alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nålkapselmosar

Nålkapselmosar er små, thallause, eittårige landplanter.
Eit særtrekk ved nålkapselmosar er at dei berre har éin stor kloroplast per celle.

Nålkapselmosane er den gruppa landplanter som har mest dominerande fellestrekk med algane. Tidlegare vart bladmosar, levermosar og nålkapselmosar samanfatta som mosar. I dag veit ein at ei slik gruppe er kunstig, mellom anna fordi bladmosar er søstergruppe til karplantene.

I Noreg finn ein to artar, gulnål (Phaeoceros carolinianus) og svartnål (Anthoceros agrestis). Begge desse artane veks på opa mark i Sør-Noreg, og er sjeldsynte. Desse er derfor på den nasjonale raudlista. Det finst totalt i verda ca. 80 artar, fordelte på seks til elleve slekter, avhengig av slektsoppfattninga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nålkapselmosar» frå ,  den 25. oktober 2011.  

Mosar
Lus

Lus er ein insektorden med det vitskapleg namnet Anoplura (tidlegare Siphunculata) som er kjend for å setja seg fast på og suga blod frå ulike dyr. Omgepet «lus» blir også brukt om andre smådyr, som bladlus og veggelus, og andre småting som kan minna om dei, som strikka lus eller lus på segl.

Skildring 
Lus er vingelause insekt på 0,35 til 6,5 mm. Dei er spesialiserte parasittar som lever av blod eller andre delar av ulike pattedyr. Beina er gode til å klamra seg fast med, og har ei kraftig klo ytst. Munnane inneheld stikke- og sugedelar som kan trekkjast inn i hovudet når dei ikkje er i bruk. Dyra har anten svakt utvikla eller manglar fasettauge.

Lus har seig, lêraktig hud. Dyr som lever på havpattedyr har skjel eller piggar på kroppen som gjev dei ei luftblære når vertsdyret dykkar.

Levesett 
Lus kan leva på dei fleste pattedyr. To artar er tilpassa menneske: Menneskelus (hovudlus eller kroppslus) og flatlus, som lever rundt kjønnsorgana. Sellus (Echinophthirius horridus) går på ringsel og steinkobbe og Antarctophthirius trichechi lever på kvalross.

Pedikulosis er den medisinske nemninga på at eit menneske har lus.

Underinndelingar
Støvlus (Psocoptera)
Pels- og fjørlus (Phthiraptera)

Kjelder 

Nynorskordboka

Ord som endar med lus  i

Bakgrunnsstoff

Parasittar
Insekt
Lou Reed Live

Lou Reed Live er eit konsertalbum av Lou Reed, gjeven ut i 1975. Det vart spelt inn på same konserten som Rock 'n' Roll Animal den 21. desember 1973,i Howard Stein's Academy of Music i New York. Det inneheld tre songar frå Transformer, ein song frå The Velvet Underground & Nico og to songar frå Berlin. Desse to albuma inneheld heile konserten, sjølv om rekkefølgja på songane er annleis. 

I 2003 gav BMG Special Music Products ut dette albumet som ein del av «Extended Versions»-serien deira. Tittelen vart endra for å syne dette, men innhaldet var det same. 

Denne konsertplata har ein annan stereomiks enn motparten og gitarist Dick Wagner er å høyre i den venstre kanalen, medan Steve Hunter er i den høgre. Dette er motsett på Rock 'n' Roll Animal.

Innhald

Medverkande
Lou Reed — vokal
Ray Colcord — tangentinstrument
Pentti Glan — trommer, perkusjon
Steve Hunter — gitar
Prakash John — bass
Dick Wagner — gitar
Rob Hegel - korvokal på «Sad Song»

Teknisk
Gus Mossler - lydteknikar
Bruce Somerfeld, George Semkiw - produksjonsassistentar
Oliviero Toscani - fotografi

Salslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lou Reed Live» frå ,  den 5. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Konsertalbum frå 1975
Album produserte av Lou Reed
Album spelte inn i The Palladium i New York City
Rock and Roll Heart

Rock and Roll Heart er det sjuande studioalbumet til den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut i 1976. Det vart det første albumet hans for Arista Records (no ein etikett under RCA Records, via Sony BMG) etter at platemogulen Clive Davis visstnok redda han frå konkurs. 

«A Sheltered Life» er ein song skriven i 1967, då The Velvet Underground spelte inn ein demo av songen. Demoen vart gjeven ut på Peel Slowly and See.  The Velvet Underground spelte òg «Follow the Leader» og eit konsertopptak av dette finst på The Quine Tapes.

Plateomslaget er laga av Mick Rock.

Innhald

Medverkande
Lou Reed - vokal, gitar, piano
Marty Fogel - saksofon
Michael Fonfara - piano, Hammondorgel, clavinet, ARP, synthesiser
Bruce Yaw - bassgitar
Michael Suchorsky - trommer
Garland Jeffreys - korvokal på «You Wear It So Well»
Teknisk
Corky Stasiak - lydteknikar, miksing
Julie Harris, Steve Ridgeway - kunstnarisk leiar
Mick Rock - design, fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rock and Roll Heart» frå ,  den 5. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
Lou Reed-album
Arista Records-album
Album produserte av Lou Reed
Plateomslag av Mick Rock
Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed

Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed er den første samleplata med Lou Reed, tidlegare frå The Velvet Underground. Det vart gjeve ut av RCA etter at den første kontrakten med dei enda i 1976. Albumet vart gjeve ut på CD den 25. oktober 1990.

Innhald

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed» frå ,  den 5. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Lou Reed-album
Samlealbum frå 1977
Weinfelden

Weinfelden er ein kommune i kantonen Thurgau i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 432 meter over havet. Weinfelden er hovudstad i eit distrikt med same namnet.

Etter som Weinfelden ligg i midten av kantonen, har ein del av kantonsadministrasjonen tilhald i byen. Også Thurgauer Kantonalbank har hovudsete i byen. I vinterhalvåret held kantonsrådet møta sine i Weinfelden.

Historie
Allereie i år 124 e.Kr. var det ei romersk bru over elva Thur ved Weinfelden. I romartida vart staden kalla Quivelda. Namnet Weinfelden er først dokumentert i 838.

Weinfelden var lenge den klart største byen i Thurgau. År 1798 leia Paul Reinhart frigjeringa av området, som til dess hadde vore underlagt det sveitsiske eidsforbundet. I 1803, etter oppløysinga av republikken Helvetia, vart Thurgau erklært ein sjølvstendig kanton i nettopp Weinfelden. Småbyen Frauenfeld vart hovudstad i kantonen.

Hausten 1830 tala Thomas Bornhauser til ei stor folkemengd i Weinfelden, der han kravde ei liberal grunnlov for kantonen. Den liberale grunnlova vart proklamert året etter, som ei av dei tidlegaste, demokratiske grunnlovene i Europa.

Portrett av både Paul Reinhart og Thomas Bornhauser heng i dag i rådhuset i Weinfelden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Weinfelden» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Thurgau
Distriktet Weinfelden

Distriktet Weinfelden er eitt av fem distrikt (tysk; bezirk) i kantonen Thurgau i det nordlege Sveits. Distriktet har eit areal på 227 km² og hadde 49 657 innbyggarar i 2009. Byen Weinfelden er hovudstad i distriktet. Distriktet grensar i sør mot kantonen St. Gallen.

Distriktet Weinfelden omfattar 18 kommunar. Weinfelden og Bischofszell er dei to med meir enn 5000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Affeltrangen, Amlikon-Bissegg, Berg, Birwinken, Bürglen, Bussnang, Erlen, Hauptwil-Gottshaus, Hohentannen, Kradolf-Schönenberg, Märstetten, Schönholzerswilen, Sulgen, Wigoltingen, Wuppenau og Zihlschlacht-Sitterdorf.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Weinfelden (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Weinfelden
Distriktet Münchwilen

Distriktet Münchwilen er eitt av fem distrikt (tysk; bezirk) i kantonen Thurgau i det nordlege Sveits. Distriktet har eit areal på 156 km² og hadde 41 496 innbyggarar i 2009. Byen Münchwilen, som ligg nær midten av av distriktet, er hovudstad. Distriktet grensar i søraust mot kantonen St. Gallen og i vest mot kantonen Zürich.

Distriktet Münchwilen omfattar 13 kommunar. Dei tretten kommunane er Aadorf, Bettwiesen, Bichelsee-Balterswil, Braunau, Eschlikon, Fischingen, Lommis, Münchwilen, Rickenbach, Sirnach, Tobel-Tägerschen, Wängi og Wilen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Münchwilen (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Munchwilen
Distriktet Luzern

Distriktet Luzern er eitt av fem distrikt i kantonen Luzern i Sveits. Distriktet har eit areal på 217 km² og hadde 172 929 innbyggarar i 2010. Byen Luzern er hovudstad i distriktet, som ligg aust i kantonen ved Vierwaldstättersjøen.

Distriktet Luzern omfattar 18 kommunar. Omframt Luzern har òg Kriens, Horw og Ebikon meir enn 10 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Adligenswil, Buchrain, Dierikon, Gisikon, Greppen, Honau, Malters, Meggen, Meierskappel, Root, Schwarzenberg, Udligenswil, Vitznau og Weggis.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Luzern (Amt)» frå ,  den 5. oktober 2011.  
 

Luzern
Glarus Nord

Glarus Nord er ein av tre kommunar i kantonen Glarus, Sveits (dei andre er Glarus og Glarus Süd). Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret Näfels ligg 437 meter over havet. Glarus Nord grensar til kantonen Schwyz i vest, og til Walensjøen og kantonen St. Gallen i nord og i aust.

Kommunen Glarus Nord vart danna 1. januar 2011. Den består av dei tidlegare kommunane Bilten, Filzbach, Mollis, Mühlehorn, Näfels, Niederurnen, Oberurnen og Obstalden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Glarus Nord» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (tysk)

Kommunar i Glarus
Distriktet Dietikon

Dietikon er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg vest i kantonen, der det grensar mot kantonen Aargau. Dietikon hadde 80 381 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 60 km². Byen Dietikon, som ligg i nordvest i distriktet, er hovudstad.

Distriktet omfattar elleve kommunar. Dei er Aesch, Birmensdorf, Dietikon, Geroldswil, Oberengstringen, Oetwil an der Limmat, Schlieren, Uitikon, Unterengstringen, Urdorf og Weiningen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dietikon (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Dietikon
Distriktet Horgen

Horgen er eitt av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg på sørvestbreidda av Zürichsjøen. Horgen ligg sør i kantonen, og grensar mot kantonane Zug og Schwyz. Horgen hadde 115 106 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 104 km2. Byen Horgen, som ligg i sentralt i distriktet, er hovudstad.

Distriktet omfattar tolv kommunar. Dei er Adliswil, Hirzel, Horgen, Hütten, Kilchberg, Langnau am Albis, Oberrieden, Richterswil, Rüschlikon, Schönenberg, Thalwil og Wädenswil.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Horgen (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Horgen
Distriktet Meilen

Meilen er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg på nordbreidda av Zürichsjøen. Meilen ligg sør i kantonen, og har ei kort grense mot kantonen St. Gallen. Distriktet hadde 96 925 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 85 km2. Byen Meilen, som ligg i sentralt i distriktet, er hovudstad.

Distriktet omfattar elleve kommunar. Dei er Erlenbach, Herrliberg, Hombrechtikon, Küsnacht, Männedorf, Meilen, Oetwil am See, Stäfa, Uetikon am See, Zollikon og Zumikon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Meilen (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Meilen
Distriktet Winterthur

Winterthur er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg aust i kantonen, der det grensar mot kantonen Thurgau. Distriktet Winterthur hadde 153 386 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 251 km2. Nokså nøyaktig 2/3 av folket i distriktet bur i byen Winterthur, som er hovudstad.

Distriktet omfattar 21 kommunar. Einast Winterthur har meir enn 10 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Altikon, Bertschikon, Brütten, Dägerlen, Dättlikon, Dinhard, Elgg, Ellikon an der Thur, Elsau, Hagenbuch, Hettlingen, Hofstetten, Neftenbach, Pfungen, Rickenbach, Schlatt, Seuzach, Turbenthal, Wiesendangen og Zell.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Winterthur (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Distrikt i Zürich
Distriktet Uster

Uster er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg kringom vatnet Greifensee. Distriktet Uster hadde 120 589 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 112 km². Bykommunen Uster, som er den mest folkerike kommunen i distriktet, er hovudstad.

Distriktet omfattar ti kommunar. Dei er Dübendorf, Egg, Fällanden, Greifensee, Maur, Mönchaltorf, Schwerzenbach, Uster, Volketswil og Wangen-Brüttisellen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Uster (Bezirk)» frå ,  den 5. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff

Uster
Tour of Beijing

Tour of Beijing (kinesisk: 游北京) var eit sykkelritt over fem etappar. Rittet var ein del av UCI WorldTour, og vart arrangert av Global Cycling Promotions SA som er ein del av Det internasjonale sykkelforbundet. Rittet vart arrangert i perioden 2011 til 2014.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Tour of Beijing» frå , den 6. oktober 2011. 
 

Sykkelritt
Beijing
Skipingar i 2011
Lyftestein

Lyftesteinar er store, tunge steinar som har vorte brukte av sterke menneske til å vise styrken sin. Slike steinar ligg gjerne der folk ferdast. Den som klarte å lyfte steinen, fekk ofte namnet sitt knytt til han.

Kjende lyftesteinar i Noreg:
 Sterke-Nils-steinen ved Seljord kyrkje. Etter tradisjonen vart denne steinen lyft av Nils Olsen Langedal (Sterke-Nils), som levde i tidsrommet 1722 - 1800. Steinen veg om lag 570 kg.
 Haddemohadden, på Haddemo i Grungedal i Telemark, veg vel 360 kg. Steinen er rund, og vanskeleg å få tak på. 

På Færøyane kan lyftesteinar vere merkte med eit lite flagg.

Kjelder 
 Olav Bø og Ørnulf Hodne:Norsk natur i folketru og segn. Det Norske Samlaget 1974.

Steinar
Brugg

Brugg er ein by og ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg meter over havet.  Elvane Aare, Reuss og Limmat renn saman i ei elv i Brugg. Til kantonshovudstaden Aarau er det 16 kilometer, til Zürich 27 km.

Namnet Brugg tyder bru på sveitsartysk. Det viser til at byen vart grunnlagd av habsburgarane ved ei bru over elva Aare. Frå 1415 till 1798 var Brugg underlagt byen Bern, og høyrde deretter til kantonen Aargau.

I Brugg er det om lag 7 300 arbeidsplassar. 73% av arbeidsstokken er tilsett i servicesektoren, 26% i industrien og mindre enn 1% i landbruket. Det sveitsiske bondelaget har hovudkontoret sitt i Brugg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brugg» frå ,  den 6. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Brugg si offisielle webside
 

Byar i Sveits
Kommunar i Aargau
Stader ved Aare
Schlieren

Schlieren er ein kommune i distriktet Dietikon i kantonen Zürich i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 394 meter over havet.

Schlieren ligg sør for elva Limmat i Limmattal og vest for Zürich. Kommunen høyrer til storbyområdet kring Zürich.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schlieren» frå ,  den 19. mars 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (tysk)

Kommunar i Zürich
Byar i Sveits
Küsnacht

Küsnacht er ein kommune i distriktet Meilen i kantonen Zürich i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 413 meter over havet, ved nordbreidda av Zürichsjøen, om lag sju kilometer søraust for bysentrum i Zürich.

Thomas Mann busette seg i Küsnacht etter han i 1933 hadde emigrert frå Hitler-Tyskland. I dag er kommunen ein av dei kommunane i distriktet som på folkemunne ber kallenamnet Gullkysten, grunna høge bustadprisar og rikfolk som har eigedomar der.

Kommunen må ikkje forvekslast med kommunen Küssnacht i kantonen Schwyz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Küsnacht ZH» frå ,  den 6. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (tysk)

Byar i Sveits
Kommunar i Zürich
Stader ved Zürichsjøen
Männedorf

Männedorf er ein kommune i distriktet Meilen i kantonen Zürich i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 419 meter over havet.

Männedorf ligg på nordaustbreidda av Zürichsjøen, om lag 19 km frå bysentrum i Zürich.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Männedorf» frå ,  den 6. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Byar i Sveits
Kommunar i Zürich
Stader ved Zürichsjøen
Bassersdorf

Bassersdorf er ein kommune i den sveitsiske kantonen Zürich, i distriktet Bülach, og høyrer til Glattal.
Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 460 meter over havet, 10-11 kilometer nordaust for bysentrum i Zürich.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bassersdorf» frå ,  den 6. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (tysk)
 

Kommunar i Zürich
Affoltern am Albis

Affoltern am Albis er ein kommune i distriktet Affoltern i kantonen Zürich i Sveits, kommunen er hovudstad i distriktet. Kommunen har eit areal på 10,6 km2 og hadde 11 063 innbyggarar i 2010. Kommunesenteret ligg 494 meter over havet. I luftlinje er det om lag 15 km til bysentrum i Zürich, over veg er det ein god grann lengre. Kommunen har ei kort grense mot kantonen Aargau i vest.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Affoltern am Albis» frå ,  den 6. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 

Byar i Sveits
Kommunar i Zürich
Haugatun

Haugatun er eit ungdomshus på Bru i Strandebarm i Hardanger som vart freda som kulturminne i 1993 som det einaste ungdomshuset i dette distriktet.

Eigar av ungdomshuset er Strandebarm Ungdomslag, stifta i 1895 av vaksne og ungdomar frå Strandebarm og dei nærmaste bygdene ikring. I byrjinga hadde ungdomslaget møta sine i skulehuset på Bru i Strandebarm. Men det tok ikkje lang tid før trongen til å ha eit eige hus melde seg. Etter time på time med dugnadsarbeid og pengegåver fra folk i bygda, stod «Haugatun» ferdig på Bru i 1929. Huset hadde då kosta 45.000 kroner, medrekna kostnadene til innbu og kjøken.

Føremålet med fredinga av «Haugatun» i 1993 var å ta vare på bygningen som eit «arkitektonisk og kulturhistorisk verdifullt eksempel på denne type forsamlingshus». Arkitekt for huset var Torgeir Alvsaker, som hadde teikna fleire liknande ungdomshus i mellomkrigstida. Bygget liknar på ei lita kyrkje utan tårn, men med våpenhus. Det kan karakteriserast som eit nyklassisistisk trebygg.

I nyare tid har huset blitt brukt til ulike aktivitetar, som til dømes kino, bingo, basar, dans, teater, kurs og til utleige.

Ungdomslaget har hatt ein periode med liten aktivitet i laget, slik som mange andre tilsvarande lag, men opplever eit oppsving i aktivitetsnivået att, mykje på grunn av nye impulsar både i styret og utanfrå.

Bakgrunnsstoff 
 

Byggverk i Kvam
Kulturminne i Kvam
Freda bygg i Vestland
Uer

Uer er ein fiskeart i uerfamilien. Ueren kan verte opp til ein meter lang og vege opp til 15 kg. Han vert rekna som ein god matfisk, og lever på djupt vatn mellom 100 og 1000 meters djupn. Hoa legg ikkje egg, slik som dei fleste andre fiskar, men føder i staden levande ungar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Uer» frå ,  den 25. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Sebastes marinus (Linnaeus, 1758) Golden redfish  i fishbase.org

Fisk
Saltvassfisk
Uerfamilien
Matfisk

nl:Sebastes norvegicus
Michael Fonfara

Michael Fonfara () er ein kanadisk tangentspelar som er mest kjend for å ha vore medlem av banda The Electric Flag og Rhinoceros i 1960-åra. I 1970-åra spelte han mykje med Lou Reed og frå 1990 og fram til i dag har han vore medlem av Downchild Blues Band.

Diskografi

Jon and Lee & The Checkmates 

1967 «Bring It Down Front/Pork Chops» (Spartan; singel)

Electric Flag 

1968 A Long Time Comin' (Columbia)
1995 Old Glory: Best of the Electric Flag, An American Music Band (Sony)

Rhinoceros 

1968 Rhinoceros (Elektra)
1969 Satin Chickens (Elektra)
1970 Better Times Are Coming (Elektra)

Blackstone 

1972 On The Line (1972)

Lou Reed 

1974 Sally Can't Dance (RCA)
1976 Rock and Roll Heart (Arista)
1977 Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed (RCA)
1978 Street Hassle (Arista)
1978 Live: Take No Prisoners (Arista; expanded CD reissue 2002 by BMG Heritage)
1979 The Bells (Arista)  Fonfara is also executive produsent of the album.
1980 Growing Up in Public (Arista).  Fonfara also co-produced the album, with Lou Reed.
1980 Rock and Roll Diary: 1967-1980 (Arista)
2005 Coney Island Baby (30th Anniversary Edition of 1975 RCA release.)

Tycoon 

1979 Tycoon (Arista)
1981 Turn Out the Lights (Arista)

The Lincolns 

1983 Take One (Attic)

Downchild 

1994 Good Times Guaranteed (Downchild Music)
1997 Lucky 13 (Downchild Music)
2004 Come On In (Downchild Music)
2007 Live At The Palais Royale (Downchild Music)

Andre artistar 

1968 David Ackles, David Ackles, also known as Road to Cairo (Elektra)
1972 Everly Brothers, Stories We Could Tell (RCA; expanded CD reissue 2002 by BMG International as Stories We Could Tell:The RCA Years.)
1974 Ian Matthews, Some Days You Eat The Bear (Elektra)
1975 Rory Block, Rory Block (United Artists)
1981 Foreigner, Foreigner 4 (Atlantic)
1982 Foreigner, Records (Atlantic)
1984 Amos Garrett, Amosbehavin''' (Stony Plain)
1994 Michael Bloomfield, Don't Say That I Ain't Your Man: Essential Blues 1964-1969 (Columbia/Legacy)
1999 Grievous Angels, 22 Trailer Park  Fonfara produserte òg albumet.
2000 Snooky Pryor and Mel Brown, Double Shot (Electro-Fi)
2002 Northern Blues Gospel Allstars, Saved (Northern Blues)
2002 Cameo Blues Band, All Play and No Work (Make It Real)
2003 Brian Gauci, Gitar Romp  (Dynasound)
2004 Sam Myers, Coming From The Old School (Electro-Fi)
2004 Willie "Big Eyes" Smith, Bluesin' It (Electro-Fi)
2004 Marie Aurigema, Take Me2004 Angela Scappatura, "A Little Bit of Sugar" (Fonfara produserte og spelte piano på albumet)
2005 Brian Blain, Overqualified For The Blues (Northern Blues)
2007 Steve Grisbrook, Blue Sneakers (Independent)
2007 Jack De Keyser, Blues Thing'' (Blue Star)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Michael Fonfara» frå ,  den 7. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
Michael Fonfara-side 

Kanadiske klaverspelarar
Folk frå Ontario
The Electric Flag-medlemmar
Leymah Gbowee

Leymah Roberta Gbowee () er ein liberisk fredsaktivist som var ansvarleg for å organisere ei fredsrørsle som var med på å få slutt på den andre liberiske borgarkrigen i 2003. Dette førte til valet av Ellen Johnson Sirleaf i Liberia, den første demokratisk valde kvinnelege presidenten i Afrika. Saman med Sirleaf og Tawakkul Karman blei Gbowee tildelt Nobels fredspris i 2011 «for sin ikkje-valdelege kamp for tryggleiken til kvinner og for rettane til kvinner til full deltaking i fredsbyggande arbeid».

Leymah Gbowee var 17 år då borgarkrigen braut ut, og ho kunne ikkje ta høgare utdanning. Ho blei etterkvart traumeterapeut og arbeidde med tidlegare barnesoldatar. 
I 2002 var Leymah Gbowee med på å organisera «Women of Liberia Mass Action for Peace». Fredsrørsla starta med at lokale kvinner bad og song for fred på den lokale fiskemarknaden. Ho organiserte både kristne og muslimske kvinner i Monrovia for å be og halde ikkje-valdelege protestar, kledd i kvite t-skjorter. Folkerørsla har fått mykje av æra for at den liberiske borgarkrigen tok slutt.

Etter krigen har Gbowee vore leiar av sannings- og forsoningskommissjonen i Liberia.

Leymah Gbowee har seks born.

Bakgrunnsstoff
Fjernsynsprogram med referat om Leymah Gbowee i Bill Moyers Journal ved PBS

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leymah Gbowee» frå ,  den 7. oktober 2011.  
Anders Haraldsson, «”Hon lyckades försona ett sönderslaget Liberia”», svd.se
«Gbowee samlet kvinnene til kamp i Liberia», NTB/Dagbladet (07.10.2011).
 

Vinnarar av Nobels fredspris
Liberiske nobelprisvinnarar