alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Venstrepartiet dei grøne

Venstrepartiet dei grøne (Vinstrihreyfingin – grænt framboð) er det sosialistiske partiet på Island. Partiet, med forkortinga VG, blei skipa 6. februar 1999 som ein freistnad på å sameine venstresosialistar og miljøaktivistar framfor valet det året. 

Da hadde det ei tid vore gjort freistnader på ei brei sameining av folk frå Alþýðubandalagið (Folkealliansen), Alþýðuflokkurinn (Sosialdemokratane), Kvennalistin (Kvinnelista) og Þjóðvaki (ei utbrytargruppe frå sosialdemokratane) i eitt samla parti, men det lukkast ikkje. 

Endskapen på drøftingane om ulike alternativ for samling av venstrekreftene blei å skipe ei ny politisk rørsle, bygd på strid for sosial rettferd, sjølvstendig utanrikspolitikk og miljøvern. Partiet fekk 9,1 prosent av røystene og 6 medlemer av Alltinget. Ved valet i 2003 gjekk det litt tilbake, fekk 8,8 prosent av røystene og 5 medlemer av Alltinget. Ved valet i 2007 gjekk VG derimot mykje fram, fekk mesta 15 % av røystene og 9 medlemer innvalde i Alltinget. Valet i 2009 gav ny framgang, med 21,7 % av røystene og 14 alltingsmandat. Resultatet var likevel svakare enn dei fleste meiningsmålingane før valet, som gav partiet opp under 30 % oppslutnad. Venstrepartiet vart det tredje største partiet på det nye Alltinget.

Partiet er med i det nordiske venstrepartisamarbeidet Nordic Green Left Alliance, ilag med mellom andre norske SV.

Valresultat

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida åt partiet (Mest stoff på islandsk, men noko på dansk og engelsk au.)

Sosialistiske parti
Venstresosialistar og reformkommunistar
Miljøvernparti
Islandske politiske parti
Skipingar i 1999
Pogrom

Ein pogrom (frå russisk погром) er ein term for massive åtak på minoritetar som budde i desse landa med mishandling og massedrap av menneske og øydelegging av eigedom. 

Uttrykket er ofte nytta om åtak på jødiske busetjingar, då det oftast var jødane som var utsette for slike overgrep i tsar-Russland. 

Den største av pogromane i historia er sjølvsagt det nazistiske forsøket på å utrydde den jødiske folkesetnaden i Europa heilt. Meir presist blir nett denne enorme pogromen omtala som Holokaust eller Shoah. 

Eurasia hadde ikkje mange tiåra før andre verdskrigen vore rysta av pogromar (t.d. i Tyrkia) som er mindre kjende, men som i gru og omfang på mange måtar kan måle seg med dei organiserte drapa av jødar, sigøynarar og homofile av alle nasjonalitetar under siste verdskrigen. Dei systematiske massedrapa dei daverande tyrkiske styresmaktene organiserte på den armenske befolkninga i Tyrkia under første verdskrigen, blir av mange kalla eit folkemord. Tyrkiske styresmakter nektar framleis for at dette var tilfellet, sjølv om mellom ein halv million og 1,5 millionar sivile armenarar vart drepne. 

Massemord
Antisemittisme
Jødisk historie
Russiske ord og uttrykk
Russisk historie
Nebb

Nebb er eit avlangt, avspissa bein som stikk ut ved munnopninga til alle fuglar og nokre andre dyr, som nebbdyr. 

Nebbet er den einaste reiskapen fuglar har til å få i seg mat og vatn. Sidan dei ikkje har tenner må dei ofte svelgja maten heil. Nebbet kan likevel utføra mange viktige oppgåver om det ikkje kan tyggja.

Dei fleste rovfuglane har utvikla skarpe nebb som kan skjere gjennom kjøt, medan kolibrien har eit spisst langt nebb som han stikk inn i visse blomar for å drikka nektaren deira. Hakkespettar bruker nebbet til å hakka seg gjennom bark og tre, medan papegøyefuglar har vridde nebb som dei kan bruka til å riva i frukter. Flamingoar har lange nebb som dei grip fisk med, medan ender har flate nebb som gjer at dei kan halda igjen fisk og plantar medan dei siler ut vatnet.

Nebb i norske uttrykk 
Nebb kan liknast med våpen, som i uttrykket om å «forsvara seg med nebb og klør». Nebb brukt på ein annan måte, til å uttrykka seg, gjerne på uforskamma vis, finn me i uttrykket «nebbete».

Bakgrunnsstoff 
 Nebbtypar 

Fugleanatomi
Hovudet
Frisindede Venstre

Det Frisindede Venstre eller Frisinnede Venstre eller Frisinna Venstre, seinare Frisindede Folkeparti var eit norsk politisk parti. Partiet vart stifta 1. mars 1909 under leiing av tidlegare statsminister Christian Michelsen. Partimedlemmene var stort sett utbrytarar frå den mest konservative delen av Venstre. Det Frisindede Venstre var dei innan Venstre som ynskte eit nært samarbeid med Høgre. Partiet var med i fleire regjeringar saman med Høgre. Abraham Berge og Wollert Konow (SB) var båe statsministrar som kom frå Frisindede Venstre. Frisindede Venstre endra namn til Frisindede Folkeparti i 1932. Partiet var nedlagd i 1936. Dei fleste i tidlegare Det Frisindede Venstre hadde då gått inn i Høgre.

Valoppslutting og stortingsrepresentasjon 
Ved valet i 1909 fekk partiet inn 26 representantar på Stortinget. Allereie i 1912 gjekk talet ned til 4, i 1915 til 1. I 1921 fekk dei 15 representantar, men gjekk ned att til 1 i 1933 og 0 i 1936.

Sjå òg 
 Det konsoliderte Venstre
 Det Moderate Venstre

Bakgrunnsstoff 
 Norsk samfunnsvitskapeleg datateneste om historia til Frisindede Venstre

Tidlegare norske politiske parti
Politiske parti skipa i 1909
Politiske parti nedlagde i 1945
1909 i Noreg
1945 i Noreg
Nasjonal Samling

Nasjonal Samling (NS) var eit norsk politisk parti stifta 13. mai 1933 av leiaren Vidkun Quisling. Ved stortingsvala i 1933 og 1936 fekk NS om lag 2 % av stemmene. 

Ideologien vart etter 1934 orientert mot nazisme og fascisme. Den militære organisasjonen vart kalla hirden. Quisling etablerte ei kuppregjering då tyskarane invaderte 9. april 1940, men ho varte berre i tre dagar før Administrasjonsrådet tok over 15. april. Seinare under den tyske okkupasjonen vart Quisling frå 1. februar 1942 ministerpresident i ei nesten rein NS-regjering som styrte på tyskarane sin nåde. Likevel hadde partiet 44 000 medlemmer i 1943.

Partiet slutta å eksistere ved freden 8. mai 1945. Etterpå blei mange tidlegare medlemmer straffa i det norske landssvikoppgjeret, mellom anna fordi medlemskap i partiet var blitt gjort straffbart av den norske eksilregjeringa. Partileiaren Quisling og andre framståande partimedlemmer blei avretta. Andre medlemmer måtte sona fengselsstraffer.
Ofte opplevde også dei og familiane deira å bli frosne ut eller uformelt straffa på andre vis av nærmiljøet. 

Tidlegare norske politiske parti
Noreg under andre verdskrigen
 *
Politiske parti skipa i 1933
Politiske parti nedlagde i 1945
Gyldendal Norsk Forlag

Gyldendal Norsk Forlag AS () er eit forlag i Oslo, eigd av almennaksjeselskapet Gyldendal ASA.

Forlaget vart oppretta i 1925 med at det danske forlaget Gyldendalske Boghandel, Nordisk Forlag i København selde si eiga norske avdeling til dette nyskipa norske forlaget, og på det viset overdrog til det nye forlaget i Oslo rettane sine til å utgje bøker av norske forfattarar. Med dette vart rettane som det danske Gyldendal hadde til verka av forfattarar som Henrik Ibsen, Bjørnstjerne Bjørnson, Jonas Lie og Alexander Kielland, dei såkalla «fire store», overførte til eit norsk forlag. Av di det til dess ikkje hadde vore noko brukbart forlag i Noreg, hadde desse «fire store» og andre norske forfattarar gjeve ut bøkene sine på Gyldendal i København, og dette var bakgrunnen for at Gyldendal i København hadde laga seg si eiga norske avdeling for bøker av norske forfattarar. I Noreg vart det sett på som ei kulturell oppgåve av stort nasjonalt verde å få kjøpt heim rettane til å gje ut verka av desse «fire store».

