alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Inishtrahull

Inishtrahull er ei øy om lag 10 km nordaust for Malin Head i County Donegal og er den nordlegaste øya i Irland. Øya ligg 7 km nord for halvøya Inishowen i Atlanterhavet. 

Øya er danna av ein type metamorfisk gneis kalla Inishtrahull Gneiss, som er 1,7 milliardar år gamal. Gneisen er den eldste kjende bergarten på dei irske øyane og studiar har vist at øya ein gong var ein del av det sørlege Grønland

Øya har ikkje vore busett dei siste tiåra, men det står framleis hus og eit lite skulehus att. Inishtrahull er kjend for fyret som står her. Fyret er framleis er aktivt og nyttar hovudsakleg solpanel som energikjelde.

Fotnotar

Kjelde 

Donegal
Irske øyar
Rutland i Irland

Rutland (irsk: Inis Mhic an Doirn) er ei øy i County Donegal i Republikken Irland. Øya ligg mellom Burtonport og den busette øya Arranmore. Rutland er ikkje busett, men hadde tidlegare busetnadar. Ein planlagt busetnad av William Burton Conyngham i 1770-1790-åra, inkludert ei hovudgate med butikkar og bustadhus, eit postkontor, ein skule, eit fiskemottak og eit fiskeforedlingsanlegg. Fiske vart derimot brått dårlegare kort tid etter bygginga og fleire føretak og butikkar la ned. Øya var derimot busett til ut på 1960-talet. 

Øya fekk elektrisitet i 1957 som ledd i å føre straum ut til Arranmore, men har aldri hatt innlagt vatn og husa her vert i dag berre nytta som feriehus.

Kjelde 

Donegal
Irske øyar
Tory Island

Tory Island (irsk Oileán Thoraigh eller tidlegare Oileán Thúr Rí) er ei øy i Republikken Irland, om lag 14 km utanfor kysten av Donegal.

Øya er om lag 5 km lang og 1 km brei. Ho har 170 innbyggjarar fordelt på fire landsbyar— An Baile Thoir (East Town), An Baile Thiar (West Town), An Lár (Middletown) og Úrbaile (Newtown). Ho høyrer til Gaeltacht og ulster-irsk er hovudmålet på øya. 

Sidan 1950-åra har eit lite samfunn med kunstnarar budd på øya, som har sitt eige kunstgalleri. Den engelske kunstnaren Derek Hill er forbunde med kunstsamfunnet på Tory. 

I den oppdikta historia til Irland var Lebor Gabála Érenn på Tory Island staden der Conand sitt tårn stod, skansen til fomorianarane, før dei vart slått av nemedianarane i eit stort slag på øya. Den seinare fomoriske kongen Balor budde òg på øya. Balor tok Ethlinn til fange i eit tårn på toppen av Tor Mór (eller Túr Mór på gammalirsk), som tyder «Det høge tårnet».

Trass i at Tory Island er ei lita øy har ho mange historiske og mytologiske stader. Eit fyr bygd mellom 1828 og 1832 står på vestenden av øya. I april 1990 vart fyret automatisert.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tory Island» frå ,  den 14. oktober 2007.

Litteratur 
 Hunter, J. 2006. The Waves of Tory. Colin-Smyth Ltd. ISBN  10 0 86140 456 4

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell turistside for Tory Island
 BBC News artikkel om Tory Island

Donegal
Irske øyar
Bull Island

Bull Island (Oileán an Tharbh på irsk) eller meir nøyaktig North Bull Island (Oileán an Tharbh Thuaidh på irsk) er ei øy i Dublin Bay i Republikken Irland. Ho er om lag 5 km lang og 800 meter brei og ligg om lag parallelt til kysten. Ho er mindre enn to hundre år gamal og vart danna av at sand bygde seg opp etter North Bull Wall vart bygd av Kaptein William Bligh tidleg på 1800-talet for å halde kanalen til hamna i Dublin open. 

Øya er forbunde til fastlandet via ei trebru og ei vegfylling. Det bur berre få personar på øya og det finst to golfklubbar her. 

North Bull Island utgjer det største parkområdet eigd av Dublin. 

Øya held fram med å vekse og det er mogeleg at ho i løpet av dei neste 50 åra vert landfast ved Red Rock i Sutton og dannar ein lagune. Sjansane for dette vert derimot rekna som ganske små på grunn av sterke straumar og det djupe vatnet i Suttonsundet.

Natur 
Fuglelivet på øya har vore verna sidan 1930-åra og ho vart eit nasjonalt naturreservat i 1988. Ho står på UNESCO si liste som biosfærisk reservat. Av fuglar på øya finn ein ringgås, spove, tjeld, tundralo og skjeand. Det er seks pattedyrartar på øya: Brunrotte, rev, markmus, piggsvin, irsk hare og kanin. 

Av planter på øya finn ein flugeblom, salepsrot og skogmarihand.

Dollymount Strand 
Dollymount Strand er ei 5 km lang strand på øya og ein populær stad for innbyggjarane i dublinarane.

Bakgrunnsstoff 
 UNESCO biosfære reservat

Kjelde 

Dublin
Irske øyar
Dalkey Island

Dalkey Island (Deilginis på irsk, tyder «Tornete øy») er ei øy 15 km sør for Dublin, nær landsbyen Dalkey, 3 km sør for hamna Dún Laoghaire. Øya er ikkje lenger busett, men har restar etter hus, ei kyrkje og eit Martellotårn. Ho ligg mindre enn 300 meter frå land og har eit areal på 9 hektar.

Det finst bevis for at øya var busett for 6000 år sidan og vart nytta som ein base for vikingane. Det er òg ruinar etter ei anna kyrkja, frå 600-talet, kalla opp etter St. Begnet. 

Ei festning på det nordlegaste neset (eit såkalla promontory fort) er framleis synleg i form av ei grøft. 

Steinkyrkja som det finst ruinar av i dag vart bygd på 800-900-talet og vart truleg forlaten då vikingane nytta øya som base og del av den travlaste hamna i landet på den tida. Tidleg på 1800-talet reiste den britiske admiraliteten Martellotårnet på øya, eit av åtte tårn langs Dun Laoghaire-kysten. Tårnet fungerte som eit signaltårn som skulle sende vidare signal når det vart oppdaga invaderande skip under Napoleonstida. 

Sundet mellom øya og fastlandet er svært djupt og ein gong vart det vurdert å byggje ein oljeterminal her. Området rundt er hovudsakleg bustadområde så ein valde å plassere terminalen ein annan stad.

Kjelde 

Dublin
Irske øyar
Fusel

Fusel, eller fuselolje, er ei fellesnemning på ymse kjemiske stoff som oppstår i tillegg til etanol under gjæring. Stordelen er høgverdig alkohol som propanol og butanol, men òg esterar, aldehyd og karboksylsyrer finst med.

Fuselolje har kokepunkt mellom 105 °C og ca. 140 °C. Ein måte å fjerne dei på er difor å destillere etanolen ein gong til.

Fusel er eit av dei største problema ved heimebrenning, men kan setta ein ekstra spiss på smaken i til dømes whisky.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fusel» frå ,  den 14. oktober 2007.  

Alkohol
Gud signe Norigs land

«Gud signe Norigs land» er ein fedrelandssong skriven av Arne Garborg, første gong trykt i Fedraheimen 15. mai 1878 under tittelen «Norsk Fedralandssong». 

Denne songen var eit lyrisk gjennombrot for den 27 år gamle Garborg. Salmen vart m.a. trykt i Norsk songbok v/ Olaus Alvestad (1898) og i Forbundets sangbok (1900). Han vart ikkje teken inn i Nynorsk salmebok. Seinare vart han trykt i Mads Bergs Skulesongbok og med fem vers (1, 2, 4, 7 og 8) på nr 738 i Norsk salmebok.

I Fedraheimen oppgav Garborg som tone «God save the king». Sidan er det laga minst 15 melodiar til songen. I Mads Bergs songbok står songen til tonar både av Sparre Olsen og Oscar Borg, i Norsk Salmebok er det Borg sin tone frå 1905 som er nytta.

Teksten 
(Etter Norsk songbok, 1911)

Gud signe Norigs land, kvar heim, kvar dal og strand,
kvar lund og lid! Han lat det aldri døy,
han verje bygd og øy, han verje mann og møy,
til ævleg tid!

Me fekk det høgt og fritt, me fekk det vænt og vidt
med hav og fjell. Det stend so trygt og godt,
det stend so reint og blaatt, rett som eit gudeslott
med solskinstjeld.

Det er vaar elsk paa jord, det er vaart beste ord,
vaar trivd og trygd. Storfrægdarmenn dei var
som fram til oss det bar; det er vaar ættargard
til fridom bygd.

Stort arbeid ned er lagt til landsens fred og magt
fraa tid til tid. Det kosta tusund aar
i kav fraa vaar til vaar, i strid so tung og saar,
fyrr me vart fri’.

Her ligg dei, grav i grav, fraa heid og ned i hav,
so stridde so. Gud sign’ kvar ærleg svein
som løp der under stein, Gud sign’ dei kvar og ein
der dei er no.

Men landet hev dei rudt, det vil me verja trutt
til siste stund. Vaar elsk og beste agt,
vaart liv og all vaar magt skal vera Norigs vakt
til siste stund.

I kjærleik varm og mild me legg vaar vilje til,
daa veks det fram. Daa fær det bløma blidt,
daa fær det spyrjast vidt, og alltid standa fritt
for naud og skam.

Her stig det stort og blaatt, vaart fagre heimlands slott
med tind og taarn. Og som det ervdest ned
alt fagrar’ led for led, det byggjast skal i fred 
aat vaare born.

Kjelder 
 Kristen sang og musikk, Runa forlag, 1962 (red. Lars Aanestad, Karsten Ekorness, Sigurd Lunde og Johan B. Straume)
 Norsk songbok ved Olaus Alvestad, Alb. Cammermeyers Forlag, Kristiania 1911 (Femte auka utgaava)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Garborg sitt handskrivne, uferdige, utkast til salmen på noteblad

Norske fedrelandssongar
Arne Garborg
Ireland's Eye

Ireland's Eye (Inis Mac Neasáin på irsk) er ei lita øy utanfor kysten av County Dublin på Irland. Øya er ikkje busett og ligg rett nord for Howth Head.

Historie 
Ruinane av eit martellotårn og ei kyrkje frå 700-talet er dei einaste teikna på tidlegare busetjing. Kyrkja var lenge soknekyrkje for Howth før ho vart erstatta av ei kyrkja i Howth på fastlandet. 

I keltisk tid vart øya kalla «Eria's øy». Eria var eit kvinnenamn og dette har vorte forveksla med Erin, det irske namnet for Irland. Vikingane ersatta ordet for øy med Ey, den gamalnorske varianten, og øya vart då «Erin's Ey» og etter kvart Ireland's Eye. 

I september 1852 vart Sarah Maria Louisa Kirwan drepen på øya og ektemannen William Burke Kirwan vart dømt for drapet.

Geografi og fauna 
Ireland's Eye består av hovudøya, ei rekkje skjer og ei lita øy kalla Thulla. Den flottaste staden på øya er eit stort frittståande berg kalla «the Stack», «skorsteinen», nordaust på øya. Her finn ein mange forskjellige sjøfuglar, som lomvi, alke, havhest og måse. Irland sin femte havsulekoloni vart oppretta ved The Stack i 1980-åra, og det er i dag eit par hundre hekkande fuglepar her. Det er òg ein stor koloni med skarv på øya og eit par hekkande lundefuglar. I sjøen utanfor finn ein gråsel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ireland's Eye» frå ,  den 14. oktober 2007.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Fuglekikking på Irland 

Dublin
Irske øyar
Rockabill

Rockabill (irsk Carraig Dá Bheola) er ei øy, eller eigentleg dei to øyane The Rock og The Bill, vest i Irskesjøen, om lag 6 kilometer nordaust for Skerries i County Dublin i Republikken Irland. Det irske namnet, Carraig Dá Bheola, tyder «To lepper-skjeret».

