alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dorchester i Dorset

Dorchester er ein marknadsby i Dorset, England. Han ligg ved elva Frome, omkring 32 km vest for Poole og 8 km nord for Weymouth. Dorchester har vore administrasjonsby for grevskapet sidan 1305, og er òg administrasjonssenter for distriktet West Dorset. Sjølve byen har drygt 16 000 innbyggjarar, og med nærområdet er det omkring 40 000 menneske.

Det er to jernbanestasjonar, med samband til London, Southampton og Bristol. A35 gjekk tidlegare gjennom byen, men sidan slutten av 1980-åra har han vore ført utanom.

Charles, prinsen av Wales, stod bak konstruksjonen av Poundbury, ein eksperimentell, sjølvforsynt landsby rett austom bygrensa.

Historie 

Omkring 3 km sørvest for sentrum i byen ligg jernalderfortet Maiden slott, som var ein av dei mektigaste festningane i det før-romerske Britannia. Romarane tok det over, og seinare vart det kontrollert av saksarane. Han som hadde kontroll over Maiden slott kontrollerte òg store delar av Dorset.

Byen vart grunnlagt av romarane under namnet Durnovaria i år 70. Det finst enno spor frå romersk tid, blant anna delar av bymuren og grunnmuren frå eit romersk hus. Dorset grevskapsmuseum har ei rekkje funn frå romersk tid. Rett utanfor byen ligg Maumbury med eit romersk amfiteater, og Poundbury Hill, som var ei romersk festning.

På 1600-talet var byen eit sentrum for den puritanske rørsla. Den lokale presten John White organiserte busetjinga i Dorchester i Massachusetts, og det er fleire andre byar i Nord-Amerika som fekk same namn av sine puritanske grunnleggjarar. Under borgarkrigen gjorde byen kraftig motstand mot rojalistane.

I 1685 mislukkast James Scott, 1. hertug av Monmouth med eit invasjonsforsøk. Nesten 300 av mennene hans vart dømd til døden eller transportering av domar George Jeffreys under Dei blodige rettsmøta, som vart haldne i Dorchester.

To store brannar, i 1613 og 1725, øydela store delar av byen, men ein del mellomalderbygningar er verna. Blant desse er bustaden til domar Jeffreys og eit fattighhus frå tudortida.

Kjende personar 

Diktaren Thomas Hardy er eit av dei mest kjende byborna. Han baserte den fiktive byen sin Casterbridge på Dorchester. Barndomsheimen hans ligg austom byen, og huset han budde i inne i byen, Max Gate, er ope for publikum. William Barnes, som skreiv poesi på den lokale dialekten, var òg frå Dorchester. Det står statuar av begge i sentrum. Hardy og nok ein diktar, Cecil Day Lewis, er gravlagt i Stinsford, omkring halvannan kilometer frå byen.

Søraust for byen står Hardymonumentet, som er eit minnesmerke for sir Thomas Masterman Hardy, ein av offiserane til Horatio Nelson.

Daniel Defoe skreiv at «ein mann kan like gjerne tilbringe tid i Dorchester som i nokon annan by i England».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dorchester (Dorset)» frå , den 16. juli 2011. 
 

Byar i Dorset
Busetnader grunnlagde i første hundreåret
Gillingham i Dorset

Gillingham er ein by i Dorset i England. Han er den nordlegaste byen til grevskapet, og ligg i Blackmore Vale i distriktet North Dorset. Byen ligg ved jernbanelinja mellom Exeter og London, og er nokre få kilometer frå hovudvegen A303.

Det eldste sporet etter menneskeleg aktivitet i området er ein gravhaug frå steinalderen. Det finst òg spor etter romersk busetjing frå 100- og 200-talet, men byen vart ikkje grunnlagt før i angelsaksisk tid.

Namnet Gillingham er kjent frå 900-talet, då det vart brukt i eit bycharter. I 1016 er han nemnt i samband med slaget ved Gillingham mellom Edmund II og danane. Domesday Book (1086) nemner han som Gelingham, og andre stavemåtar som er kjent er Gellingeham (1130), Gyllingeham (1152) og Gilingeham (1209). Namnet tyder «Bustaden til familien Gylla»; Gylla er eit saksisk mannsnamn, og viser truleg til ein lokal leiar omkring 600-talet.

