alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Elva Lora

Lora er ei elv i Lesja kommune og Skjåk kommune i Innlandet.

Ho er ei sideelv åt Lågen og renn i aust-nordaustleg retning til ho munnar ut i Lågen ved grenda Lora. Elva er  lang og har eit nedslagsfelt på . Middelvassføring ved munningen er . Lora er den sideelva som leverer klart mest vatn åt Lågen innan Lesja kommune og smeltevatn frå Lora er hovudkjelda åt flom i Lågen i Lesja. Før nedtappinga av Lesjavatna munna Lora ut i den vestlege delen av innsjøen.

Elva har utspring frå eit brevatn mellom Skarvedalseggen i nord og Lorhogget i sørvest, sentralt i Reinheimen nasjonalpark. Ho renn fyrst mot sør og fell nokså bratt ned mot sjølve Lordalen, der ho snur mot aust-nordaust. Vidare fell elva slakt og einsarta og mottek vatn frå mange små sideelver og -bekkar. Under om lag 1000 moh. er dalen skogkledd. Stort sett heile vassdraget over skoggrensa ligg innanfor Reinheimen nasjonalpark. Under skoggrensa omfattar Lordalen landskapsvernområde dalfører omtrent frå Ruste (780 moh.) og opp åt Nysetre (995 moh.)

Det går bilveg åt Nysetre som ligg akkurat ved skoggrensa. Men unntak av vegen og forbyggingsarbeida på dei siste par kilometra før munninga er elva og vassdraget hovudsakleg utan tekniske inngrep. Vassdraget vart verna mot kraftutbygging i Verneplan I for vassdrag i 1973.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på Lora frå  den 21. mars 2017. Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:

Elvar i Innlandet
Geografi i Lesja
Geografi i Skjåk
ALQ-144

ALQ-144, AN/ALQ-147, og AN/ALQ-157 er eit amerikansk mottiltak (jamming) mot infra-raudt styrde - eller heimande missil, som den russiske Igla- eller Strela-serien. Det mest brukte mottiltaket før denne jammeren kom på 1970-talet, var dei såkalla narrebluss. Dette var brennande gjenstandar som vart kasta ut frå flyet med ein flamme som likna den infraraude signaturen på flyet sin motor eller ekshaustutsleppet. Dette systemet fungerte på eit vis, men det kravde òg ei mengd slike narrebluss å halda seg over eit risikabelt område i lang tid.
ALQ-144-serien kunne skape konstant vern mot visse typar infraraudt heimande missil.

Elektronisk krigføring
Narrebluss

Narrebluss (engelsk decoy flare) er ei varmekjelde ein skyta ut frå fly, helikopter, båtar eller kjøretøy for å narre varmesøkjande missil vekk frå det eigentlege målet sitt. I militære miljø omtalar ein gjerne narrebluss som flare.

Narrebluss er idag saman med chaff den mest nytta forma for vern på militære fly og helikopter. Chaff er elektrisk leiande folie eller fiber som forstyrrar radarsystem. Andre motmiddel for vern ein nyttar mot varmesøkjande missil er rundstrålande jammarar og direktive jammarar.

Målet med eit narrebluss vil til vanleg vera å trekkje siktepunktet til missilet sin søkjar vekk frå målet, ideelt slik at målet kjem utanfor missilsøkjaren sitt synsfelt. Det kan òg nyttast i høvet med maskering for å få målet til å likne minst mogeleg på eit ekte mål, då i kombinasjon med andre narremiddel (narrebluss, røyk, chaff eller jammarar).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 SAAB: BOL Ensuring Mission success for F/A-18 Mit Bildern von pyrophoren Hitzewänden
 Ernst-Christian Koch: Pyrotechnic Countermeasures: II. Advanced Aerial Infrared Countermeasures, Propellants, Explosives, Pyrotechnics 31, No. 1 (PDF, 2006) Publikation zu spektral angepassten Wirkmassen

Militær villeiing
Våpensystem
Den Hirschsprungske Samling

Den Hirschsprungske Samling er eit kunstmuseum i København. Museet opna i 1911 og inneheld dansk kunst frå 1800-talet og byrjinga av 1900-talet. Det er særleg lagt vekt på dansk gullalderkunst frå 1800–1850, men òg Skagensmålarane og andre representantar for det moderne gjennombrotet er representerte. Kunstverka er stilt ut saman med interiører og møblar frå heimane til den enkelte kunstnar.

Samlinga vart skipa av tobakkfabrikant Heinrich Hirschsprung og kona Pauline, som donerte si private kunstsamling til den danske stat i 1902.

Museet stiller ut meir enn 700 kunstverk og alle dei store målarane frå den danske gullalderen er representerte, som C.W. Eckersberg, Christen Købke, Wilhelm Bendz, Wilhelm Marstrand, J. Th. Lundbye, Dankvart Dreyer og Martinus Rørbye med fleire.

Av Skagensmålarane og andre representanter for det moderne gjennombrot finst mellom anna
P.S. Krøyer, Michael og Anna Ancher og Theodor Philipsen i tillegg til fleire av kunstnarane frå Fyn.

Bygninga 
Bygninga til museet er teikna av den danske arkitekten H.B. Storck og stod ferdig i 1911. Den blei freda i 1995.

Kjelder 

<div class="references-small">
''Denne artikkelen bygger på «Den Hirschsprungske Samling» frå , den 21. mars 2017, revisjon 16403980

Kunstmuseum
Museum i Danmark
Byggverk i København
Museum skipa i 1911
1911 i Danmark
Freda bygg i Danmark
Lora stoppestad

Lora stoppestad er ein tidlegare stoppestad på Raumabanen, som ligg på Lora i Lesja kommune. Stoppestaden vart bygd samtidig som jarnbanestrekninga, mellom 1917 og 1921. Stasjonsbygninga var tegna av Norges Statsbaners arkitektkontor ved Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad.

I 1970 vart stoppestaden ubetjent. Frå 1988 vart han berre brukt som krysningsspor og i 1990 vart han heilt nedlagt

Kjelder
Denne artikkelen bygger på Lora stoppested frå  den 21. mars 2017. Wikipedia på bokmål oppgav denne kjelda:

Bakgrunnsstoff 

 Høgskulen i Volda om stoppestedet 
 Stasjonene langs Raumabanen på raumabanen.net 

Jarnbanestasjonar i Lesja
Jarnbanestasjonar på Raumabanen
Nedlagde jarnbanestasjonar i Noreg
Jarnbanestasjonar opna i 1921
1921 i Noreg
Nedleggingar i 1990
Gudmund Hoel
Bjarne Friis Baastad
Målsøking

Målsøking (engelsk homing) er ein prosess der eit fartøy, missil eller kjøretøy sjølv (automatisk) styrer mot eit mål som utstrålar ein identifiserbar signatur, til dømes lys, radiobølgjer eller lyd.

Infraraud målsøking - eit passivt styresystem som fører missilet mot ei kilde som utstrålar infraraudt lys
Radarmålsøking - eit styresystem som fører missilet mot ein spesiell radarsignatur - typisk luft-til-luft missil.
Målsøkande torpedo, - "fire and forget"-torpedoar som styrer mot ein spesiell akustisk signatur.

Kjelder
Kryptosystem

kryptosystem er eit sett av protokoller, prosedyrar, krypteringsalgoritmer og instruksjoner for å kode eller kryptere meldingar ved hjelp av kryptografi.

Generelt innheld eit kryptosystem ein kompleks samling kryptografiske einingar, mellom anna kryptografiske algoritmer, protokoller for slikt bruk, operasjonelle procsedyrer og eksterne elementer (dokumentasjon, materiale til opplæring av brukarar osv.), som til saman gjer det mogeleg å oppnå den tryggleiken som var meint frå designeren si side.

Motsett er opgåva med bryte ned eit kryptosystem ikkje begrensa til å bryte algoritmene som ligg under – ofte er det langt lettare å bryte ned sjølve systemet, til dømes gjennom brukaren sin manglande kjennskap til systemet. Det normale er òg at det er sjølve kryptosystemet som sviktar i praksis, ikkje algoritmene.  Ein basal kunnskap hjå brukaren om alle element i systemet er som regel det som manglar når det lukkast fienden å bryte ned systemet, slik at dekryptering kan foregå. 

Ein meir generell betydning av kryptosystem er som kortform for kryptografisk system, det vil seia kvart computersystem som brukar kryptografi. Dette omfattar mellom anna systemer til sikker 1E-post, inkludert metoder til bruk av digital signatur, kryptografiske hashfunksjonar, mm.

Moderne kryptosystem 

Eit moderne kryptosystem kombinerer typisk symmetrisk kryptering med asymmetrisk kryptering. I praksis er symmetrisk kryptering hurtigere enn asymmetrisk kryptering. Derfor kan denne framgangsmåten nyttast: 
 Alice vil sende informasjon (klarteksten) til Bob.
 Alice genererer ein tilfeldig krypteringsnøkkel, som kallast sesjonsnøkkelen (eng. session key).
 Alice krypterer klarteksten med tilfeldig krypteringsnøkkel og den symmetriske krypteringsalgoritmen.
 Alice krypterer den tilfeldige krypteringsnøkkel med Bob sin offentlige nøkkel og den asymmetriske krypteringsalgoritmen.
 Alice sender den krypterte klartekst (chifferteksten) og den krypterte nøkkel til Bob.
 Bob dekrypterer den krypterte nøkkel med sin hemmelige nøkkel (Bob har no den symmetriske nøkkel, som Alice genererte tilfeldig).
 Bob dekrypterer chifferteksten ved hjelp av Alice sin symmetriske nøkkel - (Bob har no klarteksten).

Sjå òg 
 Digital signatur

Bakgrunnsstoff 
 Introduction to Cryptography  fra PGP corporation (PDF)

Kryptologi
Andreas Erlandsen

Andreas Erlandsen ()  var ein norsk prest og personalhistorikar frå Trondheim.

Erlandsen var fødd utanfor ekteskap, og vart adoptert av ein kjøpmann i Trondheim. Han gjekk eit år på vaisenhuset, og byrja i 1812 på realskulen. To år etter tok han til på Trondheim katedralskole. I 1823 vart han dimittert frå katedralskulen og reiste til Universitetet i Kristiania, der han i 1824 tok andreeksamen og i 1826 vart cand.theol.

Etter nokre nokre månader som privatlærar og lærar ved garnisonsskulen i Trondheim, fekk Erlandsen i desember 1826 stillinga som residerande kapellan til Stod i Nord-Trøndelag. Han var så sokneprest 1830-37 i Åfjord. Frå 1837 hadde han same stilling i Sparbu i Nord-Trøndelag, heilt til han døydde av eit hjarteattakk i 1860.

I 1834 fekk Erlandsen ta over eldre oppteikningar om presteskapet i det nordafjelske Noreg. Det gjaldt to oversikter, den ein samlinga frå 1780-åra var etter prost Tønder på Sunnmøre, medan den andre var samla over ein førtiårs-periode fram til 1830 av prost Bull på Nordmøre. For andre delar av stiftet samla Erlandsen sjølv inn mykje tilfang. I tida frå 1844 til 1855 gav han så ut ei samling hefte «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Trondhjems Stift», eit verk på til saman 518 sider. I 1857 kom han også med 209 sider «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Tromsø Stift».

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
WikiStrinda

Norske prestar
Folk frå Trondheim
Amund Lo

Amund Lodversson Lo () var ein norsk dyrlege frå Nord-Fron i Oppland. Han var «ein føregangsmann i næringsemnehygiene», og den fyrste leiaren av både kjøtkontrollen i Kristiania og seinare av Kristiania slaktehus.

Lo voks opp på ein storgard i grenda Sorperoa i Nord-Fron. Han var elev 1882-83 ved Tune landbruksskule. Åra 1884-89 studerte han ved veterinærhøgskulen i København, der dei fleste norske veterinærstudentane då utdanna seg.

Frå 1889 var Lo assistent hos stadsdyrlegen i Kristiania. I 1894 vart han styrar ved den nye kjøtkontrollstasjonen på Ankertorget, ein institusjon han sjølv tok initiativ til å opprette, og leidde til 1908. Han var så direktør på Oslo slaktehus frå 1913 til han pensjonerte seg i 1930.

Lo var også formann i Den norske veterinærforening ei tid. Han arbeidde særleg for å auke kjøtproduksjonen i Noreg, mellom anna gjennom føredrag og artikar i dagspressa og med faglege skrifter. Gjennom åra reiste han på mange studieturar i Skandinavia, England, Tyskland og USA.

Kjelder
lokalhistoriewiki

Norske veterinærar
Folk frå Nord-Fron
Einar Lindboe

Einar Fredrik Lindboe () var ein norsk lækjar, idrettsmann og idrettsleiar frå Oslo.

Lindboe vart utdanna cand.med. i 1903. Han arbeidde ved Gaustad asyl, før han vart overlækjar ved Diakonhjemmet, begge institusjonar lokalisert til hovudstaden. Krigsvåren 1940 var han ambulansesjef i Gudbrandsdalen.

Lindboe var aktiv skiløpar i unge år, medlem i idrettslaga Skuld og Medicinernes Skiklub Svartor. I tida 1917-21 var han formann i Foreningen til Ski-Idrettens Fremme, og deretter 1922-27 formann i Norges Skiforbund. År 1927 vart han tildelt Holmenkollmedaljen, samstundes med Hagbart Haakonsen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske legar
Norske idrettsleiarar
Folk frå Oslo
Olaf Lindtorp

Olaf Daniel Olsson Lindtorp () var ein norsk folkeminnesamlar frå Grue Finnskog i Hedmark.

Lindtorp, som var son til ein sjølveigarbonde i Grue, gjekk underoffisersskule i Fredrikshald. I 1910 var han gardsstyrar hos ei enke i heimbygda. Gjennom mangeårig innsamling av munnleg tradisjon og frå andre kjelder gav han i 1940 ut Finnskogens folk. I tida 1946-54 kom tre samlingar kalla Fra Finnskogene i Solør og Vermland.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske folkeminnesamlarar
Folk frå Grue
Wilhelm Magelssen

Wilhelm Christian Magelssen () var ein norsk prest og politikar for partiet Høgre, fødd i Søndre Land. 

Prestesonen Magelssen tok examen artium i 1887, og vart i 1893 sjølv cand.theol. frå Universitetet i Kristiania. Deretter var han hovudlærar 1893-94 på Diakonhjemmet i Vestre Aker herad. Perioden 1895-1901 var han styrar ved den private mellomskulen i Fredriksvern. Sidan var han sokneprest i Dverberg frå 1905, i Sortland frå 1911 og i Vågan frå 1915. Deretter var han domprost 1920-25 i Tromsø og 1925-26 i Stavanger. Både i Fredriksvern, Langesund og Dverberg var han medlem i heradsstyret.

Den 5. mars 1926 vart Magelssen utnemnd til kyrkje- og undervisningsminister i den nyskipa Lykke-regjeringa, ein posisjon han hadde til 24. desember 1927. Til sist var Magelssen sokneprest i Vestre Aker kyrkje frå 1928 til han døydde etter berre to år i tenesta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Magelssen» frå ,  den 22. mars 2017.  
 

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Lykke
Høgrestatsrådar
Norske prestar
Folk frå Søndre Land
Ernst Motzfeldt

Ernst Motzfeldt () var ein norsk jurist og statsråd frå Kristiania. Ulrik Motzfeldt var far hans.

Ernst Motzfeldt tok juridisk embetseksamen i 1864 og studerte med stipend ved Uppsala universitet 1864–65. Han var høgsterettsadvokat i Kristiania frå 1869 og statsrevisor frå 1888 til 1890. Sidan var han assessor i Høgsterett frå 1890 til 1912.

Motzfeldt var med i Emil Stangs andre regjering 1893-95. Fram til juli 1894 var han den eine av to statsrådar ved Statsrådsavdelinga i Stockholm. Sidan var han sjef for Justisdepartementet til regjeringa gjekk av i november 1895.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ernst Motzfeldt» frå ,  den 22. mars 2017.  
 

Norske høgsterettsdommarar
Norske statsrådar 1884-1905
Jens Lemvig

Jens Lemvig () var ein norsk prest, fødd i Klæbu.

Lemvig, som var svigerson til Knud Leem, var frå 1763 sokneprest i Oppdal prestegjeld. Han sette ein gong kring 1760 om ei svensk avhandling, og den 1. og den 90. salmen i Davids bok, til norsk «Bondemaal». Han kalla det for «det ægte norske Sprog». Omsetjingane sende han til biskopen i Trondheim, Johan Ernst Gunnerus. Dei er sidan rimelegvis gått tapt.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norsk språk
Norske prestar
Folk frå Klæbu
Folk frå Oppdal
Halfdan Lien

Halfdan Marinius Olsen Lien () var ein norsk skulemann og forfattar frå Drammen.

Lien tok eksamen ved lærarskulen i Kristiania i 1912. Han var så lærar i folkeskulen i Vinger 1913-18 og i Tjøme 1928-22. Sidan underviste han på Stord lærarskule til han døydde. Lien gav åra 1927 og 1928 ut skodespela Mordet på Lunde, Lotterigevinsten og Den nye hushjelpen, alle tenkt til framføring i ungdomslag og av andre amatørskodespelarar.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1957

Norske skulefolk
Norske forfattarar
Folk frå Drammen
Carl Johan Erichsen

Carl Johan Erichsen () var ein norsk offiser frå Oslo.

Erichsen, som var son til ein gårdeigar i hovudstaden, utdanna seg til det militære. Han vart offiser i 1901 og steig i gradane til han i 1934 vart forfremja til generalmajor og utnemnd til divisjonssjef.

Åra 1930-33 var Erichsen for 8. infanteriregiment, og i 1934 for 6. infanteriregiment. I 1934 vart han utnemnd til kommanderande general over 6. divisjon. Han førte befal over 6. divisjon til han i 1939 tok over som kommanderande general for 1. divisjon. Samstundes var han frå 1939 også kommandant på Fredriksten festning.

Den 8. april 1940 beordra generalmajor Erichsen på eige initiativ utplassering av mitraljøse på kaien i Halden, ettersom tyske krigsskip var i Skagerrak. Etter mobiliseringsordren kom 9. april klarde generalmajoren å samle nokre avdelingar av divisjonen og tok kampen opp mot den tyske invasjonsstyrken. Erichsen «freista halda Fossumstroket», men tyske styrkar klemde på både frå vest og sør. Divisjonen kjempa i tre døgn, før styrken på i kring 3 000 mann ved Ørje trekte seg tilbake inn i Sverige, der han 14. april vart avvæpna og internert.

Erichsen var i 1945-46 norsk militærattaché i Canada. Han skreiv elles fleire militære avhandlingar.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Norske offiserar
Norske generalar
Noreg under andre verdskrigen
1940 i Noreg
Folk frå Oslo
Nordmenn frå andre verdskrigen
Adolf Lindvik

Adolf Fridtjof Lindvik () var ein norsk rettslærd, professor ved Universitetet i Oslo frå 1926.

Lindvik var son til ein landhandlar i Saugesund i dåverande Dypvåg herad, no Tvedestrand kommune. Han tok examen artium ved latinlinja på Ragna Nielsens skole Kristiania i 1909 og vart cand.jur. frå universitetet i 1917. I tida 1919-21 studerte han rettsvitskap i Paris og Leipzig, og tok den juridiske doktorgraden i 1924 med ein avhandling om «Prætors rettsskapende virksomhet». Han var den fyrste norske juristen som tok doktorgraden på eit emne frå romarretten.

I 1926 vart Lindvik utnemnd til professor i rettsvitskap på Universitetet i Oslo, med romarrett som spesialfelt. Fagområdet hans vart seinare utvida til rettshistoria gjennom antikken.

I 1942 sat Lindvik fengsla i fangeleiren Grini frå 14. april til 18. august. Han omkom då eit rutefly på veg til Helsinki styrta ved Snarøya i Bærum den 22. mai 1946.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske jusprofessorar
Folk frå Tvedestrand
Birger Motzfeldt

Birger Fredrik Motzfeldt () var ein norsk flygar og offiser, fødd i Nesna. Han var 1955-60 sjef for det norske Luftforsvaret.

Infanterisoldaten Motzfeldt vart uteksaminert frå Krigsskulen i 1920. Deretter gjekk han over til flyging og tok eksamen ved flyskulen i 1924.

Vinteren 1939-40 var kaptein Motzfeldt i USA for å kjøpe nye fly til det norske forsvaret. Her teikna han og kollegaen, kaptein Kristian Østby, fleire kontraktar på fly.

Motzfeldt var i London då han i mai 1940 vart beordra til Washington D.C. som assisterande militærattaché. På overfarten med båt laga han eit planutkast, der han skisserte dei behova som måtte oppfyllast for å kome i gang med flygartrening i Canada. Planutkastet danna grunnlaget for det som skulle verte den militære treningsleiren Little Norway.

Frå 1942 til 1948 var Motzfeldt stabssjef i Flyvåpnenes Felleskommando, som etter at flyvåpna vart slått saman i ei eining i 1944, vart Luftforsvarets Overkommando. Frå 1948 var han sjef for Luftkommando Trøndelag til han åra 1952-55 var flyattaché i London. 

Motzfeldt vart utnemnd til generalmajor og flykommandør i 1953. To år seinare kom eit nytt opprykk då han som generalløytnant vart øvste sjef for Luftforsvaret. Han vart dimittert i 1960.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Denne artikkelen bygger på «Birger Fredrik Motzfeldt» frå ,  den 22. mars 2017.  
 

Norske generalar
Noreg under andre verdskrigen
1940 i Noreg
Nordmenn frå andre verdskrigen
Thorvald Mejdell

Thorvald Mejdell () var ein norsk forstmann frå Ringsaker.

Far til Mejdell var offiser i militærvesenet. Sjølv tok han andreeksamen i 1842, og vart cand.min./mineralog i 1847. I åra fram til 1852 var han så skogforvaltar for Kongsberg Sølvverk.

Deretter studerte Mejdell i tre år ved forstakademiet i Tharandt i kongeriket Sachsen. I 1855 vart han hyrt til rådgjevar i Indredepartementet. Saman med Jacob B. Barth vert han rekna som grunnleggjar av skogforvaltninga i Noreg. Han var forstmeister i Hedmark frå 1857 og i tida 1861-75 også for dei skogseigedomane Kyrkjedepartementet rådde over. Deretter arbeidde Mejdell i tida 1875 til 1892 for det privateigde skogselskapet Kiær & Co.

Mejdell gav i 1858 ut boka Om Norges Skove. Han levde ugift, og døydde 84 år gammal i Kristiania.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske forstfolk
Punghare

Punghare eller pungkanin er ei gruppe australske pungdyr som i dag berre har ein attlevande art, stor punghare. Liten punghare blei utrydda på 1950-talet. 
Taksonomisk er pungharar klassifiserte i slekta Macrotis i familien Thylacomyidae. Stor punghare er den einaste nolevande arten i denne gruppa.
Punggrevlingar er nolevande dyr med nokså nær slektskap og likskap.
På engelsk blir pungharen kalla bilby, eit lånord frå aboriginarspråket gamilaraay  som også er kjend på wiradjuri.

Pungharar har lange bakbein og korte frambein. Øyro er ekstra lange. Halen er lang med ein dusk i enden. Pelsen er mjuk og silkeaktig.

Dyra finst i ørkenstrøk, der dei lever i gangar i jorda, 1–2 m under overflaten.

Kjelder

Pungdyr
Trygve Leivestad

Trygve Leivestad () var ein norsk høgsterettsdommar fødd i Tromsø. Han var elles lagmann 1947-58 i Hålogaland og sidan høgsterettsdommar fram til 1977. Leivestad var styreformann i Norsk Rikskringkasting i tida 1968-71.

Leivestad var son til ein lagdommar. Sjølv tok han artium i Trondheim i 1925. Deretter var han eitt år sjømann, før han byrja studere jus. Han vart i 1931 cand.jur. og var så assistent i Riksarkivet. Som nyutdanna jurist fekk han stipend til fleire studiereiser, og var både i England, Frankrike og Tyskland.

Frå 1934 var Leivestad dommarfullmektig i Vadsø, deretter sekretær i Justisdepartementet frå 1937 og universitetsstipendiat i rettsvitskap frå 1939. I 1942, midt under andre verdskrigen, vart han byråsjef i Justisdepartementet. Fredsåret 1945 vart Leivestad utnemnd til ekspedisjonssjef i Oppgjersavdelinga i same departementet. Han var medlem i Krigsskadekommisjonen av 1945 og i styret for Krigsskadetrygda for bygningar og lausøyre i tida 1945-51. På same tid var han formann i dissentarlovkomiteen og medlem av straffeprosesslovkomiteen.

År 1947 vart Leivestad utnemnd til lagmann i Hålogaland, og busette seg etter kvart Tromsøysund kommune. Her representerte han Kristeleg Folkeparti i Tromsøysund heradsstyre, og han var medlem i barnevernsnemnda og soknerådet. Både i 1953 og 1957 var han Troms Kristeleg Folkeparti sin fyrstekandidat ved stortingsvalet, utan å verte vald til stortingsrepresentant. 

I 1958 fekk Leivestad sete i den norske Høgsteretten, og var dommar til han gjekk av for aldersgrensa i 1977. 

Ved sida av dommargjeringa vart Leivestad i 1963 vald til formann i Norges Vernesamband og Den norske Kriminalistforening, og året etter tok han over formannsvervet i Norges Krigsskaderåd. Frå 1963 til 1971 var han medlem av NRK-styret, formann dei tre siste åra. I denne perioden engasjerte han seg også for Europabevegelsen.

Kjelder
Lokalhistoriewiki

Norske høgsterettsdommarar
Folk frå Tromsø
Olav Madshus

Olav Madshus () var ein norsk lærar og omsetjar frå Østre Toten.

Madshus voks opp i lærarbustaden ved Nordli skole i Østre Toten, der far hans skulte til han døydde i heller ung alder. Olav Madshus tok opp arven etter faren, og utdanna seg til lærar. Han var lenge tilsett i folkeskulen på Namnå i Grue. 

Madshus var mykje med i den frilynde ungdomsrørsla i Glåmdalsbygdene, både som føredragshaldar og tillitsvald i fylkeslaget Varden. Dessutan var han i mange år leiar av Kirkenær blandede kor.

Med ei omsetjing frå 1901 av Macbeth vart Madshus den fyrste som omsette eit verk av William Shakespeare til landsmål. I føreordet skriv han sjølv at dette var «den fyrste freistnaden til ei norsk Skakespeare-umskrift», og takka mellom andre Ivar Mortensson, Steinar Schjøtt og Arne Garborg for god hjelp. Fire år seinare kom han også med Kaupmannen i Venetia.

Kjelder
Lokalhistoriewiki

Norske skulefolk
Norske omsetjarar
Målfolk
Folk frå Østre Toten
Folk frå Grue