alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Datasnoking

Datasnoking er å uløyves bryta seg inn på andre sine datamaskinar for å utnytte eller endre data, eller for å nytta maskina til eigne føremål. Nokre driv med datasnoking som fritidssyssel, medan andre gjer det for å få tak i informasjon eller for å nytta datamaskina til å spreia søppelpost, for tilgangsnektingsåtak, osb. 

Kriminelle bryt seg inn på andre sine datamaskinar for å nytta dei til ljossky aktivitet som å freista å få tak i passord til nettbankar, personnummer (nettfiske), eller for å gjera det vanskelegare å spora dei når dei går til åtak på andre maskinar. Hemmelege tenester til statar driv òg med datasnoking i samband med spionasje og føretak kan nytta datasnoking i samband med industrispionasje, der målet er å få tak i foretningsløyndomar til konkurrentar. 

Datasnokarar nyttar ulike metodar, som trojanar, shellcode, falske e-postar, nettfiske, nettsidekapring, osb.

Tiltak mot datasnoking 
Det finst fleire tiltak for å unngå datasnoking, som å nytta brannmur, antivirusprogram og å syta for å ha oppdatert systemprogramvare og brukarprogram. Eit effektivt tiltak kan vera å ikkje opna vedlegg til e-post frå ukjente avsendarar og ikkje gå inn på nettstadar ein ikkje har tillit til. Ein vanleg måte å bryta seg inn på andre sine maskinar på er å leita opp ukrypterte trålaust nett, så når ein nyttar skile er det viktig at ein er nøye med å passa på at trafikken er kryptert.

Sjå òg 
 Trojan
 Tilgangsnektingsåtak
 Søppelpost

Datatryggleik
Finn Bryn

Finn Bryn () var ein norsk arkitekt. Han vart uteksaminert frå Noregs tekniske høgskole i 1916 og byrja å arbeide for Georg Greve i Bergen frem til 1917, der han gjekk over til å arbeide under Arnstein Arneberg fram til 1922. I 1921 teikna han sommarhuset ved Bergensleden for Wesenberg. I 1922 var Bryn med på å skipe arkitektkontoret Finn Bryn og Johan Ellefsen i Oslo. I 1939 fekk Finn Bryn oppdrag å teikne Noregs paviljong til verdsutstillinga i New York, og året etter hadde han eigen praksis i Oslo.

Bryn er mellom anna kjend for universitetsbygg på Blindern i Oslo, Aftenpostens hus og Molde domkyrkje. Saman med mellom anna Bernt C. Lange og Håkon Christie var han involvert i restaureringa av Ringsaker kyrkje på 1960-talet. Bryn vart tildelt St. Olavs Orden i 1971.

Litteratur 

St. Olavs Orden
Norske arkitektar
Bonnie Tyler

Bonnie Tyler () er ein britisk popsongar. Ho er kjend for den særprega hese stemma si som ho fekk etter å ha fjerna nokre knutar på stemmebanda. Ho har vunne fleire prisar og har mellom annna vorte nominert til Grammy-prisen tre gonger.

Hits 

Bonnie Tyler gav ut sin fyrste singel i 1975. I 1976 gav ho ut hit-en «Lost in France», og ho platedebuterte med The World Starts Tonight i 1977. Året etter kom ho ut med slageren «It's a Heartache» som vart populær både i Noreg og mange andre land. Suksessen til Bonnie Tyler heldt fram utover 1980-åra, då ho gav ut den kanskje aller mest kjende songen hennar, «Total Eclipse of the Heart» i 1983. Andre hits ho har hatt er «Bitterblue»,  «Fool's Lullaby» og «Sally Comes Around». Tyler sin suksess avtok noko utover 1990-åra, men ho har gjeve ut studioalbum heilt fram til i dag. Albumet Rocks and Honey frå 2013 har vorte hennar sekstande studioalbum.

