alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
MF «Rosendal» (1975)

MF «Rosendal» er ei bilferje bygd i 1975 for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane (FSF) som MF «Stryn». Dei første ni åra gjekk ho i indre Sognefjorden i sambandet Kaupanger-Revsnes(-Årdalstangen. I 1984 vart ho flytta utover i Sognefjorden til sambandet Dragsvik-Vangsnes, der ho gjekk fram til 1993. 

Ferja vart då kjøpt av A/S Bergen-Nordhordland Rutelag og omdøypt «Seimstrand». Ho gjekk då i rute over Fensfjorden i sambandet Leirvåg-Sløvåg-Skipavik-Gråvik. I oktober 1998 vart ho kjøpt av HSD og omdøypt «Rosendal». Ho gjekk då i ruter i Sunnhordland. Den 27. juli 2010 grunnstøtte ferja ved Gjermundshavn på grunn av ein teknisk svikt i manøversystemet. Ingen personar vart skadd i ulukka. 

I 2011 vart ferja kjøpt av Torghatten Nord og byrja å gå i ruta Forøy-Ågskardet

Ferjesamband
 1975 - 1984: Kaupanger-Revsnes(-Årdalstangen
 1984 - 1993: Dragsvik-Vangsnes (òg: Dragsvik-Hella og Hella-Vangsnes)
 1993 - 1998: Leirvåg-Sløvåg-Skipavik-Gråvik
 1998 - ?   : Skjersholmane-Utbjoa
 kring 2001 - august 2010:  Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn
 August 2010 - desember 2010: Jektevik-Nordhuglo-Hodnanes
 2011 - ?: Forøy-Ågskardet

Kjelder
Den tyske nettstaden Fjordfähren in Norwegen 

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Torghatten Nord-eigde fartøy
Skip frå 1975
Skip bygde ved Mjellem & Karlsen
1975 i Noreg
MF «Fjordgar» (1967)

MF «Fjordgar» er ei bilferje bygt i 1967 som MF «Torulf». 

Ferja vart opphavleg bygt for å gå i rute mellom Ulsteinvik, Torvik og Runde, og erstatta ei tidlegare ferje  med same namn. Etter at Herøybrua opna i 1976 gjekk ferja mellom Torvik og Runde fram til Rundebrua kom i 1982. Den siste strekninga «Torulf» trafikkerte under MRF-flagg var Molde – Bolsøya.

I januar 1990 vart ferja selt til Øygarden & Sotra Rutelag og omdøypt «Fjordgar». I 1992 vart ho overteken av Vest Trafikk og til slutt i august 2000 av HSD. Sidan vart reiarlaget omdøypt Tide Sjø og Norled. I heile denne perioden og fram til 31. desember 2011, gjekk ho i sambandet Klokkarvik-Lerøy-Bjelkarøy-Hjellestad.

I juli 2012 vart ferja seld til Nordic Jet Line i Finland og omdøypt «Nordic Eider». Der var ho reserverferje og fraktebåt frå Kotka til Pyhtää. 
Seint i 2014 vart ho kjøpt attende til Noreg av Gulen skyss og fekk namnet «Rosesund». Ho vart då reserveferje på Klokkarvik-Lerøy-Bjelkarøy-Hjellestad.

Ferjesamband
 1967 - 1968: Ulsteinvik-Torvik
 1968 - 1976: Ulsteinvik-Torvik-Runde
 1976 - 1982: Torvik-Runde
 1983 - 1989: Molde-Bolsøya
 1989 - desember 2011: Klokkarvik–Lerøy–Bjelkarøy–Hjellestad
 Juli 2012 - november 2014: Kotka - Pyhtää
 Sidan 2015: Reserveferje Klokkarvik–Lerøy–Bjelkarøy–Hjellestad

Kjelder
«Torulf» på Fjordfähren in Norwegen 

Norske ferjer
Båtar frå Møre og Romsdal
MRF-eigde fartøy
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1967
Skip bygde ved Hatlø Verksted
1967 i Noreg
MS «Utgar» (1981)

MS «Utgar» er ein motorbåt bygt i 1981 for Øygarden-Sotra Rutelag. Båten vart brukt i forskjellige ruter i Øygarden, Fjell kommune og Sotra med kopling til bussruter til og frå Bergen.

I mars 1992 vart båten overteken av Vest Trafikk, i august 2000 av HSD og i september 2007 seld til Actinor Bergen. 

Etter 2011 ein gong vart båten seld til Bergen Båtskole og ombygd til skulefartøy. Båten vart innreia med klasserom og moderne navigasjonsutstyr.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Fartøyet på Marine Traffic

Norske lokalrutebåtar
Båtar frå Vestland
ØSR-eigde fartøy
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1981
DS «Oscar» (1827)

DS «Oscar» var eit norsk dampskip og det første skipet som gjekk i rutefart på Vestlandet. 

Dei første dampskiprutene i Noreg vart sette i gang av staten våren 1827 då hjuldamparane DS «Constitutionen» og DS «Prinds Carl» byrja å gå i rute mellom Oslo og Kristiansand. I 1825 vart det teke initiativ i Bergen om å skaffe eit dampskip som kunne trafikkere kysten på Vestlandet. «Oscar» vart bygt hos S. Owen i Stockholm og i april 1828 (andre kjelder seier hausten 1827) vart skipet sett i rute mellom Bergen og Kristiansand av Interessentselskabet Oscar. Dette vart det første privateigde dampskipet i landet. Ruta gjekk derimot dårleg og etter to år gjekk reiarlaget konkurs og måtte selje skipet. 

Dei nye eigarane sette det i ruta mellom Christiania og Larvik, men denne ruta òg gjekk dårleg og «Oscar» vart selt i 1830 til Lübeck. «Constitutionen» gjekk nokre år to turar frå Christiania til Bergen kvar sommar frå 1829 til 1839, ein i juni og ein i august. Utanom dette var det ingen dampskipsfart på Vestlandet mellom 1829 og 1841. I 1841 vart det statlege DS «Nordcap» sett inn i fart mellom Kristiansand, Bergen og Trondheim.

Kjelder

Norske dampskip
Skip frå 1827
Norske hjuldamparar
Skip bygde i Stockholm
DS «Bjørgvin» (1839)

DS «Bjørgvin» var ein norsk hjuldampar som gjekk i rute frå Lærdal til Stavanger via Bergen frå 1839.

Historie
Hovudpostruta mellom Bergen og Oslo gjekk frå Bergen med seglbåt til Lærdal, og så over Filefjell til Oslo. I slutten av 1830-åra byrja ein derfor å undersøkje høvet til å få til dampskipfart mellom Lærdal og Bergen og Stavanger. På denne tida var det berre DS «Constitutionen» som to gonger om sommaren gjekk i rute mellom Oslo og Bergen. 

Eit privat bergensselskap kjøpte ein dampbåt frå England som kom til Bergen i september 1839. Denne fekk namnet «Bjørgvin». For kvar tur fartøyet gjekk mellom Bergen og Stavanger, fekk selskapet 110 spesidalar i tilskot frå staten, men dei fekk ingenting for ruta til Lærdal. Då tilskotet seinare vart redusert til 150 spesidalar i året, måtte selskapet gje opp ruta i 1841.

I 1844 vart «Bjørgvin» kjøpt av nye eigarar, Herman Bredal og Jørgen Brunchorst, og fartøyet byrja på ny å gå i ruta Bergen-Lærdal. Skipet gjekk i denne ruta til ho forliste ved Skjerjehamn i Gulen kommune i 1855. Natt til 24. november eller desember 1855 gjekk fartøyet på eit skjer. Fartøyet tok inn vatn, men alle om bord, kring 60-70 personar, post og ein del av lasta, vart frakta i land ved hjelp av skipsbåten før skipet glei av grunna og sokk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Norske hjuldamparar
Skip frå Storbritannia
Skip frå 1830-åra
Forlis i 1855
Puck i idrett

Puck er ei hard, tjukk skive som blir brukt til ein del idrettar, særleg ishockey. Puckar er som regel svarte på farge og laga av gummi.
Dei er ofte merka med logoen til eit lag eller serien dei blir brukte i på ei eller begge sider. 
Pucken blir brukt nokså likt ein ball i ballspel, men sklir på underlaget i staden for å spretta. Før ein ishockeykamp frys ein pucken for å redusera spretting.

Ein standard ishockeypuck skal vera 7,62 cm (3 tommer) i diameter og 2,54 cm (1 tomme) tjukk. Vekta skal vera innanfor 156–170 g (5,5–6,0 ounces).

I tillegg til i ishockey bruker ein puckar i roller hockey (rulleskøytehockey) og undervasshockey.
Liknande skivar eller puckar blir også brukt i sport og spel som novuss, shuffleboard, bord-shuffleboard, boks-hockey og air hockey.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hockey puck» frå , og «Puck» frå  den 23. april 2019.  
 

Ishockey
Bladet Puck

Puck var eit amerikansk humorblad som kom ut frå 1871 til 1918.

Historie
Vekebladet blei skipa av den austerriksk-fødde Joseph Keppler i St. Louis i Missouri. Det kom ut i engelsk- og tyskspråklege utgåver frå mars 1871. Etter fem år blei den tyske versjonen av Puck flytta til New York, der den første utgåva kom ut 27. september 1876. Den engelske versjonen følgde etter med si første utgåve derfrå den 14. mars 1877.

Den engelskspråklege versjonen av bladet fortsette å koma ut i over 40 år under ulike eigarar og redaktørar. I 1916 blei det kjøpt av selskapet til William Randolph Hearst, som hadde vore knytt til bladet i fleire år.  Bladet fortsette å koma ut i to år. Den siste utgåva kom ut 5. september 1918.

Eit typisk blad på 32 sider hadde ein politisk vitseteikning i fargar på framsida og ein ikkje-politisk teikning i fargar på baksida. I tillegg hadde det ei midtside i fargar, som oftast med politisk emne. Elles hadde det fleire humoristiske tekstar med illustrasjonar i svart-kvitt, ei side med leiarar som kommenterte saker i tida, og dei siste sidene var vigde reklame.

Namnet Puck kom frå alven Puck i skodespelet A Midsummer Night's Dream av Shakespeare. Som maskot for bladet blei Puck teikna som ein nesten naken gutunge eller putto på framsida av bladet, med sitatet «What fools these mortals be!» frå skodespelet. Denne figuren er også avbilda over inngangen til Puck Building i  Nolita i New York, der bladet blei laga.

Kjende bidragsytarar
Gjennom åra tilsette Puck mange tidlege vitseteiknarar, som Louis Dalrymple, Bernhard Gillam, Livingston Hopkins, Frederick Burr Opper, Louis Glackens, Albert Levering, Frank Nankivell, J.S. Pughe, Rose O'Neill, Charles Taylor, James Albert Wales og Eugene Zimmerman.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Puck (magazine)» frå ,  den 23. april 2019.  
 

Tidlegare USA-amerikanske tidsskrift
Tidlegare engelskspråklege tidsskrift
Tidlegare tyskspråklege tidsskrift
Skipingar i 1871
Nedleggingar i 1918
Vittigheitsblad
Tysk-amerikansk kultur
Syvert Messel

Syvert Tobiassen Messel ()  var ein gardbrukar og politikar frå Oddernes i Vest-Agder.

Far hans var gardbrukar, men døydde i ung alder. Sjølv gjekk Messel i tida 1912-17 både amtsskole, middelskole og underoffiserskule. Frå 1918 dreiv han farsgarden heil fram til 1964. Jamsides gjorde han militær karriere, steig frå fenrik i 1930 til kaptein  i 1947. Åra 1933-40 var han kvartermeister for Garden ved IR 7, medan han 1941-67 var likningssjef i Oddernes herad.

Messel var Venstre-mann og hadde plass i kommunestyret i Oddernes frå 1931 til -64, med unnatak for 1952-55. Han var  varaordførar 1934-45 og ordførar 1945-51 og 1958-64. Etter at Oddernes vart slått saman med Kristiansand frå 1965, var han med i Kristiansand bystyre til 1971. Messelt var formann i fylkestinget i Vest-Agder i 1947-49 og i perioden 1958-63. Ei tid var han òg medlem i fylkesskulestyret for Vest-Agder. Stortingsbolken 1950-53 representerte han Venstre på Stortinget, heile fireårsbolken var han medlem i Protokollkomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Folk frå Kristiansand
Sunniva Gylver

Sunniva Gylver () er ein norsk prest, forfattar og tidlegare programleiar for fleire livssynsprogram på TV 2 og NRK.

Gylver er utdanna teolog ved Menighetsfakultetet og har i tillegg mellomfag i sosiologi. Frå 1997 til 2003 jobba ho som studentprest ved Høgskolen i Oslo. I 2003 vart ho tilsett som kapellan ved Grønland kyrkje i Oslo. I 2005 vart ho redaktør for bladet Luthersk Kirketidende, som vert utgjeve av Luther Forlag.

Ho gav ut boka Åpen himmel i 2000, og var medforfatter av De store ordene (2006) og Kunsten å bruke følelser (2007).

Anna 
I 2006 vart ho den første kvinnelege presten til å tala i ein norsk moské.

Gylver er gift og har barn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sunniva Gylver» frå ,  den 25. april 2019.

Fotnotar 

Folk frå Oslo
Norske lutherske prestar
Norske programleiarar
Norske sakprosaforfattarar
Aani Rysstad

Aani Aanisson Rysstad () var ein norsk gardbrukar, landhandlar og stortingsrepresentant frå Hylestad i Aust-Agder.

Rysstad var son til ein småbrukar og arbeidde i yngre år som ljåsmed. Sidan dreiv han gard og landhandel. Frå 1922 til 1955 var han medlem i Hylestad heradsstyre, ordførar 1934-47 og varaordførar 1937-40 og 1945-51. I Hylestad var han elles formann i arbeidsløysenemnda og i likningsnemnda. Rysstad var også formann for ei interkommunal nemnd som arbeidde for veg over heia til eit samband mellom Oslo og Stavanger, dessutan for Nemnda for Valle-Bykle og Hylestad for å få heiestrekningane tilbake til i kommunalt eige.

Stortingsbolken 1945-49 representerte han Arbeidarpartiet på Stortinget, der han var medlem i Justiskomiteen. Den neste fireårsperioden var han 1. vararepresentant frå den nye heile fylkeskrinsen Aust-Agder.

Rysstad var ein aktiv spelemann, mellom anna på munnharpe. Han var formann i Setesdal Spelemannslag perioden 1936-40 og seinare Norske Bygdekunstlag. I 1924 gav han ut boka Lagnad. Folkelivsskildring frå Setesdal.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Folk frå Valle
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Eggenburg

Eggenburg er ein by og ein kommune i distriktet Horn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 23,6 km² og i kring 3 500 ibuarar. Byen Eggenburg ligg 329 meter over havet, ei 60 km nordvest om hovudstaden Wien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eggenburg» frå ,  den 25. april 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Retz

Retz er ein by og ein kommune i distriktet Hollabrunn lengst nord i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45 km² og i kring 4 200 ibuarar. Vinbyen Retz ligg 252 meter over havet.

I nordaust deler kommunen grense med Tsjekkia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Retz» frå ,  den 25. april 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Via Appia

Via Appia eller den appiske vegen var ein romarveg som utgjorde den viktigaste vegen sørover frå Roma. Han har namn etter Appius Claudius Caecus, som var censor i 312 f.Kr.

Appius Claudius Caecus anla det første stykket av vegen frå Roma til Capua, ei strekning på 211 kilometer. Kring 224 f.Kr. blei vegen forlenga til Brindisi (Brundisium) via Benevento (Beneventum) og Taranto. Heile vegen var dermed over 50 mil lang, med 192 kilometer brulagde. Frå 100-talet f.Kr. var heile strekninga brulagd.

Via Appia var den viktigaste blant dei romerske vegane, og blei difor kalla regina viarum «dronninga blant vegane». Den førte frå Roma over Capua til Brindisi.
Roma låg i sentrum av det største imperiet verda nokosinne hadde sett. Imperiet vart halde saman av eit enormt system av vegar, som strålte ut frå Roma. Den første romerske vegen som vart bygd var Via Appia, konstruert i 312 f.Kr. av konsulen Appius Claudius. Denne vegen demonstrerer konstruksjonsteknikkane som vart nytta for dei 290 000 km med romerske vegar som seinare vart bygd: Eit underlag av kompakt jord vart dekt med eit tynt lag av stein og mørtel. Over denne mørtelen låg eit gruslag, og på toppen av dette vart det lagt ut eit dekkja av steinheller. Ifølgje Preoccupies vart dei mangekanta steinhella på Via Appia sammenføyd med så stor omsut at «det såg ut som dei ikkje var lagast av menneske, men av naturen sjølv».

Via Appia forbatt Roma med Sør-Italia, og var sjølve hovudvegen mot Hellas og Austen. Restar av den 560 km lange vegen finst enno i dag i si opphavlege form. I romartida blei kriminelle krossfesta langs vegen. Over 6 000 blei avretta samtidig etter at slaveopprørleiaren Spartakus frå Spartakusopprøret vart overvunnen. Krossane stod med 70 meters mellomrom på kvar side av ei 200 km lang strekning av vegen. I dag ligg enno nokre av mausolea til rike romarar langs denne brusteinsdekka vegen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på Via Appia frå Wikipedia på bokmål, versjonen frå 22. februar 2018

Romerske vegar
Romersk arkitektur
Arnold Johansen

Arnold Carl Johansen () var ein norsk kjemikar og næringsdrivar frå Buksnes i Nordland. Han representerte Nordland fylke på Stortinget 1950-53, vald for Høgre.

Far til Johansen var kjøpmann. Sjølv tok han i 1920 eksamen ved kjemilinja til Norges tekniske høgskole i Trondheim. Frå 1921 var han driftsingeniør i Lofoten kemiske fabrikker, eit firma han overtok i 1937 og dreiv til det vart avvikla i 1940. Frå 1937 og livet ut var han elles medeigar og leiar av firmaet L. Blix & Co i Stamsund. Styreformann i Stamsund sparebank 1932-36 og 1954-57.

Johansen var medlem i Hol heradsstyre frå 1922 til 1950. Hausten 1949 vart han vald til stortingsrepresentant for Høgre og Nordland, fireårsbolken 1950-53 hadde han såleis sete i Sjøfarts- og fiskerikomiteen.
 
Johansen drukna under bading.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Folk frå Vestvågøy
Folkets frigjeringshær

Folkets frigjeringshær er nemninga på dei væpna styrkane til Folkerepublikken Kina og det rådande partiet i riket, Kinas kommunistparti. Folkets frigjeringshær består av fem våpengreiner; Hæren, Marinen, Flyvåpenet, Rakettvåpenet og Strategisk hjelpestyrke. Styrkane i landet fordelar seg over fem ulike geografiske einingar. Folkets frigjeringshær er verdas største militære styrke, basert på det nest høgste forsvarsbudsjettet i verda.

Folkets frigjeringshær vert leia av det sentrale militærrådet. Frigjeringshæren og rådet er formelt sett underlagt prinsippet om sivil kontroll, men i praksis vert prinsippet gjennomført på eimn måte som sikrar kommunistpartiet full kontroll over styrkane. Øvstkommanderande er formannen i det sentrale militærådet, oftast generalsekretæren i Kinas kommunistparti.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «People's Liberation Army» frå ,  den 25. april 2019.  
 

Kina
Forsvaret til Republikken Kina
Wolviston

Wolviston er ein landsby og eit sivilt sokn nord i England. Han ligg i Stockton-on-Tees borough i County Durham. Folketalet i distriktet ved folketeljinga i 2011 var 877.  Wolviston ligg nord for Billingham. 

Namnet stammar frå angelsaksisk tid. Ifølgje Victor Watts stammar det frå Wulfestun, eller Wulf sitt land, og var dermed namn på ein tidleg landeigar. Andre lokalhistorikarar har merka seg at det fanst ein lokal stormann som heitte Wolvis i angelsaksisk tid som budde i nærleiken, og meiner han kan ha vore opphav til namnet. 

Wolviston ligg nær Wynyard Hall, som historisk var familiesetet Londonderry-dynastiet. Denne familien åtte fleire gruver og ei hamn i County Durham. Den noverande Wynyard Hall blei bygd i 1848, og hadde fleire kongelege besøk dei neste hundre åra. 

Lansbyen har to pubar, Wellington Inn og The Ship. Landsbyen har også ein tradisjonell village green og ein andedam. Den lokale kyrkja er vigd sankt Peter.
Krigsminnesmerket i landsbyen minnar drepne frå Wolviston i begge verdskrigane.

Wolviston har godt vegsamband til Stockton-on-Tees, Middlesbrough og resten av Nordaust-England. Opphavleg gjekk hovudvegen A19 gjennom landsbyen, men på 1970-talet blei det bygd ei omkøyring i aust og på 1980-talet ei ny omkøyring i vest etter at den opphavlege omkøyringa blei plaga av mykje kø. Også  A689 pleide gå gjennom landsbyen, men blei erstatta av ei omkøyring i nord på 1970-talet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wolviston» frå ,  den 26. april 2019.  
 

Landsbyar i County Durham
Borough of Stockton-on-Tees
Stader i Tees Valley
Stadnamn av angelsaksisk opphav
Søren Berg Moen

Søren Berg Sørensen Moen () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Lenvik i Troms som vart vald til stortingsrepresentant hausten 1945.

Moen var son til ein småbrukar. Han gjekk i yngre år Troms fylkes landbruksskule på Gibostad og var sjølv gardbrukar frå 1930. Frå 1926 til han døydde var Moen med i Lenvik kommunestyre, ordførar 1935-40. Ved stortingsvalet hausten 1945 vart han vald til å representere Troms valkrins og Arbeidarpartiet på Stortinget. Sjukdom gjorde at han ikkje møtte på stortinget i det heile, men var permittert til han døydde på Haukeland sjukehus i Bergen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Folk frå Lenvik
Ingvald Svinsås-Lo

Ingvald Svinsås-Lo () var ein gardbrukar og politikar frå Meldal. Han var ordførar 1934-37 i Meldal kommune og stortingsrepresentant 1945-49 frå Sør-Trøndelag, vald for partiet Venstre.

Svinsås-Lo tok eksamen ved Sunnmøre småbrukarskule i 1917, og ved Sør-Trøndelag fylkes landbruksskole i 1919. Frå 1925 til 1959 dreiv han garden Lo i heimbygda.

Svinsås-Lo var medlem i Meldal kommunestyre 1928-40 og 1945-59, ordførar 1934-37. Til sine tider var han formann i bustadbanknemnda, jordstyret og skogrådet i Meldal kommune. Han var styremedlem 1938-60 i A/L Bøndernes Salgslag, dei siste 10 åra styreformann i salslaget. Også styremedlem 1938-67 i Meldal sparebank, styreformann 1958-67.

Hausten 1945 vart Svinsås-Lo vald til å representere Venstre og Sør-Trøndelag på Stortinget. På Tinget var han sekretær i Militærkomiteen.

Kjelder
Stortinsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Folk frå Meldal
Pavel Nedvěd

Pavel Nedvěd () er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Skalná i Karlovy Vary-regionen. Frå ein offensiv midtbaneposisjon hadde han suksess i heimlandet med Sparta Praha, og sidan med SS Lazio og Juventus i Italia. Nedvěd var elles sentral på det tsjekkiske landslaget då det var eit av Europas beste i åra før og etter 2000.

Klubbspel
Nedvěd slo gjennom med Sparta Praha, ein klubb han spelte på i tida 1992-96. Her var han med om å vinne tre nasjonale seriemeisterskap og eitt nasjonalt cupmeisterskap. Sidan var han Lazio-spelar i fem år, 1996-2001, der han vann både nasjonale cupen og serien. Den 19. mai 1999 vart han matchvinnar då Lazio slo Real Mallorca med 2-1 i den aller siste finalen i cupvinnarcupen, eit møte som fann stad på Villa Park i Birmingham. Våren 2003 leidde Nedvěd Juventus fram til Meisterliga-finale mot AC Milan. Grunna mange gule kort måtte han stå over finalen, ein kamp som enda med Juventus-tap. Seinare i 2003 vart han kåra til Årets spelar i Europa. Nedvěd var aktiv i Juventus til 2009. Han var såleis ein av dei spelarane som heldt fram i klubben, etter at klubben i 2006 vart frådømt seriepokalen og sendt ned i Serie B.

Landslagsspel
Nedvěd deltok i 91 landskampar for Tsjekkia i tida 1994-2006. I hans tredje landskamp, Nedvěds fyrste heile kamp i landslagsdrakta, vann Tsjekkia i Praha 2-0 over Noreg og kneip EM-plassen framfor det norske mannskapet. Sommaren 1996 var Nedvěd var ein dei fremste på det tsjekkiske laget som nådde finalen i europameisterskapen i England, der Tsjekkia tapte EM-finalen på «golden goal» mot Tyskland. Fire år seinare rauk Tsjekkia ut or EM i fotball 2000 tidleg i leiken. Frå hausten 2000 var Nedvěd Tsjekkias lagkaptein i 40 kampar. Under Fotball-EM 2004 i Portugal tok Tsjekkia seg til semifinalane. I semifinalen mot Hellas vart Nedvěd kneskadd, og måtte gå av bana. Hellas vann 1-0 og seinare europa-pokalen, medan Nedvěd fekk plass på All Star-teamet i turneringa. I november 2005 var han på plass då Tsjekkia kvalifiserte seg til verdsmeisterskapen i Tyskland, etter to 1-0-sigrar over Noreg. Nedvěd deltok i alle tre VM-kampane til Tsjekkia i 2006, alle tre med tap. Gjennom 12 år skåra han 18 landslagsmål.

Merittar
EM-sølv: 1996 med Tsjekkia
Vinnar av cupvinnarcupen: 1999 med SS Lazio
Tsjekkoslovakisk ligameister: 1993 med Sparta Praha
Tsjekkisk ligameister: 1994 og 1995 med Sparta Praha
Tsjekkisk cupmeister: 1996 med Sparta Praha
Italiensk seriemeister: 2000 med Lazio, 2002 og 2003 med Juventus
Italiensk cupmeister: 1998 og 2000 med Lazio
Finaletap i meisterligaen: 2003 med Juventus

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pavel Nedvěd» frå ,  den 26. april 2019.  
 
eu-football

Tsjekkiske fotballspelarar
Juventus-spelarar
Lazio-spelarar
Sparta Praha-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Mens sana in corpore sano

Mens sana in corpore sano er eit latinsk uttrykk som tyder 'ein sunn sjel i ein sunn kropp' eller 'ein sunn sjel i ein sunn lekam'.

Uttrykket stammar frå satirane til Juvenal (10,356), og har den meir fullstendige forma Orandum est ut sit mens sana in corpore sano - 'ein må be om at sjelen er sunn i ein sunn lekam'.

Det har vore brukt som motto for idrett.

Kjelder

Latinske ord og uttrykk
Alle vegar fører til Rom

Alle vegar fører til Rom er eit  gammalt ordspråk kjend frå fleire europeiske språk. Det har usikkert opphav.

Det viser truleg til det vel utbygde romarvegsystemet som gjekk frå sentrum av Roma til alle deler av Romarriket i keisartida. Det kan også koma av at Roma blei rekna som sentrum for den kristne verda. Uttrykket finn ein mellom anna hjå Chaucer i 1391.

Omgrepet «Alle vegar fører  til Rom» kan òg brukast i situasjonar der ein meiner alle løysingar er like gode, eller alle framgangsmåter vil gje eit godt resultat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alle veier fører til Rom» frå ,  den 26. april 2019.  

Ordspråk
Roma