alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gudinna Saga

Gudinna Saga ("ho som ser”) er namnet på ei åsynje frå norrøn mytologi.

I ei forteljing drikk ho og Odin av eit gyllent kar i hallen hennar, Sokkvabekkr («sokne benkar», kanskje eit skip).

I følgje Snorre var ho ein eigen person, men Saga kan like gjerne ha vore eit anna namn for Frigg, Odin si kone.

Saga

en:Sága and Sökkvabekkr
Grunnstoffet titan

Sjå òg: Titan (fleirtydingsside) 

Titan er eit metallisk grunnstoff med kjemisk symbol Ti og atomnummer 22. Det er eit transisjonsmetall og er plassert i gruppe 4 i periodesystemet. Stoffet vart oppdaga av ulike forskarar på 1790-talet. Namnet kjem frå titanane, som var ei gudeslekt av himmelens og jordas born i gresk mytologi, og jordas første søner i romersk mytologi.

 Bruk av titan 

Titan har høg styrke i forhold til vekta, og blir brukt åleine eller i legeringar som materiale til romrakettar, jetfly, ubåtar, verktøy samt tennis- og squash-racketar. Vanlege titanlegeringar inneheld jern og aluminium. Det kjemiske stoffet titandioksid har ein stabil, kvit farge og er mykje brukt i måling.

 Historie 

Titan vart oppdaga i england av William Gregor i 1791. Han oppdaga grunnstoffet i mineralet ilmenitt. Omtrent samstundes laga Franz Joeseph Muller ein liknande substans utan at han greidde å identifisera stoffet. Fleire år seinare vart grunnstoffet igjen oppdaga uavhengig av dette. Denne gong av Martin Heinrich Klaproth som gav det namnet titan''. 

Reint metall har vore vanskeleg å utvinna, og vart først danna i 1910. Først i 1946 vart det brukt utanfor laboratorium, etter at William Justin Kroll viste at kommersiell produksjon kan skje ved reduksjon av titantetraklorid med magnesium etter Krollprosessen.

Førekomst og produksjon 

Titan førekjem blant anna i mineralet ilmenitt, som er råstoff for titanproduksjon i Noreg. Dei viktigaste norske titanprodusentane er Titania A/S, Tinfos, og Kronos Titan A/S.

Kjemi 

Titan har vanlegvis oksidasjonstal 4 i sambindingar, men kan òg ha oksidasjonstal 3. 

Titanmetall er dekt av eit oksidlag som vernar det. Metallet kan brenna i luft. Da vert titandioksid og titannitrid danna.

Ti + O2 → TiO2
2Ti + N2 → TiN

Titan reagerer vanlegvis ikkje med basar.

Isotopar

Tryggleik

Sjå også 
 Periodesystemet
 Grunnstoffliste
 Isotoptabell

Bakgrunnsstoff 
 WebElements.com - titan

 
Titan
Titan
Titan
Titan
Titanar

For fleire tydingar av ordet, sjå titan

Titanar var i følgje gresk gudelære eit slag gudar som levde før og samtidig med dei olympiske gudane. Dei var barn av urgudane himmelen, Uranos, og jorda, Gaia og mange av barna deira, med dei olympiske gudane som eit viktig unntak. Mange av titanane har gjeve namn til planeten Saturn sine månar.

Titanane i følgje Hesiod 

Hesiod sitt storverk om gudane, Theogonia, er hovudkjelda for det me veit om dei greske gudane. Fragment frå andre verk viser likevel at Hesiod berre fortalde ei historie, medan dei gamle grekarane hadde mange andre.

Hesiod seier at titanen Kronos gjorde opprør mote Uranos fordi han hadde sperra mange av dei andre barna han og Gaia hadde i Tartaros, inne i jorda. Kronos kastrerte og uskadeleggjorde far sin, og tok så sjølv over makta. Andre kjelder seier at Kronos drap Uranos.

Men historia gjentok seg: Kronos fekk barn med søster si, Rheia, og svelgde dei fordi han var redd dei skulle skada han. Rheia klarte å gøyma unna Zevs, som så drap Kronos og fridde søskena sine. Kronos vert tilsvara med guden Saturn i romersk mytologi.

Titankrigen 

Deretter førte Zevs og søskena hans, dei olympiske gudane, krig mot titanane om kven som skulle ha makta. Titanane tapte, og Zevs sende dei fleste av dei til Tartaros. Titanane som hadde støtta han eller vore nøytrale fekk likevel vera igjen på jorda. Dette gjaldt mellom anna mor til Zevs, Rheia.

Historia om titankrigen har fleire likskapar med krigen mellom æsene og vanene i norrøn gudelære. Det er mogleg at det i begge tilfelle dreier seg om konflikten mellom gudesystema når eit nytt folkeslag kom inn i området. Konflikten blei løyst ved at fleire gamle gudar blei tekne inn i det nye gudebildet, medan andre blei gløymd.

Ordsoge 

Det er usikkert kva det greske ordet titanos kjem frå. Hesiod meiner det betyr «dei som stridest», andre kjelder seier det betyr «hemnarar», og andre igjen meiner det kjem frå titax (hannkjønn) og titene (hokjønn), som betyr «herskarar».

Sidan er ordet titan blitt brukt om noko svært stort, på same måte som gigantisk. Dette kan ha kome frå ei forveksling med gigantane, ei anna gresk gudeaktig slekt, eller av at titanane blei oppfatta som svært store. Titanen Atlas hadde mellom anna oppgåva å bera himmelen på skuldrene, og må derfor ha vore ganske stor.

Oversyn over titanar 

Hesiod nemner tolv titanar som var barn av Uranos og Gaia, i tillegg til mange av barna deira. Men det fanst fleire tidleg-greske gudar, og derfor finst det òg lister med andre førstegenerasjonstitanar.

Titanar i solsystemet 

Den største månen til planeten Saturn heiter Titan. Av dei totalt 60 saturnmånane er Tethys, Rhea, Hyperion og Iapetus oppkalla etter titanar – søskena til Kronos (= Saturn) – medan Atlas, Prometheus og Epimetheus er oppkalla etter sønene til titanen Iapetos. Det er den engelske skrivemåten av namna som blir brukt for månane.

Bakgrunnsstoff

 
Greske mytologiske kjemper
Jan Garbarek

Jan Garbarek () er ein norsk jazzmusikar og komponist, fødd på Mysen i Eidsberg i Østfold. Garbarek er av mange rekna for å vere Noregs fremste jazzmusikar internasjonalt, og er ein av hovudarkitektane bak ordlyden nordisk jazz.

Musikk 
Jan Garbarek speler i hovudsak tenorsaksofon og sopransaksofon. I seinare tid har han utvida instrumentrepertoaret kraftig. Med inspirasjon frå mange ulike musikalske stilartar har han utvikla ein eigen, lett kjenneleg personleg klang.

Inspirert av John Coltrane lærde Garbarek seg å spele tenorsaksofon som 14-åring. I 1962 vann han noregsmeisterskapen for amatørmusikarar. Han fekk både solistprisen og førstepremien med eigen kvartett.

I 1960-åra spelte han blant anna saman med Karin Krog og George Russel. Dette hadde stor påverknad på den musikalske utviklinga hans. 

Det første soloalbumet hans heitte Til Vigdis og kom i 1967. Plata vart ingen salssuksess. LP-ar var på den tida kostbare for folk flest, ho kosta kr 36,50. I dag er plata av dei mest etterspurde på bruktmarknadane i USA og Japan. I 1970 innleia Garbarek et samarbeid med den tyske produsenten Manfred Eicher og plateselskapet hans, ECM. Det er på dette selskapet at dei mest sentrale innspelingane til Garbarek er gjevne ut, med Afric pepperbird som den første. For ECM er Garbarek blitt eitt av dei viktigaste namna. 

Garbarek blei verdskjend etter å ha vore med i den europeiske kvartetten til Keith Jarrett. Deretter tok han til å peika seg ut på eigenhand. 

Han har samarbeida med ei rekke musikarar, som Mari Boine, Gary Peacock,
Miroslav Vitouš, Zakir Hussain, Charlie Haden, Egberto Gismonti, Nana Vasconcelos, Terje Rypdal, Jon Christensen og diktaren Jan Erik Vold. Jan Garbarek har òg laga musikk til film, teater og ballett.

Utmerkingar 

 Buddyprisen 1968.
 Spellemannprisen 1978 i klassen spesialpris.
 Gammleng-prisen 1982 i klassen jazz.
 Lindemanprisen 1991.
 Anders Jahres kulturpris 1995.
 I 1999 vart han utnevnt til ridder av 1. klasse av St. Olavs Orden
 Norsk kulturråds ærespris 2004

Anna 
Jan Garbarek har polsk far og trøndersk mor. Artisten har ei dotter, Anja Garbarek, som òg driv med nyskapande musikk.

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Diskografi 

Garbarek, Jan
Garbarek, Jan
Folk frå Eidsberg
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
St. Olavs Orden
Vinnarar av Spellemannprisen
Musikar

Ein musikar er ein person som skaper musikk. Til dette kan musikaren bruka eit eller fleire instrument, musikkteknologi, eller ganske enkelt stemma si. Ein som lagar musikk utan nødvendigvis å framføra han kallar me ein komponist, og ein som lagar musikk ved å dirigera eit orkester blir kalla ein dirigent. Desse kan òg kallast musikarar.

Musikarar kan grupperast på ulike vis, til dømes etter kva musikkstil eller tradisjon dei speler i, kva instrument dei speler, kor dei kjem frå eller kor dei utvikla musikkstilen sin.

Dei kan òg opptre på forskjellig vis, anten åleine som solistar, i mindre grupper eller ensemble, eller i større samanslutningar som korps eller orkester.

Sjå òg 
 :Kategori:Musikarar
 :Kategori:Norske musikarar

 
Musikkyrke
Thorstein Treholt

Thorstein Treholt () var ein norsk landbrukspolitikar for Det norske Arbeidarpartiet frå Skoger i Vestfold. 

Treholt sat som stortingsrepresentant, statsråd og fylkesmann. Han busette seg seinare på Brandbu på Hadeland. Treholt var far til Arne Treholt.

I 1981 vart han utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.

Yrkeskarriere 
 1950–1960: Rektor ved Valdres landbruksskule
 1954–1957: Statssekretær i Landbruksdepartementet
 1957–1977: Stortingsrepresentant (Ap) for Oppland
 1961–1965: Formann i landbrukskomiteen på Stortinget
 1971–1972: Landbruksminister under Trygve Bratteli
 1973–1976: Landbruksminister under Trygve Bratteli
 1977–1982: Fylkesmann i Oppland

Kjelder 

 
 
 
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Bratteli I
Statsrådar i Regjeringa Bratteli II
Ap-statsrådar
Statssekretærar i Regjeringa Torp
Statssekretærar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oppland
Lokalpolitikarar i Nord-Aurdal
Lokalpolitikarar i Gran
Ap-politikarar i Oppland
Fylkesmenn i Oppland
St. Olavs Orden
Folk frå Gran
Folk frå Drammen
Hadeland

Sjå òg avisa Hadeland

Hadeland er ein region i Viken og Innlandet fylke. Det ligg aust for den sørlege delen av Randsfjorden. Det omfattar kommunane Jevnaker og Lunner i Viken fylke og Gran i Innlandet fylke. Hadeland grensar mot Nittedal kommune i sør, Ringerike kommune i vest, Vestre Toten kommune og Søndre Land kommune i nord og Hurdal og Nannestad kommunar i aust. 

Folk frå Hadeland blir kalla hadelendingar. Regionen har eit aktivt reiseliv. Ny riksveg 35 frå Grua til Gardermoen vart opna hausten 2004.

Historie 
Namnet Hadeland kjem frå haðar ('krigar, stridsmann'), og har vore nemninga på folket som har vore busett i området. Eldste dokumentasjon av namnet er i form av runer på Dynnasteinen som står på garden Dynna i Gran. Runeinnskrifta er tidsett til ca. 1040.

Geografi 
Elva Vigga renn nordover gjennom Lunner og Gran til Randsfjorden, og desse to kommunane dannar Viggadalen, medan Jevnaker vender seg geografisk mot Ringerike.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.info-hadeland.no/ 
 http://www.hadelandreiseliv.no/ 
 Studier i Norges äldsta stenbyggarkonst. Systerkyrkorna och Steinhuset på Granavollen.

Hadeland
Viken fylke
Distrikt i Noreg
Avisa Hadeland

Hadeland er ei avis for regionen Hadeland. Hovudkontoret ligg i Gran kommune i Innlandet.

Opplagstal

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Hadeland 

Norske aviser etter namn
Hadeland
Hadeland
Skipingar i 1918
Vikingtida

Vikingtida er ein epoke i nordeuropeisk historie som strekker seg frå siste del av 700-talet til midten av 1000-talet. Ho var prega av vikingane, skandinaviske krigarar og handelsfolk som drog på tokt i Europa og spreidde vald og varer. Vikingtida overlappa og gjekk over i mellomalderen.

Avgrensing av vikingtida
Den angelsaksiske krønika nemner eit vikingtokt i Dorset i 787 evt., men tradisjonelt sett er det angrepet på klosteret på Lindisfarne i 793 som er rekna som start på vikingtida. Arkeologiske kjelder tyder likevel på at nordbuar dreiv handel og kanskje òg plyndring i Europa før dette. Utvikling av havgåande seglskip og handelsnettverk gjekk òg føre seg tidleg på 700-talet. 
Norske og engelske soger nemner slaget ved Stamford Bridge og slaget ved Hastings i 1066  som mogeleg avslutning av vikingtida.

Årsaker til at folk reiste i viking

Ein veit ikkje kvifor folk byrja dra i viking. Auka kongemakt og strenge straffer for plyndring i Noreg kan ha vore ei av årsakene. Forfattaren Torgrim Titlestad legg òg fram den trugande framferda til Karl den store i sin iver etter å kristne Europa som årsak. Særleg kan danane ha følt seg truga av frankarane etter at dei slost mot saksarane frå 770-talet. I  år 782 skal Karl den store ha tvangsdøypt opp til 4500 saksiske mann ved byen Verden an der Aller i Niedersachsen for seinare å halshogge dei.

Kjelder
Referansar

Bibliografi
Jon Vidar Sigurdsson, Norsk historie 800-1300. Det norske samlaget, Oslo 1999
Krag, Claus, Norges historie fram til 1319. Universitetsforlaget, Oslo 2000
Delar av denne artikkelen bygger på «Vikingtiden» frå ,  den 4. november 2018.

Bakgrunnsstoff 
  Arkeologinettstaden Gamle Naboar: Vikingtida 
 Vikingtida - presentasjon 
 Vikingtida- undervisingsopplegg 
 Familielivet i vikingtida
 Vikingtida (793-1066) - Daria.no

 
Norrøn tid
europeisk historie
skandinavisk historie
1368

1368 (romartal MCCCLXVIII)

Hendingar

Utlandet 
 Ming-dynastiet tek over i Kina, det varer til 1644.

Noreg

Fødde

Døde 

1368
1406

1406 (romartal MCDVI) var eit år i det første tiåret av 1400-talet etter den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 4. april: James I blei konge av Skottland etter å ha blitt teken til fange av Henrik IV av England.
 7. november: Deva Raya I blei keisar av Vijayanagarriket i India.
 19. november: Hæren til Ming-dynastiet invaderte Dai-Viêt i dagens Vietnam.
 30. november: Pave Gregor XII blei innsett etter pave Innocens VII.
 25. desember: Johan II blei konge av Castilla etter far sin.
 Bygginga av den forbodne byen i Beijing tok til.
 Bystaten Firenze erobra Pisa.
 Erik VII av Pommern blei gift med prinsesse Philippa, dotter av Henrik IV av England.

Fødde 

 Fra Lippo Lippi (omtrentleg dato), italiensk kunstnar
 Ulrich III av Celje

Døde 

 19. mars: Ibn Khaldun, tunisisk historikar og statsmann
 4. april: Kong Robert III av Skottland
 4. mai: Coluccio Salutati, kanslar av Firenze
 15. juli: Hertug Wilhelm av Austerrike
 1. november: Hertuginne Johanna av Brabant
 6. november: Pave Innocens VII
 25. desember: Kong Henrik III av Castilla 
 Tokhtamisj, khan av den gylne horden

Bakgrunnsstoff
Pat Metheny

Patrick Bruce Metheny () er ein kjend jazzgitarist som mellom anna speler i Pat Metheny Group.

Pat Metheny er fødd i Lee’s Summit i Missouri i USA og voks opp i ein svært musikalsk familie. Som åtteåring byrja han å spele trompet, men skifta til gitar fire år seinare. Allereie som 15-åring spelte han med dei beste jazzmusikarane i Kansas City. Det store gjennombrotet kom i 1974 gjennom eit tre års samarbeid med den amerikanske vibrafon-legenda Gary Burton.

Gjennom samarbeidet med Burton voks den markante og særeigne spelestilen fram. Metheny har ein svært livskapande artikulasjon på gitaren kombinert med avansert rytmikk og harmonisering.

Metheny har samarbeidd med ei rekke kjende namn som Chick Corea, Michael Brecker, Ornette Coleman, Herbie Hancock, Jim Hall, Milton Nascimento og David Bowie.

Grammyprisar 
Pat Metheny og Pat Metheny Group, i samarbeid med pianisten Lyle Mays og bassisten Steve Rodby, har vunne 16 Grammyprisar. Dette omfattar seks etterfølgjande prisar for seks etterfølgjande utgjevingar. 

Metheny var etter Grammyprisen i 2004 rekordhaldar i talet på prisar i følgjande kategoriar:
 Beste fusionjazz (1983, 1984, 1985, 1988, 1990) 
 Beste instrumentale komposisjon (1991) 
 Beste samtidsjazz-framføring/-utgjeving (1993, 1994, 1996, 1999, 2003)
 Beste instrumental, individuelt eller i gruppe (1998, 2000) 
 Beste rockframføring (1999) 
 Beste instrumentaljazz, solo (2001) 
 Beste newageutgjeving (2004)

Metheny i Noreg 
Pat Metheny har eit nært forhold til Noreg der morfaren Bjørn Hansen voks opp.

Han har samarbeidd med norske musikarar som Jan Garbarek og Silje Nergaard. 

Og under Moldejazz i 2001 var Pat Metheny såkalla 'Artist in residence' der han spelte 6 konsertar på 5 dagar med ulike norske artistar. Åpningskonserten var med Trondheim Jazzorkester under leiing av arrangør og pianist Erlend Skomsvoll. På festivalen fekk han også prøve seg på ei besetning han kjenner godt, trioformatet - gitar, bass og trommer - saman med Arild Andersen og Paal Nilssen-Love.

Bøker 
 «Pat Metheny Songbook,» (2000) Hal Leonard, ISBN 0-634-00796-3
 Goins, Wayne: «Emotional Response to Music: Pat Metheny's 'Secret Story,'» (2001) ISBN 0-7734-7439-0
 Viva, Luigi: «Pat Metheny,» Paris (1990) Editions Filipacchi

Bakgrunnsstoff 
 Pat Metheny Group
 Komplett diskografi
 All Music Guide
 Pat Metheny profil, NNDB
 Jazzgitar tema

USA-amerikanske jazzgitaristar
Folk frå Missouri
Grammy-vinnarar
1487

1487 (romartal MCDLXXXVII)

Hendingar

Utlandet 
 Portugisarane blei dei første europearane som kom i kontakt med kongeriket Benin i Afrika.

Noreg

Fødde

Døde
1488

1488 (romartal MCDLXXXVIII)

Hendingar

Utlandet 
 3. februar: Den portugisiske sjøfararen Bartolomeu Dias blei den første europearen til å sigla rundt Kapp Det Gode Håp.
 9. september: Anne av Bretagne blei bretonsk hertuginne, elleve år gammal.
 17. november: Sverige og den tyske riddarordenen slutta fred i Reval.

 Portugisarane prøvde overta styringa av Jolof i Afrika med å settje inn ein portugisiskvennleg konge, men lukkast ikkje.

Noreg

Fødde 
 21. april: Ulrich von Hutten, tysk humanist

Døde 
 11. juni: James III av Skottland
1491

1491 (romartal MCDXCI) var eit normalår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 Portugal sende ein delegasjon fagfolk til kongeriket Kongo.

Noreg

Fødde 

 28. juni: Kong Henrik VIII av England
 24. desember? : Ignatius Loyola, grunnleggjar av jesuittordenen
 31. desember: Jacques Cartier, bretonsk oppdagar

Døde 
 12. september: Cesare Borgia, biskop i Pamplona og kardinal.
1498

1498 (romartal MCDXCVIII) var eit normalår som byrja på ein måndag i den julianske kalenderen.

Hendingar

Utlandet 
 Vasco da Gama si reise til India: Saman med skipsmannskapet blei han den første europearen som runda Kapp det gode håp.
 7. april: Vasco da Gama kom til Mombasa i Aust-Afrika.
 20. mai: Vasco da Gama kom til Kozhikode i India.
31. juli: Christofer Columbus oppdaga Trinidad og gjorde krav på øya for Spania. 4. august kom han truleg til Tobago, som han kalla Isla de la Asunción. Han gjorde krav på øyane for Spania.

Noreg

Fødde 
Sophie av Pommern, dronning av Danmark og Noreg 1523–1533, gift med Fredrik I.

Døde 
7. april: Karl VIII av Frankrike
23. mai: Girolamo Savonarola, italiensk reformator, brend som kjettar

Kjelder
Avisa Orientering

Avisa Orientering kom i gang i årsskiftet 1952-1953, og gjekk inn i avisa Ny Tid i 1975. Grunnen til at den nye avisa kom til, var at mange syntest det var blitt veldig vanskeleg å komme til i pressa elles med synspunkt som var kritiske til NATO og vestleg kapitalisme generelt. Samtidig var dei sosialistane som danna avisa heilt uviljuge til å gå inn i Norges Kommunistiske Parti. Hovudgruppa i "Orienteringskretsen" var folk på venstre fløy av Arbeidarpartiet, som var misnøgde med den politiske utviklinga i dette partiet og med det dei meinte var mangel på fritt ordskifte. Dette var folk som Karl Evang, Sigurd Evensmo og Finn Gustavsen. Dei hadde og støtte frå gamle sosialdemokratar i arbeidarrørsla, blant dei Christopher Hornsrud.

Den politiske linja til Orienteringskretsen var eit «tredje standpunkt», verken høgresosialdemokratisk eller kommunistisk, med kritisk haldning til både Moskva og Washington, eit uavhengig sosialistisk standpunkt.

Ei god stund blei avisa prega av utanrikspolitiske spørsmål, fordi desse stod så sentralt under den kalde krigen, og fordi Orientering for mange var den «einaste råken i isen», det einaste organet der den internasjonale stoda kunne diskuterast på fritt grunnlag. Etterkvart kom også meir innanrikspolitiske spørsmål i fokus, særleg spørsmålet om det kunne utplasserast atomvåpen i Noreg. Da landsmøtet i Arbeidarpartiet i 1961 gjorde programvedtak som syntest å kunne opne for dette, blei Sosialistisk Folkeparti (SF) danna med utgangspunkt i Orienteringskretsen, og med Orientering som uoffisielt talerør for det nye partiet.

Da SF gjekk inn i det nye samlingspartiet SV (Sosialistisk Venstreparti) i 1975, blei bladet nedlagt og oppteke i SV-avisa Ny Tid (no uavhengig venstreorientert).

Norske aviser etter namn
Orientering
Skipingar i 1953
Nedleggingar i 1975
Paal Nilssen-Love

Paal Nilssen-Love () er ein norsk batterist og perkusjonist fødd i Molde i Noreg.

Nilssen-Love voks opp i Stavanger, men studerte musikk ved jazzlinja ved Universitetet i Trondheim frå 1994. Her blei gruppa Element med Gisle Johansen (saksofon), Håvard Wiik (piano) og Ingebrigt Håker Flaten (kontrabass) danna. Denne gruppa var inspirert av John Coltrane sin kvartetts energi og modale spelestil.

I 1996 flytta Paal Nilssen-Love til Oslo. Sidan 1999 har han spelt trommer i jazzgruppa Atomic.

Våren 2001 gav han ut si første soloplate, Sticks and Stones. Same året spelte han med Pat Metheny og Arild Andersen på Moldejazz.

Han fekk Buddyprisen for 2006.

Kjelder

Referansar 

Norske jazzmusikarar
Jazztrommeslagarar
Norske trommeslagarar
Folk frå Molde
Folk frå Stavanger
Høgskolen Stord/Haugesund

Høgskolen Stord/Haugesund (HSH) var ein regional norsk høgskole med om lag 2200 studentar og 250 tilsette. 

HSH, Høgskolen i Bergen og Høgskulen i Sogn og Fjordane gjekk i 2016 inn for å slå seg saman. Den samanslåtte Høgskolen på Vestlandet vart oppretta 1. januar 2017.

Høgskolen hadde studiestader på Stord og i Haugesund. På Stord var det utdanningsprogram for lærar- og sjukepleiarutdanning. Avdelinga i Haugesund hadde ingeniør- og maritime fag, økonomisk-administrative fag og sjukepleiarutdanning. Skulen var den første i Noreg der ein kunne ta bachelorgrad som HMT-ingeniør. Skulen hadde tre masterprogram, IKT i læring, Meistring og myndiggjering (saman med Høgskulen i Volda) og Teknisk sikkerhet (saman med Universitetet i Bergen).

HSH vart etablert 1. august 1994, då Statens sikkerhetshøgskole, Haugesund Sjukepleierhøgskole, Stord Lærarhøgskule og Stord Sjukepleiarhøgskule vart slegne saman.

Tidlegare elevar 
 Christian Grindheim – fotballspelar
 Jan Kjell Larsen - fotballspelar
 Mons Ivar Mjelde – fotballspelar
 Agnes Ravatn – forfattar, spaltist og journalist
 Magne Rommetveit – stortingsrepresentant
 Håvard Tvedten - handballspelar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Høgskolen Stord/Haugesund 

Tidlegare høgskular i Noreg
Skular i Stord
Haugesund kommune
Utdanning i Hordaland
Skipingar i 1994
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 2016
Høgskular i Rogaland
Ingebrigt Håker Flaten

Ingebrigt Håker Flaten () er ein norsk musikar, fødd i Oppdal i Noreg.

Flaten har vore profesjonell musikar sidan 1995, med kontrabass og el-bass som instrument. I desse åra har han spelt i band som Element, Close Erase, Atomic, The Thing, School Days, Scorch Trio, The Electrics, Free Fall og Bugge Wesseltoft’s band.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Håker Flaten, Ingebrigt
Norske bassistar
Folk frå Oppdal
Radka Toneff

Radka Toneff () var ein norsk jazzmusikar og komponist. Frå 1975 til 1980 var mellom anna Arild Andersen og Jon Eberson med i kvintetten Radka Toneff Quintet. I 1977 vann Radka Toneff Spellemannprisen i klassen vokalist for plata Winter Poem. I 1980 deltok ho i Melodi Grand Prix der ho framførte songen «Parken» av Ole Paus.

Under Spellemannprisen 1993 vann ho prisen i klassen jazz for Live in Hamburg, som vart utgjeven posthumt, 11 år etter at Toneff døydde.

Liv
Toneff vart fødd i Oslo som dotter av den bulgarske folkesongaren Toni Toneff og Lilly-Ann Drivenes. Ho voks opp på Lambertseter i Oslo og på Kolbotn. Seint på 1960-talet blei ho del av musikkmiljøet rundt Club 7.

Ettermæle
Radka Toneffs Minnefond blei oppretta til minne om henne, og står bak utdelinga av Radka Toneff Minnepris.

Toneff er minna i diktet «Der bjørketreet stod» av Jan Erik Vold.
 
Plata Fairytales vart kåra til «tidenes norske plate» av 100 norske musikarar på oppdrag fra Morgenbladet (2011).

Plater 
 Winter poem (1977)
 It don’t come easy (1979)
 Fairytales (Odin Records, 1982)
 Live in Hamburg (Odin Records, 1993)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Jazzbasen.no om Radka Toneff

Norske musikarar
Norske jazzmusikarar
Norske songarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Melodi Grand Prix-deltakarar
Musikarar døde av sjølvmord