Eurovision 

Den sjuande mars vart det kunngjort at Bonnie Tyler vart sendt for å representera Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö. Tyler vart utvald av ein intern BBC-jury, slik Engelbert Humperdinck vart utvald på same måten til Eurovision i Baku året før. Bonnie Tyler vil då framføra balladen «Believe in Me» i ein alder av 61 år.

Liste over studioalbum 

 The World Starts Tonight (1977)
 Natural Force (1978)
 Diamond Cut (1979)
 Goodbye to the Island (1981)
 Faster Than the Speed of Night (1983)
 Secret Dreams and Forbidden Fire (1986)
 Hide Your Heart (1988)
 Bitterblue (1991)
 Angel Heart (1992)
 Silhouette in Red (1993)
 Free Spirit (1995)
 All in One Voice (1999)
 Heart Strings (2003)
 Simply Believe (2004)
 Wings (2005)
 Rocks and Honey (2013)

Kjelder 

, forfattar: Jon Vidar Bergan.
 Diskografien er henta frå Engelsk Wikipedia, 6. april 2013.

Fotnotar 

Walisiske songarar
Britiske songarar
Britiske popartistar
Britiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Ringsaker kyrkje

Ringsaker kyrkje er ei steinkyrkje med både krossform og basilikaform i Ringsaker kommune i Innlandet. Kyrkja stod ferdig  kring midten av 1100-åra og er vigd til Heilag Olav. Tverrskipa  vart lagt til og koret utvida i gotikk på 1200-talet, tårnspiret (64 m)  vart reist i 1694. Stilistisk er kyrkja i slekt med Gamle Aker kyrkje, Nikolaikyrkja på Gran og den gamle domkyrkja på Hamar. Stilidealet var Hallvardskatedralen som låg nordaust for torget i Gamlebyen i Oslo.

Ronald Fangen er gravlagd ved Ringsaker kyrkje.

Bygget
Byggverket er i kalkstein og har 400 godkjende plassar (Kyrkjebyggdatabasen oppgjev 300 plassar). Kyrkja er prostesete i Ringsaker prosti og soknekyrkje for Ringsaker.

Tårnspiret når 64 meter over bakken og er bygd av Iver Helmen frå Gran i 1694. Det var ei viktig pilegrimskyrkje fram til reformasjonen då pilegrimsvandringane tok slutt. I nyare tid er den ofte vitja av vår tids pilegrimsvandrarar og andre turistar. Den er kjent for god akustikk og det er mange konsertar med klassisk kyrkjemusikk - kyrkja blir også brukt til innspelingar.

Fotnotar

Kjelder
 Ekroll, Øystein, Stige, Morten, Havran, Jiri, Middelalder i stein bind 1 i serien Kirker i Norge, Oslo 2000, ISBN 82-91399-09-3

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Ringsaker
Kyrkjer i Ringsaker prosti
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Krosskyrkjer i Noreg
Basilikaer i Noreg
Kulturminne i Ringsaker
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Innlandet
Flora i Stjørdal

Flora, eller Floren, er ei bygd i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Flora ligg mellom Hegra og Meråker. Ein person som bur der vert kalla florbygg.

Bygda sitt sentrum, Flornes, ligg på nordsida av Stjørdalselva, og har samband med Europaveg 14 på nordsida gjennom Fylkesveg 27 og Flornes bru. Det er elles og vegsamband til Vigdenes i Forradalen. På Flornes finst mellom anna Floren kapell, Flora oppvekstsenter (med Flormo skole), campingplass og daglegvarebutikk. Elevane ved Flormo skole soknar til Hegra ungdomsskole for vidare skulegang.

Flornes stasjon på Meråkerbanen vart opna som Floren stasjon 17. oktober 1881, skifta namn til Flora stasjon i april 1921, og til Flornes stasjon 1. januar 1924. Stasjonen har vore  utan folk på vakt sidan 1. mars 1971.

