alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Großvenediger

Großvenediger er eit fjell i Austerrike, og vert generelt rekna som det tredje høgaste fjellet (om ein ikkje reknar med dei individuelle toppane til dei to høgste fjella). Fjellet ligg i Hohe Tauern på grensa mellom Salzburg og Tirol og er dekt av isbrear.

Namnet «Großvenediger» (som tyder stor venetianar) vart først skrive ned i 1797. Opphavet er uklart, men kjem truleg frå italienske kjøpmenn som kom frå Venezia i sør og over fjellet. Ein annan teori er at det kan vere mogeleg å sjå toppen av fjellet så langt borte som Venezia, om lag 200 km borte. 

I 1828 sett ein ekspedisjon på 17 mann, inkludert erkehertug Johann, ut for å nå toppen, men dei klarte det ikkje. Først førti år seinare, etter at ein for første gong nådde toppen av Großglockner, gjorde eit lag leia av Josef Schwab det første forsøket på å nå toppen av Großvenediger. Dei starta ved Neukirchen am Großvenediger og klatra opp Obersulzbachtal og over Stierlahnerwand. Andre personar på ekspedisjonen var Ignaz von Kürsinger, Paul Rohregger, Dr. Ruthner og Dr. Spitaler. Berre 26 av 40 medlemmar av ekspedisjonen nådde toppen, dei andre gav seg på grunn av utmatting.

Bakgrunnsstoff 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Habicht

Habicht er eit fjell i Stubaieralpane i Austerrike. Lenge trudde dei lokale innbyggjarane at fjellet var det høgaste i Tyrol, på grunn av primærfaktoren over dei omliggande fjella. Trass i kva dei trudde, er den høgaste toppane i Stubaialpane Zuckerhütl som er 230 meter høgare enn Habicht.

Bakgrunnsstoff 
 Habicht på SummitPost.org

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Tirol
Isach Coldevin

Isach Jørgen Coldevin () var den siste forvaltaren og eigaren av Dønnesgodset. Foreldra hans var Marie Danholm Wulff og godseigar og ordførar Hans Johan Emahus Tønder Coldevin.

Isach Coldevin hadde utdanning frå Danmark og frå Landbrukshøgskolen på Ås. Han dreiv Dønnesgarden frå 1904. Ut frå ein sosial og økonomisk motivasjon investerte han for å modernisere garden på alle område:

Skogplanting 
I dei lune skråningane langs Dønnesfjellet fekk han planta om lag 500 dekar med ulike slags bartre. For å skaffe plantar, starta han ein planteskole. I alt prøvde han minst 17 forskjellige bartreslag, blant dei gran, sembrafuru, lerk og forskjellige sortar edelgran.

I 1905 var han med å stifte Helgeland Skogselskap.

Sjå òg .

Husdyrbruk og meieri 
På slutten av 1800-talet var fiskerinæringa i prega av modernisering og framgang, medan jordbruket vart sett på som ei næring som gav små inntekter. Coldevin meinte at modernisering og spesialisering i jordbruket kunne gje denne næringa tilsvarande framgang.
 
Coldevin hadde opptil fem agronomar i arbeid som skulle hjelpe til med moderniseringa av husdyrbruket. Agronomane reiste rundt i distriktet og gav folk råd om fjøsstell og fôring. Han auka talet på storfe; for å få nok fôr, tok han i bruk kraftfôr og innkjøpt gjødsel. Grisane til Coldevin vart fora slik at dei fekk meir kjøt og mindre flesk. Han la om kosthaldet på garden, og serverte meir grønsaker. Men ikkje all denne moderniseringa vart godt motteken.

For å sleppa å fôre så mange hestar, kjøpte han inn ein traktor. 17. mai 1908 kom Noregs første traktor med forbrenningsmotor, ein Ivel, til Dønnes. Isach Coldevin var sjølv i England for å lære stell og køyring av traktoren.

Meieriet vart utvida, og mjølka vart henta med hest og vogn eller med ein motorkuttar som vart innkjøpt til formålet. Meieriet tok imot opptil 8000 liter mjølk for dagen.

Alle desse investeringane kravde store kapitalutlegg, men Coldevin hadde tru på at styresmaktene ville gje han økonomisk støtte når dei fekk sjå kva han fekk til. Men i staden vart drifta ramma av uhell og i 1911 enda drifta i konkurs. Dønnesgodset vart oppløyst og leiglendingane fekk kjøpe gardane dei dreiv. Hovudgarden på Dønnes vart selt til 20 husmenn, og Isach Coldevin sjølv utvandra til Sambandsstatane.

Isach Coldevin kom aldri attende til Noreg. I 1954 fekk han Nordland Landbruksselskaps gullmedalje, og Helgeland Skogselskap gjorde han til æresmedlem. Han døydde i Chicago i 1968.

Kjelder 

 tuxen.info om Dønnesgarden, besøkt 5. februar 2007
 Axel Coldevin 1989: Jordegods og storgårder i Nord-Norge
 Axel Coldevin 1980: Dønna bygdehistorie

Landbrukshistorie
Coldevin, Isach
Helgeland
Folk frå Dønna
Hahnenkamm

Hahnenkamm er eit fjell over Kitzbühel i Kitzbühelalpane i Austerrike, med ei høgd på 1 712 m. 

Skisenteret i Kitzbühel held til i dette fjellet, og kvart år går det eit renn her kalla Hahnenkammrennen. Den mest vidgjetne løypa i fjellsida av Hahnenkamm er Streif, som vert rekna som den mest krevjande løypa i verdscupen i alpine greiner.

Hahnenkamm-rennet 
Hahnenkammrennen har vorte halde årleg sidan 1931, og har vore ein del av Verdscupen i alpint for menn sidan 1967. 

Tradisjonelt vart vinnaren av Hahnenkamm-rennet avgjort etter ein kombinasjon av utfor og slalåm, men i dag er det personen som vinn konkurransen i utfor som kan kalle seg Hahnenkammsieger. To nordmenn har vunne utforrenn her, Atle Skårdal i 1990 og Lasse Kjus i 1999 og 2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hahnenkamm (Kitzbühel)» frå ,  den 21. mai 2016.  
 

Fjell i Austerrike
Tirol
Hochkönig

Hochkönig er det høgaste fjellet i Berchtesgadenalpane og heile den omliggande fjellgruppa. Det ligg vest for byen Bischofshofen i den austerrikske delstaten Salzburg og 42 km sør for byen Salzburg. Hochkönig ligg utanom dei andre fjella i Berchtesgadenalpane, og er skilt frå Steinernes Meer av fjellovergangen Torscharte på 2 246 m. Sjølve toppen ligg på den sørlege kanten av eit stort kalksteinsplatå, som stort sett er dekt av isbreen Übergossene Alm. 

I 1898 bygde Österreichischer Touristenklub ei fjellhytte ved toppen. Bygningen som står der i dag er frå 1985 og kan huse nesten hundre fjellklatrarar.

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Selskapsdans

Selskapsdans, engelsk «ballroom dance», er eit samleomgrep på fleire pardansar som har opphav i den vestlege verda og som no er til glede både i selskapslivet og i konkurransesamanheng over heile verda. I vidaste forstand kan ein kalle alle dansar som nyttast i formelle sosiale samanhengar for selskapsdans, men i dag tenkjer ein først og fremst på dei ti dansane som nyttast i konkurransesamanheng internasjonalt - fem standarddansar og fem latindansar.

Internasjonale standarddansar
Engelsk vals
Tango
Wienervals
Slowfox
Quickstep

Internasjonale latindansar
Cha-cha-cha
Samba
Rumba
Paso doble
Jive

Dans

sv:Pardans
Hoher Dachstein

Hoher Dachstein er eit karstfjell i Austerrike, og det nest høgaste fjellet i Dei nordlege kalksteinsalpane. Det ligg på grensa mellom delstatane Oberösterreich og Steiermark sentralt i Austerrike, og er det høgaste punktet til desse delstatane. Delar av massivet ligg og i delstaten Salzburg, og fjellet vert derfor stundom kalla Drei-Länder-Berg («trestatsfjellet»). Dachsteinmassivet dekkjer eit område på rundt 20×30 km med fleire fjelltoppar over 2 500 m, og dei høgaste ligg mot sør og sørvest. Sett frå nord er Dachsteinmassivet dominert av isbrear med steinete toppar som stig opp bak dei. Mot sør går fjellet derimot nesten vertikalt ned mot dalen nedanfor. 

Geologien til Dachsteinmassivet er dominert av såkalla Dachstein-kalk, som kjem frå trias-perioden. Som i andre karstområde, så finn ein fleire holesystem, inkludert nokre av dei største holene i Austerrike, slik som Mammuthhöhle og Hirlatzhöhle. Dachstein er kjend for fossilane ein har funne her, som vert kalla Kuhtritte («kufotspor»).

Det er ikkje vanleg med isbrear i Dei nordlege kalksteinsalpane, og dei ein finn i Dachstein, Hallstätter Gletscher, Großer Gosaugletscher og Schladminger Gletscher er dei største, i tillegg til dei nordlegaste og austlegaste i heile Alpane. Ein finn òg fleire mindre isfelt her, som Kleine Gosaugletscher og Schneelochgletscher. Isbreane trekkjer seg sakte, men sikkert tilbake, og kan vere heilt borte innan 80 år. Hallstatt-isbreen trekte seg tilbake 20 meter berre i 2003. 

Toppen av fjellet vart først nådd i 1832 av Peter Gappmayr, via Gosaubreen. Tidlegare hadde Erzherzog Karl mislykka etter å ha prøvd og nå opp via Hallstätterbreen. To år etter at Gappmayr nådde toppen vart det reist eit trekors her. Den første personen som nådde toppen om vinteren var Friedrich Simony 14. januar 1847. Den bratte sørsida av fjellet vart først klatra opp 22. september 1909 av brørne Irg og Franz Steiner. 

Som det høgaste punktet i to forskjellige delstatar, er toppen eit populært turistmål både om sommaren og vinteren. I fint vêr kan så mykje som 100 klatrarar prøve å klatre opp samtidig, noko som stundom fører til opphoping i enkelte parti av klatreruta. 

Området er òg ein del av Verdsarv-lista. 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Verdsarv i Austerrike
Kitzsteinhorn

Kitzsteinhorn er eit fjell i Alpane. Fjellet ligg i Kaprun kommune i delstaten Salzburg i Austerrike. Kitzsteinhorn er ein del av fjellkjeda Hohe Tauern i austlege område av Alpane og når ei høgd på 3 203 meter. Toppen vart nådd for første gong i 1828 av Johann Entacher.

Ein kan nå toppen ved å ta Kaprun Gletscherbahnen frå dalstasjonen ved 911 m. Lenge var dette den høgaste kabelvognbanen i verda med ei høgd 113,6 m over bakken på det høgaste. Kabelvogna opna i 1965, og opna opp isbreane Schmiedingerkees og Maurerkees, som då vart dei første skibakkane isbrear i Austerrike. I 1974 vart det opna ein fjellheis gjennom ein 3 295 m lang tunnel i fjellet, som gjekk parallelt med kabelvogna for å få større kapasitet. 

Denne fjellheisen tok fyr 11. november 2000 og 155 menneske omkom. Fjellheisen vart ikkje tatt i bruk igjen, og for å erstatte denne vart det bygd ein funitel året etter, som kan ta 24 personar. I 2002 opna det i tillegg ein gondolbane.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Kitzsteinhorn

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Loser

Loser er eit fjell i Ausseerland i Austerrike, som strekkjer seg opp til 1 838 meter over havet. 

Fjellet er eit markant landemerke i Ausseerland. Dei lokale innbyggjarane kallar det òg for Ausseer Ohrwaschl (Aussee-øyret) på grunn av forma. Ein kan nå toppen med å køyre bil via ein bomveg på ni kilometer. På 1 600 m ligg Loser Restaurant, og frå her kan ein gå forskjellige turar. Innsjøen Augstsee ligg like ved restauranten og er eit mål for mange turgåarar. Frå her kan ein nå toppen ved å gå forbi Loser-Fenster (Loser-vindauget), ein naturleg port i fjellet. Eit av dei viktigaste skisentera i Ausseerland ligg på Loser, og strekkjer seg om lag 1 000 m oppover.

Loser solkraftverk
Det største solkraftverket i Alpane ligg på sørsida av Loser i 1 600 meter høgd. Den reine lufta, mangelen på tåke, og refleksjonen frå snøen om vinteren skapar gode forhold for å omforme sollys til elektrisitet. Loserkraftverket vart bygd på slutten av 1980-talet og består av 598 solmodular  som dekkjer eit område på 263 kvadratmeter. Tre generatorar produserer om lag 30 kilowatt under optimale forhold, som går ut på straumnettet via ein kraftvekselrettar.

Fjell i Austerrike 
Fjell i Alpane
Parseierspitze

Parseierspitze er det høgaste fjellet i Dei nordlege kalksteinsalpane, og det einaste som går over 3 000 med ei høgd på 3 036 m. Det ligg i Tyrol i Lechtaleralpane og vert på grunn av høgda kalla «Dronninga av Lechtaleralpane». Toppen av fjellet vart først nådd i 1869.

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Grey’s Anatomy

Grey’s Anatomy er ein amerikansk dramaserie som byrja å gå på fjernsynskanalen ABC i USA 27. mars 2005. I Noreg er det TV 2 som sender serien. Han omhandlar for det meste dei fire turnuslegane Meredith, Christina, Izzy og George sitt liv både på jobb og privat. Kate Walsh som spelar Dr. Addison Shepherd sa dette om serien: «Dette er ein avansert såpeopera med sex og drama.» Serien har gjort stor suksess i USA og har vorte godt motteken også i Noreg.

Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
USA-amerikanske fjernsynsseriar
TV-program på ABC
Søppelkongen

Søppelkongen var namnet på ein norsk røyndomsserie som vart send på TV 2 om hausten i 2005. Programmet gjekk ut på at 14 menneske vart plassert på ein søppelplass på Austlandet, etter 13 program stod det att ein vinnar av serien. Vinnaren kunne då smykke seg med tittelen Søppelkonge, i tillegg til andre premiar. I serien vart deltakarane delte inn i to lag. Desse laga konkurrerte mot kvarandre i ein konkurranse der det var om å gjere å få mest ut av ting som andre hadde kasta.

Gaute Grøtta Grav leia programmet i 2005.

TV 2
Røyndomsseriar
Norske fjernsynsseriar frå 2000-åra
Patscherkofel

Patscherkofel er eit fjell like sør for Innsbruck i Tyrol i vestlege delar av Austerrike. Toppen ligg 2 246 meter over havet.

Bakgrunnsstoff
Turistinformasjon 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Pfänder

Pfänder er eit fjell i Voralberg i Austerrike, like ovanfor Bodensjøen. Frå fjellet har ein eit flott utsyn over heile sjøen og heile 240 andre fjelltoppar i Tyskland, Austerrike og Sveits, og fjellet er det mest vidkjente utsiktspunktet i området. 

I god sikt kan ein sjå frå Allgäu- og Lechdalen i Alpane i aust, Bregenzwald, dei bratte Silvrettafjella i Arlberg-regionen og Rätikon til dei sveitsiske fjella og foten av Schwarzwald i vest. Under ligg innsjøen Bodensjøen med Rhindalen rundt.

Bakgrunnsstoff
Offisiell side 
Side for kabelvogna som går opp fjellet 

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Piz Buin

Piz Buin er det høgaste fjellet i Vorarlberg i Austerrike og ein av dei høgaste toppane i fjellkjeda Silvretta, der det høgaste er Piz Linard (3 410 m). 

Det opphavlege namnet på språket retoromansk i den sveitiske kantonen Graubünden er Piz Buin Grand. Ein svært lik fjell topp i nærleiken er kalla Piz Buin Pitschen, og har same forma, men er litt lågare (3 255 m).

Ein kan nå Piz Buin frå Wiesbadener-hytta i Austerrike, krysse Vermuntbreen, klatre opp Wiesbadener-ryggen og så gå over Ochsentalerbreen til Buin-brotet. Frå brotet kan ein gå i sikksakk oppover til toppen der ein berre må overkomme ein 20 meter bratt skråning før ein kjem heilt til topps. Her finn ein eit gamalt trekors. Grensa mellom Sveits og Austerrike kryssar toppen frå aust mot vest. 

Namnet Piz Buin er også brukt som varemerke av eit solkremfirma, som har hovudkvarter i Vorarlberg, og som er kjend over heile verda.

Bakgrunnsstoff 
 Piz Buin solkrem
 Piz Buin på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Fjell i Sveits
Internasjonale fjell i Europa
Fjell i Graubünden
Rax

Rax er eit fjell på grensa mellom Nedre Austerrike og Steiermark i Dei nordlege kalksteinsalpane

Den høgaste toppen er Heukuppe på 2 007 m. Rax og fjellet Schneeberg, som ligg i nærleiken, vert kalla Wiener Hausberge. Frå Hirschwang ved foten av den nordaustlege sida av fjellet går det ei kabelvogn opp til om lag 1 500 meter høgd. Rax og Schneeberg er skild av dalen Höllental.

Kabelvogna Raxseilbahn i Hirschwang var den første kabelvogna i området som i dag er Austerrike (bygginga starta i 1925), og det høge platået er mykje besøkt.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Fjellet Schneeberg

Schneeberg er det høgaste fjellet i Nedre Austerrike med ei høgd på 2 076 m og det austlegaste fjellet i Alpane på over 2 000 meter. Det er eit karakteristisk kalksteinsmassiv der tre av sidene er bratte. 

Schneeberg er ein del av Dei nordlege kalksteinsalpane i grenseområdet mellom Nedre Austerrike og Steiermark i austlege område av Austerrike. Schneeberg og fjellet Rax (2 007), som ligg 13 km mot sørvest vert rekna som dei lokale fjella (Hausberge) rundt Wien. Dette rike karstplatået har gjeve drikkevatn til Wien, via eit 120 km langt vassrøyr, sidan 1873, og det er hevda at dette er det beste drikkevatnet i verda. 

På klåre dagar kan ein sjå Schneeberg frå delar av Wien, som ligg 65 km unna (i luftlinje), i lag med snødekte sletter som strekkjer seg ned frå dei nordlege fjellsidene sjølv på sommarstid. 

Ein tannbane, Schneebergbahn som no er over 100 år gamal, går opp til om lag 1 800 meter, og reduserer gåturen til fjelltoppen til ein time eller to.

Bakgrunnsstoff

Webkamera frå Losenheim og Puchberg 
Webkamera frå: Schneeberg - Fischerhütte, Damböckhaus, Losenheim
Bergsteigen.at 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Schöpfl

Schöpfl er den høgaste åsen i Wienerwald (Wienerskogane) og den nordaustlegaste delen av Alpane. Geologisk høyrer fjellet til Flysjalpane

Toppen er skogkledd og frå her kan ein sjå 100 km vestover mot Dei nordlege kalksteinsalpane og mot Karpatane i aust. 

Ved Mitterschöpfl (om lag 880 meter over havet) ligg Leopold Figl-observatoriet, som høyrer til Universitetet i Wien. Det største instrumentet er eit teleskop med hovudspeil på 1,6 m, som vart konstruert på 1960-talet. Eit anna tårn vart bygd seinare med mindre astrofysiske teleskop.

Bakgrunnsstoff
 Astronomisk institutt ved Universitetet i Wien 

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Serles

Serles er eit fjell i Austerrike mellom Stubaital og Wipptal i Tyrol. Kallenamnet til fjellet er Altar von Tirol, som tyder Alteret til Tyrol

Fjell i Austerrike
Fjell i Alpane
Similaun

Similaun er eit fjell i Ötztalalpane på grensa mellom Austerrike og Italia. Josef Raffeiner og Theodor Kaserer vart i 1834 dei første som nådde toppen av fjellet. Fjellet er mest kjend for at det var her Helmut og Erika Simon fann leivningane av mannen, som fekk kallenamnet Ötzi, i 1991.

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Fjell i Italia
Internasjonale fjell i Europa
Den austerriksk-italienske grensa
Norsk Grammatik

Norsk Grammatik, skriven av Ivar Aasen, er ein norsk grammatikk som vart utgjeven i 1864. Boka er ei omarbeidd utgåve av Det norske Folkesprogs Grammatik som kom ut i 1848. Aasen hadde no fått større innsikt i grammatisk teori. Det viktigaste var likevel at 1864-utgåva av Norsk Grammatik er ein normativ (føreskrivande) grammatikk for eit nytt skriftmål, ikkje som 1848-utgåva ein deskriptiv (skildrande) grammatikk for talemålet. 

Aasen meinte at norske bygdemål sett under eitt inneheldt eit sjølvstendig språk. Formålet med grammatikken var å framstille grunnreglane i dette norske språket slik det vart tala då boka vart skriven. Aasen sette her opp det endelege framlegget sitt til normal for det nye landsmålet.

Grammatikken har fem avdelingar:
 Lydlæra, ei forklaring over lydforrådet og uttalen.
 Ordformene, dei grunnformene og endingane som gjer at vi kan skilje orda frå kvarandre.
 Bøyingsformene, det vil seie dei grammatikalske formene orda får.
 Orddanninga, om systemet ord vert danna etter.
 Setningslæra, om korleis orda vert sette saman til setningar.
I to tilleggskapittel går han gjennom bygdemåla og landsspråket. Aasen meinte at den skriftlege forma av landsspråket burde «være den fuldkomneste, reneste og værdigste Form av Folkets Tale». Boka framstilte det norske folkespråket, men ho var skriven på dansk.

Litt om bøyingsformene 
Av boka på 390 sider er kapitlet om bøyingsformer det største, med meir enn 100 sider. Her er det berre plass til nokre døme på formene Ivar Aasen sette opp i grammatikken:

Substantiv 
Sterke hankjønnsord:

Linne hankjønnsord:

Sterke hokjønnsord:

Linne hokjønnsord:

Inkjekjønnsord utan ending og med ending på -e::

Inkjekjønnsord som endar på -a:

Pronomen

Verb 
Verba har fire framstillingsmåtar (modus),nemleg forteljande (indikativ), forbindande (konkunktiv), bedande (imperativ) og ubunden (infinitiv). 
Dei vert bøygde i tre tider; fortid (preteritum/imperfektum), samtid (presens) og framtid (futurum) og to talformer; eintal og fleirtal. 

Dei sterke verba følgjer seks klasser etter lydskiftet i vokalen, her følgjer nokre døme:

Hovedmerket for dei svake verba er at dei i fortid endar på ein d som nokre gonger leggjast til rotstammen, andre gonger etter ein innskoten a (lag-de eller kast-a-de). Etter s, t, p,
og k vert d'''en omgjort til ein t, av og til òg etter r, l og n. I supinum endar dei på -t, i partisipp på -d.

Nokre døme:

Konjunktivformene av desse verba er telje, døme, kaste; imperativformene i eintal tel!, døm! og kasta!.

 Adjektiv 
Bøying av sterke og svake adjektiv i kjønn og tal i bunden og ubunden form: 

 Talord 
Talorda har eit fullstendig og eit enklare, meire alminneleg bøyingsmønster. Det alminnelege mønsteret:

 Sjå òg: 
 Nettpresentasjon og digital utgåve frå Aasentunet

 Kjelder: 
 Ivar Aasen: Norsk Grammatik'', Alb. Cammermeyers Forlag, 2. opl. 1899

Nynorsk
Høgnorsk
Ivar Aasen
Romfartøyet «Orion»

Orion er eit manna romfartøy under utvikling i USA som ein del av Constellation-programmet. Tidlegare i prosessen vart fartøyet kalla Crew Exploration Vehicle (CEV). Det nye romfartøyet skal erstatte romferjeflåten etter at dei tre siste romferjene vart sette på bakken for godt i 2011. Orion skal skytast opp med hjelp av det nye Ares I-oppskytingsfartøyet, frå Kennedy Space Center. «Orion» vil frå starten brukast til å frakte mannskap og nyttelaster til den internasjonale romstasjonen, men er også tiltenkt å vere ein viktig del i framtidige ferder til månen og Mars, etter 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 «Mission to an asteroid» ved nasatech.net

Amerikansk romfart
Maldonado

Maldonado er ein by i Uruguay, og hovudstaden i departementet med same namn. Han hadde 54 603 innbyggjarar i 2004. Byen vart grunnlagd i 1755, etter initiativ frå guvernøren i Montevideo, Joaquin de Viana.

Byar i Uruguay
Carmelo

Carmelo er ein by i Uruguay. Han har om lag 17 000 innbyggjarar.

Byar i Uruguay
1. divisjon fotball for kvinner

1. divisjon fotball for kvinner er den nest øvste divisjonen i norsk fotball for kvinner. Frå den nasjonale seriestarten i 1987 fram til 2000 var 1. divisjon regionalt inndelt, og vinnarane frå dei ulike puljane møttest i eit eller to gruppespel om opprykk. Frå og med 2001 har 1. divisjon vore nasjonal. Mellom 1987 og 1995 gjekk dette nivået under namnet 2. divisjon.

I samsvar med ynskje frå Sandviken vart det den 8. mars 2008 vedteke at 1. divisjon skulle utvidast frå 10 til 12 lag. Alle fylke vore representert i den nasjonale 1. divisjon sidan 2001; Østfold var det siste fylket som vart representert, då Sarpsborg 08 rykte opp i 2010.

Den første sesongen med 12 lag i 1. divisjon vart 2009, noko som medførte at ingen av laga i 1. divisjon rykte direkte ned etter enda 2008-sesong. Linderud-Grei og Gjøvik kom sist, og måtte ut i kvalifisering. Begge lag greidde seg. Den første sesongen med 12 lag, 2009-sesongen, var dramatisk ulik for dei to laga; Linderud/Grei vann og rykte opp, medan Gjøvik rykte ned.

I 2010 var dei to beste laga dei same som i 2003; Sandviken og Medkila. Alta rykte ned etter å ha blitt nummer tre året før. Ein konkurs i divisjonen over gjorde at berre eitt lag rykte ned frå Toppserien og 1. divisjon.

Historikk

2020
Serien har følgjande lag (2020): 
Stabæk Fotball Kvinner
Øvrevoll Hosle
Medkila
Åsane Damer
Hønefoss
KIL/Hemne
Amazon Grimstad
Grei-KE
Fart
Fløya

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1. divisjon fotball for kvinner» frå ,  den 11. mai 2013. 
 oppgav desse kjeldene: