alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Antofyllitt

Anthofyllitt er eit rombisk, fibrig mineral som høyrer til amfibolane. Mineralet har gråkvit til grøn til raudbrun farge. Mineralet finst ofte i regionalmetamorfe bergarter. Mineralet vart først skildra av Schumacher i 1801 frå Kjennerudvann i Kongsberg. I Noreg er elles mineralet kjend i Bamble, Mo i Rana og Åheim.

Kjelder
Selbekk, Rune S.. (2012, 19. mars). Anthofyllitt: mineral. I Store norske leksikon. Henta 10. februar 2014 frå http://snl.no/Anthofyllitt%2Fmineral.

Amfibolgruppa
Magnesiummineral
Jernmineral
Asbest
Ortorombiske mineral
Peter Ascanius

Peter Ascanius () var ein norsk naturforskar. Han var elev av Carl von Linné. Frå 1759 til 1771 var han professor i zoologi og mineralogi ved det nystifta Natural- og Husholdningskabinet på Charlottenborg i København. Frå 1771 til 1776 var han oberbergamtassessor og leiar av Bergseminaret på Kongsberg. Han var berghauptmann nordafjells frå 1776 til 1788. 

Ascanius gav mellom anna ut Icones rerum naturalium, eit stort biletverk, derav 5. hefte utkom 1805, etter han døydde.

Kjelder

Norske biologar
Norske geologar
Norske zoologar
Medlemmar av Royal Society
Folk frå Aure
Allanitt

Allanitt, tidlegare kalla orthitt er eit svart mineral i epidot-gruppa. Det er monoklint og har kjemisk samansetnad som epidot, men lantanoider erstattar delvis kalsium. Det er ofte i ein metamikt tilstand på grunn av eit lite innhald av thorium og uran. Mineralet er utbreidd som underordna (aksessorisk) bestanddel av granittar, syenittar og gneisar. Det finst i større mengder på granittpegmatittar, òg fleire stader i Noreg.

Mineralet er kalla opp etter mineralogen Thomas Allan (1777–1833).

Kjelder 
Allanitt. (19. mars 2012). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014.

Kalsiummineral
Lantanidmineral
Yttriummineral
Aluminiummineral
Jernmineral
Epidotgrpupa
Monokline mineral
Allargentum

Allargentum er ei naturleg legering av sølv og antimon (Ag,Sb). Det er mellom anna funne i gullkonsentrat frå Kárášjohka.

Kjelder
Allargentum. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/allargentum.

Sulfidmineral
Svovelsaltmineral
Antimonmineral
Sølvmineral
Legeringar
Heksagonale mineral
Allotriomorf

Allotriomorf eller xenomorf er eit omgrep innan mineralogi nytta om mikrostruktur hos magmatiske bergarter der minerala har uregelmessig kornavgrensing, eller anhedrale krystallar. 

Magmatiske bergartar kan elles vera hypidiomorfe og idiomorfe.

Kjelder
Allotriomorf. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014. 

Mineralogi
Petrologi
Alluvial

Alluvial vert nytta om lause elveavleiringar som er danna relativt nyleg, og under same tilhøve som i notida. Alluviale malmar er malmar som opptrer i laus sand og grus avsett av ei elv. 

Alluvialt gull er gull som opptrer i elvesand (til dømes sør-vest for Kárášjohka i Finnmark). Ei alluvial flate er ei lita elveslette langs ei elv, bygd opp av flaumavleiringer.

Kjelder

Alluvial. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014.

Sedimentologi
Geologi
Vitterhetsakademiens bibliotek

Vitterhetsakademiens bibliotek er eit svensk spesialbibliotek innan arkeologi, mellomalderens kunst og arkitektur, numismatikk, kulturmiljø- og kulturminnevern, og er mellom dei fremste i Europa. Dei eldste partane av samlingane høyrer til Kungliga Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien, men heile samlinga og biblioteket disponerast fullt ut av  Riksantikvarieämbetet. Biblioteket er ope for ålmenta, og har tilhald i Riksantikvarieämbetets lokale i bygningen Östra stallet i Storgatan 41 på Östermalm i Stockholm, der  Antikvarisk-topografiska arkivet (ATA), det vil seie arkiva til Riksantikvarieämbetet og Statens historiska museer, òg har tilhald.

Litteratursamlingane i Vitterhetsakademiens bibliotek er bygd opp frå 1786 og femner i dag om om lag 400 000 band, fordelt på mellom anna fleire spesialsamlingar, til dømes Schering Rosenhanes (1754-1812) bibliotek, som inneheld eldre svenske skildringar av terrengforhold, topografi. Men den største og vitskapeleg mest verdfulle av desse spesialsamlingane er boksamlinga etter riksantikvaren og arkeologen Oscar Montelius (1843-1921), som Kungliga Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien fekk overta i 1922. Denne samlinga er på om lag 9000 band, hovudsakleg arkeologisk litteratur frå samtida hans, og dessutan antropologisk, historisk, religionshistorisk og anna litteratur som var av særleg nytte for den arkeologiske verksemda.

Ei anna av Vitterhetsakademiens biblioteks spesialsamlingar er eit filialbibliotek, dronning  Lovisa Ulrikas numismatiska bibliotek, som held til på Kungliga Myntkabinettet i Slottsbacken 6 i Gamla Stan i Stockholm. Til liks med dei andre samlingane i Vitterhetsakademiens bibliotek, er òg denne samlinga tilgjengeleg for ålmenta. Samlinga er på om lag 600 hyllemeter med bøker og tidsskrift, med bøker heilt tilbake til 1500-talet. Men den største tilveksten kom på 1900-talet. Biblioteket har eit 70-tals løpande abonnement på  numismatiske tidsskrift.

Bakgrunnsstoff
Vitterhetsakademiens biblioteks huvudkatalog

Bibliotek i Sverige
Numismatikk

Numismatikk er vitskapen eller læra om myntar, men i ein viss mon òg pengesetlar og medaljar, og den systematiske samlinga av framfor alt myntar. Det som gjeld pengesetlar kan reknast til numismatikken som ei undergruppe, og samling av pengesetlar vert ofte omtala som notafili.

Mynt- og setelssamling føregår nesten som filateli. Ein numismatikar er oppteken av at myntane og setlane i samlinga hans er av god kvalitet, dess mindre ein mynt/setel er nytta dess meir verdifull er han for ein samlar. Numismatikarar gjer ei kvalitetsvurdering av myntar og setlar for å finna rett samlarverdi eller utsalspris. Ei såleis kvalitetsvurdering gjer ein ved hjelp av ein standard kvalitetvurderingsskala, somme land nyttar ymse kvalitetvurderingsskalaar.

Numismatikk er gjerne organisert som spesialstudium eller spesialområde innanfor fag som kunsthistorie og arkeologi.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Internettsida til Myntkabinettet ved Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo.
Internettsida «Myntkabinettets elektroniske utstilling»

Myntar
Solli plass

Solli plass er ein open plass i Oslo vest, i bydelen Frogner. Plassen er i røynda ikkje noko anna enn ei sterkt trafikkert rundkøyring i møtet mellom fleire gater: Henrik Ibsens gate, Observatoriegata med tilkomstveg opp til Observatoriet, Drammensveien, Bygdøy allé, Frognerveien og Sommerrogata. Midt på plassen, og som sentrum i rundkøyringa, ligg det eit sirkulært grunt vassbasseng med springvatn. Trikkelinene til og frå Henriks Ibsens gate til Drammensveien, og til og frå Henriks Ibsens gate til Frognerveien, kryssar dette vassbassenget.

Plassen fekk namnet Solli plass på slutten av 1880-talet etter løkka Solli. Frå 1985 til 2004 hadde plassen offisielt namnet «Lapsetorvet», som var eit kallenamn som mange nytta om plassen i den ville aksjespekulasjonstida på 1930-talet, og som vart hengande ved plassen i lange tider etterpå. Men i 2004 gav bydelsutvalget i Frogner bydel plassen attende sitt gamle namn Solli plass. Eit busstopp like ved plassen, i Frognerveien, heiter framleis Lapsetorvet.

Bakgrunnsstoff

Torg i Oslo
Geografi i Oslo
Foldnes kyrkje

Foldnes kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 2001 i Øygarden kommune i Vestland.

Gravplassen ved kyrkja vart opparbeidd i 2012–13.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 Fjell kyrkjelyd
 DIS Norge
 LINK arkitektur

Kyrkjer i Vesthordland prosti
Kyrkjer i Øygarden
Norske kyrkjer frå 2001
Arbeidskyrkjer
Himalchuli

Himalchuli er eit 7 893 meter over havet høgt fjell i fjellkjeda Mansiri Himal i Himalaya. Fjellet ligg sør for Manaslu, det høgste fjellet i Mansiri Himal. Himalchuli er det 18. høgste fjellet på jordklota. Det består av tre toppar: Austtoppen er høgst (7893 moh), medan vesttoppen er 7 540 moh og nordtoppen er 7 371 moh. 

To japanske klatrarar steig til topps på Himalchuli den 24. mai 1960, som dei aller fyrste menneske.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Himalchuli» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Nuptse

Nuptse er eit fjell på 7 861 meter over havet i fjellkjeda Mahalangur Himal i Nepal. Fjellet ligg to kilometer vest-sørvest for Mount Everest, og dannar vestegga på Lhotse-Nuptse-massivet.

Briten Dennis Davis og nepalaren Sherpa Tishi vart 16. mai 1961 dei fyrste som stod på toppen av Nuptse.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nuptse» frå ,  den 15. februar 2014.  

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Masherbrum

Masherbrum er eit 7 821 meter over havet høgt fjell i fjellkjeda Karakoram, nordaust i Pakistan. 

Fjellet vart klatra til topps i 1960 av to USA-amerikanske klatrarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Masherbrum» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Karakoram
Fjell i Pakistan
Fjell i Himalaya
Tofrøbladingar

Tofrøbladingar eller tofrøblada plantar er ein tidlegare botanisk klasse kjenneteikna av at planten utviklar seg med to frøblad og ei kimrot som sidan utviklar seg til ei hovudrot. 

Før delte ein dekkfrøplantar inn i tofrøblad- og einfrøbladingar. Forsking på arvestoffet i plantane viser at dette ikkje er to naturlege grupper. Mange av plantane i gruppa er i moderne systematikk systematisert i gruppa ekte tofrøbladingar (Eudicotyledoneae).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dicotyledon» frå ,  den 15. februar 2014.  

 
Tidlegare plantegrupper
Muztagata

Muztagata (uigursk: مۇز تاغ ئاتا; kinesisk: 慕士塔格峰) er eit 7 546 meter over havet høgt fjell i Kunlun Shan i Xinjiang i Folkerepublikken Kina. Fjellet er det nest høgste i fjellkjeda som dannar nordenden av det tibetanske platået. Namnet tyder far til isfjella. Muztagata vart klive fyrste gongen i 1956 av ein sovjetisk-kinesisk klatre-ekspedisjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muztagata» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Fjell i Kina
Xinjiang
Apofyse i geologi

Apofyse (av gresk for «sideskot») er eit omgrep i geologi nytta om ei avgreining av ein eruptivgang eller liten utløpar i sidesteinen frå ei djupbergart.

Kjelder
Apofyse: geologi. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/apofyse%2Fgeologi.

Vulkanologi
Petrologi
Assimilasjon

Assimilasjon tyder det å samansmelte eller gjere lik. Omgrepet vert nytta innan mange fagfelt: 
 Assimilasjon i fysiologi
 Assimilasjon i botanikk
 Assimilasjon i språkvitskap
 Assimilasjon i psykologi
 Assimilasjon i sosiologi
 Assimilasjon i geologi syner til løysing av tilgrensande berg (sidestein) eller innesluttingar av dette, i ein smeltemasse eller eit magma.

Kjelder
Assimilasjon: geologi. (2012, 30. november). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/assimilasjon%2Fgeologi.
Asterisme

Asterisme er ein lyseffekt i form av eit stjerneforma skimmer som ein kan sjå i einskilde mineral når lys blir reflektert, som i stjernesafir eller stjernekvarts, eller ved gjennomfallande lys, som i glimmer. Dette kjem av at desse minerala inneheld mikroskopiske, nålforma partiklar eller holrom orientert etter krystallografiske retningar. Ei form for asterisme oppstår òg når røntgenstrålar går gjennom krystall som er deformerte. Effekten kan utnyttast for å oppdage indre spenningar og svake stader i støypegods.

Kjelder

«Asterisme» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014.

gemmologi
Asterismar
Jernbanetorget T-banestasjon

Jernbanetorget T-banestasjon er ein underjordisk stasjon under Jernbanetorget, på fellestunnelen for T-banelinene gjennom sentrum i T-banenettet i Oslo. Stasjonen har oppgangar til jarnbanestasjonen Oslo sentralstasjon og til Jernbanetorget, som er eit knutepunkt for kollektivtrafikken i Oslo.

Då dei austlege T-banelinene vart bygd på 1950 - 1960-talet, fungerte Jernbanetorget T-banestasjon som endestasjon fram til Stortinget T-banestasjon, med vendesløyfe for toga, var ferdig. No er Jernbanetorget T-banestasjon berre ein av fleire stasjonar på T-banelinene mot aust og vest.

Bakgrunnsstoff

T-banen i Oslo
Samferdsle i Oslo
Aur

Aur er ein oftast brunfarga blanding av sand, grus og stein. Omgrepet vert særleg nytta når ei slik blanding finst i undergrunnen (under jordsmonnet), delvis òg om undergrunnen i det heile. Omgrepet finst ofte i stadnamn og er ei avleiing av øyr, som vert nytta om sandavleiring ved utløpet av ei elv, som Lærdalsøyri eller Øresund.

Kjelder

Aur. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/aur.

Sediment
Autigen

Autigen er ein bestanddel, som oftast i mineral, i ein bergart som har oppstått samstundes med bergarten eller seinare.

Kjelder
Autigen. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014 frå http://snl.no/autigen.

Sedimentologi
Mineralogi
Friedrich Johann Karl Becke

Friedrich Johann Karl Becke () var ein austerriksk mineralog og petrograf. 

Han var professor i Wien frå 1907 til 1927. Han er kjent for dei nyskapande ideane sine over metamorfosen til bergartane og for å ha utvikla nye metodar til å avgjere minerala til bergartene ved hjelp av polarisasjonsmikroskopet. Det er ein konoskopiske metode til å avgjere optiske aksevinklar, Beckes lyslinje for vurdering av relativ lysbryting på korngrenser. 

Han vart utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i Oslo i 1911.

Kjelder
Friedrich Johann Karl Becke. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. februar 2014.

Austerrikske mineralogar
Elevar ved Universitetet i Wien
Medlemmar av St. Petersburg vitskapsakademi
Medlemmar av Det russiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det sovjetiske vitskapsakademiet
Folk frå Praha
Einfrøblada plantar

Einfrøblada plantar eller einfrøbladingar er ei biologisk rekkje dekkfrøplantar som har som kjenneteikn at når frøet gror utviklar planten berre eitt frøblad. Kimrota døyr tidleg, og det veks fram eit knippe av birøter i staden.

Fleirårige artar i rekkja har jordstengel (rhizom), knoll eller lauk. Karstrengane ligg spreidde i grunnvevet, ikkje i ein ring som hjå tofrøblada plantar, og plantane har ikkje sekundær tjukkelsetilvekst, ettersom det ikkje blir danna kambium (sekundært vekstvev) verken i rot eller stengel.

Klassen er delt inn i rundt 50 familiar med ca. 55 000 artar, og utgjer rundt 25 % av dei dekkfrøa plantane. Blant dei enfrøblada finst til dømes fleire vassplantar, palmar, liljer, orkidear, gras, starr, siv og andre grasliknande plantar. Orkidefamilien og grasfamilien er blant dei mest artsrike plantefamiliane i denne rekkje. Bortsett frå palmane finn ein få tre her.

Kjelder

 
Dekkfrøplantar
Mount Kenya

Mount Kenya er eit fjellmassiv i Kenya, det nest høgste i Afrika etter Kilimanjaro. Høgste fjelltoppane i Mount Kenya er 5 199 meter over havet høge Batian medan toppane Nelion og Lenana er høvesvis 5 188 moh. og 4 985 meter over havet. Mount Kenya ligg sentralt i Kenya, straks sør for ekvator, rundt 150 kilometer nord-nordaust for hovudstaden Nairobi. Mount Kenya er opphav til namnet på republikken Kenya.

Mount Kenya er ein stratovulkan som vart danna for om lag tre millionar år sidan, rett etter den austafrikanske sprekka oppstod. Fjellmassivet var dekt av ein isbre i tusenvis av år, noko som har ført til at fjellskråningane er sterkt nedslitne, med mange dalar som spreier seg ut frå midten av massivet. I dag finst 11 små isbrear i Mount Kenya-massivet. Dei skogkledde bergskråningane er ei viktig vasskjelde for mykje av landet Kenya.

Fjelltoppen vart bestigen fyrste gongen i 1899.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Kenya» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Fjell i Afrika
Kenyansk geografi
Gongga Shan

Gongga Shan eller Minya Konka er eit 7 556 meter over havet høgt fjell i fjellkjeda Daxue Shan i provinsen Sichuan i Kina. Fjelltoppen, som er den høgste i Sichuan, ligg i fjellregionen Hengduan, mellom elvane Dadu He og Yalong.

Gongga Shan er det austlegaste av alle 7 000 meter-fjella i heile verda, samt den tredje høgste fjelltoppen utanfor Himalaya/Karakoram, einast Tirich Mir og Kongur Tagh når større høgder.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Gongga» frå ,  den 15. februar 2014.  

Fjell i Kina
Sichuan
Kabru

Kabru er eit 7 412 meter over havet høgt fjell i Himalaya, på grensa mellom Nepal i vest og India i aust. Kabru, som består av tre fjelltoppar, ligg på same fjellryggen som verdas tredje høgste fjell; Kantjendjunga. Den sørlegaste av toppane i Kabru når opp til 7 318 meter over havet, og er, på 27|36|30|nordleg breidd, den aller sørlegaste av 7 000-meterstoppane på jorda.

Eit indisk klatrelag sendt av ut den nasjonale hæren kleiv til topps på den høgste toppen i mai 1994, som då vart vitja for aller fyrste gong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kabru» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Himalaya
Fjell i India
Fjell i Nepal
Hundvåkøy kyrkje

Hundvåkøy kyrkje er ei kyrkje med rektangulær form i Austevoll kommune i Vestland.

Kyrkja står på den gamle kyrkjestaden for Austevoll kyrkje, der gamlekyrkja vart riven i 1890–91. Kyrkja vart teikna av Planconsult a/s, oppført i 1989–90 og innvigd i 1990. I tillegg til kyrkjesal inneheld bygget sakristi og div. andre birom. Bygget vert i dag titulert som kyrkje av fellesrådet.

På kyrkjegarden står eit eldre båre- og klokkehus, men klokka er overført til takryttaren på kyrkja.

Kjelder
 Hundvåkøy kapell i «Norges kirker»

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 
 Austevoll kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Fana prosti
Kyrkjer i Austevoll
Kulturminne i Austevoll
Norske kyrkjer frå 1990
Langtang Lirung

Langtang Lirung er eit 7 227 meter over havet høgt fjell Langtang-regionen i Nepal, nær grensa mot Kina. Fjellet er den høgste toppen i fjellkjeda Langtang Himal, som strekker seg sørvestover frå det over 8 000 meter høge Shisha Pangma.

I 1949 var briten Harold Tilman og Tenzing Norgay mellom dei fyrste fjellklatrarane som kleiv i Langtang Lirung. Ein japanesar og ein nepalesar klatra som dei aller fyrste heilt til topps hausten 1978.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Langtang Lirung» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Himalaya
Fjell i Nepal
Martin Heidegger

Martin Heidegger () var ein tysk filosof som blei fødd i Meßkirch og døydde Freiburg. Han reknast som ein av dei viktigaste og mest originale tenkjarane på 1900-talet, blant anna gjennom den sterke påverknaden han hadde på Jean-Paul Sartre og utviklinga av eksistensialismen.

Forfattaren av Sein und Zeit: Eit radikalt spørsmål
Heidegger var inspirert av Edmund Husserl, og utvikla sin eigen variant av fenomenologi med utgangspunkt i spørsmålet «Kva vil det seie å vere». Etter Heidegger si meining blir verbet «å vere» brukt på ein innforstått måte som det ikkje er grunnlag for. Han meiner òg at filosofien har gløymt sine opphavlege problemstillingar sidan Aristoteles, Platon, Sokrates og førsokratane. Heidegger set seg derfor føre å utleggje premissane for å stille spørsmålet om tilværet på nytt i Sein und Zeit frå 1927. Han argumenterer for at tilværet må undersøkjast gjennom noko som er, og for at det mest nærliggjande verande å undersøkje, er det som er til stades i verda og stiller spørsmålet. Han kallar det Dasein, noko som grovt sett svarer til mennesket sjølv.

Verket har blitt utlagt som ein antropologi av til dømes Guttorm Fløistad i Heidegger. En innføring i hans filosofi (Pax 1968). Fløistad peikar der på at han ikkje oppfattar det som at Sein und Zeit er meint som ein antropologi i utgangspunktet, men at verket likevel kan tolkast sånn.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Heideggers testamente (2020) Dreyers forlag, redigert av Hein Berdinesen og Lars Petter Storm Torjussen

Filosofar på 1900-talet
Tyske filosofar
Gyala Peri

Gyala Peri (kinesisk: 加拉白垒) er eit 7 294 meter over havet høgt fjell i Tibet i Kina, straks aust for Himalaya, ved inngangen til den djupe elvedalen forma av Yarlung Tsangpo. Fjelltoppen er den høgste i fjellkjeda Nyenchen Tanglha og vert dermed rekna til Transhimalaya. Gyala Peri ligg rett nord for Yarlung Tsangpo-elva, som i India får namnet Brahmaputra.

Gyala Peri var bestige fyrste gongen i 1986 av tre japanske klatrarar, som tok seg opp langs søregga. Gruppa trong over seks veker for å gjennomføre turen. Ingen har sidan vore til topps (2012).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gyala Peri» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Fjell i Kina
Fjell i Tibet
Valen kapell

Valen kapell er ei langkyrkje i Valevåg i Sveio kommune i  Vestland. Bygget vart opphavleg oppført som kyrkje i 1707. I 1873 vart kyrkjestaden flytta til Ulveraker, der Valestrand kyrkje vart oppført, mens materialane frå gamlekyrkja vart brukt til å bygge ein skole. Skolen vart riven i 1940, og materialane vart brukt til å oppføre kapellet på den gamle kyrkjestaden, med vigsling i 1949. Skipet er lafta, medan koret er i bindingsverk. Kapellet har 50 sitjeplassar.

Komponisten Fartein Valen er gravlagd på staden.

Kjelder
 
 Sveio kyrkjelege fellesråd 
 Valen kapell i «Norges kirker»
 Kyrkjesøk – Valen kapell, Sveio 
 

Kyrkjer i Sunnhordland prosti
Kyrkjer i Sveio
Norske kyrkjer frå 1700-åra
Norske kyrkjer frå 1949
Kulturminne i Sveio
Langkyrkjer i Bjørgvin
Haga kyrkje

Haga kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1995 i Samnanger kommune i Vestland. Byggverket er i tre og har 230 sitjeplassar.

Kjelder
 Haga kapell i «Norges kirker»
 Samnanger kyrkjelyd
 

Kyrkjer i Samnanger
Kyrkjer i Hardanger og Voss prosti
Norske kyrkjer frå 1995
Arbeidskyrkjer
Muztagh

Muztagh (=istårnet) er eit 7 273 meter over havet høgt fjell i fjellkjeda Karakoram i regionen Gilgit-Baltistan i det nordlege Pakistan. Regionen der fjellet ligg er omstridd, India hevdar det høyrer med til den indiske delstaten Jammu og Kashmir. 

Muztagh vert rekna som ein av dei vanskelegaste fjelltoppane å bestige. Fjellet ligg omkrinsa av Baltoro- og Sarpo Laggo-breane og har ved sidan av hovudtoppen på 7 273 meter ytterlegare ein mindre topp på nordaustegga som når 7 180 meter over havet.

Ein britisk klatrelag beståande av fire mann nådde toppen av Muztagh 6. juli 1956. Britane, som klatra opp vestsida, var på toppen fem dagar føre franske klatrar kom opp frå austsida. Den lægre toppen vart bestige i 1984, via nordaustegga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Muztagh Tower» frå ,  den 15. februar 2014.  
 

Karakoram
Fjell i Pakistan
York University

York University (YU) er eit universitet i Toronto i Ontario, Canada.

Det blei oppretta i 1959.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Universitet i Canada
Skipingar i 1959
Joséphine de Beauharnais

Joséphine de Beauharnais () var gift med Napoleon I og var fransk keisarinne 1800-10.

Liv og gjerning
Marie Josèphe Rose Tascher de la Pagerie var fødd på Martinique, der faren var plantasjeeigar. I 1779 flytta ho til Frankrike og vart der straks etter gift med den franske adelsmannen Alexandre de Beauharnais. Under den franske revolusjonen vart i 1794 begge ektemakane, fyrst mann og så kone, fengsla under Skrekkveldet. Beauharnais vart avretta, medan Joséphine vart sett fri etter Maximilien Robespierre fall frå makta.

Enka Joséphine de Beauharnais, som hadde to born, skaffa seg elskarar heilt til topps i den franske statsstyringa, mellom dei Paul Jean Barras og den unge generalen Napoleon Bonaparte. Våren 1796 vart ho gift med Napoleon. Dei vart ikkje foreldre og vart skilde i 1810.

Etterkommarar 
Mellom barnebarna hennar var den svensk-norske dronninga Josefine som var gift med Oskar I av Sverige og Noreg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joséphine de Beauharnais» frå ,  den 15. februar 2014.  

Folk frå den franske revolusjonen
Folk frå Det første franske keisarriket
Franske kongelege
Folk frå Martinique
Søndre Follo prosti

Søndre Follo prosti er eit tenestedistrikt i Den norske kyrkja. Prostiet ligg i Borg bispedøme og vart oppretta i 2011 då Follo prosti vart delt i to; Søndre og Nordre Follo prosti.

Prostiet femner kommunane Frogn, Nesodden, Vestby og Ås sør i Akershus fylke. Prosten har sete på Ås i Akershus.

Sokn 
Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja.						
Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om Søndre Follo prosti på nettstaden til Den norske kyrkja

Akershus fylke
Prosti i Noreg
Skipingar i 2011
2011 i Noreg