alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Where Have All the Good Times Gone

«Where Have All the Good Times Gone» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks skriven av Ray Davies. Han vart først gjeven ut som B-sida til singelen «Till the End of the Day» og så på albumet The Kink Kontroversy i 1965.

Musikalsk har songen element av engelsk folkrock, som snart skulle verte den dominerande stilen for bandet utover 60-talet. Ray Davies syng om ønske om å få tilbake dei gode gamle dagane med linjer som, «Well once we had an easy ride and always felt the same / Time was on our side and I had everything to gain / Let it be like yesterday / Please let me have happy days», medan han seinare skeptisk syng om den eldre generasjonen som alltid snakkar om kor mykje betre alt var før i tida, «Ma and Pa look back at all the things they used to do / Didn’t have no money and they always told the truth / Daddy didn’t have no toys / And mummy didn’t need no boys». På  dette punktet i songen har tydinga av refrenget snudd og høyrest meir ut som ein hån. I siste vers har nostalgien blåst over til ein harme over generasjonskløfta og Davies kjem med den hånlege kommentaren «Well, yesterday was such an easy game for you to play / But let’s face it things are so much easier today / Guess you need some bringing down / And get your feet back on the ground»

Andre versjonar
Songen har fått status som ein klassikar og er med på mange samleplater. Han har òg vorten spelt av David Bowie på albumet Pin Ups og av Van Halen på albumet Diver Down. Dette var den andre The Kinks-songen Van Halen spelte i lag med «You Really Got Me».

Etter Bowie si utgåve kom ut, gav Pye ut songen som singel i november 1973 med «Lola» som B-side, men gjekk ikkje inn på salslistene.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Where Have All the Good Times Gone» frå ,  den 16. april 2009.

Bakgrunnsstoff
 [ Songen på Allmusic]
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1965
Songar frå 1965
Songar produserte av Shel Talmy
Songar produserte av Ken Scott
Songar skrivne av Ray Davies
Pye Records-singlar
David Bowie-songar
Van Halen-songar
Dedicated Follower of Fashion

«Dedicated Follower of Fashion» er ein song av det britiske bandet The Kinks frå 1966. Songen er eit satirisk stykke om det britiske motemiljøet og modkulturen generelt. Songen vart gjeven ut som singel i februar 1966 og seinare vorte gjeven ut på mange samlealbum. 

Musikalsk markerte denne og «A Well Respected Man» nokre månader tidlegare starten på ei ny retning for The Kinks med inspirasjon frå britisk varietémusikk.

Songen 

På midten av 60-talet var moten i Storbritannia starta å verte stadig meir vågal og skandaløs, driven av ungdomskulturen i London. Motetrendane endra seg raskt og butikkane i Carnaby Street gjorde det godt på dei som prøvde å halde tritt med siste mote. Ray Davies såg dette og skreiv den satiriske teksten om ein overflatisk snobb, «clothes are loud but never square / It will make or break him so he's got to buy the best ... He thinks he is a flower to be looked at ... In matters of the cloth he is as fickle as can be.»

Davies hevdar han skreiv songen i eingong, skreiv teksten på ein skrivemaskin, og endra han aldri seinare. Han vart framført med Davies på akustisk gitar, medan resten av bandet kom inn på «It will make or break him so he's got to buy the best 'cause...» og repeterer «Oh yes he is»-linjene i refrenget. Bandet prøvde mange variantar av songen, forskjellige arrangement, forskjellig diksjon og gitarlydar. Davies var aldri nøgd med den utgåva som kom ut på singel, og var sint på managerane til The Kinks og Pye Records som pressa på for å få songen ut så raskt som tidleg.

Mottaking 

Dei britiske platekjøparane likte stikket til Davies mot «Carnaby-folket» og songen gjekk inn på Topp 5 i heimlandet. Songen gjekk heilt til topps på listene i Nederland og New Zealand, og til sjuandeplassen i Noreg. I USA klarte ikkje songen høgare plassering enn 36. plass. Davies vann ein Ivor Novello Award for teksten i 1966.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dedicated Follower of Fashion» frå , den 16. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1966
Songar produserte av Shel Talmy
Songar om London
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Songar skrivne av Ray Davies
Pye Records-singlar
Internasjonal fjernsjakkstormeister

Internasjonal fjernsjakkstormeister er ein sjakktittel
som blir delt ut for framståande prestasjonar innan fjernsjakk.

Fjernsjakktitlar blir delt ut av Det internasjonale fjernsjakkforbundet (ICCF). Verdssjakkforbundet FIDE godkjenner desse fjernsjakktitlane.

Tildelinga av titlane baserer seg no på ICCF sitt ratingsystem for internasjonal fjernsjakk. Det blir for stormeistertittelen i fjernsjakk kravd ratingprestasjonar på meir enn 2600 i godkjende internasjonale fjernsjakkturneringar på minst 8 parti. 

Kva som er ein ratingprestasjon på meir enn 2600 blir definert ut frå gjennomsnittleg rating på deltakarane i turneringa. Her er tabellar som viser kor mange poeng ein må ta alt etter kor mange deltakarar turneringa har, og kor sterk den gjennomsnittlege ratingen er.

For å bli fjernsjakkstormeister må ein gjere stormeister-normer i turneringar med til saman minst 24 parti. Ein kan også bli fjernsjakkstormeister direkte, ved å kome på ein av dei tre første plassane i ein verdsmeisterskap i fjernsjakk. Ein kan også bli fjernsjakkstormeister direkte ved å gjere beste prestasjon på første bord i ein fjernsjakkolympiade.

Det er vidare eit krav at minst 5 av dei 24 partia må vere spelt mot spelarar som allereie er fjernsjakkstormeister, eller har etablert rating på minst 2600. Opp til to fjernsjakkstormeistrar kan erstattast av 2 senior-IM for kvar.

Bakgrunnsstoff
ICCF sine heimesider - tittelkrav

Sjakktitlar
Iivo Nei

Iivo Nei ()  er ein estisk  sjakkmeister fødd i Tartu.

Iivo Nei var ein lovande junior, og i 1947 tok han tredjeplassen i den 6. Sovjetiske juniormeisterskapen i sjakk i Leningrad. Viktor Korchnoi vann turneringa. I 1948 delte han førsteplassen med Korchnoi i den 7. sovjetiske juniormeisterskapen i Tallinn.

Iivo Nei har vunne den estiske meisterskapen i sjakk åtte gongar: 1951, 1952, 1956, 1960, 1961, 1962, 1971 og 1974.

I 1955 delte han 3-6.-plass i den baltiske meisterskapen i sjakk i  Pärnu. Meisterskapen vart vunnen av Paul Keres. I 1960 kvalifiserte han seg til den 27. Sovjetmeisterskapen i sjakk i Leningrad, der han fekk ein delt 14-15.-plass. Korchnoi vann turneringa.

Han vann så den baltiske meisterskapen i 1961 i Palanga, i 1963 i Estland og i 1964 i Pärnu. I 1964 delte han førsteplassen med Keres i Beverwijk. I 1965 vart han nummer to etter Vladas Mikenas i den baltiske meisterskapen i Palanga.

Verdssjakkforbundet FIDE tildelte Iivo Nei tittelen Internasjonal Meister i sjakk (IM) i 1964. 

Iivo Nei var ein av Boris Spasskij sine sekundantar, saman med Efim Geller og  Nikolai Krogius under Verdsmeisterskapen i sjakk 1972 i Reykjavik, tvekampen mot amerikanaren Bobby Fischer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iivo Nei» frå ,  den 16. april 2009.

Bakgrunnsstoff
Iivo Nei sine parti på Chessgames.com
Iivo Nei sin rating hos verdssjakkforbundet FIDE

Estiske sjakkspelarar
Sovjetiske sjakkspelarar
Internasjonale meistrar i sjakk
Folk frå Tartu
Fylkesveg 5900

Fylkesveg 5900 er ein ringveg i Ørsta kommune med utgangspunkt ved Høgebrua. Vegen er 15,7 km lang.

Vegen går langs begge sidene av Follestaddalselva, med eit tverrsamband over elva ved Follestaddalen skule.

Fram til 2019 vart vegen nemnd Fylkesveg 55 i Møre og Romsdal

Kommunar og knutepunkt

 Høgebrua nord
Arm frå Fyldalen til Myklebust (0,3 km)
 Skulebrua (ca. 30 m)
Follestaddalen skule, Myklebust
Kommunal veg frå Kolåsen til fylkesveg 5912 Store-Standal (9,5 km)
Myklebust
Follestad
 Høgebrua sør

Bakgrunnsstoff

 5900
Vegar i Ørsta
Fylkesveg 5902

Fylkesveg 5902 går mellom Ose og Indre-Åm i Ørsta kommune. Vegen er 5,2 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga Fylkesveg 57 i Møre og Romsdal.

Kommunar og knutepunkt

 Ose
 Indre-Åm

Bakgrunnsstoff

5902
Vegar i Ørsta
Fylkesveg 5912

Fylkesveg 5912 i Møre og Romsdal går langs Hjørundfjordstranda mellom Festøya og Store-Standal i Ørsta kommune. Vegen er 15,7 km lang. Vidare er ferjestrekninga Store-Standal, Trandal, Lekneset og medrekna i Fylkesveg 5912.

Vegen mellom Festøya og Store-Standal vart opna for trafikk 28. mai 1966. Delstrekninga på om lag 5 km mellom Store-Standal og Ytre-Standal vart opna hausten 1956 . 

Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 65 i Møre og Romsdal.Og fram til 2019 vart vegen kalla Fylkesveg 70 i Møre og Romsdal Ferjestrekninga vart ein del av Fylkesveg 5912.

Vegen er svært rasutsett, men har etter kvart fått fonnvern på dei fleste farlege punkta.

Kommunar og knutepunkt 

 Festøya
 Store-Standal,  ferje til Trandal og  Lekneset
Kommunal veg frå Store-Standal over Standalseidet til  i Kolåsen (9,5 km) i Follestaddalen.

Kjelder 
Lars Strømme og Ragnar Standal: Hjørundfjordboka Band V Gard og ætt, Ørsta 1993 ISBN 82-991200-5-5 side 374

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

5912
Vegar i Ørsta
Tuhinjdalen

Tuhinjdalen er ein dal i Slovenia mellom Celjebekkenet og Ljubljanabekkenet. Han går frå aust til vest langs elvane Nevljica og Motnišnica. 

Den vestlege delen av elva vart forma av nedslagsfeltet til Neveljica, som renn ut i Kamniška Bistrica og den smalare, austlege delen av Motnišnica, ei sideelv til Savinja. Vasskiljet deira er ved Kozjakpasset 655 meter over havet mellom Cirkuše v Tuhinju og Špitalič. Dei største busetnadane i dalen er Laze v Tuhinju, Šmartno v Tuhinju og Motnik. Dei mange gamle busetnadane viser til at dalen var ei viktig gjennomfartsåre i mellomalderen. 

Fram til midten av 1900-talet vart det drive gruvedrift etter brunkol i dalen nær Motnik. Dei siste åra har turismen så vidt vorte utvikla med kurstaden Snovik..

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tuhinj Valley» frå ,  den 17. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Tuhinj på Geopedia
Informasjon om Tuhinjdalen 

Dalar i Slovenia
Øvre Savadalen

Øvre Savadalen (slovensk Zgornjesavska dolina) er ein fjelldal i regionen Gorenjska i Slovenia. Elva Sava Dolinka renn gjennom han. Han startar ved Rateče 870 meter over havet og endar ved Moste 560 meter over havet. Dalen er den geografiske grensa mellom Dei juliske Alpane og Karavankane. Han vart skapt av ei tektonisk forkasting som går langs midten av dalen, og er seinare forma av erosjon frå elvar og isbrear. Fleire mindre dalar fører inn frå sidene.

Dei største busetnadane i dalen er Kranjska Gora og Jesenice.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Upper Sava Valley» frå ,  den 17. april 2009.  
 

Dalar i Slovenia
Vipavadalen

Vipavadalen (slovensk Vipavska dolina, tysk Wippachtal, italiensk Valle del Vipacco) er ein dal i Primorska i Slovenia, mellom byane Nova Gorica og Vipava. Han er ein smal dal og er den viktigaste gjennomfartsåra mellom låglandet Friuli og sentrale område av Slovenia. Dermed er han òg ein viktig veg mellom Nord-Italia og Sentral-Europa. Han er lukka i sør av Krasplatået, og i nord av den høgtliggande Trnovoskogen. Dalen er kalla opp etter elva som renn gjennom dalen. Den største staden i dalen er Ajdovščina. Administrativt er dalen del mellom kommunane Ajdovščina, Vipava, Nova Gorica, Renče-Vogrsko og Miren-Kostanjevica. Del av kommunen Savogna d'Isonzo i provinsen Gorizia i Italia er òg ein del av regionen. 

Regionen har eit relativt mildt klima som høver for dyrking av forskjellige typar frukt (hovudsakleg fersken, aprikos, daddel og fiken. Vipavadalen er òg kjend for vinen som vert produsert her, særleg kvitvinen. Av kvite duer er dei mest vanlege variantane i regionen Chardonnay, Sauvignon og dei stadeigne typane Zelen, Pinela og Vitovska Garganja, og av raude variantar Merlot, Barbera og Cabernet Sauvignon.

Dalen er kjend for stundom å verte råka av den særs sterke boravinden (burja), som er særleg sterk i området mellom byane Vipava og Ajdovščina.

Historisk har den øvre delen av dalen, inkludert byane Vipava og halve byen Ajdovščina, vore ein del av Hertugdømet Krain (meir nøyaktig Innerkrain eller Notranjska), medan den lågare vestlege delen av har vore ein del av Grevskapet Gorizia og Gradisca og dermed høyrt til Küstenland i Austerrike. 

Kjende personar som vart fødd eller levde i regionen er målarane Zoran Mušič og Veno Pilon, diktarane Stanko Vuk, Simon Gregorčič, Josip Murn og Nevin Birsa, diplomat og forfattar Sigismund von Herberstein, historikar Martin Baučer, predikantane Sebastijan Krelj og Janez Svetokriški, Stanko Premrl som skreiv den slovenske nasjonalsongen, og motstandsmannen Janko Premrl Vojko, forfattar Danilo Lokar, litteraturhistorikar Avgust Žigon og designer Oskar Kogoj.

Bakgrunnsstoff 
 Vipavadalen  - Universitetet i Nova Gorica
 Klima i Vipavadalen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Vipava Valley» frå , den 17. april 2009. 
 

Dalar i Slovenia
Bača

Bača er ei elv i Slovenia med ei lengd på 30 km. Ho går frå Bača pri Podbrdu til Bača pri Modreju der ho munnar ut i Idrijca.

Elvar i Slovenia
Bolska

Bolska  er ei elv i Slovenia med ei lengd på 32 km. 

Elvar i Slovenia
Davščica

Davščica er ei elv i Slovenia. Ho er 12 km lang og er ei av sideelvane til Selščica. 

Elvar i Slovenia
Dragonja

Dragonja er ei elv i Kroatia og Slovenia. Elva er 22 km lang og den delen av elva som renn nær Adriahavet dannar ein del av landegrensa mellom dei to landa.

Sjå òg 
Elvar i Slovenia

Elvar i Kroatia
Elvar i Slovenia
Dravinja

Dravinja er den største sideelva til Drava i Slovenia. Kjelda hennar ligg i Pohorjemassivet sørvest for fjellet Rogla, om lag 1200 meter over havet. Elva renn gjennom byane Zreče, Slovenske Konjice, Poljčane, Makole og Majšperk til Videm, der ho munnar ut i Drava. Den største sideelva hennar er Polskava.

Dravinja er den best bevarte låglandselva i Slovenia og har vorte verna som ein del av det europeiske nettverket Natura 2000. I tillegg ligg Pečnikmølla ved elva, som er erklært eit etnologisk monument.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dravinja» frå , den 17. april 2009. 
 

Elvar i Slovenia
Dreta

Dreta er ei elv i Slovenia. Ho er 29 km lang og har eit nedslagsfelt på 126 km². Ho munnar ut i elva Savinjo ved landsbyen Nazarje.

Sjå òg 
 Elvar i Slovenia

Elvar i Slovenia
Framski potok

Framski potok er ei elv i Slovenia. Ho er 26 km lang.

Sjå òg 
 Elvar i Slovenia

Elvar i Slovenia
Gradaščica

Gradaščica er ei elv i Slovenia. Ho er 33 km lang og ei sideelv til Horjulščica.

Sjå òg 
Elvar i Slovenia

Elvar i Slovenia
Hudinja

Hudinja  er ei elv i Slovenia. Ho er 32 km lang og ligg i distriktet Celje.

Sjå òg 
 Elvar i Slovenia

Elvar i Slovenia
Idrijca

Idrijca er ei elv som renn gjennom Idrijaåsane og Cerknoåsane i Slovenia. Ho er 60 km lang. Elva spring ut nær Vojsko, renn nordvestover, og etter å ha passert Idrija snur ho nordvestover. Ho renn gjennom Spodnja Idrija og Cerkno før ho munnar ut i Soča i Most na Soči.

Elva har eit nedslagsfelt på om lag 598 km². Dei største sideelvane hennar er Belca, Zala, Cerknica og Bača frå høgre og Nikomlja, Kanošica og Trebušica frå venstre. Ei av sideelvane frå høgre er òg Jezernica, som kjem frå Divjesjøen. Ho er berre 55 meter lang og den kortaste elva i Slovenia. 

Elva har mykje fisk, mellom anna laks, regnbogeaure og harr. Tidlegare vart det drive tømmerfløyting ned Idrijca til Idrija, der tømmreret vart nytta som stivarar i kvikksølvgruva Idrija. Det vart laga spesielle sluer for dette frå 1600-talet og ut 1800-talet. 

Området i øvre Idrijca er ein del av Øvre Idrijca naturpark. Dette omfattar mange karstformasjonar. Under den andre verdskrigen stod eit sjukehus som høyrte til motstandsrørsla her.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Idrijca» frå , den 17. april 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Kart over Idrijca . Geopedia.si
 Øvre Idrijca naturpark 
 

Elvar i Slovenia
Iška

Iška er ei elv i Slovenia. Ho er 31 km lang.

Sjå òg 
 Elvar i Slovenia

Bakgrunnsstoff 
 

Elvar i Slovenia
Sunny Afternoon

«Sunny Afternoon» er ein song av The Kinks, skriven av Ray Davies. Songen vart seinare gjeven ut på albumet Face to Face. Den tydelege varietéstilen og tekstinnhaldet var ei ny retning for bandet (som hadde starta året før med «A Well Respected Man»), etter at bandet starta med langt meir tyngre rock i 1964-1965.

Songen kom ut 3. juni 1966 og gjekk til topps på den britiske singellista 7. juli 1966, og vart liggande der to veker. Han gjekk òg til tops i Irland og var den einaste førsteplassen The Kinks fekk i Noreg der han låg fire veker på topp. «Sunny Afternoon» vart plassert på 200. plass på Pitchfork Media si liste over dei 200 største songane på 1960-talet.

Det vart filma ein musikkvideo for singelen, som ironsk syner bandet i eit kald og snørikt miljø.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Songen er blitt spelt av mange andre artistar som: 
 The Standells i 1967 på albumet deira The Hot Ones!
Jan and Dean på albumet deira Silver Summer (1985)
Jimmy Buffett på hans Fruitcakes (1994)
Arjen Anthony Lucassen på hans Strange Hobby (1997)
Tommy Scott i ein duett med in a duet Tom Jones på Joness itt Reload (1999)
Stereophonics som B-side til singelen «Just Looking» i 1999.
Bob Geldof på CD-samlinga Great Songs of Indifference (2005)
The Cat Empire framførte songen for Triple J sin «Like A Version»-serie i 2009.
Drake Bell framførte songen på The Ring Master og i 2014 på albumet hans Ready, Steady, Go!
Nellie McKay i 2015 på albumet hennar My Weekly Reader.
Os Baobás på albumet deira Os Baobás (1968).

Det er skrive to norske versjonar av songen. Den første vart skriven av Jahn Teigen, Herodes Falsk og Tom Mathisen i Prima Vera i 1978 og kalla «Svunnen tid». Den andre vart skriven av Helge Grønhaug og kalla «Solen over by'n» og spelt inn av De musikalske dvergene og Frode Alnæs i 2004.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Sunny Afternoon» frå , den 17. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

The Kinks-songar
Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Songar skrivne av Ray Davies
Pye Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar produserte av Shel Talmy
Motkulturen i 1960-åra
Reprise Records-singlar
Jan & Dean-songar
Jimmy Buffett-songar
Tom Jones-songar
Nummer-ein-singlar i Nederland
The Standells-songar
Bob Geldof-songar
Flying Pickets-songar
Stereophonics-songar
Hank Marvin-songar
Dandy av The Kinks

«Dandy» er ein song av The Kinks frå 1966 på albumet Face to Face. Songen vart gjeven ut som singel i Europa utanom Storbritannia, der han nådde førsteplassen i mellom anna Tyskland. I somme land vart B-sida, «Party Line» (òg frå Face to Face) gjeven ut som A-side.

Songen omhandlar låtskrivar Ray Davies sitt spottelege syn på ein person som ønskjer å verte ein Don Juan. Det har vore spekulasjonar om Davies skreiv songen om den ville livsstilen til den yngre broren og gitarist i The Kinks, Dave Davies.

Herman's Hermits-utgåva 
«Dandy» vart ein hitsingel i USA for den britiske gruppa Herman's Hermits på same tid. Han nådde femteplassen på Billboard Hot 100. Denne utgåva vart heller ikkje gjeven ut i heimlandet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dandy (song)» frå , den 17. april 2009. 
 

Singlar frå 1966
Songar frå 1966
The Kinks-songar
Songar skrivne av Ray Davies
Herman's Hermits-songar
Songar produserte av Shel Talmy
Songar produserte av Mickie Most
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Canada
Pye Records-singlar
MGM Records-singlar
Dead End Street

«Dead End Street» er ein song av det britiske bandet The Kinks frå 1966, skriven av låtskrivaren Ray Davies. Han vart opphavleg skrive som ein singel, men har sidan vorte gjeven ut som bonusspor på albumet Face to Face. Songen omhandlar fattigdom og elende i dei lågare klassane i det engelske samfunnet. Sonegen vart ein stor suksess i heimlandet, der han nådde femteplassen på singellista. I Noreg nådde songen sjuandeplass, medan han berre gjekk til 73. plass i USA. I 1976 plasserte musikkmagasinet New Musical Express songen på 72. plass på lista deira over dei 100 største singlane gjennom tidene. Det vart laga ein musikkvideo til songen.

Medverkande
Ray Davies - solovokal, gitar
Dave Davies - gitar, bass, korvokal
John Dalton - bass, korvokal
Mick Avory - trommer
Nicky Hopkins - piano
Det er kjend at The Kinks hadde gått til ein pub som ofte vart vitja av studiomusikarar medan dei spelte inn «Dead End Street» og fått ein trombonist der til å spele på songen.

Andre versjonar
Songen har sidan vorte spelt av bandet The Jam, og både songen og musikkvideoen inspirerte Oasis-songen «The Importance of Being Idle» frå 2005.

Ein norsk tekst vart skriven av Helge Grønhaug og kalla «Daudmannsvik». Denne vart spelt inn av De musikalske dvergene og Frode Alnæs i 2004.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dead End Street (song)» frå , den 17. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

The Kinks-songar
Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Songar produserte av Shel Talmy
Songar skrivne av Ray Davies
Songar om fattigdom
Pye Records-singlar
Reprise Records-singlar
The Jam-songar
Mister Pleasant

«Mister Pleasant» er ein song av The Kinks frå 1967, skriven av Ray Davies. Han vart gjeven ut som singel i USA og Europa utanom Storbritannia. Seks månader seinare kom han ut som B-sida til singelen «Autumn Almanac» i heimlandet. 

Songen har ein tekst i same gate som den tidlegare songen «A Well Respected Man», men med ein enno meir engelsk varietéstil og trad-jazz-liknande akkompagnement. På grunn av dette gjorde ikkje singelen det særleg bra i USA, der han berre nådde 80. plass. I Europa gjorde han det langt betre, særleg i Nederland (andreplass) og Belgia (tredjeplass).

B-sider 
Medan den amerikanske B-sida «Harry Rag» kom ut på det komande albumet Something Else by The Kinks kom ikkje den europeiske B-sida «This is Where I Belong» ut verken i Storbritannia eller USA. Songen vart spelt inn under innspelinga av Face to Face.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mister Pleasant» frå , den 17. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Ray Davies
Pye Records-singlar
Reprise Records-singlar