alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Recluse Nunatak

Recluse Nunatak er ein isolert nunatak som ligg på Handel forlandsbre, halvvegs mellom Haydnfjorden og Colbert Mountains vest i den sentrale delen (mot Wilkinsisen) på Aleksanderøya i Antarktis. Nunataken vart først kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og indikerer den isolerte plasseringa til nunataken. Recluse er eit engelsk ord for «isolert».

Sjå òg

 Ceres Nunataks
 Faulkner Nunatak
 Hengist Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Selene Nunatak

Selene Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 1200 m vest for Lunar Crag, som ligg i Planet Heights, aust på Aleksanderøya i Antarktis. Nunataken vart namngjeven i samband med nærliggande Lunar Crag av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1988 etter Selene, den greske månegudinna.

Sjå òg

 Admirals Nunatak
 Figaro Nunatak
 Lizard Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Serpent Nunatak

Serpent Nunatak er ein nunatak som ser ut som ein omvendt S, med ei høgd opp mot kring 750 m like vest for Tufts Pass som ligg i Nichols snømark, nord på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1977 på grunn av forma.

Sjå òg

 Geode Nunataks
 Stephenson Nunatak
 Titan Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Sevier Nunatak

Sevier Nunatak er ein nunatak som ligg søraust for Richter Peaks, med ei høgd opp mot kring 1 000 m ved sørenden av Walton Mountains, som ligg sentralt på Aleksanderøya i Antarktis. Nunataken vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Moses T. Sevier, U.S. Navy, assisterande stabssjef for forsyningar og logistikk under «Operasjon Deepfreeze», 1968 til 1972; og assisterande forsyningsoffiser i skvadron VX-6 ved «Operasjon Deepfreeze», 1956 to 1958.

Sjå òg

 Coal Nunatak
 Emerald Nunatak
 Hesperus Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Shaw Nunatak

Shaw Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot 500 m i Nichols snømark, nord på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, og kartlagd frå bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Nunataken vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1977 etter Colin Shaw (1944–78), ein landmålar i British Antarctic Survey som arbeidde på Aleksanderøya, frå 1975 til 1976.

Sjå òg

 Dione Nunataks
 Franck Nunataks
 Quaver Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Stephenson Nunatak

Stephenson Nunatak er ein markant, pyramideforma nunatak, med ei høgd opp mot kring 640 moh, som ligg 300 m oppom den kringliggande isen på nordvestsida av Kirwanfjorden søraust på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart oppdaga og grovt kartlagd i 1940-41 av Rønne og Eklund frå U.S. Antarctic Service. Han vart kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Alfred Stephenson, som var landmålar under British Graham Land Expedition, og som leia eit sledelag sør til George VI Sound til kring 72S i 1936. Eit anna fjell på Aleksanderøya er òg kalla opp etter Alfred Stephenson, Mount Stephenson, det høgaste punktet på Aleksanderøya med ei høgd opp mot 2987 moh.

Sjå òg

 Admirals Nunatak
 Atoll Nunataks
 Dione Nunataks

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Tethys Nunataks

Tethys Nunataks er ein mindre gruppe på kring fem snøfrie nunatakar, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nordaust for Stephenson Nunatak i sørausthjørnet av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart visstnok oppdaga av Rønne og Eklund frå U.S. Antarctic Service som køyrde hundeslede gjennom George VI Sound i 1940-41, og kartlagd i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa nær Saturnbreen. Tethys er ein av månane til planeten Saturn.

Sjå òg

 Astraea Nunatak
 Figaro Nunatak
 Hesperus Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Themis Nunatak

Themis Nunatak er ein særs stor, nunatak med flat topp, som ligg 6 nautiske mil (11 km) vest-sørvest for Mount Umbriel sør på Aleksanderøya i Antarktis. Nunataken vart først kartlagd frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948-50. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i samband med nærliggande Saturnbreen. Themis er ein av månane til planeten Saturn.

Sjå òg

 Ceres Nunataks
 Enceladus Nunataks
 Pickering Nunataks

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Titan Nunatak

Titan Nunatak er ein brei, heller flat nunatak, med ei høgd opp mot kring 460 moh., som ligg mellom Coal Nunatak og Tethys Nunataks i sørausthjørnet av Aleksanderøya i Antarktis. Nunataken vart oppdaga og fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935, og kartlagd frå bilete tekne under denne flyturen av W.L.G. Joerg. Han vart observert frå nordvest (retninga Ellsworth fotograferte nunataken), og berre toppen stikk opp av kystisen. Det var derfor usikkert om toppen var ein del av Aleksanderøya eller ei øy i George VI Sound. At det var eit fjell var avgjort av Falkland Islands Dependencies Survey, som kartla nunataken i 1949. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa nær Saturnbreen. Titan er ein av månane til planeten Saturn.

Sjå òg

 Dione Nunataks
 Iapetus Nunatak
 Shaw Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Vesta Nunataks

Vesta Nunataks er ei lita gruppe nunatakar med ei høgd opp mot kring 1200 moh, som ligg mellom Grikurov Ridge i LeMay Range og Aeolus Ridge i Planet Heights, som ligg nær austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. I samband med at andre stader i nærleiken er kalla opp etter planetar og månar i solsystemet, vart dei kalla opp etter Vesta, ein asteroide som ligg mellom Mars og Jupiter. Dei vart namngjevne av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1987.

Sjå òg

 Caninus Nunatak
 Horsa Nunataks
 Recluse Nunatak

Kjelder

Nunatakar på Aleksanderøya
Aldebaran Rock

Aldebaran Rock er ein særleg kjenneleg nunatak med lyseraudt fjell, nær toppen av Bertrambreen og 8 km nordaust for Pegasus Mountains vest i Palmer Land i Antarktis. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Aldebaran, ei oransjefarga stjerne som er den lysaste i i stjernebiletet Tyren.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aldebaran Rock» frå ,  den 8. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Palmer Land
Anckorn Nunataks

Anckorn Nunataks er ei gruppe nunatakar og snødekte åsar, 5 nautiske mil lang, mellom Mount Bailey og Mount Samsel i den austlege delen av Palmer Land i Antarktis. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter J.F. Anckorn, ein geolog i British Antarctic Survey som arbeidde i nærleiken av desse fjella.

Kjelder 

Nunatakar i Palmer Land
Anderson Nunataks

Anderson Nunataks, òg kalla Shimizu Nunatak, er ei gruppe nunatakar som strekkjer seg ut Sweeney Mountains i Antarktis. Dei vart oppdaga og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, og kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard E. Anderson, ein flyelektrikar på R4D-flyturane i 1961, inkludert 4. november under ein flytur frå Byrd-stasjonen til Eights Coast.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anderson Nunataks» frå ,  den 8. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Palmer Land
Arena Corner

Arena Corner er ein bogeforma nunatak ved nordenden av Traverse Mountains, 2 nautiske mil aust for McHugo Peak, on Rymill Coast i Palmer Land. Han vart namngjeven i 1977 av UK Antarctic Place-Names Committee og namnet skildrar forma på fjellet.

Kjelder 

Nunatakar i Palmer Land
Arnoldy Nunatak

Arnoldy Nunatak er ein av Sky-Hi Nunataks som ligg 1 nautisk mil sør for Mount Cahill. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1987 etter Roger L. Arnoldy, ein fysikar ved University of New Hampshire i Durham i New Hampshire. Han var ein forskar i US Antarctic Research Program på den øvre atmosfæren ved Siple-stasjonen og Amundsen-Scott-stasjonen i mange år frå 1973.

Kjelder 

Nunatakar i Palmer Land
Auriga Nunataks

Auriga Nunataks er ei lita gruppe nunatakar i Palmer Land i Antarktis, 21,5 km aust for Wade Point ved toppen av Bertrambreen. Den høgaste av desse har ein høg spiss og er synleg på stor avstand. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter stjernebiletet Kusken (Auriga på engelsk).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Auriga Nunataks» frå ,  den 8. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Palmer Land
Solon-natta

Solon-natta er namnet på eit stormvêr som råka Møre-kysten natta til 17. desember 1901. Uveret fekk namn etter ein fiskebåt som kom vekk i uveret.

Sildeflåten låg og drifta på felta ut for Runde då det natt til 17. desember 1901 bles opp ein storm frå sørvest. Fiskebåten «Solon» frå Borgund gjekk ned med heile mannskapet, åtte frå Borgund og ein frå Hjørundfjord. Alt ein fann att, då det vart leita etter båten, var nokre garn og ein kabel.

Fire andre båtar miste ein mann kvar. På dekksbåten «Maagen» frå Syvde vart føraren slegen ut av ein brotsjø, medan båtar frå Sande, Volda og Stadlandet alle miste ein mann. Mannskapa frå ein Ålesunds-båt og ein båt frå Stadlandet berga seg etter høvesvis forlis ved Haramsøya og kollsigling.

Kjelder
Bjarne Rabben: Folk ved havet III, s. 124-125.

Forlis i Noreg
1901
Dent Parrachée

Dent Parrachée er eit 3 697 meter over havet høgt fjell i Vanoise-massivet i departementet Savoie i Frankrike.

I 1862 var lokale jegerar frå Modane dei fyrste som kleiv til topps på fjellet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dent Parrachée» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Frankrike
Aiguille de Péclet

Aiguille de Péclet er eit 3 561 meter over havet høgt fjell i Vanoise-massivet i departementet Savoie i Frankrike. Fjellet reiser seg over skilandsbyen Val Thorens.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Aiguille de Péclet» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Frankrike
Pointe de l'Échelle

Pointe de l'Échelle er eit 3 422 meter over havet høgt fjell i Vanoise-massivet i departementet Savoie i Frankrike. Fjellet ligg nær midten av massivet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pointe de l'Échelle» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Frankrike
Mitose

Mitose er ei form for celledeling som gjev to genetisk like datterceller, like cella som delte seg, og med like mange kromosom. Dette er motsetnad til meiose, der talet på kromosom er halvert.

Mitose vert også kalla vekstdeling, og skjer når ein fleircella organisme veks eller erstatter tapt eller øydelagd vev.

Dei seks mitosefasane

Profase- I den første fasen blir kromosoma kondensert, dupliserte centrosomar separerar seg og blir til spindle polane, miotisk spindle byrjar å bli danna.

Prometafase- Fasen der kjerne konvolutten og kjerne lamina blir brotne ned. Mikrotubulane blir danna frå spindle polane og 'fangar' kromosom para ved kinetochores.

Metafase- Fase der kondenserte kromosom blir linja opp midt mellom polane til miotiske spindle, men har ikkje byrja å flytte seg mot spindle polane.

Anafase- Fasen der søster kromatid separerar seg og bevegar seg mot spindle polane.

Telofase - Kjerne konvolutten blir redanna rundt dei to setta av separerte kromosom, kromosoma dekondenserar og deling av cytoplasma blir fullført.

Cytokinese- Deling av cytoplasma for å danne to datter celler, kvar med kjerne og cytoplasmiske organeller.

cellebiologi

Kjelder
 Molecular Cell Biology, 6ed, Lodish, Berk, Kaiser, Scott, Bretscher, Ploegh, Matsudaira.
Nettuno

Nettuno er ein by og ein kommune i provinsen Roma i Lazio-regionen i det sentrale Italia, 60 kilometer sør for hovudstaden Roma. Kommunen har om lag 46 00 ibuarar.

Nettuno er ein turiststad og eit landbruks-senter ved kysten mot Tyrrenhavet, eit randhav til Middelhavet. Byen er oppkalla etter den romerske guden Neptun.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nettuno» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lazio
Conegliano

Conegliano er ein by og ein kommune i provinsen Treviso i Veneto-regionen i Italia, om lag 30 kilometer nord for provinshovudstaden Treviso. Kommunen har i kring 36 000 ibuarar. Ruinane av eit slott bygt i de 10. hundreåret ligg på ei høgde og pregar utsynet mot byen.
 
Kommunen er særleg kjend for sin vinproduksjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Conegliano» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Veneto
Corigliano Calabro

Corigliano Calabro er ein by og ein kommune i provinsen Cosenza i Calabria-regionen i Italia, 42 km nordaust for provinshovudstaden Cosenza. Kommunen har vel 38 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 196,1 km².

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corigliano Calabro» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Calabria
Bassano del Grappa

Bassano del Grappa er ein by og ein kommune i provinsen Vicenza i Veneto-regionen i Italia. Kommunen har nær 44 000 ibuarar og dekker eit areal på 46,8 km². Byen ligg 129 meter over havet. Nokre av dei kringliggjande landsbyane er i dag omfatta av byveksten i Bassano, så bybefolkninga i området er større enn i sjølve Bassano.

Målaren Jacopo Bassano vart fødd, arbeidde og døydde i Bassano og byen tok namnet sitt etter han. I 1928 kom Grappa i tillegg til Bassano, til minne om dei mange tusen soldatane som under fyrste verdskrigen fall på det nærliggande fjellet Grappa. Bassano Del Grappa er mellom anna kjent for at brennevinet grappa vart funne opp i byen.

Byen vaks truleg fram i det andre hundreåret før Kristi fødsel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bassano del Grappa» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Veneto
Albano Laziale

Albano Laziale er ein kommune i provinsen Roma i Lazio-regionen i Italia. Kommunen, som ligg 400 meter over havet, har vel 38 000 ibuarar og eit areal på 23,9 km². Albano er ein forstad til hovudstaden Roma, som ligg 25 kilometer nordvest for kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Albano Laziale» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lazio
Eufemia

Eufemia eller Euphemia (gresk ευφημία) er eit kvinnenamn av gresk opphav sett saman av ευ, 'god' og φημί 'tale'.

Eufemia er eit helgennamn og har namnedag den 16. september i Danmark. Det var namnet til fleire dronningar i mellomalderen. Ei av dei, den norske dronninga Eufemia av Arnstein, stod bak omsetjinga av Eufemiavisene, som derfor ber dette namnet. Euphêmê (gresk Ευφημη) eller Euphêmia var også namnet på ein gratie i gresk mytologi.

Kortnamna Effie og Femie/Phemie er engelske kjæleformer av Eufemia.

Kjende namneberarar
Heilage Eufemia (d. 300-åra), kristen helgen frå Bysantium
Keisarinne Eufemia (d. 520-åra), opphavleg Lupicina, gift med Justinus I av Austromarriket
Eufemia av Kiev (d. 1139), ungarsk dronning
Eufemia av Arnstein (ca. 1270), norsk dronning gift med Håkon V Magnusson
Eufemia av Pommern (d. 1330), dansk dronning gift med Kristoffer II av Danmark
Eufemia Eriksdotter (1317-ca. 1370), hertuginne av Mecklenburg og Schwerin
Eufemia de Ross (d. 1386), skotsk dronning gift med Robert II av Skottland

Annan bruk
 Hovudbelteasteroiden 630 Euphemia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Euphemia» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Kvinnenamn
Førenamn av gresk opphav
Assisi

Assisi er ein by og ein kommune i provinsen Perugia i Umbria-regionen i Italia. Byen ligg på ei høgde i Apenninane, 424 meter over havet, om lag 19 kilometer søraust for provinshovudstaden Perugia. Kommunen har nær 28 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 186 km².

Frans av Assisi, som grunnla fransiskanar-ordenen i byen i 1208, var fødd i byen. Også Chiara d'Offreducci, som grunnla nonneordenen Klarissane, var fødd i Assisi. Hovudkyrkja i byen, Basilica di San Francesco d'Assisi frå 1200-talet, fekk store skadar ved eit jordskjelv 26. september 1997.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Assisi» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Umbria
Kommunar i Perugia
Galta

Galta er ein stad i Stavanger kommune i Rogaland fylke. Galta ligg nord på Rennesøy like sør for ferjeterminalen i Mortavika på Europaveg 39.

Arkeologisk er staden kjend for funn av fleire steinalderbustader. Den eldste av dei, Galta 3, er frå rundt 10 000 år f.Kr. og blei undersøkt i 1989–1990. Galta 3 er dermed ein av dei eldste bustadene som er funne ved kysten i Sør-Noreg.

Ahrensburgkulturen 

Reiskapane som blei funne på  bustaden tyder på at steinalderfolket her tilhøyrde kulturkretsen kjend som  ahrensburgkulturen, oppkalla etter ein funnstad ved Ahrensburg nord for Hamburg i Nord-Tyskland. Kulturen har eit utbreiingsområde i Nord-Europa som strekkjer seg frå aust i Polen til Belgia, Nederland og England. I Skandinavia er han særleg representert i Danmark, men det er også gjort funn i Skåne. 
  
Heile området i det som no er sør i Nordsjøen var då fast land, og blir ofte kalla Nordsjølandet eller Nordsjøfastlandet. Det var mogleg å padla over Norskerenna i skinnbåtar.

Menneska som kom til Galta la ut på vandring frå et område lengre sør som no ligg under vatn, eller dei drog over Jylland.

Tsunami 

Området blei ramma av ei enorm flodbølgje, ein tsunami, etter eit undersjøisk skred for ca. 11 200 år sidan. Utstyret på staden blei skylt på havet og seinare lagt att i strandsona. Galta blei også teke i bruk etter ulukka.

Bakgrunnsstoff 
 «Pionerbosetningenes fenomenologi» 
 «Da tsunamien rammet» 
 «Steinalderboplass tatt av tsunami»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Galta» frå ,  den 9. juli 2013.  

Arkeologiske funn i Noreg
Steinalderen i Norden
Kulturminne i Stavanger
Orvieto

Orvieto er ein by og ein kommune i provinsen Terni i Umbria-regionen, sentralt i Italia. Kommunen har 21 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 281,1 km². Sjølve byen Orvieto ligg 325 meter over havet på restane av ein vulkan, med bratte dalsider til alle kantar ned mot det kringliggjande landskapet. 

Etruskarar hadde tilhald på staden. Byen hadde si stordomstid i seinmellomalderen, då ei stor domkyrkje vart bygt. I dag er Orvieto kjend for sin vinproduksjon og for domkyrkja som er utsmykka med verk av mellom andre Andrea Pisano, Fra Angelico og Luca Signorelli.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Orvieto» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Umbria
Vidar Busk

Vidar Busk () er ein norsk gitarist, songar, låtskrivar og plateprodusent. Han vaks opp i Langesund, men reiste til USA som 15-åring for å spele i musikkgruppa til den amerikanske bluessongaren Rock Bottom. Han turnerte i USA i flere år før han venda attende til Noreg i 1990 og vann Smugetprisen 1994.

Han fekk etter kvert fast støttemusikkgruppa og platedebuterte under namnet Vidar Busk & His True Believers med Stompin Our Feet With Joy i 1997. Albumet vart godt motteke i bluesmiljøane og det fekk NBFs Bluespris under Notodden Blues Festival. For sitt andre album, I Came Here to Rock, vart han kåra til årets artist under Spellemannprisen 1998. Etter å ha gjeve ut tre platar med drivande og swingbasert bluesrock og støttemusikkgruppa His True Believers, endra han totalt stil med sitt fjerde album Venus Texas i 2001. Musikken på det nye albumet var mykje mjukare og soulpreget og samstundes eksperimenterte han med andre stilartar. På hans neste album, Love Buzz, gjekk han enda lenger i flørten med andre musikkstilar, og hadde mellom annet med dei to rapparane Eye-n-I og Profilen. For dette albumet fekk han Spellemannprisen 2003 i klassen blues/country. Hans sjette album, Starfish, vart gjeven ut i 2005. Hans neste album, Jookbox Charade, vart gjeven ut under namnet Vidar Busk & The Voo Doodz i 2007. Han skipa deretter Vidar Busk & His Bubble Of Trouble, og gav ut albumet Troublecaster i 2011. For albumet vart han nominert til Spellemannprisen 2012 i klassen blues. Vidar Busk er kjend for å turnere mykje og har spelt på dei fleste store festivalane i Noreg, herunder Notodden Blues Festival, Ole Blues, Vossajazz med meir samt ei rekkje festivalar i Europa og USA. Busk har platekontrakt med Warner Music Norge. Han mottok Telemark fylkeskommunes kulturpris i 2004.

Eurovision

Melodi Grand Prix 2013
Busk deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, med songen «Paid My Way». Bidraget, som Busk skreiv saman med Tim Scott McConnell, vart framført på engelsk av Busk sjølv. Det enda på tredjeplass i den fyrste semifinalen og gjekk vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk i finalen er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vidar Busk» frå ,  den 3. desember 2017.  
 

Folk frå Bamble
Norske songarar
Norske gitaristar
Norske låtskrivarar
Norske plateprodusentar
Melodi Grand Prix 2013-deltakarar
Melodi Grand Prix 2013-låtskrivarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Norske bluesmusikarar
Spoleto

Spoleto er ein by og ein kommune i provinsen Perugia i Umbria-regionen i Italia. Byen ligg ved foten av Apenninane, 396 meter over havet, 63 kilometer søraust for provinshovudstaden Perugia. Kommunen har vel 38 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 350 km².

Spoleto består av ein gammal og ein ny bydel; i den nye bydelen ligg jarnbanestasjonen med samband til Perugia i nord og Roma i sør. Den gamle bydelen er omkransa av ein bymur. Ei stor borg ligg ved byen, der ligg også restane av eit romersk amfiteater. Aust for byen er ein 1800 år gammal akvedukt, vassleidninga er heva opptil 70 meter over dalbotnen. 

Kvar sommar vert kunst- og musikkstemnet Festival dei due Mondi avvikla i Spoleto.

Soge
Byen Spoletium vert nemnt fyrste gongen i historiske kjelder i 241 fvt. Etter slaget ved Trasimenarsjøen i 217 fvt. vart Spoletium angripe av Hannibal, men byen klarte å slå angrepet tilbake.

I Romarriket blomstra byen som handelsstad. Byen fekk biskop på 300-talet. Under langobardane, i 570, vart Spoleto hovudstad for eit stort og uavhengig hertugdømme. Kring 1080 gav markgrevinna Matilda hertugdømmet til pavekyrkja under pave Gregor VII.  

I 1155 øydela Fredrik Barbarossa Spoleto. Kyrkjestaten erorbra byen tilbake i 1213, under  pave Gregor IX. Då paven heldt til i Avignon vart det kjempa om makta over byen, men frå 1354 klarte kardinalen Gil Alvarez de Albornoz å få byen permanent innlemma i Kyrkjestaten. Frå 1860 har byen vore ein del av staten Italia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spoleto» frå ,  den 9. juli 2013.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Italia
Byar i Umbria
Kommunar i Perugia
Chieri

Chieri er ein by og ein kommune i provinsen Torino i regionen Piemonte i Italia. Kommunen har vel 36 000 ibuarar og eit flatemål på 54,3 km². Byen, som ligg 305 meter over havet, ligg i luftlinje 11 kilometer søraust for provinshovudstaden Torino.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chieri» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Piemonte
Montecchio Maggiore

Montecchio Maggiore er ein by og ein kommune i provinsen Vicenza i Veneto-regionen i Italia. Kommunen har i kring 24 000 ibuarar og dekker eit areal på 30,7 km². Byen ligg 72 meter over havet, og 12 kilometer vest for provinshovudstaden Vicenza.

Montecchio Maggiore gjeld for å vere den rikaste byen i Italia. Rikdommen er basert på produksjonen i ei rad ulike industrigreiner; så som garveri- og lerprodukt, smykkeindustri og  elektroteknikk med meir.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Montecchio Maggiore» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Veneto
Paternò

Paternò, siciliansk: Patennò, er ein by og ein kommune i provinsen Catania i den sjølvstendige regionen Sicilia i Italia. Kommunen har knappe 50 000 ibuarar og dekker eit areal på 144 km². Byen ligg 14 kilometer vest for provinshovudstaden Catania, 225 meter over havet, på sørskråninga av vulkanen Etna.

Folk lever i hovudsak av landbruk og handverk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paternò» frå ,  den 9. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar på Sicilia