alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Borgholms slott

Borgholms slott var eit slott utanfor Borgholm på Öland. Det blei oppført på slutten av 1200-talet og er i dag i ruinar etter ein brann i 1806. Ruinen er ein av dei største turistattraksjonane på Öland.

Galleri

Öland
Slottsruinar
Ruinar i Sverige
Andreas Peter Bernstorff

Andreas Peter Bernstorff () var ein dansk greve og statsmann, fødd i Hannover, brorson til Johan Hartvig Ernst Bernstorff. Utanriksminister Bernstorff var ein av dei fremste statsmennene i Danmark-Noreg.

Liv og gjerning
Bernstorff var fødd i Hannover. Han studerte nasjonaløkonomi i Göttingen og Genève, og var elles på danningsreise i Italia, Frankrike, Nederland. I England let han seg imponere av jordbruket, noko som gjorde han til tilhengar av reformer i bondenæringa.

Frå 1759 hadde Bernstoff stilling ved Tyske Kancelli i København. Jamsides vart han i 1760 deputert i det vestindisk-guineiske Rente og Generaltoldkammer. Sidan var han også deputert i General-Landøkonomi- og Kommercekollegiet, i 1766 dessutan deputert i Rentekammeret. I tillegg vart han i 1767 medlem av Overskattedirektionen, eit slags finansdepartement. Bernstorff vart utnemnd til greive i 1767 og geheimeråd i 1769. Samtidig med at onkelen vart styrta i 1770, vart også han avsett.

Frå november 1772 var Bernstorff på ny i dansk statsteneste. Året etter tok han over utanriksministerposten og få månader seinare sjefsstillinga i Det tyske kanselli. Han førte vidare den utanrikspolitiske kursen til onkelen; arbeidde for å ha eit nært tilhøve til Russland for slik å hindre eit sterkt Sverige og det dansk-fiendslege kongehuset der. Såleis slutta han i 1773 forsvarsforbund og i 1780 nøytralitets-forbund med Russland.

Under den nordamerikanske fridomskrigen forma Bernstorff i 1778 dei nøytrale statane sitt  folkerettslege krav på frihandel med alle varer som ikkje var krigs-kontrabande. Usemje mellom Bernstorff og fyrsteminister Ove Høegh-Guldberg førte til at Bernstorff vart avsett i november 1780.

Etter kronprins Frederik sitt statskupp i april 1784 vart Bernstorff utanriksminister på ny. Sidan var han fram til han døydde i 1797 i realiteten fyrsteminister i Danmark-Noreg. Denne perioden hadde han ei heilt avgjerande rolle i statsstyringa. Han fylgde ein mellomveg mellom Struensee sin reformiver og Guldbergs strengt konservative politikk. Såleis støtta han Reventlow og Colbjørnsen sine bondereformer som frigjorde bondestaden i 1787, og som førebudde opphevinga av livegenskapen i Holstein og Sydslesvig, fullbyrda 1804.

Forsvarsforbundet med Russland tvinga i 1788 Danmark til å yte tsaren hjelp i striden mot Sverige. Då England og Preussen truga Danmark, trekte Bernstorff meir enn gjerne den danske stønaden til Russland. Etter svenskekongen Gustav III døydde i 1792 nærma Bernstorff seg Sverige og slutta i 1794 nøytralitetsforbund med landet. Med stor styrke hevda han Danmark sin rett til å vere nøytralt under den store krigen mot den franske republikken, trass i at han mislikte revolusjons-valden.

Bernstorff verna om trykkefridomen og gjennomførte 1797 ein tolltariff, som med sitt frisinn kunne ha vore ei rettesnor for samtida. Han tok òg det fyrste steget mot frigjering av jødane og fekk i 1792 vedteke eit forbod mot slavehandel, ei lov som vart gjort gjeldande i 1803.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andreas Peter Bernstorff» frå ,  den 5. april 2020.  
 

Danske utanriksministrar
Danskar frå 1700-talet
Folk frå Hannover
Metha i Lida

Metha i Lida () er ein norsk student frå Førde kommune.  I 2019 gav ho ut sakprosaboka Ingen må vite det, som handlar om psykisk helse.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Om Metha i Lida på Selja forlag henta 6.4.2020

Bakgrunnsstoff
 Om boka Ingen må vite det 
 Bloggen til Metha i Lida  

Forfattarar frå Førde
Norske sakprosaforfattarar
Nynorskforfattarar
Fredrik Stillman

Fredrik Stillman () er ein svensk tidlegare ishockeyspelar frå Jönköping. Han vann VM-gull med Sverige i 1991 og 1992 og OL-gull i 1994.

Stillman var forsvarsspelar på HV 71 frå 1985 til ein akselskade i 2000 gjorde det umogleg for honom å halde fram som aktiv spelar. Bortsett frå sesongane 1995/96 og 1999/2000, då han spelte på Berlin Capitals i den tyske ishockeyserien, har han gjort teneste i HV 71. I 1995 var han med då HV 71 vart svensk meister for aller fyrste gong. Stillman stod gjennom åra bak 197 assist-pasningar og sanka totalt 287 poeng for klubben. Etter han slutta spele for HV 71, har han vore trenar og seinare sportssjef.

Med det svenske landslaget vart Stillman verdsmeister i Finland i 1991 og i Tsjekkoslovakia året etter. Høgdepunktet med Tre Kronor kom då Sverige vann den olympiske ishockeyfinalen på Lillehammer i 1994. Elles sanka Stillman VM-sølv i 1993 og på heimebane i 1995, samt VM-bronse i 1994. Gjennom åra deltok han i 156 landskampar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fredrik Stillman» frå ,  den 6. april 2020.  
 

Svenske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sverige
Jonas Bergqvist

Pär Jonas Bergqvist () er ein svensk tidlegare ishockeyspelar, fødd i Hässleholm. Han er trefaldig verdsmeister med Sverige; 1987, 1991, 1998 og olympisk meister 1994 på Lillehammer.

Bergqvist var høgreveng på Leksands IF frå 1981 til 1998, bortsett frå 1989/90-sesongen i Calgary Flames og sesongen etter i Mannheimer ERC. Han la opp i 1999, etter ein siste sesong i Feldkirch i Austerrike.

Frå 1986 til 1998 var Bergqvist med om å vinne sju medaljar i verdsmeisterskap i ishockey og to olympiske ishockey-medaljar. Medaljehaustinga tok til med sølv i 1986 og gull i Austerrike i 1987. Sidan fekk han bronse under Vinter-OL 1988 før han i 1991 vart verdsmeister for andre gong, der den avgjerande kampen fann stad i Turku i Finland. I 1993 vart det finaletap for Bergqvist og Sverige i verdsmeisterskapen mot Russland. Under dei olympiske vinterleikane 1994 på Lillehammer fekk Sverige si einaste gullmedalje då Tre Kronor lukkast vinne over Canada i ein jamn finale. Seinare i OL-sesongen tok Sverige bronseplassen, medan laget året etter måtte tole finaletap mot Finland då VM 1995 fann stad på svensk is. Bergqvist henta si niande internasjonale medalje då Sverige gjekk til topps i Ishockey-VM 1998 i Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jonas Bergqvist» frå ,  den 6. april 2020.  
 

Svenske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sverige
Financial Times

Financial Times (FT) er ei britisk liberal næringslivsavis som kjem ut i London. Ho inneheld òg mykje generelt politisk stoff, og blir rekna som ei leiande kvalitetsavis. Sjefredaktør er Roula Khalaf (sidan januar 2020).

Historie

Avisa blei grunnlagd under namnet London Financial Guide i januar 1888 av Horatio Bottomley. I februar same året fekk ho namnet Financial Times. I 1893 tok avisa i bruk lakserosa papir (som også Dagens Næringsliv brukar i Noreg), noko som skilde henne klart ut frå andre aviser, særleg den noko eldre konkurrenten Financial News. Dei to avisene blei slått saman i 1945. I 1957 blei avisa kjøpt opp av Pearson Publishing Group. 

23. juli 2015 gjekk Nikkei Inc. med på å kjøpåvisa for 844 millionar pund, og kjøpet blei endeleg den 30. november 2015.

Utgåver
Det er blitt trykt ei eiga utgåve for europeiske og nordamerikanske lesarar i Frankfurt am Main sidan 1979. Avisa har eit opplag på over 440 000 eksemplar. Rundt ein firedel av det blir seld i Storbritannia. 

I tillegg til den engelskspråklege avisa blei det frå 2000 til 2012 gjeve ut ei tyskspråkleg utgåve, Financial Times Deutschland, med eit opplag på noko over 100 000. Den 23. november 2012 gjorde styret i forlaget Gruner+Jahr som utgjevar av den tyske utgåva det kjend at den tyske utgåva skulle innstillast av økonomiske årsaker. Den siste utgåva kom ut den 7. desember 2012. Avisa hadde då produsert eit kumulert tap på 250 millionar euro.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Financial Times» frå ,  den 6. april 2020.

