysten av Mánihalvøya sør i Hellas, mellom ein samla marinestyrke med Venezia, Portugal, Kyrkjestaten og Malta mot ein osmansk flåten, under Kapudan Pasja. Slaget var strategisk uavgjort, sjølv om osmanarane mista 14 skip og fleire hardt skadd, medan dei kristne allierte berre mista tre skip.

Slaget
Dei 24 seglskipa til Diedo møtte dei 24 galeiane til Pisano og den maltesiske leiaren Belle Fontaine sine ni portugisisk-maltesiske skip nær Kapp Matapan den 2. juli. Etter å ha prøvd å finne ei fordelaktig stilling med omsyn til osmanarane i fleire verker, og stundom gått i land for å fylle vatn, reiste den allierte styrken til Marathonisi, inst i Matapanbukta, for å finne vatn. Dei hadde prøvd å kome seg til Sapienza men dei hadde motvind og tok sjansen på å verte fanga i bukta.

Trass i galeiane taua seglskipa sørover, var det ikkje nok galeiar, og den osmanske flåte med 52 seglskip, inkludert om lag 44 slagskip og fire galeiar, vart sett i sør, på vestsida av inngangen til bukta, den 19. juli. Med ein lett vind frå søraust tydde dette at osmanarane hadde fordelen. Diedo kunne ikkje segle vest for den osmanske flåten, og valde derfor å segle langsamt austover, til andre sida av bukta.

Flåten var delt i fire divisjonar. Diedo var i spissen, etterfølgd av nestkommanderande Correr. Den tredje eller bakre divisjonen vart kommandert av Dolfin. Og den fjerde eller allierte divisjonen vart kommandert av Belle Fontaine.

Ibrahim gjekk til åtak med seks skip på den bakre divisjonen kring 0600, medan resten av flåten hans gjekk fram og gjekk til å tak på fronten og senteret. Kring kl. 1200 var flåten på veg mot austsida av bukta, og kort tid etter at dei første skipa hadde snudd, snudde vinden mot søraust, slik at dei venetianske skipa no var i lovart i forhold til den osmanske flåten for første gong. Diado utnytta denne fordelen og gjekk til åtak på dei og det harde slaget heldt fram. Kring 1500 trekte den osmanske flåten seg attende, og segla mot Cervi-Cerigo-passasjen, medan dei allierte segla mot Kapp Matapan. Ingen av sidene ønskte å halde fram kampen.

Kvar av dei allierte statane gav sine skipe æra for det dei oppnådde.

Venetianarane mista eit slagskip som vart nytta som sjukehusskip og eit brannskip, samt at mange fartøy var hardt skadde. Dei fekk 223 drepne og 257 skadde mann. Den osmanske flåten mista 14 skip.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battle of Matapan» frå ,  den 27. desember 2011.  
 
 História da Marinha de Portugal, Editora das Forças Armadas
 
 

Konfliktar i 1717
Matapan 1717
Matapan 1717
Matapan 1717
Matapan 1717
Matapan 1717
Jórgos Mazonákis

Jórgos Mazonákis () er ein gresk songar. Han syng gresk pop og laikomusikk.

Diskografi
Studioalbum

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Γιώργος Μαζωνάκης» frå ,  den 27. desember 2011.  
 

Folk frå Pireus
Greske songarar
Antónis Rémos

Antónis Rémos (gresk Αντώνης Ρέμος) () er ein gresk songar. Han verkar innan popmusikksjangeren laïkó.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonis Remos» frå ,  den 27. desember 2011.  
 

Folk frå Düsseldorf
Greske songarar
Kóstas Martákis

Konstantínos Politis (gresk Κωνσταντίνος Πολίτης), kjend som Kóstas Martákis (gresk Κώστας Μαρτάκης) () er ein gresk songar. Han vart kjend etter å ha delteke på det greske talentshowet Dream Show på Alpha TV i 2006.

Martákis deltok i den greske nasjonale finalen i Eurovision Song Contest 2008 med songen «Always and Forever» og enda på andreplass. Han fekk dimed ikkje representere Hellas i Eurovision Song Contest 2008. I 2011 enda han på andreplass i Dancing with the Stars.

