alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
John Lydon

John Joseph Lydon (), òg kjend under det tidlegare scenenamnet Johnny Rotten, er ein songar, låtskrivar og programleiar, best kjend som frontmann og songar i punkrockbandet Sex Pistols frå 1975 til 1978, og igjen under fleire gjenforeiningar i 1990- og 2000-åra. Han er songar i postpunkbandet Public Image Ltd, som han grunnla og fronta frå 1978 til 1993 og igjen frå 2009. Gjennom karrieren sin har Lydon hatt mange kontroversielle eller avvisande kommentarar om den britiske kongefamilien og andre tema. Q skreiv at han på «eitt eller anna vis har fått status som ein nasjonalskatt».

Lydon laga imaget sitt sjølv og dette gjorde at han vart spurt om å bli songaren i Sex Pistols av manageren deira, Malcolm McLaren. Med the Pistols skreiv han singlar som «Anarchy in the U.K.», «God Save the Queen» og «Holidays in the Sun». Bandet skapte landsomfattande opprør i media, som protesterte mot tekstane til Lydon og oppførselen deira, der dei mellom anna banna på direkte fjernsyn, og der Steve Jones kalla Bill Grundy ein «fucking rotter». På grunn av oppførselen til bandet i media, vart Lydon rekna som ein frontperson for heile punkrørsla i media sjølv om dette ikkje vart støtta hos pønkarane sjølv. Trass i dei negative reaksjonane dei skapte, vert dei no rekna som eit av dei mest innverknadsrike banda i rockehistoria.

Lydon forlet Sex Pistols i 1978 for å danne sitt eige band, Public Image Ltd, som var langt meir eksperimentelt, og som er skildra som den første postpunkgruppa.

Sjølv om dei aldri var like suksessrike som Sex Pistols, gav bandet ut åtte album og mange singlar, som «Death Disco», «Rise» og «Disappointed», før dei gav seg i 1993. I seinare år har Lydon vore programleiar for fleire fjernsynsshow i Storbritannia, USA og Belgia. Han gav ut sjølvbiografien sin Rotten: No Irish, No Blacks, No Dogs i 1993, og har gjeve ut noko solomusikk, som albumet Psycho's Path (1997). I 2000-åra kom Lydon attende som vokalist for både Sex Pistols og sidan Public Image Ltd for ei rekkje turnear.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Lydon» frå ,  den 13. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske punkrocksongarar
Engelske låtskrivarar
Folk frå London
Sex Pistols-medlemmar
Public Image Ltd.-medlemmar
Peter Murphy

Peter John Joseph Murphy () er ein engelsk songar. Han var vokalist i rockegruppa Bauhaus og gav seinare ut fleire soloalbum som Deep og Love Hysteria. Med ein tynn utsjånad, utsåtande kinnbein, ein barytonstemme og ein hang til dystre tekstar, vert Murhpy ofte kalla «gudfaren av goth» Bauhaus var eit av banda som var med på definere goth-miljøet.

Bauhaus vart oppløyste i 1983 og Murphy gjekk vidare med andre prosjekt og danna  Dali's Car med Mick Karn, bassisten i Japan. Dei gav berre ut eitt album. Solokarrieren til Murphy var langt meir variert enn Bauhaus, og varierte frå nesten popmusikk til stemningsfylte balladar som synte den djupe og komplekse vokalen hans. Det første albumet hans var Should the World Fail to Fall Apart med ein versjon av Pere Ubu sin «Final Solution», som vart ein liten hitt i klubbmiljøet. Oppfølgjaren Love Hysteria vart som debutalbumet stort sett oversett, men gjorde det noko betre i USA enn i heimlandet. Høgdepunktet til Murphy som soloartist var albumet Deep, som gav han hitsingelen «Cuts You Up», som nådde toppen av Modern Rock Tracks-lista i USA.

Murphy konverterte til islam frå katolisisme i 1990-åra og flytta etter kvart til Tyrkia med kona si.

Bauhaus vart gjenforeint i 1998 for ein turne, og igjen i 2006 for ein turne med Nine Inch Nails.

