alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
No Money Down av Chuck Berry

«No Money Down» er ein song skriven og spelt inn av Chuck Berry i desember 1955. Innspelinga vart organisert av Chess Records etter suksessen med «Maybellene» og «Wee Wee Hours» same året. «No Money Down» vart først utgjeven som singel i januar 1956, med «Down Bound Train» på B-sida. Singelen nådde åttandeplassen på Billboard R&B-lista. Songen vart seinare gjeven ut på albumet After School Session i 1957.

«No Money Down» har eit repeterande stopp-takt-riff som liknar riffet til Willie Dixon på «Hoochie Coochie Man», Bo Diddley sitt på «I'm a Man» og Muddy Waters sin «Mannish Boy». Songen fortel i stor detalj soga om ein mann som kjem inn i ein Cadillac-forhandlar for å byte inn Forden sin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «No Money Down (Chuck Berry song)» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1955
Singlar frå 1955
Chuck Berry-songar
Chess Records-singlar
Songar skrivne av Chuck Berry
Duane Allman-songar
Humble Pie-songar
Brown Eyed Handsome Man

«Brown Eyed Handsome Man» er ein rock and roll-song skriven og spelt inn av Chuck Berry, først gjeven ut av Chess Records i september 1956 som B-sida til «Too Much Monkey Business». Han vart òg gjeven ut på debutalbumet til Berry i 1957, After School Session. Tittelen på songen vart seinare nytta som tittelen på ein biografi om Berry.

Bakgrunn og innspeling
«Brown Eyed Handsome Man» vart skriven etter Berry hadde vitja fleire afroamerikanske og latinamerikanske område i California. Medan han var der såg han ein latinamerikansk mann som vart arrestert då «ei kvinne kom ropande om at politimannen måtte la han gå».

«Brown Eyed Handsome Man» vart spelt inn 16. april 1956 i Chicago i Illinois. Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil. Med seg på innspelinga hadde Berry Johnnie Johnson på piano, L. C. Davis på tenorsaksofon, Willie Dixon på bass og Fred Below på trommer.

Songen kom ut i september 1956 og nådde femteplassen på Billboard si R&B Singles-liste seinare på året.

Andre versjonar
Songen er blitt spelt av mange andre artistar, som Buddy Holly. Han nådde topp 5 på singellista i Storbritannia i 1963, etter han var død, med songen, som vart gjeven ut på albumet Reminiscing. Johnny Rivers spelte òg inn songen, for det første albumet sitt, At the Whisky à Go Go, i 1964. Nina Simone spelte inn songen i 1967 for albumet High Priestess of Soul og Waylon Jennings gav songen ut på singel frå albumet Waylon i 1970. Songen vart òg spelt av Robert Cray i 1987 på eit live hyllestalbum til Berry, Hail! Hail! Rock 'n' Roll og av Paul McCartney i 1999 på albumet Run Devil Run. McCartney gav òg ut songen på singel med «No Other Baby».

Songen vart framført av den såkalla «Million Dollar Quartet»: Johnny Cash, Carl Perkins, Jerry Lee Lewis og Elvis Presley under ein jam 4. desember 1956. Lewis gav òg ut ein soloversjon av songen i 1970 på albumet She Even Woke Me Up to Say Goodbye. Cash spelte inn songen med Perkins og denne vart gjeven ut på det posthume albumet Unearthed i 2003. «Brown Eyed Handsome Man» vart framført i Broadway-musikalen Million Dollar Quartet, som opna i New York i april 2010, og var med på albumet Million Dollar Quartet, spelt inn av den originale Broadway-besetninga med Lance Guest som Johnny Cash, Robert Britton Lyons som Carl Perkins, Levi Kreis som Jerry Lee Lewis og Eddie Clendening som Elvis Presley.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brown Eyed Handsome Man» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1956
Singlar frå 1956
Songar skrivne av Chuck Berry
Chuck Berry-songar
Buddy Holly-songar
Johnny Rivers-songar
Nina Simone-songar
Paul McCartney-songar
Waylon Jennings-songar
Johnny Cash-songar
Carl Perkins-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Wanda Jackson-songar
Taj Mahal-songar
Tanya Tucker-songar
Hank Marvin-songar
Chess Records-singlar
Coral Records-singlar
 383
Down Bound Train

«Down Bound Train» var ein song skriven og framført av Chuck Berry. Songen var inspirert av dei religiøse førestillingane om eld og svovel i helvete. Begge foreldra hans var trufaste baptistar og song i Antioch Church Choir, som øvde heime hos familien hans.

Songen omhandlar forsoning og ei åtvaring mot alkoholmisbruk. Ein mann har drukke for mykje og sovnar på eit bargolv der han har ein livleg draum om å sitje på eit tog som vert styrt av djevelen sjølv. Når mannen vaknar sver han å aldri drikke meir

«Down Bound Train» vart gjeven ut i desember 1955 som B-sida til «No Money Down». Tittelen vert stundom skriven som «The Down Bound Train» eller «Downbound Train».

Det er ein av dei første rockesongane som tonar inn og tonar ut.

Negativland framførte og spelte inn «Hellbound Plane» på ein konsert, som er ein parodi på «Down Bound Train».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Down Bound Train» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1955
Chuck Berry-songar
Songar om tog
George Thorogood-songar
You Can't Catch Me

«You Can't Catch Me» er ein song skriven og spelt inn av Chuck Berry, gjeven ut på singel i 1956.

Bakgrunn
Songen nemner ein trimma «air-mobile» ved New Jersey Turnpike. Songen vart nytta i filmen Rock, Rock, Rock i 1956 og var ein av fire songar frå filmen som kom med på «filmmusikkalbumet» (den einaste av songane hans som både var i filmen og på albumet).

Teksten refererer til to tidlegare hittar av Berry, «Maybellene» og «Wee Wee Hours». Han vart opphavleg spelt inn i mai 1955 ved Chess Studios samstundes som dei to andre songane.

Andre versjonar
Rolling Stones spelte inn ein versjon av songen i 1965 og det same gjorde John Lennon i 1975. Songen vart òg spelt inn av Blues Project i 1966 på albumet Projections, og av Dave Edmunds-bandet Love Sculpture i 1970 på albumet Forms and Feelings. Florence Rawlings spelte songen på debutalbumet sitt, A Fool In Love, i 2009. George Thorogood and the Destroyers spelte in songen på albumet Born to Be Bad.

Songforlaget til Berry saksøkte Lennon for brot på opphavsretten på grunn av likskapar i melodien mellom «You Can't Catch Me» og Beatles-songen «Come Together» frå 1969, skriven av Lennon, og fordi Beatles-songen hadde nytta delar av teksten frå Berry-songen («here come old flat-top»). Søksmålet vart avgjort ved forlik. Som ein del av forliket inkluderte Lennon ei utgåve av «You Can't Catch Me» i 1975 på albumet Rock 'n' Roll.

Andre referansar
Bruce Springsteen refererer til teksten «New Jersey turnpike in the wee, wee hours» to gonger på albumet Nebraska.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «You Can't Catch Me» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1956
Singlar frå 1956
Chess Records-singlar
Songar skrivne av Chuck Berry
Songar om bilar
Chuck Berry-songar
Rolling Stones-songar
John Lennon-songar
George Thorogood-songar
Johnnie Johnson

Johnnie Clyde Johnson () var ein USA-amerikansk pianist som spelte jazz, blues og rock and roll. Arbeidet hans med Chuck Berry gjorde at han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Han vart posthumt gjeven Congressional Gold Medal for å bryte raseskilje.

Då Johnson flytta til Chicago spelte han med mange kjende artistar, som Muddy Waters og Little Walter. Han flytta til St. Louis i 1952 og sette saman ein jazz- og bluestrio, Sir John Trio, med trommeslagaren Ebby Hardy og saksofonisten Alvin Bennett. Dei tre hadde planlagt ein konsert på Cosmopolitan Club i East St. Louis på nyårsaftan 1952, då Bennett fekk eit slag og ikkje kunne spele. Johnson leita etter ein erstattar som kunne steppe inn og den einaste musikaren han kjende som var ledig var Chuck Berry. Bennett kunne ikkje spele meir etter slaget og Johnson hyrte Berry som fast medlem av trioen. Over dei neste 20 åra samarbeidde Johnson og Berry på mange av songane til Berry, som «School Days», «Roll Over Beethoven», «Carol» og «Nadine». Songen «Johnny B. Goode» var visstnok ei hyllest til Johnson. 

I tillegg til å spele med Berry, var Johnson leiar for rytmeseksjonen til Albert King. I 1980-åra var han medlem av The Sounds of The City.

I november 2000 saksøkte Johnson Berry for å bli tilskriven som medlåtskrivar (og dermed få honorar) på mange songane hans, som «No Particular Place to Go», «Sweet Little Sixteen» og «Roll Over Beethoven». Saka vart avvist fordi det hadde gått for mange år sidan songane vart skrivne. 

I 2001 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i kategorien «Sidemenn».

Diskografi
 1987: Blue Hand Johnnie (Evidence Music), med Oliver Sain
 1991: Johnnie B. Bad (Warner Bros.), med Eric Clapton, Keith Richards og Bernard Fowler
 1991: Rockin' Eighty-Eights (Modern Blues recordings), med Jimmie Vaughan og Clayton Love
 1993: That'll Work (Elektra), med Kentucky Headhunters og Jimmy Hall
 1995: Johnnie Be Back (MusicMasters), med Buddy Guy, Al Kooper, John Sebastian og Max Weinberg
 1997: Johnnie B. Live (Father of Rock and Roll Music), med Jimmy Vivino og Al Kooper
 1999: Father of Rock and Roll (Father of Rock and Roll Music), CD med boka Father of Rock and Roll: The Story of Johnnie B. Goode Johnson, med nye innspelingar av Johnson- og Berry-songar. 
 2005: Johnnie Be Eighty...And Still Bad! (Cousin Moe Music), produsert av Jeff Alexander, med Rich McDonough (gitar), Gus Thornton (bass), Joe Pastor (trommer), Larry Thurston (vokal) og Victor «Big Daddy» Johnson (vokal)
 2015: Meet Me in Bluesland (Alligator), med The Kentucky Headhunters

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johnnie Johnson (musician)» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Johnnie Johnson. Rock and Roll Hall of Fame.

USA-amerikanske bluespianistar
USA-amerikanske rockeartistar
Afroamerikanske musikarar
Folk frå Fairmont i Vest-Virginia
Rock and Roll Hall of Fame
Musikarar frå Vest-Virginia
Fred Below

Frederick Below jr. () var ein USA-amerikansk bluestrommeslagar, mest kjend for arbeidet sitt med Little Walter og Chess Records i 1950-åra. I følgje Tony Russell var det Below som skapte mykje av rytmestrukturen i Chicago blues, særleg etterslaget.
Han var trommeslagar på Chuck Berry-songane «Johnny B. Goode» og «School Days». Han spelte òg med Muddy Waters, Junior Wells, Bo Diddley, Jimmy Rogers, Elmore James, Otis Rush, Howlin' Wolf og andre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fred Below» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Bluestrommeslagarar
Musikarar frå Chicago
Rhythm and blues-trommeslagarar
Silvev

Silvev (floem) er den delen av karvevet i ein plante som har som hovudoppgåve å leia løyste organiske stoff rundt i han. 
Den andre typen karvev er vedvev (xylem).

Silrøyr dannar dei eigentlege leiingsbanane i silvevet. Eit silrøyr består av ei lang rekkje enkeltseller, silrøyrelement, som kvar har ei lengd på 0,1–0,5 mm. Skilleveggane (silplater) er gjennomhola som ein sil. Sellene er levande, men cytoplasma her er ikkje skarpt skild frå sellesafta, ettersom tonoplastmembranen manglar. Silrøyrelementa mister sellekjerna under utviklinga, og ein meiner at aktiviteten deira blir styrt frå parallelt liggjande følgjeseller som har kjerne.

Produkta frå fotosyntesen, særleg sukker (sukrose), blir leia frå blada gjennom silvevet til veksande organ og til lagringsorgan. 
Transporten av organiske stoff går frå selle til selle og passerer då silplatene. Ved slutten av vekstperioden blir silplatene hjå dei fleste plantar tilstoppa av eit polysakkarid, kallose. Om dette ikkje blir løyst opp igjen ved byrjinga av neste vekstsesong, må nye silrøyr dannast før sukkertransporten kan koma i gang. 

Nakenfrøa plantar og bregner har i staden for silrøyr svært lange silseller av meir primitiv bygnad med lite differensierte silfelt som finst over det meste av lengdeveggan til sella.

Kjelder

Plantemorfologi
Bispelueslekta

Bispelueslekta (Epimedium) er ei planteslekt i berberisfamilien.

Plantane i slekta er fleirårige urter og kan vera lauvfellande eller eviggrøne. Dei har jordstengel. Blada kan vera grunnstilte eller sitja på ein stengel. Avhengig av art er blada enkle eller samansette. Blomestanden sit i toppen av ein blomestengel som kan vera bladlaus eller ha eitt til fire blad. Bladranden er som regel tannete. Det er åtte begerblad i to kransar. Den inste kransen har ofte ein sterk farge. Det er fire kronblad med varierande storleik, og hjå nokre artar har kronblada ein lang honningspore. Dei fire pollenberarane sit motsett av kronblada. Frukta er ein kapsel. Frøa har ein iaugefallande, kjøtfull frøkappe og blir spreidd av maur.

Dei fleste artane i bispelueslekta veks i Kina, men slekta finst også i Himalaya, Japan, Korea, Russisk fjerne austen, Sør-Europa, Kaukasia, Anatolia og Algerie. Ein dyrker fleire arter og hybridar i hager. I Aust-Asia er nokre av plantane blitt brukt til medisinske føremål i over 2000 år. Dei skal auka libido, redusera blodtrykk og blodsukker og dempa betennelsar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bispelueslekta» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
Bispelueslekta i Artsdatabanken. Henta 2017-04-20.
 
 
 
 

Planteslekter
Berberisfamilien
Tradisjonell kinesisk medisin
Super Smash Bros.

Super Smash Bros., kjend i Japan som Superfight Smash Brothers, er ein serie av slåstarspel som er utgjeve av Nintendo. Spela inneheld figurar og arenaer henta frå etablerte speleseriar frå spelesystema til Nintendo. Alle dei fem spela i serien er regissert av Masahiro Sakurai.

Spelemekanikkane i serien skil seg ut frå tradisjonelle slåstarspel i og med at målet i spela er å slå ut motstandarar ut av arenaen i staden for å tømme dei for helse. Det opphavlege Super Smash Bros. kom ut i 1999 på Nintendo 64. Spelet fekk ein oppfølgjar i 2001 med Super Smash Bros. Melee på Nintendo GameCube, som vart det mestseljande spelet på dette systemet. Det tredje spelet i serien, Super Smash Bros. Brawl, kom ut i 2008 på Wii. HAL Laboratory var utviklaren av dei to første spela i Super Smash Bros.-serien, men det tredje spelet vart utvikla gjennom eit samarbeid av fleire selskap. Det fjerde innslaget i serien, Super Smash Bros. for Nintendo 3DS og Wii U, kom ut i form av to spel i 2014 til Nintendo 3DS og Wii U. Utgåva til Nintendo 3DS var det første spelet i serien som kom ut på ei handhalden plattform. Det femte spelet i serien, Super Smash Bros. Ultimate, vart utgjeve 7. desember 2018 til Nintendo Switch og inneheld alle slåstkjempane som har vore med i dei tidlegare spela.

Spela i Super Smash Bros.-serien 
 Super Smash Bros. (1999)
 Super Smash Bros. Melee (2001)
 Super Smash Bros. Brawl (2008)
 Super Smash Bros. for Nintendo 3DS og Wii U (2014)
 Super Smash Bros. Ultimate (2018)

Figurar i Super Smash Bros.-serien 
Eit oversyn over dei ulike figurane som har vore med i dei fem spela i Super Smash Bros.-serien.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Super Smash Bros.» frå ,  den 27. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspelseriar
Nintendo-seriar
Dataspelet Super Smash Bros.

Super Smash Bros. er eit slåstarspel som er utvikla av HAL Laboratory og utgjeve av Nintendo til spelkonsollen Nintendo 64. Det vart gjeve ut i Japan 21. januar 1999, i Nord-Amerika 26. april 1999 og i Europa 19. november 1999. Super Smash Bros. er det første spelet i Super Smash Bros.-serien. Ein oppfølgjar, Super Smash Bros. Melee, kom ut til Nintendo GameCube i 2001.

Spelet er ein crossover mellom fleire ulike Nintendo-seriar, mellom anna Mario, The Legend of Zelda, Donkey Kong, Metroid, Pokémon, Kirby og Yoshi. Det fekk hovudsakleg positive omtalar frå media og selde 5,55 millionar kopiar verda over.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad for Super Smash Bros.

Dataspel frå 1999
HAL Laboratory-spel
Nintendo 64-spel
Slåstarspel
Super Smash Bros.
Virtual Console-spel til Wii
Virtual Console-spel til Wii U
Johan W. Munthe

Johan Wilhelm Normann Munthe () var ein norsk-kinesisk offiser og kunstsamlar, fødd i Bergen og død i Beijing.

Munthe var son til ein kjøpmann i Bergen. Ti år gammal vart han farlaus og mor hans byrja livnære familien som «Brændevinskjænker». Noko seinare flytta Munthe til ein morbror i Kristiania som var offiser i det militære. Åra 1884-86 gjekk Munthe på underoffiserskule i kavaleriet. Etter å ha teke eksamen reiste han til Kina, der han arbeidde i hæren og ei tid i tollvesenet. Ein einaste gong var han sidan tilbake i Noreg.

Munthe deltok i 1894-95 i krigen mot Japan, ein krig som gjaldt makt over Korea. I 1900 gjekk han i russisk teneste og for den såkalla Åttenasjonaralliansen, ein allianse som slo ned Boksaroppstanden. Året etter gjekk han tilbake til den kinesiske hæren og vart til sist utnemnd til generalmajor. I 1909 tok han avskil frå hæren og var deretter tolldirektør i Tianjin i 1910-11. Frå 1911 til -16 var han atter i hærteneste, då som generalløytnant og rådgjevar for Kinas fyrste president, Yuan Shukai. Sidan var han vaktkommandant for ambassadeområdet i Bejing, og dreiv på 1920-talet også bank.

Gjennom fleire tiår samla Munthe kunstgjenstandar i porselen, bronse og jade, og biletkunst. Omkring 2 500 gjenstandar vart donerte til Vestlandske Kunstindustrimuseum i Bergen, som no er ein part av kunstmuseet KODE.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Omsetting fra Wikipedia på andre språk
Denne artikkelen bygger på «Johan W. Munthe» frå ,  den 27. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 Den norske krigaren som vart skulda for å røva Kinas kunstskattar, NRK.no

Kinesiske offiserar
Folk frå Bergen
Norske kunstsamlarar
Norske filantropar
Nordmenn i Kina
Super Smash Bros. Melee

Super Smash Bros. Melee er eit crossover-slåstarspel som er utvikla av HAL Laboratory og utgjeve av Nintendo til spelkonsollen Nintendo GameCube. Det vart gjeve ut i Japan 21. november 2001, i Nord-Amerika 3. desember 2001 og i Europa 24. mai 2002. Super Smash Bros. Melee er det andre spelet i Super Smash Bros.-serien og ein oppfølgjar til Super Smash Bros. som kom ut på Nintendo 64 i 1999.

Spelet inneheld figurar frå Nintendo-seriar som Mario, The Legend of Zelda, Donkey Kong, Metroid, Kirby og Pokémon. Det inkluderer alle figurane frå det første spelet i serien og legg til nye figurar frå seriar som Fire Emblem. Kamparenaene og spelemodusane i Melee refererer til eller hentar element frå spel som er gjevne ut av Nintendo. Spelemekanikkane i Melee gjer ei uortodoks tilnærming til slåstarspelsjangeren, med ein teljar som måler skade i form av aukande prosent i staden for ein minkande helsemålar som i tradisjonelle slåstarspel. Det byggjer på det første spelet i serien ved å legge til nye funksjonar og spelemodusar.

Spelet fekk positive omtalar og er det mestseljande spelet på Nintendo GameCube, med meir enn 7 millionar selde kopiar verda over.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Super Smash Bros. Melee» frå ,  den 27. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad for Super Smash Bros.

Dataspel frå 2001
HAL Laboratory-spel
Nintendo GameCube-spel
Slåstarspel
Super Smash Bros.
Holm Munthe

Holm Hansen Munthe () var ein norsk arkitekt, fødd i Stange. Adolph Munthe var far hans.

Holm Munthe var utdanna frå Hannover Polytechnikum i 1887. Han var ein føregangsmann i utviklinga av norsk trearkitektur. Særleg vart han kjend for det fyrste Holmenkollen turisthotell frå 1889, eit bygg som danna norm for drakestilen. Frognerseteren Restaurant i Oslo frå 1889 er det mest kjende drake-bygget som framleis står.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske arkitektar
Folk frå Stange
Adolph Munthe

Adolph Frederik Munthe () var ein norsk offiser og politikar, fødd i Ullensaker. Han var oberstløytnant frå 1859, og formann i fleire kongelege armékommisjonar. Han vart kommanderande general i Noreg i 1878. Frå 1877 var han statsråd og sjef for Armédepartementet. Riksretten 25. mars 1884 dømde han frå embetet.

Han var far til arkitekten Holm Munthe.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske statsrådar 1814-1884
Norske generalar
Folk frå Ullensaker
Levkodystrofi

Levkodystrofiar eller leukodystrofiar er ulike sjukdomar som råkar den kvite substansen og myelinet i sentralnervesystemet. Dei kan koma frå for lite danning av myelin (hypomyelinisering), uvanleg myelinutvikling (dysmyelinisering) og tap av myelin (demyelinisering). Symptom på levkodystrofiar kan fyrst syna seg ved alt frå fosterstadiet til vaksen alder. 

Levkodystrofiar kan òg involvera det perifere nervesystemet. Levkodystrofiar femnar tradisjonelt og i nyare definisjonar ikkje om ikkje-arvelege sjukdomar som multippel sklerose.

Kjelder 
 
 

Sjukdommar i sentralnervesystemet
Super Smash Bros. for Nintendo 3DS og Wii U

Super Smash Bros. for Nintendo 3DS og Super Smash Bros. for Wii U er slåstarspel utvikla av Sora Ltd. og Bandai Namco Games og utgjeve av Nintendo på spelemaskinane Nintendo 3DS og Wii U.

I likskap med dei andre spela i Super Smash Bros.-serien, er Super Smash Bros for Nintendo 3DS og Super Smash Bros. for Wii U uortodokse slåstarspel, der spelarar styrer figurar som bruker ulike angrep for å svekke motstanderne sine og slå dei ut av ein arena. Spela hentar element som karakterar, hjelpemiddel, musikk og kamparenaer frå ei rekkje ulike speleseriar, mellom anna Nintendo-seriar som Mario, Donkey Kong, Pokémon, Metroid, The Legend of Zelda og Animal Crossing, i tillegg til speleseriar frå tredjepartar, som Sonic the Hedgehog, Final Fantasy og Bayonetta.Super Smash Bros. for Wii U er det første spelet i serien som opnar for fleirspelar med opp til åtte deltakarar samtidig. Begge spela har vorte utvida sidan lanseringa i 2014 med innhald som kan lastast ned frå internett, inkludert nye kamparenaer og figurar. Enkelte element frå tidlegare spel i serien, som eventyrmodusen i Super Smash Bros. Brawl'', er fjerna.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Super Smash Bros. for Nintendo 3DS og Wii U» frå ,  den 27. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2014
Nintendo 3DS-spel
Slåstarspel
Super Smash Bros.
Wii U-spel
Gamer.no

Gamer.no er ein norsk nettstad for dataspel. Nettstaden vart lansert i april 2001 av Tor-Steinar Nastad Tangedal som no er redaktør. Gamer.no lagar journalistikk både på bokmål og nynorsk og tilbyr mellom anna omtalar, sniktittar, artiklar, intervju og nyhende. I tillegg har nettstaden eit diskusjonsforum, ein handleguide, spelevideoar og oversyn over utgjevingsdatoar til kommande dataspel. Gamer.no er eigd av Teknisk Ukeblad Media.

Gamer.no vart kåra til årets spelemedium av Gullstikka i 2009 og 2010.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gamer.no» frå ,  den 27. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Norske nettstader
Skipingar i 2001
Dataspelnettstader
Arms

Arms er eit slåstarspel som er utvikla og utgjeve av Nintendo. Spelet lèt opp til fire spelarar styra ein slåstar kvar for å kjempa mot kvarandre på ulike arenaer. Slåstarane bruker ulike typar utstrekkjelege armar for å slå, kasta, blokkera og dukka unna. Spelet har ti ulike slåstarar, med ulike eigenskapar og manøvrar. I tillegg er det ei rekkje spelemodusar for ein eller fleire spelarar, både lokalt og over internett.

Arms vart lansert 16. juni 2017 på Nintendo Switch.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2017
Nintendo Entertainment Planning & Development-spel
Nintendo Switch-spel
Slåstarspel