alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tøyen

Tøyen er eit strok i Bydel Gamle Oslo i Oslo, mellom stroka Kampen, Sofienberg/Rodeløkka og Grønland, men utan klart definerte grenser. Tøyen er mellom dei områda i Oslo der folk bur tettast. Stroket er multikulturelt, med innvandrarar frå Asia, Afrika, Amerika og Aust-Europa.

«Gjødsla mark» er den etymologiske tydinga av namnet Tøyen.

Historie
Stroket har namn etter storgarden Tøyen hovudgard, som er nemnd i mellomalderskrifter. På areala etter denne garden, som Universitetet i Oslo fekk hand om i 1812, ligg no universitetets botaniske hage, dei naturvitskaplege musea, og dessutan våningshuset på Tøyen hovudgard frå 1679. Opphavleg var det meininga at sjølve universitetet skulle leggjast til Tøyen.

Tøyen skole vart teken i bruk i 1881, og utvida i 1917. Skulen hadde i åra 1913 til 1926/27 den fyrste kvinnelege overlæraren i Noreg, Pauline Bjørndal. Mesteparten av dagens elevar er minoritetsspråklege. 

Tøyen fekk i 1904 ein stasjon på jarnbana Gjøvikbanen, no haldeplass, som ligg oppe i lia ovanfor den brattlendte Tøyenparken. 

Tøyen kyrkje i Herslebs gate 43 vart vigsla i 1907. 

Munch-museet vart opna på Tøyen i 1963 og flytt til ny museumsbygning i Bjørvika i 2020.

Her ligg òg den underjordiske Tøyen stasjon på T-banen, opna i 1966.

I Tøyenparken ligg symjehallen Tøyenbadet, opna i 1976.

Bygningar og knutepunkt
Ein stor bygning frå 1910 som har vore transformatorstasjon og er dominerande plassert i terrenget ovanfor Tøyenparken, er omgjort til fleire lokale og atelier for kunstnarar og kunsthandverkarar.

Senteret på Tøyen, Tøyen Torg, har forretningar og restaurantar i fyrste høgda i høge kontorbygg. Her ligg ein filial av Deichmanske bibliotek.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Oslo byleksikon, femte utgåva, side 587-589

Strøk i Oslo
Charcot-Marie-Tooth-sjukdomen

Charcot-Marie-Tooth-sjukdomen (CMT) er ei mengd arvelege perifere nevropatiar og mellom dei mest vanlege arvelege nervesjukdomane. Sjukdomane har ulikt genetisk opphav. Kring 70% av pasientane med CMT har ei eller anna form av DNA-endring som involverer genet for perifert myelinprotein 22. Kring halvparten av pasientane har ei duplisering av dette genet, og andre har ulike mutasjonar i det.  Andre pasientar att har mutasjonar i gena som kodar for protein som neksusbeta-1-protein (GJB1 ), mitofusin-2 (MFN2), myelinprotein null (MPZ), tidleg vekstrespons 2 (EGR2) og periaksin (PRX). Totalt er over 80 gen knytte til danninga av sjukdomen.

Charcot-Marie-Tooth-sjukdomen kan gje pasientar frå milde symptom til sterk invalidisering. Symptom inkluderer muskelveikskap, muskelsvinn og kjensletap. Dei fleste pasientane opplever demyelinisering.

Charcot-Marie-Tooth-sjukdomen vart fyrst skildra i 1886 av nevrologane Jean-Martin Charcot (1825–1893), eleven hans Pierre Marie (1853–1940) og Howard Henry Tooth (1856–1925) og har namnet sitt frå desse.

Kjelder 

Sjukdommar i det perifere nervesystemet
Tøyen haldeplass

Tøyen haldeplass er ein haldeplass på jarnbanelina Gjøvikbanen på Keyserløkka ovanfor (nordaust for) Tøyenparken på Tøyen i Oslo. Haldeplassen ligg 75,2 meter over havet og 4,45 kilometer frå Oslo Sentralstasjon.

Haldeplassen er ikkje mykje brukt, og er utan andre fasilitetar enn leskur og sykkelstativ. Tilkomsten skjer frå Økernvegen, der bana går i bru over vegen. Lina er her dobbeltspora, og då det på haldeplassen ikkje er midtperrong, men perrong for kvart spor på høgre sida av sporet, sett i køyreretninga, må ein må velje tilkomstvegen på rett side av jarnbanelina før ein går opp til perrongen.

Tøyen haldeplass vart oppretta som stoppestad i 1904. Stoppestaden vart stasjon i 1912 med stasjonsbygning i jugendstil på vestsida av sporet, teikna av arkitekt Paul Armin Due (sonen til arkitekten Paul Due). I 1918 vart det bygd stasjonsmeisterbustad på austsida av sporet. Stasjonen vart utan mannskap i 1963, stasjonsbygningen rive ned i 1965 og stasjonsmeisterbustaden i 1986.

Kjelder
Oslo byleksikon, femte utgåva, side 589

Bakgrunnsstoff
Bane NOR: Tøyen haldeplass
Norsk Jernbaneklubb: Tøyen haldeplass

Sjå òg
Tøyen stasjon på T-banen

Jarnbanestasjonar på Gjøvikbanen
Jarnbanestasjonar i Oslo
Tøyen
Europaligaen 2017

Europaligaen 2017 var ei internasjonal fotballturnering for klubblag som av ulike grunnar ikkje var kvalifisert til å delta i Meisterigaen. I finalen i Europaligaen 2017 i Solna i Sverige vann Manchester United 2-0 over Ajax frå Amsterdam.

Turneringa med dei 48 deltakarlaga byrja med seriespel i grupper à fire lag. Dei to beste laga i kvar av gruppene gjekk så vidare til cupspel, eit cupspel som etter fire cuprundar vart avslutta med finale. Vinnarlaget Manchester United slo i cuprundane etter tur ut AS Saint-Étienne, FK Rostov, RSC Anderlecht etter ekstraomgangar og i semifinalane Celta Vigo. Finalist Ajax eliminerte Legia Warszawa, FC København, Schalke 04 frå Gelsenkirchen og Olympique Lyon frå turneringa.

Finalen
46 961 tilskodarar såg finalen på Friends Arena i Solna 24. mai 2017. Dei opplevde at franskmannen Paul Pogba gav Manchester United leiinga i det 18. minutt og at armenaren Henrikh Mkhitarjan la på til 2-0 i byrjinga av 2. omgang, utan at sidan Ajax makta å skåre.

Vinnarlaget Manchester United stilte med: Sergio Romero, Antonio Valencia (kaptein), Chris Smalling, Daley Blind, Matteo Darmian, Ander Herrera, Juan Mata, Marouane Fellaini, Paul Pogba, Henrikh Mkhitarjan og Marcus Rashford. Jesse Lingard, Anthony Martial og Wayne Rooney kom etter tur inn på bana i den siste delen av kampen, ut fór Mkhitarjan, Rashford og Mata.

Ajax mønstra frå start: André Onana, Joël Veltman, Davinson Sánchez, Matthijs de Ligt, Jairo Riedewald, Lasse Schöne, Davy Klaassen (kaptein), Hakim Ziyech, Bertrand Traoré, Kasper Dolberg og Amin Younes.

Dommar var Damir Skomina frå Slovenia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UEFA Europa League 2016/17» frå ,  den 23. juni 2017.  
 

Europaligaen
Fotball i 2017
Manchester United
Holmen svømmehall

Holmen svømmehall er ein kommunal symjehall på Holmen i Asker kommune som stod ferdig våren 2017. Her er det eit hovudbasseng på 25 x 21 meter med åtte baner, terapibasseng på 12,5 x 12,5 meter, treningsrom, kafe og andre tilbod. Publikum kan nytte delar av taket på hallen til å slappe av på.

Det er lagt stor vekt på tiltak som sparar energi. Symjehallen er bygd som ein stor betongkonstruksjon der bruk av lavkarbonbetong har vore eit viktig tiltak for å redusere skadelege utslepp. Om lag 80 prosent av oppvarminga vert gjort med fornybar energi. Det er ca. 500 m² med solcellepanel på taket mot sør-aust, 150 m² vertikalt monterte solcellepanel på sørveggen og solcellepanel på taket over sykkelparkeringa, og desse dekkjer om lag 12 prosent av det årlege elektrisitetsforbruket. LED-lys og styring av lyset i samsvar med dagslyset bidreg til om lag 40 prosent lågare energibruk enn med tradisjonell opplysing. Dessutan er det femten energibrønnar som hentar energi opp frå undergrunnen, og solfangarar på parkeringsområdet som lader desse brønnane med energi om sommaren. Det er valt energisparande løysingar på dei tekniske innretningane. Slik er Holmen svømmehall ein av dei mest energieffektive symjehallane i Noreg. Den økonomisk stønaden på totalt 46 millionar kroner er gjeven av Enova, Husbanken og Kulturdepartementets spelemidlar.

Plasseringa av symjehallen er i tråd med statlege retningsliner om at bustader, arbeidsplassar, institusjonar og servicebygg skal leggjast i nærleiken av kollektivknutepunkt. Både statlege, regionale og lokale planer har mindre bilkjøring som mål for å redusere bilkøane, betre luftkvaliteten, redusere utslepp av klimagassar og skape betre bumiljø. Difor skal det leggjast opp til meir gange, sykkel- og kollektivtransport. Reguleringsplanen for symjehallen refererer seg til desse føringane. Kommunedelplanen for Holmen-Slependen (vedteke 29. januar 2013) legg vekt på sambruk av parkeringsplassar mellom ulike brukergruppar og bruksføremål i Holmen sentrum, av di sambruk av parkeringsplassar både er økonomisk gunstig og krev mindre areal. Det er såleis eit mål at flest mulig skal gå, sykle eller reise kollektivt til symjehallen. I tillegg til miljø- og klimaomsyn, vil liten biltrafikk til hallen tryggje at friområdet og badeplassen Holmenskjæret, som symjehallen ligg i tilknyting til, verte eit godt rekreasjonsområde. Berre eit fåtal parkeringsplassar er difor bygd særskild for symjehallen.

Bakgrunnsstoff
Holmen svømmehall
Asker kommune om Holmen svømmehall

Idrett i Asker
Skipingar i 2017
Symjehallar i Noreg
Tøyen stasjon

Tøyen stasjon er ein T-banestasjon på Tøyen i  bydel Gamle Oslo i Oslo, og den austre stasjonen på fellestunnelen for T-banelinene gjennom sentrum av byen, der Majorstuen stasjon er den vestlege. Frå Tøyen stasjon går linene Ringen og Grorudbanen i tunnel nordover, og Furusetbanen, Lambertseterbanen og Østensjøbanen i tunnel austover. I tillegg til kvar av plattformene for austgåande og vestgåande tog, har stasjonen ei særskild plattform for tog mot sentrum som kjem frå Grorudbanen og Ringen.  

Stasjonen vart opna i 1966 som ein lekk i  T-banenettet for dei austlege delane av Oslo. Det er nedgang til stasjonen i nærleiken av senteret på Tøyen, Tøyen torg. Frå stasjonen er det gangavstand til Botanisk hage, Munchmuseet og Tøyenbadet.

Sjå òg
Tøyen haldeplass for tog på Gjøvikbanen

Furusetbanen
Grorudbanen
Lambertseterbanen
Østensjøbanen
Fellestunnelen
Skipingar i 1966
Tøyen
T-banestasjonar i Oslo
Peer Qvam
Ellen van Langen

Ellen Gezima Maria van Langen () er ein nederlandsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oldenzaal som vart olympisk meister på 800 meter under Sommar-OL 1992.

