alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Slependen stasjon

Slependen stasjon er ein haldeplass i Bærum kommune for lokaltrafikken på Drammensbanen. 

Den opphavlege haldeplassen, Slæbende Platformstoppested, vart opna 11. september 1873, og låg ein annan stad enn noverande haldeplassen, rett på austsida av jarnbanebrua over Slependveien. På 1890-talet vart det bygd ein liten ekspedisjonsbygning i tre ved Slæbende Platformstoppested, slik at haldeplassen vart som ein stasjon.

I samband med utbygginga av strekninga mellom stasjonane i Sandvika og på Asker til dobbeltspor, vart det bygd ein ny Slependen stasjon. Ny, dobbel bru måtte byggjast over Slependveien, altså ei bru for kvart spor, og den nye stasjonen vart lagt på vestsida av bruene, med ein ekspedisjonsbygning bygd i mur og ei plattform som ein eining plassert mellom dei to spora. Inngangen til ekspedisjonsbygningen, som for ei tid òg hyste eit postkontor i tillegg til jarnbanens eige kontor for billettsal og anna, låg under og midt mellom dei to bruene. På grunn av den store høgdeskilnaden frå vegen under brua og opp til linene, var det laga ei tilkomstrampe under den eine og øvre brua opp til inngangen, og ei trapp opp under den andre brua, og dessutan ramper og ei trapp vidare opp inne i sjølve bygningen. Stasjonen vart opna 17. desember 1958. I 1969 vart det slutt på alle former for billettsal og anna ekspedisjon i bygningen, slik at stasjonen frå då av berre fungerte som ein stoppestad.

Særleg av di stasjonen låg i ei kurve, slik den fyrste stasjonen òg hadde gjort, vart det etter kvart naudsynt å få han avløyst av ein ny haldeplass som kunne leggjast på ei rak strekning. Den einaste strake strekninga som var aktuell, låg fire hundre meter nordover, nærare Sandvika, og den nye stasjonen måtte soleis plasserast der. Denne haldeplassen kunne dessutan erstatte Jong haldeplass rett i nærleiken, slik at eitt stopp på ruta vart eliminert.

Denne nye haldeplassen skulle òg ha plattforma liggjande mellom dei to spora, og med tilkomst utan å krysse spora. På grunn av den store høgdeforskjellen det var mellom lina og terrenget på austsida, vart det bygd eit sylindrisk tårn på plattforma, med ein indre rampe forma som ein spiral, for slik å kunne gje tilkomst til haldeplassen frå bustadområda på denne sida med ei bru høgt over det eine sporet. Denne nye Slependen haldeplass, teikna av arkitekt Arne Henriksen ved NSBs arkitektkontor, vart opna for trafikk 21. mai 1993. 

Den nedlagde Slependen stasjon vart deretter riven. Ekspedisjonshuset vart jamna med jorda, plattforma graven vekk og omforma til ein langstrekt haug med masse mellom dei to spora, og den utvendige trappa og rampa under brua fjerna, slik at så å seie alle spor etter det som i 1958 hadde vore ein moderne, såkalla høgstasjon, vart heilt og fullt utsletta.

Bakgrunnsstoff
 Opplysningar om Slependen stasjon på Jernbaneverkets internettsider 

Jarnbanestasjonar i Bærum
Jarnbanestasjonar opna i 1873
1873 i Noreg
Emma Hjorth

Emma Alethe Hjorth () var ein norsk pedagog  som særleg er kjend for å ha skipa Emma Hjorths Hjem i Bærum kommune, den fyrste institusjonen eller heimen  i Noreg for psykisk utviklingshemma personar. Ho var frå garden Nedre Lippestad i Hobøl kommune, og hadde etternamnet Lippestad til ho i 1890 fekk nytt etternamn då ho gifta seg med arkitekt Ingvar Magnus Olsen Hjorth.

Emma Hjorth vart lærarinne i 1879, og deretter tilsett ved det «institutt for åndssvake piker» som broren, Johan Anton Lippestad, nyss hadde skipa på Thorshaug i Kristiania, no Torshov i Oslo; seinare fekk denne skulen namnet Torshov offentlige åndssvakeskole. Etter å ha fått stipend, var ho eitt års tid kring 1884 hjå to større institusjonar for psykisk utviklingshemma i Philadelphia og Boston i Sambandsstatane, og gjorde seinare fleire studiereiser til institusjonar i Europa.

I mange år var Emma Hjorth fyrstelærarinne på skulen på Torshov, før ho i 1898 skipa sin eigen institusjon, som til å byrje med låg i Vollen i Asker, Fru Hjorths pleie- og aldershjem, og hadde to pasientar. Ho flytta institusjonen til Solvang på Asker året etter, og deretter til garden Tokerud i Bærum kommune, som ho kjøpte i 1903 og innreidde til pleieheim for "ikkje dannelsesdyktig åndssvake", og som med tida skulle verte kjend som Emma Hjorths Hjem. I 1910 ble to nye gyggnader reist, og heimen hadde da plass til 100 "alumner". I 1915 vart heile institusjonen gjeve med både bygningar, grunn og ein rekkje legat til staten, og vart då gjort til sentralinstitusjon for Sør-Noreg. Etter dette var Emma Hjorth med i styret for tilsynskomiteen for institusjonen, og frå 1919 dessutan formann i styret for organisasjonen Hjemmenes Vel.

Emma Hjorths hjem vart lagd ned i 1996 som fylgje av ansvarsreformen, som var ei stor omlegging av hjelpetiltaka for psykisk utviklingshemma for å gje dei eit liv meir i samsvar med det som er vanleg for folk flest. Eit museum med namnet Emma Hjorths Museum vart opna i det einaste gjenverande byggnaden på det opprinnelege Emma Hjorths hjem 12. november 1998, altså på hundreårsdagen for skipinga av den heimen i Asker som vart den spede spira til institusjonen. Museet syner «en historie om åndssvakeomsorgen i Norge», med hovudvekta på tida frå 1898 til 1945, og gjev innsyn i livet på institusjonen ved hjelp av utstilte bilete, gjenstandar og tekster.

Emma Hjorth vart heidra ved at ein veg i området ved Emma Hjorths hjem fekk namnet Emma Hjorths vei i 1949, og ved at ein skule for psykisk utviklingshemma vart skipa med namnet Emma Hjorths skole i 1961, nedlagd i 1996 og erstatta i 1998 av ein nybygd, ordinær barneskule som òg fekk namnet Emma Hjorths skole. 

Norske lærarar
Folk frå Hobøl
Dzjankoj

Dzjankoj (ukrainsk og russisk Джанкой, krimtatarisk Canköy) er ein by nord på Krimhalvøya i Ukraina og det administrative senteret i Dzjankoj rajon. Han ligg kring 93 km frå hovudstaden på  Krim, Simferopol. To jernbanelinjer, Kharkiv-Sevastopol og Armjansk-Kertsj, kryssar Dzjankoj. I 1926 fekk Dzjankoj bystatus. Byen har kring 35 000 innbyggjarar i dag. 

I byen er det mange fabrikkar som produserer bilar, armert betong, tøy, kjøt og anna.

Demografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dzhankoy» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar på Krimhalvøya
Busetnader grunnlagde i 1855
Pervomajsk i Luhansk oblast

Pervomajsk (ukrainsk Первомайськ, russisk Первомайск) er ein by i Luhansk oblast i Ukraina. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pervomaisk, Luhansk Oblast» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Luhansk oblast
Myrhorod

Myrhorod  (ukrainsk Миргород) er ein by i Poltava oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Myrhorodskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han ligg ved elva Khorol.

Byen har ei historie som går attende til 1100- eller 1200-talet som eit austleg grensefort i Kiev-riket. Namnet på byen tyder Fredsbyen, og visstnok var det fredsforhandlingar i fortet som var opphav til bynamnet. 

Myrhorod vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1575 då kong Stefan Bathory av Polen gjorde han til regimentby. 

Sidan byrjinga av 1900-talet har Myrhorod vore kjend som ein kurstad med mineralvatn frå undergrunnskjelder i nærleiken av byen. Ein har henta opp dette økologisk reine vatnet sidan 1927 for kommersiell bruk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Myrhorod» frå ,  den 30. september 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Byar i Poltava oblast
Kurstader i Ukraina
Punakaiki

Punakaiki er ein liten busetnad i regionen West Coast på Sørøya på New Zealand, mellom Westport og Greymouth. Busetnaden ligg ved grensa til Paparoa National Park.  

Pancake Rocks («pannekakeklippene») er eit svært populært turistmål ved Dolomite Point sør for busetnaden. Pancake Rocks er eit sterkt erodert sandsteinsområde der havet har trengt seg gjennom eit utal av vertikale blåsehòl ved høgvatn. Saman med den «pannekake»-aktige lagdelinga av sandstein (danna ved høgt trykk på vekselvis harde og blaute lag av marine dyr- og plantesediment), utgjer desse hovudattraksjonen i området.

Pancake Rocks er no tilgjengelege gjennom fleire gangvegar som snor seg gjennom klippeformasjonane, somme av desse er farbare med rullestol, og andre er utskorne som trapper opp til og ned frå klippene. Riksvegen New Zealand State Highway 6, den einaste gjennomgangsvegen i West Coast, går gjennom busetnaden.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Punakaiki» frå ,  den 30. september 2012.  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Punakaiki - West Coast, New Zealand (turistinformasjon frå Punakaiki Promotions Group)
 Coast road (oppslag i Te Ara Encyclopedia of New Zealand)

Blåsehòl
Tettstader på New Zealand
Kystgeografi
Buller District
Voznesensk

Voznesensk (ukrainsk Вознесенськ) er ein by i Mykolajiv oblast (provins) i Ukraina og eit senter i Voznesenskyj rajon (distrikt). 

Byen vart grunnlagd av Katarina den store i 1790 der det tidlegare låg ein kosakkbusetnad.

Bakgrunnsstoff
 Uoffisll nettstad  (russisk) 

Byar i Mykolajiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1790
Mega Channel

Mega Channel, òg kjend som Mega TV eller berre Mega, er eit stort fjernsynsnettverk i Hellas. Tilétupos A.E vart grunnlagd i 1989 under namnet Tilétupos Anónumi Etaireía Tileoptikón Programmáton og med merkenamnet Méga Tsánel.  Det var den fyrste privateigde fjernsynsstasjonen i Hellas, og vart sendt på lufta for fyrste gong 20. november 1989.

Kjelder

Fotnotar

Greske fjernsynskanalar
Greskspråklege fjernsynskanalar
Podilsk

Podilsk (ukrainsk skrift Подільськ, rumensk Birzula) er ein by i Odessa oblast i Ukraina, det administrative senteret i Podilskyj rajon. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2011). 

Byen var hovudstad i Den moldovske autonome sovjetiske sosialistrepublikken frå  1928 til 1929 under namnet Birzula. Den sovjetiske kommandanten Grigorij Kotovskij vart gravlagd i eit mausoleum i byen. I 1935 vart byen kalla opp etter han, som Kotovsk. Mausoleet vart sidan øydelagd under den rumenske okkupasjonen av Transistria i andre verdskrigen. 

I mai 2016 blei byen omdøypt frå Kotovsk til Podilsk i tråd med det ukrainske forbodet mot namn av kommunistisk opphav.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kotovsk, Ukraine» frå , den 30. september 2012. 
Denne artikkelen bygger på «Podilsk» frå ,  den 7. juni 2016.  

Byar i Odessa oblast
Busetnader grunnlagde i 1779
Astrup Fearnley Museet

Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst er eit privat kunstmuseum som ligg på Tjuvholmen i Oslo, etter å ha vorte flytta dit i 2012 frå dei opphavlege lokala i ein kontorbygning i nærleiken av Bankplassen i Oslo sentrum. Museet vart opna i Oslo sentrum i oktober 1993, og offisielt opna på Tjuvholmen 27. september 2012 av dronning Sonja, men for ålmenta laurdag 29. september 2012.

Museet på Tjuvholmen har tilhald i to åtskilde bygningar. Ein tredje bygning, som er ein kontorbygning, går arkitektonisk inn i komplekset, som er prega av fasadar i beisa, ståande, høvla trepanel med glasflater i store bogar som tak over, og ytre berande konstruksjonar av vertikale stålpillarar utstyrt med stag som stivar dei opp. Tanken bak arkitekturen er å poengtere det maritime som museets plassering ved sjøen innbyr til ved å late takflatene i glas illudere segla på eit seglskip, og stålpillarane mastene. Komplekset er teikna av arkitektfirmaet Renzo Piano Building Workshop i samarbeide med Narud-Stokke-Wiig i Oslo.

Astrup Fearnley Museet har ein viktig samling av samtidskunst, framfor alt av samtidskunst av kunstnarar frå Sambandsstatane, men syner òg fram norsk og internasjonal samtidskunst i vekslande utstillingar. Det vart lagt merke til at museet i 2002 kjøpte på ein auksjon i New York  kunstverket Michael Jackson and Bubbles, ein særs stor porselensskulptur som den amerikanske kunstnaren Jeff Koons stod bak, til ein pris på meir enn 51 millionar kroner.

Museet er finansiert av etterkommarane etter skipsreiar Thomas Nicolay Fearnley ved at det vart skipa to stiftingar, som i 1995 vart slege saman til ei stifting. Thomas Nicolay Fearnley var son av målaren Thomas Fearnley.

Direktøren er Solveig Øvstebø.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 

Kunstmuseum i Noreg
Museum i Oslo
Museum skipa i 1993
1993 i Noreg
Irpin

Irpin (ukrainsk Ірпі́нь) eller Irpen (russisk Ирпе́нь) er ein by ved Irpinelva i Kiev oblast (provins) nord i Ukraina. Byen har kring 40 000 innbyggjarar. 

Byen har ein jernbanestasjon, bygt i 1899, same året som byen vart grunnlagd, i samband med bygginga av jernbanelinja Kiev—Kovel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irpin» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Kiev oblast
Busetnader grunnlagde i 1899
Vasylkiv

Vasylkiv (ukrainsk Василькiв, Vasylkiv, russisk Васильков - Vasylkov) er ein by ved elva Stuhna i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Vasylkivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Staden har ei over 1000 år lang historie og fekk bystatus i 1796. Under den kalde krigen låg Vasilkov flybase her. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vasylkiv» frå ,  den 30. september 2012.  

Byar i Kiev oblast
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Dubno

Dubno er ein by ved elva Ikva i Rivne oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det adminsitrative senteret i Dubno rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Under den kalde krigen låg Dubno flybase i byen. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2012).

Byen vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1099. Han fekk byrettar i 1498.

Kjelder 

Byar i Rivne oblast
Shtetlar

fa:دوبنو
Varasj

Varasj (ukrainsk skrift Вараш, russisk skrift Вараш) er ein by i Rivne oblast i Ukraina. Han har kring 40 000 innbyggjarar (2011). 

Varasj vart grunnlagd som byliknande busetnad i 1973 som ein kompaniby for Rivne atomkraftverk. Den nye byen vart kalla Kuznetsovsk (ukrainsk Кузнецовськ, russisk Кузнецовск) etter den sovjetiske hemmelege agenten Nikolai Kuznetsov. Byplanlegginga reflekterer ideala til den seine sosialrealismen. Byen dekker delvis den tidlegare landsbyen Varasj, som vart grunnlagd i 1776. I 2016 blei heile byen omdøypt til Varasj.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kuznetsovsk (no Varash)» frå ,  den 30. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 varash.rv.gov.ua  - Varasj byråd

Byar i Rivne oblast
Busetnader grunnlagde i 1973
Konglungen

Konglungen er ei lita øy på vestsida av Holmenfjorden i Asker kommune, yst på halvøya Løkenes, som skil Leangbukta eller Leangen frå Blakstadbukta. Men mange nyttar namnet Konglungen ikkje berre om sjølve øya, men òg om mykje av halvøya Løkenes, eller om heile halvøya. Halvøya, som vart kalla Laukenes etter gamal uttale, og har gjeve namn til garden Løkens, som ligg på halvøya, skal ha fått namnet av di det veks vilt mykje lauk i området.

Øya Konglungen, som i tidlegare tider låg under garden Løkenes, er skild frå halvøya Løkenes med eit smalt sund som det er bygd ei bru over. Øya har ein særskild idyllisk karakter ved å vere dominert av gamle bustadhus etter farne tiders fiskarar, jakteskipparar, fraktemenn  og andre sjøfolk, og kan til dels gje inntrykk av å vere ein tettbygd liten by av det slaget som finst på sørlandskysten. Strandsitterhuset er det eldste av husa på øya, flytta til hit i 1820 frå Ostøya (Oustøya) i Bærum kommune. Dette huset disponerast no av Asker museum, som har utstilling i huset, ope for publikum sommarstid.

På Konglungen budde los Arnt Nilsen, som i 1905 førte inn til byen skipet som kong Haakon 7. kom til Noreg med. 

Det kan vere at namnet Konglungen skriv seg frå ei samansetning av det gamle ordet «kuml», som tyder gravhaug, og «ungr», som tyder vik. To røyser som truleg har vore forhistoriske gravrøyser, har lege på øya, men vart fjerna ikring år 1914 utan å ha verte granska. Det finst elles andre forminne på øya, mellom anna ei rundrøys som kan ha vore opp mot 17 meter i tverrmål. 

Geologisk høyrer øya til Oslofeltet. Eit areal med fossilhaldige bergartar vart verna som naturminne i 1988.

Litteratur
 Borgen, Per Otto. 2006. Asker og Bærum leksikon, side 290. Drammen: Forlaget for by- og bygdehistorie. ISBN 82-91649-10-3

Geografi i Asker
Øyar i Viken
Volodymyr

Volodymyr er ein by i Volyn oblast nordvest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Volodymyr-Volynskyo rajon, medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen er det historiske senteret i regionen Volhynia og den historiske hovudstaden fyrstedømet Volhynia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2012). Fram til 2021 hadde han namnet Volodymyr-Volynskyi ().

Namn
Byen er kalla opp etter fyrst Vladimir den store, som var fødd i nærleiken. Namnet vart seinare også forkorta til Lodymyr, og på latin var han kjend somLodomeria. Frå 1911 fekk han namnet Volodymyr-Volynsk for å skilja han frå Vladimir-na-Kliazme i Russland. I 1944 vart namnet offisielt modernisert til Volodymyr-Volynskyi.

1. oktober 2021 avgjorde bystyret at namnet skulle kortast ned til berre Volodymyr. Namneendringa måtte stadfestast av dei nasjonale styresmaktene, og parlamentet Verkhovna Rada godkjende henne 14. desember 2021.

Gjennom historia har byen vore kjend under ulike namn:

Historie
Byen er ein av dei eldste i Rutenia og vart truleg grunnlagd på 900-talet. Dei første skriftlege kjeldene som nemner byen er frå 988. 
I 1366 vart byen polsk, og han låg under Polen-Litauen fram til 1795. Byen vart så russisk, før han etter Den polsk-sovjetiske krigen kom under Polen igjen i 1919. I 1939 vart Volodymyr-Volynskyj innlemma i Ukrainske SSR og Sovjetunionen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Volodymyr-Volynskyi» frå ,  den 30. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Volyn oblast
Galizia
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Kakhovka

Kakhovka (ukrainsk Каховка, russisk Кахо́вка) er ein hamneby ved Dnepr i Kherson oblast (provins) sør i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kakhovsky rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2012). 

I 1492 vart det bygd ei festning nær dagens Khakova, medan sjølve byen vart grunnlagd i 1791 av den russiske obersten D.M. Kulikovskyj.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kakhovka» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Kherson oblast
Busetnader grunnlagde i 1791
Byar ved Dnepr
Hamnebyar i Ukraina
Juzjnoukrajinsk

Juzjnoukrajinsk (ukrainsk Южноукраїнськ) er ein by i Mykolajiv oblast i Ukraina.

Byen vart grunnlagd i 1976 i samband med Juzjnoukrajinsk NPP, eit atomkraftverk nær Juzjnoukrajinsk, kring 350 km sør for hovudstaden Kiev. Han produserer 2 850 megawatt (MW) og er i dag den nest største av fem atomkraftverk i landet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yuzhnoukrainsk» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Mykolajiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1976
Boryslav

Boryslav (ukrainsk Борислав, polsk Borysław) er ein by ved elva Tysmenytsia (ei sideelv til Dnestr) i Lviv oblast (provins) vest i Ukraina. Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2011).

Nær byen ligg ruinane av ei rutensk festning. Byen er i dag eit senter for oljeindustrien.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Boryslav» frå ,  den 30. september 2012.

Bakgrunnsstoff

Byar i Lviv oblast
Shtetlar
Jasynuvata

Jasynuvata (ukrainsk Ясинувата; russisk Ясиноватая - Jasinovataja) er ein by i Donetsk oblast (provins) søraust i Ukraina og det administrative senteret i Jasnyuvata rajon. Han ligg 21 km frå Donetsk, det administrative senteret i Donetsk oblast. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2012). Jasynuvata er eit stort jernbaneknutepunkt. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Han vart grunnlagd i 1872.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yasynuvata» frå ,  den 30. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1872
Stadskonduktør

Ein stadskonduktør var ein landmålar på 1600-, 1700-, 1800- og fyrste halvdel av 1900-talet som skulle freiste å rydde opp i grensetvistar i bykommunane.

Den fyrste norske stadskonduktøren var Christian H. Grosch som fekk stillinga som stadskonduktør i Kristiania i 1827.

Litteratur
 Odd Brochmann: Stadskonduktøren, om Georg Bull og Christiania i Historismens år, Oslo 1989, ISBN 82-7532-001-1

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stadskonduktør» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Titlar
Zjmerynka

Zjmerynka (ukrainsk Жмеринка, russisk Жмеринка, Zjmerinka, polsk Żmerynka) er ein by i Vinnytska oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zjmerynka rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2012).

Zjmerynka vart først nemnd i skriftlege kjelder på 1700-talet. Han har hatt bystatus sidan 1903 og har sidan vore eit viktig trafikknutepunkt i området.

Bakgrunnsstoff
Side om Zjmerynka (ukrainsk)

Byar i Vinnytsia oblast
Shtetlar
Avdijivka

Avdijivka (ukrainsk Авдіївка, russisk Авдеевка - Avdejevka) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring Population is 37237 (2005).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avdiivka» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1778
Tsjuhujiv

Tsjuhujiv (ukrainsk Чугýїв, russisk Чугу́ев, Tsjugujev) er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tsjuhujivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012). 

Byen er kjend for matindustrien i byen, særleg produksjon av majones. 

Byen vart grunnlagd av voivoden i Belgorod mellom 1540 og 1627.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chuhuiv» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Kharkiv oblast
Sambir

Sambir (ukrainsk Самбір, polsk Sambor) er ein by i Lviv oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sambir rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han ligg nær grensa til Polen.

Byen vart først nemnd på 1200-talet som Pohonytsj, då han vart øydelagd av tatarar. Innbyggjarane grunnla ein ny landsby, Ny-Sambir, kring to kilometer frå den gamle staden. I 1390 fekk staden Magdeburgrettar og var då eigd av voivoden Spytek av Melsztyn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sambir» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Lviv oblast
Shtetlar
Tokmak i Ukraina

Tokmak er ein by i Zaporizjzjia oblast (provins) sør i det sentrale i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tokmatskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tokmak, Ukraine» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Zaporizjzjia oblast
Shtetlar
Busetnader grunnlagde i 1784
Bojarka

Bojarka (ukrainsk Боярка) er ein by i Kiev oblast (region) i Ukraina, kring 20 km sørvest for Kiev. Byen må ikkje forvekslast med landsbyen med same namn i Lysianskyj Rayon.

Byen har opphavet sitt attende til tida i Kiev-riket. Jernbanen nådde byen i 1860-åra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boyarka» frå ,  den 30. september 2012.  

Byar i Kiev oblast
Hlukhiv

Hlukhiv (ukrainsk Глухів) eller Glukhov (russisk Глухов) er ein historisk by i Sumy oblast i Ukraina, like sør for grensa til Russland. Byen har kring 35 000 innbyggjarar. Han ligg nær Tsjervone Pustohorod flybase.

Byen var tidlegare hovudstad i Det kosakkiske hetmanatet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hlukhiv» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Sumy oblast
Busetnader grunnlagde på 900-talet
Tidlegare hovudstader
Dobropillja

Dobropillja (ukrainsk Добропілля, russisk Доброполье, Dobropolje) er ein by, det administrative senteret i Dobropilskyj rajon, i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dobropillia» frå ,  den 30. september 2012.  
 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1840-åra