alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Distriktet Le Thuy

Distriktet Le Thuy er eit av fem distrikt i Quang Binh-provinsen i det nordlege Vietnam. Distriktet ligg på sørbreidda av vatnet Vinh Linh og av Distriktet Quang Ninh. Distriktet har eit areal på 1420 km² og hadde 140 804 innbyggarar i 1998. Kien Giang er distriktshovudstad.

Distriktet Kreuzlingen består av 26 kommunar: 
2 byen: Kiến Giang  and Nông Trường Lệ Ninh.
 26 kommunar: 
Hồng Thủy, Ngư Hoà, Ngư Thủy, Thanh Thủy, Lộc Thủy, Hoa Thủy, Cam Thủy, Liên Thủy, Phong Thủy, An Thủy, Sơn Thủy, Ngân Thủy, Hải Thủy, Hưng Thủy, Tân Thủy, Xuân Thủy , Dương Thủy, Mai Thủy, Phú Thủy, Mỹ Thủy, Sen Thủy, Trường Thủy, Văn Thủy, Kim Thủy, Thái Thủy.

Kjelder

Quang Binh
Komfyr

Komfyr er ein omn brukt til matlaging, hovudsakleg på kjøkken. Komfyrar har gjerne platetopp og steikeomn. Opphavleg brukte ein vedkomfyr til å laga mat på, men i moderne tid har ein også teke i bruk kol, brennbar gass og elektrisk straum til å varma mat. I Noreg er elektrisk komfyr vanlegast.

Komfyrar kan koma som frittståande møblar med platetopp oppå og steikeomn nede, eller desse kan koma separat slik at dei kan installerast kvar for seg. I ein vedomn kan ein nytta varmen frå steikeomnen til plater eller ringhòl oppå, men i moderne komfyrar treng ein ikkje dette. 

Ordet «komfyr» kjem via nederlandsk frå gammalfransk chauffoir, 'varmestove'.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Kvitvarer
Kjøkenutstyr
Franske ord og uttrykk
Nederlandske ord og uttrykk
Calisota

Calisota er ein oppdikta stat i teikneseriane om Donald Duck, og vart fyrst laga av Carl Barks. Namnet er ei blanding av California og Minnesota. Ein reiknar med at Calisota ville ha lege nord i det verkelege California i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Calisota» frå ,  den 27. august 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Calisota» frå ,  den 27. august 2011.  

Donald Duck
Oppdikta stader
Gåseby

Gåseby (engelsk Goosetown) er ein oppdikta by i teikneseriane om Donald Duck. Han ligg i den oppdikta amerikanske delstaten Calisota, ikkje så langt unna Andeby.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gåseby» frå ,  den 27. august 2011.

Bakgrunnsstoff
The neighbouring town ved cbarks.dk

Donald Duck
Oppdikta byar
RS «Idun»

RS 44 «Idun» var ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1937. Ho vart konstruert av Bjarne Aas, og bygd av K. Christensen & Co. i Risør . Ho fekk namn etter Livsforsikringsselskapet Idun, som gav skøyta til Redningsselskapet. 1970 vart ho teken ut or teneste og seld. Ho vart då omdøypt til «Odin». Seinare har ho fått att det opphavlege namnet.

«Idun» står på Riksantikvaren si liste over verneverdige fartøy. I 2008 vart det løyvd 1,3 millionar kroner frå Riksantikvaren til utskifting av dekket, etter at gjentekne nedslipingar av det originale dekket hadde medført lekkasjar som var uråd å utbetre.

«Idun» er nå privat eide og høyrer heime i Oslo. Den går som charterbåt i sommarhalvåret.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «RS «Idun»» frå , den 27. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Idun
Idun
Skip frå 1937
Snømyrkre

Snømyrkre eller whiteout er ein atmosfærisk tilstand der himmelen og ein snødekt bakke tilsynelatande går i eitt, slik at avstandsdømming og orienteringsevne sviktar. Dette vert òg kalla «flatt lys». 
Det skjer i overskya vêr over eit jamt snødekke, gjerne saman med snøfall eller snø som kvervlar opp frå bakken. Tilstanden kjem av at gjentekne refleksjonar fell inn med nesten same intensitet frå alle retningar og er mest vanleg i snaufjellet og i polarområda.

Kjelder

Uvêr
Snø
Sikt
Vindaugefrost

Vindaugefrost eller vindaugerim er eit tynt belegg av rim som vert danna på innsida av vindauge i kaldt vêr. Dette oppstår ved at vassdamp i lufta går direkte over til is, og opptrer oftast når vindauga er særs kalde. Det kan då oppstå vakre mønster, gjerne med bregneliknande former. Ved noko høgare temperatur vil vassdampen fortettast til vatn som så kan fryse til vindaugeis. Vindaugeis syner ikkje dei same forgreina mønstra som vindaugefrost.

Kjelder

Vassis
Dynamisk trykk

Dynamisk trykk er i væskedynamikk (skriven som q eller Q, og stundom kalla «snøggleikstrykk») ein storleik definert som:

der:

{| border="0"
|-
|     || = dynamisk trykk i pascal,
|-
|  || = væsketettleik i kg/m3 (til dømes lufttettleik),
|-
|     || = snøggleik i m/s.
|}

Fysisk tyding 
Dynamisk trykk er tett knytt til den kinetiske energien til ein væskepartikkel, sidan begge storleikane er proporsjonale til massen til partikkelen (via tettleiken i tilfellet med dynamisk trykk) og kvadratet av snøggleiken. Dynamisk trykk er faktisk eit av ledda i Bernoullilikninga, som i røynda er ei likning for bevaring av energi for ei væske i rørsle. Det dynamiske trykket er like skilnaden mellom stagnasjonstrykket og statiske trykket.

Eit anna viktig aspekt med dynamisk trykk er, som dimensjonsanalysen syner, at det aerodynamiske stresset (til dømes stresset i ein struktur som er påverka av aerodynamiske krefter) eit fly med farten  er proporsjonal til lufttettleiken og kvadratet av , til dømes proporsjonal med . Derfor kan ein ved å studere variasjonen av  under ein flytur, avgjere korleis stresset vil varierer og særleg om det vil nå maksimalt nivå. Punktet for maksimalt aerodynamisk stress vert ofte kalla max Q og er ein kritisk parameter i mange område, som under oppskytinga av eit romfartøy.

Vindtrykk
Vindtrykket er det totale trykket som vinden utøver. På ei flate som er vinkelrett på vindretninga, er trykket proporsjonalt med lufttettleiken og kvadrat av et vindsnøggleiken. Vindtrykket er lik summen av overtrykket på losida og undertrykket på lesida. Undertrykket vil variere sterkt med forma på flata.

Sjå òg 
Trykk
Bernouilli-prinsippet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dynamic pressure» frå ,  den 27. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Clancy, L.J. (1975), Aerodynamics, Pitman Publishing Limited, London. ISBN 0-273-01120-0
 Houghton, E.L. and Carpenter, P.W. (1993), Aerodynamics for Engineering Students, Butterworth and Heinemann, Oxford UK.  ISBN 0-340-54847-9
 
 

Væskedynamikk
Trykk
Vindskala

Ein vindskala er ein skala som syner vindstyrken. 

Den vanlegaste vindskalaen er Beaufortskalaen, som er delt inn i 12 steg frå stille, til bris, kuling, storm og orkan. 

Andre vindskalaer er: 
 Saffir-Simpson-skalaen som klassifiserer tropiske orkanar frå tropisk lågtrykk, til tropisk storm og tropisk orkan kategori 1 til 5. 
 Den utvida og normale Fujita-skalaen som klassifiserer tornadoar frå F0 til F5. 
 TORRO-skalaen som klassifiserer tornadoar frå T0 til T11.  

Vind
Risikoskalaer
Vindrose

Ei vindrose er eit diagram som syner vindtilhøva på ein stad i form av søyler som syner fordelinga av vindstyrke og vindretning. Den lengste søyla på rosa syner vindretninga som opptrer oftast.

Historie 
Før utviklinga av kompassrosa, var ei vindrose nytta på kart for å la lesaren vite kva retningar dei åtte største vindane (og stundom 16 største vindane) kom frå i høvet til kartet. 
Det vart ikkje skild mellom kompassretningane og vindane som blåste frå ei viss retning. Nord vart synt som ein fleur de lis, medan aust vart synt som ein kross for å indikere retninga mot Jerusalem i forhold til Europa.

Bruk 
Den moderne vindrosa syner kor ofte vinden bles frå ei viss retning over ein trettiårsperiode. Lengda av kvar søyle kring sirkelen er knytt til kor ofte vinden bles frå denne retninga. Kvar konsentriske sirkel representerer ein forskjellig frekvens, frå null ved midten til aukande frekvens i dei ytre sirklane. Ei vindrose kan inneheld ytterlegare informasjon, som at kvar søyle kan vere fargelagde slik at fargane syner vindstyrke. Ofte nyttar ein 16 retningar på ei vindrose, som nord (N), NNE, NE osv. men kan stundom innehalde 32 retningar.  In 

Vindroser vert mellom anna nytta når ein skal byggje rullebanar på flyplassar, sidan luftfartøy helst skal lande og ta av i motvind.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wind rose» frå ,  den 27. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Klima
Rose
Vindpølse

Ei vindpølse, vindpose eller vaker er ein tøypose forma som ei avskoren kjegle nytta til å syne vindretning og relativ vindstyrke. Dei vert ofte nytta på flyplassar og ved kjemiske fabrikkar, der det er fare for gasslekkasjar. Stundom er dei òg sjå langs vindutsette strekk på bilvegar. Posen vert heist opp i ei mast eller flaggstong. 

Vindretninga er motsett retninga som vindpølsa peikar (sidan vindretning er den kompassretninga som vinden bles frå, ikkje mot), så ei vindpølse som peikar nordover indikerer sørleg vind. Vindstyrken er indikert av vinkelen til vindpølsa i høvet til stonga ho er festa til. I svak vind vil vindpølsa henge ned, medan ho i sterk vind vil stå ut horisontalt. 

Ved mange flyplassar er vindpølsene lyssette om kvelden, anten av flaumlyse eller av ei lykt som lysar på stonga.

Sjå òg
Anemometer - måleapparat for vindstyrke
Vêrhane - apparat som syner vindretning

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Windsock» frå ,  den 27. august 2011.

Bakgrunnsstoff

Meteorologiske instrument og utstyr
Vindmålar

Vindmåler, anemograf eller anemometer er eit instrument til å måle vindsnøggleik. Vanlegvis utnyttar ein vindtrykket og sugeverknaden som kan registrerast ved rotasjonssnøggleiken til ein skålkross (skålkrossanemometer) eller ei slags vindmølle eller propell som vert halde orientert mot vinden. 

Andre prinsipp består i måle trykket som vinden utøver gjennom små hol i ein lekam. Eit heitetrådsanemometer måler varmetapet i vinden til å måle snøggleiken, medan ein supersonisk vindmålar målar korleis lydbølgjene endrar seg i vind. 

Moderne vindmålarar er elektronisk baserte, og sender gjerne digital informasjon til ei databrikke. Skålkrossa følgjer skiftingane i vinden slik at ein kan måle momentanvinden kvart sekund. Ut frå dette kan ein rekne ut dei middelverdiane over den tida ein ønskjer. Vindkast og middelvind vert utrekna automatisk via installerte program. Eldre vindmålarar er framleis i bruk og desse består ofte av større og treigare skålkross og overfører vindkast eller ofte òg berre middelvind gjennom måling av kor mange gonger skålkrossen har rotert har gått eit visst tidsrom. 

Måling av vindretning skjer vanlegvis ved bruk av vindfløy, og moderne, lette vindfløyer med digital avlesing erstattar etter kvart dei gamle, utjamna fløyene.

Kjelder

Meteorologiske instrument og utstyr
Navigasjonsinstrument
Vindenergi
Vindlast

Vindlast er den belastninga som ein bygningskonstruksjon vert utsett for i sterk vind. 

Ein skil mellom statisk vindlast (vindtrykk), der det ikkje skjer vekselverknad mellom bygningen og vinden, og dynamisk vindlast der lekamen (ei bru, eit tårn eller liknande) kan ta opp turbulent energi og kome i svingingar. Ein nyttar standarar for kva vindlastar ein bygningskonstruksjon skal kunne tole. 

Utforminga av bygningar må kunne tole visse vindlaster, og desse er påverka av vindskjer. Ingeniørar nyttar ei likning for vindsnøggleiksprofil som ser slik ut:

der:

 = vindsnøggleik ved høgda 
 = gradientvind ved gradienthøgda 
 = eksponetiell koeffisient

Typisk er bygningskonstruksjoner utforma for å stå imot sterk vind med ein særs lang returperiode, som 50 år eller meir. Denne vindsnøggleiken finn ein frå historiske verdiar ved hjelp av ekstremverditeori for å føresjå framtidige ekstremvindar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wind engineering» frå ,  den 27. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Vind
Aerodynamikk
Vindfløy

Vindfløy er ei innretning som viser vindretning. Ho består gjerne av ein usymmetrisk konstruksjon som kan dreie om ein vertikal akse gjennom tyngdepunktet. Den delen som gjev størst luftmotstand vil pressast mot le. Til hjelp for retningsbedømminga er fløystonga òg ofte utstyrt med ein retningskross som syner nord, sør, aust og vest. På vêrstasjonar, særleg på flyplassar, kan fløyene som regel fjernavlesast. Fløya har ofte straumlinjeformer, stundom som ein hane (vêrhane) eller fiske. På meteorologiske stasjoner nyttar ein gjerne fløyer med plogform.

For seglskip i hamn var vindretninga avgjerande for segling ut av hamna. Derfor var det i seglskutetida ei mast med vindfløy, plassert høgt i terrenget og godt synleg frå hamna. Fleire slike er bevarte, mellom anna i Mandal og Skudeneshavn. Stadnamn fortel òg om plasseringa av vindfløyer i eldre tid, som Fløyen i Bergen, Fløya i Kristiansund, Fløyheia i Arendal og liknande.

Kjelder

Meteorologiske instrument og utstyr
Vind
Vindfall

Vindfall er eit omgrep for tre som har blåst ned i kraftig vind. Når vindfallet ligg på rot, er det ofte spenningar i røtene, slik at det medfører fare ved rydning. Dette gjeld særleg i den næraste tida etter nedblåsinga.

Kjelder

Vind
Tre
Vilho Väisälä

Vilho Väisälä () var ein finsk meteorolog og professor i Helsingfors. Han utførte eit banebrytande arbeid med konstruksjon av radiosondar. Han var i mange år sjef for firmaet Vaisala Oy, som sidan byrjinga av 1950-åra har forsynt store delar av verda, mellom anna Skandinavia, med radiosondar, seinare òg andre typar avansert meteorologisk utstyr, som automatiske radiosonde- og vêrstasjonar. 

Gjennom arbeidet sitt med radiosondar forska han på oppdrift lufta og oppdaga Brunt-Väisälä-frekvensen. Den walisiske meteorologen David Brunt oppdaga denne svinginga uavhengig av Väisälä, og han er kalla opp etter begge.

Kjelder

Finske meteorologar
Vervarslinga for Nord-Noreg

Vervarslinga for Nord-Noreg er ei distriktsavdeling av Meteorologisk institutt, som ligg i Tromsø.

Det vart oppretta i 1920 med hovudføremål å sørgje for ei stormvarslingsteneste for dei nordlege landsdelane. I dag vert det utarbeidd vêrvarsel for Nord-Noreg og arktiske område. I tillegg drifttar dei det meteorologiske stasjonsnettet i landsdelen, og står for administrasjonen av dei arktiske stasjonane på Jan Mayen, Hopen og Bjørnøya.

Kjelder 

Vêrvarsling
Tromsø kommune
Skipingar i 1920
Oh Se-hoon

Oh Se-Hoon () er ein koreansk politikar og jurist som var borgarmeister av Seoul frå 2006 til 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oh Se-hoon» frå ,  den 28. august 2011.  
 

Sørkoreanske politikarar
Folk frå Seoul
Standfugl

Standfugl er ei nemning for fugleartar med populasjonar som meir eller mindre held seg i eitt område gjennom alle årstider og leveår. Standfuglar flyttar på seg, men ikkje regelbunde, og generelt over kortare distansar enn flyttfuglar.

Ein populasjon av ein art kan leve som standfugl, medan andre populasjonar av same arten er meir typiske flyttfuglar. Slike populasjonar med ulike trekkvanar kan i nokre fall vere ulike underartar. Eit døme er variasjon i trekkvanar til arten gaffeltyrann i Colombia. Der trekkjer ein underart nordover (borealmigrant), ein annan trekkjer sørover (australmigrant), mens ein tredje underart er standfugl og hekkar i Colombia. 

Fuglefamiliar i tropane med standfuglartar inkluderer larveetarar, monarkar, skjeggfuglar, myggsmettar, maurfuglar, trogonar og andre. Ein har lenge trudd at dei fleste artar i einskilde grupper med subtropiske og tropiske leveområde i stor grad er standfuglar, men det kan vere at nokre av dei har regelbundne trekkvanar innanfor tropane som ikkje er godt undersøkte enda.

Sjå òg 
 Trekkfugl
 Stamfugl
 Streiffugl

Kjelder

Referansar 

Ornitologi
Frode Grodås

Frode Grodås () er ein norsk tidlegare fotballspelar og noverande trenar. Han er sidan 2010 målvaktstrenar for det norske herrelandslaget i fotball. Grodås var målvakt på topplan i 23 år, mellom anna var han norsk landslagskaptein under VM i 1998.

Spelar
Grodås spelte i 1981-sesongen for femtedivisjonslaget Hornindal Idrettslag i heimbygda. Året etter
debuterte han i den norske toppserien som 17-åring for Sogndal.

Sidan spelte Grodås for Lillestrøm Sportsklubb, der han var med å vinne seriemeisterskpen i 1989. Frå 1996 spela han for klubbar i England, Tyskland og Spania. I 1997 opplevde han høgdepunktet i si tid som klubbspelar; han stod i mål for Chelsea då laget vann FA-cupen. Tida 1998-2002 var han reservekeeper i høvesvis Tottenham og Schalke 04. Schalke 04 hyra han inn for å erstatte Jens Lehmann, men han vart etter nokre månader leigd ut til den spanske klubben Racing Santander. Han avslutta si tid som spelar i førstedivisjonsklubben Hønefoss åra 2002 og 2003. 

Grodås spelte 50 landskampar for Noreg. Han debuterte i 1991, og spelte sin siste landskamp i 2002 mot Danmark i ein kamp som enda 2–2. Høgdepunktet som landslagsmålvakt kom då Noreg sigra over Brasil i verdsmeisterskapen 1998 med siffera 2-1. Større delar av si tid i landslagstroppen tevla han med Erik Thorstvedt om målvaktsplassen, såleis vart han sitjande på benken i mange landskampar.

Trenar
Grodås var i 2006-sesongen hovudtrenar for Hamarkameratene. Sesongen enda med direkte nedrykk frå Tippeligaen, noko som førte til at Grodås slutta som trenar etter sesongslutt. 

Etter å ha fungert som målvaktstrenar for Lillestrøm Sportsklubb i perioden 2007 til 2010, er han frå sitsnemnde år målvaktstrenar for det norske herrelandslaget i fotball.

Klubb- og kampoversyn

Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Norske landslagsspelarar i fotball
Hønefoss-spelarar
Lillestrøm-spelarar
Sogndal-spelarar
Chelsea-spelarar
Norske fotballtrenarar
Folk frå Hornindal
Målvakter i fotball
Omvendt trekk

Omvendt trekk er ein forklaringsmodell for feilnavigering i samband med fugletrekk. Sjølv om nokre store fuglar som svaner lærer trekkruter frå foreldra sine, har dei fleste små artar slik som sporvefuglar, ei genetisk programmert trekkrute, og det hender at ungfuglar feilnavigerer og flyg i motsett retning av normalt når dei skal til overvintringsområdet første hausten.

 

Viss ein fugl tar av i motsett retning, vist med den oransje pila, vil han ende opp i Vest-Europa i staden for Søraust-Asia. Dette er ein mekanisme som medfører at fuglar som fuglekongesongar dukkar opp tusenvis av kilometer frå der dei burde vere. Dei fleste av desse minste ungfuglane mistar livet i ueigna overvintringsområde, men det finst somme prov for at nokre overlever, og anten korrigerer i påfølgjande vintrar, eller til og med returnerer til same område.

Sjølv om omvendt trekk har vore dokumentert godt i mange tilfelle, kan ikkje modellen forklare alle tilfelle av lausgjengarar i Europa om hausten av asiatiske artar som normalt overvintrar i Aust-Afrika, til dømes. Eller meir sjeldan når mange søreuropeiske artar som skal overvintre i Vest-Afrika i staden dukkar opp i Storbritannia.

Omvendt trekk har vore nemnt som ei av fleire forklaringar på at unge hauksongarar landar i Sør-Noreg om hausten. Fenomenet har òg vore skildra som forklaring på observasjonar av gulbrynsongar og fuglekongesongar på fuglestasjonen, Utsira .

Kjelder 
 Første versjon denne artikkelen byggjer delvis på «Reverse migration» frå , den 28. august 2011

Referansar 

Ornitologi
Asle Hillestad

Asle Hillestad () er ein norsk tidlegare fotballspelar. Han spelte 611 kampar for Sogndal mellom 1985 og 2002. Så å seie alle kampane spelte han midtstoppar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Asle Hillestad» frå ,  den 28. august 2011.  
 

Sogndal-spelarar
Djerv 1919

Sportsklubben Djerv 1919 er ein fotballklubb i Haugesund som spelar i 3. divisjon i avdeling 3 (2020).

Klubben spelte i 1. divisjon i 1988, men rykte ned etter å ha sett rekord i baklengsmål. Djerv 1919 nådde semifinalen i noregsmeisterskapen 1986, laget tapte 0-1 for Tromsø IL.

Lagssoge 
Klubben vart stifta i 1919, og for å unngå samanblanding med Sportsklubben Djerv i Bergen, fekk han namnet Djerv 1919.

Gjennom 1960- og 1970-åra var Djerv 1919 ein veslebror i Haugesunds-fotballen. Både Haugar og Vard hevda seg i norsk fotball, Djerv 1919 høyrde heime i dei lokale fotballseriane.

Frå siste halvdelen av 1980-åra kjempa klubben om hegemoniet mellom klubbane i Haugesund. 1988-sesongen spelte klubben for første og einaste gongen i toppserien.
   
Djerv 1919 spela på nivå 2 i norsk fotball i 1993-sesongen. Etter sesongslutt vart det semje om danne ein ny klubb i Haugesund, som skulle overta dei beste spelarane i klubbane Djerv 1919 og Haugar. Målsettinga var å skape eit stabilt eliteserielag. Den nye klubben, FK Haugesund, vart stifta på ei generalforsamling den 28.oktober 1993. FK Haugesund overtok då Djerv 1919 sin plass i det norske seriesystemet.

I 2011 spelar Djerv 1919 på 4. nivå i norsk fotball.

Kjelder 

Fotballag i Haugesund
Fotballag skipa i 1919
Kinne

Ei kinne er ein reiskap som vert nytta til å lage smør. Sjølve prosessen med å lage smør vert kalla å kinne.

Kinninga går føre seg ved at syrna fløyte (rjome) vert utsett for mekanisk røring eller stamping som får det faste smøret til å skilje seg ut frå den flytande kinnemjølka (saupet). 

Den mest kjende typen kinne er den høge, smale stavkinna, der ein stampar fløyta med ein kinnestav, som er ein stav med ein kross i nedre enden. Andre typar kinne har og vore i bruk, til dømes vindekinna, der skovler på ein jarnaksel inne i kinna roterer ved at ein snurrar på ein sveiv.

Bakgrunnsstoff 

Om smør i Kulturhistorisk Leksikon Fylkesarkivet for Sogn og Fjordane

Matlaging
Kjøkenutstyr
Smør
Sportsklubben Haugar

Sportsklubben Haugar er ein fotballklubb frå Haugesund. Klubben, som vart stifta 19. oktober 1939, spelte seg fram til cupfinalen i noregsmeisterskapen både i 1961 og 1979. Begge finalekampane enda med tap.

Lagssoge 
 Haugar vart landskjent då klubben som 3. divisjonslag spelte seg fram til cupfinalen på Ullevål i 1961. Det enda med 0-7-tap for Fredrikstad, som er det største finaletapet (og -sigeren) nokon gong.

 Sesongane 1963 og -64 spelte Haugar i 2. divisjon.
 Tida 1965-68 spelte klubben i 3. divisjon avdeling Vestland A. I 1968 vann Haugar avdelinga og rykte opp i 2. divisjon etter å ha slått avdelingsvinnarane Grane i Agder og Jotun i Vestland B.
 1969 og -70 i 2. divisjon.
 Tida 1971-78 spelte Haugar i 3. divisjon. Dei fleste av desse sesongane kjempa klubben om å unngå nedrykk til 4. divisjon. Før 1978-sesongen vart det satsa stort, inn kom fire engelske spelarar, derimellom Dennis Burnett som spelande trenar. Opprykket til 2. divisjon vart vunne med solid margin, fem poeng.
 I 1979 spelte Haugar seg fram til ny cupfinale. Viking var motstandar, i ein kamp der Haugar tok leiinga etter ei skåring av Dean Mooney. Viking snudde kampen og vann 2-1.
 1979 og 1980 spelte Haugar i 2. divisjon. Første sesongen vart laget nummer fem i A-avdelinga. Året etter kom Haugar på andreplassen i B-avdelinga etter Brann, og var klar for kvalifisering mot toaren i A-avdelinga. Etter to kvalifiseringskampar mot Mjøndalen, var Haugar i oktober 1980 klar for sin første sesong i 1. divisjon.
 1981-sesongen enda med nedrykk etter uavgjort mot nedrykksklare Lyn i siste serieomgang. Haugar kom på 11. plass med 16 poeng. Laget vann berre to kampar og fekk tolv uavgjort. Begge sigrane kom på utebane, mot Start og Rosenborg. Haugar er elles det einaste laget Rosenborg aldri har vunne mot i toppseriekamp på Lerkendal.
 1982-85 i 2. divisjon. 1985-sesongen enda Haugar på 10. plass med 16 poeng, og rykte ned med dårlegare målskilnad enn Jerv.
 1986-87. 1987-sesongen vann Haugar tredjedivisjonsavdelinga si med 44 poeng, trepoengsregelen var innført, fem poeng meir enn Stord og Figgjo.
 1988. Haugar vart nummer 11 med 14 poeng i 2. divisjon avdeling A, og var langt unna å berge plassen i divisjonen.
 1989-90. Haugar vann i 1990 3. divisjon Vestland A med 48 poeng, etter hard kamp mot byrivalen Vard som fekk 46 poeng.
 1991-92. I 1991 kom Haugar på 9. plass i avdeling A i 2. divisjon med 25 poeng. Laget berga plassen med betre målskilnad enn Kristiansund Fotballklubb. Utover 1992-sesongen gjekk laget nærast i oppløysing, mellom anna tapte laget med 1-14 mot Hødd, og Haugar enda heilt sist med ni poeng.
 1993. Haugar var nummer sju i 3. divisjon, avdeling D.

I 2011 spelte Haugar på 5. nivå i norsk fotball.

Kvinnefotball 
I 1973 byrja Haugar med organisert kvinnefotball, og vart Rogalands første kretsmeistrar. Siden den gong har klubben vore ein del av toppen i norsk kvinnefotball, med fleire sesongar i toppdivisjonen. Mellom anna var målvakta Ingrid Sternhoff med i den norske landslagslagstroppen då Noreg vart verdsmeistrar.

Kjelder 

Fotballag i Rogaland
Idrettslag i Haugesund
Skipingar i 1939