alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gilles Binchois

Gilles Binchois eller Gilles de Bins, fødd kring 1400, død 20. september 1460 i Soignies i Belgia, var ein fransk-flamsk komponist og ein av dei første innanfor stilretninga den flamske skolen, og er ofte nemnd saman med Guillaume Dufay. Stilane deira var elles svært ulike. Binchois har truleg hatt større påverknad enn Dufay, av di han vart meir skriven av og sitert av seinare komponistar.

Liv 

Binchois var truleg frå Mons, son av Jean og Johanna de Binche. Faren var rådgjevar for hertug Guillaume IV av Hainault. I 1419 vart han organist i Mons, og reiste til Lille i 1423. Etter minnemotetten Johannes Ockeghem skreiv over han seinare, skal han ha vore i hærteneste hjå hertugen av Burgund på denne tida, eller kanskje Jarlen av Suffolk. Kring 1430 vart han musikalsk leiar for kapellet i Burgund.

Verk 

Det vert sagt at Binchois er ein av dei finaste melodikarane på heile 1400-talet. Stilen hans var tydeleg og klår, og svært lydarvenleg. Dette gjorde at han vart svært folkekjær. Ved eit høve skreiv han slik at hertug Filip den gode gret då han høyrde songen Dueil angoisseus.

Binchois skreiv mange sekulære songar, kjærleiksviser og riddarviser for hertugen av Burgund, attåt mykje musikk for kyrkja.

Kjelder 
 Allen W. Atlas: renaissance Music, London 1998
 Classical Composers Database om Binchois
Denne artikkelen bygger på «Gilles Binchois» frå ,  den 23. juli 2007.  
 

Renessansekomponistar
Døde i 1460
Døde den 20. september
Flamske komponistar
Fødde i 1400-åra
Komponistar frå 1400-talet
Ýdra

Ýdra (gresk Ύδρα), eller Hydra, er ei av Dei saroniske øyane i Hellas. Ho ligg i Egearhavet mellom Saroniabukta og Argolikósbukta. Øya er ein kommune i periferieininga Øyane i periferien Attikí. Kommunen inkluderer òg den sparsamt busette øya Dokós. Mellom Peloponnes og øya ligg den smale Ydrabukta. I antikken vart øya kalla Hydrea (Υδρέα), som viser til kjeldene på øya.

Øya er avhengig av turisme, og mange athenarar kjem hit. Ferjer går regelmessig frå Pireus (hamnebyen nær Athen) og frå Návplio, som ligg på kysten av Peloponnes. Bortsett frå søppelbilar er ikkje motoriserte køyretøy tillatne på øya. Det meste av den offentlege transporten er dermed esel og båttaxi. Det busette området er så kompakt at folk flest uansett går der dei skal.

Øya har ein hovudby, berre kalla «Ýdra hamn». Han består av ei halvmåneforma hamn, der handelssenteret ligg rundt med restaurantar, butikkar, marked og galleri. Bratte steingater fører opp frå hamneområdet. Dei fleste fastbuande bur i desse gatene.

Sjølv om øya har fått namn frå eldgamle kjelder, er desse i dag tørre. Ýdra hadde tidlegare brønnar, men desse vart lukka av seismisk aktivitet på midten av 1900-talet. I dag vert vatn transportert frå fastlandet med båt. Dei dominerande geografiske trekka på Ýdra er dei berglendte åssidene, som er tomme bortsett frå eit og anna gardshus og eit par svært isolerte ortodokse kloster.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Dei andre busetnadene på øya er:

Småøyar i kommunen:
 Dokós (18)
 Ájos Ioánnis (0)
 Ájos Nikólaos (0)
 Véniza (0)
 Kivotós (0)
 Limióniza (0)
 Pétasi (0)
 Platonísi (0)
 Stavronísi (0)
 Tríkeri (0)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hydra, Saronic Islands» frå ,  den 23. juli 2007.  
 

 Referansar

Bakgrunnsstoff 

Ydra
Ydra
Ydra
Ydra
Periferiar i Hellas

Periferiane i Hellas (gresk περιφέρεια, periféria) utgjer ei administrativ inndeling i Hellas. Det er 13 periferiar (ni på fastlandet og fire øygrupper). Periferiane er delte inn i 74 periferieiningar som frå 2010 erstattar dei 54 prefektura. Tradisjonelt, og fram til 1987 òg offisielt, var det ti regionar i Hellas, som framleis ofte vert nytta uoffisielt.

 Aust-Makedonía og Thráki
 Sentral-Makedonía
 Vest-Makedonía
 Ípiros
 Thessalía
 Dei joniske øyane
 Vest-Hellas
 Sentral-Hellas
 Attikí
 Peloponnes
 Dei nordlege egeiske øyane
 Dei sørlege egeiske øyane
 Kreta

I tillegg finst det ein autonom region kalla Áthos (14), som grensar til Sentral-Makedonía. Dette er ein munkestat under gresk suverenitet. Han ligg på den austlegaste av dei tre store «fingrane» som stikk ut i Egearhavet frå halvøya Khalkidikí.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Peripheries of Greece» frå ,  den 23. juli 2007.

Referansar 

Administrative inndelingar i Hellas
 
Hellas
Prefektur i Hellas

Eit prefektur (gresk νομός, nomós, fleirtal νομοί, nomí) var fram til 2010 ei administrativ inndeling av periferiane i Hellas. Dei 13 periferiane er frå 2011 delt inn i 74 periferieiningar som erstattar dei tidlegare 54 prefektura.

Attikí (1 på kartet) var delt inn i dei fire prefektura Aten, Pireus, Aust-Attikí og Vest-Attikí.

Referansar

Administrative inndelingar i Hellas
Leikanger kyrkje i Herøy

For kyrkja med same namn i Selje i Nordfjord, sjå Leikanger kyrkje i Nordfjord.
For kyrkja med same namn i Leikanger i Sogn, sjå Leikanger kyrkje i Sogn.

Leikanger kyrkje er ei åttekanta trekyrkje på Leikong i Herøy kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja stod opphavleg på Sjøholt i Ørskog, der ho hadde stått frå 1807, og vart flytt til Leikong i 1872. Den seinare eidsvollsmannen Elling Olsson Valbø stod bak kyrkja frå Ørskog. J.F.L. Dreiers bilete frå 1826 viser kyrkjebygget då det stod på Sjøholt, men Dreiers fantasifulle teikning framstiller bygget som ei krosskyrkje. Siste gudstenesta på Sjøholt vart halde 7. april 1872. Deretter vart kyrkja plukka ned og frakta med båt til Leikong. Ørskog fekk 750 specidalar for bygget. Før året var omme var kyrkja reist på dei ny tuftene på Leikong, 26. januar 1873 vart kyrkja på Leikogn vigsla. Bygget var først tekt med spon, nokre år seinare kom det skifter fordi spona ikkje held. Tårnet var først sett opp over våpenhuset, men vart flytta tilbake til sin opphavlege plass midt på taket ved restaureringa i 1960. Frå Sjøholt kom ei inngangsdør og preikestolen frå 1642 med. Preikestolen er dekorert med utskjeringar. Altartavlen er ved Bergen Museum, men i 1948 fekk Leikong ein kopi som er sett opp i kyrkja.

Kyrkja har 380 sitjeplassar.

Bilete

Kjelder 
 Nettstaden til Herøy kommune: «Leikanger kyrkje»Arkivert utgåve
 Redaktør: Alf Henry Rasmussen – Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7

Bakgrunnsstoff 
 
 JFL Dreiers bilete frå 1826 på Digitalt Museum
 

Kyrkjer i Herøy i Møre og Romsdal
Kyrkjer i Søre Sunnmøre prosti
Norske kyrkjer frå 1807
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Herøy i Møre og Romsdal
Toyota Motor Corporation

Toyota Motor Corp (japansk トヨタ自動車株式会社) er verdas nest største bilprodusent, etter General Motors. Toyota vart grunnlagd av Kiichiro Toyoda i 1937, Føretaket eig og produserer bilmerka Toyota, Lexus, Scion, og delvis Daihatsu. Toyota eig òg lastebilprodusenten Hino Jidōsha.

Toyota har vunne Verdsmeisterskapen i Rally med både Celica og Corolla. Toyota har og vore med i Formel 1 sidan 2002. Til trass for store investeringar, har resultata til no ikkje vore som venta.

Bakgrunnsstoff 
 Toyota Norge
 Toyota Owners Group Norway (Forum) 

Japanske bilprodusentar
Skipingar i 1937
Toyota
Rally Norway

Rally Norway er namnet på det norske rallyet som frå og med 2007-sesongen er ein del av World Rally Championship. Frå tidlegare er det berre Sverige som har arrangert rally-VM på snø. Køyring på snø og is vert sett på som veldig eksotisk i rallysamanheng og med bruken av Vikingskipet som servicehall og testmulighetene på WRC Test Camp på Haslemoen er Rally Norway en unik VM-runde.

Rallyet har utspring i Rally Finnskog Norway og KNA Kongsvinger.

Prøve-VM 
Et kandidatløp, populært kalla prøve-VM, vart arrangert den 10. og 11. februar 2006 med stor suksess. Start og mål gjekk frå Hamar, medan etappane gjekk til Lillehammer, Sjusjøen, Kongsvinger og Elverum m.m.

Det var Henning Solberg som til slutt vart vinnar av løpet. Lenge var Daniel Carlsson rett bak Solberg, men køyrde ut på SS12 og måtte bryte. På høvesvis andre og tredje plass kom dei norske talentena Mads Østberg og Anders Grøndal.

VM-status 
FIA avgjorde 5. juli 2006 i et møte i Paris at Rally Norway skulle få status som VM-runde. I første omgang for eit år, med mogleikar for fornya kontrakt etter dette. 18. oktober 2006 bestemte FIA at ingen av dei nye rundene skulle VM i 2008, mot at andre kandidatar skulle få prøve seg. Etter 2007 og 2008 vil alle VM-løpene bli likestilt, og FIA vil gi 16 runder VM-status.

Det første rally-VM på norsk snø vart held 15.-18. februar 2007. Vinnar var Mikko Hirvonen som leia rallyet frå og med første etappe. På 2.-plass kom Marcus Grönholm medan Henning Solberg vart beste nordmann på ein 3.-plass.

Vinnarar sidan 2006 
 2006 (Kandidatløp): Henning Solberg
 2007: Mikko Hirvonen

Organisasjon 
Frå byrjinga var Jim Carlsen dagleg leiar, men Even Wiger, som blant anna hadde hatt ansvar ovanfor myndigheitene, tok over den rolla i oktober 2005. Jim Carlsen er no sponsoransvarleg i organisasjonen. Under kandidatløpet var Bertil Klarin, med mangeårig erfaring frå Uddeholm Swedish Rally, løpsledar. Han er nå sportsleg rådgjevar og Stig Rune Kjernsli er løpsleder.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Motorsport i Noreg
WRC
Mads Østberg

Mads Østberg () er ein norsk rallyførar frå Moss. Han byrja med motorsport fire år gamal. Han var kartlesar for faren, Morten Østberg frå han var 13 og køyrde sitt første rally 16 år gamal.

I 2006 stilte han til start i Rally-NM i Gruppe A med ein Subaru Impreza. Han vart nummer to samanlagd og avslutta sesongen med siger. I 2007 har han til no vunne dei fire første NM-rundane og har ei komfortabel leiing på nummer to, Thomas Schie.
I februar 2007 køyrte Østberg WRC Rally Sweden og tok sin første etappesiger i WRC. Han er den yngste føraren nokonsinne til å vinne ein VM-etappe.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Bilsport.no, 04.06.09: Mads Østberg med avslappende opplading.

Østberg
Østberg
WRC-førarar
VM i fotball 1990

Verdsmeisterskapen i fotball i 1990 vart arrangert i Italia i tida 8. juni - 8. juli 1990. Dei 52 kampane vart spelt på tolv arenaer i tolv ulike byar. Vest-Tyskland vart verdsmeister for tredje gong, etter å ha sigra 1–0 over Argentina i finalen. Andreas Brehme sette inn målet på straffespark. Det var den 14. verdsmeisterskapen sidan byrjinga i 1930.

Turneringsformatet for dei 24 landa som deltok i verdsmeisterskapen var det same ved forrige meisterskapen. Deltakarlanda vart delt inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe, samt dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel. Italia, Jugoslavia, Argentina, Vest-Tyskland, Tsjekkoslovakia, England, Kamerun og Irland gjekk vidare frå åttedelsfinalane, sistnemnde etter straffesparktevling mot Romania.

Både Italia og Vest-Tyskland vann sine respektive kvarfinalar 1-0. England trengde ekstraomgangar for å slå Kamerun 3-2, medan Argentina slo ut Jugoslavia på straffespark etter 120 mållause minuttar. Begge semifinalane enda 1-1 og finalistane Argentina og Vest-Tyskland kvalfiserte seg ved betre straffeskyting enn Italia og England.

Vertslandet Italia kapra bronsemedaljen med siger 2-1 over England i Bari. Italias eigen Salvatore Schillaci vart toppskårar med seks mål.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Gruppe E 

<noinclude>

Gruppe F 

<noinclude>

Finalen
VM-finalen 1990 fann stad på Stadio Olimpico i Roma om kvelden 8. juli, framfor 73 603 tilskodarar. Ein svært sjansefattig finale vart avgjort då venstrebacken Andreas Brehme skåra på straffespark i det 85. minutt. Argentinaren Pedro Monzón vart utvist i det 65. minutt og landsmannen Gustavo Dezotti for same vegen få minuttar før kampen var over. Det var fyrste gongen ein VM-finale vart avgjort på straffespark.

Det vesttyske vinnarlaget bestod av Bodo Illgner, Klaus Augenthaler, Thomas Berthold, Guido Buchwald, Jürgen Kohler, Andreas Brehme, Thomas Häßler, Lothar Matthäus, Pierre Littbarski, Jürgen Klinsmann og Rudi Völler. Stefan Reuter kom inn for Berthold i det 73. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Weltmeisterschaft 1990» frå ,  den 23. juli 2015.  
 

 
Verdsmeisterskapar i fotball
Fotball i 1990
Sport i 1990
1990 i Italia
Khumbu

Khumbu er eit område i Nepal. Saman med Solu og Pharak er det det viktigaste sherpaområdet i Himalaya. Khumbu ligg i det nordaustlege Nepal, og inneheld byen Namche Bazaar og landsbyane Thami, Khumjung, Pangboche og Kunde. Det berømte buddhist-tempelet i Tengboche ligg også i Khumbu.

På grunn av plasseringa i Himalaya, stig Khumbu-landskapet dramatisk – frå 3 300 meter og heilt til toppen av verdas høgste fjell, Mount Everest, 8 850 meter over havet. Sagarmatha nasjonalpark ligg også innanfor Khumbu-regionen.

Det finst ei lufthamn rett ved Khumbu, Tenzing-Hillary lufthamn, òg kjend som Lukla lufthamn. Ho vert rekna som ei av dei farlegaste lufthamnene i verda.

Administrativt ligg Khumbu i distriktet Solukhumbu, Shagramatha sone i austregionen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kart over Solukhumbu distrikt

Nepalsk geografi
Leikanger sokn på Sunnmøre

Leikanger sokn ligg på den søraustre luten av Gurskøy, i Møre bispedømme, Søre Sunnmøre prosti, Herøy prestegjeld.

Frå gamalt høyrde Leikongbygda til Rovde sokn. Det var ein vanskeleg kyrkjeveg. I 1856 vart det sett fram ynskje om å flytte kyrkja frå Rovde til Leikong. Dette vart det ikkje noko av. I 1870 vart det sendt søknad til kongen om å få oppretta eige sokn for Leikanger. Svar på denne søknaden kom frå Kyrkjedepartementet i 1871 om at det kunne opprettast eit eige sokn for Leikong og Jøsok saman med delar av Gurskedalen og delar av Eika og Eiksund. Nokre år seinare slutta heile Eika og Eiksund seg til det nye soknet. I 1957 vart Djupvika lagt til Leikanger sokn. I 1964 vart Gurskedalen overført til Sande prestegjeld og Eiksund overført til Ulstein sokn.

Kjelder 
 Nettstaden til Herøy kommune: «Leikanger kyrkje» 

Herøy kommune i Møre og Romsdal
Søre Sunnmøre prosti
Darjeeling

Darjeeling (nepali दार्जीलिङ्ग, bengali দার্জিলিং) er hovudstaden i Darjeeling distrikt i delstaten Vest-Bengal i India. Namnet er sett saman av dei tibetanske orda for lyn, dorje, og stad ling, slik at namnet tyder 'lynlandet'.

Byen ligg 2,134 m.o.h. i åsane opp mot Himalaya. Han ligg ved 27,03° nord og 88,16° aust.
. Arealet er 10.57 km². Befolkninga var i 2001 107  530. I Europa blei Darjeeling kjend på 1800-talet som ein av dei britiske Storbritannia kolonistane sine mest populære «hill stations» - feriestader i åsane opp mot Himalaya, der dei trekte seg tilbake for å unngå den varmaste tida om sommaren og dei drepande sjukdomane som følgde med.

På siste del av 1800-talet grunnla britane også store teplantasjar her, og distriktet er framleis berømt for sin Darjeeling-te.

Dette førte til ei stor innvandring frå Nepal (som den gongen framleis offisielt heitte Gorkha). Også arbeidarar som i Nepal høyrte til andre språkgrupper gjekk over til å bruke nepali som fellesspråk. Den nepali-talande befolkninga i området kallar seg enno gorkhaer, no også for å ikkje bli forveksla med innbyggjarar i Nepal. Darjeeling blei eit viktig sentrum for språk, litteratur og kultur på nepali.

Byen Darjeeling er forbunden til omverda via ein 80 km lang, smalspora (610mm) jarnbane til byen Siliguri, eller via ein veg, som går langs og kryssar jernbana mange gongar. Darjeeling Himalayan Railway i distriktet Darjeeling blei ført opp på UNESCO si liste over verdsarv i 1999. I 2005 la UNESCO til Nilgiri Mountain Railway som er ei forlenging til lista. Jarnbana, som blei opna i 1881, drivast av Indian Railway. Den blei bygd av britane mellom 1879 og 1881 og blir sett på som det første og enno det mest storslegne eksempelet på jarnbanar i veldig høgtliggande område.

Byar i India
Vest-Bengal
Florence Nightingale

Florence Nightingale () – kjend som The Lady with the Lamp – var ein pioner innan moderne sjukepleie.

Ho blei fødd inn i ein rik britisk familie i Firenze i Italia. Ho blei kalla opp etter fødebyen sin (som heiter Florence på engelsk) i likskap med den eldre systera Parhenope. Ho var ei brilliant og viljesterk kvinne som gjorde opprør mot den forventa rolla for ei kvinne av hennar status, som gjekk ut på å bli ei lydig kone.

Nightingale gav seg til sjukepleie etter det ho sjølv oppfatta som eit heilagt kall. Det første opplevde ho i ein alder av 17 år i 1837 ved Embley Park og ho fekk også kall seinare i livet. Sjukepleie var ein karriere med dårleg rykte og bestod stort sett av fattigare kvinner. Tradisjonelt sett blei jobben som sjukepleiar utført av kvinner som følgde med hæren. Dei kunne like gjerne fungere som kokkar eller prostituerte. Nightingale var spesielt oppteken av dei dårlege forholda for medisinsk pleie av legionane av fattige og trengande. Ho la fram valet sitt for familien i 1845, og det vekte harme og uro blant dei, spesielt hjå mor hennar.

I desember 1844 blei Nightingale den leiande forkjemparen for betra medisinsk pleie på sjukehusa. Dette kom etter at ein tiggar døydde på eit arbeidarsjukehus i London, noko som blei ein offentleg skandale. Ho engasjerte seg straks i å støtte Charles Villiers, formannen i komiteen for The Poor Law Act. Dette gav henne ei aktiv rolle i reformasjonen av fattigdomslovene, og gjekk langt utover det å gje medisinsk pleie.

I 1846 besøkte ho Kaiserwerth, et føregangssjukehus som var grunnlagt og drive av ein orden av nonner i Tyskland. Ho vart svært imponert over kvaliteten på den medisinske pleia og av engasjementet og praksisen til søstrene.

Myten og verkelegheita 
Overklassekvinna Florence Nightingale blei rekna som ein myte og ein legendarisk person, allereie før ho var 40 år gammal. Myten blei skapt under Krimkrigen, då ho som ein mild engel med lampe i handa vandra gjennom dei dystre sjukehusstovene i Scutari og kviskra trøystande ord til såra og sjuke britiske soldatar.

Men verkelegheita er annleis enn myten, og historikarar gjev eit anna bilete av Nightingale. Ho var ikkje den ømme og milde, men den bestemte og autoritære administratoren og organisatoren. Ho ville ha plan og orden på sjukehusa, og snakka om kor viktig det var med hygieniske tiltak som ordentlege latriner og sanitære anlegg, diettkjøkken, reint sengetøy og vindauge som kunne opnast for å sleppe friskluft inn. Ho hadde ikkje mykje pent å seie om dei religiøse sjukepleiarane når det gjaldt hygiene.

Statistikk 
Ho blir rekna for å vere skaparen av coxcomb-grafen samt ei rekkje andre statistiske konsept. Dei fleste av desse er forklarte i Notes on Matters Affecting the Health, Efficiency and Hospital Administration of the British Army som Nightingale gav ut i 1858.

Bakgrunnsstoff 

 Florence Nightingale og statistikk

Britiske sjukepleiarar
Krimkrigen
Brus med ananassmak

Brus med ananassmak, i daglegtale kalla ananasbrus, er ein syntetisk fruktbrus frå Oskar Sylte Mineralvannfabrikk. Han har ein djup oransjebrun farge og smakar som ananas. 

Brusen har bidratt sterkt til profileringa av Oskar Sylte gjennom åra, og er like gammal som verksemda sjølv. Ho har vore produsert etter same oppskrift i 75 år, og er spesielt populær blant utflytta romsdalingar. Da Ormen Lange-vedtaket i Stortinget blei feira på tidlegare statsminister Kjell Magne Bondeviks kontor, blei det skåla i ananasbrus. Også Sveriges tidlegare statsminister Göran Persson blei begeistra for brusen. Han skraut av den etter eit nordisk statsministermøte i Molde i 2002, og fekk med seg ei kasse med ananasbrus heim.

Brus med ananassmaks finst også som lettbrus søta med aspartam og acesulfam K.

Sjå òg 
 Oskar Sylte Mineralvannfabrikk

Leskedrikkar
Norsk drikke
Thomas Schie

Thomas Schie () er ein norsk bilsportsutøvar. Han starta karrieren med gokart og køyrde seinare klassar som Formel Opel og Barber Dodge Pro Series i dei amerikanske Sambandsstatane. Han har og køyrd Formel 3000 og STCC før han byrja med rally, der han har vore noregsmeister tre gongar.

Kjelder 
 Thomas Schie si offisielle heimeside 

Norske motorsportutøvarar
Folk frå Lørenskog
Rune Holta

Rune Holta () er ein norsk speedwayutøvar. Holta er fødd i Stavanger, og voks opp på Randaberg. Sesongen 2006 køyrer han for VMS Elit i Sverige, og Unia Tarnów i Polen

Merittar 
 Norsk meister individuelt i 1994, 1996, 1997, 2000.
 Polsk meister individuelt i 2003, 2007.
 Golden Helmet-meister i 2000.

 Verdensmeister med Polen i 2005.
 Dansk ligameister med Outrup i 1999 og 2001.
 Polsk Extra League-meister med Czestochowa i 2003.
 Svensk Elitserien-meister med Valsarna i 1998, 1999 og VMS Elit i 2004 & 2006.

Holta har køyrt fire sesongar i Grand Prix, og påbyrjar sin femte i 2007.
Han køyrde sin første Grand Prix-sesong i 2001, og har deltatt i 3 GP-finaler (Sydney 2002, Praha 2003 og Bydgoszcz 2004).

Holtasin beste Grand Prix-sesong hittil var i 2007, då han kom på 7. plass samanlagd.

Startnummer i Grand Prix: 14(2001), 17(2002), 11 (2003), 8(2004), 14(2007), 7(2008).

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Norske motorsportutøvarar
Folk frå Randaberg
Polske idrettsutøvarar
Bjørn Rune Gjelsten

Bjørn Rune Gjelsten () er ein norsk siviløkonom, mest kjend som investor og tidlegare konsernsjef i Aker RGI. Han er ein av Noregs rikaste menn og idrettsutøvarar. Gjelsten har vunne VM i offshore med båten Spirit of Norway 5 gonger. Han køyrer i klassen Class one.

Titlar
 UIM Klasse 1 Verdsmeister - (1998)
 UIM Klasse 1 Europameister  - (1998)
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  Pole Position - (2001)
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  - (2002)
 UIM Klasse 1 Verdsmeister  Pole Position - (2002)
 UIM Klasse 1 Europameister - (2002)
 UIM Klasse 1 Verdsmeister - (2003)
 UIM Klasse 1 Verdsmeister Pole Position - (2002)
 UIM Klasse 1 Europameister - (2002)
 UIM Klasse 1 Midtøstenmeister Champions - (2002)

Bakgrunnsstoff
Spirit of Norway

Norske forretningsfolk
Norske motorsportutøvarar
Folk frå Vestnes
Norske siviløkonomar
Norske investorar
Tommy Rustad

Tommy Rustad () er ein norsk bilsportsutøvar frå Harestua. Han byrja karrieren sin i rallycross, men gjekk over til asfaltracing der han vart ein av tidenes mestvinnande i Noreg. Rustad konkurrerer for tida i Swedish Touring Car Championship (STCC), men har og køyrd eit år i British Touring Car Championship

Han er og kjend frå TV-programmet Autofil på NRK, der han testar bilar saman med programleiaren Jan Erik Larssen.

Norske motorsportutøvarar
Folk frå Lunner