alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Brikt Jensen

Brikt Jensen () var ein norsk forleggjar, forfattar, professor og programleiar frå Bergen.

Biografi 

Etter oppveksten i Bergen og noko arbeid i avisa Dagen, starta Jensen studia sine ved Universitetet i Oslo i 1949. Her vart han utdanna til mag. art, cand. philol og fekk doktorgrad i litteraturhistorie i 1964. Doktorgradsavhandlinga handla om den franske forfattaren François Mauriac og hadde tittelen Diktning eller psykologi.

Frå 1957 - 1959 jobba Jensen som lektor i norsk ved Universitetet i Strasbourg, og etter eit par nye stillingar vart han tilsett som kontorsjef ved UiO. Han tok også til som litteraturkritikar, både i Frisprog og Verdens Gang. Då Jensen i 1962 skreiv ei innstilling til kyrkje- og undervisningsdepartementet, bidrog han sterkt til skipinga av Norsk kulturråd og Norsk kulturfond. Han fekk Bastianprisen i 1964 for si omsetjing av André Gide si Falskmynterne.

I 1964 vart han redaktør i Gyldendal sitt tidsskrift, Vinduet, og året etter vart han assisterande direktør i Gyldendal. Jensen fekk mykje å seia for forlaget Gyldendal, då han var administrerande direktør frå 1970 - 1980 og deretter hovudkonsulent. 

I 1984 vart han programleiar for NRK sitt Bokstavelig talt, ein litterær fjernsynsserie. I 1988 vart han utnemnd til professor II i allmenn litteraturvitskap ved Universitetet i Bergen. I 1990-åra jobba han også som litteraturanmeldar i Dagbladet.

Brikt Jensen vart i sitt fyrste ekteskap far til Ingebrigt Steen Jensen. Hans andre ekteskap varte fram til kona døydde i 2003.

Verv 

 Formann i Selskapet for utgivelse av Gamle Norske Håndskrifter 1969–79 
 Formann i Den norske Forleggerforening 1972–75 
 Formann i Kommunale Kinematografers Landsforbund
 Formann i Norsk Kino- og Filmfond 1982–85 
 Formann i Statens Bibliotekråd 1985–87
 Medlem i Pressens faglige utvalg 1986–92 
 Viseformann i Foreningen Norden 1969–72 
 Styremedlem i Henie-Onstad Kunstsenter 1970–91 
 Styremedlem i Nationaltheatret 1975–79. 
 Medlem i International Publishers' Association 1972–80 
 Formann i Stabæk Fotball 1977-79

Verk (utval) 

 Diktning eller psykologi? dr.avh., 1963
 Glimt fra det 20. århundres litteratur, 1966
 Brev fra et steinhus, 1976 
 Hver dag, 1980
 Et varig vennskap. 46 brev fra Nordahl Grieg til Nils Lie 1928–43, 1981
 Sigurd Hoel om seg selv, 1981
 Det moderne gjennombruddet i nordisk litteratur, 1986
 Fotnoter til en uskreven bok, 1988
 Vår egen litteratur. Brikt Jensens lesebok for de tusen hjem, 1991 
 Selvangivelse, 1993
 Min korsikanske landsby, 1995
 Ordspråkleksikon, 1996
 På sporet av det 20. århundre. En litterær reise 1900–1951, 2 bind, 1999–2000

Kjelder 

 NBL-artikkel om Jensen, skriven av Egil Tveterås.

Folk frå Bergen
Norske redaktørar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Norske forleggjarar
Norske omsetjarar
Norske forfattarar
Programleiarar for NRK
Norske litteraturhistorikarar og kritikarar
Norske litteraturprofessorar
Vinnarar av Bastianprisen
André Gide

André Gide () var ein fransk forfattar og nobelprisvinnar. 

