alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One

Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One er eit album av det engelske rockebandet The Kinks, spelt inn og gjeve ut i 1970. Det er best kjend for hitsingelen «Lola».

Lola versus Powerman er eit satirisk syn på dei forskjellige aspekta i musikkindustrien, som songutgjevarar («Denmark Street»), fagforeiningar («Get Back in Line»), hitmakarmaskinen («Top of the Pops»), reknskapsførarar og forretningsførarar («The Moneygoround») og turnelivet («This Time Tomorrow»).

Musikalsk er albumet variert, og varierer mellom rolege balladar som «Get Back in Line» og «A Long Way From Home» og hardrocksongar som «Rats» og «Powerman», og «Denmark Street» og «The Moneygoround» som har innslag av engelsk varietémusikk. 
 
Songen «Lola» omhandlar eit møte med ein transvestitt. Davies gjekk bevisst inn for å lage ein hit, etter at bandet i lang stund hadde vore fråverande på både dei amerikanske og britiske hitlistene. For å unngå søksmål, måtte Davies lage ei utgåve av songen der orda «Coca-Cola» vart fjerna.

Suksessen til både singelen og albumet gjorde at bandet kunne forhandle fram ein ny kontrakt med RCA Records, bygge sitt eige London Studio og ta meir kreativ kontroll over bandet. Dei la òg ut på turne i USA etter at dei hadde vore bannlyst frå å halde konsertar der sidan 1965.

Innhald		

Luksusutgåva frå 2014 inneheld det neste Kinks-albumet Percy som den andre plata, òg med bonusspor. Den doble utgåva heiter Lola versus Powerman and The Moneygoround and Percy.

Medverkande
Ray Davies – solovokal, gitar, munnspel, klaverinstrument, resonatorgitar
Dave Davies – sologitar, banjo, korvokal, solovokal på «Strangers» og «Rats», medvokal på «Powerman»
Mick Avory – trommer, perkusjon
John Dalton – bassgitar, korvokal
John Gosling – klaverinstrument, piano, orgel

Salslister

Album

Singlar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One» frå , den 2. mai 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 

Musikkalbum frå 1970
The Kinks-album
Pye Records-album
Album produserte av Ray Davies
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Konseptalbum
Andreas Hofgaard Winsnes

Andreas Hofgaard Winsnes (A. H. Winsnes) () var ein norsk litteratur- og idéhistorikar. Han vart fødd i Nord-Odal kommune, men voks opp på Toten og i Sør-Fron kommune. Han tok doktorgraden i 1920 med ein avhandling om Johan Nordahl Brun, vart professor i europeisk litteratur ved Det Kongelige Frederiks Universitet frå 1938 og professor i idéhistorie 1946–1959. 

1940–42 og 1945–46 var han redaktør for Samtiden. Som forfattar er han særleg huska for biografien om vennen Sigrid Undset, og for sitt bidrag til Norges litteraturhistorie, kjend som Bull-Paasche-Winsnes-Houm. Winsnes var ein aktiv riksmålsmann, og var blant skiparane av Det Norske Akademi i 1953. I Mykle-saka vitna han for påtalemyndigheten mot forfattaren Agnar Mykle og Sangen om den røde rubin.

Verk 
 Den norske roman i 1870–80-aarene (1920)
 Det norske selskab: 1772–1812 (1924)
 Niels Treschow: en opdrager til menneskelighet (1927)
 Skillelinjer: fem artikler om samtidig tenkning (1929)
 Den annen front: engelske idealister (1932)
 Norges litteratur: fra februarrevolutionen til verdenskrigen (bd. 5 av Norges litteraturhistorie, 1937)
 Sigrid Undset: en studie i kristen realisme (1949)
 Diktning og livssyn (1949)

Kjelder 

 NBL-artikkel om Winsnes, skriven av Lars Roar Langslet.

Folk frå Nord-Odal
Folk frå Sør-Fron
Norske litteraturprofessorar
Percy av The Kinks

Percy er eit filmmusikkalbum frå 1971 av det engelske rockebandet The Kinks for den britiske kommedien med same namn. Songane vart skrivne av Ray Davies og inkluderte både standard popsongar og instrumentale nummer. Albumet vart det siste dei gav ut på Pye Records, og enda med det ein sju år lang kontrakt. Albumet vart ikkje gjeve ut i USA og var berre tilgjengeleg der i mange år via import. 

Percy vart ikkje godt motteke og har heller aldri vorte rekna som ein del av albumkatalogen av bandet sjølv. 

