alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Engevik Gaard

Engevik Gaard er ein offisergard frå 1700-talet som ligg ved Sævareidfjorden i Bjørnafjorden kommune. Anlegget har ni bygningar, og hovudbygningen frå 1770 er sentralt plassert.

Engevik vart kjøpt av majoren Christian Wilhelm Segelcke på 1720-talet. Garden fungerte som embetsgard og militær sjefsgard i over 100 år for Søndre Bergenhus Infanteriregiment. I dag er garden eigd av eigarar i åttande generasjon og det er framleis drift med hald av sauer og storfe. Det er tilbode omvising på garden, og det vert servert lokale retter. I eldhuset kan besøkjande oppleva baking og baka potetkaker.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 engevik-gaard.no  - Offisiell heimeside

Gardar i Bjørnafjorden
Olavsrosa
Hello Again av Neil Diamond

«Hello Again» er ein song skriven av Neil Diamond og Alan Lindgren for filmen The Jazz Singer og vart framført av Diamond på filmmusikkalbumet til filmen. Han vart òg gjeve ut som singel og nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 og tredjeplassen på Billboard si Adult Contemporary-lista i USA. Billboard rangerte òg songen på 70. plass på den totale singellista for 1981. Han gjorde det mindre bra i Storbritannia der han nådde 51. plass. Songen har vorte spelt inn av fleire andre artistar og orkester, som Celtic Thunder, Donny Osmond og Steve Cherelle.

«Hello Again» vart av Neil Diamond-biografen Laura Jackson skildra som ein «langsam, smekker ballade».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hello Again (Neil Diamond song)» frå ,  den 3. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
Songar produserte av Bob Gaudio
Songar frå 1980
Singlar frå 1981
Donny Osmond-songar
Kaci Kullmann Five

Karin Cecilie Kullmann Five, kjend som Kaci Kullmann Five, () var ein norsk næringsdrivar og politikar frå Bærum. Ho var frå 1981-97 stortingsrepresentant for Høgre frå Akershus fylke og statsråd i Syse-regeringa 1989-90. Frå 1991-94 var ho partileiar for Høgre.

Liv og gjerning
Kaci Kullmann Five engasjerte seg for Unge Høgre og var leiar for organisasjonen i perioden 1977-79. Frå 1975-81 var ho elles medlem av kommunestyret i Bærum. Ho utdanna seg til cand.polit. ved Universitetet i Oslo i 1981. Jamsides studiane arbeidde ho for Næringslivets Hovedorganisasjon.

Five vart vald inn på Stortinget i 1981. Allereie på Høgre-partiet sitt landsmøte i 1982 vart ho vald til andre nestleiar for Høgre, og på det neste landsmøtet, 1984, til fyrste nestleiar. Etter stortingsvalet 1985 vart ho parlamentarisk nestleiar for Høgre i Stortinget, ein posisjonen ho beheldt også etter Willoch-regjeringa gjekk av våren 1986, og Høgre kom i opposisjon. Då partiformannen Rolf Presthus døydde brått nyårsdag 1988 rykte ho opp som partileiar, eit ombod ho hadde til Jan P. Syse vart vald til ny partileiar ut på vårparten same året.

I oktober 1989 vart Five utnemnd til handels- og skipsfartsminister i Jan P. Syse si samlingsregjering, og var statsråd til regjeringa gjekk i oppløysing hausten 1990. Våren 1991 vart ho vald til leiar for Høgre, som den fyrste kvinna. Høgre gjorde eit heller dårleg val både ved kommunevalet 1991 og ved stortingsvalet 1993, noko partileiinga hausta kritikk for. Five valde å trekke seg som partileiar i 1994, i staden vart Jan Petersen ny leiar i Høgre. Då hennar fjerde stortingsperiode gjekk mot slutten, sa ho nei til attval i 1997.

Næringsdrivar og nobelarbeid
Etter at ho forlét Stortinget i 1997 hadde Five i fem år ei direktør-stilling i Aker RGI. Deretter arbeidde ho som lobbyist med eige firma, og levde elles av styreoppdrag i ymse næringsselskap, til dømes i Statoil.

I 2003 fekk ho plass i femmannstyret for Nobels fredspris, og i 2015 vart ho valdt til leiar av Den norske Nobelkomiteen.
Frå 2009 var ho også styremedlem i den svenske Nobelstiftinga, som har det overordna ansvaret for alle dei fem nobelprisane.

Prisar og utmerkingar
Kaci Kullmann Five vart utnemnd til riddar av den franske Æreslegionen i 2006.

Verkliste
 Erfaringer med etableringsloven. Hovedoppgave i statsvitenskap. Oslo: Universitetet i Oslo, 1981.
 Det nye Europa, med Jan Petersen. Oslo: Høyres Hovedorganisasjon, 1990.
 Avslutningstale på Høyres landsmøte 1991. Oslo: Høyres Hovedorganisasjon, 1991.
 «Norges plass i europeisk samarbeid». I: Norsk militært tidsskrift, nr. 12 1992.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kaci Kullmann Five» frå ,  den 3. september 2013.  
 

Norske handelsministrar
Statsrådar i Regjeringa Syse
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Akershus
Leiarar i Unge Høgre
Leiarar for Høgre
Lokalpolitikarar i Bærum
Høgrepolitikarar i Akershus
Leiarar av Den Norske Nobelkomite
Æreslegionen
Folk tilknytte Statoil
Norske statsvitarar
Folk frå Bærum
On the Way to the Sky

On the Way to the Sky er det fjortande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1981. Han inneheld hitten «Yesterday's Songs», som nådde 11. plassen på singellista i USA. Albumet markerte òg ein overgang til ein periode med kreativ og salsmessig nedgang for Diamond, som til ein vissgrad varte heilt til Three Chord Opera i 2001, etterfølgd av samarbeidet hans med produsenten Rick Rubin og utgjevinga i 2005 av 12 Songs.

Innhald

Medverkande
 Richard Bennett - gitar
 Vince Charles - perkusjon
 Neil Diamond - song
 Patricia Henderson - korvokal
 Tom Hensley - klaverinstrument, piano, korvokal
 King Errisson - perkusjon
 Alan Lindgren - piano og synthesizer
 Linda Press - korvokal
 Reinie Press - bass
 Doug Rhone - gitar, korvokal
 Dennis St. John - trommer
 Julia Tillman Waters - korvokal
 H.L. Voelker - korvokal
 Luther Waters - korvokal
 Oren Waters - korvokal
 Maxine Willard Waters - korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «On the Way to the Sky» frå ,  den 3. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-album
Musikkalbum frå 1981
Columbia Records-album
Yesterday's Songs

«Yesterday's Songs» er ein song frå 1981 av Neil Diamond frå albumet hans On the Way to the Sky. Songen vart gjeve ut som singel og vart ein stor adult contemporary-hit og nådde toppen av Adult Contemporary-lista i USA. På Billboard Hot 100 nådde han #11.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 3. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-songar
Singlar frå 1981
Songar frå 1981
Songar skrivne av Neil Diamond
Heartlight av Neil Diamond

Heartlight er det femtande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1982. Albumet inneheld songen «Heartlight», som nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og toppen av adult contemporary-lista seint i 1982. ALbumet selde til platina i USA.

Innhald

Medverkande
Akustisk gitar – Doug Rhone (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Fred Tackett (spor:  B1), Marty Walsh (spor:  B4), Richard Bennett (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
Elektrisk gitar – Dean Parks (spor:  B1, B4), Doug Rhone (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Richard Bennett (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
Altsaksofon – David Boruff (spor:  A3)
Bass – Neil Stubenhaus (spor:  A1, A4, B1, B4, B6), Reinie Press (spor:  A2, A3, A5, B2, B3, B5)
 Trommer – Alex Acuña (spor:  A4), Jim Keltner (spor:  A1, A3, A4, B1, B4), Mike Baird (spor:  B6), Ron Tutt (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
 Perkusjon – King Errisson (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Paulinho Da Costa (spor:  A1, A4, B1), Victor Feldman (spor:  B4), Vince Charles (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
 Klaverinstrument – Tom Hensley (spor:  A2, A5, B3, B5), David Foster (spor:  A3), Mike Lang (spor:  B4)
 Piano – Alan Lindgren (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), David Foster (spor:  A1), Michael Masser (spor:  B6), Michael Omartian (spor:  A4), Mike Lang (spor:  B1), Tom Hensley (spor:  A2, A5, B3, B5), Burt Bacharach (spor:  A3, A5, B4)
 Synthesizer – Alan Lindgren (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Craig Hundley (spor:  A1, A4, B1)
Korvokal – Clydene Jackson, Julia Tillman Waters, Maxine Willard Waters, Richard Page, Stephanie Spruill

Arrangert av Alan Lindgren (spor:  B3), Burt Bacharach (spor:  A1, A3 to A5, B1, B4), Jeremy Lubbock (spor:  B6), Michael Masser (spor:  B6)
Dirigent: Burt Bacharach (spor:  A1, A3 to A5, B1, B4), Jeremy Lubbock (spor:  B6)
Produsert av Alan Lindgren (spor:  B2, B3), Burt Bacharach (spor:  A1 to A5, B1, B4), Carole Bayer Sager (spor:  A1 to A5, B1, B4), David Foster (spor:  A2), Neil Diamond (spor:  A1 to A5, B1, B3 to B5), Richard Bennett (spor:  B5)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heartlight (album)» frå ,  den 3. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-album
Musikkalbum frå 1982
Musikkalbum produserte av Burt Bacharach
Columbia Records-album
Songen Heartlight

«Heartlight» er ein song skriven av Neil Diamond, Carole Bayer Sager og den dåverande ektemannen hennar Burt Bacharach, og spelt inn av Diamond i 1982. Songen var opningssporet på albumet hans frå 1982, som òg heitte Heartlight. Singelen nådde femteplassen på Billboard Hot 100, og vart den åttande (og siste) singelen hans som nådde Topp 5 i USA. Songen er faktisk òg den siste songen hans som nådde Topp 30. Songen låg òg fire veker på toppen av Adult Contemporary-lista seint i 1982, og var den siste av åtte førsteplassar han hadde på denne lista.

Songen var inspirert av hitfilmen E.T. the Extra-Terrestrial, som Diamond, Bayer Sager og Bacharach alle hadde sett i lag. Då romvesenet E.T. dreg frå jorda, lyser hjartet hans raudt, og tittelen er basert på dette.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Heartlight (song)» frå ,  den 3. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Songfacts - Heartlight av Neil Diamond

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Burt Bacharach
Songar skrivne av Carole Bayer Sager
Songar skrivne av Neil Diamond
Fausko Skysstasjon

Fausko Skysstasjon er ein gard som ligg på Tuv i Hemsedal kommune. Her vart det skipa hotelldrift og landhandel på 1870-talet, og garden var lenge skysstasjon for postgang mellom Aust- og Vestlandet. Verksemda i dag tilbyr 18 rom og overnatting med 44 sengeplassar. Her er også konferanseanleg, og fleire fellesrom, og det vert servert mange lokale retter.

Fausko er ein økologisk driven fjellgard som ligg på 660 m.o.h. Han har 130 dekar dyrka jord, 950 dekar blandingsskog og 450 dekar med annan privat eigedom. Delen i 55 000 dekar private fjelleigedomar er i felles eige med 4 andre gardsbruk i området Grøndalen, Fjellstølane, Holstein, Vavatn, Vabuleino, Harahorn, Ranastongi og Hydalen. Fjellområda ligg i grense med Valdres, og ligg mellom 900 og 1900 m.o.h. Her er det kulturminne frå fangstliv og jegerkultur tilbake til steinalderen. Store delar av fjelleigendomane er i dag verna natur.

Fausko vart restaurert i 1990. Garden har fått tildelt den nasjonale bygdeutviklingsprisen, NHO`s nyskapingspris og Olavsrosa frå stiftelsen Norsk Kulturarv

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 fausko.no - Offisiell heimeside

Gardar i Viken
Byggverk i Hemsedal
Samferdsle i Hemsedal
Olavsrosa
Anne-Kari Skarðhamar

Anne-Kari Skarðhamar () er ein færøysk forfattar, litteraturforskar og professor i nordisk litteratur ved Høgskolen i Oslo og Akershus.

I 2001 fullførte ho doktorgraden sin  ved Universitetet i Oslo med ei avhandling om færøysk lyrikk, med særleg fokus på poetikk og livstolkning hjå lyrikaren Christian Matras. Doktorgradsavhandlinga hennar kom ut som e-bok i 2011.

Skardhamar har forfatta ei rekkje lærebøker innanfor litteratur, samt ei artikkelsamling om forfattarskapet til den færøyske lyrikaren William Heinesen.

Utvalde bøker

 Eg gjekk meg opp til seterli : stølsliv i poesi og prosa : ein antologi med Aud Søyland. Den norske bokklubben, (1981)
 Litteratur, bilde og musikk : bidrag til tverrfaglig didaktikk med Karen Marie Ganer. Universitetsforlaget, (2001)
 Fyrvokteren ved verdens ende og hans laterna magica : ti artikler om William Heinesens forfatterskap (2005)
 Kunsten å lese skjønnlitteratur : om lesestimulering og lesekompetanse Universitetsforlaget, (2005)
 Periferi og sentrum : 12 artikler om færøysk litteratur Unipub, (2006)
 Litteraturundervisning : teori og praksis Universitetsforlaget, (2011)
 Litteraturhistoriens barn Unipub, (2011)
 Poetikk og livstolkning i Christian Matras' lyrikk : å være ekte i møte med religiøs tro E-bok, Unipub, 2011.

Kjelder 

 Bøker av Skardhamar hjå Bergen offentlege bibliotek
 Bøker av Skardhamar hjå Bokkilden.no

Fotnotar 

Færøyske forfattarar
Norske litteraturprofessorar
Professorar ved Høgskolen i Oslo og Akershus
Sør-Gjæslingan

Sør-Gjæslingan er eit fråflytta fiskevær som ligg i Nærøysund kommune i Trøndelag. Området har ei gruppe småøyar ut mot havstykket Folla, og ligg 5 mil sørvest for Rørvik. Det vart freda som eit kulturmiljø i 2010 og ligg under kystmuseet i Nord-Trøndelag. Det er i dag satsa på turistnæring her. Fiskeværet var tidlegare det største på Namdalskysten, med opp til 4 000 fiskarar samla under skreifisket, og eit av dei største fiskeværa sør for Lofoten.

Gjester kan bu i dei gamle rorbuene og oppleve lokal historie og natur. Det er utleige møterom med sanitæranlegg og servering av mat. Ein kan også bestille båtar for fisketurar på havet eller for ferdsel på sjøen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 sor-gjaeslingan.no - Offisiell heimeside

Fiskevær i Trøndelag
Olavsrosa
Geografi i Nærøysund
Kulturminne i Nærøysund
Tidlegare busetnader i Trøndelag
Folldal Gruver

Folldal Gruver er eit bergverksmuseum som ligg i Folldal kommune i Innlandet. Det starta drift i 1748 og vart lagt ned i 1993. Det er i dag eit aktivt museum drive av Stiftelsen Folldal Gruver. I museet er det utstilling av aktiviteten frå tidlegare gruvedrift og informasjon om nasjonalparkane i området.

Området har kring 70 bygningar, gruvegangar og slagghaugar. Her er også merkte stigar, nasjonalparksenter, kafé og tilbod om overnatting.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 folldalgruver.no - Offisiell heimeside

Folldal kommune
Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg
Museum i Innlandet
Tusenårsstader
Olavsrosa
Skipingar i 1748
Nedleggingar i 1993
Hvalstrand bad

Hvalstrand Bad er eit kommunalt friluftsbad, sjøbad, med badestrand og naturareal på nordsida av ytre parten av Leangbukta i Indre Oslofjord i Asker kommune. Her er 240 daa friområde med 550 meter strand. Asker kommune er eigar av grunn, bygningar og innretningar ved å ha evigvarande avtale om bruksrett til området frå 1976.

Badeanlegget er bygd i stengt gjennomført funksjonalistisk stil. Wilhelm Roede på Hval gård, som eigde grunnen, hadde saman med skipsreiar Rudolf Olsen skipa eit aksjeselskap for å få bygd badeanlegget, som vart opna 1. juni 1934. Dei hadde året før engasjert den norsk-franske arkitekten André Peters til å teikne eit moderne badeanlegg med restaurant. På bakveggen i restauranten vart det måla eit bølgjemotiv i blått og grønt. Elles fekk anlegget stupetårn, uvêrskur, ei rutsjebane med små flate traller med små hjul som gjekk på ein skjenegang, og som ein låg eller satt på for å rase nedover og ut i sjøen, kioskar, brygger, og leiinga sin eigen pjolterstad, «Direksjonen». Etter andre verdskrigen gjekk det etter kvart nedover med anlegget, drifta vart ulønsam, og Asker kommune kjøpte seg inn i 1960 for at folk framleis skulle kunne nytte stranda, og i 1978 tok kommunen over heile anlegget. Då var resturanten nedlagt og forfallet hadde teke til. I 1993 gjorde Riksantikvaren framlegg om å verne heile anlegget. Stupetårnet stod då til nedfalls og vart rive og erstatta med ein ny kopi. I 1994 vart det av anlegget som var teke vare på, inklusive det nybygde stupetårnet, freda etter at det vart sett i gang ei totalrenovering.

Hvalstrand bad og Ingierstrand bad på austsida av Bunnefjorden er dei to viktigaste offentleg tilgjengelege, utbygde sjøbada på kvar si side av Oslo frå mellomkrigstida og i dei første tiåra av etterkrigstida, og er flittig nytta den dag i dag.

Kjelder
 Borgen, Per Otto, 2006. Asker og Bærum leksikon. Drammen: Forlaget for by- og bygdehistorie. ISBN 82-91649-10-3
 Forvaltningsplanen for Hvalstrand 
 
 Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv

Bakgrunnsstoff
 Restauranten

Byggverk i Asker
Oslofjorden
Funksjonalisme i arkitektur
Olavsrosa
Kulturminne i Asker
Freda bygg i Viken
Quezon

Quezon (filippinsk: Lungsod ng Quezon) er den folkerikaste byen på Filippinane. Byen ligg på øya Luzon, og er av ein av byane som til saman utgjer metropolen Manila, hovudstadsregionen i landet. Meir enn 2,7 millionar menneske bur i Quezon, som dekker eit areal på 166,2 km².

Byen vart grunnlagd i 1939 og er oppkalla etter Manuel L. Quezon, den dåverande presidenten i Filippinane. Quezon var landets hovudstad frå 1948 til 1976, og hyser framleis det nasjonale parlamentet, det såkalla representanthuset. Både det nasjonale universitetet, Diliman, og universitetet Ateneo de Manila ligg i Quezon. Byen Quezon ligg ikkje i provinsen Quezon, som også har namn etter presidenten.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Quezon City» frå ,  den 4. september 2013.  

Byar på Filippinane
Busetnader grunnlagde i 1939
Glopheim kafé

Glopheim kafé er ein kafé på Atna i Stor-Elvdal kommune. Sjølve huset stod ferdig i 1947, men fekk eit tilbygg i 1953. Begge delane av huset er oppført i funksjonalistisk stil. I år 2000 vart kafeen lagd ned etter førti år med drift, men han fekk nye eigarar som restaurerte det opphavlege interiøret og gjenskapte 50-talsstilen med jukeboks, respatex og negerdame på disken. Kafeen har ikkje biljardbord, men serverer det lokale Atna-ølet. Bygget er nå freda av Riksantikvaren. Glopheim kafé er tildelt Olavsrosa av Norsk Kulturarv.

Mange av eldsjelene som stod bak gjenopninga av Glopheim kafé, var òg med og starta Atna Bryggeri.

Bakgrunnsstoff
 
 Olavsrosa  hjå Norsk Kulturarv

Denne artikkelen bygger på «Glopheim kafé» frå ,  den 4. september 2013.  
 

Kulturminne i Stor-Elvdal
Olavsrosa
Byggverk i Stor-Elvdal
Fetsund Lenser

Fetsund Lenser er eit nasjonalt kulturminne, fløytingsmuseum og natursenter ved utløpet av Glomma i Øyeren ved Fetsund i Viken fylke. Fetsund Lenser vart oppretta som tømmersorteringsanlegg i 1861, og vart lagt ned då fløyting av tømmer i Glomma opphørte i 1985. I dag er det ein del av Akershusmuseet.

Ved arbeidarboligen «Vinkelen» ligg tusenårsstaden til Fet kommune, eit flaummerke i form av ein om lag sju meter høg stein med markering av vasstandane under dei største flaumene i Glomma.

Historikk
Tømmerfløyting i Glomma byrja på 1300-talet, men fekk større omfang då oppgangssagene kom på 1500-talet. I byrjinga vart tømmeret i Glomma bunta, «soppa», i Bingen lenser ved Sørumsand. Herfrå vart tømmerflåtene slepte med båtar til dei mange sagbruka langs Øyeren og i Lillestrøm. Då jarnbanebrua i Fetsund kom i 1861, vart Bingen lenser flytta til Fetsund. Ved Bingen vart det etablert ei atterhaldslense der ein kunne sleppe på tømmer etter som det var behov ved Fetsund. 

Fetsund Lenser er i dag freda som det einaste fløytingsanlegget som er att i landet. Det vert tatt vare på som eit eineståande kulturminne og eit levande museum med verkstader for tradisjonelle handverk, kafé og museumsbutikk. Fetsund Lenser ligg i eit vakkert naturområde ved innfallsporten til Nord-Europas største innlandsdelta. I området finst natur- og kultursti.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fetsund Lenser» frå ,  den 4. september 2013.

Bakgrunnsstoff

 Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv
 Historiske bilete frå Fetsund Lenser
 

Museum i Viken
Tekniske og industrielle kulturminne i Noreg
Kulturminne i Lillestrøm
Byggverk i Lillestrøm
Glommavassdraget
Skipingar i 1861
Olavsrosa
Freda bygg i Viken
Davao

Davao (tagalog Lungsod ng Dabaw, cebuansk Dakbayan sa Davao) er ein by på sørsida av øya Mindanao i Filippinane. Byen har om lag 1,45 millionar ibuarar (2010) fordelt på 2 444 km². Davao er den fjerde meste folkerike byen i Filippinane. Byen er hovudstad i Davao-regionen (Region XI).

Byen Davao vart grunnlagd i 1848, og er den eldste byen i landet. Han er sentrum for handel og industri på øya Mindanao. Apo, høgste fjellet i Filippinane, ligg innanfor bygrensene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Davao City» frå ,  den 4. september 2013.  
 

Byar på Filippinane
Busetnader grunnlagde i 1848
Refsnes Gods

Refsnes Gods er eit gods på Jeløya i Moss kommune. I dag er det hotelldrift i hovudbygningen på det tidlegare godset under namnet Hotell Refsnes Gods. Hovudbygningen vart oppført i 1767 og er lett å kjenne att på dei to tårna. Han vart teken i bruk som lystgard av andre generasjon Chrystie, ei slekt som opphavleg kom frå Skottland. 

Hotellet har sju originalverk av Edvard Munch, mellom dei «Blå kjole» og to litografi som vart stolne i mars 2005, men funne att kort tid etterpå. Hotellet har elles ei samling med kunst av mellom andre Jakob Weidemann, Frans Widerberg, Nico Widerberg, Per Ung og amerikanske Andy Warhol. Kvart rom er utsmykka med ein eigen kunstnar. Hotellet er også kjent for kjøkenet og vinkjellaren.

Namnet Refsnes stammar frå Rif, rev, etter ei grunne som går ut i fjorden utanfor hotellet.

Refsnes Gods vart tildelt Olavsrosa 14. april 2011.

Bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Refsnes Gods» frå ,  den 4. september 2013.

Bakgrunnsstoff 

 Informasjon om Chrystie-familien 
 Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv

Herregardar i Noreg
Byggverk i Moss
Historie i Moss
Olavsrosa
Parkteatret

Parkteatret, Olaf Ryes plass 11, Grünerløkka i Oslo, vart etablert i 1907 under namnet Kristiania Bryggeri Grünerløkkens Kinematograf. Kinematograflokala vart teikna av arkitekt Frithjof Aslesen i tilknyting til en leiegard frå 1872.

I 1913 skifta etablissementet namn til Grünerløkkens Verdenstheater. Ei større ombygging vart gjennomført i 1918-22. Då fekk fasaden ny utforming, og kinoen fekk namnet Parkteatret. Den nye fasaden vart utforma i nyklassisistisk stil av arkitekten Erik Glosimodt.

I 1932 utførte målaren Paul Ansteinsson ei kunstnerisk utsmykking parallelt med vølingar ved arkitekt Jens Dunker. Enno ei vøling vart gjennomført i 1950-åra, medan det vart sett opp lysreklame på 1960-talet.

Parkteatret kino heldt det gåande som kommunal kino frå 1926, før verksemda vart avvikla i 1991. Frå 1992 til 2001 var staden scene for Nordic Black Theatre. I 2002 overtok Parkteatret Scene leiekontrakten. Initiativtakarar var Geir Johnson, direktør for ULTIMA Oslo Contemporary Music Festival, og Pål Steigan. Parkteatret Scene er eigd av Grünerløkka kulturhus AS, som òg driv Parkteatret Bar. Selskapet har sytt for ei omfattande vøling og rehabilitering av den gamle kinoen. Foajeen og salen vart restaurert og ombygd under leiing av arkitekt Henrik E. Nielsen.

Parkteatret er tildelt kvalitetsmerket Olavsrosa av stiftelsen Norsk Kulturarv.

Bakgrunnsstoff

 Arc!
 Olavsrosa
 

Byggverk i Oslo
Grünerløkka
Olavsrosa
1907 i Noreg
Kulturminne i Oslo
Denne artikkelen bygger på «Parkteatret» frå ,  den 4. september 2013.
Abelvær Gård

Abelvær Gård er ein handelsstad og gard som ligg i Nærøysund kommune. Handelsstaden har røter attende til 1600-talet, og har vore eigd av familien Brandtzæg sidan 1802. Bygningane som står i dag vart bygde i perioden 1840 til 1872.

Gjester kan overnatte i leilegheit med sjølvhushald, eller i rom i Butikkbygningen. På serveringslokalet Styrmanden blir det servert kaffe, kaker og småretter, i tillegg til lunsj eller middag for inntill 20 personar på bestilling.

18. juni 2009 vart Abelvær Gård tildelt Olavsrosa av stiftinga Norsk Kulturarv.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 abelvaer.com - Offisiell heimeside

Gardar i Trøndelag
Byggverk i Nærøysund
Olavsrosa
Handelsstader i Noreg
Auen Urtegård

Auen Urtegård er ein urtegard som ligg sør i Siljan kommune. Garden blir driven økologisk og har om lag 400 krydder og medisinplanter.

Her er sal av kunst, handverk, urteprodukt og planter. Det er også mogeleg for gjester å leige kano.

11. desember 2009 vart Auen Urtegård tildelt Olavsrosa frå stiftinga Norsk Kulturarv.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 auen-urtegard.no  - Offisiell heimeside

Gardar i Vestfold og Telemark
Olavsrosa
Byggverk i Siljan