alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pedro Pablo Pichardo

Pedro Pablo Pichardo () er ein kubansk-portugisisk tresteghoppar frå Santiago de Cuba som vart olympisk meister i øvinga under dei olympiske leikane i Tokyo i 2021. Tidlegare vann han VM-sølv i 2015 og 2017. Pichardo har ein personleg rekord på 18,06 meter, oppnådd i 2015.

Aktiv
Pichardo hoppa over 17 meter fyrste gongen då han landa på 17,16 meter i eit stemne i Havanna i februar 2013. Fire månader seinare presterte han årsbeste i verda då han same staden nådde 17,69 meter. Under VM-finalen i Moskva august 2013 kom han på andreplass med 17,68 meter, sjanselaus mot franske Teddy Tamgho som hadde sin aller beste dag i tresteg-gropa.

8. mai 2015 i Havanna sletta Picardo den kubanske rekorden til Yoelbi Quesada i tresteg, med 17,94 meter lengde han landsrekorden med 9 cm. Vel ei veke seinare, den 18. mai i Doha flytta han rekorden til 18,06 meter og plasserte seg på tredjeplass på verdsstatistikken i tresteghopp. I verdsmeisterskapen i Beijing vann han ein ny sølvmedalje, grundig slått av Christian Taylor som med sine 18,21 meter presterte livsbeste.

I april 2017 forlet Pichardo det kubanske friidrettslandslaget i Stuttgart og søkte om portugisisk statsborgarskap. Frå august 2019 kunne han tevle internasjonalt for Portugal, enda så på fjerdeplass i Doha-VM. I OL-finalen i Tokyo sommaren 2021 sette han portugisisk rekord med eit hopp på 17,98 meter og vann ein suveren gullmedalje.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje – 17,68 m, bakom Teddy Tamgho (18,04 m)
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 17,73 m, bakom Christian Taylor (18,21 m)
VM 2019 i Doha: Nr 4 – 17,62 m
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje – 17,98 m, framom Zhu Yaming (17,57 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pedro Pichardo» frå ,  den 11. mai 2022.  

Cubanske friidrettsutøvarar
Portugisiske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Olympiske meistrar for Portugal
Samisk museumslag

Samisk Museumslag (nordsamisk Sámi Museasearvi) er ein organisasjon for samiske museum og andre museum med samiske samlingar i Noreg. Laget blei oppretta den 16. november 1989 ved eit møte i Tana, og kom etter ein inaktiv periode i fast drift etter det nasjonale museumsmøtet i Kirkenes 1995. 

Laget var fyrst ein sjølvstendig organisasjon, men gjekk frå 1. januar 2007 inn som ein seksjon i Norges Museumsforbund.

Medlemmer 
I 2011 hadde laget desse medlemmene (nokre av desse er seinare blitt slått saman til større einingar): 
Verdensarvsenter for bergkunst - Alta Museum 
 Árran – julevsáme guovdásj /lulesamisk senter
  Deaunu Musea /Tana Museum
 Fylkeskonservatoren i Finnmark
 Helgeland Museum
 Kulturhistorisk museum Universitetet i Oslo
 Midt-Troms Museum
 Museum Nord
 Nord-Troms Museum
 Norsk Folkemuseum
 RiddoDuottarMuseat
 Rørosmuseet
 Samtidsmuseet for nordlige folk
 Saemien Sijte, sørsamisk museum og kultursenter
 Saviomuseet
 Stabbursnes Naturhus og Museum
 Sør-Varanger museum
 Tromsø Museum
 Várjjat Sámi Musea / Varanger Samiske Museum 
 Äʹvv skoltesamisk museum

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Samisk museumslag» frå ,  den 11. mai 2022.

Bakgrunnsstoff
 
 Samiske museer i St.meld. nr. 49 (2008-2009) Framtidas museum

Norske kulturorganisasjonar
Samisk historie
Samiske museum
Skipingar i 1989
Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1971/Menn

Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1971 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo tysdag 29. og onsdag 30. juni 1971. Sverige vann landskampen med 114 poeng mot Noregs 96. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane, berre dei to beste frå landa talde med i poengstriden.

Per Halle sette norsk rekord på 10 000 meter med 28.36,4. Det vart høgdepunktet vart likevel Sverre Sørnes sitt løp i 3 000 meter hinder, med tida 8.26,4 forbetra han den norske rekorden med 5 sekund, og var berre 2,4 sekund bakom verdsrekorden i mål.

Tysdag 29. juni

100 meter

400 m

1500 m

10 000 m

110 meter hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Sleggjekast

4 × 100 m stafett

Onsdag 30. juni

200 meter

800 m

5 000 m

400 m hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Tresteghopp

Diskoskast

Spjutkast

4 × 400 m stafett

Kjelder
’’Friidrott 72’’. Helsingborg 1972.

Friidrett 1971
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Oslo
Sport i Noreg i 1971
One Way Ticket to Hell... and Back

One Way Ticket to Hell... and Back er det andre studioalbumet til det britiske rockebandet The Darkness. Det kom ut 28. november 2005 på Atlantic Records, og nådde 11. plassen på UK Album Chart. Det selde til platinaplate i Storbritannia. Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet, og den første av desse, «One Way Ticket», nådde åttandeplassen på UK Singles Chart, og det same gjorde den andre singelen «Is It Just Me?».

Bakgrunn

Albumet vart produsert av Roy Thomas Baker, mest kjend for arbeidet sitt med Queen, ei stor inspirasjonskjelde for The Darkness. Bassisten Frankie Poullain slutta i bandet tidleg under produksjonen av albumet, og det meste av bassen på albumet er spelt av Dan Hawkins. Poullain har sagt at «Hazel Eyes» er favorittsporet hans på plata og sa «Eg utfordrar ein kvar etter eit par drinkar til å høyra på «Hazel Eyes» stå opp og IKKJE få Michael Flatley-ar.» Poullain var allereie kjent med seks av dei ti songane på albumet, og spelte «Hazel Eyes» , «Dinner Lady Arms», «Seemed Like a Good Idea at the Time» og «English Country Garden» på turné med bandet før han drog. Han skreiv òg fire av spora på albumet. Arbeidstittelen for albumet var The Painstaking.

Mottaking
Albumet fekk blanda mottaking. Magasinet Q meinte det var det 22. beste albumet i 2005. Men Planet Sound skreiv at det var «den dyraste penisvitsen i verda», med tanke på den dyre forseinkinga av albumet og det hypermaskuline temaet som går gjennom det heile. I eit intervju med The Sun, sa Dan Hawkins at det kosta éin million britiske punkd å lage.

Innhald

Andre spor
 «Wanker» (B-side til One Way Ticket) (J. Hawkins/D. Hawkins) – 3:07
 «Grief Hammer» (B-side til One Way Ticket) (J. Hawkins/D. Hawkins) – 3:12
 «Shake (Like a Lettuce Leaf)» (B-side til Is It Just Me?) (J. Hawkins/D. Hawkins) – 3:18
 «Shit Ghost» (B-side til Is It Just Me?) (J. Hawkins/D. Hawkins) – 3:10

Medverkande
Justin Hawkins – solo- og korvokal; solo- og rytmegitar; piano; Hammondorgel; Mini-moog; synth; sitar
Dan Hawkins – rytme- og sologitar; bassgitar; røyrbjøller; marsjtrommer; tamburin; trinalge; korvokal
Ed Graham – trommer
Richie Edwards – bassgitarar; korvokal (turnémedlem)

Andre medverkande
Freddy Gomez – panfløyte på «One Way Ticket»
Stuart Cassells – sekkepipe på «Hazel Eyes»

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «One Way Ticket to Hell... and Back» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

The Darkness-album
Musikkalbum frå 2005
Atlantic Records-album
Album produserte av Roy Thomas Baker
One Way Ticket av The Darkness

«One Way Ticket» er ein song av det britiske rockebandet The Darkness og den første singelen frå det andre studioalbumet One Way Ticket to Hell... And Back. Han nådde åttandeplassen på UK Singles Chart. Tekstane handlar eksplisitt om kokainmisbruk. Songen referer ofte til å bruke og vere påverka av kokain, ei av årsakene til at Justin Hawkins vart lagt inn til rehabilitering.

Songen opnar med ein panfløytesolo, så lyden av nokon som sniffar kokain, før opningsriffet byrjar.

Innhald
 CD-singel
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «	Wanker» - 3:07

 Digital singel 1
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Grief Hammer» - 3:12

 Digital singel 2
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Wanker» - 3:07

 Digital nedlasting 1
 «One Way Ticket» (Full Explicit Version) - 3:41

 Digital nedlasting 2
 «One Way Ticket» (Radio Edit) - 3:29

 Digital nedlasting 3
 «One Way Ticket» (Clean Album Edit) - 3:38

 Tysk CD-singel
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Wanker» - 3:07
 «Grief Hammer» - 3:12
 «One Way Ticket» (Music Video) - 3:45

 DVD-singel
 «One Way Ticket» (Music Video) - 3:45
 «One Way Ticket» (Making of the Video) - 2:00
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Grief Hammer» - 3:12

 7-tommar vinyl 1
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Grief Hammer» - 3:12

 7-tommar vinyl 2
 «One Way Ticket» (Explicit Album Edit) - 3:42
 «Wanker» - 3:07

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «One Way Ticket (The Darkness song)» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2005
Songar frå 2005
Atlantic Records-singlar
The Darkness-songar
Songar produserte av Roy Thomas Baker
Songar om narkotika
Songar skrivne av Dan Hawkins
Songar skrivne av Frankie Poullain
Songar skrivne av Justin Hawkins
Is It Just Me?

«Is It Just Me?» er ein song av det britiske rockebandet The Darkness, gjeven ut som den andre singelen frå det andre studioalbumet deira, One Way Ticket to Hell... And Back (2005). Singelen kom ut 20. februar 2006 og var den femte singelen deira på rad som nådde topp 10 i Storbritannia, og nådde åttandeplassen på UK Singles Chart. Han nådde òg 36. plassen i Irland og 39. plassen i Australia. Musikkvideoen er ein parodi av ein reklame for Cadbury Flake, som var populære på denne tida.

Innhald
 CD-singel
 «Is It Just Me?» – 3:05
 «Shake (Like a Lettuce Leaf)» – 3:19

 7-tommar vinyl
 «Is It Just Me?» – 3:15
 «Shit Ghost» – 2:48

 Australsk CD-singel
 «Is It Just Me?» – 3:15 
 «Shit Ghost» – 2:48
 «Shake (Like a Lettuce Leaf)» – 3:19
 «Is It Just Me?» (music video) – 3:15

 DVD-singel
 «Is It Just Me?» (music video) – 3:15
 «Is It Just Me?» (making of the video) – 2:00
 «Is It Just Me?» (audio) – 3:05
 «Shit Ghost» – 2:48

 Digital nedlasting
 «Is It Just Me?» – 3:05

 Digital singel
 «Is It Just Me?» – 3:05
 «Shake (Like a Lettuce Leaf)» – 3:19

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Is It Just Me?» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2006
The Darkness-songar
Songar skrivne av Justin Hawkins
Songar produserte av Roy Thomas Baker
Richie Edwards

Richie Edwards () er ein engelsk musikar. Han er tidlegare bassist i det britiske hardrockbandet The Darkness og gitarist og songar i etterfølgjaren Stone Gods. Han erstatta den originale bassisten i bandet, Frankie Poullain,  frå 13. juni 2005. Då The Darkness vart oppløyst etter at Justin Hawkins slutta, byta Edwards til solovokal medan Toby McFarlaine tok over på bass. Med dei originale Darkness-medlemmane Ed Graham og Dan Hawkins skipa han The Stone Gods.

Før han vart med i The Darkness, arbeidde Edwards i nesten to år som gitarteknikar for bandet. Han var òg medlem av bandet Onion Trump.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richie Edwards» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad for The Darkness 

Engelske rockebassistar
Folk frå Lichfield
The Darkness-medlemmar
Nothing's Gonna Stop Us

«Nothing's Gonna Stop Us» er ein song av det britiske rockebandet, The Darkness, gjeve ut som ein singel frå det tredje studioalbumet deira, Hot Cakes, i februar 2012.

Bakgrunn
«Nothing's Gonna Stop Us» var den første nye singelen deira sidan dei vart oppløyst i 2006. Songen vart spelt inn med den originale besetninga av bandet. Sporet var tilgjengeleg via digital nedlasting på heimesida til bandet den 1. februar 2012. Det er ein av fem nye songar gruppa spelte på turneen sin i 2011 og 2012. Songen vart miksa av Chris «Frenchie» Smith for Worldsend America Inc, assistert av Jason Buntz

Innhald
 Digital nedlasting
 «Nothing's Gonna Stop Us» – 2:28

 Promo CD-singel #1
 «Nothing's Gonna Stop Us» (Frenchie 2011 Mix) – 2:26

 Promo CD-singel #2
 «Nothing's Gonna Stop Us» – 2:28
 «Nothing's Gonna Stop Us» (Instrumental) – 2:28

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nothing's Gonna Stop Us» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2012
The Darkness-songar
Songar skrivne av Justin Hawkins
Songar skrivne av Dan Hawkins
Songar frå 2012
Everybody Have a Good Time

«Everybody Have A Good Time» er ein song av det britiske rockebandet The Darkness, gjeven ut som singel frå det tredje studioalbumet deira Hot Cakes i juni 2012.

Loudwire skreiv at songen «leverer ein retro, rockande hyme med eit allsongvennleg refreng og akkurat nok gitarsoloar.» Spin kalla songen «svimlande glam-rock-eksplosjon, fullstendig Thin Lizzy-bombastisk og T.Rex-boogie.» NME sa at songen «har den 70-tals rockestilen som var varemerket deira, og eit freng som minner sterkt om Queen.» Trass i god kritikk selde singelen dårleg og han gjekk ikkje inn på salslistene noko stad. Det var den første singelen deira til då som ikkje gjekk inn på britisk topp-40.

Innhald
 Digital nedlasting
 «Everybody Have a Good Time» - 4:47

 CD-singel
 «Everybody Have a Good Time» - 4:47
 «Everybody Have a Good Time» (Radio Edit) - 3:45

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Everybody Have a Good Time» frå ,  den 11. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2012
The Darkness-songar
Songar skrivne av Justin Hawkins
Songar skrivne av Dan Hawkins
Songar frå 2012
Wind-up Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Warren Fu
NM i symjing 2000

Noregsmeisterskapen i symjing 2000 vart avvikla i Namsos i Nord-Trøndelag dagane frå 13. til 16. juli 2000. Meisterskapen omfatta 32 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner. 

Børge Mørk vart tildelt kongepokal for sin 200 meter bryst, medan Terrie Miller fekk kongepokal for prestasjonen i 100 meter bryst.

Menn

50 meter fri

100 meter fri

200 m fri

400 m fri

1500 m fri

50 meter rygg

100 m rygg

200 m rygg

50 meter bryst

100 m bryst

200 m bryst

50 meter butterfly

100 m butterfly

200 m butterfly

200 meter medley

400 m medley

Kvinner

50 meter fri

100 meter fri

200 m fri

400 m fri

800 m fri

50 meter rygg

100 m rygg

200 m rygg

50 meter bryst

100 m bryst

200 m bryst

50 meter butterfly

100 m butterfly

200 m butterfly

200 meter medley

400 m medley

Kjelder
Sarpsborg Arbeiderblad 14. juli 2000
Østlands-Posten 15. juli 2000
Drammens Tidende 17. juli 2000

Noregsmeisterskap i 2000
Noregsmeisterskap i symjing
Idrettstilskipingar i Nord-Trøndelag
Soini Nikkinen

Soini Mikael Nikkinen () var ein finsk spjutkastar frå Kiuruvesi. Han vann bronsemedaljen i spjutkasting under Friidretts-EM 1954 i Bern.

Aktiv
Nikkinen deltok i Sommar-OL 1948 og Sommar-OL 1952, enda på høvesvis tolvte- og åttandeplass. Perioden 1951-56 var han kvart einaste år mellom dei tre beste spjutkastarane på verdsstatistikken. Han vart finsk meister i 1952 og kom på tredjeplass i europameisterskapen 1954. I 1955 sette han landsrekord med eit kast på 79,64 meter. Den 24. juni 1956 sette han verdsrekord med eit kast på 83,66 meter i Kuhmoinen. Allereie ti dagar seinare vart rekorden forbetra med 10 cm av polske Janusz Sidło. Nikkinen fekk ikkje delta i Melbourne-OL grunna misnøye med oppførselen hans i samband med ein landskamp i Hamburg..

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Nr 12 – 58,05 m
OL 1952 i Helsinki: Nr 8 – 68,80 m
EM 1954 i Bern: Bronsemedalje – 73,38 m

Kjelder

Finske spydkastarar
Engan

Engan er ei bygd i Drivdalen i Oppdal kommune. Bygda ligg ei 14 kilometer sør om kommunesenteret. E6 og Dovrebanen passerer gjennom Engan, der det var stasjon 1921-71.

Elvegjelet Mågålaupet er ved Engan.

Det er skiferbrot i dalsida.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Engan stoppested» frå ,  den 12. mai 2022.  

Bygder i Trøndelag
Oppdal kommune
Enger

Enger er ei grend i Søndre Land i Innlandet, på austbreidda av Randsfjorden.

Enger kyrkje er i grenda.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. III. Bandet.

Bygder i Innlandet
Geografi i Søndre Land
Engesland

Engesland er ei bygd i Birkenes kommune i Aust-Agder. I bygda er det butikk, bedehus, kyrkje og skule.

Engesland er bygdesenter i Vegusdal. Fylkesveg 405 går gjennom bygda.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. III. Bandet.

Bygder i Agder
Birkenes kommune
Markus Vangen

Markus Vangen () er ein norsk stand-up-komikar og radioprogramleiar frå Oslo. Frå 1. januar 2022 er han tilsett i NRK si humor- og underhaldningssatsing på podkast.

Vangen studerte radio og lydproduksjon ved Danvik Folkehøgskole i 2014/15. Gjennom skulen fekk han praktikantopphald og seinare tilsetjing som programleiar i Radio Metro. Der laga han mellom anna podkasten Ukast med Tarjei og Markus, som vart nominert i kategorien Årets Humor under Prix Radio 2016. Seinare vart Vangen nominert i kategorien Årets Unge Radioprofil under Prix Radio 2019 for arbeidet som programleiar i Radio Metro.

Ved sida av radioarbeidet byrja Vangen å studera journalistikk ved Høgskolen i Oslo og Akershus hausten 2016. På same tid starta han å driva med stand-up-komedie, og heldt framsyningar ei rekke stader i Noreg. 10. oktober 2017 debuterte han på scena på Latter i Martin Lepperød og Henrik Farley sitt show Alt er lov.

30. juli 2021 sette Vangen saman med Jesper Breen opp framsyninga Velkommen Tilbake som ein del av Oslo Humorfest.

I mars 2021 forlét Vangen Radio Metro, og starta som podkastprodusent for NRK P3. Der produserte han mellom anna radioprogrammet Lekekassa og podkasten Berrum & Beyer snakker om greier. Vinteren 2021/22 var Vangen vikarprogramleiar for ei rekke sendingar av P3morgen. I januar 2022 vart Vangen fast tilsett i NRK.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Markus Vangen» frå ,  den 12. mai 2022.  

Norske komikarar
Norske programleiarar
John Savio-prisen

John Savio-prisen, tidlegare John Savio-stipend, er ein norsk kunstnarpris som blir delt ut annakvart år til ein kunstnar med samisk bakgrunn og identitet, som har gjort seg særleg notert i kunstfeltet i Noreg, anten ved prosjekt som utmerker seg i nyare tid eller ved det samla kunstnarvirket sitt. Prisen kan òg gjevast til ein person som har gjort ein spesielt oppsiktsvekkande innsats til å fermja kunst med rot i samisk kultur i Noreg. Prisen blir delt ut av Bildende Kunstneres Hjelpefond i samarbeid med Samisk Kunstnerforbund og Nordnorsk Kunstmuseum. 

I 2015 blei det årlege John Savio-stipendet avvikla og erstatta med John Savio-prisen, som blir delt ut annakvart år. Prisen er på 150 000 kr. Prisvinnaren blir vald av ein jury sett saman av tre personar, der to er oppnemnde av Samisk Kunstnerforbund og ein frå Nordnorsk Kunstmuseum.

Prisen har namn etter den samiske kunstnaren John Savio. John Savio fekk stilla ut separat for fyrste iang i 1937 i Paris, og fekk positiv omtale i tidsskriftet <i>L'Illustration</i>. Etter at han døydde er han blitt anerkjend som ein av dei største samiske kunstnarane, og han var den fyrste samiske kunstnaren som stilte ut separat på Nasjonalgalleriet.

Prismottakarar av John Savio-prisen 

 2015 – Geir Tore Holm
 2017 – Britta Marakatt-Labba
 2019 – Aage Gaup
 2021 – Hans Ragnar Mathisen

Mottakarar av John Savio-stipend 1985–2014 

 1985 – Synnøve Persen
 1986 – Hans Ragnar Mathisen
 1987 – Synnøve Persen
 1988 – Ingunn Utsi
 1989 – Anne Lise Josefsen
 1990 – Anne Lise Josefsen
 1991 – Ingen utdeling
 1992 – Trygve Lund Guttormsen
 1993 – Marit Zahl
 1994 – Inga Nordsletta Pedersen
 1995 – Bjørg Monsen
 1996 – Mathis Nango
 1997 – Asbjørn Forsøget
 1998 – Arnold Johansen
 1999 – Johanne Losoa Larsen
 2000 – Aino Hivand
 2001 – Geir Tore Holm
 2002 – Bente Geving
 2003 – Alf Salo
 2004 – Odd Sivertsen
 2005 – Josef Halse
 2006 – Hilde Skancke Pedersen
 2007 – Inga Nordsletta Pedersen
 2008 – Viggo Pedersen
 2009 – Ingunn Utsi
 2010 – Hanne Grete Einarsen
 2011 – Aage Gaup
 2012 – Britta Marakatt-Labba
 2013 – Lena Stenberg
 2014 – Inger Blix Kvammen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Savio-prisen» frå ,  den 12. mai 2022.  

Samisk kunst
Norske kulturprisar
Rufus Tiger Taylor

Rufus Tiger Taylor () er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar i det britiske rockebandet The Darkness sidan mai 2015 og turnémedlem for Queen + Adam Lambert-showa. Han er sonen til trommeslagaren i Queen, Roger Taylor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rufus Tiger Taylor» frå ,  den 12. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rocketrommeslagarar
Musikarar frå London
The Darkness-medlemmar
Pinewood Smile

Pinewood Smile er det femte studioalbumet til det britiske hardrockbandet The Darkness. Det var produsert av Adrian Bushby og kom ut 6. oktober 2017. Det var det første albumet deira som kom ut på Cooking Vinyl og det første heile albumet med Rufus Tiger Taylor på trommer, etter at Emily Dolan Davies slutta i bandet i 2015.

Bakgrunn
Detaljar om albumet vart først avslørte i mars 2017 på Facebook-sida til bandet, og var estimert å kome ut seint i 2017. Albumet vart spelt inn i Vada Recording Studios i Worcestershire og var produsert av den prisvinnande produsenten og lydteknikaren Adrian Bushby, som har arbeidd med andre rockeband som Muse, Foo Fighters og Smashing Pumpkins. Same dagen gav bandet ut den første singelen frå albumet, «All the Pretty Girls». Tre andre singlar frå albumet — «Solid Gold» og «Southern Trains» kom òg ut, to av dei før albumet 18. august og 25. september, medan «Happiness» kom ut 24. november.

Eit konsertopptak av «Buccaneers of Hispaniola» kom ut på singel i april 2018 før konsertalbumet Live at Hammersmith

Mottaking 

Pinewood Smile fekk generelt positive meldingar frå musikkritikarane. På Metacritic, som gjev ein vekta karakter opp til 100 basert på offisielle meldingar, har albumet ein gjennomsnitleg score på 71 basert på sju meldingar. Kerrang! rangerte abumet som det 23. beste i 2017 på årslista si.

Innhald

 Vinylutgåva kom utan sporet «Happiness» på grunn av avgrensa plass.

Medverkande

The Darkness 
Justin Hawkins – vokal, gitar, piano
Dan Hawkins – gitar, korvokal
Frankie Poullain – bass, korvokal
Rufus Tiger Taylor – trommer, korvokal

Produksjon 
 Adrian Bushby - miksing, plateprodusent
 George Perks - lydteknikar
 Mike Marsh - mastering

Salslister

Singlar
Solid Gold nådde femteplassen på Kerrang! Rock Chart i september 2017 medan Southern Trains nådde 14. plassen på den same lista i oktober same året.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pinewood Smile» frå ,  den 12. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2017
The Darkness-album
Cooking Vinyl-album
Easter Is Cancelled

Easter Is Cancelled er det sjette studioalbumet til det britiske hardrockbandet The Darkness. Det kom ut 4. oktober 2019 på Canary Dwarf og Cooking Vinyl.

Bakgrunn
Albumet vart først annonsert 4. april 2019, via ein video publisert på den offisielle Youtube-kanalen til bandet, der bandmedlemmane las eit dikt. Eit par dagar seinare annonserte dei òg detaljar om ein britisk turné for å marknadsføre albumet. Den første singelen frå albumet, «Rock and Roll Deserves to Die», kom ut 6. august 2019, i lag med ein tilhøyrande musikkvideo.

Mottaking

Albumet fekk generelt positive meldingar. På Metacritic, som gjev ein normert karaktert opp til 100 basert på tilgjengelege meldingar frå ulike media, har albumet ein score på 70. 

I følgje Neil Yeung på Allmusic: «Trass i ein opprørande tittel og eit medfølgjande plateomslag som syner frontmannen Justin Hawkins som ein Jesus på krossen som klarar å kome seg laus, er albumet overraskande – etter Darkness-standard – tamt, fokusert og seriøst, og set til side openberr hedonisme og annan humor til fordel for litt hjarte og sjel ved å bruka kjente prøvesteinar som Queen, Thin Lizzy og AC/DC som deira soniske grunnlag. The Darkness er på ingen måte gamle og kjedelege her, dei har nettopp gjort ein samla innsats for å tilby meir substans i deira søken etter å oppvega verkelege vondskap som fromme hyklarar, løgnaktige politikarar og fascistiske bigotar. Easter Is Cancelled er ein svevande og melodisk evolusjon for mørket, eit friskt skritt inn i modning som beheld deira campy, moro-elskande ånd utan all smuss og skitt.»

Innhald

Medverkande
Justin Hawkins – vokal, gitar, piano
Dan Hawkins – gitar, korvokal
Frankie Poullain – bass, korvokal
Rufus Tiger Taylor – trommer, korvokal

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Easter Is Cancelled» frå ,  den 12. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2019
Cooking Vinyl-album
The Darkness-album