alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ealeybreen

Ealeybreen er ein isbre som flyt nordaust frå den nedre delen av fjellmassivet Big Ben på nordaustsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg like søraust for Cape Bidlingmaier, mellom Melbourne Bluff og North Barrier. Isbreen endar i isklipper. Søraust for Ealeybreen ligg Comptonbreen, som endar i Compton Lagoon, mellom Gilchrist Beach og Fairchild Beach. Vest for Ealeybreen ligg Downesbreen, som endar i Mechanics Bay, mellom Saddle Point og Cape Bidlingmaier.

Ealeybreen er kalla opp etter E.H.M. Ealey, ein biolog med ANARE på Heardøya i 1949 som kryssa breen på veg til Spit Point for å gjere biologiske undersøkingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ealey Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Kart over Heard- og McDonaldøyane  (PDF)
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Stader kalla opp etter australiarar
Fiftyonebreen

Fiftyonebreen er ein stor isbre som flyt sørover, på sørsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Lavett Bluff og Lambeth Bluff. Nordaust for Fiftyonebreen ligg Winstonbreen, som endar i Winston Lagoon, mellom Cape Lockyer og Oatt Rocks. Vest for Fiftyonebreen ligg Deacockbreen, som endar mellom Cape Labuan og Long Beach.

Fiftyonebreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven «The 1951 Glacier» av eit lag frå ANARE som kryssa Heardøya i 1951. Forma Fiftyone Glacier vart tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1964.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Oppkallingar etter år
Gotleybreen

Gotleybreen er ein veldefinert isbre, 13,2 km lang, som stig ned frå den isdekte fjellsida av fjellmassivet Big Ben på sørvestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Cape Arkona og Cape Labuan. Aust for Gotleybreen ligg Deacockbreen, som endar mellom Cape Labuan og Long Beach. Nordvest for Gotleybreen ligg Liedbreen, som endar mellom Cape Arkona og Cape Pillar. Cape Arkona skil Gotleybreen frå Liedbreen.

Gotleybreen vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter Aubrey V. Gotley, ein meteorolog og øvstkommanderande for gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Jackabreen

Jackabreen er ei 1,3 km lang isbre som flyt nordaust frå Hayter Peak og endar i eit isfall ovanom Vanhoffen Bluff på nordsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Isbreen verka å ha blitt grovt kartlagt på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar som opererte i området på denne tida. Han vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter Fred J. Jacka, ein fysikar på ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Map of Heard- og McDonaldøyane, med alle store terrengdetaljar 

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Liedbreen

Liedbreen er ein isbre like nord for Cape Arkona på sørvestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Søraust for Liedbreen ligg Gotleybreen, som endar mellom Cape Arkona og Cape Labuan. Cape Arkona skil Liedbreen frå Gotleybreen. Nord for Liedbreen ligg Abbotsmithbreen.

Liedbreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter N.T. Lied, ein radiotelegrafist og vêrobservatør med ANARE på Heardøya i åra 1951 og 1963.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lied Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Schmidtbreen

Schmidtbreen er ein isbre, 1,3 km) lang, som flyt vestover frå Baudissinbreen mellom Mount Drygalski og North West Cornice, på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Nord for Schmidtbreen ligg Baudissinbreen, som endar på vestsida av Corinthian Bay, nær Sealers Cove. Kildalkey Head ligg vest for Schmidtbreen. Sør for Schmidtbreen ligg Vahselbreen, som endar opp i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. like sør for Vahselbreen ligg Allisonbreen. 

Schmidtbreen vart grovt kartlagt i 1902 av Den første tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski. Han namngav breen etter  dr. J. Schmidt frå den prøyssiske regjeringa, som assisterte i å få statleg støtte til ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Stephensonbreen

Stephensonbreen er ein isbre like vest for Dovers Moraine på austsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Dovers Moraine og Stephenson Lagoon, og delar isbreeb flyt til Doppler Hill og Sealers Beach. Nord for Stephensonbreen ligg Brownbreen, som endar i Brown Lagoon. Sørvest for Stephensonbreen ligg Winstonbreen, som endar i Winston Lagoon, mellom Cape Lockyer og Oatt Rocks.

Stephensonbreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter P.J. Stephenson, ein geolog i ANARE på Heardøya i 1963.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stephenson Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Vahselbreen

Vahselbreen er ein isbre på nordvestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Han flyt vest og ut i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. Like nord for Vahselbreen ligg Schmidtbreen, som endar mellom Mount Drygalski og North West Cornice. Sør for Vahselbreen ligg Allisonbreen, som endar sør for Cape Gazert, som skil Allisonbreen frå Vahselbreen. 

Vahselbreen vart kartlagt i 1902 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski. Menn vart sett i land nær Atlas Cove den 3. februar 1902. Drygalski kalla breen opp etter Richard Vahsel, ein offiser blant mannskapet som gjekk i land frå Gauss-ekspedisjonen. Vahsel vart seinare kaptein på Wilhelm Filchner sin «Deutschland». Han døydde i august 1912 medan «Deutschland» dreiv i isen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vahsel Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Winstonbreen

Winstonbreen er ein isbre som flyt til Winston Lagoon ved søraustsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg i Winston Lagoon, mellom Cape Lockyer og Oatt Rocks. Nordaust for Winstonbreen ligg Stephensonbreen, som endar mellom Dovers Moraine og Stephenson Lagoon. Sørvest for Winstonbreen ligg Fiftyonebreen, som endar mellom Lavett Bluff og Lambeth Bluff.

Winstonbreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1964 i samband med nærliggande Winston Lagoon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Winston Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 

Isbrear på Heard- og McDonaldøyane
Gauss-ekspedisjonen

Gauss-ekspedisjonen (1901–1903) var den første tyske ekspedisjonen til Antarktis. Han vart leia av den erfarne polarforskeren og geologiprofessoren Erich von Drygalski. Føremålet med ekspedisjonen var å undersøke det antarktiske kontinentet sør for Kerguelen.

Ekspedisjonsskipet «Gauss» reiset frå Kiel sommaren 1901. Ei lita gruppe vart stasjonert ved Kerguelen, medan resten av ekspedisjonen fortsette vidare sørover. Drygalski vitja Heardøya og laga den første omfattande vitskaplege rapporten geologi, flora og fauna på øya.

Trass i at «Gauss» låg frosen fast i isen i 14 månader, fram til februar 1903, oppdaga ekspedisjonen nytt land i Antarktis: Wilhelm II Land med vulkanen Gaussberg. 

Ekspedisjonen reiste heim til Kiel i november 1903. Drygalski gav ut ei reiseskildring og publiserte 20 bind med vitskaplege resultat.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gauss-ekspedisjonen» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Drygalski, E. (1991) The German South Polar Expedition, 1901-3. Erskine Press. ISBN 1-85297-031-6

Bakgrunnsstoff 
South-Pole.com
Rapport over opphaldet på Kerguelen av ekspedisjonsmedlem Karl Luyken

Antarktiske ekspedisjonar
1901 i Tyskland
1901 i Antarktis
1902 i Antarktis
1903 i Antarktis
Den heroiske tidsalderen for antarktisutforsking
Tyskland og Antarktis
Tyske ekspedisjonar
Burton Island-breen

Burton Island-breen er ein kanalisbre, kring 17 km brei og 13 km lang, som flyt nord frå innlandsisen til Posadowsky Bay like vest for Cape Torson. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter USS «Burton Island», ein av to isbrytarar under U.S. Navy Operasjon Windmill i 1947–48, som assisterte i å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II Coast, Queen Mary Coast, Knox Coast og Budd Coast.

Kjelder 

Isbrear i Wilhelm II Land
Jonesbreen

Jonesbreen er ein kanalisbre, 9 km brei og 11 km lang, som flyt nord frå innlandsisen til kysten like aust for Krause Point. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter fenrik Teddy E. Jones i U.S. Navy Reserve, fotografitolkar i Naval Photographic Interpretation Center, som var protokollførar og assistent under U.S. Navy Operasjon Windmill då det vart oppretta astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast i 1947-48.

Kjelder

Isbrear i Wilhelm II Land
Philippibreen

Philippibreen (tysk Philippigletscher) er ein isbre som er kring 24 km lang, og som flyt nordover til austenden av Westisen, 24 km vest for Gaussberg. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy (USN) OpHjp i 1946-47. Han vart namngjeven av ANCA etter Emil Philippi, ein geolog under Den tyske antarktisekspedisjonen (GerAE) under Erich von Drygalski i 1901-03, som gjorde vitskaplege observasjonar i nærleiken av Gaussberg.

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Isbrear i Wilhelm II Land
Posadowskybreen i Antarktis

Posadowskybreen (tysk Posadowskygletscher) er ein isbre, kring 17 km lang, som flyt nordover til Posadowsky Bay like aust for Gaussberg. Posadowsky Bay er ei open bukt, like aust for West-isen og føre Davishavet i Wilhelm II Land. Kaiser Wilhelm II Land ligg i Aust-Antarktis mellom Cape Penck og Cape Filchner og er ein del av Australian Antarctic Territory. 

