alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kari Brattset

Kari Skaar Brattset () er ein norsk handballspelar frå Varteig i Sarpsborg, som vann sølvmedalje med Noreg i Handball-VM 2017. Ho er linjespelar, sidan sommaren 2018 aktiv i Györ frå Ungarn. Kari Brattset Dale var i 2020 ein sentral spelar på det norske landslaget som vann EM-gull. Perioden 2016-20 deltok ho i 76 landskampar og skåra 177 mål.

Brattset vart norsk seriemeister 2018 med Våg Vipers.

Brattset spelte 2007-11 på Sarpsborg IL, 2011-14 på Fredrikstad BK, 2014-16 på Glassverket IF og 2016-18 på IK Våg.

Merittar landslag
 VM 2017: Sølvmedalje etter 21–23 mot Frankrike
EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
 VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
 VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike

Kjelder
 NIF-profil

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Spelarar i Handball-VM 2017 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2018 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 2019 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2020 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Folk frå Sarpsborg
Marit Røsberg Jacobsen

Marit Røsberg Jacobsen () er ein norsk handballspelar frå Narvik som vann sølvmedalje med Noreg i Handball-VM 2017. Ho er høgre kantspelar, sidan sommaren 2018 aktiv i Esbjerg frå Danmark. Åra 2016-18 deltok Jacobsen i 41 landskampar og skåra 74 mål.

Jacobsen flytta til Trondheim, og spelte ein sesong på Charlottenlund SK. Deretter var ho Selbu-spelar i tre år, før ho i tida 2014-18 var aktiv i Byåsen Idrettslag.

Merittar landslag
 VM 2017: Sølvmedalje etter 21–23 mot Frankrike
EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
 VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
 VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike

Kjelder
 NHF

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Spelarar i Handball-VM 2017 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2018 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2020 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Folk frå Narvik
Scarlet Rivera

Scarlet Rivera () er ein USA-amerikansk fiolinist. Ho er mest kjend for samarbeidet med Bob Dylan, særleg på albumet Desire og som ein del av Rolling Thunder Revue.

Dylan skal ha oppdaga Rivera før øvinga hans for Rolling Thunder Revue-turneen i 1975. Etter ei øving med ho, inviterte Dylan ho med på turneen. Rivera har sidan gjeve ut musikk på eiga hand, ofte innan forskjellige stilartar. Ho har òg spelt med Tracy Chapman, Indigo Girls, Kori Linae Carothers, Keb Mo og andre.

Diskografi 
 Scarlet Rivera (Warner Bros., 1977)
 Scarlet Fever (Warner Bros., 1978)
 Celtic Dreams (Bci/Eclipse Music, 1998)
 Celtic Myst (Bci/Eclipse Music, 1998)
 Behind the Crimson Veil – Scarlet Rivera and Tommy Eyre (Bci/Eclipse Music, 1999)
 Celtic Spirit (Bci/Eclipse Music, 1998)
 Classic Christmas 
 Voice of the Animals (Scarlet Rivera, 2000)
 Journey with an Angel (Echo Sonic, 2003)
 Magical Christmas (Bci/Eclipse Music, 2004)
 A New Map of the World (DISCONFORME SPAIN, 2004) by Ritual (Uruguay)

Med Bob Dylan 
 Bootleg Series, Vol. 1–3 (ca. 1975–1976) (Columbia)
 The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue (1975) (Columbia)
 Desire (1975) (Columbia)
 Hard Rain (1976)

Med Peter Maffay 
 Sonne in der Nacht - 1. Diese Sucht die Leben heißt (LP, CD, video, DVD, 1984) (WEA Musik)

Med Dee Dee Bridgewater
 Just Family (Elektra, 1977)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scarlet Rivera» frå ,  den 29. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Nettsida til Rivera

USA-amerikanske fiolinistar
Indigo Girls-medlemmar
Musikarar frå Chicago
Howard Wyeth

Howard Pyle Wyeth (), òg kjend som Howie Wyeth, var ein USA-amerikansk trommeslagar og pianist. Wyeth er mest kjend for arbeidet med saksofonisten James Moody, rockabillysongaren Robert Gordon, gitaristen Link Wray, songaren Don Covay og visesongaren Christine Lavin. Han spelte òg trommer for Bob Dylan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Howard Wyeth» frå ,  den 29. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske pianistar
Musikarar frå New Jersey
Stridepianistar
USA-amerikanske trommeslagarar
Rob Stoner

Robert David Rothstein (), betre kjend som Rob Stoner, er ein USA-amerikansk multi-instrumentalist.

