alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ove Aunli

Ove Robert Aunli () er ein tidlegare norsk langrennar, gift med Berit Aunli. Han var først medlem av klubben på heimstaden, Kyrksæterøra IL, sidan av Strindheim IL.

Langrennar 
Aunli deltok på det norske stafettlaget som vann gullmedalje under VM 1982. Under VM 1985 i Seefeld gjekk han ankeretappen for Noreg på stafetten. Her sprengde han feltet om lag ein kilometer før mål og la Italias Giuseppe Ploner bak seg før oppløpet, slik at det vart norsk gull. Hans fremste individuelle prestasjon kom då han vann sølv på 30 km i same meisterskapen. Han fekk elles bronsemedalje på 15 km under OL i 1980 og ein VM-medalje av same valør på 50 km under VM i 1985, då han var i sitt livs beste form. Aunli gjekk få gode løp i norgesmeisterskap. Han vann eitt einaste NM-gull (30 km i 1985), fekk tre sølv og ein bronse.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1978: Nr 10 på 15 km i VM i Lahti.
 1979: Nr 9 på 50 km, Holmenkollen.
 1980: Bronsemedalje på 15 km i OL i Lake Placid.
 1981: Nr 2 på 15 km i Lahti.
 1982: Nr 4 på 15 km under VM i Holmenkollen.
 1983: Nr 12 på tremila og i Falun og på femmila i Holmenkollen.
 1983/4: Nr 2 på 15 km i Ramsau og nr 4 på femmila i Holmenkollen.
 1984/5: Sølvmedalje på 30 km og bronsemedalje på femmila i VM i Seefeld. Vinnar av 15 km i Davos.
 1985/6: Nr 5 på 30 km i Bibawik.
 1987: Nr 5 på 30 km i Falun.

Medaljar i VM- og OL-stafettar 
 1978: Bronse (VM).
 1980: Sølv (OL).
 1982: Gull (VM).
 1985: Gull (VM).
 1987: Bronse (VM, Oberstdorf).

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap 
Ski-NM 1977: Nr 11 på 30 km på Røros
Ski-NM 1978: Nr 6 på 30 km på Konnerud
Ski-NM 1979: Nr 6 på 15 km på Steinkjer
Ski-NM 1980: Sølvmedalje på femmila på Vingrom
Ski-NM 1981: Bronsemdalje på 15 km på Eidsvoll
Ski-NM 1982: Sølvmedalje på 15 km på Raufoss
Ski-NM 1983: Nr 11 på 30 km på Lillehammer
Ski-NM 1984: Nr 4 på 15 km på Hof
Ski-NM 1985: Gullmedalje på 30 km, sølvmedalje på 15 km i Tromsø
Ski-NM 1986: Nr 7 på 30 km på Vang

Aunlis beste samanlagtplasseringar i verdscupen er tredjeplass i både 1981 og 1985.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Norske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Langrennsløparar under vinter-OL 1984
Folk frå Hemne
Kondrul

Kondrular (frå gresk chondros, som tyder 'korn' eller 'frø') er submillimeter- til millimeterstore dropar av snøggavkjølt silikatsmelta som ein finn i meteorittar. Dei er vanlegvis samansette av olivin og/eller pyroksen, med ulike teksturar, alt etter som kva opphavsmaterialet var, og korleis avkjølinga gjekk føre seg. Pyroksenrike kondrular er ofte samansette av krystallittar som strålar utifrå eit punkt som ligg litt utanfor sentrumet i kula. Olivinrike kondrular har ofte ein blokkete eller tversgåande struktur.

Opphavet til kondrulane er ikkje visst. Ein teori går ut på at dei vart danna gjennom avkjøling av smelta dropar som vart til ved kollisjonar mellom asteroidar, eller gjennom direkte kondensasjon frå ein gass. Alternativt kan dei ha vorte til gjennom smelting og storkning av små støvkorn i tåka som solsystemet vart danna utifrå.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på artikkelen «chondrule» s. 84-85 i Philip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

Meteorittar
Meteorittmineral
Wild Horses

«Wild Horses» er ein song av the Rolling Stones på albumet Sticky Fingers frå 1971, skriven av Mick Jagger og Keith Richards. Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 343. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene i 2004. 

Mange har meint at Jagger skreiv teksten om Marianne Faithfull, men i omslaget til samlinga Jump Back frå 1993 avkreftar Jagger dette. 

The Flying Burrito Brothers spelte inn ei utgåve av songen som kom ut alt i 1970, før The Rolling Stones si utgåve.

Utgjeving 
Han kom ut på singel i USA i juni 1971, der han nådde 28. plass på singellista. Sjølv om songen har vore spelt mykje på konsertar, har han ikkje vorte gjeven ut på noko konsertalbum. Ei nyinnspeling av songen kom ut på det albumet Stripped i 1995.

Medverkande
The Rolling Stones
 Mick Jagger – vokal
 Keith Richards – 12-strengs akustisk gitar, elektrisk gitar, korvokal
 Mick Taylor – akustisk gitar
 Bill Wyman – bassgitar
 Charlie Watts – trommer

Andre medverkande
 Jim Dickinson – piano

Salslister

Andre versjonar
Mange andre har gjort sine utgåver av songen, mellom andre The Flying Burrito Brothers, Leon Russell, The Cranberries, Elvis Costello, Neil Young, Old and in the Way, The Sundays, Guns N' Roses, Bush, Labelle, The Lovemongers med Chris Cornell, Jewel, Dave Matthews, Garbage, Charlotte Martin, Chantal Kreviazuk, Alicia Keys med Adam Levine, Tre Lux, Iron & Wine, Stone Sour, Honeytribe, Deacon Blue og Elisa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Wild Horses (song)» frå , den 3. mars 2009.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1971
Rolling Stones-songar
Songar frå 1971
 343
Songar produserte av Jimmy Miller
Balladar frå 1970-åra
Rockeballadar
Countryrocksongar
Folkrock-songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Susan Boyle-songar
The Sundays-songar
Alicia Keys-songar
Richard Marx-songar
Southside Johnny & The Asbury Jukes-songar
The Flying Burrito Brothers-songar
Leon Russell-songar
Garbage-songar
Solveig Slettahjell-songar
Gov't Mule-songar
Molly Hatchet-songar
Kondritt

Kondritt eller chondritt er eit vanleg namn på steinmeteorittar som inneheld kondrular, som er kuleforma aggregat, i ein finkrystallinsk grunnmasse som består av pyroksen, olivin og nikkeljern. 

Dei er dei eldste og mest primitive meteorittane. vart danna når forskjellige typar støv og små korn som fanst i den første tida då solsystemet vart skapt og danna primitive asteroidar. Dei er den vanlegaste meteorittypen som fell til jorda, omkring 85-86% av alle meteorittar som fell til jorda. Studiet av desse meteorittane er viktige spor for å forstå opphavet og aldren til solsystemet, syntesen til organiske sambindingar, opphavet til liv eller at det finst vatn på jorda. 

Etter kjemisk innhald vert kondrittane delte inn i tre grupper: 

 karbonhaldige kondrittar (C)
 ordinære kondrittar (O)
 enstatittkondrittar (E)

Vidare finst gruppene Rumurutiites (R) og Kakangri (K), der kvar av dei berre reprensterte av eitt enkelt eksemplar.

Dei ulike gruppene skil seg frå kvarandre mellom anna gjennom ulike tal på oksygenisotopar, ulikt metall- og kondrulinnhald og ulike kondruleigenskapar (storleik, type, osb.).

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på artikkelen «chondrite» s. 84 i Philip's Astronomy Encyclopedia'' utgjeven i 2002.
«Kondritt» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Meteoritemineral
Planetær geologi
Meteorittypar
Can’t You Hear Me Knocking

«Can’t You Hear Me Knocking» er ein song av det britiske rockebandet The Rolling Stones på albumet Sticky Fingers frå 1971. 

