alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Slaget ved Minden

I slaget ved Minden slo ein alliert engels-tysk arme under fyrst Ferdinand ein fransk arme under Marquis de Contades den 1. august 1759 under sjuårskrigen.

Slaget
Uvanleg for si tid, plasserte Contades artilleriet sitt sentralt, berre verna av kavaleriet, med infanteriet sitt på kvar flanke. 

Slaget byrja på den franske høgreflanken, der Marshal de Broglie, som kommanderte reservane, starta ein artilleriduell mot den allierte venstreflanken. Sentralt, på grunn av misforståingar, rykte ein brigade av britiske infanteristar, støtta av hannoverske vaktar, fram mot det franske kavaleriet. Dei vart sterkt reduserte av den franske kanonelden, men dreiv stadig bort dei franske kavaleriåtaka med muskettane sine og påførte dei store tap. 

Med støtte av artilleriet til britane og hannovarane, klarte heile den allierte linja til slutt å rykke fram mot den franske armeen og sende dei på flukt frå slagmarka. Dei einaste franske troppane som klarte å yte ein viss motstand var dei som kjempa under de Broglie, som danna baktroppen.

Etterverknad
Armeen til fyrst Ferdinand tapte 2800 mann, medan franskmennene mista rundt 7000 mann. 

Kavalerikommandanten til Ferdinand, sir George Sackville, vart anklagd for å ha ignorert fleire ordre om å føre fram troppane sine og gå til åtak på fienden, før det vart for seint til at han kunne medverke i utfallet av slaget. For å reinvaske seg, kravde han å verte stilt for krigsrett, men bevisa mot han var mange og krigsretten erklærte han «uskikka til å tene for Hans Majestet.»  Sackville dukka seinare opp som Lord George Germain og fekk ein stor del av skulda for den amerikanske revolusjonen.

Faren til General Lafayette mista livet i dette slaget. 

Marshal de Contades vart etter slaget oppsagt som kommandant og erstatta av Duc de Broglie.

Mystiske roser
Kvart år den 1. august sidan 1967 er seks raude roser anonymt sendt til det britiske konsulatet i Chicago. Berre i 2001 og 2002 vart det ikkje sendt roser. Eit brev som er lagt med listar opp dei seks britiske regimenta som deltok i slaget og seier: «Dei rykte fram gjennom rosehagar til slaget og dekorerte dei tresnuta hattane og grenaderhuene med det engelske emblemet. Desse regimenta feirar framleis Minden-dagen og har alle roser på huene sine til minne om forfedrane sine.». Ein har aldri funne ut kven avsendaren er.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Battle of Minden» frå ,  den 27. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Martin Steffen (Editor): Die Schlacht bei Minden. Weltpolitik und Lokalgeschichte. J.C.C.Bruns' Verlag, 2008, ISBN 978-3-00-026211-1. volume 268 sider.

Bakgrunnsstoff
Slaget ved Minden på www.britishbattles.com
 Slaget ved Minden på amtage.de  (tysk)
 Slaget ved Minden dokumentert på engelske kart 
Dei mystiske rosene

Franske slag
Britiske slag
Prøyssiske slag
Slag i sjuårskrigen
Historia til Nordrhein-Westfalen
Slaget ved Maxen

Slaget ved Maxen (21. november 1759) medførte at ein heil prøyssisk arme vart utsletta av ein langt større austerriksk styrke ved Maxen i Sachsen i dagens Tyskland. Slaget var ein del av sjuårskrigen.  

Den prøyssiske armeen på 14 000 mann var kommandert av Friedrich August von Finck, ein av dei beste generalane til Fredrik den store. Han var send bak den austerrikske armeen for å kutte kommunikasjonslinjene deira med Böhmen. Fredrik forventa at den austerrikske generalen Leopold von Daun, skulle trekkje seg tilbake då linjene hans var truga, men i staden tok han nytte av at Finck var isolert og omringa han med tre separate armear. 20. november gjekk austerrikarane til åtak og tvinga Finck bort frå den sterke posisjonen sin ved Maxen. Retretten hans var blokkert av keisararmeen og 21. november måtte Finck overgje seg og heile armeen sin, ein knusande siger til Austerrike, sjølv om Daun ikkje klarte å følgje opp suksessen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Battle of Maxen» frå ,  den 27. desember 2009. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Rickard, J. ,5. november 2000, Slaget ved Maxen, 20. november 1759, http://www.historyofwar.org/articles/battles_maxen.html
 

Slag i sjuårskrigen
Prøyssiske slag
Austerrikske slag
Slåtten

Slåtten er ein bydel i Førde og blei i hovudsak oppført på 1990-talet. Her ligg Sunnfjord Folkehøgskule, Slåtten skule og fleire bustadfelt. Solvangdelen er den eldste delen. Slåtten ligg på nordsida av Anga nordaust for sentrum.

Busetnader i Sunnfjord
Førde
Slåtten skule

Slåtten skule ligg på Slåtten i Førde, Sunnfjord kommune. Skulen var ferdigstilt og opna i august 1994, og er ein skule for første- til sjuandeklassingar. Elevar frå Angedalsvegen, Vie og Angedalen går på skulen.

Byggverk i Sunnfjord
Barneskular i Vestland
Skipingar i 1994
1994 i Noreg
Anga i Førde

Anga er ei elv i Vestland som startar i Botnavatnet i aust, inst i Angedalen i Sunnfjord kommune og går inn i Jølstra som kjem frå Jølstravatnet. Herifrå vert elva kalla Jølstra. Ho munnar ut i Førdefjorden i vest.

Bakgrunnsstoff 
 «Så grøn var Anga i Førde», firda.no (02.04.2011)
 «Isproppen kan ryke når som helst», nrk.no (17.04.2013)

Elvar i Vestland
Geografi i Sunnfjord
Walter Wolf Racing

Walter Wolf Racing var ein Canadisk Formel 1-konstruktør som konkurerte på slutten av 1970-talet.

Formel 1-konstruktørar
Charles Tjessem

Charles Tjessem () er ein norsk meisterkokk frå Sandnes.

Charles Tjessem starta som kokk ved Statoil-kantina på Forus. Han vart deretter leiar ved Gastronomisk Institutt i Stavanger. I perioden 2000-2004 var han kaptein på det norske kokkelandslaget. I 2005 starta han sin eigen restaurant i Sandnes med namnet Charles og De.

Tjessem vart vald til årets kjøkkensjef i Noreg i 2002. Han var den norske representanten i Bocuse d’Or i 2003 der han vann gull. Hovudingrediensane i gullmåltidet var indrefilet av storfe, oksehalar og norsk fjordaure. I 2003 blei han gjeven «Bragdprisen»  av Rogaland fylkeskommune.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Charles Tjessem» frå ,  den 28. desember 2009.  
 

Norske kokkar
Folk frå Sandnes
Jean-François de La Clue-Sabran

Jean-François de La Clue-Sabran () var ein fransk kommandør. Under sjuårskrigen hadde han kommando over ein fransk skvadron på tolv skip i Middelhavet. Med desse skipa skulle han delta i den planlagde franske invasjonen av Storbritannia, men engelskmennene blokkerte vegen ut av Middelhavet og møtte han i slaget ved Lagos i Portugal i 1759, der han vart skadd og tapte.

Kjelder
Troude. Batailles navales de la France, vol. i. s. 379 et seq.

Franske offiserar
Orkesteret Fossegrimen

Orkesteret Fossegrimen er eit regionalt amatørsymfoniorkester for dei indre kommunane i Hordaland og nabokommunar i Sogn og Fjordane. Det vart starta i 1917 av lektor Erik Eggen ved Voss off. Landsgymnas og har vore i mest kontinuerleg drift sidan, frå 1981 som regionalt symfoniorkester.

Orkesteret tel i dag rundt 40 aktive medlemer, både amatørar og yrkesutdanna musikarar i "alle" aldrar frå ungdomsskuleelevar til pensjonistar. Medlemene vert rekrutterte frå heile regionen, og Fossegrimen har full symfoniorkesterbesetning. Fast dirigent og kunstnerisk leiar er violinisten Dagfinn Rohde, til dagleg musikar i Bergen Filharmoniske Orkester. Forutan dirigenten er 3 distriktsmusikarar og 4 andre yrkesutdana musikarar engasjerte fast som gruppeleiarar og instruktørar. Orkesteret har prøver fast ein kveld i veka.

Fossegrimen held vanlegvis 6-10 offentlege konsertar i regionen kvart år, då gjerne med 4 ulike program, som vanlegvis inkluderer eit barne-/familieprogram der unge musikarar/ kulturskule-elevar får vera med i orkesteret og gjerne vera solistar med orkesteret, framføring av eit større kor-orkesterverk (oratorium e.l.), eit symfonisk program og gjerne eit lettare sesongavslutningsprogram. I tillegg kjem gjerne tilfeldige ekstraoppgåver.

Orkesteret Fossegrimen ser det som si oppgåve å vera eit aktivitetstilbod for interesserte musikarar - amatørar og profesjonelle - i regionen, både strykarar, treblåsarar, messingblåsarar og slagverkarar. Ved å halde regelbundne konsertar ynskjer vi å gi eit tilbod om "levande" orkestermusikk til publikum. Nær kontakt med kulturskulane i regionen er heilt naturleg, og vi har og samarbeid med musikklinene ved Voss Gymnas og Voss Folkehøgskule. Ofte er vi saman med andre lag i regionen (kor, korps o.a.) om enkeltprosjekt. Fossegrimen samarbeider med komponistar i regionen for framføring av deira musikk og med utøvande musikarar for samspel og akkompagnering.

Orkesteret har sitt sete på Voss. Øvingane vert haldne i forsamlingshuset «Nain» i Voss sentrum.

Bakgrunnsstoff 
 Nettside

Fossegrimen
Fossegrimen
Fossegrimen
Egil A. Egebakken

Egil Arne Egebakken () er ein norsk biletkunstnar.

Bakgrunn
Egil A. Egebakken vart fødd i Egersund og flytta til Oslo-området i samband med studie ved UiO, og han arbeidde som lærar ved Solvang ungdomsskole i Asker fram til han vart biletkunstnar på heiltid i 1974. Mens han arbeidde ved ungdomsskolen, var han i 1970-73 elev av målaren Herman Bendixen ved Asker Malerskole, nå kalla Asker Kunstskole. Denne skolen var Egebakken initiativtakar til og dessuten var han administrerande leiar for i nokre år.

Kunsntar
Egebakken har vore aktiv i mange kunstnarorganisasjonar, og leiar i tre av dei. Han var formann i Akershus Bildende Kunstneres Forening, leiar for Akershus Bildende Kunstneres Forening i tre periodar, 1976-1979, 1979-1985 og 1987-1990, og Østlandsutstillingens førsteleiar i 1979.

Han er medlem av Norske Billedkunstere og Landsforeningen Norske Malere, og har vore kunstmeldar for Asker og Bærums Budstikke i ein 10-års periode.

Verka hans er innkjøpte blant anna av Norsk Kulturråd, Oslo kommunes Kunstsamlinger, Kunst på arbeidsplassen, Akershus Fylkeskommune, Asker kommune, Bærum kommune og fleire kunstforeningar. Egebakken utsmykka til dømes cruiseskip, Egersundshallen, Hovseter sykehjem, Landbrukets Hus i Oslo og Kværner i Egersund.

Utstillingar 
Egebakken har hatt et 50-tals separatutstillingar, og har deltatt på Statens Kunstutstilling (Høsttstillingen) ni gonger sidan han debuterte der i 1972. Vidare har han gjentatte gonger deltatt på års- og landsdelsutstillingar som UKS Vårutstilling, Sørlandsutstillingen, Vestlandsutstillingen og Østlandsutstillingen.

Han har deltatt i gruppeutstillingar i regi av Akershus Bildende Kunstneres Forening blant anna i Zakopane i Polen og i Oslo Kunstforening, og har hatt fleire separatutstillingar, blant anna i
Unge Kunstneres Samfund i Oslo, 
kunstforeningene i Egersund, Haugesund, Stavanger, Elverum, Asker og Klepp, 
ulike gallerier som blant anna Galleri O. Olsen i Drammen, Galleri Bi-Z i Kristiansand, Galleri Tyra i Hole og ulike galleri i Bergen,
Kunstnernes Hus i Oslo, 
Kunstnerforbundet i Oslo.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Egil A. Egebakken» frå , den 28. desember 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Egebakken sin CV på Kunstnernes informasjonskontor 
 Egebakken på Kulturnett
 Egebakken og nokre av verka hans  ved kunstpaanet.com
 Om Egebakken som landskapsmålar  på nettstaden til Rogaland fylkeskommune

Norske målarar
Folk frå Eigersund
Målarar frå 1900-talet
Per H. Indrehus

Per Haldor Indrehus () var ein norsk musikar, komponist og arrangør.

Heilt sidan barndommen var han aktiv i ulike musikkmiljø, og han byrja tidleg å spela piano. Han var utdanna som faglærar i musikk, først ved musikklina på Bergen Lærerhøgskole med eksamen i 1961, og sidan vart det eksamen i musikk mellomfag ved Universitetet i Oslo i 1972 og hovudfagseksamen i musikkpedagogikk ved Bergen Lærerhøgskole i 1983. I åra 1961–64 var han tilsett som musikklærar ved Rothaugen skole i Bergen. Frå 1964 hadde han stilling som lærar ved Voss Folkehøgskule, der han gjennom ein 30-årsperiode bygde opp og leidde musikklina, berre avbroten av kortare permisjonar (studiepermisjonar, konsertturnéar i inn- og utland, anna prosjektverksemd, komposisjonsoppdrag med meir). Samstundes busette han seg på Haga på Bulken på Voss. 

I åra 1977–1994 førelas han fast på kursa ved Ole Bull Akademiet på Voss, i hovudsak innan emnet Bruk av norsk folkemusikk i vår tid. Ein periode underviste han også ved Stord Lærarhøgskule. Frå 1992 var Per H. Indrehus knytt til Voss Gymnas, først som timelærar ved musikklina, frå 1994 i fast heil stilling som lektor. Frå 1998 og fram til 2004 hadde han redusert stilling der, samstundes som han var tilsett av Hordaland fylkeskommune i fri stilling med oppgåve å komponera og arrangera musikk til ulike høve. Per H. Indrehus døydde på Voss 21. juli 2004.

Gjennom nesten 40 år som komponist, arrangør, utøvande musikar og pedagog sette Per H. Indrehus tydelege spor etter seg både lokalt og nasjonalt. Han var oppteken av og er særleg kjend for evna si til å kryssa tradisjonelle skilleliner, og drivkrafta hans var at musikken er eit språk som er sams for alle. Såleis skapte han forståing for éin musikkarv på tvers av grenser og kulturar. Han var heile tida opptatt av at musikken skulle røre ved tilhøyrarane, og vare melodilinjer og klangar er typiske for stilen hans. Han hadde ein omfatande produksjon, og gjennom åra heldt han mange konsertar. Som pedagog var han svært avhalden, og han var mykje nytta som instruktør på ulike kurs og seminar, og då særleg i korsamanheng.

Per H. Indrehus fekk fleire prisar for arbeidet sitt, mellom anna Sparebankenes initiativpris, Trygve Hoffs minnepris og Voss kommune sin kulturpris. Tidleg på 1980-talet gav han ut LP-en Tid å hausta inn, og seinare har det kome fleire CD-ar med hans musikk og arrangement. Han var mykje nytta i radio-, TV- og film-produksjonar, og i 1988 viste NRK eit eige fjernsynsportrett av Per H. Indrehus – Viser langs vegen – med eit tverrsnitt av produksjonen hans.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad til minne om Per H. Indrehus

Norske musikarar
Norske komponistar
Folk frå Flora
November 17

November 17 (Revolusjonær organisasjon 17. november) var ein gresk marxistisk geriljaorganisasjon som vart oppretta i 1973 og lagt ned i 2002. Han var stempla som terrororganisasjon av Hellas og USA. Ingen av medlemmane vart identifiserte før i 2002.

Gruppa tok namn etter datoen 17. november 1973, då den greske militærjuntaen slo brutalt ned på eit studentopprør som resulterte i at minst 20 studentar vart drepne.

Det greske militærdiktaturet fekk støtte frå USA som såg på regimet som ein alliert i kampen mot kommunismen, gjennom Truman-doktrinen. Som følgje av dei tette banda til USA vart amerikanske embetsmenn raskt mål for gruppa. CIA-sjef i Athen Richart Welch var første offer for gruppa og vart skoten og drepen utanfor heimen sin i 1975.

Gruppa utførte fleire titals større væpna aksjonar, der tolv av dei var dødelege. Ofra for aksjonane var hovudsakleg amerikanske soldatar og embetsmenn, britiske og tyrkiske diplomatar og greske bankfolk, bedriftseigarar og høgreorienterte.

I desember 2003 fekk seks av leiarane i gruppa livstidsdommar, medan ni andre fekk lågare dommar for deltaking. Rettsprosessen har fått kritikk frå forsvarsadvokatar og menneskerettsorganisasjonar, mellom anna fordi rettssaka var lukka for offentlegheita.

I 2003 vart gruppa Revolusjonær kamp oppretta. Denne vert rekna som ei slags vidareføring av November 17.

Væpna venstregrupperingar
Skipingar i 1973
Nedleggingar i 2002
Gresk historie
Overtonerekkja

Overtonerekkja er eit akustisk fenomen, som dannar klangbotn for all melodisk musikk. Overtonene svingar med den slegne, blesne eller sungne hovudtonen, og avskuggingane frå denne rekkja er med å avgjera kva slag klang røysta eller instrumentet har.

Oppbygging 

Overtonerekkja er i prinsippet uendeleg lang, med mindre og mindre intervall di lengre opp i rekkja ein kjem. Til vanleg plar ein stanse ved overtone 16, og tala nedanfor desse dannar utgangspunktet for intervallindelinga i heile tal, slik dei vart sett opp av Pythagoras, som oppdaga og definerte tilhøva mellom dei ulike tonehøgdene. 

Grunntonen i rekkja svarar alltid til den klingande tonen på instrumentet. Overtone 2 ligg ein rein oktav over grunntonen. Med dette utgangspunktet fann Pythagoras at tala for oktaven var 2:1. Overtone 3 er soleis ein rein kvint (3:2), og overtone 4 er ein ny oktav, men ein kvart over tone 3 (kvarten er soleis 4:3). Overtone 5 er ein rein stor ters (5:4), og nr 6 ein liten ters (6:5). Tone 4, 5 og 6 utgjer ein rein durtreklang, og overtone 2 til 6 er nytta som grunnlag for instrument som lur og signaltrompet. 

Overtone 7 er rekna som «halvhøg», rekna etter vanleg durskala, og intervallet 7:6 er soleis «irregulært» eller «blått». Tone 8 råkar ein ny, rein oktav frå grunntonen, og intervall 8:7 er nytta som «mellomstor sekund» i folkemusikk over heile kloden.

Naturskalaen 

Frå overtone 8 til 16 (neste oktav) er intervalla små nok til at det er råd å spela melodiar. I denne delen av overtonerekkja finn ein melodiane som er nytta på seljefløyte og barokktrompet. 

9:8 er ein stor sekund, 10:9 er noko mindre (10:8 svarar til 5:4, altså ein stor ters). Overtone 11 er ein «halvhøg» kvart, rekna frå grunntonen (nr 8). Denne kvarten er og typisk for folkemusikken frå gamalt av. Nr 12 er atter ein kvint frå grunntonen, og nr 13 ein «halvhøg» sekst frå grunntonen. Overtone 14 svarar til nr 7 (ein oktav over), og nr 15 svarar til ein høg leietone, før oktaven kjem attende på tone 16. 

Eivind Groven fann prov for at denne skalaen var utgangspunkt for store mengder av melodimaterialet i folkemusikken, noko han fekk stadfest gjennom seljefløyta. Seljefløyteskalaen har nokre avvik frå den matematiske naturskalaen på grunn av skipnad i borken på fløyta. Grovens teoriar har sidan vore under debatt, men han har hatt støtte frå fysikken. Arbeidet med reinstemmingsautomaten tok utgangspunkt i heile svingetal, nett som overtonerekkja.

Motsett overtonane, er svingetala i ein temperert skala bygd opp kring brøkar på grunn av det pytagoreiske kommaet.

Akustikk
Tone
Rubiks kube

Rubiks kube er eit mekanisk puslespel som vart funne opp i 1974 av den ungarske skulptøren og arkitekturprofessoren Ernő Rubik. Det er ein plastikkube som finst i fire variantar:

 2x2x2 («Pocket Cube»)
 3x3x3 (Den originale og mest utbreidde kuben)
 4x4x4 («Rubik's Revenge»)
 5x5x5 («Professor's Cube»)

3x3x3-kuben er sett saman av 26 brikker eller terningar, og han har 9 ruter på kvar av dei 6 sidene, i alt 54 ruter. Rutene har 6 forskjellige fargar, 9 ruter i kvar farge. Ein kan flytte alle dei 26 brikkene i forhold til kvarandre, med unntak av brikkene i midten på sideflatene, som sit fast. Målet med puslespelet er å flytte på brikkene slik at kvar side vert einsfarga.

Kuben vart lansert internasjonalt i 1980, og frå då av og to år fram vart det selt over 100 millionar eksemplar på verdsbasis. Kuben oppnådde ekstrem popularitet og vart nærast allemannseige, sjølv om det berre var nokre få som greidde å løyse puslespelet.

Meisterskap 
Utover 1980-talet forsvann interessa etter kvart, men i det siste har kuben blitt meir populær att. Både verds- og europameisterskap blir jamleg arrangerte for alle som ønskjer å delta. Kategoriane ein kan melde seg på i er mellom andre:
 2x2x2, 3x3x3, 4x4x4, 5x5x5, 6x6x6 og 7x7x7 på tid
 3x3x3 på tid med føtene
 3x3x3 på tid med éi hand
 3x3x3, 4x4x4, 5x5x5 på tid i blinde
 3x3x3 på færrast mogleg trekk

Rekordar 
I offisielle Rubiks kube-meisterskap i å løyse 3x3x3-kuben, har kvar deltakar fem forsøk på å løyse kuben, og dei vert rangerte etter gjennomsnittet av dei tre mellomste tidene (den beste og dårlegaste tel ikkje). Kuben blir da blanda etter 5 vilkårleg genererte algoritmar som er like for alle som deltek på det spesifikke stemnet.

Det beste gjennomsnittet oppnådde Feliks Zemdegs under Odd Day in Sydney 2019, da han løyste kuben på gjennomsnittstida 5.53 sekund. Yusheng Du sette i november 2018 offisiell verdsrekord for raskaste enkeltløysing av kuben med 3.47 sekund.

Permutasjonar 
Ein Rubiks kube kan ha (8! × 38−1) × (12! × 212−1)/2 = 43 252 003 274 489 856 000 forskjellige posisjonar eller permutasjonar, som er den matematiske nemninga.

Dette talet kan også skrivast som: (~4.3 × 1019), eller 43 trillionar. Trass i det enorme talet på kombinasjonar, kan kuben alltid løysast på 25 eller færre trekk.

I kulturen
Filmen Speedcuberne, originaltittel The Speed Cubers, av Sue Kim kom ut i 2020 på Netflix.

Kjende utøvarar
Felix Zemdegs (f. 1995), australsk speedcubing-utøvar, verdsmeister hos World Cube Association
Max Park (f. 2001), USA-amerikansk speedcubing-utøvar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Rubiks kube» frå , den 29. desember 2009.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Norsk side for kubarar 
 Rubik's Official online site
 Rubiks kube - animasjon 
 Løysing av 3x3x3-kuben
 Offisielle Rubiks-rekordar
 Forum for hurtigløysarar av kuben og liste over uoffisielle rekordar
 Java-applikasjon som simulerer kuben
 Norsk kalender kube (java)
 Forskning.no - foreløpig minstetal på trekk 

Spel
Leiketøy
Etnografi

Etnografi (frå gresk ethnos, «folk», og grafein, «skrive») er nemninga på ein vitskapleg metode for å skildre og samanlikne ulike kulturar og samfunnstypar i verda, ofte gjennom bruk av feltstudium. 

På 1900-talet skilde sosialantropologien seg ut frå etnografien og vart ein eigen vitskap.

Sjå òg 
 Antropologi
 Sosialantropologi

Kjelder

Samfunnsvitskap
Antropologi
Ørnulv Vorren

Ørnulv Vorren () var ein norsk etnograf, med studium av samisk kultur som spesialfelt. 

Ørnulv Vorren flytte saman med familien sin frå Harstad til Neiden i Sør-Varanger i 1923. Samfunnet i Neiden var prega av både skoltesamar, samar frå Varanger, kvenar og nordmenn, og oppveksten han fekk der var truleg ei sterk årsak til interessa han utvikla for det samiske. Ørnulv Vorren var viktig for utforminga av den samiske etnografiske avdelinga ved Tromsø Museum og forskinga kring samisk kultur på siste halvdel av 1900-talet.

Kjelder

Litteratur 
 «Vorren, Ørnulv» av Bjørn Aarseth i Norsk biografisk leksikon; bind 9, Sundt–Wikborg (Oslo: Kunnskapsforlaget, 2005) (www)

Nettstader 
 «Ørnulv Vorren» på SNL.no, innhenta 30. desember 2009 (lisensiert under CC-BY-SA).

Samisk kultur
Folk frå Harstad
Folk frå Sør-Varanger
Norske etnografar