alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylí

Fylí (gresk Φυλή) er ein distriktsby og ein kommune i forstadane til Aten i den nordvestlege delen av Attikí i Hellas. Kommunen inngår i periferieininga Vest-Attikí i periferien Attikí.

Administrativ inndeling 

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Fylí
 Áno Liósia
 Zefýri
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 45 965 innbyggjarar, medan kommunaleininga Fylí hadde 2 946 og tettstaden med same namn 2 937 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Fyli
Fyli
Fyli
Fyli
Mack bryggeri

L. Macks Ølbryggeri med plasseringa si på Tromsøya det nordlegaste bryggeriet i verda. Mack tok i mai 2011 til å bygge ny fabrikk i Nordkjosbotn, og vil flytte produksjonen dit. Bryggeriet vart grunnlagt i 1877 av Ludwig Markus Mack. Korrekt namn er AS L. Macks ølbryggeri og mineralvannsfabrikk. Då det stod ferdig i 1877 hadde det kosta 72 000 kroner.

Macks Ølbryggeri har i Tromsø ein eigen pub i bryggeriet som bli kalla for Ølhallen. Det er den eldste puben i Tromsø. Mack var det første bryggeri i Noreg som lanserte eit sesongøl utanom juleøl. Den 10. desember 2000 starta Nordkapp Mikrobryggeri i Honningsvåg produksjon av eige øl, dette var fram til 1. oktober 2009 det nordlegaste bryggeriet, men vart då nedlagt.

Selskapet 
Selskapet blir leida av administrerande direktør Harald Bredrup. Eigarselskapet i konsernet er Ludwig Mack as som er morselskap i Mack Ølbryggeri as og Mack Eiendom as. Ein stor del av aksjane er eigd av Ludwig Macks etterkommarar. Selskapet omsette for 524 millionar kroner inkludert avgifter i 2006. Selskapet har ca. 130 tilsette. Etter eit større underskott i 2002, måtte Mack-konsernet selje ut fiskerirelatert verksemd frå dotterselskapet Mackzymal og vart igjen eit reint bryggeri, med ein stor eigedomsmasse. I mars 2008 offentleggjorde selskapet planar om å flytte produksjonen til Nordkjosbotn i Balsfjord kommune, etter over 130 års drift i Tromsø sentrum.

Ølsortar 
Mack pilsner - ein pilsner med relativt mykje malt
Haakon - ein kraftigare pils som har vunne fleire prisar.
Arctic Beer - ein litt lysare pilsner enn Mackøl
Arctic Beer XMAS (juleøl lansert i 2011)
Mack Isbjørn - ein såkalla "ice"
Mack Ludwig Bayer - Bayer
Mack Ludwig Pale Ale
Mack Ludwig Brown Ale
Mack Ludwig Hvete
Mack Freeze - Alkoholfritt øl
Mack Mørketidsøl
Mack Fatøl
Mack SMRPRTY - SMS-språk for "Summer party"
Mack Sommerøl
Mack XMASPRTY - Juleøl - SMS-språk for "Christmas party"
Mack Gull - Lyst sterkøl
Mack Bokøl - mørkt kraftig øl 6.5%
Mack Høstøl - litt mørkt øl som passar til sesongen
Mack Vårøl
Mack Fluid - Macks nye trendøl
Mack Afterski (lansert januar 2008, som det tredje ølet i party-serien)

Emballasjedesign 
Emballasjeløysninga for Mack SMRPRTY  vart tildelt Merket for God Design  fra Norsk designråd i 2004.  Oppfølgjaren, XMASPRTY, vart lansert i 2006.

Brussortar 
Mack Brus med sitronsmak
Mack Grapesoda
Mack Julebrus
Rødebillys Rødbrus
Fruktsjimpanse
Bad Limes

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mack bryggeri» frå , den 27. desember 2011.

