alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ljubov Gurina

Ljubov Mikhajlovna Gurina () er ein sovjet-russisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Matusjkino i Kirov oblast i dagens Russland som vart europameister på 800 meter i 1994, etter tidlegare å ha vunne VM-sølv på distansen både i 1983 og i 1993, EM-bronse i 1986 og VM-bronse  i 1987.

Aktiv
Gurina meisterskapsdebuterte med å ta sølvmedaljen på 800 meter i Helsinki i 1983 under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, ho sette personbeste med 1.56,11, men vart slått med halvtanna sekund av Jarmila Kratochvílová frå Tsjekkoslovakia. Tre år seinare tok Gurina bronsemedaljen ved EM 1986 i Stuttgart, eit løp sovjetiske Nadezjda Olizarenko vann framom Sigrun Wodars frå Aust-Tyskland. Året etter vart Gurina under VM i Roma klokka inn på 1.55,56, hennar livs snøggaste løp på spesialdistansen, og ho vann ein ny bronsemedalje bak dei austtyske utøvarane Wodars og Christine Wachtel.

Under VM 1993 i Stuttgart sikra Gurina seg sølvmedaljen på 800 meter, meir enn halvtanna sekund bakom Mosambiks Maria Mutola. Eitt år etter måtte det målfoto til for å avgjere om Gurina eller kviterussiske Natalja Dukhnova skulle få gullmedaljen på 800 meter ved EM 1994 i Helsinki, begge fekk sluttida 1.58,55. Gurina vart kåra til europameister, med sine 37 år den eldste europameisteren i friidrett. To veker før Helsinki-VM sprang ho i Monaco sitt livs beste 1500 meter på 4.02,4.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,11, bakom Jarmila Kratochvílová (1.54,68)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje på 800 m – 1.57,33
VM 1987 i Roma:  Bronsemedalje på 800 m – 1.55,56
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 1500 m (4.08,5 =nr 16) 
EM 1990 i Split: Nr 7 på 800 m – 1.59,59
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 på 800 m – 1.58,13
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje på 800 m – 1.57,10, bakom Maria Mutola (1.55,43)
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje på 800 m – 1.58,55, framom Natalja Dukhnova (1.58,55)
VM 1995 i Göteborg: Nr 7 på 800 m – 1.59,16

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ljubow Michailowna Gurina» frå ,  den 20. juli 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Lyubov Gurina» frå ,  den 20. juli 2019.  
 

Russiske mellomdistanseløparar
Sovjetiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Joseph Davison

Sir Joseph Davison () var ein framståande politikar for Ulster Unionist Party og ein toppleiar for Orangeordenen i Belfast, i Nord-Irland og i Irland sett under eitt. Han var «sir» i heidringa for opninga av parlamentet for Nord-Irland i 1921. I 1923 var Davison kandidat for Ulster Unionist Party i eit suppleringsval til underhuset i Belfastparlamentet frå valkrinsen Vest-Belfast. Det som utløyste suppleringsvalet var dødsfallet til UUP-representanten W.J. Twaddell I det valet vart han slegen av den uavhengige unionisten Philip James Woods.

Joseph Davison var ein aktiv støttespelar for Nord-Irland som etnokrati. I 1933 ytra han fylgjande i den unionistiske Belfastavisa Northern Whig:

...it is time Protestant employers of Northern Ireland realised that whenever a Roman Catholic is brought into their employment it means one Protestant vote less... I suggest the slogan should be 'Protestants employ Protestants'.

I 1935 vart Davison vald til Senatet i Nord-Irland, og var både deputy speaker og deputy leader for det øvste parlamentskammeret i periodar. Davison var og statssekretær for Statsministerens departement frå 1941 til han døydde. Davison var stormeister for Orangeordenen i Belfast og vart stormeister for Orangeordenen i heile Irland frå 1941. Ogso denne rolla hadde han til han døydde i 1948.

