alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Havforskingsinstituttet

Havforskingsinstituttet, som har hovudkontor og laboratorium på Nordnes i Bergen, ei avdeling i Tromsø, og forskingsstasjonar i  Matre, Austevoll og Flødevigen, er det største marine forskingsmiljøet i Noreg, med om lag 700 tilsette. Instituttet vart skipa 15. oktober 1900. Fram til 1989 var det underlagt Fiskeridirektoratet, deretter vart det lagt beinveges under departementet. 

Instituttet har som oppgåve å ta seg av forsking som kan gje både styresmaktene, havbruks- og fiskerinæringa og samfunnet elles eit godt grunnlag for å take vare på miljøet i havet og trygge eit langsiktig og godt utbytte av fisk og andre viltlevande ressursar i havet og frå havbruket. Forskinga på klimatiske endringar og kjemisk forureining av havområda og korleis dette kan ha innverknad på livsvilkåra i havet, har òg ein viktig plass i instituttet si verksemd. Miljøtilhøva og økosystema er av ein slik natur at eit breitt internasjonalt samarbeid om både forsking og forvalting er naudsynt.

Ein viktig del av forskinga er konsentrert om dei fiskeressursane som er grunnlaget for dei norske fiskeria. Økosystemet i kystsona, botndyrsamfunn på kontinentalsokkelen og fangstteknologi er mellom forskingsoppgåvene.  Havforskingsinstituttet arbeider dessutan med å med få fram ny, grunnleggjande biologisk kunnskap om laksefisk, marine arter og skaldyr for å utvikle den norske havbruksnæringa,  soleis ved å forske på genetikk, fysiologi, fiskevelferd og fiskehelse.

Mykje av av forskinga er basert på observasjonar og målingar til havs og langs
kysten. Havforskingsinstituttet har ein eigen skipsreiaravdeling som tek seg av drifta og vedlikehaldet av instituttets fire forskingsfartøy «G.O. Sars», «Johan Hjort»,
«Håkon Mosby» og «G.M. Dannevig», og dessutan drifta av Universitetet i Bergen sitt skip, «Hans Brattström». Avdelinga står òg for innkjøp og handsaming av vitskapleg utstyr. Når det trengst for særskilde forskingsføremål, vert to andre skip òg leigd inn.

Forskingsstasjonar
Forskingsstasjonen Flødevigen ligg på Hisøy ved Arendal, etablert i 1882 for klekking og utsetting av torskelarver. I dag er stasjonen særleg engasjert i forsking som gjeld miljøtilstand, biologisk produksjon, tolegrenser og verneområder i kystsona, og rådgiving som har med forvaltinga av kysten å gjere.
Forskingsstasjonen Matre, som ligg i Matre i Masfjorden, vart etablert i 1971, utvida og modernisert i 2005-2006. Her har det hovudsakleg vore arbeida med laksefisk, men etter ombygginga har det i tillegg vore arbeida med spørsmål som har å gjere med marine artar med omsyn til klima, velferd og reproduksjon.
Forskingsstasjonen Austevoll ligg på Huftarøy i Austevoll kommune, etablert i 1978, og har som oppgåve å forske på ein rad marine organismar med tanke på oppdrett, mellom anna kveite, torsk, hyse, kamskjel, hummar og leppefisk.
Avdeling Tromsø vart etablert i 2003 for å take seg av forsking og rådgjeving som gjeld botnhabitat, skaldyr, sjøpattedyr og fisk. Avdelinga er ein viktig bindelekk til andre forskingsmiljø i Tromsø.

Bakgrunnsstoff

Internettsidene til Havforskingsinstituttet

Havforskingsinstitutt
Norsk forsking
Marinbiologi
Akvakultur
Skipingar i 1900
EP-en Darling

Darling er ein EP av den australske songaren Kylie Minogue som vart gjeven ut ved lanseringa av parfymen med same namn i februar 2007. EP-en inneheld to songar frå to studioalbum og tre songar frå turneen Showgirl: The Greatest Hits Tour (2005).

Sporliste 
«I Believe in You» (live) – 3:24
«In Your Eyes» (live) – 3:08
«Slow» (live) – 3:20
«Loving Days» – 4:24
«Burning Up» – 3:59

}}
Kylie Minogue-album
Musikkalbum frå 2007
Ekvivalens i matematikk

I matematikk er ein ekvivalens ein relasjon som spesifiserer korleis ein deler ei mengd slik at kvart element av mengda er eksakt ei av blokkene i partisjonen, og unionen av alle blokkene utgjer den opphavlege mengda. To element av mengda blir sagt å vere ekvivalente (med omsyn til ekvivalensrelasjonen) viss og berre viss dei er element av same blokk.

Ein relasjon er ein ekvivalensrelasjon om han er refleksiv, symmetrisk og transitiv. At ein relasjon er refleksiv inneber at (x,x) er ei delmengd av relasjonen for alle x som er eit element av A. At ein relasjon er symmetrisk tyder at dersom (x,y) er eit element i relasjonen, er òg (y,x) eit element i relasjonen. At ein relasjon er transitiv inneber at dersom (x,y) er ei delmengd i relasjonen og (y,z) er ein delmengd i relasjonen, er òg (x,z) ei delmengd i relasjonen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ekvivalensrelasjoner» frå , den 9. november 2011. 
 

Matematiske relasjonar
Elementær funksjon

Ein elementær funksjon er av dei funksjonane ein får oftast bruk for i matematikken. Det er ei gruppe som skil seg ut ved særleg enkle eigenskapar. Det er dei funksjonane ein kan bygge opp på grunn av nokre få enkle funksjonar, dei elementære grunnfunksjonane som potensfunksjon, logaritme, eksponentialfunksjon, trigonometriske funksjonar og dei omvende funksjonane deira, ved nokre få operasjonar. Klassen av funksjonar ein då får vert kalla dei elementære funksjonane. Dei viktigaste eigenskapane til desse funksjonane er at den deriverte av ein kvar elementær funksjon sjølv er ein elementær funksjon.

Døme
Døme på elementære funksjonar er: 

 

og

 .

Den siste funksjonen er lik den inverse cosinus-funksjonen  i heile det komplekse domenet. Derfor er  ein elementær funksjon. Eit døme på ein funksjon som ikkje er elementær er feilfunksjonen

  

noko ein ikkje kan sjå direkte frå definisjonen av ein elementær funksjon, men som kan bevisast ved å nytte Risch-algoritme.

Kjelder

 
Delar av denne artikkelen bygger på «Elementary function» frå ,  den 9. november 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Differensialalgebra
Funksjonstypar
Elementærmatematikk

Elementærmatematikk er eit svakt omgrep på visse delar av matematikken, vesentleg karakterisert ved at meir subtile omgrep ikkje vert nytta. Utan at elementærmatematikken har noko fast avgrensing, kan ein sei at han omfattar mellom anna vanleg aritmetikk og algebra, og løysingar av likningar av første og andre grad.

Kjelder
 elementærmatematikk. (2011-11-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/elementærmatematikk
Élie Cartan

Élie Joseph Cartan () var ein fransk matematikar. 

Han var professor i Nancy frå 1903 og ved Sorbonne frå 1912. Cartan gjorde fleire fundamentale undersøkingar over differensiallikningar og Lie-grupper og fortsette med ideane til Sophus Lie. Resultata hans om dei såkalla Lie-algebraer har ført til fornya interesse i desse områda. 

Dei samla verka hans vart gjeven ut den av den franske matematikarforeininga i 1952.

Kjelder
 Élie Joseph Cartan. (2011-11-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Élie_Joseph_Cartan

Franske matematikarar
Folk frå Isère
Geometerar
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
Matematikarar på 1900-talet
Volvo 240

Volvo 240 var ein bakhjulsdriven personbil som blei laga av Volvo i Sverige frå 1974 til 1993.
Bilen var ei vidareutvikling av Volvo 140.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Volvo 240» frå ,  den 9. november 2011.  
 

240
Eliminasjon i matematikk

Eliminasjon i matematikk skjer når same storleik opptrer i to likningar og ein då kan eliminere eller fjerne storleiken ved at ein av dei to likningane kan utleie ei ny, der storleiken ikkje er med. 

Av likningane 

og

 
kan ein til dømes eliminere y ved å multiplisere første likning med e, andre likning med b og subtrahere likningane ein då får.

Kjelder
 eliminasjon. (2011-11-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/eliminasjon/matematikk

Algebra
Elizabeth Stephansen

Mary Ann Elizabeth «Betzy» Stephansen () var ein norsk matematikar og lærar. 

Ho studerte ved Eidgenössische Polytechnikum i Zürich i Sveits og tok doktorgrad same stad i 1902. Ho vart dermed den første norske kvinna som tok doktorgrad i matematikk. Ho var lærar ved Bergen katedralskole og Bergen tekniske skole og var frå 1906 tilsett som assistent i fysikk og matematikk ved Norges Landbrukshøyskole på Ås. Frå 1921 jobba ho som dosent i matematikk. 

Ho publiserte mellom anna arbeid om partielle differensial- og differenslikningar. 

Ho fekk Kongens fortenestmedalje for innsatsen for dei norske fangane på Espeland, fabrikkstaden som faren Anton Stephan Stephansen hadde grunnlagd.

Kjelder

 «Elizabeth Stephansen» (2011-11-09). I Store norske leksikon. 

Norske matematikarar
Folk frå Bergen
Matematikarar på 1900-talet
Elling Bolt Holst

Elling Bolt Holst () var ein norsk matematikar og forfattar. 

Holst var elev av Sophus Lie, og han studerte geometri under Felix Klein. Etter studium i Paris og England tok han doktorgraden (dr. philos) i 1882 med avhandlinga: Et par syntetiske methoder, især til brug ved studiet af metriske egenskaber. Holst vart i 1891 overlærer ved Kristiania tekniske skole og frå 1894 dosent i matematikk ved Universitetet i Kristiania. Han var tilsett ved universitetet fram til avskjeden sin i 1912.

Han fekk i 1878 kronprinsens gullmedalje for avhandlinga Om Poncelets betydning for geometrien. Han skreiv òg biografiar om dei norske matematikarane Sophus Lie, Cato Maximilian Guldberg, Carl Anton Bjerknes og Niels Henrik Abel. Holst var kjend som ein dugeleg lærar og ein god miljøskapar. Han er òg kjend for barnebøkene sine (blant anna Norsk billedbok for barn).

Holst var formann i styret for Nasjonalgalleriet 1897–1905 og medlem av Videnskabsselskabet i Kristiania (no Det Norske Videnskaps-Akademi) frå 1881. Han blei utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1902.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Matematikklærere ved UiO  - Elling Bolt Holst
 Elling Holst, Om Poncelet's Betydning, 1878, digitalisert av Prosjekt Runeberg

Norske matematikarar
Norske barnebokforfattarar
Folk frå Drammen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
St. Olavs Orden
Matematikarar på 1800-talet
Matematikarar på 1900-talet
Elliptisk integral

Eit elliptisk integral er eit integral ein har dersom P(x) er eit polynom av tredje eller fjerde grad, og integranden i eit integral kan uttrykkast rasjonalt ved x og kvadratroten av P(x). 

Det kan vanlegvis ikkje reknast ut som ein elementær funksjon slik tilfellet er dersom P(x) er av første eller andre grad. Elliptiske integralar vart studert mellom anna av Leonard Euler og Adrien Marie Legendre, men det var først då Niels Henrik Abel og Carl Gustav Jacob Jacobi gjekk over til dei omvendte funksjonane at ein oppnådde dei viktigaste resultata. 

Moderne matematikk definerer eit elliptisk integral som alle funksjonar  som kan uttrykkast på forma

 

der  er ein rasjonell funksjon med sine to argument,  er eit polynom av tredje eller fjerde grad og  er ein konstant.

Kjelder
 elliptisk integral. (2011-11-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/elliptisk_integral

Bakgrunnsstoff
Eric W. Weisstein, "Elliptic Integral" (Mathworld)

Elliptiske funksjonar
Spesielle hypergeometriske funksjonar
Elwin Bruno Christoffel

Elwin Bruno Christoffel () var ein tysk matematikar. 

Han var professor i Zürich i 1862, og seinare ved Gewerbeakademie i Berlin. Frå 1872 var han professor i Strasbourg. Spesialområdet hans var differensialgeometrien og dei fysiske bruksområdet til fagfeltet. Namnet til Christoffel er knytt til dei såkalla christoffelske symbola, som spelar ei rolle i relativitetsteorien og tensorrekninga.

Kjelder
 Elwin Bruno Christoffel. (2011-11-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Elwin_Bruno_Christoffel

Tyske matematikarar
Folk frå Monschau
Geometerar
Matematikarar på 1800-talet
Emil Artin

Emil Artin () var ein austerriksk-amerikansk matematikar av armensk avstamming. 

Artin var professor i Hamburg frå 1925 til 1937 og frå 1958 til 1962. I mellomtida arbeidde han i USA. Han har levert viktige bidrag innan talteorien.

Kjelder

 «Emil Artin» (2011-11-09) I Store norske leksikon.  

Austerrikske matematikarar
USA-amerikanske matematikarar
Algebraistar
Folk frå Wien
Medlemmar av American Academy of Arts and Sciences
Matematikarar på 1900-talet
Ordførarar i Sogndal kommune

Dette er ei oversikt over ordførarar i Sogndal kommune frå innføringa av formannskapslovea i 1837 til notid. 

Sogndal kommune vart oppretta i 1837 og hadde ikkje noko større grensebrigde før i 2000, då Fjærland sokn vart overført frå Balestrand til Sogndal.

Kjelde 
 NRK.no: Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane

Sogndal
Kåre Tveter

Kåre Tveter () var ein norsk kunstmålar, ofte karakterisert som «ljosmålaren», og kjent for måleri med nyansar av kvitt.

Biografi 

Kåre Tveter vart utdanna ved SHKS som elev av Olav Mosebekk, ved Bjarne Engebrets målarskule i tre år og til sist som elev ved Statens Kunstakademi under Per Krohg og Alexander Schultz 1954-57. Tveter debuterte i 1957, hadde si første separatutstilling i 1959, og sitt gjennombrot i 1965. Han er representert i dei fleste offentlege galleri i Noreg.

Han er kjent for å måle landskap, gjerne haust- og vinterstemningar i duse avtoningar og med minimal fargebruk.

Tveter besøkte Svalbard for første gong i 1982, og vart frå då av bergtatt av Svalbardljoset. Han korkje målar, fotograferer eller tar skisser medan han er på Svalbard. Han samlar i staden inntrykk og hentar desse fram når han kjem heim til atelieret sitt.    
            
Tveter var aktiv som målar fram til 1998, då han fekk slag og ikkje kunne måla lenger. Han døydde i heimen sin på Lillestrøm i 2012 etter lang tids sjukdom og etterlét seg 3 vaksne born. 

Eilert Munch Lund laga ein dokumentarfilm om Tveter. Filmen fekk tittelen Kåre Tveter - erindringer og hadde premiere i 2005.

Faste galleri
Tveter mottok i 1995 Nittedal kommunes kulturpris og i 2005 Sør-Odal kommunes kulturpris. I 2002 gav han 128 eigne arbeid til Stiftelsen Lyshuset Billedsamling i heimkommunen. Stiftelsen Lyshuset Billedsamling vart etablert den 19. mars 2002. Samlinga vart opna av dronning Sonja i oktober 2002.

Kåre Tveter hadde 1995-2000 atelier på Rotnes Bruk i Nittedal. Måleria og ein del av effektane hans er der stilt ut i selskapslokalet "Tveterstuen", som vart opna våren 2004.

I 1995 donerte Tveter 40 av arbeida sine som grunnlag for Stiftelsen Kåre Tveter Samlingen i Longyearbyen, Svalbard. Bileta er no ein del av Galleri Svalbard.

Litteratur
 Vinterlys - Lillehammer. akvareller: Kåre Tveter; tekst: Arvid Møller. Labyrinth Press, 1993
 Jahn Otto Johansen. Vandringer med Kåre Tveter. Stenersens forl., 1990 
 August. bilder: Kåre Tveter; tekst: Arvid Møller. Labyrinth Press, 1988
 Svalbard, bilder. Kåre Tveter; tekster Arvid Møller. Labyrinth Press, 1986 
 Emil Boyson. Før sporene slettes, dagbok. illustrert av Kåre Tveter. Dreyer, 1981
 Vinterskog. Arvid Møller, Kåre Tveter. Stenersen, 1980
 Jon Dobloug. «Kåre Tveter». I: Kunst, 1978, nr 4.
 Jahn Otto Johansen. «Kåre Tveter, vår store lysmaler» I: Kunst for alle, nr 2, 2005
 Lars Roar Langslet. «Kåre Tveter». I: Nytt norsk tidsskrift, nr 3/4, 1993

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kåre Tveter» frå ,  den 9. november 2011.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 kaaretveter.no Galleri Lyshuset òg med bildeprøvar
 Galleri Svalbard
 Tale Art Museum Omfattande samling av Kåre Tveters arbeid

Norske målarar
Folk frå Sør-Odal
Ferdinand Finne

Ferdinand Oscar Finne () var ein norsk målar, grafikar, scenograf og forfattar.

Han var son av høgsterettsadvokat Severin Finne og Esther (f. Egeberg). 

Ferdinand Finne vart i 1991 utnemnd av kongen til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for mangesidig kunstnerisk virke». Finne vart på sine eldre dagar frimurar. Han blei tatt opp i St. Johanneslogen St. Olaus til de tre Søiler 7. oktober 1992.

Referansar
Denne artikkelen bygger på «Ferdinand Finne» frå ,  den 9. november 2011.

Bakgrunnsstoff
http://www.ferdinandfinne.no/info.htm 

Norske målarar
Norske grafikarar
Norske scenografar
Norske forfattarar
St. Olavs Orden
Norske frimurarar
Finn Schjøll

Finn Viggo Schjøll, òg kjent som Blomster-Finn, () er ein norsk blomedekoratør og TV-person.

Finn Schjøll begynte i fjernsynsprogrammet Frokost-TV på NRK i 1987, men har frå 1996 hatt fast plass med sine blomsterinnslag og visdomsord i God morgen, Norge! på TV2. Han tok del i underhaldningsserien Skal vi danse på TV2 i 2006.

Schøll var også deleigar av Finn Schjølls blomster AS, seinare Blomster Norge AS, som gjekk konkurs i august 2018. Kjeda hadde totalt 12 butikkar i Noreg. 

Schjøll har gitt ut fleire bøker om blomstrar og livskunst.

Han stod fram som homofil då han var rundt 30 år.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Finn Schjøll» frå , den 9. november 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Portrettintervju i Dagbladet

Norske fjernsynsfolk
Norske Skal vi danse-deltakarar
Folk frå Horten
Arne Jon Jutrem

Arne Jon Jutrem, fødd Johansen (), var ein norsk glaskunstnar, designar og biletkunstnar kjent både for sine glas med stram og skulpturell karakter i tillegg til sine måleri, som er representerte i norske og utanlandske kunstindustrimuseum og kunstgalleri.

Jutrem vart utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i perioden 1946 til 1950, og fekk dette året arbeid som designar ved Hadeland Glassverk. I denne perioden vann han òg den nordiske formgjevingsprisen Lunningprisen i 1959. I perioden 1963 til 1966 var han frilansdesignar for Holmegaard Glasværk i Danmark, før han deretter var designar ved PLUS i Fredrikstad. Mot slutten av 1960-talet vigde Jutrem arbeidet sitt til bildekunsten, etter å ha debutert som måler alt på starten av 1950-talet. 

Gjennom 1970-talet markerte han seg som både målar og grafikar, før han i 1984 igjen vart knytt til Hadeland Glassverk, men denne gongen som kunstnarisk leiar. I 1982 vart han òg knytt til Høgskolen i Oslo, der han var dosent og professor i estetikk. I 1992 vann han Jacobprisen delt ut av Norsk Form, og det same året vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for sin innsats for brukskunstrørsla i Noreg.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 Arne Jon Jutrem i Store Norske Leksikon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arne Jon Jutrem» frå ,  den 9. november 2011.  
 

Norske målarar
Professorar ved Høgskolen i Oslo
St. Olavs Orden
Kunstnarar frå Oslo
PLUS

Brukskunstsenteret PLUS eller berre PLUS (etablert 1958 i Gamlebyen i Fredrikstad, nedlagt 1978) var eit senter for design og kunsthandverk. Det vart oppretta som eit norsk non-profit senter for design, men utvikla seg til eit meir vanleg verkstadsområde for kunsthandverkarar. Målet ved opprettinga var å foreine kunstnar og industri. Marknadsføring og sal av tinga dei laga var ved Norway Design. Logoen nytta på varene var eit plussteikn designa av Hermann Bongard som var kunstnarisk leiar 1960-64. For emballasjen fekk Roar Høyland den europeiske Eurostar-prisen 1961 og den norske ID-prisen. Ein av dei tidlege leiarane for foretaket var arkeologen Karl Vibe-Müller.

I kolonien var det: 
 korgfletteri, 
 glashytte leia av Richard Duborgh 1958-70, der Arne Jon Jutrem og Benny Motzfeldt (leiar frå 1970) arbeidde med glassblåsarane Henry Svendsrud og Jack Johansen. Hytta brann ned i 1979
 keramikkverkstad, først leia av Rolf Hansen, seinare av ekteparet Tone og Richard Duborgh
 tredreieri og smie for smijern
 sølvsmie (Sølvstua) med ekteparet Erling Christophersen og Anna Greta Eker, i tillegg til lærling Tone Vigeland (1958-61). Leiar for produksjonen var Odvar Pettersen.
 møbelverkstad
 klesstiltrykkeri (Vevstua)

Referansar 
 Denne artikkelen bygger på «PLUS» frå , den 10. november 2011. 
  

Kultur i Fredrikstad
Brukskunst
Skipingar i 1958
Nedleggingar i 1978
Historie i Fredrikstad
Jacob-prisen

Jacob-prisen er ein norsk kulturpris som blir delt årleg ut av  Norsk Form til ein formgjevande kunstnar innan arkitektur, interiørdesign, landskapsarkitektur, kunsthandverk, produktdesign, industridesign eller grafisk design. Utmerkinga vart etablert i Oslo i 1957. Fram til 1993 vart prisen delt ut av Landsforbundet Norsk Form.

 1957: Jacob Prytz, gullsmed, og Willy Johansson, glasdesignar
 1958: Elise Jakhelln, tekstildesignar
 1959: Birgit Wessel, tekstildesignar
 1960: Bjørn Ianke, møbelarkitekt
 1961: Sigurd Alf Eriksen, sølvsmed
 1962: Bendt Winge, interiørarkitekt/møbelarkitekt
 1963: Sigrun Berg, tekstildesignar
 1964: Kjellaug Hølaas, tekstildesignar/gullsmed
 1965: Tone Vigeland, sølvsmed
 1966: Arne Lindaas, keramikar/designar
 1967: Synnøve Aurdal, biletvevar
 1968: Birger Dahl, designar
 1969: Benny Motzfeldt, glaskunstnar
 1970: Margrethe von der Lippe og Jens von der Lippe, keramikarar
 1971: Tormod Alnæs, møbelarkitekt
 1972: Grete Prytz Kittelsen, sølvsmed
 1973: Anne Lise Aas, interiørarkitekt
 1974: Tias Eckhoff, industridesignar
 1975: Charlotte Block Hellum, emaljekunstnar
 1976: Bjørn A. Larsen, møbelarkitekt/industridesignar
 1977: Inga utdeling
 1978: Ingmar Relling, interiør/møbelarkitekt
 1979: Severin Brørby, glasdesignar
 1980: Vivian Zahl Olsen, grafisk designar/illustratør
 1981: Dagny og Finn Hald, keramikarar
 1982: Hermann Bongard, designar
 1983: Johannes Rieber, tredreiemeister
 1984: Annelise Knudtzon, tekstildesignar
 1985: Aud Dalseg, interiørarkitekt/utstillingsarkitekt
 1986: Balans-gruppen: Hans Chr. Mengshoel, Svein Gusrud, Peter Opsvik, Oddvin Rykken
 1987: Arne Åse, keramikar, professor
 1988: Jan Herman Linge, båtdesignar
 1989: Sven Ivar Dysthe, interiørarkitekt/industridesignar
 1990: Bjørg Abrahamsen, tekstilkunstnar
 1991: Bruno Oldani, grafisk designar
 1992: Arne Jon Jutrem, glasdesignar, og Ellinor Flor, klesdesignar
 1993: Sverre Fehn, sivilarkitekt
 1994: Conrad Mehus, kunsthandverkar
 1995: Terje Meyer, industridesignar
 1996: Beate Ellingsen, interiørarkitekt/møbeldesignar
 1997: Liv Blåvarp, kunsthandverkar
 1998: Lisbet Dæhlin, keramikar
 1999: Niels Torp, sivilarkitekt 
 2000: Solveig Hisdal, klesdesignar
 2001: Roy Tandberg, industridesignar
 2002: Leif Frimann Anisdahl, grafisk designar
 2003: Petter Abrahamsen, interiørarkitekt
 2004: Odd Thorsen, interiørarkitekt/industridesignar
 2005: Enzo Finger, kommunikasjonsdesignar
 2006: Ingjerd Hanevold, smykkekunstnar
 2007: Jensen & Skodvin Arkitektkontor
 2008: Ståle N. Møller, designar av produkt til ekstreme sportsutøvarar
 2009: Egil Haraldsen, bokdesignar
 2010: Sigurd Bronger, smykkekunstnar
 2011: Lavrans Løvlie, designar
 2012: Peter Opsvik, møbeldesignar (vann også prisen i 1986)
 2013: Helen & Hard arkitektkontor

Bakgrunnsstoff
Om Jacob-prisen  på nettstaden til Norsk Form

Kjelde
Denne artikkelen bygger på «Jacobprisen» frå ,  den 10. november 2011, og oppdatert frå same kjelda 9. januar 2014.  
  

Norske kulturprisar
Design
Skipingar i 1957
Scanstar

Scanstar er ein nordisk emballasjekonkurranse som er vorten arrangert årleg sidan 1969. Arrangør er Scandinavian Packaging Association (SPA).

Sjå òg
 WPO

Bakgrunnsstoff
 Scanstar si heimeside

Skipingar i 1969
Emballasje
World Packaging Organisation

World Packaging Organisation er ein verdsomfattande organisasjon som samlar nasjonale og regionale emballasjeorganisasjonar, føretak og handelsorganisasjonar. WPO vart skipa i Tokyo den 6. september 1968.

Organisasjonen har oppretta ulike WorldStar-prisar, både for god emballasje, men òg i form av studentstipend.

Sjå òg
 Scanstar
 Den Norske Emballasjeforening
 European Packaging Federation

Bakgrunnsstoff
 WPO si heimeside

Referansar

Emballasje
Skipingar i 1968
Internasjonale organisasjonar
European Packaging Federation

European Packaging Federation (EPF) er ein europeisk organisasjon som samlar nasjonale og regionale emballasjeorganisasjonar.

Organisasjonen har oppretta ulike Eurostar-prisar for design av emballasje.

Sjå òg
 World Packaging Organisation

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til Union of International Associations om European Packaging Federation

Emballasje
Europeiske organisasjonar
Saas-Almagell

Saas-Almagell er ein kommune i distriktet Visp i kantonen Valais i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1 672 meter over havet.

Kommunen er den sørlegaste i Saastal, kring om dalen reiser seg høge fjell som Almagellhorn. Saas-Almagell grensar i sør og aust mot Italia, der finn ein grensefjellet Pizzo d'Andolla.

Skirennarane Pirmin og Heidi Zurbriggen er frå Saas-Almagell. Pirmin Zurbiggen driv hotell i landsbyen, der systera Heidi har sin eigen helsepraksis. Også fjellføraren Franz Andenmatten var frå Saas-Almagell.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saas-Almagell» frå ,  den 9. november 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (tysk)

Kommunar i Valais