alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Káto Goúves

Káto Goúves (gresk Κάτω Γούβες) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Káto Goúves høyrer til kommunaleininga Goúves i kommunen Khersónisos.

Referansar 

Kato Gouves
Sambarhjort

Sambarhjort (Rusa unicolor) er eit stort hjortedyr som finst på Sør- og i Søraust-Asia, inkludert på øyene Sri Lanka, Borneo, Sumatra og Hainan.

Sambarhjorten er eit stort dyr som typisk veg 100–350 kg (dyr på opp mot 546 kg har blitt registrert) og har ei skulderhøgd på 102–160 cm. Berre elg og wapiti blir større blant hjortedyra. Hannane, som ber gevir, er større enn hoene. Vestlege individ er også jamnt større enn austlege. 

Dyr som jaktar på sambarhjort er mellom anna brølekattar og asiatisk villhund.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sambarhjort» frå ,  den 28. mars 2016.  
 

Hjortedyr
Dyr i India
Dyr i Malaysia
Dyr i Indonesia
Dyr i Burma
Pattedyr i Thailand
Dyr i Kina
Dyr i Bhutan
Dyr i Nepal
Dyr i Bangladesh
Dyr i Laos
Dyr i Kambodsja
Dyr i Vietnam
Dyr på Sri Lanka
Dyr i Brunei
Dyr i Australia
Dyr på New Zealand
Pattedyr i USA
Dyr i Colombia
OSPF

OSPF (stutt for Open Shortest Path First) er ein nettverksprotokoll som nyttar Dijkstra-algoritmen for å finna dei kortaste avstandane mellom ruterar i eit datanett.

OSPF vert gjerne nytta av høgnivå internettleverandørar, til skilnad frå RIP.

Kjelder 
 

Internett-protokollar
Å, salige stund uten like

«Å salige stund uten like» er ein norsk påskesalme som blei skriven av journalisten og diktaren Johan Halmrast i 1890. Melodien er av Kristian Wendelborg, også denne fra 1890. 

Salemn er basert på Bibelen si foteljing om Maria Magdalena. Då påskesalmen blei gjeven ut for første gang, hadde han overskriften «Maria Magdalenas jubel». Salmen kom med i ei rekkje songbøker, som i Melodiboken (1926). I Koralbok for den norske kirke (1926) er salmen med, men med melodi av Ludvig Dahl. Først i 4. utgåve av koralboka (1947) blei melodien til Wendelborg teken med.

Publisert 
Norsk Salmebok (NoS) som nummer 189 med tre strofer.

Innspelingar
(I utval)
Bernhard Johannessen med strykekvartett. Som «O, salige stund uten like». Spelt inn i Stockholm 20. september 1927. Gjeven ut på 78-platene His Master's Voice X 2630 og His Master's Voice A.L. 2168.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Å, salige stund uten like» frå ,  den 28. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Reportasje og Tabor-opplevelse
Å salige stund uten like (Salmebloggen til Leif Haugen)
Enstad, Nils-Petter: ...så fikk du den levende møte (1990)
Påskesalmar
Songar frå 1890
Liménas Khersonísou

Liménas Khersonísou (gresk Λιμένας Χερσονήσου) eller Limín Khersonísou (Λιμήν Χερσονήσου) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas, opphavleg hamna til landsbyen Khersónisos. Liménas Khersonísou høyrer til kommunaleininga Khersónisos i kommunen Khersónisos.

Referansar 

Limenas Khersonisou
Ingvald Forsberg

Ingvald Forsberg () var ein norsk journalist og forfattar. 

Han gjekk på i alt tre folkehøgskolar: Vågan 1910-11, Telemark 1911-12 og Voss 1912-13. Han arbeidde deretter på anlegg i Odda medan han skreiv den første boka si I anleggsbyen, roman fraa arbeidarlive, som i åra 1914-16 vart trykt som føljetong i Ungdomsbladet som utkom i Kabelvåg. Boka var prega av inspirasjonen frå Kristofer Uppdals proletarromanar. 

Etterkvart fekk han stillingar i pressa. Først i Nordlendingen frå 1914, seinare i Østlandsposten og frå 1918 til 1919 i Fædrelandsvennen.

Den eigenlege debuten hans kom i 1919 med ungdomsromanen Moglunten, om guten som vart kua av folkemeininga i bygda, men som viste oppfinnsomheit i Lofotfisket og til sist vågar å fri til jenta der heime. Markus (1932) reknast som «den største og mest heilstøypte av bøkene hans», og hovudpersonen er ein framgangsmann i bygda som både lukkast som gårdbruker, vert godt gift og får ordførarvervet etter svigerfaren, men som likevel følar seg einsam og som ein tapar. «Det er ein sterk og heilstøypt psykologisk mannslagnad Forsberg gjev oss i denne boka.»

Olav A. Loen har skrive to minneskrift om han; eit vart utgjeve som særtrykk av avisa Austland på Hamar i 1943 og eit vart utgjeve på Evjeberg forlag i 1956.

Forfattarskap 
 1919: Moglunten, forteljing frå Nordland (nynorsk)
 1921: Den store striden, roman om ung mann i religiøs krise, delvis sjølvbiografisk (nynorsk)
 1925: Nyheim, framhald av Den store striden (nynorsk)
 1932: Markus, roman (nynorsk)
 1933: Det nye riket, roman om mann i livskriser (nynorsk)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ingvald Forsberg» frå ,  den 29. mars 2016.  
 
Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Folk frå Steigen
Inga Elisabeth Næss

Inga Elisabeth Næss () er ein norsk forfattar og kulturarbeidar. 

Ved sida av forfattarskapen har ho arbeidd med skriveverkstad.

Bibliografi 
 Kamerat John. (Sakprosa, Oktober 1978)
 Skardørsfjella er min himmel. (Sakprosa, Oktober 1980)
 Bakklandet lever! (red,medf. Ida Bull). (Sakprosa, Universitetsforlaget 1985)
 Natta som reiser – dagen som kjem.  (Roman Samlaget 1986)
 Skottet i Buvika.  (Sakprosa Samlaget 1988)
 En hundehistorie.  (Roman Gyldendal 1991)
 Rak.  (Roman, Samlaget 1995)
 Det e så fagert i Trondheim (redaktør, Samlaget 1997)
 Det spøker på Vesterøyane.  (Barnebok, Samlaget 1999)
 Vi lever på ei stjerne. Ein biografi om Hannah Ryggen.  (Biografi, Samlaget 2002)
 I fugleværet.  (Barnebok, Orkana 2002)
 En søt historie. Erichsen konditori
 Rytteren. En biografi om Bjarne Ness. (2005)
 Fangstmannsliv/Bjørnson og Larsson (Orkana 2007)
 Vegaøyan Verdensarv. Fakta- og kulturhistorisk reisebok (Orkana 2008)
 Øylandet, hverdagsliv på Helgeland (Orkana 2013)
Dramatikk:
 Dragsug (Vega, Brønnøysund 1995)
 Seilet, båten og Vårherre (Kirkejubileet, Herøy 1999)
 Dragsug II (Skjærvær, Vega 2005 ++)
 Musikanten (Propellen Teaterfestival 2003)
 Smeden (Propellen teaterfestival 2007, Vega )
 Snø (Propellen teaterfestival 2010 og Internasjonal festival for visuelt teater 2012)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inga Elisabeth Næss» frå ,  den 29. mars 2016.  
 

Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Vega
Kjell Sandvik

Kjell Sandvik () var ein norsk forfattar, komponist og journalist.

