alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Håkon Giil

Håkon Steinar Giil () er ein skulemann og politikar frå Hyllestad i Sogn og Fjordane. Han representerte Sogn og Fjordane og Senterpartiet på Stortinget perioden 1993-97.

Giil gjekk Eids gymnas 1961-63. Sidan studerte han til cand.philol. tok eksamen i 1971 med norsk som hovudfag. Frå 1971 til -79 var han lektor ved Førde gymnas, medan han frå 1979 til 1993 underviste på Hyllestad ungdomsskule.

Tida 1984-93 var Giil medlem i formannskapet i Hyllestad, som ordførar dei siste seks åra. Hausten 1993 gjorde Senterpartiet eit brakval i Sogn og Fjordane og Giil kom inn på Stortinget, der han i fireårsperioden var medlem i Energi- og miljøkomitéen. Han lukkast ikkje verte attvald i 1997, dermed tok han jobben som statssekretær i Olje- og energidepartementet under den fyrste Bondevik-regjeringa, ein posisjon han hadde til ut januar 1999. Frå 1999 var Giil atter lektor på ungdomsskulen i Hyllestad, til dess han pensjonerte seg i 2007. Han kom også tilbake i formannskapet, hadde sete der dei same åtte åra 1999-2007.

Giil var aktiv i fagorganisasjonar og anna. Såleis var han med sokneråd, lektorlag og frå 2006 leiar i Sogn og Fjordane Nei til EU.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1993-1997
Rudi Smidts

Rudolf Smidts, kjend som Rudi Smidts, () er ein belgisk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Deurne. Han spelte meir enn 10 år på Royal Antwerp og deltok i 33 landskampar for dei raude djevlane, kallenamnet til Belgias fotballandslag.

Klubbspel
Smidts var venstreback på Royal Antwerp i tida 1984-98. Særs godt spelte han frå då han nærma seg 30 år. Han vert rekna som ein av dei beste sidebackane i soga til Antwerpen-klubben. Høgdepunkta som klubbspelar kom i 1992 og 1993. Den 7. juni 1992 vann Royal Antwerp den belgiske cupmeisterskapen mot KV Mechelen, etter 2-2 i spel og 9-8 i straffeskyting. Våren etter tok dei belgiske cupvinnarane seg til finalen i Cupvinnarcupen, på Wembley stadion i London vart det tap 1-3 mot Parma FC.

Landslagsspel
Smidts deltok i 33 landskampar for Belgia i tida 1992-97. Han skåra eitt einaste landslagsmål, sigersmålet då Belgia på heimebane 14. oktober 1992 slo Romania 1-0, i det som var Smidts andre kamp i landslagstrøya. Han spelte i alle fire kampane til Belgia under VM i fotball 1994 i USA.

Merittar
Cupvinnar i Belgia: 1992 med Royal Antwerp
Finaletap i cupvinnarcupen: 1993 med Royal Antwerp

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rudi Smidts» frå ,  den 2. april 2019.  
 
eu-football

Belgiske fotballspelarar
Royal Antwerp-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Deutsch-Wagram

Deutsch-Wagram er ein by og ein kommune i distriktet Gänserndorf i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 30,6 km² og over 8 500 ibuarar. Deutsch-Wagram ligg 165 meter over havet, ei 12 km aust-nordaust om hovudstaden Wien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deutsch-Wagram» frå ,  den 2. april 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Sjokoladeselskap

Sjokoladeselskap er eit festleg samkome der ein serverer sjokolade og kaker.

Det finst ulike former for sjokoladeselskap, frå små uformelle samlingar til større og meir formelle, til dømes veldedige tilstellingar. Ved slike tilstellingar kan mykje eller alt av det ein serverer innehalde sjokolade. Ein kan til dømes servera kakao eller sjokolade-lemonade til å drikka og sjokoladekake, konfekt, sjokoladeis eller bakverk med sjokolade i til å eta.

Historie 

Chocolatada er ei spansk nemning på samkome der ein drikk kakao. Etter at sjokolade blei innført til Europa frå Amerika var slike samkome fasjonable hendingar haldne av overklassen. I Frankrike blei det vanleg å servera kakao ved hoffet i Versailles på 1600-talet, etter at den spanske prinsessa Anna av Austerrike blei gift med Ludvig XIII i 1615. Deretter blei sjokolade gradvis utbreidd blant overklassen i resten av Europa.

Tekniske nyvinningar under den industrielle revolusjonen gjorde sjokolade meir tilgjengeleg for større delar av folket, og ein fekk fleire nye sjokoladeprodukt.
I 1830 byrja ein til dømes å blanda sjokolade med nøtter, medan mjølkesjokolade blei oppfunnen i 1875. Ei form for sjokoladeselskap kjend som chocolataire blei kjend på slutten av 1800-talet. Ein kunne ha heile selskap der ein berre serverte mat og drikke med sjokolade, og ei bok med selskapsidear frå 1894 føreslår menyar, program, dekorasjonar og kleda til dei som serverer i sjokoladefargar. 

I tida rundt år 2000 er ei anna form for sjokoladeselskap der ein lagar eller smaker på sjokolade blitt utbreidd. Ein kan også ha sjokoladeselskap der ein et sjokoladekake og konfekt og drikk eller lagar drikkar som sjokoladeøl eller cocktailar. Sjokoladefondy, gjerne i form av ei sjokoladefontene, er blitt eit festinnslag sidan byrjinga av 2000-talet. Ein ein også servera sjokoladerettar som ikkje er søte. 

Eit nyare namn for selskap som er rike på sjokolade kan vera «Death by Chocolate». 
Det finst også serveringsstader som spesialiserer seg på sjokoladeprodukt og berre det, nokre av dei også med namnet «Death by Chocolate».

Føremål 

Sjokoladeselskap har til dømes vore brukte til å samla inn pengar til gode føremål. 
Dei er også blitt nytta til feiring av valentinsdagen,
i samband med bryllaup og då særleg utdrikkingslag, og til barnseselskap og andre bursdagsfeiringar.

Sjå òg 

 teselskap
 kaffislabberas

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Chocolataire» frå ,  den 3. april 2019.  
 

Sjokolade
Festar
Somerville College

Somerville College er eit av dei mange collega som høyrer til University of Oxford i England. Somerville blei grunnlagt i 1879. 

Margaret Thatcher, Indira Gandhi og Penelope Fitzgerald har studert ved Somerville College.

Sjå òg 
 Mary Somerville

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Somerville College, Oxford» frå ,  den 3. april 2019. 
 

Universitet i England
Oxfordshire
Skipingar i 1879
1879 i England
Feminisme
Sjokoladefontene

Sjokoladefontene er ei type fontene som i staden for vatn inneheld ei blanding av smelta sjokolade og litt matolje. Slike fontener finst i ulike storleikar, men er ofte laga til å stå på bord. 

Fontena er som regel danna av fleire etasjar av skåler med ei krone på toppen. Nedst har han ein haldar der sjokoladen blir varma opp for å halda seg flytande. Sjokoladen blir pumpa opp til toppen i ein Arkimedes-spiral, og renn så nedover fontena. Denne flytande sjokoladen kan ein dyppa små matbitar i, som frukt, bakverk eller marshmallows.
Ein finn gjerne sjokoladefontener i butikkar som sel søtmat og ved større feiringar, til dømes ved bryllaup.

Sjokoladefontena blei funne opp av Ben Brisman og først synte fram av det kanadiske selskapet Design and Realisation ved National Restaurant Show i Chicago tidleg på 1990-talet. 

I 2006 opna verdas høgaste sjokoladefontene, på , ved Jean-Philippe Patisserie i Bellagio Hotel og Casino i Paradise i Nevada. Denne får ein ikkje dyppa mat i.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chokladfontän» frå , og «Chocolate fountain» frå  den 3. april 2019.

Bakgrunnsstoff

Sjokolade
Kjøkenutstyr
Festutstyr
Fontener
Faro Annie

Faro Annie er det sjette soloalbumet til den britiske visesongaren John Renbourn, gjeve ut i 1971. Renbourn spelar her både blues og folkrock og nyttar mykje sitar. Han har med seg bandkollegaene frå Pentangle, Danny Thompson på kontrabass og Terry Cox på trommer.

Innhald

Medverkande
John Renbourn - gitar, sitar, munnspel, solovokal
Danny Thompson - bass
Sue Draheim - fele, vokal
Pete Dyer - munnspel
Terry Cox - trommer
Dorris Henderson - vokal

Teknisk
Produsent: Bill Leader
Lydteknikar: Nic Kinsey
Kunstnarisk leiar: John Ashcroft
Fotografi: Shepard Sherbell og Janet Kerr
Notat i omslaget: Colin Harper

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Faro Annie» frå ,  den 3. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
John Renbourn-album
Reprise Records-album
Transatlantic Records-album
Album produserte av Bill Leader
Zbigniew Boniek

Zbigniew Kazimierz Boniek () er ein polsk tidlegare fotballspelar og seinare idrettsleiar frå Bydgoszcz. Han vert særleg hugsa for sine prestasjonar med Polens landslag og som Juventus-spelar, i Polen òg for sine sju sesongar i Widzew Łódź. Boniek var ein særs allsidig spelar; dribleflink, med stor fart og iherdige lange løp frå sine posisjonar som angripar eller offensiv midtbane. Han er sidan 2012 leiar i det polske fotballforbundet, Polski Związek Piłki Nożnej.

