alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Aage Andersen

Sjå òg Aage Fredslund Andersen.

Aage Andersen () er ein norsk næringslivsmann og fagforeiningsleiar. Han er (per 2009) konserntillitsvald i Borregaard fabrikker og styremedlem i Orkla ASA.

Han har i tillegg hatt mange andre verv i Orkla-konsernet og elles i næringslivet. Mellom anna har han vore leiar Borregaard Jern & Metallarbeiderforening, leiar av Styre- og Representantskapet for dei LO-organiserte i Orkla, leiar av Internasjonalt Faglig Representantskap i Orkla, leiar av Europeisk Samarbeidsutvalg og Europeisk Konsernutvalg i Orkla, leiar av A/S Folkets Hus i Sarpsborg og leiar av samarbeidskomiteen mellom LO og Ap i Sarpsborg.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andersen, Aage» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)
 «Andersen, Aage » på nettsidene til Orkla ASA

Norske næringslivsleiarar
Norske forretningsfolk
Recording Industry Association of America

Recording Industry Association of America (RIAA) er ei USA-amerikansk bransjeforeining for musikkutgjevarar, som plateselskap og distribusjonsselskap.

RIAA blei grunnlagd i 1952 med hovudføremålet om å styra ein frekvensstandard for innspeling og avspeling av grammofonplater (RIAA-trinn). Organisasjonen har også delteke i vidare utvikling av lydopptakteknologi, som magnetband (brukt i spoleband og kassettar), CD og digital teknologi.

Organisasjonen er også med på å administrera lisensar og royalty for musikk. Han held greie på salet av album og singlar og om dei har oppnådd gull- eller platinaplater.

RIAA har gått sterkt ut mot piratkopiering av musikk. På 1980-talet hadde foreininga ein kampanje mot kopiering av musikkassettar. På 2000-talet har ho gått hardt ut mot fildeling av musikk verna av opphavsrett, mellom anna gjennom søksmål.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Recording Industry Association of America» frå , den 25. juni 2009.

Bakgrunnsstoff 
 www.riaa.com, offisiell nettstad

Musikkindustri
USA-amerikansk musikk
USA-amerikanske organisasjonar
Skipingar i 1952
Ormehovudfiskar

Ormehovudfiskar (Channidae) er ein biologisk familie av fiskeartar heimehøyrande til Asia og Afrika. Fleire av dei blir brukt som matfisk.

Ormehovudfiskane er rovfisk med stor munn og tenner. Andre kjenneteikn er ein lang ryggfinne og lite hovud.

Fiskane treng luft, som dei tek til seg med eit kammerorgan som er ei primitiv form av labyrinten.

Slekter 
 Channa
 Parachanna

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ormehovudfiskar» frå , den 21. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

Piggfinnefiskar
Pikkolotrompet

Pikkolotrompet er eit messingblåseinstrument, og det minste instrumentet i trompetfamilien. Han er vanlegvis stemt i Bb eller i A, men andre variantar finst òg. Lengda på røyra i ein Bb-stemt pikkolotrompet er akkurat halvparten så lange som dei i ein vanleg Bb-stemt trompet.

Soloen i «Penny Lane» av The Beatles er spelt på pikkolotrompet, eit instrument Paul McCartney ville ha til å spela soloen på bakgrunn av ei framføring av Brandenburgkonsert nr. 2 han hadde høyrt på BBC. David Mason speler soloen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pikkolotrompet» frå , den 25. juni 2009. 
 

Massingblåseinstrument
Qin Shi Huangdi

Qín Shǐ Huángdì (259 f.Kr.-210 f.Kr.) var den fjerde kongen av Qin-dynastiet og den første keisaren av Kina. Han er rekna som den som sameinte Kina, og stod for store prosjekt, som første bygginga av den kinesiske muren, eit stort nasjonalt vegsystem og eit mausoleum vakta av ein veldig terrakottahær. Saman med rådgjevaren Li Si utførte han også fleire økonomiske og politiske reformer. Men ettermælet til Qín Shǐ Huángdì er blanda. Han var ein autokratisk og tyrannisk herskar som tok mange liv og forbaud konfusianisme. Den best kjende hendinga, «brenning av bøker og gravlegging av lærde», er blitt eit kinesisk ordspråk.

