alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Ochre

Mount Ochre er eit vulkankrater, delvis erodert bort, som ligg 3 nautiske mil (6 km) aust for Mount Aurora på Black Island i Ross Archipelago. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) på grunn av det raud-brune slagget som dekkjer mykje av den øvre delen.

Kjelder

Vulkanar i Ross Dependency
Black Island
Scallop Hill

Scallop Hill er ei vulkankjegle med ei høgd opp mot 225 moh. i Antarktis. Ho ligg like bak Cape Spirit på Black Island i Ross Archipelago. Vulkanen vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) etter eit fossilhaldig konglomerat på toppen av åsen som inneheld ein Chlamid lamellibranch vanlegvis kalla musling eller scallop.

Kjelder

Vulkanar i Ross Dependency
Black Island
Mount Vision

Mount Vision er eit fjell i eit vulkankompleks 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Mount Aurora på Black Island. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) på grunn av utsynet over toppane i nærleiken og av Ross Archipelago og Minna Bluff-området.

Kjelder

Vulkanar i Ross Dependency
Black Island
Sandal

Sandalar er ei form for skoty der reimer festar solen til foten. Stundom vert også ordet sandal nytta om andre lette og luftige sko.

Sandalar er vanlege i store delar av verda, særleg der klimaet er varmt og tørt.

Ordsoge
Ordet sandal har kome til norsk og dansk frå tysk som har det frå det latinske sandalium, som igjen har henta ordet frå gresk der det har asiatisk opphav.

Historikk
Sandalar med solar og reimer er mellom de eldste typane fottøy vi kjenner til. Biletgalleriet syner sandalar av ulike typar flettverk, av skinn og lær og med tresole.

Kjelder

Store Norske leksikon om sandal

Denne artikkelen bygger på «Sandal» frå ,  den 2. april 2013.

Bakgrunnsstoff

Fottøy
Mount Achernar

Mount Achernar er eit fjell i MacAlpine Hills, på sørsida av Lawbreen i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter stjerna Achernar som vart nytta som fiksstjerne under landmålinga.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Airdrop Peak

Airdrop Peak er eit fjell med to toppar, 890 moh, ved nordenden av Commonwealth Range i Antarktis. Det er det første markante fjellet på Ebony Ridge når ein kjem frå nordvest. Då landmålarar frå New Zealand gjorde observasjonar frå den høgaste av dei to toppane den 11. desember 1959, flaug eit R4D-fly frå U.S. Navy skvadron VX-6 over dei og slapp ein reserverradio til ekspedisjonen etter at den første hadde vorte øydelagd. Så på grunn av denne hendinga fekk det namnet Airdrop (engelsk for «flyslepp») av New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition, 1959–60.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Dufek Coast
Alice Gade-fjellet

Alice Gade-fjellet er eit hovudsakleg isdekt fjell på over 3400 moh. som ligg heilt nordaust på Rawson Plateau i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i november 1911 av den norske kapteinen Roald Amundsen, og vart namngjeve av han etter ei av døtrene til den norske ambassadøren i Brasil, som var ein viktig støttespelar for Amundsen.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Allen Young

Mount Allen Young er eit markant pyramideforma fjell, 2755 moh, som ligg like sør for Fegleybreen og vest for Lennox-Kingbreen i Holland Range. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter sir Allen Young, ein polfarar som leia den suksessfulle leitinga etter Benjamin Leigh Smith i Arktis i 1882.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Amherst

Mount Amherst er eit fjell med ei høgd opp mot 2400 moh mellom Holdsworthbreen og Scottbreen, 3 nautiske mil (6 km) nord-nordaust for McNally Peak i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1960-64. Geologien på toppen vart undersøkt i feltsesongen 1978-79 av ei gruppe frå US Antarctic Research Program (USARP)-Arizona State University. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Amherst College i Amherst i Massachusetts, som var  alma mater til Michael F. Sheridan, som deltok i gruppa.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Amherst College

Amherst College er eit amerikansk universitet i Amherst i staten Massachusetts. Det vart grunnlagt i 1821 og er eit av dei leiande lærestadane i delstaten. Det har USD 34 916 i skulepengar årleg (2006), meir enn ved Harvard University, og høgaste gradsnivå er bachelor.

Fagkrinsen omfattar humaniora, språk, samfunnsvitskap, klassisk naturvitskap og jus.

Amherst er rekna som eit av dei beste universiteta i USA, og vart i 2011 rangert som nummer to blant Liberal Arts Colleges av US News og som nummer tre blant alle amerikanske universitet i 2010 av Forbes, føre mellom andre Harvard, Yale, Stanford og MIT.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amherst College» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Heimeside

Universitet i Massachusetts
Skipingar i 1821
1821 i USA
Golv

Golv er ei grunnflate i ein bygning, eit rom eller på ei plattform utandørs. Golv blir brukt til å gå på og plassera møbel på. Ein kan laga golv rett på bakken eller byggja dei opp. Golvet skal kunne tåle den nyttelasta som golvet er venta å bli utsett for.

Golvbelegg 
Oppå golvet kan ein leggja golvbelegg, som er ulike former for slitelag på golv av tre, betong eller lettbetong. Dei kan delast inn i seks hovudgrupper.
 Fugelause golvbelegg som blir støypte eller jamna ut i plastisk form, til dømes sementpuss, terrasso, asfaltmasar og støypeplaster.
 Mjuke og halvharde belegg som blir lagde ut som baner eller fliser og blir limt til underlaget, til dømes linoleum, vinylbelegg, gummi og kork.
 Stive fliser og heller, til dømes av naturstein, betong og keramiske materiale, som blir festa til underlaget med lim eller mørtel.
 Tregolv i form av golvbord eller parkett, som kan festast til underlaget eller leggjast flytande. 
 Tekstile golvbelegg som blir lagt laust eller limt til underlaget, til dømes heildekkjande teppe eller fliser av tekstilfibrar.
 Andre materiale, som plastlaminar og måling.

Golvvarme 
Ved å byggja inn rør for varmt vatn eller elektriske varmeelement i golvkonstruksjonane, kan golvflata få ein temperatur som varmar opp rommet. Normalt bør overflatetemperaturen i golvet i opphaldsrom ikkje gå over 25 °C. I andre rom bør golvtemperaturen vera maksimalt 29 °C. I rom med store vindaugeflater vil golvvarme åleine normalt ikkje vera nok.

I baderom og andre rom med støypt golv blir varmerøra eller dei elektriske varmekablane støypte inn i betongen i slangar med 10–30 cm mellomrom. Ved golvkonstruksjonar av tre blir det ofte brukt elektriske folie-element av plast med innsveiste metallstrimlar som leier straumen. Desse elementa er isolerte for full nettspenning og blir rulla direkte ut på golvisolasjonen mellom bjelkane, og blir liggjande litt under golvborda.

Golvvarme gjev jamn varme i heile rommet og kan brukast både i bustader, skular, industribygg, kyrkjer med meir.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Danske gulvfakta

Bygningsdetaljar
Martin Pusic

Martin Pusic () er ein austerriksk fotballspelar som spelte for SK Brann fråbyrjinga av 2013-sesongen. Kontrakten hans varte fram til sommaren 2015. Pusic er oppvaksen i Austerrike, men har kroatiske foreldre.

Tidlegare spelte han for fleire ulike austerrikske lag før han kom til Hull City AFC i 2011. I 2012 signerte han kontrakt med Vålerenga Fotball, der han blei fram til sommaren. Då skifte han til Fredrikstad FK, som rykte ned i 2012-sesongen trass i fem mål av Pusic på ti kampar.

I SK Brann spelte han med draktnummer 9, som Kim Ojo hadde før han.

