alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vann Peak

Vann Peak er eit lite, men markant fjell (2140 moh) som er det sentrale og dominerande av tre toppar som ligg på linje ved vestenden av Ohio Range. Det vart kartlagd av gruppa frå US Antarctic Research Program (USARP) som kryssa Horlick Mountains i desember 1958, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charlie E. Vann, sjef for fotogrammertriavdelinga som var ansvarleg for kart over Antarktis i Branch of Special Maps i U.S. Geological Survey.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Vito

Mount Vito er eit bert fjell, 1810 moh, vest i Wisconsin Range, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nordaust for Mount Frontz langs austsida av Reedybreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John Vito, ein elektrikar ved Byrd-stasjonen vinteren 1961.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Walgreen Peak

Walgreen Peak er eit markant fjell (570 moh) som dannar nordvestenden av Sarnoff Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) leia av kontreadmiral Richard E. Byrd. Det er kalla opp etter Charles R. (Buck) Walgreen jr., nestformann i Walgreen Co., 1933-39 (seinare styreformann), som gav malta mjølkepulver til USAS (1939–41).

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Walters Peak

Walters Peak er eit spisst fjell i Antarktis på 2430 moh. som ligg på ein utstikkar på nordsida av Wisconsin Range mellom Faure Peak og Lentz Buttress. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Robert E. Walters i US Navy, som overvintra ved McMurdo-basen i 1960.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Warden

Mount Warden er eit snødekt fjell, 2860 moh, som ligg like søraust for Hunt Spur og på nordvestsida av Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant George W. Warden i US Navy, pilot på flyturane over Dronning Maudfjella under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Warner

Mount Warner er eit isolert fjell like sør for toppen av Arthurbreen og 5 nautiske mil (9 km) nord for Mount Crow i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av medlemmar av ei geologisk gruppe frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter Lawrence A. Warner, ein geolog ved USAS West Base og leiaren for gruppa som vitja dette fjellet.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount West

Mount West er eit noko isolert fjell 9 nautiske mil (17 km) søraust for Mount Woodward, som ragar over den isdekte ryggen mellom Hammond- og Swopebreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Namnet vart nytta av Paul Siple, leiar ved USAS sin West Base, etter James E. West, den første speidarleiaren til Boy Scouts of America.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Whitney Peak

Whitney Peak er eit kjenneleg fjell (3005 moh) som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Mount Hampton, og mellom dei ligg eit særeige, isdekt skard. Fjellet ligg nord i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Herbert Whitney i U.S. Navy Reserve, som leia den mobile anleggsbataljonen til marinen som bygde stasjonar i Antarktis under Det internasjonale geofysiske året. Whitney overvintra ved Little America V i 1956.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Wilbanks

Mount Wilbanks er eit vollforma fjell som er delvis isdekt, men med ein berr austvegg, heilt aust i Kohler Range i Marie Byrd Land. Det vart først grovt kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfoto obtained by U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John R. Wilbanks, ein geolog med gruppa frå US Antarctic Research Program (USARP) som kartla Marie Byrd Land, 1966-67.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Woolam Peak

Woolam Peak er eit lite fjell sør langs kraterkanten av Mount Cumming i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Alvis E. Woolam, ein forskar på ionosfæren ved Byrd-stasjonen, 1959.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Zeigler

Mount Zeigler er eit fjell (1120 moh) 5 km nord-nordaust for Mount Swartley i Allegheny Mountains i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Luther L. Zeigler i US Navy, pilot på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Zurn Peak

Zurn Peak er eit pyramideforma fjell (1515 moh) ved nordkanten av Toney Mountain, kring 6 km nordaust for Richmond Peak i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–71, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Walter Zürn, forskingssjef ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1972.

Kjelder

Vulkanar i Marie Byrd Land
Skjoldvulkanar
Liland i Vågan

Liland er ei grend og ein del av Austnesfjorden i Lofoten. Grenda Liland går i frå Grøttingsvollen i sør til Skinnelva i nord som er den gamle grensa mellom Liland og Laupstad. VIktige næringar på Liland, og Austnesfjorden generelt, er fiske og småbruk. Det er også mange av innbyggjerane som pendlar til Svolvær. 

Bygder i Nordland
Geografi i Vågan
Kongsbakken vidaregåande skole

Kongsbakken vidaregåande skole er ein vidaregåande skole i Tromsø.

Studietilbod 
 Studiespesialisering
 Musikk, dans og drama
 Vaksenopplæring

Vidaregåande skular i Troms og Finnmark
Saturnmånen Polydeuces

Polydeuces er ein av månane til Saturn. Han er ein av to trojanar til månen Dione; den andre er Helene.

Polydeuces vart oppdaga 21. oktober 2004 av laget bak Cassini-sonden.

Kjelder 
 «Polydeuces: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Polydeuces
Saturnmånen Dafnis

Dafnis er ein av månane til Saturn, og ein gjetarmåne. Han har ein diameter på kring 7 km og går i bane i Keelergapet.

Dafnis vart oppdaga 1. mai 2005 av laget bak Cassini-sonden.

Kjelder 
 «Daphnis: Overview»  - NASA Solar System Exploration

Saturnmånar
Anders Daae (1680–1763)

Anders Daae () var ein norsk prest og godseigar.  Han var prost og sokneprest i Vik i Sogn (eit embete han hadde i over 50 år). Kallet i Vik skal han ha fått ved ei vitjing på det kongelege slott i København og med hjelp av prinsesse Sophie Hedevig. Han skal i følgje Lampe ha opparbeida ei formue på 40000 riksdalar hovudsakleg i fast eigedom. Han åtte kyrkjene i prestegjelda Vik og Lærdal med «Jordegods og Tiender samt flere andre i baade Ytre og Indre Sogn». Daae vart rekna som den rikaste mannen i Sogn i si tid.  Berre to år etter lov om ålmenskule oppretta Daae som ein av dei første i landet fast skule i Vik.

Anders Daae var gift med Birgitte Ludvigsdatter Munhte (1686–1770). Birgitte var dotter av Ludvig Christophersen Munthe (1657–1708), den førre presten i Vik, via oldefaren biskop Ludvig Munthe var ho også tremenning av Ludvig Holberg. Mor til Birgitte var Karen Leganger, dotter av Iver Leganger, og Birgitte arva mykje av godset etter bestefaren. Ei tid hadde Daae to av sønene sine samstundes som «personelle kapellaner» i Vik. 

Anders Daae og Birgitte Munthe gav opphav til ei av største embetsmannsættene på Vestlandet, sjå Daae. Sonen Ludvig Daae (1723–1786) var sokneprest i Lindås og eigar av jordegods og kyrkjer som faren.

Kjelder

Norske prestar
Daae

Daae er eit norsk slektsnamn. Namnet kan førast attende til Jonas Edvardsen (eller Jon Effuertsen) Daae (død 1688), kjøpmann i Trondheim. Hans son Anders Daae (1680–1763) gav opphav til ei av dei største embetsmannsslektene på Vestlandet. 

Anders Daae og Birgitte Munthes hadde mellom anna desse etterkommarane:
 Jonas Daae (1717–1777), sokneprest i Vik, prost
 Karen Cahtrine Daae (1718–1796), gift med major Frederik Wilhelm Tuchsen
 Ludvig Daae (1723–1786), soknprest i Lindås (omtala som «Mag.» eller «Magister»), far til
 Anders Daae (1758–1816), sokneprest i Leikanger, prost i Sogn, gift tre gongar, far til
 Ludvig Daae (1786–1831), sokneprest i Lærdal, hans barn:
 Anders Daae (1814-1887), realskulelærar, far til
 Ludvig Daae (1846-1886), sokneprest i Herøy
 Christopher Frimann Daae (1825–1893), sokneprest til Vaagen
 Elise Benedicte Daae (1830–) gift med Hans Christian Nimb, sokneprest i Fjellberg og enkemann etter søskenbarnet Anne Sophie H. Daae
 Gerhard Heiberg Daae (1788–1860), offiser, dottera:
 Anne Sophie Heiberg Daae (1825–1849), gift med Hans Christian Nimb, sogneprest i Fjellberg
 Anders Daae (1789–1837), jurist, tollkasserar, gift med sin tremenning Cathrine E. v.d. Lippe Knagenhjelm Daae (dotter av sokneprest Anders Gertsen Daae i Luster)
 Johan Christopher Haar Daae (1796–1822), sokneprest i Kautokeino
 Hans Daae (f. 1808), sokneprest i Kragerø
 Johan Christopher Haar Daae (1759–1827), prest i Herøy, far til
 Ludvig Daae (1792–1879), offiser, kjøpte Solnør, far til
 Ludvig Daae (1829–1893), norsk jurist og politikar
 Anders Daae (1802–1866), sokneprest i Kvernes og prost for Nordmøre
 Sarah Margrethe Daae (1806–1841), mor til Suzannah Ibsen
 Ove Christian Leyrdahl Daae (1767–1840), sokneprest i Hafslo
 Iver Munthe Daae (1771–1849), sokneprest i Fana, far til
 Claus Daae (1806–1896), prest og stortingsmann
 Drude Kathrine Daae (fødd 1817) gift med Claus Ernst Lampe (1807–1894)
 Jens Kobro Daae (1811-1897), prest i Haram og Bø i Telemark
 Adolf Christie Fritzner Daae (1820-1902), soknepres i Luster
 Aadel Christie Fritzner Daae (1822–1859) gift med sin tremenning Melchior M. Daae
 Ludvig Daae (1774–1843), sokneprest i Gloppen, far til
 Ludvig Daae (1806–1835), prest, far til
 Ludvig Daae (1834–1910), professor i historie
 Christen Daae (1776–1854), sokneprest i Lindås, far til
 Ludvig Kristensen Daa (1809–1877), professor i historie m.m., 
 Nicoline Friis Daae (f. 1820), gift med sin fetter Jens Kobro Daae
 Anne Dorothea Daaa (1725-1771), gift med presten og godseigar Henrik Finde
 Gert Daae (1728–1784) sokneprest i Luster, gift med Cathrine Elisabeth Knagenhjelm 1734–1808) dotter av Hans Knagenhjelm i Kaupanger, barn:
 Anders Daae (1763–1803), sogneprest i Luster, hans dotter:
 Cathrine E. v.d. Lippe Knagenhjelm Daae (1801–1862) gift med sin tremenning juristen Anders Daae
 Hans Knagenhjelm Daae (1764–1821), gift med Cathrine M.H. Falch dotter av Melchior Falch
 Melchior Michael Daae (f. 1815), offiser
 Joachim Knagenhjelm Daae (1767–1829), offiser

Kjelder

Norske slekter
Norske slektsnamn
Johan Fredrik Lampe

Johan Fredrik Lampe () var ein norsk prest med teologisk eksamen frå 1834. I 1849 vart han sokneprest i Kolvereid, og var frå 1853 prost i Namdal. Han vart sokneprest i Tysnes i 1856, og frå 1869 var han prest i Bamble. Han er kjend for verket Bergens Stifts Biskoper og Præster efter Reformationen. Biografiske Efterretninger., utgjeve posthumt av presten Daniel Thrap (Cammermeyers Boghandel 1895). I følgje Statsarkivet i Bergen, som har tilrettelagt den scanna versjonen, er det feil og manglar i verket.

Lampe var ordførar i Skjerstad kommune frå 1838 til 1842.

Kjelder 

 Scanna utgåve hos Statsarkivet i Bergen, inneheld også handskrivne rettingar.

Norske prestar
Ordførarar i Skjerstad
Barlindbotn

Barlindbotn er ei lita grend i Kinn kommune i Vestland.

Barlindbotn ligg inst i Eikefjorden i Flora kommune. Barlindbotn var frå gamal tid jakt- og sankingsområde for folka som budde i Eikefjord (rett på hi sida av fjorden), det var ein viktig fiskeplass, spesielt for sild, det var mykje eik i områda, som blei hogd ned og frakta vekk med båt. I mellomalderen blei Barlindbotn jord under storbonden i Hovland (Eikefjord), men Barlindbotn blei ikkje nokon bustad før seinare. Rundt år 1914 var det to gardar i Barlindbotn, det var såkalla plassar, husmenn under bonden i Hovland. Utover 1900-talet auka folketalet, og det blei lagd til skule, butikk, posthus, postrute og båtrute til Florø. Det blei bygd tønneverkstad i Kalsvika, å lage tønner var eit gamalt handverk i Sunnfjord.

Folka som levde i Barlindbotn levde av sjølvbergingsjordbruk og fiske. Elva i Barlindbotn heiter Sageelva, som fekk namnet etter eit sagbruk som låg der. Elva renn ned frå Jagedalsvatnet.

Barlindbotn er rikt på dyre og planteliv. Nord for Barlindbotn ligg Sandvikbotn naturreservat, eit freda område for alt planteliv. I Barlindbotn finst også ei eiga hjortestamme og i fjorden ei eiga sildestamme. Barlindbotn settefiskanlegg er ein viktig industri i dag. Barlindbotn er òg eit hytteområde.

I 2007 blei det òg sett bjørn i Barlindbotn, dette var det mykje om på nyhenda.

Busetnader i Kinn
Bygder i Vestland
Steinhovden

Steinhovden er ei bygd i Kinn kommune i Vestland. Steinhovden er rikt på jordbruksområde, og i fjorden vert det drive fiskeoppdrett. På 1700-talet var det fleire gardar i Steinhovden, og på 1800-talet blei det oppført ein skule og ein butikk her. Det gjekk rutebåt til Florø og dei andre bygdene rundt. I dag er det fleire innbyggjarar i Steinhovden, og Steinhovden skule er småskulen i bygda og samtidig grendalag.

Busetnader i Kinn
Bygder i Vestland
Xirovoúni

Xirovoúni (gresk Ξηροβούνι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Xirovoúni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Xirovouni
Xirovouni
Skihytta i Tromsø

Skihytta i Tromsø er ein bygning på Rismålshaugen som har vore ein viktig samlingsstad og utkikkspunkt for turgåarar. 

Ho blei bygd av Tromsø skiklubb hausten og vinteren 1913–1914. Ingeniør Walderhaug var arkitekt og tømmerarbeidet blei utført av Peter Tessem og hans folk. Hytta blei offisielt opna 5. april 1914.

Under kulturminneåret 1997 og den landsomfattande kulturminnestafetten blei skihytta offisielt gjort til eit kulturminne. I dag er hytta restaurert og er igjen blitt ein bynær utfartsstad. Tromsø kommune er eigar av hytta.

Kjelder
Skihytta på Rismålshaugen

Bakgrunnsstoff

Tromsø kommune
Skipingar i 1914
Ammótopos

Ammótopos (gresk Αμμότοπος ) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Ammótopos var hovudsete i den tidlegare kommunen Xirovoúni, som no er ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Ammotopos
Vlakhérna

Vlakhérna (gresk Βλαχέρνα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Vlakhérna inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Árta.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vlakhérna 2 941 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 374 innbyggjarar.

Referansar 

Vlakherna
Vlakherna
Vlakherna
Kulturminneåret 1997

Kulturminneåret 1997 var eit initiativ frå Miljøverndepartementet og Riksantikvaren, og blei arrangert over heile landet. Det blei arrangert ein kulturminnestafett frå nord til sør med hovudstaden som mål, og dei aller fleste kommunane i heile landet kåra sitt kulturminne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kulturminneåret 1997» frå ,  den 12. mars 2013.  
 

1997 i Noreg
Hendingar i 1997
Grammenítsa

Grammenítsa (gresk Γραμμενίτσα) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Grammenítsa var hovudsete i den tidlegare kommunen Vlakhérna, som no er ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Grammenitsa
Grammenitsa
Grammenitsa
Filothéi i Árta

Filothéi (gresk Φιλοθέη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Filothéi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Filothei
Filothei
Khalkiádes

Khalkiádes (gresk Χαλκιάδες) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Khalkiádes var hovudsete i den tidlegare kommunen Filothéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Khalkiades
Amvrakikós

Amvrakikós (gresk Αμβρακικός) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Amvrakikós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Amvrakikos
Amvrakikos
Anéza

Anéza (gresk Ανέζα) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Anéza var hovudsete i den tidlegare kommunen Amvrakikós, som no er ei kommunaleining i kommunen Árta.

Referansar 

Aneza
Dodóni

Dodóni (gresk Δωδώνη) er ein landsby og ein kommune i periferieininga Ioánnina i periferien Ípiros i Hellas. Dodóni ligg sørvest for Ioánnina og grensar i vest mot periferieininga Thesprotía, i sør mot Préveza.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Dodóni
 Ájos Dimítrios
 Lákka Soulíou
 Sélles
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 693 innbyggjarar, medan kommunaleininga Dodóni hadde 1 338 og tettstaden med same namn 55 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Dodoni
Dodoni
Dodoni
Dodoni
Agnolo Bronzino

Agnolo di Cosimo ()  vanlegvis kjend som Il Bronzino eller Agnolo Bronzino, var ein italiensk manieristmålar frå Firenze. Han er kjend både som målar av portrett og av religiøse motiv.

Liv og gjerning
Bronzino var fødd i Firenze, og var først elev av Raffaellino del Garbo. Seinare gjekk han i lære hos Jacopo da Pontormo og vart mykje påverka av hans målestil.

Bronzino fekk i 1539 sitt fyrste oppdrag frå Medici-hoffet. Han vart sett til å lage dekorasjonar til bryllaupet mellom greven Cosimo I de' Medici og den rike Eleonora di Toledo, dottera til visekongen av Napoli. Ganske snart vart han hoffmålar for greven, noko han var det meste av si seinare levetid. Han spela elles ei viktig rolle i aktivitetane til Accademia del Disegno i Firenze, der han var stiftande medlem i 1563.

Bronzino måla portrettfigurar som kom til å ha innverknad på europeisk hoffportrettering i eit hundreår. I tillegg måla han også idealiserte portrett av fortidige poetar som Dante og Francesco Petrarca. Hans kanskje mest kjende verk er rekka av portrett av Cosimo I de' Medici, Eleonora og folk frå hoffet, som til dømes Bartolomeo Panciatichi og kona hans. Portretta av den genovesiske admiralen Andrea Doria, samt det mindre typiske måleriet av guden Neptun er også mellom hans fremste verk.

Gjennom to år, 1546-48, i Roma laga Bronzino ei rad religiøse måleri, så som Jomfru Marias oppstode.  I ein del av hans religiøse måleri syner særleg elegante former, til dømes i Laurentius martyrium frå 1569. Alle dei usedvanleg forvrengte positurane i biletet kan sporast tilbake til Rafael eller Michelangelo, to målarar som Bronzino ver mykje inspirert av.

Målaren Alessandro Allori var favoritteleven hans, og Bronzino budde i Allori-familien sitt hus då han døydde i Firenze i 1572.

Bilde av Bronzino

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Agnolo Bronzino» frå ,  den 15. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 

Italienske målarar
Manieristiske målarar
Mount Aldrich

Mount Aldrich er eit massivt fjell med noko flat topp som ligg ved austsida av Ragotzkiebreen i Britannia Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter admiral Pelham Aldrich, whosom støtta Scott under førebuinga av ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Oates Land
Aldi Peak

Aldi Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 1800 moh ved vestenden av Ravens Mountains i Britannia Range i Antarktis. Det er kalla opp etter Louis M. Aldi, som tente som stabssjerant for 109 Airlift Wing Command under overføringa av Lockheed LC-130 frå U.S. Navy til Air National Guard.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aldi Peak» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Allemand Peak

Allemand Peak er eit fjell som ligg 2,4 km sør for Moody Peak i nordlege delar av Boomerang Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Lawrence J. Allemand, ein sjåfør ved Little America V i 1958.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Allemand Peak» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Geo Names

Fjell i Oates Land
Alligator Peak

Alligator Peak er eit markant kjegleforma fjell ved toppen av Alligator Ridge i Boomerang Range i Antarktis. Det vart kalla opp etter nærleiken til Alligator Ridge av gruppa frå New Zealand i 1957–58  under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alligator Peak» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Mount Allsup

Mount Allsup er eit fjell, 2580 moh, som heilt sørvest i Canopy Cliffs, ved sørenden av Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Clifford C. Allsup, ein flymaskinist i U.S. Navy, som vart skadd under Operasjon Deepfreeze II, 1956-57.

Kjelder

Fjell i Oates Land
Anderson Pyramid

Anderson Pyramid er eit særeige pyramideforma fjell, og det sørlegaste i Bigler Nunataks i Usarp Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Robert J. Anderson i US Army, ein øvstkommanderande for helikoptergruppa som støtta US Geological Survey 1962–63 under kartlegginga av dette fjellet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anderson Pyramid» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Angino Buttress

Angino Buttress er eit markant fjell nær midten av Skelton Icefalls i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Ernest E. Angino, ein geolog ved McMurdo-basen, 1959–60.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Angino Buttress» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Mount Ash

Mount Ash er eit fjell, 2025 moh, i Darwin Mountains, oppom nordsida av Hathertonbreen 11 nautiske mil (20 km) vest-sørvest for Junction Spur. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ralph E. Ash, ein mekanikar, eit medlem av gruppa som gjekk frå McMurdo-basen til Sørpolen, 1960-61.

Kjelder

Fjell i Oates Land
Mount Askin

Mount Askin er eit høgt (ca. 3000 moh) fjell med flat topp mellom Mount McClintock og Mount Aldrich på hovudryggen av Britannia Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rosemary A. Askin, ein geolog, Byrd Polar Research Center ved Ohio State University, som 1970–2000 arbeidde i diverse område av Antarktis.

Kjelder

Fjell i Oates Land
Aurora Heights

Aurora Heights er eit markant fjell som er 8 km langt, langs nordsida av Argosybreen i Miller Range. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1961–62) etter «Aurora», skipet til gruppa ved Rosshavet under Endurance-ekspedisjonen (1914–17).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aurora Heights» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Mount Ayres

Mount Ayres er eit markant fjell, 2500 moh, som ligg 15 km sør for vestenden av Finger Ridges i Cook Mountains i Antarktis. Det vart klatra i desember 1957 av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og kalla opp etter H.H. Ayres, ein av to menn i gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Ayres» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land
Ballance Peak

Ballance Peak er det høgaste fjellet ved sørenden av Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarctic Research Program Allan Hills Expedition (1964) og kalla opp etter P.F. Ballance, ein geolog på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ballance Peak» frå ,  den 13. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Oates Land