Bakgrunnsstoff 
 
Mackølets venner

Norske bryggjeri
Næringsliv i Tromsø
Skipingar i 1877
Wales i Eurovision Song Contest

Wales har aldri delteke i Eurovision Song Contest, men heilt sidan 1969, med unntak av i 1973, har dei arrangert ein nasjonal finale kalla Cân i Gymru. Landet har sidan 1957 delteke i Eurovision Song Contest saman med resten av landa i Storbritannia. Cân i Gymru vart til fordi Wales ikkje ynskte å delta saman med Storbritannia.

Vinnarar

Sjå òg
 Wales i Junior Eurovision Song Contest
 Storbritannia i Eurovision Song Contest
 Storbritannia i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cân i Gymru» frå ,  den 27. desember 2011.  
 

Wales i Eurovision Song Contest
Land i Eurovision Song Contest
Musikktevlingar
Osmansk-venetianske krigar

Osmansk-venetianske krigar kan vise til: 

 Omleiringa av Tessaloniki (1422–1430), førte til at osmanarane erobra Tessaloniki. Sjølv om det ikkje formelt sett vert rekna som ein del av dei osmansk-venetianske krigane, involverte han venetianarar mot osmanarar. 
 Den første osmansk-venetianske krigen (1463–1479), førte til erobringa av Negroponte, Lemnos og Albania Veneta av osmanarane. 
 Den andre osmansk-venetianske krigen (1499–1503), førte til erobringa av fleire øyar i Egearhavet og dei venetianske skansane i Morea (Peloponnes) av osmanarane
 Den tredje osmansk-venetianske krigen (1537–1540), førte til erobringa av Kykladane, utanom Tinos, Sporadane og den siste venetianske skansen i Morea av osmanarane. 
 Den fjerde osmansk-venetianske krigen (1570–1573), førte til erobringa av Kypros av osmanarane, til tapet for flåten deira i slaget ved Lepanto i 1571
 Den femte osmansk-venetianske krigen eller Kretakrigen (1645–1669), førte til erobringa av Kreta av osmanarane. 
 Den sjette osmansk-venetianske krigen eller Moreakrigen (1684–1699), førte til erobringa av Morea (Peloponnes), Lefkada, Aigina og delar av Dalmatia av Venezia. 
 Den sjuande og siste osmansk-venetianske krigen (1714–1718), føre til gjenerobringa av Morea (Peloponnes) og Tinos og Aigina, dei siste venetianske områda i Egearhavet, av osmanarane.
Himarë

Himarë eller Himara (gresk Χειμάρρα, Khimárra) er ein by og ein kommune i regionen Vlorë i Albania. Han ligg ved Den albanske rivieraen sør i Albania og grensar i aust til regionen Gjirokastër. 

Den tospråklige tradisjonelle regionen Himarë omfattar byen og sju landsbyar og er hovudsakleg folkesett av etniske grekarar. Regionen er om lag 20 km lang og 5 km brei og grensar til dei 2000 meter høge Llogara-fjella i nordaust og Det joniske havet i sørvest. Det er lange kvite sandstrender og nokre få åsar nær sjøen med oliven- og sitrustre.

Administrativ inndeling
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Himarë vart slått saman med landkommunane Lukovë og Horë-Vranisht. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Himarë.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen 2 822 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Himarë, til saman hadde 7 818 innbyggjarar.

Fram til år 2000 var den tidlegare bykommunen saman med landkommunen Horë-Vranisht ein del av distriktet Vlorë, medan Lukovë var ein del av distriktet Saranda. Den dåverande bykommunen omfatta byen Himarë og busetnadene:
Pilur
Kudhës
Qeparo fshat
Qeparo Fushë
Vuno
Iliaz
Dhërmi
Gjilekë
Palasë

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Himarë» frå ,  den 28. desember 2011.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad 

Byar i Albania
Kommunar i Albania
Regionen Vlorë
Busetnader i regionen Vlorë
Kommunaleiningar i regionen Vlorë
Byar i den greske antikken
Elisabeth Farnese

Elisabeth Farnese (), dotter av Odoardo Farnese og Dorothea Sofie av Neuburg, var dronninggemalinne av Spania og hadde stor innverknad på den spanske utanrikspolitikken. 

