alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lars Abrahamsen

Lars Kristian Abrahamsen () var ein norsk jurist og politikar for partiet Venstre. Han var statsråd 1908-10 i den fyrste regjeringa Gunnar Knudsen, og 1913-19 i den andre Knudsen-regjeringa.

Abrahamsen var frå Hedrum, far hans var roar. Sjølv sigla han i yngre år til sjøs, mellom anna som bottlenosefangar. Han tok styrmannseksamen i 1873, og var sjømann fram til 1878, siste åra som styrmann. I 1882 vart han student og fullførte i 1886 juridisk embetseksamen. Frå 1887 arbeidde han som sakførar, seinare overrettssakførar i Larvik. Perioden 1902 til 1913 var han sorenskrivar i Hardanger og Voss, med unntak for tida som statsråd. Frå 1919 var han sorenskrivar i Follo.

Han hadde ei rekke lokalpolitiske verv i både Larvik og Voss. Formann i Larvik Venstre i ti år og medlem av bystyret i Larvik 1888-1902, ein bolk som varaordførar. Medlem av heradsstyret på Voss 1907-10.

Abrahamsen var stortingsmann i til saman fire valperiodar. Han vart fyrst vald frå Larvik og Sandefjord valkrins for åra 1898-1903. Perioden 1906-09 representerte han Voss og 1913-15 Midhordland. 1898-1900 var han medlem av justiskomiteen og 1900-03 formann i protokollkomiteen, samt medlem av valkomiteen og komiteen om sjødugleiken til skip. På ny formann i protokollkomiteen 1906-08 og medlem av valkomiteen, i 1906-07 medlem av særkomiteen om fossefalla.

Abrahamsen var statsråd og sjef i Handelsdepartementet i Gunnar Knudsens fyrste regjering som sat frå 18. mars 1908 til 1. februar 1910. I Knudsens andre regjering, som tiltredde 31. januar 1913, var han sjef for Justisdepartementet fram til 26. juli 1916. Han vart deretter utnemnd til sjef for Sosialdepartementet. Han gjekk ut av regjeringa den 20. februar 1919.

Han var styremedlem i Det Norske Totalavholdsselskap frå 1919 til han døydde. Abrahamsen hadde ei leiande rolle i fråhaldsarbeidet i mange år, særleg mellom politikarane på Stortinget. Han hadde ein avgjerande posisjon i kampen for å forby brennevinet.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske handelsministrar
Norske justisministrar
Norske sosialministrar
Statsrådar i Regjeringa Knudsen I
Statsrådar i Regjeringa Knudsen II
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Larvik og Sandefjord
Norske juristar
Norske sorenskrivarar
Folk frå Larvik
Jens Brandt

Jens Carl Peter Brandt () var ein norsk jurist, godseigar og politikar frå Frogn.

Brandt var son til ein offiser som i si tid deltok i krigen 1807-14. Sjølv vart han student i 1865 og cand. jur. i 1869. Åra 1869-75 var han overrettssakførar i Frogn. I 1875 overtok han storgarden Fron etter far sin, der han atttåt landbruk også dreiv sagbruk, høvleri, mylnebruk og teglverk.

Brandt var frå 1884 til 1912 medlem av heradsstyret i Frogn, ordførar 1884-95. Han var med og stifta Frogn sparebank i 1884, var styreformann til 1911. Også åstadskommissær.

Åra 1900-06 var Brandt stortingsrepresentant for Akershus amt. Han var medlem av Lagtinget og næringskomite nr 1, og i 1904 av komiteen som drøfta endringar i Stortinget sin forretningsorden. Brandt var interessert i fredsarbeid og deltok på fleire fredskongressar i Haag.

Han døydde på garden sin i Frogn i 1912.

Kjelde
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Norske juristar
Folk frå Frogn
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Aasmund H. Vinje

Aasmund Halvorsson Vinje () var ein norsk lærar, lensmann, tollkasserar, stortingsmann og statsråd frå Etne. Han var far til Torkell Vinje.

Vinje var son av ein gardbrukar i Etne. Han vart uteksaminert frå Stord seminar i 1871 og var deretter lærar 1871 i Skånevik, 1872 i Sauda og 1873 i Etne. 1874-75 var han lærar og kyrkjesongar i Røldal, lærar 1876-82 på amtsskulen på Utne i Hardanger. I 1883-84 var han lærar og kyrkjesongar i Kopervik, frå 1884 til -92 styrar ved Kopervik folkeskule. Perioden 1892 til 1905 var han lensmann i Skudenes og magistrat i Skudeneshavn. Vinje var ordførar i Kopervik 1884-92.

