alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ejlert Bjerke

Ejlert Bjerke () var ein norsk forfattar. Han var fødd i Oslo. Ejlert Bjerke skreiv både romanar, dikt, noveller, skodespel, essay og reiseskildringar, og han omsette også verk av andre forfattarar til norsk — til dømes Johann Wolfgang von Goethe, Charles Dickens og Oscar Wilde. Ejlert Bjerke var far til André Bjerke.

Han debuterte som forfattar med novellesamlinga Mennesker og fauner i 1909.

Verk

Skjønnlitteratur

Romanar 
 1914 – Livsfyrsten
 1917 – Sværmere i solen

Novellesamlingar 
 1909 – Mennesker og fauner: syv skisser
 1910 – Frie fugle
 1918 – Meteorer
 1931 – Het jord

Diktsamlingar 
 1911 – Fløjtefærder : dikte

Skodespel 
 1911 – Hjørnestene: drama i fire handlinger
 1912 – Ung sejlads: skuespil i fire handlinger
 1915 – Marmoret som sov
 1919 – Purpurkappen
 1925 – Under kundskapens træ: komedie i tre akter

Sakprosa

Reiseskildringar 
 1913 – Judea drømmer
 1922 – Skiftende kyster
 1927 – Tre horisonter

Essaysamlingar 
 1920 – Molok

Andre/uklassifiserte 
 1916 – Den sunkne lotus : egyptisk krøniker
 1921 – Demon
 1924 – Gjøglere: de samfundsløse
 1925 – Fantaster
 1926 – Allahs tjenere
 1930 – Villnisset
 1937 – Kjærlighetens legende

Kjelder 
 SAMBOK, katalogen til dei norske fag-, fylkes- og folkebiblioteka.
 Deichmanske bibliotek sin katalog.

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Ejlert Bjerke hjå Nasjonalbiblioteket

Norske forfattarar
Forfattarar frå Oslo
Norske omsetjarar
Omer

Sjå òg: Sefirat ‘omer
Omer er eit gammalt holmål. 

Eininga omer bruka i Det gamle testamentet som eit mål for kornvarer. Det vart òg bruka til å måle opp manna ved ørkenvandringa til jødane her tilsvarer ein omer 3,6 liter. Det finst likevel ulike utrekningar for dei bibelske måla, og verdiane kan ikkje fastsetjast nøyaktig.

Referansar

Måleiningar for volum
Bibelske måleeiningar

it:Omer
he:רשימת מידות, שיעורים ומשקלות בהלכה#עומר, עשרון
Urgermansk

Urgermansk eller frumgermansk er urspråket som blir rekna for å vera opphavet åt dei germanske språka, mellom anna islandsk, norsk, svensk, dansk, jiddisch, tysk, skotsk, engelsk, nederlandsk, afrikaans og frisisk.

Det urgermanske språket delte seg i tre språkgreiner, dei austgermanske, dei nordgermanske og dei vestgermanske språka. Dei austgermanske språka er utdøydd, det mest kjende av dei er gotisk.
 
Den nordgermanske greina, urnordisk, delte seg i vestnordisk (gammalnorsk og islandsk) og austnordisk (svensk og dansk). I seinmellomalderen førte lågtysk språkpåverknad i til at norsk utvikla seg parallelt med dansk og svensk. Den vestgermanske greina har ein austleg (tysk, nederlandsk) og ein vestleg (engelsk, frisisk) del.

Den klassiske innføringa i germansk språkvitskap er Krahe og Meid 1969, ei nyare framstillinger Voyles 1992.

Lydendringar i overgangen frå førgermansk til urgermansk 

Dette oversynet systematiserer lydendringar presentert i faglitteraturen.

Grimms lov: Ein kjedereaksjon på tre sett av klusilar. 
 Ustemte klusilar blir frikativar viss dei ikkje kjem etter ein annan obstruent.
  >  () — 
  >  () — 
  >  () — 
  >  () — 
 Sekvensane , ,  og  er som før.

