alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Breathe av Kylie Minogue

«Breathe» er ein popsong skriven av den australske songaren Kylie Minogue, Dave Ball og Ingo Vauk for det det sjette albumet hennar, Impossible Princess frå 1997. Songen vart produsert av Dave Ball og Ingo Vauk og fekk ei blanda mottaking hjå kritikarane. Songen vart utgjeve i første kvartal i 1998 og nådde Top 20 i Storbritannia.

Format og sporliste 
Dette er formata og sporoppføringane på singelutgjevingar av «Breathe».
CD singel 1
 «Breathe» (Radio Edit) — 3:39
 «Breathe» (Tee's Freeze Mix) — 6:59
 «Breathe» (Nalin & Kane Remix) — 10:11
 «Breathe» (Album Mix) — 4:38

CD singel 2
 «Breathe» (Radio Edit) — 3:39
 «Breathe» (Sash! Club Mix) — 5:20
 «Breathe» (Tee's Radio Edit) — 3:29
 «Did It Again» (Video) — 4:15

Topplisteplasseringar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Breathe av Kylie Minogue på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1997
Singlar frå 1998
Boye Strøm

Boye Christian Riis Strøm () var ein norsk statistikar.

Strøm vart cand. jur. i 1870, og var direktør for Det statistiske Centralbureau 1882–1886. 1889–1915 var han stiftamtmann i Tromsø stift og amtmann i Tromsø amt.

Han gav ut eit bind (om Stavanger amt, 1889) av verket Norges land og folk, som han òg var med å planlegge. Elles medverka han til publikasjonane til Det statistiske sentralbyrået, og redigerte dei åtte første årgangane av Statistisk årbok for kongeriket Norge.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boye Strøm» frå ,  den 1. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Salmonsens konversationsleksikon, Anden Udgave, bind XXII, s. 472. København: J. H. Schultz, 1927.
 

Norske amtmenn
Norske statistikarar
Folk frå Grue
Det brakistokrone problemet

Det brakistokrone problemet (av gresk βραχίστος, brakhistos - den kortaste, χρόνος, khronos - tid) består i å finne den kurva eit massepunkt må følgje for å gli raskast mogeleg frå eit punkt til eit anna under påverknad av tyngdekrafta, utan friksjon. Dette vil til dømes vere den ideelle skibakken. Dette problemet vart framsett av Johann Bernoulli i 1696 og snart etter løyst av fleire matematikarar, som Jakob Bernoulli, Gottfried Leibniz, Isaac Newton og Guillaume de l'Hôpital.

Den brakistokrone kurva er ein sykloide av ein særskild type, ei isokron kurve. Problemet er særleg viktig som ei historisk innleiing til variasjonsrekninga.

Kjelder
 brakistokrone problem. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/brakistokrone_problem

Bakgrunnsstoff
 

Kurver
Centesimalvekt

Ei centesimalvekt er ei bruvekt der lodda veg 1/100 av lasta.

Kjelder
 centesimalvekt. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/centesimalvekt

Måleinstrument for masse
Charles Émile Picard

Charles Émile Picard () var ein fransk matematikar. 

Han vart professor i Paris i 1886. Picard-satsen seier at ein heil analytisk funksjon tek alle komplekse verdiar med høgast eitt unntak. Picard skreiv Traité d'analyse som kom ut i tre bind i fleire utgåver og har vore ein av dei mest brukte lærebøkene i funksjonsteori. 

Picard vart utnemnd til æresdoktor ved Abel-jubileet ved Universitetet i Oslo i 1902.

Kjelder
 Charles Émile Picard. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Charles_Émile_Picard

Franske matematikarar
Folk frå Paris
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmer av Det franske akademiet
Æreslegionen
Æresdoktorar ved Universitetet i Oslo
Matematikarar på 1800-talet
Matematikarar på 1900-talet
Charles Fefferman

Charles Fefferman () er ein amerikansk matematikar. 

Fefferman er vorte skildra som eit matematisk «vedunderbarn» og meistra til dømes differensialrekning då han var 12 år gammal. Mastergraden fullførte han med høgaste karakter ved University of Maryland i 1966, 17 år gammal og han tok doktorgraden ved Princeton University i 1969. 

Han underviste ved Princeton eitt år og frå 1970 til 1973 var han ved University of Chicago. I 1971 fekk han full professorstilling, som den yngste gjennom tidene i USA. Han kom attende til Princeton University i 1973. I 1978 mottok han Fields-medaljen for resultata sine innan matematisk analyse. Han har særleg arbeidd med fourieranalyse, funksjoner med fleire komplekse variablar og partielle differensiallikningar.

Kjelder
 Charles Fefferman. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Charles_Fefferman

USA-amerikanske matematikarar
Medlemmar av United States National Academy of Sciences
USA-amerikanske jødar
Fieldsmedaljen
Matematikarar på 1900-talet
Matematikarar på 2000-talet
Charles Hermite

Charles Hermite () var ein fransk matematikar. 

Familien til Hermite stamma frå Marseille og Santo Domingo. Slik tilfellet ofte har vore med store matematikarar, viste det seg tidleg at Hermite hadde ein uvanleg matematisk dugleik. Allereie medan han gjekk på skulen i Paris sysla han med studium av arbeida til dei klassiske meistrane på fritida. Han har sjølv fortalt at skriftene til Niels Henrik Abel gjorde eit så djupt inntrykk på han at han allereie i tidleg skulealder vedtok seg for å vie livet sitt til matematiske studium. Han byrja å studere ved École Polytechnique, men allereie etter eit år avbraut han studia for å bruke all tida si på matematikken. 

Allereie då han var 19 år fekk han heile den matematiske merksemda i verda retta mot seg gjennom ei løysing av divisjonsproblemet for dei ultra-elliptiske funksjonane. På den tida høyrde dette området til eit av dei minst tilgjengelege emna innanfor den høgare matematikken. Arbeida om dei ultra-elliptiske funksjonane vart snart etterfylgt av oppdaginga av ei rekkje nye og enkle eigenskapar hos dei elliptiske funksjonane, og dette var oppdagingar som Abel og Jacobi heilt hadde oversett. 

Etter desse arbeida innanfor matematisk analyse, konsentrerte Hermite seg hovudsakleg om aritmetikk og algebra. Særleg sentralt er arbeidt hans om femtegradslikningar. Det første banebrytande arbeidet til Abel var eit bevis for at allmenne algebraiske likningar av høgare enn fjerde grad ikkje kunne løysast gjennom rotutdraging. Dermed var det vist at den allmenne femtegradslikninga ikkje kunne løysast på same måte som vanlege likningar av lågare grad. 

I 1858 gjorde dei tre matematikarane Hermite, Brioschi og Kronecker nesten samstundes oppdagingar som førte til ei fullstendig løysing av dette vanskelege problemet. Hermite var den første som publiserte arbeidet sitt, og han viste at dei elliptiske funksjonane gav dei naudsynte opplysningane som måtte til for å løyse femtegradslikningar, og dermed kunne desse handsamast omtrent på same måte som ein tidlegare hadde gjort med tredjegradslikningar gjennom såkalla casus irreductibilis.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charles Hermite» frå ,  den 1. november 2011.

Bakgrunnsstoff
 Charles Hermite - MacTutor History of Mathematics archive

Franske matematikarar
Folk frå departementet Moselle
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
Æreslegionen
Talteoretikarar
Algebraistar
Matematikarar på 1800-talet
Charles Julien Brianchon

Charles Julien Brianchon (uttale briãʃˈɔ) () var ein fransk matematikar og offiser. 

Brianchon var ei tid professor ved den franske artilleriskulen. Han skreiv matematiske verk og Brianchon-satsen er særleg kjend. Denne seier at når ein sekskant er omskriven om eit kjeglesnitt, så går dei tre diagonalane mellom motståande hjørne gjennom same punkt. Brianchon-satsen svarar dualt til Pascal-satsen om innskrivne sekskantar.

Kjelder
 Charles Julien Brianchon. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Charles_Julien_Brianchon

Franske matematikarar
Franske offiserar
Matematikarar på 1800-talet
Chiffer

Chiffer eller siffer er ein algoritme for kryptering av informasjon. Metoden består av ei rekkje veldefinerte steg som kan følgjast som ein prosedyre. I daglegtale vert chiffer nytta på same vis som kode, men omgrepa er forskjellige innan kryptografien. 

Når ein nyttar ein chiffer er den originale informasjonen kjend som klårtekst og den krypterte forma som kryptogram. Kryptogrammeldinga inneheld all informasjonen frå klårtekstmeldinga, men er ikkje leseleg for menneske eller datamaskin utan ein riktig mekanisme for å dechiffrere meldinga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cipher» frå ,  den 1. november 2011.  
 

Kryptografi
Arabiske ord og uttrykk

ar:شفرة سرية
de:Chiffre
en:Cipher
ru:Шифр
Chin Ch'iu-shao

Chin Ch'iu-shao (, ca. 1202–1261) var ein kinesisk matematikar. Han skreiv i 1247 boka Dei ni delane i matematikken, som syner stor dugleik i løysinga av numeriske likningar ved ein metode som vart gløymt, og oppdaga på ny først 500 år seinare.

Kjelder
 

Fødde i 1200-åra
Døde i 1261
Kinesiske matematikarar
Matematikarar på 1200-talet
Talteoretikarar
Folk frå Song-dynastiet
Christian Goldbach

Christian Goldbach () var ein prøyssisk matematikar. Han vart fødd i Königsberg i Preussen som son av ein prest. Goldbach las jus og matematikk. Han reiste mykje i Europa og møtte fleire kjende matematikarar; blant andre Gottfried Wilhelm von Leibniz, Leonhard Euler og Nicolaus I Bernoulli. Goldbach arbeidde på det nyopna russiske Vitskapsakademiet og underviste den seinare tsar Peter II av Russland. Gjennom arbeidet sitt for den russiske statstenesta oppnådde han etter kvart høg rang og store inntekter, og han avslo forskjellige tilbod om vitskaplege stillingar. 

Goldbach leverte viktige bidrag til matematikken og interesserte seg særleg for differensiallikningar, sannsynsrekning og talteori. Namnet hans vert i dag best hugsa for Goldbachs formodning, som seier at alle like tal (partal) kan skrivast som summen av to primtal, til dømes 10 = 3 + 7 eller 16 = 3 + 13. Denne førehandstrua er enno ikkje bevist. Han studerte òg teorien omkring ekte potensar.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Christian Goldbach» frå ,  den 1. november 2011.  
 
 Christian Goldbach. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Christian_Goldbach

Tyske matematikarar
Folk frå Königsberg
Folk frå Hertugdømet Preussen
Talteoretikarar
Matematikarar på 1700-talet
Christophorus Clavius

Christophorus Clavius (fødd Christoph Klau 1537/38 i Bamberg i Tyskland, død 1612 i Roma) var ein tysk matematikar, astronom og jesuittpater på 1500-talet. I samtida vart han kalla «kongen av matematikken», og vart framført alt kjend for arbeidet sitt ved det vatikanske stjerneobservatoriet som førte til utviklinga av det nye kalendersystemet som vart kalla opp etter pave Gregor XIII, den gregorianske kalenderen. 

Clavius tredde inn i jesuittordenen i 1555 og fekk utdanninga si i ordenen. Ved jesuittane sitt Collegio Romano i Roma studerte han teologi og underviste deretter matematikk der i ein lang periode. Clavius forfatta fleire matematikkbøker og medverka slik til utviklinga av matematikken. Ein vidt utbreidd kommentar til euklidsk geometri stammer frå han. Clavius medverka òg til teorien for prostaferese, ein reknemetode som var ein forløpar for logaritmane. Verka hans kom ut i 1612 i Mainz i fem band.

Månekrateret Clavius er kalla opp etter han.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christophorus Clavius» frå ,  den 1. november 2011.  
 

Fødde i 1530-åra
Døde i 1612
Folk frå Bamberg
Tyske katolske prestar
Tyske matematikarar
Tyske astronomar
Tyske jesuittar
Matematikarar på 1500-talet
Matematikarar på 1600-talet
Claude Chevalley

Claude Chevalley () var ein fransk matematikar. 

Han kom med store bidrag innan fleire område av matematikken, som talteori, algebra, algebraisk geometri og Lie-grupper. Frå 1949 til 1954 var Chevalley professor ved Columbia University i New York og ved Princeton University i New Jersey, før han reiste attende til Universitetet i Paris.

Chevalley var ein av grunnleggjarane av gruppa Nicolas Bourbaki.

Kjelder
 

Franske matematikarar
Nicolas Bourbaki
Matematikarar på 1900-talet
Fotosfære

Fotosfæren er den synlege overflata til ei stjerne, som sola. Solflekkar og faculae (mørke og lyse flekkar) kan ein sjå på fotosfæren. Fysisk er fotosfæren definert som det området der optisk djupne er 2/3 for eit foton med bølgjelengd 500 nanometer. Dette tilsvarer at fotosfæren er transparent for rundt 50% av grønt lys. Under fotosfæren er sola optisk opak for lys.

Bakgrunnsstoff 
Kort fortalt om sola ved UIO/ITA

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fotosfære» frå ,  den 1. november 2011.  
 

Stjerneastronomi
Sola
Lyskjelder
Håkjerring

Håkjerring er ein stor hai i håfamilien som held til i arktiske farvatn i Nord-Atlanterhavet, særleg i havet mellom Island og Grønland, men òg langs norskekysten og i Barentshavet. Leveviset til denne haiarten er lite utforska. Namnet håkjerring har denne haiarten fått fordi ein tidlegare trudde dette var hofisken av same arten som håbrand.

Skildring

Ei håkjerring er oftast mellom tre og fire meter lang. Ho veg då om lag 300 kg. Ho kan verte mykje større, heilt opp til åtte meter. Ho veks seint. Ei håkjerring som vart fanga ved Grønland, skal ha vore merkt ved norskekysten 16 år tidlegare. Ho hadde vakse åtte centimeter.Håkjerringa føder levande ungar. Det vart først bekrefta i 1954 då ein norsk fiskebåt fekk ei håkjerring med ti levande foster.

Ei håkjerring har 48—52 små kvasse tenner i kvar kjeve. Ho vert rekna som ein altetande rovfisk. I magen til håkjerringar har ein mellom anna funne heile selar av ulikt slag, torsk, laks, lange og storkveiter. Steinkobbe kan ho take medan han søv i vatnet. Det er uklart korleis ho fangar kjappe skapningar som torsk og laks. Dei fleste håkjerringar er angripne av parasittar som fester seg til auga. Dette hemmar synet. Parasittane har lange eggsekkar som heng ut frå auget. Det har vorte framsett teori om at når eggsekkane viftar framfor auge kan dei lokke fisk bort til håkjerringhovudet.

Fiske
Håkjerringfiske har gått føre seg over heile utbreiingsområdet. Ho har vorte fiska for å utvinne tran av den feitthaldige levra. Ein reknar at levra tilsvarar 12% av fisken. Ein kan få opp til 60 % olje av levra. Håkjerringkjøtet kan etast, men det blir ofte rekna som dårleg mat. Det kjem av at det vert utvikla ammoniakk i fiskekjøtet kort tid etter han er daud. Om kjøtet vert salta, isa eller frose når det er heilt ferskt, kan det omsetjast til konsum. Det har vorte gjort både i Europa og USA. Tidlegare veit ein at håkjerringkjøt vart turka som rekling både i Noreg, Island og Grønland. Det kunne og verta nedgrave, slik at det gjæra før det vart opphengd.

Fiske av håkjerring har vorte populært mellom sportsfiskarar. Den norske sportsfiskerekorden er på 775 kg.

Kjelder
 Levy Carlson: Håkjerringa og håkjerringfisket Fiskeridirektoratets skrifter 1958

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Haiar
Claude Elwood Shannon

Claude Elwood Shannon () var ein USA-amerikansk matematikar og informasjonsteoretikar. Han blir rekna som grunnleggjaren av informasjonsteorien med ein artikkel utgjeven i 1948.

I 1932 vart han oppteke ved University of Michigan, der han tok eit kurs som introduserte han til arbeid av George Boole. Han vart uteksaminert i 1936 med to bachelorgradar, ein i elektroteknikk og ein i matematikk. Deretter byrja han ved Massachusetts Institute of Technology (MIT), der han blant anna arbeidde med ein analog datamaskin.

Allereie i 1937, som 21-årig mastarstudent ved MIT, skreiv han ei avhandling som viser at elektrisk bruk av boolsk algebra kunne nyttast til å konstruere og løyse ein kva som helst logisk, numerisk samanheng. På grunn av dette er han tilskriven som grunnleggjar av både datamaskinteori og digital kretsteori. I følgje nokon var dette den viktigaste, og òg den mest berømte, masteravhandlinga på 1900-talet. Shannon publiserte i 1948 ein generell teori som dannar grunnlaget for seinare arbeid innan informasjonsteorien, der han innførte eit mål for informasjon, bit, og frå dette utgangspunktet studerte overføringskapasiteten av kommunikasjonssystem, metodar for optimal koding av signal og informasjonsinnhaldet i ulike meldingstypar.

Samplingsteoremet
Formelt heiter teoremet Nyquist–Shannons samplingsteorem, og det lyder:

Viss ein funksjon x(t) ikkje inneheld frekvensar høgare enn B Herz, så er han fullt avgjort ved å angje ordinatane som ein serie av punkt som ligg 1/(2B) sekund frå kvarandre.

Det gjev utvekslingsforholdet mellom bandbreidde, støy og signal i ein transimisjonskanal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claude Elwood Shannon» frå ,  den 1. november 2011.  
 

USA-amerikanske matematikarar
USA-amerikanske ingeniørar
Datamaskinpionerar
Folk frå Michigan
Medlemmar av Royal Society
Matematikarar på 1900-talet
Claude-Gaspard Bachet de Méziriac

Claude-Gaspard Bachet de Méziriac () var ein fransk diktar og matematikar. 

Han skreiv poesisamlingar på fransk og latin, og vart medlem av Det franske akademiet då det vart grunnlagd i 1634. I matematikken arbeidde han med talteori og stilte mellom anna opp hypotesen om at eit kvart heilt tal kan skrivast som ein sum av fire kvadrattal. Dette vart sidan bevist av Joseph Louis Lagrange. Studiane til Méziriac, og særleg omsetjinga hans av verka til Diofant frå gresk, inspirerte Pierre de Fermat i det talteoretiske arbeidet hans. Det mest kjende verket til Méziriac er ei samling matematiske underhaldningsproblem, Problèmes plaisans et délectables qui se font par les nombres, frå 1612, som sidan er komen ut i mange utgåver.

Kjelder
 Claude-Gaspard Bachet de Méziriac. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Claude-Gaspard_Bachet_de_Méziriac

Franske matematikarar
Franske diktarar
Folk frå Bourg-en-Bresse
Franske jesuittar
Fransk adel
Medlemmer av Det franske akademiet
Talteoretikarar
Matematikarar på 1600-talet
Colin Maclaurin

Colin Maclaurin () var ein skotsk matematikar. 

Han var professor i Aberdeen frå 1717, og i Edinburgh frå 1725 til 1745 etter tilråding av Isaac Newton. Han var særleg interessert i geometri og søkte mellom anna å byggje fluksjonsrekninga til Newton opp reint geometrisk. Han er elles mest kjend i samband med Maclaurin-rekkjer, som ikkje skuldast han, men er eit spesialtilfelle av Taylor-rekkjer.

Kjelder
 Colin Maclaurin. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Colin_Maclaurin

Skotske matematikarar
Folk frå Argyll and Bute
Medlemmar av Royal Society
Matematikarar på 1700-talet
Døde av ødem
Cosekans

Cosekans med symbol csc eller cosec er ein trigonometrisk funksjon. Cosekans til ein vinkel i ein rettvinkla trekant er definert som forholdet mellom hypotenusen og den motståande kateten til vinkelen. 

Cosekans, csc A, er det inverse talet til sin A:

Kjelder
 cosecans. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/cosecans

Trigonometri
Elementære spesialfunksjonar
Den harmoniske rekkja

Den harmoniske rekkja er ei rekkje der kvart ledd er det harmoniske gjennomsnittet mellom det føregåande og det etterfølgjande leddet. 

 

Den harmoniske rekkja er divergent. Bevis for at harmoniske rekkjer faktisk divergerer vart først bevist på 1300-talet av Nicole Oresme, men dette fall i gløymeboka. Nye bevis vart gjevne på 1600-talet av Pietro Mengoli, Johann Bernoulli og Jakob Bernoulli.

Den inverse verdien av ledda dannar den aritmetiske rekkja:

Kjelder
 den harmoniske rekke. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/den_harmoniske_rekke

Divergente rekkjer
Matematiske rekkjer

en:Harmonic series
Den tomme mengda

Den tomme mengda er innanfor matematikk ei mengd utan element.

Notasjon
Den tomme mengda vert skriven «{}», «» eller «». Dei to siste symbola vart innført av Bourbaki-gruppa i 1939, inspirert av bokstaven Ø.

Eigenskapar
I samsvar med eksistensialitetsaksiomet er to mengder like dersom dei inneheld dei same elementa – det finst med andre ord berre éi mengd som ikkje inneheld nokon element. Denne blir difor kalla den tomme mengda, snarare enn ei tom mengd.

For ei kvar mengd A gjeld følgjande:
 Den tomme mengda er ei delmengd av A:
 ∀A: ∅ ⊆ A
 Unionen mellom A og den tomme mengda er A:
 ∀A: A ∪ ∅ = A
 Snittet mellom A og den tomme mengda er den tomme mengda:
 ∀A: A ∩ ∅ = ∅
 Det kartesiske produktet av A og den tomme mengda er tomt:
 ∀A: A × ∅ = ∅

Den tomme mengda har følgjande eigenskapar:
 Den einaste delmengda til den tomme mengda er den tomme mengda sjølv:
 ∀A: A ⊆ ∅ ⇒ A = ∅
 Potensmengda av den tomme mengda er ei mengd som berre inneheld den tomme mengda:
 2∅ = {∅}
 Mengda element (kardinaliteten til mengda) er null:
|∅|= 0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Den tomme mengden» frå ,  den 1. november 2011.  
 

Mengdelære
Ingenting
Null
Desil

Ein desil er ei grupperingseining. Ei statistisk rekkje av observerte tal ordna etter storleik vert sagt å vere inndelt i desilar når ho er delt i 10 intervall, slik at kvart intervall inneheld same mengda observasjonar.

Kjelder
 desil. (2011-11-01) I Store norske leksikon. 

Statistikk
Desimalbrøk

Ein desimalbrøk er ein brøk der nemnaren er potensar i ti.

Desimalbrøkar vert vanlegvis skriven utan ein nemnar, og desimalskiljeteiknet vert sett inn til høgre for teljaren (med framforstilt null) om naudsynt).

Til dømes vert 8/10, 83/100, 83/1000 og 8/10000 uttrykte som 0,8, 0,83, 0,083 og 0,0008.

Bakomstilt null etter desimalane er vanlegvis ikkje naudsynt, men vert stundom nytta i vitskapen for å syne til ein viss nøyaktigheit. Sjølv om 0,080 og 0,08 er numerisk like, vil 0,080 i ingeniørvitskap indikere ein feil på opp til ±0,0005, medan 0.08 indikerer ei måling med feil opp til ±0,005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Decimal» frå ,  den 1. november 2011.  

Brøkar
OGAE Second Chance Contest 1987

OGAE Second Chance Contest 1987 (OGAE SCC 1987) var den fyrste gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Huizen i Nederland. Sverige vann tevlinga med songen «Högt över havet», framført av Arja Saijonmaa.

Fire land var med i den fyrste tevlinga - Nederland, Noreg, Storbritannia og Sverige - og kvart land deltok med to songar kvar. Det er den fyrste og førebels einaste gongen kvart land har delteke med to bidrag kvar.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 1987 måtte ein ha delteke i av dei nasjonale uttakingane til Eurovision Song Contest 1987, men hadde ein vunne ein nasjonal uttaking fekk ein ikkje delteke.

Finalen
Kvart land deltok med to songar kvar. Sverige vann. Det fyrste bidraget til Noreg og det andre bidraget til Nederland enda på ein delt andreplass og det fyrste bidraget til Sverige og det andre bidraget til Noreg enda på ein delt sjetteplass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 1987» frå ,  den 1. november 2011.  

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 1987
Deskriptiv geometri

Deskriptiv geometri eller skildrande geometri er eit felt innan geometri der ein studerer projeksjonar av tredimensjonale lekamar på todimensjonale flater for å løyse romlege problem med grafiske metodar. Feltet er viktig innan ingeniørvitskap, arkitektur, design og kunst.

Kjelder
deskriptiv geometri. (2011-11-01) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/deskriptiv_geometri

Bakgrunnsstoff
Diagonal

Ein diagonal er ei rett linje som går mellom to hjørne i ein geometrisk figur, som eit polyeder eller mangekant, utan å falle saman med sidekantane eller sideflatene. Eit diagonalplan er eit plan som går gjennom fleire av hjørna i eit polyeder. 

Ordet «diagonal» stammer frå det greske διαγώνιος (diagonios, frå dia- («gjennom», «på tvers») og gonia («vinkel» i slekt med gony «kne»).

Adjektivet diagonal kan i vidare tyding bety «skråttløpande» eller «på skrå».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Diagonal» frå , den 1. november 2011. 
 

Elementær matematikk
Ord av gresk opphav