alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Øystein Rakkenes

Øystein Rakkenes () er ein norsk journalist, forfattar og filmskapar, mellom anna kjend frå radio- og TV-program sendt i NRK.

Øystein Rakkenes vaks opp i Måløy og Deknepollen i Vågsøy kommune, og er no busett på Nesodden. Han har vore sjømann og mellom anna arbeidd som rådgjevar for Dalai Lama sin stab i Dharamsala i India. Øystein Rakkenes var dessutan den første læraren og mentoren for tibetanarane sin eksil-radiostasjon, Voice of Tibet, ved oppstarten i Dharamsala i 1996.

Øystein Rakkenes har arbeidd som programleiar, nyhendejournalist, reportar og TV-produsent sidan 1989. Rakkenes sitt spesialfelt har vore samfunnsjournalistikk og verdi- og livssynsspørsmål. Han har også arbeidd mykje med tilhøva i Sør-Afrika, India og Tibet. I NRK starta han i nyheitsredaksjonen og har sidan delteke i redaksjonane i mellom anna Verdibørsen, Sånn er livet og EKKO, NRK P2s program om aktuelle samfunnsforhold og menneske. Han har også vore kåsør i kulturavdelinga i P2, ved sidan av å produsera TV-program for Fakta-avdelinga i NRK fjernsynet.

I 2001 gav Øystein Rakkenes ut boka Havlandet på Selja forlag saman med fotografen Thomas Bickhardt. Boka er eit møte med tradisjonelle verdiar i kystsamfunn på Vestlandet i kontrast til raskt skiftande levesett påverka av oljeindustrien. I 2003 kom Himmelfolket : en norsk høvding i Zululand på Cappelen forlag. Boka handlar om Hans Paludan Smith Schreuder frå Sogndal, mannen som vart zulukongen sin ambassadør og Noreg sin første internasjonale fredsmeklar. I 2006 fekk Øystein Rakkenes prisen for årets beste dokumentar for filmen In Gandhi's footsteps ved Indo-American Film Festival i Atlanta, USA. Filmen handlar om ein av dei mest kjende aktivistane i India, Kiran Bedi, og vart produsert av Pål Chr. Buntz. I 2010 fekk Øystein Rakkenes Amanda-prisen for dokumentarfilmen Brødre i krig, som han var regissør for. Filmen er eit nært portrett av to brør frå Trondheim som hamnar på kvar si side under andre verdskrigen. Etter nesten 70 år møtest dei i heimbyen Trondheim, den eine tidlegare frontsoldat, og den andre britisk spion. Ei bok med same tittel vart gitt ut på Pax forlag i 2010.

Dokumentarfilmen Det siste vitnet, der Øystein Rakkenes er regissør og produsent, var opningsfilmen under Kortfilm- og dokumentarfilmfesitvalen i Grimstad i juni, 2013. Dette er ein film om Pelle-gruppa, ei sabotasjegruppe leia av Ragnar Sollie. Filmen viser korleis mektige aktørar i norsk samfunnsliv avlytta, trakasserte og utsette fleire av Pelle-gruppa sine medlemmar for yrkesforbod i tida etter 1945. Det siste vitnet vekte debatt omkring den store forskjellsbehandlinga av norske motstandsmenn etter krigen. Filmrosjektet var også medverkande til at bystyret i Oslo bestemte seg for å heidra Pelle-gruppa med eit monument på Aker Brygge. Det vart avduka 22. november 2013.

Bibliografi

Bøker

Prisar
 Amanda for beste dokumentar 2010 for Brødre i krig

Kjelder 
 Om Øystein Rakkenes i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane 

 Referansar

NRK-journalistar
Norske filmregissørar
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Vågsøy
Anders Totland

Anders Totland () er ein norsk forfattar og journalist.

Totland er oppvaksen på Bremnes i Bømlo kommune og på Husnes i Kvinnherad, og bur no på Valen. 

Han debuterte som forfattar hausten 2015 med barneboka Vampyrane i Eplehagen  på Kapabel forlag. Våren 2016 kom ungdomsboka Engel i snøen på Gyldendal Norsk Forlag, som Totland fekk Nynorsk barnelitteraturpris for. Boka var den einaste nynorske ungdomsboka som kom ut i Noreg dette halvåret, og er også gjeven ut på dansk, med tittelen Engel i sneen. 

Anders Totland har også bidrege med ein tekst til antologien Fantasiboka, som kom ut på Skald forlag høsten 2016.

Han er utdanna kokk og samfunnsvitar. Dei siste åra har han vunne fleire prisar for god journalistikk i lokalavisa Sunnhordland.  Han har òg fått merksemd for hage- og matbloggen sin.

Anders Totland er son av Marit Elisebet Høines Totland og Jan Ove Anders Høines Totland.

Bibliografi 
 2015: Vampyrane i Eplehagen - illustrert av Nina Flatnes Bratbak (Kapabel forlag)
 2016: Engel i snøen - illustrert av Rune Markhus (Gyldendal Norsk Forlag)'
2017: Så lenge ingen ser oss (Gyldendal Norsk Forlag)
2017: Digg - gjer kvardagen til ein fest - saman med Marius Knutsen (Skald Forlag)
2018: Den norske slavehandelen - illustrert av Kristian Krohg-Sørensen (Gyldendal Norsk Forlag)

Bidrag i anotologiar 
 2016: Fantasiboka - illustrert av Gunvor Rasmusen (Skald forlag)
 2016: Panser. Aksjon txt 2016 (Foreningen !Les)
 2016: Tid for ti (Foreningen !Les)

Prisar 
 Nynorsk barnelitteraturpris 2016 for Engel i snøen 
Ordknappen 2018 for Så lenge ingen ser oss

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Forfattarside hjå Gyldendal 

Norske forfattarar
Folk frå Bømlo
Kjell Olson Råd

Kjell Olson Råd () var ein norsk forfattar og bonde frå Breim i Gloppen kommune. Han skreiv romanar og lokalhistoriske bøker, mellom anna fleire bøker om stølar i Gloppen, Jølster, Stryn og Hornindal.

Den siste boka i rekkja om stølane i indre Nordfjord vart utgjeven etter at han døydde av kona hans, Karoline. Ho er tidlegare rektor ved Byrkjelo skole. Kjell Råd har fått kulturprisen for Gloppen kommune.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Om Kjell Olson Råd i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Gloppen
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Gloppen
Norske romanforfattarar
Kristin Hatledal

Kristin Hatledal () er ein norsk historikar, forfattar, biblioteksjef og tidlegare langrennsløpar frå Stryn.   

Ho har skrive boka Kvinnekamp : historia om norske motstandskvinner (Samlaget, 2011)

Bibliografi

Kjelder

Om Kristin Hatledal i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Tyskartøs eller spionheltinne?
 Forfatterintervju i VG
 Forfatterintervju på NRKs Dagsnytt 18

Norske langrennsløparar
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Stryn
ʽUshayrah

ʽUshayrah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «`Ushayrah» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Wasitah

Wāsiţah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wasitah» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Abu Shaytanah

Abū Shayţānah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abu Shaytanah» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Mafraq i Saudi-Arabia

Mafraq er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mafraq, Saudi Arabia» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Masturah

Masturah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masturah» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Masahili

Masahili er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masahili» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Mawarah

Mawarah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mawarah» frå ,  den 15. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Madinah-provinsen
Shinto

Shinto (japansk 神道, shintō) eller shintoisme er ein japansk religion med før-buddhistiske røter. Shinto er eit polyteistisk system som legg vekt på bøn og ritual. Sentralt står trua på kami, gudar eller ander som kan finnast i alt og vyrdast. Kamiar kan representera alt frå naturfenomen og skaparkrefter til forfedrar og keisarar. I løpet av historia har shintoisme og japansk buddhisme påverka kvarandre slik at shintogudar og buddhafigurar blei sameinte i mange tempel, eller at ein kan dyrka guddommar frå den eine religionen i tempel frå den andre.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 
Religion og livssyn
Japansk kultur
Sympati

Sympati (av latin sympathía, frå gresk συμπάθεια, sumpátheia, 'medkjensle') er evna til å ta del i ein annan sine tankar og kjensler, til dømes å ha medkjensle med dei når dei har det ille, men også å gleda seg på deira vegner. Det er knytt til velvilje og forståing i høve til den ein har sympati for; det motsette er antipati.

Sjå òg
empati
solidaritet

Kjelder

Psykologi
Greske ord og uttrykk
Antipati

Antipati (av fransk antipathie eller latin antipathīa , frå gresk συμπάθεια, antipátheia, 'mot-kjensle') er ei kjensle av ubehag som kjem av uvilkårleg motvilje, avsky eller avstandstaking mot nokon.

Sjå òg
sympati

Kjelder

Kjensler
Greske ord og uttrykk
Ribozym

Ribozym er RNA-molekyl som verkar som enzym. Ribozym er mellom anna verksame i sjølvspleising av RNA. Organellen ribosom er eit døme på eit ribozym.

Kjelder
Ideonella sakaiensis

Ideonella sakaiensis er ein bakterie i slekta Ideonella. Japanske forskarar meiner at han er i stand til å bryta ned plasten polyetylentereftalat gjennom hydrolyse ved hjelp av to enzym. Bakterien vart funnen utanfor eit attvinningsbygg for plastflasker.

Kjelder 
 

Bakteriar
Tetrasyklin

Tetrasyklin er eit antibiotikum. Det bind seg til 30S-eininga til ribosomet i bakteriar og hemjar soleis proteinsyntesen.

Kjelder 
 

Antibiotika
Christian Geelmuyden

Christian Torber Hegge Geelmuyden () var ein norsk marineoffiser og politikar, fødd i Trondheim. Ivar Geelmuyden var ein yngre bror.

Liv og gjerning
Etter å ha gått ut av realskulen i Trondheim i 1828, reiste Geelmuyden ei par turar til sjøs. I 1830 byrja han på sjøkadettskulen i Fredriksvern og tok offiserseksamen i 1835 og høgskuleeksamen året etter. Frå 1836 var han sekondløytnant i marinen og studerte åra 1838-40 ved bergverket i Falun og kanonstøyping på Finspång og Stavsjö. Frå 1841 underviste han i fleire år i matematikk og navigasjon ved sjøkadettskulen i Fredriksvern til 1852. I 1845 gav han ut Lærebog i Navigationen , eit verk som kom i fleire opplag.

Frå 1852 stod Geelmuyden føre planlegginga av den tekniske skulen i Horten på oppdrag frå marinedepartementet, ein skule der han sjølv fekk stillinga som førstelærar i 1854. I 1872 vart han tilsett som direktør og lærar i matematikk og fysikk ved den nyoppretta tekniske skulen i Trondheim. År 1874 vart han kommandør i marinen, gjorde frå 1876 teneste i marinestaben og vart i 1882 sjef for marineverftet i Horten.

Geelmyuden var stortingsmann i 1857 og deltok på det overordentlege storting i 1858, vald frå Jarlsberg og Larvik amt. I 1864 møtte han på Tinget som varamann i staden for Nils Nilsen Enge. Han var i 1857 medlem av militærkomiteen og sekretær i jarnbanekomiteen, samt komiteen om slottsbygninga. I 1864 var han med i komiteen om løner til hæren. Frå 1877 var han formann i kommisjonen for tilsynet med dampskip. Geelmyuden var ordførar i  Horten frå 1857 til 1864.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Folk frå Trondheim
Harald Løbak

Harald Johan Løbak () var ein småbrukar, kontorist og politikar frå Trysil. Han var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i 28 år og landbruksminister 1956-60.

Liv og gjerning
Løbak arbeidde i jord- og skogbruk frå 1926 til han i 1936 vart tilsett på kontoret til Trysil kommune. Han var medlem av Trysil heradsstyre frå 1928 til 1955, ordførar 1938-40 og 1945-55. Frå 1940 var han formannskapssekretær i Trysil og i 1941 leiar av forsynsyningsnemnda i heradet. I 1943 flykta han til Sverige, der han fekk arbeid på pressekontoret yil den norske legasjonen i Stockholm. Frå 1944 gjekk han inn i dei norske polititroppane i Sverige.

Løbak vart vald inn på Stortinget hausten 1945 som representant frå Hedmark og Arbeidarpartiet. Han vart attvald seks gongar og hadde såleis sete på Stortinget til 1. oktober 1973. I tida frå 14. mai 1956 til 23. april 1960 var han statsråd i Landbruksdepartementet.

På Stortinget var Løbak medlem 1945-56 av Sosialkomiteen, som sekretær 1950-53 og nestformann 1954-56. 1960-61 var han med i Utanriks- og konstitusjonskomiteen. Frå hausten 1961 var han med i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, berre kalla Industrikomiteen frå haustsesjonen 1967, til dess han forlet Stortinget i 1973. Elles var han medlem i Valkomiteen 1945-56 og 1961-73, samt Fullmaktskomiteen 1950-56. Han var ei tid formann i Stortinget si fråhaldsgruppe.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. 1957.
 Stortingsbiografi

Norske landbruksministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen III
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ap-ordførarar i Hedmark
Ordførarar i Trysil
Tillitsvalde i AUF
Folk frå Trysil
Inge M. Lyse

Inge Martin Lyse () var ein norsk bygningsingeniør frå Forsand, professor i betong og betongkonstruksjonar ved Norges tekniske høgskole i Trondheim.

Liv og gjerning
Lyse var son til ein gardbrukar på Lyse i Forsand kommune. Han gjekk skulevegen og tok eksamen ved NTH i 1923. Den 9. november 1923 tok han amerikabåten frå Stavanger og arbeidde fram til 1927 som bygningsingeniør med kraftutbygginga i California. I tida 1927-31 var han forskar ved Portland Cement Association i Chicago, deretter var han professor ved Lehigh University i Bethlehem i Pennsylvania fram til 1938.

Frå 1938 var Lyse professor i betongteknikk og betongbruer  ved NTH i Trondheim, viserektor 1954-56. Under 2. verdskrigen tok han del i den hemmelege motstandsrørsla. Han var 1951-53 leiar for UNESCO sine folk som tok del i oppbygginga Indias tekniske høgskule.

Lyse var 1953-54 president i det internasjonale forbundet for materialteknisk gransking, og frå 1955 i Norges Tekniske Vitenskapskademi. Same året vart han vald til formann i Norsk Betongforening.

Lyse skreiv ei mengd artiklar og avhandlingar publisert i både norske og utanlandske fagtidsskrift. Han vart tildelt St. Olavs orden i 1966.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske ingeniørar
Folk frå Forsand
Svein E. Lutro

Svein Eriksson Lutro () var ein norsk spelmann og skreddar frå Ullensvang.

Lutro var son til ein gardbrukar i Ullensvang. Han fekk sett seg opp eit bustadhus på heimegarden Lutro, der han og kona livnærde seg som skreddarar. Lutro var ein kjend hardingfelespelar som fleire gongar spelte for Edvard Grieg. Springaren «Urheimen» er mellom dei mest kjende musikkstykka etter Lutro.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske felespelarar
Folk frå Ullensvang
Cathinka Lind

Anna Cathinka Lind () var ein norsk kunstvevar frå Vik i Sogn, busett i Jølster i Sunnfjord.

Cathinka Aal var dotter til ein doktor. Ho gifta seg med Andreas Lind, lensmann i Jølster i 49 år frå 1870 til 1919. I Jølster tok Cathinka Lind opp att den gamle teknikken med teppeveving og fekk sett opp ei vevstove. Dette førte til at veving som heimeyrke fekk mykje å seie i Jølster. Vevar frå verkstaden hennar vart spreidd både innanlands og til utlandet.

Ho vart utnemnd til heidersmedlem i Norsk Husflidslag i 1926.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Folk frå Jølster
Norske tekstilkunstnarar
Respekt

Respekt, vyrdnad eller age (frå latin respicere, 'sjå seg attende, ta omsyn til') er ei kjensle eller opptreden der ein viser age eller vyrdnad for personar, grupper, stader, ting eller omgrep. Ein kan visa nokon respekt som likeverdig eller som høgare enn ein sjølv, til dømes i møte med ein autoritet. Det motsette av respekt kan vera forakt eller respektløyse. 

På eit grunnleggjade plan kan ein snakka om å respektera menneskeverd og menneske som autonome individ. I sosiale samanhengar kan ein visa folk respekt på grunn av høvet, stillinga ein sjølv og dei er i og så vidare. Ein forventar ofte også respekt i særskilde samanhengar, til dømes i høve til nasjonale og kongelege symbol, religiøse uttrykk og sakralbygg, alvorlege markeringar og seremoniar. Respekt kan også vera viktig i høve til einskildmenneske. 

Nokre måtar å visa respekt på er gjennom gestar som å helsa, gjera honnør, bukka, neia, nikka, knela, reisa seg eller bli ståande. Ein kan bruka høflege tiltaleformer og frasar, unngå uttrykksformer som kan oppfattast som krenkande eller respektlause, eller ganske enkelt lytta høfleg. Andre måtar å uttrykka respekt på kan vera ved å la vera å gjera noko, som å vera stille eller unngå upassande merknadar, nærgåande spørsmål eller overdrivne gestar. Ein kan også visa respekt gjennom klesdrakt, som å kle seg som forventa til eit særskild høve, dekka til delar av kroppen eller ta av seg hovudplagg eller skor i visse bygningar eller rom.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Respekt» frå ,  den 17. mars 2016.  

Dygder
Latinske ord og uttrykk
John Brunner

John Kilian Houston Brunner () var ein britisk forfattar av skjønnlitterær prosa og poesi, mest kjend som science fictionforfattar.

John Brunner var fødd i Wallingford i Oxfordshire i England. Han debuterte med romanen Galactic Storm under pseudonymet Gill Hunt i ein alder av 17 år, men fekk så eit opphald i bokutgjevingane fram til 1959. Han publiserte fleire noveller i mellomtida, til dømes  «Thou Good and Faithful» som var med i mars 1953-nummeret av Astounding under pseudonymet John Loxmith.

Han fekk Hugo-prisen i 1969 for romanen Stand on Zanzibar, og BSFA Award frå British Science Fiction Association for den same boka og for The Jagged Orbit året etter.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «John Brunner» frå ,  den 18. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 Bibliografi på Internet Speculative Fiction Database

Engelske forfattarar
Science fiction-forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Fredric Brown

Fredric Brown () var ein amerikansk forfattar av science fiction og krim.

Brown er særleg kjent for dei korte, poengterte novellene sine. Han ga også ut ei rekke krimromanar og fem science fictionromanar. Klassikaren What Mad Universe frå 1949 er ein parodi på science fiction som kiosklitteratur. Ho er omsett til norsk med tittelen Mannen ingen kjente (Bladkompaniet 1956).

Norske omsetjingar

Romanar

Krim
 Den spøkefulle morder (Forlagshuset 1953) - Murder can be Fun (1948)
 Statuetten som skrek (Forlagshuset 1953)  - The screaming Mimi (1949)
 En morder banker på (Bladkompaniet 1961) - Knock Three-One-Two (1959)
 Ensomt å være morder (Gyldendal Norsk Forlag 1962) - His Name was Death (1954)

Science fiction
 Mannen ingen kjente (Bladkompaniet 1956) - What Mad Universe (1949)
 Parasitten (Fredhøis 1974) - The mind thing (1961)

Noveller
 Svaret (Answer) i Bing & Bringsværd (red.): Jeg – en maskin (Gyldendal Norsk Forlag 1973)
 Våpenet (The Weapon) i Bing & Bringsværd (red.): Og jorden skal beve (Gyldendal Norsk Forlag 1967)
 En slutt (The End) i Bing & Bringsværd (red.): Østenfor sol (Bokklubben 1969)
 Mannen fra fremtiden (Dark Interlude, skrevet sammen med Mack Reynolds) i Bing & Bringsværd (red.): Elektriske eventyr (Gyldendal Norsk Forlag 1962)

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Fredric Brown» frå ,  den 18. mars 2016.  
 

Science fiction-forfattarar
USA-amerikanske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Kriminalforfattarar
Folk frå Cincinnati
Tejime

Tejime , også kalla teuchi , er ein japansk rituell klappeskikk som blir brukt til å avslutta ulike samkomer. Klappinga finn ofte stad i lag med ein kort tale og entusiastiske utrop frå ein leiar. Ein kan utføra tejime ved slutten av eit forretningsmøte, på auksjonar og børsar, ved ei høgtid eller eit festleg høve. Seremonien kan avsluttast med ein applaus.

Former 

Det finst ulike former for tejime, med ulike klappemønster:

Itchō-jime  (一丁締め), eit enkelt klapp
Edo-tejime:

Ippon-jime (一本締め), tre sett av tre raske klapp avslutta med eitt enkelt klapp (3-3-3-1).
Sanbon-jime (三本締め), tre ippon-jime etter kvarandre, det vil seia tre sett av tre klapp avlsutta med eitt enkelt klapp (3-3-3-1 3-3-3-1 3-3-3-1).

Ein seremoni av sanbon-jime føregår slik:

Ote wo haishaku (bokstaveleg 'lån av hendene')
 Iyō'o (klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp)
 Yo  (klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp)
 Yo  (klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp klapp klapp, klapp)
 Arigatō gozaimashita (mange takk)

Ei anna form er Kansai-jime som føregår slik:

 Uchimahyo (klapp klapp)
 Mohitotsuse (klapp klapp)
 Iwaote sando (klapp klapp klapp, klapp, klapp, klapp, klapp, klapp klapp)

Andre former er mellom anna Ōsaka-jime (大阪締め) og Hakata te ippon (博多手一本), som blir utført ved Hakata-Gion Yamakasa-festivalen i Fukuoka.

Kjelder

Hisashi Furuichi, Dinner Parties and Other Festivities
Business in Japan, kanaday.com
Tejime: Japanese Ceremonial Hand Clapping Culture, Japan Info

Denne artikkelen bygger på «Tejime» frå ,  den 18. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
A Japanese tradition tejime(How to do tejime). Instruksjonar og filmar.
 Izakaya with Nadia . Reportasje frå eit japansk barbesøk avslutta med tejime.

Japansk kultur
Ola T. Lyngstad

Ola Torsteinsson Lyngstad () var ein norsk landbruksbyråkrat og politikar frå Øystre Slidre. Han var «ein dugande skipingsmann og gjæv vegbrøytar for alt han arb[eidde] for» og som representerte Oppland og partiet Venstre på Stortinget i perioden 1945-49.

Liv og gjerning
Lyngstad gjekk Valdres folkehøgskule vinteren 1911/12, fylkesslandbruksskulen på Storhove 1912-14 og Statens Småbrukslærarskule 1917/18. Han var så eitt år småbrukslærar, deretter var han tilsett i Norsk Bonde- og Småbrukarlag fram til 1924. 1921-22 redigerte han jordbrukstidsskriftet Vort Land og 1922-25 lagsbladet Småbrukaren. Åra 1924-27 var han gardbrukar i heimbygda. Frå 1927 til -52 var han fylkesagronom i Oppland.

Lyngstad skipa i 1924 Landslaget for Telemarks-geit, eit lag han var formann i fram til 1946, då laget gjekk inn i Norsk sau- og geitalslag, med Lyngstad som formann til 1952.

I 1936 tok han over som fylkesformann i Radikale Folkeparti. Fredssommaren 1945 gjekk Radikale Folkeparti i samarbeid med Venstre, og Lyngstad vart vald til stortingsrepresentant for Venstre hausten 1945. På Tinget var han nestformann i Skog- og vassdragskomiteen. Ved stortingsvalet i 1949 lukkast han ikkje å verte attvald.

Kjelder

Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Folk frå Øystre Slidre
Ole Olsson Lindset

Ole Martinus Olsson Lindset () var ein norsk gardbrukar og spelmann i Eide på Nordmøre.

Ole var frå garden Slatlem i Kornstad og arbeidde på farsgarden i 1865. Han gifta seg til Lindset i Eide og tok over drifta av eit bruk der. Ole Olsson Lindset var «ein av dei fremste hardingfelespelarane, med ekte tradisjonelt slåttespel», skriv Arne Bjørndal i Norsk Allkunnebok VIII. bandet.

Lindset omkom på havet ved Orskjera, i grenseområdet mellom dagens kommunar Eide og Averøy.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Notar

Norske felespelarar
Folk frå Averøy
Folk frå Eide