alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Torre del Greco

Torre del Greco (it. 'det greske tårnet') er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 90 000 innbyggjarar. Folket i byen snakkar ein spesiell dialekt kalla torrese, og stundom corallini. 

Greske og spanske tradisjonar har påverka kulturen i byen.

Torrese 
Torrese er ein dialekt som er mykje påverka av greske og spanske ord og som vert rekna som uforståeleg for folk i Nord-Italia. Ordet for 'jente' i torrese er til dømes guagliona og for 'gut' guaglione. Dei tilsvarande italienske orda for gut og jente er ragazzo og ragazza. Begge torrese-orda kjem frå det gamle greske ordet for gut og jente som ein finn på den greske øya Rhodos, som dei napolitanske grekarane kom frå.

Folk frå Torre del Greco
Gino D'Acampo (f. 1976), kokk, programleiar på fjernsyn

Bakgrunnsstoff 
 torreweb.it
 torremania.it

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Torre del Greco» frå , den 16. desember 2007. 
 

Byar i Campania
Digitalt bakkenett

Eit digitalt bakkenett for fjernsyn kringkastar digitale signal frå fjernsynssendarar som kan takast imot med i vanleg UHF-antenne. Hovudformålet med et slikt nett er å overføre fjernsynskanalar, men nettet kan også overføre anna innhald, for eksempel radiokanalar, elektronisk programguide og «super tekst-TV».

I Noreg er det Norges Televisjon AS som byggjer ut og driftar bakkenettet, medan NRK og RiksTV leier sendekapasitet.

Digitalt fjernsyn
Campi Flegrei

Campi Flegrei, òg kalla Den flegreiske sletta, er ein stor og vid kaldera vest for Napoli i Italia. I dag ligg det meste av området under vatn, men inkluderer byen Pozzuoli og vulkanen Solfatara, som er den mytologiske heimstaden til den romerske eldguden Vulcanus. Ein meiner at kalderaen oppstod som følgje av to store hendingar. Den første skjedde for om lag 40 000 år sidan og spydde ut 200 km³ med magma som produserte campaniansk ignimbritt. For om lag 12 000 år sidan oppstod eit anna stort utbrot som danna ein mindre kaldera inni den store, sentrert rundt byen Pozzuoli. Denne hendingar produserte den gule napolitanske tuffbergarten.

Området var kjend for dei gamle grekarane som hadde ein koloni i nærleiken ved Cumae.

Kalderaen som i dag om lag ligg ved havnivå kan ein nå til fots. Det inneheld mange fumaroler, der det kjem ut damp, og mange pyttar med kokande gjørme. Ein finn fleire kjegler og tuffkrater inne i kalderan. Eit av desse kratera er fylt med vatn og har danna Avernosjøen. I 1538 førte eit åtte dagar langt utbrot til at det vart danna ein ny ås, Monte Nuovo ('nytt fjell').

Bakgrunnsstoff 
 Campi Flegrei 
 Historisk og geologisk informasjon om Napoli-området 
 Historie og myter 
 CampiFlegreipark.it

Kjelde 

VEI-7-vulkanar
Den campanianske vulkanbogen
Vulkanar i Italia
Kratersjøar
Campania
Undersjøiske kalderaer
Pozzuoli

Pozzuoli  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 80 000 innbyggjarar. Han er den største byen Campi Flegrei.

Historie
Pozzuoli vart grunnlagd som ein gresk koloni kalla Dicaearchia. Den romerske kolonien vart grunnlagd i 194 fvt., og tok det latinske namnet Puteoli, «små brønnar», som referer til dei mange varmekjeldene i området, mest kjend i Solfatara. Dette kjem av at Pozzouli ligg midt i Campi Flegrei, ein stor kaldera.

Puteoli var ein stor markedsplass for kornskip frå Alexandria og andre skip frå heile den romerske verda. Han var òg ein midtpunkt for varer som vart eksporter frå Campania, inkludert glas, mosaikk, forma jarn og marmor. Den romerske marinebasen Misenum låg i nærleiken og husa på den tida den største marineflåten i den antikke verda. 

Den lokale vulkansanden danna grunnlaget for den første effektive betongen, sidan han reagerte kjemisk med vatn. I staden for å fordampe danna vatnet sanden/kalken til ein sterk mørtel. Dette gjorde det mogeleg å bygge kuppelen i Pantheon, den første verkelege kuppelen. 

Apostelen Paulus gjekk i land her på veg til Roma, som ligg 270 km mot nord. Her var han i sju dagar (Apg 28:13, 14) før han reiste vidare langs Via Appia til Roma. 
Puteoli var åstad for ei merkverdig hending i år 37 av den eksentriske Caligula. Då han vart keisar gav han ordre om å lage ei flytebru der skip skulle nyttast som pongtongar over eit stykke på tre kilometer frå byen til den kjende feriestaden Baiae, på andre sida av bukta. Han skulle ri over brua til hest, for å motvise ein astrolog som hadde føresett at sjansen for at Caligula vart keisar «var like stor som at han kunne ri over Baiaebukta til hest».

Proculus av Pozzuoli vart martyrdrepen her i lag med følgjesveinane sine på 300-talet og vart byen sin vernehelgen. Dei sju ørnehovuda på byvåpenet er sagt å representere desse martyrane. 

Frå august 1982 til desember 1984 opplevde byen fleire hundre skjelv og brady-seismisk aktivitet, som nådde eit høgdepunkt 4. oktober 1983 då 8 000 bygningar vart øydelagd og 36 000 menneske heimlause, mange permanent. Hendinga førte til at havbotn steig med nesten to meter, slik at Pozzuolibukta vart for grunn for store fartøy.

Nabokommunar
Bacoli
Giugliano in Campania
Monte di Procida
Napoli
Quarto

Litteratur
 Paolo Amalfitano m.fl., I Campi Flegrei, Venice 1990
 Piero Alfredo Gianfrotta, Fabio Maniscalco (eds.), Forma Maris. Forum Internazionale di Archeologia Subacquea, Puteoli 1998
 Puteoli. Studi di Storia Romana

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pozzuoli» frå ,  den 16. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
www.flegrei.com 
Mapquest - Pozzuoli
Bilete av Pozzuoli

Byar i Campania
Byar i Italia
Moderne ortodoks jødedom

Moderne ortodoks jødedom er den retninga av ortodoks jødedom som held på at ein må taka omsyn til det moderne samfunnet og til vitskap. Moderne ortodoks jødedom inkluderer retningane sentristisk ortodoks jødedom og feministisk ortodoks jødedom.

Sjå òg 
 Torá Umaddá‘
 Orthodox Union
 Yeshiva University
 Yeshivat Chovevei Torah
 Partnarskapsminján
 Shira Hadasha

Kjelder 
 «Modern Orthodox Judaism» på Engelsk Wikipedia

Lenkjer og referansar

Ideologi 
 History and philosophy of Modern Orthodoxy, Prof. Alan Brill, Yeshiva University
 The Ideology of Modern Orthodoxy  Rabbi Saul J. Berman
 Some Comments on Centrist Orthodoxy (JPG) Rabbi Dr Norman Lamm
 Modern Orthodoxy , Sh'ma Journal, February 2001
 American "Centrist" Orthodoxy, Prof. Eliezer Segal
 Religion Allied to Progress, Rabbi Samson Raphael Hirsch
 Torah Im Derech Eretz , Rabbi Aryeh Carmell
 "Torah u'Maddah" and "Torah and Derech Eretz" , Rabbi Shlomo Riskin
 "Open Orthodoxy: A Modern Orthodox Rabbi's Creed"  Rabbi Avraham (Avi) Weiss (pdf)

Saker 
 Religious Zionism And Modern Orthodoxy , Rav Yosef Blau
 Modern orthodoxy in Israel, Charles S. Liebman
 Dilemmas of modern orthodoxy: sociological and philosophical, Prof. Chaim I. Waxman
 Modern Orthodoxy in America: Possibilities for a Movement under Siege , William B. Helmreich and Reuel Shinnar
 Revisionism and the Rav: The Struggle for the Soul of Modern Orthodoxy , Prof. Lawrence Kaplan
 American Modern Orthodoxy: Confronting Cultural Challenges Prof. Chaim I. Waxman
 Caught In The Middle, David Van Biema, cnn.com
 Orthodox Judaism and The Liberal Arts , Rabbi Shalom Carmy
 The State of Orthodox Judaism Today, Michael Kress
 The "Torah Only" Attitude to Torah Im Derech Eretz , Mordechai Plaut
 Women's Prayer Services - Theory and Practice , Rabbis A Frimer & D. Frimer
 Torah Study for Women, Rabbi Aharon Lichtenstein

Historie 
 Samson Raphael Hirsch: The Father of Neo-Orthodoxy, Louis Jacobs 
 Rabbi Esriel Hildesheimer's Program of Torah u-Madda, Marc B. Shapiro
 American Orthodoxy: Part I; Part II, Moshe D. Sherman

Utvalde moderne ortodokse meinigheiter 

 Beth Sholom Congregation in Potomac, MD, USA
 Kehilat Orach Eliezer  in New York, NY, USA
 Kesher Israel Congregation in Washington, DC, USA
 Ohab Zedek Congregation in New York, NY, USA
 Lincoln Square Synagogue in New York, NY, USA
 Pacific Jewish Center  Synagogue in Venice Beach, California, USA
 Beth Jehudah Synagogue in Milwaukee, WI, USA
 Synogogue of the Suburban Torah Center in Livingston, NJ, USA
 Ahavas Achim B'nei Jacob and David of West Orange, NJ, USA
 beth Tfiloh Baltimore MD USA
 Lower Merion Synagogue Bala Cynwyd, PA, USA

Ressursar 

 Introduction to the Philosophy of Rabbi Soloveitchik, vbm-torah.org 
 torahweb.org, Roshei Yeshiva at Yeshiva University

Ortodoks jødedom
Casoria

Casoria  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 80 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 9 km aust for Napoli. 

Casoria grensar til kommunane Afragola, Arzano, Cardito, Casalnuovo di Napoli, Casavatore, Frattamaggiore, Napoli og Volla.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Casoria» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Setebelte

Eit setebelte (ofte kalla bilbelte, men òg tryggingssele og sikringssele) er ei innretning for å halda fast førar og passasjerar og hindra at dei vert kast framover og skadd under ein kollisjon. Beltet er rulla opp på små tromlar, som under normal køyring tillet at beltet vert drege ut. Tromlane har ei fjør som sular inn beltet, slik at det alltid ligg inntil koppen på førar og passasjerar, som slik under normal køyring kan røra seg fritt utan å verta ikkje hindra av beltet. Ved ein kollisjon vil ein sensor (eit akselerometer) utløysa ein låsemekaniske som hindrar beltet i å verta drege ut.

Setebelte vert klassifisert etter kor mange punkt dei er festa til køyretøyet med. Eit topunktsbelte er eit enkelt magebelte og er mest nytta i rutefly og buss. Eit trepunktsbelte er den vanlegaste typen i moderne bilar. Firepunktsbelte og betre vert nytta i barnestolar, til motorsport, i militære fly og anna.

Dei første masseproduserte bilen som var utstyrt med trepunktsbelte Volvo Amazon, som kom på marknaden i 1959.

Påbod om bruk av setebelte 

Påbod om bruk av setebelte i Noreg med «Forskrift om bruk av personleg verneutstyr under køyring med motorvogn» var fastsett av Samferdselsdepartementet 21. september 1979. Gebyret for ikkje å bruke setebelte var dei første åra 30 kroner. I 2005 var gebyret stige til 750 kroner og om lag 20 000 gebyr vart skrive ut. 
Halvparten av dei som vart drepne i trafikken i 2003 ville ha overlevd dersom dei hadde nytta setebelte. 

Tryggingsutstyr
Transporttryggleik
Castellammare di Stabia

Castellammare di Stabia er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 65 000 innbyggjarar. Han ligg ved Napolibukta, om lag 30 km søraust for Napoli langs vegen til Sorrento

Historie 
Castellammare di Stabia ligg ved sidan av den antikke romerske byen Stabiae, som vart øydelagd av Vesuv i år 79 e.Kr. Borga som byen har fått namn frå vart truleg reist rundt 800-talet på ein åstopp på sørsida av Napolibukta. Ho vart ombygd under regjeringstida til Fredrik II av Hohenstaufen og utbygd av kong Karl I av Anjou.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Castellammare di Stabia» frå ,  den 17. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Castellammare di Stabia 

Byar i Campania
Byar i Italia
Afragola

Afragola (napolitansk Afravóla, afragolesisk dialekt Afraóra) er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 60 000 innbyggjarar. Byen ligg mellom stadane der byane Acerra og Atella låg i antikken. 

Byen grensar til kommunane Acerra, Casalnuovo di Napoli, Caivano, Cardito og Casoria og byområdet strekkjer seg inn i desse kommunane. Storbyområdet har derfor om lag 100 000 innbyggjarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Afragola» frå ,  den 17. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Afragolaweb

Byar i Campania
Byar i Italia
Marano di Napoli

Marano di Napoli  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 60 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 9 km nordvest for Napoli. 

Marano di Napoli grensar til kommunane Calvizzano, Mugnano di Napoli, Napoli, Quarto og Villaricca.

Demografi

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marano di Napoli» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Portici

Portici  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og ligg om lag 8 km søraust for Napoli ved Napolibukta og foten av Vesuv. 

Med om lag 60 000 innbyggjarar fordelt på 4,52 km² er han den tettast folkesette kommunen i heile Italia.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Portici» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Ercolano

Ercolano  er ein by i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia og har om lag 55 000 innbyggjarar.

Ercolano vart kalla Herculaneum fram til 79 e.Kr. og Resina fram til 1969. Han vart truleg grunnlagd av oskarar, ei italisk stamme på 700-talet fvt., og kom seinare under både etruskarar og samnittar. Under romarane vart byen ein kjend feriestad der nokre av dei rikaste innbyggjarane i Roma ferierte om sommaren. Etter utbrotet til Vesuv i å 79 e. Kr. vart byen forlaten og var stort sett folketom dei neste tusen åra. I motsetnad til innbyggjarane i nabobyen Pompeii vart innbyggjarane i Herculaneum kvelt til døde av dei giftige gassane og ikkje gravlagd i oske. Byen vart delvis brend ned av den varme gjørma. Rundt år 1000 byrja folk å flytte tilbake att og heilagdomen Castel di Resina vart bygd. I 1709 vart dei gamle ruinane av byen oppdaga i lag med Pompeii. 

I 1969 vart namnet endra frå Resina til Ercolano for å ære det gamle namnet på byen og i dag er Ercolano ein del av storbyområdet til Napoli.

Herculaneum er i dag ein del av UNESCO si verdsarvliste.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ercolano» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Cava de' Tirreni

Cava de' Tirreni  er ein by i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia og har om lag 50 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 10 km nordvest for Salerno med jernbane i ein frodig dal omgjeve av skogkledde dalar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cava de' Tirreni» frå ,  den 17. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
Tuttosucava.it
Tuttocava.it 
Porticando

Byar i Campania
Byar i Italia
Battipaglia

Battipaglia er ein by i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Byen har om lag 50 000 innbyggjarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battipaglia» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Byar i Campania
Byar i Italia
Kargilkrigen

Kargilkrigen eller Kargilkonflikten var ein væpna strid mellom India og Pakistan som fann stad mellom mai og juli 1999 i Kargil-distriktet i Kashmir. Krigen braut ut etter at soldatar frå den pakistanske hæren og kasjmirske geriljastyrker gjekk over de facto-grensa «Line of Control» og tok opp stillingar i indisk-styrt Kashmir. Indiske åtak på dei pakistanske stillingane og internasjonalt diplomati førte til at dei pakistanske styrkane trekte seg tilbake til si side av kontrollinja.

Krigen var den første opne konflikten mellom India og Pakistan etter at begge landa hadde utvikla atomvåpen. Han førte til auka spenning og brotne diplomatiske band mellom dei to landa, ein auke i forsvarsbudjettet i India, og gav truleg det hindunasjonalistiske partiet BJP auka oppslutting. I Pakistan førte krigen til uro i økonomi og politikk, og i oktober same året tok hæren og general Pervez Musharraf makta gjennom eit statskupp.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kargilkrigen» frå ,  den 17. desember 2007.  
 

Kashmir
Indiske krigar
Pakistanske krigar
Konfliktar i 1999
Krigføring etter 1945
Skrotum

Skrotum (latin scrotum) også kalla pungen er eit mannleg kjønnsorgan. Han heng under eller bak penis og inneheld testiklar og bitestiklar.

Kjønnsorgan
Pung

Pung kan visa til:

 Eit lite lomme-, pose- eller veskeforma ilåt til å bera med seg småsaker i
 Ein sekkeforma hudfald som rommar testiklane, sjå skrotum

Kjelder
Johannes Lavik

Johannes Johannesson Lavik () var ein norsk redaktør, avismann og målmann. Han var skipar og redaktør av Gula Tidend og gjorde opptaket til skipinga av Noregs Mållag.

Liv og virke

Lærar og bladmann 
Lavik var frå garden Lavik i Eksingedalen i dåverande Hosanger prestegjeld. Han avla artium i Bergen 1877 og reiste deretter til US-Amerika, der han i 1878 vart lærar på Augsburg presteseminar i Minneapolis. Han studerte gresk og historie ved University of Minnesota før han i 1882 flytta tilbake til Noreg. I 1886 tok han filologisk embetseksamen i Kristiania.

Frå 1888 til 1890 dreiv Lavik saman med Paul Bergh ein høgre skule, den såkalla «Studentfabrikken», på Voss. Frå 1890 til 1893 var han redaktør i avisa [[Firda]], som kom ut i Bergen. Dei neste ti åra, 1894-1904 var han redaksjonssekretær i Bergens Tidende. I 1904 grunnla han Gula Tidend, og var redaktør i avisa fram til 1919. Han måtte då forlate redaktørkrakken grunna usemje mellom han og partiet Venstre. I perioden 1921–27 var han redaktør for Norges Bondelags organ Bondebladet, og frå 1927 redaktør for tidsskriftet Norrøna.

Målmann 
Lavik var ein sterk forkjempar for nynorsk. Frå 1896 var han i nokre år formann for Vestmannalaget, kor han også var styremedlem resten av livet. Han var ein av skiparane av Det vestlandske Mållag i 1904, formann i laget 1911-19.

Johannes Lavik var sentral i danninga av Noregs Mållag. Mållaget blei vedtatt skipa på eit målstemne i Kristiania i februar 1906 etter eitt framlegg frå Lavik. Han sat i styret for Noregs Mållag frå skipinga til 1912.

Lavik arbeidde for å leggje Svalbard under norsk overhøgd, og hevda Noregs historiske krav på Grønland.

Han var far til Herbrand Lavik og bror til Andres, Andreas og Dore Lavik.

Han døydde i Bergen, der han hadde budd i lang tid.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. Fonna Forlag, Oslo 1958?

Norske redaktørar
Målfolk
Folk frå Vaksdal
Cesena

Cesena er ein by i provinsen Forlì-Cesena, der han deler det administrative ansvaret i lag med Forlì, i regionen Emilia-Romagna i Italia og har om lag 95 000 innbyggjarar. Han ligg sør for Ravenna og vest for Rimini ved elva Savio og foten til Appenninane, om lag 15 km frå Adriahavet.

Historie 
Cesena var opphavleg ein etruskisk by i Umbria. Etter ein kort periode under gallarane vart han erobra av romarane på 200-talet fvt.. Han var ein strategisk viktig garnisonsby og vart øydelagd i krigane mellom Gaius Marius og Sulla. Plinius nemner at vinen i Cesena er av dei beste ein kan få tak i.

Cesena låg på grensa mellom Eksarkatet Ravenna og riket til langobardane. Det vart gjeve til Kyrkjestaten av frankarane, som erobra området, i 754 og gjekk fram og tilbake mellom pavane og erkebiskopane i Ravenna, og var ei kort tid ein republikk frå 1183 til 1198. Lenge vart han kjempa om mellom pavane og Det tysk-romerske riket og var stundom halde av Malatesta. 

Det korte styret til Ordelaffi-familien frå Forlì vart knust i 1357 av troppane til paven leia av kardinal Gil de Albornoz. 

Byen gjorde igjen opprør i 1377 under dei åtte helgenane-krigen. Denne gongen vart han gjenerobra av dei bertonske troppane til Giovanni Acuto (den engelskfødde condottiere John Hawkwood) under Robert, kardinal i Geneve (seinare motpave Clement VII) sin kommando. Robert fungerte som legaten til pave Gregorius XI. og tok livet av mellom 2 500 og 5 000 sivile, noko som var rekna som ei grusom krigshandling på denne tida og som fekk namnet «Blodbadet i Cesena». Kardinalen fekk tilnamnet «slaktaren av Cesena». Året etter gav Urban VI det som var igjen av Cesena til Galeotto I Malatesta.

I perioden 1379-1465 kom byen seg opp att og blømde under Malatesta-familien, som bygde opp att borga (kalla Rocca Malatestiana) oppfor byen. Malatestiana bibliotekt, bygd nær borga av Malatesta Novello (1429), vert rekna som eit av dei flotte biblioteka frå renessansen og inneheld mange verdifulle manuskript. 

Etter Novello døydde i 1465 gjekk Cesena tilbake til paven, men vart igjen erobra av ein lokal herre, Cesare Borgia, i 1500. Byen vart hovudstad i det mektige, men kortvarige hertugdømet hans. 

Cesena vart så etter kvart ein sekundær by i Kyrkjestaten. Under napoleonskrigane vart mange av klostera og kyrkjene plyndra. Nokre av borgarane hadde framtredande roller under samlinga av Italia på midten av 1800-talet.

Under den andre verdskrigen låg Cesena nær den gotiske linja, som kryssa Appenninane nær byen, og han vart derfor råka av mange bombetokt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cesena» frå ,  den 17. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Cesena på poseidon.csr.unibo.it 
 Liste over dei forskjellige herskarane i Cesena 

Byar i Emilia-Romagna
Byar i Italia
Haaretz

Haaretz (hebraisk skrift הארץ) er ei israelsk avis. Namnet tyder direkte omsett «landet» og refererer til det heilage landet. Avisa var etablert i 1918 og er den  eldste dagsavisa i Israel. Avisa kjem ut på hebraisk, men det finst òg ei utgåve omsett til engelsk. Denne kjem også ut som vekesavis i Nord-Amerika. Avisa kan lesast på internett både på hebraisk og på engelsk. 

Jamført med andre aviser i Israel, særleg Maariv og Yedioth Ahronoth, er overskriftene og skriftstorleiken i «Haaretz» mykje mindre, det er færre bilete og artiklane er meir analytiske.

Bakgrunnsstoff 

 Haaretz (engelsk)
 Haaretz (hebraisk)

Israelske aviser
Hebraiske aviser
Engelskspråklege aviser
Skipingar i 1918
Wafd-partiet

Wafd-partiet (arabisk al-Wafd al-Misri, 'den egyptiske delegasjonen') var det største politiske partiet i Egypt, og ofte i regjering, frå 1920-talet til det blei oppløyst i 1952, etter militærkuppet utørt av Nasser.

Historia 
I Egypt under britisk styre førte aukande nasjonalistiske kjensler til organiseringa av politiske parti og folkeopprør. Ein delegasjon (arabisk wafd) til fredskonferensen i Versailles i 1919, leia av Saad Zaghlul, fekk etter først å ha blitt nekta tilgang lagt fram kravet sitt om egyptisk sjølvstende, utan å få støtte.

I løpet av åra som følgde samtalte britiske styresmakter med egyptiske leiarar, inkludert Zaghlul, om sjølvstyre. I 1922 erklærte Storbritannia Egypt som eit sjølvstendig kongerike under noko britisk kontroll. Wafd-partiet blei oppretta i 1923 med Zaghlur som leiar, og fekk fleirtal ved den første folkerøystinga i 1924. Kong Fouad av Egypt nekta først å godkjenna ei Wafd-regjering, og i åra som følgde var partiet stadig i strid med kongen.

Mustafa an-Nahhas tok over som partileiar i 1927, og partiet fekk endeleg makta i 1929, men mista henne igjen under depresjonen. 
Sjølv om partiet i prinsippet var imot det britiske styret kom det til makta i 1941 med britisk støtte. Wafd mista makta i 1952, seks månader før Nasser avsette kongen og innførte diktatur i landet. Wafd og alle andre politiske parti blei oppløyst og forbodne.

I 1978 blei Det nye Wafd-partiet (Hizb al-Wafd al-Jadid) oppretta som ei vidareføring av det gamle.

Kjelder 
 Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av  frå Engelsk Wikipedia og  frå Svensk Wikipedia.
 «Wafd» i A Dictionary of World History. Oxford University Press, 2000. Oxford Reference Online. Oxford University Press. 18 December 2007 <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t48.e3862>
 «Wafd» i A Dictionary of Contemporary World History.Jan Palmowski. Oxford University Press, 2003. Oxford Reference Online. Oxford University Press. 18 December 2007 <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t46.e2451>

Tidlegare politiske parti i Egypt
Egyptisk historie
Nedleggingar i 1952