alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
August Schumacher

August Ferdinandt Schumacher () var ein norsk handelsmann frå Tromsø. Han var stortingsmann 1874-79 frå Finnmark.

Schumacher var son til ein kjøpmann i Tromsø. Sjølv tok han til som fiskekjøpar, reiste då rundt i det nordlege Noreg med eige fartøy. Frå 1846 var han styrar og medeigar i fiskeværa Galten og Bøle på Sørøya i Finnmark, med bustad på Galten i Hasvik herad. I 1870 vart han eineigar av dei to fiskeværa.

Schumacher representerte Finnmark på Stortinget 1874-76 og 1877-79. Han var i begge valbolkane medlem i Næringskomite nr 1, men møtte ikkje på tinget i 1879-sesjonen. I 1875 vart han utpeikt til medlem av ein hamnekommisjonen som vurderte utbyggjinga av hamneanlegg i Finnmark.

Han døydde i fiskeværet Galten, 75 år gammal.

Kjelder 
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

 
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Finnmark
Norske handelsfolk
Folk frå Hasvik
Folk frå Tromsø
Wynton Rufer

Wynton Rufer () er ein tidlegare newzealandsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Newzealandske fotballspelarar
Norwich-spelarar
Kaiserslautern-spelarar
Werder Bremen-spelarar
Grasshoppers-spelarar
Zürich-spelarar
Aarau-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1982
Huglo skule

Huglo skule var ein barneskule på øya Huglo i Stord kommune. Han vart grunnlagd i 1911 og lagd ned i 2012-13.

Kjelder 

Barneskular i Vestland
Skular i Stord
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1911
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 2013
1911 i Noreg
2013 i Noreg
Michael Fitzgerald

Michael Fitzgerald () er ein newzealandsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Newzealandske fotballspelarar
Jens Aarestrup

Jens Peder Smidt Aarestrup () var ein norsk pianobyggjar og politikar, fødd og død i Sogndal.

Far til Aarestrup var kyrkjesongar i Sogndal. Sjølv reiste han utanlands og utdanna seg der. Han slo seg ned i Bergen som pianoforte-fabrikant, der han var medlem av bystyret frå 1867 til 1885. Perioden 1877-79 var han stortingsmann frå Bergen, på tinget var han med i Næringskomite nr 2.

Aarestrup var ugift.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1877-1879
Folk frå Bergen
Folk frå Sogndal
Kayne Vincent

Kayne Vincent () er ein newzealandsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Newzealandske fotballspelarar
Reksteren skule

Reksteren skule var ein barneskule på øya Reksteren i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke. Han vart lagd ned i 2011-12.

Kjelder 

Barneskular i Vestland
Tysnes kommune
Ivan Hašek

Ivan Hašek () er ein tidlegare tsjekkisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Tsjekkiske fotballspelarar
Sparta Praha-spelarar
Strasbourg-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Pavel Černý

Pavel Černý () er ein tidlegare tsjekkisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Tsjekkiske fotballspelarar
Ivo Ulich

Ivo Ulich () er ein tidlegare tsjekkisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Tsjekkiske fotballspelarar
Borussia Mönchengladbach-spelarar
Dynamo Dresden-spelarar
Pavel Horváth

Pavel Horváth () er ein tidlegare tsjekkisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Tsjekkiske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Sporting-spelarar
Galatasaray-spelarar
Dudu Cearense

Dudu Cearense () er ein brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Paulo Silas

Paulo Silas () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Kjell Henriksen Observatory

Kjell Henriksen Observatory (KHO) er eit observatorium på Svalbard med meir enn tjuefem optiske og fleire andre instrument for utforsking av dei midtre og høgaste partia av atmosfæren kring jorda. Observatoriet har fått namn etter Kjell Gunnar Henriksen (1938-1996), som var professor i fysikk ved Universitetet i Tromsø, og forska mykje på nordlys.

Observatoriet ligg på Breinosa, oppe i fjellet der gruve sju ligg. Etter at finansieringa av observatoriet var på plass i mai 2005, og planprosessen deretter var gjennomført, tok byggjearbeidet til i januar 2007, og observatoriet kunne opnast offisielt i september/oktober same året.

Observatoriet er etterfølgjaren til Nordlysstasjonen i Adventdalen, som var bygd i 1978, og som sist vart nytta i sesongen 2006-2007.

Bakgrunnsstoff
Kjell Henriksen Observatory

Astronomiske observatorium i Noreg
Byggverk på Svalbard
Skipingar i 2007
Promethei Planum

Promethei Planum er ei slette i sørpolområdet til Mars med mogelege spor etter vulkanisme. Ho vert dekt av eit lag av is med ei tjukn på meir enn 3 500 meter kvart vinterhalvår.

Kløfta Chasma Australe skjer inn i sørpoliskappa frå Promethei Planum. I nord vert Promethei Planum avgrensa av Promethei Rupes.

Kjelder 
 Icy Promethei Planum - ESA

Sletter på Mars
Noachis Terra

Noachis Terra (latin for 'landet til Noah') er eit større terreng på Mars. Det er ein av dei eldste kjende regionane på Mars, estimert til å vera minst 3,9 milliardar år gamalt. Den tidlegaste kjende geologiske perioden på Mars, Noachium, er namnsett etter det.

Grunna alderen er Noachis Terra pepra med nedslagskrater; mange av dei eroderte.

Kjelder 
 Space in Images - 2016 - 07 - Mars Express spies a nameless and ancient impact crater - ESA

Terra på Mars
Inga Abitova

Inga Eduardovna Abitova () er ein russisk tidlegare langdistanseløpar frå Novokujbysjevsk. Ho vart europameister på 10 000 meter i 2006, og vart grunna dopingbruk frådømd eit EM-sølv 2010 på same distansen.

Aktiv
Abitova tok gullmedaljen på 10 000-meteren under EM 2006 i Göteborg med personleg rekord på 30.31,4. På sisterunden knekte ho norske Susanne Wigene, som tok sølvet, og si eiga landskvinne, Lidija Grigorjeva, med ein langspurt. Same året vart ho nummer to i Mumbai maraton. I 2007 enda Abitova på tolvteplass i milløpet under VM i Osaka, og i 2008 vart ho nummer seks på same distansen under sommarleikane i Beijing.

År 2009 kom Abitova på sjetteplass i London Marathon med 2.25.55, og ho toppa den fyrste utgåva av Yokohama maraton på tida 2.27.18. I 2010 sprang ho i mål til andreplass på 10000 meter ved europameisterskapen i Barcelona.

Doping
I november 2012 vart Abitova utestengd frå idretten i to år av Russlands Friidrettsforbund, grunna store endringar i hemoglobin-verdiane i hennar såkalla blodplass. Alle hennar resultat etter 10. oktober 2009 vart strokne, inkludert Yokohama maraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje på 10 000 m – 30.31,4, framom Susanne Wigene (30,32,3)
VM 2007 i Osaka: Nr 12 på 10 000 m – 32.40,3
OL 2008 i Beijing:  Nr 6 på 10 000 m – 30.37,3
EM 2010 i Barcelona: Annullert sølvmedalje på 10 000 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inga Abitova» frå ,  den 18. juli 2016.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske langdistanseløparar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Jens Ludvig Paul Flor

Jens Ludvig Paul Flor () var ein norsk handelsmann, bankmann, tollar og poltikar frå Kristiansund. Han var stortingsmann frå fødebyen i tida 1865-79.

Flor var son til ein kaptein. 18 år gammal tok han til som handelsbetjent i heimbyen, og dreiv eigen handel frå 1857. I 1863 fekk han jobben som kasserar i den lokale sparebanken, ei stilling han hadde til han i 1877 lukkast å verte tollinspektør i Trondheim.

Flor representerte Kristiansund på Stortinget i fem etterfylgjande stortingsbolkar. På tinget var han 1865-66 medlem i Tollkomiteen, 1868-69 sekretær i Næringskomite nr 1, medlem i Konstitusjonskomiteen 1871 og frå 1872 til 1879 formann i Tollkomiteen. Han var elles sekretær i Odelstinget 1871-73 og i Stortinget 1874-76. 

Flor var med i den kongelege tollkommisjonen av 1874, og av den parlamentariske skattekommisjonen av 1877. I 1873 var Flor med i deputasjonen Stortinget sendet til kryninga av Oscar II i Trondheim.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Kristiansund
Ordførarar i Kristiansund
Ordførarar i Trondheim
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Norske handelsfolk
Norske bankfolk
Norske embets- og tenestefolk
Folk frå Kristiansund
Hjalmar Gjertz

Hjalmar Balduin Gjertz () var ein norsk embetsmann og politikar frå Kristiania. Han var stortingsmann frå Kongsberg i 1874-76.

Gjertz var son til ein by-/rådstuskrivar. Etter han vart student i 1840, studerte han jus og var cand.jur. i 1845. Dei neste sju åra var han fullmektig hos ein sorenskrivar. Frå 1852 arbeidde han i Justisdepartementet; kopist frå 1852, fullmektig frå 1857, byråsjef frå 1859. I 1865 vart han utnemnd til sorenskrivar i Numedal og Sandsvær, eit embete han hadde til 1893.

Gjertz representerte valkrinsen Kongsberg på Stortinget perioden 1874-76. Han var sekretær 1874 i Næringskomite nr 1, og 1875-76 i Næringskomite nr 2. I 1875 fekk han plass i den kongelege kommisjonen om bergverkslova.

Gjertz var ugift, og flytta tibake til hovudstaden etter han slutta som sorenskrivar.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar for Kongsberg
Norske sorenskrivarar
Folk frå Oslo
Darja Pisjtsjalnikova

Darja Vitaljevna Pisjtsjalnikova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Astrakhan som internasjonalt tevla i diskoskasting.

Aktiv
Pisjtsjalnikova etablerte seg i verdstoppen i diskoskasting då ho i 2006 tok gullmedaljen under europameisterskapen i Göteborg med eit kast på 65,55 meter. Året etter forbetra ho bestekastet sitt til 65,78 m då ho tok sølvet i verdsmeisterskapen i Osaka, ein medalje som Den internasjonale voldgiftsretten for sport i Lausanne annullerte i 2009, etter som hadde testa positivt allereie i mai 2007.

Pisjtsjalnikova vart utteken til Sommar-OL 2008, men kort føre avreisa til Beijing vart ho og fleire andre kvinnelege russiske utøvarar utestengde, då dei skulle ha manipulert dopingprøver.

I 2011 byrja Pisjtsjalnikova å tevle att, og enda på ellevteplass i VM i Daegu. Året etter, olympiaåret, vart ho russisk meister med eit kast som målte heile 70,69 meter, det lengste diskokastet av ei kvinne sidan 1992.

Meir doping
Pisjtsjalnikova tok sølvmedaljen i diskoskast under Sommar-OL 2012. Men ein retest av ei prøve teken i mai 2012 viste prov på bruk av det anabole steroidet oksandrolon. I april 2013 utestengde Russlands Friidrettsforbund henne frå tevlingar i 10 år, og resultata etter 20. mai 2012 vart annullerte. I fylgje New York Times var Pisjtsjalnikova ei av dei som i desember 2012 varsla World Anti-Doping Agency (WADA) om det statsdrivne programmet russiske friidrettsutøvarar måtte delta i. Den stenge straffa frå det russiske friidrettsforbundet skal såleis ha vore ei hemnakt.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 65,55 m, framom Franka Dietzsch (64,35 m)
VM 2007 i Osaka: Annullert sølvmedalje (65,78 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 11 – 58,10 m
OL 2012 i London: Annullert sølvmedalje (67,56 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Darja Witaljewna Pischtschalnikowa» frå ,  den 19. juli 2016.  
 
Denne artikkelen bygger på «Darya Pishchalnikova» frå ,  den 19. juli 2016.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Kjell Gunnar Henriksen

Kjell Gunnar Henriksen () var ein norsk fysikar fødd i Nordreisa kommune. 

Henriksen var professor i fysikk ved Universitetet i Tromsø, Han var særs interessert i forsking på nordlys, og sterkt engasjert i at Noreg skulle ha eit  observatorium på Svalbard til bruk i dette arbeidet, som er av internasjonal karakter. Difor har han fått eit observatorium på Svalbard oppkalla etter seg, Kjell Henriksen Observatory, som vart opna i 2007.

Norske fysikkprofessorar
Folk frå Nordreisa
Mal Whitfield

Malvin Greston Whitfield (), kjend som Mal Whitfield, var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar fødd i Bay City i Texas. Han vann tre OL-gull og i alt fem medaljar i sommarleikane 1948 og 1952. Whitfield vann sine to individuelle gullmedaljar på 800 meter, dei hine medaljane på 400 m og 4 x 400 m stafett.

Aktiv
Whitfield vart olympisk meister 1948 på 800 meter den 2. august i London. På Wembley stadion sprang han i mål på tida 1.49,2, ny olympisk rekord, 0,3 sekundar føre jamaicanaren Arthur Wint. Tre dagar seinare vann Wint 400-meterfinalen på 46,2 sekundar, like framom landsmannen George Rhoden, med Whitfield på bronseplassen på tida 46,9. Til sist i London sprang Whitfield USA inn til ein suveren siger på 4 x 400 stafett, etter at Arthur Harnden, Cliff Bourland og Roy Cochran hadde lagt grunnlaget for triumf.

Frå dei panamerikanske leikane 1951 i Buenos Aires kom Whitfield heim med tre gull. Han vann både 400 m og 800 m og deltok på USA sitt vinnarlag på 4 x 400 m stafett.

Under Sommar-OL 1952 i Helsinki forsvarte Whitfield OL-tittelen på 800 meter på nøyaktig same tid som sist, og atter med Arthur Wint på andreplassen. Som i 1948 sprang han den siste etappen på 4 x 400 m stafett, der han og USA måtte seg slått av Jamaica, som sette verdsrekord med 3.03,9, USA fekk notert 3.04,0.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
OL 1948 i London: Gullmedaljar på 800 m og 4 x 400 m stafett, bronsemedalje på 400 m
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje på 800 m og sølvmedalje på 4 x 400 m stafett

Whitfield, aktiv flygar under Korea-krigen, døydde på ein heim for krigsveteranar i Washington D.C., 91 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mal Whitfield» frå ,  den 19. juli 2016.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Sprintarar frå USA
Mellomdistanseløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Hernán Gaviria

Hernán Gaviria () var ein colombiansk fotballspelar som spelte midtbane.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Døde av lynnedslag
Arley Dinas

Arley Dinas () er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Danilson Córdoba

Danilson Córdoba () er ein colombiansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Ever Palacios

Ever Palacios () er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Hámilton Ricard

Hamilton Ricard () er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Middlesbrough-spelarar
Julián Estiven Vélez

Julián Estiven Vélez () er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Colombianske fotballspelarar
Emerson Sheik

Emerson Sheik () er ein qatarsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Qatarske fotballspelarar
Francisco Arce

Francisco Arce () er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
RSSSF

Paraguayanske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-VM 2002
Richart Báez

Richart Báez () er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Paraguayanske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Guido Alvarenga

Guido Alvarenga () er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Paraguayanske fotballspelarar
Staying Power

«Staying Power» er opningssporet på Queen-albumet Hot Space frå 1982. Han vart skriven av songaren Freddie Mercury og er kjend som den einaste songen til Queen med ei blåserekkje, som var arrangert av Arif Mardin. Songen er driven av eit funky bassriff (spelt av Mercury) som går gjennom heile songen. John Deacon spelar ikkje bass på songen, men rytmegitar på ein Fender Telecaster i staden for. Roger Taylor programmerte ein Linn LM-1 trommemaskin for songen. Brian May spelar på gitaren sin Red Special. I ei melding for Stylus skildra kritikaren Anthony Miccio stilen til songen som «ein electro-disco-song med frenetiske horn.»

Songen vart gjeven ut på singel i Japan, USA og Polen, der han nådde 21. plassen.

Konsert
Songen vart spelt på Hot Space-turneen og til ein viss grad på The Works-turneen. Konsertversjonen av «Staying Power» er ein noko annleis versjon enn albumversjonen. Morgan Fisher spelte klaverinstrument og erstatta Oberheim-instrumentet med ein Roland Jupiter 8. Taylor erstatta trommemaskinen med akustiske og elektriske trommer. Det er òg den einaste songen der Deacon spelar rytmegitar live, sidan bassen vart spelt på klaver. Songen vart omgjort til ein funkrocksong i staden for ein disco-aktig rockelåt. Eit konsertopptak av songen finst på DVDen Greatest Video Hits 2, albumet og DVDen Queen On Fire: Live At The Bowl og på luksusutgåva av Hot Space frå 2011.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, synthesiser, trommemaskin, synthbass
Brian May - sologitar
Roger Taylor - elektroniske trommer
John Deacon - rytmegitar

Andre medverkande
Arif Mardin: «Hot and spacey» blåsearrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Staying Power» frå ,  den 19. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Singlar frå 1982
Songar skrivne av Freddie Mercury
Songar produserte av Reinhold Mack
EMI Records-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Back Chat

«Back Chat» er ein song skriven av Queen-bassisten John Deacon og den mest funk-aktige songen på albumet Hot Space frå 1982. Deacon gjekk kompromisslaust til verks og skreiv berre songar utan rockeelement for Hot Space. Dette skapte noko misnøye hos dei andre bandmedlemmane, særleg Brian May, som kjempa for å halde noko rock på plata. Etter ein krangel valde bandet å inkluderte ein gitarsolo på «Back Chat». Singelen nådde 40. plassen på UK Singles Chart. Songen vart framført på Hot Space-turneen i eit kjappare tempo og meir rockeaktig enn innspelinga. I ei melding for Rolling Stone skildra kritkaren John Milward musikken i songen som: «ein heit rock-funk-song med gitarspor like glatt som eit isdekt dansegolv.»

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal
Brian May - gitar solo
Roger Taylor - elektroniske trommer
John Deacon - bassgitar, solo- og rytmegitar, synthesiser

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Back Chat» frå ,  den 19. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisielle YouTube-videoar: original musikkvideo, Live at The Bowl
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Singlar frå 1982
Songar skrivne av John Deacon
Songar produserte av Reinhold Mack
EMI Records-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Funkrocksongar
Songar frå 1982
Body Language av Queen

«Body Language» (trykt som «Body Language ↑⬱") er ein dance/funk-song av det britiske rockebandet Queen frå 1982. Han vart skriven av frontmannen Freddie Mercury og vart ein hit i Nord-Amerika, der han vart mykje spelt på radio. Singelen selde heller dårleg i heimlandet Storbritannia. Songen var den andre singelen frå albumet Hot Space. I ei melding for Rolling Stone skildra John Milward songen som «eit stykke funk som ikkje er gøy».

Historie
Etter den massive suksessen med «Another One Bites the Dust» vart Queen inspirert til å ta eit steg til side for rockerøtene sine tidleg i 1980-åra og eksperimenterte med disco, funk og soul. «Body Language» og albumet Hot Space var resultat av denne endringa. «Body Language» er kjend for å nesten ikkje bruke gitarar. Det vert nytta atmosfæriske gitarakkordar på songen, og eit kort riff på to notar under avslutninga. Songen er minimal, med enkel produksjon og vekt på «megetsigande» tekst, ein synthbass og Freddie Mercury sine stønn. Songen vart spelt nokre få gonger under Hot Space-turneen i Europa. Han fekk ofte lunken mottaking, men på konsertane vart han spelt i eit anna arrangement enn studioversjonen. Songen vart spelt mykje oftare på den amerikanske delen av turneen, der songen var ein større salssuksess.

Lister

Reaksjon
Dei drastiske endringane gjorde at singelen ikkje nådde høgare enn 25. plassen i Storbritannia. I USA nådde singelen 11. plassen på Billboard Hot 100 og 30. plassen på soullista. 

Den tilhøyrande musikkvideoen førte til mange kontroversar med erotiske undertonar og mykje hud og sveitte. Dette vart rekna ikkje rekna som høvande for fjernsyn i 1982. Musikkvideoen vart annonsert som «den første musikkvideoen som vart bannlyst frå MTV», og står oppført i Guinnes rekordbok som dette.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, synthesizer, trommemaskin, synthbass
Brian May - elektrisk gitar
Roger Taylor - elektroniske trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Body Language (Queen song)» frå ,  den 19. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Singlar frå 1982
Songar skrivne av Freddie Mercury
Songar om seksualitet
Songar produserte av Reinhold Mack
Elektra Records-singlar
EMI Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Funk-songar
Calling All Girls

«Calling All Girls» er ein song av det britiske rockebandet Queen, gjeve ut på albumet Hot Space i 1982. Han var skriven av Roger Taylor og var den fjerde singelen frå albumet. Singelen kom ut sommaren 1982 i USA, Canada og Polen, og nådde høvesvis 60., 5. og 6. plassen på salslistene der. 

«Calling All Girls» var den første songen til Roger Taylor som vart gjeven ut på singel, men berre i somme land og ikkje i Storbritannia. Taylor skreiv songen på gitar, og spelte feedback-støy i mellomspelet. 

Songen vart aldri framført i Europa, men eit konsertoptak frå 1982 i Japan finst på DVDen Queen on Fire - Live at the Bowl.

Musikkvideo
Videoen er ein parodi av George Lucas-filmen THX 1138, og vart sjeldan sett før Greatest Video Hits 2 kom ut. Både Taylor og Brian May har uttrykt sterk misnøye mot videoen, og Taylor hevda at meldinga i songen ikkje hadde noko med robotane i videoen å gjere.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal
Brian May - elektrisk gitar
Roger Taylor - trommer, perkusjon, gitar, klaverinstrument, korvokal
John Deacon - bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Calling All Girls» frå ,  den 19. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Singlar frå 1982
Songar skrivne av Roger Meddows-Taylor
Songar produserte av Reinhold Mack
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
New Wave-songar