alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
SATS

SATS, tidlegare S.A.T.S som var ei forkorting av Sport Aerobic Trenings Senter, var ei treningssenterkjede i Sverige, Noreg, Finland og Danmark. SATS hadde treningsaktivitetar i form av styrketrening, gruppetrening, sykkel-spinning og personleg trening.

SATS vart skripa i Noreg i 1995 og utvida seinare til Sverige, Danmark og Finland. Namnet kom av forkortinga S.A.T.S som står for Sport Aerobic Trenings Senter. SATS bytta eigarar fleire gonger og vart sist ått av danske Tryg. Tryg kjøpte SATS 10. november 2006, og treningssenterkjeden hadde då 200 000 medlemmar fordelt på 100 treningssenter over heile Norden. Innan SATS fanst både senter som vart ått av føretaket sjølv samt nokre som vart drivne av franchisetakarar. SATS omsette for om lag 1,3 milliardar svenske kroner og hadde om lag 4 500 tilsette før dei vart slått saman med ELIXIA og skipa treningssenterkjeda SATS ELIXIA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sats (gymkedja)» frå ,  den 22. mars 2013.

Bakgrunnsstoff
 www.sats.se
 www.sats.no 

Skipingar i 1995
Treningssenter
Norske føretak
Finske føretak
Nedleggingar i 2014
Espen Andersen (1961)

Espen Andersen () er ein norsk tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Oslo. Han vann to VM-sølv i kombinert for Noreg i 3 x 10 km lag i høvesvis 1982 og 1985. Mellom 1982 og 1986 sikra han seg to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i noregsmeisterskap. Andersen sin einaste siger i verdscupen kom i Holmenkollen i 1984.

Kombinertløparen Geir Andersen er ein yngre bror.

Karriere
Espen Andersen utmerka seg fyrste gongen då han i Lahti i 1981 vart nummer sju i kombinertøvinga, og nest beste nordmann. Året etter var han nær ved å verte norsk meister i kombinert, han fylgde Tom Sandberg så å seie til målstreken. Ein annan sterk individuell prestasjon gjorde han då han i Lahti kom på tredjeplass i kombinert, 10,2 sekund bak vinnaren Rauno Miettinen frå Finland. Høgdepunktet for sesongen var likevel ski-VM på heimebane i Oslo, der Andersen gjekk fyrsteetappen på Noregs tremannslag som fekk sølv. Hallstein Bøgseth og Tom Sandberg gjekk dei andre etappane.

I 1983-sesongen spurtslo han Günther Schmieder frå Aust-Tyskland i Falun og vart vinnar av kombinert i Svenska skidspelen. OL-året 1984 vann Andersen kombinert i Holmenkollrenna framom tre landsmenn, nærast kom den ferske olympiameisteren Tom Sandberg. Under VM på ski i Seefeld i 1985 sikra Espen Andersen seg eit nytt VM-sølv i lagtevlinga, den gongen saman med broren Geir og med Hallstein Bøgseth. Espen Andersens beste individuelle plassering i internasjonale meisterskapstevlingar var ein 13. plass under Ski-VM 1987.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1982: Sølvmedalje i kombinert og nr 9 i normalbakken, begge Raufoss; nr 11 i storbakken på Rena
Ski-NM 1983: Sølvmedalje i kombinert og nr 5 i normalbakken i Mo i Rana
Ski-NM 1984: Nr 4 i kombinert i Hof
Ski-NM 1985: Nr 6 i kombinert
Ski-NM 1986: Bronsemedalje på Vang på Hedmark

Kjelder

Espen Andersen i FIS 

Holmenkollen medaljevinnarar sidan 1892 
Espen Andersen i olympedia.org

Norske kombinertløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Kombinertløparar under vinter-OL 1984
Flagship Mountain

Flaggship Mountain er eit markant, kjegleforma fjell, 1720 moh, som ragar over den sørlege delen av eit stort massiv mellom Northwindbreen og Atkabreen i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter USS «Glacier», flaggskipet til den amerikanske konvoien til McMurdo Sound i 1956–57, og som arbeidde i området i mange år.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Fleming

