alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Argenteuil

Argenteuil er ein kommune i dei nordvestlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 12,3 km frå sentrum av Paris. Argenteuil er sous-préfecture (underhovudstad) i departementet Val-d'Oise og er òg sete i Arrondissementet Argenteuil.

Argenteuil vart grunnlagd som eit nonnekloster på 600-talet, men dette vart øydelagd under den franske revolusjonen. Argenteuil var kjend for den kvite aspargesen og druene som vart dyrka her. Ordet Argenteuil er synonymt med kvit asparges på menyar. Ein gong var staden ein stad der parisarane kunne vandre i landlege omgjevnadar, men er i dag ein urban forstad til Paris. Målarar, som Claude Monet, har mellom anna gjort Argenteuil vidkjend.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Paris
Val-d'Oise
Tourcoing

Tourcoing (nederlandsk Toerkonje) er ein by nord i Frankrike i departementet Nord. Han har eit folketal på like over 90 000. 
Tourcoing ligg nær byane Lille og Roubaix og dannar eit samanhengjande byområde som også strekkjer seg over grensa til Belgia.

Bakgrunnsstoff 

Nord
Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Linnaea borealis

Linnea (Linnaea borealis) er ein krypande halvbusk med meterlange, knapt 1 mm tjukke, skot. Blada er rundaktige, bukttagga og står grøne om vinteren. Blomstrane står oftast parvis med traktforma, gulraud eller kvit krone, dei utskil rikeleg med honning og har ein karakteristisk, behageleg duft. Etter bestøving og utviklar dei ei nøttefrukt.

Livsform 

Linnea veks på lyngmark i skogen. Stenglane kryp i mosedekket i skogbotnen, oftast i barskog. Stenglane er forveda, delar seg og skyt nye korte og lange skot. Blomstrane sit på korte skot med nokre få bladpar, andre kortskot er sterile men har fleire blad, til beste for assimilasjonen. Langskota gjer at planten spreier seg ut over skogbotnen. Elles formeirar linnea seg med frø. Frøet sit i ei nøttefrukt. Frukta som sit i eit hårete, klebrig beger som kan festa seg til dyrepels eller fuglefjør og slik verte spreidd over store avstandar.

Utbreiing 
Linnea har ei sirkumboreal utbreiing i Europa sør til Alpane, i Asia sør til nordlege delen av Japan, og i Nord-Amerika sør til Nord-California og Arizona i vest, og Tennessee i Appalachane i aust.

Linnea er delt inn i tre underartar:
 Linnaéa boreális subsp. boreális - Europa
 Linnaéa boreális subsp. americana - Nord-Amerika
 Linnaéa boreális subsp. longiflora - Asia

Folkeleg bruk 
Folkelege namn på Linnea er nåreldgras, voneldgras, frismegras og turrverksgras. Mange av namna sikter til medisinsk bruk av planten. Linnea er bruka som te og omslag mot gikt (tørrverk), og som te, omslag eller røyking mot helveteseld. Ved røyking må ein hakke opp linnea, og dampe han i ein tørr kaffikjele. Damprøyken vert leia mot dei partia av som er plaga med helveteseld ved hjelp av ein gummislange.

Namnet 

Namnet «linnea» er særmerkt ved at det er ein av få villplantar som er alminneleg kjend med eit namn som er avleia direkte frå det latinske namnet. Linnea skal ha vore yndlingsblomsteren til Carl von Linné, og er derfor oppkalla etter han. Han hadde blomsteren i signetseglet og våpenskjoldet sitt. Han skal ha kalla planten «Linnæa» i eit ungdomsskrift, men i manuskriptet til Systema Naturae brukte han namnet «Rudbeckia». Den nederlandske botanikaren Gronovius gav i 1737 namnet «Linnæa» åt slekta, og Linné sjølv la til artsnamnet «borealis», 'den nordlege'. 

Namnet Linnea er avleidd av blomenamnet att.

Kjelder 

 Johannes Lid (1974): Norsk og svensk flora.
 Knut Fægri 1969: Norges planter

Bakgrunnsstoff 

 Den virtuella floran (svensk)
 Urtekildens planteleksikon

Kaprifolfamilien
Carl von Linné
Montreuil

Montreuil (stundom uoffisielt kalla Montreuil-sous-Bois) er ein kommune i dei austlege forstadane av Paris i Frankrike. Han ligg berre 6,6 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus. Han er ein av kommunane i Europa med størst folketettleik og har om lag 100 000 innbyggjarar fordelt på om lag 9 km². Montreuil ligg nær parken Bois de Vincennes. 

Byen ligg i departementet Seine-Saint-Denis i regionen Île-de-France.

70 % av byen består av leilegheiter (HLM, habitation à loyer modéré), som alle vart bygd på slutten av 1960-åra og byrjinga av 1970-åra. 20 % består av vanlege bustadar, medan resten er parkar og ymse anna.

Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Seine-Saint-Denis
Paris
Saint-Denis

Saint-Denis er ein kommune i dei nordlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 9,4 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus. Saint-Denis er eit sous-préfecture («underadministrasjon») i departementet Seine-Saint-Denis og setet for Arrondissementet Saint-Denis i regionen Île-de-France.

I Saint-Denis ligg den kongelege gravstaden ved Basilique de Saint-Denis, der det tidlegare også stod eit kloster. Her er òg Stade de France, det franske nasjonalstadion, bygt til Fotball-VM i 1998. Pleyelkrysset er eit kjent landemerke i Saint-Denis. 

Saint-Denis var tidlegare ein industriell forstad, men næringsverksemda har i ei seinare åra endra karakter og i dag har audiovisuell og tenesteytande industri i stort mon teke over. Mange av innbyggjarane er muslimske immigrantar frå tidlegare franske koloniar. 

Innbyggjarar frå Saint-Denis vert kalla dionysiens, som stammar frå latin Dionysius, som i sin tur kjem frå gresk Dionysos..

Næringsliv 
Frå 1975 til 1995 var Saint-Denis inne i ei økonomisk krise, som råka heile det området som vert kalla la Plaine de France (den franske sletta), som forutan Saint-Denis omfattar kommunane Aubervilliers og Saint-Ouen. Men i dei seinare åra er det bygd mange audioviselle studio i området og la Plaine de France har utvikla seg til eit nasjonalt audiovisuelt senter. Ein ny filmby er under bygging på eit område som tidlegare høyrde til Électricité de France (EDF). Områdert dekkjer eit areal på 6,5 hektar (65 mål) og fleire studio, med eit samla areal på 25 000 m², er under oppføring. Sentret vert kalla la Cité du cinéma (filmbyen) og skal stå ferdig i 2009.
Den audiovisuelle industrien kan likevel ikkje kompensera for tapet av den gamle industrien.  

Men frå 2004 har både offentlege institusjonar og fleire private føretak etablerte seg i området og det er skapt rundt 6000 nye arbeidsplassar. Dette var om lag like mange som dei industriarbeidsplassane som gjekk tapt frå midten av syttitalet og utover. I ein periode på ti år har det kome til 462 nye føretak. Mellom desse er SNCF (dei franske jarnvegane), Afnor, Generali, Arcelor, plus fleire helseføretak. Men mange av dei nye arbeidstakarane er innflyttarar frå andre kommunar og det er framleis stor arbeidsløyse (17 % i byrjinga av 2005). Mange (4200 i 2006) lever òg på minsteløn.

Bakgrunnsstoff 

 Saint-Denis, ein landsby i mellomalderen
 Cité du cinéma 

Seine-Saint-Denis
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Seine-Saint-Denis
Paris
Nanterre

Nanterre er ein kommune i dei vestlege forstadane av Paris i Frankrike. Han ligg 11,1 km frå Paris sentrum og om lag 3 km frå byen Paris, men har eigen bystatus. Nanterre er préfecture (administrasjonssenter) i departementet Hauts-de-Seine i regionen Île-de-France, i tillegg til setet i Arrondissementet Nanterre. 
Innbyggjarar i Nanterre vert kalla Nanterriennes (kvinner) og Nanterriens (menn).

Forretningsstrøket La Défense ligg i dei austlege delane av Nanterre og har nokre av dei høgaste bygningane i Paris-området. Mange store selskap har hovudkvarter i dette distriktet, og rettssalen i Nanterre er kjend i media for å handsame mange høgprofilerte søksmål og rettssaker. I byen ligg òg universitetet Université Paris X - Nanterre, eit av dei største universiteta i området rundt Paris. 

Heilage Geneviève, vernehelgen for Paris, vart fødd i Nanterre om lag år 419-422.

I 2002 skaut og drap ein misnøgd lokal aktivist åtte bystyremedlemmar i det som den franske pressen kalla Nanterre-massakeren.

Kjelder 

Byar i Île-de-France
Hauts-de-Seine
Byar i Frankrike
Paris
Seljefløyte

Seljefløyte er eit norsk folkemusikkinstrument, laga av seljebork. Seljefløyta har ikkje fingerhòl, men blåsast både som ope og lukka røyr, då den opne enden av fløyta kan lukkast med ein finger. Seljefløyta har vore ganske utbreidd i Noreg, og synest å ha spela ei viktig rolle i norsk folkemusikk.

Seljefløyta er frå 40 til 80 centimeter lang, og blåseprinsippet er det same som for [blokkfløyta], men den vert halden sida som ei tverrfløyte, og ein bles inn i eit hòl på sida av fløyta. I enden av fløyta er det sett inn ein liten trepropp med ein kanal som leiar luftstraumen fram til kjernespalta der tonen blir danna. Fløyta kan berre lagast om våren når sevja stig opp i selja og gjer det mogleg å løyse borken frå greina. Da seljefløyta heller ikkje kan halde seg lenger enn ei veke eller to (ved å leggje den i vatn), kan ein ikkje bruke den meir enn høgst eit par månadar i året. Moderne seljefløyter blir derfor laga av kunststoff.

Bakgrunnsstoff 
 
 Slik lagar du seljefløyte, Nrk.no, 6/6-2013.

Litteratur 
 Grinde, Nils (1993): Norsk musikkhistorie. Hovedlinjer i norsk musikkliv gjennom 1000 år (sidene 67-69), ISBN 82-91379-00-9

Denne artikkelen er omsett frå Wikipedia (bokmål).

Norsk bygdekultur
Norske folkemusikkinstrument
Treblåseinstrument
Treting
Brurskanken

Brurskanken (1447 moh.) er eit karakteristisk fjell i Vefsn kommune i Nordland. Fjellet har det sørsamiske namnet Brovrese.

Brurskanken ligg i austerdelen av kommunen, og frå toppen har ein utsikt austover mot Sverige og vestover mot Helgelandskysten. Fjellprofilen er synleg frå Mosjøen. Brurskanken er det nest høgste fjellet i kommunen.

Under fjellet ligg viktige beiteområde og kalvingsområde for rein.

Fjellet har gitt namn til «Brurskanken Turlag» som er ein lokalforening av Den Norske Turistforening. Tilbake i tid har fjellet òg gitt namn til «Brurskanken samiske kvindeforening» som var med og arrangerte det første samiske landsmøtet i 1917, og Brurskanken reinbeitedistrikt, som det i 1999 vart vedteke å slå saman med Brønnøy/Kvitfjell reinbeitedistrikt til Jillen-Njaarke reinbeitedistrikt.

Kjelder 
 Statens kartverk, kartblad 1926 IV
 Om reinbeitedistrikt, i sakspapir for Nordland områdestyre 28.09.06

Fjell i Nordland
Geografi i Vefsn
Geittinden

Geittinden (1556 m.o.h.) er ein fjelltopp på grensa mellom Hattfjelldal, Hemnes og Vefsn kommuner. Fjellet har det sørsamiske namnet Gaajssnjurhtjie. 

Geittinden er det høgste fjellet i Vefsn kommune, og ligg heilt aust i kommunen, mellom Brurskanken og Røssvatnet. Fjellet ligg halvanna mil sør for Bleikvasslia i Hemnes.

Sjå òg 
 Høgaste fjell i Noreg etter primærfaktor

Kjelder 
 Statens kartverk, kartblad 1926 1

Geografi i Vefsn
Geografi i Hemnes
Geografi i Hattfjelldal
Fjell i Nordland
Lukttinden

Lukttinden (1343 moh.) er eit fjell i Vefsn kommune i Nordland fylke. Fjellet kan ha namnet frå Luktvatnet, som ligg rett nedanfor fjellet i nord, og som har det sørsamiske namnet Luoktajavrie. Fjellet ligg i sørvest om ein køyrer av E6 og tar den gamle vegen over Korgfjellet.

Kjelder 
 Statens kartverk, kartblad 1926 IV
 Per Kristian Steinmo i Årbok for Helgeland 2005

Fjell i Nordland
Geografi i Vefsn
Poitiers

Poitiers er ein by ved elva Clain vest i sentrale område av Frankrike. Han er prefecture (hovudstad) i departementet Vienne og hovudstad i regionen Nouvelle-Aquitaine. Byen er biletskjønn der gatene har restar etter antikk arkitektur, særleg frå romansk periode, og spor etter mange store historiske hendingar. 

Byen har om lag 85 000 innbyggjarar, og ligg strategisk til ved Seuil du Poitou, ei grunn sone der Massif armoricain møter Massif Central. Byen ligg i eit høgare område mellom dalane til elvene Boivre og Clain. 

Folk i Poitiers vert kalla pictaviens (menn) og picatviennes (kvinner).

Historie 
Poitiers vart grunnlagd før Romarriket av keltiske piktarar. Under slaget ved Poitiers 10. oktober 732 slo ein frankisk armé under Karl Martell den framrykkande arabiske arméen. 

Under Hundreårskrigen stod det eit anna stort slag ved Poitiers, då ein fransk hær vart slått av engelske styrkar den 19. september 1356. 

Karl VII av Frankrike grunnla universitetet i byen i 1432.

Kjende folk frå Poitiers 
 Michel Foucault (1926-1984), filosof
 Jean-Pierre Thiollet (1956-), forfattar

Bakgrunnsstoff 
 Vitje Poitiers
 Offisiell turistside 

Byar i Nouvelle-Aquitaine
Vienne
Créteil

Créteil er ein kommune i dei søraustlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 11,5 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus. Créteil er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Val-de-Marne. Byen har setet for eit romersk-katolsk sokn og ein av 30 nasjonale académies (distrikt) av Ministre de l'Éducation nationale (Nasjonalt utdanningsdepartement). Innbyggjarane i Créteil vert kalkla Cristolien, og sidan 1977 har ordføraren vore Laurent Cathala.

Créteil får vatn frå elva Marne, som renn gjennom byen det siste stykket før ho munnar ut i Seinen ved Charenton-le-Pont. Byen ligg på ei elveslette danna av Marne og Seinen.

Bakgrunnsstoff 

Val-de-Marne
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Paris
Aulnay-sous-Bois

Aulnay-sous-Bois er ein kommune og by i dei nordaustlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 13,9 km frå Paris sentrum. Byen ligg i departementet Seine-Saint-Denis i regionen Île-de-France og har like over 80 000 innbyggjarar. 

I oktober og november 2005 vart byen nasjonalt og internasjonalt kjend på grunn av opptøyar blant innbyggjarane.

Bakgrunnsstoff 

Seine-Saint-Denis
Byar i Île-de-France
Byar i Frankrike
Paris
Henric Benzelius

Henric Benzelius () var ein svensk teolog og professor ved Lunds universitet 1720. Han vart biskop i Lunds stift i 1740 og erkebiskop i 1747. 

Henric Benzelius var son til erkebiskopen Eric Benzelius d.e. og Margaretha Odhelia (1653–1693). Han var bror til Jakob Benzelius.
 
Han studerte i Uppsala og la i 1712 ut på ei reise gjennom Preussen, Polen, Ungarn og Moldavia til Karl XII i Bender, der han vart teken til fange. Etter å ha vorte sett fri drog han frå Demotika til Konstantinopel, der han ei stund tenestegjorde som legasjonspredikant. Han fortsette så reisa  over Vesleasia til Syria og Palestina, og besøkte Egypt og Arabia, før han drog over Livorno  seg til Paris (1716) og derfrå til Tyskland og Holland. 

Benzelius vart utnemnd til praepositus ved Lunds kommunitet i  1719 og i 1720 til ekstraordinær professor ved det filosofiske fakultetet. I 1728 vart han professor i orientalske språk, i 1732 i teologi, i 1740 biskop i Lund og til slutt (etter broren Jakob) 1747 erkebiskop. 

Han var med i alle riksdagane frå 1740 til 1756, og døydde i Uppsala i 1758. 

Benzelius var  i samtida kjend også utanfor Sveriges grenser. I Tyskland vart det utgjeve eit samleverk over eksegetiske verk av Benzelius, Synlagma dissertationum (1745).

Kjelder
 

Biskopar i Lunds stift
Svenske biskopar
Svenske professorar
Professorar ved Lunds universitet
Røssvatnet

Røssvatnet (samisk Reevhtse) er med eit areal på 219 km² den nest største innsjøen i Noreg. Innsjøen har det sørsamiske namnet Reevhtse. 

Røssvatnet ligg i kommunane Hattfjelldal og Hemnes i Nordland fylke, 383 meter over havet. Røssvatnet renn ut i Ranfjorden ved Korgen gjennom Røssåga. Vatnet vart regulert i 1957. Ved reguleringa vart vatnet demt opp 9 meter, og arealet auka slik at Røssvatnet passerte Femunden på lista over dei største innsjøane i Noreg. 

Ved Røssvatnet er det funne spor av busetjing heilt attende til steinalderen. Gardane langs Røssvatnet vart i hovudsak rydda utover 17- og 1800-talet. Mange av dei mista mykje dyrka jord ved reguleringa på 1950-talet.

Bakgrunnsstoff 
 NVE: Dei største innsjøane i Noreg
 Arkeologisk artikkel: Historien om en knakkeplass fra yngre steinalder som havnet under vann

Innsjøar i Nordland
Geografi i Hattfjelldal
Geografi i Hemnes
Vitry-sur-Seine

Vitry-sur-Seine er ein kommune og by i dei søraustlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 7,5 km frå Paris sentrum i departementet Val-de-Marne. Byen har like over 80 000 innbyggjarar.

Namn 
Vitry-sur-Seine var opphavleg berre kalla Vitry. Namnet Vitry kjem frå det mellomalder-latinske ordet Vitriacum, og før det Victoriacum, som tyder «eigedommen til Victorius», ein gallo-romersk landeigar.

I 1897 vart namnet på kommunen offisielt Vitry-sur-Seine (som tyder «Vitry upon Seine») for å skilje han frå andre kommunar i Frankrike med same namn.

Val-de-Marne
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Paris
Pigghå

Pigghå (Squalus acanthias) er ein haifisk i håfamilien. Han har ein giftig pigg framme på kvar av dei to ryggfinnane, derav namnet.

Pigghåen er utbreidd langs heile norskekysten, men har gått sterkt tilbake dei siste åra. Norsk raudliste 2021 reknar den norske bestanden som ksårbar, noko som skuldast at den låge fruktbarheita har gjort fisken særs sårbar for overfiske. Han lever på djupn ned til 400 m, og opptrer ofte i stimar på fleire tusen individ. Han kan bli opptil 120 cm lang. Kjøtet skal vere velsmakande.

Indre organ

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Faktaark om pigghå frå den norske artsdatabanken

Håar
Linnéträdgården

Linnéträdgården ved Svartbäcksgatan i Uppsala har namnet sitt etter Carl von Linné (1707–1778). Han vart likevel oppretta før hans tid, på 1660-talet, av den uttrøytteleg verksame Olof Rudbeck d.e. Etter at han døydde i 1702 forfall hagen raskt. Det gode ryktet til hagen levde likevel, og når ein ung Carl Linnæus, som studerte i Lund 1727–1728, fekk høyre om han, avgjorde han å bytte lærestad og flytte til Uppsala.

Ei lita historie 
Det vert fortalt at Linné ein vårdag i 1729 var i den ganske viltveksande rudbeckske hagen og undersøkte vårblomane. Han møtte av ei rein tilfeldigheit amatørbotanikaren professor Olof Celsius. Celsius vart imponert over den for han ukjende unge studenten sine kunnskapar og tok han under sitt vern.

Sjå også 
 Botaniska Trädgården i Uppsala
 Linnés Hammarby

Bakgrunnsstoff 
 UU Linnéträdgården
 Bilete frå Linnéträdgården

Uppsala universitet
Carl von Linné
Alexander Roslin

Alexander Roslin () var ein svensk portrettmålar fødd i Malmö. Frå 1750-talet arbeidde han hovudsakleg i Paris, der han også døydde.

I Paris fekk Roslin eit stort rykte, og vart innvald i det franske kunstakademiet. Dei tidlege portretta hans er utførte i lyse og svale fargar og viser innflytnad frå Jean-Marc Nattier, til dømes portrettet Friherrinnan de Neubourg-Cromière (1756). På 1760-talet kan ein merke tendensar til formstrengare og fargekraftigare måleri, til dømes portrettet av hustrua, Damen med slöjan (1768), og Familjen Jennings (1769).

Roslin var framfor alt ein meisterleg skildrar av stoff og karnasjon men kunne også måle psykologiskt inntrengande portrett. Han viste ei blanding av lydhøyre for smaken på den tida og skikkeleg måling. Denne kombinasjonen gjorde stor lukke i det parisiske aristokratiet.

Han gifta seg i 1759 med Marie-Suzanne Giroust.

Verk 
(i utval)
 Friherrinnan de Neubourg-Cromière (1756) 
 Damen med slöjan (1768) 
 Carl von Linné (1775)
 Familjen Jennings (1769)
 Zoie Ghika (moldavisk prinsesse) (1777)

Damen med slöjan er attgjeve av det svenske postverket på eit av merka i frimerkeserien Gustaviansk konst frå 1972.

Portrettet han måla av av Linné finst på to av frimerka som vart utgjevne ved Kungliga Vetenskapsakademien sitt 200-årsjubileum i 1939.

Litteratur 
 Bjurström, Per, Roslin. Höganäs: Wiken 1993.

Roslin, Alexander
Roslin, Alexander
Roslin, Alexander
Svenske målarar
Biologisk nomenklatur

Nomenklatur er i biologien namnet på regelverket for bruk av artane og gruppene sine vitskaplege namn.
Dermed er nomenklaturen ein del av systematikken. Namnet Nomenklatur kjem av latin, nomenclatura, og er sett saman av orda: nomen som tyder «namn» eller eigentleg «namneoversikt, terminologiliste, liste over tekniske uttrykk i eit fagområde, ein vitskap eller ein kunstart» og calare som tyder «å kalle».

Vitskaplege namn er latinske eller latiniserte (oftast greske) namn.
Døme er Homo sapiens for mennesket eller Monocotyledoneae for eittfrøblada planter.

Systematisk biologi
Råshult

Råshult er ein kappelangard i Stenbrohults socken i Kronobergs län i Småland. På denne garden vart Carl Linnaeus fødd 23. mai 1707. 

Älmhults kommun
Carl von Linné
Calais

Calais (nederlandsk Kales) er ein hamneby ved Den engelske kanal i Frankrike med om lag 75 000 innbyggjarar. Storbyområdet hadde i 1999 etter ei folketeljing 125 584 innbyggjarar. Han ligg i departementet Pas-de-Calais, der han er sous-préfecture (underprefektur). 

Han er den byen i Frankrike som ligg nærast England, og avstanden over til Dover er berre 34 km. På ein klår dag kan ein sjå dei kvite klippene i Dover. 
Byen har tidlegare høyrt til engelskmennene, då han vart erobra av Kong Edvard III av England i 1347, etter ei omleiring som hadde vart i heile 11 månadar. Calais var engelsk heilt fram til 1558, då franskmennene erobra byen tilbake.

Byen vart sterkt øydelagt i løpet av den andre verdskrigen, og berre den eldste delen av byen er restaurert. Denne eldste delen av byen ligg på ei kunstig øy omringa av kanalar og hamner. Den moderne delen av byen, St. Pierre, ligg i sør og søraust. Ein større tysk bunker er no krigsmuseum. 

Calais er no eit knutepunkt for fleire av kanalferjene, mellom anna Hovercraft-fartøya (luftputebåtar) (slutt 2000) mellom England og Frankrike, i tillegg til å vere i enden av tunnelen under Den engelske kanal, (som franskmennene kallar la Manche (ermet)).

Bakgrunnsstoff 

 Agglomération 
 Informasjon om hamna og byen  
 Hamna i Calais 
 Reiseguide for Calais
 Festningar i Calais 
 Gamle postkort frå Calais
 Bilete av Calais i 3D

Byar i Hauts-de-France
Pas-de-Calais
Franske hamnebyar ved Den engelske kanalen
Småland

For tettstaden Småland i Inderøy sjå Småland i Trøndelag.

Småland er eit «landskap» (historisk landsdel) i aust-Götaland i sør-Sverige som i nord grensar til Östergötland, i sør til Skåne og Blekinge, i vest til Halland og Västergötland og har kyst mot Austersjøen i aust. Det høgaste punktet er Tomtabacken med sine 377 meter over havet. 

I landskapet inngår heile Kronobergs län, store delar av Jönköpings län i tillegg til fastlandsdelen av Kalmar län. Dessutan inngår delar av Östergötlands län (Tryserum, Östra Ed, Gärdserum og Hannäs sine kyrkjekrinsar) samt delar av Hallands län (Femsjö, Färgaryd, Jälluntofta, Långaryd og Södra Unnaryd sine kyrkjekrinsar og delar av Torup sin kyrkjekrins). 

Småland er eit av dei mest sjørike landskapa i Sverige. 

Fleire forfattarar og andre kunstnarar som har gjort Småland meir kjent er mellom andre Astrid Lindgren, Vilhelm Moberg, Ingvar Kamprad og Döderhultarn.

 Kjende smålendingar 
 Nils Dacke, opprørsleiar
 Stefan Edberg, tennisspelar
 Albert Engström, kunstnar, forfattar
 Agnetha Fältskog, songar, ABBA''
 Ingvar Kamprad, entreprenør, IKEA-eigar, mangemilliardær
 Pär Lagerkvist, forfattar, poet, nobelprisvinnar
 Astrid Lindgren, forfattar
 Vilhelm Moberg, forfattar 
 Charlotte Perelli (fødd Nilsson), songar, Grand Prix-vinnar
 Lena Philipsson, songar
 Mats Wilander, tennisspelar

Bakgrunnsstoff 
 Småland 
 Lytt til nokre av dialektane frå Småland 
 Lita smålandsk ordliste

 
Landskap i Sverige
Colombes

Colombes er ein kommune og by i dei nordvestlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 10,6 km frå Paris sentrum i departementet Hauts-de-Seine, og har eit folketal på like over 80 000 innbyggjarar.

Namn 
Namnet Colombes kjem frå det latinske ordet columna, som tyder «søyle». Dette vert tolka som anten ei megalittisk søyle, nytta i antikken av druidisk kultar, som stod i Colombes fram til dei vart øydelagd under Den franske revolusjonen, eller til søylene i eit atrium i ein gamal gallo-romersk villa som stod her.

Historie 
13. mars 1896, vart 17 % av området i Colombes skild ut og vart kommunen Bois-Colombes. 2. mai 1910, vart ytterlegare 19 % av Colombes skild ut til kommunen La Garenne-Colombes. Dermed er Colombes no berre ein tredjedel så stort som han var før 1896.

Bakgrunnsstoff 
 Uoffisiell nettside
 Postkort frå Colombes 
 Historia om Olympiastadion 

Hauts-de-Seine
Paris
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France