alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Antell

Mount Antell er eit fjell som ligg oppom 610 moh, oppom nordkysten av Sør-Georgia halvvegs mellom Bjelland Point og Hercules Point. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Georg Antell, formann på stasjonen til South Georgia Whaling Co. ved nærliggande Leith Harbor, 1913-39.

Kjelder

Antell, Mount
Mount Ashley

Mount Ashley er eit fjell, 1155 moh, som ligg sør for Bay of Isles på Sør-Georgia, mellom toppen av Gracebreen og Lucasbreen. Det er kalla opp etter Clifford Warren Ashley, ein amerikansk kunstnar, forfattar og kvalfangsthistorikar. 

Namnet «Clifford Ashley Mountains» vart nytta av Robert Cushman Murphy om fleire spreidde fjell og ryggar på sørsida av Bay of Isles, etter at han vitja Sør-Georgia i 1912–13. South Georgia Survey, 1955–56, rapporterte ag eit gruppenamn ikkje høvde seg for desse fjella og gav det høgaste fjellet namnet Mount Ashley.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Ashley» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Atherton Peak

Atherton Peak er eit fjell med ei høgd opp mot kring 500 moh aust for Fortuna Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations, 1929–30, og kalla opp etter Noel Atherton, ein kartograf i den hydrografiske avdelinga til Admiralitetet på den tida.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Atherton Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Mount Back

Mount Back er eit fjell (650 moh) som ligg 1,5 nautiske mil (28 km) sør for Doris Bay på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter skvadronleiar Anthony H. Back i RAF, som var assisterande landmålar for British Combined Services Expedition, 1964–65, og som assisterte i oppmålinga av denne toppen.

Kjelder

Back, Mount
Mount Barren

Mount Barren er eit fjell, 645 moh, som ligg vest for Husvik på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart truleg gjeve det skildrande namnet av Discovery Investigations i 1926-30. Barren tyder aude eller gold på engelsk.

Kjelder

Barren, Mount
Best Peak

Best Peak er eit fjell, 600 moh, som ligg sørvest for Illusion Point ved Fortuna Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Best Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Binary Peaks

Binary Peaks er to bratte tinder, ein dekt av snø og den andre snøfri, som ligg 1,5 nautiske mil nordvest for Mount Krokisius og 2 nautiske mil nord-nordvest for Moltke Harbor på Sør-Georgia. Fjellet vart namngjeven «Doppelspitz» av den tyske ekspedisjonen under K. Schrader 1882–83, og vart identifisert av British Combined Services Expedition i 1964–65. Ei engelsk form av namnet, Binary Peaks, vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Binnie Peaks

Binnie Peaks er to toppar med ei høgd opp mot 1400 moh nord for Romerof Head vest på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Edward B. Binnie, den andre britiske embetsmannen på Sør-Georgia, 1915–26, etter James Innes Wilson.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Binnie Peaks» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Koboltkanon

Ein koboltkanon er i daglegtale ei nemning for eit stråleterapi-apparat. Strålekjelda er radioaktivt kobolt 60Co, som ein har i ein blybehaldar med tjukke veggar og ei røyropning. Kjelda gjev frå seg gammastråling med energi på 1,17 og 1,33 MeV.

Kjelder
 koboltkanon. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/koboltkanon

Stråleterapi
Arve Ulseth

Arve Ulseth () var ein langrennsløpar frå Deset i Åmot. Han vart noregsmeister på 18 km i 1946 og vann same sesongen femmila i Holmenkollen.

Aktiv
Ulseth vart nummer fire på NM-tremila 1946 i Drammen. Sidan vart han norsk meister på 18 km i 1946 med sluttida 1.04.30, han slo dermed sølvvinnaren Hallvard Eggset med 58 sekundar. Seinare i sesongen tok han i Alvdal bronsemedaljen på femmila i NM på ski, slått med over fem-og-eit-halvt minutt av vinnaren, Thorleif Vangen. Ulseth revansjerte seg i Holmenkollen, der han sigra på femmila og Vangen vart nummer to.

