alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Heekin

Mount Heekin er eit stort, isfritt fjell oppom nordsida av munningen av Baldwinbreen der denne møter Shackletonbreen i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump på flyturane den 16. februar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Robert P. Heekin i U.S. Navy som var navigatøren på Flight 8.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Heine

Mount Heine er ein ås, 760 moh, nord på White Island i Ross Archipelago i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1958–59) etter A.J. Heine, leiaren for gruppa som vitja White Island. Heine, som gjekk opp på toppen av åsen, var fire somrar og ein vinter i Antarktis, stort sett i McMurdo Sound-området.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
White Island
Heinous Peak

Heinous Peak er eit markant fjell med ei høgd opp mot kring 3300 moh, 1 nautisk mil nord-nordaust for Mount Crockett og 6 nautiske mil søraust for Mount Vaughan i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Fjellet vart klatra den 28. november 1987, av fire  medlemmar av ei geolog-gruppa frå US Antarctic Research Program – Arizona State University leia av Edmund Stump og fekk dette namnet fordi klatringa opp til toppen tok 20 timar med teknisk isklatring i særs bratt terreng. Heinous tyder «frykteleg» eller «avskyeleg» på engelsk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Heiser

Mount Heiser er eit fjell like nord for Dorrerbreen i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Paul W. Heiser jr., ein polarlysforskar frå US Antarctic Research Program ved Scott-basen i 1959.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Henderson på White Island

Mount Henderson er ein ås  2 nautiske mil vest-nordvest for Isolation Point sør på den sentrale delen av White Island i Ross Archipelago i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1958–59) etter G.B. Henderson, som deltok på denne ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
White Island
Tellurometer

Eit tellurometer er eit måleapparat for avstand. Det var det første brukbare elektroniske måleapparatet som målte avstand ved hjelp av mikrobølgjer. Namnet kjem frå det greske tellus, som tyder jorda.

Det første tellurometeret, kalla Micro-Distancer M/RA 1, vart introdusert i 1959. Det vart funnen opp av Dr. Trevor Lloyd Wadley frå Telecommunications Research Laboratory ved Council for Scientific and Industrial Research (CSIR) i Sør-Afrika.

Tellurometeret vart nytta til å måle avstandar nøyaktig over geodetiske avstandar innan landmåling. Det vart særleg nytta i område med vanskeleg terreng eller vêrtilhøve, som i Antarktis.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tellurometer» frå ,  den 8. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Landmåling
Vitskap og teknologi i Sør-Afrika
Mount Henry Lucy

Mount Henry Lucy er eit markant fjell, 3020 meter over havet, som ligg 2,5 nautiske mil sør-søraust for Mount White ved sørenden av Supporters Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter Henry Lucy, eit britisk parlamentsmedlem som offentleggjorde ekspedisjonen til Ernest Shackleton og støtta dei med å få finansiering frå Parlamentet til ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Henson

Mount Henson er eit isfritt fjell, 905 moh, som ligg ved Mayer Crags, nordvest for Liv-breen der denne møter Rossbarrieren i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert på Byrd-ekspedisjonen i november 1929, og kalla opp etter Matthew Henson, eit medlem av laget til kontreadmiral Robert Peary som nådde Nordpolen i 1909.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Hermanson

Mount Hermanson er ei isdekt fjell i Dronning Maudfjella i Antarktis, 3140 moh, som ligg ved toppen av Cunninghambreen, 4 nautiske mil sørvest for Gray Peak. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein J.M. Hermanson i U.S. Navy som var ein flyoffiser ved McMurdo-basen, 1957–58, og stabssjef for den amerikanske prosjektleiaren for Antarktis, 1959.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Hermitage Peak

Hermitage Peak er eit fjell, 750 moh, som ligg 4 nautiske mil nord for Mount Ubique i Surveyors Range i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter Hermitage i Berkshire i England, heimstaden til Royal School of Military Survey.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Hobnail Peak

Hobnail Peak er eit pyramideforma fjell like sør for Mount Tricouni, på austsida av Skeltonbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart utforska i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og namngjeve i samband med Clinker Bluff og Mount Tricouni.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Hillary Coast
Mount Hofmann

Mount Hofmann er eit snødekt fjell, 2 000 moh, mellom munningen av Hamiltonbreen og Heilmanbreen nord i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walther F. Hofmann, ein glasiolog i US Antarctic Research Program på Rossbarrieren, 1962–63.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Holloway

Mount Holloway er eit fjell, 2650 meter over havet, som ligg mellom Swinfordbreen og Table Bay i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Harry L. Holloway, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1964–65.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Hotine

Mount Hotine er eit fjell på 2 nautiske mil nordaust for Mount McKerrow i Surveyors Range i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter brigadegeneral Martin Hotine, ein britisk direktør for oversjøiske landmålingar på den tida.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Husky Dome

Husky Dome er eit snødekt, kuppelforma fjell med ei høgd opp mot 3580 moh, og det høgaste punktet i Husky Heights, mellom toppen av Brandaubreen og Ramseybreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand, 1961–62, etter trekkhundane dei brukte til å nå toppen av fjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Husky Heights

Husky Heights er nokre relativt flate, isdekte høgder 4 nautiske mil søraust for Haynes Table, oppom toppen av Brandaubreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Husky Dome, det høgaste punktet i desse høgdene.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Edgar Froese

Edgar Wilmar Froese () var ein tysk kunstnar og pioner innan elektronisk musikk, mest kjend for å ha starta gruppa Tangerine Dream. Solo- og gruppeinnspelingane hans før 2003 har på namnet «Edgar Froese», men på soloalbuma hans frå 2003 og frametter er han omtalt som Edgar W. Froese.

Froese vart fødd i Tilsit (Sovetsk) i Aust-Preussen under andre verdskrigen. Han tok pianotimar frå han var 12 år gammal, og starta å spele gitar som femtenåring. Etter å tidleg ha vist interesse for kunst, gjekk Froese på Kunstakademiet i Vest-Berlin for å studere måling og bilethogging. I 1965 starta han bandet The Ones, som spelte rock og R&B. Då dei spelte i Spania, vart dei inviterte til å spele heime hos Salvador Dalí i Cadaqués. Dette møtet vart særs viktig for Froese og det inspirerte han til å eksperimentere meir i musikken. The Ones vart oppløyst i 1967 og gav berre ut ein singel, («Lady Greengrass» / «Love of Mine»).

Etter å ha kome attende til Berlin, byrja Froese å finne musikarar for frirock-bandet som skulle verte Tangerine Dream.

Solodiskografi
 Aqua (1974) gjeve ut i to versjonar med forskjellig sporliste, begge i 1974. 
 Epsilon in Malaysian Pale (1975) òg gjeve ut som Ypsilon in Malaysian Pale
 Macula Transfer (1976)
 Ages (1978) 
 Stuntman (1979)
 Electronic Dreams (circa. 1980) samleplate
 Solo 1974–1979 (1981) samleplate
 Kamikaze 1989 (1982) filmmsuikk for ein tysk film med Rainer Werner Fassbinder
 Pinnacles (1983)
 Beyond the Storm (1995) samleplate
 Introduction to the Ambient Highway (2003) sampler
 Ambient Highway, Vol. 1 (2003) blanding av nye og gamle spor
 Ambient Highway, Vol. 2 (2003) blanding av nye og gamle spor
 Ambient Highway, Vol. 3 (2003) blanding av nye og gamle spor
 Ambient Highway, Vol. 4 (2003) blanding av nye og gamle spor
 Dalinetopia (2004)
 Ages (2005) delvis nyinnspeling
 Epsilon in Malaysian Pale (2005) delvis nyinnspeling
 Stuntman (2005) delvis nyinnspeling
 Aqua (2005) delvis nyinnspeling
 Macula Transfer (2005) delvis nyinnspeling
 Pinnacles (2005) delvis nyinnspeling
 Orange Light Years (2005) blanding av nye og gamle spor
 Solo 1974–1983 (2012) samleplate

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Heimeside
 Tangerine Dream-side

Folk frå Kaliningrad oblast
Ambient-musikarar
Tyske electronicamusikarar
Folk frå Aust-Preussen
Tangerine Dream-medlemmar
Phineas and Ferb

Phineas og Ferb er ein amerikansk TV-komedieserie. Han hadde ei førevising den 17. august 2007 på Disney Channel. Serien følgjer to godhjarta stebrør frå forstaden på sommarferie. Kvar dag går dei to gutane i gang med eit nytt storslått prosjekt som irriterer syster deira, Candace. Ho prøver å ta dei på fersk gjerning. 

Den første sesongen gjekk i USA frå 17. august 2007 - 20. mars 2009. Den andre sesongen frå mars 2009 til desember 2010, og ein tredje sesong i 2011. 

Serien har fått fleire utmerkingar for musikkinnslaga sine.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Phineas and Ferb» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Animerte fjernsynsseriar frå USA
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
TV-program på Disney Channel
Chick-fil-A

Chick-fil-A er ein amerikansk hurtigmatkjede grunnlagt som Dwarf Grill i 1946. Han byta seinare namn til the Dwarf House, og frå 1967 til Chick-fil-A. 

Kjeda byrja som ei rekkje etestader på kjøpesenter i Georgia. Han hadde per januar 2012 vokse til 1606 restaurantar i 39 statar, i tillegg til Washington, D.C.. Den første frittståande restauranten vart bygt i 1986 og sidan er dei fleste nyetableringar frittståande franchiseselskap .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chick-fil-A» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff
chick-fil-a.com

USA-amerikanske snøggmatkjeder
Skipingar i 1946
1946 i USA
Dairy Queen

Dairy Queen (forkorta DQ) er ei amerikansk hurtigmatkjede grunnlagt i 1940. Kjeda består av 5 900 serveringsstader i 22 land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dairy Queen» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske snøggmatkjeder
Skipingar i 1940
1940 i USA
Windows 8

Windows 8 er ei utgåve av operativsystemet Microsoft Windows, for personlig datamaskinar, arbeidsstasjonar, berbare datamaskinar, nettbrett og mediadatamaskinar.

Bakdør 
Regjeringa i Tyskland har åtvara mot at Windows 8 kan ha ei bakdør som gjev NSA tilgang til data lagra på maskina . Det er mykje som tyder på at ei slik bakdør òg er bygd inn i alle versjonar av Windows, frå Windows 95 og seinare versjonar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Windows 8» frå ,  den 9. april 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Windows 8.1 preview, Microsoft.com
Building Windows 8, MSDN Blogs
Blogs, YouTube

Microsoft Windows
Mario Kart

Mario Kart er ein serie dataspel som er utvikla og gjevne ut av Nintendo. Spela i serien går ut på at kjende figurar frå Super Mario-universet køyrer om kapp i gokartar. Det første spelet i serien, Super Mario Kart, kom ut på Super Nintendo Entertainment System i 1992. Etter det har ei utgåve av spelet kome ut på dei fleste spelkonsollane frå Nintendo.

Spelmekanikkar
I Mario Kart-serien tevlar ulike figurar i kappløp med gokartar. Opp til åtte deltakarar kan vere med i kvart kappløp, med unntak av Mario Kart Wii og Mario Kart 8, som støtter tolv deltakarar. Ein sentral mekanikk i serien er at deltakarane i kappløpet kan køyre inn i svevande boksar på banen for å skaffe seg ulike hjelpemiddel. Desse kan brukast for å kome seg raskare fram eller hindre framgangen til motstandarane.

Hjelpemidla ein kan bruke femner mellom anna soppar som kan brukast for å auke farten, skjelpaddeskal som kan kastast på motstandarar og bananskal som kan leggjast på banen som feller. Kva hjelpemiddel ein får av boksane er tilfeldig, og dei er som oftast påverka av korleis spelaren ligg an i kappløpet. Ein spelar som ligg langt bak vil som regel få betre hjelpemiddel enn dei som leier kappløpet, slik at det skal vere ein reell sjanse for å ta att den som ligg først. Kvar bane har som oftast tre løp, og den som først passerer målstreken nok gonger vinn reset.

Spel i serien 
Etter kvart som nye spel har kome ut i Mario Kart-serien, har kvar nye tittel introdusert nye element for å halde spelopplevinga ny og frisk. Endringane er som oftast nye hjelpemiddel, nye baner, og nye metodar å auke farten på. Til dømes introduserte Mario Kart 64 kappkøyring for fire spelarar (av di Nintendo 64 har utgangar for fire handkontrollar), Mario Kart: Double Dash!! innførte eit system med to resarar per fargreie og Mario Kart 7 gjorde det for første gong mogleg å tilpasse gokartane i større grad enn tidlegare.

 Super Mario Kart (1992)
 Mario Kart 64 (1996)
 Mario Kart: Super Circuit (2001)
 Mario Kart: Double Dash!! (2003)
 Mario Kart DS (2005)
 Mario Kart Wii (2008)
 Mario Kart 7 (2011)
 Mario Kart 8 (2014)
 Mario Kart Tour (2019)
 Mario Kart Live: Home Circuit (2020)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mario Kart» frå ,  den 10. april 2013.

Bakgrunnsstoff 
Mario Kart Wiki
Mario Kart i Super Mario Wiki

Dataspelseriar
Nintendo-seriar
Mario Kart 7

Mario Kart 7 er eit dataspel i Mario Kart-serien. Spelet er utvikla av Nintendo til spelemaskina Nintendo 3DS og blei utgjeve i Europa 2. desember 2011.

Mario Kart 7 har 17 ulike rollefigurar som ein kan velje å køyre med. I tillegg har spelet 32 ulike køyrebanar. Nytt i Mario Kart 7 er at bilane kan slå ut vengjer og segle av garde når dei er i lufta. Det er mogeleg å byggje eigne bilar ved å kombinere ulike chassis, dekk og vengjer. Åtte spelarar kan spele samtidig, anten trådlaust med medspelarar i nærleiken eller over internett. Køyrebanane har tema frå andre spel i Mario- eller Donkey Kong-serien.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Nintendo 3DS-spel
Dataspel frå 2011
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Mario Kart
Disney Junior

Disney Junior er ein fjernsynskanal som viser program for barn frå to til fem år. Kanalen heitte tidlegare Playhouse Disney, men skifta namn 10. september 2011. Disney Junior byrjar sendingane kl. 06:00 og avsluttar kl. 19:00.

Kanalen kom på lufta i august 2005 og vart send frå klokka 8 til klokka 12 på Disney Channel. I 2007 byrja han å vise to utvalde program frå kl. 06:00. Seinare same år vart han eigen kanal.

Faste program på Disney Junior er mellom andre:
Mikke Mus klubbhus
Små Einsteins
Handy Manny
Higgliby-helter
LazyTown
Stanley
Kaninby
JoJo's sirkus
Mine venner Tigergutt og Brumm
Jake og sjørøverene i Drømmeland
Bikuben
Jungelhjul
Tøfferud
Fantasiens flyttefolk
Art Attack 
Spesialagent Oso

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Disney Junior» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Disney Channel
Skipingar i 2005
Fjernsynskanalar frå USA
LazyTown

LazyTown er eit islandsk fjernsynsprogram for barn, med og av Magnús Scheving, ein islandsk meister i turn og aerobic.

Programmet vert sendt på Playhouse Disney (2010).

Serien handlar om byen LazyTown med den nyinnflytta jenta Stephanie og dei andre barna. Dei vert lurt av skurken Robbie Rotten, som ikkje liker aktivitet og mosjon. Sportacus ryddar opp og reddar dagen, lærar barna om sport, aktivitetar, riktig kosthald og leik.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «LazyTown» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff 

Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Barneprogram
Disney
Electronic Meditation

Electronic Meditation er debutalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i juni 1970.

Innspeling og historie
Hausten 1969 møtte Edgar Froese, grunnleggjaren av Tangerine Dream, Klaus Schulze og Conrad Schnitzler. Denne trioen skipa besetninga av Tangerine Dream som spelte inn dette albumet. Det er det einaste Tangerine Dream-albumet med denne besetninga. 

Albumet vart spelt inn i eit fabrikklokale dei leigde i Berlin i oktober 1969 med hjelp av ein tospors lydbandopptakar frå Revox. Med seg hadde bandet to andre musikarar: Jimmy Jackson på orgel og Thomas Keyserling på fløyte, men ingen av dei vart førte opp i plateomslaget. 

Stilen på albumet var ei unik form for frijazz, elektronisk kunstmusikk og instrumental rock; eller som magasinet Sound on Sound skildra det, «fri elektronisk rock». Instrumenta dei nytta varierte frå vanlege instrument som gitar, orgel, trommer og cello, til sjølvbygde elektroniske apparat av Edgar Froese og «funne lydar» som knust glas, brennande papir og tørre erter i ei sil. Baklengsvokalen på slutten av side to er Edgar Froese som les på baksida av ein ferjebillett frå Dover til Calais. Med den originale plata på vinyl følgde det med ein ballong i coveret. Dette fekk ein òg med den japanske CD-utgåva frå 2004.

Edgar Froese fortalte i 1980 i eit intervju med Neumusik: «I 1969 møtte eg Klaus i Berlin. Han var ein særs dårleg trommis, men han hadde ein slags galskap som eg såg etter. Det var det som skjedde med Tangerine Dream framover. Alle folka som gjekk gjennom bandet kom inn i bandet fordi dei hadde ein slags galskap ved seg. Det er det eg trur. Det er ein slags musikk du ikkje kan skape om du er heilt normal. Electronic Meditation vart laga av absolutt amatørar. Me kunne ikkje utstyret vårt, og då me spelte inn albumet kunne me ikkje få noko plateselskap interessert. Rolf-Ulrich Kaiser var interessert og gav oss noko pengar.»
	
Klaus Schulze fortalte i 1994: «Me spelte inn og turnerte med Electronic Meditation. For meg var det hovudsakleg eit elektronisk album. Edgar spelte gitar, Schnitzler orgel og eg trommer med mange effektar. Me eksperimenterte med mykje tilfeldige greier og skapte våre eigne lydar. Eg hugsar at Conrad hadde ein metallkopp full av glasbitar, som han festa ein mikrofon til og festa til kvar maskin. Eg spelte mange forskjellige perkussive lydar som vart endra av maskinane. Det var flott å vere i eit band som var så open for å eksperimentere.»

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – 6- og 12-strengs gitar, orgel, piano, lydeffektar, lydband
 Conrad Schnitzler – cello, fiolin, addiator
 Klaus Schulze – trommer, perkusjon, metallpinnar
 Jimmy Jackson – orgel (ikkje nemnd på omslaget)
 Thomas Keyserling – fløyte (ikkje nemnd på omslaget)

Kjelder

Debutalbum frå 1970
Tangerine Dream-album
Klaus Schulze-album
Ohr-album
Mario Kart 64

Mario Kart 64 (japansk: マリオカート64, Mario Kāto 64) er eit resarspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo 64. Spelet går ut på å kappkøyre med mange av dei kjente figurane frå Mario-spela, til dømes Donkey Kong, Bowser og Prinsesse Peach, medan ein samstundes nyttar diverse lekamar som våpen.

Mario Kart 64 er ein oppfølgjar til spelet Super Mario Kart til Super Nintendo Entertainment System.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mario Kart 64» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff 
 Mario Kart 64 Timetrials side
 MK64 Mario Kart Central 

Dataspel frå 1996
Mario Kart
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Nintendo 64-spel
Virtual Console-spel til Wii
Virtual Console-spel til Wii U
Super Mario All-Stars

Super Mario All-Stars (japansk: Super Mario Collection) er eit dataspel til Super NES med forbetra utgåver av NES-spela Super Mario Bros., Super Mario Bros. 2, Super Mario Bros. 3, og Super Mario Bros.: The Lost Levels på same kassett. Spelet kom i 1993.

Fakta 
Super Mario All-Stars var ein av dei første forbetra versjonane av eit spel. Grafikken hadde fått nye fargar og var oppdatert for Super NES, og mange feil frå dei originale versjonane var retta opp. Lydane og bakgrunnsmusikken var betre enn i original versjonen. Ein lagrefunksjon var no òg tilgjengeleg. Super Mario Bros. 2 hadde fått flest forbetringar. Måten ein møtte Bowser i Super Mario Bros. og Super Mario Bros.: The Lost Levels er unike for Super Mario All-Stars. Super Mario Bros: The Lost Levels er Super NES-versjonen av den japanske Super Mario Bros. 2 som først kom ut for Nintendo Family Computer i Japan i 1986.

Ideen med Super Mario All-Stars har òg blitt brukt i Final Fantasy og Dragon Quest og prøvd med The Legend of Zelda.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Super Mario All-Stars» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Dataspel utvikla av Nintendo
Plattformspel
Super Nintendo Entertainment System-spel
Dataspel frå 1993
Koaer


Koaer er store gaukar, for det meste bakkelevande, og alle endemiske til øya Madagaskar. Koa er fellesnemninga for alle medlemmer i den biologiske slekta Coua i gaukefamilien. Det er det gassiske namnet for ein gauk, og er eit lydord.

Koaer kan minne om afrikanske turakoar når dei vandrar langs greiner, dei har  likeeins fargerik berr hud rundt auga. Nokre liknar sporegaukar i måten dei tar seg fram blant villnis av plantar, medan tre artar rører seg mellom trekroner med glideflukter. Fire artar finst i regnskogane, medan dei attverande seks lever i dei tørre skogane på vestlege og sørlege Madagaskar.

Dei har store føter, og har ei reversibel tredje tå slik som alle gaukar har. Den lange tibiaen ymtar om eit tilhøve med dei tre Carpococcyx-gaukane i Asia, ei slekt med liknande hekkevanar. Difor dei er nokre gonger sameint i ein underfamilie Couinae. Koaer byggjer eigne reir og legger kvite egg. Lætet er korte seriar av tonar med jamne mellomrom, nokre gongar svarar andre individ på ropa.

Artslista
Coua i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.     
 Kjempekoa, Coua gigas
 Sakalavakoa, Coua coquereli
 Raudbrystkoa, Coua serriana
 Raudpannekoa, Coua reynaudii
 Raudkronekoa, Coua ruficeps
 Løpekoa, Coua cursor
 Toppkoa, Coua cristata
 Småkoa, Coua verreauxi
 Blåkoa, Coua caerulea

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coua» frå ,  den 9. april 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

gaukefamilien
Fuglar endemiske til Madagaskar
Fugleslekter