alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Annapurna II

Annapurna II er med ei høgd på  det sekstande høgste fjellet på jorda og den nest høgste sjølvstendige toppen på massivet Annapurna Himal i Himalaya i Nepal. Hovudtoppen på massivet er det  høge Annapurna I.

Saman med det  høgd Lamjung Himal markerer Annapurna II den austlege enden av hovudkammen til Annapurna Himal. Nabo i aust er Manaslu (), i vest grensar Annapurna Himal til dalen Kali Gandaki. På andre sida av denne «djupaste dalen på jorda» ligg Dhaulagiri ().

Ein engelsk ekspedisjon forsøkte å klatre toppen allereie i 1957. Førsteklatringa skjedde i 1960, då Chris Bonington, Ang Nyima og Richard H. Grant kom seg opp over vestegga. Toppen har vore lite klatra sidan, men i 2008 gjennomførte Philipp Kunz den første vinterklatringa.

Nordvest for toppen ligg det tidlegare kongeriket Mustang. Den næraste større staden er Pokhara  i sør.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Namnet Annapurna: opphav og tyding 

 Teksten er basert på artikkelen Annapurna II frå Wikipedia på tysk slik den var 8. juli 2012.

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Brad Walker

Brad Walker () er ein amerikansk stavsprangutøvar.

Walker vart fødd i Aberdeen i Sør-Dakota. Han gjekk på University High School i Spokane i Washington og konkurerte i fotball og friidrett. Mens han gjekk på University of Washington vart han innandørs collegemeister i stavsprang to gonger. I 2005 vart han amerikansk meister både innandørs og utandørs.

I verdsmeisterskapen i friidrett i 2005 tok Walker sølv med eit sprang på 5,75 meter. I 2006 vann han innandørsverdsmeisterskapen i Moskva med 5,80 meter. I juli 2006 hoppa han over 6 meter for første gong. Han vart verdsmeister i stavsprang i 2007 med 5,86 meter. Han sette ny personleg og amerikansk rekord 8. juni 2008 med 6,04 meter.

friidrettsutøvarar frå USA
Folk frå Sør-Dakota
Deltakarar under sommar-OL 2008
Stavhopparar frå USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
Guttorm Olsson Grimelid

Guttorm Olsson Grimelid () var ein norsk bonde og spelemann frå Krødsherad. Han vert rekna som den første spelemann på hardingfele i Krødsherad. Springaren Grimeliden er kalla opp etter han.

Ved folketeljinga 1801 var han «Selveier af en plads, skræder og spillemand» på garden Søndre Bjøre i Krødsherad, med kone og seks heimeverande born.

Det er etter tilhøva greitt å følgje tradisjonslina etter Grimeliden. Han var mest truleg kjelda for mykje av spelet til Gamle-Kleven, som førte det vidare i Krødsherad, og ettersom han var ein del i lag med Knut Lurås, vart ein del av spelet hans ført til Telemark og vidareutvikla der, mellom anna av Myllarguten og andre. Det er rimeleg å tru at Grimelid og spelemannen Harald Langåker frå Nes i Hallingdal og har hatt ein det med einannan å gjera, noko ein kan sjå av mykje sams spel mellom Krødsherad og nedre Hallingdal. Spelemannen Jon Kjos var jamgammal med Grimelid.

Kjelder

Norske folkemusikarar
Folk frå Krødsherad
Hårtørkar

Ein hårtørkar eller fønar er eit elektrisk apparat som bles varm luft på vått eller fuktig hår slik at det tørker raskt og kan formast til ønskt frisyre. Hårtørkarar kan vera små, handhaldne apparat som ein gjerne bruker heime, eller større maskinar på stativ som ein finn hjå frisørar og fastmonterte på veggar i samband med offentlege dusjar.