Sandvik var fødd og voks opp i Honningsvåg. Han debuterte som forfattar i 1968 med diktsamlinga EXPO. Han arbeidde som journalist i Finnmark Dagblad, Nordlands Framtid og i Lofotposten. Han var første formann i Nordnorsk forfatterlag frå 1972-77, og sat i styret for Den norske forfattarsamskipnaden frå 1977-1982, det siste året som formann, etter at Camilla Carlson trekte seg.

Han har utgjeve nærare 30 bøker, i fleire sjangrar. Saman med Thor Erdahl fekk han Kyrkje- og undervisningsdepartementet sitt billedbokpris i 1980 for boka Storm over Utvær. 

Han har òg gjeve ut fleire musikkverk registrert i TONO. Arkivet etter han vert teke vare på ved Nordkappmuseet.

Sandvik døydde i Asker.

Bibliografi 
 Expo - dikt (1968)
 Dikt ved breen (1969)
 Måkene - roman (1970)
 På heimveg - dikt (1971)
 Visa i graset - dikt (1972) 
 Lofoten med fotograf Arnt Sneve (1974)
 Isbilders lys - dikt (1974)
 Stormen - noveller (1975)
 Vindjoik og bitter blues - dikt og viser (1976)
 Nordavindsviser - dikt (1977)
 Blind Fredrik (1977) dokumentarbok saman med Dag Solheim. Prisbelønna
 Aradene - roman (1977)
 Værfast - noveller (1978)
 Mørketidsballader og lyse dikt (1979)
 Storm over Utvær - barnebok (1980)
 Lygarliv i nord (1981)
 Trosse været - dikt (1982)
 Den store oljekatastrofa - barnebok (1983)
 Før isfontenenes tid - dikt (1985)
 I djevelens bilde - noveller (1986)
 Skatten i Lofoten - barnebok (1987) 
 Gi deg ikke - barnebok (1988)
 Sang til Finnmark - dikt (1989)
 Spøkeri i Nord (1990)
 Lørveleven i Nord (1991)
 Vindmarkene - roman (1992) posthumt
 Lars og Røver-Pelle til sjøs - barnebok (1992)posthumt
 Festspillbrosjyre, dikt 1992.posthumt.
 Hørespill;Potrett av Blind-Fredrik,NRK Nordland 1980
 TV film; Storm over Utvær NRK 1982

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kjell Sandvik» frå ,  den 29. mars 2016.  

Norske barnebokforfattarar
Norske lyrikarar
Norske novelleforfattarar
Folk frå Nordkapp
Vinnarar av kulturdepartementet sine barnebokprisar
Knut Smistad

Knut Smistad () er ein norsk forfattar, journalist og filolog, kjent for humorbøkene sine. Han var programleiar i Radio Nordlys 1984–85 og bidragsytar til fjernsynsserien Du skal høre mye. For dette fekk han kulturprisen til Tromsø kommune i 2005.

Utgjevingar 
 Fra Smistads sans og samling, 1989
 Tre herrer: helt bortreist, med Tore Skoglund og Arnulf Eilertsen (ill.), 1990
 Frøkensport for modne menn: og andre historier 1992 ISBN 8202138353
 Morsan, farsan og loket 1994; utvida utgåve i 2003
 Smistads siste, 1995
 Høyt og lavt med Smistad 1997 ISBN 8291668027 
 Smistad på Nordlys-safari 	2001
 Smistads favoritter, hans fotobidrag til avisa Nordlys, 2005
 Fotominner, 2005

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Knut Smistad» frå ,  den 29. mars 2016.  
 

Norske fotografar
Norske programleiarar
Folk frå Narvik
Irish Parliamentary Party

Irish Parliamentary Party (IPP) var eit politisk parti i Irland. Det vart grunnlagt av Charles Stewart Parnell, som inntil då var leiar av Nationalist Party i 1883, som ei erstatning for den meir uformelle Home Rule League.