Songen er over sju minuttar lang og startar med ein gitarintroduksjon som både Keith Richards og Mick Taylor medverka til og som utvikla seg til rytmegitarriffet som Richards spelar. Mick Jagger har som vanleg vokalen. Eit instrumentalt parti startar rundt 2:43 med Rocky Dijon på congatrommer og Bobby Keys på saksofon, som har ein lengre saksofonsolo over gitarane til Richards og Taylor. Taylor tar så over frå Keys og fører songen mot slutten med ein lang gitarsolo.

Konsertutgåver av songen er gjeven ut på DVD-utgåva av Four Flicks og konsertalbum Live Licks (2004).

Ei nedkorta studioutgåve (utan saksofonsoloen) er med i dataspelet Guitar Hero II. 

I 2004 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone songen på 25. plass på lista deira over dei 100 største gitarsongane gjennom tidene.

Medverkande

Sticky Fingers
The Rolling Stones
 Mick Jaggersolovokal
 Keith Richardselektrisk gitar, korvokal
 Mick Taylorelektrisk gitar, korvokal
 Charlie Wattstrommer
 Bill Wymanbassgitar

Andre medverkande
 Nicky Hopkinspiano
 Rocky Dijoncongas
 Bobby Keyssaksofon
 Billy Prestonorgan
 Jimmy Millerperkusjon

Live Licks
The Rolling Stones
 Mick Jaggervokal
 Keith Richardsgitar
 Ron Woodgitar
 Charlie Wattstrommer

Andre medverkande
 Darryl Jonesbass
 Chuck Leavell klaverinstrument

Bakgrunnsstoff 
 Songteksten

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Can't You Hear Me Knocking» frå , den 3. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1971
Jazz-fusion-songar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Rolling Stones-songar
Songar produserte av Jimmy Miller
Atlantic Records-singlar
Songar om narkotika
Santana-songar
Gov't Mule-songar
Sister Morphine

«Sister Morphine» er ein song som opphavleg kom ut på singel av den britiske songarinna Marianne Faithfull og seinare gjort populær av The Rolling Stones på albumet deira Sticky Fingers frå 1971. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards, og sidan 1994 har òg Faithfull vore tilskriven. 

Stones-utgåva vart spelt inn i mai og juni 1969, men dei gav han ikkje ut på singel. Med Jagger på vokal, hadde songen i tillegg Ry Cooder på slidegitar, Keith Richards på akustisk gitar og Jack Nitzsche på piano. 

Ei konsertutgåve av songen finst på No Security.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sister Morphine» frå , den 3. mars 2009. 
 

Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Marianne Faithfull-songar
Rolling Stones-songar
London Records-singlar
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Jimmy Miller
Songar produserte av Mick Jagger
Forvalting

Forvalting (frå tysk Verwaltung) betyr styring eller administrasjon. Ordet blir gjerne brukt om den verksemda som blir utført av offentlege styresmakter, sett bort frå lovgjeving og dømmande verksemd. Ordet forvalting blir også brukt om den verksemda innan ei bedrift som går ut på å halde ved like eller betre produksjonsmidla. Andre typiske eksempel på bruk av ordet er formuesforvalting og ressursforvalting.

Sjå Forvaltingsrett.

Offentleg rett
Tyske låneord
Forvaltingsrett

Forvaltingsrett er læra om rettsreglar for offentleg forvalting. Forvaltingsrett er ei del av offentleg rett, saman med statsrett, strafferett og prosessrett.

Dei generelle reglane som gjeld for all forvalting blir kalla alminneleg forvaltningsrett.
I forvaltninga er det mange ulike verksemder, som i tillegg har eigne reglar. Dette blir gjerne kalla spesiell forvaltningsrett. Eksempel på slike reglar er helserett og sosialrett.

Forvaltingslova av 10. februar 1967 og offentleglova av 1970 gjeld for verksemda til «et hvert organ for stat eller kommune». Unntak frå dette er mellom anna Stortinget og domstolane. I nokre tilfelle har også private rettsubjekt fått delegert forvaltningsmynde, og forvaltningsretten gjeld då også for desse. Eksempel er Norges Fiskarlag og Det Norske Veritas.

Reglane for forvaltninga si verksemd kan vere fastsett i formell lov slik som forvaltningslova og offentleglova, men her er også viktige ulovfesta reglar.

Sjå også 

 Rettsstat

Bakgrunnsstoff 
 Erik Boe: Innføring i juss - Bind 2: Statsrett og forvaltningsrett. ISBN 82-518-3105-9
 Bernt og Rasmussen: Frihagens forvaltningsrett, bind 1. ISBN 82-7674-830-9
 Forvaltningslova av 10. februar 1967, frå lovdata.no
 Offentlighetslova av 19. juni 1970, frå lovdata.no

Offentleg rett
Offentleg rett

Offentleg rett er den delen av jussen som handlar om det rettslege tilhøvet mellom individet og staten, og om det rettslege tilhøvet mellom dei ulike statsmaktene parlamentet, regjeringa og domstolane (også kalla den lovgjevande makta, den utøvande makta og den dømmande makta). Sentrale rettsområde innan offentleg rett er statsrett, forvaltingsrett, strafferett og prosessrett.

Offentleg rett
Rettsvitskap
Forvaltingslova

Forvaltingslova av 10. februar 1967 er ei norsk lov. Forvaltingslova gjeld for den verksemda som blir drive av forvaltinga, det vil seie stat eller kommune og organ for desse.

Lova vart sett i verk den 1. januar 1970. Forvaltingslova er endra mange gongar etter 1970. Det er gitt føresegner (forskrifter) til lova.

Forvaltingslova er den sentrale lova som gir generelle reglar for forvaltinga. Offentleglova er den andre viktige generelle lova. 

I tillegg gjeld innanfor forvaltingsretten mange ulovfesta reglar. For dei ulike delane av forvaltinga er det dessutan eigne lover som supplerer eller gir avvikande reglar, f eks Opplæringslova og Kommunelova.

Bakgrunnsstoff
LOV 1967-02-10 nr 00: Lov om behandlingsmåten i forvaltningssaker (forvaltningsloven)

Norske lover
Offentleg rett
Forvaltingsrett
Kretskort

Kretskort vert nytta innan elektronikken til montering av elektroniske komponentar. I tillegg til å samle og halde komponentane fast, er oppgåva til kretskortet å lage elektriske samband mellom komponentane.

Kretskort er bygd opp av et isolerande materiale med eit lag kopar på kvar side. Under produksjonen fjernar ein uønskte kopar ved hjelp av syre, slik at koparen som er igjen dannar koplingar mellom punkt på kortet, der ein ynskjer å plassere komponentane.

Elektronikk
Forskrift

Ei forskrift eller føresegn er ei rettsleg bindande regulering som må ha heimel i formell lov. Forskrifter blir i utgangspunktet gitt av Kongen i statsråd eller eit departement, alt etter kva den aktuelle lova seier. Men retten til å gje forskrift kan delegerast til andre, så som kommunar og private rettssubjekt som Det norske Veritas. 

Forskrifter kan som lover ikkje ha tilbakeverkande kraft. Forskrifta må halde seg innanfor lovheimelen, og må ikkje vere i strid med andre lover. Forskrifta må kunngjerast for å ha rettsleg verknad.

Forvaltingslova kapittel VII har reglar om korleis ein skal gå fram med å førebu, vedta og kunngjere forskrifter.

Å overtre forskrifter kan vere straffbart. Dette under føresetnad at antan heimelslova eller forskrifta sjølv seier dette. Vanlegvis vil heimelslova innehalde straffetrusselen, men viss dette ikkje er tilfelle så har straffelova § 339 ein bestemmelse som gir den som vedtar forskrifta heimel til å ta med ein strafferegel (bot) ved å vise til straffelova sin regel. Denne regelen i straffelova har blitt kritisert, og vil truleg ikkje bli tatt med i forslaget til ny straffelov, som det no blir arbeidd med.

Den forskrifta som dei fleste har best kjennskap til er trafikkreglane. Trafikkreglane er ei forskrift til Vegtrafikklova.

Rettsvitskap
Norske lover
Rettskjeldelære
Forskrift
Ekspansjonskort

Eit ekspansjonskort eller utvidingskort er eit kretskort som ein kan montere i ein ekspansjonsbuss på hovudkortet i ei datamaskin for å utvida funksjonaliteten. Døme på ekspansjonskort kan vere grafikkort, lydkort og nettverkskort. 

Maskinvare
Maori

Maori (maori māori, uttalt ) er eit polynesisk språk snakka av maoriar på New Zealand, der det er eitt av tre offisielle språk. Maori er i nær slekt med tahitisk og rarotongansk, noko fjernare med hawaiisk og markesisk, og er endå fjernare i slekt med vestpolynesiske språk, som samoansk, tongansk og niuisk.

Ved folketeljinga i New Zealand i 2005 var det  som oppgav at dei kunne ha ein kvardagsleg samtale på maori.

Status
Maori er offisielt språk på New Zealand saman med engelsk og newzealandsk teiknspråk. Det fekk offisiell status i 1987 med Maori Language Act 1987. Dei fleste offentlege departement og etatar på New Zealand har tospråklege namn, og New Zealand Post bruker både engelske og maoriske stadnamn i adressar. Maoritalande har rett til å kommunisera med offentlege etatar på maori, men i praksis krev dette som regel bruk av tolk.

I ei kjenning i Det kongelege rådet i Storbritannia frå 1994 blei regjeringa på New Zealand halden  ansvarleg for å verna språket etter Waitangitraktaten frå 1840. Sidan mars 2004 har regjeringa derfor finansiert Māori Television som delvis sender på maori. 28. mars 2008 opna 
Māori Television sin andre kanal, Te Reo, som berre sender på maori, utan undertekstar eller reklame. I 2008 gav Land Information New Zealand ut den første lista over offisielle newzealandske stadnamn med makronar som viser lang vokal.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Maorisk» frå ,  den 4. mars 2009 og 22. april 2013.

Bakgrunnsstoff 

 
Malayopolynesiske språk
Språk på New Zealand
Einskildspråk
Ord frå maori
Philipp Eduard Anton von Lenard

Philipp Eduard Anton von Lenard () var ein tysk fysikar.

Lenard blei i 1886 filosofidoktor ved Universitetet i Heidelberg, i 1893 dosent i Bonn, i 1894 ekstraordinær professor i fysikk ved Universitetet i Breslau (Wrocław) og i 1895 ved RWTH Aachen. Han blei i 1896 ordinær professor i teoretisk fysikk i Heidelberg, i 1898 i eksperimentell fysikk i Kiel og i 1905 i Heidelberg.

Lenard mottok Nobelprisen i fysikk i 1905 for arbeidet sitt med bilderøyr. Vitskapleg er han mest kjend for dei eksperimentelle arbeida med den fotoelektrisk effekten. Han var den første som nytta vismutspiralar for å måla magnetiske feltstyrke.

Lenard meinte at den moderne fysikken måtte vera feilaktig, då han var abstrakt og streid mot fornufta. Saman med Johannes Stark retta han på starten av 1920-talet kritikk mot relativitetsteorien, kombinert med antisemittiske angrep mot Albert Einstein. Lenard blei i 1922 den første kjende vitskapsmannen som opent solidariserte med NSDAP og Adolf Hitler. Partimedlem blei han fyrst i 1937. Antirelativismen fekk færre tilhengarar med åra, men Lenard og Stark nådde ny framgang etter nazistanes maktovertaking på 1930-talet. Fysikkinstituttet ved Universitetet i Heidelberg blei i 1935 omdøypt til Philipp-Lenard-Instituttet. Lenard gav ut ei lærebok i Deutsche Physik, der han framholt at anlegg for vitskap følgde med rasen og at ariar var best passande. Boka mista derimot innverknad etter at tyske forskarar samla seg i München i november 1940, og blei einige om at relativitetsteorien er ein nødvendig del av fysikken.

Bakgrunnsstoff 
 Nobelprize.org, Nobelprisen i fysikk 1905
 Nobelprize.org, Philipp Lenard - biografi
 "On Cathode Rays", Lenards Nobelførelesing (pdf)

 Denne artikkelen bygger på «Philipp Eduard Anton von Lenard» frå , den 4. mars 2009. 
 

Tyske fysikarar
Nobelprisen i fysikk
Tyske nobelprisvinnarar
Folk frå Bratislava
Fysikarar på 1800-talet
Fysikarar på 1900-talet
Eksperimentelle fysikarar
NSDAP-politikarar
Medlemmar av Det prøyssiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Haugland i Radøy

Haugland, uttala haulann, er ein gard på Radøy. Garden ligg like nord for tettstaden Bøvågen. garden er sterkt oppdelt, med mange tun og bruk, men ingen av dei er i sjølvstendig drift i dag.

Namnet Haugland kan kome av høgdedraget som går over gardslandet, eller det kan komme av dei mange haugane på landet.

Garden vart rydda i den eldre jernalderen, truleg i folkevandringstida. Han vart delt i to bruk alt i mellomalderen, begge ått av Munkeliv kloster i Bergen. På 1700-talet var garden delt i sju bruk, på 1800-talet i nitten bruk. På denne tida kjøpte bøndene gardane attende frå staten, som hadde overteke eigedomsretten frå kyrkja etter reformasjonen.

Kjelder 
 
 Haugland i Oluf Rygh:  Norske Gaardnavne 

Gardar i Alver
Aksjelova

Aksjelova (Lov om aksjeselskaper) er lov av 13. juni 1997 nr 44, som har reglar om vanlege aksjeselskap.

Aksjelova skal ikkje forvekslast med Almennaksjelova, Lov om allmennaksjeselskaper, lova av 13. juni 1997 nr 45. Almennaksjelova gjeld for aksjeselskap som i vedtektene kallar seg eit allmennaksjeselskap, og som har ein aksjekapital på minst kr 1.000.000.

Den vanlege aksjelova gjeld for dei aksjeselskapa som ikkje er omfatta av allmennaksjelova. Desse vanlege mindre aksjeselskapa må ha ein aksjekapital på minst kr 100.000.

Dei to lovene er for det meste heilt like, men med nokre strengare reglar for allmenaksjeselskapa.

Dei to lovene avløyste tidlegare aksjelover, den siste av 4. juni 1976 nr 59. Dei to nye lovene vart iverksett (trådde i kraft) 1. januar 1999.

Aksjelova gjeld for selskap der ingen av deltakarane har ansvar for selskapet sine forpliktelsar, udelt eller for delar som til saman utgjer selskapet sine samla forpliktelsar.

Bakgrunnsstoff 
 Aksjeloven (asl) 
 Allmennaksjeloven (asal)

Norske lover
Selskapsrett
Rudy Claes

Rudy Claes () er ein norsk skodespelar. Ho er mest kjend som «Eva Rosenkrantz» i såpeserien Hotel Cæsar på  TV 2.

Bakgrunnsstoff 
 Rudy Claes i IMDB.

Norske skodespelarar
Hotel Cæsar
Allmennaksjelova

Allmennaksjelova (Lov om allmennaksjeselskaper) er lov av 13. juni 1997 nr 45, som har reglar om allmennaksjeselskap.

Allmennaksjelova skal ikkje forvekslast med Aksjelova, Lov om aksjeselskaper, lova av 13. juni 1997 nr 44. Almennaksjelova gjeld for aksjeselskap som i vedtektene kallar seg eit allmennaksjeselskap, og som har ein aksjekapital på minst kr 1.000.000.

Den vanlege aksjelova gjeld for dei aksjeselskapa som ikkje er omfatta av allmennaksjelova. Desse vanlege mindre aksjeselskapa må ha ein aksjekapital på minst kr 100.000.

Dei to lovene er for det meste heilt like, men med nokre strengare reglar for allmenaksjeselskapa.

Dei to lovene avløyste tidlegare aksjelover, den siste av 4. juni 1976 nr 59. Dei to nye lovene vart iverksett (trådde i kraft) 1. januar 1999.

Dei to aksjelovene gjeld begge for selskap der ingen av deltakarane har ansvar for selskapet sine forpliktelsar, udelt eller for delar som til saman utgjer selskapet sine samla forpliktelsar.

Bakgrunnsstoff
 Aksjeloven (asl) 
 Allmennaksjeloven (asal)

Norske lover
Norsk selskapsrett
Listveiten

Listveiten, uttala liss-tveiten, er ein gard på Radøy. Garden ligg nord for Mykingvatnet. Namnet har vore skrive på ulikt vis,  Tvedt, Tveit, Lilletvedten, Lilletveiten. Litletveiten, Lilletvedt og Lilletveit. 

Namnet tveit tyder opning eller rydning, og lisle (litle) viser til at dette var den litle tveiten, i motsetnad til den langt større garden Tveiten lenger aust på Radøy. 

Garden kan ha vore rydda i vikingtida. Etter svartedauden vart han liggande aude, og slik låg han i 1535, då han er nemnd i ei jordebok for godset som hadde høyrd til Nonneseter kloster i Bergen, men som kongen i København hadde gjeve i gåve til Vincens Lunge. Men etter at Vincens Lunge vart drepen, kom eigedommane i privat eige frå 1536. I 1647 var det futen i Sunnfjord som åtte garden, som ein del av jordegodset sitt.

Frå 1644 til 1858 var det to bruk på Listveiten, seinare vart dei delt vidare opp til sju småbruk. Etter 1950 vart mykje av garden på nytt samla til eitt bruk.

Kjelder 
 
 Tveit i Oluf Rygh:  Norske Gaardnavne 

Gardar i Alver
Windows 1.0

Windows 1.0 var eit operativmiljø utgjeve av Microsoft i 1985. Det var første gong at Microsoft prøvde seg med eit grafisk brukargrensesnitt for pc, som kunne køyre fleire oppgåver (såkalla multitasking) samstundes. Windows 1.0 vart avløyst av oppfølgjaren Windows 2.0 i november 1987.

Microsoft Windows
Happy av The Rolling Stones

«Happy» er ein song av the Rolling Stones på albumet Exile on Main St. frå 1972 med Keith Richards på solovokal. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet i juli 1972 og nådde 22. plass på singellista i USA.

Songen er tilskriven Jagger/Richards, men er i hovudsak skriven av Richards sommaren 1971 i villa Nellcôte sør i Frankrike. Grunnsporet vart spelt inn i kjellaren på Nellcôte med Richards på bass, gitar og vokal, produsent Jimmy Miller på trommer og saksofonist Bobby Keys på maracas. Nicky Hopkins la seinare på piano, og det same vart seinare gjort med trompeten til Jim Price og Key sin saksofon, gitaren til Mick Taylor og korvokalen til Mick Jagger. 

Sidan 1972 har Richards ofte sunge «Happy» på konsertar, og han har vorte ein av «signaturlåtane» hans. Det finst konsertutgåver av songen på Love You Live og Live Licks.

Medverkande
 Keith Richards – solovokal, gitar, bass
 Mick Jagger – vokal
 Mick Taylor – slidegitar
 Jimmy Miller – trommer
 Bobby Keys – saksofon, maracas
 Jim Price – trompet, trombone
 Nicky Hopkins – elektrisk piano
 Paul Buckmaster – strykarar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Happy (Rolling Stones song)» frå , den 4. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Songar produserte av Jimmy Miller
Songar skrivne av Jagger/Richards