alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Høyvendar

Ein høyvendar er ein reiskap som vert nytta når ein tørkar høy på bakken.
Han vert brukt til å snu graset og gjere det luftig slik at sol og luft kan framskunde tørkeprosessen.
Høyvendaren vart utvikla som ein hestereiskap.

Dei første høyvendarane vart tekne i bruk i England midt på 1800-talet. Til Noreg kom dei om lag 1870. Høyvendaren har to store hjul, og ei ramme der snumekanismen er festa. Ein høyvendar er laga av metall. I den første tida vart ein del av konstruksjonen laga av tre.

Den vanlegaste høyvendaren har vore gaffelhøyvendaren. Han vart utvikla i Nord-Amerika. Til vanleg har han seks store gaflar som kvar for seg er festa til ein veivaksling og hengd opp i ramma. Når høyvendaren vert køyrd over det tørkande graset, driv hjulakslingen veivakslingen rundt. Gaflane går i ein sirkel, og når dei når bakken vert graset som ligg der kasta opp i lufta. Gaffeltindane er fjørbelasta i fall dei skulle kome nær bakken.

Som hestereiskap fanst det og trommelhøyvendar og  vengehøyvendar.

Til bruk på traktor har det vorte utvikla andre typar høyvendarar.

Før høyvendaren kom i bruk vart dette arbeidet gjort med rive og handmakt. Ein rekna med at høyvendaren gjorde same arbeidet som ti personar med rive.

Referansar 
 Olsen, S.M, Hesteredskap i norsk jordbruk, Landbruksforlaget, 2005.

Hestereiskapar
Jordbruksmaskinar
Innhausting
38 Leda

38 Leda er ein stor og mørk hovudbelteasteroide.

Han vart oppdaga av Jean Chacornac 12. januar 1856 og namngjeven etter Leda, mora til Helena av Troja i gresk mytologi.

Leda er òg namnet til ein av jupitermånane.

Kjelder 

Leda
Leda
39 Laetitia

39 Laetitia er ein stor og ljos hovudbelteasteroide.

Den vart oppdaga av Jean Chacornac 8. februar 1856 og namnsett etter Laetitia, ei romersk gudinne for glede.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris

Laetitia
Laetitia
40 Harmonia

40 Harmonia er ein stor hovudbelteasteroide.

Han vart oppdaga av Hermann Mayer Salomon Goldschmidt den 31. mars 1856 og namnsett etter Harmonia, den greske gudinna for harmoni. Namnet vart vald for å markera slutten på Krimkrigen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris

Harmonia
Harmonia
41 Daphne

41 Daphne er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Den vart oppdaga av Hermann Mayer Salomon Goldschmidt den 22. mai 1856 og namnsett etter den greske nymfa Dafne som vart gjort om til eit laurbærtre. 
Daphne har vorte observert tre gongar på 1990-talet mens den okkulterte stjerner. I følgje ljoskurvane har asteroiden ein irreguleær form.

Kjelder 

Daphne
Daphne

vec:Lista de asteroidi#41 Dafne
42 Isis

42 Isis er ein stor hovudbelteasteroide. Isis vart oppdaga av N. R. Pogson den 23. mai 1856. Asteroiden var hans første asteroideoppdaging og er namnsett etter Isis, det klassisk-greske namnet på ei egyptisk gudinne.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris

Isis
Hovudbelteasteroidar
43 Ariadne

43 Ariadne er ein relativt stor og ljos hovudbelteasteroide. Han er den nest største medlemet av Flora-familien og vart oppdaga av Norman Robert Pogson den 15. april 1857 og namnsett etter den greske heltinna Ariadne.

Skildring 
Ariadne er veldig avlang, nesten to gongar så lang som breid. Rotasjonen er retrograd.

Kjelder 
 Supplemental IRAS Minor Planet Survey
 M. Kaasalainen J. Torppa & J, Piironen Models of Twenty Asteroids from Photometric Data Icarus Vol. 159 s. 369 (2002)
 P. Tanga et al Asteroid observations with the Hubble Space Telescope Astronomy & Astrophysics Vol. 401 s. 733 (2003)
 PDS lightcurve data
 G, A, Krasinsky et al Hidden Mass in the Asteroid Belt Icarus Vol. 158 s. 98 (2002).

Bakgrunnsstoff 
 Banesimulasjon frå JPL (Java) / Ephemeris

Ariadne
Ariadne
Ariadne
Pordenone

Pordenone  (friulisk Pordenon) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Pordenone i regionen Friuli-Venezia Giulia og har om lag 50 000 innbyggjarar.

