alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pommerske voivodskap

Pommerske voivodskap (polsk Województwo pomorskie eller berre Pomorskie) er ein av 16 voivodskap i Polen. Det ligg nord i Polen i den austlege delen av den historiske regionen Pommern (polsk Pomorze). Hovudstaden er Gdańsk.

Voivodskapet vart oppretta 1. januar 1999 av dei tidlegare voivodskapa Gdańsk, Elbląg og Słupsk. Det grensar til Vestpommerske voivodskap i vest, Storpolske og Kujaviskpommerske voivodskap i sør, Ermelandskmasuriske voivodskap i aust og Austersjøen i nord. Det har òg ei smal grense mot Russland på Wisłahalvøya.

Gdańsk, er regionshovudstaden og dannar ein del av Trippelbyen i lag med Sopot og Gdynia. I voivodskapet ligg den smale Helhalvøya og den polske halvdelen av Wisłahalvøya. Andre turistdestinasjonar er Sopot, Jurata, Łeba, Władysławowo, Puck, Krynica Morska, Ustka, Jastarnia, Rozewie, Kuźnica og mange fiskehamnar og fyr.

Byar og landsbyar 
Voivodskap inneheld 42 byar og landsbyar. Innbyggjartala på lista under er frå 2006:

1. Gdańsk (457 630)
2. Gdynia (252 443)
3. Słupsk (98 402)
4. Tczew (60 263)
5. Starogard Gdański (48 136)
6. Wejherowo (45 170)
7. Rumia (44 497)
8. Sopot (39 836)
9. Chojnice (39 716)
10. Malbork (38 478)
11. Kwidzyn (37 814)
12. Lębork (35 069)
13. Pruszcz Gdański (23 986)
14. Kościerzyna (23 016)
15. Reda (18 509)
16. Bytów (16 715)
17. Ustka (16 227)
18. Kartuzy (15 263)
19. Władysławowo (14 892)
20. Człuchów (14 597)
21. Puck (11 329)

22. Miastko (10 987)
23. Nowy Dwór Gdański (9 948)
24. Sztum (9 945)
25. Czersk (9 463)
26. Prabuty (8 488)
27. Pelplin (8 486)
28. Skarszewy (6 824)
29. Gniew (6 787)
30. Żukowo (6 302)
31. Czarne (5 917)
32. Dzierzgoń (5 630)
33. Debrzno (5 359)
34. Brusy (4 582)
35. Nowy Staw (4 447)
36. Jastarnia (4 033)
37. Hel (3 898)
38. Kępice (3 829)
39. Łeba (3 824)
40. Skórcz (3 512)
41. Czarna Woda (3 182)
42. Krynica Morska (1 371)

Administrativ inndeling 
Pommerske voivodskap er delt inn i 20 fylke (powiat) og av desse er fire byfylke og 16 landfylke. Desse er vidare delt inn i 123 kommunar (gmina).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pomeranian Voivodeship» frå , den 22. mai 2008.

Fotnotar
Ein deutsches Requiem

Ein deutsches Requiem ('Eit tysk rekviem') er eit rekviem komponert av den tyske komponisten Johannes Brahms i 1866 (1868). 

Medan tradisjonelle rekviemesser har ein fast litugisk tekst, er teksten i Brahms tyske rekviem henta frå Bibelen. Tekstene er sitat frå Jesaias bok, Salmane, Evangeliet etter Matteus og Johannes,dei nytestamentlege breva, Openberringa og dei apokryfe skriftene Visdomsboka og Sirak. Teksten skil seg vesentleg frå den katolske dødsmessa; hos Brahms handlar teksten om der forgjengelege jordelivet og døden som vert overvunnen av frelsa. Dei trøystande bibelorda pregar òg grunnkarakteren i musikkverket.

Musikken er skriven for kor, orkester, orgel ad. lib. og sopran- og barytonsolist. Verket har sju korsatsar, tre av dei med solistiske innslag, og varar om lag 80 minutt. Ein deutsches Requiem var det fyrste av verka til Brahms som nådde eit breitt publikum. Verket var ferdigstilt i 1866, året etter at mor til komponisten døydde. Sopransoloen vart skriven til i 1868. Den fyrste framføringa av verket i si fullstendige form fann stad i Leipzig i 1869.

Satsar 
Dei 7 satsane fell naturleg i to bolkar. Dei tre fyrste satsane er prega av sorg og klage, medan dei fire siste leier tankane mot oppstoda og sæla. I femtesatsen gjer Brahms bruk av ein gammal tysk gravferdskikk, som vert kalla Wiederruf: Ei lys røyst ved grava song ein salme som ei helsing frå den døde til dei som stod att.

Satsane, med tysk tittel, tittelomsetjing etter Studentmållagsbibelen frå 1921 og tilvising til heile songteksten frå Bibelen:

 Kor: «Selig sind, die da Leid tragen» - Sæle dei som syrgjer! Matt. 5,4-Sal. 126,5-6 
 Kor: «Denn alles Fleisch, es ist wie Gras» - For alt kjøt er som gras 1. Pet. 1,24, Jak. 5,7-Jes. 35,10 
 Bariton (solo) og kor: «Herr, lehre doch mich» - Herre, lat meg få vita Sal. 39, 5-8 - Visd. 3,1
 Kor: «Wie lieblich sind deine Wohnungen» - Kor elskelege dine bustader er Sal. 84,2-3-5
 Sopran (solo) og kor: «Ihr habt nun Traurigkeit» - Soleis er de og sutfulle no Joh. 16,22, Sirak 51,27, Jes.66,13a
 Bariton (solo) og kor: «Denn wir haben hie keine bleibende Statt» - For me hev ikkje her ein varande by Hebr. 13,14, 1. Kor, 15,51, 52, 54b, 55, Op. 4,11# Kor: «Selig sind die Toten» - Sæle er dei daude Op. 14,13b

Kjelder 
 Johannes Brahms Ein deutsches Requiem op. 45 Breitkopf & Härtel ISMN M 004 16590 4
 Cappelens musikkleksikon 1978 Red. Kari Michelsen b. 1 ISBN 82-02-03684-4
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Kyrkjemusikk
Siri Kalvig

Siri Margrethe Kalvig () er ein norsk meteorolog, gründer og tidlegare administrerande direktør i vêrselskapet Storm Weather Center, i dag StormGeo. I dag leier ho offshoreavdelinga til Storm frå Stavanger. 

Siri Kalvig er fødd i Stavanger. Ho var den første kvinnelege vêrmeldaren på norsk TV då ho dukka opp på TV2 tidleg på 1990-talet. I 1997 oppretta ho i lag med TV2 Storm Weather Center og var i starten administrerande direktør. 

Kalvig har studert fysikk og astrofysikk ved Universitetet i Oslo, og meteorologi ved Universitetet i Bergen. Tittelen på hovudfagsoppgåva hennar i meteorologi var «Lokal og mikrometeorologi (Vindstress på sjøis i Barentshavet)».

Siri Kalvig har gjeve ut fleire bøker, mellom anna Vær og uvær, ei populærvitskapleg om vêrfenomen, vêrteikn og vêrvarsling i Noreg frå 2000 på Schibsted forlag, og Himmel og Hav i lag med Ellen Viste frå 2007 om klimaendringar i Noreg og verda. 

I 2007 fekk ho i oppdrag av Miljøvernsdepartementet å reise rundt på ein foredragsturné i lag med Hilde Holdhus frå Storm og Cecilie Mauritzen og Inger Hanssen-Bauer frå Meteorologisk Institutt kalla «Himmel og Hav - klima og endring». 

Norske meteorologar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Stavanger
Programleiarar for TV2
Norske Skal vi danse-deltakarar
Święty Krzyż-voivodskapet

Święty Krzyż-voivodskapet (polsk województwo świętokrzyskie eller berre świętokrzyskie) er ein av 16 voivodskap i Polen. Det ligg sør i sentrale område av Polen i den historiske provinsen Veslepolen. Det har fått namn etter Świętokrzyskiefjella og hovudstad og største by er Kielce.

Det grensar til Masoviske voivodskap i nord, Lublin-voivodskapet i aust, Subkarpatiske voivodskap i søraust, Veslepolske voivodskap i sør, Schlesiske voivodskap i sørvest og Łódź i nordvest.

Voivodskapet vart oppretta 1. januar 1999 av dei tidlegare voivodskapa Kielce og vestlege delar av Tarnobrzeg. Det dekkjer eit areal på  og er det nest minste av voivodskapa etter Opole. I 2006 hadde voivodskapet  innbyggjarar.

Byar og landsbyar 
Voivodskapet har 31 byar og landsbyar. Folketala under er frå 2006 :

1. Kielce (207 718)
2. Ostrowiec Świętokrzyski (73 937)
3. Starachowice (53 092)
4. Skarżysko-Kamienna (49 131)
5. Sandomierz (25 088)
6. Końskie (20 667)
7. Busko-Zdrój (17 297)
8. Jędrzejów (16 577)
9. Staszów (15 499)
10. Pińczów (11 886)
11. Włoszczowa (10 782)
12. Suchedniów (8 911)
13. Połaniec (8 316)
14. Opatów (6 846)
15. Sędziszów (6 813)
16. Stąporków (5 986)

17. Kazimierza Wielka (5 730)
18. Ożarów (4 816)
19. Chęciny (4 252)
20. Chmielnik (4 005)
21. Małogoszcz (3 943)
22. Ćmielów (3 172)
23. Kunów (3 127)
24. Daleszyce (2 800)
25. Wąchock (2 760)
26. Koprzywnica (2 531)
27. Bodzentyn (2 241)
28. Osiek (1 955)
29. Zawichost (1 853)
30. Skalbmierz (1 323)
31. Działoszyce (1 068)

Administrativ inndeling 
Święty Krzyż-voivodskapet er delt inn i 14 fylke (powiat), som er eitt byfylke og 13 landfylke. Desse er igjen delt inn i 102 kommunar (gmina).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Świętokrzyskie Voivodeship» frå ,  den 23. mai 2008.
Ermelandskmasuriske voivodskap

Ermelandskmasuriske voivodskap (polsk Województwo warmińsko-mazurskie eller berre Warmińsko-Mazurskie) er ein av 16 voivodskap i Polen. Det ligg nordaust i Polen og største by og hovudstad er Olsztyn. Voivodskapet har eit areal på  og  (2006) innbyggjarar.

Voivodskapet vart oppretta 1. januar 1999 av dei tidlegare voivodskapa Olsztyn og delar av Suwałki og Elbląg. Provinsen har fått namn etter dei to historiske regionane Ermeland og Masuria (polsk Mazury).

Provinsen grensar til Podlasie-voivodskapet i aust, Masoviske voivodskap i sør, Kujaviskpommerske voivodskap i sørvest, Pommerske voivodskap i vest, Wisłalagunen i nordvest og Kaliningrad oblast (ein russisk ekslave) i nord. Regionen utgjer omtrent den sørlege delen av tidlegare Aust-Preussen (ein del av Tyskland), som vart delt mellom Polen og Sovjetunionen i 1945.

Byar og landsbyar 
Voivodskapet har 49 byar og landsbyar. Folketala under er offisielle tal frå 2006 ):

1. Olsztyn (174 693)
2. Elbląg (127 055)
3. Ełk (56 156)
4. Ostróda (33 419)
5. Iława (32 326)
6. Giżycko (29 667)
7. Kętrzyn (28 000)
8. Szczytno (25 680)
9. Bartoszyce (25 423)
10. Mrągowo (21 772)
11. Działdowo (20 824)
12. Pisz (19 332)
13. Braniewo (17 875)
14. Lidzbark Warmiński (16 390)
15. Olecko (16 169)
16. Nidzica (14 761)
17. Morąg (14 497)
18. Gołdap (13 641)
19. Pasłęk (12 179)
20. Węgorzewo (11 638)
21. Nowe Miasto Lubawskie (11 036)
22. Dobre Miasto (10 489)
23. Biskupiec (10 348)
24. Orneta (9 380)
25. Lubawa (9 328)

26. Lidzbark (8 261)
27. Olsztynek (7 591)
28. Barczewo (7 401)
29. Orzysz (5 804)
30. Susz (5 610)
31. Reszel (5 098)
32. Ruciane-Nida (4 894)
33. Korsze (4 632)
34. Górowo Iławeckie (4 554)
35. Biała Piska (4 006)
36. Mikołajki (3 848)
37. Jeziorany (3 376)
38. Ryn (3 006)
39. Pieniężno (2 915)
40. Tolkmicko (2 731)
41. Miłakowo (2 665)
42. Pasym (2 550)
43. Frombork (2 529)
44. Bisztynek (2 493)
45. Miłomłyn (2 305)
46. Kisielice (2 208)
47. Zalewo (2 152)
48. Sępopol (2 015)
49. Młynary (1 837)

Administrativ inndeling 
Ermelandskmasuriske voivodskap er delt inn i 21 fylke (powiat), der to er byfylke og 19 er landfylke. Desse er igjen delt inn i 116 kommunar (gmina).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Warmian-Masurian Voivodeship» frå ,  den 23. mai 2008.
Vestpommerske voivodskap

Vestpommerske voivodskap (polsk Województwo zachodniopomorskie eller berre Zachodniopomorskie) er ein av 16 voivodskap i Polen. Det ligg nordvest i Polen og grensar til Pommerske voivodskap i aust, Storpolske voivodskap i søraust, Lubusz-voivodskapet i sør, Tyskland (Mecklenburg-Vorpommern) i vest og Austersjøen i nord. 

Voivodskapet vart oppretta 1. januar 1999 av dei tidlegare voivodskapa Szczecin og Koszalin, samt delar av tilstøytande voivodskap. Det er kalla opp etter den historiske regionen Pommern (polsk Pomorze). Trass i namnet inneheld ikkje Vest-Pommern dei vestlegaste områda av den historiske regionen, som ligg i Tyskland (sjå Vorpommern).

Geografi 

Vestpommerske voivodskap er det femte største voivodskapet i Polen ut frå flatevidd. Av dei største byane i regionen er hovudstaden Szczecin og Koszalin, Stargard Szczeciński og Świnoujście.

Kysten langs Austersjøen er eit populært turistområde med mange strender, innsjøar og skogområde. Szczecin og Świnoujście er viktige hamnebyar. Andre store byar ved sjøen er Międzyzdroje, Dziwnów, Kołobrzeg og Mielno.

Byar og landsbyar 
Voivodskapet har 62 byar og landsbyar. Folketala i lista under er offisielle tal frå 2006 :

1. Szczecin (410 809)
2. Koszalin (107 783)
3. Stargard Szczeciński (70 534)
4. Kołobrzeg (44 794)
5. Świnoujście (40 899)
6. Szczecinek (38 756)
7. Police (34 284)
8. Wałcz (26 140)
9. Białogard (24 339)
10. Goleniów (22 448)
11. Gryfino (21 478)
12. Nowogard (16 745)
13. Gryfice (16 702)
14. Choszczno (15 753)
15. Świdwin (15 637)
16. Darłowo (14 380)
17. Barlinek (14 156)
18. Dębno (13 903)
19. Złocieniec (13 377)
20. Sławno (13 314)
21. Pyrzyce (12 642)

22. Myślibórz (11 867)
23. Drawsko Pomorskie (11 465)
24. Łobez (10 617)
25. Trzebiatów (10 113)
26. Kamień Pomorski (9 134)
27. Połczyn-Zdrój (8 572)
28. Chojna (7 187)
29. Czaplinek (6 933)
30. Sianów (6 543)
31. Karlino (5 794)
32. Międzyzdroje (5 436)
33. Wolin (4 878)
34. Bobolice (4 446)
35. Resko (4 377)
36. Borne Sulinowo (4 224)
37. Płoty (4 142)
38. Lipiany (4 124)
39. Kalisz Pomorski (3 989)
40. Barwice (3 838)
41. Mieszkowice (3 553)
42. Chociwel (3 285)

43. Maszewo (3 073)
44. Węgorzyno (3 011)
45. Recz (2 995)
46. Polanów (2 967)
47. Dziwnów (2 949)
48. Golczewo (2 724)
49. Pełczyce (2 698)
50. Mirosławiec (2 633)
51. Trzcińsko-Zdrój (2 496)
52. Dobrzany (2 420)
53. Drawno (2 399)
54. Człopa (2 390)
55. Biały Bór (2 127)
56. Dobra (2 028)
57. Ińsko (2 001)
58. Tuczno (1 965)
59. Cedynia (1 653)
60. Moryń (1 570)
61. Suchań (1 446)
62. Nowe Warpno (1 170)

Administrativ inndeling 
Vestpommerske voivodskap er delt inn i 21 fylke (powiat) der tre av desse er byfylke og 18 er landfylke. Desse er igjen delt inn i 114 kommunar (gmina).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «West Pomeranian Voivodeship» frå ,  den 23. mai 2008.
Edvard I av England

Edvard I () var konge av England og Lord av Irland frå 1272. Han var son av Henrik III av England og Eleonore av Provence og var gift med Eleonore av Castilla.

Han blei kalla Longshanks (Langbein) fordi han var ca 188 cm høg, og blei dessutan kalla Hammer of the Scots (Hammaren til skottane); på gravsteinen hans står det Hic est Edwardvs Primus Scottorum Malleus. Han blei kjent som den monarken som erobra Wales og tvinga Skottland under engelsk dømme. Han regjerte frå 1272 til 1307 og tiltredde trona 21. november 1272 etter at faren døydde.

Bakgrunnsstoff 

Engelske regentar
Icenarar

Icenarane var ein keltisk stamme som levde i det som i dag er Norfolk i England frå ca. 1. hundreåret f.Kr. til 1. hundreår e.Kr..

Dei blir nemnde av Tacitus, som i ca. 118 skreiv om hendingar i romersk Britannia i det 1. hundreåret. Han fortalde at dei i år 43, då keisar Claudius invaderte dei britiske øyane, hjelpte romarane, og for dette blei lønna med at riket deira fekk fortsette som klientkongedømme.

I 61 gjorde dei opprør mot romarane. Det siste av dei to opprøra var det største og mest framgangsrike. Forhistoria var at herskaren i stammen, Prasutagus, prøvde å gi halve riket sitt til familien framfor å overlate det til romarane. Prokuratoren Catus Decianus tok heile området, og skal ha latt kona til Prasutagus, Boudicca til å bli piska og døtrene hans til å bli valdtekne. Dette førte til at Boadicea samla ein stor hær og gjekk mot Camulodunum, som blei plyndra og brend. Ho utsette deretter Verulamium og Londinium for same behandling. Romarane klarte etter dette å slå icenarane på slagmarka ein stad utanfor London.

Etter at icenarane var slått blei riket deira gjort om til ei romersk administrativ eining, ein civitas. Administrasjonssenteret var Venta Icenorum, 2–3 km frå Arminghall, ved landsbyen Caistor St. Edmund omkring 8 km sør for det som i dag er Norwich.

Fleire myntar slått av icenarane er funne. Fleire av dei har avbildingar av ein hest, eit dyr som truleg var viktig for stammen. Det er også funne fleire klaver, tunge ringar som er tvinna av gull, sølv eller elektrum og som blei borne rundt halsen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Icenarar» frå , den 23. mai 2008. 

Keltarar
Smog

Smog er ei form for luftforureining — ordet er eit teleskopord sett saman av dei engelske orda smoke (røyk) og fog (tåke). Ordet blei første gong brukt av Dr. Henry Antoine Des Voeux i samband med ein helsekongress i 1905.

London har vore kjent for smog heilt sidan romartida. Sjølv i mellomalderen var folk uroa over luftforureininga i byen, og Edvard I la ned forbod mot brenning av kol i ein kortare periode i 1273. Klassisk smog, som vi kjenner igjen frå filmar frå victoriatida, var ei blanding av røyk og svoveldioksid. 

På 1950-talet blei ein ny type smog, kjent som fotokjemisk smog, først skildra. Dette er ein skadeleg blanding av luftforureinande stoff som nitrogenoksid, aldehyd m.fl. 

Denne type smog kjem av ein reaksjon mellom sollys og utslepp frå menneske. Fotokjemisk smog er eit problem i store byar, men fordi det kan bli frakta med vind kan det også ramme mindre busette område. I utgangspunktet kan smog bli danna i alle slags klima så lenge det er store utslepp frå til dømes industri eller trafikk. Det ser likevel ut som at smogdanninga er verst på varme dagar, særleg dersom dei øvre luftlaga er så varme at vertikal sirkulasjon blir hindra. Smog finn ein òg hyppigare i byar som ligg i ei «gryteform» med fjell rundt.

Klima
Luftforureining
Greenwich middeltid

Greeenwich middeltid eller Greenwich Mean Time (GMT) er ei tidssone som var offisiell referansetid for heile verda frå 1884 til 1972, då universaltid (UT1 og UTC) blei innført. GMT blir framleis nytta som utgangspunkt for tidssonene brukt i vestre Europa og Afrika.

UTC blir ofte omtalt som GMT, men strengt talt er UTC ein atom-tidsskala som berre nærmar seg GMT. GMT blir også brukt for å visa til Universal Time (UT), som er det astronomiske omgrepet som direkte erstatta den originale GMT-definisjonen i 1972.

Soge 
Greenwich-tida er ei middelsoltid med utgangspunkt i meridianen ved observatoriet i Greenwich, som blei teken som nullmeridian for heile verda ved Den internasjonale meridiankonferansen i 1884. Ho blei først teken i bruk av jernbaneselskap i Storbritannia i 1847-48, som «jernbanetid», ei sams tid for togruter i staden for ei rekkje litt ulike lokale tider. I 1880 blei dette den offisielle tida for heile øya Storbritannia. I 1883 blei ho teken i bruk på Isle of Man, i 1898 på Jersey og i 1913 på Guernsey. Irland tok i bruk tidssona i 1916, i staden for Dublin middeltid.

Britiske sjøfolk hadde lenge hatt eitt kronometer innstilt på GMT for å rekna ut lengdegrada si i høve til Greenwich-meridianen. Etterkvart byrja heile verda bruka GMT som ei referansetid uavhengig av stad, ved å gje tidssona si i timar og halvtimar «framfor GMT» (t.d. GMT-1) eller «etter GMT» (t.d. GMT+6). Fleire land oppgjev si tidssone i høve til GMT i lovverket.

Opphavleg brukte ein tidskuler oppå observatorium eller andre høge punkt til å signalisera eit visst tidspunkt, til dømes klokka 1 om dagen etter GMT, til skip i området. Frå 5. februar 1924 byrja ein kringkasta tidssignal kvar time i staden. Fram til 1925 blei byrjinga av eit døgn etter GMT rekna frå middag og etter 1925 frå midnatt. Mange stader som bruker GMT deler også døgnet i to, før middag eller a.m. (ante meridiem) og etter middag eller p.m. (post meridiem). 

Ei tid som tek utgangspunkt i jordrotasjonen kan ikkje vera heilt nøyaktig, ettersom rotasjonen er uregelmessig. I 1972 blei Greenwich middeltid erstatta som verdstid av ei universaltid bestemt av fleire atomur.

Bruk 

Greenwich middeltid blir nytta som tidssone i Storbritannia og Irland på vinteren og heile året på Island. 
GMT har ikkje sommartid, om sommaren har Storbritannia noko ein kallar BST – British Summer Time (britisk sommartid), som kan skrivast som GMT+1. 

I Vest-Afrika har desse landa Greenwich middeltid som tidssone:

Bakgrunnsstoff 
 wwp.greenwichmeantime.com GMT no.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Greenwich Mean Time» frå , den 10. mai 2011. 
 
 Denne artikkelen bygger på «Greenwich Mean Time» frå , den 10. mai 2011. 
 

Tidssoner
Blitzkrieg

Blitzkrieg (tysk for lynkrig) var ein militær doktrine som blei utvikla i mellomkrigstida i Tyskland. Den blei brukt av dei tyske væpna styrkane under andre verdskrig.

Blitzkrieg gjekk ut på å la pansra styrkar virke tett saman, støtta av luftvåpenet. Fokuset blei lagt på raske manøvrer og mobilitet, samt ein desentralisert kommandostruktur.

Krig
Hubba Bubba

Hubba Bubba er ein type veldig mjuk bobletyggegummi som opphavleg vart produsert av Wm. Wrigley Jr. Company i 1979, men som no vert produsert i fleire land rundt i verda. Hubba Bubba finst i mange smakar, blant anna eple, appelsin, cola, jordbær og lakris. Hubba Bubba vert seld i kioskar og i daglegvarebutikkar. I ein pakke er det fem tyggegummiar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Hubba Bubba» frå , den 23. mai 2008. 

Godteri
Tyggegummi
Slum

Eit slumområde, definert av UN-HABITAT for Dei sameinte nasjonane, er eit område av ein by som blir karakterisert ved bustader under normalstandard, eit skittent miljø og manglande tryggleik. 

Busetnader
Watford Gap

Watford Gap er ein stad ved landsbyen Watford i Northamptonshire i England som lenge har vore eit viktig punkt på reiseruta mellom Søraust-England og Midlands. Den ligg i ei opning i åsane i Northamptonshire. Namnet «gap» tyder 'opning', men kan også tyda 'avstand', og Watford Gap er mykje nytta som eit symbol på avstanden mellom Sør- og Nord-England.

Romarvegen mellom søraust og nordvest, Watling Street, gjekk gjennom Watford Gap. Seinare blei staden ein viktig stoppestad på diligenceruta, og hovudkroa på staden heitte ganske enkelt The Watford Gap. 

Seinare blei jernbanelinja mellom London og Birmingham, med Watford Junction stasjon, og ein del av Grand Union-kanalen lagt til same område. I 1959 opna motorvegen M1 her med eit motorvegkryss lagt til Watford.

I dag er Watford Gap mest kjent for det store motorvegserviceområdet ved M1, som var det første i sitt slag i Storbritannia. Serviceområdet tilbyr i tillegg til drivstoff og vanlege bensinstasjonvarer også overnatting, mat og forfriskingar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Watford Gap» frå , den 23. mai 2008. 
 
 Denne artikkelen bygger på «Watford Gap» frå , den 30. mai 2011.

Fotnotar 

Samferdsle i England
Watford
Northamptonshire
Hertfordshire

Hertfordshire (forkorta Herts) er eit seremonielt og ikkje-metropolitansk grevskap aust i England. Hovudbyen er Hertford.

Grevskapet er eit av dei såkalla Home Counties og ligg i indre område. Det grensar til Stor-London, Buckinghamshire, Bedfordshire (dei sameinte styresmaktene Luton og Central Bedfordshire), Cambridgeshire og Essex. Hertfordshire er kjend som fødestaden til pave Adrian IV, den einaste paven nokon gong frå Dei britiske øyane.

Store delar av Hertfordshire er ein del av pendlarbeltet til London.

Historie 

I romersk tid låg ein av dei viktigaste byane i romersk Britannia der, nemleg Verulamium (på same stad som dagens St. Albans). 

Hertfordshire var opphavleg det området som var underlagt ei festning som vart bygd i Hertford i 913 under Edward den eldre. Namnet Hertfordshire er nemnt i Den angelsaksiske krønika. 

I 1613 vart den menneskeskapte elva New River opna, med startpunkt i Hertfordshire. Ho vart graven ut for å skaffe reint drikkevatn til London. 

I 1965 vart Barnet overført til Stor-London, men samstundes vart Potters Bar og South Mimms overført frå Middlesex.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hertfordshire» frå , den 18. november 2009.
Milton Keynes

Milton Keynes er ein by i Buckinghamshire, England, omkring 80 km nord for London. Det er ein av dei nye byane som blei grunnlagd i 1960-åra for å legge til rette for ekspansjon i søraust-England. Den blir ofte kalla New City eller MK. Byen har opp under 200 000 innbyggjarar, og er i sterk vekst. I 1997 blei han lausrive frå Buckinghamshire i politisk samanheng, og blei sentrum i distriktet Milton Keynes. Lokalt er det eit ynske om at byen skal få status som city, men folketalet må truleg vekse noko meir før dette blir aktuelt. 

Meiningane om byen er delte; engelske byar er kjende for å vere stolte av historia si, og Milton Keynes har lite å konkurrere med i så måte. På plussida kan ein seie at trafikksystemet er moderne og kan handtera biltrafikk i dag, og bustadprisane er òg svært mykje lågare enn i London, samstundes som det er mogleg å pendle både til hovudstaden og til andre byar i nærleiken.

Byar i Buckinghamshire
Busetnader grunnlagde i 1967
Byar ved Great Ouse