alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Røyrleggjar

Røyrleggjar er ein fagutdanna handverkar som monterer, reparerer og held ved like varme-, ventilasjons- og sanitærsystem i bygningar, skip, fabrikkar og så bortetter, der røyr av ulike slag utgjer leidningsnettet. Røyrleggjarar installerer vass- og avløpsleidningar, monterer leidningsnett, utstyr og armatur (vasskranar og liknande) i sanitærinstallasjonar, installerer leidningsnett, utstyr og armatur i slike oppvarmingssystem som nyttar varmt vatn, monterer gass-, sprinklar-, trykkluft- og isvass-opplegg og liknande. Då røyrinstallasjonar òg kan liggje i sjø, er det mogleg å kombinere arbeidet som røyrleggjar med arbeidet som yrkesdykkar.

Det gjeld strenge lover og føresegner for røyrleggjarfaget for å unngå ulukker, skader og tap på grunn av feil i installasjonane. Krava til dei faglige kunnskapane hjå røyrleggjarar er difor høge.

Bakgrunnsstoff
Opplysningar om røyrleggjar på utdanning.no.

Handverksyrke
Sint-Gorik

Sint-Gorik eller Saint-Géry er ei tidlegare elveøy som danna grunnlaget for utviklinga av byen Brussel. Ho opphøyrde å finnast som øy då elva Zenne blei bygd over rundt 1870. Den tidlegare øya blei dekt av bygningar, bulevardar og ein open plass, Sint-Goriksplein eller Place Saint-Géry. Ho skal ein gong ha vore dekt av irisar, og denne blomen blei seinare eit symbol på Brussel.

Historie
Sint-Goriksøya var den største øya i Zenne. Ho blei også kalla Groot Eiland, 'Storøya'. Helgennamnet fekk ho etter den romerske biskopen Gaugericus, som etter tradisjonen skipa eit kapell og ein landsby her på 500-talet. Frankiske kongar brukte henne som ein av fleire tilhaldsstadar frå 700-talet av.
I 979 reiste Karl av Nedre Lorraine ein festning og eit kapell tileigna Gaugericus her.

På 1100-talet fanst det fleire vassmøller på øya som spelte ei viktig rolle i byen sin økonomiske vekst. Ei rekkje fiskehandlarar heldt fisk her i tankar som dei henta nytt vant til frå elva. Fisk var særs viktige i den katolske byen, ettersom fastereglane frå kyrkja blei nøye følgde. Fiskeindustrien gjekk tilbake under den industrielle revolusjonen, då avfall frå garving, farging og annan industri ureina elvevatnet slik at det ikkje lenger kunne brukast til levande fisk.

Den gamle mellomalderkyrkja blei erstatta av ei ny, større kyrkje i seingotisk stil som blei oppført frå 1520 til om lag 1564. Ho blei riven rundt 1800, då Brussel var under fransk revolusjonsstyre, og erstatta av ein stor firkanta plass som blei brukt som marknadsplass. Ei fontene frå Grimbergen kloster blei flytta hit og står no inne i marknadshallen Sint-Goriksmarkt.

Då Zenne blei bygd over i Brussel rundt 1870, opphøyrde Sint-Gorik å vera ei øy. Gamle vegar som Groot Eiland, Borgwal/Borgval og Karperbrug blei utvida og det blei bygd nye vegar, som Pletinckxstraat og Jules Van Praet.  Anspach boulevard/Anspachplaan blei lagt langs den tidlegare austsida av øya. Den opne marknaden blei erstatta av ein marknadshall i flamsk nyrenessansestil som stod ferdig i 1882, Halles Saint-Géry/Sint-Goriksmarkt.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Saint-Géry Island» frå ,  den 8. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Deligne, Chloé. Bruxelles sortie des eaux. Éditions Historia Bruxellae, 2005. ISBN 2-9600373-1-6.
 

Brussel
Tidlegare øyar
Þjóðhátíð

Þjóðhátíð (uttalt , omsett 'nasjonalfestivalen') er ein årleg utandørsfestival som blir halden på Vestmannaeyjar på Island i helga før den første månaden i august. Festivalen blir halden i Herjólfsdalur på Heimaey av lokale og vitjande over fire dagar. Han omfattar ulike hendingar, som konsertar, bålbrenning, fyrverkeri og allsong.

Den første gongen ein heldt festivalen var i 1874 då øybuarane blei stoppa av uvêr frå å dra til fastlandet for å feira tusenårsjubileet for den norrøne busetjinga av Island. I dag er Þjóðhátíð den største festivalen på Island med rundt 16  deltakarar - eit fleirtal av dei vitjande frå fastlandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Þjóðhátíð» frå ,  den 8. april 2016.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Festivalar på Island
Vestmannaeyjar
Skipingar i 1874
Blåselampe

Blåselampe er ein reiskap som brenn parafin eller bensin for å danne ein flamme som er varm nok til å smelte metall til å lodde med, og til anna konsentrert oppvarming. Brenselet vart fylt i ein liten tank på blåselampa og sett under trykk ved å pumpa inn luft med ei lita handpumpe som høyrde til tanken. På dette viset vart brenselet pressa gjennom eit røyr som vart oppvarma av flammen i blåselampa og drive ut i gassform gjennom munningen, slik at den heite flammen oppstod. For å setje i gang prosessen, måtte denne delen av blåselampa verte varma opp på førehand ved hjelp av til dømes raudsprit som vart hella i ei lita skål i lampa og sett eld på. Prinsippet for blåselampene var det same som for dei kokeapparata for parafin, ofte kalla primusar (primus var eigenleg eit varemerke), som vart nytta tidlegare. Til liks med blåselampene måtte brennaren på desse kokeapparata varmast opp før parafinen frå trykktanken vart sleppt fram til brennaren.

Blåselamper vart tidlegare nytta til mykje. Dei kunne nyttast til å mjuke opp gamal maling som skulle skrapast av tregjenstandar, og dei var nytta av røyrleggjarar for å lodde saman vassrøyr, og for å smelte bly som vart helt flytande ned i skøytane mellom kloakkrøyr av støypejarn, såkalla soilrør, for å gjere skøytane tette og solide. Dessutan var ei blåselampe ein naudsynt reiskap i fiskebåtar med glødehovudmotor, ettersom glødehovudet måtte varmast skikkeleg opp før motoren kunne startast.

Verktøy
Røyrtong

Røyrtong er ein gripereiskap som er laga spesielt for røyrleggjararbeid, og som kan stillast inn til passande gripevidd ved hjelp av ein justeringsring på den eine armen. Tonga er slik innretta at kjeften på tonga kan klemme hardare til når tonga vert halden berre etter den andre armen, og vridd eller halden i mot i den eine retninga. Ein må difor feste tonga på arbeidsstykket i samsvar med rotasjonsretninga, og treng berre å halde i den armen på tonga som ligg godt i neven.

Denne typen røyrtong vart funnen opp i 1888 av svensken Johan Petter Johansson (1853-1943), og vert difor ofte kalla kalla svensk modell, svensk rørtang og liknande på ulike språk, til dømes Schwedenzange på tysk,  Swedish wrench eller Swedish pattern wrench på engelsk. Røyrtenger med berre ein arm, og difor med eit anna justeringsprinsipp, er vanlegare i Sambandsstatane.
 
Røyrlegging
Verktøy
Tenger
Billásullot

Billásullot er ei øy ytst i Indre Billefjord, ei fjordarm i Porsangerfjorden i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke.

Kjelder 

Geografi i Porsanger
Øyar i Troms og Finnmark
Alfred Nilsen

Nils Alfred Nilsen () var ein norsk næringsdrivar og politikar frå Tromsø, som 1950-53 representerte Venstre på Stortinget.

Liv og gjerning
Nilsen var son til ein bygningsmann. Skuleåret 1911/12 gjekk han Statens håndverk- og kunstindustriskole i hovudstaden. I 1916 starta han opp ei målarforretning i heimbyen Tromsø, eit firma han dreiv til 1956, bortsett frå 1943-35, då han var tilsett ved den norske legasjonen i Stockholm. Jamsides målarverksemda var han frå 1919 til -65 lærar i fagteikning og yrkeslære ved ein såkalla tenknisk kveldsskule. Åra 1956-60 var han styrar av Nord-Troms yrkesskole.

Nilsen var medlem av bystyret i Tromsø i 42 år, frå 1922 til 1964. Han var ordførar i byen frå 1937 til han var avsett av okkupasjonsstyret i 1941, men fekk att ombodet for nokre månader i 1945.

Fram til hausten 1943 var han djupt involvert i etterretningsarbeid, og fekk sine oppdrag fra og rapporterte til Secret Intelligence Service (MI6) i London. Han hadde mellom anna hovudansvaret for å kartlegge forsvaret av Tirpitz før det vellukka angrepet med miniubåter i Altafjorden ("Operation Source"). I 1943 måtte han røma til Sverige og arbeidde  ved Den norske legasjonen i Stockholm, med spesielt ansvar for etterretningsstasjonen «Kari» ved Leinavatn.
Fireårsperioden 1950-53 var Nilsen stortingsrepresentant frå kjøpstadene i Nordland, Troms og Finnmark, det vil seie Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø og Vadsø. Han søkte attval til Stortinget hausten 1953, då frå fylkeskrinsen Troms, men korkje då eller i 1957 lukkast han å verte kome inn Tinget. Begge desse tingbolkane, 1954-57 og 1957-61 var han 1. vararepresentant for Troms. Han var medlem i Venstre sitt landsstyre frå 1950 til -58.

Nilsen var elles ei tid formann Tromsø Skiklubb og Troms skikrins. Han var også formann i Styret for Frimisjonen i Tromsø. Han forfatta boka Tromsø arbeiderforening 1853-1953 som kom ut til 100-årsfeiringa.

Må ikkje forvekslast med Alfred S. Nilsen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Folk frå Tromsø
Sigurd Christiansen

Sigurd Wesley Christiansen () var ein norsk postmann og kulturkonservativ forfattar, fødd og død i Drammen. Som forfattar var han ein «uvanleg djuptloddande psykolog». Hovudpersonane i verka hans strir ofte «med skuldkjensle og religiøs» tvil, og finn ro gjennom moralske prøvingar og offer.

Forfattarskap 
Christiansen debuterte med romanen Seieren i 1915, og gav i åra framover ut både romanar, fleire skodespel og ei novellesamling. Romantrilogien Indgangen, Sverdene og Riket kom ut i tida 1925-29 og handlar om ein kunstnar som «rømer  frå småbyen, men vender tilbake og lærer forstå menneska der, og når sjølv til soning og fred».

I 1931 vart Christiansen landskjend då romanen To levende og en død vart tildelt fyrsteprisen i 'Den nordiske romankonkurranse 1931'. Prisen var på kroner 10 000. Romanen, som vart filmatisert fyrste gongen i 1937, set ekte mot opp mot falskt mot.

Utover 1930- og 40-åra kom nye romanar der Christiansen tok opp ulike etiske spørsmål. I trilogien Drømmen om livet, Det ensomme hjerte og Menneskenes lodd, utgjeven 1935-45, skildrar han «korleis ei kunstnarsjel faldar seg ut». Han vart tildelt Gyldendals legat i 1940.

Christiansen var postfunksjonær ved Drammen postkontor til han i 1945 fekk diktarløn.

Verkliste 
 Seieren (1915)
 Offerdøden : skuespil i fire akter (1919)
 Døperen (1921)
 Indgangen (1925)
 Edmund Jahr (1926)
 Sverdene (1927)
 Riket (1929)
 To levende og en død (1931)
 En reise i natten (1931)
 Dydens have (1932)
 Agner i stormen (1933)
 Drømmen og livet (1935) – trilogien om Jørgen Wendt, 1
 Det ensomme hjerte (1938) – trilogien om Jørgen Wendt, 2
 Mannen fra bensinstasjonen (1941)
 Menneskenes lodd (1945) – trilogien om Jørgen Wendt, 3

Kjelder

 Norsk Allkunnebok. II. bandet. 1951

Norske forfattarar
Folk frå Drammen
Forfattarar frå 1900-talet
Taq-polymerase

Taq-polymerase er ein varmestabil DNA-polymerase som finst i Thermus aquaticus. Han er homolog til DNA-polymerase I hjå  Escherichia coli og er kjend for bruken i polymerasekjedereaksjon.

Kjelder 
 

DNA
Ski-NM 2003

Noregsmeisterskapen på ski 2003 i nordiske greiner vart avvikla i tre bolkar vinteren 2003. Fyrste bolken gjekk føre seg i Molde dagane frå 30. januar til 2. februar og omfatta dei fleste langrennsøvingane og kombinert. Meisterskapen heldt fram med hopprenn på Lillehammer helga 15.-16. februar, før den vart avslutta med tremil for kvinner og femmil for menn 30. mars i Meråker, der Byåsen Idrettslag var hovudarrangør.

Langrenn menn

10 km

Dato: 30. januar 2003
Stad: Molde

30 km

Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

50 km

Dato: 30. mars 2003
Stad: Meråker

3 x 10 km stafett

Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

Sprint

Dato: 31. januar 2003
Stad: Molde

Langrenn kvinner

5 km

Dato: 30. januar 2003
Stad: Molde

15 km

Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

30 km

Dato: 30. mars 2003
Stad: Meråker

3 x 5 km stafett 

Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

Sprint

Dato: 31. januar 2003
Stad: Molde

Kombinert

Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

Kombinert sprint

Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

Hopprenn

Normabakke 

Dato: 15. februar 2003
Stad: Lillehammer

Storbakke 

Dato: 16. februar 2003
Stad: Lillehammer

Noregsmeisterskap i 2003
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Møre og Romsdal
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrett i Molde
Idrett i Lillehammer
Meråker kommune
Byåsen Idrettslag

Byåsen Idrettslag er eit idrettslag i Trondheim, stifta 30. oktober 1921, med i kring 2 000 medlemer. Laget er aktivt i idrettane fotball, friidrett, handball, orientering, skiidrett, trim og volleyball.

Sidan 1980-åra er Byåsen Idrettslag særleg kjend for sitt handballag for kvinner. Elles har mellom andre langrennarane Frode Estil, Tor Arne Hetland og Lars Berger, skihopparane Torbjørn Falkanger og Tommy Ingebrigtsen, samt  kombinertrennarane Jørgen Graabak, Magnus Moan og Petter Tande markert seg i nasjonale og internasjonale tevlingar.

Kjelder

Idrettslag i Trondheim
Skipingar i 1921
Høgaste fjella i Norddal

Denne lista viser dei hundre høgste fjelltoppane i Norddal kommune som har ein primærfaktor på minst 50 meter. Fleire av toppane ligg på fylkesgrensa til Oppland og til grannekommunen Rauma i Møre og Romsdal.

Kjelder

Fjell i Fjord
Bide

Bide eller bidé, uttalt bidé (frå fransk og på fransk skrive bidet), òg kalla setebadekar, er ein liten kum eller lågt plassert vaskeservant spesielt laga for å vaske underlivet (kjønsorgana og endetarmsopninga) og føtene.

Bidé er ikkje så vanlege i Noreg, men er ofte eit fast inventar i baderom i kontinental-Europa og fleire andre stader i verda.

Ordet bidé kjem av det franske ordet for ein rase små hestar, bidet, som truleg har opphav i den gamalfranske nemninga for å småtrave.

Bakgrunnsstoff

Nynorskordboka

Franske ord og uttrykk
Reinsemd
Baderomsmøblar
Bidet

Bidet var små tettbygde fransk hestar som vart nytta til det meste, både som trekkdyr og kløvdyr, men framfor alt som ridehest for folk flest, og særleg for statens tenestemenn. Hesten er dokumentert å ha eksistert frå fjortenhundretalet. På 1800-talet gjer veg- og jarnbaneutbygginga slike små hestar meir og meir overflødige, ettersom større og sterkare trekkdyr vart meir høvelege i transportsamanhang. Talet på dei to bidet-hestetypane, Breton bidet (frå Bretagne) og Morvan bidet (frå Morvan), var sterkt fallende pr. 1850, og ved slutten av hundreåret var så godt som alle vekke.

Bidet-hestane har gjeve opphavet til nemninga for den spesielle kummen for intim kroppsvasking, bideet.

Hesterasar
Ski-NM 1947

Noregsmeisterskapen på ski 1947 i nordiske greiner vart avvikla på Gjøvik og i Tistedalen i Østfold. 50-kilometeren og 4 x 10 km stafett fann begge stad på Hunnsjordet i Gjøvik søndag 9. februar 1947 og gjekk parallelt. 90 mann deltok i femmila. Andre delen av noregsmeisterskapen vart avvikla i Tistedalen og omfatta 18 km og 30 km langrenn,
kombinerttevlinga og hopprennet, all hoppinga gjekk føre seg i Bjørnstadbakken.

Langrenn

15 km

Dato: 22. februar 1947
Stad: Tistedalen

30 km

Dato: 20. februar 1947
Stad: Tistedalen

50 km

Dato: 9. februar 1947
Stad: Gjøvik

3 x 10 km stafett

Dato: 9. februar 1947
Stad: Gjøvik

Kombinert

Dato: 22./23. februar 1947
Stad: Tistedalen

Hopprenn

Dato: 23. februar 1947
Stad: Tistedalen

Bakgrunnsstoff
lokalhistoriewiki
Filmavisen 1947
Arbeiderbladet 10.2.1947
Arbeiderbladet 24.2.1947

Noregsmeisterskap i 1947
Noregsmeisterskap på ski
Idrett i Gjøvik
Idrett i Halden
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrettstilskipingar i Viken
Administrativ inndeling i Hellas

Den administrative inndelinga i Hellas vart endra ved den administrative reforma i 2010. Landet er delt inn i 13 periferiar (gresk περιφέρεια, periféria), som igjen er delt inn i 74 periferieiningar (gresk περιφερειακή ενότητα, periferiakí enótita). Innanfor kvar periferieining vart talet på kommunar (gresk δήμος, dimos) kraftig redusert til 325. I 2019 vart nokre av dei nye kommunane delte opp att, slik at det no er i alt 332. Mange av kommunane er delte inn i mindre kommunaleiningar (gresk δημοτική ενότητα, dimotikí enótita), som svarer til dei tidlegare kommunane.

Her er eit oversyn:

Referansar
Reidar Lyseth

Reidar Andreas Lyseth () var ein norsk journalist politikar og tenestemann frå Trondheim, som i tida 1950-57 var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet.

Liv og gjerning
Lyseth arbeidde ved eit trelastkontor frå 1921 til -29. Dei neste sju åra var han sportsjournalist i Ny Tid, ei avis som kom ut i Trondheim. Frå 1936 var han journalist i Arbeider-Avisa, der han var idrettsredaktør 1945–50. I tillegg var han reisesekretær i Arbeidernes Idrettsforbund 1937–40. Under andre verdskrigen vart han fengsla av NS-styret og sat i tysk fangenskap. I 1957 fekk han stillinga som sosialrådmann i Trondheim kommune, eit arbeid han hadde til han gjekk for aldersgrensa i 1974.

Lysbeth var medlem av Trondheim bystyre 1931–34 og 1945–54. Han var styremedlem 1938-39 i Arbeidernes Idrettsforbund og 1946-57 i Norges Idrettsforbund. Åra 1952-57 tok han også på seg ekstrajobben å vere redaktør for organisasjonsbladet Norsk idrett. I tida 1960-62 var han president i Norges Handicapidrettsforbund. Elles var han styreformann i Trondheim Sporvei 1948–51 og ved Trondhjems Hospital 1957–76. Perioden 1863-72 var styreformann ved Sentralsykehuset i Trondheim.

Lyseth representerte valkrinsen Trondheim og Levanger på Stortinget valbolken 1950–1953, der han var sekretær i Protokollkomiteen. I den neste valbolken, 1954-57, vart han vald frå Sør-Trøndelag, han var då sekretær i Samferdslekomiteen.

Kjelder
Stortngsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Folk frå Trondheim
Acid Queen

Acid Queen er det andre studioalbumet til Tina Turner, gjeve ut i 1975 på EMI i Storbritannia og United Artists i USA. Sjølv om det er eit soloalbum av Tina Turner, var den første singelen frå albumet, «Baby Get It On», ein duett med Ike Turner, som var den musikalske partneren og ektemannen til Tina Turner på den tida. Det vart det siste studioalbumet ho gav ut før ho forlet Ike Turner og the Ike & Tina Turner Revue.

Oversyn
Acid Queen har henta tittelen frå rolla til Tina Turner i Ken Russell sin filmversjon av den klassiske rockeoperaen til The Who, Tommy, der òg Elton John, Eric Clapton, Jack Nicholson, Ann-Margret og Roger Daltrey spelte.
  
Side A av den originale vinylplata består av coverversjonar av rockelåtar. Utanom ei nyinnspeling av tittelsporet, inneheld han Rolling Stones sine «Under My Thumb» og «Let's Spend the Night Together», The Who sin «I Can See For Miles» og Led Zeppelin sin «Whole Lotta Love». Side B var skriven og hovudsakleg produsert av Ike og Tina Turner, og inneheld den siste middels suksessrike R&B-singelen for Ike & Tina Turner, den disco-aktige «Baby Get It On» (US #88, R&B #31). Andre singlar frå albumet var «Whole Lotta Love» (#61 R&B) og «Acid Queen», som kom ut tidleg i 1976.

Acid Queen-albumet er gjeve ut på både vinyl og CD med forskjellige omslag av både EMI Music og den nederlandske etiketten Disky Communications. Den første utgjevinga av albumet på CD inneheld tre bonusspor henta frå Ike & Tina Turner-albuma The Hunter og Outta Season.

Innhald

Medverkande 
 Tina Turner – solovokal
 Ike Turner – vokal på «Baby Get It On»
 Ed Greene – trommer
 Henry Davis – bassgitar
 Ray Parker jr. – gitar
 Spencer Proffer – gitarar
 Jerry Peters – klaverinstruments
 Clarence McDonald – klaverinstrument
 Jeffrey Marmelzat  – klaverinstrument
 Joe Clayton – congas
 Allen Lindgren – Arp, Moog & strykarensemble
 Jimmie Haskell – Arp, Moog & strykarensemble
 The Sid Sharp Strings – strykarar
 Tom Scott – saksofon, elektrisk fløyte, piccolotrompet
 Plas Johnson – saksofon
 Bill Perkins – saksofon
 Lew McCreary – trombone
 Tony Terran – trompet
 Charley Finley – trompet
 Denny Diante – perkusjonsinstrument

Produksjon
 Spor A1-A5 produsert av Denny Diante & Spencer Proffer
 Innspeling og miksing: Ron Malo
 Arrangert av Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Jimmie Haskell
 Strykarar og blåsarar arrangerte av Jimmie Haskell
 Spor B1 produsert av Denny Diante, Spencer Proffer & Ike Turner
 Arrangert av Ike Turner, Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Jimmie Haskell
 Orkestrert Jimmie Haskell
 Spor B2-B4 produsert av Denny Diante, Spencer Proffer & Ike Turner
 Arrangert av Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Ike Turner
 Innspeling og miksing av Ron Malo
 Orkestrering av Jimmie Haskell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Acid Queen (album)» frå ,  den 12. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1975
The Acid Queen

«The Acid Queen» er ein song skriven av Pete Townshend og den niande songen i rockeoperaen til The Who, Tommy. Songen fortel om foreldra til Tommy som prøver å lækje han. Dei let han vere med ein sigøynar, ei kvinne som kallar seg «Acid Queen» (Syredronninga). Ho gjev Tommy forskjellige hallusinogene stoff.

Songen glir over i det neste sporet på albumet, «Underture», ein lang instrumental som omhandlar hallusinasjonane til Tommy og opplevingane hans med syre. 

Fleire kjende songarar har spelt songen, som Merry Clayton, Patti LaBelle, Bette Midler og Tina Turner.

Tina Turner-versjonen

«Acid Queen» er den tredje singelen frå Tina Turner-albumet Acid Queen, etter «Baby Get It On» og «Whole Lotta Love». Han vart gjeven ut tidleg i 1976. Dette var ei ny innspeling og ikkje den same versjonen som Turner song i filmen Tommy i 1975, der ho spelte Acid Queen. 

Songen var den siste Tina Turner-songen som vart produsert av Ike Turner før ho forlet han og the Ike & Tina Turner Revue i 1976.

Den originale filmversjonen av songen finst på samlealbuma The Collected Recordings - Sixties to Nineties (1994), Tina! (2008) og The Platina Collection (2009). Han finst òg på somme Ike & Tina Turner-samlingar som Proud Mary: The Best of Ike & Tina Turner (1991), sjølv om det offisielt er ein Tina Turner-solosong. 

Songen vart spelt av Turner på 50th Anniversary Tour i 2008 med element av «Won't Get Fooled Again» og denne finst på DVDen av konsertalbumet Tina Live.

Innhald
«Acid Queen» – 3:01
«Let's Spend the Night Together» – 2:58

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Acid Queen» frå ,  den 12. april 2016.  
 

The Who-songar
Tina Turner-songar
Songar frå 1969
Singlar frå 1976
Psykedeliske rockesongar
Songar om narkotika
Songar produserte av Kit Lambert
Songar skrivne av Pete Townshend
Ed Greene

Ed Greene er ein USA-amerikansk trommeslagar og studiomusikar.

I 1971 var han medlem av the Donald Byrd Group i lag med Thurman Green, Harold Land, Bobby Hutcherson, Joe Sample og Wilton Felder.

Greene har òg spelt med The Carpenters, The Osmonds, Jeff Beck, Dizzy Gillespie, Steely Dan, Sparks, Hall & Oates og Leo Sayer med fleire.

Delvis diskografi 
1971: Ethiopian Knights - Donald Byrd Group
1975: Acid Queen - Tina Turner
1976: First Course - Lee Ritenour
1976: American Pastime - Three Dog Night
1976: Wired - Jeff Beck
1977: Free Ride - Dizzy Gillespie
 1977: Baby It's Me - Diana Ross
1977: Introducing Sparks - Sparks
1977: Aja - Steely Dan
1978: That's What Friends Are For - Johnny Mathis og Deniece Williams
1979: When Love Comes Calling - Deniece Williams
1980: Man's Best Friend - Livingston Taylor
1982: The Nightfly - Donald Fagen
1993: Love Makes No Sense - Alexander O'Neal
1994 Blue Night - Percy Sledge
1999: Living Without Your Love - Dusty Springfield
2004 Shining Through The Rain - Percy Sledge
2006 Was on a Nashville session for Australian Legend Lonnie Lee, med Bob Babbitt og Wayne Jackson

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ed Greene» frå ,  den 12. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske trommeslagarar
Clarence McDonald

Clarence «Mac» McDonald er ein USA-amerikansk pianist, komponist, arrangør og produsent. McDonald er kjend for det musikalske mangfaldet sitt, melodiane og rytmen. Den mest kjende komposisjonen hans er Silly sungen av Deniece Williams i 1981 og Taral Hicks i 1997. I 2010 vart den instrumentale introen og mellomspelet sampla i Monica-songen «Everything To Me», som nådde toppen av R&B-lista og vart nominert til Grammy. Han har arbeidd med ei lang liste musikarar som Ray Charles, Barbra Streisand, Ella Fitzgerald, Justin Timberlake, Aretha Franklin, James Taylor, Carole King, Taral Hicks, Freddy Hubbard, Nancy Wilson, Boz Scaggs, Seals & Crofts, Bill Withers og The Jackson 5.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Clarence McDonald» frå ,  den 12. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 Offisiell Youtube-kanal
 All Music

USA-amerikanske jazzklaverspelarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Musikarar frå Los Angeles