alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
I'm Working on a Building

«I'm Working on a Building» er ein song frå både negro spiritual og southern gospel-tradisjonen. Songen har blitt ein gospelstandard og er blitt spelt inn mange gonger, av artistar som The Carter Family, Bill Monroe, Elvis Presley, Oak Ridge Boys, B.B. King, og John Fogerty.

Historie 
Ein versjon av songen er tilskriven Lillian Bowles og Winifred O'Hoyle, men songen har eksistert som tradisjonell folkevise lenge før det, truleg med opphav som ein negro spiritual. Ein tidleg versjon av songen vart trykt i boka Old Songs Hymnal av Dorothy G. Bolton frå 1929. Det er sagt at songen har ei calypsokjensle, noko som har ført til spekulasjonar om songen kan kome frå Florida eller Karibia.

Songen vart knytt til Southern gospel-musikk då The Carter Family spelte inn songen i 1934 for Bluebird Records. Denne versjonen er oppført med A.P. Carter som opphavsrett. Bill Monroe, som grunnla bluegrass, spelte ofte songen. Ein trur at Carter sin versjon var basert på ein mykje eldre versjon av folkloristen John Wesley Work III og seinare utgjeve i samlinga American Negro Songs and Spirituals i 1940.

Blues-legenda B.B. King lærte seg først songen som ung gatemmusikant og spelte ofte songen tidleg i karrieren sin.  John Fogerty spelte inn songen for det første soloprosjektet sitt, The Blue Ridge Rangers.

Versjonar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «I'm Working on a Building» frå ,  den 1. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Gospelsongar
The Carter Family-songar
Bill Monroe-songar
B.B. King-songar
Elvis Presley-songar
The Stanley Brothers-songar
John Fogerty-songar
Cowboy Junkies-songar
Charlie Daniels-songar
Elvis

Elvis er eit opphavleg engelskspråkleg mannsnamn 
Det er særleg blitt kjend gjennom songaren Elvis Presley.

Opphav
Namnet er ei anglisering av namnet til den irske helgenen Ailbe av Emly. Tydinga av dette namnet er usikker, det kan ha blitt forstått i mellomalderen som ei avleiing av irsk ail, 'stein'. 

Ei vanleg forklaring av opphavet til namnet er at det skal koma frå det gammalengelske Eall-wīs, som tyder 'allvis', men dette namnet er ikkje kjend frå angelsaksiske kjelder. Overgangen frå lyden w til v i moderne engelsk er også lite sannsynleg. Det er mogleg at forklaringa er inspirert av det norrøne mytologiske namnet Alvíss. Andre alternative ordsoger som er blitt føreslått inkluderer at det er eit etternamn avleidd frå Eloise, er ei avleiing av eit etternamn som Elwes, eller at det er knytt til namnet Alwyn.

Bruk

Namnet Elvis var i bruk før det blei gjort kjend av Elvis Presley (1935–1977), til dømes av den amerikanske embetsmannen Elvis Jacob Stahr, Jr. (1916–1998), som var fødd same året som far til Presley, Vernon Elvis Presley. 
Namnet blei likevel mykje meir populært då karrieren til Elvis Presley tok av.

Namnet har rundt 131 brukarar i Noreg.
Det har 1324 brukarar i Sverige.

Kjende namneberarar
 Elvis Presley (1935–1977), amerikansk songar
Per Elvis Granberg (1941-1980, opphavleg Per Granberg), norsk songar
 Elvis Costello (f. 1954), britisk songar, som tok artistnamn etter Presley
Stig Elvis Furset (f. 1967), norsk Elvis-imitator
Kjell Elvis (f. 1968 som Kjell Henning Bjørnestad), norsk Elvis-imitator
 Elvis Fatović (f. 1971), kroatisk vasspolospelar og -trenar
Elvis Stojko (f. 1972), canadisk kunstløpar
Ahyee Aye Elvis (f. 1983), ivoriansk fotballspelar
Elvis Abbruscato (f. 1981), italiensk fotballspelar

Annan bruk
 Elvis! Elvis! er ei barnebok frå 1973 av Maria Gripe
 «Elvis» er ein song av den norske humortrioen Prima Vera

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elvis (namn)» frå ,  den 1. november 2016.  
 

Engelske førenamn
Mannsnamn
Eric Heiden

Eric Arthur Heiden () er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar frå i Madison i Wisconsin. Han vann samtlege fem gullmedaljar i skeiseløp for menn under Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Heiden vart verdsmeister i firkamp og sprint både i 1977, 1978 og 1979. I 1980 vann han sin fjerde VM-tittel i sprint, men enda på sølvplass i firkamp-VM i Heerenveen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Heiden» frå ,  den 1. november 2016.  
 

Skeiseløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Syklistar frå USA
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1980
Skeiseløparar under vinter-OL 1980
Vinnarar av Oscarstatuetten
Kirurgar
Ortopedar
Eric Flaim

Eric Joseph Flaim () er ein USA-amerikansk skeiseløpar frå Pembroke i Massachusetts som vart verdsmeister i firkamp i Alma-Ata i 1988.

I løpet av ein månad vinteren 1988 tok Flaim medalje i olympiske leikar, og i verdsmeisterskapaen i firkamp og i sprint. Det tok til fyrste helga i februar med bronseplass i sprint-VM i West Allis i delstaten Wisconsin i USA. To veker seinare gjekk han inn til sølvmedalje på 1 500 meter under Vinter-OL 1988 i Calgary, bak austtyske André Hoffmann. Fjorten dagar etter overraska Flaim stort og kunne stige øvst på sigerspallen då VM i firkamp på Medeo-bana i Alma-Ata var over.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Flaim» frå ,  den 1. november 2016.  
 

Skeiseløparar frå USA
Deltakarar under vinter-OL 1988
Kay Stenshjemmet

Kay Arne Stenshjemmet () er ein norsk tidlegare skeiseløpar som vart europameister i firkamp i 1976 og 1980. Han vart fire gongar norsk meister i firkamp; 1976, 1977, 1978 og 1981 og ein gong i sprint, 1976. Stenshjemmet var mange sesongar medlem i Sportsklubben Ceres, seinare i Rælingen Skøyteklubb.

I tillegg til meisterskapstriumfane steig Stenshjemmet på sigerspallen i ei rad internasjonale meisterskap. Han vann sølvmedaljar i europameisterskapane 1977 og 1979, på 1 500 meter og 5 000 meter under Vinter-OL 1980, og i firkamp-VM 1981. Både i VM i firkamp 1979 og EM 1981 enda han på bronseplassen. Han vann til saman ni distanseløp i internasjonale meisterskap. 

Den 19. mars 1977 sette Stenshjemmet verdsrekord på 5 000 meter med 6.56,9 på Medeo-bana i Alma Ata.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kay Stenshjemmet» frå ,  den 1. november 2016.  
 

Norske skeiseløparar
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Norske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Norske deltakarar under vinter-OL 1980
Skeiseløparar under vinter-OL 1980
Åsmund Husabø Eikenes

Åsmund Husabø Eikenes () er ein norsk forfattar frå Leikanger i Sogn og Fjordane. Han har ein doktorgrad frå Senter for kreftbiomedisin ved Universitetet i Oslo. 

Eikenes fekk Forskerforbundets Hjernekraftpris for 2013 for formidling av celledeling hos bananfluger. 

Hausten 2016 gav han ut ei populærvitskapleg bok om hender. Boka heiter Handboka : alt du vil vite om hendene dine - og litt til.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

 

Forfattarar frå Leikanger
Norske sakprosaforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Familien Bohr

Bohr er ein dansk familie med vitskapsfolk, lærde og sportsfolk.

Kjende medlemmer:
 Niels Bohr (1885–1962), fysikar og mottakar av nobelprisen i fysikk i 1922
 Aage Bohr (1922–2009), sonen til Niels, fysikar og mottakar av nobelprisen i fysikk i 1975
 Harald Bohr (1887–1951), matematikar og bror til Niels
 Christian Bohr (1855–1911), fysiolog og far til Niels og Harald

Andre medlemmer:
 Henrik Georg Christian Bohr (1813–1880), skolemeister, far til Christian og farfar til Harald og Niels
 Jenny Bohr (1883–1933), syster til Niels og Harald
 Ellen Adler Bohr (1860–1930), kona til Christian og mor til Harald, Niels og Jenny

Den eldste av Niels sine fem søner, som også heitt Christian, døydde i ei båtulukke i tidleg alder, og ein av hans andre søner døydde av hjernehinnebetennelse. Dei andre levde framgangsrike liv, slik som Aage, som blei ein framståande fysikar, og som i likskap med faren mottok nobelprisen i fysikk. Hans andre søner var lækjaren Hans Henrik, kjemiingeniøren Erik og advokaten Ernest.

To av Aage sine søner, Vilhelm og Tomas Bohr, er akademiske forskarar. Tomas er fysikkprofessor ved Danmarks Tekniske Universitet der han arbeider med væskedynamikk, medan Vilhelm er molekylærbiolog og vart medlem av det norske vitskapsakademiet i 2020. Deira to syskenbarn, Jakob og Henrik Bohr, er også professorar ved Danmarks Tekniske Universitet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bohr family» frå ,  den 2. november 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Niels Bohr Archive
Ard Schenk

Adrianus Schenk (), kjend som Ard Schenk, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Anna Palowna. Han vart europameister tre gongar i tida 1966-72, verdsmeister i firkamp tre år på rad (1970-72) og sikra seg tre gullmedaljar under Vinter-OL 1972 i Sapporo. Dessutan vann han to VM-sølv i firkamp, OL-sølv i 1968, EM-sølv 1971, to VM-bronsemedaljar i firkamp og like mange i sprint-VM. Etter han vart profesjonell vann han både EM og VM i firkamp 1973.

Schenk sette 18 verdsrekordar i tida 1966-72. I 1971-sesongen var han den fyrste som gjekk 1500 m på under to minuttar, 1.58,7, og 10 000 meter på under 15 minuttar, 14.55,9.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ard Schenk» frå ,  den 2. november 2016.  
 
 
  Ard Schenk på www.ISU.html.infostradasports.com

Nederlandske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1964
Skeiseløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1968
Skeiseløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1972
Skeiseløparar under vinter-OL 1972
Vinnarar av Oscarstatuetten
Rintje Ritsma

Robert Rintje Ritsma () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Lemmer. Han vann seks europameisterskap og fire verdsmeisterskap i firkamp. I tida 1992-2003 stod han på pallen etter ni verdsmeisterskap og ti europameisterskap. Ritsma tok til saman seks OL-medaljar i leikane 1994, 1998 og 2006, men vart aldri olympisk meister. Derimot vann han gull på 1500 meter og 5 000 m under VM 1997 i enkeltløp.

Frå 1994 til 1999 sette Ritsma to verdsrekordar på 1500 m og like mange i firkamp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rintje Ritsma» frå ,  den 2. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Enkeltdistanse
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Nederland
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1992
Skeiseløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1994
Skeiseløparar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1998
Skeiseløparar under vinter-OL 1998
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 2002
Skeiseløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 2006
Skeiseløparar under vinter-OL 2006
Vinnarar av Oscarstatuetten
Odd Lundberg

Odd Harald Lundberg () var ein norsk skeiseløpar frå Brandbu i Oppland. Han vart både verdsmeister og norsk meister på skeiser i 1948. Lundberg var medlem i Jaren Idrettslag til 1938, deretter tre år i Brandbu Idrettsforening, perioden 1941-56 i Oslo Idrettslag og frå 1956 til -60 i Oslo Skøiteklub.

Aktiv
Lundberg kom på tredjeplass under NM 1946 og på andreplass i NM 1947 i Trondheim. Her hadde han beste samanlagtsum, men måtte sjå at Henry Wahl vart noregsmeister med tre distansesigrar, i to av distanseløpa delte han til og med sigeren med Lundberg.

Ved noregsmeisterskapen 1948 i Drammen vann Lundberg ein suveren siger, trass i at han ikkje vart betre enn nummer tre i nokon av enkeltløpa. Under Vinter-OL 1948 i St. Moritz vann han sølvmedaljen på 5000 m, slått med vel tre sekundar av landsmannen Reidar Liaklev, før han dagen etter tok bronsemedaljen på 1500 m. Ei veke seinare enda han på tredjeplass ved EM på Hamar, før han siste helga i februar vart verdsmeister i Helsinki, over eitt tidspoeng framom Johnny Werket frå USA og norske Henry Wahl.

Lundberg vart berre nummer fire i NM 1949 i Tønsberg, men vart beste nordmann på tredjeplass under EM 1949 på Bislett stadion i Oslo. Eitt år seinare syrgde han for dobbeltsiger då Hjalmar Andersen vann sin fyrste internasjonale triumf under europameisterskapen 1950 i Eskilstuna.

Lundberg sette sine endelege personlege rekordar på 5 000 m og 10 000 m i mars 1958, 40 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Odd Lundberg» frå ,  den 2. november 2016.  
 

Norske skeiseløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1948
Skeiseløparar under vinter-OL 1948
Folk frå Gran
Sandterne

Sandterne (Gelochelidon nilotica) tidlegare Sterna nilotica, er ein sjøfugl i måsefamilien, Laridae. Ho er no klassifisert i si eiga biologiske slekt. Slektsnamnet er frå gammalgresk Gelao, «å le», og khelidon, «svale». Den spesifikke  namnedelen niloticus er frå latin og tyder  «frå Nilen». Utbreiingsområdet er tempererte og tropiske område på alle kontinent.

Skildring 
Sandterna er ei ganske stor og kraftig terne, i storleik og generelt i utsjånaden ikkje ulik splitterne, men det korte, tjukke måseliknande nebbet, breie venger, lange bein og robust kropp er karakteristisk for sandterna. I sommardrakta har vaksne grå overside, kvit underside og ei svart hette, kraftig svart nebb og svarte bein. Lætet er eit karakteristisk ker-wilk. Sandterna er 33-43 centimeter i kroppslengd og har vengespenn på 85 til 103 cm. Kroppsmassen varierer i området 130-320 gram, varierande med underart. Om vinteren forsvinn hetta, men dei held på ein mørk flekk gjennom auget. Juvenile sandterner har ei svakare maske, men elles ser dei mykje ut som vaksne i vinterdrakt.

Dette er ei noko atypisk terne, med utsjånad som ei Sterna-terne, men med levevis meir som sumpterner som svartterne og kvitvengsvartterne. Sandterner stupdukkar normalt ikkje etter fisk slik som dei andre kvite ternene, og har eit meir variert kosthald enn dei fleste andre terner. Det beitar i stor grad på insekt som dei snappar i flukt, og jaktar òg ofte over våte marker og sjølv i område med buskar, for å ta amfibium og små pattedyr, så vel som småfuglar og fugleungar og egg av andre terner. Dette er òg ein opportunistisk jeger, kan til dømes beite på trafikkdrepne augestikkarar på vegen.

Sandterna hekkar i varmare delar av verda, inkludert Sør-Europa, temperert og austlege Asia, begge kystane av Nord-Amerika, nordlege Karibia,austlege Sør-Amerika og Australia. Denne fuglen har ei rekkje geografiske underartar, ulike hovudsakleg i storleik og med mindre skilnader i fjørdraktdetaljar.
Denne arten hekkar i koloniar ved innsjøar, myrar og kystar. Reiret ligg i ei grunn senking i bakken og dei legg to til fem egg. Medan habitata ligg ved ferskvassområde i Eurasia, er dei forbunde nesten utelukkande med saltvatn i kystområda i Nord-Amerika.

Alle former syner tendens til å spreie seg etter hekkesesongen, men dei nordlege hekkfuglane er dei sterkaste trekkfuglar, dei overvintrar i Afrika, Karibia og  nordlege Sør-Amerika, Sør-Asia og New Zealand.

Eit estimat på den globale sandternebestanden er 150 000–320 000 individ. Bestanden er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gull-billed Tern» frå ,  den 2. november 2016.  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

måsefamilien
Streiffuglar i Noreg
Hoplittar

Hoplittar (av gresk hoplon, 'skjold') var  tungt væpna fotsoldatar i Hellas i antikken. Utstyret deira, som kan påvisast frå byrjinga av 600-talet fvt., var hjelm, brystharnisk av lêr, beinskjener, tungt, ovalt skjold på venstre arm, lanse og sverd.

Hoplittane dannet kjernetroppane i dei greske borgarhærar. I Aten skulle tredje formueklasse stilla som hoplittar. Dei rikaste danna kavaleriet og dei fattigaste var mellom anna roarar i flåten. 

Hoplittane danna ein slutta falanks, og taktikken bygde på den massive tyngden til formasjonen. Denne kollektive krigsteknikken innebar ein viss breidde i deltakinga i militære og dermed også politiske saker, i motsetnad til aristokratiske rytterkampar frå tidlegare tider. Samtidig kravde det å mønstra med hoplittvæpning ein viss velstand. Ein må derfor sjå framveksten av hoplittaktikken i samanheng med utviklinga av den greske polisen eller bystaten til eit krigar- og borgarfellesskap.

Kjelder

Aleksander den store
Gresk antikk
Infanteri
Greske ord og uttrykk
John Edward Gray

John Edward Gray () var ein britisk zoolog. Han var storebror til George Robert Gray og son av farmakologen og botanikaren Samuel Frederick Gray.

John Gray var zoologiinspektør ved British Museum i London frå 1840 til 1874. Han gav ut fleire katalogar over samlingane til museet, som òg inneheldt omfattande diskusjonar om dyregrupper og skildringar av nye arter. Han forbetra dei zoologiske samlingane ved museet og gjorde dei til nokre av dei beste i verda.

Gray var fødd i Wallsall i Midlands, men familien flytta til London der han studerte medisin. Han hjelpte faren med å skriva The Natural Arrangement of British Plants (1821). Gray vart tilsett ved Den zoologiske avdelinga til British museum i 1824 for å hjelpa John George Children med å katalogisera reptilsamlinga. I 1840 overtok han Children sin post som zoologiinspektør.

Gjennom dei 50 åra då han var tilsett ved British Museum skreiv Gray nesten 500 avhandlingar. Mange av dei skildra nye artar, melllom anna afrikansk palmerullar, baykatt, berghøne, karakal og tartarfalk. Han står òg oppført som autor for grupper som eplesniglar, kenguruar, menneskeapar, pungrotter, storkar og stålormar. Dei meste kjende krypdyra i Australia er som regel skildra av Gray: Krageagam, blåtungeskinkar, torndjevel og gouldvaran.

Verk 
 Illustrations of Indian Zoology (1830–1835)
 The Zoological Miscellany. To Be Continued Occasionally (1831)
 Catalog of Shield Reptiles (1855 og 1870)

Bakgrunnsstoff 
 John Edward Gray, the Indian Pond Heron and Walsall av RSPB

Britiske zoologar
Folk frå Walsall
Medlemmar av Royal Society
Iktyologar
Filatelistar
Tilsette ved Natural History Museum i London
Kees Verkerk

Cornelis Arie Verkerk (), kjend som Kees Verkerk, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Maasdam. Han vart verdsmeister på skeiser i 1966 og 1967, europameister 1967 og i 1968 olympisk meister på 1500 meter. Verkerk er gift med ei norsk kvinne og busett i Kristiansand.

Verkerk slo gjennom i 1964-sesongen då han noko overraskande vann sølvmedaljen på 1500 m under Vinter-OL 1964 i Innsbruck. To vintrar seinare vart han verdsmeister i Göteborg og kom på andreplass ved EM i Deventer. I 1967 tok han både EM-tittelen i Lahti og forsvarte VM-tittelen i Oslo. Verkerk vann så gullmedaljen på 1500 m og tok sølv på 5 000 m då Vinter-OL 1968 fann stad i Grenoble. I 1969-sesongen måtte han nøye seg med EM-sølv og VM-bronse i firkampen. Den sistnemnde medaljeplassen kopierte han både ved firkamp-VM 1970 og 1971, samt i EM 1971. Han sikra seg si siste internasjonale medalje under Vinter-OL 1972 i Sapporo, sølvmedaljen på 10 000 meter. 

I tida frå februar 1967 til mars 1970 sette Verkerk åtte verdsrekordar i skeiseløp. Tre av rekordane kom på 1500 m, to på kvar av 5 000 m og i firkamp, og ein på 10 000 meter.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Kees Verkerk» frå ,  den 3. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1964
Skeiseløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1968
Skeiseløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1972
Skeiseløparar under vinter-OL 1972
Vinnarar av Oscarstatuetten
Hilbert van der Duim

Hilbert van der Duim () er ein nederlandsk tidlegre skeiseløpar frå Beetsterzwaag. Han vart verdsmeister i firkamp 1980 og 1982, og europameister 1983 og 1984. Elles vann han EM-sølv 1981 og EM-bronse 1982, bronsemedaljar i sprint-VM 1982 og firkamp-VM 1984 og 1985.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hilbert van der Duim» frå ,  den 3. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1980
Skeiseløparar under vinter-OL 1980
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1984
Skeiseløparar under vinter-OL 1984