Reality-turneen

A Reality Tour var ein verdsturné av David Bowie for å marknadsføre albumet Reality. Turneen starta 7. oktober 2003 i Forum København i Danmark og fortsette gjennom Europa Nord-Amerika, Asia, inkludert New Zealand og Australia for første gongen sidan Glass Spider-turneen i 1987. Med over 110 konsertar var turneen den lengste i karrieren til Bowie. Bowie fekk eit hjarteinfarkt seint i juni 2003 som førte til at somme konsertar nær slutten av turneen vart avlyste.  Bowie slutta heilt å spele konsertar i 2006, så dette vart den siste turneen hans. 

Turneen tente totalt 46 millionar amerikanske dollar, som var den niande mest innbringande turneen i 2004.

Bakgrunn
Bowie annonserte turneen i juni 2003 og planen var å spele for over ein million folk over 17 land, og vart omtalt som den første store turneen hans sidan Outside-turneen i 1995. Øvingane for turneen byrja i juli og han brukte stort sett det same bandet som på den førre Heathen-turneen. Mark Plati var oppteken med andre oppgåver, så gitaristen Gerry Leonard vart den nye bandleiaren. Bandet spelte ein oppvarmingskonsert den 19. august i New York for eit lite publikum på kring 500 personar i The Chance. I september byrja Bowie å dukke opp på nasjonal radio og TV-show i Tyskland og Frankrike og spelte ein «direkte og interaktiv framføring» i London den 8. september, ein av dei første direktesendte rockekonsertane og den første som vart kringkasta i 5.1-lyd. Dette showet vart sendt live til publikum over heile verda i kino- og konsertsalar, men i somme land (som Japan og Australia) vart ikkje showet sendt før dagen etter, og i somme land (som i USA) vart ikkje showet sendt før ei veke seinare. Somme kinosalar rapporterte at dei ikkje mottok den midtre lydkanalen under showet, som gjorde at publikum ikkje kunne høyre vokalen til Bowie. Dette skal ha vore eit problem i kinosalen sin ende i følgje Tony Visconti, som var ansvarleg for miksen. Kort tid etter fortsette Bowie å spele på show som Friday Night with Jonathan Ross på BBC1, The Today Show, Last Call with Carson Daly og The Late Show with David Letterman. Songane som vart framførte på desse showa var mellom andre «New Killer Star», «Modern Love», «Never Get Old» og «Hang On to Yourself». Til slutt, seint i september, spelte Bowie og bandet songar for AOL Online, der dei framførte «New Killer Star», «I'm Afraid of Americans», «Rebel Rebel», «Days» og «Fall Dog Bombs the Moon», som alle vart strøymd til AOL-kundar over dei neste få månadane. Mot slutten av september var Bowie og bandet i Brussel for dei siste øvingane.

Turnédesign
Turneen vart skildra av Bowie-biografen Nicholas Pegg som «på nokre måtar til og med meir teatralsk» enn «Sound+Vision-turneen», ein av dei meir teatralske turneane til Bowie. Scenen inkluderte store LED-skjermar med ein heva catwalk og fleire plattformer som gjekk inn i publikum, trapper og «store, kvitbleika tregreiner» som hengde «grasiøst på kvar side av scenen». Bowie sjølv var med å designe scenen i lag med designeren Therese Depreze og den visuelle regissøren Laura Frank.

Repertoir
Setlist inkluderte songar frå meir enn den 30 år lange karrieren til Bowie, frå The Man Who Sold the World (1970) og opp til Reality (2003), i tillegg til samarbeid som «Sister Midnight» (originalt frå The Idiot (1977) av Iggy Pop) og «Under Pressure» (singel (1981) av Bowie og Queen seinare gjeven ut på Hot Space året etter), og klipp av Bowie-klassikarar som «Space Oddity» og «Golden Years». Bandet øvde inn kring 60 songar for turneen, og det store repertoaret gjorde at dei kunne endre setlista frå kveld til kveld, og laga stundom setlista undervegs i konserten, noko Bowie sjeldan hadde gjort før med sterkt koreograferte turnear som Serious Moonlight-turneen i 1983, Glass Spider-turneen i 1987 og Sound+Vision-turneen i 1990. Bowie og bandet hans spelte over to timar kvar kveld på turneen, og ofte meir enn 30 songar på enkelte konsertar. Ein song som vart øvd inn men aldri framført var «Win» frå albumet Young Americans. Han vart berre stundom spelt under lydsjekkane.

Mottaking
Konserten 24. januar 2004 i Vancouver BC fekk positiv omtale og kritikaren sa at «med nær plettfri vokal av Bowie, eit glimrande band og eit smart gjennomført show, endar du opp med ein av dei finaste old-school rockeartistane som nokon sinne har spelt på heimebanen til Canucks.» Meldinga av den neste konserten i Seattle den 25. januar 2004 var like positiv og sa at Bowie «er framleis ei superstjerne i kvar einaste tomme ... osar framleis sjarme og sexappeal» og kalla setlista «ei feiring av heile katalogen hans.»

Hendingar
6. mai 2004 vart ein konsert i James L. Knight Center i Miami i Florida avlyst etter at lysteknikaren Walter «Wally Gator» Thomas fall og omkom før Bowie gjekk på scenen.

På konserten i Oslo den 18. juni 2004 vart Bowie råka av ein kjærleik-på-pinne i auga, kasta av ein person i publikum.

Hjarteinfarkt
23. juni, medan han stod på scenen i Praha, fekk Bowie eit hjarteinfarkt, som gjorde at han måtte forlate scenen (og til slutt avslutte konserten tidleg) for å få medisinsk hjelp. Turneen vart offisielt avslutta etter Hurricane Festival i Scheeßel i Tyskland den 25. juni 2004, fordi han framleis kjende seg uvel. 30. juni vart turneen offisielt avslutta etter at Bowie vart diagnostisert  med ei akutt blokkert arterie som kravde ein angioplastikk-operasjon (utført 26. juni). I 2016 etter Bowie døydde, fortalte bassisten Gail Ann Dorsey, som stod på scenen med Bowie om dei to siste konsertane på turneen: «[På det nest siste showet, i Praha] hugsar eg at me spelte songen «Reality». Han skulle synga heilt på slutten av songen, og han gjorde det ikkje. Eg såg på han litt bakfrå. Alle var gjennomvåt fordi det var veldig varmt der inne, men skjorta hans var berre gjennomvåt. Han var berre våt og heldt mikrofonen ute med venstre hand rett ut. Og han stod berre der og poserte, men song ikkje. Og eg tenkte: «Kvifor syng han ikkje den siste biten?»

Så såg han over skuldra på meg og han var berre kvit, bleik, nesten gjennomskinneleg. Auga hans var store og han gispa litt etter luft, og hadde problem med å trekka pusten. Og så hugsar eg at eg såg ned på publikum, og eg kunne sjå uttrykka deira på første rad, og såg opp på han, hadde forandra seg. Dei gjekk frå glede og dans til å sjå bekymra ut. På det tidspunktet såg livvakta og hjelparen hans det same. Han gjekk inn på scena og tok han av. ... Me fortsette og spelte nokre fleire songar. Han bad om ein krakk, og han sette seg. Han hata berre å avlysa show. Det var nokon netter han var så sjuk at han hadde ei bøtte på sida av scena der han skulle gå mellom songane for å kasta, men han ville aldri avbryta noko. Og me visste ikkje at han fekk hjarteinfarkt før fire eller fem dagar seinare.

[På det siste showet, på Hurricane Festival i Hamburg, Tyskland] hugsar eg at eg gjekk ned trappa bak han etter at me var ferdige. Då han kom heilt ned, kollapsa han faktisk. Han var så sliten og så sjuk. Dei hasta han til sjukehuset, og me sat og venta i Hamburg i nokre dagar, og det var slutten. Det siste showet.»}}

Konsertopptak

Ein DVD-video frå Point Theatre i Dublin i 2003 kom ut på A Reality Tour i 2004. Ein CD med den same konserten kom ut på A Reality Tour i 2010.

Turnébandet
David Bowie – vokal, gitar, stylophone, munnspel
Earl Slick – gitar
Gerry Leonard – gitar, korvokal, kapellmeister
Gail Ann Dorsey – bassgitar, vokal
Sterling Campbell – trommer
Mike Garson – klaverinstrument, piano
Catherine Russell – klaverinstrument, perkusjon, gitar, korvokal

Konsertar

Avlyste eller flytta konsertar

Songar
Merknad:
 DVD/CD inkludert på A Reality Tour (film) og A Reality Tour (konsertalbum)
 CD Inkludert på konsertalbumet
 iTunes Tilgjengeleg som digitalt bonusspor 

Frå David Bowie
 «Space Oddity»
Frå The Man Who Sold the World
 «The Man Who Sold the World» DVD/CD
 «The Supermen»
Frå Hunky Dory
 «Changes» DVD/CD
 «Life on Mars?» DVD/CD
 «Quicksand»
 «The Bewlay Brothers»
 «Queen Bitch»
Frå The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
 «Five Years» DVD/CD
 «Starman»
 «Hang On to Yourself» DVD/CD
 «Ziggy Stardust» DVD/CD
 «Suffragette City»
Frå Aladdin Sane
 «Panic in Detroit»
 «The Jean Genie»
Frå Diamond Dogs
 «Diamond Dogs»
 «Rebel Rebel» DVD/CD
Frå Young Americans
 «Fame» DVD/CD (Bowie, John Lennon, Carlos Alomar)
Frå Station to Station
 «Station to Station»
 «Golden Years»
Frå Low
 «Breaking Glass» CD (Bowie, Dennis Davis, George Murray)
 «Sound and Vision»
 «Always Crashing in the Same Car»
 «Be My Wife» DVD/CD
 «A New Career in a New Town»
Frå "Heroes"
 «"Heroes"» DVD/CD (Bowie, Brian Eno)
Frå Lodger
 «Fantastic Voyage» DVD/CD (Bowie, Eno)
Frå Scary Monsters (and Super Creeps)
 «Ashes to Ashes» DVD/CD
 «Fashion»
Frå Let's Dance
 «Modern Love»
 «China Girl» CD (originalt frå The Idiot (1977) by Pop; skriven av Pop and Bowie)
 «Let's Dance»
Frå Tonight
 «Loving the Alien» DVD/CD
 «Blue Jean»
Frå Outside
 «Hallo Spaceboy» DVD/CD (Bowie, Eno)
 «The Motel» (Bowie, Eno) DVD/CD
Frå Earthling
 «Battle for Britain (The Letter)» DVD/CD (Bowie, Reeves Gabrels, Mark Plati)
 «I'm Afraid of Americans» DVD/CD (Bowie, Eno)
Frå Heathen
 «Sunday» DVD/CD
 «Cactus» DVD/CD (originalt frå Surfer Rosa (1989) av Pixies; skriven av Black Francis)
 «Slip Away» DVD/CD
 «Afraid» DVD/CD
 «I've Been Waiting for You» (originalt frå Neil Young (1968) av Neil Young; skriven av Young)
 «5:15 the Angels Have Gone» iTunes
 «Heathen (The Rays)» DVD/CD
Frå Reality
 «New Killer Star» DVD/CD
 «Pablo Picasso» (frå The Modern Lovers (1976) av The Modern Lovers sjølv om han først vart spelt inn i 1972; skriven av Jonathan Richman)
 «Never Get Old» DVD/CD
 «The Loneliest Guy» DVD/CD
 «Looking for Water»
 «She'll Drive the Big Car»
 «Days» iTunes
 «Fall Dog Bombs the Moon» CD
 «Try Some, Buy Some» (singel (1971) av Ronnie Spector frå The Ronettes; skriven av George Harrison)
 «Reality» DVD/CD
 «Bring Me the Disco King» DVD/CD
Andre songar:
 «A Hard Day's Night» (frå A Hard Day's Night (1964) av The Beatles; skriven av Lennon og Paul McCartney)
 «All the Young Dudes» DVD/CD (frå All the Young Dudes (1972) av Mott the Hoople; skriven av Bowie)
 «Bang a Gong (Get It On)» (frå Electric Warrior (1971) av T.Rex; skriven av Marc Bolan)
 «Do You Know the Way to San José» (frå Dionne Warwick in Valley of the Dolls (1968) av Dionne Warwick; skriven av Burt Bacharach og Hal David)
 «Here Comes the Sun» (frå Abbey Road (1969) av The Beatles; skriven av Harrison)
 «It Can't Happen Here» (frå Freak Out! (1966) av The Mothers of Invention; skriven av Frank Zappa)
 «Liza Jane» (den første singelen til Bowie, gjeven ut som «Davie Jones and the King Bees» i 1964; skriven av Leslie Conn)
 «Puppet on a String» (ein singel for Eurovision Song Contest i 1967 av vinnaren Sandie Shaw; skriven av Bill Martin og Phil Coulter)
 «Rumble» (singel frå 1958 av Link Wray & His Ray Men; skriven av Milt Grant og Link Wray)
 «Sister Midnight» DVD/CD (frå The Idiot av Iggy Pop, skriven av Pop, Bowie og Alomar)
 «Song 2» (frå Blur (1997) av Blur; skriven av Damon Albarn, Graham Coxon, Alex James og Dave Rowntree)
 «Summertime» (frå the opera Porgy and Bess (1935); skriven av George Gershwin, DuBose Heyward, Dorothy Heyward og Ira Gershwin)
 «Under Pressure» DVD/CD (ein singel frå 1981 av Bowie og Queen seinare på Hot Space året etter; skriven av Bowie, John Deacon, Brian May, Freddie Mercury, Roger Taylor)
 «White Light/White Heat» (frå White Light/White Heat (1968) av The Velvet Underground; skriven av Lou Reed)
 «Y.M.C.A.» (frå Cruisin' av Village People, skriven av Henri Belolo, Jacques Morali og Victor Willis)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Reality Tour» frå ,  den 22. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

David Bowie-turnear
Konsertturnear frå 2003
Konsertturnear frå 2004