alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Godfrey Khotso Mokoena

Godfrey Khotso Mokoena () er ein sørafrikansk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i lengdehopp og tresteghopp. Han vann sølvmedaljen i lengde-tevlinga både under Sommar-OL 2008 og i Friidretts-VM 2009.

Aktiv
Åra 2005-15 var Mokoena ein av verdas beste lengdehopparar. Han var på sitt aller sterkaste sesongane 2008 og 09. Våren 2008 vann han øvinga ved innandørs-VM i Valencia med eit hopp på 8,08 meter. Under dei olympisk leikane 2008 i Beijing strekte han seg til 8,24 m, nok til å ta sølvmedaljen. I byrjinga av juli 2009 presterte han 8,50 meter og livsbeste ved eit storstemne i Madrid. Sju veker seinare hoppa han nesten like langt under verdsmeisterskapen i Berlin, med 8,47 m sikra han seg sølvmedaljen med god margin.

Mokoena var elles ein framifrå tresteghoppar som i 2005 sette personleg rekord med eit hopp på 17,35 meter. Sesongen 2014 vann han øvinga både under samveldeleikene i Glasgow og i afrikameisterskapen i Marrakech.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i tresteghopp (16,32 m=nr 29)  
VM 2005 i Helsinki: Nr 7 i lengdehopp – 8,11 m
VM 2007 i Osaka: Nr 5 i lengdehopp – 8,19 m
OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,24 m, bakom Irving Saladino (8,34 m)
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,47 m, bakom Dwight Phillips (8,54 m)
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (8,00 m=nr 15)
OL 2012 i London: Nr 8 i lengdehopp – 7,93 m
VM 2013 i Moskva: Nr 7 i lengdehopp – 8,10 m
VM 2015 i Beijing: Nr 9 i tresteghopp – 16,81 m. Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (7,98 m)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa i tresteghopp (16,51 m=nr 21)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Godfrey Khotso Mokoena» frå ,  den 9. juli 2022.  

Sørafrikanske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Tresteghopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sør-Afrika
Karina Sævik

Karina Sævik () er ein norsk fotballspelar frå Kopervik, som spelar på det norske landslaget og Avaldsnes.

Landslagskarriere 
Sævik har landskampar for J15, J16, J17, J19, U23 og det norske A-landslaget.

Debuten på A-landslaget kom mot Danmark 27. februar 2019, under Algarve Cup. Ho var dimed med å vinne Algarve Cup 2019 med Noreg. Sævik vart seinare same år teken ut i den norske troppen til VM i Frankrike 2019 og var også i troppen under EM i England 2022.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Karina Sævik» frå ,  den 9. juli 2022.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Karmøy
Vilde Bøe Risa

Vilde Bøe Risa () er ein norsk fotballspelar frå Bergen, som spelar på det norske landslaget og Manchester United.

Landslagskarriere 
Bøe Risa har landskampar for J16, J17, J19, U23 og A-landslaget.

Bøe Risa debuterte for det norske A-landslaget 19. september 2016, der ho scora fem minutter etter ho vart bytta inn i 5-0-sigeren over Israel. 

Bøe Risa var med i den norske troppen til VM i Frankrike 2019. Ho vart også teken ut i den norske troppen til EM i England 2022.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Vilde Bøe Risa» frå ,  den 9. juli 2022.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Bergen
Verdsmeisterskapen i roing 1999

Verdsmeisterskapen i roing 1999 vart avvikla i St. Catharines i delstaten Ontario i Canada dagane frå 22. til 29. august. Mennene tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinnene i 10.

Noreg vann ein bronsemedalje i dobbeltsculler for menn.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1999 World Rowing Championships» frå ,  den 10. juli 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Canada
Sport i 1999
Danny Harris

Daniel Lee Harris () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Han vann sølvmedaljen både under Sommar-OL 1984 og Friidretts-VM 1987.

Aktiv
Harris slo gjennom i 1984. Den 17. juni i Los Angeles fekk han notert sterke 48,02 sekund på langhekken. Same staden sju veker seinare kom han i mål på 48,13 i OL-finalen og kneip sølvmedaljen framom Harald Schmid, Edwin Moses kunne ingen av dei gjere noko med. Eitt år seinare forbetra Harris sitt personbeste til 47,63 i Zürich. Sommaren 1987 slo han suverene Edwin Moses i eit stemne i Madrid. I Roma-VM i august same året fekk publikum sjå ein sjeldan stor finale, der Edwin Moses lukkast vinne med to hundredels margin til Danny Harris og bronsevinnar Harald Schmid, begge desse persa med tida 47,48. 10. juli 1991 kom Harris i mål til livsbeste i øvinga, tida 47,39 gav han sigeren ved eit stemne i Lausanne. Han kom tilbake i 1995 og sprang 400 m hekk på sterke 47,56 i Brussel, men fekk ikkje delta i [8VM i friidrett 1995|Göteborg-VM]].

Doping
I 1992 vedgjekk Harris bruk av kokain og stengt ute frå idrett i 3 år.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1984 i Los Angeles: Sølvmedalje – 48,13, bakom Edwin Moses (47,75)
VM 1987 i Roma:  Sølvmedalje – 47,48, bakom Edwin Moses (47,46)
VM 1991 i Tokyo: Nr 5 – 48,46

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Danny Harris» frå ,  den 10. juli 2022.  

Hekkeløparar frå USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Ingrid Syrstad Engen

Ingrid Syrstad Engen (fødd 29. april 1998) er ein norsk fotballspelar frå Melhus, som spelar for FC Barcelona og det norske landslaget.

Landslagskarriere 
Syrstad Engen har landslagskampar for J16, J17, J19, U23 og det norske A-landslaget.

Hennar fyrste A-landskamp kom i februar 2018, då Norge tapte 3-4 for Australia i Algarve Cup 2018. To dager seinare scora ho sitt fyrste mål for A-landslaget, då hun scora mot Kina i same turnering. Ho utmerka seg fort på A-landslaget og landslagssjef Martin Sjögren uttala at ho allereie var ein spelar av internasjonal klasse etter sine fyrste samlingar.

Syrstad Engen scora i kvalifiseringa til VM 2019, i kampen mot Nederland, og bidrog dimed til at Noreg vann kvalifiseringsgruppe 3 og var direkte kvalifisert til VM. Ho var i den norske troppen til VM i Frankrike 2019, og scora eit av måla i straffesparkkonkurransen mot Australia i 16-delsfinalen der Norge gjekk vidare. Noreg tapte derimot kvartfinalen mot England. Ho var med å vinne Algarve Cup 2019, etter å ha vunne 3-0 over Polen i finalen.

Syrstad Engen vart teken ut i den norske troppen til EM i England 2022.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ingrid Syrstad Engen» frå ,  den 10. juli 2022.  

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Melhus
Maria Thorisdottir

Maria Thorisdottir (fødd 5. juni 1993) er ein norsk fotballspelar frå Klepp, som spelar for Manchester United og det norske landslaget.

Før ho bestemde seg for å satse for fullt på fotballen spela Thorisdottir også handball i Eliteserien for Sola og Stabæk.

Karriere 
Thorisdottir var eit talent i både fotball og handball i ung alder. Ho starta fotballkarrieren i Klepp, og debuterte i Toppserien i 2010. Etter å ha slite med jumper's knee-skade, valde ho etter U20-VM 2012 i Japan å leggje opp i ein alder av 19 år. 

Etter å ha gitt seg med fotball valde Thorisdottir å satse på handballen igjen og i 2013 signerte ho for Stabæk i Eliteserien i Handball. Vedvarande skadar og manglande motivasjon gjorde at ho ville tilbake til fotballbanen igjen. Thorisdottir uttalte at ho gledde seg meir til fotballoppvarminga enn handballtreninga.

I 2014 bestemde Thorisdottir seg for å returnere til fotballen, og begynte å trene med Klepp igjen. I august 2014 gjorde ho comeback i ein cupkamp mot Arna-Bjørnar, to år etter ho sist spelte ein fotballkamp. Etter å ha kome i gang med fotballen igjen gjekk det fort før ho i mars 2015 fekk debuten på det norske A-landslaget. Under eitt år etter at ho gjorde comeback på fotballbanen vart ho teken ut i den norske troppen til VM i Canada 2015.

I august 2015 vart Thorisdottir skada igjen då ho vart stempla i venstrefoten i kamp. Det viste seg etter kvart at skaden var meir alvorleg enn ein fyrst hadde trudd, og kunne vere karrieretrugande. Thorisdottir mista heile 2016-sesongen på grunn av skaden. 

Thorisdottir kom sterkt tilbake på fotballbanen i 2017 og vart teken ut i den norske troppen til EM i Nederland 2017. I september 2017 signerte ho for den engelske storklubben Chelsea. Der var ho ein del av det beste laget i England over fleire år. I oktober 2018 fekk Thorisdottir ei hjerneristing som heldt ho ute av spel over så lang tid at det var fare for at VM i Frankrike sommaren 2019 ville ryke. Men Thorisdottir slo tilbake og vart kåra til den beste på banen fleire gongar.

Etter å ha slite med speletid i Chelsea vart det i januar 2021 kjent at Thorisdottir melde overgang til Manchester United. I 2022 vart ho igjen teken ut i landslagstroppen til EM i England.

Familie 
Thorisdottir er dotter av trenaren for det norske kvinnelandslaget i handball, Thorir Hergeirsson.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maria Thorisdottir» frå ,  den 10. juli 2022.  

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Klepp
The Bonnie Banks O’ Loch Lomond

«The Bonnie Banks O' Loch Lomond» er ein tradisjonell skotsk song (Roud-nummer 9598). Han blei gjeven ut for fyrste gong i 1841 i Vocal Melodies of Scotland.

Loch Lomond er ein stor skotsk innsjø som ligg mellom dei tradisjonelle fylka Dunbartonshire og Stirlingshire.

«The Bonnie Banks O' Loch Lomond» er ofte det siste musikkstykket som blir spelt på ein kveld med festing (diskotek, middag, konsert o.l) i Skottland, eit fenomen som ikkje finst i andre delar av Storbritannia.

Tolking 
Historikaren Murray G. H. Pittock har skrive at songen er ei jakobittisk tilpassing av ein erotisk song frå 1700-talet, der elskaren døyr for kongen sin, og berre kan ta den låge vegen knytt til døden tilbake til Skottland. Han er ein av fleire dikt og songar som stammar frå den jakobittiske politiske kulturen i Skottland.

Songen fangar noko av den romantiske ånda til den tapte saka til prins Karl Edvard Stuart (Charles Edward Stuart), kjend som «Bonnie Prince Charlie».

Norsk versjon 
Egil Hagen har skrive ein norsk tekst med tittelen «Bakom fjellet». Songen blei gjeven ut av Anita Thallaug på singelen Nor-Disc NOR-63. Arrangementet var skrive av svenskane Claes Rosendahl og Anders Burman.

Merknadar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Bonnie Banks O’ Loch Lomond» frå ,  den 10. juli 2022.  

Skotsk kultur
Songar
Anja Sønstevold

Anja Sønstevold (fødd 21. juni 1992) er ein norsk fotballspelar frå Ammerud i Oslo, som spelar for Inter og det norske landslaget.

Landslagskarriere 
Sønstevold har landskampar for J15, J16, J17, J19, U20, U23 og A-landslaget.

Sønstevold debuterte for A-landslaget mot Spania på La Manga, 14. januar 2014.

Sønstevold var med i den norske troppen til VM i Canada 2015 og til EM i Nederland 2017. Ho vart teken ut i landlagstroppen til EM i England 2022.

Annet 
Sønstevold er utdanna journalist frå Høgskolen i Oslo og Akershus.

Då moderklubben til Sønstevold, SF Grei, opna sin nye fotballhall i 2022, fekk ho ein garderobe kalla opp etter seg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anja Sønstevold» frå ,  den 10. juli 2022.  

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Oslo
Vortebitar

Vortebitar (Decticus verrucivorus) er eit insekt i familien lauvgrashopper. Han er 25-45 mm lang (ikkje medrekna eggleggingsrøyret til hoa); hoa blir større enn hannen. Arten kan skiljast frå grøn lauvgashoppe ved at han aldri er reint grøn. Desse insekta er blant dei største og tyngste i norsk fauna. Vortebitaren er oftast grøn med små, mørke flekker, men det finst også mørke eller gråbrune individ. Hjå hoa vender dessutan leggbrodden oppover. Antennene og vengene er noko kortare enn hjå grøn lauvgrashoppe. Som hjå denne gjev fargen framifrå kamuflasje, og trass i storleiken er han difor vanskeleg å få auge på. Meir enn grøn lauvgrashoppe føretrekk vortebitaren som regel å bruka dei kraftige bakbeina til å hoppa heller enn å fly.

