alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Magne Aarøen

Magne Aarøen () var ein norsk lærar og politikar frå Innvik i Nordfjord. Han representerte Sogn og Fjordane og Kristeleg Folkeparti på Stortinget i 2001 til han døydde sommaren 2003.

Aarøen var son til ein gardbrukar. Åra 1963-67 utdanna han seg til lærar ved lærarskulane i Sogndal og i Volda. Etter fire år som lærar ved Farnes skule i Sogndal, flytta han til Selje kommune og arbeidde ved Selje skule 1971-75 og 1975-87, samt Stadlandet skule 1975-80. I 1987 vart han tilsett rektor for Sandane skule i Gloppen, ei stilling han skjøtta til dess han vart vald til stortingsrepresentant i 2001.

Aarøen var aktiv i Kristeleg Folkeparti allereie midt på 1960-talet. Han var medlem av kommunestyret i Selje frå 1976 til -87, varaordførar 1980-81 og ordførar 1982-83. Deretter var han medlem av fylkestinget i Sogn og Fjordane fireårsperioden 1988-91, før han så var med i Gloppen kommunestyre 1992-95 og 1999-2001. 

Hausten 2001 vart Aarøen vald inn på Stortinget frå Sogn og Fjordane, der han fekk plass i sosialkomiteen. Han sat som stortingsrepresentant til han i 2003 vart sjukmeld med dødeleg kreftsjukdom.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Folk frå Stryn
Ordførarar i Selje
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Jan Johnsen

Jan Johnsen () var ein norsk hotellmann og politikar for Høgre frå Stavanger. Han representerte Rogaland på Stortinget frå 1997 til han døydde i 2000. Politikaren Janne Johnsen er dottera hans.

Johnsen arbeidde i hotellbransjen i heimbyen Stavanger og nærområda. Frå 1976 til han døydde var direktør for Sola Strand Hotell.

Frå 1984 til 1991 var Johnsen medlem av Stavanger bystyre, og på ny i perioden 1996-99. Same året som han kom inn i bystyret tok han initiativet til innsamlingsaksjonen «Sykehuset i våre hender», ein aksjon som sørgde for at Rogaland fekk den første MR-maskinen i landet, det såkalla «kroppsøyet».

Ved stortingsvalet 1997 var Johnsen Rogaland Høgre sin førstekandidat. På Tinget han vart han medlem av Energi- og miljøkomiteen. Våren 2000 var komiteen på reise i Costa Rica. Der drukna Johnsen den 8. april under ein badetur. Vararepresentanten Bent Høie tok over stortingsvervet etter Johnsen.

Kjelder
Jan Johnsen Stortingsbiografi

Folk frå Stavanger
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Spikarsuppe

Spikarsuppe kan vera ei tynn suppe kokt på enkle ingrediensar, eller noko laga av «ingenting» som i eventyret om fanten som narrar ei gjerrig kjerring til å «koka suppe på ein spikar».

Eventyr om spikarsupper er klassifisert som type 1548 i Aarne-Thompson-systemet. Det er kjend i fleire ulike versjonar frå heile Europa. Ein eller fleire vandrarar møter ein eller fleire hjelparar som først er uvillige til å bidra, men etterkvart kjem med alle ingrediensane som skal til for å laga eit godt måltid. I Norden og Nord-Europa blir det gjerne kokt suppe på ein spikar, i Aust-Europa på ei øks, og i Sør-Europa bruker ein gjerne ein stein. I ein versjon frå Frankrike er vandrarane tre soldatar på veg heim frå Napoleonskrigane, i ein versjon frå Ungarn går ein enkelt soldat gjennom fleire prøvingar på heimvegen, og i russisk tradisjon bruker ein soldat ei øks til å laga kasja (ein grautaktig rett). I ein portugisisk versjon knytt til Almeirim er vandraren ein munk som lagar steinsuppe. Ein rett kalla steinsuppe, sopa de pedra, blir laga og servert i Almeirim.

I Noreg er eventyret særleg blitt kjend frå Nordahl Rolfsen si Lesebok for folkeskulen. Dette eventyret stammar frå Värmland.

Bassenget på Eidsvolls plass i Oslo er kjend som «Spikersuppa» etter at det blei påkosta av ein spikarfabrikk.

Bakgrunnsstoff
«Koke suppe på ein spikar» etter Nils Gabriel Djurklou ved oaks.nvg.org
Svigermors spikersuppe ved matoppskrift.no

Kjelder

Spikersuppe (15. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 18. april 2014.
Om å koke suppe på en spiker, aftenposten.no
Hva er en spikersuppe , enkeltforklart.no

Denne artikkelen bygger på «Stone Soup» frå ,  den 18. april 2014.  

Supper
Eventyr
Georgernes Verft

Georgernes Verft var eit skipsverft i Bergen, grunnlagt av Jørgen (Georg) Brunchorst og Georg Ferdinand Vedeler i strøket som i dag heiter Verftet ved Puddefjorden nedanfor Fredriksberg festning i 1784. Verftet vart seinare kalla Dekkedokken (i daglegtale Dikkedokken). 

Verftet ligg i dag i blindgata vest for Verftstrappen og husar i dag Kulturhuset USF.

Namnet Dekkedokken kjem frå skipsbyggmeisteren Annanias Dekke som dreiv Georgernes Verft i 40 år. Det var på den tida eit av dei største skipsbyggeria i landet med kring 300 tilsette. Her vart det bygd skonnertar, briggar og barkskip, i tillegg til dampskip av tre. Overgangen til dampskip i 1870-åra førte likevel til mindre verksemd. Dekkedokken synte til ein tørrdokk som ble oppført 1871 i samarbeid med Bergens Dokkompani. Dokken blei utvida fleire gonger og leigd ut til andre verft og verkstader. Enka og sonen dreiv verftet etter Dekke døydde. 

Verftet vart nedlagt i 1909.

Kjelder
 Georgenes Verft på Bergen Byarkiv
 Dekkedokken på Bergen Byarkiv

Skipsverft i Bergen
Skipingar i 1784
Nedleggingar i 1909
1784 i Noreg
Eidsvolls plass

Eidsvolls plass er eit torg og ein park i sentrale Oslo som ligg mellom Karl Johans gate og Stortingsgata, med Stortinget i eine enden og bassenget «Spikersuppa» på plassen. Han er delt i to av Rosenkrantz' gate. Saman med Studenterlunden utgjer han eit samanhengjande parkområde.

I vestenden av plassen står ein statue av Henrik Wergeland laga av Brynjulf Bergslien. Statuen blei avduka av Bjørnstjerne Bjørnson den 17. mai 1881, som heldt ein av sine mest berømte talar for ei stor folkemengd.

Eidsvolls plass ligg på eit tidlegare sumpområde på Grünings løkke. Etter at løkkeeigaren Andreas Grüning døydde i 1842 blei løkka delt og den nordre delen blei selt til huseigarane på den andre sida av Karl Johans gate og nytta som park. Området blei kalla «Huseiertomten» og blei overført til staten i 1858 med føresetnad om at det ikkje blei utbygga. Det fekk namnet «Eidsvolls plass» i 1864 på grunn av nærleiken til stortingsbygningen, som då var under bygging. 

Oslo kommune overtok ansvaret for plassen i 1889, og arkitekt Arnstein Arneberg utarbeidde ein ny plan for området. Dette omfatta dagens speglbasseng som blei anlagt i 1956. Bassenget blei påkosta av Christiania Spigerverk og fekk derfor kallenamnet «Spikersuppa». I tillegg til statuen av Wergeland frå 1881 er området utsmykka med statuane Lekende barn av Arne Durban og Hjortegruppe av Arne N. Vigeland frå 1958. Området blei omlagd på 1970-talet, mellom anna ved at bassenget blei utvida og heva og store delar av plassen fekk fast underlag med granittheller og brustein.

Kjelder

 

Denne artikkelen bygger på «Eidsvolls plass (Oslo)» frå ,  den 19. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 1987, ISBN 82-573-0228-7.
Moe, Ingvild Siemers: Forutsetninger og forandringer - Lund og Slaatto former Eidsvolls plass og Studenterlunden . I Byminner nr.2-2011, s. 24-35.

Torg i Oslo
Plassar i Oslo
Kulturminne i Oslo
Stortingsrepresentantar 1857-1858

Stortingsrepresentantar 1857-1858 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1857-1858. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 111 representantar frå 42 valkrinsar; 67 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 44 representantar frå 25 bykrinsar.

Landkrinsar

Smaalenenes Amt

Akershuus Amt

Hedemarkens Amt

Christians Amt

Buskeruds Amt

Jarlsberg og Laurvigs Amt

Bratsbergs Amt

Nedenæs og Robygdelagets Amt

Lister og Mandals Amt

Stavanger Amt

Søndre Bergenhus Amt

Nordre Bergenhus Amt

Romsdals Amt

Søndre Throndhjems Amt

Nordre Throndhjems Amt

Nordlands Amt

Tromsø og Finmarkens Amt

Bykrinsar

Fredrikshald

Sarpsborg

Fredriksstad

Moss og Drøbak

Christiania og Hønefos

Lillehammer og Hamar

Drammen

Kongsberg

Holmestrand

Tønsberg

Laurvik og Sandefjord

Brevik

Porsgrund

Skien

Kragerø

Østerrisøer

Arendal og Grimstad

Christiansand

Flekkefjord

Stavanger

Bergen

Aalesund og Molde

Christiansund

Throndhjem og Levanger

Tromsø, Hammerfest og Vadsø

 
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Kypros i Eurovision Song Contest 1982

Kypros, offisielt Cyprus, deltok i Eurovision Song Contest 1982 i Harrogate i Storbritannia med songen «Móno i agápi», framført på gresk av Ánna Víssi. Songen er skriven av Ánna Víssi.

Finalen
Radiofonikó Ídrima Kýprou hadde ein intern uttaking der dei valde ut bidraget som representerte Kypros i Eurovision Song Contest 1982. Ánna Víssi fekk representere landet med «Móni a agápi», som ho framførte på gresk. Ho hadde òg skrive songen sjølv. I finalen enda Kypros på femteplass med 85 poeng; tolv frå Noreg og Nederland, åtte frå Finland og Sveits, sju frå Spania og Israel, seks frå Vest-Tyskland, fem frå Portugal, Austerrike og Jugoslavia, fire frå Luxembourg og tre frå Storbritannia og Belgia. Saman med femteplassane i 1997 og 2004 er dette den beste plasseringa til Kypros i Eurovision Song Contest fram til i dag.

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cyprus op het Eurovisiesongfestival 1982» frå ,  den 19. april 2014.  
 

1982
Land i Eurovision Song Contest 1982
1982 på Kypros
Anneliese Dørum

Anneliese Dørum (), fødd Anneliese Parow, var ein norsk lærar og politikar frå Trondheim. Ho representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1985 til ho døydde i 2000.

Dørum, som var dotter til ein forretningsmann, utdanna seg til lærar i heimbyen Trondheim. Ho skulte så ved Nordby ungdomsskole på Jessheim frå 1967 til 1980. Deretter var ho politisk sekretær i Akershus Arbeidarparti fram til 1985.

Frå 1972 til -79 sat Dørum to periodar i Ullensaker kommunestyre. Ho kom med i det fyrste direktevalde fylkestinget i Akershus frå 1976 og hadde plass i fylkestinget til 1985. Hausten 1985 vart Dørum vald inn på Stortinget frå Akershus fylke. Fire år tidlegare møtte ho på Stortinget dei to første vekene av stortingssesjonen, i staden for statsråd Einar Førde som gjekk tilbake til Stortinget då den første Brundtland-regjeringa vart avløyst etter å ha tapt stortingsvalet hausten 1981. Dørum vart attvald til Tinget både i 1989, 1993 og 1997. I den første fireårsbolken var ho medlem av Finanskomiteen, som sekretær frå 4. oktober 1988. Perioden 1989-93 var ho medlem av Kommunal- og miljøvernkomiteen, og i den neste, 1993-97, av Kommunalkomiteen. Ho var då elles med i Valkomiteen, noko som vart vidareført etter 1997-valet. Samstundes var ho i si siste stortingsperiode medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskningskomiteen.

Dørum døydde hausten 2000, før siste valperioden var over.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Folk frå Trondheim
Folk frå Ullensaker
Steikt flesk

Steikt flesk er ein tradisjonell middagsrett som mellom anna er kjend frå fleire skandinaviske land. Han er sett saman av pannesteikte fleskeskiver som kan serverast med saus, stappe, stuing, mjølbollar, poteter og grønsaker. Flesket kan òg serverast som tilbehøyr til ulike potet- og fiskeretter. Ein bruker gjerne skiver av lettsalta sideflesk til steikt flesk, men kan også bruka spekeflesk eller bacon.

I dansk matlaging blir den tradisjonelle forma for steikt flesk servert med persillesaus og kokte poteter. Dette er rekna som ein dansk nasjonalrett som er blitt særskild populær på valdagar.

I Noreg er steikt flesk brukt i mange kombinasjonar, til dømes i retten «flesk og duppe» der duppe er ein kvit saus. Steikt flesk er ein ingrediens i åbitfrukosten frå Sør-Trøndelag. Det kan også serverast til kumle eller saman med flatbrød til fiskerettar som gammalsei og plukkfisk. På Finnskogen blir steikt flesk gjerne servert med motti, kokte bollar av rugmjøl eller havre. I Telemark blei potetgraut (lokalt jordeplegraut) servert med steikt flesk som erstatning for smørauge. 

I svensk matlaging kan ein til dømes servera steikt flesk til råraka (potetpannekake), äggakaka eller palt (raspeball).

Elles er steikt bacon ein viktig del av ein varm britisk (engelsk) frukost.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stekt flesk» frå , og «Stegt flæsk» frå  den 19. april 2014.

Bakgrunnsstoff
Flesk og duppe  ved matprat.no

Svineretter
Dansk mat
Norsk mat
Svensk mat
Laila Kaland

Laila Kaland, fødd Lothe () var ein norsk sjukepleiar og politikar frå Gloppen i Nordfjord. Ho representerte Møre og Romsdal og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1985 til 2001.

Laila Lothe var fødd og oppvaksen på Rygg i Gloppen kommune, dotter til ein handelsmann. Ho utdanna seg til sjukepleiar i Bergen i 1961. Sidan arbeidde ho ved sjukehuset i Ålesund åra 1968-72. Familien busette seg i Sykkylven, der ho var tilsett på Sykkylven sjukeheim 1972-79 og som sjukepleiesjef for Sykkylven kommune 1979-85.

Kaland var medlem av kommunestyret i Sykkylven 1976-83, og av fylkestinget i Møre og Romsdal 1980-85. Valperioden 1981-85 var ho fyrste vararepresentant for Arbeidarpartiet til Stortinget frå Møre og Romsdal og møtte på Tinget ved fleire høve. Frå 1985 til 2001 var Kaland fast representant for Møre og Romsdal. I den fyrste fireårsbolken var ho medlem av Kyrkje- og undervisningskomitéen, i den neste av Sjøfarts- og fiskerikomitéen der ho vart sekretær frå då den andre Brundtland-regjeringa kom til makta hausten 1990. Valperioden 1993-97 var ho medlem av Kontroll- og konstitusjonskomitéen. I tillegg var ho med i Fullmaktskomiteen frå 1993 til 2001, og i Valkomiteen 1997-2001.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Folk frå Gloppen
Folk frå Sykkylven
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Ap-politikarar i Møre og Romsdal
Tore A. Liltved

Tore A. Liltved () var ein norsk Høgre-politikar frå Arendal. Han møtte på Stortinget frå Aust-Agder som vararepresentant perioden 1981-86 og på fast plass frå 1989 til 1997.

Liltved, som var son til ein forretningsmann, var lærar ved Moland ungdomsskule frå 1966 til -81. Han engasjerte seg i lokalpolitikken for Høgre og var medlem av kommunestyret i Moland frå 1972 til 1981. Valbolken 1980-81 var han ordførar for dåverande Moland kommune.

Etter stortingsvalet hausten 1981 rykte fyrste vararepresentant Liltved inn på Stortinget då den valde Høgre-representanten frå Aust-Agder, Astrid Gjertsen, vart statsråd i den nyskipa Høgre-regjeringa leia av Kåre Willoch. Gjertsen vart sitjande i Willoch-regjeringa til regjeringa vart felt våren 1986, så Liltved møtte fast heilt dess, då han framleis var 1. vararepresentant i perioden 1985-89. Han tok over som fyrstekandidat for Aust-Agder Høgre ved stortingsvalet 1989 og både då, og fire år seinare, sikra han seg fast plass på Aust-Agder-benken på Stortinget. Liltved var 1981-85 medlem av Forbrukar- og administrasjonskomitéen, 1985-86 av Sosialkomiteen,  1989-93 av Kyrkje- og undervisningskomitéen og 1993-97 av Kommunalkomitéen. I tillegg var han medlem og seinare sekretær av Valkomiteen 1989-97, samt nestleiar av Fullmaktskomitéen 1993-97.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Folk frå Arendal
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Sigurd Manneråk

Sigurd Manneråk () var ein norsk politikar frå Marnardal i Vest-Agder. Han representerte Vest-Agder og Senterpartiet på Stortinget perioden 1993-97.

Manneråk var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han utdanna lærar i Kristiansand i 1964. Etter eit år som lærar i Laudal, var han skulestyrar i Herøy frå 1966 til -73. Perioden 1973-75 var han pedagogisk konsulent i Rygge, før han så var rektor i tolv år ved Liknes skule i Kvinesdal. Han skifta så beite, ettersom han var helse- og sosialsjef i Kvinesdal kommune åra 1987-93.

Frå 1970-talet deltok Manneråk i politisk verksemd for Senterpartiet. Han var med i kommunestyret i Kvinesdal 1980-87, siste fire åra som varaordførar. Samstundes som han var varaordførar i heimekommunen, hadde han fast plass i fylkestinget i Vest-Agder. Hausten 1993 vart han vald til stortingsrepresentant for Senterpartiet, på Stortinget var han medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskningskomitéen.

Etter han gjekk ut av Stortinget var han 1997-2002 tilsett ved Agderforskning som leiar av Senter for videreutdanning. Til sist leia han eit selskap utgått frå Høgskolen i Agder.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Folk frå Marnardal
Al-Hirak i Syria

Al-Hirak (arabisk الحراك, òg skrive al-Hrak eller Herak) er ein liten by sør i Syria, som administrativt høyrer til Izra-distriktet i Daraa guvernement. Han ligg kring 40 kilometer nordaust for Daraa, og er omgjeve av byane Maliha al-Gharbiyah i aust og Izra' i nordaust. I 2004 talde Statistisk sentralbyrå i Syria eit folketal på 20 760 i al-Hirak. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

Den syriske borgarkrigen
Under den syriske borgarkrigen tente al-Hirak som base for millitante opprørarar som Den frie syriske armeen (FSA). Den 6. mars 2012 vart byen hard skadd under kampar mellom den syriske hæren og FSA, ein kamp som av det britiske-baserte Syrisk observatorium for menneskerettar som «særs intens». Bustadområde og Abu Bakr al-Saddiq-moskeen tener som militærbase for dei militante og vart i følgje rapportar bomba av den syriske hæren. Under slaget tok FSA eit pansra kjøretøy frå den syriske hæren i eit bakhaldsåtak og fem soldatar mista livet. Ein 15 år gammal gut skal ha blitt skoten og drepen av ein statleg skarpskyttar. «Al-Herak-moskeen» er oppført på Global Heritage Fund si liste over øydelagd kulturarv i Syria under borgarkrigen. I juli 2012 flykta kring 4 000 innbyggjarar flyta til nabobyane i Syria eller Jordan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Hirak, Syria» frå ,  den 19. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Izra-distriktet
Byar i Syria
Nawa i Syria

Nawa (arabisk نوى) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Daraa guvernement. Han ligg 568 meter over havet og hadde i 2007 eit folketal på 59 170 i 2007, noko som gjer han til den 28. største byen i Syria.

I antikken høyrte byen Neve til den romerske provinsen Arabia Petraea.

Historie
Nawa er definert som byen som Job budde i og gravstaden til Sem, sonen til Noa.I følgje den arabiske geografen al-Muqaddasi er byen omtalt av Georg av Kypros («Descriptio orbis romani», ed. Heinrich Gelzer, 54) på 600-talet, og Revue biblique (III, publisert 625). Under det islamske kalifatet Rashidun, umayyadane, og abbasidane, var han ein del av Jund Dimashq og hovudbyen i Hauran. Al-Mas'udi skreiv i 943 at ein moske tileigna Job låg 5 km frå Nawa. På 1200-talet vart byen mindre viktig og Yaqut al-Hamawi skreiv i 1225 at Nawa var «ein liten by i Hauran», tidlegare hovudstad i regionen. Han skreiv òg at grava til Job låg der. I 1277 vart imam Yahya ibn Sharaf al-Nawawi, ein viktig muslimsk lærd, fødd i byen.

I 1596 stod Nawa oppført i osmanske skattelister som Nawi og var ein del av Jaydur nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 102 hushaldningar og 43 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar.

Kyrkjehistorie
Bispedømet Neve (Nawa) var eit underbispedøme under Bostra, metropolittsetet Arabia Petraea. To av biskopane er kjende: 
Petronius, som deltok på konsilet i Efesos i 431;
Jobius, som deltok på kyrkjemøtet i Kalkedon i 451.

Isak, nemnt av Le Quien som ein tredje biskop, kring 540 (Oriens christiana, II, 864).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nawa, Syria» frå ,  den 19. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

''

Byar i Syria
Busetnader i Izra-distriktet
Katolske bispesete i Asia
Musikkgruppa Island

Island var ei kypriotisk musikkgruppe som var sett saman av Aléxia Vassilíou, Areti Kassapi Haralbidou, Aristos Moskovakis, Roger Lee og Dóros Georgiádis. Gruppa vart skipa for å representere Kypros i Eurovision Song Contest 1981 i Dublin i Irland.

Eurovision

Eurovision Song Contest 1981
Radiofonikó Ídrima Kýprou hadde ein intern uttaking der dei valde ut bidraget som representerte Kypros i Eurovision Song Contest 1981. Bidraget vart «Mónika», skriven av Dóros Georgiádis og Monika Mickutė, og framført på gresk av Island. Gruppa vart sett saman spesielt til Eurovision Song Contest 1981, og medlemmene var Aléxia Vassilíou, Areti Kassapi Haralbidou, Aristos Moskovakis, Roger Lee og Dóros Georgiádis. I finalen enda Kypros på sjetteplass med 69 poeng; tolv frå Hellas, ti frå Storbritannia, åtte frå Nederland og Irland, sju frå Noreg og Belgia, seks frå Jugoslavia, fem frå Israel og tre frå Danmark og Sveits. Dette var fyrste året landet deltok i Eurovision Song Contest samt ein av dei beste plasseringane landet har fått fram til i dag.

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Island (music group)» frå ,  den 19. april 2014.  

Island
Island
Island
Island
Tasil

Tasil (arabisk تسيل, òg skrive Tsil) er ein by sør i Syria i Izra-distriktet i Daraa guvernement. Av stader i nærleiken finn ein Nawa i nordaust, Adwan og al-Shaykh Saad i aust, Jalin og Tafas i sør, Saham al-Jawlan i sørvest og Saida og Golanhøgdene i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå hadde Tasil eit folketal på 15 985 i 2004. Han er det administrative senteret i ein nahiyah («underdistrikt») som består av tre stader med eit samla folketal på 17 778 i 2004.

Byen ligg 525 meter over havet og er omgjeven av område med dyrkbar, men steinete mark.

Historie
Ruinar frå antikken indikerer at det stod eit tempel i Tasil tileigna ein av dei romerske keisarane Konstantin den store or Konstantius II, datert til tidleg på 300-talet fvt. Tasil kan ha vore «Tharsila ved Batanea» som er oppført av Eusebius som busett av samaritanarar, men det finst ikkje skriftlege eller arkeologiske bevis på dette. Tasil spelte ei rolle  i fleire kampar mellom dei bysantinske og muslimske arabiske armeane i Hauran under den muslimske erobringa av Syria tidleg og på midten av 600-talet.

I 1596 var Tasil oppført i osmanske skattelister som ein landsby i Jawlan Sargi nahiya Hawran qada. Han hadde då eit folketal på 37 muslimske hushaldningar og 25 ungkarar. Det vart betalt skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter eller bikubar, og ei vassmølle.

Seint på 1800-talet var Tasil ein stor landsby med kring 90 hus bygde av stein eller gjørme. Folkesetnaden var kring 300, alle muslimar. Hovudvasskjelda var eit naturleg tjern, som dekte kring 50 kvardratmeter, kalla al-Birkeh, i nord. I tørre årstider måtte landsbybuarane reise til Allan-kjelda. Dei fleste arkeologiske funna i Tasil vart nytta i husa og moskeane i ladnsbyen, mange av dei gøymde bak mørtel. Det var ei lokal overtru blant innbyggjarane i Tasil om at dei som fjerna og gav reisande steinar frå bygga i landsbyen ville bli straffa av Gud, anten med døden eller alvorlege uhell.

Israelske fallskjermsoldatar landa i Tasil den 10. juni 1953 i følgje offisielle syriske kjelder på den tida. Det vart bygt ein dam nær landsbyen seint i 1970-åra.

Arkeologi
To kjende bygg frå antikken låg i Tasil, nær bustaden til sjeiken. Dei stod like ved kvarandre og vart kalla «Jama'ah» og «Medany.» Jama'ah tente som moske med eit indre areal på 17 x 13 meter og med eit tak støtta opp av fire firkanta søyler. Sjølv om moskeen verkar å vere ein islamsk konstruksjon, er det mogeleg at han vart bygd ut av ei gammal synagoge eller kyrkje. Han hadde ein gardsplass mot aust som målte 17 x 12 m og var omgjeven av basaltiske murar. I sørvestenden av moskeen stod ruinane av Medany-tårnet som hadde i høgd på 6-7 m og var støtta opp av tre søyler.

I felta vest for Tsil, låg fleire dolmen, dei fleste av dei kollapsas eller i ruinar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tasil» frå ,  den 19. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Izra-distriktet
Byar i Syria