alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Attan

Attan (pashto اتڼ‎) er ei danseform knytt til pasjtunarar i dagens Afghanistan og Pakistan. Dansen oppstod i det som no er Aust-Afghanistan, og spreidde seg til dei pasjtunske delane av Afghanistan og Pakistan gjennom migrasjon. Attan byrja som ein folkedans utført i samband med krig, bryllaup eller andre høve, som trulovingar, nauroz-feiring og uformelle møte. Han er no rekna som nasjonaldans i Afghanistan, og blir dansa av alle afghanske folkegrupper, og av pasjtunarar i Pakistan.

Opphav 

Attan er ein tradisjonell pasjtunardans. Han blir sagt å ha før-islamske røter, og nokon identifiserer attan som ein religiøs seremoni frå tidlie zoroastrianisme.  Ifølgje folklore dansa  king Jama eller Jamshid, ein figur i iransk mytologi, attan med krigarane sine for å feira nauroz. Nærskylde ringdansar finst i provinsane Khorasan og Sistan og Balutsjistan i Iran. Her er dei vanlegvis kjende som chapi eller torbati. Attan blir vanlegvis dansa til tromming frå dohol, ei stor tofellstromme. The dance can be anywhere from 5 to 30 minutes long. Det finst mange ulike regionale variantar av attan, dei best kjende er wardaki, logari, paktia, lhosti, kandahari og herati. I tillegg til å vera afghansk nasjonaldans er han også ein populær del av høgtider, bryllaup og andre feiringar.

Rørsler 
Akkompagnert av trommar og fløyter dannar dansarane ein sirkel, tar kvarandre i hendene eller førebur seg på å rotera i sine eigne sirklar. Dansen byrja med sakte trinn som gradvis blir raskare og raskare til det verkar som om utøvarane må gje seg av utmatting. Likevel fortset dansen, nokre gonger i to eller tre timar på rad, utan pausar bortsett frå ein senking av tempo eller endringar i melodiar og songar.

Instrument 

Det viktigaste instrumentet er sjølvsagt tromma. Denne kan variera i storleik, for nokre typar er storleiken relativt liten. Årsaka til det kan vera geografisk, men skiljet mellom doholar er tydeleg blant dei forskjellige typane attan. Tablah er ei einfellstromme ein slår med hendene som finst i dei fleste arabiske musikkensemble. Den begerforma kroppen (sylindrisk med litt innsnevra midje) blei tradisjonelt laga av fyrt leire, og skinnet av geit-, kalv- eller fiskeskinn, strekt og limt permanent på kroppen. Det nest viktigaste instrumentet er zurna surnay, som er svært vanleg, men ikkje alltid blir brukt til kvar type dans.

Utstyr

Utøvarar ber ofte tradisjonelle klede og pynt når dei tek del i den livlege dansen. Ved nokre festlege høve kan menn òg vera iført dress og slips for ein meir formell utsjånad. Kvinnene kan ha lyse, fargerike kjolar. Desse kjolane kan ha små speglar på. Dei små speglane speglar lyset medan kvinnene rører seg og dansar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Attan» frå ,  den 5. september 2021.  
 
Afghansk dans
Pakistansk dans
Afghanske nasjonalsymbo
Nasjonaldansar
Eirik Dolve

Eirik Greibrokk Dolve () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen som tevla i stavhopp. Han var norsk meister i øvinga fem år på rad, 2013-17.

Dolve, som var medlem i IL Fri til 2015 og sidan Fana Idrettslag, vann gullmedaljen i stavhopp fyrste gongen under NM 2013 i Tønsberg. Han sigra også i noregsmeisterskapen dei neste fire åra, ofte med  god margin. Sommaren 2015 svinga han seg i Göteborg for fyrste gong over 5,50 meter. Den 22. juni 2016 forbetra han den personlege rekorden til 5,66 meter ved eit stemne i Praha. Ved NM 2018 tok han sølv, Sondre Guttormsen vann gull. Etter å ha vorte bronsemedaljør i NM 2019, la Dolve opp.

Kjelder
World Atheltics

Norske friidrettsutøvarar
Norske stavhopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Bergen
Glasshytta Vikten

Glasshytta Vikten òg kjend som Glasshytta på Vikten, er eit glasverk som ligg på Vikten på yttersida av Flakstadøya i Lofoten. Det vart grunnlagt av Åsvar Tangrand og er det eldste i Nord-Noreg. Den første glasblåsinga starta våren 1976. I 1992 flytta glashytta til eit nytt bygg.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Flakstad
Skipingar i 1976
Glasshytten Varmt Glass

Glasshytten Varmt Glass var ei glashytte som låg på Kranen i Solheimsviken i Bergen. Ho vart etablert i 2004 av glaskunstnarane Cathrine Kårevik og Niclaes Hoff og lagt ned i 2013.

Kjelder

Norske glasverk
Næringsliv i Bergen
Skipingar i 2004
Nedleggingar i 2013
Wilhelm Sorteberg (1950)

Arne Wilhelm Sorteberg () er ein norsk medisinar og tidlegare friidrettsutøvar. Han vann 7 NM-gull i stavhopp i åra 1969–1978, og sette fleire noregsrekordar.

Bakgrunn
Wilhelm Sorteberg er soneson til Wilhelm W. Sorteberg. Foreldra hans var Asbjørn Sorteberg (1911-1991), tilsett ved Landbrukshøgskulen på Ås, og Agnes f. Dyrnes frå Smøla.

Han er gift med Angelika Sorteberg, som også er lege, og dei to har samarbeidd om fleire forskingsprosjekt.

Idrettskarriere 

Sorteberg representerte Ås IL og Kamp-Vestheim.

Han sette noregsrekord i stavhopp på 4,82 i 1973, forbetra til 4,85 same året. I 1975 sette han ny rekord med 4,90, før han braut femmetersgrensa med 
5,01 i 1976. Den forbetra rekorden på 5,05 sett seinare det året blei ståande fram til 1989, då Trond Barthel sette ny rekord på 5,10.

NM-medaljar

Medisinsk karriere
Sorteberg tok doktorgrad i medisin i 1993 med avhandlinga Methodological and technical advances in transcranial Doppler ultrasonography.
Han har seinare gjeve ut ei rekkje vitskaplege artiklar.
I 2015 fekk han Monrad Krohns hederspris for forskinga si på blodgjennomstrøyminga i hjernen. 

Han er seksjonsoverlege ved Oslo universitetssykehus.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Sorteberg (friidrettsutøver)» frå ,  den 5. september 2021.

Bakgrunnsstoff

Norske stavhopparar
Norske kirurgar
Buksbomfamilien

Buksbomfamilien er ein plantefamilie i buksbomordenen (Buxales).
Han inneheld buskar og små tre. Desse har heile blad og blomar som er små, einkjønna og kronlause. 

Familien omfattar 4-6 planteslekter med 100-120 artar. I APG III-systemet er slekta Didymeles teken med i buksbomfamilien, denne har tidlegare òg vore rekna til ein eigen familie, Didymelaceae.

Fleire artar i slekta blir brukt som hageplantar.
Ingen artar i familien veks naturleg i Noreg, men buksbom blir brukt som hekkplante i mildare delar av landet.

Slekter 
Slektene under familien kan grupperast slik:

 Buksbomslekta (Buxus)
 Pachysandra
 Sarcococca
 Styloceras ( = Stylocerataceae?)
 Simmondsia ( = Simmondsiaceae?)
 Didymeles

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Buksbomfamilien» frå ,  den 6. september 2021.  
 
Plantefamiliar
Buksbomordenen
Rune Gerhardsen

Rune Gerhardsen () var ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han var son av tidlegare statsminister Einar Gerhardsen, og bror av Truls Gerhardsen og Torgunn Lieungh. 

Gerhardsen var i fleire år aktiv i lokalpolitikken i Oslo, der han var medlem av Oslo bystyre i periodane 1988–1999 og 2003–2019 og var byrådsleiar frå 1992 til 1997. I 1991 gav han ut boka Snillisme på norsk, der han delte synspunkt på samfunnsmoral og det personlege ansvaret til den enkelte, og tok eit oppgjer med delar av den norske velferdsstaten. 

I 2019 gjorde Gerhardsen det kjent at han hadde fått Alzheimers sjukdom. Han døydde den 4. september 2021.

Bibliografi

Kjelder 

Ap-politikarar i Oslo
Byrådar i Oslo
Folk frå Oslo
Norske sosialøkonomar
Geir Ugland Jacobsen

Geir Harald Ugland Jacobsen () er ein norsk siviløkonom og politikar frå Oslo. Han er frå mai 2021 partileiar for Demokratane.

Jakobsen har bakgrunn frå næringslivet. Han har tidlegare vore politikar for Framstegspartiet (Frp) og var vald i ei kampvotering som fylkesleiar i Oslo Frp frå februar 2020. Desember 2020 vart han kasta som fylkesleiar og ekskludert som partimedlem av sentralstyret i Frp, medan fylkeslaget vart sett under administrasjon. Medan han var fylkesleiar markerte han seg som forkjempar for at Frp skulle gå i meir nasjonalkonservativ retning og kom med utsegner som sette posisjonane til Siv Jensen som partileiar og førstekandidat i Oslo i tvil.

Den 18. januar 2021 vart han ny fylkesleiar for Demokratane i Oslo. Jakobsen har uttalt at det truleg blir eit namnebytte på partiet, som del av ein omstart. Nokre av kjernesakene til partiet vil ifølgje han vere motstand mot overnasjonal styring, vern om ytringsfridommen og reduksjon i offentleg pengebruk.

Kjelder 

Folk frå Oslo
Politikarar frå Demokratane
Norske partileiarar
Erik Selle

Erik Selle () er ein norsk pastor og politikar. Han vart partileiar for Dei Kristne i 2013, som seinare heitte Partiet Dei Kristne og frå 2022 Konservativt.

Bakgrunn 
Selle er cand.theol. frå Universitetet i Oslo der han tok mellomfag i sosialøkonomi og embetseksamen i teologi 1991–1996. Han arbeidde som feltprest i Forsvaret i 1997 og var lærar i Bærum 1998–2004. Selle er også utdanna ved Heimevernets skole- og kompetansesenter og tenestegjorde som major i Heimevernet i Bosnia i 2007. Selle var fram til 2014 pastor og administrerande direktør i BærumsKirken, ein pinselyd på Høvik i Bærum som Selle grunnla i 2001. Han har i tillegg vore styremedlem i Kristenfolket, ein kristenkonservativ organisasjon som vart oppretta i 2009.

Erik Selle vart første gong vald til leiar i Partiet Dei Kristne (PDK) i 2013. Ved stortingsvalget dette året stilte han som førstekandidat for partiet i Nord-Trøndelag. PDK vart danna som ei bygdeliste på Bømlo i Hordaland i 2011. I kommunestyre- og fylkestingsvalget 2015 stilte partiet lister i 69 kommunar og 19 fylke. Selle var førstekandidat i Akershus fylke og var også med på partilista for valget i Bærum kommune. Ved stortingsvalget i 2017 var Selle nominert på førsteplass i både Aust-Agder og Akershus og på andreplass i Oslo.

Selle har tidlegare hatt ein periode i kommunestyret i Bærum for Høgre og har også vore medlem av Framstegspartiet.

Selle er profilert «ven av Israel» og jobba tidlegare som rådgjevar ved Internasjonale Kristne Ambassade Jerusalem, ein politisk-religiøs organisasjon oppretta i 1980. Han er elles særleg opptatt av kristne i Afrika, mellom anna som nestformann i The Africa-Israel Initiative. Ved stortingsvalet i 2017 var Selle nominert på førsteplass i både Aust-Agder og Akershus, og på andreplass i Oslo.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Erik Selle» frå ,  den 6. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Politikarar frå Partiet Dei Kristne
Norske partileiarar
Hn/Sigrøn

Sigrøn (òg kalla alltidgrøn) er nemningar for ein vokster som hev grøne blad heile året. Sume slag er det ein kallar vettergrøne, det er at dei held på bladi til dei nye faldar seg ut ved lauvsprett. Beint imot desse tvo flokkane hev ein dei lauvfellande vokstrane, som misser bladi um vetteren, der det er kaldt, eller i turketidi, når vasstapet er for stort for voksteren.
Glashytta i Setesdal

Glasshytta i Setesdal var i drift i perioden 2000 til 2019 på Bygland i Agder. Glashytta låg like ved bygdetunet som er ein del av Setesdalsmuseet. Hytta vart driven av glasblåsarane Inger Tone Homme og Tor Birger Egge. I 2015 vart glashytta heidra av Norsk kulturminnefond for arbeidet med å re-etablere av kronglas-produksjon til restaureringsformål.

Kjelder 

Bygland kommune
Setesdalsmuseet
Næringsliv i Agder
Norske glasverk
Skipingar i 2000
Nedleggingar i 2009
Serious Moonlight

Serious Moonlight er ein konsertvideo av David Bowie. Han vart filma i Vancouver den 12. september 1983 under «Serious Moonlight-turneen», og videoen kom ut på VHS og laserdisc i 1984 og på DVD i 2006. Konserten inneheld dei fleste av songane frå konserten. VHS-utgåva inneheld ikkje «Star», «Stay», «The Jean Genie», «Red Sails» og «Modern Love» fordi det ikkje var plass, men desse er med på DVD-utgåva frå 2006. 

Eit konertopptak av «Modern Love», spelt inn 13. juli 1983 på ein konsert i Montreal og opphavleg gjeven ut som B-side til studioversjonen av den same songen, finst andre stader på DVD-utgåva som bakgrunnsmusikk for eit fotogalleri. 

Lyden og den eksakte spelelista frå konsertfilmen kom òg ut på konsertalbumet Serious Moonlight (Live '83), som var inkludert i plateboksen Loving the Alien (1983–1988) i 2018 og gjeve ut som eit separat album året etter. Konsertalbumet inneheld den tidlegare nemnde versjonen av «Modern Love» som det siste sporet på albumet.

Innhald
Alle songane er skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

DVD-innhald

CD-innhald

Salslister

Ricochet (2006 DVD-ekstra)
DVD-utgåva av Serious Moonlight i 2006 inneheld òg ein dokumentar/konsertfilm frå 1984 kalla Ricochet, som følgjer Bowie i Hong Kong, Singapore og Bangkok under den asiatiske delen av Serious Moonlight-turneen. Ricochet vart først gjeven ut som heimvideo i midten av 1980-åra i ein korta versjon, seld separat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Serious Moonlight (1983 film)» frå ,  den 6. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Nicholas Pegg, The Complete David Bowie, Page 524, Reynolds & Hearn Ltd, 2004, 

 

David Bowie-videoar
Konsertalbum frå 1984
Konsertfilmar
Videoalbum frå 1984
Konsertalbum av David Bowie
Montreal 1983

Montreal 1983 er eit uoffisielt konsertalbum av David Bowie, først gjeve ut i 1984. Konserten vart teken opp under Serious Moonlight-turneen til Bowie i Montreal i Canada den 13. juli 1983 og sendt direkte på FM radio. 

Dette er den same konserten som konsertopptaket av «Modern Love», som vart nytta som B-sida til studioversjonen av den same songen då denne kom ut på singel. 

Konserten kom ut på ulike pirakopiplater i 1983 og 1984. I 2018 vart det gjeve ut på ein dobbel-CD på selskapet Golden Rain, og vart samstundes tilgjengeleg digitalt på plattformer som Spotify. 

Spelelista er omtrent identisk til innhaldet på konsertalbum-utgåva av Serious Moonlight.

Innhald
Alle songane er skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

CD-innhald

Kjelder
 Discogs

Konsertalbum frå 1984
Konsertalbum av David Bowie
Blåst

Blåst er ei glashytte i Tromsø som vart skipa i 2002 av Silja Skoglund. Hytta ligg i sentrum av Tromsø by og skal vere verdas nordlegaste glashytte.

Referansar

Næringsliv i Tromsø
Norske glasverk
Skipingar i 2002
Kongsfoss Glass

Kongsfoss Glass er ei glashytte som ligg ved Kongsfossen på Åmot i Modum kommune i gamle Buskerud. Kongsfoss Glass vart etablert av glasblåsaren Geir Olsen i 2002. Glashytta er ein del av Kongsfoss Kunstnersenter.

Kjelder

Modum kommune
Næringsliv i Viken
Norske glasverk
Skipingar i 2002
Nye Gjøvik Glassverk

Nye Gjøvik Glassverk var eit glasverk i lokala til gamle Holmen Brænderi ved Hunnselva på Gjøvik. Det var i drift frå 1994 til 2017. Verksemda vart starta av Bjørn Rognstad. I 2003 vart ein ny omn tatt i bruk, men drifta vart aldri lønsam.

I driftsperioden vart det mellom anna laga kopiar av koboltblå modellar frå gamle Gjøvigs glassverk.

Kjelder

Gjøvik kommune
Næringsliv i Innlandet
Norske glasverk
Skipingar i 1994
Det salvadoranske flagget

Det salvadoranske flagget er vassrett delt i blått, kvitt og blått, slik flagget til El Salvador liknar på dei til Honduras og Nicaragua. Likskapen kjem av at landa tidlegare danna unionen Den mellomamerikanske føderasjonen, saman med Guatemala og Costa Rica. Unionen hadde frå byrjinga nettopp blått, kvitt og blått i sitt flagg. Det salvadoranske flagget kan dermed føra historia si tilbake til 1823. I perioden 1865 til 1912 nytta El Salvador eit flagg basert på det til USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «El Salvadors flagg» frå ,  den 7. september 2021.  
 

Flagg
Nordamerikanske flagg
Sven Martin Skagestad

Sven Martin Nilssen Skagestad () er ein norsk friidrettsutøvar frå Bergen. Han vart norsk meister i kulestøyting i 2015 og 2016 og i diskoskasting i 2015, 2016 og 2017. Skagestad er medlem i Norna-Salhus.

Aktiv
Skagestad kom på bronseplass i diskos-øvinga ved Junior-VM i friidrett 2014. Under noregsmeisterskapen 2104 tok han sølvmedaljen i kulestøyt så vel som diskoskast. Året etter vart han norsk dobbelmeister då meisterskapen fann stad i Haugesund.

I 2016-sesongen var Skagestad på sitt aller beste. Den 15. mai sette han personbeste i diskos med 65,20 meter i Wiesbaden. Siste dagen juli støytte han kula 18,18 meter under noregsmeisterskapen på Askøy, personleg rekord i kulestøyt og NM-gull nummer 2 i øvinga. Han forsvarte også NM-tittelen i diskoskast.

År 2017 vann sitt tredje NM-gull i diskoskast. I 2018 kasta han 9 centimeter for kort til å ta sitt fjerde strake diskosgull. Han vart då slått av Ola Stunes Isene, som også i 2019 og 2020 viste Skagestad til sølvplass i diskoskasting i NM.  

I noregsmeisterskapane 2014-20 henta Skagestad til saman 5 gull, 7 sølv og 1 bronsemedalje.

Plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa i diskos (62,04 m=nr 16)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa i diskos (62,45 m=nr 13)
VM 2017 i London: Utslått i kvalifiseringa i diskos (58,86 m=nr 26)

Kjelder
friidrett.no

Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Bergen
Wilhelm W. Sorteberg

Wilhelm Wilhelmsson Sorteberg () var ein gardbrukar og ordførar frå Krødsherad i dåverande Buskerud fylke.

Sorteberg tok over farsgarden Surteberg på vestsida av Krøderen etter far sin, Wilhelm Asbjørnsson Sorteberg. Sjølv var Wilhelm W. med i styringa av Krødsherad, ordførar i heradet valbolkane 1923-25 og 1926-28. I den nasjonale politikken sokna han til Venstrepartiet.

Stavhopparen Wilhelm Sorteberg er eit barneborn av Wilhelm W. Sorteberg.

Kjelder
slektogdata.no
Krødsherad Bind II. Bygdehistorie. 1976

Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Ordførarar i Krødsherad
Venstreordførarar i Buskerud
NM i turn 1974 for kvinner

Noregsmeisterskapen i turn 1974 for kvinner vart arrangert i Njårdhallen i Oslo helga 11.–12. mai 1974. Deltakarane tevla i åttekamp etter obligatoriske og sjølvvalde program i dei fire ordinære øvingane; bom, frittståande, hopp og skranke. «Bare 400 tilskuere var til stede de to mesterskapsdagene».

Åttekamp

Kjelder
Romerikes Blad 13. mai 1974

Noregsmeisterskap i 1974
Noregsmeisterskap i turn
Idrettstilskipingar i Oslo
Royal Botanic Gardens i Kew

Royal Botanic Gardens i Kew, i daglegtale ofte kalla Kew Gardens, er eit omfattande hageanlegg med store botaniske drivhus mellom Richmond upon Thames og Kew i sørvestlege London. Kew Gardens fekk status som verdsarvstad i juli 2003.

Historie
Anlegget har opphav frå den eksotiske hagen ved Kew House grunnlagt av Lord Capel av Tewkesbury. Denne blei utvida av prinsesse Augusta, som var enkje etter Fredrik, prins av Wales. Georg III utvikla hagane med hjelp av William Aiton og Joseph Banks. Det gamle Kew House blei rive i 1802. Det tilstøytande Dutch House blei kjøpt av Georg III i 1781 som dagheim for dei kongelege borna. Huset er ein enkel mursteinsbygning som i dag har namnet Kew Palace.

I 1840 fekk anlegget status som nasjonal botanisk hage. Under den nye direktøren for parken, William Jackson Hooker, blei hageanlegget utvida til 30 hektar og arboretet til 109 hektar, og seinare til den noverande storleiken på 121 hektar. Der er fleire drivhus og vinterhagar, eit herbarium og eit bibliotek her.

Trass i ugunstige vekstforhold, som atmosfærisk ureining frå London, tørr jord og lite regn, er Kew Gardens ei av dei mest innhaldsrike plantesamlingane i Storbritannia. I eit forsøk på å utvida samlinga under betre tilhøve har Kew oppretta to utestasjonar, ved Wakehurst Place i Sussex og Bedgebury Pinetum i Kent.

På 1800-talet prøvde ein å dyrka gummitre i eit forsøk på spreia dei utanfor Sør-Amerika. Kew har eit av dei viktigaste frømagasinene og samarbeider med Harvard universitet og det australske nasjonalherbariet for å byggja eit autoritativt oversyn over planteterminologi.

Publikum har tilgang til anlegget, men må betala inngangspengar. Den næraste jernbanestasjonen er Kew Gardens stasjon, medan Kew Bridge stasjon ligg i gangavstand nord for parken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Royal Botanic Gardens i Kew» frå ,  den 7. september 2021.

Bakgrunnsstoff

Richmond upon Thames
Botaniske hagar
Verdsarv i Storbritannia
NM i turn 1977 for kvinner

Noregsmeisterskapen i turn 1977 for kvinner vart arrangert i Oslo helga 19.–20. november 1977. Deltakarane tevla i åttekamp etter obligatoriske og sjølvvalde program i dei fire ordinære øvingane; bom, frittståande, hopp og skranke. Unni Holmen vart norsk meister for åttande og siste gong. «Oslo Turnhall var overfylt, ja, mange kom ikke inn.»

Åttekamp

Kjelder
Drammens Tidende og Buskeruds Blad 21. november 1977

Noregsmeisterskap i 1977
Noregsmeisterskap i turn
Idrettstilskipingar i Oslo
Alma Lund

Alma Mariane Lund (), fødd Wikstrøm, var ein finsk-norsk operasongar og skodespelar. Ho song sopran.

Lund var fødd i Åbo. Ho var tilsett ved den finske nasjonaloperaen i Helsingfors og seinare ved Den Nationale Scene i Bergen. Ho var ein av fleire bergenske skodespelarar som drog til det nye Nationaltheatret då detta opna i 1899. Her song ho i koret ved teateret, som òg var faste statistar i oppsetjingar. Ho hadde også ein del småroller og songroller. Marta i Faust var den største oppgåva ho hadde. Ho trekte seg tilbake frå teateret i 1920.

Alma Lund hadde den kvinnelege hovudrolla i den første norske spelefilmen, Fiskerlivets farer frå 1907. Ho var gift med operasongaren Bjarne Lund (1858–1894).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alma Lund» frå ,  den 8. september 2021.  

Skodespelarar ved Den Nationale Scene
Skodespelarar ved Nationaltheatret
Norske skodespelarar
Norske operasongarar
Finske skodespelarar
Finske operasongarar
Folk frå Åbo
Alma Halse

Alma Halse () var ein norsk forkynnar og velgjerar. Ho fekk Kongens fortenestemedalje i gull i 1965 og Alle Kvinners ærespris i 1963 for den kristen-humanitære innsatsen sin i Alta i Finnmark. 

Alma Halse var fødd på Åheim i Møre og Romsdal. Ho kom til Finnmark i 1933 som forkynnar og hjelpearbeidar innen Pinserørsla. Kyrkjelyden Filadelfia i Ålesund støtta arbeidet økonomisk. Etter kvart blei Alma Halse eit kjent namn omkring i landet, og mange frivillige drog gjennom åra til Alta for å støtta Alma Halse i hjelpearbeidet hennar.

Halse hjelpte foreldrelause, fattige og heimlause, flyktningar, sjuke og eldre. I Bossekop bygga ho opp barneheimen Betania, omsorgsbustader innan psykiatri og ein pleieheim.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alma Halse» frå ,  den 8. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 John Willy Rudolph: Alma Halse - en kvinne i kamp. (1961), Forlaget Filadelfia
 

Norske kristne predikantar
Kongens fortenestmedalje i gull
Folk frå Vanylven
Jonathan Quarcoo

Jonathan Tetteh Quarcoo () er ein norsk friidrettsutøvar fødd i Bodø. Han vart norsk meister på 200 meter i 2015, 2017 og 2018, dei to siste åra vann han NM-gull også på 100 meter. Quarcoo er medlem i FIK Orion.

Aktiv
Quarcoo fekk bronsemedaljen på 200 meter ved NM 2014, einast sju tidels sekund bakom vinnaren. Tidlegare i sesongen vart nordisk juniormeister på distansen. I 2015 vart han norsk meister på 200 meter, året etter kom han på andreplass i NM, veteranen Jaysuma Saidy Ndure sikra seg sitt siste NM-gull. 

Både i 2017 og 2018 vart Quarcoo dobbelmeister i noregsmeisterskapen, han vann med tildels stor margin på 100 m så vel som 200 m. Den 15. juli 2017 sprang han i Bydgoszcz sitt livs beste løp, sette presonbeste på 200 meter med tida 20,39 sekund og vann gullmedaljen i U-EM. Knapt eitt år seinare presterte han også livsbeste på 100 meter då han på Bislett stadion kom i mål etter 10,22 sekund. Innandørs-sesongen 2018 vart han nordisk meister på 60 meter. 

I 2019 plagast Quarcoo med skade og vart tredjemann på 100 m i noregsmeisterskapen. Han stod over heile 2020-sesongen, kom tilbake i tevling i 2021.

Kjelder
World Athletics

Norske friidrettsutøvarar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Bodø