alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Town of Plenty

«Town of Plenty» er ein Elton John-song frå albumet Reg Strikes Back frå 1988. Pete Townshend spelar akustisk gitar på songen, medan Davey Johnstone spelar elektrisk. Av korvokalistane på songen finn ein dei tidlegare bandmedlemmane til John, Nigel Olsson og Dee Murray. 

Singelen var den andre som vart gjeven ut frå albumet i Storbritannia, der han nådde 74. plass på singellista. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Town of Plenty» frå ,  den 8. desember 2011.  
 

Singlar frå 1988
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Chris Thomas
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Songar frå 1988
Geffen Records-singlar
The Rocket Record Company-singlar
Club at the End of the Street

«Club at the End of the Street» er ein livleg song av Elton John. Han vart gjeven ut på albumet Sleeping with the Past i 1989, og skildrar ein kveld på byen mellom to kjærastar på ein nattklubb. Teksten er skriven av Bernie Taupin, og fortel òg at musikken til Otis Redding og Marvin Gaye vert spelt på klubben.

Det vart laga ein animert musikkvideo til songen fordi Elton på denne tida var involvert i familien til den AIDS-sjuke Ryan White. Plateselskapet kravde ein video, men Elton var oppteken med White. Singelen gjekk inn på Topp 30 i USA sommaren 1990 og i Danmark gjekk songen heilt til topps.

Medverkande
Elton John: klaverinstrument, solo- og harmonivokal
Guy Babylon: klaverinstrument
Davey Johnstone: gitar, korvokal
Fred Mandel: klaverinstrument, gitar, orgel
Romeo Williams: bassgitar
Jonathan Moffett: trommer
Vince Denham: saksofon
Marlena Jeter: korvokal
Natalie Jackson: korvokal
Mortonette Jenkins: korvokal
Peter Iversen: Fairlight og Audiofile-programmering

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Club at the End of the Street» frå ,  den 8. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1990
Animerte musikkvideoar
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Songar produserte av Chris Thomas
Songar frå 1989
The Rocket Record Company-singlar
MCA Records-singlar
Distriktet Pukë

Distriktet Pukë (albansk: Rrethi i Pukës) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Shkodër. Hovudstaden i distriktet var Pukë.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

Referansar 

Distrikt i Albania
To Be Continued

To Be Continued... er ein samleboks på fire plater av Elton John med musikk frå dagane med Bluesology og fram til albumet kom ut. Det vart spelt inn fire nye songar for albumet («Made for Me», «You Gotta Love Someone», «I Swear I Heard the Night Talkin'» og «Easier to Walk Away»).

I USA selde albumet til gullplate i juni 1992 og platinaplate i november 2006.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «To Be Continued» frå ,  den 8. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Plateboksar
Album produserte av Chris Thomas
Album produserte av Gus Dudgeon
Samlealbum frå 1990
Elton John-album
The Very Best of Elton John

{{Infoboks musikkalbum 
| tittel        = The Very Best of Elton John
| format       = Samlealbum
| artist      = Elton John
| utgjeve    = 1. oktober 1990
| innspeling    = 1970–1990
| sjanger       = Rock, pop
| lengd      = 2:17:56
| selskap       = Polygram
| produsent    = Gus Dudgeon, Clive Franks, Chris Thomas, Don Was
| førre  = To Be Continued  (1990)
| kronologi = ja
| neste  = The One  (1992)
| kritikk = * Allmusic  
}}The Very Best of Elton John er eit samlealbum av Elton John, som kom ut i oktober 1990. Det var det første samlealbumet hans som spende over heile karrieren hans og det fjerde offisielle samlealbumet hans totalt. Det vart gjeve ut i mange andre land, men ikkje i USA. 

Albumet inneheld songar frå det andre albumet hans, Elton John i 1970 til det nyaste albumet Sleeping with the Past i 1989. Etter den store hitten som «Sacrifice»/«Healing Hands» vart, vart albumet det tredje mest selde i Storbritannia i 1990 og vart ein stor hit i landet. Det låg to veker på førsteplassen på albumlista, og så ni veker på andreplassen. I alt låg albumet 145 veker inne på Topp 200 i Storbritannia og selde til platinaplate der i mars 1995. I Noreg låg albumet på toppen av VG-lista i heile 15 veker og totalt 32 veker inne på Topp 40. 

Det inneheldt totalt 28 hitsinglar samt dei nye songane «Easier to Walk Away» og «You Gotta Love Someone», som òg gjekk inn på listene mellom 1990 og 1991. 

Det vart òg gjeve ut ei musikkvideosamling, som opphavleg vart gjeven ut på både laserdisc og VHS, og sidan på DVD.

Innhald

Musikkvideosamling
 "Your Song" (Top of the Pops 1971 konsertopptak)
 "Daniel" (tysk konsertopptak 1973)
 "Goodbye Yellow Brick Road" (Top of the Pops 1973)
 "Don't Go Breaking My Heart" (med Kiki Dee)
 "Sorry Seems to Be the Hardest Word" (BBC Live Christmas Show)
 "Rocket Man (I Think It's Going to Be a Long Long Time)" (konsertopptak Wembley 1977)
 "Blue Eyes"
 "I Guess That's Why They Call It the Blues"
 "I'm Still Standing"
 "Kiss the Bride"
 "Sad Songs (Say So Much)"
 "Passengers"
 "Nikita"
 "Wrap Her Up"
 "Candle in the Wind" (konsertopptak Australia 1986)
 "Saturday Night's Alright for Fighting"  (Prince's Trust 1987)
 "I Don't Wanna Go on with You Like That"
 "Philadelphia Freedom" (konsertopptak Verona 1989)
 "Sacrifice"
 "You Gotta Love Someone"

Lister

Kjelder
<div class="references-small">Denne artikkelen bygger på «The Very Best of Elton John» frå ,  den 9. desember 2011.  oppgav desse kjeldene: ''

Samlealbum frå 1990
Elton John-album
Odd Djøseland

Odd Djøseland () er ein norsk tidlegare FrP-politikar. Han var varaordførar i Farsund kommune frå 1995 til 1999 og fyrste vararepresentant til Stortinget for Vest-Agder 1997-2001. 

Djøseland vart i 2008 dømd til to og eit halvt års fengsel for seksuelle overgrep mot ei mindreårig jente og ei psykisk utviklingshemma kvinne, for å ha hatt overgrepsbilete av barn (barnepornografi), og for å ha seksuelt sjikanert ei mindreårige jente. Han vart også idømd rettigheitstap i fem år. Delar av lovbrota han vart dømd for skjedde mens han var varaordførar.

Referansar 

Lokalpolitikarar i Farsund
FrP-politikarar i Vest-Agder
Vararepresentantar til Stortinget
Folk frå Farsund
The One av Elton John

The One er det tjuetredje studioalbumet til den britiske musikaren Elton John. Det kom ut i 1992 og vart spelt inn i Studio Guillame Tell i Paris, produsert av Chris Thomas. Albumet var tilskriven Vance Buck. Plateomslaget vart designa av Gianni Versace.

The One låg tre veker på andreplassen i Storbritannia, utan å nå toppen. Det vart det mestseljande albumet til John i USA sidan 1975. I Noreg nådde albumet tredjeplassen på albumlista. 

Olle Romo samarbeidde med John og tekstforfattar Bernie Taupin på ein song, «Runaway Train», der Eric Clapton syng duett med John. David Gilmour frå Pink Floyd spelar gitar på «Understanding Women». Den tidlegare trommeslagaren til John, Nigel Olsson, og korjenta Kiki Dee (som song duett med Elton John på songen «Don't Go Breaking My Heart») og gitarist Davey Johnstone song korvokal på nokre songar. 

