alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dominique de Villepin

Dominique de Villepin () er ein fransk politikar som var statsminister i Frankrike frå 2005 til 2007. Han representerer det konservative partiet Union pour un mouvement populaire (UMP, 'Unionen for ei folkerørsle') som før 2002 heitte Rassemblement pour la République (RPR).

Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin er fødd i Rabat i Marokko som son av ein diplomaten og senatoren Xavier de Villepin og kona Yvonne Hétier. Han studerte ved École nationale d'administration og Institut d'études politiques de Paris, og hadde ein kortvarig diplomatisk karriere.

På 1980-talet blei han kjend med Jacques Chirac og blei etterkvart ein nær rådgjevar. I 2002 blei han utnemnd til utanriksminister og i 2004 blei han innanriksminister. 31. mai 2005 blei han statsminister etter Jean-Pierre Raffarin. Han gjekk av som statsminister 17. mai 2007 etter demonstrasjonar mot nye arbeidslovar han ville innføra og den andre Clearstream-saka. De Villepin har aldri vore folkevald til noko verv.

19. juni 2010 offentleggjorde de Villepin grunnlegginga av eit nytt parti, République solidaire. Han blei likevel også verande i UMP.

De Villepin er også forfattar, og har skrive diktsamlingar og historiebøker.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Dominique de Villepin» frå , den 13. desember 2010. 
 

Franske statsministrar
Franske forfattarar
José Luis Rodríguez Zapatero

José Luis Rodríguez Zapatero () er ein spansk politikar for det sosialdemokratiske Partido Socialista Obrero Español (Det spanske sosialistiske arbeidarpartiet). Han varstatsminister i Spania etter parlamentsvalet 14. mars 2004 og fram til 21. desember 2011.

Bakgrunnsstoff

Spanske statsministrar
Folk frå Valladolid
José Sócrates

José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa () er ein portugisisk politikar, som var statsminister i Portugal frå 12. mars 2005 til 21. juni 2011. Han representerte det sosialdemokratiske Partido Socialista (Sosialistpartiet).

Portugisiske statsministrar
Partido Socialista Obrero Español

Partido Socialista Obrero Español (PSOE)- på norsk Det spanske sosialistiske arbeidarpartiet - er eit politisk parti i Spania. Det vart skipa 2. mai 1879 som Partido Socialista del Trabajo (Sosialistisk Arbeidsparti) og omdøypt til sitt noverande namn i 1888. PSOE reknar seg i dag som eit sosialdemokratisk parti. Leiar i PSOE har sidan 2016 vore Pedro Sánchez.  

Partiet var mellom regjeringspartia i folkefront-regjeringa (1936-1939), men vart forbode under Franco-diktaturet, og arbeidde då illegalt. Partiet vart nystarta i 1974, og etter at partia vart lovlege i 1976, vart Felipe González leiar. I 1979 gjekk partiet bort frå mykje av det marxistiske tankegodset dei delvis hadde hatt, og utvikla seg sidan i såkalla moderat leid (Sosialdemokrati). Partiet er for spansk medlemskap i NATO og EU. På den andre sida trekte dei straks dei spanske soldatane ut av Irak etter dei vann valet i 2004. 

PSOE skipa regjering første gongen (etter borgarkrigen og diktaturet) i 1982 og hadde statsministeren uavbrote fram til 1996. Valet i 2004 fann stad kort etter terrorangrepet mot toga i Madrid, og det konservative regjeringspartiet tapte stort etter å ha loge for veljarane om kven som stod attom. 16. april 2004 vart Zapatero vald til statsminister av det spanske parlamentet. 

Korrupsjonsskandalar i det konservative partiet førte til at PSOE vann valget i 2019. Pedro Sánchez vart statsminister i januar 2020.