Representantane til partiet i Det britiske parlamentet måtte sverja på at dei skulle sitja saman med, agera saman med og røysta saman med partiet. Dette er eit av dei tidlegaste døma på formalisert partipisk i vestleg politikk. Medlemmane fekk òg løn frå kassa til partiet, i ei tid der det vart føresett at parlamentsmedlemmar var økonomisk uavhengige. Dette førte til at personar frå middelklassa hadde eit reelt høve til å gå inn i toppolitikken.

Etter Parnells fall i 1891 vart partiet splitta i ein pro-parnell- og ein anti-parnellfløy. Partileiar John Redmond og nestleiaren hans John Dillon lukkast i 1900 å samle medlemmane att. Det vart i tida som følgde vedteke ei rekkje lovar som betra Irlands vilkår. Spesielt viktig var Local Government Act 1898, som erstatta styret til jordeigarane med distriksråd som vart styrt av det irske folket. Dette skapte ei ny gruppe politikarar i Irland, og auka ønsket om Home Rule. IPP dominerte mange av distriktsrådane, kva for eit etterkvart førte til mye kameraderi.

Etter det britiske parlamentsvalet 1910 og Parliament Act 1911 innskrenkning av vetoretten til Overhuset klarte IPP å få gjennom eit forslag for Home Rule Act 1914. Lova ville gje størstedelen av Irland sjølvstyre, men den norødstlige delen skulle skiljast ut, noko som var svært dårleg likt blant både nasjonalistar som ynskte eit sameint Irland, og unionistane i sør og vest som frykta at dei vart isolert.

Utbrotet av første verdskrig førte til at Home Rule Act ikkje vart sett i kraft. Dette skulle få stor innverknad på Irlands vidare historie. Irish Volunteers hadde vorte oppretta for å forsvara loven mot Ulster Volunteer Force, og størsteparten av Volunteers valde å la seg verva til British Army, fordi krigsinnsats for britane ville gjera britane meir vennleg røysta og dermed leitte innføringa av loven etter krigen. Den gjenverande delen av Irish Volunteers bestod av dei meste radikale medlemmane, og Irish Republican Brotherhood (IRB) brukte i 1916 organisasjonen til å gjennomføra påskeopprøret. Sjølv om dette vart slått ned førte det til ein valdsam radikalisering av irsk politikk.

I parlamentsvalet i Storbritannia 1918 tapte IPP nesten alle seta sine til Sinn Féin, som tidlegare hadde vore ei marginal gruppe. Partiet vart etter dette totale nederlaget oppløyst. Mange av medlemmane gjekk i 1920-åra inn i Cumann na nGaedhael.

IPPs mest varige bidrag til det irske samfunnet var at partiet var ansvarleg for å ha bygd opp ein parlamentarisk tradisjon i Irland. Denne vart teken opp av Dáil Éireann, slik at dei væpna opprørarane raskt byrja ein parallell prosess med statsbygging som bana for veg Government of Ireland Act 1920 og den anglo-irske traktaten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irish Parliamentary Party» frå ,  den 29. mars 2016.  
 

Skipingar i 1874
Irsk historie
Royal College of Surgeons in Ireland

Royal College of Surgeons in Ireland (RCSI) er ein privat medisinsk institusjon på St. Stephen's Green i Dublin. Han er eit av fem kollegium ved National University of Ireland. Colleget gav per 2006 utdanning innan medisin, fysioterapi, farmasi og sjukepleie. Tidlegare fekk tannlegestudentar undervising i prekliniske fag og einskilde kliniske fag saman med medisinstudentane.

Institusjonen vart grunnlagt i 1784 av barberlauget i Dublin, til å byrja med for å betre kunnskapar blant feltskjærarar.

Colleget gjev ei etterutdanning som gjev tittelen Fellow of Royal College of Surgeons in Ireland med rett til bokstavane FRCSI etter namnet.

Det har vore eit særs internasjonalt miljø på colleget. På 60- og 70-talet var det regelmessig 20 norske studentar på kvart årskull. Andre store grupper var forutan irar, engelskmenn, sørafrikanarar med indisk avstamning og vest-indarar. Mindre grupper kunne omfatta studentar frå Indonesia, Mauritius, Nigeria, USA, Holland osb.

Tidleg på 70-talet vart det satsa betydeleg i bygging av store deler av dagens bygningsmasse. Den fremste delen av bygningen mot St. Stephens Green har ein fasade med søyler og dekorasjon i stein. Dette held fram i dei fremste kontora, hall, trapperom og nokon større rom som vart brukt i høgtidelege høve. I kjellaren under denne delen var det låge bogeganger i ein godt vitja studentkantine. På 90-talet var kjellaren omgjort til bønnerom for muslimar.

I samband med nybygginga vart skulepengenivået heva betydeleg. Statens lånekasse for utdanning kunne ikkje lenger dekka heile skulepengebeløpet som stipend, og delen norske studentar vart noko redusert.

Namnet er gammaldags på to måtar: Royal kjem frå tida der Irland var underlagt Storbritannia, med den britiske monarken som statsoverhovud, og i Storbritannia har termen Royal College no gått over til å kalla overvåkningsorganer og ikkje utdanningsinstitusjonar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Royal College of Surgeons in Ireland» frå ,  den 29. mars 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Dublin
Skipingar i 1784
Universitet i Irland
Ski-NM 1954

Noregsmeisterskapen på ski 1954 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 30. januar til 6. februar 1954. To langrennstevlingar fann stad i Strinda i Sør-Trøndelag helga 30.-31. januar, resten av meisterskapen vart avvikla på Kongsvinger i Hedmark dagane 4.-6. februar. Meisterskapen omfatta fire langrennsøvingar, spesielt hopprenn og kombinertrenn. Skihoppinga gjekk føre seg i Gullbekkbakken.

3 x 10 km stafett for idrettslag stod på meisterskapsprogrammet for fyrste gong, dermed var det slutt med 4 x 10 km stafett for krinslag. Meisterskapen var den siste utan kvinnelege deltakarar.

Ski-NM 1954 vart særleg hugsa for Magnar Estenstad sitt lårhalsbrot på tremila på Kongsvinger. Han låg an til å vinne med 3-4 minuttar då han fall og skadde seg, 1100 meter frå mål. Skaden gjorde at Estenstad la opp.

Langrenn

15 km 

Dato: 6. februar
Stad: Kongsvinger

30 km 

Dato: 4. februar
Stad: Kongsvinger

50 km 

Dato: 31. januar
Stad: Strinda

Kombinert 

Dato: 6./7. februar
Stad: Kongsvinger

Hopprenn 

Dato: 7. februar
Stad: Kongsvinger

Kjelder
Arbeiderbladet 5.2.1954
Arbeiderbladet 8.2.1954

Noregsmeisterskap i 1954
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrett i Kongsvinger‎ 
Idrett i Trondheim
Violí Kharáki

Violí Kharáki (gresk Βιολί Χαράκι) er ein landsby i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Violí Kharáki høyrer til kommunaleininga Nikifóros Fokás i kommunen Réthymno.

Referansar 

Violi Kharaki
Sonic Youth

Sonic Youth er eit amerikansk alternativ rockeband danna i New York i 1981. Originalmedlemmane til bandet var Thurston Moore, Kim Gordon, Lee Ranaldo, Anne DeMarinis og Richard Edson.

Før dei gav ut debutalbumet sitt, Sonic Youth, forlét keyboardist Anne Demarinis bandet. Lee Ranaldo, som tidlegare hadde spila i Glenn Brancas gitarensemble saman med Thurston Moore, vart med i bandet. Etter det første albumet har fleire medlemmar kome og gått, særleg stor utskifting har det vore av trommeslagarar. Men frå og med 1985 har Steve Shelley spela trommar. Sjølv om om det er vanskeleg å kategorisera eit band som dette, vert musikken deira ofte kalla for «noise rock» eller «art rock» på grunn av gitarensounden. Bandet fekk eit oppsving under grungen på byrjinga av 90-talet og vert rekna for å ha vore ein av forgjengerne til sjangeren, sjølv om Sonic Youth sin musikk er betydeleg meir eksperimentell enn dei fleste grungebanda. Det var etter Sonic Youths anbefalinger at Nirvana signerte med Geffen Records. Sonic Youth har òg turnert med Nirvana.

Sonic Youth eksperimenterer med lydar, på same måte som Velvet Underground og Glenn Branca gjorde i si tid. Dei er òg inspirerte av The Stooges sin harde garasjerock. Sonic Youth er kjent for sit spesielle sound, som dei skapar gjennom å spela gitar på utradisjonelle måtar. Dessutan brukar dei ulikt verktøy for å laga bakgrunnslyder.

Sonic Youth har òg vore gjester i The Simpsons «Homerpalooza» (sesong #7 episode #24 avsnittsnummer #152 (3F21)).

Bandet sitt hovedverk vert av mange rekna å vera dobbel-LP-en Daydream Nation frå 1988.

Diskografi 
 Sonic Youth, EP, (1982, Neutral Records)
 Confusion Is Sex (1983)
 Bad Moon Rising (1985, Blast First)
 EVOL (1986)
 Sister (1987)
 Daydream Nation (1988, SST)
 Goo (1990, Geffen Records)
 Dirty (1992)
 Experimental Jet Set, Trash and No Star (1994)
 Washing Machine (1995)
 A Thousand Leaves (1998)
 SYR4: Goodbye 20th Century (1999)
 NYC Ghosts & Flowers (2000)
 Murray Street (2002)
 Sonic Nurse (2004)
 Rather Ripped (2006)
 The Eternal (2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sonic Youth» frå ,  den 30. mars 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Alternative rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1981
USA-amerikanske rockegrupper
Ivar K. Hognestad

Ivar Kristiansson Hognestad () var ein gardbrukar og Arbeidarparti-politikar frå Time, stortingsrepresentant 1934-57.

Liv og gjerning
Hognestad gjekk åra 1908-10 landbruksskulen på Tveit i Nedstrand. Han dreiv farsgarden 1917-1954, og dyrka han mykje opp og var dessutan ein dei fyrste i distriktet som tok til med kulturbeite. Åra 1927-36 var han landbruksansvarleg i stavangeravisa 1ste Mai, og skreiv elles mange artiklar i ymse aviser og tidsskrift. I 1933 gav han ut boka Jorden og bøndene.

Hognestad var medlem av heradsstyret i Time i periodane 1919–22, 1928–40 og 1947–52. Han var styreformann i den lokale trygdekassa og i overlikningsnemnda.

Frå 1930 til 1957 var Hognestad medlem av landsstyret i Arbeidarpartiet. Ved stortingsvalet hausten 1933 vart han vald til stortingsrepresentant for Rogaland fylke og Arbeidarpartiet. Gjennom fleire attval vart han sitjande på Stortinget til 1957. Etter 2. verdskrigen var han sekretær i Finanskomiteen frå 1945 til -52 og formann i same komite i 1953-sesjonen. Den siste fireårsperioden på Tinget leia han Landbrukskomiteen. Han var då, i 1954, saksordførar for framlegget til «Lov om tilskiping av jordbruk». Også leiar 1945-49 av fråhaldsgruppa på Stortinget.

Kjelder

Norsk Allkunnebok. VI. bandet. 1955
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Folk frå Time
Northumberlandsundet

Northumberlandsundet (engelsk Northumberland Strait, fransk détroit de Northumberland) er eit sund i den sørlege delen av Saint Lawrence-bukta aust i Canada. Sundet ligg mellom Prince Edward Island i nord og fastlandet i vest, aust og sør. Den smalaste delen av sundet, den 13 km vide Abegweit Passage i vest, er kryssa av Confederation Bridge.