Bruk av «Flora» som bygda sitt namn vart godkjend av Statens kartverk i 1968. Flora utgjer grunnkrinsane Floren nordre og Floren søndre i delområde Hegra, og dei hadde til saman 272 innbyggjarar ved folke- og bustadteljinga i 1990. «Floren» er opphavleg dativsform av «Flora».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Flora (Stjørdal)» frå ,  den 6. april 2013.  
 

Stjørdal kommune
Jernbaneferje

Ei jernbaneferje er ei ferje som fraktar tog over vatn der det er for langt eller for djupt for ei bru.

Noregs einaste jerbaneferje gjekk over Tinnsjøen og knytte Tinnosbanen til Rjukanbanen. Ho vart oppretta i 1909 og lagt ned i 1991.
I tillegg vart det frakta godsvogner på sambandet Kristiansand-Hirtshals.

I Danmark har det vore fleire jernbaneferjer. Alle innanlands er no erstatta av bruer og tunnelar under vatn.

Jarnbanedrift
Jarnbanemateriell
Ferjer
Luftkost

Luftkost er eit verktøy nytta for å måla bilete. Arbeidsprinsippet er det same som for sprøytepistolar nytta for å lakkera bilar. Målinga vert tilført gjennom eit røyr omslutta av eit anna røyr med større diameter som det vert blese luft gjennom. Når lyftstraumen passerer gjennom dysa søkk trykket og det strøymer måling ut gjennom opningen på det indre røyret og blandar seg med lufta. Storleiken på målingdråpane vert regulert ved å justera posisjonen til dysa. 

Biletkunst
Målarverktøy
Planovergang

Ein planovergang er ein stad der ei jernbane eller sporveg kryssar ein offentleg eller privat veg i same plan. 

Ved planovergangar kan det skje alvorlege ulykker. I tillegg sinkar dei vegtrafikken der mange tog passerer i løpet av dagen. Ved usikra planovergangar kan toga passere i opptil 130 km/t. Er overgangen sikra med bom kan toga passere med opptil maks 160 km/t i Noreg). Ved bygging og utbetring av jernbanar og tunnelbanar søkjer ein derfor å unngå dei. Der dette ikkje er mogleg eller ein vurderer det som ulønsamt, er det ved offentleg veg påbode å sikre dei med bommar, lys og/eller lydsignal. I tillegg kan ein betre sikta ved f.eks. å rydde vekk buskar og kratt, evt. legge om vegen. Før-og-etter-undersøkingar tyder på at automatiske bommar gir best sikring. Men nærare 90 % av planovergangane i Noreg (3426 av 3751 i 2007) er på privat veg, og dei aller fleste av desse (3259 i 2007) har ei uvakta grind eller inga sikring. Årleg blir det lagt ned ca. 100 planovergangar i Noreg. i starten 2013 var det 3142 planovergangar på banar der det går regelmessig trafikk. Totalt var det om lag 3539 overgangar.

Referansar
Denne artikkelen bygger på «Planovergang» frå ,  den 5. mai 2013.  
  

Jarnbane
Vegtransport
Landevegslokomotiv

Landevegslokomotiv er eit namn som vart nytta om sjølvgåande vogner (bilar) før ordet automobil vart teke i bruk. Hans Torgersen Vestby til dømes kalla automobilen sin for «landeveislokomotiv».

Bakgrunnsstoff 
 Treff på «landeveislokomotiv» i digitaliserte bøker og aviser i Nasjonalbiblioteket

Bilar
Stambane

Stambane er ei jernbanelinje som blir rekna som hovudlinje. I Noreg reknar ein banane mellom landsdelane som stambanar.

Omgrepet kjem opphavleg frå Sverige der ein tidlegare offisielt nytte stambane om banar eigd av staten i motsetnad til privatbanar.

Stambanar i Norge
 Nordlandsbanen
 Dovrebanen
 Rørosbanen
 Bergensbanen
 Sørlandsbanen

Stambanar i Sverige

Jarnbane
Nikolaikyrkja på Gran

Nikolaikyrkja er den største av to steinkyrkjer frå mellomalderen på Granavollen i Gran kommune i Innlandet fylke. Dei to kyrkjene ligg tett ved sida av kvarandre og går under namnet Søsterkyrkjene. Den eldste av dei to, Mariakyrkja, stod truleg ferdig då Nikolaikyrkja vart bygd kring 1150. Den har 250 sitjeplassar, og var truleg kyrkje for Hadeland. Den er oppført som ein basilika, med midtskip og to sideskip der kraftige romanske søylerekker løftar taket over ytterveggane og gir luft i rommet. Den har firefasa ribbekvelving over midtskipet med to travéar og tønnekvelving i sideskipa. Veggane er kvitkalka, med koret innramma av ein steinboge.

Galleri

Litteratur
 Ekroll, Øystein, Stige, Morten, Havran, Jiri, Middelalder i stein bind 1 i serien Kirker i Norge, Oslo 2000, ISBN 82-91399-09-3
 
 
Sven Rosborn, 2014, Søsterkirkene og Steinhuset på Granavollen : Studier i eldre norsk steinbyggerkunst. [Gran 2014]: Stiftelsen Steinhuset på Gran. ISBN 978-82-999607-0-0

Bakgrunnsstoff
 
 Gran/Tingelstad kyrkjelyd
 

Kyrkjer i Gran
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Kyrkjer i Hadeland og Land prosti
Basilikaer i Noreg
Kulturminne i Gran
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Innlandet
Sigurd Eldegard

Sigurd Eldegard () var ein norsk skodespelar, dramatikar, teatersjef og forfattar. Han var teatersjef på Det Norske Teatret 1918-1920, og han skreiv det første nynorskstykket oppført på Nationaltheatret. I følgje Norsk Biografisk Leksikon tilhøyrde han «de fremste blant dem som brøytet vei for nynorsk dramatisk diktning og teaterkunst».

Bakgrunn
Sigurd var den femte i ein søskenflokk på tolv. Foreldra var Sjur Eldegard og Johanna Vetti. Faren var bonde, spelemann og bjørnejeger. Sigurd voks opp på Eldegarden ein fjellgard mellom Årdalstangen og Øvre Årdal. Eldegardselvi med fossen renn litt bortanfor husa. Han gifta seg i 1895 med Mathilde, fødd Wettre. Eldegard var farbror til spelemannen Sigurd S. Eldegard. Under krigen var han medlem av Nasjonal Samling, og han hadde ei sentral rolle ved Det Norske Teatret under krigen.

Skodespel
Sigurd Eldegard tok artium (1889) og krigsskulen, før han braut av og byrja som skodespelar ved Christiania Theater i 1891, debuten var i Henrik Ibsens Hærmendene på Helgeland. Frå 1901 var han ved Nationaltheatret, der han fortsette fram til 1931, med eit avbrot på to år som sjef ved Det Norske Teatret 1918-20.

Han debuterte som forfattar i 1903 med skodespelet Fossegrimen («trollspel i fire vendingar»), om Myllarguten, eit musikalsk og visuelt eventyr. Stykket vart oppført på Nationaltheatret først gong 29. januar 1905 som det første stykket på landsmål. Fossegrimen vart framført 140 gongar på fire år og var ein økonomisk suksess for Nationaltheateret. Musikken var ved Johan Halvorsen og hardingfele vart brukt saman med teaterets orkester. «Her sod eit stort slag for norsk spelkunst, og det vart ein stor siger», skreiv Halvdan Koht.

Eldegard skreiv i alt tolv drama og tre romanar. Desse hadde bibelske tema som Kong Saul (1904), nasjonalpatriotiske stykke som Ei heimkoma (1906) og Gamlelandet (1913), samtidsdrama som Hemngir (1914), slektsdrama som Knivane (1918) og komedien Når det kjem, så kjem det (1923). Det siste stykket vart sett opp på Det Norske Teatret i 1924 som Bygdefiff og vart ein kassasuksess med over 200 framsyningar. Han skreiv også barneteater og stykke for amatøroppsetningar, og han omsette fleire stykke. Forfatterskapet har vorte karakterisert som «Med den intime kjennskapen han hadde til teatret innanfrå, fekk han ei sikker evne til å byggje opp eit teaterstykke. [Det vart] ofte suksess når teaterstykka hans kom fram på scena; han nådde fram til publikum og skapte ein god og folkeleg kunst».

Han var med i nokre filmar, mellom anna Kristine Valdresdatter (stumfilm, 1930), Kaksen på Øverland (1920), Viddenes folk (1928), Liv (1934) og Gullfjellet (1941).

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval 
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978

Bakgrunnsstoff
 Om Sigurd Eldegard i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske teatersjefar
Folk frå Årdal
Nynorskforfattarar
Norske dramatikarar
Norske skodespelarar
Forfattarar frå Årdal
Norske romanforfattarar
Ole Gregor Liljedahl Barman

Ole Gregor Liljedahl Barman () var ein norsk jurist og forfattar. Barman var lensmann i Bærum 1939-1967, og hadde permisjon 1951-1953 for å vere sjef ved Det Norske Teatret. Han hadde ei rad verv mellom anna som formann i Norges lensmannslag 1938-1955, medlem av Det norske teaters styre 1947-1951, medlem av Forfatterforeningens styre 1934-1946. 

Han var son av presten Gregorius Elisæus Barman og soneson av presten Ole Barman.

Verk
 Fast i fjellet (roman) 1930 
 Ein mann gjekk heim (roman) 1933, dramatisert og oppført på Det Norske Teatret 1936 
 Han Kristafor-Knut og andre karar (noveller) 1927 
 Sjørop (noveller) 1928
 Gjenta som elska fanden oppført 1953
 Draumen (noveller) 1968

Kjelder

Norske juristar
Norske forfattarar
Folk frå Ålesund
Norske teatersjefar
Skansen stasjon

Skansen stasjon er ein jernbanestasjon på Dovrebanen ved Ila i Trondheim. Stasjonen har status som haldeplass og vart opna i 1893. Stasjonen har i dag ikkje stasjonsbygning, men eit leskur og ei plattform, som er lokalisert 551,67 km frå Oslo sentralstasjon og berre 1,2 km frå Trondheim sentralstasjon. Skansen stasjon blir i dag betjent av lokaltog med Trønderbanen frå Norges Statsbaner i tillegg til regionstog mellom Trondheim og Røros.

Skansen stasjon ligg ved eit folkerikt område og er i dag den einaste stasjonen i Trondheim som har tilknyting til trikketilbodet frå Gråkallbanen. Stasjonen fungerer elles òg som stopp for rutebussar frå Nettbuss Trondheim.

Trikk
Trondheims einaste trikkelinje, Gråkallbanen, har haldeplass rundt 50 meter frå stasjonen og denne haldeplassen stammar frå Ilalinjen, som i 1893 var den første trikkestrekninga som vart bygd i Trondheim.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Skansen stasjon» frå ,  den 28. april 2013.   

Jarnbanestasjonar på Dovrebanen
Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1893
1893 i Noreg
Marienborg stasjon

Marienborg stasjon er ein jernbanestasjon på Dovrebanen og Stavnebanen ved Marienborg i Trondheim. Stasjonen har status som haldeplass og vart opna i 2001. Stasjonen har to plattformer og ligg 549,95 kilometer frå Oslo sentralstasjon der Stavnebanen i nord tar av frå Dovrebanen. Det austlege sporet ligg Dovrebanen og er elektrifisert medan det vestlege ligg på Stavne–Leangenbanen og er i dag for dieseldrift. Stasjonen blir betjent av lokaltog med Trønderbanen frå Norges Statsbaner og regionstog mellom Trondheim og Røros.

Marienborg stasjon erstatta Stavne stoppestad som låg litt lenger sør og vart lagt ned når Marienborg stasjon opna.

