alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nice

Nice (oksitansk: Niça [klassisk norm] eller Nissa, italiensk: Nizza, gresk:Νίκαια) er ein by sør i Frankrike ved kysten av Middelhavet mellom Marseille og Genova med eit storbyområde på 933 080 innbyggjarar (1999). Byen er ein stor turistby, og ein av dei største feriebyane på Den franske rivieraen (Côte d'Azur). 

Nice ligg i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur, og er ein kommune og préfecture (hovudstad) i Alpes-Maritimes. Nice var tidlegare ein del av den italienske staten Piemonte som i dag er ein del av Italia. Utanfor Nice ligg Cap Ferrat.

Historie 
Menneske sette allereie sin spor i Nice for om lag 400 000 år sidan. Forsking har vist at Nice var eit av dei første stadene der menneske byrja og bruke eld. Nice vart grunnlagd for rundt året 350 f.kr av grekarane frå Marseille, som kalla kolonien Nikaia (av Nike på gresk, som er den greske sigersgudinna). 154 f.kr. tok romarane over byen, som busette seg lengre opp ved den noverande bydelen Cimiez. 

På 900-talet vart Nice styrt av grevane i Provence og hamna under Amadeus VII av huset Savoy i 1388. På 1700- og 1800-talet vart Nice fleire gonger okkupert av franskmenna, men vart ikkje fullstendig fransk før i 1860, då Napoleon III avslutta ein avtale med huset Savoy.

Kultur og turistattraksjonar 
Ein kan framleis merke den italienske innflytinga på byen, mellom anna i gatenamn og på restaurantar. Den lokale dialekten, «niceansk» (fransk: Niçois; niceansk: Nissart) høyrest ut som ein blanding av fransk, italiensk og provensalsk. Han skil seg så pass mykje frå fransk at det stundom vert rekna som eit eige språk. Lokalnyhende på TV vert lese opp på niceansk, men berre ein brøkdel av innbyggjarane kan språket. 

Nice har ein heilt egen matkultur der mellom anna socca (ei slags pannekake), pissaladière (ein slags pai), bouillabaisse (fiskesuppe) og salade nicoise er blant spesialitetane. 

Kulturlivet er rikt med mange museum. Spesielt kjend er kanskje Matisse-museet, men Chagall-muséet vert òg mykje vitja. Det etniske mangfaldet i byen gjer at det finst mange arabiske, austasiatiske og afrikanske butikkar, markedar og restaurantar i byen. 

Av turistattraksjonar har ein strandpromenaden La Promenade des Anglais som strekkjer seg langs den lange stranda, Hôtel Negresco som er det mest prestisjefylte hotellet i byen, La Colline du Château der ein finn runinane av eit gamal slott og katedralen Notre Dame. Andre attraksjonar er den russiske katedralen og gamlebyen med det vidkjende markedet. 

Nord for Nice byrjar Alpane, og vestover ligg dei fasjonable turistbyane Cannes og St. Tropez, austover ligg Monaco og Menton. Alle desse byane er knytte saman av lokaltog og motorvegar. Den lokale kollektivtraffiken i Nice vert driven av Sunbus (Service Urbain de Nice).

Nice har eitt universitet.

Bakgrunnsstoff 

Alpes-Maritimes
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Byar i Frankrike
Den franske rivieraen
Busetnader grunnlagde på 300-talet fvt.
Laila Riksaasen Dahl

Laila Riksaasen Dahl () er ein norsk teolog og Den norske kyrkja sin biskop i Tunsberg bispedømme (Buskerud og Vestfold) frå 2003 til 2014.

Dahl vart oppnemnt i statsråd den 20. september 2002. Ho har teologisk utdanning frå Menighetsfakultetet i Oslo 1986–199]. Frå før dette har ho lærarutdanning frå Sagene lærerskole 1965 og praksis, både i skoleverket (1970–80), som kateket i Nittedal (1980–84), som fakultetslektor (1984–86) og amanuensis (1990–95) ved Det teologiske Menighetsfakultet. Ho hadde i 1995–2002 prestestillingar i Nittedal, fram til ho vart oppnemnt til biskop.

Ho er den andre kvinna som har vorte oppnemnt til biskop i Den norske kyrkja. Dahl har likevel gjeve uttrykk for at likestillingsloven bør ha unntak for trussamfunn som ynskjer det. Dahl har også fremma argument for at kyrkja ikkje bør ha vigselsrett, og at ekteskapsinngåing bør skiljast i ein obligatorisk offentleg del og ein valfri religiøs del.

Dahl vart innsett som biskop den 9. februar 2003 i Tønsberg domkyrkje. Før innsettinga hadde blomsterdekoratør-elevar frå Gjennestad gartnerskole pynta domkyrkja.

I desember 2005 vart ho mellombels utpeika som biskopane sin preses i sjukdomsfråveret til Finn Wagle. Dahl var ein av to biskopar som gav til kjenne at ho hadde skifta syn på om homofile partnarar skal kunne gjere vigsla teneste i Den norske kyrkja då lærenemnda i kyrkja la fram uttalinga si om dette i januar 2006.

Biskopar i den norske kyrkja
Tunsberg bispedømme
Folk frå Oslo
Paulus’ fyrste brev til korintarane

Paulus’ fyrste brev til korintarane, også kalla fyrste korintarbrev, er eit av breva som ber apostelen Paulus’ namn, og er i den kanoniske rekkefølgja den sjuande boka i Det nye testamentet. Brevet blir rekna til de breva som med sikkerheit kan seiast å vere skrive av Paulus. I norske bibeltilvisingar etter bibelselskapet sin standard blir namnet forkorta «1Kor».

Innhald 
Brevet er skrive som eit svar på eit brev korintarane har skrive til Paulus. Paulus har òg skrive eit tidlegare brev til korintarane, dette brevet er gått tapt. Brevet står dermed som ein del av ei brevveksling mellom Paulus og kyrkjelyden i Korint. Utanom brevvekslinga har Paulus også fått munnlege rapportar frå medlemmer av kyrkjelyden i Korint. Nyheitene frå Korint er på mange måtar lite oppløftande, kyrkjelyden er delt og full av strid. Brevet formanar derfor om eining og samhald. 1Kor 1,10 blir av mange sett på som hovudtesen i brevet: Eg formanar dykk, sysken, ved vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vere einige. La det ikkje vere splitting blant dykk, men stå saman i syn og tanke.(NT05)

Eit anna særpreg for innhaldet er de mange «Når det gjeld» (peri de) avsnitta, der Paulus svarer på ulike problemstillingar. Tema som offerkjøtt, ekteskapet og nådegåvene vert diskutert i desse avsnitta. Nokre forskarar peiker her på ein mogleg samanheng mellom desse avsnitta og brevet Paulus mottok frå Korint.

Ein av de mest siterte delane av Bibelen er 1Kor 13. I Bibelselskapets omsetting av 1978 har det fått overskrifta «Kjærleikens veg », det er også kjent som «Kjærleikens evangelium». Det er her Paulus framheld at ingen nådegåver eller offer har verdi eller betydning om de ikkje er av kjærleik. Det er svært poetisk språk, og her frå stammar kjente sitat som «Kjærleiken utheld alt, trur alt, håpar alt, toler alt» (v.7) og «Så vert dei ståande desse tre: Tru, håp og kjærleik. Men størst av dei er kjærleiken» (v.13).

Forfattar, datering og stad 
Bibelforskarane er samde om at dette brevet er skrive av apostelen Paulus. Det er truleg skrive år 55 eller 56  i Efesus jfr. 1Kor 16.8

Kjelder
 Gerhardson, Birger: En bok om nya testamentet. Kristianstad 1993

Bakgrunnsstoff 
 Korintarbrevet (Bibelselskapet 2005)
 Paulus’ fyrste brev til korintarane (Studentmållagsbibelen 1921)  frå Studentmållaget i Oslo
Anatolij Fomenko

Anatolij Timofejevitsj Fomenko  () er ein russisk doktor i fysikk og matematikk og medlem i Det russiske vitskapsakademiet. Han er professor ved Universitetet i Moskva. 

Fomenko vart fødd i Donetsk i Sovjetunionen (i det noverande Ukraina.) Anatolij Fomenko er forfattar av ei rekkje bøker om utviklinga av nye statistiske metodar og det å bruka dei til å analysera historiske krønike, samt antikken og mellomalderen. Fomenko er ein forkjempar for å drastisk revidera kronologisk historie. Han har skapt sin eigen revisjon som vert kalla Ny kronologi, som er basert på statistiske tilhøve, og å studera matematikk og astronomi. 

Dei fleste russiske vitskapsfolk reknar dei historiske verka til Fomenko for å vera pseudovitskaplege.

Kjelder 

 Teksten er henta frå Engelsk Wikipedia om Fomenko.

Russiske matematikarar
Russiske fysikarar
Russiske vitskapsfolk
Russiske forfattarar
Matematikarar på 1900-talet
Avtaksforretning

Ei avtaksforretning var ein rettsleg prosess før i tid, der ein kunne få redusert verdien til ein eigedom i skattesamanhengen. Skatten blei på denne tida kalla landskyld.

Rund Jostedalsbreen blei det heldt fleire avtaksforretningar under Den vesle istid på slutten av 1600-talet og byrjinga av 1700-talet, på grunn av at ulike gardar fekk store skadar i samband med framrykkande brear, flaum, steinsprang eller ras.

Kjelder:

Aschehougs leksikon frå 1970-talet

Nesje, Atle: Eit tragisk 250-års minne; raset frå Brenndalsbreen den 12 desember 1743 som utsletta garden Tungøyane, Oldedalen i Nordfjord

Landbrukshistorie
Haile Selassie I av Etiopia

Haile Selassie I () var keisar av Etiopia  frå 2. april 1930 til 12. september 1974. 

Haile Selassie var av fyrsteleg slekt. Då han vart fødd fekk han først namnet Lij Tafari Makonnen. Han fekk status som tronfølgjar i 1916. Keisarinna Zewditu (Zäwditu ዘውዲቱ) utnemnde han til konge i 1928. Då ho døydde, vart han keisar. Namnet hans som keisar, Haile Selassie, tyder 'treeiningas makt'.

Under den italienske invasjonen av Etiopia 1936-1941 levde han i eksil i Storbritannia. Då okkupasjonen var slegen attende, kom han attende og regjerte fram til han vart avsett i eit militærkupp i 1974. Han døydde i fengsel i 1975.

Tilhengjarane av religionen rastafari ser på Haile Selassie som Messias. Ordet «rastafari» er samansett av ras ራስ 'hovud; hertug', og täfäri ተፈሪ, som var det opphavlege mellomnamnet hans.

Kjelder 
 CAPLEX
 Engelsk Wikipedia

Keisarar av Etiopia
Sunnfjord Energi

Sunnfjord Energi er eit av dei største kraftselskapa i Sogn og Fjordane. Selskapet leverer straum i hovudsak til Sunnfjord, men også nokre kommunar i ytre Sogn. BKK eig 37,4% av aksjane i dette selskapet.

Kraftstasjonar: Brulandsfossen, Kjøssnesfjorden, Tveit, Fossheim, Hålandsfossen, Mo og Refdal, Stakaldefossen, Nedre og Øvre Svultingen.

Referansar 

Norske kraftselskap
Sogn og Fjordane fylke
Edith Södergran

Edith Irene Södergran () var ein finlandssvensk diktar. Ho var fødd i St. Petersburg i Russland, budde vekselvis i St. Petersburg og i Raivola i Karelen i Finland frå ho var nokre månader gammal.

Frå 1902 til 1909 gjekk Edith på den tyskspråklege jenteskulen Die deutsche Hauptschule zu S:t Petri, i St. Petersburg.