Ulseth la opp som langrennar etter 1947-sesongen.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1946: Gullmedalje på 18 km, samt bronsemedalje på 50 km
1947: Nr 7 på 18 km

Kjelder
Aftenposten

Norske langrennsløparar
Folk frå Åmot
Hallvard Eggset

Hallvard Eggset () var ein norsk langrennsløpar frå Alvdal. Han vart noregsmeister på femmila i 1947, og tok elles tre sølvmedaljar i ulike noregsmeisterskap.

Aktiv
Eggset fekk sølvmedaljen på 15 km under NM på ski 1946, eit knapt minutt bakom Arve Ulseth frå Åmot. På 50 km, avvikla heime i Alvdal, vart han nummer seks og på 30 km nummer ni. Også i Holmenkollen vart han nummer seks på femmila. I 1947-sesongen gjekk han heilt til topps på NM-femmila, med sluttida 3.43.07 var han over seks minuttar føre nestemann på resultatlista, Thorleif Vangen.

I 1948 kom Eggset andreplassen på femmila under ski-NM og i Holmenkollen. I noregsmeisterskapen vart han slått av Magnar Estenstad med vel tre minuttar, men største
prestasjonen for sesongen var femmilsløpet i Holmenkollen. Eggset vart slått av den sterke svensken Harald Eriksson med to minuttar og 25 sekundar, men hadde over fem minutt betre sluttid enn nest beste nordmann.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
1946: Sølvmedalje på 18 km
1947: Gullmedalje på 50 km
1948: Sølvmedalje på 50 km på Lillehammer

Kjelder
Aftenposten

Norske langrennsløparar
Folk frå Alvdal
Egretta


Egretta er ei biologisk slekt av fuglar og medlem av hegrefamilien, Ardeidae. Dette er mellomstore fuglar, dei fleste hekkar i varmare klimasoner. Medlemmer av denne slekta finst over nesten heile verda. Til dømes er silkehegren utbreidd i heile «den gamle verda», og spreier seg no i aukande grad frå Karibia til både Nord-Amerika og Sør-Amerika.

Egretta-artar har lange halsar og lange bein. På grunn av sitt lange og spisse nebb har hdei òg ei kroppsform rekna som typisk for hegrar. Fargene på fjørdrakta varierer. Nokre artar har ei rein kvit fjørdrakt, slik som silkehegren. Men kvithalshegren har berre kvitt på bryst og hals, resten av fjørdrakta er i gråskiferfarge. Dansehegren har to morfar, ein fargevariant har raudbrunt hovud og nakke, medan resten av drakta er skifergrå. Men ho har òg ein rein kvit morf. Heile fjørdrakta til skuggehegre er i mørk, gråskiferfarge.

Egretta-artar hekkar vanlegvis i koloniar, ofte med andre artar. Reiret blir bygd i tre eller buskar. Dei lever av insekt, fisk og amfibium. Dei fleste artane i slekta står urørlege i vatnet inntil eit byttedyr kjem i nærleiken. Dei kan òg vasse sakte gjennom vatnet. Skuggehegren har utvikla ein spesiell jaktteknikk med å spreie vengene sine som ein paraply over hovudet når han søkjer etter mat.

Artslista

Egretta i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Kvitmaskehegre, Egretta novaehollandiae
 Kritthegre, Egretta eulophotes
 Silkehegre, Egretta garzetta
 Strandhegre, Egretta gularis
 Sothegre, Egretta sacra
 Snøhegre, Egretta thula
 Blåhegre, Egretta caerulea
 Prakthegre, Egretta tricolor
 Dansehegre, Egretta rufescens
 Kvithalshegre, Egretta picata
 Ruststrupehegre, Egretta vinaceigula
 Skuggehegre, Egretta ardesiaca

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Egretta» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 James A. Kushlan & James A. Hancock: Herons. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854981-4

Referansar

Bakgrunnsstoff 

hegrefamilien
Fugleslekter
Ardea


Ardea er ei biologisk slekt av fuglar og medlem av hegrefamilien, Ardeidae. Carl von Linné kalla denne slekta store hegrar, med tilvising til den generelt store storleiken på desse fuglane, typisk 80-100 cm eller meir i lengd. 

Desse store hegrane er knytt til våtmarker kor dei beitar på fisk, froskar og andre vasslevande artar. 

Dei fleste medlemmane av denne nesten verdsomspennande gruppa er kolonihekkarar i tre, dei byggjer store reir av trepinnar. Nordlege artar som herodiashegre, gråhegre og purpurhegre kan trekkje sørover om vinteren, sjølv om dei to førstnemnte gjer det berre frå område der vatnet frys. 

Dette er kraftige fuglar med store spydliknande nebb, lange halsar og lange bein, som jaktar ved å vente urørlig eller følgje byttedyra på grunt vann før dei grip byttet med eit plutseleg utfall. Dei har ein langsam jamn flukt, med halsen trekt inn, slik som karakteristisk for hegrar medrekna røyrdrumar, og dette skil dei frå storkar, traner og skeistorkar, som strekkjer halsen ut under flukt.

Artslista
Ardea i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Herodiashegre, Ardea herodias
 Gråhegre, Ardea cinerea
 Cocoihegre, Ardea cocoi
 Kvithovudhegre, Ardea pacifica
 Svarthovudhegre, Ardea melanocephala
 Madagaskarhegre, Ardea humbloti
 Keisarhegre, Ardea insignis
 Sotvenghegre, Ardea sumatrana
 Goliathegre, Ardea goliath
 Purpurhegre, Ardea purpurea
 Egretthegre, Ardea alba

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ardea» frå ,  den 20. april 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 James A. Kushlan & James A. Hancock: Herons. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854981-4''

hegrefamilien
Fugleslekter
Johan Østvang

Johan Østvang () er ein tidlegare norsk langrennar som vart noregsmeister på 15 km i 1954. Han bur i Mesnali i Ringsaker og konkurrerte for Mesnali Skilag.

Aktiv
Østvang vart nummer åtte på 30 km i NM på ski 1953. Året etter overraska han og vart norsk meister på 15-kilometeren på Kongsvinger. Han kom i mål på tida 56.53 og slo dermed Martin Stokken med eitt sekund. Seinare i 1954-sesongen deltok Østvang på 50 km under verdsmeisterskapen på ski i Falun og gjekk i mål til ein 14. plass. Hans beste plassering i Holmenkollen kom i 1959, han vart då nummer ni på femmila.

Østvang deltok i 2008 i Birkebeinerrennet for 55. gong og fekk sitt 55. merke. Han kom då på førsteplass i klassa for menn 80-84 år på tida 4.07.13.

Kjelder
Sportsrevy, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Ringsaker
Gustav Borgen

Gustav Borgen () var ein norsk fotograf verksam rundt 1900.  

Borgen var fødd i Kristiania og arbeidde der mellom 1891 og 1922. Ein kjenner lite til dei fyrste åra hans som fotograf. I 1891 tok han over atelieret og butikken til den danske fotografen Frederik Klem. Lokala låg i Universitetsgata 6. Seinare flytta han til Karl Johans gate 45, den såkalla Groschgården. Her dreiv han fram til han selde i 1922. 

I samlinga etter Borgen finner ein portrett av samtidas prominente personar, som medlemmar av regjeringa, stortingsmenn, generalar, direktørar, forfattarar og kunstnarar, og portrett av borgarlege Kristiania-familiar frå tida rundt førre hundreårsskifte. Samlinga er tilgjengeleg gjennom DigitaltMuseum.

Galleri

Referansar

Norske fotografar
Folk frå Oslo
Eidsiva mineralvannfabrikk

Eidsiva Mineralvannfabrikk var ein brusprodusent på Dal i Eidsvoll kommune i Akershus fylke. Verksemda vart skipa av kjøpmann Markus Haugen i 1897.

Etter andre verdskrigen eigde Gina Røe fabrikken fram til 1960. Den vart då seld til Aase Sunde som flytta fabrikken til Kirkeberg-gården nær Eidsvoll stasjon

Produkt 
 Grenadin

Kjelder
 Eidsvoll bygds historie 1940-1964, side 398

Norske bryggjeri
Knut A. Aaning

Knut Andreasson Aaning () var ein norsk fotograf frå Stryn. Han fekk opplæring i Bergen og frå rundt år 1900 arbeidde han som fotograf i Oppstryn. 

Etter at Aaning døydde vart negativsamlinga hans lagra i kjellaren i huset han hadde budd i og så vart den flytta ut i revefarmen. På 1970-talet enda han på søppelfyllinga. Av ei negativsamling som sannsynlegvis har inneheld mange tusen glasplater er kun
23 bevarte. Dei tilhøyrer Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane.

Fotografia syner mellom anna fleire gruppebilete med bryllaupsgjester og nokre med familiar utanfor garden sin i Stryn.

Han døydde ugift av «Influensa» på Fosnes i Oppstryn.

Referansar

Norske fotografar
Folk frå Stryn
Koinsidens i fysikk

Koinsidens er i fysikken noko som skjer samstundes, tids-koinsidens. Nemninga vert særleg nytta innan partikkelfysikk og kjernefysikk, der ein har interesse av å vite om fleire partiklar vert danna samstundes eller passerer ein stad samstundes, og derfor må reknast å vere ei følgje av same primære hending. For å måle koinsidens blir det nytta fleire teljarar som sender ut korte pulsar. Pulsane blir ført til same elektroniske krets, som berre sender signal vidare når det kjem inn signal frå to eller fleire på førehand valde teljarar samstundes. Ved å gjere signala frå teljarane korte kan ein i mange tilfelle praktisk talt utelukke høvet for at dette skuldast slump, og i alle tilfelle kan ein rekne ut kor mange tilfeldige koinsidensar ein skulle forvente innan eit visst tidsrom. Ein kan forseinke den eine pulsen og på den måten avgjere den verkelege tidsskilnaden mellom to pulsar som viser forseinka koinsidens. Ein kan òg konstruere kretsen slik at signalet berre blir sendt vidare når bestemde teljarar produserer signal og andre ikkje gjer det til same tid. Dette blir kalla antikoinsidens.

Kjelder
koinsidens – fysikk. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/koinsidens/fysikk

Eksperimentell partikkelfysikk
Kvantemekanisk tunnelering

Kvantemekanisk tunnelering er eit fenomen i kvantemekanikken der ein partikkel kan røre seg i strid med dei grensene energien eller rørslemengda til partikkelen skulle tilsei, så lenge denne rørsla skjer innanfor grensene gjeve av Heisenbergs uskarpleiksrelajson. På den måten kan ein partikkel gå gjennom eller over ein barriere som han i følgje klassisk fysikk ikkje skulle kunne overvinne. Slike effektar er observert i mange kvantemekaniske system, mellom anna alfadesintegrasjon. Sannsynet for kvantemekanisk tunnelering minkar eksponentielt med tjukkleiken til barrieren. Tunneleringseffektar kan derfor ha særs varierande overgangssannsyn eller levetid, og for alfadesintegrasjon er det observert levetider frå brøkdelar av sekund til milliardar av år. 

Innan mesoskopisk fysikk og nanoteknologi er ein viktig konsekvens av tunnelering at elektron kan kome gjennom tynne isolatorar og dermed gje elektrisk straum gjennom isolatoren.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Kvantetunnelering» frå ,  den 20. april 2013.  
 
kvantemekanisk tunnelering. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvantemekanisk_tunnelering

Partikkelfysikk
Kvantefysikk
Faststoffteknikk
Kvark–gluon-plasma

Kvark–gluon-plasma (KGP) er ein fase for materie som består av kvarkar og gluon. Det er mogeleg å skape denne fasen i laboratorium ved at ein lar tunge atomkjernar, som gull eller bly, kollidere med kvarande ved høge energiar (kring 100 GeV). 

I 1990-åra vart det gjort i eksperiment i SPS-akseleratoren på CERN som indikerte at dei hadde produsert eit slikt plasma. Detaljerte studium har vorte mogeleg etter at RHIC-akseleratoren på Brookhaven National Laboratory kom i gang i 2000.

Kjelder
kvark–gluon-plasma. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvark%E2%80%93gluon-plasma

Kvarkar
Kvantekromodynamikk
Partikkelfysikk
Plasmafysikk
Eksotisk stoff
Aggregattilstandar
Kvasiatom

Eit kvasiatom er ein struktur der to atom er så nær kvarandre at elektrona deira har energinivå som er karakteristiske for eit enkelt atom med atomnummer lik summen av mengda elementærladningar i dei to atomkjernane. 

Det kan oppstå kortliva kvasiatom i kollisjonar mellom to atom eller mellom eit ion og eit atom, så lenge atomkjernane er mykje nærare kvarandre enn radiusen til dei inste elektronbanane. Supertunge kvasiatom, med atomnummer over 173, har ein bindingsenergi som er to gonger større enn kvileenergien til elektronet. For slike kvasiatom opptrer ein effekt der ein får ein elektrisk ladd vakuumtilstand.

Kjelder
kvasiatom. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvasiatom

Atom
Lagringsring

Ein lagringsring er ein del av ein partikkelakselerator. Han er ein ringforma kanal der ein straum av elektrisk ladde partiklar kan flytte seg i ein lukka bane i lang tid utan å tape energi. 

Etter at partiklane har oppnådd høg energi i ein akselerator, vert det nytta kraftige magnetar for å halde dei i bane. Dei kan samlast opp frå akseleratoren over eit langt tidsrom, og stråla i lagringsringen vil difor innehalde fleire partiklar enn den tilsvarande direkte stråla frå akseleratoren. For å kompensere for den energien partiklane stråler ut når dei rører seg i ein krum bane (synkrotronstråling), må dei under lagringa kontinuerleg tilførast energi på same måte som i ein synkrotron.

Kjelder

 

Akseleratorfysikk
Energilagring
Laserfusjon

Laserfusjon er ein teknikk som vert nytta for å setje i gang ein fusjonsreaksjon. Ein nyttar små dropar av deueterium, 2H, eller tritium, 3H, som er innkapsla i glas (pellets). Dei vert så varma kraftig opp av ein kortvarig og særs intens laserstråle. Oppvarminga skjer så raskt at pelleten ikkje får tid til å eksplodere. 

Teknikken er framleis på eksperimentstadiet og det er ikkje klårt om laserfusjon kan bli eit økonomisk alternativ til meir vanlege kjernereaktorar for energiproduksjon.

Kjelder
laserfusjon. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/laserfusjon

Fusjonsenergi
Nøytronkjelder
Blechnum Peaks

Blechnum Peaks er tre fjelltoppar, den høgaste 640 moh mellom Gulbrandsen Lake og Olsen Valley på nordkysten av Sør-Georgia. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee, etter det biologiske arbeidet til British Antarctic Survey i området, etter den sjeldne bregnen Blechnum penna-marina, som på Sør-Georgia berre finst på nord- og austsida av denne toppen og i den nærliggande Olsen Valley.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blechnum Peaks» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Blue Whale Mountain

Blue Whale Mountain er eit fjell med ei høgd på 490 moh på vestsida av toppen av Blue Whale Harbor på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations i 1930 og namngjeve i samband med hamna.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Blue Whale Mountain» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Bomford Peak

Bomford Peak er med ei høgd på 1140 moh det høgaste fjellet som ligg sentralt på halvøya mellom Wilson Harbour og Cheapman Bay på sørsida av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey (SGS) i perioden 1951–57 og kalla opp etter kaptein Anthony G. Bomford i Royal Engineers, som var landmålar i SGS, 1955–56.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bomford Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Brocken på Sør-Georgia

Brocken er eit fjell på over 610 moh like sørvest for Calf Head på nordsida av Sør-Georgia. Det vart namngjeve av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882–83, etter Brocken, det høgaste fjellet sentralt i Tyskland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brocken på Sør-Georgia» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Mount Brooker

Mount Brooker er eit fjell, 1880 moh, som ligg ved toppen av Webb-breen og den siste store toppen søraust i Allardyce Range på Sør-Georgia. Fjellet vart identifisert som «Pic» eller «Pikstock» av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882–83. Det vart først klatra i 1955 av Ian M. Brooker, som det er kalla opp etter, og og E.C. Webb, som var medlemmar av British South Georgia Expedition, 1954–55, leia av George Sutton.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Brooker» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Camp Peak

Camp Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 330 moh på vestsida av Maiviken, nord på Thatcher Peninsula på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations i 1929 og fekk dette namnet på grunn av ein leir (camp) ved breidda nedanfor denne toppen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Camp Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Carcelles Peak

Carcelles Peak er ein fjelltopp på 1065 moh like sør for toppen av Morenefjorden på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Alberto Carcelles, som samla inn biologisk materiale ved Sør-Georgia i 1926–27 og 1929–30 for Museo Nacional de Buenos Aires.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carcelles Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Mount Carse

Mount Carse er eit fjell med fleire toppar, det høgaste 2330 moh, som ligg 3 km nord for botnen av Drygalskifjorden i sørlege delen av Salvesen Range på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey mellom 1951 og 1957 og kalla opp etter V. Duncan Carse, leiaren for fire ekspedisjonar for South Georgia Survey i løpet av den perioden.

Bakgrunnsstoff

Carse
Coffin Top

Coffin Top er eit fjell med ein flat topp, 745 moh, 14 nautiske mil aust-nordaust for Mount Fagan og 1,6 nautiske mil nordvest for Moltke Harbour på Sør-Georgia. Fjellet vart namngjeven «Sarg-Berg» av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882–83. Ei engelsk form av namnet, Coffin Top, vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Copestake Peak

Copestake Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 655 moh på sørsida av Neumayerbreen på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Paul Goodall-Copestake, som var biologisk assistent for British Antarctic Survey ved Grytviken, 1980–82, og stasjonssjef på Birdøya, 1982–83.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Copestake Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Mount Corneliussen

Mount Corneliussen er eit fjell, 1540 moh, som ligg 1 nautisk mil (19 km) nord for Mount Globus ved vestenden av Allardyce Range på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Carl og Erling Corneliussen, norske ingeniørar, som mellom 1923 og 1938 laga betre kvalfangstutstyr, særskild i samband med eksplosive harpunar.

Kjelder

Corneliussen, Mount
Corneliussen, Mount
Cornwall Peaks

Cornwall Peaks er to kjennelege fjelltoppar, den høgaste på 960 moh, som ligg på vestsida av Königbreen, 2,5 nautiske mil sørvest for Fortuna Bay på Sør-Georgia. Namnet Cornwall Peak vart truleg gjeve av eit lag frå Discovery Investigations (DI) i løpet av kartlegginga deira av Fortuna Bay i 1929. Under South Georgia Survey, 1951–52, fann ein ikkje ut kva fjell DI hadde gjeve namn til. Samstundes hadde ein kartlagd dette fjellet som trong eit namn. Namnet Cornwall Peaks vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954.

Kjelder 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Coronda Peak

Coronda Peak er eit fjell over 610 moh, som ligg nord for Leith Harbour på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart etter kartlegginga til eit lag frå Discovery Investigations i 1927 og 1929, og er truleg etter SS «Coronda». Kapteinen på dette skipet assisterte landmålingsgruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coronda Peak» frå ,  den 20. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell og åsar på Sør-Georgia
Mount Cunningham

Mount Cunningham er eit fjell på 1218 moh. ved vestenden av Esmarkbreen på Sør-Georgia, mellom Jossac Bight og Queen Maud Bay. Fjellet vart kalla opp til minne etter John Cunningham som døydde i 1980. Cunningham var ein skotsk fjellklatrar som i fleire år utvikla nye måtar å isklatre på. Han arbeidde ikkje berre for British Antarctic Survey, men òg for Glenmore Lodge and IM Marsh College i Liverpool.

Fjellet er det 16. høgaste på Sør-Georgia.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mount Cunningham» frå ,  den 20. april 2013.

Fjell og åsar på Sør-Georgia