alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Great Society

The Great Society (òg kjend som The Great!! Society!!) var eit rockeband frå San Francisco som eksisterte frå 1965 til 1966, og var nært knytt til det blømande acidrockmiljøet i Bay Area på pden tida. Den mest kjende besetninga bestod av Grace Slick på vokal, den dåverande ektemannen Jerry Slick på trommer, broren hans Darby Slick på gitar, David Miner på vokal og gitar, Bard DuPont på bass og Peter van Gelder på fløyte, bass og saksofon. Miner og DuPont var ikkje med i bandet heile perioden.

Bandet gav berre ut ein singel medan dei varte, Darby Slick-songen «Someone to Love» (med «Free Advice» som B-side). Singelen kom ut i februar 1966 på Autumn Records, men vart ikkje lagt merke til utanfor Bay Area. Innspelinga vart produsert av produsenten på selskapet, Sylvester Stewart (betre kjend som Sly Stone), som på den tida var i ferd med å skipe sitt eige band, Sly and the Family Stone. Stewart slutta til slutt som produsenden deira, då det tok The Great Society over femti forsøk på å spele inn ein brukande versjon av songen «Free Advice».

Bandet byrja å varme opp for Jefferson Airplane og andre populære, lokale band og Columbia Records tilbaud The Great Society ein platekontrakt. Men då kontrakten kom i posten, valde Grace å erstatte vokalisten Signe Toly Anderson i Jefferson Airplane. Sidan Grace hadde vore midtpunktet i bandet, klarte dei ikkje å halde saman utan henne og vart oppløyst hausten 1966. Grace og Jerry Slick vart etter kort tid òg skilde.

Jefferson Airplane spelte inn «Someone to Love» (omdøypt «Somebody to Love») og Grace sin eigen «White Rabbit» for Surrealistic Pillow. Begge songane kom ut på singlar i 1967 og nådde høvesvis femte og åttandeplassen på Billboard Hot 100. Columbia Records gav så ut konsertopptak med The Great Society, som Conspicuous Only in its Absence i 1968.

Medlemmar
 Darby Slick - gitar, korvokal (1965-1966)
 Grace Slick - vokal, piano, blokkfløyte, orgel, gitar, bass (1965-1966)
 Jerry Slick - trommer (1965-1966)
 Peter van Gelder - bass, fløyte, saksofon (1965-1966)
 David Miner - vokal, gitar (1965-1966)
 Bard Dupont - bass, munnspel (1965-1966)
 Oscar Daniels - gitar (1965)
 Jean Piersol - vokal (1965)

Diskografi

Album

Singlar
 «Someone to Love»/«Free Advice» (Northbeach No. 1001) februar 1966
 «Sally, Go 'Round The Roses»/«Didn't Think So» (CBS 44583) 1968

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Great Society» frå ,  den 9. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bay-area-bands.com

Acid rock-grupper
Musikkgrupper frå San Francisco
USA-amerikasnke psykedeliske rockegrupper
Jicarilla

Jicarilla (jicarilla: Abáachi mizaa) er eit apachespråk brukt av jicarillafolket i nordlege New Mexico i USA. Språket blir snakka av omtrent 300 personar.

Kjelder

Språk i USA
Athabaskiske språk
Einskildspråk
New Mexico
Daniel Plaza

Daniel Plaza Montero () er ein spansk tidlegare kappgjengar frå Barcelona som i 1992 vart olympisk meister på 20 kilometer i heimbyen.

Aktiv
Plaza gjekk i 1990 inn til sølvmedalje på 20 km ved europameisterskapen i Split, 17 sekundar bakom vinnaren Pavol Blažek frå Tsjekkoslovakia. Under dei olympiske sommarleikane 1992 i heimbyen Barcelona vann Plaza gullmedaljen på 20 km, med god margin til dei andre medaljevinnarane, Guillaume LeBlanc frå Canada og Giovanni De Benedictis frå Italia. Året etter tok Plaza bronsemedaljen på same distansen då VM 1993 fann stad i Stuttgart, der landsmannen Valentí Massana vart verdsmeister.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 12 – 1.21.53
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 1.22.22, bakom Pavol Blažek (1.22.05)
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 1.21.45, framom Guillaume LeBlanc (1.22.25)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 1.23.18
EM 1994 i Helsinki: Diskvalifisert
OL 1996 i Atlanta: Nr 11 – 1.22.05

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Daniel Plaza» frå ,  den 10. juni 2019.  
 

Kappgjengarar
Spanske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Spania
Jauhen Misjulja

Jauhen Misjulja, russisk: Jevgenij Nikolajevitsj Misjulja, () er ein kviterussisk tidlegare kappgjengar frå Hrodna som vann EM-sølv og to VM-bronsar på 20-kilometer i åra 1991-95. Han representerte Sovjetunionen til 1991.

Aktiv
Misjulja kneip bronsemedaljen på 20 km ved verdsmeisterskapen i Tokyo i 1991, langt over halvminuttet bak vinnaren Maurizio Damilano frå Italia og sin eigen lagkamerat Mikhail Sjtsjennikov. Etter ein femteplass i VM 1993, gjekk Misjulja inn til sølvmedalje i europameisterskapen 1994 i Helsinki. Han måtte då på ny sjå seg frågått av Sjtsjennikov, i ei tevling der dei to utøvarane ikkje representerte Sovjetunionen men kvart sitt land, Kviterussland og Russland.

Misjulja vann VM-bronse nummer to i Göteborg-VM 1995, der han passerte målstreken 49 sekundar bakom italienaren Michele Didoni og 26 sekundar etter spanske Valentí Massana. Misjulja var aktiv heilt fram til Sommar-OL 2004 i Aten. I den ni sesongar lange perioden frå 1996 var to sjetteplassar hans beste prestasjonar, fyrst i VM 1997 og så i EM 2002.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 27 på 20 km – 1.24.39
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.22
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 på 20 km – 1.23.45
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.19.22, bakom Mikhail Sjtsjennikov (1.18.45)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.48
OL 1996 i Atlanta: Nr 9 på 20 km – 1.21.16. Braut 50 km
VM 1997 i Aten: Nr 6 på 20 km – 1.23.10
EM 1998 i Budapest: Braut 50 km
VM 2001 i Edmonton: Diskvalifisert på 20 km
EM 2002 i München: Nr 6 på 20 km – 1.20.56
VM 2003 i Paris: Nr 12 på 20 km – 1.20.38
OL 2004 i Aten: Nr 19 på 20 km – 1.25.10

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jauhen Misjulja» frå ,  den 10. juni 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Yevgeniy Misyulya» frå ,  den 10. juni 2019.  
 

Kappgjengarar
Belarusiske friidrettsutøvarar
Großarl

Großarl er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet St. Johann im Pongau i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 129,3 km² og i kring 3 800 ibuarar. Landsbyen Großarl ligg 924 meter over havet i ein nord/sør-gåande fjelldal.

Turisme er hovudnæring i kommunen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Großarl» frå ,  den 10. juni 2019.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Adnet

Adnet er ein kommune i distriktet Hallein i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 29,9 km² og 3 500 ibuarar. Landsbyen Adnet ligg 484 meter over havet, om lag 3 km aust om byen Hallein.

Skirennaren Anna Fenninger er frå Adnet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Adnet» frå ,  den 10. juni 2019.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i delstaten Salzburg
Nippon Professional Baseball

eller NPB er toppnivået i japansk baseball for menn. I Japan blir han ofte kalla , som tyder 'professjonell baseball'. Utanfor Japan blir det ofte berre kalla «japansk baseball». 

Nippon Professional Baseball omfattar to ligaer, Sentoraru Rīgu/Central League og Pashifikku Rīgu/Pacific League med seks lag i kvar.
Kvar liga spelar fram sitt beste lag, og dei to møter kvarandre i eit sluttspel, den såkalla Japan-serien (Nippon Shiriizu), for å kåra meisterlaget - det beste laget gjennom sju kampar. 
Kampar kan enda opp som uavgjorde.

Lag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nippon Professional Baseball» frå ,  den 10. juli 2019.

Bakgrunnsstoff
JAPANESE PRO BASEBALL RULES, CUSTOMS, TRAINING, FANS, WA, MA AND HONOR

Baseball
Japan
Det romerske senatet

Det romerske senatet (frå latin, eigentleg «forsamling av dei eldste», av senex, «gammal») var rådsforsamlinga i Romarriket, og det høgaste rådet til staten i det antikke Roma. Om ein tyder ordet bokstavleg, vil «senat» seie noko slikt som «dei eldres råd eller forsamling». Dei som sat i senatet blei kalla senatorar.

Senatorane hadde i teorien ikkje mykje makt, men i røyndomen utgjorde dei kjernen i den romerske forfatninga. Dette var fordi senatorane anten tilhøyrde eller var under kontroll av dei aller rikaste familiane i Roma. Senatet hadde spesielt mykje makt over statskassa til republikken, og til tilhøvet mellom forbundsfellane i Italia. Senatet eksisterte ikkje som ein fast organisasjon i kongetiden og den tidlege republikken.

Etter 339 f.Kr., då censorane blei pålagt å innrullera dei beste mennene frå alle rangklasser, byrja senatet å fungera som ein organisasjon. Etter kvart som eliten blant plebeiarane smelta saman med patrisiarane, blei senatet det leiande statsorganet for den nye adelen, nobiliteten. Som rådsforsamling hadde senatet opphavleg berre auctoritas, men ikkje makt, potestas. Senatet var samansett av rundt 300 menn, menn som tidlegare hadde hatt embete, og dei tente på livstid. Senatet var òg hierarkisk. Dei som hadde høgast rang var ekskonsulane, og blant dei var det førstemannen i senatet, princeps senatus som rangerte høgast, og som få torde å tale imot. For å nå den høgaste rangen i senatet måtte ein ha utmerkt seg på den politiske banen, og spesielt som militær leiar.  

Senatet var òg det viktigaste bindeleddet mellom menneske og gudar, og det kontrollerte åtferda til romarane andsynes eller mot gudane. Senatet tok seg rett til å erklæra unntakstilstand i krisetider

Under Sulla blei talet på senatorar auka til 600. Desse 300 senatorane blei seinare fjerna av Augustus då republikken gjekk mot slutten.

Ettermæle 
Då representative folkeforsamlingar skaffa seg makt på bekostning av kongemaktene etter den engelske, amerikanske og franske revolusjonen i opplysningstida i Europa og Amerika (og seinare i resten av verda), blei det romarske senatet sett på som noko ideelt. Det fungerte som ei inspirasjonskjelde for grunnlovene i desse landa. Latinskoleutdanninga, som hadde stor innverknad på grunnlovsfedrane i desse landa, er i stor grad i skuld i at desse ideane var så kjende. Skiljet mellom keisar og senat blei gjerne noko optimistisk tolka som ein parallell til skiljet mellom folk og monark, der senatet blei identifisert som «folket».

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Det romerske senatet» frå ,  den 11. juni 2019.

Litteratur 

 Qviller, Bjørn (1999): Romersk politisk kultur og sosiologisk historie, Cappelen Akademiske Forlag 
 Schreiner, Johan Henrik (1996): Antikkens Historie, Oslo 

Senatet
Romerske senatet
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
NM i symjing 1988

Noregsmeisterskapen i symjing 1988 vart avvikla på Hamar i dagane frå 4. til 7. august 
1988. Meisterskapen omfatta 26 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.

Menn

50 meter fri

100 m fri

200 m fri

400 m fri

1500 m fri

100 m rygg

200 m rygg

100 m bryst

200 m bryst

100 m butterfly

200 m butterfly

200 m medley

400 m medley

Kvinner

50 meter fri

100 m fri

200 m fri

400 m fri

800 m fri

100 m rygg

200 m rygg

100 m bryst

200 m bryst

100 m butterfly

200 m butterfly

200 m medley

400 m medley

Kjelder
Sportsboken 88-89. Sportsboken As/VG. 1988.

Noregsmeisterskap i 1988
Noregsmeisterskap i symjing
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Hamar
Sven Nylander

Sven Olof Nylander () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Varberg som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Han vann to sølvmedaljar og ein bronse i øvinga ved dei tre europameisterskapane i perioden 1986-94. Nylander sin livsrekord på langhekken er 47,98 sekundar, oppnådd i OL-finalen 1996 i Atlanta.

Aktiv
Nylander vart svensk meister på 110 meter hekk allereie 17 år gammal, ein prestasjon han gjentok fire år seinare. Internasjonalt satsa han derimot på langhekken, der han i 1982 vart sjuandemann i EM i Aten. Den 4. juni 1983 sette Nylander nordisk rekord då han i Houston vart nordamerikansk studentmeister (NCAA) i 400 m hekk med tida 48,88 sekundar. Vel to månader seinare kom han på fjerdeplass i verdsmeisterskapen i Helsinki, fattige 0,03 sekund bakom bronsevinnaren. Også året etter kom han på fjerdeplass på langhekken då Sommar-OL 1984 fann stad i Los Angeles.

I 1986 tok Nylander bronsemedaljen i 400 m hekk ved EM i Stuttgart. Eitt år etter forbetra han sin nordiske rekord til 48,37 sekundar då han i VM atter vart nummer fire i eit stort meisterskap. I EM-finalen i Split i 1990 kneip Nylander sølvmedaljen med tida 48,43, og fekk fylgje på sigerspallen av landsmannen Niklas Wallenlind som fekk notert 48,52. Fire år seinare flytta Nylander den nordiske rekorden i øvinga til 48,22 sekundar då han i Helsinki tok eitt nytt EM-sølv, hundredelen føre Stéphane Diagana frå Frankrike.

I august 1995 skipa Göteborg by til friidretts-VM. Forventningane om medalje til Nylander steig etter han med 48,53 fekk fjerde beste tid i semifinalane. Han lukkast ikkje å heve prestasjonen i finalen, men vart som femtemann likevel hylla av heimepublikum. Nylander gjorde sitt livs beste langhekkløp i OL-finalen i Atlanta. Sluttida 47,98 sekundar var ny nordisk rekord, men for fjerde gong måtte Nylander ta til takke med ein fjerdeplass, to små hundredels sekund frå bronsemedaljen.

Endå om Nylander høyrde til i verdseliten i 400 meter hekk i så godt som 15 sesongar, vann han berre fire svenske meistertitlar i øvinga; 1982, 1987, 1990 og 1992. Han la opp i 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 7 – 49,64
VM 1983 i Helsinki: Nr 4 – 49,06, bakom Aleksandr Kharlov (49,03)
OL 1984 i Los Angeles: Nr 4 – 48,97, bakom Harald Schmid (48,19)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 49,38
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 48,37, bakom Harald Schmid (47,48)
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 48,43, bakom Kriss Akabusi (47,92)
VM 1991 i Tokyo: Utslått i semifinalane (49,59 =nr 10)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (49,64 =nr 13)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (49,21 =nr 9)
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 48,22, bakom Oleh Tverdokhleb (48,06)
VM 1995 i Göteborg: Nr 5 – 48,84
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 47,98, bakom Calvin Davis (47,96)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sven Nylander» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Sven Nylander» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1984
Svenske deltakarar under sommar-OL 1992
Svenske deltakarar under sommar-OL 1996
Fornuft

Fornuft (avleidd av lågtysk vornemen, 'oppfatte, fornemme') er evna til logisk tenking, vit, dei kognitive delane av mennesket sin psyke som gjev opphav til tanken. Fornuft er den menneskelege eigenskapen som gjer det mogeleg å trekkje konklusjonar frå synsmåtar, meiningar eller premiss. Ordet «fornuft» si tyding svarer i denne samanhengen i stor grad til «rasjonalitet» og «grunn»/«årsak». Fornuft er nært knytt til samanhengar som språk og logikk, noko som er reflektert i det fleirtydige greske ordet logos, rota til omgrepet logikk, som omsett til latin blei ratio, som igjen gav omgrepet «rasjonell».

Fornuft som omgrep har kontrasterast ofte mot omgrepet som autoritet, intuisjon, emosjon (kjensle), mystikk, overtru og tru (inkludert religiøs tru). Rasjonalistar meiner at fornuft er meir påliteleg enn dei overståande omgrepa i det som kan sjåast på som mest best eller mest sannferdig, men kor nøyaktig fornuft skil seg frå emosjon, tru og tradisjon har ikkje konsensus (semje), då desse omgrepa kan sjåast på sitt vis å vere potensielt rasjonelle og såleis ikkje vere i strid med fornuft. 1300-talets filosof, William av Ockham, skilde likevel skarpt mellom tru og fornuft.

Fornuft byggjer på empiri, vitskaplege undersøkingar av røyndommen, ting som kan målast, vegast, observerast og liknande. Alle naturvitskapane byggjer på dette prinsippet. Hypotetisk-deduktiv eller induktiv metode kjem herfrå. Matematikken byggjer på prov (bevis), utsegner som kan provast ved hjelp av aritmetikk eller geometri.

Fornuft er ein synsmåte som forklarer eller rettferdiggjer.  Filosofar kan skilje mellom forklarande fornuftsgrunnar og rettferdiggjerande fornuftsgrunnar.

Forklarande fornuftsgrunnar er synsmåtar som kan tene til å forklare kor noko har skjedd – dei er grunnar til kor hendingar skjer, eller kvifor den aktuelle stoda er som ho er. Med andre ord, «fornuft» kan òg vere synonymt med «årsak». Til dømes; ein fornuftsgrunn er kvifor ein bil startar ved at tenningsnøklen er vridd om. I samanhengen med å forklare handlingane til eit vesen som handlar fornuftig, blir desse kalla for motiverande grunnar, det vil seie at grunnane til kvifor Per gjekk på universitet var for å lære; at han ville lære var hans motiverande grunn. Til sist, eit rasjonelt verkemiddel er å handle rasjonelt (fornuftig), hans motiverande grunnar er dei synsmåtane som han meiner tel til føremon for han, om han handlar slik.

Normative (normgjevande) fornuftsgrunnar, på den andre sida, er det som kan kallast synsmåtar som tel til føremon for ein, i ein del tilhøve. Desse kan sjåast på som forklaringar på kvifor ein del tilhøve burde kome til å skje, det vil seie kvifor nokon burde handle eller kvifor somme hendingar burde skje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fornuft» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Kognisjon
Epistemologi
Logikk
Tenking
Dieter Lindner

Dieter Lindner () er ein tysk tidlegare kappgjengar frå Nebra i Sachsen-Anhalt som i 1966 vart europameister på 20 km, to år etter han vann OL-sølv på same distansen.

Lindner representerte det felles-tyske mannskapet då han i 1964 gjekk in til sølvmedalje på 20 km under Sommar-OL i Tokyo. To år seinare representerte han Aust-Tyskland ved europameisterskapen i Budapest, der han vann gullmedaljen framom to kappgjengarar frå Sovjetunionen, Volodimir Holubnitsjij og Nikolaj Smaga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1956 i Melbourne: Diskvalifisert
EM 1958 i Stockholm: Diskvalifisert
OL 1960 i Roma: Nr 4 – 1.35.34
EM 1962 i Beograd: Nr 6 – 1.34.38
OL 1964 i Tokyo: Sølvmedalje – 1.31.13, bakom Ken Matthews (1.29.34)
EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 1.29.25, framom Volodimir Holubnitsjij  (1.30.06)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dieter Lindner (Leichtathlet)» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Kappgjengarar
Tyske friidrettsutøvarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Strobl

Strobl er ein kommune i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 94 km² og i kring 3 600 ibuarar. Landsbyen Strobl ligg ved austbreidda av Wolfgangsee, 542 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Strobl» frå ,  den 11. juni 2019.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Skjervøy Idrettsklubb

Skjervøy Idrettsklubb er eit idrettslag heimehøyrande på Skjervøy i Troms. Laget vart skipa 6. juni 1930 og er aktivt med i fotball, handball, langrenn, skiskyting og turn. Skjervøy IK spelar i blå-og-kvitstripete trøyer og elles blått.

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Troms
Skjervøy kommune
Grogg

Grogg (frå engelsk grog) er opphavleg ein drykk stt saman av rom, varmt vatn og sukker, men kan også visa til ulike blandingar av sprit og vatn, brus, juice eller annan alkoholfri drykk.

Drikken kan førast tilbake til ein engelsk amiral, Edward Vernon, som blei kalla «the old Grog» av mannskapet sitt som følgje at han brukte å  gå i ein frakk av gjord av ulltøyet kamelott (engelsk grogram).  I 1740 gav han ordre om å vatne ut sjømennene sin romrasjon for å minske drukkenskapen deira. Etter han skal difor drykken ha fått namnet sitt. 
Det er likevel mogeleg at kallenamnet til admiralen kom frå drykken, og ikkje frå frakken hans. 
Ordet «grog» dukka då nemleg opp i Vernons ordre, men bruken av ordet for å tale om den utspedde rommen i den britiske flåten kom mest sannsynleg etter han.

Kjelder

Cocktailar
Kamelott

Kamelott (fransk camelot, 'av kamel') er ein type tøy som er stivt og tynt. Det blei opphavleg laga av kamelhår og seinare av angora.

Opphavleg likna kamelott eit orientalsk kamelhårstøy. Billegare kamelott var ofte vove av bomull. Tøyet var tidlegare vanleg i folkedrakter og i ytterplagg.

Tøyet blei innført til vesten frå Orienten på 1100-talet og var vanleg å bruke til kle allereie  på 1700-talet. Europeisk tillverking skjedde i Frankrike og Nederlanda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kamlott» frå ,  den 16. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 

Franske ord og uttrykk
Ull
Vovne stoff
2008-albumet Vampire Weekend

Vampire Weekend er debutalbumet til den amerikanske musikkgruppa Vampire Weekend, som var utgjeve 29. januar 2008 av XL Recordings. Det vart produsert av bandmedlemmen Rostam Batmanglij, med hjelp frå Jeff Curtin og Shane Stoneback i miksinga. Biletet på plateomslaget er eit polaroidfoto frå ei av dei tidlege framsyningane deira på Columbia University.

Albumet har avla fleire singlar, mellom anna «A-Punk», «Oxford Comma», «Cape Cod Kwassa Kwassa» og «The Kids Don't Stand a Chance».

Innhald

Referansar 

Musikkalbum frå 2008
Vampire Weekend-album
Contra

{{Infoboks musikkalbum|
| tittel = Contra
| format = Studioalbum
| gruppe = Vampire Weekend
| utgjeve = 11. januar 2010
| sjanger = Indiepop
| lengd = 36.40
| selskap = XL
| produsent = Rostam Batmanglij
| kronologi = ja
| førre = Vampire Weekend  (2008)
| neste = Modern Vampires of the City  (2013)
}}Contra er eit studioalbum av den amerikanske musikkgruppa Vampire Weekend, som var utgjeve 11. januar 2010 av XL Recordings. Det vart produsert av bandmedlemmen Rostam Batmanglij.

Biletet på plateomslaget er eit polaroidfoto av ei ukjend ung kvinne frå 1983, som vart funne av Rostam då han søkte etter «New York City 1983» på internett. 15. juli 2010 vart gruppa, XL Recordings og fotografen Tod Scott Brody saksøkte av Ann Kirsten Kennis, som identifiserte seg sjølv som den mystiske kvinna på omslaget, for å ha brukt biletet av henne utan hennar samtykke.Contra'' har avla fleire singlar, mellom anna «Giving Up the Gun», «Holiday» og «Run».

Innhald

Referansar 

Musikkalbum frå 2010
Vampire Weekend-album
Paint Box

«Paint Box» (eller «Paintbox» på seinare utgjevingar) er ein song av det britiske rockebandet Pink Floyd, skriven og sungen av klaverspelaren Richard Wright. Han vart først gjeven ut i 1967 som B-side til singelen «Apples and Oranges».

Tekst og musikk
Musikalsk har songen lange trommefills av Nick Mason og ein pianosolo av Wright, som panorerer kring stereospekteret. Wrigt spelar òg eit spikerpiano i tillegg til eit vanleg akustisk piano.

Songteksten byrjar med «Last night I had too much to drink / Sitting in a club with so many fools», og eit ambivalent refreng: «I open the door to an empty room / Then I forget».

Songen er ein av dei første av mange Pink Floyd-songar med mykje e-moll noneakkord. Denne akkorden vart eit signaturaspekt ved nokre av dei meir kjende songane deira: Han opnar The Dark Side of the Moon med «Breathe». Han er dominerande i «Welcome to the Machine» frå Wish You Were Here, der han vekslar mellom ein C-dur septimakkord i det meste av songen. «Dogs» frå Animals er sentrert kring akkorden spelt på ein nedstemt gitar, som fører til ein kammertone i D-moll9. Han dukkar igjen opp i «Hey You» og «Vera» frå The Wall. Han er i ikkje mindre enn fire songar på The Final Cut: «Your Possible Pasts»; «The Hero's Return»; «The Gunner's Dream» og «The Fletcher Memorial Home».

Utgjeving
«Paint Box» var opphavleg gjeven ut i mono på singelen. Ein steroemiks vart seinare gjeven ut på samleplatene Masters of Rock og Relics som «Paintbox», som òg var stavinga då monomiksen kom ut på tredje plata av 40-årsjubileumsutgåva av The Piper at the Gates of Dawn. «Paintbox» vart igjen gjeven ut på Cambridge St/ation- og Cre/ation-platene i plateboksen Early Years i 2016-2017.

Video
Det vart filma ein musikkvideo for songen for belgisk fjernsyn den 18. eller 19. februar 1968, der bandet mimar til songen på ei bru i Brussel. Sjølv om Syd Barrett framleis var eit medlem av bandet då songen vart spelt inn (oktober 1967) og då videoen vart filma, er David Gilmour med i videoen på gitar for første gongen med Pink Floyd. Ein kan sjå Atomium-monumentet i bakgrunnen medan bandet spelar.

Medverkande
Richard Wright – solovokal, piano, spikerpiano
Syd Barrett – akustisk & elektrisk gitar, korvokal
Roger Waters – bassgitar, korvokal
Nick Mason – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paint Box (song)» frå ,  den 11. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1967
Songar frå 1967
Pink Floyd-songar
Psykedeliske popsongar
Songar om alkohol
Songar skrivne av Richard Wright
Columbia Graphophone Company-singlar