Bakgrunnsstoff 
 

Britiske aviser
Skipingar i 1888
Atharvaveda

Atharvaveda er eit heilagt skrift innan hinduismen. Det er òg ei kjelde til vedisk mytologi. Teksten består av religiøse hymne og manande formlar, og er den yngste av dei fire vedaene.  Han har namn etter Atharvan, ein mytisk lærd prest som skal ha utvikla bønene og formulara,  og kan daterast til ca. 1200–1000 f.Kr. 

Atharvaveda inneheld tekstlaget samhita, som er det eldste, ein brahmanatekst og eit siste tekstlag som omfattar filosofiske funderingar. Dette laget omfattar tre primære upanisjadar som har hatt stor påverknade på ulike skular innan hindufilosofi: Mundaka-upanisjad, Mandukia-upanisjad og Prasjna-upanisjad.

Atharvaveda omfattar 730 hymne med rundt 6 000 mantra, og er delt inn i 20 bøker. Rundt ein sjudel av verket er tekstar som Atharvaveda har felles med Rigveda. Sjølv om Atharvaveda blir rekna blant vedaene, står han likevel «utanfor» kjernen av dei tre sentrale (Rigveda, Yajurveda og Samaveda). Noko kan tyda på at han representerer ein parallell kultisk tradisjon. 

«Mens Rigveda, Samaveda og Yajurveda alle inneholder skjønne lovsanger til gudene, er Atharvaveda fylt av en ganske annen form for religiøsitet. Her kommer den mer folkelige religiøsitet til uttrykk i magiske dikt for å vinne en kvinnes kjærlighet og for å motvirke skallethet. Atharvaveda inneholder færre bønner enn de andre tre Veda-bøkene, men dessto flere velsignelser og forbannelser og magiske formularer.»

Språket i Atharvaveda utgjer saman med Rigveda og dei mantriske tekstane i Yajurveda den eldste bevarte forma av vedisk sanskrit. Tekstane er dei eldste indiske tekstane som omtalar jern. 

 Norsk utgåve 
 Nokre få tekstar er attgjevne i Vediske skrifter. Bokklubben, 2003. (Verdens Hellige Skrifter; 19) ISBN 82-525-4120-8

 Kjelder Denne artikkelen bygger på «Atharvaveda» frå  og «Atharvaveda» frå , den 6. april 2020.''  
 

Sanskritlitteratur
Hinduskrifter
Bokserien Verdens heilage skrifter
Annie Haslam

Annie Haslam () er ein engelsk vokalist, låtskrivar og målar. Ho er mest kjend som frontkvinne og songar i det progressive rockebandet Renaissance sidan 1971, og for den lange og varierte solokarrieren sin. Ho har ei vokalrekkjevidd som strekkjer seg over fem oktavar. Frå 2002 har Haslam òg drive ein karriere som biletkunstnar og måla måleri, målte musikkinstrument og giclée-bilete.

Biografi
Haslam studerte under operasongaren Sybil Knight i 1970. I februar 1971 vart ho ny songar i Renaissance, etter å ha svart på ei annonse i det britiske magasinet Melody Maker og prøvesunge for bandet i Surrey.

Med Renaissance var Haslam solovokalist på sju studioalbum i den klassiske perioden deira frå 1972 til 1979, og fire album etter 1981. 
I 1977 byrja Haslam på ein solokarriere med albumet Annie in Wonderland, produsert av Roy Wood, som spelte dei fleste instrumenta på albumet. Ho har sidan gjeve ut åtte studioalbum, tre av dei på eige selskap. Haslam var trulova med Wood i fire år. I 1991 vart ho gift med Marc I. Hoffman, som enda med skilsmisse.

