alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lewisia

Lewisia er ei planteslekt med om lag 19 artar i portulakkfamilien. Slekta er kalla opp etter Meriwether Lewis som fann ei plante i denne slekta i 1806.

Artar
Det er 19 artar og fleire variantar i Lewisia.
Ingen har norske namn.
 Lewisia brachycalyx Engelm. ex A.Gray: USA (California, Arizona, Utah), Mexico (Baja California) 
 Lewisia cantelovii J.T.Howell: USA (California, Nevada)
 Lewisia columbiana (J.T.Howell ex A.Gray) B.L.Rob.
 Lewisia columbiana var. columbiana: Canada (British Columbia), USA (Washington, Oregon)
 Lewisia columbiana var. rupicola (English) C.L.Hitchc.: Canada (British Columbia), USA (Washington, Oregon) 
 Lewisia columbiana var. wallowensis C.L.Hitchc.: USA (Idaho, Montana, Oregon)
 Lewisia congdonii (Rydb.) S.Clay: USA (California)

 Lewisia cotyledon (S. Watson) B.L.Rob.
 Lewisia cotyledon var. cotyledon: USA (Oregon, California) 
 Lewisia cotyledon var. heckneri (C.V.Morton) Munz: USA (California)
 Lewisia cotyledon var. howellii (S.Watson) Jeps.: USA (Oregon, California)
 Lewisia disepala Rydb.: USA (California)
 Lewisia glandulosa (Rydb.) Dempster : USA (California)
 Lewisia kelloggii K.Brandegee
 Lewisia kelloggii var. hutchinsonii Dempster: USA (California)
 Lewisia kelloggii var. kelloggii: USA (California, Idaho)
 Lewisia leeana (Porter) B.L.Rob.: USA (California, Oregon)
 Lewisia longipetala (Piper) S.Clay: USA (California)
 Lewisia maguirei A.H.Holmgren: USA (Nevada) 
 Lewisia nevadensis (A.Gray) B.L.Rob.: USA (Washington, Oregon, California, Nevada, Utah, Colorado, New Mexico) 
 Lewisia oppositifolia (S. Watson) B.L.Rob.: USA (Oregon, California)
 Lewisia pygmaea (A.Gray) B.L.Rob.: Canada (Yukon Territory, British-Columbia), USA (Alaska, Washington, Oregon, Idaho,  Nevada, Utah, Colorado, California, Arizona)

 Lewisia rediviva Pursh (Bitterroot; delstatsblome for Montana)
 Lewisia rediviva var. minor (Rydb.) Munz: USA (California, Nevada, Utah)
 Lewisia rediviva var. rediviva: Canada (British-Columbia), USA (Montana, Washington, Oregon, Idaho, Wyoming, Nevada, Utah, Colorado, California, Arizona)
 Lewisia sacajaweana B.L.Wilson: USA (Idaho)
 Lewisia serrata Heckard & Stebbins: USA (California)
 Lewisia stebbinsii Gankin & W.R.Hildreth: USA (California)
 Lewisia triphylla (S.Watson) B.L.Rob.: Canada (British-Columbia), USA (Washington, Oregon, Idaho, Wyoming, Nevada, Utah, Colorado, California, Arizona)

Hybridar
 Lewisia × whiteae Purdy: USA (Oregon) Hybrid mellom Lewisia Leeana og Lewisia Cotyledon

Referansar

Bakgrunnsstoff

Portulacaceae
Kult

Ein kult (frå latin cultus) er eit kompleks av fastsette handlingar (ritual) som skal gjerast av ei gruppe menneske for å ære eller tilbe ein reell eller mytisk skapnad, eit fenomen og så vidare, som vert halde for heilag, eller som vert rekna for å tilhøyre ein heilag sfære. Levande eller døde menneske som vert rekna for å ha makelause eller eksemplariske eigenskapar verd å etterlikne, eller er fofedrar, vil òg kunne verte æra eller tilbedne ved handlingar av kultisk art.

Kulten er eit av dei viktigaste elementa i ein religion, og utgjer saman med mytologien grunnlaget for vedkomande religion og er særkjenne for denne religionen. Alt etter dei krava religionen stiller til sine tilhengarar, kan kulten gå føre seg heime hjå dei einskilde tilhengarane, i særlege bygningar, ved eller i retning av særlege fjell, i grotter eller attmed kjelder, og vanlegvis knytt til fastsette tider på dagen og/eller i året. Dei kultiske handlingane kan gjerast av menneske i einsemd, eller saman med andre. Ofte er det særleg kyndige som står for dei kultiske gjeremåla eller leiar seremoniane, som kan vere ofringar, bøner, songar og musikk eller opplesing av heilage tekstar. I somme religionar finst det dessutan ritual som går ut på å finne ut kva som er guddomens vilje og kva framtida vil bringe. Prosesjonar av ulik art er òg eit viktig innslag i kulten i mange religionar, og det same er pilegrimsferder.

Stader der det går føre seg ei kult av einkvart religiøse slaget vert ofte kalla kultstader, og gjenstandar nytta i samband med kultar vert kalla kultgjenstandar. I arkeologien vert desse omgrepa nytta når det er funne plassar, innretningar og gjenstandar som etter omstenda vert rekna for å kunne ha hatt med religiøs praksis i tidlegare tider å gjere.

Omgrepet kult vert i vanleg språkbruk òg nytta om fenomen som ikkje har med religion å gjere, som til dømes om folks handlingar og framferd som fylgje av overdriven kjensle av ærefrykt eller åtgaum andsynes eit menneske eller eit fenomen, anten det gjeld dyrking av politiske leiarar, vidgjetne artistar, idrettsutøvarar eller andre som spelar ei rolle i samfunnslivet. Omgrepet kultstatus vert ofte nytta om slikt som i særleg grad oppnår å verte populært hjå eit stort publikum, anten det gjeld eit musikkstykke, ei bok, ein film eller eit fjernsynsprogram og så vidare.

Sjå òg
Ritual
Seremoni

Kjelder

Religion og livssyn
Kultur
Kütahya

Kütahya er ein by vest i Tyrkia med 240 000 innbyggjarar, ved elva Porsuk, 969 meter over havet. Han er administrasjonssenter i provinsen Kütahya og ligg 120 km søraust for Bursa.

Regionen har store område med slake bakkar med jordbruksland som endar opp i høge fjellryggar i nord og vest.

Det greske namnet var Kotyaion, latinisert i romartida til Cotyaeum. Byen var i mellomalderen det viktigaste senteret for keramisk industri i Det osmanske riket, og har fleire moskear og andre minnesmerke frå 1400–1600-talet.

Klima
Kütahya has a kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering Dsa), med kalde og snørike vintrar og varme og tørre somrar. Regn er vanlegast om våren og hausten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Kütahya
Trabzon

Trabzon er ein by ved kysten av Svartehavet nordaust i Tyrkia og administrasjonssenter i provinsen Trabzon. Byen har kring 230 000 innbyggjarar.

Trabzon, som ligg langs den historiske Silkevegen, vart ein smeltedigel for religionar, språk og kultur i fleire hundreår og ein inngangsport for handelsrutene til Iran i søraust og Kaukasus i nordaust. Venetianske og genuesiske handelsfolk vitja Trapezunt i mellomalderen og selde silke, lin og ull. Republikken Genova hadde ein viktig handelskoloni i byen på linkande måte som i Galata nær  Konstantinopel (nord for Det gylne hornet) i dagens Istanbul. Trabzon danna grunnlaget for fleire statar gjennom den lange historia si og var hovudstad i keisarriket Trapezunt mellom 1204 og 1461. I den osmanske perioden vart Trabzon ein viktig hamneby og senteret for handel med Iran og Kaukasus.

Byen har eit sterkt mellomalderpreg. Det meste av den gamle bymuren er bevart samt fleire kyrkjer, moskear og anna. Byen har hatt universitet sidan 1963.

Byen har vore frihandelssone sidan 1992.

Historie
Den greske kolonien Trapezus vart lagt frå Sinope på 500-talet fvt. Byen var hovudstad i den romerske provinsen Pontus, og frå 1204 til 141 var han hovudstad i keisarriket Trapezunt. Byen har gjennom fleire tusen år vore ein viktig hamne- og handelsby, og var i mellomalderen startpunkt for karavanevegane austover.

I 1895 vart byen åstad for ein massakre på armenarane. Byen hadde ein stor armensk folkesetnad fram til folkemordet på armenarane under første verdskrigen.

Klima
Trabzon har eit klima typisk for Svartehavsregionen med mykje nedbør. Under Köppen si klimaklassifisering har han maritimt klima (Cfb). med varme og fuktige somrar, og ein normal maksimumstemperatur kring 27 °C i august. Vintrane er kjølige og fuktige, og den lågaste normale minimumstemperaturen er kring 5 °C i januar. Det kjem mest nedbør på hausten og vinteren, men langt mindre om sommaren. Det er forholdsvis vanleg med snø mellom desember og mars. Snøen fell ofte tungt når han først kjem og ligg gjerne ei veke eller to. Vatnet langs kysten er alltid kjølig med temperaturar mellom 8 og 20 °C gjennom året.

Kultur
Den lokale fotballklubben Trabzonspor var lenge den einaste tyrkiske fotballklubben utanfor İstanbul til å vinna Süper Lig.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trabzon» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Trabzon
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Romerske stader i Tyrkia
Trapezunt
Tyrkiske hamnebyar ved Svartehavet‎
Trapezunt

Trapezunt-riket (gresk Βασίλειον τής Τραπεζούντας) var ein bysantinsk-gresk stat som vart danna i 1204 i kjølvatnet av at det bysantinske riket, Austromarriket, kollapsa same år då Konstantinopel vart erobra av det fjerde krosstoget. Dronning Tamar av Georgia gav soldatar til nevøen hennar Alexios I som erobra dei pontius-greske byane i Trapezunt, Sinope og Paflagonia. Trapezunt har vorte kalla det «siste greske riket».

Grunnlegginga 
Då Konstantinopel fall for det fjerde krosstoget i 1204 for vesteuropeiske og venetianske krossfararar var Trapezunt-rikt éit av tre mindre greske statar som oppstod ut av samanbrotet til Austromarriket, saman med Keisarriket Nikea og Despotatet Epirus. Alexios, eit barnebarn av den bysantinske keisaren Andronikos I Komnenos, son av Rusudan, ei dotter av Giorgi III av Georgia, gjorde Trapezunt til hovudstaden sin og hevda eit krav på å vere den legitime etterfølgjaren av det bysantinske riket.

Herskarane av Trapezunt kalla seg sjølv for «Dei store Komnenos», Megas Komnenos, då dei tilhøyrde den prestisjefylte familien Komnenos, og i starten hevda den tradisjonelle bysantinske tittelen «keisar og autokrat av romarane». Etter å ha oppnådd ei semje med Det bysantinske riket i 1282 vart den offisielle tittelen endra til «keisar og autokrat av heile Austen, av iberianarane, og dei utvandra provinsane» og vart verande slik heilt til Trapezunt-riket enda i 1461. Staten er nokre gonger vorte kalla for det «Komnenianske riket» sidan den herskande familien var etterkomarar av Alexios I Komnenos.

Trapezunt-riket kontrollerte opphavleg eit samanhengande område på sørkysten av Svartehavet mellom Soterioupolis og Sinope, beståande av dei moderne tyrkiske provinsane Sinop, Ordu, Giresun, Trabzon, Bayburt, Gümüşhane, Rise og Artvin. På 1200-talet kontrollerte riket Perateia som omfatta Kherson og Kertsj på Krimhalvøya. David Komnenos utvida hurtig mot vest, okkuperte først Sinope, deretter Paflagonia og Heraklea Pontika inntil riket hans grensa til Keiserriket Nikea grunnlagt av Theodore I Laskaris. Områda vest for Sinope gjekk tapt til Keiserriket Nikea i 1206. Sinope sjølv vart erobra av seldsjukkane i 1214.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trapezunt» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Miller, William: Trebizond: The Last Greek Empire, 1926; Chicago: Argonaut Publishers, 1968
 Uspensky, Fyodor: From the history of the Empire of Trabizond (Ocherki iz istorii Trapezuntskoy Imperii), Leningrad, 1929, 160 sider: en monografi på russisk
 Bryer, Anthony: The Empire of Trebizond and the Pontos. London 1980: Variorum Reprints. ISBN 9780860780625. 

 
Tidlegare monarki i Asia
Tidlegare land i Midtausten
Provinsen Trabzon
Mellomalderstatar i Anatolia
Çorum

Çorum er ein by nord i Tyrkia og administrasjonssenter i provinsen Çorum i Tyrkia. Çorum ligg i innlandet sentralt i Svartehavsregionen i Tyrkia, om lag 244 km frå Ankara og 608 km frå Istanbul. Byen ligg 801 meter over havet og har kring 220 000 innbyggjarar.

Çorum er hovudsakleg kjend for dei arkeologiske funn frå Frygia og hitittane, varmekjelder og ein lokal tørka kikert nasjonalt kjend som leblebi.

Klima
Çorum har eit typisk kontinentalklima med varme, tørre somrar og kalde, snørike vintrar, og milde til kjølige vårar og haustar med lett regn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Çorum» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Styresmaktene si nettside

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Çorum
Pumori

Pumori (òg Pumo Ri) er eit fjell i Himalaya på grensa mellom Nepal og Kina, om lag åtte kilometer vest for Mount Everest. Pumori er eit sherpa-ord som tyder «ugift dotter» og blei gitt av George Mallory. Fjellklatrarar omtalar ofte Pumori som «Mount Everests dotter».

Pumori er mykje klatra. Den lettaste ruta har ein vanskegrad på 3 (lett klatring). Ein tysk-sveitsisk ekspedisjon under leiing av Gerhard Lenser førsteklatra fjellet i 1962.

I 2001 lukkast dei sveitsiske ekstremklatrarane Ueli Steck og Ueli Bühler med å førsteklatre vestruta sjølv om dei begge blei tatt av eit snøras under oppstigninga.

Bitoppen Kala Patthar () blir ofte klatra på grunn av utsynet mot Mount Everest, Lhotse og Nuptse frå fjellet sin sørtopp ().

Galleri

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pumori» frå , den 23. august 2012.

Bakgrunnsstoff 

Fjell i Nepal
Fjell i Tibet
Kjetil Borch

Kjetil Borch () er ein norsk roar som representerer Horten Roklubb. Han vart verdsmeister 2013 i dobbeltsculler saman med Nils Jakob Hoff og europameister 2018 i singlesculler.

Borch og Nils Jakob Hoff rodde seg til ein fjerdeplass i dobbeltsculler VM 2010 på Lake Carapiro i New Zealand. Dei representerte Noreg under sommar-OL 2012 i London, men greidde ikkje å kvalifisera seg frå semifinale til finalen. Borch og Hoff gjekk deretter vidare til B-finalen, som dei vann og enda på ein samanlagt sjuandeplass. Under sommar-OL i Rio i 2016 tok Borch bronsemedalje i finalen i dobbeltsculler
saman med makker Olaf Tufte.

Under europameisterskapen 2018 i Glasgow rodde Borch inn til gullmedalje i singlesculler, 0,7 sekund framom Mindaugas Griškonis frå Litauen.

Fotnotar 

Norske roarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Roarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Roarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Roarar under sommar-OL 2020
Folk frå Tønsberg
Nils Jakob Hoff

Nils Jakob Skulstad Hoff () er ein norsk roar som representerer Fana Roklubb. Han er også medlem av Team Tufte.

Nils Jakob Hoff ror dobbelsculler saman med Kjetil Borch. Dei to rodde seg til ein fjerdeplass i VM ved Lake Carapiro på New Zealand i 2010. Dette var Noregs beste prestasjon i roing sidan Olaf Tufte vann olympisk gull under sommar-OL 2008 i Beijing. Dei representerte Noreg under sommar-OL 2012 i London, men greidde ikkje å kvalifisera seg frå semifinale til finalen. Borch og Hoff gjekk deretter vidare til B-finalen, som dei vann og enda på ein samanlagt sjuandeplass. 

Nils Jakob Hoff har også vore aktiv som harpist, og har delteke med harpa på NRK-programmet Kjempesjansen.

Fotnotar 

Norske roarar
Norske harpistar
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Roarar under sommar-OL 2012
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Roarar under sommar-OL 2016
Folk frå Bergen
Kristoffer Brun

Kristoffer Brun () er ein norsk roar som representerer Bergens Roklub. 

Kristoffer Brun ror dobbeltsculler saman med Are Strandli og dei to har delteke under fleire U23-VM og World Cups. Saman representerte dei Noreg i lettvekts dobbeltsculler under sommar-OL 2012 i London. Dei kom på andreplass i sitt kvalifiseringsheat og gjekk dermed rett til semifinale. I semifinalen gjekk det derimot dårlegare for roarane, og dei rauk ut av OL. Dei enda på ein niandeplass samanlagt.

Under sommar-OL i Rio i 2016 tok Brun bronsemedalje i finalen i dobbeltsculler saman med makker Are Strandli.

Fotnotar 

Norske roarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Roarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Roarar under sommar-OL 2016
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Idrettsutøvarar frå Bergen
Are Strandli

Are Weierholt Strandli () er ein norsk roar som representerer Stavanger Roklubb. 

Are Strandli ror dobbeltsculler saman med Kristoffer Brun og dei to har delteke under fleire U23-VM og World Cups. Saman representerte dei Noreg i lettvekts dobbeltsculler under sommar-OL 2012 i London. Dei kom på andreplass i sitt kvalifiseringsheat og gjekk dermed rett til semifinale. I semifinalen gjekk det derimot dårlegare for roarane, og dei rauk ut av OL. Dei enda på ein niandeplass samanlagt.

Under sommar-OL i Rio i 2016 tok Strandli bronsemedalje i finalen i dobbeltsculler saman med makker Kristoffer Brun.

Fotnotar 

Norske roarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Roarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Norske deltakarar under sommar-OL 2016
Roarar under sommar-OL 2016
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Folk frå Stavanger
Çorlu

Çorlu  er ein by nordvest i Tyrkia i det indre av Aust-Thrakia. Byen ligg i provinsen Tekirdağ. Han er eit industrisenter under raskt utvikling på ei slette ved sidan av Europaveg 80 mellom Istanbul og den tyrkiske grensa til Hellas og Bulgaria. Byen har kring 225 000 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Çorlu» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Tekirdağ
Adıyaman

Adıyaman (kurdisk Semsûr, i antikken Perre eller Pordonnium, gammalgresk Περρη) er ein by søraust i Tyrkia, administrasjonssenter i provinsen Adiyaman. Han er ein av byane som veks raskast i Tyrkia. Folketalet steig frå 100 000 i 1990 til 200 000 i 2010.

Adıyaman heitte før 1926 Hısn-ı Mansur eller Hüsnü Mansur, «Mansurborga», etter kalif Al-Mansur som regjerte i Bagdad mellom 754 og 775. Det kurdiske namnet Semsûr kjem truleg av det. Namnet Adıyaman kjem anten frå Vadi i Leman, 'ven dal', eller av Yedi Yaman, 'dei tapre sju', etter ei historie om sju søner som øydela avgudsbiletet til faren sin og sidan vart drepne av faren.

Klima
Adıyaman har eit halvtørt klima. Somrane er særs varme og tørre. Temperaturane når 40 ºC midt på sommaren og varmerekorden her er 45,3 ºC frå 30. juli 2000. Vintrane i Adıyaman er kjølige eller kalde og ofte med snø. Den lågaste temperaturen som er målt er -10 ºC den 23. februar 1985.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Adıyaman» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tyrkia
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Romerske stader i Tyrkia
Busetnader i provinsen Adıyaman
Osmaniye

Osmaniye er ein liten by i regionen Çukurova i Tyrkia, administrasjonssenter i provinsen Osmaniye. Byen har opp under 200 000 innbyggjarar og ligg 125 meter over havet. 

Han ligg aust på Çukurova-sletta ved foten av Nurfjella, grensa mellom Anatolia og Midtausten. Osmaniye ligg langs Silkevegen, ein strategisk viktig stad som har vore busett av forskjellige sivilisasjonar som hettittane, persarane og romarane.

Klima
Osmaniye har eit middelhavsklima. Somrane er særs varme og tørre medan vintrane er kjølige og våte.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Osmaniye» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Osmaniye si offisielle side

Çukurova
Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Osmaniye
Kırıkkale

Kırıkkale er administrasjonssenter i provinsen Kırıkkale i Tyrkia. Han ligg 80 km aust for Ankara. Han har kring 190 000 innbyggjarar.

Byen ligg ved jernbanen mellom Ankara og Kayseri nær elva Kızıl sentralt i Tyrkia. Han var tidlegare ein landsby men voks raskt då det vart bygd stålverk ved byen i 1950-åra. Stålverka er av dei største i landet.

Kırıkkale universitet ligg i byen.

Klima
Kırıkkale har eit kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering Dsa) og halvtørt klima (Köppen si klimaklassifisering BSk), med kalde og snørike vintrar og varme og tørre somrar. Det er mest vanleg med regn om våren og hausten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kırıkkale» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Kırıkkale
Lilleputthammer

Lilleputthammer er ein familiepark som ligg like ved Europaveg 6 i Øyer kommune, 20 km nord for Lillehammer. Sentralt i parken er ein miniatyrpark som er ein kopi av Storgata i Lillehammer slik ho såg ut tidleg på 1900-talet. Miniatyren er bygd i målestokk 1:4. Sidan har parken gått gjennom ei rekkje utvidingar og fornyingar.

Parken blei laga til av Kjell og Hjørdis Madsen, og opna 29.juni 1983 av stortingspresidenten Oddvar Nordli. Han blei kjøpt av Viking Gruppen AS (no Welle Gruppen AS) i 1996 saman med Øyer Gjestegård. Føretaket tok over drifta av Lilleputthammer i 2006. I 2007 blei parken utvida med nye attraksjonar, som parisarhjul, berg- og dalbane og bompebåtar. I tillegg blei miniatyrhusa pussa opp. Året etter blei det lagt til fleire nye attraksjonar - karusell, klatretårn og oldefarsbilar. 

Det er også ein Barnas Bokby i parken med brukte barnebøker, og det er blitt halde jamlege opplesingar og underhaldninsførestillingar her.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lilleputthammer» frå ,  den 23. august 2012.

Bakgrunnsstoff 
 
 Offisiell nettside for Lilleputthammer

Øyer kommune
Turistmål i Innlandet
Skipingar i 1983
Aydın

Aydın  (tidlegare kalla Güzelhisar og Tralles) er ein by og det administrative senteret i provinsen Aydın i Egearregionen i Tyrkia, 85 km søraust for İzmir. Byen ligg i hjarte av den nedre dalen til elva Büyük Menderes. Han hadde kring 190 000 innbyggjarar i 2010.

Aydın ligg ved nedre del av Mendereselva, der ho munnar ut i Egearhavet. Regionen har vore kjend for det frodige landskapet sidan antikken. I dag er han mest kjente produktet fiken, men det vert òg dyrka andre produkt. Elles har byen noko lett industri og provinsen har nokre historiske steder, som Tralles, som vert vitja av turistar.

Byen vart sterkt øydelagd av grekarane i 1922.

Klima 
Aydın har eit middelhavsklima med varme, tørre somrar og kjølige, våte vintrar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aydın» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Aydın
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Romerske stader i Tyrkia
İskenderun

İskenderun (arabisk الإسكندرون) er ein by og eit bydistrikt i provinsen Hatay ved kysten av Middelhavet i Tyrkia. Han vart kalla Alexandretta fram til han vart ein del av Tyrkia den 29. november 1937.

İskenderun ligg heilt aust ved kysten Middelhavet ved İskenderunbukta, ved foten av Nurfjella.

İskenderun er eit travelt handelssenter og ein av dei største byane i provinsen, omtrent like stor som provinshovudstaden Antakya. Byen er ein av dei største hamnebyane i Tyrkia ved Middelhavet og eit viktig industrisenter med İsdemir stålver, eit av dei største i Tyrkia. İskenderun er òg ein feriestad med mange hotell, restaurantar og kafear.

Byen ble grunnlagt av Aleksander den store i 333 fvt., og var tidlegare kjend i vesten under det opphavlege namnet Alexandretta (gresk Ἀλεξανδρέττα, 'Alexandrétta, på arabisk al-ʼIskandarūn med fleire varierande stavemåtar). Som følgje av Moskvatraktaten i 1921 vart byen og provinsen avstått til Syria, men provinsen lausreiv seg og slo seg saman med Tyrkia igjen kort tid etter. Syria ønsker framleis  provinsen og byen tilbake, noko som har ført til at dei aldri har anerkjend grensene mot Tyrkia.

Dörtyol rett nord for byen er endepunkt for oljerøyrleidninga frå Irak.

Klima 
Klima langs denne delen av Middelhavet er varmt og fuktig om sommaren, då fokl kjem frå landsbygda for å gå på stranda. Til somme tider av året sveiper den kraftige vinden kalla 'Yarıkkaya' over byen. Vintrane er milde og våte.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «İskenderun» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 İskenderun

Byar i Tyrkia
Çukurova
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Tyrkiske hamnebyar ved Middelhavet
Syrisk historie
Busetnader i provinsen Hatay
Busetnader grunnlagde på 300-talet fvt.
Uşak

Uşak er ein by i indre område av Egearregionen i Tyrkia. Han har kring 180 000 innbyggjarar og er administrasjonssenter i provinsen Uşak.

Uşak ligg 210 km frå İzmir, den største byen i regionen. Byen ligg i eit område der Egearregionen møter Sentral-Antolia og har eit klima som høver godt for jordbruk. Uşak har tradisjonelt vore ein inudstriby og var den første byen i Tyrkia som fekk eit urbant elektrisk nettverk.

Klima
Uşak har eit kontinentalt middelhavsklima med kalde, våte og ofte snørike vintrar, og varme, lange og tørre somrar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 23. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i provinsen Uşak
Byar i Tyrkia