alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjarne Ulvestad

Bjarne Ulvestad () var ein norsk germanist og professor i tysk ved Universitetet i Bergen.

Ulvestad vart student i 1943 og studerte filologi ved Universitetet i Oslo frå 1945 til 1947, ved Dartmouth College i USA frå 1947 til 1948 og Universitetet i München 1952–1953. Han tok doktorgraden ved Universitetet i Wisconsin med avhandlinga Indirect Discourse in Modern German i 1954, og var tilsett ved Universitetet i California frå 1956 til 1957. Han var professor i tysk ved Universitetet i Bergen frå 1957 til 1992. Hovudfeltet hans var tysk syntaks. Han var òg interessert i dialektologi, særleg sin eigen dialekt, sunnmørsk.

Bibliografi 

 Rette det som rangt er. Syvde: Syvde sogelag, 2009.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bjarne Ulvestad» frå ,  den 24. mai 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Bokanmeldelse i På høyden
 ULVESTAD Bjarne i Hvem er Hvem? 1973.
 Bjarne Ulvestad i Allkunne''

Professorar ved Universitetet i Bergen
Folk frå Vanylven
Norske germanistar
Åse Wetås

Åse Wetås () er ein norsk leksikograf, språkvitar og direktør i Språkrådet. Ho var prosjektdirektør for  Norsk Ordbok 2014 frå 2008 og vart utnemnd til direktør i Språkrådet i 2015.

Karriere 
Wetås byrja å arbeida med Norsk Ordbok 2014 i 2005, først som redaksjonsassistent. Tre år seinare overtok ho leiinga for prosjektet etter Kristin Bakken.

Åse Wetås er cand.philol. frå 1999 med nordisk hovedfag, engelsk grunnfag og lingvistikk semesteremne. Hovedfagsoppgaven Namneskiftet Kristiania-Oslo kom ut som bok på Novus forlag i 2000. Ho har doktorgrad i nordisk språkvitskap (dr. art.) frå Universitetet i Oslo i 2008 med avhandlinga Kasusbortfallet i mellomnorsk. Ein komparativ studie av proprialt og appellativisk material.

I 1992 vart ho tildelt prisen for ein av dei beste artiumstilane på nynorsk av Det Norske Samlaget. På midten av 1990-talet var ho ungdomssekretær i LO i Rogaland. Frå 1998 til 1999 jobba ho som vitskapleg assistent ved Seksjon for namnegransking, UiO, deretter var ho høgskulelektor ved Høgskulen i Stavanger før ho kom attende til Oslo som universitetslektor frå 2000 til 2001. Så vart ho universitetsstipendiat i fire år fram til ho byrja som redaktør i Norsk Ordbok i 2005. I 2001 skreiv ho fire rapportar om bruk av nynorsk skriftspråk for Språkrådet. Ho har òg skrive ei rekkje fagartikler innan namnegransking, morfologi og dialektologi. Åse Wetås var medlem av Språkrådet sitt utval som la fram innstillinga om ny rettskriving for nynorsk i 2011. Ho var styremedlem i Språkrådet frå 2011 til 2015, då ho vart utnemnd til direktør i Språkrådet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Åse Wetås» frå ,  den 24. mai 2020.  
 oppgav desse kjeldene:
 Biografi i Helene Urdland Karlsen, Lars S. Vikør og Åse Wetås : Livet er æve og evig er ordet. Norsk Ordbok 1930 – 2016. Samlaget, 2016 ISBN 978-82-521-9008-3

 Referansar 

Folk frå Sandnes
Norske embets- og tenestefolk
Norske leksikografar
Libania Grenot

Libania Grenot Martinez () er ein kubansk-italiensk friidrettsutøvar som vann gullmedaljen på 400 meter ved europameisterskapane 2014 og 2016.

Grenot representerte Cuba til 2005. Etter ho i 2006 gifta seg med ein italienar tevla ho for Italia. Under sommarleikane 2008 i Beijing sette ho i semifinalen italiensk rekord på 400 meter med tida 50,83 sekund, men rauk ut or tevlinga med knapp margin, noko ho skulle oppleve fleire gongar i olympiske leikar og verdsmeisterskap. Året etter sigra Grenot på 400 meter i Mellomhavsleikane og forbetra den italienske rekorden til 50,30, gjeldande landsrekord i 2020. 

Grenot vann bronsemedaljen på 400 meter under EM 2010 i Barcelona. Fire år seinare vann ho EM-gullet på distansen i Zürich, ein prestasjon ho gjorde omatt ved EM 2016 i Amsterdam. Ho avslutta meisterskapen i Nederland med å spurte Italia inn til bronse i 4 x 400 meter stafett. Grenot la opp etter 2018-sesongen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2001 i Edmonton: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.28,6=nr 9)
VM 2005 i Helsinki: Utslått i forsøket på 400 m (53,05=nr 34)
OL 2008 i Beijing: Utslått i semifinalane på 400 m (50,83=nr 10)
VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (50,85=nr 12)
EM 2010 i Barcelona: Bronse på 400 m – 50,43, og i 4 x 400 m (3.25,7)
VM 2011 i Daegu: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.26,4=nr 9)
EM 2012 i Helsinki: Nr 6 på 400 m – 52,57. Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.31,6=nr 10)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 400 m (51,18=nr 9). Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.29,0=nr 11)
VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane på 400 m (50,47=nr 9). Nr 8 i 4 x 400 m
EM 2014 i Zürich: Gullmedalje på 400 m – 51,10. Nr 7 i 4 x 400 m
VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalane på 400 m (51,14=nr 14)
EM 2016 i Amsterdam: Gull på 400 m – 50,73, bronse i 4 x 400 m (3.27,4).
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 8 på 400 m – 51,25. Nr 6 i 4 x 400 m (3.27,0)
VM 2017 i London: Utslått i forsøket i 4 x 400 m (3.27,8=nr 9)
EM 2018 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (51,54=nr 9)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Libania Grenot» frå ,  den 25. mai 2020.  
 

Cubanske friidrettsutøvarar
Italienske friidrettsutøvarar
Italienske sprintarar
Europameistrar i friidrett
Polat Kemboi Arıkan

Polat Kemboi Arıkan, opphavleg Paul Kipkosgei Kemboi (), er ein kenyansk langdistanseløpar som tevlar for Tyrkia. Han vann gull på 10 000 meter både under EM 2012 og EM 2016, i 2012 tok han også bronse på 5 000 meter. 

Kemboi fekk tyrkisk statsborgarskap i 2011. Året etter vann han milløpet under europameisterskapen i Helsinki, før han sprang inn til bronse på 5 000 m. I 2016 vann han EM-gull på 10 000 meter for andre gong. Nokre veker seinare sette han personleg rekord på mila under Sommar-OL i Rio de Janeiro, men vart ikkje betre enn nummer 13.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsinki: Gull på 10 000 m – 28.22,2, og bronse på 5 000 m (13.32,6)
OL 2012 i London: Nr 9 på 10 000 m – 27.38,8. Utslått i kvalfiseringa på 5 000 m (13.27,2=nr 19) 
VM 2013 i Moskva: Braut 10 000 m
EM 2014 i Zürich: Nr 4 på 10 000 m – 28.11,1
EM 2016 i Amsterdam: Gull på 10 000 m – 28,18,5, framom Ali Kaya (28.21,4)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 13 på 10 000 m – 27.35,5
VM 2017 i London: Braut 10 000 m
EM 2018 i Berlin: Nr 6 på 5 000 m – 13.23,4. Braut 10 000 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polat Kemboi Arıkan» frå ,  den 25. mai 2020.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Tyrkiske friidrettsutøvarar
Europameistrar i friidrett
Argentina Menis

Argentina Menis () er ein rumensk tidlegare diskoskastar frå Dolj fylke. Ho vann sølvmedaljen i øvinga ved Sommar-OL 1972 i München og i EM 1974. To veker etter dei olympiske leikane i München sette ho verdsrekord med eit kast på 67,32 meter.

Aktiv
Menis melde seg på i verdstoppen i diskoskasting i 1971-sesongen. Ho sette personbeste med 61,08 meter og med eit kast på 59,04 m kom ho på fjerdeplass ved europameisterskapen i Helsinki. Året etter var ho med i ein minneverdig duell om gullmedaljen i øvinga under dei olympiske sommarleikane i München. I OL-finalen opna Menis med 64,28 m og ny olympisk rekord. I den fjerde omgangen auka ho til 65,06 m. Men verdsrekordhaldar Faina Melnik frå Sovjetunionen druste til med 66,62 meter og sikra seg gullmedaljen. Den 23. september 1972 sletta Menis verdsrekorden til Melnik då ho slengde diskosen 67,32 meter i Constanta. Åtte månader seinare tok Melnik verdsrekorden tilbake.

Både ved universiaden 1973 i Moskva og under europameisterskapen 1974 i Roma enda Menis opp på andreplass, begge gongane slått av Faina Melnik. Også ved universiaden 1975 i Roma vart Menis nummer to, ved det høvet overgått av Marija Vergova frå Bulgaria. Med eit kast på 67,96 meter sette Menis den 15. mai 1976 i Bucuresti sin tiande og siste landsrekord. Under sommarleikane i Montreal same sommaren måtte ho ta til takke med sjetteplass, trass i gode 65,38 m. Ho opp i 1979.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsinki: Nr 4 – 59,04 m
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 65,06 m, bakom Faina Melnik (66,62 m)
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 64,62 m, bakom Faina Melnik (69,00 m)
OL 1976 i Montreal: Nr 6 – 65,38 m
EM 1978 i Praha: Nr 9 – 58,36 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Argentina Menis» frå ,  den 25. mai 2020.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Rumenske OL-deltakarar
Diskoskastarar
Power av Kansas

Power er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1986. Det var det første studioalbumet deira for MCA Records.

Eitt og eit halvt år etter Kansas vart oppløyst mot slutten av Drastic Measures-turneen, kom den tidlegare songaren Steve Walsh attende og starta opp att Kansas i lag med dei originale medlemmane Phil Ehart og Rich Williams. Gitaristen Steve Morse, som vart invitert med av Ehart etter at dei to hadde møtt kvarandre på ein konsert i Atlanta, bidrog mykje til låtskrivinga og stilen til den nye besetninga. Bassgitaristen og vokalisten Billy Greer, som hadde arbeidd med Walsh i det kortvarige bandet Streets etter han forlet Kansas i 1981, fullførte den nye besetninga. Det nye Kansas byrja å øve i lag i juli 1985, då Walsh var ferdig med ein turné som musikar for Cheap Trick. Dei gav ut Power året etter.

Det vart laga musikkvideo for singelen «All I Wanted», med forskjellige klipp av kvinner som går og smiler. Berre Walsh og Morse frå bandet var med i videoen. Songen vart miksa av produsenten Humberto Gatica, og vart ein topp 40-hit i USA. Dei neste singlane, «Power» og «Can't Cry Anymore», gjorde det langt dårlegare, men førstnemnde er den siste singelen til Kansas som gjekk inn på Billboard Top 100-lista. Det vart laga ein video med komikaren Richard Belzer for «Can't Cry Anymore».

Mottaking

Xavier Russel skreiv for Kerrang! og kalla den pompøse stilen til Kansas «særs utdatert» og trass i eit par bra rockesongar som «Musicatto», var andre songar «pinlegare enn det som er mogeleg å tenkje seg». 
AllMusic skreiv at den dramatiske, musikalske endringa til Kansas, var «meir hardrock og pop enn progrock», som «truleg overraska langvarige Kansas-fans» men gav bandet «ei interssant, men til sjuande og sist, kortvarig, ny retning.»

Innhald

Medverkande
Kansas
Steve Walsh - klaverinstrument, solovokal
Steve Morse - sologitar, vokal
Rich Williams - gitar
Billy Greer - bassgitar, vokal
Phil Ehart - trommer, leiande produsent

Andre medverkande
The Philarmonia Orchestra arrangert og dirigert av Andrew Powell
Gary Chang - klaverinstrument-programmering
Travis Bradford, Jerome Olds, Rob Henson, Yonrico Scott, Merle McLain, Doug Baker, Solomon Olds, Cliff Jones - korvokal

Produksjon
Andrew Powell - plateprodusent
Nigel Walker - lydteknikar, miksing i Jacobs Studio, Farnham, England og Lion Share Studios, Los Angeles
Mike Sheady - lydteknikar for orkesteret
Humberto Gatica - miksing av «All I Wanted»
Keith Odle, Lance Philips, Darrin Goodwin - assisterande lydteknikarar
George Marino - mastering i Sterling Sound, New York
Andy Engel - design, illustrasjon

Salslister
 

Album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Power (Kansas album)» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1986
Album produserte av Andrew Powell
MCA Records-album
All I Wanted av Kansas

«All I Wanted» er ein song av gruppa Kansas. Det var den 21. singelen deira og den sjuande og siste som nådde topp 40 i USA og den fjerde som nådde topp 20 på singellista. Songen kom først ut på albumet Power i 1986 og var skriven av Steve Walsh og Steve Morse. Songen var meir popaktig enn tidlegare songar av bandet.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «All I Wanted av Kansas» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1986
Kansas-songar
Songar produserte av Andrew Powell
Songar skrivne av Steve Walsh
Billy Greer

Billy Greer () er ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar kjend som bassist i bandet Kansas. Han kom inn i bandet i 1985 og debutete på albumet Power. Han hadde tidlegare arbeidd med songaren Steve Walsh i bandet Streets, og har sitt eige band, Seventh Key, når han ikkje spelar i Kansas. Han var òg medlem i eit kortvarig sideprosjekt frå Kansas, «Native Window» med Kansas-medlemmane Phil Ehart, Richard Williams og David Ragsdale.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy Greer» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

People from Hawkins County i Tennessee
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Kansas-medlemmar
In the Spirit of Things

In the Spirit of Things er 11. studioalbumet til det amerikanske rockeband Kansas, gjeve ut i 1988. Det er eit laust samansett konseptalbum, som fortel soga om ein stor flaum som råka byen Neosho Falls i Kansas i 1951. Det var det første Kansas-albumet sidan Masque i 1975 utan ein hitsingel.

Historie
I følgje forfattaren Dan Fitzgerald, var Rich Williams inspirert til å skape dette albumet etter å ha lese boka Ghost Towns of Kansas, Volume II (1979), og særskild kapittelet om Neosho Falls.

Albumet var det siste studioalbumet til Kansas for eit stort selskap. Det fekk lite marknadsføring, sidan MCA Records droppa ei rekkje «eldre» artistar i stallen sin etter albumet kom ut og byta fokus mot yngre artistar som Tiffany. Albumet selde dårleg. Likevel laga selskapet ein video for «Stand Beside Me». Songen vart spelt ein del på MTV og singelen klatra på rockelista i USA, og vart den siste singelen til Kansas som gjekk inn på ei singellista i USA. Andre songar vart gjevne ut på forskjellige format, som 12"-versjonen av «I Counted on Love», ein CD-singel med «House on Fire» og ein mini-CD-singel med «Stand Beside Me». 

Det vart turnert for å marknadsføre albumet, inkludert ein konsert sendt på radioprogrammet King Biscuit Flower Hour, som mange år seinare vart gjeven ut på ein CD.

Mottaking

AllMusic rekna albumet som «eit av dei meir konsistente albuma til gruppa, og lett eit høgdepunkt i den seinare delen av karrieren deira.» Dei kritiserte albumet for ein utdatert produksjon og mangelen på ein singel som kunne måle seg mot tidlegare hittar.

Innhald

Credits
Kansas
Steve Walsh - klaverinstrument, solovokal
Steve Morse - gitar, vokal
Rich Williams - gitar
Billy Greer - bass, vokal
Phil Ehart - trommer, med-produsent på spor 4, 6 og 7

Andre medverkande
Greg Robert - keyboard programmering, korvokal
Christopher Yavelow - Kurzweil synthesizer-lyddesign
Ricky Keller - perkusjonsprogrammering på spor 2, klaverinstrumentprogrammering på spor 4
Steve Croes - Synclavier
Terry Brock - korvokal på spor 4
John Pierce - bandlaus bass på spor 7
Bob Ezrin - perkusjon, vokal, korvokal
Rev. James Cleveland og Southern California Community Choir - korvokal på spor 2, 9 og 10

Produksjon
Bob Ezrin - plateprodusent, lydteknikar, miksing, arrangement med Kansas
Greg Ladanyi - medprodusent på spor 4, 6 og 7, lydteknikar, miksing
Garth Richardson - lydteknikar, miksing
Stan Katayama, Bob Loftus, Brendan O'Brien - lydteknikarar
Lawrence Fried, Edd Miller - assisterande lydteknikarar
Stephen Marcussen, Doug Sax, Mike Rees - mastering
Robert Hrycyna - produksjon og teknisk oversyn
Jack Adams - utstyrsassistent
Storm Thorgerson - kunstnarisk leiar
Paul Maxon - fotografi
Tony May, Glenn Wexler, Derek Burnett - fotografi
Jon Crossland - stylist

Salslister
Album 

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In the Spirit of Things» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1988
Album produserte av Bob Ezrin
Album produserte av Greg Ladanyi
Plateomslag av Storm Thorgerson
Konseptalbum
MCA Records-album
Freaks of Nature av Kansas

Freaks of Nature er det 12. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1995. Det vart gjeve ut to redigerte singlar frå albumet, men ingen av dei gjekk inn på singellistene og albumet gjekk heller ikkje inn på noko albumliste. Det vart dermed det einaste studioalbumet til Kansas som ikkje gjekk inn på noko som helst Billboard-lista. Albumet vart spelt inn i Trinidad.

Freaks of Nature var det første albumet sidan 1977 av Kansas som var produsert av Jeff Glixman, som produserte albuma Song for America, Masque, Leftoverture og Point of Know Return. Det var òg det første albumet til Kansas sidan Vinyl Confessions i 1982 der fiolin var ein del av bandet.

Innhald

Medverkande
Kansas
Steve Walsh - klaverinstrument, solovokal, opplesing
David Ragsdale - fiolin, gitar, korvokal
Rich Williams - elektrisk og akustisk gitar
Greg Robert - klaverinstrument, korvokal
Billy Greer - bassgitar, akustisk gitar, korvokal
Phil Ehart - trommer

Andre medverkande
Renée Castle - korvokal på spor 3

Production
Jeff Glixman - produsent, lydteknikar, Miksing
Tom Cassel, Sean Poland - lydteknikarar
Marti Griffin - fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Freaks of Nature (Kansas album)» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1995
Album produserte av Jeff Glixman
Castle Communications-album
Sony Records-album
David Ragsdale

David Ragsdale () er ein USA-amerikansk fiolinist var medlem i Kansas frå 1991 til 1997 og sidan 2006.

Han byrja å spele fiolin i klassiske orkester, før han tok steget over i rockemusikken.

Som låtskrivar for Kansas har han vore medlåtskrivar på «I Can Fly», «Black Fathom 4», «Under the Knife», «Freaks of Nature», «With This Heart», «The Unsung Heroes», «Refugee», «Summer» og «Crowded Isolation.»

Gjennom åra har han òg spelt med mellom andre Louise Mandrell, The Smashing Pumpkins, Jason Bonham og Queensrÿche

Diskografi

Solo
 David and Goliath - (Renaissance Records, 1997)

Med Kansas
 Live at the Whisky - (1992)
 The Kansas Boxed Set - (1994) på det nye sporet «Wheels»
 Freaks of Nature - (1995)
 There's Know Place Like Home - (2009)
 The Prelude Implicit - (2016)

Gjesteartist 
 Kerry Livgren and Corps de Pneuma: When Things Get Electric - (1995)
 Queensrÿche: Hear in the Now Frontier - (1997) (på «Sign of the Times»)
 Salem Hill: The Robbery of Murder (1998)
 Man on Fire: Habitat - (2013) (på «Mr. Lie»)
 John Elefante: On My Way to the Sun - (2013) (på «This Is How the Story Goes»)
 Glass Hammer: Ode to Echo (2014)
 Spock's Beard: The Oblivion Particle (2015)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Ragsdale» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 "David Ragsdale: Music Biography

 

Musikarar får Atlanta
USA-amerikanske rockefiolinistar
USA-amerikanske fiolinistar
Kansas-medlemmar
Always Never the Same av Kansas

Always Never the Same er det 13. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1998. Dette albumet består hovudsakleg av nyinnspelingar av dei tidlegare songane til bandet, spelt inn i lag med London Symphony Orchestra. Av nye songar finn ein «In Your Eyes», «The Sky Is Falling», «Need to Know» og instrumentalen «Preamble». «Prelude & Introduction» er ein medley av Kansas-songane «Carry On Wayward Son», «Point of Know Return», «Opus Insert» og «Lamplight Symphony». Albumet inneheld òg ein versjon av The Beatles-songen «Eleanor Rigby». «Carry On Wayward Son» vart spelt inn om albumet skulle vise seg å selje så pass at dei kunne gje ut eit nytt symfonisk album, men det skjedde ikkje.

Innhald

Medverkande
Kansas
Steve Walsh – klaverinstrument, solovokal
Robby Steinhardt – fiolin, solo- og korvokal
Rich Williams – gitar, plateprodusent
Billy Greer – bass, vokal
Phil Ehart – trommer, produsent

Andre medverkande
The London Symphony Orchestra, arrangert og dirigert av Larry Baird

Produksjon
Trammell Starks - produsent, digital redigering
Russ Fowler, James Majors, Jim «Z» Zumpano - lydteknikarar
Peter Cobbin - orkesterinnspeling
Jeff Glixman - miksing i Tree Sound Studios, Atlanta, Georgia
Greg Calbi -  mastering i Masterdisk, New York 
Brian Jobson, James Majors - digital redigering
Pennie Moore, Conni Treantafeles - kunstnarisk leiar og design
Marti Griffin - fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Always Never the Same (Kansas album)» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1998
River North Records-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Somewhere to Elsewhere

Somewhere to Elsewhere er det 14. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 2000. Dette albumet markerer samankomsten til den originale besetninga frå 1970-åra sidan Audio-Visions i 1980. I tillegg var Billy Greer, som kom inn i Kansas med Power i 1985. Steve Walsh song inn vokalen i heimestudioet sitt, medan han arbeidde på det andre soloalbumet sitt, Glossolalia og var ikkje med resten av bandet i studioet til Kerry Livgren. Bidrag hans var berre song. Kerry Livgren skreiv alle songane på albumet og syng (som han normalt gjorde9 på det løynde sporet «Geodesic Dome».

Innhald
Alle songar skrivne av Kerry Livgren.

Medverkande
Kansas
Steve Walsh - solovokal på spor 1, 2, 4, 5, 8-10, korvokal
Kerry Livgren - gitar, klaverinstrument, plateprodusent, lydteknikar, miksing
Robby Steinhardt - fiolin, bratsj, solovokal på spor 3, 7 og 8, korvokal
Rich Williams - gitar, produsent
Billy Greer - bassgitar, solovokal på spor 6, korvokal
Dave Hope - bassgitar på spor 2 og 6
Phil Ehart - trommer, produsent

Andre medverkande
Jake Livgren, Jessica Livgren, «Not Man Big Men Chorus» - ekstra korvokal

Produksjon
Brad Aaron - lydteknikar, miksing

Salslister
Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Somewhere to Elsewhere» frå ,  den 25. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 2000
Magna Carta Records-album
The Prelude Implicit

The Prelude Implicit er det femtande studioalbumet til det amerikanske progressive rockebandet Kansas, gjeve ut i september 2016. Det var det tredje studioalbumet deira utan det opphavleg medlemmet, vokalisten og klavarspelaren Steve Walsh, som trekte seg frå bandet i 2014. Det er det første albumet med solovokalisten og klaverspelaren Ronnie Platt, klaverspelaren David Manion og gitaristen Zak Rizvi, som starta som medprodusent og låtskrivar, før han vart fulltidsmedlem av bandet.

Bakgrunn
Det var det første Kansas-albumet sidan Somewhere to Elsewhere i 2000 og markerte den lengste perioden mellom to studioalbum av Kansas. Det opphavlege medlemmet Kerry Livgren, som var komen attende til bandet for det førre albumet, hadde slutta igjen og lete Steve Walsh vere den einaste låtskrivaren att i bandet. Då han var motvillig til å gje nye songar til bandet, gjorde at dei stod på bar bakke. Medan gruppa fortsete å gje ut samlealbum og konsertalbum, vart Native Window skipa som eit sideprosjekt av Ehart, Greer, Ragsdale og Williams som ønskte å spele inn nye songar på eiga hand. Då Walsh slutta i 204 kom Platt og Manion inn i bandet.

Mottaking 

Tim Jones i Record Collector skreiv at albumet var «eit forsøk på å gjenskape tidlegare stordom, og var rosverdig, utan å heilt nå opp til dei høgdene». AllMusic og James Christopher Monger rosa albumet for å vere «noko som høyrest både kjend og nytt ut» og skriv at «den teknisk glimrande 'The Prelude Implicit' treff bokstavleg talt alle dei rette notane og bør gå rett heim hos langvarige fans, trass i at Walsh ikkje er med».

Innhald

Medverkande
Kansas
Ronnie Platt – solovokal, piano på «The Voyage of Eight Eighteen»
Rich Williams – elektrisk og akustisk gitar, produsent
Zak Rizvi – elektrisk gitar, vokal, produsent, miksing
David Manion – piano, klaverinstrument, orgel og lyddesign
David Ragsdale – fiolin, vokal
Billy Greer – bass, vokal, solovokal på «Summer»
Phil Ehart – trommer, perkusjon, produsent

Produksjon
Chad Singer - lydteknikar
James Cobb, Jonathan Beckner, Will McPhaul - assisterande lydteknikarar
Jeff Glixman - miksing og mastering 
Vlado Meller - mastering
Denise de la Cerda - kunst
Michie Turpin - fotografi
Christine Boyd - logo og tittel
Thomas Ewerhard - layout

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Prelude Implicit» frå ,  den 25. mai 2020.  
 

Kansas-album
Musikkalbum frå 2016
Inside Out Music-album