Elisabeth var fødd i Parma, hovudstaden i hertugdøemt familien hennar hadde regjert over i over to hundreår. Elisabeth vart seinare arvingen etter områda til faren då onkelen hennar Francesco Farnese av Parma og den yngre broren hans begge var barnlause. 

Hertugdømet Parma vart sidan arva av den første sonen hennar, infante Carlos, og då han tok over den spanske trona gjekk tittelen til den tredje sonen hennar, infante Felipe. Det var han som danna det moderne Huset Bourbon-Parma.

Ho gifta seg så med kong Filip V av Spania og ho fekk raskt stor innverknad på han, som av dei fleste vart rekna som ein svak konge. Kongen abdiserte i 1724 og gav trona til den førstefødde arvingen (frå det første ekteskapet hans), men då den unge kongen døydde, vart Filip kalla attende til trona. I dei seinare åra hans, då han var nesten senil, var det Elisabeth som styrte det meste av Spania og sikra tronenen i Italia for sønene sine.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elisabeth Farnese» frå ,  den 28. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Huset Farnese
Huset Bourbon
Huset Bourbon i Spania
Spanske dronningar
Italiensk adel
Spanske regentar
Folk frå Parma
Berdytsjiv

Berdytsjiv (ukrainsk ; russisk /Berditsjov, polsk Berdyczów) er ein historisk by i Zjytomyr oblast (provins) nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Berdytsjiv rajon (distrikt). Byen ligg rundt 40 kilometer sør for Zjytomyr og har om lag 84 300 innbyggarar (1. januar 2005).

Han er eit viktig trafikk-knutepunkt og industrisentrum med maskinindustri og skofabrikk.

Historie 
Berdytsjiv blei første gong nemnd som busetting i 1320. Rundt 1546 blei det grunnlagd ein by her, seinare kom eit slott til. Ein årleg marknad som starta opp i 1675, medverka til at byen etter kvart voks fram som eit viktig handelssentrum.

Mordet på den jødiske befolkninga i 1941 
Berdytsjiv var eit kulturelt sentrum for jødar, polakkar og ukrainarar frå 1600- til 1900-talet. Etter den tyske innmarsjen 7. juli blei den jødiske befolkninga, som utgjorde omtrent halvparten av dei 66 306 innbyggarane samla ved flyplassen og systematsk slakta ned. Blant dei som Sonderkommando 4a i Einsatzgruppe C myrda var mor til Vasilij Grossman.

Den raude armeen frigjorde Berdytsjiv 15. januar 1944. Det var då 15 jødar att i byen.

Kjende personar frå byen 
 Joseph Conrad (1857–1924), polsk-britisk forfattar
 Vladimir Horowitz (1903–1989), pianist
 Vasilij Grossman (1905–1964), forfattar

Litteratur 
Michaela Christ: Die Dynamik des Tötens: Die Ermordung der Juden von Berditschew, Ukraine 1941-1944. Fischer: Frankfurt am Main 2011. ISBN 978-3-596-19185-7

Kjelder 

Byar i Zjytomyr oblast
Busetnader grunnlagde i 1430-åra
Holocaust i Ukraina
Shtetlar
Giulio Alberoni

Giulio Alberoni () var ein italiensk kardinal, diplomat og statsmann. Han tenestegjorde i hoffet til Filip V av Spania.

Alberoni var son av ein gartnar i Piacenza, då hertugdømet Parma var styrt av familien Farnese. Han kom i kyrkja si teneste, men vart send i 1702 som ein hemmeleg parmesansk agent til Ludvig Josef av Vendôme, den franske øvstkommanderande i Italia under den spanske arvefølgjekrigen for å forsvare interessene til Farnese i Frankrike. Alberoni vann favøren til Vendôme, vart hos han i årevis, og følgde han til slutt til Spania. Her vart han den offisielle parmesansk ministeren og hadde ein sterk påverknad av gemalinna til Filip V, Maria Lovise av Savoie, som fullstendig dominerte han. Etter ho døydde fekk Alberoni Filip til å gifte seg med Elizabeth Farnese (1714), som nesten like etter vart den eigentlege herskaren av Spania med Alberoni som premierminister, utan at han formelt gjekk i spansk teneste. Alberoni utvikla ei utruleg verksemd og synte store administrative evner, trekte Spania opp av forfallet, forbetra økonomien, og skapte ein hær og ein marine. Styrkane til Spania vart nytta til å frigjere Italia frå makta til keisaren og skaffe makt for sønene til Elizabeth. Farnes var utolmodig og fordi keisarane hadde planar om å ta Sicilia, vart Aleroni tvungen til å gå til åtak tidleg. Midt under krigen mellom Austerrike og Det osmanske riket, erobra ein spansk flåte Sardinia, til stor ergring for paven, som kort tid før hadde gjort Aleroni til kardinal. Storbritannia var uroa over denne nye spanske sjømakta, og i lag med Frankrike, som var irritert på grunn av Filip sitt krav på trona, Nederland og keisaren danna dei ein kvadrupelalianse, som danna grunnlaget for kvadrupelalliansekrigen. Når forsøk på å danne ein motallianse mislukkast - sjølv med Karl XII av Sverige hadde opna relasjonar - var spelet var tapt. Alberoni vart gjort til syndebukk, vart styrta av Farnese (1719) og vart av paven stilt for retten for samarbeid med dei vantro. Eit paveskifte redda han og han vart frikjend, og levde stort sett i fred i Roma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giulio Alberoni» frå ,  den 28. desember 2011.  
 

Italienske kardinalar
Pizzahjul

Pizzahjul er ein skjerereiskap som hovudsakleg vert nytta til å dele pizza før servering. Han består av eit handtak og eit roterbart hjul med skarpe kantar. Bladet er ofte laga av rustfritt stål, men kan også vera keramisk eller av plast. Handtaket kan vera avlangt som på ein vanleg kniv, avrunda rundt hjulet eller ha annan fasong.

Pizzahjul er ein lettare måte å skjera gjennom alle laga av ein pizza på utan å skjera laus fyll, noko som lett kan skje gjennom sageteknikken ein gjerne bruker med ein vanleg kniv. Jo større hjulet er, jo meir effektiv blir skjeringa.

Hjulet kan også brukast til å skjera i deig, flate brød og liknande.

Kjelder
Julie Henriksen, «Pizzahjul – Bodum BISTRO Pizzahjul», kjokkenutstyr.net
Mariette Mifflin, «How to Find the Best Pizza Cutter», about.com
Mariette Mifflin, Pizza Cutter or Wheel, about.com
«Pizza wheels», Cook's Country (February 1, 2010), cooksillustrated.com.
«Gadgets: Sharpen Your Pizza Wheel», seriouseats.com
«PI-PIZZAHJUL» , vitenwahl.no
«Kilo Pizzahjul i moderne design», multitrend.no

Denne artikkelen bygger på «Pizzahjul» frå ,  den 28. desember 2011.

Bakgrunnsstoff

Pizza
Kjøkenutstyr
Knivar
Blåskrikje

Blåskrikje (Cyanocitta cristata) er ein sporvefugl i familien Corvidae som høyrer naturleg heime i Nord Amerika.

Kråkefamilien
Freden i Haag i 1720

Freden i Haag eller Haag-traktaten vart signert den 17. februar 1720. Avtalen enda kvadrupelalliansekrigen, ein konflikt som oppstod mellom kong Filip V av Spania og ein allianse av Storbritannia, Frankrike, Austerrike og Dei sameinte Nederlanda. 

Filip vart stadfesta konge av Spania med freden i Utrecht i 1713, som enda den spanske arvefølgjekrigen. Men i avtalen mista Spania områda sine i Italia og Nederlanda. Filip, som ønskte å vinne attende dei tidlegare områda i Italia, invaderte Sicilia i 1718, som hadde vorte avstått til hertugdømet Savoie. Som svar vart kvadrupelalliansen danna og Spania vart slått. 

