alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Terje Bakken

Terje Bakken () var ein norsk musikant og målmann frå Sogndal, mest kjend frå bandet Windir, eit svartmetallband som starta fyrst som eit enkeltmannprosjekt. Terje Bakken, som gjekk under artistnamnet «Valfar», song på sognedialekten, «sognamål». Bakken er blant anna kjend for å blanda inn folkemusikk inn i black metal. Frå og med det tredje albumet, 1184, byrja han å syngja på engelsk for å nå ut til eit større publikum.

Biografi 
Terje Bakken byrja frå ung alder å spela trekkspel, men etter ei stund var ikkje dette interessant og difor uaktuelt. Han byrja læringa av å spela gitar – elektrisk gitar. Han spelte i nokre svartmetall- og daudmetallband tidleg på 90-talet, men fann det ikkje like interessant som resten av bandet. Han ville laga musikken heilt sjølv, utan andre sine synspunkt. 

Bakken hadde alltid vore interessert for lokalhistorie, spesielt Kongesogene og bygdehistoria til Songdal. Dette påverka musikken hans sterkt. Han gav ut to demoar: Songariket og Det Gamle Riket, begge prega av historieinteressa hans. I bygdebøkene fann han også inspirasjon til melodiane.   
Hans fyrste studioalbum – Sóknardalr – kom ut i 1997, og baud ikkje på noko heilt annleis frå demoane. Demoane og Sóknardalr fekk status hjå svartmetallundergrunnen. Han fekk platekontrakt i 1996 med selskapet Voices of Wonder. Musikken spelte han heilt sjølv. Studioalbumet selte over 2000 kopiar det året.

Trass den dunkle syngestilen og mørke stemninga, ville ikkje Bakken assosiera seg med svartmetall. Grunnen til dette var at han meinte den var stereotypisk, og kunne svekka salet. Svartmetallen hadde òg fått mykje negativ omtale i media på 90-talet. Han kalla difor sjangeren sin for «sognametall».

Daud 
Bakken drog på tur ein januarfredag mot hytta si på Fagereggi, men det var stygt vêr den dagen, og han kom aldri fram. Tre dagar etter kom leitemannskap og politi og fann han på Reppastølen i Sogndal. Bakken døydde truleg av hypotermi, då han vart fanga av snøstormen. Terje Bakken vart gravlagd på Stedje kyrkje i Sogndal, 27. januar 2004.

Diskografi

Demoar 
Sognariket (1995)
Det Gamle Riket (1995)¨

Studioalbum 
Sóknardalr (1997)
Arntor (1999)
1184 (2001)
Likferd (2003)

Samlealbum og hyllester 
Valfar, ein Windir (2004)

Sjå òg 
Vreid
Feigd
Cor Scorpii

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Terje Bakken» frå ,  den 25. oktober 2011. 

Målfolk
Norske musikarar
Folk frå Sogndal
Freedom av Alice Cooper

«Freedom» er ein song frå 1987 av Alice Cooper frå albumet Raise Your Fist and Yell. Songen var skriven av Alice Cooper og Kane Roberts.  

Songen var den einaste singelen som vart gjeven ut frå Raise Your Fist and Yell. Han gjekk ikkje inn på lista i USA, men nådde 50. plass i Storbritannia tidleg i 1988. B-sida til singelen var «Time To Kill». Det vart laga ein musikkvideo til songen.

Medverkande
Alice Cooper - Vokal
Kane Roberts - Gitar
Kip Winger - Bass
Paul Horowitz - Klaverinstrument
Ken K. Mary - Trommer

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Freedom (Alice Cooper song)» frå ,  den 24. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-songar
Songar frå 1987
Trash av Alice Cooper

Trash er det 18. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i juli 1989. 

Albumet inneheldt songen «Poison», den første Topp 10-hitten til Cooper i USA sidan «You and Me» i 1977. Etter at Alice Cooper gjorde comeback i 1986 med den suksessrike turneen «The Nightmare Returns», hadde Cooper fått hjelp frå Desmond Child til å lage eit comebackalbum. Trash vart eit av dei største albuma til Cooper og det vart laga musikkvideoar for «Poison», «Bed of Nails», «House of Fire» og «Only My Heart Talkin'». Cooper la ut på ein verdsturne etter albumet og konsertvideoen Alice Cooper Trashes The World vart gejven ut. 

Albumet inneheld gjesteframferder av Jon Bon Jovi, Stiv Bators, Steven Tyler, samt gitaristen Kane Roberts, som forlet bandet til Cooper i 1988. Av artistar som medverka til låtskrivinga finn ein Joan Jett, Diane Warren, Jon Bon Jovi og Richie Sambora.

Korvokalist Louis «Louie» Merlino og trommeslagar Bobby Chouinard spelte i lag i Beggars & Thieves.

Innhald

Den japanske utgåva hadde to konsertopptak som bonusspor:

"Cold Ethyl (live)"
"Ballad of Dwight Fry (live)"

Medverkande
Gitarar:, Kane Roberts på Bed of Nails, Mark Frazier, Jack Johnson, Steve Lukather, Guy Mann-Dude, John McCurry, Joe Perry, Richie Sambora
Klaverinstrument: Paul Chiten, Steve Deutsch, Gregg Mangiafico, Allan St. John
Bass: Tom Hamilton, Hugh McDonald
Trommer, Perkusjon: Bobby Chouinard, Joey Kramer
Programmering: Steve Deutsch
Spesialeffektar: Gregg Mangiafico
Vokal: Michael Anthony, Stiv Bators, Jon Bon Jovi, Desmond Child, Diana Grasselli, Jango, Hugh McDonald, Louis Merlino, Allan St. John, Jamie Sever, Bernie Shanahan, Tom Teeley, Joe Turano, Steven Tyler, Myriam Naomi Valle, Maria Vidal, Kip Winger, Kane Roberts

Lister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trash (Alice Cooper album)» frå ,  den 24. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1989
Album produserte av Desmond Child
Alice Cooper-album
Poison av Alice Cooper

«Poison» er ein song av Alice Cooper skriven i lag med og produsert av Desmond Child. Songen vart gjeven ut som singel i 1989, henta frå albumet Trash. Songen var ein av dei største hittane til Cooper i USA, der han nådde 7. plass, medan han nådde 2. plass i Storbritannia. 

Det vart laga to musikkvideoar til songen, sidan den eine versjonen måtte sensurerast for å kunne visast på dagtid då ei kvinne i videoen er topplaus.

Andre versjonar 
«Poison» har vorte spelt av andre artistar som Groove Coverage, Tarja Turunen, Hayseed Dixie og Bloodsucking Zombies From Outer Space.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Poison (Alice Cooper song)» frå ,  den 24. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Glam metal-songar
Bed of Nails

«Bed of Nails» er ein song frå 1989 av Alice Cooper med gitaristen Kane Roberts, gjeven ut på albumet Trash. Det var den nest største hitten på albumet (etter «Poison»), og nådde 38. plass i Storbritannia. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. Songen var skriven av Cooper, Desmond Child og Diane Warren.

Songen vart spelt inn av Children of Bodom.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bed of Nails (song)» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-songar
Glam metal-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
House of Fire

«House of Fire» er ein song og singel frå 1989 av Alice Cooper frå albumet Trash. Han var skriven i lag med gitarist Joan Jett og Desmond Child.

Singelen vart gjeven ut i Storbritannia seint i 1989 og nådde berre 65. plass på lista der. Han vart gjeven ut i USA tidleg i 1990 og nådde då 56. plass på lista. 

Ein demoversjon av «House of Fire» vart spelt inn av Bon Jovi, men aldri offisielt gjeven ut.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «House of Fire» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-songar
Glam metal-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Only My Heart Talkin'

«Only My Heart Talkin» er ein song frå 1989 av Alice Cooper frå albumet Trash. Han var den siste av fire singlar frå albumet, gjeven ut i 1990. 

Songen var skriven av Alice Cooper, Bruce Roberts og Andy Goldmark. Steven Tyler er med på gjestevokal på songen. 

Songen nådde berre 89. plass i USA, men hadde større suksess i Australia der han nådde 47. plass.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Only My Heart Talkin'» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-songar
Songar frå 1990
Singlar frå 1990
Glam metal-songar
Hey Stoopid

Hey Stoopid er det 19. studioalbumet til heavy metal-artisten Alice Cooper. Det kom ut 2. juli 1991 med gjesteframferder av Slash (då medlem av Guns N' Roses), Ozzy Osbourne, Vinnie Moore, Joe Satriani, Steve Vai, Nikki Sixx og Mick Mars (begge frå Mötley Crüe).

Etter den store hitten Trash frå 1989, prøvde Cooper å halde på suksessen med dette albumet.

Innhald

Medverkande
Alice Cooper - Vokal, Munnspel
Mickey Curry - trommer
Stef Burns - Gitar
Hugh McDonald - Bass
Joe Satriani - Gitar på «Hey Stoopid», «Burning Our Bed», «Feed My Frankenstein», «Little by Little» og «Wind-Up Toy»
Vinnie Moore - Gitar på «Hurricane Years» og «Dirty Dreams»
Steve Vai - Gitar på «Feed My Frankenstein»
Slash - Gitar på «Hey Stoopid»
Nikki Sixx - Bass på «Feed My Frankenstein»
Mick Mars - Gitar på «Die for You»
Ozzy Osbourne - Korvokal på «Hey Stoopid»
Queen Alvira - Munnleg vokal på «Feed My Frankenstein»

Lister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hey Stoopid» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 1991
Album produserte av Peter Collins
The Last Temptation av Alice Cooper

The Last Temptation er eit konseptalbum av Alice Cooper, gjeven ut i juli 1994 på Epic Records. Det omhandlar ein gut kalla Steven (som òg er hovudpersonen i Welcome to My Nightmare) og ein mystisk underhaldningsmann. Underhaldningsmannen har tilsynelatande overnaturlege evner og prøver å overtale Steven til å bli med det omreisande showet hans, «The Theatre Of The Real - The Grand-est Guignol!», der han «aldri vil bli vaksen».

Heile soga er gjeven i ein tredelt teikneserie skriven av Neil Gaiman, første delen følgde plata. I teikneserien var det Cooper sjølv som er underhaldningsmannen. Serien vart publisert av Marvel Comics og seinare trykt på ny av Dark Horse Comics.

Det vart laga musikkvideoar for «Lost in America» og «It's Me».

Innhald

Medverkande
Alice Cooper – vokal
Stef Burns – gitar, korvokal
Greg Smith – bass, korvokal
Derek Sherinian – klaverinstrument, korvokal
David Uosikkinen – trommer

Andre medverkande
Chris Cornell – vokal på «Stolen Prayer» og «Unholy War»
Don Wexler – gitar på «Lost In America»
John Purdell – klaverinstrument på «You're My Temptation», «Lullaby» og «It's Me»
Lou Merlino – korvokal
Mark Hudson – korvokal
Craig Copeland – korvokal
Brett Hudson – korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Last Temptation (Alice Cooper album)» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Original TV commercial for the album/comic book

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 1994
Rockeoperaer
Konseptalbum
A Fistful of Alice

A Fistful of Alice er eit konsertalbum av Alice Cooper. Det kom ut i 1997 og vart spelt inn året før i Sammy Hagar's Cabo Wabo club i Cabo San Lucas i Mexico. Slash spelar gitar på delar av albumet. Med på albumet er òg Rob Zombie på vokal og Sammy Hagar på gitar. Den siste songen «Is Anyone Home?», er ei studioinnspeling spelt inn for dette albumet.

Live At Cabo Wabo '96 er eit nyutgjeving frå 2005 av A Fistful of Alice.

Innhald

Amerikansk sporliste

Britiske sporliste

Japansk sporliste

Australsk sporliste

Medverkande
Alice Cooper – Vokal
Reb Beach – Gitar
Ryan Roxie – Gitar
Todd Jensen – Bass
Paul Taylor – Klaverinstrument, Gitar
Jimmy DeGrasso – Trommer

Alice Cooper-album
Konsertalbum frå 1997
Brutal Planet

Brutal Planet er det 21. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2000. Albumet er eit konseptalbum som omhandlar tema med mørk «samfunnslitteratur», som vald i heimen («Take it Like a Woman»), fordommar («Blow Me a Kiss»), krig («Pick Up the Bones») og skulemassakre («Wicked Young Man»). Albumet har feilaktig vorte omtalt som andre del av ein trilogi (som skal ha starta med The Last Temptation og slutta med Dragontown); men Cooper har sagt at dette ikkje er tilfelle. 

Doug Van Pelt, redaktør i det alternative kristenmusikk-orienterte HM Magazine, fann at tekstane kommuniserte bibelsk moral på «ein særs mektig måte». 

Det vart laga musikkvideoar til «Gimme» og «It's the Little Things». Det gjekk seks år mellom The Last Temptation og Brutal Planet, som er den lengste perioden det har teke mellom to Cooper-album.

Innhald

Medverkande
Alice Cooper - Vokal
Ryan Roxie - Gitar
China - Gitar
Phil X - Gitar
Eric Synging - Trommer
Bob Marlette - Rytmegitar, Bass, Klaverinstrument

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brutal Planet» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 2000
Konseptalbum
Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper

Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper er eit samlealbum av Alice Cooper gjeven ut av Warner Archives/Rhino i 2001 i USA. Resten av verda fekk The Definitive Alice Cooper, som har eit noko anna innhald. 

Denne utgjevinga vert rekna som ein oppdatert versjon av samlealbumet Alice Cooper's Greatest Hits frå 1974, sidan alle dei 12 remiksa songane frå det albumet er på dette albumet her. Albumet er hovudsakleg ei samling av singlar og B-sider og ikkje så mykje ein «best of».

Innhald
 "I'm Eighteen" - (Frå Love It to Death) – 3:00
 "Is It My Body" - (Frå Love It to Death) – 2:39
 "Desperado" - (Frå Killer) – 3:26
 "Under My Wheels" - (Frå Killer) – 2:48
 "Be My Lover" - (Frå Killer) – 3:22
 "School's Out" (Single Version) - (Originalversjon på School's Out) – 3:29
 "Elected" (Single Version) - (Original version from Billion Dollar Babies) – 4:08
 "Hello, Hooray" (Single Version) - (Originalversjon på Billion Dollar Babies) – 4:18
 "Generation Landslide" - (Frå Billion Dollar Babies) – 4:31
 "No More Mr. Nice Guy" - (Frå Billion Dollar Babies) – 3:07
 "Billion Dollar Babies" - (Frå Billion Dollar Babies) – 3:42
 "Teenage Lament '74" - (Frå Muscle of Love) – 3:52
 "Muscle of Love" - (Frå Muscle of Love) – 3:45
 "Only Women Bleed" (Single Version) - (Originalversjon på Welcome to My Nightmare) – 3:30
 "Department of Youth" - (Frå Welcome to My Nightmare) – 3:20
 "Welcome to My Nightmare" (Single Version) - (Originalversjon på Welcome to My Nightmare) – 2:48
 "I Never Cry" - (Frå Alice Cooper Goes to Hell) – 3:44
 "You and Me" (Single Version) - (Originalversjon på Lace and Whiskey) – 3:25
 "How You Gonna See Me Now" - (Frå From the Inside) – 3:55
 "From the Inside" (Single Version) - (Originalversjon på From the Inside) – 3:31
 "Clones (We're All)" (Single Version) - (Originalversjon på Flush the Fashion) – 2:53
 "Poison" - (Frå Trash) – 4:30

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Alice Cooper-album
Samlealbum frå 2001
Dragontown

Dragontown er det 22. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2001. Som Brutal Planet har albumet ein tyngre stil enn mange av dei tidlegare albuma hans. Albumet nådde 12. plass på Billboard-lista «Top Independent Albums» og 197. plass på Billboard 200, den lågaste plasseringa hans av albuma hans som kom inn på lista. 

Dette er det første studioalbumet til Alice Cooper som ikkje inneheld singlar.

Innhald

Medverkande
Alice Cooper - Vokal
Ryan Roxie - Gitar
Tim Pierce - Gitar
Greg Smith - Bass
Kenny Aronoff - Trommer
Bob Marlette - Rytmegitar, bass, klaverinstrument

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dragontown» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 2001
Konseptalbum
The Eyes of Alice Cooper

The Eyes of Alice Cooper er det 23. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2003. Med dette albumet gjekk Cooper tilbake den tidlegare hardrock-stilen sin, som The Last Temptation, og gjekk bort frå den tunge industrial metal-stilen frå dei to førre studioalbuma sine. Det finst fire utgåve av plateomslaget. Den einaste skilnaden er fargen på augo til Cooper og kjem i blå, grøn, rosa og raud. 

I songen «Detroit City» nemner Cooper personane Ted Nugent, Iggy Pop, The MC5, Eminem, Kid Rock, Insane Clown Posse, Bob Seger, The Silver Bullet Band og David Bowie (som Ziggy Stardust).

Innhald

Medverkande
Alice Cooper - Vokal
Eric Dover - Gitar
Ryan Roxie - Gitar
Chuck Garric - Bassgitar
Eric Synging - Trommer
Wayne Kramer - Gjestegitar på «Detroit City»
Teddy «ZigZag» Andreadis - Klaverinstrument, trekkspel, perkusjon
Scott Gilman - Saksofon, klarinett & andre instrument
Calico Cooper - Theremin, korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Eyes of Alice Cooper» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Musikkalbum frå 2003
Dirty Diamonds

Dirty Diamonds er det 24. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut 4. juli 2005 internasjonalt og 2. august i USA. 

Albumet nådde 17. plass på Billboard-lista «Top Independent Albums» og 169. plass på Billboard 200.

Innhald

Medverkande
 Alice Cooper - Vokal, Munnspel
 Ryan Roxie - Gitar
 Damon Johnson - Gitar
 Chuck Garric - Bass
 Tommy Clufetos - Trommer
 Xzibit - Rap på «Stand»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dirty Diamonds» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Musikkalbum frå 2005
Alice Cooper-album
Live at Montreux av Alice Cooper

Alice Cooper: Live at Montreux 2005 er eit konsertalbum og ein konsert-DVD av Alice Cooper. Han vart gjeven ut i mai 2007 som ein samla DVD og CD. 

Konserten vart filma og innspelt i 2005 under Montreux Jazz Festival, i Montreux i Sveits.

Innhald

DVD/BLURAY
 "Department of Youth"
 "No More Mr. Nice Guy"
 "Dirty Diamonds"
 "Billion Dollar Babies"
 "Be My Lover"
 "Lost in America"
 "I Never Cry"
 "Woman of Messe Distraction"
 "I'm Eighteen"
 "Between High School and The Old School"
 "What Do You Want From Me?"
 "Is it My Body?"
 "Go to Hell"
 "The Black Widow(instrumental)
 "Drum Solo"
 "Gimme"
 "Feed My Frankenstein"
 "Welcome To My Nightmare"
 "The Awakening"
 "Steven"
 "Only Women Bleed"
 "Ballad of Dwight Fry"
 "Killer"
 "I Love the Dead"
 "School's Out"
 "Poison"
 "Wish I Were Born in Beverly Hills"
 "Under My Wheels"

CD

Medverkande
 Alice Cooper - Vokal
 Ryan Roxie - Gitar
 Damon Johnson - Gitar, Klaverinstrument
 Chuck Garric - Bass
 Eric Singer - Trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live at Montreux (Alice Cooper album)» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Konsertalbum frå 2006
Generalsekretærar i Europarådet

Generalsekretærar i Europarådet gjev oversyn over generalsekretærar i Europarådet. Generalsekretæren er sjef for sekretariat til Europarådet og veljast av Parlamentarikarforsamlinga for ein periode på fem år. Thorbjørn Jagland sat i to periodar, frå 2009 til 2019.

Generalsekretærar

Kjelder

Europarådet
Motbakkeløp

Motbakkeløp er ein idrett der utøvarane spring i bratt og gjerne ulendt terreng. Idretten har likskapar med terrengløp, men utfordringa ligg i at løypa er lagt til eit raskt stigande terreng.

Motbakkeløp i Noreg
Løp i fjell og bakkar er ein gammal tradisjon, men motbakkeløp er ei nokså ny konkurransegrein i Norge. Arrangement av motbakkeløp er i Noreg underlagt Norges friidrettsforbund.

Motbakkeløp er ein av dei idrettane i Noreg som er i størst vekst. Dei siste ti åra har det gått i frå og vere nokre få løp til å verte godt over 100. Jon Tvedt var ein føregangsperson for motbakkeløp og kanskje spesielt i dei aller brattaste og lengste løpa var han suveren. Øystein Sylta er no ein av dei fremste.

 
Friidrett

no:Motbakkeløp
ru:Скайраннинг
Copernicus-programmet

Copernicus er namnet på eit felles program mellom EU og ESA for å bygge opp ein europeisk kapasitet for å overvake jorda. Prosjektet var tidlegare kalla GMES eller Global Monitoring for Environment and Security.  Prosjektet har fått namnet sitt etter atronomen Nikolaus Kopernikus. Copernicus vil bestå av mange ulike observasjonsplattformar både in situ målingar og satellittar. Prosjektet starta opp i 1998 og skal vere operativt frå 2014

Styresmaktene i dei ulike landa vil vere den viktigaste brukargruppa for systemet. Systemet vil gje kunnskap om klimaendringar og miljøtilstand. Copernicus er det europeiske bidraget inn i Global Earth Observation System of Systems (GEOSS)

Copernicus bygger på fire pilarar:

 ein romkomponent med satellittar som observerer landjorda, atmosfæra og hava. Dette pilaren vil i hovudsak utnytte Sentinel satellittane. den første sentinellsatellitten skal skytast opp i 2013
 in situ målingar som er landbasert eller flybasert. Desse vil delvis komplimentere satellittmålingane og delvis nyttast til å kalibrere satellittane
 dataharmonisering mellom ulike system og
 tenester til brukarane

Copernicus skal gje informasjon innanfor seks ulike tematiske område,  maritimt, land, atmosfære, kriser, tryggleik og klimaendringar.

Kjelder
Copernicus - The European Earth Observation Programme

ESA
Satellittar
Miljøovervaking
Sentinel-satellittane

Sentinel-satellittane er ei rad framtidige romferder som blir utvikla av ESA som ein del av GMES, som skifta namn til Copernicus i desember 2012. Sentinellane inkluderer radar og superspektrale bilete av land, hav og atmosfære. Sentinellane skal vere i konstellasjonar på to og to.

Sentinell-satellittane vil ha desse måla:
 Sentinel 1 er ein radarsatellitt i polar bane for overvaking av land, hav og vêr. Satellitten vart operativ hausten 2014 
 Sentinel 2 vil i polar bane ta optiske bilete med høg oppløysning av landjorda for å gje kunnskap om vegetasjon, jordsmonn, vassdekke, vassdrag og kystområde.
 Sentinel 3 er ein multiinstrumentsatellitt i polarbane og skal overvake havtopografi, overflatetemperaturar, farge på hav og land. Den første satellitten er planlagt for 2013.
 Sentinel-4, skal vere nyttelast på ein Meteosat Third Generation Satellite , og skal overvake atmosfæren. Satellitten er planlgt for 2019; 
 Sentinel-5 vil og vere nyttelast på ein annan satellitt og skal brukast til atmosfæreovervaking.

Kjelder
 ESA
<references>

Jordobservasjonssatellittar‎
ESA
Terry Davis

Terence Anthony Gordon Davis, kjend som Terry Davis () er ein britisk politikar frå Det britiske arbeidarpartiet. Han har tidlegare vore medlem av underhuset i Det britiske parlamentet, og var også generalsekretær i Europarådet frå 2004 til 2009.

Terry Davis var vald inn i underhuset frå valkrinsen Birmingham Hodge Hill og sat frå 1971 til 1974 og frå 1979 til 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Terry Davis» frå ,  den 25. oktober 2011.  
 

Britiske politikarar
Generalsekretærar i Europarådet
Along Came a Spider

Along Came a Spider er det 25. studioalbumet til Alice Cooper, gjeve ut i 2008. Det vart gjeve ut i juli i både Europa og Nord-Amerika via Steamhammer Records og SPV GmbH, og var albumet som nådde høgast på listene sidan Hey Stoopid i 1991.

Albumet er eit konseptalbum og omhandlar ein seriemordar kalla Spider. Politiet er forbløffa over offera til Spider som er svøypte i eit slikenett, og kvar manglar ein fot. Spider prøver å samle åtte bein for å lage sin eigen edderkopp. Ting blir derimot komplisert når han forelskar seg i det åttande offeret sitt.

Cooper planla å lage ein andre del av albumet, men valde å gjere Welcome 2 My Nightmare i staden for.

Innhald

Medverkande 
 Alice Cooper - Vokal
 Danny Saber - Gitarar (spor 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 10 og 11); Slide gitar (4); ebow (4); bassgitar (1, 3, 6, 8, 10 og 11); piano (7); klaverinstrument (1, 3, 6, 7, 8, 10 og 11); synth (4); strykearrangement (10 og 11)
 Greg Hampton - Gitarar (2, 4, 6, 8,9 og 11); bassgitarar (4); klaverinstrument (4, 9 og 11); korvokal (1, 2, 3, 4, 6, 8 og 11); strykearrangement (2 og 11)
 Keri Kelli - Gitarar (5, 7 og 9)
 Jason Hook - Gitarar (5)
 Slash - Sologitar (2)
 Whitey Kirst - Gitarar (8)
 Chuck Garric - Bassgitarar (2, 7 og 9); korvokal (2)
 Eric Singer - Trommer (1, 2, 4, 5, 6, 7, 9 og 11)
 David Piribauer - Trommer (8 og 10)
 Steffen Presley - B3 Orgel (6)
 Ozzy Osbourne - Munnspel (3) (omtalt som 'J. Osbourne')
 Bernard Fowler - Korvokal (1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 og 11)
 Calico Cooper - Korvokal (5); munnleg del(9)

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Along Came a Spider (album)» frå ,  den 25. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Alice Cooper-album
Konseptalbum
Musikkalbum frå 2008

en:Along Came a Spider
pl:Along Came A Spider