Gide hadde ein streng religiøs oppvekst. Spenninga mellom asketisme og livsnyting vart eit grunndrag i André Gides produksjon. Han debuterte i 1891 med Les cahiers d'André Walter. Hans sjølvbiografi frå 1946 og hans dagbøker (utgitt i 1939, 1942 og 1950) gir innblikk i Gides kompliserte personlegdom. I 1947 vart han tildelt Nobelprisen i litteratur med følgjande grunngiving: «för hans vittomfattande och konstnärligt betydelsefulla författarskap, i vilket mänsklighetens frågor och villkor ha framställts med oförskräckt sanningskärlek och psykologisk skarpsyn».

Gide var brorson til nasjonaløkonomen Charles Gide.
I 1895 gifta han seg med Madeleine Rondeaux. På grunn av si homoseksuelle legning levde dei aldri i eit fullbyrda ekteskap.

Utvald bibliografi (norske titlar) 
 L'Immoraliste (1902) (Den umoralske)
 La Porte étroite (1909) (Den trange port)
 Les Caves du Vatican (1914)
 La Symphonie pastorale (1919) (Hyrden)
 Corydon (1924, essays)
 Si le grain ne meurt (1924, sjølvbiografi)
 Les Faux-monnayeurs (1925) (Falskmyntnerne)
 Voyage au Congo (1927, reiser)
 Retour de l'U.R.S.S. (1936, reiser)

Bakgrunnsstoff 
 Nobelprize.org, Nobelprisen i litteratur 1947
 Nobelprize.org, André Gide - Biografi
 
 André Gide på Wikisource (på fransk)

Franske forfattarar
Franskspråklege forfattarar
Nobelprisen i litteratur
Franske nobelprisvinnarar
Hawaiisk

Hawaiisk  er eit polynesisk språk som saman med engelsk er offisielt språk på Hawaii. Hawaiisk har rundt 1 000 språkbrukarar, og er rekna som eit truga språk. Dei fleste stader på Hawaii er språket blitt erstatta av engelsk som daglegspråk. Den privateigde, skjerma øya Niʻihau er eit unntak der dei rundt 130 innbyggjarane har hawaiisk som førstespråk. 

Talet på hawaiisktalane har minka frå rundt 37 000 ved byrjinga av 1900-talet til rundt 1 000, mange av desse eldre, ved byrjinga av 2000-talet. 
Dei siste tiåra har det vore aukande merksemd rundt hawaiisk, og det finst no skular som gjev språkopplæring i språket på Hawaii.

Ortografi 

Ortografien for hawaiiisk vart uvikla av protestantiske misjonærar frå USA i 1820-1826. Den første versjonen av alfabetet inneheldt også dei stemte versjonane av konsonantrekka ( b, d, r, t, v), men dei vart erstatta av ein fonematisk analyse av språket. Alle vokalane representerer eit kort og eit langt fonem, lange vokalar er markert med makron (ā, ē, ī, ō, ū).

Grammatikk

Fonologi 

Konsonantar

Hawaiisk er kjend for å ha eit svært lite konsonantsystem: To nasalar, tre lukkelydar og tre sonorantar/frikativar, med andre ord eit system med åtte fonem i ei 3x3-matrise.

Vokalar

Hawaiksk har verdas vanlegaste vokalsystem, femvokalsystemet /i - e - a - o - u/, med lengdeskilnad. For vokalane /e/ og /a/ skil dei korte og lange vokalane seg frå kvarandre også kvalitativt (lang [e:, a:], kort [ɛ ~ e, ɐ ~ ə ].

Diftongar

Hawaiisk har også diftongar, 10 lange og 6 korte.

Fonotaks 

Stavingsstrukturen i hawaiisk er (C)V(V).

Ordklasser 

Hawaiisk er, som andre polynesiske språk, eit isolerande språk.

Det finst to ordklasser, innhaldsord og partiklar. 

