alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Issaelva

Issa (russisk Исса) er ei elv i Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Velikaja frå venstre. Elva er 174 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Issa har utspring sørvest i regionen, nesten ved grensa til Latvia, frå den vesle innsjøen Dedino nær landsbyen med same namn. 

Den største sideelva hennar er Vet frå høgre. 

Den øvre delen av Issa renn nordover gjennom eit aude skogområde og renn raskt. Fram til landsbyen Aprosovo er aldri elva breiare enn 20 meter. Etter kvart veks elva til 30 meter og renn seinare. Issa munnar ut i Velikaja ovanfor byen Pusjkinskije Gory.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Исса (приток Великой)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Lzja

Lzja (russisk Лжа, latvisk Ludza) er ei elv i Latvia og Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Utroja frå høgre. Elva er 156 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10,5 m³/s, målt 9 km før munningen. 

Den største sideelvane hennar er Innitsa frå høgre. 

Lzja spring ut i Latvia frå den vesle innsjøen Lielays-Ludzas, som ligg ved byen Madonas. Ho renn nordover gjennom eit myrlendt landskap og etter 25 km renn ho over grensa og inn i Russland. Elva renn ganske raskt gjennom skogkledde og myrlendte breidder. 

Lzja munnar ut i Utsoja ved ein togstasjon på jernbanen mellom Ostrov og Rēzekne.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Лжа» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Elvar i Latvia
Sinjaja

Sinjaja (russisk Си́няя; latvisk Zilupe; belarusisk Синюха, Sinjukha) er ei elv i Latvia, Belarus og Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Velikaja frå venstre. Elva er 195 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10,1 m³/s, målt 27 km frå munningen. 

Sinjaja renn ut frå innsjøen Osvejsokje i Vitebsk oblast i Belarus, heilt nord i landet, og nær grensa mellom Belarus, Latvia og Russland. Elva renn nordover og dannar eit lite stykke grensa mellom Latvia og Belarus, så inn i Latvia. I byen Zilupe, 60 km frå kjelda, er ikkje elva meir enn 10 meter brei, men frå her og nedover samlar ho mange sideelvar og veks til 10-15 meter. Etter 10 km langs grensa mellom Latvia og Russland renn ho inn i Russland, der ho renn nordover, parallelt til Issa og Velikaja. Elva renn gjennom Krasnogorodsk og nedanfor denne byen aukar breidda til 30 meter. Sinjaja munnar ut i Velikaja 30 km ovanfor byen Ostrov. 

Den største sideelva hennar er Versja frå høgre. Ved elva ligg byane Zilupe i Latvia og landsbyen Krasnogorodsk i Russland.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Синяя (река)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Elvar i Latvia
Elvar i Belarus
Sorot

Sorot (russisk Сороть) er ei elv i Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Velikaja frå høgre. Elva er 80 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 28,9 m³/s. 

Elva renn ut frå innsjøen Mikhalkinskogo nord for Bezjanitskojhøgdene. Ho munnar ut i Velikaja 161 km før munningen hennar. 

Dei største sideelvane hennar er Sevka, Lsta, Asjevka, Ljubavka, Sjarsjnja, Milja og Karuzka.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Сороть (река)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Utroja

Utroja (russisk Утро́я; latvisk Rītupe) er ei elv i Latvia og Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Velikaja frå venstre. Elva er 176 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Utroja renn ut frå innsjøen Meyranu i Latvia. Elva munnar ut i Velikaja 12 km nedanfor byen Ostrov. 

Den største sideelva hennar er Lzja frå høgre. Langs elva ligg byane Karsava i Latvia og Pjtalovo i Russland.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Утроя» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Elvar i Latvia
Tsjerjokha

Tsjerjokha (russisk Черёха) er ei elv i Pskov oblast i Russland og ei av sideelvane til Velikaja frå høgre. Elva er 145 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 16,3 m³/s. 

Tsjerjokha renn ut frå den vesle innsjøen Tsjersjno søraust for byen Ostrov. Elva munnar ut i Velikaja i byen Pskov. 

Den største sideelva hennar er Keb frå høgre.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Черёха» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Pskov oblast
Aksaj ved Don

Aksaj ved Don er ei elv i Rostov oblast i Russland og er ei grein av elva Don mot høgre. Elvegreina er 79 km lang.

Aksaj renn gjennom byane Novotsjerkassk og Aksaj. Mellom Don og Aksaj ligg ei flodslette.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Аксай (рукав Дона)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Bystraja

Bystraja er ei elv i Rostov oblast i Russland og ei av sideelvane til Donets frå venstre. Elva er 218 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Elva får stort sett vasstilførsel frå snøsmelting, så om sommaren tørkar den øvre delen av elva inn. Byen Morozovsk ligg ved elva.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Быстрая (приток Северского Донца)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Derkul

Derkul er ei elv i Ukraina og Rostov oblast i Russland og ei av sideelvane til Donets frå venstre. Elva er 165 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Elva spring ut nordaust i Lukhanks oblast i Ukraina. I Ukraina ligg byane Markivka og Bilovodsk langs elva. Frå om lag midten av elva til munningen renn ho langs grensa mellom Ukraina og Russland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Деркул (река)» frå ,  den 1. november 2008.  
 

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Elvar i Ukraina
Kalitva

Kalitva, Bolsjaja Kalitva eller Belaja Kalitva (russisk Кали́тва, Белая Калитва eller Большая Калитва)) er ei elv i Rostov oblast i Russland og ei av sideelvane til Donets frå venstre. Elva er 308 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Elva har utspring på sørsida av Donfjella og får stort sett vasstilførsel frå snøsmelting. Den nedre delen av elva er farbar. Kalitva munnar ut i Donets ved byen Belaja Kalitva.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Калитва (река)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Krynka

Krynka (russisk Кры́нка, ukrainsk Кри́нка, Krinka) er ei elv i Donetsk oblast i Ukraina og Rostov oblast i Russland og ei av sideelvane til Mius frå høgre. Elva er 180 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Krynka oppstår der elvane Sadki og Bulavinka renn saman i Donetsk oblast i Ukraina. Ho munnar ut i Mius 84 km før munningen hennar, 18 km ovanfor Matvejev Kurgan. 160 km av elva renn i Ukraina. 

Elva frys til i slutten av desember og vert isfri att i midten av februar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Крынка (река)» frå , den 1. november 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Rostov oblast
Elvar i Ukraina
Jørgen Aall

Jørgen Aall () var ein norsk trelasthandlar, godseigar og medlem av Riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814. Han var bror av Jacob og Niels Aall.

Aall var son av trelasthandlar og godseigar Nicolai Benjamin Aall. Etter endt utdanning i England og Frankrike arbeidde han i verksemda til faren fram til han starta for seg sjølv i 1796. I Porsgrunn vart han etter kvart borgarrepresentant, stadskaptein og fransk konsularagent. Uheldige konjunkturar innan trelasthandelen etter store tap under krigen med mellom anna kapring av skipa hans 
gjorde at han måtte leggje ned handelsverksemda.

Aall var medlem av i Riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814 som 1. representant frå Porsgrunn. Han 
knytte seg til Sjølvstendepartiet. Under Riksforsamlinga skreiv han dagbok, som seinare vart trykt i Yngvar Nielsen si bok Bidrag til Norges historie i 1814. Han var òg medlem av omframstortinget i 1814 og Stortinget i 1815, begge gonger for Skien og Porsgrund.

Jørgen Aall er gravlagd på Østre Porsgrunn kyrkjegard. 17. mai 1901 vart det avduka ein bauta på grava hans.

Sjå òg 
 Aall

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jørgen Aall» frå , den 1. november 2008. 
 Fødsels- og dødsdato frå NBL-artikkel om Jørgen Aall, skriven av Terje Bratberg.

