alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Bell i Antarktis

Mount Bell er eit fjell, 4305 moh, langs nordaustkanten av Grindley Plateau, 6 nautiske mil (11 km) søraust for Mount Mackellar i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) etter William Bell, ein slektning av Ernest Shackleton som støtta ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Bellows

Mount Bellows er eit fjell, 2390 moh, 3 nautiske mil (6 km) vest for Layman Peak ved austsida av Ramseybreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick A. Bellows i U.S. Navy som var sambandsmann ved McMurdo-basen, 1964.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Bengaard Peak

Bengaard Peak er eit markant fjell, 2110 moh, 6 nautiske mil sør for Fazekas Hills, på austsida av Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Hans J. Bengaard, ein forskar frå US Antarctic Research Program på ionosfæren ved Little America V, 1957.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Benjamin

Mount Benjamin er eit markant fjell, 1750 moh, som ligg på vestsida av Amundsenbreen, 5 nautiske mil (9 km) søraust for Mount Ellsworth i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga og kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Benjamin F. Smith, ein meteorolog ved McMurdo-basen vinteren 1963.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Bennett

Mount Bennett er eit markant fjell (3090 moh) kring 3 nautiske mil (6 km) aust for Mount Boyd, som ragar over den vestlege delen av Anderson Heights i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41), og kartlagd av den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58) leia av A.P. Crary. Det vart namngjeve av Crary etter Hugh Bennett, ein seismolog i gruppa.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Betty

Mount Betty er ein liten fjellkam oppom Rossbarrieren, på nordsida av Bigend Saddle heilt nordaust i Herbert Range i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i november 1911 av kaptein Roald Amundsen, og vart namngjeve av han etter Betty Andersson, ein sjukepleiar og husmor for familien Amundsen i mange år.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Bjaaland

Mount Bjaaland er eit fjell på 2675 moh. som ligg søraust på massivet ved toppen av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. I november 1911 vart fleire fjell i nærleiken observerte og grovt plasserte på kartet av Roald Amundsen og laget hans på veg til Sørpolen. Amundsen namngav eit av dei etter Olav Bjaaland, eit medlem av gruppa. Dette fjellet vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960-64. For å bevare det historiske namnet frå dette området, valde Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) dette fjellet som Mount Bjaaland. Andre fjelltoppar i massivet er kalla opp etter andre medlemmar av gruppa som var med Amundsen til Sørpolen.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Mount Black

Mount Black er eit markant fjell, 3005 moh, i Antarktis med ein slak, snødekt bakke på sørvestsida og ei bratt helling på nordvestsida. Fjellet er ein del av skrenten opp mot polarplatået like vest for Bennett Platform og den øvre delen av Shackletonbreen. Det vart oppdaga og fotografert av Richard E. Byrd på flyturen på veg attende frå Sørpolen i november 1929, og vart namngjeve av han etter Van Lear Black, ein amerikansk finansmann som støtta Byrd-ekspedisjonen i 1928–30 og 1933–35.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Black» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Blizzard Heights

Blizzard Heights er ei høg, langstrekt og flatt område i Marshall Mountains, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Blizzard Peak. Mellom Blizzard Peak og Blizzard Heights ligg eit breitt, snødekt skard. Høgdene strekkjer seg over 2 nautiske mil og stig opp til 550 moh oppom den omliggande snøflata. Dei fekk dette namnet av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) på grunn av nærleiken til Blizzard Peak.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Blizzard Peak

Blizzard Peak er med ei høgd på 3375 moh, det høgaste fjellet i Marshall Mountains i Queen Alexandra Range, som ligg 4 nautiske mil nordvest for Mount Marshall. Det fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) fordi ein snøstorm (blizzard på engelsk) hindra dei fleire dagar på rad frå å nå toppen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Block Peak

Block Peak er ein fjelltopp, 2770 meter over havet, som ligg 4 nautiske mil nordvest for Mauger Nunatak i Grosvenor Mountains. Det vart oppdaga av Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929, og vart namngjeve av han etter William Block, sonen til Paul Block, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Block

Mount Block er ein nunatak i Grosvenor Mountains, som ligg 5 nautiske mil (9 km) sør for Block Peak. Fjellet vart oppdaga av Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929, og vart namngjeve av han etter Paul Block jr., sonen til Paul Block, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Blood

Mount Blood er eit fjell ved sørsida av munningen av Somerobreen, 25 nautiske mil (4,6 km) nordaust for Mount Johnstone i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard H. Blood, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1965.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Boman

Mount Boman er eit fjell, 1630 moh, mellom Tranter- og Dossbreen i nordlege delar av Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William M. Boman, ein ingeniør i US Antarctic Research Program (USARP) ved Roosevelt Island, 1962–63, og McMurdo-basen, vinteren i 1965.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Borcik

Mount Borcik er eit markant fjell, 2780 moh, som ligg 4,5 nautiske mil nord-nordvest for Mount Dietz sør i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Andrew J. Borcik, ein pilot på flyfotograferingsturane i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1965–67.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Bowers

Mount Bowers er ein fjelltopp, 2430 moh, som ligg 2 nautiske mil sør-søraust for Mount Buckley, ved toppen av Beardmorebreen. Det vart namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen etter løytnant Henry R. Bowers, som var med Robert F. Scott til Sørpolen og som mista livet på veg attende.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Bowser

Mount Bowser er eit markant fjell, 3655 moh, som ligg 2 nautiske mil sør for Mount Astor ved nordenden av Fram Mesa i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Carl J. Bowser, ein geolog ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1966–67.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Brennan

Mount Brennan er eit kuppelforma fjell, 2540 moh, som er den nordlegaste markante fjelltoppen i Hughes Range, som ligg 7 nautiske mil nordaust for Mount Cartwright. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service på flytur C 29. februar til 1. mars 1940, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Det vart namngjeve av Crary etter Matthew J. Brennan, forskingssjef ved Ellsworth-basen, 1958.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Bronk

Mount Bronk er eit snødekt fjell, 3530 moh, som ligg 4 nautiske mil nordaust for Mount Waterman i Hughes Range. Det vart oppdaga og fotografert av Richard E. Byrd på ein flytur den 18. november 1929, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Det vart namngjeve av Crary for Detlev W. Bronk, leiar for U.S. National Academy of Sciences, som aktivt støtta operasjonar i Antarktis i løpet av Det internasjonale geofysiske året 1957–58.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Brown Peaks

Brown Peaks er eit rekkje låge fjelltoppar på ein 4 nautiske mil lang fjellkam, som ligg 12 km aust for Robinson Bluff ved austsida av Amundsenbreen. Det vart først grovt kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kenneth R. Brown, ein biolog ved McMurdo-basen vinteren 1964.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
National Academy of Sciences

National Academy of Sciences (NAS) er eit amerikansk vitskapsakademi. Medlemmar arbeider pro bono som «rådgjevarar for nasjonen innan vitskap, ingeniørvitskap og medisin.»

NAS vart grunnlagt av president Abraham Lincoln i 1863 under Den amerikanske borgarkrigen for å «etterforske, undersøke og rapportere innan vitskap eller kunst». 

Akademiet har ei særs sterk rolle i det amerikanske samfunnet, og utfører forsking på direkte bestilling både frå Det kvite huset og frå andre offentlege institusjonar og avdelingar. NAS består (2006) av om lag 2000 medlemmer og 350 utanlandske samarbeidspartnarar («foreign associates»). Av dei sistnemnde er 200 nobelprismottakarar. Tidsskriftet Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) er det offisielle tidsskriftet til akademiet. 

Nordmenn som er valt inn som foreign associate i NAS er Per Andersen (1994), Agnar Sandmo (2009) og Johan P. Olsen (2011). Tidlegare medlemmmar er mellom andre meteorologen Vilhelm Bjerknes, matematikaren Sophus Lie, oseanografen Bjørn Helland-Hansen, oseanografen Harald Ulrik Sverdrup og statsvitaren Stein Rokkan.

Akademiet deler blant anna ut Charles Doolittle Walcott-medaljen for å stimulere forsking om liv og historie i tidsperiodane prekambrium og kambrium.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «National Academy of Sciences» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Vitskapsakademi
USA-amerikanske organisasjonar
Skipingar i 1863
1863 i USA
Vitskap i 1863
Mount Buckley

Mount Buckley er eit isfritt fjell, 2645 moh, som er det sentrale og høgaste fjellet på Buckley Island, eit fjellmassiv ved toppen av Beardmorebreen. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter George Buckley frå New Zealand, som støtta eksepdisjonen økønomisk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Buckley» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Bullseye Mountain

Bullseye Mountain er eit avrunda, hovudsakleg isdekt fjell som ligg oppom Peletier Plateau 4 nautiske mil nordvest for Mount Ropar i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names på grunn av halvsirkelforma band av snø på sørsida av fjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Bumstead

Mount Bumstead er eit stort, isolert fjell, 2990 moh, som ligg 10 nautiske mil søraust for Otway Massif i Grosvenor Mountains. Det vart oppdaga av Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929 og vart namngjeve av han etter Albert H. Bumstead, sjefskartograf i National Geographic Society på den tida, og oppfinnar av solkompasset, eit apparat som nytta solskuggen til å finne retninga i område der magnetiske kompass ikkje er til å lite på.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Bushnell

Mount Bushnell er eit fjell, 840 moh, mellom Mount Durham og Pincer Point nordvest i Tapley Mountains. Det vart først grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og kartlagd på ny av US Geological Survey, 1960–64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Vivian C. Bushnell i American Geographical Society, som redigerte kartserien til samskipnaden over Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Bushnell» frå ,  den 2. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Ross Dependency
Gould Coast
Bynum Peak

Bynum Peak er eit fjell i Antarktis som ligg 3 nautiske mil søraust for Mount Finley, oppom nordsida av McGregorbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gaither D. Bynum frå US Antarctic Research Program som nytta satelittbilete til å gjere geodesiske undersøkingar ved McMurdo-basen vinteren 1965.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Stéphane Badji

Stéphane Diarra Badji () er ein senegalesisk fotballspelar som spelte midtbane for SK Brann frå 2013.

Stéphane Badji kom til Sogndal Fotball i 2012 frå klubben Casa Sport i heimlandet. Han spelte heile 24 kampar for Sogndal den sesongen, og gjorde ein god jobb som defensiv midtbanespelar. Opphavleg skreiv han under på ein treårskontrakt med Sogndal, men etter forhandlingar med SK Brann gjekk han over til klubben før 2013-sesongen. Badji skreiv då under på ein kontrakt som bind han til klubben ut 2016-sesongen.

Kjelder 

 Stéphane Badji på altomfotball.no
 Spelarstatistikken er henta frå Engelsk wikipedia.

Fotnotar 

Folk frå Ziguinchor
Senegalesiske fotballspelarar
Brann-spelarar
Sogndal-spelarar
Vasilij Pavlov

Vasilij Viktorovitsj Pavlov () er ein russisk fotballspelar. Han er spiss og har tidlegare spelt for russiske klubbar, men gjekk over til moldovske FC Dacia Chișinău frå og med 2011. Den 1. april 2013 vart han lånt bort til SK Brann i fire månader. Dette skjedde etter at klubben hadde tapt 4-0 mot Rosenborg Ballklub i 2. serierunde i Tippeligaen 2013.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vasili Pavlov» frå ,  den 3. april 2013.

Fotnotar 

Brann-spelarar
Russiske fotballspelarar
Krylja Sovetov-spelarar
Eli Sollied Øveraas

Eli Sollied Øveraas () er ein norsk lærar og politikar (Sp). Ho vart innvald på Stortinget frå Møre og Romsdal 1993–1997 og 2001-2009, og var 2. vararepresentant 1997–2001.

Sollied Øveraas har realskuleeksamen frå 1966, deleksamen til examen artium frå 1968, og diverse kurs 1971–1993. Ho var lærar ved Svorta skule i Ørskog 1971–1974 og vikarlærar i Vestnes 1974–1993.

Stortingskomitear 
2005–2009 medlem i Stortingets transport- og kommunikasjonskomité
2001–2005 medlem i Stortingets familie- og kulturkomité
1993–1997 sekretær i Stortingets familie- og kulturkomité
1993–1997 varamedlem i Stortingets valkomité

Bakgrunnsstoff 
Eli Sollied Øveraas biografi Stortinget

Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Folk frå Ørskog
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Sivilombodsmannen

Sivilombodsmannen (formelt Stortingets ombodsmann for forvaltninga) er Stortinget sin ombodsmann for den sivile forvaltninga. Sivilombodsmannen har til oppgåve å sikre at offentlege styresmakter (kommune, fylkeskommune og staten) ikkje gjer urett mot den enkelte borgaren.

Sivilombodsmannen kontrollerer den offentlege forvaltninga på grunnlag av klager frå folk som meiner at det er gjort urett og feil mot dei frå forvaltninga si side. Både statleg, kommunal og fylkeskommunal forvalting ligg under ombodsmannen sitt saksområde. Ombodsmannen kan òg ta opp saker av eige tiltak, altså utan at det ligg føre klage frå andre.

Det kostar ikkje noko å klage til Sivilombodsmannen. Alle kan gjere det ved å fylle ut eit klageskjema eller ved å skrive eit brev. Klaga må alltid vere skriftleg. Straks klaga er komen inn, går ein saksførehavar gjennom ho og vurderer om det ligg til ombodsmannen å handsame ho. Dersom saka ikkje kan handsamast, får klagaren ei grunngjeve melding om dette innan to veker.

Kjem ombodsmannen til at det er grunn til å sjå nærare på saka, får klagaren eit førebels svar før det vert vurdert om saka skal takast opp med det forvaltningsorganet som klaga gjeld. Er det etter ombodsmannen sitt syn grunnlag for nærare gransking, får forvaltningsorganet høve til å svare på klaga og på eventuelle spørsmål som ombodsmannen har stilt i tillegg. Klagaren får deretter høve til kommentere svaret frå forvaltningsorganet. Ombodsmannen vil til slutt seie si meining om saka. Eventuell kritikk frå ombodsmannen er ikkje formelt bindande for forvaltningsorganet, men det er praksis for at forvaltningsorganet vil fylgje tilrådingar og rette seg etter kritikk frå ombodsmannen.

Kjelder

Sivilombodsmannens internettsider.

Bakgrunnsstoff
Utsegner frå ombodsmannen i saker av ålmenn interesse som har vore til førehaving

Stortinget
Embetstitlar
Norske statlege ombod
Rognaldsvåg

Rognaldsvåg er ei grend med om lag 80 ibuarar (2012), vest på øya Reksta. Fiskeværet Rognaldsvåg ligg 13 km sjøveg vestsørvest for Florø i Kinn kommune i Vestland. Staden, som har vore fiskevær i hundrevis av år, har båtsamband med Florø.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1960
Denne artikkelen bygger på «Rognaldsvåg» frå ,  den 3. april 2013.  
 

Busetnader i Kinn
Fiskevær i Vestland
Skilbrei

Skilbrei er ei grend i Sunnfjord kommune i Vestland fylke. Grenda ligg nord for Skilbreivatnet. Vegsambandet E39 passerer Skilbrei, om lag tolv kilometer nord for Sande, kommunesenteret i Gaular. Skilbrei ungdomssenter ligg på vestsida av E39. Senteret er leirstad for Fjordane krins av Norsk Luthersk Misjonssamband Fjordane krins.

Førde lufthamn Bringeland ligg tre km vest for Skilbrei.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960
Denne artikkelen bygger på «Skilbrei» frå ,  den 3. april 2013.  
 

Busetnader i Sunnfjord
Bygder i Vestland
Gaular
Sirener

Sirener er ein type nymfer i gresk mytologi som levde ved havet og lokka sjøfolk i døden med songen sin. Dei har delvis fugleform. Sirenene er kjend frå soga om Persefone og frå Odysseen. I klassisk og seinare oldtid blei sirenefigurar tidvis framstilt på gravmonument som symbol på udøydelegheit.

Opphav
Far til sirenene er i dei fleste overføringar elveguden Akelous, medan ulike muser, som  Melpomene, eller jordgudinna Gaia var mor deira. Dei var tenestejenter for Persefone, men då denne blei bortført til Hades blei dei gjeven delvis fugleham - anten som hjelp til å flykta sjølv eller flyga og leita etter henne, eller som straff for at dei ikkje hadde passa på henne. Dei slo seg ned på øya Anthemoessa ('Blomstrande').

Song
Sirenesongen kunne få folk som høyrde han til å gløyma alt, og forgå. Dette skjedde anten ved at dei siglde på skjer og drukna, eller ved at dei gløymde å eta og svelta i hel. 

Odyssevs blei åtvara mot sirenene då han skulle sigla forbi skjæra deira. Han sørgde for å unngå fara ved å fylla øyrene til sjøfolka sine med bivoks. Sjølv let han seg binda  fast til masta slik at han kunne høyra den lokkande songen utan fare.

Også Orfevs klarte redda mannskapet sitt frå sirenene ved å vega opp for songen deira med sin eigen.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

SEIRENES ved Theoi Project, theoi.com

nymfer
Gresk mytologi
Rugsund sokn

Rugsund sokn er eit kyrkjesokn i Davik prestegjeld, i dagens Bremanger kommune. Soknet omfattar eit areal på 246,1 km², og hadde 2 179 ibuarar i 1950. Dagens soknekyrkje, Rugsund kyrkje, er frå 1838.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960

Bremanger kommune
Skatestraumen

Skatestraumen er sundet mellom Bremangerlandet og Rugsundøya i Bremanger kommune.  Namnet vert og nytta synonymt med bygda som ligg på nordsida av sundet, frå Haukedalen i aust til Tongane på vestspissen av Rugsundøya. Bygda har vegsamband, Riksveg 616, over Rugsundøya gjennom Skatestraumtunnelen. På sørsida av Skatestraumen ligg grendene Klubben og Hunskår. Skipsleia går gjennom Skatestraumen og gjer at det er jamnt er tett skipstrafikk her. Tidlegare hadde Skatestraumen dampskipssamband til Måløy i nord, og til Florø i sør-sørvest. Mellom 1973 og 1998 gjekk MS Opstad i rute mellom Berle og Måløy, der Skatestraumen hadde to stopp, Skatestraumen (bygda på Rugsundøya) og Klubben. Skatestraumen har sterkt tidevatn, avdi sundet bind saman den vide og djupe Frøysjøen med Nordfjorden, og store vassmassar vert pressa gjennom det relativt tronge og grunne sundet. Den sterke straumen gjer Skatestraumen til ein god fiskeplass, noko den har vore attende til steinalderen. Dette er vist gjennom omfattande arkeologiske utgravningar  under arbeid med Bremangersambandet.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960

Geografi i Bremanger
Stader i Sogn og Fjordane
Historiekultur

Historiekultur er eit omgrep for ei samling av reiskapar, kunstgjenstandar, dokument, tekster, bilete, ritual, sedvanar og påstandar og liknande som er rekna for å høyre fortida til og som er aksepterte brukt for å binde for-, sam- og framtida saman.

Omgrepet «historiekultur» femner både om faghistorisk verksemd slik ein finn ho ved høgskule og universitet, historiefaget i skulen, populærvitskapleg historieforteljingar i ulike medium og innanfor kunst og underhaldning. Historiekultur femner også om elitære og folkelege praksisar som skal knyte fortid, samtid og framtid saman.

Det er fleire ulike historiekulturar. Ulike statar og nasjonar har ofte ulike historiekulturar, og ulike regionar og ulike sosiale og etniske grupper kan ofte også ha sin eigen historiekultur. Ein historiekultur opnar opp for fleire ulike bruksmåtar. Eit eksempel frå Noreg er korleis Stiklestad har vore brukt av fleire ulike grupper (for eksempel: den konservative nasjonale eliten i 1930-åra, Nasjonal Samling i 1940-åra og Nei til EU på 2000-talet) for å tolke samtida og skape samling om eit felles syn på framtida.

Historiekultur, og konkret bruk av historiekulturen, har i løpet av 2000-talet blitt eit etablert sjølvstendig forskingsfelt. For det første har det blitt lagt langt større vekt på at også historieforskarane arbeider innanfor ein bestemt historiekultur og også er historiebrukarar. Eigne kurs i faghistorie, historiografi, blir no gitt dei fleste studentar i historiefaget. For det andre har det blitt auka forskning på bruken av historie i skulen, bruken av minnestader, etableringen av museum mv.. I EU er det finansiert eit større forskingsprosjekt om nasjonalmusea i ulike land. I Noreg har det vore en spesielt stor interesse knytt til bruken av 2. verdskrig.

Litteratur 
 Peter Aronson: Historiebruk. Studentlitteratur. Lund 2004. 
 Ola Svein Stugu: Historie i bruk. Samlaget. Oslo 2010.
 Billie Melmann: The Culture of History. English Uses of the Past 1800-1950. Oxford University Press. Oxford 2006.
 Claudia Lenz og Trond Risto Nilssen (red.): Fortiden i Nåtiden. Nye veier i formidlingen av andre verdenskrigs historie. Universitetsforlaget. Oslo 2011.

Bakgrunnsstoff 
EUs forskingsprosjekt om nasjonalmuseum

 Historie
East New Britain-provinsen

East New Britain er ein provins på Papua Ny-Guinea. Provinsen ligg i Bismarck-øyane og omfattar austdelen av øya New Britain og Duke of York-øyane. Kokopo har vore provinshovudstad sidan 1994, då den tidlegare hovudstaden Rabaul blei råka av eit vulkanutbrot. 

Det blir tala seksten austronesiske språk i provinsen. Kuanua som blir tala av tolaiar på Gazelle-halvøya er det mest utbreidde.

Mange av innbyggjarane driv sjølvbergingsjordbruk. Det blir også dyrka kopra og kakao for sal, og turisme er i vekst.

Administrativ inndeling 
Provinsen er delt inn i fire distrikt:
 Gazelle 
 Kokopo 
 Pomio 
 Rabaul

Bakgrunnsstoff 
Denne artikkelen bygger på «East New Britain Province» frå ,  den 3. april 2013.  
 

Provinsar på Papua Ny-Guinea
Rongevær

Rongevær er eit øysamfunn som ligg lengst vest i Austrheim kommune. Øysamfunnet ligg like nord for hovudskipsleia og innseglinga til Bergen, som ligg nokre mil lenger søraust. 

Under andre verdskrigen vart det frakta folk mellom Rongevær og Shetland. 

I dag er Rongevær eit kurs- og fritidssenter, eigd av Austrheim kommune. 

Geografi i Austrheim
Øyar i Vestland