alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nesodden Idrettsforening

Nesodden Idrettsforening (stifta 24. juli 1920) er eit norsk idrettslag frå Nesodden i Akershus. Klubben har ca. 1 850 medlemmar og er eit fleridrettslag med tilbod innan basketball, bordtennis, fotball, friidrett, orientering, fekting, ski og skøyter. Klubben har òg ein moderne idrettspark med friidrettsstadion, grasbane, ballbinge, undervarma kunstgrasbane, lysløype, og tilhøyrande klubbhus.

Fotball
Klubben spelar denne sesongen i . 

I 2009 spelte laget i 3. divisjon. Dei låg godt an til å opprykk, men ein dårleg haustsesong gjorde at dei måtte spele i 3. divisjon òg i 2010, då dei vann avdelinga si og rykte opp til 2. divisjon. I 2011 slo Nesodden ut  i første runde av cupen. Follo hadde vore cupfinalist i 2010.

Kjende utøvarar
Trygve Kjensli, fotballdommer

Skøyter
Laget var arrangør av den tidlegare offisielle Noregsmeisterskapen for Menn Senior B Allround i 1972, på Berger stadion. Meister vart Kai Roger Olsen, frå Arbeidernes Skøyteklubb, som vann meisterskapen etter tre distansesigrar og fall på 5000 m.

Løparar med medalje i senior-NM
Ellen Kathrine Lie, Noregsmeister på skøyter for Ask Skøyteklubb men bronsemedaljevinnner for Nesodden under Sprint-NM 2002
Rikke Jeppsson, Noregsmeister Sprint-NM 2011
Renate Jeppsson, to gangar bronsemedaljevinner i Sprint-NM
Bente Munkerud Aas, bronsemedaljevinner i Allround-NM

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nesodden Idrettsforening» frå ,  den 6. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Idrettslag i Viken
Idrettslag skipa i 1920
Fotballag i Viken
Fotballag skipa i 1920
Orienteringsklubbar i Noreg
Skeiseklubbar i Viken
Nesodden kommune
1920 i Noreg
Berger stadion

Berger stadion er eit stadion i Nesodden kommune. Anlegget består av ein grasbane med løpebane som vert nytta til friidrett.  Berger kunstgressbane er heimebanen til .

Kjelder
 Berger stadion på stadionsiden.com

Fotballstadion i Viken
Nesodden kommune
Bernardo Bellotto

Bernardo Bellotto () var ein italiensk bylandskapsmålar eller vedutista, samt grafikar. Måleria hans er kjenneteikna av gjennomtenkte skildringar av vakker arkitektur eller naturtru plassar. Nett som  morbroren Canaletto, som han var elev av, og mange andre vedutamålarar nytta han camera obscura-teknikken for å oppnå den tilsikta stemninga i bileta sine.

Liv og gjerning

 
Bellotto var fødd i Venezia. Frå han var fjorten år gammal gjekk han i lære i verkstaden til sin berømte morbror. Han var 17 år då han vart medlem av målarlauget i heimbyen. Våren 1742 reiste han til Roma der han laga 16 vedutamåleri av byen. Åra 1744 og 1745 reiste han rundt i norddelen av Italia og heldt fram med å avbilde byane han besøkte. I 1745 fekk han elles i oppdrag å lage to byprospekt av byen Torino. Hertugen av Savoie, Karl Emanuel III, som også var konge av Sardinia, var oppdragsgjevar.

År 1747 flytta Bellotto til Dresden i Tyskland, etter å ha vorte innboden av kong Fredrik August II av Sachsen. Han laga mange måleri over byane Dresden og Pirna med omland. I dag er desse verka bevarte som minne over Dresdens tidlegare prakt, byen var i ruinar etter å ha vorte bomba i lang tid under andre verdskrigen. Under sjuårskrigen, som byrja i 1756, minka innkomene. Men hans internasjonale ry hadde vakse og i 1758 kunne han busette seg i Wien, etter invitasjon frå keisarinne Maria Teresia. I keisarbyen måla han av dei viktigaste monumenta. Deretter arbeidde han ei tid i München og så ein ny periode i Dresden. 

Frå 1764 arbeidde Bellotto for den polske kongen Stanisław II August Poniatowski som baud honom jobb som hoffkunstnar. Her måla han i det kongelege slott i Warszawa ei rad bilete av byen og omgjevnadene. Måleria hans av Warszawa vart lagt til grunn då byen skulle byggast opp att etter andre verdskrigen.

Bellotto døydde 59 år gammal i Warszawa. Gjennom større delar av livet titulerte han seg for Canaletto, same namnet som onkelen var kjend under. Mange av bileta til dei to er så like i stil at det har vore vanskeleg å bestemme kven som har måla dei enkelte.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bernardo Bellotto» frå ,  den 6. juni 2013.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Målarar frå 1700-talet
Pisanello

Antonio di Pucci Pisano, betre kjend som Pisanello () var ein italiensk målar og medaljegravør under ungrenessansen. Kunstsynet hans var prega av både seingotikk og gryande renessanse. Særleg med sine portrettmedaljar vart han ein pioner i renessansen i Nord-Italia.

Liv og gjerning

Pisano var fødd i Pisa og elev av Gentile da Fabriano. Arbeida til Pisanello verk viser ei nøyaktig og detaljert attgjeving av røyndomen. Helgenen Eustachius sitt syn er eit framifrå døme på Pisanellos naturalisme, hans måte å gjengi riddarskapen og hans beundring for naturen. Dei fleste av Pisanellos mange freskar har vorte øydelagde. Berre to av dei er bevart, begge desse er i kyrkjer i Verona; Maria får bodskapen i San Fermo og Helgenen Georg og prinsessa i Sant'Anastasia-kyrkja. 

Ved sidan av talrike måleri av helgen-legender var Pisanello kjend for sine måleri av dyr. Desse bileta utmerka seg ved det naturtru uttrykket. Men særleg ry fekk han, då han som ein av dei fyrste, modellerte medaljongar med portrett som deretter vart støypt i metall. Frå kring 1435 arbeidde han ein del med den kunstforma. Ein medalje frå 1438 som syner den bysantinske keisaren Johannes VIII Palaiologos er døme på kor langt han nådde på det feltet.

Pisanello arbeidde i både Verona, Venezia, Pavia, Roma, Ferrara, Rimini, Milano, Mantova og Napoli. Codex Vallardi er eit samleverk frå den tid som viser Pisanellos teikningar og modellar. Kring 1425 stod elles Pisanello for den fyrste aktstudien av ein kvinnekropp i nyare kunstsoge.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pisanello» frå ,  den 6. juni 2013.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Renessansemålarar
Målarar frå 1400-talet
Andrea del Castagno

Andrea del Castagno () var ein italiensk målar under ungrenessansen, hovudsakleg påverka av Masaccio og Giotto.

Liv og gjerning
Andrea del Castagno var fødd i Castagno, ein landsby nær Monte Falterona ved Firenze. Lite er kjent om utdanninga hans, men han skal ha vore lærling hos Fra Filippo Lippi og Paolo Uccello. Under krigen mellom Firenze og Milano budde han i Corella. Då krigen var over reiste han tilbake til heimen sin. 

Verna av Bernadetto de' Medici flytta han i 1440 til Firenze. Her måla han på fasaden av Palazzo del Podestà bileta av dei hengde taparane etter slaget ved Anghiari. I 1440-41 fullførte han freskane av Korsfesting og helgenar, perspektiva og figurane i arbeida syner påverknad frå Masaccio. I 1442 var han i Venezia, der han fullførte freskane i San Tarasio-kapellet i San Zaccaria-kyrkja. Seinare arbeidde han også i Markuskyrkja, der han fullførte freskomåleriet Jomfru Marias død (1442–43).

Tilbake i Firenze forma han eit glasmåleri med Nedtakinga frå krossen for den lokale kyrkja Santa Maria del Fiore. Den 30. mai 1445 vart han medlem av Medici-lauget. Frå same året stammar fresken Madonna med barn og Santi. Dei seinare arbeida hans omfattar freskar i det dåverande klosteret Sant'Apollonia i Firenze frå 1447, og det måla monumentet av Niccolò da Tolentino i 'Santa Maria del Fiore' i Firenze, laga i 1456.