Keisaren vart fødd som Ying Zheng i Handan i det som nå er Hebei. Han krona seg til keisar i 221 f.Kr..

Merknadar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Qin Shi Huang» frå , den 25. juni 2009.

Bakgrunnsstoff

Kinesiske keisarar
Qin-dynastiet
Levde på 200-talet fvt.
Ottar Rekkedal

Ottar Kåre Rekkedal () er ein norsk lækjar. Han vart fødd i Bondalen i dåverande Hjørundfjord kommune på Sunnmøre. Han har arbeidd på Volda Sjukehus og på Sjukehuset Innlandet på Lillehammer.

Ottar Rekkedal fekk prisen Årets nynorskbrukar i 2009 for arbeidet sitt for å få bruke nynorsk i arbeidet på sjukehuset.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 «Årets nynorskbrukar» ved nrk.no

Målfolk
Folk frå Ørsta
Norske legar
Folk frå Hjørundfjord
Axel Heibergs land

Axel Heibergs land er ei av Elisabetøyane i Nunavut-territoriet i Canada. Ho ligg mellom 78° og 81° nordleg breidd, og 85° og 97° vestleg lengd. Øya har ei flatevidd på  km² og er den sjuande største øya i Canada. Ho er skilt frå Ellesmereøya av Nansensundet.

Øya er folketom.

Natur 
Isbrear dekker ein tredjedel av flatevidda. I Expedition Fiord ligg botnbreen White Glacier (Kvitbreen). Han fell frå 1782 moh til 56 moh, og er den botnbreen i verda med nest størst fall. Ein reknar med at han var på sitt største (lengst framskoten) i nyare tid ein gong mellom slutten av 18. hundreåret og byrjinga av det 20. hundreåret. 2211 m høge Outlook Peak er den høgste fjelltoppen.

Historie 
Øya er kjend for forsteina skogar frå eocen-perioden, 40-50 millionar sidan. Ho har vore busett av inuittar, men var folketom då den andre Fram-ekspedisjonen utforska området i 1900. Øya er oppkalla etter den norske bryggerieigaren Axel Heiberg, som var med å finansiere den nemnde ekspedisjonen. Norske interesser gjorde krav på Axel Heibergs land frå 1902 til 1930, då den norske staten lét kravet falle.

I 1960 oppretta forskarar frå McGill-universitetet ein forskingsstasjon inst i Expedition Fiord (tidlegare Sørfjorden). Stasjonen hadde på 1960-talet eit mannskap på 20, men vert i dag brukt berre til kortvarige feltarbeid.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Axel Heibergs land» frå , den 25. juni 2009. 

Øyar i Nunavut
Øyar i Arktis
Stader kalla opp etter nordmenn
Nordkalotten

Nordkalotten er eit geografisk område i det nordvestre hjørnet av Europas fastland. Ei enkel geografisk skildring er at Nordkalotten er det arktiske området av Noreg, Sverige, Finland og dei nordvestre delane av Russland. 

Vanlegvis blir Nordkalotten avgrensa på same måte som Nordkalottrådet gjer. Nordkalottrådet er eit av åtte grenseregionale samarbeid undet Nordisk ministerråd, og omfattar i den samanhengen Nordland, Troms og Finnmark fylke i Noreg, landskapet Lappland i Finland og Norrbottens län i Sverige.

Denne grenseskildringa er ikkje fast, sidan omgrepet «Nordkalotten» kan variere i utstrekning mot sør. I nokre skildringar går sørgrensen mykje lenger mot nord, ofte med den nordlegaste delen av Bottenvika som sørgrense. Dersom ein vil inkludere Nordvest Russland i omgret snakkar ein i dag ofte om Barentsregionen.