Klubbspel
Boniek spelte på det polske topplaget Widzew Łódź frå 1975 til -82. Med Boniek i sin midt tok klubben for aller fyrste gong steget opp i toppen av den nasjonale fotballen. Etter tre sesongar på andreplass i seriemeisterskapen, lukkast Widzew Łódź å verte polsk seriemeister i 1981 og -82. Etter Fotball-VM 1982 vart Boniek overført til den italienske storklubben Juventus FC. Tidleg i 1980-åra var det uvanleg at ein toppspelar frå Aust-Europa fekk gå til ein toppklubb i Vest-Europa. Boniek vart snøgt ein publikumsfavoritt i [[Italia og vann i Juventus, i hop med mellom andre Michel Platini og Paolo Rossi, stort sett alt ein kan vinne på klubbnivå. Siger i Europacupen i 1985 var høgdepunktet, det var elles ei turnering Juventus aldri før hadde vunne. 1985-88 spelte han for AS Roma og la opp.

Landslagsspel
Boniek spelte 80 landskampar for Polen i tida 1976-88. Han deltok i tre rake VM-turneringar; 1978, 1982 og 1986. I 1978 tok laget seg til mellomspelet og enda på ein 6. plass i turneringa. Fire år seinare tapte Polen mot Italia i semifinalen i verdsmeisterskapen 1982, før Polen vann bronsefinalen med 3-2 mot Frankrike. Boniek skåra 24 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av europacupen: 1985 med Juventus
Vinnar av cupvinnarcupen: 1984 med Juventus
Polsk seriemeister: 1981 og 1982 med Widzew Łódź
Italiensk seriemeister: 1984 med Juventus
Italiensk cupmeister: 1983 med Juventus, 1986 med Roma

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zbigniew Boniek» frå ,  den 3. april 2019.  
 
eu-football

Polske fotballspelarar
Juventus-spelarar
Roma-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-VM 1986
Hovudkål

Hovudkål er ein kåltype med blad som ligg tett inntil kvarandre og dannar ein stor ball eller eit «hovud».
Det vitskaplege namnet på varieteten er Brassica oleracea var. capitata.

Variantar 
Det finst fleire typar hovudkål. Kvitkål er den vanlegaste forma i Noreg. Denne typen dannar store hovud med blad som sit tett saman og gjerne er lyse, tilmed kvitlege, inni hovudet. Nykål eller sommarkål er mindre tettpakka og er klart tidleg i sesongen.

Savoykål er ein annan variant med krusete, lausare pakka blad og mildare smak enn vanleg kvitkål. Raudkål er kjenneteikna av raudlilla blad og har også ein mild smak.

Galleri

Kjelder

Kål
Bladgrønsaker
Ruth Frøyland Nielsen

Ruth Frøyland Nielsen () var ein norsk barnehagelærar og lektor, fødd i Eau Claire i delstaten Wisconsin i USA.

Prestedottera Nielsen vart student i 1921 og utdanna seg 1922-23 til barnehagelærar i Berlin. Attende i Oslo praktiserte ho som barnehagelærar nokre år, truleg i eit sokalla settlement i bydelen Sagene. Kanskje var det barneasylet i Fossveien 19 på Grünerløkka, ein institusjon retta mot mødrer som arbeidde på Seilduksfabrikken. Staden var driven etter kristen-sosiale settlement-prinsipp, med mykje bruk av frivillige studentar. 

Seinare i 1920-åra tok Nilsen lærarprøva og underviste i Oslo-skulen frå 1929 til -39. På 1930-talet hadde ho ei viktig rolle i forsøka på Sagene skole, forsøk leia av Anna Sethne. Nielsen var sidan lærar i [[psykologi]9 ved Statens sløyd og tegnelærerskole 1938-50 og timelærar ved Barnevernsakademiet 1942-45. Til sist var ho lektor ved Universitetet i Oslo åra 1961-70.

I 1951 gav Nielsen ut Le development de la sociabilite chez l’enfant, ei bok som i 1954 kom på dansk som Barnets sosiale udvikling. År 1972 skreiv ho Barnepsykologiens historie i Europa.

Kjelder
barnehagepionerene ved hvl.no 

Norske skulefolk
Folk frå Wisconsin
Johan Filseth

Johan Martinusson Filseth () var ein pressemann frå Romedal i Hedmark.

Gardbrukarsonen Filseth tok eksamen ved lærarskulen på Hamar i 1881 og underviste i skulestova i 5 år. I 1894 grunnla han Gudbrandsdølen, ei avis som kom ut Lillehammer og som han styrte livet ut. Filseth var elles oppteken av både folkehøgskulen og målsaka, i 1899 var han såleis mellom skiparane av Austmannalaget. Han gav i 1907 ut boka Bjørnstjerne Bjørnson og Aulestad.

Filseth var dansk gift, og døydde på eit sanatorium i Danmark.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1952

Norske redaktørar
Folk frå Stange
Målfolk
Groß-Enzersdorf

Groß-Enzersdorf er ein by og ein kommune i distriktet Gänserndorf i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 83,9 km² og 11 000 ibuarar. Byen Groß-Enzersdorf ligg 18 km aust om sentrum av Wien, 156 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Groß-Enzersdorf» frå ,  den 3. april 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Konsern

Konsern er ei samanslutning av fleire sjølvstendige føretak til ei økonomisk eining.

Bakgrunnsstoff
konsern. Store norske leksikon

 
Selskapsrett
Organisasjonsteori
London Conversation

London Conversation er debutalbumet til John Martyn, gjeve ut på Island Records i 1967. Martyn var berre 18 år gammal då plata kom ut, og han var den første kvite artisten som vart gjeven ut på Island Records. 

Songane er stort sett skrivne av Martyn sjølv og er langt meir vise-prega enn dei seinare blues- og jazz-aktige albuma. Songane vert framførte med berre Martyn på song og akustisk gitar. På ein song spelar han òg sitar. Albumet kosta visstnok 158 GBP å spele inn. Biletet på plateomslaget vart teken på taket til sjefen i Island Records, Chris Blackwell i Cromwell Road.

Innhald

Medverkande
John Martyn - vokal, gitar, sitar, munnspel

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «London Conversation» frå ,  den 4. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

John Martyn-album
Debutalbum frå 1967
Album produserte av Chris Blackwell
Island Records-album
The Tumbler

The Tumbler var det andre studioalbumet til den engelske visesongaren John Martyn, gjeve ut på Island Records i oktober 1968. Albumet syner ei utvikling frå den førre viseplata hans med mellom anna mange bidrag frå jazzfløytespelaren Harold McNair.

Albumet vart produsert av Al Stewart, men i følgje Stewart sjølv hadde han aldri produsert nokon før og hadde ikkje erfaring med opptaksutstyret, så alt han bidrog med var «oppmuntrande ord» eller «la oss ta den ein gong til». Albumet vart spelt inn i mono, men plateselskapet hadde opphavleg ønskt å få det i stereo. I følgje Stewart: «Dei berre trykte 'stereo' på det likevel og så langt trur eg ikkje det er nokon som har lagt merke til det!»

Innhald

Medverkande
John Martyn – vokal, gitar, munnspel, klaverinstrument
Harold McNair – fløyte
David Moses – kontrabass
Paul Wheeler – gitar

Teknisk
Al Stewart - produsent
Francine Winham - fotografi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Tumbler» frå ,  den 4. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

John Martyn-album
Musikkalbum frå 1968
Island Records-album
Stormbringer!

Stormbringer! er det tredje studioalbumet til John Martyn, og det første han spelte inn i lag med den dåverande kona, Beverley Martyn. John Martyn skreiv seks av dei ti songane på albumet, og Beverley fire. 

I 1969 møtte John og gifta seg med Beverely Kutner frå Coventry. Ho hadde då alt platekontrakt for Elektra med Joe Boyd som produsent. John og Beverly Martin fekk så kontrakt med Warner Brothers i USA, som sende dei til Woodstock midt under folkrock-revolusjonen. Dei arbeidde med produsenten Paul Harris, som hadde produsert The Doors og Crosby, Stills & Nash og laga Stormbringer! som eit folkrockalbum med trommer, piano og bass. Albumet synte at Martyn var påverka av The Band og trommeslagaren i dette bandet, Levon Helm selte på to songar. Ein annan trommeslagar, Bill Mundi frå The Mothers of Invention, spelte på ein annan song. 

«Would You Believe Me» var første gongen Martyn brukte gitareffekten echoplex, som han skulle bruke mykje dei komande åra.

Innhald

Bonusspora vart spelte inn under ei demoinnspeling i Sound Techniques Studios i Chelsea, 16. april 1969.

Medverkande
John Martyn - vokal, akustisk gitar, elektrisk gitar
Beverley Martyn - vokal, akustisk gitar
Harvey Brooks - bass 
Paul Harris - piano, orgel, musikalsk leiar, arrangement
John Simon - cembalo på «Tomorrow Time»
Levon Helm - trommer på «Sweet Honesty» og «John the Baptist»
Herbie Lovell - trommer på «Stormbringer!» og «Would You Believe Me»
Billy Mundi - trommer på «Go Out and Get It»
Teknisk
Joe Boyd - produsent
John Wood - lydteknikar
 Hiroshi - fotografi
 Diogenic Attempts Ltd. - kunstnarisk leiar
Nigel Waymouth - plateomslag

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Stormbringer!» frå ,  den 4. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

John Martyn-album
Musikkalbum frå 1970
Album produserte av Joe Boyd
Island Records-album
Warner Bros. Records-album
Beverley Martyn-album
Monica Knudsen

Monica Knudsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar og seinare -trenar frå Arendal, ei av dei som vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho spelte i ni sesongar, 1995-2003, på topplaget Asker SK og var med å vinne to seriegull og eitt cupmeisterskap. På 2010-talet var Knudsen trenar for eit LSK-mannskap som tok heile ni nasjonale meistertitlar.

Spelar
Knudsen møtte den norske toppserien som Donn-spelar. Frå 1995 tok ho plass på midtbana til det norske topplaget Asker SK. Gjennom iherdig innsats bidrog ho mykje både i det defensive og offensive spelet til Asker-laget, eit lag som sanka to seriemeisterskap og ein kongepokal i åra 1998-2000. 2004-sesongen gjorde Knudsen teneste hos Fortuna Hjørring i den danske toppserien. Ho avslutta med to sesongar i det som då vart kalla Team Strømmen (seinare LSK).

Knudsen spelte 87 landskampar og skåra seks mål i tida 1998-2003. Ho deltok både i Fotball-VM 1999 og 2003, Sommar-OL 2000 og EM i fotball 2001. Knudsen spelte i alle Noregs kampar då laget vann OL-gull i Sydney. Ho var også med då Noreg under europameisterskapen 2001 i Tyskland tapte 0-1 mot vertslandet i semifinalen.

Trenar
Knudsen hadde stor suksess som trenar med LSK i tida 2010-17. LSK-laget vann då fem seriemeisterskap; 2012, -14, -15, -16 og -17, og fire rake cupmeisterskap; 2014, -15, -16 og -17. Sidan 2018 har ho vore trenar for kvinnelaget til Vålerenga IF.

Merittar, spelar
Olympisk meister: 2000 med Noreg
Seriemeister: 1998 og 1999 med Asker SK
Noregsmeister: 2000 med Asker SK

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Monica Knudsen» frå ,  den 4. april 2019.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Arendal
Jørgen Holte

Jørgen Holte () er ein gardbrukar og politikar frå Volda. Han representerte Møre og Romsdal og Senterpartiet på Stortinget i tida 1993-2000.

Holte var odelsgut til farsgarden på Holen i Folkestadbygda i Volda kommune. Etter agronomutdanning 1962-64 ved Lyngdal Jordbruksskole, arbeidde han ved same skulen i åra fram til 1968. Deretter flytta han til Oslo og var seljar for Eiksmaskin. Åra 1970-73 arbeidde han ved Vestlandske Salslag i Ålesund. I 1973 tok han over farsgarden i Folkestadbygda og dreiv denne i fire tiår.

Hausten 1975 vart Holte vald inn i Volda kommunestyre og representerte Senterpartiet i kommunestyret frå 1976 til 1983. Han var fylkesformann 1981-88 Møre og Romsdal Bondelag og 2. nestleiar 1988-93 i Norges Bondelag. Frå hausten 1993 var Holte stortingsrepresentant for Senterpartiet og Møre og Romsdal, medlem 1993–97 i Kyrkje-, utdannings- og forskningskomitéen. Han fekk ikkje fast stortingsplass den neste valperioden, men møtte på Tinget som vararepresentant så leng den fyrste  Bondevik-regjeringa varde. Han var då 1997–2000 medlem i Finanskomitéen.

Holte har gjennom åra hatt ei mengd styreverv.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Beverley Martyn

Beverley Martyn () er ein engelsk songar, låtskrivar og gitarist.

Biografi
16 år gammal spelte ho inn den første singelen sin, «Babe I'm Leaving You», som kom ut på Parlophone i 1965. Martyn fekk så kontrakt med Deram Records. I 1966 gav ho ut ein singel, «Happy New Year» (der ho vart akkompagnert av Jimmy Page, John Paul Jones, Nicky Hopkins og Andy White. Ho gav ut fleire singlar og vart involert i visemiljøet i London. Her møtte ho Paul Simon som inviterte ho til New York. Der ho bidrog ho på Simon & Garfunkel-albumet Bookends på songen «Fakin' It». 

I 1969 møtte ho John Martyn, som ho etter kort tid gifta seg med. Som ein duett gav dei ut to album i lag, Stormbringer! og The Road to Ruin. Etter The Road to Ruin overtydde Island John Martyn om å halde fram solokarrieren sin, sidan det vart blitt større interesse for visesongarar på denne tida. Sjølv om brukte meir tida med borna deira, bidrog Martyn på soloprosjekta til mannen fram til ekteskapet tok slutt. Paret vart skilde under innspelinga av John Martyn-albumet Grace and Danger i 1980 og ho trekte seg attende frå musikken i mange år. 

I 1990-åra vart ho invitert med på ein europeisk turne med Loudon Wainwright III . I 1998 starta ho opp att platekarrieren sin med albumet No Frills.

I 2004 vart songen Martyn, «Primrose Hill», som ho skreiv og song på Road To Ruin, sampla av Fat Boy Slim for songen «North West Three» i 2004 på albumet hans Palookaville.

Diskografi

Singlar
 «Babe, I'm Leaving You» (McGann) / «Wild About My Lovin'» (Trad. Arr. Joyce) (Juni 1965 med The Levee Breakers)
 «Happy New Year» (Newman) / «Where The Good Times Are» (Martyn) (September 1966 som «Beverley»)
 «Picking Up The Sunshine» / «Gin House» (1966 som «Beverley»; ikkje utgjeven)
 «Museum» (Leitch) / «A Quick One For Sanity» (by «D. Cordell Tea Time Ensemble») (Juli 1967 som «Beverley»)

Album
Stormbringer! (Februar 1970 med John Martyn)
The Road to Ruin (November 1970 med John Martyn)
 No Frills (1998)
 The Phoenix and the Turtle (2014)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beverley Martyn» frå ,  den 4. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske visesongarar
Zlatan Muslimović

Zlatan Muslimović () er ein bosnisk-svensk fotballspelar.

Bosniske fotballspelarar
Svenske fotballspelarar
Perugia-spelarar
Ascoli-spelarar
IFK Göteborg-spelarar
Messina-spelarar
PAOK-spelarar
Udinese-spelarar
Pistoiese-spelarar
Atalanta-spelarar
Parma-spelarar
Folk frå Banja Luka
Vincenzo Gonzaga

Vincenzo I Gonzaga () var hertug av Mantova og Montferrat frå 1587 til han døydde. Han var ein støttespelar for kunstnarar, og gjorde Mantova til eit kulturelt sentrum. Han tilsette mellom anna komponisten Claudio Monteverdi og målaran Peter Paul Rubens, og var ein ven og finansiell understøttar av diktaren Torquato Tasso.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vincenzo Gonzaga, Duke of Mantua» frå , og «Vincenzo Gonzaga» frå  den 5. april 2019.  
 

Italienske fyrstar
Folk frå Mantova
Ariadne

Ariadne er ein gresk sogefigur som var dotter av kong Minos på Kreta.

Ariadne blei forelska i den attiske helten Thesevs då han kom til Kreta for å kjempa mot Minotauros. Ho gav han råd om korleis han kunne finna vegen ut av labyrinten (ariadnetråd).

Etterpå tok Thesevs henne med seg bort frå øya, men lét henne så bli igjen på øya Dia (eller Naxos). I ei av sogeformene blei ho så drepen av gudinna Artemis her. Ei anna sogeform fortel at ho blei gift med guden Dionysos.

Den forlatne, sovande Ariadne er ofte blitt framstilt i  kunst frå oldtida.

Kjelder

Greske gudinner
Menneske i gresk mytologi
Kretisk mytologi