 Stemte klusilar blir ustemt:
  >  —  
  >  — 
  >  — 
  >  — 
 Aspirerte klusilar blir stemte klusilar eller frikativar (sjå nedanfor):
  >  () — 
  >  () — 
  >  () — 
  >  () — 

Verners lov: ustemte frikativar blir stemt viss dei kjem etter ei trykklett staving:
  >  — 
  >  — 
  >  —  (with -z by analogy)
  >  — 
  >  —  "of darkness" >  >  > ;  "wheel" >  >  > 
 Dette gjeld også ein del ord som som regel var trykklett — , trykklett  "eg er" >  >  > ; , trykksvak  "dei er" >  >  >  (dei trykksterke variantane, som ville ha vore  og , er tapt)

Trykk blir flytta til første staving. Det kontrastive trykket i urindoeuropeisk forsvinn, og Verners lov blir fonematisert.

Assimilering av sonorantar:
  >  —  "tynn" ~ fem.  >  ~  >  ~  >  ~  >  ~ 
  >  — . Denne utviklinga er seinare enn kontakt med samiske språk, jf. lånordet *pulna > ursamisk *polnē "ås".
  >  — 

Trykksvak  >  før konsonant eller ordfinalt — 

Trykksvak  > , men ikkje før  —  "abstrakt substantivsuffiks" >  >  > 
 Trykksvak  blir drege saman til  —  "i-stem gen. sg." >  >  >  (med -z via analogi)
  før  blir seinare  bmen ikkje før etter i-omlyden.

Trykksvak  >  —  "Ho ligg" ~  "dei ligg" >  ~  >  ~  >  ~  (med -þ- via analogi)
 Prosessn resulterer i ein diftong frå ein ein opphavleg sekvens av to stavingar —  "tematisk optativ 3pl" >  >  > ;  "om morgonen" >  >  "tidleg";  "tre" >  >  > 
 Sekvensen  blir til  —  "framande, nom. pl." >  >  >  "gjestar"

Samanfall av ikkje-høge bakre vokalar:
 ,  >  —  "framand" >  >  "gjest";  "bukk" > 
 ,  >  —  "ting" >  >  >  "judgement";  "søt" >  > 
 ,  >  (â) —  "såkorn" >  >  > ;  "eh₂-stem nom. pl." >  >

Kjelder

Litteratur 
 Krahe, Hans and Meid, Wolfgang (1969): Germanische Sprachwissenschaft, 3 bind. Berlin: de Gruyter.
 Lehmann, W. P. (1961): A Definition of Proto-Germanic, Language 37, 67ff.
 Joseph B. Voyles (1992): Early Germanic Grammar. London: Academic Press. ISBN 0-12-728270-X.

Germanske språk
Indoeuropeiske urspråk
Verdshandelsorganisasjonen

Verdshandelsorganisasjonen (engelsk: World Trade Organization, WTO) vart etablert i 1995 etter ein revisjon av GATT-avtalen. Avtalen legg reglar for verdshandelen, og har som formål å byggje ned handelsbarrierar som til dømes toll. WTO hadde 148 medlemsland per 26. mai 2005. Generaldirektør frå mai 2005 er Pascal Lamy. Han avløyste Supachai Panitchpakdi.

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle heimesida til Verdshandelsorganisasjonen 

Internasjonale organisasjonar
Handelsorganisasjonar
Skipingar i 1995
Livermorium

Livermorium (tidlegare ununheksium) er eit grunnstoff med atomnummer 116 og kjemisk symbol Lv. Oppdaginga av stoffet vart publisert i år 2000.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 WebElements.com - ununheksium

 
Metall
Kalkogen
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Det internasjonale pengefondet

Det internasjonale pengefondet (engelsk International Monetary Fund, IMF) er ein organisasjon med 184 medlemsland. Organisasjonen arbeider for å fremje internasjonalt pengesamarbeid, ordna valutaforhold, stabil økonomisk vekst, høg sysselsetjing og å yte finansiell bistand til fattige land. 

Per 31.12.2003 hadde fondet eit samla utlån på 107 milliardar amerikanske dollar. 

IMF vart oppretta i 1945, for å få orden på verdsøkonomien etter den andre verdskrigen.

Dei siste åra har IMF vorte sterkt kritisert av anti-globaliseringsrørsla for å presse eit marknadsliberalistisk system på landa dei stør økonomisk. Kritikken har gått ut på at Pengefondet krev omstrukturering og privatisering av offentleg sektor.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle heimesida til Det internasjonale pengefondet

Internasjonale organisasjonar
Økonomiorganisasjonar
Skipingar i 1945
SN-organisasjonar
Moscovium

Moscovium er eit grunnstoff med atomnummer 115. Det kjemiske symbolet er Mc.

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - ununpentium

 
Grunnstoffgruppe 15
Kunstige grunnstoff
Grunnstoff
Ingvar Moe

Ingvar Moe () var ein norsk forfattar og lyrikar frå Etne. Han debuterte i 1975 med diktsamlinga Løktastolpefrø, som han fekk Tarjei Vesaas' debutantpris for.
Denne diktsamlinga er bakgrunnsmateriale for ei viseplate med Stanley Jacobsen som kom ut i 1978.

I tillegg til å skriva dikt, romanar, barne- og ungdomsbøker, kåseri og skodespel skreiv han også lærebøker for barneskulen og han omsette barnebøker frå andre språk til nynorsk. I 1984 var han tekstforfattar til julehefte Smørbukk.

Bøker

Diktsamlingar
 1975 – Løktastolpefrø
 1977 – Fløttjevels bok
 1979 – Himabrent
 1989 – Barre litt, altså : rime-lige dikt og songar
 1994 – Dikt i samling, forord og utval ved Per Olav Kaldestad
 1996 – Ord om ord : etterlatne dikt,  forord av Einar Økland

Romanar
 1988 – Rundt sjøen : bilete frå ein barndomsstad – sjølvbiografisk oppvekstroman
 1988 – Soga om hordalandsfolket, band 1: Forbanninga : historisk spenningsroman
 1990 – Soga om hordalandsfolket, band 2: Kvinner mellom mørke fjell : historisk spenningsroman
 1992 – Soga om hordalandsfolket, band 3: Ulveslåtten : historisk spenningsroman

Barne- og ungdomsbøker

 1978 – Ingenting å vera redd for
 1979 – Dei må ikkje skyta Garm. Illustrert av Ingegerd Tveit
 1980 – Det brenn...
 1980 – Garm blir borte
 1983 – Tre døgn i uvisse
 1984 – Heia oldemor! : ei heilt vill forteljing, illustrert av Fam Ekman
 1985 – Oldemor rock! : ei nokså vill forteljing
 1986 – Syntax error 
 1989 – Oldemor og skurken : ei endå villare forteljing, illustrert av Fam Ekman
 1992 – Farleg ferd mot mørkret, Bok 1: Landet bak Fosseveggen
 1992 – Farleg ferd mot mørkret, Bok 2: Gjennom dei mørke landa
 1993 – Oldemor gifter seg : ei heilt vill bryllaupsbok

Anna

 1976 – Sommaren te Ingjeberr : bygdaprosa – forteljingar
 1981 – Kjære kyrkjefolk : kåseri i hytt og vêr – kåseri
 1982 – Nakne, utan klede : ni forteljingar – forteljingar
 1983 – Frå oppvaskkummen – kåseri, med teikningar av Oddvar Torsheim 
 1988 – Nå skine det øve! : stubbar og folkalivsskildringar ifrå bygdamiljø, illustrert av Bård E. Valberg
 1991 – Minnenes melodi : ei bygdehore fortel

Dramatikk 
 1994 – Absalon Holmarøy og kvinnene hans – teatermanus. Det norske teateret

Prisar
1975 – Tarjei Vesaas' debutantpris
1987 – Melsom-prisen

Kjelder
 Ingvar Moe henta frå Bokmålswikipedia 7. juni 2005.
 BIBSYS , katalogen til dei norske fag- og forskingsbiblioteka.
 Forfattarside hjå Høgskolen Stord/Haugesund .
 Norske barne- og unggdomsforfattare om Ingvar Moe

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Ingvar Moe digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Nynorskforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Forfattarar frå Hordaland
Norske lyrikarar
Folk frå Etne
Norske skjønnlitterære debutantar i 1975
Vinnarar av Tarjei Vesaas' debutantpris
Vinnarar av Melsom-prisen
Flerovium

Eit atom av grunnstoffet flerovium med kjemisk symbol Fl med atomnummer 114 skal ha vorte laga i 1998. Ununquadium var eit mellombels, systematisk namn for grunnstoffet flerovium.

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - ununquadium

 
Kunstige grunnstoff
Grunnstoff
Nihonium

Nihonium er eit grunnstoff med atomnummer 113. Det har kjemisk symbol Nh. 

Resultat som tyder på at ununtrium er oppdaga er publisert, men oppdaginga er ikkje stadfesta.

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - ununtrium

 
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Verdsbanken

Den internasjonale banken for gjenoppbygging og utvikling, betre kjent som Verdsbanken, er ein internasjonal organisasjon oppretta i 1944 for å finansiere gjenoppbygging etter øydeleggingane i den andre verdskrigen. Mandatet har etter kvart endra seg til å motverke fattigdom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Verdsbankgruppa

Sjå òg 
 Den europeiske banken for gjenoppbygging og utvikling

Internasjonale organisasjonar
Økonomi
Skipingar i 1946
Copernicium

Copernicium er namnet på grunnstoffet med atomnummer 112. Copernicium har kjemisk symbol Cn. Atommassen er 277.

Historie 

Copernicium vart oppdaga i 1996 ved Gesellschaft für Schwerionenforschung (GSI) i Darmstadt i Tyskland.

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - copernicium

lenkjetittel

 
Transisjonsmetall
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Dubnium

Dubnium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 105 og kjemisk symbol Db.

Særlege kjenneteikn

Historie 

Dubnium vart oppdaga i 1967.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - dubnium

 
Transisjonsmetall
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Seaborgium

Seaborgium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 106 og kjemisk symbol Sg. Grunnstoffet har fått namnet etter Glenn T. Seaborg.

Særlege kjenneteikn

Historie 

Seaborgium vart oppdaga i 1974.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - seaborgium

 
Transisjonsmetall
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Bohrium

Bohrium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 107 og kjemisk symbol Bh. Grunnstoffet er oppkalla etter Niels Bohr.

Særlege kjenneteikn

Historie 

Bohrium vart oppdaga i 1981.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - Bohrium

 
Transisjonsmetall
Niels Bohr
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Obligasjon

Obligasjon er eit renteberande gjeldsbrev som seier at innehavaren har lånt ut pengar til nokon, t.d. staten (blir da kalla ein statsobligasjon), ein kommune eller eit aksjeselskap. Vanlegvis går obligasjonar over fleire år.

Sjå òg 
 Aksje
 Opsjon

Økonomi
Hassium

Hassium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 108 og kjemisk symbol Hs.

Særlege kjenneteikn

Historie 
Hassium blei framstilt for fyrste gong i 1984 av ei tysk forskargruppe leia av Peter Armbruster og Gottfried Münzenberg ved Gesellschaft für Schwerionenforschung (GSI) i Darmstadt i Tyskland. Gruppa bombarderte ein 208Pb (bly) med 58Fe (jern)-kjernar, noko som gav tre atom av 265Hs:

 

Den tyske forskargruppa foreslo sjølv namnet «hassium» som er avleia av Hassias, det latinske namnet for Hessen, delstaten der forskingsinstitutt GSI ligg. Grunnstoffet fekk i fyrste omgang namnet unniloctum (kvasi-latinisering av tala en-null-åtte) og kjemisk symbol Uno, inntil IUPAC i 1994 anbefalte at det blei kalla hahnium etter den tyske kjemikaren Otto Hahn. Seinare, i 1997, blei namnet «hassium» anerkjent internasjonalt. Tidlegare er grunnstoffet også blitt kalla eka-osmium.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - hassium

 
Transisjonsmetall
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Meitnerium

Meitnerium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 109 og kjemisk symbol Mt. Grunnstoffet er oppkalla etter Lise Meitner.

Særlege kjenneteikn

Historie 

Meitnerium vart oppdaga i 1982.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 
 WebElements.com - meitnerium

 
Transisjonsmetall
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Kalvøya i Bærum

For andre stader med namnet «Kalvøya» eller «Kalvøy», sjå Kalvøya.

Kalvøya er ei øy i Oslofjorden. Øya ligg i Bærum kommune og er tilgjengeleg over ei gangbru frå Kadettangen i kommunesenteret Sandvika. 

Kalvøya var i gamle dagar beitemark for Kjørbo gård. Kommunen kjøpte øya i 1939.

Øya var frå 1971 til 1997 arena for musikkfestivalen Kalvøyafestivalen. I 1999 og 2000 vart festivalen arrangert under namnet Øyafestivalen. Frå 2001 har Øyafestivalen gått føre seg i Middelalderparken i Oslo, og deretter på Tøyen i Oslo.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av gangbrua 
 Om naturistområdet på austsida 

Geografi i Bærum
Oslofjorden
Øyar i Viken
Darmstadtium

Darmstadtium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 110 og kjemisk symbol Ds.

Særlege kjenneteikn

Historie 

Darmstadtium vart oppdaga i 1994.

Framstilling

Isotopar

Bakgrunnsstoff 

 WebElements.com - darmstadtium

 
Transisjonsmetall
Darmstadt
Syntetiske grunnstoff
Grunnstoff
Uorganisk kjemi

Uorganisk kjemi er den delen av kjemien som omhandlar grunnstoff, uorganiske sambindingar og reaksjonane deira. Metall, salt og oksid er typiske uorganiske stoff. 

Kjemi
Hamningberg

Hamningberg er eit fråflytta fiskevær i Båtsfjord kommune i Troms og Finnmark.

Området rundt Hamningberg er kjend for eit landskap som ofte vert skildra som eit «månelandskap». 

Hamningberg vart ikkje særs ramma av andre verdskrigen og representerer i dag eit heilskapleg bygningsmiljø frå før krigen. Staden har ingen fastbuande.

Sjå og 
 Redningsaksjonen ved Hamningberg

Bakgrunnsstoff 

 
 boprod.se Hamningberg (svensk)

Geografi i Båtsfjord
Fiskevær i Troms og Finnmark
Kulturminne i Båtsfjord
Tidlegare busetnader i Troms og Finnmark
Kalvøya

Kalvøy eller Kalvøya er eit stadnamn som finst fleire stader:

 Kalvøya i Aure
 Kalvøya i Bærum
 Kalvøya på Tustna
 Kalvøy i Stavanger

Norske stadnamn
Gunnar Myrdal

Gunnar Myrdal, () var ein svensk økonom frå Gagnef i Dalarna i Sverige. 

Samfunnsøkonom, sosialdemokratisk politikar; handelsminister i 1945-47, professor i samfunnsøkonomi ved Handelshøgskolen i Stockholm i 1933-47, professor i internasjonal økonomi ved Universitetet i Stockholm i 1960-67. Mottok nobelprisen i økonomi i 1974 (delt med Friedrich von Hayek). 

Gift med Alva Myrdal sidan 1924 (ho døydde i 1986). Myrdal døydde 17. mai 1987 i Danderyd i Stockholms län. Han vart far til Jan Myrdal.

Bibliografi 
 Prisbildningsproblemet och föränderligheten (1927; doktoravhandling)
 Vetenskap och politik i nationalekonomien (1930)
 Kris i befolkningsfrågan (1934)
 An American Dilemma (del 1-2, 1944)
 Rika och fattiga länder (1957)
 Asian Drama (del 1-3, 1968)

Nobelprisen i økonomi
Svenske nobelprisvinnarar
Svenske økonomar
Svenske politikarar
Jan Guillou

Jan Oscar Sverre Lucien Henri Guillou () er ein svensk journalist og forfattar fødd i Södertälje i Stockholms Län. Utanfor heimlandet er Jan Guillou mest kjend for bokserien om den svenske agenten Carl Hamilton, som er filmatisert og vist mellom anna på norsk TV. I tillegg til den har den historiske romanserien om krossfararen Arn Magnusson og hans innverknad på historia til det svenske kongeriket vore på bestseljarlistene i fleire land. 

Guillou kom først i søkelyset som journalist i 1973, då han - saman med kollegaen Peter Bratt - avslørte eksistensen av det svenske Informationbyrån (IB), og deira omfattande overvaking av venstreradikale svenskar gjennom etterkrigstida, kjend som IB-affären. For si rolle i avsløringa vart Guillou dømd til fengsel for spionasje.

På slutten av 1990-talet tufta Guillou det frittståande bokforlaget Piratförlaget saman med Sigge Sigfridsson, Liza Marklund og kona Ann-Marie Skarp. Forlaget har no òg fått eit norsk systerforlag, som Guillou publiserer bøkene sine på; Piratforlaget.

Guillou skriv regelmessig for det svenske Aftonbladet, og er ein annerkjend deltakar i samfunnsdebatten. Han har opp gjennom åra stått fram med mykje krass kritikk av samfunns- og medieutviklinga i Sverige, og på det viset heile Vesten.

Verkliste

Bøker omsette til norsk bokmål 
Soga om Arn Magnusson:
 1998 Veien til Jerusalem 
 1999 Tempelridderen 
 2000 Riket ved veiens ende 
 2001 Arven etter Arn

 2002 I Arns fotspor (faktabok med føreord av Jan Guillou)

Bøker om Hamilton:
 1986 Coq Rouge - Rød Hane
 1987 Den demokratiske terroristen
 1988 I nasjonens interesse
 1990 Fiendens fiende
 1991 Den aktverdige morderen
 1992 Vendetta
 1993 Ingenmannsland
 1994 Siste seier
 1995 I Hennes Majestets tjeneste
 1996 Hevet over enhver mistanke
 1997 Hamlon
 2006 Madame Terror
 2008 Men ikke hvis det gjelder din datter

Andre bøker:
 1993 Ondskapen
 2002 Heksenes forsvarere
 2005 Tyvenes marked
 2007 Den Indre Fiende

På svensk: 
 1974 Det stora avslöjandet
 1982 Berättelser från Det nya riket
 1990 Gudernas Berg

Guillou, Jan
Guillou, Jan
Nini Roll Anker

Nicoline Magdalene Roll Anker, kjend som Nini Roll Anker, () var ein norsk forfattar som var fødd i Molde. Ho var dotter av jurist, embetsmann, sorenskrivar, politikar og høgsterettsdommar Ferdinand Roll. Ho skreiv ei rekkje romanar og skodespel, mest kjend er ho for Det svake kjøn (1915), Den som henger i en tråd (1935) og den posthumt utgjevne Kvinnen og den svarte fuglen som kom i 1945.

Den fyrste boka gav ho ut under pseudonymet Jo Nein 1898. Dei neste to bøkene Lil-Anna og andre (1906) og Benedicte Stendal (1909) vart utgjevne under hennar eige namn som då var Nini Roll. Dei seinare bøkene vart publiserte under namnet Nini Roll Anker, etter at ho hadde gift seg med ingeniøren, siglaren og båtkonstruktøren Johan August Anker. Unnataket er tre bøker gjevne ut under pseudonymet Kåre P.: Liv, livet og jeg (1927), Vi skriver en roman (1930) og To ungdomsår (1939).

Nina Roll og Johan Anker budde på Vollen i Asker. 3. mai 1973, på 100-årsdagen sidan ho vart fødd, vart det avduka ei byste av Nini Roll Anker på Gotfred Lies plass i Molde. Bysta er laga av Hjalmar Hansen.

Bibliografi 
 Lill-Anna og de andre, 1906
 Benedicte Stendal, 1909
 Per Haukeberg, 1910
 De vaabenløse, 1912
 Det svake kjøn, 1915 (omarbeidet utg. 1924)
 Fru Castrups datter, 1918
 Kirken, (skodespel, 1920)
 Huset i Søgaten, 1923
 Komedien, (skodespel, 1923)
 Kvindesind, 1924
 I amtmandsgaarden, 1925
 Piken, (skodespel, 1925)
 Under skraataket, 1927
 Prisopgaven, 1928
 Enken, 1932
 Elling Thorsens hjem, 1934
 På ærens mark, (skodespel, 1934)
 På egen grunn, 1936
 Små avsløringer, 1937
 Bak Munkeruds fasade, 1938
 Kvinnen og den svarte fuglen, 1945
 Min venn Sigrid Undset, 1946

Under pseudonym 
 I Blinde (som Jo Nein), 1898
 Liv, livet og jeg (som Kåre P), 1927
 Vi skriver en roman (som Kåre P), 1930
 To ungdomsår (som Kåre P), 1937

Kjelder 
 Dagbladets forfattarside .
 Norsk samkatalog for bøker.
 Arnljot Løseth: Aristokrat og opprører, i 100 år 100 navn. Personer som har preget Nordvestlandet. Sunnmørsposten Forlag 2000

Bakgrunnsstoff 
 Tordis Ørjasæter og Jo Ørjasæter: Nini Roll Anker : en kvinne i tiden. (Aschehoug) – 2000. ISBN 82-03-26066-7

Norske forfattarar
Folk frå Molde
Bjarte Breiteig

Bjarte Breiteig () er ein norsk forfattar. Breiteig har studert fysikk og litteraturvitskap ved NTNU, gått på Skrivekunstakedemiet i Bergen og teke litteraturkunnskap mellomfag ved Universitetet i Bergen.

Breiteig debuterte litterært i 1998 med novellesamlinga Fantomsmerter, som han fekk Aschehougs debutantstipend for. Den andre novellesamlinga hans, Surrogater (2000) vart nominert til Brageprisen og Sørlandets litteraturpris.

Bøker 
 1998 – Fantomsmerter – noveller 
 2000 – Surrogater – noveller
 2006 – Folk har begynt å banke på – noveller

Prisar 
 1998 – Aschehougs debutantstipend 
 2004 – Anders Jahres kulturpris 
 2006 – Mads Wiel Nygaards legat

Kjelder
 Bjarte Breiteig henta frå Bokmålswikipedia 8. juni 2005.

Norske novelleforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1998
Folk frå Kristiansand
Forfattarar frå Vest-Agder
Vinnarar av Aschehougs debutantstipend
Anne Bøe

Anne Bøe () er ein norsk lyrikar. Bøe er misjonærdotter og budde mellom anna i Tanzania då ho voks opp. Ho gjekk i det første kullet på forfattarstudiet i Bø ved Høgskulen i Telemark. 

Bøe debuterte i 1984 med diktsamlinga Silkestein, som ho fekk Tarjei Vesaas' debutantpris for.

Bøker 
 1984 – Silkestein – dikt 
 1987 – Ordenes kildemor – dikt 
 1989 – Ildrose – dikt
 1993 – Sinobersol snø – dikt 
 1994 – Ingensteds overalt – dikt
 1996 – Bølgenes sorg? De vet ingenting – dikt i utval 
 2001 – Krigslogikkene – dikt 
 2003 – Sisyfos synger – dikt 
 2009 – Minimum – dikt
 2012 – Frostdokumenter – dikt

Prisar 
 1984 – Tarjei Vesaas' debutantpris for Silkestein

Kjelder
 Anne Bøe henta frå Bokmålswikipedia 8. juni 2005.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Bøker av Anne Bøe digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar av Anne Bøe i BIBSYS
 Forfattarside hjå NRK
 Bokmelding om Sisyfos synger hjå Poeten.no

Norske lyrikarar
Folk frå Ålesund
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske skjønnlitterære debutantar i 1984
Vinnarar av Tarjei Vesaas' debutantpris
Massékhet Tamíd

Massékhet Tamíd  (hebr. מַסֶּכֶת תָּמִיד [massekhet tāmīd]) er den niande traktaten i Séder Kodasjím i det rabbanittisk-jødiske bokverket Misjná. Denne traktaten blir handsama i Talmúd bablí, men ikkje i Talmúd jerusjalmí. Massékhet Tamíd tek for seg morgonritualet i Tempelet i Jerusalem, inkludert førebuinga og ofringa av det faste brennofferet (sjå 2. mos. 29:38–42), røykjelsesofferet (sjå 4. mos. 28:2–8) og resten av sjaharít (morgongudstenesta) med framseiinga av Sjemá‘ Jisraél med sine tilhøyrande velsigningar.

Tamíd
Tempelet i Jerusalem