alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
World Reference Base for soil resources

World reference base for soil resources (WRB) er jordklassifiseringssystemet til SN. Det er dette systemet Norsk institutt for skog og landskap nyttar. Målet er å kunna samanlikna kunnskap om jord og jordsmonn over landegrenser. 

Systemet byggjer på eit tidlegare FAO-system frå 1974. Fyrste utgåva kom i 1998, andre i 2006 og tredje i 2014 og fjerde i 2022.

Systemet er på engelsk. Skog og landskap har laga norske lyklar, men har ikkje omsett namna.

Jorddefinisjonen 
For å unngå fruktlause ordskifte om kva som er eller ikkje er jord, definerer WRB jord etter fråstand frå atmosfæren.  Alt inntil 2 meters djup er jord, med unnatak av levande organismar, djupe islag utan noko anna over og vatn djupare enn 2 meter.

Asfalterte vegar, samanhengjande fjell og botnen under vatnet er soleis jord etter denne definisjonen.

Oppbygging 
WRB deler dei ulike jordsmonna inn i 32 grupper. Jorda vert klassifisert med ein hovudlykel, der ei og ei jordgruppe vert skild ut. Desse skil seg frå kvarandre basert på ulikt opphavsmateriale, ulike diagnostiske sjikt og ulike jordeigenskapar. Eit opphavsmateriale er lausmassane som jorda har utvikla seg i. Eit diagnostisk sjikt er eit lag av jorda med særlege eigenskapar. Dei diagnostiske jordeigenskapar treng ikkje vera bundne til eit gjeve sjikt, men same eigenskap vil vera resultat av dei same jordsmonnsdannande prosessane.

Hovudgruppene kan vidare få prefiks eller suffiks som skil ulike jordsmonn i same gruppe frå kvarandre. Tanken er at dei 32 gruppene kan syna hovudtrekka på verds- eller kontinentnivå, medan prefiksa og suffiksa kjem inn for å skildra jorda på eit meir detaljert nivå.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til WRB ved ls.tum.de
  FAO soil portal ved fao.org

Litteratur  
 IUSS Working Group WRB: World Reference Base for Soil Resources, fourth edition. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022.  ().
 W. Zech, P. Schad, G. Hintermaier-Erhard: Soils of the World. Springer, Berlin 2022. 
 W.E.H. Blum, P. Schad, S. Nortcliff: Essentials of Soil Science. Soil formation, functions, use and classification (World Reference Base, WRB). Borntraeger Science Publishers, Stuttgart 2018. ISBN 978-3-443-01090-4.
 H.-P. Blume, P. Schad: 90 Years of Soil Classification of the IUSS. IUSS Bulletin 126, 38-45, 2015 ().

Jord
Pedologi
Klassifiseringssystem
Doleritt

Doleritt (frå gresk: doleros, som tyder svikfull i meininga vanskeleg å identifisere) er ein grovkorna gangbergart som hovudsakleg er det same som diabas, og med forvitringsskorpe av limonitt og bauxitt.

Bakgrunnsstoff

Vulkanske bergartar
Norsk institutt for skog og landskap

Norsk institutt for skog og landskap (Skog og landskap) er eit norsk forskingsinstitutt. Instituttet har ansvar for å skaffa kunnskap om areal, og forskar og formidlar om jord, skog, utmark og landskap.

Skog og landskap er eigd av Landbruks- og matdepartementet. Hovudkontoret deira ligg på Ås, og dei har regionskontor i Steinkjer, Tromsø og på Fana i Bergen. Det vart etablert i 2006 etter samanslåinga av Skogforsk og Norsk institutt for jord- og skogkartlegging. Instituttet har om lag 220 tilsette.

Norsk genressurssenter ligg under Skog og Landskap, og skal vera med å halda norske dyre- og plantesortar i hevd.

Bakgrunnsstoff
 Norsk institutt for skog og landskap 

Forsking i Noreg
Skipingar i 2006
Forskingsinstitutt i Noreg
Fosfat

Eit fosfat er eit salt eller ein ester av fosforsyre (H3PO4). Fosfat er eit naudsynt plantenæringsstoff. I alt liv er fosfat naudsynt, som del av DNA og RNA og som den energiberande delen av ATP-molekyla. Meir enn fjerdedeling av beina til ryggradsdyr er fosfat .

Kjemiske eigenskapar 
Grunnforma til fosfat er eit ion samansett av eit fosfor-atom og fire oksygen-atom (PO43-). Vekta er 94,97 gram per mol. Fosfationet er den konjugerte basen til hydrogenfosfat (HPO42-), som atter er den konjugerte basen til dihydrogenfosfat (H2PO4-), atter den konjugerte basen til fosforsyre (H3PO4). Alle dei nemnte fosfat-formene er å finna i vatn. Kva form fosfatet ligg på kjem an på pH-en i vatnet.

Referansar 

 
Funksjonelle grupper
Organofosfat
Fosforhaldige oksoanion
Fosfat
Esterar
Den spanske sjølvstendekrigen

Den spanske sjølvstendekrigen var ein konflikt mellom det første franske keisardømet under Napoleon og dei allierte maktene Spania, Storbritannia og Portugal kjempa om kontrollen over den iberiske halvøya som ein del av Napoleonskrigane. Krigsutbrotet kan leggjast til den franske invasjonen av Portugal i 1807 eller av Spania i 1808 og opprøret som følgde. Krigen tok slutt i 1814, då den sjette koalisjonen sigra over Napoleon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Den spanske selvstendighetskrigen» frå ,  den 10. april 2014.

Bakgrunnsstoff

 

; evaluation of the major books

 

Napoleonskrigane
Spansk militærhistorie
Fransk historie
Sjølvstendekrigar
Konfliktar i 1808
Konfliktar i 1814
Krigar Frankrike har vore med i
Krigar Portugal har vore med i

Krigar Spania har vore med i
Krigar Storbritannia har vore med i
As-Safira

As-Safira (arabisk السفيرة, as-Safīrah; nordsyrisk arabisk Sfīre) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. Han er det administrative senteret for as-Safira-distriktet. As Safīrah har ei høgd på 348 moh, og ein folkesetnad på 106 382 i 2007, og han er den 11. største byen i Syria.

Namn
Mellomaldergeografen Yaqut al-Hamawi skreiv namnet som Asfīrah (أسفيرة), ikkje  as-Safira (السفيرة),  som indikerer at den bestemte artikkelen i den moderne stavinga kjem av overkorrektur.

As-Safira vart i før-islamsk tid kalla Sipri. Historikarar<ref name="Sasson">Notably Dossin and Lewy, see Sasson, Jack M. (1966) «A Sketch of North Syrian Economic Relations in the Middle Bronze Age" Journal of the Economic and Social History of the Orient 9(3): s. 161–181, page 169, note 2</ref> trur at namnet Sipri kan ha kome frå det akkadiske ordet siparru'' som tyder «bronse», noko som indikerer at det kan ha vore gruvedrift etter kopar og produksjon av bronse her.

Historie
Sidan antikken har byen vore eit mellomledd i saltproduksjonen frå Sabkhat al-Jabbul som ligg i nærleiken.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Al-Safira» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Byar i Syria
Busetnader i al-Safira-distriktet
Khanasir

Khanasir (arabisk خناصر, Khanāṣir) er ein landsby i as-Safira-distriktet i Syria. Det er ein av 24 landsbyar som ligg i Khanasirdalen, med totalt 11 000 innbyggjarar. 

Landsbyen ligg der landsbyen Anasartha låg i antikken, omgjeve av festningsvollar vest i Syria. Malalas skriv at det var ein kastron (befesta ås-busetnad) som fekk status som ein polis av den bysantinske keisaren Justinianus I av Austromarriket. Ein qanat datert attende til bysantinsk tid tente som vasskjelde for landsbyen var i drift til godt ut på 1900-talet. I følgje Robert L. France er restane av Anasartha frå austromartida «synlege i gata, i nybygde murar, og inne i bustadhus,» i Khanasir i dag.

Historie
Anasartha og landsbyane kring opplevde ein velstandsperiode mellom slutten av 300-talet og tidleg på 500-talet, der størsteparten av husa og kyrkjene som ein har funne idenne regionen er datert attende til denne tida. Kyrkja i sjølve Anasartha er datert til 426 evt. 

Biskopen av Anasartha bygde ein 'tilfluktstad' i nabolandsbyen Buz al-Khanzir i 506-507 evt.

Sjølv om qanaten ikkje lenger gav vatn til landsbyen då det vart bygd ein pumpebrønn i området vest for Khanasirdalen i 1975, vart den 12 km lange strukturen skildra av Hamidé i 1959 då han gav 8 liter vatn i sekundet, og vatna eit område på 15 hektar.

Epigrafiske lekamar
Det er funne mange steininskripsjonar epigrafar i Anasartha . Til dømes finst det ein inskripsjon datert til 425 evt. som markerer gravstaden til dronning Mavia, leiaren for  Tanukh-forbundet som gjorde opprør mot romarane seint på 300-talet. Her finst òg inskripsjonar daterte til seint på 500- og tidleg på 600-talet.

Klima
Landsbyen ligg i eit tørt område som får mest nedbør mellom oktober og mai med ein årsnormalnedbør på 210 mm. Dette varierer derimot mykje frå år til år, og halvparten av åra mellom 1929 og 2004 fekk meir enn 200 mm og ein fjerdedel av åra kom det meir enn 250 mm. 

Juli og august er dei varmaste månadane med ein dagleg gjennomsnittleg maksimumstemperatur på 37 °C. Den lågaste daglege minimumstemperaturen er 2,3 °C i januar. Ein kan få nattefrost i november og desember.

Økonomi
Som med resten av landsbyane i Khanasirdalen, er hovudnæringa i området jordbruk og beitedrift.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khanasir» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

France, Robert L (2007). Handbook of Regenerative Landscape Design. CRC Press. ISBN 0-8493-9188-1, ISBN 978-0-8493-9188-0.
Greatrex, Geoffrey and Samuel N. C. Lieu (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars. Routledge. ISBN 0-415-14687-9, ISBN 978-0-415-14687-6.
Kennedy, Hugh (2006). The Byzantic and Early Islamic Near East. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 0-7546-5909-7, ISBN 978-0-7546-5909-9.
 

Arkeologiske funn i Aleppo guvernement
Busetnader i al-Safira-distriktet
Byar i Syria
Tsjerkessarar i Syria
Tsjerkessiske samfunn
Al-Bab-distriktet

Al-Bab (arabisk الباب, al-Bāb) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 201 589. Det administrative senteret er byen al-Bab.

Inndelingar
Distriktet al-Bab er delt inn i fire underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Al-Bab nahiyah (ناحية الباب): folketal 112 219.
Tedef nahiyah (ناحية تادف): folketal 41 951.
Al-Rayi nahiyah (ناحية الراعي): folketal 15 378.
Arima nahiyah (ناحية عريمة): folketal 32 041.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Bab District» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Al-Bab

Al-Bab (arabisk الباب, al-Bāb) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. Al-Bab ligg nordaust for Aleppo og har eit areal på 30 km². Al-Bab ligg 471 meter over havet. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS), hadde han eit folketal på 140 000 i 2004. Majoriteten i byen er sunnimuslimar.

Namn
Al-Bāb tyder på arabisk porten. I følgje den arabiske geografen Yaqut al-Hamawi i 1226 er namnet ei forkorting for Bāb Bizāʻah (porten til Bizāʻah). Bizāʻah (òg Buzāʻah og Bzāʻā) er ein by som ligg kring 10 kilometer aust for Al-Bāb.

Historie
Al-Bab vart erobra av den arabiske armeen til Rashidun-kalifatet under kalif Umar ibn al-Khattab. Han fekk namnet sitt under islamstyret  då han fungerte som «porten» mellom Aleppo og den nærliggande byen Buza'ah. Grava og skrinet til Aqil ibn Abi Talib (bror til Ali) låg i al-Bāb, og fram til Ajjubide-dynastiet styrte byen på 1200-talet, var byen hovudsakleg busett av sjiaer frå ismaili-sekta.

I følgje Yaqut al-Hamawi i 1226 var han ein liten by i distrikt Aleppo. I byen var marknader fylte med ein type bomullsprodukt kalla kirbas, som vart eksportert til Damaskus og Egypt. Abu al-Fida skreiv at al-Bab var ein liten by med ein marknad, eit bad, fine hagar og ein moske (den store al-Bab-moskeen).

Den syriske borgarkrigen
Seint i juli 2012, under den pågåande syriske borgarkrigen, trekte den syriske hæren seg frå byen al-Bab etter kampar mot Den frie syriske armeen (FSA). Då byen vart erobra fekk FSA full kontroll over områda nordaust for Aleppo. I følgje aktivistar i opposisjonen var det ein garnison frå regjeringsstyrkane att utanfor al-Bab som har bomba byen sidan FSA tok over. Den 30. november vart ei tønnebombe vart sleppt frå eit helikopter i Al Bab og minst 120 menneske mista livet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Bab» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Syria
Busetnader i Al-Bab-distriktet
Tedef

Tedef (arabisk تادف, Tadif), òg kalla Tedef al-Yahud (Tedef av jødane), er ein by kring 30 km aust for Aleppo i Syria. Helgenskrinet til den hebraiske profeten Esra (ca. 400 fvt.) ligg i byen og han var ein populær sommarferiestad for jødar frå Aleppo.

Historie
Landsbyen vart bysett på 1800-talet av arabarar frå Aneyzeh-folket. Seint i 1800-åra vart landsbyen stadig angripe av nomadiske arabarar som ønskte å stjele sau og kveg frå dei kringliggande slettene. Menneskeliv gjekk tapt då landsbybuarane klarte å samle 400 væpna menn for å forsvare flokkane sine. På denne tida levde kring 20 jødiske familiar i landsbyen, som vart skildra som «ein jødisk by». Før sjabu‘ót-høgtida, drog jødar frå Aleppo på ei årleg pilegrimsreise til landsbyen.

I 1931 var det 15 jødiske familiar som budde i byen.

Tilknyting til Esra
I følgje ei lokal segn stoppa Esra (ca. 400 fvt.) i byen på veg frå Babylon til Jerusalem og bygde synagoga som framleis står i dag. I 1899 oppdaga Max Freiherr von Oppenheim hebraiske inskripsjonar frå 1300-talet ved synagoga. Det ligg ei kjelde nær byen kalla Ein el-Uzir, der det vert sagt at Esra ofte dukka seg sjølv under medan han oppheldt seg her. Ei grav som er tilskriven Ezra ligg i byen og har vore intakt i hundrevis av år. På ei pilegrimsreise til Jerusalem i 1414 skal Issac Elfarra frå Malaga ha blitt fortalt:
20 km frå [Aleppo] ligg grava til Esra. Det skreiv Esra ned Toraen. Denne landsbyen heiter Taduf og har ei syngoge. Dei seier òg at kvar kveld året rundt stig ei sky frå grava til Esra og forsvinn aldri.
Det finst òg ei anna grav tilskriven Esra nær Basra i Irak.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tedef» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al-Bab-distriktet
Historiske jødiske samfunn
Byar i Syria
Manbij-distriktet

Manbij (arabisk منبج, Manbiǧ) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 408 143. Det administrative senteret er byen Manbij.

Inndelingar
Distriktet Manbij er delt inn i 5 underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Manbij nahiyah (ناحية منبج): folketal 202 976.
Abu Qilqil nahiyah (ناحية أبو قلقل): folketal 47 109.
Al-Khafsah nahiyah (ناحية خفسة): folketal 92 368.
Maskanah nahiyah (ناحية مسكنة): folketal 64 829.
Abu Kahf nahiyah (ناحية  أبو كهف) (var ein del av Manbij nahiyah fram til 2009).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Manbij District» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Maskanah

Maskanah (arabisk مسكنة; òg skrive Meskene) er ein by nord i Syria i Manbij-distriktet i Aleppo guvernement. Byen ligg 100 km søraust for Aleppo ved Assadsjøen og Eufrat. Av stader i nærleiken finn ein Dayr Hafir, Humaymah Kabirah og Tell Ayoub i nordvest og al-Thawra i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Maskanah eit folketal på 15 477 i 2004.

Historie
Bronsealderbyen Emar ligg nokre få kilometer nord for dagens by. Maskenah vart først nemnt av Stefanos av Byzantium i samband med felttoget til Septimius Severus mot Partia.

Etter den muslimske erobringa av Syria kom byen i skuggen av den nærliggande Balis. Regionen var underlagt herskarane i Aleppo fram til 1100-talet då atabegane i Mosul fekk meir kontroll. Området vart øydelagd under mongolinvasjonane på 1200- og 1300-talet. I 1210, under Ajjubide-dynastiet , vart al-Adil-minareten bygd. Mursteinsstårnet vart bygd i ein enkel, persisk arkitekturstil. Det vart bygd opp att under Hafez al-Assad sitt styre (1970-2000) og er eit av dei siste historiske byggverka att i byen.

Under osmansk tid var området hovudsadkleg busett av nomadiske folk. I 1838 vart Maskanah klassifisert som ein ruinlandsby  («khirba») av den bibelske forskaren Eli Smith. Jordbrukslandskapet i Aleppo vilajet, inkludert Maskanah, vart konfiskert i 1876 av sultan Abdulhamid II som hans eige personlege eigedom. Landområdet vart seinare gjeve til staten som offentleg eigedom. I 1915 vart byen vitja av orientalisten Alois Musil og han nemner ei brakke, ein stor khan og ein telegrafteneste.

Under det franske mandatet, var byen senter for ein qadaa og tente som eit senter for mjølkeproduksjon og kveghandel. I 1945 hadde landsbyen 430 innbyggjarar.

Geografi
Byen ligg på venstrebreidda av Eufrat i eit område der elva svingar austover på grunn av eit platå i nærleiken. Avstanden mellom byen og elva har variert med tida på grunn av endringar i elveleiet. Maskanah ligg på grensa mellom Den syriske ørkenen i sør og den frodige Manbijsletta i nord.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maskanah» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Manbij-distriktet
Byar i Syria
Byar ved Eufrat
Jarabulus-distriktet

Jarabulus (arabisk جرابلس, Ğarābulus) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 58 889. Det administrative senteret er byen Jarabulus. Etnisk sett består distrikt av tyrkarar, arabarar og kurdarar. 
Byen Jarabulus hadde ein armensk minoritet fram til tidleg i 1970-åra då dei fleste flytta til Aleppo.

Eufrat går inn i Syria ved Jarabulus.

Inndelingar
Distriktet Jarabulus er delt inn i to underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Jarabulus nahiyah (ناحية جرابلس): folketal 41 575.
Ghandoura nahiyah (ناحية غندورة): folketal 17 314.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jarabulus District» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Jarabulus

Jarabulus (arabisk جرابلس, Jarābulus; nordsyrisk-arabisk Jrāblos) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. Jarabulus, òg kalla Jerablus, ligg 367 moh og ligg på vestbreidda av Eufrat. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde hadde han eit folketal på 11 570 i 2004. Han ligg like nord for Assadsjøen og like sør for den syrisk-tyrkiske grensa.

Det originale namnet på 1700-talet fvt. ser ut til å ha vore «Djerabis», seinare omtalt «Djeraboolos» eller «Djerablus», truleg frå Hierapolis (som er dagens Manbij i sørvest). Det finst funn frå bronse- og jernalderen like nord for Jarabulus (delvis i Tyrkia) på ein stad som vart kalla «Karkemish». I gresk og romersk tid var namnet på den antikke byen «Europos» (Εὐρωπός), som mest truleg var opphavet til den moderne forma av namnet Jerabis.

Den 20. juli 2012 tok den syriske opposisjonen over byen i lag med grenseposten mot Tyrkia.

Den 18. januar 2014 fekk Den islamske staten Irak (ISIS) kontroll over byen. To dag seinare kutta dei vassforsyninga til den kurdisk-kontrollerte byen Kobane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jarabulus» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Barrington Atlas of the Greek and Roman World
 

Byar i Syria
Busetnader i Jarabulus-distriktet
Byar ved Eufrat
Ayn al-Arab

Ayn al-Arab (arabisk عين العرب, ‘Ayn al-‘Arab, òg kalla Kobane på kurdisk) er ein by nord i Syria i Aleppo guvernement. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Ayn al-Arab eit folketal på 44 821 i 2004.

Folkevernseiningane (YPG) erobra Ayn al-Arab den 19. juli 2012. Sidan juli 2012 har Ayn al-Arab vore under kurdisk kontroll, medan YPG og kurdisk politikarar ventar på sjølvstende for området, rekna dei det som ein del av Syrisk Kurdistan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ayn al-Arab» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Syria
Busetnader i Ayn al-Arab-distriktet
Shuyukh Tahtani

Shayukh Tahtani (arabisk شيوخ تحتاني, òg skrive Shuyukh Tahtani) er ein by nord i Syria i Ayn al-Arab-distriktet i Aleppo guvernement. Han ligg nordaust for Aleppo ved austbreidda av Eufrat. Av stader i nærleiken finn ein Shayukh al-Fawqani i nord og Ayn al-Arab i nordaust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Shayukh Tahtani eit folketal på 4 338 i 2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shuyukh Tahtani» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Ayn al-Arab-distriktet
Byar i Syria
Byar ved Eufrat
Sarrin

Sarrin (arabisk صرين, òg skrive Serrin eller Sareen) er ein by nord i Syria i Aleppo guvernement, nordaust for Aleppo. Han ligg like aust for Eufrat, srø for Ayn al-Arab og aust for Manbij. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Sarrin eit folketal på 6 140 i 2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sarrin» frå ,  den 10. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Ayn al-Arab-distriktet
Byar i Syria
Atarib

Atarib (arabisk أتارب) er ein by i Syria i Aleppo guvernement, 25 kilometer vest for Aleppo, kring 20 km frå grensa til Tyrkia. Han er det administrative senteret i Atarib-distriktet. I folketeljing 2004 hadde byen Atarib eit folketal på 10 657. Atarib er eit handels- og jordbrukssenter i guvernementet og samfunnet er karakterisert av eit landleg liv. Det ligg eit arkeologisk funn på ein åstopp i sentrum av byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atarib» frå ,  den 11. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Syria
Busetnader i Atarib-distriktet
Harald Oredam

Harald Oredam () er ein norsk kunstmålar og bilethoggar, fødd på Andøya. Han er namngjeten mellom anna for den abstrakte skulpturen Jordmusikk frå 1978, som var vinnarutkastet i ein konkurranse, og står plassert på Johan Svendsens plass framfor hovudinngangen til Oslo Konserthus i Oslo. Oredam deburterte som kunstmålar og grafikar i 1970, men det er som bilethoggar (skulptør) at han har vorte namngjeten.

Kjelder
 Om Harald Oredam på snl.no    
 

Norske bilethoggarar
Folk frå Andøy
Magne Kleiveland

Magne Pederson Kleiveland () òg kjend som Einlidskaren var ein norsk spelemann frå Osterøy. Han var læregut til Nils Rekve og læremeister for mellom anna Johannes Vollertson Vevle, læremeisteren til Nils Brakvatn. Einlidskaren var òg ein av dei som lærde Ole Bull om folkemusikken.

Kallenamnet Einlidskaren kjem frå at han budde på husmannsplassen Einlidskaret på Kleiveland på Osterøy. 

Magne Kleiveland kunne mange slåttar, men få av desse er kjende i dag. Jon Jelmert har gissa på at spelet hans Einlidskaren var for spesielt og vanskeleg til at læregutane fatta alt, sjølv om dei var dugande spelemenn, dei òg.

Bakgrunnsstoff 
http://www.osdl.no/historie?start=1 
http://www.osteroy-sogelag.org/mediawiki/index.php?title=Magne_P._Kleiveland 

Norske folkemusikarar
Folk frå Osterøy