alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
David Rudisha

David Lekuta Rudisha () er ein kenyansk friidrettsutøvar som har spesialisert seg på 800 meter. Han er både verdsmeister og olympisk meister på distansen.

Aktiv
Rudisha vart afrikansk meister på 800 meter både i 2008 og 2010. Den 22. august 2010 sprang han på eit toppstemne i Berlin inn til ny verdsrekord på distansen med tida 1.41,09, og sletta dermed den 13 år gamle rekorden til kenyansk-danske Wilson Kipketer. Ei veke seinare forbetra han rekorden til 1.41,01 i italienske Rieti.

I 2011 vann Rudisha VM-gull i Daegu framom sudanesaren Abubaker Kaki og russiske Jurij Borsakovskij, vinnartid 1,43,91. Året etter stod han for ein fantastisk prestasjon då han leia 800-meteren under Sommar-OL i London frå så å seie start til mål. Med vinnartida 1.40,91 forbetra han verdsrekorden for tredje gong.

Rudisha er den fyrste av masai-stammen som har vunne OL-gull. Far hans, Daniel Rudisha, vann OL-sølv med Kenya sitt lag på 4 x 400 meter stafett under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Lekuta Rudisha» frå ,  den 13. august 2015.  
 

Kenyanske mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Afrikameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Félix Sánchez

Félix Sánchez () er ein hekkeløpar som representerer Den dominikanske republikken. Han er fødd i New York City, og busett i delstaten California. Sánchez har vunne to VM-gull, to OL-gull og eitt VM-sølv på 400 meter hekk i tida 2001-12. Hans personlege rekord på spesialdistansen, 47,25 sekundar, oppnådde han då han vart verdsmeister i Paris i 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Félix Sánchez» frå ,  den 13. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå Den dominikanske republikken
Olympiske meistrar for Den dominikanske republikken
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Hekkeløparar
Folk frå Manhattan
Dwight Phillips

Dwight Phillips () er ein USA-amerikansk lengdehoppar., fødd i Decatur i delstaten Georgia. Han vann fire VM-gull og eitt OL-gull i tida 2003-11. Sin personlege rekord oppnådde han under eit stemne i Eugene i Oregon i juni 2009, han hoppa då 8,74 meter i 1,2 sekundmeters motvind. Det var det lengste lengdehoppet på 18 år.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dwight Phillips» frå ,  den 13. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Lengdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Christian Taylor

Christian Taylor () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Fayetteville i delstaten Georgia som tevlar i tresteghopp og har ein personleg rekord i øvinga på 18,29 meter, nokon som gjev han (2015) fjerdeplassen på verdsrankinga. Han vart verdsmeister i tresteghopp i 2011 og og vann den olympiske gullmedaljen under Sommar-OL 2012 i London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Taylor (athlete)» frå ,  den 13. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Tresteghopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2012
Parkar og grøntområde i London

Parkar og grøntområde i London omfattar åtte kongelege parkar og fleire private felleshagar sentralt i byen, mange ulike typar parkområde drivne av dei ulike bydelane i London og i nokre høve av City of London Corporation eller den landsomfattande organisasjonen National Trust.

Parkane og grøntområda utgjer 38,4 % av byarealet. Dette gjer London til den tredje «grønaste» storbyen i verda, etter Singapore og Sydney.

Kongelege parkar

Dei kongelege parkane i London var opphavleg jaktområde som tilhøyrde  krona. Med auka utbygging av London blei nokre av desse parkane tekne vare på og opna for allmugen som offentlege grøntområde. 
Parkane dekkjer til saman 1976 hektar. 
Dei blir drivne av Royal Parks Agency og patruljerte av Royal Parks Constabulary.