Stoner starta karrieren sin med forskjellige artistar i New York City, og spelte mellom anna på Don McLean-songen «American Pie». I 1973 byrja han ein solokarriere. I 1975 fekk han jobben som bandleiar og bassist i bandet til Bob Dylan, og spelte med Dylan på Rolling Thunder Revue-turneen. Han song og spelte på fleire Dylan-innspelingar. 

Etter Dylan spelte han med ei rekkje andre artistar som Chris Spedding, Link Wray, Robert Gordon, Chuck Berry og Joni Mitchell.

Diskografi
1980 – Patriotic Duty – MCA Records – (MCA-5118)
1983 – If You Want It Enough – Sun Records – (Sun 1031)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rob Stoner» frå ,  den 29. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske rockebassistar
Ronee Blakley

Ronee Sue Blakley () er ein USA-amerikansk skodespelar, visesongar, komponit, produsent og regissør. Ho er kanskje mest kjend som skodespelar. Den mest kjende rolla hennar var som den oppdikta countrystjerna Barbara Jean i Robert Altman-filmen Nashville frå 1975, som ho vann ein National Board of Review-pris for beste siderolle, og vart nominert til Oscarprisen. Ho hadde òg ei rolle i A Nightmare on Elm Street (1984).

I 1970-åra gav ho ut fleire album og song i lag med Linda Ronstadt, Bob Dylan, Leonard Cohen og Hoyt Axton.

Verk

Diskografi
Ronee Blakley (1972) – Elektra 
Nashville Soundtrack – MCA
Welcome (1975) – Warner Bros. 
I Played It for You (2007) – RBPI (CDBaby.com)
Freespeak (2008 – RBPI (CDBaby.com)
Lightning Over Water Soundtrack (2008) – RBPI (CDBaby.com)
Ronee Blakley Live at the Mint (2008)  – RBPI
River Nile (2009) - RBPI
Grief Holes (2009) - RB[O
Live at the Bitter End (2011) -RBPI
Djerassi Collection (2012) - RBPI

Film
Wilbur and the Baby Factory (1970)
Nashville (1975) som Barbara Jean
Mannikin (1977, Short) som Simone Maglore
Three Dangerous Ladies (1977) som Simone (segmentet «The Mannikin»)
The Private Files of J. Edgar Hoover (1977) som Carrie DeWitt
Renaldo and Clara (1978) som Mrs. Dylan
The Driver (1978) som The Connection
She Came to the Valley (1979) som Willy Westall
Good Luck, Miss Wyckoff (1979) som Betsy
The Baltimore Bullet (1980) som Carolina Red
Lightning Over Water (1980, Documentary) som Herself
A Nightmare on Elm Street (1984) som Marge Thompson
Cinématon (1985)
A Return to Salem's Lot (1987) som Sally
Student Confidential (1987) som Jenny Selden
Someone to Love (1987) som Attendee
Murder by Numbers (1990) som Faith (siste filmrolle)

Fjernsyn
Desperate Women (1978)
Vega$ (1 episode, 1978) 
Ladies in Waiting (1979)
The Love Boat (1 episode, 1979) : Doc's Ex' Change/Gift, The/Making the Grade (1979)
Beyond Westworld (1 episode, 1980) : Sound of Terror (1980)
The Oklahoma City Dolls (1981)
Highway to Heaven  (1 episode, 1984) : Song of the Wild West (1984)
Trapper John, M.D. (1 episode, 1985) : So Little, Gone (1985)
Tales from the Darkside (1 episode, 1985) : The False Prophet (1985)
ABC Afterschool Special Sherman (1 episode, 1987) : Divorced Kids' Blues (1987)
Hotel (1 episode, 1988) : Double Take (1988) TV episode

Komponist
Welcome Home, Soldier Boys (1972)
Nashville (1975)
Lightning Over Water (1980)
Docu Drama (1984)

Filmmusikk
Nashville (1975) 
Renaldo and Clara (1978)

Regissør og produsent
Docu Drama (1984)
Of One Blood (2012)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ronee Blakley» frå ,  den 29. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad

People from Nampa i Idaho
USA-amerikanske skodespelarar
Musikarar frå Idaho
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Steven Soles

Steven Soles er ein amerikansk visesongar, plateprodusent og gitarist.

Han var òg kjend som J. Steven Soles og vart spurt av Bob Dylan om han ville bli med på Rolling Thunder Revue-turneen i 1975-1976. Han deltok òg på Dylan-albuma Desire og Street-Legal og den påfølgjande turneen, inkludert konsertalbumet Bob Dylan at Budokan. Då turneen var over skia Soles og to andre medlemmar frå bandet til Dylan, T-Bone Burnett og David Mansfield, bandet The Alpha Band.

Steven Soles har sidan gjeve ut to soloalbum, The Promise i 1980 og Walk By Love i 1982. 

Soles arbeidde òg sidan med Dylan, Burnett, The Washington Squares, Bob Neuwirth, Steve Poltz, Peter Case, Elvis Costello, Roger McGuinn, Don McLean, The Monkees, The 77s, Olivia Newton-John, Roy Orbison, Tonio K, Victoria Williams, Steve Scott og andre. Han spelte på den fjernsynssendte konserten Roy Orbison and Friends, A Black and White Night.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steven Soles» frå ,  den 29. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockesongarar
Andrzej Gmitruk

Andrzej Gmitruk () var ein polsk boksetrenar og boksepromotor.

Biografi 
Gmitruk byrja som juniortrenar i 1975. To år seinare tek han over bokseklubben Legia Warszawa som vann det polske lagmeisterskapet i boksing fem gonger. Han trena to av bronsemedaljevinnarane i OL 1980 i Moskva, Kazimierz Szczerba og Krzysztof Kosedowski. I 1981 og 1983 vart Gmitruk kåra til årets boksetrenar av avisa BOKS. I 1983 overtok han som trenar for det polske landslaget. Under ALTE i 1988 i Seoul vann fire av bokserne han trena bronsemedaljar: Andrzej Gołota, Henryk Petrich, Jan Dydak og Janusz Zarenkiewicz. I åra 1988–1998 jobba han i Noreg som boksetrenar og sportssjef i Norges Bokseforbund. Han trena Ole Klemetsen til OL i 1992 og Jørn Johnson til OL i 1996. Etter 1998 var Gmitruk trenar og promotor for profesjonelle boksarar. 2012–2018 var han ekspertkommentator for boksing ved Polsat Sport.

Under valet i 2018 stilte Gmitruk som kandidat for partiet Lov og rettferd på regionalt nivå, utan å veljast inn.

Gmitruk omkom heime i Hipolitów i Masoviske voivodskap den 20. november 2018. Måndag 19. november hadde han tent eit lys på terrassen til minne om den avlidne sonen sin. Om natta byrja det å brenna ute på terrassen. Under forsøk på å slokke brannen døydde Gmitruk. Dødsårsaka var akutt sirkulasjons- og respirasjonssvikt. Andrzej Gmitruk vart 67 år gammal. Han etterlét seg kona Agnieszka og ei fem år gammal dotter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andrzej Gmitruk» frå ,  den 30. november 2018.  

Polske idrettsfolk
Masterpieces av Bob Dylan

Masterpieces er eit samlealbum av Bob Dylan, utgjeve 12. mars 1978 på CBS. Det var eit tredobbelt album som kom ut i Japan, Australia og New Zealand i høve turneen hans i 1978. Albumet inneheld stort sett dei mest kjende songane hans gjennom heile karrieren fram til då, i tillegg til eit spor som ikkje var gjeve ut før, ein unik versjon av «Mixed-Up Confusion» frå 1962. Det inneheld òg konsertopptak av «Just Like Tom Thumb's Blues» from Dylan verdsturneen hans i 1966, som først kom ut som B-side til «I Want You» i 1966. Masterpieces kom ut på CD i 1991 på Columbia, men er i dag ute av opplag.