Solodiskografi
1977: Annie in Wonderland
1985: Still Life
1989: Annie Haslam
1994: Blessing in Disguise
1995: Supper's Ready: (hyllestalbum til Genesis) (gjestevokalist) 
1995: Tales From Yesterday (hyllestalbum til Yes) (gjestevokalist)
1998: Live Under Brazilian Skies
1999: The Dawn of Ananda
1999: Portraits of Bob Dylan av Steve Howe (album) (gjestevokalist)
2000: It Snows in Heaven Too
2002: One Enchanted Evening
2005: Icon av John Wetton & Geoff Downes (album) (gjestevokalist)
2006: Miles of Music av Bob Miles (gjestevokalist)
2006: Live Studio Concert
2006: Night and Day EP med Magenta skriven for Haslam av Rob Reed og Christina Booth
2007: Woman Transcending
2012: Songs of the Century: (hyllestalbum til Supertramp) (gjestevokalist)
2014: 'Live' Studio Concert Philadelphia 1997 (Re-release)
2017: Don't Give Up Single, duett med Jann Klose

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Annie Haslam» frå ,  den 6. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
AnnieHaslam.com – Offisiell nettstad

Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske rockesongarar
Kvinnelege rockesongarar
Progressive rockemusikarar
Musikarar frå Manchester
Engelske målarar
Renaissance-medlemmar
Jane Relf

Jane Relf () er ein britisk songar og den yngre systera til Keith Relf frå Yardbirds.

Etter The Yardbirds vart oppløyst, skipa Keith Relf Renaissance og Jane vart med på song. Då Keith døydde skipa somme av medlemmane i Renaissance bandet Illusion, som spelte inn to album med Jane Relf på vokal. Sidan har Relf sunge i forskjellige prosjekt med Jim McCarty, som Stairway og Renaissance Illusion.

Jane gav ut solosingelen «Without a Song From You» med «Make My Time Pass By» i 1971.

Diskografi 
Med Renaissance
 Renaissance (1969)
 Illusion (1971)

Med Illusion
 Out of the Mist (1977)
 Illusion (1978)
 Enchanted Caress (recorded 1979, released 1990)

Med Stairway
 Moonstone (1988)
 Raindreaming (1995)

Med Renaissance Illusion
 Through the Fire (2001)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jane Relf» frå ,  den 6. april 2020.  
 

Engelske rockesongarar
Kvinnelege rockesongarar
Folk frå Richmond i London
Songarar frå London
Renaissance-medlemmar
John Hawken

John Christopher Hawken () er ein engelsk klaverinstrument-musikar. Det første bandet til Hawken var Cruisers Rock Combo (1960 til 1962), men han er truleg mest kjend for bidraga sine til to variantar av The Nashville Teens (1962 til 1968). Han var så med å skipe bandet Renaissance i 1969.

Han spelte òg i Spooky Tooth, Third World War, Vinegar Joe, Strawbs og Illusion, i tillegg til at han arbeidde som studiomusikarar.

Diskografi

The Nashville Teens 
 1964 : Tobacco Road 
 1964 : The Nashville Teens 4 song single

Renaissance 
 1969 : Renaissance
 1971 : Illusion 
 1992 : First & Illusion
 2002 : Live + Direct 
 2008 : Jane Relf & Renaissance : Jane's Renaissance, The Complete Jane Relf Collection: 1969-1995 - 2 CD 
 2010 : Kings & Queens 
 2012 : Past Orbits Of Dust

Third World War 
 1973 : Third World War II 
 2005 : The First Album & Third World War II

Strawbs 
 1974 : Hero & Heroine
 1974 : Ghosts
 1995 : In Concert 
 2002 : Prince & Princess Radio Show 
 2003 : Live In Tokyo 75 / Grave New World The Movie - DVD 
 2004 : Déjà Fou
 2005 : Live at NearFest 2004 
 2006 : A taste of Strawbs 
 2008 : The Broken Hearted Bride
 2010 : Live At The BBC Vol. Two: In Concert 
 2014 : Prognostic

Illusion 
 1977 : Out of the mist
 1978 : Illusion
 1990 : Enchanted Caress 
 1993 : Madonna Blue
 1994 : Out of he mist & Illusion 
 1999 : Illusion - Réédition en nombre limité
 1999 : Out of the mist - Réédition en nombre limité 
 2004 : Innocents & Illusions

Renaissance Illusion 
 2001 : Through the fire

Samarbeidd 
 1971 : Under Open Skies av Luther Grosvenor
 1972 : One House Left Standing av Clare Hamill 
 1973 : Lifeboat av Sutherland Brothers 
 2007 : Meet The Smithereens! av The Smithereens 
 2009 : B-Sides The Beatles / Meet The Smithereens av The Smithereens 
 2014 : Frontman av Jim McCarty

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Hawken» frå ,  den 6. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske klaverspelarar
Folk frå Bournemouth
Strawbs-medlemmar
Renaissance-medlemmar
Andrej Khomutov

Andrej Valentinovitsj Khomutov () er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Jaroslavl. Han vann i tida 1981-93 sju VM-gull og tre OL-gull for Sovjetunionen og sidan Russland.
 
