alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Danny Joe Brown

Danny Joe Brown () var ein USA-amerikansk rockesongar, mest kjend som frontmann i southern rock-gruppa Molly Hatchet etter at han tok over som songar for Dave Hlubek i 1976. Han var medlåtskrivar av dei største hittane deira frå seint i 1970-åra, som «Flirtin' with Disaster» og «Whiskey Man». 

Brown slutta i Molly Hatchet i 1980 på grunn av kronisk diabetes og problem med bukspyttkjertelen. Kort tid etter skipa han sitt eige band, The Danny Joe Brown Band, som gav ut eitt album i 1981. Han kom attende att i Molly Hatchet i 1982, men slutta igjen i 1995 etter eit hjerneslag. 

Han døydde 10. mars 2005, berre 53 år gammal, etter nyresvikt som følgje av diabetes.

Diskografi

Med Molly Hatchet
 Molly Hatchet (1978)
 Flirtin' with Disaster (1979)
 No Guts...No Glory (1983)
 The Deed Is Done (1984)
 Double Trouble Live (1985)
 Lightning Strikes Twice (1989)

Med The Danny Joe Brown Band
 Danny Joe Brown and the Danny Joe Brown Band (1981)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Danny Joe Brown» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske southern rock-musikarar
Døde av nyresvikt
Molly Hatchet-medlemmar
Musikarar frå Jacksonville i Florida
Dave Hlubek

David Lawrence «Dave» Hlubek () var ein USA-amerikansk sologitarist og opphavleg medlem i southern rock-bandet Molly Hatchet.

Hlubek skipa Molly Hatchet i 1971. Vokalisten Danny Joe Brown kom inn i bandet i 1974 i lag med Duane Roland, gitaristen Steve Holland og bassisten Banner Thomas, før and Bruce Crump kom inn i 1976. Hlubek var òg den opphavlege vokalisten då dei starta, og skreiv flest songar for bandet, mellom andre hitten deira «Flirtin' with Disaster». 

I 1987 vart Hlubek erstatta av sologitaristen Bobby Ingram. Hlubek har sjølv innrømd at han var «utoleleg» på grunn av stjernenykker og dopmisbruk. Hlubek spelte mellom anna i The Southern Rock Legends, i lag med tidlegare medlemmar frå Lynyrd Skynyrd og Blackfoot. I 2005 var han attende i Molly Hatchet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dave Hlubek» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Jacksonville i Florida
USA-amerikanske southern rock-musikarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
Sologitaristar
Molly Hatchet-medlemmar
Duane Roland

Duane Roland () var ein amerikansk gitarist for southern rock-bandet Molly Hatchet. Han var medlem av bandet frå det starta i midten av 1970-åra og til han gav seg i 1990. I den perioden spelte han inn sju album med bandet. Han var òg medlåtskrivar på somme av dei mest kjende songane deira, som «Bloody Reunion» og «Boogie No More». Etter han slutta i bandet spelte han med Southern Rock Allstars og Gator Country, som mellom anna bestod av tidlegare medlemmar i Molly Hatchet.

Roland døydde berre 53 år gammal i heimen sin i St. Augustine i Florida av naturlege årsaker..

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Duane Roland» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Jeffersonville i Indiana
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Sologitaristar
Musikarar frå Indiana
USA-amerikanske southern rock-musikarar
Molly Hatchet-medlemmar
Bruce Crump

Bruce Hull Crump jr. () var ein USA-amerikansk trommeslagar, som spelte i rockebandet Molly Hatchet frå 1976 til 1982, mellom anna på hitten «Flirtin' with Disaster», og igjen frå 1984 til 1991. 

Han har òg spelt med det kanadiske bandet Streetheart tidleg i 1980-åra, og spelte på albumet Live After Dark. I midten av 2000-åra spelte han med fleire tidlegare Molly Hatchet-medlemmar i Gator Country. 

Crumå døydde 16. mars 2015 etter å ha slite med strupekreft sidan 2002.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bruce Crump» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske southern rock-musikarar
Musikarar frå Memphis i Tennessee
USA-amerikanske låtskrivarar
Molly Hatchet-medlemmar
Tom Werman

Tom Werman var ein USA-amerikansk A&R-mann og plateprodusent for Epic Records frå 1970 til 1982. Han har produsert 23 gull- og platinaplater for artistar som Mother's Finest, Ted Nugent, Cheap Trick, Molly Hatchet, Blue Öyster Cult, Mötley Crüe, Twisted Sister, Stryper, Hawks, Kix, L.A. Guns, og Poison. Som A&R-mann i Epic Records fekk han signert REO Speedwagon, Cheap Trick, Ted Nugent, Molly Hatchet og Boston. Werman vart sjølvstendig produsent i 1982 og arbeidde fram til 2001, då han produserte musikken for filmen Rock Star.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tom Werman» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
Flirtin' with Disaster

Flirtin' with Disaster er det andre studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1979. Det er det bestseljande albumet deira. 

Allmusic skreiv om albumet: «Flirtin' with Disaster er ein 40 minuttar triumfferd leia av triple gitaråtak og den knurrande vokalen til Danny Joe Brown. Albuemt byggjer seg sakte frå «Whiskey Man» til den klassiske soul-rockaren «It's All Over Now» og toppar seg i det glimrande tittelsporet - som av mange vert rekna som den beste songen Hatchet laga. Det er eit hardt, drivande rockealbum, og enkelt framført utan krimskrams eller luftige konsept. Berre ti songar som er laga for å rocke til sola stig opp over sumpane i Florida.» 

Plateomslaget er eit måleri av Frank Frazetta kalla «Dark Kingdom».

Innhald

Medverkande
Molly Hatchet
Danny Joe Brown –  vokal
Dave Hlubek – gitar
Steve Holland – gitar
Duane Roland – gitar
Banner Thomas – bassgitar
Bruce Crump – trommer

Andre medverkande
Max Gronenthal – korvokalist på spor 2
Tom Werman – perkusjon
Jai Winding – klaverinstrument

Produksjon
Tom Werman – plateprodusent
Gary Ladinsky – lydteknikar, miksing
Bill Vermillion, Cary Pritkin – assisterande lydteknikarar
George Marino – mastering i Sterling Sound, New York
Pat Armstrong – leiande produsent

Salslister

Album

Singlar

Salstrofé
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-
|Land
|Organisasjon'|År
|Salstal
|-
|USA
|RIAA
|1986
|2x Platina (+ 2 000 000)
|-
|Canada
|CRIA
|1982
|Gull (+ 50 000)
|-
|}

KjelderDenne artikkelen bygger på «Flirtin' with Disaster» frå ,  den 22. desember 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Molly Hatchet-album
Musikkalbum frå 1979
Album produserte av Tom Werman
Epic Records-album
Plateomslag av Frank Frazetta
Kristine Breistøl

Kristine Breistøl () er ein norsk handballspelar frå Oslo som vann EM-gull med Noregs landslag i 2020. Ho er rykkromspelar og har sidan 2018 spelt på danske handballklubben Esbjerg. Breistøl spelte 17 landskampar og skåra 11 mål for Noreg i tida 2016–20.

Klubbspel
Breistøl var aktiv i Bækkelaget SK fram til 2012. Perioden 2012–18 gjorde ho teneste i Larvik HK, den dominerande klubben i norsk kvinnehandball. Med Larvik vart ho seriemeister fem år i rad, og ho vann like mange NM-gull. Sommaren 2018 fekk ho kontrakt med Esbjerg, der ho dei to fyrste sesongane vart dansk seriemeister.

Landslagspel
Breistøl fekk sin landslagdebut for Noreg 6. oktober 2016. Ho deltok under Handball-VM 2019 i Japan og i Handball-EM 2020 i Danmark. I begge desse meisterskapane fekk ho lite speletid, europameisterskapen enda med norsk triumf og gullmedalje til Breistøl.

Merittar landslag
 VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
 VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kristine Breistøl» frå ,  den 22. desember 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Kristine Breistøl» frå ,  den 22. desember 2020.  
handball.no

Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Spelarar i Handball-VM 2019 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 2020 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Beatin' the Odds av Molly Hatchet

Beatin' the Odds er det tredje studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1980. Dette er det første albumet deira med den nye vokalisten Jimmy Farrar, som erstatta Danny Joe Brown. I følgje Allmusic fekk dette bandet til å miste noko av drivkrafta dei hadde hatt, og hadde berre enkelte høgdepunkt. Bandet spelte mellom anna Creedence Clearwater Revival-songen «Penthouse Pauper». 

Ei ommastra utgåve av albumet kom ut i 2008 på Rock Candy Records med fire konsertopptak som bonusspor. 

Plateomslaget var eit måleri kalla «Conan the Conqueror» av Frank Frazetta.

Innhald

Medverkande
Molly Hatchet
Jimmy Farrar - vokal
Dave Hlubek - gitar, slidegitar
Steve Holland - gitar
Duane Roland - gitar, slidegitar
Banner Thomas - bass
Bruce Crump - trommer

Andre medverkande
Jai Winding - klaverinstrument

Produksjon
Tom Werman -  produsent 
Gary Ladinsky - lydteknikar, miksing
Bill Vermillion, Gary Pritikin - assisterande lydteknikarar
George Marino - mastering i Sterling Sound, New York
Pat Armstrong - leiande produsent
Frank Frazetta - måleri

Salslister

Album

Singlar

Salstrofé
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-
|Land
|Organisasjon'|År
|Salstal
|-
|USA
|RIAA
|1995
|Platina (+ 1 000 000)
|-
|}

KjelderDenne artikkelen bygger på «Beatin' the Odds av Molly Hatchet» frå ,  den 22. desember 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Molly Hatchet-album
Musikkalbum frå 1980
Album produserte av Tom Werman
Epic Records-album
Plateomslag av Frank Frazetta
Jimmy Farrar

James Edwin Farrar () var ein songar, låtskrivar og musikar fødd i LaGrange i Georgia, og den opphavlege songaren i bandet Raw Energy. Han var òg den andre songaren i det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet frå 1980 til 1982, og i nyare år i Gator Country.

Diskografi
«Oh Atlanta», singel med Gator Country

Studioalbum med Molly Hatchet

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jimmy Farrar» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske southern rock-musikarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Molly Hatchet-medlemmar
Musikarar frå Georgia
Folk frå LaGrange i Georgia
Take No Prisoners av Molly Hatchet

Take No Prisoners er det fjerde studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1981. Dette er det andre og siste studioalbumet dei gav ut med songaren Jimmy Farrar og det siste med den originale bassisten Banner Thomas. Det var òg det siste med trommeslagaren Bruce Crump før The Deed Is Done i 1985. «Respect Me in the Morning» er ein duett mellom Farrar og Joyce «Baby Jean» Kennedy frå Mother's Finest. Skosdepelarinna Katey Sagal song òg som korsongar på albumet.

Allmusic skreiv om albumet: «Molly Hatchet brenn over eit rock & roll-landskap med nok eit southern rock/hardrock-sett, og dei hyllar til og med 50-talet med ein cover av 'Long Tall Sally'. Likevel ser ikkje  bandet ut til å kunne gjenskape intensiteten i dei første par utgjevingane.»

Innhald

Medverkande
Molly Hatchet
Jimmy Farrar - vokal
Dave Hlubek - gitar, slidegitar
Steve Holland - gitar
Duane Roland - gitar, slidegitar
Banner Thomas - bass
Bruce Crump - trommer

Andre medverkande
Jai Winding - keyboard
Paulinho da Costa - conga
Tom Werman - perkusjon
Tower of Power - blåsarar på «Bloody Reunion» og «Lady Luck»
Mindy Sterling, Laurie Bono, Katey Sagal - korvokal
Joyce 'Baby Jean' Kennedy - ekstra vokal på «Respect Me in the Morning»

Produksjon
Tom Werman - produsent
Gary Ladinsky - lydteknikar, miksing
Cary Pritkin - assisterande lydteknikar
George Marino - mastering i Sterling Sound i New York

Salslister

Album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Take No Prisoners (Molly Hatchet album)» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Molly Hatchet-album
Musikkalbum frå 1981
Album produserte av Tom Werman
Epic Records-album
Krusjare

Krusjare (bulgarsk Крушаре) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 064 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Sliven
Sotirja

Sotirja (bulgarsk Сотиря) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 096 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Sliven
Samuilovo

Samuilovo (bulgarsk Самуилово) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 111 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Sliven
Zjelju vojvoda

Zjelju vojvoda (bulgarsk Желю войвода) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 447 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Sliven
Topoltsjane

Topoltsjane (bulgarsk Тополчане) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 989 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Sliven
Kermen

Kermen (bulgarsk Кермен) er ein by i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 1 801 innbyggjarar.

Referansar 

Byar i provinsen Sliven
Tvărditsa

Tvărditsa (bulgarsk Твърдица) er ein by og ein kommune i provinsen Sliven i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Tvărditsa og Sjivatsjevo, i tillegg til åtte andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 447 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 13 804 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5 667 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Byar i provinsen Sliven
Kommunar i provinsen Sliven
Provinsen Sliven
Sjivatsjevo

Sjivatsjevo (bulgarsk Шивачево) er ein by i kommunen Tvărditsa i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 648 innbyggjarar.

Referansar 

Byar i provinsen Sliven
Joyce Kennedy

Joyce «Baby Jean» Kennedy () er ein USA-amerikansk songar frå Chicago.

Kennedy gav ut den første singelen sin i 1963, som ho fekk spelt inn med hjelp av Andre Williams. Songen heitte «Darling I Still Love You», og vart ein lokal hit. 

Kennedy møtte Glenn Murdock, som tidlegare hadde spelt i The Vondells og dei skipa ein duo i lag og seinare gifta dei seg. Duoen skipa bandet Mother's Finest med Gary Moore og Jerry Seay på høvesvis gitar og bass. 
 
Mother's Finest gav ut fleire album for RCA og Epic Records, og varma opp for artistar som Ted Nugent, Black Sabbath, The Who, Aerosmith og AC/DC. Bandet tok seg ein pause tidleg i 1980-åra, medan Kennedy satsa på ein solokarriere. Dei kom saman att i 1989 for albumet Looks Could Kill.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joyce Kennedy» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Anguilla i Mississippi
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske funk-songarar
Musikarar frå Mississippi
Musikarar frå Chicago
USA-amerikanske kvinnelege rockesongarar
Katey Sagal

Catherine Louise Sagal () er ei USA-amerikansk skodespelarinnar og visesongar. Ho er kjend for å ha spelt Peggy Bundy i Married... with Children, Leela i Futurama og Cate Hennessy i 8 Simple Rules. Ho hadde òg ei rolle som Gemma Teller Morrow i TV-serien Sons of Anarchy, som ho vann Golden Globefor beste skodespelarinne i eit TV-drama i 2011 for. 

Sagal starta karrieren sin som songar og låtskrivar. I 1973 arbeidde ho som korvokalist for ymse songarar, som Bob Dylan, Etta James og Tanya Tucker. I 1976, medan ho var medlem av The Group with No Name, bidrog ho til albumet Moon over Brooklyn. Ho var medlem av korgruppa til Bette Midler, The Harlettes i 1978 og igjen i 1982-198383. Ho song korvokal på det sjølvoppkalla soloalbumet til Gene Simmons, Molly Hatchet-albumet Take No Prisoners og på Olivia Newton-John-singelen «Soul Kiss» i 1985. 

I 1994 gav Sagal ut det første soloalbumet sitt, Well... og i 2004 kom det andre, Room. Ho har òg medverka med musikk til Sons of Anarchy.

Roller

Film

Fjernsyn

Diskografi

Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Katey Sagal» frå ,  den 22. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
 

Skodespelarar frå Los Angeles
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske visesongarar
USA-amerikanske skodespelarar
Golden Globe-vinnarar
Folk frå Brentwood i Los Angeles
Harlettes-medlemmar
No Guts...No Glory av Molly Hatchet

No Guts...No Glory er det femte studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1983. Den originale vokalisten Danny Joe Brown kom attende i bandet for denne innspelinga. Bandet hadde fått ny rytmeseksjon som bestod av bassisten Riff West (tidlegare i White Witch) og trommeslagaren Barry Borden (tidlegare i Mother's Finest). Det er det einaste albumet til Molly Hatchet som ikkje har eit episk plateomslag med fantasy-tema. Fotografiet til albumet vart visstnok teken i Six Gun Territory, ein no nedlagd temapark i Silver Springs i Florida. 

Albumet inneheld den populære songen «Fall of the Peacemakers», med referansar til John Lennon. Under turneen for å marknadsføre albumet, slutta gitaristen Steve Holland i bandet og vart erstatta av klaverspelaren John Galvin.  

«What's It Gonna Take», skriven av Gary O'Connor, vart òg spelt inn av bandet Fast Forward på albumet deira Living in Fiction i 1984.

Mottaking

Mark Mehler i Record oppsummerte albumet som eit «hovudsakleg rutineprega album med hardcore southern rock («Sweet Dixie», «Ain't Even Close») og streit poprock («What Does it Matter?», «Kinda Like Love»). ... Bruken av klaverinstrument gjev ein fin variasjon, men det er særs lite her me ikkje har høyrd mange gonger før, gjort mykje betre.» 

AllMusic-skribenten Michael B. Smith roste Molly Hatchet for å ha gått «attende til ein kraftfull stil som var så dominerande på debutplata» og samanlikna det med «dei beste Lynyrd Skynyrd-platene» og til ein «hardrock liknande Mountain eller tidleg Grand Funk Railroad». Han meinte at Barry Borden hadde tilført gruppa ekstra kraft.

Innhald

Medverkande
Molly Hatchet
Danny Joe Brown - vokal
Dave Hlubek - gitar, assisterande produsent
Steve Holland - gitar
Duane Roland - gitar, assisterande  produsent
Riff West - bass
Barry «B.B.» Borden - trommer

Andre medverkande
Dru Lombar - ekstra gitar på spor 8 og 9
Scott Shelly - ekstra gitar på spor 6
Jai Winding - klaverinstrument
John Galvin - piano

Produksjon
Tom Werman - produsent 
Gary Ladinsky - lydteknikar, miksing
Bill Vermillion, Bill Hutchison - assisterande lydteknikarar
George Marino - mastering i Sterling Sound i New York

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «No Guts...No Glory (Molly Hatchet album)» frå ,  den 23. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Molly Hatchet-album
Musikkalbum frå 1983
Album produserte av Tom Werman
Epic Records-album
The Deed Is Done

The Deed Is Done er det sjette studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1984. Dette er det første Molly Hatchet-albumet med berre to gitaristar, etter at Steve Holland var blitt erstatta av klaverspelaren John Galvin. I tillegg var trommeslagaren Bruce Crump komen attende i bandet. Stilen på albumet skil seg frå southern rock-stilen dei hadde spelt tidlegare. Her gjekk dei mot ein meir kommersiell og radiovenleg hardrock.

Innhald

Medverkande
Molly Hatchet
Danny Joe Brown - vokal
Dave Hlubek - gitar
Duane Roland - gitar
John Galvin - klaverinstrument
Riff West - bass
Bruce Crump - trommer

Andre medverkande
Jimi Jamison, Tom DeLuca, Steve Bassett, Terry Manning - korvokal
Jim Horn - saksofon

Produksjon
Terry Manning - produsent, lydteknikar, miksing
Andy de Ganahl, Dana Cornock - assisterande lydteknikarar
Bob Ludwig - mastering i Masterdisk i New York
Ezra Tucker - plateomslag

Salslister

Album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Deed Is Done» frå ,  den 23. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Molly Hatchet-album
Musikkalbum frå 1984
Epic Records-album
Jimi Jamison

Jimmy Wayne Jamison () var ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar. Han var mest kjend som Jimi Jamison, og var frontmann i ulike band som Target, Cobra og rockebandet Survivor frå 1984 til 1989, der han spelte på kjenningsmelodien til The Karate Kid «The Moment of Truth» og «Burning Heart» frå Rocky IV, i tillegg til andre hittar som «I Can't Hold Back», «High On You», «The Search is Over» og «Is This Love». Jamison er òg kjend for å ha vore medlåtskrivar og artist på kjenningsmelodien til TV-serien Baywatch, «I'm Always Here». 

Gjennom karrieren sin skreiv Jamison songen «I'm a Fighter» av Van Zant, vart kalla «det fjerde medlemmet» i ZZ Top av Billy Gibbons, og arbeidde med artistar som Joe Walsh, Eric Gales, Degarmo & Key, Krokus, Whitney Wolanin, Bobby Kimball, Fred Zahl, Indicco og mange fleire.

Diskografi
Med Survivor

Solo

Andre band

Andre grupper/samarbeid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jimi Jamison» frå ,  den 23. desember 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 [ Allmusic] – Jimi Jamison biography

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
Survivor-medlemmar
Musikarar frå Mississippi
Musikarar frå Memphis i Tennessee
Banite

Banite (bulgarsk Баните) er ein landsby og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar 20 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 301 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 4 923 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1 072 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Busetnader i provinsen Smoljan
Kommunar i provinsen Smoljan
Provinsen Smoljan
Borino

Borino (bulgarsk Борино) er ein landsby og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar fem busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 173 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 3 641 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 512 innbyggjarar.

Busetnadene i kommunen er:

Referansar 

Busetnader i provinsen Smoljan
Kommunar i provinsen Smoljan
Provinsen Smoljan
Verdscupen i langrenn 1996/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1996-sesongen omfatta 16 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 26. november 1995 og vart avslutta 16. mars 1996. Dei 16 individuelle renna bestod av tre tevlingar over 10 kilometer, sju over 15 km, tre tremiler og to femmiler, samt eit sprintrenn over 1,15 km. Sprintrennet var den aller fyrste tevlinga på distansen i verdscupen. Ei tevling der norske Tor Arne Hetland slo tyske Peter Schlickenrider i finalen.

Renna fann stad i Vuokatti og Lahti (2) i Finland]], Gällivare og Falun (2) i Sverige, Davos (2) i Sveits, Brusson og Santa Caterina (2) i Italia, Štrbské Pleso i Slovakia, Nové Město na Moravě (2) i Tsjekkia, Seefeld (2) i Austerrike, Reit im Winkl i Tyskland, Kavgolovo i Russland, Trondheim (2) og Oslo (2) i Noreg.

Norske Bjørn Dæhlie forsvarte topplassen og sikra seg sin fjerde FIS-pokal. Han og andremann Vladimir Smirnov frå Kasakhstan vann begge seks renn. Nordmennene Erling Jevne og Tor Arne Hetland gjekk til topps i kvar si tevling, også russiske Aleksej Prokurorov og finske Jari Isometsä vann ei tevling kvar.

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1995–96 FIS Cross-Country World Cup» frå ,  den 23. desember 2020.  
 

Nordiske greiner
1996
Skeise-VM 1960 for menn

Verdsmeisterskapen på skeiser 1960 for menn vart avvikla i Davos i Sveits helga 6. og 7. februar 1960. 41 utøvarar deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Boris Stenin frå Sovjetunionen vart verdsmeister, nærare tre tidspoeng føre andremann. Stenin fekk bestetid på 1500-meteren, medan landsmennene Jevgenij Grisjin og Valerij Kotov gjekk fortast på høvesvis 500 meter og 5000 meter. Nederlendaren Jan Pesman vann 10000-meteren.

Skeise-VM 1960 

Dato: 6./7. februar 1960

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1960» frå ,  den 23. desember 2020.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1960
Idrettstilskipingar i Sveits