alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sappør

Ein sappør (frå fransk sapeur) var opphavleg ein soldat med oppgåver i kringsetjingsstrid. Sappørane grov skyttergraver og løpegraver framover mot motstandaren sin befestninger. Dermed kunne eigne troppar rykka nær opp mot fienden under dekke i løpegravene. Til eige vern kunne sappørane ha eige kroppspanser og tung hjelm. Når ein kom så nær at løpegravene ikkje gav tilstrekkeleg dekning, overtok minørane. 

Nemninga er i nyare tid brukt om ingeniørsoldatar, særleg som mineryddarar. Det norske forsvaret nyttar nemninga stormingeniør (STING).

Sjå òg
Militær pioner

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Sappør» frå ,  den 19. september 2018.  
 

Militære yrke
2B9 Vasiljok

2B9 Vasiljok ('Kornblome') er ein automatisk 82 millimeters bombekastar som vart utvikla i Sovjeunionen i 1867 og utplassert på 1970-talet. 2B9 kan skyte enkeltskot eller automatlading med 4 granatar om gongen. Han kan ladast frå munningen eller ved sluttstykket og er basert på ei vogn med hjul. Det er rekna som bataljonssjefens lommeartilleri.

Variantar 

 2B9 Vasilek – Basimodellen
 2B9M Vasilek – Modernisert i 1984.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «2B9 Vasilek» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 www.janes.com

Sovjetisk militærutstyr
Scottish Aviation

Scottish Aviation Limited var ein britisk flyprodusent som heldt til på den internasjonale flyplassen i Prestwick i Skottland.

Historie 

Selskapt vart skipa i 1935. 
Opphavleg starta det som ein flyskole og i 1938 byrja selskapet med vedlikehaldsarbeid på fly- og under andre verdskrigen fekk dei oppdrag med å halda ved like fly for RAF, mellom anna Liberator bombefly.

I etterkrigstida byggde dei robuste STOL sambandsfly, som Pioneer og den større Twin Pioneer. Seinare bygde dei turboprop som Jetstream.

I november 1958 sa selskapet opp nesten 800 av dei 2 500 tilsette. 
Scottish Aviation vart slått saman med British Aircraft Corporation, Hawker Siddeley Aviation, og Hawker Siddeley Dynamics og danna British Aerospace i 1977.

Bygde fly 

 Scottish Aviation Pioneer
 Scottish Aviation Twin Pioneer
 Scottish Aviation Bulldog
 Scottish Aviation Jetstream

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scottish Aviation» frå ,  den 19. september 2018 og «Scottish Aviation» frå  den 11. oktober 2018  
 

Bibliografi
 Jackson, A.J. British Civil Aircraft since 1919 (Volume 3). London, Putnam, 1974.

Bakgrunnsstoff
 Berry, P (2005) Prestwick Airport and Scottish Aviation
 Robertson, A (1986) Lion Rampant and Winged

Skipingar i 1935
Føretak nedlagde i 1977
Skotske føretak
Britiske flyprodusentar
BAe Jetstream 31

BAE Jetstream 31, opphavleg Handley Page Jetstream 31, er eit mindre to-turboprop motors passasjerfly, med trykkabin, konstruert for å møta krava i USA til eit fly for den regionale marknaden.

Utvikling 
Handley Page var i ein kinkig situasjon på 1960-talet. Dei ynskte å vera uavhengige av dei «to store» (Hawker Siddeley og  British Aircraft Corporation), men mangla økonomiske musklar til å utvikla eit stort passasjerfly som kunne halda dei i marknaden. Etter å ha studert problemet bestemde dei seg for at det neste produktet deira skulle vera eit særs konkurransedyktig mindre fly som kunne fylla ein nisje i marknaden. Dei identifiserte dette som ein 2-motors rask maskin med 12-18 sete. Konstruksjonen møtte stor interesse i USA då han først vart introdusert, og ein ordre på 20 fly kom allereie før teikningane var ferdige.