Sundet mellom dei to granittøyane er 20 meter breitt. På The Rock står det eit fyr, bygd i 1855–1860 og automatisert i 1989, fleire murar og uthus. Desse oppmurte områda har ført til oppbygging av jord og etter kvart vegetasjon, hovudsakleg lavatera, som fuglar hekkar i. Den mindre øya The Bill har lite vegetasjon. 

Rockabill er eit viktig område for hekkande sjøfugl, særleg for terner. Her ligg den største kolonien av rosenterne i Europa, over 600 par i 2003, og staden er derfor internasjonalt viktig. Det finst om lag like mange vanlege terner og av anna sjøfugl finn ein teist og krykkje.

Rockabill er eigd av Commissioners of Irish Lights og er eit verna område under EU sitt fugledirektiv.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rockabill» frå ,  den 29. februar 2020.  
 

Dublin
Irske øyar
Fyr i Republikken Irland
Simen Willgohs

Simen Johan Willgohs () er ein norsk ungdomspolitikar, oppvaksen i Fana, og var Bergen SV sin ordførarkandidat for kommunevalet i 2007.

Politisk karriere 
Simen Johan Willgohs vart med i Bergen Sosialistisk Ungdom i 2002, og har vore aktiv i lokallaget sidan det.

Etter valet i 2003, gjekk Willgohs inn i styret i Bergen Sosialistisk Ungdom, der han sat i eit år ut 2004. Eit halvt år seinare, sommaren 2005 vart han vald til leiar for Bergen Sosialistisk Ungdom før han i januar 2006 vart vald til nestleiar i Hordaland Sosialistisk Ungdom. Sommaren 2006 vart han leiar i fylkeslaget etter Ingvild Hunsrød.

I desember 2006 vart Simen Willgohs nominert som ordførarkandidat for Bergen Sosialistisk Venstreparti med andreplass på SV si nominasjonsliste.

Anna 

Han er son av biletkunstnarane Jan Erik Willgohs og Gerd Frantzsen.

Bakgrunnsstoff 

 Aftenposten, 28.05.07: Simen (20) skal bli ordfører i Bergen.

Willgohs, Simen Johan
Politikarar frå Bergen
Norske ungdomspolitikarar
Shenick

Shenick Island (irsk Oileán na Sionnach som tyder «Reveøya») er ei øy aust for Skerries i County Dublin i Republikken Irland. Ho er berre busett av selar som held til på vestsida av øya. I tillegg hekkar noko sjøfugl på øya. Ein kan nå øya med båt, men ved fjøre sjø kan ein gå over på sandbankane. 

Ruinane av eit Martellotårn står på Shenick.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Shenick Island» frå ,  den 14. oktober 2007.  
 

Dublin
Irske øyar
Martellotårn

Martellotårn er små forsvarstårn bygd i fleire land av Det britiske imperiet på 1800-talet frå tida rundt Napoleonskrigane og utover. Dei er opp mot 12 meter høge med to etasjar og hadde ofte ein garnison med ein offiser og 25 mann. Den runde strukturen og dei tjukke murane av solid murarbeid gjorde dei svært motstandsdyktige mot kanoneld, medan høgda deira gjorde dei til ideelle stader for artilleri som vart montert på det flate taket og kunne snurrast 360º rundt. Rundt eit fåtal Martellotårn vart det bygd vollgraver som ekstra vern. Dei vart nytta gjennom heile 1800-talet men vart forelda då ein fekk kraftigare artilleri. Mange tårn står framleis i dag og vert ofte bevart som historiske monument.

Kjelde 

Festningar
Tårn
Engelsk historie
Drikkeglas

Drikkeglas er eit ilåt brukt til å servera drikkevarer i, og til å drikka av. Glas er anten utan hank eller av glas, men finst også i materiale som plast og metall.

Glas finst i mange utformingar ut frå bruksområde; både kva slags drikke ein vil ha i dei og kor praktiske eller forfina ein vil ha dei. Dei kan vera sylinderforma, men har oftare ei mindre grunnflate som dei vidar seg ut frå mot åpninga. Mange glas står også opphøgd på ein stett.

Sjå og 
 drikkehorn
 kopp
 krus
 seidel

Bakgrunnsstoff 

Glas
Ilåt
Etereiskapar
Drikkekar

en:List of glassware#Drinkware
Inisheer

Inisheer (irsk offisielt namn Inis Oírr) er den minste og austlegaste av dei tre Aranøyane i Galway Bay i Republikken Irland. Naomh Caomhan, vernehelgenen for Inisheer, er den eldste broren til Naomh Caomhín (heilage Kevin), som grunnla klosteret i Glendalough. 

Det offisielle irske namnet er av nyare dato og ser ut til å vere eit kompromiss mellom det tradisjonelle lokale namnet Inis Thiar (uttalt «Inisjer»), «Den bakerste øya», og det tidlegare offisielle namnet Inis Oirthir,  «Austøya». Det er ingen irske ord som samsvarar med det andre ordet i det offisielle irske namnet. Det kan virke ut får årbøker at namnet på øya alltid har vore basert på element av «iarthar» eller «thiar», som tyder «bak» eller «bakerste», og ikkje «vest» som er den vanlegaste bruken av dette ordet. Bruken av Inis Oirthir av Rory O Flaherty på 1600-talet ser ut til å ha vore ei feillesing av årbøkene. 

Det står ei mellomalderborg kalla O'Brien på øya, bygd i eit eldgamalt steinfort på toppen av åsen. I tillegg finn ein fleire kyrkjeruinar, inkludert ei kyrkje kalla Teampall Caomhán, som må gravast ut kvart år fordi golvet ligg lågare enn sandnivået i området. Irsk vert framleis brukt som hovudmål av dei om lag 300 innbyggjarane. 

Øya har båtsamband frå Rossaveal i Connemara og Doolin i County Clare, i tillegg til dei andre Aranøyane. Turisme er viktig for øya. I tillegg kjem mange skuleelevar til øya for å lære irsk i eit miljø der språket vert nytta dagleg. 

Lastskipet «Plassey» forliste utanfor Inis Oirr i 1960-åra, og har sidan vorte kasta opp på grunn sjø ved Carraig na Finise på øya av dei kraftige bølgjene frå Atlanterhavet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Inisheer» frå ,  den 15. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell turistside 

Galway
Irske øyar
Inishmaan

Inishmaan (irsk: Inis Meadhóin / Inis Meáin «Mellomøya» eller «Den midterste øya») er øy i Galway Bay på vestkysten av Irland og den midterste av dei tre Aranøyane. Ho har om lag 200 innbyggjarar og er rolegare utan så mange turistar som dei to naboøyane Inishmore og Inisheer. Ho er derimot ein av dei viktigaste stadane for tradisjonell irsk kultur, og øybuarane har mellom anna irsk som morsmål. Øya høyrer til County Galway i provinsen Connacht vest for Irland.

Landemerker

Dún Conchuir (Conor's Fort) 
Eit svært gamalt ovalt steinfort frå førkristen tid med flott utsyn over resten av øya og havet.

Dún Fearbhaí 
Steinfortet frå 300-talet er uvanleg fordi det er nesten rektangulært, og ikkje sirkulært som dei andre forta på øya.

Teach Synge (Synge si hytte) 
Huset der John Millington Synge var på øya kvar sommar frå 1898 til 1902, med Bríd og Páidín Mac Donnchadha som vertskap. Det var her han fekk inspirasjon for skodespela The Playboy of the Western World (Helten på den grøne øya), Riders to the Sea (Ryttarar ved havet), og mange andre verk frå historier han høyrte på øya. Huset han budde i gjekk i arv i Mac Donnchadha-familien fram til 1970-åra då det forfall kraftig. Det har i seinare tid vorte restaurert til si opphavlege form og har vore open for publikum sidan august 1999.

Cathaoir Synge (Synge sin stol) 
Dette var forfattaren sin favorittstad på øya, der ein kan sjå over Inis Mór og Atlanterhavet.

Clochan na Carraige 
Clochan na Carraige er ei bikubehytte. Strukturen er uvanleg fordi utsida er sirkulær, medan innsida er rektangulær.

Litteratur 
<div class="references-small">
 Coley, Patricia, and J. M. Armer. Inishmaan. London: Queen Mary College Univ, 1959. 
 Quilkin, Rennie Mc. 1999. "Inishmaan". Poetry. 174, no. 5: 277. 
 Synge, J. M. 1903. "A Dream on Inishmaan". Green Sheaf. no. 2: 8-9. 
 Synge, J. M. A Story from Inishmaan. Dublin: New Ireland Review, 1898. 
</div class>

Kjelde 

Galway
Irske øyar
Inishmore

Inishmore (irsk Inis Mór eller Árainn Mhór) er ei øy i Galway Bay i Republikken Irland og er den største av dei tre Aranøyane med eit areal på 30 km².
Fram til 1900-talet vart øya kalla Aranmore eller Árainn Mhór («Store Aran»), men sidan det alt eksisterte ei øy med namnet Arranmore i County Donegal endra engelske landmålarar på midten av 1800-talet namnet på øya for å unngå forvirring. 

Øya er kjend for sin sterke irske kultur, der øybuarane har irsk som morsmål, og for dei mange førkristne og gamle kristne stadane, som Dún Aengus, «det flottaste barbariske monumentet i Europa»

Inis Mór er ein stor turistdestinasjon. Private minibussar, hestevogner og syklar er dei beste måtane å kome seg rundt til dei mange landemerka om sommaren. Den største landsbyen på øya er Cill Rónáin.

Inishmore var fødestaden til forfattaren Liam O'Flaherty og barndommen hans går mykje igjen i forfattarskapet hans.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Inishmore» frå ,  den 15. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

Galway
Irske øyar
Inishark

Inishark eller Inishshark (Inis Airc på irsk) er ei lita øy like vest for den større naboøya Inishbofin i County Galway på vestsida av Irland. Øya er i dag utan folk og dei siste 23 innbyggjarane i dette tidlegare isolerte fiske- og jordbrukssamfunnet vart evakuert i 1960. Øybuarane hadde ikkje kunne forlate øya i fleire månadar om vinteren og regjeringa valde å flytte dei til fastlandet i staden for å byggje ein dyr molo på øya. 

Som Inishbofin består Inishark nesten berre av silurisk skifer. Ho er 100 meter på det høgaste. 

Øya sin vernehelgen var St. Leo. Restane etter ei kyrkje på Inishark frå 1800-talet er kalla opp etter han.

Kjelde 

Galway
Irske øyar
Inishbofin

Inishbofin (irsk Inis Bó Finne, 'Den kvite kua-øya') er ei øy om lag 8 km utanfor kysten av Connemara i County Galway i Republikken Irland. Ho er om lag 5,5 km lang og 3 km brei, og har rundt 200 innbyggjarar. Ein kan nå Inishbofin med båt frå Cleggan. Ho har òg ein landingsplass for helikopter og det er planlagt ei flystripe.

Historie 
Den engelske namnet på øya kjem frå det irske namnet Inis Bó Finne. Namnet har opphav i ei lokal segn. Øya har vore busett sidan bronsealderen. I 668 grunnla St. Colmán eit kloster på Inishbofin som overlevde fram til 900-talet. Her ligg òg ruinar av Oliver Cromwell sine kasernar, som vart bygde i 1652. Då den mykje hata Cromwell hadde makta vart Inishbofin omforma til ein straffekoloni for den katolske prestestanden. Ein uheldig biskop vart bunden fast til «Bishop's Rock» ved fjøre sjø og drukna då vatnet steig. 

På Inishbofin ligg Dún Gráinne, restane av eit fort som vart nytta av den legendariske Grace O'Malley, Irland si sjørøvardronning, i tillegg til ruinar av eit keltisk fort frå 1000-talet fvt. Ein meiner at Inishbofin har vore busett i opp mot 10 000 år. Øybuarane omtalar fortet som Oliver Cromwell's Fort. Det vart bygd i 1650-åra under Cromwell-krigane for å kontrollere inngangen til hamna. Inishbofin var ein av dei viktigaste skipshamnene på vestkysten av Irland i seglskipsdagane. Det var ein av dei siste rojalistskansane som fall til Cromwell sin hær og var okkupert av dei fram til slutten av hundreåret. Cromwell-tilhengjarane nytta han som ein samlingsstad for irske menn og kvinner som skulle transporterast til Vestindia.

I dag har øya om lag 200 innbyggjarar. På det meste hadde øya over 1000 innbyggjarar i 1840-åra.

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Inishbofin, Galway» frå ,  den 15. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Galway
Irske øyar
Lettermullen

Lettermullen (irsk Leitir Mealláin) er ei lita øy på vestkysten av Irland i Connemara i County Galway, om lag 57 km frå byen Galway. Øya ligg heilt vest i Galway Bay og er den vestlagste av dei tre øyane Lettermullen, Tír an Fhia og Lettermore, som i lag vert kalla Gorumna. Ho er forbunde til fastlandet via bruer og vegfyllingar. 

Lettermullen er ein del av Gaeltacht (irskspråklege regionar i Irland). Namnet kjem frå det irske namnet Leitir Mealláin som tyder «Mealláin si harde åsside».

Kjelde 

Galway
Irske øyar
Omey Island

Omey Island (irsk: Iomaidh) er ei tidvassøy nær Claddaghduff heilt vest i Connemara ved Irland. Det går ein veg over sanden til øya, men ved høgvatn er vatnet djupt nok til å dekke ein bil. 

Ruinane av eit kloster ligg på øya. Det vart bygd av St. Feichin og namnet på øya kjem frå det irske Iomaidh Feichín som tyder Feichín si seng eller sete. Ein meiner at klosteret vart bygd tidleg på 500-talet. 

Øya har fleire spor etter St. Feichín, som Den heilage brønnen heilt vest på øya. Det står òg ei gamal kyrkje på øya. Kyrkja var i fleire hundreår gravlagd under sand, men soknepresten i området fekk hjelp av lokale innbyggjarar og grave ho ut att. 

St. Feichín skal ha oppretta mange slike samfunn vest på Irland og vert rekna som ein av dei viktigaste dei tidlege grunnleggjarane irsk kristendom.

Kjelde 

Galway
Irske øyar
Tidvassøyar
Blasketøyane

Blasketøyane (Na Blascaoidí på irsk) er ei øygruppe utanfor vestkysten av Irland og ein del av County Kerry. Dei var busett fram til 1953 av ein irsktalande folkesetnad. Innbyggjarane vart evakuert til fastlandet 17. november 1953. Mange etterkomarar bur i dag i Springfield i Massachusetts og på Dinglehalvøya der dei kan sjå ut på den tidlegare heimen sin.

Øybuarane vart ein del av antropologiske og lingvistiske studiar på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet og det vart skrive fleire bøker om dei tradisjonelle skikkane og levesettet. 

Dei seks største av Blasketøyane er:
 Great Blasket Island (An Blascaod Mór)
 Beginish (Beiginis)
 Inishnabro (Inis na Bró)
 Inishvickillane (Inis Mhic Uileáin)
 Inishtooskert (Inis Tuaisceart)
 Tearaght (An Tiaracht)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blasket Islands» frå ,  den 15. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

 blasketislands.ie
 blasketislands.com

Kerry
Irske øyar
Beginish

Beginish (Beiginis på irsk) er ei øy utanfor County Kerry i Republikken Irland som høyrer til Blasketøyane. Ho er berre 14 meter høg på det høgaste og ligg i Blasketsundet, mellom Great Blasket Island og fastlandet. Ho har ein stor koloni med isterner. Øya er òg fødestad for gråsel.

Kjelde 

Kerry
Irske øyar