Filmteknikk

Filmteknikk er ulike teknikkar og metodar som vert nytta for å kunne skape filmar i ein kvalitet som vert sett på som allmenn akseptert. Døme på slike teknikkar kan vere å ha riktig eller passande kamarahøgde, bruk av tilting og zooming, og å filme i perspektiv.

Kamerabruk 
Eit av fundamenta i filmteknikk er å kunne bruke kameraet på riktig måte.

 Bildeutsnitt, dette er eit viktig filmatisk verkemiddel. Utsnittet er avstanden til det vi ser i biletet og det kan delast inn i nokre forskjellige hovudkategoriar:
 Ultratotalt - Ein kan sjå heile mennesket, men berre som ein del av eit større landskap. Dette utsnittet egnar seg godt til å vise bilete av kvar ei handling skjer. Dette vert nytta når det er viktig å få fram korleis objekt bevegar seg i forhold til kvarandre.
 Total – Ein ser heile mennesket og noko av bakgrunnen. 
 Halvtotal – Ein ser noko meir enn heile mennesket.
 Halvnært – Ein ser mennesket omtrent frå brysthøgde. Ein kan merke seg detaljar som kjensleuttrykk . Dette vert ofte nytta i TV.
 Nærbilete – Ein ser ein kroppsdel, for eksempel eit ansikt. Brukast som regel for å avdekkje kjenslereaksjonar.
 Ultranært bilete – Viser detalj i ein kroppsdel, for eksempel eit auge eller munn som avslørar kjensle.
 Perspektiv
 Fugleperspektiv – Overvinkling, oversiktsbilete, får noko til å virke lite.
 Froskeperspektiv – Undervinkling, får noko til å verke stort og mektig.
 Normalperspektiv – Filmar i augehøgde.
 Kameraføring
 Panorering – Bevege kameraet horisontalt rundt si eiga akse.
 Tilting – Bevege kameraet vertikalt.
 Køyring – Plassere kameraet på ei skjene, kameraet rører seg like fort som objektet.
 Zooming
 Rørleg kamera – Handhalde kamera, kan skape inntrykk av rørsle, uro eller spenning.
 Optikk – Ulike linser og filter som påverkar biletet. Biletet kan bli mjukare, hardare eller få bestemte fargetonar i tråd med stemninga ein ønskjer å formidle.

Lys 
Lys gjev varme, liv, og ikkje minst skugge. Dette er med på å skape spenning og uhygge.
 Trepunkts lyssetjing.
 Hovudlys framanfrå – Litt på skrå for objektet slik at biletet ikkje blir flatt.
 Utfyllingslys - Frå sida, fjernar skuggar i ansiktet.
 Motlys – På skrå bak objektet, for å skape djupn i biletet.
 Bruke lyset som verkemiddel for å skape skumle scener – berre bruke under-/ over-/ sidelys.

Lyd 
 Diegegisk lyd – lyd som høyrer naturleg til biletet.
 Tale  
 ”Vanleg” tale – dialogar.
 Det som blir teke opp under innspelinga.
 Ikkje – diegegisk lyd
 Musikk – stemningsmusikk (skummel musikk viss skummel scene)

 Bakgrunnseffektar – for at det skal kjennast verkeleg.
 Lyd som vert lagt på etterpå.
 Lydbru – Lyd som ikkje eigentleg høyrer til eit bilete, men førebur ein på innhaldet i det neste.
 Kommentarar

Redigering 
 klipping – strukturering av opptak.
 Omlag 80 % av råfilmen vert klipt vekk under redigeringsfasen.
 Gjennom klipping kan ein oppnå ulike verknader blant anna i tempo og assosiansjonar.
 Paralellklipping – skapar inntrykk av at ein opplever to forskjellige handlingsforløp samtidig.
 Innskotssener – brå forflytting av handling i tid og rom.
 Montasjekliping – klipper bilete som ikkje har noko med kvarandre å gjere til ei anna handling. 
 Sovjetisk montasjefilm – ”Panserkryssaren Potemkin”
 Kryssklipping – vekslar mellom handling som er i forskjellig tid og rom
 Redigering på datamaskin.
 Skodespelarar vert redigert til andre figurar.
 ”Gollum” i ”Ringenes Herre”
 Djupfokus – utnytting av djupna i biletet. Ein utnyttar den fulle djupna i biletet utan å klippe. Studerer det som ligg på same plan i same bilete i høve kvarandre slik at det oppstår assosiasjonar og psykologisk spenning.

Film