Historie 

Hårtørkaren blei funne opp i 1890 av den franske frisøren Alexandre F. Godefoy, som tok utgangspunkt i den nye oppfinninga støvsugar, men nytta lufta som blei blåst ut i staden for innsugingsevna. Apparatet var stort og uhandterbart, men blei erstatta i 1930-åra av mindre, dykkarhjelmaktige maskinar på stativ som blei tekne i bruk i frisørsalongar over heile verda. 

Samstundes blei det utvikla mindre hårtørkarar som ein kunne halda i hande sjølv og bruka heime. Apparatet utvikla av AEG blei kalla Fön, etter fønvinden, noko som har gjeve det norske namnet fønar. På 1950-talet gjorde nye plastmateriale at hårfønarar blei endå vanlegare å ha heime.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Blowdryer» frå , den 31. juli 2008. 
 
 amusingfacts.com

Bakgrunnsstoff 
 www.hdryers.com, vurderingar av ulike hårtørkarar
 Invention of the Hair dryer  ved myhairstylingtools.com

Hårutstyr
Elektriske apparat
Hushaldsreiskapar
Mahalangur Himal

Mahalangur Himal er ei fjellkjede på grensa mellom Nepal og Den autonome regionen Tibet. Den er ein del av Himalaya, og fire av dei seks høgaste fjella i verda ligg her: Mount Everest, Lhotse, Makalu og Cho Oyu.

Sjå òg
 Høgaste fjell i verda

Fjell i Tibet
Fjellkjeder i Nepal
Viasat Sport

Viasat Sport er namnet på ei rekkje fjernsynskanalar som dekkjer sportstilbodet til tv-selskapet Viasat i land i Norden og Baltikum.

Kanalar tilgjengelege i Noreg 

Nokre sportssendingar vert og sende på ållmennkanalen Viasat 4, etter å ha flytta frå TV3.

Bakgrunnsstoff 
 Den norske nettstaden til Viasat Sport 

Sportskanalar
Viasat
Skipingar i 1999
Svenske fjernsynskanalar
Viasat Sport HD

Viasat Sport HD er en sportskanal som sender i HD (high-definition). Kanalen er eigd av av Viasat og har hovudkontor i England.

Kanalen starta opp i 2008 og sender idrettar som UEFA Champions League, Tysk Bundesliga, Fransk Ligue 1 og Nascar

Bakgrunnsstoff 
 Viasat Sport 
 Nye sportskanaler 

Viasat
Sportskanalar
HD-kanalar
Britiske fjernsynskanalar
Skipingar i 2008
Knut Eilefson Steintjønndalen

Knut Eilefsson Steintjønndalen, eller Knut Eilefsson Langkås, () var ein norskgardbrukar og felemakar i Bø i Telemark. Han var ein av dei kjende felemakarane i Helland-Steinkjønnslekta. 

Knut var son til felemakaren, husmannen Eilef Jonsson Steintjønndalen (1821-1876) og var gardbrukar på bruket Langkås i Bø. Knut var som faren ein flink felemakar og laga svært fine hardingfeler. Nils Tjoflot åtte ei av felene som han hadde laga. Også broren Jon Eilefsson Steintjønndalen (1847-??) var ein framifra felemakar.

Eilef Jonsson Steintjønndalen var bror til Erik Jonsson Helland. Eilef arbeidde saman med faren og broren i verkstaden. Då han gifta seg, kom han til plassen Steintjønndalen under Folkestad i Bø. Han laga feler heile livet, særs vene feler, men ikkje så gode som broren Erik.

Son til Knut Eilefsson, Knut K. Steintjønndalen (1887-1969), var den siste av dei kjende felemakarane i Helland-Steintjønndalen-slekta. Han laga bortimot 1 000 feler.

Kjelder 
Hardingfele-makarar

 Ministerialbok for Bø 1900-08

Norske felemakarar
Folk frå Bø i Telemark
Koltsjakøya

Koltsjak (russisk остров Колчака; Ostrov Koltsjaka) er den tredje største øya i Kamennyjeøyane. Ho ligg i Karahavet nær kysten av Tajmyrhalvøya, om lag 30 km frå kysten. Vintrane er lange, kalde og bitre, og det omliggande havet er isdekt om lag ti månader av året. 

Øya er kalla opp etter Aleksandr Koltsjak, som oppdaga ho og utforska ho. Han var med på Eduard Toll sin ekspedisjon i Arktis i 1900, der ein utforska lite kjende øyar i Karahavet. 

Koltsjakøya vart først teikna ned på kart i 1901. I 1937 gav sovjetiske styresmakter ho namn etter Stepan Rastorgujev og i eit par tiår var det to Rastorgujevøyar i Karahavet. 23. august 2005 vart det tidlegare namnet på øya gjeninnsett.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kolchak Island» frå , den 1. august 2008. 
 

Øyar i Russland
Karahavet
Norsk folkemusikkformidling

Norsk folkemusikkformidling (NFF) er Norsk Folkemusikk- og Danselag (NFD) sin arrangør- og formidlingsorganisasjon. Norsk folkemusikkformidling blei etablert som eigen verksemd under NFD i 1992. 

NFF har som mål å: 
 gjere norsk folkemusikk kjend og etterspurd i større delar av marknaden,
 arbeide for eksport av folkemusikk og folkedans,
 samarbeide over sjangergrensene og knyte kontaktar til ulike kulturinstitusjonar,
 samarbeide med andre organisasjonar for å styrkje formidlinga av folkemusikk og folkedans,
 fungere som ei informasjonskilde om norske folkemusikarar ovanfor arrangørar og media,
 vere rådgjevar for artistar i samband med prosjektutvikling, turnéverksemd, søknadsskriving,
 bistå utvalde artistar med kontraktering og turnélegging i utlandet

Norsk folkemusikkformidling har gjennom åra formidla mange speleoppdrag årleg for norske artistar og bygd opp eit stort nettverk i musikkbransjen både nasjonalt og internasjonalt. Dei legg fokus å arbeide for dei profesjonelle utøvarane og bidra til å gjere det mogleg å leve av å vere folkemusikar på fulltid.

Bakgrunnsstoff 
 Norsk folkemusikkformidling og Norsk folkemusikkatalog

Folkemusikk
Skipingar i 1992
Norsk folkemusikk
Kolomejtsevøyane

Kolomejtsevøyane (russisk острова Коломейцева; Ostrova Kolomejtseva) er ei gruppe på to små øyar i Nordenskiöldøyane i Karahavet, utanfor kysten av Sibir i Russland. Desse to øyane ligg om lag 40 km aust for Russkijøya, den største øya i øygruppa, og mindre enn 100 km vest for Tajmyrhalvøya

Havområdet rundt dei vesle Kolomejtsevaøyane er dekt av fast is om vinteren og klimaet er hardt. Det omliggande havet er fylt med pakkis om sommaren.

Øyane høyrer til Krasnojarsk kraj i Russland og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland.

I 1900 vart øyane i Nordenskiöldøyane utforska av den russiske geologen Baron Eduard Von Toll under polarekspedisjonen til det keisarlege russiske vitskapsakademiet om bord på skipet «Zarja». Kolomejtsevøyane vart kalla opp etter kaptein N. N. Kolomeitsev, kapteinen på skipet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kolomeitsev Islands» frå , den 1. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Naturreservat
 Albert Hastings Markham. Arctic Exploration, 1895
 Armstrong, T., The Russians in the Arctic, London, 1958.
 Tidlege sovjetiske utforskingar
 Russiske ekspedisjonar i Arktis 

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Lugnasad

Lugnasad (gammalirsk Lughnasadh []; nyirsk Lá Lúnasa; skotsk gælisk Lùnastal) er ein keltisk festdag 1. august, oppkalla etter guden Lug. Månaden august, Lúnasa på moderne irsk, er kalla opp etter denne festen. Datoen 1. august er ei moderne oppfinning, opphavleg var det ein gong mellom 15. juli og 15. august. Festen var ein fest for innhausting og ein av dei fire festdagane, saman med samain (1. november), imbolc (1. februar) og bealtaine (1. mai).

Lugnasad er framleis ein festdag på Irland og nokre andre stader i Europa. Han kan markerast med bålbrenning og dansing. I nokre kyrkjer har ein for skikk å signa markene denne dagen. 

1. august er nasjonaldag i Sveits og blir ofte feira med bål. Feiringa kan ha samanheng med dei gamle keltiske innbyggjarane i området som var kjend som helvetii. Også i Nord-Italia, som i Canzo, har ein liknande festar.

Høgtida blir også feira av nokre moderne nyheidenske religionar, som wicca. Ho blir då markert i byrjinga av august på den nordlege halvkula og i byrjinga av februar på den sørlege. Lugnasad er den første av tre hausthøgtider, dei andre er mabon og samhain.

Sjå òg 
 Lammas

Kjelder 
 James MacKillop:  Myths & legends of the Celts, Penguin, 2005
 Delar av denne artikkelen bygger på «Lughnasadh» frå , den 29. januar 2009. 
 

Irsk kultur
Skotsk kultur
August
Keltiske høgtider
Haustfestar
Sommarfestar
Keck-observatoriet

Keck-observatoriet (engelsk W. M. Keck Observatory) er eit astronomisk observatorium som ligg 4 145 meter over havet på toppen av Mauna Kea, det høgaste fjellet på Hawaii. Observatoriet har to tvillingteleskop: Keck 1 og Keck 2. Dei 10 meter høge teleskopa er på 8 etasjar og veg 300 tonn kvar. Det første teleskopet vart bygd i 1993 Medan Keck2 stod ferdig i 1996.

Bakgrunnsstoff 

 Litteratur 
 Osvaldsen, Jan Erik: Himmelen sett fra jorda - ISBN 978-82-05-37710-3

Astronomiske observatorium
Teleskop
Byggverk på Hawaii
Willi Storn

Willi Storn, eigentleg Willibald Christopher Storn, () er ein norsk-austeriksk biletkunstnar, fødd i Wien, men busett i Noreg sidan 1957.

Storn arbeider med foto, måleri og grafikk. Bileta er gjerne figurative, fargesterke og fabulerande, og dei har i periodar vore prega av Storns synspunkt den aktuelle samfunnsdebatten. Ofte legg han inn ord og setningar i motiva.

I 1969 vekte Storn hissig debatt var då han i Unge Kunstneres Samfund presenterte utstillinga «Coca-Donald samfunn-ikke ta meg», ein kaotisk modell av forbrukarsamfunnet. I 1970 var han i blant inititativtakarane til kunstnargruppa Gras. I 1972 lagde han grafikk som oppmoda folk til å røyste nei til EEC. I 1974 utførte han ei 200 meter lang utsmykking på Høyenhall T-banestasjon i Oslo, «Veien til Utopia». Biletserien vitna om kjerleik til livet og fortviling over urett og liding. Frisen vart seinare fjerna som følgje av hærverk.

Han utforma diplomet til Nobels fredspris i 2015, 2016 og 2017. 

Storn er m.a. representert ved Nasjonalgalleriet, Museet for Samtidskunst, Riksgalleriet og Norsk Kulturråd.

Kjelder: 
 Oslo kunstforening 
 Bærum kunstforening
 Norges Kunsthistorie (Gyldendal 1983) ISBN 82-05-12264-4

Norske biletkunstnarar
Austerrikske kunstnarar
Terje Grøstad

Terje Grøstad () var ein norsk grafikar. 

Terje Grøstad vart fødd i Drammen, der faren var bokhandlar. I 1936 flytta familien til Lier og året etter til Asker før dei i 1945 busette seg i Oslo.

I 1945 vart Grøstad elev ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole under Karl Høgberg, og frå 1946 til 1947 var han elev ved Bjarne Engebrets Malerskole. Frå 1947 til 1950 var han elev av professor Per Krohg ved Statens kunstakademi. 

I 1950 vart han gift med Synnøve Svartdal. Dei busette seg i Flatdal. Grøstad hadde òg atelier på Aunevik i Lyngdal. Kunsten hans er i første rekkje knytt til landskapet i Telemark og ved Lista, men han er òg kjend som kyrkjekunstnar, både med måleri, trearbeid og glasmåleri.

Terje Grøstad har hatt ei rad separatutstillingar og delteke i mange kollektivutstillingar. Han har illustrert bøker og laga utsmykkingar til kyrkjer over heile landet. Han er m.a. representert i Nasjonalgalleriet, Riksgalleriet, Stocholm Nationalmuseum og Oregon State University. 

I 1992 fekk han Telemark fylkes kulturpris. Ifylgje Nrk.no vart han i 1996 tildelt Kongens fortenestmedalje i gull for verksemda si.
Grøstad døydde i 2011 etter kort tids sjukdom.

Kjelder: 
 Arvid Møller: Terje Grøstad Tresnitt 1950-1995 Grøndahl og Dreyers Forlag 1995 ISBN 82-504-2225-2
 NRK: Terje Grøstad er død.

Bakgrunnsstoff 
 Nettgalleri 

Norske grafikarar
Folk frå Drammen
Kongens fortenestmedalje i gull
Frans Widerberg

Frans Widerberg ()var ein norsk kunstmålar og grafikar.

Frantz Widerberg vart fødd i Oslo.  Rundt 1971 forenkla han førenamnet til Frans. I 1951/52 fekk han utdanning i atelieret til Birger Moss Johansen, gammalonkelen sin. Sidan var han elev ved Statens håndverks- og kunstindustriskole (1953/55), Goldsmith's College School of Art, University of London (1955), Statens Kunstakademi (1957-60).

Han hadde si første separatutstilling i 1963 i Holst Halvorsens Kunsthandel, men målarkunst, akvarellar, teikningar, tresnitt og raderingar.  Same året debuterte han på Høstutstillingen, med både målarkunst og grafikk.   I 1965 vart han formann i Unge Kunstneres Samfund. I 1967 begynte han å arbeide med litografi, og dette vart sidan den viktigaste kunstnariske uttrykksforma hans.  

Widerbergs kunst er karakterisert som nyfigurativ, prega av primærfargar, dvs raudt, gult og blått. Han blandar ikkje fargane med kvitt eller svart, men bruker dei som regel heilt reine og klåre. Typiske motiv hos Widerberg er hestar og ryttarar, innadvendte nakne par og svevande ekstatiske figurar.

Frants Widerberg gifta i 1960 med Aasa Brækka, som òg var elev ved Statens Kunstakademi.  Han er far til kunstnaren Nico Widerberg.

Utmerkingar 

 I 1997 vart Widerberg utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.
 I 2000 vart han tildelt Anders Jahres kulturpris.

Kjelder

Hans-Jakob Brun: Frans Widerberg  Tanum-Norli 1978 ISBN 82-518-0694-1
Kunstweb 

Norske biletkunstnarar
St. Olavs Orden
Kunstnarar frå Oslo
Kauri

For kauritre, sjå slekta Agathis

Kauri er namnet på skal av porselenssniglar, særleg Cypraea moneta, som har ei lang historie brukt som pynt, pengar og til spel i Afrika og Eurasia. Namnet «kauri» stammar frå hindi/urdu kauri. På engelsk er skjela kjende som cowry eller cowrie.

Dei fleste kaurisniglar høyrer til slekta Cypraea, som er talrik i Indiahavet. Den vanlegaste arten brukt som betalingsmiddel var Cypraea moneta, som har eit rimeleg einsfarga, gulkvitt skal.  Skjela blei mellom anna sanka i store mengder på Maldivane, og var utbreidde langs kystane til havet og vidare inn i landet.

Kineserarar brukte kauriskjel som betalingsmiddel allereie for tre tusen år siden. Under kolonitida i Afrika var kauriskjel betalingsmiddel der.

Kauriskjel kan også brukast til slumpkast, Dei er mellom anna tradisjonell terning i ulike indiske brettspel som stigespel og patsjisi (opphavet til ludo). Ein bruker dei ved å kasta ei viss mengd skjel på bakken og få ein viss verdi ut frå kor mange som landar med opningen opp. Fleire stader finst også tradisjon for å bruka skjela til å spå med.

Nordisk kaurisnigel (Trivia arctica) er ein kauriart som finst i norske farvatn. Skalet blir ca. 1 cm langt.

Bilete

Kjelder

«Games of Chance», asiasociety.org
 «Kauri» i Caplex
Sømme, Lauritz S. «Kauri» (2012, 11. november), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 11. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Pengar
Skjel
Ord frå hindi
Agathis

Agathis, også kjend som dammar og kauri, er ein type eviggrøne bartre som veks med store, udelte stammar. Slekta høyrer til den eldgamle kranstrefamilien, og var utbreidd under juratida, men finst no berre i små område på den sørlege halvkula.

Artar 
Det finst i dag 21 artar av Agathis.

 Agathis atropurpurea (Queensland i Australia)
 Agathis australis (North Island på New Zealand)
 Agathis borneensis (vestre Malesia, Borneo)
 Agathis corbassonii (Ny-Caledonia)
 Agathis dammara (syn. A. celebica) (austre Malesia)
 Agathis endertii (Borneo)
 Agathis flavescens (Borneo)
 Agathis kinabaluensis (Borneo)
 Agathis labilliardieri (Ny-Guinea)
 Agathis lanceolata (Ny-Caledonia)
 Agathis lenticula (Borneo)
 Agathis macrophylla (syn. A. vitiensis) (Fiji, Vanuatu, Solomon-øyane)
 Agathis microstachya (Queensland, Australia)
 Agathis montana (Ny-Caledonia)
 Agathis moorei (Ny-Caledonia)
 Agathis orbicula (Borneo)
 Agathis ovata (Ny-Caledonia)
 Agathis philippinensis (Filippinane, Sulawesi)
 Agathis robusta (Queensland i Australia; New Guinea)
 Agathis silbae (Vanuatu)
 Agathis spathulata (Ny-Guinea)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Agathis» frå , den 2. august 2008.

Bakgrunnsstoff 

Kranstrefamilien
Erik Hagen

Erik «Panzer» Hagen () er ein norsk fotballspelar. Han er midtstoppar, og er kjend for god fysikk og tøff spelestil.

Klubbfotball

Vålerenga 
Hagen fekk kallenamnet «Panzer» tidleg i tida i Vålerenga. Han og midtstopparkollega Kjetil Wæhler var det beste stopparparet i tippeligaen i sesongen 2004, og Vålerenga sleppte inn berre 22 mål i sølvsesongen, ni færre enn Lyn som var det laget i Tippeligaen som sleppte inn nest færrast det året.

FK Zenit 
Omtrent samstundes med landslagsdebuten blei Hagen seld frå Vålerenga til den russiske klubben FK Zenit i St. Petersburg for om lag 8 millionar kroner. I 2005 spela Hagen 28 seriekampar for Zenit, og fekk 12 gule kort. I januar 2006 blei han vald til visekaptein på laget.

Sommaren 2007 var han ikkje lenger førsteval, og det var klart at Hagen ønskte seg vekk frå FK Zenit etter at den russiske klubben kjøpte ein ny midtstoppar.

Wigan 
Den 29. januar 2008 signerte Erik Hagen ein leigeavtale med Wigan, noko som sikra han spel i Premier League fram til sesongslutt. Den einaste kampen hans for førstelaget var i eit tap mot Portsmouth.

Retur til Vålerenga 
29. juli 2008 blei Hagen presentert som ny spelar på Ullevål stadion før Vålerengas seriekamp mot Tromsø.

Landslagsspel 
I oktober 2004 debuterte Erik Hagen på det norske landslaget, 29 år gamal. Hagen har spela 28 A-landskampar for Noreg, og scora 3 mål (pr 2. august 2008).

Merittar 
Vålerenga Fotball
 Cup-meister: 2002 
 Nr 2 i Tippeligaen: 2004

FK Zenit
 Seriemeister: 2007
 UEFA-cup meister: 2008

Personlege
 Erik Hagen fekk i 2004 Kniksen-prisen som Årets Forsvarsspelar og Årets Kniksen.

Kjelder 
 Spelarprofil på heimesidene til Vålerenga Fotball 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballspelarar
Vålerenga-spelarar
Folk frå Ringerike
Røyking

Sjå òg Røyking av mat

Røyking er ei handling der ein puster inn røyken av eit stoff, særleg tobakk. Røyking av ulike stoff kan vera ein daglegdags vane eller ha viktig seremoniell eller andeleg tyding. Ein kan røyka ved hjelp av piper, vasspiper, ferdige eller sjølvlaga sigarettar og sigarar.

Røyking er ein effektiv måte å ta opp kjemiske stoff på, fordi påtenning kan frigje ein aktiv substans som nikotin som så kan takast opp i lungene.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Smoking» frå , den 3. august 2008.

Bakgrunnsstoff 

 
Vanar
Tobakk
SS «Alexander von Humboldt»

SS «Alexander von Humboldt» er eit seglskip som vart bygd i 1906 på det tyske verftet AG Weser i Bremen. Skipet var opphavleg eit fyrskip som heitte «Reserve Sonderburg». Det siglde over heile Nordsjøen og Austersjøen til 1986, då det vart ombygt til ein tremastra bark. Ved same høve fekk skipet den karakteristiske grøne fargen på skrog og segl. I 1988 vart SS «Alexander von Humboldt» ein del av en tyske skuleskipsfloten i Deutsche Stiftung Sail Training. 

Skipet er fast deltakar i Tall Ships′ Races, ein årleg regatta for skuleskip. Det er òg kjent som reklameskip for Brauerei Beck & Co.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Alexander von Humboldt (skib)» frå , den 2. august 2008. 
 

Tyske skuleskip
Barkar
Tyske seglskip
Skip frå 1906
Sombrerogalaksen

Sombrerogalaksen (katalogisert M104 og NGC 4594) er ein spiralgalakse 50 000 lysår på tvers som ligg rundt 28 millionar lysår unna i stjernebiletet Jomfrua. I midten av galaksen ligg det eit supermassivt svart hòl med ein masse på om lag éin milliard solmassar.

Sombrerogalaksen ligg i den sørlege enden av galaksehopen Jomfru-hopen og er eit av dei mest massive objekta i hopen.

Namnet til galaksen kjem av at han kan likna på ein meksikansk sombrerohatt.

Bakgrunnsstoff 

 Artikkel om Sombrerogalaksen på ITA si heimesida

Kjelder 

Spiralgalaksar
LINER-galaksar
Jomfrua
Messierobjekt
NGC-objekt
Bokhandel

Ein bokhandel er ein butikk som sel bøker som spesiale. Ofte sel dei anna i tillegg, som kart, aviser, kontorpapir og skrivesaker. Bokhandelen kan vere ein del av ei større kjede eller uavhengig. 

Det finst bokhandlarar som berre sel på nettet. Mest kjend her er Amazon.com. 

Ein bruktbokhandel spesialiserar seg på bruktbøker og bøker som ikkje lenger er i trykk. 

Bokbyar er bygder og småbyar som spesialiserar seg på å selje bøker.

Større norske bokhandlarkjeder 

 Ark
 Notabene
 Norli
 Libris
 Tanum (nedlagd i 2020)
 Gnist (nettbokhandel)
 Akademika (studentbokhandel)
 Tapir (studentbokhandel)
 Studia (studentbokhandel)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Detaljhandel
Bøker