Diskografi

Album
Should the World Fail to Fall Apart (1986) (UK #82)
Love Hysteria (1988)
Deep (1990)
Holy Smoke (1992)
Cascade (1995)
Dust (2002)
Unshattered (2004)
Ninth (2011)

Konsertalbum
A Live Just for Love (live) (2001)

Samlingar
Wild Birds: 1985-1995 (2000)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peter Murphy (musician)» frå ,  den 13. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side
 The Sweetest Drop - arkiv 

Gothic rock-musikarar
Alternativ rock-artistar
Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
Folk frå Northampton
Kristina Leganger Iversen

Kristina Leganger Iversen () er ein norsk lyrikar frå Åsane i Bergen kommune. Ho debuterte med diktromanen Hjartemekanikk i 2011.

Iversen er redaktør av Litteraturtidsskriftet Lasso og sit i bladstyret til Mål og Makt.

Bøker 
 2011 – Hjartemekanikk – diktroman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Intervju med Kristina Leganger Iversen i Framtida 27. august 2011
 Presentasjon av Kristina Leganger Iversen på nettstaden til Samlaget 
 Utgjevingar av Kristina Leganger Iversen i BIBSYS Ask

Forfattarar frå Bergen
norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Juliane Rui

Juliane Rui () er ein norsk lyrikar. Ho debuterte med diktsamlinga Den hesten er av snø i 2011.

Bøker 
 2011 – Den hesten er av snø – diktsamling
 2012 – Systrer kan bli like gamle – diktsamling

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Juliane Rui i BIBSYS Ask

norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Erlend Flornes Skaret

Erlend Flornes Skaret () er ein norsk forfattar og sivilingeniør frå Bømlo. Han debuterte med romanen Wrocław i 2011.

Skaret er utdanna sivilingeniør og har gått forfattarstudiet i Bø i Telemark. Han bur i Oslo.

Bøker 
 2011 – Wrocław – Roman
 2013 – Lucinda – Roman

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Erlend Flornes Skaret i BIBSYS Ask

folk frå Bømlo
Forfattarar frå Hordaland
norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Chainsaw Kittens

Chainsaw Kittens var eit amerikansk alternativ rock-band, som blanda sjangrar som pop, glamrock, punk, new wave og den britiske bølgja. Tekstane deira omhandla varierte tema som religion, Stonewall-opprøra, Federico Fellini, Oklahoma, Erik Menendez og Oscar Wilde. 

Dei var baserte i Norman i Oklahoma, og fekk namnet sitt fordi dei var unge og hadde ein gitarlyd som minna om ei «motorsag» (chainsaw).. Chainsaw Kittens var aktive frå 1989 til 2000. Dei debuterte i 1991 med ein stil som av SPIN vart skildra som «The Smiths møter New York Dolls møter djevelen», og fekk merksemd med sin «bruktbutikk-transvestisme», som dei gjekk bort frå då utsjånaden byrja å overskugge musikken deira. 

Sjølv om Kittens aldri slo igjennom medan dei var aktive, har dei sidan vorte omtalte som eit av dei beste amerikanske banda som aldri slo igjennom i den alternative rockerørsla i 1990-åra.

Diskografi

Album
Violent Religion (Mammoth, 1990)
Flipped Out in Singapore (Mammoth, 1992)
Pop Heiress (Atlantic/Mammoth, 1994)
Chainsaw Kittens (Mercury/Scratchie, 1996)
The All American (Four Alarm, 2000)

EPar
 High in High School (Mammoth, 1992)
 Angel on the Range (Mammoth, 1993)
 Candy for You (Scratchie, 1996)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chainsaw Kittens» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske alternative rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1989
Musikkgrupper oppløyste i 2000
Bandet Louis XIV

Louis XIV var eit amerikansk rockeband frå San Diego i California.

Bandet bestod av songar og gitarist Jason Hill, gitarist Brian Karscig og trommeslagar Mark Maigaard og dei skipa gruppa i april 2003 medan dei budde i Paris. Bassist James Armbrust kom med i bandet kort tid etter. 

Det første albumet kom ut i november 2003, kalla opp etter bandet, spelt inn i Paris. Bandet gav ut ein EP i januar 2005 etter at dei kom attende til California og følgde opp med eit fullt album i mars kalla The Best Little Secrets Are Kept. I 2005 kalla NME bandet «music to flunk rehab to», medan Rolling Stone og MTV kalla dei eit av dei ti beste banda å sjå. I 2007 bad David Bowie og Alicia Keys bandet om å spele på den veldedige konserten BlackBall for Aids in Africa. Bowie kalla då Louis XIV eit av favorittbanda hans av nye band. 

Bandmedlemmane Jason Hill og Brian Karscig song på tre songar på The Killers-albumet Sam's Town frå 2007. 

