alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Marielle Goitschel

Marielle Goitschel () er ein fransk tidlegare ski-alpinist frå Sainte-Maxime i departementet Var som vann fem VM-gull og to OL-gull i tida 1962-68.

Aktiv
16 år gammal tok Goitschel sølvmedaljen i slalåm i VM i alpine greiner 1962, eit meisterskap som vart avvikla i Chamonix. Ho var nesten halvtanna sekund bak den suverene vinnaren, Marianne Jahn frå Austerrike, faktisk var Goitschel tidsmessig mykje nærare dobbeltvinnar Jahn i storslalåm, der Goitschel måtte nøye seg med ein fjerdeplass. Men samanlagt slalåm/utfor vart Goitschel verdsmeister.
 
Under Vinter-OL 1964 i Innsbruck vart Marielle Goitschel olympisk meister i storslalåm, med systera Christine Goitschel på delt sølvplass. I slalåm var rollene omsnudd, systera Christine vann gullmedaljen, Marielle sølvmedaljen. Under leikane i Innsbruck vann Marielle også kombinasjonen, og vart dermed kåra til verdsmeister i øvinga.

Marielle Goitschel vart midtpunktet under VM i alpine greiner 1966 i chilenske Portillo. Ho sikra seg gullmedaljar i både storslalåm, utfor og kombinasjonen, i si plasseringsmessig svakaste øving måtte ho nøye seg med sølvmedalje i slalåm. Gullmedaljen i utfor fekk ho tildelt først to år seinare, då det vart fastslått at den opphavlege vinnaren, austerrikske Erika Schinegger, var tvekjønna og eigentleg mann.

Goitschel vart nummer to i verdscupen i alpine greiner i 1967, den aller fyrste sesongen turneringa vart avvikla. I alt vann ho sju renn i dei to fyrste sesongane av verdscupen. Ho sikra seg pokalen som beste slalåmrennar i begge sesongane, samt pokalen som beste utforrennar i 1967.

Under Vinter-OL 1968 i Grenoble vart Goitschel olympisk meister i slalåm. Etter ho vart nummer åtte i OL-utforen, vann ho også kombinasjons-tevlinga og vart kåra til verdsmeister i kominasjons-øvinga for fjerde gong på rad. Ho la opp då OL-sesongen var over.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Franske alpinistar
Olympiske meistrar for Frankrike
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Franske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Franske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Gunnar Berndtson

Gunnar Fredrik Berndtson () var ein finsk kunstmålar. 

Berndtson var fødd i Helsingfors. Han var son av forfattaren Fredrik Berndtson.

Han blei student i heimbyen i 1872. Seinare tok han opp måleri. Han studerte dels i heimlandet og dels i Paris, der han var elev av Gérôme ved École des Beaux-Arts frå 1876 til 1877. I 1882-1883 var han på kunstreise til Egypt. 

Gunnar Berndtson måla sjangerbilde og portrett, som «utmerka seg ved elegans i utføringa og omsorgsfull finheit i detaljane.»

Av måleria hans kan nemnast dei parisiske måleria Konstkännare i Louvre (1879) og La chanson de la mariée (1881), Almée måla i Kairo i 1883), og fleire scener frå finsk soldatliv. Han bidrog med teikningar til bokverket Finland i 19:e seklet (1893). 

Berndtson døydde i Helsingfors i 1895 etter lengre tids sjukdom.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gunnar Fredrik Berndtson» frå ,  den 17. november 2014.

Bakgrunnsstoff

Finske målarar
Realistiske kunstmålarar
Sjangermålarar
Folk frå Helsingfors
Jean-Claude Killy

Jean-Claude Killy () er ein fransk tidlegare alpinist og seinare idrettsleiar som vann alle tre  gullmedaljane i dei alpine øvingane for menn under Vinter-OL 1968. To år tidlegare vart han verdsmeister i utfor og i kombinasjonen, med sine OL-sigrar i slalåm og utfor i 1968 fekk han VM-gull i kombinasjonen også då. Han vann verdscupen i alpine greiner både i 1967 og i 1968, dei fyrste to åra turneringa var i gang.

Utøvar
Killy er fødd i Saint-Cloud i departementet Hauts-de-Seine, men voks opp i Val-d’Isère. I 1964 vart han nummer fem i storslalåm under vinterleikane i Innsbruck. Sommaren 1966 kopierte han plasseringa i same øvinga under alpin-VM i Portillo, hadde då allereie vunne utforrennet framfor landsmannen Léo Lacroix. Ein åttandeplass i den avsluttande slalåmtevlinga var nok til at Killy sikra seg gullmedaljen også i kombinasjonen, endå ein gong med Lacroix på sølvplass.

I 1967 gjekk Killy til topps i den fyrste verdscupen i alpine greiner. Han var heilt suveren og vann pokalen i alle tre øvingane; slalåm, storslalåm og utfor. Også i 1968 triumferte Killy i verdscupen, då han i tillegg var den beste storslalåmrennaren gjennom sesongen. I alt vann Killy 18 renn i verdscupen dei to sesongane han deltok.

Toppen for Killy kom under Vinter-OL 1968, på fransk heimegrunn i Grenoble. Han vann OL-gull i alle dei alpine greinene; både slalåm, storslalåm og utfor. Killy var suveren i storslalåm-tvelinga, men vann med knapp margin i både utfor og slalåm, i utfor var han åtte hundredels sekund føre landsmannen Guy Périllat og i slalåm slo han Herbert Huber frå Austerrike med ni hundredels sekund. Killy vart automatisk verdsmeister i kombinasjonen med sine sigrar i utfor og slalåm.

Leiar 
Killy var nestleiar for Vinter-OL 1992 i Albertville, og deretter leiar av Société du Tour de France frå 1992 til 2001. Sidan 1995 har Killy vore medlem av den internasjonale olympiske komiteen (IOK).

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Franske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Frankrike
Franske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Franske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Æreslegionen
Karsinom

Karsinom (frå gresk karkinos, 'krabbe' og -oma, 'vekst') er ei kreftform som utviklar seg frå epitelceller. Karsinomar oppstår når mengda av endra eller øydelagde DNA-molekyl blir så stor at cellene vert transformerte, og byrjar å utvise maligne eigenskapar.

Sjå òg 
 Karsinom in situ

Kjelder 

Kreft
Patologisk anatomi
Annemarie Moser-Pröll

Annemarie Moser-Pröll (), opphavleg Annemarie Pröll, er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Kleinarl i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner seks gongar i tida 1971-79. Ho sikra seg fire VM-gull frå 1970 til -78, og vart olympisk meister i utfor i 1980.

Pröll, gift Moser-Pröll i 1974, vann verdscupen i alpine greiner fem år på rad, 1971-75, og den sjette verdscup-pokalen i 1979. Gjennom ti år, frå 17. januar 1970 til 16. januar 1980, vann Moser-Pröll heile 62 renn i verdscupen, til 2015 meir enn nokon annan kvinne-alpinist. Flest sigrar tok ho i utfor, 36, medan ho vann 16 storslalåm-, tre slalåm- og sju kombinasjons-tevlingar. 

Moser-Pröll fekk med seg ni medaljar frå dei store skimeisterskapane i åra frå 1970 til 1980. Det tok til med ein VM-bronse i utfor i 1970, og heldt fram med sølvmedaljar i både utfor og storslalåm under vinterleikane 1972 i Sapporo. Frå Sapporo fekk ho elles med seg si fyrste gullmedalje, eit VM-gull i kombinasjonen (utfor/slalåm). Ho vart verdsmeister i utfor både i 1974 og 1978, i den sistnemnde meisterskapen tok ho elles eit nytt kombinasjongull og fekk bronsemedaljen i storslalåm. I sin siste sesong, [[Alpine greiner under Vinter-OL 1980|OL-sesongen 1980, vart ho olympisk meister i utfor i Lake Placid. Moser-Pröll deltok ikkje i Vinter-OL 1976 i Innsbruck, pleia då sin dødssjuke far.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Alpinistar under vinter-OL 1972
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1972
Italia i Junior Eurovision Song Contest

Italia debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2014 på Malta, og vann tevlinga, med songen «Tu primo grande amore», framført på italiensk og engelsk av Vincenzo Cantiello. Bidraget var valt internt av den italienske barnekanalen Rai Gulp, som tilhøyrer kringkastaren Radiotelevisione Italiana (RAI).

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystehistorikk

Galleri

Sjå òg 
 Italia i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Italia i Junior Eurovision Song Contest

Denne artikkelen bygger på «Italy in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 17. november 2014.

Land i Junior Eurovision Song Contest
Montenegro i Junior Eurovision Song Contest

Montenegro debuterte som sjølvstendig nasjon i Junior Eurovision Song Contest i 2014, då tevlinga vart halden på Malta. I 2005 deltok landet som ein del av Serbia og Montenegro. Deira fyrste bidrag som sjølvstendig nasjon var med duoen Maša Vujadinović og Lejla Vulić og songen deira «Budi Dijete Na Jedan Dan», som var sungen på montenegrinsk og engelsk. Bidraga vert valde internt av den montenegrinske kringkastaren RTCG.

Bidrag i Junior Eurovision Song Contest

Røystgjeving

Galleri

Sjå òg
 Montenegro i Eurovision Song Contest
 Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest
 Serbia og Montenegro i Junior Eurovision Song Contest

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Montenegro in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 18. november 2014.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Slovenia i Junior Eurovision Song Contest

Slovenia debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2014 på Malta med songen «Niši sam (Your Light)», framført på slovensk og engelsk av Ula Ložar. Bidraget var vald av den slovenske kringkastaren Radiotelevizija Slovenija.

Bidrag

Røystehistorikk

Galleri

Sjå òg
 Slovenia i Eurovision Song Contest

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slovenia in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 18. november 2014.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Plasmaceller

Plasmaceller er høgspesialiserte antistoffproduserande B-celler. Dei har framskoten sideforskyve rund kjerne og rikeleg cytoplasma som med vanlege fargemetodar blir sterkt blåfarga. Plasmaceller finst hovudsakleg i beinmarg, milt og lymfeknutar. Dei vert utvikla frå B-lymfocyttar.

Lymfocyttar
Bindevevsceller
Kryonerída

Kryonerída (gresk Κρυονερίδα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas. Kryonerída inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Apokóronas.

Referansar 

Kryonerida
Kryonerida
Fres

Fres (gresk Φρες) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas. Fres inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Apokóronas.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Fres 895 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 326 innbyggjarar.

Referansar 

Fres
Fres
Fres
Kastrí på Gávdos

Kastrí (gresk Καστρί) er ein landsby på øya Gávdos sør for Kreta i Hellas. Han er hovudsete i kommunen Gávdos i periferieininga Khaniá i periferien Kreta.

Referansar 

Kastri
Hanni Wenzel

Hannelore Wenzel, kjend som Hanni Wenzel, () er ein tidlegare alpinist frå Liechtenstein, som vann verdscupen i alpine greiner i 1978 og 1980. Ho vann to gullmedaljar under Vinter-OL 1980 i Lake Placid, og vart verdsmeister i slalåm i St. Moritz i 1974.

Aktiv
Hanni Wenzel er fødd i Straubing i Tyskland. Då ho var eitt år gammal flytta familien til fyrstedømmet Liechtenstein, der familien etter ei tid fekk liechtensteinsk statsborgarskap. 17 år gammal vart Wenzel verdsmeister i slalåm i 1974, og fekk sølv i kombinasjonen. To år seinare tok ho under Vinter-OL i Innsbruck Liechtensteins aller fyrste olympiske medalje, ein bronsemedalje. I tillegg fekk ho i Innsbruck ein VM-bronse i kombinasjonen.

Med ein sølvmedalje i kombinasjonen tok Wenzel under VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen ein medalje i øvinga for tredje gong på rad. Ho vart så olympisk meister både i slalåm og storslalåm under vinterleikane 1980 i Lake Placid, og tok i tillegg sølv i utfor. Under dei same leikane vann også broren Andreas Wenzel ein sølvmedalje.

Wenzel vann Verdscupen i alpine greiner 1978, og på ny i 1980. Sesongane 1975, 1979, 1983 og 1984 kom ho på andreplassen i verdscupen. Mellom desember 1973 og mars 1984 vann ho 33 verdscuprenn, flest i storslalåm og slalåm, høvesvis 12 og 11. 89 gongar stod ho på sigerspallen etter renn i verdscupen.

Hanni Wenzel er gift med den austerrikske alpinisten Harti Weirather, og mor til alpinisten Tina Weirather.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Liechtensteinske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Liechtenstein
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Liechtenstein
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Liechtenstein
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Ikkje-småcella lungekreft

Ikkje-småcella lungekreft omfattar all epitel lungekreft, med unntak av småcella lungekreft. Desse krefttypane er forholdsvis uømfintlege for kjemoterapi samanlikna med småcella lungekreft. Kreften vert handsama med kirurgisk reseksjon såframt det mogleg, sjølv om kjemoterapi er stadig meir brukt både preoperativt (neoadjuvant kjemoterapi) og postoperativt (adjuvant kjemoterapi).

Sjå òg 
 Småcella lungekreft
 Lungekreft

Lungekreft
Katja Seizinger

Katja Seizinger () er ein tysk tidlegare alpinist, fødd i Datteln i Nordrhein-Westfalen, som vann verdscupen i alpine greiner i 1996 og 1998. Ho vann eitt VM-gull i 1993 og til saman tre OL-gull i 1994 og 1998. Mellom 1992 og 1998 sikra ho seg ni medaljar (4-3-2) i dei store internasjonale meisterskapane.

Aktiv
Seizinger var i sju sesongar på rad, 1992-98, alltid ein av dei tre beste kvinnelege alpinistane i verdscupen i alpine greiner. To gongar vart ho nummer tre (1992 og -94), tre gongar nummer to (1993, -95 og -97) og to gongar vann ho (1996 og -98). Fire sesongar, 1992-94 og 1998, vann ho utfor-pokalen, og fem gongar vann ho super-G-pokalen; 1993-96 og 1998. Mellom desember 1991 og januar 1998 vann Seizinger totalt 36 renn i verdscupen; 16 i utfor, 16 i super-G og fire i storslalåm. Vreni Schneider frå Sveits, Pernilla Wiberg frå Sverige, Anita Wachter frå Austerrike og landskvinna Martina Ertl var hennar hardaste konkurrentar.

Seizinger tok bronsemedaljen super-G-tevlinga under Vinter-OL 1992 i Albertville. Vinteren etter vart ho verdsmeister i same øvinga under VM i Morioka i Japan. Under vinterleikane på Lillehammer i 1994 vann ho gullmedaljen i utforrennet. I spanske Sierra Nevada kapra ho sølvmedaljen i VM-utforen. Nye sølvmedaljar vann ho både i super-G og i kombinasjonen under VM 1997 i Sestriere. Under Vinter-OL 1998 i Nagano sikra ho gullmedaljar i utfor og i kombinasjonen, samt bronse i storslalåm.

Ho la opp etter 1998-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Tyske alpinistar
Olympiske meistrar for Tyskland
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deborah Compagnoni

Deborah Compagnoni () er ein italiensk tidlegare alpinist frå Bormio som vann tre OL-gull og like mange VM-gull i tida 1992-98.

Compagnoni vann sitt fyrste verdscuprenn i slutten av januar 1992, då ho sigra i eit super-G-renn i Morzine i Frankrike. Tre veker vart ho olympisk meister i same øvinga, då ho i Albertville vann ein suveren siger, heile 1,41 sekundar føre sølvvinnar Anita Wachter frå Austerrike.

Også under OL 1994 på Lillehammer vart ho olympisk gullmedaljør, men då i storslalåm. Som i Albertville vann ho ein overlegen siger, ho hadde 1,21 sekundar til gode på toaren Martina Ertl frå Tyskland. 

Compagnoni vart verdsmeister i storslalåm i 1996 i Sierra Nevada. Året etter, under VM 1997 i Sestriere, forsvarte ho storslalåmtittelen, og tok i tillegg gullmedaljen også i slalåm-tevlinga.

Under OL 1998 i Nagano vart Compagnoni olympisk meister i sitt tredje rake vinter-OL. Ho vann då gullmedaljen i storslalåm, hennar fjerde siger på rad i den øvinga i dei store meisterskapane. Dessutan sikra ho seg OL-sølv i slalåm.

Compagnoni vart nummer fire i verdscupen i alpine greiner både i 1997 og 1998. I 1997 erobra ho pokalen som beste storslalåmrennar i verdscupen. Frå januar 1992 til januar 1998 vann ho i alt 16 renn i verdscupen, 13 av dei i storslalåm. Ho la opp etter 1999-sesongen.

Ho er gift med den rike forretningsmannen Alessandro Benetton.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Italienske alpinistar
Olympiske meistrar for Italia
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Det indiske forsvaret

Det indiske forsvaret er dei militære styrkane til republikken India. Forsvaret består av hæren, marinen, luftforsvaret, kystvakta og diverse andre einingar. Presidenten i India er øvstkommanderende for forsvaret, medan det blir forvalta av forsvarsministeren.

Det indiske forsvaret er blant dei største militære styrkane i verden, med ein ståande hær på om lag 1,32 millioner aktive soldatar og ein reservestyrke på 2,14 millionar soldatar (2006). Dette gjer at India har verdas tredje største aktive personellstyrke etter Folkets frigjeringshær i Kina og Forsvaret i USA. 

Sidan India fekk sjølvstende har forsvarsstyrkane kjempa i fleire militære operasjonar, mellom anna tre indo-pakistanske krigar i høvesvis 1947, 1965 og 1971, den sino-indiske krigen, dei sino-indiske trefningane i 1987, Kargilkrigen og i andre konfliktar. Forsvaret har også sendt fredsbevarande styrkar til Sri Lanka (1987–1990), Maldivane (1988) og ulike SN-oppdrag.

Det offisielle forsvarsbudsjettet for finansåret 2011 var på 36,03 milliardar US-dollar (eller 1,83 % av BNP), men kommentatorar reknar med at dei faktiske forsvarsutgiftene er mykje høgare enn dette. Det indiske forsvaret er i rask ekspansjon og modernisering, og har planar om å få til eit aktivt romprogram for militær bruk. Det utviklar for tida eit rakettskjold og ein kjernefysisk triade. Forsvaret i India har kontroll over atomvåpen og opererer med kortdistanse og mellomdistanse ballistiske missil, i tillegg til fly og marinefartøy som kan bera atomvåpen. India er verdas største importør av våpen og står for 9 % av den globale importen, men landet er også blant dei 30 øvste når det gjeld våpeneksport. India importerer nær 70 % av våpena sine, med Israel, Russland og USA som dei største militære leverandørane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Indias forsvar» frå ,  den 18. november 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 The Irrelevance of India's Rise as a Military Power - forelesningsvideo av Stephen P. Cohen, Brookings Institution, med besøk av Program in Arms Control, Disarmament, and International Security (ACDIS), University of Illinois, 15. oktober 2009
 xisf.org- Nettstaden til XISF Foundation, med fokus på velferda til tidlegare tenestefolk i det indiske forsvaret
 Indian-Military.org- Nettstad dedikert til det indiske forsvaret
 BharatRakshak.com- Informasjonsside om det indiske forsvaret
 Indian Air Force – Det indiske luftforsvarets offisielle nettside
 India Defence – Nyheiter om forsvaret
 CIA World Factbook 2010: India 
 A. Kundu: Militarism in India: The Army and Civil Society in Consensus 

 
India
Osterøy sogelag

Osterøy sogelag er eit sogelag på Osterøy. Laget vart stifta 9. november 1986, , etter initiativ frå Osterøy museum. Det er Geir Kleiveland som er leiar.

Laget arbeider mest med å gjeva ut lokal-historiske bøker og sogeskrift. Sogeskriftet Osterøy i soge og samtid er kome ut kvart år sidan 1989, og sidan 2007 har laget òg gjeve ut ein kalender.

Utgjevingar
 Gamalt bygdeliv på Osterøy av Monrad Solberg i 2013
 Lengt mot fjell - diktsamling av Olav Meltvik i 2008
 Ostringar på tinget - tingsaker frå Osterøy, avskrift frå Nordhordaland tingbok av Håkon Aasheim, to band i 1998 og 2008
 Bak rattet - glimt frå rutebilferdsla på Osterøy av pensjonerte rutebilsjåførar i 2007
 Gamle Lonevågen' av Maria Njåstad og Jon Solberg i 2006
 Ein garva fotograf med fotografi tekne av Ola J. Borge, i 2005
 Utan heim av Solveig Leknes i 2005
 Osterøy til fots i 2003
 Det var slik det var av Rolf Kleiveland i 2001
 Stadnamn i Mjøsdalen av Odd Vevle i 2001 i lag med Hosanger sogelag
 Gardssoga for Mjedlagardane av Torstein Selvik i 2000
 Opplæring i Hardingfeleslåttar av Jon Jelmert i 1996
 Fridom og fangenskap av Jørgen Tveiten i 1995
 Likt og ulikt frå Revheim redigert av Åshild og Rune Revheim i 1992
 Minne og opplevingar frå mange år'' av Johs. L. Hauge i 1990

Bakgrunnsstoff 
 

Sogelag
Historie i Osterøy
Kultur i Osterøy
Tørrvekt

Turrvekt eller tørrvekt er massen til noko etter turking. Vass-innhaldet i mellom anna jord, plantar og dyr kan vera svært varierande, noko som gjer det naudsynt å nytta turka vekter for å samanlikna innhaldet av andre stoff. Det kan òg vera naudsynt for å konservera prøvene.

Turrvekta til jordprøver vert fastsett etter turking ved 105 °C.

Bakgrunnsstoff
Jordanalyser; I. Teori om metoder og apparatur av A. Øien og T. Krogstad 1989

Analytisk kjemi
Masse
Segmentreseksjon

Segmentreseksjon eller segmentektomi er ein kirurgisk prosedyre for å fjerne delar av eit organ eller ein kjertel. Det omfattar somme gonger fjerninga av heile kroppsdelar, og blir då gjerne kalla amputasjon. Det kan òg brukast for å fjerne svulstar og kringliggjande vev. I lungekreft syner segmentreseksjon til delvis fjerning av ein lapp frå lunga. Reseksjonsmarginen er den ytre delen av det reseserte vevet; dette vevet blir prosedyremessig eksaminert for kreftceller av ein histopatolog eller patolog.

Kirurgiske inngrep
Kirurgiske reseksjonar
Patologi
Defence Research and Development Organisation

Defence Research and Development Organisation (DRDO) er ein indisk statsetat med ansvar for utvikling av militærteknologi for det indiske forsvaret. Det er underlagd det indiske forsvarsdepartementet og har hovudkvarter i New Delhi. Etaten har 52 laboratorium og har ifølgje eigne tal 25 000 tilsette, av desse er 5 000 vitskapsfolk. 

DRDO blei skipa i 1958 då ein slo saman fleire militære utviklingsdirektorat og organisasjonar. Etaten arbeider mellom anna med aeronautikk (luft- og romfart), elektronikk og data, militærkjøretøy, missil, våpen og marinesystem. Det første større prosjektet til etaten var utviklinga av eit luftvernmissil, Project Indigo, på 1960-talet. Prosjektet blei avvikla utan handfaste resultat, men blei avløyst av Project Devil og Project Valiant, som utvikla kortidstanse- og interkontinentale missil på 1970-talet. Det førte fram til Prithvi-missilet på 1980-talet, Agni-missilet på 1990-talet, Akash-missilet på 2000-talet og Nag-missilet på 2010-talet.

I 2010 gav forsvarsminister A.K. Antony ordre om å omstrukturera DRDO for å fremja indisk forsking på militærteknologi og gje effektiv tilgang til området for den private sektoren. Omstruktureringa gjekk ut på å nydanna ein militærteknologikommisjon leia av forsvarsmnisteren, men også å desentralisera etaten gjennom å skipa ulike senter leia av generaldirektørar.

Kjelder

«Genesis & Growth», drdo.gov.in
«Defence Research and Development Organisation (DRDO)», globalsecurity.org

Denne artikkelen bygger på «Defence Research and Development Organisation» frå ,  den 18. november 2014.

Bakgrunnsstoff

Det indiske forsvaret
Skipingar i 1958