alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gamvik

Gamvik er eit fiskevær i Gamvik kommune, nordaust i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Staden ligg på den nordlegaste breiddegraden i Finnmark, «71 gradar nord», og ligg på nordkysten av Nordkinnhalvøya. I 2006 hadde han omtrent 200 innbyggjarar. Tradisjonelt har fiske vore hovudnæringa i Gamvik. Det siste fiskebruket blei lagt ned i 2008 etter ei rekkje oppstartar og nedleggingar dei siste 20 åra. Det blir i dag satsa mykje på turisme då verforholda gjer Gamvik til ein god stad for både havfiske og ferskvassfiske i Risfjordelva og Sandfjordelva. 

Slettnes fyr, verdas nordlegaste fastlandsfyr, ligg omtrent 4 km nord for Gamvik. Ved Slettnes ligg også Slettnes naturreservat, som er ein viktig hekkeplass for mange fugleartar, og mellom anna har Noregs nest største tjuvjokoloni. Vest for Slettnes ligg Steinvågen, der ein finn ein av Noregs best bevarte steinlabyrintar. I Gamvik ligg også Gamvik Museum.

Gamvik har eiga kyrkje og skule, og fekk også den første flystripa, Gamvik flyplass, i kommunen på 1970-talet, men etter opninga av Mehamn flyplass har stripa berre blitt brukt i nødsfall. Gamvik fekk, saman med resten av Nordkinnhalvøya vegsamband med fastlandet då riksveg 888 opna på slutten av 1980-talet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Har ventet i 100 år – først nå sikres fiskeværet mot uvær med ny molo (17. august 2020). NRK

Geografi i Gamvik
Fiskevær i Troms og Finnmark
Berlevåg

Berlevåg er ein tettstad, eit fiskevær og administrasjonssenteret i Berlevåg kommune nordaust i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, mindre enn éin halv breiddegrad frå den nordlegste staden i Finnmark.

Tettstaden ligg på nordkysten av Varangerhalvøya ved Barentshavet, inst i ei havbukt ved utløpet av Storelva. Folketalet i Berlevåg er , som utgjer det aller meste av folketalet i kommunen.

Hurtigruta går innom Berlevåg. Berlevåg lufthavn har daglege avgangar til Hammerfest og Tromsø, i tillegg til Vadsø og Kirkenes. Dei viktigaste næringsvegane er fiske, fiskeforedling, handel, og offentleg og privat tenesteyting.

Frå 1913 til 1975 blei det bygt heile fire moloar for å verne hamna mot bølgjene frå Nordishavet. Etter ein storstorm i 1959 som raserte halvparten av Svartoksenmoloen blei det teke i bruk tetrapodar som ytterdekke på dei to ytste lange moloane.

Då tyskarane trekte seg attende på slutten av andre verdskrigen (frå september 1944 til februar 1945) brukte dei brend jords taktikk og alle bygningar i Berlevåg blei brende ned.

I bøker og på film 
Berlevåg blei landskjend då filmen Heftig og begeistret som handlar om Berlevåg mannssangforening, fekk stor suksess i 2001. Berlevåg er også kjend frå Karen Blixens roman Babettes gjestebud.

Moloutbygging 
Varnesmoloen blei bygd mellom 1910-1926.
Svartoksmoloen blei bygd mellom 1920-1963.
Revnesmoloen blei bygd mellom 1964-1974.
Varnesmoloen stod ferdig i 1970.
Dampskipskaia stod også ferdig i 1974.

Kjelder 

Geografi i Berlevåg
Hurtigruteanløp i Troms og Finnmark
Tettstader i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Fiskevær i Troms og Finnmark
Lebesby

Lebesby er ei bygd i Lebesby kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Bygda ligg på austsida av Laksefjorden. I Lebesby ligg Lebesby kyrkje.

Busetnader i Lebesby
Bygder i Troms og Finnmark
Hasvik

Hasvik er ein tettstad i Hasvik kommune, vest i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, på 70. breiddegrad nord. Tettstaden ligg heilt sørvest på Sørøya og har .

Det går bilferje frå Hasvik til Øksfjord via fylkesveg 882 og hurtigbåt til Hammerfest. Like ved tettstaden er det flyplass, Hasvik lufthamn.

Like utanfor Hasvik står Hasvik kyrkje, ei åttekanta kyrkje frå 1955 med kyrkjegard og minnelund. Like ved ferjekaia ligg Hasvik gamle kyrkjegard frå 1700-talet. Kyrkja på Hasvik stod først i Hasvåg og blei flytta til Hasvik i 1712. Fundamenta til kyrkja var av kvalbein. I 1756 blei det reist ei kyrkje, delvis av materialar frå Hjelmsøy gamle kyrkje. I 1861 blei det oppført ei langkyrkje i tømmer som blei brend av tyskarane hausten 1944.

Sjå òg 
 Hasvik kommune

Kjelder 

Geografi i Hasvik
Tettstader i Troms og Finnmark
Båtsfjord

Båtsfjord er ein tettstad og administrasjonssenteret i Båtsfjord kommune, nordaust i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, mindre enn éin breiddegrad frå Knivskjellodden, den nordlegaste staden i Finnmark. Tettstaden ligg på Varangerhalvøya, ved botnen av Båtsfjorden, og har . Det meste av busetnaden i kommunen er konsentrert til tettstaden. Her står Båtsfjord kyrkje.

Hovudnæringar i Båtsfjord er fiske og fiskeindustri. Båtsfjord er saman med Hammerfest dei største norske fiskeværa når det gjeld ilandført kvantum. Kaia har 7 000 skipsanløp årleg. Her finst sju fiskeforedlingsbedrifter, mellom anna filetfabrikkar med fryseri, og rekefabrikkar. Ingen andre stader produserer like mykje lodderogn og konsumlodde som Båtsfjord. Også havbruk har vorte ei viktig næring. Elles er her fleire mindre verkstader for fiskeflåten. Det har vore tre kvalfangststasjonar i Båtsfjord, der den første vart bygd i 1884 av skipsreiar O.B. Sørensen frå Sandefjord.

Båtsfjord har hurtigruteanløp og flyplass, Båtsfjord lufthamn. Flyplassen vart bygd ferdig i 1999 og har daglege ruteflyavgangar betent av Widerøe. Ishavsvegen, riksveg 891 over Båtsfjordfjellet (400 meter over havet), gir tettstaden vegsamband heile året.

Tettstaden Båtsfjord fekk berre mindre skadar under andre verdskrigen, og fungerte som forsyningsbase for det frigjorde Finnmark etter at tyskarane trekte seg tilbake.

Sjå òg 
 Båtsfjord kommune

Kjelder 

Fiskevær i Troms og Finnmark
Geografi i Båtsfjord

Hurtigruteanløp i Troms og Finnmark
Tettstader i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Francesco Totti

Francesco Totti () er ein italiensk fotballspelar.

Italienske fotballspelarar
Roma-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Loch Leven i Highland

Det finst òg ein Loch Leven, ein innsjø, i Perth and Kinross der Loch Leven Castle ligg.

Loch Leven (skotsk-gælisk Loch Lìobhann) er ein sea loch på vestkysten av Skottland. 

Loch Leven har ei lengd på 14 km og er mellom 200 til 1,8 km brei. Han har opning mot Ballachulish Bay, ein del av Loch Linnhe, i vestsenden. Det ligg fleire småøyar i fjorden, nokre klippete, nokre med røsslyng og andre berre med gras. Desse ligg nær munningen til fjorden. 

Landsbyen Glencoe ligg på sørsida. Gravastaden til MacDonald-klanen i Glencoe ligg på øya Eilean Munde eller St. Mungo's Island, tvers ovanfor landsbyen. Gravplassen vart òg delt med Cameron-klanen av Callart på nordsida av fjorden. 

