alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
I Wish You Would

«I Wish You Would» er ein song av Chicago blues-artisten Billy Boy Arnold. Han vart spelt inn tidleg i mai 1955 og gjeven ut som singel av Vee-Jay Records ein månad seinare i juni. Singelen var berre tilskriven han som Billy Boy.

Songen vart spelt av fleire andre band sidan, mellom anna the Yardbirds i 1964. Billy Boy Arnold kom attende til «I Wish You Would» fleire gonger i løpet av karrieren og produserte nye studioversjonar og konsertversjonar av songen for forskjellige plateselskap.

Komposisjon og innspeling 
Då Billy Boy Arnold spelte med Bo Diddley skreiv han ein song kalla «Diddy Diddy Dum Dum», som var basert på «Bo Diddley-rytmen». Billy Boy Arnold spelte songen på konsertar med Bo Diddley, som Leonard Chess høyrte og sa at Diddely burde spele inn songen på den andre innspelinga hans for Chess Records. Billy Boy, trudde derimot at Leonard ikkje likte han, så han skreiv om teksten og kalla songen «I Wish You Would», og spelte han inn for Vee-Jay.

«I Wish You Would» vart spelt inn i Universal Recording Studios i Chicago den 5. mai 1955. På songen spelar Billy Boy på vokal og munnspel, Jody Williams – som hadde spelt med Bo Diddley og Billy Boy på Maxwell Street – på gitar, Henry Gray på piano, Milton Rector på elektrisk bass og Earl Phillips på trommer.

The Yardbirds-versjonen 

Det engelske rockebandet The Yardbirds gav ut «I Wish You Would» som debutsingelen sin i 1964. Dette studioopptaket manglar Bo Diddley-rytmen og er langt kortare enn konsertversjonane bandet spelte på denne tida. Singelen nådde ikkje singellistene, men vart sidan gjeven ut på det første amerikanske albumet til The Yardbirds, For Your Love, som nådde 96. plass der i 1965. 

Fleire konsertopptak av «I Wish You Would» vart spelte inn av the Yardbirds, og sidan gjevne ut. Ein versjon frå 1963 med Eric Clapton vart gjeven ut på London 1963 – The First Recordings!; eit opptak frå 1965 av BBC med Jeff Beck på Yardbirds ... On Air; og ein versjon frå 1968 med Jimmy Page på Last Rave-Up in LA.

Andre versjonar 
 1969 - Canned Heat frå Live at Topanga Corral (utgjeve 1971)
 1971 - Black Widow som singel
 1973 - David Bowie frå Pin Ups
 1976 - Hot Tuna frå Hoppkorv 
 1980 - The Blasters fråAmerican Music
 1982 - Sweet fråIdentity Crisis
 1992 - The Red Devils frå King King
 2004 - The Nighthawks frå Live at the State Theater

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «I Wish You Would» frå ,  den 4. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bluessongar
Singlar frå 1955
Songar frå 1955
The Yardbirds-songar
Singlar frå 1964
David Bowie-songar
Vee-Jay Records-singlar
Canned Heat-songar
Al Kooper-songar
Bjørn Berge-songar
22 Pistepirkko-songar
Tom Jones-songar
Everything's Alright

«Everything's Alright» er ein song skriven og framført av The Mojos. Han vart gjeven ut som singel i 1964 og nådde 9. plass i Storbritannia. 

Uvanleg for denne tida var at begge sidene av singelen var skriven av bandet. «Everything's Alright» er tilskriven alle fem medlemmane i bandet (Nicky Crouch, Bob Konrad, Stu James, Keith Karlson og «Simon Stavely», eit psevdonym for pianisten Terence O'Toole). Berre Karlson, James og Stavely har skrive B-sida, «Give Your Lovin' To Me»..

Ein EP kalla The Mojos med «Everything's Alright» som opningsspor, kom ut seinare på året. 

David Bowie spelte inn ein versjon av «Everything's Alright» for albumet hans Pin Ups i 1973, med Aynsley Dunbar på trommer, som tidlegare òg var medlem av The Mojos etter at «Everything's Alright» var komen ut.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Everything's Alright (The Mojos song)» frå ,  den 4. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
David Bowie-songar
Decca Records-singlar
Friday on My Mind

«Friday on My Mind» er ein song frå 1966 av den australske rockegruppa The Easybeats. Han var skriven av medlemmane George Young og Harry Vanda, og vart ein hit verda over med ein 16. plass i USA i mai 1967, 1. plass i Australia og 6. plass i Storbritannia. I 2002 vart han stemnd fram som den beste australske songen gjennom tidene av Australasian Performing Right Association (APRA) ved hjelp av ein jury på meir enn 100 folk frå musikkindustrien.

Skildring
Versa i moll skildrar ei langvarig og keisam arbeidsveke, dag for dag («Monday morning feels so bad/Coming Tuesday I feel better»). Desse versa vert utsmykka med ein særeigen gitar. Oppbygginga til refrenget består av ein gradvis stigande vokal, som kulminerer med «Cos I'll have Friday on my mind!» og starta refrenget i dur som skildrar gledene med å ha helg i byen.  

I tillegg til singelen som kom ut seint i 1966, vart songen gjeven ut som ein EP i september 1967 med songane «Sorry», «Who'll Be the One» og «Made My Bed, Gonna Lie in It».

Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, først av The Shadows, som gjorde ein instrumentalversjon av songen for albumet Jigsaw i 1967. David Bowie spelte inn ein versjon av songen i 1973 for coveralbumet Pin Ups. Harry Vanda skildra denne som «den einaste coverversjonen eg likte». Same året gav Earth Quake ut songen på singel. 

Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Gary Moore, Peter Frampton, Richard Thompson (1000 Years of Popular Music), Ben Lee, The Busters, The Kursaal Flyers og punkbandet London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Friday on My Mind» frå ,  den 4. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Albert Music: The Easybeats 
 'Friday On My Mind' vart lagt til Sounds of Australia Registry i 2007

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Australske rockesongar
David Bowie-songar
Nummer-ein-singlar i Australia
Songar produsert av Shel Talmy
Songar produserte av Ken Scott
Songar skrivne av Harry Vanda
Songar skrivne av George Young
United Artists Records-singlar
Parlophone-singlar
Sorrow av The McCoys

«Sorrow» er ein song først innspelt av The McCoys. Han vart ein stor hit i Storbritannia i ein versjon av The Merseys, som nådde 4. plass den 28. april 1966. Ein versjon av David Bowie vart òg ein hit i 1973.

Songen inneheld teksten «with your long blonde hair and your eyes of blue», som sidan dukka opp på The Beatles-songen «It's All Too Much» frå Yellow Submarine.

David Bowie-versjonen
David Bowie si utgåve av «Sorrow» var den einaste singelen hans frå Pin Ups. Singelen nådde 3. plass i Storbritannia og låg på lista i 15 veker. B-sida «Amsterdam», var ein coverversjon av ein Jacques Brel-song (opphavleg kalla «Port of Amsterdam»), og hadde vore spelt av Bowie på konsertar sidan 1969. Han vart spelt inn i 1971 for albumet Ziggy Stardust, men kom ikkje med på den endelege utgjevinga. I Frankrike vart «Amsterdam» gjeven ut som A-sida.

Bowie framførte songen på hans 1980 Floor Show i 1973, og på somme av konsertane sine i 1974 og 1983.

Innhald
 «Sorrow» (Bob Feldman, Jerry Goldstein, Richard Gottehrer) – 2:53
 «Amsterdam» (Jacques Brel, Mort Shuman) – 2:39

Den spanske utgåva av singelen hadde «Lady Grinning Soul» som B-side.

Medverkande

 produsent:
 David Bowie
 Musikarar:
 David Bowie: Vokal, gitar
 Mick Ronson: Gitar på «Sorrow»
 Trevor Bolder: Bass på «Sorrow»
 Mike Garson: Piano på «Sorrow»
 Aynsley Dunbar: Trommer på «Sorrow»

Andre utgjevingar
 Songen finst òg på samlingane:
 Chameleon (Australia/New Zealand 1979)
 Best of Bowie (1980)
 Sound and Vision box set (1989)
 The Singles Collection (1993)
 The Best of 1969/1974 (1997)
 Best of Bowie (2002)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sorrow (The McCoys song)» frå ,  den 4. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5

Songar frå 1965
Singlar frå 1966
Singlar frå 1973
David Bowie-songar
Nummer-ein-singlar i Australia
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Songar skrivne av Jerry Goldstein
Songar skrivne av Richard Gottehrer
The McCoys-songar
Fontana Records-singlar
RCA Records-singlar
Don't Bring Me Down av The Pretty Things

«Don't Bring Me Down» er ein song skriven av Johnny Dee (turnémanager for det britiske bandet The Fairies) og først framført av rockebandet The Pretty Things i 1964. Songen nådde tiandeplassen på UK Singles Chart og 34. plassen i Canada. Songen kom ut på den amerikanske utgåva av debutalbumet deira, The Pretty Things.

Medverkande
 Phil May – vokal, munnspel 
 Dick Taylor – sologitar 
 Brian Pendleton – gitar
 John Stax – bassgitar
 Viv Prince – trommer

Andre versjonar
Det amerikanske garasjebandet H.M. Subjects gav ut ein versjon av «Don't Bring Me Down» på singel i 1965.
David Bowie spelte inn songen for albumet hans Pin Ups i 1973.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Bring Me Down (The Pretty Things song)» frå ,  den 4. mai 2011.  

The Pretty Things-songar
Singlar frå 1964
Songar frå 1964
Fontana Records-singlar
David Bowie-songar
Songar produserte av Ken Scott
Growin' Up

«Growin' Up» er ein song av Bruce Springsteen frå albumet Greetings from Asbury Park, N.J. i 1973.

Songen går i moderat tempo og omhandlar oppveksten som ein opprørsk tenåring i New Jersey med teksten skriven i førsteperson. Teksten i refrenget vert endra litt for kvar gong, der han første gongen syng «I hid in the clouded wrath of the crowd but when they said 'Sit down,' I stood up,» andre gongen «clouded warmth...'come down,' I threw up» og tredje og siste gongen «mother breast...'pull down,' I pulled up.»

Songen vart ein konsertfavoritt for publikummet til Springsteen og Springsteen fortalte ofte ei lang historie om problema sine med faren  føre songen. Ein versjon av denne historia kan ein høyre på konsertalbumet Live/1975-85. Songen er vorten spelt på konsertar om lag 270 gonger. 

Ein akustisk versjon av songen, som ein del av prøvespelinga til Springsteen for CBS Records i 1972, finst på Tracks og 18 Tracks.

Songen vert nytta i filmane Big Daddy i 1999 og Gracie i 2007.

David Bowie spelte inn ein versjon av songen under dei første innspelingane for Diamond Dogs med Ronnie Wood på sologitar. I 1990 vart dette opptaket gjeven ut på Rykodisc-utgåva av Pin Ups og i 2004 på bonusplata som følgde 30th anniversary edition av Diamond Dogs. Songen er òg spelt inn av Any Trouble, John Hammond, Jr., Portastic og Alvin Stardust.
Pearl Jam har òg spelt songen på konsertar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Growin' Up» frå ,  den 4. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Bruce Springsteen-songar
David Bowie-songar
Jóanes Nielsen

Jóanes Sekjær Nielsen () er ein færøysk forfattar. Han voks opp i Tórshavn, og budde også ei tid i Tvøroyri, og har forutan forfattar også vore sjømann og bygningsarbeidar. Nielsen er sjølverklært kommunist, færøysk nasjonalist, og har markert seg som samfunnskritisk. Han har skrive både noveller, skodespel, diktsamlingar og romanar. Mange av Nielsen sine utgjevingar er omsett til dansk og norsk, til sistnemnde av Lars Moa. 

I 1984 mottok han M.A. Jacobsens Heiðursløn for Pinnabrenni til sosialismuna, og i 2002 mottok han Nordisk dramatikerpris for Eitur nakað land week-end?. Han har vore nominert til Nordisk Råds litteraturpris frå Færøyane seks gonger, i 1988, 1994, 1999, 2004, 2012 og 2018.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jóanes Nielsen» frå ,  den 4. mai 2011.  
 
 Fotnotar 

Færøyske forfattarar
Folk frå Tórshavn
Kosmologi

Kosmologi (frå gresk κοσμολογία (κόσμος, verda, og λογια, lære) er teoriar om universet i sin heilskap.

Den tidlegaste kosmologien er dei skildringane av verdas oppkomst, samansetning og lagnad som finst i dei religiøse mytane. I moderne tid er det teoriar som byggjer på vitskaplege observasjonar og eksperimenter som er å rekne som kosmologi, ofte omtalt som vitskapleg eller fysisk kosmologi  som ein motsetnad til religiøs kosmologi. Den vitskaplege eller fysiske kosmologien tek for seg universets opphav, utstrekning og samansetning som ein prosess styrt av fysiske lover, der det rådande paradigmet går ut på at universet vart til ved ein kosmisk eksplosjon for ~13.7 ± 0.2 milliardar år sidan, det såkalla Big Bang.

Den vitskaplege kosmologien er etter sin natur ikkje konstant, ettersom den utgjer dei teoriane som på mest tilfredsstillande måte gjer greie for samanhengar som kan observerast, og difor må endrast og tilpassast nye observasjonar som betra teknikk gjev høve til. Det har gjennom tida vore mange endringar og justeringar av teoriane og dei kosmologiske modellane, sjølv om dei verkeleg store og gjennomgripande endringane har vore etter måten sjeldsynte i soga om den vitskaplege kosmologien.

Dei religiøse kosmologiane samsvarar generelt med andre fundamentale prinsipp i dei religionane dei høyrer til, som til dømes moral, etikk, metafysikk og krav til kultutøving og anna aktivitet. Kosmologi og religion utgjer på dette viset eit samanhengande system som ikkje har naturlover som fundament. Dei religiøse kosmologiane er difor å sjå på som sosiale konstruksjonar som gjer greie for verda og menneska i verda på eit vis som ikkje treng å stå i motsetnad til vitskaplege observasjonar og teoriar om kosmos. Mange religionar og religiøse menneske har godteke den vitskaplege kosmologien utan å gje slepp på den religiøse; det er soleis ei etter måten vanleg oppfatning her i landet og andre kristne land at det eksisterer ein bibelsk Guds himmel med plass til rettferdige døde, samstundes som det finst ein himmel og  eit verdsrom i samsvar med det som vitskapen skildrar. Som konsekvens av dette, må dei religiøse kosmologiane stå for ei viss stabilitet, og ikkje rokkast i sine karakteristiske drag av nye eller eldre vitskaplege observasjonar og endringar i vitskaplege teoriar. Motsetnadene mellom dei religiøse og vitskaplege kosmologiane eliminerast ved at dei høyrer til to ulike tankesystem som eigenleg ikkje trengst å sameinast eller å utelukke kvarandre, då dei har å gjere med to skilde og uavhengige sider av det menneskelege tilværet.

Kosmologi
Religion og livssyn
Osvegen

Osvegen er ein del av E39 i Bergen kommune, frå Skjoldskiftet ved Nesttun, over Valle, forbi Kalandsvatnet og Kalandseidet til grensa mot Os kommune. I Os fortsetter vegen under namnet Byvegen.

Kjelde
Bergen byleksikon

Europaveg 39
Vegar i Fana
Vegar i Bjørnafjorden
Det svenske flagget

Det svenske flagget er Sverige sitt nasjonalflagg. Det syner ein gul kross på blå botn. Som dei andre landa i Norden nyttar Sverige den nordiske krossen.

Historie 

Det svenske flagget har opphavet sitt i krossfararane frå mellomalderen. Det er ukjent når det svenske flagget tok til å nyttast og når det fekk si noverande form. Ifylgje ei legende om det svenske flagget såg Erik den heilage den gule krossen på den blå himmelen då han gjekk i land i Finland under det fyrste svenske krosstoget i år 1157. Dette såg han som eit teikn frå Gud og gjorde det så til si fane. Problemet med legenda er at ein ikkje har historisk prov for dette krosstoget, og at dei eldste bileta og skildringane av det svenske flagget er frå midten av 1500-talet, altså 400 år seinare. Dei blå-gule fargane hadde derimot vorte nytta som svenske fargar lenge, mellom anna i folkunge-ætta sitt våpen som vart Magnus Ladulås sitt kongsvåpen i 1275, og i tre kronersvåpenet.

Utvikling 

I seinare tid har flagget utvikla seg. På 1600-talet utvikla ein eit svensk orlogsflagg med tre tunger. Den 7. mars 1815 tilsette ein eit unionssymbol i det øvre venstre hjørnet av dette orlogsflagget i høve unionen mellom Noreg og Sverige. Symbolet var raudt med ein diagonal kvit kross.

I 1844, då kong Oscar I kom på trona, innførte han den såkalla «sildesalaten» i både det norske og det svenske flagget for å syna likestillinga åt dei to landa. «Sildesalaten» var ein kombinasjon av det norske og det svenske flagget.

Etter unionsoppløysinga i 1905 gjekk Sverige tilbake til det opphavlege svenske flagget med gul kross på blå botn.
Flaggdagen vert feira 6. juni, og vert kalla Svenska flaggans dag.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Sveriges flagga» frå ,  den 5. mai 2011.

Bakgrunnsstoff

Svensk
Flagg
Stokke kyrkje

Stokke kyrkje er ei langkyrkje frå 1886 som ligg i Stokke i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark. Arkitekt for kyrkja var Jacob Wilhelm Nordan.

Byggverket er i murstein og kyrkja har 600 plassar. Tidlegare har det vore ei mindre kyrkje på staden, men denne vart riven i 1885. Den nye kyrkja vart i hovudsak bygd etter teikningane frå Asker kyrkje. Kyrkja vart innvigd 24. november 1886. I slutten av 1960-åra vart veggane til kyrkja grundig restaurerte både inn- og utvendig.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Sandefjord
Stokke
Kyrkjer i Sandefjord prosti
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Kulturminne i Sandefjord
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
1886 i Noreg
Jacob Wilhelm Nordan
Sigill

Sigill eller segl er avprent i lakk, voks, papir eller liknande materiale som er festa til eit dokument for å stadfesta at det er ekte. Avprentet er laga med eit signet. Sigill har funnest for einskilde personar, for stader, herad, domstolar og statar. Dei har i hovudsak vortne brukt på dokument, men òg på andre ting som salsvarer som skulle haldast lukka. 

Sigill kan vera flate plater som vert trykte ned i forseglinga, eller runde sylindrar som vert rulla over materialet. Biletet av seglet er oftast gravert inn i seglstampen, slik at avtrykket vert plastisk. Relieffstempla var opphavleg laga av metall, stein eller brent leire, men i dag vert dei til vanleg skorne i stål eller messing.

Kjelder 

 H.J. Huitfeldt-Kaas m.fl.: Norske Sigiller fra Middelalderen, Oslo 1899-1950
 Harald Nissen og Monica Aase: Segl i Universitetsbiblioteket i Trondheim, Trondheim 1990
 Hans Cappelen: "Monogramsegl og slektspapirer fra Grenland." Norsk slektshistorisk tidsskrift, bind 35, Oslo 1995, side 66-79.
 Hans Cappelen: "Våpensegl og slektspapirer fra Skiens-distriktet." Norsk slektshistorisk tidsskrift, bind 35, Oslo 1996, side 445-463
 Hans Cappelen: «Segl som illustrasjon til slektshistorien», Heraldisk Tidsskrift, bind 9, nr 85, København mars 2002
 Anders Bjønnes m.fl. (redaktører): Segltegninger fra hyllingene i Norge 1591 og 1610, utgitt av Norsk Slektshistorisk Forening, Oslo 2010
Odd Fjordholm, Erla B. Hohler m. fl.: «Geistlige segl fra Nidaros bispedømme», Norske sigiller fra middelalderen III, Riksarkivet, Oslo 2012
Allan Tønnesen (redaktør): Magtens besegling. Enevoldsarveregeringsakterne af 1661 og 1662 underskrevet og beseglet af stænderne i Danmark, Norge, Island og Færøerne, utgitt av det skandinaviske Heraldisk Selskap på Syddansk Universitetsforlag, Odense 2013, 583 s., ISBN 9788776746612. 
 Anders Bjønnes m.fl. (redaktører): Eidsvollsmennene – Hvem var de?, utgitt av Norsk Slektshistorisk Forening, Oslo 2014, med bilder og tekst for alle eidsvollsmennene sine segl på Grunnloven av 17. mai 1814

Bakgrunnsstoff 

Symbol
Dokument
Rettsvitskap
Heraldikk
Signet

Signet (av latin signetum) er eit stempel til å lage avtrykk, spesielt i voks eller brevlakk. Avtrykka vert kalla «sigill eller segl». Signet kan ha ulike storleikar, og vere laga av ulike materiale. Eit signet har ei flate med inngravering som vert brukt til å laga avtrykk. Signet kan elles ha mindre eller større handtak, vere ein ring (signetring), henge i eit kjede, vere ein slipt stein eller anna.

Tidlegare var signet og sigill viktige innan rettsstellet, men i dag er dei for det meste til pynt. Signetet var viktigast før skrivekunsten vart utbreidd. Før det var det vanleg at også personar som representerte offentlege styresmakter ikkje kunne skrive namnet sitt på dokument og anna. Skikken i mellomalderen var at eit signet skulle bli øydelagt når eigaren døydde. Bønder peikt ut som lagrettemenn, hadde plikt til å ha signet for å kunne sette sigillavtrykk på dokument.

Sjå òg 
Sigill

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Signet» frå ,  den 5. mai 2011.  
 

Symbol
Dokument
Rettsvitskap
Insignium

Insignium, av latinsk insigne 'skjoldmerke' , er eit ytre teikn på stillinga eller verdet til ein person. Til dømes har kongen insignium som krone, septer og rikseple. Teikn på kongeleg vørdnad vert òg kalla regalia.


Døme på insignium 
 Krossteikn, ordenskjede, krasjan og liknande dekorasjonar som kan berast av folk som har fått fortenesteordenar eller som er medlemmer i enkelte private ordenar og foreiningar
 Krone, særleg fyrstelege kroner og rangkroner
 Nasjonalflagg og enkelte andre viktige flagg
 Våpenskjold
 Segl med monogram, emblem, våpenskjold, bumerke o.l.
 Orlogsflagg
 Utmerking
 Kokarde
 Anna nasjonalsymbol
 Militær grad

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Insignier» frå ,  den 5. mai 2011.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Symbol
Heraldiske våpen
Grunge kyrkje

Grunge kyrkje er ei langkyrkje i tre frå 1850  som står i Vinje kommune i Telemark.

I likskap med Nesland kyrkje er dette ei Lindstow-kyrkje, som vil seie ei typeteikning av slottsarkitekt H.D.F. Lindstow, tilpassa av sokneprest Anton Elias Smitt. Kyrkja er bygd av Saave Brufloti frå Mo.

Ho er dekorert av rosemålaren Aanund Lunden. Altartavla er måla av Harald Kihle.

Galleri

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Grungedal kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 Grunge kyrkje frå Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Vinje
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
Kulturminne i Vinje
Bygningar teikna av Hans Linstow
1850 i Noreg
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Nesland kyrkje

Nesland kyrkje er ei langkyrkje frå 1847 som står i Vinje kommune i Telemark. Ho er reist etter typeteikningar av Hans Ditlev Franciscus von Linstow.

Langkyrkja er i tre og husar fleire minne frå den gamle stavkyrkja som stod på same staden. Av dette døypefont, krusifiks, portalar og gapestokk. Byggverket er i tømmer og har 110 plassar. 

Kyrkja vart restaurert i 1927 og er dekorert av rosemålaren Øystein Vesaas. Dagfin Werenskiold har skore antemensalen. Stilen er empirisk og typeteikningane er dei same som Grunge kyrkje sine.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Vinje og Nesland kyrkjelyd kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja

 

Kyrkjer i Vinje
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1840-åra
Kulturminne i Vinje
Bygningar teikna av Hans Linstow
1847 i Noreg
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Øyfjell kyrkje

Øyfjell kyrkje er ei langkyrkje frå 1833 som står i Vinje kommune i Telemark. Ho er reist etter typeteikningar av Hans Ditlev Franciscus von Linstow.

Kyrkja er lita og kvadratisk, og ho er bygd opp att på same staden der det stod ei eldre stavkyrkje. Det er uvisst kven som bygde kyrkja, men Olav Sveinungson Berge var med på tømringa. Preikestolen er laga av ein bygdemann som vart kalla Per Snikkar. 

Byggverket er i tre med 60 sitjeplassar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Øyfjell kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 

Kyrkjer i Vinje
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1833
Kulturminne i Vinje
Bygningar teikna av Hans Linstow
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Rauland kyrkje

Rauland kyrkje er ei krosskyrkje frå 1803 som står i Vinje kommune i Telemark.

Kyrkja er bygd av Halvor Høgkasin frå Hjartdal, som var elev av Jarand Rønjom frå Åmotsdal. I 1953 vart kyrkja restaurert, og då dekorert av målaren Kr. Kildal. Kyrkja har to gamle krusifiks frå 1200- og 1300-talet. Attmed kyrkja er det ein minnestein over Førnesbrunen.

Byggverket er i tre og har 200 plassar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Om Rauland kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 

Kyrkjer i Vinje
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1800-åra
Kulturminne i Vinje
Krosskyrkjer i Noreg