Aktiv
Etter å ha drive med fotball og friidrett til 1986, satsa Langen på springing frå neste sesong. Ho fekk sitt nasjonale gjennombrot på 800 meter i 1989 då ho som relativt ukjend vart nederlandsk meister på distansen. Under europameisterskapen 1990 vart ho nummer fire på tida 1.57,57, to sekundar under den gamle nederlandske rekorden på 800 m. Året etter gjorde ho fleire gode løp på spesialdistansen, men lukkast ikkje å ta seg til finalen ved VM 1991 i Tokyo.

I slutten av juni 1992 forbetra Langen sin eigen nasjonale 800-meterrekord til 1.56,66 i eit stemne i Hengelo. Vel fem veker seinare, i finalen under Sommar-OL 1992 i Barcelona, gjorde ho unna sitt livs løp på 800 meter. Spurtsterk som ho var, slo ho storfavoritten frå Russland, verdsmeister Lilija Nurutdinova med eit lite halvsekund og bronsevinnar Ana Fidelia Quirot frå Cuba med godt over sekundet. Vinnartida 1.55,54 er 25 år seinare framleis nederlandsk rekord. Langens olympiske gullmedalje var den fyrste til ein nederlandsk utøvar i løpsøvingane på 44 år.

Frå 1993 til ho la opp i 1998, var Langen ofte plaga med skadar. Ho deltok korkje i VM 1993 eller EM 1994. I sitt siste store meisterskap, VM 1995 i Göteborg, kom ho i mål til ein sjetteplass på 800 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 EM 1990 i Split: Nr 4 – 1.57,57
 VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøka (2.02,02 =nr 17)
 OL 1992 i Barcelona: Gull – 1.55,54, framom Lilija Nurutdinova (1.55,99)
 VM 1995 i Göteborg: Nr 6 – 1.58,98

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ellen van Langen» frå ,  den 23. juni 2017.  
 

Nederlandske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Nederland
Mellomdistanseløparar
Raised on Rock/For Ol' Times Sake

Raised on Rock/For Ol' Times Sake er eit studioalbum av Elvis Presley frå 1973. I lag med albumet Elvis, kom det ut etter den massive suksessen med Aloha From Hawaii (sjølv om heile albumet Elvis bestod av songar spelte inn før Aloha-showet). Albumet, som selde over ein million eksemplar verda over, vart spelt inn i Stax Studios i Memphis i Tennessee i juli 1973 og heime hos Presley i Palm Springs i California i september 1973. To songar frå desse innspelingane vart haldne att for albumet Good Times den neste våren. Dei første vokalspora vart spelte inn i juli 1973. «Raised on Rock» med B-sida «For Ol' Times Sake» var den einaste singelen frå albumet. Denne nådde 41. plassen på Billboard-lista og 42. plassen på countrylista i september 1973.

Albumet var eit av få som ikkje gjekk inn på albumlista i Storbritannia, men singelen «Raised on Rock» / «For Ol' Times Sake» gjekk inn på den britiske lista. Some av songane er velkjende coverversjonar som «Are You Sincere», som hadde eksistert i mange år, men somme nye songar, som den første singelen, vart skriven for Presley, eller skriven av låtskrivarar han tidlegare hadde spelt songar av, som Mark James. Tittelsporet, «Raised on Rock,» har av historikarar som Roy Carr og Mick Farren i Elvis: The Illustrated Record blitt omtalt som ein merkeleg tekst, sidan Presley syng i første person om å vere eit barn som oppdagar rock and roll gjennom plater som «Johnny B. Goode», som kom samtidig med den tidlege karrieren til Presley. 

I 1979 vart ein nedstrippa versjon av «Are You Sincere» gjeven ut på albumet Our Memories of Elvis og gjeven ut på singel. Denne nådde tiandeplassen på Billboard country-lista. I 2007 vart Raised on Rock gjeve ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med to plater som inneheldt originalalbumet og mange alternative opptak.

Innhald

Originalutgåve

2007 Follow That Dream nyutgjeving

Medverkande 

Elvis Presley – gitar, vokal
James Burton – gitar
Bobby Wood – piano
Jerry Carrigan – trommer
Tommy Cogbill – bass
Donald «Duck» Dunn – bass

Bobby Emmons – organ
Tom Hensley – bass
Charlie Hodge – gitar
Glen Spreen – strykearrangement
Ron Tutt – trommer

Reggie Young – gitar
Mary and Ginger Holliday – korvokal
Kathy Westmoreland – korvokal
Al Jackson jr. – trommer
J.D. Sumner & the Stamps – korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Raised on Rock/For Ol' Times Sake» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-album
Album produserte av Felton Jarvis
Musikkalbum frå 1973
RCA Records-album
Are You Sincere

«Are You Sincere» er ein song av Wayne Walker, opphavleg gjeven ut i 1957. Andy Williams gav ut songen på singel på Cadence Records i 1958 og han nådde då tredjeplassen på Billboard chart.

Elvis Presley spelte inn songen 24. september 1973 i heimen sin i Palm Springs i California og han vart gjeven ut på singel etter han døydde. Singelen nådde då 10. plassen på U.S. country-lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Are You Sincere» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

Songar frå 1957
Andy Williams-songar
Elvis Presley-songar
Gene McDaniels-songar
Songar frå 1958
Cadence Records-singlar
Åge Ramberg

Åge Ramberg () var ein norsk skulemann og politikar frå Larvik i Vestfold. Han representerte Vestfold og Kristeleg Folkeparti på Stortinget i til saman tolv år.

Far til Ramberg var tilsett i Norges Statsbaner. Sjølv vart han student i 1941 og tok cand.real.-eksamen ved Universitetet i Oslo i 1948 med matematikk som hovudfag. Skuleåret 1948/49 var han lektor i Sarpsborg. Sidan hadde tilsvarande stillingar ved Porsgrunn gymnas i ti år til 1959, og der etter ved Sandefjord gymnas til 1985.

Ramberg var medlem i Porsgrunn bystyre 1952-1959. Valperioden 1964-67 var han med i formannskapet i Sandar kommune. Etter kommunesamanslåing var han medlem i Sandefjord formannskap frå 1968 til -1973. Hausten 1973 vart han vald til stortingsrepresentant frå Vestfold og for Kristeleg Folkeparti. Han vart attvald i 1977, men rauk ut or Stortinget i 1981 då Kristeleg Folkeparti mista sitt mandat i fylket. Derimot lukkast Ramberg å kome inn att for ein ny fireårsperiode gjennom stortingsvalet 1985. På stortinget var Ramberg 1973-77 medlem i Sosialkomiteen, 1977-81 formann i Administrasjonskomiteen og 1985-89 medlem i Forsvarskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Norske skulefolk
Folk frå Larvik
Just a Little Bit av Rosco Gordon

«Just a Little Bit» er ein R&B-aktig bluessong spelt inn av Rosco Gordon i 1959. Songen vart ein hit på både R&B- og poplista i USA og er blitt kalla «ein av standardane innan moderne blues». «Just a Little Bit» er blitt spelt inn av mange artistar, som Little Milton og Roy Head, som òg fekk ein hit med songen.

Bakgrunn
«Just a Little Bit» vart utvikla då Rosco Gordon turnerte med West Coast blues-artisten Jimmy McCracklin. I følgje Gordon, byrja McCracklin å skrive på songen og gjekk med på at Gordon kunne skrive han ferdig og tilskrive han til begge to.  Gordon presenterte seinare ein demoversjon til Ralph Bass i King Records, som visstnok viste lita interesse for songen. Gordon møtte så Calvin Carter i Vee-Jay Records, som gjekk med på å spele han inn. Samstundes gav Federal Records, ein etikett under King Records ut ein versjon av «Just a Little Bit» av R&B-songaren Tiny Topsy, der låtskrivinga vart tilskriven Ralph Bass og fleire andre som var ukjende for Gordon. Tiny Topsy-songen, med eit popaktig arrangement, korsongarar og fløyte, nådde ikkje salslistene.

Rosco Gordon-versjonen
Rosco Gordon sin «Just a Little Bit» vart gjeven ut seint i 1959 og gjekk inn på Billboard R&B-lista i februar 1960. Ei tidleg melding av songen skildra hans som «ein rumba-blues», som synte til «den lett skamfulle, byksande piano-stilen kalla 'Rosco's Rhythm'».  Den originale Vee-Jay-singelen har Gordon som låtskrivar, men på seinare utgåver (og versjonar av andre artistar) er Bass og andre òg oppført som låtskrivarar.  «Just a Little Bit» var den fjerde (og siste) Rosco Gordon-singelen som gjekk inn på R&B-lista, der han nådde andreplassen i løpet av 17 veker på lista i 1960.  «Just a Little Bit» gjekk òg inn på Hot 100 på ein 64. plass, den einaste songen til Gordon som nådde poplista.

Påverknad og andre innspelingar
I følgje musikkskribenten Steve Turner skal blåsarlinja i opninga av den originale Roscoe Gordon-versjonen ha inspirert Paul McCartney då han skreiv Beatles-hitten «Birthday».  Fleire musikarar har spelt inn «Just a Little Bit». I 1965 nådde Roy Head topp 40 med songen og då Little Milton spelte han inn i 1969, nådde han 13. plassen på R&B-lista og 97. plassen på poplista. Andre innspelingar er: 
Them (i 1965 på albumet The Angry Young Them); 
Etta James (1967 Tell Mama); 
Magic Sam (1968 Black Magic); 
Elvis Presley (1973 Raised on Rock/For Ol' Times Sake); 
Rory Gallagher (1973 Tattoo).
Jerry Lee Lewis (1974 Southern Roots); 
Slade (1974 Old New Borrowed and Blue); 
The Animals (1977 Before We Were So Rudely Interrupted); 
Joe Louis Walker (1990 Live at Slim's, Vol. 2); and 
Johnny Winter (1997 Live in NYC '97).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Just a Little Bit (Rosco Gordon song)» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1959
Bluessongar
Singlar frå 1960
Vee-Jay Records-singlar
Singlar frå 1965
Singlar frå 1969
Roy Head-songar
Etta James-songar
The Animals-songar
Elvis Presley-songar
Them-songar
Rory Gallagher-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Slade-songar
Johnny Winter-songar
Little Milton-songar
Three Corn Patches

Three Corn Patches er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller og først spelt inn av T-Bone Walker og gjeven ut i 1972 på dobbeltalbumet Very Rare. I juli 1973 vart han spelt inn av Elvis Presley i studioet til Stax Records i Memphis. Dette var den siste kjende, nye songen Presley spelte inn av låtskrivarduoen som var ansvarleg for Presley-klassikarar som «Hound Dog» og «Jailhouse Rock».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Three Corn Patches» frå ,  den 23. juni 2017. 
 

T-Bone Walker-songar
Elvis Presley-songar
Songar frå 1972
Songar skrivne av Jerry Leiber og Mike Stoller
Elvis: A Legendary Performer Volume 1

Elvis: A Legendary Performer Volume 1 er eit samlealbum av Elvis Presley som kom ut i 1974 på RCA Records. Det består av 14 spor, der 12 av dei er songar og to av dei intervju med Presley. Det selde til gullplate den 8. januar 1975 og platina og dobbelt platina den 15. juli 1999 i USA. Albumet opnar med den første innspelinga hans frå 1954, «That's All Right», songen som starta karrieren hans hos Sun Records. 

Til slutt var det gjeve ut fire delar i denne serien dei neste ti åra, og Presley var den einaste artisten utanom Glenn Miller som hadde fleire delar i denne A Legendary Performer-serien hos RCA. Dette første albumet inneheld konsertopptak som ikkje var gjevne ut før av songar frå TV-sendinga til Presley frå 1968, ein alternativ versjon av den første kjende innspelinga hans for Sun Records («I Love You Because»), og den første amerikanske utgjevinga av «Tonight's All Right for Love» frå den europeiske utgåva av G.I. Blues. Dei to intervjua vart opphavleg gjevne ut på RCA Victor i 1958 som EP-en Elvis Sails. 

Sjølv om RCA Victor hadde gjeve ut alternative opptak av Presley sine studioopptak tidlegare, til dømes i 1958 då to forskjellige opptak av songen «Lover Doll» frå filmen King Creole vart gjevne ut på det offisielle filmmusikkalbumet og den nyutgjevne EP-en King Creole Volume 1—var dette første gongen selskapet seriøst gav ut slikt materiale. Det var likevel først etter Presley døydde at omfanget av tidlegare ikkje-utgjevne opptak skaut fart, som på Elvis: A Legendary Performer Volume 3 (1979).

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elvis: A Legendary Performer Volume 1» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-album
Musikkalbum frå 1974
RCA Records-album
Good Times av Elvis Presley

Good Times er eit studioalbum frå 1974 av Elvis Presley og det 20. studioalbumet hans i rekkja. 

Albumet var bygd opp rundt førstevala frå ei innspeling i Stax Studios i Memphis i desember 1973 og to songar, «I've Got a Thing About You Baby» og «Take Good Care of Her», som var att etter innspelinga i Stax i juli 1973. Songane på albumet har varierande stil og sjanger. Albumet kom ut same dag som innspelinga av Elvis: As Recorded Live On Stage In Memphis vart gjort, og tittelen kom frå songen «Talk About the Good Times». Mange songane er coverversjonar av hittar på den tida, som «Spanish Eyes» og «She Wears My Ring». Albumet hadde ein viss suksess då det kom ut og gjekk til topps på Cashbox-lista og gjekk inn på albumlista i Storbritannia. 

Originale eksemplar av LP-en med klistermerke på omslaget er særs sjeldne og går for store summar på auksjonsstader. 

Albumet inneheldt to singlar, som begge vart hittar: «I've Got a Thing About You Baby» som nådde fjerdeplassen på country-lista og 39. plassen på poplista, og «My Boy» som gjekk til topps på Adult Contemporary-lista, 14. plassen på countrylista og 20. plassen på poplista.

Innhald

Originalutgåve

Follow That Dream-utgåva

Medverkande 
J.D. Sumner & The Stamps - korvokal
Mike Leech - strykar- og blåsearrangement
Glen Spreen - string arrangement on «I've Got a Thing About You Baby»
Al Pachucki, Dick Baxter, Mickey Crofford, Mike Moran - lydteknikarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Good Times (Elvis Presley album)» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
CPL1-0475 Good Times Guide på The Elvis Presley Record Research Database
AFL1-0475 Good Times Guide på The Elvis Presley Record Research Database

Elvis Presley-album
Musikkalbum frå 1974
Album produserte av Felton Jarvis
RCA Records-album
Take Good Care of Her

«Take Good Care of Her» er ein amerikansk song frå 1961 skriven av Arthur Kent og Ed Warren, og spelt inn av Adam Wade. Han nådde 21. plassen på R&B-lista og sjuandeplassen på Hot 100. I songen snakkar forteljaren til brudgommen til eks-kjærasten.

Andre versjonar
I 1966 nådde Sonny James toppen av countrylista med songen. Det var den fjerde av 23 songar han hadde på toppen av denne lista. 

̇Seinare det året spelte Mel Carter inn songen og nådde 78. plassen på den amerikanske poplista. 
 I 1973 spelte Elvis Presley inn ein versjon av songen som B-side til songen «I've Got a Thing About You Baby».
Same året nådde Johnny Mathis 40. plassen på Adult Contemporary-lista med songen.

Lister

Adam Wade

Sonny James

Johnny Mathis

Elvis Presley

Bobbie Evans

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Take Good Care of Her» frå ,  den 23. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1961
Singlar frå 1966
Singlar frå 1974
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Sonny James-songar
Elvis Presley-songar
Gene McDaniels-songar
Johnny Mathis-songar
Capitol Records-singlar
Songar frå 1961