Utbreiing  
Vortebitaren finst i tempererte delar av Eurasia, frå England (der han rett nok er sjeldan) og austover gjennom Asia til stillehavskysten. I sørlege strøk finst han mest i fjellet og går opp til over 2500 moh. i Alpane.

Førekomst i Noreg
I Noreg er vortebitaren kjend berre frå låglandet på Austlandet, Agder og i Rogaland. Han er nyleg funnen i Rollag. Dei nordlegaste eller høgastliggende funnstadene i resten av Noreg er Kviteseid (1941), Elverum (1874) og Nord-Fron (1853) – sistnemnde er det nordlegaste funnet av nokon lauvgrashoppe i Noreg. Arten er i tilbakegang både i Noreg og i resten av utbreiingsområdet.

Levevis 
Vortebitaren er mest aktiv om dagen. Som dei fleste lauvgrashopper er vortebitaren lettare å høyra enn å sjå. Han syng praktisk talt berre i solskin. Han føretrekk kort, solrik vegetasjon, gjerne med blanding av blomar, grastuer og nærast bert underlag – helst på eller nær dyrka mark. Om han føler seg truga, sluttar han å synga og slepp seg eller hoppar ned på bakken. Songen er annleis enn hjå grøn lauvgrashoppe, og ikkje fullt så sterk, men kan høyrast på minst 50 meters hald. Han består av korte, skarpe støyt – først eitt og eitt, men etter kvart flyt dei meir og meir saman, sjølv om ein framleis kan høyra enkeltstøyta. Vortebitaren er ukresen i matvegen og lever både av plantekost og ulike smådyr, ikkje minst markgrashopper. Det førekjem kannibalisme. Storleiken og dei sterke kjevane gjer at vaksne vortebitarar sjeldan blir tatt av rovinsekt eller edderkoppar. Dei kan bita kraftig, samtidig som dei gulpar opp ei mørkebrun væske. Dette er kanskje opphav til overtrua om at dei kan brukast til å fjerna vorter, noko som også gjenspeglar seg i m.a. det latinske artsnamnet.

Livsløpet til vortebitaren er typisk for lauvgrashopper i tempererte strøk. Hoene legg egg seint i sesongen, og desse overvintrar – oftast to gongar. I Noreg blir egga vanlegvis klekka i mai. Nymfene kan ikkje synga, og kamuflasjefargane gjer at ein sjeldan ser dei. Etter 6-7 nymfestadium byrjar dei vaksne vortebitarane å visa seg – vanlegvis i juli, men i sørlege låglandsstrøk sist i juni i varme forsomrar. I Noreg er vortebitarane som regel dei fyrste lauvgrashoppene ein høyrer om sommaren. Dei døyr som regel i løpet av august eller byrjinga av september.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vortebitar» frå ,  den 10. juli 2022.

Bakgrunnsstoff

Takson namngjevne av Carl von Linné
Rettvenger
Fort

Fort (av fransk for 'sterk' eller 'kraftig') er ein sjølvstendig festning.

I Noreg er fort særleg knytte til kystforsvaret.

Sjå òg
 Festning
 Borg
 Austrått fort
 Odderøya fort
 Urskog fort
 Møvik fort

Kjelder

 
Festningsverk
Militærarkitektur
Manuel I av Portugal

Manuel I av Portugal () var konge av Portugal og Algarve.

Liv og virke

Bakgrunn
Manueln var son av infante Ferdinand, hertug av Viseu (1433–70) og kona hans, infanta Beatrice, hertuginne av Viseu.

Konge
Manuel blei konge etter at fetteren og svogeren hans Johan II døydde i 1495 uten mannlege arvinaer, men allereie hadde utnemnd Manuel som etterfylgjar. Namnet hans er knytt til ein periode i portugisisk historie prega av store prestasjonar både innen politiske affærar og i kunstartane, hovudsakleg grunna kva kong Johan II hadde byrja. Til trass for den relative litle storleiken og folketalet til landet samanlikna med andre, større europeiske nasjonar, var Portugal i stand til å bygge eit oversjøisk verdsrike av enorme proporsjonar og med ein global dimensjon under styret til Manuel.

Regjeringstida til Manuel I var også viktig gjennom utgjevinga av ei ny lovbok og nyordning av rettsvesenet og undervisningsvesenet.

På grunn av Manuel sitt samband med nabolandet, Castilla, var regjeringstida hans også prega av forfølging både av den mauriske (muslimske) og den jødiske folkesetnaden. Dei katolske monarkane, Isabella I av Castilla og medregenten hennar Ferdinand II av Aragón, hadde forvist alle jødar i dei to rika sine i 1492. Då Manuel I ønskte å gifta seg med dotter deira, gjekk han med på ein ekteskapskontrakt som kravde at han måtte forfølgja jødane i Portugal. I desember 1496 blei det bestemt at alle jødar i Portugal anten måtte konvertera til kristendommen eller forlate landet utan å ta med seg ungane sine.

I 1506 blei Manuel I tiødelt utmerkinga av Gylne rose av pave Julius II. I 1514 fekk han som den fyrste mottakaren si andre Gylne rose av pave Leo X. Han blei kalla for Manuel o Afortunado, «den lukkelege».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Manuel I av Portugal» frå ,  den 11. juli 2022.

Litteratur 
 Góis, Damião de (1749): «Chronica do serenissimo senhor rei d. Manoel», Na officina de M. Manescal da Costa. 
 Lowenstein, Steven (2001): The Jewish Cultural Tapestry: International Jewish Folk Traditions. Oxford University Press. s. 36.
 Benveniste, Arthur (1997): «500th Anniversary of the Forced Conversion of the Jews of Portugal» i: Address at Sephardic Temple Tifereth Israel, Los Angeles.

 «Monarch Profile: King Manuel I of Portugal», The Mad Monarchist
 «The Persecution of the Jews and Muslims of Portugal. King Manuel I and the End of Religious Tolerance (1496–7)», Reviews in History
 Lewis, Jone Johnson: «Marriages of Manuel I. Spanish and Portuguese Intermarriages», About.com

Portugisiske monarkar
Thierry Vigneron

Thierry Vigneron () er ein fransk tidlegare stavhoppar. Han var verdsrekordhaldar i øvinga 1980, 1981 og 1983-84 og vann OL-bronse i 1984 og VM-sølv i 1987.

Aktiv
Vigneron sette europarekord då han 1. mai 1980 hoppa 5,67 meter, ein rekord som polske Władysław Kozakiewicz forbetra seinare i månaden då han sette verdsrekord med 5,72 m. Den 1. juni flytta Vigneron verdsrekorden til 5,75 meter ved den franske meisterskapen i Colombes. I løpet av sommaren 1980 tok fyrst franske Phillipe Houvion seg over 5.77 m, og deretter Kozakiewicz seg over 5,78 m. Under Sommar-OL i Moskva enda Vigneron på ein skuffande sjuandeplass. 

Den 20. juni 1981 vart Vigneron verdsrekordhaldar på ny då han svinga seg over 5,80 m. Korkje ved EM 1982 eller Friidretts-VM 1983 makta han å melde seg på i medaljestriden. Kort etter den sistnemnde meisterskapen, den 28. august 1983 i Roma, forbetra han verdsrekorden sin til 5,83 meter. Den rekorden stod til 26. mai 1984, då Serhij Bubka byrja si lange tid som verdsrekordhaldar.

Vigneron kom på delt tredjeplass og fekk bronse under Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Tre år seinare tok han sølvmedaljen då verdsmeisterskapen vart avvikla på Stadio Olimpico i Roma. Elles sigra han i stavhopp-tevlingane i hall-EM 1981, 1984 og 1987. Han var aktiv til 1996.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1980 i Moskva: Nr 7 – 5,45 m
EM 1982 i Aten: Nr 5 – 5,50 m
VM 1983 i Helsinki: Nr 8 – 5,40 m
OL 1984 i Los Angeles: Bronsemedalje – 5,60 m
EM 1986 i Stuttgart: Nr 13 (5,50 m i kvalifiseringa) 
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 5,80 m, bakom Serhij Bubka (5,85 m)
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 5,70 m
EM 1990 i Split: Nr 11 (5,30 m i kvalifiseringa) 
VM 1991 i Tokyo: Nr 8 – 5,60 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thierry Vigneron» frå ,  den 12. juli 2022.  

Franske stavhopparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Mabel Gay

Mabel Gay () er ein kubansk tidlegare tresteghoppar frå Santiago de Cuba som vann VM-sølv i 2009 og fyrsteplassen i IAAF-finalen same året.

Aktiv
Gay sette personleg rekord med eit på 14,52 meter og vart nummer 5 i VM-finalen 2003. Seks år seinare forbetra ho seg til 14,61 m i Berlin-VM 2009 og sikra kubansk dobbeltsiger bak landskvinna Yargelis Savigne. Same sesongen sigra Gay ved IAAF-finalen i Thessaloniki med eit bestehopp på 14,62 m. Under verdsmeisterskapen 2011 i Daegu sette ho livsbeste med 14,67 meter, noko som gav henne fjerdeplassen i tevlinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Nr 5 – 14,52 m
VM 2005 i Helsinki:  Utslått i kvalifiseringa (13,83 m=nr 18)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (14,09 m=nr 15)
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 14,61 m, bakom Yargelis Savigne (14,95 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 14,67 m
VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 14,45 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mabel Gay» frå ,  den 12. juli 2022.  

Cubanske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2008
Mercy Cherono

Mercy Cherono () er ein kenyansk langdistanseløpar som vann VM-sølv på 5 000 meter i 2013.

Aktiv
Cherono utmerkte seg særleg i terrengløping i unge år. Perioden 2011-16 representerte ho jamt Kenya i dei store meisterskapane på 5 000 meter. Under verdsmeisterskapen 2013 kneip ho sølvmedaljen på distansen, like framom Almaz Ayana, vinnaren Meseret Defar makta dei ikkje gjere noko med. Året etter vart Cherono samveldemeister 2014 i Glasgow på tida 15.07,2. Sommaren 2016 sette ho personbeste med 14.33,9 i eit stemne i Roma. I sommarleikane 2016 enda ho på fjedeplass, langt unna medalje.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2011 i Daegu: Nr 5 på 5 000 m – 15.00,2
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje på 5 000 m – 14.51,2, bakom Meseret Defar (14.50,1)
VM 2015 i Beijing: Nr 5 på 5 000 m – 15.01,3
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 på 5 000 m – 14.42,9

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mercy Cherono» frå ,  den 12. juli 2022.  

Kenyanske langdistanseløparar
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Krokstadøra

Krokstadøra er ein stad på nordsida av Snillfjorden i Orkland kommune i Trøndelag. 
Krokstadøra var administrasjonssenter i Snillfjord kommune til og med 2019, då kommunen blei nedlagd. Staden har postadresse Snillfjord.

Personar som kjem frå Krokstadøra blir kalla for krokstadøring. 

Fylkesveg 714 gikk tidlegare gjennom Krokstadøra, før vegen blei lagt om den 22. februar 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Krokstadøra» frå ,  den 12. juli 2022.  

Orkland kommune
Bygder i Trøndelag
Dorothy Shirley

Dorothy Ada Shirley () er ein britisk tidlegare høgdehoppar frå Manchester som vann EM-bronse i 1958 og OL-sølv i 1960.

Aktiv
Shirley hoppa over 1,67 meter då europameisterskapen 1958 vart avvikla i Stockholm, einast Romanias Iolanda Balaș og sovjetiske Taisija Tsjentsjik kom over henne. Under Sommar-OL 1960 i Roma tok tre utøvarar seg over 1,71 meter i fyrste forsøk. Av desse fekk Dorothy Shirley og polske Jarosława Jóźwiakowska kvar si sølvmedalje for prestasjonen, medan Iolanda Balaș ikkje stoppa før etter ho hadde gått over 1,85 meter.

I september 1962 vart Shirley nummer 4 ved EM i Beograd, med 1,67 meter enda ho seks centimeter under bronseplassen. Sju år seinare, i hennar fjerde og siste europameisterskap, hoppa ho livsbeste 1,74 meter, vart likevel ikkje betre enn nummer 11.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Bronsemedalje – 1,67 m
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje – 1,71 m
EM 1962 i Beograd: Nr 4 – 1,67 m
EM 1966 i Budapest: Nr 8 – 1,65 m
OL 1968 i Mexico-byen: Utslått i kvalifiseringa (1,68=nr 20)
EM 1969 i Aten: Nr 11 – 1,74 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dorothy Shirley» frå ,  den 13. juli 2022.  

Britiske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia