alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jiuquan

Jiuquan (kinesisk: 酒泉; pinyin: Jiǔquán) er eit byprefektur lengst vest i provinsen Gansu i den vestlege delen av Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 179 744 km² og hadde 1 095 947 ibuarar i 2010.

Byprefekturet Jiuquan omfattar eitt distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì), to fylke (县 xiàn) og to autonome fylke (自治县 zìzhìxiàn).

Geografi
Jiuquan har eit kaldt ørkenklima, med lange, kalde vintrar, og heite, til dels turre somrar. Månadstemperaturen varierer frå −9,0°C i januar til 21,7°C i juli, årleg middeltemperatur er 7,5°C. Nesten heile året er det stor skilnad på dag- og nattetemperaturane. Administrasjonsbyen Suzhou ligg om lag 1 500 meter over havet.

Samferdsle
Kinas riksveg 312 går gjennom området. Han fører frå Shanghai og endar på grensa mot Kasakhstan, vegen passerer mellom andre Suzhou i Jiangsu, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan og Urumqi.

Byprefekturet har flysamband over flyplassen som ligg ved byen Jiayuguan.

Historie
Byen Suzhou vart grunnlagt i 111 fvt som ein militær utpost ved Silkevegen til Sentral-Asia. Då det var ein nøkkelstad i Hexi-korridoren, var Suzhou ofte som ein festningsby, og som inn i mellom vart erobra med stort mannetap, som då Meng Qiaofang tok det frå Ding Guodong i 1649, eller då Qing-generalen Zuo Zongtang i 1873 tok det frå hui-folket under muslim-opprøret.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jiuquan» frå ,  den 1. oktober 2012.  
 

Byprefektur i Gansu
Butsja

Butsja (ukrainsk Буча) er ein by i Kiev oblast i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012). 

Butsja fekk bystatus 9. februar 2006. Før 1996 høyrte Butsja til byen Irpin.
  
Det er ein glasfabrikk i Butsja.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bucha, Ukraine» frå ,  den 1. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 bucha.com.ua - Uoffisiell byportal

Byar i Kiev oblast
Novyj Rozdil

Novyj Rozdil (ukrainsk Новий Розділ) er ein by i Lviv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Novyi Rozdil» frå ,  den 1. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Lviv oblast
Lyman

Lyman (), kalla Krasnyj Lyman (, 'Raude Lyman') frå 1925 til 2016, er ein by i Donetsk oblast i Ukraina. Fram til 2016 var byen òg det administrative senteret i Lyman rajon, sjølv om han ikkje var ein del av rajonen. Byen er framleis senter i Lyman hromada. I 2011 hadde han eit folketal på .

Historie 
Byen vart grunnlagd på 1600-talet av kosakkar som Liman (Lyman). Han fekk tilnamnet Krasnyj ('Raud') i 1925. Namnet vart endra tilbake til Lyman i 2016.

Under den administrative reforma som vart sett i verk i 1708 av Peter den store, vart Lyman eksplisitt nemnd som ein av byane som høyrde inn under Azov gubernija.

Under den russiske invasjonen av Ukraina 2022 vart store delar av byen øydelagd av russiske og pro-russiske åtak med bombefly, rakettar og artilleri, før byen vart okkupert 27. mai. Ved inngangen til oktober 2022 tok ukrainske styrkar byen tilbake.

Folkesetnad
I følgje folketeljinga i 2001 hadde Lyman denne folkesetnaden:

Etnisk samansetting
 Ukrainarar: 84,4 %
 Russarar: 13,8 %
 Belarusarar: 0,6 %

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Krasnyi Lyman» frå ,  den 1. oktober 2012.  

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1667
Sarny

Sarny (ukrainsk Сарни) er ein liten by i Rivne oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sarny rajon (distrikt) og eit trafikknutepunkt langs elva Slutsj i Ukraina.

Byen har kring 25 000 innbyggjarar. 

Sarny var ein del av Kongedømet Halytsj-Volhynia og vart sidan annektert av Storhertugdømet Litauen, etterfølgd av Det polsk-litauiske samveldet. Frå 1795 var han ein del av Det russiske imperiet, men vart i 1921 ein del av Den andre polske republikken. Etter den sovjetiske invasjonen av Polen har byen høyrt til Ukraina.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sarny» frå ,  den 1. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Rivne oblast
Malyn

Malyn (ukrainsk Малин, Malyn, på russisk transkribert Malin) er ein by i Zjytomyr oblast (provins) i Ukraina ligg kring 100 km nordvest for Kiev. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

I byen ligg ein seismisk overvakingstasjon  (kalla PS-45) som høyrer til eit internasjonalt nettverk som overvaker eventuelle atomprøvesprengingar i samband med Prøvestansavtalen (CTBT).

Gallery

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Malyn» frå ,  den 1. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Malyn  (ukrainsk)

Byar i Zjytomyr oblast
Busetnader grunnlagde på 800-talet
Khmilnyk

Khmilnyk (ukrainsk Хмільник, russisk Хмельник, Khmelnik, polsk Chmielnik) er ein ferieby i Vinnytsia oblast i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar. 

Byen ligg ved øvre delen av elva Søndre Buh, 67 km nordaust for Vinnytsia. Han er ein av dei eldste byane i Podillia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khmilnyk» frå ,  den 1. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Vinnytsia oblast
Kurstader i Ukraina
Bakhtsjisaraj

Bakhtsysaraj (krimtatarisk Bağçasaray; ukrainsk og russisk Бахчисарай; tyrkisk Bahçesaray) er ein byliknande busetnad sentralt på Krimhalvøya sør i Ukraina. Han er det administrative senteret i Bakhtsysaraj rajon (distrikt), samt den tidlegare hovudstaden i Krim-khanatet. Det største landemerket i byen er Hansaray, det einaste større palasset frå Krim-khanane, og i dag eit populært museum. 

Byen er først nemnt i 1502, og vart hovudstad i Krim-khanatet i 1532 under regjeringstida til Sahib I Giray. Byen var så det politiske og kulturelle senteret for Krim-tartarane frem til khanatet vart erobra av Russland i 1783. Byen heldt den kulturelle tydinga si òg etter dette, heilt til tartarane vart drivne bort frå Krim i mai 1944.

Asteroiden 3242 Bakhchisaraj, oppdaga av ukrainaren Nikolaj Tsjernykh, er kalla opp etter byen. Byen er òg kjent i Russland for Aleksandr Pusjkin-diktet «Fontenen i Bachtjisaraj», seinare koreografert som ballett av Rostislav Zakharov.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bakhchisarai» frå , og «Bakhtsjisaraj» frå  den 1. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side for palasset  (engelsk/ukrainsk/russisk)

Byar på Krimhalvøya
Krim-khanatet
Selydove

Selydove (ukrainsk Селидове, russisk Селидово, Seldovo, tidlegare: Selydivka) er ein by i Donetsk oblast i Ukraina.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Selydove» frå ,  den 1. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Satellite bilete from Google Maps

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1770-åra
Berehove

Berehove (ukrainsk Берегове; ungarsk Beregszász) er ein by i Zakarpattja oblast (provins) vest i Ukraina, nær grensa til Ungarn.

Han er det administrative senteret i Berehove rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han var senter i Bereg fylke i kongedømet Ungarn fram til 1919 og mellom 1938 og 1944.

Namnet har vorte skrive på mange forskjellige måtar: rumensk Bereg, russisk Берегово, Beregovo, tsjekkisk og slovakisk Berehovo, jiddisk בערעגסאז, Beregsaz, tysk Bergsaß, polsk Bereg Saski.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Berehove» frå ,  den 1. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (ukrainsk)

Byar i Zakarpattja oblast
Shtetlar
Den ukrainsk-ungarske grensa
Kaniv

Kaniv (ukrainsk Канів; russisk Ка́нев, Kanev; polsk Kaniów) er ein by i Tsjerkasy oblast (provins) sentralt i Ukraina. Byen ligg ved Dnepr og er ein av elvehamnene langs elva. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). 

Den ukrainske diktaren Taras Sjevtsjenko, rekna som grunnleggjaren av ukrainsk litteratur, er gravlagd på ein ås ovanom Dnepr i Kaniv og husar eit museum om han. 

Av industriar i byen finn ein mellom anna Kaniv vasskraftverk ved Kanivreservoaret i Dnepr.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kaniv» frå ,  den 1. oktober 2012.  
 

Byar i Tsjerkasy oblast
Byar ved Dnepr
Koziatyn

Koziatyn (ukrainsk Козятин) er ein by i Vinnytsia oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Koziatynsky rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet og ligg 75 km frå Vinnytsia. Byen ligg ved elva Huyva og har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Historie
Byen vart grunnlagd under bygginga av Kiev-Austersjøen-jernbanen. Koziatyn fekk bystatus 7. juli 1874. I april 1920, under den polsk-bolsjevikiske krigen, vart byen erobra av polske sty rkar i det som vart kjend som raidet mot Koziatyn.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Koziatyn» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Byar i Vinnytsia oblast
Busetnader grunnlagde i 1870
Novojavorivsk

Novojavorivsk (ukrainsk Новояворівськ) er ein by i Lviv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2011). 

Byen ligg i nærleiken av Lviv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Novoyavorivsk» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Lviv oblast
Busetnader grunnlagde i 1965
Korostysjiv

Korostysjiv (ukrainsk Коростишів, russisk Коростышев) er ein by i Zjytomyr oblast i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Korostyshiv» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Zjytomyr oblast
Popasna

Popasna (ukrainsk Попасна, russisk Попасная, Popasnaja) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Popasna» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1878
Vynohradiv

Vynohradiv (ukrainsk Виноградів, ungarsk Nagyszőlős, rumensk Seleuşu Mare, russisk Виноградово (Vinogradovo), jiddisk: סעליש (Seylesh, Selish)) er ein by vest i Ukraina i Zakarpattja oblast. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011) og ligg nær elva Tisza og grensa til Romania. Han ligg 35 km frå Berehove.

Byen vart første gong nemnt i 1262 som Zceuleus. Byen vart ein del av Sovjetunionen i 1944.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vynohradiv» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Zakarpattja oblast
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Elektroskop

Elektroskop (av elektro- og gresk «sjå, undersøkja») er eit instrument til å påvise elektrisk spenning. Eit instrument som måler spenninga kvantitativt vert kalla eit elektrometer.

Gullbladelektroskopet består av to strimlar av bladgull eller aluminiumfolie opphengt inntil kvarandre på ei isolert leiande stong og ført inn i ein flaske for å hindre luftstraumar. Når gullblada blir elektrisk ladd, støyter dei frå kvarandre og spriker. Gullbladelektroskopet kan nyttast til å påvise spenningar på nokre hundre volt.

Alessandro Volta kombinerte gullbladelektroskopet med ein platekondensator og fekk då eit kondensatorelektroskop. Dette vart ladd opp med ei lita spenning når platene var sett tett inntil kvarandre. Viss platene så vart fjerna frå kvarandre, steig spenninga så mykje at blada gjorde utslag fordi kapasitansen vart mindre.

Kjelder
elektroskop. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/elektroskop

Elektrostatikk
Elektriske måleinstrument
Historiske vitskaplege instrument
Elektrostatikk

Elektrostatikk er læra om statisk elektrisitet, det vil sei elektrisitet i ro. Det motsette er elektrodynamikk, som er læra om ladningar i rørsle og elektriske felt som forandrar seg.

Elektrostatiske fenomen var kjent alt i antikken. Mellom anna påviste Thales frå Milet (kring 600 fvt.) at rav (som på gresk heiter elektron) etter gniding kunne trekke til seg lette lekamar. Grunnlaget for elektrostatikk er Coulomblova frå 1785, som i matematisk form gjev eit uttrykk for kraftverknaden mellom to elektriske ladningar, og formelt er heilt analog til gravitasjonslova til Newton. På grunnlag av denne utvikla George Green (1793–1841) og Carl Friedrich Gauss (1777–1855) den matematiske teorien for elektrostatikk, som i hovudsak er teorien om det elektriske potensialet.

Kjelder
elektrostatikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/elektrostatikk
Elektrostatisk felt

Eit elektrostatisk felt er eit elektrisk felt som ikkje endrar seg over tid og som er oppstått av elektriske ladningar som er i ro. 

Det elektriske feltet i eit punkt E(r) er lik den negative gradienten til det elektriske potensialet Φ(r), eit skalarfelt ved same punktet:

der ∇ er gradienten. Elektrisk potensial Φ er definert av elektrisk potensial energi U per eining positiv ladning:

og den elektriske krafta er negativ på den potensielle energigradienten:

Kjelder
 elektrostatisk felt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/elektrostatisk_felt

Elektrostatikk
Elektrostatisk opplading

Elektrostatisk opplading eller elektrisering av ein lekam kan gå føre seg ved gneiste- eller koronautlading frå omgjevnadane, ved leiande kontakt med ein ladd lekam eller ved ladningsutveksling ved berøring med eit anna leiande eller isolerande stoff.

Sjå òg
 statisk elektrisitet

Kjelder

Opplading
Elektrostriksjon

Elektrostriksjon (av elektro- og latinsk «trekkje saman») er ein eigenskap hos alle elektriske ikkje-leiande stoff, eller dielektrikum, som gjer at dei endrar form når dei vert utsette for eit elektrisk felt. Det vert særskild nytta om dei deformasjonane som er uavhengig av om retninga på det elektriske feltet vert reversert. 

Elektrostriksjon er ein eigenskap ved alle dielektrika og skil seg frå den motsette effekten, piezoelektrisitet, som berre finst i einskilde, piezoelektriske material. Elektrostriksjonen er omtrent proporsjonal med den elektriske susceptibiliteten, med den elastiske stivleiken og med kvadratet av feltstyrken. For dei fleste stoffa er elektrostriksjonen liten, men for einskilde keramiske material er han så stor at han kan utnyttast praktisk til å generere lyd- og ultralydbølgjer.

Kjelder
 elektrostriksjon. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/elektrostriksjon

Materiallære
Elektriske og magnetiske felt i stoff
Emisjon i fysikk

Emisjon eller elektronemisjon er i fysikk det fenomenet at elektron under særskilde tilhøve blir frigjort frå overflata av eit stoff. Normalt vil elektrona vere bundne til stoffet av elektriske krefter, og må tilførast energi for å bli frigjort.

Sjå òg
Emisjonsspekter, der foton vert emittert.

Kjelder
 emisjon – fysikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/emisjon/fysikk

Elektromagnetisme
Emissivitet

Emissivitet eller strålingsevne er tilhøvet mellom den energien som blir sendt ut frå ein lekam i form av elektromagnetisk stråling (varme- og lysstråling) og den energien ein svart lekam ved same temperatur ville ha sendt ut. Emissivitet har symbolet e.

Ein perfekt absorbator har emissivitet e = 1, og vil sjå ut som ein svart lekam. Huda til mennesket har emissivitet for synleg lys mellom e = 0,80 (mørk hud) og e = 0,65 (ljos hud). Ein skil mellom total emissivitet, som omfattar heile spekteret, og spektral emissivitet, som syner til emissiviteten ved ei særskild bølgjelengd.

Kjelder
 emissivitet. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/emissivitet

Varmeoverføring
Elektromagnetisk stråling
Emittans

Emittans, strålingsemittans, utstrålingstettleik eller strålingseksitans er tilhøvet mellom energien per tidseining som vert send ut frå ei kjelde i form av stråling og arealet av strålekjelda. Emittansen vert målt i watt/m².

Kjelder
emittans – fysikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/emittans/fysikk

Fysiske storleikar
Einingsladning

Einingsladning vert nytta om ei elektrisk ladning som er like stor som eininga for ladning i det einingssystemet som vert nytta. Det vart òg nytta om den elektriske elementærkvanten.

Kjelder
enhetsladning. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/enhetsladning

Elektrisitet
Einpola

Einpola er noko som berre har ein pol. 

Det vert mellom anna nytta om elektriske brytarar som bryt berre den eine av dei to leidningane som fører spenning til eit apparat eller ein forbruksstad. Eit apparat som vert kopla ut med ein einpola brytar, vil enno stå under spenning, og er difor farleg å røre.

Kjelder
enpolet. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/enpolet

Elektrisitet
Ettingshauseneffekt

Ettingshauseneffekt er eit termoelektrisk (eller termomagnetisk) fenomen som påverkar den elektriske straumen i ein leiar når han ligg i eit magnetfelt. Fenomenet vart oppdaga av den tyske fysikaren og matematikaren Albert von Ettingshausen i 1887.

Fenomenet er analogt til halleffekten og fører til at ein tynn metallstrimmel som det går straum gjennom når han ligg i eit magnetfelt, får forskjellig temperatur over strimmelen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ettingshausen effect» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Termodynamikk
Elektrodynamikk
Salmar i Landstads kirkesalmebog

Salmane i Landstads kirkesalmebog, sortert alfabetisk frå Aa til Z:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Salmar i Landstads kirkesalmebog» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 oppgav DataBibelen utgitt av  SigveSaker som kjelde for artikkelen.

Salmar
Nesøytjern naturreservat

Nesøytjern naturreservat er eit området kring Nesøytjernet på Nesøya i Asker kommune som vart verna 10. mars 1978 i medhald av § 8 i Naturvernloven. Vernet gjeld både Nesøytjern og det meste av nedslagsfeltet kring tjernet, altså det området som har avrenning til tjernet. Føremålet med verninga var å take vare på ein variert og særsynt type natur med både edellauvskog og sumpvegetasjon, og å verne om dei naturlege produksjonssystema som har gjeve eit særskilt plante- og dyreliv i og i samband med eit tjern som er næringsrikt av naturlege årsaker. Nesøytjern naturreservat dekkjer eit areal på 495 dekar, og av dette er landarealet om lag 317 dekar og vatnarealet om lag 178 dekar.

Nesøya ligg i det geologisk definerte området som vert kalla Oslofeltet. Oslofeltet inneheld ei rad bergartar frå
periodane kambrium, ordovisium og silur (altså 540-410 millionar år gamle), hovudsakleg kalkrike bergartar som skifer, kalkstein og knollekalk.

Nesøytjernet har eit mykje kalkrikt vatn og er truleg det einaste naturlege miljøet i sitt slag som framleis finst på dei kalkrike bergartane attmed Oslofjorden. Tilhøva speglar seg av i den rike og mangfaldige floraen og faunaen i vatnet, mellom anna av kalkkrevjande kransalgar. I vatnet er det fiskeslag som åbor, mort, gjedde og ål. Ålen veks opp i tjernet før han gjev seg i veg på den lange gytevandringa si.

Av særsynte artar i sumpskogen kring Nesøytjernet finst myrtelg, som er ei bregne som veks i næringsrik sump og myr. Meir enn
halvparten av dei kjende veksestadene for denne bregnen har vorte øydelagde ved grøfting av myrer, utfyllingar og utbyggingar, men er her eit vanleg innslag. Her er òg mange ekstremt sjeldsynte og utryddingstrua arter av sopp som har dei viktigaste leveområda i barskog på kalkrik grunn kring Indre Oslofjord. Kanarigul slørsopp er mellom desse; denne sopparten har dei viktigaste leveområda sine i Asker, Bærum og Grenland.

Bakgrunnsstoff
 Informasjon om Nesøytjern naturreservat frå fylkesmannen i Oslo og Akershus

Geografi i Asker
Hajsyn

Hajsyn (ukrainsk Га́йсин; russisk Га́йсин, Gaysin) er ein by i Vinnytsia oblast i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hajsyn» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Vinnytsia oblast
Molodohvardijsk

Molodohvardijsk (ukrainsk Молодогвардійськ, russisk Молодогвардейск,  Molodogvardejsk) er ein by i det søraustlege Ukraina. Han ligg i Krasnodon rajon (distrikt) i Luhansk oblast (provins. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011. 

Molodohvardijsk vart grunnlagd i 1954 som landsbyen Molodogvardejskij, kalla opp etter ei motstandsrørsle i Sovjetunionen. Han fekk bystatus i 1961.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Molodohvardijsk» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1954
Krolevets

Krolevets (ukrainsk Кролевець) er ein by i Sumy oblast i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). 
  
Han har fått namn til ære for den polske kong Sigismund III og vart grunnlagd i 1601. Opphavleg vart namnet skrive Krolewac (Krulevats). Krolevets vart annektert av tsardømet Russland i 1654. I 1897 vart han innlemma i Tsjernihiv oblast. 
 
Krolevets ligg langs jernbanen og motorvegen mellom Kiev og Moskva. Avstanden frå Kiev er kring 260 km og frå den russiske grensa kring 80 km.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krolevets» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Byar i Sumy oblast
Busetnader grunnlagde i 1601
Merefa

Merefa (ukrainsk Мeрeфa) er ein by aust i Ukraina. Han ligg i Kharkivsky rajon (distrikt) i Kharkiv oblast (provins). Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Merefa» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Kharkiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1595
Volnovakha

Volnovakha (ukrainsk Волноваха) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Volnovakha» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1881
Arbeiter-Zeitung

Arbeiter-Zeitung, tidlegare òg kjend som Neue A-Z og seinare AZ, var ei sosialistisk avis i Wien som blei grunnlagd 12. juli 1889 av Victor Adler. Avisa blei forboden i 1934 etter utgåva 13. februar, men vart oppretta på nytt 4. august 1945 som hovudorganet til Sozialistische Partei Österreichs. Fram til 1989 sørgde ho for generell dekning av austerrikske og internasjonale nyhende. Frå 1985 til 1989 hadde avisa namnet Neue A-Z. Frå 1989 til 1991 blei den utgitt som ei partiuavhengig avis under namnet AZ. Avisa blei nedlagd i 1991.

Mellom kjente bidragsytarar og redaktørar i førkrigsperioden var kulturredaktøren David Josef Bach.

Austerrikske aviser
Aviser skipa i 1889
Aviser nedlagde i 1991
1889 i Austerrike
1991 i Austerrike
Zdolbuniv

Zdolbuniv (ukrainsk Здолбунів, russisk Здолбунов, Zdolbunov, polsk Zdołbunów) er ein liten by i Rivne oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zdolbuniv rajon (distrikt) og har ein viktig jernbanestasjon og sementfabrikk. 

Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Historie
Byen vart nemnt i skriftlege kjelder i 1497 då den litauiske storhertug Alexander Jagiellon gav fleire landsbyar til prins Konstanty Ostrogski.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zdolbuniv» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Rivne oblast
Kreminna

Kreminna (ukrainsk Кремінна, russisk Кременная, Kremennaja) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). Han vart grunnlagd i 1680 og fekk bystatus i 1938.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kreminna» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1680
Mohoua

Mohoua er ei lita slekt av tre fugleartar, alle er endemiske til New Zealand. Det latinske slektsnamnet er henta frå anten 'mohuahua' eller 'momohua', begge er maori-namn for arten gulhovudmohua. Alle tre artane viser ei viss grad av kjønnsdimorfisme i høve til storleik, med hannar som dei største. Mohoua-artane er sosiale fuglar, og mest utanfor hekkesesongen, og beitar vanlegvis i grupper. Somme tider kan dei delta i fleirartsflokkar, og dannar då ofte kjernen i slike flokkar. I motsetnad til dei fleste artane innan plystrarfamilien, er sosial organisering og åtferd godt dokumentert for alle tre Mohoua-artane. Samarbeidande hekking har vorte observert blant alle tre artar og er vanleg hos kvithovudmohua og gulhovudmohua. Dei tre artane i denne slekta er dei einaste vertane for gaukearten langhalekoel. Han fungerer som ein reirparasitt på dei, legg eit eiget gaukeegg i reiret. Etter klekking presser gaukeungen ut andre egg eller ungar, gauken lèt soleis arbeid med ruging av egga sine og omsut for ungane sine over til vertsparet av mohuaer.

Mohoua har uklåre taksonomiske relasjonar, etter Clementslista fram til versjon 6.8 medlem av plystrarfamilien, Pachycephalidae, men etter september 2014 i versjon 6.9 er slekta monotypisk i ein ny familie Mohouidae.

Artslista
Mohuaer i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:

Kvithovudmohua, Mohoua albicilla
Gulhovudmohua, Mohoua ochrocephala
Pipipi, Mohoua novaeseelandiae

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mohoua» frå ,  den 2. oktober 2012.

Referansar 

 
Sporvefuglar
Fuglar endemiske til New Zealand
Fugleslekter