Innhald
Alle songane er skrivne av Bob Dylan, utanom der andre er nemnde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masterpieces (Bob Dylan album)» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1978
Samlealbum av Bob Dylan
Columbia Records-album
Changing of the Guards

«Changing of the Guards» er ein song skriven av Bob Dylan, gjeven ut i 1978 på singel og som opningssporet på Street-Legal. Singelen selde dårleg og han nådde ikkje topp 100 i USA. Songen er likevel sidan blitt gjeven ut på fleire samlealbum: Bob Dylan's Greatest Hits Volume 3 i 1994 og luksusutgåva av Dylan i 2007.

Ein litt lengre miks av «Changing of the Guards», inkludert ein lengre uttoning, kom ut på utgåver av Street-Legal i 1999 og 2003.

Musikalsk er «Changing of the Guards», som mykje av Street-Legal, ei ny musikalsk retning for Dylan med kvinnelege korsongarar og ein markant saksofon mellom versa. 

Dylan framførte berre «Changing of the Guards» på den påfølgjande turneen i 1978, ofte som siste song og han vart spelt langt kjappare enn albumversjonen. Songen var derimot ikkje med på konsertalbumet etter turneen, Bob Dylan at Budokan.

Andre versjonar
«Changing of the Guards» er blitt spelt av:
Frank Black: All My Ghosts (1998)
Juice Leskinen: «Vahdinvaihto» single (1999)
Chris Whitley & Jeff Lang:  Dislocation Blues (2006)
Patti Smith: Twelve (2007)
The Gaslight Anthem: Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan (2011)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Changing of the Guards» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Teksten

Singlar frå 1978
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar produserte av Don DeVito
Columbia Records-singlar
Songar frå 1978
Patti Smith-songar
Frank Black-songar
Baby, Stop Crying

«Baby, Stop Crying» er ein song skriven av Bob Dylan. Han kom ut sommaren 1978 på singel og i ein lengre versjon på albumet Street Legal. Han vart framført på den påfølgjande verdsturneen i 1978. Songen nådde 13. plassen i Storbritannia og nådde topp 10 mange stader i Europa, men kom ikkje inn på singellista i USA. 

Som mange av songane på Street Legal vert «Baby, Stop Crying» framført med saksofon og ein trio kvinnelege korsongarar.

Andre versjonar
Terrance Simien: Jam the Jazzfest (1998)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baby, Stop Crying» frå ,  den 30. november 2018.

Bakgrunnsstoff
Tekst

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Singlar frå 1978
Songar produserte av Don DeVito
Columbia Records-singlar
Songar frå 1978
Eivind Berggrav

Eivind Berggrav ( var ein norsk biskop og kyrkjeleiar fødd i Stavanger.
Han var far til seinare departementsråd ved Statsministerens kontor Dag Berggrav. Eivind Berggrav var gift med Kathrine Seip, syster til Didrik Arup Seip og Hans Seip.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eivind Berggrav» frå ,  den 13. desember 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi ved NRK
 Artikkel i Store norske leksikon

Norske biskopar
Norske redaktørar
Norske salmediktarar
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Folk frå Stavanger
St. Olavs Orden
Æresdoktorar ved Københavns Universitet
David Mansfield

David Mansfield () er ein USA-amerikansk musikar og komponist. 

Bob Dylan bad Mansfield om å bli med på turneen hans i 1975, Rolling Thunder Revue-turneen, og han vart verande i bandet til Dylan til verdsturneen i 1978 var over. 

Etter Revue-turneen var over i 1976 slo Mansfield og to andre medlemmar i bandet til Dylan, T-Bone Burnett og Steven Soles, seg saman og danna The Alpha Band. Bandet gav ut tre album, The Alpha Band i 1977, Spark in the Dark i 1977 og The Statue Makers of Hollywood i 1978. 

Etter The Alpha Band vart oppløyst fortsette Mansfield å arbeide for artistar som Dylan, Burnett, Johnny Cash, Nanci Griffith, Roger McGuinn, Sam Phillips, Mark Heard, The Roches, Edie Brickell, Spinal Tap, Lucinda Williams, Dwight Yoakam, Victoria Williams, Loudon Wainwright III, Willie Nile, Chris Hillman, Herb Pedersen og andre.

Mansfield har komponert musikk for mange filmar og byrja i 1980 med filmen Heaven's Gate.

Filmar
1980	Heaven's Gate
1985	Year of the Dragon
1986	Club Paradise
1987	The Sicilian
1989	Miss Firecracker
1990	Desperate Hours
1991	Late for Dinner
1993	The Ballad of Little Jo
1993   Me and Veronica
1994   Outlaws: The Legend of O.B. Taggart
1996   Deep Crimson
1997   Floating
1997   Road Ends
1997	The Apostle
1998   El evangelio de las maravillas
1998	Dark Harbor
1999	Tumbleweeds
1999   No One Writes to the Colonel
2000   Such Is Life
2000   Ropewalk
2000	A Good Baby
2000	Songcatcher
2002	Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood
2003   Flora's Garment Bursting Into Bloom
2005	Transamerica
2006	Stephanie Daley
2006	Diggers
2006   El carnaval de Sodoma
2007	Then She Found Me
2008	The Guitar
2011	Certainty
2011   The Reasons of the Heart
2013	The Last Keepers
2016   Sophie and the Rising Sun

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Mansfield» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske fiolinistar
USA-amerikanske filmmusikkomponistar
USA-amerikanske folkegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockegitaristar
Bruce Hornsby and the Range-medlemmar
Musikarar frå New Jersey
Pedalsteelgitaristar
Folk frå Leonia i New Jersey
Alan Pasqua

Alan Pasqua () er ein USA-amerikansk jazzpianistar, lærar og komponist. Han var med å komponere kjenningsmelodien til CBS Evening News. Han har òg hatt ein lang karriere i pop og rock, mellom anna som medlem, klaverspelar og låtskrivar i hardrockbandet Giant i 1980-åra. Han studerte ved Indiana University og New England Conservatory of Music. Albumet hans Standards med trommeslagaren Peter Erskine vart nominert til ein Grammypris. Som studiomusikar har han turnert og spelt inn musikk med Bob Dylan, Cher, Michael Bublé, Eddie Money, Allan Holdsworth, Joe Walsh, Pat Benatar, Rick Springfield, Juice Newton, Prism og Santana.

Diskografi
 Milagro (Postcards, 1994)
 Dedications (Postcards, 1995)
 Lee Ritenour – Alive in L.A. (GRP, 1997)
 Russian Peasant (Blue Forest, 2000)
 The Music of Eric Von Essen, Vol. 1 (Cryptogramophone, 2000)
 The Music of Eric von Essen, Vol. 2 (Cryptogramophone, 2001)
 Latin Jazz (Yamaha Artists, 2001)
 Body & Soul (Video Arts, 2004)
 My New Old Friend (Cryptogramophone, 2005)
 Solo (Alan Pasqua, 2007)
 Standards (Fuzzy, 2007)
 The Anti-Social Club (Cryptogramophone, 2007)
 Blues for Tony (Moonjune, 2010)
 Twin Bill: Two Piano Music of Bill Evans (BFM Jazz, 2011)
 The Interlochen Concert (Fuzzy, 2016)

Som leiar
Med Peter Erskine, Bob Mintzer, Darek Oleszkiewicz
Standards 2: Movie Music (Fuzzy Music, 2010)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alan Pasqua» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske pianistar
Giant-medlemmar
Musikarar frå New Jersey
Jazzfusion-pianistar
The Tony Williams Lifetime-medlemmar
Santana-medlemmar
Billy Cross

Billy Cross () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og produsent. Han har budd i Danmark sidan 1980. Han har vore ein del av dei danske musikkgruppene Delta Cross Band, Cross-Schack-Ostermann og Everybody's Talking.

Som studiomusikar har han spelt med Jobriath, Bob Dylan og Meat Loaf, Robert Gordon og Link Wray.

Som produsent har han arbeidd med artistar som Anne Dorte Michelsen, C.V. Jørgensen, Björn Afzelius, Allan Olsen, Henning Stærk, Søs Fenger, Henrik Strube, Jørn Hoel, Pretty Maids, Johnny Madsen, Lars Lilholt og det danske bandet Dalton.

Bibliografi
 Mit amerikanske køkken, kokebok (2001)
 Så langt så godt – et liv med rock, memoarar (2010)

Diskografi

Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Billy Cross» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Danske rockegitaristar
Folk frå Manhattan
Musikarar frå New York City
Carolyn Dennis

Carolyn Dennis (), stundom kalla Carol Dennis eller Carol Dennis-Dylan, er ein USA-amerikansk songar og skodespelar, mest kjend for arbeidet sitt med og ekteskapet med Bob Dylan.

Dennis har òg sunge for Wonderlove, The Carpenters, Kenny Loggins, Bruce Springsteen, og Michael Jackson på HIStory: Past, Present and Future, Book I. 

Dennis og Dylan fekk eit barn, Desiree Gabrielle Dennis-Dylan, fødd 31. januar 1986. Dei gifta seg i juni 1986 og skilde seg i oktober 1992. Heile ekteskapet og barnet deira var fullstendig ukjend for både fansen til Dylan og media fram til boka Down the Highway: The Life of Bob Dylan av Howard Sounes.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carolyn Dennis» frå ,  den 30. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske songarar
Bob Dylan
NM i alpine greiner 1970

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1970 vart avvikla på Oppdal dagane 6.-8. mars 1970.

Menn

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kombinasjon

Kvinner

Slalåm

Storslalåm

Utfor

Kombinasjon

Kjelder
Sportsboken 1970. Norsk kunstforlag. Oslo 1970.

Noregsmeisterskap i 1970
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Maurice Manificat

Maurice Manificat () er ein fransk langrennar frå Sallanches i Frankrike som vann sølvmedaljen på 15 km under Ski-VM 2015. Elles har han sikra seg tre bronsemedaljar i 4 x 10 km stafett og ein bronsemedalje i sprintstafett, høvesvis i OL 2014, VM 2015 og OL 2018 .

Aktiv
Manificat tok steget opp i verdseliten då han vart tredjemann i 15 km fristil ved eit verdscuprenn i Davos 12. desember 2009. Under dei olympiske leikane 2010 i Vancouver kom han på sjetteplass i same øvinga. Den 6. mars 2010 gjekk Manificat inn til siger på tremila i Lahti, hans fyrste triumf i eit verdscuprenn. Vel to veker etter, vann han ein 15 km lang etappe i verdscupen i Falun. Både i 2011- og 2012-sesongen kleiv Manificat på sigerspallen etter fleire verdscuprenn, utan å kome til topps på pallen. Det gjorde han derimot 16. desember 2012, då han vann 30 km i Canmore. Temmeleg nøyaktig eitt år seinare, den 14. desember 2012, sigra han også på ei tremil i fristil i Davos.

Ved Vinter-OL 2014 i Sotsji gjekk Manificat den andre etappen for det franske laget som tok bronse på 4 x 10 km stafett. Under verdsmeisterskapen 2015 i Falun vann Manificat sølvmedaljen i 15 km fristil, einast Johan Olsson frå arrangørlandet Sverige gjekk fortare. I same meisterskapen kopierte Manificat og lagkameratane OL-prestasjonen i 4 x 10 km stafett og vann ein ny bronsemedalje. Gjennom 2016-sesongen sanka Manificat heile seks pallplassringar. Han vann då 15 km fristil i tsjekkiske Nové Město na Moravě i slutten av januar månad, og var best i ein 15 km lang etappe i verdscupen i Canmore i midten av mars. Tidleg i januar 2017 fekk han bestetid på den 9 km lange avslutingsetappen i Tour de ski.

Den 11. november 2017 var Manificat bestemann i ein 15 km lang verdscup-etappe i finske Ruka. Ein månad seinare, 10. desember 2017, vann han 15 km fristil i Davos, hans hittil siste triumf i eit verdscuprenn. Under dei olympiske vinterleikane i Pyeongchang i 2018 vann Manificat to bronsemedaljar, fyrst i 4 x 10 km stafett og så i lagsprint i fristil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maurice Manificat» frå ,  den 1. desember 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske langrennsløparar
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Franske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Franske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Franske deltakarar under vinter-OL 2022
Langrennsløparar under vinter-OL 2022