Mount Fleming er eit fjell, over 2200 moh, som ligg ved sørvestsida av Airdevronsix Icefalls og Wright Upperbreen, i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter dr. C.A. Fleming, som var paleontolog i New Zealand Geological Survey og styreleiar for Royal Society sin antarktiske forskingskomite.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Fogle Peak

Fogle Peak er eit særeige, spisst fjell, 2475 moh, som ligg ved toppen av Kambbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Benson Fogle, prosjektleiar for avdelinga for forsking av den øvre atmosfæren i National Science Foundation, 1976–85.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Football Mountain

Football Mountain er eit fjell, 830 moh, med ein kjend og rar fjellhammar kalla The Football på nordsida, på ryggen mellom Edistofjorden og Tuckerbreen i Antarktis. Det vart nytta som ein landmålingsstasjon, og det vart bygd ein stor steinvarde på toppen, av den den geologiske gruppa frå New Zealand, 1957–58, som namngav det etter The Football.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Ford Peak

Ford Peak er eit fjell, 1830 moh, som ligg 6,5 nautiske mil vest for Mount Billing i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den sørlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter M.R.J. Ford, som var assisterande landmålar i gruppa og som overvintra ved Scott-basen i 1962.



Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Forde

Mount Forde er eit fjell over 1200 moh, som ligg ved toppen av Huntbreen, 2 nautiske mil nordvest for Mount Marston i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, og kalla opp etter kvartermeister Robert Forde i Royal Navy, eit ekspedisjonsmedlem i den vestlege geologiske gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Forecastle Summit

Forecastle Summit er med ei høgd på 2040 moh, det høgaste fjellet nord i Staten Island Heights, med ein avrunda topp med utsyn over Frybreen og Bensonbreen i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet er eit av fleire sjøuttrykk i Convoy Range og fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program i 1989–90. Forecastle er eit engelsk ord for ruff eller bakk

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Francis

Mount Francis er eit massivt, ryggliknande fjell, 2610 moh, som ligg oppom Tuckerbreen frå nord, mellom Tylerbreen og Staircasebreen i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry S. Francis jr., direktør i International Cooperation and Information Program ved Office of Antarctic Programs i National Science Foundation. Francis overvintra ved Little America V-stasjonen i 1958 og vitja Antarktis i mange år.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Freed

Mount Freed er eit fjell, 2120 moh, som ligg oppom skiljet mellom Champnessbreen og McCannbreen i den sørlege delen av Bowers Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser M.G. Freed, juridisk offiser i befalsstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1966–68.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Freeman

Mount Freeman er eit markant fjell, 2880 moh, som ragar over foten av Walker Ridge, 2 nautiske mil nordvest for Mount Lepanto i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Elliott R. Freeman i U.S. Navy Reserve, ein helikopterkaptein i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Freya

Mount Freya er eit markant fjell aust for Mount Thor i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter den norrøne guddommen Frøya.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Frio Peak

Frio Peak er eit fjell på 2606 moh som ligg 1,5 nautiske mil aust for Salient Peak på Salient Ridge i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart foreslått av K. Brodie, frå feltgruppa til R.H. Findlay frå New Zealand Antarctic Research Program, 1979–80. «Frio» er eit spansk ord for kald og er til minne om arbeidet utført i området i 1979 i særleg kald vind.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Frishman

Mount Frishman er eit lite, spisst fjell, 1880 moh i austlege delen av Robinson Heights i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og U.S. Navy photography, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Steven A. Frishman, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1966–67.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Frontier Mountain

Frontier Mountain er eit stort, hovudsakleg isfritt fjell, 2805 moh, som ligg 20 nautiske mil sør-søraust for Roberts Butte av Outback Nunataks og 11 nautiske mil vest-nordvest for Sequence Hills, nær kanten av det indre isplatået i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, på grunn av den geografiske plasseringa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Frosch

Mount Frosch er eit hovudsakleg snødekt fjell, 2750 moh, som ligg 3 nautiske mil nordaust for Mount Riddolls ved toppen av Borchgrevinkbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert A. Frosch, assisterande sekretær i Navy for Research and Development, 1971–72, og leiar for National Aeronautics and Space Administration 1978.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Frustum

Mount Frustum er eit stort pyramideforma platåfjell, 3100 moh, som ligg mellom Mount Fazio og Scarab Peak i den sørlege delen av Tobin Mesa i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter den kjeglestubb-liknande (frustum på engelsk) forma.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Fulcrum

Fulcrum er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 2000 moh ved nordenden av Lever Nunataks i Wilkniss Mountains i Victoria Land i Antarktis. Plasseringa til nunataken får han til å sjå ut som eit omdreiingspunkt (fulcrum på engelsk) som Lever Nunataks virkar rundt. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1994.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Mount Fuller

Mount Fuller er eit fjell i Cathedral Rocks i Royal Society Range, med ei høgd opp mot 1925 moh mellom dei lågare delane av Zollerbreen og Darkowskibreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Chaplains Tableland etter kapteinløytnant William C. Fuller i U.S. Navy som var feltprest vinteren 1964 ved McMurdo-basen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Gaberlein

Mount Gaberlein er eit fjell, 1210 moh, som ligg 3,5 nautiske mil nord-nordvest for Mount Bellingshausen i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1957–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William E. Gaberlein]], skipselektrikaren i US Navy, som overvintra ved McMurdo-basen i 1962 og 1964.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Gadsden Peaks

Gadsden Peaks er ei rekkje fjelltoppar på ein 5 nautiske mil lang rygg. Dei har ei høgd på over 2500 moh og ligg 5 nautiske mil vest-sørvest for Lange Peak i Lyttelton Range i Admiralty Mountains i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1960–63, og namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michael Gadsden, ein radioforskar ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1967–68.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Stian Blipp

Stian Blipp Glopholm () er ein norsk hiphopar, beatboxar og programleiar.

Stian vart kalla «Blipp» av venane sine på grunn av måten han beatboxa på, og tok seinare Blipp som etternamn. Blipp vart fyrst kjend då han deltok i finalen under den fyrste sesongen av Norske Talenter i 2008 saman med breakdancegruppa Absence Crew. Dei deltok under namnet Absence & Blipp. Han har sida leia radioprogrammet Verdens rikeste land på NRK P3. I 2012 vart Blipp tilsett i TV 2 som programleiar for den femte sesongen av Norske Talenter. I 2013 var han den fyrste som leia den norske versjonen av Idol åleine. Frå 2018 til 2021 var han programleiar i Senkveld saman med Helene Olafsen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stian Blipp» frå ,  den 22. mars 2013.

Bakgrunnsstoff
Om Stian Blipp i Radionytt.no

Folk frå Bergen
Norske programleiarar
Programleiarar for TV2
Programleiarar for NRK
Norske rapparar
Norske Idol-programleiarar
Norske Got Talent-deltakarar
Gair Mesa

Gair Mesa er den sørlegaste mesaen i Mesa Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter H.S. Gair, ein geolog og leiar for denne gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Mesaer i Antarktis
Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Galatos Peak

Galatos Peak er eit fjell, 2045 moh, som ligg heilt nordvest i Salamander Range i Freyberg Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter Galatos, ein landsby på Kreta som var knytt til Lord Freyberg og 2nd New Zealand Expeditionary Force under andre verdskrigen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Gale

Mount Gale er eit fjell ved nordenden av Frecker Ridge i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det ligg ved sørsida av samløpet mellom Ludvigbreen og Kirkbybreen. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter offiser d'A.T. Gale, tidlegare i Royal Australian Navy, som var ein sjøoppmålar under Australian National Antarctic Research Expeditions («Thala Dan») og som utforska denne kysten, 1962.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Gallipoli Heights

Gallipoli Heights er ei gruppe fjelltoppar og ryggar kring 7,5 nautiske mil sør-søraust for Monte Cassino i Freyberg Mountains i Victoria Land i Antarktis. Dei vart namngjevne i tilknyting til Lord Freyberg og Freyberg Mountains av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Gambone Peak

Gambone Peak er eit fjell, 1620 moh, 7 nautiske mil sørvest for Coronet Peak, ved samløpet mellom Leap Yearbreen og Blackbreen i Bowers Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant J.C. Gambone, administrativ assistend for befalsstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1967 og 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Gauss

Mount Gauss er det nordlegaste fjellet av Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav det etter professor Carl Friedrich Gauss, ein tysk matematikar og astronom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Gawn

Mount Gawn er eit markant fjell, 2190 moh, sentralt i King Range nordvest i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter J.E. Gawn, ein radiotelegrafist ved Scott-basen, 1963–64.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount George Murray

Mount George Murray er eit hovudsakleg isdekt fjell med flat topp som ligg mellom toppen av Davisbreen og Harbordbreen i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som namngav det etter George R.M. Murray ved British Museum under ekspdisjonen til Robert Falcon Scott.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Gerlache

Mount Gerlache er eit markant fjell, 980 moh, som ligg i nordaustsida av Larsenbreen mellom Widowmaker Pass og Backstairs Passage-breen i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, og kalla opp etter løytnant Adrien de Gerlache.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Gibraltar Peak

Gibraltar Peak er eit fjell 1 nautisk mil søraust for Lavallee Peak i West Quartzite Range i Antarktis. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand, 1967–68, fordi det er forma som den kjende Rock of Gibraltar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Gibson Spur

Gibson Spur er ein høg fjellknaus like vest for munningen av Webb-breen i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1959–60) etter G.W. Gibson, ein av geologane i gruppa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gibson Spur» frå ,  den 22. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Sverre Rotevatn

Sverre Rotevatn () er ein norsk, tidlegare kombinertløpar, fødd på Lillehammer, som var aktiv for Øystre Slidre IL frå 1998 til 2004. Han vart verdsmeister for Noreg i lagtevlinga under ski-VM 2001. Året etter fekk han sølvmedalje i noregsmeisterskapen på ski.

Aktiv
Rotevatn deltok for Noreg i alle tre kombinert-øvingane under VM 2001 i Lahti. Han vart nummer 27 i normaløvinga, men fekk likevel plass på det norske laget som sidan vann gull i lagtevlinga. Saman med Kenneth Braaten, Bjarte Engen Vik og Kristian Hammer syrgde han for norsk siger, elleve sekundar før Austerrike.

På nyåret 2002 gjorde Rotevatn sin beste prestasjon i verdscupen i kombinert, då han vart nummer åtte i eit renn i Schonach. Under vinter-OL 2002 i Salt Lake City gjekk Rotevatn i mål til ein 13. plass, hans fremste plassering i internasjonale meisterskap. Han deltok også på det norske laget som vart nummer fem i lagtevlinga. Tidlegare i 2002-sesongen vann han i Høydalsmo si einaste NM-medalje, slått av Jan Rune Grave med 58 sekundar.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1999: Nr 8 på Raufoss
2001: Nr 5 i Steinkjer
2002: Sølvmedalje i Høydalsmo
2003: Nr 7 i begge øvingane i Molde
2004: Nr 4 på Bardufoss

Kjelder og bakgrunnsstoff
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske kombinertløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Halldor Skard

Halldor Skard () er ein norsk tidlegare kombinertløpar  frå Oslo. Han var med på å vinne gull for Norge på 4 x 5 km stafett under OL 1998 i Nagano. Skard har også to VM-medaljar i lagøvinga, gull i 1997 og sølv i 1995.

Karriere
Skard vart juniorverdsmeister i kombinert i Vuokatti i 1992. Fyrst vinteren 1995 nådde han eit nivå som gjorde at han kunne måle seg mot dei dyktigaste kombinertrennarane i verda. I sine tre beste sesongar, 1995-97, hadde han fem pallplasseringar (1-2-2) i verdscuprenn. Framom tre landsmenn vann han i Steamboat Springs sin einaste siger i verdscupen i desember 1996.

Skard fekk i 1995 plass på det norske firemannslaget som tok sølvmedaljar under ski-VM i Thunder Bay. Under verdsmeisterskapen på ski i Trondheim i 1997 vart han nummer 13 i den individuelle kombinertøvinga, og gjekk fyrste etappen for Noregs gullmannskap i lagtevlinga: Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland og Fred Børre Lundberg. Året etter starta Skard også fyrst i langrennsdelen då Noreg vann OL-gull for lag, då saman Kenneth Braaten og førnemnde Vik og Lundberg.

Han slutta som aktiv i 2000.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1993: Nr 6 på Lillehammer
Ski-NM 1994: Nr 8 i Vegårshei
Ski-NM 1995: Nr 4 i Oslo
Ski-NM 1996: Sølvmedalje i Stryn
Ski-NM 1998: Nr 6 i Berkåk
Ski-NM 1999: Nr 7 på Raufoss
Ski-NM 2000: Bronsemedalje på Vang i Hedmark

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Halldor Skard i fis-ski.com
Halldor Skard i olympedia.org

Norske kombinertløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Ingrid Melfald Hafredal

Ingrid Melfald Hafredal () er ein norsk forfattar og journalist.

Hafredal har gått forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark og arbeider frilans som journalist. Ho har tidlegare mellom anna studert kultur og litteraturfag på Universitetet i Bergen, og arbeidd  som engelsklærar i Madrid. Ho debuterte som forfattar i 2013 med romanen Omveier på Forlaget Oktober.

Bibliografi 
 2013 – Omveier – Roman
 2017 – Harehjerte – Roman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Ingrid Melfald Hafredal på nettstaden til Forlaget Oktober 

Bokmålsforfattarar
Folk frå Porsgrunn
Forfattarar frå Telemark
Norske romanforfattarar
Norske journalistar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2013
Björn Kircheisen

Björn Kircheisen () er ein tysk kombinertløpar frå bygda Erlabrunn i delstaten Sachsen. Han var vunne fire individuelle VM-medaljar, to i sølv og to i bronse, samt åtte sølvmedaljar og ein bronsemedalje i ulike olympiadar og verdsmeisterskap i tida 2002-13. Kircheisen har vunne 20 renn i verdscupen i kombinert, og har to gongar vorte nummer tre, 2003 og 2006, i kampen om FIS sin kombinertpokal (verdscupen i kombinert).

Aktiv
Kircheisen debuterte i verdscupen i finske Kuopio i slutten av november 2001. Her vart han nummer to bakom landsmannen Ronny Ackermann. Han deltok i vinterleikane i Salt Lake City og vart individuelt nummer fem i normaløvinga. I lagtevlinga tok han den fyrste av i alt hittil (pr 2013) åtte sølvmedaljar. Dagane 6.-8. desember 2002 vann Kircheisen rubbel og bit i tre strake tevlingar i Trondheim, hans tre fyrste sigrar i verdscupen.

Under ski-VM 2005 i Oberstdorf vann Kircheisen den fyrste individuelle medaljen i eit stort meisterskap. Fem mann var då med i sluttkampen om VM-gullet, Kircheisen hamna på sølvplassen, 1,4 sekund bakom verdsmeisteren Ronny Ackermann. Også i lagtevlinga fekk Kircheisen sølv.  

Kircheisen vann nye individuelle VM-medaljar både i 2007 (bronse), 2009 (sølv) og 2013 (bronse). I den sistnemnde meisterskapstevlinga var han ein av fire løparar som kjempa om VM-tittelen, men vart spurtslått av verdsmeister Jason Lamy-Chappuis med tre tidels sekund og austerrikaren Mario Stecher med ein tidels sekund.

Individuelle medaljar og besteplasseringar i meisterskap
OL 2002: Nr 5 i normaløvinga, nr 9 i sprint-tevlinga
VM 2003: Nr 7 i normaløvinga
VM 2005: Sølvmedalje i normaløvinga, nr 4 i sprint-tevling
OL 2006: Nr 7 i begge øvingane
VM 2007: Bronse i sprint-tevlinga, nr 7 i normaløvinga
VM 2009: Sølvmedalje i normalbakke/10km
OL 2010: Nr 20 i storbakke/10km
VM 2013: Bronsemedalje i normalbakke/10km

Medaljar i internasjonale meisterskap for lag
OL 2002: Sølvmedalje i lagtevlinga
VM 2003: Sølvmedalje i lagtevlinga
VM 2005: Sølvmedalje i lagtevlinga
OL 2006: Sølvmedalje i lagtevlinga
VM 2007; Sølvmedalje i lagtevlinga
VM 2009; Sølvmedalje i lagtevlinga
OL 2010: Bronsemedalje i lagtevlinga
VM 2011; Sølvmedalje i begge lagtevlingane

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2002
Kombinertløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Tyske deltakarar under vinter-OL 2006
Kombinertløparar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Tyske deltakarar under vinter-OL 2010
Kombinertløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Kombinertløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2017