«God's Children» vart gjeven ut som singel i april 1971 (den aller siste utgjevinga på Pye medan dei framleis var under kontrakt). I motsetnad til albumet vart singelen gjeven ut i USA i juli, men nådde ikkje salslistene verken der eller i heimlandet. Han vart derimot ein liten hit i Australia (53. plass) og New Zealand (21. plass).

Innhald

Luksusutgåva frå 2014 av Percy er den andre plata av Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One. Denne utgåva vart saman kalla Lola versus Powerman and the Moneygoround & 'Percy'.

Medverkande
Ray Davies - vokal, akustisk gitar, munnspel
Dave Davies - 6- og 12-strengs elektrisk gitar, vokal
John Dalton - bass, korvokal, solovokal på «Willesden Green»
John Gosling - klaverinstrument
Mick Avory - trommer
Ytterlegare arrangement av Stanley Myers

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Percy (soundtrack)» frå , den 2. mai 2009. 
 

The Kinks-album
Filmmusikkalbum frå 1971
Pye Records-album
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Victoria av The Kinks

«Victoria» er ein song av The Kinks skriven av Ray Davies. Han er opningsspor på konseptalbumet deira Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire) frå 1969.

Songen har ein satirisk stil som Ray Davis hadde vorte kjend for med hitten «Dedicated Follower of Fashion» i 1966. Teksten set formyndermentaliteten i Det britiske imperiet i viktoriatida, «Land of my Victoria/Land of hope and gloria», side om side med det barske livet i Storbritannia på 1800-talet, «Sex was bad and obscene/And the rich were so mean» og uttrykker korleis arbeidarklassen i landet smiska med dronninga, «Though I am poor, I am free/When I grow I shall fight/For this land I shall die».

Musikalsk startar songen med eit enkelt bluesriff og bygger seg opp til eit livleg klimaks med blåsarar og strykarar på «Land of hope and gloria»-mellomspelet. Avsluttinga består av blåsarar, tung rockegitar og korvokal frå Dave Davies og ein «psykedelisk» effekt med ei indiskliknande sekkepipe, som på singelen deira «See My Friends» frå 1965. 

Singelen klarte ikkje å nå Topp 40 i USA, men nådde Topp 40 både i Storbritannia og Canada, og nådde Topp 10 i Sverige.

Andre utgåver 
Ei utgåve av The Fall gjekk inn på Topp 40 i Storbritannia i 1988. Andre som har spelt songen er Cracker, Nomeansno og Sonic Youth.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Victoria (song)» frå , den 2. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1969
Songar frå 1969
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Pye Records-singlar
Songar om kvinner
The Fall-songar
Sonic Youth-songar
Ray Davies-songar
Olsen Brothers-songar
Shangri-La av The Kinks

«Shangri-La» er ein song av The Kinks skriven av Ray Davies. Songen vart gjeven ut på konseptalbumet deira Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire) i 1969.

Songen skildrar ein mann kalla Arthur, hovudkarakteren på albumet. Arthur bur i eit hus kalla Shangri-La. I starten av songen er Shangri-La eit sant paradis, men utover i songen vert det klart at huset til Arthur er like mykje eit fengsel som eit paradis. 

Songen er musikalsk omfattande. Han starta roleg med Davies på roleg vokal og akustisk gitar. Etter eitt vers byggjer spaninga seg opp med blåsarar. Så vert fingerplukkinga på gitaren raskare og trommene og ein cembalo kjem inn, med Dave Davies på korvokal. Så kjem klimakset med refrenget og ein Phil Spector-liknande produksjon. Etter eit nytt vers og refreng kjem eit langt raskare og tyngre mellomspel. Dave Davies har fortalt at dette er favorittsongen av dei broren Ray skreiv.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Shangri-La (The Kinks song)» frå , den 2. mai 2009.

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Pye Records-singlar
Songar om stader
Days av The Kinks

«Days» er ein song av The Kinks frå 1968 skriven av Ray Davies. Songen vart gjeven ut på singel og var opphavleg meint som ein del av albumet The Kinks Are the Village Green Preservation Society, der det i dag finst som eit bonusspor på CD-utgåva. 

Musikalsk er songen ein slags livleg ballade. Teksten er bittersøt på typisk Davies-maner. Songaren syng teksten til ein tidlegare kjærast som anten har gått frå han eller døydd. Personen er takknemleg for dagane dei hadde i lag. Teksten omhandlar korleis kjærasten framleis påverkar personen som syng han, «Though you're gone, you're with me every single day, believe me.»