Dette var det første albumet til John etter at han var innlagt for rehabilitering frå narkotika- og alkoholmisbruk og bulimi i 1991. 

Albumet selde til gullplate i USA i august 1992, platinaplate månaden etter og dobbelplatina i mai 1993.

Innhald

Medverkande
Elton John – klaverinstrument, vokal
Davey Johnstone – gitar (2-5, 7-9), korvokal (7, 9)
David Gilmour – gitar på «Understanding Women»
Olle Romo – trommer, perkusjon, trommeprogrammering
Pino Palladino – bassgitar (1-8, 10)
Mark Taylor – klaverinstrument (1-3, 6, 7)
Guy Babylon – klaverinstrument og programmering (2-5, 7-11)
Adam Seymour – gitar (1, 2, 6, 7)
Eric Clapton – gitar og vokal på «Runaway Train»
Nigel Olsson – korvokal (7, 9)
Kiki Dee – korvokal (7, 9, 10)
Jonice Jamison – korvokal (4)
Carole Fredericks – korvokal (4)
Beckie Bell – korvokal (4)

Produksjon
Produsert av Chris Thomas
Lydteknikar: David Nicholas
Assisterande lydteknikar – Alex Firla og Andy Strange
Assisterande lydteknikar på «Runaway Train» – Andy Bradfield
Spor #1-3, 5-9 & 11 spelt inn i Studio Guillaume Tell (Paris i Frankrike).
«Runaway Train» spelt inn i Studio Guillaume Tell og The Town House (London i England).
«Understanding Women» spelt inn i Air Studios (London).
Miksa i Air Studios
Redigert i The Hit Factory London
Albumkoordinering – Steve Brown
Studiokoordinering – Adrian Collee og Sam Stell
Teknikar for Eric Clapton – Lee Dixon
Teknikar for Mark Taylor – Vince Barker
Fotografi – Patrick Dermarchelier
Designkonsept – Gianni Versace
Management – John Reid

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The One (Elton John album)» frå ,  den 9. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Elton John-album
Musikkalbum frå 1992
Album produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-album
Songen The One av Elton John

«The One» er den første singelen frå Elton John-albumet The One frå 1992. Songen kom eit år etter konsertsamarbeidet «Don't Let the Sun Go Down on Me» i lag med George Michael, som toppa listene i Storbritannia, USA, Canada og Noreg. Denne singelen gjorde det òg godt, og nådde 10. plass i Storbritannia, 9. plass i USA og 3. plass i Noreg.. I Canada gjekk singelen heilt til topps.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The One (Elton John song)» frå ,  den 9. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1992
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-singlar
MCA Records-singlar
The Last Song av Elton John

«The Last Song» er den andre singelen frå Elton John-albumet The One. Songen vart skriven av John med tekst av Bernie Taupin.

Songen vart skriven til minne om Ryan White, ein ung AIDS-pasient som døydde 18 år gammal og som var ein nær ven av John.

Det var den første av dei amerikanske singlane hans som støtta AIDS-stiftinga hans. Taupin faksa teksten til John i Paris, kort tid etter Freddie Mercury døydde. I følgje John gret han heile tida medan han skreiv musikken og det var hardt for han å synge han. Songen fortel soga om ein framandgjort far som prøver å takle seksualiteten til den homofile sonen sin, som er døyande av ein AIDS-relatert sjukdom. Gus Van Sant var ikkje førstevalet til å regissere videoen. David Hockney og Madonna takke begge nei. Songen skulle opphavleg ha tittelen «Song for 1992», men vart omdøypt for å unngå å datere han.

Medverkande
Elton John: piano, vokal
Guy Babylon: klaverinstrument

Salslister

Årslister

Sjå òg
«Gone Too Soon», ein singel av Michael Jackson tileigna Ryan White.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Last Song (Elton John song)» frå ,  den 9. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1992
Elton John-songar
Popballadar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar til minne om avdøde personar
Songar produserte av Chris Thomas
Songar om HIV/AIDS
Songar frå 1992
The Rocket Record Company-singlar
MCA Records-singlar
What Are Words

«What Are Words» er ein song skriven av Rodney Jerkins, Andre Lindal og Lauren Christy, og sungen av den amerikanske songaren Chris Medina. Han vart utgjeven 15. februar 2011, dagen etter Medina rauk ut av American Idol.

Listeplasseringar

Kjelder

Singlar frå 2011
Songar på toppen av Sverigetopplistan
Songar på toppen av VG-lista
Shire

Shire (uttalt [ʃˈaiə]) er eit opphavleg angelsaksisk omgrep for administrative område i det noverande Storbritannia. Dei blei styrt av ein ealdorman og seinare av ein sheriff (shire reeve). Ordet kjem frå gammalengelsk scir som kjem frå protogermansk skizo, som viser til 'ansvar' eller 'beskytting'. Ein shire kunne vidare delast inn i fleire hundred (herad) eller wapentake (norrønt vápnatak).

Shire-ordninga blei først brukt i kongeriket Wessex under tidleg angelsaksisk tid. Byen York var inndelt i shire i Domesday Book frå 1086. Skottland blei først delt inn i shire i område busette av engelskmenn, som Lothian og Scottish Borders (Bernicia), på 800-talet. Kong David I av Skottland danna shire og utnemnde sheriffar over store delar av Låglandsskottland.

Kolonisering førte til at «shire» også blei brukt som nemning i Australia og USA.

Bruk av «shire» i stadnamn

Shire gjekk seinare over til å bli county (grevskap), men ordet finst framleis i fleire grevskapsnamn, då med uttalen [ʃə]. Desse områda i England blir av og til omtala under eitt som «the Shires», og omfattar Bedfordshire, Berkshire, Buckinghamshire, Cambridgeshire, Cheshire, Derbyshire, Gloucestershire, Hampshire, Herefordshire, Hertfordshire, Huntingdonshire, Lancashire, Lincolnshire, Leicestershire, Northamptonshire, Nottinghamshire, Oxfordshire, Shropshire, Staffordshire, Warwickshire, Wiltshire, Worcestershire og Yorkshire. Elles har fleire grevskap alternative namn som ender med -shire: Devon kan også kallast Devonshire medan Dorset, Rutland og Somerset tidlegare også var kjende som Dorsetshire, Rutlandshire og Somersetshire. 

I Skottland brukte ein nemninga «shire» lenger enn i England, ofte med uttalen schyr. I Skottland finn ein shireendinga i Aberdeenshire, Ayrshire, Banffshire, Berwickshire, Clackmannanshire, Cromartyshire, Dumfriesshire, Dunbartonshire, Inverness-shire, Kincardineshire, Kinross-shire, Kirkcudbrightshire, Lanarkshire, Morayshire, Nairnshire, Peeblesshire, Perthshire, Renfrewshire, Ross-shire, Roxburghshire, Selkirkshire, Stirlingshire og Wigtownshire. Fire andre grevskap har alternative shirenamn: Angus (Forfarshire), East Lothian (Haddingtonshire), Midlothian (Edinburghshire) og West Lothian (Linlithgowshire).

I Wales finn ein -shire i Brecknockshire (eller Breconshire), Caernarvonshire, Cardiganshire, Carmarthenshire, Denbighshire, Flintshire, Monmouthshire, Montgomeryshire, Pembrokeshire og Radnorshire.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shire» frå ,  den 14. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
«Shire», Online Etymology Dictionary, innhenta 15 October 2011.</ref>
 

Administrative område
Opphav

Opphav er byrjinga, startpunktet, årsaka eller utgangspunktet som noko er utvikla frå.

Eksempel 
 Eit bestemt punkt i Tid. I teknisk forstand kan det heite epoke i ein nærmare bestemt samanheng.
 Genealogien til eit menneske.
 Stamtavla til eit husdyr.
 Fødselen av eit levande vesen, ein idé, eit mem.
 Skapingsutgreiingar.

Se også
 Origo
See You Again

«See You Again» er ein song av Miley Cyrus, tilskriven Destiny Hope Cyrus, frå albuma Meet Miley Cyrus og Breakout. Han vart utgjeven 19. desember 2007 av Hollywood Records.

Listeplasseringar

Sertifiseringar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «See You Again» frå ,  den 9. desember 2011.  
 

Miley Cyrus-songar
Debutsinglar
Singlar frå 2007
Audun Boysen

Audun Boysen () var ein norsk mellomdistanseløpar. Han vart fødd i Bjarkøy i Troms, men voks opp i Rissa i Sør-Trøndelag. Boysen tevla for idrettslaga Rissa Idrettslag, Sportsklubben Freidig, Idrettsforeningen Torodd og Idrettsklubben Tjalve. Sistnemnde klubb er frå Oslo.

Karriere 

Boysen fekk sitt gjennombrot på Bislett stadion i 1948, då han sprang 800-meter på 1.53.3 inkludert ein fyrsterunde på 53 sekund. To år etter hadde Tjalve internasjonalt jubileumsstemne på Bislett. Boysen deltok i 800-meteren, leidde mesteparten av løpet, men vart til slått av USA-amerikanaren Mal Whitfield. Boysen sin andreplass med 1.50.6 vart likevel ny noregsrekord.

I Gøteborg i august same året sprang Boysen 800 meter på 1.48.7, med fyrsterunde på 51.8. Dette vart endå ein ny noregsrekord for Boysen, ny nordisk rekord og det femte beste løpet i verda på 800 m.

Boysen deltok i EM i Brussel i 1950, der han enda på femteplass i 800-metersfinalen. Same året vann han likevel i både 400 og 800 meter i NM. Han deltok også i Sommar-OL 1952 i Helsingfors, men fekk ingen medaljar herifrå. Men i 1953 var Boysen i skotet att då han sette ny verdsrekord på 1000 meter på Bislett med 2.20.4. For denne prestasjonen vart Boysen tildelt Aftenpostens Gullmedalje i 1953. Dei to åra etterpå betra han sin eigen rekord to gonger, og Boysen sin rekord blei til slutt 2.19.5. Under EM 1954 enda Boysen på tredjeplass på 800 meter, og tok dermed sin fyrste internasjonale medalje.

Audun Boysen sette sin mest vidgjetne rekord i eit løp han ikkje vann. Dette hende på 800-meter på Bislett i 1955 då han kom på andreplass, bak Roger Moens frå Belgia. Moens sette ny verdskord med med 1.45.7, og Boysen sin andreplass på 1.45.9 slo hans eigen gamle noregsrekord. Boysen vann Sportsjournalistenes statuett for dette i 1955. Den nye noregsrekorden skulle bli ståande heilt fram til 1992, då han blei slått av Atle Douglas. 

I 1956 deltok Boysen i Sommar-OL 1956 i Melbourne, Australia. På 800 meter tok han bronsemedalje. Dette vart hans fyrste olympiske medalje, og Noreg sin fyrste olympiske løpsmedalje. Under EM i 1958 i Stockholm hamna Boysen på andreplass bak briten Mike Rawson. Då Rawson vart diskvalifisert etter løpet fordi han hadde sprunge innanfor lista fyrste sving, vart Boysen tildelt gullmedaljen i seremonien. Seinare protesterte Storbritannia mot avgjerda, og Rawson fekk sigeren likevel. 

Etter å ha delteke i Holmenkollstaffetten i 1959, la Boysen opp som friidrettsutøvar.

Prisar 

 1953: Aftenpostens gullmedalje
 1954: Kongepokalen i friidrett
 1955: Sportsjournalistenes statuett
 1990: Bislett-medaljen

Kjelder 
 NBL-artikkel om Boysen, skriven av Espen Andersen.

Norske friidrettsutøvarar
Norske mellomdistanseløparar
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Noregsmeistrar i friidrett
Kongepokalvinnarar i friidrett
Vinnarar av Bislett-medaljen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Norske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Folk frå Rissa
Folk frå Bjarkøy
Armand Carlsen

Armand Henning Carlsen () var ein norsk skøyteløpar frå Oslo. Han representerte Oslo Skøiteklub.

Karriere 

Armand Carlsen representerte Noreg i skøyteløp frå 1925 til 1935. Han deltok i i alt 15 EM og VM, og fekk inga dårlegare plassering enn nr. 12. Under VM i 1927 vann han bronse.

Ei veke før OL 1928 deltok han i VM i Davos i Sveits. Her sette han ny verdsrekord på 10 000 meter med tida 17.17,4. Med dette sletta han gamlerekorden til Oscar Mathisen frå 1913. Rekorden til Carlsen skulle bli ståande i 10 år og 1 dag, til Ivar Ballangrud sletta han i 1938, også i Davos. 

Carlsen deltok i Vinter-OL 1928 i St. Moritz, og fekk her ein femteplass på 5000 meter som beste plassering. Han vann 10.000 meter i NM same året. Carlsen vann også 10.000 meter under VM i 1934.

Armand Carlsen var også ein dyktig banesyklist, og fekk sylv i NM i banesykling i 1928. I 1929 vart han tildelt Egebergs ærespris for sin innsats innan både sykkel- og skøytesporten. 

Armand Carlsen var president i Norges Skøyteforbund 1956–61. Sonen, Armand Carlsen, jr. har også vore skøyteløpar samt idrettsleiar, og barnebarnet Øystein Carlsen som m.a. deltok under vinter-OL 1994, har tevla for same skøyteklubben som bestefaren.

Kjelder 
 Bokmålswikipedia om Armand Carlsen, henta inn 9. desember 2011.
 , henta inn 9. desember 2011.

Fotnotar  

Norske skeiseløparar
Norske syklistar
Norske deltakarar under vinter-OL 1928
Skeiseløparar under vinter-OL 1928
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Folk frå Oslo
Arne Larsen

Arne Larsen () var ein norsk langrennar og friidrettsmann kjend som  Koppang-Larsen. Han var busett på Hamar og jernbanemann av yrke.

Arne Larsen deltok saman med Ragnar Ringstad, Olav Økern og Lars Bergendahl på det norske stafettlaget på 4 x 10 km som tok sylv under VM i 1938 i Lahtis.

Individuelt vann Larsen NM-sylv på 5 000 m og 10 000 m løp i 1938 og 1939, og han tok NM-bronse i terrengløp i 1937 og 1938. Som friidrettsutøvar representerte Larsen idrettslaga Hamar IL i 1937 og Ottestad IL frå 1938. I 1939 blei han tildelt Egebergs Ærespris for innsatsen sin innan skisport og friidrett.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Arne Larsen (langrennsløper)» frå ,  den 9. desember 2011.  
 

 Referansar 

Vinnarar av Egebergs Ærespris
Norske langrennsløparar
Norske friidrettsutøvarar
Folk frå Hamar
Folk frå Stor-Elvdal
Arne Kjell Larsen

Arne Kjell Larsen () er ein norsk tidlegare kombinertløpar frå Asker. Verdsmeister i øvinga i 1962. Han var medlem i Heggedal Idrettslag.

Karriere
Larsen deltok under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley, men tok ingen medaljar her. Under Ski-VM 1962 i Zakopane i Polen vart han verdsmeister i kombinert. Same året vann han i kombinert i Svenska skidspelen og dessutan vart han noregsmeister både i kombinert og i skihopp. Den litt uvanlege skihoppstilen til Larsen var med armane strekte framover i svevet, lik dei tyske Helmut Recknagel og Max Bolkart.

Arne Larsen er den einaste kombinertløparen som har vorte noregsmeister i spesialhopp.

Arne Kjell Larsen tok del i Vinter-OL 1964 i Innsbruck, men tok ingen medaljar heim frå dette OL-et heller. Men same året vann han i kombinert i Lahtispelen. Han vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1965, og har i tillegg to kongepokalar.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1959: Nr 8 i kombinert på Gjøvik
Ski-NM 1960: Sølvmedalje i kombinert i Nedre Eiker og nr 5 i hopp
Ski-NM 1961: Sølvmedalje i kombinert  og nr 4 i hopp
Ski-NM 1962: Gullmedalje i kombinert og i skihopp i Skien
Ski-NM 1963: Sølvmedalje i kombinert i Rælingen
Ski-NM 1964: Bronsemedalje i kombinert på Voss
Ski-NM 1965: Gullmedalje i kombinert
Ski-NM 1966: Nr 6 i kombinert 
Ski-NM 1967: Nr 5 i kombinert 

På sida av skikarrieren var Larsen bakar og dreiv Heggedal Bakeri.

Kjelder 
 Bokmålswikipedia om Arne Larsen, henta inn 9. desember 2011.
 , skrive av Rolf Bryhn, henta inn 9. desember 2011.

Norske kombinertløparar
Norske skihopparar
Verdsmeistrar i kombinert
Noregsmeistrar i kombinert
Noregsmeistrar i skihopping
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Norske deltakarar under vinter-OL 1960
Kombinertløparar under vinter-OL 1960
Norske deltakarar under vinter-OL 1964
Kombinertløparar under vinter-OL 1964
Folk frå Asker
Arne Bakker

Arne «Bakker'n» Bakker () var ein norsk fotball- bandy- og ishockeyspelar frå Bærum.

Karriere 

I åtte år spelte Bakker forsvar for Asker Skiklubb i eliteserien, der han spelte i 99 kampar og skåra 10 mål. Han spelte også svært lenge for det norske herrelandslaget i fotball, med heile 54 kampar.

Som bandyspelar spelte Bakker først for Asker, og deretter for Stabæk Bandy, der han vann kongepokalen i 1952. Under vinter-OL 1952 i Oslo, der bandy var demonstrasjonsgrein, spelte Bakker på det norske OL-landslaget. Med tre deltakande lag kom Noreg her på andreplass, bakom Sverige og framom Finland. Bakker spelte i NM i bandy i 1952, 1953 og 1955. 

I ishockey spelte han også på norsk proffnivå, der han spelte for Stabæk og Jar. Etter at han gav seg som idrettsutøvar, vart han fotballtrenar; fyrst for Asker sitt A-lag, seinare for Stabæk Fotball.

I 1961 vart han tildelt Egebergs Ærespris. Han er så langt den einaste som har vunne prisen for både bandy og fotball.

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Arne Bakker, henta inn 9. desember 2011.
 Arne Bakker i Budstikkas store Asker- og Bærumleksikon

Folk frå Bærum
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske ishockeyspelarar
Norske bandyspelarar
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Norske fotballtrenarar
Rare Masters

Rare Masters er eit album av Elton John som kom ut i 1992. Samlealbumet inneheld B-sider og studioopptak spelt inn mellom 1968 og 1975, og er den einaste staden ein kan finne filmmusikken til filmen Friends frå 1971  på CD. 

Då katalogen til Elton John frå 1969 til 1975 vart remastra og gjeven ut i 1995, vart mange av desse songane gjevne ut på desse albuma òg, i remastra form.

Innhald

Disc one

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rare Masters» frå ,  den 9. desember 2011.  
 

Album produserte av Gus Dudgeon
Samlealbum frå 1992
Doble samlealbum
Elton John-album