alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Little Darling (I Need You)

«Little Darling (I Need You)» er ein song frå 1966 skriven og produsert av Holland-Dozier-Holland og spelt inn og gjeven ut av Marvin Gaye på Tamla.

Songen kom ut etter den moderate suksessen med den Miracles-produserte singelen «Take This Heart of Mine» i håp om at arbeidet til Gaye med Holland-Dozier-Holland skulle føre han attende til topp 10 på poplista. 

Songen nådde 16. plassen på Billboard Top R&B Singles-lista, men gjorde det ikkje så bra på poplista, der han nådde 47. plassen.

Songen vart seinare spelt inn av The Doobie Brothers og gjeven ut på album og singel i 1977.

Medverkande
Marvin Gaye - solovokal
The Andantes (Marlene Barrow, Jackie Hicks, Louvain Demps) - korvokal
The Funk Brothers - instrument

The Doobie Brothers-versjonen

Michael McDonald –  klaverinstrument, vokal
Patrick Simmons –  gitar, korvokal
Jeff «Skunk» Baxter - gitar
Tiran Porter  –  bassgitar, korvokal
Keith Knudsen – trommer, korvokal
John Hartman – trommer

Andre medverkande
Bobby LaKind – conga, korvokal
Rosemary Butler – korvokal
David Paich – blåsar og strykararrangement

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Little Darling (I Need You)» frå ,  den 6. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1966
Marvin Gaye-songar
Tamla Records-singlar
Songar skrivne av Holland–Dozier–Holland
Songar frå 1965
Songar produserte av Lamont Dozier
Songar produserte av Brian Holland
The Doobie Brothers-songar
You Belong to Me av Carly Simon

«You Belong to Me» er ein song skriven av Carly Simon og Michael McDonald. Han vart først spelt inn av rockegruppa The Doobie Brothers for det sjuande studioalbumet deira, Livin' on the Fault Line (1977), men vart meir kjend då Simon sjølv spelte inn songen for hennar sjuande album, Boys in the Trees (1978). Songen kom ut som den første singelen frå albumet hennar og nådde sjetteplassen på Billboard Pop Singles-lista, og låg inne på lista i 18 veker. Simon vart nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popsong i 1979. Eit konsertopptak av songen frå The Doobie Brothers-albumet Farewell Tour i 1983 gjekk seinare inn på poplista i august 1983, då han nådde 79. plassen.

Simon-versjonen vart nytta i den romantiske komedien Desperately Seeking Susan (1985) og Little Black Book (2004).

Medverkande
 Carly Simon - solovokal, korvokal
 Richard Tee - elektrisk piano
 Cornell Dupree - elektrisk gitar
 Eric Gale - elektrisk gitar
 Gordon Edwards - bass
 Steve Gadd - trommer
 David Sanborn - altsaksofonsolo
 James Taylor - korvokal
 Strykarar - Jonathan Abramowitz, Lamar Alsop, Julien Barber, Alfred Brown, Fredrick Buldrini, Paul Gershman, Ted Hoyle, Theodore Israel, Harold Kohon, Jesse Levy, Charles Libove, Guy Lumia, Joe Malin, Yoko Matsuo, Homer Mensch, Kermit Moore, Marvin Morgenstern, Alan Shulman, Mitsue Takayama, Gerald Tarack

Innhald
7"-singel
 «You Belong to Me» – 3:12
 «In A Small Moment» – 3:05

Salslister

Carly Simon-versjonen

The Doobie Brothers-versjonen

Anita Baker-versjonen

I 1994 spelte den amerikanske R&B/soul-songaren Anita Baker inn sin eigen versjon av songen for samlealbumet Rubáiyát: Elektra's 40th Anniversary i 1990. Ho gav så ut songen på ny i 1995 som den fjerde singelen frå det femte studioalbumet sitt, Rhythm of Love.

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er:

Jennifer Lopez i 2002 på albumet hennar This Is Me... Then.
Chaka Khan i 2007 på albumet hennar Funk This — i eit samarbeid med Michael McDonald. 
Songen vart spelt inn på finsk av den finske songaren Maarit i 1978 på albumet hennar Siivet saan, kalla «Yhteen kuulutaan». 
Los Hooligans, eit tradisjonelt skaband frå Fresno i California, spelte inn songen på albumet Mafioso Ska i 2006 med solovokal av Randy Young.
Simon sjølv spelte inn songen på ny i 2009 på albumet hennar Never Been Gone med gjestevokal av John Forté.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «You Belong To Me (Carly Simon song)» frå ,  den 6. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Carly Simon-songar
The Doobie Brothers-songar
Elektra Records-singlar
Songar skrivne av Carly Simon
Songar skrivne av Michael McDonald
Songar produserte av Arif Mardin
Jennifer Lopez-songar
Chaka Khan-songar
Anita Baker-songar
Dan Armstrong

Dan Kent Armstrong () var ein USA-amerikansk gitarist, gitarmakar og studiomusikar.

Han flytta til New York tidleg i 1960-åra for å arbeide som studiomusikar og gitarreparatør. I 1965 opna han sin eigen gitarverkstad, Dan Armstrong's Guitar Service, på West 48th Street. 

I 1968 tilsette Ampeg Company i Linden i New Jersey Armstrong som konsulent for å utbetre gitarmerket deira kalla Grammer. Han designa ein ny gitar- og bass-serie som var laga av gjennomsiktig pleksiglas.

Armstrong flytta til London tidleg i 1970-åra, der han utvikla ein ny serie elektriske instrument, forsterkarar og effektboksar. Instrumenta Dan Armstrong laga i London var laga av solid mahogni frå Honduras.

Liste over artistar
Artistar som har brukt instrumenta til Armstrong: 
 Keith Richards frå The Rolling Stones
 John Kay frå Steppenwolf 
 Cyril Jordan frå Flamin' Groovies
 Poison Ivy frå The Cramps
 Randy California frå Spirit
 Arthur Lee frå Love  
 Lou Reed frå Velvet Underground, i soloperioden 1974-1976 
 Todd Tamanend Clark  
 Steve Miller frå The Steve Miller Band
 Greg Ginn frå Black Flag 
 Earl Slick
 Kyle Toucher frå Dr. Know
 Dave Grohl frå Foo Fighters
 Ant Forbes frå Vex Red
 Paul McCartney frå The Beatles (eig den einaste venstrehendte Dan Armstrong-gitaren)
 Phil Lynott frå Thin Lizzy
 Randy Rhoads frå Quiet Riot (eigd av Kevin DuBrow)
 Ronnie Wood frå Faces og The Rolling Stones
 Ronnie Lane frå Faces
 Rick Richards frå The Georgia Satellites og Izzy Stradlin and the Ju Ju Hounds
 Buzz Osborne frå The Melvins
 Joe Perry frå Aerosmith 
 Nile Rodgers frå Chic
 Matthew Bellamy frå Muse, berre i musikkvideoen til «Supermassive Black Hole»
 Leslie West frå Mountain
 Bill Wyman frå The Rolling Stones
 Scott Hill, Bob Balch og Brad Davis frå Fu Manchu
 George Kooymans frå Golden Earring
 Brent Hinds frå Mastodon
 Rich Robinson frå The Black Crowes
 Justin Hawkins frå The Darkness
 John Davis frå Superdrag
 Stephen Egerton (gitarist) frå Descendents (band) & ALL (band)
 Steve «Stevenson» Borek og Mike Neider (gitaristar) frå Bl'ast (band)
 Dr. Matt Destruction (bassist) i The Hives, berre i videoen «Go Right Ahead Live broadcast from RMV»
 Charlie Block frå Mariner
 Francis Monkman frå Curved Air
 Charlie Starr frå Blackberry Smoke
 Josh Homme frå Queens of the Stone Age
 Lars Frederiksen frå Rancid
 Tom Keifer frå Cinderella
 Justin Trosper frå Unwound
 Justin Pearson frå The Locust
 Mike Lewis frå Lostprophets
 Jack Bruce frå Cream
 Geezer Butler frå Black Sabbath
 Jesse F. Keeler frå Death From Above 1979
 Olly Smith frå The Vigil
 Dave Dalton frå Screaming Bloody Marys
 John Frusciante frå Red Hot Chili Peppers 
 Jack Sherman frå Red Hot Chili Peppers

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dan Armstrong» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske studiomusikarar
Gitarmakarar
Folk frå Lakewood i Ohio
Musikarar frå Pittsburgh
Verdscupen i langrenn 1979/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1979-sesongen omfatta 9 individuelle tevlingar og 4 stafettar. Tevlingane tok til 21. desember 1978 i og vart avslutta 10. mars 1979. Dei ni individuelle renna bestod av fire tevlingar over 15 kilometer, tre over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Telemark (2) i Wisconsin i USA, Kavgolovo i Sovjetunionen, Kastelruth i Italia, Reit im Winkl (2) i Vest-Tyskland, Le Brassus (2) i Sveits, Zakopane i Polen, Falun (2) i Sverige, Lahti i Finland og Oslo i Noreg.