Hawaiisk uttrykker syntaktiske funksjonar ved hjelp av partiklar:

 ʻo markerer subjekt
 i eller ia markerer objekt
 ma markerer lokasjon
 a markerer skiljeleg genitiv
 o markerer uskiljeleg genitiv (kroppsdelar o.l.)
 e markerer agensfraser i passiv
 ē markerer vokativ

Ordstilling 

Ordstillnga er VSO.

Nominalfrase 

Tal og bestemtheit blir bestemt med ein partikkel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hawaiiska» frå ,  den 27. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Hawaiian  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA).

Hawaiisk kultur
Språk i USA
Malayopolynesiske språk
Einskildspråk
Oulainen

Oulainen er ein by og kommune i landskapet Norra Österbotten i Finland. Kommunen har ca. 8 000 innbyggjarar og eit areal på 587,53 km². Oulainen er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Alavieska, Pyhäjoki, Haapavesi, Merijärvi, Brahestad, Vihanti og Ylivieska.

Norra Österbotten
Byar i Finland
Kommunar i Finland
Høgreekstremisme

Høgreekstremisme er eit omgrep som omfattar politiske parti, rørsler og ideologiar knytt til den ytterleggåande høgresida i politikken, det vil seia til høgre for parlamentarisk konservatisme. Høgreekstremisme kan omfatta marginale grupper knytt til fascisme, nazisme og nynazisme, men også meir godtekne politiske parti, som Italia Movimento Sociale Italiano i Italia i etterkrigsåra, eller Freiheitliche Partei Österreichs i Austerrike på 1990-talet.

Kjelder

«høyreekstremisme» i Store norske leksikon. Henta  2011-11-16.

Politikk
Liv Kreken

Liv Kreken () er ein norsk songar, tekstforfattar og komponist, busett i Oslo. 

Kreken er fødd i Bergen og oppvaksen i Jostedalen i Sogn, men har budd på Austlandet sidan 1995.

Ho har gitt ut fleire album og halde mange konsertar i Noreg og Norden. Liv har mellom anna fått låtskrivarklubben Nye Skalders ærespris og har motteke stipend frå Norsk komponistfond. Ho har også vore organisatorisk aktiv og sete i styret for Nordvisa, Nye Skalder, Visens Venner og Soon Viseklubb.

Andre artistar nyttar gjerne Livs songar, og fleire av dei er omsette til svensk. Snøenglar er og omsett til dansk og tysk.

Kreken er utdanna pedagog og økonom og har arbeidd innanfor desse fagfelta, og jobba i over fem år ved Kompetansesenteret for idé- og forretningsutvikling i Oslo som informasjonsansvarleg og seinare dagleg leiar. Ho arbeider som forskingsbibliotekar i musikkseksjonen ved Nasjonalbiblioteket i Oslo. 

Etter 2004 har ho arbeidd med kultur i ulike samanhengar, både i kommunal forvaltning, arrangering av musikkfestivalar og med formidling av musikk og nysirkus i firmaet Ingen Sjiraffer. Plateselskapet Ingen Sjiraffer gav hovudsakleg ut andre artistar. 

Kvalnes gav ut sin fyrste CD Søt & Snill på Normann Records i oktober 2010, og Dim Sum kom på Kirkelig Kulturverksted i februar 2013. I 2022 kom EP-en Jammer og Jug på Fonogram. Ho har vore aktiv i visemiljøet både i Oslo og resten av Norden og har vore styreleiar for Nye skalder i Oslo og sete som Norges representant i Nordvisa. Frå 2003 var  ho styreleiar ved Norsk visearkiv, der ho i periodar arbeidde med administrative oppgåver. i 2014 vart Norsk visearkiv ein del av Nasjonalbiblioteket, og Liv Kreken har vore tilsett der som Forskningsbibliotekar med ansvar for vise. og sangtradisjon sidan då.

Diskografi

Singlar:

Snøenglar (2007) 
Heime i vest (2020) 
Kom tilbake (2020) 
Raudstrupen (2020) 

Eigne album:

Søt & Snill (Normann Records, 2010)
Dim Sum (Kirkelig Kulturverksted, 2013)
Jammer og Jug (Fonogram, 2022)
 
Andre utgjevingar på Ingen Sjiraffer:
Arne Kvalnes – Altfor Norge (2006)
Crimson – Higher (2008)
Crimson – Butterfly (2009)
Vegard Iversen – Hammock (2011)

Kjelder
kreken.no
https://www.facebook.com/liv.kreken
https://www.instagram.com/krekenliv/

Norske musikarar
Norske visesongarar
Folk frå Luster
Metafysisk poesi

Metafysisk poesi (engelsk metaphysical poetry) er ei litterær rørsle innan engelsk litteratur frå barokktida på 1600-talet.

Representantane for retninga var interesserte i filosofiske spørsmål, men «metafysisk» er i denne samanhengen ikkje å forstå som adjektivet til metafysikk. Nemninga kjem frå ein vilkårleg, negativt lada konnotasjon som ein av hovudkritikarane av retninga, Samuel Johnson, sette fram i verket The Lives of the Poets (1744) for å karakterisere diktarane i rørsla.

Dei viktigaste emnene til dei metafysiske poetane var religion og kjærleik. Ofte blei temaet behandla i form av argumentasjonar: som monologar, som samtaler med ein trulaus elskar, med Gud eller med allegoriske figurar, til dømes Døden. Mykje brukte stilmiddel var ordspel, oksymoron, paradoks, og spesielt ein retorisk figur som i England blei kalla metaphysical conceits etter det italienske concetto («innfall»). Conceits  var utvida, usannsynlege og utbroderte metaforar som kunne prege et heilt dikt og som fungerte som ei form for paradoks ved at ei samanlikning som til å begynne med verkar latterleg, til slutt står fram som heilt logisk og samanhengande. Andre kjenneteikn på stilen er ei ufullstendig syntaks, uregelbunden metrikk og ein uformell måte å uttrykke seg på.

Et særdrag ved den metafysiske diktinga er ei bevisst avgrensing mot elisabethansk dikting, til dømes samtidas vanlegaste litterære rørsle, petrarkismen, noko som kjem til uttrykk i kritikk av konvensjonelle normer og verdisyn. Det er viktig å merke seg at dei metafysiske dikta og den kritikken som ligg i dei ikkje blei sett på som ei offisiell motrørsle til dei rådande litterære straumdraga. Tvert om, dei første metafysiske dikta sirkulerte berre i private kretsar og var spesielt hos den tidlege John Donne ikkje meint for eit større publikum. Den tydinga som denne poesien blir tillagt i dag er hovudsakleg basert på ei retrospektiv fortolking.

Dei viktigaste metafysiske poetane er:
 John Donne
 George Herbert
 Andrew Marvell
 Thomas Traherne
 Henry Vaughan
 Richard Crashaw
 Thomas Carew
 Abraham Cowley
 John Cleveland
 Francis Quarles 

På 1900-talet blei dei metafysiske poetane førebilete for dei engelskspråklege modernistane, til dømes T.S. Eliot som i 1921 skreiv eit essay om korleis metafysisk poesi påverka modernistisk dikting.

Kjelde 
Denne artikkelen er ei omsetting av «Metaphysische Dichtung» frå , den 16. november 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Metafysiske poetar
 Metaphysical Poetry. Med introduksjon og merknader av Colin Burrow. London: Penguin. (ISBN 0-140-42444-X)

Engelsk litteratur
Dikting
Litteraturhistorie
George Herbert

George Herbert () var ein engelsk forfattar som ved sida av John Donne og Andrew Marvell vert rekna som ein av dei mest framståande av dei metafysiske poetane.

