alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rolf

Rolf eller Rolv er eit mannsnamn som har opphav i det germanske namnet Hrolf, ei innsnevring av Hrodwulf, som er sett saman av orda hrod ('berømt') og wulf ('ulv'). På norrønt finn ein namnet som Hrólfr. Namnet er i slekt med Rudolf.

Rolf har namnedag i Noreg og Sverige den 27. august.

Namneberarar
Gange-Rolv (ca 860–932), norsk viking og (ifølge Snorre) hertug av Normandie
Statsråd Rolf Jacobsen (1865-1942)
Rolf Nevanlinna (1895–1980), finsk matematikar
Rolf Jacobsen (1907–1994), norsk forfattar
Rolf Myklebust (1908–1990), norsk fiolinist og NRK-mann
Rolv Ryssdal (1914–1998), norsk høgsterettsdommar
Rolf Harlew Jenssen (1916–2008), norsk arkitekt
Rolf Hansen (1920–2006), norsk politikar (Ap)
Rolf Harris (f. 1930), australsk artist og kunstnar
Rolf Just Nilsen (1931–1981), norsk skodespelar
Rolf Aamot (f. 1934), norsk kunstnar
Rolv Wesenlund (1936–2013), norsk artist, kjent for rolla som «Marve Fleksnes»
Rolf Bendiksen (f. 1938), norsk politikar (Ap)
Rolf Myhre (f. 1939), norsk politikar (KrF)
Rolf Sagen (f. 1940), norsk forfattar
Rolf Groven (f. 1943), norsk kunstmålar
Rolf Theil (f. 1946), norsk språkforskar
Rolf Reikvam (f. 1948), norsk politikar (SV)
Rolf Larsen (1948–2002), norsk politikar
Rolv Kristen Øygard (f. 1953), ordførar i Skjåk
Rolf Løvland (f. 1955), norsk komponist
Rolf Steffensen (f. 1958), ordførar i Hamarøy
Rolf Jonas Hurlen (f. 1959), ordførar i Nesset
Rolf Sanne-Gundersen (f. 1965), distriktsredaktør i NRK
Rolf Kjøde (f. 1959), generalsekretær i Normisjon
Rolf Teigen (f. 1972), norsk fotballspelar

I stadnamn 

 Rolvsøy, tidlegare kommune i Østfold, no ein del av Fredrikstad. Her ligg Rolvsøy kyrkje
 Rolvsøy i Finnmark, øy i Måsøy kommune
 Rolvsfjorden i Lofoten

mannsnamn
førenamn av gammalhøgtysk opphav
førenamn av norrønt opphav
namn knytte til dyr

es:Raúl
it:Raul (nome)
Elvar i Hellas

Dette er ei liste over elvar i Hellas.

Egearhavet 
 Évros (Maritsa)
 Árdas (Arda)
 Néstos (Mesta)
 Despátis (Dospat)
 Strýmonas (Struma)
 Axiós (Vardar)
 Aliákmonas 
 Piniós (Thessalía)
 Titarísios
 Sperkhiós
 Kifisós (Viotía)
 Kifisós (Attikí)

Det joniske havet 
 Akhérontas

Ártabukta 
 Loúros
 Árakhthos

Pátrabukta nord 
 Akhelóos
 Mégdovas
 Agrafiótis
 Granitsiótis
 Évinos

Korintbukta 
 Mórnos
 Elissónas
 Kriós
 Asopós, Korinthía
 Sýthas
 Zakholítikos
 Selinoúndas
 Volinéos

Pátrabukta sør 
 Platanéiko
 Sélemnos
 Kháradros
 Mílikhos
 Glávkos
 Píros
 Tythévs
 Lárissos

Kyparissíabukta 
 Piniós
 Alfiós
 Kládeos 
 Erýmanthos
 Ládonas
 Aroánios
 Ládonassjøen
 Loúsios
 Néda

Messiníabukta 
 Pámisos

Lakoníabukta 
 Evrótas 
 Inoús 
 Górjylos

Adriahavet 
 Aóos (Vjosë) 
 Voidomátis
MS «Granvin»

M/S «Granvin» er ein fjordbåt bygd i Bergen av A/S Mjellem & Karlsen i 1931 og gjekk i rutefart for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap fram til 1968, men leigd inn att av HSD og fortsette å gå i lokalrutefart i Hardanger fram til ruta vart nedlagd i 1987. Skipet fekk status som verneverdig fartøy av riksantikvaren i 1995 og er eigd av Veteranskipslaget Fjordabåten. 27. oktober 2011 vart skipe freda av Riksantikvaren.

