alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
UEFA-cupfinalen i fotball 2007

Finalen i UEFA-cupen fotball 2007 fann stad på Hampden Park i Glasgow 16. mai 2007 framfor 50 670 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom to spanske klubbar, tittelforsvarar Sevilla FC og Espanyol frå Barcelona. Etter 120 minutts spel stod det 2-2 på resultat-tavla. I den påfylgjande straffeskytinga feila tre av fire Espanyol-eksekutørar, dermed vann Sevilla UEFA-pokalen for andre året i rad gjennom siffera 3-1 på straffar.

Kampen
Adriano Correia Claro sende Sevilla i tet med ei skåring i det 18. minutt. Ti minuttar seinare utlikna Albert Riera til 1-1, det var òg stillinga etter 90 ordinære minuttar. Midtvegs i den andre omgangen vart elles Espanyol redusert til 10 mann då Moisés Hurtado fekk sitt andre gule kort. I sluttsekunda av den fyrste ekstraomgangen gav Frédéric Kanouté Sevilla leiinga 2-1. Ti minuttar ut i den andre ekstraomgangen bringa Marc Torrejón balanse i stillinga med eit skot frå 20 meter.

Dermed måtte laga ut i straffeskyting, ei tevling som var avgjort då åtte utøvarar hadde prøvd seg. For Sevilla skåra Kanouté, Dragutinović og Puerta, medan Pandiani var den einaste som fann nettet for Espanyol. Så då Sevilla-målvakta Palop stoppa Torrejón si straffe, hadde laget hans forsvart meistertittelen.

Dommaren heitte Massimo Busacca og var frå Sveits.

Laga
Sevilla sitt vinnarlag bestod av: Andrés Palop, Daniel Alves, Javi Navarro (kaptein), Ivica Dragutinović, Antonio Puerta, Christian Poulsen, José Luis Martí, Enzo Maresca, Adriano Correia Claro, Frédéric Kanouté, Luís Fabiano og innbytarane Jesús Navas, Aleksandr Kerzjakov, Renato Dirnei Florêncio.

Espanyol mønstra fylgjande spelarar: Gorka Iraizoz, Pablo Zabaleta, Daniel Jarque, Marc Torrejón, David García, Moisés Hurtado, Francisco Rufete, Albert Riera, Iván de la Peña, Luis García, Raúl Tamudo (kaptein), Walter Pandiani, Jesús María Lacruz, Jônatas Domingos.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2007 UEFA Cup Final» frå ,  den 16. september 2019.  
 

Fotball i 2007
UEFA-cupfinalen i fotball
Paul Nihill

Vincent Paul Nihill () var ein britisk  kappgjengar som i 1969 vart europameister på 20 km og elles vann OL-sølv i 1964 og EM-bronse i 1971.

Aktiv
Nihill kjempa i Sommar-OL 1964 om gullmedaljen på 50 km, måtte til sist gje tapt mot den legendariske kappgjengaren Abdon Pamich frå Italia. Under Sommar-OL 1968 kollapsa Nihill etter 44 km i tynnlufta i Mexico.

Sidan satsa Nihill mest på 20-kilometeren. Han vann distansen ved Friidretts-EM 1969 og tok bronsemedaljen i EM 1971. Den 30. juli 1972 sette han verdsrekord på 20 km med tida 1.24.50, ein månad seinare enda han på sjetteplass i dei olympiske sommarleikane. Han slutta tevle i 1977.

Nihill døydde av COVID-19.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Sølvmedalje på 50 km – 4.11.31, bakom Abdon Pamich (4.11.12)
OL 1968 i Mexico-byen: Braut
EM 1969 i Aten: Gullmedalje på 20 km – 1.30.41, framom Leonida Caraiosifoglu (1.31.06)
EM 1971 i Helsinki: Bronsemedalje på 20 km – 1.27.34
OL 1972 i München: Nr 6 på 20 km – 1.28.44, nr 9 på 50 km – 4.14.09
OL 1976 i Montreal: Nr 30 – 1.36.40

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paul Nihill» frå ,  den 16. september 2019.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Britiske deltakarar under sommar-OL 1964
Britiske deltakarar under sommar-OL 1968
Britiske deltakarar under sommar-OL 1972
Britiske deltakarar under sommar-OL 1976
Per Fuglum

Per Fuglum () var ein norsk historikar. Han skreiv både generell noregshistorie og politiske monografiar, men er særleg kjent for arbeida sine om fråhaldsrørsla.

Fuglum var fødd og voks opp i Oslo, der han òg tok  utdanninga si. I 1957 tok han doktorgraden på avhandlinga Ole Richter: Ungdom og stortingvirke. Frå 1961 til 1973 var han tilsett ved Historisk institutt ved Universitetet i Oslo. I 1973 fekk han stilling som professor i historie ved Universitetet i Trondheim. Han hadde stillinga til 1993, og budde i Trondheim livet ut.

Fuglum var medredaktør i Historisk tidsskrift frå 1965 til 1971.

Per Fuglum gav ut verk som  Ole Richter. Statsministeren (1964) og Norge i støpeskjeen, 1884–1919 (bind 12 i Cappelens Norges historie, 1978) og En skute – en skipper: Gunnar Knudsen som statsminister 1908–10 og 1913–20 (1989). Han var aktiv i fråhaldsrørsla, og skreiv Kampen om alkoholen i Norge 1816–1904 (1972) og jubileumsskriftet til Det norske totalavholdsselskap, 125 år for alles vel, 1984.

Kjelder 

 Supphellen, Steinar: Nekrolog i Aftenposten, 18. juni 2008.

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Per Fuglum» frå ,  den 16. september 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Per Fuglums private arkiv  finst ved NTNU Universitetsbiblioteket

Folk frå Oslo
Norske historieprofessorar
Professorar ved NTNU
Sivert Langholm

Sivert Langholm () er ein norsk professor i historie. 

Langholm vart universitetslektor i 1961, og professor ved Universitetet i Oslo frå 1976. 
Sivert Langholm er ein av dei viktigaste sosialhistorikarane frå etterkrigstida. I 1970 uttalte han at forskningprogrammet hans var å «frigjøre sosialhistorien fra den politiske historiens dominans». Metoden hans gjekk ut på å analysera individdata for å dra slutninger om sosiale grupper i fortida. Teknikken med kvantitativ analyse av individdata kalla Langholm   mikrohistorie. Langholm var ein pioner i å nytta datateknikk på analyse av historiske kjelder. 

Han var prosjektleiar for prosjektet Norsk samfunnsutvikling 1860-1900, som tok for seg to område, Ullensaker og Christiania. Desse to områda vart analyserte gjennom 4 bøker og 30 hovudoppgåver, og var valde ut fordi dei områda vart sette på som representative for samfunnsendringar på nasjonalt plan i denne perioden. Prosjektet rekrutterte fleire forskingstalent som seinare har vore viktige i sosialhistorisk forsking, m.a. Jan Eivind Myhre og Tore Pryser. Langholm var òg av dei første til å analysera valdata med datateknikk. 

I 1996 tok han initiativ til Forum for Universitetshistorie, eit arbeid som skulle munna ut i 200-årsjubileumsverk om Universitetet i Oslo i 2011. 

Han var på 1950-talet medarbeidar i Norsk Allkunnebok.

Bibliografi 

 1966 Stillingsretten i norsk vernepliktsdebatt og vernepliktslovgivning 1848-1876
 1967 Historisk rekonstruksjon og begrunnelse (siste utgåve 1997) Metodebok i historiefaget.
 1984 Elitenes valg. Sosial avstand og politisk oppslutning blant Christianiavelgerne i 1868

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sivert Langholm» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff
 List opp publikasjoner av Sivert Langholm  i biblioteksdatabasen BIBSYS

Folk frå Haugesund
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Norske historikarar
Norske historieprofessorar
Håkon Hovstad

Håkon Åsvejen Hovstad () var ein norsk historikar.

Hovstad tok historisk-filosofisk embetseksamen i 1959 og var deretter tilsett som leiar for forskingsprosjektet  «Garden i norsk samfunnshistorie» ved Institutt for sammenlignende kulturforskning. I 1976 vart han tilsett som lektor ved Universitetet i Oslo. Her var han seinare instituttleiar ved Historisk institutt. Frå 1986 til 1991 var han medredaktør for Historisk tidsskrift. I 1995 vart han ramma av hjerneslag og mista taleevna.

Hovudoppgåva til Hovstad var «Enkelte trekk i norsk jordleielovgivning på 15- og 1600-talet». I skriftserien til Instituttet for samanliknande kulturforsking utgav han  studie om Gårdsgrenser. Et bosetningsteknologisk hjelpemiddel? (1980)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Håkon Hovstad» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff

 Nekrolog av Halvard Bjørkvik i Aftanposten 28. juli 2015

Vitskapleg tilsette ved Universitetet i Oslo
Norske historikarar
Sølvi Sogner

Sølvi (Bauge) Sogner () var ein norsk historikar. Det meste av forskinga hennar dreidde seg om familiehistorie, historisk demografi og kvinnehistorie i tidleg moderne tid (1600/1700-talet).

Sogner var fødd i Trondheim. Ho vart universitetslektor i 1975 og dr.philos. i 1976. Ho var førsteamanuensis ved Universitetet i Oslo 1974, og professor frå 1988.

Sogner vart inspirert til å forska på folkesetnadshistorie av den franske demografen Louis Henry i 1960. Ho tok i bruk Henry sin familierekonstitusjonsmetode på norske kjelder frå Rendalen i  doktorgradsavhandlinga si.

Sogner fann ut at utvandringsbølgja frå Noreg til USA tidleg på 1900-talet langt frå var første store utvandrarbølge frå Noreg. På 1600-talet var det ei tilsvarande særs stor utvandrerbølge, spesielt frå Sørvestlandet, til Nederland.

Bibliografi 

 1979 Folkevekst og flytting. En historisk-demografisk studie i 1700-årenes Norge doktorgrad
 1984 Barn av sin tid. Fra norske barns historie (sammen med Bjarne Hodne)
 1984 Fra stua full til tobarnskull (sammen med Eli Fure og Hege Brit Randsborg).
 1990 Far sjøl i stua og familien hans
 1992 Europa 1500-1750 bind 2 i Cappelens kvinnehistorie
 1996 Krig og fred 1660-1780 bind 6 i Aschehougs Norgeshistorie ISBN 82-03-22034-7

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Sølvi Sogner» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Portrettintervju i forskningsmagasinet Apollon: Sølvi Sogner – Med hjertet hos hverdagsmenneskene 2000

Folk frå Trondheim
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Norske historieprofessorar
Jorunn Bjørgum

Jorunn Bjørgum () er ein norsk historikar. Ho er tidlegare professor i historie ved Universitetet i Oslo, og har vore instituttstyrar ved Historisk institutt (2000–2003) og det sammenslåtte Institutt for arkeologi, konservering og historie (2005–2008). Forskinga hennar har konsentrert seg om historia til arbeidarrørsla. Frå 2012 er Bjørgum pensjonist.

Karriere
Bjørgum vart cand. philol. ved UiO i 1968 med historie hovedfag og engelsk og fransk mellomfag. Ho arbeidde i Norsk Kjemisk Industriarbeidarforbund 1969–1971 og var stipendiat, vitskapleg assistent og amanuensis ved Historisk institutt ved UiO i perioden 1972–1980. Ho var frå 1981 til 1998 førsteamanuensis same stad og vart professor i historie i 1999. Ho vart dr. philos. i 1996, med avhandlinga Martin Tranmæl og radikaliseringen av norsk arbeiderbevegelse 1906–1918 (utgjeve på nytt i 1998). Ho har vore gjesteforskar ved University of Pittsburgh (1988–1990), og har gjesta Stockholms universitet og Södertörns högskola (1997–1998). 

Som instituttstyrar var Bjørgum involvert i konflikten med professor Arnved Nedkvitne, som førte til avskjedssaka mot han.

Jorunn Bjørgum er syster av Carl I. Hagen. Faren Ragnar Hagen (1908–69) var disponent. Ho er opphavleg frå Røa.

Prisar og utmerkingar 
Bjørgum mottok Eilert Sundt-prisen for 2006.

Publikasjonar 
 Venstre og kriseforliket. Landbrukspolitikk og parlamentarisk spill 1934-1935. (1970, 2. utg. 1978)
 Norsk Kjemisk Industriarbeiderforbund gjennom 50 år (1973)
 
 Da Høire parerte ordre. Høyre og voldgiftsloven av 1927 Historisk tidsskrift 1987 66: 1-27 
 Syndikalismen i Norge. Historisk tidsskrift 1998 77: 31-50

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jorunn Bjørgum» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Oslo
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske historieprofessorar
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Ida Bull

Ida Bull () er ein norsk historikar. Hovudfeltet hennar er lokalhistorie, men ho interesserer seg òg for kvinne- og kjønnshistorie.

Bull vart cand.philol med hovudfag i historie i 1975. I 1998 vart ho dr. philos. på ei avhandling om handelshus i Trondheim på 1700-talet.
Gjennom det meste av karrieren sin har Bull vore tilsett ved Statsarkivet i Trondheim. I perioden 1993–1996 var ho engasjert som førsteamanuensis ved Historisk institutt, Universitetet i Trondheim. Frå 1998 er Bull professor i historie ved Institutt for historie og klassiske fag, NTNU. Ida Bull var i perioden 2010-2014 redaktør for Historisk tidsskrift.

Ida Bull er dotter av Edvard Bull d.y. og barnebarn av Edvard Bull d.e. Ho er gift med Rune Skarstein.

Frå 1. januar 2017 er ho preses i Det Kongelege Norske Videnskabers Selskab (DKNVS).

Bibliografi 

 
 Bull, Ida: Thomas Angell : kapitalisten som ble hjembyens velgjører, 1992. ISBN 82-7164-028-3
 Bull, Ida: De trondhjemske handelshusene på 1700-tallet : slekt, hushold og forretning, 1998. ISBN 82-7765-027-2 (Doktorgradavhandling)
 Bull, Ida (hovedred.): Trøndelags historie, 2005

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ida Bull» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff

 Ida Bull si profilside på NTNU.no

Folk frå Oslo
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Professorar ved NTNU
Norske historieprofessorar
Norske lokalhistorikarar
Norske historikarar
Harald Dag Jølle

Harald Dag Jølle () er ein norsk historikar og fjellklatrar fødd i Lyngdal. Han er tilsett ved Norsk Polarinstitutt i Tromsø som spesialist på polarhistorie, og i særleg historia til norsk polarforsking.

Karriere
Jølle leverte hovudoppgåva si i historie i 2000 ved Universitetet i Tromsø med tittelen «Hvorfor holder jeg eskimoen for stående over europæerne?» Kulturforskeren Fridtjof Nansen og «de arktiske andre»,  der han drøfta synet på sosialdarwinisme sett i lys av Nansen si polarforsking. Frå 1997 til 2002 var han redaksjonssekretær for Historisk tidsskrift. I 2001 vart han doktorgradsstipendiat ved Historisk institutt, seinare fusjonert til Institutt for historie og religionsvitskap ved Universitetet i Tromsø. Frå 2000 til 2004 var han ein av initiativtakarane til, og engasjert i, prosjektet Norsk polarhistorie. Detta var eit tverrfagleg forskingsprosjekt som resulterte i trebandsverket Norsk polarhistorie, ei engelskspråkleg ettbindssamanfatting og nettstaden polarhistorie.no. Jølle var saman med  Einar-Arne Drivenes hovudredaktøren  for verket og dessutan forfattar av eit kapittel om tidleg etnografisk og kulturhistorisk forsking i polarområda.  

Hausten 2011 kom han ut med første bind av ein biografi om Fridtjof Nansen, avgrensa til livet hans fram til 1912. Til skilnad frå tidlegare Nansen-biografiar la Jølle vekt på Nansen sine vitskaplege bidrag. Jølle vann Sørlandets litteraturpris for 2012 i kategorien sakprosa for boka Nansen. Oppdageren.

Jølle var ekspedisjonsdeltakar til Sørpolen 2011 saman med Vegard Ulvang, Stein P. Aasheim og Jan-Gunnar Winther. Ekspedisjonen følgde same rute som Roald Amundsen følgde i 1911–12, og nådde fram til polpunktet på dagen 100 år etter at Amundsen & Co nådde polen i 1911.

Bibliografi 

 Nansen. Oppdageren, 2011. ISBN 9788205384187
 «Polar prestisje og vitenskapelig ære. Fridtjof Nansens kamp for havforskning ved universitetet», Historisk tidsskrift 2009-4 s. 611–637
 Into the Ice. The History of Norway and the Polar Regions internasjonal utgave av Norsk Polarhistorie. ISBN 978-82-05-36185-0
 Robert Marc Friedman og Harald Dag Jølle: «Polhavets erobrer», artikkel i det populærvitenskapelige magasinet Levende Historie 2007-5
 «Sosialdarwinisme som historisk forklaringsfaktor.» Historisk tidsskrift 1998 77: 197-208.
 Harald Dag Jølle, Bengt Flygel Nilsfors (red) og Rune Sundelin (prosjektleder) Høyt i nord utgitt av Tromsø klatreklubb 1997 ISBN 82-994388-0-2

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harald Dag Jølle» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff 

Norsk polarhistorie
Norske fjellklatrarar
Folk frå Lyngdal
Norske historikarar
Vinnarar av Sørlandets litteraturpris
UEFA-cupfinalen i fotball 2008

Finalen i UEFA-cupen i fotball 2008 fann stad på City of Manchester Stadium i Manchester 14. mai 2008 framfor 43 878 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom russiske FK Zenit frå St. Petersburg og skotske Rangers FC frå Glasgow. FK Zenit sikra seg sin fyrste UEFA-pokal med 2 mål mot 0.

Kampen
Publikum måtte vente til det 72. minutt før den fyrste skåringa kom, Igor Denisov vart då spelt gjennom midtforsvaret til Rangers og frå 12-14 meters hald plasserte ballen trygt til sides for målvakta i nettet. Langt ut i plusstida la Konstantin Zyrjanov på til 2-0 frå 2 meters hald.

Peter Fröjdfeldt frå Sverige dømde kampen.

Laga
Zenit sitt vinnarlag bestod av Vjatsjeslav Malafejev, Aleksandr Anjukov, Ivica Križanac, Roman Sjirokov, Radek Šírl, Konstantin Zyrjanov, Anatolij Tymosjtsjuk (kaptein), Igor Denisov, Viktor Fajzulin, Fatih Tekke, Andrej Arsjavin og innbytaren Kim Dong-jin.

Rangers mønstra Neil Alexander, Kirk Broadfoot, David Weir, Carlos Cuéllar, Saša Papac, Steven Whittaker, Barry Ferguson (kaptein), Brahim Hemdani, Kevin Thomson, Steven Davis, Jean-Claude Darcheville, Nacho Novo, Lee McCulloch, Kris Boyd.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2008 UEFA Cup Final» frå ,  den 17. september 2019.  
 

Fotball i 2008
UEFA-cupfinalen i fotball
Jevgenij Arzjanov

Jevgenij Aleksandrovitsj Arzjanov () er ein tidlegare mellomdistanseløpar frå Kalusj i Ukraina. Han vart europameister på 800 meter i 1971 og vann OL-sølv 1972 som representant for Sovjetunionen.

Aktiv
OL-sesongen 1968 sette Arzjanov personbeste med 1.47,2. Han kvalifiserte seg til semifinale i sommarleikane i Mexico-byen, stilte likevel ikkje til start. Året etter vart han fjerdemann på distansen ved EM i Aten på tida 1.47,1. Våren 1970 vann han i Wien ein klar siger på 800 meter i det fyrste offisielle innandørs-EM. Den 2. juli 1970 forbetra Arzjanov i Kiev den sovjetiske rekorden på distansen med sju tidels sekund til 1.45,5, ei tid heilt i verdstoppen. I innandørs-EM 1971 i Sofia var han i ei heilt eiga klasse og vann på 1.48,7.

Under europameisterskapen 1971 i Helsinki sigra Arzjanov på  1.45,6, med austtyske Dieter Fromm 0,4 sekund bak. OL-sesongen 1972 forbetra Arzjanov ved eit stemne i Moskva den 17. august sovjetrekorden til 1.45,3, hans livs beste løp. Han var største favoritten til OL-gullet på 800 meter to veker seinare, og tok på sisterunda leiinga i finaleløpet. Kort før mål låg han enno i tet, for så å verte passert av Dave Wottle frå USA straks før mållinja. Etter eit løp på 1.45,89 måtte Arzjanov så seg slått med 0,03 sekund.

I 1973 vann Arzjanov 800-meteren i universiaden på 1.46,88. Han vart elles sovjetmeister på 800 meter i 1970, 1971 og 1973.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Utslått i semifinalane (=nr 15)
EM 1969 i Aten: Nr 4 – 1.47,1
EM 1971 i Helsinki: Gullmedalje – 1.45,6, framom Dieter Fromm (1.46,0)
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 1.45,89, bakom Dave Wottle (1.45,86)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jewgeni Alexandrowitsch Arschanow» frå ,  den 17. september 2019.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Ukrainske friidrettsutøvarar
Europameistrar i friidrett
UEFA-cupfinalen i fotball 2009

Finalen i UEFA-cupen i fotball 2009 fann stad på Şükrü Saracoğlu Stadı i Istanbul 20. mai 2009 framfor 37 357 tilskodarar. Sjakhtar Donetsk frå Ukraina møtte tyske Werder Bremen til dyst i det som var den 38. og siste finalen i UEFA-cupen. Kampen om pokalen tok 120 minuttar og vart vunne av Sjakhtar Donetsk med 2-1.

Kampen
Aller tre måla vart skåra av brasilianarar. I det 25. minutt fanga Luiz Adriano opp eit framspel, drog seg fri og lobba inn det fyrste Sjakhtar-målet frå 12-13 meter. Ti minuttar seinare utlikna Naldo Rodrigues til 1-1 på eit frispark frå 25 meter, eit skot Sjakhtar-målvakta fomla inn i nettet. Sju minuttar ut i ekstraomgangane avgjorde Jádson da Silva kamputfallet med eit laust skot frå 10 meters hald, Werder-målvakta snerta ballen utan å stoppe ferda over mållinja.

Då den 45 år gamle spanske dommaren Luis Medina Cantalejo bles av etter 120 minuttar, var 38 år med eit stykke europeisk fotballsoge over.

Laga
Sjakhtar Donetsk sitt historiske mannskap bestod av Andrij Pjatov, Darijo Srna (kaptein), Oleksandr Kutsjer, Dmytro Tsjyhrynskyj, Răzvan Raţ, Mariusz Lewandowski, Jádson da Silva, Fernando Luiz Roza, Ilsinho Júnior, Luiz Adriano, Willian Borges da Silva og innbytarane Oleksandr Hladkyj, Oleksij Haj, Igor Duljaj.

Werder Bremen mønstra Tim Wiese, Clemens Fritz, Sebastian Prödl, Naldo Rodrigues, Sebastian Boenisch, Peter Niemayer, Torsten Frings, Frank Baumann (kaptein), Mesut Özil, Claudio Pizarro, Markus Rosenberg, Aaron Hunt, Petri Pasanen, Aléxandros Tziólis.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2009 UEFA Cup Final» frå ,  den 17. september 2019.  
 

Fotball i 2009
UEFA-cupfinalen i fotball
Einar Nyheim

Einar Nyheim () var ein norsk industriarbeidar og politikar frå Lavik i Sogn og Fjordane. Han representerte Hordaland og Sosialistisk Valforbund på Stortinget i perioden 1973-77.

Nyheim var son til ein landhandlar. Sjølv var han sjømann i åra 1946-49. Frå 1950 arbeidde han ved smelteverket i Årdal fram til 1960. Han flytta då til Bergen der han 1960-64 var tilsett i industriproduksjonen ved Jørgen S. Lien. Perioden 1964-73 arbeidde han ved Bergens mek. Verksted.

Hausten 1973 vart Nyheim vald inn på Stortinget frå Hordaland og for Sosialistisk Valforbund, den politiske organisasjonen som seinare fekk namnet Sosialistisk Venstreparti. Den neste fireårsperioden hadde han sete i Administrasjonskomiteen. Ved årsmøtet 1977 i Sosialistisk Venstreparti fekk han plass i hovudstyret for partiet, måtte vike plass allereie i 1979.

Etter åra på Stortinget slo Nyheim seg til hovudstaden, då som industriarbeidar ved Jøtul. Stortingsperioden 1981-85 var han vararepresentant frå Oslo. Frå 1983 var han fagleg leiar i Sosialistisk Venstreparti til han døydde i 1986.

Kjelder
Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Høyanger
Kari Melby

Kari Melby () er ein norsk historikar. Ho er professor ved Institutt for tverrfaglege kulturstudium ved NTNU. Ho var prorektor for forsking og avløysar for rektor frå 1. august 2009 til åremålsstillinga hennar gjekk ut 31. juli 2017. Ho vart etterfølgd av Bjarne Foss.

Melby er cand.philol. med historie hovudfag frå Universitetet i Oslo 1977 og dr.philos. ved Universitetet i Trondheim 1995. Her vart ho professor i 1994.

Ho var tilsett som forskingsleiar for Senter for kvinneforsking ved universitetet frå 1990 til 1998, og har vore instituttleiar ved Institutt for tverrfaglege kulturstudium frå 2002 til 2005. Melby leidde «Kvinner i forsking – komité for integreringstiltak», oppnemnt av Utdannings- og forskingsdepartementet, frå 2004 til 2007, og var prodekan for forsking ved HF-fakultetet frå 2005 til 2009. Ho har hatt mange verv i Noregs forskingsråd, og er medlem av Hovudstyret og leier Divisjonsstyret for vitskap.

Ho er medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab (DKNVS).

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Kari Melby» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff
 Kari Melby NTNU
 
 

Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Professorar ved NTNU
Norske historieprofessorar
Anders Bjørkelo

}Anders Bjørkelo () er ein norsk historikar som er spesialist på Sudan. Han er professor ved Institutt for arkeologi, historie, kultur- og religionsvitskap ved  Universitetet i Bergen. 

Bjørkelo vart cand. philol. i 1976 og dr. philos. 1984. Han er professor emeritus ved Universitetet i Bergen, der han vart dagleg leiar for Senter for Midtausten- og islamske studium i 2002.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anders Bjørkelo» frå ,  den 17. september 2019.

Bakgrunnsstoff

Norske historikarar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Fakultetet for ingeniørvitskap og teknologi ved UiT

Fakultetet for ingeniørvitskap og teknologi ved UiT Noregs arktiske universitet har hovudkontor i Narvik og tilbyr ulike bachelor- og mastergradsutdanningar innan ingeniørfag, og også lektorutdanning i matematikk og fysikk. Alle mastergradsutdanningane er i Narvik, medan bachelorutdanningane er fordelt mellom Narvik, Tromsø, Alta, Mo i Rana og Bodø.

Dei fire institutta ved fakultetet er:
Institutt for industriell teknologi
Institutt for bygg, energi og materialteknologi
Institutt for datateknologi og beregningsorienterte ingeniørfag
Institutt for elektroteknologi

Kjelder
Heimesida til fakultetet. Lese den 17.9.2019.

Bakgrunnsstoff

UiT Noregs arktiske universitet