alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Herbert A. Hauptman

Herbert Aaron Hauptman () var ein USA-amerikansk matematikar, kjemikar og nobelprisvinnar.

Biografi 

Herbert Hauptman voks opp i New York City i ein jødisk familie. Etter fullført college tok han mastergrad i matematikk ved Columbia University. Graden var fullført i 1939. I 1940 gifte han seg med Edith Citrynell, som han skulle få to døtrer med.

Etter andre verdskrigen starta han eit samarbeid med kjemikaren Jerome Karle ved Naval Research Laboratory i Washington, D. C. samtidig som han starta på doktorgrad i matematikk ved University of Maryland. Hauptman hadde doktorgraden klar i 1955. Kombinasjonen av matematikk og kjemi var det som skulle til for å finna effektive matematiske metoder til å bestemma molekylstrukturar ved hjelp av m.a. røntgenkrystallografiske målingar. I 1985 delte Karle og Hauptman nobelprisen i kjemi for arbeidet sitt. Grunngjevinga lydde slik: "for sin avgjerande innsats ved utviklinga av direkte metodar for krystallstrukturbestemming."

Hauptman har vunne ei lang rekkje andre prisar, og han har forfatta ei mengd med vitskaplege tekstar. 
Han døydde 94 år gamal.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Herbert A. Hauptman» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

USA-amerikanske kjemikarar
USA-amerikanske matematikarar
Nobelprisvinnarar frå USA
Jødiske nobelprisvinnarar
Nobelprisen i kjemi
Matematikarar på 1900-talet
Welcome 2 My Nightmare

Welcome 2 My Nightmare er det 26. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i september 2011.

Ideen til albumet kom til kort tid etter 30-årsjubileumet til det originale Welcome to My Nightmare frå 1975, medan Cooper snakka med produsenten Bob Ezrin, som la fram ideen til ein oppfølgjar til Welcome to My Nightmare. Cooper likte ideen og prøvde å få samle tidlegare musikarar han hadde spelt med. Konseptet på albumet er av Cooper skildra som «eit nytt mareritt, og denne gongen er det enno verre enn sist» Cooper sa han opphavleg hadde tenkt å lage ein oppfølgjar til det førre albumet sitt, Along Came a Spider frå 2008, men valde å lage Nightmare-oppfølgjaren etter at Ezrin forklarte at han ikkje likte det førre albumet så godt.

Albumet var ferdig ein gong tidleg i 2011 og kom ut 13. september 2011.

Innhald

Bonusspor

Medverkande
Alice Cooper - Vokal, munnspel
Bob Ezrin - Produsent

Musikarar
Tommy Henriksen - Gitarar, bass, klaverinstrument, vokal, programmering
Michael Bruce - Gitarar, klaverinstrument, korvokal
Dennis Dunaway - Bass, korvokal 
Neal Smith - Trommer, perkusjon, korvokal 
Steve Hunter - gitarar på «Something To Remember Me By», «When Hell Comes Home» og «What Baby Wants»
Keith Nelson - Gitarar, korvokal på «Caffeine»
Dick Wagner - Sologitar på «The Underture»
Tommy Denander - Gitarar på «I Am Made of You»
Vince Gill - Sologitar på «A Runaway Train» og «Gotta Get Outta Here»
Ke$ha - Gjestevokal på «What Baby Wants»
Rob Zombie - Korvokal på «The Congregation»
John 5 - gitar på «Disco Bloodbath Boogie Fever»
Chuck Garric - Bass
Piggy D - Bass på «Last Man On Earth»
David Spreng - Trommer på «Last Man On Earth»
Kip Winger - korvokal 
Patterson Hood - gitar på «Gotta Get Outta Here»
Damon Johnson - gitar på «We Gotta Get Out of This Place»
Keri Kelli - gitar på «We Gotta Get Out of This Place»
Jimmy DeGrasso - trommer på «We Gotta Get Out of This Place» og «I Gotta Get Outta Here»  
Pat Buchanan - Gitarar
Vicki Hampton - Korvokal
Wendy Moten - Korvokal
Scott Williamson - Trommer
Jimmie Lee Sloas - Bass

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Welcome 2 My Nightmare» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 2011
Konseptalbum
Album produserte av Bob Ezrin
Generalsekretærar i NATO

Generalsekretærar i NATO gjev oversyn over generalsekretærar i Den nordatlantiske traktat-organisasjonen (NATO).

