alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lars Mæhle

Lars Mæhle () er ein norsk barne- og ungdomsbokforfattar. Han har hovudfagseksamen i litteraturvitskap og arbeider som forfattar på heiltid. Han debuterte med boka Keeperen til Tunisia i 2002, og har sidan skrive ei rekkje barne- og ungdomsbøker. I 2013 kom den fyrste boka hans for vaksne, kriminalromanen Den mørke porten.

Bibliografi 
 2002 - Keeperen til Tunisia - Ungdomsbok 
 2003 - Harry og Ivar finn opp krutet - Barnebok
 2004 - Den vesle kjempeboka - Barnebok
 2005 - Narnia-draumar - Ungdomsbok
 2006 - Krølle-Knut grev seg ned til Kina - Barnebok
 2007 - Harry og Ivar i Junaited Statesen - Barnebok
 2008 - Harry Houdinis elefant - Ungdomsbok
 2009 - Landet under isen - Fantasy, ungdomsroman. Nominert til Brageprisen
 2010 - Harry og Ivar tryllar jula inn - Barnebok
 2011 - Knoterud FK i Norway Cup - Barnebok
 2011 - Korea. Noveller om kjærleik - Novellesamling
 2011 - Harry og Ivars detektivbyrå - Barnebok
 2012 - Knoterud FK i hardt vær - Barnebok
 2012 - Tiger! Dyrepasserne - Barnebok
 2012 - Orangutang! Dyrepasserne - Barnebok
 2012 - Fuck off I love you - Ungdomsbok
 2013 - Den mørke porten - Kriminalroman
 2014 - Landet under isen. Dødsboka - Fantasy

Prisar 
 2004 - Guro Sandsdalens litteraturpris
 2009 - Kulturdepartementet sin pris for barne- og ungdomslitteratur for Landet under isen
 2010 - UPrisen for Landet under isen
 2010 - Fabelprisen for Landet under isen
 2013 - Skolebibliotekarforeningens litteraturpris for barne- og ungdomsbøkene hans. 
 2014 - Nynorsk barnelitteraturpris for Landet under isen. Dødsboka

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Lars Mæhle på nettstaden til Det Norske Samlaget 
 Presentasjon av Lars Mæhle på nettstaden til Foreningen !les
 Utgjevingar av Lars Mæhle i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Sunndal
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske barnebokforfattarar
Norske kriminalforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2002
Norske ungdomsbokforfattarar
Nynorskforfattarar
Vinnarar av Nynorsk barnelitteraturpris
Åshild Kjelsnes

Åshild Kjelsnes () er ein norsk lokalpolitikar som representerer Arbeidarpartiet. Ho var fylkesordførar i Sogn og Fjordane frå 2011 til 2015.
Kjelsnes var fylkesvaraordførar frå 2009 til 2011 og var den første kvinna i dette vervet i Sogn og Fjordane. Frå 2015 er ho fylkesvaraordførar igjen.

Kjelsnes har vore leiar i Nasjonal rassikringsgruppe sidan 2006.

Kjelnes er busett i Florø og sat i bystyret i Flora kommune frå 1987 til 1991.

Kjelder 

 Fylkesleksikonet til NRK Sogn og Fjordane

Fylkesordførarar i Sogn og Fjordane
Lokalpolitikarar i Flora
Ap-politikarar i Sogn og Fjordane
Folk frå Flora
Kvinner frå Sogn og Fjordane
Eivor Vindenes

Eivor Vindenes () er ein norsk forfattar, redaktør og musikkprodusent.

Vindenes var tidlegare teikneserieredaktør i Jippi Forlag der ho i tillegg skreiv fleire historier til teikneseriebladet Forresten. Ho jobba og med seriar for Schibsted forlaga i ti år. Vindenes debuterte som forfattar med barneboka Alt kan reparerast som vart gitt ut på Samlaget i 2009. Året etter mottok ho Guro Sandsdalens litteraturpris for denne boka. I 2010 kom Den hemmelege vegen til månen. Eivor Vindens var tidlegare og vokalist i rockebandet The Ethnobabes frå Kongsvinger. 

Ho arbeider i dag frilans innan fagfeltet litteratur. Ho er dessuten med i musikkollektivet bak plateselskapet Perfect Pop Records.  Ho gjekk på Norsk Barnebokinstitutts forfattarstudium 2007-2009.

Eivor Vindenes voks opp på Skarnes i Hedmark, men familien kjem frå Vinnes i Hordaland. Ho bur no i Oslo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eivor Vindenes» frå ,  den 10. november 2012.  
  

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Intervju frå 2009 blant anna om Alt kan reparerast 
 Diskografi som vokalist i The Ethnobabes

Norske barnebokforfattarar
Nasjonal rassikringsgruppe

Nasjonal rassikringsgruppe er ei samarbeidsgruppe for rasutsette fylke i Noreg. Gruppa vart vedteken oppretta i eit eige møte under Nasjonal rassikringskonferanse i Tromsø 14. mai 2001. Dei sju mest rasutsette fylka utnemner ein representant kvar til gruppa. Fylka som i dag er representerte i gruppa er: Finnmark, Troms, Nordland, Møre og Romsdal, Sogn og Fjordane, Hordaland og Rogaland.

Åshild Kjelsnes har vore leiar for Nasjonal rassikringsgruppe sidan 2006.

Referansar 

Norsk politikk
Andreas Mathias Anderssen

Andreas Mathias Anderssen () var ein norsk fotograf frå Salt i Selje kommune. Anderssen virka som portrett-og prospektfotograf i Sogn og Fjordane, Møre og Romsdal og Hordaland.

Verkestader 
Anderssen reiste frå Selje til Bergen for å søke teneste i 1867, og innan 1875 hadde han utdanna seg og etablert seg som sjølvstendig fotograf. Anderssen dreiv atelier på ulike adresser i Bergen fram til 1907. Dei eldste bileta hans er påført adressa "James Hansen Gaard på Strandgaden" , det vil seie Strandgaten 26. Seinare flytte Anderssen atelieret sitt til Halvkandebakken 4 (perioden 1885-1902) og deretter til Rosenbergsgate 17 (perioden 1902-1907). I 1907 flytta Anderssen verksemda si for siste gong, denne gongen til Veblungsnes i Indre Romsdal. Produksjonen til Anderssen indikerer at oppdragsfotografering rundt om i bygdene i Hordaland, Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal har vore ein del av inntektsgrunnlaget hans.

Norsk Forfatter-Galleri og Norsk Kunstner-Galleri 
I løpet av 1880- og 1890-åra utførte Andreas Mathias Anderssen eit større oppdrag for Mathias Askevold som hadde samla inn bilete av kjente kulturpersonar i samtida. Samlinga til Askevold omfatta hovudsakleg bilettypar som maleri, tresnitt og litografi. Anderssen fekk i oppdrag å avfotograferte heile biletsamlinga. Anderssen sine reproduksjonar er i dag å finne ved Billedsamlingen, Universitetsbiblioteket i Bergen i form av 8 store album med namna Norsk Forfatter-Galleri og Norsk Kunstner-Galleri.

Samlingar etter fotograf Anderssen 
I mai 2010 publiserte Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane ei samling med glasplatenegativ etter fotograf Andreas Mathias Anderssen til fri bruk på Flickr Commons. Billedsamlingen ved Universitetsbiblioteket i Bergen og Fylkeskonservatoren i Hordaland har også originalt fotomateriale etter Anderssen i sine samlingar.

Referansar

Litteratur 
Klungnes, Einar (red) (1999), Indre Romsdal på postkort: Fra 1890-åra til 1940, Rauma kommune
Sollied, Ragna (1967), Eldre Bergenske Fotografar, Bergen: Eget forlag.

Bakgrunnsstoff 
Østevik, Elin (2007), Fotograf Andreas Mathias Anderssen, Kulturhistorisk leksikon, Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane 

Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane har lagt ut ei samling med fotografi etter Anderssen på Flickr Commons 
Billedsamlingen, Universitetsbiblioteket i Bergen

Norske fotografar
Folk frå Selje
IKA Finnmark IKS

IKA Finnmark IKS er eit interkommunalt arkiv for kommunar i Finnmark. Det har som føremål å hjelpa medlemmene med å sikra dokumentasjon av saksbehandling i kommunane. Arkivet skal mellom anna gje råd om arkivdanning, arkivrutiner og arkivplanar gjennom opplæring og rettleiing.

IKA Finnmark er arkivdepot for medlemmane sine papirbaserte og elektroniske arkiv og tek imot private arkiv. Alle kommunar og fylkeskommunen i Finnmark har medlemsrett i IKA Finnmark IKS.

Kartlegging

IKA Finnmark kartlegg arkivsituasjonen i medlemskommunane. Dei ser på arkivjenesten og korleis han er organisert, arkivrutinane i kommunen og arkivlokala deira. Dei ser på kommunen si arkivforvalting i høve til krav og pålegg gjeve av Arkivloven med forskrifter. Vitjinga til kommunen vil danna grunnlag for ein rapport der IKA Finnmark kjem med råd og forslag til tiltak.

Råd og rettleiing i arkivspørsmål

IKA Finnmark er tilgjengeleg for arkivpersonalet og IT-konsulent i kommunene dersom dei har spørsmål som gjeld arkivarbeid, til dømes i samband med omorganiseringar, sentralisering av arkivet, overgang til nye arkivsystem, innføring av nye arkivsystem, periodisering og liknande. Dei kan formidla kva løysingar andre har valt og innhenta informasjon også frå andre interkommunale arkiv dersom dei ikkje kan svara på ståande fot. Dei kan også delta i prosjektgrupper som ressurspersonar dersom kommunen ønsker det.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Arkiv i Noreg
Finnmark fylke
Øyvind Torseter

Øyvind Torseter () er ein norsk biletkunstnar, illustratør, teikneserieskapar og forfattar. 

Han har illustratørutdanning frå Merkantilt Institutt i Oslo (1991–1992), Skolen for Grafisk Design i Oslo (1992–1994) og Kent Institute of Art and Design i Maidstone (1995–1998). Han har illustrert fleire biletbøker, blant anna den prisløna  Klikk frå 2004 med eigen tekst. 

Torseter arbeider både med tradisjonelle og digitale biletteknikkar, særleg med vekt på teikning. Han eksperimenterer og med grafiske effektar og tredimensjonale papirklipp. Teikningane i bøkene kan både vere illustrasjonar til ein handlingsorientert tekst, men og leik og eksperiment med fri teiknekunst som inneheld detaljar og historier med stort tolkingsrom. Torseter vert av mange sett som ein av Noregs fremste unge biletbokkunstnarar og teiknarar.

Øyvind Torseter bur og arbeider i Oslo.

Bibliografi
Eigne bøker
 2002: Mister Random     	
 2004: On the road again, again	
 2004: Klikk	
 2005: For en neve havre
 2007: Avstikkere
 2009: Gravenstein
 2012: Hullet

Illustrasjonar til andre sine tekstar
 1999: Tor Arve Røssland: Pode – barnebok
 1999: Finn Øglænd: Vers på tvers. Dikt og tekster for barn
 2000: Tor Arve Røssland: Pode mister fotfestet
 2002: Tor Arve Røssland: Pode får snue
 2002: Bjørn Sortland: Plutselig ville eg ikkje laga dorulldyr lenger
 2006: Roald Kaldestad: Englefjell
 2006: Tor Arve Røssland: Anti-Pode
 2006: Bjørn Sortland: Den gongen eg liksom-døydde
 2007: Radiorådet. Radiorådet : din redningsbøye på livets stormfulle hav
 2008: Stein Erik Lunde: Eg kan ikkje sove no
 2009: Jon Fosse: Spelejenta
 2010: Tore Renberg: Gi gass, Ine
 2010: Kurt Johannessen: Å kysse ein frosk
 2011: Tore Renberg: He he, Hasse

Litterære prisar m.m. (utval)
 1999: Kultur- og kyrkjedepartementets illustrasjonspris for barne- og ungdomslitteratur for Pode (forfattar Tor Arve Røssland)
 2004: Sproingprisen (Beste nykomar) for Samlivstrøbbel og sirkus (saman med Bjørn Sortland)
 2004: Kultur- og kyrkjedepartementets biletbokpris for barne- og ungdomslitteratur for Klikk
 2007: Kultur- og kyrkjedepartementets illustrasjonspris for barne- og ungdomslitteratur for Klar ferdig gå! (forfattarar Beate Grimsrud og Inger Alfvén)
 2008: Bologna Ragazzi Award for Avstikkere 
 2008: Kyrkje- og undervisningsdepartementets biletbokpris for Eg kan ikkje sove no (saman med Stein Erik Lunde)
 2010: Kultur- og kyrkjedepartementets biletbokpris for barne- og ungdomslitteratur for Gi gass, Ine (saman med Tore Renberg)
 2011: Bokkunstprisen
 2012: Illustrationspreis für Kinder- und Jugendbücher des Gemeinschaftswerks der Evangelischen Publizistik (GEP, Tyskland)) for Papas Arme sind ein Boot
 2015 Kritikerprisen for beste bok for born eller ungdom for Mulegutten

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Øyvind Torseter» frå ,  den 10. november 2012.

Bakgrunnsstoff

 Norsk barnebokinstitutt sin minipresentasjon med bileteksempel 

Norske teiknarar
Norske illustratørar
Vinnarar av Kritikerprisen
Sierra Island

Sierra Island er ei smal øy som ligg 0,8 km nordvest for Dee Island og nord for Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho dekkjer eit areal på 14 hektar.

Ho vart namngjeven av den femte chilenske antarktisekspedisjonen, 1950–51, etter sersjant Victor Sierra, sjukepleiar på skipet «Lientur» under ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sierra Island» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Snow Island i Sør-Shetlandsøyane

Snow Island eller Isla Nevada er ei heilt isdekt øy som ligg 6 km sørvest for Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho er 16 km lang og 8 km brei og dekkjer eit areal på 120,4 km². Øya var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820, og namnet har vore i bruk i godt over 100 år.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Snow Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Stoker Island

Stoker Island er ei klipperik øy som ligg utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 550 meter lang og 400 meter brei og dekkjer 20 hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter Donald Tait, 'stoker' på motorbåten «Nimrod» under sjømålingane til Royal Navy av Sør-Shetlandsøyane i 1967.

Øya er 2,65 km vest-sørvest for Emeline Island, 2,2 km nordvest for Sierra Island, 3,7 km nordvest for Dee Island, 3,9 km nordaust for Ongley Island, 4,26 km søraust for Romeo Island og 1,7 km sør-sørvest for Holmes Rock.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Greenwich Island
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Sør-Shetlandsøyane
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stoker Island» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Table Island i Sør-Shetlandsøyane

Table Island er ei lett synleg klippeøy med flat topp som ligg nord for Greenwich Island og nord-nordvest for Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya har ei høgd på over 150 moh og er 1,4 km lang og 1 km brei med ei flatevidd på 112 hektar.  Turmoil Rock () ligg 1,32 km søraust for Table Island og 1,65 km nord-nordaust for Morris Rock.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya vart namngjeven av selfangarar på grunn av forma hennar (table tyder «bord» på engelsk). Turmoil Rock vart namngjeven av landmålarar frå HMS «Protector» i 1967 fordi ho skapar brytingar i sjøen (turmoil tyder «opprør» på engelsk).

Table Island ligg 4,85 km nordvest for Fort William på Robert Island, 7,9 km nord for Dee Island, 2,5 km nord for Morris Rock, 4,14 km nordaust for Holmes Rock, 6,1 km nordaust for Romeo Island, 2.76 km sørvest for Potmess Rocks og 4,68 km sør for Rogozen Island.

Sjå òg
 Aitcho Islands
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 Sør-Shetlandsøyane
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Table Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Two Summit Island

Two Summit Island er ei lita øy ligg aust i innløpet til Fildes Strait i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven Two Hummock Island av mannskapet på Discovery Investigations etter ei landmåling i 1935, men dette namnet vart forkasta for å ikkje forveksle ho med Two Hummock Island nord i innløpet til Gerlachesundet. Two Summit Island vart anbefalt som namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Zed Islands

Zed Islands er ei lita øygruppe som ligg utanfor nordaustenden av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som består av fire øyar: Esperanto Island, Phanagoria Island, Lesidren Island og Koshava Island. Gruppa er skild frå Williams Point på Varna Peninsula på Livingston Island i sør av det kilometerbreie sundet  Iglika Passage.

Namnet vart truleg gjeve av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II» som kartla øyane i 1935.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Zed Islands» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Withem Island

Withem Island er ei øy som ligg utanfor nordvestsida of Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 etter Nicholas Withem Master på den amerikanske selskuta Governor Brooks frå Salem i Massachussets, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21. Opphavleg vart ho kalla «Withen Island», men namnet vart endra i 1990 for å følgje den rette stavinga av personnamnet.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Zverino Island

Zverino Island (bulgarsk остров Зверино) er den største og vestlegaste øya i Meade Islands som ligg nord i innløpet til McFarlane Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 1,2 km lang og 700 m brei med eit overflateareal på 48 hektar. Øya er snøfri om sommaren. 

Øya er kalla opp etter busetnaden Zverino vest i Bulgaria.

Zverino Island ligg 2,4 km aust for Williams Point og 2,1 km nordaust for Ficheto Point på Livingston Island, 1,9 km vest for Duff Point på Greenwich Island, og 170 m sørvest for Cave Island.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zverino Island» frå ,  den 6. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
 

Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Bulgaria og Antarktis
Kari Stai

Kari Stai () er ein norsk illustratør, biletkunstnar, grafisk designar og barnebokforfattar.

Bakgrunn og arbeid 

Kari Stai kjem frå Inderøy kommune i Nord-Trøndelag. Ho har studert ved Høgskolen i Telemark (1996-1999), Oslo Tegne- og Maleskole (1993-1996) og Kunsthøgskolen i Oslo (2000-2005) der ho tok hovudfag i visuell kommunikasjon. Ho har sidan særleg arbeidd med illustrasjon i tidsskrift og bøker. I 2008 debuterte ho som forfattar med biletboka Jakob og Neikob, «ei humoristisk og surrealistisk forteljing om vennskap, uvennskap og utlandet». I 2010 kom Blodrik og Blodfabrikken. Båe bøkene er skrivne på nynorsk og gjevne ut på Det Norske Samlaget. Illustrasjonane er prega av klåre linjer, jamne flater i få, avstemte fargar, stiliserte figurar, geometriske former og eit grafisk uttrykk. 

Ho er medlem av NBK, Tegnerforbundet og Grafill, og er kjøpt inn av Nasjonalbiblioteket, Nils Aas Kunstverksted og Inderøy Kunstforening. 

Stai er gift med illustratøren og gallerileiaren Henning Lystad. Dei er busette på Straumen i Inderøy. Kari Stai var med i illustratørfellesskapet Patron i Oslo frå 2005 til 2009.

Bokutgjevingar

Barnebøker med eigen tekst 
 2008: Jakob og Neikob - biletbok
 2010: Blodrik og Blodfabrikken - biletbok
 2011: Mopp og Mikko elskar mat - peikebok
 2011: Mopp og Mikko elskar ting - peikebok
 2011: Mopp og Mikko elskar kjøretøy - peikebok
 2011: Mopp og Mikko elskar dyr - peikebok
 2012: Jakob og Neikob : tjuven slår tilbake - biletbok

Prisar og utmerkingar 
 2004–2007: Gull og diplom i Visuelt-konkurransen
 2008: Inderøy Mållags målpris 
 2009: Kulturdepartementets debutantpris for barnebøker frå 2008 for Jakob og Neikob
 2009: Diplom i Årets vakreste Bøker
 2012: Brageprisen for Jakob og Neikob : tjuven slår tilbake
 2012: Kritikarprisen for Jakob og Neikob : tjuven slår tilbake
 2016: Nord-Trøndelag fylkes kulturpris
 2018:  Festivalforfattar for Falturiltu-festivalen

Referansar 
 Denne artikkelen bygger på «Kari Stai» frå , den 11. november 2012.

Bakgrunnsstoff 

 Heimeside med bileteksempel, CV osb.
 Samlaget sin presentasjon med bokmeldingar o.a.
 Animasjonsfilm av Jakob og Neikob, laga av Martine Grande

Folk frå Inderøy
Forfattarar frå Nord-Trøndelag
Norske illustratørar
Norske barnebokforfattarar
Nynorskforfattarar
Vinnarar av Brageprisen
Vinnarar av Kritikerprisen
Smith Island i Sør-Shetlandsøyane

Smith Island er ei øy som ligg 72 km vest for Deception Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho er 32 km lang og 8 km brei og dekkjer 148 km².

Oppdaginga av Sør-Shetlandsøyane vart først rapportert i 1819 av William Smith, som øya er kalla opp etter. Øya var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820 og namnet Smith har vore i bruk i over 100 år, sjølv om ho i russisk litteratur vert kalla Borodino Island.

 

Det finst ingen forskingsstasjonar eller leirar på Smith Islands, og ho vert sjeldan vitja av vitskapsfolk eller fjellfolk. Det indre av øya er dominert av Imeonfjella som er opp mot 2105 meter over havet (Mount Foster). Øya vart først detaljert kartlagd av Antarctic Place-names Commission og Den militære topografiske tenesta i den bulgarske armeen.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Imeonfjella
 Antarktiske og subantarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 South Shetland Islands
 Territorial claims in Antarctica

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Smith Island (South Shetland Islands)» frå ,  den 6. november 2012.  
 

 
Øyar i Sør-Shetlandsøyane
Jutlamannen

Jutlamannen er ein fjellformasjon i Lærdal i Sogn. Formasjonen kan minna om eit troll med nasen i vêret, og det er knytt lokale segner til han.

Segner
Ei segn fortel om då Olav den heilage reid gjennom Lærdal i 1023. Ho fortel at då skoen under eine foten til hesten hans losna, måtte han stiga av for å få festa skoen att. Då var det ein jutul og ei gyger oppe i lia som skratta og log. Olav vart harm og svara: «Statt de der i stokk og stein, og ver ikkje folk til mein». Både jutulen og gygra vart då til stein. «Gygra» ramla ned rundt 1800, men jutulmannen står mot himmelsynet den dag i dag. Segna finst i fleire variantar.

Ei anna segn fortel at Odin laga to svarte merke i fjellet ved Ljøsnaveiti med vognhjula sine då han skulle vitja Jutlamannen.

Bildekunst
Det mest kjende måleriet av Jutlamannen er i Fugleværelset på Slottet i Oslo, og er måla av Johannes Flintoe på 1840-talet. På det offisielle brurebiletet av kronprins Haakon Magnus og kronprinsesse Mette Marit står dei framfor veggmåleriet med Jutlamannen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Om Jutlamannen frå Sogn og Fjordane fylkesbibliotek

Fjell i Lærdal
Kultur i Lærdal
Norske segner
Norvegia

Norvegia, tidlegare Norsk Gouda, er ein norsk fast løypeost av Gouda-type ysta av pasteurisert kumjølk. Osten har ein mild, lett syrleg smak. Han vert produsert av meierisamvirket TINE, og er den mest selde osten i Noreg.

TINE lagar osten i fleire ulike variantar. Norvegia Original inneheld 27 prosent feitt og er lagra i kring tre månader før han kjem i sal. Det vert også produsert lengre lagra utgåver av osten, kalla Norvegia Vellagret (9 månader) og Norvegia Ekstra Vellagret (15 månader). Den magrare Norvegia Lettere har 16 prosent feitt og fire månaders lagring, medan Norvegia Fyldig har 30 prosent feitt og er lagra i tre månader. I tillegg vert det laga ein økologisk variant med same feittprosent og lagringstid som Norvegia Original. Osten vert seld til forbrukarane i pakningar med stykke av ymse storleik, og i oppskiva og riven form.

Norvegia vert mykje nytta som pålegg, ofte skoren i tynne skiver med ostehøvel. Dei lengre lagra variantane vert gjerne skorne i bitar med kniv eller streng til osteanretningar. Norvegia vert også mykje nytta i matlaginga i Noreg, til dømes til gratinering, sausar og pizza.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 TINE sin nettstad om Norvegia

Faste ostar
Løypeostar
Norske ostar
Norske varemerke
TINE
Oppkallingar etter Noreg