alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
La Count Mountain

La Count Mountain er eit stort sett isfritt fjell (1875 moh) som utgjer den nordlege delen av massivet Battleship mellom Rotundabreen, Blankenshipbreen og Ferrarbreen i Victoria Land. Fjellet vart undersøkt av ein geolog i US Geological Survey (USGS),  Warren Hamilton, i løpet av sesongen 1958-59. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald La Count, leiar for Polar Operations Section i Division of Polar Programs i National Science Foundation, 1984-90.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Lama

Mount Lama er eit bert fjell over 800 moh på ryggen nord for Miersbreen som dannar sørsida av Shangri-la-dalen i Victoria Land. Det vart namngjeve i samband med Shangri-la av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Lange Peak

Lange Peak er ein fjelltopp (2435 moh) vest i den sentrale delen av Lyttelton Range i Admiralty Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter biologen biolog Otto L. Lange frå US Antarctic Research Program (USARP) på Hallett-stasjonen, 1966-67.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Lanyon Peak

Lanyon Peak er eit spisst fjell 2,5 nautiske mil (4,6 km) aust for Victoria Upperbreen i Saint Johns Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Margaret C. Lanyon frå New Zealand som i mange år i 1960-åra og 1970-åra som sekretær for U.S. Antarctic Research Program i Christchurch.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Fornuftsekteskap

Fornuftsekteskap er ekteskap danna av praktiske grunnar, og står som ein motsats til kjærleiksekteskap. Fornuftsekteskap kan vera arrangerte av andre enn dei som gifter seg, men kan også bli valde av ein eller begge partane. Grunnar til å gå inn og bli verande i fornuftsekteskap kan vera politiske eller sosiale alliansar,  økonomisk eller sosial tryggleik eller ønske om opphald ein stad.

I moderne vestleg tenking er fornuftsekteskap ofte ikkje godtekne som verkelege ekteskap, og ein kan bli straffa om ein inngår skinnekteskap for å oppnå vinning. Andre stader og tider kan ha dei som ideal. Fornuftsekteskap var eit vanleg tema i europeisk litteratur på 1800-talet, som i Amtmandens Døttre av Camilla Collett, Familien på Gilje av Jonas Lie eller Krig og fred av Tolstoj. 

Omgrepet «fornuftsekteskap» kan også brukast i overført tyding om samarbeid mellom ulike grupper, til dømes politiske parti, verksemder og liknande.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

fornuftekteskap  i Bokmåls- og Nynorskordboka
 Amtmandens Døttre (27.02.2013) i Store norske leksikon.
Krig og fred (27.02.2013) i Store norske leksikon. 
I tiden: 1800-tallet , fortellingeromhenne.no
Clemet til de borgerlige lederne: Bli enige!, aftenposten.no
Bill.mrk.: samarbeidsvillig, h-a.no
"Falsk" alenemor fikk støtte som enslig, oa.no

Ekteskap
Sjakkbrett

Eit sjakkbrett er brettet som blir brukt i spela sjakk og dam. Det kan også brukast i ei rekkje andre spel som til dømes i othello. Brettet består av 64 felt, 32 lyse og 32 mørke. Dei er plassert slik at annakvart felt er mørkt og dei andre lyse. Sett frå spelaren med dei kvite brikkenes side består brettet av åtte vertikale kolonnar med linjer frå a til h (venstre mot høgre), og åtte horisontale kolonnar med rader frå 1 til 8 (frå botn til topp).

Sjå òg
Schackrutor

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sjakkbrett» frå ,  den 26. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Brett
Spelebrett
Snipos

Snipos AS er eit norsk føretak som utviklar og produserer snikskyttardeteksjonsutstyr. Føretaket held til i Kongsberg og samarbeider med Det norske forsvaret og Høgskolen i Buskerud.

Referansar 

Norske føretak
L'enfer et moi

«L'enfer et moi» (fransk for Helvete og meg) var det franske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på fransk av Amandine Bourgeois. Songen er skriven av David Salkin og Boris Bergman.