Songen var ein viktig singel for Davies og The Kinks, og kom ut i løpet av eit år då salstala fall for bandet. Songen var meint som eit albumspor, men etter at den førre singelen, «Wonderboy», selde dårleg vart «Days» raskt gjeve ut som singel i lag med «She's Got Everything». Singelen nådde 12. plass i Storbritannia, men gjekk ikkje inn på lista i USA. Dette hjelpte ikkje dei neste singlane som ikkje klarte å nå Topp 30 i Storbritannia.

Andre utgåver 
Kirsty MacColl spelte inn «Days» på albumet Kite i 1989. Han vart gjeven ut som singel og nådde 12. plass i Storbritannia, same plasseringa som The Kinks hadde klart med originalen i 1968. 

Andre artistar som har spelt songen er Petula Clark på albumet Petula i 1968, James Last i 1969 og Elvis Costello i 1991.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Days (The Kinks song)» frå , den 2. mai 2009. 
 

The Kinks-songar
Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Singlar frå 1989
Petula Clark-songar
Kirsty MacColl-songar
Plastic Man

«Plastic Man» er ein song av The Kinks frå 1969, skriven av Ray Davies.

Songen er i liknande stil som tidlegare Kinks-songar som «Dedicated Follower of Fashion». Han vart skriven som eit forsøk på å oppnå ein hitsingel og vart gjeven ut berre få dagar etter innspelinga. Det førre året hadde vore kommersielt katastrofalt for The Kinks. Dei to førre singlane deira hadde ikkje nådd Topp 10 i Storbritannia, og nådde ikkje singellista i det heile i USA. Albumet The Kinks Are the Village Green Preservation Society nådde heller ikkje salslistene. 

Planen slo feil då dei nytta ordet «bum»  (rumpe) i linja «...plastic legs that reach up to his plastic bum»), som gjorde at BBC nekta å spele songen på radio. Singelen nådde berre 31. plass i Storbritannia og dei neste singalane deira nådde ikkje singellista i det heile. 

Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. 

Begge sider av singelen, samt stereoutgåve av begge to, vart gjevne ut som bonusspor på CD-utgåva av Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire).

Medverkande
Ray Davies - akustisk gitar, solovokal, korvokal
Dave Davies - sologitar, harmonivokal, korvokal
Pete Quaife - bassgitar, korvokal, falsettvokal
Mick Avory - trommer

Katrina and the Waves
Songen vart spelt inn og gjeven ut som singel i 1984 av Katrina and the Waves (Silvertown STS 7). B-sida var òg ein Kinks-song, «Animal Farm». Singelen nådde ikkje singellista i Storbritannia. Den neste singelen deira vart gjennombrotshitten deira, «Walking on Sunshine».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Plastic Man (song)» frå ,  den 2. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Pye Records-singlar
Henrik Asheim

Henrik Asheim () er ein norsk politikar (H). Han har vakse opp på Jong i Bærum kommune i Akershus fylke. Asheim var leiar for Høgre sin ungdomsorganisasjon, Unge Høgre, frå 2008 til 2012, og er dessuten medlem av Bærum kommunestyre og Akershus fylkesting. Frå 24. januar 2020 er han forskings- og høgare utdanningsminister i regjeringa Solberg.

Asheim har tidlegare hatt verv i Bærum Unge Høgre og vore leiar for Akershus Unge Høyre, og var gruppesekretær og valkampsekretær i Akershus Høgre i 2005. Før han blei vald til leiar i Unge Høgre, var han 2. nestleiar i organisasjonen. Han har jobba som personalkonsulent i Adecco bemanning.

Asheim er ope homofil, men ønskjer heller å bli sett i samband med politikken sin enn legninga si.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Unge Høgres sentralstyre 2008–2010
 «Ingen typisk Høyre-mann» (NRK), 14. mai 2008
 Henrik Asheim og Kirsti Bergstø i debatt (NRK)
 «Bør 1. mai avskaffes som høytidsdag?» (NRK), 30. april 2009

Statsrådar i Regjeringa Solberg
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Lokalpolitikarar i Bærum
Høgrepolitikarar i Akershus
Norske ungdomspolitikarar
Leiarar i Unge Høgre
Folk frå Bærum
Eva Lundgren

Eva Lundgren (), oppvaksen i Flekkefjord, er ein internasjonalt kjend norsk kjønnsforskar, kjend for si forsking på vald mot kvinner. Ho har vore professor i sosiologi, særleg kvinneforsking, ved Uppsala universitet, frå 1993. Ho er sjef for Avdelningen för samhällsvetenskaplig genusforskning. 1996–1997 var ho gjesteprofessor ved New York University.

Bibliografi (utval) 

 1981: Djevleutdriverne. Eksorsisme i Norge. Oslo.
 1982: Den bortkomne datter. Kvinneteologi, kvinnefrigjöring, teologikritikk. Oslo. 
 1984: Den Herren elsker, tukter han. Tre rapporter om overgrep mot kvinner. Bergen. 
 1985: I Herrens vold. Dokumentasjon av vold mot kvinner i kristne miljöer. Oslo. 
 1985: På tvers. Trekk fra avvikets historie. Doktoravhandling, Bergen. 
 1987: Prester i lyst og last. Om kjönn, makt og erotikk i Den norske kirkes sjelesorg. Oslo. 
 1990: Gud og hver mann. Seksualisert vold som kulturell arena for å skape kjönn. Oslo. 
 1992: Gud och alla andra karlar. Om kvinnomisshandlare. Stockholm. 
 1993: Det får da være grenser for kjønn. Voldelig empiri og feministisk teori. Oslo. 
 1994: La de små barn komme til meg. Barns erfaringer med seksuelle og rituelle overgrep. Oslo. 
 2001: Ekte kvinne? Identitet på kryss og tvers. Oslo. 
 2001: Slagen dam. Mäns våld mot kvinnor i jämställda Sverige. Stockholm. 
 2008: Knutby-koden. Oslo, Gyldendal.

Norske sosiologiprofessorar
Folk frå Flekkefjord
Lola av The Kinks

«Lola» er ein song av The Kinks frå 1970 skriven av Ray Davies. Songen omhandlar eit romantisk møte mellom ein ung mann og ein transvestitt han møter i Soho i London.

Songen er ein av dei mest kjende til The Kinks og vart gjeven ut som singel frå albumet Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One. Singelen nådde andreplassen i Storbritannia og niandeplassen i USA. Songen vart i 2003 rangert på 422. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 500 beste songane gjennom tidene. På den oppdaterte lista deira frå 2010 var songen ute av lista.

Inspirasjon for songen 
I boka The Kinks: The Official Biography fortel Ray Davies at han vart inspirert til å skrive songen etter at manageren deira Robert Wace hadde dansa med ein transvestitt på ein nattklubb. Seint i 1969 oppfordra far til Davies han om å yte litt ekstra for å få ein ny stor hitsingel etter ein lang periode utan hittar for bandet, og «Lola» vart resultatet. Davies og The Kinks brukte ekstra lang tid på å spele inn og utforme songen i Morgan Studios i London tidleg i 1970.

I sjølvbiografien sin hevdar Dave Davies at han skreiv musikken til det som vart «Lola». Etter at Dave hadde spelt musikken til broren, skreiv Ray teksten. Dave hevdar så at broren tok all æra for songen. Den opphavlege teksten hadde orda «Coca-Cola», men sidan BBC dermed ikkje ville spele songen på grunn av reklamen det gav, måtte dei endra teksten til «cherry cola» for singelen.

Suksessen singelen hadde fekk konsekvensar for bandet på eit kritisk tidspunkt i karrieren deira. Dei kunne no forhandle ein ny kontrakt med RCA Records, bygge sitt eige London Studio og ta kreativ kontroll over karrieren sin. «Lola» vart ein særs populær konsertsong for bandet.

Medverkande
 Ray Davies – vokal, resonatorgitar
 Dave Davies – elektrisk gitar, korvokal
 Mick Avory – trommer
 John Dalton – bass
 John Gosling – piano
 Ken Jones – maracas

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre utgåver 
Av artistar som har spelt songen finn Don Fardon i 1974, The Raincoats i 1979, Andy Taylor (frå Duran Duran) i 1990, Bad Manners i 1993, Dana Baitz, Madness i 2005, Jan Rot, Robbie Williams, McFly og Travis i 2008

I 1981 spelte «Weird Al» Yankovic ein parodiversjon av songen kalla «Yoda», ein karakter frå Star Wars.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lola (song)» frå , den 2. mai 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 The Kinks. Lola vs Powerman and the Moneygoround: Part One. Reprise, 1970.

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1970
Songar frå 1970
Songar om London
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Belgia
Songar om kvinner
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Pye Records-singlar
Arista Records-singlar
Reprise Records-singlar
Folkrock-songar
Weird Al-Yankovic-songar
Madness-songar
Robbie Williams-songar
Travis-songar
Ray Davies-songar
Paloma Faith-songar
Damon Albarn-songar
De musikalske dvergene-songar
The Killers

The Killers er eit rockeband frå Las Vegas i USA som blei skipa i 2002.

Medlemane i The Killers innkluderer Brandon Flowers (vokal, klaviatur), Dave Keuning (gitar), Mark Stoermer (bass) og Ronnie Vannucci Jr (trommer). Dei slapp debutalbumet sitt, Hot Fuss, i 2004. Det andre albumet deira, Sam's Town, kom ut i 2006. I 2007 kom samlealbumet Sawdust som inneheld diverse B-sides og raritetar. Det tredje studioalbumet deira, Day & Age, vart gjeve ut i 2008.

The Killers var i Noreg for fyrste gong den 28. juli 2005 (Valle Hovin), og dei deltok på Hovefestivalen i 2007.

Diskografi 

 2004: Hot Fuss
 2006: Sam's Town
 2007: Sawdust
 2008: Day & Age
 2012: Battle Born
 2017: Wonderful Wonderful
 2020: Imploding the Mirage
 2021: Pressure Machine

USA-amerikanske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 2002
Musikkgrupper frå 2000-talet
The Killers
Brit Award-vinnarar
Apeman

«Apeman» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks. Han er skriven av Ray Davies og gjeven ut på albumet Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One. Songen vart gjeven ut som singel hausten 1970. Han nådde ikkje listene i USA, som føregangaren «Lola», hadde gjort, men vart ein stor hit i Storbritannia der han nådde femteplassen.

Songen omhandlar om at Davies er lei av den moderne verda og erklærer at han ønskjer «sail away to a distant shore og make like an apeman.» Han uttrykker òg korleis mennesket skapar problema våre og at om mennesket fekk sjansen så ville det forlate byane og leve i jungelen i staden. På mange måtar er songen eit samandrag av nostalgien som hadde vore til stades på albuma Lola vs. Powerman og The Village Green Preservation Society.

Ei tekstlinje i songen, «...the air pollution is fogging up my eyes...», skapte noko kontrovers fordi ordet «fogging» høyrest ut som «fucking».

Songen vart spelt av The Format i 2007.

Medverkande
Ray Davies - akustisk gitar, solovokal
Dave Davies - sologitar, korvokal
John Dalton - bass, korvokal
John Gosling - piano, orgel
Mick Avory- trommer

Salslister

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Apeman (song)» frå , den 2. mai 2009.

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Pye Records-singlar
Reprise Records-singlar
Hot Fuss

Hot Fuss er debutalbumet til det USA-amerikanske alternativ rockebandet The Killers, som blei sloppe den 7. juni 2004. Det toppa musikklistene som nummer 1. i både England og Australia, og nådde opp som ein sjuar på musikklistene i USA. Albumet selde over 2,500,000 eksemplar det fyrste året etter lansering, og har selt meir enn seks millionar totalt sidan då.

Kjende singlar frå albumet er «Somebody Told Me», «Mr. Brightside», «All These Things That I've Done» og «Smile Like You Mean It»

Spor

Medverkande

Musikantar 
 Brandon Flowers — vokal, klaviatur
 Dave Keuning — gitar, støttevokal
 Mark Stoermer — bassgitar, støttevokal
 Ronnie Vannucci — trommer, perkusjon

Andre 
 Jeff Saltzman — produsent
 The Killers — produsent
 Jeff Saltzman — teknikar
 Corlene Byrd — teknikar

The Killers-album
Debutalbum frå 2004
Sam's Town

Sam's Town er det andre studioalbumet frå det USA-amerikanske alternativ rockebandet The Killers. Plata vart utgjeven den 2. oktober 2006 i Storbritannia og dagen etter i USA.

Spor 

Alle songar er skrivne av Brandon Flowers med mindre noko anna er nemnt.

Medverkande 
 Brandon Flowers — vokal, klaviatur, bassgitar
 Dave Keuning — elekstrisk gitar, støttevokal
 Mark Stoermer — bassgitar, støttevokal, elekstrisk gitar
 Ronnie Vannucci — trommer, perkusjon

The Killers-album
Musikkalbum frå 2006
Sawdust

Sawdust er det tredje albumet frå det amerikanske rockebandet The Killers. Plata inneheld hovudsakleg B-sider og coverversjonar.

Spor

The Killers-album
Musikkalbum frå 2007

en:Sawdust
Day & Age

Day & Age er det fjerde albumet, og det tredje studioalbumet, frå det amerikanske rockebandet The Killers. Kjende singlar frå denne plata er «Human» og «Spaceman».

Spor 

The Killers-album
Musikkalbum frå 2008
Parachutes

Parachutes er debutalbumet til det engelske rockebandet Coldplay.

Coldplay-album
Debutalbum frå 2000
A Rush of Blood to the Head

Parachutes er det andre studioalbumet frå det engelske rockebandet Coldplay.

Coldplay-album
Musikkalbum frå 2002
 466
X&Y

X&Y er det tredje studioalbumet frå det engelske rockebandet Coldplay.

Coldplay-album
Musikkalbum frå 2005
Viva la Vida or Death and All His Friends

Viva la Vida or Death and All His Friends er det fjerde studioalbumet frå det engelske rockebandet Coldplay.

Coldplay-album
Musikkalbum frå 2008
Bergen Nordhordland Rutelag

Bergen Nordhordland Rutelag var eit norsk transportverksemd basert i Hordaland.

Historie 
Verksemda hadde røtene sine heilt tilbake til 1880, med opprettinga av Lindaas-Masfjorden Dampskibsselskap. 
Gjennom åra vart det ei rekkje samanslåingar, A/S Bergen Nordhordland Trafikklag vart etablert på 1950-talet då Alværsund & Manger Dampbåtlag A/S og Lindås-Masfjorden Dampskibslags Bilruter slo seg saman. BNR vart oppretta i 1974 med samanslåinga av BNT, Indre Nordhordland Dampbåtlag og Arna-Osterøy Billag . Selskapet hadde buss og ferjeløyve i kommunane Meland, Lindås, Radøy, Austrheim, Fedje, Masfjorden og Osterøy og til Bergen. Bergen Nordhordland Rutelag var delt i to forretningsområde; Bildivisjonen som bestod av buss- og godsavdelingar i Knarvik og Lonevåg, og reiarlaget som bestod av innanriksferjene og Fjord Line AS.

Den 1. januar 2002 gjekk buss og ferjedrifta av BNR inn i HSD ASA, medan Fjord Line AS fortsette som uavhengig selskap. I 2004 starta BNR oppatt snøggbåtdrifta, då med tidlegare BNR aksjonær Einar Nistad som hovudeigar. BNR driftar i dag to snøggbåtsamband og har på nytt fått konsesjon for drift av snøggbåt mellom Knarvik og Bergen. BNR har i tillegg kontrakt for transport av cruise-turistar.

BNR-eigde skip 
 MS «Snarveien», bygd i 2005
 MS «Hardangerprins», bygd i 1991
 MS «Kyst Express», bygd i 1986
 MS «Fjord Express», bygd i 1984, forlenga i 2006
 MS «Sea Express», (innleigd)

Tidlegare BNR-eigde skip

Bilferjer 
 MF Fedjefjord,
 MF Lindås,
 MF Nordhordland,(1965),no Moli
 MF Nordhordland,(1976)no Stella
 MF Oster,no Reet
 MF Seimstrand,no Rosendal
 MF Lygra,no Mount Barbary
 MF Masfjord,no Gudvangen
 MF Masfjord,no Marstein
 MF Austrheim,(1976) no Bogøy
 MF Alversund,no Sogn
 MF Austrheim,(1986), no Bastø IV
 MF Bjørn West,tidlegare Tyr
 MF Bruvik,no Ebba
 MF Fedje,no Admiral Bay
 MF Hamre,no Nidaros
 MF Haus,no Tomma
 MF Seimstrand,no Stordal
 MF Radøy,no Eiksund
 MF Radøy,no Amalie

Snøggbåtar 
 MS «Lygra» snøggbåt seld til austen 
 MS «Manger» snøggbåt seld til austen
 MS «Rongevær» bygd i 1971, seld til TSF v/ Trygve Tønnessen i 1989
 MS «Ramsøy» bygd i 1981, seld til TSF v/ Trygve Tønnessen i 1998

Bakgrunnsstoff 
 Bergen Nordhordland Rutelag
 Veteranbussklubb BNR

BNR
Samferdsle i Alver
Samferdsle i Austrheim
Samferdsle i Fedje
Samferdsle i Masfjorden
Samferdsle i Osterøy
Skipingar i 1974
Historie i Alver