Norske godseigarar
Norske trelasthandlarar
Eidsvollmenn
Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar for Telemark
Folk frå Porsgrunn
Målselv Mållag

Målselv mållag er eit mållag i Målselv i Troms og Finnmark. Laget er med i Noregs Mållag og Troms og Finnmark mållag.

Styre og medlemmar 
Målselv mållag blei stifta 18. desember 1947.

Leiarar i Målselv mållag har vore:
1947-1977:  Johan Nymo  
1977-1978:  Terje Dahl 
1978-1983: manglar namn
1983-1987:  Eirik Myre 
1987-1988: manglar namn
1988-1989: Grete Lien Stenvold 
1989-1991: Jorun Bøygard Tangen  
1991-1996:  Berta Nordang Nymo 
1996-1999:  Jorun Bøygard Tangen   
1999-2004:  Janne Wahlquist 
2004-2016:  Bodil Vinjevoll 
2016-2017:  Kjell-Magne Lundskar 
2017-:  Nina Fjeldet  
Laget hadde i 2019 41 medlemmar.  
Leiar i 2021 er Nina Fjeldet.

Lagsarbeid 
Ved 30 års-jubileet i 1977 kunne laget oppsummere at det hadde vore med på å avvikle 27 spelmannsstemner og 10 bygdekunstutstillingar. Det første spelmannsstemnet blei halde i 1949, og i oktober 1970 blei spelmenn frå Nordkalotten invitert, og dermed var det første Kalottspelet på plass. Det første Kalottspelet var eit samarbeid mellom Målselv Mållag og Målselv Spelmannslag.

Målselv Mållag har heilt sia 1963 gitt ut årboka Jul i Bardu og Målselvdalen saman med Bardu Mållag.

I 1979 gav Målselv Mållag ut «Sildrebekken», dikt av Arne Lyngås (44 sider).

I 1997 gav Målselv Mållag ut heftet Dialekter i Målselv og Bardu, skrive av Brit Mæhlum. I samband med dette heftet gav mållaget i 1998 ut ein CD med Dialektprøver frå Målselv og Bardu.

I 1994 gav laget ut «Kuppulsten», dikt av Arne Lyngås.

I 1997 markerte Målselv mållag 50 år. Og i 2017 markerte Målselv Mållag 70-årsjubileet sitt.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 «Målselv Mållag 30 år». Jul i Bardu og Målselvdalen. Årbok 1977, side 20-21.
 Sildrebekken. Dikt av Arne Lyngås. 44 sider. Målselv Mållag 1979.
 «Målselv Mållag er 50 år», Nye Troms, tirsdag 18. mars 1997 
 Brit Mæhlum: Dialekter i Målselv og Bardu. 82 sider. Målselv Mållag 1997.
 Dialektprøver frå Målselv og Bardu. CD gjeve ut i 1998 av Målselv Mållag i samband med heftet Dialekter i Målselv og Bardu av Brit Mæhlum.
 «70 år med mål og mening», Nye Troms''', 14. mars 2017
 «Målselv Mållag er 70 år», Språk i nord'' (blogg) 31.oktober 2017 , opphavleg frå heimesida til Noregs Mållag.
Kontaktadresse frå heimesida til Noregs Mållag.
Målselv historielag si side om Jul i Bardu og Målselvdalen, med innhald for årbøker 1963-2010 

Noregs Mållag
Skipingar i 1947
Målselv kommune
Nordnorske mållag
Nynorsk i Nord-Noreg
Boomerang

Boomerang er ein norskspråkleg fjensynskanal for barn som sender animasjons- og teiknefilmar heile døgeret, både klassiske og moderne seriar. Kanalen tilhøyrer amerikanske Turner Broadcasting System, som er ein del av mediekonsernet Time Warner. Boomerang var opphavleg eit segment på systerkanalen Cartoon Network, men debuterte som eigen fjernsynskanal den 1. april 2000. I Noreg er Boomerang tilgjengeleg hjå betaltv-leverandøren Canal Digital.

Bakgrunnsstoff 

 Heimesida hjå Cartoon Network 

Barne- og ungdomskanalar
Fjernsynstasjonar med norsk tale
Skipingar i 2000
Fjernsynskanalar frå USA
Hans Aall

Hans Jacob Aall () var ein norsk bibliotekar og museumsbestyrar frå Arendal. Etter å ha teke det filosofiske kandidaturet i 1890 gjorde han i nokre år teneste ved Universitetsbiblioteket. I 1893 var han sekretær for den nordenfjeldske Kunstindustriutstilling i Trondheim og hadde så ein stor andel i grunnlegginga av Kunstindustrimuseet her. Han tok i 1894 initiativet til grunnlegginga av Norsk Folkemuseum, som opna i 1896, og var her sidan konservator og frå 1904 direktør.

Hans Aall var son av Diderich Maria Aall, og oldeborn av Niels Aall. Sjå òg slekta Aall.

Litteratur 
 Tonte Hegard: Hans Aall — mannen, visjonen og verket. 1994

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hans Aall» frå , den 1. november 2008. 
 
 Fødsels- og dødstidspunkt er henta frå utdjupande artikkel i Store Norske Leksikon. Forfattar: Morten Bing.

Norske kunsthistorikarar
Norske museumsfolk
St. Olavs Orden
Medaljen for borgardåd
Vasaordenen
Folk frå Arendal
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Arp 147

Arp 147 eller IC 298 er eit par av vekselverkande galaksar som ligg rundt 440 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Kvalfisken. Galaksane utgjer til saman noko som kan likna på eit tital. Ein reknar med at galaksen som utgjer nulltalet fekk forma si etter at den andre galaksen passerte gjennom han. Denne passasjen sett i gang intens stjernedanning, då han fekk ei tettleiksbølgja til å forplanta seg utover galaksen. Tettleiksbølgja komprimerte gassen på sin veg og starta soleis stjernedanninga.

Romteleskopet Hubble tok eit bilete av Arp 147 27.- 28. oktober 2008 like etter at det hadde kome ut av ein periode der det var ute av drift.

Kjelder 

 Denne artikkelen i sin heilskap baserer seg på pressemelding STScI-2008-37 frå Space Telescope Science Institute.

Vekselverkande galaksar
147
Kvalfisken
IC-objekt
Ole Ålgård

Ole Ålgård () var ein norsk ambassadør. Han byrja i utanrikstenesta etter å ha utdanna seg til jurist. Frå 1946 var han stasjonert fleire stader. Han var ambassadør i Beijing frå 1967 til 1970, i FN i ti år frå 1972 til 1982. Ålgård avslutta karrièren sin i utanrikstenesta som ambassadør i København frå 1982 til 1989. 

Frå 1975 var han leiar av FN sin tilsynskomite for FN sitt andre utviklingstiår.

Sitat 
Per Egil Hegge siterer Ole Ålgård:  «I Sverige er alt som ikke er tillatt, forbudt. I Norge er alt som ikke er forbudt, tillatt. Og i Danmark er alt som er forbudt, tillatt.»

Bakgrunnsstoff 
 Overeinskomst om felles Nordisk Arbeidsmarked, underteikna av Ole Ålgård 
 Likskapar og skilnader mellom Danmark og Norge

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ole Ålgård» frå , den 1. november 2008. 
 

Norske diplomatar
Norske juristar
Folk frå Gjesdal
Martaum

Martaum eller åletang (latinsk Chorda filum) er ein brunalgeart som er vanleg langs norskekysten om sommaren. Planta vert gjerne vekke om hausten ettar at ho er overgrodd av andre algar. Algen er forma som ein lang og grov tråd som kan verte opp til fire meter lang og vert rekna med mellom tarane, men er eittårig. Arten er typisk for skjerma viker med grusbotn. Her kan dei lange snoren nå havflata og flette seg i kvarandre på overflata. Trådane kan ofte vikle seg rundt åreblad og propellar. Martaumen kan også gå ned til 7-8 m djupn.

Kjelder 
 
 Floraen i farger 2, Arne Pedersen og Jørgen Vasshaug, H. Aschehoug & Co. ( W. Nygaard ).

Algar
Sjøplantar i Noreg
Ålesundsgjengen

Ålesundsgjengen var namn på ei gruppe av 18 menn og ei kvinne under andre verdskrigen som vart arrestert på ei fiskeskøyte utanfor Ålesund i 1942 i samband med Englandsfarten. Motstandsgruppa hadde samband med Milorg. Båten var då på veg til England. I forkant av arrestasjonen hadde angivarar frå Sonderabteilung Lola infiltrert båten. Heile 18 av gruppa vart skoten i skogen på Trandum etter harde forhøyr og tortur. Filmen Englandsfarere frå 1946 basert på boka av same namn, tar utgangspunkt i denne historia.

Litteratur 
 Sigurd Evensmo: Englandsfarere 1946

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ålesundsgjengen» frå , den 1. november 2008. 
 

Milorg
Historie i Ålesund
Sverre Aalen

Sverre Aalen () er ein norsk teolog frå Rennesøy. Han var professor ved Menighetsfakultetet frå 1955 til 1979.

Doktorgradsavhandlinga hans heitte Die Begriffe «Licht» und «Finsternis» og vart gjeve ut i 1951. Saman med Leiv Aalen, som var bror hans, gav han ut Bakenfor inferno. Oppgjør med tradisjonelle forestillinger om helvete i 1955.

Kjelder

NBL-artikkel om Aalen, skriven av Bernt Oftestad.

Professorar ved Menighetsfakultetet
Norske teologiprofessorar
Folk frå Rennesøy
Leiv Aalen

Leiv Aalen () var ein norsk teolog frå Rennesøy. Han var professor ved Menighetsfakultetet frå 1957 til 1976. Aalen stod for streng lutheranisme og låg i strid med dei meir pietistiske representantane på Menighetsfakultetet. 

Doktorgradsavhandlinga til Aalen kom i 1952 og heitte Den unge Zinzendorfs teologi. Han gav òg ut Ord og Sakrament i 1966, og i lag med broren Sverre Aalen, gav han ut Bakenfor inferno. Oppgjør med tradisjonelle forestillinger om helvete i 1955.

Kjelder 
 

Professorar ved Menighetsfakultetet
Norske teologiprofessorar
Folk frå Rennesøy
Ålekvabbar

Ålekvabber er ei gruppe piggfinnfiskar. Alle artane er marine og er særleg utbreidd i arktiske og antarktiske strøk. Gruppa vert òg kalla ålebrosme.

Skildring 

Ålekvabber har ein langstrekt kropp med samanhengande rygg-, hale- og gattfinne. Mange artar manglar bukfinner, medan brystfinnene ofte er store og runde. Dei største artane, som Macrozoarces americanus, vert opptil 1,1 meter lange.

Artar som finst i Noreg 

 arktisk ålebrosme
 bleik ålebrosme
 bandålebrosme
 havålebrosme
 marmorert ålebrosme
 nettålebrosme
 nordleg ålebrosme
 vanleg ålebrosme
 skjellålebrosme
 spisshala ålebrosme
 spitsbergenålebrosme
 storhovud-ålebrosme
 sørleg ålebrosme
 ulvefisk
 ålekvabbe

Litteratur 
 
 

Piggfinnefiskar
Ålandshavet

Ålandshavet (svensk Ålands hav) er farvatnet som ligg sør i Bottenvika mellom Åland og det svenske fastlandet. Havområdet ligg mellom Kvarken og Bottenhavet og sjølve Austersjøen. Sjøen er ofte krapp her. Den smalaste delen heiter Södra Kvarken.

Austersjøen
Svensk geografi
Finsk geografi
Torvild Aakvaag

Torvild Aakvaag () var generaldirektør i Norsk Hydro. Saman med generaldirektør i ÅSV, Håkon Sandvold, var han medverkande i fusjonsprosessen som førte til at Hydro Aluminium vart oppretta i 1986. 

Aakvåg er jurist, han vart cand.jur. i 1949 og arbeida deretter som politifullmektig og dommarfullmektig. I 1951 vart han teke opp som aspirant i utanrikstenesta. Han var attaché ved ambassaden i Paris og jobba i UD til 1956, då han vart tilsett som jurist i Norsk Hydro. Frå 1964 arbeida han tre år som advokat og vart høgsterettsadvokat, og i 1967 vart han leiar for den juridiske seksjonen i Norsk Hydro. Frå denne stillinga gjekk han til oljedivisjonen i 1970, han vart administrerande direktør i 1975 og generaldirektør etter Johan B. Holte i 1982, ei stilling han hadde til Egil Myklebust overtok i 1991. 

I 1989 vart Aakvaag kommandør av St. Olavs Orden for si teneste i norsk industri og oljeverksemd.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Torvild Aakvaag» frå , den 1. november 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Hvem Hva Hvor 1990 ISBN 82-516-1267-5

Bakgrunnsstoff 
 Om Torvild Aakvaag hos Energilink

Norske juristar

St. Olavs Orden
Folk frå Bærum
Norske næringslivsleiarar
NGC 695

NGC 695 eller V Zw 123 er ein lettare derformert spiralgalakse som ligg rundt 450 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Vêren. Deformasjonen stammar frå det ein trur er ein nyleg men relativt svak vekselverknad med ein annan galakse.

Kjelder 

 Denne artikkelen i sin heilskap baserer seg på pressemelding STScI-2008-16 frå Space Telescope Science Institute.

Vekselverkande galaksar
0695
Vêren
Jeppe Aakjær

Jeppe Aakjær (), fødd Jeppe Jensen i Aakjær i Fly Sogn ved Skive, er ein dansk forfattar av romanar, noveller, dikt, og skodespel. I tillegg har Jeppe Aakjær skrive ein del lokalhistoriske bøker, alle basert på studiar av arkivalier på Landsarkivet i Viborg. Sonen Svend Aakjær (1894-1963) var landsarkivar på arkivet i Viborg frå 1929 og enda karrièren sin som riksarkivar.

Aakjær var fleire gonger i konflikt med samfunnet, som han gjorde opprør overfor. Han sat i fengsel fleire gonger for kampskriftene sine.

Jeppe Aakjær var først gift med forfattaren Marie Bregendahl, som òg kom frå Fjends. Seinare budde han på garden Jenle på Salling nord for Skive med den andre hustrua si, Nanna Aakjær, som var biletskjerar. Dei flytta flyttetinn på den nybygde garden i 1907 like etter bryllaupet deira. 

Aakjær samarbeida med forskjellige komponistar. Carl Nielsen skreiv musikk til fleire av Jeppe Aakjær sine dikt, mellom anna Jens Vejmand som vart ein stor slager byrjinga av 1900-talet. Ein annan kjend song av Aakjær er Jeg er havren, som er vorte kjend i heile Norden.

Lokalhistoriske bøker 
 Hedevandringer, 1915 (som er trykt opp att 1995 ISBN 87-7466-247-3)
 Langs Karupaaens Bred, 1929
 Fra Agermuld og Hedesand, 1930
 Konge, Adel og andre Sallingboer, 1930
 Gammel brug og gammel Brøde, 1931
 Muld og Mænd, 1932
 Fra Sallingland til Øresund,1932

Bakgrunnsstoff 

 Samla verk på Arkiv for Dansk Litteratur 
 Dikt, portrett og bibliografi i Kalliope
 Med Jylland i hjertet
 Jenle
 DR's multimedieklipp

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jeppe Aakjær» frå , den 1. november 2008. 
 

Danske romanforfattarar
Danske novelleforfattarar
Danske dramatikarar
Danske diktarar
Personar med verk i den danske kulturkanonen
Folk frå Skive
Watchmen

Watchmen er ein 12-binds teikneserie skrive av Alan Moore og teikna av Dave Gibbons. Han vart opphavleg publisert av DC Comics som ein månadleg (avsluttande) serie frå 1986 til 1987 og vart seinare gjeve ut i samleutgåve. Per dags dato er Watchmen den einaste teikneserien som har vunne ein Hugo-pris og er òg den einaste grafiske romanen på Times si liste over dei 100 beste engelskspråklege romanen frå 1923 til i dag.

Handlinga i Watchmen er lagt til eit alternativt USA i 1985 der superheltar eksisterer og landet kjem nærare og nærare ein atomkrig med Sovjetunionen. Romanen fortel historia om tidlegare og noverande superheltar og omstendet rundt det mystiske drapet på ein av deira eigne, superhelten Komikaren. Watchmen portretterer superheltar som verkelege menneske som må konfrontere etiske og personlege dilemma, som slit med nevroser og fiaskoar og som -med eitt svært tydeleg unntak- totalt manglar superkrefter i ordet si vanlege meining. Watchmen sin dekonstruksjon av den konvensjonelle superheltarketypen, kombinert med den innovative bruken av cinematiske teknikkar og tunge bruk av symbolikk, mangefasetterte dialogar og metafiksjon har influert både andre teikneseriar og film.

Serien vart første gong gjeven ut på norsk i 1987 under tittelen Vektere og filmutgåva kom på kino den 6. mars 2009.

Bakgrunn 
Alan Moore, som ønska å transcendere den stereotype oppfatninga av teikneserien som noko barnsleg, skapte Watchmen i eit forsøk på å lage «a superhero Moby-Dick; something that had that sort of weight, that sort of density.» Moore nemner òg William S. Burroughs som ei av hovudinspiratorane hans under arbeidet med Watchmen.

Sjå òg 
 Watchmen (filmen)

Kjelder 

Britiske teikneseriar
Teikneseriar for vaksne
Arp 186

Arp 186 (ber òg nemningane NGC 1614, Mrk 0617 og II Zw 015) er eit galaksesystem samansett av to galaksar som har vorte slegne saman til éin. Systemet ligg rundt 200 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Floda. Det har eit sentrum som er lyssterkt i den optiske delen av det elektromagnetiske spekteret; lysstyrken nærmar seg eit kvasarnivå, men sentrumet viser ikkje direkte prov på at det er ein aktiv galakse. NGC 1614 har ein lengre tidevasshale som følgje av den tidlegare kollisjonen.

Kjelder 
 Denne artikkelen i sin heilskap baserer seg på pressemelding STScI-2008-16 frå Space Telescope Science Institute.

Vekselverkande galaksar
186
Floda
NGC-objekt
Alan Moore

Alan Moore () er ein britisk forfattar, mest kjend for sine teikneseriar som den anerkjende Watchmen (1986-87, med Dave Gibbons), V for Vendetta (med David Lloyd), Tom Strong (med Chris Sprouse), The League of Extraordinary Gentlemen (med Kevin O'Neill) og From Hell (med Eddie Campbell). Han har òg skrive ein roman, Voice of the Fire.

Engelske forfattarar
Vinnarar av Adamsonprisen
Engelskspråklege forfattarar
Britiske teikneserieskaparar
NGC 3256

NGC 3256 (ber òg nemningane VV 065 og AM 1025-433) er ein rest etter to galaksar som har kollidert. Han ligg rundt 100 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Seglet. Tidevasshalane til NGC 3256 er mellom dei næraste til jorda. NGC 3256 har to galaksekjernar og ligg i Hydra-Centaurus-superhopen.

Kjelder 

 Denne artikkelen i sin heilskap baserer seg på pressemelding STScI-2008-16 frå Space Telescope Science Institute.

Vekselverkande galaksar
3256
Seglet