alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fonologi i blackfoot-språket

Fonologi i blackfoot-språket.

Vokalar 
Blackfoot-språket har tre korte og tre lange monoftongar og tre diftongar:

Monoftongane er realiserte slik:
{{Kolonnar
|width=240px
|col1 =
 i er realisert som:
 * [ɪ] i lukka staving
 * [i] i andre omgjevnader
|col2 =
 a er realisert som:
 * [ʌ] føre lang konsonant
 * [ä] i andre omgjevnader
 aa er realisert som:
 * [äː]
|col3 =
 o er realisert som:
 * [ʊ] føre lang konsonant
 * [o] i andre omgjevnader
 oo er realisert som:
 * [oː]
}}
På slutten av eit ord er ein vokal med låg tone ustemd (jamfør avsnittet Tonar'' nedanfor).

Diftongane utgjer alle dei mogelege stigande diftongane, når diftongane er kombinasjonar av monoftongar som finst i systemet. Desse diftongane varierer mykje fonetisk, og ikkje alle allofonane er diftongar, her attgjevne ortografisk:

Her er eit minimalt par som viser distinktiv opposisjon mellom korte og lange vokalar:
 áakokaawa 'ho/han skal tjore'
 áakookaawa 'ho/han skal sponse ein soldans'

 Konsonantar 
Blackfoot har ti konsonantar, her attgjevne ortografisk:

Tre bokstavar har andre verdiar enn i IPA:
  '  står for /ʔ/
 h står for /x/
 y står for /j/
Konsonantane  ' , h, w og y er alltid korte, medan alle det ved alle dei andre er distinktiv opposisjon mellom korte og lange. Dei lange blir skrivne ved fordobling av bokstavane for dei korte, som er attgjevne i tabellen over. Lang ts blir skriven tts.

Konsonantane k /k/ og h /x/ har palatale allofonar – høvesvis [c] og [ç] – føre fremre vokalar og velare allofonar – høvesvis [k] og [x] – i andre omgjevnader.
 Tonar 
Blackfoot er eit tonespråk, med ein distinktiv opposisjon mellom ein høg tone og ein låg tone. Høg tone er markert ortografisk med ein akutt aksent (´), medan låg tone ikkje er markert. Jamfør desse to orda, som inneheld dei same fonema, men der det fyrste har høg tone (H) på fyrste stavinga og låg tone (L) på andre og tredje stavinga, medan det andre har låg tone på fyrste og siste stavinga og høg tone på andre stavinga:
 H-L-L ápssiwa 'det er ei pil'
 L-H-L apssíwa''' 'det er ein fiken'
Proto-algonkinsk er ikkje rekonstruert som eit tonespråk, og det er berre dei tre prærie-algonkinske språka (blackfoot, cheyenne og arapaho-språkgruppa) som har utvikla tonar.

Fotnotar 

Blackfoot-språket
Bromma i Hallingdal

Bromma er ei bygd i Nesbyen kommune i Viken fylke, tolv kilometer sørom kommunesenteret Nesbyen. Staden ligg ved Hallingdalselve og Riksveg 7 går på vestsida av elva medan Bergensbanen går på austsida. Jarnbanestasjonen Bromma stasjon er nedlagt.

Kjende personar frå Bromma 
 Pål Gunnar Mikkelsplass, skilaupar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om stadnamnet Bromma i Norsk stadnamnleksikon
 Eldre fotografi frå Bromma på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Geografi i Nesbyen
Bygder i Viken
Bromma

Bromma er eit ord med fleire tydingar:

 Bromma i Hallingdal
 Bromma i Ystads kommune i Sverige
 Stockholm-Bromma flyplass
 Bromma Conquip AB
Didier Auriol

Didier Auriol () i Montpellier) er ein fransk rallyførar som vann rally-VM 1994.

Sigrar i WRC 

{|class="wikitable"
! #
! Rally
! Sesong
! Kartlesar
! Køyretøy
|-
| 1
|  32ème Tour de Corse - Rallye de France
| 1988
| Bernard Occelli
| Ford Sierra RS Cosworth
|-
| 2
|  33ème Tour de Corse - Rallye de France
| 1989
| Bernard Occelli
| Lancia Delta Integrale
|-
| 3
|  58ème Rallye Automobile de Monte-Carlo
| 1990
| Bernard Occelli
| Lancia Delta Integrale 16V
|-
| 4
|  34ème Tour de Corse - Rallye de France
| 1990
| Bernard Occelli
| Lancia Delta Integrale 16V
|-
| 5
|  32º Rallye Sanremo - Rallye d'Italia
| 1990
| Bernard Occelli
| Lancia Delta Integrale 16V
|-
| 6
|  33º Rallye Sanremo - Rallye d'Italia
| 1991
| Bernard Occelli
| Lancia Delta Integrale 16V
|-
| 7
|  60ème Rallye Automobile de Monte-Carlo
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 8
|  36ème Tour de Corse - Rallye de France
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 9
|  39. Acropolis Rally
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 10
|  12. Rally Argentina
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 11
|  42. 1000 Lakes Rally
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 12
|  5. Telecom Rally Australia
| 1992
| Bernard Occelli
| Lancia Delta HF Integrale
|-
| 13
|  61. Rallye Automobile de Monte-Carlo
| 1993
| Bernard Occelli
| Toyota Celica Turbo 4WD
|-
| 14
|  38. Tour de Corse - Rallye de France
| 1994
| Bernard Occelli
| Toyota Celica Turbo 4WD
|-
| 15
|  14. Rally Argentina
| 1994
| Bernard Occelli
| Toyota Celica Turbo 4WD
|-
| 16
|  36. Rallye Sanremo - Rallye d'Italia
| 1994
| Bernard Occelli
| Toyota Celica Turbo 4WD
|-
| 17
|  39. Tour de Corse - Rallye de France
| 1995
| Denis Giraudet
| Toyota Celica GT-Four
|-
| 18
|  34. Rallye Catalunya-Costa Brava (Rallye de España)
| 1998
| Denis Giraudet
| Toyota Corolla WRC
|-
| 19
|  3. China Rally
| 1999
| Denis Giraudet
| Toyota Corolla WRC
|-
| 20
|  37. Rallye Catalunya-Costa Brava (Rallye de España)
| 2001
| Denis Giraudet
| Peugeot 206 WRC
|}

WRC-førarar
Franske motorsportutøvarar
Teleskop

Eit teleskop (frå gresk tele, 'fjern' og skopein, 'å sjå'), på folkemunne òg kalla stjernekikkert, er eit instrument og eit optisk hjelpemiddel for å observere fjerntliggande objekt. Teleskop vert nytta for å observere i ein del av det elektromagnetiske spekteret. Dei vanlegaste teleskopa er for synleg lys, men andre variantar kan avbilde radiobylgjer, infraraudt, ultrafiolett eller enda kortare bølgjelengder som gammastråling. Teleskop kan vere små som kikkertar for bruk på relativt små avstandar til svært store astronomiske teleskop som kan sjå mot yttergrensene til det observerbare universet. 

Eit gamalt namn på eit astronomisk teleskop var cannocchiale.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Teleskop» frå ,  den 10. juli 2009.

Bakgrunnsstoff

 
Optiske instrument
Kickapoo-språket

Kickapoo-språket er eit algonkinsk språk som blir tala i Midtvesten og Texas i USA og nord i Mexico.

Kickapoo blir tala av noko over 800 menneske – 539 i USA og 400 i Mexico – av ei etnisk gruppe på om lag 3000. I USA bur talarane i Horton i det nordaustlege Kansas, i McCloud og Jones i det sentrale Oklahoma og i Nuevo Nacimiento i Texas, og i Mexico bur dei i Nacimiento de Kikapú, 40 km nordaust for Muzquiz i delstaten Coahuila. Kickapoo blir rekna som ein dialekt av det fox-sauk-kickapoo i lag med fox, sauk og det utdøydde mascouten.

Fonologi
Kickapoo har eit enkelt fonemsystem, med fire vokalar og elleve konsonantar.

Vokalar
Dei fire vokal-fonema kan vere både korte og lange:

Vokalane blir normalt uttala om lag som dei vokalane som blir skrivne [i e a o] i IPA-transkripsjonen, men e blir ofte uttala noko trongare, som [ɪ], mellom konsonantar. Ein trykksvak vokal er ustemd på slutten av ei  ytring etter p t c k θ s og etter w y som fylgjer ein av desse konsonantane. Ein trykksvak vokal er knirkestemd etter andre konsonantar og etter ein annan vokal sist i ei ytring.

Konsonantar
Språket har ti konsonant-fonem, som her er attgjevne ortografisk:

Mellom ein vokal og ein vokal eller halvvokal kan p t c k θ s vere stemde, slik at dei er uttala [b d ʤ g ð z], medan dei elles er ustemde (og alltid usapirerte), det vil seie [p t ʧ k θ s]. T er apikal-alveolar.

Kickapoo har desse konsonantgruppene: hp ht hc hk hm hn sk. I tillegg kan dei fleste einskildkonsonantane og konsonantgruppene fylgjast av halvvokalane w y.

Kjelder
Kickapoo ved ethnologue.com

 
Algonkinske språk
Einskildspråk
Juha Kankkunen

Juha Kankkunen () er ein finsk rallyførar.

Juha Kankkunen har vunne verdsmeisterskapet i Rally 4 gongar: I 1986, 1987, 1991 og 1993. Han har og vunne Rally Dakar i 1988. Kankkunen har 23 sigrar frå verdsmeisterskapet i rally.

WRC-rallysigrar 

WRC-førarar
Finske motorsportutøvarar
Horowhenua District

Horowhenua er eit distrikt på vestkysten av Nordøya på New Zealand.

Til skilnad frå mange andre distrikt har Horowenua ein tydeleg identitet, i så stor grad at «The Horowhenua», som distriktet til vanleg vert kalla, er meir sett på som ein eigen region enn som del av regionen Manawatū-Whanganui, som det offisielt høyrer til.

Distriktet, som ligg nord for Wellington og Kapiti, strekkjer seg frå litt nord for byen Otaki i sør til like sør for Himatangi i nord, og frå kysten mot Tasmanhavet til toppane i Tararua Ranges.

Den største byen og administrasjonssenteret er Levin, mellom andre byar i distriktet er Foxton, Shannon, og Tokomaru. Folketalet i distriktet er 30 600 (estimat juni 2008).

Landskap og historie 
Mykje av landet var ein gong eit utstrekt våtmark og senter for ein vesentleg Phormium-industri. Gradvis har det vorte tørrlagt og omdanna til produktivt, om enn flaumutsett jordbruksland, med ei blanding av leir-, sand- og torvbasert jordsmonn. Delar av våtmarkene, særleg kring Horowhenuasjøen, vert førte attende til sin tidlegare tilstand, som eit verneområde, med hjelp av lokale maoriar.

Foxton har historisk verdi som den viktigaste busetnaden i Manawatu i dei første åra med europeisk innvandring, og som sentrum for ein stor Phormium-industri. Hagebruk og mjølkeproduksjon er no hovudnæringsvegane i distriktet, andre verksemder i Horowhenua er produksjon av klede og mat.

Artesisk vatn 
Distriktet har mykje artesisk vassforsyning. Den nordlegaste delen av distriktet, kring Opiki, ligg over ei rekkje grunnvassmagasin. Desse er skilde vertikalt frå kvarandre med mindre permeabelt (vassgjennomtrengeleg) materiale. Djupna ned til bassenga i denne delen av distriktet varierer frå om lag 25 til 60 meter.

Sjølv om det ikkje er eineståande, har grunnvassbassenga i Foxton-området den heller uvanlege eigenskapen å stå under trykk, slik at om ein borar seg ned til dei, vil vatnet stiga opp til grunnen av sitt eige trykk. Trykket kan på det meste føra vatnet opp til om kring 2,5 meter over bakken. Bønder og huseigarar i området ser sjølvsagt på dette som eit gode, men somme er byrja å ottast at utstrekt boring etter grunnvatn vil føra til at ein med tida ikkje vil ha tilgang til rennande artesisk vatn.

Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Horowhenua District» frå , den 10. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Ting å føreta seg i Horowhenua

Manawatū-Whanganui
Distrikt på New Zealand
Løypestreng

Løypestreng eller lauparstreng er eit ståltau (kabel eller vaier) som heng i fritt spenn mellom to punkt, ofte med eine punktet høgare enn det andre.Ein kan tre ei trinse på vaieren og tau festa til henne for betre kontroll. Løypestreng er blitt mykje brukt til transport i kupert terreng, til dømes ned lier, over juv og elver, men kan òg brukast som underhaldning, til dømes som leikeapparat og i samband med turisme.

Noreg 
Løypebaner vart i Noreg mykje brukt til å sleppa høybører frå utslåttar nedover til gards, over elvar og juv, eller berre for å spara ryggen. Dersom fallet var riktig, var det nok å festa børa til tauet med ein bit ståltråd. Det kunne halda børa heile vegen ned til bakken. Meir avanserte konstruksjonar hadde ei trinse tredd innpå vaieren, og tau festa til trinsa så ein hadde høve til å bremsa eller hala til seg det som skulle opp. Permanente løypestrengar var utstyrte med vinde og sveiv. Då kunne ein òg nytta strengen til vassrett transport, over dalar, elvar og vatn.

Løypestreng var somme stader på Vestlandet, særleg på fjellgardar, den viktigaste transportmåten for varer. Over tida har dei gått stadig meir ut av bruk, fordi dei fleste bustader har fått vegsamband. Sidan kabelen rustar og treverket rotnar vekk, vil løypestrengane mest truleg vera forsvunne som kulturminne om ein del år.

Sjå òg 
 Taubane

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Løypestreng» frå , den 10. juli 2009.
 Store Norske Leksikon om løypestreng.

Bakgrunnsstoff 
 «Flyr over elva på rekke og rad». Reportasje ved ut.no
 Eldre fotografi av løypestreng på Røysheim i Lom

Landbruk
Transportmiddel
Klatreutstyr
Vertikal transport
Delstaten Durango

Durango er ein delstat som ligg vest i Sentral-Mexico. Han har om lag 1 509 117 (2005) innbyggjarar. Landområdet dekkjer 123 181 km². Området ligg høgt over havet omgjeve av høge fjell og skogar.

Durango grensar til Chihuahua i nord, Coahuila i nord-aust, Zacatecas i sør-aust, Nayarit i sør-aust og Sinaloa i vest.

Hovudstaden og største byen er Durango.

Bakgrunnsstoff 
 Durango Offisiell nettstad (spansk)

Delstatar i Mexico
Frankeringsmaskin

Frankeringsmaskin er ei maskin som trykkjer frankering på brev og pakkar i staden for bruk av frimerke. Firma med mykje korrespondanse nyttar oftast slike. Frankeringsmaskinene har forsegla telleverk, så portoen firmaet brukar vert fakturert etterskotsvis.

Firma kan anten bruke maskinene slik dei er, eller få laga og sett inn stempel med eigen firmalogo i tillegg til porto.

Frankeringsmaskinen er ei norsk oppfinning og vart først teken i bruk i Noreg i 1903.

Kjelder

Postvesen
Norske oppfinningar
Maskinar
Sven Nyhus

Sven Kristoffer Nyhus () er ein norsk folkemusikar (fele, hardingfele og bratsj), komponist og tidlegare professor i folkemusikk ved Norges Musikkhøgskole i Oslo.

Liv og virke
Sven Nyhus er fødd på på Røros og byrja spele fele som ni-åring, og var fram til 1952 aktiv som spelemann i heimetraktene. Han starta Glåmos Spellemannslag og transkriberte noter for lokal folkemusikk. Deretter flytta han til Oslo og tok i 1956 eksamen som orkestermusikar ved musikkkonservatoriet. Han var solobratsjist i orkestret ved Nationaltheatret, Den norske Operas orkester og Kringkastingsorkesteret og spelte som alternerande solobratsjist i Oslo-Filharmonien frå 1961 til 1971.

I 1969 starta han folkemusikkorkesteret Sven Nyhus kvartett (seinare også kvintett og sekstett) saman med trekkspelaren Tore Løvgreen. Dei to er framleis med i orkesteret som ellers har hatt ei rekkje andre medlem innom. Svens dotter, Åshild Breie Nyhus, spelar fele i sekstett-utgåva av orkesteret i dag. Orkesteret har gitt ut 12 album, og vunne to Spelemannpriser. I tillegg har Sven Nyhus gitt ut et soloalbum i 1977. 

Frå 1971 var han medredaktør av sjubandsverket Norsk folkemusikk (saman med Jan Petter Blom og Reidar Sevåg), der han var med å transkribere notar for norske slåttar og folkemusikk. Verket blei avslutta i 1981. Han har dessutan gitt ut ei rekkje større og mindre slåttesamlingar. 

Frå 1978 og ti år framover var Nyhus sjef for Folkemusikkavdelinga i NRK og frå [1990 til 2002 var han professor i folkemusikk ved Norges Musikkhøgskole i Oslo. Han har komponert rundt 75 slåttar.

Sven Nyhus er far til felespelaren Åshild Breie Nyhus og pianisten Ingfrid Breie Nyhus.

Prisar og utmerkingar 
 Spellemannprisen 1974 i klassen folkemusikk/gammaldans med Sven Nyhus' kvartett og sekstett
 Spellemannprisen 1978 i klassen folkemusikk/gammaldans for Dovregubben danser
 Statsstipendiat (1989)
 Rff-prisen (1996)
 Hilmar Alexandersens musikkpris 1999
 Juryens heiderspris under Spellemannprisen 1999
 Kommandør av St. Olavs Orden 2002

Diskografi 
 Rørosslåtter (PLAY, 1970) Sven Nyhus kvartett 
 Gammeldans frå Rørostraktom (Polydo, 1972) Sven Nyhus kvartett
 Med hopp og hiv (Polydo, 1973) Sven Nyhus kvartett
 Sven Nyhus kvartett og kvintett spiller opp til gammeldans (Polydo, 1974) Sven Nyhus kvartett og kvintett
 Trollsteget (Talent, 1976) Sven Nyhus kvartett
 Trollsving og kast (Talent, 1976) Sven Nyhus kvartett
 Felklang frå Rørosvidden (Talent, 1977) Sven Nyhus solo
 Norskt livtag (Sonet, 1977) Sven Nyhus kvartett - berre gitt ut i Sverige
 Dovregubben danser (Talent, 1978) SvenNyhus kvartett
 På dansefot (EMI, 1981) Sven Nyhus kvartett
 Bergrosa (Mariann Records, 1984) Sven Nyhus kvartett og kvintett
 Skuddårslek (Callisto, 1988) Sven Nyhus kvartett og Åshild Breie Nyhus (fele)
 GRIMEN (Heilo, 1997) Sven Nyhus sekstett

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sven Nyhus» frå , den 10. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi
 Artikkel frå Nationen i høve 70-års dagen 
 Gitt ut på Musikk-Husets Forlag A/S 

Norske folkemusikarar
Norske musikkforskarar
St. Olavs Orden
Statsstipendiatar
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Røros
Grumantbyen

Grumantbyen (eller Grumant) er ein fraflytta sovjetrussisk busetnad på Svalbard. Byen vart forlaten i 1961–62. Staden ligg like sørvest for Longyearbyen og nordaust for Colebukta i Isfjorden. «Grumant» var eit pomorsk toponym som tidlegare var brukt om heile Svalbard, og som kan vere ei forvansking av «Grønland».

Busetnaden her vart etablert i 1919. Gruva vart nedlagd i 1919, og opna på nytt i 1931. Det sovjetiske selskapet Arktikugol dreiv gruvedrift i Grumantdalen, men la ned drifta på grunn av vanskelege hamnetilhøve og fallande produksjon. Utskipninga av kol måtte derfor skje frå Colesbukta som fungerte som hamn for Grumantbyen på den måten at kolet varti transportert dit på en 40 cm smalspora jernbane. I etterkrigstida var Grumantbyen ei tid den største tettstaden på Svalbard med opptil 1200 innbyggjarar. Mens det ikkje er aktuelt å gjenoppta drifta i Grumantbyen, har det frå russisk side vore på tale å starte drift i Colesbukta samt å byggje veg derfrå til Barentsburg.

Tidlegare vart det også drive kvalfangst på staden. 

Over Grumantbyen ligg fjella Grønberget og Lindstrømfjellet.

Kjelder: 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Grumantbyen» frå , den 10. juli 2009. 
 
 The Place-Names of Svalbard Skrifter nr 80 og 112 frå Norsk Polarinstitutt, 1942 og 1957 nyutgjeve 2001. ISBN 82-90307-82-9

Tidlegare busetnader på Svalbard
Busetnader grunnlagde i 1912
Nordenskiöld Land
Songs About Jane

Songs About Jane er debutalbumet til Maroon 5.

Spor 

Debutalbum frå 2002
Maroon 5-album
The Legend of Zelda: The Wind Waker

The Legend of Zelda: The Wind Waker er eit action-eventyrspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo GameCube. Det er det tiande spelet i The Legend of Zelda-serien. 

The Wind Waker vart utgjeve i Japan desember 2002, i Nord-Amerika mars 2003 og i Europa og Australia mai 2003. Det fekk ein oppfølgjar i 2007, The Legend of Zelda: Phantom Hourglass, til Nintendo DS.

Action-eventyrspel
Dataspel frå 2002
Nintendo GameCube-spel
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Wind Waker
Wii U-spel
The Legend of Zelda: Ocarina of Time

The Legend of Zelda: Ocarina of Time (ゼルダの伝説 時のオカリナ Zeruda no Densetsu Toki no Okarina) er eit action-eventyrspel utvikla av Nintendo Entertainment Analysis and Development og publisert av Nintendo på Nintendo 64. Det vart lansert i Japan 21. november 1998, i Nord-Amerika 23. november og i Europa 11. desember same året. Spelet var opphavleg utvikla for Nintendo 64DD-eininga, men vart i staden gjeve ut på ein spelkassett på 256 megabit, som var den spelkassettypen med den største kapasiteten Nintendo produserte på den tida.

Ocarina of Time er det femte spelet i The Legend of Zelda-serien i høve lanseringsdato, men handlinga er sett før dei første fire spela. Spelaren kontrollerer hovudpersonen i serien, Link, i kongeriket Hyrule. Link fer på ei ferd for å stoppa Ganondorf frå å få tak i trekrafta, ein heilag relikvie som oppfyller ønska til haldaren. Link reiser gjennom tid og forserer ymse katakombar for å vekkje opp dei vise som har krafta til å forsegla Ganondorf. Musikk speler ein viktig rolle for å koma vidare i spelet, og spelaren må læra seg å spela fleire songar på ein okarina.

Speloppsettet til Ocarina of Time introduserte nytt som at ein kan låsa fast siktet på ulike mål og kontekstsensitive knappar, som no har blitt vanlege element i 3D-eventyrspel. I Japan har det selt over 800 000 eksemplar i 1998, som gjorde det til det tiande bestseljande spelet det året. I laupet av levetida har Ocarina of Time nådd 1,14 millionar selde eksemplar i Japan og 7,6 millionar globalt, og har med det nådd opp som nummer 128 av dei bestseljande spela gjennom tidene.

Ocarina of Time har blitt lansert på nytt fleire gongar, mellom anna på Nintendo GameCube og Wii. Det vart overført til GameCube som ein del av The Legend of Zelda: Ocarina of Time: Master Quest (ゼルダの伝説 時のオカリナ 裏 Zeruda no Densetsu Toki no Okarina Ura, «Ura» tyder motsett side) som inneheld omarbeidde katakombar med nye gåter, og til The Legend of Zelda: Collector's Edition i ein omtrent uendra versjon. Spelet vart også gjeve ut att på iQue Player i 2003 og til Virtual Console-tenesta på Wii i 2007.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Legend of Zelda: Ocarina of Time» frå ,  den 6. august 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Action-eventyrspel
Dataspel frå 1998
Nintendo 64-spel
Ocarina of Time
Virtual Console-spel
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Delstaten Zacatecas

Zacatecas er ein delstat i den sentral-nordlege delen av Mexico. Hovudstaden er Zacatecas og den største byen er Fresnillo. Han har om lag 1 367 692 innbyggjarar og arealet er 73 252 km². 

Zacatecas grensar til Durango i nord-vest, Coahuila i nord, San Luis Potosí i aust, Aguascalientes og Guanajuato i sør, og Jalisco og Nayarit i sør-vest.

Namnet Zacatecas kjem frå nahuatl. Zacatl er ordet for den grastypen som veks i området.

Bakgrunnsstoff 
 

Delstatar i Mexico
The Legend of Zelda: Majora's Mask

The Legend of Zelda: Majora's Mask er eit action-eventyrspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo 64. Det vart utgjeve internasjonalt i 2000 som det sjette hovudspelet i The Legend of Zelda-serien og er ein direkte oppfølgjar til The Legend of Zelda: Ocarina of Time frå 1998. Det vart designa av ei gruppe leidd av Eiji Aonuma, Yoshiaki Koizumi og Shigeru Miyamoto og vart ferdig utvikla på under to år. Det har forbetra grafikk og fleire endringar av spelemekanikkane samanlikna med forgjengaren, sjølv om det brukte fleire element og karaktermodellar på nytt, noko utviklaren sa var ei kreativ avgjerd gjord naudsynt på grunn av tronge tidrammer.

Handlinga i Majora's Mask går føre seg to månader etter hendingane i Ocarina of Time. Spelet følgjer Link, som under ei personleg reise endar opp i Termina, ei parallell verd til Hyrule. Etter å ha kome til Termina, finn han ut at verda er truga av at månen vil falla ned i laupet av tre dagar.

Spelet vart utgjeve på nytt til GameCube i 2003 som del av The Legend of Zelda: Collector's Edition, til Wii og Wii U gjennom Virtual Console i 2009 og i 2016, og til Nintendo Switch Online i 2022. Ei nyutgåve med ekstra innhald og forbetra grafikk vart utgjeven til Nintendo 3DS i 2015 under tittelen The Legend of Zelda: Majora's Mask 3D.

Merknader

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «The Legend of Zelda: Majora’s Mask» frå ,  den 10. februar 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Action-eventyrspel
Dataspel frå 2000
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Nintendo 3DS-spel
Nintendo 64-spel
The Legend of Zelda-spel
Virtual Console-spel til Wii
Virtual Console-spel til Wii U
Dataspelet The Legend of Zelda

The Legend of Zelda er eit action-eventyrspel utvikla og gjeve ut av Nintendo, første gong på Nintendo Entertainment System. Spelet det første i The Legend of Zelda-serien. Det vart gjeve ut i japan som ein lanseringstittel for Famicom Disk System-eininga i 1986, og på spelekassett for Nintendo Entertainment System i Nord-Amerika og Europa året etter. Spelet har seinare blitt gjeve ut på Game Boy Advance som ein del av NES Classics-serien, på Nintendo GameCube i samlepakken The Legend of Zelda: Collectors Edition og som ei digital nedlasting via Virtual Console på Wii.

Spelet finn stad i fantasiverda Hyrule der spelaren følgjer helten Link. Han skal frigjera prinsessa Zelda frå hovudfienden Ganon ved å samla åtte stykke av ein magisk relikvie.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Action-eventyrspel
Dataspel frå 1986
Game Boy Advance-spel
Nintendo Entertainment System-spel
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Legend of Zelda
Virtual Console-spel