alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Carl Berner den eldre

Carl Christian Berner () var ein norsk skuledirektør og politikar for partiet Venstre, fødd i Christiania. Oluf Berner var far hans, Jørgen Berner og Carl Berner den yngre sønene hans.

Berner vart student i 1859 og tok graden cand.philol. i 1861. Han var deretter lærar ved ulike skular i hovudstaden, mellom dei Gjertsens skole 1865 og Aars & Voss frå 1866. I 1874 vart han inspektør ved sistnemnde skule, men same året direktør ved den tekniske skulen i Bergen. Han var medlem av Bergens bystyre.

Berner representerte Bergen på Stortinget 1886-1891 og 1895-1903. 1886-91 var han medlem av jarnbanekomiteen, 1889-91 i tillegg president i Odelstinget og medlem av valkomiteen. Han kom i mars 1891 med i den fyrste Steen-regjeringa, sat i statsrådsavdelinga i Stockholm til han var sjef for Kyrkjedepartementet frå juli 1892 til mai 1893.

1895-97 var Berner medlem av valkomiteen og budsjettkomiteen på Stortinget. Han heldt fram i begge desse komiteane i neste stortingsperioden 1898-1900, vart vald til stortingspresident 21. februar 1898. 1900-03 var han mellom anna formann i konstitusjonskomiteen og i 1901 av den kombinerte konstitusjons- og vegkomiteen. Åra 1903-09 var Berner stortingsrepresentant for Sarpsborg. 1903-04 var han formann i komiteen om endringar i forretningsordenen, og i 1906 formann i den kombinerte konstitusjons- og gasjekomiteen.

Vervet som stortingspresident hadde Berner på alle storting frå 1898 fram til og med 1909. Han var såleis president 7. juni 1905, leia forhandlingane som førte fram til 7. junivedtaket. Sommaren og hausten i 1905 var han med i delegasjonen som i Karlstad forhandla med Sverige om oppløysing av unionen mellom dei to monarkia. Berner leia Stortinget då det vart vald ny konge, og han tok i november 1905 den nye kongen, Haakon VII, i eid.

Berner vart 29. november 1905 utnemnd til storkors av St. Olavs Orden. Han vart også tildelt 7. juni-medaljen.

Han var medlem av Nobelkomiteen 1904-18.

Berner døydde i Kristiania i 1918. Carl Berners plass i tjukkaste Oslo, er kalla opp etter Berner.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Venstrestatsrådar
Norske statsrådar 1884-1905
Stortingspresidentar
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar for Sarpsborg
Leiarar for Venstre
Formenn av Det Norske Studentersamfund
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
St. Olavs Orden
Dannebrogordenen
Æreslegionen
Gravlagde på Vestre gravlund
Politikarar frå Oslo
Njeld Kolbenstvedt

Njeld Larsson Kolbenstvedt () var ein gardbrukar og politikar frå Suldal i Rogaland. Lars Olsson Kolbeinstveit var far hans.

Kolbenstvedt voks opp på garden Våge i Suldal. I 1851 tok han eksamen ved Østraad landbruksskule, tok i 1855 tok over slektsgarden Kolbeinstveit. Frå 1862 var han utskiftingsformann og. I 1879 vart han tilsett som lensmann i Sand, flytta dit året etter.

Kolbenstvedt var ordførar i Suldal i periodane 1856-59, 1862-63, 1866-69 og 1876-80. 1859-79 var han med i forlikskommisjonen, og han var styremedlem i den lokale sparebanken. Medlem av heradsstyret i Sand og i sparebankstyret der, etter han flytta dit.

Kolbenstvedt vart vald inn på Stortinget 1865-66 for Stavanger amt. Deretter hadde han stortingsplass heilt fram til 1891. Mellom 1883 og 1888 representerte han Venstre på Stortinget. I den siste perioden, 1889-91, representerte han Det Moderate Venstre. Han var medlem av vegkomiteen 1865-66, sekretær i justiskomite nr 1 frå 1869 til 1874, sekretær i justiskomiteen 1875-76, sekretær i skattekomiteen 1875-79 og 1882, samt sekretær i vegkomiteen 1880-91.

Kolbenstvedt var medlem av Lagtinget frå 1877 til 1891 og var såleis meddommar i riksrettsaka der Selmer-regjeringa vart dømd, ei sak som opna for innføringa av parlamentarismen i norsk statsskikk. Han var medlem av ein kongeleg kommisjon om utskiftingslova 1874. Året før, 1873, var han med i deputasjonen Stortinget sende til kryninga av kong Oscar II i Stockholm.

Kolbenstvedt døydde på Sand i 1900.

Kjelder 
 Drange, Ernst Berge:Kolbenstvedt (Kolbeinstveit) -ei framståande slekt frå Suldal. I: Folk i Ryfylke 2005
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar frå Moderate Venstre
Ordførarar i Suldal
Folk frå Suldal
Karl Gether Bomhoff

Karl Gether Bomhoff () var ein norsk farmasøyt, industrileiar, bankmann og stortingsmann frå Larvik.

Bomhoff var son til ein kjøpmann i Larvik. Han gjekk middel- og realskulen i heimbyen og tok deretter farmasøytisk eksamen i 1863. Fram til 1868 var han farmasøyt i Drammen og Trondheim. Så var han i to år kjemikar ved ei forretning i Dresden, og studerte i Frankrike og Skottland. I 1870 starta og styrte han ein fabrikk i Trondheim som laga jod og kalisalt, den fyrste i sitt slag i Noreg. 1875-78 var han administrerande direktør for Trondhjems Mekaniske Værksted. Seinare disponerte han andre industrianlegg.

Stortinget valde i 1884 Bomhoff inn i direksjonen av Noregs Bank, han vart formann av denne i 1893. Han var direktør for Noregs Bank fram til 1920, og var såleis med då banken flytta til Kristiania i 1897, ei flytting som han i utgangspunktet var imot. Som sentralbanksjef under 1. verdskrigen møtte Bomhoff motbør for den inflatoriske politikken som Noregs Bank då førte.

Bomhoff representerte Venstre for Trondheim og Levanger krins på Stortinget 1895-96, han var medlem av næringskomite nr 1. Også for 1897-sesjonen var han vald, søkte fritak på grunn av flyttinga av Noregs Bank, ein søknad som vart imøtekomen med 76 røyster mot 33.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Gyldendals store konversasjonsleksikon. 1972

Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Norske sentralbanksjefar
Norske kjemikarar
Folk frå Larvik
Norske apotekarar
Hans Jakob Horst

Hans Jakob Horst () var ein norsk skulemann, bankdirektør og politikar for Venstre.

Horst var fødd i Hammerfest, der far hans ei tid var kjøpmann. Han voks sidan opp i Tromsø, der han vart student frå Tromsø skole i 1867, cand. philol. vart han i 1874. I hovudstaden var han lærar ved Qvams skole 1871-73 og Maribogatens skole 1874-75. 1875 vart han adjunkt i heimbyen, overlærar 1886 og så rektor ved Tromsø høiere skole i perioden 1892-1908. Perioden 1909-26 var han direktør for Noregs Hypotekbank.

Horst var aktiv i lokalpolitikken i Tromsø, satt i bystyret i fleire periodar og var ordførar frå 1887 til 1890.

Horst var stortingsrepresentant for Venstre i periodane 1889-1903 og 1906-09, odelstingspresident i perioden 1892-99, lagtingspresident i perioden 1900-03. På alle tingsamlingane representerte han Tromsø og Bodø, med unnatak for den siste, då han var vald for Tromsø åleine. Horst var medlem av kyrkjekomiteen i alle år på Stortinget, sekretær i 1891 og frå 1892 formann i alle seinare sesjonar han var med på. 1902 var han formann i nøytralitetskomiteen. Han var 1890-93 medlem av den kongelege kommisjonen om dei høgare skulane i Noreg.

Horst var formann i Stortingets fredsforeining frå 1900, og president for den interparlamentariske konferansen i Kristiania i 1899. Frå 1906 til 1929 var han Noregs medlem av valdgiftsdomstolen i Haag. Han var medlem av Nobelkomiteen frå 1. november 1901 til han døydde. Han var  nestleiar i perioden 1913-22 og leiar frå 21. august 1922 til 2. oktober same året.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Leiarar av Den Norske Nobelkomite
Ordførarar i Tromsø
Venstreordførarar i Troms
Folk frå Hammerfest
Steinkrossen på Hesthamar

Steinkrossen på Hesthamar er ein kross til minne om lagmann Sigurd Brynjulfson frå Aga. Han drukna i Samlafjorden, sannsynlegvis i september 1303. Kroppen hans dreiv i land ved Hesthamar. Etter ei tid blei det sett opp eit minnesmerke for lagmannen. 
Det var opphavleg ein kross i kleberstein på toppen av bautaen. Denne blei tatt ned på midten av 1800-talet. Den nye krossen som er festa med moderne jernband blei sett opp i 1914.

Bakgrunnsstoff 
 «Steinkrossen på Hesthamar» i Kulturhistorisk Vegbok Hordaland

Kulturminne i Ullensvang
Malayopolynesiske språk

Malayopolynesiske språk er ei språkgruppe som omfattar alle austronesiske språk tala utanfor Taiwan. Dei blir tala på øyane i Søraust-Asia og Stillehavet, med spreidde døme i Afrika, med gassisk på Madagaskar, og Fastlands-Asia. Om lag 351 millionar menneske snakkar malayopolynesisiske språk.

 Indonesiske språk
 Balinesisk
 Indonesisk
 Javanesisk
 Malayisk
 Malagasy
 Oseanske og polynesiske språk
 Maori
 Palauisk
 Samoansk
 Tongansk
 Fijiansk
 Marshallesisk
 Ponapeisk
 Tahitisk
 Hawaiisk
 Mokilesisk
 Rarotongisk
 Tokelauisk
 Yapesisk
 Tagalog
 Yamo (også kjend som taiwanesisk)

Samanlikningar og urspråk 

{|align="center" style="text-align:left;"
|

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Malayopolynesisiske språk» frå , og «Malajo-polynesiska språk» frå  den 4. juli 2010.  
 
 Denne artikkelen bygger på «Malayo-Polynesian languages» frå , og «Langues malayo-polynésiennes» frå  den 4. juli 2010. 
 

 
Austronesiske språk
Kaldea

Kaldea (assyrisk Kaldu, hebraisk Kasdim) var nemninga på eit område sør i Mesopotamia, men namnet Kaldea kom etter kvart til å verte brukt nesten synonymt med Babylonia. Babylonarane vart styrte av fleire kaldeiske kongar, og difor vert landet på denne tida gjerne omtala som Det kaldeiske riket. Kaldearane var eit semittisk folkeslag som truleg var i nær slekt med aramearane.

Det kaldeiske riket i Babylonia eksisterte frå om lag 900 f.Kr. ved Persiabukta. Dette var utgangspunkt for fleire hundre år med kampar mot andre semittiske folkegrupper i Babylonia. Kaldearfyrsten Marduk-apla-iddina II (Merodak Baladan) fekk etter kvart makta over Babylon (i perioden 721–710 f.Kr.), men måtte vike for assyriske kong Sargon II. I 703 f.Kr. fekk fyrstnemnde makta att, men måtte igjen gje henne frå seg året etter – denne gongen til assyrarkongen Sankerib.

Likevel vart det til slutt kaldearane som gjekk sigrande ut av kampen om herredømme over Babylon. Under Nabopolassar, som regjerte i åra 625–604 f.Kr., vart Det nybabylonske riket («Det kaldeiske dynastiet») grunnlagt, og etter at Ninive hadde vorte erobra, vart også det sørlege Assyria innlemma, i 612 f.Kr. Dette riket hadde stordomstida si under sonen til Nabopolassar, Nebukadnesar II, frå 604–561 f.Kr.

Riket vart styrta av persarkongen Kyros (lat. Cyrus) i 538 f.Kr.

Kjelder 
 «Kaldea» hjå Store norske leksikon, innhenta 4. juli 2010.
 «Kaldea» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 4. juli 2010.

Oldtidsrike
Mesopotamia
Wilhelm Foss

Wilhelm Johannessen Foss () var ein norsk kjøpmann, skipsreiar, ordførar og stortingsrepresentant frå Arendal.

Foss var son av ein kjøpmann i Arendal. Han overtok handelsverksemda til faren i ung alder, og utvida denne mykje. Frå 1863 overlet han kjøpmannsforretninga til ein fullmektig, sjølv dreiv han reiarverksemd i stor stil. Truleg var han største skipsreiaren i byen.

Foss var medlem i Arendal bystyre, ordførar i 1861. Han var formann i Arendals skibsassuranceforening frå 1856, styreformann i den lokale sparebanken og medlem av forlikskommisjonen frå 1873.

Foss var 2. representant for Arendal og Grimstad på Stortinget 1859-60, medlem av næringskomite nr 2. Ved fem stortingsval var han suppleant (varamann) til Stortinget, møtte på det overordentlege storting 1864. Han var elles medlem av to kongelege kommisjonar; om loslova 1861 og om skipsmålinga 1867.

Han døydde i Barbu i 1876.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Norske skipsreiarar
Folk frå Arendal
Peter Krag

Peter Rasmus Krag () var ein ingeniørkaptein, vegmeister og politikar. Hans Peter Krag var far hans, Hans Peter Fyhn Krag, Thomas Krag og Vilhelm Krag sønene hans, medan Hans Hagerup Krag og Ole Krag var brørne hans.

Krag var fødd i Grong, der far hans var sokneprest. Sjølv var han 1842-44 kadett på krigsskulen. År 1847 tok han artilleri- og ingeniøreksamen, deretter byrja han 1848 som volontør i vegvesenet med arbeidet på Ljabrochausséen. Deltok så som assistent på veganlegget Ulefoss-Strengen, med eit avbrot 1851-52 i kanalvesenet. 1852 gjekk han tilbake til vegvesenet og var sentral i utbygginga av vegnettet i Telemark og Agderfylka. Under hans kommando vart om lag 350 km veg bygd rundt i kring Telemark, Kongsberg, Larvik-Porsgrunn, Kragerø, Setesdalsvegane, Flekkefjord-Sirdal, Kristiansand, samt bruer i Lyngdal og ved Mandal. Heilt fram til 1888 styrte han utbygginga av mange veganlegg, var stasjonert i både Vrådal, Kongsberg, Larvik, Søndeled, Risør, Kragerø og Kristiansand. Han var offiser i ingeniørbrigaden frå 1853, kaptein og sjef for hærens ingeniøravdeling i Kristiansand frå 1870. Mangeårig medlem av Kristiansand bystyre.

Krag representerte Larvik og Sandefjord på Stortinget 1859-60, Nedenes og Råbyggelaget amt 1862-63 og på omframstortinget 1864. 1865-66 representerte han Nedenes og til sist representerte han Kristiansand 1877-82. Han var medlem av militærkomiteen 1859-60 og sekretær i same komiteen 1862-63 og 1865-66. På omframstortinget 1864 var han medlem av komiteen om avløninga av hæren. 1877-78 var han medlem av budsjettkomiteen, 1879-82 av jarnbanekomiteen. Elles var han sekretær i Odelstinget 1865-66 og medlem av Lagtinget 1880-82.

1889 flytta Krag til Kristiania då han vart kommandert til Oscarsborg festning, med tittel som distriktsingeniør. Han døydde i hovudstaden i 1891.

Kjelder 
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Bokmålswikipedia
 

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864 
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar for Larvik og Sandefjord
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder 
Stortingsrepresentantar for Kristiansand
St. Olavs Orden 
Norske ingeniørar
Folk frå Grong
Kalebass

Kalebass (frå spansk calabaza gjennom fransk calebasse, kanskje opphavleg persisk) er namnet på det hole og tørka fruktskalet frå det tropiske kalebasstreet (Crescentia cujete) i trompettrefamilien Bignoniaceae, som ein finn i Sør-Amerika. I andre område brukar ein også fruktskal av artar i graskarfamilien (Cucurbitaceae), som til dømes flaskegraskar, (Lagenaria siceraria) til slikt handverk. Ordet «kalebass» vert også brukt om drikkekar, skåler og anna handverk som er laga av slike skal.

Kalebassar har ei rekkje ulike bruksområde. Dei kan brukast som flasker, glas, auser, piper, fløyter, rangler, fuglekasser og flytarar for fiskegarn. Ein kan også dekorera dei gjennom måling, rissing eller utskjering.

Mat- og drikkekar

Musikk
 Afrikanske perkusjonsinstrumentet som shekere, axatse, balafon og caxixi er ofte laga med kalebassar.
 Det latinamerikanske perkusjonsinstrumentet güiro er laga av kalebass
 Maracas kan også lagast av kalebassar
 Dei sørasiatiske strengeinstrumenta sitar og vina har kalebassar som resonanskassar

Dekorasjon

Kjelder 

«Kalebass» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 4. juli 2010.

Trompettrefamilien
Graskarfamilien
Handverk
Ilåt
Drikkekar
Matkar
Caledonia

Caledonia er det latinske namnet som Romarriket gav, til den nordlegaste delen av Storbritannia. Bruken av namnet vert nokre gonger nytta spesielt om området nord for Den antoninske muren, men vert oftast brukt som synonym for det området som i dag utgjer Skottland.

Namnet er avleidd frå ein piktisk stamme som romarane hadde kalla Caledonii, som var ein av fleire i området, og kanskje den dominerande. Namnet deira finn ein også i «Dùn Chailleann», eit skotsk-gælisk ord for byen Dunkeld, og «Sidh Chailleann» for fjellet Schiehallion, «Alve(bakke)n til kaledoniarane».

Den moderne bruken av omgrepet Caledonia på engelsk og skotsk er som regel ei romantisk eller poetisk nemning for Skottland. Skottland er i seg sjølv avleidd frå Scotia, det latinske namnet på Irland. Nordlege irske stammar, «skotarar», innvandra eller invaderte vestkysten av Skottland på 500-talet e.Kr., og danna etter kvart kongedømmet Dalriada i konkurranse med den piktiske folkesetnaden i det som vert kalla for Piktland. Med tida var skotarane og piktarane sameinte til eitt folk, skottarar, kanskje på grunn av presset frå ei tredje folkegruppe nordfrå, dei norrøne, hovudsakleg frå Noreg.

Den kaledonske orogenesen er ei fjellkjedefalding som er oppkalla Caledonia, og som grovt sett går frå Skottland, gjennom Noreg og endar på Svalbard.

Ny-Caledonia er eit fransk territorium i Stillehavet som fekk namn av James Cook i 1774.

Sjå òg 
 Hadrians mur
 Slaget ved Mons Graupius

Kjelder 
«Caledonia» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 4. juli 2010.
«Caledonia» i 1911-utgåva av Encyclopædia Britannica hjå Wikikjelda på engelsk.

Skottland
Skotsk historie
Latinske stadnamn
Kalesje

Ei kalesje (av tysk Kalesche frå tsjekkisk kolesa) er eit tak som kan slåast opp og klappast saman på eit ope køyretøy. Kalesja er ofte laga av stoff, lêr eller vinyl, og festa på spilar i eit skjenesystem. Ho kan vere driven av elektriske eller elektrohydrauliske mekanismar, eller manuell.

Kalesjer vert til dømes brukt på bilar av kabriolettypen, hestevogner, barnevogner og båtar.

Kjelder 
Avsnittet «Folding textile roof» i artikkelen «Convertible» på Wikipedia på engelsk, innhenta 4. juli 2010.
Artikkelen «Sufflett» på Wikipedia på svensk, innhenta 4. juli 2010.
«Kalesje» i Nynorsk- og bokmålsordboka, innhenta 4. juli 2010.

Tak
Kabrioletar
Terre Adélie

Adélie Land (fransk Terre Adélie) er eit område i Antarktis som Frankrike gjer krav på. Det strekkjer seg frå kysten av Sørishavet og heilt til Sørpolen. Området er eit av fem distrikt i Dei franske sørterritoria, sjølv om dei fleste land i verda ikkje har anerkjent dette kravet.

Geografi
Adelie Land ligg mellom 136° E (nær Pourquoi Pas Point ved ) og 142° E (nær Point Alden ved ), med ei kystlengd på 350 km og ein sirkelsektor som strekkjer seg kring 2600 km innover på kontinentet mot Sørpolen. Adelie Land grensar til Australsk Antarktis både i aust og i vest, nemleg Clarie Land (ein del av  Wilkes Land) i vest og George V Land i aust. Totalt dekkjer området 432 000 kvadratkilometer og det meste er dekt av isbrear. 
 
Innlandet er særs vêrhardt med middeltemperaturar om sommaren (desember-februar) mellom -25 °C og -35 °C og mellom -60°C ig -70°C om vinteren. Tilhøva er mildare ved kysten.

Historie
Kysten av Adelie Land vart oppdaga i 1840 av den franske polfararen Jules Dumont d'Urville (1790–1842) som kalla det opp etter kona si, Adelie. Dette er grunnlaget for det franske kravet på denne delen av Antarktis. Utanom dette hadde staden særs lite menneskeleg aktivitet.

Natur
I havet rundt Terre Adélie lever store mengder antarktisk kril som er livsgrunnlag for ei rekkje andre artar. Det finst fleire pingvinar, stomfuglar,  stormsvaler og joar her, mellom anna koloniar av adeliepingvin (Pygoscelis adeliae),  keisarpingvin (Aptenodytes forsteri) og sørkjempepetrell (Macronectes giganteus). Sjøpattedyr som krabbeetarsel (Lobodon carcinophaga), leopardsel (Hydrurga leptonyx) og weddellsel (Leptonychotes weddellii) held til i havområda.

Forskingsstasjonar
Sidan 12. januar 1956 har det vore ein fransk forskingsstasjon, som er bemanna året rundt, ved . Stasjonen heiter Dumont d'Urville-stasjonen og har kring 33 innbyggjarar om vinteren og opp mot 78 om sommaren. Den første franske stasjonen, Port Martin, vart bygt 9. april 1950 ved , men vart øydelagd av ein brann natt til 23. januar 1952. Port Martin hadde vinteren 1950-1951 ei bemanning på 11 personar og 17 vinteren 1951-1952. 
 
Frankrike hadde òg ein innlandsstasjon inne på isen, kring 320 km frå kysten og Dumont d'Urville-stasjonen i ei høgd på 2400 meter over havet (). Denne heitte Charcot-stasjonen (kalla opp etter Jean-Baptiste Charcot) og vart bygt for Det internasjonale geofysiske året 1957-58. Tre menn budde her frå januar 1957 til 1960. 

Mykje vitskapleg arbeid er gjort på Adélie Land av franske forskarar, og ved fransk samarbeid med andre land, særleg med Russland og USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adélie Land» frå ,  den 12. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Discover France - French Colonies - TERRE ADÉLIE

 
Dei franske sørterritoria
Kravområde i Antarktis
Irma Adelman

Irma Glicman Adelman () er ein rumensk-amerikansk økonom, og professor ved Berkeley-universitetet. Ho er kjend for analysar av forholdet mellom økonomisk vekst og sosiale tilhøve, særleg i u-land.

Kjelder

Økonomar frå USA
Rumensk-amerikanarar
Hidetoshi Nakata

Hidetoshi Nakata () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

Bakgrunnsstoff 

 nakata.net  – offisiell heimeside

Japanske fotballspelarar
Kaleidoskop

Kaleidoskop er også namn på fleire tidsskrift og andre fenomen i inn- og utland.
Eit kaleidoskop (av gresk kalos, eidos, scopeο, «flott, form, syn») er eit optisk instrument og eit leiketøy. Det er samansett av ein spesielt konstruert spegldel og eit større tal farga bitar av glas, stein, plast eller liknande. Dei farga bitane kan ristast på, slik at dei spreier seg i stadig nye mønster.

Spegla er spesielt tilskorne og tilpassa, slik at det vert danna symmetriske mønster når ein kikar gjennom kikehòlet. Dei står anten i ein spiss eller rett vinkel i høve til kvarandre. Ved 45 grader får ein åtte speglingar, ved 60 grader får ein seks, og ved 90 grader får ein fire. Når fleire spegl står mot kvarandre, vert speglingane gjentekne i det uendelege.

Kaleidoskopet vart oppfunne av Sir David Brewster i 1816. Han fekk patent på oppfinninga si i 1817.

Ordet kaleidoskopisk vert brukt om noko som er skiftande eller uoversiktleg.

Kjelder 
«Kalejdoskop» på Wikipedia på dansk, innhenta 5. juli.
«Kaleidoskop» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 5. juli.
«Kalejdoskop» på Wikipedia på svensk, innhenta 5. juli.
«Kaleidoskop» av Torger Holtsmark hjå Store norske leksikon, innhenta 5. juli.

Bakgrunnsstoff 
Video frå eit kaleidoskop (YouTube).

Optiske instrument
Leiketøy
Skotske oppfinningar
Kalemie

Kalemie (fram til 1966 kalla Albertville/Albertstad) er ein by i Kongo som ligg på vestbreidda av Tanganyikasjøen. Han hadde 147 065 innbyggjarar i 2005, og er hovudstaden i Tanganyikaprovinsen.

Byen er eit endepunkt for jernbana Kamina–Kabalo–Kalemie, og ein hamneby med ein god del av utanrikshandelen i landet. Kalemie har også ei lufthamn. Ein viktig næringsveg er tekstilindustrien, men det vert også drive noko fiske.

Byen vart grunnlagd i 1891.

Kjelder 

«Kalemie» hjå Store norske leksikon, innhenta 5. juli 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).
«Kalemie» på Wikipedia på tysk, innhenta 5. juli 2010.

Byar i Kongo
Tanganyikaprovinsen