alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Austevollshella

Austevollshella er ei bygd på øya Hundvåkøy i Austevoll kommune. Bygda har gjeve namnet til kommunen.
Austevollshella har eit ferjeleie som hadde samband til Huftarøy og Krokeide. Etter at Austevollsbrua vart opna i 2007, vart ferja utskift.

Kjelder 
 Store Norske Leksikon om Austevollshella

Busetnader i Austevoll
Bygder i Vestland
Hufthamar

Hufthamar er den største ferjestaden i Austevoll kommune, og ligg nord på Huftarøy. Kaia vert brukt av ferja MF «Stord» samt dei lokale hurtigbåtane og Flaggruten. Før Austevollsbrua vart bygt, gjekk det òg ferjesamband mellom Hufthamar og Austevollshella. I da har kaia fem rader som vert brukte i sambandet Hufthamar-Krokeide. 

Ved ferjeanløp har det vore svært vanskelege trafikkforhold ved ferjekaia, då det ikkje har vore skilje mellom biltrafikk og mjuke trafikantar. Men ved tildeling av «krisepakkemiddel» frå regjeringa i januar 2009 vart det tildelt 6 millionar kroner til eit prosjekt for å byggja gang- og sykkelsti på strekninga Hufthamar - Haugland på Riksveg 546. Dette gjev samanhengande sykkelsti frå Lagunen i Fana til Eidsbø i Austevoll.

Busetnader i Austevoll
Ferjestader i Vestland
Sameint styresmakt

Ei sameint styresmakt (engelsk unitary authority) er eit omgrep som vert nytta om administrative område som har lokalt sjølvstyre på eitt nivå, der område elles har fleire nivå. Slike ordningar gjeld gjerne byar som er store nok til å kunne dekka regional eller fylkesadministrasjon i tillegg til byadministrasjon, men kan også visa til administrative område som av ulike grunnar ikkje har lågare administrasjonsnivå slik andre område i same landet har.

New Zealand 
Ei sameint styresmakt i New Zealand er eit territorielt område som òg utøver funksjonane til eit regionalt råd. New Zealand har fire sameinte styresmakter: Gisborne District, Nelson City, Tasman District og Marlborough District.

Canada 
Ei sameint styresmakt i Canada er ein kommune som fungerer som eitt nivå, i ein provins med lokalt sjølvstyre på to nivå. Dei fleste slike einskaplege kommunar er skildra som by, utan noko overliggjande styresmakt som grevskap eller fylke. Innimellom kan dei derimot vere grevskap eller «regionale byer» utan underliggande einingar. Dei fleste sameinte styresmaktene i Canada ligg i provinsen Ontario.

Storbritannia 
Ei sameint styresmakt i Storbritannia er eit urbant område som har ein egen administrasjon i staden for å verte administrert som del av eit grevskap. Dei består normalt av ein by med omegn. Som administrative einingar er dei sjølvstendige, men dei inngår likevel i dei seremonielle grevskapa. Det er òg vanleg at dei har visse felles tenester med det administrative grevskapet dei høyrte til før dei fekk status som sjølvstyrte einingar, til dømes brannvesen og politi. 

Konseptet oppstod på 1960-talet, men det vart ikkje innført då. Først på 1990-talet starta britiske styresmakter å opprette dei sameinte styresmaktene.

Dei enkelte bydelane i Stor-London er sameinte styresmakter; Stor-London er derfor ikkje klassifisert som administrativt grevskap, men som region og seremonielt grevskap.

Tilsvarande ordning i Noreg 
Den næraste parallellen i Noreg er Oslo, som er omkransa av Akershus fylke og deler enkelte fylkeskommunale funksjoner med dette fylket, men som likevel er ei sjølvstendig eining.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Enhetlig myndighet» frå , den 16. november 2009. 
 

Undernasjonale område
Administrative område i Storbritannia

ru:Унитарные единицы Англии
Ben Nevis

Ben Nevis (skotsk-gælisk: Beinn Nibheis) er det høgste fjellet i Storbritannia og Skottland. Det ligg i den vestlege enden av Grampianfjella i Lochaber-området i Skottland, nær byen Fort William.

Som mange andre fjell i Skottland, er det for den lokale folkesetnaden og turistar best kjent som berre The Ben. Det har om lag 100 000 besøkjande kvart år, og rundt tre fjerdedelar av dei nyttar den velhaldne hestestigen frå Glen Nevis på sørsida av fjellet. For fjell- og alpinklatrarar er det dei 700 m høge klippene på nordsida som er tiltrekkjande. Desse er elles nokre av dei høgste klippene i Storbritannia, og har vore mykje brukt til klatring både med og utan tau i ulike vanskegradar, og er ein av dei viktigaste stadene i Storbritannia for isklatring. Denne sida av fjellet er dekt av snø til langt på året.

På toppen (1 344 meter over havet) finn ein ruinane av eit observatorium, som var permanent bemanna frå 1883 til 1904. Dei meteorologiske dataa som vart samla inn i denne perioden er framleis viktige for å forstå vêret i dei skotske fjella. C.T.R. Wilson vart inspirert til å finne opp skykammeret etter å ha arbeidd i observatioriet ein periode.

Etymologi 
Namnet Ben Nevis er ei anglifisering av det skotsk-gæliske Beinn Nibheis. Beinn er det vanlegaste gæliske ord for «fjell». Nibheis er gjeve fleire tydingar, men vert vanlegvis omsett til «trugande». Ei alternativ tolking er at Beinn Nibheis er avleidd frå beinn-neamh-bhathais, der neamh tyder «himmel»/«skyer» og bathais «toppen av eit mannshovud». Ei litterær tolking vert difor «fjellet med hovudet i skyene», eller «Himmelfjellet».

Historikk 

Toppen av Ben Nevis vart fyrst nådd 17. august 1771 av James Robertson, ein botanikar frå Edinburgh som var i området for å samle botaniske prøvar. Ein annan som var tidleg ute, var John Williams, som gav den fyrste oppteikninga av den geologiske strukturen til fjellet, i 1774. John Keats klatra fjellet i 1818 og samanlikna det med å klatre ti St. Paul-katedralar, men utan tilgjengelege trapper. Det var ikkje før i 1847 at Ben Nevis vart stadfesta av styresmaktene som det høgste fjellet i Storbritannia (1344 moh.) og dermed høgre enn det konkurrerande Ben Macdui.

Ben Nevis er eitt av dei tre britiske fjella som er brukt i samband med den nasjonale konkurransen «The Three Peaks Challenge» (Tretoppsutfordringa). Det vert kvart år halde ein konkurranse i å leggje bak seg strekninga frå Fort William til toppen og tilbake igjen. Rekorden er på 1 time og 25 minutt for menn og 1 time og 43 minutt for kvinner.

Kjelder

Referansar 

Fjell og åsar i Highland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Tassili n'Ajjer

Tassili n'Ajjer er eit platå i Saharaørkenen, søraust i Algerie. Området er kjent for førhistoriske holemåleri og helleristingar, og for fleire iaugefallande landskapsformer. Det er rekna som både kulturell og naturleg verdsarv, og verna som biosfærereservat og nasjonalpark. Parken ligg nær bergkunstområdet Tadrart Acacus i Libya, som også er eit verdsarvområde. 

Platået strekker seg rundt 500 km frå  aust-søraustover til . Det høgaste punktet er Adrar Afao, 2158 moh. Den næraste byen er Djanet, om lag 10 km sørvest for fjella. Nasjonalparken dekker 23º05'N-26º50'N.

Geologi 
Berget er hovudsakleg av sandstein som er blitt danna til iaugefallande landskapsformer gjennom erosjon. Det har høge klipper, «steinskogar» og rundt 300 naturlege steinbogar.

Økologi 
Tassili n'Ajjer har eit rikare planteliv enn den kringliggande ørkenen, ettersom det er høgare og sandsteinen kan lagra vatn. Her veks endemiske, truga artar som saharasypress (Cupressus dupreziana) og saharamyrt (Myrtus nivellei).

Førhistorisk kunst 

I Tassili n'Ajjer finn ein fleire bilete og byggverk frå førhistoriske tid. Området har vore folkesett samanhengande i rundt 8 000 år, fram til notida. Det er kjent for rundt 15 000 godt bevarte stykke bergkunst, både hellerissingar og holemåleri, dei fleste frå mellom 6000 og 2000 f.Kr. Dei ulike måleria viser kulturelle endringar i takt med forørkning i området. Ein finn mellom anna bilde av bøflar, elefantar, flodhestar, gasellar, nashorn, sjiraffar og struts, nokre av dei i naturleg storleik.

Tidlege bilete (8000-4000-talet f.Kr.) viser naturtru hellerissingar av dyr, som bøflar. Seinare måleri (5000 til ca. 1500-talet f.Kr.) viser kvegdrivande menneske kjenneteikna av runde hovud. Deretter viser dei mindre og meir stiliserte menneske som rir på hestar og jaktar på geiter. Frå rundt 700 f.Kr. ser ein skjematiske bilde av menneske og nolevande dyr, som kamelar, med innskrifter i tuarag-skrifta tiffinagh.

Tassili n'Ajjer har mellom anna vore studert av Henri Lhote (1903–1991), som oppdaga kunsta der i høve til vestleg vitskap i 1933.

Kjelder 
 
 
 Encyclopædia Britannica (2009), «Capsian industry», Encyclopædia Britannica Online

Bakgrunnsstoff 
 
 
 The natural arches of the Tassili n'Ajjer
 Tassili n'Ajjer - fjexpeditions.com

Verdsarv i Algerie
Verdsarv i Nord-Afrika
Sahara
Nordafrikansk historie
Odd Arvid Strømstad

Odd Arvid Strømstad () er direktør i TV-produksjonsselskapet Warner Bros. Norge. Han starta selskapet Dinamo Live (i 1999) som seinare vart kjøpt opp av Dinamo Story AS, og deretter Warner Bros. International. Strømstad jobba i NRK i over 20 år, dei siste åra som prosjektleiar og prosjektsjef. Strømstad utvikla og produserte ei lang rekkje TV-program for NRK. Han er utdanna i NRK og har kjernekompetansen sin som TV-produsent av store hendingar.

Karriere 

Strømstad har m.a. vore ansvarleg for Nobels Fredspriskonsert (20 år), Spellemannprisen (8 år i NRK og 6 år for TV2), revitaliseringa av Melodi Grand Prix, Landeplage og Football for Africa.  Han produserte dagleg det 3 timar lange Vindu mot Lillehammer under Vinter-OL 1994 og Eurosong (Eurovision Song Contest) til heile Europa i 1996. 

Han kom i Guinness rekordbok med konserten til Katie Melua på Trollfeltet – 303 m under havet - den djupastliggjande konserten nokonsinne. Han er ansvarleg for over 200 musikkprogram for NRK, t.d. spesialprogram med Paul McCartney, Elton John, David Bowie, Pink Floyd, Whitney Houston, A-ha og Ole Paus. Han produserte konserten til A-ha i Frognerparken og webcasten / dvd-en deira, Homecoming. Denne var, saman med Madonna, den mest vellukka webcasten målt i nett-treff til då. 

Strømstad har motteke 3 Amandaprisar og 2 Gullruter.

Han er gift med NRK-journalisten Nina Owing og har tre born.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Odd Arvid Strømstad» frå , den 17. november 2009. 
 

