alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Arthur Nordlie

Arthur Henry Eugen Nordlie () var ein norsk næringsdrivar, idrettsleiar og politikar frå Oslo. Han var representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1928 til 1945, og var 1945-50 formann i partiet.

Liv og gjerning
Nordlie var son til ein sjukehusforstandar. Sjølv utdanna han seg til murar og gjekk Kunst- og handverksskulen i 1902. Etter bygningstekniske studiar i Berlin grunnla han i 1908 eit murarfirma i heimbyen Oslo, seinare eit reint entrepenørselskap.

Nordlie var i unge år aktiv i Ski- og fotballklubben Lyn. Han var i 1902 med på å stifte Noregs Fotballforbund og var 1904-05 president i forbundet. I 1905 deltok har i danninga av Oslo fotballkrins og han dømde same året finalen i noregsmeisterskapen i fotball. Nordlie var også med då Norges Landsforbund for Idrett vart skipa i 1919. 

Ganske tidleg engasjerte Nordlie seg i såkalla handverkarorganisasjonar. I 1914 vart han styremedlem i Murermesternes Forening og 1918 i Kristiania Håndverks- og Industriforening. Frå 1919 til 1934 var han formann i Håndverkernes Arbeidsgiverforening.

Frå 1920 til 1956 hadde Nordlie plass i bystyregruppa til Høgre i Oslo. Han kom inn på Stortinget i 1928 og var tingmann til 1945. På Stortinget var han 1928-33 medlem av Universitets- og fagskulekomiteen og 1937-45 nestformann i same komiteen. Perioden 1934-36 var han med i Militærkomiteen. I 1945 vart Nordlie vald til formann i eit arbeidsutval som skulle leie Høgre i ein overgangsfase etter frigjeringa. Han vart sitjande som formann fram til 1950.

Nordlie vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1933 og til kommandør i 1954.

Kjelder
 
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
lokalhistoriewiki

Leiarar for Høgre
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Oslo
Høgrepolitikarar i Oslo
Norske idrettsleiarar
Gravlagde på Vestre gravlund
Folk frå Oslo
Steinkjer Fotballklubb

Steinkjer Fotballklubb, frå 1921 til 1988 under namnet Steinkjer Idretts- og Fotballklubb, er eit idrettslag i Steinkjer stifta 29. mai 1910. Fotballaget spelar heimekampane på Guldbergaunet, eit stadion som vart teke i bruk i 1952. Laget spelar i gule trøyer og svarte bukser. Publikumsrekorden på 13 997 tilskodarar er frå ein semifinalekamp mot oslolaget Lyn i NM 1970.

Soge
Laget var ein rein fotballklubb frå skipinga til 1921, då det vart slått saman med Steinkjer Idrettsforening. Fram til 1950-åra gjorde SIFK lite av seg i nasjonal fotball. Levanger-mannen Gunnar Dybwad var då den fremste spelaren på Steinkjer, og vart i 1951 den fyrste fotballspelaren frå eit lag nord for Trondheim som kunne kle på seg den norske landslagstrøya.

Våren 1961 vann Steinkjer si avdeling av landsdelserien og fekk for fyrste gong spele mot dei beste laga i landet. I den såkalla maratonserien, 1. divisjon 1961-62, overraska laget stort og kneip sølvplassen med 41 poeng, like mange som Fredrikstad Fotballklubb, men med betre målskilnad. Einast seriemeister SK Brann med sine 46 poeng var betre i ein sesong som innleia det nye seriesystemet i Noreg. Hausten 1961 tok SIFK seg også til semifinalen i noregsmeisterskapen, tidlegare hadde klubben aldri nådd lenger enn 4. runde. Spelarar som Edgar Stakset, Jens Rosenlund, Olav Håkon Blengsli og Arne Kotte heldt alle høgt nasjonalt nivå.

Steinkjer vart nest sist i 1. divisjon 1963 og rykte ned i lag med Gjøvik/Lyn. Utover i siste del av 1960-åra og i 1970-åra kjempa klubben mange gongar om opprykk frå 2. divisjon. Hausten rykte Steinkjer opp, men 1979-sesongen vart eit vonbrot og SIFK var aldri i nærleiken av å berge vidare spel i toppdivisjonen. Spelarar som Dag Roar Austmo, Geir Jenshus, Finn Roy Vådahl, Tor Brevik og Joar Vaadal drog tyngste lasset fram til 1980.

Steinkjer nådde semifinalane i cupen i 1961, 1970, 1976, 1977 og 1983. Sidan 1987 har klubben spelt på nivå tre og fire i norsk seriefotball.

Kjelder
Magnus Breili: Fotballboken. 1967
heimeside

Idrettslag i Trøndelag
Idrett i Steinkjer
Peder Johan Pedersson Skimmeland

Peder Johan Pedersson Skimmeland () var ordførar i tidlegare Moster kommune, i det som no er Bømlo kommune, i perioden 1932-1934. Han var medlem av det nyskipa Kristeleg Folkeparti då han gjekk av som ordførar.

Peder var ein vyrd mann i bygda. Han var kasserar i banken, og dreiv oppkjøp av ål og hummar i Mosterhamn, der det seinare var landhandel. Bustaden hans, Karlsminde, er framleis eit framtredande bygg i Mosterhamn.

Kjelder
ARKIVKATALOG FOR MOSTER KOMMUNE 1916 - 1962 (1842 - 1991). Interkommunalt arkiv i Hordaland 2004.
Bømlo bygdebok Bind IV: Gards- og ættesoge for Moster sokn. Simon Steinsbø, 1981.

Ordførarar i Bømlo
KrF-ordførarar i Hordaland
Bartholomäberg

Bartholomäberg er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som dekker eit areal på 27,2 km² og har 2 327 ibuarar i 2016, ligg i Montafon-dalen og omfattar grendene/landsbyane Außerböden, Gantschier, Jetzmunt, Bartholomäberg og Innerberg, rekna frå lågastliggjande og oppover.

Kommunen er spreiddbygd frå ca 600 til 1300 meter over havet langs ein brei og skogvaksen bergrygg. Kommunesenteret ligg 1087 moh. Om lag 17 % av flatevidda i kommunen består av fjell som høyrer til Verwallfjella.

Bartholomäberg ligg på solsida i Montafon-dalen og er den eldste busette delen av dalføret.

Alpinisten Anita Wachter er frå Bartholomäberg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bartholomäberg» frå ,  den 17. april 2016.  
 

Vorarlberg
Tschagguns

Tschagguns er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som dekker eit areal på 57,6 km² og har 2 189 ibuarar i 2016, ligg på sørsida av Montafon-dalen, i nærleiken av Bartholomäberg. Om lag 34 % av kommunen er dekt med skog, og like mykje er snaufjell.

Tschagguns er busett frå 650 til 1200 meter over havet. Kyrkjebygda er 685 moh, elles er busetnaden forldet på elleve grender.
 
Turisme er viktigaste næringa i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tschagguns» frå ,  den 17. april 2016.  
 

Vorarlberg
Dalaas

Dalaas er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som dekker eit areal på 94,2 km² og har 1 568 ibuarar i 2016, ligg i Klostertal, ei 9-10 kilometer aust for Bludenz.

Kommunen omfattar grendene Dalaas, 835 meter over havet, og Wald, som ligg fire km lengre oppe i Klostertal. Mellom Dalaas-grenda og Wald er ein kilometerlang tunnel. 

I kring 28 % av kommunen er skogvaksen, og ei 26 % er snaufjell tilhøyrande Verwallfjella.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dalaas» frå ,  den 17. april 2016.  
 

Vorarlberg
Lech am Arlberg

Lech, av og til Lech am Arlberg, er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som dekker eit areal på 90 km² og har 1 503 ibuarar i 2016, omfattar landsbyane Zürs, Zug, Oberlech, Lech og Stubenbach. 

Landsbyen Lech ligg 1444 meter over havet, ved elva Lech og i ein nord/sør-gåande tverdal til hovuddalføra i Vorarlberg.

Kommunen er vidkjend for sine mange alpine skiløyper og er eit mykje søkt turistmål på vinterstid.

Skirennarane Trude Jochum-Beiser, Othmar Schneider, Egon Zimmermann og Gerhard Nenning er/var alle frå Lech.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lech (Vorarlberg)» frå ,  den 17. april 2016.  
 

Vorarlberg
Lars Larsson Grønås

Lars Larsson Grønås () var ordførar i tidlegare Moster kommune, i det som no er Bømlo kommune, i periodane 1923-1925 og 1935-1947.

Lars var gift med Brita Johanne Grønås, fødd Dommersnes. Dei hadde ingen barn. Han var gardbrukar på garden Grønås, og jobba som likningssjef i kommunen.

Kjelder
ARKIVKATALOG FOR MOSTER KOMMUNE 1916 - 1962 (1842 - 1991). Interkommunalt arkiv i Hordaland 2004.
Bømlo bygdebok Bind IV: Gards- og ættesoge for Moster sokn. Simon Steinsbø, 1981.

Ordførarar i Bømlo
KrF-ordførarar i Hordaland
Bautastein Indre Steinnes

Bautasteinane på Indre Steinnes er plassert på Indre Steinnes i Ørsta kommune i Møre og Romsdal. Steinane er datert til jarnalder og er freda etter kulturminnelova (kulturminne 55234) (Fetts fk.nr. 1/2-3)

Plassering
Dei to steinane står i og ved steingarden som markerer bytet mellom dei to bruka på gard nr 62. Utan om ei innskrift frå nyare dato, er det ikkje funne spor etter skrift eller andre teikn på steinane.

Bautastein nr 1 står om lag 8,5 m ovanfor stein nr 2, og er 2,5 m høg og 0,4 m brei.
Dette er den høgaste og slankaste steinen. Han står i steingarden som i dag markerer bytet mellom bruk nr 1 og 2, og han står truleg på den same staden der han i si tid vart reist. I ein utskiftingsprotokoll frå 1895 vart steinen nytta som referansepunkt for den nye grensa mellom bruka, og det er difor nokså sikkert at han i alle fall ikkje er blitt flytta på, etter den tid.

Bautastein nr 2 står nærast sjøen og er 2,1 m høg og 0,8 m brei.
Den steinen  låg nede, truleg frå lang tid tilbake. I 1883 vart steinen reist opp att av Anders Rasmussen Steinnes (1841-1934) og lærar og kyrkjesangar John Rasmussen Løvik (1858-1898). Dei hogg då inn namna sine på steinen slik: 
 A.Stennes
 J.R.Løvik 1883
Det er ei overlevering om at dei to sette opp steinen der rotenden låg. Den gongen fanst ikkje steingarden, og det blir sagt at bautasteinen då vart ståande om lag 1 m nord om der steingarden kom seinare, dvs på bruk nr 2.

Ein tredje stein  
Ved ymse høve har det vore omtala at det skulle ha funnest ein tredje bautastein nær dei to andre steinane på Indre Steinnes. Ei mogeleg forklaring finn vi i ein notat av Nicolai Steinnes frå 1982, om ein stor stein som stod nedanfor dei to bautasteinane, nærare sjøen. Dette skal ha vore ein tjukk stein, om lag 1,65 m høg og han stod med halling nedover. Han var 80 cm brei og 55 cm tjukk og stod om lag 50 cm djupt. Nicolai Steinnes var i tvil om dette var ein bautastein, eller berre ein naturleg kampestein.

Etter skap, storleik og plassering, kunne dette likevel ha vore ein bautastein. Det kan tenkast at ein naturleg stein hadde ei plassering og ein utsjånad som gjorde at han vart teken i bruk som ein bautastein. Sjølv om steinen var kortare enn dei andre, stod han likevel slik at han var godt synleg, til liks med dei andre to steinane lenger oppe, og han skal ha hatt ei monumental form. Steinen vart sprengt bort i samband med dyrking av området, truleg litt før 1920.

Gravfelt 
På neset der bautasteinane står, fanst det før i tida særs mange gravrøyser. I det minste var der 10 store røyser, mellom dei ei langrøys som var 22 m lang og 7 m brei, og området hadde preg av å vere eit gravfelt, truleg frå jarnalderen eller tidlegare tider.

Bakgrunnsstoff
 «Mi gamle grend» Skrift nr 22 (2013) Hovdebygda soge- og velferdslag
 «Bautasteiner på Sunnmøre: en analyse av steinenes betydning og funksjon i tid og rom» av Trude Knutzen (2004)
 Opplysningar frå eit skriftleg notat av Nicolai Steinnes, Ørsta (1905-1998)
 Førhistoriske minne på Sunnmøre Ørsta prestegjeld av Per Fett (1950)

Kulturminne i Ørsta
Bautasteinar
Sissel Værøyvik

Sissel Værøyvik () er ein norsk forfattar. Ho vaks opp på øya Værlandet i Askvoll kommune, og er busett i Bergen. Værøyvik jobbar med løn/personal, og er også ei av to som skriv livshistoriar i bokform for privatpersonar gjennom Din Historie. 

Rakels bok er hennar debutroman. Boka er m.a. seld til Polen, Tsjekkia og Tyskland.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Kjelder 
 Om Sissel Værøyvik på Gyldendal forlag

Forfattarar frå Askvoll
Norske romanforfattarar
Malmfrid Lunde

Malmfrid Lunde () var ein norsk lærar. Ho var fødd i Breim i Gloppen kommune. Ho gjekk Volda lærarskule og busette seg på Lunde i Jølster kommune. Malmfrid Lunde var lærar fram til 1962.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
 Om Malmfrid Lunde i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
 Gravminner i Norge

Forfattarar frå Gloppen
Forfattarar frå Jølster
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Harald Pors Muniz

Harald Pors Muniz () er ein norsk sjukepleiar og forfattar. Han er fødd i Bergen, men vaks opp i Florø og tok artium der. Han var lærarvikar på Rognaldsvåg skule i Flora kommune 1972-1973. Han tok sjukepleiarutdanning 1976-1980 og vart tilsett som sjukepleiar ved Sentralsykehuset i Akershus.

Bibliografi

Bøker

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990

Bakgrunnsstoff
 Om Harald Pors Muniz i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Flora
Norske lyrikarar
Ole Martin Årst

Ole Martin Årst () er ein norsk tidlegare fotballspelar som er best kjend for sine tre periodar som Tromsø-spelar. Angrepsspelaren Årst vart norsk meister med laget i 1996. I åra frå 2000 til 2007 spelte han 22 landskampar for Noreg og skåra to mål.

Klubbspel
Årst spelte for Tromsø 1995-97, 2003-07 og 2012-13. Han vart toppskårar i den norske eliteserien i 2005. Elles var han i si karriere innom dei norsk laga Skarp, Sogndal IL og IK Start, samt svenske Mjällby og dei belgiske klubbane RSC Anderlecht, Gent og Standard Liège.

Landslagsspel
Frå vinteren 2000 til vinteren 2007 aksla Årst den norske landslagstrøya 22 gongar, men einast fem gongar i viktige kvalifiseringskampar. Han skåra Noregs mål då det vart tap 1-2 mot Skottland i VM-kvalifiseringskamp på Ullevaal stadion i 2005, og då Noreg tapte med dei same siffera mot Mexico i San Francisco i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ole Martin Årst» frå ,  den 18. april 2016.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Tromsø-spelarar
Sogndal-spelarar
Start-spelarar
Anderlecht-spelarar
Gent-spelarar
Standard Liège-spelarar
Tore Nordtvedt

Tore Nordtvedt () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Bergen, som spelte på Sportsklubben Brann i 17 sesongar, 1963-1979. Han vann eitt seriegull og to cupmeisterskap med klubben.

Sidebacken Nordtvedt debuterte på Brann våren 1963, i ein kamp mot oslolaget Lyn. I sin debutsesong var han med å vinne 1. divisjon og verte norsk seriemeister. Sidan var han delaktig då Bergens-laget sikra seg NM-pokalen i 1972 og i 1976. Han la opp etter 1979-sesongen, etter å ha delteke i 305 seriekampar og i alt 557 kampar i Brann-drakta. Ingen spelar har vore med i så mange kampar og triumfar for SK Brann. Ein einaste gong kom han på skåringslista.

Merittar
Seriemeister 1963 med Brann
Cupmeister 1972 og 1976 med Brann
Tapande cupfinalist 1978 med Brann

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tore Nordtvedt» frå ,  den 18. april 2016.  
 

Brann-spelarar
Folk frå Bergen
Rolf Bjørn Backe

Rolf Bjørn Backe () var ein norsk idrettsutøvar og nærinsgdrivar frå Gjøvik. Han vart norsk meister i fotball i 1962 med Gjøvik/Lyn.

Fotball
Backe spelte i alle år fram til 1968 for fotballaget Gjøvik/Lyn, med unnatak for ei tid i siste halvdel av 1950-åra då han studerte i Huddersfield i Storbritannia. I jubelsesongen 1962 kvalifiserte Gjøvik/Lyn seg for spel i 1. divisjon og slo Sarpsborg Fotballklubb ut av NM i fotball etter to omkampar i semfinalane. Backe avgjorde siste omkampen på straffespark like før slutt, framfor i kring 13 000 tilskodarar på heimebane. I cupfinalen på Ullevaal stadion i Oslo 28. oktober 1962 mot Vard skåra Backe begge måla i kampen.

Frå landslagsdebuten 21. august 1959 mot Island, der Backe skåra det eine av dei to norske måla som gav siger 2-1, spelte han 18 landskampar fram til 26. august 1962. Han fekk til saman fem nettkjenningar på landslaget.

Backe «var en goalgetter med tempo og innstasvilje, en elegant angrepsspiller... som var den selvskrevne kaptein på klubblaget».

Merittar
Norsk meister 1962 med Gjøvik/Lyn.

Bandy og næringsdrift
Backe var også ein habil bandyspelar, med fleire sesongar på Gjøvik Bandyklubb. Frå kring 1970 dreiv han og ein bror manufakturforretninga Rolf Backe A/S i Gjøvik, eit firma grunnlagd av far deira.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rolf Bjørn Backe» frå ,  den 18. april 2016.  
 
Magnus Breili: Fotballboken. 1967

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Gjøvik-Lyn-spelarar
Petter Haugli

Petter Haugli () er ein norsk sjakkspelar. Petter Haugli vart utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk (IM) av Verdssjakkforbundet FIDE i 1988. 

Petter Haugli deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (VM for landslag) i 1988 og 1994. I 1988 vart det 7,5 poeng på 11 parti, noko som gav han det tredje og avgjerande nappet i IM-tittelen. I 1994 vart det magre 0,5 poeng på 4 parti.

Petter Haugli er medlem av Moss Schakklubb.

Kjelder 
 Norsk Sjakkblad
 Øystein Brekke: Norges sjakkforbund 75 år 1914-1989, Norges Sjakkforbund 1989, ISBN 82-991916-0-2
 Olimpbase, database over sjakk-olympiadar mv

 Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Intervju med Petter Haugli i Norsk Sjakkblad i nr. 2 - 2009, side 34-35 
 Petter Haugli sine parti hos www.chessgames.com
 Petter Haugli sine parti hos NorBase
 Petter Haugli sitt spelarkort hos verdssjakkforbundet FIDE

norske sjakkspelarar
Internasjonale meistrar i sjakk
Sjakkolympiadedeltakarar
Asbjørnnosi

Asbjørnsnosi er eit fjell i Luster kommune på 1613 moh. Turen til toppen startar som oftast frå Røneid, men det er heller ikkje uvanleg å gå frå Leirdal. Toppen er fin både på sommar og vinter. Frå toppen er det god utsikt til blant anna Hurrungane, Gaupnefjorden, Gaupne, Molden, Vangsen, Hesten og Veitastrond. 

