alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Komsomoletsøya

Komsomoletsøya (russisk остров Комсомолец; Ostrov Komsomolets) er øy i Severnaja Zemlja i Russland. Ho er den den tredje største av øyane og den nordlegaste av dei store øyane i gruppa. Ho er òg den 82. største øya på jorda. 

Det nordlegaste punktet på øya heiter Kapp Arktis og er utgangspunkt for mange polekspedisjonar. 

Arealet er estimert til . Det høgaste punktet på øya er 780 meter over havet. Om lag 65 % av øya er dekt av isbrear, medan resten hovudsakleg består av laus leirjord og sand. Den største isbreen i Russland ligg på Komsomoletsøya, Vitskapsakademibreen, som ligg 819 meter over havet på det høgaste og dekkjer  av øya. 

Jordsmonnet på øya består stort sett av laus leirjord og sand og ho er ein tundraørken med spreidd mose og lav.

Øya vart først utforska og namngjeven av ekspedisjonen til Georgij Usjakov og Nikolaj Urvantsev i 1930 - 1932. I trå med dei andre øyane i gruppa kalla dei øya etter hendingar og rørsler frå den russiske revolusjonen i 1917. Denne øya vart kalla opp etter medlemmene i Komsomol, den kommunistiske ungdomsunionen. 

Nordvest for Komsomoletsøya ligg nokre småøyar kalla Ostrova Demjana Bednogo.

Det er føreslått å endre namnet på øya til Svjataja Marija (St. Maria).

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av forskingsstasjon på øya 
 Satellittbilete av Severnaja Zemlja

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Komsomolets Island» frå , den 12. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Krasnojarsk kraj
Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Laptevhavet
Karahavet
Komsomol
Øyar i Severnaja Zemlja
Tapio Korjus

Seppo Tapio Aleksanteri Korjus () i Vehkalahti er ein tidlegare finsk friidrettsutøvar. Han vart olympiameister i spydkast i 1988. Han er 196 cm høg, og hadde ei tevlingsvekt på 105 kg, nærast ein idealstorleik for ein spydkastar.

Korjus var mellom dei fremste spydkastarane i Finland i siste halvdel av 1980-åra. Med den gamle spydtypen passerte han 80-metersgrensa i 1983, og kasta som lengst 89,30 m (i 1985). Både i 1987 og -88 vart han finsk meister.

I 1988-sesongen viste han framifrå form i månadene føre dei olympiske sommarleikane. Han sette to finske rekordar; den første, 85,18 m, i friidretts-landskampen mellom Noreg og Finland, den andre, 86,50 m, under eit stemne i Lahti. Under OL 1988 i Seoul i Sør-Korea låg Korjus på andreplassen i det meste av spydkastfinalen. I sitt sist kast slengde han spydet 84,28 meter, seksten centimenter lengre enn det til då lengste kastet. Han sikra seg dermed gullmedaljen. Sølvmedaljen gjekk til den unge Jan Železný, som seinare skulle framstå som tidenes største spydkastar.

Etter at Korjus la opp som spydkastar, fungerte han som spydtrenar, bl.a. for den kvinnelege kastaren Mikaela Ingberg.

Personlege rekordar og årsbeste 
 1981: 78,00 m
 1982: 74,80 m
 1983: 81,12 m
 1984: 87,24 m
 1985: 89,30 m
 1986: 74,92 m
 1987: 79,52 m
 1988: 86,50 m
 1989: 82,40 m

Den nye spydtypen, med tyngdepunkt nærare spissen, vart innført frå og med 1986-sesongen.

Finske spydkastarar
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske meistrar i spydkast
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Finske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Pionerøya

Pionerøya (russisk остров Пионер ostrov Pioner) er den vestlegaste av dei store øyane i Severnaja Zemlja i Russland. Ho har eit areal på 1527 km². Pionerbreen ligg på øya.

Sørvest for Pionerøya ligg Krupskojøya. Ho er relativt stor, om lag 20 km lang og 11 km brei. Sundet mellom dei to øyane er berre 500 meter breitt.

