alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
La clemenza di Tito

La clemenza di Tito («Titus' nåde», ofte berre kalla Titus), K. 621, er ein opera seria i to akter komponert av Wolfgang Amadeus Mozart til ein italiensk libretto av Caterino Mazzolà, etter Metastasio. Han vart starta etter at mesteparten av Tryllefløyta var skriven, den siste operaen Mozart arbeidde på. Mozart gjorde ferdig Tryllefløyta etter at Titus hadde premiere i Praha den 6. september 1791).

Bakgrunn
I juli 1791, det siste leveåret til Mozart, var han alt godt i gang med å skrive Tryllefløyta, då han vart beden om å komponere ein opera seria. Bestillinga kom frå impresarioen Domenico Guardasoni, som budde i Praha og som hadde fått i oppdrag om å skaffe eit nytt verk for å feire kroninga av Leopold II av Det tysk-romerske riket som konge av Böhmen. Seremonien fann stad 6. september og Guardasoni hadde fått oppdraget om operaen i juni. Det var derfor ikkje mykje tid. 

Guardasoni tok først kontakt med Antonio Salieri, den mest kjende komponisten av italiensk opera i Wien på den tida, men Salieri var for travel. Librettoen, som opphavleg vart skriven av Metastasio 40 år tidlegare, vart korta ned av hoffdiktaren Caterino Mazzolà. Guardason tok så kontakt med Mozart, som han kjende via Don Giovanni, og var overtydd om at den unge komponisten kunne klare å lage ein opera på den korte tida. Mozart nølte ikkje med å ta i mot tilbodet, som var det dobbelte av det han normalt fekk for ein opera i Wien. Den første biografen til Mozart, Niemetschek, hevda at operaen vart gjort ferdig på berre 18 dagar, og i så stor hast at secco-resitativa vart skrivne av ein annan komponist, truleg Süssmayr, som ein trur var elev av Mozart. Andre forskarar meiner derimot at Mozart hadde arbeidd på operaen over lang tid, kanskje sidan 1789. Det er nesten heilt sikkert at noko av musikken til La clemenza di Tito var skriven i april 1791.

Framsyningar
Premieren fann stad nokre timar etter kroninga til Leopold. Rolla som Sesto vart teken av kastratsopranen Domenico Bedini. Operaen vart første gong framført offentleg den 6. september 1791 i Praha. 

Operaen vart verande populær i mange år etter at Mozart døydde. It Han var den første operaen til Mozart som vart sett opp i London, den 27. mars 1806. Med i besetninga var John Braham som lenge hadde sunge i lag med Nancy Storace, som hadde vore den første Susanna i Figaros bryllup i Wien.

Roller

Instrumentering
Operaen er instrumentert for to fløyter, to  oboar, to klarinettar, to fagottar, to valthorn, 2 trompetar, pauke og strykarar. Basso continuo i recitativi secchi vert gjort av cembalo og violoncello.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «La clemenza di Tito» frå ,  den 2. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Robins, Brian, "La clemenza di Tito – Mozart's Operatic Failure?" on earlymusicworld.com   Retrieved 23 november 2011

Notar
 

Operaer av Wolfgang Amadeus Mozart
Italienskspråklege operaer
Opera seria
Musikk i 1791
Operaer frå 1700-talet
Cornelius Jakhelln

Cornelius Jakhelln () er ein norsk forfattar, skribent, omsetjar og musikar. 

Jakhelln spelar i metallbanda Solefald og Sturmgeist og har gjeve ut ei rekkje album med dei.
Han forfattardebuterte i 2001 med poesiboka Gebura Muse.

Han har mastergrader i filosofi frå Paris-Sorbonne og University of Sussex og arbeider med doktorgrader i filosofi ved École des hautes études en sciences sociales og Universitetet i Oslo.

Utgjevingar

Eigne bøker 
 2001 - Gebura Muse. Quadra Natura 0001 - Diktsamling
 2004 - Yggdraliv. Quadra Natura 0011 - Diktsamling
 2006 - Fagernorn. Quadra Natura 0111 - Diktsamling
 2007 - Gudenes fall - Roman
 2008 - Galderhug / Spellmind. Quadra Natura 1111 - Diktsamling
 2008 - Rikke gidder ikke! : ei nesten vanlig jente blir verdens viktigste person - Barnebok
 2010 - Trisyn - Diktsamling
 2009 - Voguesville - Roman
 2011 - Kosmopolis : Dikt frå den norrøne diaspora - Diktsamling
 2011 - Raseri. En hvitings forsøk på en selvbiosofi - Essay
 2013 - Umgangskrigen - Diktsamling

Omsetjingar 
 2008 - Stephanie Blake: Bæsj  (Originaltittel: Caca boudin)
 2009 - Stephanie Blake: Ulv! Ulv! (Originaltittel: Au loup!)
 2009 - Jakob Wegelius: Legenden om Sally Jones (Originaltittel: Legenden om Sally Jones)
 2010 - Stephanie Blake: Superkanin (Originaltittel: Superlapin)

Plater

Med Solefald 
 1996 - Jernlov (demo) 
 1997 - The Linear Scaffold 
 1999 - Neonism  
 2001 - Pills Against The Ageless Ills 
 2003 - In Harmonia Universali 
 2005 - Red For Fire: An Icelandic Odyssey Part 1 
 2006 - Black For Death: An Icelandic Odyssey Part 2 
 2008 - The Circular Drain
 2010 - Norrøn Livskunst

Med Sturmgeist 
 2005 - Meister Mephisto 
 2006 - Über 
 2009 - Manifesto Futurista

Med G.U.T 
 2007 - My Only Drug Is Madness

Som gjestemusikar 
 Monumentum: song på «Black And Violet»  og «The Colour of Compassion»  på albumet Metastasi.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bloggen til Cornelius Jakhelln
 Utgjevingar av Cornelius Jakhelln i BIBSYS Ask

Folk frå Kristiansand
Forfattarar frå Vest-Agder
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Norske musikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2001
Káto Klinés

Káto Klinés (gresk Κάτω Κλεινές) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Káto Klinés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Flórina.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Káto Klinés 2 735 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 394 innbyggjarar.

Referansar 

Kato Klines
Kato Klines
Kato Klines
Melíti

Melíti (gresk Μελίτη) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Melíti inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Flórina.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Melíti 5 927 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 432 innbyggjarar.

Referansar 

Meliti
Meliti
Meliti
Neokhoráki i Flórina

Neokhoráki (gresk Νεοχωράκι) er ein landsby i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Neokhoráki var hovudsete i den tidlegare kommunen Melíti, som no er ei kommunaleining i kommunen Flórina.

Referansar 

Neokhoraki
Spar Kjøp

Spar Kjøp er ei verksemd som driv butikkar og postordresal i Noreg. 

Spar Kjøp blei stifta i 1962 av Helge Eide Knudsen (1933-2015). No er føretaket drive av Knudsen sine to søner,  Tom Eide Knudsen og Iwan Eide Knudsen.

Spar Kjøp har 16 varehus, frå Kirkenes i nord til Kristiansand i sør.

Bakgrunnsstoff
Spar Kjøp

Kjelder

Norske føretak
Skipingar i 1962
Pérasma

Pérasma (gresk Πέρασμα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Pérasma inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Flórina.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Pérasma 4 234 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 435 innbyggjarar.

Referansar 

Perasma
Perasma
Perasma
Stabat Mater

«Stabat matar dolorosa» ('Stod der mora, fylt av smerte') er ein katolsk hymne frå 1200-talet, skriven på latin i Italia. Teksten, som skildrar lidingane til Maria under krossfestinga av sonen Jesus Kristus, vart tidlegare tilskriven Jacopone da Todi, men i dag blir Bonaventura rekna som den mest sannsynlege forfattaren.

Stabat matar er vorte tonesett av mange komponistar, av dei Joseph Haydn, Antonín Dvořák, Antonio Vivaldi, Gioacchino Rossini, Giovanni Battista Pergolesi, Giuseppe Verdi, Charles Gounod, Krzysztof Penderecki, Francis Poulenc, Karol Szymanowski, Alessandro Scarlatti og Arvo Pärt.

Hymnen er vorte eit fast innslag i den katolske liturgien. Stabat matar blir ofte framført 15. september, som i den katolske kyrkja er ein minnedag for Jomfru Marias smerte (Beata Maria Virgo Perdolens), og dessutan på fredag før palmesøndag.

Den mindre kjende «Stabat matar speciosa» uttrykker Jomfru Maria si glede ved Jesu' fødsel.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stabat Mater» frå ,  den 2. mars 2012.  
 

Katolsk musikk
Mellomaldermusikk
Fångad av en stormvind

«Fångad av en stormvind» (svensk for Fanga av ein stormvind) var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 1991, framført av Carola. Songen er med på albumet Carola Hits. Teksten er skriven på svensk.

Melodifestival 1991
Songen vann Melodifestivalen 1991 med 78 poeng og fekk representere Sverige i Eurovision Song Contest 1991.

Eurovision Song Contest 1991
Songen starta som nummer 8 i finalen etter Luxembourg med «Un baiser volé» av Sarah Bray og før Frankrike med «C'est le dernier qui a parlé qui a raison» av Amina.

Då Carola skulle opptre, forsvann lyden delvis under det andre verset. Ein kunne berre høyra blåseinstrument og trommer i nokre sekund fordi ein sikring hadde gått. Carola fortsette, og etterpå spurte programleiar Gigliola Cinquetti om ho ville synge på nytt, noko som ikkje skjedde.
   
Bidraget fekk tolv poeng frå Island, Danmark, Tyskland og Storbritannia, ti poeng frå Sveits, Austerrike, Israel og Belgia, åtte poeng frå Noreg og Finland, sju poeng frå Luxembourg, seks poeng frå Jugoslavia, Tyrkia og Kypros, fire poeng frå Spania og tre poeng frå Irland. Sverige fekk til saman 146 poeng og vann av totalt 22 bidrag. Frankrike, som òg fekk 146 poeng, enda på andreplass fordi Sverige hadde fleire tiarar.

Før tevlinga hadde City Stormarknad i Stockholm drive ein kampanje om at ein på ein dag kunne handle så mykje elektronikl ein ville og få alle pengane att om songen skulle vinne. Dei heldt løftet, men tapte 15 millionar svenske kroner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fångad av en stormvind» frå , den 2. mars 2012.  

Melodifestival 1991-songar
Melodifestival-vinnarsongar
Eurovision Song Contest 1991-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Svenskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Svenske Eurovision Song Contest-songar
Aetós i Flórina

Aetós (gresk Αετός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Aetós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amýndeo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Aetós 2 952 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 759 innbyggjarar.

Referansar 

Aetos
Aetos
Aetos
Anton Reicha

Anton (Antonín, Antoine) Reicha (Rejcha) () var ein tsjekkiskfødd, seinare fransk komponist. Han levde samstundes med og var ein langvarig ven av Beethoven. Reicha er i dag mest kjend for dei tidlege komposisjonane for blåsekvintett og rolla si som lærar. Av elevane hans finn ein Franz Liszt og Hector Berlioz. Reicha var òg ein dugande musikkteoretikar og skreiv fleire avhandlingar om forskjellige sider av komposisjon. 

Reicha var fødd i Praha som son av ein feiar. Faren døydde då Reicha var berre 10 månader gammal og mora var uinteressert i utdanninga til sonen. 10 år gammal rømde den unge guten heimefrå, og fekk så bu hos onkelen Josef Reicha, som gav han utdanning i musikk. Då familien flytte til Bonn, sikra Josef ein plass for nevøen i Hofkapelle, men for Reicha var ikkje dette nok. Han studerte komposisjon i løyndom, mot ønska til onkelen, og gjekk inn på Universitetet i Bonn i 1789. Då Bonn vart erobra av franskmennene i 1794, flykta Reicha til Hamburg, der han arbeidde som lærar i harmoni og komposisjon, og studerte matematikk og filosofi. Mellom 1799 og 1801 budde han i Paris og prøvde å verte kjend som operakomponist, utan suksess. I 1801 flytta han til Wien, der han studerte med Salieri og Albrechtsberger og skreiv sine første viktige verk. Livet hans vart igjen råka av krig i 1808, då han måtte forlate Wien. Reicha slo seg ned i Paris, der han budde resten av livet og vart lærar i komponering. I 1818 vart han professor ved Conservatoire.

I Wien skreiv Reicha ein halv-didaktisk syklus som 36 fuger for piano, L'art de varier (ei samling 57 variasjonar kring eit originalt tema), og øvingar for avhandlinga  Practische Beispiele. I Paris fokuserte han derimot hovudsakleg på teori og produserte fleire avhandlingar om komponering. I denne perioden skreiv han mellom anna om lag 25 blåsekvintettar, somme av dei tidlegaste viktige musikkverka for blåseinstrument.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Reicha» frå ,  den 2. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Essay on Anton Reicha by Charles-David Lehrer for the International Double Reed Society 
 Bill McGlaughlin's article on Reicha for Saint Paul Sunday
 Beethoven's Contemporaries: Anton Reicha
 Letters  written by or concerning Reicha and portraits  of him in the Digital archives of the Beethoven-Haus, Bonn.
Klassiekemuziek: Anton Reicha  (nederlandsk)

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Klassisistiske komponistar
Operakomponistar
Romantiske komponistar
Franske musikkteoretikarar
Tsjekkiske komponistar
Franske komponistar
Folk frå Praha
Antonio Salieri

Antonio Salieri () var ein italiensk komponist og dirigent.

Biografi 

Han vaks opp i Legnago og studerte fiolin og cembalo med broren sin Francesco, som studerte under Giuseppe Tartini. Etter at foreldra døydde tidleg flytta han til Padova og seinare til Venezia der han studerte generalbass under Giovanni Battista Pescetti.
I Venezia møtte han Florian Leopold Gassmann, som i 1766 inviterte han til Wien, der Salieri budde resten av livet sitt.
Keisar Josef II utnemnde han til hoffkomponist i 1774, og frå 1788-1824 var han kongeleg kapellmeister.

Verk 

Salieri er mest kjend for operaene sine, men òg kammermusikken og kyrkjemusikken sin. Dei mest suksessfulle av hans meir enn 40 operaer inkluderer Europa riconosciuta (1774), Armida (1771), La scuola de' gelosi (1778), Der Rauchfangkehrer (1781), Least Danaïdes (1784), Tarare (1787), Axur, Re d'Ormus (1788), Palmira, regina di Persia (1795), og Falstaff (1799).

Musikken til Salieri forsvann sakte frå repertoara mellom 1800 og 1868, men fekk eit oppsving på slutten av 1900-talet etter den dramatiske og høgt fiksjonaliserte rolla til Salieri i Amadeus (skodespel i 1979 av Peter Shaffer og filmen Amadeus i 1984 av Milos Forman), som var laust basert på biografiane om Salieri og Wolfgang Amadeus Mozart.

Elevar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonio Salieri» frå ,  den 2. mars 2012.  
 

Klassisistiske komponistar
Operakomponistar
Italienske komponistar
Italienske dirigentar
Folk frå provinsen Verona
Giovanni Battista Sammartini

Giovanni Battista Sammartini () var ein italiensk komponist, organist, kormeister og lærar. Han hadde mellom anna Gluck som ein av studentane sine, og vart høgt respektert av yngre komponistar som Johann Christian Bach. Det er òg vorte merka at mange av stiliseringane i Joseph Haydn sine komposisjonar liknar dei til Sammartini, sjølv om Haydn nekta for at han var påverka av Sammartini.  Sammartini er særleg tilknytt danninga av konsertsymfonien gjennom både skiftet frå ein kort operaoverturestil og innføringa av nytt alvor og bruk av tematisk utvikling som kom før både Haydn og Mozart. Somme av verka hans er skildra som galante, ein stil tilknytt ideala i opplysingstida, medan «det rådande inntrykket etter verka til Sammartini er at han i stor grad medverka til utviklinga av klassisismen, som nådde eit høgdepunkt då livet hans gjekk mot slutten.».

Han vert ofte forveksla med bror sin, Giuseppe, som òg var komponist.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Giovanni Battista Sammartini» frå ,  den 2. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Cattoretti, Anna, ed., Giovanni Battista Sammartini and his musical environment, Brepols, Turnhout, 2004. ISBN 2-503-51233-X.
Churgin, Bathia and Jenkins, Newell. Thematic Catalog of the Works of Giovanni Sammartini: Orchestral and Vocal Music.  Cambridge: published for the American Musicological Society by Harvard University Press, 1976. ISBN 0-674-87735-7.
Stedman, Preston.  The Symphony.  Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall 1992.

Bakgrunnsstoff

Fødde i 1700-åra
Folk frå Milano
Italienske komponistar
Barokkomponistar
Klassisistiske komponistar
Operakomponistar
Filótas

Filótas (gresk Φιλώτας) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Filótas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amýndeo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Filótas 4 524 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 772 innbyggjarar.

Referansar 

Filotas
Filotas
Filotas
Lékhovo

Lékhovo (gresk Λέχοβο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Lékhovo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amýndeo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Lékhovo 1 115 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Lekhovo
Lekhovo
Lekhovo
Antonio Soler

Antonio Francisco Javier José Soler Ramos, vanlegvis kjend som Padre Antonio Soler () var ein spansk-katalansk komponist frå seint i barokken til tidleg i klassisismen. Han er mest kjend for sonatane sine for klaver, med viktige bidrag til repertoara for cembalo, fortepiano og orgel.

Soler vart fødd i Olot (Catalonia i Spania) i det historiske grevskapet Besalú. I 1736, då han var seks, gjekk han inn i Escolania i Montserrat kloster der han studerte musikk med Benito Esteve og organisten Benito Valls. I 1744 vart han organist i katedralen La Seu d'Urgell og utpeikt til underdiakon. Seinare i livet hadde han stillingar som kapellmeiseter i Lleida og det kongelege hoffet i El Escorial.

Soler vart prest 23 år gammal. Sjølv om han hadde ein travel kvardag, klarte Soler å skrive meir enn 500 musikalske verk. Av desse var kring 150 klaversonatar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antonio Soler» frå ,  den 2. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Soler, Antonio (Father)
 The Life and Times of Soler (includes audio and sheet music of Soler's keyboard works)

Bakgrunnsstoff
 
 
 Sonate Nr.10 i b-moll, framført av Iisaka
 Alle sonatar (gratis notar)
 Dixit dominus domino meo frå Visperas comunes

Barokkomponistar
Klassisistiske komponistar
Spanske komponistar
Katalanske komponistar
Folk frå Garrotxa
Spanske musikkteoretikarar
Spanske katolske prestar
Nymféo

Nymféo (gresk Νυμφαίο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Nymféo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amýndeo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Nymféo 132 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Nymfeo
Nymfeo
Nymfeo
Varikó

Varikó (gresk Βαρικό) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Flórina i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Varikó inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amýndeo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Varikó 638 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Variko
Variko
Variko
Carl Stamitz

Karl Philipp Stamitz (tsjekkisk Karel Stamic) (), som seinare endra namnet sitt til Carl, var ein tysk komponist av delvis tjskkisk opphav (mora var tysk). Han var ein virtuos på fiolin, bratsj og viola d'amore virtuoso. Han var den fremste representanten for den andre generasjonen av den såkalla Mannheimskulen.

Han var den første komponisten som spesifiserte ein venstrehands pizzicato (ein viktig virtuos teknikk) i ein komposisjon. Dette skjer i den kjende Bratsjkonserten i D-dur, der passasjane det er snakk om er merkte med ein «0» over notane. Dette skjedde tiår før Paganini gjorde det same med ein «X» over notane. 

Som ein god komponist med ulasteleg musikalsk herkomst og trening, vert han særleg hugs for dei melodiøse klarinett- og bratsjkonsertane som framleis vert framførte i dag. Sjølv om han var ein talentfull og produktiv komponist, klarte han aldri å få ei stilling hos ein av dei store fyrstane eller orkestera på den tida. Han døydde i fattigdom som musikklærar i ein liten by. Dei siste leveåra vende han seg mot alkymi for å prøve å lage gull.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carl Stamitz» frå ,  den 2. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Blume, Friedrich, Hrsg. Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Allgemeine Enzyklopädie der Musik. Ungekürzte elektronische Ausgabe der ersten Auflage. Kassel: Bärenreiter, 1949-1987.
 Randel, Don Michael, ed. The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press, 1996.
 Slonimsky, Nicolas, ed. Baker's Biographical Dictionary of Musicians. 5th Completely Revised Edition. New York, 1958.
 Walther Killy, Rudolf Vierhaus, Hrsg. (ed.) Deutsche Biographische Enzyklopäde (German Biographic Encyclopaedia). Bd. (Vol.) 5. K-G. 10 Bde. (Vols.) Munich: KG Saur, 1999. ISBN 3598231865
 Würtz, Roland, Hrsg. (ed.) Mannheim und Italien - Zur Vorgeschichte der Mannheimer. Mainz: Schott, 1984. ISBN 3795713269

Bakgrunnsstoff
 Viola in music – Carl Stamitz
 Carl Stamitz Brief vita and discography
 

Tyske komponistar
Tsjekkiske komponistar
Operakomponistar
Klassisistiske komponistar
Tyske fiolinistar
Giovanni Battista Viotti

Giovanni Battista Viotti () var ein italiensk fiolinist og komponist. Han var som utøvar kjent for sin virtuositet. Han var òg direktør for franske og italienske operakompani i Paris og London.

Viotti hadde ikkje så mange elevar, men vart likevel ein viktig fiolinist. Han blir rekna som grunnleggjaren av den franske fiolinskulen på 1800-talet. Han underviste Rodolphe Kreutzer, og August Duranowski, som var eit førebilete for Niccolo Paganini. Fiolinen til Viotti vart bygd av Antonio Stradivari i 1709, og har sidan fått namnet «Viotti Stradivarius».

Blant dei mest kjende verka til Viotti finn vi hans 29 fiolinkonsertar, som var ein ein viktig inspirasjon for Ludwig van Beethoven. Viotti har elles komponert songar og sonatar, og kammermusikkverk for mange ulike besetningar, men dei blir lite framført i dag, trass i at dei i hans samtid var særs populære. Éit av særtrekka hans som komponist var at han brukte italienske songar som førebilete for tematikken i sin instrumentale musikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giovanni Battista Viotti» frå ,  den 2. mars 2012.  
 

Italienske fiolinistar
Italienske komponistar
Klassisistiske komponistar
Nicole Seibert

Nicole Seibert, kjend som Nicole, () er ein tysk songar.

Ein Lied für Harrogate
20. mars 1982 deltok Nicole i Ein Lied für Harrogate med songen «Ein bißchen Frieden». Ho vann tevlinga med 5 116 røyster og fekk representere Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest 1982.

Eurovision Song Contest 1982 
Nicole starta som nummer 18 i finalen, etter Irland med «Here Today Gone Tomorrow» av The Duskeys. Bidraget fekk tolv poeng frå Portugal, Tyrkia, Sveits, Kypros, Spania, Danmark, Jugoslavia, Israel og Irland, ti poeng frå Noreg, Finland og Belgia, åtte poeng frå Storbritannia og Sverige, seks poeng frå Nederland og eitt poeng frå Austerrike. Vest-Tyskland fekk til saman 161 poeng og vann av totalt 18 bidrag. I tevlinga framførte ho songen på tysk, men under vinnarframføringa song ho på tysk, engelsk, fransk og nederlandsk.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Nicole (German singer)» frå ,  den 2. mars 2012.  
 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Eurovision Song Contest 1982» frå ,  den 2. mars 2012.  
 

Tyske songarar
Eurovision Song Contest 1982-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Tyske Eurovision Song Contest-deltakarar
Ein Lied für Harrogate-deltakarar
Zuchwil

Zuchwil er ein kommune i distriktet Wasseramt i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . 41% av innbyggarane i kommunen er ikkje sveitsiske statsborgarar. Kommunesenteret ligg 433 meter over havet.

Kommunen ligg i ein trekant forma av elvane Aare og Emme rivers og fjella Bleichenberg og Birchi nær Solothurn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zuchwil» frå ,  den 23. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (tysk)
 

Kommunar i Solothurn
Biberist

Biberist er ein kommune i distriktet Wasseramt i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 447 meter over havet.

Kommunen ligg mellom Emme og elva Aare sør for Solothurn. Dei to landsbyane Ober- og Unterbiberist vart slått saman til ein kommune i 1857.

Kommunen grensar i sør mot kantonen Bern.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biberist» frå ,  den 23. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (tysk)
 

Kommunar i Solothurn
Skipingar i 1857