Kjelder

Bakgrunnsstoff  

 PSOE på nett

Spanske politiske parti
Sosialdemokratiske parti
Sosialistiske parti
Skipingar i 1879
Izquierda Unida

Izquierda Unida (IU - Det sameinte venstre) er eit politisk parti i Spania. Det var opphavleg ein rein partiallianse, skipa i 1986 med Det spanske kommunistpartiet (PCE) i brodden. Viktigaste krafta innan IU er framleis PCE, men fleire venstresosialistiske grupper er au med, somme av dei regionale - som Esquerra Unida i Alternativa i Catalunya og Ezker Batua i Baskarland. Ved valet i 2004 fekk IU ca 5 % av stemmene, men har borgarmeisteren i Cordoba og fleirtal i bystyret i Carmona i Andalusia.

Bakgrunnsstoff

 Nettstaden til Ezker Batua

Sosialistiske parti
Spanske politiske parti
Venstresosialistar og reformkommunistar
Skipingar i 1986
Spanias kommunistiske parti

Spanias Kommunistiske Parti (Partido Comunista de España - PCE) er det tredje største partiet i Spania. Det er den sterkaste krafta innanfor venstrepartiet Izquierda Unida, og er historisk forbunde med den største fagorganisasjonen i landet i nyare tid, Comisiones Obreras (CC.OO.).

Det første kommunistpartiet i Spania vart skipa 15. april 1920, og sprang ut av ungdomsorganisasjonen til sosialistpartiet PSOE. 13. april 1921 skipa så ein Komintern-vennleg fløy av PSOE endå eit kommunistparti. PSOE gjekk elles med i Wiener-internasjonalen. 

PCE vart så skipa 14. november 1921 ved at dei to kommunistpartia gjekk saman, og det sameinte partiet vart medlem i Komintern. Partiet leid mykje av forfølginga under diktaturet til general Primo de Rivera (1923-1930). Under folkefrontregjeringa og den spanske borgarkrigen 1936-1939 hadde PCE stor innverknad etter kvart som regjeringa vart avhengig av sovjetisk våpenhjelp. 

På 1970-talet var PCE under leiaren Santiago Carillo med å utvikle eurokommunismen, ein meir moderne og demokratisk reformkommunisme/venstresosialisme som au prega bl.a. Det italienske kommunistpartiet. 

Ungdomsorganisasjonen til PCE er Unión de Juventudes Comunistas de España (Forbundet av kommunistisk ungdom i Spania). PCE gir ut avisa Mundo Obrero (Arbeidar-verda).

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til PCE

Kommunistiske parti
Sosialistiske parti
Spanske politiske parti
Skipingar i 1921
Agurk

Agurk er ein plante i graskarfamilien. Bæret til agurken blir brukt som grønsak, og agurk har vore kulturplante i India i minst tre tusen år. Han kom til Noreg på 1660-talet. Agurken er som regel grøn og blir eten rå eller sylta.

Skildring 
Agurkplanten har gule blomar og store blad. Agurkfruktene har ei noko krumma sylinderform og kan bli frå 10 til 60 cm lange.

Bruk 
Agurk blir ofte delt i skiver eller terningar og brukt i agurksalat eller som del av ein annan salat. Ein kan òg bruka han som pålegg eller anna slag tilhøyr.

Næringsinnhald 
Heile 96-97 % av agurken er vatn, og han gjev difor mindre næring enn mange andre frukter. Fersk agurk er likevel ei god kjelde for C-vitamin, K-vitamin og kalium. Sylteagurk inneheld endå mindre næringsstoff, særleg C-vitamin.

Sjå òg 
 Agurknytt

Kjelder 
 «Agurk» på Wikipedia på bokmål og riksmål
 «Cucumber» på engelsk Wikipedia

Bakgrunnsstoff 

 Agurkfakta 

Graskarfamilien
Grønsaker
800-talet fvt.

Hendingar på 800-talet f. Kr.

 Fønikarane grunnla Kartago. 
 Den vediske tida gjekk over i vedantisk tid i India.
 Olmecarane bygde pyramidar

 804 f.Kr.: Hadad-nirari IV av Assyria erobra Damaskus.

Døde 
 804 f. Kr: Farao Pedubastis I av Egypt

 
 jb
Kongeparken

Kongeparken er ein familiepark i Gjesdal i Rogaland som ligg langs E39, rundt 20 minutts køyring sørover frå Stavanger. Landemerke og trekkplaster for parken er ein 85 meter lang modell av fantasifiguren Gulliver slik han låg bunden i Lilliput. Parken er kjend for å arrangera russetreff kvar vår.

I Kongeparken kan gjestane mellom anna køyra ein 1000 meter lang bobbane, klatra i Gulliver-figuren og laga sin eigen sjokolade i «Freias Magiske Sjokoladefabrikk».

Historie 
Parken blei opna i 1986 av Gabriel Ålgård. På grunn av sviktande besøkstal blei parken seld og prøvd refinansiert fleire gonger. I 1997 tok dagens eigarar, Lund-familien, over drifta. Familien har lang erfaring innan underhaldingsfaget frå Lunds Tivoli. Dagleg leiar for parken er Veslemøy Lund.

Då familien overtok parken var besøkstallet om lag 45 000. Sidan då har det stige til om lag 160 000 (2005).

Bakgrunnsstoff 
 Kongeparkens heimesider

Kjelder 
 «Kongeparken» i Wikipedia på bokmål og riksmål
 gonorway.no  (lengda til Gulliver)

Moroparkar i Noreg
Reiseliv i Rogaland
Skipingar i 1986
Turistmål i Rogaland
Flekkerøy kyrkje

Flekkerøy kyrkje ligg på Flekkerøy i Kristiansand kommune. Ho blei bygd i 1960 i betong, delvis forblenda med skiferheller. Arkitekt er Gabriel Tallaksen. Flekkerøy kyrkje er kyrkjelydskyrkje for Flekkerøy kyrkjelyd i Kristiansand domprosti.

Kjelder 
 Om Flekkerøy kyrkje på nettstaden til Flekkerøy kyrkjelyd
 Redaktør: Alf Henry Rasmussen – Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7 - «Flekkerøy kirke, Flekkerøya», s. 511.

Bakgrunnsstoff 
Flekkerøy sokn si heimeside
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 
 

Kyrkjer i Kristiansand
Norske kyrkjer frå 1960
Kyrkjer i Kristiansand Domprosti
Kulturminne i Kristiansand
Arbeidskyrkjer
Lillesand kyrkje

Lillesand kyrkje står i Lillesand sentrum i Lillesand kommune i Agder, og er ei tømra langkyrkje frå 1889 i nygotikk/sveitserstil. Arkitekt for bygget var Henrik Thrap-Meyer. Han teikna òg preikestol, altertavle og døypefont. Det var omfattande reparasjonar på kyrkja i 1978–79. 

Kyrkja har sitjeplassar til om lag 700 personar.

Kjelder 
 Om Lillesand kyrkje på nettsidene til Lillesand kommune

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Lillesand kyrkjelyd
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Eldre fotografi av Lillesand kyrkje på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 

Kyrkjer i Lillesand
Norske kyrkjer frå 1889
Henrik Thrap-Meyer
Kyrkjer i Vest-Nedenes prosti
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Lillesand
Jøsenfjorden

Jøsenfjorden er ein sidefjord av Boknafjorden i Hjelmeland kommune i Rogaland. Det er òg namnet på ei bygd som ligg på nordsida av fjorden. Fjorden har innløp frå Hjelmelandsfjorden i vest mellom Nesvik på Jøsneset i nord og Mula rett nord for Hjelmelandsvågen i sør. Fjorden strekkjer seg 24 km austover til grenda Førre. Begge sider av fjorden er bratte og stig rett opp til høgder på over 700 meter over havet. 

Nesten halvvegs inne i fjorden stikk Tøtlandsvika seg inn sørover til bygda med same namn. Her munnar elva Vormo ut i fjorden. Lenger inn i fjorden renn elva Ulladalsåna ut i fjorden. Han ligg ved bygdene Jøsenfjorden (på nordsida) og Hauga (på sørsida). Frå her og inn til botn av fjorden smalnar fjorden inn og den inste delen av fjorden vert kalla Førrebotn etter grenda Førre som ligg her. Her munnar òg Føreåa ut i fjorden. 

Riksveg 13 går på nordsida av fjorden frå bygda Jøsenfjorden og ut.

Fjordar i Rogaland
Geografi i Hjelmeland
Kumlokk

Eit kumlokk (i Bergen kalla bekkalokk) er eit deksel over ein kum eller anna holrom under bakkenivå. Kumlokk er oftast laga av støypejarn, men finst òg i stål og betong. Dei er som oftast runde, rektangulære og kvadratiske finst òg. Støypejarnslokka er glatte i regnvær og har difor eit mønster i overflata. Mange stader er dette spesielt for området der dei ligg.

Etter norsk standard skal eit kumlokk tola 40 tonn.

Bakgrunnsstoff 
Om kumlokk på Molde bymuseum

Infrastruktur
Heraldikk
Eli Sjursdotter

Eli Sjursdotter er tittelen på Johan Falkberget sin gjenombrotsroman frå 1913, og ein norsk film frå 1938 basert på romanen.

Handling 
Eli av den stolte ætta frå Hov i Ålen vert midt under den store nordiske krigen i 1719 forelska i den svenske soldaten Per Jønsa, ein overlevande frå  tragedien ved Skardørene. Far hennar Sjur hatar svenskane og liker forholdet ille.

Film
Filmen Eli Sjursdotter hadde premiere 31. oktober 1938 på Eldorado kino i Oslo. Sonja Wigert spelte Eli Sjursdotter og Sten Lindgren Per Jönsa i filmen. Ingjald Haaland spelte Sjur Halgutusvein, far til Eli.

Bakgrunnsstoff 

 Filmplakat, dinfilmside.no
Eli Sjursdotter (1938), Svensk Filmdatabas

Norske filmar
Norske romanar
Johan Falkberget
Filmar frå 1938
Bøker frå 1913
Lysefjordbrua

Lysefjordbrua er ei tradisjonell hengebru over Lysefjorden i Forsand kommune. Brua blei opna desember 1997 og er 640 meter lang. Ho har eit hovudspenn på 446 meter og sidespenn på til saman 193 meter. Tårna på kvar side av fjorden er 107 meter høge. Eine enden av brua står på Giskalineset på Forsand-sida av fjorden medan andre enden koplar brua rett inn på Riksveg 13/Ryfylkevegen.

Lysefjordbrua har betra samferdsla i området ved å knyta Forsand og Strand kommune saman med veg. Innbyggjarane i Forsand treng ikkje lenger ta ferje for å koma seg til næraste byen, som er Jørpeland. Etter at brua blei opna blei også ferjeavgangane på Høgsfjordsambandet hyppigare med avgangar kvar halvtime ettersom ferja nå berre går mellom kaiane på Oanes og Lauvvik og ikkje innom kaien på Forsand også. Dette har gjort at reisetida og høvet til å reisa til Sandnes er blitt betre.

I 1999 fekk brua prisen Vakre Vegers Pris av vegdirektoratet. Prisen legg mellom anna vekt på dei estetiske sidene ved vegar som får tildelt han. Grunngjevinga for at Lysefjordbrua vann var at brua ikkje gjorde store naturinngrep i dei krevjande omgjevnadane. Juryen syntest ho var vakker både på avstand og på nært hald.

Bakgrunnsstoff 
 vegvesen.no - Grunngjevinga for at Lysefjordbrua vann Vakre Vegers Pris

Sjå òg 
 Bruer i Noreg

Vegbruer i Rogaland
Hengebruer i Noreg
Vegar i Forsand
Bruer opna i 1997
1997 i Noreg
Vingelen

Vingelen er no ei lita fjellbygd i Tolga kommune i Nord-Østerdal i Innlandet fylke. Før Røros koparverk i 1644 var ho hovudbygda i noværande Tolga, som oppstod då koparverket i 1666 bygde ei smeltehytte nede ved Glomma. 

Vingelen skal vera den høgastliggjande kyrkjebygda i landet. Jordbruk har all tid vore næringsvegen. Jordsmonnet er skifer, og seterbruk vert framleis halde i hevd. Bygda har over sju hundre lafta tømmerstuer bygde før 1900. Fleire av dei er frå 1600-talet.

Bakgrunnsstoff 
 Internettside frå bygda
 NRK-program om Vingelen

Litteratur 
 Eystein Eggen: Sogeminner frå heimbygda, 1943

Norske fjellbygder
Geografi i Tolga
Nord-Østerdal

Nord-Østerdal er nyare nemning for dei nørdste bygdene i Hedmark fylke, kommunane Os, Tolga, Tynset, Folldal og Alvdal. Området ligg på vatnskiljet mellom det norda- og sønnafjeldske: langs Orkla som rinn mot nord, og kring Glomma og Folla som rinn mot sør og aust. Både geografisk, kulturelt og historisk er Nord-Østerdal ein del av gamle Trøndelag, høyrde før reformasjonen i 1537 til Nidaros bispedøme.

Litteratur 
Jørgen Reitan: Rørosmålet, 1934.

Norske fjellbygder
Flekkerøy

Flekkerøy er ei øy i havgapet sør for Kristiansand og ein del av Kristiansand kommune sidan 1965 då Oddernes kommune blei innlemma i Kristiansand. Øya er på 6,6 km2 og hadde 2632 innbyggjarar i 2005.

Flekkerøy har gode hamner og var tidleg ein viktig handelsplass. Øya hadde tidlegare tollstasjon og Fredriksholm festning blei bygd i 1654, lagt ned i 1872. Den tyske okkupasjonsmakta hadde festningsverk her under den andre verdskrigen. 

Fiske er framleis ein viktig næringsveg. Flekkerøytunnellen på 2320 meter gjev ferjefritt samband med fastlandet.

Det er mange teoriar om korleis Flekkerøy fekk namnet sitt. Ein seier at ein på vestsida kan sjå flekkar på fjellet (noko som kjem av at fjellet er av kvarts som har to fargar). Ein annan variant er at sett ovanfrå ser ein at Flekkerøy består av mange mindre øyer, slik at det ser ut som flekkar.

Bydelen består av grunnkretsane Kjære, Berge, Andås, Mæbø, Høyfjellet, Lindebø og Skålevik. Desse er i hovudsak samanfallende med dei tidlege gardsnamna på Flekkerøy: Mebø (g.nr. 1), Skålevik (g.nr. 2), Lindebø (g.nr. 3), Kjære (g.nr. 4), Berge (g.nr. 5) og Andås (g.nr. 6 i Oddernes).

Flekkerøy Idrettslag er fotballaget til Flekkerøy. Øya har tre kyrkjelydar: Flekkerøy menighet, Flekkerøy bedehusforsamling og Flekkerøy misjonskirke.

Historikk 
Flekkerøy var ei viktig hamn i Skagerrak på 1500-talet, og frå 1540 var Flekkerøy den viktigaste uthamna for skipstrafikken mellom Nordsjøen og Austersjøen på Agdesiden. Dei første festningsverka i området vart ført opp i 1555 og hadde namnet Flekkerhus festning. At øya og hamna var viktig ser ein òg ved at lenet frå 1559 (forbigåande) hadde namnet Flekkerhus len.

9. januar 1628 gjekk eit kongebrev til Christopher Giøe som var lensherre på Agdesiden med befaling om å bygge eit blokkhus på Slottsholmen på Flekkerøy. Det stod ferdig i 1635. Slottsholmen vert òg kalla Gammeløya, sidan Christiansø. 

Hovudtollstaden for Nedenes og Mandals len vart i 1634 etter kongeleg befaling langt til Flekkerøy. Alle kromenn som budde på fastlandet (Indre Flekkerøy/Kroodden) vart pålagt å flytte til Slottsholmen. Det same gjaldt tollar og visitør. Flekkerøy hamn vart av riksrådet på denne tida sagt å vere skapt «av naturen likesom nøkkelen til Øster- og Vestersjøen.» Etter kongeleg besøk våren 1635 fekk Slottsholmen namnet Christiansø.

Kongen ville gjere Flekkerøy til ei sterk festningshamn og til et midtpunkt for hele lenet sin administrasjon. I 1635 fekk lensherren derfor ordre frå kongen om at residensen skulle leggast i nærleiken av Christiansø. Om sommaren, i skipings- og sjørøversesongen skulle lensherren bu på sjølve festningsøya. Sommarresidensen vart bygd i murstein og stod ferdig i 1642. Lindebø gard på Flekkerøy var ladegard under festninga.

Flekkerøya er også kjent for sine fine badeplasser og båtlivet.

Sjå òg 
 Christiansø festning
 Fredriksholm festning
 Flekkerøy kyrkje

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Flekkerøy» frå , den 9. april 2008. 
 Store Norske Leksikon

Bakgrunnsstoff 
 http://www.flekkeroy.no/flekkeroy.htm

Øyar i Vest-Agder
Bydelar i Kristiansand
Uthamner
Eggenstua

Eggenstua er ei norsk bondestove frå 1697. Ho står i dag på Vingelen kirke- og skolemuseum i Tolga kommune i Nord-Østerdal. Opphavleg stod stova på garden Oppistu Røe like ved kyrkja, seinare vart ho nytta av folk som ingen heim hadde. I 1943 vart stova kjøpt av Eystein Eggen d. e., flytta og sett opp att på skoggrunn. Eggen budde då i Ålen. Dei fyrste som budde på den nye plassen var sonen Egil med kone, og barnebarnet forfattaren Eystein Eggen. Seinare flytta Eggen sjølv inn, skreiv mellom anna bygdebøkene for Bardu i Troms og Tylldal og Tolga i Hedmark. I dag vert stova nytta til kulturelle samkomer.

Litteratur 
 Eystein Eggen: Sogeminner frå heimbygda, andre utgåva 1968.
 Eystein Eggen: Gutten fra Gimle, 1993

Kultur i Tolga
Byggverk i Tolga
Fjell-Ljom

Fjell-Ljom er ei norsk avis. Ho kjem ut kvar torsdag på Røros i Trøndelag fylke. Nettoopplag i 2004: 2155.Utgjevar er A/S Avisdrift, der den gamle erkerivalen Arbeidets Rett er største akjonær. Ansvarleg redaktør er Jon Høsøien.

Avisa var eit av dei mest vidgjetne organ for det gamle Venstre. Grunnlagt i 1886 var det fyrst talerøyr for radikale Venstre, og i 1905 markant for republikk, men vart frå første verdskrig det mest uforsonlege organet i striden mot ei arbeidarrørsle som i på Røros både var radikal og revolusjonær. Ilsken over dette hang lenge igjen i Arbeidarpartiet. Då avisas gamle medarbeidar Johan Falkberget i 1945 stilte som medredaktør, vart han einast berga frå eksklusjon ved å godta tittelen «for folkeopplysning J.F.». Før det var mellom anna Ivar Sæter og Rasmus Steinsvik
redaktørar. Medarbeidaren med lengst fartstid var nok Eystein Eggen d.e., som gjennom nesten sytti år bidrog med prosa og lyrikk. I dag er dei gamle avislokala på pæler ute i Hyttelvas kalde stryk minne om eit eldfullt organ.

Opplagstal

Bakgrunnsstoff 
 Arnljot Eggen: Eystein Eggen og skriftkulturen i fjellregionen, 1996.
 Eystein Eggen d.y. om Fjell-Ljom som antimarxistisk organ

Kjelder 

Aviser i Trøndelag
Røros kommune
Norske aviser etter namn
Skipingar i 1886
Halvard Lange

Halvard Manthey Lange () var ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han var utanriksminister frå 1946 til 1965, berre avbroten av dei 28 dagane til Regjeringa Lyng i 1963, og såleis er han den som har hatt denne posisjonen lengst i Noreg.

Lange sat som stortingsrepresentant frå 1950 til 1969 og var medlem i Arbeidarpartiet sitt sentralstyre i perioden 1945–67. Han var son av fredsprisvinnaren Christian Lous Lange, og bror av stortingsrepresentanten Carl Viggo Manthey Lange.

Lange spela ei historisk rolle som utanriksminister gjennom at han braut med nøytraliteten Noreg tradisjonelt hadde hatt ved å leie landet inn i Atlanterhavspakta og NATO.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Stortinget.no

Norske utanriksministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Statsrådar i Regjeringa Torp
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen III
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen IV
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Akershus
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Leiarar av Europarørsla
Norske sakprosaforfattarar
Formenn av Det Norske Studentersamfund
Norske motstandsfolk
Norske konsentrasjonsleirfangar under andre verdskrigen
Gravlagde på Vestre gravlund
Politikarar frå Oslo
Magne Skodvin

Magne Skodvin () var ein norsk historikar, målmann og folkeopplysningsmann.

Far hans styrte ein folkehøgskule i Ullensvang i Hardanger. Sonen svor all si tid til «det levande ordet», var nokre år i ungdomen i Norsk Rikskringkasting, der han gjorde stor lykke med sitt klangfulle mål. Han gjekk Hardanger Folkehøgskule 1930-1931, og var med i motstandsrørsla under andre verdskrigen. Han vart cand. philol. i 1946, tok doktorgraden i 1956 på avhandlinga Striden om okkupasjonsstyret i Norge. Då dei tyske arkiva vart opna, vart det prova at brytningane i okkupasjonssstyret hadde vore nett som Skodvin hadde hevda i avhandlinga si. Skodvin vart det sentrale namnet innanfor den norske krigsforskinga, professor i historie ved Universitetet i Oslo 1961 til 1983. Han var mislikt av dei som stod for revisjonisme innanfor dette fagområdet.

Magne Skodvin var formann i Noregs mållag 1958 til 1960. Han var redaktør av Syn og Segn frå 1951 til 1959.

Verk 
 Striden om okkupasjonsstyret i Norge, 1956.
 Norden eller NATO, 1971.
 Samtid og historie, 1975.
 Som seilene fylles av stormen, 1982.

Fotnotar 

Skodvin, Magne
Folk frå Ullensvang
Skodvin, Magne
Skodvin
Sommar

Sommar eller sumar er ei av de fire årstidene i tempererte og arktiske sonar på jorda, og viser til den varmaste og lysaste tida av året. Det er uklart kva ordet «sommar» eigentleg viser til, men det finst i ulike variantar på dei fleste germanske språk med assosiasjonar til vekst og grøde.

Definisjon 
Sommaren er den delen av året då sola står høgast på himmelen, og den gjennomsnittlege dagtemperaturen er høgast. I meteorologisk samanheng er sommaren definert som månadene juni, juli og august. Den astronomiske sommaren er på den nordlege halvkula tida frå sola går inn i Krepsen sitt teikn (ca. 21. juni) til ho går inn i Vekta sitt teikn (ca. 23. september). På den sørlege halvkula varer den astronomiske sommaren frå ca. 20. desember til 22. mars. 

I klimalæra vert sommaren definert som tida av året då den normale døgnmiddeltemperaturen er høgare enn 10 °C. Etter denne definisjonen varer sommaren i Oslo 129 døgn, i Tromsø 69 døgn, medan Vardø ikkje har noko sommar i det heile, sidan den varmaste månaden, som er juli, har ein normal middeltemperatur på 9,2 °C. Sommaren kjem slik sett først gjennomsnittleg til Flekkefjord, kring 10. mai og varer lengst rundt Oksøy ved Kristiansand, fram til 10. oktober.

På primstaven vert sommaren rekna som halvåret frå 14. april (sommardagen) til 14. oktober (vinterdagen).

Vêr 
Sidan det finst ein tregleik i oppvarminga av jordoverflata og atmosfæren vil dei høgaste temperaturane hovudsakleg kome etter sommarsolkverv. Vêret er ofte meir stabilt om sommaren enn om hausten og vinteren med færre lågtrykk og mindre vind. Nedbøren kjem gjerne i samband med ettermiddagsbyer heller enn frontpassasjar.

Assosiasjonar 
For dei som arbeider med det som veks er sommaren gjerne den mest slitsame årstida. For andre er ho som regel prega av ferie og friluftsliv.

Jonsok og liknande midsommarfeiringar skjer om sommaren. Det blir òg arrangert mange festivalar og historiske spel folk kan reisa til.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 «Sommer» på Wikipedia på bokmål og riksmål

Årstider