alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Einar Breidsvoll

Einar Breidsvoll () var ein norsk redaktør, språkkonsulent og ordlistemann. Han vart fødd i Chicago i Sambandsstatane og voks opp i Heradsbygda i Elverum. I 1907 tok han realartium ved Otto Anderssens skule i Kristiania. Seinare studerte han realfag ved Universitetet.

Som student vart Breidsvoll med i Bondeungdomslaget og Studentmållaget, i sistnemnde som formann både i 1911 og 1913. Seinare gav han ut jubileumsskrifter for båe desse laga. I haustsemesteret 1923 var han nestformann i «målstyret» til Kåre Fostervoll i Studentersamfundet.

I 1913 fekk han jobb som journalist i Den 17de Mai. I 1917 vart han redaksjonssekretær, og i 1927 vart han redaktør. Den stillinga heldt han til bladet gjekk inn i 1935. Deretter styrte han det venstrepolitiske vekebladet Noreg frå 1937 til krigsutbrotet i 1940. 

Alt frå 1910-talet, da han mellom anna sette om biologibøkene for gymnaset til nynorsk vart han nytta til ymse slags konsulent- og forlagsarbeid for nynorske bøker. Frå 1917 var han varamedlem i styret i Det Norske Samlaget, vanleg styremedlem til 1936, formann til 1949 og så varamedlem att til 1959.

I 1934 tok professor Knut Liestøl han med i revisjonen av rettskrivingsframlegget for nynorsk. Breidsvoll gav seg sjølv noko av æra for at kløyvd infinitiv og supinum på i vart hovudformer i den endelege normalen. I 1938 gav Liestøl og han ut ei nynorsk ordliste på Samlaget. Han sette seinare opp ei ny utgåve i 1959 i samarbeid med Alf Hellevik. 

Frå 1934 var han fast rettleiar i målbruk ved Det norske Teatret. Han var dessutan språkmedarbeidar ved filminnspelingar, ved Riksteatret, ved NRK og på Stortinget.

Kjelder 
 «Einar Breidsvoll» i Allkunne innhenta 22. oktober 2014

 

Folk frå Elverum
Målfolk
Norske journalistar
Norske redaktørar
Setesdalssuppe

Setesdalssuppe er tradisjonsmat frå Setesdal. Hovudingrediensen er turka, røykt sauekjøt, i tillegg til diverse grønsakar. Det er vanleg å ha med gule erter og byggryn. Vert bruka ved ulike høve som 17. mai og bygdetilstelningar. Det er ein viktig del av Setesdal sin tradisjon og identitet. 

Norsk mat
Supper
Tradisjonsmat
Setesdal
Valdres Folkemuseum

Valdres Folkemuseum er eit museum, stifta i 1901, som ligg på Storøya utanfor Fagernes i Nord-Aurdal kommune i Innlandet. Museet ligg på ein liten bergrygg som stikk ut i Strandefjorden. Nær inngangen ligg det større gardsbygningar frå dei forskjellige Valdreskommunane. Lengre inn på området har museet bygd opp eit fullstendig gardstun, ein husmannsplass og eit stølsområde. 

Museet har 95 hus og anlegg, rundt 20 000 gjenstandar, og er det fjerde største friluftsmuseet i Noreg.

Alle gjenstandar i museet er originalgjenstander og har vorte samla frå garder og stader i området. 

Saman med Bagn Bygdesamling og Bautahaugen Samlinger vart museet i 2006 ein del av Valdresmusea.
Fra 2008 driftar Valdresmusea også Norsk institutt for bunad og folkedrakt. Instituttet har administrasjon og dokumentajonssenter i kjellaren på Valdres Folkemuseum, og bunadutstillinga finst i museet sine utstillingslokale.

Historie
Den dåverande skolestyraren ved Oppland jordbruksskole på Storhove, Nils K. Ødegård, var den som først lanserte tanken om eit eige museum i Valdres. Etter at han kom med forslaget i avisa «Samhold» 17. desember 1900, vart det kalla inn til møte på Fagernes 10. mars 1901. Der vart det vedteke å arbeide for å få til eit museum, og det vart valt ein frå kvart av dei seks herreda til å forestå saken.

For å få inn kapital til stiftinga av museet vart det sendt ut lister der interessentar kunne melde seg på, men då styret kom saman 6. april var det komme inn lite midlar. Det vart vedteke å gjennomføre ein ny runde med trykte innsamlingslister, men styret såg svart på moglegheitene til å få til eit museum.

Ola E. Bøe starta på eiga hand å kjøpe inn gjenstandar til museet, og saman med Knut O. Alfstad som var formann i styret hadde dei snart kjøpt inn fleire hundre gjenstandar. Ei større samling vart kjøpt av kjøpmann og antikvitetshandlar Jon Hoel som heldt til på Vangsnes i Vang. Ei anna større samling kom frå Louise Bang som heldt til på Bagn i Sør-Aurdal. Etter nokon år kjøpte dei deretter Handeloftet 1906. I 1909 var samlinga komme opp i 600 enkeltgjenstandar.

Litteratur
 Valdres folkemuseum, Valdres trykkeri, Fagernes, 1962

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad 
 Museene i Valdres 
 Kulturnett om Valdres Folkemuseum

Friluftsmuseum i Noreg
Kulturhistoriske museum i Noreg
Museum i Innlandet
Byggverk i Nord-Aurdal
Historie i Nord-Aurdal
Kultur i Nord-Aurdal
Skipingar i 1901
Valdres
Museum skipa i 1900-åra
1901 i Noreg
A zori zdes' tikhie

A zori zdes' tihkie (russisk А зори здесь тихие, engelsk The dawns here are quiet, 'Daggrya her er stille') er ein sovjetisk film frå 1972. Han vart regissert av Stanislav Rostotskij og er basert på ei barnebok av Boris Vasiljev frå 1969. Filmen var og er særs populær i Russland, og var oscarkandidaten frå Sovjetsamveldet i 1972.

Filmen handlar om ein tropp kvinnelege luftvernsoldatar og deira mannlege overordna, og handlinga gjeng føre seg i Karelen sommaren 1942 under andre verdskrigen. Filmen er i to delar, i fyrste del møter ein soldatane ved hovudkvarteret der oppgåva er å forsvare eit depot. Sett vekk frå nattlege raid frå den tyske fienden er stemninga god, og handlinga krinsar mest kring systerskapen mellom kvinnene. Mot slutten av del ein vert fem av soldatane valde ut til å leite opp og uskadleggjere to tyske soldatar på rekognisering. Del to handlar om dei fem kvinnene og deira mannlege overordna som kjempar mot det som syner seg å vera ein overlegen fiende i skogen. Det dei trudde var to tyske soldatar er ein tropp på 16 soldatar på sabotasjeaksjon. Ein etter ein vert kvinnene drepne, og til slutt er det berre den overordna mannen som overlever - og ber vidare minnet om hendingane i skogen.

Filmar frå 1972
Sovjetisk film
Krigsfilmar
Kvinnelege soldatar
Colbie Caillat

Colbie Caillat () er ein amerikansk pop-songar, låtskriver og gitarist frå Malibu i California. Ho er kjend for songen «Bubbly» frå debutalbumet Coco (2007).

Far hennar, Ken Caillat, var med-produsent på Fleetwood Mac-albuma Rumours og Tusk.  

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Folk frå California
Carmen

Carmen er ein fransk opera i fire akter, som er skrive av Georges Bizet. Librettoen blei skriven av Henri Meilhac og Ludovic Halévy basert på historia med same namn av Prosper Mérimée. 

Operaen hadde premiere på Opéra-Comique i Paris 3. mars 1875. Eit år etter blei den karakterisert som ein umoralsk og overflatisk fiasko, men er no den fjerde mest spelte operaen i USA og eitt av dei mest populære operastykka i verda med flest oppsettingar og oppføringar. Særleg Habanera-arien frå første akt og Toréador-arien frå andre akt er nokre av dei best kjende operapartia i verda.

Bizet døydde etter den 33. oppføringa av operaen, så han fekk ikkje med seg suksessen som Carmen kom til å ha i det neste tiåret. 

Operaen går føre seg i Sør-Spania, og handlar om den naive soldaten Don José som forelskar seg i sigøynarkvinna Carmen. Don José gjer det slutt med ungdomskjæresten sin og forsømmer dei militære pliktene sine, før Carmen forlet han til fordel for den glamorøse tyrefektaren Escamillo. Don José drep henne i eit sjalusianfall. Skildringane av umoral, fattigdom, lovbrot og at hovudpersonen døydde gjorde operaen kontroversiell i samtida.

Roller
 

Carmen - Mezzosopran
Don José - Tenor
Escamillo - Baryton
Micaëla – Sopran
Mercedès – Mezzosopran
Fransquita – Sopran
Zuniga – Bass
Moralés – Baryton
Lilias Pastia – Talerolle

Kjelder

Denne artikkelen byggjer på «Carmen» frå  den 22. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff

Franskspråklege operaer
Georges Bizet
Musikk i 1875
Hasenöhrl

Hasenöhrl (italiensk l'Orecchia di Lepre)  er ein 3 257 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane, i provinsen Bolzano i Italia.

Både mot nordaust, sør og vest strekker seg frå toppen markante fjellryggar, delvis gåande for folk. Då toppen er lett å nå frå Vinschgau-dalen i nord og frå Ultental i sør, er Hasenöhrl eit ynda turmål med vid utsikt. Fleire ruter langs fjellryggane fører til topps. På seinvinteren og våren er Hasenöhrl eit mål for turgårar på ski.

Den fyrste dokumenterte toppturen på Hasenöhrl fann stad så seint som 17. august 1895 då fjellklivaren Alexander Burckhardt frå Erfurt tok turen åleine. Han gjekk opp langs vestryggen. Sidan fjelltoppen er rimeleg lett å klive, er det grunn til å tru at han vart besøkt lenge før 1895.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hasenöhrl (Ortler-Alpen)» frå ,  den 22. oktober 2014.  

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Operaen Eugen Onegin

Eugen Onegin (russisk Евгений Онегин) er ein opera i tre akter av Pjotr Tsjajkovskij, basert på verseromanen med same namn av Aleksandr Pusjkin. Librettoen blei skrive av komponisten sjølv i samband med Konstantin Sjilovskij. Operaen blei komponert 1877-78 og hadde urframføring i Moskva 29. mars 1879. 

Operaen blei godt mottatt i Russland, men blei sett på som ein russisk kuriositet i mange av dei europeiske byane. Den første framføringa utanfor Russland var i Praha i 1888, nesten 10 år etter at operaen blei urframført. Denne framføringa blei dirigert av Tsjakovskij sjølv. Seinare spreidde operaen seg vidare, og no blir han jamleg sett opp. Eugen Onegin er ein av dei mest kjente russiske operaane.

Roller
 Larina - mezzosopran
 Tatjana - sopran
 Olga - alt
 Filippjevna - mezzosopran
 Lenskij - tenor
 Eugen Onegin - baryton
 Prins Gremin - bass
 Triquet - tenor
 Saretskij - bass
 Ein kommandør - bass
 Guillot, Onegins kammertenar - Talerolle

Referansar
 Delar av denne artikkelen bygger på «Eugene Onegin (opera)» frå ,  den 22. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff

Russiskspråklege operaer
Operaer av Pjotr Tsjajkovskij
Musikk i 1879
Operaer frå 1800-talet
Amund Sjøbrend

Amund Martin Sjøbrend () er ein norsk tidlegare skøyteløpar frå Sør-Odal. Han vart norsk meister i 1974 og både europameister og verdsmeister i 1981-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Amund Sjøbrend» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

Norske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Kongepokalvinnarar i lengdeløp på skeiser
Vinnarar av Oscarstatuetten 
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Norske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Folk frå Sør-Odal
Monte Cevedale

Monte Cevedale (tysk Zufallspitze) er ein fjelltopp på 3 769 meter over havet i Ortleralpane. På sørtoppen (3 757 moh) av fjellet møtest dei tre italienske provinsane Trento, Bolzano og Sondrio. Monte Cevedale er det høgste fjellet i Trento-provinsen.

Monte Cevedale er det høgste skitur-fjellet i Ortleralpane, ettersom ein under gunstige tilhøve kan gå til topps med ski. Turen er rimeleg grei, men går alle stader over isbrear og det krevst at ein er merksam på bresprekker.

Julius Peyer, fjellføraren Johann Pinggera og J. Reinstadler var dei fyrste menneska på Monte Cevedale den 7. september 1865.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Monte Cevedale» frå ,  den 23. oktober 2014.  

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Luis de Góngora

Luis de Góngora y Argote () var ein spansk lyrikar og dramatikar under barokken, fødd og død i Córdoba. Han var opphavsmann og viktigaste representanten for stilretninga culteranismo, ein stil sterkt prega av metaforar og til dels snirklete formuleringar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Luis de Góngora» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

Spanske forfattarar
Siri Nordby

Siri Kristine Nordby () er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte sytten sesongar, 1996-2012, og over 300 kampar for Røa Idrettslag. Ho og Kristine Edner bidrog mykje til at Røa både vart, og vart verande ein toppklubb i norsk kvinnefotball. Nordby, som fekk EM-sølv med Noreg i 2005, spelte 43 landskampar i tida 2004-11.

Klubbspel
Nordby starta spele for Øvrevoll Ballklubb, men bytta til Røa i 1996. Sidan spelte ho i alle år for Røa, bortsett frå ein periode då ho var med på fotballaget til University of South Florida i USA. Dei fyrste åra, då Røa klatra opp gjennom seriesystemet, var ho angrepsspelar med stor suksess.

Etter ho i 2001 kom heim frå USA vart Nordby ein stadig viktigare spelar for Røa. Ho utvikla seg som spelar, frå 2004 på midtstopparplass. Saman med stopparkollega Marit Fiane Christensen la ho grunnen for Røa sitt sikre forsvarsspel. Allereie i sin fyrste sesong som midtstoppar var Nordby med på å vinne både serien og cupen for Røa. I cupfinalen 2004 skåra ho det fyrste målet.

Frå 2009 var Nordby kaptein i Røa. I 2010-sesongen var ho heilt avgjerande for kontinuiteten i klubben, ettersom Kristine Edner, Marit Fiane Christensen og Marie Knutsen var gravide mesteparten av sesongen og Lene Mykjåland var i USA. Røa lukkast å vinne sølv i serien og gå heilt til topp i cupspelet. I 2011 markerte Nordby seg mellom anna med presise frispark då Røa vart seriemeister.

Landslagsspel
Nordby debuterte for Noreg den 24. juli 2004 i ein kamp mot Tyskland. Ho var med i den norske troppen som tok seg til finalen under fotball-EM 2005, men fekk lite speletid i sluttspelet i England.

Fyrst i 2007 erobra Nordby ein fast landslagsplass. I 2008 var ho med då Noreg vart nummer fire i fotball-VM i Kina. Ho skåra sitt fyrste landslagsmål 3. mai 2008 mot Israel i sin 34. kamp for landslaget. Sidan skåra ho på straffe trøstemålet i kvartfinalen mot Brasil under sommar-OL 2008 i Beijing.

I oktober 2008 erklærte Nordby og fire andre Røa-spelarar; Marie Knutsen, Guro Knutsen, Lene Mykjåland og Marit Fiane Christensen, offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var då landslagssjef. Sidan fekk Nordby eit innbyte i ein privatlandskamp mot Finland i 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Siri Nordby» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Røa-spelarar
MS «Midhordland» (1981)

MS «Midhordland», i dag «Akgünler II», er eit motorskip levert frå Westamarin i Mandal i november 1981 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskab og gjekk inn i ruta mellom Bergen og Sunnhordland. Alt året etter, i 1982, vart båten omdøypt «Midthordland» etter store protestar på det opphavlege namnet. Frå 1982 til april 1994 gjekk båten i Haugesundsruta, Haugesund - Kopervik - Føresvik - Stavanger. 

Båten vart seld i mai 1994 til Nornholmerpilen AB i Malmö i Sverige og omdøypt «Delfinen». Ho gjekk då i ruta København - Rönne. Same året vart båten seld til Köpenhavnspilen AB i Malmö, og vart sett inn i ruta mellom Malmö og København.  

5. juni 2002 fekk båten tyrkiske eigarar då han vart seld til Akgünler Isletmeleri Sti. Ltd. i Mersin i Tyrkia. Båten gjekk i ruta Girne - Alanya. Registreringshavna vart endra til ukjend flagg. I 2011 er båten framleis i fart.

Kjelder
 Skipet.no
 Norsk hurtigbåthistorie 

Norske snøggbåtar
Båtar frå Agder
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1981
Skip bygde ved Westamarin
1981 i Noreg
Fotball-EM 2005

Europameisterskapen i fotball for kvinner 2005 vart avvikla i grevskapa Lancashire og Cheshire i England i tidsrommet 5.–19. juni 2005. Finalen vart spelt på Ewood Park i Blackburn. Tyskland vart europameister for fjerde gong på rad.

Sluttspelet
Turneringa omfatta åtte landslag som var delt inn i to grupper som kvar spelte ein innbyrdes kamp. Sverige vann gruppe A med fem poeng, framfor Finland og Danmark, begge fire poeng, vertsnasjonen England fekk tre poeng. Finland fekk semifinaleplass då laget hadde slått Danmark i innbyrdes oppgjer. Tyskland vann alle kampane i gruppe B og gjekk vidare med ni poeng. Noreg og Frankrike tok begge fire poeng, her gjekk Noreg vidare på betre målskilnad, etter dei to landa hadde spelt 1-1 i gruppespelet. Italia enda sist i gruppe B med tre strake tap.

Semfinalane gjekk av stabelen 15. og 16. juni i høvesvis Preston og Warrington. Tyskland slo Finland 4-1 i den fyrste semifinalen. Den andre gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort då Solveig Gulbrandsen gjorde sitt andre mål for dagen i det 109. minutt, dermed sigra Noreg med 3-2.

Finalen
Finaledagen var 21 105 tilskodarar til stades på finalearenaen i Blackburn. Dei fekk sjå Tyskland ta leiinga 2-1 til pause, etter to raske tyske mål midtvegs i omgangen, før Dagny Mellgren reduserte for Noreg i det 41. minutt. I andre omgangen la den tyske lagkapteinen Birgit Prinz på til sluttresultatet 3-1.

Det tyske meisterlaget bestod av: Silke Rottenberg, Steffi Jones, Sandra Minnert, Ariane Hingst, Renate Lingor, Britta Carlson, Conny Pohlers, Kerstin Garefrekes, Inka Grings, Birgit Prinz og Anja Mittag, med innbytarane Petra Wimbersky, Sandra Smisek, Sarah Günther.

Noregs sølvkvinner var; Bente Nordby, lagkaptein Ane Stangeland, Gunhild Følstad, Ingvild Stensland, Marit Fiane Christensen, Marianne Paulsen, Trine Rønning, Solveig Gulbrandsen, Lise Klaveness, Dagny Mellgren og Stine Frantzen. Isabell Herlovsen, Marie Knutsen og Kristin Bjerke kom alle innpå i 2. omgang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «UEFA Women's Euro 2005» frå ,  den 23. oktober 2014.  
 

Europameisterskapar i fotball
Fotball i 2005
MS «Karmsund»

MS «Karmsund» er ein pallebåt som i februar 1979 vart levert for Dampskibsselskabet Veritas i Haugesund. 

I 1982 vart båten innkjøpt av HSD Shipping A/S, men vart i 1985 selt til K/S A/S Veritas-Ruten (HSD, Bergen). I august 1987 vart båten forlenga og ommålt. 

I juli 1990 vart båten seld til K/S Tananger A/S (Rederiet Harald Sætre AS) i Bergen og i juni 2005 vart registreringshamna endra til Bridgetown i Barbados. 

1. august 2010 vart båten seld til Skipafelagid Nor Lines Sp/f i Torshavn (Nor Lines Rederi AS, Bergen) på Færøyane. I 2011 er båten framleis i fart.

Kjelder
 Skipet.no
 Karmsund på Balticline.fi

Bakgrunnsstoff
 «Karmsund» på marinetraffic.com

Norske fraktefartøy
Båtar frå Rogaland
HSD-eigde fartøy
Nor Lines-eigde fartøy
Skip frå 1979
Skip bygde ved Brødrene Lothe
1979 i Noreg
Windows 10

Windows 10, tidlegare kjent under kodenamnet «Threshold», er eit operativsystem frå Microsoft. Det er etterfølgjaren til Windows 8.1.

Microsoft Windows
MS «Folla» (1982)

MS «Hardangerfjord», i dag «Folla», er ein godsrutebåt levert frå Th. Hellesøy Skipsbyggeri i Løfallstrand i november 1982 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

I april 1994 vart båten seld til A/S Namsos Trafikkselskap i Namsos og omdøypt «Folla». I august 1996 vart skipet ommålt. I februar 2002 vart skipet seld til Folla Sjøtransport AS i Rørvik/Namsos. 

I 2014 er båten framleis i fart.

Kjelder
 Skipet.no

Bakgrunnsstoff
 «Folla» på marinetraffic.com

Norske fraktefartøy
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Namsos Trafikkselskap-eigde fartøy
Skip frå 1982
Skip bygde ved Th. Hellesøy Skipsbyggeri
1982 i Noreg
Nordfjord sorenskriveri

Nordfjord sorenskriveri omfatta nordre delen av Sogn og Fjordane fylke. Det vart etablert i 1592. Den 01.01.2002 skifta sorenskriveriet namn til Nordfjord Tingrett. Vart så lagt ned 01.01.2005 då Nordfjord vart innlemma i Fjordane Tingrett.

Sorenskrivaren i Nordfjord skal ha vore busett på Apalset i Gloppen fram til ca. 1700. Etter den tid har han for det meste halde til på Eid.

Arkiv 
Arkivet etter Nordfjord Sorenskriveri er avlevert til Statsarkivet i Bergen. Det eldste materialet i sorenskrivar-arkivet går tilbake til 1641.

Sorenskrivarar 
 Morten Torbensen - 1592, 1595
 Torgels Jensen - 1606, 1608
 Mauritz Jensen - 1612-1632
 Jens Madsen - 1639
 Iver Anchers - 1640-1653
 Søren Christensen Wittrup - 1653-1669
 Baltzer Sørensen - 1669-1682
 Peder Kaatte - 1682-1689
 Jacob Henrichsen - 1689-1700
 Peder Clausen Paust - 1700-1710
 Povel Schonevig - 1711-
 Lars Stub - 1741-
 Johan Daniel Stub - 1762-1802
 Nils Nilsen Vogt - 1803-1809
 Jørgen Herman Vogt - 1809-1813
 Gudbrand Aamot - 1813-1824
 Niels Raanæs Schioldager - 1824-1845
 Wilhelm Huitfeldt - 1845-1860
 Peter Severin Jacob Daae - 1860-1871
 Ole Jørgensen Richter - 1872-1876
 Hans Ramshardt Koefoed - 1877-1896
 Christen Faye von Krogh - 1896-1902
 Ivar Valdemar Brøgger - 1902-1909
 Ivar Andreas Nordang - 1909-1918
 Anton Peter Sparre - 1918-1926
 Johannes Stenersen - 1926-1936
 Søren Caspersen - 1936-1946
 Lars Anton Danielsen - 1947-1952
 Wilhelm Wahr Faret - 1952-1977
 Rolf Utengen - 1977-1982
 Einar Tofte - 1982-1986
 Gunnar Steintveit - 1987-2004

Sorenskriveri i Noreg
Sunnfjord sorenskriveri

Sunnfjord sorenskriveri var eit av fire sorenskrivarembete i Sogn og Fjordane fylke. Embetet vart oppretta i 1625 og bestod då av skipreida Askvoll, Ytre Dale, Indre Dale, Førde, Jølster og Brandsø. 

Ved kongeleg resolusjon av 9. juni 1821 vart Svanø birkedommerembete (oppretta 1685) ein del av sorenskriveriet. Ved kongelig resolusjon av 20. november 1869 vart Bremanger prestegjeld skilt ut frå Brandsø tinglag for å utgjere eit eiget, Bremanger tinglag.

Ved kongeleg resolusjon av 2. september 1899, med verknad frå 1. januar 1901, vart Førde tinglag delt i to; Førde og Naustdal.

Ved kongeleg resolusjon av 22. juni 1922 vart handelsregisterforretningane i ladestaden Florø frå 1. juli same år lagt til Sunnfjord sorenskriveri. 

I 2002 skifta embetet namn til Sunnfjord tingrett. Frå 1. januar 2005 vart Sunnfjord tingrett slått saman med Nordfjord sorenskriveri og dei vestre kommunane i Ytre Sogn sorenskriveri til Fjordane tingrett. 

Sorenskrivaren i Sunnfjord haldt til i Førde frå 1852, men hadde òg sete der i perioden 1727-1745. Han har og hatt tilhald på Fure, Dale og i Åfjorden.

Sorenskrivarar 
 1625: Peder Jørgensen
 1636-1649: Laurits Michelsen
 1649-1651: Peder Lauritsen Horsens
 1651-1656: Jørgen Poss
 1656-1669: Hans Clausen
 1670-1708: Christian Hansen Rue
 1708-1727: Hans Schwartskopf
 1727-1745: Ouden Widerø
 1745-1762: Jacob Mathiasen Ravn
 1762-1793: Hans Arentz
 1793-1798: Andreas Rogert
 1798-1803: Iver Christian Aarøe
 1803-1805: Ludvig Rennord
 1807-1808: Eiler Hagerup Schiøtz
 1808-1852: Nils Landmark
 1852-1879: Christen Chr.sen Elster
 1880-1899: Fredrik Martin B. Steen
 1900-1903: Christian Fredrik B. Steen 
 1903-1918: Ernst Georg Wolff Moss
 1918-1920: Kristen Simonsen
 1920-1930: Tarald Andreas Lundevall
 1930-1936: Øyvind Johan N. Myrdahl
 1936-1945: Fridtjof Krogh
 1946-1968: Einar Magnus Stavang
 1968-1980: Torjus A. Lundevall
 1980-2007: Bjarte Eikeset
 2007-: Terje Mowatt

Arkivet 
Arkivet til Sunnfjord sorenskriveri er avlevert til Statsarkivet i Bergen, og strekker seg frå 1663 og fram til ca. 1980. I arkivet kan ein mellom anna finne materiale vedrørande tinglysing, skifte, rettargang, firma- og handelsregistrering og auksjonar.

Bakgrunnsstoff 
 Fjordane tingrett

Kjelder 
 Arkivkatalog, Sunnfjord sorenskriveri, Statsarkivet i Bergen
 Næss, Hans Eyvind Næss (red.). For rett og rettferdighet i 400 år - sorenskriverne i Norge 1591-1991. 1991. Stavanger.

Sorenskriveri i Noreg
Corno dei Tre Signori

Corno dei Tre Signori er ein 3 360 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane, på grensa mellom provinsane Bolzano og Lombardia.

Fjellet ligg aust for Gaviapasset og var fram til 1860-åra eit strategisk viktig punkt. Namnet Corno dei Tre Signori, norsk Hornet til dei tre herrane, fekk fjelltoppen i det 19. hundreåret då grensa mellom republikkane Venezia og Graubünden, samt erkebispedømmet Trient møttest her.

Corno dei Tre Signori har ei symmetrisk form, med markante eggar i alle fire himmelretningane. Frå Gaviapasset er fjelltoppen eit enkelt og greitt turmål.

Fjelltoppen vart kliven fyrste gongen den 11. august 1876 av P. Damiani, G. Duina og F. Gamba over skardet Bocchetta Corno dei Tre Signori og vidare opp langs søregga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corno dei Tre Signori» frå ,  den 24. oktober 2014.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Zufrittspitze

Zufrittspitze (italiensk Gioveretto) er ein 3 439 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane i provinsen Bolzano i Italia. 

Frå toppen går det i alle fire himmelretningane markante, delvis gåande eggar. Mot vest ser fjellet ut som ein symmetrisk steinpyramide, som då det er rimeleg greitt å nå frå fjellhytta Grünseehütte, ofte får besøk om sommaren.

Zufrittspitze vart nådd fyrste gongen 9. august 1868. Kartografen og alpeforskaren Julius Payer, fjellføraren Johann Pinggera frå Sulden og to «namnlause» berarar tok seg til topps via Zufrittjoch og søregga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zufrittspitze» frå ,  den 24. oktober 2014.  

Fjell i Alpane
Fjell i Italia