Kjelder 

 Brann.no, 17.01.13: Pusic har signert for Brann
 Spelarinformasjonen er henta frå Engelsk wikipedia om Martin Pusic, 2. april 2013.
 Bokmålswikipedia om Martin Pusic, 2. april 2013.

Austerrikske fotballspelarar
Brann-spelarar
Vålerenga-spelarar
Fredrikstad-spelarar
Folk frå Wien
Ravindra Prabhat

Ravindra Prabhat () er ein indisk journalist og forfattar som skriv på hindi. Prabhat debuterte år 1991 med ghazalsamlinga HAMSAFAR.

Kjelder

Ravindra Prabhat's second novel released Today , southasiatoday.org

Indiske journalistar
Indiske forfattarar
Hindispråklege forfattarar
Vår Frue kyrkje i Trondheim

Vår Frue kyrkje også kjent som Vår Frue kirke er ei steinkyrkje i Trondheim. Koret og austre halvdel av skipet utgjer Mariakyrkja frå mellomalderen. Ved sida av Nidarosdomen er dette den einaste kyrkja frå mellomalderen i Trondheim som har overlevd til våre dagar. Frå 1400-talet har kyrkja blitt omtala som Vår Frue kyrkje. Skipet vart forlenga i 1690 og tårnet kom til omkring 1740. Bygget ligg mellom gateløpet Vår Frue Strete (frå mellomalderen) og den nyare Kongens gate, midt i byen. Kyrkja har blitt herja av brann fleire gonger, men har blitt gjenreist kvar gong.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Vår Frue kirke Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kyrkjer i Nidaros Domprosti
Kulturminne i Trondheim
Freda bygg i Trøndelag
DS «Donau»

DS «Donau» var eit skip brukt av den tyske Kriegsmarine mellom Tyskland og Noreg under andre verdskrigen. Skipet vart bygd i 1929 i Hamburg, og tonnasjen var 9 025 bruttoregistertonn. Skipet stod for den største enkeltdeportasjonen av jødar frå Noreg under andre verdskrigen.

Kjelder

Holocaust i Noreg
Tyske dampskip
Norddeutscher Lloyd-eigde skip
Tyske troppefartøy
Tyske skip frå andre verdskrigen
Forlis i 1945
Forlis i Nordsjøen
Bombarderte skip
Skip bygde i Hamburg
Skip frå 1929
Skip sluttsegla i 1945
Karelsk i Eurovision Song Contest

Karelsk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det karelske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste og førebels einaste gongen ein song på karelsk har vorte framført i Eurovision Song Contest var i 2010 då Finland deltok med «Työlki ellää» av Kuunkuiskaajat. Av landa som kan ta del er karelsk offisielt språk i Karelia i Russland.

Bidrag

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 2. april 2013.  

Språk i Eurovision Song Contest
Karelsk språk
Udmurtisk i Eurovision Song Contest

Udmurtisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det udmurtiske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste og førebels einaste gongen ein song på udmurtisk har vorte framført i Eurovision Song Contest var i 2012 då Russland deltok med «Party for Everybody» av Buranovskije Babusjki. Av landa som kan ta del er udmurtisk offisielt språk i Udmurtia i Russland.

Bidrag

Kjelder
 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.

Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 2. april 2013.  
 

Språk i Eurovision Song Contest
Udmurtisk språk
Georgisk i Eurovision Song Contest

Georgisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det georgiske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste og førebels einaste gongen ein song på georgisk har vorte framført i Eurovision Song Contest var i 2012 då Georgia deltok med «I'm a Joker» av Anri Jokhadze. Av landa som kan ta del er georgisk offisielt språk i Georgia.

Bidrag

Sjå òg 
 Georgisk i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder

 Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.
Denne artikkelen bygger på «List of languages in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 2. april 2013.  

Språk i Eurovision Song Contest
Georgisk språk
Kai Nielsen

Kai Nielsen () var ein dansk bilethoggar.

Kai Nielsen var son av urmakaren Christian Nielsen og Anna Maria, og bror til arkitekten Viggo Berner Nielsen. I 1901 kom Nielsen til København der han arbeidde som målarsvein. Han gjekk på Kunstakademiet i København, der han avslutta utdanninga i 1912.

Bakgrunnsstoff 
 

Danske bilethoggarar
Folk frå Svendborg
Amphibole Peak

Amphibole Peak er med ei høgd på 1660 moh, det høgaste fjellet i Gabbro Hills, som ligg 4 nautiske mil nord for Mount Llano i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det fekk dette namnet av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1963–64) fordi mineral frå amfibolgruppa vart funne på toppen.

Kjelder

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Angier

Mount Angier er eit markant fjell i Moore Mountains i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter kapteinløytnant Donald L. Angier i U.S. Navy som var pilot på rekognoseringa, landinga og hentinga i området.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Arcone

Mount Arcone er eit hesteskoforma fjell med ei høgd opp mot 1350 moh i Nash Range i Churchill Mountains. Det ligg ved austsida av Dickeybreen, 7 nautiske mil (13 km) nord for Mount Canopus. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Steven A. Arcone i U.S. Army Cold Regions Research and Engineering Laboratory (CRREL), som utførte radarmålingar frå både bakken og lufta i Sørpolen-området, Dei transantarktiske fjella, og isdekket i Vest-Antarktis i løpet av seks feltsesongar, 1993-2002.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Astor

Mount Astor er eit markant fjell, 3710 moh, som ligg 3 km nord for Mount Bowser i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga av kontreadmiral Richard Evelyn Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen i november 1929 til Sørpolen, og vart namngjeve av han etter Vincent Astor, som gav støtte ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Astor» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Ross Dependency
Dronning Maudfjella
Amundsen Coast
Mount Augusta i Antarktis

Mount Augusta er ein fjelltopp 4 km aust for Mount Wild, ved sørenden av Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter Augusta Edwards, ein slektning av Ernest Shackleton og kona til Swinford Edwards.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Augusta i Antarktis» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Meråkerbanen

Meråkerbanen er jernbanestrekninga mellom Hell stasjon på Nordlandsbanen og riksgrensa ved Storlien i Sverige der den knytter seg til Mittbanan. Opphavleg var Meråkerbanen strekninga frå Trondheim til riksgrensa, men i 2008 vart strekninga Trondheim-Hell ein del av Nordlandsbanen. Banen vart opna i 1881 og var frå starten normalspor. Banen går gjennom bygda Meråker i Trøndelag, derav namnet. Strekninga inngår i det som blir kalla Trønderbanen.

Meråkerbanen er ei av dei fire norske jernbanestrekningane som er fastlagt av UNECE som internasjonal hovudtransportstrekning.

Historie 
Etableringa av Meråkerbanen hadde samanheng med eit svensk ønske om ei samanhengande transportåre tvers over den skandinaviske halvøya frå Sundsvall til Verdal, med rutebåtar på Storsjön frå 1840. Trondheim vart med i planene i 1869. I 1871 vart det invitert til aksjeteikning i prosjektet, og saka vart for første gong lagt fram for Stortinget.

Trafikk 
Banen er i dag trafikkert av Mittnabotåget som går mellom Trondheim og Östersund. Fram til 2005 hadde banen stor godstrafikk knytta til transport frå Meraker smelteverk på Kopperå. I dag er godstrafikken tømmertransport til Norske Skog på Skogn.

Frå november 2013 til mars 2015 var banen stengt mellom Kopperå og Storlien på grunn av risikoen for jordskred ved fyllinga  Stora Helvetet på den svenska sida av grensa.

Modernisering 
I 2006 vart Meråkerbanen rusta opp for 26,5 millionar kroner og i 2007 for 30 millionar kroner for å ta over mykje av godstrafikken på veg mellom Trøndelag og Jämtland. Aksellast vart auka frå 20,5 tonn til 22,5 tonn, som er norsk standard. Samtundes auka farten på godstoga frå 50 til 80 km/t. Det meste av godstrafikken er tømmertransport, først og fremst til Norske Skog på Skogn. Den 4,4 km lange Gevingåsen tunnel på den opphavlege Meråkerbanen opna opna i august 2011, og banestrekninga mellom Trondheim og Hell vart med det 1 627 meter kortare.

100 meter over grensa på svensk side vart fyllinga Stora helvetet erstatta med ei ny bru i oktober 2018. Strekninga mellom Storlien og riksgrensa vart elektrifisert i 2019.

Det er vedtatt å elektrifisere banen som ein del av Nasjonal transportplan 2018-2029. Elektrifiseringa starta i 2021 og vil vere ferdig i 2024. I 2021 vart det gjennomført sporbytte på 25 km for å fjerne strekningar med saktekjøring og for å heve aksellast på heile strekninga for godstog til 22,5 tonn og for persontog til 20,5 tonn.
Banen er planlagt utbygd med det europeiske signalsystemet ERTMS i 2027.

Linjekart

Referansar

Bakgrunnsstoff
Bane Nor si stasjonsliste
Mittnabotågets webside

 
Jarnbanestrekningar i Noreg med persontrafikk
Jarnbanestrekningar i Trøndelag
Jarnbanestrekningar opna i 1881
1881 i Noreg
2. serierunde i Tippeligaen 2013

2. serierunde i Tippeligaen 2013 starta med fem kampar måndag 1. april, som var 2. påskedag. Tromsø mot Odd gjekk klokka 15.30. Tre kampar gjekk klokka 18, og Vålerenga mot Sogndal klokka 19. Runden fortsette tysdag 2. april med to kamper klokka 18.30. På grunn av utfordringar med å få lagt nytt gras på Haugesund stadion så vart heimekampen til Haugesund mot Start utsett til onsdag 24. april. Haugesund vann kampen 3–2.

Fakta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2. serierunde i Tippeligaen 2013» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

2
Målscorarliste for Tippeligaen 2013

Oppdatert for søndag 25. august 2013

Kjelder 

Tippeligaen 2013
Fotballister
Montmartre

Montmartre er eit bystrok i Paris i Frankrike, på ein kolle, la butte Montmartre. Det høgste punktet på naturleg markoverflate i byen, 130,53 moh., ligg her: gravplassen attmed kyrkja  Saint-Pierre de Montmartre.

Mange kjende biletkunstnarar, forfattarar, teaterfolk- og filmfolk, skodespelarar, musikarar og andre viktige personar har budd eller bur på  Montmartre. Montmartre er elles vidgjeten for å ha vore ein samlingsstad for kjende biletkunstnarar som Pissarro, Toulouse-Lautrec, Steinlen, van Gogh, Modigliani, Picasso og fleire på 1800- og 1900-hundretalet. Men etter kvart tok kunstnarane heller til å samle seg i stroket Montparnasse på den sida av elva Seinen som i Paris heiter venstre breidd (rive gauche).

Montmartre, som ligg i 18e arrondissement nord i Paris, var fram til 1860 ein eigen landsby som utgjorde mesteparten av kommunen Montmartre i det tidlegare département de la Seine. Med unnatak av ein mindre lut av den gamle kommunen, som då vart lagt til kommunen Saint-Ouen i det som no er departementet Seine-Saint-Denis, vart Montmartre innlemma i Paris og kalla Buttes-Montmartre.

Eit kongeleg benediktinar-nonnekloster, L'abbaye royale de Montmartre, vart skipa her av kong Ludvig (Louis) VI i 1133-1134, nedlagt i  1790, selt i 1794 og rive ned med unnatak av klosterkyrkja, Église Saint-Pierre de Montmartre, som er alt som er att etter klosteret. Denne kyrkja er mellom dei eldste i Paris, og ligg attmed den dominerande katedralen på toppen av Montmartre, Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre, frå 1919.

Montmartre var ein av dei viktigaste stadene under Pariskommunen (Commune de Paris) i 1871.

Galleri

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Paris
Baillie Peak

Baillie Peak er eit fjell over 2800 moh, 2 nautiske mil sør-søraust for Mount Angier i Moore Mountains i Queen Elizabeth Range. Fjellet vart observert av geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, som namngav det etter Ralph J. Baillie, ein feltassistent i gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Balchen

Mount Balchen er eit markant fjell, 3085 moh, som ligg 6 nautiske mil (11 km) aust for toppen av Mount Fridtjof Nansen i Herbert Range i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Bernt Balchen, som var pilot for Roald Amundsen på flyturane deira i Arktis, og for kontreadmiral Richard E. Byrd på flyturen hans til Sørpolen i 1929.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Banded Peak

Banded Peak er eit lite fjell som ligg over 1400 moh i Duncan Mountains i Antarktis. Fjellet, som ligg 3 nautiske mil nordaust for Mount Fairweather har eit særeige snøband over sørsida. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1963–64.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Barnes Peak

Barnes Peak er eit fjell, 3360 moh, som ligg 4 nautiske mil søraust for Mount Dickerson i Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Elwood E. Barnes frå US Antarctic Research Program som forska på kosmisk stråling ved Hallett-stasjonen, 1963.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Barnum Peak

Barnum Peak er eit fjell, 2940 moh, som ragar over austenden av ein snødekt kam nær toppen av Liv-breen, like sør for munningen av LaVergnebreen. Det vart oppdaga av Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929, og vart namngjeve av han etter J.D. Barnum, som gav ut Syracuse Post-Standard og som medverka til ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barnum Peak» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Baulch Peak

Baulch Peak er eit fjell 8 nautiske mil nordaust for Claydon Peak, ytst på ein utstikkar som kjem ned på nordsida av Prince Andrew Plateau i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter DeeWitt M. Baulch, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1958.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Beck Peak

Beck Peak er eit fjell, 2650 meter over havet i aust flank of Amundsenbreen, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Mount Stubberud på ryggen som stig ned frå den nordlege delen Nilsen Plateau i Dronning Maudfjella. Denne toppen vart truleg først kartlagd frå fotografi teken frå lufta og frå bakken under Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Det vart kartlagd i større detalj av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Andreas Beck, som var mannskap og is-los på Sørpolekspedisjonen til Amundsen i 1910–12. Roald Amundsen gav eit anna fjell namnet «Mount A. Beck», men namnet vart flytta til dette fjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Mount Behling

Mount Behling er eit isdekt, fjell med flat topp, 2190 moh, som ligg mellom Steagall- og Whitneybreen og 5 nautiske mil (9 km) nord for Mount Ellsworth i Dronning Maudfjella. Det vart først kartlagd frå landmålingar og flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert E. Behling, ein glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) under den andre kryssinga av Sørpolen og Dronning Maud Land, sommaren 1965-66.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Belecz

Mount Belecz er eit isdekt, fjell med flat topp, 2120 moh, som ligg 6 nautiske mil (11 km) nordaust for Mount Ruth Gade i Quarles Range. Det vart først kartlagd frå landmålingar og flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dan M. Belecz, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1962.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Bell Peak

Bell Peak er eit fjell, 1620 meter over havet, som ragar over ein utstikkar søraustover frå Herbert Range, like sørvest for Sargentbreen. Fjellet vart truleg observert av Roald Amundsen på veg til Sørpolen i 1911, og vart seinare grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter G. Grant Bell som studerte kosmisk stråling ved McMurdo-basen, vinteren 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bell Peak» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast