alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Born to Die av Lana Del Rey

Born to Die er debutalbumet til den amerikanske artisten Lana Del Rey. Albumet kom ut 27. januar 2012 på iTunes og 31. januar 2012 på Interscope Records, Polydor Records og Stranger Records. Etter å ha signert ein platekontrakt med Stranger i juni 2011, gav Del Rey ut debutsingelen sin, «Video Games», som vart særs populær på Internett. «Video Games» var med på Born to Die, som gav ho ytterlegare fire hitsinglar: «Born to Die», «Blue Jeans», «National Anthem» og «Summertime Sadness».

Musikalsk er Born to Die eit popalbum som er innom sjangrar som alternativ hip hop og indiepop. Musikkjournalistane gav Born to Die blanda til positiv kritikk, og hylla den særeigne stilen hennar, medan andre kritiserte at songane og den melodramatiske produksjonen vart for einsformig over 12-15 spor. Trass i polariseringa hos musikkritikarane, selde albumet godt. Det toppa albumlistene i elleve land, inkludert Australia, Frankrike, Tyskland og Storbritannia. I november 2012 hadde Born to Die seld over tre millionar eksemplar verda over, og var eit av dei mestseljande albuma i 2012. 

Del Rey la ut på ein verdsturné i 2011. I november 2012 gav Del rey ut «Paradise»-utgåva av Born to Die med ytterlegare ni songar. «Blue Velvet», ein populær song frå 1960-åra, vart her spelt inn av Del Rey og gjeven ut som singel før denne utgåva kom ut, medan «Ride» vart gjeven ut som den første tradisjonelle singelen hennar.

Innhald

(*) syner til medprodusent
(^) syner til supplerande produsent

Lister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Born to Die (Lana Del Rey album)» frå ,  den 9. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Born to Die på Metacritic

Musikkalbum frå 2012
album produserte av Emile Haynie
album produserte av Jeff Bhasker
album produserte av Rick Nowels
Lana Del Rey-album
Interscope Records-album
Polydor Records-album
Barokkpop-album
Indiepop-album
Alternativ hip hop-album
Triphop-album
Nummer-ein-album i Australia
Nummer-ein-album i Austerrike
Nummer-ein-album i Belgia
Nummer-ein-album i Frankrike
Nummer-ein-album i Hellas
Nummer-ein-album i Irland
Nummer-ein-album i Noreg
Nummer-ein-album i Storbritannia
Nummer-ein-album i Sveits
Nummer-ein-album i Tyskland
Ride av Lana Del Rey

«Ride» er ein song av den amerikanske musikaren Lana Del Rey frå den tredje EPen hennar Paradise (2012). Songen vart først gjeven ut som singel 25. september 2012 på Interscope Records, Polydor Records og Universal Music. Omslaget til singelen syner Del Rey på ei hjulhuske med cowboyboots og dongerijakke. Songen vart generelt godt motteke av kritikarane. Han vart skriven i lag med Justin Parker og er ein popballade med tekst som omhandlar foreldreproblem, drikking av alkohol og einsemd. 

Det vart laga musikkvideo til singelen regissert av Anthony Mandler. 

Singelen selde bra i USA, Belgia og Frankrike og nådde Topp 10 på singellista i Russland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ride (Lana Del Rey song)» frå ,  den 9. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 2012
Singlar frå 2012
Lana Del Rey-songar
Popballadar
Songar produserte av Rick Rubin
Milkshake

Milkshake er ein leskedrikk laga av mjølk som er piska saman med smakssetjande stoff, til dømes iskrem, sukker, sjokolade, frukt eller ulike smaksstoff. 

Humoristiske norske omsetjingar av det engelske ordet milkshake er «mjølkerist» eller «skakamjølk».

Bakgrunnsstoff

Leskedrikkar
Mjølkeprodukt
Bernt Anker

Bernt Anker () var ein norsk forretningsmann, skipsreiar, skogeigar, trelasteksportør, godseigar, verkseigar, kammerherre og konferensråd. Han var Noregs rikaste mann i si samtid og eigde mellom anna Hakadal Verk og Moss Jernverk, Paléet og Frogner Hovedgård.