I freden i Haag gjekk Filip med på å avstå dei italienske krava sine, men vann forsikring frå Austerrike om at sonen hans Karl skulle ta over hertugdømet Parma om Farnese-linja døydde ut. Dette skjedde i 1731, men Filip braut avtalen under den polske arvefølgjekrigen, då spanske styrkar invaderte Sicilia. Sicily. 

I ein annan del av freden i Haag gjekk hertug Victor Amadeus II av Savoie med på å byte Sicilia med øya Sardinia med Austerrike. Etter dette vart han kjend som konge av Sardinia.

Bakgrunnsstoff
Spania under Bourbon-dynastiet: 1714-1759

Avtalar i 1720
Britiske fredsavtalar
Nederlandske fredsavtalar
Spanske fredsavtalar
Austerrikske fredsavtalar
Franske fredsavtalar
Habsburgske avtalar
Avtalar med Dei sameinte Nederlanda
Eiger

Eiger er eit 3 970 meter høgt, særmerkt fjell i Bern-Alpane. Fjellet er den austlegaste fjelltoppen på ein fjellrygg som strekker seg vidare til Mönch og over skardet Jungfraujoch til Jungfrau. Fjellet er nemnd i skrifter datert til 1200-talet.

Toppen av Eiger vart nådd fyrste gongen av dei sveitsiske fjellførarane Christian Almer og Peter Bohren saman med iren Charles Barrington. Dei klatra opp vestsida den 11. august 1858.

Den i kring 1 800 meter høge, stupbratte nordveggen på Eiger har sidan 1935 vore eit mykje søkt mål for skarpklatrarar. Dei to første klatreturane, i 1935 og 1936, enda med at alle klatrarane mista livet. 1936-ekspedisjonen var særleg dramatisk, då det vart gjort forsøk på å berge dei fire klatrarane. I 2005 vart det laga ein spelefilm som rekapitulerte både klatreturen og bergingsekspedisjonen. Eit klatrelag beståande av to tyskarar og to austerrikarar lukkast som dei første å klive nordveggen til topps 24. juli 1938.

Jarnbanen Jungfraubahn går i ein tunnel inne i Eiger, der to stasjonar gjev utsyn gjennom vindauge i fjellsida. Jarnbanen endar opp i fjellskardet Jungfraujoch, med den høgstliggjande jarnbanestasjonen i Europa.

I juli 2006 rausa ei bergnase ut på austsida av Eiger. Om lag 700 000 kubikkmeter stein fall ned i eit aude og folketomt område.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eiger» frå ,  den 29. desember 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Bern-Alpane
Fjell i Bern
Mont Vélan

Mont Vélan er eit 3 731 moh høgt fjell vest i Wallis-Alpane. Landegrensa mellom Sveits med kantonen Valais i nord og Italia med provinsen Aostadalen i sør. Store St. Bernhard-passet ligg vest for fjellet. På nordsida av fjellet ligg isbreane Glacier de Tseudet og Glacier de Valsoray. På sørsida reiser fjellet seg med ein bratt bergvegg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mont Vélan» frå ,  den 29. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
Ein skitur til Mont Vélan (på tysk)
Panorama over Mont Vélan

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Italia
Fjell i Aostadalen
Fjell i Valais
Bjarte Birkeland

Bjarte Birkeland () var ein norsk litteraturforskar. Han blei cand.philol med norsk hovudfag ved Universitetet i Oslo i 1948. Seinare var han professor i nordisk litteratur ved Universitetet i Bergen 1969-1984, og arbeidde særleg med nynorsk litteratur, mellom anna gjennom doktoravhandlinga om Per Sivle frå 1962, som seinare har blitt ståande som eit standardverk innanfor Sivle-forskinga, og to verk om Olav Duuns dikting. Han var òg medverkande i fleire bøker om norsk litteraturhistorie.

I studieåra var han aktiv i Studentmållaget i Oslo, og hadde fleire verv, mellom anna som formann. Seinare hadde han fleire verv i ymse kulturinstitusjonar, var redaktør i Syn og Segn frå 1960 til 1968, og var første faste tilsette forlagssekretær og styremedlem i Samlaget. I 1979 blei han heidersmedlem i Samlaget. Ei tid arbeidde han også på deltid i Noregs Boklag. Redaktørtida hans i Syn og Segn var ei opplagsmessig framgangstid, og bladet fekk under Birkelands leiing ein breiare populærvitskapleg profil. Samstundes var han også aktiv skribent i dagspressa og ulike tidsskrift.

Verk i utval
Naturskildringane i Olav Duuns diktning føre "Juvikfolke" (1948)
Per Sivle (1962)
Olav Duuns soger og forteljingar (1976)
Folkemål og danning – nynorske lærebøker 1867–1914 (1986)
Essay i utval (1986)

Kjelder 
Anne Berit Klungsøyr: «Bjarte Birkeland» i Allkunne, innhenta 29. desember 2011.
, innhenta 29. desember 2011

Fotnotar 

Norske litteraturprofessorar
Norske redaktørar
Målfolk
Professorar ved Universitetet i Bergen
Folk frå Bergen
Carols by Candlelight

Carols by Candlelight er ein juletradisjon frå Australia der mange folk saman syng julesongar til levande lys, ofte med musikkakkompagnement. I den australske tradisjonen samlar ein seg gjerne utandørs i ein park for å synga, ettersom jula finn stad om sommaren. Hendinga finn stad anten på julaftan eller helga før julaftan.

Historie

Skikken starta julaftan 1938, då radiomannen Norman Banks frå Melbourne fekk arrangert ei julesongsamling i Alexandra Gardens. Banks skal ha blitt inspirert julaftan året før, då han gjennom eit vindauge såg ei eldre kvinne som song «Away in a manger» til radioen sin i lyset frå eit stearinlys. Carols by Candlelight var meint som ei samling der folk kunne synga saman, med tende lys. Rundt 10 000 menneske møtte til det første arrangementet, og ein tradisjon var fødd. I krigsåret 1940 blei hendinga halden til inntekt for Raudekrossen, Australian Comforts Fund og Austin sjukehus, og rundt 60 000 menneske var med. Sidan 1965 har inntektene frå Carols by Candlelight i Melbourne gått til Vision Australia.

Etter andre verdskrigen blei Carols by Candlelight i Melbourne flytt til Sidney Myer Music Bowl, der arrangementer framleis blei haldne i 2010-åra. Hendinga blei først fjernsynsoverført i 1970, av Channel 0, og frå 1979 av Channel. Det blir no sendt direkte på fjernsyn av Nine Network til heile Australia, New Zealand og fleire stillehavsøyar.  

Skikken har også spreitt seg til resten av Austalia, der hendinga kan haldast av kyrkjer, lokale styresmakter eller lokale lag. Eit av dei meir kjende arrangementa er Carols in the Domain i Sydney.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  ved visionaustralia.org.au

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carols by Candlelight» frå ,  den 29. desember 2011.  
 
«A Proud History»  ved visionaustralia.org.au

Australsk kultur
Julemusikk
Juletradisjonar
Punta Perrucchetti

Punta Perrucchetti eller La Spedla (=skuldra) er ein fjelltopp straks sør for Piz Bernina i Berninafjella. Landegrensa mellom Sveits og Italia går over fjelltoppen.

Fjelltoppen er kalla opp etter den italienske offiseren Giuseppe Perrucchetti.

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Fjell i Sveits

Denne artikkelen bygger på «Punta Perrucchetti» frå ,  den 29. desember 2011.
EuroVoice

EuroVoice European Music Contest er ein musikktevling for dei europeiske landa, men òg land som Israel, Aserbajdsjan, Georgia og Kasakhstan kan delteke. Kypros vann den fyrste tevlinga som fann stad 23. og 24. september 2010 i Athinon Arena i Aten i Hellas.  

Alle som vil delteke kan leggje ut songar på nettstaden eurovoice.tv og så kan personar frå heile verda røyste på den songen dei likar best. Vinnaren frå kvart land får då sjansen til å delteke i ein direktesendt finale på fjernsyn.

Deltakarar

Vinnarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «EuroVoice» frå ,  den 29. desember 2011.  
 
 eurovoice.tv 

Europeiske musikktevlingar
Vesulspitze

Vesulspitze er eit 3 089 meter over havet høgt fjell i Samnaunfjella i forbundslandet Tirol i Austerrike. Fjelltoppen er den høgste i norddelen av fjellområdet og ligg vel ein kilometer frå grensa mot Sveits og kantonen Graubünden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vesulspitze» frå ,  den 29. desember 2011.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Furgler

Furgler er eit 3 004 meter over havet høgt fjell i Samnaunfjella i forbundslandet Tirol i Austerrike. Fjelltoppen er ein av dei mest besøkte toppane i Samnaunfjella, dei fleste tek turen frå turiststaden Serfaus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Furgler» frå ,  den 29. desember 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Hexenkopf

Hexenkopf er eit 3 035 meter over havet høgt fjell i Samnaunfjella i forbundslandet Tirol i Austerrike.

Geografi og geologi
Hexenkopf ligg på nordryggen av Samnaunfjella, mellom dalane Paznauntal i nord og Oberinntal i sør. Grannefjell i vest er Gmaierkopf, i sør ligg Masnerkopf med skardet Hexensattel i mellom. 

Fjellgrunnen på Hexenkopf består for størstdelen av av glimmerrik skifergneis.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hexenkopf» frå ,  den 29. desember 2011.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
St. Paul skole

St. Paul skole er ein romersk-katolsk fleirkulturell barne- og ungdomsskule i Bergen, organisert som sjølvstendig kyrkjeleg stifting under Oslo katolske bispedømme (som dekkjer heile den sørlege luten av Noreg for den romersk-katolske kyrkja). Skulen er drive som privatskule med offentlege tilskott i medhald av privatskulelova, og fekk status som offentleg juridisk person i samsvar med kanonisk rett (romersk-katolsk kyrkjeleg rett) ved dekret dagsett 16. mai 2008 av biskopen i Oslo katolske bispedømme.

Undervisninga ved skulen skal ha et høgt fagleg nivå i samsvar med det som gjeld for norsk grunnskole, og fylgje læreplanar som er godkjende av den katolske biskopen og norske skulestyresmakter. Det liturgiske livet skal vere ein integrert del av livet ved skulen.  

Skulen vart skipa i 1873 som kyrkjelydsskule for den romersk-katolske St. Paul menighet i Bergen, og har vore i kontinuerleg drift sidan dess. Skulen er framleis fyrst og fremst ein skule for born som høyrer heime i denne kyrkjelyden. St. Franciskus Xaverius Kongregasjonen (Franciskus-systrene) har hatt det meste av ansvaret for drifta av skulen, både med omsyn til økonomien og lærekreftene, frå dei vart etablert i 1901 og fram til 1970, då dei offentlege tilskotta etter den dåverande privatskulelova gav skulen økonomisk tryggleik. Men òg i tida etter dette har systrene ytt ein avgjerande innsats for å trygge verksemda og den vidare utviklinga ved skulen. I dag har skulen om lag 340 elevar på fyrste til tiande klassesteg, med sju klassar på barnesteget og seks klassar på ungdomssteget.

Kjelder 

Skulens heimeside
Skulens statuttar

Bakgrunnsstoff 
Skulens heimeside
Skulens statuttar 

Den katolske kyrkja i Noreg
Bergenhus
Barne- og ungdomsskular i Noreg
Skipingar i 1873
1873 i Noreg
Fonologien i komi

Fonologien i komi gjev ei nærare skildring av lydsystemet til det permiske språket komi.

Vokalar 

Komi har sju vokalar, vist med IPA-symbol og bokstavar frå rettskrivinga. Lengd er ikkje distinktiv.

Konsonantar

Litteratur 

Komi
Fonologi etter språk