Fjell i Luster
Sparre Olsen

Carl Gustav Sparre Olsen () var ein norsk fiolinist og komponist.

Bakgrunn og arbeid
Den første musikkundervisinga si fekk han av Herman van der Vegt i Oslo. Deretter studerte han med Fartein Valen frå 1926 til 1930, då han reiste til Berlin og studerte med Max Buttin ved musikkhøgskulen der. I 1936 var han i London og studerte med Percy Grainger. 

I seks år frå 1934 underviste Sparre Olsen ved Musikk-konservatoriet i Bergen. I denne tida dirigerte han òg Bergens arbeiderforenings sangforening. Før dette hadde han òg røynsle som orkestermusikar. Han var òg musikkritiker i Bergens Tidende frå 1939 til 1940. Sparre Olsen mottok Statens kunstarløn frå 1936 og vart Riddar av St. Olavs orden i 1968.

Sparre Olsen har eit særprega tonespråk som avspeglar kjærleik til norsk natur, men òg religiøse lengsler og kjensler. Han har spesielt hatt tyding for norsk korsong, i det han komponerte svært mange vokalverk for kor til tekster av blant anna Olav Aukrust, Jan-Magnus Bruheim, Tor Jonsson, Inge Krokann og Tore Ørjasæter.

Sparre Olsen-konkurransen 
Gjøvik kunst- og kulturskule arrangerer ein landdekkande musikk-konkurranse for barn og unge inntil 19 år. Det vert delt ut ein første pris i kvar av dei fire aldersbestemte klassene, pluss ein ærespris til den deltakaren som uansett klasse gjev den beste heilskaplege og kunstnariske tolking av programmet sitt. Programmet skal bestå av eit verk av Sparre Olsen eller ein annan nyare norsk komponist, ein sats frå eit syklisk verk (sonate, konsert) og eit sjølvvalt stykke.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sparre Olsen» frå ,  den 19. april 2016.

Bakgrunnsstoff 
 
 Biografi og komposisjonar hos Musikkhuset 
 Omtale ved 100 årsminnet
 Brev til Sparre Olsen    ved NTNU Universitetsbiblioteket, Gunnerusbiblioteket
 
Norske komponistar
St. Olavs Orden
Fødde i 1903
Døde i 1984
Dorothea Margrethe Scholdager

Dorothea Margrethe Schjoldager () var ei norsk kvinnesakskvinne, lærar og sosialarbeidar. 

Dorothea vart fødd i Tromsø, men vaks opp i Vardø. Ho var dotter til Anna Martha (Margrethe) Figenschou (1832–74) tollbetjent Hagbart Nilsen Schjoldager (1823–73).

Ho var engasjert i Indremisjonen og KFUK og ei lang rekkje andre organisasjonar og samanhengar, som kyrkjekommisjon, Norges Lærerinneforbund, fråhaldssaka, stemmerettsforening, Norsk Kvinnesaksforening, Norske Kvinners Nasjonalråd og Venstre. I 1901 tok ho  initiativ til å få bygd ein mødreheim for ugifte mødre.  Då ho vart utnemnd til medlem av kyrkjekommisjonen i 1908, var ho første kvinna utnemnd til noko verv av Kongen i statsråd. 

Dorothea Scholdager tok i 1918 initiativ til feiring av morsdagen i Noreg. Sidan argumenterte ho for kvinnelege prestar og kvinneleg politi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dorothea Scholdager» frå ,  den 19. april 2016.  
 

Norske kvinnesaksfolk
Høgaste fjella i Ørsta

Denne lista viser dei høgste fjelltoppane i Ørsta kommune som har ein primærfaktor på minst 50 meter. Fleire av toppane er grensefjell til grannekommunane Sykkylven, Stranda og Volda.

Kjelder
Noregs geografiske oppmåling. Kartserien M711.

Fjell i Ørsta
Fjell på Sunnmøre
Krateret Oxo

Oxo er eit nedslagskrater på dvergplaneten Ceres med ein diameter på kring 10 kilometer. Det er den nest ljosaste staden på Ceres etter det sentrale området til krateret Occator. Det skil seg dessutan ut ved mineralsamansetjinga og eit større nedsøkk i den søraustre kraterkanten.

Kjelder 
 PIA20360: Oxo Crater at LAMO - NASA

Dvergplaneten Ceres
Vidar Davidsen

Vidar Terje Davidsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar som vann tre seriegull og eitt cupmeisterskap med Vålerengen IF i tida 1980-84. Gjennom åtte sesongar, 1979-86, spelte han 46 landskampar for Noreg og skåra fem landslagsmål. Han var trenar for Vålerenga då laget triumferte i fotballcupen 1997.

Spelar

Klubbspel
Davidsen spelte for Bærum SK i 1976. Dei neste tre sesongane var han Frigg-spelar, eit lag som då hevda seg bra i 2. divisjon, men utan å kunne rykke opp i toppdivisjonen. Perioden 1980-86 var han eit fast innslag på midtbana til Vålerenga. I laget si beste tid på fotballbana var han med å verte cupmeister i sin fyrste sesong. Sesongane 1981, 1983 og 1984 sikra han seg og Vålerenga tre seriemeistertitlar. I 1987-sesongen var Davidsen Lillestrøm-spelar, utan å utmerke seg. Sidan var han spelande trenar i Bærum SK.

Landslagsspel
Davidsen debuterte på det norske landslaget 9. august 1979 og skåra det einaste målet då Noreg vann over Finland. I åra framover spelte han i alt 46 landskampar, og skåra fem landslagsmål. Han vert særleg hugsa for målet han skåra då Noreg hausten 1985 overraska og slo Italia 2-1 i ein vennskapskamp på bortebane i Lecce.

Merittar
Seriemeister: 1981, 1983 og 1984 med Vålerengen
Noregsmeister: 1980 med Vålerengen
Tapande cupfinalist: 1983 og 1985 med Vålerengen

Trenar
Davidsen trena Vålerenga i åra 1993-97, Lyn 1998-2001  og Strømsgodset IF i 2003-04. Sett vekk frå 1997-sesongen, då han førte Vålerenga til opprykk frå nivå to og siger i noregsmeisterskapen i fotball, hadde han lite suksess med trenargjerninga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vidar Davidsen» frå ,  den 19. april 2016.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Vålerenga-spelarar
Lillestrøm-spelarar
Hjemmenes Vel

Hjemmenes Vel var namn på dei første husmorlaga som vart stifta i Noreg. Oslo Hjemmenes Vel, som vart stifta 1898 av Dorothea Christensen, var Europas eldste husmorlag då laget vart avvikla sist på 1970-talet. I 1899 vart Hjemmenes Vel også starta i Bergen, og sidan vart organisasjonen etablert fleire stader rundt om i landet.

I 1915 gjekk fleire lag saman i Hjemmenes Vel Landsforbund, under leiing av Marie Michelet. Organisasjonen skifta i 1999 namn til Norges Kvinne- og familieforbund.

Kjelder

Kvinnehistorie
Karolinska Institutet

Karolinska Institutet (KI) er eit svensk medisinsk universitet med den største campusen sin i Solna. KI er eit statlig universitet og er organisert i 22 relativt sjølvstendige institusjonar som driv med forsking og utdanning. Det er det største senteret i Sverige for medisinsk utdanning og forsking, med 30 prosent av den medisinske utdanninga og 40 prosent av den medisinske forskinga i landet.

Universitetet blei grunnlagd i 1810 som Kongl. Carolinska medico-chirurgiska institutet. Sidan 1901 har Nobelforsamlinga ved KI peikt ut mottakaren av Nobelprisen i fysiologi eller medisin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karolinska Institutet» frå ,  den 20. april 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Universitet i Sverige
Solna kommune
Skipingar i 1810
1810 i Sverige