Oddvar Brå frå Noreg vann tre individuelle tevlingar og fekk FIS-trofeet. Landsmannen Ove Aunli sigra i to tevlingar, medan Jevgenij Beljajev frå Sovjetunionen, Giulio Capitanio frå Italia, Sven-Åke Lundbäck frå Sverige og norske Lars Erik Eriksen vann kvar sitt verdscuprenn.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 79-80. Dreyer Bok Stavanger. 1979.

Nordiske greiner
1979
Minute by Minute

Minute by Minute er det åttande studioalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, utgjeve 1. desember 1978 på Warner Bros. Records. Det var det første albumet deira heilt utan Tom Johnston som fulltidsmedlem av bandet, og det vart det siste med medlemmane Jeff «Skunk» Baxter og John Hartman.

Albumet låg 87 veker inne på Billboard 200-lista. Våren 1979 var Minute by Minute det bestseljande albumet i USA i fem ikkje-samanhengande veker. Det har selt til 3× platinaplate i USA hos RIAA.

Songen «What a Fool Believes» gjekk til topps på Billboard Hot 100 i april 1979 og vart den største hitten deira. Tittelsporet og «Depending on You» kom òg ut som singlar og nådde topp 30.

Minute by Minute gjorde The Doobie Brothers til ein av dei store vinnarane på Grammyprisutdelinga året etter. Albumet vann prisen for beste popvokal av ei gruppe eller ein duo og vart nominert til årets album. Singelen «What a Fool Believes» gav dei tre Grammyprisar, mellom anna for årets song og årets singel.

Innhald

Medverkande

The Doobie Brothers
Patrick Simmons – solo- og rytmegitar, solo- og korvokal
Michael McDonald – piano, elektrisk piano, orgel, synthesizer, solo- og korvokal
Jeff «Skunk» Baxter – solo- og rytmegitar
Tiran Porter – bass, korvokal
John Hartman – trommer
Keith Knudsen – trommer, korvokal

Andre medverkande
Bobby LaKind – conga, korvokal
Tom Johnston – korvokal på «Don't Stop to Watch the Wheels»
Nicolette Larson – duettvokal på «Sweet Feelin'», korvokal på «Dependin' on You»
Rosemary Butler – korvokal på «Here to Love You» og «Dependin' on You»
Norton Buffalo – munnspel på «Don't Stop to Watch the Wheels» og «Steamer Lane Breakdown»
Herb Pedersen – banjo på «Steamer Lane Breakdown»
Byron Berline – fele på «Steamer Lane Breakdown»
Lester Abrams – elektrisk piano på «How Do the Fools Survive?»
Bill Payne – synthesizer (med Michael McDonald) på «What a Fool Believes» og «Minute by Minute»
Andrew Love – saksofon på «Here to Love You», «Dependin' on You» og «How Do the Fools Survive?»
Ben Cauley – trompet på «Here to Love You», «Dependin' on You» og «How Do the Fools Survive?»
Novi Novog – synthesizer solo på «Open Your Eyes»

Produksjon
Produsent – Ted Templeman
Produksjonskoordinasjon – Beth Naranjo
Lydteknikar – Donn Landee
Ekstra lydteknikarar – Loyd Clifft og Steve Malcolm
Design og koordinator – Bruce Steinberg
Fotografi – David Alexander
Management – Bruce Cohn

Spelt inn i Warner Bros. Recording Studios i Nord-Hollywood
Miksa i Sunset Sound i Los Angeles

Salslister

Vekeslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Minute by Minute» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
The Doobie Brothers-album
Warner Bros. Records-album
Album produserte av Ted Templeman
Album spelte inn i Sunset Sound Recorders
What a Fool Believes

«What a Fool Believes» er ein song skriven av Michael McDonald og Kenny Loggins. Den mest kjende versjonen vart spelt inn av The Doobie Brothers (med McDonald på solovokal) for albumet deira Minute by Minute i 178. Singelen gjekk til topps på Billboard Hot 100 den 14. april 1979 for ei veke. Songen vann Grammyprisen i 1980 for både årets song og årets singel. 