Isbreen vart observert i februar 1902 frå toppen av Gaussberg under Gauss-ekspedisjonen leia av Erich von Drygalski. Amerikanske Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) kalla breen opp etter Drygalski sin Posadowsky Bay i 1955 etter studiar av flyfoto tekne av US Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Posadowsky Bay vart i si tid kalla opp etter grev Arthur von Posadowsky-Wehner, innanriksminister i Det tyske riket, som sikra statlet støtte til Drygalski-ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Posadowsky Glacier (Antarctica)» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Australian Antarctic Division
Australian Antarctic Gazetteer 
Composite Gazetteer of Antarctica
Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)

Isbrear i Wilhelm II Land
Cosgrovebreen

Cosgrovebreen er ein liten isbre som går ut i den sørlege delen av Stefansson Bay like vest for Mulebreen i Kemp Land i Antarktis. Han vart sett av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956 og seinare kartlagt og namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter M. Cosgrove, radioleiar ved Mawson-stasjonen i 1959.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cosgrove Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Kemp Land
Hoseasonbreen

Hoseasonbreen  er ein 19 km lang isbre, som flyt nord og ut i sjøen mellom West Stack og East Stack, 8 km aust for Edward VIII Bay i Aust-Antarktis. Han vart grovt kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Han vart vitja i 1954 av eit sledelag frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og vart namngjeven av ANCA etter Richard Hoseason frå ANARE, som forsvann på ein felttur på Heardøya i 1952.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hoseason Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Kemp Land
Mulebreen

Mulebreen er ein isbre som er 11 km brei og som flyt vest-nordvest til søraustsida av Stefansson Bay i Kemp Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane 1936-37.

Kjelder

Isbrear i Kemp Land
Ripponbreen

Ripponbreen er ein liten isbre som ligg i Kemp Land i Australsk Antarktis i Aust-Antarktis. Han ligg like aust for Seatonbreen, som flyt sørover og ut i Edward VIII-isen.

Ripponbreen vart kartlagt frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956, og kalla opp etter R. Rippon i RAAF, flyskrogmekanikar ved Mawson-stasjonen i 1959.

Lik sør for Ripponbreen ligg ein stor dal forma av Robert- og Wilmabreane. Desse to breane, i lag med Seaton- og Ripponbreen, flyt alle ut i King Edwardisen. I vest ligg Napier Mountains, som går nordvest frå Mount Elkins. Lenger vest ligg Tula Mountains, og bakom desse Beaverbreen ut i Amundsen Bay. Dette terrenget påverkar vêrsystema i området og dramatiske endringar kan skje over korte avstandar og korte tidsrom. Fuktige søraustlege luftstraumar skapar skyar nordvest for Seaton- og Ripponbreen som skapar snømyrkre innover frå Rippon Depot.

Sjå òg
 Enderby Land

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rippon Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Australian Antarctic Division
 Australian Antarctic Gazetteer 
 Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
 Composite Gazetteer of Antarctica
 PDF-kart over Australsk Antarktis
 Mawson-stasjonen
 ANARE Club
 Fjelltoppar i Enderby Land

Isbrear i Kemp Land
Wilmabreen

Wilmabreen er den vestlege av to isbrear som går ut i den sørlege delen av Edward VIII-isen i Kemp Land i Australsk Antarktis, Aust-Antarktis. Den andre, austlege breen er Robertbreen.

Wilmabreen og Robertbreen var begge observert av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av Robert E. Dovers i november 1954. Dovers kartla i lag med G. Schwartz Edward VIII Bay på den tida. Wilmabreen vart namngjeven av ANCA etter kona til Dovers. Dovers var øvstkommanderande og landmålar ved Mawson-stasjonen i 1954.

Sjå òg
 Kemp Land

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilma Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Australian Antarctic Division
 Australian Antarctic Gazetteer 
 Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
 US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 Composite Gazetteer of Antarctica
 PDF-kart over Australsk Antarktis
 Mawson-stasjonen
 ANARE Club

Isbrear i Kemp Land
Wilsonbreen

Wilsonbreen er ein isbre som er 17 km lang og som flyt nordaust og ut i Edward VIII-isen like sør for Seatonbreen. Han vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter løytnant H.O. Wilson, ein pilot i RAAF ved Mawson-stasjonen i 1959, som mista livet i ei flyulukke kort tid etter han kom attende til Australia.

Kjelder

Isbrear i Kemp Land
Willis Tower

Willis Tower, også kalla «Sears Tower» er ein skyskrapar i Chicago i delstaten Illinois i USA. Tårnet er 442 meter høgt, og var verdas høgaste bygning frå opninga i 1973 og fram til Petronas Towers i Kuala Lumpur stod ferdige i 1998. Willis Tower ragar 108 etasjar over asfalten på nedre Chicago og har innehalde kontor for ei rekke handels- og finansinstitusjonar. 

Namnet Sears Tower kjem av organisasjonen Sears, Roebuck & co som bygde tårnet for å plassera alle sine tilsette i same bygningen. Tårnet vart teikna av den amerikanske arkitekten Fazlur Khan saman med Bruce Graham. Bygningen skifte offisielt namn til Willis Tower i 2009.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Willis Tower» frå ,  den 29. desember 2013.

Bakgrunnsstoff

Byggverk i Chicago
Skyskraparar i USA
Battyebreen

Battyebreen er ein isbre som flyt aust og ut i Radok Lake i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1956 og 1960, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter A.C. Battye, som var glasiolog ved Wilkes-stasjonen i 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battye Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Brunvollbreen

Brunvollbreen er ein brei isbre som flyt nord til kysten mellom Murray Monolith og Torlyn Mountain i aust og Scullin Monolith og Mikkelsen Peak i vest. Namnet vart foreslått av Bjarne Aagaard etter brørne Arnold og Sæbjorn Brunvoll, norske kvalfangarar som utforska langs denne kysten i «Seksern» i januar 1931,

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brunvoll Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Charybdisbreen

Charybdisbreen er ein stor isbre som drenerer nordaust mellom Porthos Range og Aramis Range i Prince Charles Mountains til vestsida av Ameryisen. Han vart oppdaga av den sørlege gruppa under Australian National Antarctic Research Expeditions leia av W.G. Bewsher i desember 1956 og kalla opp etter Homer sin Charybdis på grunn av store vanskar med å kryss denne breen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charybdis Glacier» frå ,  den 28. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Collinsbreen

Collinsbreen er ein isbre kring 20 km brei ved samløpet med Mellorbreen, som han flyt inn i frå sørvest, nord for Mount Newton i Prince Charles Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av Australian National Antarctic Research Expeditions frå flyfoto tekne av 1956 og 1960, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Neville Joseph Collins, ein dieselmekanikar ved Mawson-stasjonen i 1960.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Fisherbreen

Fisherbreen er ein markant vestleg sidebre til Lambertbreen, kring 160 km lang, som flyt aust forbi nordsida av Mount Menzies og Mount Rubin og ut i hovudstraumen av Lambertbreen like aust for Mount Stinear. Han vart oppdaga frå Australian National Antarctic Research Expeditions-flyet av K.B. Mather i 1957, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter N.H. Fisher, sjefsgeolog ved Bureau of Mineral Resources i Department of National Development, Australia.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Search

«Search» (engelsk for Søk) er ein song av den estiske songaren Norman Salumäe frå 2014. Songen er skriven av Norman Salumäe.

«Search» var eit av bidraga i Eesti Laul 2014, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Kjelder
 

Eesti Laul 2014-songar
Songar skrivne av Norman Salumäe
Engelskspråklege songar
Mellorbreen

Mellorbreen er ein sidebre, som flyt nordnordaust mellom Mount Newton og Mount Maguire og saman med Collinsbreen like før denne flyt saman med Lambertbreen ved Patrick Point i Prince Charles Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Han vart namngjeven av ANCA etter Malcolm Mellor (1933-91), ein engelskfødd glasiolog ved Mawson-stasjonen i 1957, og ingeniør i U.S. Army sin CRREL, frå 1961 til 1991,

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Mac. Robertson Land
Forbesbreen i Mac. Robertson Land

Forbesbreen er ein isbre som munnar ut i den vestlege delen av Holmevika på Mawson Coast nord for Casey Range i Framnesfjella i Antarktis. Isbreen vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37) og kalla «Brygga». Han fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter A. Forbes av Australian National Antarctic Research Expeditions, som forsvann på ein felttur på Heardøya i 1952.

Kjelder 

Isbrear i Mac. Robertson Land
Geysenbreen

Geysenbreen er ein stor sidebre til Fisherbreen, som flyt nordaust mellom Mount Bayliss og Mount Ruker i Prince Charles Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956 og 1957, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Hendrick Geysen, som var øvstkommanderande of Mawson-stasjonen i 1960.

Kjelder

Isbrear i Mac. Robertson Land
McKinnonbreen

McKinnonbreen er ein isbre som flyt søraust frå Nemesisbreen til Beaver Lake aust i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Området vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og kartlagt frå flyfotografi. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter G.W. McKinnon som var geografioffiser i Antarctic Division i Melbourne, og øvstkommanderande for ANARE-gruppa som kartla Prince Charles Mountains i 1969.

Kjelder

Isbrear i Mac. Robertson Land
Nemesisbreen

Nemesisbreen er ein stor isbre som flyt nordaust gjennom midten av Aramis Range i Prince Charles Mountains. Han vart oppdaga i januar 1957 av den sørlege gruppa til ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) under W.G. Bewsher og kalla opp etter Homer sin Nemesis fordi det var store vanskar å reise gjennom området på grunn av denne breen.

Kjelder

Isbrear i Mac. Robertson Land