George Herbert blei fødd inn i ein velhavande, utdanna familie. Faren døydde da George var tre år. Mora var ein ven av John Donne. Blant dei fire søskena hans er diktaren og filosofen Edward Herbert kjend. Lite er kjend om dei tidlege åra til Herbert. Han studerte teologi og filosofi ved University of Cambridge, og blei etter avslutta eksamen public orator ved Cambridge-universitetet. I 1630 blei han prestevigd. 

I poesien sin egna Herbert seg praktisk tala berre til religiøse tema som han behandla frå ein svært personleg synsvinkel og korkje frå eit abstrakt eller telologisk standpunkt.  

George Herbert døydde av tuberkulose 1. mars 1633 i Bemerton i Wiltshire.

I populærkulturen 
Herbert har vorte tilskrive mottoet «Living well is the best revenge». Det amerikanske bandet Midtown nytta frasen som tittel på eit av sine musikkalbum og R.E.M. gav ein av songane på albumet Accelerate det same namnet.

Verk 

 The Temple, 1633
 The Countrey Parson, 1652

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «George Herbert» frå , den 16. november 2011.

Litteratur 
 Amy M. Charles: A Life of George Herbert. Ithaca, London 1977, ISBN 0-8014-1014-2
 Wendy Cope: George Herbert. SPCK, London 2002, ISBN 0-281-05475-4
 Tim McKenzie: Vocation in the poetry of the priest-poets George Herbert, Gerard Manley Hopkins and R. S. Thomas. Mellen, Lewiston, N.Y. 2004, ISBN 0-7734-6570-7
 Helen Gardner: The metaphysical poets. Oxford University Press. London 1961.

Bakgrunnsstoff 
 
Dikt av George Herbert i utval   på Representative Poetry Online, University of Toronto
The Life of Mr. George Herbert av Izaak Walton (1593–1683)

Engelske forfattarar
Engelske diktarar
Engelsk litteratur
Izaak Walton

Izaak Walton () var ein engelsk biograf.

Han var ein entusiastisk sportsfiskar, og hovudverket hans er The compleat angler or an contemplative man's recreation (1653).

Litteratur 
Heinz Haase: «Der Engländer Izaak Walton und sein 1653 herausgegebenes Buch 'Der vollkommene Angeler...'», i: Faszination Fisch. Geschichtliches zum Fisch und seinem Fang, Findling Verlag 2000, s. 73-77.
Thomas Kalweit: «Vater aller Angler, der legendäre Izaak Walton», i: Fisch & Fang, Ausgabe 7/2008, Paul Parey Zeitschriftenverlag, s. 12-16.

Bakgrunnsstoff 
 
  Om Walton og fiskeboka hans
Livet og verka til Izaak Walton

Engelske forfattarar
Folk frå Stafford
Francis Quarles

Francis Quarles () var ein engelsk poet, mest kjend for emblemboka Emblems.

Liv og virke 
Quarles vart fødd i Romford, i dag London Borough of Havering i grevskapet Essex som eit av dei åtte barna til James Quarles og Joan Dalton. Medlemar av slekta hadde i generasjonar vore i kongens teneste, og faren James hadde fleire postar under Elisabet I og Jakob I. Robert, den eldste broren til Francis, vart slått til riddar av Jakob I.

Frå 1608 studerte Francis Quarles ved Christ’s College ved University of Cambridge. I 1618 gifta han seg med Ursula Woodgate og saman fekk dei atten born. Sonen John Quarles (1624-1665) var òg forfattar.

Det mest kjende verket til Quarles, Emblems, vart første gong publisert i 1635. Boka er utstyrt med groteske illustrasjonar av gravøren William Marshall og andre. Kvart «emblem» er bygd opp av ein parafrase over eit bibelord uttrykt i eit blomstrande språk rikt på metaforar, etterfølgd av skriftord frå dei tidlege kyrkjefedrene og avslutta med eit epigram på fire linjer. 

Bland vanlege folk var Emblems svært omtykt, men kritikarar på 1600- og 1700-talet, til dømes Alexander Pope, var nådelause mot Quarles.

Verk

Originalutgåver i utval 
 A Feast for Wormes. Set forth in a Poeme of the History of Jonah (1620)
 Job Militant, with Meditations Divine and Moral (1624)
 Sions Elegies, wept by Jeremie the Prophet
 Sions Sonets sung by Solomon the King
' 'The Historic of Samson (1631)
 Alphabet of Elegies upon ... Dr Aylmer (1625)
 Argalus and Parthenia (1629)
 Divine Fancies digested into Epigrams, Meditations and Observations (1632)
 Alphabet of Elegies as Divine Poems (1633)
 Hieroglyphikes of the Life of Man (1638)
 Memorials Upon the Death of Sir Robert Quarles, Knight (1639); til ære for bror sin
 Enchyridion, containing Institutions Divine and Moral (1640-41)
 Observations concerning Princes and States upon Peace and Warre (1642)
 The Loyal Convert, The Whipper Whipt, og The New Distemper (1644)

 Kjelder Denne artikkelen er ei omsetting av «Francis Quarles» frå , den 16. november 2011.''

Bakgrunnsstoff

Engelske diktarar
Forfattarar frå 1600-talet
Folk frå Romford
Abel-teoremet

Abel-teoremet eller Abels teorem er eit matematisk teorem for potensrekkjer som knyter grenseverdien til summen av koeffisientane. Det har namn etter opphavsmannen, den norske matematikaren Niels Henrik Abel.

Teoremet
Teoremet seier at om ein potensserie av reelle tal konvergerer for ein positiv verdi av argumentet til funksjonen, vil definisjonsmengda til ein uniform konvergens minst gå opp til og med dette punktet.

Uttrykt matematisk:

La a = {ai: i ≥ 0} vera ei vilkårleg rekkje av reelle eller komplekse tal, 
og la  vera potensrekkja med koeffisientane a. 

Gå ut frå at rekkja   konvergerer.  

Då vil 

I det spesielle tilfellet der alle koeffisientane ai
er reelle og ai ≥ 0 for alle i, vil uttrykket over
 gjelda også når rekkja  ikkje konvergerer. I dette tilfellet er begge sidene av
uttrykket lik +∞.

I ein meir generell versjon av dette teoremet gjeld dette: Viss r er eit tilfeldig reelt tal ulik null og rekkja  konvergerer for dette talet, følgjer det at  om me tolkar grensa for dette uttrykket som ei einsidig grense, frå venstre viss r er positiv og frå høyre viss r er negativ.

Eksempel
La  Då  konvergerer (av konvergenskriteriet for alternerande rekkjer), følgjer
 

La  Igjen følgjer det av konvergenskriteriet for alternerande rekkjer at  konvergerer, og at

Bruksområde
Bruken av Abel-teoremet er knytt til at det gjer det mogleg å finna grensa til ei potensrekkje mens argumentet  (dvs. z) nærmar seg 1 nedanfrå, sjølv i høve der konvergens radius R, for potensrekkja er lik 1 og ein ikkje kan fastslå om grensa burde vera endeleg eller ikkje. Sjå til dømes binomialrekkjene.

Ga(z) blir kalla den genererande funksjonen for sekvensen a.  Abel-teoremet er ofte nyttig ved generering av funksjonar med sekvensar av reelle ikkje-negative verdiar, som sannsynsgenereande funksjonar.  Det er særleg nyttig i teorien om Galton-Watson-prosessar.

Bakgrunnsstoff
Kari og Per Hag,  Niels Henrik Abel og uendelige rekker - et tema i fagdidaktikken! , Tangenten nr. 1 1999
Karl Egil Aubert, Abels addisjonsteorem (PDF) ved abelprisen.no
 Abel summability ved PlanetMath
 A.A. Zakharov (2001), Abel summeringsmetode, i Hazewinkel, Michiel, Encyclopaedia of Mathematics, Kluwer Academic Publishers, ISBN 978-1556080104

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abels teorem» frå ,  den 16. november 2011.  
 

