alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Steingrim Skavlem

Steingrim Skavlem () var ein norsk fysikar. 

Han var dosent frå 1954 til 1962 og professor frå 1962 til 1985 i teoretisk fysikk ved Universitetet i Bergen. Skavlem er kjent for teoretiske arbeid innan akustikk, kjernefysikk og elementærpartikkelfysikk.

Kjelder
 

Norske fysikarar
Norske kjernefysikarar
Norske fysikkprofessorar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Folk frå Krødsherad
Fysikarar på 1900-talet
Stellarator

Ein stellarator er ein fusjonsreaktor. Det er eit apparat for innesperring av plasma ved så høg temperatur (ca 100 mill. Kelvin) at det kan føregå termonukleære reaksjonar som fusjon. Stellaratoren består av eit torusforma magnetfelt der magnetviklingane er forma slik at feltet i torusen får ein karakteristisk vriding, noko som må til for å oppnå stabilitet i plasmaet. Stellaratoren vart utvikla i USA i 1950-åra. Han var lenge rekna som den mest lovande grunnforma for ein fusjonsreaktor, men etter at vellukka eksperiment med ein annan type, tokamak, ved atomforskingsinstituttet i Moskva vart kjent i 1969, vart denne forma gjeve førsteprioritet òg innan fusjonsforskinga i USA. Det er uvisst om stellaratorer nokon gong vil få praktisk bruk.

Kjelder
 stellarator. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/stellarator

Fusjonsreaktorar
Sven Oluf Sørensen

Sven Oluf Cleve August Sørensen () var ein norsk fysikar og son av målaren Henrik Sørensen. 

Han tok Cand.real. i 1947, dr.philos. i 1952 og vart professor i kjernefysikk ved Universitetet i Oslo i 1961. Det vitskaplege arbeidet til Sørensen har vore konsentrert om studiet av elementærpartiklar og reaksjonane deira ved hjelp av fotografiske emulsjonar og boblekammerbilete. Arbeidet har for ein stor del vore samarbeidsprosjekt med internasjonale forskingsgrupper, særleg i tilknyting til CERN i Genève. 

Sørensen har òg, for å ta vare på kunstverka til faren sin og gjere dei tilgjengelege for publikum, reist Holmsbu Billedgalleri i 1973 og Vinje Biletgalleri i 1991. Han gav ut Søren: Henrik Sørensens liv og kunst i 2003.

Kjelder
 Sven Oluf Sørensen. (27.02.2013) I Store norske leksikon. 

Norske fysikarar
Norske kjernefysikarar
Norske fysikkprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske biografar
Folk frå Paris
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Fysikarar på 1900-talet
Folk tilknytte CERN
Syklotron

Syklotron er ein type partikkelakselerator som blir brukt til å akselerere ladde partiklar for mellom anna å skape supertunge isotop. Syklotronar har vore viktige i oppdaginga og framstillinga av fleire av dei transurane grunnstoffa. Han vart oppfunnen i 1929 av Ernest Lawrence ved Berkeley-universitetet i California i USA. Lawrence mottok i 1939 Nobelprisen i fysikk for oppfinninga av syklotronen, og dei eksperimenta han utførte med akseleratoren. 

I dag vert syklotronar nytta til å produsere radioaktive isotop for bruk i positronemisjonstomografi (PET-scanning).

Verkemåte 
Syklotronen består av eit vakuum-kammer der ladde partiklar blir akselerert av høgfrekvent vekselspenning. Ved hjelp av magnetfelt blir partiklane heldt i ein tilnærma sirkelforma bane. For kvar gong partiklane passerer opninga mellom dei halvmåneforma elektrodane blir dei akselerert. Syklotronen kan akselerere ladde partikler som proton, deuteron, alfapartiklar og tyngre ion.

Fysisk institutt ved Universitetet i Oslo har siden 1979 hatt ein 35 MeV syklotron. Denne syklotronen kan akselerere partikler til ein tredjedel av lysfarten. 
I 2009 fekk òg Haukeland universitetssjukehus i Bergen ein syklotron.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Syklotron» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Akseleratorfysikk
oppfinningar frå USA
Synkrosyklotron

Ein synkrosyklotron er ein partikkelakselerator og ein spesiell type syklotron som kan kan akselerere partiklar til nær lysfarten. Frekvensen til det akselererande elektriske feltet minkar synkront med aukande partikkelenergi for å kompensere for relativistiske effektar. Dette er i kontrast til ein klassisk syklotron, der frekvensen er konstant. 

Synkrosyklotronen vart utvikla av Edwin McMillan.

Kjelder
 synkrosyklotron. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/synkrosyklotron

Akseleratorfysikk
Tandemakselerator

Ein tandemakselerator eller tandem Van de Graaff-akselerator er ein Van de Graaff-akselerator der akselerasjonsrøyret går rett gjennom den positive høgspenningselektroden og til jordpotensial i begge endar. Negative ion blir ført inn i den eine enden av røyret, blir akselerert mot høgspenningselektroden, passerer der ein tynn folie, ein strippar, som fjernar to eller fleire elektron frå kvart ion, slik at dei blir positivt ladd og blir vidare akselerert i spenningsfallet mot jord i den andre halvdelen av røyret. Fordelen med tandemakseleratoren framfor den enkle Van de Graaff-akseleratoren er at iona blir ført inn ved jordpotensial, og at ein får utnytta spenninga dobbelt. Spesielt for akselerasjon av tunge ion er han veleigna, fordi ein i stripparen kan få fjerna fleire elektron og med det i siste akselerasjonstrinn få tilført fleire gonger så mykje energi som når ein har ion med berre ei enkel lading.

Kjelder
 tandemakselerator. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/tandemakselerator

Akseleratorfysikk
Terskelverdi i fysikk

I kjernefysikken er ein terskelverdi grensa for den minste energien ein partikkel kan ha når han skal skape ein kjernereaksjon.

Kjelder
 terskelverdi – fysikk. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/terskelverdi/fysikk

Kjernefysikk
Tevatron

Tevatron var ein protonakselerator ved Fermilab i Chicago i USA. Tevatron var fram til Large Hadron Collider (LHC) opna på CERN, den største protonakseleratoren i verda. Han var ein synkrotron som bestod av ein 6,86 km lang ring, der proton og antiproton vart akselerert opp til energiar på opp til 1 TeV (1000 GeV). Han vart òg nytta som proton–antiproton kollisjonsmaskin med opptil 2 TeV kollisjonsenergi. Til samanlikning kan LHC kunne gje energiar opp til 7 TeV. 

Tevatron stod ferdig i 1983 og kosta då 120 millionar USD. Forskingsprogrammet ved Tevatron vart avslutta i september 2011 på grunn av budsjettkutt og fordi LHC hadde teke over som den kraftigaste akseleratoren i verda. 

Den viktigaste oppdaginga som vart gjort med Tevatron var toppkvarken som vart oppdaga i 1995. Han var det siste fundamentale fermionet som inngår i standardmodellen i partikkelfysikken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tevatron» frå ,  den 29. april 2013.  
 

Partikkelfysikkanlegg
Partikkeleksperiment
Fermilab
Byggverk i Illinois
Fysikk utover standardmodellen
Thoriumreaktor

Ein thoriumreaktor er ein kjernereaktor der ein nyttar thorium som brensel. I motsetnad til uran-235 eller 235U, er ikkje thorium fissilt. Det tyder at det trengst ei ytre energikjelde for at det skal oppstå ein fisjon. Kjernereaksjonen blir driven av ein partikkelakselerator som omdannar thorium-232, 232Th, til uran-233, 233U. Akseleratoren skyt ut ein partikkelstråle som spaltar det produserte uranet. Viss ein slår av denne strålen, stoppar prosessen opp.

Kjelder
 thoriumreaktor. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/thoriumreaktor

Thorium
Reaktortypar
Séllana

Séllana (gresk Σέλλανα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Séllana inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Palamás.

Referansar 

Sellana
Sellana
Proástio i Kardítsa

Proástio (gresk Προάστιο) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Proástio var hovudsete i den tidlegare kommunen Séllana, som no er ei kommunaleining i kommunen Palamás.

Referansar 

Proastio
Fýllo

Fýllo (gresk Φύλλο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Fýllo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Palamás.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Fýllo 3 272 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 555 innbyggjarar.

Referansar 

Fyllo
Fyllo
Fyllo
Itéa i Kardítsa

Itéa (gresk Ιτέα) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Itéa var hovudsete i den tidlegare kommunen Fýllo, som no er ei kommunaleining i kommunen Palamás.

Referansar 

Itea
Árni i Kardítsa

Árni (gresk Άρνη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Árni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Referansar 

Arni
Arni
Tamásio

Tamásio (gresk Ταμάσιο) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Tamásio inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Referansar 

Tamasio
Tamasio
Leondári i Kardítsa

Leondári (gresk Λεοντάρι) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Leondári var hovudsete i den tidlegare kommunen Tamásio, som no er ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Referansar 

Leondari
Menelaída

Menelaída (gresk Μενελαΐδα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Menelaída inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Referansar 

Menelaida
Menelaida
Kédros i Kardítsa

Kédros (gresk Κέδρος) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Kédros var hovudsete i den tidlegare kommunen Menelaída, som no er ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Referansar 

Kedros
Rendína i Kardítsa

Rendína (gresk Ρεντίνα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Rendína inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sofádes.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Rendína 295 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 288 innbyggjarar.

Referansar 

Rendina
Rendina
Rendina
Elassóna

Elassóna (gresk Ελασσόνα) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Lárisa i periferien Thessalía i Hellas. Elassóna ligg nordvest for Lárisa og grensar i sørvest mot periferieininga Tríkala, i nordvest mot Kozáni i Vest-Makedonía og i nordaust mot Piería i Sentral-Makedonía.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Elassóna
 Livádi
 Andikhásia
 Ólymbos
 Potamiá
 Sarandáporo
 Verdikoúsa
 Karyá
 Tsaritsáni
Dei ni tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 32 121 innbyggjarar, medan kommunaleininga Elassóna hadde 11 044 og tettstaden med same namn 7 338 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Elassona
Elassona
Elassona
Elassona
Terrorplanlegginga mot Via Rail Canada i 2013

Terrorplanlegginga mot Maple Leaf vart gjort kjend 22. april 2013 av Royal Canadian Mounted Police. Chiheb Esseghaier og Raed Jaser skulle bruke eksplosivar for å spore av Via Rail/Amtrak-toget Maple Leaf som går mellom Toronto i Canada og New York i USA.

Bakgrunn
Dei to mennene var knytte til ein al-Qaida-gruppe i Zahedan i Iran. Esseghaier, ein student ved Institut National de la Recherche Scientifique utanfor Montreal, og Jaser, busett i Toronto, vart arrestert etter ei eitt år lang felles gransking mellom kanadiske og amerikanske tenestemenn, inkludert medlemmar frå RCMP, Canadian Security Intelligence Service (CSIS), Canada Border Services Agency (CBSA) og Federal Bureau of Investigation (FBI).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Toronto train bombing plot» frå ,  den 29. april 2013.

Fotnotar

2013 i Canada
Terroråtak i 2013
Terroråtak i Canada
Bastion Hill

Bastion Hill er ein markant, isfri ås i Brown Hills i Antarktis, med ei høgd opp mot 1490 moh and projecting southward into Darwinbreen like aust for Touchdownbreen. Det skildrande namnet indikerer at åsen liknar ein bastion og vart gjeve av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bastion Hill» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Åsar i Oates Land
Benson Knob

Benson Knob er ein særeigen ås, 1540 moh, heilt sør i Ricker Hills i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Anthony J. Benson, ein sjukepassar ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1966.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Benson Knob» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Åsar i Victoria Land
Brown Hills

Brown Hills er ei gruppe hovudsakleg snøfrie åsar i Cook Mountains, som ligg nord for den nedre delen av Darwinbreen. Dei vart kalla opp etter fargen deira av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brown Hills» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Åsar i Oates Land
Coombs Hills

Coombs Hills er eit område med stort sett snøfrie åsar og dalar mellom Odellbreen og Cambridgebreen i Victoria Land. Dei vart oppdaga i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og vart namngjeven av dei etter D.S. Coombs, ein geologiprofessor ved University of Otago på New Zealand, som assisterte ekspedisjonen i å skaffe naudsynt petrologisk utstyr.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coombs Hills» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Åsar i Victoria Land
Davis Knoll

Davis Knoll er ein delvis isdekt knaus, som ligg 6 nautiske mil nord for Mount Ester ved toppen av Lucybreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas C. Davis jr., ein geolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1961–62.

Kjelder 

Åsar i Oates Land
Jan Jakob Tønseth

Jan Jakob Tønseth ()  var ein norsk forfattar, lyrikar og omsetjar. 
	
Tønseth debuterte  med diktsamlinga Kimærer i 1971, berre 24 år gammal. Romantrilogien hans om ekskommunisten Hilmar Iversen gav han stor meksemd –  (Hilmar Iversens ensomhet (1992), Et vennskap (1997) og Resignasjon og portvin (2002)). Ein modell for denne romanfiguren skal vere onkelen Gunnar Skjeseth, som fall i den spanske borgarkrigen. Romanen Prosten, som kom i 2013, byggjer på preiker og dagboknotat etter morfaren Kristen Skjeseth.

Tønseth er medlem av Det Norske Akademi for Sprog og Litteratur.

Prisar
Gyldendals legat 1977
Det Norske Akademis Pris 1990
P2-lytternes romanpris 1997
Cappelenprisen 2002
Doblougprisen 2007

Bibliografi
Kimærer – diktsamling (1971) 
I denne tid – diktsamling, (1974) 
Synlige dikt – diktsamling (1977) 
Referanser (fjerne og nære) – diktsamling (1979) 
Drømmer og løgner – prosatekster (1982) 
På krigsfot med virkeligheten – essaysamling (1984) 
Antagelser – (1984), saman med John David Nielsen (malerier) 
Lengsel og lede – diktsamling (1987) 
Hilmar Iversens ensomhet – roman (1992) 
Motgift – diktsamling (1994) 
Et vennskap – roman (1997) 
En rar skrue – biografi Kjell Aukrust (2000)
Resignasjon og portvin – roman (2002)
Dikteren på terskelen – essays (2005)
Von Aschenbachs fristelse – novellesamling (2006)
Fromme vers for enkle sjeler – diktsamling (2008) 
Prosten (2013)
Muntre dødsdikt og andre dikt – lyrikk (2015)
Mellom drøm og nærvær. Dikt i samling – lyrikk (2017)

Gjendiktninger 
Arthur Rimbaud: Illuminasjoner (1981), saman med Arne Kjell Haugen 
Stéphane Mallarmé: Utvalgte tekster (1983), saman med Arne Kjell Haugen 
Guillaume Apollinaire: Alkoholer (1985), saman med Arne Kjell Haugen 
Henri Michaux: Mellom sentrum og fravær (1989), saman med Arne Kjell Haugen
Guillaume Apollinaire: Dyreboken eller Orfeus´ følge (1998) 
José Hierro: New York-notater (2004)
Édouard Glissant: De vestindiske øyer (2005)  
Roberto Bolaño: De romantiske hundene (2008), saman med Kristina Solum 
Gilles Dossou-Gouin: En fremed i Hustadvika : dikt 

Norske forfattarar
Norske lyrikarar
Norske omsetjarar
Vinnarar av Cappelenprisen
Generasjon

Generasjon er nemninga på til dømes både
den eininga som den eine av fleire lekk i ei ætteline utgjer
den eininga som ei einskild aldersgruppe innanfor eit samfunn eller ei yrkesgruppe utgjer
den tida som ei aldersgruppe lever, det vil seie ein mannsalder, vanlegvis rekna til ein tredel av eit hundreår
kvart av fleire steg i utviklinga av eit produkt og liknande.

Besteforeldre, foreldre og born utgjer kvar sin generasjon i ættelina; besteforeldregenerasjonen er nemninga på den gruppa av menneske i samfunnet som er i den alderen då dei fleste av dei har vorte besteforeldre; min eller vår generasjon er alle dei som er av om lag same alder som ein sjølv; krigsgenerasjonen er dei som vart fødde under krigen; at noko hende for tre generasjonar sidan tyder at det gjekk føre seg for om lag for tre mannsaldrar ('tre livslengder') sidan; ein ny generasjon dataprogram er eit nytt steg i vidareutviklinga av den aktuelle typen dataprogram; andre generasjonen elektriske bilar er den markert forbetra utgåva av elektriske bilar i høve til fyrsteutgåva, og så bortetter.

Slekt
Goodman Hills

Goodman Hills er ei gruppe kyståsar i Antarktis, som strekkjer seg over kring 10 nautiske mil, og som ligg rett sør for Cape Kinsey og mellom Paternostrobreen og Tomilinbreen. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960–63, og vart kalla opp etter offiser Kelsey B. Goodman i US Navy i staben til Naval Support Force Antarctica, 1969–72. Han var sidan assistent for polaravdelinga til Forsvarsdepartementet i USA, 1972–74 og medlem av Advisory Committee on Antarctic Names i U.S. Board on Geographic Names, 1973–76.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Goorkha Craters

Goorkha Craters er ei 5 nautiske mil lang rekkje snøfrie åsar, som ligg ved kysten 2 nautiske mil aust for Cooper Nunatak mellom Carlyonbreen og Darwinbreen i Antarktis. Dei vart oppdaga og namngjevne av Discovery-ekspedisjonen (1901–04).

Kjelder

Åsar i Oates Land
Isocline Hill

Isocline Hill er ein ås i den sørlege delen av Augen Bluffs i Miller Range i Antarktis. Åsen ligg 100 til 200 meter oppom vestsida av Marshbreen og er knytt til Augen Bluffs via eit fjellpass 10 til 20 meter lågare enn høgda av åsen. Det fekk dette namnet av ei geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, fordi ein isoklinal fold er synleg i åssida.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Meteorite Hills

Meteorite Hills er ei åsgruppe, 11 nautiske mil (20 km) lang, som utgjer den vestlege delen av Darwin Mountains. Åsane ligg mellom toppen av Darwinbreen og Hathertonbreen. Namnet vart foreslått av John O. Annexstad frå Meteorite Working Group ved Johnson Space Center i Houston i Texas, i samband med feltarbeid som vart gjort i nærleiken av Antarctic Search for Meteorites (ANSMET), leia av William A. Cassidy frå University of Pittsburgh sommaren 1978-79.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Richardson Hill

Richardson Hill er ein isfri ås i Antarktis, som ligg oppom isen i Island Arena på nordsida av Darwin Mountains. Han vart kartlagd av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1962–63) og kalla opp etter professor L.R. Richardson ved Victoria University of Wellington på New Zealand, ein aktiv støttespelar for antarktisekspedisjonane til universitetet.

Kjelder

Åsar i Oates Land
University of Pittsburgh

University of Pittsburgh   (ofte kalla Pitt) er eit sjølvstendig, delstatstilknytt universitet med forskingsfokus i Pittsburgh i delstaten Pennsylvania i USA. Det vart oppretta i 1787 og er blant dei eldste lærestadene i USA. Det er i tillegg campusar på tre ulike stader i Pennsylvania. Store delar av campus har status som National Historic District.

Her vart det på 1950-talet gjort avgjerande pionerarbeid ved utviklinga av poliovaksinen, under leiing av professor Jonas Salk. University of Pittsburgh Medical Center er enno eit leiande forskingsmiljø innan medisin i USA, og universitetet har generelt høge rangeringar på ei rekkje felt.

Lærestadene er:
University of Pittsburgh (1787) – 26 860 studentar
University of Pittsburgh at Johnstown, PA (1927) – 3 142 studentar
University of Pittsburgh at Bradford, PA (1963) – 1 319 studentar
University of Pittsburgh at Greensburg, PA (1963) – 1 796 studentar

Skulane ved UoP er:
School of Arts and Sciences 
College of Business Administration 
Joseph M. Katz Graduate School of Business 
School of Dental Medicine 
School of Education 
Swanson School of Engineering 
College of General Studies 
School of Health and Rehabilitation Sciences 
University Honors College 
School of Information Sciences 
School of Law 
School of Medicine 
School of Nursing 
School of Pharmacy 
Graduate School of Public & International Affairs (GSPIA) 
Graduate School of Public Health 
S*chool of Social Work 

Ved universitetet var det 33 117 studentar og 2 670 vitskapleg tilsette i 2006, og same året var skulepengane i gjennomsnitt US$ 11 500 for studentar folkeregistrert i Pennsylvania, avhengig av studiestad. Studiane vert gjeve opp til doktorgradsnivå i Pittsburgh og bachelornivå ved dei tre andre lærestadane.

Nobelprisvinnar Wangari Maathai er tidlegare student ved Pitt.

University of Pittsburgh Library System har i alt 4,8 millionar boktitlar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «University of Pittsburgh» frå ,  den 29. april 2013.

Bakgrunnsstoff 
  University of Pittsburgh

Universitet i Pennsylvania
Skipingar i 1787
1787 i USA
Ricker Hills

Ricker Hills er ei gruppe hovudsakleg isfrie åsar, kring 9 nautiske mil (17 km) lang og som ligg like vest for Hollingsworthbreen i Prince Albert Mountains i Oates Land. Dei vart kartlagde og namngjevne av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, etter J.F. Ricker, ein geolog i gruppa.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Turbidite Hill

Turbidite Hill er ei låg nunatak som ligg 4 nautiske mil (7 km) aust for Laird Plateau på nordsida av Olson Neve. Han vart kartlagd av ei geolog-gruppe frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1964–65). Han vart kalla opp etter sedimentære detaljar, kalla turbidittar, som vart funnen ved toppen av åsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Turbidite Hill» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nunatakar i Oates Land
Turner Hills

Turner Hills er ei åsgruppe mellom Astrobreen og Nimrodbreen nordvest i Miller Range. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Han vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter dr. Mort D. Turner frå National Science Foundation som hadde vore leiar for polaravdelinga deira sidan 1959. Turner studerte geologien i dei tørre dalane nær McMurdo Sound, 1959–60, og i fleire år var han representant for US Antarctic Research Program (USARP) i Antarktis.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Vantage Hill

Vantage Hill er ein ås med flat topp, over 2 000 moh oppom sea level og 300 m oppom det omliggande platået, som ligg 10 nautiske mil (18 km) sørvest for Mount Henderson i den vestleg delen av Britannia Range. Dette er det sørlegaste punktet gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1957–58) nådde, og dei gav han dette namnet på grunn av det flotte utsynet frå toppen.

Kjelder

Åsar i Oates Land
Wilson Hills

Wilson Hills er ei gruppe spreidde åsar, nunatakar og fjellryggar som strekkjer seg kring 110 km frå nordvest til søraust mellom Matusevichbreen og Pryorbreen i Antarktis. Dei vart oppdaga av løytnant Harry Pennell i Royal Navy under Terra Nova-ekspeidsjonen i februar 1911, den siste ekspedisjonen til Robert Falcon Scott, og namngjeve etter dr. Edward A. Wilson, ein zoolog under ekspedisjonen, som omkom i lag med Scott på attendereisa frå Sørpolen.

Gruppa består mellom anna av Axthelm Ridge, Mount Ellery, Exiles Nunataks og Mount Steele.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilson Hills» frå ,  den 29. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nunatakar i Oates Land
Åsar i Oates Land
Ryggar i Oates Land
Wright Hill

Wright Hill er eim stor ås med flat topp ved austsida av Bowling Green Plateau i Cook Mountains. Han vart kartlagd av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58). Han er kalla opp etter D. Wright, eit medlem av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition som i lag med sir Edmund Hillary drog til Sørpolen.

Kjelder

Åsar i Oates Land