Songen var ein av få songar som ikkje var disco som gjekk til topps på Billboard Hot 100 dei første åtte månadane av 1979. 

Det vart hevda at Michael Jackson bidrog til minst eit av lydspora på den originale Doobie Brothes-innspelinga, men vart ikkje oppført for dette. Dette vart seinare avvist av bandet.

Medverkande
Patrick Simmons – gitar, vokal
Jeff «Skunk» Baxter – gitar
Michael McDonald – klaverinstrument, synthesizer, solovokal
Tiran Porter – bassgitar, vokal
Keith Knudsen, Ted Templeman – trommer

Andre musikarar
Bill Payne – synthesizer (med Michael McDonald)
Bobby LaKind – conga,  vokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar av Loggins og McDonald
Kenny Loggins gav ut ein versjon av songen (fem månadar før The Doobie Brothers) i 1978 på albumet hans Nightwatch, og eit konsertopptak i 1980 på albumet  hans Kenny Loggins Alive. Originalversjonen til Loggins er sungen frå synspunktet til ei kvinne og ikkje ein mann. 

Ein duettversjon av Loggins/McDonald i lag finst på Loggins-albumet Outside: From the Redwoods i 1993.

Warner Brothers gav òg ut ein 12" discoversjon av The Doobie Brothers i 1978 (med B-sida «Don't Stop to Watch the Wheels»), som nådde 40. plassen på Billboards Disco Action Chart i april 1979. Denne var miksa av discoprodusenten Jim Burgess.

Andre versjonar
Numerous cover versions av songen have been recorded, including:
1980: Aretha Franklin frå albumet Aretha
1991: Matt Bianco på 12" vinyl-EP.
1991: George Michael frå Live in Birmingham, eit piratkopialbum frå 1991
1997: The Wades frå The Feel Good Factor
2000: Self frå Gizmodgery, ei plate spelt inn utelukkande med leikeinstrument
2014: The Doobie Brothers med Sara Evans på studioalbumet deira Southbound

I andre media
Songen er med i videospelet Grand Theft Auto V frå 2013 på radiostasjonen Los Santos Rock Radio, der programleiaren var medlåtskrivaren Kenny Loggins

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «What a Fool Believes» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1979
The Doobie Brothers-songar
Kenny Loggins-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Grammyprisen for årets song
Songar skrivne av Kenny Loggins
Songar skrivne av Michael McDonald
Warner Bros. Records-singlar
East West Records-singlar
Songar produserte av Ted Templeman
Nummer-ein-singlar i Canada
Aretha Franklin-songar
Minute by Minute av The Doobie Brothers

«Minute by Minute» er ein song skriven av Michael McDonald og Lester Abrams og opphavleg gjeven ut av The Doobie Brothers i 1978 på albumet deira Minute by Minute. Singelen kom ut i april 1979 og nådde 14. plassen den 23. juni 1979 på Billboard Hot 100-lista. Han vart nominert til Grammyprisen for årets song, men tapte for ein annan song av The Doobie Brothers, «What a Fool Believes». Han har sidan blitt spelt inn av mange andre artistar, som The Temptations, Larry Carlton, Stanley Clarke, Peabo Bryson, Kim Pensyl, Helen Reddy, Bobby Lyle og Rick Janus.

Salslister
I USA var «Minute by Minute» oppfølgjaren til førsteplassen deira med «What a Fool Believes». «Minute by Minute» klarte ikkje å bli like populær, men nådde 14. plassen på Billboard Hot 100-lista. Han nådde òg 74. plassen på Billboards R&B-lista i tillegg til 13. plassen på Adult Contemporary-lista.

Songen fekk òg noko suksess utanfor USA og nådde 34. plassen i New Zealand og 47. plassen i Storbritannia.

The Doobie Brothers

Peabo Bryson

Medverkande
 
Michael McDonald – klaverinstrument, synthesizer, solovokal
Tiran Porter –   bassgitar, vokal
Keith Knudsen – trommer, vokal

Andre
Bill Payne – synthesizer (med Michael McDonald)
Bobby LaKind – conga

Andre versjonar
 Helen Reddy spelte inn songen i 1979 på albumet hennar Reddy. 
 Peabo Bryson i 1980 på albumet Paradise. Denne nådde 12. plassen på den amerikanske R&B-lista. 
 Phish spelte «Minute by Minute» på eit par konsertar i 1990. 
 The Temptations i 2007 på albumet deira Back to Front. 
 Meek Mill brukte denne songen på singelen hans «Amen» med Drake og Jeremih.
 Han er òg blitt spelt av jazzmusikarane Larry Carlton, Stanley Clarke, Kim Pensyl og Bobby Lyle.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Minute by Minute (song)» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

The Doobie Brothers-songar
Songar frå 1978
Singlar frå 1979
Songar produserte av Ted Templeman
Songar skrivne av Michael McDonald
Warner Bros. Records-singlar
Helen Reddy-songar
The Temptations-songar
Lester Abrams

Lester Abrams (f. 1945) er ein songar, låtskrivar, musikar og produsent, som har spelt med artistar som B.B. King, Stevie Wonder, Peabo Bryson, Quincy Jones, Manfred Mann, Brian Auger, The Average White Band, The Doobie Brothers, Rufus og mange andre. To av låtskrivarbidraga hans kom ut på albumet Minute by Minute av The Doobie Brothers. Han har òg komponert musikk for film og fjernsyn. To av verka hans kan høyrast i den Oliver Stone-produserte filmen South Central.

Lester Abrams var òg medlem av eller tilknytt fleire andre band og artistar, som Leslie Smith, Arno Lucas, Rick Chudacoff, The Les Smith Soul Band, L.A. Carnival, Crackin' og i nyare tid, Connie Price and the Keystones.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lester Abrams» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Omaha i Nebraska
USA-amerikanske funksongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
One Step Closer av The Doobie Brothers

One Step Closer er det niande studioalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, utgjeve 17. september 1980 på Warner Bros. Records. 

Albumet inneheld hitten «Real Love», som nådde femteplassen på Billboard Hot 100. Dette var det siste studioalbumet deira med Michael McDonald i besetninga.

Innhald

Medverkande
The Doobie Brothers
Patrick Simmons – gitar, solo- og korvokal
John McFee – gitar, korvokal
Michael McDonald – klaverinstrument, synthesizer, solo- og korvokal
Cornelius Bumpus – tenorsaksofon, sopransaksofon, orgel, solo- og korvokal
Tiran Porter – bass
Keith Knudsen – trommer, korvokal
Chet McCracken – trommer, vibrafon, marimba

Andre medverkande
Bobby LaKind – conga, bongo, korvokal
Nicolette Larson – korvokal på «Real Love», «Dedicate This Heart» og «Just In Time»
Patrick Henderson - klaverinstrument på «Real Love», «One By One» og «Keep This Train A-Rollin'»
Lee Thornburg – trompet på «South Bay Strut» og «Keep This Train A-Rollin'», flygelhorn for «Dedicate This Heart»
Chris Thompson – korvokal på «No Stoppin' Us Now»
Ted Templeman – tamburin, kubjølle, maraca
Jerome Jumonville – tenorsaksofon, blåsearrangement på «Keep This Train A-Rollin'»
Joel Peskin – barytonsaksofon på «Keep This Train A-Rollin'»
Bill Armstrong – trompet på «Keep This Train A-Rollin'»
Jimmie Haskell – strykearrangement på «Real Love» og «South Bay Strut»

Produksjon
Produsent – Ted Templeman
Produksjonsassistent – Joan Parker
Produksjonskoordinasjon – Susyn Schope
Lydteknikar – James Isaacson
Andre lydteknikar – Gene Meros
Mastering – Kent Duncan og Tim Dennan i Kendun Recorders (Burbank, CA).
Fotografi – Norman Seeff
Kunstnarisk leiar og design – Jim Welch
Management – Bruce Cohn

Salslister
Album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «One Step Closer (The Doobie Brothers album)» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1980
The Doobie Brothers-album
Album produserte av Ted Templeman
Warner Bros. Records-album
Album spelte inn i Sunset Sound Recorders
Cornelius Bumpus

Cornelius Bumpus () var ein USA-amerikanske hornspelar, klaverspelar og vokalist frå Santa Cruz i California.

Bumpus spelte altsaksofon frå tidleg alder og i 1966 var han med i bandet til Bobby Freeman.
Sidan den gongen har han hovudsakleg spelt saksofon og orgel for ei rekkje artistar, som The Doobie Brothers og Steely Dan. Bumpus turnerte med Steely Dan frå 1993 til 2003. 

I 1981 gav Bumpus ut det første soloalbumet sitt, A Clear View.

Bumpus døydde av eit hjarteinfarkt på eit fly frå New York til California i 2004.

Diskografi
Med Clifford Coulter
 East Side San Jose (Impulse!, 1970)

Med The Doobie Brothers
 One Step Closer (Warner Bros., 1980)
 Farewell Tour (Warner Bros., 1983)
 Rockin' down the Highway: The Wildlife Concert (Sony, 1996)

Med Donald Fagen
 Kamakiriad (Reprise, 1993)

Med Moby Grape
 Live Grape (Escape, 1978)

Med Steely Dan
 Alive in America (Giant, 1995)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cornelius Bumpus» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Folk frå Santa Cruz i California
Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske saksofonistar
USA-amerikanske klaverspelarar
The Doobie Brothers-medlemmar
Farewell Tour av The Doobie Brothers

Farewell Tour er det første konsertalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, gjeve ut i 1983. Det dokumenterer avskjedsturneen deira i 1982 og kom ut som eit dobbeltalbum.

Tidleg i 1980-åra hadde The Doobie Brothers utvikla seg frå gitarsilen under den opphavlege frontmannen Tom Johnston til ein meir soul-aktig og klaverbasert AOR-stil under Michael McDonald.  Trass i mange utskiftingar i besetninga, var Patrick Simmons att frå den originale utgåva av gruppa.

I 1982 valde Simmons å trekkje seg frå gruppa etter mange år med konstant turnering og innspeling. Bandet valde då å leggje inn årene, men Simmons oppfordra dei til ein siste turné sommaren 1982 for å takke den lojale fansen deira. Denne turneen vart kjend som «Farewell Tour».

Framsida av omslaget syner trommeslagaren Keith Knudsen som skjer over strengene på gitaren til John McFee, som ei symbolsk handling.  Dei siste to songane på albumet vart spelt einn på den siste konserten på turneen i Berkeley i California, den 11. september 1982 med vokal av den originale solovokalisten og gitaristen Tom Johnston. I lang tid var albumet berre tilgjengeleg på CD i Japan, men kom til slutt ut på CD på Rhino/WEA den 26. august 2008.

Innhald

Medverkande
Patrick Simmons - elektrisk og akustisk gitar, solo- og korvokal
John McFee - elektrisk og akustisk gitar, pedalsteelgitar på «Steamer Lane Breakdown» og «South City Midnight Lady», elektrisk fiolin på «Black Water», korvokal
Michael McDonald - klaverinstrument, synthesizer, solo- og korvokal
Cornelius Bumpus - tenorsaksofon, sopransaksofon på «Black Water», Hammondorgel, synthesizer, korvokal, solovokal på «Jesus Is Just Alright»
Willie Weeks - bass, korvokal
Keith Knudsen - trommer, tamburin på «Black Water», korvokal, solovokal på «Don't Start Me Talkin'»
Chet McCracken - trommer, vibrafon på «You Belong to Me» og «South City Midnight Lady», tamburin og timbales på «Long Train Runnin'»
Bobby LaKind - conga, perkusjon, korvokal
Tom Johnston - gitar og solovokal på «China Grove» og «Long Train Runnin'» (og «Slippery St. Paul»)
Joe Crowley - munnspel på «Don't Start Me Talkin'»

Dave Shogren & John Hartman speler på «Slippery St. Paul.»

Produksjon
Produsent: Ted Templeman
Lydteknikar: Jim Isaacson
Management: Bruce Cohn
Mastering av Bobby Hata i Warner Bros. Recording Studios i Nord-Hollywood
Produksjonskoordinator: Joan Parker
Publisitet: David Gest & Associates
Turnémanager: Joe Crowley, Jeff Mills (assistent)
Produksjonsmanager: Lol Halsey, Rollie Clasen (assistent)
Lydmiksing: David Morgan
Monitormiksing: Mike Kelley

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Farewell Tour (album)» frå ,  den 7. november 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Ted Templeman
The Doobie Brothers-album
Warner Bros. Records-album
Rhino Records-album
Konsertalbum frå 1983