alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
DS «Vulcanus» (1914)

DS «Vulcanus» (kallesignal MKNJ - LFHE) var eit dampskip bygt i 1914 som taubåt for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og bukserte båtar og skip i Bergen hamn.

Historie
Skipet vart bygt ved Mjellem & Karlsen i Bergen og kosta 72 126 kroner då det vart levert i august 1914.

14. august 1927 var «Vulcanus» utsett for ei ulukke på hamna i Bergen. Då  skulle forhalast av «Vulcanus» frå Skoltegrunnskaien til Laksevåg for å losse kollasta si, vart det gjeve signal om at slepetrossa skulle sleppast. Av ein eller annan grunn ville ikkje kroken på «Vulcanus» sleppe taket, og «Leda», som var komen i fart, drog «Vulcanus» med seg og over på sida, slik at vatnet fossa inn i taubåten. Trossa var av stål og let seg derfor ikkje hogge med øks. Då mannskap ombord på «Leda» såg kva som skjedde, slapp dei slepetrossa. I tillegg til det vanlege mannskapet var òg familie og vener med ombord på taubåten. Alle vart berga og taubåten vart slepen inn i fjøresteinane ved Bontelabo.   

Båten var i drift i Bergen hamn i mange år, og i januar 1959 vart det omdøypt DS «Musca», før det i mai same året vart selt til Ole G. Økland P/R i Haugesund og fekk namnet DS «Øklandsnes» Båten vart så ombygd i 1960 med ei forlenging og dieselmotor, og vart omregistrert til lasteskip. I desember 1966 vart skipet selt til Arne Gismarvik i Kopervik og fekk nytt namn, MS «Kopervik». I april 1972 vart det selt vidare til Arne Vik P/R i Bergen og året etter fekk det ny motor frå General Motors på 230 bHk. 

Karsten Kulshamar i Bergen kjøpte båten i november 1976 og i august 1980 overførte han det til P/R Kopervik i Stamneshella. I august 1985 vart båten omdøypt MS «Bømlo», og månaden etter vart det selt til Arnold Hjort i Strusshamn. I oktober 1986 vart båten overført til Jorunn Hjort i Strusshamn. 

Miljø og Gjennvinning A/S i Lauvsnes kjøpte båten i april 1991, men alt i juni det året hamna han hos Svenn Tore Johnsen i Stamneshella. I oktober kjøpte Sigmund Bjerksted i Hundvåg båten, og i januar 1996 fekk han namnet MS «Sigfart». Han hamna attende hos Svenn Tore Johnsen i september 1998 og i mars 2003 vart han selt til Nordtang A/S i Vestbygd. I juni 2007 vart han selt til Ronny Stabben i Nordstrøno før Løkeland Eiendom A/S på Atløy tok over i november 2010. 

I januar 2012 vart båten omsider selt til Scandinavia Metal på Eldøyane på Stord for opphogging. Båten var då nær hundre år gammal.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 85 brt, 28 nrt. Oppgjeven yting var 300 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 10,5 knop.

Etter ombygginga i 1960 var tonnasjen på 158 brt. og 69 nrt med ei lasteevne på 203 tdw. Det vart sett inn dieselmotor frå Wichmann på 150 bHk, som gav ein toppfart på 8 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske taubåtar
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Mjellem & Karlsen
Skip frå 1914
Skip sluttsegla i 2012
DS «Kora»

DS «Rosebank» (kallesignal MHTP - LEHF) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for John O'Groat Steamship Co. i Wick i Storbritannia. 

I 1912 hamna skipet hos norske eigarar i Stavanger, før det vart kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) i oktober 1914 og omdøypt DS «Kora»

Historie
Skipet vart bygt ved Clyde Shipbuilding & Engineering Company i Glasgow i Skottland og vart levert i juni 1906.

I september 1912 vart skipet kjøpt av A/S D/S Langfond (Sigv. Bergesen) i Stavanger og fekk namnet DS «Krosfond». I oktober 1914 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet og det vart omdøypt DS «Kora». BDS betalte 201 751 kroner for skipet.. Samstundes vart det sett inn nye bommar og vinsjar, banjerdekk og fleire lugarar og mannskapslugarar. Skipet fekk òg elektrisk lys. 

Under første verdskrigen vart skipet rekvirert av britane under Shipping Controller og operert av J.H. Wetherhall i London. I 1919 vart det levert attende til BDS. Under andre verdskrigen var skipet i heimeflåten og fekk isskadar i både 1941 og 1942. 

I september 1946 vart skipet selt til G. Gasparinatos i Panama. I juli 1951 grunnstøytte skipet 16 kvartmil vest av Sidi Banrani fyr i Egypt på reise frå Port Said til Bengazi med stykkgods. Skipet vart kodemnert og selt til opphogging. Det kom fram til La Spezia i mai 1952.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 817 brt, 420 nrt og lasteevna var 1 056 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 1 260 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Clyde SB&E. Oppgjeven yting var 550 iHk (indikerte hestekrefter) og 101 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9,5 knop.
Skipet hadde plass til åtte passasjerar.

Skipet fekk straumlinjeror i 1929 og ny radio i 1938.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Britiske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde i Glasgow
Skip frå 1906
Forlis i 1951
Forlis i Middelhavet
Forlis i Egypt
DS «Canis» (1911)

DS «John Knudsen» (kallesignal MGJL) var eit dampskip bygt i 1911 som lasteskip for John August Knudsen i Haugesund. 

I januar 1915 vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) som gav det namnet DS «Canis». I juli 1917 vart skipet torpedert og sokk.

Historie
Skipet vart bygt ved Stavanger Støberi & Dokk og vart levert i januar 1911.
 
BDS betalte 177 948 kroner for skipet i januar 1915. 30. juli 1917 vart skipet torpedert og søkkt av den tyske ubåten «U 60», ført av kapteinløytnant Karl Georg Schuster. Dette skjedde 20 kvartmil vest av Holmengrå fyr på reise frå Tyne til Bergen med kol. Skipet hadde då eit mannskap på 15 og seks passasjerar. To personar ombord omkom.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 526 brt, 294 nrt og lasteevna var 664 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 881 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av SS&D. Oppgjeven yting var 550 iHk (indikerte hestekrefter) og 104 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Stavanger Støberi & Dok
Skip frå 1911
Krigsforlis i 1915
Forlis i Nordsjøen
Forlis i Vestland
Skip søkkte av tyske ubåtar i første verdskrigen
Stavanger Støberi & Dok

Stavanger Støberi & Dok var eit skipsverft og jernstøyperi som var i verksemd i åra 1871–1931 i Stavanger ved Spilderhaug, i Austre bydel. Detta var det første skipsverftet i Stavanger om bygde dampskip i jarn. Forgjengaren til det som skulle verta Stavanger Støberi & Dok vart grunnlagt av ingeniør Carl Brun allereie i 1851

Dei første åra heldt verftet til på Roaldsøy. Etter tre års drift fekk dei ei tomt i Spilderhaugvigen. Den gunstige plasseringa i den austre delen i byen i ei lun vik med gode hamneforhold, kom til å verta avgjerande for den framtidige lagnaden til føretaket. 

13. juli 1881 vart det første dampskipet sjøsett. Det fekk namnet «Nora» og var konstruert og kontrahert av skipsreiar Thomas S. Falck. Føretaket var no vorten kraftig utvida. Dei hadde to tørrdokkar og eit mindre slipp, ballastskai og fleire vel utstyrde verkstadsbygningar. 

I 1885 vart Noregs første jernseglskip, «Paulus», kontrahert av Det norske misjonsselskap, levert. I 1893 vart det første motorseglskipet i verda, «Reform», bygd ved verftet. I 1919 var det tilsett kring 700 personar ved Stavanger Støberi & Dok. I 1926 overtok banksambandet til føretaket administrasjonen av verkstaden,  Stavanger Støberi & Dok var no i ei svak økonomisk forfatning. I 1930 var samanslåing av Stavanger Støberi & Dok og Rosenberg Mekaniske Verkstad eit faktum. Det meste av maskinar og utstyr ved verftet vart flytta til Buøy.

Hausten 2008 skreiv Erling Jensen bok om Stavanger Støberi & Dok og fartøya som vart bygde der. I 2019 utgav han eboka Dokken som omhandlar historia om verftet, skipa og dei lokale reiarane.

Skip

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stavanger Støberi & Dok» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Erling Jensen: Stavanger Støberi & Dok, 2008 ISBN 9788292309568

Bakgrunnsstoff 
 Stavanger Støberi & Dok
 Foto Digitalt Museum

1851 i Noreg
Sjøfart i Rogaland
Skipsverft i Rogaland
Føretak skipa i 1851
Stavanger hamn
Næringsliv i Stavanger
Severin L. Brandal

Severin L. Brandal () var son til Lars Anderson Bjåstad og gifta seg med Davide Pedersdatter Brandal. Dei tok over garden Øvrebø (omtalt som haugen) øvst i Yttredalen i Brandal. Severin var ein kjend fiskeskipper og seinare ishavsskipper. Han er likevel mest kjend som ishavspioner og var med på å legge grunnlaget for selfangsten frå Sunnmøre då han i 1898 førte "Nils Liaaen" på selfangst i Vesterisen. 
Ei tid reiste han land og strand rundt som «vandrelærer» og på vårparten i 1911 heldt han om lag 30 foredrag i «naust, sjøboder, kommunelokaler og bedehus», for å lære folk om tilverking av klippfisk og å stelle fisk. Blant anna for dette arbeidet fekk Severin diplom for «fortjenestefullt og energisk arbeide vedkommende fiskeribedrifter» frå «Selskapet for de Norske fiskeriers fremme», i Bergen i 1929. (frå Isflaket nr 3 2016)

Folk frå Hareid
DS «Reichenbach»

DS «Reichenbach» (kallesignal MKVH) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for Deutsch Australische DSGS i Hamburg i Tyskland. 

Etter å ha blitt internert i Kristiansand i 1914 då den første verdskrigen braut ut, vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt DS «Meteor» i 1915. Året etter vart skipet skoten i senk av tyskarane.

Historie
Skipet vart bygt ved Flensburger Schiffbau-Gesellschaft i Flensburg i Tyskland og vart levert i desember 1906 om linjeskip. 

I august 1914 vart skipet internert i Kristiansand. I februar 1915 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet for 790 000 kroner. Det var då det desidert største skipet BDS nokon gong hadde hatt i flåten og prisen var rekna som låg for eit så stort skip. Skipsverdiane var gått noko ned då første verdskrigen braut ut i 1914. Skipet var tiltenkt Sør-Amerikalinja til selskapet.  

7. desember 1916 vart skipet skoten i senk av den tyske ubåten «UB-29», ført av obertleutnant zur See Erich Platsch, kring 40 kvartmil sørvest av Bishop Rock i Nord-Atlanteren (49.23 N, 07.54 W). Skipet var då på reise frå Philadelphia til London med stykkgods. Alle ombord vart redda.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 4 211 brt, 2 609 nrt og lasteevna var 7 025 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 11 242 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av FSBG. Oppgjeven yting var 2 200 iHk (indikerte hestekrefter) og 472 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 11,25 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Tyske dampskip
Norske lasteskip
Tyske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Flensburger Schiffbau-Gesellschaft
Skip frå 1906
Krigsforlis i 1916
Forlis i Atlanterhavet
Skip søkkte av tyske ubåtar i første verdskrigen
Rydårboka

Rydårboka (latin Annales Ryenses) er ei årbok frå mellomalderen som kjem frå Ryd kloster ved Flensburgfjorden. Ho blei skriven i siste halvdel av 1200-talet, og tek for seg dansk historie frå sogetida til 1288. 

Boka er utarbeidd som ei fedrelandshistorie, og gir ei kort samanhengjande forteljing om kvar konge. Frå kong Dan til Svend Estridsen har beretninga nærast krønikeform, men frå og med år 1157 skiftar teksten karakter og blir til ei årbok. Denne oppbygginga følgjer eksempelet frå Lundeårboka. Begge stader nyttar ein eldre kjelder (som Saxo Grammaticus og klostera i Sorø og Colbaz), men boka har også ein del stoff som ikkje er kjend frå andre kjelder.

Årboka inneheld den første dokumentasjon av at fransiskanarar kom til Danmark. Det står at «1232 ankom gråbrødrene på deres bare ben til Danmark og grundlagde huset i Ribe».

Den latinske teksten er berre overlevert i eit enkelt avskrift frå mellomalderen, medan ein  kjenner heile tre avskrifter på dansk frå same tida. Dei danske tekstane skil seg ein del frå kvarandre. 

Boka har kome til å spela ei vesentleg rolle for yngre årboksarbeid og historieskriving, til dømes er ho nytta av Arild Huitfeldt i verket Danmarks Riges Krønike.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rydårbogen» frå ,  den 4. januar 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Rydårbogen - Studér Middelalder på Nettet Tekstkritisk udgave af håndskriftet E donatione variorum 3, 8°, Kongelige Bibliotek, København
 Rydårbogen - Studér Middelalder på Nettet Tekstkritisk udgave af håndskriftet NkS 606, 8°, Kongelige Bibliotek, København
 Interessen for den danske fortid omkring 1300 i Historisk Tidskrift 
 Den Store Danske

Dansk historie
Dansk litteratur
Mellomalderlitteratur
Bøker frå 1200-talet
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft

Flensburger Schiffbau-Gesellschaft (dansk Flensborg Skibsværft) er eit av dei største verfta i Tyskland og vart oppretta som aksjeselskap i 1872, nære den dansk-tyske grensa i nordlege Flensburg. Det første skipet som vart sjøsett, var stålskipet «Doris Brodersen» i 1875. Verftet har bygt meir enn 700 skip sidan den gongen. Skipsverftet er den dominerande industriaktiviteten i byen. Kring år 1900 hadde verftet lenge meir enn 2000 tilsette, som medførde ei stor innflytting sørifrå.

Flensburger Schiffbau-Gesellschaft er i dag spesialisert på å bygga moderne Ro-ro-fartøy i ei av dei største overbygde skipsbyggingshallane i verda. Hallen stod ferdig 1982 og er 275 meter lang. Verftet har i dag kring 750 tilsette.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flensburger Schiffbau-Gesellschaft» frå ,  den 4. januar 2020.

Bakgrunnsstoff 

Heimeside

Føretak skipa i 1872
Tyske skipsverft
Flensburg
Skip bygde ved Flensburger Schiffbau-Gesellschaft
DS «Ulefoss» (1906)

DS «Ulefoss» (kallesignal MCWD - LDFT) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for A/S Manchester (Winge & Co.) i Oslo. 

I 1915 vart det selt til Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt DS «Deneb». Seinare hamna det hos italienske og jugoslavsiske eigarar, før det vart opphogd i 1966.

Historie
Skipet vart bygt ved Nyland Mekaniske Verksted i Kristiania og levert i september 1906. Skipet gjekk i rute til vestkysten av Storbritannia og hamnebyane Manchester, Preston og Glasgow frå Oslo. I 1908 tok Thor Thoresen jr. over styringa i selskapet. I 1914 kom Thor Thoresen til avtale med Det Bergenske Dampskipsselskap om samarbeid på denne britiske ruta, og DBS kjøpte i februar 1915 «Ulefoss» for 277 998 kroner og gav det namnet «Deneb». På grunn av første verdskrigen vart det ikkje noko av samarbeidet på ruta, og «Deneb» kom først inn i denne ruta i 1919. I mellomtida, i 1917, vart skipet rekvirert av britiske styresmakter gjennom Shipping Controller og vart drive av H. Doughty & Co. i London. 

I 1934 vart skipet selt til Marittima Commerciale Brindisina i Brindisi i Italia, og det vart omdøypt til DS «Brundusium». I 1936-1937 vart det selt til Achille Lauro i Napoli i Italia. 8. september 1943 vart det beslaglagt av tyskarane medan det segla på kysten av Dalmatia i Kroatia. Ein gong i 1945 vart det søkkt av eige mannskap under evakueringa av Dubrovnik i Jugoslovaia. Seinare vart det heva av eit jugoslavisk bergingsselskap og reparert. 

I 1954 vart skipet sett i fart att som DS «Dunav» for Jadranska Slobodna Plovidba i Rijeka i Jugoslavia. I 1960 vart det selt til Losinjska Plovidba i Mali Losinj i Jugoslavia, før det i september 1966 vart selt til Cant. Nav. Santa Maria i La Spezia i Italia for opphogging.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 230 brt, 749 nrt og lasteevna var 1 590 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 229 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Nyland. Oppgjeven yting var 650 iHk (indikerte hestekrefter) og 126 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

I 1931 fekk skipet straumlinjeror.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Nylands mekaniske verksted
Skip frå 1906
Skip sluttsegla i 1966
Italienske dampskip
Italienske lasteskip
Jugoslaviske dampskip
Jugoslaviske lasteskip
Thor Thoresen (1878–1951)

Thor Thoresen () var ein norsk skipsreiar.

Thoresen utdanna seg først i Tønsberg og Kristiania, før han tok eit seks år langt studieopphald i Tyskland, Frankrike, England og USA. Han gjekk deretter inn i reiarlaget til faren, Otto Thoresen. I 1903 vart han kompanjong i Winge & Co, før han 29 år gammal stifta sitt eige reiarlag. Frå 1911 dreiv han òg eige firma i Manchester, og i 1913 skipa han Den skandinaviske Øst-Afrikalinje. Ved utbrotet av første verdskrigen disponerte han ein stor flåte. Seinare i livet konsentrerte han seg om Manchesterruta, og ved sida av detta var han styreformann og styremedlem i Den norske Amerikalinje.

I 1905 var Thoresen med på å stifta Oslo Rederiforening, og han var styremedlem i fleire år. I perioden 1917–1923 var han formann i Noregs Rederforbunds Ruteskipsgruppe. I 1919 representerte han skipsreiarane i den norske delegasjon under handelsforhandlingane med den gjenoppretta polske staten, i det som vart byrjinga til polsk-norske skipsfartssamband.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Thor Thoresen (1878–1951)» frå ,  den 4. januar 2020.  
 

Norske skipsreiarar
Folk frå Tjøme
Shipping Controller

British Shipping Controller eller berre Shipping Controller var eit embete under koalisjonsregjeringa til Lloyd George i 1916 for å regulere og organisere handelsfartøy. Føremålet var å kunne forsyne Storbritannia med materiale under første verdskrigen etter at den britiske handelsflåten hadde lidd store tap.

Folk i embetet 
Den første i stillinga som Shipping Controller var Sir Joseph Maclay, seinare Baron Maclay som vart utpeikt 10. desember 1916.

Den andre i stillinga var Lord Pirrie frå 1918.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Shipping Controller» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske ministrar
Al-Habbaniyah

Al Habbaniyah eller Habbaniya (arabisk الحبانية) er ein by i Al Anbar guvernement, sentralt i Irak. Ei militær flystripe, RAF Habbaniya, var åstad for eit slag i 1941, under andre verdskrigen. Habbaniyahsjøen ligg i nærleiken.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Habbaniyah» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
An Nukhayb

An Nukhayb (arabisk النخيب, Nukhaib, Nkheeb) er ein by i Al Anbar guvernement i Irak. Før 1940-åra og ein kort periode i 1970-åra var byen ein del av Karbala guvernement. Det har vore ein konflikt om kva guvernement byen skal høyre til.

Nukhayb ligg i Al-Abyad Wadi ved det største ved vegkrysset i regionen, med vegar som går sørover til grensa til Saudi-Arabia, nordover til Ramadi–Jordan-vegen og nordaustover til Karbala. Nukhayb er den siste irakiske byen før pilegrimar kryssar inn i Saudi-Arabia på pilegrimsferda til Mekka. Dei to landsbyane Habbariya (28 km) og Kesrah (51 km) er òg underlagde byen.

Klima
Nukhayb har blant dei lågaste nedbørsmengdene i landet og årsmiddelnedbøren er berre 87 mm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «An Nukhayb» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Underdistrikt i Irak
Akashat

Akashat er ein liten by nordvest i Ar-Rutba-distriktet i Al Anbar guvernement i Irak, langs vegen mellom byane Ar-Rutbah og Al-Qa'im. Han har kring 5 000 innbyggjarar. Byen vart skipa som ein industrilandsby i 1985, knytt til ei lokalt fosfatgruve og vart styrt av industridepartementet. Produksjons vart kraftig råka av SN-sanksjonar etter krigane i 1991 og 2003, og det var i røynda ikkje i drift. I dag opererer det på 10 % kapasitet.

Akashatgruva, som ligg 420 km vest for Bagdad, er ei urangruve.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Akashat» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Al Azrakiyah

Al Azrakiyah (òg Mintaqat Al Azrakiyah) er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement vest for byen Fallujah, ved elva Eufrat. På sørbreidda av Eufrat ligg Halabisah.

I 2016 var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Al Azrakiyah» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Al Ubaidi

Al Ubaidi er ein by i Al Anbar guvernement i Irak.

Byen ligg på sørsida av Eufrat nær grensa til Syria.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Ubaidi» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Al-Karābilah

Al-Karābilah (arabisk ناحية الكرابلة) er ein by og eit underdistrikt vest i Al Anbar guvernement i Irak, 5-7 km frå grensa til Syria i eit høgareliggande område. Hovudnæringa er jordbruk. 

Folketalet er kring 25 000 innbyggjarar, alle sunnimuslimar.

Akkas gassfelt ligg i området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Karābilah» frå ,  den 4. januar 2020.  
 

Underdistrikt i Irak
Busetnader i Al Anbar guvernement
Albu Bali

Albu Bali er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement nordvest for byen Fallujah og aust for Ramadi, ved ein sving i elva Eufrat. I aust ligg Khalidiyaøya, i sør landsbyen Albu Nasir. I vest ligg Albu Ubeid.

I 2016 var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS. Landsbyen vart atterobra frå IS i august 2016.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Albu Bali» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Haditha

Haditha (arabisk حديثة, al-Haditha) er ein by vest i Irak, i Al Anbar guvernement, krig 240 km nordvest for Bagdad. Det er ein jordbruksby ved Eufrat med kring 25 700 innbyggjarar, som hovudsakleg er sunnimuslimske arabarar. Byen ligg nær Buhayrat al Qadisiyyah, ein kunstig sjø som vart skapt av Haditha-demninga, det største vasskraftverket i Irak. I september 2014 prøvde Den islamske staten å kapre demninga, men vart stogga av amerikanske luftåtak.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Haditha» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Distriktshovudstader i Irak
Byar i Irak
Halabisah

Halabisah (òg Halabsa, Halabisa, Al-Halabsa, Halabsah, Al-Halabesa, Qaryat al Halabisah, Qaryat al Ḩalābisah) er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement vest for byen Fallujah og sør for elva Eufrat. 

I 2016 var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS. Den 11. mai bomba fly frå koalisjonen området og åtte militante mista livet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Halabisah» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Al-Haqlaniyah

Al-Haqlaniyah (arabisk الحقلانية) er ein by i Irak ved Eufrat i Al Anbar guvernement.

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Hasai

Hasai (òg Hasi) er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement sør for byen Fallujah og nordvest for Amiriyah Fallujah, kring 3 km frå ein sving i elva Eufrat. Det er ei jordbrukslandsby.

Under Irakkrigen i november 2003, vart eit amerikansk Chinook-helikopter skoten ned nær Hasai.

I 2016 var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS. Det var rapportar om at 2 000 familiar var fanga i to landsbyar, Albu Huwa og Hasai, og brukte som menneskelege skjold.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hasai» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Hīt

Hīt (arabisk هيت, òg skrive Heet), i oldtida kalla Is, er ein by i Irak i Al-Anbar guvernement. Hīt ligg nordvest for Ramadi, provinshovudstaden.

Hīt er ein liten, innmura by ved Eufrat, bygd på to haugar der oldtidsbyen Is låg. I oldtida var byen kjend for brunnar med bitumen, som vart nytta heilt attende til 3 000 å sidan. I dag er Hīt er ein marknadsplass for jordbruksvarer og oljerøyrleidninga til Middelhavet kryssar Eufrat her. Før nedgangen i elvetrafikk va Hit rekna som det øvste farbare punktet i  elva.

I oktober 2014 fall Hit til Den islamske staten, og vart så teken av den irakiske hæren og allierte styrkar 14. april 2016.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hīt» frå ,  den 4. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Anbar guvernement
Byar ved Eufrat
Byar i Irak
Distriktshovudstader i Irak