Diskografi 
Studioalbum
 2007: Anatropí 
 2009: Pio kontá  
 2011: Entasi 

Singlar
 2006: Pánta Mazí 
 2008: Always and Forever

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kostas Martakis» frå , den 27. desember 2011. 
 

Folk frå Aten
Greske songarar
Greske Skal vi danse-deltakarar
EUROSONG 2013 - a MAD show
EUROSONG 2014 - a MAD show-deltakarar
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Áji Anárjyri-Kamateró

Áji Anárjyri-Kamateró (gresk Άγιοι Ανάργυροι-Καματερό) er ein kommune i dei vestlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Vest-Aten i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Áji Anárjyri
 Kamateró
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Referansar 

Aji Anarjyri-Kamatero
Aji Anarjyri-Kamatero
Alfonso García Robles

Alfonso García Robles () var ein meksikansk diplomat, politikar og vinnar av Nobels fredspris i 1982.

Biografi 

Alfonso García Robles voks opp i byen Zamora i delstaten Michoacán i Vest-Mexico. Han studerte jus ved Universidad Nacional Autónoma de México før han vart tilsett ved utanrikstenesta i Mexico i 1939. Her jobba han fram til 1946. I 1945 var han delegat for Mexico ved konferansen i San Fransisco som oppretta dei sameinte nasjonane. Frå 1946 - 1957 var han sjef for den politiske avdelinga i SN-sekretariatet, og etter dette vart han på nytt tilsett for utanrikstenesta. 

Frå 1962 - 1964 var han ambassadør for Brasil, og frå 1964 til 1970 var han statssekretær for utanriksdepartementet. Robles var ei av drivkreftene til Tlatelolco-traktaten, som vedtok at Latin-Amerika og Karibia skulle vera atomvåpenfri sone. Avtalen vart underskriven i 1967 og endeleg sett i verk i 1969. 

Frå 1971 til 1975 var Robles Mexico sin faste representant i SN, og i 1972 vart han eit medlem av heidersakademiet Colegio Nacional. I 1975 - 1976 vart han utanriksminister i Mexico, og same året vart han utnemnd til permanent representant i nedrustningskonferansen UNCD.

I 1982 vart Alfonso García Robles tildelt Nobels fredspris saman med den svenske politikaren og diplomaten Alva Myrdal. Både Myrdal og Robles fekk prisen for sin innsats med Tlatelolco-traktaten. Robles døydde i 1991, og i 2003 vart namnet hans rissa inn i heidersmuren ved Palacio Legislativo de San Lázaro, hovudkvartera til den meksikanske kongressen.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Alfonso García Robles» frå , den 27. desember 2011. 
 
 , henta inn den 27. desember 2011.

Vinnarar av Nobels fredspris
Meksikanske nobelprisvinnarar
Meksikanske politikarar
Meksikanske diplomatar
Papágou-Kholargós

Papágou-Kholargós (gresk Παπάγου-Χολαργός) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Papágou
 Kholargós
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Referansar 

Papagou-Kholargos
Papagou-Kholargos
Filothéi-Psykhikó

Filothéi-Psykhikó (gresk Φιλοθέη-Ψυχικό) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Filothéi
 Néo Psykhikó
 Psykhikó
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Referansar 

Filothei-Psykhiko
Filothei-Psykhiko
Tlatelolco-traktaten

Tlatelolco-traktaten er ein internasjonal avtale som slår fast at Latin-Amerika og Karibia er ei kjernevåpenfri sone. Traktaten forbyr både testing, lagring, eigarskap og framstilling av atomvåpen i dette området. 

Avtalen vart underskriven 14. februar 1967 i Tlatelolco i Mexico, og vart endeleg sett i verk 25. april 1969. Sjølv om Antarktistraktaten vedtok atomvåpenfri sone i Antarktis i 1961, var denne den fyrste avtalen som skipa ei atomfri sone i eit stort, busett område.

Nesten alle landa i Latin-Amerika, pluss Jamaica og Trinidad og Tobago skreiv under på avtalen i 1967, og ratifiserte han innan 1972. Argentina og Cuba skreiv ikkje under; Cuba gjorde dette fyrst i 1995. Argentina ratifiserte endeleg avtalen i 1994, og Cuba så seint som i 2002. På grunn av dette var ikkje Argentina verna av avtalen under Falklandskrigen. Også tidlegare koloniar skreiv under og ratifiserte traktaten etter kvart som dei vart sjølvstendige.

Traktaten har to tilleggsavtalar: den eine bind Sambandsstatane, Storbritannia og Nederland i deira oversjøiske eigedommar i traktatsområdet. Den andre tilleggsavtalen forbyr Frankrike, Folkerepublikken Kina og Russland fra å omgå traktaten.

To av initiativtakarane bak traktaten, Alfonso García Robles og Alva Myrdal, vart tildelt Nobels fredspris i 1982 for innsatsen deira med han.

Kjelder 

 Tlatelolco-traktaten frå Bokmålswikipedia og Engelsk Wikipedia den 27. desember 2011.

Internasjonale avtalar
Atomvåpen
Avtalar i 1967
Avtalar i den kalde krigen
Keratsíni-Drapetsóna

Keratsíni-Drapetsóna (gresk Κερατσίνι-Δραπετσώνα) er ein kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. Kommunen inngår i periferieininga Pireus i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Keratsíni
 Drapetsóna
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Referansar 

Keratsini-Drapetsona
Keratsini-Drapetsona
Níkea-Ájos Ioánnis Réndis

Níkea-Ájos Ioánnis Réndis (gresk Νίκαια-Άγιος Ιωάννης Ρέντης) er ein kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. Kommunen inngår i periferieininga Pireus i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Níkea
 Ájos Ioánnis Réndis
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Referansar 

Nikea-Ajos Ioannis Rendis
Nikea-Ajos Ioannis Rendis
Alva Myrdal

Alva Myrdal (fødd Reimer) () var ein svensk diplomat, politikar, og vinnar av Nobels fredspris. Ho var gift med økonomiprisvinnaren Gunnar Myrdal, og dei fekk fleire born saman; m.a. professoren Jan Myrdal.

Biografi 

Alva Reimer vart fødd i Uppsala og voks opp som eldste barnet i ein velståande familie som flytte fleire gonger i Alva sin oppvekst. Etter obligatorisk skulegang studerte ho m.a. psykologi og familiesosiologi. Ho studerte også i USA saman med mannen, Gunnar Myrdal, og dei flytte seinare til Geneve. Ekteparet Myrdal var skeptiske til dei låge fødselstala i den vestlege verda i dei harde 1930-åra, noko dei debatterte i den omstridde boka deira, Kris i befolkningsfrågan frå 1934. Boka er omstridd fordi ho m.a. stiller seg positiv til tvangssterilisering. Hovudtanken i boka er likevel å gjera oppsedinga lettare ved hjelp av reformer som gratis nistepakke på skulen, gratis helseteneste for born og så vidare Alva Myrdal skreiv vidare. Dette er reformer som har vunne fram i Sverige i dag. Alva Myrdal skreiv om liknande tematikk i Stadsbarn (1935) og Nation and Family (1941); utgjeven frå USA.

Frå 1936 - 1947 var Alva Myrdal studierektor ved Socialpedagogisk Seminar. Frå og med 1949 hadde ho fleire verv innan SN, og i 1950-åra var ho svensk ambassadør i India. I 1960-åra var ho møteleiar for den svenske riksdagen, og ho vart tilsett som konsultativ statsråd i utanriksdepartementet i 1966. I 1969 overtok ho som kyrkjeminister etter Olof Palme.

I 1961 vart Alva Myrdal medarbeidar til utanriksminister Östen Undén med særskilt ansvar for nedrusting. Frå 1962 til 1973 var ho ordførar i den svenske delegasjonen i nedrustingskonferansen i Geneve. Ho skreiv om dette arbeidet i boka Spelet om nedrustningen frå 1973. Alva Myrdal var motstandar av atomvåpen, og røysta også mot atomkraft i den svenske folkerøystinga i 1980. For innsatsen sin mot nedrusting fekk ho Nobels fredspris i 1982 saman med ein av inistiativtakarane bak Tlatelolco-traktaten; Alfonso García Robles.

Alva Myrdal var også engasjert i kvinnesaka, og var fleire gonger formann i Yrkeskvinnornas Riksförbund. I boka Kvinnans to roller (1957) med Viola Klein drøftar ho likestilling mellom kjønna.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Alva Myrdal» frå ,  den 27. desember 2011.  
, henta inn 27. desember 2011.
 

Svenske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Svenske diplomatar
Svenske sosiologar
Kvinnesaksfolk
Svenske sosialdemokratiske politikarar
Svenske forfattarar
Frimureri

Frimureri er nemninga på det som går føre seg i regi av slike samanslutningar som kallar seg frimurarlosjar, der medlemane vert kalla frimurarar. Frimurarordenen er fellesnemninga for systemet av slike losjar, som alle er sjølvstendige einingar. Det er ikkje etablert noko internasjonalt leiarskap eller overoppsyn for frimureriet.

Frimurarlosjane har som føremål å syte for etisk-religiøs oppseding av medlemane, mellom anna ved å fremje brorskapskjensle og forståing mellom menneska. Berre menn kan taksast opp som medlemar, og det vert kravd at kvar og ein vedkjenner seg trua på eksistensen av eit høgste vesen og trua på at mennesket si sjel ikkje kan døy. Seremoniar og symbol vert nytta i stor mon, ikkje minst i samband med opptak av nye medlemar i losjen, og deretter i samband med at medlemar vert tekne opp i dei ulike gradane som kvar og ein kan arbeide seg oppover i etter fastsette reglar. Medlemane har streng teieplikt om både seremoniane og symbolbruken.

Somme frimurarlosjar fanst allereie på 1500- og 1600-talet, men det var i London i 1717 at slike losjar vart samla i ein såkalla storlosje. I 1723 skreiv den engelske presten J. Anderson ei forfatning som kom til å danne grunnlaget for det moderne frimureriet, og med tida har frimureriet spreidd seg til dei fleste landa i verda kvar det er fridom til å skipe slike samanslutningar. Alle storlosjane skal vere sjølvstendige og uavhengige, utan overordna internasjonal styring, men somme av storlosjane har likevel høve til å opprette ei form for formalisert venskapleg samband med kvarandre. Losjane skal vere upolitiske, og det er difor forbode å propagandere for eller diskutere politiske, sosiale eller religiøse synspunkt og stridsspørsmål under losjesamankoma.

I Noreg vart den fyrste frimurarlosjen skipa i 1749 med opphav i ein dansk losje som var skipa i 1743. I Sverige vart den fyrste losjen skipa allereie i 1735. Den norske Frimurerorden, samanslutninga av alle frimurarlosjane i Noreg, vart  skipa i 1891. Alle dei nordiske frimurarlosjane har krav om at ein må vedkjenne seg si kristne tru for å kunne takast opp som medlem. Ein kan verte medlem ved å kontakte ein frimurar som kan målbere ynsket om medlemsskap overfor losjen.

Frimureriets alder og opphav
Det er mogleg at frimureriet eigenleg har sine røter attende i nordisk heiden kult, for det kan sjå ut til å vere strukturelle og ideologiske likskapar mellom rituala i frimurerordenen og ritual som kan ha gått føre seg i jarnalderen og vikingtida ifølgje opplysningar i norrøne skifter og tolking av nordisk arkeologisk materiale.

Fotnoter

Bakgrunnsstoff 

 Den Norske Frimurerorden
 Svenska Frimurareorden
 Den Danske Frimurerorden
 Den Islandske Frimurerorden
 United Grand Lodge of England 

Frimureri
Baraka

Baraka er ein film frå 1992 som skildrar kultur, natur og ulike religiøse ritual. Ron Fricke er regissøren bak filmen.

Ordet Baraka tyder velsigning på fleire språk. Filmen er ikkje forteljande, og har korkje handling, skodespelarar eller manuskript. Lydspora er skrivne av blant anna Michael Stearns. Musikken er inspirert av religiøse ritual og natur. Filmen vart tatt opp i 68 mm filmformat. 