The Distances from Everyone to You, ein ny EP, kom ut på iTunes Store i september 2007. Bandet vart oppløyst i 2009.

Medlemmar
 Jason Hill – vokal, bass, gitar, piano, lydteknikar, produsent
 Brian Karscig – vokal, gitar, bass, piano
 Mark Maigaard – trommer
 James Armbrust –  bass

Diskografi

Album
Louis XIV (November 2003), Pineapple Recording Group
 The Best Little Secrets Are Kept (22. mars 2005), Atlantic – #24 U.S. Billboard 200
 Slick Dogs and Ponies (29. januar 2008), Atlantic

EPar
 PINK EP (2004), Pineapple Recording Group
 BLUE EP (2004), Pineapple Recording Group
 Illegal Tender (25. januar 2005), Pineapple Recording Group/ Vice Records
 The Distances from Everyone to You (11. september 2007), Atlantic

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Louis XIV (band)» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske indierockgrupper
Musikkgrupper skipa i 2003
Musikkgrupper oppløyste i 2009
Hilton Valentine

Hilton Stewart Paterson Valentine () var ein engelsk gitarist, mest kjende som den opphavlege gitaristen i The Animals.

Valentine var fødd i North Shields i North Tyneside i England. Han byrja å spele gitar i tenåra og vart i 1963 medlem av The Alan Price R&B Combo, som kort tid etter bytta namn til The Animals. Han var gitarist i gruppa fram til 1966 og spelte dermed gitar på alle dei store hittane til bandet. Han kom attande til The Animals i 1976, då bandet vart gjenforeint. Han spelte inn eitt soloalbum i 1969, All in Your Head. Han har i seinare år turnert med nokre av sine gamle Animals-medlemmar som Animals II.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hilton Valentine» frå ,  den 14. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
[ Allmusic]

Engelske rockegitaristar
The Animals-medlemmar
Folk frå Tyneside
Chas Chandler

Bryan James «Chas» Chandler () var ein engelsk musikar, plateprodusent og manager for fleire musikarar. 

Han byrja karrieren sin som bassgitarist i ein trio med Alan Price.  Etter at vokalist Eric Burdon kom med i gruppa kalla dei seg The Animals og vart eit populært R&B-band. Dei mest kjende basslinjene til Chandler er opningsriffa på hittane «We Gotta Get Out of This Place» og «It's My Life». Chandler var òg korvokalist i gruppa. 

Etter at gruppa vart oppløyst seint i 1966, vart Chandler manager for Jimi Hendrix, førte han til England og rekrutterte musikarar som danna The Jimi Hendrix Experience. Han produserte òg dei to første albuma hans, og var personen som introduserte Hendrix for Eric Clapton. Det var gjennom dette møtet at Hendrix fekk spele med Clapton og Cream.

Chandler vart sidan manager og produsent for det engelske rockebandet Slade i 12 år. I denne perioden fekk ande sju førsteplassar på den britiske singellista. I denne perioden kjøpte Chandler IBC Studios som han gav namnet Portland Recording Studios. Han styrte studioet i fire år før han selde det til Don Arden. Chandler styrte òg ei rekkje plateselskap frå studioa, som Barn Records og Six of the Best, og danna eit musikkforlag og produksjonsselskap. I 1977 spelte Chandler i gjen med The Animals under ei kort gjenforeining, og vart igjen med dei i 1983.

Chandler døydde av hjarteproblem i juli 1996, berre dagar etter sin siste konsert.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chas Chandler» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bassistar
Engelske rockegitaristar
Engelske plateprodusentar
Engelske managerar
The Animals-medlemmar
Folk frå Newcastle upon Tyne
Sunniva Relling Berg

Sunniva Relling Berg () er ein norsk forfattar frå Ålesund. Ho debuterte med ungdomsromanen Utfor på Samlaget i 2011.

Debutboka vart nominert til Brageprisen i klassen for barne- og ungdomslitteratur. Ho er busett i Bergen.

Bøker 
 2011 – Utfor – ungdomsroman
 2013 – Beina i gitaren – ungdomsroman
 2019 – Polarnatt

Referansar

Bakgrunnsstoff 
  Intervju med Sunniva Relling Berg hjå NRK Møre og Romsdal
 «Sunniva Relling Berg»  av Jan Inge Sørbø på Allkunne
 Sunniva Relling Berg hjå Samlaget

Folk frå Ålesund
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske ungdomsbokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Aust-Berlin

Aust-Berlin var den delen av Berlin som under den kalde krigen låg i den sovjetiske okkupasjonssonen og vart utropt til hovudstad i Aust-Tyskland.