Kjelder

Nordirske politikarar
Partileiarar i Ulster Unionist Party
Stormeistrar av Orangeordenen
Paper Sun

«Paper Sun» var debutsingelen til det britiske bandet Traffic, gjeven ut i 1967. Singelen nådde femteplassen på UK Singles Chart, fjerdeplassen i Canada, og 70. plassen på Cash Box Top 100-lista i USA. Songen er kjend for det tidstypiske sitarriffet, spelt av Dave Mason, og vokalen av Steve Winwood. Han vart òg gjeven ut i ei redigert utgåve på den amerikanske utgåva av debutalbumet til bandet, Mr. Fantasy (for ei kort stund kalla Heaven Is in Your Mind).

B-sida til singelen, «Giving to You», vert sungen av Winwood. Den originale B-sida vart sidan gjeven ut som bonusspor på Mr. Fantasy. Songen vart sidan gjeven ut i ei endra utgåve (4:20) på Mr. Fantasy. Albumversjonen byrjar og endar med talte parti (truleg av Chris Wood).

Songen er med i filmen Made in Dagenham frå 2010.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paper Sun» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Singelen på discogs.com

Traffic-songar
Singlar frå 1967
Debutsinglar
Songar skrivne av Steve Winwood
Songar skrivne av Jim Capaldi
Songar produserte av Jimmy Miller
Island Records-singlar
Songar frå 1967
Hole in My Shoe

«Hole in My Shoe» er ein song av det engelske rockebandet Traffic. Han kom ut på singel og nådde andreplassen på UK Singles Chart, 22. plassen i Tyskland, og fjerdeplassen i Canada i 1967. Han var skriven av gitaristen Dave Mason og vart mislikt av dei tre andre i gruppa, som meinte han ikkje representerte den musikalske eller lyriske stilen deira.

Andre versjonar

I situsjonskomedien The Young Ones på BBC, song ofte Neil, ein av hovudrollene i serien, ei linje frå songen. I juli 1984 spelte til slutt Nigel Planer, som spelte Neil, ein versjon av songen, og denne nådde òg andreplassen på den britiske singellista. Hhan hadde med seg Barbara Gaskin på korvokal og han vart produsert av Dave Stewart.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hole in My Shoe» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Traffic-songar
Singlar frå 1967
Singlar frå 1984
Nummer-ein-singlar i Irland
Songar skrivne av Dave Mason
Songar produserte av Jimmy Miller
Songar frå 1967
Island Records-singlar
United Artists Records-singlar
Here We Go Round the Mulberry Bush av Traffic

«Here We Go Round the Mulberry Bush» er ein song av den engelske rockegruppa Traffic. Han var tittelsporet til filmen Here We Go Round the Mulberry Bush og alle dei fire medlemmane i Traffic syng felles solovokal på songen, medan mellomspelet og delar av refrenget vert sungen av Steve Winwood aleine. Songen vart gjeven ut på singel i ei kortare utgåve, der introen vart fjerna. Då han kom ut seint i 1968 nådde han topp 10 på den britiske singellista. Det vart filma 
klipp av bandet som spelar ut songen, tinga av The Beatles for dei kanskje skulle bruke det i filmen Magical Mystery Tour, men det vart ikkje nytta i den endelege versjonen. Klippet er i dag som bonusmateriale på DVD/Blue-ray-utgåva av filmen frå 2012.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Here We Go Round the Mulberry Bush (song)» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1967
Traffic-songar
Songar skrivne for filmar
Songar skrivne av Steve Winwood
Songar skrivne av Jim Capaldi
Songar produserte av Jimmy Miller
Songar frå 1967
Songar skrivne av Dave Mason
Island Records-singlar
Jim Capaldi

Nicola James Capaldi () var ein engelsk trommeslagar, songar og låtskrivar. Musikkarrieren hans dekte fire tiår. Han var med å skipe det psykedelisk rockebandet Traffic i 1967 med Steve Winwood som han skreiv dei fleste songane til bandet i lag med. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som ein del av den originale besetninga til Traffic.

Capaldi har òg spelt med Jimi Hendrix, Eric Clapton, George Harrison, Alvin Lee, Cat Stevens og Mylon LeFevre, og skreiv tekstar for andre artistar, som «Love Will Keep Us Alive» og «This is Reggae Music». Som soloartist hadde han fleire hittar i forskjellige land, mellom andre «That's Love» og ein versjon av «Love Hurts».

Solodiskografi

Album
Oh How We Danced (1972)
Whale Meat Again (1974)
Short Cut Draw Blood (1975)
Play It By Ear (spelt inn 1976–77, ikkje gjeve ut)
Daughter of the Night (1978)
The Contender (1978)
Electric Nights (1979)
The Sweet Smell of ... Success (1980)
Let The Thunder Cry (1981)
Fierce Heart (1983)
One Man Mission (1984)
Some Come Running (1988)
Prince of Darkness (samlealbum; 1995)
Live: The 40,000 Headmen Tour (med Dave Mason; 1999)
Living On The Outside (2001)
Poor Boy Blue (2004)
Dear Mr Fantasy: The Jim Capaldi Story (plateboks; 2011)

Singlar
1972: «Eve» – USA #91
1972: «Oh How We Danced»
1973: «Tricky Dicky Rides Again»
1974: «It's All Up to You» – UK nr. 27
1975: «It's All Right» – US nr. 55
1975: «Love Hurts» – US nr. 97, UK nr. 4, Sverige nr. 16, Tyskland nr. 42
1976: «Talkin' Bout My Baby»
1976: «If You Think You Know How to Love Me»
1977: «Goodbye My Love»
1978: «Daughter of the Night»
1979: «Shoeshine»
1980: «Hold on to Your Love»
1980: «The Low Spark of High Heeled Boys»
1981: «Child in the Storm»
1981: «Old Photographs»
1981: «Favella Music»
1981: «Dreams Do Come True»
1983: «That's Love» – US nr. 28
1983: «Tonight You're Mine»
1983: «Living on the Edge» – US nr. 75
1984: «I'll Keep Holding On»
1988: «Something So Strong»
1988: «Dancing on the Highway»
1989: «Some Come Running»
1989: «Oh Lord, Why Lord»
2001: «Anna Julia»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jim Capaldi» frå ,  den 20. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske songarar
Engelske rocketrommeslagarar
Engelske låtskrivarar
Musikarar frå Worcestershire
Folk frå Evesham
Traffic-medlemmar
Britiske softrockmusikarar
Døde av kreft
Edward Stevenson

Edward Stevenson er ein bonde frå Nord-Irland. Han har vore stormeister (leiar) for Orangeordenen i Irland (The Grand Orange lodge of Ireland) sidan januar 2011.

Personleg
Stevenson er frå Ardstraw i grevskapet Tyrone. Han er gift og har tre ungar.

Orangeordenen
Stevenson vart med i Orangeordenen i 1974, og vart etterkvart stormeister for ordenen i grevskapet og visestormeister i Grand Orange Lodge of Ireland. I 2011 vart han stormeister for ordenen i Irland. Då han tok over som stormeister klårgjorde han at han ville halda fast med to prinsipp for Orangeordenen a) Å ikkje ha kontakt/dialog med Sinn Féin/republikanarar og b) Å ikkje ha kontakt/dialog med lokale innbyggjargrupper som protesterer mot ruter for Orangemarsjar.

Kjelder 

Medlemmer i Orangeordenen
Folk frå County Tyrone
Stormeistrar av Orangeordenen
Nordirske gardbrukarar
Titus Pomponius Atticus

Titus Pomponius Atticus (109 f.Kr.-32. f.Kr.) var ein romersk riddar (equites). Som ung studerte han mange år i Aten, ein by han elska, derav namnet Atticus (jamfør Attikí). I Roma heldt han seg utanfor den politiske scena og sysselsette seg med litterært arbeid. Samstundes dyrka han vennskap med Cicero og andre framståande romarar. Han dreiv det ei stor forlagsverksemd, ved at han let bøker bli avskrivne av slavar. Atticus sine eigne verk har diverre gått tapt for ettertida. Derimot tok han vare på breva han fekk frå Cicero, og det er takk vere Atticus at vi at vi idag har så mange brev or handa åt Cicero.
Mange av breva er omsette til norsk riksmål av Samson Eitrem i Cicero og hans tid (1910) og av Henning Mørland i Cicero. Brev (1973).

Kjelder 
Atticus, Titus Pomponius (1978). I Aschehoug og Gyldendals store norske leksikon. 1 : a-Bem (s. 502). Oslo: Kunnskapsforlaget.