Samansetjinga av flyet vart gjort i Handley Page-anlegget på Radlett flyplass, men store delar vart sett ut på underentreprise, mellom anna vengene, som vart bygde av Scottish Aviation på Prestwick, og haleseksjonen som vart bygd hos Northwest Industries i Edmonton i Canada. I prototypen vart det sett inn ein Turboméca Astazou XIV motor på 840 hk. Prototypen hadde sin første tur 18. august 1967 namngjeve som Jetstream 1. Gjennom testprogrammet viste det seg at motorane var for veike. Valet på ny motor fall på eit amerikanskbygd Garrett AiResearch TPE-331, noko som leidde til at US Air Force vurderte flyet som fraktfly. I 1969 plasserte dei ei bestilling på 11 fly med større lastedør og plass til 12 passasjerar, eventuelt seks bårer, men bestillinga frå USAF vart kansellert på grunn av forseinka levering.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «BAe Jetstream 31» frå ,  den 19. september 2018.

Litteratur 

   
   
   
   

Passasjerfly
Fjellfly

Fjellfly var eit flyslskap som eksisterte frå 1954 til 1972. Det var etablert av Snorre Kjetilson, med base på Skien lufthamn, Geiteryggen. Kjetilson kjøpte tidleg på 1960-talet to Scottish Aviation Twin Pioneer. Begge flya vart sett inn i rute mellom Skien og Fornebu. Ei tid mellom 1956 og 1960 vart ruta utvida til Hamar. Etter ein treig start vart Fjellfly slege konkurs i 1972. 

Fjellfly hadde òg avdelingar ved Bergen lufthamn, Flesland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fjellfly» frå ,  den 19. september 2018.  
 

Tidlegare norske flyselskap
Skipingar i 1954
Nedleggingar i 1972
Haukeliekspressen

Haukeliekspressen er ei ekspressbussrute mellom Haugesund og Oslo via Haukelifjell. Ho vert driven av Telemark Bilruter og Tide Buss. Ruta er ein del av nettverket til NOR-WAY Bussekspress, der ho har rutenummer NW180. Ho er hovudnerven i busstilbodet i Vest-Telemark.

Ruta byrja 21. november 1986 med ein dagleg avgang i kvar retning, men har i løpet av åra vorte utvida til tre avgangar i døgnet. Det går i dag avgangar på formiddagen alle dagar, på ettermiddagen alle dagar unntatt laurdag, og kvar natt unntatt natt til sundag. I tillegg går det ein avgang frå Vest-Telemark til Oslo på morgonen med retur på ettermiddagen alle dagar i veka. Heile reisa mellom Haugesund og Oslo er på drygt 45 mil og tek mellom åtte og ni timar, avhengig av kva tid på døgnet ein reiser.

Historisk sett er ruta ei vidareføring av sommarruta over Haukelifjell som busselskap på begge sider av fjellet har samarbeidd om sidan 1911. Sommarruta byrja å gå gjennomgåande mellom Odda og Bø frå 1951, og frå 1967 vart ho heilårsrute. Gjennom tidene har Haukeliekspressen strekt seg til Bergen og Voss i nordvest, Kristiansand i sør og Skien i søraust.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Haukeliekspressen» frå ,  den 19. september 2018.  
 

1986 i Noreg
Skipingar i 1986
Kollektivtransport i Viken
Kollektivtransport i Vestland
Kollektivtransport i Rogaland
Scottish Aviation Twin Pioneer

Scottish Aviation Twin Pioneer var eit britisk STOL (Short Take Off and Landing) militært transport- og sivilt passasjerfly frå 1950-åra, konstruert med tanke å nytte korte landingsbanar. Det var utstyrt med to  Alvis Leonides-motorar og var eit høgvinga fly som var lett gjenkjenneleg på grunn av tre store haleror. Flyet var eit av dei siste etterkrigsflya av denne storleiken som var høgvinga og med halehjul. Det vart bygd i alt 91 fly i tre versjonar. Største avtakeren var Royal Air Force med 39 fly. Det siste flyet vart bygd i 1964.

To eksemplar av flyet vart registrerte i Noreg som LN-BFO og LN-BFX, begge med Fjellfly som eigar. Fjellfly brukte det frå sin base på Geitryggen på ei dagleg rute til Fornebu.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scottish Aviation Twin Pioneer» frå ,  den 26. september 2018.  
 

Militære luftfartøy
Passasjerfly
Valmueolje

Valmueolje er ei planteolje laga av valmuefrø frå opiumsvalmuen ved kald- eller varmpressing. 

Olja er feit og tørrande. Ho blir noko brukt som matolje, men er elles mest brukt i oljemåling og noko innan medisin.

Kjelder

Planteoljer
Valmueslekta
Opiumsvalmue

Opiumsvalmue (Papaver somniferum) er ein art i valmueslekta. Han er ein eittårig plante som kan bli opptil 1,5 m høg. Planten har blågrøne blad og ein stor blome som kan vera raud, blåfiolett eller andre fargar.  

Ein kan vinna ut opium frå mjølkesafta til den umogne kapselfrukta. Frøa frå den mogne kapselen blir nytta i matlaging som valmuefrø, eller til å laga valmueolje. 

Valmuen høyrer heime i middelhavslanda, men blir også dyrka ei rekkje andre stader. Han er blitt observert veksande fleire stader i Noreg, men blir ikkje rekna for å ha ein reproduserande bestand i landet.

Kjelder

Valmueslekta
Valmuefamilien
Knut Ekwall

Knut Alfred Ekwall () var ein svensk målar frå Småland .

Bakgrunn
Ekwall var son av kronofogden Nils Fredrik Robåtvald og Emelie Bernhardina Carolina Dyrstraum. Han var bror av Emma, Gustaf og Hugo Ekwall.<ref>Svenskt konstnärslexikon del II sid 122, Allhems Förlag, Malmö.</ref>

Ekwallstuderte kunst hos Marcus Larson 1858 og ved Kunstakademiet i Stockholm (1860-1866)), med vekt på tresnitt. Han vart elev til målaren Ludwig Knaus i Berlin.

Karriere
I 1870 arbeidde Knut Ekwall som artist i München og seinare i Leipzig. På denne tida var arbeidet hans hovudsakleg illustrasjonar for tyske og svenske aviser, reprodusert som koparstikk. Han laga mellom anna illustrasjonar til Frithiofs saga'' av Esaias Tegnér.

I 1871 gifta han seg med den tyske konsertsongaren Johanna Maria Theresia Burkowitz-Pönitz. Dotter deira var bilethoggaren Runa Bülow-Hübe. Ekwall vende tilbake til Sverige i 1885. 

I produksjonen hans finst portrett, landskap og sjangermotiv, ofte med barn. Ekwall finst representert mellom anna ved Nationalmuseum og Nordiska museet i Stockholm og Kalmar konstmuseum i Kalmar.

Død
Den 13. mars 1912 brann villaen hans på Romanö, og ei stor mengd kunst gjekk tapt. Knut Ekwall, som hadde vore sjukeleg ei lengre tid, låg sjuk i etasjen øvst. Han vart redda og vart teken til det nærliggande Romanäs sanatorium.  Nokre veker seinare døydde han der.

Biletgalleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Knut Ekwall» frå ,  den 19. september 2018.

Kjelder 

    (første opplaget, 1881)
 Lexikonett amanda og Kultur1

Svenske målarar
Fødde i 1843
Folk frå Småland
Nationalmuseum i Stockholm

Nationalmuseum er eit svensk statleg sentralmuseum i Stockholm, og det største kunstmuseet i Sverige. Det har samlingar av måleri, skulptur og kunst på papir frå kring 1500-talet til 1900-talet, og dessutan kunsthandverk- og designgjenstandar frå 1500-talet til notida. Totalt omfattar samlinga rundt 700 000 gjenstandar. Museet ligg på Blasieholmen i Stockholm, i ein bygning som vart teikna for føremålet av den tyske arkitekten Friedrich August Stüler. Bygningen stod ferdig i 1866, men historia til museet går heilt attende til 28. juni 1792 då Konglig Museum vart oppretta. Museet er dermed eit av dei eldste kunstmusea i Europa.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nationalmuseum, Stockholm» frå ,  den 19. september 2018.  
 
 oppgav desse kjeldene:  
 

Museum i Stockholm
Kunstmuseum
Nasjonalmuseum
Kjelvik

Kjelvik (nordsamisk Goaskinvággi) er ei fråflytta bygd på Magerøya i Nordkapp kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke.

Ho var etter Honningsvåg den nest største tettstaden på Magerøya  inntil staden vart brent av okkupasjonsmakta i 1944. Kjelvik hadde tidleg på 1900-talet om lag 80 innbyggarar, dei fleste av finsk avstamming. I 1930 var det 236 innbyggarar i Kjelvik. Etter krigen vart staden berre delvis attreist. På 1960-talet flytta dei fleste som var att frå staden, og frå midten av 1970-talet var det ingen fastbuande igjen.

Kjelvik var fram til 1950 namnet på dagens Nordkapp kommune. Kommunen var utskild frå Kistrand i 1861. Staden er avmerka som «Kelwyck» på Mercator sitt kart Atlas Minor frå 1613.

Kjelder

 

Busetnader i Nordkapp
Fiskevær i Troms og Finnmark
Bygder i Troms og Finnmark
Wilhelm Henie

Wilhelm Henie () var ein norsk forretningsmann (pelshandlar og sykkelforhandler) og idrettsutøvar. Han representerte Oslo Velocipedklub og Oslo Skøiteklub.
Han er mest kjend som manager og far til Sonja Henie.

Wilhelm Henie vann VM i banesykling (1894)), 100 km som gjekk i Antwerpen. Han vart rett nok påmeld via det danske forbundet sidan Noreg ikkje var medlem av det internasjonale sykkelforbundet på den tida. Tidlegare same året hadde han gjort det veldig bra under nokre baneritt i England. 

I 1896 vart han nummer to i EM 1896 på skøyter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Henie» frå ,  den 19. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 500 som preget Norge : norske kvinner og menn i det 20. århundre, side 46-47  Forfatter/redaktør: Andersen, Alf G. og Hansen, Hans-Erik.

Norske skeiseløparar
Norske syklistar
Folk frå Oslo
Motorisert infanteribataljon i Russland

Ein motorisert infanteribataljon i Russland er i regelen del av ein motorisert infanteribrigade, og då er den standard Krigsoppsettingsplanen slik:

Kommando og kontroll
 Bataljonsleiingslag med bataljonssjef og teknisk nestkommanderande
 Bataljonsstab 
 Sambandslag
 Etterretningstropp med to etterretningslag

Manøver
Tre motoriserte infanterikompani, kvart med kompanileiing med kompanisjef, teknisk nestkommanderande og tre troppar med tre pansra personellkøyretøy i kvar tropp - totalt 10 pansra personellkøyretøy i kompaniet. Med tre kompanier vert dette totalt 30 pansra personellkøyretøy med eit infanterilag på 8 soldatar i kvar. Kompaniane vert nummererte med 1 - 3 i første bataljon, 4 - 6 i andre bataljon og 7 - 9 i tredje motoriserte infanteribataljon i ein motorisert infanteribrigade.

Eldstøtte
 Bombekastarbatteri med ei tropp for leiing med artillerietterretningslag og eit sambandslag - og to bombekastartropper (2B14 Podnos og 2B9 Vasiljok)
 Granatkastartropp med tre granatkastarlag
 Panserverntropp med tre panservernlag

Ingeniørstøtte

 Ingeniørtropp med to sappørlag og eit ingeniørteknisk lag

Logistikk
 Forsyningstropp med troppssjef (fenrik) og materiellsjef (fenrik)
 Verkstadeknisk lag med beltekøyretøy og transportutstyr
 Verkstadeknisk lag med hjulkøyretøy og transportutstyr
 Automobillag med lagførar, to fagsjefar for sjåførar/drivstoffansvarlege/makanikarar, to sjåførar/drivstoffansvarlege og fem sjåførar
 Fem ammunisjonslastebilar av og fire drivstofflastebilar av typen ATM
 Kokkelag med lagførar, kokk og tre soldatar
 Zil-131 eller tilsvarande med tilhenger AL-1,5 og eit feltkjøkken av typen PAK-200
 Sanietslaget inneheld 6 soldatar. Derav lagførar, ein sanitetsinstruktær, tre menige og ein sjåfør-mekanikar. 
 Køyretøyet er som regel ein UAZ-452A ambulanse med tilhengar av typen AP-0,5

Oppsummert
Til saman vert det bruk for vel 500 soldatar i bataljonen. 43 stormpanservogner av typen BMP eller PPK av typen BTR eller MT-LB. 6 stykker 2B9 Vasiljok i bombekastartroppa, 6 stykker 9K111 Fagot og 6 stykker 9K115 Metis i panserverntroppa. Av upansra køyretøy krev krigsoppsettingsplanen 42 lastebilar.

Referansar

Det russiske forsvaret
Berlin-Schönefeld lufthamn

Flughafen Berlin-Schönefeld er ei internasjonal lufthamn som ligg like søraust for bygrensa til Berlin, i kommunen Dahme-Spreewald i Brandenburg.

Schönefeld var tidlegare hovudflyplassen i DDR og den einaste flyplassen som tente Aust-Berlin.

Fordi Schönefeld ligg utanfor byen er han ei mindre kjelde til forureining i Berlin enn den andre flyplassen i byen, Tegel lufthamn, som ligg innanfor bygrensa.

Schönefeld vart under ombygging til den nye hovudlufthamna for Berlin, Berlin Brandenburg lufthamn som skulle vore opna i juni 2012, men opninga er utsett fleire gonger. I 2006 hadde flyplassen 6 331 191 passasjerar.

Ulukker 

 22. desember 1986: Eit Aeroflot Tu-134 styrta ved innflyging til flyplassen. 72 av 82 passasjerar og personell ombord døydde.
 16. juli 1989: Ein Ilyushin IL-62M frå Interflug-Airlines styrta rett etter avgang i ein åker i Berlin. 21 personar døydde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berlin-Schönefeld lufthavn» frå ,  den 19. september 2018.  
 

Flyplassar i Tyskland
Samferdsle i Berlin
Khunjerab-passet

Kunjerab-passet er eit fjellpass som ligg 4 693 meter over havet i fjellkjeda Karakoram i Asia.   
Paset ligg på grensa mwllom den kinesiske regionen Xinjiang og Gilgit-Baltistan (administrert av Pakistan, kravd av India).

Gjennom passet går Karakoramvegen som forbind Kina og Pakistan. Passet er dermed den høgaste asfalterte grenseovergangen i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kunjerabpasset» frå ,  den 19. september 2018.  
 
Denne artikkelen bygger på «Khunjerab Pass» frå ,  den 24. september 2018.  
 

Karakoram
Fjellovergangar i Kina
Fjellovergangar i Pakistan
Nordisk Tidende

Nordisk Tidende var ei norskspråkleg avis i USA som var grunnlagd i 1891 og lagt ned i 1983.

Historie
Avisa vart grunnlagd av Emil Nilsen, ein innvandrar som kom til USA i 1887 for å søkja lukka. Som var tidlegare boktrykker med sans for avisdrift var det naturleg at han starta ei avis for nordmenn i det nye heimlandet sitt. Han såg at det var eit behov for nordmenn i New York-området med nyhende frå «Gamlelandet» skrive på norsk, og slik vart Nordisk Tidende starta. Første utgåve kom ut 3. januar 1891.

For å fanga interessa til lesarane fylte han avisa med stoff som rykte, skandalar og mordhistorier, som var populært stoff på den tida. Etterfølgjarane hans innførte ein høgare standard og meir profesjonell jounalistikk, og avisa utvikla seg til ein respektert publikasjon som kunne tilby lesarane sine kulturelt stoff og nyhende frå to kontinent.

I 1930 var det 63 000 innbyggjarar i Brooklyn som kunne skilta med norsk avstamming. Avisa vart hovudkjelda til desse for nyhende frå Noreg, men det var først under andre verdskrigen at lesarane oppdaga kor viktig denne nyhendekjelda hadde vorte.

Nordisk Tidende var den einaste frie norske avisa som vart utgjeve under krigen og den einaste usensurerte med dei siste nyhenda frå det okkuperte Noreg. Blant skribentane til avisa var nobelprisvinnaren Sigrid Undset.

Nordisk Tidende hadde fleire redaktørar gjennom åra, men den mest markante må seiast å ha vore Carl Søyland som kom til avisa i 1930 og var redaktør frå 1940 til 1963.

Etter som tida gjekk og den første og andre generasjonen av innvandra nordmenn forsvann vart det mindre behov for ei norskspråkleg avis. I 1991 skifta avisa namn til Norway Timest og vart ei engelskspråkleg vekeavis.

I 2007 vart Norway Times slått saman med avisa Western Viking. Den nye avisa fekk namnet Norwegian American Weekly. Ho har over 20 000 lesarar i Nord-Amerika og Noreg, med abonnentar i alle amerikanske delstatar, Canada, Noreg, Mexico, Sverige og Nederland. Avisa kjem med 26 nummer i året, annankvar fredag, og inneheld aktuelt stoff om det norsk-amerikanske samfunnet og om Noreg på engelsk til norsk-amerikanarar, eller amerikanarar med norske anar. Sjefredaktør sidan januar 2014 er Emily C. Skaftun.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordisk Tidende» frå ,  den 20. september 2018.

Litteratur
 Roedder, Karsten: Av en utvandreravis' saga : Nordisk Tidende i New York gjennom 75 år. 2 bind. New York, 1966, 1968. Digitalutgave av bind 1 og digitalutgave av bind 2, tilgjengelige på Nasjonalbibliotekets nettsider (besøkt 5. desember 2017)
 Søyland, Carl: Skrift i sand : bruddstykker av utvandrer-sagaen Gyldendal, 1954
 Thor Gotaas & Roger Kvarsvik: "Ørkenen Sur : den norske uteliggerkolonien i Brooklyn". Oslo 2010

Norsk-amerikansk kultur
Tidlegare USA-amerikanske aviser
Skipingar i 1891 
Nedleggingar i 1983
Norsk-amerikansk historie
Kvernes prestegard

Kvernes prestegard (gnr. 22) ligg nordaust for Kvernes kyrkje og Kvernes stavkyrkje. Kyrkjene står på grunnen til prestegarden, og prestegarden har gjeve namn til bygda og soknet.

Hovudbygningen vart oppført i 1908–10. Det er ein bygning i to etasjar med valmtak og liggjande panel. Borgstova vart oppført rundt 1840. Det er eit laftebygg i to etasjar med skifertekka saltak og ståande panel. Eit naust med torvtak vart oppført i 1790. Borgstova og naustet er freda.

Litt lengre sør er ein forpaktarbustad, ein driftsbygning og eit uthus frå byrjinga av 1960-åra.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Kvernes prestebolig hos Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Averøy
Ørskog prestegard

Ørskog prestegard ligg eit par hundre meter aust for Ørskog kyrkje, på nordsida av Prestegardsvegen.

Tre bygningar på tunet er freda: hovudbygningen (opphaveleg frå byrjinga eller midten av 1800-talet, restaurert 1926 etter planar av Ole Landmark), forpaktarbustaden (frå seint 1800-tal) og stabburet (frå seint 1800-tal).

