alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Universitetet i Tartu

Universitetet i Tartu (estisk Tartu Ülikool, TÜ, latin Universitas Tartuensis) blei grunnlagt i 1632 i det som på den tida var ein del av det svenske riket. Under svensketida i Estland fungerte universitetet i to periodar, kjende som Academia Gustaviana (1632-1665) og Academia Gustavo-Carolina (1690-1710). På grunn av krig og uro måtte universitetet i delar av denne tida halde til andre stader. 

Under tsar-tida blei universitetet gjenopna som Kaiserliche Universität zu Dorpat (1893-1918, russisk Императорский Дерптский Университет). I 1919 blei universitetet gjenopna som eit nasjonalt estisk universitet. I sovjettida (1940-1941 og 1944-1989) blei universitetet etter sovjetisk modell kalla «Tartu statlege universitet» (estisk Tartu Riiklik Ülikool, TRÜ). Under den tyske okkupasjonen (1942-1944) fungerte universitetet under namnet Ostland-Universität in Dorpat (estisk Eesti Omavalitsuse Tartu Ülikool).

Etter gjenopprettinga av den estiske staten i 1991 har universitetet, som er det eldste, største og fremste universitetet i Estland, utvikla seg til å bli eit internasjonalt miljø, med fleire høve til å studere på engelsk og med omkring 4 % internasjonale studentar blant doktorgradsstipendiatane. I 2007 hadde universitetet totalt i underkant av 18 000 studentar.

Leiing 

Det øvste styrande organet for universitetet er universitetet sitt råd. Universitetet blir no leia av rektor professor Volli Kalm, som står i spissen for eit rektorat som også omfattar ein studieprorektor, ein forskingsprorektor, direktørar for administrasjon, finans og forvalting, dekanane for kvart fakultet og ein representant for studentrådet.

Fakultet 
Universitetet har 11 fakultet:

 Teologisk fakultet (estisk Usuteaduskond)
 Juridisk fakultet (estisk Õigusteaduskond)
 Medisinsk fakultet (estisk Arstiteaduskond)
 Filosofisk fakultet (estisk Filosoofiateaduskond)
 Biologisk og geografisk fakultet (estisk Bioloogia-geograafiateaduskond)
 Fysisk og kjemisk fakultet (estisk Füüsika-keemiateaduskond)
 Pedagogisk fakultet (estisk Haridusteaduskond)
 Idrettsfakultetet (Kehakultuuriteaduskond)
 Økonomisk fakultet (estisk Majandusteaduskond)
 Fakultet for matematikk og informatikk (estisk Matemaatika-informaatikateaduskond)
 Samfunnsvitskapleg fakultet (estisk Sotsiaalteaduskond)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Tartu» frå , den 5. september 2009. 

Tartu
Skipingar i 1632
Tartu
Nõmme

Nõmme er eit av dei 8 administrative distrikta (linnaosa på estisk) i Tallinn, hovudstaden i Estland. Innbyggjartalet er på 39.400 (2006) på eit areal på om lag 28 km². Bydelen består for det meste av eldre privathus, og er av og til kalla «skogbyen».

Nõmme har 10 underdistrikt (asum på estisk):
 Hiiu
 Kivimäe
 Laagri
 Liiva
 Männiku
 Nõmme
 Pääsküla
 Rahumäe
 Raudalu
 Vana-Mustamäe

Nõmme har ein stasjon på jernbanelina Elektriraudtee.

Historie 
Nõmme var grunnlagt i 1878 av Nicolai von Glehn, eigaren av Jälgimäe-godset, som eit sommarhus-område. Utviklinga starta rundt jernbanestasjonen. I 1926 fekk staden byrettar, men vart ved starten av den sovjetiske okkupasjonen i 1940 slått saman med Tallinn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nõmme» frå , den 5. september 2009.

Fotnotar 

Tallinn
Steintrævegen

Steintrævegen er ein veg på Smørås i Fana i Bergen. Han går sørover frå Smøråsvegen til Steintræbakken. Han er om lag 200 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1961.

Knutepunkt 
 Smøråsvegen
 Avstikkar sørvestover (70 m)
 Avstikkar sørover (50 m)
 Endepunkt Steintræbakken

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Steintræbakken

Steintræbakken er ein bratt veg på Smørås i Fana i Bergen. Han går sørover frå Steintrævegen til Steintrælia og er 150 meter lang. 

Vegen fekk namn i 1961 etter ein bekk som renn gjennom området. «Træ» tyder rydning, og «stein» viser til at rydningen anten var steinrik eller gjerda inn av stein.

Knutepunkt 
 Steintrævegen
 Steintrælia

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Steintrælia

Steintrælia er ein veg på Smørås i Fana i Bergen. Han går nordaust- og søraustover frå Steintræbakken og er om lag 200 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1961. «Træ» tyder rydning, og «stein» viser til at rydningen anten var steinrik eller gjerda inn av stein.

Knutepunkt 
 Steintræbakken
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
South Taranaki District

South Taranaki er eit distrikt på vestkysten til Nordøya på New Zealand, mot Tasmanhavet, og omfattar byane Hawera, Manaia, Opunake, Patea, Eltham, og Waverley. Flatevidda til distriktet er 3 575,46 km² og folketalet 26 700. Distriktet høyrer til regionen Taranaki, men ligg i grenseområdet mellom regionane Wellington og Taranaki.

Historikk 
I maoritradisjon vert det fortalt at Turi førte folket sitt, som var kome med Aotea wakaen (kanoen), gjennom landet frå Kawhia til Patea, medan dei som kom med Kurahaupo waka reiste frå landingsstaden sin ved Orakei til Taranaki.
Folk i iwien Ngā Rauru, meiner bestemt at Kahui Rere ein māoristamme som vandra inn frå East Cape, alt heldt til på staden då dei kom fram. Ngā Rauru voks seinare fram som ei samansmelting av desse to gruppene. 
Då europearane kom til Aotearoa, hadde maoriar halde til i dette området i fleire hundre år, rydda kyststripa til dyrkingsjord, men late innlandet stå att, stort sett urørt. Kristne misjonærar nådde fram tidleg i 1840-åra, og i 1860-åra tok den europeiske busetjinga til for fullt.

Næringsvegar 
Hovudnæringsvegen i distriktet er landbruk, og særleg mjølkeproduksjon er viktig. Elles er distriktet eit populært mål for turistar og andre tilreisande, og byen Opunake byr på dei beste tilhøva for surfing i regionen.

Kjelder

 Delar av denne artikkelen bygger på «South Taranaki District» frå , den 5. september 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til South Taranaki District Council
 Informasjonssider for tilreisande til South Taranaki
 Kart over South Taranaki - kan zoomast 

Taranaki
Distrikt på New Zealand
Ekerstølsvegen

Ekerstølsvegen er ein blindveg på Smørås i Fana i Bergen. Han går søraustover frå Smøråsvegen og er om lag 250 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1970.

Knutepunkt 
 Smøråsvegen
 Avstikkar vestover (140 m)
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Nøttveit

Nøttveit er eit gardsbruk i Fana i Bergen, sør for Smørås.

Namn 
Namnet kjem frå det norrøne Notaþveit der not tyder «nøtt» og þveit eit lite jordstykke.

Historie 
Garden høyrte til Nonneseter kloster, men vart kjøpt av Vincens Lunge i 1528 og vart verande i Lunge-slekta dei neste hundreåra. Sidan 1733 har garden vore i bondeeige. I seinare år har det vore fleire utparselleringar.

Geografi 
Nøttveit dekkjer i dag området frå Iglevatnet og sørover. Den vestlege grensa går langs Smøråsvegen frå krysset ved Apeltunvegen og sørover forbi Nøttveitlia, gjennom skogen aust for Apeltunhaugene til Barkhellershaugane. Frå her går grensa opp i åsane og austover til Bjørnevatn, og så nordover langs vestsida av Bjørnevatn og austsida av Steintrælia og Steintræbakken. Vidare nordover går grensa på vestsida av Nøttveitbekken til Iglevatnet. Garden grensar til Skjold i nord, Apeltun i vest, øvre Titlestad i sør og Smørås i aust.

Bruk av namn 
Nøttveit har gjeve namn til fleire vegar i området: 
 Nøttveitvegen
 Nøttveitlia
 Nedre Nøttveit

Kjelder 
 
 Bergenskart - stednavnskart 

Gardar i Fana
Nøttveitvegen

Nøttveitvegen er ein blindveg på Nøttveit i Fana i Bergen kommune. Han går sør- og sørvestover frå Smøråsvegen til Nøttveit. Vegen er 800 meter lang. 

Ved endepunktet ligg ein parkeringsplass for turgåarar på Smøråsfjellet. 

Namnet vart vedteke i 1964.

Knutepunkt 
 Smøråsvegen
 Avstikkar vestover (220 m)
 Avstikkar sørover (400 m)
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Sørhaugen i Bergen

Sørhaugen er ein blindveg på Skjold i Fana i Bergen. Han går sør- og vestover frå Skjoldlia. Vegen er om lag 300 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1961.

Knutepunkt 
 Skjoldlia
 Avstikkar vestover (150 m)
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Skjold i Bergen

Skjold er eit bustadområde i bydelen Fana i Bergen kommune og eit gardsbruk som området er kalla opp etter. Området ligg ved søraustenden av Nordåsvatnet. 

Bustadområdet vart bygd ut i 1960- og 1970-åra og består hovudsakleg av småhusbusetnad etter utparsellering av garden Skjold.

Namn 
Namnet kjem av det norrøne Skjolðr som viser til at garden låg på ei flate.

Geografi 
Den gamle garden dekkja det som i dag er området aust for Nordåsvatnet og Søråselva, som går langs Fritz C. Riebers veg, sør til midt Apeltunvatnet. Den sørlege grensa går langs Apeltunelva forbi Iglevatnet og vidare nordaustover mot Tranevatnet. I aust går grensa like aust for Apeltunvegen nord til krysset ved Slåtthaugvegen, og så nordvestover langs Skjolddalen, eit lite stykke langs Fanavegen og så vidare nordover langs Tors veg og gjennom Vaulardal til Sundts veg, som er den nordlege grensa. Garden grensar til Nordåsvatnet i nordvest, Nordås og Sørås i vest, Apeltun, Nøttveit og Smørås i sør, Øvsttun i aust, Nesttun i nordaust og Hop i nord.

Historie 
På eigedomen til gardsbruket er det funne ein gravhaug frå folkevandringstida med rikt innhald. I mellomalderen høyrte garden til Nonneseter kloster, men kom til Vincens Lunge og slekta hans i 1528. I 1680 vart garden kjøpt av landkommissær Hans Hjort på Stend, men alt i 1696 kjøpt opp igjen av Daniel Volpmann, som selde vidare til rådmann Lars Hansen Weiner i 1700. Brukarane av garden vart eigarar i 1723 og garden har sidan vorte delt inn i 23 bruk. Etter den andre verdskrigen er mykje av jordvegen utparsellert til bustadtomter, men det er framleis gardsdrift.

Sokn 
Skjold er òg namnet på eit sokn og prestegjeld i Fana prosti som omfattar området mellom Birkeland og Raunefjorden. Skjold kirke ligg i Skjoldlia 55 og vart bygd i 1998.

Bruk av namn 
I tillegg til Skjold sokn har Skjold gjeve namn til fleire vegar og stader i området: 
 Skjoldberg
 Skjolddalen
 Lille Skjolddalen
 Skjoldhøgda
 Skjoldlia
 Skjoldstølen
 Skjoldvegen
 Vestre Skjoldlia
 Skjold kirke
 Skjold skole

Kjelder 
 
 Bergenskart - stednavnskart 

Gardar i Fana
Stader i Fana
Chitral

Chitral er namnet på ein by, ein dal, ei elv og eit distrikt i Malakand Division i Den nordvestlege grenseprovinsen i Pakistan. Byen har om lag 20 000 innbyggjarar og distriktet om lag 300 000. Fram til 1970 var Chitral ein fyrstestat.

Chitraldalen grensar til fjellkjeda Hindukush i nord, og det høgaste fjellet, Tirich Mir (khowar Teric Mer) kan sjåast lengst nord. Elva Kunar renn gjennom dalen, og ein dyrkar kveite, bygg, mais, ris, valnøtt, aprikos og morbær i terrassar i dalsidene.

Språk
Hovudspråket i Chitral er det dardiske språket khowar. Eit anna dardisk språk, kalasha, blir tala i eit sidedalføre til Chitral-dalen.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Chitral» frå ,  den 20. mars 2010.

Bakgrunnsstoff

Byar i Pakistan
Elvar i Pakistan
Dalar i Pakistan
Distrikt i Pakistan
Den nordvestlege grenseprovinsen
Vestre Skjoldlia

Vestre Skjoldlia er ein blindveg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går nordover frå Skjoldlia og er om lag 150 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1960.

Knutepunkt 
 Skjoldlia
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Tõnismägi

Tõnismägi eller (Sankt) Anton-bakken, også kjent som Tonismagi i internasjonal presse, er ein 36 meter høg bakketopp rett ved Toompea i Tallinn i Estland. Frå 1945 til 1996 vart den sentrale delen av bakketoppen kalla «Frigjerarane sin plass» (estisk Vabastajate väljak). Plassen vart internasjonalt kjend i 2007 då dei estiske styresmaktene flytta eit sovjetisk minnesmerke kjent som Bronsesoldaten i Tallinn.

Historie 
Tõnismägi er første gong nemnt i eit dokument frå 1348, då bystyret i Tallinn gav området til den liviske Sverdbroderordenen.

Før 1348 var det bygd ei kyrkje for Sankt Anton på bakketoppen, og ein gravstad. Kyrkja og gravstaden vart truleg øydelagde rundt 1570-1571, under den liviske krigen. Etter den liviske krigen vart det bygd fleire gater i området.

I 1670 vart den første Kaarli-kyrkja bygd der, oppkalla etter den svenske kongen Karl XI. Denne trekyrkja var for esterane og dei lokale finnane. Kyrkja brann under den store nordiske krigen i august 1710. Her vart bygd ei kyrkje nummer 2 på 1800-talet, men denne vart riven då den tredje Kaarli-kyrkja vart bygd i 1870.

Bronsesoldaten i Tallinn 
Den 25. september 1944 vart leivningane av to sovjetiske soldatar gravlagde på bakketoppen. Fleire leivningar vart gravlagde i april 1945. Etter gravlegginga av soldatane frå den raude armeen på Tõnismägi fekk plassen namnet Frigjerarane sin plass den 12. juni 1945. Eit monument vart bestilt frå arkitekten Arnold Alas og avduka den 22. september 1947, dem sentralen delen var ei bronsestatue laga av bilethoggaren Enn Roos. I 1964 kom her i evigvarande flamme i tillegg. I april 2007 vart bronsestatuen flytta frå Tõnismägi til gravstaden for det estiske forsvaret, og ein starta arbeide med å skulle flytte gravene.

Paul Keres 
Ei statue til minne om sjakkspelaren Paul Keres står også her - «den beste sjakkspelaren som aldri vart verdsmeister».

Sjå også 
 Tallinn
 Estland
 Bronsesoldaten i Tallinn

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Estonian Evangelical Lutheran Church Charles XI Parish in Tallinn website

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tõnismägi» frå , den 5. september 2009. 
 

Tallinn
Estisk historie
Skjoldlia

Skjoldlia er ein veg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går i ein boge nordover frå Fanavegen og attende til Fanavegen. Vegen er om lag 1 km lang. 

Skjold kirke ligg i Skjoldlia. Skjold skole har innkjørsel frå Skjoldlia, men ligg har adresse i Fanavegen 59. 

Namnet vart vedteke i 1955.

Knutepunkt 
  Fanavegen
 Avstikkar nordover til Skjold skole (90 m)
 Avkjørsel Sørhaugen
 Avkjørsel Vestre Skjoldlia
 Avstikkar austover til Nedre Skjoldvegen (70 m)
 Avkjørsel Nedre Skjoldvegen
 Avstikkar sørover til Skjold kirke og ny avstikkar til Nedre Skjoldvegen. 
 Avstikkar nordaustover til Harald Skjolds veg
  Fanavegen

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Skjold kyrkje i Bergen

Skjold kyrkje er ei kyrkje på Skjold i bydelen Fana i Bergen kommune. Ho vart teke i bruk i 1998 og er teikna av Peder A. Ristesund. Skjold kyrkje er soknekyrkje for Skjold sokn og frå midten av 1960-åra og fram til kyrkja stod ferdig hadde kyrkjelyden halde gudstenester i gymsalen på Skjold skole. 

Kyrkja har langskipform og frå koret er det bygd eit utbygg mot sør. Kyrkja har symmetriske høgstilte sidevindauge, medan alterpartiet har vindauge ført ned til bakkenivå. 

Kyrkja har plass til 280 menneske, og sjølve kyrkjerommet er skilt frå to kyrkjelydsrom som tar respektive 150 og 70 menneske. I tillegg er det fleire administrative einingar tilknytt kyrkjebygget og det totale golvarealet er 1510 m². 

Sokkeletasjen er bygd i betong med tilfluktsrom, medan første etasje er i armert betong. Berande søyler i tegl står rundt atriet. 

Orgelet vart bygd av Orgelwerkstatt Christian Scheffler og innvigd i desember 2000. Det har 23 stemmer og 1408 piper.

Kjelder 
 
 

Kyrkjer i Fana
Kyrkjer i Fana prosti
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1998
Skjold skole

Skjold skole er ein barneskule på Skjold i bydelen Fana i Bergen kommune. Skulen er bygd i 1958 og teikna av Øystein Nestaas. 

Skulen har klassar frå 1. til 7. klasse og har om lag 450 elevar og 55 tilsette. 

Frå 1960-åra til Skjold kirke stod ferdig i 1998 vart gymsalen til skulen nytta som interimkyrkje for Skjold kyrkjelyd. 

Skulen ligg i Fanavegen.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Kjelder 
 
 Heimeside 

Barneskular i Bergen
Skular i Fana
Nedre Skjoldvegen

Nedre Skjoldvegen er ein veg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går frå Skjoldlia til Harald Skjolds veg. Vegen er om lag 500 meter lang. 

Tidlegare gjekk vegen frå Fanavegen. Namnet vart vedteke i 1960.

Knutepunkt 
 Skjoldlia
 Avkjørsel Skjoldlia
 Avkjørsel Skjoldlia
 Avkjørsel Harald Skjolds veg
 Endepunkt

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Harald Skjolds veg

Harald Skjolds veg er ein veg på Skjold i Fana i Bergen kommune. Han går frå Skjoldlia og nordvestover under Fritz C. Riebers veg forbi Nordåstræet mot Langeneset i Nordåsvatnet. Vegen er 1,4 km lang og endar opp på Nordås.

Vegen er kalla opp etter bankrevisor Harald Skjold (1912-1942) som vart avretta av tyskarane under den andre verdskrigen for illegalt arbeid. 

Bergens Roklubb heldt til ytst i Harald Skjolds veg på Langeneset. Steinerskolen på Skjold ligg òg i denne vegen.

Knutepunkt 
 Skjoldlia
 Avkjørsel Skjoldvegen
 Avkjørsel Skjoldvegen
 Avstikkar sørvestover (50 m)
 Avkjørsel Nordgardsvegen
 Avstikkar vestover til Nedre Skjoldvegen og boge tilbake til Harald Skjolds veg (300 m)
 Avstikkar nordvestover (100 m) til Steinerskolen på Skjold
 Avstikkar nordover (270 m)
 Avstikkar nordover (100 m)
 Avkjørsel Nordåsdalen
 Avkjørsel Nordåstræet
 Avstikkar nordover (50 m)
 Avstikkar nordover (120 m)
 Avstikkar nordover (80 m)
 Endepunkt, Harald Skjolds veg 77

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Steinerskolen på Skjold

Steinerskolen på Skjold er ein Steinerskule som ligg på Skjold i Fana i Bergen. Skulen er ein 10-årig grunnskule. 

Hausten 1998 vart det starta eit vidaregåande trinn på skulen. Denne delen av skulen rettar seg mot ungdom som av ulike årsaker ikkje finn seg til rette i det tradisjonelle vidaregåande opplæringstilbodet og varer inntil fire skuleår. 

Eit nybygg på skulen vann Bergen arkitektforening sin Byggherrepris i 2008

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside
 Vidaregåande trinn

Kjelder 

Skjold
Skular i Fana
Nordgardsvegen

Nordgardsvegen er ein blindveg på Skjold i Fana i Bergen. Han går nordover frå Harald Skjolds veg og er 550 meter lang. 

Namnet vart vedteke i 1962.

Knutepunkt 
 Harald Skjolds veg
 Avstikkar nordover (70 m)
 Avstikkar nordaustover (170 m)
 Avtikkar nordvestover (220 m)
  (50 m) over  
 Avstikkar vestover (70 m)
 Avstikkar austover (60 m)
  Sleipners veg
  Endepunkt, Nordgardsvegen 40

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Skjold

Skjold kan visa til:

 Skjold, eit verneutstyr.

Geografi 
 Skjold i Vindafjord, ein tidlegare kommune i Rogaland
 Skjold kyrkje 
 Skjold i Bergen, ein gard og bustadområde i Fana i Bergen. 
 Skjold skole
 Skjold kirke
 Skjold i Målselv, bustadområde og gardsbruk
 Skjold i Øygarden, gardsbruk
 Skjold i Balsfjord, gardsbruk
 Skjold i Etne, gardsbruk

Militært 
 Skjold til vern
 Våpenskjold
 Skjold leir, militærleir i Troms, tidlegare kalla Skjold Garnison
 Skjold-klasse, ein type missiltorpedobåt. 
 KNM «Skjold» (P960), eit fartøy i Skjold-klassen

Personar 
 Kong Skjold, ein dansk segnkonge
 Andreas Skjold, norsk jazzmusikar
 Lasse Skjold, norsk fogd i mellomalderen.

Anna 
 Skjold i geologi
Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure

er eit eventyr/gåtespel utvikla og publisert av Capcom for spelkonsollen Wii. Det vart gjeve ut i Nord-Amerika og Japan i oktober 2007, og i Europa, Australia og Sør-Korea året etter. Spelet handlar om piraten Zack og makkeren hans; Wiki, som er på leiting etter skattar i ei eventyrverd. Ein kontrollerer spelet berre ved hjelp av Wii-fjernkontrollen.

Oppsett 
Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure er presentert som eit tredjepersons eventyrspel der ein kontrollerer Zack ved hjelp av Wii-fjernkontrollen. Spelaren kan peike på ulike objekt i spelet via ein markør for å få Zack til å saumfara desse, eller for å flytte på seg. Zack kan skapa fiendar i spelet om til nyttige objekt ved å skaka makkeren Wiki som ei bjølle. Når spelaren får Zack til å bruka eit verktøy, skiftar spelet om til eit perspektiv i førsteperson, og spelaren må apa etter operasjonen som blir gjort i spelet ved hjelp av Wii-fjernkontrollen for å få framsteg. Når ein til dømes skal saga ned eit tre, må ein flytta Wii-fjernkontrollen fram og attende for å saga i spelet. Om ein greier ei utfordring blir ein lønna med poeng, der mengda poeng avhenger av kor bra ein gjorde det, kor mange forsøk som vart brukte, og vanskegraden på utfordringa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure på Nintendo.no

Dataspel frå 2007
Capcom-spel
Eventyrspel
Hjernetrimspel
Dataspel med cel-shading-grafikk
Wii-spel
Fritz C. Riebers veg

Fritz C. Riebers veg er ein firefeltsveg i Fana i Bergen. Han er ein del av europaveg 39 og riksveg 580 og går frå Fanavegen ved Lagunen Storsenter og langs austsida av Nordåsvatnet til krysset Fjøsangervegen/Straumevegen nær Gamlehaugen. Vegen er 7,7 km lang, 3,0 km som riksveg og 4,7 km som europaveg. 

Han er kalla opp etter føretaksmannen Fritz Carl Rieber (1903-1978) i 1990. Han var drivkrafta bak ei rekkje rasjonaliserande samferdselstiltak i Bergensregion i etterkrigsåra, som Puddefjordsbrua og Ulrikstunnelen og fleire andre.

Knutepunkt

Riksveg 580 
   Fanavegen og Fv180 Nordåsvegen
  Fv180 Nordåsvegen
  Troldhaugtunnelen (470 m)

Europaveg 39 
    Hardangervegen og  Troldhaugvegen
  (30 m) over Nordåsvatnet
  (230 m) over Nordåsvatnet
    Straumeveien og Fv189 Statsminister Michelsens veg
  Gamlehaugen
  (150 m) (går under førre rundkøyring)
   Straumeveien
  Fjøsangerveien

Kjelder 
 
 Nasjonal vegdatabank 

Vegar i Fana
Europaveg 39
Regine

Regina og Regine er kvinnenamn av seinlatinsk opphav. Det tyder 'dronning', og svarer til kongenemninga Rex.

Regine har norsk namnedag den 7. september. Regina har dansk namnedag 5. september, svensk, polsk og tsjekkisk namnedag 7. september og endå ein polsk namnedag den 21. november. Heilage Regina er ein katolsk helgen som levde på 200-talet. Festdagen hennar er den 7. september.

Regine er ei tysk og nordisk form av namnet. Régine er ei fransk form. Avleidde namn er Raina, Regan, Reggi, Reginette, Reginia, Reina, Reinette, Rejine, Reyna, Rina, Riona og Rionagh.

Bruk 
Regina har vore brukt om Jomfru Maria og om ulike europeiske dronningar. I tider då Storbritannia har ei regjerande dronning er nemninga på krona, til dømes i rettssaker, regina.

Namneberarar 
 Regine Normann (1867–1939), norsk forfattar
 Régine Crespin (1927–2007), fransk operasopran
 Regine Hamsun (f. 1962), norsk kunsntar
 Regina Belle (f. 1963), amerikansk songar
 Regina Lund (f. 1967), svensk songar og skodespelar
 Regine Velasquez (f. 1970), fillippinsk songar og skodespelar
 Regine Nehy (f. 1988), amerikansk skodespelar
 Regina Spektor (f. 1980), russisk-amerikansk musikar

Annan bruk 
Regina kan ha fleire tydingar:
 Det er namnet på delstatshovudstaden i Saskatchewan i Canada.
 Régina er namnet på ein stor kommune i Fransk Guiana
 Slekta Regina, ei ormeslekt

Kvinnenamn
Latinske ord og uttrykk
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til rang
Sleipners veg i Bergen

Sleipners veg er ein veg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går vestover frå Tors veg til Skjoldvegen vidare nordvestover som blindveg. Vegen er om lag 900 meter lang. 

Vegen er kalla opp etter Sleipner, den åttebeinte hesten til Odin. Fleire vegar i området har namn frå norrøn mytologi. Namnet vart vedteke i 1961.

Knutepunkt 
 Tors veg
 Avkjørsel Tryms veg
 Avstikkar nordvestover til Skjoldvegen (300 m)
 Kryssar Skjoldvegen
 Avstikkar nordover (110 m)
 Avstikkar vestover (80 m)
 Avstikkar vestover (100 m)
  Endepunkt, Sleipners veg 90
  Nordgardsvegen

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Skjoldvegen

Skjoldvegen er ein veg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går nordover frå Fanavegen og Harald Skjolds veg og er om lag 900 meter lang. 

Skjold barnehage og Skjoldtunet sykehjem ligg i Skjoldvegen. 

Namnet vart vedteke i 1947.

Knutepunkt 
  Fanavegen
 Avkjørsel Tors veg
 Avstikkar vestover til Harald Skjolds veg
  Skjolddalen
 Avstikkar austover (180 m)
 Avstikkar nordaustover (200 m)
 Avstikkar sørvestover (70 m)
 Avstikkar sørvestover til Harald Skjolds veg (200 m)
 Avstikkar vestover (120 m)
 Avkjørsel Sleipners veg
 Avstikkar nordvestover (160 m)
 Avkjørsel Sleipners veg
 Avstikkar nordvestover (260 m)
  Sundts veg
  Endepunkt, Skjoldvegen 104

Kjelder 
 

Vegar i Fana
Nesttun idrettsplass

Nesttun idrettsplass er eit idrettsanlegg på Nesttun i Fana i Bergen kommune. Han består av ein kunstgrasbane og ein grusbane. 

Anlegget er heimebanen til Fana idrettslag som har herrelag i 2. divisjon. Tilskodarrekorden er på 700 frå NM 3. runde mellom Fana - SK Brann den 28. juni 2002.

Tidlegare låg Traverbanen på Nesttun her. Han vart nytta av Bergen og Omegns Travselskap frå 1926 til 1985, då Bergen Travpark vart teken i bruk. Området vart regulert for parkutbygging og idrettsføremål i 1993.

Kjelder

Idrettsanlegg i Bergen
Byggverk i Fana

nb:Nesttun idrettsplass