alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Trinitytesten

«Trinity» var namnet på verdas første prøvesprenging av atomvåpen. Trinitytesten fann stad den 16. juli 1945 ved Alamogordo i New Mexico som del av det amerikanske Manhattanprosjektet. Atombomba var på 19 kilotonn (80 terajoule) laga med plutonium, same type som blei sloppen over Nagasaki den 9. august same året.

Etter planen skulle Trinity-bomba blitt detonert den 13. juli, prøvesprenginga blei utsett på grunn av dårleg vêr. 16. juli var tilhøva betre, og detonasjonen blei gjennomført om morgonen klokka 05:29:45 lokal tid. Bomba var plassert i eit 20 meter høgt ståltårn, og sprengkrafta tilsvarte 19 kilotonn TNT. Sprenginga gav eit krater som var 330 meter breitt og 3 meter djupt. Soppskya steig 16 000 meter opp i lufta, og ein kunne kjenna trykkbølga 160 kilometer vekke. I krateret smelta ørkensanden og blei til eit tynt lag med grønt glas, som blei kalla trinititt. 

Krateret blei seinare fylt igjen, og i dag er området freda. På detonasjonsstaden står eit monument på 3,65 meter. Det finst framleis litt radioaktivitet etter bomba på staden.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Trinity» frå , den 16. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 

Prøvesprengingar
USA-amerikansk historie
Vitskapshistorie
Hendingar i 1945
Andre verdskrigen
New Mexico
Namn knytte til Treeininga
Trinity

Trinity er det engelske ordet for 'treeininga'. Namnet er brukt om ei rekkje kyrkjer, kalla Trinity Church eller Holy Trinity Church. Det kan også visa til:

 Trinitytesten, første atomvåpenprøvesprenginga

Fleire stader:
I Canada:
 Trinity i Newfoundland og Labrador

I Storbritannia:

 Trinity i Edinburgh
 Trinity på Jersey

I USA:
 Trinity i Alabama
 Trinity i Florida
 Trinity i Mississippi
 Trinity i Nord-Carolina
 Trinity i Texas
 Trinity County i California

Fleire institusjonar:
 Universitet og institutt:
 Trinity College i Cambridge
 Trinity College i Dublin
 Trinity College i Oxford

Namn knytte til Treeininga
Es Vedra

Es Vedrá er ei øy i Balearane i Spania. Ho ligg om lag to kilometer vest for Ibiza i området Cala d'Hort. Øya er eit naturreservat og er ikkje busett.

Bakgrunnsstoff 
 Ibiza på Google maps 
 Es Vedra - Ibiza  

Øyar i Balearane
Formentera

Formentera er den minste og sørlegaste øya i Illes Pitiüses i Balearane i Spania. Ho er 19 km lang og ligg om lag 6 km sør for Ibiza i Middelhavet. Dei største landsabyane her er Sant Francesc Xavier, Sant Ferran de ses Roques, El Pilar de la Mola og La Savina.

Ein kan berre nå øya med båt frå Ibiza og ho er derfor den rolegare av dei to øyane. I nyare år har likevel turismen auka kraftig her òg. Øya er kjend for dei flotte strendene.

Nord for Formentera ligg den vesle øya Espalmador (Illa de s'Empalmador). Espalmador er skild frå Formentera av ein grunn sandbanke og ved fjøre sjø er det mogeleg å vasse mellom dei to øyane.

Formentera består av ein kommune, som òg heiter Formentera, og han hadde 7461 innbyggjarar i 2002. Øya har eit areal på 83,24 km².

Ein snakkar ein lokal diakelt av katalansk på Formentera.

Historie 
Namnet på øya er sagt å kome frå det latinske ordet frumentarium, som tyder «kornmagasin». Øya var busett av kartagenarar før romarane tok over. Dei neste hundre åra gjekk øya til vestgotarane, Austromarriket, vandalar og arabarar. Ho vart erobra av katalanarar og underlagt Aragon og i mellomalderen Kongedømet Mallorca.

Galleri

Bakgrunnsstoff 

 Byrådet 
 Offisiell turistportal
 Det lokale styret 
 Strender på Formentera

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Formentera» frå , den 16. juli 2009. 

Øyar i Balearane
Kommunar på Balearane
Islas Gimnesias

Islas Gimnesias (katalansk Illes Gimnèsies) er dei to største og austlegaste øyane i Balearane i Spania, Mallorca og Menorca. Dei andre store øyane i Balearane er Islas Pitiüses (Ibiza og Formentera).

Namn 
Ordet Gimnesias (frå gresk γυμνήτες gymnetes) tyder «naken». Dei gamle grekarane leigde dei lokale innbyggjarane på desse øyane, talayotane, som slyngarar. 

Seinare kalla fønikiarane både Mallorca og Menorca for Baliarides. Etter at heile øygruppa kom under Romarriket fekk heile øygruppa namnet insulae baliares eller Baleares insulae, og dette namnet har halde ved til moderne tider.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gymnesian Islands» frå , den 16. juli 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Strabius Geografia Bok III, Kapittel 2
 Belenguer, E. Història de les illes Balears. Barcelona: Edicions 62, 2004. s. 525. ISBN 84-297-5506-3 (volume I)
 

Gimnesias
Georgij Malenkov

Georgij Maksimilianovitsj Malenkov () var ein sovjetisk politikar. Han gjekk inn i Den raude armeen under borgarkrigen i 1919. Han melde seg så inn i kommunistpartiet i 1920, steig snøgt i gradene, og vart ein av Josef Stalins nærmaste medarbeidarar. Under krigen var han ein del av forsvarskomiteen, som leidde Sovjetunionens krig mot Nazi-Tyskland. Etter krigen var han visestatsminister i perioden 1946–1953. Stutt tid etter at Stalin døydde i 1953, vart han statsminister og generalsekretær i kommunistpariet, men måtte gje frå seg stillinga som generalsekretær til Nikita Khrusjtsjov i september same året. Grunnen til dette var, attåt ein maktkamp med rivalar i partiet, at han offentleg tok til orde for ein meir restriktiv atomvåpenpolitikk. I 1955 vart han også tvungen til å gå av som statsminister. I 1957 deltok han i eit mislukka forsøk på å organisere ein opposisjon mot Khrusjtsjov, og mista derfor alle tillitsverv i partiet og staten. Dei siste snaue tretti åra av livet sitt var han leiar av eit vasskraftverk i Kasakhstan.

Kjelder 
 
 Malenkov, Georgy Maksimilianovich i Leksikon for det 21. århundrede.

Fotnotar 

Russiske statsleiarar
Kommunistiske politikarar
Folk frå den kalde krigen
Sovjetiske statsleiarar
Russiske politikarar
Espalmador

Isla de S'Espalmador, S'Espalmador eller Espalmador, er ei lita, folketom øy i Balearane i Spania. Ho ligg like nord for Formentera og dei er skild frå kvarandre ved ein grunn sandbanke. Ved fjøre sjø er det mogeleg å vasse mellom dei to øyane. Området er ein populær stoppestad for båtturistar som reiser mellom Ibiza og Formentera. På øye finn ein flotte strender, eit fyr og ei ferskvasskjelde.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.euroresidentes.com/euroresiuk/guides-Spania/guide-to-formentera.htm

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Isla de S'Espalmador» frå , den 16. juli 2009. 
 

Øyar i Balearane
Tagomago

Isla de Tagomago er ei privateigd øy utanfor austkysten av Ibiza. Ho høyrer til Balearane i Spania.

Øya er 1525 meter lang og 113 meter brei. Øya er berglendt med ei hamn og eit fyr i vest. Fyret vart reist i 1913 og er eit landemerke for båtar på veg frå Ibiza til Palma de Mallorca og Barcelona. Fyret står 86,3 meter over havet. 

Øya er eigd av den tyske entreprenøren Matthias Kühn.

Albumet Tago Mago av den tyske rockegruppa Can frå 1971, er kalla opp etter denne øya.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Isla de Tagomago» frå , den 16. juli 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Club Der Amar (spansk) 

Ibiza
Øyar i Balearane
Isla de sa Porrassa

Isla de sa Porrassa er ei øy ved Magaluf på Mallorca i Spania. Øya er 400 meter på det lengste og ligg midt i hjartet av Magaluf-bukta. Det bur ikkje folk på øya, men ho vert ofte vitja av folk som sym ut hit frå stranda i Magaluf.

Øya vert kalla «Svart firfisle-øya» på grunn av dei mange svarte firfislene som finst her.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Isla de sa Porrassa» frå , den 16. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Isla de sa Porrassa på Map Planet

Øyar i Balearane
Mallorca
Bererakett

Bererakettar er store, kraftige rakettar med to eller tre trinn som fraktar romfarkostar opp i verdsrommet.

Oppskyting 

Alle moderne bererakettar består av to eller tre trinn, som vert fråkopla etterkvart  som drivstofftankane går tomme. Trinna er som regel stabla i høgda, men det er og vanleg at det første trinnet har hjelpemotorar eller hjelpetrinn påspent på sida. Desse tenner samtidig med kjernetrinnet/1.trinnet, men brenn ut og koplast frå undervegs.

Ferda opp til bane rundt jorda tek om lag 10 minutt. Bereraketten vert kasta av når den er tom for drivstoff og vert berre brukt ein gong. Det er berre romferja som har gjenvinnbare rakettar som kan nyttast om igjen.

Bererakettar 
Det finst mange typar bererakettar, dei fleste finst i fleire variantar, gjerne som heile ”familiar”. Dei fleste bererakettane er vidareutvikla modellar av interkontinentale rakettvåpen (ICBM), opphavleg meint til å sende atomladningar mot fiendar på andre sida av kloden.

Dei viktigaste bererakettane, eller bererakettfamiliane som er i bruk i dag er:

Ariane (fransk)
Zenit (eks-sovjetisk, ukrainsk)
Sojuz Proton, (russiske)
Atlas, Delta (USA)
Lang Marsj (kinesisk)

romfart rakettar
Pokémon

Pokémon (ポケットモンスター, Poketto Monsutā) er ein serie skapa av Satoshi Tajiri i år 1995. Videospelselskapet Nintendo eig serien. Serien vart opphavleg gjeven ut på Game Boy, og er no den mest suksessfulle videospelserien etter Mario. Sidan har det blitt skapa animetætter, manga, samlekortspel, bøker, og mykje anna, i pokémonserien.

Om pokémonar 
Pokémonar er kvikende som minner om dyr i vår verd. Opphavleg var det 151 ulike slag pokémonar, men no er dei meir enn 400 i talet. I pokémonverdi er det pokéballar, ballar ein fangar og har pokémonar i. Dei fleste pokémonar kan utvikle seg. Når det gjer det, vert dei nesten alltid sterkare. Pokémonar utviklar seg i steg, i motsetnad til dei fleste dyr i vår verd. Dei kan likne på larvor, som vert puppor, so fivreld. Desse går òg i steg, og ikkje ein meir gradvise brigde, som ein kan sjå hos menneske.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (norsk)
 Pokémon på Nintendos offisielle nettstad (norsk) 
 Bulbapedia - en wiki om Pokémon (engelsk)

 
Nintendo
Oppdikta skapningar
Magi

Magi er trua på at fastsette ritual i form av handlingar og/eller ord kan tvinge fram eit ynskt eller planlagt resultat. Ritualet kan gå ut på å herme den verknaden ein vil oppnå (imitativ eller homeopatisk magi) ved til dømes å stikke ein dolk i ei dokke for å ramme ein fiende, å gjennomføre ein pantomimisk jaktdans for å tryggje jakta, imitere regn ved å helle ut vatn på rituelt vis for å berge avlinga. Eller ritualet kan basere seg på trua om at ting som har vore i kontakt med kvarandre, alltid har eit så sterkt samband med kvarandre at det som skjer med den eine, har tilsvarande verknad for den andre (kontagiøs magi), til dømes slik at den som har fått negler eller hår frå ein person, har sjølve personen i sitt vald og kan gjere kva som helst med vedkomande på grunnlag av dette materialet, utan omsyn til fråstanden.

Magi og religion 

Magi finst i ymse former i alle kulturar. Sjølv om magi prinsipielt skil seg frå religiøs kult og ritual, ettersom guddomar eller andre makter i det religiøse systemet styrer den menneskelege lagnaden på måtar som ikkje kan endrast ved rituell tvang, står magi likevel i eit nært samband med religion. I røynda er det ofte slik at magiske førestillingar gjer seg gjeldande i religiøse myter og kult, og at etterlikning av kulthandlingar og bøner inngår i magiske ritual. Det er i mange høve umogleg å kunne klassifisere ei handling eller ei utsegn som rein magi eller som eit reint religiøst fenomen, og soleis vil det ofte ikkje vere eit skarpt skilje mellom religion og magi. På grunn av dette, og av di skiljet mellom magi og religion ofte er lagt på materialet av vitskapsfolk som studerer vedkomande kultur utanfrå, er det fleire som meiner at det er utan verde å skilje mellom magi og religion, og at ein i staden skulle halde seg til dei distinksjonane som det aktuelle samfunnet sjølv held seg til. Då vil det kunne verta slik at grensa ikkje går mellom magi og religion, men mellom «kvit magi», som er den typen magi som samfunnet vedkjenner seg på line med religionen, og «svart magi», som samfunnet ikkje godtek.

Fotnotar

Kjelder

Sjå og 
 Det vonde auget
 Heks
 Sjaman
 Trylling

Bakgrunnsstoff 
 Hva er magi  om magi og religion (forskning.no)
Sandvikens kommun

Sandvikens kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. Kommunen grensar i Gävleborgs län til Ockelbo kommun i nord, Gävle kommun i aust og Hofors kommun i vest. Han grensar også til Heby kommun i Uppsala län og Sala kommun i Västmanlands län, begge i sør, og Avesta kommun og Falu kommun i Dalarnas län, høvesvis i sørvest og nordvest. Administrasjonssenteret i kommunen er Sandviken.

Sandviken er ein kupert skogskommune der dei sørlege delane er dominerte av Dalälven. Næringslivet er tradisjonelt sterkt knytt til jern- og stålindustrien, og Sandvik AB er det heilt dominerande føretaket i kommunen. Dei seinare åra har det vorte ei noko større breidde i næringslivet, hovudsakleg med tilveksten av IT-føretak.

Administrativ historikk 
I 1916 vart municipalsamhället Storvik innlemma i Ovansjö kommun. Dette braut ut i 1924, slik at Storviks köping vart oppretta. Tre år seinare braut eit område ut av Högbo kommun for å opprette Sandvikens köping. I 1943 vart Sandviken by, då begge delane av Högbo vart sameinte att sidan Högbo landskommun vart innlemma. Ved kommunereforma i 1952 vart det ikkje gjort nokon smanslåingar i området. I 1971 vart Sandvikens kommun oppretta då byen, Storviks köping og landskommunane Järbo, Ovansjö, Årsunda og Österfärnebo vart slegne saman. Byen Sandviken fekk då ei ny rolle som administrasjonsstad i den nye kommunen.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På blå bakgrunn, ein damphammar og jernmerke på kvar side av han, alt i sølv.

Damphammaren i våpenet til Sandvikens kommun har ein verkeleg kopi, som i dag står utanfor hovudkontoret til Sandvik AB. Våpenet vart fastsett for Sandvikens stad i 1943. Ved kommuneopprettinga i 1971 hadde alle dei tidlegare einingane eigne våpen, utanom köpingen Storvik. Kommunen valde å registrere det tidlegare byvåpenet uforandra i Patent- och registreringsverket i 1975.

Tettstader 
Det er elleve tettstader i Sandvikens kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 Artikkelen var opphavleg basert på ei omsetjing av «Sandvikens kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Sandviken – kommune i Sverige» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Söderhamns kommun

Söderhamns kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige som ligg ved Bottenhavet. Kommunen grensar til Hudiksvalls kommun i nord, Gävle kommun og Ockelbo kommun i sør og Bollnäs kommun i vest, alle i Gävleborgs län. Administrasjonssenteret i kommunen er Söderhamn.

Aust i kommunen finn ein for det meste småkupert kystslette, medan terrenget i vest er høgare. Elva Ljusnan renn gjennom kommunen fra vest til aust, og dannar innsjøane Bergviken og Marmen. Kystlinja er innskoren, og utanfor kysten ligg det mange øyar. Næringslivet i Söderhamns kommun er dominert av tre- og treforedlingsindustri, i tillegg til kjemisk og elektroteknisk industri.

Administrativ historikk 
Ved kommunereforma i 1952 vart storkommunane Norrala (av Norrala og Trönö) og Söderala (av Mo og Söderala) oppretta. Det vart ikkje gjort endringar i Söderhamns stad og Skogs landskommun. I 1971 vart Söderhamns kommun oppretta gjennom samanslåing av byen, Norrala og Söderala, samt forsamlinga Skog frå Skogs kommun.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På eit skjold med bakgrunn av sølv, eit raudt pinasskip med to krosslagde gevær i same farge ovanfor.

Våpenet til Söderhamns kommun vart fastsett av kongen for den dåverande Söderhamns stad i 1927 og går tilbake til eit segl frå privilegiebrevet frå byen (1620). Ved kommuneopprettinga hadde også Norrala og Söderala våpen. Men det var byvåpenet som vart registrert for den nye kommunen i Patent- och registreringsverket i 1974.

Tettstader 
Det er elleve tettstader i Söderhamns kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Folk frå Söderhamn
Jan Johansson (1931—1968), musikar, jazzpianist (Onsäng)

Kjelder 
 Artikkelen var opphavleg basert på ei omsetjing av «Söderhamns kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Söderhamn – kommune» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Guttorm

Guttorm eller Gudtorm er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det har namnedag den 17. juli.

Det norrøne Guðþormr er sett saman av guð, goð, 'gudar', og þormr som kjem frå verbet þyrma, 'skåna, verna'. 
Gorm er ei dansk kortform av namnet.

Namneberar 
 Guttorm Sigurdsson (1199-1204), gamalnorsk Guthormr Sigurðarson
 Guttorm Olsson Grimelid (1757-1820), norsk spelemann
 Guttorm Fløistad (1878-1953), norsk stortingsmann
 Guttorm Rogdaberg (f. 1949), norsk gardbrukar og kulturvernarbeidar
 Guttorm Guttormsen (f. 1950), norsk jazzmusiker og komponist

Kjelder 

Mannsnamn
Norrøne førenamn
Namn knytte til vern
Namn knytte til gudar
Gorm

Gorm er eit mannsnamn danna som ei dansk kortform av det norrøne Guðþormr (Guttorm). Begge namna har norsk namnedag den 17. juli.

Guðþormr er sett saman av guð, goð, 'gudar', og þormr som kjem frå verbet þyrma, 'skåna, verna'. 

Gorm er også eit keltisk ord som tyder 'blå'. Ein finn det i fjellnamn som Cairn Gorm og Meall Gorm i Skottland og Ben Gorm på Irland. Havområdet The Minch heiter Sruth nam Fear Gorm, 'straumen til blåmennene', på gælisk.

Namneberarar 
 Gorm den gamle, dansk konge på 800-talet
 Gorm W. Decem Jensen (1886–1968), dansk gymnast og OL-deltakar
 Gorm Lybeck Kjernli (f. 1981), norsk stortingspolitikar

Kjelder 
 
 Søk i Oxford Reference Online

Mannsnamn
Danske førenamn
Førenamn av norrønt opphav
Kortnamn
Keltiske ord og uttrykk
Stadnamn
Ole Gabriel Kverneland

Ole Gabriel Kverneland () var ein norsk industrireisar frå Time kommune, kjend for å ha stifta O.G. Kvernelands Fabrik i 1879, på Kvernaland på Jæren, som seinare vart til Kverneland Group.

Oppvekst 
Ole Gabriel Kverneland var det 11. barnet av 12 born, og kom frå eit av bruka på matrikkelgarden Kvernaland. Faren hans, Gabriel, var smed og laga plogar med veltefjøler av jarn, som ikkje var så vanleg på den tida. Farfaren hans, Ole Knutsson reiste alt i 1802 ei gardssmie. Han var kjend som ein meister i å hamra til ein skarp egg på tynne ljåar. Nevøen hans Trygve som var sønnen til den yngre broren hans, Tønes, skulle bli opphavsmann til TKS (Trygve Kverneland & sønner) som også heldt til på Kvernaland.

Førebuing 
16 år gammal, i 1870, byrja Ole Gabriel på Jan Adolf Budde sin landbruksskule på Austrått ved Sandnes. Der fekk han både ansvar for skulesmia og opplæring og ansvar for bokføringa for skulen. Her teikna han plogar og andre landbruksreiskap. Han kopierte også ein skotsk stålplog som han brukte i konkurransepløying. I 1872 fekk han ein sølvmedalje for ein plog han hadde laga. 

I 1877 fekk han eit stipend som J.A. Budde skaffa han som han brukte på ei reise til nordiske ljå- og plogfabrikkar. Etter denne reisa konstruerte og kopierte han ein vassdriven smedhammar etter ein modell av ein amerikansk fjørhammar han hadde sett på ein geværfabrikk i Eskilstuna, og tok til å laga ljåar og sigdar heime i faren si smie.

Etablering 
I 1879 kjøpte han ein part i vassfallet i Frøylandsåna og etablerte si eiga smie. Dette var den første smia på Jæren der det blei lagt opp til fabrikkmessig drift. Ljåproduksjonen låg rundt 6000 til 7000 i året. Etter ei studiereise til England utvida han produsjonen til knivar, sakser og gaflar.

Utviding 
I 1894 stifta han aksjeselskapet O.G. Kvernelands Fabrik og utvida produksjonen.
På denne tida produserte Kverneland hovudsakleg hestedregne reiskapar som plogar og harver. Då dei første traktorane kom på 1920-talet tok selskapet til å utvikla reiskap tilpassa traktorar. I 1928 kom den første traktorplogen frå Kverneland. Dei fortsette likevel med å produsere produkt som hesteriver, høygafler, steingafler og horver.

Kjelder 

Norske industrigrunnleggjarar
Folk frå Time
Johan H. Andresen jr.

Johan Henrik Andresen () er ein norsk forretningsmann som var registrert som den rikaste i Noreg på dei offisielle skattelistene for 2007. Han er god for nærare 2,8 milliardar norske kroner, og hadde ei inntekt på over 439 millionar norske kroner i følgje likninga for 2007. Sedan 2011 har han ikke nytta jr. etter sitt namn.

Rikdomen kan i stor grad knytast til arven av eit stort tobakkskonsern. Som den eldste av fire sysken i Andresen-familien, som har drive tobakksproduksjon sidan 1849, vart det han som arva verksemda. Han overtok gradvis som innehavar utover på 1990-talet og vart partnar i 1994 og konsernsjef i 1998. Men i 2005 selde han alle aksjane sine i Skandinavisk Tiedemanns Tobaksfabrik for 3,3 milliardar kroner. I dag er han eigar og konsernsjef i morselskapet Ferd. Dette har også fleire dotterselskap i andre bransjar, som til dømes Elopak som produserer emballasje og Swix som produserer skismurning. Han viste også interesse for å kjøpe sveitsiske SIG i 2006–2007, men valde til slutt å trekkje seg frå budkampen.

Andresen har engasjert seg i arbeidet med å få fram unge forretningstalent, mellom anna gjennom ulike opplegg for unge gründerar og som styremedlem i Ungt Entreprenørskap Norge. Han har også teke initiativ til eit samarbeid mellom private aktørar og det offentlege for å få oppretta eit stort mikrofinansfond for Noreg (2006).

Johan Henrik Andresen har ein Bachelor of Arts på Dartmouth College i USA frå 1988 og ein Master of Business Administration frå Rotterdam School of Management i Nederland frå 1993. I tillegg har han studert historie ved Universitetet i Oslo og arbeidd som produktsjef i International Paper Co. i USA. Andresen er busett i Oslo og har to døtrer.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andresen jr., Johan H.» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008).
 «Johan Henrik Andresen jr.» på Store Norske Leksikon, innhenta 30.06.2009.

Fotnotar 

Norske forretningsfolk
Folk frå Oslo
Norske rikfolk
Ellen Arnstad

Ellen Arnstad () er ein norsk journalist, redaktør og medieleiar. Ho er sjefredaktør i bladet HENNE og har vore det sidan ho starta opp bladet i 1994. I tillegg har ho vore forlagsdirektør for Allers Familie-Journal sidan 2000.

Arnstad var også tilknytt bladet Allers frå 1989 til 1993, fyrst som reportasjesjef, og deretter som redaktør. Elles har ho arbeidd som journalist i Akers Avis/Groruddalen, Allers, Norsk Ukeblad og Billedbladet NÅ og som frilansjournalist i TV Norge. Ho har også vore styremedlem i Norsk Redaktørforening i to periodar og er varamedlem i Pressens Faglige Utvalg.

I 2005 vart ho kåra til «Årets kvinnelige medieleder» av Medienettvarket – forum for kvinner i ledelse.

Ellen Arnstad er noregsmeister i rytmisk sportsgymnastikk for lag frå 1984.

Ho deltok hausten 2009 i programmet Skal vi danse på TV 2.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Arnstad, Ellen» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008).
 «Ellen Arnstad» på Store Norske Leksikon, innhenta 01.07.2009.

Norske redaktørar
Norske journalistar
Norske mediefolk
Folk frå Kongsvinger
Norske Skal vi danse-deltakarar