alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Fall of the House of Usher av Peter Hammill

The Fall of the House of Usher er ein opera av Peter Hammill (musikk) og Chris Judge Smith (libretto). Han er basert på ei novelle frå 1839 av same namn av Edgar Allan Poe.

Hammill og Smith, som i lag skipa musikkgruppa Van der Graaf Generator, arbeidde sporadisk på operaen frå 1973 fram til den første innspelinga kom ut på Some Bizzare Records i november 1991. Albumet kom ut på CD, kassett og ein avgrensa dobbel vinyl med berre 500 eksemplar. 

Songarane på innspelinga bestod av:

 Hammill sjølv, som Roderick Usher og the House
 Lene Lovich, som Madeline Usher
 Andy Bell, som Montresor
 Sarah Jane Morris, som The Chorus
 Herbert Grönemeyer, som The Herbalist

Librettoen til Smith har teke visse fridomar med kjeldeteksten til Poe. Huset sjølv vert ein songpart, sungen av den same artisten som har rolla som Roderick Usher. Forteljaren, som ikkje har namn i novella, er gjeven namnet Montresor (namnet på forteljaren i ei anna soge av Poe, «The Cask of Amontillado»), og det er hinta om eit romantisk forhold mellom Montresor og Madeline Usher.

I 1999 fekk Hammill rettane til musikken frå Some Bizzare og omarbeidde stykket. Han spelte inn noko av sin eigen vokal, medan han let partane til dei andre songane vere som dei var. Han fjerna òg perkusjon, la til meir elektrisk gitar og miksa heile innspelinga på nytt. Resultatet kom ut som The Fall of the House of Usher (Deconstructed & Rebuilt) på Hammill sitt eige selskap Fie! i november 1999. Hammill reknar denne versjonen som den definitive innspelinga av operaen.

Operaen er aldri blitt framført på scenen i sin heilskap. I 1980-åra framførte Hammill «The Sleeper» acapella på ei diktfestival i Amsterdam i oktober 1983og i New York i juli 1986. På konsertar i 1991 og 1992 framførte Hammill ofte ein suite av songar frå operaen, offisielt gjeven ut på videoen/DVD-en In The Passionskirche.

Innhald

Medverkande
 Peter Hammill – vokal, klaverinstrument, gitar, perkusjon (fjerna frå 1999-versjonen)
 Stuart Gordon – fiolin (berre 1999-versjonen)
 Ymse songarar – sjå over

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound/Terra Incognita i Bath)
Les Chappell - lydteknikar for Lovich si innspeling (H.O.M.E. Studios i Norfolk)
Christoph Matlok - lydteknikar for Grönemeyer si innspeling (Outside Studios i Oxfordshire)
Paul Ridout - design, kunst

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Fall of the House of Usher (Hammill opera)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1991
Musikkalbum frå 1999
Operaer
LHBT-relaterte filmar frå 2020

Dette er ei liste over LHBT-relaterte filmar frå 2020. LHBT tydar «lesbiske, homofile, bifile og transpersonar».

Tabell

Referansar

Denne artikkelen bygger på «List of LGBT-related films of 2020» frå ,  den 1. august 2020.  
 

Filmar frå 2020
LHBT-kultur
Fireships

Fireships er det 20. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, utgjeve i 1992 som den første utgjevinga på Hammill sitt eige selskap, Fie! Records. Albumet vart ommastra i 2006.

På plateomslaget står det at albumet er «Nummer 1 i BeCalm-serien», og at songane generelt er i den rolegare og meir introspektive enden av skalaen av musikken til Hammill. Det neste albumet til Hammill, det meir rocka The Noise (1993), vart på liknande vis kalla «Nummer 1 i A Loud-serien». Hammill valde å setje rolege og høglydte songar han nyleg hadde skrive på kvar sine album.

Kring samstundes planla Virgin Records, som eigde katalogen til Hammill på Charisma Records, å gje ut eit samlealbum med tidlegare songar. Då han forklarte konseptet om dei to seriane til dei, valde dei å gje ut to samlealbum på liknande vis - The Calm (After the Storm) (med rolegare songar) og The Storm (Before the Calm) (med meir aggressive materiale).

Opphavleg hadde Hammill planlagd å halde fram å skilje dei rolege og meir høglydte songane sine på følgjande album, men den planen vart snart skrinlagd.

To av spora på albumet, «I Will Find You» og «Curtains», har blitt mykje spelte på konsertane til Hammill.

Då albumet kom ut gav Hammill ut eit avgrensa opplavg på 500 nummererte trykk av plateomslaget, signert av han sjølv og kunstnaren, Paul Ridout.

Innhald
Alle songar av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Peter Hammill - vokal, gitar, klaverinstrument
David Lord - klaverinstrument
David Jackson - saksofon, fløyte
Nic Potter - bass
Stuart Gordon - fiolin
John Ellis - gitar

Teknisk
David Lord - lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)
Paul Ridout - kunst

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fireships (album)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1992
The Noise

The Noise er det 21. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut i 1993. 

Som tittelen indikerer, inneheld albumet livlege rockesongar, i kontrast til det førre albumet hans, Fireships, som hovudsakleg bestod av balladar. Albumet vart annonsert på omslaget som «Nummer 1 i A Loud-serien». På liknande vis hadde Fireships blitt merka som «Nummer 1 i BeCalm-serien»).  På denne tida hadde Hammill planlagd å halde fram å gje ut album som skild mellom høglydte og rolege songar på forskjellige album, men det vart berre med desse to albuma. 

Songen «Primo on the Parapet» er ei hyllest til forfattaren og Holocaust-overlevaren Primo Levi, og har blitt spelt mange gonger av Hammill på konsertane hans.

Innhald

Medverkande
Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
Manny Elias – trommer
Nic Potter – bass
John Ellis – gitar
David Jackson – saksofon, fløyte

Technical
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
Paul Ridout - design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Noise (album)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1993
Administrasjon

Administrasjon (av latin administratio) er det å forvalta, leia eller styra ein organisasjon. Ordet blir òg brukt om staden (bygningen) der administreringa føregår, og om sjølve organisasjonen som administrerer, som i statsadministrasjonen. I folkeleg daglegtale kan dette dermed visa både til regjeringsbygga og byråkratiet som held til der.

Administrasjonen arbeider både med hovudmålet til organisasjonen og med dei naudsynte støttefunksjonane som til saman må til for å styra og vedlikehalda drifta. Der er funksjonar som logistikk, innkjøp, betalingsformidling, personaladministrasjon, løn, kontrollar, rutinar med meir.

Funksjonen administrasjon er naudsynt for einkvar organisasjon, men kan dekkjast av ein eller fleire personar, avhengig av storleiken på verksemda. Administrasjon er eit eige fag eller delfag ved dei fleste utdanningstilbod som er retta mot det offentlege eller næringslivet. Faget er gjerne kombinert med økonomi og rekneskap i fagområdet økonomi og administrasjon. 

I offentlege organisasjonar gjev forvaltningsrett lovreglar for korleis administrasjonen skal arbeida. Forvaltningsrett tilhøyrer den delen av jussen som tek for seg offentleg rett.

IT-administrasjon 
Innan informasjonsteknologi er administrasjon – eller vanlegare systemadministrasjon – eit omgrep som blir nytta om rutinemessige driftsoppgåver som oppretting av brukarkontoar, å sørgja at for serverar fungerer og liknande.

Sjå òg 
Administrasjonssenter
Administrativ databehandling
Forvalting
Organisasjonsteori

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Administrasjon» frå ,  den 1. august 2020.  
 
Statsvitskap
Styresett
Næringsliv
Administrasjon
Roaring Forties av Peter Hammill

Roaring Forties er det 22. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Fie! i 1994. Dette og det neste albumet, X My Heart, er dei siste albuma til Hammill med ein hovudsakleg organisk rockestil med fullt band. Sjølv om han stundom har spelt slike songar seinare òg, har han sidan hovudsakleg gjeve ut album med ein meir intim, kammermusikk-aktig stil. 

Dette albumet inneheld «A Headlong Stretch», ein av lang, episodisk songsuite, ala «A Plague of Lighthouse Keepers» frå Pawn Hearts og «Flight» frå A Black Box.

Innhald

Medverkande
Peter Hammill - gitar, piano, vokal
Nic Potter - bass på «Sharply Unclear» og «You Can't Want What You Always Get»
Stuart Gordon - fiolin
Simon Clark - orgel på «The Gift of Fire»
David Jackson - saksofon, fløyte
Manny Elias - trommer, perkusjon

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
Paul Ridout - design, fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Roaring Forties (album)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1994
X My Heart

X My Heart er det 23. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Hammill sitt eige Fie! Records i 1996. Det er eit av dei siste albuma til Hammill som vart spelt inn med fullt band. Seinare soloalbum har vore meir intime. 

To av songane på albumet, «A Better Time» og «Amnesiac», er ofte blitt spelte på konsertane til Hammill.

Innhald

Medverkande
Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
David Jackson – saksofon, fløyte
Stuart Gordon – fiolin
Manny Elias – trommer

Technical
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
Paul Ridout - design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «X My Heart» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1996
Metropol

Metropol kan vera ein storby eller ein konurbasjon som har stor økonomisk, politisk og kulturell tyding for eit land eller ein region, og som er eit regionalt eller nasjonalt knutepunkt for næringsliv og offentlege kommunikasjonar og tenester. Omgrepet kjem av gresk metropolis (μητρόπολις) og tyder «moderby» i ein koloni i antikk forstand, dvs. ein by som sender ut busetjarar. Tydinga blei etterkvart generalisert til ein kvar by som var sentrum for ein viss aktivitet, eller ein kvar stor og viktig by innanfor ein stat. Ein stor by som tilhøyrer ein større tett busetnad blir ikkje sett på som ein metropol, men som ein del av ein (større) metropol eller metropolregion. Det er sterkt varierande definisjonar av kva for byar og område som bør reknast som metropolar.

Etymologi og moderne bruk 
Metropol er eit gresk ord, avleidd frå μήτηρ, mḗtēr, «mor», og πόλις, polis, «by», som er kome til norsk via fransk. I antikken utvandra delar av ein gresk by, polis, til ein ny stad og etablerte ein ny by, ein koloni av den gamle. Sistnemnde blei referert til «moderbyen», metropolis, og som den nye byen heldt på kultiske (religiøse) og politiske-kulturelle kontaktar med.

På latin blei ordet metropolis nytta i tida etter antikken for å visa til hovudbyen i ein provins, setet til regjeringa, og særleg i kyrkjeleg bruk for setet eller bispedømet til ein metropolitt, det vil seia ein biskop der dei attverande bispedømma i kyrkjeprovinsen blir kalla suffraganbispedømme. Bispedømmet hans blir kalla metropolitanbispedømme og er vanlegvis eit erkebispedømme. Den høgare rangordninga gjeld først og fremst i administrative og rettslege spørsmål; i åndeleg forstand er biskopar og metropolittar sidestilte. I dag er den administrative og rettslege overhøgda til ein katolsk metropolitt stort sett avgrensa til ettersyn.

I dagens moderne samfunn er ordet metropol nytta for å visa til eit storbyområde, det vil seia ei rekkje av tilstøytande og tilknytte byar som ligg klemt opp mot eit større urbant senter. Mange store byar som blei grunnlagde av antikke sivilisasjonar har blitt rekna som viktige metropolar, storbyar, grunna tydinga og den store folkesetnaden deira. Ein del av desse antikke metropolane eksisterer enno og er blant dei eldste, uavbrote folkesette byane i verda. Etter moderne bruk er Roma vurdert som den aller første metropolen. Han hadde rundt ein million innbyggjarar i år 1 og hadde ein urban kultur som omfatta arkitektoniske prestasjonar, som akveduktar, som ikkje blei overgått på fleire hundre år.

I norsk samanheng er det berre byane Oslo, Bergen og Trondheim med omkringliggande forstader, som kan reknast som metropolar.

Sjå òg 

 Verdsby
 Megaby

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Metropol» frå ,  den 1. august 2020.  
 
Tettstader
Urban geografi
Byar
Greske ord og uttrykk
Everyone You Hold

Everyone You Hold er det 25. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut i 1997.

Innhald

Medverkande
 Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument, bass 
 David Lord – klaverinstrument på «Everyone You Hold»
 Manny Elias – trommer, perkusjon på «Personality», «Phosphorescence», «Can Do» og «Tenderness»
 Hugh Banton – orgel på «Personality» og «Bubble»
 Beatrice og Holly Hammill – sopranvokal på «Phosphorescence»
 Stuart Gordon – fiolin på «Nothing Comes» og «Phosphorescence»

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
 Paul Ridout – design og kunstnarisk leiar
 Leo Vaca – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Everyone You Hold» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1997
Peter Hammill-album
Montreal Cognitive Assessment

Montreal Cognitive Assessment (MoCa) er ein psykologitest; ei kort screening for tidleg demens eller mild kognitiv svikt.
Han blei utforma i 1996 av Ziad Nasreddine, som då var verksam i Montréal i Québec.

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Montreal Cognitive Assessment (MoCA) (PDF) Version 8.1 English
 Screeningverktøy for kognitiv funksjon og bilkjøring . Fhi.no

Psykologi
Geriatri
Skipingar i 1996
St Davids

St Davids (walisisk Tyddewi), formelt St David's and the Cathedral Close, er ein by i Pembrokeshire i Wales. Det er den minste byen i Storbritannia med kring 2000 innbyggjarar (2004). Bystatusen city blir normalt brukt om større byar, men som her har historiske religiøse røter. St Davids ligg ved elva Alun, på St David's halvøy. Byen er den de facto geistlege hovudstaden i Wales og kvilestaden for den walisisisk vernehelgenen, den heilage David.

Byen voks opp kring St Davidskyrkja, som er vigd den nasjonale vernehelgenen; det er fordi dette er ei domkyrkje at St Davids fekk status som by. I mellomalderen var byen eit viktig pilegrimsmål. Ruinar av palasset til biskopen frå 1300-tale, ligg ved sida av domkyrkja, og blir vedlikehalde av Cadw. 

Ifølgje tradisjonen blei heilage David fødd ved St Non's like sør for byen kring år 500. Han skal ha blitt døypt ved Porthclais, som no er hamneområdet til St Davids. Det er òg heilage David som får æra for grunnlegginga av byen, då under eit anna, ukjent namn, kring 550.

Andre attraksjonar i byen er ein byport frå 1200-talet, ein keltisk høgkross og eit akvarium. Byen er eit populært mål for fotturistar, som kan bu på eit av fleire hotell eller på ungdomsherberget her. Det finst berre éin pub i St Davids, noko som er særs uvanleg for ein britisk by. 

St Davids er den einaste byen i Storbritannia som heilt ligg inne i ein nasjonalpark, det vi seia Pembrokeshirekysten nasjonalpark.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St Davids» frå ,  den 1. august 2020.  
 
Byar i Wales
This av Peter Hammill

This er det 26. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på hans Fie! Records i 1998. Det inneheld varierande komposisjonar, frå minimalisme i den siste songen, «The Light Continent», til den røffe, nesten Nadir-aktige «Always is Next», den komplekse «Unrehearsed» og balladen «Since the Kids». Peter Hammill framførte songen «Unrehearsed» mange gonger på konsertane sine. «Nightman» kan høyrast på konsertalbumet Veracious (2006).

Produksjon og instrumentering 
Albumet vart spelt inn, miksa og mastra i Peter Hammill sitt eige studio, Terra Incognita i Bath, mellom januar og juli 1998. Alle instrumenta er spelte og sungne av Hammill, utanom fiolin og bratsj av Stuart Gordon, saksofon og fløyte av David Jackson, og trommer og perkusjon av Manny Elias. Hammill sa om albumet at det «ikkje på noko måte er ei 'band'-plate», og rekna «den samlande faktoren er songane og vokalen heller enn instrumenta». Innimellom songane er små instrumentale fragment.

Plateomslag 
Plateomslaget syner ein trestubbe og forskjellige ting, som indikerer tida som går. Designet vart laga av RidArt (Paul Ridout).

Innhald

Medverkande
Alle instrument og all vokal av Peter Hammill utanom:
Manny Elias – trommer & perkusjon (2, 3, 6, 8)
Stuart Gordon – fiolin & bratsj (2, 5, 6, 7, 8, 9, 10)
David Jackson – saksofon & fløyte (2, 3, 5, 8, 10)

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
Paul Ridout - design & kunstnarisk leiar

Notes

Denne artikkelen bygger på «This (Peter Hammill album)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1998
None of the Above av Peter Hammill

None of the Above er det 27. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Fie! i 2000.

Produksjon og instrumentering 
Hammill spelte inn None of the Above i heimestudioet sitt, Terra Incognita, mellom januar 1999 og februar 2000, og spelte, produserte og arrangerte nesten alle instrumenta og song alle songane sjølv. Stuart Gordon (fiolin, bratsj) spelte på tre spor og Manny Elias (trommer, perkusjon) på eitt spor. Døtrene til Peter Hammill, Holly og Beatrice Hammill syng korvokal på to spor. Instrumenteringa er dominert av gitar, klaverinstrumeng og noko strykarar. 

Den lange innspelingstida kom av at Hammill samstundes arbeidde med ei ommastring av ein plateboks på fire CD-plater for Van der Graaf Generator kalla The Box.

Stemning og stil 
Stemninga på albumet er roleg og melankolsk. Ein typisk song er «Naming the Rose», eit kammermusikk-liknande arrangement for solovokal, klaverinstrument (med Hammondorgel), bratsj og korvokal. Han handlar om ein gartnar som kallar ein av dei siste verka sine - ei damaskrose - etter kona si som døydde same dagen bløminga starta. 

Dei første sju spora har alle same tema som «Naming the Rose»: folk som kjem til sluttfasen i livet sitt, under forskjellige tilhøve. Den åttande songen («Astart») seier: «kvar slutt kan bli ein ny start».

Plateomslag 
Plateomslaget syner ein seriøs Hammill fotografert av Dinu. Heftet var designa av Paul Ridout.

Mottaking 

Musikkpressa la ikkje særskild merke til None of the Above. På Allmusic gav Simon Cantlon plata tre av fem stjerner for «gripande musikalske bilete» og «atmosfære» men syntest «delar av plata kan bli litt for monotont».

Innhald

Medverkande
Alle spor framfort og sungne av Peter Hammill med følgjande bidrag:
 Stuart Gordon – fiolin, bratsj (2, 5, 8)
 Manny Elias – trommer, perkusjon (6)
 Holly Hammill – vokal (2, 8)
 Beatrice Hammill – vokal (2, 8)

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita, Bath)
Paul Ridout - design

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «None of the Above (Peter Hammill album)» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 2000
Manny Elias

Manny Elias (fødd 1953) er ein indiskfødd, britisk trommeslagar og plateprodusent, kjend som den originale trommeslagaren i Tears for Fears i 1980-åra.

Han var òg originalt medlem av rockebandet Interview frå Bath i Somerset, før han byrja å arbeide med Tears for Fears i 1981 og var trommeslagar på albuma The Hurting og Songs from the Big Chair,. 

Etter han slutta i Tears for Fears i 1986, har Elias spelt perkusjon på album av artistar som Peter Gabriel, Peter Hammill og Julian Lennon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Manny Elias» frå ,  den 1. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Diskografi på Discogs.com

Engelske rocketrommeslagarar
Tears for Fears-medlemmar
Sonix

Sonix med undertittelen Hybrid Experiments 1994-1996 er det 24. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Fie! i 1996. 

Albumet inneheld eksperimentell musikk skriven for film og dans. Lydeksperimenta består av strykekvartett-aktige stykke, rå gitarfeedback og pianomusikk.

Innhald
Alle songar av Peter Hammill.

Medverkande
 Peter Hammill - instrument og handsamingar
 Stuart Gordon – fiolin & bratsj (1, 2, 5 og 9)
 Manny Elias – perkusjon (6)

Teknisk
Paul Ridout - kunst

Kjelder

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1996
OGAE Second Chance Contest 2004

OGAE Second Chance Contest 2004 (OGAE SCC 2004) var den attande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Växjö i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2003, med songen «Not a Sinner Nor a Saint» av Alcazar.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2004, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2004; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Tjueein land deltok i tevlinga. Serbia og Montenegro deltok for fyrste gong i OGAE Second Chance Contest, medan Belgia, Danmark, Finland, Makedonia, Malta og Tyrkia returnerte til tevlinga. Estland og Israel skulle opprinneleg deltake i tevlinga, men trakk seg før tevlinga starta og etter at dei hadde valgt deira bidrag til OGAE Second Chance Contest. Irland, Island og Romania, som deltok i 2003, deltok ikkje i 2004-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Spania vann OGAE Second Chance Contest for andre gong, med songen «Mi obsesión» av Davinia.

Bidraga

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2004
 Junior Eurovision Song Contest 2004

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «OGAE Second Chance Contest 2004» frå ,  den 1. august 2020.  
 

OGAE Second Chance Contest etter år
Musikk i 2004
Namnet Owen

Owen er ei anglisert form av det walisiske namnet Owain. Det kan vera eit mannsnamn eller eit etternamn.

Personar med Owen som etternamn
Randy Owen (f. 1949), amerikansk countrymusikar
Jake Owen (f. 1981), amerikansk countrysongar, eigentleg namn Joshua Ryan Owen

Personar med Owen som fornamn
Owen Ronald (f. 1993), skotsk fotballspelar

Mannsnamn
Engelske førenamn
Engelske slektsnamn
Walisiske førenamn
Walisiske slektsnamn
NM i sykling 1982 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1982 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling i Verdal 6. juli og lagtempo i Stjørdal 8. juli.

Menn

50 km temporitt

100 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1982 i temporitt for kvinner vart avvikla i Orkdal sundag 4. juli.

Kvinner

Kjelder
Sportsboken 82-83. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.

Noregsmeisterskap i 1982
Noregsmeisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrett i Verdal
Idrett i Stjørdal
Idrett i Orkland
Brattvåg Idrettslag

Brattvåg Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Brattvåg i tidlegare Haram kommune. Laget vart skipa 7. oktober 1940. Brattvåg IL er i 2020 tilnærma ein rein fotballklubb med mellom 7- og 800 medlemer. Laga spelar i gule trøyer og elles blått.

Brattvåg IL sitt A-lag i fotball veksla i fleire tiår mellom å spele på nivå 4 og 5. Sidan 2000-talet har laget også gjesta nivå 3 ved fleire høve og over fleire sesongar.

Kjelder
 heimeside

Idrettslag frå Sunnmøre
Idrettslag i Ålesund
Kjellmyra Idrettslag

Kjellmyra Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Kjellmyra i Åsnes kommune. Idrettslaget 28. februar 1918 og er i 2020 aktivt med i bordtennis, fotball, orientering og skiidrett.

Kjellmyra IL sine fotballag spelar i raude trøyer, blå bukser og kvite strømper. Sidan 2017 deltek laget for menn på nivå 6 i seriesystemet, kvinnelaget på nivå 5.

På sitt aller beste gjesta Kjellmyra nivå tre.

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Innlandet
Idrett i Åsnes
Fjøra Fotballklubb

Fjøra Fotballklubb er eit idrettslag heimehøyrande i Sogndal kommune i Sogn. Laget vart skipa vinteren 1974 for å gje eit tilbod til fotballspelarar som ikkje fekk plass i troppa til Sogndal IL. Fjøra spelar i raude drakter og svarte bukser.

Fjøra FK deltek på nivå 4 i seriesystemet.

Kjelder
 klubbside på facebook

Fotballag i Vestland
Idrett i Sogndal
Else Poulsson

Else Poulsson () var ein norsk teiknar, designar og tekstilkunstnar. Ho er særleg kjend for biletteppet bak ordførarpodiet i bystyresalen i Oslo rådhus. Hovudmotivet er Sankt Hallvard. Teppet er vove av Else Halling (1899–1987). Ho står òg bak tapetet i salen til Tryggingsrådet i SN i SN-bygningen i New York, med anker, kveite og hjarte som skal symbolisera tru, håp og kjærleik.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Else Poulsson» frå ,  den 2. august 2020.  
 

Folk frå Tinn
Norske tekstilkunstnarar