Khomutov var frå vinteren 1980 høgreveng på CSKA Moskva, det suverene topplaget i sovjetisk ishockey. Etter ti suksessrike år i CSKA flytta han i 1990 til Sveits og var aktiv på Fribourg-Gottéron til han la opp i 1998.

Åra 1981-84 vann Khomutov med Sovjetunionen sitt landslag tre strake VM-titlar og den olympiske ishockey-turneringa i Sarajevo. Etter bronseplass i VM 1985, var Khomutov og lagkameratane tilbake på gullplassen året etter. I 1987 tapte Sovjetunionen den avgjerande VM-kampen mot Sverige. Under Vinter-OL 1998 vart det atter OL-gull til Sovjetunionen og Khomutov, deretter vart han verdsmeister i 1989 og 1990. Frå vinterleikane 1992 i Albertville reiste Khomutov med sin tredje olympiske gullmedalje. Året etter henta han sitt sjuande VM-gull, då saman med eit heilrussisk mannskap. I sitt siste ishockey-VM enda Khomutov i 1995 for fyrste gong opp utan medalje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andrei Walentinowitsch Chomutow» frå ,  den 7. april 2020.  
 

Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske ishockeyspelarar
Folk frå Jaroslavl
Ilja Bjakin

Ilja Vladimirovitsj Bjakin () er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Sverdlovsk. Han vann OL-gull med Sovjetunionen i 1988 og vart i perioden 1989-93 trefaldig verdsmeister for Sovjetunionen og så Russland.

Fosvarsspelaren Bjakin var i tida 1980-2004 aktiv i ein liten haug med ishockey-klubbar i heimlandet og utanlands, men lukkast aldri vinne nokon nasjonal pokal. Lengst tenestetid hadde han for Avtomobilist Sverdslovsk, Spartak Moskva, Lada Togliatti og CSKA Moskva i Russland, og for svenske Malmö IF. I tilleg var han innom klubbar i Sveits, Tyskland, Canada, USA og til sist Kviterussland.

Bjakin meisterskapsdebuterte med å verte olympisk meister i Calgary i 1988. Sidan deltok han i samtlege verdsmeisterskap i åra 1989-94. Han vann VM-gull i 1989 og 1990 med Sovjetunionen, bronse med same i 1991, og gull med Russland i 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ilja Wladimirowitsch Bjakin» frå ,  den 7. april 2020.  
 

Russiske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske ishockeyspelarar
Illusion av Renaissance

Illusion er det andre studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, gjeve ut i 1971. Det vart opphavleg berre gjeve ut i Tyskland og kom ikkje ut andre stader før i 1973. I Storbritannia kom det først ut i 1977, med eit plateomslag som hadde byta om fram- og baksida av den originale utgjevinga.

Oversyn
Den originale Renaissance-besetninga vart oppløyst under innspelinga av dette andre albumet deira. Jim McCarty var den første som forsvann i 1970, då bandet var på veg ut på ein europeisk turné, fordi han mislikte så sterkt å fly. Keith Relf og Louis Cennamo var dei neste som for, og i lag skipa dei ei ny gruppe, Armageddon. McCarty var framleis knytt til Renaissance som låtskrivar, og skreiv songar for dei tre neste albuma til bandet. 

John Hawken heldt bandet gåande med å hente inn nye medlemmar, som Michael Dunford og Terry Crowe, som han tidlegare hadde spelt i lag med i The Nashville Teens. Den nye bassisten Neil Korner hadde tidlegare spelt i The New Vaudeville Band. Denne nye besetninga, som spelte inn «Mr. Pine», vart kortvarig. 

«Mr. Pine» er det einaste sporet på eit Renaissance-album der medlemmar frå den originale besetninga (Hawken, Jane Relf) kan høyrast i lag med medlemmar frå den klassiske besetninga deira (Dunford). Han inneheld eit tema som vart nytta om att i ein meir kjend Renaissance-song, «Running Hard» (frå Turn of the Cards, 1974).

For å fullføre albumet kom den (då oppløyste) originalbesetninga saman att, utanom Hawken og med gjesteklaverspelaren Don Shinn, for å spele inn «Past Orbits of Dust».

Eit av spora som vart spelte inn for Illusion, ein relativt kort song kalla «Statues», kom ikkje med på albumet. Denne vart omsider gjeven ut i 2002 på albumet Live + Direct. Det originale albumet vart gjeve ut på CD i 1995 på Repertoire Records.

Illusion var det første Renaissance-album med tekstar av Betty Thatcher, som kom til å arbeide med bandet resten av 70-talet.

Innhald

Medverkande

Renaissance
Jane Relf – solovokal på spor 1, 5 og 6, korvokal, perkusjon
Keith Relf – gitar (alle utanom spor 4), solovokal på spor 3, korvokal (alle utanom spor 4) 
John Hawken – klaverinstrument, piano (alle utanom spor 6)
Louis Cennamo – bass (alle utanom spor 4)
Jim McCarty – trommer (alle utanom spor 4), solovokal på spor 2, korvokal (alle utanom spor 4)
Terry Crowe – solovokal på spor 4
Michael Dunford – gitar på spor 4
Neil Korner – bass på spor 4
Terry Slade – trommer på spor 4

Andre medverkande
Don Shinn – klaverinstrument på spor 6

Produksjon
Keith Relf – produsent
Andy Johns, Phil Ault – lydteknikarar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Illusion (Renaissance album)» frå ,  den 7. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Renaissance-album
Musikkalbum frå 1971
Island Records-album
Repertoire Records-album
Michael Dunford

Michael Dunford () var ein engelsk gitarist, låtskrivar og arrangør. Han var mest kjend som gitarist og låtskrivar i det progressive rockebandet Renaissance.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Dunford» frå ,  den 7. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Surrey
Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Renaissance-medlemmar
Don Shinn

Donald «Don» Shinn ) er ein engelsk klaverspelar, multi-instrumentalist, komponist og songar. Han er mest kjend som organist og pianist, men speler òg vibrafon. 

Tidleg i 1960-åra spelte han med fleire britiske beat-grupper, som The MeddyEVILS, The Echoes (akkompagnerte Dusty Springfield) og The Soul Agents (med Rod Stewart). I 1967 skipa han sitt eige band, The Shinn, med den framtidige Uriah Heep-bassisten Paul Newton, den framtidige trommeslagaren for The Nice, Brian Davison og vokalisten Eddie Lamb. I 1969 gav han ut to instrumentale album, Departures og Temples With Prophets. Han var medlem av det engelske bandet Dada (med Elkie Brooks). 

Han har òg arbeidd med Kiki Dee, James Taylor, Engelbert Humperdinck, Stan Tracey, Parvaneh Farid, Iguana og Renaissance. Han vert rekna som ein pioner innan progressiv rock seint i 1960-åra og har blitt omtalt av Keith Emerson som ei stor inspirasjonskjelde.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don Shinn» frå ,  den 7. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske klaverspelarar
Folk frå Southampton
Engelske komponistar
Engelske songarar
NM i skiskyting 2016

Noregsmeisterskapen i skiskyting 2016, den 58. i rekka, vart avvikla på Dombås i Oppland frå tordag 31.  mars til sundag 3. april 2016.

Menn

10 km

12,5 km jaktstart

15 km fellesstart

4 x 7,5 km stafett

Kvinner

7,5 km

10 km jaktstart

12,5 fellesstart

3 x 6 km stafett

Kjelder
Dagsavisen 2.4.2016
Dagsavisen 4.4.2016

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Innlandet
Skiskyting i 2016
Dovre kommune
Giuseppe Conte

Giuseppe Conte () er ein italiensk jurist og politikar, fødd i Volturara Appula i Foggia-provinsen. Han var statsminister i Italia frå 1. juni 2018 til 13. februar 2021.

Conte vart etter det italienske parlamentsvalet våren 2018 leiar for ein regjeringskoalisjon beståande av Femstjernersrørsla (M5S) og Lega Nord, sjølv var han partilaus. Etter ein strid mellom Femstjernersrørlsa og Lega Nord-leiaren Matteo Salvini søkte Conte avskjed 20. august 2019. Presidenten i Italia gav Conte i staden oppdrag å danne ei ny regjering, ei koalisjonregjering som omfatta Femstjernersrøsla og sosialdemokratane (Partito Democratico). Ei gruppe sosialdemokratar braut ut og danna partiet Italia Viva. Då Italia Viva slutta støtte Conte-regjeringa i januar 2019, valde Conte å trekke seg. Teknokraten Mario Draghi danna ny regjering.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Giuseppe Conte» frå ,  den 8. april 2020.  
 

Italienske statsministrar