alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Something for Everybody

Something for Everybody er det 13. studioalbumet til Elvis Presley. Det kom ut på RCA Victor i mono og stereo i juni 1961. Innspelinga fann stad den 8. november 1960 i Radio Recorders i Hollywood, og den 12. mars 1961 i RCA Studio B i Nashville. I USA nådde singelen førsteplassen på Billboard si Top Pop LPs. Albumet selde til gullplate den 15. juli 1999 hos Recording Industry Association of America.

Innhald
Etter Presley kom attende frå militærtenesta i hæren i mars 1960 vart all tvil om han kunne gjenskape suksessen frå 1950-åra fjerna. Det året gjekk alle dei tre singlane hans til topps på listene og det første albumet hans, Elvis Is Back!, hadde nådd andreplassen på albumlista. Musikalfilmen G.I. Blues hadde vore ein stor suksess og det tilhøyrande albumet gjekk til topps på albumlista.

Han pressa på og gjekk inn i Studio B i Nashville og spelte inn elleve songar for dette albumet i løpet av 12 timar. I tillegg spelte han inn singelen «I Feel So Bad». Singelen var opphavleg meint som den tolvte songen på albumet, men Presley valte, etter at RCA-sjefen Bill Bullock overstyrte manageren hans, som ønskte «Wild in the Country» med «I Slipped, I Stumbled, I Fell» som singel, å gje ut songen i lag med tittelsporet til filmen Wild in the Country. Ein annan song som hadde vore med i filmen og som ikkje var gjeven ut før, «I Slipped, I Stumbled, I Fell», vart den siste songen på albumet.

13. juli 1999 kom albumet ut på CD med seks bonusspor, fire singlar og to b-sider spelte inn over eitt år og gjeve ut i 1961 og 1962. Rekkefølgja på albumet vart òg endra. Alle sidene nådde topp 40 då dei kom ut, på ei tid då Billboard og førte opp B-sidene på lista, og to av singlane, «Surrender» og «Good Luck Charm», nådde toppen av singellista. «Surrender» vart spelt inn under innspelinga av gospelalbum His Hand in Mine frå 1960. Heile utgåva frå 1999 kom ut på Legacy Edition-utgåva av Elvis Is Back! i 2011. Bonusspora vart alle spelte inn i Studio B i Nashville.

I 2006 kom Something for Everybody ut på ny for Follow That Dream i ei dobbelutgåve med originalplata og mange alternative opptak.

Medverkande 

Den 12. og 13. mars 1961
 Elvis Presley – vokal gitar
 Millie Kirkham – korvokal
 The Jordanaires – korvokal
 Boots Randolph – saksofon
 Scotty Moore – elektrisk gitar
 Hank Garland – elektrisk gitar
 Floyd Cramer – piano
 Bob Moore – kontrabass
 D.J. Fontana – trommer
 Buddy Harman – trommer

Den 8. november 1960
 Elvis Presley – vokal, gitar
 The Jordanaires – korvokal
 Scotty Moore – elektrisk gitar
 Dudley Brooks –piano
 Meyer Rubin – kontrabass
 D.J. Fontana – trommer

Innhald

Originalutgåve

1999-utgåva med bonusspor

Follow That Dream-utgåva frå 2006

Plassering

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Something for Everybody» frå ,  den 3. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
LPM-2370 Something for Everybody Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database
LSP-2370 Something for Everybody  Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database

Elvis Presley-album
Musikkalbum frå 1961
RCA Records-album
Album produserte av Steve Sholes
Engelskspråklege album
Nummer-ein-album i USA
Per Ivar Moe

Per Ivar Moe () er ein norsk tidlegare skeiseløpar, oppvoksen på Lillehammer. Han vart verdsmeister på skeiser 1965 i Oslo, året etter han vann noregsmeisterskapen i Tønsberg. Moe var medlem i Oslo Idrettslag.

Moe slo gjennom i 1963-sesongen. Han vart tredjemann då Noreg vann firedobbelt under skeise-EM 1963, med Nils Aaness heilt øvst på sigerspallen. Også i 1964 kom Moe på bronseplassen i EM, ei veke før han braut Knut Johannesen si lange sigersrekke i NM på skeiser ved å vinne laurbærkransen under NM i Tønsberg. Ti dagar seinare måtte Moe sjå slått med to tidels sekund i kampen om gullmedaljen på 5000 meter under Vinter-OL 1964 i Innsbruck. Moe fekk notert 7.38,6, seinare kom Johannesen i mål på vinnartida 7.38,4.