Kjelder 
 Nordkalottrådet

Europeisk geografi
Arktis
Nord-Noreg
Norden
Nordkalotten
Regionar i Europa
Nordisk Ministerråd
Sissel Kyrkjebø

Sissel Kyrkjebø () er ei norsk songarinne. I Noreg er ho kjend for ei rekkje plateutgjevingar og konsertar frå midten av 80-talet og framover. 

Kyrkjebø vart introdusert for Rune Larsen i 1983. Larsen tilbaud henne platekontrakt og vart Kyrkjebø sin fyrste manager. Ho gav ut dei tre fyrste cd-ane sine, Sissel, Glade jul og Soria Moria på plateselskapet Noah, Larsen sitt selskap. Glade jul vart ein enorm salssuksess. Plata sette ny norsk rekord med meir enn 500 000 selde eksemplar. Under finalen i Eurovision Song Contest 1986 i Bergen song ho «Utsikt fra Ulrikken» som pauseinnslag i Grieghallen i Bergen.

Internasjonalt er ho mest kjend for å ha sunge OL-hymnen under OL på Lillehammer, duettane med Plácido Domingo, julekonsertar i Wien og Moskva samt for å ha medverka til musikken til filmen Titanic. Ho har også sunge duett med Espen Lind, og samarbeidd med hip-hopparen Warren G. Dei siste åra har ho samarbeid mykje med Odd Nordstoga.

Ho vart gift med danske Eddie Skoller i 1993, og budde lenge i Danmark med han. I 2004 vart dei separerte.

Sissel Kyrkjebø vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden den 2. februar 2006. Under Spellemannsprisen i 1986 vart ho Årets spellemann, og i 2006 fekk ho juryen sin heiderspris. I 2011 vann ho Gammleng-prisen i open klasse.

Diskografi 

 Sissel (Noah, 1986)
 Glade jul (Noah, 1987)
 Soria Moria (Noah, 1989)
 Den lille havfruen (Walt Disney Records, 1989) norsk soundtrack
 Gift Of Love (Stageway, 1992)
 Innerst i sjelen (Mercury, 1994)
 Deep Within My Soul (Polygram USA, 1995)
 Christmas In Vienna III (Sony Classical Austerrike, 1995) m/Placido Domingo og Charles Aznavour
 Titanic: Music From The Motion Picture (Sony Classics USA, 1997) original soundtrack
 Fire In Your Heart The Best Of Sissel (Mercury, 1998) samleplate
 Back To Titanic (Sony Classics USA, 1998) original soundtrack
 Vestland, Vestland (Japan, 1999)
 All Good Things (Mercury, 2000)
 The Best Of Sissel (Universal Japan, 2000)
 Sissel In Symphony (Mercury, 2001)
 Sissel In Concert: All Good Things (Decca USA, 2002)
 My Heart (Decca, 2003) 
 Nordisk vinternatt (2005)
 Into Paradise (2006)
 De beste, 1986-2006 (2006)
 Northern Lights (USA, 2007)
 Strålande jul med Odd Nordstoga (2009)
 Til deg (2010)

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Sissel Kyrkjebø, henta inn 24. september 2011.
 Ballade om Sissel Kyrkjebø 
 Utdjupande artikkel av Tonje Mehren.
 Offisiell heimeside

Referanse 

Kyrkjebø, Sissel
Kyrkjebø, Sissel
Kyrkjebø, Sissel
Kyrkjebø, Sissel
Vinnarar av Spellemannprisen
Allsang på grensen
Sissel Kyrkjebø
Eurovision Song Contest 1986
Norsk økonomisk sone

Norsk økonomiske sone vart oppretta ved lov av 17. desember 1976 og med verknad frå 1. januar 1977. Den vart oppretta i medhald av Havrettstraktaten, og etablerte eit område på 200 nautiske mil frå grunnlinja utanfor kysten av det norske fastlandet. Sona grensar opp mot Danmarks, Tysklands og Storbritannias økonomiske soner, og her er midtlinja delelinje. Med Russland var det lenge ikkje semje om grensa mellom de to sonene, og her vart det oppretta ei gråsone medan forhandlingane pågjekk. Noreg og Russland offentleggjorde den 27.04.2010 at landa var blitt samde om ei delelinje i Barentshavet. Gråsona vil eksistere inntil parlamenta i dei to landa har ratifisert avtalen. Innanfor den økonomiske sona har Noreg eksklusiv rett til utvinning av naturressursar som fisk og petroleum.

Det er inngått fiskeriavtalar som regulerer fisketilgang og kvoter for Russland, EU, Færøyene, Grønland, og Island i Norsk økonomiske sone mellom 12 og 200 nautiske mil frå grunnlinjene.

Fiskevernsoner 

Noreg har og oppretta to andre soner på 200 nautiske mil:

 Ei fiskevernsone ved Svalbard, som vart oppretta med verknad frå 15. juni 1977. 
 Ei fiskerisone ved Jan Mayen, som vart oppretta med verknad frå 29. mai 1980.

Desse vart oppretta med heimel i den same loven, men har ei litt anna innretning.

Storleiken på dei norske sonene

Sjå og 

 Eksklusive økonomiske soner

Bakgrunnsstoff 

 Lov om Norges økonomiske sone

Kjelder 
 Statistisk årbok
 Enighet mellom Norge og Russland i delelinjeforhandlingene
 Denne artikkelen bygger delvis på «Norsk økonomisk sone» frå , den 25. juni 2009. 
 

Norsk politikk
Norsk fiske
Petroleumsverksemd i Noreg
Havrett
Skipingar i 1976
Fiskerisona ved Jan Mayen

Fiskerisona ved Jan Mayen på 200 nautiske mil rundt Jan Mayen vart oppretta i medhald av soneloven med verknad frå 29. mai 1980, utan dei avgrensingane som gjeld for fiskevernson ved Svalbard. I likskap med fiskevernsona er sona rundt Jan Mayen ikkje ei full økonomisk sone, men ei sone som er avgrensa til fiskeriformål. I motsetnad til ved det norske fastlandet, er det ikkje fastsett ei særleg fiskerigrense rundt Jan Mayen. Regelverket for utlendingars fiske og fangst i NØS gjeld i utgangspunktet tilsvarande i fiskerisona ved Jan Mayen.

Kjelde 
Fiskeri- og Kystdepartementet: Fiskevernsonen ved Svalbard og fiskerisonen ved Jan Mayen

Havrett
Jan Mayen
Fiskeri
Atlanterhavet
Tropenatt

Tropenatt, tropedag eller tropedøgn er omgrep nytta om visse temperaturtilhøve i Noreg. For at ei natt skal kunne kallast ei tropenatt kan temperaturen gjennom natta aldri ha gått under 20 ºC, medan maksimumstemperaturen i løpet av eit døgn må ha vore over 30 ºC for at det skal kallast ein tropedag.
Om maksimumstemperaturen har vore over 30 ºC i løpet av eit døgn, samstundes som temperaturen gjennom døgnet aldri har vore under 20 ºC, så vert det kalla eit tropedøgn. 

Tidlegare vart ei tropenatt definert som ei natt der temperaturen aldri fall under 25 ºC, men sidan dette nærast aldri skjer i Noreg, vart definisjonen på 1940-talet «fornorska» til 20 ºC. Ingen av omgrepa er definerte av Verdas meteorologiorganisasjon, men vert òg nytta elles i Skandinavia. 

Det er nesten alltid langs kysten at ein får tropenetter, medan ein får oftare tropedagar i innlandet. Sjøen har stor varmekapasitet, og særleg på seinsommaren kan temperaturen i sjøen vere høg, gjerne over 20 ºC. Høg sjøtemperatur vil derfor medverke til at lufttemperaturen ikkje faller like mykje ved kysten som han gjerne gjer lenger inne i landet. Sidan sjøtemperaturen i tillegg varierer lite gjennom døgnet vil sjøen òg medføre at maksimumstemperaturen ofte ikkje vert like høg som i innlandet. 

Færder fyr er den vêrstasjonen i landet som har registrert flest tropenetter, men dei er òg registrert heilt nord til Makkaur fyr (70,7 N) på Finnmarkskysten.

Sjå òg
Tropane
Tropisk klima

Kjelder

Vêr
Varme
Sommar
Den afrikanske unionen

Den afrikanske unionen (AU) er ein samarbeidsorganisasjon for statane i Afrika og vart danna 9. juli 2002 i Durban i Sør-Afrika. AU etterfølgjer den tidlegare samarbeidsorganisasjonen Organisasjonen for afrikansk einskap (OAU) og har som mål å bli ein meir langtgåande politisk og økonomisk eining enn denne. AU skal fremje demokrati, menneskerettar og utvikling i Afrika. Den fyrste leiaren i organisasjonen var Sør-Afrika sin president Thabo Mbeki. Tanken om ein afrikansk union vart til av Libya sin leiar Muammar al-Gaddafi i 1999. Han vert rekna som hovudarkitekten bak unionsprosjektet.

Den afrikanske unionen har 55 medlemmar som omfattar nesten heile det afrikanske kontinentet. Marokko valde lenge å stå utanfor, fordi Vest-Sahara, som det gjer krav på, er medlem.
30. januar 2017 kom Marrokko likevel inn som medlem.

AU har forlate OAU sitt prinsipp om ikkje-innblanding i statane og skal saman danne ein felles fredsstyrke. Den endra politikken har mellom anna resultert i militært nærvær i Darfur i Sudan og Komorane.

Toppmøte

Leiarar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 African Union 

Afrikanske organisasjonar
Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 2002
Darfur

Darfur er ein region i den vestre delen av Sudan. Namnet tyder heimen til furfolket. Regionen grensar mot Libya, Tsjad og Den sentralafrikanske republikken. Darfur har cirka 6 millionar innbyggarar. Han er delt i provinsane Shamal Darfur, Gharb Darfur og Janub Darfur. Dei to største byene er Nyala og Al Fasher. 

Den nordlegaste delen av regionen er ein del av Saharaørkenen, medan den sørlege delen klimatisk høyrer til savannebeltet. Sentralt i Darfur finn vi eit høglandsområde. Det høgaste fjellet her er Jebel Marra. Dette er ein daud vulkan på ca. 3000 meter. Høglandsrområdet mottar relativt stabil med nedbør, noko som gjer det eigna for jordbruk. Randsonen mot ørkenen har tradisjonelt blitt utnytta av kamel- og sauenomadar, medan savannebeltet i sør er kjerneområdet for kvegdrift.

Folkegrupper og språk 
Darfur er ein språkleg og etnisk samansett region. Rundt 40 prosent av innbyggarane har arabisk som morsmål. Dei arabisktalande er dels etterkomarar etter grupper som opphavleg utvandra frå den arabiske halvøya, dels opphavlege afrikanske folkegrupper som har blitt arabiserte. Arabisktalande grupper dominerer den sørlege og austlege delen av regionen, men det finst og ein minoritet av nomadiske arabisktalande grupper i nord og vest.

Furfolket er den største ikkje-arabiske folkegruppa i Darfur. Andre viktige ikkje-arabiske folkegrupper i Darfur er masalittane, zaghawaane, midobane og dajuane.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Darfur» frå , den 25. juni 2009. 

Afrikansk geografi
Sudan
Michael Jackson

Michael Joseph Jackson () var ein amerikansk artist, underhaldar og forretningsmann. Han var det sjuande barnet i Jackson-familien og debuterte som profesjonell musikar då han var elleve år, som medlem av The Jackson 5.

Biografi 

I 1971 byrja han solokarrieren sin medan han framleis var med i familiegruppa. Han har vorte referert til som «popkongen», og fem av soloalbuma hans er mellom dei mestseljande platene i verda: Off the Wall (1979), Thriller (1982), Bad (1987), Dangerous (1991) og HIStory (1995).

Tidleg på 1980-talet vart han ein dominerande figur i popmusikken og den fyrste afroamerikanske artisten som samla store tilhengjarskarar frå fleire sjangrar gjennom MTV. Populariteten til musikkvideoane han som vart sende på kanalen, slik som «Beat It», «Billie Jean» og «Thriller», var svært viktig for veksten til den då relativt nystarta kanalen. Det har seinare vorte hevda at Jackson var den som gjorde musikkvideoen om til ei kunstform og eit viktig middel i marknadsføring av musikk generelt. Videoar som «Black or White» og «Scream» gav han popularitet på MTV også vidare utover på 1990-talet. Gjennom sceneopptredenane og musikkvideoane sine, gjorde han fleire fysisk vanskelege danseteknikkar, som til dømes robot og moonwalk, svært populære. Den eigenarta musikk- og songstilen hans har også inspirert seinare hip-hop-, pop- og R&B-artistar.

Moonwalk 
Michael Jackson vart kjend for det spesielle dansetrinnet kalla «moonwalk» på 80-talet. Dansetrinnet gjer ein illusjon av at ein går framover medan ein eigentleg går bakover. Michael Jackson viste trinnet på ei motownsending der han framførte «Billie Jean» den 25. mars 1983.

Diskografi 

Dette er ei liste over studioalbuma til Michael Jackson, og dei respektive salstala deira på verdsbasis.

 «Got To Be There» (1972)
 «Ben» (1972)
 «Music & Me» (1973)
 «Forever, Michael» (1975)
 «Off The Wall» (1979) –over 20 millionar selde
 «Thriller» (1982) –mellom 65 og 110 millionar selde
 «Bad» (1987) –over 30 millionar selde
 «Dangerous» (1991) –over 32 millionar selde
 «HIStory: Past, Present and Future, Book I» (1995) –over 20 millionar selde
 «Invincible» (2001) –over 13 millionar selde

Kjelder 

 Diskografien er henta frå Engelsk Wikipedia om Michael Jackson albums discography (certifications and sales), 5. april 2011.

Fotnotar 

 
USA-amerikanske musikarar
Afroamerikanske musikarar
Folk frå Indiana
Grammy-vinnarar
The Jackson 5-medlemmer
Hollywood Walk of Fame
Juno-vinnarar
Brit Award-vinnarar
USA-amerikanske velgjerarar
USA-amerikanske dansarar
Allan Borgvardt

Allan Borgvardt () er ein dansk fotballspelar som har spelt for Bryne FK. Han var Bryne sin toppskårar i 1. divisjon i 2007-sesongen med 11 seriemål og i 2008-sesongen med 12 seriemål. Han har tidlegare spela på AGF, Esbjerg fB, Bramming B, Fimleikafélag Hafnarfjardar og Viking

Bakgrunnsstoff 
 BryneFK.no – Borgvardt sin spelarprofil hjå Bryne Fotballklubb 
 B-gjengen.com – Borgvardt sin spelarprofil hjå Bryne sin supportarklubb B-gjengen 

Danske fotballspelarar
Esbjerg-spelarar
AGF-spelarar
Viking-spelarar
Bryne-spelarar
Sandnes Ulf-spelarar
Folk frå Esbjerg
Please, Please, Please

«Please, Please, Please» er ein R&B-song skriven av James Brown og Johnny Terry og spelt inn av Brown and The Famous Flames. Han vart gjeven ut som singel på det Cincinnati-baserte selskapet Federal Records og var den første professjonelle innspelinga og hitten til Brown. Singelen selde etter kvart over ein million eksemplar. Han vart signaturlåten til Brown og eit fast innslag på konsertane hans.

Brown hadde djupe røter i sørstats gospelmusikk, og «Please, Please, Please» syner den 23 år gamle Brown med knust hjarte som inntrengande ber jenta si om ikkje å gå frå han. The Famous Flames song glatte vokalharmoniar bak den lidenskaplege vokalen til Brown.

«Please, Please, Please» nådde sjetteplassen på R&B-lista i USA, men gjorde det ikkje særleg godt hos pop-publikummet og nådde berre 105. plass på pop-lista. Eit album kalla opp etter songen vart gjeven ut seint i 1958 etter at Brown hadde fått ein ny R&B-hit med «Try Me».

I 1964 vart singelen gjeven ut på ny på King Records med publikum på eit lydspor for å skape kjensla av ei konsertinnspeling. Denne gongen nådde singelen 95. plass på Billboard Hot 100.

I 2004 vart «Please, Please, Please» rangert på 142. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.

Medverkande 
 James Brown - solovokal

with The (Famous) Flames:
 Bobby Byrd - vokal
 Johnny Terry - vokal
 Sylvester Keels - vokal
 Nash Knox - vokal
 Nafloyd Scott - gitar

samt:
 Wilbert «Lee Diamond» Smith - tenorsaksofon
 Ray Felder - tenorsaksofon
 Lucas «Fats» Gonder - piano
 Clarence Mack - bass
 Edison Gore - trommer

Andre utgåver 
«Please, Please, Please» er spelt inn av mange andre artistar, mellom andre Tina Turner og den britiske rockegruppa The Who på debutalbumet deira My Generation frå 1965.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Please, Please, Please» frå , den 26. juni 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Leeds, Alan M. og Harry Weinger (1991). Star Time: Song by Song. In Star Time (s. 46-53) [CD-omslag]. London: Polydor Records.
 White, Cliff (1991). Discography. In Star Time (s. 54-59) [CD-omslag]. London: Polydor Records.

Singlar frå 1956
Songar frå 1956
Debutsinglar
Federal Records-singlar
Grammy Hall of Fame Award
James Brown-songar
Songar skrivne av James Brown
The Famous Flames-songar
The Who-songar
Ike & Tina Turner-songar
The Isley Brothers-songar
Little Milton-songar
Stevie Wonder-songar
Delbert McClinton-songar
The Sonics-songar
Otis Rush-songar
 143
A Legal Matter

«A Legal Matter» er ein song skriven av Pete Townshend og spelt inn av The Who for debutalbumet deira My Generation. Songen vart spelt inn 12. oktober 1965 i IBC Studios og gjeven ut som B-side til «The Kids Are Alright». Singelen vart gjeven ut av produsent Shel Talmy utan løyve frå The Who den 11. mars 1966 (dagen trommeslaga Keith Moon gifta seg med kjærasten Kim) og nådde 32. plass på den britiske singellista. Dette var eit forsøk på å sabotere for singelen bandet sjølv hadde vald ut, «Substitute», som nådde 5. plass. Songen handlar om to tenåringar som skil seg. Han var første gong Townshend song solovokal på ei innspeling i staden for Roger Daltrey, kanskje fordi songen var for nær Daltrey som på denne tida var involvert i ei skilsmisse med kona si.

Som andre Who-songar skrivne i denne perioden vert kvinna i songen skulda for svik og bedrag.

Songen vart spelt inn av Richard Thompson på albumet hans 1000 Years Of Popular Music i 2003.

Bakgrunnsstoff 
 TheWho.net

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «A Legal Matter» frå , den 26. juni 2009. 
 

The Who-songar
Singlar frå 1966
Songar produserte av Shel Talmy
Songar frå 1965
Songar skrivne av Pete Townshend
Decca Records-singlar
Brunswick Records-singlar
Songar om skilsmisse
Richard Thompson-songar
The Ox

«The Ox» er ein instrumental av The Who. Han vart gjeven ut på debutalbumet deira My Generation. Songen er komponert av Pete Townshend, John Entwistle, Keith Moon og den kjende studiopianisten Nicky Hopkins. Sjølv om tittelen på songen var kallenamnet til bassisten John Entwistle, vert det hevda at songen var eit av dei beste nummera Keith Moon utførte på trommer. Songen vart gjeven ut som B-side på den britiske utgåva av singelen «The Kids Are Alright», samt samlealbumet Thirty Years of Maximum R&B.

Kjelder

Songar frå 1965
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar skrivne av John Entwistle
The Who-songar
Songar produserte av Shel Talmy
Rockeinstrumentalar