alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gaukesyre

Gaukesyre eller gauksyre (Oxalis acetosella) er ei skogplante med tre-kopla blad og fem kronblad i blomen. Planta blir mellom 5 og 10 cm høg, med blad og blomsterskaft frå ein krypande jordstengel. 
Blomane er kvite med rosa årer, 8 til 12 mm store. Ein kan òg finne rosa og raudlilla blomar. Blad og blomar har tydelege rørsler i høve til lys og temperatur, m.a. opnar blomen seg og rettar seg etter sola. Frøkapselen er om lag 3 mm stor og grønkvit.

Gaukesyra veks i bar- og lauvskog der det er skugge, fukt og god mold. Blomstring skjer frå vår til haust. Om våren produserer planta vanlege opne (chasmogame) blomar, medan blomane frå sumar og haust ikkje opnar seg (kleistogami). Planta finst over det meste av Europa og i delar av Asia. I Noreg nord til Tromsøysund og Kåfjord. Ho finst òg i Mellom- og Sør-Sverige og Finland, dessutan i heile Danmark og Færøyane og i eit lite område på austre Island.

Blada og blomane kan etast og har ein frisk, syrleg smak som kjem frå oksalsyre. For mykje av denne syra kan derimot vera skadeleg, slik at ein bør avgrensa inntaket av gaukesyre.

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk og svensk flora. Oslo, 1974.
 Sune og Stina Jonsson: Villblomster. Markens urter i bilder og tekst. Oslo, 1980.
 Gaukesyre, gjøkesyre i Naturfakta
 Gjøksyre i Urtekildens planteleksikon 
 Harsyra på Svensk wikipedia

Bakgrunnsstoff

Gaukesyrefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Skogplantar
Etande blomar
Hokksund

Hokksund (lokalt Høks-sund, d.e. Haugssund) er eit tettbygd strøk og kommunesenter i Øvre Eiker kommune i Viken, som høyrer til under tettstaden Drammen. Staden er utbygd på båe sider av Drammenselva. Over 8000 av dei 15600 ibuarane i kommunen bur her. Det er kome til mange nye bustadområde i utkanten, t.d. Frognes, Semsmoen, Loesmoen og Ullernåsen. Kommunestyret gav Hokksund bystatus den 1. januar 2002.

Historie 

Hokksund heitte «Haugsund» fram til 1920. Det skapte mykje ugreie at namnet likna på Haugesund, spesielt for postverket. Difor vedtok departementet at staden skulle heite Hokksund, trass i sterke protestar frå heradsstyre og lokalbefolkninga som heller ville ha namnet Eiker.

Hokksund har vakse fram på båe sider av Drammenselva. Ferdafolk som skulle til Hallingdal og Numedal frå Oslo eller Drammen måtte passere Hokksund, og dei som skulle til Kongsberg måtte krysse elva. Dei vart rodde over av sundmenn. Da det vart funne sølv i Kongsberg i 1623 avgjorde kongen at det skulle byggast køyreveg mellom Kongsberg og Hokksund, og vidare til Drammen og Oslo. Vegstrekka Kongsberg-Hokksund vart såleis Noregs første køyreveg. I 1866 kom også jernbanen dit. Ved Hokksund stasjon skil Bergensbanen og Sørlandsbanen lag.

Jernbanen gav arbeid til mange og var også viktig for utviklinga av det lokale næringslivet. Fleire bedrifter la jernbaneskinner inn på tomta si. Drammenselva vart dessutan brukt til tømmerfløyting ned mot Drammen, der det var vidare utskiping. Det var også ein del passasjertrafikk med båt mellom Hokksund og Drammen i gamle dagar.

Ting å sjå 
Hokksund ligg ved Hellefossen i Drammenselva, og det er ein populær stad for laksefiske. Alt på 1200-talet vart det klaga over at bøndene under Hellefoss hindra laksen i å gå opp elva. Dei skal ha brukt ein mæle som hindra laksen i å gå opp straumen, så han i staden gleid tilbake i mæla (kum). Der vart han så fanga.

Nøstetangen glassverk var i drift her frå 1741 til 1777. Nøstetangenglas er kjent for den høge kvaliteten og den kunstneriske utforminga. Ein glaspokal frå dette verket vart betalt med 2,2 mill. kroner for få år sidan. Lysekronene i Kongsberg kyrkje er blant dei mest kjende arbeida derfrå. Nøstetangen museum ved den gamle sorenskrivargarden viser hossen produksjonen var, og det vert no laga glas etter gammal tradisjon i glashytta like ved.

Bakgrunnsstoff 
 Om Hokksund på Eikerbygda.no 
 Nasjonalbibliotekets historiske fotografi frå Hokksund 1903-1927

Byar i Viken
Busetnader i Øvre Eiker
Kommunesenter i Viken
Pulp Fiction

Pulp Fiction er ein amerikansk film frå 1994 og var det store gjennombrotet for regissør og manusforfatter Quentin Tarantino. Den vann Gullpalmen ved Cannes filmfestival i 1994, og Oscar for beste manus i 1995. Filmen var også nominert til ei rekke andre Oscar-prisar, mellom andre beste film. Lenge hadde den rekorden for flest bannord i ein film (ordet «fuck» blir sagt 271 gonger), men vart 1999 gått forbi av South Park: Bigger, Longer & Uncut.

Heile handlinga i Pulp Fiction går føre seg i Los Angeles. Historia dreiar seg rundt fleire mindre historier som til slutt viklar seg saman. Filmen hoppar også fleire gonger fram og tilbake i tid. Tematikken er mellom anna stoffmisbruk og svindel i kriminelle miljø. 

Eit anna særtrekk ved Pulp Fiction, som og er typisk for Tarantino sine filmar, er dei mange diskusjonane mellom rollefigurane om trivialitetar – som eksempelvis kvifor ein «quarter pounder»-burgar kallast «royale» i Frankrike, eller om hunden er eit skittent dyr eller ikkje.

Rolleliste

Bakgrunnsstoff 
 

Filmar frå 1994
Filmar frå USA
Mrs. Doubtfire

Mrs. Doubtfire er ein amerikansk filmkomedie frå 1993. Filmen er basert på romanen Alias Madame Doubtfire av Anne Fine. Han vart regissert av Chris Columbus og skriven av Randi Mayem Singer. 20th Century Fox distribuerer filmen. Filmen handlar om ein skilt far som kler seg ut som ei hushjelp for å få meir tid med ungane sine.

Bakgrunnsstoff
 

Filmkomediar
Filmar frå 1993
Filmar frå USA
Tibetoburmanske språk

Dei tibeto-burmanske språka er ein av dei to greinene i den sino-tibetanske språkfamilien, den andre greina er den sinittiske. Tibetoburmanske språk blir snakka i ulike sentral- og sørasiatiske land: Myanmar, Nordthailand, Nepal, Bhutan, i delar av Kina, India og Pakistan.

Språkfamilien omfattar omtrent 340 språk, og blir snakka av omtrent 70 millionar menneske. Det største språket i familien er burmesisk, med ca. 32 millionar talarar. 

Andre viktige tiibetoburmesiske språk er:
 Tibetansk
 Nepal bhasa/newari
 Dzongkha (offisielt språk i Bhutan)
 Yi (Lolo) 
 Bai
 Jingpo (Kachin) 
 Lisu
 Qiang 
 Lahu
 Hani
 Meitei (manipuri; offisielt språk i den nordaustindiske delstaten Manipur)
 Bodo (offisielt språk i den nordaustindiske delstaten Assam)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tibetobirmanische Sprachen» frå ,  den 24. juni 2006.

Bakgrunnsstoff 

 Ernst Kausen, Die Klassifikation des Sino-Tibetischen. (DOC)

Litteratur 

 Graham Thurgood and Randy J. LaPolla, The Sino-Tibetan Languages. Routledge, London 2003.
 George van Driem, Languages of the Himalayas. Brill, Leiden 2001.
 S. Robert Ramsey, The Languages of China. Princeton University Press, 1987.

Språkfamiliar
Sinotibetanske språk
Bøsnipa

Bøsnipa er ei fjellnut som ligg 167 meter over havet i Bødalen i Asker. Nipa er det høgste punktet i fjellveggen der forkastninga mellom sedimentære bergartar og grunnfjell danner et graben som har forma Bødalen.

Geografi i Asker
Fjell i Viken
Harvey Keitel

Harvey Keitel () er ein amerikansk filmskodepelar med polsk-rumensk bakgrunn. Han starta skodespelarkarriera i 1967, men slo ikkje gjennom før han begynte å spele diverse forbrytarroller på 1970-talet.

Filmografi 
 Taxi Driver (1976)
 Thelma & Louise (1991)
 De hensynsløse (1992)
 The Piano (1993)
 Pulp Fiction (1994)
 The Last Temptation of Christ (1996)
 Smoke (1995)
 Little Nicky (2000)
 National Treasure (2004)
 Taxi Driver (1976)

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå New York City
Filmen Jurassic Park

Jurassic Park er ein film frå 1993 som er basert på boka med same namn frå 1990 av Michael Crichton. Filmen er regissert av Stephen Spielberg og skriven av Michael Crichton og David Koepp. Han handlar om at ein rik mann lagar ein fornøyelsespark med levande dinosaurar som er skapte av førhistoriske gener, og at desse dinosaurane slepp laus. Rollene vert spelte av Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum, Richard Attenborough og Ariana Richards m.fl. Filmen har to oppfylgjarar, Lost World: Jurassic Park frå 1997 og Jurassic Park III frå 2003.

Bakgrunnsstoff 
 

Jurassic Park
Jurassic Park
Jurassic Park
Saving Silverman

Saving Silverman, kalla Evil Woman utanfor USA, er ein amerikansk romantisk komedie frå 2001. Filmen er regissert av Dennis Dugan og manuset er skrive av Hank Nelken og Greg DePaul. Rollene vert spelte av Jason Biggs, Steve Zahn, Jack Black, Amanda Peet, Amanda Detmer, Neil Diamond og R. Lee Ermey m.fl. Filmen handlar om Darren Silverman som vert saman med Judith, som vil at Darren skal slutte å vere med vennene sine, Wayne og J.D., som han har kjent heilt sidan high school. Dette likar ikkje venene hans, og ynskjer å få Judith ut av biletet.

Bakgrunnsstoff 
 

Filmkomediar
Filmar frå 2001
Filmar frå USA
Palestinakomiteen

Palestinakomiteen er ein sjølvstendig og partipolitisk uavhengig organisasjon som driv solidaritetsarbeid med det palestinske folket. Hovudsakleg vert dette drive som opinionsarbeid i Noreg, men komiteen har òg drive mykje helsearbeid blant palestinarane, fyrst og fremst i flyktningleirane i Libanon.

Palestinakomiteen vart skipa 29. september 1970, og den fyrste leiaren var Finn Sjue. Leiar frå 2004 til 2008 var soknepresten Øyvind Sagedal. Palestinakomiteen driv ein eigen butikk, Al Quds Palestinabutikken, i Oslo. Organisasjonen er tilslutta paraplyen Fellesutvalget for Palestina, som har hovudkontor i Oslo.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Norske politiske organisasjonar
Palestina
Skipingar i 1970
Oksalsyre

Oksalsyre (HOOC-COOH) er ei ganske sterk organisk dikarboksylsyre. Ho er til stades som salt (oksalater) i mange plantar (til dømes rabarbra, spinat og gaukesyre). Ho er òg naturleg til stades i honning. Oksalsyre blir nytta til nedkjemping av varroamidd i bikuber. Oksalsyre er giftig, letal dose er oppgitt til å vera 10 gram oksalsyre for vaksne og 3-4 gram for born. Det svarar til høvesvis 4 og 1,5 kg rabarbra.

Framstilling 

I laboratoriet kan oksalsyre framstillast ved å oksidera sukrose med salpetersyre som oksidasjonsmiddel. Litt vanadium vert brukt som katalysator.

Kjelder 
«Oksalsyre» i Caplex <www.caplex.no/Web/ArticleView.aspx?id=9325835>
Knut Pettersen (Planteforsk): kjelde=ABC Matoppskrifter «Tid for å kutta rabarbra»

Bakgrunnsstoff

Oksalat
Dikarboksylsyrer
Hushaldskjemikal
Chelaterande stoff
Ideell gass

Ein ideell gass er ein hypotetisk gass som består av identiske molekyl som ikkje påverkar kvarandre. Den indre potensielle energien er lik null. 

Ein ideell gass kan beskrivast med tilstandslova for idealgassar eller den ideelle gasslova. Denne viser samanhengen mellom trykk, temperatur, volum og stoffmengd. 

P er trykk, V volum, n stoffmengd, R gasskonstanten og T er absolutttemperaturen. Gasskonstanten har ulik talverdi avhengig av kva einingar som er nytta for trykk og volum. 

Ein idealgass er ein gass der denne formelen er heilt nøyaktig kvar gong. I ein idealgass påverkar ikkje molekyla kvarandre og den indre potensielle energien er lik null. 

Nokre andre gasslover, utvikla før tilstandslova, kan utleiast frå denne ved å halda til dømes temperatur konstant. 

Reelle gassar har molekyl som vekselverkar med kvarandre. Likevel er tilstandslova ofte brukbar ved normale trykk og temperaturar.

Sjå og 
 Avogadros lov
 Boyles lov
 Charles lov

Gassar
Teoretisk fysikk
Innleiande fysikk
Mål og Makt

Mål og Makt er eit tidsskrift gjeve ut av Studentmållaget i Oslo, med støtte frå Velferdstingets Kulturstyre. Mål og Makt vart gjeve ut fyrste gong i 1934, men sovna raskt att. Etter 1934 gav Studentmållaget ut fleire aviser og blad, men noko nytt tidsskrift etter same lesten vart det ikkje før på 70-talet. I 1971 vart tidsskriftet skipa under namnet Sentrum og Periferi, og det bytte namn til Mål og Makt alt året etter. Fram til 1998 var bladet fyrst og fremst eit målteoretisk tidsskrift, men etter den redaksjonelle endringa det året liknar bladet no meir på 30-talsbladet med same namn. Bladet kjem med tre til fire nummer i året, og har eit opplag på om lag 500.

Sidan det er Studentmållaget som gir ut Mål og Makt er dei fleste i skriftstyret knytt til målrørsla. Tidsskriftet tek imot alle tekstar så lenge dei er skrivne på nynorsk. Såleis dukkar det opp mange ulike tema og saker. Språkpolitikk, språkhistorie og sosiolingvistikk er gjentakande tema. Somme utgåver har temanummer, som til dømes Latin-Amerika eller feminisme. I dei siste åra har Mål og Makt gitt to skribentar fast plass i tidsskriftet. Assad Nasir, debattant og lektor, skriv dikt på bakerste side. Den andre faste skribenten går under dekknamnet Lullen Fanitullen. Mål og Makt skildrar henne som «ei forunderleg kvinne som ingen forlèt utan å fått merke av henne». Ho skriv vanlegvis openhjarta om sine romantiske uhell.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Mål og Makt
 Digitalt arkiv

Målrørsla
Målblad
Nynorske tidsskrift
Språktidsskrift
Norske tidsskrift
Norsk Målungdom
Studentmållaget i Oslo
Skipingar i 1971
Synnøve Midtbø Myking

Synnøve Marit Midtbø Myking () er ei norsk målkvinne frå Lindås i Hordaland. Ho var leiar i Norsk Målungdom 2005-2007.

I 2009 vart ho vald inn som leiar av Studentmållaget i Oslo.

Leiarar av Norsk Målungdom
Målfolk
Folk frå Lindås
Kari Vogt

Kari Vogt () er ein norsk religionshistorikar som arbeider ved Universitetet i Oslo. Ho er ein av Noregs fremste ekspertar på islam, og ho har skrive fleire bøker om emnet.

Kari Vogt vart tildelt Fritt Ords honnør i 1996 for hennar bidrag til forståing av islam og muslimsk kultur.

Bibliografi 
 1993: Islams hus – ISBN 82-02-15726-9
 1995: Kommet for å bli – ISBN 82-13-02216-5
 1997: Reise i Iran – ISBN 82-02-16234-3
 2000: Islam på norsk – ISBN 82-02-18463-0
 2002: Bruddet – ISBN 82-7844-139-1
 2002: Religionsleksikon – ISBN 82-02-19667-1
 2005: Islam – ISBN 82-02-22089-0

Bakgrunnsstoff 
 Kari Vogt  i Cappelen Forlag
 Kari Vogt i NRK Forfatter

Vogt, Kari
Norske sakprosaforfattarar
Mottakarar av Fritt Ords honnør
Oscar-prisen

Academy of Motion Picture Arts and Sciences Award, ofte forkorta til Academy Award og populært berre kalla Oscar, er den viktigaste filmprisen i Sambandsstatane. Prisen blir delt ut årleg i Hollywood av Det amerikanske filmakademiet.

Første gongen prisen vart delt ut, var i 1929.

Noregsrelaterte nominasjonar 

 1951: Kon-Tiki vinnar av beste dokumentar (Best Documentary Feature)
 1957: Ni liv nominert til beste utanlandske film (Best Foreign Language Film)
 1987: Veiviseren nominert til beste utanlandske film (Best Foreign Language Film)
 1996: Søndagsengler nominert til beste utanlandske film (Best Foreign Language Film)
 1999: Min bestemor strøk kongens skjorter nominert til beste animerte kortfilm (Best Animated Short Film)
 2001: Elling nominert til beste utanlandske film (Best Foreign Language Film)
 2006: Children of Men nominert til beste tilrettelagte manus (Best Adapted Screenplay)
 2006: Den danske dikteren vinnar av beste animerte kortfilm (Best Animated Short Film)
 2021: Verdens verste menneske nominert til beste originalmanus (Writing, Original Screenplay) og beste utanlandske film (International Feature Film)

Åra viser til kva filmår prisen var for. Utdelinga skjer som regel året etter; til dømes vart prisen for 2006 delt ut i 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad for Oscar-prisen
 Academy of Motion Picture Arts and Sciences (Det amerikanske filmakademiet)

Filmprisar
USA-amerikanske prisar
 
Skipingar i 1929
Astrid Sverresdotter Dypvik

Astrid Sverresdotter Dypvik () er ei norsk målkvinne, avismedarbeidar og forfattar frå Lensvik i Agdenes kommune (no busett i Oslo). Ho var leiar i Norsk Målungdom 2000-2002. Frå 2021 er ho redaktør for tidsskriftet Syn og Segn. 

Under hennar leiartid arbeidde Norsk Målungdom særleg for å få dataprogram på nynorsk, og organiserte mellom anna (saman med Elevorganisasjonen) Elevstreik for nynorsk data 28. september 2000, der 30 000 elevar streika.

Dypvik har mastergrad i historie frå Universitetet i Oslo på ei oppgåve om Bund der Vertriebenen. Ho har skrive to bøker om tysk etterkrigshistorie. 
I 2012 gav ho ut Det var DDR. Forteljingar om eit nedlagt land som fortalde den 40-årige historia til DDR gjennom skjebnene til enkeltpersonar, både dei som tilhøyrde regimet og maktapparatet og dei som blei offer for det Boka blei nominert til prisen beste sakprosabok for vaksne.
I 2017 gav ho ut Berlinhistorier : kald krig i den delte byen. Boka er sett saman av tolv personlege historier frå Berlin om menneske som på kvart sitt vis deltok i den kalde krigen frå opprettinga av DDR-staten i 1949 frem til Berlinmuren fall. 

Som journalist har ho mellom anna skrive for Morgenbladet, Klassekampen, Dag og Tid og Nationen. Ho har vore debatt-og kronikkredaktør i Klassekampen, og redaksjonsmedarbeidar i historietidsskriftet Fortid.

Bøker 
 2012 – Det var DDR : Forteljingar om eit nedlagt land – sakprosa
 2017 –  Berlinhistorier : kald krig i den delte byen

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Astrid Sverresdotter Dypvik» frå ,  den 22. november 2020.  
 

Leiarar av Norsk Målungdom
Målfolk
Journalistar i Klassekampen
Folk frå Agdenes
Rebekka Karijord

Rebekka Karijord () er ein norsk musikar og teaterkunstnar.

Diskografi 
 Neophyte (2003)
 Good or Goodbye (2005) (som Rebekka and the Mystery Box)
 The Noble Art of Letting Go (2009)
 We Become Ourselves (2012)

Bibliografi 
 Rebekkas saga (2004, teaterstykke utgjeve på Damm forlag)

Filmografi 
 Reprise (2006)
 Appelsinpiken (2009)

Bakgrunnsstoff 
 Artisten si heimeside 

Norske musikarar
Norske skodespelarar
IMAP

IMAP (Internet Message Access Protocol) er ein protokoll for overføring av skjermpost mellom ein IMAP-tenar og ein skjermpostlesar. Protokollen vart tidlegare kalla Interactive Mail Access Protocol.

Arkitektur 
Når ein sender skjermpost mellom ulike domene er det SMTP-tenarar som utvekslar meldingane. Når ein SMTP-tenar mottek skjermpost frå SMTP-tenaren på eit anna domene vart han flytta over til ein IMAP-tenar på domemet til mottakaren. Mottakaren les så skjermbrevet med ein skjermbrevlesar, som kommuniserer med IMAP-tenaren via IMAP-protokollen. 

Utgåande skjermpost vert redigert med ein skjermposteditor (så godt som alltid ein del av same programmet som skermpostlesaren) òg sendt (over IMAP-protokollen) til IMAP-tenaren på sendaren sitt domen. IMAP-tenaren sender meldinga vidare til SMTP-tenaren på sendaren sitt domene. SMTP-tenaren på sendaren sitt domen kontaktar så SMPT-tenaren på mottakaren sitt domene. Når SMTP-tenar på mottakardomenet svarar vert meldinga overført. 

IMAP skil seg frå POP3 ved at skjermposten vert liggande på IMAP-tenaren etter at han er lesen. Dette har den føremonen at han kan lesast, og svarast på, frå fleire ulike datamaskinar. (Når ein nyttar POP3 vert skjermposten normalt sletta frå tenaren når han er lasta ned til datamaskina til mottakaren).

Skjermpost i nettlesar 
Skjermpost på ein IMAP-tenar kan òg lesast og skrivast frå ein nettlesar, men då krevst det at skjermposttenaren køyrer ein IMAP-proxytenar, som til dømes SquirrelMail. Slike proxyar er ofte eit PHP-skript som køyrer på ein vevtenar. Kommunikasjonen mellom IMAP-tenaren og IMAP-proxytenaren forgår over IMAP-protokollen, medan kommunikasjonen mellom IMAP-proxytenaren og nettlesaren fåregår over http.

Sikker kommunikasjon 
Kommunikasjonen mellom ein IMAP-tenar og ein skjermpostlesar, over IMAP-protokollen, vert som oftast kryptert, for å hindra at passordet vert snappa opp ved innlogging. Av same grunn vert ofte https nytta når skjermposten vert lesen frå ein nettlesar

Sjå òg 
 Skjermbrevlesar

Kjelder 

Applikasjonslagprotokollar
POP3

POP3 tyder Post Office Protocol version 3

POP3 er den mest vanlege måten å hente epost frå ein datatenar (server). Meldingar som vert henta frå tenaren vert normalt sett sletta frå tenaren, i motsetnad til korleis IMAP fungerer.

Bakgrunnsstoff 
 Post Office Protocol - Version 3  
 Original RFC1939

Internettstandardar
Uniejów

Uniejów er ein by i det austlege Polen. Han har 3011 innbygjarar (2017).

Kjelder

Byar i Polen
Łódź voivodskap
Tamburin

Tamburin (fransk diminutiv av mellompersisk tambur, 'tromme, lutt') er eit rytmeinstrument danna av ei einfelltromme montert på ei rund ramme som også har festa par av små metallskiver i sidene. Ein slår typisk på tromma med handa. Metallskivene lagar lyd når tamburinen blir slått eller rista, eller når ein stryk ein finger, som regel tommelen, rundt sida av trommeskinnet.

Tamburinen høver til rytmisk akkompagnement og improvisasjon.
Han blir brukt til mange ulike typar musikk, som folkemusikk, janitsjar-, orkester- og populærmusikk og ein del kyrkjemusikk.

Tamburinar  finst i ulike storleikar og utformingar. Ramma er tradisjonelt av tre, men kan også lagast av plastikk. Det finst også tamburinar utan trommeskinn, berre med metallskiver.

Instrumentet er kjend frå gammelt av i Kina, India og Midtausten. Det kom med romarane til Europa og blei vanleg blant spelemenn frå mellomalderen.

Kjelder
Tamburin: slaginstrument (22. juni 2012), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 2. februar 2014.

Perkusjonsinstrument
Handtrommer
Triangel

Triangel er eit perkusjonsinstrument sett saman av ei metallstav bøygd til ein trekant og ein metallpinne som ein slår på det med. Det blir ofte brukt til improvisasjon eller grunnrytme, og kanskje òg til melodirytme.

Historie 

Nøyaktig kvar instrumentet kjem frå er ukjend, men det går igjen på illustrasjonar frå mellomalderen der det blir spelt på av englar, noko som kan tyda på at det blei brukt til kyrkjemusikk. Andre bilde viser det brukt av folkemusikarar. Medan dagens triangel som regel er likesida, var desse tidlege instrumenta gjerne likebeina trekantar.

Ein har brukt instrumentet i vestleg orkestermusikk sidan midten av 1700-talet. Mozart, Haydn og Beethoven gjorde alle bruk av det, men berre avgrensa, som regel for å imitera janitsjarmusikk. Det første stykket der triangelet spelte ein viktig rolle var Pianokonsert nr. 1 av Franz Liszt, der det er soloinstrument i andre sats.

Vanskegrad 
Triangel kan synast som eit enkelt instrument å spela, og blir ofte gjeve som rytmeinstrument til barn. Men orkestermusikk for triangel kan vera overraskande innvikla, og flinke musikarar kan gjera det til eit svært uttrykksfullt instrument.

Dei største vanskane med triangelet er at det har ein lang etterklang og at det er vanskeleg å avgrensa lydstyrken. Orkestermusikk forlangar ofte komplekse rytmar og lågare lyd frå det. For å avgrensa etterklangen kan ein halda i ramma, som elles gjerne heng fritt. Mindre lyd får ein ved å bruka noko lett å slå med, som ein trestav eller ein strikkepinne.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Triangle» frå , den  15. mai 2006.  
 

Perkusjonsinstrument
Gunnhild Sundli

Gunnhild Eide Sundli () er ein norsk artist. Sundli er mest kjend som songarinna i musikkgruppa Gåte frå 1999 til gruppa vart oppløyst i 2005. Ho er fødd og oppvaksen i Orkdal, og bur no i Trondheim. Ho byrja med kveding som 9-åring, og har sidan vore innom både klassisk- og jazz-song. Ho har eksamen i kveding frå Heimdal videregående skole.

I februar 2006 starta ho som skodespelar med debut i kabareten «Cafe Isogaisa» av Hans Rotmo. Ho held fram i juni med rolla som Anna i Korsvikaspillet i Trondheim. I august spela ho Lucie Nilsdatter Gyldenløve i operaen om Olav Engelbrektsson på Steinvikholmen, før ho deltok i sogespelet «Raud Vinter» i Levanger i september.

Bakgrunnsstoff 
 Intervju i Avisa Sør-Trøndelag 07.09.2005 
 Intervju i VG 07.09.2005
 Intervju i Adresseavisen 08.10.2005 
 Intervju i Verdalingen 09.01.2006 
 Intervju i Byavisa i Trondheim 07.02.2006 
 Nettmøte med Gunnhild Sundli på adressa.no 22.02.2006 

Sundli, Gunnhild
Sundli, Gunnhild
Sundli, Gunnhild
Sundli, Gunnhild
Norske kvedarar
Norges Kommunistiske Ungdomsforbund

Norges Kommunistiske Ungdomsforbund (NKU) er ungdomspartiet til Norges Kommunistiske Parti (NKP). Frå 2006 finst det og ein eigen organisasjon med same namn som ikkje er knytt til NKP.

Leiarar

 Kyrre Grepp 1913-
 Arne Gauslaa 1934-1942
 Tarald B. Ellingsen -2006
 Kristin Dalehamn 2006 - (leiar i NKPs ungdomsorganisasjon)
 Vegard Aamodt 2006 - (leiar i det andre NKU)

Bakgrunnsstoff 
 Nettsida til NKU, ungdomsorganisasjonen til NKP
 Nettsida til NKU, som no er ein sjølvstendig organisasjon

Norske politiske ungdomsfylkingar
Skipingar i 1903