alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kari Bakke

Kari Kristina Lenvik Bakke, fødd Frydenlund (), var ein forfattar og stenograf frå Lærdal i Sogn. Etter framhaldsskule gjekk Bakke på Sogndal folkehøgskule i eit år og på handelsskule i Bergen i eit halvt år. Deretter utdanna ho seg ved Statens kurs for stortingsstenografer i Oslo. Saman med to andre kvinner etablerte Bakke  eige firma og arbeidde som stenograf før ho flytta til Hønefoss i 1935. Ho var spaltist i Dagbladet frå 1960 og skreiv petitdikt under merket «Gråspurven» i drygt ti år. Frå 1966 var Bakke forfattar på heiltid.

Bakke debuterte med diktsamlinga «Finnes du?» i 1959. Ho gav ut i alt seks bøker. «Gråspurven» (1974) inneheld tekstar som tidlegare hadde vore prenta i Dagbladet. Einar Økland tok initiativ til, og skreiv forord, til samlinga. Han skreiv: Det er ein heilt anna diktar vi møter i Gråspurvens dikt enn når vi les Kari Bakkes diktbøker. Kari Bakke...er kjend som ein følsom og varm humanist, undrande og stundom sjølvgranskande i sin lyrikk. Gråspurven...er også følsom og varm i sin humanisme, men langt meir utovervend.

Kari Bakke skreiv både sentrallyrikk og politisk radikale dikt. Mange av tekstane er tydeleg feministiske og har trivielt kvinneliv og kvinnearbeid i fortid og samtid som tema. Språket er konkret og kvardagsleg. 
Bakke nytta begge målformene, men skreiv helst på nynorsk og si eiga dialekt.
Det siste arbeidet var ei samling dikt og forteljingar på lærdalsmål med tittelen «Fetang : mennesje so mærkte me» (1984). Nokre av tekstane har fått melodi av Tone Ringen. Boka har etterord av Andreas Bjørkum, der han kommenterer Bakke sin bruk av lærdalsmålet. Ho er elles representert med eit titals dikt i boka «Dikting og diktarar frå Sogn», redigert av Bjørkum og Jarle Bondevik. Nokre dikt av Bakke er også komne med i antologiar for barn.
Bakke fekk fleire stipend og hadde studieopphald i Danmark, Sverige og Nord-Afrika. Frå 1973 fekk ho Statens faste stipend for eldre fortjente kunstnere. I 1980 vann ho førsteprisen i ei dialekttevling i Sogn Mållag.

Kari Bakke er gravlagd på Hønefoss.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Notar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 
 Om Kari Bakke i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Lærdal
Folk frå Lærdal
Norske barnebokforfattarar
Living Next Door to Alice Cooper

Living Next Door to Alice Cooper er eit musikkalbum av Dei nye kapellanane, utgjeve i 1999. Det var både debutalbumet og siste plata til bandet.

Sporliste 
 «Living Next Door to Alice Cooper»
 «Ivar Aasen og katten hans»
 «Anne Britt»
 «Mitt piano»
 «Gå heim og vogg»
 «Natta var stor»
 «Anni Anni»
 «Dar kjem dampen»
 «Ein vidunderleg dag»
 «Anarki i Noreg»
 «Heite hyl»
 «Pjoltergeist»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Living Next Door to Alice Cooper» frå ,  den 23. september 2015.  
 
Debutalbum
Musikkalbum frå 1999
Norske musikkalbum
Azzun

Azzoun eller Azzun (arabisk عزّون) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement nord på Vestbreidda, 9 kilometer vest for Qalqilya og 24 kilometer sør for Tulkarm. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Azzoun, i lag med dei nærliggande landsbyane Islah og Izbat al-Tabib, eit folketal på over 8 900 i 2007. Dei fleste innbyggjarane er muslimar, med ein særs liten kristen minoritet.

Historie
Like nord for landsbyen vart seks-sju steintårn utforska i 1873. Det best bevarte hadde seks skifter ståande, og ein del av eit tak. Dei lokale sa dei var eldgamle vintårn.

Azzoun var åstad for eit slag under felttoget til Napoleon Bonaparte i Osmansk Syria.

Då den franske hæren marsjerte inn i Palestina kommandert av Napoleon i februar 1799, møtte han kraftig og uventa motstand frå innbyggjarane i Jabal Nablus kommandert av lokale leiarar. Dei gjekk til åtak på den franske hæren då dei marjserte mot Akko, særleg nær Azzoundalen, og tok del i slaget ved Tal-Tabur. 

I 1852 vitja den amerikanske vitskapsmannen Edward Robinson landsbyen, og skreiv at han hadde 290 menn, alle muslimar utanom ein kristen familie.  I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Azzun som ein «liten landsby i ei låg åsside, med fleire brunnar og oliven på kvar side.»

Før den arabisk-israelske krigen i 1948 hadde byen eit landområde på 23 496 mål. I dag består byen av 9 130 mål der 1 209 mål er utbygde område. Det ligg fire moskear i byen. Dei fleste innbyggjarane arbeider innan jordbruk og dyrehald (40 %) eller handel og handverk (41%), medan 19 % arbeider innan offentleg sektor.

Demografi
I folketeljinga i 1922 hadde Azzun eit folketal på 700, 9 kristne og 691 muslimar.

I 1945 var folketalet i Azzoun, i lag med Nabi Ilyas og Islah, 1 190, alle arabarar, som eigde 23 496 mål land i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 5 494 mål for plantasjar og irrigert land, 1 420 vart nytta for korn, medan 55 mål var utbygd (urbant) land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azzun» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Azzun

Qalqilya guvernement
Byar på Vestbreidda
Qalqilya

Qalqilya (arabisk قلقيلية  Qalqīlyaḧ; hebraisk skrift קַלְקִילִיָה) er ein palestinsk by på Vestbreidda. Qalqilyah er det administrative senteret i Qalqilya guvernement. I 2007 hadde han eit folketal på 41 739. Qalqilya er omgjeven av Israel si sperring på Vestbreidda med ei smal opning i aust som er kontrollert av det israelske militæret og ein tunnel til Hableh.

Historie

Regionen har vore folkesett sidan førhistorisk tid, og det er gjort funn av førhistoriske flintreiskapar i området.

I 1596 stod Qalqili oppført i osmanske skattelister som ein landsby i Bani Sa'b nahiya i Nablus liwa . Han hadde eit folketal på 13 muslimske hushald og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven og geiter eller bikubar.

I 1882 vart Qalqilya skildra som «ein stor, ganske spreidd landsby, med cisterner i nord og eit basseng i sørevst. Husa er i dårleg stand.»

Qalqilya vart ein sjølvstendig lokal kommune i 1909.

I folketeljinga i 1922 hadde Qalqileh eit folketal på 2803, 9 kristne og 2 794 muslimar.

I folketeljinga i 1931 hadde Qalqilya 796 busette hus og eit folketal på 3855 muslimar og 12 kristne.

Den arabisk-israelske konflikten

I 1948 slo flyktningar frå dei arabiske landsbyane Kafr Saba og Abu Kishek seg ned i Qalqilya og fekk hjelp frå UNRWA. I våpenkvileavtalen i 1949 mellom Israel og Jordan vart byen ein del av det Jordan-okkuperte området. 

Natta den 10. oktober 1956 gjekk den israelske hæren til åtak mot politistasjonen i Qalqilya. Moshe Dayan gav ordre om åtaket og det omfatta fleire tusen soldatar. Under kampane vart eit kompani fallskjermjegerar omringa av jordanske soldatar, og dei overlevande klarte berre så vidt å kome seg unna med luftstøtte frå fire israelske luftfartøy. Israelarane mista 18 mann, medan 68 vart skadde. Mellom 70 og 90 jordanarar vart drepne.

Etter erobringa av Qalqilya i seksdagarskrigen vart innbyggjarane drivne bort og mange av bygningane rivne ned. I memoarane sine skildra Moshe Dayan øydelegginga som ei «straff» meint å jage innbyggjarane bort.  Landsbybuarane fekk etter kvart lov å vende heim att og oppbygginga av dei øydelagde husa vart finansiert av dei militære styresmaktene.  I september 1967 hadde byen 8 922 innbyggjarar, der 1 837 opphavleg var frå israelske område.

I 2003 vart Israel si sperring på Vestbreidda bygd kring byen, slik at han vart fråskild jordbruksområdet på andre sida av sperringa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qalqilya» frå ,  den 23. september 2015.  

 

  (p. 176)
  s. 76

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Qalqiliya ved palestineremembered.com

Qalqilyah
Qalqilya guvernement
Dombås kino

Dombås kino er ein kino på Dombås i Innlandet. Kinoen vart bygd av den tyske okupasjonsmakta under andre verdskrigen. Ei stor mengde tyske soldatar var stasjonert på Dombås under krigen, og kinoen vart bygd som eit velferdstiltak.

Etter krigen stod bygningen tom i nokre år før den vart tatt i bruk som forsamlingshus og kino. Bygningen er relativt uendra, og har høg verneverdi som eksempel på eit kinobygg frå okkupasjonstida.

Dombås kino vart freda av Riksantikvaren i oktober 2015.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Dovre kommune, Dombås kino, forslag om fredning - Oppland fylkeskommune 

Kulturminne i Dovre
Kulturminne i Noreg frå andre verdskrigen
Freda bygg i Innlandet
Byggverk i Dovre
Fílyro

Fílyro (gresk Φίλυρο) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Fílyro høyrer til kommunaleininga Khortiátis i kommunen Pyléa-Khortiátis.

Referansar 

Filyro
Azzun Atma

'Azzun 'Atma (arabisk عزون عتمة, hebraisk skrift עזון עתמה) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement aust på Vestbreidda, 5 kilometer søraust for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde 'Azzun 'Atma eit folketal på kring 1 670 innbyggjarar i 2006. 3,9 % av folkesetnaden i 'Azzun 'Atma var flyktningar i 1997.

Arkeologi
Landsbyen er gammal og gamle steinar er nytta om att i husa. Moskeen er kanskje ei gammal kyrkje. Det er òg gjort funn av bysantinsk keramikk.

Historie
Staden vart oppført i osmanske skattelister i 1596 som 'Azzun, i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 29 hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og bikubar.

Då den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1870 og skildra han som ein stor arabisk landsby, då fråflytta. Mange små, firkanta hus stod framleis delvis, og nær moskeen såg han gamle søyler og store steinar frå eldre bygningar. Gamle fikentre og vakre mimosa var spreidd mellom ruinane. I The Survey of Western Palestine (1882) vart han òg skildra som ein «landsby i ruinar».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azzun Atma» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 
 
 

Landsbyar på Vestbreidda
Qalqilya guvernement
Baqat al-Hatab

Baqat al-Hatab (arabisk باقة الحطب, hebraisk skrift באקט אל חטאב) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, 20 kilometer sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 1 748 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baqat al-Hatab» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Qalqilya guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Hajjah i Qalqilya

Hajjah (arabisk حجة, hebraisk skrift חג'ה) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 18 kilometer vest for Nablus i Qalqilya guvernement. Hajjah er opphavleg eit arameisk ord omsett som «marknad» eller «samfunn». I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på kring 2 500 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hajjah, Qalqilya» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Qalqilya guvernement
Immatain

Immatain (arabisk  إماتين, hebraisk skrift אימאתין) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement nordvest på Vestbreidda, kring 17 kilometer sørvest for Nablus. 

I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Immatain eit folketal på kring 2 450 innbyggjarar i 2006. 

Området kring landsbyen er fylt med oliventre, skogar og blømande vegetasjon. Immatain livnærer seg av jordbruk og støtte frå etterkomarar som bur utanlands. Den nærmaste staden er landsbyen Fara'ata, som ligg ein kilometer unna. Immatain og dei kringliggande landsbyane utgjer Amra-området. Desse landsbyane er: Fara'ata, Jit, Kafr Qaddum, Baqat al-Hatab, Hajja, Jinsafut og al-Fanduq.

Historie
Det er funne bysantinsk keramikk i landsbyen.
I 1596 var landsbyen oppført i osmanske skattelister som ein del av Matin i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 20 hushaldningar og 1 ungkar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og bikubar.

I The Survey of Western Palestine (1882) vart Immatain skildra som «ein mellomstor landsby i ei åsside, med nokre få oliven.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Immatain (kalla «Ammatain»)  eit folketal på 234, all  muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 67 busette hus og eit folketal på 334, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet i Immatin på 440 arabarar, medan det samla landarealet var 7 155 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 967 for plantasjar og irrigert land, 3 067 for korn, medan 32 mål var klassifisert som utbygde område.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Immatain» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Immatin

Qalqilya guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Jayyous

Jayyous (arabisk جيوس, hebraisk skrift ג'יוס) er ein palestinsk landsby nær den vestlege grensa til Vestbreidda, nær Qalqilya. Han er eit jordbrukssamfunn. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 3 307 innbyggjarar i 2006.

Historie
Seint i den osmanske perioden, i 1882, skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Jiyus som ein «mellomstor steinlandsby på ein rygg, med oliven i søraust. Han verkar gammal, og har graver hogde ut i berget og gamle brunnar.»

I folketeljinga i 1922 hadde Jaiyus eit folketal på 433, alle muslimar.

Landsbyen ligg i eit område som er direkte råka av den israelske sperremuren, og kring 75% av jordbruksområdet til landsbyen ligg på den andre sida av sperringa. For å nå fram til området sitt, må bøndene gjennom to portar. Portane er meint å vere opne tre gonger til dagen i korte periodar, men i juni 2005 var portane stort sett stengde, og bøndene demonstrerte ved portane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jayyous» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
  
*

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Jayyus

Landsbyar på Vestbreidda
Qalqilya guvernement
Jinsafut

Jinsafut (arabisk جنصافوت) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement nordaust på Vestbreidda, 15 kilometer aust for Qalqilya, og 16 kilometer aust for Nablus. Han ligg kring 430 meter over havet. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2 300 innbyggjarar i 2006.

Historie
Staden var oppført i osmanske skattelister frå 1596 som «Jim Safut», i Bani Sa'b nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 26 hushaldningar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I «Survey of Western Palestina» frå 1881, vart landsbyen skildra som «ein liten landsby i høgt lende, med brunnar i nord, og nokre få oliventre.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Jensafut eit folketal på 267 innbyggjarar, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 76 busette hus og eit folketal på 315, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet 450, all arabarar, med 9 356  mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 410  mål for plantasjar eller irrigertland, 2 208 for korn, medan 14 mål vart utbygd land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jinsafut» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Jinsafut

Qalqilya guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Jit i Qalqilya

Jit (arabisk جيت, hebraisk skrift ג'ית) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 10 kilometer vest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2 320 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jit, Qalqilya» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Qalqilya guvernement
Jit
Kafr Laqif

Kafr Laqif (arabisk كفر لاقف, hebraisk skrift כפר לאקיף) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, 22 kilometer sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 984 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kafr Laqif» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Kafr Qaddum

Kafr Qaddum (arabisk كفر قدّوم, hebraisk skrift כפר קדום) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 13 kilometer vest for Nablus og 17 kilometer aust for Qalqilya i Qalqilya guvernement. Av busetnader i området finn ein Jit i aust og Hajjah i sør. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på kring 3 500 innbyggjarar i 2006.

Før den andre Intifada arbeidde kring halvparten av innbyggjarane i Kafr Qaddum i Israel, medan 20 % arbeidde med landbruk, og 30 % i private og offentlege sektorar. Etter 2002 vart over 75 % av innbyggjarane arbeidslause. Dette har ført til auka utflytting. 

Sidan 2003 har vegen mellom Kafr Qaddum og Nablus vore blokkert og reisa er dermed blitt 14 km lengre. Sidan juli 2011 vart det halde demonstrasjonar ein gong i veka for å opne opp att vegen.

Historie
Kafr Qaddum var oppført i 1596 i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 19 hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1858 vart han vitja av den kjende bibelforskaren Edward Robinson og i 1882 skildra «Survey of Western Palestina» landsbyen (kalla Kefr Kaddum) som «ein ganske stor landsby i lågt lende, med brunnar og oliven. Han har eit vakttårn på sida av ein kalksteinsås i aust. Husa er av stein.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Kufr Qaddum  eit folketal på 874 innbyggjarar, alle muslimar, og i folketeljinga i 1931, hadde Kafr Qaddum 234 busette hus og eit folketal på 963, igjen alle muslimar.

I 1945 var folketalet 1 240, alle arabarar, med 18 931 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 945 mål for plantasjar eller irrigertland, 7 184 for korn, medan 69 mål vart utbygd land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kafr Qaddum» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Kufr Qaddoum 
Velkomen til Kafr Qaddum

Qalqilya guvernement
Byar på Vestbreidda
Nabi Ilyas

Nabi Ilyas (arabisk قرية النبي الياس, hebraisk skrift נבי אליאס) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, to kilometer aust for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Nabi Ilyas eit folketal på kring 1 214 innbyggjarar i 2006. 25,6 % av folkesetnaden i an Nabi Ilyas var flyktningar i 1997. 

Etter at israelarar på handel heldt seg unna landsbyen i årevis etter 2000, har dei no starta å kome attende. Nabi Elyas nyt godt av jødar som kjem hit for låge prisar, særleg i helgene.

Historie
I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i «Survey of Western Palestine» Neby Elyas som: «Murar og brunnar, med ein kubbeh i ruinar.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nabi Ilyas» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
  

Landsbyar på Vestbreidda
Sanniriya

Sanniriya (arabisk صنّيريّه, hebraisk skrift סניריא) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, sør for Qalqilya og 36 km sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2 780 innbyggjarar i 2007.

Historie
Sanniriya vart grunnlagd på 1300-talet av Issa as-Saniri, ein heilag mann frå Syria, som er gravlagd i landsbyen. På grunn av grava hans, vert det halde religiøse festivalar i landsbyen og den gamle moskéen vart bygd like ved på 1300-talet.

Osmansk tid
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870, og skreiv at han låg på ei høgd med kring 700 innbyggjarar. Mange av husa verka nybygd, og berre somme cisterner verka gamle. På det høgaste punktet i landsbyen låg ein liten moské.
I The Survey of Western Palestine (1882) vart landsbyen (kalla «Senirieh») skildra som ein «liten steinlandsby, på ein rygg, omgjeve av oliven, og forsynt av cisterner.»

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Sanniriya (kalla «Sainiriyeh») eit folketal på 529, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 (inkludert Khirbat Azztun) hadde 165 busette hus og eit folketal på 722, igjen alle muslimar.  I 1945 var folketalet i Sanniriya 990 arabarar, medan det samla landarealet var 12 685 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 895 for plantasjar og irrigert land, 4 432 for korn, medan 45 mål var klassifisert som utbygde område.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949 var staden under Jordan sitt styre.

Sanniriya var ikkje involvert i seksdagarskrigen i 1967 mellom Israel og ein koalisjon av arabarstatar, som enda opp med at Israel okkuperte landsbyen og heile Vestbreidda. I 1969 deltok fleire innbyggjarar i eit slag mot israelske styrkar i Jordandalen. Mellom slutten av 1970-åra til 2000 vart dei israelske busetjingane Etz Efraim og Elkana bygd på landområda til Sanniriya. Under den første intifadaen som byrja i 1987, vart mange av innbyggjarane sette i fengsel for å ha delteke i opprør og to hus vart rivne ned. Etter den andre Intifada vart Israel si sperring på Vestbreidda bygd nær Sanniriya.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sanniriya» frå ,  den 23. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Sanniriya

Landsbyar på Vestbreidda
Busetnader grunnlagde på 1300-talet
Tonsåsen

Tonsåsen er ei bygd og eit skogsområde mellom Bagn, Bjørgo og Bruflat. Bygda ligg delvis i kommunane Etnedal og Sør-Aurdal i Innlandet fylke. Tidlegare var det eigen Jarnbanestasjon på den no nedlagde Valdresbanen, Tonsåsen stasjon. Gjennom mange år var det handsaming av tuberkulosepasientar på Tonsåsen sanatorium.

Under den andre verdskrigen 
Under angrepet på Noreg i 1940 var det harde kampar i bygda mellom Valdresgruppa og Gruppe Adlhoch. Dei tyske styrkane stod fast i ei norsk sperrestilling ved Tonsåsen sanatorium ved Madslangrud og sende eit kompani i ei omgåande rørsle over Leirskogen for å gå rundt dei norske styrkane som hadde trekt seg tilbake frå Høljarast. Desse støytte så på norske styrkar i kampen ved Breidablikk.

Seinare bygde dei tyske styrkane opp ein stor lytte og peilestasjon i bygda, eller ein radarstasjon. Dette bestod av Würzburg Riese 1 , Würzburg Riese 2  og Freya  Fundamenta for Würzburg Riese 1 og 2 kan sjåast på høgda rett austom Os Gjestegård og på ei høgd eit par hundre meter lengre aust. Fundament for Freya vert brukt som portstolpar i innkjørselen rett vest for gjestegården. Berre få kilometer unna bygde dei norske heimestyrkene opp ein illegal radiostasjon for kontakt med England. Denne vart aldri peila av tyskarane. Nokre mil unna, i Base ELG inne i Vassfaret, var det eit radiofyr for flygingar frå England. Heller ikkje dette vart peila, moglegvis på grunn av problema radaren skapte for dei som opererte mobile peileanlegg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tonsåsen» frå ,  den 23. september 2015.  

Geografi i Sør-Aurdal
Geografi i Etnedal