alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Red Steel

Red Steel er eit fyrstepersonsskytespel for Wii, utvikla og produsert av Ubisoft. Det vart gjeve ut på same tid som då Wii-konsollen vart lansert i alle territoria; november 2006 i Nord-Amerika og desember 2006 i Japan, Australia og Europa.

Ein oppfølgjar til spelet, Red Steel 2, er annonsert i 2010.

Handling 
Hovudpersonen i spelet er Scott Monroe, og han er trulova med Miyu Sato. På eit amerikansk hotell skal han få møta Isao Sato, faren til kjærasten Miyu, for første gong. Etter kvart kjem ein bande som har kledd seg ut som tilsette på hotellet, og dei byrjar å skyta i rommet til Isao. Scott prøver å hjelpa til, men blir slått i svime. Han vaknar etterpå, tek ein pistol frå ein daud livvakt og finn Sato skada oppe på taket.

Scott får lært seg å bruka katana av Sato etter å ha blitt åteke av ein servitør med eit sverd.
Sato og Scott trekkjer seg så tilbake til hotellrommet til Sato, der Scott må dekkje Miyu, Sato og Ryuichi, ein av vaktane til Sato, mens dei kjem seg til bilen deira på parkeringsplassen. Når Scott når dei tre viser det seg at Ryuichi er ein svikar, og han bortfører både Sato og Miyu. Scott jagar etter bilen og reddar Sato etter å ha skote bilen og nedkjempa føraren i sverdkamp. Ryuichi klarer å rømma med Miyu, og Scott må fara til Tokyo for å redda ho.

Oppsett 
Spelet nyttar Wii-fjernkontrollen og nunchuk-utvidinga for at ein kan styra ein katana og fleire skytevåpen. Om ein vrir kontrollen til sides mens ein held pistolen vil det same skje på skjermen. Spelaren kan dytta objekt ved å røra kontrollen for å kunne bruka dei som dekke. Ein ladar skytaren sin ved å skaka på nunchuk eller trykka høgre på styrekrossen, og granatar blir kasta ved å gjera kaste-rørsler med kontrollen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell Red Steel-side

Dataspel frå 2006
Skytespel i førsteperson
Spel av Ubisoft
Wii-spel
Wario Land: The Shake Dimension

, kjent i Nord-Amerika som Wario Land: Shake It!, er eit plattformspel utvikla av Good Feel og utgjeve av Nintendo for Wii. Det vart gjeve ut i Japan juli 2008 og i Nord-Amerika, Europa og Australia september same året. Spelet er det sjette i Wario Land-serien.

Handling 
På innsida av ein gamal globus som er stilt ut på eit museum er det ei anna verd (en: Shake Dimension). Freda i denne verda er truga av ein pirat med viking-trekk (en:Shake King), og dronning Meralda og folket hennar blir tekne til fange av han. Piraten gjer så krav på ein legendarisk pose, den «botnlause pengeposen», som det kjem pengar ut av om ein skakar han. Ein kvinneleg pirat observerer problema i denne verda på utsida av globusen. Ho vil ha tak i den legendariske posen og stel globusen frå museet. Globusen sender ho til Wario, for å sjølv unngå å gjera noko arbeid med å få tak i posen. Ein medlem av det undertrykte folket kjem etterpå ut av globusen i håp om å få hjelp, og Wario gjer seg klar til å fara inn i globusen på jakt etter skattar.

Oppsett 
Wario Land: The Shake Dimension er eit plattformspel som har fellestrekk med Wario Land 4, der Wario kan hoppa, slå til fiendar med skulderen og planta rauva hardt i bakken. Nytt i spelet er eit kraftig neveslag som Wario kan gjera om spelaren skakar på Wii-fjernkontrollen. Dette slaget kan slå fiendar sanselause eller få fram skjulte område som elles ikkje ville ha vore moglege å nå. Om Wario renner i ein svimmel fiende kan han plukka fienden opp og kasta han. Spelaren kan stilla inn vinkelen på kastet ved å vippa på Wii-fjernkontrollen.

