alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kongen i statsråd

Kongen i statsråd er i Noreg den høgste utøvande styresmakta. 

Med kongen i statsråd meiner vi regjeringa samla i møte leia av Kongen. Etter skikken vil alle saker som skal opp i statsråd vere diskutert på førehand ved ein regjeringskonferanse eller førebuande statsråd, som Kongen ikkje deltek i. 

Når det i norske lover er vist til at Kongen kan avgjere ei sak, blir det til vanleg meint Kongen i statsråd. Men det hender òg at lova viser til Kongen personleg. Til dømes var det Kongen personleg som i 1968 gav kronprins Harald lov til å gifte seg med Sonja Haraldsen, jf. Grl. § 36, rett nok etter konsultasjonar med regjeringsmedlemane og leiande politikarar. 

Saker som gjeld Den norske kyrkja (som er namnet på statskyrkja i Noreg) vert avgjorde i kyrkjeleg statsråd. Her møter berre dei statsrådane som er medlem av Den norske kyrkja.

Grunnlova har reglar om statsråd i §§ 27 - 31. Dersom Kongen er utanlands eller sjuk, er det kronprinsen som leier statsrådet (§ 41), er han elles forhindra frå å møte, kan statsministeren leie statsrådet, som gjer vedtak i Kongens namn (§ 13 og § 32).

Vedtak fatta i statsråd vert kalla kongeleg resolusjon. Dersom kronprinsen leier møtet, brukar ein nemninga kronprinsregentens resolusjon.

Kjelder 
 Knophs oversikt over Norges rett, 8. utg. Universitetsforlaget 1981 ISBN 82-00-05531-0

Noreg
Aralsk Karakum

Aralsk Karakum er ein ørken som ligg nordaust for Aralsjøen i Kasakhstan og grensar til Syr-Darja i sør. Han har eit areal på 40 000 km².

Området er relativt flatt og har ei høgd som varierer frå 55 til 118 meter over havet. sanddynene kan verte opp til 25 meter høge. 

I heile området finn ein gryter og i mange av desse er jordsmonnet salt. Området er tørt og dei uttørka elvefara får som regel berre vatn under snøsmeltinga om våren. I løpet av eit år fell det om lag 120 mm nedbør. 

Vinteren varer frå midten av november til midten av mars med varierande skydekke og ofte tåke. Middeltemperaturen om ettermiddagen er frå 5 til 10 minusgrader, og om natta ned mot -25 °C. Den lågaste temperaturen som er målt er -42 °C. Når som helst på vinteren kan ein likevel få periodar med mildvêr. Nedbøren kjem stort sett i form av snø om vinteren og snødekke varer vanlegvis frå midten av desember til slutten av mars. Tjukkleiken på snølaget vert vanlegvis ikkje større enn 15 cm, men i snørike vintrar kan det verte opp mot 30 cm. 

Sommaren varer frå mai til midten av september og er varm og ofte overskya. Temperaturen på ettermiddagen ligg normalt rundt 30-35 °C, men temperaturar opp til 43 °C er registrert. Om natta fell temperaturen til 15-18 °C. Om sommaren får ein ofte tørre vindar med støvstormar som lyfter sand og støv opp i lufta. 

Området har noko vegetasjon, hovudsakleg i form av gras, som vert nytta til sauedrift.

Kjelde 

 Denne artikkelen bygger på «Приаральские Каракумы» frå , den 14. januar 2008. 
 

Ørkenar i Kasakhstan
Altevatnet

Altevatnet (samisk: Álttesjávri) er ein innsjø i Bardu kommune i Troms og Finnmark. Altevatnet er den tiande største innsjøen i Noreg.

Innset, Straumsmo og Bardufoss kraftverk nyttar alle den magasinkapasiteten som ligg i Altevatnet. Magasinkapasitet er på 1027 millionar m3. Vatnet er oppdemd og kan regulerast mellom 489 og 472 moh.

Namnet Altevatnet er ei fornorsking av det samiske namnet Álddesjávri. Ordet jávri tyder innsjø, medan den fyrste delen av namnet truleg kjem av álda og har tydinga offerplass.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til NVE: «Dei største innsjøane i Noreg»
 Nettstaden til NVE: «Tabell: De største reguleringsmagasinene i Norge pr. 31.12.2004»

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på Altevatnet henta frå Wikipedia på bokmål 14. januar 2008.

Innsjøar i Bardu
Reservoar i Troms og Finnmark
Målselvvassdraget
Elva Moosach

Moosach er ei elv i Bayern, ei sidelv til Isar, som ho munnar ut i mellom Freising og Moosburg. Moosach kan også reknast som ei bielv til Amper, ettersom om lag 30 % av vatnet ho fører med seg renn inn i denne.

Den opphavlege kjelda til Moosach finn ein i bydelen Moosach i München.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Moosach (Fluss)» frå , den 14. januar 2008. 
 

Elvar i Tyskland
Bayern
Moosach

Sjå òg elva Moosach

Moosach er ein kommune (tysk Gemeinde) som ligg langt sør i Tyskland, i Landkreis Ebersberg i Oberbayern. Kommunen har om lag 1 400 innbyggjarar (2006).

Namnet «Moosach» tyder noko slikt som 'mose-bekk' på bayersk. Det viser til ein bekk som renn ut frå sju kjelder ved foten av eit fjell her, der det er bygd eit kloster til Jomfru Maria.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Moosach» frå , den 15. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad 

Kommunar i Bayern
Oberbayern
Alden

Alden er ei øy i Askvoll kommune i Vestland. Ho ligg utom Vilnesfjorden, mellom Atløy/Tvibyrge og Værlandet. Fjellet Norskehesten, også kalla Den norske hest, gjer øya lett kjenneleg frå lang lei.

Bakgrunnsstoff 

 Stadnamnsøk på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane

Geografi i Askvoll
Øyar i Vestland
Dørhelle

Ei dørhelle er ei tjukk steinhelle som ligg framfor inngangsdøra til eit hus. I ein del bygder har det vore status å ha store og staselege dørheller. Ofte kunne slike heller verte henta langt heimanfrå. 

Sidan dørhella markerer overgangen mellom ute og inne, har det vorte knytt ulike magiske tankar til ho. I mange dørheller finn ein innrissa skålgroper, runde skålforma holer som er nokre centimeter breie. Ein finn dei helst i hjørna som vender bort frå huset. Skålgroper er vanleg i helleristningar og i samband med graver frå jarnalderen. Dei har ymse symbolske eigenskapar.

Det har og vorte rissa runer i dørheller.

Kjelder 
 Arkeologi i nord: Gropene på dørhella

Bygningsdetaljar
Ossietzky-prisen

Ossietzky-prisen er ein ytringsfridomspris som vert delt ut av Norsk P.E.N.. Prisen vert delt ut årleg på Fengslede Forfatteres Dag, 15. november. 

Prisen har namn etter den tyske forfattaren og nobelprisvinnaren Carl von Ossietzky, som døydde i tysk fangenskap under nazisttida.

Prisvinnarar 

 Axel Jensen (1994) 
 Johanna Schwartz (1995) 
 Koigi wa Wamwere (1996)
 Håkon Børde (1997)
 Ketil Lund (1998) 
 Wera Sæther (1999) 
 Britt Karin Larsen (2000) 
 Sigmund Strømme (2001)
 Elisabeth Eide (2002)
 Stavanger kommune (2003)
 Aage Storm Borchgrevink (2004)
 Fakhra Salimi (2005)
 Ebba Haslund (2006)
 Democratic Voice of Burma (2007)
 Francis Sejersted og Chungdak Koren (2008)
 Mohammed Omer (2009) 
 Mansour Koushan (2010)
 Mohammed Mostafaei (2011)
 Deeyah (2012)
 Sidsel Mørck (2013)
 Sidsel Wold (2014)
 Ulrik Imtiaz Rolfsen (2015)
 Edward Snowden (2016)

Kjelder 

 Norsk P.E.N. om Ossietzky-prisen med prisvinnarar 2001-2012. Vitja 14.01.14  

 Fotnotar

Norske prisar
Ytringsfridomsprisar
Skipingar i 1994
Norsk PEN

Norsk PEN (eller Norsk P.E.N.) er ei avdeling av International PEN. Den internasjonale organisasjonen vart stifta i 1921, og den norske avdelinga vart stifta i 1922 av Johan Bojer. Foreininga er ei litterær foreining og ei kampforeining for forfattarar og andre skribentar si rett til ytringsfridom, slik han er nedfelt i Menneskerettsfråsegna § 19, i den norske grunnloven § 100 og i Den internasjonale konvensjonen om sivile og politiske rettar, som Noreg er tilslutta. 

Foreininga delar ut Ossietzky-prisen og koordinerer arbeidet med fribyforfattarane.

Leiarar

Kjersti Løken Stavrum vart vald til leiar i april 2019.

Tidlegare leiarar er mellom anna William Nygaard (til 2019), Anders Heger, Toril Brekke (1992-1997) og Per Egil Hegge (1985-1988).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 norskpen.no 

Skipingar i 1922
Norske forfattarlag
Lohri

Lohri er ei nordindisk innhaustingshøgtid som blir feira av både hinduar og sikhar, særleg i Panjab. Høgtida finn stad i midten av januar, som regel den 13. og nokre gonger den 14. Dagen markerer slutten på vinteren; hausten ein feirar er vinteravlinga.

Om dagen kan ungar gå frå hus til hus og synga songar om tjuven Dulha Bhatti, ein folkehelt som hjelper og slost for fattige. Som takk får ungane søtsaker, matbitar og nokre gonger pengar. Dei innsamla lohri-sakene blir delte ut om kvelden.

Kvelden er høgdepunktet for feiringa, då ein tenner bål som ein kastar mat, som jordnøtter eller popcorn, inn i som eit offer til eldguden Agni.

Andre stader i India feirar ein dei liknande høgtidene pongal og sankranti på om lag same tid.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lohri» frå , den 15. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.lohrifestival.org/
 http://hinduism.about.com/library/weekly/aa011203a.htm

Januar
Haustfestar
Indiske høgtider
Hinduhøgtider
Sikh-høgtider
Sankranti

Sankranti, sankranthi eller makara sankranth er ei indisk høgtid som markerer byrjinga av innhaustinga for bønder i Andhra Pradesh, Karnataka og Maharashtra. Høgtida blir feira i midten av januar, den dagen sola går inn i Steinbukken og dermed går mot nord, noko som viser til sommaren sitt kome. Som regel skjer dette den 14. januar.

Denne dagen tek ein på seg nye klede og vitjar tempel for å feira hausten.

I Andhra Pradesh feirar ein høgtida over fire dagar. Dagen før sjølve makara sankranthi kallar ein der bhogi, og samlar då saman gamle, unyttige ting i huset og kastar dei på eit bål. Den tredje dagen av høgtida heiter kanuma. Denne dagen heidrer bønder kyrne sine, som er eit symbol på rikdom.
Den fjerde dagen blir kalla mukkanuma. Denne dagen utfører bøndene bøner til element som jord, regn og eld og til landsbygudinner for hausten. I kystområde et ikkje folk kjøt dei tre første dagane av høgtida, men kan gjera det på denne dagen.

I Gujarat er sankranti kjend som uttarayan, og går over to dagar. Høgtida blir feira med drakekamp, der ein held lette drakar i lufta og prøver å kappa av lina til dei andre flyg. Vanlege matretter til denne høgtida er undhiyu, krydra vintergrønsaker og søtsakene chikki av sesamfrø, peanøtter og jaggery.

Liknande høgtider blir feira som lohri av panjabiar og som pongal av tamilar.

Sjå òg 
 Songkran

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sankranthi» frå , den 15. januar 2008. 
Delar av denne artikkelen bygger på «Sankranti» frå ,  den 9. september 2017.

Bakgrunnsstoff 

Hinduhøgtider
Indiske høgtider
Haustfestar
Vinterfestar
Rosenberg Verft

Rosenberg Verft er eit skipsverft på Buøy i Stavanger kommune. Verftet har hatt fleire namneendringar, og er i frå 2007 ein del av Bergen Yards. Frå bygging av skip er verksemda vorte lagt om med fokus på leveransar til petroleumsverksemd.

Historikk 
Rosenberg Mekaniske Verksted vart stifta i 1896 av mellom anna Sigval Bergesen d.e. og Knud Zimmer. Aksjekapitalen ved oppstart var på 54 000 kroner. Det var 13 tilsette den første tida. Verftet vart i 1942 kjøpt av Sigval Bergesen d.y.. Rosenberg vart vidare seld til Kværner i 1970. Etter at Kværner vart slått saman med Aker i 2002 ønskte føretaksleiinga å selje seg ut av Rosenberg, samstundes som dei ønskte unngå å skape ein ny konkurrent innan offshore-oppdrag. Dette då det etter deira syn var ein overkapasitet av verft i marknaden. Etter ei tid med forhandlingar vart verftet så seld til ei lokal investorgruppe med IKM og gründar Ståle Kyllingstad i spissen. I salsavtala var det ein konkurranse-klausul som hindra Rosenberg frå å ta visse oppdrag 3 år fram i tid. Investorane selde verftet vidare til noverande eigar Bergen Group for 700 millionar kroner i 2007.

Bakgrunnsstoff 
 www.rosenbergverft.com 
 Rosenberg solgt til Bergen Yards på http://www.aftenbladet.no
 Bergen Group Rosenberg 

Næringsliv i Stavanger
Skipsverft i Rogaland
Skipingar i 1896
Omaha

Omaha er den største byen i Nebraska, ein delstat i Midtvesten i USA. Byen hadde 414 521 innbyggjarar i 2005. Omaha har fått namnet sitt etter omahafolket, ei urfolksgruppe som levde der før.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Omaha» frå ,  den 15. januar 2008.  
 Delar av denne artikkelen bygger på «Omaha» frå ,  den 15. januar 2008.

Bakgrunnsstoff

Byar i Nebraska
Kyzylkum

Kyzyl Kum (usbekisk Qizilqum, kasakhisk Қызылқұм, Kyzylkum) er den ellevte største ørkenen i verda. Namnet tyder 'raud sand' på både usbekisk og kasakhisk. Han ligg i Sentral-Asia i området mellom elvane Amu-Darja og Syr-Darja i Kasakhstan, Usbekistan og Turkmenistan. Han dekkjer eit areal på om lag 298 000 km².

Geografi 

Området består hovudsakleg av ei omfattande slette i ei høgd opp til 300 meter over havet, med fleire senkingar og høgland (Sultanuizdag, Bukantau). Det meste av området er dekt av sanddyner. I nordvest er store område dekte av takirar (hol dekte av leire utan vatn, og det er òg nokre oasar). Langs elvane og i oasane ligg det busetnader som baserer seg på jordbruk.

Dyreliv 
Av dyreliv i ørkenen finn ein mellom anna den særs sjeldne saigaantilopen (Saiga tatarica) og ei stor øgle (varan Varanus griseus) som kan verte 1,6 meter lange. I 1971 vart Kyzyl Kum naturreservat oppretta i provinsen Bukhara som dekkjer eit område på 101 000 km² og som ligg på flodsletta (tugai) som vert drenert av Amu-Darja nær busetnaden Dargan Ata. Av andre dyr finn ein batrikahjort, villsvin (Sus scrofa), fasan (Phasianus colchicus) og kongeørn (Aquila chrysaetus).

Eit anna reservat (eller økosenter) er Djejran, som ligg 40 km sør for Bukhara. Det totale arealet til dette reservatet er 51 450 km². Her held sjeldne dyr som strumagaseller, przewalski-hest (Equus przewalskii), villesel (Equus hemionus) og stortrappe (Otis tarda). Reservatet vart oppretta i 1977.

Økonomi 

Dei lokale innbyggjarane nyttar hovudsakleg dei enorme områda i Kyzyl Kum som beitemarker for buskapen sin (hovudsakleg sau, baktriakamel og dromedar).

Kyzyl Kum er òg kjend for førekomst av gull, uran, kopar, aluminium, sølv, naturgass og olje. Utviklinga av det kjende gullfeltet ved Muruntau byrja tidleg i 1960-åra. Sentera for gruvedrifta og smelteindustrien er i Navoi, Zarafsjan og Utsjkuduk. Dei største industrielle selskapa er НГМК (Navoi gruve og smeltekompleks) og Zarafsjan-Newmont, eit samarbeid mellom Usbekistan og USA. Sentera for gassproduksjonsindustrien er Gazli og Mubarek.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kyzyl Kum» frå ,  den 15. januar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete frå Usbekistan 
 Naturen 
 Miljø
 Bilete frå Kyzyl Kum

Ørkenar i Kasakhstan
Ørkenar i Turkmenistan
Ørkenar i Usbekistan
Steinar Supphellen

Steinar Supphellen () er ein norsk professor og var i fleire år instituttleiar ved Institutt for historie og klassiske fag ved NTNU, Trondheim, med forskingsinteresser innan norsk og europeisk historie, perioden 1500–1800 innan politisk og administrativ historie, sosial- og skulehistorie, byhistorie og kyrkjehistorie.

I 2004 vart Supphellen sjenka Sintef sin pris for framifrå pedagogisk virke.

Norske historieprofessorar
Professorar ved NTNU
Ryn

Ryn eller Ryn-Peski (russisk Рын-пески, Ryn-peski) er ein ørken vest i Kasakhstan og søraust i den russiske republikken Kalmykia, nord for Kaspihavet og søraust for Volga-høglandet. Grensene til ørkenen er berre omtrentlege. Nokre kart viser ørkenen som heile den kaspiske senkinga og strekkjer seg nesten heilt til Kaspihavet, medan andre viser at han ligg nord for senkinga. Ryn ligg vest for Uralelva mellom 46° og 49° nord og 47° til 52° aust. 

Mange små byar ligg spreidd rundt i Ryn. Ryn ligg i ein halvtørr klimasone og får særs lite nedbør. 

Sterke vindar sveipar stundom over ørkenen og i 2001 dalte sand frå Ryn nedover Austersjøen. Ein studie av støvtransport over lange avstander i Austersjøområdet ved å analysere støvforureining i Skandinavia viste at aerosolkonsentrasjonen var meir påverka av Ryn eller Sahara.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Ryn Desert» frå , den 15. januar 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 International Journal of Environment and Pollution 2004 - Vol. 22, No.1/2 pp. 72 - 86
 World Atlas, Millennium Edition, pgs. xxv, xxix, 258
 

Ørkenar i Kasakhstan
Saryjesik-Atyrau

Saryesik-Atyrau er ein ørken som strekkjer seg om lag 400 km sørover frå Balkhasjsjøen aust i Kasakhstan. Det er ein sandørken som er forholdsvis godt økologisk bevart med lite erosjon. Det er fleire små vatn og innsjøar i ørkenen, i tillegg til små grassletter som opprettheld eit variert fugle- og dyreliv.

Kjelde

 Denne artikkelen bygger på «Saryesik-Atyrau Desert» frå , den 15. januar 2008. 
 

Ørkenar i Kasakhstan
Skuld

For norna Skuld, sjå dei tre nornene
Skuld (avleiing av verbet skulle, i konjunktiv Skyldi), er eit ord med fleire tydingar. Oftast er det knytt til tilhøva mellom menneske, og med skulda meinast helst eit slag godtgjersle for skadeverk, fysisk eller på anna måte. Eit nærliggande omgrep er gjeld. Økonomiske oppgjer handlar ofte om det ein skuldar, i form av lån eller på anna vis.

Omgrepet skuld i strafferettsleg meining har ein annan valør ved at det vert kravd ein kvalifisert grad av klanderverdig framferd for at vedkomande kan straffast, i motsett høve er vedkomande skuldfri. Ved forsettleg lovbrot må vedkomande ha vore medviten om at lovbrotet er ei fylgje av det han gjer, og ved overlagde lovbrot må det ligge ei gjennomtenkt vilje og plan bak lovbrotet. Spesifikke former for aktløyse, altså markerte avvik frå det som er akseptabel framferd i det aktuelle høvet, er òg straffbart etter mange lovreglar.

I religiøs språkbruk er skuld oftast knytt til omgrepet synd. Men medan synd er nytta om sambandet med gud, er skuld oftast nytta om samband med andre menneske. Soleis i fadervår:

Tilgjev oss vår skuld, slik vi og tilgjev våre skuldmenn.

Bakgrunnsstoff 

Erstatningsrett
Strafferett
Kjensler
Etikk
Den kasakhstanske steppa

Den kasakhstanske steppa eller Den kirgiskske steppa er eit vidstrekt område med opne grassletter nord i Kasakhstan og i delar av Russland. Ho strekkjer seg vest til Den pontisk-kaspiske steppa og aust til Emindalen og dannar ein del av Den eurasiatiske steppa.

Geografi 
Steppa strekkjer seg meir enn 2 200 km frå området aust for Den kaspiske senkinga og nord for Aralsjøen, heilt til Altajfjella. Ho er den største tørre steppa på jorda og dekkjer om lag 804 500 km². Den kasakhstanske steppa ligg sør for Uralfjella, som ofte vert rekna som grensa mellom Europa og Asia. Mykje av steppa vert rekna som anten halvørken eller ørken. Det turanske låglandet ligg i den sørvestlege delen av steppa, men høgda aukar generelt austover og nordover på steppa, med eit par unntak. 

Den pontisk-kaspiske steppa ligg vest i vest og nordvest. I nord og nordaust ligg Den kasakhstanske skogssteppa, ein økoregion med treklynger av furu på grasslettene som dannar ein overgang mellom Den kasakhstanske steppa og skogane i Sibir. I sør ligg økoregionane Den kasakhstanske halvørkenen og Det kaskhstanske høglandet. Koktsjetav-massivet nord i sentrale delar av Kasakhstan ligg som eit isolert området i Det kasakhstanske høglandet og stikk seg opp frå den omliggande steppa.

Klima 
Regionen får om lag 200 til 400 mm regn i løpet av eit år med mest nedbør i dei nordlege områda av steppa. Middeltemperaturen i juli varierer frå 20 °C til 26 °C og i januar frå -12 °C til -18 °C. Klimaet kan samanliknast med den kanadiske prærien. Stundom kan særs kraftige vind feie over slettene.

Plante- og dyreliv 
På grunn av lite nedbør er det særs få tre på steppa, som hovudsakleg består av grassletter og store sanddekte område. 

Av dyr som ein kan finne på steppa er saigaantilope, sibirsk rådyr, ulv, rev og grevling.

Folk 
Dei vestlege områda av Den kasakhstanske steppa er særs tynt folkesett med mellom to og tre menneske per kvadratkilometer. Lenger aust på steppa aukar folketettleiken til mellom fire og sju menneske per kvadratkilometer. Kasakstanarane utgjer majoriteten av innbyggjarane i området. Russland leiger om lag 7 360 km² av sletta i dei sørlege områda av steppa for den eldste romhamna i verda, Kosmodrom Bajkonur.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kazakh Steppe» frå , den 15. januar 2008.

Sjå òg 
 Den vestsibiriske sletta

Bakgrunnsstoff 
 Den kasakhstanske steppa på National Geographic
 worldwildlife.org
 saudiaramcoworld.com
 surfbirds.com
 Kart over Den kasakhstanske sletta 

Kasakhstanske steppa
Kasakhstanske steppa
Kasakhstanske steppa
Indie

Indie er ei forkorting for engelske independent, som tyder 'uavhengig'. I utgangspunktet var indie eit namn på musikk av artistar som gav ut musikken sin på uavhengige plateselskap, eller ikkje på plateselskap i det heile. Eit uavhengig plateselskap (indie record label) er eit selskap som ikkje høyrer til eit stort selskap (Virgin er eit stort selskap, medan Creation er uavhengig, for å ta eit døme.).

Ulik bruk av omgrepet «indie» 
I utgangspunktet vart indie brukt utelukkande om band som gav ut musikken sin på små selskap, og omfatta såleis mange ulike musikksjangrar eller typar av musikk. Med tida har indierock, indiepop og indiejazz, eller berre indie, blitt eigne sjangrar utan at artistane treng å vere knytt til små plateselskap. På 1980-talet vart namna indie og alternativ rock brukt om kvarandre om rock som ikkje var kommersiell, eller som følgde andre retningar enn det som var vanleg på den tida. Utover 1990-talet vart indie dratt opp av undergrunnen ved hjelp av store band som Nirvana og Pearl Jam.

Av fleire grunnar er det vanskeleg å definere sjangeren indie musikalsk. Når det gjeld indierock og indiepop, er musikken hovudsakleg gitardriven, og kan omfatte andre sjangrar som britpop, madchester, tweepop, emo og grunge. Band som ofte vert nemnde i samband med indie-sjangeren er USA-amerikanske Pixies og britiske The Smiths.

Band 
Dette er eit utval av band som har blitt omtalte som indie, uansett kva slags selskap dei er på. Mange av desse kan ein nok også finna under andre sjangrar.
 The Apples in Stereo
 Arcade Fire
 Arctic Monkeys
 Athlete
 Babyshambles
 Belle & Sebastian
 Bright Eyes
 The Bravery
 British Sea Power
 Cherubs
 Clap Your Hands Say Yeah
 Cocteau Twins
 Death Cab for Cutie
 The Flaming Lips
 Franz Ferdinand
 Grand Fetish
 Hard-fi
 Hot Hot Heat
 Interpol
 Jesus and Mary Chain
 Kaiser Chiefs
 Kasabian
 The Killers
 Modest Mouse
 My Bloody Valentine
 Neutral Milk Hotel
 New Order
 Temples
 Young the Giant
 Boy & Bear
 Fleet Foxes
 Of Mice and Men
 Lockerbie
 Israel Nash
 Pavement
 Pixies
 Primal Scream
 Radiohead
 The Rakes
 Razorlight
 The Shins
 Slint
 Snow Patrol
 The Smiths
 Sonic Youth
 The Strokes
 Teenage Fanclub
 Travis
 The Unicorns
 We Are Scientists
 Yeah yeah yeahs

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Indie» frå , den 15. januar 2008. 

Musikksjangrar
Emindalen

Emindalen er ein dal på grensa mellom Kina og Kasakhstan som dekkjer eit område på vel 65 000 kvadratkilometer. 

Han har eit økosystem som hovudsakleg består av grassletter og stepper med to saltsjøar og tempererte fjell. 

Alakol og Sasykkol er to innsjøar i området der to sjeldne fugleartar held til, krøllpelikan og mongolhettemåsen.

Bakgrunnsstoff 
 Emindalen på worldwildlife.org
 Emindalen på National Geographic

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Emin Valley» frå , den 15. januar 2008. 
 

Grassletter i Kina
Grassletter i Kasakhstan
Indierock

Indie-rock er ei forkorting for «independent rock». Namnet har blitt noko utvatna etter det oppstod, då det opphavleg sikta til ein eller fleire musikkstilar utgitt på frittståande plateselskap. I dag kan ein finne musikk med liknande kjenneteikn, som er utgitt på store dotterselskap.

Blant dei mest vanlege kjenneteikn er såkalla 'low fidelity'-lyd, dvs. at kostnadene med det tekniske produksjonsutstyret er låge. Eit døme er det amerikanske bandet Giant Sand. Band som Sonic Youth og Pixies vert ofte ned som forløparane til indie-rocken.

Tidslinje

Sjå òg 
 Indie

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Indie-rock» frå , den 15. januar 2008. 
 

Sjangrar innan rockemusikk
Ustiurtplatået

Ustiurtplatået (kasakhisk Üstirt, turkmensk Üstyurt), òg Ust-Urt og Usturt, er eit platå i Usbekistan og Kasakhstan mellom Aralsjøen og Kaspihavet. Det strekkjer seg om lag 200 000 km² og har ei gjennomsnittleg høgd på 150 meter over havet. Platået består stort sett av ein steinete ørken. 
Eit delvis nomadisk folk livnærer seg på sau, geit og kamel.

Kjelde 

 Denne artikkelen bygger på «Ustyurt Plateau» frå , den 15. januar 2008. 
 

Ørkenar i Kasakhstan
Ørkenar i Usbekistan