Gyldendal er eit av Noregs største forlag. Saman med H. Aschehoug & Co (W Nygaard A/S) eig Gyldendal
 De norske Bokklubbene
 Forlagssentralen 
 Kunnskapsforlaget 

Gyldendal Norsk Forlag overtok skulebokavdelinga i Fabritius forlag i 1982, Tiden Norsk Forlag i 1991, Ad Notam i 1992 og Forlaget Yrkesopplæring i 1999. I 1999 overtok Gyldendal Norsk Forlag saman med Aschehoug Universitetsforlaget.

Direktørar 
 1925–1970: Harald Grieg
 1970–1979: Brikt Jensen
 1979–1990: Andreas Skartveit
 1990–1995: Nils Kåre Jacobsen
 1995–2000: Geir Mork

I 2000 omorganiserte dei konsernet Gyldendal ASA og forlagsverksemda er no samla i Gyldendal Norsk Forlag AS og i det selskapet inngår no forlaga Gyldendal, Gyldendal Akademisk, Gyldendal Fakta, Gyldendal Rettsdata, Gyldendal Barn & Ungdom, Gyldendal Undervisning, Gyldendal Yrkesopplæring, Tiden Norsk Forlag AS og imprinten Kolon Forlag. Geir Mork har frå 2000 vore konsernsjef i Gyldendal ASA.

Bakgrunnsstoff 
Nettsidene til Gyldendal

Norske forlag
Skipingar i 1925
Brun

Brun er ein blandingsfarge som kan vera sett saman av raudt og grønt, oransje og blått eller gult og lilla. Brunt blir rekna som ein jordfarge. Han kan bli sett på som keisam eller skitten; det er fargen til jord og skit. Men ein finn også fargen på tre, både i borken og på beisa plankar, og i mat, som sjokolade, brun saus og mange ulike kjøttypar.

Ordet brun har samanheng med å brenna og tyder eigentleg «fargen til noko som er brent». Å bruna eller brunka er blitt til nye verb som tyder å varma noko litt, gjerne slik at det blir brunt.

I eit RGB-system med ein skala frå 0 til 255 kan ein få fram brun farge til dømes med verdiane [150, 75, 0].

Hud 
Ein stor del av menneskja har ein hudfarge som er ei sjattering av brun. Likevel har ein sjeldan kalla folkegrupper brune, dei er i staden blitt kalla raudhudar, gulingar eller svarte.

Som hudfarge er brun noko mange prøver å oppnå ved å sola seg eller bruka sjølvbruningskremar. Andre, medrekna mange av dei som er brune naturleg, prøver derimot å gjera seg mindre brune ved å unngå solskin eller ved hjelp av bleikande hudprodukt.

Hår 

Brun er ein vanleg hårfarge, særleg i Middelhavslanda og Latin-Amerika. Han heng ofte saman med brune auge. Ei kvinne med brunt hår kan kallast ei brunette, men me har ingen tilsvarande ord for brunhåra menn.

Klede 
Brune klede kan ha ulike tydingar ut frå kven som ber dei.

 Kristne munkar og andre folk via kyrkja har kledd seg i brunt, opphavleg fordi det var ein enkel og lite oppsiktsvekkande farge, i dag meir av tradisjon. Cistercienserordenen hadde opphavleg brune kutter.

 Fleire nazistiske grupper har brukt brune skjorter, og fargen er derfor blitt eit symbol for nazismen. Dei mest kjende brunksjortene var stormtroppane til Hitler, Sturmabteilung eller SA.

 Innan fleire austasiatiske kamspsportar som er syner eit brunt belte ein viss status, som regel ei nokså høg rang.

Namn 

Brun er eit vanleg etternamn, både på norsk og andre språk. Det norske namnet kjem frå Danmark. På engelsk er namnet Brown og på fransk finst Le Brun. Truleg har dette namnet vist til hårfargen på dei som opphavleg fekk det.

Det finst òg som førenam, til dømes som Bruno eller Barna. 

Bruna og Brunen er tradisjonelle hestenamn, som er mykje brukte fordi brunt er ein vanleg hestefarge.

Namneberarar 

 Ane Brun, norsk musikar
 Christen Brun, norsk målar 
 Johan Nordahl Brun, norsk diktar
 bakarkjeden Baker Brun

Sjå òg 
 brune
 brunfe
 brunbjørn
 brun dverg
 brunkol
 brunost
 brunrot
 brunskjorte
 brunt sukker eller brunsukker

Farger
Rotfrukt

Ei rotfrukt er ei rot med ein viss storleik som kan brukast til mat. Dei blir gjerne rekna som ein type grønsak. Rotfrukter har den fordelen at dei kan lagrast over lang tid, og dei inneheld mykje vitaminar, mineral og fiber. Dei er derfor god og billlig vintermat i nordlege strok. Rotfrukter blir gjerne kokte og bakte, og meir uvanleg steikte. Dei treng ofte lang tid på å bli kokte.

Døme på rotfrukter 

 Daikon
 Gulrot
 Kålrot
 Nepe
 Pastinakk
 Persillerot
 Potet
 Raudbete
 Reddik
 Yams

Røter som hovudsakleg gjev smak, som lauk, kvitlauk og ingefær, blir normalt ikkje rekna som rotfrukter.

Røter
Grønsaker
Sven Delblanc

Sven Axel Herman Delblanc  () var ein svensk forfattar og doktor i litteraturhistorie. Delblanc vart fødd i Swan River, Canada, og døydde i Uppsala.

Forfattardebuten kom med romanen Eremitkräftan i 1962. Han underviste ved Uppsala Universitet til tidleg på 1970-talet, då gjekk han over til å vere forfattar på heiltid.

Bibliografi 
ikkje uttømande
1962 Eremitkräftan 
1963 Robotas, skodespel 
1963 Prästkappan  
1964 Ariadne och påfågeln, skodespel 
1965 Homunculus, 
1965 Ära och minne, doktorgradsavhandling
1965 Göm dig i livets trä, skodespel 
1967 Nattresa  
1969 Åsnebrygga 
1970 Åminne
På norsk:
1971 Åminne : en fortelling fra Sörmland, omsett av Gunnel Malmström (Aschehoug, Oslo) 
1971 Zahák - persiska brev
På norsk:
1972 Zahak, omsett av Gunnel Malmström (Aschehoug, Oslo)
1972 Trampa vatten 
1973 Primavera 
1973 Stenfågel
På norsk:
1974 Steinfugl : en fortelling fra Sörmland, omsett av Gunnel Malmström (Aschehoug, Oslo)  
1974 Vintride
På norsk:
1975 Vinterhi : en fortelling fra Sörmland, omsett av Gunnel Malmstrøm (Aschehoug, Oslo) 
1975 Kastrater 
1976 Stadsporten
På norsk:
1977 Byporten : en fortelling fra Sörmland, omsett av Gunnel Malmström (Aschehoug, Oslo)   
1977 Grottmannen  
1977 Morgonstjärnan, fjernsynsteater 
1978 Gunnar Emmanuel 
1978 Den arme Richard, skodespel 
1979 Kära farmor 
1980 Speranza 
1981 Samuels bok
På norsk:
1982 Samuels bok, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo) 
1982 Samuels döttrar 
På norsk:
1983 Samuels døtre, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo)
1983 Jerusalems natt : en berättelse(Bonniers forlag, Stockholm) 
På norsk:
1984 Jerusalems natt : en fortelling, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo) 
1984 Minnen från Kanada 
1984 Kanaans land
på norsk:
1985 Kanaans land, omsetttt av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo)   
1985 Maria ensam
På norsk:
1986 Maria alene, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo)    
1986 Fogelfrö 
1987 Moria land 
1988 Änkan 
1988 Damiens 
1990 Ifigenia
1991 Ragnar Johansson
1991 Livets ax
På norsk:
1991 Livets aks : barndomsminner, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo)   
1992 Slutord
På norsk:
1993 Sluttord, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo) 
1993 Agnar
På norsk:
1997 Agner, omsett av Per Qvale (Gyldendal Norsk Forlag, Oslo)  
1993 Homerisk hemkomst

Prisar og utmerkingar 
1970 Svenska Dagbladets litteraturpris 
1982 Nordisk Råds litteraturpris for Samuels bok
1986 Pilotprisen 
1989 Kellgrenpriset 
1991 Augustprisen 
1992 Gerard Bonniers pris 

Delblanc, Sven
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Snorri Hjartarson

Snorri Hjartarson () var ein islandsk forfattar.

Han studerte biletkunst på Statens Kunstakademi i Oslo under Axel Revold frå 1931 til 1932. Som forfattar debuterte han med den norskspråklege romanen Høit flyver ravnen i 1934, men det er for diktsamlingane sine på islandsk han er best kjend. Han fekk Nordisk råds litteraturpris i 1981 for diktsamlinga Hauströkkrið yfir mér (på norsk: Haustskyming over meg)

Bibliografi 
 1934 Høit flyver ravnen, roman (Nasjonalforlaget, Oslo)
 1944 Kvæði, diktsamling (Bokautgafan Heimskringla, Reykjavik)
 1945 Sol er a morgun : kvædasafn fra atjandu öld fyrri hluta nitjandu aldar (H.F.Leiftur, Reykjavik)
 1952 Á Gnitaheiði, diktsamling (Heimskringla, Reykjavik)
 1966 Lauf og stjörnur, diktsamling
 1979 Hauströkkrið yfir mér, diktsamling (Mál og Menning, Reykjavik)
På norsk:
1981 Haustskyming over meg, gjendikta av Ivar Orgland (Dreyer forlag, Oslo)
 1992 Kvæðasafn (Mál og Menning, Reykjavik)

I norsk gjendikting finst dikta hans også i boka Lyng og krater : dikt i utval / Snorri Hjartarson på Fonna Forlag frå 1968 i Ivar Orgland si gjendikting.

Kjelder 

Islandske forfattarar
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Fridtjof Nansen

Fridtjof Nansen () var ein norsk polarfarar, oppdagar, diplomat og vitskapsmann som òg var sterkt engasjert i politikk og humanitært arbeid. Nansen er ein av dei mest internasjonalt kjende personar frå Noreg. Han vert mest hugsa for dristige polarekspedisjonar, og arbeid med flyktningar. I tillegg var han ein banebrytande naturforskar og ein viktig talsmann for Noreg i samband med unionsoppløysinga i 1905.

Yrkesliv 
Nansen studerte zoologi, og vart tilsett som konservator ved Bergens Museum si zoologiske avdeling. I 1888 kryssa han Grønland på ski, og vart feira som folkehelt. 
I 1893 leia han ein ekspedisjon mot Nordpolen med «Fram», ei reise som tok over tre år. Saman med Hjalmar Johansen nådde Nansen 86° 14' N, det nordlegaste punktet noko menneske hadde vore på til den tid.

Nansen vart riddar av St. Olavs Orden i 1889, vart tildelt storkrossen av same orden i 1896 og storkrossen med kjede i 1925. Han var også professor i zoologi og oseanografi ved Det Kgl. Frederiks Universitet (seinare kjend som Universitetet i Oslo), ambassadør i London 1906-1908 og Folkeforbundet sin høgkommisær for flyktningar. Nansen fekk Nobels fredspris i 1922. 

Fridtjof Nansen var også ein aktiv riksmålsmann.

Privatliv 

Fridtjof Nansen vart fødd på Store Frøen gard rett utanfor Kristiania (Oslo) den 10. oktober 1861. Far hans var sakførar Baldur Frithjof Nansen. Mor hans var Adelaide Johanne Thekla Isidore Bølling, fødd Wedel-Jarlsberg, dotter av major og baron Christian Frederik Vilhelm Wedel-Jarlsberg. Nansen hadde seks halvsysken og ein bror. 

Fridtjof Nansen gifta seg 6. september 1889 med konsertsongarinna Eva Sars, dotter av presten og naturforskaren Michael Sars. Eva Nansen døydde 9. desember 1907. Saman hadde dei fem born. Nansen gifta seg på nytt i 1919 med Sigrun Munthe.

Han døydde 13. mai 1930, 68 år gamal og vart gravlagd på den norske nasjonaldagen 17. mai. Gravferda frå trappa framfor Universitets Aula vart ei nasjonal hending med to minutt stille og flagg på halv stong over heile landet. Urna hans vart sett ned i hagen på heimen hans, Polhøgda ved Lysaker i Bærum. Frå 1958 er Polhøgda ei sjølveigande stifting. Fridtjof Nansen-Stiftelsen har som oppgåve å driva forsking knytt til Nansen sine arbeidsfelt. Forskinga skjer gjennom Fridtjof Nansens Institutt.

Bibliografi

Litteratur 

 
 
 
 
 
 Berit Tolleshaug: Fridtjof Nansen: en norsk helt i en gresk tragedie?. Pax, (2001)

Bakgrunnsstoff 

 En fotografisk vandring i Nansens liv og virke på http://www.nb.no (Nasjonalbiblioteket)

Norske oppdagarar
Norske polfararar
Norske zoologar
Norske oseanografar
Norske diplomatar
Vinnarar av Nobels fredspris
Arktiske polfararar
Frans Josefs land
Karahavet
Vitskapsfolk frå Oslo
Politikarar frå Oslo
St. Olavs Orden
Norske nobelprisvinnarar
Norske arktisfararar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Haraldshaugen

Haraldshaugen er ein haug med Noregs Riksmonument som står nord for Haugesund sentrum. Monumentet vart avduka på Hafrsfjorddagen den 18. juli 1872, i ein 1000-årsfest for slaget i Hafrsfjord og rikssamlinga. 
Ein rekna då med at denne dagen var nett 1000 år etter slaget og at Harald Hårfagre skulle ha vore gravlagd i haugen.

Monumentet er laga som ein stor gravhaug omgitt av ein granittmur med 29 bautasteinar, en frå kvar av dei gamle norske fylka.På toppen av haugen står ein 17 meter høg granittobelisk, med fire bronsepanel rundt basis. Kvar av panela syner viktige scener frå livet til Harald Hårfagre. Monumentet er teikna av arkitekt Christian Christie.

Haraldshaugen er tusenårsstaden til Haugesund.

Ivar Aasen har skrive eit dikt om Haraldshaugen, fyrste vers lyder slik:

Her ser eg Haralds
Haug fyre Augom; 
lenge var eg lystad
at lydast til honom. 
Botnad paa Berget
berrsynt mun han standa
millom Hump og Hamar
paa Hauga-Landet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 haugesund.net - Haraldshaugen.

Kulturminne i Haugesund
Tusenårsstader
Freda bygg i Rogaland
Christian Christie
Monument og minnesmerke i Noreg
Quisling - En fører blir til

Quisling — En fører blir til er den fyrste av to bøker av Hans-Fredrik Dahl om Vidkun Quisling, utgjeven i 1991 på Aschehoug. Den andre boka er Quisling — En fører for fall, som kom i 1992.

Boka er illustrert og har 536 sider.

Boka har ISBN 82-03-15632-0 / ISBN 82-574-0904-9

Bøker frå 1991
Norske bøker
Nordic Green Left Alliance

Nordic Green Left Alliance er ein partiallianse av dei nordiske sosialistiske venstrepartia. Alliansen blei skipa 31. januar 2004 på eit møte i Reykjavik på Island. Med i NGLA er Venstrepartiet dei grøne (VG) frå Island, Venstreforbundet (Vas) frå Finland, Vänsterpartiet (v) frå Sverige, Socialistisk Folkeparti (SF) frå Danmark og Sosialistisk Venstreparti (SV) frå Noreg. Formålet med alliansen er å styrkje samarbeidet og kontaktane mellom dei nordiske venstrepartia, og det internasjonale samarbeidet deira generelt, både på europeisk og globalt plan. 

I plattforma for alliansen står det mellom anna at partia baserer det politiske arbeidet sitt på internasjonal solidaritet, sosial rettferd og jamnare fordeling av goda i samfunnet, likestilling mellom kjønna, og solidaritet med dei kommande generasjonane gjennom ei berekraftig utvikling. 

Samarbeidet mellom dei nordiske venstrepartia har pågått uformelt i mange år, og har auka på dei seinare åra. Derfor bestemte partia seg for å systematisere og formalisere dette, og utvikle ei felles politisk plattform og statuttar. I statuttane blir det blant anna understreka at alle dei deltakande partia er heilt sjølvstendige, og at samarbeidet byggjer på det konføderale prinsippet om semje.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.sv.no/hvem/int_samarbeid/ngla 

Internasjonale politiske parti
Skipingar i 2004
Eikefjord

Eikefjord er ei bygd i  Kinn kommune i Vestland og tidlegare kommune i Flora i Sogn og Fjordane fylke. Bygda ligg ved Riksveg 5, mellom Florø og Førde, 23 km aust om Florø og 33 km vest om Førde.
Dersom ein reknar med områda som soknar til Eikefjord barne- og ungdomsskule har bygda, etter data frå SSB, eit innbyggjartal på 1285 i 2007.

Geografi 
Bygda Eikefjord femner om grendene eller grunnkrinsane Endestad/Løkkebø, Langedal/Ramsdal, Svardal/Steindalen, Høydalane, Steinhovden, Nyttingnes, Sandvika, Tonheim/Grov, Barlindbotn, Hovland/Kvalvik, Eikefjord og Sunnarvik i kraft av å ha sentrumfunksjonar som skule, post, bank, butikkar, bussknutepunkt og ulike lag og organisasjonar for desse.

Historie 
I ein periode på 41 år frå 1923 til 1964 var Eikefjord ein kommune som femnde områda kring Eikefjorden og dalføret austover mot Ramsdalsheia. Eikefjord vart 1. januar 1923 skild ut frå Kinn som eigen kommune. 1. januar 1964 vart kommunen slegen saman med Kinn, Bru og Florø til Flora kommune.

I perioden frå om lag 1935 til om lag 1969 var det fleire mindre fabrikkar som dreiv med produksjon av tønner i Eikefjord.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Eikefjord kommune frå 1923 til 1964:

Kultur og idrett 
Eikefjord kyrkje vart oppført i 1812. Kyrkja vart i 1874 ombygd til krosskyrkje med 350 sitjeplassar.

Eikefjord ungdomslag vart oppretta i 1901.

Eikefjord idrettslag vart stifta i 1967.

Personar med tilknyting til Eikefjord 
 Gitarist Steinar Karlsen i bluesbandet Good Time Charlie
 Øyvind Solheim og Kristian Stockhaus i rockegruppa Ungdomskulen.
 Styrkeløftar Jørn Høyseth.
 Fotballspelar Margun Humlestøl
 Lokalhistorikar og bladmann Albert Joleik

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Eikefjord.net
 Matrikkelutkastet av 1950 - Gardane i Eikefjord
 Google sitt satellittkart over området.

Arkiv frå Eikefjord kommune 
 Fattigstyret . Frå Arkivportalen.no
 Formannskapet. Frå Arkivportalen.no
 Skulestyret. Frå Arkivportalen.no
 

Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Historie i Kinn
Busetnader i Kinn
Norske kommunar skipa i 1923
Norske kommunar nedlagde i 1964
Bru kommune

Bru var ein kommune i Sogn og Fjordane fylke beståande av mellom anna Svanøy og Norddalsfjorden.

Bru vart 1. januar 1923 skild ut frå Kinn som eigen kommune. 1. januar 1964 vart kommunen slegen saman med Kinn, Eikefjord, og Florø til Flora kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Bru kommune frå 1923 til 1964:

Arkiv frå Bru kommune 
 Fattigstyret. Frå Arkivportalen.no
 Formannskapet. Frå Arkivportalen.no
 Skulestyret. Frå Arkivportalen.no

Fotnotar 

Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Flora kommune
Historie i Kinn
Norske kommunar skipa i 1923
Norske kommunar nedlagde i 1964