alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wonderful Land

«Wonderful Land» er ein instrumental skriven av Jerry Lordan og spelt inn og gjeven ut på singel av The Shadows i 1962. Instrumentalen låg på toppen av den britiske singellista i åtte veker.

Lordan hadde tidlegare skrive den særs populære «Apache» for The Shadows i 1960, og «Wonderful Land» vart spelt inn i mai 1961 av den originale besetninga til The Shadows med Hank Marvin, Bruce Welch, Jet Harris og Tony Meehan. Strykarane vart lagt til seinare av produsenten Norrie Paramor. Då songen kom ut hadde Tony Meehan slutta i gruppa og vart blitt erstatta av Brian Bennett, som var medlåtskrivar på B-sida, «Stars Fell on Stockton». Gruppa var i ein overgangsperiode, og då songen låg på toppen av lista hadde Jet Harris slutta og blitt erstatta av Brian Locking.

Salslister
Instrumentalen vart gjeven ut i februar 1962 og nådde toppen av den britiske singellista, der han låg dei neste åtte vekene, noko berre The Archies, Shadows & Elvis Presley klarte gjennom heile 1960-åra - inkludert alle singlane The Beatles hadde på toppen av lista. Songen kom òg i USA på Atlantic Records, men gjekk ikkje inn på Billboard Top 100.

Andre versjonar
«Wonderful Land» er blitt spelt av mange andre artistar, som Mike Oldfield, Mark Knopfler og Tony Iommi. Iommi sin versjon kom ut på Twang!: A Tribute to Hank Marvin & the Shadows.

Mike Oldfield-versjonen

Den engelske musikaren Mike Oldfield spelte inn «Wonderful Land» i 1980 på albumet QE2. Versjonen hans kom ut på singel med «Sheba» som B-side i somme land, medan sidene på singelen i andre land var snudd. The Shadows spelte seinare inn Oldfield-songen «Moonlight Shadow».

I musikkvideoen til «Wonderful Land» spelar Oldfield ei rekkje forskjellige instrument, mellom fiolin.

Hank Marvin- og Mark Knopfler-versjonen
Dei to gitaristane Hank Marvin (frå The Shadows) og Mark Knopfler (frå Dire Straits) spelte inn ein versjon av «Wonderful Land» i 1993 på albumet Heartbeat, produsert av Jeff Lynne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wonderful Land» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Jerry Lordan
The Shadows-songar
Instrumentalar frå 1960-åra
Columbia Graphophone Company-singlar
Virgin Records-singlar
Songar produserte av Norrie Paramor
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Israel
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
Mike Oldfield-songar
Mark Knopfler-songar
Hank Marvin-songar
Guy Barker

Guy Jeffrey Barker () er ein engelsk jazztrompetist og komponist.

I 1980-åra byrja Barker å spele med John Dankworth, Gil Evans, Lena Horne og Bobby Watson.

Barker var medlem av kvintetten til Clark Tracey frå 1984 til 1992. Som sidemann har han òg spelt med Ornette Coleman, Carla Bley, Georgie Fame, James Carter, Mike Westbrook, Frank Sinatra, Colin Towns, Natalie Merchant, ABC, The The, Haircut One Hundred, Erasure, Chris Botti, Wham!, Kajagoogoo, The Housemartins, Matt Bianco, Alphaville, The Style Council, The Moody Blues, Sting, Bucks Fizz, Mike Oldfield, Cleo Laine, Acoustic Alchemy, XTC og Stan Tracey.