Fotnotar 

Einskildmenn
Romarar
Romerske riddarar
Zeist

Zeist er ein kommune og by i provinsen Utrecht i Nederland, sentralt i landet. Han har rundt 60 000 innbyggjarar (est. 2007). Byen ligg ikkje langt frå Utrecht i eit skogdekt område.

Byen blei hovudkvarter for den moraviske kyrkja (herrnhutismen), etter at denne protestantiske gruppa fekk Zeist slott i gåve i 1746. Slottet er frå 1600-talet.
Det blei kjøpt av Zeist kommune i 1924.

Kjende folk frå Zeist 

 Herman Snellen (1834–1908), oftalmolog som fann opp Snellen-tavla
 Anthon van Rappard (1858–1892), biletkunstnar
 Willem Pijper, (1894–1947), komponist, musikkritikar og musikkpedagog
 Mirjam Sterk (f. 1973), politikar
 Eva de Goede (f. 1989), landhockeyspelar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Slot Zeist» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Kommunar i Utrecht
Byar i Utrecht
Det polske flagget

Det polske flagget blei teke i bruk som nasjonalflagg for Polen den 1. august 1919. Det består av to like store horisontale felt, eit kvitt øvst og eit raudt nedst. Raudt og kvitt har vore nytta som polske fargar sidan 1200-talet, og blei offisielt rekna som nasjonalfargar i 1831. Det novarande flagget blei innført i samband med at Polen fekk sjølvstende i 1918, men hadde vore nytta i opprør allereie på 1830-talet.

Under den kommunistiske perioden mellan 1945 og 1989 nytta ein det same flagget som i dag, men då med den offisielle tolkinga av den raude fargen som eit symbol på sosialismen. Ei ny demokratisk regjering bekrefta flagget som nasjonalsymbol i 1992.

Polen har også eit anna flagg som blir nytta som stats- og handelsflagg. Dette flagget likner det vanlege polskeflagget, men har i tillegg det polske riksvåpenet i det kvite feltet. Orlogsflagget liknar statsflagget, men er i tillegg totunga.

Design

Fargar

Maritime flagg

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Polens flagga» frå ,  den 21. juli 2019.  

 

Polen
Flagg
Det polske riksvåpenet

Det polske riksvåpenet er danna av ei kvit ørn på raudfarga botn. Ørnen ber ei krone, og har gyllent nebb og gylne klør. I Polen blir riksvåpenet vanlegvis for «Den kvite ørna» (polsk Orzeł Biały). 

Dagens utgåve av riksvåpenet stammar frå 1927. Ørna opptrer på myntar frå kong Bolesław si tid, og var i opphav familievåpen for det piastiske dynastiet. Den kvite ørna blei gjort til nasjonalsymbol av Przemysł II i 1295.

Det finst ei velkjend polsk soge om opphavet til riksvåpenet. Ifølgje soga gjekk dei tre hovdingbrørne Lech, Czech og Rus kvar sin veg og oppretta kvart sitt rike. Czech blei far til tsjekkarane og Rus til rutenarane. Då Lech kom til ein stad i det noverande Polen der han søkte ly for natta, såg han ei kvit ørn som flaug opp frå reiret sitt mot den raude solnedgangen, noko som forklarer den raude bakgrunnen på våpenet. Han bestemte seg for å slå seg ned på denne staden, og plasserte ørna i våpenet sitt. Her grunnla Lech ifølgje soga den første hovudstaden i Polen, som han kallla Gniezdno (i dag Gniezno), frå ordet gniazdo ('reir').

Historisk utvikling

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polens riksvåpen» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Polske
Riksvåpen
Våpen med ørner
Hasna Benhassi

Hasna Benhassi () er ein marokkansk tidlegare mellomdistanseløpar frå Marrakech som på 800 meter vann OL-sølv i 2003, VM-sølv i 2005 og 2007, og OL-bronse i 2008.

Aktiv
Benhassi tok seg til finalen på 800 meter under Sommar-OL 2000, der ho enda sist med tida 1.59,27. Nokre månader etter vann ho 1500-meteren i innandørs-VM 2001 i Lisboa. Under dei olympiske sommarleikane 2004 i Aten kneip ho sølvmedaljen på 800 meter, 0,05 sekund bakom Kelly Holmes frå Storbritannia og med nøyaktig same tid som Jolanda Čeplak frå Slovenia på bronseplass. Sluttida 1.56,43 vart verande Benhassi sin personlege rekord på distansen. Ho kvalifiserte seg også til finalen på 1500 meter, hamna då på 12. og sisteplass.

Ved verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki vann Benhassi ein ny sølvmedalje på 800 meter, den gongen klart slått av Zulia Calatayud frå Cuba. Også i den neste verdsmeisterskapen, i Osaka i 2007, sikra Benhassi seg sølvmedaljen, knappe sekundet bakom Janeth Jepkosgei frå Kenya. Benhassi tok så bronsen på spesialdistansen under Sommar-OL 2008, trass gode 1.56,99 sjanselaus mot kenyanarane Pamela Jelimo og Janeth Jepkosgei.

Benhassi sitt personbeste 4.02,5 på 1500 meter oppnådde ho i Roma i 2003.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten:  Utslått i semifinalane på 800 m (2.03,70=nr 14)
OL 2000 i Sydney: Nr 8  på 800 m – 1.59,27
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,43, bakom Kelly Holmes (1.56,38). Nr 12 på 1500 m – 4.12,9
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje på 800 m – 1.59,42, bakom Zulia Calatayud (1.58,82)
VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,99, bakom Janeth Jepkosgei (1.56,04)
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje på 800 m – 1.56,73

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hasna Benhassi» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Marokkanske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Madla Idrettslag

Madla Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Madla i Stavanger kommune. Idrettslaget, ein rein fotballklubb, vart stifta 9.mars 1939. Madla IL spelar i blå drakter med kvite bukser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Madla IL» frå ,  den 21. juli 2019.  

Idrettslag i Stavanger
Furuflaten Idrettslag

Furuflaten Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Furuflaten i Lyngen kommune. Idrettslaget vart stifta den 6. januar 1957 og er aktivt med i fotball, friidrett og skiidrett. Fotballaga til Furuflaten IL spelar i lysegrøne drakter og kvite bukser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Furuflaten IL» frå ,  den 21. juli 2019.  

Idrettslag i Troms og Finnmark
Skipingar i 1957
Fotballag i Troms og Finnmark
Lyngen kommune
Shreveport

Shreveport er ein by i delstaten Louisiana i USA med 199 000 ibuarar i 2010, noko som gjer byen til den tredje mest folkerike i delstaten etter New Orleans og Baton Rouge. Byen Shreveport ligg langs vestbreidda av elva Red River og er fylkessete i Caddo Parish, ein mindre del av byen høyrer til grannekommunen Bossier Parish.

Byen vart grunnlagd i 1836.

Venskapsbyar 
  Ostrava sidan 13. november 2015.

Kjende personar frå Shreveport 
 Evelyn Ashford, friidrettsutøvar
 D.J. Fontana, musikar
 James Stroud, musikar og plateprodusent

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shreveport, Louisiana» frå ,  den 21. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Byar i Louisiana
Kokt egg

Kokt egg er eit egg, typisk eit hønseegg, som er tilreidd ved å koka det ei viss tid medan det framleis er i skalet. Ein koker som regel egg i kokande vatn. Ein kan også tilreia heile egg i varmt vatn som ligg under kokepunktet, eller ved å dampa dei.

Metodar

Ulike koketider gjev ulik konsistens på eggekvita og plomma. Egg med kort koketid og litt flytande indre blir kalla blautkokte, medan egg med lengre koketid og fast indre blir kalla hardkokte. Egg med koketid midt imellom som har stivna kvite og blaut plomme kan ein kalla «smilande egg».

Egg i romtemperatur kan leggjast rett i kokande varmt vatn, medan kalde egg frå kjøleskapet bør leggjast i kaldt vatn for å hindra sprekking. Koketida tel frå vatne byrjar å koka. Særleg for kalde egg kan det vera lurt å stikka eit hol i skalet med ein eggestikkar, slik at lufta kjem raskt ut av egget under kokinga. Etter at kokinga er over bør ein avkjøla egga med kaldt vatn for å stoppa kokeprosessen. For lang koking kan gje ein grøn ring mellom eggeplomma og -kvita, danna som ein reaksjon mellom jern og svovel i egget.

Hardkokte egg kan oppbevarast i ei veke eller opptil to-tre veker i kjøleskap.
Dei kan også syltast.

Bruk

Kokt egg kan vera ein rett i seg sjølv, og er vanleg å eta til frukost. Ein kan servera det i eit eggeglas som held det opprett og eta det med ei særskild utforma eggeskei. Hardkokte egg kan skrellast og serverast eller oppbevarast utan skal. Eit hardkokt egg kan delast i skiver med ein eggedelar.
Blautkokte egg kan også hellast utav skalet og serverast med sausar eller krydder, som soyasaus eller pepar i søraustasiatisk mattradisjon.

Kokte egg kan også vera ein ingrediens i andre rettar, som smørbrød, scotch egg og deviled egg, salatar som eggesalat, gado-gado og salade Niçoise, sausar som sauce gribiche, Cambridge sauce eller Thousand Island-dressing og i ulike supper og karrirettar. 

Egg kan kokast saman med smaks- og fargetilsetjingar som dei tek opp gjennom det porøse skalet, som kinesiske te-egg eller taiwanske jernegg. Dei kan også syltast, til dømes saman, raudbete, som gjev ein sterk rosa farge til egget. Kuro tamago er ein japansk variant av kokt egg som blir kokt i varme kjelder, og utviklar eit svart eggeskal.

Kokte egg er ei tradisjonell form for påskeegg, ettersom ein gjerne sparte opp og kokte egg frå fastetida og sparte dei til påske.

Galleri

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Boiled egg» frå ,  den 21. juli 2019.  
 

Eggeretter
Kokt mat
Traffic av Traffic

Traffic er det andre studioalbumet til det engelske rockebandet Traffic, gjeve ut i 1968 på Island Records i Storbritannia og United Artists i USA. Albumet nådde niandeplassen på UK Albums Chart og 17. plassen på Billboard 200. Det var det siste albumet spelt inn av gruppa før dei vart oppløyste første gongen.

Bakgrunn og innhald
Etter noko suksess i Storbritannia med debutalbumet Mr. Fantasy, hadde Dave Mason i januar 1968 slutta i gruppa. Han produserte debutalbumet til gruppa Family, der den framtidige bassisten i Traffic, Ric Grech spelte, medan Traffic drog ut på turné. I mai hadde bandet invitert Mason attende for å byrje å spele inn eit nytt album. 

Mason enda opp med å skrive og syngje halvparten av songane på albumet (som den største hitten hans «Feelin' Alright?»), men bidrog lite til songane skrivne av Jim Capaldi og Steve Winwood. Teften han for popmelodi hadde alltid vore på kant med jazzambisjonane til resten av bandet, noko som kjem til syne i motsetningane ein kan sjå i somme av songane på dette albumet. I oktober var han ute av bandet att. Han kom attende ein siste gong for ein turné og eit album i 1971 for å oppfylle kontrakten med bandet. Albumet vart produsert av Jimmy Miller. 

Traffic kom ut på CD i Storbriannia 11. januar 2000 med fem bonusspor, to frå filmmusikken til Here We Go Round the Mulberry Bush og tre frå Last Exit. I USA vart ei ommastra utgåve gjeven ut 27. februar 2001 med singelmiksar i mono av «You Can All Join In» og «Feelin' Alright?» og ein singelmiks i stereo av «Withering Tree». Ommastringa vart assistert av Jim Capaldi.

Mottaking

AllMusic gav ei positiv melding av albumet i nyare tid og skreiv at det oppnådde ein sterk balanse mellom dei enkle folkrocksongane til Dave Msno og dei komplekse og ofte stemningsskapande rockejammane til Steve Winwood.

Innhald

Andre medverkande
 Terry Brown, Eddie Kramer, Glyn Johns, Brian Humphries – lydteknikar
 Richard Polak, Gered Mankowitz – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Traffic (Traffic album)» frå ,  den 21. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
[ Traffic's Traffic] at allmusic.com

Traffic-album
Musikkalbum frå 1968
Album produserte av Jimmy Miller
Island Records-album
Polydor Records-album
United Artists Records-album