alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tarcisio Burgnich

Tarcisio Burgnich () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Ruda i Italia. Gjennom si tid som aktiv vart han europameister og vann VM-sølv med Italias landslag. I alt spela han 66 landskampar. Som klubbspelar vann Burgnich Europacupen to gongar med Inter, den italienske serien fem gongar, og ein gong vart han nasjonal cupmeister. På 1960-talet var han del av La Grande Inter, ein klubb han tente i 12 år, men spela også for Udinese, Juventus, Palermo og SSC Napoli. All si tid spela han i Serie A, til saman var han på bana i 495 seriekampar og skåra 6 mål. Burgnich var ein kontant og trygg forsvarsspelar, vekselvis libero eller høgreback.

Karriere

Klubbspel
Burgnich debuterte for Udinese i juni 1959. Gjennom 1960/61 spela han akkurat nok kampar  for Juventus til å verte seriemeister med storklubben frå Torino. Han fekk sitt eigenlege gjennombrot i 1961/62-sesongen i teneste for Palermo, der han skåra sitt fyrste mål. I 1962 vart Burgnich overført til Inter, ein klubb han oppnådde mykje heider med. Allereie i sin fyrste sesong vart han sentral som bakarste mann i forsvaret då La Grande Inter sigra i Serie A.Burgnich spela jamnt godt i alle kampar og deltok sjeldan i angrep, noko som passa vel i det defensive catenaccio-systemet som rådde i italiensk fotball. Med den spelestilen vann Inter Europacupen to år på rad, 1964 og 1965, og vart italienske seriemeistrar på ny i 1965 og 1966. Han feira sin siste triumf med Inter i 1971, då han vart italiensk seriemeister for femte gong. Sommaren 1974 vart han overflytta til Napoli, der han to år seinare opplevde å verte italiensk cupmeister. Våren 1977 la Burgnich fotballskoa på hylla.

Landslagsspel
Burgnich var i meir enn eit tiår ei viktig brikke for Italias landslag. Han var delaktig då Italia i 1968 sikra seg sigeren i fotball-EM med 2-0 over Jugoslavia. Han var med i troppane til VM i fotball både i 1966, 1970 og 1974. I 1970 spela han høgreback då Italia tapte VM-finalen med 1-4 for Brasil. Burgnich vert ofte hugsa for ei utsegn han kom med etter VM-finalen. Før kampen sa eg om Pele til meg sjølv: Han er laga av skinn og bein, slik alle andre. Men eg tok feil. Mellom 1963 og 1974 spela Burgnich 66 landskampar for Azzurri'' og skåra to mål.

Trenar
Frå 1978 til 2001 arbeidde Burgnich som trenar for ei rekke klubbar, med måteleg suksess. Gjennom åra leia han lag som Catanzaro, Bologna, Como, Livorno, Foggia, Lucchese, Cremonese, Genoa, Ternana og Vicenza.

Merittar
EM-gull 1968 for Italia
VM-sølv 1970 for Italia
Vinnar av Europacupen 1964 og 1965 med Inter
Italiensk seriemeister 1961 med Juventus
Italiensk seriemeister 1963, 1965, 1966 og 1971 med Inter
Italiensk cupmeister 1976 med Napoli

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tarcisio Burgnich» frå ,  den 2. juni 2013.  
 

Italienske fotballspelarar
Inter-spelarar
Juventus-spelarar
Napoli-spelarar
Palermo-spelarar
Udinese-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
EM i fotball 1968-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-VM 1974
Aristide Guarneri

Aristide Guarneri () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Cremona i Italia, som var med på Inter sitt lag som vann Europacupen både i 1964 og 1965, La Grande Inter. I 1966 var han med i Italias tropp til VM i fotball. To år seinare spela han for Italia då landslaget vann sin hittil einaste EM-tittel. Han spela 21 landskampar. Vanlegvis spela han i forsvaret.

Klubbspel
Guarneri debuterte i 1957 for Serie B-klubben Como. I 1958 vart han overført til Inter og spela dei neste ni sesongane 330 seriekampar for klubben og skåra fire mål. Med Inter oppnådde han stor suksess, vart seriemeister tre gongar 1963-66 og både i 1964 og 1965 gjekk klubben til topps i Europacupen. Frå 1967 til -69, gjorde han teneste i ein sesong kvar i klubbane høvesvis Bologna og SSC Napoli. I 1969 vende han tilbake til Inter, men klarte ikkje spele seg til plass i fyrsteellevaren. Han la opp i 1973, etter tre sesongar i Cremonese.

Landslagsspel
Guarneri fekk sin landslagsdebut 12. mai 1963, i ein vennskapskamp mot Brasil som enda med 3-0-siger. Hausten 1966 vart han matchvinnar då han skåra sitt einaste landslagsmål og Italia slo Sovjetunionen 1-0. 10. juni 1968 spela han sin 21. og siste landskamp, andre finalekampen under EM i fotball 1968. Kampen enda med 2-0 til Italia over Jugoslavia og EM-gull til Gaurneri og dei andre italianarane på laget.

Merittar
 EM-gull 1968 for Italia
 Vinnar av Europacupen 1964 og 1965 med Inter
 Italiensk seriemeister 1963, 1965 og 1966 med Inter

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aristide Guarneri» frå ,  den 2. juni 2013.  
 

Italienske fotballspelarar
Bologna-spelarar
Como-spelarar
Cremonese-spelarar
Inter-spelarar
Napoli-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
FC Twente

Football Club Twente er ein fotballklubb i Enschede i regionen Twente i Nederland. Klubben vart skipa i 1965 ved samanslåinga av Sportclub Enschede og Enschedese Boys. FC Twente har sidan 1984 spela fast i den nederlandsk toppdivisjonen, Eresdivisie.

Twente vann i 2010 sitt fyrste og hittil einaste seriemeisterskap. Fire gongar har klubben hamna på andreplassen i serien; 1974, 2008, 2009 og 2011. I 2011 vann elles Twente den såkalla KNVB-pokalen som nederlandske cupmeistrar for tredje gongen. Gjennom andreplassen i den heimlege serien i 1974 kvalifiserte klubben seg for UEFA-cupen sesongen etter. Laget spela seg då heilt fram til finalen med bortekamp og heimekamp. Etter 0-0 på bortebane mot Borussia Mönchengladbach vart det ein real smell med 1-5-tap på heimebane.

Klubben har sidan 1998 spela heimekampane på De Grolsch Veste. Tribuneanleget har plass til 30 205 tilskodarar. Laget spelar i tilnærma heilraude drakter. Norske Hallvar Thoresen spela for Twente frå 1976 til -81.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «FC Twente» frå ,  den 2. juni 2013.  
 

Nederlandske fotballag
Fotballag skipa i 1965
Skipingar i 1965
Sportsklubben Vard Haugesund

Sportsklubben Vard Haugesund (stifta 2. juni 1916) er ein norsk fotballklubb frå Haugesund i Rogaland. Klubben er ein av dei største reine fotballklubbane i Noreg med ca. 60 lag i aldersbestemte klassar og nådde cupfinalen i 1962 og 1975. 

I 1976 spelte Vard i 1. divisjon – eller det som i dag heiter Tippeligaen. Det vart nedrykk same år. Vard hadde i gjennomsnitt 6300 tilskodare på heimekampane sine i 1976. Frå sesongen 2006 hadde Vard eit sportsleg samarbeid med Fotballklubben Haugesund, SK Haugar og SK Djerv 1919. I 2020 spela herrelaget spelar i 2. divisjon avdeling 2.

Noverande hovudtrenar er .

Vard spelar heimekampane sine på Haugesund stadion. 

Supporterklubben heiter SuperVard. Vard har hatt kjende spelarar som Arne Larsen Økland, Wim Balm, Rune Ottesen og Svein Hammerø.

Serien 

Grønt markerer opprykk, medan raudt er nedrykk.

Kjende spelarar
  Arne Larsen Økland
  Wim Balm
  Rune Ottesen
  Svein Hammerø
  Mickaël Antoine-Curier
  Michael Haukås
  Alexander Søderlund
  Felix Ademola
  Tor Arne Andreassen
  Andreas Ulland Andersen
  Lars Stubhaug
  Jarle Steinsland
  Jarle Wee
  Egil Severeide

Bakgrunnsstoff

Fotballag i Haugesund
Fotballag skipa i 1916
Toppserielag
AZ Alkmaar

AZ, forkorting for Alkmaar Zaanstreek, er ein fotballklubb i Alkmaar i provinsen Noord-Holland i Nederland. Klubben vart skipa i 1967 ved samanslåinga av klubben Alkmaar 54 med FC Zaanstreek, ein klubb frå nabobyen Zaanstreek. Den nyskipa klubben fekk namnet AZ 67, noko som vart endra til AZ i 1986. AZ har sidan 1998 spela fast i den nederlandsk toppdivisjonen, Eresdivisie.

Klubben vann den nederlandske seriemeisterskapen både i 1981 og 2009, og har to gongar kome på andrerplassen; 1980 og 2006. I stordomstida kring 1980 vann AZ 67 den nederlandske cupen og KNVB-pokalen tre gongar, høvesvis 1978, 1981 og 1982. AZ sikra i 2013 seg den fjerde KNVB-pokalen etter siger 2-1 over PSV Eindhoven på De Kuip i Rotterdam. I 1981 spela AZ 67 seg fram til finalen i UEFA-cupen. Etter tap 0-3 på bortebane for Ipswich, var det ikkje nok å vinne 4-2 heime i returmøtet, og spelarane på det nederlandske laget møtte nøye seg med sølvmedaljar.

Klubben har sidan 2006 spela heimekampane på AFAS Stadion, med plass til vel 17 000 tilskodarar. Raudt og kvitt er klubbfargane til AZ.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «AZ (football club)» frå ,  den 2. juni 2013.  
 

Nederlandske fotballag
Fotballag skipa i 1967
Skipingar i 1967
Flemming Christensen

Flemming Christensen () er ein dansk fotballtrenar og tidlegare landslagsspelar for .

Christensen spelte mellom anna i AB og Lyngby Boldklub, og han fekk debuten sin på det danske landslaget i 1982 mot . Seinare spelte han ytterlegare ti landskampar, der han scora to mål.

Etter å ha vore stoppar som aktiv spelar, vart Christensen trenar for mellom anna Slagelse BI, 2005–2007 for Næstved Boldklub og frå 2007 for AB. 

Sidan slutten av mai 2013 er Christensen trenar for .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flemming Christensen» frå ,  den 2. juni 2013.

Bakgrunnsstoff

Danske fotballspelarar
Danske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
AB København-spelarar
Saint-Étienne-spelarar
Lyngby-spelarar
Folk frå København
Føyka stadion

Føyka stadion er eit fotballstadion i Asker som opna 1. juli 1950. Seinare vart det modernisert med fullverdig friidrettsanlegg og tribune (500 sete) og flaumlys og opna på ny 1. juni 1999. Stadionanlegget erstatta idrettsplassen frå 1923, som no er klubben sine grusbanar for 11-ar og 7-ar-fotball. Det var ein enkel løpebane rundt idrettsplassen. I 1965 opna klubbhuset, som seinare er påbygd tre gonger og i dag rommar administrasjonssenter for Asker Skiklubb og allianseklubbane Asker Fotball Kvinner og Asker Fotball Herrar. 14. desember 2004 opna klubben kunstgrasbane med undervarme. Anlegget har òg 1 kilometer lysløype og sandvolleyballbane. Stadionet vart tidlegare brukt som naturisbane om vinteren til skøyteløp fram til og med 1990/91-sesongen. Bana var arena for den skandinaviske ungdomslandskampen den 23.–24.2.1979.

Banerekordar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Føyka stadion» frå ,  den 2. juni 2013.  
WSSSA

Bakgrunnsstoff 

Fotballstadion i Viken
Idrett i Asker
Asker Skiklubb
Tidlegare skeisearenaer i Noreg
Sandvika stadion

Sandvika stadion er ein fotballarena som ligg på Kadettangen i Sandvika i Bærum kommune, og som tidlegare vart kalla Kadettangen kunstgress. Namnet Kadettangen kjem frå den gongen Krigsskolen brukte området som treningsleir for kadettane sine. Anlegget vert drifta av Bærum Sportsklubb og er ein heilårs kunstgrasbane med ein tilskodarkapasitet på 500. Seta på tribunen vart innkjøpt frå gamle Bislett stadion då denne vart riven i 2004. I tillegg er der òg ein treningsbane i kunstgras, som ligg på den eine kortsida av fotballbanen, eit garderobeanlegg, ein idrettshall og Bærum Sportsklubbs klubbhus. Undervarmen kjem frå kloakk sendt frå Oslo til reinseanlegget VEAS. 

Det nye namnet vart annonsert på Bærum Sportsklubbs 100-års jubileumsfest,  og i samband med den første heimekampen for Bærum i 2. divisjon i 2010, var det offisiell omdøyping av stadion.

I samband med at Bærum rykte opp til Adeccoligaen i 2011, vart det frå NFF sett nye krav til stadion. Før seriestart i 2012 vart kunstgraset skifta ut og nye tribunar med sitjeplass til 602 personar oppført.

Historie
Området Kadettangen vart av Krigsskolen brukt som bivuakkleir om sommaren i åra 1820-1825, og frå 1869 til 1896 til årlege sommarøvingar. Bærum kommune leigde i 1902 området for båtopplag, laste- og losseplass, samt leikeområde. Det vart i 1916 kjøpt opp, etter forslag i 1910 frå sportsklubben Grane, for kr 50 000,-, til bruk som idrettsplass. Grusplassen vart nytta som fotballbane om sommaren og ishockey-/bandybane om vinteren. Rundt plassen vart det lagt løpebaner, til bruk for friidrett på sommaren og skeiseløp på vinteren. Midt på banen stod ei flaggstong som vart flittig nytta som «12-mann på banen». Denne vart etter kvart fjerna, og svartgrusen erstatta med raudgrus. I 2003 vart grusbanen omgjort til ein kunstgrasbane med undervarme og løpebanane fjerna, då IL Tyrving, som hadde delt området med Bærum Sportsklubb, hadde flytta aktivitetane sine til Nadderud stadion. Treningsbanen kom til etter ein donasjon ved testamente av Per Skalleberg, ein æra borgar av kommunen og langvarig medlem av klubben.

Under vinterleikane i Oslo i 1952 vart nokre av ishockeykampane avvikla her.

Sjå òg
Kadettangen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sandvika stadion» frå ,  den 2. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
Bærum Sportsklubbs jubileumsavis, 1980.
Bærum Sportsklubb sine gamle heimesider
Budstikka.no 

Fotballstadion i Viken
Tidlegare skeisearenaer i Noreg
Arenaer under vinter-OL 1952
Idrettsanlegg i Bærum
Seiersten stadion

Seiersten stadion er eit fotballstadion i Frogn kommune, ved nedkøyringa til Drøbak. Seiersten er kjent som ein av dei betre grasbanane i landet med ein intim atmosfære. Banen er heimebanen til DFI – Drøbak/Frogn Idrettslag. 

Klubben har rekorden for talet på opprykk i påfølgjande sesongar, tre på rad, der det fjerde året enda med kvalifikasjonsspel for Tippeligaen. Klubben har for det meste spelt i 2. divisjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seiersten stadion» frå ,  den 2. juni 2013.  
 

Fotballstadion i Viken
Byggverk i Frogn
Shotokan

Shotokan er ei av dei største greinene innanfor karate, og er utvikla av Gichin Funakoshi  (1868-1957). Han har samla fleire kampsportar i lag med sonen sin, og shotokan-karate er resultatet av dette. 
Funakoshi regnas som den moderne karates grunnleggjar. Shõtõ var Funakoshis kunstnarnamn. Namnet betyr «vaiande furuer», men kan også bety «hus». Det er derfor denne karatestilarten kallast for Shotokan. 
I byrjinga var karatesporta ulovleg. Seinare fekk Gichin Funakoshi moglegheita til å demonstrere sporten offentleg. Då blei myndigheitene i Okinawa så imponerte at dei innførte karate som pensum i dei fysiske fangane i skulane.

JKA
Det finst mange forskjellige karateorganisasjonar i verda i dag som for eksempel WKF karate, Kyokushinkai Karate, fullkontakt og Shotokan karate. JKA er den organisasjona som er styst. JKA står for Japan Karate Association.
Det er mange som lurer på kva forskjellane på dei forskjellige stilartanne er. I hovudsak er det at i WKF og i fullkontakt skal alle utøvarane som konkurrera være utstyrt med beskyttelse på hovudet, hender og føter, medan i Shotokan og Kyokushinkai karate er det påbydt med hanskar og tannbeskyttarar. I alle stilartane blir det brukt tannbeskyttare, brystbeskyttar og susp.

Sensei/Sempai
Sensei er en japansk tittel som brukas om læraren og instruktørar i karate for å vise respekt for dei. Tittelen brukas på hovudinstruktøren i en karateklubb saman med namnet på instruktøren.  Sensei er ikkje nødvendigvis den høgaste graderte i klubben.
Sempai er en tittel som brukas om de andre instruktørane i klubben. Ordet betyr senior elev. Denne tittelen blir også brukt for å vise respekt for dei som har høgare grad.

Dojo
En dojo er det same som ein treningshall. Når ein kjem inn i eller forlate ein Dojo må utøvaren alltid bukke for å vise respekt. Kjem ein utøver for seint til trening, må han eller ho sitje i Seiza (som betyr ”knesittande kvilestilling) i utkanten av Dojo’en heilt til Sempai seier i frå at man kan delta på treninga.

Kjelder
http://jkanorway.no/Default.aspx?tabid=93 
http://jkanorway.no/Default.aspx?tabid=115

Karate
Kvik Halden Fotballklubb

Kvik Halden Fotballklubb (stifta 19. juni 1906 som Fotballklubben Kvik) er ein norsk fotballklubb frå Halden. Klubben ligg i 2. divisjon og spelar heimekampane sine på Halden Stadion. Drakta har raude og kvite vertikale striper, medan buksene er blå. På vinterstid har Kvik Halden dei fleste treningane sine på det nyanlagte kunstgrasanlegget på Strupe.

Klubben spelar denne sesongen i .

Historikk
På slutten av 1800-talet fanst det fleire fotballklubbar i Halden, eller Fredrikshald som det heitte den gongen. I 1904/05 danna alle klubbane i byen Halden Idrætsforening. Sidan idrettslaget hovudsakleg var retta mot friidrett, skipa dei fotballinteresserte medlemmane Fotballklubben Kvik. Klubben vart stifta 19. juni 1906 på Os i Halden, og Edvard Sem jr. vart vald til formann.

Klubben vart noregsmeistrar i 1918, etter ha slått Brann 4–0 på Marienlyst i Drammen. I tillegg har klubben spelt to andre cupfinalar, i 1915 og 1922, begge enda med tap mot Odd. I same periode nådde klubben semifinalen fire gonger, i 1913, 1916, 1917, og 1927.

I 1997 slo Fotballklubben Kvik seg saman med Halden Fotballklubb og danna dagens fotballklubb; Kvik Halden Fotballklubb.

I 2005-sesongen rykte Kvik ned frå 2. divisjon, og spelte i 3. divisjon fram til 2011. Den tredje opprykkskvalifiseringa på fire år enda igjen i ein skuffande tap den 24. oktober 2009 — då haldensarane rauk ut på bortemål mot Vestfold-laget Ørn Horten. I 2010-sesongen lukkast dei endeleg, Kvik Halden vann 3. divisjonsavdelinga si. I opprykkskvalifiseringa slo Kvik ut Eik-Tønsberg og rykte opp til 2. divisjon 2011. Returen til 2. divisjon enda med 5.plass.

Bakgrunnsstoff 

 «Fortet Supporters»

Fotballag i Halden
Fotballag skipa i 1906
1906 i Noreg
Ryfylkealliansen

Ryfylkealliansen er ei foreining som gjennom langsiktig merkevarebygging skal fremje identitet, bulyst og verdiskaping i Ryfylke. 

Den dekkjer dei seks kommunane Finnøy, Forsand, Strand, Hjelmeland, Suldal og Sauda.
Medlemer er kommunar, bedrifter og institusjonar. Pr juni 2013 har alliansen over 100 medlemer.

Dei gjev ut magasinet Mitt Ryfylke.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Ryfylkealliansen
 Ryfylkealliansen på Facebook

Ryfylke
Halden stadion

Halden stadion ligg i Halden sentrum, og vert nytta av  til fotball og av Halden Idrettslag til friidrett. Anlegget består av grasbane, løpebanar, sitjetribunar på begge langsider, garderobeanlegg og kiosk.

Cupfinalen 1928 vart spelt på Halden stadion den 14. oktober.  slo  2–1. Det var 6717 betalande tilskodarar, men 8000 tilskodarar slapp inn. Dette er tilskodarrekorden på Halden stadion.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Halden stadion» frå ,  den 2. juni 2013.

Bakgrunnsstoff 
 Halden Stadion på Stadionsiden.com

Fotballstadion i Viken
Byggverk i Halden
Idrett i Halden
Peder J. Finde

Peder Jørgenson Finde () var sokneprest i Førde frå 1637, og prost i Sunnfjord frå 1659. Han la under seg store eigedommar og åtte fjerdeparten av all jord i Førde, i tillegg eigedommar over heile Vestlandet. Han var den største jordeigar og ein av dei rikaste personar i Sunnfjord i si tid. 

I 1643 gav han Førde kyrkje ei altertavle i barokk, den er fortsatt i kyrkja. 

Han var son av Jørgen P. Finde, rådmann i Oslo, og soneson av Peder N. Finde, borgarmeister i Aalborg. Han var gift med Barbara (Lussi) Nitter, dotter av kjøpmann Henrik Nitter. Dottera Anna (eller Anne) (1645-1728) var gift med presten Iver Leganger i Vik. Sonen Henrik (1643-1700) var sokneprest i Førde etter faren. Sonen Jørgen (1644-1705) var sokneprest i Aurland. Dottera Maren var gift med tre gongar, alle ektemennene var sokneprestar i Jølster. I andre ekteskap var han gift med Anne Stoud. To sonar frå andre ekteskap vart også prestar: Rasmus (1649-1694) i Gloppen og Otto (død 1741) i Volda. Ottos dotter Anne Elisabeth var gift Niels Astrup (1681–1743), medan dottera Maren var gift med sokneprest i Os Nils Leganger. I tredje ekteskap var Finde gift med Beate Christensdatter.

Kjelder

Norske prestar
Folk frå Førde
Knut Erik Folland

Knut Erik Folland () er ein norsk fotballtrenar, og tidlegare spelar. Folland er best kjent for perioden sin i Ham-Kam på midten av 1990-talet.

Andre klubber han har spelt for er Førde Fotball,  og . 
Folland har ein bachelorgrad i idrett, og har utdanning innan  ergoterapi.

Knut Erik Folland har sidan 2006 vore heiltidstilsett som hovudtrenar i 2. divisjonsklubben Førde.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Knut Erik Folland» frå ,  den 2. juni 2013.

Bakgrunnsstoff 
 Follands spelarprofil hos Hamarkameratene

Norske fotballspelarar
Norske fotballtrenarar
Ham-Kam-spelarar
Folk frå Gaular
Hans van Steenwinckel den yngre

Hans van Steenwinckel den yngre () var ein dansk arkitekt, byggmeister og bilethoggar knytt til Kristian IV og byggeprosjekta hans. 

Han var son av Hans van Steenwinckel den eldre, bror av Lorenz van Steenwinckel, far til Hans van Steenwinckel den yngste og  Oluf van Steenwinckel. Hans van Steenwinckel d.y. stod ansvarleg for mange store, offentlege byggeoppdrag, mellom anna Børsen i København etter at broren Lorenz døydde, Rundetårn, Trinitatis kyrkje i København og Nyboder, same stad.

Kjelder  
 

Danske arkitektar
Danske bilethoggarar
Renessansearkitektar
Folk frå København
Lorenz van Steenwinckel

Lorenz van Steenwinckel () var ein dansk arkitekt og bilethoggar knytt til Kristian IV og byggeprosjekta hans.

Lorenz var son av Hans van Steenwinckel den eldre og bror til Hans van Steenwinckel den yngre. 

Frå 1613 skal han ha vore ansvarleg for fleire prosjekt, mellom anna Kristian IVs kapell i Roskilde domkyrkje, Trefoldighetskyrkja i Kristianstad og  Børsen i København som broren Hans gjorde ferdig da Lorenz døydde i 1619.

Vurderinga av Steenwincel har svinga, nokre kunsthistorikarar har gitt han ansvar for mange av dei vellykka bygga, men andre har sett meir på han som murar og steinhoggar. Eit teikn på det siste er at det i kontraktane klårt og tydeleg står skrive at han skal arbeide etter teikningar levert av kongen.

Kjelder  
 

Danske arkitektar
Renessansearkitektar
Folk frå København
Flying Fish Cove

Flying Fish Cove, også kalla The Settlement, er hovudstad i det australske territoriet Christmasøya. Busetjinga ligg nordaust på øya. Ho blei grunnlagd i 1888, etter at Christmasøya var blitt annektert av Storbritannia. 

Flying Fish Cove har den einaste hamna på øya. Ho blir nytta til utskiping av fosfat frå gruvedrift andre stader på øya, transportert til hamna med jernbane.

Historie
Dei første menneska slo seg ned på Christmasøya etter annekteringa i 1888. Busetjinga fekk namn etter HMS «Flying Fish», eit britisk kartleggingsskip. Grunnleggjarane var Clunies-Ross-brørne frå Kokosøyane eit stykke unna Christmasøya. Dei ville vinna ut tømmer og seinare fosfat frå øya.

Under andre verdskrigen senkte japanarane eit norsk lasteskip som dreiv i fosfatfart ved Flying Fish Cove. Staden blei bomba av japanarane 31. mars 1942, og øya var okkupert av Japan frå 1942 til 1945.

Den vesle hamna blir no særleg brukt av yachtar og turistbåtar. Mange asylsøkarar til Australia har også enda opp her. Det finst også ei flystripe nokre kilometer søraust for Flying Fish Cove.

Område i og ved Flying Fish Cove
«The Settlement» er staden der ein finn dei fleste butikkane og verksemdene på øya. Her finst fleire store, gamle hus frå kolonitida. Mange folk av europeisk herkomst lever her. I området Kampong bur det mest malayar, og her finst det ein moské. Poon Saan er eit kinesisk område medan Silver City, bygd med aluminium og anna metall, og Drumsite har ei meir blanda befolkning. 

Staden har ei strand og ei bryggje som det går an å bada frå.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flying Fish Cove» frå ,  den 3. juni 2013.  
 
Christmasøya
Hovudstader i Asia
Hovudstader i Oseania
Wilmington i Delaware

Wilmington er ein by i delstaten Delaware i Sambandsstatane. Han ligg ved elva Delaware, 50 kilometer sørvest for Philadelphia. Byen hadde i 2005 eit innbyggjartal på 70 800 og er den mest folkerike byen i delstaten. Han vart grunnlagd av svenskar i 1638.

Wilmington har ei rad utdanningsinstutisjonar.

Kjelder 
 

Byar i Delaware
Mæling

Mæling er ei gammal måleining, oftast brukt synonymt med eit mål og rekna til 50 alen i firkant eller 2500 kvadratalen, det vil seie 984 m². Somme stader kan ein mæling vere rekna til 5 mål.

Ordet vert òg brukt om ein utmålt åkerteig av varierande storleik, meint å skulle skjerast på éin dag, eller meint som betaling for leige av ein husmannsplass.

Som lengdemål skal ein mæling tilsvare 100 alen, det vil seie 62,75 m. 

Som måleining for korn og smør er ordet brukt synonymt med ein mæle.

Kjelder
Mæling i Norsk Ordbok. 

Gamle måleiningar
Måleiningar for areal
Rabbit-Proof Fence

Rabbit-Proof Fence er ein australsk dramafilm frå 2002 om aboriginarane regissert av Phillip Noyce. Filmen er basert på boka Follow the Rabbit-Proof Fence av Doris Pilkington Garimara.

Bakgrunnsstoff 
 

Australske filmar
Filmar frå 2000