alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Apalachee-massakren

Apalachee-massakren var ei rekkje brutale raid av engelske kolonistar frå provinsen Carolina og deira indianske allierte mot dei stort sett fredelege Apalachee-indianarane nord i Spansk Florida som fann stad under Dronning Anne-krigen i 1704. Mot liten spansk og indiansk motstand, vart eit blømande misjonsnettverk øydelagd. Dei fleste av innbyggjarane vart anten myrda, fanga eller flykta til større spanske og franske utpostar, eller vart frivillig med engelskmennene. 

Den einaste store hendinga i ekspedisjonen til den tidlegare guvernøren i James Moore var slaget ved Ayubale, som var einaste gongen dei engelske raida møtte større motstand. Mange Apalachee-indianarar, som ikkje var nøgde med tilhøva under spanjolane, forlet berre byane sine og vart med toktet til Moore. Dei slo seg ned nær elvane Savannah og Ocmulgee, der tilhøva berre var noko betre. 

Raida til Moore skjedde etter andre raid som hovudsakleg vart utført av engelsk-allierte Creek-indianarar. Det samla målet med desse raida, utført mellom 1702 og 1709, var å avfolke Spansk Florida bortanfor grenseområda kring St. Augustine og Pensacola.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Apalachee massacre» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Historia til Florida
Indianske massakrar
Konfliktar i 1704
Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Engelske slag
Spanske slag
Indianske slag
1704 i Nord-Amerika
1704 i Spania
1704 i England
Raidet på Deerfield

Raidet på Deerfield skjedde under Dronning Anne-krigen den 29. februar 1704, då franske og indianske styrkar kommandert av Jean-Baptiste Hertel de Rouville gjekk til åtak på den engelske busetnaden i Deerfield i Massachusetts like før daggry, brende delar av byen og tok livet av 56 innbyggjarar.

Franskmennene som organiserte raidet tok med seg fleire forskjellige indianargrupper, mellom andre om lag 300 pocumtuc-indianarar som ein gong budde i Deerfield-området. Sidan det var så mange med i raidet, klarte dei ikkje å snike seg umerka mot byen, som var omgjeven av ein palisade. Forsvararane i nokre av dei forskansa husa i landsbyen klarte å halde fienden borte fram til ein fekk forsterkarar og dei trekte seg attende. Det vart teken meir enn 100 fangar, og om lag 40 % av husa i landsbyen vart øydelagde.

Raidet har vorte udødleggjort som ein del av den tidlegare amerikanske grensesoga, hovudsakleg på grunn av attforteljing frå ein av fangane, fader John Williams. Han og familien hans vart tvungen til å gjere den lange reisa over landet til Canada. Den yngste dottera hans Eunice vart adoptert av ein Mohawk-familie, og ho vart assimilert og gifta seg med ein mohawk-mann. Soga til Williams, The Redeemed Captive, vart publisert i 1707 og vart særs populær i koloniane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Raid on Deerfield» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Konfliktar i 1704
Historia til Massachusetts
Deerfield
Deerfield
Deerfield
Deerfield 1704
Ny-Frankrike
1704 i Dei tretten koloniane
Raidet på Grand Pré

Raidet på Grand Pré var den største hendinga under ein ekspedisjon leia av oberst Benjamin Church frå Ny-England mot franske Acadia i juni 1704 under Dronning Anne-krigen. Ekspedisjonen var eit hemntokt for det franske og indianske raidet mot grensesamfunnet Deerfield i Massachusetts tidlegare det året. 

Dei la ut frå Boston den 25. mai 1704 med 500 militssoldatar frå provinsen og nokre indianske allierte. Ekspedisjonen nådde Minas Basin den 24. juni, etter å ha raida nokre mindre busetnader i Penobscot Bay og Passamaquoddy Bay. Sjølv om han mista overraskingsmomentet på grunn av det høge tidvatnet i Bay of Fundy, fekk Church raskt kontroll over Grand Pré, og brukte tre dagar på å øydeleggje byen, samt prøve å øydeleggje dike som verna den oppdyrka jorda. Saltvatnet strøymde inn over jordbruksmarkene, men dei lokale acadiarane var raske med å reparere dika så snart fienden var borte, og landet kunne nyttast vidare til jordbruk. Church heldt fram ekspedisjonen sin og slo til mot Beaubassin og andre samfunn før han vendte attende til Boston seint i juli.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Raid on Grand Pré» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Grand Pre 1704
Grand Pre 1704
Grand Pre 1704
Konfliktar i 1704
Historia til Nova Scotia
1704 i Nord-Amerika
Sauli Koskinen

Sauli Koskinen () er en finsk radioprogramleiar, underhaldningsreportar og vinnar av finsk Big Brother  2007. 

