alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kronprinsesse Märthas Bre

Kronprinsesse Märthas Bre er den minste av to isbrear på Jan Mayen. Breen ligg på Nord-Jan, den nordvestlege halvdelen av øya og på nordaustsida av fjellet Beerenberg som strekkjer seg 2270 meter over havet. Han er kalla opp etter kronprinsesse Märtha av Noreg. På sørsida av Beerenberg ligg Kronprins Olavs Bre.

Fotnotar 

Isbrear på Jan Mayen
Simonovbreen

Simonovbreen er ein isbre på Peter I Øy i Stillehavet. Breen ligg på nordsida av øya, nord for Lars Christen-toppen (1640 meter over havet).

Isbrear i Noreg
Peter I Øy
Zavodovskibreen

Zavodovskibreen er ein isbre på Peter I Øy i Stillehavet. Breen ligg på sørsida av øya, sør for Lars Christenstoppen (1640 meter over havet) og Storfallet.

Isbrear i Noreg
Peter I Øy
Speilsalen

Speilsalen var ein naturleg tunnel under ein isbre i Trollheimen i Trøndelag som var danna av breelva under breen. Under visse tilhøve om sommaren kunne ein gå 200-300 meter frå eine enden til den andre under isbreen. Dette vart aldri rekna for å vere trygt. Speilsalen kollapsa i august 2007.

Speilsalen låg nær fjellet Blåhøa i Oppdal.

Bakgrunnsstoff 
 Speilsalen - innsida av ein isbre 
 Artikkel med bilete av isbrear frå Trollheimen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Speilsalen» frå , den 4. april 2008.

Fotnotar 

Geografi i Oppdal
Isgrotter
Dalar

Dalar var opphavleg sølvmyntar prega i Joachimsthal i Böhmen, med verdi jambyrdig med rhinsk gylden.  

Dei første joachimstalarane vart prega i 1519, og snart vart liknande mynt prega over heile Europa. Dalar frå Austerrike, Tyskland og Nederland vart mykje bruka i Danmark-Noreg, og i 1537 vart det for første gong slått Joachimsdalarar i Danmark. Frå 1544 vart riksdalar species utgangspunktet for myntsystemet i riket. Den første norske dalaren, gimsøydalar, vart prega i 1546 under Kristian III av Danmark-Noreg på Gimsøy kloster ved Skien. Riksdalaren vart bruka i Danmark-Noreg heilt til riksbankdalaren vart innført i 1813.

Dalaren vart ein populær mynt, og fekk si form i mange eurpeiske land: (Tyskland: Taler; Holland: Daler, seinare Daalder; Portugal: Dolera; England/USA: Dollar; Tsjekkia: Tolar; Slovenia: Tolar; Kviterussland: Талер, Таляр).

Norsk dalar 
Om norske dalarar, sjå riksdalar (1514–1813), riksbankdalar (1813–1816) og spesidalar (1816–1875).

Bakgrunnsstoff 
 Sølvgylden, dalar prega 1546 under Kristian III
 Norsk mynthistorie, nettutstilling

Historisk mynt
Kapp Circoncision

Kapp Circoncision er ei halvøy på nordvestenden av den subantarktiske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Halvøya skil Esmarchkysten og Morgenstiernekysten. 

Bouvetøya vart oppdaga av den franske marineoffiseren Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier 1. januar 1739. Bouvet de Lozier trudde at øya var ein del av Terra Australis og gav staden namnet Cap de la Circoncision (norsk: Omskjærelsens forberg) etter kyrkjefesten same dag. Seinare har øya vorte namngjeven etter oppdagaren, medan det originale namnet har blitt gjeve denne halvøya på nordvestkysten.

Under den andre Norvegia-ekspedisjonen 1928–29 vart det oppført ei depothytte på Kapp Circoncision, og året etter vart ytterlegare ei hytte oppført her av den tredje Norvegia-ekspedisjonen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kapp Circoncision» frå , den 11. desember 2012. 
  oppgav desse kjeldene:

Nes på Bouvetøya
Subantarktiske halvøyar
Øyar i Noreg

Kongeriket Noreg sine øyar i sjø utgjer 85 360 km² (Bouvetøya og Peter 1.s øy ikkje rekna med).

Største øyar 

Dette er ei liste over dei største øyane i Noreg med kor dei høyrer til (fylke).
Lista er ikkje nødvendigvis fullstendig, særleg ikkje når det gjeld øyar mindre enn 50 km². 
Tal for areal er varierande og usikre. Det manglar tal for nokre øyar på Svalbard som elles ville ha vore med på lista.

Øyar 100-200 km²

Øyar 50-100 km²

Øyar 20-50 km²

Øyar 10-20 km²

Øyar 0-10 km²

Fotnotar 

 Jan Mayen er ikkje formelt underlagt Nordland fylke, men vert administrert av Fylkesmannen i Nordland.
 Fylket si største delte øy.
 Fylket si største øy.
 Vert òg kalla Kjerkøy.
 Vert òg kalla Vannøya.
 Vert òg kalla Otrøya.
 Noreg si største øy i ferskvatn.

Sjå òg 
 Norsk geografi
Øveraasens motorfabrikk & mek. verksted

Øveraasens Motorfabrikk & Mek. Verksted produserer utstyr for snørydding.

Soge 
Føretaket vart starta av brørne Even (1877–1948) og Hans Johannes (1883–1939) Øveraasen, frå garden Øveråsen i Vardal, vest for Gjøvik . I 1901 utvandra dei til Wisconsin i Dei amerikanske sambandsstatane. Der arbeidde dei hjå fleire motorprodusentar og samla erfaring på dette området. I 1907 returnerte de til Noreg og i 1908 starta motorproduksjon på Gjøvik. I 1911 bygde dei ny fabrikk, med eige jarnstøyperi. 

Føretaket produserte både råoljemotorar og forgassarmotorar og både stasjonærmotorar og båtmotorar vart laga. Motorane, som hadde fordampingsavkjøling, vart selde under merkenamnet «Trygg». Føretaket utvikla òg Simplex-forgassaren. Motorproduksjonen heldt fram til 1958. 

Føretaket utvikla òg sagbruksmaskinar og skorpebrytarar , men snøplogar og snøfresarar vart etter kvart hovudproduktet.

Dumparar 
I 1970 utvikla Øveraasen, i samarbeid med Statens vegvesen, ein rammestyrt dumpar. Vegvesenet var interessert i at det vart større konkurranse og støtta Øveraasen . Øveraasen-dumparen var ein direkte konkurrent til BM Volvo DR860, men hadde kraftigare motor. Den svenske ingeniøren Nils-Erik Pålson, som tidlegare hadde vore tilsett både hjå BM Volvo og hjå Nordverk, fekk ansvaret for konstruksjonen av dumparen . Maskina, som vart kalla D15, hadde ein totalmasse på 20 tonn og ei nyttelast på 13.5 tonn. Motoren var ein Scania DS 8, med ei effekt på 150 kW (200 hk) og kraftoverføringa hadde momentomformar og ein firetrinns girkasse. 

Vegvesnet tok til med prøvekøyringa tidleg i 1972. Det vart så bygd enda sju prototypar, som Vegvesnet testa ut i perioden 1972 til 1974. Basert på desse testane vart det innført ymse forbetringar. Etter å ha produsert tolv maskinar vart prisen på kunkurenten BM Volvo DR860 kraftig redusert, delvis på grunn av valutaendringar. Øveraasen kom da til at dei ikkje ville satsa på serieproduksjon og selde rettigheitane til D15 til Moxy i Elnesvågen, som Birger Hatlebakk hadde starta. Moxy sette D15 i produksjon og narknadsførte han som Viking D15. I ein overgangsperiode vart rammene til D15 produserte av Øveraasen, men etter ei tid tok Moxy over heile produksjonen. Det er dette produktet som ligg til grunn for dumparproduksjonen i Elnesvågen.

Kjelder 

Båtmotorar
Næringsliv i Gjøvik
Norske fabrikkar
Skipingar i 1911
Real motorfabrik

AS Real motorfabrik er ein tidlegare norsk produsent av båtmotorar. Verksemda vart stifta i Oslo i 1920, men flytta til Horten på 1950-talet, der produksjonen heldt fram til 1957/1958. 

Tidlegare norske båtmotorfabrikkar
Tidlegare norske industriselskap
Skipingar i 1920
Industri i Oslo
Horten kommune
Studentradioen i Bergen

Studentradioen i Bergen (SriB) er ein studentdriven, reklamefri nærradiostasjon i Bergen. Ho er byens eldste nærradio, og har halde på sidan 1982. Tidlegare år, frå midten av 1960-talet, hadde studentar i Bergen hatt sendingar i høve studentervekene.

SriB er ein del av Studentradioane i Noreg (SiN) og har rundt 180 frivillige medarbeidarar. I tillegg løner dei éin fulltidstilsett og to deltidstilsette; henhaldsvis ansvarleg redaktør, dagleg leiar og teknisk sjef, som tilsetjast av styret. Kanalen er ikkje-kommersiell, og mottek støtte frå Velferdstinget Vest. Radioprogramma er sortert under sju redaksjonar; underhaldning, nyhende og samfunn, kultur, musikk og humor og underhaldning, aktualitet og nettredaksjonen, samt ei teknisk avdeling på tvers av heile organisasjonen.

Frå 2009 til 2017 var lokalradioen hovudkonsesjonær for lokalradiofrekvensane på FM i bergensområdet, og fylte sendetida saman med ei rekke andre lokalradioar. Sidan september 2017 er Studentradioen i Bergen ein 24-timarsradio utan underkonsesjonærar. Frå 5. februar 2019 vart radiokanalen også tilgjengeleg på DAB i Hordaland. Den er framleis tilgjengeleg på nett og på FM.

Kjente personer som har vært medlem av SRIB inkluderer blant annet Karl Ove Knausgård, Tore Renberg, Arill Riise, Christian Mikkelsen og Desta Marie Beeder.

Bakgrunnsstoff 
 www.srib.no.

Norske radiokanalar
Norske studentlag
Kultur i Bergen
Skipingar i 1982
Sørøya i Finnmark

Sørøya (nordsamisk Sállan), ofte kalla den grøne øya i nord, er ei stor øy nord i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, og ho ligg vest for byen Hammerfest. Ho er den fjerde største øya i Noreg etter areal og er delt mellom kommunane Hasvik og Hammerfest. Arealet er på 811,4 km². 

Tettbygde stader:

Hasvik, der det er flyplass med to daglege avgangar om dagen på kvardagar, og der ferja til Øksfjord og hurtigbåten til Hammerfest legg til. I Hasvik finn ein eit hotell, ein kiosk, og ein matvarebutikk. Hasvik er største tettstaden på øya, med .
Breivikbotn, som er administrasjonssenter i Hasvik kommune. Breivikbotn har bibliotek, fiskeindustri, pub og hytteutleige, samt butikk og den einaste banken på øya. Tettstaden Breivikbotn har  og ligg om lag 1,5 mil frå Hasvik.
Sørvær har i underkant av 200 innbyggjarar og ligg ytst ut i havgapet. Staden er bygd på fleire holmar og skjer. Sørvær ligg om lag 2 mil frå Breivikbotn. Det går rutebuss til Sørvær nokre gonger i veka. 

Kvart år i juli vert det arrangert ein havfiskefestival på øya.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sørøya (Finnmark)» frå ,  den 5. april 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Askheim, Svein. (2013). Sørøya. I Store norske leksikon. 
 
 
 

Øyar i Troms og Finnmark
Øyar i Hammerfest
Geografi i Hasvik
Storhundre

Storhundre (av norrønt hundrað = 120 eller tolv tiarar) er ei gamal mengdeeining, òg kalla tolvrøtt hundre (tolfrǿð hundrað) for å skilja det frå tirøtt hundre (tírǿð hundrað), som ein i dag forbind med hundre.

Hundre utgjorde opphavleg 120 einingar, men vart seinare omdefinert til 100 einingar. Den opphavlege verdien vert difor kalla storhundre eller stort hundre. Et storhundre kunne vidare delast i 2 skokkar, 6 sneis eller 10 tylfter.

I trelasthandelen var storhundre i bruk til ut på 1800-talet og for omsetning av råfisk i Nord-Noreg heilt til etter hundreårsskiftet.

Ti storhundre utgjorde eit stortusen.

Gamle måleiningar
Måleiningar for mengd
2117 Danmark

2117 Danmark er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. januar 1978 av Richard M. West ifrå La Silla Observatory i Chile og er namnsett etter Danmark.

Danmark
Danmark
Ringvassøy

Ringvassøy (nordsamisk: Ráneš) er den sjette største øya i Noreg med eit areal på 656 km². Øya ligg i kommunane Karlsøy og Tromsø i Troms og Finnmark. Namnet Ringvassøy kjem av ordet rind f. «bergrygg», øya med fjellryggane.

Det høgaste punktet på øya er Soltindan på 1051 meter over havet. Skogsfjordvatnet er eit 10 km² stort vatn på øya og den største innsjøen på ei øy i Noreg.

Geologi 
Den sørlege delen av Ringvassøy består av tonalittiske til anorthosittiske og gabbroiske migmatittiske gneis. Ein prøve av den tonalitiske gneisen gav ein arkaisk U–Pb zirkon alder på 2841 millionar år.

Det 10 km breie og 30 km lange Ringvassøy grønnsteinsbelte utgjer den nordlege delen av Ringvassøya og består av ulike felsiske til mafiske metavulkanske bergartar av tholeiitisk til kalsium-alkalisk affinitet. U–Pb zirkon alder på 2849 millionar år og 2835 millionar år.

Både gneisen og grønsteinane er gjennomskorne av mange mafiske gangar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ringvassøy» frå , den 5. april 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Håvard Dahl Brattrein: Bygdebok for Karlsøy og Helgøy

Øyar i Tromsø
Øyar i Karlsøy
Tøffelhelt

Tøffelhelt er ein mann som vert kommandert rundt av kona. Ordet er blitt til gjennom at tøflar, som er vanleg fottøy innomhus, blei brukt som symbol på heimearbeidande kvinner. Ein mann som var «under tøffelen» var ein som var underlagt kona si. 

Omgrepet stammar frå tysk som unter dem Pantoffel stehen ('stå under tøffelen'). Det kan visa til ein gammal skikk der ein meinte at den som trakka ektefellen sin på foten under vigselen, kom til å få makta i ekteskapet.

Omgrepet er populært i vitsar og teikneseriar. Finnbeck i teikneserien Finbeck og Fia er til dømes framstilt som tøffelhelt. Det same er Hårek som ikkje er redd for å fara i viking, men likevel ikkje tør å setta seg opp mot kona Gyda.

Sjå òg
Jordmormann

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Tøffelhelt» frå ,  den 27. desember 2008.  
 

samliv
norske skjellsord
kjønnsroller

de:Pantoffelheld
Grovfjordbrua

Grovfjordbrua er ei bru på riksveg 825 i Tjeldsund kommune i Troms og Finnmark. Brua kryssar Grovfjorden mellom Grov og Myklevoll. 

Ho er 260 meter lang, og vart opna i desember 1968.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Grovfjordbrua» frå , den 5. april 2008. 

Vegbruer i Troms og Finnmark
Vegar i Tjeldsund
Bruer opna i 1968
1968 i Noreg
Kistefossbrua

Kistefossbrua er ei vegbru på riksveg 851. Ho kryssar Kistefossen på kommunegrensa mellom Bardu og Salangen i Troms og Finnmark. I tillegg til brua som er i bruk i dag finn ein ei eldre bru på same stad, og brukar etter ei endå eldre bru nokre hundre meter lenger ned langs elva. Fv153 gjennom Øvre Salangen tek av frå riksvegen like før brua på Bardusida.

Bakgrunnsstoff 
 Denne artikkelen bygger på «Kistefossbrua» frå , den 5. april 2008. 

Vegbruer i Troms og Finnmark
Vegar i Bardu
Vegar i Salangen
Mjøsundbrua

Denne artikkelen er om Mjøsundbrua i Troms, for ei bru på Nordmøre med liknande namn, sjå Mjosundbrua

Mjøsundbrua er ei fritt frambygg-bru som kryssar Mjøsundet mellom fastlandet og Andørja i Troms og Finnmark. Brua er 840 meter lang. Ho vart opna i 1994 og er ein del av riksveg 848. Brua kosta 203 millionar kroner.

Sjå òg 
 Bruer i Noreg etter lengd

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Statens vegvesen region nord

 Denne artikkelen bygger på «Mjøsundbrua» frå , den 5. april 2008. 
 

Bruer i Troms og Finnmark
Vegar i Ibestad
Vegar i Salangen
1994 i Noreg
Bruer opna i 1994
Rolla

Rolla, eller Rolløya (nordsamisk Rálli) er den sørlegaste og minste av dei to øyene som utgjer Ibestad kommune i Troms og Finnmark, den andre er Andørja. 
Rolla og Andørja er skilde av sundet Bygda.
Mellom fastlandet og Rolla ligg Astafjorden og i nord og vest ligg Vågsfjorden. 
I 2000 vart det opna ein undersjøisk tunnel, kalla Ibestadtunnelen, under Bygdesundet. 
I lag med Mjøsundbrua, som går mellom Andørja og fastlandet, gjev han Rolla fastlandssamband. Øya er berglendt og har to fjellområde, eit på sørenden og det andre om lag midt på øya. 
Det midt på heiter Drangen og har høgste topp Stortinden på 1022 m. 
Mellom fjellområda og mot nord er det mange vatn.

Det meste av busetjinga ligg langs Bygdesundet.
Den sentrale staden på øya er Hamnvik, som også er kommunesenter i Ibestad. 
Andre stader er Nordrollnes og Sørrollnes, sistnemnde har ferjesamband med Harstad. Riksveg 848 går langs sørsida av øya og fortset frå Hamnvik til Andørja via Ibestadtunnelen, medan Fv 131 går mellom Hamnvik og Nordrollnes. 
Det meste av nordvestsida av øya har ikkje vegsamband.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Rolla» frå , den 6. april 2008. 

Øyar i Troms og Finnmark
Geografi i Ibestad
Ibestadtunnelen

Ibestadtunnelen er ein undersjøisk tunnel mellom øyene Andørja og Rolla i Ibestad kommune i Troms og Finnmark. Tunnelen går mellom Sørvika på Andørja og Hamnvik på Rolla. Saman med Mjøsundbrua knyter han Rolla til fastlandet. Tunnelen vart opna 2. desember 2000. Han er ein del av riksveg 848. 

Ibestadtunnelen er 3396 meter lang, og det djupaste punktet er 112 meter under havoverflata. Den største stiginga i tunnelen er 9,9 %.

Eit anna namn som er brukt om vegsambandet mellom Andørja og Rolla er Bygdeforbindelsen, etter namnet på sundet Bygda som tunnelen kryssar under.

Trafikantane i Ibestadtunnelen har vore plaga av at asfaltstøv og saltvatn som siv inn i tunnelen har gjord tunnelen glatt. Ibestadtunnelen er den einaste av dei undersjøiske vegtunnelane i Noreg som ikkje har ventilasjon.

Bakgrunnsstoff 
Denne artikkelen bygger på «Ibestadtunnelen» henta frå Wikipedia på bokmål 6. april 2008. Bokmålsartikkelen gjev desse kjeldene:

Tunnelar i Troms og Finnmark
Vegar i Ibestad
Sørrollnes

Sørrollnes (nordsamisk Orjješ Rállegeahči) er ei bygd i Ibestad kommune i Troms og Finnmark. 
Staden ligg på sørvestspissen av øya Rolla. 
Sørrollnes har ferjesamband vestover til Harstad (Stangnes) (riksveg 848, 40 minutt). Riksvegen fortset austover til kommunesenteret Hamnvik.

Vegen mellom Sørrollnes og Hamnvik vart bygd på slutten av 1950-talet. 
Ferjesambandet til Harstad har vore i drift sidan 1964. 
Det vart opna ny ferjekai på Sørrollnes i 2006.

På Sørrollnes ligg Sørrollnes kapell frå 1976. 
På Sørrollnes er det også gravhaugar og hustufter frå eldre jarnalder. 
Det går tursti frå snuplassen på Sørrollnes til Foldnes lenger nord på Rolla.

Sørrollnes høyrde opphavleg til Trondenes kommune. 
I 1926 vart staden ein del av Skånland kommune. 
Sidan 1964 har Sørrollnes og heile Rolla høyrd til Ibestad kommune.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Sørrollnes» henta frå Wikipedia på bokmål 6. april 2008. Bokmålsartikkelen oppgav desse kjeldene:

 Artikkel av Malvin Karlsen i Harstad Tidende 24. mars 2007

Bakgrunnsstoff 
 Ferjeruter Stangnes - Sørrollnes - Stangnes

Bygder i Troms og Finnmark
Geografi i Ibestad
Skattørsundet bru

Skattørsundet bru er ei platebru som kryssar Skattørsundet mellom Kågen og Skjervøya i Troms. 
Brua er 804 meter lang, med lengste spenn 32 meter. 
Ho vart opna i 1971 og er ein del av riksveg 866. 
Saman med Maursundtunnelen knyter ho Skjervøy til fastlandet.

Sjå òg 
 Bruer i Noreg etter lengd

Bakgrunnsstoff 
 Denne artikkelen bygger på «Skattørsundet bru» frå , den 6. april 2008. 
 

Bruer i Troms og Finnmark
Skjervøy kommune
Bruer opna i 1971
1971 i Noreg
Sommarøybrua

Sommarøybrua er ei fritt frambygg-bru som går frå Kvaløya til Sommarøya i Troms. Brua er 522 meter lang, og det lengste spennet er 120 meter. Ho er ein del av Fylkesveg 55.

Sommarøybrua er smal og utstyrd med trafikkljos for å regulere trafikken.

Sjå òg
Bruer i Noreg etter lengd

Andre nettstader
Bilete av Sommarøybrua

Bakgrunnsstoff
Denne artikkelen byggjer på «Sommarøybrua» henta frå Wikipedia på bokmål 6. mars 2008. Bokmålsartikkelen oppgav desse kjeldene:

Bruer i Troms og Finnmark
Samferdsle i Tromsø
Human Rights Watch

Human Rights Watch er ein USA-basert internasjonal ikkje-statleg organisasjon som støtter menneskerettane og undersøker forhold rundt dei. Organisasjonen sitt hovudkvarter ligg i New York City.

Historie 

Human Rights Watch blei grunnlagd under namnet Helsinki Watch i 1978 for å overvaka om Sovjetunionen følgde punkta i Helsingfors-avtalen. Etter som organisasjonen voks danna han andre overvakingskommitear som overvaka andre delar av verda. I 1988 blei alle kommiteane samla under same paraply under namnet Human Rights Watch.

Saker og kampanjar 

Human Rights Watch kjemper mellom anna

 for avskaffing av dødsstraff
 mot tortur
 mot folkemord, krigsbrotsverk og brotsverk mot menneska
 for rettane til homofile og lesbiske
 mot menneskehandel
 mot klasevåpen

Bakgrunnsstoff 

 Human Rights Watch - offisiell heimesida

Menneskerettsorganisasjonar
Strokkenesbrua

Strokkenesbrua er ei om lag 80 meter lang vegbru på riksveg 851 i Salangen kommune i Troms. Brua kryssar elva Strokken mellom Øvervatnet og Nervatnet. Elva har eit fall på berre ein meter. Brua vart bygd i 1986 og er den tredje i rekka. Den fyrste vart bygd i 1879 og den andre i 1934. I dag er det berre den nye brua som står, men ein kan sjå brukar etter dei eldre bruene på begge sidene av elva.

Bakgrunnsstoff 
 Denne artikkelen bygger på «Strokkenesbrua» frå , den 6. april 2008. 
 

Bruer i Troms og Finnmark
Salangen kommune
Bruer opna i 1986
1986 i Noreg
Tjeldsundbrua

Tjeldsundbrua er ei vegbru som knyter Hinnøya til fastlandet. Ho strekkjer seg over Steinslandsstraumen frå Leikvikhamn på Hinnøysida til Steinsland på fastlandet.

Hengebrua er ein del av europaveg 10. Ho er 1007 meter lang, med hovudspenn på 290 meter. Seglingshøgda er 41 meter, og brua har i alt 32 spenn. Brua vart opna kong Olav V den 22. oktober 1967.

Historie 
Det fyrste regelmessige skyssambandet over Steinslandsstraumen tok til i 1911, då Ole Arntsen på Steinsland starta båtsamband mellom Steinsland og Lilleng og Leikvik på Hinnøya. 
I 1930 vart det etablert bilferjeselskap, og båten «Prillarguri» frå Harstad vart innkjøpt og omdøypt til «Tjeldsundfergen 1». 
Denne ferja var i drift til 1938, og etter henne kom «Tjeldsundfergen 2» og «Tjeldsundfergen 3». Ferjekaiene på Lilleng og Steinsland vart bygde i 1937-38 og modernisert på 1950-talet.

Ein komité for bru over Tjeldsundet vart stifta 23. februar 1953. 
Planlegginga av brua tok lang tid, ikkje minst fordi det var strid om kor stor seglingshøgd brua måtte ha. 
I 1958 godkjende hamnedirektøren at brua kunne byggjast med 40 meters seglingshøgd, men den etterfølgjande hamnedirektøren kravde i 1963 at bruhøgda måtte vere 50 meter. 
Tidleg året etter gjekk hamnedirektøren so med på 41 meters høgd.

Byggjearbeidet byrja i april 1965. 
Etter dei opphavlege planane skulle brua stå ferdig hausten 1968, men arbeidet vart forsert slik at brua kunne opnast 22. oktober 1967. 
Tjeldsundbrua vart betalt med bompengar, og bompengeinnkrevinga opphøyrde 30. juni 1981. 
Dei siste åra var bruavgifta for ein personbil sju kroner.

Ferjekaiane på Lilleng og Steinsland, nokre hundre meter sørom Tjeldsundbrua, finst enno. 
Dei er foreslegne verna i Nasjonal verneplan for veger, bruer og vegrelaterte kulturminner. 
Ei av ferjene, Tjeldsundfergen 2, er i dag i bruk som partybåt i Oslofjorden.

I periodar med sterk vind kan brua verte stengd. 
Nokre vintrar har det vore naudsynt med kolonnekøyring over brua. 
Det er vindmålarar på begge sidene av brua.

I Samferdselsutredning for nordre Nordland/Sør-Troms som vart lagd fram 3. november 2006 av I Statens vegvesen, vert det foreslege å leggje ei framtidig bru over Tjeldsundet frå Sandtorg til Fjelldal, 10 km lenger sør.

Sjå òg 
 Bruer i Noreg etter lengd

Bakgrunnsstoff 

 Denne artikkelen bygger på «Tjeldsundbrua» frå , den 6. april 2008. 
  
Bokmålsartikkelen oppgav desse kjeldene:

 Bjørn Tore Forberg: Tjeldsundbrua - porten til øyriket. Tjeldsundbrua A/S 1983

Europaveg 10
Hengebruer i Noreg
Vegbruer i Troms og Finnmark
Vegar i Harstad
Vegar i Tjeldsund
Bruer opna i 1967
1967 i Noreg
Vestvågøy

Vestvågøy er ei øy i Lofoten i Nordland. Øya har et areal på 411 km², og utgjer det meste av kommunen med same namn. Øya hadde om lag 10 350 innbyggjarar i 2006.

Den midtre delen av øya er relativt flat og myrlendt, medan dei ytre delane i nord og sør er fjellendte. Det høgaste punktet på øya er Himmeltindan på 964 moh. Dei flate delane av øya er i stor grad jordbruksland.

Nappstraumen skil Vestvågøy frå Flakstadøya i vest, medan Sundklakkstraumen skil Vestvågøy frå Gimsøya i aust. Nappstraumtunnelen og Sundklakkstraumen bru går mellom Vestvågøy og naboøyane. Europaveg 10 kryssar øya på veg frå aust til vest i Lofoten.

Vestvågøy har fleire tettstader og fiskevær, med Leknes som kommunesenter og største tettstad. Andre fiskevær og tettstader på øya er Stamsund, Ballstad og Gravdal. På Gravdal ligg Nordlandssjukehuset Lofoten, tidlegare Lofoten sjukehus.

Vestvågøy hadde i tidlegare tider namnet Lofotr, som har gjeve namn til heile Lofoten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Øya Vestvågøy» frå ,  den 6. april 2008.  

Øyar i Nordland
Geografi i Vestvågøy
Steinkrabbe

Steinkrabben (Ebalia tumefacta) er ein liten krabbeart som lever på grunt vatn frå 5-155 m djupn. Han er registrert frå Vest-Afrika i sør til Sogn og Fjordane-kysten i nord.

Kjenneteikn 
Arten har karakteristisk forma skal som oftast er noko breiare enn det er langt: Breidda er om lag 13 mm, medan lengda er 11-12 mm. Over gjellene bular skalet ut i to oppblåste parti, som ein kan sjå to av på kvar side. Dei finst i fleire ulike fargar, men oftast er dei raudleg kvite til hudfarga.

Grensene av fremre delen av skalet er konkave eller med ei grunn vik midt på. Hoer har kortare klør og kraftigare bular over gjellene enn det hannen har.

Kjelder 
 Moen, Frank Emil & Svensen, Erling: Dyreliv i havet - nordeuropeisk marin fauna Kom forlag 2003 (heimeside )
 de Kluijver, M.J & Ingalsuo, S. S.: Macrobenthos of the North Sea
 Nettleksikonet Crustikon 

Krabbar