NRK-tilsette
Spellemannprisen
Folk frå Evje og Hornnes
Vinnarar av Amandaprisen
Càrn Eige

Càrn Eige, nokre gonger skrive Càrn Eighe, er det høgste fjellet i Nord-Skottland (dvs. nord for Great Glen). Det ligg i regionen Highland, på grensa mellom distrikta Inverness og Ross and Cromarty, på dei tidlegare landområda til Chisholm-klanen.

Fjellet ligg svært aude til, meir enn 10 km frå næraste større veg, sjølv om det ligg eit ungdomsherberge i Glen Affric som er nærare. I høve til primærfaktor, er det det nest høgste fjellet i Storbritannia og Skottland, etter Ben Nevis.

Inverness
Fjell og åsar i Highland
Buckinghamshire

Buckinghamshire er eit seremonielt og ikkje-metropolitansk grevskap i Søraust-England. Hovudbyen er Aylesbury og den største byen i det seremonielle grevskapet er Milton Keynes.

Området er underlagt Buckinghamshire grevskapsråd og er delt inn i fire distrikt - Aylesbury Vale, Chiltern, South Bucks og Wycombe. Milton Keynes er ei einskapleg styresmakt og er ein del av grevskapet for forskjellige funksjonar som statthaldar, men er ikkje underlagt grevskapsrådet. Det seremonielle grevskapet, inkludert Milton Keynes, grensar til Stor-London, Berkshire, Oxfordshire, Northamptonshire, Bedfordshire og Hertfordshire.

Historie 
Namnet Buckinghamshire er av anglosaksisk opphav og tyder «Distriktet (scire) til heimen til Bucca» Bucca's home syner til Buckingham nord i grevskapet og er kalla opp etter ein anglosaksisk landeigar. Grevskapet har hatt dette namnet sidan om lag 1100-talet, men sjølve grevskapet har eksistert sidan kongedømet Mercia (585–919).

Historia til området går tilbake til tida før anglosaksarane og har ei rik soge som startar i dei keltiske og romerske periodane. Det er derimot anglosaksarane som har sett mest preg på Buckinghamshire. Geografien på landsbygda i grevskapet er omtrent som det var under anglosaksarane. Seinare vart Buckinghamshire eit viktig politisk område og Kong Henrik VIII blanda seg inn i den lokale politikken på 1500-talet, og hundreår seinare vart visstnok den engelske borgarkrigen starta av John Hampden sentralt i Buckinghamshire.

Historisk skjedde dei største endringane i grevskapet på 1800-talet då landsbygda her vart råka av både kolera og svolt. Dette tvinga bøndene inn i større byar for å finne arbeid. Dette endra ikkje berre den lokale økonomien, men gjorde at landområda gjekk på billigsal i ein periode då dei rike i England vart meir mobile. Buckinghamshire vart dermed ein populær landleg idyll, ei førestilling som framleis finst i dag. Mange innbyggjarar i Buckinghamshire jobbar i London og dette har medverka til velstand i grevskapet, men det finst òg mindre velståande område.

Bakgrunnsstoff 
 Buckinghamshire grevskapsråd
 Buckinghamshire turistguide
 Reiseinformasjon
 Bilete frå Buckinghamshire

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Buckinghamshire» frå ,  den 16. november 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
Snowdon

Snowdon er det høgste fjellet i Wales og det høgste i Storbritannia sør for det skotske høglandet. Sjølve toppen, som når 1085 moh., er også kjend under det walisiske namnet Yr Wyddfa, som tyder «gravhaugen». Det engelske namnet på fjellet kjem frå angelsaksisk snow dun, som tyder «snøås». 

Fjellet ligg i nasjonalparken og fjellkjeda Snowdonia i Gwynedd. Parken er eit svært populært turistmål, og Snowdon er ein av dei største attraksjonane han har å by på. Som det høgste fjellet i Wales inngår det i National Three Peaks Challenge (Tretoppsutfordringa).

Frå toppen har ein god utsikt over dei britiske øyane. På ein klar dag kan ein sjå Irland, Skottland, England og Wales, inkludert 24 grevskap, 29 innsjøar og 17 øyar. Sikta mellom Snowdon og Merrick i det sørlege Skottland er med 232 km den lengste teoretiske siktelinja på dei britiske øyane.

Historikk 
Toppen av Snowdon vart ifølgje registreringane fyrst nådd av botanikaren Thomas Johnson i 1639. Likevel nemner den walisiske historikaren Thomas Pennant på 1700-talet ei «feiring i triumf på dette, fjellet over alle våre fjell» etter at Edvard I hadde erobra Wales i 1284, noko som, viss det stemmer, vil seie at toppen vart nådd mykje tidlegare.

Kjelder

Referansar 

Fjell i Wales
Geografi i Gwynedd
Grand Combin

Grand Combin er eit 4 314 m høgt fjell i Wallis-Alpane i Sveits, i kantonen Valais. Fjellet har den nest høgste primærfaktoren av fjelltoppane i denne delen av Alpane. Grand Combin er attåt eit stort bredekt massiv beståande av fleire fjelltoppar, tre av dei er over 4000 meter høge.

Normalruta startar frå Panossière-hytta, som ligg på nordsida av dalen Corbassière. Ruta er fri for større vanskar, men ei særleg farleg passering må traverserast på nordsida, den såkalla Le Corridor. Det er eit gjel svært utsett for rausande isblokker.

Geografi 
Grand Combin de Grafeneire, eller einast Grand Combin, ligg mellom to lågare toppar, Grand Combin de Valsorey (4 184 m) i vest og Combin de la Tsessette (4 135 m) i aust. Til saman dannar dei tre eit stort einsarta massiv.

Nordvestsida av Grand Combin er i sin heilskap dekt av evig snø. Ho har ei skråningsgrad som gjer at ein god grann is- og snøblokker losnar og rausar ned. Sør- og austsida er brattare og dermed isfri.

Nordsida av Grand Combin ligg ved botnen av ein 10 km lang bredal, ovan om isbreen Glacier de Corbassière. Fjellet er omringa av tindane Petit Combin, Combin de Corbassière og Combin de Boveire i vest, Grand Tavé og Tournelon Blanc i aust. Mindre isbrear ligg på fjellsidene lengst frå toppane i massivet, så som Glacier du Boveire og Glacier du Mont Durand.

Massivet ligg mellom Val d'Entremont og Val de Bagnes, tvers overfor turiststaden Verbier i nord. Fjelltoppen Grande Tête de By i hovudfjellkjeda i Alpane ligg få kilometer i sørleg retning.

Regionen høyrer til elva Dranse sitt nedslagsfelt og dermed også den store elva Rhone. Etter Dom og Weisshorn er Grand Combin det høgste massivet i Alpane som ligg utanfor hovudfjellkjeda.

Klatresoge

Dei fire fyrste turlaga på Grand Combin nådde berre ein lågare topp aust for Grand Combin de Grafeneire, kalla Aiguille du Croissant (4 260 m). Dei fyrste som nådde denne toppen var dei lokale fjellførarane Maurice Fellay og Jouvence Bruchez, den 20. juli 1857. Fyrste gongen folk kleiv heilt til topps på Grand Combin var den 30. juli 1859. Taulaget bestod av Charles  de Ville, Basile Dorsaz, og Daniel, Emmanuel og Gaspard Balley.

Grand Combin de Valsoray i vest vart nådd fyrste gongen den 16. september 1872 av J. H. Isler og J. Gillioz. Dei klatra sørveggen ovan om Plateau du Couloir. Turen opp søraustegga vart opplevd fyrste gongen 10. september 1891 av O. Glynne Jones, A. Bovier og P. Gaspoz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grand Combin» frå ,  den 16. november 2009.

Bakgrunnsstoff 
 peaks.html?pk=97 Grand Combin på Peakware

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Grand Combin de Valsorey

Grand Combin de Valsorey er ein 4 184 meter høg fjelltopp i Wallis-Alpane i Sveits, i kantonen Valais. Fjelltoppen er den nest høgste i Grand Combin-massivet og ligg vest for hovudtoppen.

Toppen av Grand Combin de Valsoray vart fyrste gongen nådd 16. september 1872 av J. H. Isler og J. Gillioz. Dei klatra sørveggen ovan om Plateau du Couloir.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grand Combin de Valsorey» frå , den 16. november 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Combin de la Tsessette

Combin de la Tsessette er eit 4 141 meter høgt fjell i Wallis-Alpane i Sveits, i kantonen Valais. Fjelltoppen er den tredje høgste toppen i Grand Combin-massivet. Han ligg aust for hovudtoppen Grand Combin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Combin de la Tsessette» frå ,  den 16. november 2009.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Combin de Corbassière

Combin de Corbassière er eit 3 716 meter høgt fjell i Wallis-Alpane i Sveits, i kantonen Valais. Fjellet ligg nord for Grand Combin, ved foten av fjellet flyt isbreen Glacier du Corbassière forbi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Combin de Corbassière» frå ,  den 16. november 2009.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Kyrkjestad

Ein kyrkjestad er ein stad der det ligg eller har lege ei kyrkje. Kyrkjestadane vart gjerne valde slik at det var enklast mogleg for folk å kome seg til kyrkje. Dei vart difor gjerne plassert i midten av soknet, og slik at tilkomsten var enklast råd. Langs kysten var landingstilhøva for båtar ein viktig faktor i valet av plassering. 

Desse faktorane medførte at kyrkjestadane til dels vart plasserte på stadar der det ikkje var særleg mange fastbuande. Eit eksempel er Bakka i Sogn.

I mange tilfelle har folketal, ressursar og samferdsletilhøve medført at kyrkjestadane også vore stad for andre funksjonar, som kaupang eller sete for sorenskrivarembete. Eksempel på det første kan vere Veøya, og på det andre Solvorn

I somme tilfelle har det vore usemje om plassering av kyrkja, som med Husøy kyrkje.

Ein del kyrkjestadar har hatt kyrkje sidan kristendommen vart innført i Noreg på 1000-talet. Den eldste er Mosterhamn med mellom anna Moster gamle kyrkje.

I ein del tilfelle ligg kyrkjestadane der det før var gudehov. Det skal vere tilfelle i Mosterhamn, der Olav Tryggvason skal ha brent gudehovet og sett opp kyrkje i staden.

Religiøse stader
Kristendom i Noreg
Helge Reiss

Helge Reiss () var ein norsk skodespelar. Etter å ha teke examen artium i 1946, byrja han på Nationaltheatrets elevskole, og frå 1949 var han fast tilsett ved Det Nye Teater (frå 1959 Oslo Nye Teater), der han var ein ankermann i ensemblet gjennom femti år, fram til han vart pensjonist i 1998. Der viste han talent innanfor humoristiske, så vel som poetiske roller.

Helge Reiss arbeidde også mykje med radio. Då han var gutunge var han med i programma til faren, og seinare var han opplesar og skodespelar i Radioteatret. Han vart også mykje brukt som opplesar i barneprogram på fjernsyn og som stemme for ulike teiknefilmfigurar. Dei mest kjende fjernsynsrollene hans var elles «Professor Drøvel» i Brødrene Dal og professor Drøvels hemmelighet og den tuslete ektemannen i komiserien Nr. 13.

Reiss hadde også ei rekkje filmroller, mellom anna som politibetjenten i Skulle det dukke opp flere lik, er det bare å ringe … (1970), baronen i Olsenbanden for full musikk (1976) og obersten i Mors Elling (2003). Mellom dei meir seriøse filmrollene hans må seiast å vere professor Hieronimus i Formynderne (1978), som var basert på to bøker av Amalie Skram.

Han var yrkesaktiv heilt fram til våren 2009, då han var den norske stemma til hovudpersonen «Carl Fredricksen» i Disney/Pixar-filmen Up. Mellom dei siste skodespelarrollene til Reiss var bohemen «Gregorius Bang» i Hotel Cæsar frå april til august 2009. Han sovna stilt inn onsdag 11. november 2009.

Helge Reiss var son av skodespelaren Thorleif Reiss og far til Georg Michael Reiss og Esther Reiss.

Filmografi

Fjernsynsroller 
Denne lista er truleg ikkje komplett.

Kjelder 
 «Reiss, Helge» av Svein Erik Brodal i Norsk biografisk leksikon; bind 7, Njøs–Samuelsen (Oslo: Kunnskapsforlaget, 2003) (www).
 .

Referansar 

Norske skodespelarar
Folk frå Oslo
Metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap i England

Metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap er eit av fire undernasjonale nivå i England som vert nytta for lokalt styre utanfor Stor-London. Opphavleg bestod metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap lovmessig av fleire distrikt, eit grevskapsråd og var samstundes seremonielle grevskap for statthaldarar. Seinare endringar i grunnlova i 1980- og 1990-åra gjorde at ein kunne ha grevskap utan grevskapsråd og med einskaplege styresmakter. Seremonielle grevskap vert i dag definert kvar for seg, baert på metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap.

Noverande metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap i England 

* einskapleg styresmakt
† metropolitansk grevskap (utan grevskapsråd)
‡ ikkje-metropolitansk grevskap utan grevskapsråd
¹ 'administrativt område' og region (ikkje eit grevskap)

Sjå òg

Grevskap i England
Seremonielle grevskap i England

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Metropolitan and non-metropolitan counties of England» frå ,  den 17. november 2009.  

Administrative område i England
Cambridgeshire

Cambridgeshire (tidlegare kalla County of Cambridge; forkorting Cambs.) er eit grevskap i England, som grensar til Lincolnshire i nord, Norfolk i nordaust, Suffolk i aust, Essex og Hertfordshire i sør og Bedfordshire og Northamptonshire i vest. Dagens Cambridgeshire vart danna frå dei historiske grevskapa Cambridgeshire og Huntingdonshire, i lag med Isle of Ely og Soke of Peterborough. Det meste av regionen Silicon Fen ligg i grevskapet. Hovudbyen er Cambridge.

Historie 
Den første kjende permanente steinalderbusetnaden i Storbritannia låg i Cambridgeshire. Andre gamle busetnader er Fengate og Balbridie.

Cambridgeshire vart omtalt i Domesday Book som «Grantbridgeshire» (eller meir korrekt Grentebrigescire) (jfr. elva Granta).
Det dekkjer ein stor del av East Anglia og fleire lokale styresmakter er vorte slått saman til det Cambridgeshire er i dag. I 1888 vart grevskapsråda innførte og følgde den tradisjonelle oppdelinga av Cambridgeshire, for
området i sør rundt Cambridge, og 
det sjølvstendige Isle of Ely.
I 1965 vart desse to administrative grevskapa slått saman til Cambridgeshire and the Isle of Ely. Etter grunnlovsendringa i 1972 vart dette grevskapet slått saman med eit anna grevskap i vest, Huntingdon and Peterborough (som igjen hadde oppstått då Huntingdonshire og Soke of Peterborough - tidlegare ein del av Northamptonshire med eige grevskapsråd - vart slått saman i 1965). Resultatet vart berre kalla Cambridgeshire.

Sidan 1998 har City of Peterborough vore eit eige administrativt område, som ei einskapleg styresmakt, men høyrer til det seremonielle grevskapet Cambridgeshire av årsaker som statthaldarskapet og funksjonar som politi og brannvesen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cambridgeshire» frå ,  den 17. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 The Fens of North Cambridgeshire 
 Kyrkjer i Cambridgeshire.

Grevskap i England
Cambridgeshire