Sticky Fingers

Sticky Fingers er eit album av The Rolling Stones frå april 1971. Det var det første albumet gjeven ut på gruppa sitt nye plateselskap Rolling Stones Records etter å ha vore knytt til Decca Records i Storbritannia og London Records i USA sidan 1963. Det er òg det første Rolling Stones-albumet der Mick Taylor er med for fullt. I 2003 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone Sticky Fingers på 63. plass på lista over dei 500 største albuma gjennom tidene.

Innspeling og utgjeving 
Sjølv om innspelinga av Sticky Fingers først starta for fullt i mars 1970, hadde dei gjort nokre tidlege opptak i Muscle Shoals Studios i Alabama i desember 1969 og «Sister Morphine» vart spelt inn under Let It Bleed-innspelinga tidlegare i mars same år. Det meste av Sticky Fingers vart spelt inn med det mobile studioet til The Rolling Stones i Stargroves om sommaren og hausten 1970. Tidlege utgåver av songar som kom på Exile on Main St. vart òg laga under desse innspelingane.

Fri frå Decca/London kunne The Rolling Stones no endeleg ta full kontroll over albuma sine, både plateomslag og alt. Manageren deira Allen Klein (som tok over for Andrew Loog Oldham i 1965, slik at Oldham kunne konsentrere seg om rolla som produsent for bandet) påførte gruppa eit stort sjokk då dei oppdaga at dei uoppmerksamt hadde gjeve han rettane til alle innspelinga deira frå 1960-åra til Klein og selskapet hans ABKCO. Derfor har alle songane deira frå «Come On» til Get Yer Ya-Ya’s Out! The Rolling Stones in Concert vorte gjevne ut på ABKCO Records. Klein fekk sparken som manager og bandet var rasande på Klein i tiåra etterpå. 

Då Decca informerte The Rolling Stones at dei var kontraktbelagt til å gje ut ein singel til, sende dei inn ein song dei kalla «Cocksucker Blues» – som dei var garantert å få avvist. I staden gav Decca ut den to år gamle «Street Fighting Man» frå Beggars Banquet, medan Allen Klein fekk delt eigarskap, i lag med The Rolling Stones, i «Brown Sugar» og «Wild Horses».

Omslag 
Omslaget til Sticky Fingers, som kom med ein verkeleg glidelås som kunne opnast og syne ein mann i truser. Det var utforma av den amerikanske popkunstnaren Andy Warhol, fotografert av Billy Name og designa av John Pasche. Omslaget, eit bilete av skrittet til Joe Dallesandro kledd i tronge, blå jeans, vart av mange tilhengjarar trudd å vere eit bilete av Mick Jagger. Dette var òg første gong teikninga med tunge og leppe, eit kjent symbol på The Rolling Stones, vart nytta på eit album.

I 2003 kåra fjernsynskanalen VH1 omslaget på Sticky Fingers til det beste plateomslaget gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
The Rolling Stones
Mick Jaggersolovokal , korvokal , akustisk gitar , kastanjettar , maracas , elektrisk gitar , perkusjon 
Keith Richardselektrisk gitar & korvokal , akustisk gitar 
Bill Wymanbassgitar , elektrisk piano 
Charlie Wattstrommer 
Mick Taylorelektrisk gitar , akustisk gitar 

Andre medverkande
Paul Buckmasterstrykararrangement 
Ry Cooderelektrisk gitar 
Jim Dickinsonpiano 
Rocky Dijonconga 
Nicky Hopkinspiano 
Bobby Keystenorsaksofon 
Jimmy Millerperkusjon 
Jack Nitzschepiano 
Billy Prestonorgel 
Jim Pricepiano 
Ian Stewartpiano 

Teknisk
Glyn Johnslydteknikar
Andy Johnslydteknikar
Chris Kimseylydteknikar
Jimmy Johnsonlydteknikar
Doug Saxmastering
Andy WarholPlateomslag og fotografi

Salslister

Vekeslister
Originalutgåve

2015-utgåva

Årslister

Salstrofé

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sticky Fingers» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 

Musikkalbum frå 1971
Rolling Stones-album
Album på toppen av VG-lista
Album produserte av Jimmy Miller
Atlantic Records-album
Rolling Stones Records-album
Virgin Records-album
Album spelte inn i Trident Studios
Nummer-ein-album i Australia
Nummer-ein-album i Canada
Nummer-ein-album i Nederland
Nummer-ein-album i Spania
Nummer-ein-album i Sverige
Nummer-ein-album i USA
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i Tyskland
 063
[[Kategori:Beste album gjennom tidene hos Rolling Stone 2020| 104]