Diskografi
1991: Isn't It?
1994: Into the Blue
1996: Timeswing
1998: What Love Is
2001: Soundtrack
2007: The Amadeus Project
Med Mike Westbrook
The Cortège (Original Records, 1982)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Guy Barker» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bebop-trompetistar
Post-bop-trompetistar
Engelske jazztrompetistar
Engelske jazzkomponistar
Folk frå Chiswick
Engelske studiomusikarar
Order of the British Empire
National Youth Jazz Orchestra-medlemmar
David Hentschel

David Hentschel () er ein engelsk lydteknikar, filmmusikkomponist og plateprodusent. Han var lydteknikar på George Harrison sitt All Things Must Pass og Elton John sitt Goodbye Yellow Brick Road, og har arbeidd med artistar som Genesis, Tony Banks, Ringo Starr, Queen, Nazareth, Marti Webb, Andy Summers, Mike Oldfield, Renaissance, Peter Hammill og Ronnie Caryl.

Diskografi
 1975 – Startling Music – med Phil Collins på trommer og perkusjon, David Cole på trommer, Ronnie Caryl på akustisk og elektrisk gitar, Jack D. Glenliver og Richard Starkey på Finger Clicks og David Hentschel på piano og klaverinstrument. 
 1983 : Educating Rita - filmmusikk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Hentschel» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Engelske lydteknikarar
Engelske plateprodusentar
Elton John Band-medlemmar
Maggie Reilly

Maggie Reilly () er ein skotsk songar, mest kjend for samarbeidet med musikaren Mike Oldfield. Ho song solovokal på Oldfield-songane «Family Man», «Moonlight Shadow», «To France» og «Foreign Affair», som alle vart store hittar tidleg i 1980-åra. 

Reilly vart først kjend som medlem av soulbandet Cado Belle i 1970-åra, og gav ut eit album med dei i 1976.

I 1992 gav ho ut det første soloalbumet sitt, Echoes, med singlane «Everytime We Touch», «Tears in the Rain» og «Wait» var dei mest suksessrike. Ho har sidan gjeve ut ei rekkje soloalbum. 

Ho har òg arbeidd med andre artistar, som [[Mike Batt], Jack Bruce, Dave Greenfield & Jean-Jacques Burnel, Nick Mason & Rick Fenn, Michael Cretu, Lesiëm, Ralph McTell, Simon Nicol frå Fairport Convention, Stefan Zauner frå Münchener Freiheit, Runrig, The Sisters of Mercy og Smokie.

Diskografi

Soloalbum
 Echoes (1992)
 Midnight Sun (1993)
 Elena (1996)
 All the Mixes (1996) (som M.R.)
 The Best of Maggie Reilly, There and Back Again (1998)
 Starcrossed (2000)
 Save It for a Rainy Day (2002)
 Rowan (2006)
 Looking Back, Moving Forward (2009)
 Heaven Sent (2013)
 Starfields (2019)

Solosinglar

Samarbeid med Mike Oldfield
 QE2 (1980)
 Five Miles Out (1982)
 Crises (1983)
 Discovery (1984)
 The Complete (1985)
 Earth Moving (1989)
 Elements – The Best of Mike Oldfield (1993)
 XXV: The Essential (1997)

Samarbeid med andre artistar
 Cado Belle – Cado Belle (1976)
 Jim Wilkie – The Waxer (1979)
 Doll by Doll – Grand Passion (1982)
 Dave Greenfield & J.J. Burnel – Fire & Water (1983)
 Peter Blegvad – Naked Shakespeare (1983)
 Nick Mason & Rick Fenn – Profiles (1985)
 Flairck – Sleight of Hand (1986)
 Mike Batt – The Hunting of the Snark (1986)
 Jack Bruce – Willpower (1989)
 The Sisters of Mercy – Vision Thing (1990)
 Flairck – Sleight of Hand (1986)
 Jack Bruce – Somethin' Else (1992)
 Jack Bruce – Cities of the Heart (1993)
 The Lenny MacDowell Project – Lost Paradise (1993)
 Artists For Nature – Earthrise, The Rainforest Album (1994)
 Colm Wilkinson – Stage Heroes (1994)
 Juliane Werding – Du Schaffst Es (1994)
 Juliane Werding and Viktor Lazlo – Engel Wie Du (1994)
 Jack Bruce – The Collectors Edition (1996)
 Jack Bruce – Sitting on top of the World (1997)
 Simon Nicol – Before Your Time / Consonant Please Carol (1998)
 Smokie – Wild Horses – The Nashville Album (1998)
 Smokie – Our Swedish Collection (1999)
 Lesiëm – Times (2003) / Auracle (2004)
 XII Alfonso – Charles Darwin (2012)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maggie Reilly» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Folk frå Glasgow
Skotske songarar
Skotske visesongarar
Skotske popsongarar
Britiske softrock-musikarar
Cheddar i Somerset

Cheddar er ein stor landsby og ein civil parish i distriktet Sedgemoor i det engelske grevskapet Somerset i England. Landsbyen ligg på den sørlege kanten av Mendip Hills, 14 kilometer nordvest for Wells. Civil parishet inkluderer òg landsbyane Nyland og Bradley Cross. Cheddar som har sitt ege parish council, hadde 5 755 innbyggarar i 2011 og eit areal på 34,77 kvadratkilometer (8592 acre eller 3477 hektar).

Gjelet Cheddar Gorge ligg nord for landsbyen og omfattar fleire grotter, mellom anna Gough's Cave. Gjelet har vore sentralt for lokal folkesetnad sidan yngre steinalder, og omfattar mellom anna eit angelsaksisk slott. Gjelet har eit temperert klima og eit unikt geologisk og biologisk miljø med fleire offisiell Sites of Special Scientific Interest. Det finst også fleire historiske steinbrot for kalkstein her. 

Namnet «Cheddar» kjem frå gammalengelsk ceodor, som tyder 'djup mørk hole' eller 'lomme'. Landsbyen har gjeve namn til ostetypen cheddar. Han har også vore eit senter for jordbærdyrking. Denne avlinga blei tidlegare frakta med Cheddar Valley-linja, ei jernbanelinje som blei stengd seint på 1960-talet og no er ein sykkelsti. I dag er landsbyen ein turistattraksjon med fleire senter for vitjande, mellm anna Cheddar Show Caves Museum.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cheddar, England» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Cheddar, Somerset, 2016-08-30

Denne artikkelen bygger på «Cheddar, Somerset» frå ,  den 30. juni 2020.  
 

Byar i Somerset
Stadnamn av gammalengelsk opphav i England
Albert Venn Dicey

Albert Venn Dicey () var ein britisk jurist. Han var bror av skribenten Edward Dicey.

Dicey blei advokat i 1863, og blei utnemnd til Queen's Counsel 1890. Han var professor i Oxford 1882–1909.  Hovudinteressene hans var statsrett og internasjonal rett. Dei best kjende verka hans er The privy council, Introduction to the study of the law of the constitution og dessutan A digest of the law of England with reference to the conflict of laws.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Albert Venn Dicey» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Svensk uppslagsbok. Malmö 1931.

Britiske advokatar

Britiske juridiske forfattarar
Britiske forfattarar frå 1800-talet
Britiske forfattarar frå 1900-talet
Lise Davidsen

Lise Davidsen () er ein norsk operasongar. Ho er frå tidlegare Stokke kommune i Vestfold.

Utdanning 
Davidsen har ein bachelor-grad frå Griegakademiet i Bergen. Deretter studerte ho hjå Susanna Eken ved Det Kongelige Operaakademi i København. I avgangsåret 2014 var ho ein av solistane ved Konserten til det Kongelege Danske Musikkonservatorium med Berlinfilharmonien.

Kunstnarisk virke 
På ein konsert i Oslo Konserthus 8. februar 2018 mottok Davidsen Sibeliusprisen for 2018 frå Sibelius-selskapet i Noreg. Sibeliusselskapet skreiv i samband med utdelinga at dei ønska å gje prisen for 2018 til «en representant for den yngre garden av fremadstormende musikere i Norge.»

Prisar og utmerkingar 
I 2017 blei Davidsen nominert til Nordisk råds musikkpris, som ein av to kandidatar frå Noreg. 

Davidsen har elles vunne ei rekkje prisar og songkonkurransar i inn- og utland:

 2015: Førsteprisen i Dronning Sonjas Internasjonale Musikkonkurranse
 2015: Førsteprisen, publikumsprisen og Birgit Nilsson-prisen i Operalia, Plácido Domingos internasjonale konkurranse for operasangere i London
 2015: Andreprisen, publikumsprisen og den internasjonale medieprisen i konkurransen Der Internationale Hans Gabor Belvedere Gesangswettbewerb (Belvederekonkurransen) i Wien.
 2015: Kirsten Flagstads pris
 2014: Mottakar av stipend fra Léonie Sonnings Musikfond
 2018: Sibeliusprisen, utdelt 8. februar 2018
 2018: Gramophone Magazine Award: Young Artist of the Year
 2019: Nominert til Spellemannprisen 2018 i klassen årets gjennombrudd & Gramo-stipend

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Lise Davidsen» frå ,  den 29. juni 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Folk frå Sandefjord
Norske operasongarar
Marie Kondo

Marie Kondo (japansk 近藤 麻 理 恵  Kondo Marie; ) er ein japansk rydde- og organiseringskonsulent.  Ho har skrive fleire bøker om rydding og organisering, som har selt meir enn 8,4 millionar eksemplar til saman og er blitt omsett frå japansk til meir enn 40 språk.

Då ho var 18 år gammal fekk Kondo ein deltidsjobb som miko (ung kvinneleg hjelpar) ved eit shintotempel. På universitetet Tōkyō Joshi Daigaku (offisielt engelsk namn Tokyo Woman’s Christian University) studerte ho sosiologi og skrev ei avhandling om rydding. Då ho var 19 år gammal fekk ho tilbod frå vener om å rydda for dei mot betaling. Ryddemetoden hennar er kjend som «Konmari-metoden».

Marie Kondo sertifiserer ryddekonsulentar i 23 land, frå Europa og Nord- og Sør-Amerika til Australia og Midt-Austen.

Prisar og utmerkingar 
Ho blei oppført som ei av dei 100 meste innverknadsrike personane i verda av Time Magazine i 2015.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marie Kondo» frå ,  den 29. juni 2020.  
 

Japanske forfattarar
Japanske programleiarar
Family Man av Mike Oldfield

«Family Man» er ein poprocksong skriven av Mike Oldfield, Tim Cross, Rick Fenn, Mike Frye, Morris Pert og Maggie Reilly. Han vart ein hit i 1982 for Mike Oldfield med Maggie Reilly som vokalist. Hall & Oates fekk suksess med songen eit år seinare. I 2009 spelte Maggie Reilly inn ein annan versjon av songen for soloalbumet hennar, Looking Back Moving Forward.

Mike Oldfield-versjonen
Songen vart først spelt inn og gjeven ut på singel av Mike Oldfield i 1982 på Virgin Records. Singelen var henta frå albumet Five Miles Out, med vokal av Maggie Reilly.

Salslister

Hall & Oates-versjonen

Den amerikanske duoenHall & Oates spelte inn «Family Man» for albumet H2O og gav han ut på singel. Denne nådde sjetteplassen på US Hot 100 i juni 1983. Versjonen deira av songen har noko anna tekst.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Family Man (Mike Oldfield song)» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Singlar frå 1983
Mike Oldfield-songar
Hall & Oates-songar
Maggie Reilly-songar
Songar skrivne av Maggie Reilly
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
RCA Records-singlar
Songar om prostitusjon
Songen Five Miles Out

«Five Miles Out» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1982 på Virgin Records. Han er henta frå albumet Five Miles Out og vert sungen av Maggie Reilly, i tillegg til at Oldfield òg syng litt sjølv.

B-sida er eit konsertopptak av «Punkadiddle», som vart spelt inn under turneen til Oldfield i 1980.

Innhald
 «Five Miles Out» – 4:18
 «Live Punkadiddle» – 5:35

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Songen Five Miles Out» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1982
Mike Oldfield-songar
Maggie Reilly-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Songar om luftfart
Songar produserte av Tom Newman
Virgin Records-singlar
Songar frå 1982
Rick Fenn

Richard Fenn () er ein engelsk rockegitarist. Han er mest kjend som medlem av bandet 10cc sidan 1976. Han har òg samarbeidd med Mike Oldfield, Rick Wakeman, Hollies-songaren Peter Howarth og Pink Floyd-trommeslagaren Nick Mason.

Diskografi

Med Mason + Fenn
Profiles – 1985
Life Could Be a Dream – 1986 (filmmusikk) 
White of the Eye – 1987 (filmmusikk)
Body Contact – 1987 (filmmusikk)
Tank Malling – 1989 (filmmusikk)

Med 10cc

Live and Let Live – 1977
Bloody Tourists – 1978
Look Hear? – 1980
Ten Out of 10 – 1981
Windows in the Jungle – 1983
Alive – 1993
Mirror Mirror – 1995
Clever Clogs – 2008

Med Eric Stewart

Girls – 1980
Frooty Rooties – 1982

Med Graham Gouldman

Animalympics (1980)
And Another Thing... (2000) 
Love and Work (2012)

Med Agnetha Fältskog

Eyes of a Woman – 1985

Med Peter Howarth

Robin Prince of Sherwood – 1992
Androcles and the Lion – 1995
Circle of Four – 1995

Med Mike Oldfield

QE2 – 1980
Live at Montreux 1981 – 1981
Five Miles Out – 1982
Crises – 1983
Islands – 1987

Med Rick Wakeman

Crimes of Passion (filmmusikk) – 1984
Silent Nights – 1985
Live at Hammersmith – 1985

Med Sniff 'n' the Tears
Love Action – 1981

Med Michael Mantler

Live – 1987 – med Jack Bruce og Nick Mason
Many Have No Speech – (Watt/ECM) — med Jack Bruce Marianne Faithfull, Robert Wyatt
The Watt Works Family Album – : (WATT/ECM) —
Folly Seeing All This – 1993: (ECM) —

Med Peter Green
Blues for Dhyana – 1998
The Clown – 2001

Med Tanita Tikaram

The Cappucino Songs – 1998

Med Wax

Live in Concert 1987 – 2019

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rick Fenn» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegitaristar
10cc-medlemmar
Martyn Ford

Martyn Ford () er ein engelsk musikar, dirigent og musikarrangør som er mest kjend for orkesterbidraga sine til rockealbum i 1970- og 1980-åra. 

Ford var klassisk opplært og studerte valthorn ved Royal Academy of Music. Her skipa han sitt eige orkester, som debuterte i Royal Albert Hall nokre månader etter han var ferdig med eksamen. Han fann så arbeid som arrangør og dirigent for artistar som Caravan, Bryan Ferry, Ginger Baker, Johnny Nash, Three Man Army, Japan og Elton John, i tillegg til filmen Tommy. Han spelte òg horn for Spencer Davis Group tidleg på tiåret. Han samarbeidd med Andrew Lloyd Webber og Tim Rice om å laga den første albumutgåva av  Jesus Christ Superstar.

Med sitt eige Martyn Ford Orchestra spelte han inn albumet Smoovin i 1976 med Mike Moran, Ann Odell, Simon Phillips, Morris Pert, John Gustafson og Mel Collins. Dei fekk hitten «Let Your Body Go Downtown», som nådde 38. plassen på den britiske singellista i 1977. 

I 1980-åra arbeidde han mellom andre med Kate Bush, Phil Collins og Dave Davies.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Martyn Ford» frå ,  den 29. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske dirigentar
Elevar ved Royal Academy of Music
Martina Strutz

Martina Strutz () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Schwerin i Mecklenburg som tevla i stavhopping. Ho vann sølvmedaljen i øvinga både ved verdsmeisterskapen 2011 og europameisterskapen 2012.

Aktiv
Strutz tangerte sitt personbeste på 4,50 m og vart nummer fem då ho deltok i europameisterskapen 2006. Ho forbetra den personlege rekorden til 4,52 m i 2008, men den store framgangen kom i 2011-sesongen. Den 12. juli sette ho tysk rekord med 4,78 meter i eit stemne i Karlsruhe. Deretter vart ho tysk meister i Kassel med eit hopp på 4,65 m, framom Silke Spiegelburg. Under verdsmeisterskapen i Daegu den 30. august 2011 svinga Strutz seg over 4,80 m, dermed vann ho sølv og forbetra landsrekorden.

Ved europameisterskapen i Helsinki 30. juni 2012 sikra Strutz seg ein ny sølvmedalje i stavhopp ved å gå over 4,60 m i andre forsøk. Under dei olympiske leikane i London same året enda ho på femteplassen. I 2013 vann Strutz stavtevlinga i den tyske meisterskapen for andre gong og i 2016 for tredje gong.

Våren 2017 vart Strutz skulderskadd i ei trafikkulukke og kom ikkje tilbake på same nivå i 2018.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Nr 5 – 4,50 m
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 4,80 m, bakom Fabiana Murer (4,85 m)
EM 2012 i Helsinki: Sølvmedalje – 4,60 m, bakom Jiřina Ptáčníková (4,60 m)
OL 2012 i London: Nr 5 – 4,55 m
VM 2015 i Beijing: Nr 8 – 4,60 m
EM 2016 i Amsterdam: Nr 10 – 4,45 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 9 – 4,60 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Martina Strutz» frå ,  den 30. juni 2020.  
 

Tyske stavhopparar
Tyske deltakarar under sommar-OL 2012
Tyske deltakarar under sommar-OL 2016
Norsk i Eurovision Song Contest

Norsk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det norske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på norsk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1960 då Noreg debuterte med «Voi Voi» av Nora Brockstedt. Sidan den gong har Noreg delteke med til saman trettiseks ulike bidrag som har vorte framført på norsk. Av landa som kan delta er norsk offisielt språk i Noreg.

Bidrag

Sjå òg 
 Norsk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder

 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 29. april 2020.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Byar i Iran

Dette er ei liste over byar i Iran. Ho omfattar byar med minst 200 000 innbyggjarar.

Byar i Iran

Referansar
Ardabil-provinsen

Ardabil-provinsen (farsi استان اردبیل, Ostān-e Ardabīl) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg nordvest i landet i region 3, ved grensa til Aserbajdsjan, provinsane Aust-Aserbajdsjan, Zanjan og Gilan. Det administrative senteret er byen Ardabil. Provinsen vart skipa i 1993 frå den austleg delen av Aust-Aserbajdsjan.

Klima og geografi

Mange turistar kjem til regionen for det relativt sett kjøligare klimaet i dei varme sommarmånadane. Vintrane er kalde og temperaturen kan falle til −25 °C.

Det mest kjende naturområdet i provinsen er Sabalanfjella. Store delar av provinsen er grøn og skogkledd. 

Byen Ardabil ligg kring 70 km frå Kaspihavet. Provinsen har ei flatevidd 18 011 km² og grensar til Aserbajdsjan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ardabil Province» frå ,  den 6. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Provinsar i Iran
Aust-Aserbajdsjan

Aust-Aserbajdsjan (farsi استان آذربایجان شرقی, Āzarbāijān-e Sharqi) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg i Iransk Aserbajdsjan, ved grensa til Armenia, Aserbajdsjan, Ardabil-provinsen, Vest-Aserbajdsjan og Zanjan-provinsen. Hovudstaden i Aust-Aserbajdsjan er Tabriz og provinsen ligg i region 3 i Iran.

Geografi

Provinsen dekkjer eit areal på kring 47 830 km² og har kring fire millionar innbyggjarar. Provinsen deler grense med republikken Aserbajdsjan, Armenia og Nakhitsjevan i nord, Vest-Aserbajdsjan i vest, Zanjan i sør og Ardabil i aust. Eit fint nettverk av vegar og jernbanar knyt Aust-Aserbajdsjan til andre delar av Iran og nabofylka. 

Det høgaste punktet i Aust-Aserbajdsjan er den vulkanske fjelltoppen Sahand på 3 707 moh, sør for Tabriz, meadn dei lågareliggande områda er kring Garmadooz (Ahar). Åsane og fjella i provinsen er delte inn i tre kjeder: Qara Daq, Sahand og Bozqoosh, og Qaflan Kooh.

Klimaet i Aust-Aserbajdsjan er eit kontinental middelhavsklima blanda med eit kaldt, halvtørt lima. Ein svak vind frå Kaspihavet har noko påverknad på klimaet i lågareliggande område.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «East Azerbaijan Province» frå ,  den 6. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Provinsar i Iran
Vest-Aserbajdsjan

Vest-Aserbajdsjan (persisk استان آذربایجان غربی, Ostān-e Āzarbāijān-e Gharbī) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg nordvest i landet ved grensa til Tyrkia, Irak og Aserbajdsjan (Nakhitsjevan) i tillegg til provinsane Aust-Aserbajdsjan, Zanjan og Kurdistan. Provinsen er ein del av Region 3. Han er skild frå Armenia av den korte grensa til Tyrkia med Aserbajdsjan.  Vest-Aserbajdsjan har ei flatevidd på 39 487 km², eller 43 660 km² med Urmiasjøen. I 2012 hadde provinsen kring tre millionar innbyggjarar. Provinshovudstaden og den største byen i provinsen er Urmia.

Klima
Klimet i provinsen er i stod grad påverka av dei fuktige vindane frå Atlanterhavet og Middelhavet. Kalde nordlege vindar påverkar provinsen om vinteren og skapar tung snø.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «West Azerbaijan Province» frå ,  den 7. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Provinsar i Iran
Qom-provinsen

Qom-provinsen (persisk استان قم, Ostān-e Qom) er ein av 31 provinsar i Iran. Han har ei flatevidd på 11 237 km², som dekkjer 0,89 % av heile landet. Provinsen ligg nord i landet og provinshovudstaden er byen Qom. Han vart skipa frå delar av Teheran-provinsen i 1995. I 2011 hadde provinsen 1,1 millionar innbyggjarar og av desse budde 95,2 % i urbane strøk og 4,8 % på landsbygda. Provinsen har berre ein by, men fire fylke, ni landdistrikt og 256 landsbyar. 

Provinsen vart plassert i Region 1 i 2014.

Geografi
Klimet i Qom-provinsen varierer mellom ørken- og halvørken-klima, og består av fjellområde, åsar og sletter. Sidan det ligg nær eit tørt område, og langt inne i landet, er klimaet tørt med låg luftfukt og lite nedbør. Jordbruk er derfor ikkje mogeleg i det meste av området, særskild nær saltsjøane. Det ligg to store saltsjøar i Qom-provinsen, nemleg Howz e Soltan, som ligg 36 km nord for Qom, og Namaksjøen, som ligg 80 km aust for Qom. Nesten ein femtedel av Namaksjøen ligg innafor Qom-provinsen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Qom Province» frå ,  den 7. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Provinsar i Iran
Champ

Champ (irsk brúitín) er ein irsk matrett laga av potetstappe blanda med hakka vårlauk og smør, mjølk og eventuelt salt og pepar. Fram til 1900-talet kunne ein også laga retten med brennesle, men dette er blitt lite vanleg no. 

Champ likner ein annan irsk rett, colcannon, som bruker kvitkål eller grønkål i staden for vårlauk. Champ er utbreidd i Ulster medan colcannon er meir utbreidd i dei andre irske provinsane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Champ (food)» frå ,  den 30. juni 2020.  
 

Irsk mat
Potetretter