Marienborg stasjon ligg ved sida av lokomotivverkstedet Marienborg som tilhører NSB. Den er òg lokalisert like ved St. Olavs hospital, med brutilknyttning over Nidelva,

Kryssingspunktet der stasjonen ligg i dag, hadde ei viktig rolle i Nidareid-ulykka i 1921 der eitt av toga etter det som vart hevda skulle ha venta på stasjonen, men heldt fram og utløste ein kollisjon med eit anna tog ved Ila.

Bakgrunnsstoff 

 Stasjonsdatabasens side om Marienborg

Jarnbanestasjonar på Dovrebanen
Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 2001
2001 i Noreg
Trondheim sentralstasjon

Trondheim sentralstasjon er hovudjernbanestasjonen i Trondheim og er endestasjon for Dovrebanen og Nordlandsbanen. Nord for stasjonen ligg Brattøra godsterminal som er knytt til Trondheim hamn.

Stasjonen er også rutebilstasjon for Trondheim og betener både bybussar og fjernbussar. Inntil 1968 gjekk også trikken til stasjonen.

Stasjonen gjennomgår ei større ombygging som truleg er ferdig i 2014.

Namnehistorikk

Jernbane

Buss
I 1995 vart rutebilstasjonen flytta frå Leütenhaven til Trondheim Sentralstasjon. Med dette vart ein ny bygningsmasse ført opp for lokale bybussar og fjernbussar.

Fleire av bybussrutene til AtB stoppar her, mellom anna rute 19 og 46 som knyter stasjonen til Midtbyen og resten av sentrum. NOR-WAY nyttar stasjonen som terminal for sine bussar til Oslo (via Røros), Namsos og Bergen (via Førde i Sunnfjord). Lavprisekspressen køyrer ruter til Oslo. Gauldal Billag har bussar herifrå til Støren, Oppdal og Røros. Trønderbilene har ruter til Fosen, Orkanger, Agdenes og Snillfjord. Nettbuss har ruter til Malvik, Stjørdal, Meråker, Selbu, Tydal, Skaun, Melhus, Orkdal og Meldal. Klæburuten har bussar til Klæbu og Trondheim lufthamn, Værnes herfrå.

Flybussen har faste avgangar frå Trondheim sentralstasjon

Hurtigbåt
Ei ny gangbru over det eksisterande jernbanesporet vart opna i oktober 2012. Denne knyter stasjonsområdet til Pirterminalen og eit nytt parkeringsbygg i samband med Nordre avlastningsveg (NAV). Trondheim Sentralstasjon er to minutt med buss frå Pirterminalen der Fosen Trafikklag har hurtigbåtar til Vanvikan, Brekstad, Sistranda og Kristiansund. Det er om lag 15 minutt å gå frå kaia for Hurtigruten Bergen-Kirkenes.

Trikk
Mellom 1913 og 1968 var stasjonen terminus for Elgseterlinjen (linje 2) og Singsakerlinjen (linje 3)  var driven av Trondheim Sporvei. Det har vore planar om å forlenge det som er att av dagens trikkelinje (Gråkallbanen) til Pirterminalen med haldeplass på sentralstasjonen.

Framtid
I samband med byutvikling og revitalisering av området nord for stasjonen er delar av stasjonsbygningen rivne. Delar av området som i dag er nytta til bussterminal vil endrast. Det er òg prosjektert ein parkeringsgarasje under stasjonsbygningen. 

For å skape ein levande bydel har NSB Eiendomsutvikling og andre aktørar vist ønske om å bygge bustader knytte til stasjonsområdet.

Referansar
Denne artikkelen bygger på «Trondheim sentralstasjon» frå ,  den 18. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
Trondheim kommune - Brattørkaia, Trondheim Sentralstasjon og ny tverrforbindelse, forslag til reguleringsplan

Stasjonsdatabasen om Trondheim stasjon

Jarnbanestasjonar på Dovrebanen
Jarnbanestasjonar på Nordlandsbanen
Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1881
1881 i Noreg
Arve Lønnum

Arve Johannes Lønnum () var ein norsk politikar, overlege ved Sentralsjukehuset i Akershus og professor i nevrologi ved Universitetet i Oslo.

Han vart med i miljøet rundt Anders Lange, og var ein av leiarane i Anders Langes parti, blant anna som formann frå 1975 til 1978. Han leidde partiet då det skifta namn til Framstegspartiet'' i 1977.

Sonen Arve Lønnum jr. har òg markert seg som Frp-politikar.

Leiarar for Framstegspartiet
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske medisinprofessorar
Folk frå Steinkjer
Eivind Eckbo

Eivind Eckbo () var ein norsk politikar som var formann i Anders Langes parti, forløparen til dagens Framstegspartiet, frå 1974 til 1975. Eckbo rykte opp til formann etter at Anders Lange døydde. Han var gift med Margaret Eckbo.

Kjelder 

Leiarar for Framstegspartiet
Stavne stoppestad

Stavne stoppestad er ein nedlagt jernbanestasjon på Dovrebanen og Stavnebanen på Stavne i Trondheim. Stasjonen vart opna i 1908 med status som haldeplass, men blei oppgradert til stoppestad betjent for reisande og gods i 1922. I 1936 forsvann godsekspederinga ved stasjonen og i 1941 vart Stavne igjen redusert til ein haldeplass medan Stavnebanen blei bygd, noko den hadde heilt til den vart lagt ned.

Stavne vart lagt ned som følgje av opninga av Marienborg stasjon, som låg nærare St. Olavs hospital og skulle gjere det lettare å komme til sjukehuset. Det sørliggande tilknyttningssporet til Dovrebanen er i dag ikkje lenger i aktiv bruk, medan det nordre tilknyttingssporet går frå Stavne til Marienborg og blir nytta av lokaltog mellom Lerkendal til Trondheim S og Steinkjer. Stavne stasjon ligg 549,24 km frå Oslo S.

Oversiktskart

Bakgrunnsstoff 
 Norsk Jernbaneklubb om Stavne stasjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stavne holdeplass» frå ,  den 28. april 2013.   

Nedlagde jarnbanestasjonar i Noreg
Jarnbanestasjonar på Dovrebanen
Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1908
Jarnbanestasjonar nedlagde i 1999
Lilleby haldeplass

Lilleby haldeplass er ein jernbanehaldeplass på Meråkerbanen. Lilleby ligg i bydelen Lademoen på Trondheims austkant. Haldeplassen opna i 1967, og er betjent av Norges Statsbaners lokaltog. Haldeplassen har berre éi plattform og eit leskur. 

Ved opninga tok haldeplassen over namnet etter Lademoen stoppestad, som vart lagt ned samstundes. I 2006 vart den døypt om til Lilleby, då Lademoen (nokre hundre meter nærare Trondheim) vart opna på nytt.

Kjelder 
Thor Bjerke (red.) m.fl. Banedata '94. Norsk Jernbaneklubb 1994. ISBN 82-90286-15-5

Bakgrunnsstoff 

Jarnbanestasjonar på Meråkerbanen
Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1967
1967 i Noreg
Mount Damm

Mount Damm er eit snødekt fjell, 1130 meter over havet, mellom Heidemannbreen og Nottarpbreen i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og frå flyfoto tekne av US Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert Damm, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1963–64.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Damm» frå ,  den 7. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Danforth

Mount Danforth er eit isfritt, pyramideforma fjell over 2 000 meter over havet, som ligg like aust for Mount Zanuck på sørsida av Albanusbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter William H. Danforth frå Purina Mills i St. Louis, som medverka på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Danforth» frå ,  den 7. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Gould Coast
Dawson Peak

Dawson Peak er eit markant, isfritt fjell, 2070 meter over havet, som ligg 5 nautiske mil sørvest for Mount Picciotto i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John A. Dawson, ein polarlysforskar frå US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1958.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast