alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mullethalvøya

Mullethalvøya (engelsk , ) – også kjend som The Mullet (An Mhuirthead) og tidvis også Erris-halvøya  – er ei halvøy i det gamle baroniet Erris i County Mayo på Irland. Ho er danna av ein stor odde som er bunden fast til fastlandet ved Belmullet (Béal an Mhuirthead), ein by med rundt 2 000 innbyggjarar, av eit smalt eid. Det ligg fleire landsbyar på Mullethalvøya, mellom anna Aughleam, Elly, Corclough og Binghamstown. Ho er rundt 33 km long og 12 km brei på sitt breiaste, og rundt 200 metres på sitt smalaste. Det nordlegaste punktet er Erris Head. Halvøya har ei hårnålsform som dannar to bukter, Blacksod Bay og Broadhaven Bay.

Mullethalvøya er del av det gælisktalande området, Gaeltacht, og irsk er det vanlegaste språket her. Det finst fleire irskspråklege sommarskular her. Mullet er også eit turistmål. Halvøya har fleire strender og eit mildt klima. Ein kan driva med golf, vassport, kiting, båtliv og fiske.

Namn
Opphavet til namna Mullet og an Mhuirthead er uklart. Dei kan ha kome frå irsk Muileat eller an Mhuileat, som er blitt omsett som 'eid[et]'. Bernard O'Hara føreslår i Mayo: Aspects of its Heritage at eit lydskifte frå 'L' til 'R', som kan opptre på irsk, kan ha ført til forma an Mhuireat, som så blei til an Mhuirthead. Eit anna forslag er at namnet kjem frå engelk og viser til fiskeslaget  (multe eller forma sporeklinge, som i heraldikken kan kallast .

Historie og kultur

Soknet Kilcommon nordaust for Mullet har fleire synlege førhistoriske monument, som megalittiske graver. Utanfor kysten av Mullethalvøya ligg det fleire øyar, som Inishkea Islands, Inishglora og Duvillaun.  Der er fyr på andre småøyar utannfor kysten på Blackrock og Eagle Island.

Saint Deirbhle heritage centre er eit museum ved Aughleam nær sørenden av halvøya, og omfattar ei boksamling og historisk informasjon om området. Den gamle Dairbhilekyrkja og St. Deirbhile's Well, ei heilag kjelde som skal lækja augeproblem, ligg nokre miles frå museet.

Glosh tower på Termon Hill er eit av 82 signaltårn frå napoleonstida som blei bygd av engelskmenennene i 1801-1806, og har utsyn over området.

På Glosh Beach står det skulpturar.

Sjå òg
 Wild Atlantic Way

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mullet Peninsula» frå ,  den 15. juli 2020.  

Halvøyar på Irland
Mayo
Gaeltacht
Erris
Luis Delís

Luis Mariano Delís Fournier () er ein kubansk tidlegare diskoskastar frå Guantánamo. Han vann VM-sølv i øvinga i 1983 og bronse under Sommar-OL 1980 og Friidretts-VM 1987.

Aktiv
I 1980 vann Delís bronsemedaljen under dei olympiske sommarleikane med eit bestekast på 66,32 meter, like bak den uventa vinnaren, sovjetiske Viktor Rasjtsjupkin og Imrich Bugár frå Tsjekkoslovakia, utøvarar som vart mål til høvesvis 66,64 m og 66,38 m.

21. mai 1983 kasta Delís diskosen 71,06 meter i Habana, hans livs lengste kast og gjeldande landsrekord i Cuba også i 2020. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsinki same året tok Delís med 67,36 m sølv, slått med 36 cm av Imrich Bugár. Delís deltok ikkje ikkje i Sommar-OL 1984, ei heller Sommar-OL 1988, då Cuba boikotta begge desse leikane.

I verdsmeisterskapen 1987 vann Jürgen Schult frå Aust-Tyskland diskostevlinga med 68,74 m, klart føre John Powell frå USA som nådde 66,22 m. Delís sikra seg bronsen med 66,02 m, fattige 6 centimeter lengre enn Rolf Danneberg frå Vest-Tyskland.

Delís vann elles diskosøvinga ved universiaden i 1983 og 1985, samt i panamerika-leikane i 1983 og 1987.

Doping
I 1990 vart Delís sperra ute frå idrett i 2 år, grunna i doping. Han la då opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje – 66,32 m
VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje – 67,36, bakom Imrich Bugár (67,72 m)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 66,02 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luis Delís» frå ,  den 15. juli 2020.  
 

Cubanske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Cubanske deltakarar under sommar-OL 1980
Paul Haslinger

Paul Haslinger () er ein austerriksk musikar og komponist. Han bur og arbeider i Los Angeles.

I 1985 vart Haslinger medlem av den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. På dei fem åra han var medlem av gruppa, spelte han inn i alt 15 album med dei. I 1991, etter han slutta i Tangerine Dream, flytta Haslinger til Los Angeles, der han fekk solokontrakt og gav ut soloplater. 

I 1990-åra samarbeidde han med ei rekkje andre artistar, som det franske electronicabandet Lightwave, dark-ambient-ikonet Brian Williams eller Lustmord, songarane Anna Homler og Nona Hendryx, i tillegg til Jon Hassell. 

Haslinger har sidan 1990-åra arbeidd mykje med musikk for film og fjernsyn, mellom anna for Sleeper Cell og Fear the Walking Dead. Han har òg laga musikk for videospela Far Cry Instincts, Rainbow Six: Vegas, Wolverine, Need for Speed og Tom Clancy's Rainbow Six Siege.

Verk

Filmar

Fjernsyn

Videospel

Soloprosjekt

Med Tangerine Dream

 Catch Me If You Can (1989, filmmusikkalbum utgjeve 1994)
 Deadly Care (1987, filmmusikkalbum utgjeve 1992)
 L'Affaire Wallraff (The Man Inside) (1989, filmmusikkalbum utgjeve 1991)
 Dead Solid Perfect (1989, filmmusikkalbum utgjeve 1991)
 Canyon Dreams (1987 OST, utgjeve 1991)
 Melrose (1990)
 East (konsert 1990, utgjeve 2004)
 Miracle Mile (1989)
 Lily on the Beach (1989)
 Rainbow Drive (1989, ikkje utgjeven filmmusikk)
 Destination Berlin (1989)
 Rockface (konsert 1988, utgjeve 2003)
 Optical Race (1988)
 Livemiles (1988)
 Near Dark (1987, filmmusikkalbum utgjeve 1988)
 Shy People (1987, filmmusikkalbum utgjeve 1988)
 Dead Solid Perfect (1988)
 Three O'Clock High (filmmusikkalbum 1987)
 Tyger (1987)
 Zoning (1987)
 Red Nights (1987, ikkje utgjeven filmmusikk)
 Tonight's the Night (1987, ikkje utgjeven filmmusikk)
 Vault IV (konsert 1986, utgjeve 2005)
 Underwater Sunlight (1986)

Programmerar for Graeme Revell

 Lara Croft: Tomb Raider (filmmusikk 2001)
 Blow (2000)
 Red Planet (filmmusikk 2000)
 Titan A.E. (2000)
 Pitch Black (2000)
 The Siege (filmmusikk 1998)
 The Negotiator (1998)
 Phoenix (filmmusikk 1998)
 The Chinese Box (OST, 1997)

Med Lightwave

 Bleue Comme Une Orange (2004)
 Caryotype (2002)
 A Collection (Promo CD - 1999)
 Mundus Subterraneus (1995)
 Made to Measure (kassett - 1994)
 Tycho Brahé (1993)
 Structure Trilogy (kassett - 1991)

Prisar 
 BMI Television Music Award -Fear The Walking Dead (2016)
 BMI Film Music Award - Underworld: Awakening (2012)
 BMI Film Music Award - Takers (2011)
 Emmy-nominasjon - Sleeper Cell (2006)
 Grammy-nominasjon (med Tangerine Dream) - Canyon Dreams (1991)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Haslinger» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

Austerrikske elektroniske musikarar
Austerrikske klaverspelarar
Austerrikske filmmusikkomponistar
Videospelkomponistar
Folk frå Linz
Eva Ramm

Eva Ramm () er ein norsk psykolog og forfattar, kanskje best kjend for boka Med støv på hjernen, og for sine teoriar om eit fleirsidig eg.

I 1948 flytta Eva Ramm til Oslo.  Her gifta ho seg med Wilhelm Ernst Ramm. Ho fekk graden cand.psychol. ved Universitetet i Oslo i 1955. Deretter var ho lenge bosatt på Nesodden, der ho var skolepsykolog 1957-71 og lokalpolitikar i same tidsrom.

Etter redaktørjobb i fagtidsskriftet Sykepleien var ho tilsett som psykolog ved Arbeidspsykologisk kontor i Fredrikstad 1980–82, og rådgjevar ved Oslo skoleetat 1984–88. Sidan har ho vore sjølvstendig praktiserande og ofte delteke i avis og fjernsyn. Ho har hatt fleire verv, mellom anna som leiar i Norske Barne- og Ungdomsbokforfattere 1970–72, i Kulturveteranene i Norge 1991–92 og i Kulturveteranene i Oslo 1990–92 og i Kultur over seksti 1992–95.

Eva Ramm er mor til Hans Henrik Ramm (f. 1950) og Lillebil Ramm (f. 1963).

Prisar og utmerkingar 
 Statens garantiinntekt for kunstnere 1982–92
 Oslo bys kulturstipend 2005.

Bibliografi 
 Med støv på hjernen (Aschehoug, 1958).  Roman, omsett til tysk, hollandsk, finsk, dansk, svensk, islandsk. Filmet, norsk og dansk versjon.
 Engel på vidvanke (Aschehoug 1962), roman.
 Kvinnekall og mannefall (Aschehoug 1965), roman. Omsett til tysk og finsk.
 Noe må gjøres (Damm 1968), ungdomsbok.
 En gang var himmelen blå (Aschehoug 1970), framtidsroman.
 Mors tre hoder (Aschehoug 1973), roman.
 Ærlig talt! (Aschehoug 1975), ungdomsbok.
 Fra tro til virkelighet (Aschehoug 1976), selvbiografisk dokumentar.
 Stemmen (Aschehoug 1978), roman.
 Jeløyvandringer (Moss Avis 1980).
 Kjære Sokrates (Aschehoug 1981), historisk roman.
 Elskeren Jeshua (Solum 1985), historisk roman.
 Skynd deg, min elskede (Aschehoug 1986), kriminalroman.
 Epleslang i Eden (Lanser 1989), essaysamling, dikt.
 Mord i prestens hage (Solum 1992), kriminalroman.
 Det plurale jeg. Normalt å være spaltet? (Aschehoug 1995), fagbok
 Psykiatri til å bli gal av! (Lanser 2002), fagpsykologisk debattbok.
 Den trehodete guden og sønnene hans (Kolofon 2005), religionskritisk debattbok.
 Levende til stede (Lanser 2006), selvbiografi.
 Livssyn uten religion (Kolofon 2008), debattbok.
 Med støv på hjernen (Aschehoug, 2008), 50 års utvida utgåve.
 Og psykiateren skapte mennesket (Kolofon 2010), sakprosa

Referansar

Kjelder
Presentasjon av Eva Ramm i Forfatterkatalogen på Forfattersentrums nettsider

Norske forfattarar
Norske psykologar
Folk frå Bergen
Norske skjønnlitterære debutantar i 1958
Three O'Clock High av Tangerine Dream

Three O'Clock High er det 31. albumet og det niande filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Musikken vart laga for tenåringskomedien med same namn.

Albumet består av 22 forholdsvis korte spor, der fem av dei var laga og framført av Sylvester Levay og to andre spor av andre artistar.

Songen «Something to Remember Me By», var framført av Jim Walker.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Chris Franke
 Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Three O'Clock High» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1987
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Vegard Vigerust

Vegard Vigerust () var ein norsk forfattar og filolog med norsk hovudfag. Han debuterte i 1954 med Stålstuten, ein satirisk  bygderoman, og byrja også som lyrikar i 1972 med diktsamlinga Istid. I 2002 gav han ut Vel møtt, livsmot!, ei samling dikt på bokmål og epistlar med refleksjonar og tilbakeblikk.

Han skreiv artiklar, blant anna i årbøkene til Den Norske Turistforening og i Dovrebygde, lokalhistorisk skrift for Dovre. I 1994 kom Evig unge Dovre ut, med dikt på dølemål og små lokalhistoriske prosastykke, i 1997 Minneblad og dølakvad i same sjanger. Vigerust har elles bidratt med tekstar til CD-ane Syng, Dovre (1998) og Troillspel (2001) av gruppa Østenfor Sol, nokre av komposisjonane er også av Vigerust. Han laga teksten til den historiske kavalkaden Gudbrandsdalsspelet oppført på Vinstra i 1981. 

Som lektor var Vigerust tilsett i Søndre Land, Ski, Oslo (NKS), Levanger og Asker. For det lokale amatørteateret skreiv han Asker, du mitt Asker!, ein historisk kavalkade om bygda, og dessutan prologar for lokale jubileum av ulike slag og for den årlege kulturveka. Han var styremedlem i Asker Kunstforening.

Bibliografi 
 Stålstuten (1954)
 Guten som ville kjøpe Norsk Rikskringkasting (1957) 
 Helten fra Songdøla (1962)
 Sæval (1966)
 Mikla (1970)
 Istid (1972)
 Jord (1975)
 Skimt (1978)
 Sangen om Svånåtindane (1980)
 Strender (1982)
 Vel møtt, livsmot! (2002), eige forlag
 Vel møtt, livsmot 2! (2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vegard Vigerust» frå ,  den 15. juli 2020.

Bakgrunnsstoff
 Digitaliserte bøker av Vigerust hos Nasjonalbiblioteket.

Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Norske låtskrivarar
Folk frå Dovre
Folk frå Asker
Norske skjønnlitterære debutantar i 1954
Ola Viker

Ola Viker () var ein norsk forfattar, bonde og advokat.

Bibliografi 
 Gullskoen (Gyldendal, 1951)
 Månemyra (Gyldendal, 1953)
 Dommerbordet (Gyldendal, 1955)
 Karl fortelleren (Gyldendal, 1960)
 Ulvegraven (Gyldendal, 1961)
 Kilden (Gyldendal, 1963)
 Guttorm den gode (Gyldendal, 1964)
 Frostrøyk og morgenrøde (Gyldendal, 1968)

Norske skjønnlitterære debutantar i 1951
Near Dark av Tangerine Dream

Near Dark er det 32. albumet og det tiande filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Musikken vart spelt inn frå filmen Near Dark frå 1987, og albumet kom ut året etter, i 1988.

Filmen var regissert av Kathryn Bigelow. Plateomslaget til albumet var heilt forskjellig i USA og Storbritannia. 
 			
Kathryn Bigelow sa på kommentarsporet til DVD-utgåva av Near Dark: «Tangerine Dream laga lydsporet, og eg var verkeleg nøgd med det dei kom opp med. Eg drog til Berlin og var der nokre veker med dei, og arbeidde på musikken. Eg syns berre det var ein tankjevekkjande, stemningsskapande og flyktig kvalitet som gjennomsyra alt dei gjorde, og gav det ein patina, som verkeleg transformerte filmen.»

Innhald

Medverkande
Edgar Froese
Chris Franke
Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Near Dark» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1988
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Shy People av Tangerine Dream

Shy People er det 33. albumet og det 11. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det inneheld musikken til filmen med same namn frå 1987, regissert av Andrei Konchalovsky. Albumet kom ut i 1988.
 
Albumet kom ut i Storbritannia, USA og Tyskland med forskjellige plateomslag i alle dei tre landa.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Chris Franke
 Paul Haslinger
 Jacquie Virgil — vokal på «Shy People» og «Dancing On A White Moon»
 Diamond Ross — vokal på «The Harbor»

I filmen er det nytta andre versjonar av «Shy People» og «The Harbor» med ein annan tekst, sungen av Michael Bishop.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shy People» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1988
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Livemiles

Livemiles (seinare gjeve ut som Live Miles) er det 34. albumet og det sjette konsertalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det var det siste albumet deira med Chris Franke. Den første halvdelen av albumet er ei innspeling frå ein konsert i Albuquerque i New Mexico i USA 8. juni 1986. Den andre halvdelen er ein remiksa versjon av ein del av ein konsert i Vest-Berlin i Tyskland 1. august 1987.

Det er blitt stilt spørsmålsteikn ved opphavet til plata. Nøye analysar av eit opptak gjort av publikum frå konserten i Albuquerque (inkludert lydsjekken)) syner at ikkje noko av «Albuquerque Concert» på Livemiles kjem frå denne konserten. Andre opptak frå den amerikanske turneen i 1986 indikerer at musikken vart spelt inn etter turneen i 1986, truleg i studio. Somme av denne musikken vart framført i 1988 etter Chris Franke hadde slutta.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Chris Franke
 Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Livemiles» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1988
Konsertalbum av Tangerine Dream
Caroline Records-album
Miracle Mile av Tangerine Dream

Miracle Mile er det 36. albumet og det 12. filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Det kom ut i juli 1989 og inneheld musikk frå filmen med same namn. 

Etter at Chris Franke hadde slutta i Tangerine Dream i 1987, laga den attverande duoen Edgar Froese og Paul Haslinger musikken til denne apokalyptiske filmen frå 1988. Filmen var regissert av Steve De Jarnatt. 

Den fullstendige musikken i rekkjefølgja han vart nytta i filmen kom ut i 2017 og representerte musikken slik Tangerine Dream presenterte det for regissøren. Denne utgåva inneheld òg ni spor med musikkeffektar for filmen. Utgåva kom berre ut i eit avgrensa opplag på 1000 eksemplar. Dei første 100 eksemplara kom med eit ekstra hefte signert av Paul Haslinger og regissøren Steve De Jarnatt. I høve Records Store Day i 2018, vart det originale albumet gjeve ut på oransje vinl i eit avgrensa opplag. Ei ny utgåve på CD kom ut i juni same året.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Miracle Mile (film)» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1988
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Jerome Froese

Jerome Froese () er ein tysk musikar. I 1990 vart han offisielt medlem i Tangerine Dream, bandet som faren Edgar Froese starta tjue år tidlegare. Han vart verande medlem i bandet fram til 2006. Froese var avbilda på somme av plateomslaga til bandet opp gjennom åra, som i 1973 på albumet Atem, då han var to år gammal. 

I 2000 byrja Froese å gje ut soloplater under namnet TDJ Rome. I 2011 samarbeidde han med Johannes Schmoelling, eit anna tidlegare medlem av Tangerine Dream. I lag skipa dei gruppa Loom, som gav ut nokre EP-ar i lag.

Diskografi

Album
 Neptunes (2005)
 Shiver Me Timbers (2007)
 Far Side of the Face (2012)
 Orange Sized Dreams (Works 1990–1995) (2015)
 Beginn (with Claudia Brücken) (2018)

Singlar

Som Jerome Froese
 «C8 H10 N4 O2» (2004)
 Radio Pluto (EP) (2005)
 Precooked Munchies (EP) (2007)
 The Speed of Snow (EP) (2008)
 Preventive Medicine (EP) (2010)
 Nightshade Family (2011)
 Einzelkind (EP) (2011)
 #! (Shebang) (2015)

Som TDJ Rome
 «Serenely Confident» / «Vivid Scarlet Hue» (2000)
 «Freeze Framez» / «Ground Clearance» (2000)
 «Vermond Curry» / «Babe Soda» (2001)

med Tangerine Dream
Større albumutgjevingar 
 1989: Lily on the Beach (gjestegitarist på «Radio City»)
 1990: Melrose
 1992: Rockoon
 1992: 220 Volt Live (konsertalbum)
 1994: Turn of the Tides
 1995: Tyranny of Beauty
 1995: The Dream Mixes (remixalbum)
 1996: Goblins' Club
 1997: Oasis (filmmusikk)
 1997: TimeSquare (remiks- og studioalbum)
 1999: Mars Polaris
 2005: Jeanne d'Arc

Med Loom
 100 001 (EP) (2011)
 Scored (2012)
 200 002 (EP) (2013)
 The Tree Hates the Forest (2013)
 300 003 (EP) (2016)
 Years in Music (2016)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jerome Froese» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Moonpop - Plateselskapet til Jerome Froese

Tangerine Dream-medlemmar
Tyske electronicamusikarar
Destination Berlin

Destination Berlin er det 38. albumet og det 13. filmmusikkalbumet til det tyske electronicbandet Tangerine Dream. Det inneheld musikk til filmen Destination Berlin frå 1989, som var filma med 360-graders kamera. Filmen hadde premiere på Imagine 360 i Vest-Berlin, der sjåarane stod midt i rommet, medan bileta vart viste på veggane rundt rommet.

I 2007 kom det ut ei lett omarbeidd utgåve av Destination Berlin. Dei fleste spora var i røynda heilt like som originalen frå 1989, men i plateomslaget står det at somme spor vart remiksa og delvis spelt inn på ny.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Destination Berlin» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bertelsmann Music Group-album
Filmmusikkalbum frå 1989
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Jens Zetlitz Kielland

Jens Zetlitz Kielland () var ein norsk konsul, forfattar og kunstnar. Han var direktør for Stavanger Sparebank og visekonsul for Portugal frå 1837. Han levde hovedsakelig som rentenist, medan han dreiv med måling, musikk og utskjering i elfenbein.

Kiellan var son av Axeliane Christine Kielland (1792–1855) og Jacob Kielland (1788–1863). Farfaren hans var Gabriel Schanche Kielland, medan morfaren var Jens Zetlitz.

Jens Zetlitz Kielland var gift med Christiane (Janna) Kielland, fødd Lange.  Dei hadde åtte barn: Jacob Kielland, Kitty Kielland, Alexander Kielland, Axel Christian Kielland, Axeliane Christine Holm, Tycho Kielland, Dagmar Skavland og Jens Zetlitz Kielland.  Jens var bestefar til Jens Zetlitz Monrad Kielland.

Han er representert i dei faste samlingane til Stavanger Museum (no del av MUST) med bildet Fjordlandskap.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jens Zetlitz Kielland» frå ,  den 15. juli 2020.  
 

Norske forretningsfolk
Konsular
Norske målarar
Folk frå Stavanger
Jens Zetlitz Kielland (1873-1926)

Jens Zetlitz Kielland () var ein norsk forfattar frå Stavanger. Han var son av Alexander Kielland og far til Axel Kielland.

Kielland debuterade i 1900 med Eugenie, ei forteljing frå Frankrike. Deretter gav han ut romanen Byen med det store hjærte (1901), Jæren-skildringane Rægster (1901), Ane Marie (1903), To brødre (1906) og detektivromanen Det store tyveri i mynten (1907). I 1910 kom romanen Menneskers veie.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jens Zetlitz Kielland (författare)» frå ,  den 15. juli 2020.

Bakgrunnsstoff
Utgjevingar i Bibsys

Norske forfattarar
Folk frå Stavanger
Norske skjønnlitterære debutantar i 1900
Canyon Dreams

Canyon Dreams er det 40. albumet og det 14. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1986, men først gjeve ut i 1991 på CD og kassett. Musikken vart skriven for ein videofilm om Grand Canyon av Jan Nickman, som kom ut på VHS, Betamax og LaserDisc i 1987. Albumspora er delte inn i forskjellige episodar og har titlar knytte til videoklippa dei høyrer til. 

Albumet har musikk inspirert av amerikanske urfolk. Edgar Froese, Christoph Franke og Paul Haslinger skapte atmosfæriske lydlandskap ved hjelp av musikken til dei amerikanske urfolka, blanda med Berlinskulen i elektronisk musikk. Dette gav Tangerine Dream den første Grammy-nominasjonen deira.

Historie
I 1991 kom albumet med musikken til Canyon Dreams. Det vart nominert til Grammyprisen for beste new age-album i 1991. 

Albumet kom ut på nytt i 1999 med eit ekstra spor, «Rocky Mountain Hawk», og eit nytt hefte. Enno ei ny utgåve kom ut i 2009 med eit anna plateomslag.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Chris Franke
 Paul Haslinger

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Canyon Dreams» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1991
Tangerine Dream-album
Dead Solid Perfect av Tangerine Dream

Dead Solid Perfect er det 41. albumet og 15. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1988 for filmen med same namn, men albumet kom først ut i 1991.

Dette var den tredje filmen regissert av Bobby Roth som Tangerine Dream spelte inn musikk for. Musikken vart truleg innspelt sommaren 1988 med Edgar Froese, Paul Haslinger og Ralf Wadephul, som var kortvarig medlem av bandet.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dead Solid Perfect» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1991
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
The Park Is Mine av Tangerine Dream

The Park Is Mine er det 42. albumet og det 16. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1985 for filmen med same namn med Tommy Lee Jones i ei av rollene, men kom ikkje ut før i 1991. Alle spora var komponerte av Edgar Froese, Christoph Franke og Johannes Schmoelling.

Albumet kunne ikkje mastrast med dei originale lydbanda, og ein måtte ta til takke med stereolydbanda som vart nytta for filen. Dette førte til at lydkvaliteten ikkje var så bra som vanleg for Tangerine Dream.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Park is Mine» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Filmmusikkalbum frå 1991
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
L'Affaire Wallraff (The Man Inside)

L'Affaire Wallraff (The Man Inside) er det 43. albumet og det 17. filmmusikkalbumet til Tangerine Dream, gjeve ut i desember 1991.

Musikken vart spelt inn i 1989 av Edgar Froese og Paul Haslinger for filmen The Man Inside med Peter Coyote, Jürgen Prochnow og Nathalie Baye i rollene. Filmen vart ein stor suksess i Frankrike, der han heitte L'affaire Wallraff.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Man Inside (1990 film)» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Filmmusikkalbum frå 1991
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Sanyu

Sanyu kan visa til:

Stadar
Sanyu i Chipwi i Myanmar 
Sanyu Township i Gansu i Kina

Personar
Målaren Sanyu (1901–1966), fransk-kinesisk kunstmålar
Cinderella Sanyu (f. 1985), ugandisk musikar
Jemimah Sanyu (f. 1986), ugandisk musikar

Sjå også
San Yu (1918–1996), general og president i dåverande Burma
Ralf Edström

Ralf Edström () er ein svensk tidlegare landslagspelar i fotball; på 40 kampar skåra han 15 mål.

Kjelder

Svenske fotballspelarar
PSV-spelarar
Fortuna Düsseldorf-spelarar
IFK Göteborg-spelarar
Standard Liège-spelarar
Monaco-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1974
Spelarar i Fotball-VM 1978