alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wachet! betet! betet! wachet!

Wachet! betet! betet! wachet!, BWV 70, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1723 for den 26. sundagen etter treeiningssundag, som dette året var den 21. november. Verket vart òg framført av Bach 18. november 1731.

Teksten er henta frå Salomo Franck (sats 1, 3, 5, 8, 10), Christoph Demantius (7. sats) og Christian Keymann (11. sats). Resten av satsane har ukjend opphavsmann. 

Koralmelodiane er basert på «Freu dich sehr, o meine Seele» frå samlinga til Louis Bourgeois Pseaumes octante trios de David (Geneve, 1551) og «Meinen Jesum laß ich nicht» av Christian Keymann (1658).

Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for tre trompetar, pauke, fløyte, to oboar, fagott, to fiolinar, bratsj, basso continuo, fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av elleve satsar:
 «Wachet, betet, seid bereit allezeit», Koral
 «Erschrecket, ihr verstockten Sünder!», Resitativ for bass
 «Wenn kömmt der Tag, an dem wir ziehen», Arie for alt
 «Auch bei dem himmlischen Verlangen», Resitativ for tenor
 «Lass' der Spötter Zungen schmähen», Arie for sopran
 «Jedoch bei dem unartigen Geschlechte denkt Gott», Resitativ for tenor
 «Freu dich sehr, o meine Seele», Koral
 «Hebt euer Haupt empor», Arie for tenor
 «Ach, soll nicht dieser große Tag», Resitativ for bass
 «Seligster Erquickungstag», Arie for bass
 «Nicht nach Welt, nach Himmel nicht», Koral

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Wachet! betet! betet! wachet!, BWV 70 ved International Music Score Library Project
 Wachet! Betet! Betet! Wachet! BWV 70a; BC (A 4) / Sacred cantata (2nd Sunday of Advent) Bach Digital
 Wachet! Betet! Betet! Wachet! BWV 70; BC A 165 / Sacred cantata (26th Sunday after Trinity) Bach Digital
 Cantata BWV 70a Wachet! betet! betet! wachet! history, scoring, sources for text and music, translations to various languages, discography, discussion, Bach Cantatas Website
 Cantata BWV 70 Wachet! betet! betet! wachet! history, scoring, sources for text and music, translations to various languages, discography, discussion, Bach Cantatas Website
 BWV 70 Wachet! betet! betet! wachet! engelsk omsetjing, University of Vermont
 BWV 70a Wachet! betet! betet! wachet! tekst og notar ved University of Alberta
 BWV 70 Wachet! betet! betet! wachet! tekst og notar ved University of Alberta
 Luke Dahn: BWV 70.7, BWV 70.11 bach-chorales.com

Musikk i 1723
Morell

Morell eller søtkirsebær (Prunus avium) er ei steinfrukt. I same planteslekta, Prunus, finn ein mellom anna hegg og kirsebær.
Omgrepet «morell» er opphavleg namnet på ein gamal kirsebærsort som skal ha stamma fra Château de Moreilles i Frankrike. Dette er eigentleg sure, mørke kirsebær (Prunus cerasus), men på norsk vert namnet feilaktig brukt om søtkirsebær.

Morelltre veks vilt i Vest-Asia og Europa, og i Noreg langs heile kysten opp til Nord-Trøndelag. Trea kan verta både store og gamle. Treverket er fast, tydeleg strukturert og kan brukast i møblar, musikkinstrument, og til tredreiing. Moreller har vorte dyrka i Noreg sidan 1700-talet. 

Både treet og blada er større enn kirsebær. Fruktkjøtet er fastare enn kjøtet i kirsebær. Fargen på frukta kan variera frå svart, brunt raudt og til gult både hjå viltveksande og dyrka sortar. Storleiken varierer òg, men dyrka morellfrukter er større enn dei viltveksande. Morellfrukta har ofte kløft mellom stilken og botnen. Smaken er mild og søt, noko som gjer moreller populære blant folk flest. Næringsinnhaldet per 100 mg er ca 10 mg C-vitamin, 173 mg kalium, 86 % vatn og 207 kJ tilført energi.

Morell i Noreg 
Morellen er den av norske frukttreartar som toler minst frost over jorda. Moreller vert difor særleg dyrka der normaltemperaturen er kring 0 °C om vinteren. Morellen blømer tidleg, i Noreg om lag i mai månad, og kan difor vera utsett for frost i bløminga. Nokre morelltre vert nytta som prydtre for den vakre bløminga. I Noreg vert det dyrka mest moreller i indre Hardanger, men også noko i Telemark og Vestfold.

På Lofthus i Hardanger vert Morellfestivalen halde siste helga i juli kvart år grunna den utbreidde morelldyrkinga i bygda og kommunen. Her vert det m.a. avhalde NM i morellsteinspytting som er hovudattraksjonen til festivalen.

Nokre kjende morellslag er:

Van
Werderske (Werderske hjerte)
Dønningens gule
Kvit spansk
Hedelfinger kjempe

Kjelder 
 Wikipedia på bokmål om morell.
 Store Norske Leksikon om kirsebær.
 Dei offisielle heimesidene til Morellfestivalen.

Steinfrukt
Frukt
Kirsebærslekta
Tre
Air

Air (fransk for «arie») er ein variant av den musikalske songforma og namnet på forskjellige songliknande vokale- eller instrumentale komposisjonar. 

Vokale air-komposisjonar til lutt og blokkfløyte vart populære i hoffet til Elisabeth I, mot slutten av 1500-talet og hadde ei blomstringstid fram til 1620-talet. Komponisten og luttspelaren John Dowland gav i 1597 ut First Booke of Songs or Ayres. Av dei mest kjende lutt-airane hans finst «Come again», «Flow my tears», «I saw my Lady weepe» og «In darkness let me dwell». Sjangeren vart utvikla av mellom andre Thomas Campion.

Airen kom seinare til å framførast ved særskilde hoff-festar der gjestene ofte hadde på seg prangande drakter som minna om makeradedrakter. Denne typen airar vert kalla courtly masquing ayre. Komponisten og zinkespelaren John Adson publiserte i 1621 Courtly Masquing Ayres.

Barokken og klassisismen
Populære døme på airar er den tredje orkestersuiten til Johann Sebastian Bach, Air og Air frå Water Music, i Suite i F-dur, HWV 348, av Georg Friedrich Händel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Air (music)» frå , og «Air (musik)» frå  den 10. april 2010.  
 

Songformer
Alles nur nach Gottes Willen

Alles nur nach Gottes Willen, BWV 72, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1726 for tredje sundagen etter trettande dag jul, som dette året var 27. januar. 

Teksten er henta frå Salomo Franck (første og femte sats) og markgreve Albrecht von Brandenburg (sjette sats). 

Koraltemaet er basert på «Was mein Gott will, das g’scheh allzeit» av Claudin de Sermisy, først trykt i ei samling av verdslege songar, Trente et quatre chansons, i 1528.

Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for to oboar, to fiolinar, bratsj, basso continuo, samt tre songsolistar (sopran, alt, bass) og firedelt kor.

Det består av sju satsar:
 «Alles nur nach Gottes Willen», Koral
 «O sel'ger Christ, der allzeit seinen Willen», Resitativ for alt
 «Herr, so du willt, so muss sich Alles fugen!», Arioso for alt
 «Mit Allem, was ich hab' und bin», Arie for alt
 «So glaube nun! Dein Heiland saget: ich will's tun», Resitativ for bass
 «Mein Jesus will est tun, er will dein Kreuz versussen», Arie for sopran
 «Was mein Gott will, das g'scheh' allzeit», Koral

Text

1. (Koral)
Alles nur nach Gottes Willen,
So bei Lust als Traurigkeit,
So bei gut als böser Zeit.
Gottes Wille soll mich stillen
Bei Gewölk und Sonnenschein.
Alles nur nach Gottes Willen!
Dies soll meine Losung sein.

2. Resitativ e Arioso (alt)
O selger Christ, der allzeit seinen Willen
In Gottes Willen senkt, es gehe wie es gehe,
Bei Wohl und Wehe.
Herr, so du willt, so muss sich alles fügen!
Herr, so du willt, so kannst du mich vergnügen!
Herr, so du willt, verschwindet meine Pein!
Herr, so du willt, werd ich gesund und rein!
Herr, so du willt, wird Traurigkeit zur Freude!
Herr, so du willt, und ich auf Dornen Weide!
Herr, so du willt, werd ich einst selig sein!
Herr, so du willt, - lass mich dies Wort im Glauben fassen
Und meine Seele stillen! -
Herr, so du willt, so sterb ich nicht,
Ob Leib und Leben mich verlassen,
Wenn mir dein Geist dies Wort ins Herze spricht!

3. Arie (alt)
Mit allem, was ich hab und bin,
Will ich mich Jesu lassen,
Kann gleich mein schwacher Geist und Sinn
Des Höchsten Rat nicht fassen;
Er führe mich nur immer hin
Auf Dorn- und Rosenstraßen!

4. Resitativ (bass)
So glaube nun!
Dein Heiland saget: Ich wills tun!
Er pflegt die Gnadenhand
Noch willigst auszustrecken,
Wenn Kreuz und Leiden dich erschrecken,
Er kennet deine Not und löst dein Kreuzesband.
Er stärkt, was schwach,
Und will das niedre Dach
Der armen Herzen nicht verschmähen,
Darunter gnädig einzugehen.

5. Arie (sopran)
Mein Jesus will es tun, er will dein Kreuz versüßen.
Obgleich dein Herze liegt in viel Bekümmernissen,
Soll es doch sanft und still in seinen Armen ruhn,
Wenn ihn der Glaube fasst; mein Jesus will es tun!

6. Koral
Was mein Gott will, das g'scheh allzeit,
Sein Will, der ist der beste,
Zu helfen den'n er ist bereit,
Die an ihn glauben feste.
Er hilft aus Not, der fromme Gott,
Und züchtiget mit Maßen.
Wer Gott vertraut, fest auf ihn baut,
Den will er nicht verlassen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Piano- og songpartitur for BWV 72 på bach-cantatas.com

Musikk i 1726
Ole Olsson Amundrød

Ole Olsson Amundrød eller Olsen, () var ein norsk gardbrukar og eidsvollsmann.

Ole Olsson Amundrud var frå garden Østby i Tjølling i Vestfold. Han var frå 1789 omgangsskulelærar i heimbygda. År 1800 vart han utnemnd til klokkar og skulehaldar i Tjølling. Denne kombinerte stillinga hadde han til 1810. Han gifta seg til garden Ommundrød / Amundrød i Tjølling, og dreiv denne frå 1813. Han og kona Ingeborg Maria fekk etter kvart åtte born.

Amundrød vart i 1814 vald til 3. representant for Laurvigs grevskap til riksforsamlinga på Eidsvoll. Her knytte han seg til Sjølvstendepartiet. Til det overordentlege storting seinare same året var han varamann (suppleant).

Etter at han kom heim att frå Eidsvoll i 1814 bygde han om bustadhuset på Amundrød til eit kombinert gjestgjevarhus og skysstasjon. Bygninga brann ned i 1902.

Kjelder
Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Moe, Bernt: Biographiske Efterretninger om Eidsvolds-Repræsentanter og Storthingsmænd i Tidsrummet 1814–1845, s. 11. Christiania: Chr. Schibsted, 1845.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Eidsvoll 1814

Eidsvollmenn
Norske gardbrukarar
Folk frå Larvik
Stortingets utvida utanrikskomité

Stortingets utvida utanrikskomité var er ein tidlegare fagkomité på Stortinget. Han blei oppretta 22. oktober 1993, og avløyste då Stortingets utvida utanriks- og konstitusjonskomité. Komiteen blei lagt ned 30. september 2009, og blei då erstatta av  Den utvida utanriks- og forsvarskomiteen.

Medlemmer i den utvida utanrikskomiteen 
Basis for den utvida utanrikskomiteen var Stortingets utanrikskomité, som hadde 14 medlemmar. Desse var også medlemmar av Stortingets utvida utanrikskomité. I den utvida komiteen sat i tillegg Stortingspresidenten og visepresidenten (viss dei ikkje allereie var medlemmer av komiteen), vidare leiaren i forsvarskomiteen og inntil 11 medlemmar valde av Stortinget etter forslag frå valkomiteen.

Arbeidsområdet for den utvida utanrikskomiteen 
Viktige utanrikspolitiske, tryggingspolitiske og handelspolitiske saker blei drøfta med regjeringa i Stortingets utvida utanrikskomité. Medan utanrikskomiteen kunne  beskrivast som ein saksførebuande komité, kunne den utvida utanrikskomiten beskrivast som ein konsulterande komité. Her møtte gjerne utanriksministeren, men også forsvars- eller justisministeren for å gjere greie for aktuelle saker. Ved denne konsultasjonsrolla mellom regjering og storting skilde den utvida utanrikskomiten seg frå arbeidsmåten i dei andre stortingskomiteane. Den var ein politisk tung komité med mange medlemmer, og møta hadde ein formell hierarkisk struktur. 

Forhandlingane i den utvida komiteen var hemmelege, viss ikkje anna blei bestemt. Det same gjaldt for fellesmøte denne komiteen hadde med andre komitear. Leiaren kunne bestemme at også innkallinga til møtet skulle vere hemmeleg.  Regelen er at møtereferata ikkje skal offentleggerast før etter 30 år. Hemmeleghaldet har fleire gongar blitt kritisert som unødvendig og udemokratisk.

Den utvida utanrikskomiteen er vidareført i den noverande Stortingets utvida utanriks- og forsvarskomité, som har ei tilsvarande rolle og arbeidsmåte.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
Utanrikskomiteen hos Stortinget.no

Stortingskomitear
Tidlegare stortingskomitear
Skipingar i 1993
Nedleggingar i 2009
Christian Adolph Diriks

Christian Adolph Diriks () var ein dansk-norsk jurist som var utsending til riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814.

Diriks var fødd i København. Han byrja sturdere i 1790, og stod til cand. jur. i 1795. Frå 1799 arbeidde han ved hoff- og stadsretten i København. År 1806 vart han tilsett assessor i Kristiansands stiftsoverrett. 1809 var han prisekommissær for den engelske konvoien som vart innteken til Kristiansand. Han var byfut og sorenskrivar i Laurvig frå 1812.

Dei 24 stemmerettsføre i Larvik valde Diriks til representant på riksforsamlinga under eit møte i kyrkja den 4. mars 1814. På Eidsvoll høyrde han til sjølvstendepartiet, og sat i reglementskomitéen og konstitusjonskomitéen. Han var såleis ein av dei som redigerte utkasta til Grunnlova, og han hadde stor innverknad på dette arbeidet.

Diriks var også med på det overordentlege stortinget 1814, men då som representant frå Kristiania. 18. november 1814 vart han statsråd i den nydanna regjeringa, som sjef for politidepartementet (seinare kalla justis- og politidepartementet). Dette embetet hadde han fram til 1825. Han vart då flytta over i kyrkje- og undervisingsdepartementet. Dette departementet var han sjef for fram til 1836, då han under ei politisk krise vart tvinga til å søke avskjed.
 
På sine eldste dagar gjekk Diriks mot feiringa av grunnlovsdagen 17. mai, då han meinte det var ein provokasjon mot Sverige.
 
Christian Adolph Diriks var far til fyrdirektøren og teiknaren Carl Fredrik Diriks. Han døydde i Kristiania.

Kjelde 
Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 

Eidsvollmenn
Stortingsrepresentantar 1814
Norske justisministrar
Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Norske statsrådar 1814-1884
Nordstjerneordenen
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Folk frå København
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Baitul Futuh

Bait'ul Futuh er den største moskeen i Vest-Europa. Moskeen vart bygd av ahmadiyyamuslimar i 2003 og ligg i forstaden Morden i London.

Referansar 

moskear i Storbritannia
byggverk i London
ahmadiyyamoskear
Slodd

Slodd er ein jordbruksreiskap som vert nytta for å jamna ein nypløydd åker og for å fjerna klumpar. Dette vert gjort for å få ei jamnare overflate, som er lettare å arbeida med under såing og innhausting. Slodding vert etterfylgd av horving, før ein sår eller plantar. 

Ein slodd er som oftast utført som ei stålramme med tverrgåande plankar som jamnar og knuser overflata.

Referansar 

Jordbruksmaskinar
Hestereiskapar
Jordarbeiding
Pedofili

Pedofili (frå gr. pais (barn) + filos (ven, elskar) er ein parafili kjenneteikna av at ein person vert kjenslemessig og seksuelt tiltrekt av barn som ikkje har kome i puberteten. Vaksne som er tiltrekte av barn som er i puberteten, vert kalla hebefile, men ordet pedofili vert også brukt om desse, særleg opp til barnet har nådd den seksuelle lågalderen. Tidlegare trudde ein at dei fleste pedofile var menn.

Seksuelle handlingar retta mot barn vert i dei fleste samfunn rekna for å vera overgrep og er straffbare handlingar, fordi ein meiner at barn ikkje er mogne for seksuell omgang med vaksne, og fordi barnet si seksuelle og psykiske utvikling kan verta skada av det. Pedofile er difor tvungne til å undertrykkja seksualiteten sin. For å unngå overgrep mot barn og psykiske problem hjå pedofile, vert pedofile rådde til å søkja hjelp hjå psykolog eller psykiater. Dei fleste pedofile utfører av juridiske og moralske grunnar ikkje seksuelle handlingar mot barn.

Ordet pedofili vert ofte feilaktig brukt synonymt med seksuelle overgrep mot barn og med incest. Pedofili og andre parafiliar har òg lenge vorte sett på som ei psykisk liding, og pedofili er framleis rekna for å vera ein psykiatrisk diagnose. I dei siste åra har nokre pedofile i Noreg jobba for å spreia informasjon om det dei sjølve meiner om pedofili og om korleis dei lever som pedofile utan å skada barn. Den norske advokaten Tor Erling Staff har også gått så langt som å seia at det ikkje er noko gale i at vaksne har sex med barn.

Kjelder 
 Pedofili i Store norske leksikon og Store medisinske leksikon. Skriven av Berthold Grünfeld og Kjell-Olav Borén Svendsen
 Nettstad for informasjon om pedofili, skriven av pedofile

Seksualitet
Psykiske lidingar og åtferdsforstyrringar
Herr, wie du willt, so schicks mit mir

Herr, wie du willt, so schick's mit mir, BWV 73, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig ein gong mellom 1723 og 1724 for den tredje sundagen etter trettande dag jul. Første gong verket vart framført var 23 januar 1724. Bach framførte verket ein gong til medan han levde, den 21. januar 1748 eller 26. januar 1749.

Kaspar Bienemann skreiv teksten til den første satsen i 1582, Ludwig Helmbold for den siste i 1563, medan det er ukjend kven som skreiv resten..	

Den første koralen er basert på Wo Gott der Herr nicht bei uns hält (Zahn 4441a) av ein ukjend komponist og vart først nedskriven i Joseph Klug sin Geistliche Lieder frå 1529, publisert i Wittenberg.
Koralen i slutten er basert på Von Gott will ich nicht lassen (Zahn 5264b) òg av ein ukjend komponost, og vart først publisert i 1557 av Jehan Chardavoine i Recueil dei plusieurs chansons divisè en trois parties (Lyon, Frankrike).

Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for valthorn ossia orgel obbligato, oboar I/II, fiolinar I/II, bratsj og basso continuo, i lag med tre songsolistar (sopran, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av fem satsar:
(Koral) og Resitativ: «Herr, wie du willt, so schick's mit mir» for kor, solistar og orkester tutti.
Arie: «Ach senke doch den Geist der Freuden» for tenor, obo I og continuo.
Resitativ: «Ach, unser Wille bleibt verkehrt» for bass og continuo.
Arie: «Herr, so du willt» for bass, strykarar og continuo.
Koral: «Das ist des Vaters Wille» for kor og orkester tutti colla parte.

Tekst

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Herr, wie du willt, so schicks mit mir, BWV 73» frå ,  den 10. april 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Craig Smith, Programme notes - BWV 73, Emmanuel Music.
Walter F. Bischof, Tekst og orchestration for BWV 73, Bach-kantater, University of Alberta.
Alfred Dürr: Johann Sebastian Bach: Die Kantaten. Bärenreiter, Kassel 1999, ISBN 3-7618-1476-3
Alfred Dürr: The Cantatas of J.S. Bach, Oxford University Press, 2006. ISBN 0-19-929776-2
Werner Neumann: Handbuch der Kantaten J.S.Bachs, 1947, 5th Ed. 1984, ISBN 3-7651-0054-4
 Hans-Joachim Schulze: Die Bach-Kantaten: Einführungen zu sämtlichen Kantaten Johann Sebastian Bachs. Leipzig: Evangelische Verlags-Anstalt; Stuttgart: Carus-Verlag 2006  (Edition Bach-Archiv Leipzig) ISBN 3-374-02390-8 (Evang. Verl.-Anst.), ISBN 3-89948-073-2 (Carus-Verl.)
Christoph Wolff/Ton Koopman: Die Welt der Bach-Kantaten Verlag J.B. Metzler, Stuttgart, Weimar 2006 ISBN 978-3-476-02127-4

Bakgrunnsstoff
Piano- og songpartitur for BWV 73 på bach-cantatas.com
Kommentarar om verket på bach-cantatas.com

Musikk i 1724
Obligat

Obligat (italiensk obbligato) er eit omgrep som tyder forplikta, bunden eller naudsynt. I musikk tyder det som regel at det ei stemme eller eit instrument i eit ensemble som ikkje skal utelatast. Dette kan tyde at ein passasje skal spelast nøyaktig slik han er skriven, eller berre av det spesifiserte instrumentet utan endringar eller utelatingar. 

Det motsette tilfellet er ad libitum, som i denne samanhengen tyder at stemma er valfri. 

Merk derimot at i visse tilfelle vert omgrepet nytta heilt motsett, om ei stemme som kan utelatast, til dømes obligatfiolin.

Obligat akkompagnement
Eit obligat akkompagnement er sin satsteknikk utvikla under wienerklassisismen der eit karakteristisk utforma akkompagnement er integrert med hovudstemma og dannar ein kompositorisk heilskap.

Kjelder

Akkompagnement
Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 74

Sjå òg Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 59

Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 74, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1725 for første pinsedag, som dette året var 20. mai. 

Teksten er henta frå Evangeliet etter Johannes 14: 23 (første sats), 14:28 (fjerde sats), 	Paulus’ brev til romarane 8: 1 (sjette sats), Paul Gerhardt (åttande sats) og Christiane Mariane von Ziegler (sats 2-3, 5, 7)

Koraltemaet er basert på salmen «Kommt her zu mir, spricht Gottes Sohn» av Georg Grünwald (1530), som igjen er basert på melodien til den verdslege songen «Es ist nicht lang, daß es geschah», òg kalla «Lindenschmied-Weise». Denne tyske melodien kan sporast tilbake til Tyskland rundt 1490.

Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for tre trompetar, pauke, to oboar, obo da caccia, to fiolinar, bratsj, basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av åtte satsar:
 «Wer mich liebet, der wird mein Wort halten», Koral
 «Komm, komm, mein Herze steht dir offen», Arie for sopran
 «Die Wohnung ist bereit», Resitativ for alt
 «Ich gehe hin, und komm wieder zu euch», Arie for bass
 «Kommt! eilet! stimmet Sait' und Lieder», Arie for tenor
 «Es ist nichts Verdammliches an denen, die in Christo Jesu», Resitativ for bass
 «Nichts kann mich erretten», Arie for alt
 «Kein Menschenkind hier auf der Erd», Koral

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Piano- og songpartitur for BWV 74 på bach-cantatas.com

Musikk i 1725
Die Elenden sollen essen

Die Elenden sollen essen, BWV 75, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1723 for første sundag etter treeiningssundag i, som dette året var 30. mai. Stykket vart framført første gong denne dagen i Nikolaikyrkja. Dette var den første kantaten Bach skreiv etter han vart tilsett som Thomaskantor ved Tomaskyrkja i Leipzig. Stillinga starta offisielt ikkje før i juni dette året, men pliktene hans starta med det same han kom til byen. 

Teksten er henta frå Salme 22: 26 (første sats), Samuel Rodigast (sats 7, 14), medan resten er av ukjend opphavsmann (Wustmann & Neumann foreslår Christian Weiss den eldre)

Koraltemaet er basert på salmen «Was Gott tut, das ist wohlgetan» av Samuel Rodigast  (1675).

Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for to oboar, obo d’amore, fagott, strykarar, basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av femten satsar:
 «Die Elenden sollen essen», Koral
 «Euer Herz soll ewiglich leben», Koral
 «Was hilft des Purpurs Majestät, da sie vergeht», Resitativ for bass
 «Mein Jesus soll mein Alles sein!», Arie for tenor
 «Gott stürzet und erhöhet in Zeit und Ewigkeit», Resitativ for tenor
 «Ich nehme mein Leiden mit Freuden auf mich!», Arie for sopran
 «Indes schenkt Gott ein gut Gewissen», Resitativ for sopran
 «Was Gott tut, das ist wohlgetan», Koral
  Sinfonia i G-dur
 «Nur eines kränkt ein christliches Gemüte», Resitativ for alt
 «Jesus macht mich geistlich reich», Arie for alt
 «Wer nur in Jesu bleibt, die Selbstverleugnung treibt», Resitativ for bass
 «Mein Herze glaubt und liebt», Arie for bass
 «O Armut, der kein Reichtum gleicht!», Resitativ for tenor
 «Was Gott tut, das ist wohlgetan, dabei will ich verbleiben», Koral

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Piano- og songpartitur for BWV 75 på bach-cantatas.com

Musikk i 1723