Det er føreslått å endre namnet på øya til Svjataja Tatiana (St. Tatiana).

Bakgrunnsstoff 
 Geologiske data
 Biologiske data

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Pioneer Island» frå , den 12. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Karahavet
Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Øyar i Severnaja Zemlja
Schmidtøya

Schmidtøya (russisk Ostrov Sjmidta) er ei øy i øygruppa Severnaja Zemlja i Karahavet i Russland. Ho ligg heilt nordvest i øygruppa og eit stykke frå dei andre øyane i gruppa. Ho er òg den nordlegaste av øyane og er heilt dekt av eit permanent isdekke, Schmidtbreen.

Øya har eit areal på 467 km². Sidan ho ligg så eksponert til er klimaet her mykje kaldare enn for resten av øygruppa. Øya er kalla opp etter den sovjetiske forskaren og den første leiaren av Sjefsdirektoratet for Nordaustpassasjen, Otto Schmidt.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Schmidt Island» frå , den 12. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Karahavet
Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Øyar i Severnaja Zemlja
Ljakhovskijøyane

Ljakhovskijøyane (russisk Ляховские острова Ljakhovskije ostrova) er den sørlegaste gruppa i Nysibirøyane i Laptevhavet i Russland. Mellom øyane og fastlandet ligg Laptevsundet som er 60 km breitt. Sannikovsundet går mellom øyane og Anzjuøyane lenger nord. 

To øyar dominerer øygruppa: 
 Bolsjoj Ljakhovskij (Большой Ляховский: Bolsjoj Ljakhovskij) 4600 km² med Emy Tas som det høgaste punktet på 270 meter over havet. 
 Malyj Ljakhovskij (Малый Ляховский: Malyj Ljakhovskij) 1325 km²

Andre øyar i gruppa er Stolbovojøya og Semjonovskijøya. Sørvest for Ljakhovskijøyane ligg den vesle øya Ostrov Khopto-Terer. Øyane er kalla opp etter Ivan Ljakhovskij, som utforska dei i 1773.

Delar av handlinga i dei to romanane Waif of the Cynthia (1885) og César Cascabel (1890) av Jules Verne fann stad der. 

Nysibirøyane
Øyar i Russland
Øyar i Arktis
Laptevhavet
Semjonovskij

Semjonovskijøya (russisk о. Семёновский') var ei øy i sørvest i Nysibirøyane aust i Laptevhavet. Før ho forsvann var ho 4 km² og ei av dei minste øyane i øygruppa. I 1945, like før ho forsvann, steig klippene 24 meter over havet.

I tida etter ho vart oppdaga forsvann Semjonovskij gradvis før ho forsvann heilt mellom 1952 og tidleg i 1960-åra. Ho hadde eit areal på 4,6 km² i 1823, 0,9 km² i 1912, 0,5 km² i 1936 og 0,2 km² in 1945. I 1950 var det berre eit lite skjer att og i 1952 var ho erodert ned til ein liten sandbanke som låg like under havoverflata. Då ein vitja Semjonovskijøya tidleg i 1960-åra hadde ho forsvunne heilt og i området der ho låg var havbotn i snitt 10 meter djupt, men det minste djupet var på 20 cm.

I. Ljakhov, ein kjøpmann frå Jakutsk oppdaga øya i 1770. Han fann ho ved å følgje ein enorm reinsdyrsflokk over havisen. Tsarina Katarina II av Russland belønna han for å ha oppdaga denne og ei anna øy i Nysibirøyane og han fekk eineretten til å samle elfenbein på dei.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Semyonovsky Island» frå , den 12. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Laptevhavet
Øyar i Russland
Tidlegare øyar
Øyar i Nysibirøyane
Terje Thorslund

Terje Thorslund () er ein tidlegare norsk friidrettsutøvar. Han vann bronsemedaljen i spydkast ved europameisterskapen 1974 i Roma. I perioden 1966 til -79 vart han fire gongar norsk meister i spydkast.

