alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Southern Cross av Crosby, Stills and Nash

«Southern Cross» er ein song skriven av Stephen Stills, Rick Curtis og Michael Curtis og framført av rockebandet Crosby, Stills & Nash. Songen kom ut på albumet Daylight Again og vart gjeven ut på singel i september 1982. Stephen Stills syng solovokal på heile songen, medan Graham Nash er med på andreverset. Sidan David Crosby ikkje kom med før innspelinga av albumet var godt i gang, er ikkje vokalen hans med på denne versjonen av songen, men han er med i musikkvideoen og song på songen på konsertframføringane til gruppa. Singelen vart ein suksess på listene og nådde 18. plassen på Billboard Hot 100-lista i tre veker seint i november og tidleg i desember 1982.

Songen omhandlar ein mann som seglar i Stillehavet etter eit mislykka kjærleiksforhold. «Southern Cross» er basert på songen «Seven League Boots» av Rick og Michael Curtis. Stills skreiv om teksten noko og laga eit nytt refreng.

Videoen til songen vart mykje spelt på MTV og VH1 med Stephen Stills som seglar ein stor båt (kalla Southern Cross) innimellom bilete av gruppa som syng songen.

Medverkande
 Stephen Stills — vokal, gitar
 Graham Nash — vokal

Andre medverkande
 Timothy B. Schmit — vokal
 Art Garfunkel — vokal
 Michael Stergis — gitar
 Mike Finnigan — klaverinstrument, korvokal
 Richard T. Bear — klaverinstrument
 George «Chocolate» Perry — bass
 Joe Vitale — trommer
 Joe Lala — perkusjon

Andre versjonar
«Southern Cross» er òg blitt spelt av 
 Jimmy Buffett, på konsertalbumet Buffett Live: Tuesdays, Thursdays, Saturdays
 Den britiske musikaren Dave Mason
 Pat McGee på debutalbumet From the Wood
Sludge metal-bandet Weedeater på debutalbumet ...And Justice for Y'all

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Southern Cross (Crosby, Stills and Nash song)» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Crosby, Stills, Nash & Young-songar
Songar frå 1982
Songar om hav og sjø
Songar skrivne av Stephen Stills
Atlantic Records-singlar
Jay Ferguson

John Arden «Jay» Ferguson () er ein USA-amerikansk rock/pop-musikar, kjend for arbeidet sitt med Spirit og Jo Jo Gunne, og for solohitten «Thunder Island» frå 1978. Seinare i karrieren har han skrive musikk for fjernsyn og film.

Diskografi

Album
1976: All Alone in the End Zone (Asylum Records)
1977: Jay Ferguson Live (Asylum)
1978: Thunder Island (Asylum) U.S. #72
1979: Real Life Ain't This Way (Asylum) U.S. #86
1980: Terms and Conditions (Capitol Records)
1982: White Noise (Capitol) U.S. #178
1989: A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child (soundtrack) (Varèse Sarabande)

Singlar
1976: «Medicated Goo»
1977: «Thunder Island» - U.S. #9
1978: «Losing Control»
1979: «Shakedown Cruise» - U.S. #31
1979: «Paying Time»
1980: «Terms and Conditions»
1982: «Tonite (Fallin' for Ya)»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jay Ferguson» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske songarar
Folk frå Burbank i California
Musikarar frå California
Spirit-medlemmar
Right By You

Right by You er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Stephen Stills, gjeve ut i 1984.

Stills har fått med seg Jimmy Page på sologitar på tre songar. Bortsett frå «No Hiding Place», som var ein bluegrass-song, bestod albumet av pop- og rocksongar med glatt 80-talsproduksjon.

Innhald

Medverkande
Stephen Stills - vokal, gitar, bass, trommer, klaverspelar, perkusjon
Bernie Leadon - gitar, vokal
Jimmy Page - gitar, spor 1, 3, 10
Chris Hillman - mandolin, vokal
Tony Concepcion - trompet
Al De Gooyer - trompet
John Kricker - trombone
Mike Finnigan - klaverspelar, vokal
Kim Bullard - klaverspelar
Lawrence Dermer - klaverspelar
Jerry Scheff - bass
George «Chocolate» Perry - bass
Joe Galdo - trommer, perkusjon
Joe Lala - trommer, perkusjon
Graham Nash - korvokal
John Sambataro - korvokal
Herb Pedersen - korvokal

Produsentar
Stephen Stills, Ron Albert, Howard Albert, Steve Alaimo.

Albumet var dedisert til Felix Pappalardi, Marvin Gaye, Dennis Wilson og JC Agajanian.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Right By You» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Stephen Stills-album
Musikkalbum frå 1984
Atlantic Records-album
Herb Pedersen

Herbert Joseph «Herb» Pedersen () er ein amerikansk musikar, gitarist, banjoist og songar-låtskrivar som har spelt innan ei rekkje musikkstilar dei siste førti åra, som country, bluegrass, progressiv bluegrass, folk, folkrock, countryrock og har arbeidd med mange musikarar og forskjellige band. 

Pedersen har ofte spelt med Chris Hillman og begge var ein gong medlemmar av Desert Rose Band.  Pedersen har òg fronta sitt eige band kalla The Laurel Canyon Ramblers. Utanom dette har Pedersen arbeidd med musikarar og grupper som  John Fogerty, Mudcrutch, Pine Valley Boys, Michael Martin Murphey, Earl Scruggs, The Dillards, Smokey Grass Boys, The New Kentucky Colonels, Old & In the Way, David Grisman, Peter Rowan, Vassar Clements, Gram Parsons, Emmylou Harris, Skip Battin, Tony Rice, Dan Fogelberg, Stephen Stills, Linda Ronstadt, Kris Kristofferson, John Prine, Jackson Browne, John Denver, John Jorgenson, Leland Sklar, Tony Rice og Larry Rice.

Diskografi
Southwest (1976) Epic
Sandman (1977) Epic
Lonesome Feeling (1984) Sugar Hill

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Herb Pedersen» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell heimeside
 

Musikarar frå California
USA-amerikanske countrygitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske bluegrassartistar
USA-amerikanske countryrockartistar
USA-amerikanske banjoistar
The Desert Rose Band-medlemmar
Innocent Eyes av Graham Nash

Innocent Eyes er det fjerde studioalbumet til den britiske musikaren Graham Nash, gjeve ut i mars 1986.

På songen «Chippin' Away» var han inspirert av reggae.

Innhald
Graham Nash, utanom der andre er nemnde

Medverkande
Graham Nash : vokal, rytmegitar (2), klaverinstrument (5,7,10), gitar (9)
Bill Boydston : linn trommeprogrammering (1,2,4–8,10), klaverinstrument (1,4,6)
Mark Williams : drum overdubs (1,2,5,6,10), trommer (3)
Craig Doerge : klaverinstrument
Michael Landau : gitar (1,3,5–10)
Mike Fisher : perkusjon (1,4,6,7,9,10)
George «Chocolate» Perry : bass (2,4,7,8)
Tim Drummond : bass (2,7)
David Lindley : sologitar (2)
Paul Bliss : bass (3), trommeprogrammering (3), klaverinstrument (3)
Kenny Loggins : vokal (3)
Ian Wallace : ekstra trommer (4,8)
Jeff Southworth : gitar (4,6)
Waddy Wachtel : gitar (5)
Kate Yester : vokal (6)
Joe Lala : perkusjon (7)
James Taylor : vokal (7)
David Plantshon : trommer (9)
Leland Sklar : bass (9)
Alan Pasqua : klaverinstrument (10)

Teknisk
Stanley Johnston : lydteknikar
Jay Parti : lydteknikar
Greg Ladanyi : miksing
Reed Fenton : fotografi
Doug Sax & Mike Reese : LP-mastering
Barry Diament : CD-mastering

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Innocent Eyes (Graham Nash album)» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1986
Atlantic Records-album
Graham Nash-album
Album produserte av Graham Nash
Plateomslag av Jimmy Wachtel
Kenny Loggins

Kenneth Clark Loggins () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og gitarist. Dei tidlege songane han skreiv vart spelte inn med Nitty Gritty Dirt Band i 1970, som førte til sju album, og han spelte i gruppa Loggins and Messina frå 1972 til 1977. Som soloartist har Loggins hatt stor suksess med filmmusikk, mellom anna ein Oscarnominasjon for «Footloose» i 1984. I 1980- og 1990-åra vart ha kjend som «The Soundtrack King». Finally Home kom ut i 2013, kort tid etter Loggins skipa gruppa Blue Sky Riders med Gary Burr og Georgia Middleman.

Diskografi
Studioalbum
 Celebrate Me Home (1977)
 Nightwatch (1978)
 Keep the Fire (1979)
 High Adventure (1982)
 Vox Humana (1985)
 Back to Avalon (1988)
 Leap of Faith (1991)
 Return to Pooh Corner (1994)
 The Unimaginable Life (1997)
 December (1998)
 More Songs from Pooh Corner (2000)
 It's About Time (2003)
 How About Now (2007)
 All Join In (2009)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kenny Loggins» frå ,  den 23. januar 2019.

Bakgrunnsstoff

 Kenny Loggins.com

Grammy-vinnarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske poprock-songarar
USA-amerikanske countryrocksongarar
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske softrockartistar
USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske rockegitaristar
Rytmegitaristar
USA-amerikanske munnspelspelarar
USA-amerikanske folkegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske countrygitaristar
Oh Yes I Can

Oh Yes I Can er det andre studioalbumet til Crosby, Stills, Nash & Young-medlemmen David Crosby som soloartist. Det kom ut 23. januar 1989, 18 år etter det førre soloalbumet hans, If I Could Only Remember My Name.

Fire songar («Drive My Car», «Distances», «Melody» og «Flying Man») vart opphavleg skriven for eit uferdig album Crosby byrja å spele inn i 1979-1981 Capitol Records og vart sidan avviste frå Crosby, Stills & Nash-prosjekt i 80-åra. Gruppa hadde tidlegare prøvd å spele inn «Drive My Car» og «Distances» under ei avbroten innspeling i 1978 for ein oppfølgjar til CSN (1977). 

Den til då uutgjevne «Drop Down Mama» var ei omskriving av ein Sleepy John Estes-song som tidlegare var spelt inn av David and the Dorks (eit kortvarig band med Crosby og medlemmar av Grateful Dead) i 1970 og Crosby & Nash med The Mighty Jitters kring 1975-1976.

Innhald

Medverkande

 David Crosby – solo- og korvokal, gitar (5, 6), akustisk gitar (8)
 Danny Kortchmar – gitar (1, 3), elektrisk gitar (8)
 David Lindley – slidegitar (1)
 Steve Lukather – gitar (2, 4)
 Michael Hedges – gitar (5, 11), korvokal (5), arrangement (11)
 Dan Dugmore – slidegitar (6)
 Michael Landau – gitar (7)
 Larry Carlton – gitar (9)
 Leland Sklar – bass (1, 2, 4, 7, 9, 10, 11)
 George «Chocolate» Perry – bass (3, 8)
 Tim Drummond – bass (6)
 Joe Vitale – trommer (1, 3, 8), orgel (3), synthesizer (10)
 Russell Kunkel – trommer (2, 4, 7, 9, 10), perkusjon (7)
 Jim Keltner – trommer (6)
 Joe Lala – perkusjon (2, 8, 9)
Craig Doerge – synthesizer (1), Yamaha TX816 Rhodes (2), akustisk piano (3, 4, 6, 10), Rhodes (4), klaverinstrument (7, 9)
 Kim Bullard – synthesizer (2, 4, 10)
Michael Finnigan – ekstra orgel (3), orgel (6)
 Kenny Kirkland – elektrisk piano (8)
 Jerry Hey – trompet og blåsararrangement (3)
 Larry Williams – saksofon (3)
 Kim S. Hutchcroft – saksofon (3)
 Gary Grant – trompet (3)
 Jackson Browne – korvokal (4)
 Graham Nash – korvokal (5, 11), elektrisk piano (8)
 Bonnie Raitt – korvokal (7)
 James Taylor – korvokal (10)
 J.D. Souther – korvokal (11)

Produksjon
 Produsentar – David Crosby; Craig Doerge og Stanley Johnston (spor 1-7, 9, 10 & 11); Howard Alpert og Ron Alpert (spor 8).
 Leiande produsent – Eddie Wilner
 Lydteknikarar – Stephen Barncard, Steve Gursky, Stanley Johnston, Gerry Lentz og Jay Parti.
 Assisterande lydteknikar – Tom Banghart, Gary Boatner, Michael Bosley, Troy Cruze, Larry Goodwin, Scott Gordon, Mark McKenna, Russell Schmidt, Allan Tucker, Bob Vogt og Paul Winger.
 Miksing – Niko Bolas (spor 1); Stanley Johnston (spor 2-11).
 Master av Bob Ludwig og Mike Reese hos Masterdisk (New York, NY) og A&M Mastering Studios (Los Angeles, CA).
 Kunstnarisk leiar og design – Caroline Balog og Gary Burden
 Fotografi – Henry Diltz (bakside), Jay Parti (framside) og Aaron Rapoport (innside).

Salslister
Album - Billboard (North America)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oh Yes I Can» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
A&M Records-album
David Crosby-album
Album produserte av David Crosby
Album spelte inn i A&M Studios
Michael Hedges

Michael Alden Hedges () var ein USA-amerikansk komponist, akustisk gitarist og songar-låtskrivar.

Dei to første platene til Hedges for Windham Hill — Breakfast in the Field og Aerial Boundaries — vart rekna som banebrytande for akustisk gitar. Han skreiv nesten berre i altenative stemmingar. I 1985 gav han ut eit album, Watching My Life Go By, med vokalmusikk. 

Hedges turnerte ei kort stund med Leo Kottke.

Diskografi

Studioalbum 
 Breakfast in the Field (1981)
 Aerial Boundaries (1984)
 Watching My Life Go By (1985)
 Santabear's First Christmas (1986)
 Taproot (1990)
 Princess Scargo and the Birthday Pumpkin (1993)
 The Road to Return (1994)
 Oracle (1996)
 Torched (1999–posthumous)

Konsertalbum 
 Live on the Double Planet (1987)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michael Hedges» frå ,  den 23. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Nomad Land: Offisiell nettside for Michael Hedges

USA-amerikanske gitaristar
Fingerstilgitaristar
Grammy-vinnarar
Musikarar frå Baltimore
Ruud Lubbers

Ruud Lubbers, fullt namn Rudolphus Franciscus Marie Lubbers, () var ein nederlandsk politikar frå Rotterdam. Han var frå 1982 til 1994 statsminister i Nederland. 2001-05 var han SN sin høgkommissær for flyktningar.

Lubbers var utdanna i økonomi. Frå mai 1973 til dessember 1977 var han finasminister i ei koalisjonregjering leia av arbeidarpartimannen Joop den Uyl. Perioden juni 1977 til november 1982 representerte Lubbers det kristlegkonservative partiet CDA i nasjonalforsamlinga i Nederland, som parlamentarisk leiar frå november 1978. I slutten av oktober 1982 vart Lubbers vald til partileiar for CDA, etter den førre partileiaren og dåverande statsministeren varsla han ville gå av. Den 4. november 1982 vart Lubbers utnemnd til statsminister i Nederland, ein posisjon han hadde til 22. august 1994. Åra 1982-89 leia han ein regjeringskoalisjon beståande av CDA og Fridomspartiet (VVD), etter parlamentsvalet i 1989 utgjorde Arbeidarpartiet (PvdA) regjeringsgrunnlaget saman med CDA.

Frå januar 2001 til februar 2005 var Lubbers Dei sameinte nasjonane sin høgkommissær for flyktningar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ruud Lubbers» frå ,  den 23. januar 2019.  
 

Nederlandske politikarar
Nederlandske statsministrar
SN sin høgkommissær for flyktningar
Holmenkollrennet 1988

Holmenkollrennet 1988 fann stad i tida 17. og 20. mars 1988 i Oslo.

Menn

50 km fristil

Dato: 19. mars

Kombinert

Hopprenn 

Dato: 20. mars

Kvinner

30 km klassisk stil

Dato: 17. mars

Kjelder
Sportsboken 88-89. Sportsboken As/VG. 1988.
Arbeiderbladet 21. mars 1988

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1988
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Bruce Hornsby

Bruce Randall Hornsby () er ein USA-amerikansk songar og pianist. Han har spelt innan klassisk musikk, jazz, bluegrass, folk, Motown, gospel, rock, blues og jamband.

Hornsby har hatt suksess med innspelingane sine og i 1987 vann han Grammy-prisen for beste nykommar med Bruce Hornsby and the Range, i 1990 for beste bluegrassalbum og i 1994 for beste instrumentale popsong. 

Han har samarbeidd med Ricky Skaggs på bluegrassprosjekt og med Grateful Dead, som han var medlem av frå september 1990 til 1992.

Diskografi

Bruce Hornsby-album
Med The Range
 The Way It Is (1986) Nr. 3 US (RIAA: 3× platina)
 The Way It Is Tour (1986–1987) (1987) (Japan)
 Scenes from the Southside (1988) Nr. 5 US (RIAA: platina)
 A Night on the Town (1990) Nr. 20 US
Soloarbeid
 Harbor Lights (1993) Nr. 46 US
 Hot House (1995) Nr. 68 US
 Spirit Trail (1998) Nr. 148 US
 Piano Jazz, Marian McPartland / Bruce Hornsby (2005)
 Intersections (1985-2005) (2006) US (Legacy Recordings)
 Solo Concerts (2014)
Med The Noise Makers
 Here Come The Noise Makers (2000) Nr. 167 US
 Big Swing Face (2002)
 Halcyon Days (2004) Nr. 86 US
 Levitate (15. september 2009)
 Bride of the Noisemakers (2011)
 Rehab Reunion (2016)
Med Ricky Skaggs
 Ricky Skaggs & Bruce Hornsby (2007) US (SonyBMG/Legacy)
Med The Bruce Hornsby Trio
 Camp Meeting (2007)

Som gjesteartist
Med The Grateful Dead
 Infrared Roses (1991)
 Grayfolded (1996)
 Dick's Picks Volume 9 (1997)
 So Many Roads (1965-1995) (1999)
 Dick's Picks Volume 17 (2000)
 View from the Vault, Volume Two (2001), also released as a DVD
 Grateful Dead Download Series Volume 11 (2006)
 30 Trips Around the Sun (2015)
 30 Trips Around the Sun: The Definitive Live Story 1965–1995 (2015)
 Robert F. Kennedy Stadium, Washington, D.C., July 12 & 13, 1989 (2017)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bruce Hornsby» frå ,  den 23. januar 2019.

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske pop-pianistar
USA-amerikanske bluespianistar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske countryklaverspelarar
USA-amerikanske bluegrassartistar
Elevar ved Berklee College of Music
Ambrosia-medlemmar
Bruce Hornsby and the Range-medlemmar
Grammy-vinnarar
Folk frå Williamsburg i Virginia
Musikarar frå Los Angeles
Countrymusikarar frå Virginia
USA-amerikanske trekkspelspelarar
Holmenkollrennet 1989

Holmenkollrennet 1989 fann stad dagane 4. og 5. mars 1989 i Oslo.

Menn

50 km fristil

Dato: 4. mars

Kombinert 

Dato: 4. mars

Hopprenn 

Dato: 5. mars

Kvinner

20 km 

Dato: 4. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 6. mars 1989

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1989
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Stills Alone

Stills Alone er eit studioalbum som kom ut i 1991 av den amerikanske musikaren Stephen Stills. Albumet består av Stills på akustisk og elektrisk gitar, med minimal eller ingen akkompagnement på dei fleste songane.  «Amazonia» har noko perkusjon i bakgrunnen. Biletet på framsida av omslaget var teken av Henry Diltz.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stills Alone» frå ,  den 24. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Stephen Stills-album
Musikkalbum frå 1991
Thousand Roads

Thousand Roads er det tredje studioalbumet til rockeartisten David Crosby som soloartist. Det kom ut i 1993 på Atlantic Records.

Phil Collins var med på opningssporet, «Hero», som både utøvar, låtskrivar og produsent.

Innhald

Medverkande

 David Crosby – solo- og korvokal
 Phil Collins – trommer, perkusjon, klaverinstrument og korvokal 
 Jim Keltner – trommer 
 Jeff Porcaro – trommer 
 Ethan Johns – trommer , perkusjon , ekstra elektrisk gitar 
 Russell Kunkel – trommer 
 Paulinho Da Costa – perkusjon 
 Luis Conte – perkusjon 
 Pino Palladino – bassgitar 
 Leland Sklar – bassgitar 
 David Watkins Clarke – bassgitar 
 Jeff Pevar – gitar 
 Michael Landau – elektrisk gitar 
 Bernie Leadon – elektrisk gitar , akustisk gitar 
 John Leventhal – gitar 
 Dean Parks – gitar , fløyte 
 Andy Fairweather Low – elektrisk gitar 
 Benmont Tench – klaverinstrument 
 Jimmy Webb – akustisk piano 
 Marc Cohn – akustisk piano 
 Craig Doerge – klaverinstrument , arrangement 
 C.J. Vanston – klaverinstrument 
 Paul (Wix) Wickens – klaverinstrument , trekkspel 
 Bonnie Hayes – klaverinstrument 
 Graham Nash – harmonivokal , munnspel 
 Jackson Browne – harmonivokal 
 Kipp Lennon – harmonivokal 
 Stephen Bishop – harmonivokal 
 David Campbell – strykearrangement 
 Suzie Katayama – oppdragsgjevar, cello 
 Armen Garabedian – konsertmeister, fiolin 
 Dimitrie Levici – fiolin 
 Berj Garabedian – fiolin 
 Ruth Johnson – fiolin 
 Evan Wilson – bratsj 
 Scott Haupert – bratsj 
 Maria Newman – bratsj 
 Larry Corbett – cello 
 Daniel Smith – cello 
 David Young – akustisk bass

Produksjon
 Produsentar – Phil Collins (spor 1); Don Was (spor 2, 4 & 8); David Crosby (spor 3, 5 & 9); John Leventhal (spor 3); Dean Parks (spor 5); Glyn Johns (spor 6 & 7); Phil Ramone (spor 10).
 Medprodusentar – Nick Davis (spor 1); Stephen Barncard (spor 9).
 Leiande produsent – Jan Crosby
 Lydteknikarar – Nick Davis (spor 1); Rob Eaton (gitaroverdub, spor 1); Rik Pekkonen (spor 2, 4 & 8); Paul Dieter (spor 3, 5 & 10); Glyn Johns (spor 6 & 7); Stephen Barncard og Ed Goodreau (spor 9).
 Assisterande lydteknikar – Simon Metcalfe (spor 1); Dan Bosworth (spor 2, 4 & 8); Steve Onsuka (spor 5); Bob Salcedo (spor 5 & 10); Mike Kloster (spor 9).
 Master av Doug Sax i The Mastering Lab (Hollywood, CA).
 Kunstnarisk leiar – Graham Nash
 Plateomslag – Mac Holbert
 Fotografi – Guido Harari

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thousand Roads» frå ,  den 24. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1993
Album produserte av Phil Ramone
Album produserte av Don Was
Album produserte av Glyn Johns
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Stephen Barncard
Atlantic Records-album
Ethan Johns

Ethan Thomas Robert Johns () er ein engelsk musikkprodusent, lydteknikar, miksar, låtskrivar og multi-instrumentalist. Johns har arbeidd med artistar som Ryan Adams, Kings of Leon, Paul McCartney, Ray LaMontagne, Tom Jones, Kaiser Chiefs, Rufus Wainwright, The Boxer Rebellion, Crowded House, The Vaccines, Laura Marling, The Staves og Crosby, Stills and Nash.

Sjølv om Johns hovudsakleg er plateprodusent, miksar og lydteknikar, har multi-instrumentalisten òg turnert med artistar som Emmylou Harris, Ryan Adams, Ray LaMontagne og Tom Jones. Han eig indie-plateselskapet Three Crows Music. Johns driv òg Three Crows Records for Warner/Atlantic. Johns er sonen til de kjende plateprodusenten og lydteknikaren Glyn Johns (The Rolling Stones, Eric Clapton, Led Zeppelin og The Who). I 2012 vann han ein Brit Award for beste britiske produsent.

Johns gav ut det frste soloalbumet sitt, Independent Years (1991) etterfølgd av If Not Now Then When på vinyl i november 2012.

Diskografi

Solodiskografi
 Independent Years (1991)
 If Not Now Then When (2012)
 The Reckoning (2014)
 Silver Liner (2015)

Utvald diskografi som produsent

Som musikar 
 trommer, gitar, mandolin på John Hiatt sitt Stolen Moments (1990)
 trommer på Fish sitt Internal Exile (1991)
 Gitar på Mike Peters & The Poets of Justice «Exodus Tour» (1992)
 Gitar, trommer, produsent,  på Andy Stine sitt Time Waits (1993).
 Elektrisk og akustisk gitar, trommer, perkusjon og mandocello på Crosby, Stills and Nash sitt After the Storm (1994)
 trommer på Joe Satriani – Luminous Flesh Giants (1995)
 Gitar, trommer, perkusjon, omnichord, EBow, mandocello på Emmylou Harris sitt Red Dirt Girl (2000)
 Gitar, trommer, perkusjon, mandocello, marksaphone, optigon, dulcimer, synthbass på Emmylou Harris/Linda Ronstadt sitt Western Wall, The Tucson Sessions (1999)
 trommer, bass, mandolin, mandocello, klaverinstrument, perkusjon og gitar på Whiskeytown sitt Pnenmonia (2001) – òg produsent
 trommer, gitar, mandocello, perkusjon, Hammondorgel, vokal på Ryan Adams sitt Gold (2001) – òg produsent
 trommer og gitar på Luthea Salom sitt Out of Without (2001)
 Gitar, perkusjon på Tift Merritt sitt Bramble Rose (2002) – òg produsent
 perkusjon, piano, trommer, harmonium, bass og ekstra gitar på Ray Lamontagne sitt Trouble (2004) – òg produsent
 trommer på Dave Palmer Romance (2006) – òg produsent
 trommer på Ryan Adams sitt 29 (2005) – òg produsent
 trommer in The Backing band for Ray Lamontagne-turneen etter Gossip in the Grain
 Hammondorgel, celesta, mandolin, mellotron, omnichord, elektrisk og akustisk gitar, ukulele, dobro, mandocello, bass, tic tac-bass, optigan, perkusjon på Paolo Nutini sitt Sunny Side Up (2009) – òg produsent
 trommer på Howard Eliott Payne sitt Bright Light Ballads (2009) – òg produsent
trommer, gitar, gitar (12-strengs elektrisk), gitar (akustisk), på Benmont Tench sitt You Should Be So Lucky (2014)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ethan Johns» frå ,  den 24. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Engelske plateprodusentar
Engelske lydteknikarar
Engelske låtskrivarar
Brit Award-vinnarar
Engelske multiinstrumentalistar
Jeff Pevar

Jeff Pevar er ein USA-amerikansk muskar som har spelt i studio og på scenen med hundrevis av kjende artistar, i tillegg til at han har hatt ein solokarriere. 

Pevar har arbeidd med musikarar som Crosby, Stills and Nash, Donald Fagen's Rock & Soul, James Taylor, Marc Cohn, Ray Charles, Joe Cocker, Jimmy Webb, Rickie Lee Jones, Dr. John, Carly Simon, Kenny Loggins, Wilson Pickett, Jazz Is Dead, Phil Lesh and Friends, David Foster, Meat Loaf, Phil Collins, Aztec Two-Step, Richie Havens, Odetta, Jonatha Brooke, Willy Deville, Joe Linus, Peter Gallway og Pat McGee. Han var med å skipe CPR eller Crosby, Pevar & Raymond.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jeff Pevar» frå ,  den 24. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar