alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Slavutytsj

Slavutytsj (ukrainsk Славутич) er ein ny by nord i Ukraina, kalla opp etter det gammalslaviske namnet på den nærliggande Dnepr. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Slavutytsj ligg på venstrebreidda av elva, 40 km frå Tsjernihiv, 45 km frå byen Pripjat, 50 km frå Tsjernobyl (begge i Ivankiv rajon) og 200 km frå Kiev. Sjølv om byen geografisk ligg i Tsjernihiv rajon (del av Tsjernihiv oblast), høyrer han administrativt til Kiev oblast, og er ein administrativ eksklave, og høyrer ikkje til noko rajon.

Historie
Byen vart bygt i 1986, kort tid etter Tsjernobylulukka for å huse arbeidarane i Tsjernobyl atomkraftverk og familiane deira, som måtte evakuere byen Pripjat. Den økonomiske og sosiale situasjonen i byen er framleis kraftig påverka av kraftverket og andre installasjonar i Tsjernobylsonen fordi dei fleste innbyggjarane framleis arbeidde eller arbeider der.

Bygginga av byen starta kort tid etter ulukka og dei første innbyggjarane flytta inn alt i oktober 1988. Byen var meint å erstatte Pripjat, som hadde vorte ein spøkelsesby etter evakueringa. Det står eit minnesmerke i Slavutytsj for offera etter ulukka, særleg dei som mista livet like etter hendinga frå strålingsskadar.

Innbyggjarane i byen er hovudsakleg overlevande etter katastrofen, som måtte flytta ut frå evakueringssonen, av dei kring 8000 som var barn i 1986. På grunn av dette har relativt mange av innbyggjarane strålingsrelaterte sjukdommar. Mange av innbyggjarane arbeider framleis ved det tidlegare kraftverket for å overvake det, vedlikehalde det eller for vitskaplege årsaker.

Slavutytsj ligg kring 50 km aust for det tidlegare atomkraftverket. For å bygge byen vart området dekt med eit to meter tjukt lag med rein jord. Plasseringa vart vald ut på grunn av jernbanelinja som går gjennom området. Frå starten vart det vald at Slavutytsj skulle verte ein «by for det 21. hundreåret». Samanlikna med andre byar i Ukraina har Slavutytsj moderne arkitektur med lystige omgjevnader og levestandarden er høgare enn i dei fleste andre byane i Ukraina. Under bygginga av byen deltok arbeidarar frå åtte tidlegare sovjetrepublikkar: Armenske SSR, Aserbajdsjanske SSR, Estiske SSR, Georgiske SSR, Latviske SSR, Litauiske SSR, Russiske SFSR og Ukrainske SSR. Som følgje av dette vart byen delt inn i åtte bydelar kalla opp etter hovudstadane i kvar republikk, kvar med sin eigen unike stil og atmosfære. Byen har ein uvanleg høg fødselsrate og dødelegheita er overraskande låg. Som følgje av dette er snittalderen i Slavutytsj den lågaste av alle byane i Ukraina og meir enn ein tredjedel av innbyggjarane er barn.

I 2001 vart dei gjenverande delane av atomkraftverket stengd ned og byen har hatt sosiale problem og ei uviss framtid etter det. Mykje av budsjettet til byen vart betalt av operatørane av kraftverket. For å støtte busetnaden og få inn nye føretak, vart Slavutytsj ein særeigen økonomisk sone.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Slavutych» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad (ukrainsk)

Tsjernobylulukka
Byar i Kiev oblast
Nye byar
Busetnader grunnlagde i 1986
Kortevarer

Kortevarer er eit uttrykk som opphavleg vart nytta om alle varer som vart selde etter stykk- eller dusinpris og ikkje som metervare eller etter vekt. Tradisjonelt har nemninga vore nytta om herrekviperings- og syvarer, slik som kammar, knappar, trådsneller, glidelåsar osv. Kortevarer vart fram til varekjedene sitt inntog på 1960- og 1970-talet seld i eigne kortevareforretningar. Desse vareslaga finn ein i dag i mellom anna eigne syforretningar, parfymeri og leiketøysforetningar og hos frisørar. I tillegg er det ein del lågprisbutikkar som har litt av det same vareutvalet til særs låge prisar.

Døme på kortevarer
 Notisbøker
 Glansbilete
 Postkort
 Sikringsnåler
 Små leiker
 Små sett med negleklippar, neglefil, saks og pinsett.
 Sakser
 Små sysett med knappar, nål og tråd, fingerbjørg, sysaks og nålitredar
 Barberblad og etterbarberingsvatn
 Parfyme
 Blyantar og fargestiftar

Sjå òg
 Kvitvarer
 Brunvarer
 Daglegvarer
 Metervare

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kortevarer» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Handel
Jacob Jordaens

Jacob Jordaens () var ein flamsk målar under barokken, fødd og død i Antwerpen. Saman med Peter Paul Rubens og Anthonis van Dyck syrgde han for at den såkalla Antwerpen-skulen fekk eit eit framifrå ry for sine måleri og andre biletverk.

Liv og gjerning

Jordaens gjekk mellom 1607 og -15 i lære hos målaren Adam van Noort i heimbyen. I unge år samarbeidde Jordaens med ein annan av Noorts elevar, Peter Paul Rubens, og tok sterke inntrykk av han. Til liks med Rubens måla Jordaens altartavler, både mytologiske og allegoriske bilete. Etter Rubens døydde i 1640 var Jordaens den fremste målaren i Antwerpen kva gjaldt oppdrag for dei store formata.
Elles viser Jordaens sine måleri ein tydeleg påverknad frå den italienske målaren Caravaggio og hans bruk av chiaroscuro. Også norditalienske målarar som Jacopo Bassano og Paolo Veronese har gjeve impulsar til Jordaens. Han let seg også inspirere av dei realistiske uttrykka i hollandsk biletproduksjon, kanskje særleg av Brueghel-familien; Jan Brueghel den eldre var ein samtidig med Jordaens.

Ved sidan av å vere suksessrik målar, var Jordaens ein framifrå designar av veggteppe, biletvevar.

Bortsett frå eit opphald i England i 1641, arbeidde Jordaens heile livet i Flandern. Etter han i 1645 konverterte til kalvinismen fekk han også oppdrag frå den katolske kyrkja.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jacob Jordaens» frå ,  den 2. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff

Nederlandske målarar
Barokkmålarar
Målarar frå 1600-talet
Folk frå Antwerpen
Dokutsjajevsk

Dokutsjajevsk (ukrainsk Докучаєвськ) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 25 ;000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dokuchaievsk» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1912
Ljubotyn

Ljubotyn (ukrainsk og russisk Люботин) er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Byen har status som eit eige rajon (distrikt). Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Liubotyn» frå ,  den 2. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 lubotin.com 

Byar i Kharkiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1650
Olesjky

Olesjky (ukrainsk skrift Олешки) er ein by i Kherson oblast (provins) i Ukraina. Han er ein av dei eldste byane i oblastet og ein av dei eldste i det sørlege Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). 

Byen vart kalla Olesjky fram til 1928 og igjen frå 2016. Under sovjettida vart han kalla Tsiurupynsk (ukrainsk Цюру́пинськ, russisk Цюру́пинск) etter Aleksander Tsiurupa, ein tidlegare sovjetisk handelsminister og sjef for Gosplan. Tsiurupa vart fødd i byen, som vart kalla opp etter han då han døydde i 1928. 19. mai 2016 vart namnet endra tilbake til Olesjky etter at det vart innført forbod mot namn av kommunistisk opphav i Ukraina.

Elva Konka renn gjennom byen og munnar ut i Dnepr. Byen ligg på venstrebreidda av Dnepr og i nærleiken ligg Olesjkyjsanden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tsiurupynsk » frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 

Byar i Kherson oblast
Busetnader grunnlagde på 1000-talet
Byar ved Dnepr
Juzjne

Juzjne (ukrainsk Ю́жне, tidlegare: Южний, Juzjnyj) er ein hamneby i Odessa oblast (provins) sørvest i Ukraina. Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet og ligg langs kysten av Svartehavet.

Han er ein internasjonal viktig oljeterminal og ein av dei tre viktigaste hamnene i Ukraina i saman med Odessa og Illitsjivsk. Desse tre hamnebyane har nær vokse saman til ein enkel storby og Juzjne vert ofte rekna som ein forstad til Odessa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Yuzhne» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Byar i Odessa oblast
Busetnader grunnlagde i 1974
Hamnebyar i Ukraina
Hamnebyar ved Svartehavet
Armjansk

Armjansk (ukrainsk Армянськ, russisk Армянск, armensk Արմիանսկ, krimtatarisk Ermeni Bazar) er ein by i nord på Krimhalvøya i Ukraina. Han ligg på Perekopeidet.

Armjansk vart grunnlagd på byrjinga av 1700-talet av armenarar og grekarar, som hadde kome hit frå den nærliggande byen Or Qapı (i dag Perekop). Det første namnet på byen var Ermeni Bazar (krimtatarisk for «den armenske marknaden»).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Armiansk» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar på Krimhalvøya
Busetnader grunnlagde i 1736
Vilnohirsk

Vilnohirsk (ukrainsk Вільногірськ, russisk Вольногорск, Volnogorsk) er ein by i Dnipropetrovsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vilnohirsk» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Byar i Dnipropetrovsk oblast
Busetnader grunnlagde i
Jahotyn

Jahotyn (ukrainsk Яготин) er ein by i Kiev oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2011). Det administrative senteret i Jahotyn rajon.

Landsbyen Dvirkivstsjyna i Jahotyn rajon er fødestaden til den kjende fotballespalren Andrij Sjevtsjenko, som gjekk på idrettsgymnas i Jahotyn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yahotyn» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Byportal

Byar i Kiev oblast
Busetnader grunnlagde i 1552
Sukhodilsk

Sukhodilsk (ukrainsk Суходільськ, russisk Суходольск, Sukhodolsk) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sukhodilsk» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1914
Zolotsjiv

Zolotsjiv (ukrainsk Зо́лочів, polsk Złoczów) er ein by i Lviv oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zolotsjiv rajon (distrikt).

Zolotsjiv fekk bystatus 15. september 1523 av den polske kong Sigismund I den gamle. Han låg i Det rutenske voivodskapet i Det polsk-litauiske samveldet, og høyrte til fleire adelsfamiliar. I 1772, etter den første delinga av Polen, vart han annektert av Austerrike og i 1918, under første verdskrigen, gjekk han til Polen. Zolotsjiv, kjend som Złoczów, høyrte til Tarnopol voivodskap fram til det polske septemberfelttoget, då han vart okkupert av Sovjetunionen. I dag er han ein del av det sjølvstendige Ukraina.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zolochiv» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Byar i Lviv oblast
Galizia
Shtetlar
Gulhovudmohua

Gulhovudmohua, Mohoua ochrocephala, er ein insektetande sporvefugl som flyttar seg fort i småflokkar høgt i trekroner og gjev mykje læte. Han er ein sjeldan fugl, endemisk til New Zealand og lever berre på Sørøya. 

Den biologiske slekta Mohoua har uklåre taksonomiske relasjonar, etter Clementslista har slekta Mohoua no sin eigen familie Mohouidae.

Skildring 
Gulhovudmohuaene har fjørdrakt i klår gul farge med lys brun overside frå rygg til haletipp. Dei syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakta ved at hofuglar og juvenile er brune også på krone og nakke. Nebbet er svart i kontrast til den gule drakta. Denne sporvefuglen har ei lengd på 15 centimeter og vekta er ca. 30 og 25 gram for hannar og hoer høvesvis. 

Utanom hekketida opptrer gulhovudmohuaer ofte i støyande flokkar, og gjerne i fleirartsflokkar saman med parakittar. Hannar har varierande og individuelle songar som kan innehalde både melodiske fløytetonar og slørete tonar. Gulhovudmohuaer beitar på ulike artar av virvellause dyr som dei plukkar frå bladverk, greiner og trestammar. Nokre gongar kan de søkje føde på bakken bland nedfallsblad. Dei kan variere dietten med små mengd av moden frukt ved høve. 

Hofuglen bygger reiret inne i og høgt oppe i hòle trestammar, reirmateriala er av vegetasjon og det blir fôra med fint gras. Ho legg 3 egg som ho rugar i ca. 20 dagar. Ungane kan flyge etter 22 dagar og startar hekking etter to år. Gulhovudmohuaene kan hekke i små grupper med hjelparar. Saman med pipipiar er gulhovudmohuaer ofte parasittert av gaukearten langhalekoel. Forventa levealder for gulhovudmohua er fem år og det lengstlevande kjente individet vart 16 år.

Populasjonen er avgrensa til Fiordland og omeign på Sørøya, og få andre små lokalitetar på øya. Dei er òg introdusert til små spreidde lokalisjonar som på Ulva Island ved Stewart Island/Rakiura. Utbreiingsområdet er no berre 15 % av det opphavlege, ein rask nedgang i populasjonen skjedde i første delen av 1900-talet etter at det kom rotter og mårdyr til Sørøya. Populasjonen er estimert til 1500-4000 individ,(2005) og er minkande.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Mohoua ochrocephala. Henta frå http://www.birdlife.org den 2. oktober 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av gulhovudmohuaer hos Internet Bird Collection 
 Christina Troup. Small forest birds - Whiteheads, yellowheads and brown creepers, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 1-Mar-09. Henta 2. oktober 2012

Mohouidae
Fuglar endemiske til New Zealand
Pipipi

Pipipi, Mohoua novaeseelandiae, er ein sporvestor fugl som flyttar seg fort rundt i habitatet sitt av skog og krattskog med mykje læte. Han er endemisk til New Zealand og lever berre på Sørøya og Stewart Island/Rakiura. Artsnamnet pipipi kjem frå språket maori, og er det same på engelsk språk jamvel om 'Brown Creeper' er ei vanleg engelske nemning på New Zealand.

Skildring 
Pipipiane si fjørdrakt har raudbrun oversida frå panne til haletipp, men ikkje over nakken som saman med andletet er oskegrå. Heile undersida er lys gulbrun med eit mørkt band mot haletippen. Ein kvit flekk bak auget er svært liten. Dette er ein sporvefugl med lengd på 13 centimeter og vekta er ca. 13,5 og 11 gram for hannar og hoer høvesvis. Kjønna er elles like og ungfuglar har òg same fjørdrakta. 

Pipipiar er vanlegvis standfuglar og paret vernar eit territorium året rundt, unnatak er fuglar som hekkar i stor høgd og som trekker til lågare høgd om vinteren. Hannar har varierande og individuelle songar som kan innehalde både melodiske fløytetonar og harde tonar, eit læte kan vere 'tji-ro-ri-ro-ri-ri'. Hoa kan synge i duett med ein hannfugl, og har eit variert repertoar av triller og harde tonar. 

Paret byggjer eit djupt koppforma reir av vegetasjon og er fôra med tørt gras, ull og fjører, reiret er lagt oppe i trekroner eller i tett kratt. Hoa legg 3 egg som ho rugar i ca. 19 dagar. Ungane kan flyge etter 18-22 dagar og kan formeire seg frå og med neste sesong. Pipipiar i sørlege delen av utbreiingsområdet blir ofte parasittert av gaukearten langhalekoel. Forventa levealder for pipipi er fem år.

Populasjonen lever spreidd og er avgrensa til Sørøya, Stewart Island/Rakiura og på øyar nær sistnemnde, slik som Codfish Island. På Sørøya er dei mest vanleg nord og vest for Søralpane. Dei lever i opphavleg skog, krattskog, og i plantasjar som til dømes i furuskog i Nelson på New Zealand. Ved Dunedin lever dei i opphavleg skog. Utbreiinga kan gå opp til tregrensa.

Pipipiar beitar på ulike artar av virvellause dyr, som edderkoppar, fluger, sommarfugllarver, møll og biller. Dei tar byttet ved å plukke frå bladverk og frå smågreiner på alle høgnivå i skogen og går sjeldan ned på bakken. Under beiting kan dei opptre akrobatiske og henge opp ned under ei grein. Dei kan variere dietten med insekt under laus bork og supplere med små mengd av moden frukt ved høve. 

Populasjonen av pipipi gjekk ned med europeisk busetting på New Zealand etter øydelegging av låglandsskog og innføring av predatorar. Storleiken av bestanden er ikkje kjent, han reknast ikkje som trua og storleiken på populasjonen er trudd å vere stabil.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av pipipiar hos Internet Bird Collection 
 Christina Troup. Small forest birds - Whiteheads, yellowheads and brown creepers, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 1-Mar-09. Henta 2. oktober 2012

Mohouidae
Fuglar endemiske til New Zealand
Ord frå maori
Trostjanets

Trostjanets (ukrainsk Тростянець) er ein by i Sumy oblast i Ukraina, det admnistrative senteret i Trostjanetskyj rajon. Han ligg ved elva Boromlja, 59 km frå Sumy. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff
(Uoffisiell byportal  ukrainsk) 

Byar i Sumy oblast
Busetnader grunnlagde i 1660
Brody

Brody (ukrainsk Броди, polsk Brody, russisk Броды, jiddisk: בראָד, Brod) er ein by i Lviv oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Brody rajon (distrikt) og ligg i dalen til øvre Styr, kring 90 km nordaust for Lviv. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2012).

Oljerøyrleidningane Druzjba- og Odessa-Brody-røyrleidninga

Historie
Byen vart først nemnd som bysetnad i 1084 og er trudd å ha blitt øydelagd av Batu Khan i 1241.

Brody fekk Magdeburgrettar og bystatus i 1546, då kjend som Lubicz (Любич, polsk Lubicz). Sidan 1600-talet flytta mange jødar til byen og utgjorde etter kvart 70 % av innbyggjartalet. Frå 1629 kom byen inn under Stanisław Koniecpolski, som gav ordre om å byggje Brody borg (1630–1635). Borga vart teikna av den franske militæringeniøren Guillaume Le Vasseur de Beauplan. I 1648 tok det Bohdan Khmelnytsky åtte veker på å erobre borga. Jødane i byen vart sparte fordi dei vart rekna for å ikkje ha delteke i mishandlinga av rutenarane og måtte derfor i staden berre ein skatt.

I 1704 vart Brody kjøpt av Potocki-familien. I 1734 vart borga øydelagd av russiske soldatar og erstatta av slottet til Stanisław Potocki i barokkstil. I 1772 vart Brody ein del av Habsburg-riket (frå 1804 - Det austerrikske imperiet).

Då mailovene vart vedteke og mange russiske jødar vart drivne bort kom det i 1881 hundrevis av jødar til Brody dagleg.

Både polske og sovjetiske styrkar gjorde store øydeleggingar i byen under den polsk-sovjetiske krigen i 1920. Etter krigen vart byen ein del av Den andre polske republikken og var i Tarnopol voivodskap. Brody var ein viktig militærbase. Då andre verdskrigen braut ut i september 1939 vart Brody okkupert av den raude armeen. Mellom 26. og 30. juni 1941 fann eit stridsvognslag stad mellom tyske og sovjetiske korps. Tapa var store på begge sider. Tyskarane okkuperte byen 1. juli 1941 og sette jødane i byen i tvangsarbeid. Til slutt vart meir enn 3000 jødar deporterte og drepne.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Brody» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Lviv oblast
Galizia
Shtetlar
Busetnader grunnlagde på 1000-talet
Polonne

Polonne (ukrainsk Полонне) er ein by ved elva Khomora i Khmelnytskyj oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Polonne rajon. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2012).

Polonne ligg langs jernbanelinja Sjepetivka-Berdytsjiv.

Polonne har vore kjend sidan minst 996, då han vart nemnd i skattelistene til fyrst Volodymyr den store. Gjennom mellomalderen var Polonne ei borg og fekk Magdeburgrettar. Byen fekk bystatus i 1938.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Polonne» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Khmelnytskyj oblast
Shtetlar
Vysjhorod

Vysjhorod (ukrainsk Ви́шгород; russisk Вы́шгород, Vysjgorod) er ein by i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er ein nordleg forstad til Kiev ved elva Dnepr. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). 

Vysjhorod er ein historisk by og er i dag det administrative senteret i Vysjhorodskyj rajon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vyshhorod» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Uoffisiell nettstad 

Byar i Kiev oblast
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Byar ved Dnepr
Hadjatsj

Hadjatsj (ukrainsk Гáдяч, russisk Гáдяч, Gadjatsj, polsk Hadziacz) er ein historisk by i Poltava oblast (provins) aust i sentrale delar av Ukraina. Han ligg ved elva Psel og er det  administrative senteret i Hadyatskyj rajon (distrikt). Byen har kring 25 000 innbyggjarar. 

Hadjatsj fekk byrettar i 1634.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hadiach» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Uoffisiell nettstad 

Byar i Poltava oblast
Krasnohrad

Krasnohrad (ukrainsk Красноград) er ein by i Kharkiv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2011). 

Byen ligg ved elva Berestovoy 101 ;km vest for byen Kharkiv. Krasnograd Bilevska vart grunnlagd som ei festning i 1731-1733, som ein del av det ukrainske forsvarsverket som gjekk frå Dnepr til Donets. I 1784 fekk borga namnet Kostjantinograd og i 1797 fekk staden bystatus. I 1922 fekk han namnet Krasnograd.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krasnohrad» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Kharkiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1730-åra
Kilia

Kilia (ukrainsk Кілія, russisk Килия, rumensk Chilia (-Nouă), polsk Kilia; gresk Kellia, tyrkisk Kilya) er ein liten by i Odessa oblast (provins) sør i det vestlege  Ukraina. Han er det administrative senteret i Kilia rajon (distrikt) og ligg i Donaudeltaet.

Ein by på den rumenske sida av grensa, kalla Chilia Veche (ukrainsk Cтapa Кілія, Stara Kilia) eller Gamle Kilia, vart grunnlagd av Austromarriket og namnet vart først nemnt i 1241.

Kilia vart derfor stundom omtalt som Nova Kilia eller Nye Kilia. Han vart grunnlagd av Stefan den store av Moldavia for å stå imot Det osmanske riket som hadde fått kontroll over Chilia Veche på 1400-talet. Byen var ein viktig hamneby i Moldavia, men òg denne byen vart etter kvart erobra av osmanarane i 1484, som heldt han fram til 1790, då han vart erobra av Det russiske imperiet under general Ivan Gudovitsj i løpet av den russisk-tyrkiske krigen (1787–1792). Byen vart gjeven attende til osmanarane i 1792, men teken nok ein gong av russarane i 1806, som fekk stadfesta eigarskapen over byen i 1812.

Byen vart bombardert av den engelsk-franske flåten i juli 1854 under Krimkrigen og gjeven til Romania med freden i Paris i 1856. I 1878 vart Kilia overført til Russland i lag med Budjak. Mellom 1918 og 1940 var han igjen ein del av Romania. Etter andre verdskrigen høyrde han til Ukraina.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kiliya» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Odessa oblast
Byar ved Donau
Den rumensk-ukrainske grensa
Starobilsk

Starobilsk (ukrainsk Старобільськ, russisk Старобельск, Starobelsk) er ein by nær Luhansk i Ukraina. Busetnaden har vore kjend sidan 1686 og han fekk bystatus i 1938. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011). 

Under andre verdskrigen låg det ein sovjetisk fangeleir for polske krigsfangar, særskild offiserar. 48 av dei døydde i leiren og vart gravlagd i nærleiken. Ein stor del av fangane frå leiren vart massakrerte undre Katynmassakren i Kharkiv og vart seinare gravlagd i skogen Pyatykhatky.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Starobilsk» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Nettstad

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1686
Ladyzjyn

Ladyzjyn (ukrainsk Ладижин, polsk Ładyżyn) er ein by i Vinnytsia oblast i Ukraina. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ladyzhyn» frå ,  den 2. oktober 2012.  
 

Byar i Vinnytsia oblast
Polohy

Polohy (ukrainsk Пологи) er ein by i Zaporizjzjia oblast i Ukraina. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Polohy» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Zaporizjzjia oblast
Busetnader grunnlagde i 1887
Amvrosijivka

Amvrosijivka (ukrainsk Амвросіївка; russisk Амвросиевкаm Amvrosijevkam) er ein by i Amvrosijivka rajon i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Han har kring 20 000 innbyggjarar (2011). 

Byen vart grunnlagd i 1869 då det vart bygd ein togstasjon på staden og han fekk bystatus i 1938. Sidan 1896 har det lege ein sementfabrikk i byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amvrosiivka» frå ,  den 2. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1869