Landsbyen Kinlochleven ligg inst i fjorden. Han låg opphavleg veg vegen nord til Fort William, som gjekk langs vegen, men ei bru vart bygd over munningen av fjorden ved Ballachulish i 1975.

Under Ballachulish Bridge, ved inngangen til fjorden er han smal, og dette har gjeve opphav til namnet Ballachulish («busetnaden ved passasjen»). Her er tidvasstraumen kraftig og opp mot sju knop. Ein kan segle inn fjorden til Kinlochleven, der ein tidlegare brukte å føre bauksitt til smelteomnen der før han vart lagt ned.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Leven (Highlands)» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Leven
Leven
Loch Linnhe

Loch Linnhe (skotsk-gælisk An Linne Dhubh oppfor Corran og An Linne Sheileach nedanfor Corran) er ein sea loch eller ein fjord på vestkysten av Skottland.

Loch Linnhe er ein 15 km lang fjord og i snitt 2 km brei. Han er ein fjordarm av Firth of Lorne nordaustenden ved Loch Leven. Fjordarmen søraust for øya Lismore vert kalla Lynn of Lorne. Loch Eil renn ut i Loch Linnhe heilt nord i fjorden, medan Loch Creran renn ut i Lynn of Lorne frå aust. Byen Fort William ligg inst i fjorden, der elva River Lochy munnar ut.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Linnhe» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Fjordar i Skottland
Geografi i Highland
Geografi i Argyll and Bute
Midtvinterdagen

Midtvinterdagen, òg kalla juleblot, midtvinterblot, jól, torreblot og hökunótt, er på primstaven avmerkt den 12. januar, fordi denne datoen fell midt mellom vinternatt 14. oktober og sommarmålsdagen 14. april. Merket for dagen ei ei skore tvers over flatsida på primstaven.

Grunnen til at dagen er avmerkt, er at han var ein viktig høgdag for dei heidenske vikingane, som blota (ofra) på denne dagen. Dei drakk òg øl og festa i om lag tre dagar.

Det er ikkje kjend nøyaktig kvifor ein blota på midtvinterdagen, men det kan ha vore som motvekt til den mørke vinteren, for å sørga for å få i seg nok mat og næring i mørketida, eit ritual for god grøde, eller noko anna.

Sjå òg 

 Jul

Primstaven
Januar
Skjervøy

Skjervøy (nordsamisk Skiervá, kvensk: Kierua) er ein tettstad og administrasjonssenteret i Skjervøy kommune i Troms og Finnmark fylke. Tettstaden ligg på austsida av Skjervøya og har . Skjervøy har fiskeindustri, og er ei viktig fiskerihamn og tenesteseneter for fiskeflåten i Nord-Troms.

Frå tettstaden Skjervøy er det brusamband til Kågen, med vidare ferjefri kopling til fastlandet gjennom Maursundtunnelen (fylkesveg 866). Skjervøy har daglege hurtigruteanløp og godsbåtanløp, i tillegg til hurtigbåtsamband med Tromsø. Frå Skjervøy er det også ferjesamband til Arnøy og Laukøy.  Næraste flyplass er Sørkjosen lufthavn i nabokommunen Nordreisa, om lag 30 minuttars køyring frå tettstaden.

Bilete frå Skjervøy

Sjå òg 
 Skjervøy kommune

Kjelder 

Hurtigruteanløp i Troms og Finnmark
Skjervøy kommune
Tettstader i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Sørreisa

Sørreisa, også kalla Straumen, er ein tettstad og administrasjonssenteret i Sørreisa kommune i Troms fylke.

Tettstaden har  og ligg mellom Reisfjorden og Reisvatnet. Sørreisa har tre daglegvarebutikkar og post i butikk, hotell, bibliotek, kulturhus, kino, idrettshall og symjehall. Sørreisa sentralskole er lokalisert her, med dei fem siste klassetrinna i grunnskolen.

Sørreisa er møtepunkt for fylkesvegane 86 og 84. I tettstaden står Straumen kapell, ei langkyrkje i tegl og tre frå 1973. Om lag 5 kilometer sørvest for tettstaden ligg bygda Skøelv.

Kjelder 

Sørreisa kommune
Tettstader i Troms og Finnmark
Kommunesenter i Troms og Finnmark
Blåsmesse

Blåsmesse eller blasiusmesse er ein merkedag som opphvaleg vart feira til minne om heilage Blasius, ein biskop som lei martyrdauden i Armenia år 316.  Blasiusmesse vart i Noreg forvanska til blåsmesse, fordi folk kople namnet til ordet «å blåse». Det gamle primstavmerket var ein bispestav, sidan teikna ein oftare inn eit skip under fulle segl. Nokre stader helt dei blasmesse for å vere første vårdagen, andre meinte at havbølgjene vart på sitt største ved blasmesse.  

Vind denne dagen kunne varsle eit stormfullt år, og nemnde ein dagen med namn, meinte folk det kunne bli storm. Særleg fiskarar og sjøfolk måtte passe seg for dette.

Ingen skulle bruke rokk, kvern eller reiskap som sveiv rundt dene dagen; då kunne dyra få svivesykje, slik at dei sprang rundt til dei stupte.

Kjelder
Randi Ekrem (1992): Primstaven : Tradisjonar og merkedagar  ISBN 82-992691-0-5

Primstaven
Februar
Port-au-Prince

Port-au-Prince (fransk utt. [pɔroˈprɛ̃s]; haitisk Pòtoprens) er hovudstaden og den største byen i Haiti. Det offisielle talet på innbyggjarar var 704 776 i 2003, men i det vidare folkesette området rundt byen reknar ein med det bur rundt 2 millionar. Byen er også hovudstad i departementet Ouest.

15. januar 2010 blei byen råka av eit kraftig jordskjelv som øydela bygningar og drap fleire titusentals menneske.

Historie 
Port-au-Prince ligg på søraustbreidda av Gonâvebukta, ei naturleg hamn for arawakar som budde på staden før han blei kolonisert. Byen Port-au-Prince blei grunnlagd av franske kolonistar i 1749 over ei eldre spansk busetting, og har sidan vore den største byen i Haiti. I 1770 blei Port-au-Prince hovudstad i den franske kolonien Saint-Domingue i staden for Cap-Français (dagens Cap-Haïtien), og i 1804 for det sjølvstendige Haiti. Under den franske og den haitiske revolusjonen blei byen omdøypt til Port-Républicain, men fekk igjen namnet Port-au-Prince av keisar Jacques I av Haiti.

Transport 
Det viktigaste offentlege kommunikasjonsmmiddelet i Port-au-Prince og Haiti er dekorerte pickupbilar og bussar kjende som tap-tap.

Alle dei viktigaste transportårene i Haiti går nær eller gjennom hovudstaden. Landet har tre motorvegar: Route Nationale #1, som byrjar i Port-au-Prince og går nordover til byane Montrouis og Gonaïves Route Nationale #2, som går sørover til Léogâne, Petit Goâve og Les Cayes, og Route Nationale #3, ein dårleg og lite brukt veg frå byen til Mirebalais, Hinche, Cap-Haïtien og det sentrale høglandet.

Port-au-Prince er den viktigaste hamnebyen til Haiti. Han har også ein flyplass, Aéroport International Toussaint Louverture, som ligg ei mil nord for byen og opna i 1965 (som François Duvalier-flyplassen). Flyplassen står for dei fleste internasjonale flygingane til og frå Haiti.

Økonomi 
Industriar i Port-au-Prince er tobakk, tekstil, sement, kaffi og sukker. Turisme og konstruksjon har vore viktige næringar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Port-au-Prince» frå , og «Port-au-Prince» frå  den 16. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 

 
Byar i Haiti
Hovudstader i Karibia
Hamnebyar i Nord-Amerika
Nordkapp

Nordkapp (nordsamisk Davvenjárga) er ei klippe på Magerøya  i den norske kommunen Nordkapp, i landsdelen Finnmark i Troms og Finnmark fylke. Den 307 m høge, bratte klippa er ofte omtala som det nordlegaste punktet i Europa, sjølv om Knivskjelodden like ved når om lag 1380 m lenger nord.

Begge desse stadene ligg på øya Magerøya, noko som gjer at det nordlegaste punktet i Fastlands-Europa er Kinnarodden. Magerøya fekk fastlandssamband 15. juni 1999.

Historie

På norsk heitte klippa opphavleg Knyskanes, men fekk namnet Nordkapp av den engelske utforskaren Steven Borough i 1553 då han passerte ho på leiting etter Nordaustpassasjen.

Etter det blei ho sporadisk besøkt av våghalsar som tok seg opp det bratte terrenget. Mellom desse var kong Oskar II i 1873 og kong Rama V av Thailand i 1907.
Under andre verdskrigen fann slaget ved Nordkapp stad den 26. desember 1943, om lag 60 nautiske mil nord av Nordkapp.  

Kommunen stod for utbygging av veg til platået i 1956. Turistar kunne ta ferja frå Russenes til Honningsvåg og køyre dei siste 35 kilometrane. Turistar frå cruiseskip gjekk i land i Hornvika. Ilandstiginga flytta frå Hornvika til Skarsvåg i 1961.

I dag er Nordkapp eit stort turistmål med eit eige turistsenter med utstillingar og film frå historia til staden. Platået blir årleg vitja av over 200 000 turistar.

Geografi
Staden ligg på 25. austlege lengdegrad.

Galleri

Kjelder

Geografi i Nordkapp
Turistmål i Troms og Finnmark
Loch Long

Sjå òg Loch Long i Highland i Kintail. 

Loch Long (gælisk for «Skipssjøen», long tyder skip og namnet er altså ikkje engelsk som mange trur) er ein sea loch eller ein fjord i Argyll and Bute i Skottland. Han er ein fjordarm nordaustover frå Firth of Clyde og er om lag 30 km lang. Loch Long har òg ein fjordarm, Loch Goil, på vestsida. 

Loch Long var historisk grensa mellom Argyll og Dunbartonshire. I 1996 vart grensa trekte på ny då heile området kom inn under regionen Argyll and Bute.

Fjorden vart nytta som testområde for torpedoar under den andre verdskrigen og her ligg derfor mange skipsvrak. Fjorden er derfor ein populær dykkestad. 

Finnart oljeterminal ligg på austsida av fjorden, knytt til Grangemouthraffineriet via ei 100 km lang røyrleidning. På austsida ligg eit våpenlager for Royal Navy. 

Av landsbyar langs fjorden finn ein Arrochar heilt inst i fjorden og Cove på austsida. 

Heile vestsida av fjorden ligg langs Rosneathhalvøya.

Bakgrunnsstoff
Kart med Loch Long, om lag 1600 , National Library of Scotland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Long» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Fjordar i Skottland
Geografi i Argyll and Bute
Loch Long i Highland

Loch Long er ein sea loch eller ein fjord på vestkysten av Skottland i Det skotske høglandet. Han er eit populært turmål og ein populær fiskestad. 

Den nærliggande Eilean Donan Castle ligg der Loch Long møter Loch Duich og Loch Alsh.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Long (Highlands)» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Fjordar i Skottland
Geografi i Highland
Loch Nevis

Loch Nevis er ein sea loch eller ein fjord i Lochaber på vestkysten av Skottland.

Fjorden strekkjer seg innover frå Sound of Sleat og grensar til halvøya Knoydart i nord og North Morar i sør. Ein liten passasjerbåt kryssar Loch Nevis mellom byen Mallaig og landsbyen Inverie i Knoydart og grensa Tarbet. 

Det ligg fleire fiskeoppdrettsanlegg i fjorden og i mai 1998 var dette første staden der ein registrerte smittsam lakseanemi i Skottland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Nevis» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Highland
Fjordar i Skottland
Forunderleg, eit vrak som meg

«Forunderleg, eit vrak som meg» er Edvard Hoems gjendikting av  salmen «Amazing Grace», ein av dei mest populære salmane i den engelskspråklege verda.  Originalteksten vart skriven av  John Newton i  1773 og først gjeven ut i 1779.

«Amazing Grace» er omsett til mange språk.  I den svenske salmeboka frå 1986 er han trykt med tittelen «Oändlig nåd mig Herren gav», i Norsk salmebok står han med tittelen «Kom, kom og hør et gledens bud», med norsk tekst av Bodvar Schjelderup (1973). Edvard Hoems omsetjing frå 1990 er brukt i Salmer 1997, der salmen står som nr. 61. I Norsk salmebok 2013 er Trygve Bjerkrheim si omsetjing «Å nåde underfull og stor» vald saman med den engelske teksten (nr. 342).

Den mest brukte tonen er henta frå Virginia Harmony (1831) utgjeven av William Walker. Han er pentatonisk, og har røter i skotsk eller irsk folkemusikk.  Tonen blir òg tilskriven James P. Carrell og David S. Clayton.

Teksten
Teksten skal ta utgangspunkt Davids takkebøn, slik ho er gjengitt i  Fyrste krønikebok 17,16-17.

Bakgrunnsstoff

Referansar

Salmar frå 1700-talet
Edvard Hoem
Songar frå 1773
Songar frå 1779
Loch Ryan

Loch Ryan (skotsk-gælisk Loch Rìoghaine) er ein sea loch eller fjord i is a Skottland og ei naturleg hamn for rutebåtar mellom Skottland og Nord-Irland.  Byen Stranraer er den største busetnaden ved fjorden og frå her går det båtruter til landsbyen Cairnryan lenger nord i fjorden. 

Loch Ryan strekkjer seg sørover frå Firth of Clyde. Halvøya Rhins of Galloway ligg på vestsida og det skotske fastlandet på austsida (Galloway og Sør-Ayrshire). Fjorden starta ved Milleur Point og Finnarts Point i nord, og er om lag 13 km lang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Ryan» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Ryan
Dumfries and Galloway
Geografi i South Ayrshire
Loch Seaforth

Loch Seaforth (skotsk-gælisk Loch Shiphoirt) er ein sea loch i Ytre Hebridane i Skottland. Han dannar grensa mellom Lewis og Harris og var tidlegare grensa mellom dei tradisjonelle grevskapa Ross and Cromarty og Inverness-shire.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Seaforth» frå ,  den 16. januar 2010.  
 

Seaforth
Ytre Hebridane
Lewis
Loch Snizort

Loch Snizort er ein sea loch nordvest på Isle of Skye mellom halvøyane Waternish og Trotternish. Elva Snizort enn frå åsane aust for Bracadale og ut i fjorden. Loch Snizort endar opp i Lower Minch. Ascribøyane ligg i fjorden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Snizort» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjordar i Skottland
Geografi på Skye
Loch Striven

Loch Striven (skotsk-gælisk Loch Sroigheann) er ein sea loch eller ein fjord på vestsida av Firth of Clyde like nord for Isle of Bute, der han strekkjer seg 12 km nordover på Cowalhalvøya. I dårlege tider for skipsfarten har fjorden vorte nytta som ankringsplass for store oljetankarar i opplag..

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Striven» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Striven
Geografi i Argyll and Bute
Loch Sunart

Loch Sunart (skotsk-gælisk Loch Shuaineart) er ein sea loch eller ein fjord på vestkysten av Skottland. Loch Sunart går vestover og grenser i nord til Laga-bukta og distriktet Sunart i Ardnamurchan og i sør til distriktet Morvern. Fjordarmen Loch Teacuis går søraustover i Morvern.

Med ei lengd på 31 km er han den lengste fjorden i regionen Highland. Den største djupna er 124 meter aust for Càrna ved innløpet til Loch Teacuis. Andre øyar i fjorden er Oronsay, utanfor Càrna, Risga, som ligg mellom dei to større øyane og Eilean Mòr, som ligg lenger inne i fjorden ovanfor Beinn Resipol.

Ein stor del av fjorden vert nytta til fiskeoppdrett, opphavleg berre laks, men etter kvart eit større mangfald av fiskeartar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Sunart» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Loch Sunart på Gazetteer for Scotland
 Loch Sunart Aquaculture Framework Plan  (Highland council report)
 

Fjordar i Skottland
Geografi i Highland
Loch Torridon

Loch Torridon (skotsk-gælisk Loch Thoirbheartan) er ein sea loch eller ein fjord på vestkysten av Skottland i Northwest Highlands. Landsbyen Torridon ligg inst i fjorden, omgjeven av dei flotte Torridon Hills.

Fjorden er 25 km lang. I nord ligg landsbyane Redpoint, Diabeg, Wester Alligin og Alligin Shuas. På sørsida ligg Shieldaig.

Det vert fiska etter reker og skaldyr i Loch Torridon og her finst fleire anlegg for lakseoppdrett og blåskjel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Torridon» frå ,  den 16. januar 2010.  

Torridon
Torridon
West Loch Tarbert

Sjå òg West Loch Tarbert i Argyll

West Loch Tarbert (skotsk-gælisk Loch A Siar) er ein sea loch eller ein fjord som skil nordlege og sørlege delar av øya Harris i Ytre Hebridane i Skottland. Eit lite eid skil dei to områda. På eidet ligg landsbyen Tarbert. I fjorden ligg øyane Soay Mòr, Soay Beag og Isay, medan Taransay ligg nær innløpet til fjorden. Amhuinnsuidhe Castle ligg på nordsida av fjorden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «West Loch Tarbert» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjordar i Skottland
Ytre Hebridane
West Loch Tarbert i Argyll

West Loch Tarbert er ein lang og smal sea loch eller fjord på vestsida av Kintyrehalvøya i Skottland. 

Inst i fjorden ligg landsbyen Tarbert og innløpet ligg ved Ardpatrick Point om lag 15 km lenger ute.

Øya Eilean Ceann na Creige, utanfor sørsida, er knytt til fastlandet via ei vegfylling. Frå denne øya går det ferje til Islay.

Sjå òg 
 East Loch Tarbert i Argyll

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «West Loch Tarbert i Argyll» frå ,  den 16. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjordar i Skottland
Geografi i Argyll and Bute
Blakeney Point

Blakeney Point er ei landtunge av grus på kysten av North Norfolk nord for landsbyen Blakeney i Norfolk i England.<ref> OS Explorer Map 24” – Norfolk Coast Central. ISBN 0-319-21726-4 </ref> Det vert forvalta av National Trust som ein del av Blakeney naturreservat og er ein del av det særskild vakre naturområde (AONB) Norfolk Coast.

Blakeney Point går frå aust til vest ut frå klippene ved Weybourne. Lnadtunga er om lag 15,5 km lang og endrar seg kontinuerleg. Grusen samlar seg i haugar og stundom opp mot 10 meter høg. Det er estimert at det er kring 2,3 millionar kubikkmeter med grus på landtunga. På vestsida har det òg danna seg sanddyner. Mellom landtunga og resten av kysten ligg det marskland. Landtunga har oppstått som følgje av kystavsetjing og dette er ein prosess som framleis pågår vestover. Vestenden av landtunga har starta å bøye seg sørover mot land. 

KjelderDenne artikkelen bygger på «Blakeney Point» frå ,  den 16. januar 2010.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff

Geografi i Norfolk
Nes i England
Naturreservat i England
Landtunger
National Trust-eigedommar