alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Amy Helm

Amy Helm () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og dotter av The Band-trommeslagaren Levon Helm og songaren Libby Titus. Ho har tidlegare vore medlem av Levon Helm's Midnight Ramble Band og Ollabelle, i tillegg til at ho har hatt sitt eige band. 

Det første soloalbumet hennar, Didn’t It Rain, kom ut i juli 2015 og det andre, This Too Shall Light kom ut i september 2018 på Yep Roc Records.

Diskografi
1980 – Ymse artistar: In Harmony – A Sesame Street Record
1993 – Donald Fagen – Kamakiriad
1998 – Mercury Rev – Deserter's Songs
1998 – The Band – Jubilation
1998 – Levon Helm & The Crowmatix – Souvenir, Vol. 1
2000 – Steely Dan – Two Against Nature
2001 – Mercury Rev – All Is Dream
2002 – Shivaree – Rough Dreams
2002 – Christine Lavin – I Was In Love With A Difficult Man
2003 – Ivo – All In All
2004 – Ollabelle – Olabelle
2004 – Trans-Siberian Orchestra – The Lost Christmas Eve
2004 – Sean Costello – Sean Costello
2004 – Kenny White – Symphony In 16 Bars
2004 – Eugene Ruffolo – The Hardest Easy
2004 – Jay Collins Band – Poem For You Today
2005 – Laura Cantrell – Humming By The Flowered Vine
2005 – Shivaree – Who’s Got Trouble?
2005 – Liz Tormes – Limelight
2005 – The Levon Helm Band – The Midnight Ramble Sessions Vol .2
2006 – Chris Smither – Leave The Light On
2006 – Ollabelle – Riverside Battle Songs
2006 – Donald Fagen – Morph The Cat
2006 – John Flynn – Two Wolves
2007 – Levon Helm – Dirt Farmer
2007 – The Holmes Brothers – State Of Grace
2007 – The Alexis P. Suter Band – Live At The Midnight Ramble
2008 – Donna The Buffalo – Silverlined
2008 – Arlen Roth – Toolin’ Around Woodstock
2008 – Ollabelle – Before This Time
2008 – Helm, Hudson & McCoy – Angels Serenade
2009 – Levon Helm – Electric Dirt
2009 – Ben Sidran – Dylan Different
2010 – Elizabeth Mitchell – Sunny Day
2011 – Blackie And The Rodeo Kings – Kings And Queens
2011 – Matt Andersen – Coal Mining Blues
2011 – Ollabelle – Neon Blue Bird
2011 – Ymse artistar – The Lost Notebooks Of Hank Williams
2011 – Levon Helm – Ramble At The Ryman
2011 – Ninni Poijärvi  & Mika Kuokkanen – Powderburn
2013 – Linda Thompson – Won’t Be Long Now
2013 – Ymse artistar – Love For Levon: A Benefit To Save The Barn
2014 – Rosanne Cash – The River & The Thread
2014 – The Levon Helm Band – It’s Showtime: The Midnight Ramble Sessions, Vol. 3
2014 – Matt Andersen – Weightless
2014 – Marcia Ball – The Tattooed Lady And The Alligator Man
2014 – Danielia Cotton – The Real Book
2015 – Larry Campbell & Teresa Williams – Larry Campbell & Teresa Williams
2015 – The Mike & Ruthy Band – Bright As You Can
2015 – Tracy Bonham – Wax & Gold
2015 – Amy Helm – Didn’t It Rain
2015 – Colin Linden – Rich In Love
2016 – William Bell – This Is Where I Live
2017 – Ymse artistar – Treasure Of The Broken Land: The Songs Of Mark Heard
2018 - Amy Helm - This Too Shall Light

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amy Helm» frå ,  den 19. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Folk frå Woodstock i New York
James E. Pugh

James Edward Pugh () er ein USA-amerikansk trombonist, komponist og lærar. Han er kjend som førstetrombonist i Woody Herman's Thundering Herd (1972–1976) og Chick Corea sitt Return to Forever Band (1977–1978). I 25 år arbeidde han som frilansar i New York City. I nyare år har han turnert og spelt med rockegruppa Steely Dan, og var med på å skipe Graham Ashton Brass Ensemble. Han er òg professor i jazztrombone ved University of Illinois at Urbana-Champaign.

Diskografi
Solo

 1981: Crystal Eyes (Pewter)
 1984: The Pugh /Taylor Project  (DMP)
 2001: Pugh Mosso
 2002: E'nJ «Legend and Lion» med Eijiro Nakagawa Japanese release
 2004: Echano
 2004: E2'nJ2 (TNC)
 2006: E'nJ Just Us
 2007: X Over Trombone (Albany)
 2007: Holly and the Ivy 
 2012: The Devil's Hopyard (Jazzmaniac)
 2012: Pugh Taylor II (Pewter)

Som sidemann
 1972: Giant Steps,  Woody Herman
 1973: Thundering Herd, Woody Herman
 1976: The 40th Anniversary Concert,  Woody Herman
 1977: Musicmagic,  Chick Corea og Return to Forever
 1977: Return to Forever – Live,  Chick Corea
 1978: Secret Agent,  Chick Corea
 1979: In a Temple Garden (CTI, 1979)  Yusef Lateef
 1988: The Disney Album,  Barbara Cook
 1989: When Harry Met Sally,  Harry Connick, Jr.
 1990: Big Boss Band,  George Benson
 1992: League of Their Own,  James Taylor
 1993: What Headphones?, André Previn
 1994: Mr. Gentle Mr. Cool,  David «Fathead» Newman
 1994: Scampi Fritti,  Marc Beacco
 1995: Honey and Rue, med Kathleen Battle; St. Luke's Orchestra, André Previn, dirigent
 1995: Leave Your Mind Behind, med Joe Roccisano Orchestra
 1995: Rush Hour, med Joe Lovano; Gunther Schuller, dirigent
 1996: Two Lane Highways,  Jay Leonhart and Friends
 1999: Crossing the Bridge,  Eileen Ivers
 1999: Songs from the Last Century,  George Michael
 2000: Eight,  Walter Blanton
 2000: Two Against Nature, Steely Dan
 2002: Looking for America, Carla Bley
 2003: Alegría, Wayne Shorter
 2003: Everything Must Go Steely Dan
 2006: Morph the Cat, Donald Fagen
 2007: This Meets That, John Scofield
 2012: Sunken Condos, Donald Fagen

Broadway-innspelingar
 1992 City of Angels
 1995 Will Rogers' Follies
 1998 Victor/Victoria
 2000 Fosse

Filmar som soloist
 Meet Joe Black
 The Birdcage
 Brighton Beach Memoirs
 Shining Through
 Biloxi Blues

Klassisk musikk
 Mass, Charles Wuorinen
 Ponder Nothing, The Chamber Music of Ben Johnston, Music Amici
 The Music of Irwin Bazelon
 Collage – New York Trombone Quartet
 Bright Sheng: Lacerations, 92nd St. Y Orchestra, Gerard Schwartz, dirigent
 EOS Orchestra 
 Concordia Orchestra
 The Silk Road Project med YoYo Ma
 The Graham Ashton Brass Ensemble Plays the Music of James Pugh and Daniel Schnyder, Graham Ashton Brass Ensemble

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «James E. Pugh» frå ,  den 19. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Dietrich, Kurt. Jazz 'Bones: The World of Jazz Trombone . Advance Music. 2005.  pp. 344–7.
 Feather, Leonard. Encyclopedia of Jazz in the Seventies 

 

Folk frå Butler i Pennsylvania
USA-amerikanske trombonistar
USA-amerikanske filmmusikkomponistar
Return to Forever-medlemmar
Musikarar frå Pennsylvania
Tilsette ved University of Illinois at Urbana–Champaign
Carolyn Leonhart

Carolyn Leonhart () er ein amerikansk jazzsongar. Ho er dotter til jazzbassisten Jay Leonhart og syster til trompetistenMichael Leonhart. Ho har vore korvokalist for Steely Dan på fleire turnear og innspelingar.

Innspelingar

1998: Swiss Percussion Group - Glass Songs
2000: Steely Dan - Two Against Nature
2000: Carolyn Leonhart - Steal the Moon
2001: Lyn Leon - Glass Lounge
2002: Carolyn Leonhart - Autumn in New York (King [Japan] Records)
2003: Steely Dan - Everything Must Go
2005: Carolyn Leonhart - New 8th Day
2006: Donald Fagen - Morph The Cat
2007: Carolyn Leonhart & Wayne Escoffery - If Dreams Come True (Nagel-Heyer)
2008: Walter Becker - Circus Money
2010: Carolyn Leonhart & Wayne Escoffery - Tides of Yesterday (Savant)
2012: Donald Fagen - Sunken Condos
2014: The Dukes of September -  Live

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carolyn Leonhart» frå ,  den 19. januar 2021. 

USA-amerikanske jazzsongarar
Jazzmusikarar frå New York
Verdscupen i langrenn 1999/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1999-sesongen omfatta 19 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 28. november 1998 og vart avslutta 20. mars 1999. Dei 19 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 10 kilometer, fire over 15 km, ei på 25 km, fire tremiler og to femmiler, samt fire sprintrenn. Fem av stafettane var på 4 x 10 km, den siste stafetten gjekk over 18 km der to utøvarar veksla om å gå.

Renna fann stad i Muonio (2), Lahti og Vantaa i Finland, Milano og Toblach (2) i Italia, Davos (2) og Engelberg i Sveits, Kitzbühel, Garmisch-Partenkirchen i Tyskland, Seefeld in Tirol, Ramsau am Dachstein (4) i Austerrike, Otepää i Estland, Nové Město na Moravě (3) i Tsjekkia, Falun (2) i Sverige og Oslo (2) i Noreg.

Bjørn Dæhlie frå Noreg vann FIS-pokalen for sjette og siste gong. Han sigra i fem tevlingar og [Mika Myllylä]] frå Finland i fire. Nordmannen Tor Arne Hetland og Mikhail Botvinov, som representerte Austerrike, vann begge to renn kvar. Svenskane Per Elofsson, Mathias Fredriksson og Anders Bergström toppa kvar sitt renn. Det same gjorde norske Espen Bjervig og Thomas Alsgaard, samt Peter Schlickenrider frå Tyskland.

Individuelt

Kjelder
fis.ski

Nordiske greiner
1999
Europameisterskapen på skeiser 1962

Europameisterskapen på skeiser 1962 vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 3. og 4. februar 1962. 35 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Edmond Lundsten, Magne Thomassen, Finn Thorsen og Nils Aaness. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Vest-Tyskland.

Robert Merkulov frå Sovjetunionen vart europameister, franskmannen André Kouprianoff kom på andreplassen. Merkulov vann også 5 000-meteren, hans landsmenn Jevgenij Grisjin og Boris Stenin sigra på høvesvis 500 m og 1500 m. Norske Knut Johannesen fekk bestetid på mila.

Skeise-EM 1962 

Dato: 3./4. februar 1962

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1962» frå ,  den 20. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1962
Idrettstilskipingar i Oslo
Gulestøa

Gulestøa er ein gard ved utløpet av Gulenfjordane i Bremanger kommune.

Gardsnamnet er nemnt allereie i 1667. Garden har hatt ulike namn som t.d. Gullestøl, Gulestøe, Gulestødl, Gulestøen, Gulestøl, Gulestøa. Frå gamalnorsk har ordet gul eller gol tydd sterk vind men nokon tydar det òg som gjol eller kløft. Ordet stø kjem av landingsplass for båtar som i ordet «båtstø».

Første registrerte husmann eller strandsitjar er Daniel f. 1620.

Byggverk i Bremanger
Busetnader i Bremanger
Gardar i Vestland
Bill Charlap

William Morrison Charlap () er ein USA-amerikansk jazzpianist.

Charlap har arbeidd med Gerry Mulligan, Benny Carter, Tony Bennett, Phil Woods, Scott Hamilton og andre. I 1995 vart han medlem av Phil Woods Quintet.

Diskografi

Som leiar eller delvis leiar

Som sidemann
Med Harry Allen
 Harry Allen Plays Ellington Songs with the Bill Charlap Trio (RCA Victor)
 Blues for Pres and Teddy (Swingbros)

Med Ruby Braff
 You Brought a New Kind of Love (Arbors)

Med Johnny Frigo
 Johnny Frigo's DNA Exposed! (Arbors)

Med Jon Gordon
 Spark (Chiaroscuro)

Med Scott Hamilton
 Back to New York

Med Jay Leonhart
 Great Duets (Chiaroscuro)

Med Brian Lynch
 Brian Lynch Meets Bill Charlap (Sharp Nine)

Med Gerry Mulligan
 Lonesome Boulevard (Verve)
Med the Joe Roccisano Orchestra
Leave Your Mind Behind (Landmark, 1995)
Med Sean Smith
 LIVE! (Chiaroscuro)

Med Grant Stewart
 Grant Stewart + 4 (VideoArts)

Med Warren Vaché
 Dream Dancing (Arbors)

Med Phil Woods
 The Great American Songbook, Volumes 1 & 2 (Kind of Blue)
 Voyage with the Bill Charlap Trio at the Floating Jazz Festival Aboard the QE2 (Chiaroscuro)

Med The Blue Note 7
 Mosaic: A Celebration of Blue Note Records (Blue Note Records/EMI, 2009)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bill Charlap» frå ,  den 20. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Biography at All About Jazz

USA-amerikanske jazzpianistar
Musikarar frå New York City
Folk frå West Orange i New Jersey
Jazzmusikarar frå New York
USA-amerikanske pianistar
The Blue Note 7-medlemmar
Tawatha Agee

Tawatha Agee () er ein USA-amerikansk korsongar og låtskrivar. Røysta hennar har blitt skildra i The New York Times som ein «akrobatisk, gospel-ladd sopran.» Ho var solovokalist i soul- og R&B-bandet Mtume og den sjelfulle røysta hennar syng hitten deira «Juicy Fruit» frå 1983.

Agee har arbeidd som korist sidan midten av 1970-åra, hovudsakleg med James Mtume, som produserte det einaste soloalbumet hennar, Welcome to My Dream, for Epic Records i 1987. Ho er òg ein del av «The Lovely Ladies»-trioen, som turnerte med The Dave Matthews Band.

Solodiskografi

Album
Welcome to My Dream (Epic Records, 1987)

Singlar
 «Are You Serious?» (Epic, 1987)		
 «Thigh Ride» (Epic, 1987)		
 «Did I Dream You» (Epic, 1987)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tawatha Agee» frå ,  den 20. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske soulsongarar
Musikarar frå Pittsburgh
USA-amerikanske sopranar
Patrick Scott

Patrick Scott () var ein irsk kunstnar.

Patrick Scott blei fødd i Kilbrittain i County Cork i 1921. Han hadde si fyrste utstilling i 1944, men utdanna seg som arkitekt og blei ikkje kunstnar på fulltid før 1960. Han arbeiddde i femten år for den irske arkitekten Michael Scott, og var mellom anna med på å teikna Busáras, den sentrale busstasjonen i Dublin. Han hadde også ansvaret utsjånaden til irske intercity-tog.

Scott var kanskje mest kjend for sine «gullmåleri», abstrakte bilete med geometriske former i bladgull mot ein bleik temperabakgrunn. Han laga også biletvev og teppe, mellom anna for Bank of Ireland, Europaparlamentet i Strasbourg og St. Paul's School i London.

Måleria hans er del av fleire viktig samlingar, som Museum of Modern Art i New York. Han vann Guggenheim-prisen i 1960 og representerte Irland ved Venezia-biennalen i 1960. Douglas Hyde Gallery heldt ei stor retrospektiv utstilling av verket hans i 1981, og Hugh Lane Gallery i Dublin heldt ein større utstilling i 2002. 

I oktober 2013 gifta Scott seg med partneren sin gjennom 30 år, Eric Pearce, i ein sivil seremoni ved Dublin Registry Office.

11. juli 2007 blei Scott, som ein av grunnleggjarane av Aosdána, gjeven tittelen saoi, den høgaste æra ein irsk kunstnar kan få. Presidenten av Irland, Mary McAleese, utførte utnemninga. Ikkje meir enn sju levande personar kan ha denne æra til ei kvar tid.

Scott døydde 14. februar 2014, 93 år gammal.

I samband med hundreårsjubileet for fødselen hans, i 2021, gav det irske postvesenet An Post ut frimerke til minne om Scott. Dei viste verka hans Meditation 28 og Gold Painting 21.

Verk i samlingar
 Dublin City University:
 Sea Foam
Hugh Lane Municipal Gallery of Modern Art, Dublin
Gulf Oil Corporation, Pittsburg
Ulster Museum, Belfast
The Museum of Modern Art, New York
Irish Museum of Modern Art, Dublin
Trinity College, Dublin
National University of Ireland, Galway

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Patrick Scott (artist)» frå ,  den 20. januar 2021.

Bakgrunnsstoff
Aosdána biographical note
IACI O'Malley Art Award presented to Patrick Scott

Irske kunstnarar
Kunstnarar frå 1900-talet
Kunstnarar frå 2000-talet
Saoithe
Folk frå County Cork
WandaVision

WandaVision er ein amerikansk fjernsynsserie skapt av Jac Schaeffer for strøymetenesta Disney+, basert på Marvel Comics-karakterane Wanda Maximoff / Scarlet Witch og Vision. Serien går føre seg i Marvel Cinematic Universe, etter hendingane i 2019-filmen Avengers: Endgame. WandaVision var produsert av Marvel Studios, med Schaeffer som hovudforfattar og Matt Shakman som regissør.

Elizabeth Olsen og Paul Bettany held fram i rollene som Wanda Maximoff og Vision frå filmane, medan Debra Jo Rupp, Fred Melamed, Kathryn Hahn, Teyonah Parris, Randall Park og Kat Dennings deltek i andre roller.

WandaVision hadde premiere med dei to første episodane 15. januar 2021, og vil kringkastast i til saman ni episodar fram til 5. mars 2021. Serien fekk positiv mottaking frå kritikarar for hyllestene til eldre sitcoms og skodespelet til Olsen og Bettany.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «WandaVision» frå ,  den 20. januar 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Engelskspråklege fjernsynsprogram
Fjernsynsseriar frå 2020-åra
Fjernsynsprogram frå Disney+
Filmserien The Hobbit

Hobbiten (engelsk originaltittel The Hobbit) er ein serie av tre fantasyfilmar som byggjer på Hobbiten av J.R.R. Tolkien. Filmserien er delt opp i spelefilmane En uventet reise (An Unexpected Journey, premiere i 2012), Smaugs ødemark (The Desolation of Smaug, premiere i 2013) og Femhærerslaget (The Battle of the Five Armies, premiere i 2014). Filmserien blei regissert og produsert av Peter Jackson, som også var medforfattar til filmmanuset. Hobbiten var ein samproduksjon med filmprodusentar frå New Zealand, Storbritannia og USA.

Serien handler om hobbiten Bilbo, trollmannen Gandalv og 13 dvergar som legg ut på ei farefull ferd gjennom Midgard for å gjenerobra Ensomfjellet frå draken Smaug. Filmane fortel historia på en eventyrleg, dramatisk og actionprega måte, med gjennomgåande bruk av moderne filmeffektar. Medan boka blei etterfølgd av storverket Ringenes herre 1954-1955, blei filmserien The Hobbit laga etter den populære filmtrilogien Ringenes herre (2001-2003).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hobbiten (filmserie)» frå ,  den 21. januar 2021.

Bakgrunnsstoff 
 
 Hobbiten-tema hos Filmweb
 The Hobbit: Den offisielle filmbloggen
 TheOneRing.net
 The Hobbit og Film 2 i Internet Movie Database

Filmar frå 2012
Filmar frå 2013
Filmar frå 2014
USA-amerikanske eventyrfilmar
Peter Jackson
Newzealandske fantasyfilmar
Filmer baserte på verk av J.R.R. Tolkien
USA-amerikanske fantasyfilmar
Europameisterskapen på skeiser 1963

Europameisterskapen på skeiser 1963 vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 2. og 3. februar 1963. 38 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, Magne Thomassen og Nils Aaness. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Nils Aaness frå Noreg vart europameister, på dei neste tre plassane kom landsmennene Knut Johannesen, Per Ivar Moe, Magne Thomassen. Boris Stenin frå Sovjetunionen fekk bestetid på både 500 m og 1500 m, Knut Johannesen var bestemann på 5 000 m og svenske Jonny Nilsson vann milløpet.

Skeise-EM 1963 

Dato: 2./3. februar 1963

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1963» frå ,  den 21. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1963
Idrettstilskipingar i Sverige
Henry Lewy

Henry Lewy (), var ein tysk-amerikansk lydteknikar og plateprodusent, som var mest kjend for arbeidet sitt på mange kritikarroste og suksessrike album av vise- og rockeartistar i 1970- og 1980-åra, særskild dei av Joni Mitchell, Leonard Cohen, Neil Young, Crosby, Stills and Nash, Stephen Bishop og Judee Sill.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Henry Lewy» frå ,  den 21. januar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske lydteknikarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Folk frå Magdeburg
Tysk-amerikanarar
Verdscupen i langrenn 1982/Kvinner

Verdscupen i langrenn for kvinner i 1982-sesongen omfatta 10 tevlingar. Tevlingane tok til 9. januar og vart avslutta 13. april 1982. Dei ti renna bestod av fire tevlingar over 5 kilometer, fire over 10 km og to 20-kilometerar. 

Renna fann stad i Klingenthal i Aust-Tyskland, La Bresse i Frankrike, Furtwangen i Vest-Tyskland, Oslo (3) i Noreg, Lahti i Finland, Falun og Kiruna i i Sverige, Štrbské Pleso i dåverande Tsjekkoslovakia.

Norske Berit Aunli sigra i to renn og vann FIS-pokalen framom landskvinna Brit Pettersen. Også Pettersen vann to renn. Květa Jeriová frå Tsjekkoslovakia vann dei tre fyrste renna og enda på tredjeplass i turneringa. Raisa Smetanina frå Sovjetunionen, Anette Bøe frå Noreg og Blanka Paulů frå Tsjekkoslovakia sigra i kvar sitt renn.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 82-83. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.

Nordiske greiner
1982
Europameisterskapen på skeiser 1964

Europameisterskapen på skeiser 1964 vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 18. og 19. januar 1964. 31 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, Svein Erik Stiansen og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Danmark, Finland, Frankrike, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Ants Antson frå Sovjetunionen vart europameister framom lagkameraten Jurij Jumasjev, norske Per Ivar Moe kom på tredjeplass. Antson vann også 1500-meteren, medan norske Magne Thomassen fekk bestetid på 500 m og Knut Johannesen gjekk fortast både på 5 000 m og 10 000 m.

Skeise-EM 1964 

Dato: 18./19. januar 1964

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1964» frå ,  den 22. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1964
Idrettstilskipingar i Oslo
Lahti-renna 1984

Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1984 vart avvikla dagane frå 1. til 4. mars 1984.  Lars Erik Eriksen på 15 km, Berit Aunli på 10 km og eit kvinnelag i stafett syrgde for tre norske triumfar. Finlands Matti Nykänen sigra i begge hopprenna. Thomas Müller frå Vest-Tyskland vann kombinertrennet og Vladimir Sakhnov frå Sovjetunionen vann femmila, ei tevling utanfor verdscupen i langrenn.

Menn

15 km

50 km

Kombinert

Hopprenn, storbakke

Hopprenn, normalbakke

Kvinner

5 km

3 x 5 km stafett

Kjelder
Sportsboken 84-85. Sportsboken As. Stavanger 1984.

Nordiske greiner
Sport i 1984
Idrettstilskipingar i Finland
Europameisterskapen på skeiser 1965

Europameisterskapen på skeiser 1965 vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 30. og 31. januar 1965. 28 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Ivar Eriksen, Per Willy Guttormsen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Sverige, Tsjekkoslovakia, Vest-Tyskland.

Eduard Matusevitsj frå Sovjetunionen vart europameister, på andreplass kom norske Per Ivar Moe som vann 1500-meteren. Elles sigra Ard Schenk frå Nederland på 500 m, norske Fred Anton Maier på 5 000 m og svenske Jonny Nilsson på 10 000 m.

Skeise-EM 1965 

Dato: 30./31. januar 1965

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1965» frå ,  den 23. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1965
Idrettstilskipingar i Sverige
Europameisterskapen på skeiser 1966

Europameisterskapen på skeiser 1966 vart avvikla i Deventer i Nederland helga 22. og 23. januar 1966. 29 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Per Willy Guttormsen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, Svein Erik Stiansen og Bjørn Tveter. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Sverige, Vest-Tyskland.

Ard Schenk frå Nederland vart europameister framom landsmannen Kees Verkerk. Schenk gjekk elles inn til bestetid på 5 000 meter så vel som på 1500 m. Valerij Kaplan frå Sovjetunionen gjekk fortast av alle på 500 m og svenske Jonny Nilsson var bestemann på 10 000 m.

Skeise-EM 1966 

Dato: 22./23. januar 1966

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Europees kampioenschap schaatsen 1966» frå ,  den 23. januar 2021.  
 

Lengdeløp på skeiser
Sport i 1966
Idrettstilskipingar i Nederland