Verda i spelet er delt inn i fem kontinent, der kvar av dei har ei rekkje nivå. I kvart nivå må Wario gjennom eit landskap for å frigjera ein liten fe (en: Merfle). Når han har klart dette må han koma seg tilbake til startområdet innan eit avgrensa tidsrom. Alle nivåa har valfrie oppdrag som spelaren kan klara; som å samla nok pengar eller klara bana utan å mista liv. Klarar ein nok av desse oppdraga vil ein kunne få diverse bonusmaterial, som lydspor frå spelet. På slutten av kvart kontinent ventar ein kjempe som Wario må vinna over. Til slutt må han kjempa mot hovudfienden, Shake King.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell japansk nettstad

Dataspel frå 2008
Wario-spel
Wii-spel
Gevir

Gevir er hornliknande utvekstar på hovudet til hjortedyr. Medan horn er hudlegeme som sit fast på skallen heile tida, so er gevir av bein, og fell av naturleg kvart år. Gevir har ofte takkar, til forskjell frå horn, som gjerne har éin spiss. Ofte er det berre hanndyr som har gevir, til dømes hjå elg og hjort. Hjå reinsdyr har begge kjønn gevir.

Eit nytt gevir som veks er dekt av eit bastlag, eit hårete, blodfylt hudlag. Når geviret er ferdig utvakse fjernar dyret laget ved å «feia» geviret, det vil seia å gni det mot trestammar eller buskar. 

Ordet «gevir» kjem frå tysk Geweih, som eigentleg tyder 'greiner'.

Kjelder 
 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Gevir» frå , den 11. november 2009. 
 

Bein
Hovud
Hjortedyr
Silhår

Silhår er eit filter for siling av mjølk. Det er laga av kurumpehår. Silhåret vart lagt over holet i botnen av tresilen. Når mjølka rann gjennom det, filtrerte ein vekk fluger, hår og anna rusk. 

Når ein laga silhår klipte ein håret av kurumpa før kyrne vart innsett om hausten. Då var håra på det reinaste. Det avklipte håret vart vaska og kokt. Når ein laga sjølve filteret kunne ein bruke nålebindingsteknikk, etter at kuhåret var spunne i ein tjukk tråd. 

Bruken av silhåret vart avløyst av silklut og silvatt.

Kjelder 
 Bjørn Austigard: Hårsolar og silhår. Romsdalsmuseet, Fiskerimuseet på Hjertøya Årbok 1986

Husdyrhald
Dyreprodukt
Mjølk
Routemaster

AEC Routemaster er ein type dobbeldekkarbuss som blei bygd av Associated Equipment Company (AEC) i 1954 (i produksjon frå 1958) og produsert fram til 1968. Bussane var primært bygd med frontmontert motor og open plattform bak som inngang. I tillegg var det enkelte variantar med dører og/eller inngang framme. Bussane blei sett inn av London Transport i 1956, og routemaster var i kontinuerleg teneste i London fram til 2005. Nå er bussane i bruk på to historiske bussruter sentralt i London.

Routemaster blei utvikla av AEC i samarbeid med London Transport, kunden til nesten alle nye routemasterar. Eit mindre tal blei levert til British European Airways og Northern General Transport Company. Bussane blei leverte i tradisjonelle raude og grøne farger. Til saman blei det bygd 2876 routemasterar  og omtrent 1000 av dei eksisterer enda.

Med den revolusjonerande formgivinga si overlevde routemaster fleire av arvtakarane sine i London. I tillegg overlevde dei privatiseringa av busselskapa i London og dei blei bruka av andre busselskap rundt i Storbritannia. I moderne busstransport i Storbritannia har eigenskapane til denne busstypen blitt både kritisert og lovprisa. Det opne inngangspartiet gjorde det mogleg å gå av og på bussen utanom busshaldeplassane og det at det var konduktør om bord gjorde på- og avstiging både raskt og sikkert. Ulempa med konduktør er naturleg nok mykje større utgift til arbeidskraft pr. buss.

Den tradisjonelle raude routemasteren har blitt eit av dei berømte ikona ein forbinder med London. Mange turistsuvenirar har bussane som tema og mange bussar eksisterer rundt omkring i verda. Uansett berømmelse blir ofte den tidlegare busstypen i London som routemasteren erstatta (AEC Regent III RT og Leyland Titan) blanda med denne både av vanlege folk og media.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 The AEC Society

AEC
Bussar
Samferdsle i London
It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)

«It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)» er ein song av Bob Dylan på albumet hans Bringing It All Back Home frå 1965. Songen er skildra av biografane hans som «eit mørkt meisterverk», ein av Dylan-songane med dei mest minneverdige bileta. Han vart skriven sommaren 1964 og vart først framført på konsert i New York City den 31. oktober 1964. Dylan introduserte songen der som «It's Alright, Ma, It's Life and Life Only».

Andre utgåver 

Songen vart spelt av Roger McGuinn for filmen Easy Rider i 1969. 

McGuinn's group The Byrds also occasionally performed the song live. One of the Byrds' live covers is featured on the bonus disc of the 2000 remaster of 1970's (Untitled) album, called (Untitled)/(Unissued). This version also appears as a bonus track on the 2002 remastered version of the compilation The Byrds Play Dylan.

Inspirasjon 

Clinton Heylin skriv i biografien sin Bob Dylan: Behind the Shades Revisited at songen «opna ein heil ny sjanger av fingerpeikande songar, ikkje berre for Dylan men for heile popverda». I tillegg skriv han at «It's Alright, Ma» truleg inneheld fleire «minneverdige aforismar» enn nokon annan Dylan-song.

Den mest kjende av desse linjene er «he not busy being born is busy dying» frå andre verset, som vart nytta av Jimmy Carter i nominasjonstalen sin i 1976. Al Gore, fortalte under presidentvalkampen i 2000 at dette var favorittsitatet hans.

Eit anna kjend døme er linja «Money doesn't talk, it swears», som står oppført i The Oxford Dictionary of Quotations,. I tillegg fører Columbia Dictionary of Quotations opp tre andre linjer frå songen: «Although the masters make the rules, for the wisemen and the fools», «But even the president of the United States sometimes must have to stand naked» og «Everything from toy guns that spark to flesh-colored Christs that glow in the dark, it's easy to see without looking too far that not much is really sacred.»

Songen vart spelt i siste episoden av serien The Sopranos.

Innspelingar

Av Bob Dylan 
 The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall, 1964 (2004)
 Bringing It All Back Home, 1965
 Before the Flood, 1974
 Bob Dylan at Budokan, 1979
 The 30th Anniversary Concert Celebration, 1993

Av andre 
 Billy Preston, Everybody Likes Some Kind Of Music, 1973
 Andy Hill & Renee Safier, It Takes a Lot to Laugh, 2001
 The Byrds, (Untitled)/(Unissued) (2000), The Byrds Play Dylan (2002), There Is a Season (2006). 
 Caetano Veloso, A Foreign Sound, 2004
 Marilyn Scott, Innocent of Nothing, 2006
 Mick Farren, People Call You Crazy - The Story of Mick Farren, 2003
 Roger McGuinn, Easy Rider (filmmusikk), 1969
 Ground Components, An Eye For A Brow, A Tooth For A Pick, 2006
 Ingrid Olava, Juliet's Wishes, 2008
 Terence Trent D'Arby, Music of Quality and Distinction Volume 2, 1991

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)» frå , den 20. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Songteksten  på bobdylan.com

Songar frå 1965
Bob Dylan-songar
Songar produserte av Tom Wilson
Songar skrivne av Bob Dylan
Roger McGuinn-songar
Billy Preston-songar
The Byrds-songar
Bergljot

Bergljot  er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Det har norsk namnedag den 21. oktober.

Det norrøne Bergljót er sett saman av bjǫrg, 'hjelp, berging', og ljótr, 'stygg', truleg med tydinga 'fryktytande' (for fienden). Den islandske og færøyske skrivemåten av namnet er framleis Bergljót.

Bergljot er også kjend brukt som mannsnamn i Noreg fram til 1600-talet.

Bruk i Noreg 

Ved folketeljinga i 1865 var det registrert 32 kvinner med namn som byrja på Bergl-, med skrivemåten Bergliot som den vanlegaste (dei andre var Berglioth, Bergljot, Bergljoth og Berglodt).

Ved folketeljinga i 1875 hadde 60 kvinner namnet med same byrjinga. Nye skrivemåtar var Bergligjot, Berglijot, Berglioht og Bergljod.

I 1900 blei det nedskrive 1465 kvinner med namnet Bergliot, i tillegg til 960 med Bergljot, 103 med Berglioth og ei rekkje mindre vanlege skrivemåtar, til saman 2 627.

I 2009 var det 988 norske kvinner som heitte Bergljot og 988 som heitte Bergliot.

Namneberarar 
 Bergljot Håkonsdatter (ca 990–ca. 1050), norsk sogekvinne, dotter av ladejarl Håkon Sigurdsson, gift med Einar Tambarskjelve
 Bergliot Ibsen (1869–1953), norsk songar, dotter av Bjørnstjerne Bjørnson
 Bergljot Larsson (1883–1968), norsk sjukepleiar, stiftaren av Norsk Sykepleierforbund
 Bergljot Hobæk Haff (f. 1925), norsk forfattar
 Bergljot Børresen (f. 1936), norsk veterinær og forfattar
 Bergljót Arnadóttir (f. 1949), islandsk skodespelar
 Bergljót Jónsdóttir (f. 1954), islandsk musikkadministrator
 Bergljot Webster (f. 1966), norsk jurist og høgsterettsdomar

Kjelder 

 

 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Delar av denne artikkelen bygger på «Bergljot» frå , den 20. oktober 2009. 

Kvinnenamn
Namn knytte til vern
Førenamn av norrønt opphav
Integrerings- og mangfaldsdirektoratet

Integrerings- og mangfaldsdirektoratet (IMDi) er ein norsk statleg etat under Arbeids- og inkluderingsdepartementet som blei oppretta 1. januar 2006. Etaten er tildelt oppgåver som tidlegare har vore hos Utlendingsdirektoratet, mellom anna busetjing av flyktningar, opplæring i norsk og samfunnskunnskap, tolking i offentleg sektor og koordinering av arbeidet mot rasisme og diskriminering. IMDi skal setje i verk integrerings- og mangfaldspolitikken på AID sitt ansvarsområde - som busetjing av flyktningar, oppfølging av introduksjonsloven og forvalting av viktige økonomiske verkemiddel innanfor integrerings- og mangfaldsarbeidet. Direktoratet samarbeider med innvandrarorganisasjonar og innvandrargrupper, kommunar, statlege etatar og privat sektor. IMDi gir råd og set i verk statleg politikk.

Oppgåvene har auka, og talet på tilsette har auka frå 110 ved skipinga til 201 ved starten av 2009.
IMDi har ein rekkje økonomiske verkemiddel i form av tilskotsordningar og prosjekt-/utviklingsmiddel. IMDi har i 2008 hatt forvaltingsansvaret for ca. 4,3 milliardar kroner, ein auke frå 2,8 milliardar kroner i 2007.

IMDi har hovudkontor i Oslo og regionale einingar i Narvik, Trondheim, Bergen, Kristiansand og Gjøvik. IMDi sitt driftsbudsjett for 2008 var 154 millionar kroner.
 
Osmund Kaldheim blei utnemnd til direktør i statsråd 3. juni 2005.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Årsrapport 2008 

Norske statsetatar
Skipingar i 2006
Fylkesveg 241 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 241 (fleirtyding).

Fylkesveg 241 i Sogn og Fjordane går mellom Gudvangen og Bakka i Aurland kommune. 
Vegen går langs vestsida av Nærøyfjorden og er 4,7 kilometer lang. 

Han tek av frå Europaveg 16 i på vestsida av Nærøydalselvi i Gudvangen og går på oppsida av biloppstillingsplassen, ferjekaia og turistbåthamna og eit par hundre meter langs fjorden før han held fram inn i den 1754 meter lange Bakkatunnelen. På hi sida av tunnelen held vegen fram langs fjorden til Bakka, der fylkesvegen endar. Vidare gjennom Bakka, forbi Bakka kyrkje, og til garden Tufto går det 1,2 kilometer kommunal veg.

Vegen mellom Gudvangen og Bakka vart fyrst bygd som kjerreveg i perioden 1854–1856. I 1928 fekk kjerrevegen til Bakka og ein rideveg mellom Bleiklindi og Styvi på austsida av Nærøyfjorden status som fylkesveg, og dette var då den fyrste fylkesvegen i fylket. Fyrst i 1978 vart det bygd bilveg til Bakka, men vegen var svært rasutsett og han var ofte stengd. Det vart difor bygd 1754 meter lang tunnel på strekka nærast Gudvangen. Bakkatunnelen vart opna 28. september 2001, etter å ha vore bygd på 16 månader, og gjorde vegen tryggare. Tunnelen har eitt køyrefelt og møteplass for kvar 250. meter.

Kommunar og knutepunkt

 Gudvangen
 Ferje frå Gudvangen til Styvi, Dyrdal, Frønningen, Kaupanger og Lærdalsøyri (mai-september)
 Bakkatunnelen (1754 m)
Kommunal veg frå Bakka til Tufto (1,2 km)

Kjelde
Kristin Ese: På god veg - Veghistorie i Sogn og Fjordane. Selja Forlag, Førde 2007. ISBN 978-82-91722-70-2, s. 47, 52, 57 og 59

Bakgrunnsstoff

 Om ferjeruta Gudvangen-Styvi-Dyrdal-Frønningen-Kaupanger-Lærdasøyri på nettstaden til Fjord1
 «Vegliste Sogn og Fjordane 2008 Fylkes- og kommunale veger» på nettstaden til Statens vegvesen
 Karttenesta visveg.no 

 241
Vegar i Aurland
Rigmor Aasrud

Rigmor Aasrud () er ein norsk mellomleiar, politikar og tidlegare ordførar i Gran kommune på Hadeland. Ho representerer Arbeiderpartiet. 20. oktober 2009 blei ho utnemnd til statsråd i Jens Stoltenberg si andre regjering, med ansvar for Fornyings- og administrasjonsdepartementet der ho overtok etter Heidi Grande Røys, samt kyrkjesaker i Kultur- og kyrkjedepartementet. Aasrud har stillingstittelen Fornyings- og kyrkjeminister.

Aasrud kom frå stillinga som statssekretær i Helse- og omsorgsdepartementet som ho fekk i 2005. Ho er i tillegg til å vere fornyings- og kyrkjeminister, settestatsråd (for Hanne Bjurstrøm) i Arbeidsdepartementet 20. oktober 2009–21. desember 2009. Aasrud vart vald inn på Stortinget som Arbeiderpartiet sin andrekandidat frå Oppland ved Stortingsvalet 2009. 

Rigmor Aasrud er utdanna bedriftsøkonom frå Handelshøyskolen BI, og har studert informasjonsfag ved Høgskolen i Lillehammer. Ho var økonomi- og administrasjonsleiar ved Hertz bilutleie 1978-85, og avdelingsleiar i Aas Data i åra frå 1985 til 1992. Aasrud var sekretær i Arbeiderpartiets kvinnerørsle i perioden 1992-1996 og ordførar i Gran kommune i åra 1995-2005. Ho blei vald inn i kommunestyret i Gran allereie i 1983. Frå 1999 til 2005 var Aasrud styreleiar i Hadeland Energi.

Bakgrunnsstoff 
 
 Rigmor Aasrud - biografi hos regjeringen.no.

Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg II
Statssekretærar frå Ap
Ap-ordførarar i Oppland
Ordførarar i Gran
Ap-statsrådar
Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Hanne Bjurstrøm

Hanne Inger Bjurstrøm () er ein norsk jurist og tidlegare politikar frå Arbeidarpartiet. Ho var arbeidsminister frå 2009 til 2012 i regjeringa Stoltenberg II.

Bjurstrøm er likestillings- og diskrimineringsombod frå 2016.

Bjurstrøm har vore dommar, konsernadvokat i Aker RGI og nestleiar i Arbeidsretten, og har også arbeidd i Europarådet, hos Regjeringsadvokaten og i Justisdepartementet. Ho kom til arbeidsminister-stillinga frå ei stilling som spesialrådgjevar i Miljøverndepartementet og Noreg sin forhandlingsleiar i dei internasjonale klimaforhandlingane.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 Cicero om Hanne Bjurstrøm 

Norske arbeidsministrar
Statsrådar i Regjeringa Stoltenberg II
Ap-statsrådar
Norske embets- og tenestefolk
Norske juristar
Politikarar frå Oslo
Yngvesønene

Yngvesønene Jorund/Jørund og Eirik var kongar av Ynglingeætta, søner av Yngve, den eine av Alrekssønene i følgje Snorre Sturlason. Dei var det tredje dømet på samkongar eller kongsbrør i Ynglingesoga.

Brørne var berre små då faren Yngve og bror hans drap kvarandre, og det var søskenbarnet Hugleik som rådde for Svitjod medan dei voks opp. Soga fortel at brørne reiste tidleg på hærferd og vart store sjøkongar, og herja mellom anna i Danmark. Her råka dei på ein Gudlaug, konge over håløygene, og dei tok på han og vann. Sidan vende dei seg til Svitjod, der ein dansk hovding, Hake, hadde teke makta og drepe Hugleik. Jorund og Eirik gjekk til slag mot Hake på Fyrisvollane, og Eirik vart drepen der. Hake fekk og banesår, og vart ført ut på sjøen i langskip, som sidan vart brend.

Jorund var sidan konge i Uppsala, og var på hærferd om somrane, er det gjete. Han miste livet på Jylland, då kong Gylaug av Hålogaland, son av Gudlaug, vann over han, og Jorund vart hengd der. Jorund var far til Aun den gamle, som vart konge etter han.

Tjodolv frå Kvine fortel i Ynglingatal:

 Då Jørund var feig
 i forne tid
 live han let
 i Limfjorden,
 då stry-hesten
 høg-bringa

 banen hans Gudlaug
 bera skulde
 og det harde reipe
 som Hagbard kvævde
 herse-hovdingen
 um halsen gjekk.

Etter soga er Hake bror av Hagbard. I kvada som omtalar kong Jorund, er det mange tilvisingar til forteljinga om Hagbard og Signe (Hagbard vart og hengd).

Den eldste Noregshistoria 

Historia Norvegiæ omtalar berre Jorund, ikkje Eirik. Her er dei søner av ein Ingjald (visseleg eit anna namn på Yngve). Denne framstillinga veit berre av at Jorund miste livet i kamp med danene, og vart hengd der. At det var ein håløyg-konge som valda dette, finst berre attgjeve hjå Snorre (som kan ha hatt andre kjelder).

Historisk fastsetjing 

Forteljinga om Hugleik, Eirik og Jorund er knytt både til Hagbard og Signe-forteljinga, og til forteljinga om Starkad den gamle, ein av kjempene hans Hake. Samstundes er det mogleg at Hake er den same som Hoc Healfdene, nemnd i kvædet Béowulf. Har dette noko føre seg, kan ein datere hendingane i livet hans Jorund til første halvdel av 400-talet, ei tid då danene var på frammarsj og la under seg landa aust og vest for øyane dei opphavleg budde på, og slik kom i trette med sveane og jydane. Kjeldene er elles uklåre på kongsrekkja før Jorund, og mykje tyder på at Jorund kan reknast som byrjinga på historisk tid, sidan han og er son av ein Yngve (som er opphavsnamnet til heile slekta). Kongane før Jorund (unnateke sonen Aun), er skildra i meir mytisk/magiske vendingar.

Jorund og Eirik er og omtalt hjå Øyvind Skaldespillar. Dei er soleis måteleg namngjetne.

Folk frå norrøn tid
Ynglingeætta
Syskenpar
Hugleik Alvsson

Hugleik Alvsson var ein konge av Ynglingeætta, som rådde etter at Alrekssønene Yngve og Alv hadde drepe kvarandre. Han var son av Alv, og rådde på vegner av Yngvesønene Jorund og Eirik.

Ynglingesoga fortel at Hugleik var ein fredeleg konge, rik, men «knipin på gods». Han hadde mange spelemenn i følgjet sitt, som spela harpe, fele og gigje. Han var og i lag med seidmenn og trollmenn, skriv Snorre. Han vart jaga ut og felt av kongane Hake og Hagbard, og fall på Fyrisvollane. Hake sjølv felte han, fortel Snorre. Etter dette rådde Hake for Uppsala i tre vintrar, og kjempene hans var ute på hærferd. Søskenbarna til Hugleik, Jorund og Eirik, kom sidan attende og hemna han. 

Hugleik er berre nemnd i Ynglingesoga, nærast som eit innskot i ei rekkje på tre ættleder med samkongar: Alrek og Eirik, Yngve og Alv, Jorund og Eirik. Det er og noko overnaturleg med Hugleik, sidan han heng saman med trollkunnige folk (og ei mengd spelemenn). 

Hugleik kan knytast til namnet Hygelac. Hygelac er nemnd som hærkonge i Béowulf, og var konge over gautane noko seinare. Han er elles berre nemnd i Ynglingesoga, og ikkje i andre kjelder. Hake er bror av Hagbard, kjend frå forteljinga om Hagbard og Signe, og moglegvis same mann som Hoc Healfdene, nemnd i Béowulf. Her er han far til Hnæf og Hildeburh, som båe var blanda inn i Finnsborgstriden. Hnæf er omtala som hocing ('son av Hoc'), eller healfdene, eit namn som sidan feste seg som eigennamn (Halvdan).

Ynglingeætta
Svenske sogekongar
Hagbard og Signe

Hagbard og Signe, eller Habbor og Signe, er ein mellomalderballade og ei fornaldersoge som har vore svært folkekjær i Skandinavia om gjennom mellomalderen. Hovudkjelda for forteljinga i dag er Saxo Grammaticus, men gjennom skaldane veit vi at soga var kjend i Noreg lenge før Saxo, minst frå 900-talet.

Handling 

Hagbard var ein stor hærmann og sjøkonge, bror av Hake, som er omtala i Ynglingesoga. Han kom til kong Siggeir/Sigar, som budde på Sjælland, og bela der til Signe, dotter hans. Signe svara på kjærleiken og ville gjerne ha Hagbard, men brørne hennar sette seg mot dette. Hagbard laut då kle seg i kvendeklede og møte Signe i løyndom. Der lova Signe at ho ikkje ville leva etter han om han vart drepen. Ei tenestejente røpte Hagbard, som vart teken til tinget og dømd til galgen. Signy var vis med dette og svor ho ville setja eld til buret sitt. Då Hagbard skulle hengjast, såg han at logane slog ut, og visste ho var glad i han. Så gjekk han i dauden og let seg hengja. 

Forteljinga har nokre likskapstrekk med Tristan og Isolde, ei vise som og var vidkjend i mellomalderen. Balladen er rekna til riddarvisene, og har teke opp i seg mange høviske drag som var ukjende for den tida handlinga er lagt til (400-talet).

Utbreiing 

Forteljinga vart kjend i mellomalderen, og nytta som førelegg for skodespel i nyare tid, mellom anna av Adam Oehlenschläger. Stadfestinga av forteljinga er knytt til namnet Siggeir/Sigar, som finst att mange stader. Saxo meinte handlinga var knytt til Sigerstedt på Sjælland, mens Landnámabok knyter handlinga til Steigen i Nordland. Flateyjarbok legg handlinga til Møre, og i tillegg til dette kan ein vise til gardsnamnet Sigersvoll på Lista (som og er knytt til Helge Hundingsbane). 

Balladen om Habbor og Signe er mellom anna overlevert i Telemark.

Norrøn litteratur
Norske folkeviser