Kjelder 
 Ørskog prestebustad, Sjøholt hos Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Ålesund
Byggverk i Ålesund
Gardar i Møre og Romsdal
Ørskog
Marineinfanteri i Russland

Det russiske marineinfanteri (russisk Морская пехота) er amfibiske styrkar i den russiske marinen.

Historie 
Tsar Peter den store skipa det russiske marineinfanteriet i november 1705 efter å ha sett tilsvarande styrker i Vesten. Marineinfanteriet vart første gong brukt mot svensker i Austersjøen i 1708, under slaget ved Lesnaja.

Oppdrag 
Hovuduppåva for marineinfanteriet er å etablere eit bruhovud på ei strand eller eit kystområde med hjelp frå landstigningfartøy, fly og helikopter.

Samansetjing
 155. marineinfanteribrigade i Den russiske stillehavsflåten
 40. marineinfanteribrigade i Den russiske stillehavsflåten
 336. marineinfanteribrigade i Austersjøflåten
 61. marineinfanteribrigade i Nordflåten
 810. marineinfanteribrigade i Svartehavsflåten
 727. sjølvstendige marineinfanteribataljon i Den kaspiske flotiljen
 414. sjølvstendige marineinfanteribataljon i Den kaspiske flotiljen

Referansar

Skipingar i 1705
Den russiske marinen
Lardal prestegard

Lardal prestegard ligg om lag 300 meter søraust for Svarstad kyrkje. Prestegarden og og kyrkja har røter attende til mellomalderen. Dagens hovudbygning skal vere frå rundt 1800. Det er eit laftebygg i to etasjar, og han fekk den noverande fasaden i 1829. I tillegg finst eit hagehus som skal vere oppført ein gong i perioden 1815–1827. Begge bygga vart freda i 1991.

Kjelder 
 Lardal prestebolig hos Opplysningsvesenets fond
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Larvik
Joar Hoel Larsen

Joar Hoel Larsen () er ein norsk journalist og forfattar. 

Larsen er tilsett i utanriksredaksjonen i NRK. Han har tidlegare vore korrespondent i Latin-Amerika (1992-1996, 2002-2004), USA (2004–2007) og stringer i New Delhi i India (2010-2011). Han har jobba i NRK sidan 1977.

Han er gift med journalisten Eva Bratholm.

Bibliografi 
 Med Inger Lise Rypdal: Swingin' London med Inger Lise Rypdal (1987)
 Latin-amerikanske bilder (1997)
 Med Gunnar Myklebust: Route 66 (1998)
 Don Pedro : Norges mest vellykkede emigrant (2001)
 Høyt oppe og langt nede i Bolivia (2002) Artikkel/bidrag i boken Ingenting å skrive hjem om: Ulykke på reisen og andre bomturer (En antologi / redigert av Lars Lenth).
 Dead or Alive – Cowboyer i amerikansk politikk fra Davy Crocket til George W. Bush (2008)
 India (2015)
Med Eva Bratholm
1968 - Året da kjærligheten blomstret og verden sto i brann (2018)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joar Hoel Larsen» frå ,  den 22. september 2018.  
 

Norske journalistar
Norske sakprosaforfattarar
Korrespondent

Ein korrespondent (av fransk correspondre) er ein journalist som jamleg sender artiklar eller reportasjar til arbeidsgjevaren sin.

Ein korrespondent kan arbeida for ei avis, radio, fjernsyn eller eit nyhendebyrå, og dekka eit visst område permanent eller i eit avgrensa tidsrom. Ein korrespondent kan vera fast tilsett eller ha ei lausare tilknyting til medieføretaket. «Stringer» er ei alminneleg nemning på ein frilanskorrespondent.

I Noreg har større medieforetak som NRK og Aftenposten fleire korrespondentar i utlandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Korrespondent» frå ,  den 22. september 2018.  
 
Journalistikk
Franske ord og uttrykk