alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Never Too Late

«Never Too Late» er ein dansepop-song av australske songaren Kylie Minogue for hennar andre album Enjoy Yourself.

Informasjon 
Kylie ville at tittelsporet til albumet skulle gjevast ut som den tredje singelen, men hausten 1989 vart «Never Too Late» utgjeven i staden. Songen vart ein suksess med ein gong, med fjerdeplass som høgaste plasseringa på dei britiske hitlistene. Songen vart Minogues åttande hitsingel på rad i Storbritannia.

B-sida med tittelen «Kylie's Smiley Mix» var ein kontinuerleg mix av hennar største hits frå albumet Kylie og 12" versjonen, og inkludert desse songane i rekkjefølgja: «I'll Still Be Loving You», «It's No Secret», «Je Ne Sais Pas Pourquoi», «Turn It into Love», «I Should Be So Lucky» og «Got to Be Certain». Den 7" versjon inneheldt alle desse spora bortsedd frå «I'll Still Be Loving You» og «It's No Secret».

Format og sporliste 
CD-singel
 «Never Too Late» – 3:27
 «Never Too Late» (Extended Mix) – 6:11
 «Kylie's Smiley Mix» (Extended Mix) – 6:17

7" singel
 «Never Too Late» – 3:27
 «Kylie's Smiley Mix» (7" version) – 3:59

12" singel
 «Never Too Late» (Extended Mix) – 6:11
 «Kylie's Smiley Mix» (Extended Mx) – 6:17

Australsk 7" singel
 «Never Too Late» – 3:27
 «Made in Heaven» (Heaven Scent Mix) – 4:43

Australsk 12" singel
 «Never Too Late» (Extended Mix) – 6:11
 «Made in Heaven» (Heaven Scent Mix) – 4:43

Bakgrunnsstoff 
 Never Too Late på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Jordskjelvet i Kobe 1995

Jordskjelvet i Kobe 1995 var eit jordskjelv som skjedde tysdag den 17. januar 1995 kl. 05:46 lokal tid. Det vart målt til 6,8 på momentmagnitudskalaen (USGS), og Mj7.3 (jusert frå 7.2) på JMA-skalaen. Skjelva varte i om lag 20 sekund. Senteret for jordskjelvet var 16 km under episenteret, nord på øya Awaji, 20 km frå byen Kobe. 

Om lag 6434 menneske mista livet, 4600 av desse frå Kobe Av dei store byane var det Kobe, med 1,5 millionar innbyggjarar, som låg nærast episenteret og som vart hardast råka av skjelvet. Dette var det verste jordskjelvet til Japan på 1900-talet etter Kantō-jordskjelvet i 1923, som kravde 140 000 liv. Øydeleggingane vart estimerte til ti billionar yen ($100 milliardar), 2,5% av Japan sitt BNP på den tida.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Great Hanshin earthquake» frå ,  den 17. april 2011.  
 

Seismic Activity in Japan. Headquarters for Earthquake Research Promotion. Retrieved on 2009-05-06.

Bakgrunnsstoff
 City.Kobe.jp , The Great Hanshin-Awaji Earthquake Statistics and Restoration Progress

Jordskjelv i 1995
Jordskjelv i Japan
1995 i Japan
Isentalpisk prosess

Ein isentalpisk prosess eller isoentalpisk prosess er ein prosess som skjer utan endringar i entalpi, H; eller spesifikk entalpi, h.

I ein stasjonær prosess, kan signifikante endringar i trykk og temperatur skje i ei væske og prosessane kan likevel vere isentalpiske om det ikkje er overføring av varme til eller frå omgjevnadane, ikkje noko arbeid utført på eller av omgjevnadane og det ikkje er noko endring i den kinetiske energi til væska.

Strupeprosessen er eit godt døme på ein isentalpisk prosess. Tenk at ein løftar ein trykkavgrensingsventil eller sikringsventil i ein trykkbehaldar. Den spesifikke entalpien til væska inne i behaldaren er den same som den spesifikke entalpien til væska når han kjem ut frå ventilen. Kjenner ein den spesifikke entalpien til væska og trykket utanfor behaldaren, er det mogeleg å rekne ut temperaturen og snøggleiken til væska når ho kjem ut.

I ein isentalpisk prosess: 
 
 

Isentalpiske prosessar i ein ideell gass følgjer isotermar sidan .

Sjå òg 
 Isentropisk prosess
 Adiabatisk prosess

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Isenthalpic process» frå ,  den 17. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
G.J. Van Wylen and R.E. Sonntag (1985), Fundamentals of Classical Thermodynamics, John Wiley & Sons, Inc., New York ISBN 0-471-82933-1

Termodynamiske prosessar
Entalpi
Aust-Asia

Aust-Asia er ein region som omfattar dei austlege delane av Asia, i det minste landa Kina, Japan, Sør-Korea og Nord-Korea. I SN sin definisjon blir også Mongolia og Taiwan rekna med.

Definisjonen av Aust-Asia kan vera geografisk eller kulturell. Geografisk og geopolitisk omfattar regionen Kina, Hong Kong, Macau, Taiwan, Japan, Mongolia, Nord-Korea og Sør-Korea.

I ei meir kulturell tyding reknar ein ofte med dei delane av austlege Asia som historisk har vore mest påverka av Kina til Aust-Asia. Kina, Japan, Korea og Vietnam høyrer til den austasiatiske kultursirkelen.
Til dømes kan ein sjå at kinesisk skrift i ulike formerer blitt brukt i Japan,  Sør-korea og Taiwan, og i Vietnam fram till koloniseringa av landet. Kinesisk litteratur var også del av ei klassisk utdanning i heile regionen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Östasien» frå , og «East Asia» frå  den 15. mai 2019.

Bakgrunnsstoff

Regionar i Asia
RS «Trondhjem»

RS 13 «Trondhjem» var ei redningsskøyte som vart bygd for redningsselskapet i 1899. Ho vart konstruert og bygd av Colin Archer i Larvik. Skøyta vart rekna for ein svært god seglar.. RS 13 «Trondhjem» vart seld i 1934. Ho hadde då redda 95 menneske frå ein sikker daude, og assisterte 1046 fartøy.

Kjelder 
 Bjørn Foss: Fra seil til vannjet. Norsk Maritimt Forlag 2002

Fotnotar 

Trondhjem
Skip frå 1899
RS «Vardø»

RS 22 «Vardø» var ei redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet i 1909. Ho vart konstruert og bygd av Colin Archer i Larvik. Byggjesummen var Kr 11554,29. I tillegg til innsamling i Vardø, vart skøyta finnansiert av Redningsselskapet.

I 1942 fekk skøyta innsett motor. Då vart og namnet endra til RS «Colin Archer». I 1948 vart ho teken ut or teneste. Då hadde ho redda 36 menneske frå ein sikker daude, og assisterte 1049 fartøy.

Kjelder 
 Bjørn Foss: Fra seil til vannjet. Norsk Maritimt Forlag 2002

Vardø
Skip frå 1909
Skip kalla opp etter nordmenn
Skip kalla opp etter norske stader
Kolkhoz

Kolkhoz (russisk колхоз, av коллективное хозяйство), forkorting av kollektivnoje khozjastvo, det vil seie kollektiv næringsdrift, var ei form for storskala landbruksdrift i Sovjetunionen, organisert som eit samvirke og som forvalta den sosialistiske, kollektive medlemskapen.

Medlemene i eit kolkhoz var formelt sett innehavarar, som fellesskap, eigarar av produksjonsmidlane. Jorda høyrde derimot staten til. Staten hadde likevel stor innverknad på kolkhoza gjennom kommunistpartiet sin rett til å utnemne leiarar for kolkhoza. Kolkhoza vart pålagt produksjonsmål, og dei måtte levere varene til statleg fastsette prisar.

Dei fyrste kolkhoza vart danna etter 1917 på frivillig basis, men frå 1929 vart alle enkeltbøndene tvangskollektivisert. Motsvarande den kollektive landbruksdrifta, kolkhoza, var den statlege landbruksdrifta, i Sovjetunionen kalla for sovkhoz. Kolkhoza dreiv litt over halvparten av jorda i Sovjetunionen.

Til ein viss grad vart kolkhoz-systemet etterlikna i andre statar med kommuniststyre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kolchos» frå ,  den 17. april 2011.  
 

Landbruk i Sovjetunionen
Landbrukskooperativ
RS «Ole O.Lian»

RS 52 «Ole O. Lian» er ei tidlegare redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet hos Lindstøl Skipsbyggeri i Risør i 1940. Ho var den siste av i alt fjorten skøyter i Bjarne Aas klassa som vart bygd for redningsselskapet. Ho vart bygd av midlar gitt av LO, og oppkalla etter fagforeiningsleiaren Ole Olsen Lian. 
Skøyta er bygd i eik. Dekket er av teak. Første motorinstallasjonen var ein 100/140 hk Union semidiesel.

Skøyta har gjennom 35 år i Redningsselskapet vore gjennom fleire oppgraderingar og ombyggingar. Ny motor, GM diesel 220 hk vart installert i 1965. Styrehus har vorte bytt to gonger, og mastene har vorte fjerna, slik at «Ole O. Lian» vart ei rein motorskøyte.

RS «Ole O. Lian» har i åra 1940–75 redda 24 personar frå ein sikker daude, og assistert til saman 680 fartøy. Ho har vore stasjonert i Langesund, Kilsund, Rasvåg, Tananger, Haugesund og fleire stadar i Nord-Noreg. Ho var og ein periode på Svalbard.

Skøyta vart i 1975 seld til fiskerifagskulen i Bodø. Der vart ho brukt som som opplæringsfartøy fram til 1994 under namnet «RAUD». Her fekk ho fleire oppgraderingar og meir moderne utrusting.

Skøyta er i dag i privat eige som veteranfartøy. Ho står på Riksantikvarens liste over verneverdige fartøy. Fartøyet er i dag ytterlegare oppgradert teknisk med bl.a. moderne navigasjonshjelpemidel som radarar, elektroniske kart og GPS, nytt elektrisk anlegg og hovudmotor

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «RS «Ole O. Lian»» frå , den 17. april 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Ole O. Lian
Skip frå 1940
Oppkvark

Oppkvarken (frå symbolet, u) er den lettaste av alle kvarkar, ein type elementærpartikkel, og ein stor bestanddel av masse. Saman med nedkvarken utgjer den nøytronet (éin oppkvark, to nedkvarkar) og protonet (to oppkvarkar, ein nedkvark) av atomkjernen. Den er del av førstegenerasjonen av masse, har ein elektrisk ladning på +2⁄3 e og ein berr masse på 1.5-3.3 MeV/c2. Som alle kvarkar er oppkvarken ein elementær fermion med spinn-½, og erfarer alle dei fire fundamentale kreftene: gravitasjon, elektromagnetisme, svak kjernekraft, og fargekraft. Antipartikkelen til oppkvarken er anti-oppkvark (òg kalla opp anti-kvark eller berre anti-opp), som skil seg ut i frå den berre ved at den har nokre eigenskapar som har lik størrelse, men motsett teikn.

Dens eksistens (og samt til ned- og særkvarken) blei postulert i 1964 av Murray Gell-Mann og George Zweig for å forklare Eightfold Way klassifiseringsskjemaet av hadron. Oppkvarken blei først observert ved eksperiment i Stanford Linear Accelerator Center i 1968.

Kvarkar
Vromónas

Vromónas (gresk Βρόμωνας) eller Vromona er ei øy i øygruppa Ekhinádes i Dei joniske øyane i Hellas. Øya ligg aust for Itháki og er ein del av kommunen Itháki i periferieininga med same namn. Øya er ikkje busett.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Vromónas på GTP sine reisesider

Kjelde 

Vromones
Eisaku Satō

Eisaku Satō () var ein japansk politikar og nobelprisvinnar.

Tidleg liv 

Eisaku Sato voks opp i prefekturet Yamaguchi, heilt sør på øya Honshu i Japan. Han studerte ved Universitetet i Tokyo, og vart etter kvart politikar for det liberale partiet i Japan. Han heldt så fram i det liberaldemokratiske partiet etter at det liberale fusjonerte med det demokratiske partiet. Han arbeidde seg oppover i politikken, og var ein av ministrane som hadde ansvar for Sommar-OL 1964 i Tokyo.

Statsminister 

I 1964 etterfølgde Satō Hayato Ikeda som statsminister grunna Ikeda si dårlege helse. Satō vart gjenvald i 1967 og endå ein gong i 1970. Då han gjekk av i 1972 hadde han sete i tre periodar, nærmare åtte år. Satō var ein populær statsminister på grunn av Japan sin blømande økonomi. I utanrikspolitikken, der han veksla mellom å samarbeida med USA og Kina, vart det meir bylgjer. Satō støtta samarbeids- og tryggingsavtalen mellom Japan og USA, noko som førte til mange valdsame protestar i Japan, særleg blant studentane. Satō valde deretter å stengja Universitetet i Tokyo eitt år i 1969. Då han gav seg i 1972, vart han etterfølgd av Kakuei Tanaka.

Nobels fredspris 

I 1974 vann Eisaku Satō Nobels fredspris. Prisen vart delt med iren Sean MacBride. Satō vart med dette den fyrste asiaten som vann fredsprisen, og han er så langt den einaste frå Japan som har vunne prisen.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Eisaku Satō» frå  og ,  den 17. april 2011.  
 

Vinnarar av Nobels fredspris
Japanske nobelprisvinnarar
Japanske statsministrar
Zirkonia

Zirkonia er ein rimeleg, syntetisk edelstein som opptrer i mange fargar. Kvite steinar har kraftig fargespel på grunn av lysdispersjon, som er sterkare enn hos diamantar. Den kjemiske formelen er ZrO2, hardleiken er om lag 8 1/2 og tettleiken 5,65–5,95 g/cm3. Zirkonia finst ikkje naturleg i naturen.

Kjelder

Edelsteinar
Eldfaste material
Syntetiske mineral
Zirkoniumsambindingar
Aggtelek

Aggtelek er ein landsby nordaust i Ungarn. 

Landsbyen er kjend for dryppsteinshola som ligg her. Ho er 24 km lang og ei av dei lengste grottene i Europa. Den største grottehallen er 120 120 × 30 × 40 m. Det finst opp mot 25 meter høge stalagmittar i hola. Ho var busett alt i steinalderen og det er gjort mange arkeologiske funn her. Hola er i dag oppført på verdsarvlista til UNESCO.

Kjelder

Verdsarv i Ungarn
Byar i Ungarn
Phnom Penh

Phnom Penh er hovudstaden i Kambodsja og hadde rundt 1 174 000 innbyggjarar i 2005. Byen ligg inne i landet der elvane  Mekong og Tonlé Sap møtest, rundt 290 kilometer frå staden der Mekong renn ut i havet. Gjennom Mekong er Phnom Penh den viktigaste hamnebyen i landet. Byen vart hovudstad i 1431 etter at Angkor vart hærteke av thailandske styrkar.

Byen har namn etter ein religiøs bygning frå 1373 som vart reist på ein 27 meter høg kunstig haug for å hyse fem statuar av Buddha. Dette tempelet vart kosta av ei rik enkje, Daun Penh («bestemor Penh»), og hadde namnet Vat Phnom Daun Penh, no kjend som Vat Phnom eller «tempelhøgda».  Tidlegare hadde byen namnet Krong Chaktomuk (khmer: ក្រុងចតុម្មុខ), som tydar «byen med fire ansikt» og syner til at han ligg ved fire «elver»: elva Mekong ovanfor og nedanfor byen, elva  Tonlé Sap (ei sideelv frå ein stor innsjø) og elva  Bassac, som er den fyrste av dei armane som storelva skil seg i på vegen ned mot havet. 

Innanfor byområdet ligg innsjøane  Boeung Kak,  Boeung Trabek og  Pempeay.

Klimaet i Phnom Penh er tropisk, med ei regntid frå mai til oktober som kan gje temperaturar opp mot 47 °C og ofte særs fuktig luft, og ei tørketid frå november til april med langt lågare temperaturar.

Mellom 1975 og 1979 vart dei fleste innbyggjarane (rund 700 000) drivne ut på landsbygda av Raude Khmer, som då sat ved makta. Mange vart torturerte og drepne. Tortursenteret Tuol Sleng er i dag eit museum for folkemordet.

Kjelder 

Byar i Kambodsja
Hovudstader i Asia
Fylke i Kambodsja
Praia

Praia er hovudstaden og den største byen i Kapp Verde og ligg på øya São Tiago. Byen hadde i 2001 eit innbyggjartal på 95 200. Han er ein hamneby med lettindustri, fiske og handel. Byen har utførsla av bananar og kaffi.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 
 

Kapp Verde
Hovudstader i Afrika
Wenche Myhre

Wenche Synnøve Myhre, i nokre land kjend som Wencke Myhre, () er ein norsk songar og skodespelar frå Kjelsås i Oslo.

Songar 

Wenche Myhre voks opp på Kjelsås, og gav ut sin fyrste singel allereie som trettenåring, i 1960, med namnet Åh, det er søndag. I 1963 kom det fyrste albumet hennar ut, med namnet hennar som tittel. Dette vart den fyrste av fem album ho gav ut i sekstiåra, og fram til i dag har det vorte gjeve ut over 70 plater med Wenche Myhre som sentral utøvar. Blant dei mest kjende slagerane hennar i Noreg, er «Når jeg blir 66», «La meg være ung» og «Du og jeg og vi to».

I 1964 deltok ho i Melodi Grand Prix, m.a. med «La meg være ung» av Arne Bendiksen. I 1966 forsøkte ho på nytt, og også i 1992. 
Wenche Myhre vart også berømt som songar i Vest-Tyskland på sekstitalet, der under namnet Wencke Myhre. Ho har aldri representert Noreg i Eurovision Song Contest, men derimot har ho vunne den tyske finalen og representerte Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest 1968 med «Ein Hoch der Liebe». Ho enda på sjetteplass.

Skodespelar 

I 1963 debuterte ho også som skodespelar i filmatiseringa av romanen Elskere av Terje Stigen. Dei komande åra spelte ho i fleire filmar, m.a. hovudrolla i Trollmannen fra Oz. Seint på sekstitalet starta ho å spela i revyteater for svenske Povel Ramel. I seinare år har Wenche Myhre også vore programleiar for fleire sesongar av Reisesjekken på TV Norge.

Privatliv 

Wenche Myhre har vore gift tre gonger, seinast med hotelleigaren Arthur Buchardt. Ho har fire born.

Utmerkingar 

 Spellemannprisen 1976 i klassa vokalist (1976)
 Gammleng-prisen i klassa veteran (2003)
 Spellemannkomitéens heidringspris (2003)
 Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden (2004)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wenche Myhre» frå ,  den 8. januar 2012.  
 

 Utdjupande artikkel om Wenche Myhre, skriven av Svend Erik Løken Larsen

Bakgrunnsstoff 

 Wenche Myhre på imdb.com
 Youtube: Wencke Myhre - Ein Hoch der Liebe (Eurovision 1968)

St. Olavs Orden
Vinnarar av Spellemannprisen
Musikarar frå Oslo
Norske skodespelarar
Norske songarar
Tyske Eurovision Song Contest-deltakarar
Melodi Grand Prix-deltakarar
Programleiarar for TV Norge
Vinnarar av OGAE Second Chance Contest
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Eurovision Song Contest 1968-deltakarar
Ein Lied für München-deltakarar
Harlekin

Harlekin er den mest populære av karakterane i det italienske Commedia dell'arte og i avleggaren harlequinade.

Opphav 
Namnet Harlekin stammar frå gamle, franske Hellequin, leiar for «la maisnie Hellequin».

Sjølv om dei eldste illustrasjonane av Arlecchino er datert til 1572, hadde karakteren eksistert lenge før den tid. Populære teoriar går ut på at han kan ha kome frå Frankrike, Afrika eller Italia.

Oppfatninga om at Harlekin-motivet voks ut av Frankrike kan Hellequin vere prov på, då denne var ein gjennomgangskarakter i franske pasjonsspel. Hellequin, ein utsending frå djevelen med svart ansikt, skal ha streifa rundt om på landsbygda med ei gruppe demonar som jaga dei fordømte sjelene etter vonde menneske til helvete. Framtoningen til Hellequin kan forklare dei tradisjonelle fargane på Harlekins maske, raud og svart.

Harlekin-karakteren kan ha vore basert på, eller påverka av arketypen i Commedia dell'arte, ein karakter som, sjølv om han er ein treg tenkar, var akrobatisk og kvikk.

Kjenneteikn og dramatisk funksjon 
Det primære aspektet ved Harlekin var hans smidige fysikk. Jamnast framstilt som dum og grådig, var han veldig kvikk og utførte ein type akrobatikk som publikum venta å sjå. Karakteren ville aldri ha utført ei enkel handling om han kunne slå hjul eller på anna vis kunne ha krydra den kroppslege rørsla.

Innanfor desse avgrensingane var karakteren enormt elastisk. Ulike truppar og skodespelarar tilpassa åtferda si for å passe til stilen, til personlege preferansar, eller til det enkelte scenario som skulle utførast. Nokre av dei mest kjente skodespelarane var Tomaso Visentini ("Thomassin"), som var med på førestillingar med Comédie-Italienne i det 18. hundreåret i Frankrike, samt Tristano Martinelli.

Harlekin har vanlegvis rolla som tenar til ein forelska person (innamorato), og gjer mykje skade i høve planane til herren sin. Arlecchino hadde ofte ein kjæraste i personen Columbina, og hans attrå for henne vart einast avløyst av ynsket hans om mat, og hans frykt for herren sin. Nokre gonger ville Harlekin forfølgje henne han er forelska i, men sjeldan med suksess. Han er også kjend for å prøve å vinne kvar einaste dame for seg sjølv.

I løpet av 1700-talet vart karakteren etter kvart ein meir romantisk helt, ettersom populariteten hans provoserte dei som dreiv med harlequinade.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Harlequin» frå , den 17. april 2011. 
 

Teater
What Do I Have to Do?

«What Do I Have to Do?» er ein dansepopsong skriven og produsert av Stock Aitken Waterman for Kylie Minogue sitt tredje studioalbum Rhythm of Love (1990). Han fekk ei samla positiv mottaking frå kritikarar. Songen kom ut 21. januar 1991 som den tredje singelen frå albumet og vart ein europeisk hit som nådde Topp 10 i Storbritannia.

Format og sporliste 
CD-singel
«What Do I Have to Do?» (7" Mix) – 3:32
«What Do I Have to Do?» (Pumpin' Mix) – 7:48
«What Do I Have to Do?» (Extended Instrumental) – 5:08

7" vinyl-singel
«What Do I Have to Do?» (7" Mix) – 3:32
«What Do I Have to Do?» (Instrumental) – 3:48

12" vinyl-singel
«What Do I Have to Do?» (Pumpin' Mix) – 7:48
«What Do I Have to Do?» (Extended Instrumental) – 5:08

Bakgrunnsstoff 
What Do I Have to Do? på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1991
Singlar frå 1991
Word Is Out

«Word Is Out» er ein popsong skriven av Mike Stock og Pete Waterman for Kylie Minogue sitt fjerde album Let's Get to It. Han vart produsert av Stock og Waterman og fekk blanda omtale frå kritikarar.

Songen vart utgjeven som første singelen frå albumet i 1991 og var ein hit i Storbritannia, der han nådde nummer seksten på singellista. Songen var òg ein hit i Australia og nådde nummer ti på hitlistene. Han vart med dette Minogue sin tiande singel på Topp 10 i Australia.

Format og sporliste 
Dei ulike formata og sporlistene singelen «Word Is Out» kom ut med:

CD-singel
 "Word Is Out" – 3:34
 "Word Is Out" (12" version) – 5:53
 "Say the Word - I'll Be There" – 4:00

Australsk CD-singel
 "Word Is Out" (Summer Breeze 7" Mix) – 3:41
 "Say the Word - I'll Be There" – 4:00
 "Word Is Out" (Summer Breeze 12" Mix) – 7:41

Britisk og newzealandsk kassett
 "Word Is Out" – 3:34
 "Say the Word - I'll Be There" – 4:00

Australsk kassett
 "Word Is Out" (Summer Breeze 7" Mix) – 3:41
 "Say the Word - I'll Be There" – 4:00
 "Word Is Out" (Summer Breeze 12" Mix) – 7:41

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Word Is Out» frå , den 17. april 2011.

Bakgrunnsstoff 
Word Is Out på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1991
Singlar frå 1991
Kirgisisk

Kirgisisk er eit tyrkisk språk som blir snakka i Kirgisistan og granneområde. Kirigisisk er eit offisielt språk i Kirgisistan, saman med russisk. Kirgisisk vert skrive med det kyrilliske alfabetet i Kirgisistan, og med ein versjon av det arabiske alfabetet i Kina. Det latinske alfabetet vart brukt mellom 1928 og 1940; etter at Kirgisistan vart eit sjølvstendig land var tanken om å gå tilbake til det latinske alfabetet populær blant einskilde politikarar, men desse tankane vart aldri sette ut i praksis.

Det kirgisiske alfabetet

Det kirgisiske alfabetet, eller alfabetet brukt til å skrive kirgisisk, har skifta i takt med sovjetisk språkpolitikk.

Fonologi

Vokalar

Konsonantar

Konsonantfonema /k/, /g/, og /ŋ/ blir realisert uvulart ([q], [ɢ], [ɴ]) i bakre kontekstar (framfor bakre vokal).  I fremre omgjevnader er /g/ frikativisert mellom kontinuantar (til [ɣ]), og i bakre omgjevnader er både /k/ og /g/ frikativisert (til [χ] og [ʁ]). I tillegg er likviden /l/ realisert som dorsal /ɫ/ i bakre kontekstar.

Morfologi

Personbøying

Personbøyinga i kirgisisk bruker skylde suffiks på tvers av ordklasse:

Kasus

Substantiv i kirgisisk er bøygd ikasus. Kasusendingane varierer avhengig av vokalharmoni og konsonantveksling.

Pronomen 

Kirgisisk har åtte personlege pronomen:

Pronomenbøyinga går fram av følgjande tabell. Eintalsformene (med unnatak av сиз, som opphavleg er ei fleirtalsform) har uregelrett bøying, dei andre formene er regelrette. Uregelrette former er sett i halvfeit.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrgyz  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA).

Kjelder 

 Omsett frå Wikipedia på bokmål, innhenta måndag  18. april 2011, klokka 08:53.

 

 
Tyrkiske språk
Språk i Kina
Språk i Kirgisistan
Språk i Tadsjikistan
Opphavleg omsett med Apertium
Einskildspråk
Tabell over dei ulike kirgisiske alfabeta som har vore i bruk

Det kirgisiske alfabetetet, eller alfabetet brukt til å skrive kirgisisk, har skifta i takt med sovjetisk språkpolitikk.

Tabellen gjev eit oversyn:

 К -  +  а, о, у, ы → 
 Г -   +  а, о, у, ы → 

Alfabet
Vientiane

Vientiane er hovudstaden i Laos og ligg ved elva Mekong. Byen hadde i 2005 eit innbyggjartal på 646 500. Han er ein administrasjons- og handelsby. Ved Vientiane kan berre små fartøy sigla på Mekong. Byen har ei internasjonal lufthamn, universitet og ei rad andre utdannings- og forskingsinstitusjonar. Vientiane har også mange buddhisttempel og nasjonalmonumentet Pha That Luang. Det tidlegare kongeslottet i byen er no regjeringsbygg.

Byen vart grunnlagd på 1200-talet. Kong Setthathirath gav byen status som hovudstad i Lan Xang i 1560. Då Lan Xang fall i 1707 vart Vientiane eit sjølvstendig kongedøme. I 1779 vart byen erobra av den thailandske generalen Phraya Chakri, og vart ein vasallstat til Siam. Vientiane vart hovudstad i det franskstyrte Laos i 1899.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Byar i Laos
Hovudstader i Asia