France Télévisions valde ut «L'enfer et moi» Amandine Bourgeois til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest 2013. 14. mars presenterte Bourgeois songen på fjernsynsprogrammet C à vous på France 5. Bidraget vart òg framført på fjernsynsprogrammet Chabada på France 3 24. mars 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Frankrike å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Frankrike vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 2
Songen vil få eit startnummer frå éin til 26, men ikkje 16.

Kjelder

Fotnotar

Songar frå 2013
Franske songar
Franskspråklege songar
Eurovision Song Contest 2013-songar
Franske Eurovision Song Contest-songar
Franskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Believe in Me av Bonnie Tyler

«Believe in Me» (engelsk for Tru på meg) er det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Bonnie Tyler. Songen er skriven av Desmond Child, Lauren Christy og Christopher Braide.

Eurovision Song Contest 2013
British Broadcasting Corporation (BBC) valde ut «Believe in Me» av Bonnie Tyler til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013. Tyler framførte songen for fyrste gong under turnéen Rock Meets Classic 2013 Tour i Berlin i Tyskland 18. februar 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Storbritannia å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Storbritannia vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 2
Songen vil få eit startnummer frå éin til 26, men ikkje 16.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Believe in Me (Bonnie Tyler song)» frå ,  den 27. mars 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2013-songar
Britiske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Bonnie Tyler-songar
Arbil

Erbil (sorani ھەولێر Hawler; arabisk أربيل Arbīl), òg skrive Arbil eller Irbil (gammalsyrisk ܐܪܒܝܠ Arbyl) er hovudstaden i Irakisk Kurdistan  i Irak. Han ligg kring 350 km nord for Bagdad. Guvernementet har eit folketal på kring 1,6 millionar innbyggjarar (2011).

Ein kan datere busetnader i Erbil attende til kanskje år 5000 fvt. og det er ein av dei eldste kontinuerleg busette områda i verda. I hjartet av byen ligg Arbil citadell frå antikken. Byen vart først nemnt i historiske kjelder i Ur III-dynastiet i Sumer, då kong Shulgi nemnde byen Urbilum, som er det  assyriske oldtidsnamnet på Arbil.

Erbil vart ein viktig del av kongedømet Assyria frå minst 2000-talet fvt. til slutten av 600-talet fvt, og vart i assyriske kjelder til forskjellige tider kalla Urbilim, Arbela og Arba-ilu. Etter dette vart han ein del av den geopolitiske provinsen Assyria under forskjellige imperium, inkludert medearane, Akamenide-dynastiet (Akamenidsk Assyria), Det makedonske riket, selevkidane, Partia (Athura), Assyria i Romarriket og Sasanideriket (Assuristan), i tillegg til at han var hovudstaden i den ny-assyriske staten Adiabene mellom midten av 100-talet fvt. og tidleg på 100-talet evt. Etter den arabiske erobringa av Persia, vart Assyria som geopolitisk eining (då kjend som Assuristan/Athura) langsamt oppløyst, og i mellomalderen vart byen styrt av seldsjukkane og dei osmanske tyrkarane.

Det arkeologiske museet i Erbil husar ei stor samling med før-islamske objekt (særskild sumerisk og assyrisk) og er sentrum for arkeologiske prosjekt i området. Byen vart utnemnt til arabisk turisthovudstad i 2014 av Det arabiske turistrådet. I juli 2014 vart Erbil citadel registrert som verdsarvstad av UNESCO.

Byen er etnisk mangfaldig med kurdarar, assyrarar, arabarar, armenarar, tyrkarar, jesidiar, shabakiar og mandearar. Han er like religiøst mangfaldig med truande innan sunniislam, sufisme, sjiaislam, kristendom (hovudsakleg assyrarar og armenarar), jesidismen, jarsanisme, shabakisme og mandeisme.

Klima
Klimaet i Erbil er varmt middelhavsklima (Csa) i følgje Köppen si klimaklassifisering, med ekstremt varme somrar og kjølege, våte vintrar. Januar er den våtaste månaden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arbil» frå ,  den 5. januar 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Grousset, René, The Empire of the Steppes, (omsett frå fransk av Naomi Walford), New Brunswick: Rutgers University Press (1970)

Bakgrunnsstoff

 Hawler guvernement 
 Erbil – Portal for internasjonale turistar

 
Arbil guvernement
Byar i Irakisk Kurdistan
Distriktshovudstader i Irak
Kurdiske busetnader
Assyriske samfunn i Irak
Busetnader grunnlagde i 6. tusenåret fvt.
L'essenziale

«L'essenziale» (italiensk for Den viktige) er det italienske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på italiensk av Marco Mengoni. Songen er skriven av Marco Mengoni, Roberto Casalino og Francesco De Benedettis.

Eurovision Song Contest 2013
«L'essenziale» vart fyrst framført av Marco Mengoni 12. februar 2013 under 63° Festival della Canzone Italiana di Sanremo 2013. I finalen 16. februar 2013 vann songen med 36 prosent av røystane i den siste delen av tevlinga, og det vart samstundes annonsert at Mengoni ville representere Italia i Eurovision Song Contest 2013. 18. mars 2013 vart det annonsert at «L'essenziale» vil vere det italienske bidraget. Sist gong Italia sendte vinnarsongen i Festival della Canzone Italiana di Sanremo til Eurovision Song Contest var i 1997. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen slapp Italia å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Italia fekk delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «L'essenziale» frå ,  den 27. mars 2013.

Fotnotar

Songar frå 2013
Italienske songar
Italienskspråklege songar
Eurovision Song Contest 2013-songar
Italienske Eurovision Song Contest-songar
Italienskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-songar
Ludvig Munthe

Ludvig Hanssøn Munthe () var biskop i Bjørgvin frå 1636. Han kom som den første av Muntheslekta til Noreg ettermiddagen 13. mars 1637 for å tiltre som biskop i Bergen.

Dottera Elisabeth Munthe var gift med Christen Paus, borgarmester i Bergen.

Ludvig Munthe vart gjennom si dotter Abel (1628–1676) oldefar til Ludvig Holberg, som fekk namn etter oldefaren.

Kjelder

Tidlegare biskopar i den norske kyrkja
Bjørgvin bispedømme
Jens Kobro Daae

Jens Kobro Daae () var ein norsk prest. Han tok teologisk eksamen 1837, og vart kapellan hos faren i Fana samme år. Faren var den velståande presten Iver Munthe Daae (f. 1771) som var sokneprest i Lindås og seinare i Fana. Den eldre broren Claus Daae var stiftsprost i Bergen og politikar. Jens Kobro Daae vart sokneprest i Haram i 1853, der var han også ordførar. Han flytta til Bø i Telemark 1866, og gjekk av i 1878. Han var gift med søskenbarnet sitt Nicoline Friis Daae (f. 1820), som var dotter av Christen Daae (sogneprest i Lindås) og søster av Ludvig Kristensen Daa. Johan Christopher Haar Daae var ein annan av onklane hans.

Kjelder

Norske prestar
Folk frå Bergen
Engebret Soot

Engebret Soot () er kjend som Haldenkanalens far. Han bygde sluser og kanalar for transport av båtar og tømmer.

Soot var fødd i Aurskog og voks opp på Sootplassen. Han fekk arbeid som smed og tømmermann, og tileigna seg teknisk kunnskap utan å få formell utdanning. 
I 1825 fekk han stilling som fløtingsinspektør ved Haldenvassdraget.

Kanalbygging
Frå 1824/25 til 1827 bygde Engebret Soot den 775 meter lange Otteid kanal, den første i sitt slag i Noreg. Dette skjedde etter ønskje frå Fredrikshalds sagbrugseiere. Dei ville få tømmeret raskare ned til byen, ei tid då det tok eit par år å få tømmeret nedover frå Stora Le.
20. juli 1849 opna «Soots kanal», landets første slusekanal. Denne kanalen vart brukt til å fløyte tømmer oppstraums frå Mangenvassdraget til Haldenvassdraget. Kanalen vart kjøpt av Saugbrugsforeningen i 1869, ti år etter at Saugbrugs vart skipa. Kanalen var i drift til 1930.
Våren 1852 byrja bygginga av Brekke sluser i Haldenkanalen og 7. juni 1853 vart «Stens-Elvs-Kanalens Aabning» markert. Krappeto-dammen stod ferdig i 1856, slik at anlegget vart teke i bruk i 1857. Det vart øydelagt i 1861, halvtanna år etter at Soot var død.

Ettermæle
Dampbåten Engebret Soot gjekk i rute mellom Skulerud og Holmgil brygge på innsjøen Aspern.

Kjelder

Artikkel i Halden Arbeiderblad om Haldenkanalens far
Grete Brustad Nilsens minne-hefte om Engebret Soot
Denne artikkelen bygger på «Engebret Soot» frå ,  den 18. mai 2013.  

Norske ingeniørar
Folk frå Aurskog-Høland
Haldenkanalen
Haldenkanalen

Haldenkanalen, tidlegare Fredrikshalds kanal, er ein del av Haldenvassdraget. Den er den første av Noregs to kanalar med sluser og vart ferdig i 1849. Kanalen vart bygd for tømmerfløytinga mellom Skulerud, endestasjonen på Urskog–Hølandsbanen, og Tistedalen. Tømmertransporten tok slutt i 1982.

Sjå òg 
 Telemarkskanalen
 Spangereidkanalen

 
Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg
Kulturminne i Viken
Neptunmånen Galatea

Galatea er ein av månane til Neptun. Ein reknar med at tyngdekrafta hans skiplar ringbogane til Neptun.

Galatea vart oppdaga i juli 1989 av det vitskaplege laget bak Voyager 2, på bilete tekne av sonden.

Kjelder 
 «Galatea: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Galatea
Neptunmånen Larissa

Larissa er ein av månane til Neptun. Han går i bane nær ringane til Neptun.

Larissa vart offisielt oppdaga i juli 1989 av det vitskaplege laget bak Voyager 2, på bilete tekne av sonden. Han vart likevel fyrst observert av  H. Reitsema, W. Hubbard, L. Lebofsky og D. Tholen med bakkebaserte teleskop i 1981.

Kjelder 
 «Larissa: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Larissa
Neptunmånen Nereid

Nereid er ein av månane til Neptun. Han er ein av dei ytste månane til Neptun, og har dessutan ein av dei mest sære banane til nokon måne i solsystemet

Nereid vart oppdaga 1. mai 1949 av Gerard P. Kuiper med eit bakkebasert teleskop. Han vart den siste månen til Neptun som vart oppdaga før Voyager 2 passerte planetsystemet.

Kjelder 
 «Nereid: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Nereid
Neptunmånen Halimede

Halimede er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.

Halimede vart oppdaga 14. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Laomedeia og Sao. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.

Kjelder 
 «Halimede: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Halimede
Neptunmånen Sao

Sao er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.

Sao vart oppdaga 14. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Laomedeia og Halimede. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.

Kjelder 
 «Sao: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Sao
Neptunmånen Laomedeia

Laomedeia er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.

Laomedeia vart oppdaga 13. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Sao og Halimede. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.

Kjelder 
 «Laomedeia: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Laomedeia
Neptunmånen Psamathe

Psamathe er ein av månane til Neptun. Banen hans liknar på den til Neso, og dei to objekta kan vera delar av ein større måne som gjekk i oppløysing for mange milliardar år sidan.

Psamathe vart oppdaga 29. august 2003 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna med Subaru-teleskopet på Hawaii.

Kjelder 
 «Psamathe: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Psamathe
Neptunmånen Neso

Neso er ein av månane til Neptun. Banen hans liknar på den til Psamathe, og dei to objekta kan vera delar av ein større måne som gjekk i oppløysing for mange milliardar år sidan.

Neso vart oppdaga i 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic med Blanco-teleskopet ved Cerro Tololo-observatoriet i Chile.

Kjelder 
 «Neso: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Neso
Horndøla bru

Horndøla bru er namn på to bruer i Volda kommune i Møre og Romsdal. Bruene kryssar elva Horndøla (Honndøla) ved garden Muldsvor nær fylkesgrensa. Den gamle brua er ei 52 meter lang steinbru oppført med tørrmura utkraginsteknikk, truleg bygd i tida 1810–1813 der det før var ei eldre bru av tre og stein. Brua er relativt lang fordi elva på denne staden fløymer utover den flate dalbotnen. Horndøla bru vart ombygd i 1937, med ei 5 meter brei betongplate over brukara. I 1971 vart det bygd ei ny bru på staden, like ved den gamle. Den nye brua er ein del av fylkesveg 60. Gamle Horndøla bru vart restaurert av Statens vegvesen i 1993-1994.

Den gamle brua var ein del av Den trondhjemske postvei på strekninga Grodås-Hellesylt, og er den største av bruene bygd langs postvegen på den tida.

Sjå også
Bruer i Noreg
Bruer i Noreg etter lengd

Kjelder
Sogn og Fjordane Fylkesarkiv: Honndøla bru
NRK fylkesleksikon: Samferdsle i Hornindal lese på nett 29. mars 2013.
Tomasgard, Paul O. (2001): Honndøla bru. Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane lese på nett 29. mars 2013.

Bruer i Møre og Romsdal
Samferdsle i Volda
Norsk veghistorie
Bruer opna i 1937
Bruer opna i 1971
1937 i Noreg
1971 i Noreg
Annette von Droste-Hülshoff

Annette von Droste-Hülshoff  () var ein tysk forfattar og komponist, rekna som ei av dei viktigaste tyske kvinnelege poetane.

Liv og virke 

Annette von Droste-Hülshoff vart fødd  på Burg Hülshoff ved Münster. Ho var dotter av Clemens August von Droste-Hülshoff og Therese von Haxthausen, og blei fødd inn ei gammal westfalisk katolsk adelsætt. Ho levde eit tilbaketrekt og avgrensa liv, men arbeidde tidleg målretta mot å skape stor kunst. 

På vegen mot å bli ei viktig forfattarinne dreiv ho ei tid samstundes som musikar og komponist. Musikkerfaringa blei av stor vekt for diktargjerninga ved at den hjelpte henne til å utvikle språkmelodi og verserytme.

I Gedichte (1844) syner ho seg som si tids største kvinnelege lyrikar, sjølv om ho litterært var framom si eiga tid og fekk vente lenge på anerkjenninga.

Annette von Droste-Hülshoff døydde på Burg Meersburg i Meersburg. Ho er gravlagd på Meersburger Friedhof.

Verk 
 Gedichte. Aschendorffsche Buchhandlung, Münster 1838.
 Die Judenbuche. (Novelle utgjeve i tidsskriftet Morgenblatt für gebildete Stände) 1842.
 Droste-Hülshoff, Annette Freiin von: Gedichte. Cotta´scher Verlag Stuttgart 1844.
 Westfälische Schilderungen. 1845.
 Das geistliche Jahr. (diktsyklus), 1818–1820 / 1839–1840 (gutenberg.spiegel.de).
 Der Knabe im Moor. (Ballade).

Referanser

Bakgrunnsstoff 

 
 Droste-Hülshoff, gutenberg.spiegel.de
 LWL-Literaturkommissions Droste-Portal
 Lenkesamling, Universitätsbibliothek der Freien Universität Berlin
 Dikt, wortblume.de
 Droste-Hülshoff, fembio.org
 Nach100jahren.de – litterært webprojekt om Annette von Droste-Hülshoff

Tyske forfattarar
Tyske komponistar
Folk frå Westfalen
Lavallee Peak

Lavallee Peak er ein fjelltopp (2175 moh) like nordvest for Gibraltar Peak i West Quartzite Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant David O. Lavallee i US Navy, ein biolog og dykkar ved McMurdo-basen somrane i 1963-64, 1964-65 og 1966-67.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Larsen i Victoria Land

Mount Larsen er eit fjell, 1560 moh, med ei bratt nordside, 3 nautiske mil (6 km) sørvest for Hansen Nunatak ved sørsida av munningen av Reevesbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Scott, som namngav det etter kaptein Carl Anton Larsen, ein norsk antarktisfarar som utforska austkysten av Den antarktiske halvøya i «Jason», 1892–93, noko som markerte starten på den kommersielle kvalfangsten i Antarktis. Larsen førte mange kvalfangstekspedisjonar fram til han døydde i desember 1925 medan han segla i Rosshavet.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Latino Peak

Latino Peak er ein Antarktis fjell (2290 moh) som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør-sørvest for Mount Hazlett i Victory Mountains i Victoria Land. Det er det høgaste fjellet i nærleiken av forgreininga der den store Tucker og Pearl Harborbreen flyt saman. Vestsida vert drenert av Summersbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og 1. januar 1970 vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Terry L. Latino frå U.S. Navy som var ved McMurdo-basen på Ross Island sommaren 1965-1966. Latino tente seinare i Vietnamkrigen i 1968-69.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Le Couteur Peak

Le Couteur Peak er ein fjelltopp mellom Cirque og Omega Peak, nord i Millen Range. Det vart namngjeve av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter P. C. Le Couteur, ein geolog med denne gruppa.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Leitch Massif

Leitch Massif er eit fjell massiv som dannar den nordlege delen av West Quartzite Range i Concord Mountains. Det vart namngjeve av det nordlege laget til New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter E.C. Leitch, geolog i denne gruppa.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Ludvig Daae (1723–1786)

Ludvig Daae () var ein norsk prest og godseigar. 

Foreldra til Daæ var Anders Daae (1680–1763) og Birgitte Munthe. Han tok den filosofiske magistergraden i 1746 og blir omtala som «Mag.». Han var sokneprest i Lindås frå 1759. Ei rad av hans eigne barn og barnebarn vart prestar på Vestlandet. Daae var bestefar til historikaren Ludvig Kristensen Daa og presten Claus Daae, dessutan oldefar til politikaren Ludvig Daae, historikaren Ludvig Daae og Suzannah Ibsen. 

Buet etter Daae omfatta 23 gardar i Sogn og 31 gardpartar i Lindås. Han åtte også fleire kyrkjer med tiende: kyrkjene i Lindås prestegjeld (Lindås, Myking, Sandnes og Lygra kyrkjer), Arnefjord og Hove kyrkjer i Vik prestegjeld, og Hamre kyrkje på Osterøy. Kyrkjer og jordegods i buet utgjorde ein salsverdi på over 12.000 riksdalar.

Kjelder

Norske prestar
Folk frå Vik
Borgund kyrkje i Ålesund

Borgund kyrkje (Borgund kirke) er ei krosskyrkje frå 1130 i Ålesund kommune Møre og Romsdal fylke.

Byggverket er i stein og har 500 plassar.

Steinkyrkja er frå mellomalderen, truleg bygd før 1250. 13. april 1904 vart kyrkja påtent av ein gjerningsmann som i politirapporten blir omtalt som "sinnsforvirra". Den nye kyrkja vart bygd opp i gamal stil, med rike treutskjeringar.

Borgund er tidlegare prestegjeld. Borgund kaupangen ved kyrkja var eit lite handelssentrum i mellomalderen. Sunnmøre museum like ved vart sett opp på Borgund prestegard.

Prestar
 Claus Nilssøn Gaas 1589-1625
 Hans Clausen Gaas 1625-1644, far til Claus Hansen Gaas
 Peder Strøm, 1721-1741, far til Hans Strøm
 Augustinus Meldahl 
 Hans Strøm, kapellan hjå Meldahl 1750-1764
 Carl Frederik Meldahl 1774-1785

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Kyrkjer i Ålesund
Kulturminne i Ålesund
Kyrkjer i Nordre Sunnmøre prosti
Valkyrkjer i 1814
Mount Leland

Mount Leland er eit fjell 1 nautisk mil (19 km) vest for Victoria Upperbreen i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Bainbridge B. Leland, i USCG, befalshavande på USCGC «Burton Island» i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast