alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Henri Oreiller

Henri Oreiller () var ein fransk alpinist som vann OL-gull i utfor og den alpine kombinasjonen under Vinter-OL 1948 i St. Moritz.

Alpin skiidrett
Oreiller vart olympisk meister i utfor i St. Moritz i 1948, med ein margin på fire sekund til nestemann. I den andre tevlinga, slalåm, tok han bronsemedaljen. Prestasjonane i dei to renna gav han ein andre gullmedalje i kombinasjonen, ei såkalla papirøving.

Ved VM i alpine greiner 1950 i Aspen i delstaten Colorado vart han som best nummer fire i storslalåm. Under vinterleikane 1952 i Oslo makta han ikkje å hamle opp mot dei beste, ein 14. plass i utfor vart hans fremste plassering.

Motorsport
Etter han la opp i 1952 var Oreiller aktiv i billøp. Han omkom hausten 1962 på ei bilbane sør for Paris. Ei punktering førte til at han mista kontollen over bilen sin, ein Ferrari 250 GTO.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henri Oreiller» frå ,  den 8. februar 2015.  
 
 

Franske alpinistar
Olympiske meistrar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under vinter-OL 1948
Alpinistar under vinter-OL 1948
Medaljevinnarar under vinter-OL 1948
Franske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Chiharu Igaya

Chiharu Igaya () er ein japansk tidlegare alpinist som vann OL-sølv i 1956 og VM-bronse i 1958, begge medaljane i slalåm. Han var den fyrste alpinisten frå Asia som hevda seg i verdstoppen. Igaya har vore medlem av Den internasjonale olympiske komitéen frå 1982, sidan 2005 har han vore ein av visepresidentane.

Aktiv
Igaya, som vart fødd i landsbyen Tomari på Hokkaido, byrja satse på skisport medan han studerte ved Dartmouth College i delstaten New Hampshire i USA, der den tidlegare verdsmeisteren Walter Prager var trenaren hans. I 1952 deltok Igaya for fyrste gong i Vinter-OL, og vart nummer elleve i slalåmtevlinga i Rødkleiva.

Vinteren 1954 vann han slalåmtevlinga og kombinasjonen under den opne amerikanske meisterskapen. Ved dei olympiske leikane i Cortina d'Ampezzo i 1956 rann han inn til sølvmedalje i slalåm, slått einast av OL-kongen Toni Sailer.

Under VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein i Austerrike tok Igaya bronsemedaljen i slalåm, og kom på sjetteplass i storslalåm og fjerde i kombinasjonen. I 1960 vann Igaya sin siste meistertittel i den amerikanske meisterskapen. Same sesongen vart han nummer tolv i slalåm under OL i Squaw Valley i California. Deretter la han opp som aktiv alpinist.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Chiharu Igaya» frå ,  den 8. februar 2015.  
 

Japanske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Japan
Japanske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Japanske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956
Japanske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1960
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Astrid Lindgrens Värld

Astrid Lindgrens Värld er ein 130 000 kvadratmeter stor fornøyelsespark i Vimmerby i Sverige. Han blei grunnlagd i 1981. Parken har barnebøkene til Astrid Lindgren som inspirasjon, med miniatyrmiljø henta herfrå og figurar som Pippi Langstrømpe, Emil i Lønneberget og mange andre.

Moroparkar i Sverige
Kalmar län
Astrid Lindgren
Byggverk i Sverige
Skipingar i 1981
Stockholms stadshus

Stockholms stadshus er rådhuset i den svenske hovudstaden Stockholm. Det ligg ved Hantverkargatan på øya Kungsholmen i Mälaren. Bygningen er teikna av arkitekt Ragnar Östberg. Rådhuset blei innvigd den 23. juni 1923.

Bakgrunnsstoff 

 Atmer, Ann Katrin Pihl: Stockholms stadshus och arkitekten Ragnar Österberg, Natur & Kultur 2011
 Bäckström, Mattias: Stockholms stadshus – forntid och samtid, Konstvetenskapliga institutionen, Uppsala universitet 1998.
 Cornell, Elias: Ragnar Östberg, svensk arkitekt, Byggmästaren, Stockholm 1965.
 Cornell, Elias og Ivar Sviestins: Stockholms stadshus, Byggförlaget, Stockholm 1992.
 Eklund, Hans: Ur Stadshusets historia 1901-1923, Silander & Fromholtz, Stockholms stadsmuseum och Stadshusets vänförening, Stockholm 2002. 
 Josephson, Ragnar, «Stockholms stadshus», i Ord och bild, Stockholm 1922. 
 Roosval, Johnny (red.): Stockholms stadshus vid dess invigning midsommarafton 1923, Gunnar Tisells tekniska förlag, Stockholm 1923.
 Wickman, Mats: Stadshuset i Stockholm, Sellin & partner,	Stockholm 1993. 
 Östberg, Ragnar: Stadshuset – en vägvisare, Gunnar Tisells tekniska förlag, Stockholm 1922. 
 Östberg, Ragnar: En arkitekts anteckningar: Med bilder och verk av författaren, Natur och Kultur, Stockholm 1928.
 Östberg, Ragnar: Stockholms stadshus, Norstedt, Stockholm 1929.

Byggverk i Stockholm
Rådhus i Sverige
Forskar

Ein forskar er ein person som driv med forsking, og såleis ei brei og generisk nemning på ei rekkje typar vitskaplege stillingar (til dømes professor, førsteamanuensis, osb.). Forskar vert òg nytta som ein konkret stillingstittel, vanlegvis om stillingar for personar som utelukkande eller hovudsakleg driv med forsking og som har lite eller inga undervising. 

I Noreg vert tittelen forskar nytta i følgjande stillingstitlar, som ofte vert nummerert, der forskar I er det høgaste nivået og tilsvarer professor.
Alternative nemningar i parentes og engelske omsetjingar i kursiv.

Akademiske titlar
Forsking
Vitskaplege yrke
Akademisk terminologi
I Can Dream, Can't I?

«I Can Dream, Can't I?» er ein tradisjonell popsong skriven av Sammy Fain med tekst av Irving Kahal. Songen vart publisert i 1938 for den mislukka musikalen Right This Way. Tommy Dorsey gav ut ei hitinnspeling av songen same året, men det var i etterkrigstida songen vart mest populær. 

Den mest kjende versjonen vart spelt inn av The Andrews Sisters og Gordon Jenkins' orchestra den 15. juli 1949, og gjeven ut på Decca Records. Han nådde først Billboard-lista den 16. september 1949, og nådde førsteplassen på alle dei tre poplistene på den tida (bestseljar i butikk, mest spelt på radio og mest spelt på jukeboksar). Ein annan versjon vart spelt inn av Toni Arden med orkesteret til Hugo Winterhalter den 16. september 1949, og gjeve ut av Columbia Records. Denne versjonen nådde toppen av Cashbox-lista. 

Ein versjon vart spelt inn av Alan Dean med orkesteret til Carroll Gibbons den 9. desember 1949 og gjeven ut på UK Columbia Records i Storbritannia. Ein versjon av Tune Twisters med Art Wranzer & his orchestra vart spelt inn mai 1950 for Artransa Records i Australia.

Skyliners spelte inn ein doo wop-versjon i 1958 med den kvinnelege vokalisten Janet Vogel.

Joni James spelte inn ein versjon i 1959 for albumet 100 Strings and Joni. Cass Elliot spelte inn songen i 1969 for albumet Bubblegum, Lemonade, and... Something for Mama. Songen vart spelt inn av The Carpenters i 1975 for albumet Horizon. Ein meir moderne versjon vart spelt inn i 2000 av Susannah McCorkle for Hearts and Minds. Annie Lennox spelte inn songen i 2014 for albumet  Nostalgia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Can Dream, Can't I?» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1938
Singlar frå 1949
Tommy Dorsey-songar
The Andrews Sisters-songar
Songar med musikk av Sammy Fain
Songar med tekst av Irving Kahal
Songar på toppen av Billboard-lista
Cass Elliot-songar
Carpenters-songar
Annie Lennox-songar
Half-Life 2

Half-Life 2 er eit fyrste-persons skytespel utvikla av Valve Corporation gjeve ut den 16. november 2004 til Windows, Xbox, Xbox 360, PlayStation 3, OS X, Linux og Shield Portable. Spelet kom ut etter ei femårig utvikling med eit budsjett på $ 40 000 000, der ein vesentleg del av prosjektet vart leke og distribuert på Internett. Spelet vart utvikla saman med Valve si Steam-programvare. Spelet introduserte spelemotoren Source. Grunna Steam var det det fyrste enkeltspelar spelet som kravde online produktaktivering.

Half-Life 2 fekk slik som sin forgjengar strålande kritikkar. Det fekk ros for sin avanserte fysikk, animasjon, lydar, AI, grafikk og historie. Spelet vann 39 Game of the Year-prisar og fekk tittelen «Game Of The Decade» på Spike Video Game Awards i 2012. Pr. februar 2011 har Half-Life 2 selt over 12 million eksemplar.

Oppfylgjarar
Sidan utgjevinga av Half-Life 2 har Valve Corporation utgjeve eit ekstra nivå og to oppfylgjarar. Nivået Half-Life 2: Lost Coast, var meint å finne stad mellom nivåa «Highway 17» og «Sandtraps». Det er fyrst og fremst ein presentasjon av høg-dynamisk rekkevidde (HDR) teknologi. Den fyrste tilleggspakke oppfylgjaren, Half-Life 2: Episode One, finn stad rett etter hendingane i Half-Life 2, der spelaren igjen tek på seg rolla som Gordon Freeman, og der Alyx Vance speler ei endå større rolle. Half-Life 2: Episode Two held fram direkte etter avslutninga av Episode One. Her skal Alyx og Gordon finne vegen til White Forest-basen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Half-Life 2» frå ,  den 8. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
Offisell The Orange Box-nettstad
Offisell Valve-nettstad

Dataspel frå 2004
Xbox-spel
Xbox 360-spel
PlayStation 3-spel
Solitaire av Neil Sedaka

«Solitaire» er ein ballade skriven av Neil Sedaka og Phil Cody. Cody nyttar det å leggje ein kortkabal (solitaire) som ein metafor for ein mann «som mista kjærleiken sin ved å vere likegyldig» - «medan livet heldt fram rundt han, legg han kabal». Songen er mest kjend i utgåva til the Carpenters.

Tidlege versjonar
Neil Sedaka spelte inn «Solitaire» som tittelsporet for eit album frå 1972, spelt inn i Strawberry Studios i Manchester: 10cc-medlem Lol Creme, Kevin Godley og Graham Gouldman akkompagnerte Sedaka medan Eric Stewart frå 10cc var lydteknikar.
I 1972 vart songen òg gjeven ut på album av Tony Christie og Petula Clark, men den første singelutgjevinga av «Solitaire» var i februar 1973 med the Searchers. Hausten 1973 vart han gjeven ut på singel av Andy Williams, som nådde fjerdeplassen på singellista i Storbritannia med songen og førsteplassen i Sør-Afrika. I USA nådde Williams-versjonen 23. plassen på Easy Listening-lista. I 1973 gav Neil Sedaka ut 1972-innspelinga av songen ut på comebackalbumet Sedaka's Back. Seinare i 1975 vart eit konsertopptak gjort av Sedaka i Royal Festival Hall. Denne vart gjeven ut som B-sida til «The Queen of 1964».

The Carpenters-versjonen
The Carpenters spelte inn «Solitaire» i 1975 for Horizon. Richard Carpenter, som kjende songen via versjonane til Neil Sedaka og Andy Williams, likte ikkje songen så veldig godt, men følte han ville passe bra for vokalen til Karen Carpenter.

«Solitaire» vart gjeven ut som den tredje singelen frå Horizon. Songen nådde 17. plassen på Billboard Hot 100 i USA, den lågaste plasseringa deira sidan «Ticket to Ride» i 1969, før dei slo igjennom. Dette var eit signal om at populariteten til gruppa var på veg ned. «Solitaire» vart likevel den tolvte av femten førsteplassar på Easy Listening-lista.

Medverkande
Karen Carpenter - Solo- og korvokal
Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
Joe Osborn - bassgitar
Tony Peluso - gitar
Jim Gordon - trommer
Earle Dumler - obo

Andre versjonar
Clay Aiken
Jann Arden
Iveta Bartošová («Solitér» Czech)
Shirley Bassey
Beat Crusaders
Sheryl Crow
Gallon Drunk
Johnny Goudie
Sissel Kyrkjebø
Johnny Mathis
Joe McElderry
Nana Mouskouri
Jane Olivor
Patricia Paay - 23. plass i Nederland i 1983
Elvis Presley
The Searchers
Westlife
Roger Whittaker
Andy Williams
Marco T Spanish version
Mark Lanegan i 2013 på album Imitations

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Solitaire (Neil Sedaka song)» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1973
Singlar frå 1975
Songar skrivne av Neil Sedaka
Songar med tekst av Phil Cody
Neil Sedaka-songar
Sissel Kyrkjebø-songar
Carpenters-songar
A&M Records-singlar
Andy Williams-songar
Petula Clark-songar
Shirley Bassey-songar
Sheryl Crow-songar
Johnny Mathis-songar
Nana Mouskouri-songar
Elvis Presley-songar
The Searchers-songar
Westlife-songar
Roger Whittaker-songar
A Kind of Hush av Carpenters

A Kind of Hush er det sjuande studioalbumet til den amerikanske popduoen The Carpenters. Det vart gjeve ut i mai 1976.

Då albumet vart spelt inn, hadde avhengigheita til Richard Carpenter for sovepiller byrja å påverke han profesjonelt, og han har sjølv skulda på dette for at albumet i følgje han sjølv vart under par. Dei tre singlane frå albumet vart alle hittar. «There's a Kind of Hush (All Over the World)», ein coverversjon av ein 60-talslåt av Herman's Hermits, nådde topp 30 i Storbritannia og topp 20 i USA, i tillegg til at han toppa adult contemporary-lista i USA. «I Need to Be in Love» nådde 25. plassen på singellista i USA og 36. plassen i Storbritannia. «Goofus» vart berre ein mindre suksess, og stoppa på 56. plassen på Billboard-lista, men nådde topp 10 på adult contemporary-lista.

John Bettis kalla «I Need to Be in Love» favoritteksten hans av dei tekstane han skreiv for Karen Carpenter. «Om det var nokon gong noko som kom rett frå hjartet mitt til Karen, så må det ha vore denne, og er særs stolt over det». Richard Carpenter har fortalt at songen «vart Karen sin favoritt av Carpenters-songane».

Trass i at albumet selde til gullplate og nådde høgt på albumlista i Storbritannia, vart det rekna som kommersielt skuffande. I USA nådde det ikkje ein gong topp 30.

Mottaking

Allmusic trekk fram enkelte høgdepunkt, men generelt er den retrospektive meldinga negativ. Dei kalla albumet «behageleg, godt sunge, og bra framført, men alt i alt middels». Dei kritiserer særleg songutvalet, og at albumformelen minnar for mykje om dei føregåande Carpenters-albuma.

Innhald

Singlar
«There's a Kind of Hush»
US 7" single (1976) – A&M 1800
«There's a Kind of Hush (All Over the World)»
«(I'm Caught Between) Goodbye and I Love You»

UK 7" single (1976) – AMS7219
«There's a Kind of Hush (All Over the World)»
«(I'm Caught Between) Goodbye and I Love You»

JP 7" single (1976) – CM-2001
«There's a Kind of Hush (All Over the World)»
«(I'm Caught Between) Goodbye and I Love You»

«I Need to Be in Love»
7" single (1976) – A&M 1828
«I Need to Be in Love»
«Sandy»

JP 7" promo (1976) – CM-2020
«I Need to Be in Love»
«Sandy»

JP CD single (1995) – PODM-1060
«I Need to Be in Love»
«Top of the World»

«Goofus»
US 7" single (1976) – A&M 1859
«Goofus»
«Boat to Sail»

«Breaking Up Is Hard to Do»
JP 7" single (1976) – CM-2025
«Breaking Up Is Hard to Do»
«I Have You»

«I Have You»
MX 7" single (1978) – AM-064
«I Have You»
«Sweet, Sweet Smile»

Lister

Vekeslister

Årlister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Kind of Hush (album)» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
The Carpenters-album
A&M Records-album
Goofus

«Goofus» er ein popsong frå 1930 med musikk komponert av Wayne King og William Harold og tekst av Gus Kahn.

Populære versjonar
Les Paul spelte inn songen i 1950 for Capitol Records. Denne versjonen nådde 21. plassen på singellista til Billboard i USA.

Phil Harris gav ut sin versjon 13. oktober 1950 for RCA Victor Records. Den andre sida av singelen, «The Thing» vart den store hitten av dei to for Harris. Chet Atkins spelte inn «Goofus» i 1960 for studioalbumet Chet Atkins' Workshop.

The Carpenters-versjonen
The Carpenters gav ut songen i 1976 som singel frå albumet A Kind of Hush. Men som eit teikn på den dalande populariteten til duoen, nådde ikkje singelen topp 40 på Billboard Hot 100, for første gong for duoen sidan 1969, før dei slo gjennom.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Goofus (song)» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1930
Singlar frå 1950
Singlar frå 1976
Carpenters-songar
Songar med musikk av Wayne King
Songar med tekst av Gus Kahn
Can't Smile Without You

«Can't Smile Without You» er ein song skriven av Christian Arnold, David Martin og Geoff Morrow, mest kjend for utgåva med Barry Manilow.

«Can't Smile Without You» var den første singelen frå Manilow-albumet Even Now. Songen vart gjeven ut som singel i 1978 og nådde toppen av AC-lista i USA og tredjeplassen på Billboard Hot 100.  Tidlegare vart songen spelt inn av The Carpenters på albumet A Kind of Hush i 1976, og vart gjeven ut som B-sida til hitten «Calling Occupants of Interplanetary Craft» året etter. Manilow-versjonen hadde ein noko anna tekst enn Carpenters.

Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Engelbert Humperdinck og Jerry Lewis.

Songen er med i filmar som Four Weddings and a Funeral, Deuce Bigalow: Male Gigolo, Unconditional Love, Starsky & Hutch, Hellboy II: The Golden Army og Fear and Loathing in Las Vegas.

På vegner av låtskrivarane saksøkte forlaget Dick James Music George Michael for plagiet i midten av 1980-åra og hevda at Wham!-songen «Last Christmas»  frå 1984 nytta melodien frå «Can't Smile Without You». Dei kom til forlik utafor retten. I 2010 vart George Michael offentleg frikjend for alle skuldingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Can't Smile Without You» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1978
Carpenters-songar
Barry Manilow-songar
Engelbert Humperdinck-songar
I Need to Be in Love

«I Need to Be in Love» er ein song skriven av Richard Carpenter, Albert Hammond og John Bettis. Han vart gjeven ut som singel den 21. mai 1976 og på albumet A Kind of Hush, som kom 11. juni same året. Richard Carpenter sa seinare at songen var favorittsongen til Karen Carpenter av Carpenters sine songar.

Songen nådde 25. plassen på Billboard Hot 100 og 36. plassen på singelista i Storbritannia.

Medverkande
Karen Carpenter - solovokal
Richard Carpenter - klaverinstrument
Joe Osborn - bassgitar
Tony Peluso - gitar
Jim Gordon -  trommer
Earle Dumler - obo
David Shostac - fløyte
The O.K. Chorale - korvokal

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Need to Be in Love» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Carpenters-songar
Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Singlar frå 1995
Nummer-ein-singlar i Japan
Songar skrivne av Albert Hammond
Songar med tekst av John Bettis
Songar skrivne av Richard Carpenter
A&M Records-singlar
Breaking Up Is Hard to Do

«Breaking Up Is Hard to Do» er ein song av Neil Sedaka, som han skreiv i lag med Howard Greenfield. Sedaka spelte inn songen to gonger, i 1962 og i 1975 i to heilt forskjellige arrangement. Det vert rekna som signaturlåten hans. Ein annan song med det same namnet hadde tidlegare blitt spelt inn av Jivin' Gene [Bourgeois] og The Jokers i 1959.

1962-utgåva
Songen vert av Allmusic skildra som «to minuttar og seksten sekund med rein popmagi», og «Breaking Up Is Hard to Do» nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA den 11. august 1962 og selde godt verda over, stundom med teksten omsett til andre språk. TIl dømes vart den italienskspråklege versjonen kalla «Tu non lo sai» og spelt inn av Sedaka sjølv. 

På denne versjonen vert syng jentegruppa The Cookies korvokal. Andre medverkande på innspelinga var  Al Casamenti, Art Ryerson og Charles Macy på gitar; Ernie Hayes på piano; George Duvivier på bass; Gary Chester på trommer; Artie Kaplan på saksofon; George Devens og Phil Kraus på perkusjon; Seymour Barab og Morris Stonzek på cello; og David Gulliet, Joseph H. Haber, Harry Kohon, David Sackson og Louis Stone på fiolin.

1975-versjonen

Originalversjonen er ein livleg song, men Sedaka spelte han inn på ny som ein ballade i 1975. Det langsamare arrangementet vart opphavleg spelet inn av Lenny Welch som nådde 34. plassen på singellista i USA med denne i januar 1970. Sedaka sin langsame versjon nådde åttandeplassen i desember 1975 og nådde toppen av Easy Listening-lista. Dette var berre andre gongen at ein artist hadde nådd topp 10 på Billboard-lista med to forskjellige versjonar av same song.

Andre versjonar
«Breaking Up Is Hard to Do» har blitt spelt inn av mange andre artistar gjennom åra: 

 Paul Anka
 Carpenters
 Dee Dee Sharp
 Nick Carter
 Gloria Estefan
 La Onda Vaselina
 The Four Seasons
 Eydie Gorme
 Lucy Hale
 Garrett Haley
 Alvin and the Chipmunks
 The Happenings
 Tom Jones
 Killola
 Carole King
 Little Eva
 Renee Olstead
 The Partridge Family
 Zoogz Rift
 Svenne & Lotta
 Lenny Welch
 Andy Williams
 Cartoons (band)
 Ein duett mellom Sedaka og Sissel Kyrkjebø
 Mak and the Dudes
 Damian McGinty frå Celtic Thunder
 Clay Aiken 
 Shelley Fabares 
 Aimer
 The Overtones
 The Marbles

Tysk versjon: «Abschiednehmen ist so schwer»
 Anna-Lena Löfgren (1962; ho var ein svensk songar)

Fransk versjon: «Moi je pense encore à toi»
 Claude François
 Sylvie Vartan 

Spansk versjon: «Qué triste es el primer adiós»
La Onda Vaselina (1989).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Breaking Up Is Hard to Do» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Singlar frå 1975
Songar med tekst av Howard Greenfield
Songar skrivne av Neil Sedaka
Neil Sedaka-songar
Paul Anka-songar
Carpenters-songar
The Four Seasons-songar
Tom Jones-songar
Carole King-songar
The Partridge Family-songar
Shelley Fabares-songar
The Marbles-songar
Andy Williams-songar
Gloria Estefan-songar
Little Eva-songar
Sissel Kyrkjebø-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Live at the Palladium av The Carpenters

Live at the Palladium er eit konsertalbum av den amerikanske duoen The Carpenters. Det vart spelt inn i løpet av ei veke med konsertar i London Palladium i november 1976. Det vart ikkje gjeve ut singlar frå albumet, som nådde 28. plassen på UK Album Chart. Albumet inneheld ein ny versjon av «Goodbye to Love», med The Bee Gees-medlemmet Barry Gibb, i lag med Karen Carpenter og broren Richard på korvokal.

Innhald

Side ein
«Flat Baroque» (R. Carpenter) – 1:33
«There's a Kind of Hush» (Les Reed, Geoff Stephens) – 2:16
«Jambalaya (On the Bayou)» (Hank Williams) – 2:51
Medley – 5:34
«Piano Picker» (Randy Edelman)
«Strike Up the Band» (G & I Gershwin)
«S'Wonderful» (G & I Gershwin)
«Fascinatin' Rhythm» (G & I Gershwin)
«Warsaw Concerto» (Richard Addinsell) – 6:35
«From This Moment On» (Cole Porter) – 2:11

Side to
Medley – 15:44
«(They Long to Be) Close to You» (Burt Bacharach, Hal David)
«For All We Know» (Fred Karlin, Robb Wilson, Arthur James)
«Top of the World» (R. Carpenter, John Bettis)
«Ticket to Ride» (John Lennon, Paul McCartney)
«Only Yesterday» (R. Carpenter, John Bettis)
«I Won't Last a Day Without You» (Paul Williams, Roger Nichols)
«Hurting Each Other» (Peter Udell, Gary Geld)
«Superstar» (Leon Russell, Bonnie Bramlett)
«Rainy Days and Mondays» (Paul Williams, Roger Nichols)
«Goodbye to Love» (R. Carpenter, John Bettis)
«We've Only Just Begun» (Paul Williams, Roger Nichols) – 3:52

Medverkande
Richard Carpenter – klaverinstrument, vokal
Karen Carpenter – trommer, perkusjon, vokal
Bob Messenger – bass, klaverinstrument, tenorsaksofon, fløyte
Cubby O'Brien – trommer
Doug Strawn – klaverinstrument, klarinett, vokal
Tony Peluso – gitar, klaverinstrument, bass
Dan Woodhams – bass, vokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at the Palladium (The Carpenters)» frå ,  den 8. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

The Carpenters-album
Konsertalbum frå 1977