alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lunéville

Lunéville er ein by og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Meurthe-et-Moselle i regionen Lorraine, og har om lag 20 000 innbyggjarar. 

Byen ligg ved elva Meurthe.

Historie 
Lunévilletraktaten vart signert her 9. februar 1801 mellom Frankrike og Habsburgmonarkiet av Grev Ludwig von Cobenzl og Joseph Bonaparte.

Bakgrunnsstoff 

Haut-Rhin
Byar i Frankrike
Byar i Lorraine
Toul

Toul er ein festningsby og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Meurthe-et-Moselle i regionen Lorraine, og har om lag 17 000 innbyggjarar.

Geografi 

Toul ligg mellom Commercy og Nancy, og mellom elva Moselle og Canal de la Marne au Rhin.

Historie 
Toul vart kalla Tullum Leucorum av romarane, og var hovudstad for den galliske stamma Leuci.

I 612 slo Kong Teodebert II av Austrasia Kong Teoderik II av Burgund nær Toul. Etter Meerssentraktaten i 870 vart Toul ein del av Austfrankariket, seinare Det tysk-romerske riket seint i mellomalderen. Her vart han ein fri keisarby. Toul vart annektert av Frankrike av Kong Henrik II i 1552. Dette vart godkjend av Det tysk-romerske riket i Freden i Westfalen i 1648. Han vart då ein del av den franske provinsen Trois-Évêchés. 

Siste gong Toul nytta festninga si var under omleiringa i 1870 i den fransk-prøyssiske krigen, og om morgonen 23. september opna 64 kanonar eld, og festninga overgav seg om ettermiddagen etter at 2 433 prosjektil hadde vorte avfyrt. 

Toul var sete for eit bispedøme frå rundt 410 til 1807.

Bakgrunnsstoff 

Haut-Rhin
Byar i Frankrike
Byar i Lorraine
Departementet Loire

Loire (frankoprovensalsk Lêre, oksitansk Léger) er eit departementet aust i sentrale delar av Frankrike. Departementet ligg i regionen Rhône-Alpes, og er kalla opp etter elva med same namn, som har sitt utspring her.

Historie 
Loire vart danna i 1793 då det opphavlege departementet Rhône-et-Loire vart delt i to.

Tidlegare hovudstadar har vore: 
 Feurs frå 1793-1795
 Montbrison frå 1795-1855
 Saint-Étienne sidan 1855

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Rhône-Alpes og grensar til departementa Rhône, Isère, Ardèche, Haute-Loire, Puy-de-Dôme, Allier og Saône-et-Loire.

Elva Loire renn gjennom departementet frå sør til nord.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Ligériens.

Industribyen Saint-Étienne har med storbyrområdet sitt om lag 290 000 innbyggjarar av totalt 730 000 innbyggjarar i heile departementet.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside

 
Loire
Montbrison

Montbrison er ein by og kommune aust i sentrale delar av Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Loire i regionen Auvergne-Rhône-Alpes, og har om lag 15 000 innbyggjarar. 

Loire
Byar i Frankrike
Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Roanne

Roanne er ein by og kommune aust i sentrale delar av Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Loire i regionen Auvergne-Rhône-Alpes, og har om lag 40 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 90 km nordvest for Lyon ved elva Loire.

Økonomi 

Roanne er kjend for gastronomi, tekstilar, jordbruk og for produksjon av stridsvogner.

Historie 
Namnet har keltisk opphav, Rod-Onna («rennande vatn»), som vart Rodumna, så Rouhanne og Roanne. Byen låg ved eit strategisk punkt ved Loire, nedanfor dei smale gjela ho renn gjennom. På 1100-talet kom byen inn under comte du Forez og byen byrja å utvikle seg. Ein veg over land førte til Lyon og elva Rhône, og Roanne vart så ein omlastingsstad mellom Paris og Middelhavet i tida då vassvegane var viktige transportårer. Halvparten av innbyggjarane i byen var avhengige av denne elvetransporten på 1600- og 1700-talet. 

Roanne vart ein av dei første byane som fekk jernbane, og han opna 15. mars 1833. Vidare vart kanalen mellom Roanne og Digoin opna i 1838, og byen vart ein av dei leiande byane i den franske industrielle revolusjonen. 

I 1917 vart det oppretta eit arsenal i Roanne, og frå 1940 vart ny industri utvikla, som produserte rayon (kunstfiber) og andre nye fibrar. Då industriverksemda vart fasa ut på 1970-talet sleit byen med å finne ny industri og trekke til seg turisme.

Loire
Byar i Frankrike
Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Maine-et-Loire

Maine-et-Loire er eit departementet nordvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Pays de la Loire, og er kalla opp etter den tidlegare provinsen Maine og elva Loire.

Historie 
Maine-et-Loire er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Opphavleg vart departementet kalla Mayenne-et-Loire, men namnet vart endra alt i 1791. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Anjou.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Pays de la Loire og grensar til departementa Ille-et-Vilaine, Mayenne, Sarthe, Indre-et-Loire, Vienne, Deux-Sèvres, Vendée og Loire-Atlantique.

Departementet har eit variert landskap med skogkledde åsar i sør og i nord med dalen til elva Loire i mellom. Det høgaste punktet er Colline des Gardes på 210 meter. 

Området har mange framkommelege elvar som Loire, Sarthe, Mayenne, Loir og Authion.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Angevins etter den tidlegare provinsen Anjou.

Turisme 
Ryttarane av Cadre Noir i Saumur, slotta i Loiredalen og det kongelege klosteret Fontevraud med Plantagenetgravene er alle store attraksjonar.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside 
 Offisiell nettside
 Offisiell turistside
 Omfattande informasjon om Maine-et-Loire og andre departement i Pays-de-la-Loire 

 
Franske departement
Segré

Segré er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Maine-et-Loire i regionen Pays de la Loire, og har om lag 6 000 innbyggjarar.

Maine-et-Loire
Byar i Frankrike
Byar i Pays-de-la-Loire
Oise

Oise er eit departementet nord i Frankrike. Departementet ligg i regionen Hauts-de-France, og er kalla opp etter elva Oise.

Historie 
Oise er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Île-de-France.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Picardie og ligg 35 km nord for Paris. Det grensar til departementa Somme, Aisne, Seine-et-Marne, Val-d'Oise, Eure og Seine-Maritime.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Isariens eller Oisiens.

Turisme 
Den store turistattraksjonen i departementet er Parc Astérix, som opna i 1989. Andre attraksjonar er Cathédrale Saint-Pierre de Beauvais og Chateau de Pierrefonds.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside
 Tursime i Oise
 Offisiell turistside

 
Franske departement
Marie-Louise Sjoestedt

Marie-Louise Sjoestedt () var ein fransk lingvist som var kjent for arbeidet sitt  med keltisk språk og mytologi.

Franske språkforskarar
Compiègne

Compiègne er ein by og kommune nord i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Oise i regionen Hauts-de-France, og har om lag 40 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Oise. Innbyggjarane i byen vert på fransk kalla Compiégnois.

Historie 

I 665 vart den heilage Wilfrid konsekret til biskop av York her av biskop Agilbert av Paris. I februar 888 vart Odo, greve av Paris og kongen av frankarane krona i Compiègne. 23. mai 1430, under hundreårskrigen, vart Jeanne d'Arc fanga av burgundarar medan ho prøvde frigje Compiègne. Dei selde ho så til engelskmennene. I 1630 prøvde Marie de' Medici å seia opp Kardinal Richelieu, noko som førte ho i eksil til Compiègne og vidare til Brussel i 1631.

I 1918 vart våpenkvileavtalen som førte til slutten på den første verdskrigen signert i Rethondes nær Compiègne. I 1940 vart ein annan våpenkvileavtale signert mellom Nazi-Tyskland og Frankrike i Rethondes, same stad som i 1918, i same jernbanevogn.

I 1968 vart startpunktet i sykkelløpet Paris-Roubaix flytta frå Paris til Compiègne.

Bakgrunnsstoff 
 Le musée du château
 INTERREG
 Université de Technologie de Compiègne (UTC)

Oise
Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Senlis

Senlis er ein by og kommune nord i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Oise i regionen Hauts-de-France, og har om lag 17 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 50 km nord for Paris.

Senlis ligg ved elva Nonette, som er ei sideelv til elva Oise.

Historie 
Senlis var først ein gallo-romersk busetnad. Monarkane i det tidlege franske dynastiet budde her nær skogen Forêt de Chantilly og rådyra der. Dei bygde eit slott over den gamle romerske busetnaden. I 987 kalla erkebiskopen av Reims, Adalberon, i saman ei samling og bad dei velje Hugo Capet som konge av Frankrike. Monarkane i Frankrike forlet derimot snart byen og heldt seg heller i Compiègne og Fontainebleau. Byen fekk nytt liv på 1100-talet og det vart bygd festningsvollar, men det gjekk så sakte nedover med byen igjen. I dag trekk byen til seg turistar på grunn av si lange historie og band til monarkiet.

Bakgrunnsstoff 
 Historisk og arkeologisk forbund i Senlis

Oise
Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Châteaulin

Châteaulin (bretonsk Kastellin) er ein liten by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Finistère i regionen Bretagne, og har om lag 5 000 innbyggjarar.

Geografi 

Châteaulin ligg i den sentrale dalen i Finistère midt mellom Quimper i sør og Brest i nord ved elva Aulne og Canal de Nantes à Brest. I evst ligg åsane Menez-Hom som skil byen frå halvøya Crozon og Douarnenezbukta, som fører ut i Atlanterhavet.

Bakgrunnsstoff 

Finistère
Byar i Frankrike
Byar i Bretagne
Morlaix

Morlaix (bretonsk Montroulez) er ein liten by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Finistère i regionen Bretagne, og har om lag 16 000 innbyggjarar. 

Bybilete vert dominert av ein 58 meter høg og 285 meter lang viadukt, bygd i 1864 på jernbanelinja mellom Paris og Brest. I dag nyttar lyntoget TGV traséen.

Bakgrunnsstoff 

Finistère
Byar i Frankrike
Byar i Bretagne
Byar i Frankrike

Dette er ei liste over kommunar i Frankrike med meir enn 20 000 innbyggjarar etter ei folketeljing i 1999.
Ille-et-Vilaine

Ille-et-Vilaine (Il-ha-Gwilen på bretonsk) er eit departementet nordvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Bretagne.

Historie 
Ille-et-Vilaine er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Bretagne.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Bretagne og grensar til departementa Manche, Mayenne, Maine-et-Loire, Loire-Atlantique, Morbihan og Côtes-d'Armor, i tillegg til Den engelske kanalen i nord. 

Store elvar som renn gjennom departementet er Ille, Vilaine, Rance og Couesnon.

Demografi 
Folkesetnaden i departementet har vokse dei siste tiåra, og er no estimert til over 900 000. Med dagens vekst er det venta at ein passerer 1 million innbyggjarar i 2015.

Kultur 
Gallo er eit historisk minoritetsspråk som vert snakka aust i Bretagne. Gallo og bretonsk vert begge studert ved universitetet i Rennes.

Bakgrunnsstoff 

 Prefekturet i Finistère
 Conseil général i Finistère
 Kulturarv 
 Byen Rennes 

 
Franske departement
Fougères

Fougères (bretonsk Felger; gallo Foujerr) er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Ille-et-Vilaine i regionen Bretagne, og har om lag 20 000 innbyggjarar.

Attraksjonar 

Fougères sin største attraksjon er ein mellomalderfestning bygd på toppen av ein granittknaus. Dette var opphavleg ein del av det lite suksessrike forsvarssystemet i Hertugdømet Bretagne. Fougères har eit av berre tre klokketårn i Bretagne.

Bakgrunnsstoff 

 Turistkontoret i Fougères
 Virtuell vitjing i Fougères

Ille-et-Vilaine
Byar i Frankrike
Byar i Bretagne
Tonning skule

Tonning skule er ein grunnskule i Stryn kommune i Sogn og Fjordane. Tonning har elevar frå trinn 1–7 og skulefritidsordning. Skulen har om lag 300 elevar og 50 tilsette, og dette gjer han til den største skulen i kommunen. Han ligg i kommunesenteret Tonning.

Bakgrunnsstoff 
 Tonning skule si vevside 

Stryn kommune
Parengarenga Harbour

Parengarenga Harbour er ei naturleg hamn nær den nordlegaste spissen til Nordøya på New Zealand. Ho ligg heilt i nordenden av Aupourihalvøya, strekkjer seg meir enn 10 km inn i landet og skil nesten nordspissen av halvøya frå resten. Det nordlegaste punktet på Nordøya, Surville Cliffs, ligg berre 10 km nord for hamna. 

Sandførekomstane i den sørlege armen til Parengarenga Harbour er mellom berre ei handfull stader på New Zealand der det finst sand med høgt innhald av silikat og svært lite ureining (mindre enn 2%), og sanden er høgt verdsett i glasproduksjon. Han er blendande kvit å sjå til.

Northland
Hamner på New Zealand
Redon

Fougères er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Ille-et-Vilaine i regionen Bretagne, og har om lag 10 000 innbyggjarar. Byen ligg ved grensa til departementa Morbihan og Loire-Atlantique.

Den litle byen ligg der elvane Oust og Vilaine renn i hop, og han vert derfor ofte råka av flaum om hausten og vinteren.

Historie 
Ein veit ikkje mykje om byen før 832, men det ser ut til å ha vore eit sokn her med namn Riedones, som har gjeve namn til byen. I 832 grunnla Conwoion, ein bretonsk munk, klosteret Saint-Sauveur de Redon med hjelp av den karolingiske keisaren Louis le Pieux. I dag finst det framleis dokument som viser administreringa av klosteret. 

Byen utvikla seg rundt klosteret og hadde på 1960-talet rundt 6 000 innbyggjarar. 

I mellomalderen fekk Redon fordelar gjennom maritim handel på elva Vilaine.

Ille-et-Vilaine
Byar i Frankrike
Byar i Bretagne
Kilian Stobæus

Kilian Stobæus (den eldre) () frå Vinslöv i Sverige var ein svensk naturforskar, lækjar og historikar. Han var son til akademiräntmästaren Nils Stobæus.

Sjølv om han var fødd i Skåne, voks Stobæus opp hos ein morbror i Göteborg. År 1709 vart han student i Lund, i 1721 doktor i medisin. År 1724 vart han stadslækjar i Göteborg, men kom allereie året etter til Lund att. 
År 1728 vart Stobæus professor i Philosophia naturalis et physica experimentalis (naturalhistoria og fysikk), frå 1732 professor i historie. 

Stobæus var framståande både som lærar, forfattar og samlar og oppnådde ved universitet stor allmenn vyrdnad. Han let mange lovande studentar, deriblant den unge Carl von Linné, få bu kostnadsfritt i privatbustaden hans i Lund.

Innan naturvitskapen arbeidde Stobæus særleg med studiet av fossil. På det historiske feltet innførte han nye retningar som studie av fornminne og numismatikk. Han opparbeidde store samlingar som sidan vart overtatt av universitetet i Lund.

I 1906 vart det sett opp ein byste av Stobæus (laga av Walter Runeberg) på universitetsplassen i Lund.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kilian Stobæus» frå ,  den 25. mai 2007.  
 

Svenske professorar
Svenske legar
Professorar ved Lunds universitet
Svenske historieprofessorar
Lodève

Lodève er ein liten mellomalderby og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Hérault i regionen Languedoc-Roussillon, og har om lag 7 000 innbyggjarar.

Geografi 
Lodève ligg der slettene stig opp mot Larzac-platået, 54 km frå Montpellier, i dalen til elva Lergue. Han er omgjeve av grøne åsar og vingardar, og ligg berre 8 km frå den store kunstige innsjøen Salagousjøen.

Historie 
Lodève vart grunnlagd som hovudstad for ei stamme kalla Lutevani, før han vart ein romersk by under namnet Luteva. Byen var stoppestad for dei mange pilegrimane som skulle til Santiago de Compostela via Arles-vegen. Byen var eit bispesete fram til den franske revolusjonen, og var òg eit senter for tekstilproduksjon under Louis XV, og heimstad til ein av berre to kongelege veggteppeveveri. Den andre var gobelinfabrikken i Paris.

Bakgrunnsstoff 
 Turisme i Lodéve

Hérault
Byar i Frankrike
Byar i Languedoc-Roussillon
Departementet Var

For elva med det same namnet, sjå Elva Var
 

Var er eit departementet søraust i Frankrike. Departementet ligg i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur, kalla opp etter elva med same namn.

Historie 
Var er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Provence. I 1860 vart distriktet rundt Grasse, som elva Var renn igjennom, overført til det nye departementet Alpes-Maritimes. Dette er årsaka til at elva som gav namn til departementet, ikkje renn gjennom det.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur og grensar til departementa Alpes-de-Haute-Provence i nord (elva Verdon dannar grensa), Alpes-Maritimes i aust, Middelhavet i sør og til Bouches-du-Rhône i vest.

Var er ein variert region på nesten 6 000 km² som inneheld fjell, kyst, sletter og dalar. I nord ligg Gorges du Verdon, eit svært populært område for turgåing og kajakkpadling.

Jordbruk 
800 km² eller 13 % av det totale arealet vert nytta til jordbruk, som gjev 38 000 innbyggjarar arbeid. Departementet har òg 10 km² med hageområde. Var er den største produsenten av snittblomar i Frankrike, og produserer 500 millionar stilkar i året Buskapen består hovudsakleg av sau (50 000 dyr) og geiter (4 200 dyr). Vinranker dekkjer 345 km² av jordbruksområdet, og dei 4 AOCane (appelation d'origine controlleé) produserer 150 millionar liter vin i året. 

Andre viktige jordbruksprodukt er oliven (42 km², ein fjerdedel av alle olivenlundar i Frankrike), fiken (80 % av den totale produksjonen i Frankrike) og honning (800 tonn i året). 

Jordbruket gjev eit overskot på 610 millionar euro kvart år, der 45 % av salet er vin og 42 % gartneriprodukt.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet sin nettstad
 Offisiell nettstad
 Departementet Var

 
Var
Vaila

Vaila er ei lita øy i Shetlandsøyane i Skottland. Ho ligg i sundet Vaila Sound, sørom Westland på Shetland Mainland. Øya har eit areal på om lag 3 km². I 2001 hadde Vaila to innbyggarar.

På øya ligg eit gammalt utsiktstårn kalla Mucklaberry Castle og Vaila Hall frå 1895. Det er ein organisk driven sauegard på øya. 

Vaila er kjend for bestanden av nordhare (Lepus timidus) som lever på øya.

Utviklinga av folketalet på Vaila

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Vaila» henta frå Wikipedia på engelsk 26. mai 2007.

Bakgrunnsstoff 

 scottishislands.org.uk 
 «Vaila» på nettstaden til University of Edinburgh

Øyar i Shetlandsøyane
Brignoles

Brignoles er ein by og kommune søraust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Var i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur, og har om lag 15 000 innbyggjarar. 

Byen var sommarresidens for grevane av Provence. Slottet deira er frå 1200-talet.

Byen er fødestaden til den heilage Louis av Toulouse (1274-1297), som var erkebiskop av Lyon og biskop av Toulouse.

Var
Byar i Frankrike
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Den franske rivieraen
Draguignan

Draguignan er ein by og kommune søraust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Var i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur, og har om lag 35 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Verdon.

Attraksjonar 
 Artillerimuseumet (Napoleonkrigane, den første verdskrigen, den andre verdskrigen, Fransk Indokina osv.)

Bakgrunnsstoff 

Var
Byar i Frankrike
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Den franske rivieraen
Knarvikmila

Knarvikmila er eit kulturarrangement som vert arrangert i september kvart år i Knarvik i Alver kommune. Det er mellom anna eit av dei største løpsarrangementa i Noreg. Dei siste åra har det delteke over 7000 på dei ulike løpa.

Knarvikmila vart først stelt til i 1982 av Helge Brekke i friidrettslaget FIL-AKS77, som også er arrangørklubb.
Arrangementet går over fleire dagar og omfattar både konferanse, barneløp, ungdomsløp, naturløype og asfaltløpa som går over 5 km, 10 km og halvmaraton.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Knarvikmila
Bergen Fjordtur/Fjordløp
FjordViking
5km
10km
HalvMarathon
YT-stafetten

Idrett i Alver
Idrettstilskipingar i Vestland
Knarvik
Bryggens Museum

Bryggens Museum på Bryggen i Bergen, eigenleg Bryggens Museum, Erling Dekke Næss’ Institutt for Middelalder-arkeologi, finansiert ved ei gåve frå skipsreidar Erling Dekke Næss, opna i 1976. Museet står på ei tomt på området etter brannen som råka den nordlege parten av Bryggen i 1955. Arkitekt for museumsbygningen var Øivind Maurseth, som òg har teikna Radisson Blu royal hotell (opphavleg SAS-hotellet) som ligg på branntomta attmed museet. Museumsbygningen vart tildelt Det nyttige Selskabs pris for god arkitektur i 1977, Norske Arkitekters Landsforbunds pris for 1979, og dessutan arkitekturprisen Betongtavlen for 1980.

Museet inneheld funn frå dei store arkeologiske utgravingane av den parten av Bryggen som vart sett i gang på branntomta. Funn av gjenstandar, bygningsleivningar og dei opplysningane om tidlegare tilhøve som desse utgravingane og granskingane gav, er grunnlaget for den permanente utstillinga. Denne utgjer ein part av mellomaldersamlinga som Universitetsmuseet i Bergen har plassert på Bryggens Museum, og som altså høyrer inn under Universitetet i Bergen. Elles inngår Bryggens Museum i museumseininga Bymuseet i Bergen, saman med andre museum i Bergensområdet.

I tillegg til den permanente utstillinga, har museet òg fleire skiftande utstillingar. Til desse utstillingane vert det som regel gitt ut ein katalog. Museet har tidlegare dessutan gjeve ut ein serie hefte med ulike tema om mellomalderen i samband med dei opne onsdagsføredraga som museet skipa til.

Skiftande utstillingar 
 1986-1987 Musikk og miljø - fra kirkesang til musikkselskap
 1987-1988 ...med en skje at æde... - Hushold i Bergen ca 1100-1700
 1989-1990 Slik skodde de seg... - Om sko og skomoter gjennom tidene
 1991-1992 En salig rus? Rus og røyk, bruk og misbruk i historien
 1993-1994 Fra tid til tid
 1994-1995 Jerntid - fra blesteren til boreplattform
 1995-1996 Menneskets ansikt. Motiver fra middelalder og renesanse
 1999-2000 Med døden som følge

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Bryggens Museum
 Bymuseet i Bergen
 Bergen byleksikon:Bryggens Museum.

Museum i Bergen
Kulturhistoriske museum i Noreg
Arkeologiske museum i Noreg
Skipingar i 1976
Betongtavlen
1976 i Noreg
Museum skipa i 1970-åra
Byen Pisco

Byen Pisco er hovudstad i Pisco-distriktet i Ica-regionen i Peru. Han er ein kystby ca. 20 kilometer nord for halvøya Paracas. Den moderne byen Pisco blomstra opp i eit vingardsområde kor det no skjer framstilling av det peruansk-chilenske brennevinet kjent som pisco. Han kan ha røter frå ein av dei store tidlegare sivilisasjonar i Peru, paracaskulturen.

Ved Plaza de Armas finst herskapshuset som den argentinske generalen José de San Martín budde i og ein statue av personen. Blant andre bygningar i byen kan ein nemne katedralen Iglesia de la Compañía som vart påbegynt i 1689, han kan vise ein nydeleg uthoggen preikestol og eit alter med gullblad.

Byen vart hardt råka av jordskjelvet i Peru 2007.

Ikkje langt frå byen, rett ved vegen mot Ayacucho ligg den vel preserverte inkastaden Tambo Colorado og like ved på Paracas-halvøya ligg geoglyfen El Candelabro. 
Området rundt byen er mykje vitja på grunn av konsentrasjonen av marint fugle og dyreliv i naturreservatet Reserva Nacional de Paracas, òg kalla dei peruanske Galapagosøyane.

Kjelde 
 :en:Pisco, Peru Artikkelen om Pisco på engelsk Wikipedia

Byar i Peru
Boulay-Moselle

Boulay-Moselle (tysk Bolchen) er ein liten by og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Moselle i regionen Lorraine, og har om lag 5 000 innbyggjarar.

Historie 
Boulay vart først nemnd i 1184 som Bollei, og vart ein del av Frankrike i 1766. Under den andre verdskrigen vart byen i stor grad øydelagd.

Attraksjonar 
Boulay har eit kjent orgel i kyrkja i Boulay.

Bakgrunnsstoff 

Moselle
Byar i Frankrike
Byar i Lorraine