Dei fem personane som danna filmmannskapet vitja 152 lokasjonar i 24 land gjennom 13 månader. Baraka vart filma i land på seks kontinent: Argentina, Australia Brasil Kambodsja, Kina, Ecuador, Egypt, Frankrike Hong Kong, India, Indonesia, Iran, Israel, Italia, Japan, Kenya, Kuwait, Nepal, Polen, Saudi-Arabia Tanzania, Thailand, Tyrkia og USA.

Baraka er filma i konsentrasjonsleirar i Auschwitz og det kommunistiske fengselet Tuol Sleng i Kambodsja. Filmen viser korleis menneske sine tilhøve til naturen og livet er både harmoniske og destruktive. Han viser opptak av alt frå massegraver til avskoging i praktfull natur.

I oktober 2008 blei det lansert ein digital versjon av Baraka på Blu-ray-plate og DVD.

Baraka er òg tilgjengeleg som fotoboka Baraka: a visual journey. Ho inneheld 58 fotografi som vart tatt av Baraka-produsenten, Marker Magidson.

Inndeling 
Dei 20 kapitla av filmen er delt inn i hovudbolkar, A1-A3: 

 A1: Kapittel 01-07: Natur urørt av mennesket - urfolk, rituala deira som en del av naturen. 
 Kapittel 01 – Snow and Ice 
 Kapittel 02 – Temples 
 Kapittel 03 – Light and Shadow 
 Kapittel 04 – The volcano 
 Kapittel 05 – Galápagos Islands 
 Kapittel 06 – Iguazu Falls 
 Kapittel 07 – Africa 
 A2: Kapittel 08-15: Teknologiinnbrot i naturen - menneske riven opp frå røtene i samspel med naturen og med sitt slag - krig og konsentrasjonsleirar. 
 Kapittel 08 – Cigarettes 
 Kapittel 09 – Public Bathing 
 Kapittel 10 – Traffic Chaos 
 Kapittel 11 – Mass Production 
 Kapittel 12 – Madness 
 Kapittel 13 – Aircraft boneyard 
 Kapittel 14 – Shadows of the Past 
 Kapittel 15 – Terracotta Army 
 A3: Kapittel 16-20: Gamle, framleis levende kulturar - Dei arkitektoniske restar av tidlegare sivilisasjonar - i endring og varig for all menneskelig innsats.
 Kapittel 16 – Living on the river Ganges 
 Kapittel 17 – Sea of Clouds 
 Kapittel 18 – The Kaaba 
 Kapittel 19 – Starry sky 
 Kapittel 20 – (ettertekstar)

Kjelder 
 Første versjon av denne artikkelen byggjer på «Baraka» frå , den 27. desember 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 dagbladet.no filmomtale, henta 27. desember 2011
 Mark Magidson (1999) Baraka: a visual journey, St. Ann's Press ISBN 978-0-9671744-0-2

Filmar frå USA
Dokumentarfilmar
Filmar frå 1992
Ikkje-narrative filmar
Terrakottahæren

Terrakottahæren er ei samling av terrakottaskulpturar, ei avbilding av hærstyrkane åt Qin Shi Huangdi, den første keisaren av Kina. Terrakotta er ein type hard leire. Dette er gravkunst frå år 210 eller 209 f.Kr. og hadde som føremål å verne keisaren i livet etter døden.

Terrakottahæren vart oppdaga av bønder som skulle grava ein brunn i 1974 og deretter graven ut av arkeologar. I dag er hæren gjort til museum, og ligg ved byen Xian i Shaanxi i Folkerepublikken Kina. Terrakottahæren er plassert på UNESCO si verdsarvliste.

Sjå òg 
Kinesisk keramikk

Qin-dynastiet
Verdsarv i Kina
Shaanxi
Museum i Kina
Pendéli i Aten

Pendéli (gresk Πεντέλη) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí. Kommunen har namn etter fjellet Pendéli.

Administrativ inndeling 

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Melíssia
 Néa Pendéli
 Pendéli
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 34 934 innbyggjarar, medan kommunaleininga Pendéli hadde 4 995 og tettstaden med same namn 4 851 innbyggjarar.

Referansar 

Pendeli
Pendeli
Pendeli
Pendeli