alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hallowed Be Thy Name

«Hallowed Be Thy Name» er ein song skriven av Steve Harris for Iron Maiden-albumet The Number of The Beast frå 1982. Han har blitt hylla som ein av dei beste heavy metal-songane gjennom tidene. 

I 1993 vart eit konsertopptak av songen frå albumet A Real Dead One gjeve ut på singel. Denne versjonen vart spelt inn på Olympiastadion i Moskva den 4. juni 1993, under Real Live-turneen. Innspelingar frå same turneen og den førre turneen, Fear of the Dark-turneen i 1992, vart gjevne ut som B-sider til singelen. Det er den siste singelen til bandet med Bruce Dickinson før «The Wicker Man» i 2000.

Oversikt
«Hallowed Be Thy Name» har blitt spelt på nesten alle turneane til bandet sidan han kom ut, med unntak av Maiden England-turneen i 2012–14. Allmusic skildra songen som «kanskje den mest feira av dei lange, episke låtane til bandet. Det er ei soge om ein fange som er i ferd med å hengjast, og har ein av dei mest filosofiske tekstane til Harris.» Fleire bandmedlemmmar har sidan sagt at det er ein av favorittsongane deira, og Bruce Dickinson skildra han som «fantastisk» og at å spele songen på konsertane deira var som å «fortelje ein film til publikum.»

Det er ein av dei mest spelte songane til Iron Maiden av andre artistar, med versjonar av artistar som Dream Theater, Machine Head, Cradle of Filth og Iced Earth. Iron Maiden spelte òg inn songen for fjernsynsserien Live from Abbey Road i 2007,  medan ein versjon spelt inn for BBC Radio 1 i 2005 vart nytta som B-side til «The Reincarnation of Benjamin Breeg».

Tittelen på songen er ei linje frå Fadervår.

Innhald

UK 7" raud vinyl

 «Hallowed Be Thy Name» (live - Olympiastadion i Moskva 4. juni 1993) (Steve Harris) – 7:26
 «Wrathchild» (live - Laugardalshöll, Reykjavik 5. juni 1992) (Harris) – 2:55

UK 12" biletplate

 «Hallowed Be Thy Name» (live - Olympiastadion, Moskva 4. juni 1993) (Harris) – 7:26
 «The Trooper» (live - Helsinki ishall, Finland 27. august 1992) (Harris) – 3:53
 «Wasted Years» (live - Stadthalle, Bremen i Tyskland 16. april 1993) (Adrian Smith) – 4:42

CD Maxi single

 «Hallowed Be Thy Name» (live - Olympiastadion i Moskva 4. juni 1993) (Harris) – 7:26
 «The Trooper» (live - Helsinki ishall, Finland 27. august 1992) (Harris) – 3:53
 «Wasted Years» (live - Stadthalle, Bremen, Tyskland 16. april 1993) (Smith) – 4:42
 «Wrathchild» (live - Helsinki ishall, Finland 27. august 1992) (Harris) – 2:56

Medverkande 
studioversjon frå 1982
Bruce Dickinson – vokal
Dave Murray – gitar
Adrian Smith – gitar
Steve Harris – bassgitar
Clive Burr – trommer
Konsertversjon 1993
Bruce Dickinson – vokal
Dave Murray – gitar
Janick Gers – gitar
Steve Harris – bassgitar
Nicko McBrain – trommer

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hallowed Be Thy Name» frå ,  den 23. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Iron Maiden-songar
Songar skrivne av Steve Harris
Singlar frå 1992
EMI Records-singlar
Dream Theater-songar
Marit Bendz

Marit Bendz () er ein norsk journalist. Ho er frå Ålen i Sør-Trøndelag og seinare busett i Førde.

Bendz tok eksamen ved medielina i Volda i 1986. Ho har vore tilsett ved NRK og har vore frilansar sidan 1998. Marit Bendz har gitt ut fleire bøker og saman med Heidi Hattestein vart ho kåra til Årets frilans 2008 av Norsk Journalistlag/Frilansjournalistene, ifølge juryen fordi dei «har et blikk for saker som medie-Norge vanligvis ikke ser».

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Frilanskatalogen

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Førde
Norske kriminalforfattarar
Niels Holst-Sørensen

Niels Holst-Sørensen () er ein dansk tidlegare friidrettsutøvar, generalmajor i det danske flyvåpenet og medlem av IOK. Han er fødd i Søndre Felding i Herning kommune.

Holst-Sørensen begynte med friidrett i Herning GF og kom i 1944 til Københavns Idræts Forening. I perioden 1943-47 vann han 18 danske meisterskapsøvingar. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann han gullmedaljen på 400 meter og sølvmedaljen på 800 meter. Han slutta med
friidrett etter ein niande- og sisteplass i 800-meterfinalen ved Sommar-OL 1948 i London.

Holst-Sørensen sin danske rekord på 47,6 sekundar på 400 meter stod i 27 år fram til Arne Jonsson hausten 1971 forbetra den til 47,1. Hans 1,48,9 på 800 meter, oppnådd i landskamp i Stockholm i 1943, var dansk rekord til Gunnar Nielsen forbetra den elleve år seinare.

Holst-Sørensen var utdanna militær offiser. Frå 1970 var han generalmajor og sjef for Flyvevåbnet i Danmark til 1982. Deretter var han dansk medlem i NATO sin militærkomité til 1986.

Holst-Sørensen var 1981-84 formann i Danmarks olympiske komité, og 1977-2002 medlem i Den Internasjonale Olympiske Komité (IOK). Perioden 1993-2002 var han styremedlem i Danmarks Idræts-Forbund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Niels Holst-Sørensen» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Danske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Mellomdistanseløparar
Danske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Folk frå Herning
Gunnar Huseby

Gunnar Alexander Huseby () var ein islandsk friidrettsutøvar frå Reykjavik som vart europameister i kulestøyt i 1946 og 1950.

Allereie i 1944 støytte Gunnar Huseby 15,50 meter, ein prestasjon nær verdstoppen i kulestøyting. Den 23. august 1946 vann han kuletevlinga under EM i friidrett 1946 i Oslo med eit bestestøyt målt til 15,56 m, vel 30 cm lengre enn sølv- og bronsemedaljørane, Sovjetunionens Dmitrij Gorjainov og Finlands Yrjö Lehtilä.

Fire år seinare forsvarte Huseby EM-tittelen i kulestøyt under friidretts-EM 1950 i Brussel. Med sitt livs lengste støyt på 16,74 meter var han i ei heilt eiga klasse i tevlinga, italienaren Angiolo Profeti fekk sølv med 15,16 meter.

Gunnar Huseby forbetra den islandske kulerekorden med over to meter frå 1941 til 1950. Frå 1945 sette han også fleire rekordar i diskoskasting, til han i 1950 stoppa på 50,13 meter. Han la eigentleg opp i 1951, men kom av og til tilbake på arenaen. Så seint som i 1958 støytte han 16,03 meter og i 1962 15,75 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gunnar Huseby» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Islandske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Diskoskastarar
Europameistrar i friidrett
John Ljunggren

John Artur Ljunggren () var ein svensk kappgjengar frå Forsheda som vart europameister 1946 og olympisk meister 1948 i 50 km kappgang. Han vann elles sølv og bronse i same øvinga under Sommar-OL 1960 og 1956, i tillegg til EM-sølv i 1950.

Aktiv

Ljunggren gjekk mykje som barn. Som kappgjengar vart han kjend for sin gang-teknikk, og vart aldri diskvalifisert frå nokon av dei 499 tevlingane deltok i. Nasjonalt deltok han også i sykling, orientering, terrengløp og langrenn.

Ljunggren var van med heitt, men ikkje kjølig vêr, så då OL-tevlinga i Helsinki i 1952 gjekk i kjølig sommarregn fekk han krampe og enda på niandeplass. Kort før målgang under Sommar-OL 1960 i Roma auste ein velmeinande funksjonær ei bøtte isvatn over han, Ljunggren fekk så krampe og vart andremann. Under dei olympiske sommarleikane 1956 i Melbourne gjekk han inn til bronse, trass i ei sår-infisert tå.

Ljunggren var kristen og skal ha sagt at «idrotten har givit mig allt utom pengar!». Han døydde i Voxtorps församling i Värnamo kommune, 80 år gammal.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Gullmedalje på 50 km - 4.38.20, framom Henry Forbes (4.42.58)
OL 1948 i London: Gullmedalje på 50 km - 4.41.52, framom Gaston Godel (4.48.17)
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje på 50 km - 4.43.25, bakom Giuseppe Dordoni (4.40.42)
OL 1952 i Helsinki: Nr 9 på 50 km - 4.43.45
EM 1954 i Bern: Nr 4 på 50 km - 4.38.09
OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje på 50 km - 4.35.02. Nr 4 på 20 km - 1.32.24
EM 1958 i Stockholm: Nr 9 på 50 km - 4.42.40
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje på 50 km - 4.25.47, bakom Don Thompson (4.25.30). Nr 7 på 20 km - 1.37.59
EM 1962 i Beograd: Nr 5 på 50 km - 4.30.19
OL 1964 i Tokyo: Nr 16 på 50 km - 4.29.09. Nr 19 på 20 km - 1.37.03

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Ljunggren» frå ,  den 23. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «John Ljunggren» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Sydney Wooderson

Sydney Charles Wooderson () var ein britisk mellom- og langdistanseløpar frå London som vart europameister på 1500 meter i 1938 og på 5000 m i 1946.

Wooderson vart fem år på rad britisk meister på ei engelsk mil før 2. verdskrig braut ut i 1939. Under sommarleikane i Berlin i 1936 var han plaga av ein ankelskade og lukkast ikkje nå finalen på 1500 meter. Etter ein operasjon kom han i 1937 tilbake og sette verdsrekord i «mile»-løp med tida 4.06,4.

I 1938 sette Wooderson verdsrekord på 800 meter med tida 1.48,4. Same hausten vann han gullmedaljen på 1500 m under friidretts-EM i Paris, ni tidels sekund framom belgiaren Joseph Mostert.

Svaksynte Wooderson vart funnen ueigna til soldat, og gjorde under verdskrigen teneste i heimlandet.

Den 9. september 1945 deltok Wooderson i eit stemne i Stockholm og sette i eitt og same løp britiske rekordar både på 1500 meter, tid 3.48,4, og over ei engelsk mil, tid 4.04,2, men det var den svenske toppløparen Arne Andersson som vann løpet. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann Wooderson 5000-metergullet på 14.08.6, den nest beste 5000-tida ved den tid. I 1948 sprang han inn til siger i britisk meisterskap i terrengløp, men deltok ikkje i London-OL same året.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sydney Wooderson» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Britiske mellomdistanseløparar
Britiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Britiske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Anton Bolinder

Anton Bolinder () var ein svensk friidrettsutøvar frå Los i Hälsingland, som vart europameister i høgdehopp i 1946.

Aktiv

Bolinder tok allereie i 1934 sølvmedaljen i høgdehopp i den svenske meisterskapen, ein prestasjon han kopierte ti år seinare. I 1946 gjekk han over 1,98 meter og vart for fyrste gong svensk meister i øvinga. Den 23. august same året sette han personleg rekord med 1,99 meter då han på Bislett stadion i Oslo vann gullmedaljen i høgdehopp under EM i friidrett 1946. Briten Alan Paterson tok sølvet med 1,96 m.

Blinder vart svensk meister i høgdehopp i OL-sesongen 1948, men deltok ikkje i Sommar-OL i London. Han tevla for i IFK Östersund, og døydde 91 år gammal i Östersund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Bolinder» frå ,  den 23. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Svenske høgdehopparar
Karbonyl

Karbonyl er ei toverdig funksjonell gruppe med kjemisk formel CO. Ho er med mellom anna i aldehyd (R–CO–H), keton (R–CO–R) og karboksylsyrer (R–CO–OH), der R står for ein hydrokarbonrest.

Andre sambindingar som inneheld karbonyl er til dømes fosgen () og fleire metallkarbonyl, der pentakarbonyljarn [] og tetrakarbonylnikkel [] er viktige.

Kjelder 

Funksjonelle grupper
Lennart Strand

Lennart Strand () var ein svensk mellomdistanseløpar frå Malmö, som vann EM-gull på 1500 meter i 1946 og OL-sølv på same distansen i 1948. Han var verdsrekordhaldar på 1500 meter frå 1947 til -54.

Strand var svensk meister på 1500 m åra 1945-47 og 1949-50. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vart han europameister på 1500 meter, åtte tidels sekund framom landsmannen Henry Eriksson.

I den svenske friidrettsmeisterskapen 1947 i Malmö tangerte Strand landsmannen Gunder Hägg sin verdsrekord på 1500 meter ved å springe på 3.43,0. Året etter tok han sølvmedaljen på 1500 meter då Sommar-OL 1948 vart avvikla i London, Henry Eriksson vann på tida 3.49,8. Strand deltok i friidretts-EM 1950, der han braut 1500-meterfinalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lennart Strand» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Bertel Storskrubb

Alf Bertel Storskrubb () var ein finsk friidrettsutøvar frå Jakobstad.

Storskrubb var ein allsidig idrettsutøvar; i 1945 var han med på laget som vann det finske handballsmeisterskapen. Best gjorde han det likevel som friidrettsutøvar på øvingane 400 meter, 800 meter og 400 meter hekk.

Storskrubb vann gullmedaljen på 400 m hekk under EM i friidrett 1946 med tida 52,2 sekundar, hans personlege rekord i øvinga. Same året fekk han notert 1.49,3 på 800 meter ved eit stemne i Malmö, årsbeste i verda og finsk rekord i ti år.

To år etter EM-triumfen var han ankermann for det finske mannskapet som enda på fjerdeplass i 4 x 400 meter stafett under sommarleikane 1948 i London. Han rauk ut or langhekk-tevlinga i semifinalane. 

Storskrubb vann 24 individuelle finske meiterskap og i tillegg 10 stafettmeisterskap.

Han døydde i Helsingfors.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bertel Storskrubb» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Finske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Europameistrar i friidrett
Olle Laessker

Olle Laessker () var ein svensk friidrettsutøvar som var medlem av Jönköpings AIF og seinare Gävle SGF.

Laessker var aktiv frå 1942 til 1947. Han vart svensk meister i lengdehopp både i 1946 og 1947. Den 18. juli 1946 sette han svensk rekord med eit hopp på 7,50 meter.

Under EM i friidrett 1946 på Bislett stadion i Oslo vann Laessker lengdetevlinga med sine 7,42 meter, to centimeter framom sveitsaren Lucien Graff. Dagen etter, den 25. august, vann det svenske mannskapet 4 x 100 meter stafett på tida 41,5 sekundar, fem tidels sekund framfor Frankrike. Det svenske vinnarlaget bestod av Stig Danielsson, Inge Nilsson, Olle Laessker og Stig Håkansson; Laessker vart dermed den einaste mannlege utøvaren som tok to gull i meisterskapen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olle Laessker» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Svenske sprintarar
Lengdehopparar
Noralv Pedersen

Noralv Pedersen () er ein norsk forfattar og journalist, busett i Vik i Sogn. Pedersen er journalist i NRK Vestland og arbeider med programmet Der ingen skulle tru at nokon kunne bu. Han har òg arbeidd i NRK Kulturnytt. Pedersen er språkkontakt i redaksjonen, har vore mangeårig medlem i NRK sitt språkstyre og har halde ei rekkje kurs i godt og rett språk.

Noralv Pedersen er cand.polit. med hovudfag i geografi frå NTNU.  Tidlegare arbeidde han som journalist og spaltist i fleire aviser, m.a. Dag og Tid og Klassekampen.

Han har gitt ut fleire bøker.  Den første, antologien Fri, kom ut i 1998.  I 2009 gav han ut Den gode viljen. Ein dokumentar om norsk fredspolitikk, og i 2013 kom Når far treng meg. Ei forteljing om pårørande i norsk eldreomsorg.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

NRK Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Forfattarside ved spartacus.no

Forfattarar frå Vik
Norske sakprosaforfattarar
Norske journalistar
NRK-journalistar
2 Minutes to Midnight

«2 Minutes to Midnight» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå det femte studioalbumet deira, Powerslave (1984). Han vart gjeven ut som den tiande singelen til bandet, og den første frå albumet, den 6. august 1984. Singelen nådde 11. plassen på UK Singles Chart i Storbritannia og 25. plassen på Billboard Top Album Tracks.

Oversyn
«2 Minutes to Midnight» vart skriven av Adrian Smith og Bruce Dickinson.

Songen referer til Dommedagsklokka, ei symbolsk klokke nytta av Bulletin of the Atomic Scientists, som representerer nedtellinga til ein potensiell global katastrofe. I september 1953 nådde klokka to minuttar på midnatt, det nærmaste han nokon gong har vore midnatt, då USA og Sovjetunionen testa hydrogenbomber. I følgje Dickinson kritiserer songen «krigsromantikken», og særleg den kalde krigen.

«Rainbow's Gold»
Den første B-sida er ein coverversjon av songen «Rainbow's Gold» av det britiske progrockbandet Beckett, som dei gav ut i 1974. Songen var skriven av Terry Slesser og Kenny Mountain.

I følgje Nicko McBrain, som kommenterte singlen i «Listen With Nicko Part VI» (ein del av serien The First Ten Years), var medlemmane i Iron Maiden vener med medlemmar i Beckett.

«Mission From 'Arry»
Ei anna B-side, kalla «Mission from 'Arry», er ei innspeling av ein krangel mellom bassisten Steve Harris og trommeslagaren Nicko McBrain, som fann stad etter ein konsert i Allentown i Pennsylvania under World Piece-turneen. Under konserten braut bassutstyet til Harris saman, og han bad den nærmaste scenearbeidaren om å be McBrain spele ein lengre solo. Han klarte ikkje å få McBrain til å forstå meldinga og dette gjekk utover soloen hans, slik at han kjefta på scenearbeidaren etterpå. Vokalisten Bruce Dickinson syns krangelen som følgde var så morosam at han valde å ta han opp på lydband.

Innhald
7"-singel

12"-singel

Medverkande 
Henta frå singel-omslaget.
Iron Maiden
Bruce Dickinson – solovokal
Dave Murray – gitar
Adrian Smith – gitar
Steve Harris – bassgitar
Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Martin Birch – produsent, lydteknikar
Derek Riggs – illustrasjon
Ross Halfin – fotografi

Andre versjonar

I andre media
 Songen vart nytta i videospelet Grand Theft Auto: Vice City i 2002 på radiostasjonen V-Rock. 
 Songen er spelbar i videospelet Guitar Hero 5, men er kraftig sensurert.
 Han er nedlastbar for videospelet Rock Band.
 «Two Minutes to Midnight» vart tittelen på ein episode i serien Supernatural.

Lister

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2 Minutes to Midnight» frå ,  den 24. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Iron Maiden-songar
Antikrigssongar
Songar om atomkrig og atomvåpen
Singlar frå 1984
Songar skrivne av Bruce Dickinson
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar frå 1984
EMI Records-singlar
Aces High av Iron Maiden

«Aces High» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden, skriven av bassisten i bandet, Steve Harris. Han var den ellevte singelen til bandey og den andre frå studioalbumet Powerslave (1984).

Den første B-sida til singelen var ein versjon av Nektar-songen «King of Twilight» frå albumet A Tab in the Ocean frå 1972. Versjonen deira er i røynda ein medley av songane «Crying in the Dark» og «King of Twilight», dei to siste songane på albumet. Den japanske 12"-singelen vart miksa med B-sidene frå singlane «The Trooper» og «2 Minutes To Midnight».

Oversyn
Teksten i songen er skriven ut frå synspunktet til ein britisk RAF-pilot som kjempar mot tyske Luftwaffe under Battle of Britain i 1940. 

«Aces High» er ein av dei mest populære songane til Iron Maiden, og har blitt spelt av mange andre artistar. Songen vart nytta i videospelet Madden NFL 10, MTV-showet Nitro Circus og Steve Peat-delen av mountain bike-filmen New World Disorder III. Colin McKay nytta songen i sin del av skate-videoen Plan B Questionable.  Songen finst òg i videospelet Carmageddon II: Carpocalypse Now.

Konsertversjonar
«Aces High» vert ofte spelt som opningssongen på konsertane til Iron Maiden. Dette kan ein mellom anna sjå i videoane Live After Death og Iron Maiden: Flight 666. Songen kjem ofte like etter Winston Churchill-talen «We shall fight on the beaches» med lyden av fly i bakgrunnen. Churchill-talen vart òg nytta i byrjinga av musikkvideoen til songen. 

I eit intervju i 2014 med magasinet Q sa Gerard Way at «konsertversjonen av 'Aces High' frå Live After Death var songen som førsst fekk han interessert i å spele live.»

Innhald
7"-singel

12"-singel

Japansk og brasiliansk 12"-singel

Medverkande 
Frå singelomslaget.
Iron Maiden
 Bruce Dickinson - vokal
 Dave Murray - gitar
 Adrian Smith - gitar
 Steve Harris - bassgitar
 Nicko McBrain - trommer
Produksjon
Martin Birch – produsent, lydteknikar
Derek Riggs – illustrasjon

Andre versjonar
 Ein versjon spelt inn somaren 1996 av Arch Enemy kom ut på hyllestalbumet Made In Tribute.
 Han vart spelt i 2005 av Jeff Scott Soto (Yngwie Malmsteen), Nuno Bettencourt (Extreme), Billy Sheehan (Mr. Big, Niacin), og Vinny Appice (Black Sabbath, Dio) på hyllestalbummet Numbers from the Beast.
 Han vart spelt i 2005 av Scott Lavender på albumet The Piano Tribute to Iron Maiden.
 Han vart spelt i 2006 av Concord Dawn (med State of Mind) på albumet Chaos by Design.
 Han vart spelt i 2006 av The Iron Maidens på albumet The Iron Maidens
 Han vart spelt i 2008 av Children of Bodom på albumet Skeletons in the Closet.
 Han vart spelt i 2011 av Reinxeed på albumet 1912
 Han vart spelt i 2013 av Thomas Zwijsen på albumet Nylon Maiden

Lister

Fotnotar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aces High (song)» frå ,  den 24. august 2016.

Bakgrunnsstoff
Aces High - original video on Youtube

Iron Maiden-songar
Singlar frå 1984
Songar om andre verdskrigen
Songar om luftfart
Songar skrivne av Steve Harris
Songar frå 1984
EMI Records-singlar
Håkan Lidman

Erik Håkan Lidman () var ein svensk friidrettsutøvar frå Göteborg. Han vart europameister på 110 meter hekk i 1946, åtte år etter han fekk EM-sølv i same øvinga.

Lidman var svensk meister på korthekken i tida 1934-45 og 1947-48. Han tok seg til finalen på 110 m hekk under Sommar-OL 1936 i Berlin, der han med tida 14,5 sekundar enda på fjerdeplass. To år seinare tok han sølvmedaljen då EM i friidrett 1938 fann stad i Paris, britiske Don Finlay vann tevlinga på 14,3 og Lidman fekk notert 14,5. I 1940 sette Lidman europarekord i 110 m hekk med tida 14,0, fyrst i 1956 vart rekorden sletta.

Under EM i friidrett 1946 i Oslo vann Lidman gullmedaljen på korthekken etter å ha vorte klokka inn på 14,6 sekundar, belgiske Pol Braekman tok sølv på 14,9. Same sesongen stilte han ikkje opp i den svenske friidrettsmeisterskapen, i protest mot at det svenske friidrettsforbundet hadde utestengd fleire utøvarar på livstid (for brot på amatørreglementet).

Lidman kvalifiserte seg også til OL-finalen på 110 m hekk i London i 1948, men enda som sjette og sistemann.

Han døydde i Estepona i Spania, 85 år gammal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Håkan Lidman» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Lennart Atterwall

Lennart Folke Alfons Atterwall, fødd Ohlsson, () var ein svensk friidrettsutøvar frå Perstorp i Skåne som tevla i spjutkasting og mangekamp. Han vart europameister i spjutkasting under friidretts-EM 1946 i Oslo.

Atterwall var svensk meister i spjukasting åtte gongar; 1934-35, 1937-41 og 1946. I tillegg vann han femkampen i den svenske meisterskapen i 1937, og tikampen i 1940.

Sommaren 1936 deltok Atterwall i Sommar-OL 1936 i Berlin, og vart fjerdemann i spjuttevlinga med eit kast på 69,20 m. Seks veker seinare, den 20. september, sette han svensk rekord i øvinga med eit kast som målte 71,72 m.

I landskampen mellom Ungarn og Sverige 9.-10. oktober 1937 i Budapest vann Atterwall spjutkastinga med 75,10 m, men kastet vart ikkje godkjend som svensk rekord grunna sterk medvind. Ei veke etterpå, den 17. oktober, forbetra han i Stockholm sin svenske rekord til 74,77 m. Rekorden stod seg til 1951. Året etter vart han nummer seks i spjutøvinga ved EM i friidrett 1938 i Paris.

Atterwall vann gullmedaljen i spjutkast under EM i friidrett 1946 i Oslo. På Bislett stadion fekk han opp eit kast på 68,74 m og viste finnane Yrjö Nikkanen og Tapio Rautavaara til sølv- og bronseplass.

Atterwall la opp i 1947.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lennart Atterwall» frå ,  den 24. august 2016.  
Denne artikkelen bygger på «Lennart Atterwall» frå ,  den 24. august 2016.  
 

Svenske friidrettsutøvarar