alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Islands av The Band

Islands er det sjuande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band, utgjeve i 1977 til blanda kritikk. Dette var det siste studioalbumet deira med dei originale medlemmane. 

Albumet bestod hovudsakleg av songar som var spelte inn, men ikkje gjeve ut tidlegare, som coverversjonen deira av «Georgia on My Mind» frå 1976, som vart spelt inn for Jimmy Carter og presidentkampanjen hans. Albumet vart gjeven ut for å oppfylle platekontrakten deira med Capitol Records, slik at filmmusikkalbumet deira The Last Waltz kunne gjevast ut på Warner Bros. Records.

Innhald

Medverkande
The Band
Rick Danko – bassgitar, vokal
Levon Helm – trommer, vokal
Garth Hudson – orgel, synthesizer, saksofon, trekkspel, pikkolofløyte på «Islands»
Richard Manuel – piano, elektrisk piano, vokal
Robbie Robertson – guitars, solovokal på «Knockin' Lost John»

Andre medverkande
Jim Gordon – fløyte på «Islands»
Tom Malone – trombone på «Islands»
John Simon – altsaksofon på «Islands»
Larry Packer – fiolin på «Islands»

Produksjon
Ed Anderson – lydteknikar
Neil Brody – lydteknikar
Rob Fraboni – lydteknikar
Nat Jeffrey – lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Islands (The Band album)» frå ,  den 24. januar 2011.  
 

The Band-album
Musikkalbum frå 1977
Capitol Records-album
Album produserte av Garth Hudson
Album produserte av Levon Helm
Album produserte av Richard Manuel
Album produserte av Rick Danko
Album produserte av Robbie Robertson
Album spelte inn i Shangri-La
Empty Sky

Empty Sky er debutalbumet til Elton John. Albumet vart gjeve ut 3. juni 1969 og var produsert av Steve Brown. I USA vart det gjeve ut først i januar 1975 med eit anna plateomslag, lenge etter at John hadde vorte internasjonalt kjend. Plata vart spelt inn vinteren 1968 og våren 1969 i eit DJM 8-sporsstudio og Empty Sky er det einaste av dei tidlege albuma hans som ikkje er produsert av Gus Dudgeon. 

Sjølv om det akkompagnementet på Empty Sky kan skildrast som mild psykedelisk rock, finn ein Elton sin teft for popmelodien ganske tydeleg alt her. Elton medverkar til den unike stilen på albumet med å spele cembalo på fleire spor, som «Skyline Pigeon», ein song han skildra som «den første songen Bernie og eg vart begeistra over når me skreiv han.»

Elton John nytta musikarar som var vener av han sjølv eller produsenten Steve Brown. Caleb Quaye på gitar og Roger Pope på trommer, begge medlemmar av bandet Hookfoot på denne tida, spelte på mange av songane. Quaye og Pope vart seinare med John som ein del av studio- og turnebandet hans bak Rock of the Westies i 1975 og «Blue Moves» i 1976. Tony Murray frå The Troggs spelte bass. Nigel Olsson frå  Plastic Penny og Spencer Davis Group spelte trommer på «Lady What's Tomorrow?». Olsson og Spencer Davis-bassisten Dee Murray vart med i turnebandet til John tidleg i 1970-åra.

Sporliste

Medverkande 
 Elton John – piano, orgel, keyboard, cembalo
 Caleb Quaye – elektrisk gitar, akustisk gitar, congatrommer
 Tony Murray – bassgitar
 Roger Pope – trommer
 Don Fay – tenorsaksofon, fløyte
 Graham Vickery – munnspel
 Nigel Olsson – trommer på «Lady What's Tomorrow»

Produksjon
 Steve Brown - producer
Frank Owen - lydteknikar
Clive Franks - lydbandoperatør, plystring
Gus Dudgeon - notat i omslaget
John Tobler - notat i omslaget

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Empty Sky» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Empty Sky på Allmusic

Elton John-album
Debutalbum frå 1969
MCA Records-album
DJM Records-album
Anthology av The Band

Anthology er eit dobbelt samelalbum av det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band som kom ut i 1978. I 1982 vart albumet gjeve ut på nytt som to separate album, Anthology Volume 1 og Anthology Volume 2. I 1988 vart dei gjeven ut som to CDar.

Volume 1

Volume 2

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anthology (The Band album)» frå ,  den 24. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1978
The Band-album
Capitol Records-album
Carina Dahl

Carina Dahl () er ein norsk musikar, glamourmodell og tidlegare Big Brother-deltakar.

Dahl var i 2006 med i femte runden av Big Brother, ein samproduksjon mellom Sverige og Noreg. Dahl vart røysta ut ei veke før finalen og fekk totalt 107 dagar i huset.

Dahl har i fleire år jobba som glamourmodell og vart kåra til «Årets gatebilbabe» i 2005. I 2006 vart ho tilknytt modellbyrået til Helene Rask. Dahl har satsa på ein songkarriere og Stargate har produsert fleire av låtane til Dahl.

Carina Dahl er dotter av Morten Dahl frå heavy metal-bandet TNT.

Eurovision

Melodi Grand Prix 2011
Dahl deltok i Melodi Grand Prix 2011, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland, med songen «Guns & Boys». Songen skreiv ho saman med Nanna Martorell og Hanne Sørvaag. Bidraget, som vart framført på engelsk av Carina Dahl, starta i den fyrste semifinalen. Der enda det på sjetteplass, gjekk ikkje vidare til finalen eller andresjansen, og fekk ikkje presentere Noreg.

Melodi Grand Prix 2013 
I Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, deltok Dahl med songen «Sleepwalking». Bidraget, som vart skriven av av Dahl i samband med Ben Adams og Søren Pagh og framført på engelsk av Carina Dahl, starta i den fyrste semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg. Under framføringa skulle ho plassere mikrofonen i eit mikrofonstativ av di ho skulle danse. Arrangørane hadde teke feil stativ opp på scena, slik at ho måtte halde mikrofonen i staden for å danse. Ho fekk ikkje framføre songen på nytt, sjølv om det vart vurdert.

Fotnotar

Folk frå Trondheim
Norske modellar
Big Brother-deltakarar
Melodi Grand Prix 2011-deltakarar
Melodi Grand Prix 2013-deltakarar
Melodi Grand Prix 2013-låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2019-deltakarar
Helene Rask

Anne Helene Rask Arnesen () er ein norsk modell frå Fagerstrand på Nesodden. Ho voks opp på bondegård som nummer 3 av 8 sysken. Ho gjekk på Steinerskolen på Nesodden, berre avbrote av eit opphald på månader ved Alværn ungdomsskule. Rask vart kjent i 2002 gjennom deltakinga si i TV-programmet Fear Factor på TV3, der ho angiveleg var nær ved å drukne under innspelinga.

Rask Models 
Rask dreiv modellbyrået Rask Models, som profilerte seg som det største glamourmodellbyrået i Noreg, og har vore omtalt og avbilda i blada FHM, Vi Menn, Se & Hør og Her & Nå. 

21. mars 2009 melde Finansavisen at Rasks selskap var slått konkurs på grunn av manglande skatteinnbetaling.

Utgjevingar

Singler
 No lóve
 Same Colours
 Get on

Deltaking
 2000:  Valen & de - Etter fjøstid (gjest)
 2002:  Fear Factor Norge (deltakar)
 2005:  Først & sist (gjest)
 2005:  Aylar - Ett år i rampelyset (seg sjølv)
 2006:  På tråden med Synnøve (seg sjølv)
 2009:  Glamourjentene (seg sjølv)
 2009:  Fredag (gjest)
 2010:  Norgesmester (seg sjølv)

Norske modellar
Norske bloggarar
Folk frå Nesodden
Kicki Håkansson

Kerstin Håkansson () var ein svensk fotomodell og moteteiknar. Ho vann Fröken Sverige-tevlinga i 1951, og den aller første Miss World-konkurransen i 1951.

Kjelder

Svenske modellar
Miss World-deltakarar
Miss World-vinnarar
May-Louise Flodin

May-Louise Flodin () var ei svensk venleiksdronning som vart den andre vinnaren av Miss World i 1952 då tevlinga gjekk i London. Flodin vart dermed den andre svensken på rad til å vinne konkurransen, etter Kicki Håkansson.

Etter sigeren arbeidde Flodin som motemodell og dreiv med vasskioppvising. Ho blei seinare hotelldirektør i Jordan.

Venleikskonkurransar
 1952: Fröken Sverige (vinnar)
 1952: Miss World (vinnar)

Kjelder

Miss World-deltakarar
Miss World-vinnarar
Miss World-deltakarar
Svenske modellar
Folk frå Eskilstuna
Norma Gladys Cappagli

Norma Gladys Cappagli () er ei argentinsk venleiksdronning. Ho vart kåra til Miss World i 1960, og vart den fyrste argentinske og den andre søramerikanske kvinna til å vinne prisen.

Venleikskonkurransar
 1960: Belleza Argentina (vinnar)
 1960: Miss World (vinnar)

Argentinarar
Folk frå Buenos Aires
Miss World-deltakarar
Miss World-vinnarar
Oranit

Oranit (hebraisk אורנית‎) er ei israelsk busetjing og lokal kommune på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart etablert i 1985. Folketalet er 6000.(2007) Oranit vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten. Busetjinga ligg i Tulkarm-provinsen, like aust for grensa mellom Israel og Vestbreidda. 

Israel sin separasjonsmur/-gjerde går aust for Oranit, og skil dermed busetjinga fysisk frå resten av Vestbreidda.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Blanda israelske busetjingar
Busetnader grunnlagde i 1985
israelske busetjingar på Vestbreidda
Spirea

Spirea er ei planteslekt i rosefamilien. Artane i slekta er naturleg utbreidde i Europa, Asia og Nord-Amerika, I Noreg er ulike artar dyrka. I alt reknar ein 80 til 100 artar i spireaslekta.

Nokre dyrka artar 
 Spirea betulifolia (Bjørkebladspirea)
 Spirea billardii
 Spirea bumalda
 Spirea chamaedryfolia
 Spirea densiflora (Tuespirea)
 Spiraea japonica (Japanspirea) 
 Spirea media
 Spirea nipponica
 Spiraea salicifolia

Hybridar 
 Spiraea × arguta (Slørspirea)
 Spiraea × cinerea (Brudespirea)
 Spiraea × vanhouttei (Gent-spirea)

Kjelder 
 Gyldendals store konversasjonsleksikon, 1971
 Bogrønt Spirea 

Hageplantar
Hekkplantar
To Kingdom Come: The Definitive Collection

To Kingdom Come: The Definitive Collection er ei samleplate av det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band frå 1989. Dei 31 songane er hovudsakleg henta frå dei åtte albuma deira på Capitol Records. Alle dei meir kjende songane til bandet, som «The Weight», «Up On Cripple Creek», «Chest Fever», «The Night They Drove Old Dixie Down», «The Shape I'm In», «Life Is A Carnival» og «It Makes No Difference» er med på albumet Meir sjeldne songar som «Loving You Is Sweeter Than Ever», «Get Up Jake» og «Back to Memphis» er her òg. 

Tittelsporet er frå Music From Big Pink og er ein av få songar som er sungen av gitaristen og låtskrivaren Robbie Robertson. Albumet vart gjeven ut på tre LPar og to CDar. 

To Kingdom Come er i dag ute av opplag.

Disk ein

Disk to

Medverkande
Rick Danko - bass, fele, rytmegitar, vokal
Levon Helm - trommer, mandolin,
Garth Hudson - orgel, piano, trekkspel, clavinet, blåseinstrument
Richard Manuel - piano, orgel, clavinet, trommer, munnspel, vokal
Robbie Robertson - gitarar, autoharp, vokal
John Simon - tenor- ogbarytonsaksofonar, tuba, barytonhorn, elektrisk piano
Van Morrison - vokal
Allen Toussaint - hornarrangement
Billy Mundi - trommer
Byron Berline - fele

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «To Kingdom Come: The Definitive Collection» frå ,  den 25. januar 2011.  
 

Samlealbum frå 1989
The Band-album
Capitol Records-album
Eric Saade

Eric Khaled Saade () er ein svensk songar. Han var tidlegare medlem i gutegruppa What's Up!. I 2009 gjekk han solo, og vart med i Melodifestivalen 2010 med songen «Manboy», skriven av Fredrik Kempe. I 2009 var han programleiar i den skandinaviske versjonen av My Camp Rock.

Melodifestivalen og Eurovision
I 2010 vart Saade med i Melodifestivalen med songen «Manboy», skriven av Fredrik Kempe.  
I 2011 vann han Melodifestivalen og representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2011, og kom på tredjeplass med songen «Popular». 
8. mai 2013 vart det kjend at Saade ville vere green room-programleiar i finalen i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.

Diskografi

Album
 2010: Masquerade
 2011: Saade Vol. 1
 2011: Saade Vol. 2
 2013: Forgive Me

Turnéar
 2010: Masquerade Tour
 2011: Made of Pop Concert
 2012: Pop Explosion Concert
 2013: Coming Home Tour

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Eric Saade» frå ,  den 18. januar 2011.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Svenske songarar
Svenske programleiarar
Melodifestivalen 2010-deltakarar
Melodifestivalen-vinnarar
Svenske Eurovision Song Contest-deltakarar
 
Melodifestivalen 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013
Eurovision Song Contest-programleiarar
Eurovision Song Contest 2010-poengutdelarar
Svenske Eurovision Song Contest-poengutdelarar
Melodifestivalen 2021-deltakarar
Jericho av The Band

Jericho er det åttande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band, og kom ut i 1993. Det var det første albumet deira etter at den originale besetninga vart oppløyst i 1976. 

Albumet kom heile 17 år etter «farvellkonserten» deira, og var den første utgjevinga for Rhino-etiketten Pyramid Records. Med på albumet var dei originale medlemmene Levon Helm (trommer/mandolin/gitar/vokal), Rick Danko (bass/gitar/vokal) og Garth Hudson (orgel/klavers/horn), og i tillegg Jim Weider (som hadde spelt gitar for bandet ei tid etter dei vart gjenforeint i 1983), Randy Ciarlante (som hadde kome inn på trommer i 1990) og Richard Bell (som vart med som keyboardist i 1991). Richard Manuel spelte den siste innspelinga si med The Band på «Country Boy». I tillegg til denne sekstetten spelar fjorten andre musikarar på albumet. Så mange musikarar vart vanleg for bandet på dei siste albuma deira. 

Utan Robbie Robertson som tekstforfattar, var gruppa avhengige av hjelp utanfor på fire originale songar. Av desse finn ein Bob Dylan, Bruce Springsteen, Muddy Waters, Willie Dixon og visesongaren Artie Traum.

Måleriet på plateomslaget er huset dei budde i i Saugerties i New York og som inspirerte musikken på debutalbumet Music From Big Pink. Det var òg her Bob Dylan og The Band spelte inn The Basement Tapes.

Innhald

Medverkande

The Band
Rick Danko: Bassgitar, gitarar, fele, trombone, klaverinstrument, vokal.
Levon Helm: Trommer, perkusjon, mandolin, gitar, vokal.
Garth Hudson: Orgel, klaverinstrument, trekkspel, elektrisk piano, saksofon, synthesizers, horn.
Richard Manuel: Piano, klaverinstrument & vokal på «Country Boy».
Randy Ciarlante: Trommer, perkusjon, korvokal.
Rick Bell: Klaverinstrument, orgel, piano, trekkspel, korvokal.
Jim Weider: Gitarar, korvokal.

Gjestemusikarar
John Simon: Elektrisk piano, horn, saksofon.
Stan Szelest: Elektrisk piano på «Atlantic City» & «Blind Willie McTell».
Champion Jack Dupree: Piano på «Blind Willie McTell».
Vassar Clements: Fele på «The Caves Of Jericho» and «Stuff You Gotta Watch».
Erie Brazilian: Mandolin på «Atlantic City».
Rob Hyman: klaverinstrument på «Atlantic City».
Steve Jordan: trommer på «Blues Stay Away From Me».
Jules Shear: korvokal på «Too Soon Gone».
Tommy Spurlock: Steelgitar på «The Caves Of Jericho».
Artie Traum: Akustisk gitar på «Amazon (River Of Dreams)».
Colin Linden: Korvokal på «Amazon (River Of Dreams)».
Bobby Strickland: Tenor- og barytonsaksofon på «Remedy» og «Stuff You Gotta Watch».
Dave Douglas: Trompet på «Remedy» og «Stuff You Gotta Watch».
Rob Leon: Bassgitar på «Too Soon Gone», «Amazon» og «The Caves Of Jericho».

Produksjon
The Band - produsentar
Aaron Professor Louie Hurwitz - produsent, lydteknikar
John Simon - produsent
Chris Andersen - lydteknikar
Steve Churchyard - lydteknikar
John Roper - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jericho (album)» frå ,  den 25. januar 2011.  
 

Musikkalbum frå 1993
The Band-album
Album produserte av John Simon
Rhino Records-album
Across the Great Divide

Across The Great Divide er ein samleboks frå det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band som kom ut i 1994.

Boksen består av tre CDar. Dei to første platene inneheld songar frå albuma deira fram til 1989 med To Kingdom Come. 

Den tredje plata inneheld meir sjeldne innspelignar og mange konsertopptak. Dei første spora var frå tida før dei signerte platekontrakt med Capitol Records. 

Boksen er for tida ute av opplag.

Innhald

Disk ein

Disk to

Disk tre

Medverkande
Rick Danko - bass, rytmegitar, fele, trombone, vokal
Levon Helm - trommer, mandolin, rytmegitar, bass, perkusjon, vokal
Garth Hudson - orgel, piano, synthesizer, clavinet, trekkspel, blåseinstrument
Richard Manuel - piano, orgel, trommer, clavinet, munnspel, barytonsaksofon, dobro, vokal
Robbie Robertson - gitarar, autoharp, vokal

Andre medverkande
John Simon - elektrisk piano, tuba, barytonhorn og tenorsaksofon, strykearrangement på «Theme From The Last Waltz»
Allen Toussaint - hornarrangement på «Life Is A Carnival», «Don't Do It», «Caledonia Mission» og «The W. S. Walcott Medicine Show»
Billy Mundi - trommer på «Mystery Train»
Byron Berline - fele på «Acadian Driftwood»
Ronnie Hawkins - vokal på «Who Do You Love»
Roy Buchanan - bass på «Who Do You Love»
Jerry Penfound - tenorsaksofon på «Do The Honky Tonk»
Larry Packer - fiolin og bratsj på «She Knows»
Frank Luther - kontrabass på «She Knows»
Jason Myles - harpe-etterlikning og programmering på «She Knows»
Emmylou Harris - gitar og vokal på «Evangeline»
Roebuck «Pops» Staples - gitar og vokal på «The Weight» (disk tre)
Mavis Staples - vokal på «The Weight» (disk tre)
Cleotha og Yvonne Staples - harmonivokal på «The Weight» (disk tre)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Across the Great Divide» frå ,  den 16. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

The Band-album
Samlealbum frå 1994
Capitol Records-album
Live at Watkins Glen

Live at Watkins Glen er eit konsertalbum av The Band, gjeven ut i 1995 på Capitol Records. Det inneheld opptak frå rockefestivalen Summer Jam at Watkins Glen utanfor Watkins Glen i New York den 28. juli 1973 føre 600 000 menneske. Orgelsoloen til Garth Hudson kalla «Too Wet to Work» og eit anna spor berre kalla «Jam» kom frå den eigentlege Watkins Glen-konserten, og et same gjer introduksjonen av bandet. Det sistnemnte sporet finst på boksen Across The Great Divide frå 1994, som ikkje lenger er å få tak i. I tillegg til desse to songane, er resten av spora faktisk studioopptak av The Band med lyden av publikum lagt oppå for skape inntrykk av dei vart innspelte ved the Watkins Glen. «Back to Memphis» og «Endless Highway» fnist òg som bonusspor på nyutgjevinga av Moondog Matinee, utan publikum. Resten av songane er tilgjengelege på 2001-utgåva av Rock of Ages som «tidlegare ikkje utgjevne» songar, bortsett frå «Don't Ya Tell Henry», som er erstatta med eit alternativt spor med Bob Dylan.

Innhald

Medverkande
Rick Danko – bass, vokal
Levon Helm – trommer, mandolin, vokal
Garth Hudson – orgel, clavinet
Richard Manuel – piano, trommer, clavinet, vokal
Robbie Robertson – gitarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at Watkins Glen» frå ,  den 25. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

The Band-album
Konsertalbum frå 1995
High on the Hog

High on the Hog er det niande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band og kom ut i 1996. Det er det andre studioalbumet deira med den seinare besetninga. Som føregangaren  Jericho frå 1993, er det mange coverversjonar på albumet, og berre to originale songar. 

Av songar finn ein Bob Dylan sin «Forever Young» (ein song The Band opphavleg spelte på i lag med Bob Dylan), gjort som ei hyllest til Jerry Garcia frå Grateful Dead, Blondie Chaplin sin «Where I Should Always Be», ein song i same tradisjon som «Whispering Pines» frå The Band frå 1969, coverversjonar av Johnnie Johnson and The Kentucky Headhunters sin «Back to Memphis», med horn av Garth Hudson, samt «Ramble Jungle» med Champion Jack Dupree.

Den britiske og japanske versjonen av albumet hadde med eit anna spor, «Young Blood», som berre finst i USA på eit hyllestalbum til Doc Pomus.

Innhald

Medverkande
Rick Danko – akustisk og elektrisk bass, akustisk gitar og vokal
Levon Helm – trommer, bass, munnspel og vokal
Garth Hudson – klaverinstrument, sopran-, alt-, tenor-, baryton- og bassaksofon, trekkspel, orgel og trompet
Richard Manuel – piano og vokal på «She Knows»
Jim Weider – gitarar og bass
Randy Ciarlante – trommer, perkusjon og vokal
Richard Bell – piano, klaverinstrument, klaverbass og horn
Tom Malone – trombone, trompet og barytonsaksofon på «Stand Up», «Free Your Mind» og «Ramble Jungle»
Ron Finck – tenorsaksofon og fløyte på «Stand Up», «Free Your Mind» og «Ramble Jungle»
Howard Johnson – barytonsaksofon på «Stand Up» og «Free Your Mind» 
Blondie Chaplin – akustisk gitar og vokal på «Crazy Mama» og «I Must Love You Too Much»
Colin Linden – akustisk gitar på «Forever Young»
Larry Packer – fiolin og bratsj på «She Knows»
Frank Luther – kontrabass på «She Knows»
Jason Myles – harpe-etterlikning og programmering på «She Knows»
Champion Jack Dupree – vokal på «Ramble Jungle»
Kenn Lending – gitar på «Ramble Jungle»
Rob Leon – bass på «Ramble Jungle»
Maud Hudson – korvokal på «I Must Love You Too Much»
Marie Spinosa – korvokal på «I Must Love You Too Much»
Ian Kimmett – korvokal på «I Must Love You Too Much»
Blåsarar arrangerte av Garth Hudson, Richard Bell, Levon Helm, Aaron Hurwitz og Tom Malone

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «High on the Hog» frå ,  den 16. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1996
The Band-album
Rhino Records-album
Jubilation

Jubilation er det tiande og siste studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet The Band. Det vart spelt inn våren 1998 i heimestudioet til Levon Helm i Woodstock i New York og kom ut 15. september 1998. 

For første gong i den siste delen av karrieren deira var det fleire originale songar på albumet enn coverversjonar, i motsetnad til dei to førre albuma, Jericho og High on the Hog. Av songar finn ein «Last Train to Memphis» med gjestegitar frå Eric Clapton, soloninstrumentalen til Garth Hudson «French Girls», Rick Danko sin «High Cotton» og hyllesta til Ronnie Hawkins, «White Cadillac».

På berre eitt spor, «If I Should Fail», spelar alle seks medlemmane samstundes. Helm og Danko manglar på eit spor kvar, gitarist Jim Weider manglar på to. Richard Bell er erstatta av produsent og lydteknikar Aaron Hurwitz på piano og klaverinstrument for det meste av albumet. Hudson og trommeslagar Randy Ciarlante spelar på alle songane.

Innhald

Medverkande

The Band
Rick Danko – Akustisk, elektrisk & double-bass, Akustisk gitar, vokal.
Levon Helm – trommer, perkusjon, munnspel, mandolin, vokal.
Garth Hudson – klaverinstrument, orgel, trekkspel, piano, synthesizerar, vocoder, sopran-, alt- og tenorsaksofon, perkusjon.
Randy Ciarlante – Trommer, perkusjon, vokal.
Jim Weider – Gitarar, mandolin, dobro, vokal.
Richard Bell – Klaverinstrument, orgel, piano, vokal.

Andre musikarar
Aaron Hurwitz – piano, orgel, trekkspel, korvokal.
Tom Malone – Trombone, trompet, tenor & barytonsaksofon.
Eric Clapton – Gitarar.
John Hiatt – Høgstrengsgitar, vokal.
Bobby Charles – Perkusjon, korvokal
Marie Spinosa – Perkusjon, korvokal.
Marty Grebb – Klaverinstrument, korvokal.
Jim Eppard – Tenorgitar, mandolin.
Mike Dunn – Bassgitar.
Kevin Doherty – Korvokal.
Amy Helm – Korvokal.
Maud Hudson – Korvokal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jubilation (album)» frå ,  den 25. januar 2011.  
 

Musikkalbum frå 1998
The Band-album
Simon Pedersson Lie

Simon Pedersson Lie () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Holum i Vest-Agder. Han var nærslekta med Søren Jaabæk og brørne hans.

Lie var fødd på Undal i Holum, faren var gardbrukar. Mora hans døydde då han var tre veker gammal og faren då han var seks år. Då han vart gammal nok, tok han over farsgarden og dreiv denne i lang tid. Samstundes var han lærar frå 1819 til 1864. Han var medlem av heradsstyret frå det vart oppretta i 1837 heilt fram til 1883, 1847-83 var han ordførar på få år nær. Elles var han forlikskommissær 1847-83, sparebankdirektør og amtsrevisor med meir.
 
Lie representerte Lister og Mandals amt på Stortinget 1851-54 og 1859-60. I 1851 var han medlem av kyrkjekomiteen, 1854 av vegkomiteen og Lagtinget. På ny medlem av Lagtinget 1859-60, samt av justiskomite nr 1.

Lie døydde på slekstsgarden i Holum i 1885.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Mandal
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Motiv i musikk

Motiv i musikk er den minste klart artikulerte musikalske eininga (anten melodisk, rytmisk eller klangleg) med strukturdannande tyding i oppbygginga av ein komposisjon.

Kjelder

musikkteori
Melodi