alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Litauen i Eurovision Song Contest

Litauen debuterte i Eurovision Song Contest i 1994 og har delteke 22 gongar i tevlinga. Litauen har aldri vunne Eurovision Song Contest og har nådd topp ti ved tre anledningar: ein sjetteplass i 2006, ein niandeplass i 2016 og ein åttandeplass i 2021. Etter innføringa av semifinalar i 2004, har Litauen kvalifisert seg til finalen 11 av 18 gongar.

Historikk
Det er den litauiske ålmennkringkastaren Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija (LRT) som sender Eurovision Song Contest i Litauen, og som vel det litausike bidraget til tevlinga. I 1994 deltok Litauen i Eurovision Song Contest for fyrste gong, med Ovidijus Vyšniauskas og songen «Lopšinė mylimai». Songen og artisten var valde internt av tv-kanalen, men sidan har alle litauiske bidrag blitt kåra gjennom ein nasjonal finale. Litauen fekk ein verst tenkeleg start då «Lopšinė mylimai» kom heilt sist utan poeng i Dublin i Irland.

Fråvær og retur 

Etter sisteplassen heldt landet seg borte frå tevlinga, men returnerte i 1999 med Aistė og songen «Strazdas». Ho framførte bidraget på  samogitisk, ei litauisk dialekt. Ho vart berre nummer 20 av 23, og dimed måtte Litauen stå over tevlinga i 2000. Eit middels resultat i 2001 og ein nest sisteplass i 2002 førte til at Litauen måtte stå over tevlinga i 2003.

Frå 2004 deltok Litauen i semifinalar og kom på sisteplass i semifinalen i 2005. Året etter kvalifiserte Litauen seg for fyrste gong med gruppa LT United og «We Are the Winners». Låten kom på ein sjetteplass, noko som framleis er den beste plasseringa til Litauen i Eurovision Song Contest. Sidan har resultata til Litauen svinga, og Litauen kvalifiserte seg ikkje til finalen i 2008, 2010 og 2014. I 2016 fekk Litauen sin til då nest beste plassering, då Donny Montell sang Litauen inn til ein niandeplass med «I've Been Waiting for This Night». Denne plasseringa vart slegen av The Roop i 2021, som fekk ein åttandeplass med «Discoteque».

Lange nasjonale finalar 
Med unntak av 1994 har Litauen valt ut sine bidrag gjennom ein nasjonal finale. Frå 2013 til 2019 vart dei litauiske bidraga valde gjennom den nasjonale finalen "Eurovizijos" dainų konkurso nacionalinė atranka (Eurovision Song Contest, nasjonal utveljing). Gjennom denne utveljinga vart Litauen etter kvart kjent for sine lange og kronglete uttakingar; i 2015 var det åtte show før vinnaren vart kåra, og i 2016 var det heile ti show. Dette vekte også oppsikt i Noreg, og under norske Melodi Grand Prix 2016 viste NRK direktebilete frå den åttande litauiske delfinalen, som gjekk samstundes som den norske finalen. Sidan 2020 har dei litauiske bidraga verte valde gjennom den nasjonale finalen Pabandom iš naujo! (Vi prøver igjen!).

Bidrag

Røystehistorikk (1994–2019)

Finalane

Semifinalane

Galleri

Sjå òg
 Litauen i Junior Eurovision Song Contest

Referanser 

Denne artikkelen bygger på «Litauen i Eurovision Song Contest» frå ,  den 18. april 2022.

Bakgrunnsstoff
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Litauen i Eurovision Song Contest

 
Land i Eurovision Song Contest
Eurovision Song Contest
Litauisk musikk
Wilhelm Mohr

Wilhelm Mohr () var ein norsk godseigar og politikar frå Fana i Hordaland. Han var far til Wilhelm Mohr og bror til Anton Mohr.

Liv og gjerning
Mohr var son til Conrad Mohr, ein rik kjøpmann frå Bergen. Han voks opp på storgarden Storetveit, som far hans hadde kjøpt, i dåverande Fana herad. Etter nokre år ved latinskulen i Bergen vart han 13 år gammal send til England og seinare Tyskland, for å fullføre skulegangen. Deretter var han landbrukselev i Sverige, før han i 1906 tok landbruksskule-eksamen på Sem i Asker og i 1907 hospiterte ved Noregs Landbrukshøgskule.

Sidan 1908 dreiv Mohr storgarden Storetveit i Fana, kalla «Godseier» i 1910. Han skreiv i mange år ei rad artiklar om landbruk i aviser og tidsskrift. Frå 1919 var han formann i Bergens Skogselskap.

Mohr var medlem av Fana heradsstyre frå 1914, ordførar frå 1926 til 1931. Stortingsbolken 1919-21 var han stortingsrepresentant frå einmannskrinsen Midthordland, vald på eit program for Landmandsforbundet. Den neste tingbolken, 1922-24, representerte han Høgre i Hordaland. Han braut såleis med dei medrepresentantane som danna Bondepartiet. Etter å ha vore ute av Tinget i to valperiodar, var han på ny stortingsrepresentant for Hordaland og Høgre i tida 1931–33. 

Mohr var medlem av Noregs Banks representantskap frå 1923, styremedlem i Bergen Museum frå 1928 og preses same stad frå 1936. Han var styreformann for Stend landbruksskule og medlem i representantskapet til Selskabet for Norges Vel. Han arbeidde aktivt for å få opprette Universitetet i Bergen og var formann i Bergens Universitetskomite 1938-39 og sidan i byggekomiteen.

Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Folk frå Bergen
Sulz i Vorarlberg

Sulz er ein kommune i distriktet Feldkirch i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 3,01 km² med vel 2 500 ibuarar i 2016. Sulz ligg 495 meter over havet, i overgangen frå slettelandet i Rhindalen til det austafor liggjande åslandskapet.

Firmaet Baur, som lagar straumkablar, er største arbeidsplassen i Sulz. Landbruk er viktig i kommunen, 56 % av arealet vert nytta til jordbruksføremål. Einast 5 % av flatevidda er skogdekt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sulz (Vorarlberg)» frå ,  den 10. mai 2016.  
 

Vorarlberg
Zwischenwasser

Zwischenwasser er ein kommune i distriktet Feldkirch i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 22,6 km² med om lag 3 200 ibuarar i 2016. Topografien i Zwischenwasser er prega av elvedalar, åsar og fjell opp til 2004 meter over havet.

Zwischenwasser består av landsbyane Muntlix, Batschuns og Dafins, samt grenda Buchebrunnen. Kommunehuset ligg i Muntlix, 525 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zwischenwasser» frå ,  den 10. mai 2016.  
 

Vorarlberg
Øvre tanana

Øvre tanana er eit athabaskaspråk som blir snakka i dei austre delane av Alaska, omtrent 400 km aust for Fairbanks, i landsbyane Northway, Tetlin og Tok, og delvis i Yukon-territoriet i Canada. Øvre tanana hadde færre enn 100 talarar i år 2000.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Upper Tanana» frå ,  den 11. mai 2016.

Bakgrunnsstoff 

 Øvre tanana  hos Yukon Native Language Center

Athabaskiske språk
Andlet

Andlet, ansikt eller fjes er framsida av hovudet. På menneske går det frå panna til haka og omfattar auge, nase, munn, kinn og hårvekst som augebryn og evnetuelt skjegg og bart. Andlet blir brukt til identifisering og kommunikasjon gjennom ulike ansiktsuttrykk og eventuelt dekorasjonar som sminke, tatoveringar og annan pynt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Andlet
Hovud og hals
Hurtigrutemuseet

Hurtigrutemuseet er eit museum på Nordnes (Richard Withs plass) i Stokmarknes i Nordland fylke, drive av stiftinga  Hurtigrutemuseets forening. Museet har som sitt fremste utstillingsobjekt det komplette hurtigruteskipet MS «Finnmarken», bygd i 1956 og eigd av Vesteraalens Dampskibsselskab (VDS). Skipet vart drege på land 16. juni 1999, og er seinare utstyrt med i ein vernebygning.

Museet vart opna 2. juli 1993 av dåverande samferdsleminister Kjell Opseth. Opninga gjekk føre seg på hundreårsdagen for den fyrste seglinga med DS «Vesteraalen» frå Trondheim i den såkalla hurtigruta, ei rute med snøgge skip for frakt av passasjerar og gods mellom alle dei viktigaste kyststadane i Nord-Noreg og delar av Sør-Noreg.

Hurtigrutemuseet har utstillingar som gjer greie for soga til hurtigruta, og er dessutan eit informasjonssenter for kystkulturen. Det tek sikte på å vere ein faglig ressurs for skular, og for institusjonar og organisasjonar som driv med kulturvern. Opphavleg hadde museet tilhald i den gamle direktørbustaden til Vesteraalens Dampskibsselskab, men flytta i 1999 til nye lokale i Hurtigrutens Hus attmed hurtigrutekaia i Stokmarknes.

Bakgrunnsstoff

 

Museum i Nordland
Hurtigruta
Hadsel kommune
Kultur i Hadsel
Sjøfartsmuseum i Noreg
Museum skipa i 1993
1993 i Noreg
Museet Gamle Vossebanen

Museet Gamle Vossebanen er ei museumsjarnbane som køyrar veterantog på ei 18 kilometer lang einspora line mellom Garnes stasjon og Midtun på ei nedlagd strekning av jarnbanelina  Vossabanen i Bergen kommune. Museet Gamle Vossebanen er den einaste veteranjarnbana i Noreg på ei hovudline, til saman 21 kilometer mellom Tunestveit og Midtun i Bergen kommune, og er eit nasjonalt kulturminne ved å ha til rådvelde både rullande materiell og faste installasjonar av gamal dato.  

Heile den jarnbanestrekninga som museumsjarnbanen nyttar ein del av til køyring av veterantoga, vart overflødig då den nye og kortare tunneltraseen for Vossabanen (som er ein del av Bergensbanen) gjennom Ulrikstunnelen og Arnanipatunnelen var klar til bruk i 1964. Gamle Vossebanen ender no på Midtun, men er framleis intakt i andre enden, innover frå Garnes stasjon, og kopla inn på Bergensbanen ved utløpet av Arnanipatunnelen på Tunestveit på Takvam. Difor er det mogleg å køyre museumstoga inn på dagens Bergensbanen.

Veterantoget på Gamle Vossebanen nyttar damplokomotiv av NSB type 18 og dei gamle trevognene med ytterkledning av teak. Toget vert køyrd kvar sundag frå midten av juni til midten av september. Turen går gjennom Arnadalen til Haukeland, der terrenget skifter karakter til typisk vestlandsnatur med tunnelar og fjellsider, og med sjøen rett nedanfor lina. Etter 18 kilometer kjem toget til Midtun, som altså er endepunktet for den gamle Vossabanen i dag. Her er det oppretta ein haldeplass med kryssingsspor for veterantoget.

Linekart over strekninga for veterantoget

Sjå òg
Vossabanen

Bakgrunnsstoff
Museet Gamle Vossebanen 

Norske museumsjarnbanar
Museum i Bergen
Knut Toven

Knut Toven () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Nesset i Romsdal. Han representerte Kristeleg Folkeparti på Stortinget frå 1950 til 1969.

Virke
Toven gjekk ut av Gjermundnes landbruksskule i 1919. Han var odelsgut og tok i 1928 over farsgarden Toven i Nesset herad. Same året vart han vald til ordførar i Nesset, eit ombod han hadde til 1942, då han vart avsett av nazi-styresmaktene. I mai 1945 tok han på ny plass i ordførarstolen, der han vart sitjande til 1951.

Ved stortingsvalet hausten 1949 vart Toven vald til stortingsrepresentant frå Møre og Romsdal som medlem av Kristeleg Folkeparti. Han vart sidan attvald fire gongar. På Stortinget var han medlem i Finans- og tollkomiteen frå 1950 til 1961, i Samferdslekomiteen 1961-65, medan han i si siste tingperiode var tilbake i Finanskomiteen. I same perioden, 1965-69, var han elles nestleiar i gruppestyret til Kristeleg Folkeparti på Stortinget.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Nesset
Hartvig Svendsen

Hartvig Svendsen () var ein norsk bygningsmann, fagforeingsleiar og politikar frå Aremark i Østfold. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1945 til 1965. Stortingsmann August Svendsen var far hans.

Svendsen arbeidde som bygningsmann i Mysen til 1928. Dei neste tre åra var han gardsarbeidar i Ås i Akershus. Deretter var han snikkar i Oslo frå 1931 til -37. Han engasjerte seg i fagrørsla, noko som seinare førte til at han vart formann i Norsk Bygningsarbeiderforbund.

Han busette seg i Ski i Akershus, der han frå 1937 representerte Arbeidarpartiet i heradsstyret, i fyrste omgang til 1940. I 1942 vart han arrestert av nazi-styresmakter og sat fange på Grini fram til våren 1945. Seinare i 1945 vart han vald til ordførar i Ski, eit ombod han hadde ut 1947. Den neste fireårsbolken, 1948-51, var han med i formannskapet. Toårsbolken 1956–57 var han ordførar att, sat sidan i formannskapet i Ski ut året 1963.

Svendsen vart vald til stortingsrepresentant frå Akershus hausten 1945, og vart attvald fire gongar. På Stortinget var han til januar 1949 medlem i Kommunalkomiteen og så 1949-53 formann i same komiteen. Dei to valperiodane 1954-57 og 1958-61 var han medlem i Finans- og tollkomiteen. Til sist hadde han 1961-65 plass i Samferdslekomiteen.

Perioden 1946-52 var Svendsen formann i Norsk boligbyggelags landsforbund. Han var formann 1952-60 i Akershus Arbeiderparti, og medlem 1953-57 i sentralstyret i Det norske Arbeidarparti.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar frå Ap
Folk frå Aremark
Folk frå Ski
IF Skarp

Idrettsforeningen Skarp er eit idrettslag i Tromsø, stifta 30. juni 1919. Laget er aktivt med i fotball og futsal. Skarp har dei seinare år delteke på nivå tre og fire i seriesystemet. Alfheim stadion er heimebana til Skarp sitt A-lag. Laget spelar i svarte trøyer og strømpar, og kvite bukser.

Den fyrste fotballhallen i Noreg, Skarphallen, vart planlagd og bygt på 1980-talet av IF Skarp. Høge rentekostnader i åra kring 1989/90 førte til at laget måtte selje hallen. I 2009 tok Skarp i bruk ei kunststoffbane på vestsida av Tromsøya, der det seinare vart bygt klubbhus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Idrettsforeningen Skarp» frå ,  den 12. mai 2016.  
 

Idrettslag i Tromsø
Idrettsforeningen Pors

Idrettsforeningen Pors er eit idrettslag i Porsgrunn, stifta 25. mai 1905. Laget  har grupper som driv med boksing, fotball, handball, innebandy, ski og turn. Pors har knapt 1000 medlemer og har sin base i vestre Porsgrunn.

Etter å ha vunne A-avdelinga i 2. divisjon 1969, spelte Pors 1970-sesongen i 1. divisjon i fotball. Laget enda på tiande- og sisteplass med 7 poeng.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Idrettsforeningen Pors» frå ,  den 12. mai 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Idrettslag skipa i 1905
Idrett i Porsgrunn
Idrettslag i Vestfold og Telemark
1905 i Noreg
Kopervik Idrettslag

Kopervik Idrettslag er eit idrettslag i Karmøy kommune i Rogaland, stifta 1924. Laget er aktivt med i fotball, friidrett, handball, innebandy, orientering og turn. Lagsfargane er kvitt (overdel) og grønt (underdel).

Fotballgruppa i Kopervik IL spelar heimekampane på Åsebøen stadion, eit anlegg som også består av ei kunststoffbane og ei mindre grasbane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kopervik IL» frå ,  den 12. mai 2016.  
 

Norske idrettslag
Karmøy kommune
Ørsta Idrettslag

Ørsta Idrettslag er eit idrettslag i Ørsta kommune i Møre og Romsdal, skipa i 1928. Laget er aktivt med i fotball, friidrett, handball og i skidrett, både i alpine og nordiske greiner.

Fotballaget spelte frå 1969 til 1986, 18 samanhengande sesongar, i 3. divisjon Møre. Kjell Arne Sætre, Olav Rebbestad, Stein Aam, Erik Brautaset, John Kåre Storås, Paul Arne Håskjold og Einar Arne Roth var alle spelarar som utmerka seg i denne perioden. Sidan siste halvpart av 1980-åra har Ørsta IL mest alle år spelt på nivå fire og fem i seriesystemet.

Friidrettsutøvaren Grete Bjørdalsbakke er den mest meritterte medlemen i Ørsta IL, med sine i alt 12 norske meisterskapstitlar i høgdehopp og i såkalla stille høgde og stille lengde.

Kjelder
kulturminneatlas

Idrettslag frå Sunnmøre
Arnanipatunnelen

Arnanipa tunnel eller Arnanipatunnelen eller to tunnelar gjennom fjellet Arnanipa, som eigenleg har namnet Ådnanipa, i Arna i Bergen kommune.  Den eine er ein 2190 meter lang tunnel for Bergensbanen (Vossabanen), gjerne kalla Arnanipa tunnel, og opna i 1964. Den andre er ein 2133 meter lang tunnel for Europaveg 16, gjerne kalla Arnanipatunnelen, opna i 1980.

Jarnbanetunnelen stod ferdig i 1964, og inngjekk i den omlegginga av Bergensbanen til ein stuttare trasé som bygginga av Ulrikstunnelen var ein del av. Før desse to tunnelane var bygde, gjekk toget om Garnes og Nesttun på den siste strekninga inn til Bergen stasjon. På delar av denne strekninga, som no er lagd ned, er det no museumsjarnbane, Museet Gamle Vossebanen, med køyring av veterantog i sommarsesongen.

Bergensbanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar i Vestland
Arnanipa tunnel

Arnanipa tunnel er ein einspora tunnel for jarnbanelina Bergensbanen (Vossabanen) gjennom fjellet Arnanipa, som eigenleg har namnet Ådnanipa, i Arna i Bergen kommune.  Tunnelen er 2190 meter lang, og vart opna i 1964 som lekk i den omlegginga av Bergensbanen til ein stuttare trasé som bygginga av Ulrikstunnelen òg var ein del av. Før desse to tunnelane var bygde, gjekk toget om Garnes og Nesttun på den siste strekninga inn til Bergen stasjon. På delar av denne strekninga, som no er lagd ned, er det museumsjarnbane, Museet Gamle Vossebanen, med køyring av veterantog i sommarsesongen.

Jarnbanetunnelen er den eine av to tunnelar gjennom Arnanipa. Den andre, som vanlegvis vert kalla Arnanipatunnelen (i eitt ord), er ein 2133 meter lang vegtunnel for Europaveg 16, opna i 1980.

Tunnelar på Bergensbanen
Jarnbanetunnelar i Vestland
Barbara Dex Award

Barbara Dex Award, eller Barbara Dex-prisen, var ein årlig fanpris som vart tildelt den verst kledde artisten i Eurovision Song Contest. Prisen er kalla opp etter Barbara Dex, som representerte Belgia i Eurovision Song Contest i 1993 og kom på sisteplass i ein sjølvdesigna kjole. Prisvinnarane vart røysta fram av fans og besøkjande på den belgiske nettsida songfestival.be. Prisen vart fyrste gong delt ut i 1997, og fram til 2016 var det fansida House of Eurovision som delte ut prisen. I 2017 vart kriteria endra frå «verste kostyme» til «det mest slåande antrekket». I 2022 kunngjorde songfestival.be at dei la prisen på is på grunn av aukande kritikk og påstandar om at prisen kunne oppfattast som mobbing. I staden skal prisen erstattast av ein ny pris som er under arbeid.

Vinnarar

Galleri

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Barbara Dex Award» frå ,  den 14. mars 2022.

Bakgrunnsstoff 
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
House of Eurovision
Barbara Dex Award 
Songfestival.be

Eurovision Song Contest
St. Hallvard-medaljen

St. Hallvard-medaljen er ein heider frå Oslo by til «personer som har gjort en særlig verdifull innsats for Oslo kommune eller på annen måte har gjort seg fortjent til byens påskjønnelse.» Medaljen har namn etter vernehelgenen for Oslo, martyren Den heilage Hallvard (om lag 1020–1043), og er den høgste utmerkinga som Oslo kan gje. 

Medaljen ble innført ved avgjerd i Oslo formannskap 13. april 1950 og fikk statuttar med tre paragrafer ved vedtak i bystyret 24. mai 1951. Fyrste utdelinga gjekk føre seg i 1956.

Fotnotar

 
Norske prisar og utmerkingar
Typical Male

«Typical Male» er ein song spelt inn av den amerikanske songaren Tina Turner. Han vart skriven av Terry Britten og Graham Lyle og produsert av førstnemnde for studioalbumet Break Every Rule (1986). Songen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og tredjeplassen på R&B-lista. B-sida til singelen var «Don't Turn Around», som sidan vart spelt inn av Bonnie Tyler, Aswad og Ace of Base. Phil Collins spelte trommer på denne songen. «Typical Male» er uvanleg for å vere ein popsong, fordi refrenget inneheld ein enkel takt i 2/4-takt.

Musikkvideo
I musikkvideoen kan ein sjå Turner i ein raud minikjole som flørtar med ein advokat. Ho spelar spel med han, som sjakk og Scrabble, for å få merksemda hans. Gjennom videoen kan ein sjå Turner som klemmar og lener seg mot ein statue av foten til advokaten. På eit tidspunkt sit ho og advokaten saman og ser på ein gigantisk telefonhovud, og ho hoppar opp og ned på eine enden av telefonen, slik at advokaten sprett opp i lufta. Mot slutten av videoen kan ein sjå Turner og advokaten leie kvarandre.

Versjonar og remiksar
 Album version – 4:18
 12" Dance Mix – 7:06
 12" Dub Mix – 6:18

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Typical Male» frå ,  den 13. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1986
Tina Turner-songar
Songar skrivne av Terry Britten
Songar skrivne av Graham Lyle
Songar frå 1986
What You Get Is What You See

«What You Get Is What You See» er ein song av Tina Turner frå albumet hennar Break Every Rule (1986). Songen vart skriven av Terry Britten og Graham Lyle og var ganske annleis dei tre tidlegare singlane dei hadde skrive for Turner, «What's Love Got to Do with It», «We Don't Need Another Hero» og «Two People», sidan han var ein raskare country-aktig rockelåt med Eric Clapton på gitar. 

12"-singelen inneheld tre versjonar av songen, ein Extended Dance Mix, Extended Rock Mix og eit konsertopptak frå London i november 1986. Eit anna konsertopptak av songen vart seinare nytta som opningssporet på konsertalbumet Tina Live in Europe i 1988. «What You Get Is What You See» vart populær i Australia, der han i 1989 vart nytta i ein reklamekampanje for New South Wales Rugby League. Dei brukte seinare Tina Turner-songen «The Best» i ein annan kampanje. Tina Turner har sagt i eit intervju at «What You Get is What You See» er favorittsongen hennar frå albumet.

Versjonar og miksar
 7" edit – 3:48
 Albumversjonen – 4:31
 Extended Dance Mix – 6:28
 Extended Rock Mix – 5:56

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «What You Get Is What You See» frå ,  den 13. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1987
Tina Turner-songar
Songar skrivne av Graham Lyle
Songar skrivne av Terry Britten
Capitol Records-singlar
Two People av Tina Turner

«Two People» er ein song av Tina Turner. Han vart skriven av Terry Britten og Graham Lyle, og produsert av Britten. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå det sjette soloalbumet hennar, Break Every Rule (1986). Songen nådde topp 10 på salslistene i Tyskland og Sveits og topp 20 i Australia, Nederland og den amerikanske Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista. Det vart laga to musikkvideoar til «Two People», mellom anna ein der Turner er kledd som forskjellige roller, som Askepott.

Versjonar og miksar
 Albumversjonen – 4:09
 Dance mix – 8:24
 Dub Mix – 7:00
 Tender Mix – 7:15

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Two People (song)» frå ,  den 13. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Tina Turner-songar
Singlar frå 1986
Songar skrivne av Terry Britten
Afterglow av Tina Turner

«Afterglow» er ein song av Tina Turner, skriven og produsert av Terry Britten og Graham Lyle. Han kom ut i 1986 på albumet Break Every Rule med Steve Winwood på klaverinstrument. Songen var den åttande og siste songen på albumet som vart gjeven ut som singel, men berre i USA. Han nådde ikkje den amerikanske Hot 100-lista, men nådde femteplassen på den amerikanske danselista og 20. plassen på Maxi Single Sales-lista. Ein musikkvideo for songen vart filma som ein del av TV-programmet Break Every Rule i 1986, der han var opningsnummeret. Han syner Turner som framfører songen i garderoben ved klubben Le Zero i Paris, medan ho gjer seg klar til å gå på scenen.

Versjonar og miksar
 Albumversjonen – 4:39
 Vocal Dance Mix – 7:10
 Glowing Dub – 6:14
 Tina's House Mix – 8:37
 Tinapella – 4:41

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Afterglow (Tina Turner song)» frå ,  den 13. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Tina Turner-songar
Songar skrivne av Graham Lyle
Songar skrivne av Terry Britten
Girls av David Bowie

«Girls» er ein song skriven av David Bowie og opphavleg spelt inn av Tina Turner i 1986 på albumet hennar Break Every Rule.  Han vart skriven av Bowie og Erdal Kizilcay og produsert av Terry Britten. Phil Collins spelar trommer på innspelinga. Då singelen kom ut nådde han topp 20 i Nederland. 

Bowie spelte seinare inn to versjonar av songen sjølv under innspelinga av Never Let Me Down, ein med vokal på engelsk og ein annan med vokal på japansk. Begge versjonane kom ut som B-sider til forskjellige versjonar av singelen «Time Will Crawl» i 1987.

Andre utgåver
 Ein konsertversjon av Tina Turner vart gjeven ut på albumet Tina Live in Europe i 1988.
 Ein «extended edit» av Bowie sin engelskspråklege versjon kom ut som bonusspor i 1995 på Virgin Records-utgåva av Never Let Me Down.

Andre sine versjonar
 Kill the Audience – The Dark Side of David Bowie: A Tribute to David Bowie (1997)

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Girls (Tina Turner song)» frå ,  den 13. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1987
Tina Turner-songar
Songar skrivne av David Bowie
David Bowie-songar
Songar skrivne av Erdal Kızılçay