Anker var son av Christian Ancher og bror av Peder Anker. Han var gift med Mathia Leuch fødd Collett, enkje etter Morten Leuch. Dei fekk inga born.

Attåt forretningsdrifta var Anker òg opptatt av vitskap og teater. Han blei tatt opp som medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim i 1770 og av den engelske Royal Society i London i 1784. Han var òg medlem av Kungliga Vetenskapsakademien.

Anker blei adla i 1778 og fekk seinare Dannebrogordenen.

Han testamenterte Paléet til det offentlege og bygningane blei seinare nytta som kongebustad.

Referansar

Norske skipsreiarar
Norske godseigarar
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
Dannebrogordenen
Folk frå Oslo
Nordmenn frå 1700-talet
Hakadal Verk

Hakadal Verk var eit jernverk som låg i Hakadal i Nittedal. Verket blei grunnlagd omkring 1550.

I 1798 kjøpte Bernt Anker verket som i 1820 gjekk over til broren Peder Anker.
Då han døydde, gjekk det over til svigersonen grev Herman Wedel Jarlsberg. 

Verket blei lagt ned i 1869.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Jernverk
Byggverk i Nittedal
Nedleggingar i 1869
Skipingar i 1550-åra
Kulturminne i Nittedal
Paléet

Paléet var opphavleg ein stor murgard på ein etasje og låg mellom Oslo Børs og Jernbanetorget i Store Strandgade 6, dagens Fred. Olsens gate i Kristiania. Fyrste trinn av Paléet blei reist av kjøpmann og skipsreiar Christian Ancher, far til Bernt Anker, i 1744-45.

I ein periode blei bygningen nytta av danske statthaldarar i Noreg. Frå 1814 var Paléet Noregs kongebustad og nytta av Kristian Fredrik. Etter unionen med Sverige blei inngått i 1814 vart han nytta av dei svensk-norske kongane inntil Det kongelege slott stod ferdig i 1849.

Paléet brann natt til 14. mai 1942 og vart rive ned.

Kjelder
 Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, side 442-443, ISBN 978-82-573-1760-7
Alf Collett: Gamle Christiania-Billeder''. Ny Udgave. J.W. Cappelens Forlag. Kristiania 1909, s. 115-120 og 180-189

Bakgrunnsstoff

Byggverk i Oslo
Schmidt

Schmidt er eit utbreidd tysk etternamn knytt til smedyrket. Det svarar til det engelske Smith.

Kjende namneberarar 

 Christen Schmidt (17271804), norsk biskop
 Frederik Schmidt (17711840), norsk-dansk teolog og diktar
 Peter Schmidt (f. 17821845), norsk kjøpmann
 Johannes Schmidt (18431901, Berlin), tysk språkforskar
 Heinrich (Wilhelm) Schmidt (18671947), tysk-dansk-norsk arkitekt og byggmeister
 Lauritz (Thure Thrap) Schmidt (18971970), norsk siglar

 (Anna Maria Geertruida) «Annie M. G.» Schmidt (19111995), nederlandsk forfattar
 Herbert Schmidt (19142002), tysk roar
 Helmut (Heinrich Waldemar) Schmidt (f. 1918), tysk politikar og statsmann
 Ulf «Uffe» Schmidt (f. 1934), svensk tennisspelar
 Rainer Schmidt (f. 1948), tysk skihoppar
 Veronika Hesse, f. Schmidt (f. 1952), austtysk langrennsløpar
 Wolfgang Schmidt (f. 1954), austtysk-tysk friidrettsutøvar
 Bettina Schmidt(-Neumann) (f. 1960), austtysk akar
 Helle Thorning-Schmidt (f. 1966, Rødovre), dansk politikar
 Brian P. Schmidt (f. 1967), australsk astrofysikar
 Arno Schmidt (19141979), tysk forfattar og omsetjar

Sjå òg 
 Schmitt
 Schmid

Tyske slektsnamn
Namn knytte til yrke
Gstaad

Gstaad er ein landsby i Berner Oberland i kantonen Bern i Sveits. Landsbyen ligg i kommunen Saanen og er særleg kjend som ein feriestad for rike skituristar. Gstaad har om lag 3 2000 ibuarar.

Sidan 1997 er landsysentrum ei bilfri sone.

Kvar sommar går tennisturneringa Swiss Open av stabelen i Gstaad.

Bakgrunnsstoff

Denne artikkelen bygger på «Gstaad» frå ,  den 9. november 2012.  
 

Kantonen Bern
Fiskestong

Fiskestong er ein fiskereiskap laga av ei passe tjukk og lang stong av anten tre, bambus, glasfiber eller anna kunstig materiale som skal syte for at eit snøre med ein ongul (fiskekrok) med naturleg eller kunstig agn kjem ut i vatnet på ein måte som får fisken til å bite på.

Den enklaste fiskestonga har ikkje anna funksjon enn å få snøret til å henge ned i vatnet eit lite stykkje frå land eller frå brygga, og kan vere ein naturleg kjepp eller ei bambusstong som det i ytste enden er knytt fast eit passe langt snøre som det er festa ein ongul (fiskekrok) til, egna med til dømes meitemakk  eller anna makk dersom det gjeld fiske i ferskvatn, eller til dømes innmat av blåskjel, bitar av fisk, reke eller noko anna dersom fisket går føre seg i sjø eller hav. Ein dupp av kork kan festast til snøret i høveleg fråstand frå ongulen og både syte for at ongulen ikkje heng djupare enn ynskjeleg, og syte for at fiskaren vert varsla ved at duppen rører på seg eller vert drege ned i vatnet dersom fisken bit.

Flugestenger, kastestenger og andre stenger
Dei vanlegaste fiskestengene no til dags er laga av kunstige materiale som gjer stonga spenstig og lett, men haldbar. Dei kan vere massive eller bygde som røyr, og kan som oftast delast opp i to eller fleire delar når dei skal transporterast. Ein type stenger, såkalla teleskopstenger, er laga slik at dei einskilde delane kan gå inn i kvarandre. I nedre enden er stonga utstyrt med haldarar som det kan setjast fast ei snelle av ei eller anna type i, som snøret går ut frå og skal rullast inn på når fisken vert drege opp, og frå snella og opp til toppen av stonga går snøret gjennom ringar festa til stonga. Både stonga, snella og snøret er vanlegvis spesialisert for den måten som fisket skal gå føre seg på. Det finst soleis særlege stenger laga for flugefiske, det vil seie fiske der kunstige fluger vert kasta ut på vatnet og drege inn att på måtar som freistar fisken til å bite på, kastestenger laga for å kaste ein sluk, onglar med naturleg eller kunstig agn eller liknande langt ut i vatnet, båtstenger som vert festa til båtripa for å dra sluk eller anna kunstig agn etter båten under dorging, pilkestenger til å pilke med, småstenger til isfiske og så bortetter.

Fiskestenger vert fyrst og fremst nytta av sportsfiskarar, det vil seie folk som ikkje har fiske som yrke, men som hobby, tidtrøyte eller matauk.

Litteratur
Heum, Ingar, Rune Johansen, Yngve Ask, 2005/2011. Sportsfiske fra A-Å : Leksikon. Oslo: Vega Forlag. ISBN 978-82-8211-207-9

Bakgrunnsstoff

Fiskereiskapar
Samira Saïd

Samira Saïd (), òg kjend som Samira Bensaïd, er ein marokkansk songar.

Eurovision Song Contest 1980
Saïd representerte Marokko i Eurovision Song Contest 1980, då under fødenamnet Samira Bensaïd, med den arabiskspråklege songen «Bitakat Hob», skriven av 'Abd Al-'Atī Amyna og Malw Rawan. Songen starta som nummer fem i finalen etter Luxembourg med «Papa pingouin» av Sophie & Magaly og før Italia med «Non so che darei» av Alan Sorrenti. Bidraget fekk sju poeng frå Italia og enda på 18. plass av totalt 19 bidrag. Det er den fyrste og førebels einaste gongen Marokko, og eit arabisk land, har delteke i tevlinga.

Kjelder

Folk frå Rabat
Marokkanske songarar
Eurovision Song Contest 1980-deltakarar
Marokkanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Speleautomat

Speleautomat eller einarma banditt er ein maskin som ein brukar kan spele på etter å ha lagt på ein innsats.

Bakgrunnsstoff
 Yngre spilleavhengige etter automatforbud

Kjelder

Hasard
Automatar
IFP School

IFP School (tidlegare ENSPM - École Nationale Supérieure du Pétrole et des Moteurs) er ein høgskole med mastergradsutdanning i ingeniørfag. Den ligg i forstaden Rueil-Malmaison til Paris i  Frankrike. Skolen vart grunnlagd i 1954. I dag er IFP School ein del av IFP Energies Nouvelles, French Institute of Petroleum (IFP), eit offentleg fransk forskings- og utdanningssenter. Skolen utdannar i dag rundt 500 studentar kvart år på 17 utdanningsprogram. Av desse er 8 på engelsk. Skolen har om lag 40 professorar og 350 undervisarar frå næringslivet.

Referansar
Denne artikkelen bygger på «IFP School» frå ,  den 23. november 2012.  
 

ingeniørhøgskular
utdanning i Frankrike
Tynnsjiktkromatografi

Tynnsjiktskromatografi (engelsk thin layer chromatography, TLC) er ein sensitiv, rask, enkel og billeg analytisk metode. Den stasjonære fasen er normalt ein polar, fast adsorbent, og den mobile fasen kan vere eit enkelt løysemiddel eller ei blanding av fleire løysemiddel.

Bruk av TLC

1. Til å bestemme talet komponentar i ei blanding.
TLC er ein rask og enkel metode for å analysere reaksjonsblandingar, ekstrakt frå plantesubstansar eller innhaldet i tablettar. Å vite talet og relative mengder av komponentane hjelper med å planlegge vidare analytiske og separasjons steg.

2. Å identifisere substansar.
Viss to substansar prikka på same TLC plate går like langt, so kan desse substansane vere identiske. Viss posisjonane på prøvane er ulike so er det ikkje same substansen. Det er mogleg for to eller fleire relativt like, men ikkje identiske sambindingar å gå like langt på ei TLC plate. Endringar i den stasjonære eller den mobile fasen vil normalt påverke deira separasjon.

3. Til å overvake progresjonen til ein reaksjon.
Ved å ta prøver med jamne intervall so er det mogleg å sjå at reaktantane forsvinn og at produkta blir danna ved å bruke TLC. Slik kan ein sjå korleis endringar i variablar som temperatur, konsentrasjon og løysemiddel påverkar reaksjonen utan at ein må isolere produktet. 

4. Bestemme kor effektiv reinsinga er.
Effektiviteten til destillasjon, krystallisering, ekstraksjon og andre separasjons- og reinsemetodar kan bli overvaka ved bruk av TLC, med atterhald om at ein prikk ikkje garanterer ein enkelt substans.

5. Til å bestemme hensiktsmessige forhold for kolonnekromatografisk separasjon.
Generelt er ikkje TLC ein tilfredsstillande metode for reinsing og isolering av makroskopiske mengder av materialar, men adsorbenten som er mest brukt for TLC blir og brukt for kolonnekromatografi. Den rette adsorbenten og løysemiddelet for kolonnekromatografi kan raskt blir bestemd med TLC.

6. Overvake kolonnekromatografi
Når kolonnekromatografi blir utført blir løysemiddelet samla i fleire mindre flasker. Viss ønskte produkt ikkje er farga, so må dei ulike fraksjonane blir analysert slik at ein kan identifisere kva fraksjon som har dei ønskte sambindingane. TLC er ein rask og effektiv metode for å gjere dette.

Referansar

Laboratorieteknikk
Kromatografi
August Macke

August Macke () var ein tysk målar, ein av dei leiande medlemene i den ekspresjonistiske målargruppa Der Blaue Reiter. Han utvikla seg som målar i ei særleg nyskapande tid for tysk kunst, mellom anna for den breie ekspresjonist-rørsla, samt framveksten av ulike avantgarde-rørsler som vart danna over det meste av Europa. Til liks med andre store kunstnarar i samtida, viste han å ta opp i seg dei avantgardistiske elementa som han fann særleg interessante.

Liv og gjerning

Macke var fødd i Merschede i Westfalen, der faren var byggmeister. I 1900 flytta familien til Bonn, der Macke jamnast budde resten av livet. Han fekk si kunstutdanning ved Kunstakademie Düsseldorf i 1904-06. I 1907 reiste han til Paris fyrste gongen, og såg impresjonist-bilete. Særleg beundra han verk av Georges Seurat og Henri Matisse og deira bruka av fargar. Kort etter fór han til Berlin og gjekk i lære hos Lovis Corinth nokre få månader i 1907/08. Stilen hans var i den tid prega av fransk impresjonisme og postimpresjonisme, med ei kort periode med fauvisme. Han gifta seg i 1910 med Elisabeth Gerhardt.

Gjennom vennskapen med Franz Marc vart han kjend med Vasilij Kandinskij. Desse tre målarane skipa gruppa Der Blaue Reiter i München i 1911. Ei tid framover fylgde Macke dei nonfigurative, estetiske og mystiske og symbolistiske målsettingane til Blaue Reiter.

I 1912 besøkte Macke og Marc den franske målaren Robert Delaunay i Paris. Delaunay sin kromatiske kubisme, kalla orfisme av Guillaume Apollinaire, vart som ei openberring for Macke. Mackes verk Butikkvindauge kan reknast som ei personleg tolking av biletet Vindauge  av Delaunay, med impulsar også frå italiensk futurisme.

Våren 1914 reiste Macke saman med Paul Klee og Louis Moilliet til Tunis. Den eksotiske atmosfæren i Tunisia var avgjerande for å skape den tilnærminga til lys han viste i si siste tid, då han laga ei rad verk som no vert rekna for meisterverk. Hans siste måleri er prega av det same lyset som Klee snakka om.

Macke vart innkalla til krigsteneste i fyrste verdskrigen. Han fall på slagmark i Champagne, få veker etter krigshandlingane braut ut. Det siste måleriet hans, Farvel, skildrar det tungsinnet som breidde seg etter krigen var eit faktum.

August Mackes samla verk kan reknast som ekspresjonisme og dels som ein del av fauvismen. Måleria er særleg opptekne av å uttrykke kjensler og stemningar, meir enn å gjengi den faktiske røyndomen, oftast vrengjer dei på former og fargar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «August Macke» frå ,  den 10. november 2012.  
 

Tyske målarar
Ekspresjonistiske målarar
Albatrossøya

Albatrossøya eller Albatross Island er ei øy 3 km søraust for Cape Buller, som ligg i Bay of Isles ved Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1912–13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikanske naturalist ombord på briggen «Daisy», som gav dette namnet fordi han observerte albatrossar der.

Øya er utan rotter og det er ein hekkande bestand av sørgeorgisk pipelerke her, i tillegg til vandrealbatrossar og kjempestormfuglar.

Øya har fått status som særskild verneområde og har vore lukka for vitjande sidan 2004 for å verne ho frå nedtråkking.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Albatross Island (South Georgia)» frå ,  den 10. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Sør-Georgia
Aniline Island

Aniline Island er ei lita, klipperik øy med flat topp som ligg 0,8 nautiske mil sør-sørvest for Dartmouth Point i Morenefjorden på Sør-Georgia. Øya finst på tidlegare kart, men vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1951 etter ei landmåling. Øya er kalla opp etter ein kjemisk beis som vart nytta i førebuinga av histologisk utforsking av prøvar samla inn av FIDS.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Sør-Georgia
Annenkovøya

Annenkovøya er ei øy vest for Sør-Georgia i det sørlege Atlanterhavet. Pickersgilløyane ligg sørvest for øya. Ho er 6,5 km lang og 650 meter høg og ligg 13 km sør for den sentrale kysten av Sør-Georgia.

Historie
Ho vart oppdaga i januar 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook, som namngav ho Pickersgills Island etter løytnant Richard Pickersgill på ekspedisjonsskipet HMS «Resolution». Ho vart observert på ny i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen på «Vostok», som trudde han var den første som oppdaga øya og kalla ho Annenkovøya etter løytnant Mikhail Annenkov, som var offiser på ekspedisjonsskipet. Namnet Pickersgill har vorte nytta om ei øygruppe 18 km mot søraust — sjå Pickersgilløyane.

Natur
Annenkov er ei av få rottefrie øyar i Sør-Georgia. Og som Bellinghausen klaga over så finst det ikkje spor av vegetasjon på øya. 

500 par vandrealbatross hekkar her.

Det er berre lov å gå i land på øya med løyve.

Geologi
Det høgaste punktet på Annenkov er Olstad Peak () med ei høgd på 650 moh. Olstad Peak vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Ola Olstad, ein norsk zoolog som var medlem av Norvegia-ekspeidsjonen under Harald Horntvedt, 1927–28, og sjefsforskar på den norske ekspedisjonen under Nils Larsen, 1928-29.

Det er ein av få stader i Sør-Georgia der det er funne fossil.

Intrusion Lake
Intrusion Lake er ein innsjø som er 300 meter lang og som ligg nord-nordaust for Olstad Peak sentralt på Annenkovøya. Han vart kartlagd av British Antarctic Survey i 1972–73 og fekk dette namnet på grunn av forma hennar er danna av fleire intrusjonar av andesitt på nordsida av innsjøen.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 History of Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
 Antarktiske øyar nord for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research

Kjelder
 Stonehouse, B (ed.) Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans (2002, ISBN 0-471-98665-8)

Bakgrunnsstoff 
 

Øyar i Sør-Georgia
Øyar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Stader kalla opp etter russarar
Babe Island

Babe Island er ei øy som ligg i innløpet til Cobblers Cove, langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i 1929.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Babe Island» frå ,  den 10. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Sør-Georgia
Birdøya

Birdøya eller Bird Island er ei øy utanfor vestenden av Sør-Georgia og mellom dei ligg Bird Sound. Ho er 4,8 km lang og 800 meter brei.

Historie
Ho vart oppdaga i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook, som gav ho namnet på grunn av dei mange fuglane som var på øya. 

Seint i 1950-åra dreiv amerikanske forskarar undersøkingar på øya. Mellom 1959 og 1962 vart mange av vandrealbatrossane på øya merka, noko som gjorde at ein oppdaga kor langt desse fuglane faktisk dreg. Ein av fuglane vart funnen i Australia.

Øya har vore ein stasjon for antarktisk forsking sidan 1963, og i dag ligg ein biologisk forskingsstasjon for British Antarctic Survey (BAS) ved Jordan Cove, med fire biologar. Hovudfokuset er økologi og bestanden av sjøfuglar og selar på øya.  

DÅ argentinarane okkuperte Sør-Georgia i 1982 var det 15 britar andre stader i øygruppa som argentinarane ikkje kom til. Dei argentinske tapa i Grytviken hindra Argentina frå å ta resten av øya og basen på Birdøya og andre feltleirar vart verande under britisk kontroll. 

Øya har i dag status som Site of Special Scientific Interest, så det er ikkje lov å gå i land her utan løyve. 

Toppen av øya, Roché Peak, er kalla opp etter engelskmannen Anthony de la Roché som oppdaga Sør-Georgia i 1675.

Dyreliv
På øya finn ein
 65 000 antarktiske pelsselar (kring 1 for kvar 6 m² av øya)
 50 000 gulltoppingvinar
 15 000 par svartbrynalbatross
 12 000 par gråhovudalbatross
 1000 par vandrealbatross
 500 par sørkjempepetrellar (10% av bestanden i heile Sør-Georgia)

I tillegg finst det fleire hundretusen andre fuglar, inkludert bøylepingvin, sørgeorgiaspissand og sørgeorgiapiplerke. Av 31 hekkande artar på Sør-Georgia finn ein 27 her på Birdøya. 

Øya er fri for rotter, i motsetnad til hovudøya i Sør-Georgia.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar nord for 60 °S
 SCAR

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bird Island, South Georgia» frå ,  den 10. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Stonehouse, B (ed.) Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans (2002, ISBN 0-471-98665-8)

Bakgrunnsstoff
BAS Bird Island page
Map

Øyar i Sør-Georgia