alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Three Ravens

«The Three Ravens» (Child 26, Roud 5, norsk versjon «Ravnene») er ei engelsk folkevise. Ho vart fyrst trykt i songboka Melismata skriven ned av Thomas Ravenscroft og publisert i 1611, men er kanskje eldre enn det. Nyare versjonar (med anna musikk) vart registrert opp til nær 1900. Francis James Child skreiv ned fleire versjonar i hans Child Ballads (katalogisert med nummer 26). Ein skotsk vanleg variant heiter «Twa Corbies» («Two Ravens» eller «Two Crows»), og følgjer generelt ei liknande soge, men med ein kynisk tvist. 

Balladen omhandlar tre åtselfuglar som snakkar om kvar og kva dei skal ete. Ein nemner ein riddar som nyleg er slått i hel, men dei finn ut at dei lojale haukane og hundane hans vaktar over han. I tillegg er «fallow doe» ein metafor for den gravide kjærasten til riddaren som kjem til han, kyssar såra hans, ber han bort og gravlegg han, slik at ramnane ikkje har noko å ete. Forteljaren går gradvis bort frå synspunktet til ramnane og endar med «God send euery gentleman/Such haukes, such hounds, and such a Leman».

Innspelingar

«The Three Ravens» eller «Twa Corbies» har vorte framført og spelt inn av artistar som Heather Alexander, Annwn, A Chorus of Two, Bishi, Boiled in Lead, Scott Boswell, Clam Chowder, The Corries, Alfred Deller, The Duplets, Frances Faye, Fiddler's Dram, Ray & Archie Fisher, John Fleagle and Ewan MacColl, John Harle, Peter, Paul and Mary, Bert Jansch, Joel Cohen, Kalin Sivov, Andrew King, Marie Little, Malinky, Old Blind Dogs, Omnia, Kate Price, Schelmish, Sol Invictus, Sonne Hagal, Sequester, Steeleye Span, Andreas Scholl, Hamish Imlach, Richard Thompson, Ariella Uliano, Diana Obscura, Terre di mezzo, Kenneth McKellar, Custer LaRue og  The Baltimore Consort, Merry Wives of Windsor, Sportive Tricks, kontratenoren Andreas Scholl og The Sands Family.

Andre språk
Både «The Three Ravens» og «Twa Corbies» er omsette til andre språk, som oftast sunge med same melodi som «Twa Corbies», eller som den bretonske songen kalla «An Alarc'h» («Svanen»).

Kjende versjonar:
 Dansk: Ravnene omsetjing av «Twa Corbies» av danske Svend Grundtvig (1824–1883)
 Hebraisk: שלושה בני עורב (Tre søner av ein ramn), omsett av Nathan Alterman, og ein meir populær omsetjing שלושה עורבים (Tre ramner) av Yaakov Shabtai.
 Finsk: Kaksi korppia ei omsetjing av «Twa Corbies» av det finske bandet Tarujen Saari.
 Frisisk: De twa roeken, omsett av Klaes Bruinsma, sungen av Doede Veeman på hans Frustraasjebloes.
 Tysk: Die drei Raben, ei omsetjing av «The Three Ravens», av Theodor Fontane (1819–1898). Die zwei Raben av same forfattar er den mest kjende tyske versjonen av «Twa Corbies».
 den tyske mellomalderrock-gruppa Schelmish skreiv ein tysk versjon av «The Three Ravens» kalla «Rabenballade».
 Norsk: Ravnene, ei omsetjing som er særs lik den danske versjonen. Den norske folkrockgruppa Folque spelte inn denne songen for debutalbumet sitt, og nytta ein melodi som er særs lik Steeleye Span-versjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Three Ravens» frå ,  den 22. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Dei forskjellige versjonane samla inn av Child
Roud 5

Three Ravens
Steeleye Span-songar
Kjempene på Dovrefjell av Folque

Kjempene på Dovrefjell er det andre albumet til folkrockgruppa Folque. Albumet vart spelt inn mellom 11. og 15. august i 1975, i Rosenborg Studios, med Øystein Sunde som produsent. Albumet vart gjeve ut same år. Illustrasjonar er gjort av Livi Due.

Innhald
Alle songane er tradisjonelle, arrangerte av Folque, utanom der anna er nemnt.

Medverkande

Musikarar
Lisa Helljesen – Song
Lars Helljesen – Elektrisk og akustisk gitar, song
Morten Bing – Dulcimer, mandolin
(Jan) Eilif Amundsen – Banjo, gitar, tinnfløyte
Trond Villa – Fele, hardingfele, mandolin, song
Trond Øverland – Bassgitar, piano, blokkfløyte
Morten Jakobsen – Trommer

Produksjon
Øystein Sunde – Produsent
H.P. Danielsen – Lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kjempene på Dovrefjell (album)» frå ,  den 22. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1975
Folque-album
Musikkalbum produsert av Øystein Sunde
Philips Records-album
Pan Records-album
Vardøger av Folque

Vardøger er eit musikkalbum med Folque, utgjeve i 1977. Albumet vart produsert av Nils B. Kvam og vart utgjeve på CD i 1999. 

Sjølv om Trond Øverland hadde slutta i gruppa spelte han piano og blokkfløyte på plata. Vardøger selte ikkje så bra og var årsaka til at plateselskapet Phonogram mista trua på Folque.

Innhald

Alle songane er tradisjonelle, om ikkje anna er nemnd.

Medverkande
 Lisa Helljesen: Song
 Lars Helljesen: Song, elektriske og akustiske gitarar, bass
 Trond Villa: Song, fele, mandolin
 Morten Bing: Mandolin, akustisk og elektrisk dulcimer, akustisk gitar, fem-strengs banjo
 Eilif Amundsen: Bass, gitar, 5-strengs banjo
 Morten Jacobsen: Trommer

Studiomusikarar
 Trond Øverland: Piano, blokkfløyte
 Inge Torstensson: Toradar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vardøger» frå ,  den 22. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1977
Folque-album
Philips Records-album
Pan Records-album
Pizzo Bianco

Pizzo Bianco er eit 3 215 meter høgt fjell vest i Wallis-Alpane i den italienske regionen Piemonte.

Fjellet ligg sør for landsbyen Macugnaga i Valle Anzasca, tvers overfor Monte Rosa-massivet. Aust for Pizzo Bianco strekker fjelldalen Val Quarazza seg. Vest for Pizzo Bianco ligg isbreen Belvedere som skilje mot Monte Rosa-massivet.

Frå fjellhytta Rifugio Belvedere (1 932 moh.) er det ein om lag 5-6 timars lang tur til topps på Pizzo Bianco. Etter å ha gått til den 2 738 meter høge toppen Pizzo Nero, fylgjer ein nordaustegga like til topps. Frå toppen har ein utsikt mot den austlege delen av Monte Rosa-massivet. Frå nord til sør ser ein toppane Cima di Jazzi, Gran Fillar, Jägerhorn, Nordend, Dufourspitze, Zumsteinspitze, Signalkuppe, Parrotspitze, Ludwigshöhe, Corno Nero, Vincent-pyramiden og Punta Giordani. Nær mot sør hevar den snødekte fjelltoppen Punta Grober seg til nær 3 500 meters høgde.

Horace-Bénédict de Saussure steig til topps på fjellet i 1789, då han skulle mæle høgda på Monte Rosa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pizzo Bianco» frå , den 23. juni 2013.  
 

Fjell i Italia
Fjell i Piemonte
Monte Tagliaferro

Monte Tagliaferro er eit 2 964 meter høgt fjell i Wallis-Alpane, i regionen Piemonte i Italia. Fjellturar til toppen av Monte Tagliaferro er av dei mest populære turmåla i Valsesia.

Fjelltoppen ligg på grensa mellom kommunane Alagna Valsesia ogg Rima San Giuseppe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Monte Tagliaferro» frå ,  den 23. juni 2013.  
 

Fjell i Italia
Fjell i Piemonte
Monte Bo

Monte Bo er eit 2 556 meter høgt fjell lengst vest i Wallis-Alpane i regionen Piemonte i Italia.

Fjellet reiser seg mellom fjelldalane Sessera og Cervo i provinsen Biella. Toppen ligg på grensa mellom Piedicavallo kommune og tre fjell-eksklavar tilhøyrande andre kommunar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Monte Bo» frå ,  den 23. juni 2013.  
 

Fjell i Italia
Fjell i Piemonte
Château des Dames

Château des Dames er eit 3 488 meter høgt fjell vest i Wallis-Alpane i Aostadalen i Italia, straks sørvest for Weisshorn og Matterhorn. Fjellet ligg på vasskiljet mellom fjelldalane Valpelline og Valtournenche.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Château des Dames» frå ,  den 23. juni 2013.  
 

Fjell i Italia
Fjell i Piemonte
Tskhenistsqali

Tskhenistsqali (georgisk ცხენისწყალი Tskhenists'q'ali) er ei elv vest i Georgia. Ho er ei sideelv til Rioni og har opphavet sitt i Kaukasusfjella. Byen Tsageri ligg ved elva.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «ცხენისწყალი» frå  den 23. juni 2013.  
 

Elvar i Georgia
Sundsfjord

Sundsfjord er ei bygd i Gildeskål kommune i Nordland fylke. Ho ligg i enden av Sundsfjorden. Opphavleg var det to gardar som utgjorde den lille bygda, men etter at Sundsfjord kraftverk vart bygd og kom i gang 1960-63 vart det bygga fleire hus og fleire familiar slo seg ned i den då veglause bygda. Seinere vart det slik at kystriksvegen går gjennom staden. I 2007 vart selskapet Sundsfjord Smolt oppretta.

Kjelder 

Geografi i Gildeskål
Nelson Lakes nasjonalpark

Nelson Lakes National Park ligg på Sørøya på New Zealand.

Parken vart oppretta i 1956 og dekkjer 1 020 km². Han ligg kring to større innsjøar, Rotoiti og Rotoroa, og omfattar også dalstrôk omkring, som til dømes langs elvene Travers, Sabine og D'Urville, dei øvre elvefara til Matakitaki, i tillegg til fjellrekkjer som Saint Arnaud Range og Mount Robert. Parken er eit populært område for camping, fotturar og sportsfiske.

Parken er administrert av det newzealandske miljødepartementet, Department of Conservation (DOC), som òg driv eit informasjonssenter i Saint Arnaud, der ein kan få oppdatert og påliteleg informasjon om alle aspekt ved nasjonalparken.

Tilkomst til parken 

Hovudtilkomsten til Nelson Lakes National Park er frå Lake Rotoiti og busetnaden Saint Arnaud, ved Highway 63, om lag 100 kilometer frå både Nelson og Blenheim. Ei anna rute går frå Lake Rotoroa, og tek av frå New Zealand State Highway 6 ved Gowanbridge. Der er bussruter mellom Saint Arnaud, Nelson, Blenheim og Picton.

Aktivitetar 

Dei største leirplassane er ved breiddene til Lake Rotoiti, der er òg mindre plassar ved Lake Rotoroa.

Der er eit nettverk av fotturruter gjennom parken. Rutene varierer frå korte naturstiar ved Lake Rotoiti og Lake Rotorua, til fleire dagars villmarksturar. Av dagsturar er runden kring Lake Rotoiti, og turar opp på Saint Arnaud Range og Mount Robert. Dei mest populære langdistanserutene er Travers-Sabine Circuit og andre rundar kring Lake Angelus .

Andre aktivitetar i parken er fjellklatring, båtsport, sportsfiske og terrengsykling.

Rotoiti Mainland Island

Rotoiti Mainland Island er eit prosjekt som består av 825 hektar bøkeskog kring Lake Rotoiti. Prosjektet tek sikte på å fjerna innførte skadedyr som røyskatt, pungrev, veps og gnagarar, og oppattretta naturleg vokster av skogar og dyreliv.

Sjå òg 
Nasjonalparkar på New Zealand

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nelson Lakes National Park frå Department of Conservation
 Friends of Rotoiti - ei frivillig gruppe som kjempar mot skadedyr.

Nasjonalparkar på New Zealand
Tasman på New Zealand
Dans dans Olav Liljekrans

Dans dans Olav Liljekrans er eit musikkalbum med den norske musikkgruppa Folque som kom ut i 1978. Lisa Helljesen og Trond Villa hadde før albumet slutta i Folque og Jenn Mortensen og Øyvind Rauset kom inn.

Tanken bak albumet var å skape ei reise frå mellomalderballadar via yngre folkeviser og skillingsviser fram til nyskrivne folkesongar. Sjølv om Dans dans Olav Liljekrans var ambisiøst, skapte albumet òg mange songar som Folque sjølv i ettertid fann ut ikkje passa i repertoaret deira.

Dei tre første albuma vart gjeve ut på plateselskapet Phonogram, og spelt inn i Rosenborg Studio med først Øystein Sunde, seinare Nils Bjarne Kvam som produsentar. I 1978 hadde Folque gått over på plateselskapet MAI og Liljekrans vart spelt inn i Scanax studio med ein produsent som gruppa kommuniserte dårleg med. Likevel vart tittelsporet ein av dei mest populære låtane til bandet og vart sidan gjeve ut på ny på konsertplata Dans dans (1991) frå eit konsertopptak frå 1984.

Innhald 

Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna står oppført.

Medverkande 
 Jenn E. Mortensen: Song
 Lars Helljesen: Song, gitarar
 Øyvind Rauset: Fele, trampeorgel
 Morten Bing: Mandolin, dulcimer, gitar, banjo
 Eilif Amundesen: Bass, banjo
 Morten Jacobsen: Trommer

Studiomusikarar 
 Helge Korvald: Krumhorn, cornamuse
 Øyvind Luckow: Dulciane, rankett
 Geir Otnæs: Trekkspel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dans dans Olav Liljekrans» frå ,  den 23. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
Folque-album
Plateselskapet Mai-album
Fredløs av Folque

Fredløs er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1980. Albumet vart produsert av Arvid Esperø.

Plata vart spelt inn 1979, og det var ikkje eit lett år for gruppa – som stod på randen av oppløysing. Gitarist Lars Helljesen og bassist Per Vestaby spelte på dette tidspunkt både i Folque og Veslefrikk. Dette var ein vanskelig situasjon og midt i planlegginga av plata slutta Per Vestaby i Folque, medan Lars Helljesen slutta i Veslefrikk. 

Dei mest «rocka» låtane på plata, mellom anna «Hjuringstev», vart øvd og spelt inn med Per Vestaby, produsent Arvid Esperø spelar bass på nokre låtar, medan eit par er heilt akustiske, utan bass og trommer.

Innhald

Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.

Medverkande
 Jenn Mortensen: Song
 Lars Helljesen: Song, ak. og el. gitar
 Øyvind Rauset: Fele, mandolin
 Morten Bing: Ak. og el. dulcimer, ak, gitar, mandolin, 5 str.- banjo
 Per Vestaby: Bass
 Morten Jacobsen: Trommer

Studiomusikarar
 Geir Otnes: Trekkspel
 Helge Korvald: Cornamuse, krummhorn
 Arvid Esperød : Bass, (produsent)
 Richard Burgess: Kor

Musikkalbum frå 1980
Folque-album
Plateselskapet Mai-album
Landet ditt

Landet ditt er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1981.

Etter innspelinga av Fredløs stod Folque utan bassist, trommeslagar og plateselskap. Etter å ha verva nye medlemmar, fekk Folque tilbod frå Arve Sigvaldsen i plateselskapet Talent, som hadde høyrt singelen «Hjuringstev» og fått tru på gruppa.   

Trass i nokre bra spor, reknar Folque Landet ditt som eit av sine svakare album. Tangoen «Opiumsdrøm», som Folque hadde funne notane til på ei loftsrydding, vart i tillegg til «Reinlenderen» på debutalbumet, det næraste Folque nokomn gong kom ein «hit».

Innhald

Medverkande
 Jenn Mortensen: Song
 Lars Helljesen: Song, gitarar
 Øyvind Rauset: Fele, Hammond, cembalo, synteziser
 Morten Bing: Mandolin, dulcimer, gitar, banjo
 Roald Thommesen: Bass
 Pål Søvik: Trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Landet vårt» frå ,  den 23. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1981
Folque-album
Sort messe

Sort messe er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1983. Sort messe vart det siste studioalbumet til Folque.

Albumet skil seg frå dei andre platene deira dels ved at nesten alle låtane er nyskrivne, og ikkje minst ved at gruppa ikkje lenger hadde felespelar. I staden vart det gitaren til Lars Helljesen og mandolinen til Morten Bing som stod for instrumentalsoloane. Sjølv om plata var annleis enn andre Folque-plater, var gruppa særs nøgd med ho. Her er framleis låtar med eit klårt folkrock-preg, men òg innslag av både bluegrass og cajun. 

Dei tre første låtane på plata «Heksetrilogien» heng tematisk saman. Tittelsporet var for øvrig ikkje uttrykk for satanistiske tendensar, men eit resultat av Morten Bing si begeistring for Fantasy-litteratur.

Innhald

Medverkande
 Jenn Mortensen: Song
 Lars Helljesen: Song, gitarar, fløyte
 Morten Bing: Mandolin, banjo, dulcimer, gitar
 Roald Thommesen: Bass, keyboard
 Pål Søvik: Trommer, Taurus

Studiomusikarar
 Geir Otnes: Trekkspel
 Trond Øverland: Piano
 «Dutte»: Pedal Steel

Musikkalbum frå 1983
Folque-album
Hellmobotn

Hellmobotn (lulesamisk: Vuodnabahta) ligg i Hamarøy kommune. Med 6,3 km i luftline mellom havet og grensa til Sverige er det her Noreg er på sitt smalaste sør for Finnmark. Rundt Hellmofjorden er det høge fjell på alle kantar. Hellmofjorden er ei fortsetjing av Tysfjorden, som igjen er ein sidefjord til Vestfjorden. Ein del av Atlanterhavet når med det her heilt inn til den skandinaviske høgfjellkjeda Kjølen.

Under 2. verdskrig var dette ei mykje nytta rute for flyktningar for å kome seg over til Sverige på grunn av den korte distansen. Dette vart tyskarane fort klar over, og framleis kan ein sjå fleire bunkrar langs stien opp mot svenskegrensa. 

Busetnader i Hamarøy
Bygder i Nordland
Dans dans

Dans dans ... er eit konsertalbum av den norske folkrockgruppa Folque, utgjeve i 1991 på Pan Records. Albumet vart innspelt i Midt-Fyn festivalen i 1984. 

Folque var meir eller mindre oppløyst i 1984 då dei fekk tilbod om å spele på Midt-Fyn-festivalen. Etter nokre få øvingar og ein strabasiøs tur til Fyn gjekk Folque på scenen. Utan at bandet visste om det vart konserten teke opp på band, og då Folque gjekk av scenen, fekk dei ein kassett i handa. Først sju år seinare, i 1991, vart åtte låtar frå konserten gjeve ut på plate.

Sporliste

Medverkande
Jenn Mortensen – Vokal
Øyvind Rauset – Fele
Lars Helljesen – Vokal, gitar
Morten Bing – Gitar, banjo, dulcimer, mandolin
Trond Øverland – Bassgitar
Pål Søvik – Trommer

Bakgrunnsstoff
Albumet på Rockipedia.no

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dans dans» frå ,  den 23. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1991
Pan Records-album
Folque-album
Stormkast av Folque

Stormkast er ei samleplate med Folque, gjeve ut i 1998. Utvalet er henta frå dei to siste studioalbuma til Folque, Landet ditt (1981) og Sort messe (1983), og konsertalbumet Dans dans ... (1991).

Innhald

Medverkande
 Jenn Mortensen: Song
 Lars Helljesen: Song, gitar
 Morten Bing: Gitar, mandolin, banjo, dulcimer, synth
 Øyvind Rauset; Fele, Hammond, cembalo, synth
 Roald Thommesen: Bass
 Trond Øverland: Bass, piano
 Pål Søvik: Trommer
 «Dutte»: Pedal steel

Samlealbum frå 1998
Folque-album
Morten Bing

Morten Bing () er ein norsk musikar og kulturhistorikar. Morten Bing spelar ei rekkje instrument, mellom anna gitar, tenorgitar, 5-strengs banjo, mandolin, oktav-mandola, bouzouki, English guitar og Appalachian dulcimer. Han tok i 1973 initiativet til folkrockgruppa Folque, og var med på alle plateinnspelingane til gruppa. 

Bing er cand.philol. med hovudfag i etnologi og førstekonservator NMF. Han arbeidde fram til 2020 ved Norsk Folkemuseum der han 2000-2015 var leiar for Forskings- og utstillingsseksjonen, 2016-2019 leiar for Kulturhistorisk seksjon. Hovudoppgåva hans i etnologi «Aldri forglemmer jeg dagene der, – ut på Presteskjær!» (1990), tok for seg ferielivet på eit godtemplarungdomssommarheim. Han har seinare skrive boka Østkanthjemmene og Østkantutstillingen (2001) om buskikkane til arbeidarklassen i Oslo i mellomkrigstida og om bustadreformatoren Nanna Broch.

Han har vore prosjektleiar for ei rekkje utstillingar ved Norsk Folkemuseum, blant anna «Back to the 80s» (2009) og «50-talet – drøm eller virkelighet» (2010).

Frå 2001 til bygarden var ferdig innreidd i 2009 var han prosjektleiar for «OBOS-gården – Wessels gate 15», og er òg medforfattar (saman med Birte Sandvik og Torgeir Kjos) av boka En historiebok i tre etasjar (Cappelen Damm 2011).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Morten Bing» frå ,  den 23. juni 2013.

Bakgrunnsstoff 

Norske museumsfolk
Norske etnologar
Norske gitaristar
Musikarar frå Oslo
Folque-medlemmar
Øyvind Rauset

Øyvind Rauset () er ein norsk grafisk designer, illustratør og musikar. 

Øyvind Rauset har utdanning frå Statens Håndverks- og Kunstindustriskole, Kunstakademiet og Østlandets musikkonservatorium. Han er kjent for ein brei produksjon innan visuell kommunikasjon. Rauset har lagd bok- og cd-omslag, formgjeve bøker og , utforma logoar og kongelege monogram, arbeidd med foto, webdesign og meir. Han arbeider òg som biletkunstnar. 

Øyvind Rauset spelar fleire instrument og komponerer musikk. Han spelte mellom anna fele i den norske folkrockgruppa Folque frå 1977 til 1984 og har skrive fleire kjenningsmelodiar for TV. I tillegg har han spelt i Bazar, Oslo Radio-Orkester, Strengegjengen og Ym-Stammen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Øyvind Rauset» frå ,  den 23. juni 2013.

Bakgrunnsstoff
 Øyvind Rausets egenpresentasjon
 Fire låter (klikk på bildet av Rauset) 

Norske illustratørar
Norske grafiske designarar
Norske fiolinistar
Musikarar frå Oslo
Kunstnarar frå Oslo
Folque-medlemmar
Jan Devik

Jan Ivar Bjerkan Devik () er ein norsk musikar, låtskrivar, arrangør og produsent. 

Jan Devik tok over som bassist i Prudence i 1975, og deltok på plata Takk te dokk, som selde til sølvplate (over 15 000 eksemplar), og som Prudence vart tildelt Spellemannprisen for i klassa popmusikk. Han deltok òg på bandet sitt avskjedskonsert den 11. desember 1975. Denne vart seinare gjeve ut som dobbelalbum med namnet 11/12-75. 

Han har mellom anna vore bassist i Junipher Greene, Folque, Janus, div. prog./jazzrock, Terje Tysland sitt Oh-la-la-lag, der han spelte bass saman med Kaare Skevik, og Helge Grøslie frå Junipher Greene på Terje sine to første solo-LP-ar. Han var aktiv studiomusiker på ei rekkje plateproduksjoner frå 1975, og deltek enno i diverse samanhengar. 

Devik gav i 1982 ut solo-LP-en Spark på eige selskap, RRM. 
I 2007 gav han ut singelen «Olav Trygdvason». 
Han arbeider i musikkforlaget RRM saman med Bård Ingebrigtsen.

Diskografi

Soloutgjevingar
Album
 Spark (1982)
Singlar
Olav Trygdvason (2007)

Andre utgjevingar
Med Prudence

 Takk te dokk (1975)
 11/12-75 (1976)
 Det det va (2005)

Med Åge Aleksandersen

 7800 Namsos (1975)
 Beste (1977)
 Åge's utvalgte (1980)
 Åge Aleksandersens beste (1984)
 Åges beste 1972-1994 (1994)
 Åge Original (2001)

Med Terje Tysland

 Stakkars klovn (1977)
 Mytji arti (1978)
 All samma opp igjæn (1980)
 For eitt mas! (1996)
 25 år med gitter og stas (2002)
 Gull (2005)
Andre plateutgjevingar
 Diverse artistar: 15 originale norske topper (1976)
 Erling Bonde: Nei vi elsker! (1980)
 Anne Lise Gjøstøl: Kom kom skal jeg si deg no (1980)
 Front Page: Qualified (1981)
 Mikkel Magnus: Mikkel Magnus ser rødt (1981)
 Snu: The Pest of «Snu» (1981)
 Diverse artistar: Trønder-Rock (1982)
 Diverse artistar: Norsk Rock (1983)
 Diverse artistar: Fine norske sommerlåter 3 (1994)
 Diverse artistar: Det beste av norsk musikk 1973-1977 (1998)
 Diverse artistar: Æ e trønder æ (2000)
 Diverse artistar: Norsk Rocks Historie Vol. 5: Fra Viserock til Rock på norsk 1969-1977 (2004)
 Diverse artistar: 96% låvedans 2 (2007)
 Diverse artistar: Låvedans (2007)
 Lydia Laska: We're Nothing Compared to Ourselves (2007)
 Diverse artistar: 96% låvedans 2 (2007)
 Lydia Laska: Could i Have a Go on Your Girl, Please? (2009)
 Lydia Laska: Krankenhaus (2010)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jan Devik» frå ,  den 23. juni 2013.  
 

Norske bassistar
Prudence-medlemmar
Folque-medlemmar
Folk frå Namsos
Musken

Musken (lulesamisk: Måsske) er ei bygd i Hamarøy kommune i Nordland. Den ligg midtvegs inne i den lange og smale Hellmofjorden, som er ei arm av Tysfjorden. Staden ligg ikkje langt frå Hellmobotn, der Noreg sør for Finnmark er på sitt smalaste. Frå Hellmobotn er det berre seks kilometer over til Sverige. 

Bygda hadde i 2003 over 90 innbyggjarar, men i 2013 er talet rundt 40.
Musken skule, som berre hadde tre elevar ved skolestart i august 2009, er no lagt ned. Skula var ved sida av Drag skole, òg i Tysfjord, den einaste skula i Noreg som underviste i lulesamisk som språk. Staden har snøggbåtsamband til Drag. Musken har i dag eit av Noregs få ordinære postopnerier. Musken har per 2013 ikkje vegsamband, men eit forprosjekt for vegtilknyting er gjennomført. Det vert òg arbeidd for å få realisert eit vasskraftverk i Musken.

Noregs djupaste grotte Råggejávrrerájgge, ligg like ved Musken. Grotta er 597 m dyp.

Kjelder

Busetnader i Hamarøy
Bygder i Nordland
Jørn Erik Jensen

Jørn Erik Jensen () er ein norsk musikar, radioprogramleiar og kringkastingsleiar. 

Etter 10 år som musikar i gruppene Folque, Kong Lavring og Folk & rackare, byrja han i 1986 som programsekretær i musikkredaksjonen til NRK radio, med spesielt ansvar for klassisk tidlegmusikk, men òg folkemusikk frå heile verda. Han laga òg fleire radiodokumentarar.

Etter kvart vart han òg meir engasjert i den tekniske utviklinga til radioen.

I 1994 fekk han av dåverande radiodirektør Tor Fuglevik i oppdrag å etablere ein klassisk musikkanal i NRK.

NRK Alltid klassisk (no NRK Klassisk) starta sendingane 1. juni 1995, med Jørn Erik Jensen som leiar. Han var den første heldigitale DAB-radiokanalen i verda som var i drift 24 timar i døgnet. Sidan då har han vore rådgjevar for radiosjef, teknisk direktør og distribusjonssjef i NRK.

I oktober 2009 vart han president i den internasjonale organisasjonen WorldDMB, som utviklar, marknadsførar og eig den digitale radiostandarden DAB.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jørn Erik Jensen» frå ,  den 23. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 WorldDMB

Norske gitaristar
Norske programleiarar
Folk frå Oslo
Folque-medlemmar