Berlin vart delt etter at Sovjetunionen ikkje aksepterte valet av Ernst Reuter til overborgermeister, og difor innsette sin eigen overborgermeister for Aust-Berlin i 1948. Den andre delen av Berlin vart kjend som Vest-Berlin. Forfattinga til Aust-Tyskland frå 1949 erklærte «Berlin» (dvs. Aust-Berlin) som hovudstad i Aust-Tyskland. Styresmaktane i Aust-Tyskland kalla Aust-Berlin for Demokratischer Sektor von Berlin (den demokratiske sektoren i Berlin) og Demokratisches Berlin (demokratisk Berlin). Etter at Aust-Tyskland bygde Berlinmuren for å skilje Aust-Berlin frå Vest-Berlin i 1961 brukte Aust-Tyskland vanlegvis nemninga Berlin (Hauptstadt der DDR) eller Berlin om Aust-Berlin. Vest-Berlin vart omtalt som Berlin (vest) eller Westberlin. I Vest-Tyskland vart Aust-Berlin referert til som Aust-Berlin eller Berlin (aust).

Aust-Berlin var frå synspunkta til dei allierte maktene aldri del av Aust-Tyskland.

Berlinmuren fall 9. november 1989, og Berlin vart gjenforeint 3. oktober 1990.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Øst-Berlin» frå ,  den 14. desember 2011.  

Berlin
Tidlegare hovudstader
Anja Garbarek

Anja Garbarek () er ein norsk jazzmusikar frå Oslo. Ho er einaste barnet til jazzsaksofonisten Jan Garbarek.

Biografi 

Allereie som liten fekk Anja Garbarek treffa mange musikarar og høyra mykje musikk, men ville likevel fyrst utdanna seg innan drama. Difor tok ho eitt år på dramalinja ved Romerike folkehøgskole og gjekk musikk/drama-linja på vidaregåande. Men då ho her song i ein scenemusikal, vart ho oppdaga av den norske plateindustrien. Resultatet vart platedebuten hennar; albumet Velkommen inn frå 1992. Det vart produsert i samarbeid med Håkon Iversen, og Jan Garbarek hjelpte til ein del. Den mest kjende songen frå plata var den erotiske Male øynene dine, som også kom ut som singel i tillegg til Er det flere her?. 

Oppfylgjaralbumet Balloon Mood kom ut i 1996, i samarbeid med den kjende produsenten Marius de Vries. Albumet var dristigare og meir innovativt enn debuten, og Garbarek var her inspirert av både Tom Waits, m.fl. 

Kort tid etter dette flytte Anja Garbarek til London, der ho fyrst signerte platekontrakt med BMG, seinare med Virgin Records. Album nummer tre, Smiling and Waving vart gjeve ut på Virgin med assistanse frå m.a. Robert Wyatt og Mark Hollis. Det fekk gode kritikkar for å kombinera elektroniske lydar, akustiske instrument og Anja Garbarek på ein stilig måte. Albumet vann Spellemannprisen 2001 i open klasse.

Anja Garbarek er gift med den engelske musikaren John Mallison, og dei fekk ei dotter saman i 2002. Etter å ha bidratt på to Satyricon-cdar og samarbeidd med Rita Marcotulli i same året, flytte Anja Garbarek attende til Noreg med familien sin i 2003. Herifrå gav ho ut albumet Briefly Shaking i 2005. Dette blir skildra som eit mørkare album enn dei tidlegare - mykje av tekstane er basert på krimhistorier. Det er produsert i samarbeid med den islandske artisten Gisli. 

I 2005 komponerte Garbarek filmmusikken til den franske Angel-A av Luc Besson, og ho gav ut filmmusikken på plate året etter.

Diskografi 

 Velkommen inn (1992)
 Balloon Mood (1996)
 Smiling & Waving (2001)
 Briefly Shaking (2005)
 Angel-A (2006)
 The Road Is Just A Surface (2018)

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Anja Garbarek, henta inn 14. desember 2011.
 Biografi på engelsk frå Anja Garbarek si offisielle nettside 
 , skrive av Jon Vidar Bergan.

Vinnarar av Spellemannprisen
Norske jazzmusikarar
Musikarar frå Oslo
Norske filmmusikkomponistar
Norske songarar
Tone Nørvåg

Tone Nørvåg () er ei norsk politikvinne og forfattar frå Kvalsund i Herøy på Sunnmøre. Ho debuterte som forfattar med barneboka Politihunden Falk til teneste! i 2011.

Nørvåg arbeider i Politiet i Herøy og Sande på Sunnmøre og er busett i Fosnavåg.

Politihunden Falk til teneste! er illustrert av Odd Henning Skyllingstad og er den fyrste i ein serie om Falk og eigaren Hanne som løyser politisaker. Den andre boka i serien kom i 2012 og heiter Politihunden Falk på nattevakt.

Bøker 
 2011 – Politihunden Falk til teneste! – Barnebok
 2012 – Politihunden Falk på nattevakt – Barnebok

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Tone Nørvåg i BIBSYS Ask

Folk frå Herøy i Møre og Romsdal
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske barnebokforfattarar
Nynorskforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
John Steel

John Steel () var den originale trommeslagaren i bandet The Animals og eig rettane til bandnamnet. 

Steel var opphavleg trompetist, og møtte den framtidige songaren i The Animals, Eric Burdon, då dei studerte i lag med Newcastle College of Art and Industrial Design. Dei byta frå jazz til rock 'n' roll.

I mars 1959 møtte Steel Alan Price på eit kyrkjeball i Byker i Newcastle, og med Hilton Valentine (gitar) og Chas Chandler (bass) starta dei eit band. I 1960 hadde the Alan Price Combo fått eit rykte i Newcastle. Burdon vart med i bandet i 1962 og dei kalla seg The Animals.

Steel var med i bandet fram til mars 1966. Den siste singelen han var med på som kom inn på listene var «Inside Looking Out».

Etter han slutta i bandet reiste Steel attende til Newcastle og vart forretningsmann, og arbeidde òg i management- og forlagsselskapa til tidlegare bandkollega Chas Chandler. I 1971 introduserte Chandler han til Eggs over Easy, som han spelte bed. I løpet av åra har Steel vore ein lokal trommeslagar som har spelt på deltid, og stundom spelt med The Animals under ymse gjenforeiningar. 

Steel har sidan 1993 turnert med forskjellige variantar av The Animals, med mellom andre Hilton Valentine, Dave Rowberry, Zoot Money og Mick Gallagher. I 1993 danna Hilton Valentine «Animals II» og fekk med seg John Steel i 1994. Frå 1999 til 2001 spelte dei som The Animals, og etter Valentine forlet dette bandet i 2001, heldt Steel og Rowberry fram som «Animals and Friends».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Steel (drummer)» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
[ John Steel] på Allmusic 

Engelske trommeslagarar
The Animals-medlemmar
Folk frå Gateshead
Mick Gallagher

Michael William «Mick» Gallagher () er ein britisk hammondorgel-spelar og best kjend som medlem av Ian Dury and the Blockheads and og for bidraga sine til to album av the Clash. Han har òg skrive musikk for filmar som Extremes (1971) og After Midnight (1990), samt Broadway-stykket Serious Money (1988).

Biografi
Mick Gallagher starta karrieren sin med The Unknowns. Han spelte med the Animals i 1965, og erstatta då Alan Price. Han gjekk så vidare og starta The Chosen Few, der han spelte i lag med Alan Hull, som seinare starta Lindisfarne. Andre musikarar han var knytt til var Skip Bifferty, Peter Frampton's Camel og Cochise.

Han vart så medlem av Ian Dury and The Blockheads. Han spelte på to av dei mest innverknadsrike albuma til The Clash, London Calling (1979) og Sandinista! (1980),
og spelte konsertar med bandet. Han spelte òg på det siste albumet deira, Cut the Crap (1985), men står ikkje oppført i omslaget for dette. 

Gallagher arbeidde med Clash-trommslagar Topper Headon igjen då dei spelte inn Headon sitt Waking Up (1986), i lag med Bobby Tench og Jimmy Helms. Han har òg spelt med Paul McCartney, Robbie Williams, Dave Stewart og Annie Lennox. I nyare år har han spelt med The Blockheads og John Steel sitt The Animals and Friends.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mick Gallagher» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Newcastle upon Tyne
Engelske klaverspelarar
The Animals-medlemmar
The Clash
Anna R. Folkestad

Anna Rommetveit Folkestad () er ein norsk forfattar og illustratør frå Stord. Ho debuterte i 2011 med biletboka Henrik And, og har sidan gjeve ut tre bøker om Unni og Gunni. For Unni og Gunni reiser fekk ho Nynorsk barnelitteraturpris for 2012.

Bøker 
 2011 – Henrik And – biletbok for barn
 2012 – Unni og Gunni malar – biletbok for barn
 2012 – Unni og Gunni reiser – biletbok for barn
 2013 – Unni og Gunni gjer det fint – biletbok for barn

Prisar og utmerkingar 
 2012 – Nynorsk barnelitteraturpris for Unni og Gunni reiser

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Anna R. Folkestad
 Utgjevingar av Anna R. Folkestad i BIBSYS Ask

Folk frå Stord
Forfattarar frå Hordaland
norske barnebokforfattarar
norske illustratørar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Nynorskforfattarar
Dave Rowberry

David Eric «Dave» Rowberry () var ein engelsk pianist og organist som var best kjend som medlem av rock- og R&B-gruppa The Animals i 1960-åra.

Dave Rowberry vart med i The Mike Cotton Jazzmen (seinare The Mike Cotton Sound) i 1962, og spelte med dei fram til Alan Price brått slutta i The Animals i 1965.  Ifølgje songar Eric Burdon, så vart Rowberry, sjølv om han var ein dugande musikar, delvis vald inn i bandet fordi han hadde ein liknande utsjånad som Price.

Rowberry spelte på mange av dei store hittane til gruppa, som «We Gotta Get Out of This Place», «It's My Life», «Don't Bring Me Down», «Inside-Looking Out» og «See See Rider». På fleire av songane vart Rowberry tilskriven som arrangør. Han song òg korvokal på fleire av songane og var stundom med som låtskrivar.

Etter at The Animals vart oppløyste i 1966 vart Rowberry studiomusikar, mellom anna på The Kinks-albumet Everybody's in Show-Biz. Rowberry spelte òg på mange album av bluesartisten Dana Gillespie i 1980- og 1990-åra.

Rowberry døydde i London av magesårbløding den 6. juni 2003, 62 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dave Rowberry» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Engelske klaverspelarar
The Animals-medlemmar
Barry Jenkins

Colin Ernest «Barry» Jenkins () er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar The Animals i 1960-åra.

Han var med på å starte det britiske R&B-bandet The Nashville Teens i 1962. I 1964 hadde dei den første hitten sin med «Tobacco Road». I mars 1966 forlet den originale trommeslagaren i The Animals, John Steel, bandet, og Jenkins vart med bandet på albuma Animalism og Animalization, og hitsinglane «Don't Bring Me Down» og «See See Rider».

Då den første inkarnasjonen av The Animals vart oppløyst starta songaren Eric Burdon bandet Eric Burdon & The (New) Animals og tok berre med seg Jenkins frå den førre besetninga. I lag med studiomusikarar spelte dei inn albumet Eric Is Here. Jenkins euig i dag ein gitarbutikk i Ramsgate i England.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barry Jenkins» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske trommeslagarar
The Animals-medlemmar
Folk frå Leicester
John Weider

John Weider () er ein rockemusikar som speler gitar, bass og fiolin. Han er mest kjend som bassist i det britiske bandet Family frå 1969 til 1971.

Som tenåring spelte Weider i lag med Steve Marriott i bandet Steve Marriott and the Moments. Han erstatta så Mick Green som sologitarist i Johnny Kidd and the Pirates. I 1966 sette Eric Burdon, frontmann for The Animals, i saman eit nytt Animals-band, då det originale bandet vart oppløyst (Eric Burdon and the New Animals, stundom kalla Eric Burdon and the Animals), inkludert Weider på gitar. Weider vart verande med gruppa ut 1968. Weider erstatta så Ric Grech i Family. Som Grech var han både bassist og fiolinist.

Weider forlet Family sommaren 1971. Han vart med i Stud, gav ut eit soloalbum i 1976 og vart medlem av bandet Moonrider med Keith West. Dei nyare albuma hans er meir i New Age-stil enn folk, rock eller country.

Solodiskografi
 John Weider (1976)
 Intervals In Sunlight (1987)
 Essence (1989)
 Ancients Weep (1990)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Weider» frå ,  den 14. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Strange Band: Family si heimeside
 John Weider: MySpace

Engelske bassistar
The Animals-medlemmar
Family-medlemmar
Musikarar frå London