alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hjalmar Johannesen

Hjalmar Johannesen (), med tilnamnet «Hjalle», var ein norsk friidrettsutøvar frå Trondheim, son til ein kolonialhandlar. Sjølv var han sportsredaktør i osloavsia Morgenposten frå 1934 til han døydde. Han var etter tur medlem av SK Freidig, SK Brage og Oslo Turnforening.

Aktiv
Johannesen spesialiserte seg på løpsdistansane 400 m og 800 m. I tida frå 1925 til 1936 vann han  til saman elleve norske meisterskap i dei to øvingane, fem på 400 m og seks på 800 m. Han vart tildelt kongepokalen under NM 1931 for den nye norske rekorden på 49,0 på 400 meter. 

I 1932 var Johannesen ein av tre norske friidrettsutøvarar som tok den lange turen til dei olympiske leikane i Los Angeles. På 400 m nådde han kvartfinalane, men på 800 meter vart han slått ut allereie i kvalifiseringa. Same året viste han sine spurteigenskapar då han som ankermann på 4 x 400 m stafett var med å slå Sverige for første gang i ein landskamp.

På 1930-talet var landskampane mellom Sverige og Norge eit høgdepunkt i idrettsåret. I 1935 vann Johannesen både 400 m og 800 m i landskampen som då fann stad på Stockholm stadion. På 800- meteren forbetra han sin eigen norske rekord for tredje gong den sesongen, tida 1.52,1 var nasjonal rekord i 13 år. Ei veke seinare, 15. september 1935 på Bislett stadion flytta han den norske rekorden på 400 m til 48,6 sekundar, ei tid som var norsk rekord i 19 år. For desse prestasjonane vart han tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1935.

Medaljar i norske meisterskap
1928: Gullmedalje på 400 m - 50,3
1930: Gullmedalje på 400 m – 49,6, samt sølvmedaljar på 200 m - 23,1 og 800 m - 1,55,3
1931: Gulllmedaljar på 400 m - 49,2 og på 800 m - 1.55,5
1933: Gullmedalje på 800 m - 1.55,8
1935: Gullmedalje på 400 m - 48,9
1936: Gullmedalje på 800 m - 1.54,4
1937: Gullmedalje på 800 m - 1.54,5

Johannesen var busett i Oslo.

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske sprintarar
Norske mellomdistanseløparar
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Kongepokalvinnarar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1932
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1932
Norske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Folk frå Trondheim
Hjalmar Branting

Karl Hjalmar Branting () var ein svensk sosialdemokratisk politikar og journalist, fødd og død i Stockholm. Han var partileiar for Socialdemokraterna frå 1907 og vart i 1920 den fyrste sosialdemokratiske statsministeren i Sverige.

Branting var riksdagsmann 1897–1925 og partileiar for Socialdemokraterna 1907–25. Han var finansminister i Sverige 1917–18, deretter statsminister 1920, 1921–23 (også utanriksminister) og 1924–25. 

Branting vart tildelt Nobels fredspris 1921 saman med Christian Lous Lange for sin innsats i Folkeforbundet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hjalmar Branting» frå ,  den 23. september 2015.

Bakgrunnsstoff

Svenske statsministrar
Svenske politikarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Svenske nobelprisvinnarar
Stein Haugen

Stein Erik Haugen () var ein norsk friidrettsutøvar og politimann frå Lom som sanka seg 22 medaljer i noregsmeisterskap i tida 1953 til 1967, 14 i diskos og 9 i kulestøyt. Han vart norsk meister i diskoskasting sju gongar på rad, 1958-64, og vann også to NM-gull i kulestøyt, 1959 og 1960. Haugen forbetra den norske diskosrekorden seks gongar, og kulerekorden to gongar. Hans personbeste i kulestøyt frå 1961 var 16,42 m, i diskoskasting nådde han 56,37 m i 1964.

Aktiv
Haugen var ein årviss medaljevinnar i friidretts-NM i tida 1955-67, då han fekk med seg heim minst ein medalje i anten kulestøyt eller diskoskasting. Han vann sin fyrste NM-tittel i 1958 og sette sine fyrste norske rekordar i 1959-sesongen. Den 28. mai 1959 sletta han den elleve år gamle diskosrekorden på 52,32 m, tilhøyrande Ivar Ramstad, då han i Sarpsborg smelte til med 53,50 m. Like etter sende han også den sju år gamle kulerekorden til Per Stavem over i soga, då kula landa etter ei luftferd på 16,08 m på Bislett stadion.

Sommaren 1960 støytte han så kula 16,14 m under eit stemne i Halden. Sitt endelege personbeste på 16,42 m oppnådde han i september 1961, i landskampen mot Frankrike og Jugoslavia i Paris, men før den tid hadde Bjørn Bang Andersen støytt 16,75 m.

Den norske rekorden i diskoskasting forbetra Haugen to gongar i OL-sesongen 1960. I byrjinga av juni månad la han på vel ein meter til 54,54 m i Stockholm, knapt to månader etter plussa han på 14 cm til 54,68 m på Bislett stadion. Han deltok i diskos under Sommar-OL 1960 i Roma, med 53,36 m enda han på ellevteplassen. Haugen deltok elles EM 1958 og EM 1962, begge gongane rauk han ut i kvalfiseringa.

Haugen heldt fram å forbetre den norske diskorekorden. Den 17. september 1961 passerte han 55-meterstreken med 55,82 m. Han auka til 56,29 m i slutten av august 1963, begge desse rekordane sette han på Bislett stadion. Sin siste noregsrekord, og hans aller lengste diskokast, presterte han med 56,37 m i eit stemne på Stockholm stadion 24. juni 1964.

Medaljar i norske meisterskap
1953: Sølvmedalje i kulestøyt – 14,13 m, bak Sverre Øverby
1955: Bronsemedalje i diskoskasting – 44,96 m
1956: Sølvmedalje i diskoskasting – 47,69 m, bak Reidar Hagen
1957: Sølvmedalje i diskoskasting – 47,30 m, bak Reidar Hagen
1958: Gullmedalje i diskoskasting – 50,33 m, framom Reidar Hagen
1959: Gullmedaljar i kulestøyt – 15,53 m, og diskoskasting – 50,79 m
1960: Gullmedaljar i kulestøyt – 16,04 m, og diskoskasting – 53,75 m
1961: Gullmedalje i diskoskasting – 54,56 m, og sølv i kulestøyt – 15,86 m
1962: Gullmedalje i diskoskasting – 53,38 m, og sølv i kulestøyt – 16,07 m
1963: Gullmedalje i diskoskasting – 54,38 m, og bronse i kulestøyt – 15,71 m
1964: Gullmedalje i diskoskasting – 54,05 m, og bronse i kulestøyt – 15,58 m
1965: Bronsemedaljar i diskoskasting – 50,78 m, og i kulestøyt – 15,82 m
1966: Sølvmedalje i diskoskasting – 51,00 m, bak Tormod Lislerud (51,04 m) 
1967: Sølvmedalje i diskoskasting – 53,22 m, og bronse i kulestøyt – 15,33 m

Haugen var busett i Bærum i Akershus.

Kjelder
Magnus Breili: Sport i navn & tall. 1971
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Folk frå Lom
Kjell Kaspersen

Kjell Robert Kaspersen () er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte 34 landskampar i i tida 1961-71 og vann to noregsmeisterskap og eitt seriemeisterskap med Skeid.

Kaspersen var målvakt for osloklubben Skeid frå 1958 til 1972. Han debuterte for Noreg 27. juni 1961 i Helsinki, der Finland vann 4-1. Både i 1963 og 1965 var han med då Skeid vann cupmeisterskapen mot byrivalane høvesvis Vålerenga og Frigg.

I privatlandskampen mot Thailand på Ullevaal stadion 19. mai 1965 fastsette han sluttresultatet til 7-0 då han skåra på straffespark. Han er den einaste målvakta som har skåra for det norske landslaget.

Kaspersen vart seriemeister med Skeid i 1966. Han «er en eminent målmann som ofte er blitt tiljublet for sine reaksjonsredninger».
Han er far til journalisten Kristin Kaspersen, etter å ha vore gift 1969-71 gift med den svenske songaren Lill-Babs.

Notar

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Skeid-spelarar
Harald Hennum

Harald Hennum () var ein norsk fotball- og bandyspelar som spelte fotball for osloklubbane Frigg og Skeid. Han deltok i 43 fotballandskampar for Noreg i tida 1949-60, og i ein bandylandskamp.

Fotball
Hennum var ein dei store profilane i norsk fotball på 1950-talet. Han var senterløpar på Frigg frå 1949 til -52. Åra frå 1953 til sommaren 1959 hadde han stor suksess i same posisjonen hos byrivalen Skeid. Med Skeid vart han cupmeister fire gongar, og var toppskårar i Hovudserien i 1954/55-sesongen. I 1959 gjekk han tibake til Frigg, la opp for godt i 1963.

Hennum debuterte for Noreg mot Sverige i Stockholm 2. oktober 1949, og skåra eitt av måla i kampen som enda 3-3. Fram til 1960 spelte han til saman 43 landskamper og skåra 25 landslagsmål, fleire enn nokon ann har gjort i tida etter 1945. I privatlandskampen Noreg-DDR på Ullevaal stadion 13. august 1958 skåra han fire av mål då Noreg vann eit heseblæsande oppgjer 6-5.

Magnus Breili skriv i Fotballboken at «Hennums styrke lå i hans store hurtighet og gjennombruddskraft og frapperende tilslag på ballen», men at han var «høyst variabel i sin innsats».

Merittar
Cupmeister med Skeid: 1954, 1955, 1956 og 1958

Notar

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Frigg-spelarar
Skeid-spelarar
Tom Blohm

Tom Villiam Blohm () var ein norsk idrettsutøvar frå Oslo, mest kjend som fotballspelar. I tida frå 1937 til 1952 var han målvakt i 20 fotballandskampar for Noreg.

Fotball
Blohm debuterte for Noreg 5. september 1937 i Helsinki, ein landskamp Noreg vann med 2-0 over vertslandet. 17 år gamle Blohm, som då var medlem av Sportsklubben Hugin, er til dags dato (2015) den yngste burvaktaren for Noregs A-landslag.

Etter å han spelt for Frigg i 1938, melde han seg inn i Ski- og fotballklubben Lyn i 1939 og spelte for klubben fram til 1954. Han var i 1945 og 1946 med då Lyn vann noregsmeisterskapane i fotball. I juli 1952 vakta han målburet for 20. og siste gong, då Noreg tapte 1-4 for Sverige i finske Tampere, 15 år etter han landslagsdebuterte i Helsinki.

Anna idrett
Blohm spelte bandy i Oslo-Sparta, ishockey i B-14, handball i Oslo Håndballklubb og dreiv friidrett med Torshaug Idrettsforening.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tom Blohm» frå ,  den 24. september 2015.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballtrenarar
Norske bandyspelarar
Norske ishockeyspelarar
Norske handballspelarar
Norske journalistar
Noregsmeistrar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Fotballspelarar under sommar-OL 1952
Frigg-spelarar
Lyn-spelarar
Knut Brynildsen

Knut Brynildsen () var ein norsk fotballspelar som i alle sine år som aktiv spelte på Fredrikstad Fotballklubb. I tida 1935-48 spelte han 18 landskampar og skåra ti landslagsmål. Mellom anna deltok han i fotball-VM i 1938.

Brynildsen var senterløpar hos Fredrikstad i mange sesongar, både før og etter andre verdskrigen. Han vart cupmeister i 1935, 1936, 1938 og 1940, og seriemester i 1938, 1939 og 1949. I 1936 skåra han begge måla då Fredrikstads vann cupfinalen 2-0 over Mjøndalen.

Brynildsen debuterte for Noreg i ein bortekamp mot Sveits i Zürich 3. november 1935, ein kamp som enda med tap 0-2. Han var senterløpar då Noreg i Marseille vart slått ut or fotball-VM 1938 av den blivande verdsmeisteren, Italia, som vann 2-1 etter ekstraomgangar. Etter verdskrigen var han i fleire kampar norsk landslagskaptein. Han spelte sin 18. og siste landskamp då Noreg 6. august 1948 slo eit USA-landslag med 11-0 på Ullevaal stadion, før den tid hadde han skåra 10 mål for Noreg.

Merittar
Cupmeister med Fredrikstad: 1935, 1936, 1938 og 1940
Vinnar av Norgesserien med Fredrikstad: 1938 og 1939
Vinnar av Hovedserien med Fredrikstad: 1949

Kjelder
Magnus Breili:Fotballboken. 1967

Norske landslagsspelarar i fotball
Fredrikstad-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1938
Folk frå Fredrikstad
Aksent i fonetikk

Aksent viser i fonetikk til framhevinga av ei staving gjennom trykk eller tonehøgd.
Ei aksentuert staving blir uttala med aksent. Den fyrste stavinga i det norske ordet sovepose [²soːʋəˌpʰoˑsɛ] er aksentuert. Dei tre siste stavingane i ordet er uaksentuerte.

Kjelder

Simonsen, Hanne Gram. «Aksent: språkv., trykk.»  (14. februar 2009), Store norske leksikon.

Prosodi
Noah

Noah, òg skrive Noa på norsk (på hebraisk ‏ נח‎(konsonantane NH), «kvile», og arabisk ‏نوح‎, Nuh) er den siste av patriarkane i Bibelen før Syndfloda, kjend for å ha bygd og sigla i Noahs ark. Noah er ein viktig figur i jødedommen, kristendommen og islam.

Ifølgje kapittel 5-9 i Første Mosebok (Genesis) i Det gamle testamentet i Bibelen var Noah etterkomar i tiande generasjon i direkte linje etter Adam, det første mennesket skapt av Gud. 

Bibelen skildrar korleis Gud vil ta livet av alt levande på jorda på grunn av menneska sin vondskap. Berre den fromme Noah og familien hans får sjansen til å redda seg sjølv og fleire dyr gjennom å byggja eit digert skip. Historia finst òg i Sura 71 i den muslimske Koranen.  Der er Noah omtalt fleire stadar under namnet Nuh, og han vert rekna som ein muslimsk profet. 

Noah blir rekna blant dei tidlegaste bibelske patriarkane. Metusalem var far til Lamek som fekk sonen Noah då han var 182 år. Noah skal sjølv ha vore 500 år gammal då han fekk sønene Sem, Ham og Jafet. Noah skal ha vore 600-601 år gammal då syndfloden fann stad. Då vatnet trekte seg tilbake, inngjekk Gud ei pakt med Noah om at etterkomarane hans skulle bli mange og fylla jorda. Regnbogen skulle vera teikn på pakta. 
Det blir vidare fortald at Noah etter flaumen planta ein vingard, drakk og blei rusa. Dei ulike reaksjonane til sønene førte til at sonen til Kam, Kanaan, blei fordømt.

Ifølgje slektshistoria i Bibelen er Noah òg den tiande forfaren til Abraham, ein av stamfedrane til israelsfolket.

Noah og forteljinga om syndfloden er nærskyldt med den babylonske soga om Utnapisjtim i den ellevte songen av Gilgamesj-eposet. Han var det einaste mennesket som redda seg med ein farkost då gudane ville utrydda menneskja med ein storflaum.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Noah» frå ,  den 24. september 2015.

Bakgrunnsstoff

Bibelske patriarkar
Første Mosebok
Huwara

Huwara (arabisk حُوّاره, ḥuwwarah, hebraisk skrift חווארה) er ein palestinsk by som ligg i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 9 km sør for Nablus og dannar ein enklave mellom fire israelske busetjingar. Han ligg kring 7 km frå Jakob-brunnen. Eit av dei viktigaste kontrollpunkta til Israel låg i byen, Huwwara kontrollpunkt, for å kontrollere tilkomst til den nærliggande byen Nablus. I 2011 valde det israelske forsvaret å legge ned kontrollpunktet og trafikken mellom Nablus og Ramallah vart enklare. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 5 800 i 2006.

Den første grunnskulen vart grunnlagd i 1947, og omgjort til ein vidaregåande skule i 1962.

Historie
Huwara er ein eldgammal stad og ein har funne cisterner og graver hogde ut i berget, i tillegg til restar av søyler.

På 1100- og 1200-talet var Hawara busett av muslimar.

Osmansk tid
Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 87 hushaldningar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og/eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1853 var Huwara delaktig i eit slag med nabolandsbyane Quza og Beita, og ti menn og sju kvinner mista livet.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870. Han estimerte at landsbyen (som han kalla Haouarah) hadde kring 800 innbyggjarar, og at han var delt i to distrikt, kvar styrt av ein sjeik. Ein wali var tileigna Abou en-Nebyh Sahin.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Huwarah som ein landsby «i stein og leire ved foten av Gerizim, like ved hovudvegen. Han ser gammal ut og dekkjer eit stort område».

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Huwara eit folketal på 921, alle muslimar, og dette auka noko i folketeljinga i 1931, der Huwara (i lag med den mindre staden Bir Quza) hadde 240 busette hus og eit folketal på 955, framleis alle muslimar.

I 1945 hadde Huwwara eit folketal på 1 300, alle arabarar, med 7 982 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 607 mål var plantasjar og irrigert land, 4 858 nytta for korn, medan 129 mål vart utbygd land.

Israel-Palestina-konflikten
Huwara har vore utsett for hemnaksjonar i form av tilfeldige valdshandlingar frå israelske jødiske busetjarar. I april 2010 brende busetjarane tre palestinske køyretøy i Huwara,  medan busetjarar under ein hemnaksjon den 27. februar 2011 for evakueringa av Havat Gilad kasta brannbomber inn i eit hus i landsbyen. I mars 2012 vart Davidsstjerna spraya på moskeen i landsbyen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Huwara» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Howwarah kommune
Velkomen til Huwwara

Byar på Vestbreidda
Nablus guvernement
Jammain

Jamma'in (arabisk جمّاعين) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 16 km sørvest for Nablus, 6 km nordvest for Salfit og 40 km nord for Ramallah. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 6 227 i 2007.

Historie
Jamma'in ligg på ei høgd som har vore busett sidan oldtida. Tilskjerte steinar har blitt nytta om att i landsbyhusa, murar, gjerde og jordbruksterrassar. Ein har òg funne uthogde cisterner. 400 meters nordvest for byen ligg gravholer hogde ut i berget, med ei nisje og grotte (kalla I-Qubay'ah). Ein har òg funne keramikk frå sein romersk og bysantinsk tid.

På 1000- og 1100-talet var landsbyen eit senter for Hanbali-aktivitet.

Byen har vore busett sidan midten av islamsk tid  Palestina og Saladin slo leir her med hæren sin. Dei førte innbyggjarane i byen var Bani Qudama, som flytta til Damaskus og oppretta forstaden Salihiyah i 1156. Medan dei var i byen bygde dei den første moskéen her.

Yaqut skildra staden som «Ein brunn i Nablusåsen i Filastin-provinsen. Han ligg ei dagsreise frå Jerusalem og høyrer til den byen.»

Ein landsby i krossfarartida (1123 CE), kalla Gemmail, har blitt identifisert som Jamma'in.

Det osmanske riket
Jamma'in vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 18 hushaldningar og fem ungkarar, alle muslimar. Innbyggjarane i landsbyen betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og/eller bikubar, og ei presse for druer eller oliven.

På 1600-talet regjerte Qasim-familien Jamma'in og tjue nærliggande landsbyar. Jamma'in var setet i Jamma'in underdistrikt i Nablus sanjak. 

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen (som han kalla Djemma'in) i 1870, og estimerte at han hadde 1400 innbyggjarar. Husa var i betre stand enn mange andre stader Palestina, og somme verka nybygde.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Jemmain som «den største landsbyen i distriktet, i høgt lende, omgjeve av olivenlundar. Vassforsyninga er eit reservoar og ein brunn aust for landsbyen.»

Palestinamandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde hadde Jammain eit folketal på 720, alle muslimar, dette auka i folketeljinga i 1931 til 957, framleis alle muslimar, i 202 hus.

I 1945 hadde Jamma'in eit folketal på 1 240, alle arabarar, med 19 821 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 5 362 mål var plantasjar og irrigert land, 6 625 nytta for korn, medan 77 mål vart utbygd land.

Etter 1967
Som så mange andre palestinske stader på Vestbreidda, har innbyggjarane i Jamma'in vore involvert i Israel-Palestina-konflikten, og har vore eit mål for fleire raid frå det israelske forsvaret (IDF). Sidan Den første intifadaen i 1987, har seks menneske i byen mista livet i åtak frå IDF og hundrevis har blitt sett i fengsel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jammain» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Velkommen til Jamma'in

Byar på Vestbreidda
Qabalan

Qabalan (arabisk قبلان) er ein palestinsk by i Nablus guvernement aust på Vestbreidda, 19 km søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 7 130 innbyggjarar i 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Qabalan» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar på Vestbreidda
Sebastia i Nablus

Sebastia (arabisk سبسطية, Sabastiya; gresk Σεβαστη, Sebastē latinsk Sebaste) er ein palestinsk landsby med over 4 500 innbyggjarar, i Nablus guvernement på Vestbreidda kring 12 kilometer nordvest for byen Nablus.