Matematiske rekkjer
Matematiske teorem
Teoremet
Abelsk kategori

Abelsk kategori er eit omgrep innan matematikk for ein kategori med visse spesielle eigenskapar. Namnet på kategorien kjem frå den norske matematikaren Niels Henrik Abel.

Ein kategori er abelsk om desse krava er innfridde:

 Han inneheld eit nullobjekt.
 Kvart par av objekt har ein sum og eit produkt.
 Kvar avbilding har ein kjerne og ein kokjerne.
 Kvar monomorfi er ein kjerne og kvar epimorfi er ein kokjerne.

Eksempel 

 Kategorien av alle abelske grupper som objekt og gruppemorfiar som morfiar, dannar prototypen av ein abelsk kategori.
 Modulane til ein ring eller til ein algebra saman med mdoulmorfismane mellom dei, dannar ein abelsk kategori.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abelsk kategori» frå ,  den 16. november 2011.  
 

Homologisk algebra
Niels Henrik Abel
Kategoriteori
John Cleveland

John Cleveland () var ein engelsk diktar.

Verk 
Cleveland skreiv kjærleiksdikt og forfatta lovprisingar og politiske satirar både på prosa- og verseform. I 1644 kom den første boka hans, The Character of a London Diurnall, eit spotteskrift mot ein forløpar for moderne aviser som kom ut i London. Cleveland skreiv etter det to satiriske prosatekster til: ein om offentleg tilsette som beslagla adelsgods og ein om forfattarane av dei nemnde avisene, Diurnals.

Stil 
I dikta sine nytta Cleveland ofte uvanlege språkbilete, såkalla conceits. Desse er typiske for den metafysiske poesien, som lyrikken hans blir rekna til. Typisk er ulike overraskande samanlikningar som kjem i rask rekkefølgd, markante opningsfraser og uvanlege og lange ord. Strofene i eit rimpar dannar saman ofte ei utsegn av epigramliknande pregnans og ironi. Eit døme frå diktet The Rebel Scot:

Had Cain been Scot, God would have chang'd his doome,
Not forc'd him wander, but confin'd him home.

«Hadde Kain vore skotte ville Gud ha endra lagnaden hans:
ikkje til å vandre, men til å bli att heime.»

I satirane angreip Cleveland dei som kritiserte monarkiet, kyrkja, universiteta, og etablissementet i det store og heile. Han gjorde det med stort vidd, men òg med overdriving og polemikk.

Verk 
Det finst mange uautoriserte diktsamlingar, men her er dei prosatekstane som Cleveland autoriserte, og ei moderne, kritisk utgåve:

 The Character of a London Diurnall. Oxford: Lichfield 1644.
 The Character of a Country Committee-man, with the Earmark of a Sequestrator. London 1649.
 The Character of a diurnal-maker. London 1654.
 The Poems of John Cleveland. ed. by Brian Morris and Eleanor Withington. Oxford: Clarendon Press 1967.

Kjelder 
Denne artikkelen er ei omsetting av «» frå , den 16. november 2011.

Litteratur 
 Daniel P. Jaeckle: John Cleveland. I: Dictionary of Literary Biography, Bd. 126, hg. v. M. Thomas Hester. Detroit: Gale 1993, s. 62-70.

Engelske forfattarar
Engelsk litteratur
Folk frå Leicestershire
Fødde i 1613
Døde i 1658
Abelsk funksjon

Ein abelsk funksjon er ein særskild type løysing på ei abelsk likning og blir definert ved inversjon av eit abelsk integral. Dei enklaste døma på abelske funksjonar er dei trigonometriske og elliptiske funksjonane. Abelske funksjonar har fått namn etter den norske matematikaren Niels Henrik Abel.

Kjelder

Niels Henrik Abel
Matematisk analyse