alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
An Sgurr i Lochcarron

An Sgurr er ein liten ås i Skottland som ligg på den vide halvøya mellom Loch Carron og Loch Kishorn. Han ser ut som ein grov knaus med små fjellknausar rundt toppen, særleg på vestsida.  

Fjell og åsar i Highland
An Sgurr

An Sgurr er eit generelt gælisk ord for ein fjelltopp. Det er minst to åsar som heiter An Sgurr i Skottland:

An Sgurr på Eigg
An Sgurr i Lochcarron
An Socach

An Socach er eit fjell 5 km vest for vegen A93 frå Perth til Braemar i Skottland. Fjellet er 944 meter over havet. 

Fjellet har ei avlang, rund form og har status som Munro.

Bakgrunnsstoff
 An Socach på visitscotland.com

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «An Socach (Glen Ey)» frå ,  den 23. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
"The Munros" ed. Donald Bennett. ISBN 0-907521-31-2
 

Fjell og åsar i Perth and Kinross
An Stuc

An Stùc er eit fjell i Skottland  i Ben Lawers-fjella nord for Loch Tay. Fjellet er 1118 meter over havet og har ein primærfaktor på 127 meter, og dermed status som ein munro.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «An Stuc» frå ,  den 23. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennet (Editor) ISBN 0-0907521-13-4

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Perth and Kinross
An Teallach

An Teallach er eit fjell i Skottland. Det ligg sørvest for Dundonnell oppfor Little Loch Broom i eit område som ofte vert kalla «den store villmarka». An Teallach tyder «Ambolten» eller «Smia» på skotsk-gælisk. 

Fjellet er 1062 meter over havet høgt med ein primærfaktor på 757 meter. Ti av toppane på massivet er over 3000 fot (914,4 m) og to av desse, sjølve An Teallach og Sgùrr Fiona, har status som munro, fordi dei har ein primærfaktor på meir enn 150 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «An Teallach» frå ,  den 23. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 An Teallach on Walkhighlands

Fjell og åsar i Highland
Site of Special Scientific Interest
Ankle Hill

Ankle Hill er ein ås i sentrum av f Melton Mowbray i Leicestershire i England. 

Under den engelske borgarkrigen var byen Melton Mowbray ei slagmark, og Ankle Hill fekk namnet sitt fordi folk visstnok vassa i blod til anklane ved foten av åsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ankle Hill» frå ,  den 23. mars 2011.  
 

Åsar i Leicestershire
Aonach Beag

Aonach Beag er eit fjell i Dei skotske høglanda i Skottland. Det ligg om lag 3 km aust for Ben Nevis på nordsida av Glen Nevis, nær byen Fort William. 
Utanom Ben Nevis og Cairngorm-fjella er Aonach Beag det høgaste fjellet på Dei britiske øyane.

Namnet Aonach Beag indikerer at fjellet er mindre enn nabofjellet i sør, Aonach Mòr (stor rygg). Men Aonach Mòr er i røynda den lågaste av dei to fjella, og namnet syner til volumet meir enn høgda. 

Det går ein gondolbane opp til Aonach Mòr tilknytt eit skianlegg her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aonach Beag» frå ,  den 23. mars 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Elizabeth Taylor

Elizabeth Rosemond Taylor () var ein britisk-amerikansk skodespelar.

Taylor var ein filmlegende frå Hollywoods gullalder og var lenge sett som ei av verdas vakraste kvinner. Ho var kjend for sine mange fine rolletolkingar, såvel som for sin glamorøse livsstil og mange ekteskap.

Familie 
Ho var gift åtte gongar med sju forskjellige menn:

 Hotellarvingen Conrad Nicholson Hilton II (gift 6. mai 1950 og skilt 29. januar 1951)
 Skodespelar Michael Wilding (gift 21. februar 1952 og skilt 26. januar 1957)
 Produsent Mike Todd (gift 2. februar 1957 og enke 22. mars 1958)
 Songar Eddie Fisher (gift 12. mai 1959 og skilt 6. mars 1964)
 Skodespelar Richard Burton (gift 15. mars 1964 og skilt 26. juni 1974) 
 Skodespelar Richard Burton (gift 10. oktober 1975 og skilt 29. juli 1976)
 Senator John Warner (gift 4. desember 1976 og skilt 7. november 1982)
 Byggentreprenør Larry Fortensky (gift 6. oktober 1991 og skilt 31. oktober 1996)

Ho hadde fire born:

 Michael Howard Wilding (fødd 6. januar 1953)
 Christopher Edward Wilding (fødd 27. februar 1955)
 Elizabeth Frances Todd (fødd 6. august 1957)
 Maria Burton (fødd 1. august 1961, adoptert i 1964)

Ho blei bestemor for fyrste gong som 39-åring i 1971 og hadde til saman ti barneborn.

Britiske skodespelarar
USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå London
Engelsk-amerikanarar
Oscarvinnarar
Hollywood Walk of Fame
Aonach Eagach

Aonach Eagach er eit fjell nord i Glen Coe i Dei skotske høglanda med to munrotoppar. Heile ryggen strekkjer seg 10 km frå Pap of Glencoe i vest til Devil's Staircase i aust. Den sentrale delen, som er kring 2 km lang, er særs berglendt. Turen over ryggen vert rekna som ein av dei vanskelegaste i Skottland, i lag med Liathach og An Teallach på vinterstid.

Devil's Staircase

Ein sti kalla Devil's Staircase kryssa fjella om lag 6 km aust for Meall Dearg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aonach Eagach» frå ,  den 23. mars 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Aonach Meadhoin

Aonach Meadhoin er eit fjell i området Kintail i Skottland. Det ligg på nordsida av Glen Shiel, om lag 31 km søraust for Kyle of Lochalsh.

Aonach Meadhoin har ei høgd på 1001 meter over havet og dannar i lag med Saileag og Sgurr a' Bhealaich Dheirg ei gruppe fjell som ofte vert kalla North Glen Shiel Ridge. Gruppa vert òg kalla Brothers of Kintail.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aonach Meadhoin» frå ,  den 23. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 The Munros (SMC Guide) Donald Bennett et al., ISBN 0-907521-13-4
 Hamish’s Mountain Walk, Hamish Brown, ISBN 1-898573-08-5
 The High Mountains of Britain and Ireland, Irvine Butterfield, ISBN 0-906371-30-9

Fjell og åsar i Highland
Aonach Mòr

Aonach Mòr er eit fjell i Dei skotske høglanda i Skottland. Det ligg 3 km nordaust for Ben Nevis på sørsida av Glen Spean, nær byen Fort William. Nevis Range-skiområde ligg på nordsida av dette fjellet. 

Namnet Aonach Mòr indikerer at det er eit større fjell enn nabofjellet i sør, Aonach Beag (liten rygg). Aonach Mòr er derimot 13 meter lågare enn Aonach Beag, så namnet referer til volumet av fjellet når ein ser et frå dalen og ikkje høgda. 

I samband med skisenteret går det ein gondolbane og fleire stolheisar og skitrekk oppover fjellet. I tillegg til skisport vert fjellet mykje nytta til fjellsykling og har fleire år vore vertskap for verdscupen, og i 2007 vart verdsmeisterskapen halden her.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aonach Mòr» frå ,  den 23. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell og åsar i Highland
Verneområde i Highland
Herbrand Hagen

Herbrand Hagen var ein norsk grosserar frå Nore i Numedal, busett i Oslo. Han var gift med Kari Thoen og fekk døtrene Ingeborg Hagen og Ingrid M. Hagen.  Herbrand Hagen samla slåttar frå heimtraktene sine. Han hjelpte også kjende spellemenn med kost og losji når dei kom til hovudstaden. Han eigde fleire hardingfeler, mellom anna ei som vann pris på verdsutstillinga i Paris 1920. Han kjøpte fleire tomter på Malmøya i Oslo, der mange av etterkomarane hans bur i dag.

Folk frå Nore og Uvdal
Norske folkemusikarar
St. Lawrence-bukta

St. Lawrence-bukta eller Saint Lawrence-bukta (engelsk: Gulf of Saint Lawrence, fransk: Golfe du Saint-Laurent) er ei stor havbukt på austkysten av Canada, mellom Newfoundland og det canadiske fastlandet. Grensa mot Atlanterhavet går langs ei linje frå Cape Breton på Nova Scotia til den franske øya St. Pierre utanfor sørkysten av Newfoundland. St. Lawrence-bukta er i samband med Atlanterhavet gjennom Cabotsundet mellom Nova Scotia og Newfoundland, og gjennom Belle Isle-sundet mellom Newfoundland og Labrador-halvøya. 

St. Lawrence-elva, som kjem frå Dei store sjøane, renn ut heilt vest (inst) i bukta. I St. Lawrence-bukta ligg dei store øyane Anticostiøya og Prince Edward Island, og den mindre øygruppa 'Îles de la Madeleine'. Ytst mot havet ligg øygruppa Saint-Pierre-et-Miquelon som høyrer Frankrike til.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «St. Lawrence-bukta» frå , den 23. mars 2011. 
 

Atlanterhavet
Bukter i Canada
Den svenske tronfylgja

Den svenske tronfylgja er ei liste over personar med arverett til den svenske trona.

Liste over den svenske tronfylgja 

Noverande konge: H.M. Kong Carl XVI Gustaf av Sverige

 Kronprinsesse Victoria av Sverige, dotter av kong Carl XVI Gustaf
 Prinsesse Estelle av Sverige, dotter av kronprinsesse Victoria 
 Prins Oscar av Sverige, son av kronprinsesse Victoria
 Prins Carl Philip av Sverige, son av kong Carl XVI Gustaf
 Alexander av Sverige, son av prins Carl Philip
 Prinsesse Madeleine av Sverige, dotter av kong Carl XVI Gustaf
 Prinsesse Leonore av Sverige, dotter av prinsesse Madeleine
 Prins Nicolas av Sverige, son av prinsesse Madeleine

 
Lister
S
Per Schei

Peder Elisæus Schei () var ein norsk geolog som først og fremst er kjend for bidrag til arktisk geologi under den andre Fram-ferda (1898-1904).

Per Schei vart fødd på Snåsa, men flytte som treåring med familien til ein gard på Sparbu. Han budde også ei tid hjå tanta i Danmark i oppveksten før han reiste til Kristiania for å studera.  Han avla bergeksamen ved universitetet i Kristiania i 1898. Same året la han ut med Otto Sverdrup på den 2. Fram-ferda. Eskspedisjonen, som varte i fire år, kartla øyane i Arktis nord for det Nord-Amerikanske fastlandet. Schei «gjorde der eit uvanleg godt arb. og samla eit stort vitsk. tilfang». 

Han var særleg sett pris på av Sverdrup for gode evner på vekelange sledeturar. Etter at ekspedisjonen kom tilbake i 1902 vart han vald til å vera hovudredaktør for dei vitskaplege avhandlingane som skulle gjevast ut. Han vart også utnemnd til amanuensis ved Mineralogisk institutt same året. Ei avhandling om funna i Arktis vart prenta i det britiske tidsskriftet Geographical Journal (Volume 22, no. 1, s. 56-65) i 1903, etter at Schei og Sverdrup i London hadde halde foredrag om ferda.

Schei døydde av nyresjukdom allereie i 1905.

Kjelder 

Norske geologar
Norske oppdagarar
Folk frå Snåsa
Folk frå Steinkjer
Den danske tronfylgja

Den danske tronfylgja er ei liste over personar med arverett til den danske trona.

Liste over den danske tronfylgja

Noverande dronning: H.M. Dronning Margrethe II av Danmark

H.K.H. Kronprins Frederik av Danmark, son av dronning Margrethe II 
H.K.H. Prins Christian av Danmark, son av kronprins Frederik 
H.K.H. Prinsesse Isabella av Danmark, dotter av kronprins Frederik
H.K.H. Prins Vincent av Danmark, son av kronprins Frederik
H.K.H. Prinsesse Josephine av Danmark, dotter av kronprins Frederik
H.K.H. Prins Joachim av Danmark, son av dronning Margrethe II 
H.H. Nikolai av Danmark, son av prins Joachim
H.H. Prins Felix av Danmark, son av prins Joachim
H.H. Prins Henrik av Danmark, son av prins Joachim
H.H. Prinsesse Athena av Danmark, dotter av prins Joachim
H.K.H. Prinsesse Benedikte av Danmark, dotter av kong Frederik XI
H.H. Prinsesse Elisabeth av Danmark, dotter av prins Knud

 
Lister
D
Krigar Cuba har vore med i

Dette er ei liste over krigar som Cuba har vore med i. Konfliktar der Cuba ikkje tok del aktivt, men konfliktar der Cuba støtta eit land eller ei gruppe med våpen, pengar eller liknande er òg inkludert.

Fotnoter 

Cuba
Faehlmann

Faehlmann er eit estisk etternamn, også skrive Fählmann.

Kjende namneberarar
 Andreas Faehlmann (1898-1942), estisk seglar
 Friedrich Robert Faehlmann (1798–1850), estisk filolog og medisinar
 Georg Faehlmann (1895–1975), estisk seglar

estiske slektsnamn
Moresbyøya

Moresbyøya (engelsk Moresby Island) er ei 3 399 km² stor øy som er del av Haida Gwaii i provinsen British Columbia i Canada. Øya ligg, saman med fleire nærliggande små øyar og holmar, i den sørlege delen av øygruppa. Ved folketeljinga i 2006 budde 402 personar på øya. Nesten alle innbyggarane held til i Sandspit, på nordaustspissen av Moresbyøya. Øya er skilt frå Grahamøya i nord av eit trongt sund.

Moresbyøya er kalla opp etter ein britisk admiral, Fairfax Moresby.

Øya er del av Gwaii Haanas National Park Reserve and Haida Heritage Site.

27. oktober 2012 råka eit jordskjelv med ein magnitude på 7,7, det sterkaste jordskjelvet i Canada sidan 1949, området. Episenteret var  under øya.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Moresby Island» frå ,  den 23. mars 2011.  

Øyar i Canada
Stader i Canada kalla opp etter britar
Krokus

Krokus (Crocus) er ei planteslekt i sverdliljefamilien. Krokus er ein staude som ofte vert rekna som ein løkplante, sjølv om overvintringsorganet eigentleg er ein knoll. Slekta er utbreidd med fleire enn 30 artar i Europa, Midtausten og Nord-Afrika. Dei er for det meste fjellplantar. Dei fleste krokus vert 10-20 cm, og dei finst i mange fargar frå kvite og gule til lilla og blå. Blomstringstidspunktet kjem an på sorten, men fell for det meste frå sist i februar til inn i april. For dei haustblomstrande fell blomstringa frå september til inn i november.

Bruk 

Krokus er vanlege hageplantar, særleg vårkrokus (Crocus vernalis), ein av dei første blomsterplantane som dukkar opp ute om våren, og haustkrokus (Crocus speciosus). Krokus kan gro i alle veldrenerte jordtypar, og er brukelege nesten overalt i blomsterbed, grasplenar eller i potter innandørs. Leggedjupna er 5-10 cm. Både ville artar og dyrka sortar formeirar seg villig ved frø og yngleknollar, men dei skal helst ligge urøyvde i jorda i 3-4 år. For produksjon av krydderet safran dyrkar ein safrankrokus (Crocus sativus).

Artar
Det finst ei rekke artar i krokusslekta, nokre er

 Alpekrokus (Crocus versicolor)
 Solkrokus (Crocus angustifolius) synonym Crocus susianus
 Gul krokus (Crocus flavus)
 Haustkrokus (Crocus speciosus)
 Safrankrokus (Crocus sativus)
 Septemberkrokus (Crocus kotschyanus) synonym Crocus zonatus
 Begerkrokus (Crocus chrysanthus)
 Snøkrokus (Crocus tommasianus)
 Iskrokus (Crocus niveus)
 Vårkrokus (Crocus vernus) synonym Crocus scepusiensis, Crocus napolitanus, Crocus neapolitanus, Crocus heuffelianus

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Krokus» frå ,  den 23. mars 2011.  
 
Hageplantar
Sverdliljefamilien
Heiberg

Heiberg er eit etternamn som stammar frå ei dansk-norsk slekt. Heibergslekta slo seg til i Noreg på 1700-talet og breidde seg vidt.

Kjende namneberarar
 Andreas Michael Heiberg (1767–1815), norsk eidsvollmann
 Gerhard Heiberg Garmann (1793–1873), norsk stortingsmann
 Hans Heiberg (1904–1978), norsk kritikar, forfattar og teatersjef
 Jean (Hjalmar Dahl) Heiberg (1884–1976), norsk biletkunstnar
 Marianne Heiberg (1945–2004), norsk midtaustenekspert
 Claus Heiberg Larsen, musikar i musikkgruppa Briskeby

Annan bruk
 Heiberg-øyane i Russland

norske slektsnamn
danske slektsnamn
Den nordkinesiske sletta

Den nordkinesiske sletta (kin. 华北平原, Huáběi Píngyuán) er eit slettelandskap nordaust i Kina. Landskapet er bygd opp av mangeårige avsetjingar frå Huangelva og er den største alluviale sletta i Aust-Asia. Sletta dekkjer rundt 409 500 kvadratkilometer, det meste under 50 moh.

Sletta er avgrensa av Yanshanfjella i nord og Taihangfjella i vest. I sør går ho over i Yangtzesletta. Frå nordaust til søraust ligg ho ved Bo Hai-bukta, høgdedraga på Shandonghalvøya og mot Gulehavet. Huangelva renn gjennom sletta og ut i Bo Hai. 

Den sørlege delen av sletta blir tradisjonelt omtalt som sentralsletta (中原, Zhōngyuán), og er rekna som årestaden for kinesisk sivilisasjon.

Sletta er i dag eit av dei tettast folkesette områda i verda.

Den kinesiske hovudstaden Beijing ligg på den nordaustlegaste fliken av sletta saman med hamne- og industribyen Tianjin. 

Sletta er det viktigaste produksjonsområdet i Kina for sorghum, hirse, mais og bomull. Ein dyrkar også mykje kveite, sesam, peanøtter og tobakk her. 

Dagangfeltet i Tianjin og Shenglifeltet i nordvestlege Shandong er store og viktige oljefelt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Den nordkinesiske slette» frå ,  den 23. mars 2011.  
 

Sletter i Kina
Tangerine

«Tangerine» er ein folkrocksong skriven av Jimmy Page og framført av det engelske rockebandet Led Zeppelin.  Han vart gjeven ut på albumet deira Led Zeppelin III i 1970.

Som mange Led Zeppelin-songar skriven av Page, hadde han opphav i ein gammal Yardbirds-song, i dette tilfellet ein song kalla «Knowing That I'm Losing You». The Yardbirds-versjonen hadde ein annan tekst, med unntak av verset som startar med «Measuring a summer's day».

Songen har ein akustisk country-stil med pedalsteelgitar av Page. Songen byrjar med ein falsk start, før ein pause der Page så set i gang i rett tempo. Gjennom heile songen endrar han tempo eit par takter om gongen, medan teksten omhandlar kjærleik og tilfredsheit. Det var den nest siste Led Zeppelin-songen Page skreiv utan medverknad frå Robert Plant. («Bron-Yr-Aur» frå Physical Graffiti var den siste.)

Songen nyttar eit enkelt dobbel vokalspor for å skape ei melodiøs kjensle. Songen nyttar ein standard Am G D C progresjon for versa før han går over i ein G C D progresjon for refrenget. 

«Tangerine» vart ofte spela som ein del av det akustiske settet på konsertane deira i 1971 og 1972, og henta fram att for Earl's Court i 1975. At

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - 12-strengsgitar, pedalsteelgitar
 John Paul Jones - bassgitar, mandolin
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1993: When Skip Jack Tripped (The Song Retains the Same II)
 1995: Rebecca's Empire
 1995: Big Head Todd and the Monsters (Encomium: A Tribute to Led Zeppelin)
 1997: Life of Agony (Soul Searching Sun)
 1999: Great White (Great Zeppelin: A Tribute to Led Zeppelin)
 2002: The Section (The String Quartet Tribute to Led Zeppelin, Vol. 2)
 2004: Benjamin Levine (Chamber Maid: The Baroque Tribute to Led Zeppelin)
 2004: Classic Rock String Quartet (The Led Zeppelin Chamber Suite: A Classic Rock Tribute to Led Zeppelin)
 2006: Marek Stycos (Godbody VI: the Dogleg)
 2007: The Thermals (Bridging the Distance: a Portland, OR covers compilation)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tangerine (Led Zeppelin song)» frå ,  den 24. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1970
Jimmy Page-songar
Out on the Tiles

«Out on the Tiles» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin, frå albumet Led Zeppelin III frå 1970. Tittelen på songen kjem av det britiske uttrykket for å gå ut på byn. Trommeslagar John Bonham snakka om å gå «out on the tiles», som tydde å gå til barar, og ofte song ei vise med uttrykket, som gjekk «I've had a pint of bitter and now I'm feeling better and I'm out on the tiles.  We're going down the rubbers and we're going to pull some scrubbers because we're out on the tiles.» Gitarist Jimmy Page gjorde melodien om til eit riff og teksten til Bonham vart erstatta med noko som var litt meir tamt for det generelle publikum. Bonham og Page er oppført som låtskrivarar i lag med vokalist Robert Plant.

Songen var ein av dei mest aggressive innspelingane til bandet og avsluttar den «harde» førstesida til Led Zeppelin III, som er stilmessig annleis frå dei to første albuma til bandet med fleire akustiske arrangement som dominerer den andre sida av albumet. 

Den romlege lydmiksen kom til av at mikrofonane vart plasserte på avstand i studio av Page. Like etter 1:23 ut i songen kan ein høyre nokon sei «stop».  Ein trur at det er Page som sa det, men det har aldri vorte stadfesta. Songen har ein unik rytme og forkorting, og ein trur at den som sa «stopp» som eit teikn til musikarane. 

I Japan vart «Out on the Tiles» feilaktig gjeven ut som B-side til «Immigrant Song» i staden for «Hey Hey What Can I Do». Heile songen vart berre spela nokre få gonger i sin heilskap på konsertane til bandet, mellom anna 4. september 1970 i Los Angeles, som er bevart på piratkopialbumet Live On Blueberry Hill. Byrjinga av songen vart ofte nytta som introduksjon til «Black Dog», som ein kan høyre på How the West Was Won. Han vart òg nytta som introduksjon til trommesoloen til John Bonham «Over the Top» på turneen til bandet i 1977.

Jimmy Page spela «Out on the Tiles» på turneen sin med The Black Crowes i 1999. Ein versjon av dette finst på albumet Live at the Greek.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1989: Toxik (Think This)
 1993: Helen Keller Plaid (The Song Retains the Same II)
 1995: Blind Melon (Encomium: A Tribute to Led Zeppelin)
 1999: Coalesce (There Is Nothing New Under the Sun EP)
 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (Live at the Greek)
 2000: Malamor (Dead Zeppelin: A Metal Tribute to Led Zeppelin)
 2004: Vick LeCar (Bad Influence)
 2005: Julz A (Squeeze Rock)
 2006: Greg Reeves & Erica Stock (Dub Tribute to Led Zeppelin)
 2007: Megadeth (United Abominations [Japansk bonusspor])
 2007: Dread Zeppelin (Bar Coda)
 2007: Frankie Banali & Friends (24/7/365: The Tribute to Led Zeppelin)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Out on the Tiles» frå ,  den 24. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1970
Jimmy Page-songar
Robert Plant-songar
John Bonham-songar
Celebration Day

«Celebration Day» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Led Zeppelin III frå 1970. 

Songen kom nesten ikkje med på albumet, sidan lydteknikaren gjorde ein tabbe og sletta dei første taktane av trommesporet til John Bonham. For å skjule dette vart ein Moog synthesizer frå slutten av den førre songen på albumet, «Friends», nytta for å dekkje over redigeringa. Dette redda songen og han kom med på albumet.

«Celebration Day» består av eit skranglete gitarriff av Jimmy Page og ei hypnotisk, transeliknande stemning. I eit intervju med Guitar World i 1993, forklarer Page oppbygginga av songen:

Teksten til Robert Plant omhandlar inntrykka hans av New York. På turneen deira i USA i 1971 introduserte Robert Plant stundom songen som «The New York Song». «Celebration Day» vart ofte spela på konsertane deira frå 1971 og ut 1973, og igjen i 1979. Eit konsertopptak frå 1973 finst på The Song Remains the Same. Songen vart ikkje med i den originale filmversjonen, men DVD-utgåva inneheld songen som ekstrspor. 

Jimmy Page spela «Celebration Day» på turne med The Black Crowes i 1999, og ein versjon med dei finst på albumet Live at the Greek. Plateprodusent Rick Rubin sa om songen «Han kjennest som eit godstog, sjølv om han ikkje er av dei tyngre songane deira. Det er eit veldig moment i måten dei spelar han på. Basslinja er forbi utruleg og samspelet mellom gitarane er verkeleg bra, det er tunge gitarriff mot funky gitarar».

Songen vart gjeven ut som singel i Polen med «Paranoid» av Black Sabbath som B-side, og i Sør-Afrika med «Immigrant Song» som B-side.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (Live at the Greek)
 2000: Mob Rules (Temple of to Suns)
 2001: TKO (In Your Face [bonus])
 2007: Dread Zeppelin (Bar Coda)
 2007: Spearfish (Back for the Future)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Celebration Day» frå ,  den 24. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 

Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1970
Jimmy Page-songar
Robert Plant-songar
John Paul Jones-songar