Namnet kjem frå det latinske «Portus Naonis» som tyder porten ved elva Noncello (latin Naon)

Historie 
Pordenone vart grunnlagd seint i mellomalderen som ei elvehamn ved Noncello og namnet Portus Naonis. I området var det alt villaer og jordbruksbusetnadar i romartida. I 1378 vart byen gjeven til Habsburg-familien etter å ha høyrt til fleire føydale styre og vart ein del av patriarkatet Aquileia.  På 1300-talet voks Pordenone raskt på grunn av den blømande handelen langs elva og han fekk bystatus i 1314.

I 1514 vart han ein del av Republikken Venezia som bygde ei ny hamn.

Etter napoleonskrigane vart Pordenone innlemma i Kongedømet Lombardia-Venetia. Då byen fekk jernbane- og vegsamband vart hamna mindre viktig, men industrien vart kraftig utvikla, mellom anna innan handsaming av bomull. Pordenone vart annektert til Italia i 1866.

Etter den andre verdskrigen vart den lokale bedrifta Zanussi ein verdsgigant innan hushaldningsutstyr og i 1968 vart Pordenone hovudstad i provinsen med same namn.

Pordenone og resten av Friuli-Venezia Giulia vart etter krigen ein garnison med mykje militæraktivitet for å hindre ein eventuell sovjetisk invasjon frå aust.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pordenone» frå ,  den 23. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Kunstmuseumet i byen 
 Vest-Friuli arkeologimuseum 
 Vitskapsmusumet i byen 
 Castello di Torre 

Byar i Friuli-Venezia Giulia
Byar i Italia
Asteroidemånen Petit-Prince

(45) Eugenia I Petit-Prince er ein asteroidemåne i krinslaup rundt 45 Eugenia. Den vart oppdaga i 1998 av astronomar ved Canada-Frankrike-Hawaii-teleskopet på Mauna Kea, Hawaii. Den fekk mellombelsnamnet S/1998 (45) 1.

Petit-Prince vart namnsett i 2003 etter Antoine de Saint-Exupérys rollefigur Den vesle prinsen, som bur på ein asteroide kalla B612 som igjen var basert på keisarprins Eugène Bonaparte, son av keisarinne Eugénie de Montijo.

Petit-Prince er 13 km i diameter mot 45 Eugenia sine 214. Satellitten bruker fem dagar på eit krinslaup rundt Eugenia.

Petit-Prince er den første asteroidemånen som har blitt oppdaga ved hjelp av ei bakketeleskop. Før oppdaginga av Petit-Prince kjende ein berre til éin asteroidemåne, Dactyl, som vart oppdaga av Galileo-sonden då den passerte 243 Ida.

Sjå òg 
 2578 Saint-Exupéry
 46610 Besixdouze – namnet er B-seks-12 på fransk og nummeret utgjer 0xB612
 612 Veronika

Fotnotar

Kjelde 

Petit-Prince
Sjurd

Sjurd og Sjur er ei yngre norsk form av mannsnamnet Sigurd, som er samansett av orda for 'siger' og 'vernar'. Namnet har sterkast tradisjon på Vestlandet. Nordover vart namnet tradisjonelt uttala SjuL (med tjukk L). 

Sjurd har namnedag 23. desember.

Bruken av namnet i Noreg 
 I folketeljinga i 1801 var meir enn 300 personar manntalsførte med namnet Sjur, alle budde i Vest-noreg frå Rogaland til Troms.
 I teljinga frå 1900 var nær 1 500 personar som het Sjur eller Sjurd.

I 2007 er det 1 222 som har Sjur, og 16 som har Sjurd, til første fornamn.

Kjende namneberarar 
 Sjur Hansson Halkjelsvik (1787-1868), norsk stortingsmann
 Sjurd Liland (1792-1867), norsk spelemann, far til Ola Mosafinn
 Sjur T. Næss (1852-1938), norsk stortingsmann
 Sjur Helgeland (1858-1928), norsk spelemann
 Sjur Bygd (1889-1985), norsk forfattar

I stadnamn 

 Hamneområdet Sjursøya i Oslo
 Sjurhaugsfossen i Lærdal

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Andre kjelder 
 Olav Veka: Namneboka (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN 82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Sigurd

Sigurd og Sigur er norske former av det norrøne mannsnamnet Sigurðr, som er samansett av orda for 'siger' og 'vernar'. Namnet har eit stort oppsving i popularitet i tida kring førre hundreårsskifte, men fall i bruk ut over 1900-talet. Dei siste åra har populaiteten stige att.

Sigurd har namnedag 23. desember.

Bruken av namnet i Noreg 
 I folketeljinga i 1801 var 128 personar manntalsførte med namnet Sigurd, alle budde i Telemark.
 I teljinga frå 1900 var det meir enn 9 000 personar som het Sigur(d), flest i Oslo og Akershus, men namnet var bruka over er heile landet.

I 2007 er det om lag 6 530 som har Sigur(d), til første fornamn.

Kjende namneberarar

Kongar og tronkrevjarar 
 Sigurd I av Noreg (1090-1130), kjend som Sigurd Jorsalfare
 Sigurd Slembe (d. 1139), norsk tronkrevjar frå borgarkrigstida
 Sigurd II av Noreg (1133-1155), kjend som Sigurd Munn
 Sigurd Sigurdsson Markusfostre (d. 1163), norsk tronkrevjar frå borgarkrigstida
 Sigurd Magnusson (d. 1194), norsk tronkrevjar frå borgarkrigstida
 Sigurd Ribbung (1204-1226), norsk tronkrevjar frå borgarkrigstida

Andre 
 Sigurd Bonde (1412-1482), norsk storbonde
 Sigurd Blekastad (1848-1897), norsk stortingsmann
 Sigurd Ibsen (1859-1930), norsk forfattar
 Sigurd Einbu (1866-1946), norsk astronom
 Sigurd Lie (1871-1904), norsk komponist
 Sigurd Førsund (1884-1970), norsk komponist og lokalhistorikar
 Sigurd Kolsrud (1888-1957), norsk filolog og professor
 Sigurd Hoel (1890-1960), norsk forfattar
 Sigurd Vestad (1907-2001), norsk langrennar
 Sigurd Winge (1909-1970), norsk kunstnar
 Sigurd Evensmo (1912-1978), norsk forfattar
 Sigurd Bjørkedal (1920-2011), norsk båtbyggjar
 Sigurd Allern (f. 1946), norsk journalist og politikar
 Sigurd Køhn (1959-2004), norsk saksofonist
 Sigurd Sollien (f. 1966), norsk programleiar
 Sigurd Brørs (f. 1968), norsk langrennar
 Sigurd Rushfeldt (f. 1972), norsk fotballspelar
 Sigurd Pettersen (f. 1980), norsk skihoppar

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Andre kjelder 
 Olav Veka: Namneboka (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN 82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
46 Hestia

46 Hestia er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Han er også hovudlekamen i hesta-familien. Den vart oppdaga av Norman Robert Pogson 16. august 1857 og er namnsett etter Hestia, den greske gudinna for eldstaden og familien.

Kjelder 

Hestia
Hestia
Hestia
47 Aglaja

47 Aglaja er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Den vart oppdaga av Karl Theodor Robert Luther 15. september 1857. Den er namnsett etter Aglaia ein av gratiea in gresk mytologi.

Kjelder 

Aglaja
Aglaja
Trådvisp

Ein trådvisp er ein visp laga av metalltråd som er bunta saman til handtak i eine enden og spreidde utover i ein full eller broten boge i andre enden. Oftast er trådane haldne saman med nokre rundar av metalltråd ytst i bogen, slik at dei skal halde på forma gjennom mange års bruk. Trådvispar eignar seg generelt godt til lett samanvisping av egg og til røring av tynne rører. Enkelte trådvispar har ein spirallagt tråd kring ytterbogen; desse er dei av trådvispane som eignar seg best til pisking av egg eller krem. Trådvispar har tradisjonelt vore handlaga av omreisande handverkarar av romanifolket.

Sjå òg 
 sleiv
 tvore

Kjøkenutstyr
Metallarbeid
Krem

Krem av fransk crème ('fløyte') er eit skum av piska fløyte som gjerne vert tilsett sukker og andre smaksstoff og bruka i dessertar og kaker. Kremfløyte bør ha eit feittinnhald på minst 35 %, og ikkje vere homogenisert. 

I følgje «Opplysningskontoret for meieriprodukter» har 44 % av nordmennene riskrem til dessert på julaftan, medan 20 % har moltekrem.  Moltekremen dominerer hos folk over 60 år i i Nord-Noreg og Trøndelag.  

Ordet krem skal vere ein samanblanding av gallisk crama 'fløyte' og gresk khrisma 'salve'.  Ordet krem vert òg bruka om blandingar av fløytekrem og andre matvarer, spesielt egg, eller om andre liknande blandingar høvelege som kakefyll eller dessert, som smørkrem. Ein spesiell krem er trollkrem. som vert piska av tytebær, sukker og eggekvite.

Ordet krem vert og bruka om salveliknande smøre- og pussemiddel, både ansiktskremar og skokrem.

Bakgrunnsstoff
Nynorskordboka
Trollkrem
Juledessert

Mjølkeprodukt

 

da:Flødeskum
48 Doris

48 Doris er ein av dei største hovudbelteasteroidane. Han blei oppdaga av Hermann Mayer Salomon Goldschmidt 19. september 1857 og namngjeven etter Doris, ei okeanide i gresk mytologi.

Kjelder 

Doris
Doris
Holum

Holum (Holme) kommune i Vest-Agder vart oppretta i 1837 som Holme kommune. I 1911 vart namnet endra til Holum.
I 1964 vart Holum slått saman med Mandal by, Halse kommune og Harkmark kommune til Mandal kommune. Områda Stubstad og Svalemyren i Holum vart samstundes tillagt Søgne kommune.
Siste ordførar i Holum kommune var Kåre Kvidbergskår.
Holum ligg nord og aust for Mandal, og tettstaden Holum ligg om lag 10 km nord for sentrum av byen. Holum kyrkje ligg på vestsida av Mandalselva. Søren Jaabæk og Bent Røiseland var frå Holum.

Kjente personar frå Holum 
 Johan Knudzen Nødbæk (bonde og sagbrukseigar), Stortingsrepresentant 1842 og 1845
 Søren Pedersen Jaabæk (lærer og bonde), Stortingsrepresentant 1845-1890
 Simon Pedersson Lie (bonde), Stortingsrepresentant 1851, 1854 og 1859–1860
 Even Rejerson (bonde og kyrkjesongar), Stortingsrepresentant 1871–1888
 Andreas Kaddeland (bonde), Stortingsrepresentant 1913–1915
 Nils Holbek (kjøpmann, redaktør), Stortingsrepresentant 1936–1945
 Bent Røiseland (bonde), Stortingsrepresentant 1945–1973

Tidlegare kommunar i Vest-Agder
Mandal
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Delområde i Lindesnes
Historie i Lindesnes
49 Pales

49 Pales er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga av Hermann Mayer Salomon Goldschmidt 19. september 1857 og namnsett etter Pales, gjetargudinna i romersk mytologi.

Kjelder 

Pales
Pales
Udine

Udine (friulisk Udin, slovensk Videm) er ein by nordaust i Italia. Han er hovudstad i provinsen Udine i regionen Friuli-Venezia Giulia. Byen ligg mellom Adriahavet og Alpane, mindre enn 40 km frå grensa til Slovenia.  Byen har om lag 95 000 innbyggjarar og nesten 170 000 i storbyområdet. 

Udine har eit universitiet, Università degli studi di Udine. 

I tillegg til italiensk og friulisk vert venetiansk vanlegvis tala i Udine.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Udine» frå ,  den 25. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Universitetet i Udine
 Udine i 3D 

Byar i Friuli-Venezia Giulia
Byar i Italia
Frosinone

Frosinone er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Frosinone i regionen Lazio og har om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 75 km søraust for Roma, nær motorvegen mellom Roma og Napoli. Aust for Frosinone ligg eit tidleg gotisk cistercianarkloster.

Geografi 
Frosinone ligg på ein ås oppfor dalen til elva Sacco, og er omgjeve av fjellkjedene Monti Ernici og Monti Lepini.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Frosinone» frå ,  den 25. desember 2007.

Bakgrunnsstoff

Byar i Lazio
Byar i Italia
Latina

Latina er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Latina i regionen Lazio, har om lag 110 000 innbyggjarar og er den nest største byen i regionen. 
Byen vart grunnlagd i 1932 med namnet Littoria då området rundt, som hadde vore myrlendt sidan antikken, vart drenert.

Geografi 

Kommunen grensar til Aprilia, Cisterna di Latina, Nettuno, Pontinia, Sabaudia, Sermoneta og Sezze.

Historie 

Latina vart grunnlagd 30. juni 1932 med facistnamnet Littoria. Byen vart innvigd 18. desember same år. Littoria var ein by der mange emigrantar frå Friuli og Veneto busette seg, som danna så den såkalla venetianske-pontinske samfunnet. Bygg og monument, hovudsakleg i nyklassisk stil, vart teikna av kjende arkitektar og kunstnarar som Marcello Piacentini, Angiolo Mazzoni og Duilio Cambellotti.

I 1934 vart byen provinshovudstad. Etter den andre verdskrigen, i 1946, vart namnet endra til Latina.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Latina» frå ,  den 25. desember 2007.  
 
Byar i Lazio
Byar i Italia
Aprilia i Lazio

Aprilia er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Latina i regionen Lazio og har om lag 60 000 innbyggjarar.

Aprilia vart grunnlagd 25. april 1936 under faciststyret.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aprilia (LT)» frå ,  den 25. desember 2007.  

Byar i Lazio
Byar i Italia
Rieti

Rieti (latin Raeta) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Rieti i regionen Lazio og har om lag 45 000 innbyggjarar.

Byen ligg på ein liten åstopp oppfor ei vid slette ved sørenden av ein eldgamal innsjø. Innsjøen har derimot tørka inn og i dag er det berre to småvatn, Ripasottile og Cantalice.

Historie

Antikken
Reate var opphavleg ein viktig stad for sabinarane. Etter at romarane tok over området på 200-talet fvt. og landsbyen vart ein strategisk stad langs det tidlege romerske vegnettverket. Byen låg langs Via Salaria som var ein av dei største transportårene for salthandel mellom Roma og Adriahavet over Appenninane. 

Gjennom eit djupt gjel i kalksteinen i nordenden av dalen gjorde Curius Dentatus slik at vatnet i innsjøen rann bort og ut i elva Nera. Det vide området vart så omgjort til ei frodig slette. Byen vart då flytta og forsterka med kraftige bymurar. Ei steinbru vart bygd over elva Velino og ein stor viadukt vart bygd for å føre folk og vogner frå Salaria-vegen og opp til sørporten av byen.

Mellomalderen
Etter Vestromarriket sitt fall vart Rieti øydelagd av barbarar, men haldt fram som ein viktig administrasjonsstad (gastaldato) medan han var under langobardane, som ein del av Hertugdømet Spoleto. Under frankarane var han hovudstad i eit grevskap. På 800- og 900-talet vart han plyndra av sarasenarar og i 1149 av normannarkongen Roger II av Sicilia.

Byen vart bygd opp at med hjelp frå Roma og frå 1198 vart Rieti ein fri kommune, støtta av guelfarane med eigen podestà. 

Som sete for mange pavar vart Rieti ein stad der mange historiske hendingar. Konstanse av Hauteville gifta seg her med keisar Henrik VI (1185); Karl I av Anjou vart krona i domkyrkja i 1289 som konge av Puglia, Sicilia og Jerusalem av pave Nikolas I. Pave Gregorius IX feira kanoniseringa av heilage Dominikus her i 1234.

Sein mellomalder og nyare historie

Etter pavesetet vart flytta til Avignon vart Rieti erobra av Kongedømet Napoli då dei indre stridane mellom Welf og Ghibellini byrja. I 1354 vart han tatt tilbake av kardinal Albornoz, og seinare av føydalherrane i Alfani-familien som ein del av Kyrkjestaten. Ein plan om drenere meir av den omliggande sletta vart utført i hundreåret etter, men dette førte til stridar med byen Terni.

Rieti vart provinshovudstad i Kyrkjestaten frå 1816 ti l1860. Etter samlinga av Italia vart han først ein del av Abruzzi, før han vatr annektert til Lazio i 1923. Han vart provinshovudstad 2. januar 1923.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rieti» frå ,  den 25. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
Kart over Rieti 
Turiststyret i Rieti 

Byar i Lazio
Byar i Italia
Dvergspett

Dvergspett (Dendrocopos minor) er ein liten fugl i spettefamilien som lever i den palearktiske regionen. Der finst fleire underartar av dvergspetten. I Noreg var han lista på norsk raudliste 2006 i kategorien sårbar (VU), men frå 2010 vart han rekna som ikkje truga.

Skildring 

Dvergspetten kan vera vanskeleg å få auge på, grunna den føretrekte tilhaldsstaden hans i tretoppane, og storleiken på fuglen (om lag 16 cm). Han er merkbart mindre enn andre svart-kvit spettar i Noreg. I fjørdrakta skil han seg frå kvitryggspetten ved at den kvite bakryggen er tverrstripete i svart, og at undersida er kvit med bruntonar. Hannen har raud isse, mens hoa har svart. Nebbet og føtene er grå-svarte.

Åtferd 
Habitatet til dvergspetten liknar flaggspettens, og han har den same nesten treangulære bolleaktige forma når han flyg frå tre til tre. Han er vanleg i lauv- og blandingsskog i heile landet, utanom på Vestlandet, der han er sjeldan. Lokketona hans er eit «kikk» som er lågare enn dei større spettane, men likevel høgt til å vera frå ein såpass liten fugl. Når dvergspetten blir opphissa kan han gi frå seg fleire «kirekk», som liknar ropa til flaggspetten og kvitryggspetten. I forplantingstida, og av og til om hausten, kan han gi frå seg eit vendehalsliknande «ki-ki-ki-ki». Med trening kan ein skilja den vibrerande klangen i songen hans frå dei større spettane. Han bruker òg tørre greiner til å tromma på. 

Dvergspetten jaktar på same måte som flaggspetten, ved å hakka laus ròten bork og treverk for å komma fram til insektslarvar, som er hovuddietten hans gjennom vinteren. Om sommaren fôrar han kjuklingane sine med insekt/insektslarvar og edderkoppar. Om nettene søv dvergspettane i hòl i trea. 

Sponrester kan vera ein indikasjon på reirplass, for dvergspetten er ikkje så nøye på å fjerna flis og spon når han lager hòl i trea. Hòla er forholdsvis høgt over bakken, opptil 10-13 m., og blir som regel hakka ut i lauvtre, ofte bjørk. Diameteren på hòla er om lag 3-4 cm, og i mai-juni legg hoa 4-6 kvite egg på eit underlag av laushakka flis. Etter at begge foreldra har delt på å ruga på egga klekker etter om lag 11 dagar, og held seg i reiret i 18-21 dagar til før dei flyg ut. 

Dvergspetten er ein stand- og streiffugl.

Kjelder 
 Hafton, Svein: Våre fugler (1993). NKS-forlaget. ISBN 82-508-0934-3
Referansar

Spettefamilien
Fuglar i Noreg
Happy Human

Happy Human (på norsk humanistsymbolet) er eit sekulært ikon og det offisielle symbolet til International Humanist and Ethical Union (IHEU), verdsorganisasjonen for livssynshumanismen. Det er òg teke i bruk av mange humanistiske organisasjonar og individ verda over, inkludert Human-Etisk Forbund i Noreg. 

Symbolet vart valt på 1960-talet, etter ein konkurranse organisert av den britiske humanistorganisasjonen. Vinnardesignet er laga av Denis Barrington. Opphavsretten til symbolet har British Humanist Association, men dei gjev fridom til bruk av symbolet til humanistiske organisasjonar verda rundt. Mange humanistorganisasjonar brukar dette symbolet, eventuelt i noko endra form. 

Det var det dåverande Human-Etisk Ungdomsforbund som først tok i bruk symbolet i Noreg i sitt blad Humanus i 1966. Symbolet blei tatt i bruk av Human-Etisk Forbund seinare same år.

Nokre organisasjonar som brukar Happy Human 

 American Humanist Association
 Bloco de Esquerda
 British Humanist Association
 Council for Secular Humanism
 Council of Australian Humanist Societies (CAHS)
 European Humanist Federation
 Gay and Lesbian Humanist Association
 Human-Etisk Forbund (Noreg)
 Human-Etiska Föreningen (Sverige)
 Humanist Association of Canada
 Humanist Association of Ireland
 Humanist Society of New Zealand
 Humanist Society of Scotland
 Humanisterna (Sverige)
 Humanistic Judaism
 Humanists of Utah
 Indian Humanist Union
 Institute for Humanist Studies
 International Humanist and Ethical Union
 International Humanist and Ethical Youth Organisation

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Happy Human» frå , den 25. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Om Human-Etisk Forbunds bruk av symbolet 
 British Humanist Association page on the symbol 
 Humanism is Eight Letters, No More — An endorsement of the Happy Human by some leaders of the IHEU, including former Presidents of the IHEU, Rob Tielman and Levi Fragell.
 Origins of the Happy Human logo  based on information from Victorian Humanist Association, a member organisation of CAHS

Symbol
Livssynssymbol
Livssynshumanisme