alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Landssamanslutninga av nynorskkommunar

Landssamanslutninga av nynorskkommunar (LNK) er ei samanslutning av kommunar, fylkeskommunar og interkommunale tiltak. Føremålet er å fremja nynorsk språk og kultur i offentleg verksemd. 

Skipingsmøte for LNK vart halde på Bryne 16.–18. juni 1993, med 86 kommunar som medlemmer.

Per 31. desember 2018 hadde LNK 124 medlemmer: 102 kommunar, 4 fylkeskommunar, 18 regionråd og andre kommunale selskap 

Dagleg leiar er Vidar Høviskeland, Solfrid Borge er styreleiar (2021). LNK gjev ut nyheitsbrevet LNK-nytt kvar fredag, og driv nettstadane LNK.no, Magasinett.no, Pirion.no og Framtida.no.

Sjå òg  
 Landssamanslutninga av Vasskraftkommunar (LVK).

Bakgrunnsstoff 
 Landssamanslutninga av nynorskkommunar si nettside 

Kommunar i Noreg
Nynorskorganisasjonar
Skipingar i 1993
Landssamanslutninga av Vasskraftkommunar

Landssamanslutninga av Vasskraftkommunar (LVK) er ei samanslutning med føremål å arbeida for interessene til vasskraftskommunar. I fokus er kraftutbygging, kommuneøkonomi og energispørsmål. Samanslutninga vart stifta i 1978. Om lag 170 kommunar er med i LVK.

Kommunekraft AS er eit dotterselskap av LVK. Kommunekraft AS konsentrerer seg om omsetning av konsesjonskraft på vegner av kommunar.

Sjå òg 
 Landssammenslutninga av Norske Vindkraftkommuner (LNVK)

Bakgrunnsstoff
 Landssamanslutninga av Vasskraftkommunar sine nettsider

 Litteratur 
 Thue, Lars: For egen kraft : kraftkommunene og det norske kraftregimet 1887-2003, Oslo 2003. "... utgis som et ledd i markeringen av 25-årsjubileet til Landssamanslutninga av vasskraftkommunar (LVK)"

Kommunar i Noreg
Vassenergi
Mander Organ Company

Mander Organ Company er eit engelsk orgelbyggjeri som er best kjend for å utføra store restaureringsprosjekt, men byggjer òg nye orgel.

Verksemda blei skipa i 1936 av Noel Mander, som kom frå ein familie med orgelbyggjingstradisjonar tilbake til 1700-talet. Firmaet voks kraftig etter den andre verdskrigen då det reparerte talrike orgel som var blitt skada av bomber. Sidan 1983 har sonen John Mander styrt verksemda.

Kjende orgelarbeid utførte av Mander:
Birmingham rådhus i England (1983, restaurering)
Royal Albert Hall i London i England (2004, restaurering)
Saint Ignatius-Loyola-kyrkja i New York i USA (1993, nytt hovudorgel)
Saint Paul's Cathedral i London i England (1977, ombygging)
Stavanger domkyrkje i Stavanger i Noreg (1995, nytt kororgel)

Kjelder
http://www.mander-organs.com

Bakgrunnsstoff
Mander Organ Company sine internettsider

Orgelbyggjarar
Engelske føretak
Skipingar i 1936
Jørn Utzon

Jørn Utzon () var ein dansk arkitekt som vart mest kjend for Sydneys hovudlandemerke, Operahuset.

Utzon utdanna seg til arkitekt på kunstakademiet i København, der han gjekk ut i 1942. Han drog til det nøytrale landet Sverige og sidan til Finland, der han arbeidde for den kjende finske formgjevaren Alvar Aalto. I tillegg til Gunnar Asplund og Frank Lloyd Wright hadde Aalto stor innverknad på verka hans.

Då krigen var slutt drog Utzon tilbake til Danmark med familien, og starta sitt eige arkitektkontor. Han byrja å reise mykje, i Nord-Amerika og Asia (Kina, Japan og India). I 1947 arbeidde han nokre månader i Marokko, der den islamske arkitekturen fekk mykje å seie for utviklinga hans.

Utzon var framleis ein ukjend arkitekt då han vann konkurransen om å byggja eit operahus i Sydney. 
Han flytta til byen i 1962 for å kunne følgja arbeidet på nært hald, men etter eit regjeringsskifte i delstaten New South Wales fekk han ikkje betaling lenger. Han drog bort frå landet og prosjektet i 1966, utan å ha fått fullført interiøret. Sidan vart bygget omarbeidd og fullført av Peter Hall, David Littlemore og Lionel Todd. Operaen vart offisielt opna av dronning Elizabeth II den 23. oktober 1973.

Frå 1985 byrja sønene Jan og Kim å samarbeida med faren, og etter at Jørn Utzon trekte seg tilbake har dei drive firmaet Utzon Architects vidare. Dei fekk mellom anna oppdraget med å overvaka restaureringa av Operahuset i Sydney, særleg interiøret.

Andre verk av Utzon 

 Sitt eige hus i Hellebæk, 1952
 Romarhusa i Helsingør, 1958
 Fredensborghusa, 1962
 Silkeborg Museum, 1963
 Teater i Zürich i Sveits, 1964
 Farum bysenter, 1966
 Sportsstadion i Jeddah i Saudi-Arabia, 1967
 Parlamentsbygningen i Kuwait, 1972 
 Bagsværd kyrkje, 1976 
 Paustians Hus ved hamna i Københavns, 1986
 Musikkhuset i Esbjerg saman med sonen Jan Utzon.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.utzon.dk/

Film 
 The Edge of the Possible , 58 minute documentary, 1998, Dir: Daryl Dellora, Film Art Doco Pty Ltd

Danske arkitektar
Order of Australia
Eckersbergmedaljen
Personar med verk i den danske kulturkanonen
Folk frå Aalborg
Folk frå København
Albert Schweitzer

Albert Schweitzer () var ein tysk teolog, musikar, filosof og lækjar. Han vart fødd i Kaysersberg i Alsace (tysk Elsass) i det noverande Frankrike. I 1953 mottok Schweitzer Nobels fredspris for 1952, hovudsakleg for sitt arbeid som lækjar i Afrika.

Musikaren Schweitzer 
Schweitzer var mellom dei mest vidgjetne organistane i Europa på fyrste halvdelen av 1900-talet. Han hadde lært orgelspel hjå Charles-Marie Widor i Paris, og gjorde seg merka som tolkar av Johann Sebastian Bach sin orgelmusikk. Som musikkforskar vart Schweitzer vidkjend for tobindsverket Johann Sebastian Bach, som kom i 1908.

Bakgrunnsstoff 

Tyske organistar
Tyske filosofar
Tyske teologar
Vinnarar av Nobels fredspris
Tyske nobelprisvinnarar
Bibelforskarar
Franske nobelprisvinnarar
Franske legar
Tyske legar
Nynorsk innhald på Internett

Nynorsk innhald på Internett var ein konferanse i regi av Nynorsk kultursentrum, som vart halden på Ivar Aasen-tunet 4.–5. november 2004. Konferansen skulle leggja grunnlaget for arbeid med eit nynorsk leksikon på Internett. 

Arrangementet vart støtta av Kultur- og kyrkjedepartementet og Nærings- og handelsdepartementet.

Bakgrunnsstoff 
 Ivar Aasen-tunet og Nynorsk kultursentrum sine heimesider
 Program for konferansen (www.aasentunet.no)

Nynorsk
Tamil Nadu

Tamil Nadu (tamil தமிழ் நாடு tamiḷ nāḍu, 'tamillandet') er ein delstat lengst sør i India.  Som namnet viser var delstaten laga for å bli heimlandet til alle tamilar i India.  Som andre indiske delstatar har Tamil Nadu sitt eige parlament og ein stor grad av sjølvstyre over indre politikk.

Historie 
Sjå og: Tamilar

Dei tamiltalande områda var ikkje ein del av dei store indiske rika det meste av tida.  Dei blei første inkluderte i India i den britiske tida, då alle britiske eigedommar i sør-India blei samla i ein delstat i Britisk India.  Delstaten vart kalla Madras-presidensi etter Madras (moderne namn Chennai) som var hovudbyen.  Madras-presidensiet inkludert nesten alle av dei tradisjonelle tamilske områda i India, men også delar av moderne Andhra Pradesh, Karnataka, og Kerala.

Tamil Nadu blei danna etter det indiske sjølvstendet av dei tamiltalande delane av Madras-presidensi.  Delstaten heitte 'Madras' inntil 1968, då namnet vart endra til Tamil Nadu.  På tamil er det vanlegare å bruka det tradisjonelle namnet «Tamilakam» som tyder ‘tamilheim’.  Det er også vanleg å kalla den lokale staten «Tamil arasu» (‘den tamilske staten’) i staden for det offisielle «Tamil natu arasu» (‘staten til Tamil Nadu’).

Politikk 

Tamilparlamentet har 234 medlemmer, som er valde for ein 4-årsperiode med majoritetsrøysting.  I tråd med Westminister-modellen blir staten styrt av ein sjefminister, som er regjeringssjefen, og andre ministrar, som alle må vera medlemmer av tamilparlamentet.  Tamil Nadu sender også 39 medlemmer til det indiske parlamentet, som også blir valde med direkte majoritetsrøysting i 39 valkrinsar.  Tamilar er veldig stolte av språket og kulturen sin, og tamilpolitikk har veldig mykje å gjera med språk- og kulturpolitikk.  Tamil Nadu har som følgje av dette sine eigne politiske parti som dominerer over tamilpolitikk, medan indiske politiske parti nesten ikkje har spelt nokon rolle sidan 1967.

Tamil Nadu
Tamilar
Mysore

Mysore (kannada ಮೈಸೂರು maisūru) er ein by i den indiske delstaten Karnataka, og er kjend som den kulturelle hovudstaden til staten. Byen var hovudstaden til Mysoreriket fram til 1948, då riket blei innlemma i den sjølvstendige staten India. Mysore var også det gamle namnet til Karnataka.

Mysore er best kjent for universitetet, kulturlivet, museum og palass, og for mysore pak, ein smuldrete søtsak som er svært populær i Sør-India.

Kommunikasjon 
Mysore har motorveg og jarnbaneliner til Bangalore som har vidare samband med Chennai i sør og Mumbai i nordvest. Den nye motorvegen har korta ned den 135 km lange reisa mellom byane frå rundt tre timar til halvparten. Fleire statsvegar bind Mysore saman med andre byar i området.

Namnesoge 
Ei legende fortel at området rundt Mysore ein gong høyrde til demonkongen Mahisha Asura, som blei så mektig at han truga heile verda. Gudinna
Tsjamundesjvari slost mot han i ti blodige dagar og fridde verda frå han. Namnet hans sat likevel igjen på byen som Mahisuru, sett saman av Mahisha og uru, 'by'. Namnet blei forkorta gjennom bruk og deretter anglifisert til Mysore.

Denne forteljinga er svært viktig innan hindumytologi, og tempelet til Tsjamundesjvari på toppen av Chamundifjella i byen er ein viktig valfartsstad. Under navaratrihøgtida kvart år feirar ein sigeren over demonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mysore» frå ,  den 27. oktober 2005.

Bakgrunnsstoff 

Byar i India
Karnataka
Skald forlag

Skald forlag ligg i Leikanger ved Sognefjorden i Vest-Noreg og vart etablert i 1991 av Lars Nes og Jon Skjerdal.

Forlaget gjev ut mellom anna foto-, kunst- barne- og oppdragsbøker, ofte i praktbokformat. Skald er hovudsakleg eit nynorskforlag, men har òg gjeve ut bøker på bokmål, engelsk, tysk, kinesisk, spansk, japansk og russisk. Sidan 2016 har forlaget gjeve ut ein serie med litterære klassikarar i nynorsk omsetjing. Skald gjev ut om lag 15 bøker i året, og fleire av bøkene har vunne prisar i konkurransen «Årets vakreste bøker».

Namnet Skald kjem frå skaldane som dikta og fortalde historier i vikingtida.

Bakgrunnsstoff 
 www.skald.no - Forlaget si heimeside

Norske forlag
Næringsliv i Sogndal
Skipingar i 1991
Leikanger
Språk

Språk er eit (av fleire) teiknsystem som blir brukt til kommunikasjon. Det viktigaste kjenneteiknet på språk som system er at det er bygd opp av ei avgrensa (finitt) mengde einingar utan tyding som i sin tur kan setjast saman til ei ikkje-avgrensa (infinitt) mengde einingar med tyding. Dei tydingslause einingane tilsvarar språklydane (konsonantar og vokalar), og desse blir sette saman til ord og bøyingseiningar med tyding.

Etter denne definisjonen er det, så vidt ein veit, berre menneska som har språk. Alle mentalt friske menneske har språk, og det primære uttrykket for språk er talespråk, men også døves teiknspråk er kjenneteikna av to nivå på same måte som menneskeleg talt språk. Ein kjenner derimot ikkje til kommunikasjonssystem hjå dyr som er kjenneteikna ved at ei avgrensa mengde tydingslause einingar kan setjast saman til ei uendeleg mengde tydingsberande einingar. Dyr kommuniserer difor ved hjelp av ikkje-språkleg kommunikasjon. Såkalla kroppsspråk, dvs. rørsler med kroppsdelar for medvite eller ikkje-medvite å uttrykka meining, har ikkje dei viktigaste kjenneteikna på språk, men er likevel kommunikative. 

Alfabetiske og stavingsbaserte skriftspråk avspeglar menneskeleg talt språk og er bygde over same lest som dei. Bokstavane ber ikkje meining i seg sjølve og tilsvarar språklydane i talespråk. Bokstavane blir på same måte som språklydar sette saman til ord og bøyingseiningar med tyding. Symbolske skriftspråk har derimot ikkje den same todelinga som talespråk og alfabetiske skriftspråk - der vil kvart symbol i større grad direkte svara til bestemte ord.

Ulike språk 

Det er vanskeleg å seia kor mange ulike språk ein snakkar i verda, ettersom grensene mellom dei er svært vage. Alle språk har geografiske variasjonar, desse blir kalla dialektar. Men av og til er desse dialektane uforståelege for andre som snakkar språket. Kva som er eitt språk blir ofte definert historisk og politisk, eller som språkforskaren Max Weinreich sa: «Eit språk er ein dialekt med ein hær og ein marine.»

Språk endrar seg stadig, og dette forklarar kvifor det er så mykje variasjon mellom dei. Mange språk har visse trekk til felles fordi dei stammar frå eit urspråk. Mange språkforskarar trur at alle språk i verda opphavleg kjem frå det same urspråket, men det er svært vanskeleg å prova. Dersom ein kan seia sikkert at nokre språk har likt opphav, seier ein at dei høyrer til ein språkfamilie. Språk utan slike familiar vert kalla isolerte språk.

Bakgrunnsstoff 

 
Lingvistikk
Kommunikasjon
Humaniora
Hønesortar

Dette er ei liste over ulike hønerasar, sortert alfabetisk.

Hønar blir ofte sortert etter tunge og lette rasar, og urdverg.

Tungre rasar er rolege, flyg som oftast ikkje, legg lite egg, men produserer mykje kjøt. 

Lette rasar er urolege og lettskremte, kan flyge, legg mykje egg og produserer lite kjøt.

Urdvergar er ikkje så gode å plassere, men er førehaldsvis like og ikkje har noko klare motstykke.

Sjå òg 
 Hybridhøns

 
Lister
Fjørfe
New hampshire red

New hampshire red er ein amerikansk hønerase først avla fram i delstaten New Hampshire. Det er ein relativt ny rase som oppstod i 1930-åra. I avlsarbeidet nytta ein seg blant anna av eit utval av rhode island red-høner. Han er ein av dei beste eggleggjarane, har mykje kjøt, er kraftig og veks fort. Egga er brune.

Bakgrunnsstoff 
 Side om rasen ved Oklahoma State University (på engelsk)
 The New Hampshire Red Club of Great Britain (på engelsk) 

Hønserasar
Egilssoga

Egilssoga eller Egils saga er ei islandsk ættesoge, eller ei islendingesoge. Andre namn på soga er «Egils saga Skalla-Grímssonar» og «Egla». Hovudpersonen i Egilssoga er hovdingen og skalden Egil Skallagrimson, som levde på 900-talet. Egilssoga fylgjer Egil gjennom livet. I tillegg møter ein ei heil rekke med personar som anten er i slekt med Egil eller som han møter i strid eller venskap. Kring 400 personar er omtala i Egilssoga. Mange av desse er med av di det er viktig kven folk slektar på, eller er i ætt med. 

Snorre Sturlason skal om lag år 1230 ha skrive ned Egilssoga. Egilssoga er rekna som ei av dei beste sogene, og er òg ei av dei lengste. Men om ein skal legga dagens moral til grunn hadde Egil Skallagrimsson eit lite vinnande vesen; han drap folk i tylftevis, reiv ut det eine auga på ein han ikkje lika, drakk seg så full i eit gjestebod at han spydde i andletet på verten, osb. Den islandske skalden Haldor Laxness hadde så lite sympati for han at han i Egil Skallagrimson og fjernsynet  skreiv at han vona at Egilssoga er «løgn frå ende til annan».

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Eldar Heide (2014). “Møte i døra. Tyranni, rett og sjølvbedrag i Egilssoga – og tvitydige situasjonar i islendingsogene”. Gripla. 7-40.
 Egilssoga omsett til nynorsk av Leiv Heggstad (digital utgåve hjå Nasjonalbiblioteket)
 Egils saga Skalla-Grímssonar på norrønt hjå heimskringla.no
 Egilssoga med islandsk, norrøn og engelsk tekst
 Egilssoga på engelsk 

Norrøn tid
Islendingesoger
Soga om Gunnlaug Ormstunge

Soga om Gunnlaug Ormstunge eller Gunnlaug Ormstunges saga (norr. Gunnlaugs saga ormstungu) er ei islendingesoge. Soga er skriven ned på 1200-talet og er ei skildring av livet til skalden Gunnlaug Ormstunge. Bakgrunnen er eit islandsk hovdingsamfunn på 1000-talet. Ei samlande ordensmakt mangla. I staden var det særs viktig kven ein ætta frå. Om ein var utsett for ei ugjerning kunne ein rekna med hjelp frå ætta si til å få hemn. 

Hovudemne i soga er framfor alt ære, men også ulykkeleg kjærleik og inderleg hat. Soga er romantisk og ber preg av påverknad frå dei omsette riddarsogene.

Handling 
Gunnlaug dreg som ungdom frå Island og ut på reise til kongar og mektige ætter. Av viktige menn kan nemnast Olav Svenske i Sverige og kong Adalsråd i England. Ferdene må Gunnlaug gjere for å syne at han har blitt ein vaksen og mogen mann, slik at han kan få Helga den fagre til kone. Helga hadde Gunnlaug hatt kjærleik til heilt sidan barndomen. Hjå Olav Svenske møter Gunnlaug på skalden Ravn, han òg frå Island. Gunnlaug vanvyrder Ravn sitt hyllingsdikt (flokk) til svenskekongen. Ravn sver å hemna vanvyrdinga. Ravn dreg attende til Island og gjer krav på Helga. Ho var lova vekk til Gunnlaug om han kom attende etter tre år i utlandet. Gunnlaug vert forsinka av Adalsråd i England. Danane (danskane) kom med truslar om krig. Gunnlaug kjem heim den kvelden bryllaupet mellom Ravn og Helga står.

Soga sluttar med at Ravn og Gunnlaug dreg til Noreg for å gå holmgang. Kampforma var nett gjort ulovleg på Island. I holmgangen vert Ravn drepen. Gunnlaug vert skadd slik at han døyr tre dagar seinare. Helga vert gifta vekk til ein ny mann. Seinare døyr ho liggjande med hovudet i fanget til mannen sin. I fanget har ho kappa ho ei gong fekk frå Gunnlaug.

Form og stil 
Kvad vert nytta gjennom heile soga. Tru på skjebne og draumar er òg viktig. Kampen om Helga den fagre vert drøymd av Torstein Egilsson, far til Helga, og spådd av Bergfinn, som dei kalla Austmannen. Han spår dette allereie i byrjinga av soga. Slektsliner og referansar til samtida finst gjennom heile soga. Innføringa av kristendomen og regjerande kongar vert vist til.

Bakgrunnsstoff 
 Soga om Gunnlaug Ormstunge, omsett av Jakob Fjalestad. Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Soga om Gunnlaug Ormstunge, omsett av Ivar Eskeland. Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Gunnlaugs saga ormstungu (norrønt) på heimskringla.no
 Preben Meulengracht Sørensen: Fortælling og ære : studier i islændingesagaerne. Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Karin Elisabeth Ellefsen: Om Gunnlaug Ormstunges saga. Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Islendingesoger
Norrøn tid
Ættesoge

Ættesoge er ei nemning som vert nytta på ei helst skriftleg framstilling der ætt (slekt) er viktig. 

Islendingesogene er mange gonger kalla «ættesoger». Islendingesogene inneheld jamt over lange opplistingar av kven som er i slektskap med kvarandre. 

Dei norske bygdebøkene vert ofte kalla «gards- og ættesoge». Slike bygdebøker inneheld gjerne ei opplisting av ætter knytt til gardar. Bygdebøker vert ofte gjeve ut knytt til ein noverande eller tidlegare kommune eller eit prestegjeld.

Historieverk
Soger
Bastard

Sjå òg: Bandet Bastard

Ordet bastard kjem frå det norrøne bastarðr som tyder frilleson. 

Det er blitt brukt om folk som var fødd utanfor ekteskap, eller som ein ville terga ved å kalla mor deira lettliva. På engelsk er ordet gått over til å bli eit skjellsord som avhengig av situasjonen kan vera svært grovt eller spøkefullt.

Ein har òg brukt ordet bastard med nedsetjande tyding om menneske med foreldre frå forskjellige sosiale lag eller folkegrupper, eller om dyr av blandingsrase, særleg hundar.

Eit anna, mindre nedsetjande ord for kryssingar mellom ulike plante- og dyregrupper er hybrid.

Skjellsord
Avl
Lund kommune

Lund er ein kommune i Rogaland fylke. Han ligg i Dalane-regionen. 
Lund kommune vart oppretta i 1837. I 1965 vart gamle Heskestad kommune ein del av Lund kommune.  
Kommunevåpenet er tre eikenøtter som symboliserer dei tre tettstadane i kommunen. Moi, Hovsherad, Ualand/Heskestad er sentera i kommunen. 
Kommunevåpenet vart teikna i 1983 av Svein Arild Berntsen.

Folk frå Lund
 Hans Andreas Naverstad, mekanikar og oppfinnar

Bakgrunnsstoff  
 Lund kommune

Kommunar i Rogaland
Dalane
Njålssoga

Njålssoga, er ei islandsk ættesoge, eller ei islendingesoge. På islandsk heiter ho Njáls saga, Brennu-Njáls saga ('Brende Njáls soge') eller berre Njála. 

Soga skildrar ein feide mellom to familiar som går over femti år. Hendingane i soga skal ha gått føre seg mellom 930 og 1020, og dekker dermed tida då Island gjekk over til kristendommen i år 1000. Slaget ved Clontarf utanfor Dublin i 1014 blir skildra i soga.

Hovudpersonen i Njáls saga er Njál Torgeirsson. Islandske namn på Njál er Njáll Þorgeirsson, Brennu-Njáll og Njáll á Bergþórshvoli. Soga skildrar mellom anna den djupe vennskapen mellom Njál og Gunnar frå Lidarende, som dei held fast på trass i at konene deira ligg i blodig strid med kvarandre. Nokre tema i soga er ære, hemn og tilgjeving.

Bakgrunnsstoff 
 Njålssoga omsett av Aslak Liestøl og Jan Ragnar Hagland (1996)
 Njålssoga omsett av Aslak Liestøl (4. utg 1965)
 Njåla omsett av Olav Aasmundstad og Knut Liestøl (1928)
 Njaala, elder Soga um Njaal Torgeirson og sønerne hans omsett til landsmål av Olav Aasmundstad (1896), Nasjonalbiblioteket
 Brennu-Njáls saga på modernisert islandsk
 Sögusetrið Nettstad på islandsk og engelsk knytt til Njålssoga.
 «Njáls saga» av Bjarni Guðnason i Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder (1967)

Kjelder 
 :en:Njál's saga
 :sv:Njáls saga

Norrøn tid
Islendingesoger
Tora Mosterstong

Tora Mosterstong (norr. Þóra Morstrstǫng), òg kalla Thora Mostaff, var ei frille av Harald Hårfagre. Saman med Harald Hårfagre fekk ho sonen Håkon den gode (Hákon Aðalsteinsfóstri), som var konge i Noreg om lag 935–961. Han vert rekna som eit uekte barn, av di Tora ikkje var gift med Harald Hårfagre.

Snorri Sturluson skriv i soga om Harald Hårfagre at Tora kom frå Horda-Kåre (Hörða-Kára) si ætt frå Moster:

«Då kong Harald var innpå sytti år, fekk han ein son med ei møy som heitte Tora Mosterstong; ho var ætta frå Moster. Ho var av gode folk og var skyld med Horda-Kåre. Det var ei storvaksen jente og overlag vakker. Dei kalla henne tenestjenta til kongen. Den gongen var det mange som laut tene kongen, men var av go ætt; både karar og kvinner.» 

Ifølge Snorre skal Tora ha ønskt at kongen sjølv skulle ausa vatn over ungen deira og namngje han. Ho for difor med skip frå Moster og nordover mot Seim, der Harald heldt til. Men ho fødde før dei kom fram, på ei helle som blei kalla Håkonshella, og det blei Sigurd jarl som auste vatn over barnet, og kalla han opp etter far sin, Håkon Ladejarl.

Medan Håkon var liten budde han i lag med mor si på kongsgarden.

Kjelder 
 Soga om Harald Hårfagre (Snorre, 1979, Det Norske Samlaget)

Kvinner frå vikingtida
Håkonshella

Håkonshella er eit stadnamn i Laksevåg bydel i Bergen kommune. Håkonshella ligg ved Alvøen, ut mot sjøen. 

Det norrøne namnet var Hákonarhella. Kong Håkon den gode skal vera fødd der i år 920. 40 år seinare i år 960 skal han ha døydd same stad etter slaget på Fitjar. Andreleddet er ordet hella, som tyder «flatt berg». Ordet «hella» vert mange stader nytta om ein landingsstad for båtar.

Kjelder 
 Norsk stadnamnleksikon

Stadnamn av norrønt opphav i Noreg
Laksevåg
Historie i Bergen