Historie og arkeologi
Sebastia har fleire viktige arkeologiske stader. Oltidsbyen Samaria-Sebaste ligg like oppom den moderne landsbyen i austsida av ein ås. Ruinane dominerer åssida og kjem frå  seks forskjellige kulturar som er datert attende 10 000 år: kanaanittane, israelittane, hellenarane, Det herodiske dynastiet, romarane og austromarane.

Byen vart øydelagd av Aleksander den store i 331 fvt., og vart øydelagd på ny av Johannes Hyrkanos i 108 fvt. Pompeius bygde opp at byen i år 63 fvt. I 27 fvt. gav Augustus Cæsar han til Herodes den store. Herodes utvida og renoverte byen, og gav han namnet «Sebaste», som tyder «Augustus», til ære for keisaren. Herodes den store førte sønene sine Alexander og Aristobulus til Sebaste og kvelte dei i 7 fvt. etter ei rettssak i Berytus etter løyve frå Cæsar.

Sebastia var setet til ein biskop i krossfarar-kongedømet Jerusalem. Han er nemnt i dokumenta til Yaqut al-Hamawi (1179–1229), ein syrisk geograf, som plasserte han i Filastin-provinsen i Jerusalem, to dagsreiser frå byen, i Nablus-distriktet. Han skreiv òg «Her ligg gravene til Sakarja og Jahya, sonen til Sakarja (Johannes døyparen), og ein av mange andre profetar og heilage menn.»
 
I dagens Sebastia ligg hovudmoskéen i landsbyen, Nabi Yahya-moskeen, i ruinane av ei krossfarar-kyrkje ein trur vart bygd over gravene til profetane Elisja, Obediah og Johannes døyparen. Her finst òg romerske kongelege graver, og nokre få bygningar frå mellomalderen og mange frå osmansk tid som er godt bevarte.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sebastia, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 (s. 160, 211, 212, 213, 214 (Guerin-description))
   (s. 766–7) 

  (s. 188–96)

  (p. 129)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Sabastiya

Bronsealderstader i Dei palestinske territoria
Landsbyar på Vestbreidda
Aqraba

Aqraba (arabisk عقربة) er ein palestinsk by i Nablus guvernement, 18 kilometer søraust for Nablus nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde Aqraba eit folketal på kring 8 180 innbyggjarar i 2007.

I nærleiken ligg grender som er ei naturleg forlenging av byen, og desse er  al-Arama, al-Kroom, Abu al-Reisa, al-Rujman, Firas al-Din og Tel al-Khashaba. Det samla folketalet i desse grendene er kring 500.

Historie og arkeologi 
Aqraba er nemnt fleire gonger i Bibelen som Akrabbim og er den sørlegaste grensa i «Det lova landet». Den hebraiske omsetjinga er «skorpionar». Aqraba på arabisk tyder «skorpion» (eintal).

I byen ligg ein moské bygd med eldgamle steinar med greske inskripsjonar og ein kross. I følgje ei lokal egn og fleire britiske forksarar, skal moskeen opphavleg ha vore ei bysantinsk kyrkje. Nord for landsbyen ligg ei borg kalla Qal'at al-Hosn som består av blokker av bygningar på ei høgd.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aqraba» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Aqraba kommune

Byar på Vestbreidda
Asira ash-Shamaliya

Asira ash-Shamaliya (arabisk عصيرة الشماليّة) er ein palestinsk by i Nablus guvernement, seks kilometer nord for Nablus nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på kring 7 556 innbyggjarar i 2007.

Det arabiske ordet Asira tyder brensel, fordi det var mykje skog kring byen (og nær Asira al-Qibliya) som innbyggjarane selde som brensel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Asira ash-Shamaliya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Asira al-Shamaliya kommune 

Byar på Vestbreidda
Beita i Nablus

Beita (arabisk بيتا, tyder «Heim») er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 13 km søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 9 709 i 2007. Det er mange bygningar her som er daterte attende til romersk tid.  

I 1952 opna Beita ein grunnskule som tente byen og dei kringliggande landsbyane. I 1954 vart det opna ein grunnskule for berre jenter, og sidan den gong er det bygd fire skular til, inkludert to vidaregåande skular. The town contains four moskés and three clinics.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beita, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Beita

Byar på Vestbreidda