alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
MS «Ulvik»

M/S «Ulvik» er eit motorskip bygt i 1952 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap og var i drift for selskapet fram til 1972, då det vart selt til utlandet. 

I desember 1972 vart skipet seld til Leslie Alston (Albro Ltd.) i Ipswich i Storbritannia og fekk namnet «Miss Albro». I 1982 vart det seldt vidare til Hevea Transport Ltd. i Georgetown på Caymanøyane og vart ombygd med namnet «Ulvik Hevea Transport» 

I 1985 vart registreringshamna overført til Panama, og i 1997 vart skipet selt til Tuna-Pac (CI) Inc. i Port Vila i Vanuatu. Ho vart då ombygd til fiskeskøyte med fryserom for tunfisk og fekk namnet M/Fi «Powerful Viking». I 2005 vart registreringshamna endra til Rarotonga på Cookøyane. I 2011 var skipet enno i fart.

Kjelder
 Skipet.no

Norske lokalrutebåtar
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1952
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
1952 i Noreg
MF «Hardangerfjord»

MF «Hardangerfjord», og frå 1959 seinare MF «Vøringen», var ei bilferje bygd i 1953 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. Ho gjekk i rute for HSD fram til 1983. Ferja kunne ta 30 bilar og 300 passsjerar. I dag ligg ferja i Kvinnherad og har namnet «Gamle Hardangerfjord».

Historie
Ferja vart sett inn i ruta Kvanndal-Utne-Kinsarvik, der ho gjekk fram til 1961, og igjen i 1973. I slutten av 1960-åra gjekk ho i ruta Hatvik-Fusa, og frå 1971 til 1973 i ruta Gjermundshamn-Varaldsøy-Løfallstrand. Dei siste åra for HSD var ho reserveferje. 

Ferja vart selt i 1983 og fekk nytt namn, «Bergshorn», og hadde fleire eigarar dei neste åra. I 1991 vart ho omdøypt «Bergsjø», og i 1994 vart ho seld til Danmark, der ho låg i opplag. Fram til juli 2009 låg ferja i København, der det vart nytta som kontorlokale. 

I 2009 vart ferja kjøpt av nokre nordmenn og frakta for eigen maskin til Sunnhordland i juli. Sidan oktober 2009 har ferja lagt i Dimmelsvik i Kvinnherad, men maskinen er per februar 2014 ut av drift.

Kjelder
 Skipet.no
 Hardangerfjord på fjordfaehren.no

Bakgrunnsstoff
Bilete av ferja frå 2011 
Videoklipp av ferja frå 1991

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1953
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
1953 i Noreg
MF «Rosendal» (1956)

MF «Rosendal», i dag MF «Bogøy i Tromsø», er ei bilferje bygt i mai 1956 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. 

Ferja vart først sett inn i ruta Løfallstrand-Mundheim, men alt same året vart ho leigd ut til ruta Hatvik-Fusa for Det Midthordlandske Dampskibsselskab fram til 1961. 
Seinare gjekk ferja i rutene Leirvik-Halsnøy-Sunde (1966), Kvanndal-Utne-Kinsarvik (1967), Jondal-Tørvikbygd, Skånevik-Utåker-Matre og Jektevik-Flatråker-Nordhuglo (1978). 

I 1979 vart ferja seld til Øygarden & Sotra Rutelag og omdøypt MF «Vestgar». Fram til 1985 var ho reserveferje for ruta Solsvik-Rongesund i Nordhordland, samstundes som ho gjekk i fraktruter i Øygarden og Askøy i 1979-1981. 

Frå 1985 til 2007 vart ferja nytta som restaurantskip, losjiskip og til utflukter, med hamn ved Agasøster i Bømlo. I 2008 vart ferja selt til Tromsø, der ho fekk namnet MF «Bogøy i Tromsø», og vart nytta som husbåt. 

Seint i 2010 vart ferja seld til Kristiansand, der ho vert nytta som ein del av eit ungdomsprosjekt. Ho ligg i dag ved Marviksbugta i Kristiansand.

Kjelder
 Skipet.no

Norske ferjer
Båtar frå Rogaland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1956
Skip bygde ved Haugesund Mekaniske Verksted
1956 i Noreg
MS «Halsnøy» (1957)

MS «Halsnøy», i dag MS «Sagafjord», var ein rutebåt bygt i 1957 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD). 

Skipet vart levert i mars 1957 og gjekk i Kvinnheradsruta, som var den raskaste vegen frå Kvinnherad til Os og Bergen, fram til 1981. 

I 1981 vart skipet selt og omdøypt «Strilborg». Odfjell Drilling kjøpte skipet i desember 1983 og bygde ho om til moderskip for mini-ubåtar. Skipet fekk då namnet «Deepsea Inspector». I 1987 vart skipet selt til Stavanger og fekk namnet «Party», men alt året etter gjekk skipet vidare til Danmark, der det fekk namnet MS «Sagafjord». I 1994 vart det ombygd og vert i dag nytta som restaurantskip.

Kjelder
 Skipet.no

Bakgrunnsstoff
 Videoklipp av skipet frå Kvinnheradsruta i 1980.

Norske lokalrutebåtar
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1957
Skip bygde ved Holmens verft
1957 i Noreg
Samferdsle i Kvinnherad
Sung Jae-gi

Sung Jae-gi () var ein sør-koreansk menneskerettsaktivist og liberalistisk filosof som var grunnleggjaren og den første presidenten i Association av koreanske menn (남성연대 男性連帶) frå 2008 til 2013.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 [http://english.donga.com/srv/service.php3?biid=2013072913348 Suicide performance and journalist ethics] News Dongah (engelsk)
 Police continue search for missing men's rights activist yonhapnews 2013.07.27 (engelsk)
 Body of Sung Jae-gi found in Han River Koreaherald 2013.07.29 (engelsk)
 Seoul ‘Bridge of Life’ Attracts More Suicide Attempts korearealtime 2013.11.08 (engelsk)
 South Korean channel films suicide  (engelsk)
 In memoriam 2013:Sung Jae-ki  (fransk)
 Grabación de un suicidio en Corea del Sur abre el debate sobre la ética de los medios de comunicación (spansk)
 Activista Sung Jae-ki se suicidó frente a las cámaras de televisión (spansk)

Menneskerettar
Sørkoreanarar
Døde ved sjølvmord
Stortingsrepresentantar 1859-1861

Stortingsrepresentantar 1859-1861 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1859-1861. Lista syner alle som vart valt til Stortinget. Totalt var det 117 representantar frå 44 valkrinsar; 67 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 50 representantar frå 27 bykrinsar.

Landkrinsar

Smaalenenes Amt

Akershus Amt

Hedemarkens Amt

Christians Amt

Buskeruds Amt

Jarlsberg og Laurvigs Amt

Bratsberg Amt

Nedenæs og Robygdelagets Amt

Lister og Mandals Amt

Stavanger Amt

Søndre Bergenhuus Amt

Nordre Bergenhuus Amt

Romsdals Amt

Søndre Trondhjems Amt

Nordre Trondhjems Amt

Nordlands Amt

Finmarkens Amt

Bykrinsar

Frederikshald

Sarpsborg

Frederiksstad

Moss og Drøbak

Christiania, Hønefos og Kongsvinger

Lillehammer og Hamar

Drammen

Kongsberg

Holmestrand

Tønsberg

Laurvik og Sandefjord

Brevik

Porsgrund

Skien

Kragerøe

Østerrisør

Arendal og Grimstad

Christiansand

Flekkefjord

Stavanger

Bergen

Aalesund

Molde

Christiansund

Trondhjem og Levanger

Tromsøe

Hammerfest og Vadsøe

 
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Morten Ludvig Sundt

Morten Ludvig Sundt () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann, fødd og død i Stavanger.

Sundt var son til ein kjøpmann i Stavanger. Sjølv reiste han til Christiania der han studerte teologi ei tid. Han gav opp studiane og vart gardbrukar i Hole i Buskerud. Fyrste tida på storgarden Haug og seinare på ein annan storgard, By. I 1867 flytta han til garden Søtland i Eidsberg og dreiv denne nokre få år. På 1870-talet budde han i Kristiania, folketeljinga 1875 fortel at han levde av «Livrente og statiskt arbeide».

Sundt representerte Buskeruds amt på Stortinget frå 1851 til 1866. Dei tre fyrste tingsamlingane, 1851, 1854 og 1857, var han medlem av budsjettkomiteen. På 1859-60-tinget var han medlem av tollkomiteen og Lagtinget, Lagtinget var han elles medlem av i alle dei seinare stortingssesjonane han deltok på. Både i 1862-63 og 1865-66 var han medlem av næringskomite nr 2. På det overordentelege storting 1864 var han medlem av komiteen om senkinga av innsjøen Øyeren.

På sin eldre dagar flytta den barnlause Sundt tilbake til fødebyen Stavanger.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Folketeljinga 1875

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Folk frå Stavanger
Dole Food Company

Dole Food Company, ofte kjend som Dole, er eit USA-basert fleirnasjonalt selskap som driv med landbruksprodukt som frukt, grønsaker og produkt av desse, som jus og hermetikk. Det har hovudkontor i Westlake Village i California. Dole hadde i 2011 34 500 tilsette og verka i 90 land. Selskapet har lenge vore den største produsenten av frukt og grønsaker i verda, men ei samanslåing av Chiquita og Fyffes annonsert i mars 2014 vil gjera resultatet ChiquitaFyffes til den største bananprodusenten.

Historie

Selskapet kan førast tilbake til Castle & Cooke, grunnlagd i 1851 på Hawaii, og Hawaiian Pineapple Company, grunnlagd i 1901 av James Dole. Castle & Cooke dreiv med shipping, jernbanekonstruksjon, sjømatpakking, sukkerproduksjon og andre næringsmiddel. Hawaiian Pineapple Company dreiv hovudsakleg med ananas. Det blei delvis kjøpt av Castle & Cooke i 1932 og heilt kjøpt opp på 1960-talet, saman med Standard Fruit Company. I 1975 kjøpte det tyske Philipp Astheimer & Sohn og kom inn på den europeiske marknaden. Selskapet fekk sitt noverande namn i 1991. Castle & Cooke Inc blei skilt ut som eit eigedomsselskap i 1995. Dole kjøpte opp det amerikanske frosenmatselskapet JR Woods i 2004, svenske Saba AB i 2005, bærprodusenten Sunny Ridge i 2011 og Mrs. May’s Naturals i 2012.

Ein ingeniør for Dole fann i 1911 opp ein maskin som kunne skrella, ta ut midten og skiva opp ananasar. I 1933 byrja selskapet merka hermetikken sin med merkevarenamnet Dole. Den noverande logoen for Dole, med namnet i raude bokstavar og ei sol inni o-en, blei utforma i 1983.

Verksemd
Dole driv plantasjar i Sør- og Sentral-Amerika og i Stillehavs-Asia, på Filippinane. Det har pakkefabrikkar i Hua Hin og Chumphon i Thailand, distribusjonssenter i Shanghai og Qingdao i Kina og fleire fabrikkar i Europa.

Etiske spørsmål
Dole Food Company er eit av dei store fruktelskapa som er blitt kritisert for å utnytta arbeidarar i utviklingsland. Det er likevel blitt nemnd som eit av «verdas mest etiske selskap» av Ethisphere Magazine.

I 2009 blei det skulda for å ha brukt eit sprøytemiddel, DBCP, som hadde ført til sterilitet hjå arbeidarar, på ein plantasje i Nicaragua på 1970-talet. Selskapet gjekk gjennom fleire rettssaker, men blei ikkje dømt. Den svenske dokumentarfilmen Bananas!* skildra kampen mot selskapet, og blei hardt motarbeidd av Dole Food Company.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dole Food Company» frå , og «Dole Food Company» frå  den 20. april 2014.

