alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Belbo

Belbo er ei elv sør i Piemonte i Italia og ei av sideelvane til Tanaro frå høgre. Tanaro er igjen ei sideelv til Po. 

Belvo har utspring i Langhe på grensa mellom Piemonte og Liguria i Montezemolo-åsane. Elva renn gjennom provinsane Cuneo, Asti og Alessandria og munnar så ut i Tanaro frå høgre ved Villa del Foro i kommunen Alessandria.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Belbo» frå ,  den 18. november 2007.  

Po
Elvar i Italia
Piemonte
Biferno

Biferno er ei elv i Molise sør i Italia. Ho har sitt utspring i kommunen Bojano og dei første par kilometrane mottar ho mange småelvar frå Matese-fjella. Ho renn gjennom fleire kommunar i provinsen Campobasso, og dannar Guardialfierasjøen før ho til slutt munnar ut i Adriahavet.

I antikken vart ho kalla Tifernus.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Biferno» frå ,  den 18. november 2007.  

Molise
Elvar i Italia
Boesio

Boesio er ei elv i provinsen Varese i Lombardia i Italia. Ho har utspring nær Cuveglio og renn vestover gjennom Valcuviadalen før ho munnar ut i Lago Maggiore ved Laveno-Mombello. 

Elva renn gjennom kommunane Cuveglio, Cuvio, Casalzuigno, Azzio, Brenta, Gemonio, Cittiglio og Laveno-Mombello. Riksveg SS 394 går langs delar av elva. 

Av fisk i elva finn ein mellom anna lakse- og karpefisk. Vatnet i elva er forureina.

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Boesio» frå ,  den 18. november 2007.  

Po
Elvar i Italia
Lombardia
Borbera

Borbera (piemontesisk Borbaja) er ei elv i provinsen Alessandria i Piemonte i Italia. Elva har utspring i Monte Chiappo 1 700 moh og renn 38 km før ho munnar ut i Scrivia frå høgre ved Vignole Borbera.

Borbera renn gjennom kommunane Cabella Ligure, Albera Ligure, Rocchetta Ligure, Cantalupo Ligure, Borghetto di Borbera, Vignole Borbera, Stazzano, Arquata Scrivia og Serravalle Scrivia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Borbera» frå ,  den 18. november 2007.  
 
Po
Elvar i Italia
Piemonte
Elva Bormida

Bormida er ei elv nordvest i Italia. Ho har sitt utspring i Rocca Barbena i Liguria som Bormida di Millesimo og renn gjennom Piemonte. Etter ho har mottatt Bormida di Spigno nær Bistagno munnar ho ut i Tanaro nordaust for Alessandria.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bormida (river)» frå ,  den 18. november 2007.  

Po
Elvar i Italia
Liguria
Piemonte
Bormida di Spigno

Bormida di Spigno er ei elv nordvest i Italia. Ho har utspring i Liguria i provinsen Savona ovanfor Pian dei Corsi i ei overgangssone mellom Alpane og Appenninane der vatn vert drenert bort via forskjellige elvar i Mallare og Pallare som heiter Bormide. Desse renn saman etter eit par kilometer og dannar Bormida di Spigno som munnar ut i Bormida (eller Bormida di Millesimo) nær Bistagno i provinsen Alessandria i Piemonte.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bormida di Spigno» frå ,  den 18. november 2007.  

Po
Elvar i Italia
Piemonte
Liguria
Botteniga

Botteniga er ei elv nord i Italia og ei av sideelvane til Piave. Ho mottar elva Sile ved Treviso etter om lag 20 km.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Botteniga» frå ,  den 18. november 2007.  
 

Veneto
Elvar i Italia
Breggia

Breggia er ei elv i Sveits og Italia. Ho har sitt utspring ved Monte Generoso og Monte d'Orimento i Val d'Intelvi i ei høgd på 1 389 moh. Ho renn inn i Sveits mellom Erbonne og Scudellate og langs Muggiodalen fram til Chiasso/Vacallo, der ho igjen renn inn i Italia i Maslianico. Breggia renn så ut i Comosjøen nær Villa Erba mellom Como og Cernobbio i ei høgd på 198 m.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Breggia» frå ,  den 18. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Hydrologiske data (nær Ponte Polenta) 

Po
Elvar i Italia
Elvar i Sveits
Geografi i Lombardia
Geografi i Ticino
Internasjonale elvar i Europa
Brembo

Brembo er ei elv i provinsen Bergamo i Lombardia i Italia og ei av sideelvane til Adda frå venstre med ei lengd på 74 km. 

Brembo har utspring i Dei bergamaskiske Alpane ved foten av Pizzo del Diavolo. Når elva kjem til Lenna mottar ho ei anna grein som har utspring ved Pizzo Tre Signori. Ho mottar fleire sideelvar som Stabina frå Valtorta, Parina, Enna frå Val Taleggio som møter Brembo ved San Giovanni Bianco, Ambria i Valle Serina og Dordo i Isola di Bergamo.

Brembo munnar ut i Adda nær Crespi d'Adda mellom kommunane Capriate San Gervasio, Canonica d'Adda og Vaprio d'Adda ved grensa mellom provinsane Bergamo og Milano.

Elva har stundom hatt alvorlege flaumar med katastrofale følgjer, som 18. juli 1987 då det vart gjort store øydeleggingar i Val Brembana.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Brembo (river)» frå ,  den 18. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Flaumen i juli 1987

Po
Elvar i Italia
Lombardia
Brenta

Brenta er ei elv som renn frå provinsen Trento i Italia til Adriahavet, like sør for Venezialagunen i Veneto.

I romartida vart elva kalla Medoacus og nær Padua delte ho seg i to greiner, Medoacus Maior (Store Medoacus) og Medoacus Minor (Litle Medoacus). Elva endra leie ein gong tidleg i mellomalderen og leie gjennom Padua vart overtatt av Bacchiglione.

Brenta er 174 km lang og vart først kanalisert på 1500-talet då ein lang kanal vart bygd frå landsbyen Stra til Adriahavet og gjekk utanom Venezialagunen. Ein annan kanal, ofte kalla Riviera del Brenta vart bygd for å gå direkte til Venezia og Padua (som var ein slags reservehovudstad for Republikken Venezia. Brenta var derfor ei svært viktig transportåre og det vart etter kvart bygd store villaer langs elva. Berre tre av desse er i dag tilgjengeleg for ålmenta: Villa Foscari, Villa Widmann - Foscari og Villa Pisani. Det venetianske aristokratiet brukte å segle på kanalen i båtar kalla Burchiello. Varer vart transportert på tradisjonelle prammar kalla Burci.

Middelvassføringa til Brenta er 60–90 m³/s ved Bassano del Grappa og 93 m³/s ved Barzizza.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Brenta River» frå ,  den 18. november 2007.  

Elvar i Italia
Trentino-Alto Adige
Veneto
Busento

Busento er ei elv i Calabria i Italia og ei av sideelvane til Crathis frå venstre. Ho renn om lag 95 km frå Appenninane til Det joniske havet. Busento munnar ut i Crathis i sentrale område av Cosenza.

Elva er kjend for ei historisk hending som skjedde i 412 då Alarik I, konge av vestgotarane døydde under ei omleiring av Cosenza. I følgje segna vart han gravlagd i elveleiet til elva og at elva for ei tid vart leidd bort medan dei grov grava hans. Grava og skattane han visstnok vart gravlagd med er aldri vorte funne. Den tyske diktaren August Graf von Platen-Hallermünde hylla hendinga i diktet «Das Grab im Busento».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Busento» frå ,  den 18. november 2007.  

Calabria
Elvar i Italia
Akawaio

Akawaio er eit karibisk språk som hovudsakleg vert brukt i Guyana. Det finst totalt ca. 5000 brukarar. Av desse finst ca. 500 brukarar i Brasil og eit fåtal i Venezuela.

Bakgrunnsstoff 
 Akawaio døme
 Akawaio lingvistisk oversikt

Fotnotar 

Karibiske språk
Språk i Brasil
Språk i Guyana
Språk i Venezuela
Einskildspråk
Closing Time

Closing Time er debutalbumet til Tom Waits frå 1973 for Asylum Records. 

Det første albumet til Tom Waits er eit roleg album med mange vise og jazzprega songar med ein atmosfære som ein sein kveld i ein pianobar. Albumet opnar med balladen «Ol' '55», som seinare vart ein hit for The Eagles, som spelte han inn i 1974 for albumet deira On the Border. Sjølv om albumet fekk gode kritikkar var det først etter at Eagles gav ut denne songen at folk fekk augene opp for Tom Waits sitt album. Andre visesongar er «I Hope That I Don't Fall in Love With You» og pianoballadane «Martha», «Rosie» og «Grapefruit Moon», medan «Virginia Avenue», «Midnight Lullaby» og «Little Trip to Heaven (On the Wings of Your Love)» er meir jazzprega. Songen «Midnight Lullaby» opnar med nokre linjer frå den engelske barnesongen «Sing a Song of Sixpence».

I motsetnad til kva mange trur så er songen «Ice Cream Man» ein original song av Tom Waits og ikkje ein coverversjon av John Brim sin bluesstandard med same namn. Waits sin versjon vart derimot spelt av Screamin' Jay Hawkins i 1993.

Innhald 
Alle songane er skriven av Tom Waits.

 «Ol' '55» – 3:58
 «I Hope That I Don't Fall in Love With You» – 3:54
 «Virginia Avenue» – 3:10
 «Old Shoes (& Picture Postcards)» – 3:40
 «Midnight Lullaby» – 3:26
 «Martha» – 4:30
 «Rosie» – 4:03
 «Lonely» – 3:12
 «Ice Cream Man» – 3:05
 «Little Trip to Heaven (On the Wings of Your Love)» – 3:38
 «Grapefruit Moon» – 4:50
 «Closing Time (instrumental)» – 4:20

Medverkande 
 Delbert Bennett – trompet
 Bill Plummer – bass
 John Seiter – trommer, korist
 Tony Terran – trompet
 Tom Waits – celesta, vokal, gitar og piano

Tom Waits-album
Debutalbum frå 1973
Ol' '55

«Ol' '55» er ein song skriven og spelt inn av Tom Waits. Det er opningssporet på debutalbumet hans Closing Time frå 1973. Songen er ein roleg pianoballade om ein mann som køyrer på landevegen.

Songen vart året etter spelt inn av The Eagles for albumet deira On the Border med stor suksess. Waits sjølv har kritisert at andre har spelt songane hans og sa at han «ikkje var særleg glad for The Eagles si utgåve av songen...Eg syns utgåva deira var litt antiseptisk»

I 1993 vart ei tidleg demoutgåve av songen gjeven ut på samleplata The Early Years Volume Two. Demoen inneheld Waits på akustisk gitar, i motsetnad til piano som han speler på den offisielle albumversjonen.

Andre innspelingar

1974 Eagles på albumet On the Border, og ein konsertversjon på samleplata Selected Works: 1972-1999.
1974 Fairport Convention-songaren Iain Matthews på albumet Some Days You Eat the Bear
1975 Eric Andersen på albumet Be True To You
1980 Richie Havens på albumet Connections
1994 Sarah McLachlan på The Freedom Sessions
1999 Acda en De Munnik på bonusalbumet Live in de orangerie i 1999.
1999 K's Choice på plata Extra Cocoon - All Access
2009 Sass Jordan på albumet From Dusk 'Til Dawn
2012 Nick & Simon på albumet Sterker (Deluxe/ DVD Wisseloord Sessies)
2013 Released From Quiet i konsertopptak på albumet Released From Quiet

Konsertversjonar
2010 Gov't Mule spelte «Ol' 55» den 18. juli 2010 i som ekstranummer med Jackie Greene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ol' '55» frå ,  den 16. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Tom Waits-songar
Songar skrivne av Tom Waits
Eagles-songar
Songar om bilar
Debutsinglar
Sarah McLachlan-songar
Richie Havens-songar
The Heart of Saturday Night

The Heart of Saturday Night er det andre albumet til Tom Waits, gjeve ut i 1974 på Asylum Records. Albumet er noko meir jazzprega enn debutalbumet, men ein finn framleis rolege pianoballadar og viser og framleis er atmosfæren sett til ein røykfull bar seint på kvelden. 

På songar som «Diamonds on My Windshield» snakkar Waits rytmisk fram teksten meir enn han syng. 

Fleire reknar albumet som det beste i den melodiske perioden i starten av karrieren hans, før stemma vart grovare og han flytta seg mot meir eksperimentell musikk. På Rolling Stone si liste over dei 500 beste albuma gjennom tidene er plata på ein 339. plass, den høgaste plasseringa til Tom Waits på lista. 

Plateomslaget på plata er basert på In the Wee Small Hours av Frank Sinatra

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits. 

 «New Coat of Paint» – 3:23
 «San Diego Serenade» – 3:30
 «Semi Suite» – 3:29
 «Shiver Me Timbers» – 4:26
 «Diamonds on My Windshield» – 3:12
 «(Looking for) The Heart of Saturday Night» – 3:53
 «Fumblin' With the Blues» – 3:02
 «Please Call Me, Baby» – 4:25
 «Depot, Depot» – 3:46
 «Drunk on the Moon» – 5:06
 «The Ghosts of Saturday Night (After Hours at Napoleone's Pizza House)» – 3:16

Musikarar 
 Pete Christlieb - Tenorsaksofon
 Bill Goodwin - Trommer
 Jim Hughart - Ståbass
 Tom Waits - Vokal, piano, gitar

Fotnotar 

Musikkalbum frå 1974
Tom Waits-album
 339
Nighthawks at the Diner

Nighthawks at the Diner er det tredje albumet til Tom Waits. Det er eit dobbeltalbum frå 1975 på Asylum Records. Namnet er inspirert av eit måleri frå 1942 av amerikanaren Edward Hopper kalla Nighthawks, men som på folkemunne ofte vert kalla Nighthawks at the Diner.

Albumet vart spelt inn «live» i studio føre eit lite, invitert publikum. Dette gjev plata ein eigen sjarm der Waits fortel historier, vitsar og forklarer sogene om fleire songane mellom fleire av spora på plata. Plata gjev derfor i enno større grad enn dei to førre albuma ein nattleg pianobaratmosfære, men på Nighthawks at the Diner gjev Waits for første gong eit meir humoristisk syn på det nattlege livet på barar og kaféar. Kjærleikssongane frå dei første platene er meir eller mindre borte og ein finn i staden songar om einsame fyrar som på «Emotional Weather Report» og «Better Off Without a Wife».

Songen «Big Joe and Phantom 309» er ei utgåve av songen «Phantom 309» av Tommy Faile og spelt av Red Sovine i 1967.

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits bortsett frå der anna er notert. 

 «(Opening Intro)» – 2:58
 «Emotional Weather Report» – 3:47
 «(Intro) to On a Foggy Night» – 2:16
 «On a Foggy Night» – 3:48
 «(Intro) to Eggs and Sausage» – 1:53
 «Eggs and Sausage (In a Cadillac with Susan Michelson)» – 4:19
 «(Intro) to Better Off Without a Wife» – 3:02
 «Better Off Without a Wife» – 3:59
 «Nighthawk Postcards (From Easy Street)» – 11:30
 «(Intro) to Warm Beer and Cold Women» – 0:55
 «Warm Beer and Cold Women» – 5:21
 «(Intro) to Putnam County» – 0:47
 «Putnam County» – 7:35
 «Spare Parts I (A Nocturnal Emission)» (Waits, Chuck E. Weiss) – 6:25
 «Nobody» – 2:51
 «(Intro) to Big Joe and Phantom 309» – 0:40
 «Big Joe and Phantom 309» (Tommy Faile) – 6:29
 «Spare Parts II and Closing» – 5:13

Musikarar 
 Pete Christlieb – Tenorsaksofon
 Bill Goodwin – Trommer
 Jim Hughart – Ståbass
 Mike Melvoin – Piano, elektrisk piano
 Tom Waits – Vokal, piano og gitar

Musikkalbum frå 1975
Tom Waits-album
Protektorat

Eit protektorat er ein stat som har avstått delar av sitt sjølvstende til ein annan stat. Omgrepet dekkjer mange ulike tilhøve, men oftast nyttast det om statar som har gjeve frå seg kontroll over utanrikssaker og likevel har mykje sjølvstende i indre saker. Protektorat kan oppstå når ein sterkare stat trugar med eller nyttar makt, eller når ein svakare stat ser fordelar i ordninga.

Eit protektorat skil seg frå biland og koloniar ved at protektoratet er sjølvstendig i namnet, ved at protektoratet sitt område er klart avgrensa frå den vernande staten sitt, og ved at innbyggjarane i protektoratet ikkje er borgarar i den vernande staten. 

Protektorat dukka opp allereie i samband med dei store imperia i antikken, og det er kjende døme i gresk og romersk historie. Under første verdskrigen blei Egypt eit protektorat under Storbritannia sitt vern. Cuba var stort sett eit protektorat under USA inntil 1934. Dei tyske koloniane i Afrika og Asia blei fram til første verdskrigen kalla Schutzgebiete. Under andre verdskrigen blei Böhmen og Mähren eit tysk protektorat.

I dag har ingen statar formelt status som protektorat, men det finst fleire kvasi-protektorat, inkludert Cookøyene, Marshalløyene, Mikronesiaføderasjonen og Niue. Dei tidlegare forvaltingsterritoria under Dei sameinte nasjonane skilde seg frå andre protektorat fordi dei blei gjort klare for sjølvstende og at den dominerande staten var under oppsyn av SN.

At ein stat har formell status som protektorat treng ikkje å tyda at denne statusen er frivillig. Ein militært sterk stat kan til dømes pressa ein svakare stat til å verta protektorat. Dette kan til dømes gjerast ved at den militært sterke staten gjennom politisk, økonomisk, militært, ved å stø opp under eit statskupp og så vidare i røynda kontrollerer protektoratet.

Folkerett
Small Change

Small Change er det fjerde albumet til Tom Waits frå 1976 på Elektra/Asylum Records. Det vart spelt inn i juli 1976. 

Albumet består hovudsakleg av rolege pianoballadar, men inneheld òg nokre raskare jazzprega spor som «Step Right Up» og «Pasties and a G-string» der han nærmast rappar fram teksten. Temaet til albumet er einsemd, sakn og drikkeproblem. Waits skildrar ei urban verd med karakterar som er nattmennesker og drukkenboltar, folk ute i kulden og folk med store personlege problem. Settingane inkluderer horer, stripparar og taparar og Waits syng songane med ei sår og ru stemme i lag med piano, ståbass og saksofon. Waits presenterer noko av denne verda med humoristiske tekstar, som på «The Piano Has Been Drinking» og «Bad Liver and a Broken Heart» med tekstlinjer som: 
Well I got a bad liver and a broken heart,
yea I drunk me a river since you tore me apart,
and I don't have a drinking problem,
cept when I can't get a drink

Opningssporet, «Tom Traubert's Blues», er i stor grad basert på den gamle australske songen «Waltzing Mathilda», særleg refrenget som er nesten identisk ord for ord. Songen vart spelt inn av Rod Stewart på albuma Lead Vocalist og Unplugged and Seated under tittelen «Tom Traubert's Blues (Waltzing Matilda)».

Albumet fekk gode kritikkar og då det kom ut vart albumet det mestselgande Waits hadde hatt til då og nådde 89. plass på den amerikanske albumlista, den høgaste plasseringa hans fram til Mule Variations i 1999.

Modellen som er strippar på plateomslaget er Cassandra Peterson.

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits.

 «Tom Traubert's Blues (Four Sheets to the Wind in Copenhagen)» – 6:39
 «Step Right Up» – 5:43
 «Jitterbug Boy» – 3:44
 «I Wish I Was in New Orleans» – 4:53
 «The Piano Has Been Drinking (Not Me)» – 3:40
 «Invitation to the Blues» – 5:24
 «Pasties and a G-String» – 2:32
 «Bad Liver and a Broken Heart» – 4:50
 «The One That Got Away» – 4:07
 «Small Change» – 5:07
 «I Can't Wait to Get Off Work» – 3:17

Medverkande 
 Harry Bluestone – fiolin
 Jim Hughart – bass
 Ed Lustgarden – cello
 Shelly Manne – trommer
 Lew Tabackin – tenorsaksofon
 Tom Waits – vokal, piano
 Jerry Yester – strykearrangement, dirigent

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Small Change» frå ,  den 18. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 MacLaren, Trevor, «Tom Waits: Small Change», 2004 March 2 All About Jazz.com link

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1976
Villgeit

Villgeit (Capra aegagrus) er stamforma til tamgeita. Dyra held til i vestasiatiske fjellområde og er i dag rekna som ein sårbar art.

Bakgrunnsstoff 

Geiter
Sauer og geiter
Foreign Affairs av Tom Waits

Foreign Affairs er det femte albumet til Tom Waits frå 1977 for Elektra Entertainment. 

Foreign Affairs består i stor grad av rolege, jazz- og bluesprega pianoballadar, mellom anna «I Never Talk to Strangers», som er ein duett med Bette Midler. «California, Here I Come» var ein song som først vart gjeve ut i 1924. I tillegg finn ein enkelte jazzprega songar med noko raskare tempo der Waits meir les opp teksten i staden for å synge den. 

Kritikarane byrja no å hevde at Waits repeterte seg sjølv med enno eit album sett til ein nattleg atmosfære med songar om taparar og drukkenboltar. 

På plateomslaget kan ein sjå bilete av Rickie Lee Jones, som på den tida var kjærasten til Tom Waits.

Innhald 
Alle songane er skrivne av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd. 

 «Cinny's Waltz» (instrumental) – 2:17
 «Muriel» – 3:33
 «I Never Talk to Strangers» – 3:38
 «Medley: Jack & Neal/California, Here I Come» («California, Here I Come» skriven av Joseph Meyer, Al Jolson og Buddy De Sylva) – 5:01
 «A Sight For Sore Eyes» – 4:40
 «Potter's Field» (tekst av Waits, musikk av Bob Alcivar) – 8:40
 «Burma-Shave» – 6:34
 «Barber Shop» – 3:54
 «Foreign Affair» – 3:46

Medverkande 
 Gene Cipriano – klarinett
 Jim Hughart – bass
 Shelly Manne – trommer
 Bette Midler – vokal
 Jack Sheldon – trompet
 Frank Vicari – tenorsaksofon
 Tom Waits – piano, vokal

Musikkalbum frå 1977
Tom Waits-album
Blue Valentine

Blue Valentine er det sjette albumet til Tom Waits frå 1978 på Elektra Entertainment. 

Waits gjorde nokre endringar på dette albumet i forhold til åra før. Han tilførte elektrisk gitar og elektrisk piano og hadde langt færre av balladane prega av piano og strykarar. I tillegg var albumet i mykje større grad bluesprega og ikkje så jazzaktig som dei tidlegare albuma.

Albumet opnar med ei utgåve av «Somewhere» frå West Side Story. «Christmas Card from a Hooker in Minneapolis» er ein typisk Waits-ballade der teksten, som opnar med «Charlie I'm pregnant...», er eit tenkt julekort frå ei prostituert dame i Minneapolis. 

På baksida av plateomslaget kan ein sjå bilete Rickie Lee Jones på eit bilpanseret. Ho var kjæraste til Tom Waits på denne tida.

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd. 

 «Somewhere (from West Side Story)» (musikk av Leonard Bernstein, tekstar av Stephen Sondheim) – 3:53
 «Red Shoes by the Drugstore» – 3:14
 «Christmas Card from a Hooker in Minneapolis» – 4:33
 «Romeo is Bleeding» – 4:52
 «$29.00» – 8:15
 «Wrong Side of the Road» – 5:14
 «Whistlin' Past the Graveyard» – 3:17
 «Kentucky Avenue» – 4:49
 «Sweet Little Bullet from a Pretty Blue Gun» – 5:36
 «Blue Valentines» – 5:49

Musikarar 
 Vokal - Tom Waits
 Elektrisk gitar - Tom Waits, Ray Crawford, Roland Bautista, «Shine» Robinson
 Bass - Scott Edwards, Jim Hughart, Byron Miller
 Piano - Da Willie Gonga (George Duke), Harold Battiste, Tom Waits
 Orgel - Charles Kynard
 Tenorsaksofon - Herbert Hardesty, Frank Vicari
 Trommer - Rick Lawson, Earl Palmer, Chip White
 Orkester - Bob Alcivar

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1978
Heartattack and Vine

Heartattack and Vine er det sjuande albumet til Tom Waits. Det vart gjeve ut i 1980 på Asylum Records. Albumet gjev enkelte teikn til den musikalske retninga Waits skulle ta utover 1980-talet med ein meir eksperimentell stil og stadig grovare og brummande stemme. Slik sett fungerer albumet som ein overgang mellom Blue Valentine og Swordfishtrombones. Her finn ein balladar som «Saving All My Love for You», «On the Nickel» og «Ruby's Arms» som er i same gate som balladane hans frå 1970-åra og songar som tittelsporet og «'Til the Money Runs Out» som i større grad peikar framover mot «Swordfishtrombones».

«Jersey Girl» er kanskje den mest kjende songen på albumet. Songen er ein kjærleikssong skriven til kona Kathleen Brennan. Mest gjenkjenneleg er kanskje «shalalala»-synginga på refrenget. 
Bruce Springsteen spelte «Jersey Girl» mykje på konsertane sine på 1980-talet og skreiv til og med eit ekstra vers til songen og var med på å gjere Tom Waits kjend for eit breiare publikum. Songen vert ofte rekna som ein Springsteen-likande song og Tom Waits sa i 1987: «Bruce Springsteen? Vel eg har gjort alt eg kan for han no. No må han klare seg på eigahand» .

Innhald 
Alle songar er skriven av Tom Waits.

 «Heartattack and Vine» – 4:50
 «In Shades» – 4:25 (Instrumental)
 «Saving All My Love for You» – 3:41
 «Downtown» – 4:45
 «Jersey Girl» – 5:11
 «'Til the Money Runs Out» – 4:25
 «On the Nickel» – 6:19
 «Mr Siegal» – 5:14
 «Ruby's Arms» – 5:34

Musikarar 
 Bob Alcivar - Stryke- og orkesterarrangement, dirigent. 
 Ronnie Barron - Hammondorgel, piano
 Roland Bautista - Elektrisk gitar, 12-strengsgitar
 Greg Cohen - Bass
 Victor Feldman - Perkusjon, klokkespel
 Jim Hughart - Bass
 Plas Johnson - Tenorsaksofon, baritonsaksofon
 Michael Lang - Piano
 Larry Taylor - Bass
 «Big John» Thomassie - Trommer
 Tom Waits - Vokal, elektrisk gitar, piano
 Jerry Yester - Arrangement, dirigent.

Fotnotar 

Tom Waits-album
Musikkalbum frå 1980
Jersey Girl

«Jersey Girl» er ein song skriven og spelt inn av Tom Waits på albumet hans Heartattack and Vine i 1980. 

Jersey Girl er ein roleg kjærleiksballade Tom Waits skreiv til kona si, Kathleen Brennan, som kom frå New Jersey. Mest gjenkjenneleg er kanskje refrenget med «shalala»-synging. Om dette har Tom Waits sagt: «Eg trudde aldri eg nokon gong skulle synge shalala i songane mine. Dette er første erfaringa mi med shalala»

Jersey Girl er ein av dei mest kjende songane til Tom Waits, særleg etter at Bruce Springsteen byrja å spele songen på konsertane sine utover 1980-talet, og til og med skreiv eit ekstra vers til han. Sidan songen i tillegg kan høyrast ut som ein song som Springsteen kunne ha skrive sjølv, er det mange som trur at det er ein original Springsteen-song. 

Jersey Girl har òg vorte spelt inn av Jon Bon Jovi.

Kjelder 

Songar frå 1980
Tom Waits-songar
Bruce Springsteen-songar