Gjennom strengt å prioritere modellteikning og det taktile, eit typisk drag for tidlege florentinske målarar og skulptørar, kom Castagno sine verk til å spele ei viktig rolle for seinare målarar i Firenze. Mellom desse finn ein folk som Luca Signorelli, Leonardo og framfor alt Michelangelo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andrea del Castagno» frå ,  den 6. juni 2013.  
 

Italienske målarar
Renessansemålarar
Melløs stadion

Melløs Stadion er ein fotball- og friidrettsarena i Moss. Området har fire grasbanar: éin hovudarena der Moss FK spelar og tre treningsbaner. Kunstgrasbanen vart teken i bruk hausten 2005. 

Stadionet har i dag ein kapasitet på 4 117 plassar, av dette 2 400 sete. Dette kjem av strenge krav frå NFF. Det er planar om å bygge ut Melløs til Melløs Arena. Dette har ei kostnadsrame på 120 millionar, men pengane er ikkje på plass.

Arrangement 
Det er blitt halde Noregsmeisterskap i både friidrett og hurtigløp på skøyter på Melløs.
 NM i friidrett 1990 – Kongepokalvinnarar vart Georg Andersen (kulestøyt) og Hanne Haugland (høgdehopp).
  – Noregsmeister vart Dag Fornæss.

Historie
Stadionet vart opna 21. mai 1939 med eit opningsstemne der mellom anna Moss møtte  til kamp.

Tilskodarrekorden er på 11 000 frå 1976 då Moss møtte , men det er usikkert kor mange som var inne på stadionet. 26. oktober 2003 såg 10 086 tilskodarar kampen mellom Moss og . 

26. oktober 1983 spelte  mot  på Meløs, sett av 2067 tilskodarar. Noreg vann kampen 4–2. Ein annan landskap som vart spelt på Meløs var mot  den 6. mai 1987. Kampen enda 1–1. 

17. september 1988 spelte Moss semifinale i cupen mot . Brann vann kampen 1–0.

Kjelder
 Stadionsiden

Bakgrunnsstoff 
 Profil på www.footballzz.co.uk

Fotballstadion i Viken
Friidrettsarenaer i Noreg
Moss Fotballklubb
Tidlegare skeisearenaer i Noreg
Byggverk ferdigstilt i 1939
1939 i Noreg
Byggverk i Moss
Bryllaupet mellom prinsesse Madeleine og Chris O'Neill

Bryllaupet mellom prinsesse Madeleine og Chris O'Neill fann stad 8. juni 2013 i Slottskyrkan i Stockholm i Sverige. Lars-Göran Lönnermark og Michael Bjerkhagen vigsla paret. Fyrste gången prinsesse Madeleine av Sverige og Chris O'Neill vart sett offentleg saman var i januar 2011. Paret vart trulova i oktober 2012.

Titlar
Etter bryllaupet halder Madeleine fast på sine titlar, Prinsesse av Sverige, Hertuginne av Hälsingland og Hertuginne av Gästrikland, medan Christopher O'Neill, kjend som Chris O'Neill, vert omtala som Herr Christopher O'Neill. O'Neill fekk ikkje nokre kongelege titlar av di han ikkje ville gje slepp på sitt britiske og amerikanske statsborgarskap, og av di han ynskte å fortsette med forretningsverksamd, noko som ikkje gjorde han kvalifisert til kongelege titlar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bröllopet mellan prinsessan Madeleine och Christopher O’Neill» frå ,  den 6. juni 2013.

Fotnotar

Svenske kongelege
2013 i Sverige
Kongelege bryllaup
Say My Name av Nicko

«Say My Name» (engelsk for Sei namnet mitt) er ein singel av den greske songaren Nicko, gjeven ut 14. mai 2012.

Kjelder
 
 

Singlar frå 2012
Greske songar
Engelskspråklege songar
Níkos Gános-songar
Rangers FC

Rangers Football Club er ein fotballklubb i Glasgow i Skottland som speler i Scottish Premiership. Klubben vart skipa i mars 1872.

Rangers var ein av dei ti klubbane som grunnla den skotske fotballigaen. Fram til 2012 spela klubben alltid i toppdivisjonen. I 2012 gjekk 'The Rangers Football Club Plc' konkurs. Alle verdiane i det konkursråka selskapet, inkludert Rangers FC, vart kjøpt av eit nystarta firma. Der nye selskapet tok over medlemskapen i det skotske fotballforbundet, tidsnok til at Rangers FC kunne delta i tredje divisjon frå sesongstart 2012/13.

Rangers har vunne fleire seriemeisterskap enn nokon annan fotballklubb i verda, i alt 55 ligatitlar. Klubben har vorte skotske cupmeistrar 33 gongar, samt 27 gongar sigra i den skotske ligacup-finalen. Rangers var den fyrste britiske klubben som nådde finalen i ei UEFA-turnering. Laget vann Cupvinnarcupen i 1972 med 3-2 over Dynamo Moskva, etter å ha tapt finalane i same turneringa både i 1961 og 1967. I 2008 møtte Rangers den russiske laget Zenit St. Petersburg i finalen i UEFA-cupen med anslagsvis 200.000 reisende tilhengere.

Klubben spelar heimekampane på Ibrox Stadium, ei bane som ligg sørvest i Glasgow. På Ibrox opptrer laget i blå trøyer og kvite bukser. Rangers har sidan slutten av 1800-talet hatt ein strid rival i Celtic FC. Kampane mellom dei to Glasgow-klubbane går under nemninga Old Firm.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rangers F.C.» frå ,  den 7. juni 2013.  

Skotske fotballag
Skipingar i 1872
Glasgow
Dundee United

Dundee United Football Club er ein fotballklubb i Dundee i Skottland. Klubben vart stifta i 1909 under namnet Dundee Hibernian, dagens klubbnamn har ein hatt sidan 1923. Dundee United var mellom laga som i 1988 grunnla 'Scottish Premier League', og har sidan i alle år delteke i toppdivisjonen.

Dundee United vart skotske seriemeistrar i 1983, og nådde sesongen etter fram til semifinalane i Europacupen. Tre år seinare spela klubben seg til finalane i UEFA-cupen, der vart tap mot den svenske klubben IFK Göteborg. Elles har Dundee United vunne den skotske cupfinalen to gongar, 1994 og 2010, og den skotske ligacupen to år på rad; 1980 og 1981.

Klubben har heilt sidan stiftinga spela heimekampane på Tannadice Park, i dag med plass til vel 14 200 tilskodarar. Laget spelar i mørkt oransjefarga trøyer og strømper, samt svarte bukser.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dundee United F.C.» frå ,  den 7. juni 2013.  
 

Skotske fotballag
Fotballag skipa i 1909
Skipingar i 1909
Dundee
Christine av Sachsen

Christine av Sachsen () var dronning av Danmark, Noreg og Sverige, gift med Hans. Ho var dronning av Danmark 1481–1513, av Noreg 1483–1513 og av Sverige 1497–1501. Christine var dotter av kurfyrst Ernst av Sachsen og Elisabeth av Bayern.

Hans og Christine fekk fleire born, mellom anna den seinare Kristian II i 1481.

I Sankt Knuds kyrkje i Odense er eit gravmæle med portrett av Christine og Hans laga av Claus Berg på bestilling frå dronninga.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Norske dronningar
Danske dronningar
Svenske dronningar
Finnmarkshallen

Finnmarkshallen er ein fleirbrukshall i Alta i Troms og Finnmark. Han stod ferdig juli/august 1996. Eigar er Alta kommune, men han vert drive av eit eige driftsselskap, Finnmarkshallens Driftsselskap AS. Aksjane i driftsselskapet er fordelt mellom Alta kommune (51 %), fire idrettslag (10 % kvar) og Alta Næringsforening (9 %).

Hallen er ca 25 meter høg og inneheld ein full fotballbane på 100 x 64 meter. I tillegg er det fire meter tryggleikssone på langsidene og fem meter på kortsidene. Sommaren 2006 fekk hallen nytt kunstgras. Dekket vart fylt med miljøvennlige grøne plastkuler. I tillegg fekk hallen løpebane rundt heile graset. 4 felt på eine langsida og 2 felt på den andre.

Bak det eine målet er det nedfelt lengdehoppgrop for friidrett, med 2,75 meters breidd. Den eine langsida har tribunar med sitjeplass for ca. 1000 personar. Under tribunane er det lager for oppbevaring av utstyr. Hallen kan, med skiljeveggar ned frå takket, delast inn i tre mindre treningshallar. To av desse har berre kunstgras, medan den minste har høve for sportsgolv for handball, volleyball, badminton, tennis og meir. I servicebygget finn sin seks garderobar med dusj, to store undervisningsrom, to grupperom, kontor, kafé med kjøken, m.m

Hallen blir nytta av Alta Vidaregåande skule til undervising på dagtid.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Finnmarkshallen» frå ,  den 7. juni 2013.

Bakgrunnsstoff 
finnmarkshallen.no
 Finnmarkshallen - Nordic Stadiums

Idrettshallar i Noreg
Idrettsanlegg i Troms og Finnmark
Fotballstadion i Troms og Finnmark
Idrett i Alta
Byggverk i Alta
Giancarlo De Sisti

Giancarlo De Sisti () er ein italiensk, tidlegare fotballspelar frå Roma. Han spela på midtbanen for AS Roma frå 1960 til -65, og på ny åra 1974-79. I den mellomliggjande perioden spela han for ACF Fiorentina (1965–74). Mellom 1967 og -72 spela han 29 landskampar for Italia og skåra fire mål.

Klubbspel
De Sisti fekk sin debut for Roma i Serie A i februar 1961. Det tok han to år å spele seg inn i fyrsteeellevaren. I 1964 var han med på Romas triumf i den italienske cupen. Sommaren 1965 vart han overført til Fiorentina, der han allereie i sin fyrste sesong for klubben vann sin andre italienske cup-tittel. Høgdepunktet som klubbspelar opplevde han i 1969, då han som kaptein for klubben frå Firenze leia laget fram til meistertittel i Serie A. Før sesongstart i 1974 gjekk De Sisti tilbake til Roma. Han spela fast for klubben til han la opp i 1979. Gjennom 18 år spela han 478 seriekampar, alle i toppdivisjonen, og skåra 50 seriemål.

Landslagsspel
De Sisti debuterte for Italia hausten 1967, i ein kvalifiseringskamp til EM 1968 der heimelaget i Cosenza vann 5-0 over Kypros. Året etter var han ein av dei spelarane som fekk plass på laget til finale-omkampen i nettopp i EM. Den 10. juni 1968 vart han europameister, etter 2-0 over Jugoslavia på Stadio Olimpico i Roma. To år seinare spela han alle kampane i VM 1970, ein meisterskap som enda med 1-4 tap for Italia mot Brasil i finalen. Etter at Italia tapte kvartfinalane mot Belgia våren 1972 var det slutt med landslagspel for De Sisti.

Merittar
EM-gull 1968 for Italia
VM-sølv 1970 for Italia
Italiensk seriemeister 1969 med Fiorentina
Italiensk cupmeister 1964 med AS Roma 
Italiensk cupmeister 1966 med Fiorentina

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giancarlo De Sisti» frå ,  den 8. juni 2013.  
 

Italienske fotballspelarar
Fiorentina-spelarar
Roma-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Fehérvár FC

Fehérvár FC er ein fotballklubb i Székesfehérvár i Ungarn som spelar i den ungarske toppdivisjonen. Klubben vart skipa i 1941 og har namn etter eit firma som lagar elektriske artiklar.

Klubben endra namn frå Videoton FC til MOL Vidi FC i 2018, etter hovdsponsoren MOL. I 2019 endra klubben namn att til MOL Fehérvár FC. 

Klubben er særleg kjend for sine prestasjonar i UEFA-cupen 1985. Klubben spela seg då fram til dobbelfinalar, heime-/bortekamp, mot Real Madrid. Etter tap 0-3 på heimebane var «eventyret» over for Videoton, som samanlagt tapte finalane med 0-4. I 2011 vann Videoton den ungarske seriemeisterskapen for fyrste gong, tre gongar har laget hamna på andreplassen i serien. Klubben har også vunne den nasjonale cupmeisterskapen ved eitt høve, 2006, og tre gongar tapt cupfinalar.

Klubben har sidan 1967 spela heimekampane på Sóstói Stadion, eit tribuneanlegg med plass til 15 000 tilskodarar. Laget spelar i blå og raude drakter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Videoton FC» frå ,  den 8. juni 2013.  

Ungarske fotballag
Skipingar i 1941
Pietro Anastasi

Pietro Anastasi () er ein italiensk, tidlegare fotballspelar som spela midtspiss frå Catania på Sicilia. Han vart europameister for Italia i 1968, og trefaldig seriemeister med Juventus, ein klubb som han også vann eit cupgull med.

Klubbspel
Etter å ha spela for Serie D-klubben Massiminiana i heimbyen fekk Anastasi kontrakt med Varese i 1966, ein klubb som då deltok i Serie B. Varese rykte opp i Serie A året etter. Sommaren 1968 vart han overført til Juventus for 650 millionar lire. Gjennom åtte sesongar med Torino-klubben var han med å vinne tre seriemeisterskap; 1972, 1973 og 1975. I 1976 gjekk han over til Inter, ein klubb han spela for i to sesongar og som han vann sitt einaste cup-gull med. Tida 1978-81 var han i Ascoli si teneste, før han avslutta fotballkarrieren med ein sesong i sveitsiske FC Lugano. Han spela i alt 338 serie A-kampar, og skåra 105 mål i dei kampane.

Landslagsspel
Anastasi debuterte for Italia i finalen i EM i fotball den 8. juni 1968, ein kamp som enda uavgjort 1-1 mellom Italia og Jugoslavia. To dagar seinare var det klart for omkamp, der Anastasi var mellom dei som fekk tillit på ny. I den kampen skåra Anastasi og Italia vann EM-tittelen etter siger 2-0. Han fekk ikkje plass i VM-troppen i 1970, men deltok i VM 1974. Hausten 1975 spela han sin 25. og siste landskamp. Han skåra åtte mål.

Merittar
EM-gull 1968 for Italia
Italiensk seriemeister 1972, 1973 og 1975 med Juventus
Italiensk cupmeister 1978 med Inter

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pietro Anastasi» frå ,  den 8. juni 2013.  
 

Italienske fotballspelarar
Ascoli-spelarar
Inter-spelarar
Juventus-spelarar
Lugano-spelarar
EM i fotball 1968-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1974
EM i fotball 1968

Europameisterskapen i fotball 1968 var den tredje europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Italia med fire deltakarland i tida 5. til 10. juni 1968. Omframt vertsnasjonen Italia hadde England, Jugoslavia og Sovjetunionen kvalifisert seg gjennom gruppespel og kvartfinalar i tida hausten 1966-våren 1968.

Italia og Sovjetunionen spela 0-0 i fyrste semifinalen, Italia fekk så finaleplass etter myntkast. I den andre semifinalen sigra Jugoslavia 1-0 over England etter eit mål av Dragan Dzajic. England vann så bronsemedalje i meisterskapen med 2-0 over Sovjetunionen, måla vart skåra av Bobby Charlton og Geoff Hurst.

Finalespel
8. juni 1968 møttest Italia og Jugoslavia og spela 1-1 i den fyrste finalen. To dagar seinare var det klar for omkamp, begge desse kampane gjekk på Stadio Olimpico i Roma. I omkampen gav Luigi Riva Italia leiinga i det 12. minutt og Pietro Anastasi la på til 2-0 etter 31. minutt. 2-0 vart også sluttresultatet. 

Italia stilte med fylgjande mannskap i omkampen; Dino Zoff, Tarcisio Burgnich, Giacinto Facchetti (kaptein), Roberto Rosato, Aristide Guarneri, Sandro Salvadore, Angelo Domenghini, Sandro Mazzola, Pietro Anastasi, Giancarlo De Sisti, Luigi Riva.

Jugoslavia mønstra Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Milan Damjanović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković, Vahidin Musemić, Dragan Džajić, Miroslav Pavlović, Jovan Aćimović og Dobrivoje Trivić.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Europameisterschaft 1968» frå ,  den 8. juni 2013.  
 
Rothmans Football Yearbook 1972-73

 
Europameisterskapar i fotball
Fotball i 1968
Parma FC

Parma Football Club er ein fotballklubb i Parma i regionen Emilia-Romagna i Italia. Klubben, som spelar i Serie A, vart stifta i 1913 med namnet Verdi Foot Ball Club. I 1968 skifta klubben namn til Parmense, og rykte som Parma i 1990 opp i Serie A for aller fyrste gong.

Parma hadde si stordomstid i åra 1992-2002, då meieriet Parmalat brukte mykje pengar på klubben. I denne perioden vann klubben Cupvinnarcupen i 1993 og UEFA-cupen to gongar, 1995 og 1999. Parma vann også den nasjonale cupen, Coppa Italia, tre gongar (1992, 1999 og 2002). Derimot lukkast laget ikkje å verte italienske seriemeistrar, anedreplassen i 1997 er klubbens fremste prestasjon i Serie A. Etter at Parmalat gjekk konkurs i 2003 var Parma FC under administrasjon til januar 2007.

Klubben har sidan 1923 spela heimekampane på 27 906-sete store Stadio Ennio Tardini. Laget spelar i kvite drakter med ein svart kross på trøyene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parma F.C.» frå ,  den 8. juni 2013.  
 

Italienske fotballag
Parma
Fotballag skipa i 1926
Gram-negativ bakterie

Ein gram-negativ bakterie er ein bakterie som ikkje fargar lilla ved gramfarging. Normalt nyttar ein safranin for å laga ei motfarging, nemleg rosa. Grunnen til at gram-negative bakteriar ikkje fargar lilla er at dei har ein annan samansetning i cellemembran enn gram-positive bakteriar.

Kjenneteikn 

Følgjande kjenneteikn er typiske for gram-negative bakteriar:

 Cytoplasmisk membran
 Eit tynt peptidoglykanlag (dette er mykje tjukkare hjå gram-positive bakteriar)
 Yttermembran som inneheld lipopolysakkarin.
 Porinar på den ytste membranen; desse fungerer som porer for enkelte molekyl.
 Eit periplasmatisk rom mellom ytter- og innermembranen.
 S-laget er direkte festa til yttermembranen, ikkje til peptidoglykanet.
 Dersom bakterien har flagellar, har den fire støtteringar i staden for to.
 Dei fleste har Brauns lipoprotein som fungerer som eit band mellom yttermembranen og peptidoglykanlaget ved hjelp av ei kovalent binding.
 Dei fleste dannar ikkje sporar (sporulerar) (Coxiella burnetii er eit unntak, då denne dannar sporeliknande lekamar).

Bakteriar
Mikrobiologi
Dobbelt statsborgarskap

Dobbelt statsborgarskap tyder at ein person er statsborgar i meir enn eitt land samstundes.

Referansar 

Nasjonalitet
Vanadzor

Vanadzor (armensk: Վանաձոր) er ein by i Armenia, 70 kilometer nordvest for Jerevan og 1350 meter over havet. Byen hadde i 2006 eit innbyggjartal på 105 600. Han vart grunnlagd i 1826 og heitte fram til 1935 Karaklis, og mellom 1935 og 1993 Kirovakan. Byen fekk store skadar av eit jordskjelv i 1988.

Vanadzor er ein industriby med omfattande kjemisk industri. Her vert produsert presisjonsinstrument, maskiner, tekstil, næringsmiddel og meir.

Kjelder 

Byar i Armenia