I mellomalderen låg det ei kongeleg jakthytte i Gillingham, som vart vitja av blant anna Henrik I, Henrik II og Henrik III. I nærleiken låg ein kongeleg skog der det ikkje var tillate for andre å jakte på rådyr. Hytta forfall, og vart riven av Edvard III i 1369.

Gillingham vart eit senter for jordbruk, og fekk den første skulen i Dorset i 1526. Delar av soknekyrkja er frå det 1300-talet, men det meste av han er resultatet av ombygging på 1800- og 1900-talet. Det finst ei rekkje bygningar frå tudortida i byen. Ei silkemølle vart grunnlagt i 1769. John Constable sine måleri av den gamle bybrua er utstilt i galleriet Tate Britain.

I 1850-åra kom jarnbana, og dette førte med seg ny industri og velstand. Blant det ein produserte var teglsten, ost og såpe, og det vart òg starta trykkeri. Mot slutten av 1800-talet etablerte ein av dei første britiske produsentane av bensinmotorar i byen.

Under andre verdskrigen voks byen kraftig, på grunn av plasseringa ved jarnbana frå London. Då London og andre byar vart evakuerte i 1940 og 1941 var nemleg Gillingham ein av stadane mange reiste til. Sjølv om mange vende heim etter slutten til krigen var det òg mange som hadde mista heimane sine i dei større byane, og som difor vart verande. Jarnbana og nærleiken til A303 tyder at byen har mange innbyggjarar som pendlar til London.

Edward Rawson, som var første sekretæren for Massachusetts Bay Colony, var fødd i Gillingham.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gillingham (Dorset)» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Dorset
Lyme Regis

Lyme Regis er ein kystby i Dorset i England. Av byen sine omkring 3500 innbyggjarar er omkring 45 % pensjonistar; mange av dei har flytta dit frå andre stader på grunn av det behagelege klimaet.

Byen ligg på Jurassic Coast ved grensa til Devon, og blir kalla perla i Dorset. Kyststripa er ein verdsarvstad, og har namnet sitt etter dei mange fossila som er funne der. Han vart grunnlagt som ei hamn på 1200-talet, og var lenge ei av dei viktigaste hamnene i England. På 1900-talet kom nedgangstider, og i 1960-åra vart jernbanestasjonen lagt ned. Byen livnærer seg for det meste på turisme.

Lyme Regis er kjent for The Cobb, ein spesiell mur i hamnanlegget. Han er nemnt i romanen til Jane Austen, og blir vist i filmen Den franske løytnantens kvinne, som er basert på ei bok av den lokale forfattaren John Fowles.

I 1685 steig James Scott, 1. hertug av Monmouth, i land i Lyme Regis og starta sitt mislukka opprør.

I 1812 fann Mary Anning, ei fattigjente i tolvårsalderen, fossilet av den første kjende ichtyosaurus under ei av gåturane sine langs kystklippane ved Lyme Regis. Ho selde fossilet til vitjande og vart opphav til den engelske tungekrølleren She sells seashells on the seashore. Anning fann òg den første kjende plesiosaurus, og fleire av funna hennar kan ein sjå i Natural History Museum i London.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lyme Regis» frå ,  den 16. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Dorset
Preston i Dorset

Preston er ein landsby i det sørlege Dorset i England. Han ligg omkring 3 km austom Weymouth.

Det er god utsikt over Weymouth Bay frå eit utkikkspunkt i Preston. John Constable målte «Weymouth Bay» der.

Det er funne restar av eit romersk tempel i Preston. Soknekyrkja, vigd til St. Andreas, er frå 1400-talet, med eit tårn frå 1500-talet. Ho er i gotisk stil. Inventaret er for det meste frå ei restaurering i 1855, og det er to glasmåleri frå 1949.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Preston (Dorset)» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Dorset
Sherborne

Sherborne er ein marknadsby i det nordvestlege Dorset i England. Han ligg ved elva Yeo i enden av Blackmore Vale, omkring 10 km austom Yeovil. Han er eit populært turistmål blant britar, men nokså ukjent for utanlandske turistar.

Historie 

I angelsaksisk tid var byen kjent som Scirburne, som tyder klår straum / elv. Byen vart hovudstad i Wessex, eit av dei sju store kongerika i England i mellomalderen. Kongane Ethelbert og Ethelbald av Wessex er gravlagt i Sherbourne Abbey. 

I 705 vart Winchester bispedømme delt mellom Sherbourne og Winchester, og kong Ine grunnla ein katedral for St. Aldhelm, den første biskopen av Sherborne. Bispesetet vart i 1075 flytta til Old Sarum, og katedralen vart knytt til eit benediktinarkloster. På 1400-talet vart klostret brunne ned av borgarane etter strid mellom byen og klostret. Det vart gjenoppbygd mellom 1425 og 1504. Nokre normanniske element er verna. I 1539, i samband med oppløysinga av klostra under reformasjonen, vart det kjøpt opp av sir John Horsey. Katedralen vart då ei anglikansk soknekyrkje. 

På 1100-talet bygde Roger de Caen, biskop av Salisbury og rikskanslar i England, eit slott. Det vart øydelagt i 1645 av general Fairfax. Ruinane høyrer til English Heritage. Sir Walter Raleigh bygde ein elisabetansk herregard på eigedomen til slottet, og denne bygningen er no kjent som Sherborne slott. 

King Edward's public school er ein privatskule som først vart grunnlagt av kong Alfred. Han vart seinare nedlagt, og såg gjenoppretta i 1550 under det noverande namnet sitt. Han brukar nokre av bygningane som tidlegare høyrde til katedralkomplekset. Han blir rekna som ein av dei beste skulane i Storbritannia. 

Byen har òg to fattighus frå viktoriansk tid, bygde i mellomalderstil.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sherborne» frå , den 16. juli 2011. 
 

Byar i Dorset
Stalbridge

Stalbridge er ein liten by i Blackmore Vale i Dorset i England, nær grensa til Somerset. 

Den eldste kjende busetjinga på staden var i romersk tid. Byen fekk marknadsrettar under Georg I (1714–1727), men det er mange år sidan det vart halde regelmessige marknader der. Det ti meter høge marknadskrossen i sentrum blir rekna som ein av dei finaste i landet. Soknekyrkja er frå 1400-talet, med eit tårn frå 1800-talet. 

Blant kjende personar frå Stalbridge finn ein Robert Boyle, som åtte Stalbridge Manor, og forfattaren Douglas Adams. Store delar av Haikerens guide til galaksen vart skriven i byen, og Adams har òg sunge i kyrkjekoret som ung gut. 

Kunstnaren sir James Thornhill budde i Thornhill Park, rett sør for byen. Han kjøpte eigedomen i 1725. To år seinare reiste han ein obelisk i parken til ære for Georg II.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stalbridge» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Dorset
Sturminster Newton

Sturminster Newton (lokalt kjent som Stur) er ein by i Dorset i England. Han ligg i Blackmore Vale, dalen elva Stour renn gjennom. Byen er særleg kjend som heimbyen til diktaren William Barnes, og dessutan at Thomas Hardy budde der delar av livet sitt.

Sturminster hadde den største marknaden for stor- og småfe i Storbritannia, noko Thomas Hardy lét seg inspirere av. Marknaden låg nær sentrum, og vart stengd og riven så seint som 1998.

Staden er ein historisk vadestad. Det eldgamle naturlege vadestaden vart på 1600-talet erstatta av ei steinbru med seks bogar. Sør for elva ligg området Newton, som over tid voks saman med det opphavlege Sturminster. Sturminster Newton mølle, som òg ligg på sørsida av elva, vart i 1980 restaurert og innreidd som museum.

Sturminster Newton slott, no i ruinar, ligg på ei høgd over brua. Det var eigenleg meir ein herregard enn eit befesta slott. Bygningen vart reist på 1300-talet, moglegvis over restane av eit fort frå jernalderen.

Bygningane i sentrum er ei blanding av ulike stilar og periodar. Ein finn blant anna gamle småhus med stråtak, georgianske steinbygningar og teglsteinsbygningar frå 1800-talet. Ved den gamle marknadsplassen, der det enno blir halde ein vanleg marknad kvar måndag sjølv om det ikkje lenger handlast med levande dyr, ligg soknekyrkja. Den noverande kyrkja vart reist av abbeden av Glastonbury i 1486, men vart kraftig ombygd på 1800-talet.

Somerset and Dorset Railway gjekk gjennom byen inntil 1966, då skjenegangen vart fjerna.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sturminster Newton» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Dorset
Wareham

Wareham er ein marknadsby i Dorset i England. Byen er administrasjonssenter for distriktet Purbeck, og ligg ved elvane Frome og Piddle, i nærleiken av Poole Harbour.

Byen er bygd på eit strategisk viktig punkt mellom dei to elvane. Dei eldste gatene følgjer eit romersk mønster, men som by vart staden først grunnlagt i angelsaksisk tid. Dei eldste bygningsrestane er delar av bymuren, opphavleg ein voll som vart reist av Alfred den store på 800-talet for å verne byen mot vikingar.

Wareham var ein saksisk kongeleg gravstad. Blant dei fremste som vart gravlagt der er Beorthric av Wessex og Edvard Martyren. Sistnemnde vart flytta til Shaftesbury Abbey, men kista frå 978 som han opphavleg vart gravlagt i er bevart i Wareham.

Etter Monmouthopprøret i 1685 var Wareham eit av stadane der domar Jeffreys heldt sine «blodige rettargangane». Dei som vart dømd vart hengt frå bymuren.

I 1762 vart to tredjedelar av byen øydelagt av brann. Han vart bygd opp att i georgiansk stil, med raud teglstein og kalkstein frå Purbeck. ein heldt det romerske rettlinja gatenettet. Byen er delt inn i fire delar av dei to hovudvegane, som kryssar kvarandre i rett vinkel. Almissehusa frå mellomalderen overlevde brannen, og nokre av dei georgianske fasadane skjuler òg eldre bygningar som vart redda.

På grunn av dei avgrensa høva til å utvide byen, med elver og myrlandsskap på alle kantar, voks byen lite på 1900-talet, medan andre byar som Poole voks kraftig.

I nærleiken av byen ligg militærleiren Bovington, der Lawrence av Arabia døydde i ei motorsykkelulukke. I St. Martins kyrkje finst det ein skulptur av han, og han er gravlagt på Moreton kyrkjegard. Kvart år blir lagt mange roser på grava hans, og mengda søkk med éin kvart år. Kva dette symboliserer er ikkje kjent.

Marknaden, som vart oppretta på 1400-talet, vert enno halden kvar torsdag.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wareham» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Dorset
Barnard Castle

Barnard Castle er ein by i Durham i England. Han har namn etter slottet som ligg der, Barnard Castle, og ligg ved elva Tee sin. På den andre sida av elva ligg Startforth.

Slottet vart reist av normannarane kort tid etter erobringa i det 1000-talet. Det hadde sin storhetstid under Bernard de Bailleul i siste halvdelen av det 1100-talet. Det var i eiget til slekta inntil John Balliol vart avsett som konge av Skottland i 1296. Deretter tok Richard Neville, 16. jarl av Warwick over. Rikard III arva det gjennom kona si Anne Neville. Etter døden hans falle det i ruinar.

Ved sida av slottet er Bowes Museum den største turistattraksjonen i byen. Det er ein slottslignende bygning, der ein finn måleri av El Greco, Goya, Canaletto, Boucher, Fragonard og andre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barnard Castle» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Bishop Auckland

Bishop Auckland er ein marknadsby i County Durham i England. Han er mest kjend for Auckland slott, som er residens for biskopen av Durham og for rådhuset som er ein freda bygning (Grade I listed). Slottet vart reist i 1183, og ombygd på 1300-talet av biskop Anthony Bek, som likte seg betre der enn i Durham på grunn av nærleiken til godt jaktterreng.

Elva Wear renn under slottet og gjennom slottsparken, medan sideelva Gaunless renn gjennom sjølve byen.

Næraste naboane er byen West Auckland og landsbyen Escomb.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bishop Auckland» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Vicente Emparán

Vicente Emparán, () var ein spansk general av baskisk opphav. Han var kaptein-general for Venezuela og blei avsett då landet som det første av dei spanske koloniane kravde sjølvstende.

Liv
Vicente de Emparan y Orbe var fødd i Azpeitia i Guipúzcoa i den spanske regionen Baskarland. Han var guvernør for Cumaná-provinsen i kolonien Venezuela frå 1792 til 1804, og fekk her eit godt omdøme blant venezuelanarnae.

Under Den spanske sjølvstendekrigen drog Emparán tilbake til Spania. Han blei utnemnd til kaptein-general av franske Joseph Bonaparte si regjering i 1808, men gjekk like etter over til den spanske motstandsjuntaen og svor truskap til kong Ferdinand VII, som var i fransk fangenskap. I januar 1809 utnemnde juntaen han til kapteingeneral av Venezuela etter avdøde Manuel de Guevara y Vasconcelos.

Kaptein-general

I mai 1809 kom Emparán tilbake til Venezuela. I løpet av det påfølgjande året stoppa han fleire forsøk på å oppretta ein junta i landet, ofte gjennom å snakka med leiarane av rørslene. Han var godt likt, men blei likevel avsett den 19. april 1810, då medlemmer av byrådet i Caracas og andre framståande borgarar nytta den store folkemengda samla på skjærtorsdag til å tvinga fram ein junta. Då Emparán kom for å gå i domkyrkja blei han tvinga av folkemassen til å gå inn i byrådsbygningen i staden (dagens Casa Amarilla) på andre sida av plassen. Her møtte han eit utvida byråd (cabildo abierto). Emparán talte direkte til folket frå balkongen av bygningen og sa at han trekte seg som kaptein-general. Byrådet danna den øvste juntaen for Caracas og byrja yra provinsen.

Etter avsettinga drog Emparán til Philadelphia i USA og rapporterte til dei spanske styresmaktene om hendingane. Han drog tilbake til Spania der det verker som han blei stilt for retten for å ikkje ha stoppa overtakinga til juntaen, men blei frifunnen. 

Vicente Emparán døydde i  El Puerto de Santa María i Cádiz i 1842.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vicente Emparán» frå ,  den 16. juli 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Vicente Emparán» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

 Diccionario de Historia de Venezuela. Caracas: Fundacíon Polar, 1997. ISBN 980-6397-37-1
 McKingley, P. Michael. Pre-Revolutionary Caracas: Politics, Economy, and Society, 1777-1811. Cambridge: Cambridge University Press, 1985. ISBN 0-521-30450-4
 Parra Pérez, Caracciolo. Historia de la Primera República de Venezuela. Madrid: Ediciones Guadarrama, 1959.

Folk frå Azpeitia
Spanske generalar
Baskarar
Venezuelansk historie
Chester-le-Street

Chester-le-Street er ein by i Durham i England. Han er administrasjonssenter for og har gjeve namn til distriktet Chester-le-Street. Byen ligg omkring tretten kilometer vest for Sunderland, ved elva Wear.

Historia til byen går tilbake til romersk tid, då han var kjent som Concangis. Soknekyrkja, som er vigd til Jomfru Maria og Cuthbert av Lindisfarne, er kjent for at lekamen til St. Cuthbert låg der i 113 år før translasjonen til Durhamkatedralen, og for at den første omsetjinga av Bibelen til engelsk vart gjort der.

Chester-le-Street var inntil 1974 eit eige distrikt, men vart då slått saman med andre distrikt. Byen har vakse utanfor den gamle distriktsgrensa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chester-le-Street» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Durham

Durham er ein liten by i grevskapet Durham i Nordaust-England. Han ligg omkring 25 km sør for Newcastle. Elva Wear renn gjennom byen, og omkransar han på tre sider slik at Durham nærast ligg på ei halvøy. Durham er sentrum i distriktet City of Durham, som omfattar byen med omland, med eit folketal på ca 87 600 (2004). Han er òg administrasjonsby i grevskapet Durham.

I mellomalderen var Durham eit viktig politisk og religiøst sentrum, ikkje minst på grunn av den strategiske plasseringa nær grensa til Skottland. Grevskapet var eit palatinat, styrt av biskopen av Durham som hadde verdsleg makt og stort sjølvstyre. Det vart slått eigen mynt, og Durham hadde ein eigen hær. Med unntak av den første av dei normanniske biskopane, Walcher av Durham, var alle biskopane av Durham frå 1071 til 1836 fyrstbiskopar. Walcher hadde tittelen jarlebiskop.

Durhamkatedralen vart bygd frå 1093, og blir rekna av mange som den finaste katedralen i England. Han ligg på eit høgdedrag over elva, og dominerer byen. Relikviane av St Cuthbert er bevarte her.

Universitetet i Durham har fleire kollegium i sjølve byen og på Elvet Hill på den andre sida av elva. Durham slott, på den andre sida av Palace Green frå katedralen, har sidan 1837 vore ein del av universitetet. Katedralen og slottet er saman plassert på verdsarvlista til UNESCO.

I byen er Gertrude Bell fødd, ho var ei drivande kraft bak det arabiske opprøret under første verdskrigen og ved freden var ho med og trekte opp grensene som definerer dagens Irak.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Durham (England)» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Easington i Durham

Easington er ein by i Durham i England. Han er administrasjonsby for og har gjeve namn til distriktet Easington.

Kolgruvedrift var tidlegare hjørnesteinsindustrien i Easington, og etter at gruva stengte i 1993 har byen slite med stor arbeidsløyse.

Easington er det einaste staden langs kysten i Storbritannia der ein finn magnesiumhaldige kalksteinsklipper.

Filmen Billy Elliot, der handlinga utspant seg i den fiktive byen Everington, vart for det meste spelt inn i Easington. Unntaket er scener frå ei gruve, som ein måtte til Ellington i Northumberland for å filme.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Easington (Durham)» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
West Auckland

West Auckland er ein liten by i County Durham i England. Han er mest kjend for å ha vunne den første verdscupen i fotball i 1909. Laga, som bestod av lokale kolgruvearbeidarar, vann over Juventus i finalen. Pokalen står no hos arbeiderklubben i West Auckland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «West Auckland» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Durham
Battle i East Sussex

Battle er ein liten by i East Sussex i England. Han ligg omkring 8 km frå Hastings, og ligg ved staden der slaget ved Hastings stod i 1066. Namnet kjem frå dette slaget (på engelsk «Battle of Hastings»)

I utkanten av byen ligg ruinane av Battle Abbey, eit kloster som vart grunnlagt til minne om sigeren til Vilhelm Erobraren i slaget. Det vart innvigd i 1095, og var vigd til St. Martin av Tours. Klosterporten er godt verna i den sørlege enden av hovudgata i byen, men det er lite anna som er verna. Høgalteret i klosterkyrkja stod etter det som vert sagt nøyaktig på den staden der Harald II av England fall.

Då slaget stod var det lite busetnaden på staden, men ein by voks opp omkring klostret. Han fekk rykte for å produsere det beste krutet i England. I gata Powdermill Lane kan ein sjå restar etter krutfabrikkane der. I 1847 enda produksjonen då hertugen av Cleveland nekta å fornye lisensen for krutmakarane. Årsaka til dette varet fleire ulukker, blant anna ein i 1798 då meir enn 15 tonn krut vart liggjande i tørkeomnen for lengje og eksploderte. Battle er kjent for den store fyrverkerioppvisninga på Fireworks Night. Byen hadde òg annan militærrelatert industri, då han ligg i skogområdet Weald, og forsynte verftet til Royal Navy med eik og anna tømmer, og dessutan kol til kanonstøyperia. På midten 1700-talet var byen kjent for at han hadde heile fem klokkemakarar langs hovudgata, noko som er eit godt teikn på at det var ein velståande stad.

Under første verdskrigen var Battle ein tilfluktsstad og det vart laga tunnelar frå ein del jorder og kjellarar inn til klosterområdet, i tilfelle ein trong å gjere motstand ved ein eventuell invasjon. Tunnelane har i seinare tid vorte mura igjen då dei var farlege å opphalde seg i.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Battle (East Sussex)» frå , den 16. juli 2011. 
 

Byar i East Sussex
Rother