Han leia fjernsynsprogrammet Saulin Paras Kaveri, som gjekk på Fox Finland. 

I 2013 var han med på tevlingsprogrammet Dancing on Ice, der ti kjendisar lærer seg isdans med ein professionell partner. Koskinen fekk Nea Ojala som partner. Tevlinga byrja i september 28 med finale i november. Koskinen og Ojala vann tevlinga.

Privatliv 
Koskinen var i eit forhold med den amerikanske songaren Adam Lambert frå november 2010 til april 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sauli Koskinen» frå , den 23. desember 2011 og 1. januar 2019.  
 

Finske realitydeltakarar‎
Finske Big Brother-deltakarar
Omleiringa av St. John's

Omleiringa av St. John's var eit mislukka forsøk av franske styrkar leia av Daniel d'Auger de Subercase på å ta fortet i St. John's på Newfoundland vinteren 1705. Subercase leia ein blanda styrke av vernepliktige, militssoldatar og indianarar og brende ned mykje av byen og kringsette fortet i fem veker mellom seint i januar og tidleg i mars 1705. Subercase heva kringsetjinga då han gjekk tom for forsyningar. 

Omleiringa var ein del av ein større ekspedisjon der dei prøvde å gjenta særs øydelegglande tokt leia av Pierre Le Moyne d'Iberville i 1696. Mange fjerntliggande engelske samfunn vart øydelagde av mennene til Subercase, som førte til hemntokt frå engelskmennene. Fiske for begge sidene leid hardt under krigen, som enda med at franskmennene måtte avstå krava sine om Newfoundland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of St. John's» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Konfliktar i 1705
St. Johns 1705
St. Johns 1705
St. Johns 1705
Historia til Newfoundland og Labrador
Ny-Frankrike
Omleiringa av Pensacola i 1707

Omleiringa av Pensacola var to separate forsøk i 1707 av engelsk-støtta Creek-indianarar på å erobre byen og festninga Pensacola, den eine av to store busetjingar i Spansk Florida (den andre var St. Augustine). Åtaka var ein del av Dronning Anne-krigen (den nordamerikanske krigsskodeplassen i den spanske arvefølgjekrigen), og førte til at byen vart brend ned, og det meste av den indianske folkesetnaden flykta. Fortet stod derimot imot åtaka. 

Den første omleiringa, i august 1707, førte til at byen vart øydelagd, men Fort San Carlos de Austria klarte å stå imot. Seint i november 1707 nådde eit nytt tokt fram, og prøvde seg tre netter på rad, før dei trekte seg attende. Pensacola-guvernør Don Sebastián de Moscoso, som hadde lite folk i garnisonen på grunn av sjukdom, henta inn dømde kriminelle til å hjelpe til med forsvaret av fortet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Pensacola (1707)» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Konfliktar i 1707
Pensacola
Pensacola
Pensacola 1707
Pensacola 1707
Historia til Florida
Raidet på Haverhill

Raidet på Haverhill var eit raid som fann stad den 29. august 1708 under Dronning Anne-krigen. Franske, Algonquin- og Abenaki-krigarar kommandert av Jean-Baptiste Hertel de Rouville gjekk mot Haverhill, då eit lite grensesamfunn i provinsen Massachusetts Bay. Med eit overraskande åtak vart 16 menneske drepne og 14 til 24 tekne til fange. Engelskmennene samla raskt saman ein milits som følgde etter og i ei småtrefning seinare på dagen vart ni franskmenn og indianarar drepne og somme av fangane deira rømde. 

Haverhill var ikkje opphavleg eit mål for ekspedisjonen til franskmennene. Dei venta ein større indiansk kontingent og franskmennene planla å utføre ei rekkje raid på samfunna langs Piscataqua River.  Somme av indianarstammene ønskte ikkje å delta i ekspedisjonen og franskmennene måtte redusere omfanget av operasjonen og velje lettare mål. Raidet kosta franskmennene meir enn tidlegare grenseraid, som det i 1704 på Deerfield i Massachusetts sidan provinsen no var åtvara mot angriparane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Raid on Haverhill» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Konfliktar i 1708
Historia til Massachusetts
Haverhill
Haverhill 1708
Haverhill 1708
Ny-Frankrike
Slaget ved Fort Albany i 1709

Slaget ved Fort Albany (kring 26. juni 1709) var eit åtak av franske frivillige kolonistar og deira indianske allierte mot Hudson's Bay Company sin utpost i Fort Albany heilt sør i Hudsonbukta. Kring 70 franskmenn og 30 indianarar gjekk til åtak på fortet, som vart kommandert av John Fullartine. Fullartine slo attende åtaket og tok livet av 18 mann, inkludert leiarane deira. Han mista sjølv to mann i eit bakhaldsåtak på veg tilbake til fortet, kort tid etter åtaket.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battle of Fort Albany (1709)» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Konfliktar i 1709
Franske slag
Britiske slag
Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Ny-Frankrike
Historia til Ontario
Hudson's Bay Company
Slaget ved Bloody Creek i 1711

Slaget ved Bloody Creek vart utkjempa den 21. juni 1711 under Dronning Anne-krigen. Ein Abenaki-milits klarte å overfalle britiske soldatar og soldatar frå Ny-England ved ein stad som vart kjend som Bloody Creek etter slaga som vart utkjempa der. Elva renn ut i Annapolis River ved dagens Carleton Corner i Nova Scotia, og var òg åstad for eit slag i 1757.

Slaget var ein del av eit forsøk frå leiarane i Ny-Frankrike på å svekke det britiske grepet om Annapolis Royal.  Britane hadde erobra fortet året før og dei hadde berre så vidt kontroll over området. Slaget, der heile den britiske styrken vart fanga eller drepen, gav mot til franskmennene og deira indianske allierte som blokkerte Annapolis Royal. Utan tunge våpen, klarte derimot ikkje styrken å angripe fortet med stor effekt, og gav opp omleiringa då britiske forsterkinga kom via sjøvegen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battle of Bloody Creek (1711)» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Historia til Nova Scotia
Konfliktar i Canada
Konfliktar i 1711
Bloody Creek 1711
Bloody Creek 1711
Bloody Creek
Raidet på Nassau

Raidet på Nassau var ein privat finansiert fransk-spansk ekspedisjon under den spanske arvefølgjekrigen leia av Blas Moreno Mondragón og Clause Le Chesnaye. Den samla bourbonske styrken gjekk til åtak på Nassau, hovudstaden i engelske Bahamas ei tid og ein viktig base for sjørøvarverksemd for engelske sjørøvarar som hadde som mål å ende sjørøvarverskemda i Karibia mellom Cuba og Saint-Domingue. Byen Nassau vart raskt teken plyndra og brend ned.Fortet i Nassau vart riven ned og den engelske guvernøren, med alle dei engelske soldatane, vart førte bort som fangar. Eit år seinare gjekk den nye engelske guvernøren Sir Edward Birch i land på Nassau og fann øya så forlaten at han vart tvungen til å ta skipet sitt heim att.

Raidet
Offiserane frå Spania og Frankrike, som såg Nassau som ein trussel for dei begge, sette i gang eit fransk-spansk tokt av franske sjørøvarar og spanske soldatar ombord på to fregattar, eit kommandert av Blas Moreno Mondragón og det andre av Claude Le Chesnaye. Dei overraska 250 engelske innbyggjarar i hovudstaden i New Providence og tok livet av meir enn 100, tok 22 kanonar og reiv ned alle festningsverka, før dei vendte attende til Santiago de Cuba eit par dagar seinare med 80-100 fangar. Mellom dei var guvernør Ellis Lightwood.

Etterverknad
Dei engelske innbyggjarane trekte til skogen til faren var over. Då dei kom attende fann dei øya fullstendig i ruinar og redusert til ein ørken. Dei flytta så til andre busetnader. England hadde så få forretningar med New Providence at dei ikkje ein gong kjende til katastrofen då det skjedde. Edward Birch var utpeikt som ny guvernør, men då han kom til Nassau fann han øya aude, så han måtte reise heim att utan å ha starta stillinga si.
Eit anna fiendtleg raid i 1706 etterlet berre 27 familiar att på New Providence Island.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Raid on Nassau» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Baker, P. Bahamas, Turks & Caicos Lonely Planet Publishing (2001). ISBN 1864501995
Oldmixon, John. The history of the Isle of Providence Providence Press (1966).
Albury, Paul. The Story of the BahamasSt Martins Pr publishing (1976) ISBN 0312762658
Marley, F. David. Historic cities of the Americas: an illustrated encyclopedia ABC-CLIO(2005) ISBN 1576070271
Michael Craton & Gail Saunders. Islanders in the Stream: A History of the Bahamian People: Volume 1: From Aboriginal Times to the End of Slavery. University of Georgia Press (1999). ISBN 0820321222
Marley, F. David.. Wars of the Americas: A Chronology of Armed Konflikt in the New World, 1492 to the Present ABC-CLIO (1998). ISBN 0874368375
Sale, George, Psalmanazar, George, Bower, Archibald. The modern part of A universal history, from the earliest Vol.36. Millar (1747).
 

Konfliktar i 1703
Bahamansk historie
Spanske sjøslag
Franske sjøslag
Engelske sjøslag
Sjøslag i den spanske arvefølgjekrigen
1703 på Bahamas
1703 i Spania
1703 i Frankrike
1703 i England
Omleiringa av Colonia del Sacramento

Omleiringa av Colonia del Sacramento var ei mislukka omleiring i 1704 av spanske styrkar av den portugisiske kolonibyen Colonia del Sacramento, ovanfor Buenos Aires og no i Uruguay. Fire tusen innfødde og 650 spanjolar, leia av guvernøren i Buenos Aires, Don Alonso Juan de Valdes e Inclán, og Baltasar García Ros, kringsette byen frå seint i 1704. Ei veke etter eit mislukka frontalåtak, tidleg i februar 1705, forlet portugisarane Colonia del Sacramento.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Colonia del Sacramento» frå ,  den 23. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Uruguayansk historie
Colonia del Sacramento
Colonia del Sacramento
Colonia del Sacramento
Konfliktar i 1704
Konfliktar i 1705
1704 i Uruguay
1705 i Uruguay
Domenico Modugno

Domenico Modugno () var ein italiensk songar, låtskrivar, skodespelar og medlem i det politiske partiet Partito Radicale (PR). 

Modugno vann Festival della Canzone Italiana di Sanremo 1958, 1959, 1962 og 1966 og representerte Italia i Eurovision Song Contest 1958,  1959 og 1966. I 1958 deltok han med songen «Nel blu dipinto di blu» og enda på tredjeplass med 13 poeng. Året etter enda songen «Piove» på sjetteplass med ni poeng. I 1966 deltok han igjen, denne gongen med songen «Dio, come ti amo», som enda på sisteplass med null poeng.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Domenico Modugno» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

Italienske songarar
Italienske låtskrivarar
Italienske skodespelarar
Italienske politikarar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-deltakarar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-vinnarar 
Italienske Eurovision Song Contest-deltakarar
Grammy-vinnarar
Eurovision Song Contest 1958-deltakarar
Eurovision Song Contest 1959-deltakarar
Eurovision Song Contest 1966-deltakarar
André Claveau

André Claveau () var ein fransk songar. Han representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 1958 med songen «Dors, mon amour» og vann med 27 poeng.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «André Claveau» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

Franske songarar
Franske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Eurovision Song Contest 1958-deltakarar
Solange Berry

Solange Berry () er ein belgisk songar. Ho representerte Luxembourg i Eurovision Song Contest 1958 med songen «Un grand amour» og enda på sisteplass med eitt poeng, saman med bidraget til Nederland. I 1960 deltok ho i den belgiske nasjonale finalen i Eurovision Song Contest, men fekk ikkje representere landet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Solange Berry» frå ,  den 23. desember 2011.  

Belgiske songarar
Luxembourgske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 1958-deltakarar
Myrra

Myrra er saft av Commiphora-arter og Burseraceae. Treet veks i Arabia og Afrika. Sekretet er sveitta ut av borken og torka i luft. Myrra er gulbrune eller rødbrune, uregelmessige, sprø korn eller klumpar av vekslande storleik. Overflata er dekt av kvit-gult støv. Brotet er forma som ein kvelv, feittglinsande, gulbrunt til rødbrunt, ofte med matte, kvite årar og ljosare flekkar. Tynne stykke er gjennomskinnelege. Lukta er aromatisk; smaken er bitter og rivande.

Historie

Ifølgje myten skal myrraen ha fått namnet sitt etter prinsessa Myrrha som var dotter til kong Cinyras. Denne prinsessa vart så gripen av forboden kjærleik at ho flykta til Arabia der ho søkte ned i eit djup sorg. Venus omvandla ho til det treet som ber namnet hennar og som enno græt tårer, den bitre men rennande og helsebringende myrraen. Egypterne henta myrra frå landet Punt, sør for Egypt og brukte det til balsamering av sine daude. Myrra blir ofte nemnt i Bibelen t.d. i første Mosebok 37:25 «Så sette dei seg og ville eta. Då dei såg opp, fekk dei auge på ein karavane med ismaelittar som kom frå Gilead. Kamelane bar gummi, balsam og harpiks som dei skulle føra ned til Egypt.» . Dette viser at myrraen var ein betydeleg handelsvare allereie for 3500 år sidan. Han vart brukt i den heilage smurningen til israelittane i følgje andre Mosebok 30:23 «Ta krydra balsam av beste slag: 500 sjekel flytande myrra, halvparten så mykje eller 250 sjekel velluktande kanel, 250 sjekel velluktande sukkerrøyr og 500 sjekel kassia, alt etter vekta i heilagdomen, og dessutan ein hin olivenolje», til parfyme og røykelse og inngjekk i den drikken ein gav dei dødsdømte.

Bruk av myrra 
Grekarane brukte myrra og røykelse. I Apollotempelet i Miletus i år 243 f. Kr var det gull- og sølvkar, virak, myrra, kanel og andre krydder. Dioskorides skildrar fleire ulike sortar myrra, men tilrår berre at han blir brukt om han er frisk, lett, einsfarga med kvite stripar i brotet. Han skal òg vere bitter i smaken, velluktende og skarp. Plinius skildrar ein spesiell myrra som er samla utan inngrep i treet, og som inngjekk i israelittane sine tempelrøykelse. Òg i Koranen blir myrra nemnt. Myrra vart brukt mot eit stort mengd sjukdomar. Han vart brukt åleine og i blanding med andre lækjemiddel både til inntaking og til inngniding, i blanding med «kvikkemjølk» til augesalve, til munnvatn, mot dårleg lukt i armhulene, til tygging ved dårleg ånde og til snusing mot snue osb. Ein myrratinktur vart brukt for å få fortgang i fødselen, for å framkalle menstruasjon og mot lammingar ved slagtilfelle. Myrra vart òg brukt som tannpulver og tanntinktur. Sjølv om undersøkingar av verknadene til myrraen manglar, vart han brukt som hostestillende middel og stimulerande middel.

Den tredje gåva Jesusbarnet fekk av Dei vise menn var myrra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Myrra» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

urter
lækjemiddel
bibelske ord og uttrykk
Commiphora

Commiphora er ei slekt av dekkfrøplantar i familien Burseraceae. Slekta inneheld omtrent 185 artar tre og busker, ofte med tornar. Dei veks i Afrika, Arabia, og på det indiske subkontinentet.

Bruk
Fleire av artane produserer aromatisk harpiks som blir brukt i røykelse, parfyme og medisin. Mellom dei meste kjente er myrra (Commiphora myrrha) og mekkabalsam (C. opobalsamum).

Galleri

Kjelder
Commiphora (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 29. januar 2014.
Denne artikkelen bygger på «Commiphora» frå ,  den 23. desember 2011.

Bakgrunnsstoff

Flora of Pakistan: Commiphora
GRIN taxonomy: Commiphora
Biblical Burseraceae

Urter
medisinplantar
Disney Channel Holiday

Disney Channel Holiday er eit samlealbum, utgjeve 16. oktober 2007. Albumet inneheld songar sungne av artistar som er eller har vore tilknytte Disney Channel. Dei har laga sine eigne versjonar av songane.

Sporliste

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Disney Channel Holiday» frå ,  den 23. desember 2011.  
 

Samlealbum frå 2007
Ding Dong Merrily on High

«Ding Dong Merrily on High» er ein engelsk julesong skriven av George Ratcliffe Woodward i 1924 til ein fransk dansemelodi frå 1500-talet. Songen er inspirert av klokkeklang og mellomaldermusikk. Teksten i versa er på engelsk, medan refrenget er på latin. Han er ein populær korsong.

Tekst 
«Ding Dong Merrily on High» blei først gjeven ut i The Cambridge Carol-Book: Being Fifty-two Songs for Christmas, Easter, And Other Seasons av presten George Ratcliffe Woodward, som også tidlegare hadde skrive fleire carolsamlingar. Presten var interessert både i klokkeringing og i eldre skaldekunst, som songane i Piæ Cantiones.

Teksten er gjort utprega gammalmodig gjennom val av arkaiske ord og verbformer (som «ye», «rime», «sungen» og «swungen») og bruken av makaronisk dikting typisk for mellomaldersongar.

Melodi 
Melodien Woodward brukte til «Ding Dong Merrily on High» heiter «Le branle de l'Official» og finst i Orchésographie, ei samling dansemelodiar av Jehan Tabourot (1519–1593). 
Komponisten Charles Wood, som Woodward hadde mykje samarbeid med, laga harmoniar til melodien i The Cambridge Carol Book. Han er også blitt arrangert av andre.

Eit særmerke for songen er den langdregne o-en i «Gloria» over fleire fallande og stigande notesekvensar.

Innspelingar 
Songen er spelt inn ei rekkje gonger, mellom anna:

 1962, 1969, 1984, 1994: Choir of King's College ved Universitetet i Cambridge
 1970: Monty Python i sketchen «The Visitors»
 1974: George Guest og koret ved St. John's College i Cambridge
 1976: John Rutter og koret ved Clare College i Cambridge på Carols from Clare
 1985: Jon Anderson på Three Ships
 1985: The Canadian Brass på A Canadian Brass Christmas
 1987: The Muppets på Muppet Family Christmas
 1989: John Rutter og Cambridge Singers på Christmas with the Cambridge Singers
 1990: Julie Andrews på The Sounds of Christmas: From Around the World
 1991: The Chieftains på The Bells of Dublin
 1999: Oslo Gospel Choir på Julenatt
 2000: Charlotte Church på Dream a Dream
 2006: Celtic Woman på Celtic Woman: A Christmas Celebration
 2006: Maddy Prior på An Evening of Carols and Capers
 2006: Blackmore's Night på Winter Carols
 2008: Anúna på Christmas Memories

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ding Dong Merrily on High» frå ,  den 23. desember 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Notar ved Choral Public Domain Library
 The Cambridge Carol-Book: Being Fifty-Two Songs For Easter, Christmas, And Other Seasons (innskanna)

Engelske julesongar
Anne-Marie David

Anne Marie David () er ein songar og Eurovision-vinnar frå Casablanca i Fransk Marokko.

Karriere 

David starta karrieren sin då ho flytte til Paris som attenåring og fekk roller i musikalar; m.a. spelte ho Maria Magdalena i Andrew Lloyd Webber sin Jesus Christ Superstar i 1972. Same året deltok ho i den franske versjonen av Melodi Grand Prix.

I 1973 vart det bestemt at David skulle representera Luxembourg i Eurovision Song Contest 1973, med songen «Tu te reconnaîtras». Songen vann med 129 poeng, seks poeng framfor det britiske bidraget «Power To All Our Friends» med Cliff Richard.

Etter dette budde ho ein periode i Tyrkia der ho jobba som musikar. Ho deltok i Eurovision Song Contest 1979, denne gongen for Frankrike med songen «Je suis l'enfant soleil». Her enda ho på ein tredjeplass.

Anne-Marie David budde også i Noreg ein periode der ho virka som musikar.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Anne-Marie David» frå ,  den 23. desember 2011.  

Franske songarar
Franske Eurovision Song Contest-deltakarar
Luxembourgske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Hannie Lips

Hannie Lips () var ein nederlandsk programleiar frå Rotterdam. Ho var mellom anna tilsett ved den nederlandske kringkastaren KRO.

Lips er best kjend internasjonalt som programleiar for Eurovision Song Contest 1958.

Lips døydde 88 år gammal i heimbyen Laren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hannie Lips» frå ,  den 24. desember 2011.  

Nederlandske programleiarar
Eurovision Song Contest-programleiarar