alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Peter Birch-Reichenwald

Peter Birch-Reichenwald () var ein norsk politikar som representerte Høgre. Christian Birch-Reichenwald var far hans.

Birch-Reichenwald vart student 1860 frå katedralskulen i heimbyen Christiania, tok juridisk embetseksamen i 1865. Dei neste åra var han fyrst fullmektig hos sorenskrivar, sidan hos advokat Bernhard Dunker. År 1870 vart han overrettssakførar og høgsterettsadvokat. Frå 1881 var han ekspedisjonssjef i Justisdepartementet si avdeling for fengselsstellet. Han var 1875-82 medlem av ein kongeleg kommisjon om statsallmenningane i Gudbrandsdalen. Kemner i Kristiania frå 1892.

Han var medlem av bystyret i hovudstaden frå 1880, varaordførar 1881-84, 1887-88 og ordførar 1888 til 3.9.1889. Seinare, 1895 til 1898, var han borgarmeister i Kristiania.

Birch-Reichenwald var frå 1889 til -91 statsråd i Arbeidsdepartementet  i Emil Stangs fyrste regjeringm og han var 1894-95 statsråd og sjef i Indredepartementet i Emil Stangs andre regjering. Perioden 1892-94 var han stortingsrepresentant for valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var då medlem av jarnbanekomiteen, og den i 1893 særskild valde kontraktørkomiteen.

Han vart utnemnd til riddar av St. Olavs Orden 1887 og forfremja til kommandør av 1. klasse i 1895.

Kjelder

Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 

Norske statsrådar 1884-1905
Norske arbeidsministrar
Norske innanriksministrar
Stortingsrepresentantar 1892-1894
St. Olavs Orden
Politikarar frå Oslo
Høgreordførarar i Oslo
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Wilhelm Bugge

Frederik Wilhelm Klumpp Bugge () var ein biskop, teolog og stortingsrepresentant frå Trondheim. Frederik Moltke Bugge var far hans.

Bugge vart student frå Bergens katedralskule i 1854 og teologisk kandidat i 1862. Frå 1863 til -66 var han universitetsstipendiat i teologi, og samstundes 1865-66 lærar ved Aars og Voss skule i hovudstaden. Åra 1866 til 1870 var han sokneprest i Holmestrand.

Frå 1870 til 1894 var Bugge professor i teologi ved Universitetet i Oslo. Han forska og førelas i nytestamentleg eksegese, og det meste av hans omfattande skriftproduksjon omhandla i hovudsak dette emnet. Hovudverka hans er ei rekke oversetjingar av Det nye testamente. Dei var skrivne med tanke på ein større lesarkrins og hadde ei samanhengande framstilling av innhaldet og tankegangen i grunntekstane, samanstilt mot historisk-kritiske innleiingar og kommentarar. Alle vart trykt i fleire opplag og vart omsett til andre språk. Han laga også ei rekke forarbeid og utkast til ei ny, norsk omsetjing av bøkene i Nytestamentet.

Frå 1875 til 1876 var han og Johan Christian Heuch redaktørar av Luthersk Kirketidende. Forlaget fann at deira høgkyrkjelege linje samsvara for lite med indremisjonen sitt konservative kristensyn.  Dei vart då fjerna frå redaktørkrakken. I staden var dei frå 1877 redaktørar for det nystarta Luthersk Ugeskrift, eit verv Bugge hadde fram til 1890. Gjennom dette organet deltok han jamt i debatten om kristendomen og kyrkja, der han  hevda sitt høgkyrkjelege syn. Han var elles formann i sentralstyret for Det norske bibelselskap.

Bugge var frå 1881 til 1886 medlem av Kristiania bystyre. Perioden 1883-1885 var han 4. representant på Stortinget for Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var medlem av budsjettkomiteen.

Frå januar 1894 til han døydde to år seinare var han biskop i Kristiania bispedømme. I 1894 vart han heidra med æresdoktorgrad i teologi ved København Universitet.

Verk
Apostlen Paulus’ Breve 2 bind, 1879-81
Apostlenes Gjerninger, 1884
Apostlene Peter’s og Judas’ Breve, 1889
Lukas-Evangeliet, 1891 
Johannes-Evangeliet, 1893

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Bokmålswikipedia
 

Norske biskopar
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Professorar ved Universitetet i Oslo
St. Olavs Orden
Æresdoktorar ved Københavns Universitet
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Bibelomsetjarar
Folk frå Trondheim
Johan Henrik Frøstrup

Johan Henrik Kintzell Frøstrup () var ein norsk jurist, embetsmann, stortingsrepresentant og ordførar i Arendal.

Frøstrup var fødd i Barbu, far hans var fut. Han vart student i 1870 og cand. jur. i 1874. Han var deretter fullmektig hos sorenskrivar, frå 1877 var han overrettssakførar i Arendal. Fram til 1902 dreiv han sakførarpraksisen, sidan var han byfut i Skien.

Han var ordførar i Arendal frå 1899-1901. Styreformann i Arendals sjøforsikringsselskap og i representantskapet for Nedenes sparebank.

Perioden 1900-03 var Frøstrup stortingsrepresentant for Høgre frå valkrinsen Arendal og Grimstad. På Stortinget var han medlem av justiskomiteen og sekretær i sjødugleikskomiteen.

Frøstrup vart gravlagd på Gjerpen kyrkjegard.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Arendal
Aske

Aske er ein EP av Burzum, eit soloprosjekt av Varg Vikernes. Aske er den andre utgjevinga  i prosjektet. EP-en vart spelt inn april 1992 («Dominus Sathanas» i september same året), men utgjevinga fann ikkje stad før mars 1993.

Plateomslaget viser dei svarte ruinane etter kyrkjebrannen på Fantoft stavkyrkje. Kyrkjebrannen, som skjedde sumaren 1992, vart støtta av Varg Vikernes. I dei 1000 fyrste kopiane av Aske låg det ein lighter som vart meint som ei symbolsk støtte til brannen.

Alle songane er komponerte og framførte av Vikernes sjølv, med støtte av Samoth, frå svartmetallbandet Emperor, på bass.

Medverkande

Burzum 
Count Grishnack – elektrisk gitar, vokal, slagverk
Samoth – bass

Produksjon 
Pytten – produsent

Innhald

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Aske» frå ,  den 5. juli 2011. 
Burzum "Aske" (mini-LP) 1993, burzum.org

Musikkalbum frå 1993
Norske musikkalbum
Kjerneenergi

Kjerneenergi (òg kalla atomenergi), er er ei nemning på energi som vert frigjort ved fisjon (spalting) og fusjon. I ein kjernereaktor vert energien som blir frigjort ved spalting av uran- og plutoniumkjernar nytta til å varma opp vatn og produsera damp som driv ein dampturbin som genererer elektrisitet. Kjerneenergi verta òg nytta til å driva til dømes ubåtar, isbrytarar, hangarskip og så vidare.

Energien som blir frigjort når ein fissil kjerne blir spalta tilsvare omtrent 200 MeV, jamført blir det frigjort 3-4 eV når ein brenn eit karbonmolekyl.

Bakgrunnsstoff 

 
energikjelder

bg:Ядрена енергия
nv:Łéétsoh bee atsiniltłʼish álʼį́į́h
Prado

Pradomuseet (spansk Museo del Prado) er eit kjent kunstmuseum i Madrid, som inneheld ei av verdas fremste kunstsamlingar. Det ligg ved promenadstrøket Paseo del Prado.

Prodomuseet vart bygt i 1785 og inneheld meir enn 2 200 måleri. Samlingane vert haldne for å vere av dei aller fremste i Europa, fleire måleri vert rekna for meisterverk. Utvalet av eldre spansk målarkunst er eineståande, men museet omfattar også ein hel del italienske og nederlandske måleri. Av kunstnarar representert i Prado finst mellom anna Francisco de Goya og Diego Velázquez, det finst og eit måleri av Rembrandt.

Spansk kunst frå seinare tid, etter år 1900, finst i Museo Reina Sofía.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «sv:Pradomuseet» frå , den 31. august 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Museo del Prado , offisiell webside

Kunstmuseum
Madrid
Skipingar i 1785
Linlithgow Loch

Linlithgow Loch er ein innsjø i Linlithgow, vest for Edinburgh i Skottland. Han ligg nord for bysentrum ved sidan av Linlithgow Palace.

Innsjøen er 1,2 km lang og dekkjer om lag ein halv kvadratkilometer. 

Innsjøen vert nytta til vassport og fiske. Linlithgow Loch har status som Site of Special Scientific Interest på grunn av fuglane som held til her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Linlithgow Loch» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Innsjøar i Skottland
Geografi i West Lothian
Parrykanalen

Parrykanalen er eit sund og ei skipslei som går aust-vest gjennom øyane i det kanadiske Arktis. Kanalen skil Elisabetøyane i nord frå resten av Nunavut. Han tek til i Baffinbukta ved Lancastersundet, går vidare gjennom det tronge Barrowsundet inn i det opnare Melvillesundet, og etter å ha passert gjennom McCluresundet munnar kanalen så ut i Beauforthavet. Pakkisen i McCluresundet gjer det mykje godt umogleg å sigle gjennom Parrykanalen, og tvingar båtar til å gå gjennom Nordvestpassasjen langt lenger sør.

Dei strake, parallelle kystlinjene og den store djupna funnen i Parrykanalen viser at store bergplater har kollidert ein gong i jordas oldtid. Kanalen dannar geologisk skiljelinje mellom dei prekambriske berglaga på det kanadiske fastlandet i sør, og dei sedimentarære bergartane som danna dei arktiske øyane i nord.

Kanalen er oppkalla etter oppdagaren William Parry.

Kjelder
Canadian Encyclopedia

Denne artikkelen bygger på «Parry Channel» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Arktis
Kanadisk geografi
Loch Langavat

Loch Langavat (skotsk-gælisk Langabhat) er namnet på fire innsjøar på øya Lewis og Harris i Ytre Hebridane i Skottland. Namnet er ei gælisk utgåve av det norrøne lang og vatn. 

Loch Langavat er ein innsjø i Ness-området på Lewis. Han ligg midt mellom Butt of Lewis og Tolsta Head, 19 km nordaust for Stornoway. 
Loch Langabhat er over 11 km lang og ligg i enden av Grimersta-systemet med flott natur der ein ofte kan sjå kongeørn og kronhjort. I innsjøen finst laks og brunaure. Innsjøen ligg 33 meter over ahvet og har eit samla areal på 906,5 hektar. Den største djupna er 30 m.
Loch Langabhat er ein liten innsjø nord for Carlabhagh.
Loch Langabhat sentralt på Harris ligg i ein dal med bratte sider og er meir enn 4 km lang.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Langavat» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Lewis
Langavat
Loch Skeen

Loch Skeen er ein innsjø i Dumfries and Galloway sør i Skottland. Han ligg om lag 15 km nordaust for Moffat og den 60 meter høge fossen Grey Mare's Tail får vatn frå dette vatnet. Området rundt Loch Skeen vert mykje nytta av fotturistar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Skeen» frå ,  den 31. august 2010.

Bakgrunnsstoff 

 Loch Skeen, Gazetteer for Scotland 

Geografi i Dumfries and Galloway
Innsjøar i Skottland
Lochindorb

Lochindorb (skotsk-gælisk Loch nan Doirb) er ein innsjø nord for Grantown on Spey i Highland i Skottland. På ei øy i innsjøen står Lochindorb Castle, som tidlegare høyrte til Clan Comyn. Innsjøen er ein populær stad for fiskarar og fuglekikkarar, som mellom anna kjem for å sjå den lokale storlomen og grågjessene. Søraust for innsjøen ligg ein liten barskog og i denne skogen ligg Lochindorb-hytta.

Borga
Borga vart først nemnd under sjølvstendekrigane då Sir John ('the Black') Comyn døydde der i 1300. I 1455 var borga eigd av Archibald Douglas, jarl av Moray, og året etter vart Douglas slått og døydde ved Arkinholm. Kongen tok då over Lochindorb og gav ordre om å rive ho ned. Sidan den gong har berre ruinane stått att.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lochindorb» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Innsjøar i Highland
Slott i Highland
Lochinvar

Lochinvar (eller Lan Var) er ein innsjø i Skottland som no er eit reservoar. Han ligg i åsane i Dumfries and Galloway nordaust for St. John's Town of Dalry. Han vert drenert av Lochinvar Burn, som renn sørover til Water of Ken. Ruinane av ei borg, som tidlegare låg på ei øy her, ligg no under vatn i innsjøen. Øya vart lagt under vatn då vassnivået i innsjøen vart heva for å nytte vatnet som drikkevasskjelde seint i 1970-åra.

Namnet Lochinvar er skotsk-gælisk, Loch an barr og tyder «innsjøen på åstoppen».

Staden har gjeve namn til fleire aristokratiske titlar, som Baron of Lochinvar, Laird of Lochinvar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lochinvar» frå ,  den 31. august 2010.

Bakgrunnsstoff
Lochinvar

Geografi i Dumfries and Galloway
Innsjøar i Skottland
Loch Lochy

Loch Lochy (skotsk-gælisk Loch Lochaidh) er ein stor innsjø i Lochaber i Highland i Skottland. Med ei middeldjupne på 70 meter er han den tredje djupaste innsjøen i Skottland.

Geografi
Innsjøen ligg 16 km sørvest for Loch Ness langs Great Glen og er over 15 km lang med ei breidd på kring 1 km. River Lochy renn ut i sørvestenden, medan Caledonian Canal går frå nordaustenden til Loch Oich.

Historie
Slaget ved Kinloch-Lochy fann stad ved nordenden av innsjøen, nær Laggan i juli 1544, mellom Donald-klanen og Fraser-klanen.

Stillingskrigen ved Fords of Arkaig i september 1665 enda ein 360 år lang strid mellom Cameron-klanen og Chattan-konføderasjonen. Han fann stad nær Achnacarry, på eidet mellom Loch Lochy og Loch Arkaig.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Loch Lochy» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
The Gazetteer for Scotland Loch Lochy
Kart over Loch Lochy

Innsjøar i Highland
Stefanssonøya

Stefanssonøya (engelsk Stefansson Island) er ei folketom øy i det kanadiske Arktis, få kilometer nord om Kitlineq. I nord grensar Stefanssonøya mot Melvillesundet og i aust mot McClintock-kanalen. Øya har ei flatevidd 4 443km² og er omkring 100 km lang. Ho høyrer til territoriet Nunavut.

Landskapet er heller flatt, høgste toppen er 290 moh. Øya er prega av tundra og har mange små vatn og dammar. Små flokkar av Peary-karibu (Rangifer tarandus peary) og moskusokse finn beite i enkelte, meir fruktbare, små dalføre.

Øya er oppkalla etter polarforskaren Vilhjálmur Stefánsson, som i 1917 oppdaga det er ei øy.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Stafensson Island» frå , den 31. august 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Stefansson Island in The Canadian Encyclopedia 
 Litteratur 
 Fyles, J. G. Surficial Geology of Victoria and Stefansson Islands, District of Franklin. Ottawa: Roger Duhamel, Queen's Printr, 1963. 

Øyar i Arktis
Øyar i Nunavut
Loch of the Lowes

Loch of the Lowes er ein innsjø nær Dunkeld i Perth and Kinross i Skottland. Innsjøen og området rundt har status som dyrereservat, styrt av Scottish Wildlife Trust.

Innsjøen dekkjer 98 hektar og frå tidleg april til seint i august hekkar fiskeørn her. Reiret deira ligg om lag 150 meter frå ein skjult observasjonspost. Dåhjort og rådyr er òg mogeleg å sjå frå gøymestaden, og stundom til og med oter.

Tidleg på vinteren kjem kring 3000 grågjess til innsjøen. I tillegg finn ein kvinand, villands, laksand, brunnakke, krikkand, toppand og toppdykkar, som hekkar nær innsjøen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loch of the Lowes» frå ,  den 31. august 2010.

Bakgrunnsstoff
Scottish Wildlife Trust - Loch of the Lowes 
Vitjingssenter

Naturreservat i Skottland
Lowes
Geografi i Perth and Kinross
Loch Lubnaig

Loch Lubnaig er ein innsjø nær Callander i Stirling i Skottland. Han ligg i det tidlegare grevskapet Perthshire.

Innsjøen er kring 5 km lang og har ei djupne på opp til 44,5 meter. Innsjøen ligg mellom Ben Ledi og Ben Vorlich. Han får vatn frå River Balvaig frå nord og vert drenert av River Leny i sør. Det er mogeleg å fiske langs breidda av innsjøen, medan det er høve til å leige kano i nordenden. 

Den tidlegare Callander- og Oban-banen går langs vestsida av innsjøen. Denne er no omgjort til sykkelveg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Lubnaig» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Lubnaig
Geografi i Stirling
Loch Lyon

Loch Lyon (skotsk-gælisk Loch Liobhunn/Loch Lìomhann) er ein innsjø i Glen Lyon, i Perth i Skottland. Frå innsjøen renn River Lyon. Innsjøen er omgjort til vassreservoar nytta for vasskraftproduksjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Lyon» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Lyon
Geografi i Perth and Kinross
Loch Macaterick

Loch Macaterick er ein innsjø i East Ayrshire i Skottland i Galloway Forest Park og Merrick Kells SSSI. Området er noko råka av lyngbladbille.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Macaterick» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Macaterick
Geografi i East Ayrshire
Loch Maree

Loch Maree (skotsk-gælisk loch Ma-ruibhe) er ein innsjø i Wester Ross i Northwest Highlands i Skottland. Han er 20 km lang og opp mot 4 km brei, og er den fjerde største innsjøen i Skottland og den største nord for Loch Ness. Han har eit areal på 28,6 km².

Loch Maree har fem store skogkledde øyar og over 25 mindre øyar. Mange av øyane har sine eigne små vatn. På Isle Maree står ruinane av eit kapell, ein gravplass, ein heilag brønn og eit heilga tre, som ein trur er eremitasjen til sankt Máel Ruba (død 722). Han grunnla klosteret i Applecross i 672. På den same øya finn ein restar av byggverk av eik og kristtorn, som ein trur er knytte til dei eldgamle skotske druidane. Den største av øyane er den einaste øya i Storbritannia med ein innsjø som igjen har ei øy. 

Som Loch Ness har Loch Maree visst nok sin eigen sjøorm, muc-sheilch.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Maree» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Maree
Ramsarstader i Skottland
Maree
Loch Maree
Loch Migdale

Loch Migdale er ein innsjø nær Bonar Bridge i Sutherland i Highland i Skottland.

Det står ein Crannog (kunstig øy) i innsjøen, datert til jernalderen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Migdale» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Migdale
Loch Monzievaird

Loch Monzievaird er ein innsjø i Skottland i regionen Perthshire.

Historie
Kong Kenneth III av Skottland vart drepen i slaget ved Monzievaird i 1005.

På nordsida av innsjøen ligg ruinane av dn gamle festninga Castle Cluggy. Dette var opphavleg heimstaden til herrane frå Ochtertyre. Festninga vart omtalt som «eldgammal» i eit dokument frå 1467. Festnina høyrte til Red Comyn, som vart drepen i 1306 av Robert the bruce i klosteret til minorittane (Greyfriars Kirk) ved Dumfries. Ein trur at Murray Baronet var den siste som budde i borga på midten av 1600-talet. 

Om lag 80 meter mot vest ligg restane etter ei lita, kunstig øy, der det stod eit fengsel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Monzievaird» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Skottland
Geografi i Perth and Kinross
Loch Morar

Loch Morar (skotsk-gælisk Loch Mhòrair) er ein innsjø i Morar i Lochaber i Highland i Skottland. Han er den femte største innsjøen i Skottland, med eit overflateareal på 26,7 km², og han er den djupaste innsjøen på Dei britiske øyane med ei største djupne på 310 m.

Loch Morar er skapt av isbrear og sidene rundt innsjøen er bratte fjellsider. Innsjøen er 19 km lang og det ligg fem større øyar i han. 

Sjølv om vegen langs innsjøen ikkje strekkjer seg meir enn nokre kilometer langs nordsida, var begge sidene av innsjøen busette til ut på tidleg på 1900-talet. 

Som med Loch Ness er det rapportert om uidentifiserte skapningar i innsjøen. Monsteret vart kalla Morag av dei lokale.

Loch Morar var ein gong kjend som eit godt laks- og aurevatn, men som med dei fleste andre ferskvassystem nordvest i Skottland, er fisken nesten borte på grunn av lakselus frå lakseoppdrettsanlegga i området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Morar» frå ,  den 31. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Gazetteer for Scotland Morar, Loch
Kart over Loch Morar

Morar
Innsjøar med kryptidmytar
Hard Rain

Hard Rain er eit konsertalbum av Bob Dylan som fanga andre halvdel av Rolling Thunder Revue-turneen hans i 1976.  

Albumet vart delvis spelt inn 23. mai 1976 under ein konsert ved Hughes Stadium i Fort Collins i Colorado, den nest siste konserten på turneet. Konserten vart òg filma og seinare sendt av NBC som ei timeslang spesialsending september same året. Fire spor frå albumet («I Threw It All Away», «Stuck inside of Mobile with the Memphis Blues Again», «Oh, Sister» og «Lay, Lady, Lay») vart spelte inn 16. mai 1976. Verken albumet eller fjernsynssendinga vart særleg godt motteke. Albumet er kalla opp etter ein av dei mest kjende songane til Dylan, «A Hard Rain's A-Gonna Fall», men denne songen er ikkje med på albumet. Sidan det regna tungt under store delar av konserten kan òg dette vere opphavet til tittelen. 

Tim Riley i NPR skreiv: «Sjølv om bandet har spelt lenge i lag, har sjarmen forsvunne med utbyttingane deira», medan Janet Maslin i Rolling Stone Magazine skreiv «Hard Rain ser ut til å ha kome ut på ei tid då lufta i Rolling Thunder Revue, som var så lykkeleg og glimrande i starten, rett og slett har gått ut av ballongen.» 

Albumet nådde 17. plass i USA og 3. plass i Storbritannia og selde etter kvart til gullplate i USA.

Innhald

Medverkande
Bob Dylan - vokal, gitar, produsent

Andre medverkande
Gary Burke - trommer
T-Bone Burnett - gitar, piano
David Mansfield - gitar
Scarlet Rivera - fiolin
Mick Ronson - gitar på «Maggie's Farm»
Steven Soles - gitar, korvokal
Rob Stoner - bass, korvokal
Joan Baez - gitar, korvokal 
Howard Wyeth - trommer, piano

Teknisk
Don DeVito - produsent
Don Meehan - innspeling og lydteknikar
Ken Regan - foto
Paula Scher - design
Lou Waxman - chief of tape research

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hard Rain (album)» frå ,  den 31. august 2010.  
 

Bob Dylan-album
Konsertalbum frå 1976
Album produserte av Bob Dylan
Album produserte av Don DeVito
Columbia Records-album
Bob Dylan at Budokan

Bob Dylan at Budokan er eit konsertalbum av Bob Dylan frå 1979 (1978 i Japan) av Columbia Records.

Albumet består hovudsakleg av dei mest kjende songane hans med radikalt forskjellige arrangement samanlikna med originalane. Dylan hadde med seg dei same musikarane som spelte inn Street-Legal. Med seg hadde han eit stort band med blåsarar og korsongarar. 

Songane vart spelt inn under to forskjellige konsertar den 28. februar og 1. mars 1978. Albumet fekk nokre av dei dårlegaste meldingane i heile karrieren til Dylan og kritikarane var hovudsakleg misnøgd med arrangementet, som dei fann var for glatt og sterilt. Magasinet Rolling Stone samanlikna dei nye arrangementa med Las Vegas-musikk.

Bob Dylan at Budokan nådde 13. plass i USA og selde til platina her, medan det i Storbritannia nådde 4. plass. I Noreg nådde albumet 2. plass.

Innhald

Medverkande 
 Bob Dylan — vokal, gitar, munnspel
 Steve Douglas — saksofon, fløyte, blokkfløyte
 Steven Soles — akustisk gitar, korvokal
 David Mansfield — pedalsteelgitar, fiolin, mandolin, dobro, gitar
 Billy Cross — sologitar
 Alan Pasqua — klaverinstrument
 Rob Stoner — bass, korvokal
 Ian Wallace — trommer
 Bobbye Hall — perkusjon
 Ed Rash — tamburin
 Debi Dye, Jo Ann Harris, Helena Springs — korvokal

Produksjon
 Don DeVito — produsent
 Tim Charles — monitormiksar
 Val Lane — lydteknikar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bob Dylan at Budokan» frå ,  den 31. august 2010. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Konsertalbum frå 1979
Album produserte av Don DeVito
Konsertalbum av Bob Dylan
Columbia Records-album
Konsertalbum frå Nippon Budokan
Lågning

Lågnng er i fonetikken ein overgang til eit vokalfonem som er representert av fonetisk lægre lydar. 

Døme på lågning i eldre norsk er overgang frå  vinter til vetter, brink til brekke.

Døme på lågning i nyare norsk er overgang frå i til e (frå liva til leva), overgang frå y til ø (frå sylv til sølv), overgang frå ù til o (sumar til sommar). Her vil det likevel vere store skilnader mellom ulike målføre, og prosessane lågning og opning grip ofte inn i kvarandre.

Kjelder
Olav T. Beito: Nynorsk grammatikk, Det Norske Samlaget 1986 ISBN 82-521-2801-7 

Lydendringar
Gulmaure

Gulmaure (Galium verum) er ei plante i maurefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing.
Planta er kring 3 dm høg, stengelen er opprett og dunhåra med fire render. Blada er smale med innrulla kantar, og korthåra på undersida. Gulmaure har smal, tettblomstra topp og god lukt. Ho får ei snau, slett frukt. Planta blømer kring juli månad i turre grasbakkar. Ho finst over heile Noreg, men sjeldan lengst i nord. Gulmaure er funnen opp til 1080 m på Hardangervidda.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Gulmåra» frå ,  den 31. august 2010.  
 
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Maurefamilien