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til Dole

USA-amerikanske næringsmiddelføretak
Internasjonale føretak
Landbruksindustri

Landbruksindustri er ei industrigrein som får råstoff frå landbruk. Døme på dette er møller, meieri, slakteri, pølsemakeri, hermetikkfabrikkar og treforedlingsfabrikkar. Det er stor overlapping mellom denne industrien og næringsmiddelindustrien.

Kjelder

«Landbruksindustri» (10. februar 2012), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 20. april 2014.

landbruk
industri
Næringsmiddelindustri

Næringsmiddelindustri er ei industrigrein som produserer næringsmiddel, det vil seie mat og drikke meint for menneske. Dette var tidlegare hovudsakleg mindre verksemder som laga lokalt produserte produkt for ein mindre omkrins, men er blitt stadig tettare knytt til global handel og økonomi. 

Næringsmiddelindustrien er ofte tett regulert i høve til hygiene, merking av innhald og opphav og gjennom ulike subsidiar og avgifter (som importtoll). I Noreg er industrien regulert gjennom matloven som er forvalta av Mattilsynet.

Det finst i dag fleire store fleirnasjonale føretak innan næringsmiddelindustrien, som Nestlé, Unilever og Kraft Foods. 

I Noreg er Orkla (som eig Stabburet og Idun), Gilde og Tine dei største produsentane innan næringsmiddelindustrien. Talet på sysselsette innan norsk produksjon av næringsmiddel har stadig gått nedover mellom anna som følge av internasjonal konkurranse.

Sjå òg
Landbruksindustri

Kjelder

 Ditlefsen, Anne. «Næringsmidler» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 20. april 2014.

Bakgrunnsstoff

 
Industri
Ernæring
MF «Vikingen» (1957)

MF «Vikingen» var ei bilferje bygt i 1957 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD). 

Ferja vart sett inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal fram til 1966, i tillegg til at ho vart nytta som reserveferje. I perioden 1967-1970 gjekk ho i ruta Halhjem-Våge-Bruntveit, og fram til 1975 i ruta Ulvik-Brimnes, i tillegg til at ho igjen vart nytta som reserveferje. I 1972 fekk ferja ny og kraftigare motor. Frå 1975 til 1980 gjekk ferja i ruta Leirvik-Utbjoa-Sydnes-Fjelberg eller Leirvik-Valevåg-Mosterhavn, og fram til 1983 i ruta Leirvik-Utbjoa-Sydnes-Fjelberg eller Leirvik-Ranavik-Sunde. Ferja vart berre nytta som reserveferje i 1983-1984, men så vart ho sett inn i ruta Flatråker-Jektevik-Nordhuglo fram til 1987. I perioden 1985 til 1988 vart ho òg nytta i ruta Bruravik-Brimnes. Frå 1987 til 1989 låg ferja i opplag. 

I februar 1989 vart ferja seld til Eide Shipping Ltd. A/S, Høylandsbygd/Bergen og fekk namnet «Sun Flower», men alt i april 1990 vart ho seld til Pontos Bunker Service i Kalmar i Sverige. Der fekk ho namnet «Nordöland» og gjekk i rute mellom Byxelkrok på Öland til Oskarshamn fram til 1995. I 1995 vart ho seld til ein ukjend eigar i Hudiksvall og fekk namnet «Singapore II». Ferja vart seld til Restauranga AB Catten i 1998. Bildekket vart innbygd og ferja fekk namnet «Harley-Davidson I». Ho vart då nytta som restaurantbåt i Stockholm fram til ho vart seld i 2007. 

Det var planar om å opne eit restaurantskip i Luleå i 2012, men desse planane vart skrinlagte då båten var i for dårleg forfatning.

Kjelder
 Skipet.no
 Fjordfähren.de

Bakgrunnsstoff
 To bilete  av M/F «Vikingen».
 M/F «Vikingen»  ved Gjermundshavn på 1980-tallet.

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1957
Skip bygde ved Bergen Mekaniske Verksted
1957 i Noreg
Svenske ferjer
Halhjem-Våge-Bruntveit

Halhjem-Våge-Bruntveit var eit tidlegare ferjesamband over Bjørnefjorden i Hordaland. Det gjekk mellom Halhjem på Bergenshalvøya, til Tysnes på Tysnesøy og Bruntveit på Reksteren. 

Ferjekaien på Bruntveit vart nedlagt 13. august 1998. Reksteren fekk brusamband til Tysnesøy alt i juni 1977, og det var då opphavleg planen å legge ned Bruntveit då, men etter store protestar fortsette ferja. Etter kvart vart meir og meir av trafikken ført til Våge. 

Ferjesambandet Våge-Halhjem er framleis i drift.

Kjelder
STP-Scandinavia 

Tidlegare ferjesamband i Vestland
Nedleggingar i 1998
HSD-samband
Samferdsle i Tysnes
Samferdsle i Bjørnafjorden
Bruntveit

Bruntveit var eit ferjeleie på austsida av Reksteren i Tysnes kommune i Sunnhordland i noverande Vestland fylke. Det var ein del av ferjesambandet Halhjem-Våge-Bruntveit til Halhjem i Os kommune og Våge på Tysnes. 

Ferjeleiet vart lagt ned sommaren 1998. Reksteren fekk brusamband til Tysnesøy alt i 1977, men etter store protestar frå innbyggjarane vart ikkje Bruntveit lagt ned då som først planlagt. 

Området er i dag eit industriutbyggingsområde.

Kjelder
 Bruntveit. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 20. april 2014 frå http://snl.no/Bruntveit.
 Om ferjesamband på STP-Scandinavia 

Busetnader i Tysnes
Tidlegare ferjeleie i Vestland
Ferjeleie

Eit ferjeleie, ferjelægje, ferjestad eller ferjekai er ein stad der ei ferje legg til for på- og avkøyring av kjøretøy.

Kaianlegga er som regel utstyrt med ein ferjelem, som vert nytta av kjøretøya som køyrer ombord eller av ferja. Ferjelemmen kan hevast og senkast for å tilpassast flo og fjøre. 

Somme ferjekaiar er tilpassa jernbaneferjer. 

Salhus ferjekai er den einaste freda ferjekaien i Noreg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fergekai» frå ,  den 20. april 2014.  
 

Hamner
Ferjetransport
Samferdselsinfrastruktur
Leirvik-Utbjoa-Sydnes-Fjelberg

Leirvik-Utbjoa-Sydnes-Fjelberg er eit tidlegare ferjesamband i Sunnhordland mellom Leirvik på Stord, Utbjoa på fastlandet i Kvinnherad, Sydnes på Halsnøy og Fjelberg. 

Frå 1975 til 1983 vart strekninga trafikkert av MF «Vikingen». I 1983 vart ferjeleiet på Skjersholmane opna, og dette ferjesambandet vart lagt ned. I dag er Fjelberg–Sydnes–Utbjoa–Skjersholmane framleis i drift, men berre turar eit par gonger i veka til Skjersholmane på Stord.

Ferjer i ruta
 MF «Folgefonn»: 1964-?
 MF «Stord»: 1970-? (1982/83 som nattferje)
 MF «Austevoll»: 1979 - ?
 MF «Ulvik»: Nattferje 1982/83
 MF «Vikingen»: 1982/83

Kjelder
 Fjordfähren 

Tidlegare ferjesamband i Vestland
Samferdsle i Kvinnherad
Samferdsle i Stord
Nedleggingar i 1983
HSD-samband
Skipingar i 1964
Leirvik-Valevåg-Mosterhamn

Leirvik-Valevåg-Mosterhamn var eit tidlegare ferjesamband som gjekk mellom Leirvik på Stord, Valevåg i Sveio kommune og Mosterhamn i Bømlo kommune driven av Hardanger Sunnhordlandske Dampskipselskap. 

MS «Tysnes» var den første båten som tok med seg bilar i lokalrute i Sunnhordland. Ho kunne ta med seg to bilar tverrskips på framdekket og trafikkerte rutene Leirvik - Halsnøy - Sunde og Leirvik - Valevåg - Mosterhamn, med mange anløp langs desse rutene, frå 1930 og framover. I 1947 vart ruta omtalt som ferjerute i ruteheftet til HSD, men det var framleis «Tysnes» som trafikkerte ruta. Etter kvart gjekk òg MS «Granvin» i denne ruta. Denne båten kunne òg berre ta 2-3 bilar. 

I 1957 vart MS «Halsnøy» sett inn i ruta og denne kunne ta åtte bilar, men vart alt same året avløyst av MF «Folgefonn», som kunne ta 20 bilar. Sidan «Halsnøy» ikkje hadde lokalruter, slik «Tysnes» hadde hatt, kunne «Folgefonn» gjere langt fleire rundturar enn tidlegare. «Folgefonn» gjekk i ruta fram til midten av 1960-talet. Kapasiteten på ferja byrja etter kvart å bli for liten, og MF «Osafjord», som trafikkerte ruta Flatråker-Jektevik-Nord-Huglo, tok ein tur til Sunde, Halsnøy og Leirvik med retur midt på dagen. 

Sommaren 1967 kom nye MF «Sveio» inn i ruta i tillegg til MF «Folgefonn» og hausten 1968 vart «Folgefonn» avløyst av MF «Kinsarvik», som tok 30 bilar. «Sveio» og «Kinsarvik» trafikkerte ruta i lag fram til 1969-1970. 

Då ferjekaien på Skjersholmane vart opna i mai 1983 vart dette ferjesambandet lagt ned og delt opp i Skjersholmane-Valevåg og Valevåg-Mosterhamn.

Kjelder
 Ferjer i Hordaland - STP-Norway 
 Skjersholmane - Valevåg (E39) 

Tidlegare ferjesamband i Vestland
Samferdsle i Stord
Samferdsle i Sveio
Samferdsle i Bømlo
Nedleggingar i 1983
Leirvik-Ranavik-Sunde

Leirvik-Ranavik-Sunde var eit ferjesamband som gjekk frå Leirvik i Stord kommune til Ranavik på Halsnøy i Kvinnherad kommune og Sunde i Kvinnherad. Det vart driven av Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. 

Sambandet vart lagt ned då ferjekaien på Leirvik vart lagt ned i 2003. Sambandet vart då overteken av Skjersholmane-Ranavik-Sunde. I dag går ferjesambandet berre Ranavik-Skjersholmane, etter at det vart opna undersjøisk tunnel til Halsnøy i 2008. 

Sambandet var det fjerde største i HSD i 2002 og vart då trafikkert av tre ferjer.

Kjelder

Tidlegare ferjesamband i Vestland
Nedleggingar i 2003 
Samferdsle i Stord
Samferdsle i Kvinnherad
HSD-samband
Paris-traktaten av 1814

Paris-traktaten av 1814 var ein fredsavtale som avslutta Den sjette koalisjonskrigen, ein del av Napoleonskrigane. Avtalen blei underteikna den 30. mai 1814. Han blei slutta mellom Frankrike på den eine sida og «den sjette koalisjonen» av Austerrike, Preussen, Russland, Sverige, Storbritannia og fleire  tyske statar på den andre. 

Forhandlingane byrja 9. mai mellom Talleyrand, som forhandla for eksilkongen Ludvig XVIII av Frankrike og dei allierte frå Chaumont. Avtalen opna for framforhandlinga av fleire traktatar mellom Frankrike og dei ulike landa, og førte til Wienerkongressen der alle partane deltok.

Koalisjonen vann krigen, og tvinga mellom anna den franske keisaren Napoleon til å abdisera og dra i eksil til middelhavsøya Elba. Avtalen omfordelte også fleire landområde til ulike land. Frankrike fekk halda på alle landområda som nasjonen hadde hatt den 1. januar 1792, og fekk tilbake dei fleste  territoria Storbritannia hadde erobra i løpet av krigen. Dei einaste unntaka var koloniane Tobago, Saint Lucia, og Mauritius. I tillegg blei Malta gjeven til Storbritannia. Frankrike fekk halda på dei erobra  Saarbrücken, Saarlouis, Landau, Montbéliard, delar av Savoie med Annecy og Chambéry, Avignon og Comtat Venaissin, i tillegg til ting det hadde erobra under krigen.

Avtalen gjeninnsette huset Bourbon gjennom Ludvig XVIII som monarkar i Frankrike, Bourbon-restaurasjonen. Avtalen hadde også som mål å avvikla den franske slavehandelen, men ikkje sjølve slaveriet, i løpet av ein femårsperiode. Traktaten gav Sveits sjølvstende medan Malta blei gjeven til Storbritannia.

Sverige, som hadde fått kontroll over den karibiske øya Guadeloupe av Storbritannia, måtte gje øya tilbake til Frankrike. Frankrike på si side anerkjende unionen mellom Noreg og Sverige.

Dei tidlegare Austerrikske Nederlanda (no Belgia) blei overført til Nederlanda under huset Oranien-Nassau. Fleire tyske statar som var blitt konsoliderte under Napoleon heldt på statusen sin, men Preussen fekk landområde ved franskegrensa, i dagens Vest-Tyskland. Fleire ulike statar i Italia blei anerkjende, og sjølvstendet til Sveits blei formelt anerkjend.

Sjå også 
 Napoleonskrigane
 Paris-traktaten av 1815
 Wienerkongressen 
 Paris-traktaten (liste av fleire traktatar gjort i Paris)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parisfreden (1814)» frå ,  den 20. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Ulf Sundberg: Svenska freder 1249-1814, s. 359-60. Hjalmarson & Högberg 2002.
 
Denne artikkelen bygger på «Treaty of Paris (1814)» frå ,  den 20. april 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

[http://www.britannica.com/eb/topic-443733/Treaties-of-Paris Treaties of Paris (1814-1815) - Britannica Online Encyclopedia
 
Fredsavtalar
Napoleonskrigane
Hendingar i 1814
Craonne

Craonne (lokal uttale /krɑn/) er ein kommune i Aisne-departmentet i Picardie nord i Frankrike.

Craonne ligg midtvegs mellom Laon og Reims, 18,5 km sørvest for Laon. Elva Ailette utgjer ein del av den nordre kommunegrensa.

Landsbyen var åstad for slaget ved Craonne under Den sjette koalisjonskrigen, ein av Napoleonskrigane, i 1814. Han blei vidare totaløydelagd under Chemin des Dames-slaga under første verdskrigen. Den tidlegare busetnaden er i dag eit arboret, medan den nye landsbyen blei bygd i 1920-åra, sørvest for den gamle.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Craonne» frå , og «Craonne» frå  den 20. april 2014.
 oppgav desse kjeldene: 

Kommunar i Aisne
MS «Hardangerfjord» (1959)

MS «Hardangerfjord», i dag MS «Dicle», er eit motorskip som vart bygd for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap ved Stord Verft i 1959. 

Det var i drift for HSD fram til 1982 og gjekk i ruta mellom Odda og Bergen. Skipet kunne frakte 420 passasjerar og 35 bilar. Like før skipet vart seld skifta det namnet til «Hardangerfjord I». Same året vart det seld til Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane som gav båten namnet «Firda». Under dette namnet gjekk ho i rute mellom Sogn og Bergen, eller Nordfjord og Bergen. 

I juni 1989 vart det seld til Aanen Nilsen Shipping og fekk namnet MS «Brand». Ho vart då nytta som turistskip og sidan hotellskip for verfts- og oljeindustrien. Ho segla under dette namnet til 19. april 2004, då ho vart seld til Kroatia og omdøypt til «Darli». 

I 2009 vart ho seld vidare til tyrkiske eigarar til Saint Kitts og Nevis og fekk der namnet MS «Dicle». Det vart så utflagga til Kasakhstan og vart nytta som hotellskip i Kaspihavet. Skipet er framleis i drift.

Kjelder
 Fjordfähren 

Norske kystrutebåtar
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1959
Skip bygde ved Aker Stord
1959 i Noreg