alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
DS «Konigsberg»

DS «Konigsberg» (kallesignal JQBM) var eit dampskip bygt i 1902 som lasteskip for Vestlandske Lloyd i Bergen. 

I februar 1908 vart det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og i 1911 ombyg og omdøypt DS «Corvus».

Historie
Skipet vart bygd ved Fredrikstad mekaniske verksted og levert i mai 1902. 

I februar 1908 vart et det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab. Skipet vart forlenga med tre meter i desember 1911 og vart samstundes omdøypt til «Corvus». 

I 1917 vart skipet rekvirert av Shipping Controller i Storbritannia, og under deira kontroll grunnstøytte skipet 22. mars 1918 på Stag Rocks ved Lizard på reise mellom Swansea og Rouen med kol.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 534 bruttoregistertonn og 302 nettoregistertonn og lasteevna var 750 dødvekttonn. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av FMV. Oppgjeven yting var 300 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 8 knop. 
Etter ombygginga i 1911 var tonnasjen 570 brt og 326 nrt.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder
 

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Fredrikstad mekaniske verksted
Skip frå 1902
Forlis i 1918
Forlis i Nordsjøen
Finnkongkeila

Finnkongkeila var eit fiskevær i Gamvik kommune i Finnmark.

Fiskeværet låg på den austre delen av Nordkinnhalvøya ved innløpet av Tanafjorden, og vart forlate i 1944 under tvangsevakueringa av Finnmark og like etter brent ned av nazistane, som ein del av den brende jords taktikk.

Busetjinga var den einaste i Finnmark som ikkje vart gjenoppbygd etter krigen, delvis grunna rasfare.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Finnkongkeila» frå ,  den 26. desember 2019.  

Gamvik kommune
Fiskevær i Troms og Finnmark
Tidlegare busetnader i Troms og Finnmark
Sørelva i Berlevåg

Sørelva (nordsamisk: Mádjejohka, historisk Maddjejåkka) er ei elv i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Vassdraget har utspring som Ávgajohka aust på Slipsteinfjellet, og renn mot nord og ned i Sørdalen, der det snur mot vest og lauper saman med det vesle bekkenet som utgjer øvre del av sjølve Sørelva. Elva held fram vestover i eit stille løp til munninga inst i Gulgofjorden, like sør for munninga til Trollfjordelva. Sørelva, inkludert Ávgajohka, er 11,8 kilometer lang.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Sørelva (Berlevåg)» frå ,  den 26. desember 2019.  
 

Elvar i Berlevåg
Storelva i Berlevåg

Storelva (òg kalla Stordalselva, nordsamisk: Rákkojohka, historisk òg skrive Raggujåkka) er ei elv i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho har utspring vest for Rákkočohkka, lengst sørvest på fjellvidda Rákkočearru, og renn mot nord gjennom Storelvdalen til munninga i Revnesbukta, like austom tettstaden Berlevåg. Elva er 25,5 kilometer lang med nedbørsfelt på 149,3 kvadratkilometer.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Storelva (Berlevåg)» frå ,  den 26. desember 2019.  
 

Elvar i Berlevåg
Rákkočearru

Rákkočearru (nordsamisk, norsk namneform (ikkje offisiell, men ofte brukt): Raggovidda) er ei fjellvidde i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho ligg nord på Varangerhalvøya, mellom Storelvdalen og Veddalen i vest og Risfjorddalen i aust. I nord går vidda over i Løkvikdalsfjellet, medan ho i sør stoppar ved Langdalen. Rákkočearru har ei rekkje toppunkt. Det høgaste er Rákkočohkka heilt i sør, med 474 meter over havet.

Nord på Rákkočearru ligg Raggovidda vindpark, som vart sett i drift i 2014.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Rákkočearru» frå ,  den 26. desember 2019.  
 

Platå i Noreg
Fjell under 1000 meter
Fjell i Berlevåg
Baikačearru

Baikačearru er eit fjell i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Det ligg nord for Gulgofjorden, og har ei høgd på 430 meter over havet. Toppen av fjellet er eit breitt platå med særs lite vegetasjon.

Namn 
Baikačearru er eit nordsamisk samansett ord og kan på norsk omsetjast til noko som «møkkavidde». Truleg fekk det namnet sitt etter det skrinne landskapet som det ligg på.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Baikačearru» frå ,  den 26. desember 2019.  
 

Fjell i Berlevåg
Fjell i Tana
Svenska skidspelen 1977

Svenska skidspelen 1977 vart avvikla i Falun dagane 3.-6. mars 1977.

Menn

30 km 

Dato: 4. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 5. mars

Kombinert 

Dato: 3.-4. mars

Hopprenn i normal bakke 

Dato: 5. mars

Hopprenn i stor bakke 

Dato: 6. mars

Kvinner

10 km 

Dato: 4. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 5. mars

Kjelder
Sportsboken 77-78. Dreyerbok Stavanger. 1977.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1977
DS «Hercules»

DS «Hercules» (kallesignal MFPG) var eit dampskip bygt i 1909 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).

Historie
«Hercules» vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted og vart levert til BDS i april 1909 for ein pris på 346 000 kroner. 

I 1917 vart skipet rekvirert av britane under Shipping Controller og i fart for britane vart skipet den 30. desember 1917 torpedert av den tyske ubåten «UB 21», tre nautiske mil nordaust for Whitby i England. 12 personar ombord omkom.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 295 bruttoregistertonn og 796 nettoregistertonn og lasteevna var 1 708 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 301 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av BMV. Oppgjeven yting var 874 iHk (indikerte hestekrefter) og 159 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 12 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder
 

Norske dampskip
Norske passasjerskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1909
Krigsforlis i 1917
Forlis i Nordsjøen
Forlis i Storbritannia
Skip søkkte av tyske ubåtar i første verdskrigen
Flodskarv

Flodskarv (Phalacrocorax brasilianus) er ein liten til mellomstor medlem av skarvfamilien med utbreiing i neotropisk Amerika. Han er meir vanleg i innland enn langs kystar i utbreiingsområdet sitt.

Skildring 
Flodskarven med kroppslengd på 58-73 centimeter er ein liten skarv samanlikna med til dømes minste vanlege arten i Europa, toppskarv. Vaksne, modne flodskarvar har svart fjørdrakt. Drakta kan ha blåskjær, kvite fjørtufsar kan være synlege bak øyra og det kan vere små kvite strek rundt auga og på halsen. Eit kvitt, tynnt trådforma felt omkrinsar den gule strupeflekken langs randen av undernebbet og opp mot auget. Irisen er grøn til blå. Nebbet er grått, relativt kraftigare og kortare enn hos toppskarv. Beina er svarte, halen er relativt lang. Utanfor hekketida kan drakta vere meir kjedeleg brunsvart utan kvite teikningar, unge fuglar er òg meir brunlege. Kjønna er like. Lydytringar frå flodskarvar er sjeldne, men låge gryntelydar kan høyrast i hekketida.

Utbreiingsområdet er generelt frå sørlege Texas, sentrale og sørlege Mexico, nordvestlege Karibia inkludert Cuba og sørover gjennom Mellom-Amerika og over det meste av Sør-Amerika der det finst passande habitat med ferskvatn. Ein finn flodskarvane nær sagt overalt ved ferskvatn, brakkhaldig vatn eller ved saltvatn, men alltid i nærleiken av land langs kystar, elver, elvemunningar og innsjøar. Dei kan leve i sjøar på 4000 moh. stundom heilt opp til 5000 moh. i Andes.

Flodskarven er ein typisk fiskeetande art og den einaste skarven ein kjenner som er i stand til å stupdukke frå låg høgd. Mest vanleg beitar han ved å dukke og jakte fisk under vatn, oftast einslege, i par eller små grupper, men dei kan òg beite i samarbeidande grupper. Gruppene kan sjåast i strekformasjon eller v-formasjon i elver med skogkledde breidder. 

Denne arten hekkar i store koloniar, koloniane kan huse opptil 1000 skarvepar og dei kan blande seg med andre kolonirugarar.

Den globale populasjonen er estimert til ca. 2 millionar individ og er trudd å vere aukande (2007). Arten er derfor klassifisert som livskraftig, LC, av IUCN.

Kjelder  
 Orta, J., Christie, D.A., Jutglar, F. & Kirwan, G.M. (2019) Neotropic Cormorant (Phalacrocorax brasilianus) I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 28. desember 2019
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Bilete av flodskarv, fotograf: Paul Bertner
Fuglar i den neotropiske regionen
skarvfamilien
Svenska skidspelen 1978

Svenska skidspelen 1978 vart avvikla i Falun dagane 3.-5. mars 1978.

Menn

30 km 

Dato: 5. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 4. mars

Kombinert 

Dato: 3.-4. mars

Hopprenn i normal bakke 

Dato: 3. mars

Hopprenn i stor bakke 

Dato: 5. mars

Kvinner

10 km 

Dato: 5. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 4. mars

Kjelder
Sportsboken 78-79. Dreyer Bok Stavanger. 1978.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1978
Mats Sundin

Mats Johan Sundin () er ein svensk tidlegare ishockeyspelar frå Stockholm. Han vart verdsmeister med Sverige i 1991, 1992 og 1998, samt olympisk meister i 2006.
Høgrevengen Sundin spelte på Djurgårdens IF i 1989/90 og vart svensk meister med Stockholms-laget. Der etter var han frå 1990 aktiv i National Hockey League i Nord-Amerika i nitten år fram til han la opp i 2009. Sundin gjorde teneste 1990-94 i Quebec Nordiques, 1994-2008 i Toronto Maple Leafs, før han avslutta med ein sesong i Vancouver Canucks. Gjennom 1346 NHL-kampar sanka han 1349 poeng.

Sundin spelte VM-finale for Sverige i 1990, 1991, 1992, 1998 og 2003. Tre av finalane enda med svensk triumf, mot Canada i 1991 og mot Finland i 1992 og 1998. Alle desse åra kom Sundin med på All Star Team, det gjorde han også under Vinter-OL 2002, ei turnering der Sverige enda utanfor medaljeplass. I 2006 vann Sverige og Sundin OL-finalen mot Finland med 3 mål mot 2.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mats Sundin» frå ,  den 28. desember 2019.  
 

Svenske ishockeyspelarar
Olympiske meistrar for Sverige
DS «Castor» (1909)

DS «Castor» (kallesignal MFNV) var eit dampskip bygt i 1909 som passasjer- og lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).

Historie
Skipet vart bygd ved Fevigs Jernskibsbyggeri i Grimstad og kosta 309 758 kr då det vart levert i juni 1909. Skipet gjekk i godsruta til Hamburg. 10. januar 1915 var skipet på veg frå Stavanger til Hamburg då det kom inn i eit minefelt ved Lister Tief nær Helgoland. Skipet gjekk på ei mine og éin fyrbøtar omkom. Besetninga vart berga av den tyske jagaren V 28. Skipet dreiv så på ei anna mine og sokk. Dette var det første krigsforliset for Bergenske.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 313 bruttoregistertonn og 788 nettoregistertonn og lasteevna var 1 678 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 261 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Richardsons, Westgarth & Co i Middlesborough. Oppgjeven yting var 850 iHk (indikerte hestekrefter) og 153 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 11 knop.

I 1909 var det rom til 20 passasjerar på 1. plass (1. klasse) og 16 på 3. plass. I 1912 var det 10 eller 16 passasjerar på 1. plass og 16 på 3. plass.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske passasjerskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Fevigs Jernskibsbyggeri
Skip frå 1909
Krigsforlis i 1915
Forlis i Nordsjøen
Forlis i Tyskland
Skip søkkte av miner
Aga-lys

Aga-lys er belysning ved hjelp av acetylen (), produsert av den svenske gassprodusenten AGA AB. Acetylen vert fylt på stålflasker som inneheld aceton og ein porøs masse, Aga-masse, som består av mellom anna karbon, sement, asbest og kiselgur. Føremålet med massen er å dele volumet til flaska inn i mange små volum, sørgje for jamn fordeling av aceton og hindre, eller eventuelt stogge, ei acetylenspalting. På ei acetylenflaske vil acetylenet liggje laust i acetonet, og ei 40 liter stor gassflaske inneheld kring 7000 liter gass ved 15 °C og trykk 18 bar.

Aga-lyset vart utvikla av den svenske fysikaren og oppfinnaren Gustaf Dalén. Det vart mykje nytta, mellom anna som fyrlys. Aga-fyr og Aga-lanterner fanst i mange storleikar og variantar, og var basert på fleire av patenta til Dalén, mellom anna solventil og klippapparat. I Noreg er gass i fyrlysa no erstatta med elektrisk straum. Det siste Aga-lyset i fyrtenesta vart skifta ut i 1997.

Kjelder
 

fyr
Lampar
DS «Titan» (1909)

DS «Titan» (kallesignal MFVD - LFBY) var ein dampdriven slepebåt bygt i 1909 for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) for bruk på Bergen hamn.

Historie
Slepebåten vart levert frå Bergen Mekaniske Verksted i desember 1909 for 30 269 kroner og var i flåten til BDS i Bergen heilt fram til 1958. I september dette året vart båten omdøypt «Musca» og i november vart han selt til Brødrene Anda i Stavanger. Han fekk då namnet «Jadarholm» og vart nytta i samband med opphogging av andre båtar. I 1961 vart båten selt til Abraham Bjellebø i Fjelberg og i 1963 sletta frå skipsregistret.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 41 bruttoregistertonn og 17 nettoregistertonn. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tosylindra compound dampmaskin, levert av BMV. Oppgjeven yting var 110 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 9 knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske taubåtar
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1909
Skip sluttsegla i 1963
DS «Arcturus» (1910)

DS «Arcturus» (kallesignal MGJF - LCHH) var eit dampskip bygt i 1910 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).

Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta 283 507 kr då det vart levert i desember 1910.  Skipet gjekk i rute Trondheim-Vestlandet-London.  

Kl 0945 den 1. desember 1939 vart skipet torpedert og senka av den tyske ubåten «U 31» med kapteinløytnant Johannes Habekost. Skipet var då på veg frå London til Stavanger med kol. Torpedoen trefte akter på babord side og skipet byrja å søkkje med ein gong. To av livbåtane vart øydelagde, men to flåtar kom klar, medan skipet sokk på to minutt. Ni av mannskapet klarte ikkje å nå flåtane og omkom. Åtte andre kom seg på dei to flåtane og batt dei saman. Morgonen etter vart dei oppdaga av eit britisk fly, som sende eit dansk fartøy (D/S «Ivar») til posisjonen deira og berga dei til Fredrikshavn i Danmark.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 277 bruttoregistertonn og 757 nettoregistertonn og lasteevna var 1 850 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 323 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av BMV. Oppgjeven yting var 630 iHk (indikerte hestekrefter) og 145 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 13 knop.

I 1930 vart det sett inn straumlinjeror. I 1932 vart mastene avkutta for å setje inn manchesterbru og i 1933 fekk båten radio. Ein ny radio og eit peileapparat vart sett inn i 1938.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1910
Krigsforlis i 1939
Forlis i Nordsjøen
Skip søkkte av tyske ubåtar i andre verdskrigen
Store Molvik

Store Molvik er ei fråflytta bygd i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho ligg ved Molvikbukta på austsida av Tanafjorden i eit dalsøkk, rundt 20 kilometer sørvest for Berlevåg sentrum. Busetnaden, som no vert brukt til fritidsbustader, ligg på ein stor strandvoll mellom Molvikvatnet og sjøen. Lengre opp i dalen ligg eit hyttefelt. 

Ein kommunal grusveg frå Berlevåg er open i sommarhalvåret, og om vinteren er det ei godkjend snøscooterløype langs vegen.

I området rundt finst det ei rekkje gamle strandlinjer som følgje av landhevinga etter siste istid.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Store Molvik» frå ,  den 28. desember 2019.

Bakgrunnsstoff

Utsikt over Store Molvik i Tanafjorden, Berlevåg, Finnmark  ved Borealfoto.com

Geografi i Berlevåg
Tidlegare busetnader i Troms og Finnmark
Molvikelva i Berlevåg

Molvikelva (nordsamisk Stuorrajohka, i øvre løp Skierrevárjohka) er ei elv i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho har utspringet sitt på nordaustsida av fjellet Baikačearru. Elva renn først mot nord, men vest for Sløketoppen snur ho mot vest-sørvest og renn ned Molvikdalen. Elva munnar ut i Tanafjorden ved Store Molvik og er 14,8 kilometer lang.

Vassdraget er utan noka fast busetjing, men det er eit hyttefelt i Molvikdalen. Ein kommunal grusveg til mellom Berlevåg og Store Molvik går langs nedre del av elva.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Molvikelva (Berlevåg)» frå ,  den 28. desember 2019.  
 

Elvar i Berlevåg
Lille-Molvik

Lille-Molvik (nordsamisk Goškesvággi) er ei fråflytta grend i Tana kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Ho ligg på austsida av Tanafjorden, rundt 11 kilometer nord for munninga av Tanaelva.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Lille-Molvik» frå ,  den 28. desember 2019.  
 

Geografi i Tana
Tidlegare busetnader i Troms og Finnmark
DS «Luna» (1911)

DS «Luna» (kallesignal MGRD - LEJU) var eit dampskip bygt i 1911 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).

Historie
Skipet vart bygd ved Laxevaag Maskin & Jernskibsbyggeri, Bergen og kosta 239 864 kr då det vart levert i juni 1911.

14. august 1917 vart skipet torpedert av ubåten «UC 63», kring 27 km nord for Humber. Ho var då på veg frå Trondheim til London med ei tømmerlast. Etter ein eksplosjon gjekk mannskapet av skipet. Messejenta vart drepen og to av mannskapet skadd. Skipet sokk ikkje, men flaut på trelasta, så mannskapet gjekk ombord i skipet att og det vart taua til Grimsby av ein taubåt. Skipet vart så rekvirert av britane og lagt under Shipping Controller i London. Det vart frakta til Hull og reparert der, før W. Coupland & Co Ltd. tok over drifta. I 1919 fekk BDS skipet sitt attende.  

Skipet vart torpedert i andre verdskrigen òg, og denne gongen sokk det og forsvann for godt. Kl. 1947, 31. desember 1939 vart det råka av ein torpedo frå den tyske ubåten «U 32» kommandert av fregattkaptein Paul Büchel i posisjon 58.40' N og 03.20' E på reise frå London til Bergen. Det sokk langsamt akter. Det norske skipet var på denne tida nøytralt. Tyskarane rapporterte at dei ikkje såg nasjonalitetsmerka i mørkret. Besetninga kom seg i livbåtane og vart berga av DS «Colombia» av Haugesund og teken til Kopervik.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 959 brt, 552 nrt og lasteevna var 1400 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1752 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Laxevaag Maskin & Jernskibsbyggeri. Oppgjeven yting var 685 iHk (indikerte hestekrefter) og 165 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

I 1931 fekk skipet straumlinjeror og i 1937 vart det sett inn banjerdekk for kystfart. Skipet fekk radio og peileapparat i 1939.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Laxevaags Maskin- & Jernskibsbyggeri
Skip frå 1911
Krigsforlis i 1939
Krigsforlis i 1917
Forlis i Nordsjøen
Skip søkkte av tyske ubåtar i andre verdskrigen
DS «Ursa» (1911)

DS «Ursa» (kallesignal MGRC - LFET) var eit dampskip bygt i 1911 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).

Historie
Skipet vart bygd ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta 239 741 kr då det vart levert i juni 1911.

I 1917, under første verdskrigen, vart skipet rekvirert av Shipping Controller i Storbritannia og Temple, Thomson & Clark tok over som operatør. Det vart levert attende til BDS i 1919. 

I 1940 vart det sett inn kjølerom i stor- og akterrom, men alt same året braut det ut brann i storrommet medan skipet var i København. Skipet vart reparert i Helsingør. 

I november 1948 vart skipet selt til Ole T. Flakke i Kristiansund og fekk namnet «Rensvik». Skipet vart selt vidare til Willy Burns i Leer i Vest-Tysklan i mars 1957 og fekk då namnet «Leerort». I 1960 vart skipet selt til Belgia for opphogging.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 945 brt, 635 nrt og lasteevna var 1430 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1751 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Bergen Mekaniske Verksted. Oppgjeven yting var 552 iHk (indikerte hestekrefter) og 106 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

I 1930 fekk skipet straumlinjeror og i 1939 vart det sett inn radio og peileapparat.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Norske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
Skip frå 1911
Skip sluttsegla i 1960
Svenska skidspelen 1979

Svenska skidspelen 1979 vart avvikla i Falun dagane 23.-25. februar 1979.

Menn

30 km 

Dato: 24. februar

4 x 10 km stafett 

Dato: 25. februar

Kombinert 

Dato: 23.-24. februar

Hopprenn i normalbakke 

Dato: 24. februar

Hopprenn i stor bakke 

Dato: 25. februar

Kvinner

10 km 

Dato: 25. februar

4 x 5 km stafett 

Dato: 23. februar

Kjelder
Sportsboken 79-80. Dreyer Bok Stavanger. 1979.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1979
DS «Draco» (1900)

DS «Senator Kruger» (kallesignal MDRP) var eit dampskip bygt i 1900 som lasteskip for Carl Tiede i Wismar i Tyskland.

Historie
Skipet vart bygt ved Schömer & Jensen i Tønning i Slesvig i Tyskland og levert i 1900.

I 1907 hamna skipet hos norske eigarar då det vart kjøpt av Lauritz Kloster og selskapet D/S Smaragd. Skipet fekk då namnet «Smaragd». I juli 1911 vart skipet kjøpt av Det  Bergenske Dampskibsselskab (BDS), som gav det namnet «Draco». Her segla det dei neste tjue åra før det vart selt til Adolf Andersen i Bergen i januar 1930, som gav det namnet «Benedicte». I november 1932 vart det selt på tvangsauksjon til G.J. Steffensens Rederi A/S og nok ein gong fekk det nytt namn, denne gongen «Dusken». På reise mellom Danzig og Gent kantra skipet og sokk i Neufahrwasser den 15. september 1934. 11. oktober same året vart vraket kondemnert og seld for opphogging i Gdynia.

Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 429 brt, 239 nrt og lasteevna var 600 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 685 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tosylindra compound dampmaskin, levert av Schömer & Jensen. Oppgjeven yting var 210 iHk (indikerte hestekrefter) og 58 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 8 knop knop.

Sjå òg
Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

Kjelder

Norske dampskip
Tyske dampskip
Norske lasteskip
Tyske lasteskip
BDS-eigde fartøy
Skip bygde i Tyskland
Skip frå 1900
Forlis i 1934
Forlis i Austersjøen
Forlis i Polen
Fingerdyr

Fingerdyr (Daubentonia madagascariensis) er ein nattaktiv halvape og einaste art i fingerdyrfamilien. Han er kring like stor som ein katt.

Fingerdyret har lange fingrar, særleg langfingeren. Til skilnad frå andre halvapar har fingerdyret skarpe og kloliknande negler på fingrar og tær, unnateke på stotåa som har ein brei nagl. Øyro er store og nakne, og halen er lang og buska. Vaksne individ har to meiselforma framtenner i kvar kjeve som veks ut etter kvart som dei vert slitne ned.

Fingerdyret lever i bambusskogane på Madagaskar, der dei et insekt, larvar og mergen i sukker- og bambusrøryr. Det gneg ei opning med dei kvasse framtennene og trekk måltidet sitt ut med langfingeren. Fingerdyret nyttar òg langfingeren sin til å banka på tregreiner slik at det kan høyra om det er insektgangar i greinene.

Kjelder 

Primatar
Duk

Duk er eit stykke tøy eller liknande ein kan bruka til dekke, særleg på eit bord (bordduk). Dukar kan vera til pynt eller vern av flata dei ligg på. Dei kan ha mange ulike storleikar og utformingar, som firkanta eller runde, små som ein løpar eller store nok til å dekka heile bordet og henga ned på sidene av det. Mange dukar er fint utforma, anten ved å vera laga av eit dekorativt stoff som damask eller ved påført pynt som broderi.

Sjå òg
Altarduk
Teppe

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Borddug» frå ,  den 29. desember 2019.

Bakgrunnsstoff

Dekketøy
Tekstilar