MS «Granvin» 

Skipet vart levert frå AS Mjellem & Karlsen i Bergen (byggenr. 63) i mars 1931 og vart nytta i lokalrutefart for HSD i Hardanger. Somrane 1931-1934 gjekk ho òg i turistruta Norheimsund-Eidfjord-Ulvik. 21. februar 1933 var «Granvin» var på veg i rute frå Hardanger til Bergen då ho gjekk på grunn på Tjuvaholmen nord for Øystese og sokk. Ho vart heva av bergingsbåt «Herkules» og reparert. Sommaren 1935 vart turistruta overtatt av den nye HSD-båten «Eidfjord».

Under den tyske invasjonen av Noreg den 9. april 1940 gjekk «Granvin» i rute i Indre Hardanger. Ho vart rekvirert som troppetransport for norske soldatar saman med «Eidfjord» og «Hordaland» som var i same område. 24. april 1940 frakta «Granvin» og «Eidfjord» norske soldatar frå Kinsarvik til Granvin, då fem tyske motortorpedobåtar gjekk til åtak på dei norske styrkane i «Eidfjord» var teken som tysk krigsbytte, medan «Granvin» rakk å kome seg ut før sjølve angrepet. Ho fortsette i rutefart.

I 1968 vart ho seld til Olav Linga i Folkedal og leigd attende av HSD og fortsette i lokalruta Granvin-Ulvik. Same året vart ho noko ombygd og fekk større lasterom. Masta vart òg flytta framover og ho fekk ny straumlinjeforma skorstein. Ein ny motor vart sett inn. I 1987 vart ruta lagt ned og «Granvin» gjekk i opplag.

I mars 1988 vart skipet seld til Veteranskipslaget Fjordabåten i Bergen for å bevarast som veteranbåt. Ho vart delvis restaurert. Masta vart flytta attende og ny skorstein lik den originale vart montert. Ho vart nytta til turar i sommarhalvåret. I 1995 fekk ho status som verneverdig fartøy av Riksantikvaren og 27. oktober 2011 vart ho freda.

Kjelder 
 Skipet.no

Bakgrunnsstoff 
 Arkivverket om forliset i 1933 
 

Granvin
Skip frå 1931
Norske lokalrutebåtar
Båtar frå Vestland
Freda fartøy
Heimeflåten
Samferdsle i Eidfjord
Samferdsle i Ulvik
Forlis i 1933
Forlis i Vestland
HSD-eigde fartøy
Kulturminne i Bergen
Leirpoll

Leirpoll er ein stad i Fjaler kommune  i Sunnfjord i Vestland fylke. Staden blir kalla Pollen i dagleg tale. Han ligg på vestsida av Flekkefjorden, langs Riksveg 607. Tunet ligg 20 moh.

Namnet 
Tidlegare namneformer har vore:
 Polden
 Leerpold
 Lerpold

Namnet kjem av gammalnorsk «pollr». Poll er ei vik med smalt innlaup. I den sterke norskdomperioden i mellomkrigstida tok ein til å skrive gardsnamnet og etternamnet Leirpoll.

Litt gardssoge 
Den fyrste busitjaren som er nemnd etter 1742 er Hans Ellingsen.

Jeremias Klementson, Rivedal kjøpte garden i 1850. Han kom frå Rivedal. Han tok etternamnet Lerpold.

Kjelder 
 Pollen i Norske Gaardnavne

Fotnotar 

Fjaler kommune
Eva Knardahl

Eva Knardahl Freiwald () var ein norsk klassisk pianist.

Knardahl var elev hjå Mary Barratt Due og Ivar Jonsen og debuterte i Universitetets aula i 1939 som solist med Oslo Filharmoniske Orkester. Ho spela på dei fleste kontinenta og i 15 år var ho pianist ved Minneapolis Symphony Orchestra. I 1967 kom Knardahl attende til Noreg og vart godt motteken av det norske publikumet. Det store talentet hennar vekte begeistring og ho vart ein av dei største personlegdomane i norsk musikkliv. Knardahl var heller ikkje redd for å gjera utradisjonelle ting. Ho spela mellom anna på Molde Jazzfestival, spela saman med Vazelina Bilopphøggers og Stabekk janitsjarorkester og ho spela inn ei plate saman med Ola Snortheim og Morgan Lindstrøm i folk-elektronica-gruppa Langsomt Mot Nord (Westrweg, 1988). 

I mai 1995 vart Eva Knardahl ramma av hjarteslag og vart lam i venstre side av lekamen. På trass av dette kjempa ho seg attende til pianokrakken og hadde alt året etter fleire konsertar både inn- og utland 

Eva Knardahl døydde på Nordseterhjemmet i Oslo, 79 år gamal.

Prisar og utmerkingar 
 1979 Riddar 1. klasse av Den Kongelige Norske St. Olavs Orden, for fortjenstfullt kunstnerisk virke
 Tildelt Kritikerprisen (1968)
 Tildelt ein pris av Norsk kulturråd (1977)
 Lindemanprisen 1980
 Gammleng-prisen 1982 (klassisk)
 Vinnar av Spellemannprisen 1982 i klassen klassisk musikk/samtidsmusikk for albumet Norwegian Music For the Piano
 Utnemnd til den fyrste professoren i kammermusikk ved Norges Musikkhøgskole (1984)
 Vinnar av Spellemannprisen 1986 i klassen klassisk musikk/samtidsmusikk for albumet Grieg sonater for fiolin/klaver og cello/klaver (med Arve Tellefsen, Aage Kvalbein og Jens Harald Bratlie)
 Utnemnd til æresmedlem Nasjonalballetten (1995)

Knardahl, Eva
Knardahl, Eva
Musikarar frå Oslo
St. Olavs Orden
Vinnarar av Spellemannprisen
Akhelóos

Akhelóos (gresk Αχελώος), òg kalla Achelous eller Acheloos, er ei elv vest i Hellas. Ho er 217 km lang og den nest lengste elva innanfor Hellas etter Aliákmonas. Elva danna i antikken grensa mellom Akarnania og Aitolia. Akhelóos munnar ut i Det joniske havet. Elveguden i gresk mytologi, Akhelous, er kalla opp etter elva. 

Elva har i dag sitt utspring i periferieininga Tríkala ved Lákmos i Píndosfjella i ei høgd på om lag 2 000 m. Ei av dei første sideelvane hennar er Aspropótamos, som tyder «kvit elv». Elva renn langs grensa til periferieininga Árta, som òg er grensa til periferien Ípiros. Ho renn vidare langs grensa mellom Kardítsa i aust og Etoloakarnanía i vest, og nokre kilometer nedanfor med Evrytanía i aust. Ho renn ut Kremastásjøen, det største reservoaret i Hellas. Dit renn òg mellom anna sideelvane Agrafiótis og Mégdovas. Elva går vidare vest for Panetolikófjella, og vest for Agrínio renn ho ut i eit myrområde der ho vert kryssa av ei 2 km lang bru på E55. Elva munnar ut i Det joniske havet og delvis ut i Pátrabukta via Mesolóngilagunen vest for Mesolóngi.

Tidlegare namn på elva var Thoas, Thestios og Axenos.

Oppdemming 
I 1960-åra starta konstruksjonen av demningar langs Akhelóos. Kremastádemninga stod ferdig i 1967 og skapte den største kunstige innsjøen i landet. I 1969 var Kastrákidemninga, noko lenger ned i elveløpet, ferdig, og Kastrákisjøen vart til. Vidare nedover vart Strátosdemninga bygd på grensa mellom Etoloakarnanía og Evrytanía. Han stod ferdig i 1989. Reservoara vert nytta til produksjon av vasskraft og gjev straum til vestlege og sentrale område av Hellas. 

Ei fjerde demning er bygd ved Mesokhóra høgare opp i elveløpet. Føremålet har vore å overføre vatn frå Akhelóos i tunell gjennom Píndosfjella til Thessalía for å vatne landbruksområde der. Demninga står ferdig, men er så langt ikkje teke i bruk. Prosjektete er stoppa av miljøomsyn.

Stader langs elva 
Frå toppen og nedover: 
 Miléa
 Ajía Paraskeví
 Polynéri
 Agrínio
 Fragouleíka
 Etolikó

Bakgrunnsstoff 
 http://www.water-technology.net/projects/acheloos
 https://web.archive.org/web/20040319093358/http://www.geocities.com/sjogurka/akheloos.html
 ecoguide.gr om Akhelóos

Kjelde 

Akheloos
Akheloos
Akheloos
Akheloos
Akheloos
Akheloos
Aegospotami

Aegospotami  eller Aegospotamos er ei lita elv i Tyrkia som munnar ut i Hellespont, nordaust for Sestos. Ved munningen stod det eit avgjerande slag i 405 fvt. der Lysander øydela atenarane sin flåte og enda peloponnesarkrigen

Ein bystat med same namn, som ein har funne på myntar frå 400- og 500-talet, og sjølve elva låg i det antikke Thrakia i Khersonese.

Kjelder 

Elvar i Tyrkia
Thrakia
Hoppekreps

Hoppekreps eller copepodar er ei gruppe små krepsdyr som finst i havet og i dei fleste ferskvassmiljø. Dei fleste artane er bentiske, men mange lever òg som plankton og utgjer ein vesentleg del av dyra i planktonet. Somme artar kan òg påtreffast i fuktige miljø på land eller som parasittar på fisk.

Ut frå biomasse og tal på individ kan hoppekreps seiast å vera den mest dominerande dyregruppa på jorda. Det er klassifisert omkring 14 000 artar til no, men det verkelege talet på artar er sannsynlegvis langt høgare.

Kjenneteikn 
Dei fleste hoppekreps er mellom 0,5 og 5 mm lange, men kan i kalde farvatn nå lengder på opptil ein cm. Parasittiske artar kan bli endå større: Lernaeocera branchialis, som lever i gjellene til torsk, kan bli heile 3 cm lang. 

Som andre krepsdyr har copepodane eit pansra eksoskjelett, men sidan dei er så små er dette som oftast gjennomsiktig i likskap med resten av kroppen. Hoppekreps har tåreforma kropp med lange antenner på over 17 ledd, og mange artar er einøygde.

Økologi 
Ulike planktoniske hoppekreps-artar er særs viktige for så godt som alle marine økosystem som finst. Dei er særs dominerande som planktondyr, og er såleis viktig føde for små fisk, kval, sjøfugl, kril med meir. Dei er òg viktige organismar i karbonkrinsløpet; djuphavet får viktige karbontilskot frå søkkande hoppekrepsskal og -ekskrement.

Parasittiske artar hoppekreps er særs økonomisk skadeleg for fiskeri- og oppdrettsnæringa. Mellom anna høyrer den berykta lakselusa til gruppa.

Bakgrunnsstoff 
 Database over planktoniske hoppekreps, på engelsk eller fransk

Krepsdyr
Plankton
Severin Eskeland (1880-1964)

Lars Severin Eskeland () var ein norsk lærar, forfattar, journalist og politikar. Han var særleg kjend som folketalar og for sine lærebøker og ordbøker.

Severin Eskeland var far til Ivar Eskeland, og yngre bror til Lars Eskeland. Han var fødd på Stord i Hordaland og døydde same staden.

Liv og gjerning 
Eskeland kom tidleg med i kulturelt og praktisk opplysningsarbeid. Han heldt foredrag og skreiv avisartiklar allereie medan han var gymnaselev. I tida 1896-98 var han journalist i Den 17de Mai. Seinare var han styrar i bladtiltaket For Bygd og By i perioden 1915-19, og styrar av tidsskriftet Den 7de Juni i 1929-30.

Eskeland avla lærareksamen i 1900. Tre år seinare vart han student, studerte norsk og historie ved universitetet i Oslo. Frå 1905 arbeidde han som vikar på lærarskule, i 1908 vart tilsett lærar i Levanger. 1915 vart han lærar i Kristiansand. Eskeland var så rektor ved Stord lærarskule frå 1917 til 1950, med unnatak for 1941-45 då han var avsett av nazistyret. I lærarskulen fann han ei rik arbeidsmark for sin poetiske givnad.

Arbeidet for ein norskare og heimslegare språkkultur la Eskeland stor vekt på. Seigaste vinna med målskiftet i skulen var å skaffe lærebøker. Eskeland skreiv difor fleire lærebøker, best kjend var Reglar og rettleidingar i norsk målbruk (1904). Dette verket kom i mange utgåver. Saman med ulike andre forfattarar skreiv han lærebøker i fysikk, gammalnorsk (1910, i samarbeid med Lars Knutson Liestøl) og trebandsverket Lærebok i heimssoge (1922-26, saman med Arne Bergsgård). Han og broren Lars stod bak Lesebok for ungdomsskulen (=folkehøgskulen) som kom i 1912.

Eskeland stod for ei rekke omsetjingar frå andre språk, så som gammalnorsk, tysk, engelsk og fransk. Han var kjend for si stilistiske evne, og hans vare sans for folkeleg ordleggjingsmåte kjem til sin fulle rett i desse verka. Han skreiv elles biografiar om Rasmus Løland (1910), Thomas von Westen (1923), Lenin (1929) og Thomas More (1944).

Tillitsverv 
Eskeland var nestformann i Noregs Mållag 1915-18, og formann i Norsk Måldyrkingslag 1947-50.

Han var ordførar i Stord 1935-40.

Kjelde 
 Norsk Allkunnebok, IV. Bandet. 1952.

Eskeland, Severin
Eskeland, Severin
Norske omsetjarar
Norske forfattarar
Norske lærebokforfattarar
Norske redaktørar
Ordførarar i Stord
Agrafiótis

Agrafiótis (gresk Αγραφιώτης) er ei elv som renn gjennom periferieininga Evrytanía i Hellas. Elva har fått namn etter området Ágrafa. Ho har sitt utspring i fjella nord i periferieininga og renn gjennom dalar med jordbruksland og skogar av furu og gran. Ho renn vest for Ágrafa og aust for Paleokatoúnas før ho når Tripótamo. Her renn elva saman med Akhelóos i Kremastásjøen, som vart bygd i 1967 og som er det største i reservoaret i landet.

Bakgrunnsstoff 

 Agrafiótis på gtp.gr

Kjelde 

Agrafiotis
Agrafiotis
Zevsstatuen i Olympia

Zevsstatuen i Olympia er eit av dei sju underverka i antikken. Statuen vart laga av den klassiske skulptøren Fidias rundt år 435 f.Kr., og vart reist i Zevstempelet i Olympia. 

Statuen var rundt 12 meter høg, laga av elfenbein og dekt av gull, og viste Zevs sitjande på ei trone.  Geografen Strabo merka seg at «om Zevs hadde reist seg opp hadde han stanga gjennom taket». I høgre handa til Zevs var der ein liten statue av Nike, sigersgudinna, og i venstre handa eit skinande septer med ei sitjande ørn. På hovudet hadde han ein olivenkrans. Han hadde sandalar og kappe av gull, og kleda hans var inngravert med dyr og liljer. Trona var dekorert med gull, edelsteinar, elfenbein og ibenholt.

Korleis statuen vart øydelagd er omstridd. Enkelte meiner at han forsvann med tempelet på 400-talet, medan andre meiner at han vart flytta til Konstantinopel, der han vart øydelagd i ein storbrann i Lauseion (Schobel 1965). 

Kanskje den største oppdaginga i samband med statuen kom i 1958 då ein grov ut verkstaden til Fidias. Dette var staden han lagde statuen på. Dermed har arkeologar kunne gjenskape metodane han nytta for å lage Zevsstatuen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Statue of Zeus at Olympia» frå ,  den 30. august 2007.  

Øydelagde landemerke
Dei sju underverka
Skulpturar i antikken
Gresk arkitektur
Elfenbeinskunst
Alfiós

Alfiós (gresk skrift Αλφειός), òg kalla Alpheus, Alpheios, Alfeiós, er ei elv på Peloponnes i Hellas. Ho har sitt utspring i Megalópoli i periferieininga Arkadía. Elva renn forbi Olympia og munnar ut i Det joniske havet i Ilía nær Pýrgos. Elva renn gjennom periferieiningane Arkadía og Ilía og er den lengste elva på Peloponnes med ei lengd på 110 km. 

Elva har kjelde nær Voúrvoura sentralt i Arkadía, og renn så mellom Leondári og Megalópoli i ein skogkledd dal. Ho renn sør for Karýtena, nord for Andrítsena og i om lag 15-20 km dannar ho prefekturgresna mellom Ilía og Arkadía. Ho renn seinare framom Olympia og gjennom Ilía resten av lengda hennar før ho munnar ut i Det joniske havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alfeios River» frå ,  den 30. august 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Alfiós på acradia.ceid.upatras.gr 
 Alfiós på miagric.gr 
 arcadians.gr

Alfios
Alfios
Alfios
Árakhthos

Árakhthos (gresk Άραχθος) er ei elv aust i Ípiros i Hellas, som renn frå Píndosfjella søraust for Métsovo i periferieininga Ioánnina nær grensa til periferieininga Tríkala og gjennom fleire landsbyar som Ellinikó. Ho renn inn i periferieininga Árta og ut i Árakhthossjøen, som er eit reservoar på om lag 20 km² for å hindre flaum og som gjev vatn til det meste av Ípiros. Nær demninga ligg byen Péta. Det historiske landemerket Ártabrua, laga av stein, går over elva. Elva renn ut på ei lita sletta og inn i eit område med grassletter og myrer, omringa av gardar før ho munnar ut i Ártabukta sør for Árta.

Bakgrunnsstoff 
 Árakhthos på gtp.gr
 Bilete av elva
 Bilete av Árakthossjøen

Kjelde 

Arakthos
Arakthos
Arakthos
Aroánios

Aroánios (gresk Αροάνιος) er ei elv som renn vest i periferieininga Akhaía i Hellas. Ho er ei av sideelvane til Ládonas.

Elva har sitt utspring ved Aroánia og etter berre 25 km munnar ho ut i Ládonas. Av sideelvar finn ein Lagáda (Λαγκάδα) og Khalíki (Χαλίκι).

Kjelde 

Aroanios
Aroanios
Asopos

Asopos, latinsk namneform Asopus, var ein elvegud i gresk mytologi. Han var son av Okeanos og Tethys.

Han var gift med najaden Metope og i lag fekk dei to sonar, Pelasgos og Ismenos, i tillegg til tolv døtrer; Korkyra, Salamis, Aigina, Peirene, Kleone, Thebe, Tanagra, Thespeia, Asopis, Sinope, Ornia og Khalkis.

Asopos si dotter Aigina vart kidnappa av Zevs.

Elvane
Asopos er òg namnet på fleire elvar i Hellas og Tyrkia.

Asopós i Viotía, som har sitt utspring ved fjellet Kitherónas og som renn ut i Évripossundet. Slaget ved Plataea vart utkjempa på breidda av elva. I antikken markerte ho grensa mellom Theben (Thíva) og Plataea. 
Asopós i Korinthía renn gjennom Sikyóna og ut i Korintbukta nær Sikyóna. 
Asopós i Thessalía har sitt utspring ved Íti og munnar ut i Maliábukta. 
Asopos i Thrakis nær Thermopylae er nemnd av Herodotos (7.199, 216–17).
Asopos i Frygia som renn i hop med Lykos nær Laodikea i Lykos i Tyrkia.

Greske gudar
Gresk mytologi
Elvar i Hellas
Elvar i Tyrkia
Vrýkhon

Vrýkhon (gresk Βρύχων, moderne form Βρύχωνας Vrýkhonas) er eller var namnet på to små elvar i Hellas. Ei av dei renn frå fjellet Pílio i Magnisía i Thessalía og ut i Pagastikósbukta. Ho har hatt dette namnet sidan antikken og ei bru over elva vert rekna som den eldste brua i Hellas av armert betong, konstruert for ei jernbanelinje i 1885. 

Den andre elva skal ha vore på Sithoníahalvøya i Khalkidikí, nær Pallene.

I følgje antikk mytologi var elveguden med same namn ein alliert av gigantane i krigen deira mot gudane, som i følgje enkelte kjelder fann stad ved Pallene.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Brychon» frå ,  den 30. august 2007. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Bygginga av Vrýkhonasbrua 
 Heraklides, Descriptio Graeciae, fragm. 2, sect. 7.
 Hesykhios av Alexandria, Lexicon 
 Lykofron, Alexandra, l. 1405-08.
 
Greske gudar
Stader i gresk mytologi
Elvar i Hellas
Kifisós i Attikí

Kifisós (gresk Κηφισός), òg skrive Kephissos eller Kefisus,  er ei elv som renn over den atenske sletta i Attikí i Hellas.

Elva ligg i den vestlege delen av dalen, og i dag ligg det meste av elva langs motorvegen frå Aten mot Thessaloníki, og aust for fjella Párnitha og Egáleo. Elva munnar ut i Saroniabukta. 

Fire bruer over elva vart rivne ned i 1995 for å byggje breiare bruer. Arbeidet tok 8 år, mellom anna fordi kraftig regn og flaum gjorde skadar på arbeidet som var gjort og vaska med seg ein sementbil.

Sjå òg
 Kifisós - fleire elvar i Hellas med dette namnet.

Kjelde

Denne artikkelen bygger på «Cephissus (Athenian plain)» frå ,  den 31. august 2007.  
 

Kifisos i Attiki
Kifisos
Kifisós i Viotía

Kifisós (gresk Κηφισός), òg skrive Kephissos eller Kefisus, er ei elv i periferieininga Viotía i Hellas. Ho har sitt utspring ved Liléa i nærleiken av Delfí i Fokída og renn så gjennom Viotía. Tidlegare munna Kifisós ut i Kopaídasjøen, men etter at denne vart tørrlagd, endar elva i Ylíkisjøen. I eldre tider vart elva òg kalla Mavronéri.

Sjå òg 
 Kifisós - fleire elvar i Hellas med dette namnet.

Kifisos i Viotia
Kifisos
Kifisos
Kháradros

Kháradros (gresk Χάραδρος) eller Haradros er ei elv nordvest i sentrale område av periferieininga Akhaía.

Elva har sitt utspring i Panakhaikófjella og renn gjennom Río og Pátra og munnar ut i Korintbukta. Elva tørkar som regel opp om sommaren. 

I antikken trudde gjetarar at sauer som drakk vatn frå elva berre fekk vêrar. Då venetianarane styrte over området kalla dei elva Velevítsio (Βελεβίτσιο, Bel vizio) som gav namn til landsbyen Velvítsi.

Stader langs elva 
 Káto Kastrísti
 Áno Kastrítsi
 Velvítsi
 Kastellókambos
 Pátra
 Proástio, ein del av Pátra.

Kjelder 

 Den greske utgåva av artikkelen.

Kharadros
Kharadros
Dospat

Dospat (bulgarsk Доспатска река, Dospatska reka; gresk Δεσπάτης, Despátis) er ei elv vest i Rodopifjella og den viktigaste sideelva til Mesta (Néstos).

Ho har sitt utspring i Bulgaria nær den 1 600 m høge toppen Rozov Vraj og renn søraustover mot Dospatreservoaret. Etter dette snur ho sørvestover og held fram mot sør før ho munnar ut i Néstos i Hellas, like sør for landegrensa. Elva har eit nedslagsfelt på 633,5 km². 

Elvar i Bulgaria
Elvar i Hellas
Eléa

Eléa (gresk Ελαία) eller Elaia var det antikke namnet på ei lita elv i Viotía i Hellas. Ho hadde sitt utspring i Dílosfjella og munna ut i den no tømde Kopaídasjøen nær tempelet Apollon Tegyraios.

Kjelder 
 Hazlitt, Classical Gazetteer, "Elaea"
 Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, (ISBN 0-691-03169-X), p. 55

Elea
Elea
Elissónas

Elissónas (gresk Ελισσώνας) er ei elv som renn gjennom periferieininga Korinthía nordaust på Peloponnes i Hellas.

Elva renn ut på den store sletta i Korinthía ved byane Sikyóna og Kiáto. Ho munnar ut i Korintbukta nær stranda og hamna i Kiáto.

Stader langs elva 
 Kiáto

Kjelde 

Elissonas
Elissonas
Enipevs

Enipevs var ein elvegud i gresk mytologi, son av Okeanos og Tethys.

Kvinna Tyro var forelska i Enipevs, men ho var gift med mannen Krethevs. Ho følgde etter Enipevs, som avviste ho. Poseidon var full av lyst på Tyro og ein dag kledde han seg ut som Enipevs. Etter møtte deira fødde ho tvillingbrørne Pelias og Nelevs. 

Elva Enipevs ligg i Thessalía og var ein nøkkelfaktor i slaget ved Farsalos.

Kjelde 

Greske gudar
Gresk mytologi
Elvar i Hellas
Evrótas

Evrótas (gresk Ευρώτας) eller Eurotas er ei elv på Peloponnes sør i Hellas. Elva har sitt utspring i Taýjetosfjella og er 82 km lang. Ho renn gjennom byen Spárti og munnar ut i Lakoníabukta. Gjennom historia har ho vore ei transportåre for spartanarane og eit alternativ til hamna deira ved Jýthio.

Evrótas flauma over i 1999 og 2005 som øydela bygningar, køyretøy og appelsin- og olivenlundar, dei fleste av desse i byen Élos. Totalt vart 170 km² med land øydelagd i 2005.

Kjelde 

Evrotas
Elvar i Hellas