alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pallid Crest

Pallid Crest er ein avsidesliggande og isdekt rygg 2 nautiske mil (3,7 km) vest for foten av Tierney Peninsula søraust på Thurston Island. Ryggen er synleg frå lang avstand og frå fleire retningar. Han fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) på grunn av den kvitaktige fargen.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Mhire Spur

Mhire Spur er ein utstikkar som fell vestover frå høgdene ved Mount Sporli og dannar sørsida av Larson Valley i Heritage Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter utstyrsoperatøren Clifford J. Mhire i US Navy, som var ansvarleg for å flytte jetdrivstoff frå McMurdo-basen til det nærliggande Williams Field i løpet av Operasjon Deep Freeze 1966.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Pond Ridge

Pond Ridge er ein flataktig fjellrygg som strekkjer seg nord frå Mount Loweth i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av ei gruppe frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains i 1960–61, og fekk dette namnet av dei fordi det vart oppdaga eit lite tjern (pond på engelsk) på ryggen.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Prickly Ridge

Prickly Ridge er ein avrunda, isdekt rygg 4 nautiske mil (7 km) vest for Shelton Head på sørsida av Thurston Island. Belknap Nunatak er den største utstikkaren på ryggen. Det skildrande namnet vart gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter små, spreidde nunatakar som stikk oppom isen slik at han har ein piggete (prickly) utsjånad.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Prism Ridge

Prism Ridge er ein liten rygg med utspring av bert fjell som ligg like nord for Haskellbreen og to nautiske mil (3,7 km) sør-sørvest for Bonnabeau Dome i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeven av ei gruppe frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains, 1960-61. Dei fann ei stor, isolert isblokk forma som eit prisme ved sørenden av denne ryggen.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Probuda Ridge

Probuda Ridge er ein rygg er ein 15 km lang og 4,5 km brei rygg som stig ned frå Mount Anderson og nord-nordaustover til Mount Todd nord i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Ryggen består mellom anna av Eyer Peak (3368 moh), Mount Press (3732 moh) og Mount Todd (3650 moh), og ligg oppom Embreebreen i vest og nord, Patleynabreen i nordaust, og Ellenbreen mot søraust. Han er knytt til Bangey Heights i nordaust via Chepino Saddle. Det høgaste punktet på ryggen, Mount Press, vart først nådd av amerikanske Jed Brown og chilenarane Camilo Rada og Maria Paz 'Pachi' Ibarra den 31. desember 2006.

Ryggen er kalla opp etter busetnaden Probuda nordaust i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Ryggar i Ellsworth Land
Bulgaria og Antarktis
Reed Ridge

Reed Ridge er ein snødekt rygg med flat topp som strekkjer seg nordvest for 3 nautiske mil (6 km) frå vestenden av Ford Massif i Thiel Mountains. Ryggen dannar vestveggen av Compton Valley. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-61. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dale R. Reed, ein forskar på ionosfæren ved Ellsworth-basen i 1958 og Byrd-stasjonen i 1960.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Rice Ridge

Rice Ridge er ein låg rygg med klipperike framspring, 1 nautisk mil (1,9 km) lang, som strekkjer seg frå nordsida av Anderson Dome i Jones Mountains. Han vart kartlagt av gruppa frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains i 1960-61. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Robert A. Rice i U.S. Navy som var offiser i den mobile anleggsbataljonen under Operasjon Deepfreeze 1962.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Ronald Ridge

Ronald Ridge er ein smal rygg, 5 nautiske mil (9 km) lang, 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Donald Ridge, som han liknar på, i Pioneer Heights i Heritage Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald C. Taylor, ein meteorolog ved Little America V-stasjonen i 1957.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Siefker Ridge

Siefker Ridge er eit ulendt, 10 km lang rygg, som strekkjer seg nordvestover frå den vestlege delen av Anderson Massif i Heritage Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter elektrikaren Dennis R. Siefker i U.S. Navy som var ansvarleg for den automatiske vêrstasjonen ved leiren til gruppa ved Camp Hills.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Smith Ridge

Smith Ridge er ein rygg 4 nautiske mil (7 km) lang, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Frazier Ridge i Founders Peaks i Heritage Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter Carl W. Smith som var helikoptermaskinist i 62. transportavdelinga i området.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Tabor Spur

Tabor Spur er ein smal, taggete utstikkar som stikk ut frå framsida av Bermel Escarpment mellom Taylor Outlier og Elliott Nunatak i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, begge leiarar for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla Thiel Mountains i 1960-61. Han er kalla opp etter Rowland Tabor, ein geolog i USGS med gruppa som vitja Thiel Mountains 1961-62.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Taylor Spur

Taylor Spur er ein kileforma utstikkar på nordsida av enden av Guerrerobreen, på austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han vart først kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957-59. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Howard C. Taylor III i US Navy, militærlege ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Veregava Ridge

Veregava Ridge er ein rygg i Antarktis som stig opp til 3100 moh. (Mount Waldron) nordaust i forberga til Vinson Massif i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han strekkjer seg 15,7 km frå sørvest til nordaust og 6 km søraust-nordvest. Han grensar til Daterbreen i vest og nord, og ein sidebre til Hansenbreen i søraust. Mellom ryggen og Doyran Heights i sør ligg Manole Pass.

Ryggen er kalla opp etter dei austlege Balkanfjella, som på gammal bulgarsk vart kalla Veregava.

Kjelder
 Veregava Ridge i SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Ryggar i Ellsworth Land
Bulgaria og Antarktis
Walker Spur

Walker Spur er ein markant utstikkar på austsida av Compton Valley i nordlege delar av Ford Massif i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, begge leiarar for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla Thiel Mountains i 1960-61. Han er kalla opp etter kaptein Joseph G. Walker i United States Marine Corps (USMC) og pilot i skvadron VX-som flydde fleire turar til støtte for USGS-gruppa i 1960-61.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Willis Ridge

Willis Ridge er ein smal fjellrygg som strekkjer seg vest–aust mellom Asterbreen og Sowersbreen på austsida av Craddock Massif i Sentinel Range. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2006 etter Michael J. Willis, ein geolog frå Ohio State University i Antarktis for sju feltsesongar, 1997–2006. Han gjorde mellom anna forsking ved Siple Dome og Whillans-, Bindschadler- og MacAyeal-straumane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Willis Ridge» frå ,  den 11. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Ryggar i Ellsworth Land
Zinsmeister Ridge

Zinsmeister Ridge er ein høg og bratt fjellrygg, 15 km lang, nordaust frå Schoening Peak i Vinson Massif i Sentinel Range i Antarktis. 2000 til 3000 meter høge toppar ligg langs ryggen, som Vanand og Toros Peak. Ryggen skil Hinkleybreen frå øvre delen av Daterbreen.

Ryggen vart namngjeven av US-ACAN (2006) etter William J. Zinsmeister, i geovitskapavdelinga ved Purdue University i USAP. Han forska på paleontologi på Seymour Island i 1975-95.

Kjelder
 Zinsmeister Ridge. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Kjelder

Ryggar i Ellsworth Land
Onsøy kyrkje

Onsøy kyrkje er ei langkyrkje i Fredrikstad kommune i Østfold fylke.

Det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen, og den noverande vart oppført etter at kommunen overtok i 1867. Kyrkja har 650 sitjeplassar. 

Prestegarden ligg nokre hundre meter nordaust for kyrkja. Han vart seld i 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Sigrid og Håkon Christie: Onsøy kirke i «Norges kirker»
 
 
 
 Kyrkjesøk: Onsøy kirke 
 

Kyrkjer i Fredrikstad
Kulturminne i Fredrikstad
Kyrkjer i Fredrikstad Domprosti
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Langkyrkjer i Borg bispedømme
Henrik Thrap-Meyer
1877 i Noreg
Kråkerøy kyrkje

Kråkerøy kyrkje er ei langkyrkje i Fredrikstad kommune kommune i Østfold fylke. Kyrkjegarden her vart teken i bruk, før kyrkja vart innvigd i 1911.

