alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Phil Thompson

Philip Bernard Thompson () er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå Kirkby. Han var midtstoppar på Liverpool FC sitt sigerrike lag i tida frå 1972 til 1983. Perioden 1976-82 spelte han 42 landskampar for England.

Klubbspel
Thompson tok plass som Liverpool-midtstoppar allereie 19 år gammal. Våren 1974 gjorde han ein god kamp då Liverpool slo Newcastle United 3 – 0 i FA-cupfinalen. To år seinare deltok han i UEFA-cuptriumfen mot Club Brugge. Delar av 1976/77-sesongen gjekk han skadd, han stod såleis over både den tapte FA-cupfinalen og sigersfinalen i europacupen. Året etter spelte han heile kampen då Liverpool på ny vann europacupfinalen. Frå 1979 til 1981 var Thompson Liverpool sin lagkaptein. I den eigenskap fekk han i 1981 lyfte pokalen etter laget hans vann europacupen i fotball for tredje gong. Utover i 1983 hamna han oftare på reservebenken og i desember 1984 gjekk turen til Sheffield United og 2. divisjon. Han la opp ved sesongslutt i 1986.

Landslagsspel
Thompson var engelsk landslagsspelar frå mars 1976 til november 1982. I denne tida deltok han i 42 kampar, skåra 1 landslagsmål. Målet kom då England slo Italia 3 – 2 under ei turnering i USA i 1976. Thompson var lagkaptein i 6 kampar, mellom anna då England slo Noreg 4 – 0 i ein VM-kvalifiseringskamp på Wembley stadion i september 1980. Han spelte òg for England då returoppgjeret på Ullevål stadion 9. september 1981 enda med engelsk tap 1 – 2. Under VM i fotball 1982 hadde Thompson fast plass i den engelske fyrsteellevaren.

Merittar
Vinnar av europacupen i fotball: 1977, 1978 og 1981 for Liverpool FC
Vinnar av UEFA-cupen: 1973 og 1976 for Liverpool FC
Ligameister: 1973, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982 og 1982 for Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 1974 for Liverpool FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 1981, 1982, 1983 for Liverpool FC

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Phil Thompson» frå ,  den 4. november 2021.  

eu-football

Liverpool-spelarar
Sheffield United-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Engelske fotballspelarar
Goralar

Goralar er ei folkegruppe frå Sør-Polen og Nord-Slovakia. Namnet er avleidd frå góra, 'fjell', og tyder 'fjellbuarar'. Folkegruppa held til i Karpatane, særleg i traktene Nowy Targ, Zakopane og Orawa. Ulike lokale namn på gruppa er (; ; cieszyn-silesisk gorole og .

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Polakkar
Slovakar
Karpatane
Iqaluit

Iqaluit (inuktitut ᐃᖃᓗᐃᑦ, før 1987 kjend som Frobisher Bay) er hovudstaden og den største byen i territoriet Nunavut i Canada. Byen ligg på sørkysten av Baffinøya, ved Frobisher Bay. I 2016 hadde han 7 082 innbyggjarar. Byen vart fyrst busett i 1942, då han vart etablert som ein amerikansk flybase. Han har vore territoriehovudstad sidan Nunavut vart oppretta i 1999.

Historie 

Området i og rundt Iqaluit har i fleire tusen år vorte brukt som ein fiskestad av inuittane i området, og namnet Iqaluit betyr 'Staden med mykje fisk'.

Andre verdskrigen førte til ein stor auke av canadisk og amerikansk verksemd i området. I 1942 bygde amerikanarane ein flybase i området, som førte til at dei fyrste permanente innbyggjarane slo seg ned. Staden fekk også namnet «Frobisher Bay» av dei amerikanske og canadiske myndigheitene.

Etter 2. verdskrigen steig innbyggjartalet raskt som følgje av tydinga området hadde i NORAD-prosjektet under den kalde krigen. I 1957 hadde Iqaluit 1 200 innbyggjarar, og i 1959 hadde staden eit eige legekontor, skule og sosiale tenester. Innbyggjartalet heldt fram med å vekse utover 1960-talet, dette var for det meste på grunn av inuittar som vart oppfordra til å busetje seg permanent av dei canadiske styresmakter. 

1. januar 1987 bytta byen namn frå Frobisher Bay til Iqaluit, og i 1995 vart han vald som hovudstad for det nye territoriet Nunavut. Iqaluit fekk bystatus den 19. april 2001.

Klima 
Iqaluit har tundraklima, sjølv om byen ligg eit stykke sør for polarsirkelen. Byen har lange, kalde vintrar og korte somrar som fører til at det ikkje veks tre i Iqaluit. Sjølv om Iqaluit ligg omtrent på same breiddegrad som Trondheim, har han ein gjennomsnittstemperatur som er 16°C kaldare. Den store temperaturskilnaden kjem som følgje av at Trondheim vert varma opp av Golfstraumen mens Iqaluit vert nedkjølt av Baffinstraumen.

Infrastruktur

Transport 
Iqaluit er den minst folkesette regionhovudstaden i Canada, og den einaste som ikkje har vegsamband til ein annan busetnad. Sidan Iqaluit ligg på ei øy langt frå det canadiske vegsystemet, må alt fraktast inn i byen med anten fly eller båt. På grunn av det kalde klimaet er ikkje byen tilgjengeleg med båt i vintermånadane. Iqaluit har ikkje djupvannshamn og dimed er det ikkje mogleg for større båtar å leggje til kai.

Vatn og avløp 
På grunn av folkeveksten og mangel på midlar, slit Iqaluit med å halde vatn- og avløpssystemet i god stand. Sjølv om byen har eit renseanlegg, vert fortsatt ein stor del av byens kloakk send urensa ut i Frobisher Bay.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Iqaluit» frå ,  den 5. november 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Busetnader i Nunavut
Byar i Canada
FA-cupfinalen i fotball 1986

FA-cupturneringa i fotball 1986 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 10. mai 1986, med om lag 98 000 tilskodarar til stades. Liverpool FC fekk tildelt klubbens tredje FA-trofe etter å ha vunne med 3–1 over byrival Everton FC.

Kampen
Everton leia 1-0 ved pause etter ei skåring av Gary Lineker. Frå det 56 til 83. minutt netta Liverpool tre gongar, fyrst ved Ian Rush, deretter Craig Johnston og så atter Ian Rush.

Liverpool FC sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Nicol, Mark Lawrenson, Alan Hansen (kaptein), Jim Beglin, Craig Johnston, Jan Mølby, Kevin MacDonald, Ronnie Whelan, Kenny Dalglish og Ian Rush.

Everton mønstra: Bobby Mimms, Gary M. Stevens, Kevin Ratcliffe (kaptein), Derek Mountfield, Pat Van Den Hauwe, Trevor Steven, Peter Reid, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Gary Lineker og Graeme Sharp. Adrian Heath spelte siste 20 minutta i staden for Stevens.

Dommaren heitte Alan Robinson.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1986 FA Cup Final» frå ,  den 5. november 2021.  
 

Fotball i 1986
FA-cupfinalar
FA-cupfinalen i fotball 1989

FA-cupturneringa i fotball 1989 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 20. mai 1989, med om lag 82 800 tilskodarar til stades. Liverpool FC vann FA-pokalen for fjerde gong, etter siger 3–2 over byrival Everton FC gjennom ekstraomgangar.

Kampen
John Aldridge gav Liverpool leiinga i det 4. minutt. Etter ein heller sjansefattig kamp, makta innbytaren Stuart McCall i sluttsekunda av ordinær tid å sikre Everton ein ny sjanse til triumf. Liverpool-innbytaren Ian Rush sende laget sitt framom i det 95. minutt. McCall syrgde atter for balanse i stillinga i det 102 minutt, men allereie to minutt seinare vart Rush matchvinnar for Liverpool.

Liverpool FC sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Staunton, Gary Ablett, Alan Hansen (kaptein), Steve Nicol, Ray Houghton, Ronnie Whelan, Steve McMahon, John Barnes, Peter Beardsley og John Aldridge. Ian Rush kom inn for Aldridge i det 73. minutt og Barry Venison spelte ekstraomgangane i staden for Staunton.

Everton mønstra Neville Southall, Neil McDonald, Kevin Ratcliffe (kaptein), Dave Watson, Pat Van Den Hauwe, Pat Nevin, Trevor Steven, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Graeme Sharp og Tony Cottee. I andre omgang vart Bracewell og Sheedy bytta ut, inn kom Stuart McCall etter 58 minutt og Ian Wilson etter 77 minutt.

Dommaren heitte Joe Warrall.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1989 FA Cup Final» frå ,  den 5. november 2021.  
 

