alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Andreas Wenzel

Andreas Wenzel () er ein tidlegare alpin skirennar frå Planken i Liechtenstein som vann verdscupen i alpine greiner 1980 og tok to OL-medaljar i storslalåm, samt tre VM-medaljar i to ulike øvingar i tida 1978-84. Også systrene hans, Hanni og Petra Wenzel, høyrde til verdseliten i alpin skiidrett i 1970- og 1980-åra.

Aktiv
Vinteren 1978 vann Wenzel to storslalåmrenn i verdscupen i alpine greiner. Mellom dei to verdscupsigrane deltok han i VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen, der han fyrst tok sølvmedaljen i storslalåm bakom suverene Ingemar Stenmark og deretter vann kombinasjonsøvinga.

Wenzel vann ein ny sølvmedalje i storslalåm under Vinter-OL 1980 i Lake Placid, endå ein gong vart svenske Stenmark for sterk. Også i kombinasjonen kom Wenzel på andreplass, men sidan den øvinga ikkje stod på OL-programmet men gjaldt som VM-øving, reiste han frå Lake Placid med både ein OL-sølv og ein VM-sølv. Med tre rennsigrar i verdscupen i tre ulike greiner vinteren 1980 og jamt gode plasseringar elles, gjekk han heilt til topps i verdscupen i alpine greiner 1980.

Etter nokre litt svakare sesongar kom Wenzel tilbake i OL-sesongen 1984 med fire sigrar i verdscupen. Under dei olympiske leikane 1984 i Sarajevo vann han bronsemedaljen i storslalåm. 

Den 13. januar 1985 vann han kombinasjonen i Hahnenkamm-renna i Kitzbühel og tok sin 14. og siste siger i eit verdscuprenn. Seks av sigrane kom i kombinasjonsøvinga, fire i slalåm, to i storslalåm og ein i super-G. I alt stod han 47 gongar på pallen etter verdscuprenn.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Andreas Wenzel» frå ,  den 14. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Liechtensteinske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Liechtenstein
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Liechtenstein
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Billy Kidd

William Winston Kidd, kjend som Billy Kidd, () er ein USA-amerikansk tidlegare skirennar frå Stowe i Vermont som vart verdsmeister i den alpine kombinasjonen i 1970 og vann OL-sølv i slalåm under vinterleikane 1964 i Innsbruck.

Aktiv
Kidd deltok i VM i alpine greiner 1962 i Chamonix og vart nummer åtte i slalåmrennet. To år seinare vann han sølvmedaljen i same greina under Vinter-OL 1964 i Innsbruck og kom på sjuandeplass i storslalåm. Med desse gode prestasjonane og gjennomført utforrenn vart han nummer tre i kombinasjonen og vart tildelt ein VM-bronse av Det internasjonale skiforbundet (FIS).

Under dei olympiske vinterleikane 1968 i Grenoble vart Kidd nummer fem i storslalåm. Ved VM i alpine greiner 1970 i Gherdëina vann han gullmedaljen i kombinasjonen, etter å ha teke bronsen i slalåm, kome på delt femteplass i utforrennet og vorte nummer 15 i storslalåm.

Kidd vann to slalåmrenn i verdscupen i alpine greiner, begge i heimlandet USA, i høvesvis 1968 og 1969. Han la opp som aktiv i 1970.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Alpinistar frå USA
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Axis i ryggsøyla

Axis, tappvirvelen og tidlegare epistropheus (C2, andre halsvirvel) er den andre halsvirvelen i ryggsøyla. Ordet kjem frå latin axis som tydar «akse».

Den formar ein dreietapp som den fyrste halsvirvelen (atlas) kan rotera på.

Det mest karakteristiske trekket ved knokkelen er det sterke utskotet (processus), dens axis, som oppstår perpendikulært frå den øvre overflata av kroppen. I nokre juridiske hengingar kan dens axis brekke og punktere den forlenga ryggmargen (medulla oblongata) og føre til død.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Axis (anatomy)» frå ,  den 14. desember 2014.  
 

Knoklar i truncus
Osteoporose

Osteoporose («porøse knoklar», frå gresk: οστούν/ostoun «knokkel/bein» og πόρος/poros «pore»), oftast kalla beinskjørheit, er ein progressiv sjukdom i knoklane som er kjenneteikna av nedsett knokkelmasse og tettleik, samt auka risiko for knokkelbrot. Ved osteoporose er beintettleiken redusert, mikroarkitekturen i knoklane forvitrar, og mengden og variasjonen av protein i knoklane er endra. Verdsorganisasjonen for helse definerar osteoporose som beintettleik på 2,5 standardavvik eller meir under gjennomsnittleg knokkelmasse, som målt ved røntgenabsorptiometri (DXA); omgrepet «etablert osteoporose» inkluderer nærværet av patologisk fraktur. Sjukdomen kan klassifiserast som primær type 1, primær type 2, eller sekundær. Den forma for osteoporose som er vanlegast i kvinner etter menopause vert kalla primær type 1 eller postmenopausal osteoporose, og har samanheng med auka østrogenproduksjon etter menopause. Primær type 2 eller senil osteoporose oppstår etter fylte 75 år og finst hjå både kvinner og menn i forholdet 2:1. Sekundær osteoporose kan oppstå i alle aldrar og ramme både menn og kvinner i like stor grad; denne forma resulterer frå kroniske lidingar og sjukdom, eller langvarig bruk av medikament som til dømes glukokortikoidar, og vert då kalla for steroid- eller glukokortikoidindusert osteoporose.

Risikoen for osteoporotiske knokkelbrot kan reduserast med livsstilsendringar, samt medikament i dei med tidlegare knokkelbrot. Livsstilsendringar inkluderer diett, trening og fallførebygging. Ein amerikansk studie fann ikkje prov for at kalsium- og vitamin D-supplement kunne førebyggje knokkelbrot. Bifosfonat er nyttig for dei som har hatt tidlegare brot, men har minimal effekt hjå dei utan tidlegare brot.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Osteoporosis» frå ,  den 14. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Fakta om osteoporose og osteoporotiske brudd
 Nasjonale faglige retningslinjer | Osteoporose 
 Helsebiblioteket: Beinskjørhet 

Aldringssjukdommar
Endokrine sjukdommar
EU-domstolen

EU-domstolen eller Den europeiske unions domstol er det høgaste organet for den dømande makta i Den europeiske unionen. Han har sete i Luxembourg. Domstolen har fleire funksjonar. Han er ein forfatningsdomstol som har i oppgåve å tolka EU-lovgjevinga for å sikra at ho blir tolka likt i alle landa ho gjeld i. Vidare er han ein forvaltningsdomstol som kan prøva om EU-organ har gjort lovlege vedtak i enkeltsaker,
domstol for skilsdom og sivil domstol for privatpersonar, verksemder og organisasjonar som meiner rettane deira er krenka av ein EU-institusjon, eller at EU-vedtak som direkte gjeld dei er ugyldige.

EU-domstolen har ein dommar frå kvar medlemsstat, og er leia av ein president. I tillegg bistår ni generaladvokatar med å leggja fram upartiske forslag til saksavgjerder.

Domstolen er delt inn i to organ: Domstolen og Underretten. Eit tredje organ, Personalretten eller Domstolen for personalsaker, fungerte som ein særdomstol for personalsaker fram til avskipinga 1. september 2016. Rådet og EP kan oppretta fleire særdomstolar om det er nødvendig.

Domstolen blei oppretta i 1952 som domstolen for Det europeiske kol- og stålfellesskapet, EF-domstolen frå 1958. I samband med Lisboa-traktaten i 2009 bytta han namn til Den europeiske unions domstol, eller EU-domstolen.

Sjå òg
EFTA-domstolen

Kjelder

«General Presentation», curia.europa.eu
EU og Lisboa-traktaten: Virkninger for Norge, Europaportalen, regjeringen.no
«Domstolene i samfunnet», NOU 1999: 19
«Kort om EU og EUs historie», Europaportalen, regjeringen.no

Delar av denne artikkelen bygger på «Court of Justice of the European Union» frå ,  den 14. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

 
Europarett
Domstolen
Dømmande makt
Internasjonale domstolar
Skipingar i 2009 i Den europeiske unionen
Skipingar i 1952
Trøyttleiksbrot

Trøyttleiksbrot, utmattingsbrot eller stressfraktur er eit trøyttleiksindusert knokkelbrot som skuldast residiverande stress over lengre tid. I staden for å bryte etter eit kraftig støyt, oppstår trøyttleiksbrota etter oppsamla trauma frå gjentekne submaksimale påkjenningar, som til dømes springing og hopping. Som følgje av dette er trøyttleiksfrakturar vanlege belastningskadar hjå atletar.

Trøyttleiksbrot kan skildrast som ørsmå sprekker eller «årringar» i knokkelen. Dei oppstår oftast i vektberande knoklar, som til dømes skinnebeinet, mellomfoten og båtbeina. Trøyttleiksbrot i lårbeinet, bekkenet og korsbeinet kan førekoma, men er sjeldan.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stress fracture» frå ,  den 14. desember 2014.  

Knokkelbrot
Traumatologi
Sjukdommar i skjelettsystemet
Sanitetsbataljonen

Sanitetsbataljonen (SANBN) er ein støttebataljon i Brigade Nord som har til oppgåve å behandla såra i strid og krigssituasjonar. I praksis bistår Sanitetsbataljonen med å stabilisera såra personell til vidare evakuering frå striden til feltsjukehus. Bataljonen utdannar soldatar innan førstehjelp, slik at dei kan utføra førstehjelp i svært stressande situasjonar. Bataljonen er difor avhengig av fysisk og mentalt robuste soldatar. Sjølv om det eine kompaniet er stasjonert på Rena, held storparten av bataljonen til på Setermoen i Bardu.

Personellet i bataljonen nyttar Brigade Nord sin blå beret.

Kompani

Bataljonstab 
Bataljonstaben er leiinga i Sanitetsbataljonen. På oppdrag er staben i kommandoplassen til kompani 5, og har det overordna ansvaret for plassering av feltsjukehus og logistikk.

Kompani 1 

Brigadekompani 1 (Kp1) består av sanitetssoldatar (medic), som stabilerer og behandlar såra personell i strid. Dette kompaniet har i oppgåve å støtta Brigade Nord sine kampavdelingar med sanitetsstøtte under oppdrag. Med hjelp av beltevogn BV206, feltvogn MB 240 og MB 300 og pansra personellvogner Sisu XA-180, evakuerer kompaniet pasientar til feltsjukehusa. Kompaniet utdannar personell innan nivå 3 førstehjelp, og består stort sett vernepliktig personell, som har innrykk i august.

Kompani 3 HRS 

Sanitetskompani 3 er bataljonen sin HRS-styrke, og består utelukkande av verva personell. Hovudoppgåva er å støtta Telemark bataljon og resten av NATOs hurtige reaksjonsstyrke (NRF). Kompaniet held til på Rena. Kompaniet er ofte ein del av eit samvirkesystem, og stiller ofte soldatar til internasjonale operasjonar. Sanitetskompani 3 er stort sett likt utstyrt som Brigadekompani 1.

Kompani 5 

Dette kompaniet har i oppgåve å oppretta og drifta Brigade Nord sitt feltsjukehus. Pasientar vert frakta dit for behandling. Feltsjukehuset har moderne utstyr og kapasitet til å gjennomføra avansert kirurgi, ved hjelp av profesjonelle legar. Sidan bataljonen er ein materielltung avdeling, har kompaniet kapasitetar innan reperasjon. Reperasjonslaget er mekanisk og teknisk flinke soldatar som er kritiske for å halda stridsevna til bataljonen oppe. Kp5 etablerer òg kommandoplassen, som er satt opp med containerar og telt. Kommandoplassoldatane er oppsatt på Scania lastevogn og MB 240 feltvogner. Nokre av soldatane i kommandoplasslaget fungerer som sambandsoperatørar i felt. Desse er inndelt i mindre relélag som sikrar sambandet mellom lag og kompani. På lik linje med sambandssoldatar i Sambandsbataljonen, opererer ofte soldatane åleina og åtskilt frå resten av Stabstroppen. Difor stillest det krav til sjølvstendige og robuste soldatar.

Sjå òg 
Forsvarets sanitet (FSAN)

Kjelder 

Den norske hæren
Skipingar i 1993
Foreldingsfrist

Foreldingsfrist er ei avgrensing av kor lenge økonomiske krav og fordringar (i obligasjonsrett), straff eller straffeansvar (i strafferett). Ulike rettssystem og tilhøve har ulike fristar.

Noreg
I den norske Straffeloven dekkjer 6te Kapitel, «Opphør av straff og andre rettsfølger», forelding innan strafferett.

Foreldringsfristane er i følgje § 67:

 2 år når den høgaste lovbestemte straffa er bøter eller fengsel inntil 1 år
 5 år når den høgaste lovbestemte straffa er fengsel inntil 4 år
 10 år når den høgaste lovbestemte straffa er fengsel inntil 10 år
 15 år når  ein kan idømma fengsel inntil 15 år
 25 år når ein kan idømma fengsel inntil 21 år 

Idømt straff som ikkje blir fullbyrda blir forelda ut frå kor lang tid straffa er idømt. Byrjinga av fristtida skjer når dommen om henne er rettskraftig. Straffa blir til dømes forelda etter 5 år for fengselsstraff i inntil 1 år, og etter 30 år for straff i meir enn 20 år. 

Den vanlege foreldingsfristen for fordringar er tre år. Nokre fordringar kan ha særskilde fristar, til  dømes 10 år for lån, fordringar ein har gjeve ut gjeldsbrev for, pensjonar og underhaldsbidrag. Foreldingsfristen for bankinnskot er minst 30 år  sidan siste endring på kontoen. Fristen kan utvidast om den som har ei fordring ikkje veit om, og ikkje kan ventast å ha, kunnskap om henne.

Kjelder 

Hagstrøm, Viggo. «Foreldelse» (14. februar 2009), Store norske leksikon.
Hagstrøm, Viggo. «Foreldelse av straffeansvar» (5. juli 2012), Store norske leksikon.
Hagstrøm, Viggo. . «Foreldelse av idømt straff» (5. juli 2012), Store norske leksikon. 

Strafferett
Obligasjonsrett
Tid
Yacouba Isaac Zida

Yacouba Isaac Zida () er ein burkinsk offiser som ei kort tid var president for Burkina Faso etter at Blaise Compaoré blei avsett. Deretter blei han statsminister i overgangsregjeringa leia av Michel Kafando.

Bakgrunn
Zida er fødd i Yako nord i landet. Han studerte engelsk ved Universitetet i Ouagadougou før han gjekk inn ved militærakademiet Georges Namoano de Pô. Han har også ein mastergrad i internasjonal leiing frå Université Lyon III. Han snakkar mossi (mòoré), dioula, fransk og engelsk flytande.

Militært har Zida oppnådd graden oberstløytnant. Han har hatt fleire utanlandske oppdrag, og verka mellom anna i fredsbevarande styrkar for SN i Den demokratiske republikken Kongo frå 2008 til 2009. Under president Blaise Compaoré var han nestkommanderande for tryggleikstyrkane til presidenten, Régiment de la Sécurité Présidentielle. Han mottok antiterrorismetrening frå den amerikanske hæren i 2012.

Oppreist
Då det braut ut store demonstrasjonar i Burkina Faso i oktober 2014, hadde Zida i oppgåve å verna presidentpalasset Kossayam i Ouagadougou. Han skal ha gått over til demonstrantane si side då han fekk ordre om å skyta på dei.

31. oktober gjekk president Compaoré av etter 27 år ved makta, og flykta frå landet. Militærleiaren Honoré Traoré annonserte kort tid etterpå at han skulle ta over makta. Same kveld gjekk Yacouba Isaac Zida gjekk ut og annonserte at han skulle leia ei overgangsregjering.  Zida hadde støtte frå fleire unge offiserar, og fekk snart det meste av hæren bak seg.

17. november 2014 blei den sivile diplomaten Michel Kafando vald til nytt statsoverhovud i overgangsregerjgina, og han blei teken i eid dagen etter. Zida blei så utnemnd til statsminister den 19. november. I tillegg til denne rolla fekk Zida også stillinga som forsvarminister i regjeringa utnemnd den 23. november.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yacouba Isaac Zida» frå , og «Yacouba Isaac Zida» frå  den 15. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
Burkina Faso Military Chief Says He Has Taken Over

Burkinske militære
Burkinske presidentar
Burkinske statsministrar
Heksering

Heksering er ein ring som har oppstått naturleg i vegetasjon på grunn av ulike soppvekstar. Han kan vera ein ring av levande soppar, eller visast som eit sirkelforma dødt område i vegetasjonen.

Fleire soppartar kan danne hekseringar. Den vanlegaste årsaka er nelliksopp (Marasmius oreades).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heksering» frå ,  den 15. desember 2014.  
 

Soppmorfologi
Landskap
Overtru
Alpine greiner under Vinter-OL 1998

Alpine greiner under Vinter-OL 1998 i Nagano vart avvikla ved to ulike skisenter. Utfor, super-G og kombinanasjonsøvingane fann stad i Hakuba, ei 40 kilmeter vest for Nagano, medan storslalåm og slalåm vart arrangert på skisenteret Shigakōgen ved byen Yamanouchi, vel 50 kilometer nordaust for Nagano. Dei ti tevlingane, fem kvar for både kvinner og menn, vart gjennomført i tida 10. - 21. februar 1998.

Katja Seizinger frå Tyskland vann to gullmedaljar og ein bronsemedalje og vart den kvinnelege forgrunnsfiguren mellom alpinistane, medan Hermann Maier frå Austerrike var den fremste mannlege utøvaren med sine to gullmedaljar.

Menn

Slalåm 

Dato: 21. februar 
Start: 1890 m, mål: 1670 m
Høgdeskilnad: 220 m

Storslalåm 

Dato: 19. februar 
Start: 1969 moh, mål: 1630 moh
Høgdeskilnad: 439 m

Super-G 

Dato: 16. februar 
Start: 1490 m, mål: 840 m
Løypelengd: 2 407 m, høgdeskilnad: 650 m

Utfor 

Dato: 13. februar 
Start: 1765 m, mål: 840 m
Løypelengd: 3 289 m, høgdeskilnad: 925 m

Kombinasjon 

Dato: 10. februar (slalåm) 13. februar (utfor)
Start: 995 m, mål: 830 m
Høgdeskilnad: 165 m
Start: 1680 m, mål: 840 m
Løypelengd: 2 886 m, høgdeskilnad: 840 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 19. februar 
Start: 1870 m, mål: 1670 m
Høgdeskilnad: 200 m

Storslalåm 

Dato: 20. februar 
Start: 1923 m, mål: 1530 m
Høgdeskilnad: 393 m

Super-G 

Dato: 11. februar 
Start: 1486 m, mål: 899 m
Løypelengd: 2 115 m, høgdeskilnad: 587 m

Utfor 

Dato: 16. februar
Start: 1590 m, mål: 899 m
Løypelengd: 2 518 m, høgdeskilnad: 691 m

Kombinasjon 

Dato: 16. februar (utfor)17. februar (slalåm)
Start: 1590 m, mål: 899 m
Løypelengd: 2 518 m, høgdeskilnad: 691 m
Start: 995 m, mål: 830 m
Høgdeskilnad: 165 m

Alpine greiner under vinter-OL
Sport i 1998
Phil Mahre

Philip Mahre, kjend som Phil Mahre, () er ein USA-amerikansk tidlegare skirennar frå Yakima i delstaten Washington som vann verdscupen i alpine greiner både i 1981, 1982 og 1983, samt OL-gull i slalåm i 1984 og VM-gull i kombinasjon under vinterleikane 1980. Steve Mahre er tvillingbroren.

Aktiv
Mahre vart nummer fem i storslalåm under vinterleikane 1976 i Innsbruck. Sesongen 1976/77 vann han ein verdscupsiger i kvar av dei to spesialgreinene, storslalåm og slalåm. I VM i alpine greiner 1978 kopierte han OL-plasseringa i storslalåm, og vart nummer åtte i slalåm.

Frå 1978-sesongen var Mahre i seks-sju sesongar ein av dei aller fremste skialpinistane i verda. Etter andreplass i verdscupen i alpine greiner 1978, vart han nummer tre i same både i 1979 og 1980. Deretter vann han verdscupen i tre år på rad; 1981, 1982 og 1983. Desse sesongane vart det avgjerande at Mahre var ein brukbar utforkøyrar og såleis sanka kombinasjonsigrar, noko konkurrenten Ingemar Stenmark frå Sverige ikkje gjorde.

Mahre tok sølvmedaljen i slalåm då Vinter-OL 1980 vart avvikla i heimlandet, svenske Stenmark vann rennet. Etter eit mislukka alpin-VM i 1982, lukkast Mahre under Vinter-OL 1984 i Sarajevo.  Med sluttida 1.39,40 vann han gullmedaljen i slalåm, sølvmedaljen gjekk til tvillingbroren Steve med tida 1.39,62.

Phil Mahre hadde vunne 27 renn i verdscupen då han og broren la opp ved sesongslutt i 1984. Han vann kombinasjonstevlingar elleve gongar, storslalåm ni gongar og slalåm sju gongar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Phil Mahre» frå ,  den 15. desember 2014.  
 

Alpinistar frå USA
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Tvillingar
Bojan Križaj

Bojan Križaj () er ein slovensk tidlegare skirennar frå Kranj som representerte Jugoslavia. Han fekk sølvmedaljen i slalåm i alpin-VM 1982 og vann FIS-pokalen som beste slalåmrennar i 1987-sesongen. Križaj vann åtte renn i verdscupen i tida 1980-87.

Aktiv
Križaj VM-debuterte i 1974 og vart nummer 13 i slalåm. I desember 1977 fekk han si fyrste pallplassering i verdscupen i alpine greiner, med tredjeplass i slalåmrennet i Madonna di Campiglio.

Frå 1979-sesongen høyrde han med i verdseliten i både slalåm og storslalåm. Men han måtte vente til Lauberhornrenna i Wengen den 20. januar 1980 før han makta å tukte sin sterkaste konkurrent, svenske Ingemar Stenmark, som då vart slått med 17 hundredels sekund i slalåmtevlinga. Det var  fyrste gongen ein utøvar frå Jugoslavia sigra i eit renn i verdscupen i alpine greiner.

Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid enda Križaj på fjerdeplassen i storslalåm, to hundredels sekund bakom bronsemedaljøren, austerrikaren Hans Enn. To år seinare tok han sølvmedaljen i slalåmrennet under VM i alpine greiner 1982 i Schladming, atter ein gong bakom Ingemar Stenmark. I storslalåm vart Križaj nummer sju. Under dei olympiske leikane 1984 i Sarajevo måtte han nøye seg med ein niandeplass i storslalåm.

I 1987-sesongen deltok Križaj berre i slalåm i verdscupen. I sju av dei ni slalåmrenna var han mellom dei fire beste, og med fem pallplassar, av dei to sigrar, vann han slalåmcupen i verdscupen i alpine greier 1987, alle dei andre greinene for menn vart vunne av sveitsaren Pirmin Zurbriggen.

Frå 1980 til 1987 vann Križaj åtte renn i verdscupen, alle i slalåm. Då han la opp i 1988 hadde han 33 gongar stått på pallen etter verdscuprenn.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Bojan Križaj» frå ,  den 15. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Slovenske alpinistar
Jugoslaviske alpinistar
Jugoslaviske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Jugoslaviske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Jugoslaviske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Alpine greiner under Vinter-OL 1992

Alpine greiner under Vinter-OL 1992 i Albertville vart avvikla i tida 9. - 22. februar 1992. Både menn og kvinner tevla i fem øvingar kvar. Kvinneøvingane vart avvikla i  Méribel. Med unnatak for slalåmrennet i Les Menuires, fann mennene sine tevlingar stad i Val-d'Isère.

Menn

Slalåm 

Dato: 22. februar 
Start: 2070 moh, mål: 1850 moh
Løypelengd: 626 m, høgdeskilnad: 220 m

Storslalåm 

Dato: 18. februar
Start: 2220 moh, mål: 1836 moh
Løypelengd: 1135 m, høgdeskilnad: 384 m

Super-G 

Dato: 16. februar 
Start: 2371 moh, mål: 1836 moh
Løypelengd: 1650 m, høgdeskilnad: 535 m

Utfor 

Dato: 9. februar 
Start: 2809 moh, mål: 1836 moh
Løypelengd: 3048 m, høgdeskilnad: 973 m

Kombinasjon 

Dato: 10. februar (utfor)11. februar (slalåm)
Start: 2680 moh, mål: 1836 moh
Løypelengd: 2638 m, høgdeskilnad: 844 m
Start: 2040 moh, mål: 1836 moh
Høgdeskilnad: 204 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 20. februar 
Start: 1620 moh, mål: 1432 moh
Løypelengd: 480 m, høgdeskilnad: 190 m

Storslalåm 

Dato: 19. februar 
Start: 1830 moh, mål: 1432 moh
Løypelengd: 1320 m, høgdeskilnad: 398 m

Super-G 

Dato: 18. februar 
Start: 1930 moh, mål: 1432 moh
Løypelengd: 1510 m, høgdeskilnad: 498 m

Utfor 

Dato: 15. februar
Start: 2260 moh, mål: 1432 moh
Løypelengd: 2770 m, høgdeskilnad: 828 m

Kombinasjon 

Dato: 12. februar (utfor)13. februar (slalåm)
Utforstart: 2080 moh, mål: 1432 moh
Løypelengd: 2200 m, høgdeskilnad: 648 m 
Slalåmstart: 1572 moh, mål: 1432 moh
Høgdeskilnad: 140 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1992/Ski Alpin» frå ,  den 16. desember 2014.  
 

Vinter-OL 1992
1992 i Frankrike
Alpine greiner under vinter-OL