Generalsekretærar

NATO
Aleister Crowley

Aleister Crowley (), òg kjend som Frater Perdurabo og The Great Beast, var ein viktig engelsk okkultist, astrolog, mystikar og seremoniell magikar. Han starta den religiøse filosofien Thelema. Han hadde òg suksess innan forskjellige andre felt, som fjellklatring, sjakk og dikt. I rolla som grunnleggjaren av den thelemittiske filosofien, såg han på seg sjølv som ein profet som hadde fått i oppgåve å informere menneskeheita om at ho var på veg inn i det nye Horus-eonet tidleg på 1900-talet. 

Han var fødd inn ein velståande familie og som ung mann vart han eit viktig medlem av den esoteriske The Hermetic Order of the Golden Dawn, etter å ha blitt ven med leiaren for ordenen, Samuel Liddell MacGregor Mathers. Han meinte så at han var blitt kontakt av sin heilage verneengel, ein skapning kalla Aiwass, medan han var i Egypt i 1904, og «mottok» ein tekst kalla Lovboka som han meinte hadde guddommeleg opphav, og kring denne teksten utvikla han den nye filosofien Thelema. Han starta sin eigen okkulte foreining, A∴A∴ og vart til slutt leiar av Ordo Templi Orientis (O.T.O.), før han grunnla eit religiøst samfunn i Cefalù kjend som Abbey of Thelema, som han leia frå 1920 til 1923. Etter å ha blitt kasta ut av Cefalù reiste han attende til Storbritannia, der han heldt fram å fremme Thelema fram til han døydde. 

Crowley var òg biseksuell, eksperimenterte med narkotika og var samfunnskritikar. I mange av desse rollene var han «i opprør mot dei moralske og religiøse verdiane på denne tida», tok til ekte ei form for ryggesløyse baset på regelen om «gjer kva du vil» (Do What Thou Wilt). På grunn av dette vart han godt kjend medan han levde, og vart i pressa på den tida omtalt som «den vondaste mannen i verda». 

Crowley har vorte verande ein viktig person og vert rekna som ein av dei viktigaste okkultistane gjennom tidene. I 2002 vart han i ei undersøking av BBC kåra til den 73. største briten gjennom tidene. Han er referert av mange forfattarar, musikarar og filmskaparar, og har òg hatt stor innverknad på mange seinare esoteriske grupper og individ, som Kenneth Anger, Jimmy Page, Kenneth Grant, Jack Parsons, Gerald Gardner,  Robert Anton Wilson og til ein viss grad Austin Osman Spare. Den portugisiske forfattaren Fernando Pessoa var ven med Crowley og skreiv ein del skrifter påverka av han.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aleister Crowley» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bibliografi

Bakgrunnsstoff

 Aleister Crowley-samling  på Harry Ransom Center i University of Texas at Austin
 The Libri of Aleister Crowley 
 The Journal of Thelemic Studies 
 Aleister Crowley: Wicked  – bilete frå Life magazine

Engelske astrologar
Engelske sjakkspelarar
Britiske fjellklatrar
Engelske forfattarar
Golden Dawn
Magikarar
Ordo Templi Orientis
Folk frå Leamington Spa
Thelema
Cosmic Dancer

«Cosmic Dancer» er ein song av T. Rex frå albumet Electric Warrior frå 1971, skriven av Marc Bolan. 

Songen var ein av dei rolegare meir folkemusikkaktige songane på albumet. I følgje nettstaden Allmusic er songen ein «glam folk-hymne».

Songen vart spelt live av Morrissey, som framførte han med berre akustisk gitar. Songen vart òg nytta i filmen Velvet Goldmine.

Kjelder

T. Rex-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
Morrisey-songar
Sardisk

Sardisk (Sardu) er eit romansk språk som blir snakka av rundt 1 million menneske på den italienske øya Sardinia. Språket blir sett på som eit av dei mest konservative av dei romanske språka.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sardisk» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Romanske språk
Språk i Italia
Sardinia
Einskildspråk
Bernie Taupin

Bernard John «Bernie» Taupin () er ein engelsk tekstforfattar, diktar og songar, mest kjend for det langvarige samarbeidet med Elton John. Han skreiv tekstane til dei fleste store hittane til John og har skrive fleire av dei mest kjende tekstane i poprock-historia. 

I 1967 svarte Taupin på ei annonse i den engelske musikkavisa New Musical Express som søkte nye låtskrivarar. Om lag samstundes sende Elton John inn musikk han hadde laga til avisa, og paret vart ført saman, og har samarbeidd på mange prosjekt sidan.

Etter å ha laga meir enn 100 låtar saman vert dei rekna for eit av dei største låtskrivarpara nokon sinne, i lag med Lennon/McCartney, Burt Bacharach/Hal David og Mick Jagger/Keith Richards. 

Nokre av dei mest kjende tekstane til Taupin er «Daniel» (1973), «Your Song» (1970), «Sacrifice» (1989), «Candle in the Wind» (1973 & 1997), «Sorry Seems to Be the Hardest Word» (1976), «Rocket Man» (1972) og «Goodbye Yellow Brick Road» (1973).

Utgjevingar som soloartist

Soloalbum
 1971 Taupin
 1980 He Who Rides The Tiger
 1987 Tribe

Med Farm Dogs
 1996 Last Stand in Open Country
 1998 Immigrant Sons

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bernie Taupin» frå , og «Bernie Taupin» frå  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Elton John
Engelske diktarar frå 1900-talet
Engelske låtskrivarar
Folk frå Lincolnshire
Caleb Quaye

Caleb Quaye () er ein engelsk gitarist og studiomusikar, mest kjend for arbeidet sitt i 1960- og 1970-åra med Elton John, Mick Jagger, Pete Townshend, Paul McCartney og Hall & Oates. Han er son av Cab Kaye, den yngre broren til Terri Quaye og den eldre broren til Finley Quaye.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Caleb Quaye» frå ,  den 25. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side 

Musikarar frå London
Engelske gitaristar
I've Been Loving You

«I've Been Loving You» er debutsingelen til Elton John frå 1968 med tekst av Bernie Taupin. B-sida «Here's to the Next Time» er skriven av Elton John aleine. Songen vart ikkje gjeven ut på noko album og singelen vart trekt tilbake kort tid etter han kom ut. Singelen vart først gjeven ut i plateboksen Rare Masters i 1992, då i ein ny stereomiks.

Singelen er særs sjeldan og ein kopi seld på eBay i 2009 gjekk for $782,73. Ein enno sjeldnare EP-versjon med fire songar, berre gjeven ut i Portugal, inneheld òg songane «Thank You For All Of Your Loving» (skriven av Elton John og Caleb Quaye) og «The Angel Tree» (skriven av John/Taupin). Eit eksemplar av denne vart i 2007 seld på eBay for $2 551.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I've Been Loving You» frå ,  den 25. oktober 2011.
 oppgav desse kjeldene:
 http://www.eltonography.com/singles/UK_7_1960.html 

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Debutsinglar
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Philips Records-singlar
Hermafroditos

Hermafroditos eller Hermafroditus (gresk Ἑρμαφρόδιτος), tidvis også Afroditos, var ein tvikjønna gud i i gresk mytologi. Namnet «Hermafroditos» er opphavet til orda «hermafroditt» og «hermafrodittisme».

Hermafroditos var fødd som sonen til Hermes og Afrodite, men blei tvikjønna då han smelta saman med nymfen Salmakis.

Mytologi 
Namnet til Hermafroditos er avleidd av namna til foreldra. Hermes og Afrodite er ifølgje nokre gudeslekstavler halvsøsken, men pardanning mellom søsken var ikkje særleg uvanleg i den greske gudeverda.

Ifølgje Ovid blei Hermafroditos oppdregen av nymfer på Ida-fjellet, eit heilag fjell i Frygia (no Tyrkia). Som femtenåring keia han seg og la ut på reise gjennom Lykia og Karia. I skogen i Karia, nær Halikarnassos (no Bodrum i Tyrkia) møtte han najaden Salmakis i kjelda hennar. Ho blei kjær i Hermafroditos og prøvde å forføra han, men blei avvist.

Då han trudde najaden var borte, kledde Hermafroditos av seg og bada i kjelda. Då kom Salmakis overraskande på han, omfamna han og kyssa han. Medan ungguten kjempa imot bad Salmakis til gudane om at dei aldri måtte skiljast. Denne bøna blei oppfylt, og dei to smelta saman til eitt vesen. Då bad Hermafroditos til foreldra sine om at kvar einaste som bada i kjelda måtte få same skjebnen.

Bakgrunnsstoff 
Soga om Hermafrodios i Ovids Metamorfosar (engelsk omsetjing)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hermafroditos» frå , og «Hermaphroditus» frå  den 25. oktober 2011.  
 

Greske gudar
Lady Samantha

«Lady Samantha» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Han vart gjeven ut den 17. januar 1969, seks månader før debutalbumet Empty Sky kom ut. Songen vart gjeven ut som bonusspor på dette albumet i 1995. 

Den første singelen til Elton John, «I've Been Loving You», gjorde det ikkje bra i Storbritannia. Det gjekk ikkje noko betre med denne, men fekk god omtale av kritikarane. Songen vart spelt ein del på radio, men selde heller dårleg. Det var den siste singelen til John på Philips og den første singelen han gav ut i USA, på DJM, men han selde dårleg òg der. Han vart gjeven ut på ny eitt år seinare, på Congress, men gjekk ikkje på  listene den gongen heller. 

Songen vart gjeven ut som B-sida på DJM-utgåva av singelen «Rocket Man» i 1972, og igjen på samlealbumet til DJM kalla Lady Samantha i 1980.

Andre versjonar
Den amerikanske rockegruppa Three Dog Night spelte inn songen i 1969 på det andre albumet deira Suitable for Framing.

Medverkande
Elton John - elektrisk piano, orgel, vokal
Caleb Quaye - gitar
Tony Murray - bass
Roger Pope - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lady Samantha» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Elton John-songar
Psykedeliske songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Three Dog Night-songar
Philips Records-singlar
DJM Records-singlar
It's Me That You Need

«It's Me That You Need» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det var den tredje singelen hans, gjeven ut fem månader etter «Lady Samantha». Som med dei to førre singlane hans, selde singelen dårleg. Songen vart derimot ein hit i Japan to år seinare, og nådde der 13. plass. Det var den største hitten hans i Japan fram til «Candle in the Wind 1997» toppa lista der i oktober 1997. 

Songen er ein enkel kjærleikssong med piano og strykarar.

Medverkande
Elton John - elektrisk piano, vokal
Caleb Quaye - gitar
Tony Murray - bass
Roger Pope - trommer

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It's Me That You Need» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Songar frå 1969
Singlar frå 1969
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
DJM Records-singlar
Border Song

«Border Song» er ein gospelballade av Elton John med tekst skriven av Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut på albumet Elton John, og våren 1970 som den første singelen frå albumet. Singelen gjorde det dårleg i Storbritannia og vart gjeven ut i Nord-Amerika nokre månader seinare. Der gjorde han det betre, særleg i Canada der han nådde 34. plass. Dette var første gongen Elton John fekk ein av singlane sine inn på ei singelliste. 

«Border Song» var òg den første songen til John som gjekk inn på lista i USA og nådde 92. plass.

Andre versjonar
Hyllestalbumet frå 1991, Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin, inneheld ein versjon av songen av Eric Clapton.

I 1996 spelte Sophie B. Hawkins inn songen for filmmusikken til The Associate.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Border Song» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Aretha Franklin-songar
José Feliciano-songar
Solomon Burke-songar
The 5th Dimension-songar
Kenny Rogers and The First Edition-songar
Eric Clapton-songar
Willie Nelson-songar
Tommy Körberg-songar
Songar med musikk av Elton John
DJM Records-singlar
Rock n' Roll Madonna

«Rock and Roll Madonna» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut som singel i Storbritannia i 1970, men gjekk ikkje inn på lista der. Songen var å finne på mange piratkopiplater og sjeldne samlingar før han kom ut som bonusspor på albumet Elton John i 1995. Songen er ein rock and roll-song med publikums-effektar lagt opp. 

B-sida til singelen var «Grey Seal».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rock n' Roll Madonna» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Elton John-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Songar med tekst av Bernie Taupin
From Denver to L.A.

«From Denver to L.A.» er ein song sungen av Elton John frå filmmusikken til filmen The Games frå 1970. Songen vart gjeven ut som singel i USA i juli 1970, akkurat i det karrieren hans var i ferd med å ta av. Han var derimot klar over dette og singelen vart raskt trekt attende. Han er no eit særs sjeldan samlarobjekt. B-sida er òg frå filmen og ikkje ei Elton John-innspeling. 

Elton sa om songen:

«Faktisk vart 'From Denver to L.A.' trekt attende, så om du har eit eksemplar er han verdt ein liten formue. Det var 25 pund for innspelinga eg gjorde i Olympic Studios og eg berre song songen, og det var for Michael Winner-filmen The Games. Og det var det..»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «From Denver to L.A.» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Elton John-songar
Songar frå 1970
Take Me to the Pilot

«Take Me to the Pilot» er ein rockesong av Elton John med tekst av Bernie Taupin frå albumet Elton John i 1970.

Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet med «Your Song» som B-side. Begge vart spelt på radio, men då «Your Song» vart føretrekt av programleiarane vart han gjeven ut på ny som A-sida på singelen. Singelen nådde etter kvart listene i både Storbritannia og USA. 

Songen vart spelt fast på konsertane til Elton John og finst på mange konsertalbum. 

Mange andre artistar har òg spelt inn songen som José Feliciano, Buzzy Linhart, Ben E. King, Odetta, Nate Hopkins, Al Jarreau og Gloria Loring. The Who spelte songen på Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin. I 1983 spelte Kikki Danielsson songen på albumet hennar Singles Bar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Take Me to the Pilot» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Odetta-songar
Solomon Burke-songar
José Feliciano-songar
Ben E. King-songar
Rick Wakeman-songar
Hugo Montenegro-songar
DJM Records-singlar
The Who-songar
Wobbe-indeks

Wobbe-indeks (IW) blir nytta til å samanlikne brennverdiane mellom ulike brennbare gassar,som naturgass, biogass og bygass. Dersom  er øvre brennverdi, òg kalla den kalorimetriske brennverdi, og  er spesifikk vekt, så er Wobbe-indeksen, , definert som

Wobbe-indeksen blir nytta især til å stille inn forbrenninga av gass i for eksempel gasskomfyrar. Dette er viktig for å oppnå ei optimal og fullstendig forbrenning. Dersom to brennstoff har identiske Wobbe-indeksar så vil energiproduksjonen vere den same for gitte trykk og ventilinnstillingar. Andre flammekarakteristikkar (brennsnøggleik, svovelinnhald etc.) kan likevel variere ved same Wobbe-indeks.

Ver merksam på kva einingar Wobbe-indeksen er gjeven i.

Wobbe-indeksen for nokre vanlege brenselgassar

NB: 1 Joule = .

For bygass ligg Wobbe-indeksen i området 22,5–30 MJ/Nm3

Referensar

Forbrenning
Brenngassar
Gassteknologi
Kikuyufolk

Kikuyufolk er ei folkegruppe i Kenya. Dei fleste har bantuspråket kikuyu som morsmål. Mange av dei snakkar også swahili og engelsk.

Folkegruppa består av cirka 5 300 000 menneske, noko som utgjer om lag 23 % av innbyggjarane i Kenya.

Bakgrunnsstoff

Kenya
Afrikanske folkegrupper
Somaliland

Somaliland, offisielt Republikken Somaliland, er ein de facto uavhengig republikk som er ein del av landet Somalia.  

18. mai 1991 erklærde folket av Somaliland seg uavhengig frå Somalia. Eit tiår seinare vart det halde ei folkerøysting der folkesetnaden skulle ta stilling til spurnaden om sjølvstende. Heile 97 prosent røysta for fortsett sjølvstende, og valet vart anerkjend som rettferdig og fritt. 

Somaliland er ikkje anerkjend som uavhengig stat av nokon statar, men Den afrikanske unionen (AU) har gjeve uttrykk for støtte til sjølvstendet til landet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Somaliland» frå , den 26. oktober 2011. 
 

Somalia
 
Ikkje-anerkjende statar
Madeline Bell

Madeline Bell () er ein amerikansk soulsongar som vart kjend i Storbritannia i 1960-åra. 

Ho arbeidde mykje som studiomusikar, mest kjend for arbeidet sitt med Dusty Springfield. Den første solohitten hennar var ein coverversjon av Dee Dee Warwick-singelen «I'm Gonna Make You Love Me», som gjorde det betre i USA enn originalen. 

Madeline vart med i pop-comboen Blue Mink, som hadde fleire hittar i Storbritannia. Bell song korvokal for mange artistar og i 1975 song ho i Eurovision Song Contest i Stockholm i Sverige som korist for den tyske songen «Ein Lied Kann Eine Brücke Sein» av Joy Fleming. Ho song òg i den franske discogruppa Space.

Solodiskografi
Bell's a Poppin'  (1967)
Doin' Things (1968)
I'm Gonna Make You Love Me (1968)
Madeline Bell (1971)
Comin' Atcha (1973)
This Is One Girl (1976)
Beat out That Rhythm on a Drum (1998)
Blessed (2000)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madeline Bell» frå ,  den 26. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Folk frå Newark
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske soulsongarar
Dee Murray

Dee Murray () var ein engelsk bassist, mest kjend som medlem i det originale rockebandet til Elton John.

Før han byrja å spele med Elton John turnerte han i lag med trommeslagaren i Nigel Olsson, som òg spelte med John, i Spencer Davis Group i 1968-1970. Murray og Olsson byrja å spele med John i 1970 og spelte først på Tumbleweed Connection. Sjølv om dei turnerte fast med John, tillet plateselskapet hans berre å la dei spele på ein song per studioalbum. Etter Honky Château i 1972, klarte John derimot å overtyde plateselskapet om å la dei få bli fullverdige medlemmar av bandet til John. Murray og Olsson spelte med John fram til og med Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy i 1975, då dei vart bytta ut fordi John ønskte ein ny stil. 

Murray og Olsson spelte framleis i lag som studiomusikarar i Los Angeles og spelte mellom anna med Rick Springfield og Procol Harum. Mellom 1978 og 1979 arbeidde Murray med Alice Cooper.

Murray døydde av hjerneslag som følgje av langvarig hudkreft i 1992.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dee Murray» frå ,  den 26. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Fan-side

Musikarar frå London
Engelske bassistar
Elton John
Procol Harum-medlemmar
Nigel Olsson

Nigel Olsson () er ein engelsk trommeslagar, som er mest kjend for arbeidet sitt med Elton John. Når han ikkje har arbeidd med John, har han jobba mykje som studiomusikar og har òg hatt ein eigen solokarriere. 

Det første bandet han spelte inn med var Plastic Penny. Han slo seg så saman med bassisten Dee Murray, og spelte i konsertbandet til Elton John, og sidan på mange av dei mest kritikarroste albuma hans. I 1971 gav Olsson ut det første soloalbumet sitt, Nigel Olsson's Drum Orchestra and Choir med Murray og ein av dei første gitaristane til John, Caleb Quaye. Olsson spelte òg med bandet The Big Three. Han slutta å spele med Elton John etter 1975, men kom attende i turnebandet hans i 2000. 

Olsson var òg ei kort stund i det engelske hardrockbandet Uriah Heep, og spelte trommer på nokre songar på debutalbumet deira Very 'eavy... Very 'umble i 1970.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nigel Olsson» frå ,  den 26. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Nigel Olsson
 Drummerworld

Engelske trommeslagarar
Engelske songarar
Elton John
Uriah Heep-medlemmar
Folk frå Wallasey