Fotball i 1989
FA-cupfinalar
John Barnes

John Charles Bryan Barnes () er ein jamaikansk-engelsk tidlegare fotballspelar. Han var fødd i Kingston på Jamaica og flytta 12 år gammal med familien til London i Storbritannia. Han var offensiv vengspelar, kjend for sine år i Watford FC og Liverpool FC. Barnes deltok i 79 landskampar for England.

Karriere

Klubbspel
Barnes debuterte for Watford FC i 1981 og var same sesongen (1981/82) med om å sikre opprykke til 1. divisjon. Våren 1984 nådde klubben FA-cupfinalen, ein kamp mot Everton FC som enda med tap 0 – 2. I juni 1987 vart Banres overført til Liverpool FC mot 2 millionar pund. Gjennom dei neste 10 sesongane skåra han 106 mål på 403 kampar for Liverpool-laget. To gongar vann laget ligaen, åra 1989 og 1992 sikra spelarane seg den store FA-pokalen og i 1995 gjekk laget til topps i ligacupen. Sommaren 1997 drog Barnes til Newcastle United, halvt anna år seinare vandra han vidare til Charlton Athletic. Ved sesongslutt rykte klubben ned til nivå 2 og Barnes la opp.

Landslagsspel
Barnes var ein mykje nytta spelar for Englands landslag i tida frå debuten i mai 1983 til avskjeden i september 1995. Under VM i fotball 1986 var han innbytar i ein kamp, to år seinare var han aktivt med då England måtte seie takk for seg etter gruppespelet i europameisterskapen 1988. Då Fotball-VM 1990 vart arrangert i Italia starta han dei fyrste kampane, utover i turneringa vart han i stigande grad benka.

Merittar
Ligameister: 1988 og 1990 for Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 1989 og 1992 for Liverpool FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 1995 for Liverpool FC

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Barnes» frå ,  den 5. november 2021.  
eu-football

Engelske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Watford-spelarar
Newcastle-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Folk frå Kingston på Jamaica
Mark Lawrenson

Mark Thomas Lawrenson () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Preston. Han var midtstoppar på Liverpool FC i tida 1981-88. Lawrenson spelte 39 landskampar for Irland.

Karriere

Klubbspel
Lawrenson fekk sin ligadebut med Preston i 1975. Sommaren 1977 vart han han, mot 100 000 pund, overført til Brighton. I 1979 var han med å sikre klubbens fyrste opprykk til 1. divisjon. Etter fire år i Brighton vart han Liverpool-spelar sommaren, mot ein kostnad på 900 000 pund. Fram til han la opp i 1988 var han med om å vinne europacupen 1984, den engelsk ligaen fem gongar, FA-cupen 1986 og ligacupen tre år på rad.

Landslagsspel
I tida frå april 1977 til november 1987 deltok Lawrenson i 39 av Irlands landskampar. Han skåra 4 landslagsmål. Både då Irland vann 2 – 1 over Nederland i ein VM-kvalifiseringskamp i 1980, og slo Skottland 1 – 0 på bortebane i ein EM-kvalifiseringskamp i 1987, vart Lawrenson matchvinnar.

Merittar
Ligameister: 1981, 1983, 1984, 1986 og 1988 for Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 1986 for Liverpool FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 1982, 1983, 1984 for Liverpool FC

Kjelder

eu-football

Denne artikkelen bygger på «Mark Lawrenson» frå ,  den 5. november 2021.  

Irske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Brighton-spelarar
Preston-spelarar
Maja Kristine Jåma

Maja Kristine Jåma () er ein norsk, samisk politikar. Ho sit i sametingsrådet – regjeringa til Sametinget – for Norske Samers Riksforbund. Medan ho sit i rådet, møter Kristin Sara fast på Sametinget for ho.

I sametingsrådet har Jåma ansvar for kultur; klima, miljø og energi; areal og medium. Ho har vore reindriftsutøvar, lærar i sørsamisk og politisk rådgjevar for sametingsrådet.

Kjelder 

 Sametingsrådet på sametinget.no. Lese den 5. november 2021.

Sametingsrepresentantar 2021-2025
Sametingsrepresentantar frå NSR
Samiske politikarar
FA-cupfinalen i fotball 1992

FA-cupturneringa i fotball 1992 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 9. mai 1992, med om lag 79 544 tilskodarar til stades. Liverpool FC sikra seg sin femte FA-pokal, etter siger 2–0 over andredivisjons-laget Sunderland AFC.

Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang, kom Liverpool i føringa allereie i det andre minuttet av andre omgang. Michael Thomas skåra på halv-volley. Ian Rush la på til 2–0 midtvegs i omgangen.