Vinje var innvald på Stortinget frå Stavanger amt i seks periodar frå 1886 til 1906, fyrst for Venstre, sidan 1889 for Moderate Venstre. Han sat alle år i næringskomitéar, 1886-88 i næringskomite nr 2, medlem av næringskomite nr 1 frå 1889 til 1905, som sekretær 1892-1903 og formann 1904-05. Elles var han medlem av valkomiteen 1897 og 1903-05, fullmaktskomiteen 1900-05, komiteen om den tekniske høgskulen 1900, samt spesialkomiteen av 1905. Han var lagtingspresident 1903-05.

Vinje var frå 11. mars 1905 landbruksminister i Christian Michelsens regjering som leia Noreg under unionsoppløysinga 1905. Hans viktigaste politiske handverk vart til under handsaminga av konsulatsaka. Han kom då  med framlegg om straks å vedta ei eiga lov om norske konsular. Framlegget fekk stort fleirtal i Stortinget og danna grunnlag for ein fredeleg overgang til oppløysing av unionen. Han gjekk ut av regjeringa 6. november 1906.

Etter han gjekk ut av Michelsen-regjeringa, var Vinje tollkasserar i Drammen 1907-11, deretter i Stavanger.

Han vart i 1896 utnemnd til riddar av St. Olavs Orden, forfremja til kommandør av 2. klasse i 1904 og til kommandør av 1. klasse i 1906 «for statsborgerlig og embedsfortjeneste».

Vinje døydde 1917 i Stavanger.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Michelsen
Norske statsrådar 1884-1905
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar frå Moderate Venstre
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Ordførarar i Kopervik
Venstreordførarar i Rogaland
Norske politifolk
Norske pedagogar
St. Olavs Orden
Folk frå Etne
St. Lawrence-elva

Saint Lawrence-elva (engelsk Saint Lawrence River, fransk fleuve Saint-Laurent) er ei stor elv i Nord-Amerika som renn austover frå Dei store sjøane ut i Atlanterhavet. Mohawkane kalla elva for Kaniatarowanenneh (stor vassveg). Grensa mellom Canada og USA går langs ein del av den øvre delen av elveløpet, med staten Ontario på kanadisk side og New York på USA-amerikansk side.

Saint Lawrence-elva renn ut frå Ontariosjøen, 75 meter over havet, ved Kingston i Ontario. På vegen mot Atlanterhavet passerer elva byane Brockville, Cornwall, Montreal, Trois-Rivières og Québec før ho renn ut i Saint Lawrence-bukta. Elva er 3 058 km lang og dannar saman med Dei store sjøane-systemet, som ho drenerer, verdas største ferskvassystem. Ho har eitt vassflø på over 10 000 m³/s.

Den fyrste européaren som sigla på Saint Lawrence-elva var franskmannen Jacques Cartier, som såg ho fyrste gongen den 9. juni 1534. Han gjorde kravde på området, Ny-Frankrike, i namnet åt kong Frans I av Frankrike.

Opphavleg var elva seglbar einast fram til Montreal, grunna fossen ved Lachine. Fyrst då Lachinekanalen vart bygt kunne fartøy sigla vidare oppover elva. I dag vert gods frakta til og frå Atlanterhavet på det moderne kanalsystemet Saint Lawrence Seaway.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «St. Lawrencefloden» frå , den 26. august 2010.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Canada
Elvar i USA
Beauforthavet

Beauforthavet er eit randhav til Nordishavet, som ligg nord for Alaska og det nordvestlege Canada, samt vest for Banksøya og Patrickøya.

Havet er i kring 450 000 km² vidt og er på det djupaste 4 683 meter. Gjennomsnittleg djupne er på vel 1 000 meter. Store delar av året er havet dekt med is og dei nordlegaste delane har hittil aldri vore isfrie. Elva Mackenzie og fleire mindre elvar munnar ut i Beauforthavet, som har eitt rikt dyreliv med kvalar og fleire ulike sjøfuglar.

Under Beauforthavet finst større førekomstar av petroleum og naturgass. Desse reservoira vart oppdaga på 1960-talet og den fyrste prøveboringa vart gjort i 1986.

Grenselinja mellom Canada og USA som ligg i havet er framleis omstridd.

Havet er kalla opp etter den engelske havforskaren Francis Beaufort.

 Denne artikkelen bygger på «Beauforthavet» frå , den 26. august 2010. 
 

Nordishavet
Lancastersundet

Lancastersundet (engelsk Lancaster Sound) er eit sund som ligg i mellom Devonøya og Baffinøya i Nunavut i Canada. Sundet utgjer den austlegaste delen av Nordvestpassasjen. Aust for sundet ligg Baffinbukta, mot vest ligg Melvillesundet. Lenger mot vest strekker McCluresundet seg, før ein kjemr ut i Nordishavet.

Sundet er vanlegvis islagt ni månader i året. I Lancastersundet er det eit variert dyreliv store mengder istorsk, som er føde til dyr som isbjørn, sel, kvalross og fleire fugleartar.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Lancastersundet» frå , den 26. august 2010. 
 

Sund i Canada
Sund i Arktis
Nordvestpassasjen
Naressundet

Naressundet (dansk Nares Strædet, engelsk Nares Strait) er eit sund mellom Grønland og Ellesmereøya i den nordlegaste delen av Nunavut i Canada. Sundet knyter Baffinbukta med Lincolnsjøen i Nordishavet. Frå sør til nord består sundet/passasjen av Smithsundet, Kane Basin, Kennedykanalen, Hall Basin og Robesonkanalen.

Danmark og Canada vart i 1964 samde om å kalle sundet opp etter den britiske sjøfararen og polarforskaren George Nares. Nares hadde gjennom ein ekspedisjon i 1875 og 1876 motbevist teorien om det isfrie Nordpolarhavet.

Einast i august er det mogleg for dertil eigna skip å sigle i sundet. Før 1948 vart det berre fem fartøy som hadde lukkast sigle gjennom sundet.

Den forblåste øya Hans Ø ligg i sundet. Både Canada og Danmark gjer krav på øya, som kan verte viktig om det vert opna ein sjøveg nord om Canada til Stillehavet. Ein held det for rimeleg at det finst naturrikdomar i form av olje, gass og mineral i området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nares Strædet» frå ,  den 26. august 2010.  

Grønland
Sund i Canada
Sund i Nord-Amerika
Internasjonale sund
Stader kalla opp etter britar
Stader i Canada kalla opp etter britar
Kennedykanalen

Kennedykanalen (engelsk Kennedy Channel) er eit sund nord for 80. breiddegrad (80°55′N, 66°30′V) mellom den canadiske øya Ellesmereøya og den nordvestlege grønlandske halvøya Washington Land. Sundet er mellom 26–29 km breitt og utvidar seg mot nord til 177 km. I Kennedykanalen ligg øyane Crozierøya, Franklinøya og Hans Ø. Sundet er ein del av Naressundet, som knyter Baffinbukta i hop med Lincolnsjøen. Einast nokre veker på seinsommaren kan sundet vere ope for siglas. Elles om året er sundet tilfrose.

Sundet er kalla opp etter den britiske polarforskaren William Kennedy. Han var i 1854 med på Franklinekspedisjonen.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Kennedykanalen» frå , den 26. august 2010. 
 

Grønland
Kanadisk geografi
Smithsundet

Smithsundet (engelsk Smith Sound er eit sund mellom Grønland og Canadas nordlegaste øy, Ellesmereøya. Sundet er ein del av Naressundet og ligg nord for Qaanaaq og knyter Baffinbukta med Kane Basin. Det har namn etter ein av dei som reia ut Discovery-ekspedisjonen, skuta «Discovery» og William Baffin nådde Smithsundet i 1616.

Arkeologiske undersøkingar viser at dei fyrste busettarane rimelegvis kom til Grønland for ei 5000 år sidan, etter dei hadde kryssa Smithsundet frå Canada. Omkring 1200 innvandra thulefolket til området ikring Smithsundet. Dei kom direkte frå Alaska og er forfedrar til dagens grønlendarar.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Smith Sund» frå , den 26. august 2010. 

Grønland
Sund i Canada
Melvillesundet

Melvillesundet (engelsk Viscount Melville Sound) er eit sund i Kitikmeot i Nunavut i Canada. Sundet er ein del av Parrykanalen og skil Kitlineq og Prince of Wales Island frå Elisabetøyane. Aust for sundet ligg Lancastersundet, som munnar ut i Baffinbukta; mot vest ligg McCluresundet og Nordishavet. Sundet er ein del av  Nordvestpassasjen.

I 1853 forlét Edward Belcher skipet sitt, HMS «Resolute», i Melvillesundet. Ekspedisjonen han leia, var på leiting etter John Franklin.

Kjelder

Sund i Canada
Strålande Jul

Strålande Jul er eit musikkalbum av Sissel Kyrkjebø og Odd Nordstoga, utgjeve 9. november 2009 av Universal Music AS, Norway.

Albumet har vore på VG-lista i 7 veker, med fyrste plass som beste plassering.

Spor

Medverkande 
Bjørn Nessjø – produsent, miksar
Hans Fredrik Asbjørnsen – foto
Martin Kvamme – omslag

Kjelder 

Musikkalbum frå 2009
Sissel Kyrkjebø-album
Odd Nordstoga-album
Norske julemusikkalbum
McCluresundet

McCluresundet (engelsk McClure Strait) er eit sund i Nordishavet, inne i det canadiske Nordvestterritoria. Sundet utgjer den vestlegaste delen av Parrykanalen og knyter Melvillesundet i aust saman med Beauforthavet i vest. Det skil Banksøya i sør frå Elisabetøyane Melvilleøya, Patrickøya og Eglintonøya i nord. På det smalaste punktet er McCluresundet omkring 75 kilometer breitt.

McCluresundet er som regel dekt med pakkis, også om sommaren. Sommaren 2007 viste satellittbilete for fyrste gong at sundet var fullstendig fritt for is.

Sundet er kalla opp etter briten Robert McClure, den fyrste som sigla gjennom heile Nordvestpassasjen.

Kjelder

Referansar 

Sund i Canada
Stader i Canada kalla opp etter britar
Nordvestterritoria
Kitikmeot

Kitikmeot (inuktitut Qitirmiut, ᕿᑎᕐᒥᐅᑦ) er ein av dei tre administrative regionane i Nunavut. Han består av dei sørlege og austlege delane av Kitlineq, det nærliggande fastlandet i aust til Boothiahalvøya, Qikiqtaq og den sørlege delen av Prince of Wales Island. Hovudbygda er Cambridge Bay. Regionen hadde 5 361 innbyggarar ved folketeljinga i 2006.

Buplassane i Kitikmeot er Cambridge Bay (Iqaluktuuttiaq), Gjoa Haven, Kugaaruk, Kugluktuk, Taloyoak, Bathurst Inlet og Umingmaktuuq.

Før Nunavut vart oppretta i 1999 var Kitikmeot ein administrativ region i Nordvestterritoria, og omfatta då eit noko større område.

Nunavut
Etnologi

Etnologi (frå gresk ethnos, folk og logia, lære), som tidlegare vart kalla folkelivsgransking, er eit akademisk fag innanfor humaniora som granskar den materielle og sosiale kulturen i dei vestlege samfunna. Etnologi må ikkje forvekslast med etnografi, som er den tidlegare nemninga på det faget som no heiter sosialantropologi.

Soga om etnologien
På siste halvdelen av 1800-talet oppstod det i Skandinavia ein reaksjon på at faget historie konsentrerte seg stort sett berre om statar, politikk og framståande personar. Nemninga kulturhistorie vart teke i bruk for det som hadde med kvardagslivet og vanlege folk å gjere, for på det viset å gje denne sida av historia tyngd. Etter kvart skjedde det ei spesialisering ved mange universitet: Dei kulturhistorikarane som hadde som sitt studieobjekt den materielle kulturen («gjenstandskulturen») og sosiale aspekt ved arbeid og næringsutøving, fekk nemninga etnologar. Dei tok seg av slike tema som byggeskikk, jordbruk, reiskapsbruk, handverk, kosthald og folkedrakter, og frå 1990-talet dessutan tema som individ - kollektiv, natur - kultur. Dei kulturhistorikarane som studerte folkloren eller den åndelege kulturen fekk nemninga folkloristar, og deira spesialfelt ble den immaterielle og munnleg kulturen i form av folkedikting, folkemusikk, folketru og folkelege ritual.

Faga etnologi og folkloristikk vart i 2002 slege saman til eitt fag i Noreg, kulturhistorie.

Sjå også
Kategorien etnologar

Kjelder
Snl.no:Etnologi

Bakgrunnsstoff
Om kulturhistoriker på nettstaden utdanning.no

Humaniora
Åkersvineblom

Åkersvineblom (Senecio vulgaris) er ei urt i korgplantefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Han blømer kring juni månad. 

Planta vert kring 20 cm høg, og har ein saftfull stengel med lite eller ikkje hår. Korga er ihopknipen mot toppen og mest alltid utan kantkroner. Indre korgdekkblad er 6 mm lange. Han har mange ytre korgdekkblad som svarte i toppen. 

Åkersvineblom er eit ugras som veks i åker og hage, og på avfallsplassar og havstrender. Planta finst over heile Noreg.

Kjelder

Svensk Wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg 
Korgplantefamilien
Ugras
Giftige plantar
Eilif Rye Pisani

Eilif Rye Pisani () var ein bergensar dømd under det norske landssvikoppgjeret. Han var den siste som blei avretta i Bergen.

Andre verdskrigen
Pisani var smedlærling og 17 år gammal då verdskrigen kom til Noreg. Faren løytnant Erling Rye Pisani (1900-1944) var SS-mann og blei seinare drepen av danske motstandsfolk i København i 1944.

Som 19-åring melde Pisani seg til Den norske SS-vaktbataljon, og tenestegjorde på kjøkkenet i ein fangeleir for serbarar ved Osen i Elsfjord i Nordland. Han stakk av frå denne stillinga og kom til Oslo, der han dreiv rundt ei tid før han byrja arbeida for Gestapo. Han infiltrerte motstandgruppa rundt  og førte Gestapo til  og  som våren 1943 blei arresterte og seinare skotne.

I november 1944 kom kom Eilif Rye Pisani til Bergen for å ta del i opprullinga av motstandsgruppa Saborg. Han oppretta kontakt med motstandsmannen , men denne merka dobbeltspelet og blei einig med  om at han måtte takast livet av. Planen om å møta han og ta livet av han slo feil, og Valentinsen blei skoten på open gate 5. desember 1944. 15. desember skaut to motstandsfolk Pisani i Lille Markevei, men han overlevde.

Landssvikoppgjeret
I juni 1946 blei Pisani dømd til livsvarig fengsel i Gulating lagmannsrett for snikmeldingane sine. Både han sjølv og riksadvokaten anka dommen til Høgsterett, som omgjorde han til dødsstraff den 11. mars 1947. Pisani søkte om nåde, men dette blei avslått i statsråd 28. mars. Den 2. april blei han teken til rettarstaden på Sverresborg og skoten kl. 04.25 om morgonen.

Kjelder

Pisani, Eilev Rye  i NorgesLexi

Dømte krigsforbrytarar
Folk frå Bergen
Nordmenn frå andre verdskrigen
Nordmenn avretta ved skyting
Phu Quoc lufthamn

Phu Quoc lufthamn (, ) er ein flyplass i Phu Quoc i den vietnamesiske Kien Giang-provinsen. 

Han har flysamband med Ho Chi Minh-byen, Can Tho og Rach Gia gjennom Vietnam Airlines, og planlagde ruter til Hanoi og Ho Chi Minh-byen gjennom Air Mekong (planlagd til oktober 2010).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Phu Quoc Airport» frå ,  den 27. august 2010.  
 

Flyplassar i Vietnam
Kien Giang
Transport i Mekongdeltaet
Hans N. Hauge

Hans Nielsen Hauge () var ein norsk prest og politikar for Høgre. Han var fødd i Nord-Audnedal, Andreas Hauge var far hans, Hans Nielsen Hauge farfaren.

Hauge vart student frå Skiens skole i 1872 og cand. theol. i 1877. Han var personalkapellan i Skien 1879-81 og sjømannsprest i South Shields i Storbritannia 1881-86. Frå 1887 var han sokneprest i Brevik, deretter i Eidanger 1903-05 og frå 1905 i Skien. Han var medlem av forlikskommisjonen både i Brevik og i Eidanger. Frå 1910 var han medlem av bystyret i Skien.

Hauge representerte Brevik på Stortinget i to periodar, frå 1894 til 1900, heile tida var han medlem av kyrkjekomiteen.

Hauge var statsråd og sjef for Kyrkje- og undervisningsdepartementet i den andre Hagerup-regjeringa frå 22. oktober 1903 til 11. mars 1905. I hans statsrådstid kom den såkalla professorsaka til handsaming i regjeringa. Eit professorat i systematisk teologi ved universitetet stod ledig, og ortodokse kyrkjefolk mobiliserte mot at Johannes Ording med sin moderne teologi skulle utnemnast. Hauge lytta til dei ortodokse, og skal på eit tidspunkt ha sett stillinga si inn på at Ording ikkje vart utnemnd. Saka kom ikkje til endeleg avgjerd før regjeringa hadde gått av. Hauge var likevel ikkje med mellom underskrivarane då det i 1907 vart bode inn til skiping av Menighetsfakultetet, eit motsvar på at Ording vart professor ved universitetet.

Hauge vart i 1904 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Han var også kommandør av Dannebrogordenen.

Kjelder 
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Molland, Einar:Norges Kirkehistorie i det 19. århundre, bind II. 1979
 

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Hagerup II
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Norske prestar
St. Olavs Orden
Folk frå Audnedal
Christopher Knudsen

Christopher Knudsen () var ein norsk prest og politikar for Høgre. Han var både fødd og døydde i Drammen.

Christopher Knudsen var son til ein arbeidar. Han vart student i 1861 frå Drammens skole og avla eksamen til cand. theol. i 1867. År 1867 var han lærar ved latinskulen i Drammen, medan han frå 1868 var kateket i Mandal. Åra 1876-79 var han sekretær i Det norske misjonsselskap i Stavanger. Frå 1879 var Knudsen sokneprest i Nedre Eiker. Deretter var han residerande kapellan i Bragernes frå 1886. I 1898 vart han utnemnd til sokneprest i Tønsberg. Sokneprest i Bragernes frå 1906 til -13.

Knudsen var ordførar både i Nedre Eiker og seinare i Tønsberg, samt varaordførar i Drammen. Skulestyreformann i både Tønsberg og i Drammen.

Knudsen var stortingsmann i samanhengande ni år. Han var 1. representant til Stortinget frå Drammen både 1895-97 og 1898-1900, 1900-03 representerte han Tønsberg. I fyrste perioden var han medlem av protokollkomiteen, medan han var medlem av kyrkjekomiteen dei to siste periodane. I tillegg sat han i valkomiteen 1900-03.

Knudsen var kyrkje- og undervisningsminister då Michelsen-regjeringa vart innsett 11. mars 1905, ein post han hadde til 26. januar 1906. Den «konservative kirkemann» Knudsen
gjekk ut av regjeringa etter at eit fleirtal i statsrådet stemte ned innstillinga hans til utnemning av professor i systematisk teologi ved universitetet. Knudsen hadde då «prøvd alle tenkelige utveier for å unngå en utnevnelse av dr. Ording».

Knudsen var mellom dei som i 1907 skreiv under på innbydinga til å skipe Menighetsfakultetet.
 
I 1900 vart Knudsen utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og i 1907 forfremja til kommandør av 1. klasse. Han vart også tildelt 7. juni-medaljen.

Kjelder
Johnsen, Oscar A.;Tønsbergs historie, bind 3. 1952-54
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Molland, Einar:Norges Kirkehistorie i det 19. århundre, bind II. 1979

Notar

Bakgrunnsstoff
 
Digitalarkivet

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Michelsen
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar for Drammen
Stortingsrepresentantar for Tønsberg
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Norske prestar
St. Olavs Orden
Folk frå Drammen
Johannes Hougen

Knut Johannes Hougen () var ein skulemann og politikar for Venstre. Han var fødd i Kragerø, der faren var klokkar og skulestyrar.

Han hadde examen artium frå 1873, og vart cand. real. i 1879. Hougen var 1876-80 lærar ved Gjertsens skole, adjunkt ved Kristiansands skole frå 1880, styrar ved Kristiansands tekniske aftenskole med handelsskule 1885-1908 og overlærar ved Kristiansands skole frå 1900. Han var så ekspedisjonssjef ved Kyrkje- og undervisningsdepartementet si skuleavdeling i 1908 og 1910-27.

Hougen var medlem av Kristiansand bystyre 1897-1901, og stortingsmann for bykrinsen Kristiansand 1900-09. 1903-06 var han medlem av protokollkomitéen, 1904-06 medlem og 1907-09 nestformann i budsjettkomiteen. I 1905 var han medlem av spesialkomiteen.

Hougen var kyrkje- og undervisningsminister i Gunnar Knudsens fyrste regjering frå 8. juli 1909 til 1. februar 1910.

Frå 1928 til -33 var Hougen styreformann i Kringkastingsselskapet, ein forløpar til NRK.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 Knut Johannes Hougen i Norsk biografisk leksikon
 Knut Johannes Hougen  hos Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Knudsen I
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar for Kristiansand
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Kragerø