I 1907 døydde far hennar av tuberkulose, og året etter vart same sjukdomen påvist hos Edith. Ho vart send til eit sanatorium, der treivst ho ikkje. Kjensla av å vere fanga av sjukdomen og sanatoriet, vart eit vedvarande tema i hennar poesi. 

Oktober 1911 reiste Edith og mora til Arosa i Sveits. Der vart Edith undersøkt av ulike legar. Etter får månader vart ho forflytta til Davos-Darf-sanatoriet. I mai 1912 var tilstanden så god ho kunne reise heim. Seinare tok sjukdomen seg opp att, og ho døydde i heimen i Raivola. Bustaden vart elles øydelagd under andre verdskrigen.

Södergran var lite anerkjent i si samtid, men vert i dag halden som ein av Finlands fremste poetar. Ho vert rekna som ein av dei største modernistiske lyrikarane i Norden. Ho var den fyrste finlandsk-svenske modernisten, påverka av både fransk symbolisme, tysk ekspresjonisme og russisk futurisme. Dikta er karakterisert av fri rytme og vár intimitet, som gjer dei lett tilgjengelege for lesaren.

Hennar fyrste verk, Dikter, inneheld nokre av hennar best kjende kjærleiksdikt. Desse dikta skreiv ho etter eit kjærleiksforhold som verka sterkt på henne. Hennar seinare arbeid byter ut det vare, med sterke, profetiske syner som sjokkerte kritikarane. Hennar siste verk, Landet som icke är, er ei samling resignerte, intime dikt; skrivne nær slutten av livet hennar. Dei vart samla av lyrikaren Hagar Olsson og utgitt etter hennar død.

Finske forfattarar
Finlandssvenskar
Svenskspråklege forfattarar
Rennes

Rennes (gallo Resnn, bretonsk Roazhon) er ein by nordvest i Frankrike og aust i Bretagne. Rennes er hovudstad i regionen Bretagne og préfecture (hovudstad) i departementet Ille-et-Vilaine.

Folketalet i Rennes er etter ei folketeljing i 1999 på 206 229, og i 2004 estimert til 209 100. Storbyområdet til Rennes har 521 188 innbyggjarar (1999). Innbyggjarane i Rennes vert kalla Rennais.

Geografi 
Det gamle sentrumet i byen er bygd på ein ås, der nordsida ligg høgare enn sørsida. To elvar møtes i byen, Ille og Vilaine.

Historie 
Der elvane Ille og Vilaine renn i hop grunnla det armoriske folket Redones i det første hundreåret fvt. byen Condate. Arkeologiske utgravingar har funne mange myntar som dei gav ut, mellom anna den såkalla Amanlisskatten, som vart funne i 1835. Desse myntane kan ein sjå på museum i Rennes.

Redonerane slo seg saman med gallarane mot Roma i år 57 fvt., som vart forrådt av Crassus. Romerske sendebod vart teke til fange i byen, noko som fekk Julius Cæsar til å sende troppar til området. År 52 fvt. slo mange redonarar seg saman med Vercingetorix sine troppar, men området kom snart heilt under romersk styre. Romarane kalla Rennes for Condate Riedonum. Byen låg strategisk til nær via Osismii. Undre trugsel for invasjon på 200-talet vart det reist ein teglmur rundt heilt byen, og han vart kjend som den raude byen.

I mellomalderen var Rennes folkesett av bretonarar, og var frå 851 ein del av Bretagne.

I moderne tid er Rennes kjend for rettssaka mot Alfred Dreyfus som fann stad her.

Bakgrunnsstoff 

 Parlement de Bretagne
 Bilete av Rennes
 Rennes for vitjande
 Fleire bilete av Rennes

Byar i Bretagne
Byar i Frankrike
Ille-et-Vilaine
Cordell Hull

Cordell Hull () var ein amerikansk politikar frå Tennessee. Han var utanriksminister for USA frå 1933–1944, i presidenttida til Franklin Delano Roosevelt. Hull vart tildeld Nobels fredspris i 1945 for arbeidet sitt for å få skipa Dei sameinte nasjonane.

Hull, Cordell
USA-amerikanske politikarar
Nobelprisvinnarar frå USA
Folk frå Tennessee
Døde av hjerneslag
Døde av hjerneinfarkt
Døde av hjarteinfarkt
Le Havre

Le Havre er ein by i Normandie, nord i Frankrike ved Den engelske kanalen og munningen til Seinen. Han har eit folketal på om lag 190 000 innbyggjarar, medan storbyområdet i 1999 hadde 296 773 innbyggjarar. 

Byen var anløpshamn for franske passasjerdamparar som gjekk over Atlanterhavet til USA, og byen vert derfor kalla «La Porte Océane». Han er den største byen i Normandie, føre Rouen, og den femte største eksporthamna i Frankrike. 

Le Havre har vore på verdsarvlista til UNESCO sidan juli 2005. Byen har eit universitet og ein sterk sportskultur med «Le HAC»,  den eldste profesjonelle fotballklubben i Frankrike.

Administrasjon 
Le Havre er ein kommune og sous-préfecture (underprefektur) i departementet Seine-Maritime, som igjen er ein del av regionen Normandie Den noverande borgarmeisteren i Le Havre er Antoine Rufenacht.

Geografi 
Le Havre ligg i nærleiken av byane Montivilliers, Harfleur, Gonfreville-l'Orcher. Elva Seinen skil Le Havre frå Honfleur. I aust ligg Pont de Normandie.

Historie 
Byen vart grunnlagd i 1517 med namnet Franciscopolis etter Francis I av Frankrike, og så omdøypt til Le Havre-de-Grâce («Nåden si hamn»). Le Havre tyder rett og slett «hamna». Byen vart bygd for å erstatte dei gamle hamnene i Honfleur og Harfleur, som det var vanskelegare å nytte på grunn av slamavleiring. Historia til byen er tett knytt til hamna. På 1700-talet byrja byen å vekse då handelen frå Vest-India til Frankrike og Europa auka i omfang. På 1800-talet vart byen eit industrisenter. 

Byen vart øydelagd under Operasjon Overlord i Normandie under den andre verdskrigen. 5 000 menneske vart drepne, og 12 000 heimar vart totalskadd. Sentrum i byen vart bygd opp att i modernistisk stil av Auguste Perret.

Folk frå Le Havre
Georges de Scudéry (1601–1667), dramatikar, lyrikar og romanforfattar
Madeleine de Scudéry (1607–1701), forfattar

Bakgrunnsstoff 

 Turisme
 Bilete av verdsarvbyen Le Havre 

Byar i Normandie
Franske hamnebyar ved Den engelske kanalen
Seine-Maritime
Verdsarv i Frankrike
Busetnader grunnlagde i 1517
Saint-Étienne

Saint-Étienne er ein by sentralt i dei austlege områda av Frankrike, 60 km sørvest for Lyon. Han ligg i regionen Auvergne-Rhône-Alpes og er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Loire i Massif Central. 

Byen har eit folketal på om lag 180 000, medan storbyområdet i ei folketeljing i 1999 hadde 321 702 innbyggjarar. Innbyggjarar i Saint-Étienne vert kalla stéphanois på fransk. Dei har fått dette namnet fordi «Etienne» er den franske utgåva av det greske namnet Stephanos.

Geografi 
Byen ligg ved hovudvegen mellom Toulouse og Lyon som går gjennom Massif Central.

Historie 
På 1500-talet hadde Saint-Étienne ein våpenfabrikk, som gjorde byen til ein viktig stad, men frå 1600-talet vart det òg laga sløyfer og dekorativ utsmykking her. Under den franske revolusjonen vart byen kalla Armeville («Våpenbyen») på grunn av våpenfabrikken. Seinare vart gruvedrift etter kol ei viktig næring i byen, og i nyare tid er byen kjend for produksjon av syklar. Saint-Étienne vart sete for eit postkontor frå 1825 og frå 1832 ein radiolinjestasjon. Byen utvikla seg ikkje i særleg grad før på 1800-talet. 

Den første halvdelen av 1800-talet var byen den viktigaste byen i eit arrondissement i departement Loire, med eit folketal i 1832 på 19 672. Då industrien kom til byen steig folketal raskt til 110 000 i 1880. Det var denne veksten som gjorde at byen vart prefecture 25. juli 1855.

Bakgrunnsstoff 
 Turisme 
 Saint Etienne Metropole
 Cite du design

Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Byar i Frankrike
Departementet Loire
Toulon

Toulon (oksitansk Tolon eller Touloun) er ein by sør i Frankrike og ein stor marinebase ved kysten av Middelhavet for den franske marinen. Han ligg i regionen Provence-Alpes-Côte-d'Azur, og er prefecture (hovudstad) i departementet Var i den tidlegare franske provinsen Provence.

Byen har eit folketal på om lag 160 000 innbyggjarar, men storbyområdet hadde 564 823 i ei folketeljing i 1999. 

Toulon er eit viktig senter for skipsbygging, fiske, vinproduksjon og produksjon av luftfarstutstyr, våpen, kart, papir, tobakk, trykking, sko og elektronisk utstyr. 

Militærhamna vart omleira av Sébastien de Vauban. Napoleon sitt gjennombrot byrja med den avgjerande rolla han hadde under omleiringa av Toulon i 1793.

Bakgrunnsstoff 

 Uoffisiell nettstad
 Life In Toulon 

 Litteratur 
 Maurice Arreckx, Vivre sa ville, Paris, La Table ronde, 1982 ; Toulon, ma passion, 1985
 Jean-Pierre Thiollet, Le Chevallier à découvert, Paris, Laurens, 1998

Byar i Frankrike
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Var
Grenoble

Grenoble (frankoprovensalsk Grasanòbol) er ein by og kommune søraust i Frankrike, ved foten av Alpane. Byen ligg der elvane Drac og Isère renn i hop. Grenoble høyrer til regionen Auvergne-Rhône-Alpes og er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Isère. Grenoble har nesten 160 000 innbyggjarar, medan storbyområdet etter ei folketeljing i 1999 hadde 514 559 innbyggjarar.

Geografi 
Grenoble er omringa av fjell. I nord ligg Chartreuse, i vest Massif du Vercors og i aust Belledonne. Byen vert ofte vitja av sykkelrittet Tour de France og vert ofte kalla «Alpane sin hovudstad». Byen er stort sett bygd på elvesletta til elva Isere, i ei høgd på om lag 214 meter. Fjellsport har gjort byen til ein viktig turistby, og meir enn 20 skisenter ligg omkring byen. Det næraste er Le Sappey-en-Chartreuse.

Sidan byen ligg i botn av ein dal er det ofte alvorleg luftforureining på grunn av biltrafikk, brenning av søppel, kjemiske fabrikkar, papirfabrikkar og til og med eit kjernefysisk testlaboratorium. Strålingsdetektorar står med faste intervall langs elva Drac.

Grenoble har lenge vore eit senter for tungindustri og gruvedrift. Sjølv i dei minste landsbyane rundt Grenoble kan ein finne forlatne fabrikkar.

Historie 
Byen har hatt forskjellige namn gjennom historia: 
 Cularo då Allobroges bygde festningsverk rundt den litle byen på 200-talet. 
 Gratianopolis etter 380 då den vestromerske keisaren Gratian vitja byen og forsterka bymurane.

Etter at Romarriket kollapsa vart byen først ein del av Bourgogne, før han vart teken av Clotaire I, konge over frankarane og son av Clovis. Seinare gjekk byen vidare til dei karolingske kongane, så igjen til kongedømet Arles i Bourgogne og til slutt til hertugane i Vienne. Grenoble vart hovudstad i Dauphiné, ein provins i Frankrike, frå 1349, då den siste hertugen i Vienne selde regionen til Frankrike med vilkår om at arvingen til den franske krona måtte bruke tittelen Dauphin.

Grenoble var vertsby for vinter-OL 1968.

Bakgrunnsstoff 

 Turisme

Byar i Frankrike
Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Isère
Angers

Angers er ein by i Frankrike i departementet Maine-et-Loire, 300 km sørvest for Paris. Ein person frå Angers vert kalla angevin. 

Angers har om lag 150 000 innbyggjarar, og nær 270 000 i storbyområdet. Byen har røter tilbake til romersk tid. Han ligg på begge sider av elva Maine, og har seks bruer som kryssar ho. Distriktet langs elva er kjend for sine planteskular og handelsgartneri.

Historie 
Dei første teikna etter menneske i Angers er ein steinreiskap som går 400 000 år tilbake i tid. Den første kjende folkegruppa var andecavi, ei gallisk stamme, og vart erobra av romarane. Under romersk styre vart byen kalla Juliomagus.

Rådet i Angers vart halde her i 453.

Byen leid kraftig under invasjonar frå normannarane i 845 og påfølgjande år. 

Angers var ein gong hovudstad i den tidlegare provinsen Anjou. På byrjinga av 800-talet vart regionen styrt av ein mektig familie av godsherrar. Han er opphav til Huset Plantagenet, som styrte England frå 1100-talet, og gav namn til Angevin-kongane av England. På denne tida vart sjukehuset Saint-Jean bygd av kong Henrik II av England. Byggverket står framleis i dag, og er no eit viktig museum. I 1204 vart Angers erobra av kong Filip II.

Hugenottar tok byen i 1585, og vendeiske rojalistar leid nederlag i nærleiken i 1793. Fram til den franske revolusjonen var Angers sete for eit lovprist universitet, som vart grunnlagd på 1300-talet.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Frankrike
Maine-et-Loire
Byar i Pays-de-la-Loire
Dijon

Dijon er ein by aust i Frankrike og prefecture (hovudstad) i departementet Côte-d'Or og hovudstad i regionen Bourgogne-Franche-Comté. Dijon er den historiske hovudstaden i den tidlegare provinsen Burgund. Byen har eit folketal på om lag 150 000 innbyggjarar, medan storbyområdet har 240 000 innbyggjarar.

Dijon er kjend for sennepen som vert produsert her.

Historie 
Dijon byrja som ein romersk busetnad kalla Divio, og låg langs vegen frå Lyon til Mainz. Saint Benignus, byen sin vernehelgen, skal visstnok ha innført kristendom til området før han vart martyrdrepen. Denne provinsen var òg heim til Hertugane av Burgund frå tidleg på 1000-talet og fram til seint på 1400-talet, og Dijon var ein svært rik og mektig by, og eit av dei europeiske sentera for kunst, lærdom og vitskap.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av Dijon 
 Turistattraksjonar i Dijon

Byar i Frankrike
Byar i Bourgogne-Franche-Comté
Côte-d'Or
Brest i Frankrike

Brest er ein by i regionen Bretagne nordvest i Frankrike, og prefecture (hovudstad) i departementet Finistère. Byen ligg heilt vest i Bretagne, og er ein viktig hamneby og marinebase. Brest har eit folketal på nesten 150 000 innbyggjarar, medan storbyområdet etter ei folketeljing i 1999 hadde 303 484 innbyggjarar.

Historie 
Det vart bygd festningsverk rundt militærhamna av Vauban (1633–1707). Under den andre verdskrigen hadde tyskarane ein stor ubåtbase i Brest. Byen vart totaltøydelagd under Slaget ved Brest, berre tre bygningar stod igjen, og byen har sidan vorte bygd opp att. Etter krigen var over måtte den vesttyske regjeringa betale fleire milliardar dollar som kompensasjon til dei heimlause og naudlidande innbyggjarane i byen. Den nybygde byen består stort sett av grå granitt- eller betongbygningar.

Geografi 
Brest ligg midt i eit dramatisk landskap nær inngangen til Rade de Brest heilt vest i Bretagne.

Bakgrunnsstoff 

 Luftfoto av heile byen
 Interaktivt kart over Brest 

Franske hamnebyar ved Atlanterhavet
Byar i Bretagne
Finistère