Etter sølvmedaljar i NM 1965 og EM 1965. kom høgdepunktet for Moe då han vart verdsmeister på Bislett stadion i Oslo  14. februar 1965. Han vart då den fyrste nordmannen som gjekk til topps i eit skeise-VM på Bislett. Moe kom på tredjeplass under NM 1966 i Drammen. Eit par veker etter deltok han i EM i Deventer, der han ramla på 5000-meteren. Han la deretter vekk skeisene, 21 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Per Ivar Moe» frå ,  den 3. november 2016.  
 
 

Norske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Norske deltakarar under vinter-OL 1964
Skeiseløparar under vinter-OL 1964
Vinnarar av Oscarstatuetten 
Folk frå Lillehammer
Millie Kirkham

Millie Kirkham () var ein USA-amerikansk songar som song på mange hitinnspelingar frå midten av 1950-åra til ut i 1980-åra.

Biografi

Kirkham var kjend som «Nashville-sopranen» på mange hitsongar og vart ofte rekna som eit femte medlem av The Jordanaires. Ho arbeidde med Patsy Cline, Roy Orbison, Brenda Lee, Eddie Arnold, Elvis Presley og George Jones («He Stopped Loving Her Today»).

Kirkham vart først kjend i 1957 på Ferlin Husky- hitten «Gone», der ho song harmonivokal. Elvis Presley ønskte etter dette å ha ho med på innspelingane sine, og ho deltok på Elvis Presley sin versjon av «Blue Christmas». For Presley song ho på innspelingar som «My Wish Came True», «The Wonder Of You», «Surrender», «How Great Thou Art», «Polk Salad Annie», «Bridge Over Troubled Water», «Don't», «Just Pretend», «(You're The) Devil in Disguise», «C.C. Rider» og mange andre. 

I februar 2008 stod ho på scenen i «Nashville celebrates Elvis at the Ryman» i lag med George Klein (Emcee), Pat Boone, David Briggs, Vince Gill, Amy Grant, Wanda Jackson, Wynonna Judd, Ray Walker frå Jordanaires, Ronnie McDowell, TG Sheppard, BJ Thomas og tidlegare medlemmar frå J.D. Sumner & the Stamps.

Delvis diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Millie Kirkham» frå ,  den 3. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske sopranar
Surrender av Elvis Presley

«Surrender» er ein hitsong av Elvis Presley som vart publisert av Elvis Presley Music i 1961. Doc Pomus og Mort Shuman nytta melodien frå ein napolitansk ballade av Giambattista og Ernesto de Curtis kalla «Torna a Surriento». Songen gjekk til topps i både USA og Storbritannia og vart ein av den bestseljande singlane gjennom tidene. Det var ein av 25 songar som Doc Pomus og Mort Shuman skreiv for Presley. Han har sidan blitt spelt inn av mange andre artistar.

Medverkande 
Elvis Presley - vokal
The Jordanaires - korvokal
Scotty Moore - elektrisk gitar
Hank Garland - akustisk gitar
Bob Moore - kontrabass
D.J. Fontana - trommer
Buddy Harman - perkusjon
Floyd Cramer - piano
Boots Randolph - saksofon

Lister

Andre versjonar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Surrender (Elvis Presley song)» frå ,  den 3. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Songar av Doc Pomus
 

Singlar frå 1961
Elvis Presley-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar med musikk av Mort Shuman
Songar med tekst av Doc Pomus
Songar frå 1961
Helmut Lotti-songar
Stephen Ackles-songar
Michael Bublé-songar
Christer Sjögren-songar
Anna Calvi-songar
Il Volo-songar
Torbjørn Hornklove

Torbjørn Hornklove (norrønt Þórbjǫrn hornklofi) var ein norsk skald som var aktiv på slutten 800-talet. Fødeår og fødestad er ikkje kjent, heller ikkje når han døydde.

Norrøne kjelder 
I Skaldatal er Torbjørn Hornklove ført opp som ein av skaldane hos kong Harald Hårfagre.

I Fagerskinna blir han kalla berre «Hornklove» og der står det at han han var ein gamal ven av kong Harald Hårfagre og hadde vore i hirda hans alt frå barneåra. Snorre har sitert dikt av han i soga om Harald Hårfagre. I Egilssoga er han nemnt som ein av skaldane hos Harald Hårfagre, og der blir det fortalt at han hadde setet sitt i det andre høgsetet, mellom skaldane Audun Illskælda og Olve Nuva. I den historisk usikre forteljinga «Soga om kong Harald Hårfagre sine skaldar» er det nemnt at han skal ha vore ein frende av hovdingen Rolv Nevja på Opplanda. I dei norrøne sogene er ikkje fortalt noko meir om livet og lagnaden til Torbjørn Hornklove.

Farsnamnet (patronymikon) hans er ikkje kjent. I sogelitteraturen er Torbjørn omtala berre med tilnamnet «hornklove» og ein kjenner ikkje til bakgrunnen for namnet. Tydinga av sjølve ordet hornklofi er usikker, men er oftast omsett til «hornkløyvar». I Edda er hornklofi nemnt som ein av kenningane for «ramn».

Skaldskap 
Det er noko uvisst kva strofer som i røynda er gjort av han, men ein kjenner til to diktverk som vanlegvis blir tillagt Torbjørn Hornklove:
Glymdråpa der han diktar om kampar som Harald Hårfagre hadde i Noreg og «syd for havet» (fyr haf sunnan) som må vise til Skotland og øyane i vest.
Haraldskvedet, òg kalla «Ramnsmål» (Hrafnsmál), byrjar med skildring av slaget ved Hafrsfjord og fortel til slutt om livet ved kong Harald si hird (i Haralds túni).
Eit vers av ei lausavise er òg kjent, men tydinga av diktet er usikker og det er uvisst om Torbjørn Hornklove er forfattaren.

Notar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Torbjørn Hornklove Norsk biografisk leksikon
 Det norrøne fyrstediktet av Bjarne Fidjestøl (1982)
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning av Finnur Jónsson (side 20).
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs histore av Finnur Jónsson (1.bind)

Norske skaldar
Folk i Skaldatal
Folk frå vikingtida
Nordmenn frå norrøn tid
DnaB

DnaB er ein helikase i bakteriar. Ved byrjinga av replikasjonen i Escherichia coli dannar han eit kompleks med helikaselastaren DnaC. I E. coli er DnaB ein heksamer.

DnaB bind dårleg eller ikkje i det heile til totråda DNA og eintråda DNA dekt med eintrådsbindande protein.

Kjelder 
 

Protein
DNA-replikasjon
EC 3.6.1
Freddie Tavares

Freddie Tavares () var ein amerikansk musikar og oppfinnar. Han var fødd på Hawaii og er mest kjend for rolla i utforminga av Fender Stratocaster-gitaren og andre Fender-instrument og forsterkingar (inkludert den klassiske Bassman-forsterkaren). Han var òg ein virtuos på på steelgitar og spelte på mange hundre innspelingar, radiosendingar og filmmusikk. Steelgitaren i byrjinga av alle Looney Tunes-kortfilmar frå Warner Bros. vart spelt inn av Tavares. Han har spelt med artistar som Bing Crosby, Elvis Presley, Dean Martin, The Sons of the Pioneers, «Tennessee» Ernie Ford, Spike Jones and His City Slickers, Lawrence Welk og Henry Mancini.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Freddie Tavares» frå ,  den 4. november 2016.

Bakgrunnsstoff
 Hawaiian Steel Guitar Association

Musikarar frå Hawaii
USA-amerikanske designerar
USA-amerikanske gitaristar
Fender Musical Instruments Corporation
Pedalsteelgitaristar
Audun Illskælda

Audun Illskælda (norrønt Auðunn illskælda) var ein norsk skald som var aktiv på slutten 800-talet. Fødeår og fødestad er ikkje kjent, heller ikkje når han døydde.

Norrøne kjelder 
I Skaldatal er han ført opp som ein av skaldane hos kong Harald Hårfagre.

I Egilssoga er han nemnt som ein av skaldane i hirda til kong Harald Hårfagre, der han hadde setet sitt i det andre høgsetet, ved sida av skaldane Torbjørn Hornklove og Olve Nuva. Audun er nemnt som den eldste av dei tre skaldane.

Liv og skaldskap 
Det einaste ein veit om livet hans, er det som er nemnt i den historisk usikre forteljinga «Soga om kong Harald Hårfagre sine skaldar», og der blir det òg gitt ei forklaring på tilnamnet hans. Han skal ha gjort eit dikt der han hadde kopiert omkvedet frå ei dråpa som skalden Úlfr Sebbason hadde gjort til kong Harald, og plagiatet gav han tilnamnet «illskælda» det vil seie «den dårlege skalden» og diktet hans vart kalla «det stolne stevet» (stolinstefja). 

Diktet som Audun Illskælda skal ha gjort til kong Harald Hårfagre, er gått tapt, og i dag kjenner ein til berre to lausaviser som han skal ha dikta.

Notar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Audun illskælda Store norske leksikon
 Audun Illskälda Nordisk familjebok (1904:385)
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning av Finnur Jónsson (side 6).
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs histore av Finnur Jónsson (1.bind)

Nordmenn frå norrøn tid
Norske skaldar
Folk frå vikingtida
Folk i Skaldatal
Folk i islendingesogene
Kees Broekman

Cornelius Broekman, kjend som Kees Broekman, () var ein nederlandsk skeiseløpar og -trenar frå De Lier. Han vart europameister på skeiser i 1953 og kom på sølvplass ved VM 1949, EM 1952 og både på 5 000 meter og 10 000 m under dei olympiske vinterleikane 1952 i Oslo. 

Broekman markerte seg i internasjonal skeisesport frå 1948 til 1960. Han var busett i Noreg, men døydde i Berlin, der han då var skeisetrenar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kees Broekman» frå ,  den 4. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1948
Skeiseløparar under vinter-OL 1948
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1952
Skeiseløparar under vinter-OL 1952
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1956
Skeiseløparar under vinter-OL 1956
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1960
Skeiseløparar under vinter-OL 1960
Bart Veldkamp

Bart Veldkamp () er ein nederlandsk-belgisk skeiseløpar, fødd i Haag. Han vart europameister på skeiser i 1990 og olympisk meister på 10 000 meter under vinterleikane 1992 i Albertville.

Veldkamp representerte fødelandet Nederland i åra 1989-95. Omframt EM-tittelen 1990 og OL-gullet i 1992, vart han tredjemann i firkamp-VM 1990 og 1991, EM 1991 og på 10 000 m under Vinter-OL 1994 på Lillehammer.

Frå 1996 valde Veldkamp å representere Belgia, då han sleit med å kvalifisere seg til meisterskapane på verdas beste landslag. Under Vinter-OL 1998 i Nagano vann han Belgias fyrste olympiske medalje på skeisebanen. I 2001-sesongen overraska han stort ved å verte andremann i EM i Baselga og tredjemann i VM i Budapest. Elles sikra Veldkamp seg to sølvmedaljar og ein bronse i VM i enkeltløp i tida 1996-2001.

Veldkamp la opp i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bart Veldkamp» frå ,  den 4. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Belgiske skeiseløparar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Olympiske meistrar for Nederland
Frode Rønning

Frode Rønning () er ein norsk tidlegare skeiseløpar frå Trondheim. Han vart verdsmeister i sprint 1981, og tok sølv i 1978 og bronse i 1979 og 1982. Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid sikra han seg bronsemedaljen på 1000 meter. Rønning vann ni norske meisterskap i sprint; 1978-82, 1985-87 og 1989. Han var medlem i Leinstrand IL til 1981-sesongen og i 1984, i Oslo Idrettslag 1981-83 og Ask SK 1985-90.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frode Rønning» frå ,  den 4. november 2016.  
 

Norske skeiseløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1980
Skeiseløparar under vinter-OL 1980
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Skeiseløparar under vinter-OL 1984
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Skeiseløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Trondheim
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Martha Vickers

Martha Vickers () var ein amerikansk skodespelar og fotomodell. Ho er best kjend i rolla som Carmen Sternwood i The Big Sleep frå 1946.

Biografi 
Martha Vickers var fødd som Martha MacVicar i Ann Arbor i Michigan. Ho byrja karrieren som fotomodell. I 1944 og 1945 var ho på omslaget til Yank, The Army Weekly.

Den første filmrolla hennar var ei lita, ukreditert rolle i Frankenstein Meets the Wolf Man (1943). Etter fleire slike småroller fekk ho større roller, til dømes som Carmen Sternwood, den yngre syster til hovudrollefiguren spelt av Lauren Bacall i The Big Sleep (1946). På 1950-talet spelte Vickers fjernsynsroller, til dømes som Sheila Hayes i ein Perry Mason-episode frå 1959, «The Case of the Jaded Joker». Dei siste to opptredenane hennar var i 1960, i The Rebel med Nick Adams.

Vickers var gift tre gonger: Med filmproducenten A.C. Lyles (1948-1949), skodespelaren Mickey Rooney (1949-1951) og skodespelaren Manuel Rojas (1954-1965). Ho hadde ein son med Rooney og to døtrer med Rojas.

Martha Vickers døydde av kreft 46 år gammal. Ho er gravlagd i Valhalla Memorial Park Cemetery i North Hollywood.

Filmar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Martha Vickers» frå , og «Martha Vickers» frå  den 5. november 2016.  
 oppgav desse kjeldene: 
 Martha Vickers på Internet Movie Database
 Glamour Girls of the Silver Screen

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske fotomodellar
Folk frå Ann Arbor
Shandonghalvøya

Shandonghalvøya (kinesisk skrift 山东半, pinyin Shandong Bandao, også kalla Jiaodonghalvøya, 胶东半) er ei halvøy i provinsen Shandong nordaust i Kina. Ho utgjer ein del av den sørlege breidda av  Bohaibukta og ligg elles ut mot Gulehavet.

Dei største byane på halvøya er Qingdao, Yantai og Weihai.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shandonghalvøya» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Shandong
Halvøyar i Kina
Leo Visser

Leendert Visser, kjend som Leo Visser, () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Haastrecht. Han vart både europameister og verdsmeister i firkamp i 1989-sesongen.

Visser vart i 1988 andremann både i EM i Haag og firkamp-VM i Alma Ata. Mellom dei to meisterskapane tok han sølvmedaljen på 5 000 m og bronsen på 10 000 meter under dei olympiske vinterleikane i Calgary. Sesongen etter var han den suverene einaren både under EM i Göteborg og firkamp-VM i Oslo. 

I 1990 enda Visser på tredjeplass då EM fann stad i Heerenveen, vinteren etter kleiv han opp på andreplass på sigerspallen ved EM i Sarajevo. Frå Vinter-OL 1992 i Albertville reiste han heim med to bronsemedaljar, vunne på høvesvis 1500 meter og 5 000 meter.

Visser sette to verdsrekordar, begge i 1987-sesongen.
 
Også kona Sandra Voetelink var ein habil skeiseløpar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leo Visser (schaatser)» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Nederland
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1988
Skeiseløparar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1992
Skeiseløparar under vinter-OL 1992
Vinnarar av Oscarstatuetten
Falko Zandstra

Falko Zandstra () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Heerenveen. Han vart europameister på heimebane både i 1992 og 1993, i 1993 vart han også verdsmeister på Hamar.

Zandstra meisterskapsdebuterte med siger i EM 1992 i heimbyen Heerenveen. Under Vinter-OL i Albertville tok han sølvmedaljen på 5000 meter, slått med vel to sekundar av vinnaren Geir Karlstad. På tampen av OL-sesongen kom han på andreplass etter Johann Olav Koss då firkamp-VM 1992 vart avvikla i Calgary. I 1993 vann Zandstra både EM og VM i firkamp, begge gongane framfor nemnde Koss.

OL-sesongen 1994 kom Zandstra på tredjeplass både i EM på Hamar, og på 1500 m under dei olympiske leikane på Lillehammer. Sidan vart han nummer to i EM 1995 og nummer tre i EM 1997, begge meisterskapane fann stad i heimbyen Heerenveen.

Han la opp etter 1998-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Falko Zandstra» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Nederland
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1992
Skeiseløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1994
Skeiseløparar under vinter-OL 1994
Rolf Falk-Larssen

Rolf Falk-Larssen () er ein norsk tidlegare skeiseløpar frå Trondheim. Han vart verdsmeister på skeiser i 1983 og vann fem norske meisterskap i tida 1982-88. Falk-Larssen var medlem av Trondhjems Skøiteklub.

Falk-Larssen slo gjennom i 1982-sesongen med andreplass under EM i Oslo, fattige 0,021 poeng bakom europameister Tomas Gustafson frå Sverige. Fire veker seinare kom han på tredjeplassen i firkamp-VM i Assen, før han i mars månad på Oppdal vann den fyrste av fire strake NM-titlar i firkamp. 

Helga 12. og 13. februar 1983 gjekk Falk-Larssen heilt til topps under VM i firkamp på Bislett stadion. Etter å ha vunne dei tre fyrste distansane hadde han sikra seg VM-tittelen. Han fullførte meisterskapen med ein svak 10 000 meter, og opplevde som hittil einaste norske skeise-verdsmeister å verte bua ut for innsatsen. I 1984 vart han for andre og siste gong nummer to i EM på skeiser, og som to år tidlegare var Hilbert van der Duim hans overmann.

Falk-Larssen heldt fram på det norske landslaget til 1988, utan han nådde opp i internasjonale tevlingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rolf Falk-Larssen» frå ,  den 5. november 2016.  

Norske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Enkeltdistanse
Kongepokalvinnarar i lengdeløp på skeiser
Vinnarar av Oscarstatuetten
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Skeiseløparar under vinter-OL 1984
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Skeiseløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Trondheim
Kinase

Kinasar er enzym som overfører ei fosfatgruppe frå adenosintrifosfat (ATP) til ei anna sambinding. Denne prosessen vert kalla fosforylering.

Det finst mange ulike kinasar. Nokre døme på kinasar er enzyma som overfører ei fosfatgruppe frå ATP til glukose eller kreatin under danninga av glukosefosfat og fosfokreatin.

Kjelder 

Transferasar
Actaeus

Actaeus er ei utdødd leddyrslekt frå kambrium med éin art kjent frå eitt eksemplar - Actaeus armatus (Simonetta 1970). Slekta liknar ein del på Alalcomenaeus og er ein nær slektning, men skil seg frå denne ved å ha elleve kroppsledd og ein kraftigere «great appendage» (forholdsmessig stort første beinpar) med to greiner. Truleg er det òg ein nær slektning av Leanchoilia frå Burgess Shale i British Columbia i Canada. Lengda på dyret var kring 5 cm.

Kjelder

Burgess Shale-fossil
Leddyr frå kambrium
Hans van Helden

Hans van Helden () er ein nederlandsk-fransk tidlegare skeiseløpar frå Almkerk.

Helden tok andreplassen i skeise-EM 1973 i Grenoble. Året etter måtte han eitt trinn ned då EM 1974 fann stad i Eskilstuna.

Etter ein sesong på sidelinja og triumf i den nederlandske meisterskapen 1976, var Helden i fremste favorittsjiktet både i dei internasjonale firkampmeisterskapane, og på fleire distansar under Vinter-OL i Innsbruck. Det enda med bronsemedaljar på dei tre lengste distansane under vinterleikane, før han også vart tredjemann i firkamp-VM 1976 i Heerenveen. Gjennom OL-sesongen sette han to verdsrekordar; fyrst på 5 000 meter med 7.07,8 i Davos, før han midt i mars gjorde 1500 meter unna på 1.55,61 i Inzell.

Helden vart nederlandsk meister også i 1977. Sidan makta han ikkje å hevde seg heilt i toppen i internasjonal skeisesport. Han gifta seg med ein fransk kvinneleg skeiseløpar i 1980, og konkurrerte frå 1982 for Frankrike.

Hans van Helden var aktiv til 1992.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans van Helden (schaatser)» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Franske skeiseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Nederland
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Franske deltakarar under vinter-OL 1984
Skeiseløparar under vinter-OL 1984
Franske deltakarar under vinter-OL 1988
Skeiseløparar under vinter-OL 1988