Dei åtte kongelege parkane i sentrale London er:

 Green Park 16 hektar
 St. James's Park - 34 hektar
 Greenwich Park - 73 hektar
 Hyde Park - 140 hektar
 Kensington Gardens - 111 hektar
 Regent's Park - 197 hektar
 Bushy Park - 450 hektar
 Richmond Park - 955 hektar

Private felleshagar

På mange opne plassar omkransa av hus finst private felleshagar kalla garden squares. Desse blei laga for folk busette i husa like ved, men nokre av dei er no opne for allmugen. Nokre av desse er Russell Square i Bloomsbury, Lincoln's Inn Fields i Holborn og Soho Square i Soho. I Kensington og Chelsea finst over hundre garden squares som berre er opne for lokale.

Bydelsdrivne parkar

Fleire parkar blei laga i byen frå midten av 1800-talet til andre verdskrigen. Desse blir drivne av dei ulike bydelane. 

Crystal Palace Park i Sør-London, 80 hektar
Victoria Park 86,18 hektar 
Alexandra Park, 80 hektar
Battersea Park, 83 hektar

Andre område

Andre større grøntområde i londonbydelane er mellom anna
Hampstead Heath, 320 hektar
Clapham Common, 89 hektar
Wandsworth Common, 73 hektar (180 acres)
Wimbledon Common, rundt 460 hektar
Epping Forest, 2476 hektar
Trent Park 169 hektar
Hainault Forest Country Park 136 hektar
Mitcham Common  182 hektar
South Norwood Country Park 47 hektar
Wildspace Conservation Park 645 hektar
Thames Chase 9842 hektar

Desse områda stammar frå den tidlegare lansbygda som er blitt verna frå den omsluttande byen, og har gjerne ein uformell eller halvnaturleg karakter. Vidare finst ein del større gravplassområde som har ein parkliknande natur, til dømes Highgate Cemetery der mellom anna Karl Marx og Michael Faraday er gravlagde. Det finst også ein del spesielle hagar og parkar som  Royal Botanic Gardens i Kew og den kongelege hagen ved Hampton Court Palace. Alle bydelande i Ytre London inneheld delar av det verna «grøne beltet» rundt byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Parks and open spaces in London» frå ,  den 14. august 2015.

Bakgrunnsstoff
London Parks and Gardens Trust
London Landscape Architecture Visitors Guide 
 Green-Spaces Guide to London
Green Spaces Near You in London
Teddy Tamgho

Teddy Tamgho () er ein fransk tresteghoppar, fødd i Paris. Han vart verdsmeister i øvinga i 2013 med eit hopp på 18,04 m, hans aller lengste nokon gong. I 2010 fekk han bronsemedaljen i tresteg ved EM i friidrett 2010. Elles vann han innandørs-EM i 2010 og innandørs-VM i 2011, den siste tevlinga med gjeldande (2015) innandørs verdsrekord; 17,92 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Teddy Tamgho» frå ,  den 14. august 2015.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Brittney Reese

Brittney Davon Reese () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Inglewood som spesialiserte seg i lengdehopp. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2009, 2011, 2013 og 2017, og vart olympisk meister i 2012. I tillegg sanka ho to OL-sølv og tre gullmedaljar i VM innandørs.

Aktiv
Med ny personleg rekord på 7,10 m vann Reese lengdetevlinga under VM i friidrett 2009 i Berlin. Kort etter sigra ho i spesialøvinga også då IAAF-finalen fann stad i Thessaloníki, med eit bestehopp som målte 7,08 meter. I 2010 gjekk ho til topps i lengdehopp under innandørs-VM, og vann lengde samanlagt i IAAF Diamond League.

Sommaren 2011 forbetra Reese den personlege rekorden til 7,19 m i Eugene, og ho forsvarte VM-tittelen under friidretts-VM i Daegu i august månad. Ho vann ein suveren siger då ho forsvarte innandørs VM-tittelen i Istanbul i 2012 med eit hopp på 7,23 m. I 2012 vart Reese olympisk meister i lengdehopp under Sommar-OL 2012 i London. Vinnarhoppet målte 7,12 m. Sesongen etter tok Reese tredje rake VM-tittel utandørs då ho med 7,01 m viste nigerianske Blessing Okagbare, 6,99 m, til andreplass.

I 2016 hoppa Reese 7,22 m ved innandørs-VM i Portland, hennar tredje VM-triumf innandørs. Om sommaren presterte Reese livsbeste med eit hopp på 7,31 meter. Seks veker seinare hoppa ho 7,15 m i OL-finalen 2016, enda dermed på sølvplass etter landskvinna Tianna Bartoletta. Med eit bestehopp på 7,02 m vart Reese året etter verdsmeister i lengdehopp for fjerde gong.

Reese slutta som aktiv etter ho kneip sølvmedaljen i OL i Tokyo 2021, ho og Ese Brume frå Nigeria hoppa 6,97 m som best, men Reese hadde det beste nestlengste-hoppet.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 6,60 m
OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 6,76 m
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 7,10 m, framom Tatjana Lebedeva (6,97 m)
VM 2011 i Daegu: Gullmedalje - 6,82 m, framom Olga Kutsjerenko (6,77 m)
OL 2012 i London: Gullmedalje - 7,10 m, framom Jelena Sokolova (7,07 m)
VM 2013 i Moskva: Gullmedalje - 7,01 m, framom Blessing Okagbare (6,99 m)
VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (6,39 m =nr 14)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 7,15 m, bakom Tianna Bartoletta (7,17 m)
VM 2017 i London: Gullmedalje - 7,02 m, framom Darja Klisjina (7,00 m)
VM 2019 i Doha: Utslått i kvalifiseringa (6,52 m =nr 13)
OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 6,97 m, bakom Malaika Mihambo (7,00 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brittney Reese» frå ,  den 14. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Lengdehopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2012
Deltakarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under sommar-OL 2020
Sad Angel

«Sad Angel» er ein song av Fleetwood Mac, skriven av gitaristen og vokalisten Lindsey Buckingham. Songen vart gjeven ut i 2013 på EPen Extended Play. Det var den einaste singelen frå EPen og nådde 125. plassen på singellista i Storbritannia.

«Sad Angel» var i lag med ein annan song av Buckingham, «Miss Fantasy», ment for utgjeving før verdsturneen deira i 2013 starta. Dette skjedde ikkje og han vart i staden gjeven ut på Extended Play.

Medverkande
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
John McVie – bassgitar
Lindsey Buckingham – akustisk gitar, elektrisk gitar, klaverinstrument, solovokal
Stevie Nicks – korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sad Angel» frå ,  den 14. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 2013
Singlar frå 2013
Songar skrivne av Lindsey Buckingham
Valerie Adams

Valerie Kasanita Adams () er ein newzealandsk friidrettsutøvar frå Roturoa. Ho vann samtlege gullmedaljar i kulestøyt i verdsmeisterskapane og sommar-OL i tida 2007-13; fire VM-gull og to OL-gull.

Aktiv
193 cm høge Adams vann bronsemedaljen i Helsinki-VM 2005. Året etter støytte ho over 20 meter for fyrste gong, med 20,20 m toppa ho årsstatistikken. Under VM 2007 i Osaka presterte ho personbeste med 20,54 meter og kneip dermed gullmedaljen, seks centimeter framom Nadzeja Ostaptsjuk. Dei komande åra forbetra Adams sin personlege rekord til 20,56 m i 2008 og til 21,07 m i 2010. Ho forsvarte fyrsteplassen i verdsmeisterskapen i så vel 2009, som i 2011 og 2013. Under VM 2011 i Daegu presterte ho sitt livs lengste kulestøyt, 21,24 meter var godt over meteren lengre enn det sølvmedaljør Astapsjuk nådde. Etter 2014 var Adams tidvis hemma av skadar og kom ikkje opp mot tidlegare nivå. Likevel lukkast ho å vinne OL-sølv i 2016 og OL-bronse i 2021.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
VM i 2003 i Paris:  Nr 5 - 18,65 m
OL 2004 i Aten: Nr 8 - 18,56 m
VM i 2005 i Helsinki: Bronsemedalje - 19,62, bakom Olga Rjabinkina (19,64 m)
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje - 20,54 m, framom Nadzeja Ostaptsjuk (20,48 m) 
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje - 20,56 m, framom Natallja Mikhnevitsj (20,28 m) 
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 20,44 m, framom Nadine Kleinert (20,20 m) 
VM 2011 i Daegu: Gullmedalje - 21,24 m, framom Nadzeja Ostaptsjuk (20,05 m) 
OL 2012 i London: Gullmedalje - 20,70 m, framom Jevgenija Kolodko (20,48 m) 
VM 2013 i Moskva: Gullmedalje - 20,88 m, framom Christina Schwanitz (20,41 m) 
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 20,42 m, bakom Michelle Carter (20,63 m)
OL i 2021 i Tokyo: Bronsemedalje – 19,62 m

Ho var ei tid gift Valerie Vili.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valderie Adams» frå ,  den 26. april 2022.  
 

Newzealandske kulestøytarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for New Zealand
Olympiske sølvmedaljevinnarar for New Zealand
Newzealandske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Newzealandske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Newzealandske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Newzealandske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under VM i friidrett 2003
Deltakarar under VM i friidrett 2005
Deltakarar under VM i friidrett 2007
Deltakarar under VM i friidrett 2009
Deltakarar under VM i friidrett 2011
Deltakarar under VM i friidrett 2013
Armbandsur

Armbandsur er klokker av høveleg storleik til å bere om handleddet, og vert festa til handleddet med ei reim av lær eller kunststoff, eller med ei ledda stållenkje.
Urskiva kan vere utforma for å syne tida analogt eller digitalt. Eit analogt ur har visarar som er festa i sentrum av urskiva og sveiper over ein sirkel som er delt inn i tolv timer og seksti minutt. Ein lang visar peiker på minuttinndelinga og ein stutt visar peikar på timeinndelinga. Dessutan kan det vere ein tynn visar som syner sekunda i eitt minutt, og eit felt som syner dagens dato og namnet på dagen.  Eit digitalt ur syner tida med tal i timer, minutt og sekund, og er vanlegvis elektrisk drivne med eit lite batteri.

Analoge ur kan vere drivne med ei spiralstålfjør som må strammast anten manuelt eller automatisk ved hjelp av ein mekanisme som nytter dei rørslene som uret vert utsett for under bruk, eller uret kan vere elektrisk drive med eit lite batteri. Både analoge elektrisk drivne ur og digitale ur er såkalla kvartsur, det vil seie at dei nytter mineralet kvarts i ein elektronisk svingekrins (kvartsoscillator) for å måle tida.

Armbandsur kan vere vasstette, og elles vere utstyrt med ulike andre funksjonar enn berre å syne tid og dag.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Klokker
Lommeur

Lommeur er små klokker (ur) laga for å takast med i ei lomme på eit plagg.

Lommeur er vanlegvis utstyrt med ei lekkje som i andre enden har ein ring til å opne, eller eit klips, slik at uret kan festast til plagget på eit vis som gjer det lett å take det fram or lomma og sjå på det utan å miste det. Slike ur har framfor alt vore nytta av menn, som vanlegvis hadde det i ei lomme på vesten, med lenka festa i eit av knapphola på vesten.

Dei fyrste lommeura vart laga på byrjinga av 1500-talet. Dei vart vanlege på 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, og vart ofte nytte som ei konfirmasjonsgåve som markerte at guten hadde vorte mann. Men framover på 1900-talet måtte lommeura etter kvart vike plassen for armbandsura. Dei er likevel framleis i sal, jamvel med moderne kvarts-urverk.

Ein variant av lommeura er dei «syster-ura» som sjukepleiarar gjerne har festa hengande til uniforma, altså ikkje i ei lomme. Urskiva er tilpassa dette viset å bere uret på.

Sjå òg 

 Tambak

Klokker
LaShawn Merritt

LaShawn Merritt () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Portsmouth i delstaten Virginia som internasjonalt tevlar i 400-metersløp. Han vann seks VM-gull og to OL-gull på 400 meter og 4 x 400 m stafett i tida 2007-13. Merritt vart olympisk meister på 400 m i 2008, og verdsmeister på same distansen under VM i friidrett 2009 og 2013. Hans personlege rekord på på 400 m er 43,74 sekundar, oppnådd i VM i friidrett 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «LaShawn Merritt» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2008
David Oliver

David Oliver () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd i Denver i delstaten Colorado, som tevlar i 110 meter hekk. Han vart verdsmeister i øvinga i 2013, og vann bronsemedaljen under Sommar-OL 2008. Hans personlege rekord på 110 meter hekk er 12,89 sekundar og vart oppnådd 16. juli 2010 i Paris.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Oliver» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Hekkeløparar frå USA
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Sanya Richards-Ross

Sanya Richards-Ross () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd i Kingston i Jamaica, som internasjonalt tevlar i 400-metersløp. Ho vann fem VM-gull og fire OL-gull på 400 meter og 4 x 400 m stafett i tida 2003-12. Richards-Ross vart verdsmeister på 400 m i 2009, og olympisk meister på same distansen under Sommar-OL 2012 i London. Hennar personlege rekord på 400 m, 48,70 sekundar, oppnådd i Aten 16. september 2006, er også landsrekord for USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sany-Richards-Ross» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Sally Pearson

Sally Pearson, til 2010 Sally McLellan, () er ein australsk friidrettstutøvar frå Sydney som spesialiserte seg på korthekken. Ho vart verdsmeister på 100 meter hekk i 2011 og olympisk meister i same øvinga i 2012. Dessutan vann ho OL-sølv i 2008 og VM-sølv i 2013.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i 2003 i Paris: Utslått i forsøka på 4 x 100 m
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane på 100 m hekk
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje på 100 m hekk - 12,64, bakom Dawn Harper (12,54)
VM 2009 i Berlin: Nr 5 på 100 m hekk - 12,70
VM 2011 i Daegu: Gullmedalje på 100 m hekk - 12,28, framom Danielle Carruthers (12,47)
OL 2012 i London: Gullmedalje på 100 m hekk - 12,35, framom Dawn Harper (12,37)
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje på 100 m hekk - 12,50, bakom Brianna Rollins (12,44)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sally Pearson» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Australske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Australia
Hekkeløparar
Sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Diskografien til Eagles

Eagles er eit USA-amerikansk rockeband, som sidan debuten i 1972 har gjeve ut sju studioalbum, to konsertalbum, åtte samlealbum, i tillegg til to videoalbum og 29 singlar. Av desse singlane har fem av dei toppa Billboard Hot 100 i USA. Eagles har i alt 17 singlar som har nådd topp 40 på singellista i USA, i tillegg til fleire hittar på Adult Contemporary-lista.

Det bestseljande studioalbumet deira er Hotel California frå 1976, som har seld til 16× platinaplater hos Recording Industry Association of America. Tittelsporet på dette albumet vart den fjerde førsteplassen deira i USA og selde òg til platinaplate. 

The Eagles har gjeve ut det mestseljande albumet på 1900-talet i USA. Samlealbumet Their Greatest Hits (1971–1975) selde meir enn 26 millionar eksemplar frå det kom ut og ut 1999.

I 2007 gav Eagles ut det første heile albumet med nye songar på nesten 30 år, med Long Road Out of Eden. Albumet debuterte på toppen av albumlistene i mange land, inkludert i Noreg og Storbritannia. ALbumet hadde fem singlar som alle nådde topp 40 på adult contemporary-lista, og selde til 7x platinaplater i USA.

Studioalbum

Konsertalbum

Samlealbum

Videoar

Singlar
Singlar

Andre songar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eagles discography» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Eagles
Diskografi
Eagles av Eagles

Eagles er debutalbumet til rockebandet Eagles, gjeve ut i 1972. Albumet vart spelt inn i Olympic Studios i London med produsenten Glyn Johns. Albumet vart ein umiddelbar suksess for det unge bandet og nådde 22. plassen på den amerikanske albumlista, og selde til platinaplate. Albumet inneheldt tre singlar som nådde topp 40 på singellista i USA med «Take it Easy», «Witchy Woman» og «Peaceful Easy Feeling». Dei tre singlane nådde høvesvis 12., 9. og 22. plassen. Albumet spelte ei stor rolle i å popularisere countryrockstilen frå Sør-California. I 2003 vart albumet rangert på 374. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Singelen «Take It Easy» er med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over «500 songar som forma Rock and Roll». Albumet var meint for ei utgjeving i kvadrofonisk lyd, og fekk til og med eit kvadrofonisk kataolognummer, men kom aldri ut på dette formatet. I dokumentarfilmen History of the Eagles avslørte Glenn Frey at bandet var alle på peyote då bileta til omslgaet vart tekne i Joshua Tree nasjonalpark.

Utgjeving

Robert Christgau meinte at bandet skreiv gode songar, men var usikker på kor autentisk countryrøtene deira var og meinte at det dei produserte var «elegant og syntetisk--glimrande, men falskt.» Bud Scoppa i Rolling Stone meinte at dei hadde «respektert» countryrock-bakgrunn, og at etter Jackson Browne sitt debutalbum, var dette den beste debutplata i 1972.

Ettermæle
William Ruhlmann i Allmusic oppsumerer albumet i si melding om albumet som balansert når det kjem til låtskrivinga, men at dei tre hitsinglane vart sungen av Frey og Henley, som sidan skulle dominere bandet. Rolling Stone hadde albumet på 364. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene i 2003 og skreiv at albumet «skapte ein ny mal for tilbakelent L.A. countryrock». Albumet var med i boka til Robert Dimery, 1001 Album You Must Hear Before You Die.

Innhald

Medverkande
 Glenn Frey – gitarar, slidegitar, vokal
 Don Henley – trommer, vokal
 Bernie Leadon – gitarar, banjo, vokal
 Randy Meisner – bassgitar,  vokal

Produksjon
 Gary Burden – design
 Henry Diltz – fotografi
 Glyn Johns – produsent, lydteknikar

Singlar
«Take It Easy/Get You in the Mood» - Asylum 11005; utgjeve 1. mai 1972
«Witchy Woman/Early Bird» - Asylum 11008; utgjeve 1. august 1972
«Peaceful Easy Feeling/Tryin'» - Asylum 11013; utgjeve 1. desember 1972

Lister
Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eagles (album)» frå ,  den 15. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Eagles-album
Debutalbum frå 1972
Elektra Records-album
Asylum Records-album
Album produserte av Glyn Johns
 368
 207
Jennifer Suhr

Jennifer Suhr (), til 2010 Jennifer Stuczynski, er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Fredonia i delstaten New York, som vart olympisk meister i stavhopp i 2012 og vann OL-sølv i 2008 og VM-sølv i 2013 i same øvinga. Ho er nasjonal rekordhaldar i stavhopp med 4,92 m (2008), og sette den 2. mars 2013 innandørs verdsrekord med 5,02 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jenn Suhr» frå ,  den 15. august 2015.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Stavhopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Jessica Ennis-Hill

Jessica Ennis () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sheffield som internasjonalt tevla i mangekamp. Ho vart verdsmeister 2009 og 2015, europameister 2010 og olympisk meister 2012 i sjukamp. I den sistnemnde tevlinga, som fann stad på olympiastadion i London, sette ho britisk rekord med 6 955 poeng.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Nr 8 - 6 287 poeng
VM 2007 i Osaka: Nr 4 - 6 469 poeng
VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 6 731 poeng, framom Jennifer Oeser (6 493 p)
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje - 6 823 poeng, framom Natalja Dobrynska (6 778 p)
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje - 6 751 poeng, bakom Tatjana Tsjernova (6 880 p)
OL 2012 i London: Gullmedalje - 6 956 poeng, framom Lilli Schwarzkopf (6 649 p)
VM 2015 i Beijing: Gullmedalje - 6 669 poeng, framom Brianne Theisen-Eaton (6 554 p)
OL 2016 i Rio: Sølvmedalje - 6 775 poeng, bakom Nafissatou Thiam (6 810 p)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jessica Ennis» frå ,  den 15. august 2015.  

Folk frå Sheffield
Britiske friidrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012