alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nick Drakes diskografi

Dette er eit oversyn over musikaren Nick Drakes diskografi.

Originale studioalbum

Singlar
«Magic» (2004)
«River Man» (2004)

Samlealbum
 Fruit Tree (1979) — sett med fire plater som inneheld Drakes tre studioalbum i tillegg til fire songar innspelt i 1974 med Boyd og Wood.
 Time of No Reply (1986) — varierte, tidlegare innspelingar som aldri var blitt utgjeven
 Heaven in a Wild Flower: An Exploration of Nick Drake (1985)
 Way to Blue: - An Introduction to Nick Drake (1994)
 Made To Love Magic (2004) - kom på 27 . plass på Storbritannias albumliste
 A Treasury (26. oktober, 2004)
 Family Tree (10. juli, 2007)

Offisielt utgjevne heimeopptak
Been smoking too long (1986) - opptak ved Robin Frederick, i Aix, 1966 
Strange Meetings II - 
Plaisir D'Amour - Drake spelar ein instrumentalversjon av denne populære melodien frå det 18. århundre

Uoffisielle utgjevingar

 Tanworth-in-Arden (1967/1968) — piratutgåve av opptak frå Drakes heim
 Second Grace (1968/1969) — piratutgåve av opptak fra Drakes heim og på Hampstead

Songar tatt med på andre samlealbum
 Nice enough to Eat (1969) - «Time Has Told Me»
 Bumper (1970) - «Hazey Jane I»
 El Pea (1990) - «Black Eyed Dog»
 Folk Routes (1994) - «Long Road»

TV- og filmmusikk
 Dream with the Fishes (1997) - «River Man»
 Star Maps (1997) - «Horn»
 Hideous Kinky (1998) - «Road»
 Practical Magic (1998) - «Black Eyed Dog»
 Ratcatcher (1999) - «Cello Song»
 Serendipity (2001) - «Northern Sky»
 The Royal Tenenbaums (2001) - «Fly»
 Me Without You (2001) - «Cello Song»
 Garden State (2004) - «One of These Things First»
 Fever Pitch (2004) - «Northern Sky»
 My Name Is Earl (2006) - «Time Has Told Me»
 Driving Lessons (2006) - «Pink Moon»
 The Lake House (2006) - «Time Has Told Me»

Relaterte utgjevingar
 Brittle Days (1992) - Tribute-album (forskjellige artistar)
 Nine of Swords (1995) - Ein innspeling med fire Drake-songar av Scott Appel
 A Place To Be (2004) - hyllest-album av Danny Cavanagh (Anathema), begrensa til 1000 kopiar
 The songs of Nick Drake - hyllest-album av Keith James
 These and Other Things (2006) -  Drake the band

Nick Drake-album
Apollo 7

Apollo 7 var den første bemanna romferda i Apollo-programmet. Mannskapet på tre vart sendt opp den 11. oktober 1968 til ei bane rundt jorda, og kom ned igjen elleve dagar seinare. Apollo 7 var den einaste bemanna romferda som nytta bereraketten Saturn IB.

Mannskapet 
 Walter M. Schirra, 
 Donn F. Eisele
 Walter Cunningham

Bakgrunnsstoff 
spaceflight.nasa.gov 

Apollo 07
1968 i USA
Romfart i 1968
Skift- og turnusarbeid

Skift- og turnusarbeid er planmessig arbeid på ulike tider av døgnet. Eit tredelt system er vanleg. I industrien vil ein ofte dele døgnet i tre like delar på åtte timar, med ei dagvakt som startar seks eller sju om morgonen. I helsevesenet og transportnæringa vil ein ofte finne meir uregelmessige system av di arbeidsbelastinga er ulik gjennom døgeret.

Arbeidstida for skift- og turnusarbeidarar er regulert av arbeidsmiljøloven . Der blir omgrepa «døgnkontinuerlig skiftarbeid» og «helkontinuerlig skiftarbeid» nytta, begge med tillegget «sammenlignbart turnusarbeid». Arbeidstida for desse gruppene skal ikkje overstige 38 timer i veka for døgnkontinuerleg og 36 timer i veka for heilkontinuerleg skiftarbeide, mot normalt 40 timer i veka. I dei fleste tariffavtalar er dette sett ned til 37,5, 35,5 og 33,6 timer/veke.

Omgrepa skiftarbeid og turnusarbeid, og heil- og døgnkontinuerleg skiftarbeid er ikkje definert i lova. Ei avtale mellom Landsorganisasjonen og Næringslivets Hovedorganisasjon frå 1974 definerer arbeid med minst 539 timer nattarbeid og minst 231 timer arbeid på sundagar kvart år (dagens tal) som heilkontinuerlig skiftarbeid. Arbeidstilsynet har teke over denne definisjonen. Nattarbeid er definert som arbeid mellom kl. 2100 og kl. 0600.

Definisjonane gjer at industriarbeidarar ofte blir definert som heilkontinuerlege skiftarbeidarar, mens helsevesentilsette blir jamstilt med døgnkontinuerlege skiftarbeidarar. Dette blir karakterisert som kjønnsdiskriminering og urettvis handsaming av fagforeiningar i helsevesenet, noko Likestillingsombodet har støtta.

Skift- og turnusarbeid gjev risiko for helseskade. Verdsorganisasjonen for helse (WHO) har i desember 2007 erklært skiftarbeid, spesielt nattarbeid, som sannsynleg årsak til kreft hjå menneske.

Kjelder 

Arbeidsliv
Smør

Smør er ei feit, gulfarga matvare laga ved å kinna fløyte og gjerne smaksett med salt og mjølkesyrekulturar. Det består av rundt 80 % mjølkefeitt, andre mjølkedelar og vatn. Smør er i fast form ved romtemperatur, men smeltar til ei tynn væske ved 32 °C-35 °C. Smørlaging er ein konserveringsmetode kjent i alle kulturar som har halde husdyr. Ein bruker smør i matlaging, til dømes steiking og baking, og til å smøra på brødmat, særleg brødskiver.

Smørstoff 
Vanlegvis lager ein smør av kumjølk, men det kan også koma frå andre mjølkeproduserande dyr som geit, sau eller bøffel. I norsk tradisjon bruker ein hovudsakleg surna fløyte til å laga smør, mens andre kulturar bruker frisk råvare.

Smørfargen skal vera jamnt gul, men er avhengig av fôret til mjølkedyra. Sommarbeite med mykje betakaroten i fôret fører til at smøret får gulfargen naturleg, medan vinterforing med tørrfor gjev eit bleikare, nesten kvitt, smør. Ein tilsett gjerne betakaroten for å få den ønska fargen; i tidlegare tider til dømes med kokevatn for gulrøter.

Manuell smørproduksjon

Separering 
Første trinn i smørlaginga er å skilja heilmjølk til skumma mjølk og fløyte. Dette gjer ein i dag ved hjelp av ein separator, som er ein slags sentrifuge. Utan separator kan ein setja mjølka på eit flatt mjølkefat eller ein mjølkeringe, så flyt fløyten til toppen og kan takast av.

Kinning 
Fløyten blir kinna i ei kinne, anten for hand med ein stav eller ved hjelp av ei sveiv i ei sveivekinne. Ved kinninga blir det danna små smørklumpar som går vidare i prosessen, medan den feittfattige kinnemjølka blir sila av.

Forming 
Ferdigkjerna smør blir pressa i ei smørpresse eller ein butt. Her pressar ein ut vatn, luft og dei siste restane av kjernemjølk samtidig som ein gjev smøret ei eins samansetjing. Ein kan også elta inn farge og tilsetjingar som salt eller urter.

Smøret kan deretter formast slik ein vil ha det; anten som ein enkel firkant eller sylinder, forma med smørjern til små kuler som lett mjuknar og kan smørast, eller pynta med mønster eller figurar ved hjelp av ei smørform.

Smør i kulturen 
I tidlegare tider var det skikk å ofra litt smør til sola når ho viste seg første dagen utpå vinteren. Det var som et offer og takk til solguden.

Langt inn på 1900-talet var smør eit viktig betalings- og byttemiddel. Den norske skattereforma av 1617 var basert på at folk betalte skatten sin i smør. Ein smørlaup var det same som 18 kg smør.

Sjå òg 
 ghi

Bakgrunnsstoff 

 
Matvarer
Mjølkeprodukt
Kolloid
Matfeitt
Aix-Marseille-universiteta

Dei tre Aix-Marseille-universiteta, som ligg i dei sørlege franske byane Aix-en-Provence og Marseille, bygger på utdanningsinstitusjonar som har lege i området i fem hundre år. Til saman tek dei imot 70 000 studentar kvart år, 10 % av desse utanlandske.

Dei tre universiteta er Aix-Marseille I, Université de Provence; Aix-Marseille II, Université de la Méditerranée, og Aix-Marseille III, Université Paul Cézanne

Bakgrunnsstoff 
 the Universities of Aix-Marseille 

Aix-Marseille
Aix-en-Provence
Marseille
Regionar i Italia

Regionar er den øvste administrative inndelinga av i Italia. Landet fekk ein grad av regionalt sjølvstyre etter den italienske grunnlova frå 1948, som seier at grunnlova si rolle er å anerkjenne, verne og fremme lokalt sjølvstyre slik at tenestene på statsnivå skal vere så desentraliserte som mogeleg, og tilpasse lovene og prinsippa som opprettar sjølvstyre og desentralisering. 

Fem regionar (Friuli-Venezia Giulia, Sardinia, Sicilia, Trentino-Alto Adige og Aostadalen) har derimot fått ein spesiell sjølvstyrt status der dei kan opprette sine eigne lover på enkelte lokale område, basert på kultur, geografisk plassering og nærværet av etniske minoritetar. Dei andre 15 vanlege regionane vart først effektivt oppretta tidleg i 1970-åra. 

Kvar region har eit innvald regionsstyre og ein Giunta Regionale (hovudstyre) som vert leia av ein direkte vald president. Giunta er avhengig av regionsstyret og må gå av om det ikkje eer har tillit. 

Regionane fungerte hovudsakleg for å desentralisere drifta av staten. Ei konstitusjonell reform i 2001 gav regionane utvida fullmakter, særleg som lovgjevande makt og det meste av statsdrifta vart avskaffa. 

I 2005 la Silvio Berlusconi-regjeringa fram eit forslag om ein stor reform av grunnlova der regionane ville få mykje større makt på område som helse og utdanning. I juni 2006 vart forslaget avslått etter ei folkeavstemming med 61,7 % mot 38,3 % stemmer.

Provins- og kommunestyra følgjer liknande prinsipp. Styra og giunte vert styr av provinspresidentar og borgarmeistrar.

Sjå òg 
 Provinsar i Italia
 Kommunar i Italia
 Rangering av regionar i Italia

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Regions of Italy» frå ,  den 30. november 2007.

Bakgrunnsstoff 
 CityMayors
 Regionsstyret i Italia på Italia.gov.it
 Regionsstyret i Italia på Governo.it

 
Italiensk geografi
Administrative område i Italia
Arve Bakke

Arve Bakke () er ein norsk fagforeiningsmann som har vore forbundsleiar i Fellesforbundet sidan 2007, då Kjell Bjørndalen gjekk av.

Bakke tok realskulen, eittårig handelsskule og eittårig teknisk skule før han tok fagbrev som platearbeidar og sveisar. Han har bakgrunn som platearbeidar frå verftet Ulstein-Hatlø i Ulsteinvik, der han var aktiv i verkstadsklubben. Han steig i fagforeiningsgradene etter kvart, og i 1984 vart han distriktssekretær i Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund, og han var distriktssekretær då Fellesforbundet vart oppretta etter fusjoneringar. Han var 2. nestleiar i forbundet i 2001–2003 og 1. nestleiar i 2003–2007.

Frå 1989 til 2001 var han leiar for Møre og Romsdal Arbeiderparti. Han var i 1996–1997 statssekretær i Administrasjonsdepartementet og Planleggings- og samordningsdepartementet under Bendik Rugaas i regjeringa Jagland.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Anderssen, Torbjørn» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008).
 «Arve Bakke» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 11. januar 2010.

Norske fagforeiningsleiarar
Statssekretærar i Regjeringa Jagland
Statssekretærar frå Ap
Folk frå Ulstein
Anorexia nervosa

Anorexia nervosa, på norsk anoreksi, er ei av dei vanlegaste eteforstyrringane. Forstyrringa fører til at den sjuke ikkje har eit reelt bilete av seg sjølv, og et lite eller ingenting. Eteforstyrringa kan difor føre til ekstrem avmagring og av og til også død. Pasientane held fram å slanke seg trass i at dei er avmagra. Tilstanden er klassifisert som ei psykisk liding i det offisielle diagnosesystemet ICD-10. Ordet anorexia kjem frå latin, og tyder «apetittløyse».

Årsaksforhalda er komplekse, det er sannsynleg at både psykologiske, sosiale og organiske faktorar spelar inn. Familietilhøve, som til dømes konfliktar mor—dotter, vert ofte nemnd som avgjerande, men dette er lite dokumentert gjennom forsking. Vestleg kultur med sterke tynnheitsideal og slankepress mellom unge menneske har sannsynlegvis innverknad for utvikling av anoreksi. Perfeksjonistiske personlegdomstrekk, lågt sjølvbilde og lite sosialt nettverk er sett på som risikofaktorar. Sjukdommen er relativt hyppig i visse idrettsmiljø og i modellyrke. Anoreksi er den psykiske sjukdommen med høgast dødelegheit. Den har ei dødelegheit på 5-10% (dødelegheita skuldast i hovudsak somatiske komplikasjonar eller sjølvmord).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anorexia nervosa» frå , den 5. juni 2009. 
 

Anoreksi
Eteforstyrringar
Kulturbundne syndrom
Jupitertrojan

Jupitertrojanane eller berre trojanane er ei stor gruppe av asteroidar som deler banen til Jupiter. Sedd i eit koordinatsystem som er sentrert på Jupiter vil dei gå i bane ei eit av dei to Lagrangepunkta, L4 og L5, som ligg 60° føre og bak Jupiter. Dei har store halvakse rundt 5,05 og 5,40 AE. Dei vert kalla trojanar av di dei er namngjevne etter figurar frå Trojanarkrigen.

Historie 

E.E. Barnard gjorde den første observasjonen av ein trojan i 1904, men betydinga av oppdaginga vart ikkje lagt merke til på den tida. Barnard trudde nemleg at han hadde fått auga på den nyleg oppdaga saturnmånen Phoebe, som var berre to bogeminutt unna. Først i 1999 då lyspunktet som Barnard hadde observert vart oppdaga på nytt, kunne ein slå fast at objektet var trojanen (12126) 1999 RM11.

Den første sanne oppdaginga av ein trojan var i februar 1906 då den tyske astronomen Max Wolf oppdaga ein asteroide ved L4 lagrangepunktet til Sola-Jupiter systemet. Asteroiden vart namngjeven 588 Achilles.
At asteroidens bane var spesiell vart funne ut etter nokre få månader, og ikkje lenge etter på vart mange fleire asteroidar oppdaga i dette og dei andre lagrangepunkta til systemet.

Så langt (august 2007) veit ein om 640 jupitertrojanar ved L4 og 536 ved L5; samt respektivt 539 og 509 asteroidar utan nummer. Sannsynlegvis eksisterer det mange fleire jupitertrojanar, men dei er for små til at teleskopa kan få auge på dei.

Den største kjende jupitertrojanen er 624 Hektor med ein storleik på 370x195 km.

Samansetnad 

Eit lag frå Keck-observatoriet på Hawaii annonserte i 2006 at dei hadde målt tettleiken til den binære trojanen 617 Patroclus, og at den var lågare enn vatn. Dette tydar på at paret og kanskje alle jupitertrojanane liknar meir på kometar eller kuiperbelte-objekt i storleik og samansetning enn hovudbelteasteroidane.

Sjå òg 

 Liste over greske jupitertrojanar
 Liste over trojanske jupitertrojanar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Trojan asteroid» frå ,  den 30. november 2007.  

Asteroidar
30 Urania

30 Urania vart oppdaga av John Russell Hind den 22. juli 1854 og vart den siste asteroideoppdaginga hans. Asteroiden er namngjeven etter Urania, den greske musen for astronomi.

Kjelder 

Urania
Urania
Frankfurt børs

Frankfurt børs i Frankfurt am Main er den fremste tyske børsen. Her blir det kjøpt og selt aksjar og andre verdipapir.

Bakgrunnsstoff 
 Frankfurt Børs

Tysk økonomi
Byggverk i Frankfurt am Main
Børsar
Arnhild Lauveng

Arnhild Lauveng () er ein norsk psykolog som er utdanna ved Universitetet i Oslo og tidlegare schizofren. Ho er busett i Odalen i Hedmark og jobbar på Kongsvinger Distriktspsykiatriske senter (DPS). Ho er ein aktiv foredragsholdar, og mottok i 2004 «Prisen til fremme av ytringsfriheten innan psykisk helsevern».

I 2008 vart ho også tildelt Fritt Ords honnør for å ha brote barrierar innan psykisk helsevern med bøkene sine.

Ho har skrive to sjølvbiografiar om vegen inn og ut av psykose, med fagleg resonnement omkring ulike tilstandar og moglege årsaker til personlegdomsutviklinga.

Bokrettane til I morgen var jeg alltid en løve er seld til Nederland, Akademisk Forlag i Danmark, tyske Random House, Polen og til Spania.

Sjølvbiogafiar 
 I morgen var jeg alltid en løve Arnhild Lauveng, Cappelen, Oslo, 2005. 200 s. Engelsk utgåve: Tomorrow I Was Always a Lion. Seld i Nederland. ISBN 82-02-24977-5
 Unyttig som en rose Arnhild Lauveng, Cappelen, Oslo, 2006. 195 s. ISBN 82-02-26403-0

Bakgrunnsstoff 
 De Schizofrene av Arnhild Lauveng i Tidsskriftet for den Norske Lægeforening 2006; 126: 1176
 Utdrag frå boka I morgen var jeg alltid en løve

Norske psykologar
Mottakarar av Fritt Ords honnør
Dei apokryfe skriftene

Apokryfe skrifter (frå gresk απόκρυφος, apokryfos, 'duld, kryptisk') er ei nemning for religiøse tekster, særleg innanfor jødisk og kristen tradisjon, som ikkje høyrer til gjeldande kanon i Bibelen. 

Skriftene kunne vere utelatne fordi kyrkjeleiarane ville hindre at dei kristne skulle lese dei, eller fordi dei oppstod i gnostiske miljø som meinte skriftene openberra ein bodskap som var skjult for dei fleste, slik at skriftene ikkje var meinte for allmenn spreiing.

Apokryfane i bundi form vert gjerne nytta som namn på nett dei skriftene som vert prenta i ein eigen bolk i Bibelen etter Gamletestamentet og Nytestamentet.

Gammaltestamentlege apokryfe skrifter 

Dei mest kjende gammaltestamentlege apokryfane er kjende som Dei deuterokanoniske skriftene. Desse vart skrivne etter at den hebraiske kanonen var fastlagd. I oldkyrkja vart dei etter kvart rekna med til den bibelske kanonen, men ved reformasjonen definerte Martin Luther dei som ikkje-inspirerte. 

 Tobit
 Judit
 Den greske Ester-boka
 Visdommens bok
 Sirak
 Baruk
 Jeremias brev
 Første Makkabearbok
 Andre Makkabearbok
 Tredje Esra
 Fjerde Esra
 Manasses bønn
 Salme 151
 Tillegg til Daniels bok
 Den greske Ester-boka (utvidingar)

I tillegg dei deuterokanoniske bøkene finst det nokre verk som har ein bibelsk stil og som skildrar hendingar knytte til bibelske personar. Desse vert gjerne kalla pseudepigrafiske bøker. Enoks bøker og Boka om Jubelåra høyrer til desse.

Nytestamentlege apokryfe skrifter 

Dei nytestamentlege apokryfane er bøker som ikkje er kanoniserte verken av ortodokse, katolske eller protestantiske kristne. De omfattar evangelium og skrifter om Jesus og læresveinane hans. Fleire av dei vart skrivne av gnostikarar og av andre grupper som stod utanfor den etablerte kyrkja. Nokre av skriftene vart gjenfunne i dødehavsrullane. Av apokryfane vi kjenner delar av er
 Q (av Quelle; mogleg kjelde for Markusevangeliet og Matteusevangeliet
 Thomasevangeliet
 Maria Magdalenas evangelium
 Petersevangeliet
 Det løynlege Markusevangeliet
 Jakobs protevangelium
 Thomas’ barndomsevangelium
 Bartomoleusevangeliet
 Nikodemusevangeliet
 Judasevangeliet

Martin Luther brukte omgrepet om somme skrifter i Det nye testamentet, spesielt Jakobs brev, men òg Brevet til hebrearane, Judas' brev og Johannes’ openberring.

Kjelder 

 Haldor Moxness i Apokryfe evangelier De norske bokklubbene 2001 ISBN 82-525-4105-4
 www.bibelen.no
 Tilsvarande artikkel på bokmålswikipedia

Bibelen
Neptuntrojan

Neptuntrojanane er dei trojanske objekta til Neptun. Per 27. november 2015 kjenner ein til 12 neptuntrojanar: 9 i L4-lagrangepunktet og 3 i L5-punktet.  Tidlege estimat gjev at Neptun skal ha 10 gonger so mange trojanar som Jupiter, og at avstanden frå jorda til neptuntrojanane er hovudårsaka til at so få neptuntrojanar er kjende.

Dei kjende neptuntrojanane er:

  (L4)
  (L4)
  (L4)
  (L5)
  (L4)
  (L4)
  (L4)
  (L5)
  (L5)
  (L4)
  (L4)
  (L4)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Neptune May Have Thousands of Escorts hjå SPACE.com (2007)
 A Thick Cloud of Neptune Trojans and Their Colors (2006) Science 313, pp. 511-514 av S. Sheppard og C. Trujillo

 
Småplanetar
Binærasteroide

Binærasteroidar er asteroidar i par som går i bane rundt eit felles massesentrum, mykje likt dobbeltstjerner.

Binærasteroidar der begge asteroidane har omtrent same dimensjonar vert også kalla dobbelasteroidar. Eit eksempel 90 Antiope-systemet. 
System der den eine lekamen er ein mykje mindre satellitt, har blitt oftare observert i seinare år. Døme på slike system er 22 Kalliope, 45 Eugenia og 107 Camilla. 87 Sylvia har to satellittar.

Nedslagskrater som finst i par, slik som Clearwater Lakes i Kanada, er kanskje resultat av at binærasteroidar har slått ned.

Asteroidar
Massospondylus

Massospondylus var ein planteetatande dinosaur. Massospondylus er klassifisert innan prosauropodar og familien Massospondylidae. Massospondylus levde i Sørlege Afrika i Juratida, for 200 millionar år sidan.

Bakgrunnsstoff 

Sauropodar
Dinosaurar
Olaf Barda

Olaf Barda, fødd Olaf M. Olsen, () var ein norsk sjakkspelar. 

Olaf Barda vart tildelt tittelen internasjonal meister i sjakk i 1952 som den første frå Noreg. Han vart norsk meister i sjakk 6 gongar, i 1930 (under namnet Olaf M. Olsen), 1947, 1948, 1952, 1953 og 1957. Han deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk) i 1930 (som Olaf M. Olsen).. Olimpbase oppgir at han deltok også i sjakk-OL i Moskva i 1956, men dette var sonen Yngvar Barda (1935-1999).

Olaf Barda var ein svært sterk postsjakk-spelar. Han vann noregsmeisterskapen i postsjakk i 1946 og 1949/50, og han vart nummer 4 i det første VM i postsjakk 1950-1953. Han vart tildelt tittelen stormeister i postsjakk i 1953.

Olaf Barda skreiv sjakklæreboka Sjakk! som kom ut i 1943. Ein del år skreiv han sjakkspalta i Dagbladet.

Bakgrunnsstoff 

 Nokre av Olaf Barda sine parti på www.chessgames.com
 Nokre av Olaf Barda sine parti hos NorBase

Kjelder 
 
  Omtale av Olaf Barda som vart fødd for 100 år sidan 
  Database over sjakk-olympiadar mv
  (Liste over fjernsjakkstormeistrar)

Fotnotar 

Barda, Olaf
Noregsmeistrar i sjakk
Internasjonale meistrar i sjakk
Internasjonale fjernsjakkstormeistrar
Folk frå Oslo
Sjakkolympiadedeltakarar
Merethe Lindstrøm

Merethe Lindstrøm () er ein norsk forfattar. 

Lindstrøm debuterte i 1983 med novellesamlinga Sexorcisten og andre fortellinger. Seinare har ho gjeve ut fleire novellesamlingar, romanar og ei barnebok. I 2012 fekk ho Nordisk råds litteraturpris for romanen Dager i stillhetens historie. I juryen si grunngjeving heitte det: «I ein stillferdig, presis og ettertenksam prosa fortel Lindstrøm om korleis ei dramatisk fortid langsamt bryt inn i livet og røynda til ei eldre kvinne.»

Ho vart fødd i Bergen, og er vaksen opp i Hammerfest, på Stord og i Høland. Ho er busett i Oslo.

Bibliografi

Prisar og utmerkingar 
Mads Wiel Nygaards legat 1994
NotaBenes litteraturpris 1996
Natt&Dag-prisen 
Tanums kvinnestipend 1997
Nominert til Kritikerprisen 2007 for novellesamlinga Gjestene
Innstilt til Nordisk råds litteraturpris 2008 for novellesamlinga Gjestene
Doblougprisen 2008
Kritikerprisen 2011 for romanen Dager i stillhetens historie
Nordisk råds litteraturpris 2012 for romanen Dager i stillhetens historie
Amalie Skram-prisen 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Øystein Rottem: «Savnets mekanismer - Merethe Lindstrøm» i Norges litteraturhistorie
 Merethe Lindstrøm i NRK Forfatter
 Utgjevingar av Merethe Lindstrøm i BIBSYS Ask

Norske novelleforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Vinnarar av Doblougprisen
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Rangering av regionar i Italia

Dette er ei **rangert liste** over regionane i Italia. Innbyggjartala er frå 2001.

Etter folketal

Etter areal

Etter folketettleik

Regionar i Italia
Bonnie and Clyde

Bonnie and Clyde er eit samlealbum av Serge Gainsbourg frå 1968. Albumet innehaldt derimot dei nye songane «Bubble Gum» og «Everybody loves my baby», begge desse er sunge av Brigitte Bardot. Gainsbourg var oppslukt av amerikansk popkultur, noko både «Comic Strip» og «Bubble Gum» viser.

Innhald 
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd. 

 «Bonnie and Clyde» - 04:19 - frå Initials B.B. (1968)
 «Bubble gum» - 01:48 
 «Comic strip» - 02:14 - frå Initials B.B. (1968)
 «Un jour comme un autre» - 02:23 - frå Anna (1967)
 «Pauvre Lola» - 02:24 - frå Gainsbourg Percussions (1964)
 «L'eau à la bouche» - 02:33 - frå L'eau à la bouche (1960)
 «La javanaise» - 02:31 - frå Vilaines Filles, Mauyais Garcons (1963)
 «La madrague» - 02:36 - frå L'Appareil à sous (1962)
 «Intoxicated man» - 02:40 - frå Serge Gainsbourg N° 4 (1962)
 «Everybody loves my baby» - 02:14 
 «Baudelaire» - 02:30 - frå Gainsbourg Percussions (1964)
 «Docteur Jekyll and Mister Hyde» - 01:59 - frå Initials B.B. (1968)

Serge Gainsbourg
Musikkalbum frå 1968