Den vestlege grensa for sundet er ei linje teikna mellom  North Cape på Prince Edward Island og Point Escuminac i New Brunswick. Den austlege grensa er markert av ei linje mellom East Point på Prince Edward Island og Inverness i Nova Scotia.
Større busetjingar langs sundet er Charlottetown og Summerside på Prince Edward Island i tillegg til Souris på Prince Edward Island, Pictou i Nova Scotia og Shediac i New Brunswick.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Northumberland Strait» frå ,  den 30. mars 2016.  

Kanadisk geografi
Sund i Canada
Albert av Sachsen-Coburg-Gotha

Franz August Carl Albert Emmanuel frå fyrstehuset Sachsen-Coburg-Gotha (), fødd på Schloss Rosenau i nærleiken av Coburg i Tyskland, avliden på Windsor Castle i Berkshire i England på grunn av sjukdom, var ein tysk prins gift med dronning Victoria av Storbritannia.

Sjå òg
Fyrstehuset Windsor

Folk frå viktoriatida
Britiske kongelege
The Gospel According To Ike And Tina

The Gospel According To Ike And Tina er det 19. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1974. Albumet vart spelt inn i Bolic Sound i Inglewood i California i oktober og november 1973.  

Det var eit av dei siste prosjekta Ike & Tina Turner gjorde i lag før dei skilde seg. Albumet bestod av meir religiøse gospelsongar, men stilen var mykje den same som på tidlegare album.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Gospel According To Ike And Tina» frå ,  den 30. mars 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ike & Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1974
Sweet Rhode Island Red

Sweet Rhode Island Red er det 20. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1974. Albumet vart spelt inn i Bolic Sound i Inglewood i California.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sweet Rhode Island Red (album)» frå ,  den 30. mars 2016.  
 

Ike & Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1974
Delilah's Power

Delilah's Power er det 21. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1977, to år etter det vart spelt inn.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Delilah's Power (album)» frå ,  den 30. mars 2016.  
 

Ike & Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1977
Airwaves

Airwaves er det 22. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1978. Dette var det siste albumet gjeve ut med Ike & Tina Turner.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Airwaves» frå ,  den 30. mars 2016.  
 

Ike & Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1978
Torjus Værland

Torjus Larsson Værland () var ein norsk gardbrukar, trelasthandlar og politikar frå Vegårshei. Han representerte partiet Venstre på Stortinget frå 1919 til 1933 og var sosialminister 1928-31.

Liv og gjerning 
Værland var frå garden Værland i Vegårshei. Han tok i 1887 over farsgarden og dreiv i tillegg sagbruk og trelastforretning i tida 1904-22. Frå 1900 til 1925 var han medlem av heradsstyret i Vegårshei, ordførar i perioden 1907 til 1919.

Ved stortingsvalet hausten 1918 vart Værland vald til å representere einmannskrinsen Holt på Stortinget. Han vart attvald i 1921 og ved fleire seinare val, men då frå valkrinsen Aust-Agder, ettersom ordninga med einmannskrinsar var avvikla. I perioden 1919-28 var han  med i lønningskomitéen, nestformann 1919-24 og formann 1925-28. 

Då Johan Ludwig Mowinckel danna si andre regjering 15. februar 1928 fekk Værland posten som sosialminister, ein posisjon han hadde til regjeringa gjekk av 11. mai 1931. Han var sidan, 1931-33, i si siste periode som  stortingsrepresentant medlem i fullmaktskomitéen.

Same året som han forlet Stortinget fekk Værland plass i styret for Hypotekbanken, eit verv han hadde til 1942. Tidlegare, i 1926, var han formann i Komiteen om Statens pensjonskasse av 1926.

Kjelder 

 

Norske sosialministrar
Statsrådar i Regjeringa Mowinckel II
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Ordførarar i Vegårshei
Venstreordførarar i Aust-Agder
Folk frå Vegårshei