alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Valerij Berkov (red.): Russisk-norsk ordbok

Russisk-norsk ordbok ~ Russko-norvezskij slovarʼ er ei stor ordbok frå russisk til norsk. Ordboka står i den sovjetiske leksikografiske tradisjonen og er ei av dei beste ordbøkene mellom norsk og noko anna språk.

Utgåver 

Den første utgåva av ordboka kom ut i Sovjetunionen i 1989 og var redigert av Valerij Berkov.

Andre utgåve kom ut i Russland i 2001 og i Noreg i 2003. Denne andre utgåva var eit resultat av eit samarbeid med Slavisk institutt ved Universitetet i Oslo, og vart redigert av Valerij Berkov,  Siri Sverdrup Lunden, og Terje Mathiassen. Den norske utgåva kom ut på Universitetsforlaget.

Dette samarbeidet resulterte også i ei like stor og god norsk-russisk ordbok.

Litteratur 

 Liberman, Anatoly 1990: Review of Valerij P. Berkov, Russko-norvezskij slovarʼ/Russisk-norsk ordbok. i SS. 62 s. 230-231.

Leksikografi
Russiske ordbøker
Norske ordbøker
Raylee

Raylee Charlotte Kristiansen () er ein norsk songar, dansar og skodespelar frå Tromøy i Arendal. Ho er kjend frå fleire tv-program, blant anna Stjernekamp, Skal vi danse og Melodi Grand Prix.

Bakgrunn 
Kristiansen er oppvaksen på Tromøy utanfor Arendal og vart kjend som barnestjerna «Lotta». Ho vart kjend med songen «Hvem eier», som er sett over 1,2 millionar gongar på YouTube. Som elleveåring hadde ho si fyrste store rolle, da ho spela hovudrolla i ei oppsetjing av Annie i Oslo hausten 2008.

Kristiansen vann LOS Fondets drøymekonkurranse i Kristiansand Dyrepark i  2008 og brukte premien på 100 000 kroner til å gje ut musikkalbumet Min egen stil, i samarbeid med Ronny Janssen i hans studio Snakehips 15. juni 2009. Dette førte til platekontrakt med Sony Music Entertainment. 27. mai 2011 gav Kristiansen ut sitt andre album, Bevis at du tør, på plateselskapet MTG Music. I 2017 gav ho ut sin fyrste eigenskrivne låt, «Love Me».

Kristiansen har delteke i fleire tv-program. Hausten 2014 deltok hun i den tredje sesongen av Stjernekamp på NRK1. Våren etter deltok ho i Melodi Grand Prix med låten «Louder», og same år song ho årets BlimE!-låt «Dilla på». Hausten 2016 enda ho på tredjeplass i den tolvte sesongen av Skal vi danse på TV 2. I 2020 deltok ho i Melodi Grand Prix på ny, med låten «Wild». Ho enda til slutt på ein tredjeplass i finalen, og «Wild» nådde ein 24. plass på VG-lista.

I 2021 deltok Kristiansen på ny i Melodi Grand Prix, med songen «Hero». I 2021 var ho deltakar i gameshowet Fangene på fortet.

Diskografi

Album 
 2009 – Min egen stil
 2011 – Bevis at du tør

Singlar 
 2009 – «Rundt og rundt»
 2013 – «Get Ya Heels On»
 2014 – «We Make it Burn»
 2014 – «Back to Now»
 2014 – «Wish for You»
 2015 – «Louder»
 2016 – «Falling Awake»
 2016 – «Bare vi»
 2017 – «Love Me»
 2020 – «Wild»
 2020 – «Unspoken»
 2021 – «Hero»

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Raylee» frå ,  den 10. november 2022.  

Norske songarar
Norske skodespelarar
Skal vi danse-deltakarar
Melodi Grand Prix 2015-deltakarar
Melodi Grand Prix 2020-deltakarar
Melodi Grand Prix 2021-deltakarar
Folk frå Arendal
Akuvi

Beatrice Akuvi Hosen Kumordzie (), også kjend under artistnamnet Akuvi, er ein norsk songar og låtskrivar.

Bakgrunn 
Kumordzie har røter frå Ghana og er oppvaksen på Borgen i Asker, i ein musikalsk familie. Faren, Kofi Kumoji, er ein ghanesisk musikar, og systera Anna-Lisa Kumoji er artist og skodespelar. Gjennom faren vart ho tidleg introdusert for afrikansk musikk og rytmar, og etter kvart fekk hun interesse for amerikansk hiphop og R 'n 'B.

I byrjinga av 20-åra flytta Kumordzie til Cape Town i Sør-Afrika der ho eksperimenterte i ulike musikksjangrar saman med lokale musikarar. Sjølv skildrar ho musikken sin som «reggae-infuced neo-soul».

Akuvi gav ut sine fyrste singlar i 2019, og same år deltok ho i fleire tv-program som Beat for Beat (NRK) og Expresso Morning Show (SABC), i tillegg til festivalar som Oslo Afro Arts Festival i august 2019 og Bergen International Music Festival i oktober same året.

Akuvi var ein av finalistane i Melodi Grand Prix 2020 i Trondheim 15. februar. Der deltok ho med låten «Som du er».

Diskografi

EP-ar 
 2019 – Unfinished Business

Singlar 
 2019 – «Free Me from Me»
 2019 – «Obligations»
 2020 – «Som du er»

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Akuvi» frå ,  den 10. november 2022.  

Norske songarar
Norske låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2020-deltakarar
Melodi Grand Prix 2020-låtskrivarar
Folk frå Asker
Frank Gray

Frank Gray, fullt namn Francis Tierney Gray, () er ein skotsk tidlegare fotballspelar frå Glasgow. Han var i mange sesongar sideback i Leeds United og to år i Nottingham Forest. Med sistnemnde vann han europacupen i fotball 1980.

Karriere

Klubbspel
Gray fekk sin debut i Leeds-trøya i 1973. I sesongen 1973/74 deltok han i for få kampar til å vinne ligapokal då Leeds for andre gong gjekk til topps i ligaen. Derimot tok han plass på venstrebacken då Leeds møtte Bayern München i europacupfinalen 28. mai 1975, ein kamp som enda med Leeds-tap 0–2. I 1979, etter 193 ligakampar for Leeds United, vart han overført til Nottingham Forest. Her var han i 1980 med på å tape ligacupfinalen mot Wolverhampton, for så å vinne europacupfinalen mot Hamburger SV. Allereie i 1981 var Gary tilbake i Leeds-drakt. Etter den tid fylgde fire år med Leeds og så like lenge i Sunderland AFC, to klubbar som sleit i 2. og 3. divisjon. Gray la opp i 1992.

Landslagsspel
Gray deltok i perioden frå april 1976 til juni 1983 i 32 av kampane til Skottlands landslag. Han fekk ikkje plass i troppen til VM i fotball 1978. Hans einaste landslagsmål kom på straffespark då Skottland vann 2–1 over Nederland den 23. mars 1982.

Merittar
Vinnar av Europacupen: 1980 for Nottingham Forest
Finalist i Europacupen: 1975 for Leeds United
Finalist i cupvinnarcupen: 1973 for Leeds United
Finalist i ligacupen: 1980 for Nottingham Forest

Kjelder

Frank Gray ved eu-football
Denne artikkelen bygger på «Frank Gray (footballer)» frå ,  den 10. november 2022.  

Leeds-spelarar
Nottingham Forest-spelarar
Sunderland-spelarar
Skotske fotballspelarar
Folk frå Glasgow
Spelarar i Fotball-VM 1982
Mattis Hætta

Mattis Hætta, kjend som Simona Máhtte på samisk, () var ein samisk songar, joikar og skodespelar. Han var aktiv under demonstrasjonane mot Alta-utbyggingen i 1979 og vart landskjend då han vann Melodi Grand Prix 1980 saman med Sverre Kjelsberg og songen «Sámiid ædnan». Songen vart nummer 16 av 19 i den internasjonale finalen same året. 

Han var utdanna lærar ved Alta lærerhøgskole frå 1983 til 1986, og var aktiv i kulturlivet i Kautokeino. Hætta hadde og engasjement innan pantomime og joik ved Lule Stassteater i Luleå.

Som skodespelar jobba Hætta mellom anna med Beaivváš Sámi Našunálateáhter og i tv-serien Hjerterått i 2013.

Utgjevingar 
 Sámiid ædnan/Detsikavise (MAI EP, 1980)
 Låla (MAI LP, 1981)
 Samefolkets land med Ole Ivars frå albumet På cruise og tvers

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mattis Hætta» frå ,  den 10. november 2022.  

Samiske musikarar
Folk frå Kautokeino 
Eurovision Song Contest 1980-deltakarar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Verdsmeisterskapen i roing 2018

Verdsmeisterskapen i roing 2018 vart avvikla i rokanalen i Plovdiv i Bulgaria dagane frå 9. til 16. september. Menn tevla i 10 i ulike båtklassar og kvinner i like mange.

Kjetil Borch syrgde for norsk triumf i singlesculler.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2018 World Rowing Championships» frå ,  den 11. november 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Bulgaria
Sport i 2018
Mona Skanke

Mona Skanke () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Ho var ordførar i Porsanger kommune i Finnmark frå 2007 til 2011.

Mona Skanke er søster av Hilde Skanke.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mona Skanke» frå ,  den 11. november 2022.  

Ap-ordførarar i Finnmark
Ordførarar i Porsanger
Aina Borch

Aina Borch () har vore ordførar i Porsanger kommune i Finnmark sidan 2015. Ho vaks opp i Havøysund, men etter fullført lærarutdanning på Alta lærarskule i 1994, fór ho til Lakselv som lærar ved Lakselv barneskule.

Aina var lærar fram til år 2000, etter dette byrja ho som prosjektleiar for Ung Info og kulturkonsulent i kommunen. I 2004 vart ho dagleg leiar for Porsanger i vekst. Frå 2007 var ho fylkessekretær for Finnmark Arbeidarparti i eitt år. Deretter var ho rådmann i Måsøy kommune frå 2009 til våren 2012. Då kom ho tilbake til Lakselv som helse-og omsorgssjef og fungerande rådmann i Porsanger. Etter dette vikariatet vart ho på nytt fylkessekretær for Arbeidarpartiet eit år før ho fekk eit halvt års engasjement som dagleg leiar i Indre Finnmark Utviklingsselskap.

I 2005 etablerte Aina Borch sitt eige selskap Inspiranor. Dette dreiv ho i ti år til ho vart vald til ordførar i 2015

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aina Borch» frå ,  den 11. november 2022.  
 oppgav denne kjelda:
 Aina Borchs profil på linkedin.com

Folk frå Måsøy
Ap-politikarar i Finnmark
Samiske politikarar
Ordførarar i Porsanger
Fødde i 1970
Anton Dahl

Anton Leier Dahl () er ein norsk lokalpolitikar for Venstre busett i Kautokeino, og er ein internasjonal skihoppdommar. Han var ordførar i Kautokeino mellom 1993 og 1999, og har òg vore varaordførar i kommunen. Faren hans, Arvid Dahl, var òg ordførar i Kautokeino.

Bakgrunn 
Anton Dahl er dommar i verdscupen i skihopping, og var leiar i Noregs Skidommerlaug mellom 2004 og 2006. Tidlegare har han òg vore lærar. Dahl var frå 2005 til 2009 tredje vararepresentant for Finnmark på Stortinget.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Anton Dahl» frå ,  den 11. november 2022.

Bakgrunnsstoff 
 Altaposten: – Endelig i Polen (25. januar 2008)
Fødde i 1949
Folk frå Kautokeino
Samiske politikarar
Venstreordførarar i Finnmark
Ordførarar i Kautokeino
Fødde den 1. oktober
Woodford

Woodford er ein stor forstad som ligg nordaust for London, og utgjer den nordvestlege delen av Redbridge. Han ligg omlag 15 km nordaust for Charing Cross og består av bydelane Woodford Green, Woodford Bridge og South Woodford. Opphavleg bestod han av ei rekke landsbyar som var omgjeven av Eppingskogen i grevskapet Essex. Seinare blei skogen rydda og forbetra kommunikasjonsmiddel fekk den lokale økonomien til skifte til andre næringar. I samband med at forstadane til London voks kring i tida rundt 1900 fekk Woodford ein betydeleg folkeveks, og han blei ein bydel i London saman med Wanstead i 1937. Siden 1965 har byen vore ein del av Stor-London.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Woodford» frå ,  den 12. november 2022.

Bakgrunnsstoff

Redbridge
WebCite

WebCite er ei teneste som arkiverer nettsider etter ein førespurnad. Forfattarar kan deretter sitera dei arkiverte nettsidene gjennom WebCite, i tillegg til å sitera den originale URL-en til nettsida. Lesarar kan henta ut den arkiverte nettsida for all tid, utan omsyn til om den originale nettsida seinare er blitt flytta eller fjerna (såkalla lenkerote). Slik arkivering er spesielt viktig i akademisk samanheng. WebCite er ein ideell organisasjon som blir støtta av utgivarar og redaktørar, og han kan brukast fritt.

Sjå òg 

 Digital preservering
 Perma.cc
 Nettarkivering
 Internet Archive
 archive.is

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «WebCite» frå ,  den 12. november 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Nettstader
Skipingar i 1998
Verdsmeisterskapen i roing 2019

Verdsmeisterskapen i roing 2019 vart avvikla på ein regattabane i Ottensheim i Austerrike dagane frå 25. august til 1. september. Menn tevla i 10 i ulike båtklassar og kvinner i like mange.

Norske Kjetil Borch vann bronsemedaljen i singlesculler, medan Birgit Skarstein sikra seg gull i paraklassa.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2019 World Rowing Championships» frå ,  den 12. november 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Austerrike
Sport i 2019
Birgit Skarstein

Birgit Lovise Røkkum Skarstein () er ein norsk paralympisk idrettsutøvar frå Levanger. Ho har vunne eit titals medaljar i verdsmeisterskap i langrenn og roing.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Birgit Skarstein» frå ,  den 12. november 2022.  

Norske langrennsløparar
Norske roarar
Folk frå Levanger
Ottensheim

Ottensheim er ein kommune i distriktet Urfahr-Umgebung i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 11,8 km² og i kring 4 800 ibuarar. Småbyen Ottensheim, som ligg 270 meter over havet, fekk marknadsrettar i 1228.

Verdsmeisterskapen i roing vart arrangert her i 2006 og i 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ottensheim» frå ,  den 12. november 2022.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Oberösterreich
Engerwitzdorf

Engerwitzdorf er ein kommune i distriktet Urfahr-Umgebung i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 41,1 km² og 9 000 ibuarar. Rådhuset ligg i landsbyen Schweinbach, 333 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Engerwitzdorf» frå ,  den 12. november 2022.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Oberösterreich
Füssen

Füssen er ein by og ein kommune med 15 800 ibuarar i regionen Allgäu, sørvest i Bayern i Tyskland. Byen ligg 808 meter over havet og er den høgstliggjande byen i Bayern. Gjennom byen renn elva Lech. Kommunen er 43,5 km² vid.

Füssen utvikla seg under romarriket gjennom vegstrekninga Via Claudia Augusta som knytte den tyske byen Augsburg saman med maktbastionar i Nord-Italia. I tida 1486-1505 fekk biskopane i Augsburg bygt Hohe Schloss over mellomalderbyen Füssen og gjorde borga til sin sommarbustad. Ein fredsavtale mellom Habsburgmonarkiet og kurfyrstedømet Bayern vart inngått her 22. april 1745. 

I dag er regionen rundt Füssen eit mykja nytta reisemål, kjent for kongeslotta Neuschwanstein og Hohenschwangau, som begge ligg nærområda til byen.

Skiskyttaren Michael Greis er frå Füssen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Füssen» frå ,  den 12. november 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i Bayern
Robert Prytz

Robert Klas-Göran Prytz () er ein svensk tidlegare fotballspelar frå Malmö. Han er særleg kjend frå dei åra han spelte for høvesvis Malmö FF, Verona og Rangers FC. Åra frå 1980 til 1989 deltok han i 56 av Sverige sine landskampar i fotball.

Karriere

Klubbspel 
Prytz debuterte for Malmö hausten 1977, i løpet av 1979-sesongen spelte han seg til fast plass i fyrste-ellevaren. Med erfaring frå einast 14 kampar i Allsvenskan fekk 19-åringen plass i startoppstillinga då Malmö FF møtte Nottingham Forest til finale i Europacupen i fotball 1979 på olympiastadion i München. Ei keisam førestilling enda med engelsk siger 1–0. Sommaren 1982 skreiv han kontrakt med skotske Rangers FC, bortsett frå triumfar i ligacupen 1984 og 1985 ei lite suksessrik tid for den skotske storklubben.

I 1985 returnerte Prytz til Sverige og slutta seg til IFK Göteborg. Han flytta så til Sveits på nyåret. Der var han ein sentral spelar då Young Boys frå Bern i 1986 vart nasjonal seriemeister, for fyrste gong på 26 år. Året etter vart Prytz og laget sveitsisk pokalvinnar. Sidan var Prytz aktiv i Bayer Ürdingen frå 1987, Atalanta Bergamo frå 1988, Hellas Verona frå 1989, Malmo FF frå 1993, Young Boys i 1995/96.

Landslagsspel 
12. november 1980 debuterte Prytz for Sverige i ein VM-kvalifiseringskamp i Tel Aviv. Han etablerte seg etterkvart som fast spelar, jamsides Glenn Strömberg sentralt på midtbana. Landslaget klarte desse åra ikkje nå sluttspela i verdsmeisterskap eller europameisterskap. Fram til 1989 spelte han 56 landskampar og skåra 13 mål for Sverige.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Robert Prytz» frå ,  den 12. november 2022.  

eu-football

Svenske fotballspelarar
Malmö-spelarar
Verona-spelarar
Young Boys-spelarar
Rangers-spelarar
IFK Göteborg-spelarar
Kinnskjeggugle

Kinnskjeggugle (Xenoglaux loweryi) er ei bitte lita ugle som er endemisk til eit lite område på austsida av Andesfjella innanfor Amazonas-regionen og litt inn i San Martín i Nord-Peru. Habitatet er avgrensa til tåkeskog med tett undervekst og epifyttar og bambuskratt på omtrent 1900–2400 moh.

Skildring 
Kinnskjeggugla er hovudsakleg varmbrun med ein kvitaktig buk og gulkvite augebrynfjører. Tarsane er fjørlause. Dei store auga er oransjebrune. Sjølv om ho manglar øyretoppar, strekk ansiktsfjøra til denne vesle ugla seg ut forbi hovudet, noko som gjer at ho ser ut til å ha lange tufsar. Namnet på den monotypiske slekta Xenoglaux er gresk for «rar ugle» og refererer mellom anna til desse lange ansiktsfjørene. Med ei total lengde på 13–14 cm og ei vekt på omtrent 46-47 gram, er ho blant dei minste uglene i verda. Berre den litt tyngre tamaulipasugla og den marginalt lettare alveugla har ei tilsvarande kroppslengd. Føda til kinnskjeggugla er ikkje skildra, men er trudd å vere sett saman av insekt.

Svært lite er kjent om denne arten. Arten vart oppdaga i 1976, ved tre høve dette året vart eit individ fanga i fuglenett i San Martín-regionen. Første gongen ho vart observert utan bruk av fuglenett var tidleg i 2007 då forskarar såg ho tre gonger i dagslys og registrerte lætet om natta. I tillegg til seinare registreringar frå det same området, har kinnskjeggugla vorte observert fleire gonger ved La Esperanza i Amazonas-regionen, der ho vart oppdaga i januar 2010. I denne lokaliteten held også den kritisk truga gråhaleullapa (Lagothrix flavicauda) til. I dag er kinnskjeggugla kjent frå minst 11 lokalitetar.

På grunn av få observasjonar, avgrensa habitat og pågåande avskoging innanfor det litle utbreiingsområdet, blir ho for tida rekna som sårbar (VU) av BirdLife International. Dei reknar at storleiken på den totale populasjonen ligg mellom 250 og 1000 kjønnsmodne individ. 

Ein molekylær fylogenetisk studie av uglene publisert i 2019 fann at ugla er ein systerart til den nordamerikanske alveugla (Micrathene whitneyi).

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld omsett tekst frå «Long-whiskered owlet» frå , den 13. november 2022
Schulenberg, T. S. og M. G. Harvey (2020). Long-whiskered Owlet (Xenoglaux loweryi), version 1.0. I Birds of the World (T. S. Schulenberg, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.lowowl1.01

Referansar

Bakgrunnsstoff

Uglefamilien
Hedvig av Polen

Hedvig av Polen ( ), polsk Jadwiga, var den fyrste regjerande dronninga av Polen og regent frå 1384 til 1399. Ho blei kanonisert som helgen den 8. juni 1997 av pave Johannes Paul II, og blir rekna som skytshelgen for dronningar og det sameina Europa. Jadwiga skal visstnok ha vore ein blond, blåaugd, høg og elegant venleik.

Ho er kjend som Hedwig på tysk, Jadvyga på litauisk, Hedvig på ungarsk og Hedvigis på latin. 

Hedvig var fødd i Buda, hovudstaden i Kongeriket Ungarn. Ho var den tredje og yngste dottera til Ludvig I, konge av Ungarn og Polen, og den andre kona hans, Elisabet av Bosnia. Begge bestemødrene hennar var polske prinsesser, slik at ho var knytt til det polske Piast-dynastiet.

Hedvig blei krona ti år gammal i 1384 på vilkår om at unionen med Ungarn blei oppløyst På polsk blei ho omtalt som konge (Król Jadwiga), ikkje som dronning, for å markera at ho regjerte i eigen rett og ikkje som kona til ein konge. I 1386 gifta ho seg likevel med den litauiske storfyrsten Jogaila, som blei polsk konge som Vladislav II Jagello. Slik blei det skapt ein langvarig union mellom Polen og Litauen (1386–1795).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St. Hedvig av Polen» frå ,  den 13. november 2022.  

Delar av denne artikkelen bygger på «Jadwiga of Poland» frå ,  den 13. november 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
 The Annals of Jan Długosz (An English abridgement by Maurice Michael, with commentary by Paul Smith) (1997). IM Publications. .

Bakgrunnsstoff

Folk frå Budapest
Polske monarkar
Chesterfieldbukta

Chesterfieldbukta (engelsk Chesterfield Inlet) er ei bukt nordvest i Hudsonbukta i Kivalliq i det kanadiske territoriet Nunavut. Inst i bukta ligg munningen av Thelonelva etter at denne har gått gjennom Bakersjøen. Cross Bay, ei stor utviding av bukta, ligg 30 km aust for Bakersjøen. Det ligg fleire øyar i bukta, og busetnaden Chesterfield Inlet (Igluligaarjuk) ligg ved munningen.

Chesterfield Inlet har namn etter Philip Dormer (Stanhope), 4. jarlen av Chesterfield (1694-1773), som var  1746-48. 

To inuittgrupper heldt til i området i tida før og etter den fyrste europeiske kontakten. Qaernermiutfolk, ei gruppering innan kivallirmiut- eller rein-inuittar (), og aivilingmiutfolk, ei gruppering innan iglulik-inuittar. Sistnemnde fekk mest kontakt med europearane grunna felles interesse for kvalfangst.

Dei fyrste europearane som kom til bukta var sir Thomas Button med det vesle skipet «Discovery» under ei reise frå 1612 til 1613. Fleire britiske oppdagarar vitja bukta på leit etter Nordvestpassasjen. Ho fekk namnet Chesterfield Inlet rundt 1749. Kvalfangarar vitja bukta frå midten av 1800-talet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chesterfield Inlet» frå ,  den 13. november 2022. 

Bukter i Nunavut
Chantreybukta

Chantreybukta (Chantrey Inlet, Tariunnuaq) er ei bukt ved kysten av Polhavet i Canada. Ho markerer eit søraustleg «hjørne» der den vanlegvis aust–vestgåande kystlinja svinger skarpt mot nord. Vest for bukta ligg Adelaidehalvøya, og i aust ligg fastlandet. Qikiqtaq (King William Island) gjev ly i nordvest. I vest skil Simpsonsundet Qikiqtaq frå Adelaidehalvøya. Ved munningen av bukta ligg Point Ogle i vest og Cape Britannia i aust. Vest for Point Ogle ligg Barrow Bay, Starvation Cove og Point Richardson. Back-elva renn inn frå sør. Nær munningen ligg det ein vêrstasjon ved Hayes-elva. Montrealøya, som er 160 km lang og 80 km vid, ligg i bukta.

Historisk heldt inuittgruppa utkuhiksalingmiut ('folk frå staden der det er kleberstein') til i Chantrey Inlet. Desse levde nomadisk i snøhus (igloar) om vinteren og i telt om sommar. Føda deira var hovudsaklege røye (kanadarøye og røye), sik og rein (karibu). I 1834 drog George Back langs Backelva til munningen og utforska Chantreybukta. I 1839 nådde Peter Warren Dease og Thomas Simpson bukta ved å segla langs kysten frå vest. I dag kan sportsfiskarar koma til Chantreybukta med chartra småfly.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Chantrey Inlet» frå ,  den 13. november 2022.  

Bukter i Nunavut
Kott

Kott er eit lite, stundom trongt, rom. Her lagrar ein ofte reiskapar som ein ikkje nyttar til dagleg. Til dømes kan bøttekott brukast til å ha utstyr ein nyttar til reingjering i.

Kjelder 

Rom
Ord frå norrønt
Verdsmeisterskapen i roing 2022

Verdsmeisterskapen i roing 2022 vart avvikla på ein regattakanal i Račice u Štětí i Tsjekkia dagane frå 18. til 25. september. Menn tevla i 10 i ulike båtklassar og kvinner i like mange.
Det var den fyrste verdsmeisterskapen på tre år.

Birgit Skarstein vann gull i paraklassa for tredje gong i rad.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2022 World Rowing Championships» frå ,  den 13. november 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Tsjekkia
Sport i 2022
Konz

Konz er ein by og ein kommune 7-8 kilometer sør for Trier i Rheinland-Pfalz i Tyskland, nær grensa mot så vel Frankrike som Luxembourg. Kommunen har vel 18 000 ibuarar og dekker 44,6 km².
Elva Saar renn ut i Mosel ved Konz.

Friidrettsutøvaren Karl-Hans Riehm er frå Konz.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Konz» frå ,  den 13. november 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i Rheinland-Pfalz