Vinnarmannskapet  til Liverpool FC bestod av Bruce Grobbelaar, Rob Jones, Steve Nicol, Mark Wright (kaptein), David Burrows, Ray Houghton, Jan Mølby, Michael Thomas, Steve McManaman, Dean Saunders og Ian Rush. 

Sunderland mønstra: Tony Norman, Gary Owers, Kevin Ball, Gary Bennett, Anton Rogan, David Rush, Paul Bracewell (kaptein), Gordon Armstrong, Peter Davenport, John Byrne og Brian Atkinson. I 69. minutt kom Paul Hardyman inn for Rush og i det 77. minutt kom Warren Hawke inn for Armstrong.

Dommaren heitte Philip Don.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1992 FA Cup Final» frå ,  den 5. november 2021.  

Fotball i 1992
FA-cupfinalar
Ray Houghton

Raymond James Houghton () er ein britisk-irsk tidlegare fotballspelar frå Glasgow. Han var midtbanespelar, særleg kjend for sine fem sesongar i Liverpool FC og mange år som landslagsspelar for Irland.

Karriere

Klubbspel
Houghton spelte frå 1982 til -85 for andredivisjonslaget Fulham FC. I september 1985 vart han overført til fyrstedivisjonsklubben Oxford United, der han 20. april 1986 var sterkt delaktig i klubbens største triumf til dato. Framom 90 396 tilskodarar på Wembley stadion sigra Oxford med 3–0 over Queens Park Rangers i ligacupfinalen, Houghton skåra sjølv det andre målet.

Sommaren 1987 vart løpssterke Houghton overført til Liverpool FC, mot 825 000 engelske pund. Gjennom fem sesongar i Liverpool var han med om å vinne ligaen og FA-cupen to gongar kvar. Perioden 1992-99 gjorde han teneste tre sesongar i Aston Villa, to sesongar i Crystal Palace FC og like lenge i Reading FC.

Landslagsspel
Houghton debuterte på Irlands landslag i Dublin 26. mars 1986 og spelte sin 73. og siste landskamp i Brussel 15. november 1997. Begge dei kampane enda med irsk tap, den siste var ein avgjerande kamp om plass i VM i fotball 1998. Under Fotball-EM 1988 i Tyskland skåra Houghton det einaste målet i gruppespel-kampen mot England. Elles deltok han i to verdsmeisterskap, i Italia-VM 1990 tapte Irland mot arrangørlandet i kvartfinalen. Fire år seinare møttest Irland og Italia i USA-VM 1994, då til kamp i gruppespelet. I den kampen vann Irland 1–0 etter skåring av Houghton. Begge laga gjekk vidare på målskilnad, Noreg under Egil Olsen rauk ut.

Merittar
Ligameister: 1988 og 1990 for Liverpool FC
Vinnar av FA-cupen: 1989 og 1992 for Liverpool FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 1986 for Oxford FC

Kjelder

eu-football

Denne artikkelen bygger på «Ray Houghton» frå ,  den 5. november 2021.  

Irske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Fulham-spelarar
Aston Villa-spelarar
Oxford-spelarar
Crystal Palace-spelarar
Reading-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Folk frå Glasgow
Sophia Loren

Sofia Costanza Brigida Villani Scicolone () er ein italiensk skodespelar. 

Loren vann Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Cesiria i filmen To kvinner (1960). Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 1999 vart Loren kåra til tidenes 21. største kvinnelege filmlegende av Det amerikanske filminstituttet.

I 2008 spelte Loren i musikalen Nine saman med Oscar-vinnarane Daniel Day-Lewis, Marion Cotillard, Penélope Cruz, Judi Dench og Nicole Kidman med Oscar-nominerte Kate Hudson og Grammy Award-vinnaren Fergie i biroller. Filmen hadde premiere i november 2009.

Filmografi (utval) 

 Kvinner til salgs (1952)
 Piken fra elven (1954)
 Napoletansk karusell (1954)
 Hver dag er en festdag (1954)
 Peccato che sia una canaglia (1955)
 Galante eventyr (1955)
 Deilig å være kvinne (1956)
 Mellom to menn (1959)
 Det begynte i Napoli (1960)
 To kvinner (1960)
 El Cid (1961)
 Lykke og krone (1962)
 I går, i dag, og i morgen (1963)
 Romerrikets fall (1964)
 Ekteskap på italiensk (1964)
 Operation Crossbow (1965)
 Grevinnen fra Hong Kong (1965)
 Kjærlighetsreisen (1974)
 Alarm på Nord-Ekspressen (1976)
 En spesiell dag (1977)
 En kvinnes skjebne (1978)
 Brass Target – Jakten på nazigullet (1978)
 Den nakne sannheten (1994)
 Grumpier old men (1995)
 Nine (2009)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sophia Loren» frå ,  den 5. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Italienske skodespelarar
Hollywood Walk of Fame
Folk frå Roma
Skodespelarar frå 1900-talet
Julia Roberts

Julia Fiona Roberts () er ein amerikansk skodespelar. Ho vart først kjend etter å ha spelt i den romantiske komedien Pretty Woman saman med Richard Gere. Sidan den gong har ho spelt i fleire kjende filmar, motteke ei rekkje prisar, og vorte blant dei best betalte skodespelarane i Hollywood.

Bakgrunn 
Roberts vart fødd i Smyrna i Georgia 28. oktober 1967. Foreldra skilde seg i 1972, då Roberts var 5 år gammal. Faren hennar, Walter Grady Roberts, jobba som ein støvsugarseljar og skodespelar. Mora, Betty Lou Bredemus, jobba som sekretær i ei kyrkje i tillegg til at ho var skodespelar. Mora gifta seg igjen med ein annan mann, medan faren døydde av kreft fire år seinare.

Som ung ville Roberts bli veterinær. Men etter at ho var ferdig på Smyrnas Campbell High School drog ho til søstera si i New York for å utvikla seg som skodespelar. I New York byrja ho som modell for Clicks modelling samtidig som ho tok skodespelartimar.

Privatliv 
Roberts var forlova med skodespelaren Kiefer Sutherland ei tid. Den 25. juni 1993 gifta ho seg med countrysangeren Lyle Lovett i St. James Lutheran Church i Marion i Indiana. Dei vart separerte i mars 1995 og seinare skilde. Roberts hadde eit tilhøve til skodespelaren Benjamin Bratt frå 1998 til 2001.

Roberts møtte den kommande ektemannen sin, kameramannen Daniel Moder, under innspelinga av filmen Meksikaneren i 2000. Ho var då i eit forhold med Bratt, medan Moder var gift med Vera Steimberg. Han søkte om skilsmisse litt over eit år seinare. Roberts og Moder gifta seg 4. juli 2002 på ranchen hennar i Taos i New Mexico. Dei har tre barn saman: tvillingene Hazel Patricia og Phinnaeus «Finn» Walter Moder (fødd 28. november 2004) og Henry Daniel Moder (fødd 18. juni 2007).

Magasinet People har kåra Roberts til ei av dei 50 vakraste kvinnene i verda åtte gonger.

Filmografi

Prisar 
 1990: Golden Globe: Beste kvinnelege birolle i filmen Steel Magnolia sin
 1991: Golden Globe: Beste kvinnelege skodespelar i ein komede; Pretty Woman
 2000: Oscar, BAFTA, Golden Globe, National Board of Review Award og Screen Actors Guild Award for beste kvinnelege skodespelar i filmen Erin Brockovich

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Julia Roberts» frå ,  den 5. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske filmprodusentar
USA-amerikanske skodespelarar
Fødde i 1967
Pärlälven

Pärlälven er eit vasdrag i Lappland (Norrbottens län) i Sverige som er 139 km langt. Elva er ei bielv til Lilla Luleälven, og har eit nedslagsfelt på 2296 km². Kjelda til elva ligg i Arjeplogs kommun, men det meste av elva renn gjennom Jokkmokks kommun. Ho renn gjennom vatna Peuraure, Karats og Piertinjaure, for ho renn saman med Lilla Luleälven  i Purkijaure, nokre mil vest for Jokkmokk. På 1700-talet sanka ein elveperlemuslingar i elva, noko som gav henne namnet. I dag er elva brukt av sportfiskarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pärlälven» frå ,  den 6. november 2021.

Bakgrunnsstoff

 SR-Play, Naturmorgon; "Vi skärskådar vindkraften och skidar längs Pärlmusslans älv" Naturmorgon, 31 mars 2012

Elvar i Sverige
Luleälven
FA-cupfinalen i fotball 2001

FA-cupfinalen i fotball 2001 fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 12. mai, med 72 500 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-laget Arsenal FC og Liverpool FC enda med siger 2–1 til Liverpool.

Kampen

Svenske Fredrik Ljungberg sende Arsenal framom i det 72. minutt. Med to nettkjenningar i løpet av dei siste åtte minutta snudde Michael Owen finalen til Liverpool-triumf.

Liverpool sitt vinnarlag: Sander Westerveld, Markus Babbel, Sami Hyypiä (kaptein), Stéphane Henchoz, Jamie Carragher, Danny Murphy, Steven Gerrard, Dietmar Hamann, Vladimír Šmicer, Emile Heskey, Michael Owen. Gary McAllister kom på bana då kampen var ein time gammal, Patrik Berger og Robbie Fowler fekk begge eit kvarters speletid. Fyrst Haman og sidan Murphy og Šmicer måtte vike plass.

Arsenal mønstra: David Seaman, Lee Dixon, Martin Keown, Tony Adams (kaptein), Ashley Cole, Fredrik Ljungberg, Gilles Grimandi, Patrick Vieira, Robert Pirès, Sylvain Wiltord og Thierry Henry. I løpet av siste kvarteret kom etter tur Ray Parlour, Dennis Bergkamp og Nwankwo Kanu i spel. Ut gjekk Wiltord, Ljungberg, Dixon.

Steve Dunn var dommar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2001 FA Cup Final» frå ,  den 6. november 2021.  
 

Fotball i 2001
FA-cupfinalar
FA-cupfinalen i fotball 2006

FA-cupfinalen i fotball 2006 fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 13. mai, med 71 140 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-laget West Ham United og Liverpool FC enda etter 120 minutt og påfylgjande straffesparktevling med siger til Liverpool.

Kampen
Midtvegs i fyrste omgang kom West Ham i føringa gjennom eit sjølvmål. I det 28. minutt la Dean Ashton på til 2–0, fire minutt seinare reduserte Djibril Cissé til 1–2 . Steven Gerrard skapte balanse i det 54. minutt. Ti minutt etter gav Paul Konchesky West Ham atter leiinga i kampen. I plusstida av andre omgang utlikna Gerrard nok ein gong, då til 3–3.

Etter to mållause ekstraomgangar vart oppgjeret avgjort med straffeskyting. Av fire eksekutørar frå kvar av dei to laga stod Liverpool med 3 nettkjenningar og West Ham med 1. For Liverpool skåra Dietmar Hamann, Gerrard og John Arne Riise, berre Teddy Sheringham fann vegen til nettmauskane for West Ham.

Liverpool sitt vinnarlag bestod av: José Manuel Reina, Steve Finnan, Jamie Carragher, Sami Hyypiä, John Arne Riise, Steven Gerrard (kaptein), Xabi Alonso, Mohamed Sissoko, Harry Kewell, Peter Crouch, Djibril Cissé. Kewell vart skadd like etter pause og erstatta av Fernando Morientes. Midtveges i omgangen Jan Kromkamp og deretter Dietmar Hamann i spel, ut gjekk Alonso og Crouch.

West Ham mønstra: Shaka Hislop, Lionel Scaloni, Anton Ferdinand, Danny Gabbidon, Paul Konchesky, Yossi Benayoun, Nigel Reo-Coker (kaptein), Carl Fletcher, Matthew Etherington, Marlon Harwood, Dean Ashton. Bobby Zamora, Christian Dailly og Teddy Sheringham vart bytta inn frå det 71. til det 85. minutt, ut gjekk etter tur Ashton, Fletcher og Etherington.

Alan Wiley var dommar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2006 FA Cup Final» frå ,  den 6. november 2021.  
 

Fotball i 2006
FA-cupfinalar
Southampton FC

Southampton Football Club er ein fotballklubb heimehøyrande i byen Southampton i det sørlege England. Klubben vart skipa i 1885 og har vore medlem i English Football League sidan 1920. Laget spelar i raude-og-kvit-stripete trøyer og svarte bukser.

St Mary's Stadium er klubben si heimebane sidan 2001, eit stadion med plass til 32 689 tilskodarar.

Southampton FC har delteke i toppdivisjonen i det engelske ligasystemet periodane 1966-74, 1977-2005 og sidan 2012. I 1976 vann Southampton FA-cupfinalen med 1-0 over Manchester United. Elles har klubben spelt FA-cupfinale i 1900, 1902 og 2003.

Sesongen 1983/84 enda Southampton på andreplass i fyrstedivisjon, einast ligameister Liverpool FC sanka fleire poeng.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Southampton FC» frå ,  den 6. november 2021.  
 

Engelske fotballag