alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Archer Point

Archer Point er eit klipperikt nes på kysten på vestsida av Harald Bay i Antarktis. Det vart oppdaga i februar 1911 av løytnant H.L.L. Pennell i Royal Navy på «Terra Nova», ekspedisjonsskipet under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13 under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter W.W. Archer, sjefsstuert på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Archer Point» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Oates Land
Cape Buromskiy

Cape Buromskiy er det nordlegaste punktet på Krylov Peninsula. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og kartlagd frå flyfoto teken av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Det vart namngjeve av sistnemnde etter eit medlem frå den sovjetiske ekspedisjonen, hydrograf N.I. Buromskij, som døydde i Antarktis i 1957.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Buromskiy» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Oates Land
Drake Head

Drake Head er eit nes på vestsida av innløpet til Davies Bay. Det vart oppdaga frå «Terra Nova» under løytnant Harry L.L. Pennell i Royal Navy i februar 1911. og kalla opp etter Francis R.H. Drake, ein meteorolog ombord på «Terra Nova».

Kjelder 

Nes i Oates Land
Cape Kinsey

Cape Kinsey er eit isdekt nes ved austsida av Davies Bay. Det vart oppdaga i februar 1911 av løytnant H.L.L. Pennell i Royal Navy, under Terra Nova-ekspedisjonen leia av Robert Falcon Scott. Det vart namngjeve av den britiske antarktisekspeidsjonen etter Mr. J.J. Kinsey, som var den offisielle representanten for ekspedisjonen i Christchurch på New Zealand.

Kjelder

Nes i Oates Land
Lavallee Point

Lavallee Point er det nordlegaste punktet på Shipton Ridge i Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarktis Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition (1964) som rapporterte at dei kalla neset opp etter løytnant Lavallee i U.S. Navy som assisterte ekspedisjonen i Allan Hills.

Kjelder

Nes i Oates Land
Stopes Point

Stopes Point er det nordlegaste punktet på Tilman Ridge, ein nordvestleg arm av Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarktis Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition, 1964, og kalla opp etter Marie Stopes, som var ekspert på paleobotanikk frå karbontida og derfor geologien i området.

Kjelder

Nes i Oates Land
Williamson Head

Williamson Head er eit kjenneleg nes 6 nautiske mil (11 km) vest-nordvest for Drake Head på kysten av Antarktis. Det vart oppdaga frå «Terra Nova» i februar 1911 i løpet av den siste ekspedisjonen til Robert Falcon Scott. Det er kalla opp etter kvartermeister Thomas S. Williamson i Royal Navy, eit ekspedisjonsmedlem.

Kjelder

Nes i Oates Land
Harry Pennell

Harry Lewin Lee Pennell () var ein offiser i Royal Navy. Han deltok på Terra Nova-ekspedisjonen til Antarktis 1910–1913 leia av Robert F. Scott. Etter at ekspedisjonen var sett i land ved Cape Evans overtok han kommandoen over ekspedisjonsskipet «Terra Nova» og segla austover med ei gruppe som planla å utforske King Edward VII Land. Ute av stand til å finne ein eigna stad å gå i land, vart det avgjort å reise vestover og utforske Victoria Land. På vegen støytte dei på Roald Amundsen i Hvalbukta under førebuingane hans i kappløpet om Sørpolen. Den 22. februar 1911 oppdaga han Oates Coast som han kalla opp etter kaptein Lawrence Oates. Sjølv har han fått Pennell Coast kalla opp etter seg. 

Han fall i Jyllandsslaget 1916 då HMS «Queen Mary» vart søkkt av tyske skip.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harry Pennell» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Harry Pennell collection
Encyclopaedia Britannica 1911

Britiske oppdagarar
Britar falne i fyrste verdskrigen
Britiske antarktisfararar
Britiske marineoffiserar
Ablation Point

Ablation Point , òg kalla Punta Ablación, er det austlegaste punktet på ein krokforma rygg på nordsida av innløpet til Ablation Valley på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935, av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av FIDS etter nærliggande Ablation Valley.

Sjå òg
Ablation Lake

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Belemnite Point

Belemnite Point er austenden av ein hovudsakleg isfri, krokforma rygg, halvvegs mellom Lamina Peak og Ablation Point og 2 nautiske mil innover frå George VI Sound på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det fekk dette namnet frå FIDS fordi det vart funne fossil av belemnittar der.

Kjelder 

Nes på Aleksanderøya
Berlioz Point

Berlioz Point er eit snødekt nes på sørsida av Beethoven Peninsula på Aleksanderøya heilt nordvest i bukta som er dekt av Bach isbrem. Den sørlege delen av Aleksanderøya vart først grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service i 1940, men dette neset var ikkje klårt definert. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter den franske komponisten Hector Berlioz.

Sjå òg
 Rossini Point
 Mazza Point
 Radigan Point

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Berlioz Point» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Aleksanderøya
Hector Berlioz
Cape Brown

Cape Brown er eit kjenneleg, isdekt nes 5,5 nautiske mil nord-nordaust for toppen av Mount Nicholas (heilt nord i Douglas Range), og markerer austsida av innløpet til Schokalsky Bay på nordaustkysten av Aleksanderøya. Det vart oppdaga frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1909, men kartlagd som ein del av ei lita øy. Det vart fotografert frå lufta i 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill og seinare grovt kartlagd frå bilete. Det vart kartlagd frå bakken i 1948 av Colin C. Brown i Falkland Islands Dependencies Survey ved Stonington Island, 1948–49, som neset er kalla opp etter.

Sjå òg

 Cape Vostok
 Kosar Point

Kjelder 

Nes på Aleksanderøya
Damocles Point

Damocles Point er eit nes på austkysten av Aleksanderøya, 3 nautiske mil aust-søraust for sørtoppen av Mount Tyrrell. Eit lite klippeframspring nær sjøen ligg nedanfor ein 60 meter høg isklipp. Neset ligg nær George VI Sound mot Rymill Coast i Palmer Land. Det vart først fotografert frå lufta i 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill. Det vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, og det fekk dette namnet av dei fordi isklippene som hang over neset såg ut som sverdet til Damokles.

Kjelder 

Nes på Aleksanderøya
Dykeman Point

Dykeman Point er eit snødekt nes mellom Rameaufjorden og Verdifjorden, heilt nordvest på Pesce Peninsula på Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967–68 og frå Landsatbilete frå 1972–73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offsier Paul R. Dykeman i US Navy, befalshavande i Antarktis Development Squadron Six (VXE-6) frå mai 1981 til mai 1982.

Kjelder 

Nes på Aleksanderøya
Kosar Point

Kosar Point er eit snødekt nes som utgjer det vestlegaste punktet på Eroica Peninsula, som ligg sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947 og kartlagd frå fotografi av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967-68 og frå Landsatbilete 1972-73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser William S. Kosar i US Navy som var med på å tilpasse fly for å radiosondeoppdrag over kontinentet.

Sjå òg
 Ablation Point
 Mazza Point
 Triton Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Mazza Point

Mazza Point er eit snødekt nes som ligg mellom Brahmsfjorden og Mendelssohnfjorden, på nordvestenden av Derocher Peninsula, ei mindre halvøy som strekkjer seg nordvestover frå Beethoven Peninsula, som ligg sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy i 1967-68 og frå Landsatbilete frå i 1972-73. Neset vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) til ære for offiser Joseph D. Mazza i US Navy, befalshavande i skvadron VXE-6 frå mai 1986 til mai 1987.

Sjå òg
 Ablation Point
 Kosar Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Perce Point

Perce Point er eit lågt, isdekt nes 12 nautiske mil (22 km) vest-nordvest for Berlioz Point på sørkysten av Beethoven Peninsula, som ligg vest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart oppdaga av Snow, Perce og Carroll frå U.S. Antarctic Service (USAS) under ein flytur frå Stonington Island den 22. desember 1940. Det vart opphavleg kalla «Cape Perce» etter Earl B. Perce, som var pilot på flyet som oppdaga neset, men namnet vart endra sidan.

Sjå òg
 Ablation Point
 Dykeman Point
 Mazza Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Radigan Point

Radigan Point er eit snødekt nes som ligg mellom Verdifjorden og Brahmsfjorden, heilt nord på Harris Peninsula, ei lita halvøy som stikk nordover frå Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i løpet av 1947-1948, og kartlagd frå fotografi av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Matthew J. Radigan, som var befalshavande i skvadron VXE-6 frå mai 1983 til mai 1984.

Sjå òg
 Ablation Point
 Kosar Point
 Mazza Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Rossini Point

Rossini Point er eit snødekt nes på sørkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Neset markerer søraustsida av innløpet til bukta som Bach isbrem dekkjer. Det vart oppdaga og grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og kartlagd i større detalj frå flyfoto av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48 og av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Gioacchino Rossini (1792–1868), ein italiensk komponist.

Sjå òg
 Berlioz Point
 Kosar Point
 Radigan Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Triton Point

Triton Point er eit klipperikt nes på austenden av den høge ryggen mellom Venusbreen og Neptunbreen på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Kysten i nærleiken vart først sett frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935, og grovt kartlagd frå bilete teken frå lufta W.L.G. Joerg. Neset vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og meir nøyaktig definert i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa nær Neptunbreen, sidan Triton er ein av månane til planeten Neptun.

Sjå òg
 Belemnite Point
 Dykeman Point
 Rossini Point

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Cape Vostok

Cape Vostok er eit klipperikt nes heilt vest i Havre Mountains og nordvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart oppdaga av den første russiske Antarktisekspedisjonen i 1821 leia av Fabian Gottlieb von Bellingshausen og Mikhail Lazarev. Det vart kartlagd i detalj frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, og sidan av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Neset vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter sluppen «Vostok», kommandert av Bellingshausen. Namnet tyder «aust», sjølv om neset ligg vest på øya.

Sjå òg

 Cape Brown
 Cape Westbrook

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cape Vostok» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Cape Westbrook

Cape Westbrook er eit snødekt nes heilt sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, U.S. Navy, 1967–68, og frå U.S. Landsat-bilete teken i 1972-73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Darrel E. Westbrook i US Navy, offiser i U.S. Naval Support Force i Antarktis, frå juni 1978 til juni 1980.

Sjå òg
 Cape Vostok

Kjelder

Nes på Aleksanderøya
Cape Adams

Cape Adams er eit nes på sørenden av Bowman Peninsula på nordsida av innløpet til Gardnerfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, og vart namngjeve av han etter løytnant Charles J. Adams som då var pilot på ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cape Adams» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Palmer Land
Cape Boggs

Cape Boggs er eit bratt, isdekt nes heilt aust på Eielson Peninsula, på austkysten av Palmer Land, mellom Black Coast og Wilkins Coast. Det vart oppdaga av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla denne kysten på land og frå lufta i 1940. Det er kalla opp etter S.W. Boggs, geograf som gjorde politiske og geografiske studiar i Antarktis som vart nytta av USAS.

Kjelder

Nes i Palmer Land
Cape Brooks

Cape Brooks er eit nes markert av bratte veggar opp til 465 meter på sørsida av innløpet til New Bedfordfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service og igjen fotografert frå lufta i 1947 av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Cape Brooks vart namngjeve frå FIDS etter Charles E.P. Brooks, ein engelsk meteorolog i Meteorological Office frå 1907 til 1949.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Brooks» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cape Byrd

Cape Byrd er eit lågt, isdekt nes heilt nordvest på Charcot Island. Det vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagd av sir Hubert Wilkins den 29. desember 1929 på ein flytur frå RRS «William Scoresby». Det vart namngjeve av Wilkins for kontreadmiral Richard E. Byrd i U.S. Navy som var ein kjend amerikanske oppdagar som leia fem ekspedisjonar til Antarktis. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947 av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Byrd» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cadle Monolith

Cadle Monolith er eit kjenneleg, noko isolert, berr monolitt eller eit nes, som står heilt aust på Condor Peninsula, 9 nautiske mil søraust for Cape MacDonald, på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gary L. Cadle, ein elektrikar ved Palmer Station i 1973.

Kjelder 

Nes i Palmer Land
Carse Point

Carse Point er det vestlegaste neset på sørsida av munningen Rileybreen i Palmer Land og føre George VI Sound. Det består av fire toppar på opp til 1250 meter over havet. Det ligg skild frå Mount Dixey i nordaust av eit lågt isdekt skard og frå Mount Flower i aust av ein liten isbre. Massivet som neset er ein del av vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå bilete av W.L.G. Joerg. Neset vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og vart namngjeven i 1954 etter Verner D. Carse, medlem av BGLE, 1934–37.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carse Point» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Casey Point

Casey Point er ei smal klippe mellom Sheratonbreen og Arriensbreen i Mawson Escarpment i Antarktis. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE i 1956, 1960 og 1973 og vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J. N. Casey, (då) underdirektør i Bureau of Mineral Resources, Geology and Geophysics i Australian Department of Minerals and Energy i Canberra.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Casey Point» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cape Christmas

Cape Christmas er eit bratt nes i Antarktis på 320 moh. Det ligg på nordsida av innløpet til Wustfjorden, på austkysten av Palmer Land. Neset vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det fekk namnet sitt frå FIDS fordi dei feira jul i nærleiken av neset det året.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cape Christmas» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Nes i Palmer Land
Cape Collier

Cape Collier er ei vidt, isdekt cape på austkysten av Palmer Land, kring halvvegs mellom sørenden av Hearst Island og Cape Boggs. Det vart oppdaga i 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som utforska denne kysten av land og frå lufta frå East Base, og kalla opp etter Zadick Collier, maskinist ved East Base.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Collier» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cape Cox

Cape Cox er eit nes som strekkjer seg ut frå Dodson Peninsula på vestsida av Ronne isbrem. Det vart oppdaga frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry E. Cox, ein radiomanm på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1964.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Cox» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Filchner-Ronne isbrem
Cape Darlington

Cape Darlington er eit isdekt nes som stig opp til 305 meter, på sørsida av innløpet til Hiltonfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga i 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS), men på den tida trudde ein det var ei øy. Det vart oppdaga at det var eit nes på ein flytur under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) leia av Finn Rønne i november 1947. Det vart namngjeve av USAS etter Harry Darlington III, som deltok på sledeturen til East Base som utforska denne kysten så langt sør som Hiltonfjorden. Darlington deltok òg på RARE.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Darlington» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Lincoln Ellsworth

Lincoln Ellsworth () var ein amerikansk oppdagar.

Han var son av James Ellsworth og Eva Frances Butler, fødd i  Chicago i Illinois.

Far til Lincoln Ellsworth, James, var ein velståande kolgruveeigar som donerte 100 000 dollar for å finansiere Roald Amundsen-ekspedisjonen til Nordpolen i 1925 med flygemaskinane «N–24» og «N–25».

Ellsworth deltok som navigatør på «N–24» der Leif Ragnar Dietrichson var flygar og Oskar Omdal mekanikar, medan Hjalmar Riiser-Larsen var flygar, Roald Amundsen sin navigatør, og Karl Feucht mekanikar på «N–25». Dei to luftskipa starta frå Ny-Ålesund på Svalbard den 21. mai 1925. Dei landa på  87° 44' nord, men hadde store vanskar med å kome i lufta igjen. «N–24» var skadd og måtte etterlatast. Først 15. juni hadde dei fått laga ein provisorisk startbane på 500 meter på isen der dei makta å ta av med «N–25» og kome velberga tilbake til Spitsbergen.

Saman med Amundsen er Ellsworth og mannskapet ombord i luftskipet «Norge» blitt kreditert for å ha vore dei første til å oppdage Nordpolen frå lufta under ei flyging frå Ny-Ålesund på Spitsbergen til Alaska i mai 1926.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lincoln Ellsworth» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Lincoln Ellsworth ved south-pole.com 

USA-amerikanske oppdagarar
USA-amerikanske polfararar
Arktisfararar
USA-amerikanske antarktisfararar
Medaljen for edel dåd
Folk frå Chicago
Dawson Head

Dawson Head er eit høgt nes langs nordvestsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Opie L. Dawson, befalshavande på USCGC «Glacier» i løpet av International Weddell Sea Oceanographic Expedition i 1968.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dawson Head» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cape Deacon

Cape Deacon er eit isdekt nes som utgjer søraustenden av Kemp Peninsula, på austkysten av Palmer Land. Det vart truleg oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som fotograferte ein del av Kemp Peninsula medan denne kysten vart utforska frå lufta i desember 1940. I 1947 vart neset fotografert frå lufta av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey kartla det frå bakken. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter George E.R. Deacon (1906–84), ein engelsk oseanograf og medlem av Discovery Investigations, 1927–39, og sidan direktør i National Institute of Oceanography, 1949–71,

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Deacon» frå ,  den 2. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Palmer Land
Cape Fanning

Cape Fanning er eit nes på nordsida av innløpet til Violantefjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service på ein flytur frå East Base den 30. desember 1940 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edmund Fanning i Stonington og New York City, som i tillegg til utforsking av Antarktis i samband med selfangst og kvalfangst støtta andre sine ekspedisjonar til Antarktis. Boka hans Voyages Round the World vart publisert i 1833.

Kjelder 

Nes i Palmer Land
Cape Fiske

Cape Fiske er eit nes som dannar austenden av Smith Peninsula, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Dette neset vart fotografert frå lufta av medlemmar frå U.S. Antarctic Service i desember 1940 og i 1947 av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey kartla han frå bakken. Det vart namngjeve av Rønne for C.O. Fiske, ein klimatolog under Ronne-ekspeidsjonen.

Kjelder 

Nes i Palmer Land
Flagon Point

Flagon Point er eit nes nedanfor to toppar på høvesvis 295 og 395 moh, på sørsida av innløpet til Schottfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagd i 1947 av eit samla lag frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og fekk dette namnet frå FIDS fordi dei to toppane minna om ei velta kanne (flagon på engelsk) sett frå nord eller sør.

Kjelder 

Nes i Palmer Land
Cape Healy

Cape Healy er eit kjenneleg, firkanta nes som utgjer nordsida av innløpet til Lamplughfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som utforska denne kysten på land og frå lufta i 1940. Det vart kalla opp etter Joseph D. Healy, eit medlem av Byrd-ekspedisjonen, 1933–35, og ein hundeførar ved East Base, 1939–41.

Kjelder

Nes i Palmer Land
Gurney Point

Gurney Point er eit lite klipperikt nes i George VI Sound, opp til 610 moh heilt vest på ein rygg mellom Bertrambreen og Ryderbreen på vestkysten av Palmer Land i Antarktis. Neset vart først oppdaga og fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth, og vart kartlagd frå bilete av W.L.G. Joerg. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 for Norman A. Gurney, eit medlem av BGLE, 1934–37.

Kjelder

Nes i Palmer Land