alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Leonid Volosjin

Leonid Anatoljevitsj Volosjin () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krasnodar, som fram til 1991 tevla for Sovjetunionen. Han deltok både i tresteghopp og lengdehopp. Volosjin vart europameister i tresteghopp i 1990 og tok VM-sølv i same øvinga både i 1991 og 1993. Hans personlege rekord i tresteghopp lyder på 17,75 meter.

Aktiv
Volosjin sitt gjennombrot kom då han under OL 1988 i Seoul vart nummer åtte i lengdehopp. Ved EM 1990 i Split deltok han i tresteg og vann gullmedaljen med eit hopp på 17,74 meter. I 1991 gjorde han sitt livs lengste tresteghopp, 17,75 meter, under verdsmeisterskapen i Tokyo. Han tok då sølvmedaljen i VM, gullet gjekk til Kenny Harrison frå USA som overgjekk Volosjin med tre centimeter.

Under sommar-OL 1992 i Barcelona kom Volosjin på fjerdeplassen i trestegtevlinga. Med 17,32 m mangla han fire centimeter på Frank Rutherford og bronsemedaljen. Året etter var det klart for VM 1993 i Stuttgar. Her tok Volosjin som to år tidlegare ein sølvmedalje, lengstehoppet mælte 17,65 m, noko som var 21 cm kortare enn vinnarhoppet til Mike Conley frå USA.

I sin siste internasjonale meisterskap, innandørs-EM 1994, vann Volosjin gullmedalje.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 8 i lengdehopp – 7,89 m
EM 1990 i Split: Gullmedalje i tresteghopp – 17,74 m, framom Hristo Markov (17,43 m)
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,75 m, bakom Kenny Harrison (17,78 m) 
OL 1992 i Barcelona:  Nr 4 i tresteghopp – 17,32 m
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,65 m, bakom Mike Conley (17,86 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leonid Anatoljewitsch Woloschin» frå ,  den 8. september 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Russiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske tresteghopparar
Russiske tresteghopparar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Silent Portraits

Silent Portraits var eit avgrensa album frå 1984 av den greske musikaren Vangelis. Det bestod av musikk laga for ei fotoutstilling av den italienske fotografen Gian Paolo Barbieri og musikken var inspirert av portretta.  

Musikken vart gjeven ut i samband med ei fotobok av Barbierei. Plata som følgde boka vart berre trykt i 600 eksemplar. Boka hadde undertittelen «Polaroid from Seychelles», sidan det er innbyggjarar frå Seychellane som er fotograferte av Barbieri. Forordet i boka er skriven av Frédéric Rossif, ein fransk dokumentarfilmskapar, som Vangelis skreiv mykje musikk for i 1970- og 1980-åra. 

Plata består berre av to spor, utan namn, ei på kvar plateside. Det første sporet er eit langsamt, elektrisk pianostykke. Det andre sporet er eit rytmisk stykke på 11 minuttar, som byggjer seg opp kring elektronisk perkusjon og etter kvart eit synthlag.

Innhald

Kjelder
 Vangelis Movements

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1984
Polydor Records-album
Soil Festivities

Soil Festivities er eit studioalbum frå 1984 av den greske musikaren Vangelis.

Oversyn
Dette albumet frå 1984 var det første i det som høyrer til ein laust basert trilogi av 80-talsalbuma til Vangelis, i lag med Invisible Connections og Mask, begge frå 1985. 

Inspirasjonen til musikken kom frå livsprosessane som finn stad på jorda: «Eg arbeider som ei bru mellom naturen og det som kjem gjennom fingrane mine» sa Vangelis til Jereme Jones i magasinet People.

Eg skriv hovudsakleg musikk for meg sjølv, sjølv om et er flott at folk går ut og kjøper platene. Det nye albumet mitt, Soil Festivities, vart laga fordi eg ønskte å lage musikk, ikkje selje millionar av album. Eg trur ikkje det er mogeleg å garantere kommersiell suksess for eit album likevel, for ingen veit kva som er kommersielt og kva som ikkje er det. Sjølv om eg prøvde så hardt eg kunne å lage musikk som var tilgjengeleg for alle, er det ikkje sikkert det ville garantere kommersiell suksess.

Innhald

Medverkande
Lydteknikar : Jess Sutcliffe
Plateomslag: Vangelis, Alwyn Clayden

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Soil Festivities» frå ,  den 8. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 'Vangelis Movements'
 'Vangelis Collector'
 'Vangelis Collector' DiscKiosk-versjonen
 'Elsewhere'
 Melding på 'Ground and Sky'
 'ProgArchives'-melding -  
 'Keyboard Magazine'-intervju 
 'BluePoint'-intervju 

Vangelis-album
Polydor Records-album
Musikkalbum frå 1984
Schak Bull

Schak August Steenberg Bull (), fødd og avliden i Bergen, var ein av dei viktigaste norske arkitektane i Noreg på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet. Han kom til å setje eit sterkt preg på Bergen med dei mange sentrale bygningane han teikna i denne byen, mellom anna det fyrste krematoriet i Noreg, på Møllendal søraust for sentrum av Bergen. Men mange av dei bygningane han hadde teikna i sentrumsområdet gjekk tapt i den store Bergensbrannen i 1916.

Schak Bull har òg sett spor etter seg ved å vere den fyrste leiaren av Bergens Likbrendingsforening, den fyrste foreininga i ei rørsle som hadde som mål å gjere kremasjon lovleg i Noreg.
 
Schak Bull var bror til statsråd Edvard Hagerup Bull, nevø av fiolinisten Ole Bull og søskenbarn til komponisten Edvard Grieg.

Utdanning
Schak Bull vart utdanna ved bygningsavdelinga på Eidgenössische Technische Hochschule Zürich (den polytekniske høgskulen) i Zürich i åra 1875-79, under professorane Georg Lasius, Julius Stadler og Ernst Georg Gladbach. Han vitja verdsutstillinga i Paris i 1878, og gjorde studiereiser til Tyskland i 1889 og 1898, og i 1900 til England, Frankrike, Sveits og Austerrike-Ungarn.

Bakgrunnsstoff

Norske arkitektar
Folk frå Bergen
Arkitektar frå 1800-talet
Arkitektar frå 1900-talet
Mask av Vangelis

Mask (stundom kalla The Mask) er eit studioalbum frå 1985 av den greske artisten Vangelis. Det var det siste albumet han produserte medan han budde i London, og det siste han produserte for Polydor. Albumet har ei noko mørk stemning og er spelt inn i klassisk stil, sjølv om det har element av etnisk musikk. Det nådde 69. plassen på den britiske albumlista.

Innhald

Instrumentering
Vangelis spelar alle instrument sjølv, hovudsakleg synthesizer. Det er kor på alle spora, inkludert ein mannleg solostemme på det fjerde sporet, men ingen er identifisert på plateomslaget. Koret syng tilsynelatande tilfeldige stavingar, etter kva klangfarge dei gjev, som i dei andre korverka til Vangelis. På liknande vis syng den mannlege tenorvokalen på spor fire ein tekst av eit oppdikta språk som liknar på latin. I seinare intervju har han fortalt at koret truleg er English Chamber Choir og at den mannlege vokalisten er Guy Protheroe. Koret song òg på Heaven and Hell (1975).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mask (Vangelis album)» frå ,  den 8. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1985
Vangelis-album
Polydor Records-album
Invisible Connections

Invisible Connections er eit album frå 1985 av den greske musikaren Vangelis.

Albumet skil seg frå det meste av arbeidet til Vangelis og har blitt samanlikna med minimalistisk eksperimentell musikk. Albumet er kanskje mest i slekt med den tidlegare utgjevinga Beaubourg, som er minst like eksperimentelt som Invisible Connections.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Invisible Connections» frå ,  den 8. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1985
Vangelis-album
Rapsodies

Rapsodies er eit album av den greske skodespelaren og songaren Irene Papas og den greske musikaren Vangelis som kom ut i 1986. Albumet består av musikk inspirert av bysantinske, eller gresk-ortodokse, påskesalmer og vart spelt inn i 1982 i London. Albumet var først berre tilgjengeleg i Hellas. 

Duoen hadde spelt inn eit tilsvarande album i 1978 kalla Odes.

Innhald

Medverkande
 Vangelis - alle instrument, produsent, arrangør
 Irene Papas - vokal

Kjelder
Vaneglis Movements

Irene Papas-album
Vangelis-album
Polydor Records-album
Musikkalbum frå 1986
Ich Hab' Keine Angst

Ich Hab' Keine Angst eller Moi, je n'ai pas peur er to musikkalbum av den italienske songaren Milva frå 1981. Albumet består av songar skrivne av Vangelis. Seks av songane var gjevne ut på tidlegare Vangelis- eller Aphrodite's Child-album, medan fem av songane var nyskrivne av Vangelis. Det vart gjeve ut to versjon av albumet, eitt sungen på tysk og eitt på fransk. Dei seks tidlegare utgjevne songane fekk ny tekst og nye titlar. 

Vangelis spelte truleg ikkje på albumet sjølv. Vangelis skreiv alle songane på eit framtidig album for Milva, Tra Due Sogni (italiensk) eller Geheimnisse (tysk) i 1986.

Innhald

Medverkande 
 Produsent: Klaus Eberg
 Lydteknikar: Tom Müller
 Arrangement: Natale Massara

Kjelder
 Vangelis Movements
 Albumet på discogs

Musikkalbum frå 1981
RCA Records-album
Milva-album
Geheimnisse

Geheimnisse eller Tra Due Sogni er eit musikkalbum av den italienske songaren Milva frå 1986. Albumet består av songar skrivne av Vangelis. Det vart gjeve ut to versjonar av albumet, eitt sungen på tysk og eitt på italiensk. 

Vangelis arrangerte og spelte på tre av songane. Vangelis skreiv òg songar for eit tidlegare album av Milva, Ich Hab' Keine Angst i 1981.

Innhald

Tra Due Sogni

Geheimnisse

Medverkande 
 Harry Baierl - klaverinstrument
 Werner Becker - klaverinstrument
 Peter Weihe - gitar
 Erland Krauser - gitar
 H. Romat - trompet
 Manfred Seeger - saksofon

Kjelder
 Vangelis Movements
 Albumet på discogs

Musikkalbum frå 1986
Polydor Records-album
Milva-album
The Velocity of Love

The Velocity of Love er eit musikkalbum av den italiensk-amerikanske musikaren Suzanne Ciani frå 1986. 

Vangelis spelar synthesizer på tre av songane.

Innhald

Medverkande 
 Suzanne Ciani - klaverinstrument
 Vangelis - synthesizer på spor 2, 4 og 5.

Kjelder
 Vangelis Movements
 Albumet på discogs

Musikkalbum frå 1986
RCA Records-album
Suzanne Ciani-album
Direct av Vangelis

Direct er eit studioalbum frå 1988 av den greske musikaren Vangelis. Vangelis flytta til eit nytt plateselskap, Arista og introduserte ei ny retning i musikken til Vangelis mot eit meir popformat. Etter Mask (1985) og Invisible Connections (1985) var det ein kort pause i arbeidet til Vangelis, då han flytta frå London til Hellas, og var involvert i teaterarbeid. 

I plateomslaget står det at Vangelis kalla albumet «Direct» for å syne korleis han komponerte musikk. Innspelingsprosessen gjekk føre seg slik at så mykje som mogeleg vart spelt inn samstundes, med få lydopptak oppå kvarandre. Denne prosessen vart i stor grad utført ved hjelp av eit spesiallaga midisystem designa for Vangelis av teknikarane Bill Marshall og Pete Kellock, i tillegg til den kommersielt tilgjengelege Zyklus MPS som òg var utvikla av Marshall og Kellock.

Albumet er nesten heilt instrumentalt, og det vert hovudsakleg nytta synthesizerar og trommemaskinar. Operavokalen på «Glorianna» vert sungen av den greske mezzo-sopranen Markella Hatziano. Den mannlege stemma på «Intergalactic Radio Station» er teknikaren Casey Young.

Albumet vart gjeve ut både på LP og CD, men to songar, «Dial Out» og «Intergalactic Radio Station», finst ikkje på LP-utgåva.

Innhald

Medverkande 
 Vangelis – arrangør, komponist, alle instrument, produsent
 Markella Hatziano - vokal på spor 6
 Casey Young - stemme på spor 12
 Nicos Despotidis – lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Direct (Vangelis album)» frå ,  den 8. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1988
Vangelis-album
Arista Records-album
Trojany

Trojany er ein landsby i Polen mellom Wołomin og Warszawa, nær Dąbrówka. Landsbyen ligg i Wołomin fylke i Masoviske voivodskap, og hadde i 2014 litt over 490 innbyggjarar. 

Landsbyar i Polen
Masoviske voivodskap
Interkulturalisme

Interkulturalisme viser til fremjinga av transkulturell dialog og utfordrar sjølvsegregerande tendensar mellom kulturar. Interkulturalismen inneber å gå over den meir passive multikulturalistiske aksepten for at forskjellege kulturar finst i samfunnet, og søkjer å fremje dialog og interaksjon mellom kulturar.

Bakgrunn
Interkulturalismen oppstod som eit svar til kritikk av samtidig multikulturalistisk politikk, som argument om at denne har mislyktest å oppnå inkludering av forskjellege kulturar i samfunnet. I staden har har legitimert at samfunnet er blitt delt opp i fråskilde grupper som har isolert seg sjølve og som har framdyrka særmerkene sine. Interkulturalisme er i staden meint å erkjenna både skilnader og likskapar mellom kulturar. Han skal redusere risikoen for å skape absolutt relativisme som finst i postmoderniteten og i multikulturalismen.

I sitt verk Cultivating Humanity skildrar filosofen Martha Nussbaum interkulturalismen som «erkjenninga av felles menneske behov blant kulturane og av dissonans og kritisk dialog blant kulturane» og at interkulturalistane «avviser kravet for identitetspolitikk som berre tillet  medlemmane av visse grupper å forstå omfatninga av desse gruppene».

Interkulturalismen har både tilhengjarar og motstandarar blant støttespelarar fro multikulturalismen. Gerald Delanty reknar interkulturalismen for å vere i stand til å inkludere multikulturalismen i seg sjølv.. Til motsats reknar Nussbaum multikulturalisme som distinkt frå multikulturalisme. Ho peikar på at fleire humanioraprofessorar har valt interkulturalismen framfor multikulturalismen fordi dei såg på multikulturalismen som «knytt til relativisme og identitetspolitikk».

Interkulturalisme i samfunnet
I 2005 vedtok SN-organisasjonen UNESCO Konvensjon om vern og promotering av diversitet og kulturelle uttrykk, som støtter interkulturalitet.

I Tyskland er alle universiteta påkravde å ha ei avdeling for interkulturell kompetanse i sosialarbeidsprogramma sine. Dette er stader der studentane kan kommunisere ope med og lytte på folk frå andre kulturelle bakgrunnar, få kjennskap til dei kulturelle bakgrunnane til visse kulturelle grupper og studera noverande stereotypar og fordommar knytt til ulike grupper.

Sjå òg 

 Interkulturell kommunikasjon
 Interkulturell kompetanse
 Interkulturalitet
 Fleirkulturell
 Kosmopolitanisme
 Kritikk av multikulturalisme
 Toleranse
 Transkulturasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Interculturalism» frå ,  den 9. september 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Open secularism, interculturalism, the fight against discrimination and guidelines for accommodation—Bouchard-Taylor Commission 
 Bouchard, Gerard et al, Interculturalism: a model for integration, in the Montreal Gazette March 2, 2011
 Bennett, Milton J. (1998) Basic Concepts of Intercultural Communication.  Intercultural Press, Boston, MA.
 Kohls, L. Robert; Knight, John M. (1994). Developing Intercultural Awareness. Intercultural Press, Boston, MA.
 Storti, Craig.  (1994).  Cross- Cultural Dialogues.  Intercultural Press, Boston, MA.

Sosialantropologi
Nasjonalisme
Néa Alikarnassós

Néa Alikarnassós (gresk Νέα Αλικαρνασσός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Néa Alikarnassós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Néa Alikarnassós 14 635 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 12 925 innbyggjarar.

Referansar 

Nea Alikarnassos
Nea Alikarnassos
Nea Alikarnassos
Palianí

Palianí (gresk Παλιανή) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Palianí inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Paliani
Paliani
Veneráto

Veneráto (gresk Βενεράτο) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Veneráto var hovudsete i den tidlegare kommunen Palianí, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Venerato
Themes av Vangelis

Themes er eit samlealbum frå 1989 av musikken til den greske musikaren Vangelis. Det inneheld songar som til då ikkje var gjevne ut andre stader, i tillegg til songar frå tidlegare studioalbum og filmmusikktema. 

Albumet var første gongen musikk frå filmen filmen Blade Runner, The Bounty og Missing vart gjeven ut. Av desse tre er det berre Blade Runner som har fått ei offisiell utgjeving som album. 

Albumet låg 13 veker inne på den britiske og sveitsiske albumlista, og nådde høvesvis 11. og 20. plass. Det nådde òg 25. plassen i Sverige og 46. plassen i Tyskland.

Innhald

«Memories of Green» frå See You Later vart nytta i filmane Blade Runner og Someone to Watch Over Me.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Themes (Vangelis album)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1989
Vangelis-album
Polydor Records-album
The City av Vangelis

The City er eit studioalbum frå 1990 av den greske musikaren Vangelis. Det vart visstnok produsert på eit hotellrom i Roma, der Vangelis budde medan han såg filminga av Roman Polanski-filmen Bitter Moon. Ein kan sjå albumet som eit konseptalbum der ein følgjer ein by frå morgon til kveld og den musikalske stemninga representerer forskjellige delar av døgnet. 

Vangelis varierer musikkstilen gjennom albumet frå jazz (2) og rock (3) til new age (5, 6).

Innhald

Instrument 
Vangelis spelar alle instrumenta sjølv, som synthesizerar og trommemaskinar. Stemmene er frå forskjellige artistar, mellom anna Roman Polanski og Emmanuelle Seigner.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The City (Vangelis album)» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1990
Vangelis-album
konseptalbum
Atlantic Records-album
The Best of Jon and Vangelis

The Best of Jon and Vangelis er eit samlealbum av Jon and Vangelis, eit samarbeid mellom frontmannen i Yes, Jon Anderson og den greske synthesizer-musikaren Vangelis. Det kom ut i 1984 på Polydor Records og inneheld songar frå dei første tre albuma deira: Short Stories, The Friends of Mr Cairo og Private Collection.

Det nådde 42. plassen på den britiske albumlista og låg ni veker inne på enne lista. Det var det siste albumet til duoen som gjekk inn på albumlista i Storbritannia.

Innhald

Medverkande 

 Jon Anderson - Vokal
 Vangelis - Arrangør, klaverinstrument, produsent
 Carol Kenyon - Korvokal
 Dick Morrisey - Fløyte, saksofon

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Best of Jon and Vangelis» frå ,  den 9. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Review on Allmusic.com

Samlealbum frå 1984
Jon & Vangelis-album
Polydor Records-album
Page of Life

Page of Life er det fjerde studioalbumet til Jon and Vangelis. Det vart spelt inn i 1986 i Aten og Roma, og gjeve ut i 1991 på Arista Records. Så langt er dette det siste studioalbumet deira i lag. Det var først ikkje tilgjengeleg i USA, men vart sidan gjeven ut på ny av Higher Octave med bonussporet «Change We Must», men mangla fire andre songar og hadde nokre andre skilnader.

Mottaking 
Allmusic-skribenten Jonathan Widran skildrar songane på Page of Life som «utrulege utstillingsmonter» for synginga til Anderson og instrumenteringa til Vangelis. Tekstane vert skildra som «skarpe samfunnskommentarar».

The Kitchener-Waterloo Record skildrar albumet som «gjennomgåande behageleg».

Sporliste

Amerikansk utgåve
Den alternative amerikanske utgåva kom ut i 1998, og er ikkje godkjend av Vangelis. Denne alternative versjonen er ganske annleis den originale: 

 Songen «Change We Must» er lagt til.
Songane «Jazzy Box», «Is It Love», «Be A Good Friend of Mine» og «Journey to Ixtlan» er ikkje med.
«Wisdom Chain» finst i ein lengre versjon som er nesten dobbelt så lang som den originale. 
Fleire andre spor har forskjellige miksar, særleg «Garden of Senses» og «Money».
Sporlista har anna rekkefølgje.

2013-utgåva
I 2013 gav Cherry Red Records ut ei remastra utgåve av Page of Life"», i tillegg til fem andre Vangelis-album. Det inneheld dei same songane som 1991-utgåva, med eitt bonusspor i tillegg, «Sing With Your Eyes».

 Medverkande 
 Jon Anderson - Vokal
 Vangelis - Klaverinstrument, synthesizerar, programmering

KjelderDenne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 9. september 2014.  oppgav desse kjeldene:''

Musikkalbum frå 1991
Jon & Vangelis-album
Polydor Records-album
Témenos

Témenos (gresk Τέμενος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Témenos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Temenos
Temenos
Profítis Ilías i Iráklio

Profítis Ilías (gresk Προφήτης Ηλίας, Profeten Elias) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Profítis Ilías var hovudsete i den tidlegare kommunen Témenos, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Profitis Ilias
Malevízi

Malevízi (gresk Μαλεβίζι) er ein kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Malevízi ligg vest for Iráklio og grensar i vest mot periferieininga Réthymno. I nord ligg Kretahavet.

Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Gázi
 Krousónas
 Týlisos
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Malevizi
Malevizi
1492: Conquest of Paradise av Vangelis

1492: Conquest of Paradise er eit filmmusikkalbum frå 1992 av den greske musikaren Vangelis. Filmen handlar om reisa Christopher Columbus gjorde til Amerika i 1492 og var regissert av Ridley Scott, som Vangelis tidlegare hadde skrive musikk for med Blade Runner, i 1982. Albumet og singelen «Conquest of Paradise» fekk eit nytt oppsving i 1995 av forskjellige årsaker og braut mange salsrekordar.

Mykje musikk som vart nytta i filmen finst ikkje på albumet, og fleire av spora på albumet er heller ikkje å høyre i filmen, eller er på albumet i ei anna form.

Innhald

Fleire stykke kan identifiserast i filmen, men det er klårt at Scott føretrekte «Hispañola» (spor 9) til å setje tonen for filmen, i staden for «Conquest of Paradise» (spor 2).

CD-utgåva vart gjeve ut med to forskjellige plateomslag. 

Det vart òg gjeve ut ein EP med fire spor. To av spora var ikkje med på albumet:

Instrument
Vangelis spelar i lag med fleire andre artistar på dette albumet, mellom anna to flamenco-gitaristar og vokalistar, fiolin, mandolin og fløyter. Som på fleire tidlegare album syng English Chamber Choir, dirigert av Guy Protheroe, korpartia.

Lydteknikk og koordinering vart gjort av den franske musikaren Frederick Rousseau (som òg er kjend for samarbeidet sitt med Jean Michel Jarre), som hadde vore studiopartnar med Vangelis sidan 1980-åra og fram til Alexander-albumet. 

Vangelis spelar alle synthesizerar. Somme rolegare, atmosfæriske stykke, som spor 3, 7, 11 og 12, er framført heilt aleine av Vangelis.

For den etniske musikken rådførte Vangelis seg med den franske spesialisten Xavier Belanger, som hadde gjort liknande for andre artistar, som Jean Michel Jarre.

Det vart filma eit klipp i Paris med Vangelis i hans Epsilon Studios, då korpartia vart spelt inn.

Tekst
Tre av songane på albumet inneheld tekst. På «Monastery of La Rabida» og «Deliverance» syng koret to latinske salmar («De Profundis» og «Dies Irae»). På «Conquest of Paradise» nytta Vangelis eit pseudo-latinsk språk.

Utgjeving

Både albumet og EPen selde dårleg då det kom ut i 1992, men fekk suksess tre år seinare i 1995. Den tyske boksaren Henry Maske tittelsporet «Conquest of Paradise» som introduksjonssong føre boksekampar. Då han vart verdsmeister for IBF fekk stykket merksemd verda over og det vart gjeve ut på singel.

Albumet klatra til topps i fleire land, som Austerrike, Nederland, Noreg, Sveits og Tyskland. Det selde til gull- eller platinaplate i ei rekkje land, mellom anna Tyskland.

Singelen «Conquest of Paradise» nådde òg toppen av salslistene i fleire land, mellom anna ti veker på toppen av den nederlandske singellista og i Tyskland, der han selde 1,5 millionar eksemplar, og åtte veker på toppen i Belgia og Sveits. I alt selde singelen over fire millionar eksemplar verda over.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1492: Conquest of Paradise (album)» frå ,  den 9. september 2014. 

Filmmusikkalbum frå 1992
Vangelis-album
Atlantic Records-album
Warner Music Group-album
Nummer-ein-album i Austerrike
Nummer-ein-album i Nederland
Nummer-ein-album i Sveits
Nummer-ein-album i Noreg