alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Crowborough

Crowborough er den største byen i innlandet i East Sussex i England. Han er administrasjonssenter for distriktet Wealden, sjølv om nokre offentlege kontor er plassert i Hailsham.

Byen er kjent som heimstaden til sir Arthur Conan Doyle frå 1905 til han døydde der i 1930, og ein statue av han er reist i sentrum.

Rosenkrossordenen (AMORC) har sin storlosje for Europa og Afrika i byen.

Historie 

Det har vore busetjingar i området sidan steinalderen, og i romersk tid var det ein del industri i samband med ein veg som gjekk gjennom området. Den første referansen til Crowborough kjem langt seinare, i 1292. Då klaga soknepresten på at ein del av sokneborna hans gjekk i kyrkja til nabosoknet, fordi ho var lettare tilgjengeleg for dei. Presten hadde ingen anna løn enn tiande og kollekt, og var difor misnøgd med dette, og vende seg til erkebiskopen av Canterbury. For å bøte på problemet gav erkebiskopen han ein eigedom i den problematiske delen av soknet slik at det kunne byggjast eit kapell der.

Crowborough vart verande eit jordbruksområde inntil midten av 1800-talet. I ei folketeljing frå 1851 var enno dei fleste sysselsett innan jordbruket. I 1868 kom jarnbana, og dermed endra byen karakter. Det vart oppretta industribedrifter, og etterkvart vart Crowborough òg kjent som ein kurstad. Ein av dei som vart trekt dit av helseårsaker var naturvitskapsmannen og forfattaren Richard Jefferies, som kom i 1885 og skreiv nokre av sine mest kjende essay i byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crowborough» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i East Sussex
Lewes

Lewes er ein by i Lewes i East Sussex i Søraust-England. Han er administrasjonsstad for East Sussex. 

Lewes ligg i South Downs og elva Ouse renn gjennom der. Han ligg rundt ti engelske mil frå byen Brighton and Hove. Austanfor han ligg ei stor kalkklippe. Denne kan sjåast langt bortanfrå. Bydelen som ligg der er kjent som Cliffe. Sørenden av byen blir kalla Southover.

Greenwichmeridianen går gjennom den vestlege delen av Lewes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lewes» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i East Sussex
Billericay

Billericay [] er ein by i distriktet Basildon i Essex. Han har omkring 40 000 innbyggjarar. Mange av innbyggjarane pendlar til London.

Historie 

I Norsey Wood utanfor byen finn ein gravhaugar frå bronsealderen og jernalderen, og det er òg andre spor etter busetjingar frå desse periodane. Ein har òg funne spor etter ei romersk busetjing, og det kan ha vore eit kavalerifort ved Blunts Wall.

Saksarane slo seg ikkje ned i Billericay, men i Great Burstead omkring tre kilometer sør for byen. I Domesday Book (1086) er ikkje byen nemnt, og soknekyrkja låg i Great Burstead. Først i 1291 finn ein namnet Byllyrica i eit dokument.

På 1200- og 1300-talet gjekk ei av pilegrimsrutene til Canterbury gjennom Billericay. Det er truleg at ein del valde å overnatte der, sidan dei ved Tilbury måtte krysse Themsen og dermed trong å vente dersom det var vorte kveld. Dette kan vere forklaringa på at det sidan mellomalderen har vore uforholdsmessig mange vertshus i byen.

Den 28. juni 1381 stod den siste konfrontasjonen under bondeopprøret i Norsey Wood. Rikard IIs menn slo opprørarar frå Essex, og drap omkring 500 av dei.

Noko seinare vart byen påverka av Wycliffe-predikantar. Fire personar frå Billericay (Thomas Watts, Joan Hornes, Elizabeth Thackwell og Margaret Ellis) vart avretta ved brenning for tilknytinga si til reformrørsla. Seinare, under den marianske forfølginga, vart protestantane Joan Pottar og James Harris brunne i byen.

Eit av pilegrimsfedrane sine møte før dei la ut i «Mayflower» skal ha funne stad i Billericay. Dette har sett spora sine i namn på stader og institusjonar; blant anna heiter Sunnymede School sine hus Mayflower, Pilgrim, Chantry og Martin (etter Christopher Martin). Fire personar frå Billericay var med på skipet, blant anna Christopher Martin. Han og hustrua hans døydde saman med Solomon Prowe og John Langemore kort tid etter dei kom til Cape Cod i Massachusetts. Seinare skulle fleire følgje i fotspora deira, og i 1655 vart byen Billerica grunnlagt i Massachusetts til minne om dei første utvandrarane i frå byen.

I georgiansk tid vart det bygd mange nye hus i Billericay, og fleire gode døme på georgiansk arkitektur er verna. Eit av dei mest kjende er Burghsted Lodge i High Street, som no husar det offentlege biblioteket. I 1840 vart Union Workhouse reist for å implementere fattiglova. Delar av bygningen vart seinare innlema i St. Andrews hospital. Sjukehuset er no nedlagt, og fleire av bygningane er konvertert til bustader.

Jarnbana kom til Billericay i 1889, i form av ein stasjon på Great Eastern Main Line mellom London og Southend-on-Sea.

I 1916, under første verdskrigen, vart ein zeppelinar (L32) skoten ned over Billericay. Det brennande vraket heldt på å ramle ned rett i High Street, men trefte i staden eit jorde like i nærleiken. Det er mogleg at denne zeppelineren var identisk med «spøkelseszeppelinaren» som hadde sveva over Tonbridge tidlegare same dag.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Billericay» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Essex
Brentwood i Essex

Brentwood er ein by i Essex i England. Han har gjeve namn til og er administrasjonssenter for distriktet Brentwood, og ligg innanfor pendlarbeltet til London, 32 km nordaust for Charing Cross og like ved ringvegen M25.

Det er ein typisk forstad til London, med eit lite handleområde og ei hovudgate. Utanfor sentrum har bustadområde spreidd seg ut i det som tidlegare var landsbygd og skogområde. Byen er kjent for privatskulen Brentwood School. Ei rekkje selskap held til på industriområde i byen.

Byen fekk i 1990-åra rykte på seg for å vere den kjedelegaste byen i England. Dette oppstod då David McClucky, bestyraren for Brentwood Theatre, sa til ein lokal journalist at «det er vanskeleg å trekkje fram noko interessant om Brentwood» som kunne feirast i ein komande festival. Han skal seinare ha forklart at han meinte at det var vanskeleg å trekkje ut ein ting frå dei mange historiske hendingane som har funne stad der. Men skaden var skjedd, og vart ikkje mindre då nokon fann ut at «Bored town» er eit anagram for Brentwood.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brentwood (Essex)» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Essex
Chipping Ongar

Chipping Ongar (ofte kalla berre Ongar) er ein by i Essex i England.

Han var i mellomalderen ein viktig marknadsby, som låg i sentrum av eit hundred. Det låg eit normannisk slott der, og soknekyrkja er for ein stor del bygd med gjenbrukte tegl frå romersk tid.

Byen var elles mest kjend for Ongar undergrunnsstasjon, som var den nordlegaste stasjonen på London undergrunnsbane inntil han vart nedlagd i 1994. Det er seinare opna ei vanleg toglinje dit, Epping Ongar Railway.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chipping Ongar» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Essex
Epping Forest
Epping

Epping er ein marknadsby og eit verdsleg sokn i Essex i England. Byen er administrasjonssenter for distriktet Epping Forest.

Geografi

Byen ligg omkring 27 km nordaust for sentrum av London, i den nordlege delen av Epping Forest. Han ligg på ein rygg mellom elvane Roding og Lee.

Dei fleste av dei omkring 11 000 innbyggjarane (folketeljing 2001) bur i nærleiken av hovudvegen B1393 og Epping stasjon. Omkring tusen menneske bur i landsbyen Coopersale, som er ein del av det verdslege soknet. Dei vert derfor tald med blant innbyggjarane til byen, sjølv om det ligg eit skogområde mellom sjølve Epping og Coopersale.

Byen ligg nord for krysset mellom M11 og M25 ved Theydon Gardon, og nær kryss 26 på M25 og kryss 7 på M11.

Kultur

Fotballklubben Epping Town FC vart nedlagt i 1984.

Samband til Tyskland

Epping er kjent i Tyskland frå fleire lærebøker i engelsk, der han er heimbyen til dei fiktive personane Peter, David, Betty og Helga. Han er venskapsby med Eppingen i Baden-Württemberg.

Sjå òg
North Weald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Epping» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Essex
Epping Forest
Harwich

Harwich er ein hamneby i Essex i England. Han ligg på Nordsjøkysten, med havet mot aust, i distriktet Tendring. Dei næraste byane er Felixstowe i nordaust, Ipswich i nordvest og Colchester i sørvest. Ein meiner at byen vart grunnlagt på midten av 1100-talet.

Posisjonen ved utløpa av elvane Stour og Orwell og det at Harwich er den einaste sikre hamna mellom Themsen og Humber tyder at han lenge har vore ein viktig stad for sjøfarande, både sivile og militære. Byen vart sterkt befesta, med fort og batteri. Royal Navy har ikkje lenger nokon base i Harwich.

Blant kjende personar med tilknyting til Harwich finn ein Samuel Pepys som var parlamentsmedlem for byen, og Christopher Jones som åtte ein fjerdedel av skipet «Mayflower»; Harwich var heimehamna til det kjende skipet.

Det er regelmessige ferjer frå Parkeston, som eigenleg er ein landsby rett utanfor Harwich, til Hoek van Holland i Nederland og til Esbjerg i Danmark. Det er per 2006 planar om ei ny containerhamn i Bathside Bay.

I tillegg til at Parkeston hengjer saman med Harwich har byen òg vakse saman med Dovercourt, og ein refererer ofte kollektivt til dei som Harwich.

Electric Palace Cinema er ein av dei eldste kinoane som er bygd spesielt for formålet. Det originale prosjektorrommet og den ornamentale fasaden er verna.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Harwich» frå , den 16. juli 2011. 
 

Byar i Essex
Hamnebyar i England
Byar ved Nordsjøen
Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Little Malvern

Little Malvern er ein liten engelsk landsby sør for Malvern Wells i Worcestershire.

Staden har ei lita kyrkje i romansk arkitektur som heiter Little Malvern Priory som tidlegare tilknytte eit priorinnekloster (engelsk priory). Rett ved sida av kyrkja er det eit historisk hus, Little Malvern Court, som var heimen til Berington-familien i meir enn fire hundreår. Hagen til huset er stundom ope for ålmenta. Komponisten Edward Elgar er gravlagt i kyrkja St. Wulstan's, oppkalla etter Wulfstan, biskop av Worcester (død 1095).

I 1847 vart det funne ei rekkje romerske myntar under ein stein ved Little Malvern, rundt 200 til saman, som i samsvar med preginga dekker åra 286-311 e.Kr.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Little Malvern» frå ,  den 16. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Coin Hoard-artikkel
 Little Malvern Court
 Malvern Gazette Little Malvern vekeavis

Byar i Worcestershire
Rochford

Rochford er ein liten by i Essex i England. Han er administrasjonssenter for distriktet Rochford, som har teke namn etter byen. Byen er kjernen i eit verdsleg sokn som òg omfattar Stroud Green og London Southend Airport. Byen grensar mot forstadsområde i Ashingdon og Hawkwell.

Namnet kjem frå Rochefort, som er gammalengelsk for vadestaden til jakthundane. Elva som renn gjennom byen heiter no Roach. Opphavleg heitte han Walfleet, men det var ei utbreidd oppfatning at Rochford måtte tyde «vadestaden i Roch/Roach», og elva fekk dermed nytt namn på grunn av ein mistyding.

Herregarden Rochford Hall er i privat eige, og blir brukt som bustad. Familien eig òg golfbanen ved huset. Henrik IV gifta seg der i 1380, og i 1525 utnemnde Henrik VIII Thomas Boleyn til vicomte Rochford.

Det er jernbanesamband til Liverpool Street stasjon i London, og mange innbyggjarar pendlar til arbeid i hovudstaden.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rochford» frå ,  den 16. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Essex
Saffron Walden

Saffron Walden er ein mellomstor by i Uttlesford-distriktet i Essex i England. Byen er kjent for marknaden sin og har ei rik kulturarv av gamle bygningar. I hjartet av byen ligg St. Mary's Church, den største soknekyrkja i Essex.

Venskapsby 

  Bad Wildungen, Tyskland

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Saffron Walden» frå ,  den 16. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Saffron Walden Town Council
 http://www.visitsaffronwalden.gov.uk/

Byar i Essex
Tilbury

Tilbury er ein hamneby ved nordbreidda av Themsen i Essex i England. Han ligg ved ein stad der elva brått blir snevra inn til omkring 740 meters breidde. Byen har ei djupvasshamn som er ei av dei tre største hamnene i Storbritannia. Tidlegare var ferja mellom Tilbury og Gravesend på den andre sida av elva ein viktig krysningsmåte.

På grunn av den strategiske tydinga til byen vart det reist fleire fort der, som utgjorde ein viktig del av forsvaret av London. Det eldste vart bygd i 1539 av Henrik VIII. Elizabeth I plasserte hovudstyrken sin der, noko som var ein strategisk blunder; den beste landgangsstaden for Den spanske armadaen var i Kent, og dei engelske styrkane ville ikkje ha klart å krysse elva i tide til å hindre dei i å ta London dersom armadaen hadde nådd fram.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tilbury» frå ,  den 16. juli 2011.  
 

Byar i Essex
Hamnebyar i England
Filmen Vuk

Vuk er ein ungarsk animasjonsfilm frå 1981 produsert av Pannonia Filmstudio. Filmen er basert på boka Vuk av István Fekete, og handlar om revungen Vuk.

Animasjonsfilmar
Filmar frå 1981
Ungarske filmar
Vuk

Vuk er ei barnebok av den ungarske forfattaren István Fekete. Ho kom ut i 1965 og fortel historia om raudreven Vuk som blei oppdregen av onkelen sin etter at familien hans blei drepen av jegerar.

Boka danna grunnlaget for den ungarske familiefilmen Vuk frå 1981.

Barnebøker
Bøker frå 1965
Ungarske bøker
Kjersti Holmen

Kjersti Holmen () var ein norsk skodespelar som verka innan teater, fjernsyn og film. 

Holmen utdanna seg ved Statens Teaterhøgskole, og debuterte som skodespelar i 1980. Debuten kom i teaterkomedien Mannfolk av Arild Feldborg. I 1985 slo ho gjennom som filmskodespelar i Orions belte. Ho spelte også i fjernsynsseriar.

I 2009 blei Holmen utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for hennes innsats for norsk scenekunst».

Den siste større teaterrolla hennar var tittelrolla i Frøken Julie av August Strindberg i 2012. Etter dette trekt ho seg frå teateret grunna  sjukdom.
Ho døydde på Økernhjemmet 26. september 2021.

Holmen hadde sønene Elias Holmen Sørensen og , begge skodespelarar, med skuespiller Reidar Sørensen. Seinar blei ho sambuar med Sverre Anker Ousdal.

Rolleliste 
(utval) 
 Mennesker i solen (2011) - Siv
 Maskeblomstfamilien (2010)
 En ganske snill mann (2010) - Wenche 
 Upperdog (2009) - Else Beate
 Max Manus (2008) - Fru Jacobsen
 Kunsten å tenke negativt (2006) - Tori
 En udødelig mann (Fjernsynsserie, 2006) - Marichen Ibsen
 Elsk meg i morgen (2004) - Elise
 Olsenbandens første kupp (Fjernsynsserie 2001) - Gudrun Jensen
 S.O.S. (1999) - Ellen
 Sofies verden (1999) - Fru Johnsen
 Wesensteen (fjernsynsserie, 1998)
 1732 Høtten (1998) - Andrea Hartmann
 Jakten på nyresteinen (1996) - Fru Galle
 Gåten Knut Hamsun (fjernsynsserie, 1996) - Marie Hamsun, den yngre
 Ti kniver i hjertet (1994) - Mor
 Vestavind (Fjernsynsserie, 1994) - Elna
 Telegrafisten (1993) - Jomfru van Loos
 Den spanske flue (1990) - Emma Klinke
 Herman (1990) - Vaskekona
 Orions belte (1985) - Eva Gjelseth
 Rød snø (fjernsynsserie, 1985) - Anne Eriksen
 Fleksnes fataliteter (1981) - Brud/ advokat

Prisar og utmerkingar 

 Per Aabels ærespris 1983
 Amandaprisen 1993 for beste birolle i Telegrafisten.
 Aase Byes pris 1999
 Amandaprisen 2000 for beste kvinnelege hovudrolle, både i S.O.S og Sofies verden.
 Amandaprisen sin heiderspris i 2009, saman med Sverre Anker Ousdal og Helge Jordal.
 Utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 2009 for innsats norsk scenekunst

Kjelder 

 Utdjupande NBL-artikkel om Kjersti Holmen, skriven av Svend Erik Løken Larsen.
 Filmografien er henta frå Holmen sin profil på Imdb.com
 Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Kjersti Holmen på Filmfront.no

Folk frå Nøtterøy
Norske skodespelarar
Vinnarar av Amandaprisen
St. Olavs Orden
Chipping Sodbury

Chipping Sodbury er ein liten marknadsby i South Gloucestershire i England. Han ligg like ved Yate. Byen vart grunnlagd på 1100-talet av William Crassus.

I nærleiken av byen ligg den frykta jernbanetunnelen Chipping Sodbury-tunnelen. Den fire km lange tunnelen opna i 1902 og er kjend for å bli oversvømd i periodar med mykje regn, noko som fører til store forseinkingar i jernbanetrafikken til og i det sørlege Wales. Byen hadde ein egen jernbanestasjon frå 1903 til 1961.

Det mest kjente bysbarnet er forfattaren J.K. Rowling.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chipping Sodbury» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Gloucestershire
Cinderford

Cinderford er ein liten by i Gloucestershire i England. Han ligg aust i distriktet Forest of Dean, og vart grunnlagt på 1800-talet som følgje av kolgruveindustrien i området, som var i sterk vekst.

Byen minner om dei mange walisiske byane som òg voks fram omkring kolgruver, med lange rekker med identiske terrassehus.

Då gruvene byrja å stenge i 1950-åra råka det byen hardt, fordi det fanst lite annan industri. Til samanlikning klarte den andre byen på denne storleiken i distriktet, Coleford seg langt betre gjennom denne tida, fordi han aldri var så avhengig av gruvene. Det finst noko industri i Cinderford, men han slit økonomisk, og har relativt høg arbeidsløyse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cinderford» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Gloucestershire
Cirencester

Cirencester er ein by i Gloucestershire i England, 150 km nordvest frå London. Han ligg ved elva Churn, ei sideelv til Themsen, og er den største byen i Cotswolds. I Cirencester ligg det kjente Royal Agricultural College, den eldste høgskulen for landbruk i den engelskspråklege verda. I romersk tid heitte Cirenchester Corinium og var andre største byen etter Londinium, dagens London. eit museum med ei stor samling, Corinium Museum, dokumenterer denne tida.

Historie 

Den lokale keltiske stamma Dobunni var namngjevar for den romerske borgen Corinium Dobunnorum som vart etablert rundt 50 e.Kr. Når grensa for det romerske Britannia vart flytta nordover vart det til ein romersk civitas. Tre viktige romerske vegar møttest i Cirencester, mellom anna Fosse Way frå Lindum (Lincoln) til Aquae Sulis (Bath). Rundt slutten av 200-talet fekk Cirencester ein bymur som omslutta cirka éin km², noko som gjorde han til den nest største byen i den romerske provinsen på den tida. I 312 vart han hovudstad for provinsen Britannia Prima. Byen hadde eit forum, ein basilika og eit amfiteater, sistnemnde ligg i dag i utkanten av byen og har vore gjenstand for utgravingar på 1800-talet og 1960-talet.

Etter romersk tid har byen framleis hatt ein viss betydning. Eit slag mellom regionale kongar fann stad her i 628. I mellomalderen var striden mellom byborgarane og klosteret om den lokale makta viktig. Sidan 1100-talet ville borgarane at Cirencester vart ein borough med lokal administrasjonsrett og plass i parlamentet, mens abbeden hadde Lord of the Manor-tittelen frå kongen. Etter 1538 gjekk rettane over til ein lokal adelsmann utan at kravet til borgarane vart innfridd.

Ull, veving og handel med ullstoff har, truleg sidan romersk tid, vore kjelda til velstanden i byen.

Bakgrunnsstoff 

 Byadministrasjonens heimeside
 Corinium Museum  heimeside
 Side om Cirencester amfiteater

Byar i Gloucestershire
Coleford i Gloucestershire

Coleford er ein liten marknadsby i Gloucestershire i England. Han er administrasjonssenter for distriktet Forest of Dean, og ligg omkring 6,5 km aust for grensa til Wales. Nærleiken til Wye Valley tyder at byen er populær blant sykkel-, kano- og fotturistar.

Byen er ein av dei eldste i distriktet. Han vart lite påverka av kolgruvedrifta i området på 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, og er derfor svært forskjellig frå Cinderford, den einaste andre byen på same storleik i distriktet. Arkitekturen er for det meste georgiansk på overflata; det dreier seg i dei fleste tilfelle om fasadar som er sett på eldre bygningar. Klokketårnet i sentrum var opphavleg tårnet til ei kyrkje som vart reist i 1821. I 1882 fann ein at kyrkja var altfor liten, og ei ny, St. John's, vart bygd i ei åsside i utkanten av byen. Den gamle vart riven, men klokketårnet fekk stå. Den gamle marknadshallen stod ved sidan av tårnet til 1960-åra, då ein valde å rive fleire eldre bygningar som ikkje lenger tente noko praktisk formål.

Då gruvene byrja å stenge i 1950-åra klarte Coleford seg betre enn mange andre stader i området, dels fordi han aldri vart så avhengig av gruvedrifta, og dels fordi han som ein eldre og meir etablert by hadde andre bein å stå på. Turisme er no ein svært viktig næringsveg. Det finst òg ein stor fabrikk, som opphavleg vart driven av Beechams og som no høyrer til GlaxoSmithKline. Fabrikken er den einaste produksjonsstaden i Storbritannia for Ribena og Lucozade.

Byen har namn frå elva Cole, som møter ei anna elv ved ein naturleg vadestad (en ford) i sentrum. Elva vart lagt i røyr på 1800-talet, men i 2001 opna ein ei strekning igjen.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Coleford (Gloucestershire)» frå , den 17. juli 2011. 
 

Byar i Gloucestershire
Fairford

Fairford er ein liten by i Gloucestershire i England. Han ligg i Cotswolds, ved elva Coln. Like utanfor byen ligg RAF Fairford og Cotswold Water Park.

Soknekyrkja St. Mary's kyrkje er kjend for glasmåleria sine. Dei er, som kyrkja, frå 1400-talet, og det er einaste nesten komplette sett med glasmåleri frå denne perioden i Storbritannia. Vindauga syner historier frå Det gamle og Det nye testamente, og vart laga av Barnard Flower, glasmeisteren til Henrik VII, mellom 1500 og 1517. Vindauga vart restaurert på slutten av det 1900-talet.

RAF Fairford er kvart år vertskap for Royal International Air Tattoo, som er det største militære flystemnet i verda. Dette er ei viktig inntektskkjelde for byen og omlandet.

Fotballklubben Fairford Town FC spelar heimekampane sine på Cinder Lane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fairford» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Gloucestershire
Bishops Waltham

Bishops Waltham (eller: Bishop's Waltham) er ein by i Hampshire i England. Han ligg i distriktet City of Winchester, og har omkring 6500 innbyggjarar (2004).

I 904 vart byen gjeven til biskopen av Winchester, og han fekk dermed namnet sitt («biskopen sitt Waltham»). Ein seinare biskop, Henry du Blois, bygde Bishops Waltham Palace, som no ligg i ruinar. William av Wykeham døydde i byen.

Etter slaget ved Trafalgar vart fleire franske fangar, inkludert admiral Pierre-Charles Villeneuve, innkvartert i byen.

Byen har ein normannisk soknekyrkje, og fleire georgianske bygningar. Like utanfor byen ligg ein vingard.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bishops Waltham» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Hampshire
Winchester
Chandler's Ford

Chandler's Ford (opphavleg kalla The Ford, historisk kalla Chandlersford) er ein stad i Eastleigh i Hampshire i England. Chandler's Ford har slite med husinnbrot, medan statistikken for samtlege andre lovbrot har gått nedover. Statistisk sett vart 1 av 100 hus i Chandler's Ford utsett for innbrot i 2006. Byen har kring 6000 innbyggjarar.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Chandler's Ford» frå ,  den 17. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 

Byar i Hampshire
Havant

Havant er ein by og eit administrativt distrikt i Hampshire i England. Han ligg mellom Portsmouth og Chichester, og har togsamband til London, Brighton og Portsmouth.

I sentrum finst spor frå romersk tid. Gatenettet i sentrum har halde eit romersk preg, med to rette gater som kryssar kvarandre i sentrum, med ei kyrkje som ligg ved krysset.

Det meste av byen er frå tida etter andre verdskrigen. Store delar av den eldre busetnaden vart øydelagd av brann i 1760. Kyrkja og nokre få hus stod att, og desse husa er no kollektivt kjent som The Old House at Home, og er bygd saman og innreidd som ein pub. Det vert hevda at to av bjelkane i hovudbaren er frå eit av skipa i den spanske armadaen, og at den siste dansande bjørnen i Englands ein gong var butte til ein stolpe kjent som «Bjørnestolpen» (Bear Post).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Havant» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Hampshire
Distrikt i Søraust-England
Hampshire