alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Santamartatyrann

Santamartatyrann (Myiotheretes pernix) er ein fugl i tyrannfamilien som er endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartatyrannen er ein stor tyrann på ca. 21 centimeter. Han har ei fjørdrakt med kjedeleg brunleg overside og rustfarga underside. Brystområdet er olivenfarga med streker, strupen kvit med mørke streker. Han har ei kvit stripe frå den øvre nebbrota til oversiden av auget. Halen er svart.

Han lever i utkanten av eller inne i skog i små område på nordlege skråningar av Sierra Nevada de Santa Marta, 2100 til 2900 moh. Føda er insekt.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 1000 og 2 500 individ og er trudd å vere minkande. Trugsmåla er styresmakta si sprøying av ugrasmiddel frå fly, utviding av jordbruksområde, skogfelling og nedbrenning av vegetasjon etterfølgt av planting av framande artar.

Kjelder 
 Farnsworth, A. & Langham, G. (2004). Santa Marta Bush-Tyrant (Myiotheretes pernix) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Myiotheretes pernix. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

tyrannfamilien Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartastifthale

Santamartastifthale (Synallaxis fuscorufa) er ein fugl i omnfuglfamilien som er endemisk til Colombia  med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartastifthalen er ein omnfugl med rund kroppsform og mykje lang hale på totalt ca. 17 centimeter. Han veg rundt 16 gram. Skuldrene er gråolivenfarga, noko av kroppssidene olivenfarga, elles er fjørdrakta mykje lys raudbrun. Både nebbet og beina er mørke. 

Han kan treffast så lågt som 760 moh., men lever helst mellom 2000 og 3000 moh. Her beitar dei insekt og anna leddyr i kratt og tett underskog og rører seg mest ein til to meter, men òg opptil 7 meter over bakkenivå. Dei kan beite i familiegrupper og i fleirartsflokkar, men mest vanleg parvis.

Storleiken på populasjonen er estimert til under 10 000 individ og er minkande. Trugsmåla er utviding av jordbruksområde, skogfelling og nedbrenning av vegetasjon.

Kjelder 
 Remsen, J.V., Jr (2003) Rusty-headed Spinetail (Synallaxis fuscorufa) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Synallaxis fuscorufa. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, frå ProAves, Colombia

omnfuglfamilien Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartatapakulo

Santamartatapakulo (Scytalopus sanctaemartae) er ein fugl i tapakulofamilien, endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.


Skildring 
Dette er ein liten tapakulo, ca. 11 centimeter, fjørdrakta til hannfuglen er litt bleikgrå, men han har brunoransje bakkropp med svarte tverrstriper. Den litle oppeikande halen er mørkebrun. Han har ein liten kvit flekk midt på hovudet. Hoa er bleikare og har mindre kvitt på hovudet enn hannfuglar. Santamartatapakuloar lever nede i mørk, fuktig underskog, frå 900 til 1700 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil.

Om tapakuloar generelt 
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Santa Marta Tapaculo (Scytalopus sanctaemartae) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Scytalopus sanctaemartae . Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, fotograf: Daniel Uribe

tapakulofamilien Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartalauvgranskar

Santamartalauvgranskar (Clibanornis rufipectus) er ein fugl i omnfuglfamilien og er endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartalauvgranskar er ein mellomstor, raudbrun omnfugl, ca. 17 til 20 centimeter lang og med kroppsvekt på rundt 30 gram. Strupen er kanelfarga oransje, stjerten er nøttebrun, medan resten av fjørdrakta er generelt raudbrun med få distinkte kjenneteikn. Nebbet er lyst grått. 
 
Han lever i dei nordlege og nordvestlege skråningane av Sierra Nevada de Santa Marta. Her har han habitat i generelt fuktig subtropisk opphavleg skog og i gjenvaksen skog med tett undervegetasjon. Han varierer i høgdnivå frå nesten tørr krattskog 700 moh. til den mest fuktige skogen på 2100 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande.

Kjelder 

 Remsen, J.V., Jr (2003). Ruddy Foliage-gleaner (Automolus rubiginosus) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Clibanornis rufipectus. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Flickr.com Bilete på flickr.com, fotograf: Daniel Uribe

Omnfuglfamilien
Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Santamartamaurpitta

Santamartamaurpitta (Grallaria bangsi) er ein fugl i maurpittafamilien, han er endemisk til Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring 
Santamartamaurpitta har ei kamuflerande fjørdrakt med olivengrøn overside og kvit underside med mørke streker. Strupen er brunoransje med uklåre streker i. Dei lange beina har blå farge, det kraftige nebbet er mørkt. Kroppsforma er typisk for Kjønna er like. Kroppslengda er på ca. 18 centimeter og gjennomsnittleg kroppsvekt om lag 62 gram.

Denne arten lever på bakken eller lågt i tett, fuktig skog i høgder mellom 1200 og 2400 moh. Han er ikkje så skjerr som typisk for maurpittaer, men blir likevel sjeldan sett. Han er vokal og eit 'vouv-voit' kan høyrast når han er nær. 

Storleiken på populasjonen er estimert til under 10 000 individ og er minkande. Trugsmåla er øydelegging av opphavleg vegetasjon.

Kjelder 
 Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). Santa Marta Antpitta (Grallaria bangsi) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. juli 2015 
 Robert S. Ridgely and Guy Tudor, 'The Birds of South America, University of Texas Press, 1994
BirdLife International (2015) Species factsheet: Grallaria bangsi. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. juli 2015
Referansar

Bakgrunnsstoff 

maurpittafamilien Fuglar endemiske til Sierra Nevada de Santa Marta
Rammesag

Rammesag er ei sag med fleire parallelle sagblad som kan saga plankar og bord av tømmerstokkar. Rammesaga har også vore kalla grindsag, gittersag. Eit anna namn er silkesag. Rammesager er fortsatt i bruk sjøl om ho er erstatta av sirkelsager i mange høve. 

Ei rammesag består av eit stativ med ei ramme som går i sleider. I ramma er det spent inn sagblad med justerbar avstand. Ramma blir halden i ei opp- og nedgåande rørsle av ein veivaksel. Tømmeret blir mata inn i sagramma frå ei skinnegåande ileggjarvogn, der stokken på forhånd kan vriast til den beste skurposisjonen. Saga kan ikkje omstillast for kvar stokk og krev derfor at tømmeret er gruppert etter dimensjon.

Kjelder

Sager
Givat Brenner

Givat Brenner (hebraisk skrift גִּבְעַת בְּרֶנֶר, tyder 'Brenneråsen'), òg skrive Giv'at Brener, er ein kibbutz i Sentral-Israel i Israel. Han ligg kring to kilometer sør for Rehovot og høyrer til Brenner regionale kommune. Kibbutzen vart grunnlagd i 1928 og er kalla opp etter forfattaren Yosef Haim Brenner, som vart drepen i Jaffa-opprøra i 1921.

Givat Brenner har kring 1 700 innbyggjarar og er ein av dei største kibbutzane i landet.

Historie

Givat Brenner vart grunnlagd i 1928 av immigrantar frå Litauen, Polen og Tyskland. Under andre verdskrigen forsynte Givat Brenner den britiske hæren med varer som syltetøy, noko som la grunnlaget for ein eksportindustri. Det vart starta ein fabrikk som laga utstyr for kunstig vatning, og dette førte til at det vart bygd eit støyperi. Støyperiet utvikla seg til å spesialisere seg på aluminium-trykkstøyperiselskap, som mellom andre produserte etuiet til naudtelefonar i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Givat Brenner» frå ,  den 8. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad 
From Socialist Dream to Capitalist Reality  New York Times, April 1998

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1928
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Russisk diaspora i Israel
Tysk diaspora i Israel
Karavane

Karavane (frå persisk ) er eit stort reisefølgje med lastedyr som kamelar, muldyr, esel eller hestar. Omgrepet er særleg kjend frå Asia og Nord-Afrika, der ein har lang tradisjon for at reisande slo seg saman i store følgje som vern mot uvêr, andre naturlege hindringar og overfall.

I steppe- og ørkenområde har ein brukt mest kamelar til karavanar, medan ein i fjelland har brukt muldyr, esel og hestar. Ein karavane kan omfatta frå 40–50 opptil 600 eller fleire lastedyr. Kjende karavanevegar gjekk mellom Kina, gjennom Sentral-Asia, og Bukhara, ei rute kjend som Silkevegen, og mellom Beijing og Irkutsk i Sibir («te-vegen»). Det går også fleire kjende karavaneruter gjennom Sahara, sjå transsaharahandel.

Sjå òg
Karavanserai
Konvoi

Kjelder

«Karavane» (14. februar 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 8. juli 2015.

Bakgrunnsstoff

Reise
Handel
Silkevegen
Tryggleik
Ord av persisk opphav
Norsk svarteliste 2012

Norsk svarteliste 2012 var ei oversikt utarbeidd av Artsdatabanken og utgitt under namnet Fremmede arter i Norge – med norsk svarteliste 2012. Publikasjonen tok opp den økologiske risikoen i norsk natur ved framande artar som har potensiale til å spreie seg i naturen. 

Artane var plasserte i fem risikotategoriar: 
 særs høg (SE) (106 artar)
 høg (HI) (11 artar)
 potensielt høg (PH) (198 artar)
 låg (LO) (399 artar)
 ingen kjend risiko (NK) (366 artar).

Frå 2018 blei svartelista avløyst av Fremmedartslista.

 
Norsk natur
Miljøvern i Noreg
Utgjevingar i 2012
Vitskap i 2012
Artsdatabanken
Norsk raudliste for artar 2010

Norsk raudliste for artar 2010 er ei liste som gir ein prognose for kor stor risiko det er for at dei opplista artane vil døy ut i Noreg. Artsdatabankenhar utarbeidd lista som eit verktøy i naturforvaltinga. Lista avløyste Norsk raudliste 2006. Vurderingane er tufta på Den internasjonale naturvernorganisasjonen (IUCN) sine kriterium, sjå den globale raudlista. Arbeidet med Raudlista er utført av 26 ekspertkomitear som til saman har vurdert tilstanden for rundt 21 000artar. Dette er nær halvparten av dei om lag 40 000 artane vi veit finst i Noreg. 

Totalt for Noreg med havområde og Svalbard er 4599 artar raudlista, og 2398 av desse er vurdert å vere truga artar. 125 artar har døydd ut i Noreg etter 1900. 

Artsdatabanken har òg sett opp ei svarteliste med framande artar som kan spreie seg i norsk natur.

Kriteria for Norsk raudliste 2010

Raudlisteartar
 Utdøydd – EX (extinct)
 Utdøydd i vill tilstand – EW (extinct in the wild)
 Regionalt utdøydd – RE (regionally extinct)  
 Kritisk truga - CR (critically endangered)
 Sterkt truga - EN (endangered)
 Sårbar – VU (Vulnerable)
 Nær trua – NT (Near threatened) 
 Datamangel – DD (Data deficient)

Truga artar
 Kritisk truga - CR (critically endangered)
 Sterkt truga - EN (endangered)
 Sårbar – VU (Vulnerable)

Andre kategoriar
 Livskraftig - LC (least concern)
 Ikkje egna - NA (not applicable) 
 ikkje vurdert - NE (not evaluated)

Sjå òg
 Norsk Raudliste 2006

Bakgrunnsstoff
 Norsk rødliste for arter 2010 (pdf)

Miljøvern i Noreg
Raudlisting
Artsdatabanken
Truga artar i Noreg
Aachenkatedralen

Aachenkatedralen er ei domkyrkje i Aachen i den tyske delstaten Nordrhein-Westfalen. Katedralen, som er vigd Maria møy, er domkyrkje for Aachen bispedømme.

Kyrkja vart bygd frå 786 etter påbod frå Karl den store. Han vart gravlagd i kyrkja i 814, der leivningane etter han framleis finst.

Dagens kyrkje består av fleire delar. Av desse er den karolingiske oktogonen det viktigste bidraget til den såkalla karolingiske renessansen. Denne er omgjeven av fleire seinare tilbygg. Mellom desse er den gotiske korhallen i aust, vestverket og enkelte sidekapell.

Aachenkatedralen var mellom dei utvalde som kom med på UNESCO si verdsarvliste, då denne vart vedteken i 1978.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aachenkatedralen» frå ,  den 9. juli 2015.  

Verdsarv i Tyskland
Nordrhein-Westfalen
Kai Martin Brekke

Kai Martin Brekke () er ein norsk forfattar og journalist. Han er fødd i Flåm i Aurland kommune og busett i Leikanger.

Brekke debuterte som forfattar i 2006 med kriminalromanen Nattergal. Handlinga tek utgangspunkt i eit mord på Flåmsbana. I 2008 kom oppfølgjaren Dødeleg arv med handling hovudsakleg i Nærøyfjorden, og i 2011 kom Kald finale.

Bibliografi
 2006 – Nattergal – kriminalroman (Leikanger: Skald)
 2008 – Dødeleg arv – kriminalroman (Leikanger: Skald)
 2011 – Kald finale – kriminalroman (Leikanger: Skald)

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Norske kriminalforfattarar
Norske journalistar
Forfattarar frå Aurland
Forfattarar frå Leikanger
Saltgruva i Wieliczka

Saltgruva i Wieliczka (polsk Kopalnia soli Wieliczka) ligg under byen Wieliczka i det sørlege Polen. Ho har vore i drift sidan 1200-talet og er ei av verdas eldste saltgruver i kontinuerleg drift.

Gjennom meir enn sju hundre år har gruvearbeidarar hogd ut 2 040 underjordiske kammer i saltgruva. Gruva er delt i ni nivå, som strekker seg heilt til 327 meter under bakkenivå. Kubaturen til dette underjordiske landskapet er på omtrent 7,5 millionar kubikkmeter. Den samla lengda av gangar er over 300 kilometer, to kilometer er opne for turistar. Gruva har ein lang tradisjon med turisme. Årleg besøker om lag 1,2 millionar menneske gruva.

I 1978 vart saltgruva i Wieliczka eitt av dei tolv fyrste objekta som vart valde til å stå på UNESCO si nystifta verdsarvliste.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saltgruven Wieliczka» frå ,  den 9. juli 2015.  
 

Verdsarv i Polen
Veslepolske voivodskap
Sigurd Nesse

Sigurd Nesse (), opphavleg Sjur Nesse, var ein norsk forfattar, lærar og målreisingsmann.

Sigurd Nesse var frå Nessane i Balestrand i Sogn og Fjordane. Han var busett ei tid i Vik. Nesse gjekk Balestrand lærarseminar og seinare Stord Lærarskule. Han var lærar i Haukedalen i Førde 1873-1877, der han skipa misjonslag. 
Seinare arbeidde han som lærar i Norum i Sogndal, der han kom i kontakt med målrørsla. Frå 1882 vart han tilsett som lærar i Vik, der han vart lærar på friskulen for ungdom. Denne skulen stod sentralt i ein hard målstrid i Vik. Nesse vart hundsa og forfylgd av bokmålsfolket, som skulda han både for vranglære og anna når han brukte nynorsk i undervisninga. Striden enda med at Nesse søkte seg vekk frå kommunen i 1893, og vart lærar i Eidsvoll til 1923.

Sigurd Nesse skreiv fleire skodespel, mellom anna Folk, som fekk premiere i 1901, I Apehagen (1897), Ein besættelse (1910) og Zions Mure (1921). Nesse gav også ut bøkene Sjusovarar (1897), Elsk og yrkje (1903), Vaaronn (1904), og diktsamlingane Hugsviv (1925) og Vårfrygd og hausthelsing (1939).

Bibliografi

Bøker
 1897 – Sjusovarar : spelstykke i to vendingar (Kristiania: Jensen) I fulltekst ved nb.no
 1897 – I apehagen : spelstykke i to vendingar (Kristiania: Norli) I fulltekst ved nb.no
 1901 – Folk : spelstykke i 3 vendingar (Kristiania: Olaf Norli) I fulltekst ved nb.no
 1903 – Elsk og yrkje : forteljingar (Kristiania: Norli) I fulltekst ved nb.no
 1904 – Vaaronn : forteljingar (Kristiania: Norli) I fulltekst ved nb.no
 1910 – Ein besættelse : spelstykke i 3 vendingar : aat spel-lag og ungdomslag (Kristiania: Norli) I fulltekst ved nb.no
 1921 – Zions mure : spel i 3 vendingar (Risør: Erik Gunleikson) I fulltekst ved nb.no 
 1925 – Hugsviv : dikt (Oslo: Norli) I fulltekst ved nb.no
 1939 – Vårfrygd og hausthelsing (Bergen: Lunde) I fulltekst ved nb.no

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Notar

Kjelder
 Om Sigurd Nesse i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Sigurd Nesse i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Balestrand
Forfattarar frå Vik
Folk frå Balestrand
Folk frå Vik
Forfattarar frå Førde
Norske dramatikarar
Norske lyrikarar
Spypose

Ein spypose er ein pose til å spy i ved reisesjuke. Han er ofte laga av papir og plast. Som oftast finn ein spyposar i lomma på eit flysete, men ein kan òg ha dei på båtar, i bussar og bilar. 

Spyposen opptrer i ein sketsj med Mister Bean, ein komisk rollefigur som skodespelaren og komikaren Rowan Atkinson har gjeve liv til. Her klaskar Mister Bean til ein spypose slik at alt gørret fér ut.

Bakgrunnsstoff

Ilåt
Reiseutstyr
Kvutzat Shiller

Kvutzat Shiller (hebraisk skrift קבוצת שילר), òg kalla Gan Shlomo (גַּן שְׁלֹמֹה, tyder Salomohagen) er ein kibbutz sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah nær Rehovot og høyrer til Brenner regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 417.

Kibbutzen vart grunnlagd som ein kvutza i oktober 1927 av ei gruppe på 12 akademikarar frå Lviv og Galicia og dei seks borna deira. Dette var etter gruppa hadde fått jordbruksopplæring i to år i Kiryat Anavim. Den nye busetjinga vart kalla opp etter Shlomo Schiller, ein sionistaktivist i Lviv. Tidleg i 1930-åra bad innbyggjarane om meir land for å utvide kibbutzen. Styresmaktene gjekk med på dette, men kravde at landsbyen skulle få eit hebraisk namn. Sjølv om namnet Gan Shlomo vart føreslått og vart akseptert av styresmaktene, og framleis er i bruk på offisielle kart og dokument, vert det originale namnet framleis nytta på folkemunne.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1927
1927 i Palestina
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Beit Elazari

Beit Elazari (hebraisk skrift בֵּית אֶלְעָזָרִי, tyder Elazari-huset) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg 5 km sør for byen Rehovot og høyrer til Brenner regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 1 200.

Han vart grunnlagd i 1948 av immigrantar frå Aust-Europa på området til den avfolka palestinske landsbyen al-Maghar. Han vart først kalla Arugot (hebraisk skrift ערוגות), og fekk så namnet Ekron HaHadasha (hebraisk skrift עקרון החדשה, tyder Ny Ekron) og så det noverande namnet etter agronomen Yitzhak Elazari-Volcani, som grunnla det moderne jordbruket i Israel. Han var den første moshaven som vart grunnlagd av nye immigrantar, mellom andre Avraham Zilberberg, som seinare vart medlem av Knesset.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beit Elazari» frå ,  den 9. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 

Europeisk diaspora i Israel
Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1948
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1948 i Israel
Bnaya

Bnaya (hebraisk skrift בְּנַ‏יָה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah nær Ashdod, Gedera og Yavne og høyrer til Brenner regionale kommune. I 2007 var folketalet 805.

Han vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Tsjekkoslovakia i Ungarn, Polen og Romania, og vart først kalla Yavne HaDromit (hebraisk skrift יבנה הדרומית, tyder Sør-Yavne) etter plasseringa sør for denne byen. Seinare, etter ein metatese av ordet «Yavne», vart namnet endra til Bnaya, kalla opp etter «ein offiser under David» (Første Krønikebok 11:22), medlem av Simeon-stamma (Første Krønikebok 4:36) som heldt til i dette området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bnaya» frå ,  den 9. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Tsjekkisk diaspora i Israel
Ungarsk diaspora i Israel
Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Rumensk diaspora i Israel
Slovakisk diaspora i Israel
Gibton

Gibton (hebraisk skrift גִּבְּתוֹן, tyder Finke) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Rehovot og høyrer til Brenner regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 299.

Han vart grunnlagd i 1933 som eit ledd i ein plan om å opprette små jordbrukssamfunn kring større byar, for å hjelpe til å forsvare dei mot arabaropprøra. Han vart kalla opp etter ein gammal by i området til Dan-stamma som er nemnt i Tanakh: Josva 19:44. Då Rehovot vart utvida etter den arabisk-israelske krigen i 1948 vart moshaven ein enklave innafor grensene til Rehovot.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gibton» frå ,  den 9. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1933
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
1933 i Palestina
Kidron i Israel

Kidron (hebraisk skrift קִדְרוֹן) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah kring 2 km aust for Gedera nær Tel Nof flybase og høyrer til Brenner regionale kommune. I 2007 hadde Kidron eit folketal på 1 416.

Moshaven vart grunnlagd i 1949 av ei gruppe jødiske immigrantar frå Jugoslavia. Han vart kalla opp etter Kidrondalen. Dei fekk seinare med seg immigrantar frå Romania.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kidron, Israel» frå ,  den 9. juli 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Rumensk diaspora i Israel
Jugoslavisk diaspora
Arugot

Arugot er òg eit tidlegare namn på Beit Elazari.

Arugot (hebraisk skrift עֲרוּגוֹת, tyder 'Blomsterbed') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Kiryat Malakhi og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 1 064.

Moshaven vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Polen og Romania på landområdet som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Qastina og tok namn frå kapittel 17 vers 7 i Esekiel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arugot» frå ,  den 8. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1949
1949 i Israel
Busetnader i Det sørlege distriktet i Israel
Polsk diaspora i Israel
Rumensk diaspora i Israel
Svalgang

Svalgang eller sval er ein gang som er bygd langsetter utsida av eit hus, og er vanlege mellom anna langsetter utsida av mastestavkyrkjer. Svalgangar har tak, men kan vere meir eller mindre opne på yttersida. Materialet er tre, og byggjemetoden kan vere laft, stavverk eller bindingsverk. Ofte er trappene mellom dei ulike høgdene i bygningen plassert i svalgangen, som såleis kan vere i to høgder. I moderne bustadblokker kan tilkomsten til dei einskilde husværa i same høgda vere ordna som moderne variantar av dei gamle svalgangane, slik at det ikkje er naudsynt med meir enn ein heis eller eit trappesystem for ei blokk.

Svalgangar i stavkyrkjer

Sjå òg
Søylegang

Bakgrunnsstoff

Bygningsdetaljar
Drom HaSharon regionale kommune

Drom HaSharon regionale kommune (hebraisk skrift מוֹעָצָה אֲזוֹרִית דְּרוֹם הַשָׁרוֹן}}, Mo'atza Azorit Drom HaSharon, tyder Sør-Sharon regionale kommune) er ein regional kommune i Sharon-området i Sentral-Israel. Administrasjonssenteret ligg nær Neve Yarak.

Busetnader, moshavim, kibbutzim og landsbyar
Adanim
Einat
Elishema
Eyal
Gan Haim
Ganei Am
Gat Rimon
Givat Hen
Givat HaShlosha
Hagor
Horshim
Kfar Ma'as
Kfar Malal
Kfar Sirkin
Magshimim
Matan
Nachshonim
Neve Yamin
Neve Yerek
Nir Eliyahu
Nirit
Ramat HaKovesh
Ramot HaShavim
Sdei Hemed
Sde Warburg
Tzofit
Tzur Natan
Yarhiv
Yarkona

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drom HaSharon Regional Council» frå ,  den 9. juli 2015.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  

 
Regionale kommunar i Israel
Det sentrale distriktet i Israel
Sharonsletta