alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Målaren Jonas Lie

Jonas Lie () var ein norsk-amerikansk målar. Han er særleg kjend for fargerike måleri av New England-kysten og byprospekt i New York City.

Jonas Lie vart fødd i Moss i Østfold. Far hans døydde i 1892. Etter eit eit mellombels opphald i Paris hos tanta Thomasine Lie og ektemaken, forfattaren Jonas Lie, flytta han året etter til den amerikanske mor si i New York City.

Mellom 1901 og minneutstillinga i 1940 vart Lie sine verk utstilt i det ganske USA. I 1905 viste Lie fram 34 bilete i Brooklyn Museum of Art og i åra fram til 1938 Lie hadde han 57 separatutstillingar, med vekslande frå 12 til 45 måleri. Han deltok i viktige årlege og to-årlege utstillingar på National Academy of Design, Pennsylvania Academy of the Fine Arts, Art Institute of Chicago og Corcoran Gallery of Art i Washington DC, så vel som i dei fleste verdsutstillingane.

Jonas Lie skildra ofte hav, kanalar og båtar i dramatiske omgjevnader og i kraftige fargetonar. Han vart kjend for sine fargerike impresjonistiske scener av hamner og fyr, måla gjennom dei mange somrane han heldt til på kysten av New England eller Canada.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jonas Lie (painter)» frå ,  den 1. mai 2018.  
 

Folk frå Moss
Norsk-amerikanarar
Norske målarar
USA-amerikanske målarar
Oskeerle

Oskeerle (Motacilla capensis) er ein sporvefugl i erlefamilien som lever i Afrika sør for Sahara. Ho har storleik som linerle eller er marginalt større enn linerla.

Skildring 
Oskeerla er ei erle med ganske lite iaugefallande fjørdrakt, relativt kort hale, med olivengrå overside og andlet. Ho har ei brungul augebrynstripe, supercilium, og ei mørk stripe frå auget til nebbet, tygel. Strupe og øvre bryst er kvitt, undersida er kremkvit og kan vise eit svakt, rosa fargeskjær på nedre bryst og buk. Brystbandet er grått og sidene av brystet og flankane er olivengråe. Dei brune til svarte vengene har bleike fjørkantar, halen er nesten svart, men dei to ytre halefjørene er kvite. Undergumpen er òg kvit. Kjønna er like. Dei tre underartane har varierande breidde på brystbandet og syner òg andre mindre ulikskapar i fjørdrakt. Juvenile fuglar liknar på dei vaksne, men er brunare på oversida og har meir gulfarge på undersida. Kroppslengda varierer mellom 17 og 21,5 centimeter, vekta er rundt 20 gram.

Oskeerla lever i sørlege Afrika, frå sørlege regionar av Angola og sørlegaste delen av Den demokratiske republikken Kongo sør til Western Cape og Kapp det gode håp i Sør-Afrika. Dei finst òg så langt aust som Zimbabwe, men har fråvære frå tørre område i Kalahari i Botswana. Ein isolert populasjon lever i Rwanda, Burundi, grenseområdet Kongo og Uganda og litt inn i Kenya og Tanzania.

Oskeerla kan finnast i nesten alle typar opne område i nærleiken av vatn, dessutan langs kystlinja, på gardar, i landsbyar, på dyrka land, i parkar, hagar og i bysenter. I Aust-Afrika er dei generelt funne over 2.000 moh.

Oskeerla si hovudføde er virvellause dyr, for det meste insekt, og dei beitar ofte nær husdyr. Fangstteknikken går vanlegvis på å gå eller springe på bakken kor dei plukkar eller spiddar insekt. Men dei kan òg vade på grunt vatn, og fangar då insekt på overflata eller ned i vatnet. Anna føde enn insekt er registrert å inkluderer små krabbar, tanglopper, sniglar, flått, rumpetroll, småfisk og menneskeleg hushaldsavfall.

Oskeerle er ein monogam, territorial art som hekkar parvis. Foreldra held saman gjennom ei rekkje hekkesesongar. Hekkesesongen kan vere i alle månader i året, avhengig av leveområdet, og dei kan ha opp til seks kull i ein sesong. Begge kjønna rugar i til saman 13-15 dagar. Foreldra matar ungane i reirperioden, 14-18 dagar og vidare 20-25 dagar etter at ungane er ute av reiret.

Følgjande reirparasittar er kjente: raudbrystgauk, Cuculus solitarius og diderikgauk, Chrysococcyx caprius.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Wagtail» frå ,  den 1. mai 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

erlefamilien
Sosialdemokratar mot EØS

Sosialdemokratar mot EØS er ei EØS-kritisk rørsle for sosialdemokratar i Noreg som vart skipa i 2018. Organisasjonen er stifta etter initiativ av Ola Kvalheim, som er med i seniorgruppa til Arbeidarpartiet i Molde og er fylkesleiar for Nei til EU i Møre og Romsdal.

Sosialdemokratar mot EØS ønskjer ei folkerøysting om EØS-avtalen, som anten legitimerer han eller forkastar han til fordel for ein alminneleg handelsavtale med EU.

Sjå òg 
 EU-striden
 Sosialdemokratar mot EU

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Arbeidarrørsla i Noreg
Noreg og EU
Skipingar i 2018
The Kingsmen in Person

The Kingsmen in Person er det første studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Kingsmen, gjeve ut i 1963. Albumet inneheld «Louie Louie», den største hitten til bandet. Jack Ely, songaren på «Louie Louie», deltek ikkje på andre songar på albumet, fordi han slutta før innspelinga starta.

Utgjeving og mottaking

The Kingsmen spelte inn «Louie Louie» i Northwestern Inc. platestudio den 6. april 1963. Etter å ha blitt gjeve ut på Wand, «Louie Louie» gjekk inn på Billboard Hot 100 på ein 83. plass den 9. november og klatra raskt oppover lista. Kingsmen prøvde å utnytte suksessen til songen og valde å gje ut eit heilt album, og det vart reservert konsertar ved nattklubben Chase den 15. og 16. november for å spele inn det som vart «The Kingsmen in Person». Jack Ely, songaren på «Louie Louie», er ikkje med på nokre av dei andre songane på albumet, fordi han slutta før desse vart innspelt. Wand ønskte å få albumet ut raskt for å få med seg julesalet..

Albumet gjekk først inn på Billboard Top LPs den 18. januar 1964, og nådde til slutt 20. plassen. Det låg inne på lista i litt over to år, 131 veker totalt, fram til 1966.

Albumet kom ut både i mono og stereo. I 1993 gav Sundazed Records og Bear Family ut albumet på CD med bonusspora «Haunted Castle», «The Krunch» og «(You Got) The Gamma Goochee».

Innhald

Salslister

Medvrkande
Lynn Easton: vokal, saksofon, trommer
Mike Mitchell: gitar
Don Gallucci: klaverinstrument
Norm Sundholm: bass
Gary Abbott: trommer
Jack Ely: vokal, gitar (berre på «Louie Louie»)
Bob Nordby: bass (berre på «Louie Louie»)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Kingsmen in Person» frå ,  den 1. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Debutalbum frå 1963
The Kingsmen-album
Wand Records-album
The Kingsmen Volume II

The Kingsmen Volume II er det andre studioalbumet til det amerikanske gararsjerockbandet The Kingsmen, gjeve ut i 1964.

Utgjeving og mottaking

The Kingsmen gav ut Volume II (med undertittelen «More Great Sounds From The Group That Gave You Louie, Louie») for å utnytte at dei framleis hadde suksess med «Louie Louie» og ei nyare hittane «Little Latin Lupe Lu» (#46) og «Death of an Angel» (#42). Som med det første albumet vart det lagt publikumslydar på spora for at det skulle høyrast ut som eit konsertalbum. Albumet låg 37 veker på Billboard Top LPs frå 26. september 1964 og nådde ein 15. plass.

Albumet kom både i mono og stereo. I 1993 gav Sundazed og Bear Family ut albumet på CD med bonusspora «And You Believed Him» og «Give Her Lovin'» medan publikumslydane vart fjerna frå alle songane.

Innhald

Salslister

Medverkande
Lynn Easton: vokal, saksofon
Mike Mitchell: gitar
Barry Curtis: klaverinstrument
Dick Peterson: trommer
Norm Sundholm: bass

Produsert av Jerdan Productions og Stan Green

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Kingsmen Volume II» frå ,  den 1. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1964
The Kingsmen-album
Bear Family Records-album
The Kingsmen Volume 3

The Kingsmen Volume 3 er det tredje studioalbum av rockebandet The Kingsmen, gjeve ut i 1965.

Utgjeving og mottaking

Det tredje albumet til The Kingsmen inneheld «The Jolly Green Giant», ein humørfullt singel som nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 og 25. plassen på Billboard R&B-lista, i lag med fleire andre R&B-klassikarar og eit par coverlåtar av The Wailers. Som med det førre albumet, vart det lagt på publkumsstøy på somme songar for å gje inntrykk av at det var konsertopptak. Albumet selde godt på grunn av populariteten til singelen «The Jolly Green Giant», og gruppa heldt særs mange konsertar. Albumet låg 18 veker på Billboard Top LPs frå 20. februar 1965 og nådde 22. plassen.

Albumet kom ikkje ut i Storbritannia. I 1993 gav Sundazed og Bear Family ut albumet på CD med bonusspora «Since You Been Gone», «It's Only The Dog» og «The Wolf Of Manhattan», og utan publikumsstøy. På CD-utgåva vart òg «Jolly Green Giant» flytta frå spor 1 til spor 3.

Innhald

Salslister

Medverkande
Lynn Easton: vokal, saksofon
Mike Mitchell: gitar, vokal
Barry Curtis: klaverinstrument, vokal
Dick Peterson: trommer, vokal
Norm Sundholm: bass, vokal

Teknisk
Produsent: Jerry Dennon for Jerden Productions utanom «The Wolf of Manhattan» som var produsert av Paul Tannen
Arrangør: The Kingsmen
Lydteknikar: Kearney Barton
Studio: Audio Recording, Inc. i Seattle i Washington
Plateomslag:  Mitchell-Morrison, Inc.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Kingsmen Volume 3» frå ,  den 1. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1965
The Kingsmen-album
The Kingsmen on Campus

The Kingsmen on Campus er det fjerde studioalbumet til garasjerockbandet The Kingsmen, utgjeve i 1965.

Utgjeving og mottaking

Albumet inneheldt to singlar, «The Climb» (#65) og «Annie Fanny (#47), i tillegg til fleire R&B-klassikarar, ein versjon av The Beatles sin «A Hard Day's Night» og to songar av Lynn Easton. Albumet gjekk inn på Billboard Top LPs den 30. oktober 1965 og låg på lista i 17 veker, og nådde 68. plassen.

Som på dei førre albuma vart det lagt på publikumslydar for å gje inntrykk av at det var konsertopptak. Albumet kom ut i både mono og stereo. I 1994 gav Sundazed og Bear Family ut albumet på CD med bonusspora «Get Out Of My Life Woman», «Don't Say No» og «My Wife Can't Cook», alle tidlegare berre utgjevne på singlar. I tillegg var publikumslydane fjerna frå alle spora.

Innhald

Salslister

Medverkande
Lynn Easton: vokal, saksofon
Mike Mitchell: vokal, sologitar
Barry Curtis: orgel
Norm Sundholm: bassgitar
Dick Peterson:  trommer

Teknisk
Produsent: Jerry Dennon
Arrangør: Lynn Easton og The Kingsmen
Lydteknikar: Kearney Barton
Studio: Audio Recording i Seattle i Washington

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Kingsmen on Campus» frå ,  den 1. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1965
The Kingsmen-album
Grigorij Neujmin

Grigorij Nikolajevitsj Neujmin () var en russisk/sovjetisk astronom.

Han oppdaga i alt 74 asteroidar. Dei best kjente er 951 Gaspra og 762 Pulcova. Neujmin var også oppdagar eller med-oppdagar av fleire periodiske kometar, blant dei 25D/Neujmin, 28P/Neujmin, 42P/Neujmin, 57P/du Toit-Neujmin-Delporte og 58P/Jackson-Neujmin. Månekrateret Neujmin er kalla opp etter han, det same er asteroiden 1129 Neujmina.

Grigorij Neujmin gjorde observasjonane sine ved Simeiz-observatoriet på Krim.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grigorij Neujmin» frå ,  den 2. mai 2018.  
 

Russiske astronomar
Sovjetiske vitskapsfolk
Asteroideoppdagarar
Folk frå Tbilisi
Paul Revere

Paul Revere () var ein amerikansk fridomshelt som var ein sentral figur i skipinga av den nye staten og den første tida hans. 

Revere var opphavleg sølvsmed. Han blei kjend for det nattlege rittet han utførte 17.–18. april 1775 frå Charlestown til Lexington for å varsla kolonistane om at dei britiske troppane nærma seg.  Rittet er mellom anna skildra i H.W. Longfellow sitt dikt The Midnight Ride of Paul Revere (1863).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Revere» frå ,  den 27. november 2018.  
 

USA-amerikanske forretningsfolk
Folk frå sjuårskrigen
Folk frå den amerikanske sjølvstendekrigen
Folk frå Boston
Just Like Us!

Just Like Us! er det fjerde studioalbumet til den amerikanske poprockgruppa Paul Revere & the Raiders. Det var produsert av Terry Melcher og gjeven ut den 3. januar 1966 på Columbia Records. Det inneheldt den amerikanske hitsingelen «Just Like Me». I motsetnad til dei seinare albuma deira, der Mark Lindsay var den fremste songaren, delte bandet vokalen mellom seg på Just Like Us!, og både Lindsay, gitaristen Drake Levin, bassisten Phil Volk og trommisen Mike Smith song på plata.
Dette var det siste albumet deira med coverlåtar. På det neste albumet, Midnight Ride, var det i stor grad sjølvskrivne songar.

Utgjeving og mottaking
Just Like Us! var det første albumet til bandet etter dei hadde byrja å spele fast på fjernsynshowet Where the Action Is. Albumet nådde femteplassen på Billboard 200-lista. Det selde til gullplate hos Recording Industry Association of America (RIAA) den 6. januar 1967. Bileta på plateomslaget vart tekne av Guy Webster på ranchen til Clark Gable i Encino i California.

Albumet vart gjeve ut med ny digital lyd den 19. mai 1998 av Sundazed Records og med ekstra bonusspor.

Innhald

Medverkande
 Mark Lindsay – vokal, saksofon
 Drake Levin – gitar
 Paul Revere – orgel
 Philip «Fang» Volk – bass
 Mike «Smitty» Smith – trommer

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Just Like Us!» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 [ Just Like Us!] i Allmusic

Musikkalbum frå 1966
Columbia Records-album
Parlophone-album
Album produserte av Terry Melcher
Paul Revere & the Raiders-album
Just Like Me

«Just Like Me» er ein song frå 1965 av Paul Revere & the Raiders med Mark Lindsay som vokalist. Han kom ut på singel på Columbia Records og makerte byrjinga på ei rekkje garasjerockklassikarar for bandet. Det vart den andre nasjonale hitten deira og nådde 11. plassen på den amerikanske singellista. Det var ein av ei første rockesongane med ein markant, dobbeltspora gitarsolo av gitaristen Drake Levin.

Songen vart skriven av Rick Dey og Rich Brown frå det Longview-baserte bandet The Wilde Knights. Raiders-manageren Roger Hart betalte dei 5 000 dollar for å få bruke songen.

Andre versjonar
Pat Benatar spelte inn ein versjon av songen i 1981 på albumet hennar Precious Time.

The Circle Jerks spelte òg inn songen i 1982 på albumet deira Wild in the Streets.

Bakgrunnsstoff
 Just Like Me på YouTube

Singlar frå 1965
Paul Revere & the Raiders-songar
Songar frå 1965
Columbia Records-singlar
Midnight Ride av Paul Revere & The Raiders

Midnight Ride er det femte studioalbumet til den amerikanske poprockgruppa Paul Revere & the Raiders, gjeven ut av Columbia Records (CS 9308) den 6. mai 1966. Det vart produsert av Terry Melcher og inneheldt den amerikanske hitsingelen «Kicks.» 
Albumet inneheld òg «(I'm Not Your) Steppin' Stone», ein song The Monkees spelte og fekk ein hit med i 1967. 

Albumet er unikt i banddiskografien deira, sidan deet inneheld songar skrivne av alle dei fem medlemmane i bandet. 
Stilmessige endringar og krangling om kven som skulle få sine songar med på albumet, førte til at sologitaristen Drake Levin slutta etter dette albumet kom ut. Albumet markerte òg slutten på forholdet deira med songforlagshuset Brill Building, der «Kicks» og «(I'm Not Your) Steppin' Stone» vart skrivne.

Utgjeving og mottaking 
Midnight Ride nådde niandeplassen på den amerikanske Billboard 200-lista. 
20. mars 1967 hadde albumet seld til gullplate. 
Musikkritikaren Bruce Eder sa at albumet «markerte høgdepunktet til Paul Revere & the Raiders som ei kjelde til flotte album.» 

Albumet er med i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die av Robert Dimery og Michael Lydon.

I 1986 vart songen «Kicks» spelt av The Monkees på albumet Then & Now... The Best of The Monkees.

Midnight Ride vart nymastra og gjeve ut på ny den 1. februar 2000 av Sundazed Records med bonusspor.

Innhald

Salslister

Medverkande 
 Mark Lindsay – solovokal (1, 3-7, 9-11)
 Drake Levin – sologitar, korvokal, tekst i omslaget
 Paul Revere – orgel, korvokal, arrangør
 Phil «Fang» Volk – bassgitar, kor- og solovokal (8), tekst i omslaget
 Mike «Smitty» Smith – trommer, solovokal (2)
 Hal Blaine – trommer på «Kicks»

Teknisk
 Bob Irwin – mastering
 Terry Melcher – arrangør, produsent
 Rich Russell – design

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Midnigth Ride (album)» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 [ Midnight Ride] på Allmusic

Musikkalbum frå 1966
Columbia Records-album
Parlophone-album
Album produserte av Terry Melcher
Paul Revere & the Raiders-album
Vestli

Vestli er eit strøk i Oslo. Det ligg mellom anna oppå ein underjordisk T-banestasjon - Vestli stasjon. Det grenser mot Gjelleråsen i aust.

Området blei bygd ut med terrasseblokker og rekkjehus i 1967–74.

Næringsliv og transport t
På Stovner ligg òg Vestlitorget forretningssenter.

T-banestasjonen er endestasjon på Grorudbanen.

Kjelder

Strøk i Oslo
(I'm Not Your) Steppin' Stone

«(I'm Not Your) Steppin' Stone» er ein rockesong skriven av Tommy Boyce og Bobby Hart. Han vart først spelt inn av Paul Revere & the Raiders og kom ut på albumet deira Midnight Ride, utgjeve i mai 1966. 

Songen er enkel musikalsk med ein repeterande versprogresjon i E-dur, G-dur, A-dur og C-dur og eit repeterande mellomspel i alla breve i E-dur, G-dur, A-dur og G-dur.

Monkees-versjonen

Songen er mest kjend som ein hit for The Monkees (US #20) i november 1966. Musikarane på innspelinga var Micky Dolenz (solovokal); Tommy Boyce (korvokal); Wayne Erwin, Gerry McGee og Louie Shelton(gitar); Bobby Hart (orgel); Larry Taylor (bass); Billy Lewis (trommer) og Henry Lewy (perkusjon).

Versjonane til Monkees på singelen og stereo- og monoversjonen av albumet er alle forskjellige.

Andre versjonar
Songen er blitt spelt inn av mange andre aritstar, som Liverpool Five, Sex Pistols, Tom Petty and the Heartbreakers, Vicious White Kids, Johnny Thunders, The Merton Parkas, Blutgräfin, Minor Threat, Denny Darrison & the Heavy Bertations, State of Alert, The Flies, The Farm, The Catalina Scramblers, The Feminine Complex, DS-13, Denki-Groove, Six Feet Under, The Trashmen, Intruder, The Untouchables, Modern Rocketry, Hot Nasties, Per Gessle, Les Thugs, Fang, The W.C. Fields Memorial Electric String Band, The Pivots, Deadlok, The Rebounds, Barbi and the Kens, argentinske Massacre, The Flares og britiske Scholars. 

Det var òg ein hit for Modern Rocketry i 1983 som nådde sjuandeplassen på den amerikanske Disco/Dance/House-lista og av PJ & Duncan i 1996, som nådde 11. plassen på UK Singles Chart.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «(I'm Not Your) Steppin' Stone» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Songar skrivne av Tommy Boyce
Paul Revere & the Raiders-songar
United States National Recording Registry-innspelingar
Songar produserte av Tommy Boyce
Songar produserte av Bobby Hart
Songar produserte av Terry Melcher
Songar skrivne av Bobby Hart
Songar om kvinner
The Monkees-songar
Ant & Dec-songar
Sex Pistols-songar
Tom Petty-songar
Johnny Thunders-songar
The Farm-songar
The Trashmen-songar
Per Gessle-songar
Louie, Louie Go Home

«Louie, Go Home» er ein song skriven av Paul Revere og Mark Lindsay som ein oppfølgjar til «Louie Louie» av Richard Berry. Han vart spelt inn av Paul Revere and the Raiders i 1963 og gjeven ut i mars 1964. 

Det vart gjeve ut to versjonar av «Louie, Go Home». Originalen med saksofonopning vart berre gjeve ut på singel. Ei nyinnspeling med gitaropning vart gjeven ut på albumet Midnight Ride i 1966.

Andre versjonar

Davie Jones with the King Bees-versjonen

I 1964 spelte ein ung David Bowie, då framleis under namnet David Jones, inn songen med bandet sitt Davie Jones and the King Bees. Han kalla songen «Louie, Louie Go Home» og gav han ut som B-side på debutsingelen sin, «Liza Jane». 

Bowie sin versjon av songen kom òg ut på samlealbuma Another Face (1981) og Early On (1964-1966) (1991). Bowie lånte kall- og svar-refreenget 'Just a little bit louder now' for songen «She'll Drive the Big Car» i 2003.

Andre artitar
The Who spelte inn songen som «Lubie (Come Back Home)» i 1965. Han vart først gjeven ut i 1985 på samlealbumet Who's Missing.

Ein fransk versjon kom ut i 1964 som «Louie reviens chez toi» av den belgiske gruppa Ariane et Les 10/20.

Andre versjonar er spelt inn av A-Bones (1993), Chambermen (1966), Chesterfield Kings med Mark Lindsay (1998), Jack Ely and the Courtmen (1966), Fireballs (1966), Fugitives (1966), Hypstrz (1981), Images (Italia, 1970), Missing Lynx (1967), Mussies (1966), Shades of Grey (1966), Time Beings (1996), Transatlantics (UK, 1966), Vandells (1967) og Danny Zella and the Zell Rocks (1996). 

Svarsongar til denne er mellom andre «Louie Come Home» av The Epics i 1965 og «Louie Louie's Comin' Back» av The Pantels i 1966.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Louie, Louie Go Home» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
Paul Revere & the Raiders-songar
The Who-songar
David Bowie-songar
Svarsongar
Columbia Records-singlar
The Spirit of '67 av Paul Revere & The Raiders

The Spirit of '67 er det sjette studioalbumet til den amerikanske garasjerockgruppa Paul Revere & the Raiders. Det vart produsert av Terry Melcher og kom ut i november 1966 på Columbia Records (CS 9395), og inneheldt singlane «Hungry», «The Great Airplane Strike» og «Good Thing». Albumet kom ut på LP på ny i 1977 med tittelen Good Thing, og på CD på Sundazed i 1996 (med tre bonusspor).

Innhald

Medverkande
Paul Revere – klaverinstrument
Mark Lindsay – solovokal (utanom der andre er nemnde), saksofon
Phil «Fang» Volk – bass, solovokal på «In My Community» og «Why? Why? Why?»
Michael «Smitty» Smith – trommer, solovokal på «Our Candidate»
Drake «The Kid» Levin – gitar, korvokal
Jim «Harpo» Valley – gitar
Terry Melcher – produsent, arrangør, dirigent
Mort Garson – arrangør, dirigent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Spirit of '67 (Paul Revere & the Raiders album)» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 [ The Spirit of '67] på Allmusic

Musikkalbum frå 1966
Columbia Records-album
Parlophone-album
Album produserte av Terry Melcher
Paul Revere & the Raiders-album
Hungry av Paul Revere & the Raiders

«Hungry» er ein song frå 1966 av Paul Revere & the Raiders. Han vart spelt inn for selskapet Columbia og nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100-lista då han kom ut på singel det året. Songen var skriven av låtskrivarduoen Barry Mann og Cynthia Weil. Songen vart òg gjeven ut på albumet The Spirit of '67. 

I 1977 spelte Sammy Hagar spelte inn songen på albumet hans Sammy Hagar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hungry (Paul Revere and the Raiders song)» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1966
Songar frå 1966
Paul Revere & the Raiders-songar
Columbia Records-singlar
Songar med tekst av Cynthia Weil
Songar skrivne av Barry Mann
Songar produserte av Terry Melcher
Revolution!

Revolution! er det sjuande studioalbumet av den amerikanske poprockgruppa Paul Revere & the Raiders. Det vart gjeve ut på Columbia Records (CS 9521), produsert av Terry Melcher og gjeve ut i 1967. Albumet nådde 25. plassen på den amerikanske albumlista og inneheld to singlar som gjekk inn på Topp 40 på singellista.

Utgjeving og mottaking

Revolution! vart spelt inn med studiomusikarar som Ry Cooder, Van Dyke Parks, Hal Blaine og Glen Campbell. 
Det nådde 25. plassen på Billboard 200-lista. 

Albumet vart nymastra og gjeve ut på Sundazed Records den 19. november 1996 med bonusspor.

Innhald

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Revolution!» frå ,  den 2. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1967
Columbia Records-album
Parlophone-album
Album produserte av Terry Melcher
Paul Revere & the Raiders-album