Bakgrunnsstoff
 
 Sigrid og Håkon Christie: Kråkerøy kirke i «Norges kirker»
 
 
 Kyrkjesøk: Kråkerøy kirke 
 

Kyrkjer i Fredrikstad
Kulturminne i Fredrikstad
Kyrkjer i Fredrikstad Domprosti
Norske kyrkjer frå 1911
Langkyrkjer i Borg bispedømme
Kjølstad kyrkje

Kjølstad kyrkje er ei arbeidskyrkje i Fredrikstad kommune kommune i Østfold fylke. Kyrkja vart innvigd i 1986 etter at Pella kapell vart rive i 1977. Kjølstad er kvardagskyrkja i Borge sokn.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Kyrkjesøk: Kjølstad kirke

Kyrkjer i Fredrikstad
Kyrkjer i Fredrikstad Domprosti
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1986
Aksel Fronth
Østre Fredrikstad kyrkje

Østre Fredrikstad kyrkje er ei krosskyrkje i Fredrikstad kommune i Østfold fylke. Kyrkja vart tidlegare berre kalla Fredrikstad kyrkje. Det har vore ei rekkje tidlegare kyrkjer på staden, og dei har alle brent. Den noverande kyrkja har vorte endra fleire gonger.

Interiør 

Bileta er frå Nasjonalbibliotekets biletesamling, teke 1920-1930.

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 
 Sigrid og Håkon Christie: Østre Fredrikstad kirke
 Lokalhistoriewiki – Østre Fredrikstad kirke
 Fredrikstad byleksikon
 Kyrkjesøk – Østre Fredrikstad kirke 

Kyrkjer i Fredrikstad
Kyrkjer i Fredrikstad Domprosti
Norske kyrkjer frå 1770-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Fredrikstad
Valkyrkjer i 1814
Luvddiidčohkka

Luvddiidčohkka er eit fjell i Kautokeino kommune, sør i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Det har ei høgd på 638 moh.

Det tredje nordlegaste punktet på Struvemeridianen, som er teken med på UNESCO si verdsarvliste, ligg på Luvddiidčohkka.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Fjell i Troms og Finnmark
Geografi i Kautokeino
Verdsarv i Noreg
Kulturminne i Kautokeino
Bealjášvárri

Bealjášvárri er eit fjell i Kautokeino kommune, sør i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Det har ei høgd på 576 moh.

Det fjerde nordlegaste punktet på Struvemeridianen, som er teke med på på UNESCO si verdsarvliste, ligg på Bealjášvárri.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Fjell i Troms og Finnmark
Geografi i Kautokeino
Verdsarv i Noreg
Kulturminne i Kautokeino
Carl Lewis

Frederick Carlton Lewis, kjend som Carl Lewis, () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Birmingham i Alabama. Han deltok i sprintøvingane og i lengdehopp. Mellom 1983 og 1996 vann han totalt 9 olympiske gullmedaljar og åtte VM-gull. Lewis tangerte verdsrekorden på 100 meter under VM 1987, ein rekord han forbetra to gongar; i 1988 og 1991. Dessutan var han med på ulike USA-amerikanske landslag som sette fem verdsrekordar på 4x100 m stafett. Hans personlege rekordar er 9,86 sekundar på 100 m, 19,75 sekundar på 200 m og 8,87 m i lengdehopp.

Merittar

Gullmedaljar
VM 1983: 100 meter, lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1984: 100 meter, 200 meter, lengde og 4 x 100 m stafett
VM 1987: 100 meter, lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1988: 100 meter og lengde
VM 1991: 100 meter og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1992: Lengde og 4 x 100 meter stafett
Sommar-OL 1996: Lengde

Sølvmedaljar
Sommar-OL 1988: 200 meter 
VM 1991: Lengde

Bronsemedaljar
VM 1993: 200 meter

Verdsrekordar
100 meter
9,93 sek (1987)
9,92 sek (1988)
9,86 sek (1991)

4 x 100 m (USAs landslag)
37,86 (1983)
37,83 (1984)
37,67 (1991)
37,50 (1991)
37,40 (1992)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carl Lewis» frå ,  den 12. august 2013.  
 

Lengdehopparar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 1984
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Vinnarar av Bislett-medaljen
Oberliga DDR

Oberliga var DDRs øvste fotballdivisjon. Ligaen vart oppretta i 1949 og eksisterte til og med sesongen 1989/90.

Sesongen 1990/91 fungerte som kvalifikasjonsserie til Bundesliga i det sameinte Tyskland sesongen etter. Før DDRs Oberliga vart oppretta, vart det spelt to Austsonemeisterskap i det sovjetiskokkuperte Aust-Tyskland. Desse meisterskapa vart spelt på regionalbasis, med eit sluttspel etter cup-system for å kåre meisteren.

Den første sesongen i Oberliga vart spelt utan laga frå Aust-Berlin, som da framleis spelte i serie saman med laga frå Vest-Berlin. Frå 1954/55-sesongen bestod ligaen av 14 lag. I ein periode mellom 1955 og 1960 vart ligaen spelt i vår – haust-sesongen.

Til liks med ligaer i mange andre land i Aust-Europa, var truleg og DDRs Oberliga skjemt av utanomsportsleg innblanding og kampfiksing. Det blir mellom anna hevda at dei fleste av BFC Dynamo Berlins seriemeisterskap på 1980-talet var fiksa. 

Fleire lag vart og flytta mellom ulike byar.

Vinnarar av Oberliga

Austsonemeisterskap
1947/48 SG Planitz
1948/49 ZSG Union Halle

DDR-meisterskap
1949/50 ZSG Horch Zwickau
1950/51 BSG Chemie Leipzig
1951/52 BSG Turbine Halle
1952/53 SG Dynamo Dresden
1953/54 BSG Turbine Erfurt
1954/55 SC Turbine Erfurt
1955 SC Wismut Karl-Marx-Stadt (overgangsserie, ikkje offisielt meisterskap)
1956 SC Wismut Karl-Marx-Stadt
1957 SC Wismut Karl-Marx-Stadt
1958 ASK Vorwärts Berlin
1959 SC Wismut Karl-Marx-Stadt
1960 ASK Vorwärts Berlin
1961/62 ASK Vorwärts Berlin (overgangsserie)
1962/63 SC Motor Jena
1963/64 BSG Chemie Leipzig
1964/65 ASK Vorwärts Berlin
1965/66 FC Vorwärts Berlin
1966/67 FC Karl-Marx-Stadt
1967/68 FC Carl Zeiss Jena
1968/69 FC Vorwärts Berlin
1969/70 FC Carl Zeiss Jena
1970/71 SG Dynamo Dresden
1971/72 1. FC Magdeburg
1972/73 SG Dynamo Dresden
1973/74 1. FC Magdeburg
1974/75 1. FC Magdeburg
1975/76 SG Dynamo Dresden
1976/77 SG Dynamo Dresden
1977/78 SG Dynamo Dresden
1978/79 Berliner FC Dynamo (Dynamo Berlin)
1979/80 Berliner FC Dynamo
1980/81 Berliner FC Dynamo
1981/82 Berliner FC Dynamo
1982/83 Berliner FC Dynamo
1983/84 Berliner FC Dynamo
1984/85 Berliner FC Dynamo
1985/86 Berliner FC Dynamo
1986/87 Berliner FC Dynamo
1987/88 Berliner FC Dynamo
1988/89 SG Dynamo Dresden
1989/90 1. FC Dynamo Dresden

NOFV-mesterskap
1990/91 FC Hansa Rostock

Etter sesongen 1990/91 fekk dei to beste laga i den austtyske serien plass i alltysk Bundesliga. Dei seks nest beste laga fekk plass i 2. Bundesliga. Dei siste seks laga i divisjonen fekk plass i alltysk Oberliga (nivå 3).

Bakgrunnsstoff
DDR Fußball Spezial
Fakta om fotball i DDR fra Hansa Fanclub Neckarkarpfen 

Denne artikkelen bygger på «Oberliga DDR» frå ,  den 12. august 2013.  
 

Skipingar i 1949
Nedleggingar i 1990
Fotball i Tyskland
Austtysk historie
17. serierunde i Tippeligaen 2013

17. serierunde i Tippeligaen 2013 vart gjennomført med to kampar laurdag 27. juli, fem kampar søndag 28. juli og ein kamp måndag 29. juli.

Fakta

Kjelder
 fotball.no

17
Keipane

Keipane er eit fjell som ligg på sørsida av Geirangerfjorden i Stranda kommune i Møre og Romsdal. 

Ein når øvste ryggen på fjellet greit ved å starte frå Homlong nede ved fjorden og kome opp på vestsida. Sjølve toppunktet krev klyving i eit bratt og smalt parti. Også frå aust kan fjellet nåast.

Fjell på Sunnmøre
Fjell i Stranda
Per Erling Olsen

Per Erling Olsen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som representerte osloklubben Vidar. Han vart noregsmeister i spydkast i alle meisterskapane frå 1980 til 1984. I 1982 vart han tildelt kongepokalen etter eit vinnarkast på 84,30 meter. I VM i friidrett 1983 kom han på femteplassen i spydkast-tevlinga. Den personlege rekorden med den gamle spydtypen var på 90,30 meter, sett i 1983. Han er busett i Asker.

Aktiv
Olsen var nær ved å passere 80-meteren i 1979, men stoppa på 79,98 m. I OL-sesongen 1980 fekk han sitt gjennombrot, toppen nådde han den 4. juli i Bodø. Han vart då norsk meister etter å ha kasta spydet 86,36 meter. Berre Terje Pedersen av norske spydkastarar hadde nokon gong kasta lengre. Men sidan Noreg boikotta dei olympiske leikane i Moskva fekk han ikkje målt styrke mot dei beste internasjonale spydkastarane.

Også dei neste fire åra vart Olsen norsk meister i spydkast. I 1982 vart han elles tildelt kongepokalen for vinnarkastet på 84,30 meter. Same sesongen deltok han i sin fyrste store internasjonale meisterskap; EM i friidrett 1982. Etter 82,30 m i kvalifiseringa skuffa han med 79,18 m i finalen og vart nummer ti, plassen bak landsmannen Reidar Lorentzen. Den 19. januar opna han 1983-sesongen ved å vinne eit internasjonalt stemne i Wellington i New Zealand med fine 86,38 m. I juni månåd forbetra han den personlege rekorden to gongar. Fyrst auka han til 89,68 m i Øvre Årdal den 11. juni. 17 dagar seinare, den 28. juni på Bislett i Oslo, gjorde Olsen sitt livs beste kast med den gamle spydtypen. Spydet landa då på 90,30 m, likevel vart han berre andremann, Tom Petranoff frå USA nådde 90,60 m. Under VM i friidrett 1983 i Helsinki kasta Olsen 83,54 m i finalen og vart nummer fem. Året etter vart han niandemann i dei olympiske leikane i Los Angeles.

Frå 1985-sesongen var Olsen plaga med skadar og fekk ikkje opp dei same, store lengdene som før. Etter 1987-sesongen avslutta han satsinga som aktiv spydkastar. Seinare var han trenar for mellom andre Trine Hattestad og Pål Arne Fagernes.

Medaljar i norske meisterskap
1980 i Bodø: Gull – 86,36 m, framom Terje Thorslund (82,54 m)
1981 i Haugesund: Gull – 78,52 m, framom Reidar Lorentzen (78,08 m)
1982 i Porsgrunn: Gull – 84,30 m, framom Reidar Lorentzen (75,74 m)
1983 i Trondheim: Gull – 82,94 m, framom Reidar Lorentzen (71,70 m)
1984 i Øvre Årdal: Gull – 84,76 m, framom Øystein Slettevold (78,76 m)
1985 i Bærum: Sølv – 77,50 m, bakom Narve Hoff (83,54 m)
1987 i Nesbyen: Bronse – 72,16 m

Plasseringar i internasjonal meisterskap
EM 1982 i Aten: Nr 10 – 79,18 m
VM 1983 i Helsingfors: Nr 5 – 83,54 m
OL 1984 i Los Angeles: Nr 9 – 78,98 m

Kjelder
friidrett.no
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske friidrettsutøvarar
Norske spydkastarar
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Folk frå Oslo
Vinnarar av Bislett-medaljen
Biotitt

Biotitt er eit mineral av typen mørk glimmer som inneheld kalium, magnesium og jern. Ved forvitring av små biotittkorn blir fargen gyllen, og mineralet blir av ukunnige av og til forveksla med gull.

Mineralet har den kjemiske formelen K(Mg, Fe)3AlSi3O10(F, OH)2.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Magnesiummineral
Jernmineral
Kaliummineral
Aluminiummineral
Fylosilikat
Monokline mineral
Glimmergruppa
Plagioklas

Plagioklas er ei fellesnemning for blandingsrekka mellom albitt og anortitt (kalknatronfeltspat), og er ei triklin feltspat-gruppe som utgjer ein viktig bestanddel av ei rekkje bergartar. Bergarten anortositt består nesten utelukkande (<90%) av anortitt-rik feltspat.

Plagioklasar kan som oftast skiljast frå alkalifeltspat ved ei karakteristisk tvillingstriping på spalteflatene. Dei utgjer ein blandkrystallserie mellom dei to endeledda albitt (natronfeltspat), NaAlSi3O8) og anortitt (kalkfeltspat, CaAl2Si2O8). Serien vart tidlegare delt inn etter innhaldet av albitt/anortitt i seks ledd: albitt, oligoklas, andesin, labradoritt, bytownitt og anortitt. Ved høg temperatur er det er det fullt mogeleg å blande mellom dei to endeledda, men ved lågare temperatur kan det skje ei avblanding i to fasar.

Kalsiumrik plagioklas vert kalla basisk plagioklas.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Natriummineral
Aluminiummineral
Kalsiummineral
Tektosilikat
Feltspat
Triklinske mineral
Thulitt

Thulitt er ein raudrosa, manganhaldig variant av mineralet zoisitt, først skildra frå Sauland i Telemark i 1823. Mineralet er særleg kjent frå Leksvik i Trøndelag; det opptrer saman med raud manganhaldig epidot i kvartsitt frå Lom. Det blir brukt som smykkestein og til prydgjenstandar og blir av mange kalla Noregs nasjonalstein.

Kjelder 

Edelsteinar
Sorosilikat
Raudlauk

Raudlauk er ein variant av vanleg lauk (Allium cepa) som er kjenneteikna av raudleg eller lilla skal og laukringar. Raudlauk er mildare på smak enn vanleg gul eller kvit lauk. Han kan derfor lettare nyttast rå, til dømes i salatretter eller som tilbehøyr til mat.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Rødløk  – Opplysningskontoret for frukt og grønt.

Laukslekta
Grønsaker
Haldeplass

Haldeplass er ein stad der det er lagt til rette for at vogner i rutegåande eller annan kollektiv persontransport kan stogge for å take med og sleppe av passasjerar. Døme på haldeplassar er stoppestader for jarnbanetog, rutebuss, T-bane, trikk, drosje og liknande.

På haldeplassane for tog og tunnelbane (T-bane), og i somme høve for trikk og rutebuss, er det ein perrong (plattform) som gjer av- og påstiginga lettare. På mykje nytta haldeplassar er òg ofte sett opp eit leskur eller eit venterom, og dessutan billettautomatar på sine stader. Haldeplassane for rutebuss er ofte berre markert med eit trafikkskilt attmed vegbana eller i ei busslomme (eit areal attmed vegbana som bussar kan stogge på for ikkje å hindre trafikken på vegen), og for trikk markert på liknande vis med eit skilt på fortauet attmed skjenegangen.

Kollektivtransport
Samferdselsbyggverk
Stoppestader
18. serierunde i Tippeligaen 2013

18. serierunde i Tippeligaen 2013 vart gjennomført med tre kampar laurdag 3. august og fem kampar søndag 4. august.

Fakta

Kjelder
 fotball.no

18
19. serierunde i Tippeligaen 2013

19. serierunde i Tippeligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp fredag 9. august, to kampar laurdag 10. august og fem kampar søndag 11. august.

Fakta

Kjelder
 fotball.no

19