alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skrueaksslekta

Skrueaksslekta (Spiranthes) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
På verdsbasis har skrueaksslekta nokre titals artar.. Ingen av dei lever i Noreg, medan ein er kjend frå Norden:

skrueaks (Spiranthes spiralis), i Sverige framandart (NK), i Danmark (RE)

På Dei britiske øyane har slekta òg vore representert med:

Spiranthes aestivalis, regionalt utdøydd (RE)
Spiranthes romanzoffiana, i England regionalt utdøydd (RE), i Skottland (LC), i Wales (nyoppdaga) i Irland (NT)

Referansar 

<references>

 |url = https://bsbi.org/download/17380/
 |tittel = GB Red List for vascular plants (revised Feb 2021)
 |utgjevar = Botanical Society of Britain & Ireland
 |dato = 2021
 |vitja = 9. mars 2022
}}</ref>

</references>

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Thea Louise Stjernesund

Thea Louise Stjernesund () er ein norsk alpin skirennar frå Lillestrøm, medlem i Hakadal Idrettslag. Ho har vorte verdsmeister og vunne OL-bronse for Noreg i mannskapstevlingar.

Stjernesund debuterte i verdscupen i alpine greiner 27. oktober 2018 med ein niandeplass i storslalåmrennet i Sölden. Under VM i alpine greiner 2021 i Cortina d'Ampezzo utgjorde ho, saman Kristina Riis-Johannessen, Sebastian Solevåg og Fabian Solheim, det norske laget som rende inn til gull i mannskapstevlinga. Året etter var ho også med på Noregs lag som tok bronsen i mannskapsøvinga under Vinter-OL 2022 i Beijing.

Stjernsunds beste individuelle prestasjon i verdscupen er ein andreplass i parallell-slalåm i Lech am Arlberg den 13. november 2021.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thea Louise Stjernesund» frå ,  den 3. mars 2022.  

Norske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Alpinistar under vinter-OL 2022
Folk frå Lillestrøm
Kristina Riis-Johannessen

Kristina Riis-Johannessen ( er ein norsk alpin skirennar frå Oslo, medlem i Ready. Ho vann gull i mansskapstevlinga under VM i alpine greiner 2021 i Cortina d'Ampezzo. Dei andre på laget var Thea Louise Stjernesund, Sebastian Solevåg og Fabian Solheim.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kristina Riis-Johannessen» frå ,  den 3. mars 2022.  

Norske alpinistar
Honningblom

Honningblom (Herminium monorchis) er ei plante i honningblomslekta Herminium i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Honningblom blir berre kring 10 centimeter høg. Planta har eit avlangt aks med små, gulgrøne blomar med honningduft. Ved basis har planta to langsmale blad.

Utbreiing 
Arten er knytt til fuktig, kalkrik slåttemark og beitemark og til havstrandeng. I Noreg har arten vore kjend frå fleire titals stader på Austlandet,  men på grunn av habitatstap er det no berre att ei handfull stader på Hvaler. Honningblom er totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR). Arten er nøye overvaka, og som ein av svært få artar er han òg verna som prioritert art gjennom eiga forskrift.

Arten finst òg i Sverige (VU) (svensk namn: «honungsblomster») og i Danmark (EN) (dansk namn: «pukkellæbe»), men er rekna som utgått i Finland (RE) (finsk namn: «mesikämmekkä»).

Honningblom (engelsk namn: «musk orchid») veks heilt sør i Storbritannia, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU). Lokalt er han sterkt truga (EN) i England, og regionalt utdøydd (RE) i Wales (sist funne i 1968).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Honningblomslekta

Honningblomslekta (Herminium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har nokre titals artar på verdsbasis. Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:

honningblom (Herminium monorchis)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Knerot

Knerot (Goodyera repens) er ei plante i knerotslekta Goodyera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Knerot er ein liten, grønkvit orkide med krypande jordstengel og ein rosett med eggforma blad nær bakken. Dei hårete, gulkvite einskildblomane sit i eit smalt, einsidig aks. Namnet på arten kjem frå at stengelen har eit «kne», ein knekk i rett vinkel nede ved bladrosetten.

Utbreiing 
Knerot veks i skog over store delar av landet. Frå 2021 er arten komen med på Norsk raudliste for artar som nær truga (NT). 

Arten finst òg i Sverige (VU) (svensk namn: «knärot»), i Danmark (LC) (dansk namn: «knærod») og i Finland (LC) (finsk namn: «yövilkka»).

Knert (engelsk namn: «creeping lady's-tresses») veks i den nordlege delen av Storbritannia. I den britiske raudlista har arten status som livskraftig (LC), slik som lokalt i England. Arten er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Knerotslekta

Knerotslekta (Goodyera) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Knerotslekta har kring 100 artar på verdsbasis, av dei ein som lever i Noreg:

knerot (Goodyera repens)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Plantearten fuglereir

Fuglereir (Neottia nidus-avis) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Fuglereir er utan klorofyll og snyltar på andre planter for å få næring. Planta blir kring 30 centimeter høg og er brun, slik at ho kan sjå ut som ho har visna. Einskildblomane er gulbrune med relativt stor, kløyvd leppe, og sit i eit ganske stort og tett aks. Rotsystemet er svært forgreina og samanfiltra, noko som har gitt arten namn.

Systematikk 
Tidlegare var fuglereir den einaste representanten i Noreg for slekta Neottia, men nyare genetisk forsking har synt at den tidlegare tvibladslekta Listera skal innlemmast i denne slekta, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Fuglereir veks i kalkrik skog, og har hovudutbreiinga i Noreg nær kysten frå Oslofjorden til Trøndelag. Frå 2021 er arten komen med på Norsk raudliste for artar som nær truga (NT). 

Arten finst òg i Sverige (LC) (svensk namn: «nästrot»), i Danmark (LC) (dansk namn: «rederod») og i Finland (NT) (finsk namn: «pesäjuuri»).

Fuglereir (engelsk namn: «bird's-nest orhid») veks mange stader i England, Wales, Skottland og Irland. I den britiske raudlista har arten status som nær truga (NT). Lokalt er han sårbar (VU) i England, livskraftig (LC) i Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. Arten er livskraftig i Irland,

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Stortviblad

Stortviblad (Neottia ovata) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Stortviblad er ein opptil 60 centimeter høg orkidé med to store, ovale blad nedst på stengelen. Dei mange gulgrøne blomane sit i et høgt og smalt aks. Stortveblad kan somme stader finnast i store mengder.

Systematikk 
Tidlegare var stortviblad knytta til tvibladslekta Listera med namnet Listera ovata, men nyare genetisk forsking har synt at arten skal innlemmast i slekta Neottia, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Stortviblad veks i kalkrik skog over det meste av landet til Porsanger. I raudlistevurderinga 2021 har arten status som livskraftig (LC).

Arten finst òg i Sverige (LC) (svensk namn: «tvåblad»), i Danmark (LC) (dansk namn: «ægbladet fliglæbe»), i Finland (LC) (finsk namn: «soikkokaksikko») og på Island (NT) (islandsk namn: «hjónagras»).

Stortviblad (engelsk namn: «common twayblade») er vanleg over heile Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Island
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Småtviblad

Småtviblad (Neottia cordata) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Småtviblad er ein ganske liten orkidé som blir opptil 15 centimeter høg, med to små, hjarteforma blad nedst på stengelen. Dei raudbrune blomane sit i eit lite aks.

Systematikk 
Tidlegare var småtviblad knytta til tvibladslekta Listera med namnet Listera cordata, men nyare genetisk forsking har synt at arten skal innlemmast i slekta Neottia, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Utbreiing 
Småtviblad er ikkje like avhengig av kalk som den nære slektningen stortviblad. Han veks i skog og fjell over det meste av landet. I raudlistevurderinga 2021 har arten status som livskraftig (LC). 

Arten finst òg i Sverige (LC) (svensk namn: «spindelblomster»), i Danmark (LC) (dansk namn: «hjertebladet fliglæbe»), i Finland (LC) (finsk namn: «herttakaksikko»), på Færøyane (VU) (færøysk namn: «hjartatvíbløðka»), på Island (LC) (islandsk namn: «hjartatvíblaðka») og på Grønland (LC) (grønlandsk namn: «uummataasaaqqat»).

Småtviblad (engelsk namn: «lesser twayblade») er vanleg på Dei britiske øyane, mest i nord. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear på Færøyane
Orkidear på Island
Orkidear på Grønland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Fuglereirslekta

Fuglereirslekta (Neottia) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Systematikk 
Tidlegare var fuglereir den einaste representanten i Noreg for slekta Neottia, men nyare genetisk forsking har synt at den tidlegare tvibladslekta Listera skal innlemmast i denne slekta, trass i dei store morfologiske ulikskapane.

Artar i Noreg 
Fuglereirslekta har desse artane i Noreg:

småtviblad (Neottia cordata)
fuglereir (Neottia nidus-avis)
stortviblad (Neottia ovata)

Av desse artane er fuglereir teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Huldreblom

Huldreblom (Epipogium aphyllum) er ei plante i huldreblomslekta Epipogium i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad 
Huldreblom blir kring 20 centimeter høg. Planta har store, gulhvite blomar med rosa teikninger. Huldreblom har ikkje klorofyll, og tek opp næring ved å snylte på andre planter. Han blømer ikkje årvisst, og det er spunne myter kring denne blomen som kan dukke opp og forsvinne att.

Utbreiing 
Arten er nær knytt til fuktige område i gammalskog, og mange veksestader er øydelagde av moderne hogst. Huldreblom finst på spreidde stader kring i landet, gjerne på ulendte stader der hogst ikke er lønsamt. Huldreblom er totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Arten finst òg i Sverige (NT) (svensk namn: «skogsfru»), i Danmark (CR) (dansk namn: «knælæbe») og i Finland (VU) (finsk namn: «metsänemä»).

Huldreblom (engelsk namn: «ghost orchid») var rekna å vere utdøydd på Dei britiske øyane, men eit eksemplar vart funne i Herefordshire i 2009. I den britiske raudlista har arten no status som kritisk truga (CR), likeeins lokalt for England.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Huldreblomslekta

Huldreblomslekta (Epipogium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har fem artar på verdsbasis, ein av dei i Noreg:

huldreblom (Epipogium aphyllum)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Raud skogfrue

Raud skogfrue (Cephalanthera rubra) er ei plante i skogfrueslekta Cephalanthera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad
Raud skogfrue er, som den nære slektningen kvit skogfrue, ei av dei mest elegante blomsterplantene i Noreg. Planta blir opp mot 50 centimeter høg og har eit glisent aks av raude blomar med raudt midtparti.

Utbreiing
Arten finst frå det sørvestlege Europa og Skandinavia austover til Sentral-Asia.

Førekomst i Noreg
Arten lever i glisen, kalkrik skog, og har nokre få kjende veksestader frå Ringerike til Kragerø, med ein førekomst i Østfold.

Arten er særs sjeldsynt i Noreg, og derfor totalfreda. Han er òg på Norsk raudliste for artar (2021) som sterkt truga (EN), har ein egen handlingsplan, og som ein av svært få artar er han òg verna som prioritert art gjennom eiga forskrift.

Arten finst òg i Sverige (NT) (svensk namn: «röd skogslilja»), i Danmark (CR) (dansk namn: «rød skovlilje») og i Finland (CR) (finsk namn: «punavalkku»).

Raud skogfrue (engelsk namn: «red helleborine») finst på nokre få veksestader i England og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som kritisk truga (CR), likeeins lokalt for England.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Stor skogfrue

Stor skogfrue (Cephalanthera damasonium) er ei plante i skogfrueslekta Cephalanthera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten finst ikke i Noreg.

Utsjånad
Stor skogfrue liknar mykje på den nære slektningen kvit skogfrue, men kan bli noko større og har lengre og smalare blad.

Utbreiing
Stor skogfrue er utbreidd i store delar av Europa og i nokre område i Asia og Nord-Afrika. Både i Sverige (svensk namn: «stor skogslilja») og i Danmark (dansk namn: «hvidgul skovlilje») er arten rekna som sårbar (VU). I Sverige finst han berre på Gotland, og i Danmark har han nokre veksestader på Sjælland og Møn.

Stor skogfrue (engelsk namn: «white helleborine») veks fleire stader sør i England, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), likeeins lokalt for England.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Storbritannia
Skogfrueslekta

Skogfrueslekta (Cephalanthera) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
På verdsbasis har skogfrueslekta eit tjuetals artar. Artsdatabanken opererer med to artar i Noreg:

kvit skogfrue (Cephalanthera longifolia)
raud skogfrue (Cephalanthera rubra)

Båe er tekne med på Norsk raudliste for artar (2021) som høvesvis nær truga (NT) og sterkt truga (EN).

I Norden finst elles:
stor skogfrue (Cephalanthera damasonium), i Sverige (VU),, i Danmark (VU)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Kristin Lysdahl

Kristin Anna Lysdahl () er ein norsk alpin skirennar frå Asker, medlem i  Asker Skiklubb. Ho vann OL-bronse med Noregs lag i mannskapstevlinga under Vinter-OL 2018.

Lysdahl har delteke i verdscupen i alpine greiner sidan 27. desember 2016. 2019-sesongen enda ho på 20. plass i den totale verdscupen. 2021-sesongen vart ho nummer 7 i slalåmøvinga i Verdscupen. 13. november 2021 tok Lysdahl tredjeplassen i eit parallell-renn i Lech am Arlberg, hennar einaste pallplass individuelt i verdscupen.

Under dei olympiske vinterleikane 2018 i Pyeongchang var Lysdahl, saman med Sebastian Solevåg, Nina Haver-Løseth og Leif Kristian Haugen, med om å kapre tredjeplassen i mannskapsøvinga. I den alpine verdsmeisterskapen 2021 i Cortina d'Ampezzo rende Lysdahl inn til sjuandeplass i slalåmrennet.

Ho vann  gull i kombinasjonen under NM 2017 og vart noregsmeister i slalåm i 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kristin Lysdahl» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Noregsmeistrar i alpine greiner
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Maria Therese Tviberg

Maria Therese Tviberg () er ein norsk alpin skirennar frå Geilo, medlem i Geilo Idrettslag. Ho vann OL-bronse med Noreg i mannskapstevlinga under Vinter-OL 2022. 

Tviberg har delteke i verdscupen i alpine greiner sidan 24. januar 2015, utan nokon gong kome på sigerspallen. I 2017 vart ho trippel noregsmeister med di ho då vann slalåm, super-g og utfor under meisterskapen i Narvik. To år seinare sikra ho seg eitt nytt NM-gull ved NM i alpine greiner 2019 i Hemsedal.

Under dei olympiske vinterleikane 2022 i Beijing fekk Tviberg ein bronsemedalje, i spann med Thea Louise Stjernesund, Fabian Solheim og Timon Haugan.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maria Therese Tviberg» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Folk frå Hol
Mina Holtmann

Mina Fürst Holtmann () er ein norsk alpin skirennar frå Bærum, medlem i Bærums SK.

Holtmann vann super-G under NM i alpine greiner 2014, og utfor og super-G ved noregsmeisterskapen 2015. I junior-VM 2015 rende ho inn til siger i utforrennet. Under NM i alpine greiner 2022 i Narvik sikra ho seg gullmedaljen i så vel slalåm som storslalåm. 

Holtmann har delteke i verdscupen i alpine greiner sidan 24. januar 2015. Den 17. desember 2019 presterte ho sitt livs beste tevling, vart då nummer 2 i storslalåmrennet i Courchevel. I den same 2020-sesongen vart ho nummer 7 i FIS-cupen i storslalåm, totalt enda ho på 20. plass i verdscupen i alpine greiner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mina Holtmann» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Alpinistar under vinter-OL 2022
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Folk frå Bærum
Anne Kjersti Kalvå

Anne Kjersti Kalvå () er ein norsk langrennar frå Lundamo i Melhus. Ho vart nummer 6 på 30-kilometeren under Ski-VM 2021 i Oberstdorf. Kalvå er medlem i Lundamo IL og syskenbarn til Marit Bjørgen.

Kalvå var påmeld til Vinter-OL 2002, men vart straks før leikane smitta av SARS-CoV-2 og kom ikkje med til Kina.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anne Kjersti Kalvå» frå ,  den 4. mars 2022.  

Norske langrennsløparar
Folk frå Melhus
Skipsliste

Skipsliste er eit oversikt over skipa til ein handelsflåte eller eit reiarlag. Ei slik liste kan også oppgje posisjon, tonnasje, informasjon om last og anna.

Tidlegare oppdaterte ein skipslister gjennom telegrafering og rapportar frå ulike hamner. I nyare tid har ein gått over til å bruka satellitt og internett- eller telekommunikasjon.

Kjelder

Skipsregistrering
Mariskoslekta

Mariskoslekta (Cypripedium) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Artar i Noreg 
Slekta har fleire titals artar på verdsbasis, ein av dei i Noreg:

marisko (Cypripedium calceolus)

Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sårbar (VU).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Slekter i orkidéfamilien
Raudflangre

Raudflangre (Epipactis atrorubens) er ei plante i flangreslekta Epipactis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

Utsjånad
Raudflangre blir opp mot 60 centimeter høg og har eit smalt aks av mørkt raude blomar med ein gul flekk i midten.

Systematikk 
I den svenske Artdatabanken er det oppgitt ein underart i Sverige ved sidan av nominatunderarten (ssp. atrorubens):
 Epipactis atrorubens ssp. triploidea (svensk namn: «östersjöknipprot»)

Utbreiing
Raudflangre veks i Europa og i vest-Sibir. Arten er knytt til kalkrik (alkalisk) skog. Han veks over store delar av landet, med tyngdepunkt sør på Austlandet og frå Trøndelag til Nordland.

Raudflangre er i raudlistevurderiga 2021 rekna som livskraftig (LC).

Arten finst òg i Sverige (LC) (svensk namn: «purpurknipprot»), i Danmark (NT) (dansk namn: «rød hullæbe») og i Finland (VU) (finsk namn: «tummaneidonvaippa»).

Raudflangre (engelsk namn: «dark-red helleborine») veks spreidde stader på Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC). Lokalt er han òg livskraftig (LC) i England, men sterkt truga (EN) i Wales. Han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Breiflangre

Breiflangre (Epipactis helleborine) er ei plante i flangreslekta Epipactis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. I raudlistevurderiga 2021 er arten rekna som livskraftig (LC).

Utsjånad
Breiflangre kan bli kring 80 centimeter høg, under gode tilhøve stundom over 1 meter, og har eit aks av blomar med fargetonar som kan variere i grønt, brunt, fiolett eller raudt. Blada, som sit vekselvis oppover stengelen, er noko breiare enn hos raudflangre.

Systematikk 
Artsdatabanken bruker prinsipielt separate namn på ulike taksonomiske nivå. Her har ein vald å bruke det innarbeidde namnet breiflangre på arten og gi eit nytt namn til nominatunderarten, som har fått namnet skogbreiflangre.

Underartane i Noreg er:
skogbreiflangre (nominatunderarten Epipactis helleborine ssp. helleborine)
dyneflangre eller jærflangre (Epipactis helleborine ssp. neerlandica)

I den svenske Artdatabanken er det oppgitt ein underart til i Sverige:
 Epipactis helleborine ssp. orbicularis (svensk namn: «tallknipprot»)

Utbreiing
Breiflangre veks naturleg i Europa og Asia, og er òg introdusert til Nord-Amerika. Arten er knytt til kalkrik (alkalisk) skog. I Noreg er han vanleg han over store delar av landet, men ikkje i høgareliggjande område på Austlandet eller lengst nord i landet.

Arten finst òg i Sverige (LC) (svensk namn: «skogsknipprot»), i Danmark (LC) (dansk namn: «skov-hullæbe») og i Finland (LC) (finsk namn: «lehtoneidonvaippa»).

Breiflangre (engelsk namn: «broad-leaved helleborine») er vanleg over det meste av Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. Underarten ssp. neerlandica (dyneflangre) er rapportert frå Wales, men er så langt ikkje endeleg stadfesta, og står i raudlista på venteliste (WL). Andre forekomstar på Dei britiske øyane er nominatunderarten. Ei noko avvikande form, som stundom har vore rekna som ein eigen art (kalla Epipactis youngiana), blir no rekna for høgst å vere ein varietet av underarten skogbreiflangre (E. helleborine ssp. helleborine var. youngiana).

Referansar

Bakgrunnsstoff
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland
Skogbreiflangre

Skogbreiflangre (Epipactis helleborine ssp. helleborine) er ei plante i flangreslekta Epipactis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. I raudlistevurderiga 2021 er underarten rekna som livskraftig (LC).

Systematikk 
Artsdatabanken bruker prinsipielt separate namn på ulike taksonomiske nivå. Her har ein vald å bruke det innarbeidde namnet breiflangre på arten og gi eit nytt namn til nominatunderarten, som har fått namnet skogbreiflangre. Som oftast vil det vere denne underarten som er meint når ein bruker namnet breiflangre, og mange vel å omtale underarten som «vanleg breiflangre». Artsdatabanken tilrår å bruke skogbreiflangre.

Utbreiing
I Noreg er skogbreiflangre vanleg over store delar av landet, men ikkje i høgareliggjande område på Austlandet eller lengst nord i landet.

Underarten finst òg i Sverige (VU) (svensk namn: «vanlig skogsknipprot»), i Danmark (LC) (dansk namn: «skov-hullæbe») og i Finland (LC) (finsk namn: «lehtoneidonvaippa»).

Bortsett frå eit mogleg funn av jærflangre i Wales, er det skogbreiflangre som representerer arten på Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales, og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. Ei noko avvikande form, som stundom har vore rekna som ein eigen art (kalla Epipactis youngiana), blir no rekna for høgst å vere ein varietet av skogbreiflangre (E. helleborine ssp. helleborine var. youngiana).

Referansar

Bakgrunnsstoff
 

Orkidear i Noreg
Orkidear i Sverige
Orkidear i Danmark
Orkidear i Finland
Orkidear i Storbritannia
Orkidear i Irland