alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Teletubbies

Teletubbiene (originaltittel: Teletubbies) er ein britisk barne-tv-serie produsert for BBC av Ragdoll Productions. Hovudpersonane er «Teletubbiar», ei slags blanding av smårollingar og romvesen, som bur i eit graslandskap med blå himmel og ei sol med talande andlet over. Serien blei først send i Storbritannia påska 1997. Han er sidan blitt send i 120 land og omsett til 45 språk.

Personar 
«Teletubbiane» er fire godslege figurar med barneaktige fjes, einsfarga kroppar, antennar på hovuda og skjermar på magane: Tinky Winky (lilla), Dipsy (grøn), Laa-Laa (gul), og Po (raud).

Sola har ein sentral del i historiene, som ei slags kommentar til det som skjer ved at babyandletet i sola blir overraska, skvett, ler og så vidare. 

I tillegg til teletubbiane finst det kaninar, snakkande blomar og vindmøller og periskopaktige høgttalarar som stikk opp av bakken. Maskinar som støvsugaren Noo-noo er og del av miljøet.

Handling 
Ein typisk episode startar med at eit oversyn over Tubbieland, og at baby-sola står opp. Så kjem dei fire tubbiane opp av eit hòl i bakken og teljar etterkvart som dei kjem opp. Når den siste tubbien er oppe og har sagt «fire!», lauper dei mot tubbiehuset samstundes som høgttalarar kjem opp av bakken og kunngjer at det er «tid for teletubbiane». Etter ein aktivitet som hopping, dansing eller eting signaliserer vindmølla at det er tid for film. Då lauper alle fire opp til vindmølla og ser på mageskjermane sine der ein av dei har dagens film. Filmen er som regel eit besøk hos born som leiker, teiknar eller høyrer på ei forteljing. Etter dette gjer teletubbiane noko anna før dagen er over, sola går ned og tubbiane lauper for å gøyme seg. Før episoden er ferdig blir det sagt «hadet» fleire gonger, før dei ein og ein hoppar tilbake i hòlet dei kom opp frå.

Pedagogikk 
Serien om teletubbiane blei utvikla med tanke på småbarn. Den kognitive psykologen
Andrew Davenport hjelpte til med ei utforming av rekvisittar og episodar som ville appellera til småbarn.
Teletubbiane har mellom anna liknande kroppsform, åtferd og språk som dei. Serien har mykje repetisjon og tydeleg uttrykking av kjensler.

Serien blei svært populær blant barn, men fekk også kritikk. Mange meinte at det enkle barnespråket teletubbiane brukte ville gjera at barna som såg på dei ville læra seg liknande dårleg språk. Det blei også hevda, til dømes av den amerikanske tv-predikanten Jerry Falwell, at Tinky Winky var eit skjult symbol på homofili fordi han bar «homofile symbol» – han var lilla og hadde ein lilla trekant på hovudet. BBC avviste påstanden, og Ken Viselman frå Itsy-Bitsy Entertainment, distributørane av tv-serien i USA, sa: «Han er ikkje homofil. Han er ikkje heterofil. Han er berre ein figur i ein barneserie.»

Kjelder 
The Ragdoll Story ved ragdoll.co.uk
Denne artikkelen bygger på «Teletubbies» frå , den 16. juni 2010.

Bakgrunnsstoff 
 

Barne-TV
Britiske fjernsynsseriar
Skipingar i 1997
Ragdoll Productions

Ragdoll Productions Ltd. er eit britisk produksjonsselskap av barne-tv-seriar. Selskapet vart grunnlagt av Anne Wood i 1984, og har sidan produsert ei rekkje tv-seriar for born. Den mest suksessrike serien, Teletubbies, er vist i 111 land og omsett til 41 språk.

Produksjonar 
Nokre av produksjonane til Ragdoll er: 

Pob's Programme, først send i 1985 i Storbritannia. Den første offisielle produksjonen til selskapet handla om Pob, ein slags trollunge med store øyre og ein ullgenser. Ragdoll laga seriar om Pob fram til 1988.

 Playbox, først send i 1988, undervisingsprogram for førskulen.

Rosie and Jim, først send i 1990. Barnekomedie om to rampete filledokker som bur i ein kanalbåt og magisk blir levande når eigaren deira er borte. 

Brum, først sendt i 1991. Handlar om ein liten bil som blir levande og reiser rundt i og rundt Birmingham. Serien vart ein suksess i Japan. 

Open a Door, først send i 1992. Eit internasjonalt prosjekt som produserte femminuttersfilmar om born frå ulike land i heimemiljøet deira.

Tots TV, først send i 1993. Serien handlar om dokkene Tilly, Tom og Tiny. Tilly snakka fransk, og introduserte dermed eit andrespråk for britiske born. Serien vann to BAFTA-prisar. 

Teletubbies, først send i 1997. Serien handlar om fire fargerike «teletubbies», Tinky Winky, Dipsy, Laa-Laa, og Po. Serien blei ein fenomenal suksess og blei seld til 120 land.

BadJelly the Witch, først send i 2000, ver ein teiknefilm basert på ei bok av Spike Milligan. Komikaren hadde tidlegare vore med i laginga av Pob.

Boohbah, først send i 2003. Eit trimprogram retta mot tre- til åtteåringar. 

Drømmehagen (In The Night Garden), først send i 2007. Eit barneprogram meint for born mellom to og fire år.

Kjelder
The Ragdoll Story ved ragdoll.co.uk

Bakgrunnsstoff  
Nettstad for Ragdoll Productions 

Skipingar i 1984
Barne-TV
Britiske føretak
Medieføretak
NTBs språkpris

NTBs språkpris (NTBs pris for godt mediespråk) vert kvart år delt ut til ein journalist eller annan aktør som har markert seg med godt skriftleg språk i media.

Prisen vart delt ut første gong i 2007.

Prisvinnarar 
2007: Kjetil S. Østli, Aftenposten   
2008: Kjersti Mjør, Bergens Tidende 
2009: Hallgeir Opedal, Dagbladet  
2010: Hege Ulstein, Dagsavisen 
2011: Kjetil B. Alstadheim, Dagens Næringsliv 
2012: Iver Gjelstenli, Romsdals Budstikke
2013: Trude Lorentzen, Dagbladet
2014: Truls Dæhli, VG
2015: Redaksjonen i Aftenposten Junior
2016: Håkon Gundersen, Morgenbladet
2017: Eirin Eikefjord, Bergens Tidende

Referansar 

Språkprisar
Skipingar i 2007
Bøur

Bøur (utt. , dansk Bø) er ei bygd på Vágar, ei av Færøyane. Bøur ligg ved Sørvágsfjørður, like nordvest for sjølve Sørvágur. Ein reknar bygda for å ha blitt grunnlagt i landnåmstida (vikingtida). 

Bøur var sentrum i Bíggjar kommune fram til 2005, då denne blei innlemma i Sørvág kommune. 1. januar 2009 hadde Bøur 68 innbyggjarar, mot 61 i 1985.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bøur» frå ,  den 22. februar 2010.

Bakgrunnsstoff 

Bøur på faroeislands.dk

Tettstader på Færøyane
Vágar
Agglomerat

Agglomerat (frå latinsk 'agglomerare' som tyder «å forme til ein ball») er ein type bergart som består av kantete istykkersprengde steinar, som saman med oske og splintra småkorn er slynga ut av ein vulkan under eit utbrot. Steinane og småkorna er blanda inn i oska, som så har vorte ein bergart. 

Monomikt agglomerat har éin type steinar og polymikt agglomerat har ulike typar steinar eller bergartsbitar. Agglomerat som oppstår gjennom forflytting av steinbitar frå vulkanutbrot med slamstraumar eller vassflaumar vert kalla vulkanske konglomerat. Dei vert kjenneteikna av at bitane ofte er vorte avrunda gjennom erosjon under forflyttinga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Agglomerat» frå ,  den 22. februar 2010.  
 

Vulkanske bergartar
Anatekse

Anatekse (via latinsk frå gresk som tyder 'å smelte om') er ein geologisk prosess der ein bergart vert  heilt eller delvis smelta, særleg i forminga av metamorfe bergartar som migmatitt.

Dette skjer djupt i jordskorpa eller øvst i mantelen, der det er høgt trykk og temperatur. Den smelta steinen kan samle seg i større mengder og trenge opp gjennom jordskorpa og størkne til djup-, gang- eller dagbergartar. 

Ein kjenner best anaktese frå granittiske bergartar, mellom anna fordi granitt er vanleg i djupt i jordskorpa. 

Ein anateksitt er ein bergart der ein framleis kan sjå spor etter danning ved smelitng av eldre berggrunn i strukturen.

Sjå òg
 Granitt
 Migmatitt

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Anatexis» frå ,  den 22. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Metamorf petrologi
Petrologi
Antiklinal

Ein antiklinal er namnet på den oppbøygde delen av ein fold der dei eldste laga er inst. Uttrykket må ikkje forvekslast med antiform, som er eit skildrande uttrykk for alle oppbøygde foldar. Om ein ikkje veit alderen på laga i folden (om det ytste eller inste laget er eldst), så skal ein nytta antiform. 

PÅ geologiske kart kan ein ofte sjå antiklinalar som rekkjer av berglag som vert gradvis eldre mot midten av folden fordi toppen av kjernen i folden fortrinnsvis har erodert til eit djupare berglag i forhold til dei lågareliggande sidene av folden. Laget heller bort frå senteret, eller «bølgjetoppen» av folden. 

Om ein antiklinal stupar (skråner i forhold til jordoverflata) vil overflatelaget danna V-ar som peiker i retninga til hellinga. 

På kvar side av ein antiklinal finn ein ofte synklinalar, men foldinga kan stundom vere slik at dei kan vere vanskeleg å skilje frå kvarandre. Folder oppstår som regel under formendring av jordskorpa på grunn av kompresjon i samband med fjelldanning.

Sjå òg 
 Homoklinal
 Makhtesh
 Monoklinal
 Synklinal

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anticline» frå , den 22. februar 2010. 
 

Strukturgeologi
Aulakogen

Ein aulakogen eller aulacogen er ein arm av eit trippelpunkt i eit platetektonisk riftsystem som har søkkt saman. Eit trippelpunkt under ei kontinentalplate fører til at kontinentalplata vert delt opp i tre delar. Etter kvart som oppdelinga utviklar seg sviktar vanlegvis ein av dei tre spreiingsryggane eller stoppar å spreie seg. Rifta eller grøfta som oppstår vert kalla ein aulakogen og vert ein fylt graben på kontinentet. 

Ordet kjem frå greske aulax (fure) og vart namngjeven av den sovjetiske geologen Nikolas Sjatski i 1946.

Jordskorpa i aulakogen-område er svekka på grunn av tidlegare riftskapande aktivitet og seismisk, og stundom vulkansk, aktivitet oppstår der frå tid til annan. Sidan aulakogenar er svekka område kan dei under visse tilhøve verte aktive igjen og verte aktive riftdalar. Dette skjedde med Ottawa-Bonnechere Graben i Ontario og Quebec i Canada, ein gammal aulakogen som vart reaktivert då Pangea delte seg.

Mississippibukta og den tilknytte New Madrid seismiske sone er eit døme på ein gammal aulakogen som går tilbake til då det gamle kontinentet Rodinia delte seg. Denne gamle riftdalen var åstad for eit særs kraftig jordskjelv tidleg på 1800-talet i det som i dag er sentrale område av USA. I randområde utanfor Portugal ligg ein annan aulakogen, som utvikla seg samstundes med aulakogenen i Grand Banks-området i Canada.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aulacogen» frå ,  den 22. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Laterittjord

Laterittjord er eit tynt, hard lag på eller nær overflata av eit jordsmonn. Vanlegvis er det frå eit par millimeter til eit par centimeter tjukt. Det vert som regel danna i eit område med mykje nedbør og råhumus i overflata. Jordsmonntypen som oppstår her er podsol.

Nedbøren renn gjennom råhumuslaget og vaskar ut forskjellige mineral i dei øvste laga av jord. Denne utvaska jorda vert kalla bleikjord. Minerala vert så avsett djupare ned og pressar jorda saman til Lateritt. Lateritt kan òg oppstå ved at vatn sildrar gjennom jordsmonnet både oppover, nedover og sidevegs. Mineral ein ofte finn i Lateritt er silikat, jern, kalsium og aluminium og fosfor. Ein har funne Lateritt på Mars, og dette kan hjelpe til med å vise at planeten ein gong hadde meir vatn enn i dag.

Lateritt stenger vass- og stofftransporten i jroda og er slik sett teikn på uheldige jordbotnsforhold. Lyngheiene i Danmark er eit område der Lateritt typisk oppstår. Her vert fenomentet kalla al.

Bakgrunnsstoff
Skildring
NASA: Sanden på Mars

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Duricrust» frå ,  den 22. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Pedologi
Grann

Eit grann, av norrønt grand,  truleg opphavleg 'noko knust', jamfør engelsk to grind, 'å knuse', er ei uttrykk for ei svært lita mengd.  Ordet var i eldre tid den minste masseeininga.  Eit grann (i eldre rettskriving gran) tilsvarte i Noreg  3,8 milligram.

16 grann var 1 æs
16 æs var 1 ort
16 ort var 1 lodd
16 lodd var 1 mark, eller nær 1/4 kg

Som pengevekt var utgangspunktet noko lettare, slik at grannet berre vog om lag 3,6 milligram, medan apotekarane brukte medisinalvekt og opererte med såkalla nürenberggran, som vog 62 milligram (0,062 g).

Kjelder

 Språkrådet: «Åtte potter rømme, fire merker smør – Om gammalt mål og gammal vekt», I: Språknytt. Nr 4, 2006. 
 Nynorskordboka
Kristian IVs norske lov av 1604 
Norsk Forlishistorisk ForeningGamle danske måleenheter 

Gamle måleiningar
Måleiningar for masse
Gamle ord og uttrykk
Det baltiske skjoldet

Det baltiske skjoldet, stundom kalla Det fennoskandiske skjoldet, er eit flatt grunnfjellsområde i Fennoskandia (Noreg, Sverige og Finland), det nordvestlege Russland og under Austersjøen. Det baltiske skjoldet består av frambrot av den nordvestlege delen av den austeuropeiske kratonen frå prekambrium. Det består hovudsakleg av gneis og grønstein frå arkeikum og proterozoikum, som er kraftig derformert på grunn av tektonisk aktivitet. Det baltiske skjoldet består av dei eldste bergartane i Europa og den litosfæriske tjukkleiken er om lag 50 km. I epoken pleistocen dekte store kontinentale iskalottar området og skurte og flata ut overflata på skjoldet, med eit tynt lag med glasialt avfall og mange innsjøar og elvar. Landhevinga av det baltiske skjoldet etter den siste istida pågår framleis.

Bakgrunnsstoff
Den prekambriske danninga av det baltiske skjoldet (archive.org)
Geologi i Fennoskandia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baltic Shield» frå ,  den 22. februar 2010.  
 

Kraton
Norsk geologi
Svensk geologi
Finsk geologi
Russisk geologi
Nord-Europa
Regionen Maasina

Maasina (også skrive Macina og Massina) er det om lag 40 000 km² store flaumlåglandet med innlandsdeltaet til elva Niger i Mali. Her finst det tre større byar: 
 Djenné, ved Bani, ei sideelv til Niger.
 Mopti, som ligg der elvane Bani og Niger flyt i hop.
 Timbuktu, ved Niger, lengst nordaust i Maasina.

Debo-sjøen er den største innsjøen i Maasina.

Mellom ca. 1820 og 1862 var staden Hamdullahi setet for fulani-herskarar som kalla seg Amīr al-Mu'minīn (arabisk أمير المؤمنين ‘leiar for dei truande').

Malisk geografi
Debo-sjøen

Debo-sjøen (Lac Débo på fransk) er ein innsjø i Maasina i Mali. Han blir danna når elva Niger fløymer over breiddene sine mellom april og august, og er sterkt redusert frå september til mars.

Storleik
Når Debo-sjøen er på det største, ligg han kring 80 km frå Mopti oppover Niger og 240 km frå Timbuktu nedover Niger. Det er den største innsjøen i Mali.

Bruk
Innsjøen er størst i regntida, når elvane Bani og Niger har størst vassføring. Då driv fiskarar frå bozo-folket, som bur ved breidda av sjøen, eit intensivt fiske. I tørketida, medan sjøen er minst, lèt fulaniane krøterflokkane sine beite på dei store grasslettene som då er frie for vatn.

Økologi
Sjøen er ein viktig kvilestad for trekkfulglar, og UNESCO har klassifisert han som ein RAMSAR-sone (The Convention on Wetlands of International Importance, especially as Waterfowl Habitat, zone humide reconnue d’un intérêt international pour la migration des oiseaux d’eau).

Malisk geografi
Innsjøar i Afrika
Volof

Volof (også skrive wolof) er eit nigerkongospråk som er fyrstespråket til om lag 3,9 millionar menneske, volof-folk, i Senegal, 185 000 i Gambia og 12 000 i Mauritania. Det er også brukt som handels- og hjelpespråk mellom fleire folkegrupper i Vest-Afrika.
I lag med fulfulde og serer utgjer volof undergruppa senegalspråk i den atlantiske greina av nigerkongospråkfamilien.

Kjelder

Atlantiske språk
Språk i Afrika
Språk i Senegal
Språk i Gambia
Språk i Mauritania
Einskildspråk
Mandinka

Mandinka eller mandingo er eit mandespråk som blir tala av mandinkafolk i store delar av Vest-Afrika. Mandinka er fyrstespråket til litt over 1,3 millionar menneske – om lag 670 000 i Senegal, 510 000 i Gambia og 167 000 i Guinea-Bissau. Det er eitt av hovudspråka i Gambia. Språket høyrer til manding-greina av mandespråka, og liknar ganske mykje på bambara og maninka (malinke).

Ortografi
Mandinka kan skrivast med latinsk, arabisk skrift eller N'Ko. Latinsk er offisiell skrift, men arabisk er meir utbredt. I tillegg brukes N'Ko-alfabetet fra 1949 en del.

Med latinsk skrift representerer c lyden , ŋ , og ñ . Bokstavane v, x, z, og q vert ikkje brukt. Vokalar er som i spansk, og blir dobla for å visa lengde eller skilja ord som elles er homofone.

Det arabiske skriftsystemet bruker ingen ekstra teikn (bortsett frå eit ekstra vokalmerke for «e»  i sjeldne tilfelle), men nokre av bokstavane har ulik uttale i høva til arabisk.

Tilhøvet mellom latinske og arabiske konsonanter er som følgjer:

Bokstavane i kursiv er ikkje i vanleg bruk i mandinka.  ه (h) kan også brukast for å indikera ein avsluttande glottal plosiv, som ikkje blir notert med den latinske skrifta. Bokstaven ŋ i den latinske skrifta er ofte indikert  med vokalteikn i arabisk skrift.

Vokalane samsvarer som følgjer:

I tillegg kan ein liten arabisk 2 (۲) brukast for å visa reduplikasjon, og hamzaen kan brukes som i arabisk for å visa glottale plosivar meir presist.

Bakgrunnsstoff
Språkressurser for Wolof og Mandinka

Kjelder 

R. T. Addis, A Study on the Writing of Mandinka in Arabic script, 1963. Oppgjeve av Wikipedia på bokmål.

Delar av denne artikkelen bygger på «Mandinka» frå ,  den 14. oktober 2013.  
 

Språk i Senegal
Språk i Gambia
Språk i Guinea-Bissau
Språk i Afrika
Mandespråk
Einskildspråk
Kanuri

Kanuri er eit dialektkontinuum av språk tala av om lag 4 millionar menneske av kanuri-folket, som bur kring Tsjadsjøen, i Kamerun, Niger, Nigeria, og Tsjad. Språket høyrer til dei sahariske språka, som det er vanleg å rekne som ei grein av ein større nilosaharisk språkfamilie. Kanuri er eit viktig lingua franca i områda kring Tsjadsjøen. I delstaten Borno er det undervisningsspråk i grunnskulen, og det blir nytta i massemedia og i parlamentet.

Hovuddialektane er:
 Yerwa
 Suwurti
 Kanembu

Standardspråket byggjer på yerwa-dialekten.

Nilosahariske språk
Språk i Kamerun
Språk i Niger
Språk i Nigeria
Språk i Tsjad
Språk i Afrika
Einskildspråk
Perfektiv

Perfektiv er eit grammatisk trekk i den grammatiske kategorien aspekt. Aspekt er til vanleg uttrykt morfologisk i verbet eller gjennom ein grammatisk partikkel nær knytt til verbet. Perfektiv uttrykkjer at den situasjonen som verbet refererer til, er avslutta.

Perfektiv er særleg vanleg i slaviske språk.

Sjå òg
Imperfektiv
Perfektum

Kjelder

«Perfektiv: grammatikk» (14. februar 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 15. august 2015.

Aspekt
Latinske ord og uttrykk
Imperfektiv

Imperfektiv er eit grammatisk trekk i den grammatiske kategorien aspekt. Aspekt er til vanleg uttrykt morfologisk i verbet eller gjennom ein grammatisk partikkel nær knytt til verbet. Imperfektiv uttrykkjer at den situasjonen som verbet refererer til, er uavslutta. To vanlege typar av imperfektiv er habituell, som uttrykkjer er situasjone plar skje i eit gjeve tidsrom, og progressiv, som uttrykkjer ein situasjon som skjer på eit gjeve tidspunkt.

Skilnaden mellom imperfektive og perfektive verbalformer er særleg utbygd i dei slaviske språka.

Sjå òg
Perfektiv

Kjelder

Aspekt
Latinske ord og uttrykk
Passiv

Passiv er eit grammatisk trekk i kategorien diatese. Det er ei form av verbet som typisk  tillèt tilordning av den semantiske rolla patiens til subjektet i setninga.

Diatese

nl:Actief/passief#Lijdende vorm
Medium

Medium er eit grammatisk trekk i kategorien diatese. Det er ei form av verbet som tillet tilordning av dei semantiske rollene agens og patiens til subjektet i setninga.

Lingvistisk morfologi
Implosiv

Ein implosiv er ein språklyd som blir uttala på følgjande vis:
 Det er ein fullstendig lukke i munnhola.
 Velum (ganeseglet) er heva, så luft ikkje slepp ut eller inn gjennom nasen.
 Det er ein glottalisk ingressiv luftstraum.
Implosiven kan òg karakteriserast som ein glottalisk ingressiv oral lukkelyd.

I IPA-lydskrifta finst det fem symbol for stemde implosivar:
 [ɓ] – bilabial implosiv
 [ɗ] – dental/alveolar implosiv
 [ʄ] – palatal implosiv
 [ɠ] – velar implosiv
 [ʛ] – uvular implosiv

Det finst òg ustemde implosivar, som vi skriv med ein liten ring under eller over, til dømes [ɓ̥ ɗ̥] og [ɠ̊]. Symbola [ƥ ƭ ƈ ƙ ʠ] kan òg nyttast, men dei er ikkje godkjende av IPA.

Implosivar er vanlege i mange språk over heile verda. Mellom språk som har implosivar, kan nemnast nguni, fulfulde og vietnamesisk.

Språklydar
Wiay i Indre Hebridane

Wiay (gælisk Bhuia eller Fuidheigh) er ei folketom øy i Loch Bracadale i Indre Hebridane i Skottland.

Wiay ligg vest for Isle of Skye, 1,4 km utanfor Skye, nær landsbyen Ullinish. Ho er den største øya i Loch Bracadale med eit areal på 1,48 km². Det meste av kysten består av bratte klipper og sørskrenten av øya er utskytande. 

Øya har vore utan busetnad sidan seint på 1800-talet. 

Det er to store gråmåsekoloniar på øya.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wiay, Skye» frå ,  den 23. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Indre Hebridane
Bac Beag

Bac Beag er ei øy i Treshnish Isles i Indre Hebridane i Skottland. Namnet er skotsk-gælisk og har fleire tolkingar. Beag tyder «stor», medan Bac kan tyde «breidde» eller ei «hindring».

Øya ligg sør for Lunga og naboøya Bac Mor, og dei dannar den sørvestlege delen av øygruppa. I motsetnad til Bac Mòr er Bac Beag låg og relativt flat. Øya har vulkansk opphav. 

Som andre øyar i Treshnish Isles er Bac Beag utan busetnad og eigd av The Hebridean Trust. Treshnish Isles har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse) og Special Protection Area (særskild verneområde) på grunn av sjøfuglane som hekkar her.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bac Beag» frå ,  den 23. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Treshnish Isles
Skippund

Eit skippund er ei gammal måleeining for masse, tilsvarande om lag 160 kg.

Eit vestnorsk skippund var på  8 våger eller 576 merker, mens det ved veging av landskyldkorn på sør- og austlandet har blitt brukt skippund på 720 merker.

I Kristian IVs norske lov vart skippundet fastsett til 8 våger.

Ei forordning av 1. mai 1683 sette skippundet til 640 merker, eller til  20 lispund à 16 skålpund. Med ei markvekt varierande frå 249,056 g til 257,18 g gir det skippundvekter varierande frå 159,4 til 164,6 kg.

Da meterkonvensjonen vart innført i Noreg i 1875, vart det bestemt at eit skippund i eldre avtalar skulle reknast likt 160 kg.

Referansar

Gamle måleiningar
Måleiningar for masse