alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hura

Hura eller Houra (hebraisk skrift חוּרָה, חוּרָא, arabisk حورة) er ein beduin-landsby i Det sørlege distriktet i Israel. Han ligg nær Beersheba og ved sidan av byen Meitar. Landsbyen vart grunnlagd i 1989 som ein del av ei løysing staten tilbaud Negev-beduinane, og han fekk status som lokal kommune i 1996. 

Hura er ein av sju beduinske kommunar i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastruktur. Dei seks andre er Ar'arat an-Naqab (Ar'ara BaNegev), Lakiya, Shaqib al-Salam (Segev Shalom), Kuseife (Kseife), Tel as-Sabi (Tel-Sheva) og byen Rahat, som er den største av dei.

Dei to fremste beduinfamiliane som bur i Hura er Abu Alkian og Al-Atawneh. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Hura 17 500 i desember 2010.

Historie

Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.

Galleri

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Beduinstader i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1989
1989 i Israel
Ar'arat an-Naqab

Ar'arat an-Naqab eller Ar'ara BaNegev (hebraisk skrift עַרְעָרָה בַּנֶּגֶב, arabisk عرعرة), tidlegare kalla Aroer, is a beduin town (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel. Namnet står for «einebærbusken i Negev». Han ligg ikkje langt frå den arkeologiske staden Aroer.

Ar'arat an-Naqab vart grunnlagd i 1982 som ein del av eit statleg prosjekt om å få beduinar til å busetje seg i permanente hus. Han er ein av sju beduinske busetnader i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastruktur, i tillegg til Hura, Lakiya, Shaqib al-Salam (Segev Shalom), Kuseife (Kseife), Tel as-Sabi (Tel-Sheva) og byen Rahat, som er den største av dei.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet Ar'arat an-Naqab på 13 623 i 2011.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ar'arat an-Naqab» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Lands of the Negev, a short film presented by Israel Land Administration describing the challenges faced in providing land management and infrastructure to the beduinar i Israel's southern Negev region

Busetnader grunnlagde i 1982
1982 i Israel
Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Beduinstader i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Kuseife

Kuseife (hebraisk skrift כְּסֵיפָה, Kseifa; arabisk كسيفة) er ein beduinby (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel. Kuseife vart grunnlagd i 1982 so ein del av eit statleg prosjekt for å få permanente bustader til beduinane. I 1996 fekk staden status som lokal kommune. 

Han er ein av sju beduinkommunar i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastruktur. Dei seks andre er Hura, Lakiya, Ar'arat an-Naqab (Ar'ara BaNegev), Shaqib al-Salam (Segev Shalom), Tel as-Sabi (Tel-Sheva) og byen Rahat, den største av dei.

Medlemmar av fleire beduinfamiliar bur i Kuseife: Abu Ajaj, Elamor, el-Zabarka, el-Nasasra, den største av dei Abu-Rabia. Andre familiar er Azbarga, El-Dada, Abu Juda og Abu Anam. 

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Kuseife 17 400 i desember 2010.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kuseife» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Lands of the Negev, a short film presented by Israel Land Administration describing the challenges faced in providing land management and infrastructure to the beduinar i Israel's southern Negev region

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Beduinstader i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1982
1982 i Israel
Lakiya

Lakiya eller Laqye (hebraisk skrift לָקִיָּה) er ein beduinsk by (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel.

Historie
Lakiya vart grunnlagd i 1982 som ein del av eit statleg prosjekt for å få faste bustader til beduinane. Han er ein av sju beduinske kommunar i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastrukturDei seks andre er Hura, Tel as-Sabi (Tel Sheva), Ar'arat an-Naqab (Ar'ara BaNegev), Shaqib al-Salam (Segev Shalom), Kuseife (Kseife) og byen Rahat, den største av dei.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Lakiya på 9 943 i desember 2010.

Det bur fleire beduinklanar i Lakiya: al-Sana - den største av dei -Al-Assad, Abu Ammar og Abu Maharab.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lakiya» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Beduinstader i Israel
Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
1982 i Israel
Busetnader grunnlagde i 1982
Lehavim

Lehavim (hebraisk skrift לְהָבִים) er ein by i Det sørlege distriktet i Israel, nord i Negevørkenen. Han vart grunnlagd i 1983, og ligg 15 km nord for Beersheba. I 2010 var folketalet 5 800.

Historie

Lehavim vart opphavleg kalla «Givat Lahav» og er ein av tre drabantbyar kring Beersheba i tillegg til Omer og Meitar. Dei fleste innbyggjarane pendlar til arbeid i Beersheba. Lehavim er eit øvre middelklassesamfunn med einebustader omgjeve av palmetre og hagar. Byen har eit bibliotek, klubb i landlege omgjevander, barnehagar, ein skule, to synagoger og eit handlesenter. Lehavim fekk kommunestatus i 1988. I følgje CBS er Lehavim ein av dei mest velståande kommunane i Israel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lehavim» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Kommunar i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1983
1983 i Israel
Meitar

Meitar (hebraisk skrift מֵיתָר) er ein liten lokal kommune nordaust for Beersheba i Det sørlege distriktet i Israel. Byen ligg ved hovudveg 60 like sør for Den grøne linja og sør for Hebron-fjellet, langs Yatirskogen. Meitar vart grunnlagd i 1984.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå er folketalet i Meitar 6 200 (2009). Kommunen er ein av dei mest velståande i landet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Meitar» frå ,  den 7. september 2015.  
 

Kommunar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1984
1984 i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Mitzpe Ramon

Mitzpe Ramon (hebraisk skrift מִצְפֵּה רָמוֹן, tyder Ramonutsikta) er ein by i Negevørkenen i Det sørlege distriktet i Israel. Namnet Ramon kjem frå det arabisk «Ruman» som tyder romarar. Han ligg langs nordkanten av ei høgd på 860 meter over havet, ovanom eit stor dalbotn kalla Ramonkrateret. I 2009 hadde Mitzpe Ramon eit folketal på 4 789.

Historie
Mitzpe Ramon vart grunnlagd i 1951 som ein arbeidarleir for arbeidarane som bygde vegen til Eilat. Dei første permanente innbyggjarane var immigrantar frå Nord-Afrika og Romania, som slo seg ned der i 1960-åra, og han vart den sørlegaste utviklingsbyen i Negev.

Geologi og klima
Ramonkrateret, kjend som ein makhtesh, er 38 km langt, 6 km breitt og 450 meter djupt. Mitzpe Ramon har varme, tørre somrar og kalde vintrar. Det er moderat til kraftig vind året rundt på grunn av plasseringa på kraterkatanten, noko som gjer at Mitzpe Ramon kjennes svalare ut enn han er. Det kan kome snø med nokre få års mellomrom.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mitzpe Ramon» frå ,  den 7. september 2015.

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad (hebraisk)

Kommunar i Israel
Utviklingsbyar
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1951
1951 i Israel
Omer i Israel

Omer (hebraisk skrift עֹמֶר) er ein finare by i Det sørlege distriktet i Israel, nær Beersheba. Han ligg langs hovudveg 60, mellom Beersheba og Shoket-krysset.

I 2010 hadde byen i følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) 6 593 innbyggjarar.

Historie 

Omer, som opphavleg vart kalla Hevrona, vart grunnlagd som ein kibbutz i 1949. Dei tidlegare innbyggjarane var demobiliserte Palmach-soldatar. I 1951 vart han ein felleslandsby kalla Eilata. I 1953 vart han grunnlagd på ny som ein felles moshav av immigrantar frå Ungarn og Romania og han fekk namnet Omer. Namnet er basert på eit vers frå boka Tredje Mosebok.

I 1957 flytta innbyggjarane i nærleiken av ma'abarot til Omer. I 1962 fekk han namnet Tomer og vart ein bydel under Beersheba. Sidan 1974 har han igjen vore ein sjølvstendig by og ein forstad til Beersheba.

Pini Badash har vore borgarmeister sidan 1990.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Omer, Israel» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Kommunar i Israel
Tidlegare kibbutzar
Tidlegare moshavar
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Tel as-Sabi

Tel as-Sabi eller Tel Sheva (arabisk تل السبع, hebraisk skrift תֵּל שֶׁבַע) er ein beduinsk by (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel, nær Beersheba. 

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Tel as-Sabi 15 700 i desember 2010.

Tel as-Sabi, den første beduinske kommunen i Israel, vart grunnlagd i 1967 som ein del av eit statleg prosjekt for å få faste bustader til beduinane og vart ein lokal kommune i 1984. Han er ein av sju beduniske kommunane i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastruktur.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.
 
Sidan Tel as-Sabi var den første beduinske kommunen i Israel, vart det gjort mange feil av planleggjarane og styresmaktene. Styresmaktene prøvde å lære frå dette då dei planla og bygde nye beduin-landsbyar og byar.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tel as-Sabi» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: ''
 

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Beduinstader i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1969
1969 i Israel
Yeruham

Yeruham (hebraisk skrift יְרוּחָם, יְרוֹחַם, Yeroham) er ein by (lokal kommune) i Det sørlege distriktet i Israel. Han ligg i Negevørkenen og hadde eit folketal på 9 400 i 2006. Han er kalla opp etter den bibelske Jeroham. 

I mange år sleit Yeruhamn økonomisk og folk hadde eit dårleg syn på staden, men kommuneleiinga klarte å betre levevilkåra etter kvart.

Historie

Antikken
Yeruham er staden der Tel Rahma låg, datert attende til 900-talet fvt. I utkanten av Yeruham ligg ein eldgammal brunn, Be'er Rahma (באר רחמה). Somme arkeologar har identifisert brunnen som den der den bibelske Hagar henta vatn til sonen sin Ishmael.

Moderne tid
Den moderne Yeruham vart grunnlagd den 9. januar 1951 som Kfar Yeruham (hebraisk skrift כְּפַר יְרֻחָם). Han var ein av dei første utviklingsbyane i Israel, og grunnlagd for å busetje grenseområda i tida då staten enno var ung. Han ligg nærr Makhtesh Gadol, eit område ein den tida trudde var rikt på naturressursar.

Dei første immigrantane kom frå Romania, og mange av dei var overlevande etter Holocaust, etterfølgd av immigrantar frå Nord-Afrika, Persia, India og andre stader. I 1961 var folketalet 1 574. Namnet vart endra til Yeruham i 1962. Yeruham vart opphavleg grunnlagd langs Petroleumsvegen i Negev (i dag 224 og 225) og vokse først under bygginga av hovudveg 25 og vegen mellom Beersheba og Mitzpe Ramon, som skapte ei ny vegrute til Eilat, slik at Petroleumsvegen ikkje lenger kom i bruk.

Sidan hausten 1990 har Yeruham teke i mot hundrevis av immigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen, som i dag utgjer kring ein fjerdedel av innbyggjartalet.

Geografi

Yeruham ligg nord i Negev, 15 km frå Dimona, 520 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yeruham» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad 
Atid BaMidbar

Kommunar i Israel
Utviklingsbyar
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1951
1951 i Israel
Segev Shalom

Shaqib al-Salam eller Segev Shalom (arabisk شقيب السلام, hebraisk skrift שֶׂגֶב שָׁלוֹם) (òg kalla Shqeb al-Salam) er ein beduinsk by og ein lokal kommune i Det sørlege distriktet i Israel, søraust for Beersheba.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Shaqib 7 739 i desember 2010.

Shaqib vart grunnlagd i 1979 som ein del av eit statleg prosjekt for å skaffe fast busetnad for Negev-beduinar og han vart lokal kommune i 1996. Han er ein av sju beduinske kommunar i Negevørkenen med godkjende planar og utvikla infrastrukturDei seks andre er Hura, Tel as-Sabi (Tel Sheva), Ar'arat an-Naqab (Ar'ara BaNegev), Lakiya, Kuseife (Kseife) og byen Rahat, den største av dei.

Etymologi
Namnet på kommunen, «Segev Shalom» kjem frå elva Sagiv som renn i nærleiken og er òg knytt til Camp David-avtalane mellom Egypt og Israel (Shalom står for fred på hebraisk) signert same året som kommunen vart grunnlagd.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Shaqib al-Salam/Segev Shalom vart grunnlagd i 1979 based on an agreement reached with Azazmeh Sheikh Ouda which allowed the tribe to settled on its traditional lands. The Segev Shalom lokal kommune, with nine members, was created as an instrument of local government. In 2000, the council held mayoral elections.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shaqib al-Salam» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Beduinstader i Israel
Busetnader grunnlagde i 1979
1979 i Israel
Lokale kommunar i Det sørlege distriktet i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Robert Korzeniowski

Robert Marek Korzeniowski () er ein polsk kappgjengar frå Lubaczów. I tida frå 1996 til 2004 vart han olympisk meister fire gongar, verdsmeister tre gongar og europameister to gongar. Han er dermed den mestvinnande utøvaren i kappgang nokon gong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robert Korzeniowski» frå ,  den 7. september 2015.  
 

Polske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Olympiske meistrar for Polen
Polske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Polske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Polske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Polske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Al-Kasom regionale kommune

al-Kasom regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית אל קסום, Mo'atza Azorit El Kassum, arabisk المجلس الإقليمي للالسحرية, Majlis Iqlimi al Kasom) er ein av to regional kommunar som vart danna då Abu Basma regionale kommune vart delt i to den 5. november 2012. Denne regionale kommunen ligg nordvest i Negevørkenen i Israel og er busett av Negev-beduinar.
ar

Busetnader

al-Kasom regionale kommune består av sju offisielle beduin-landsbyar:
 Tirabin al-Sana
 Umm Batin
 al-Sayyid
 Mulada
 Makhul
 Kukhleh (Abu Rubaiya)
 Drijat (Durayjat)
Det samla folketalet er over 20 000 innbyggjarar (2013). Det finst òg titusenvis av «diaspora»-beduinar som bur i uoffisielle landsbyar og derfor ikkje får kommunale tenester. Talet på desse er ukjend.

Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.

Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.

Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett. 

Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.

Sjå òg
Arabiske stader i Israel
Negev-beduinar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Kasom Regional Council» frå ,  den 7. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

 
Regionale kommunar i Israel