Sesongane 1964-73 
Allereie som junior presterte Thorslund kast på høgt seniornivå. I 1964 oppnådde han 73,48 m som best. I 1966 forbetra han sin personlege rekord til 79,34 m, og vart same året norsk meister. Han deltok i europameisterskapen 1966 i Budapest, men klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen. I alle sesongane frå 1967 til -73 sleit han med prestasjonar godt under nasjonalt toppnivå.

Sesongane 1974-81 
I 1974 kom han tilbake og kasta så langt at han vart utteken til
europameisterskapen i Roma. I kvalifisiseringa fekk han opp eit kast på 80,10 m. Thorslund var ikkje mellom medaljefavorittane, men i finalen slo han til med eit kast på heile 83,68 m. Dette kastet heldt med minst mogleg margin til ein høgst overraskande bronseplass. Ved dei olympiske sommarleikane 1976 kasta han spydet 82,52 m i kvalifiseringa, men stoppa på 78,24 m og ein 11. plass i finalen. 
Europameisterskapen 1978 i Praha gav Thorslund ein 9. plass, etter eit bestekast på 80,42 m. Med eit kast på 85,74 m under noregsmeisterkapen i Larvik i 1979 sette Thorslund sin siste personlege rekord.

Medaljar i norske meisterskap 
 1966: Gull, 75,28 m
 1974: Sølv, 75,70 m
 1975: Sølv, 77,02 m
 1976: Gull, 81,74 m
 1977: Gull, 80,62 m
 1978: Sølv, 79,14 m
 1979: Gull, 85,74 m
 1980: Sølv, 82,54 m
 1981: Bronse, 77,08 m
Han vann i 1977 kongepokalen for vinnarkastet sitt.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgongar. Oslo
 Friidrott, aktuelle årgongar. Hälsingborg.

Norske spydkastarar
Kongepokalvinnarar i friidrett
Vinnarar av Bislett-medaljen
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Norske friidrettsutøvarar
Cato Menkerud

Cato Menkerud () frå Lillehammer), er kartlesaren til Henning Solberg.

Han starta som kartlesar i 1992, for faren Helge Menkerud. I tillegg til Henning Solberg har han kjøyrd for Petter Solberg, Birger Gundersen, Thomas Kolberg, Alexander Foss og Henrik Lundgaard.

I tillegg til å vere kartlesar, driv han ein bensinstasjon på Lillehammer, der han bur.

Merittar 
 1997 - Gull i NM saman Birger Gundersen
 1998 - Sølv i South Swedish Rally og Rally Libanon
 2002 - Gull i South Swedish Rally 
 2002 og 2003 - Gull i NM saman Petter Solberg

Norske kartlesarar
Folk frå Lillehammer
Norske motorsportutøvarar
Hannu Siitonen

Hannu Siitonen () i Parikkala er ein finsk, tidlegare friidrettsutøvar. Han vart europameister i spydkast i 1974, og fekk OL-sølv i 1976.

Aktiv 
Siitonen slo gjennom i 1970-sesongen, med ein personleg rekord på 84,80 m. Han vart finsk meister, noko han også skulle verte dei fire komande åra. 

I 1971 forbetra han sin personlege rekord til 88,42 m, noko som gav han tredjeplassen på statistikken over dei beste spydkastarane i verda det året. Han var då mellom favorittane under europameisterskapen 1971 i Helsingfors. Med 83,84 m enda han på fjerdeplass. Også ved dei olympiske sommarleikane 1972 i München var han mellom favortittane. På ny vart det ein fjerdeplass, bronsemedaljøren Bill Schmidt kasta 10 cm lengre i sitt lengstekast.

I 1973 var Siitonen på sitt aller sterkaste, i fem tevlingar landa spydet bortanfor 90 meters-streken. Ved ei tevling i Helsingfors landa spydet på 93,90 m, lengste kastet i verda det året. Også i 1974 stod Siitonen for det lengste kastet i verda. Det kom under europameisterskapen i Roma. Der kasta han spydet 89,58 m og vart suveren meister, over fire meter føre nestemann.

I dei olympiske sommarleikane 1976 i Montreal fekk han sølvmedaljen med eit kast på 87,92 m, langt bak gullvinnaren Miklós Németh som sette ny verdsrekord med 94,58 m i sitt første kast.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap 
 EM 1971: Nr 4 - 83,84 m
 OL 1972: Nr 4 - 84,42 m
 EM 1974: Gullmedalje 89,58 m, framom Wolfgang Hanisch frå DDR (85,46 m)
 OL 1976: Sølvmedalje 87,92 m, bakom Miklós Németh (94,58 m)

Fem gull i finske meisterskap

Personlege rekordar og årsbeste

Kjelder 
 Tysk og finsk wikipedia.
 Friidrott, aktuelle årgongar. Hälsingborg.

Finske spydkastarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Finske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Finske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
BBC HD

BBC HD er ein High Definition TV-kanal frå det britiske kringkastingsselskapet BBC som starta opp i Storbritannia den 1. desember 2007, etter prøvesendingar sidan 15. mai 2006. Den sender berre i High Definition. Utanfor sendetida vert det vist ein loop med klipp frå komande HD-program. Blant programma finn ein noko av det same som blir vist på til dømes BBC One. I Storbritannia viser kanalen òg ei rekkje sportssendingar i HD, mellom anna fotball-EM 2008 og OL i Beijing.

BBC HD i Noreg 
Den 3. desember 2008, klokka 06.00 om morgonen, vart BBC HD tigjengeleg i Norden. Dette er ikkje den same kanalen som i Storbritannia, men ein internasjonalt tilpassa utgåve. For å få inn kanalen i Noreg måtte ein ha parabol eller kabelfjernsyn frå Canal Digital, men også andre distributørar som Get var i forhandlingar om å få distribuert kanalen. Kanalen blei seinare avvikla 7. januar 2016 i Noreg.

Kjelder 

BBC
HD-kanalar
Skipingar i 2007
BBC Alba

BBC Alba er ein fjernsynskanal frå BBC på skotsk gælisk som tok til å senda 2008. Alba er det gæliske ordet for Skottland. Kanalen sender hovudsakleg skotsklaga program, og er den første generelle fjernsynskanalen derfrå. Kanalen blir send via satellitt og kabel, og programma kan lastast ned digitalt.

Første sendinga fann stad den 19. september 2008. Ho inneheldt ein versjon av songen «Alba» med folkrockgruppa Runrig, ein direktesend ceilidh (tradisjonell dansetilstellilng) frå Skye, komediedramaet Eilbheas ('Elvis') og dramadokumentaren Peter Manuel – Deireadh an Uilc? om ein skotsk-amerikansk seriedrapsmann. I dei første to månadane såg rundt 650 000 folk på BBC Alba kvar veke, sjølv om berre ein tredjedel av skottar kunne ta inn sendinga.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «BBC Alba» frå , den 26. april 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Om sendingane på BBC si heimeside

Alba
Skotsk-gælisk
Skotsk kultur
Skipingar i 2008
BBC Prime

BBC Prime var den tidlegare underhaldningskanalen til BBC som sendte til Europa, Afrika og Midt-Austen. Kanalen starta opp i 1995, men vart gradvis erstatta av BBC Entertainment i 2008. I Noreg vart BBC Prime bytta ut 1. november 2008.

 Denne artikkelen har «BBC Prime» frå  som kjelde, den 13. august 2008. 
 

Prime
Skipingar i 1995
Tor Singsaas

Tor Singsaas () er biskop i Nidaros bispedøme. Han tok over etter Finn Wagle 14. desember 2008. Singsås er cand. theol. frå Menighetsfakultetet frå 1976. Hovudfagsoppgåva hans var om Lutherstiftelsens traktatarbeid: Den norske Lutherstiftelses traktater – en teologisk karakteristikk. Han tok praktikum i 1977 og vart fyrst vikarprest i Oslo bispedøme. Frå 1978 til 1991, i heile 13 år var han stiftskapellan i Nidaros bispedømme. Så var han 13 år residerande kapellan i Nidaros domkyrkje før han i 2004 blei prost i Byåsen prosti.

Bispeutnemning 
Singsaas var den lokale favoritten til å bli utnemnd til biskop i Nidaros og fekk flest stemmer av kandidatane, heile 167 fyrstestemmer i avstemminga. På andreplass kom Berit Lånke og på tredjeplass Olav Fykse Tveit. Tor Singsaas vert omtalt som ein sentral folkekyrkjeprest som blant anna har stått sentralt i eit organisasjonsutviklingsprosjekt med forsøk rundt endra leiingsstruktur i kyrkja.

Ved utnemninga sa han blant anna dette: «'-Den norske kyrkja er uløyseleg knytt til visjonen om at ho er ei vedkjennande, misjonerande, tenande og open folkekyrkje. Hovudutfordringa er å gje eit sant bilete av Jesus Kristus i forkynning og etterfølging. Mitt kall som prest er å fortelje om Jesus Kristus som frelsar og forsonar. Jorda vart fullstendig endra då han kom. På grunn av han har eg tillit til at det finst ein nådig Gud som har ein djup kjærleik til skapningen sin. Vegen til Gud er open ved Jesus Kristus'» «'Stabsutvikling, lagarbeid og tverrfaglegheit er sentrale moment i ei god personalforvalting. Den einskilde tilsette og frivillige er den viktigaste resursen til kyrkja.'» Han nemner også gudstenestefeiringa si form som eit aktuelt tema.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Tor Singsaas ny biskop i Nidaros på kyrkja.no
 Håkon Jacobsen og Trine Høklie Jonassen: Her er den nye biskopen  hjå Adresseavisen 27. juni 2008
 Tor Singsaas hjå regjeringen.no

Nidaros bispedømme
Fødde i 1948
Biskopar i den norske kyrkja
Folk frå Trondheim
Sannikov Land

Sannikov Land (russisk Земля Санникова) var ei fantomøy i Nordishavet. Myta om øya oppstod i Russland på 1800-talet.

Jakov Sannikov og Matvej Gedensjhtrom hevda å ha sett øya under kartleggingsekspedisjonen sin til Nysibirøyane i 1809-1810. Jakov Sannikov var den første som rapporterte å ha sett «ukjend land» nord for Kotelnyjøya i 1811 (derfor «Sannikov Land»).

I 1886 rapporterte den russiske oppdagaren baron Eduard Toll om at han hadde sett land i det fjerne under ein ekspedisjon til Nysibirøyane. I august 1901 sette han ut på ein ny ekspedisjon, den russiske polekspedisjonen, med det russiske polarskipet «Zarja» over Laptevhavet for å finne det segnomsuste Sannikov Land, men vart raskt blokkert av pakkis ved Nysibirøyane. I 1902 gjorde Eduard Toll og tre av mannskapet frå Zarja forsøk på å nå Sannikov Land nord for De Long-øyane til fots medan Zarja låg fanga i isen. Dei fann ikkje øya og forsvann sporlaust i november 1902 då dei reiste sørover frå Bennettøya på lause isflak. 

På første halvdelen av 1900-talet vart det klart at det ikkje fanst noko Sannikov Land. 

På bakgrunn av det solide arbeidet Sannikov elles gjorde og fordi det ligg grunne sandbankar der øya visstnok vart observert, meiner somme historikarar og geografar at øya verkeleg eksisterte, men vart øydelagd av erosjon og vart ein undersjøisk sandbanke som fleire andre øyar i området. Denne prosessen er observert med fleire øyar i Nysibirøyane, som til dømes Semjonovskij som forsvann på 1950- eller 1960-talet. Andre igjen meiner at Sannikov Land kan ha vore ei luftspegling, som ein ofte kan sjå i arktiske strøk, av Bennettøya. Andre igjen reknar Sannikov Land som ei form for pseudohistorie.

Sannikov Land 

Segna om Sannikov Land kan ha vore opphav til adventurespelet Syberia

Den russiske geologen og science fiction-forfattaren Vladimir Obrutsjev skreiv ei fiktiv soge om øya i romanen The Sannikov Land (1926). 

I 1973 vart ein science fiction-film kalla The Sannikov Land gjeve ut i Sovjetunionen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 13. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Nysibirøyane
Fantomøyar
James Tissot

James Tissot (), fødd Jacques-Joseph Tissot, var ein fransk kunstmålar og illustratør. Han er kjend for sosietetsbilete og seinare av religiøse motiv.

Jacques-Joseph Tissot var fødd i den franske byen Nantes. Han lærte målarkunst ved École des Beaux-Arts in Paris under Ingres, Flandrin og Lamothe, og debuterte ved Parissalongen 23 år gammal. 

Tissot kjempa i den fransk-prøyssiske krigen. Mistenkt for å vera ein communard, ein som støtta Pariskommunen, flykta han til London. Her studerte han gravering hjå Seymour Haden, og teikna karikaturar for Vanity Fair. Påverka av Manet og Alfred Stevens måla Tissot portrett og sjangerbilete med motiv frå sosieteten. Seinare festa han seg ved religiøse motiv og heldt ei tid til i Palestina. Tissot
laga rundt 700 akvarellar med motiv frå Nytestamentet og livet til Jesus, der han skilde seg ut frå tidlegare avbildingar ved å legga vekt på realistiske detaljar. Seinare byrja han å illustrera Gamletestamentet, men døydde under arbeidet, ved det franske klosteret i Buillon i Doubs.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «James Tissot» frå , og «James Tissot» frå  den 13. august 2008.

Bakgrunnsstoff 

Franske kunstnarar
Franske målarar
Tilloøyane

Tilloøyane (russisk Острова Тилло; Ostrova Tillo) er ei gruppe av småøyar i Karahavet i Russland. Dei ligg like utanfor kysten av Tajmyrhalvøya i Sibir og er dekte av tundravegetasjon. Dei fleste øyane ligg berre 3–4 km frå kysten.

Den største øya i gruppa er Usatsjøya, òg kalla Tilloøya. Ho er 7 km lang og nesten 2 km på det breiaste i aust. Det er ein innsjø på sørsida i vest, som berre er skild frå havet av ei smal landtunge. Øya ligg ved munningen av ei grunn bukt kalla Bukhta Voskresenskogo. Bukta grenser i vest til Poljarnikhalvøya.

Havet omkring Tilløyane er dekt av fast is om vinteren, som er lang og bitter. Sjølv om sommaren er det isflak i havet omkring, så dei er landfaste med kontinentet det meste av året.

Øyane høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Historie 
Tilloøyane vart utforska av den arktiske geologen og vitskapsmannen baron Eduard Toll under den russiske polekspedisjonen på skipet «Zarja» i 1900-1902. Ekspedisjonen var finansiert av Det russiske vitskapsakademiet og skulle utforske nordkysten av Russland.

Øygruppa er kalla opp etter Oleksij Tillo (fødd i Kiev i 1839), ein framståande ukrainsk geograf, kartograf og landmålar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 13. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Naturreservat
 Baron Toll
 Aleksij Tillo

Sjå òg 
 Karahavet
 Nysibirøyane

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Odsherred kommune

Odsherred kommune er ein kommune på Sjælland i Danmark som frå 1. januar 2007 høyrer til den nydanna Region Sjælland. Kommunen har  (2016) innbyggarar.

Odsherred kommune omfattar dei tre tidlegare kommunane Dragsholm, Nykøbing-Rørvig
og Trundholm.

Kommunesenteret ligg i Højby, men den største byen er Nykøbing. Andre byar er Fårevejle Stationsby, Fårevejle Kirkeby, Asnæs og Vig.

Namnet Odsherred kjem frå Sjællands Odde (heradet med odden) som i nord dannar Hesselø Bugt i Kattegat. Frå Odden er det ferjesamband med Århus og Ebeltoft på Jylland. Lengst vest i kommunen ligg Dragsholm slott. Det er ein kortbaneflyplass ved Højby.

Venskapskommune 
 Ullensaker

Lokaldemokrati 
Ved kommunevalet den 15.november 2005 fekk Socialdemokraterne 36,4 prosent av røystene. Venstre fekk 33,6 prosent medan ingen av dei andre partia oppnådde meir enn 7,0 prosent (størst var SF). Borgarmeister er sosialdemokraten Finn Madsen frå tidlegare Dragsholm kommune.

Kjelder 

 Valresultat 2005 

 
Kommunar i Region Sjælland
Dragsholm kommune

Dragsholm kommune var ein tidlegare dansk kommune i Vestsjællands amt og låg nordvest på øya Sjælland. Kommunen blei danna ved den danske kommunalreforma i 1970, men frå 1.januar 2007 er området ein del av den nydanna Odsherred kommune i Region Sjælland.

Etter kommunevalet i 2005 blei Dragsholm sin borgarmeister Finn Madsen frå Socialdemokraterne også ordførar for den nye samanslegne kommunen.

Tidlegare kommunar i Danmark
Odsherred kommune
Nykøbing-Rørvig kommune

Nykøbing-Rørvig kommune er ein tidlegare dansk kommune i Vestsjællands amt og låg nordvest på øya Sjælland. Kommunen blei danna ved den danske kommunalreforma i 1970, men frå 1. januar 2007 er han ein del av den nydanna Odsherred kommune i Region Sjælland.

Tidlegare kommunar i Danmark
Odsherred kommune
Trundholm kommune

Trundholm kommune er ein tidlegare dansk kommune i Vestsjællands amt og låg nordvest på øya Sjælland. Kommunen blei danna ved den danske kommunalreforma i 1970, men frå 1.januar 2007 er området ein del av den nydanna Odsherred kommune i Region Sjælland.

Ved kommunereforma i 2007 blei kommunesenteret Højby vidareført som senter også for den samanslegne kommunen.

Tidlegare kommunar i Danmark
Odsherred kommune
Højby

Højby er ein tidlegare kjøpstad og liten by på Nordvest-Sjælland i Danmark. Han ligg i Odsherred kommune og høyrer til Region Sjælland. Højby hadde  innbyggjarar i 2013.  Byen ligg om lag seks kilometer vest for Nykøbing. Namnet "Højby" kjem av at byen ligg mellom nokre høgdedrag. 

Højby kyrkje er kjend for sine gamle kalkmåleri frå siste del av 1300-talet.

Kjelder 

Byar i Region Sjælland
Odsherred kommune
Nykøbing Sjælland

Nykøbing Sjælland er ein by og tidlegare kjøpstad på Nordvestsjælland ved Isefjorden i Danmark. Byen har 5 096 innbyggjarar (2013)  og ligg i Odsherred kommune i Region Sjælland. I sommarhalvåret ber byen preg av mange tilreisande turistar som let seg lokke av sommarhus og badestrender i nærleiken.

Nykøbing Sjælland er ein av dei eldste byane på Sjælland. I litterære kjelder blir staden omtalt så tidleg som på siste halvdel av 1200-talet. Nykøbing kyrkje er endå eldre, og blir datert til første halvdelen av 1200-talet. 

Byen er også nordlegaste endestasjon for Vestsjællands Lokalbaner. Det er togsamband til Holbæk med vidare liner til København og resten av Danmark.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Odsherred Turistbyrå
 Annebjerggaard Museum 
 Anneberg Samlingene
 Sherlock Holmes-Museet
 Dansk Center for Byhistorie - Nykøbing Sjælland

Byar i Region Sjælland
Odsherred kommune
Vig

Vig er ein by i på Nordvestsjælland i Danmark som hadde  innbyggjarar i (2013).  Vig ligg i Odsherred kommune og høyrer til Region Sjælland.

Jarnbanestasjonen ligg sentralt plassert i byen med togsamband til både Holbæk og Nykøbing. Vig er òg kjend for VigFestivalen som kvart år trekkjer til seg namngjetne songarar og band frå heile verda.

Kjelder 

Byar i Region Sjælland
Odsherred kommune