alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mont Ruan

Mont Ruan er eit 3 057 m høgt fjell i Chablais-Alpane, i kantonen Valais i Sveits. Fjellet ligg nær grensa mot Frankrike.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mont Ruan» frå , den 26. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Hades

Hades (gresk ᾍδης, Hadēs eller Ἅιδης, Háidēs, 'usett') er namnet på dødsguden og det underjordiske dødsriket han herskar over i gresk mytologi. 

Hades blei framstilt som ein majestetisk eldre mann som kunne halda eit septer, ein kvist, eit overflodshorn, eit granateple eller ein kopp. På nokre greske vasar er han avbilda med blikket vend vekk frå dei andre gudane.

Mytologi 

Hesiod fortel av Hades er son av Rhea og Kronos i sin Theogonia. Hades er dermed bror av gudinnene Demeter, Hestia og Hera og bror av Zevs og Poseidon, som han deler verdsherredøme med. Hades er gift med Demeter si dotter Persefone, som han har bortført frå den øvre jorda. Fordi Persefone åt av maten til Hades, må ho bu i underverda, men får venda tilbake til jorda og mor si halve året.

Dødsriket var sett på som ein mørk og dyster stad. Fram til midten av 400-talet f.Kr. var dette staden alle døde enda opp. Seinare førestilte ein seg også at særskilde sjelar gjekk opp i øvre luftlag (aither).

Ferjemannen Karon frakta døde over elva for å koma inn i dødsriket. Inngangen til Hades blei vakta av Kerberos, ein hund med tre hovud.

Namn 
På attisk gresk var namnet Hades stort sett brukt om guden, men på andre dialektar blei det også brukt om den greske underverda. I alle høve bruket ei rekkje uttrykk Hades, som «Hades-porten», «Hades-hallen» og «vegen til Hades». Etter Homer si tid blei namnet Hades brukt ikkje berre om guden for dei døde, men også sjølve dødsguden eller til og med døden. Grekarane frykta å uttala det rette namnet hans. 

Hades hadde tilnamnet Polydegmon, 'den som tek imot mange gjester'. Han var også kjend under namnet Pluton, 'rikdomsgjevar', noko som viste til rikdommen — grøde, ferskvatn og mineral — jorda gav.

Kult 

Som døden sjølv (Thanatos) vørde ikkje Hades bøner eller offer, og han blei lite dyrka i det gamle Hellas. Ein kjenner to unntak: Hades-kulten ved Elis, der tempelet opna éin gong i året for ein prest, og eit område tileigna han ved Minthe-fjellet nær Pylos. I tillegg blei namnet hans brukt på rituelle forbanningsstykke, ofte i samband med Demeter og Kore (Persefone) eller med erinyene, moiraene, Hekate, Hermes og Persefone.

Hades blei derimot dyrka som grødegud under namnet Pluton, ofte saman med Persefone. Paret var også kjend som Pluton og Kore eller Theos og Thea.

Andre religionar 
I romersk mytologi hadde guden Pluto rolla til Pluton eller Hades. I norrøn mytologi finn ein Hel, som både var namnet på dødsgudinna og verda ho herska over.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Greske gudar
Stader i gresk mytologi
Dødsgudar
Dødsrike
Story of Wine

Story of Wine er ein sør-koreansk film frå 2008, regissert av Lee Cheol-ha. Filmen er 96 minutt lang.

Vinbaren «Story of Wine» feirar eittårsjubileum, og Min-Sung (Ki-woo Lee) har førebudd eit eksklusivt vinkart for kvelden. Kvar vin er tilknytt ei forteljing som representerer dei ulike kvalitetane til dei utvalde vinane. Kvar flaske har ei soge knytt til kjærleik, tap eller venskap.

Bakgrunnsstoff 
 Story of Wine at IMDB

Filmar frå Sør-Korea
Filmar frå 2008
El Ejido

El Ejido er ein by i provinsen Almería i den autonome regionen Andalucía i Spania. Han er eit senter for produksjon av frukt og grønsaker midt i Comarca de El Poniente.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «El Ejido» frå , den 27. oktober 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Viva Almeria

Bakgrunnsstoff 
 El Ejido

Byar i Andalucía
Roquetas de Mar

Roquetas de Mar er ein by i provinsen Almería i den autonome regionen Andalucía i Spania. Turistområdet med hotell, restaurantar og butikkar har fram til dei siste åra hovudsakleg vore ein feriestad for spanske turistar om sommaren, men no har òg ein del turistar frå dei britiske øyene, Skandinavia og Tyskland byrja å feriere her.

Roquetas de Mar er ein av to store feriestader på Costa de Almería, den andre er Mojácar. Det kjem ikkje like mange turistar her som andre stader i Spania, og med lange strender har ein relativt god plass til å sole seg og bade. 

Roquetas de Mar har mange fasilitetar, som hotell, restaurantar, tapasbarar, ein tyrefektar-arena, eit auditorium og ein språkskule.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Roquetas de Mar» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Byar i Andalucía
Jerez de la Frontera

Jerez de la Frontera er ein by i provinsen Cádiz i den autonome regionen Andalucía sørvest i Spania. Han ligg midt mellom havet og fjella. I 2008 var byen den største i provinsen med litt over 200 000 innbyggjarar og den femte største i Andalucía. Byen har vorte eit transport- og kommunikasjonssenter i provinsen, og har på dette området vorte viktigare enn provinshovudstaden Cádiz. Jerez de la Frontera er òg den største kommunen i provinsen målt i areal og har frodige jordbruksområde. Det finst òg mange kveg- og hestefarmar.

Historie 

Området rundt Jerez de la Frontera har vore busett sidan bronsealderen eller sein steinalder.

Sidan då har Jerez vore dominert av fem kulturar, tartessarar, fønikarar, romarane, muslimar, jødar og kristne.

Namnet går tilbake til det fønikiske Xera, Sèrès, og seinare romanisert som Ceret.

Jerez var eit lite sjølvstendig emirat frå om lag 1030 etter at Emiratet Córdoba fall. Nokre år seinare vart det slått saman med Arcos av Aben Jairuan som styrte begge om lag 1040-1053. I 1053 vart det lagt under Sevilla. Frå 1145 til 1147 var regionen Arcos og Jerez ei kort tid eit emirat under Granada, leia av Aben Garrum.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

 Bilete av Jerez de la Frontera

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jerez de la Frontera» frå , den 27. oktober 2009. 

Byar i Andalucía
Algeciras

Algeciras er ein hamneby heilt sør i Spania og den største byen ved Gibraltarbukta. Hamna er den travlaste i heile landet. Han ligg ved Río de la Miel 20 km nord for Tarifa, som er den sørlegaste byen på Den iberiske halvøya og på det europeiske fastlandet. Byen har kring 115 000 innbyggjarar og har det 28. største storbyområdet i Spania med litt over 200 000 innbyggjarar.

Historie 
Området rundt byen har vore busett sidan førhistorisk tid og dei tidlegaste funna er spor etter neandertalarar frå yngre steinalder. Med den strategiske plasseringa var han ein viktig hamneby under fønikarane. Under romarane heitte byen Portus Albus ('Den kvite hamna'), og låg nær dei to byane Caetaria (truleg iberarar) og Iulia Transducta (Tarifa), grunnlagd av romarane sjølve. Etter at han vart øydelagd av germanske barbarar og vandalar, vart byen grunnlagd på ny i 711 av maurarar som invaderte Den iberiske halvøya. Det var den første byen arabarane grunnla på spansk jord. Han var ei kort stund ein sjølvstendig taifa frå 1035 til 1058. Han vart kalla al-Jazirah al-Khadra' («Den grøne øya») etter øya Isla Verde som ligg like utanfor. Det moderne namnet på byen kjem frå dette. I 1344 vart byen erobra av Alfonso XI av Castilla, men gjenerobra av maurarane i 1368 og øydelagd etter ordre frå Muhammed V av Granada. Staden vart då forlaten. 

Algeciras vart grunnlagd på ny i 1704 av flyktningar frå Gibraltar etter at denne staden vart erobra av engelskmenn og nederlendarar under den spanske arvefølgjekrigen. Han vart bygd opp opp med den noverande rektangulære forma av Karl III av Spania i 1760. I juli 1801 kjempa franske og spanske skip mot den britiske Royal Navy utanfor byen i slaget ved Algeciras, som enda med britisk siger. 

Byen var åstad for Algeciras-konferansen i 1906, eit internasjonalt forum for å diskutere framtida til Marokko. Under Franco-perioden gjennomgjekk Algeciras ein omfattande industriell utvikling og det vart skapt mange nye arbeidsplassar for lokale arbeidarar som vart arbeidsløyse då grensa mellom Gibraltar og Spania var stengd mellom 1969 og 1982. 

I 1982 var Algeciras åstad for Operasjon Algeciras, ein mislukka plan av det argentinske forsvaret om å sabotere britiske militæranlegg i Gibraltar under falklandskrigen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Algeciras» frå ,  den 27. oktober 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Algeciras. Encyclopædia Britannica Online, 2006.
 Algeciras. The Columbia Encyclopedia, 2004
 Lonely Planet Andalucia, Lonely Planet, 2005

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad 
 Expoalgeciras: Biletgalleri

Byar i Andalucía
Spanske hamnebyar ved Middelhavet
San Fernando i Spania

San Fernando er ein by i provinsen Cádiz i Spania med like under 100 000 innbyggjarar. Byen vert stundom kalla La Isla («Øya»), men er ikkje lenger noko øy, men ei halvøya som er knytt til fastlandet. Innbyggjarane i San Fernando vert lokalt kalla cañaíllas eller isleños.

Historie 

Kommunen spelte ei viktig rolle i 1810 under den franske okkupasjonen leia av Napoleon. San Fernando og Cádiz var dei einaste områda av Spania som ikkje overgav seg til franskmennene. 

Cortes Generales møttest i Komedieteateret (i dag Real Teatro de las Cortes) og starta førebuinga av den første liberale grunnlova i Spania, som vart godkjend i nabobyen Cádiz i 1812.

Flamencosongaren Camarón de la Isla vart fødd i San Fernando.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «San Fernando, Cádiz» frå , den 27. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

 San Fernando - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
 Reiseguide 

Byar i Andalucía
Spanske hamnebyar ved Atlanterhavet
El Puerto de Santa María

El Puerto de Santa María (spansk for «Hamna til Jomfru Maria», lokalt berre kalla El Puerto) er ein by ved elva Guadalete i provinsen Cádiz i Spania. Byen har kring 85 000 innbyggjarar. 

Byen ligg 10 km nordaust for Cadiz tvers over Cadizbukta og er mest kjend for ferja El Vaporcito som har vore i drift i snart sidan 1930-åra og som fører passasjerar frå Cadiz til El Puerto.

Historie 
I følgje ei segn i Odysseen til Homer, rømde grekaren Menestheus etter den trojanske krigen med troppane sine gjennom Gibraltarsundet og nådde elva Guadalete. Her slo dei seg ned og kalla staden Menestheus-hamna.

I 711 kom dei arabiske maurarane frå Nord-Afrika og invaderte Sør-Spania. Dei kalla staden Alcante eller Alcanatif, som tyder «Salthamna», på grunn av den gamle saltindustrien til fønikarane og romarane.

I 1260 vart byen erobra av Alfonso X av Castilla og han kalla byen Santa María del Puerto. Han organiserte landfordelinga og gav byen byrettar under Krona Castilla. I hans Cantigas de Santa Maria CSM 367, syng Alfonso at han på mirakuløst vis vart helbreda frå oppsvulma føter etter å ha vitja kyrkja Santa Maria do Porto.

Den andre ekspedisjonen til Kristoffer Columbus sette seg frå El Puerto de Santa María. Rormannen hans, Juan de la Cosa teikna verdskartet sitt (det første som inneheldt kysten av Den nye verda) i El Puerto i 1500.

Columbus vitja El Puerto i 1480 og fekk oppmuntring for reiseplanane sine. 
El Puerto var heimstad for fleire rike cargadores, handelsmenn som handla for Spania med Amerika. På 1500- og 1600-talet låg dei kongelege galeiane i vinteropplag her. 

På 1800-talet vart byen hovudkvarter for den franske armeen under den spanske sjølvstendekrigen under Jose Bonaparte (1801-1812).

Byen har i dag mange historiske bygg og monument.

Bakgrunnsstoff 

 Kulturinformasjon
 360º rundtur i El Puerto de Santa Maria

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «El Puerto de Santa María» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Byar i Andalucía
Spanske hamnebyar ved Atlanterhavet
Chiclana de la Frontera

Chiclana de la Frontera er ein by sørvest i Spania, i provinsen Cádiz ved Cádizbukta. Området er frodig med mykje jordbruk og vingardar. Han ligg om lag 8 km nord for slagmarka under slaget ved Barrosa der Sir Thomas Graham (Lord Lynedoch) slo franskmennene under marskalk Victor, den 5. mars 1811.

Dei siste ti åra har Chiclana vorte eit viktig turist- og naturområde. Delar av byen er ein del av Cádizbukta naturpark og ein finn forskjellige økosystem som landsby, furuskog, myrområde og strender. Om lag 6 km frå sentrum av byen ligg Novo Sancti Petri, ein turiststad med mange hotell og fasilitetar.

Bakgrunnsstoff 
 Chiclana - feriestaden
 sancti-petri.info - turistinformasjon
 360º-rundtur i Chiclana, La Barrosa og Novo Sancti Petri

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Chiclana de la Frontera» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Byar i Andalucía
Spanske hamnebyar ved Atlanterhavet
Sanlúcar de Barrameda

Sanlúcar de Barrameda (eller berre Sanlúcar) er ein by nordvest i Cádiz i den autonome regionen Andalucía sør i Spania. Sanlúcar ligg ved munningen av elva Guadalquivir.

Historie 
I 1264, etter at Sanlúcar de Barrameda vart teken frå maurarane av Alfonso X av Castilla, vart han rekonstruert og vart på 1400- og 1500-talet ein av dei viktigaste hamnebyane for handel mellom kysten av Atlanterhavet og kysten av Middelhavet. 
 
Etter Den nye verda vart oppdaga vart Sanlúcar ein stad der skip vart reparert og mange spanske conquistadorar reiste av stad frå denne byen. Kristoffer Columbus sette av stad på den tredje reisa si den 30. mai 1498 frå Sanlúcar. Ei anna historisk avreise hadde Ferdinand Magellan den 10. august 1519 med ein flåte på fem skip som reiste frå Sevilla, ned Guadalquivir til Sanlúcar de Barrameda ved munningen av elva, der dei var fem veker. Sanlucar var òg staden der det einaste skipet frå ekspedisjonen kom attende, kommandert av Juan Sebastián Elcano. Dette var det første skipet som segla rundt jorda. 

Alonso Fernández de Lugo, som erobra Kanariøyane, La Palma (1492) og Tenerife (1495), var frå Sanlúcar.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Infosanlucar.com

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sanlúcar de Barrameda» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Byar i Andalucía
Spanske hamnebyar ved Atlanterhavet
La Línea de la Concepción

La Línea de la Concepción (ofte berre kalla La Línea) er ein by og kommune i Spania, i provinsen Cádiz i Andalucía. Han ligg aust på eidet i Gibraltarbukta på grensa til det britiske Gibraltar, som han har nære økonomiske og sosiale band med. Byen ligg på ein sandbanke mellom Gibraltarklippa med kysten på austsida av Gibraltarbukta, mellom Sierra Carbonera og Gibraltarklippa.

Byen har fått namn frå línea eller grensa mellom Spania og Gibraltar og frå Jomfru Maria. Innbyggjarane vert kalla linenses.

Dei første bygningane her går tilbake til 1700-talet, som då var bak den spanske grensa og ein del av kommunen San Roque fram til 1870, då dei vart fråskilde. 

Folket i La Línea har tradisjonelt arbeidd i Gibraltar frå dagane på 1700-talet då Gibraltar vart ei viktig hamn. Dette stoppa då den spanske regjeringa stengde grensa mellom 1969 og 1982 som følgje av striden om Gibraltar mellom Spania og Storbritannia under Franco-regimet. Grensa vart opna for fullt i 1985 og mange gibraltarar har igjen flytta til La Línea, der eigedomsprisane og levekostnadane er langt lågare. 

La Línea leverer i dag store mengder frukt og grønsaker til Gibraltar. Andre industriar er produksjon av kork, sprit og fiskepostei.

Historie 
Gibraltar vart erobra av britane under den spanske arvefølgjekrigen i 1704. Innbyggjarane i Gibraltar flytta då bort og grunnla byen San Roque like ved i 1706. I 1713 var krigen over og Spania måtte avstå Gibraltar til britane. Gibraltar var under konstant overvaking og vart fleire gonger omleira av spanjolane, men dei klarte aldri å ta området tilbake. Spanjolane valde å byggje ein festningsby ved grensa til Gibraltar. Bygginga vart sett i gang i 1731 i form av to festningar, Santa Bárbara og San Felipe, ein på kvar side av eidet med ein mur i mellom seg. Denne forsvarsgrensa stod ferdig i 1735 og vart kalla Line Contravalación eller La Linea de Gibraltar. La Línea vart grunnlagd som ein «provisorisk leir» som gav forsyningar til dei militære og familiane deira ved grensa. 

Festningane vart øydelagd av britane i 1810 under den spanske sjølvstendekrigen i frykt for at franskmennene under Napoleon skulle ta over området. Sjølv om den fysiske grensa over eidet var øydelagd, voks byen framleis. Etter kvart ønskte innbyggjarane her seg ein eigen kommune og den 17. januar 1870 vart han fråskild San Roque. 

Kong Alfonso XIII gav byen namnet La Línea de la Concepción i 1913.

Den 8. juni 1969 gav Francisco Franco ordre om å stenge grensa til Gibraltar. Mange innbyggjarar i La Linea mista då jobbane sine og dette gjekk økonomisk hardt ut over byen. Grensa opna att i 1985.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «La Línea de la Concepción» frå , den 27. oktober 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 La Línea. Encyclopædia Britannica Online, 2006.
 La Línea. The Columbia Encyclopedia, 2004

Bakgrunnsstoff 

Byar i Andalucía
Motril

Motril er ein by og ein kommune ved kysten av Middelhavet i provinsen Granada i Spania.

Motril er den nest største byen i provinsen med om lag 60 000 innbyggjarar. Byen ligg nær elva Rio Guadalfeo.

Kong Baudouin I av Belgia døydde då han vitja byen i 1993.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Motril 
 Historisk digitalt bibliotek

Byar i Granada
Huelva

Huelva er ein by sørvest i Spania og provinshovudstad i provinsen Huelva i den autonome regionen Andalucía. Han ligg ved kysten av Cádizbukta der elvane Odiel og Rio Tinto renn saman. Byen har opp under 150 000 innbyggjarar. 

Fotballaget i byen, Recreativo de Huelva, er den eldste i heile Spania. Den einaste tropiske orkanen, Vince, som nokon gong har nådd land i Europa, gjekk på land her.

Historie 

Byen er skildra i antikken som ein by mellom elvane Anas (dagens Guadiana) og Baetis (dagens Guadalquivir)

Byen kan ha vore same by som Tartessus; som fønikarane kalla Onoba. Grekarane heldt dette namnet og skreiv det Ὄνοβα. Byen var under turdetanar då romarane erobra området. I romartida vart byen kalla Onoba Aestuaria eller Onuba (nytta på myntar) eller Onoba. Byen vart ein del av den romerske provinsen Hispania Baetica. Arabarane erobra området og kalla byen Walbah mellom 712 og 1250. Byen vart hardt råka av eit jordskjelv i 1755. 

Det er framleis ruinar etter romarane i byen. Byen prega sine eigne myntar og det er funne fleire myntar her med namnet Onuba.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Reiseguide 
 Kultur i Huelva 
 Kart

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Huelva» frå , den 27. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Andalucía
Fønikiske koloniar i Spania
Romerske stader i Spania
Jaén

Jaén (arabisk جيان - Jayyān) er ein by sør i det sentrale Spania, og provinshovudstad i provinsen Jaén i Andalucía. Namnet kjem truleg frå det arabiske ordet Jayyan («caravanekryss»). 

Innbyggjarane i byen vert kalla jiennenses og han har opp under 120 000 innbyggjarar, som er om lag ein sjettedel av innbyggjarane i provinsen. 

Dei siste åra har Jaén opplevd ein stor auke i kulturell turisme. Jaén er òg kjend som «verdshovudstaden for olivenolje» fordi han er den største produsenten av dette produktet. Jaén består av bratte, smale gater og er avgrensa av åsane han ligg rundt. 

Jaén er det administrative og industrielle senteret i provinsen. Av industri byen finn ein kjemiske fabrikkar, garveri, distilleri, kjeksfabrikkar og tekstilfabrikkar.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell turistside

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jaén» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Byar i Andalucía
Linares

Linares er ein by i provinsen Jaén i Andalucía i Spania. Han er den nest største byen i provinsen med kring 60 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 400 meter over havet, 51 km frå provinshovudstaden Jaén.

Linares har ei historie som går tilbake til antikken og i denne tida låg det blygruver nær byen. Det var òg her at den kartagiske generalen Hannibal gifta seg med den lokale iberiske prinsessa Himilce mot slutten av den andre punarkrigen.

Rundt midten av 1800-talet vart Linares igjen eit viktig gruvesenter med blygruver i nærleiken. Dette medførte stor folkeauke frå kring 6000 i 1849 til 36 000 i 1877. Gruvedrifta og handsaming av bly var ein stor industri byen fram til nyleg i lag med produksjon av krut, dynamitt og tau lokale næringar. Den siste gruva vart stengd i 1991. I dag vert det produsert terrengbilar for den spanske hæren i byen. Det finst òg fabrikkar som produserer tog (CAF), komponentar for vindturbinar og biodiesel. 

Kvart år vert Linares sjakkturnering halde i byen.

Bakgrunnsstoff 
 Kultur og turisme i området
 Turistinformasjon og bilete

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Linares, Jaén» frå , den 27. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Andalucía
Yoshi's Island

er eit plattformspel utvikla og publisert av Nintendo for Super Nintendo Entertainment System. Det vart gjeve ut i Japan august 1995 og i Nord-Amerika og Europa oktober same året. Spelet skil seg ut frå tidlegare spel i Super Mario-serien i og med at ein berre styrer Yoshi, som fraktar ei spedbarnsutgåve av Mario gjennom varierande omgjevnader.

Yoshi's Island har blitt omlaga og gjeve ut på nytt på Game Boy Advance under namnet Yoshi's Island: Super Mario Advance 3. Oppfølgjaren til spelet, Yoshi's Island DS, kom på Nintendo DS i 2006.

Dataspel frå 1995
Plattformspel
Super Mario
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Super Nintendo Entertainment System-spel
Super Mario Land 2

Super Mario Land 2: 6 Golden Coins er eit plattformspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Game Boy. Det er ein oppfølgjar til Super Mario Land frå 1989 og vart gjeve ut i Japan oktober 1992, i Nord-Amerika november 1992 og i Europa januar 1993. Spelet vart gjeve ut på nytt til Nintendo 3DS gjennom Virtual Console i 2011.

Super Mario Land 2 er utvikla av regissør Hiroji Kiyotake i staden for skaparen av Mario-serien, Shigeru Miyamoto. Musikken vart komponert av Kazumi Totaka, og er eit av dei tidlegaste verka hans. Den korte signatursongen hans, «Totaka's Song», er gøymt i spelet og kan høyrast på Game Over-skjermen etter 2 minuttar og 30 sekundar.

I Super Mario Land 2 tek spelaren rolla som Mario. Han vil vinne attende slottet sitt som har vorte stole av Wario, ein illkyndt dobbeltgjengar av Mario. For å kome inn i slottet, må Mario samle seks gylne myntar som er vakta av følgjesmennene til Wario i ulike soner på øya Mario Land. Etter å ha samla alle myntane, får Mario tilgjenge til slottet og kan nedkjempe dobbeltgjengaren. Super Mario Land 2 er kjent som spelet der figuren Wario debuterer. Han vart seinare hovudperson i biproduktet Wario Land-serien, som startar med oppfølgjaren Wario Land: Super Mario Land 3.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (på japansk)

Dataspel frå 1992
Game Boy-spel
Mario-plattformspel
Spel av Nintendo R&D1
Virtual Console-spel til Nintendo 3DS