alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Warm Ways

«Warm Ways» er ein song framført av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Songen vart skriven Christine McVie. I oktober 1975 vart «Warm Ways» gjeven som den førte singelen frå albumet Fleetwood Mac i Storbritannia. Han vart ikkje gjeven ut som singel i USA, der «Over My Head» vart den første singelen i staden for.

Singelversjonen av songen, gjeven ut for radio, er noko forkorta og litt annleis enn versjonen som finst på Fleetwood Mac. Singelen nådde ikkje salslista i Storbritannia, der berre den fjerde singelen frå albumet, «Say You Love Me», klarte å nå lista då albumet først kom ut.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Warm Ways» frå ,  den 19. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Great Rock Diskografi. Martin C.Strong. Page 378. ISBN 1-84195-312-1

Bakgrunnsstoff
 

Fleetwood Mac-songar
Songar frå 1975
Singlar frå 1976
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Keith Olsen
Papiljott

Papiljott (frå fransk papillote, av papillon, 'sommarfugl') er ein rull av papir, skinn, gummi, plast eller metall som ein kan rulla hårlokkar omkring for å gjera det krøllete. Ordet kan også visa til krøller laga på dette viset.

Papiljottering tek lang tid i høve til krølltong, men er meir skånsamt for håret. Det kan også gje meir fylde enn anna type krølling.

Ein kan bruka papiljottar over natta eller gjennom dagen før ein tek dei ut. Det kan vera stor skilnad på om det er akseptabelt å visa seg ute med papiljottar i håret eller ikkje.

Kjelder

«Papiljott» (14. februar 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 12. april 2015.

Bakgrunnsstoff

Hårutstyr
Franske ord og uttrykk
Morten Jentoft

Morten Jentoft () er ein norsk journalist og forfattar. Han har i fleire år vore tilsett i NRK, mellom anna i NRK Finnmark, og som utanrikskorrespondent i Russland frå 1996 til 2000. Han talar mellom anna samisk, finsk og russisk, og NRK har nytta han som ekspert og utsend medarbeidar i Finland, Polen, Russland og andre land i det tidlegare Sovjetunionen. Jentoft har skrive flere bøker om kontakten mellom nordmenn og russarar på Nordkalotten. Radio Moskva (2012) handlar til dømes om den norske redaksjonen i sovjetisk og russisk radio frå 1938. 

Jentoft overtok som korrespondent i Moskva etter Hans Wilhelm Steinfeld i september 2014.

Bibliografi
 Verkebyllen: Om menneskeskjebner og agenter i kald krig, Tiden, 1995 (med Odd Isungset)
 De som dro østover: Kola-nordmennenes historie, Gyldendal, 2001
 Mennesker ved en grense: En beretning om folk i Øst-Finnmark i historiens drama, Gyldendal, 2005
 Døden på Kola, Gyldendal, 2008
 Radio Moskva, Gyldendal, 2012
  Finland 1918, Gyldendal, 2018

NRK-journalistar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Bergen
VM i fotball 1966

Verdsmeisterskapen i fotball 1966 vart avvikla i England i tida 11. -30. juli 1966. Kampane fann stad på åtte arenaer i sju ulike byar; London (Wembley og White City), Birmingham, Liverpool, Manchester, Sheffield, Middlesbrough og Sunderland. Vertslandet England vart verdsmeister etter å ha vunne 4-2 over Tyskland i finalen. Portugiske Eusébio vart toppskårar i turneringa med sine ni nettkjenningar.

Turneringsformatet var det same som i dei to føregåande VM-turneringane. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, og dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til kvartfinalane. England, Vest-Tyskland, Portugal og Sovjetunionen vart gruppevinnarar og fekk fylgje av Uruguay, Argentina, Ungarn og overraskingslaget Nord-Korea. Tittelforsvaren Brasil rauk ut etter å ha tapt 1-3 for både Ungarn og Portugal.

Frå kvartfinalane tok alle dei fire gruppevinnarane seg vidare til semifinalespel. Portugal vann 5-3 over Nord-Korea i ein høgdramtisk kamp der nordkoreanarane valsa over Portugal og leia 3-0 etter 22 minuttars spel. Fire mål av Eusébio snudde kampen i Portugals favør. 

Begge semifinalane enda 2-1: Vest-Tyskland sigra over Sovjetunionen på Goodison Park i Liverpool, medan Bobby Charlton skåra begge måla då England vann over Portugal på Wembley i London. Også bronsefinalen enda 2-1, her vart José Torres matchvinnar for Portugal to minuttar før fløyta lydde for full tid.

Gruppespelet

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Finalen

Finalen vart spelt på Wembley stadion i London om ettermiddagen 30. juli med 97 000 tilskodarar til stades.

Helmut Haller gav Vest-Tyskland leiinga etter 12 minuttar, og Geoff Hurst utlikna fire minuttar seinare. Martin Peters sende England opp til 2-1 i det 78. minutt. Kort før ordinær tid var over, fekk vesttyskarane frispark. Etter frisparket greide sidebacken Wolfgang Weber å putte ballen over målstreken ved nærast stolpe. Ti minuttar ut i fyrste ekstraomgang sende Hurst av garde eit skot som trefte tverliggjaren og spratt ned på mållinja. Ballen vart dømd i mål, ei mykje omdiskutert avgjerd. I det 120. minutt, då publikum var klar til storme bana for å feire sigeren, skåra Hurst sitt tredje mål. Han er den einaste mannlege spelaren som har skåra tre mål i ein VM-finale i fotball. Kapteinen Bobby Moore kunne heve Jules Rimet-pokalen som prov på at England var verdsmeister i fotball.

Verdsmeistrar for England vart: Gordon Banks, George Cohen, Jackie Charlton, Bobby Moore (kaptein), Ray Wilson, Nobby Stiles, Alan Ball, Martin Peters, Bobby Charlton, Geoff Hurst og Roger Hunt.

Tysklands mannskap: Hans Tilkowski, Horst-Dieter Höttges, Willi Schulz, Karl-Heinz Schnellinger, Wolfgang Weber, Franz Beckenbauer, Wolfgang Overath, Helmut Haller, Uwe Seeler (kaptein), Sigfried Held og Lothar Emmerich.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1966 FIFA World Cup» frå ,  den 19. juli 2015.

Bakgrunnsstoff
 VM-finalen 1966

 
Verdsmeisterskapar i fotball
Fotball i 1966
Serai

Serai (gjennom fransk sérail og italiensk seraglio frå tyrkisk, opphavleg persisk سرای, saray, for 'hotell, palass') kan visa til ein bustad, eit losji eller vertshus i ørkendistrikt der karavanar i eldre tid kunne ta inn (sjå karavanserai). I tyrkisk samanheng har ordet også vore brukt om palasset eller haremet til sultanen.

Omgrepet er mellom anna kjend frå operaen Die Entführung aus dem Serail av Mozart.

Kjelder

«Serai» (18. april 2011). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 19. juli 2015.

Tyrkiske ord og uttrykk
Ord av persisk opphav
Bustader
Bobby Moore

Robert Frederick Chelsea Moore, kjend som Bobby Moore (), var ein engelsk fotballspelar, verdsmeister med England under VM på heimebane i 1966.

Moore, som var fødd i Barking, debuterte for West Ham United i september 1958. Fram til våren 1974 spelte han 544 ligakampar for London-klubben. Med West Ham vann han FA-cupen i 1964 og Cupvinnarcupen året etter. I mars 1974 vart Moore overført til byrivalen Fulham FC mot 25 000. Våren 1975 spelte Fulham seg fram til finalen i FA-cupen, der klubben møtte nettopp West Ham. Kampen enda med tap 0-2 for Moores nye klubb. Han gav seg i Fulham våren 1977 etter 124 ligakampar, alle i 2. divisjon. 

Moore spelte 108 landskampar for England i tida 1962 til 1973, i heile 90 av kampane var han kaptein. Han var med i verdsmeisterskapane 1962, 1966 og 1970. I 1966 fekk han æra av å leie England til VM-siger på Wembley med 4-2 over Vest-Tyskland etter ekstraomgangar. Han skåra to landslagsmål. 

Moore døydde i London av kreft, 49 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bobby Moore» frå ,  den 19. juli 2015.  

Engelske fotballspelarar
Fulham-spelarar
West Ham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Folk frå Barking i London
The Elder Scrolls III: Morrowind

The Elder Scrolls III: Morrowind er eit open-world fantasy action RPG-videospel utvikla av Bethesda Game Studios, og utgjeven av Bethesda Softworks og Ubisoft. Det er det tredje hovudspelet i The Elder Scrolls-serien, etter The Elder Scrolls II: Daggerfall, og før The Elder Scrolls IV: Oblivion. Spelet kom ut i 2002 i Nord-Amerika til Microsoft Windows og Xbox. Spelet fekk gode tilbakemeldingar, selte over fire million kopiar og vann meir enn 60 prisar, inkludert Game of the Year. Det blei gjeve ut to utvidelsespakkar til PC: Tribunal og Bloodmoon. Båe blei inkludert i  Morrowind: Game of the Year Edition, som kom ut den 30. oktober 2003 til både PC og Xbox.

Hovudhistoria i Morrowind føregår på Vvardenfell, ei øy i Dunmer-provinsen Morrowind, som ligg i riket Tamriel. Morrowind er langt frå dei meir siviliserte landa i vest og sør som var i Daggerfall og The Elder Scrolls: Arena. Historia handlar om guddommen Dagoth Ur i det vulkanske Red Mountain, som ynsker å oppnå makt og frigjere Morrowind frå det imperialistiske styre. Morrowind er designa med ein fri form for spelemåte i tankane, med mindre vekt på spelet si hovudhandling enn forgjengarane sine. Dette valet fekk blanda tilbakemelding, men spelet blei rost for den omfattande og detaljerte speleverda.

Modifisering
Utviklaren av Morrowind, Bethesda Softworks, gir spelarar høvet til å attskapa verda med ei rekkje verktøy, slik som The Elder Scrolls Construction Set, som gjer at spelaren kan oppretta nye og redigera på speleverda, rasane og meir. Spelaren sin karakter kan til dømes bli så sterk eller kjapp som brukaren ynskjer, noko som tillèt spelaren å oppleva spelet på ein måte som normalt ikkje ville vera mogleg innanfor mekanikken til spelet. Desse modifiseringane, også kalla plugins eller berre mods, er vanlegvis lett å installera og kan endra på nesten alt i spelet. Plugins kan inkludera nye skapningar, våpen,  rustningar, oppdrag, NPC-ar, rasar, butikkar, hus, byar og meir. Per 2014  er Morrowind  sitt modifikasjonssamfunnet endå aktivt. Døme på prosjekt oppretta av spelarane er til dømes Morroblivion og Skywind, som forsøkjer på å attskapa den opphavlege Morrowind-provinsen i seinare Eldar Scrolls-spel. Andre modifikasjonar endrar eller forbetrar dei grafiske aspekta av spelet, slik som belysning, 3D-modellar, fargar og teksturar. Det finst tusenvis av modifikasjonar laga av spelarane sjølv, men det er òg offisielle mods laga av Bethesda, slik som dømes Siege at Firemoth, som ligg på den offisielle nettstaden deira.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Elder Scrolls III: Morrowind» frå ,  den 19. juli 2015.

Bakgrunnsstoff 
The Elder Scrolls offisielle heimeside
The Elder Scrolls III: Morrowind på Internet Movie Database

The Elder Scrolls
Fantasy-videospel
Xbox-spel
Windows-spel
Dataspel frå 2002
The Elder Scrolls II: Daggerfall

The Elder Scrolls II: Daggerfall er eit fantasy open world action RPG-videospel utvikla og utgiven av Bethesda Softworks og i 1996 for MS-DOS. Det er ein oppfølgjar til The Elder Scrolls: Arena og er det andre hovudspelet i The Elder Scrolls-serien. Det er det fyrste spelet i serien som blei vurdert som Mature. Den 9. juli 2009 gjorde Bethesda Daggerfall gratis å laste ned på heimesida deira, som ei feiring for 15-årsdagen til The Elder Scrolls-serien.

Speleoppsett
Som i alle The Elder Scrolls-spel, må ikkje spelaren utføre noko spesiell questline eller lage ein spesiell type karakter, men har frie val. Daggerfall har eit system der ein kan lage sine eigne trylleformlar med forskjellege effektar gjennom Mages Guild. Andre funksjonar i spelet inkluderer eit fortryllingsystem til karakteren sitt utstyr, som har liknande konsept som trylleformelsystemet, moglegheita til å kjøpe hus og skip, eit utval av klede og utstyr, dynamiske politiske relasjonar mellom riker, moglegheita til å bli ein vampyr, varulv og meir.

Det politiske systemet består av ei rekkje med av laug, ordenar og religionar, alle med unike oppgåver og oppdrag for spelaren. Ved å bli med i og bidra i desse organisasjonane blir måten NPCar og andre organisasjonar ser spelaren på påverka.

Handling
Daggerfall er ein by i heimlandet til Breton-rasen, High Rock. Spelaren er send her på personlig førespurnad frå keisaren. Daggerfall si hovudhistorie har seks avslutningar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Elder Scrolls II: Daggerfall» frå ,  den 19. juli 2015.  

The Elder Scrolls
Dataspel frå 1996
Fantasy-videospel
The Elder Scrolls III: Tribunal

The Elder Scrolls III: Tribunal er den fyrste utvidinga til Bethesda Game Studios The Elder Scrolls III: Morrowind. Ho føregår i byen Mournhold, hovudstaden i Morrowind, som ligg i den større byen Almalexia. Tittelen refererer til dei tre «Levande Gudane», kjend som The Tribunal.

Speleoppsett
I staden for direkte å endra på den opphavlege spelverda, er byen Mournhold berre tilgjengelig gjennom teleportering. Spelaren kan ikkje sveve medan han er i Mournhold, fordi levitasjon ville avsløra at himmelen i Mournhold er som eit tak (sjølv om spelet seier at det er forbode av di det fornærmar Almalexia).

Ei endring som fylgde med utvidinga var ein modifikasjon av Morrowind  sitt dagbok-system. I det opphavlege spelet kan spelaren si dagbok bli ekstremt lang og tungvint. Tribunal gjer at ein kan sortere innlegga etter oppdraga i staden for kronologisk rekkjefylgje. Ein annan ny funksjon er Museum of Artifacts, der eigaren av museet vil betale spelaren halvparten av verdien av ein gjenstand (opp til 30 000 gull) for svært sjeldne gjenstandar frå Morrowind. Dette er meir enn spelaren kan få for gjenstanden enn på nokon anna butikk. Museet startar med ein gjenstand, Stendarr sin hammar, og sett nye gjenstander til utstilling etter kvart som dei blir selt til museet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Elder Scrolls III: Tribunal» frå ,  den 20. juli 2015.

Bakgrunnsstoff
The Elder Scrolls III: Tribunal  på DMOZ
The Elder Scrolls III: Tribunal på MobyGames

Dataspel frå 2002
Fantasy-videospel
The Elder Scrolls
Torre Annunziata

Torre Annunziata er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 43 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 7,54 km². Byen ligg inst i Napolibukta ved foten av Vesuv, 20 km sør for Napoli.

Torre Annunziata er ein industriby med våpenfabrikkar, farmasøytisk industri og skipsverft. Tidlegare hadde byen eit stort jarnverk og mange produsentar av matvarer.

Byen vart øydelagd ved vulkanutbrotet til Vesuv i år 79. Den gjenreiste byen vart så øydelagd ved eit nytt utbrot i 1631.

Ein romersk villa i bydelen Oplontis vart graven ut or vulkanmassane på 1960/70-talet, og er saman med Pompeii og Herculaneum med på UNESCO si verdsarvliste.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Torre Annunziata» frå ,  den 20. juli 2015.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Fotball-VM 1970

Verdsmeisterskapen i fotball 1970 vart avvikla i Mexico i tida 31. mai til 21. juni 1970. Kampane fann stad på fem arenaer i like mange byar; Mexico-byen, Guadalajara, Leon, Toluca og Puebla. Brasil vart verdsmeister for tredje gong etter å ha vunne 4-1 over Italia finalen, og kunne ta med Jules Rimet-pokalen heime og behalde han. Vesttyske Gerd Müller vart toppskårar i turneringa med sine ti skåringar.

Turneringsformatet var det same som i dei tre føregåande VM-turneringane. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, og dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til kvartfinalane. Sovjetunionen, Italia, Brasil og Vest-Tyskland vart gruppevinnarar og fekk fylgje av vertslandet Mexico, Uruguay, England og Peru.

I kvartfinalane vann Brasil 4-2 over Peru og Italia med 4-1 over Mexico. Dei to andre kvartfinalane gjekk til ekstraomgangar før Uruguay og Vest-Tyskland var klar for semifinalespel, og Sovjetunionen og England var utslegne or turneringa.

Brasil tok seg til finalen med 3-1 over Uruguay. Den andre semifinalekampen vart ei høgst minneverdig affære; Italia tok tidleg leiinga 1-0 og heldt denne til ordinær tid var så godt som ute. Då dukka den vesttyske forsvarsspelaren Karl-Heinz Schnellinger opp og utlikna. I ekstraomgangane eksploderte kampen, Vest-Tyskland tok leiinga 2-1 før Italia snudde til 3-2. Deretter utlikna Vest-Tyskland på ny, før midtbanespelaren Gianni Rivera avgjorde til 4-3 i det 111. minutt.

Gruppespelet

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Finalen

Finalen fann stad 21. juni på Estadio Azteca i Mexico-byen framfor 107 192 tilskodarar.
Brasil var det førande laget i kampen. Ved pause stod det 1-1 etter at Pelé sende Brasil i føringa og Roberto Boninsegna utlikna for Italia. Midtvegs i andre omgang gjekk Brasil opp i både 2-1 og 3-1, før den brasilianske lagkapteinen Carlos Alberto Torres gjorde eit raid frå sin forsvarposisjon og fastsette sluttresultatet til 4-1. Sigeren gjorde at Brasil, som det fyrste landet, tok sitt tredje napp i Jules Rimet-pokalen, som dermed var deira til odel og eige.
  
Brasil sitt vinnarlag bestod av Félix Miéli, Carlos Alberto Torres, Hércules Brito, Wilson Piazza, Everaldo Marques, Clodoaldo, Gérson de Oliveira, Jairzinho, Pelé, Tostão og Roberto Rivellino.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «FIFA 1970 World Cup» frå ,  den 20. juli 2015.  

 
Verdsmeisterskapar i fotball
Fotball i 1970
Charitum Montes

Charitum Montes (latin for Charitumfjella) er ei fjellrekkje på Mars som grensar av Argyre Planitia i sør. Ho spenner over eit område kring 1000 kilometer langt. Ho er synleg frå jorda i større teleskop og har mange store nedslagskrater.

Kjelder  
 PIA07040: Charitum Montes - NASA Photojournal
 Charitum Montes: a cratered winter wonderland - ESA

Bakgrunnsstoff  

Fjell på Mars
Rjukan-Notodden industriarv

Rjukan-Notodden industriarv er ein verdsarvstad i Vestfold og Telemark, oppretta for å verna industrilandskapet rundt Rjukan og Notodden, med jarnbane og jarnbaneferjer på Tinnsjå. Verdsarvstaden er sentrert rundt utnyttinga av vasskraft frå innsjøen Møsvatn og vassdraget derifrå, ned gjennom Tinnsjå og ned til Heddalsvatnet og Tinnåa, der det vart bygt vasskraftverk og storskalaindustri på Norsk Hydro for å produsere kunstgjødsel av naturbasert nitrogen. Komplekset omfattar òg transportsystemet, med privatjarnbanene Rjukanbanen og Tinnosbanen, og Tinnsjøferjene  DF «Ammonia» og MF «Storegut», tilføring av strøm, busetnad og ei rekkje byinstitusjonar knytte opp mot leiing og arbeidarar i dei to byane og fabrikkar.

Rjukan-Notodden industriarv blei ført opp på den tentative verdsarvlista i 2009 saman med Odda–Tyssedal industriarv. 5. juli 2015 vart staden ført opp på verdsarvlista.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Verdsarv i Noreg
Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg
Kulturminne i Notodden
Kulturminne i Tinn
Cernusco sul Naviglio

Cernusco sul Naviglio er ein by og ein kommune i provinsen Milano i regionen Lombardia i Italia. Kommunen har 32 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 13,3 km². Byen ligg 133 meter over havet, og grensar i nord til Provinsen Monza og Brianza.

Kjøkenutstyrsprodusenten ALI Group har hovudkontoret sitt i Cernusco.

Gaetano Scirea, lagkapteinen på Italia sitt vinnarlag under fotball-VM 1982, var frå Cernusco sul Naviglio.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cernusco sul Naviglio» frå ,  den 20. juli 2015.  
 

Byar i Lombardia
Byar i Italia
Magshimim

Magshimim (hebraisk skrift מַגְשִׁימִים, tyder 'Draumeoppfyllarar') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Yehud og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 771.

Moshaven vart skipa i 1949 av demobiliserte soldatar frå det israelske forsvaret. Dei fekk seinare med seg andre israelarar og immigrantar frå Polen.

Mellom anna er hovudnæringa i moshaven basert på blomstereksport og produksjon av printarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Magshimim» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Jordbruksunionen
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Sde Warburg

Sde Warburg (hebraisk skrift שְׂדֵה וַרְבּוּרְג) er ein moshav shitufi i Sentral-Israel i Israel, grunnlagd i 1938 som ei tårn og palisade-busetjing av immigrantar frå Tyskland. Han er ein del av Drom HaSharon regionale kommune og ligg nord for Kfar Saba.

Han er kalla opp etter botanikaren og sionistleiaren Otto Warburg.

Guinness rekordbok

Sde Warburg har rekorden i Guinness rekordbok for verdas største salat, med ei vekt på 10 260 kg. Hendinga fann stad 10. november 2007 og var ein del av 70-årsjubileet til moshaven.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sde Warburg» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Sde Warburg

Moshavar
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Busetnader grunnlagd i 1937
1937 i Israel
Matan i Israel

Matan (hebraisk skrift מתן, tyder Gåve) er ein fellesbusetnad sentralt i Israel. Han ligg nær Yarhiv og Nirit og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2007 var folketalet 3 300.

Landsbyen vart grunnlagd i 1995 og tok namnet frå Bibelen, meir spesifikt Salomos ordtak 18:16;
Gåver opnar dører og gjev tilgang til dei store.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Matan, Israel» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Stylight, Matan, Israel 

Fellesbusetnader i Israel
Busetnader grunnlagde i 1995
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1995 i Israel
Sdei Hemed

Sdei Hemed (hebraisk skrift שְׂדֵי חֶמֶד, tyder «dei herlege åkrane») er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Kfar Saba og dekkjer 2 000 dekar og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 773.

Moshaven vart grunnlagd i 1952 av bybuarar som ønskte seg ein jordbrukslivsstil. Namnet er henta frå Jesaja 32:12;
Dei klagar over brysta, over dei herlege åkrane, over dei grøderike vinstokkane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sdei Hemed» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1952
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1952 i Israel
Tzofit

Tzofit (hebraisk skrift צוֹפִית) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Kfar Saba og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 890.

Moshaven vart grunnlagd på landområde kjøpt av Jewish National Fund i 1933 av ei 50 mann stor gar'in-gruppe.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Tzofit» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Offisiell nettstad 

 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1933
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1933 i Palestina
Tzur Natan

Tzur Natan (hebraisk skrift צוּר נָתָן, tyder Natanberget) er ein moshav shitufi sentralt i Israel, vest i Samaria. Han ligg på ein åstopp, 170 meter over havet, på ein kam ved foten av Samariaåsane. Han ligg sør for Tayibe og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 237.

Moshaven vart grunnlagd i 1966 som ei Nahal-busetjing av Hashomer Hatzair-medlemmar, og vart kalla opp etter Nathan Simons. Han vart sivilisert eit år seinare av tidlegare medlemmar av Beitar-ungdomar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tzur Natan» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Nahal-busetnader
Busetnader grunnlagde i 1966
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1966 i Israel
Yarhiv

Yarhiv (hebraisk skrift יַרְחִיב, tyder «[han] vil utvide») er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Jaljulia, Matan og Nirit og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 736.

Moshaven vart grunnlagd i 1949 av demobiliserte IDF-soldatar. Namnet er henta frå Femte mosebok 12:20:
Når Herren din Gud utvidar grensene dine slik han har lova deg, og du seier: «Eg vil eta kjøt» fordi du har hug på kjøt, då kan du eta kjøt så mykje du vil.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yarhiv» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Yarkona

Yarkona (hebraisk skrift יַרְקוֹנָה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Sharonsletta nær Hod HaSharon og Petah Tikva og høyrer til Drom HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 355.

Moshaven vart grunnlagd i 1932 og vart kalla opp etter den nærliggande Yarkonelva.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yarkona» frå ,  den 20. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1932
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1932 i Palestina