alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Occasional Rain

Occasional Rain er det andre studioalbumet til den amerikanske visesongaren Terry Callier, gjeve ut i 1972.

Det var det første av tre album Callier gav ut for Cadet Records i 1970-åra med produsenten Charles Stepney. Åtte år tidlegare hadde Callier spelte inn eit visealbum med coverlåtar, men det vart først gjeve ut i 1968 og selde dårleg, sidan visebølgja då hadde lagt seg. I mellom tida spelte Callier på kafear og små klubbar kring i landet, og skreiv songar for andre artistar. Han og partneren Larry Wade skreiv songar for Chess og etiketten deira Cadet, inkludert The Dells-hitten «The Love We Had Stays on My Mind» i 1972. Som følgje av dette fekk han sjølv platekontrakt med Cadet som visesongar. 

Occasional Rain er spelt inn som ein suite, men er ikkje heilt eit konseptalbum heller. Mellom fleire av songane finst følgjer, små overgangar som alle heiter «Go Head On». Desse tonar inn og ut forskjellige stader på plata. Stepney sette saman eit band leia av den akustiske gitaren til Callier, med seg sjølv på cembalo og orgel, Leonard Pirani på piano, Sydney Simms på bass og Bob Crowder på trommer. I tillegg syng Minnie Ripperton, Kitty Haywood og Shirley Wahls korvokal.

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, gitar
 Sydney Simms - bass
 Robert Crowder - trommer
 Charles Stepney - cembalo og orgel
 Leonardo Pirani - piano
 Kitty Haywood - korvokal
 Minnie Riperton - korvokal
 Shirley Wahls - korvokal

Teknisk
 Charles Stepney - produsent
 Gary Starr - lydteknikar
 Michael Mendel - kunstnarisk leiar, fotografi

Kjelder

Musikkalbum frå 1972
Terry Callier-album
Cadet Records-album
FA-cupfinalen i fotball 1958

FA-cupturneringa i fotball 1958 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 3. mai 1958. Framfor 99 756 tilskodarar tok Bolton Wanderers sin fjerde og siste FA-pokal etter siger 2-0 over Manchester United. Det var 29 år sidan den førre Bolton-triumfen i FA-cupen.

Kampen
Nat Lofthouse, senterløparen og kapteinen til Bolton, skåra begge finalemåla. Det fyrste kom allereie i det 3. minutt, det andre i det 55. minutt. Siste målet var omdiskutert, då Lofthouse skubba Manchester United-målvakta over målstreken.

Bolton sitt vinnarlag: Eddie Hopkinson, Roy Hartle, Tommy Banks, Derek Hennin, John Higgins, Bryan Edwards, Brian Birch, Dennis Stevens, Nat Lofthouse (kaptein), Ray Parry og Doug Holden.

Manchester United mønstra einast to spelarar som deltok i FA-finalen 1957. Laget bestod av: Harry Gregg, Bill Foulkes (kaptein), Ian Greaves, Freddie Goodwin, Ron Cope, Stan Crowther, Alex Dawson, Ernie Taylor, Bobby Charlton, Dennis Viollet, Colin Webster.

Dommaren heitte Jack Sherlock.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1958 FA Cup Final» frå ,  den 14. april 2019.  
 

Fotball i 1958
Manchester United
FA-cupfinalar
Harry Gregg

Henry Gregg, kjend som Harry Gregg, () var ein nordirsk fotballspelar frå Magherafelt. Han var ein av Manchester United-spelarane som overlevde München-ulukka i 1958. Målvakta var i 1963 med om å vinne FA-cupen.

Klubbspel
Gregg var aktiv i Doncaster Rovers i fem år. l november 1957 vart han, mot £23 000, overført frå andredivisjonslaget til Manchester United. Her tok han omgåande over som fyrste-målvakt. Den 6. februar 1958, vel 2 månader etter overgangen frå Doncaster, overlevde Gregg ei flyulukke ved München med små skadar, ei ulukke som tok livet frå 8 av klubbkameratane hans i United. I Manchester Uniteds fyrste kamp etter ulukka var Gregg og Bill Foulkes dei to einaste frå fyrstelaget som var i stand til å delta. Same våren vakta han målet då det nye United-mannskapet tapte 0-2 mot Bolton i FA-cupfinalen. Fem år seinare stod Gregg i mål då Manchester United vann FA-cupen 1963, etter å ha slått Leicester City 3-1 i finalen. Heile 1964/65-sesongen var han skadd og gjekk dermed glipp av ligatriumfen til storlaget frå Manchester. Gregg spelte 247 kampar for Manchester United, den siste hausten 1966. I desember same året fekk han kontrakt med Stoke City, la opp våren 1967.

Landslagsspel
Gregg spelte 25 landskampar for Nord-Irland i tida 1954-63, dei aller fleste kampane kom over fire år frå hausten 1956. Han vakta målet til landslaget i alle fire kampane under Fotball-VM i 1958, ein meisterskap der Nord-Irland rauk ut i kvartfinalen mot Frankrike.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harry Gregg» frå ,  den 14. april 2019.  
 
eu-football

Nordirske fotballspelarar
Manchester United-spelarar
Doncaster Rovers-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1958
Lotto

Lotto er eit norsk pengespel frå Norsk Tipping der spelaren skal velja sju tal mellom 1 og 34.

Den fyrste Lotto-trekninga fann stad 19. april 1986, og taket på fyrstepremien var då . 31. mai same året vann den fyrste personen ein premie på over éin million kroner.

Kjelder 

Pengespel
Markuskyrkja

Markuskyrkja (italiensk Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco) er den katolske domkyrkja i Venezia. Ho ligg ved austsida av Markusplassen, ved sida av Dogepalasset, og er eit av kjennemerka for Venezia. Kyrkja er eit godt eksempel på italo-bysantinsk arkitektur. Kyrkja var opphavleg bygd som kapell for dogen av Venezia, og blei først domkyrkje for byen i 1807, då ho blei sete for patriarken av Venezia. 

Den noverande Markuskyrkja er ein basilika bygd i tidsrommet 1060-1100, med ei rekkje seinare tillegg. Hovudfasaden har ei ornamentert takline i hovudsakleg gotisk stil. Inne er kyrkja dekorert i gull-mosaikkar som det tok hundreår å fullføra. Som eit gulldekorert symbol på venetiansk makt og rikdom har kyrkja vore kjend som 'Gullkyrkja' (Chiesa d'Oro) sidan 1000-talet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St Mark's Basilica» frå ,  den 14. april 2019.  
 

Venezia
Kyrkjer i Veneto
Domkyrkjer i Italia
Giovanni Artusi

Giovanni Maria Artusi () var ein italiensk musikkteoretikar, forfattar og renessansekomponist. 

Artus har fått eit herostratisk ry som ein av dei mest reaksjonære kommentatorane i musikkhistoria etter å ha gått til åtak på innovative musikarar som rundt år 1600 bidrog til den tidlege utviklinga av barokkmusikken.

Liv og virke 
Artusi var ein lærd geistleg innan trusfellesskapet San Salvatore i Bologna. Han var ein dyktig kontrapunktikar, men var musikalsk tilbakeskodande. Heile livet heldt han seg tru til dei musikalske ideane til læraren sin Gioseffo Zarlino, ein av dei leiande musikkteoretikarane på slutten av 1500-talet. Vincenzo Galilei gjekk til åtak på Zarlino i verket Dialogo della musica antica e della moderna frå 1581, og Artusi rykka då ut og forsvarte læraren og musikkstilen hans

Den best kjende episoden i livet til Artusi, og ein av dei best kjende i historia til musikk-kritikk, fann stad mellom 1600 og 1603. Då gjekk Artusi til åtak på ein ikkje namngjeven komponist, men det var tydeleg at målet var Claudio Monteverdi. I forordet til den femte madrigalsamlinga si svarte Monteverdi på åtake med å føreslå at ein burde skilja musikken i to retningar: den gamle renessansestilen, som han kallla prima prattica, og den nye barokkstilen, seconda prattica. Prima prattica skildra han som det polyfone idealet frå 1500-talet, karakterisert av streng kontrapunktikk, førebudde dissonansar og jambyrdige stemmer. Seconda prattica var den nye monodiske stilen som la vekt på sopran- og bass-stemmene, og dessutan representerte byrjinga på ein bevisst funksjonell tonalitet.

Det finst berre att nokre få komposisjonar etter Artusi: ei bok med canzonetter for fire stemmer (Venezia, 1598) og ein Cantate Domino for åtte stemmer (1599), alle haldne i ein konservativ stil.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Giovanni Artusi» frå ,  den 14. april 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Artusi Giovanni Maria, musicologie.org. Verk, bibliografi og anna

 Litteratur
 Claude Palisca: Giovanni Artusi. I The New Grove Dictionary of Music and Musicians. red. Stanley Sadie.  20 bd.  London, Macmillan Publishers Ltd., 1980,  ISBN 1-56159-174-2
 Gustave Reese: Music in the Renaissance.  New York, W.W. Norton & Co., 1954.  ISBN 0-393-09530-4
 Manfred Bukofzer: Music in the Baroque Era.  New York, W.W. Norton & Co., 1947.  ISBN 0-393-09745-5
 Giovanni Artusi: L'Artusi, ovvero Delle imperfezioni della moderna musica, oms. Oliver Strunk, i Source Readings in Music History.  New York, W.W. Norton & Co., 1950.

Italienske komponistar
Renessansekomponistar
Italienske musikkteoretikarar
Folk frå Bologna
British Film Institute

British Film Institute (BFI) er ein ideell organisasjon som bidreg til å fremja film og filmproduksjon i Storbritannia. Han tek vare på det nasjonale filmarkivet og driv fleire kinoar, mellom anna ein IMAX-kino i London. Organisasjonen arrangerer også fleire festivalar: London Film Festival, BFI Flare: London LGBT Film Festival og Future Film Festival.

BFI forvaltar verdas største filmarkiv med meir enn 50 000 spelefilmar og over 100 000 andre titlar, i tillegg til om lag 625 000 fjernsynprogram. Det meste av innhaldet i arkivet er britisk, men det omfattar også ein del internasjonalt viktige filmar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «British Film Institute» frå ,  den 14. april 2019.

Bakgrunnnsstoff 
 

Britisk film
Filmorganisasjonar
Ideelle organisasjonar
Britiske organisasjonar
Skipingar i 1933
What Color Is Love

What Color Is Love er det tredje studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i mars 1973. Det var det andre albumet han gav ut for Cadet Records med Charles Stepney som produsent, arrangør og dirigent.  

Albuet har ei blanding av funk, rock, folk, jazz og klassisk musikk. Albumet vert ofte rekna som hans beste og det om førte han attende i søkelyset att i 1990-åra etter at han i over ti år hadde lagt musikkarrieren på hylla. 

Songen «You Goin' to Miss Your Candyman» vart populær då Urban Species sampla songen for sin «Listen» tidleg i 1990-åra.

Innhald

Medverkande

 Terry Callier - vokal, gitar
 Charles Stepney - elektrisk piano, piano, arrangement, dirigent
 Phil Upchurch - gitar 
 Donny Simmons - trommer
 Morris Jennings - trommer
 Louis A Satterfield - bass
 Alfred Nalls - conga, bongo
 Fred Walker - conga, perkusjon
 Bobby Christian - perkusjon
 Cyril Touff - munnspel
 Edward Druzinsky - harpe	
 Ethel Merker - horn
 Paul Tervelt - horn
 Donald Myrick - altsaksofon, fløyte
 Arthur Hoyle - trompet 
 John Howell - trompet
 Kitty Haywood - korvokal
 Shirley Wahls - korvokal
 Vivian Harrell - korvokal
 Fiolin – Elliot M. Golub, W. Zlatoff-Mirsky, Irving Kaplan, Jerry Sabransky, Joseph Golan, Ruth Goodman, Theodore Silavin, William Faldner
 Bratsj: Arthur Ahlman, Bruce Hayden, Harold Klatz, Harold Kupper, Roger Moulton
 Celloar: Karl B. Fruth, Leonard Chausow

Teknisk
 Produsent: Charles Stepney
 Lydteknikarar: Roger Anfinsen, Brian Christian og Gary Starr
 Ansvarleg og koordinator: Evelyn Greco

Kjelder

Musikkalbum frå 1973
Terry Callier-album
Cadet Records-album
I Just Can't Help Myself

I Just Can't Help Myself  er det fjerde studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i mars 1973. Det var det tredje og siste albumet han gav ut for Cadet Records med Charles Stepney som produsent, arrangør og dirigent.  

Albumet hadde ein moderne soul-stil som er blitt samanlikna med musikken til Marvin Gaye på denne tida. Fleire av songane var derimot spelt inn fleire år tidlegare, som «Alley-Wind Song» og John Coltrane-hyllesta «Can't Catch the Trane» som begge vart spelte inn i 1969. 

Jason Ankeny i Allmusic skreiv: «Plata ulmar med stille intensitet, ein underliggande sjølvtillit og sinnsro som viker for augneblink av sjelsøkjande angst. Dei seinare albuma til Callier kan òg tilrådast, men det siste albumet hans for Cadet var likevel slutten på ein æra. Han nådde aldri heilt dei same høgdene igjen.»

Innhald

Medverkande

 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Charles Stepney - elektrisk piano, piano
 Phil Upchurch - gitar
 Cleveland Eaton - bass
 Louis Satterfield - bass
 Richard Evans - bass
 Donny Simmons - trommer
 Morris Jennings - trommer
 Alfred Nalls - perkusjon
 Bobby Christian - perkusjon
 Fred Walker - perkusjon
 Don Myrick - altsaksofon
 Ethel Merker - valthorn
 Paul Tervelt - valthorn
 Arthur Hoyle - trompet
 John Howell - trompet
 Edward Druzinsky - harpe
 Errol Batts - korvokal
 Larry Wade - korvokal
 Phylis Knox - korvokal
 Fiolinar: Elliott Golub, Everett Zlatoff-Mirsky, Irving Kaplan, Jerry Babransky, Joseph Golan, Ruth Goodman, Sol A. Bobrov, Theodore Silavin, William Faldner
 Bratsj: Arthur W. Ahlman, Bruce Hayden, Harold D. Klatz, Harold Kupper, Roger Moulton
 Cello: Karl B. Fruth, Leonard Chausow

Arrangement av Bob Schiff (spor A1, A3), Charles Stepney (spor A2, A5, B2), Richard Evans (spor A4, B1, B3)

Teknisk
 Produsent: Charles Stepney, Larry Wade, Terry Callier
 Produksjonsmanager: Bob Scerbo
 Lydteknikarar: Gary Starr, Roger Anfinsen, Fred Breitberg, Malcolm Chisholm
 Fotografi av Neil Terk
 Design av Neil Terk

Kjelder

Musikkalbum frå 1973
Terry Callier-album
Cadet Records-album
Channel 4

Channel 4 er ein britisk fjernsynskringkastar. Han blei oppretta i 1982 etter ei avgjerd i Det britiske parlamentet som eit supplement til kanalane ein allereie hadde. 
Channel 4 er for det meste finansiert av reklame, men har på same måte som BBC ei rolle som allmennkringkastar ved å senda publikumsinformasjon og driva skulefjernsyn. Kanalen blir send i England, Skottland og Nord-Irland. Wales har ein lokal variant, S4C, som sender andre Channel 4-program  i tillegg til program på walisisk. 

Channel 4 starta sendingane sine 2. november 1982, to år etter at avgjerda om å starta han blei teken. Kringkastaren var opphavleg underlagd Independent Broadcasting Authority (IBA), men har no Channel Four Television Corporation som eigar. Dette føretaket blei skipa i 1990 og er underlagt det britiske Department for Digital, Culture, Media and Sport.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Channel 4» frå , og «Channel 4» frå  den 14. april 2019.

Bakgrunnsstoff
 

Britiske medieføretak
Britiske føretak med offentleg eigarskap
Skipingar i 1982
Den europeiske kringkastingsunionen
Fire on Ice

Fire on Ice  er det femte studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1978. 

I 1972 og 1973 gav Callier ut tre album på Cadet, men alle selde dårleg og då moderselskapet Chess Records vart selt i 1976, mista Callier kontrakten sin. Han fekk ny kontrakt med Elektra og spelte inn dette albumet for dei. Han heldt fram med den same soulaktige stilen som på dei føregåande albuma, men innimellom oppdatert med disco.

Innhald

Medverkande

 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Larry Wade - akustisk gitar, korvokal
 Scott Edwards - bass
 Charles Fearing - gitar
 Danny Leake - gitar
 Phillip Upchurch - gitar
 W. Ross Trout - gitar
 Reginald Burke - klaverinstrument
 Michael Boddicker - synthesizer
 James Gadson - trommer
 Paul N. Humphrey - trommer
 Derf Reklaw - perkusjon
 Morris Jennings - perkusjon
 Charles Ownes - saksofon
 Eddie Harris - saksofon
 Corinne Albright - barytonsaksofon
 Fred Jackson jr. - tenorsaksfon
 Garnett Brown - trombone
 George Bohannon - trombone
 Jimmy Cleveland - trombone
 Eugene Young - trompet
 Kenneth Mason - trompet
 Paul Serrano - trompet
 Cynthia White - korvokal 
 Ellie Willis - korvokal
 Jynean Bell
 Minnie Riperton - korvokal
 Sidney Barnes - korvokal
 Cello: Delores M. Bing, Renita Koven
 Fiolinar: Betty La Manga, Carl La Manga, Janice Gower, Marcia Van Dyke, Mary Lundquist, Ronald Clark, William Henderson
 
Teknisk
 Leiande produsent: Don Mizell
 Produsent og arrangør: Richard Evans
 Miksing: Richard Evans, Paul Serrano
 Lydteknikarar: Barney Perkins, Carmen Halsell, Harry Brotman, Jackson Schwartz, Scott Rowley, Zollie Johnson, Paul Serrano

Kjelder

Musikkalbum frå 1978
Terry Callier-album
Elektra Records-album
Sweet Honey in the Rock

Sweet Honey in the Rock er eit afroamerikansk kvinneleg songensemble som hovudsakleg opptrer a cappella. Gruppa blei skipa i 1973 av Bernice Johnson Reagon saman med Carol Maillard, Louise Robinson og Mie i Washington, D.C. av medlemmer frå D. C. Black Repertory Theater Company. Samansetninga av gruppa har endra seg mange gonger sidan skipinga. 

Namnet kjem frå Salmane i Bibelen (Sal 81:17). Gruppa byggjer på afroamerikansk musikktradisjon med eit repertoar frå afroamerikansk kyrkjemusikk, den amerikanske borgarrettsrørsla og andre songar om kamp og rettferd. Stilistisk omfattar det blues, spirituals, tradisjonell gospel, rap, reggae, afrikansk song, hip-hop, gamle bånnsullar og jazzimprovisasjon. Gruppa kan tidvis akkompagnera seg sjølv med perkusjonsinstrument.
Gruppa har turnert i USA og resten av verda, og gjeve ut fleire album.

Album
Sweet Honey In The Rock, LP, Flying Fish 1976. 
B'Lieve I'll Run On...See What the End's Gonna B, LP, Redwood Records, 1978. 
Good News, LP, Flying Fish, 1981. 
We All...Everyone of Us, LP, Flying Fish, 1983. 
The Other Side, Flying Fish, CD, 1985. 
Feel Something Drawing Me On, CD, Flying Fish, 1985. 
Live at Carnegie Hall, CD, Flying Fish, 1988.
Breaths, CD, 1988. 
All for Freedom, CD, Music for Little People, 1989. 
Breaths-Best of Sweet Honey In The Rock, Cooking Vinyl, 1989. 
In This Land, CD, EarthBeat! Music, 1992. 
Still on the Journey, CD, EarthBeat! Music, 1993. 
I Got Shoes, CD, Music for Little People, 1994. 
Sacred Ground, CD, EarthBeat! Music, 1995. 
Selections (1976-1988), 2 CDs, Rounder Records, 1997. 
...Twenty five..., enhanced CD, Rykodisc, 1998. 
Still The Same Me, CD, 2000. 
Alive in Australia, CD, 2003. 
The Women Gather, CD, 2003. 
Endings and Beginnings, CD, 2004. 
Raise Your Voice, CD, 2005.
 Freedom Song (2000)
 The Women Gather (2003)
 Alive in Australia (2003)
 Endings & Beginnings (2004)
 Raise Your Voice (2005) 
 Experience...101 (2007)
 Go in Grace (2008)
 "Are We a Nation?" (2010)
 A Tribute — Live! Jazz at Lincoln Center (2013)
 "Silent Night" (2014)
 #LoveInEvolution (2016)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sweet Honey in the Rock» frå ,  den 14. april 2019.

Bakgrunnsstoff

 Bernice Johnson Reagon: We Who Believe In Freedom: Sweet Honey In The Rock: Still on the Journey. Anchor Books, 1993

Afroamerikansk musikk
USA-amerikanske musikkgrupper
Skipingar i 1973
Vikinglotto

Vikinglotto er eit lotteri spelt i fleire europeiske land. Spelaren skal velja seks tal mellom 1 og 48 (hovudtal) og eitt tal mellom 1 og 8 (vikingtal).

Vikinglotto vart lansert i mars 1993 av spelselskap i Noreg, Danmark, Sverige, Finland og Island. Den fyrste trekninga var 17. mars same året. I år 2000 vart Estland med i samarbeidet, Latvia og Litauen i 2011, Slovenia  i 2017, og Belgia i 2020.

Kjelder 

Pengespel
Skipingar i 1993
Eurojackpot

Eurojackpot er eit lotteri spelt i fleire europeiske land. Spelaren skal velja fem tal mellom 1 og 50 (hovudtal) og to tal mellom 1 og 10 (stjernetal).

Den fyrste trekninga i Eurojackpot fann stad 23. mars 2012 i Finland. På dette tidspunktet var Tyskland, Finland, Danmark, Slovenia, Italia, Nederland og Estland med i samarbeidet. Noreg vart med 1. februar 2013, i lag med Island, Litauen, Kroatia, Latvia og Sverige.

Kjelder 

Pengespel
Karl Edvardsen

Karl Johan Edvardsen () var ein gardbrukar, tømmermålar og politikar frå Brunlanes i Vestfold.

Edvardsen var son til ein gardbrukar. Han arbeidde i yngre år med «jordbruk og skogdrift» heime på farsgarden, bortsett frå ein skulevinter på landbruksskule. Frå 1912 til -51 var han formann i tømmerfløytinga og tømmermålar. Perioden 1932-51 var han gardbrukar heime på Kjose i Brunlanes.

Edvardsen var med i Brunlanes heradsstyre frå 1919 til 1951, varaordførar 1928–1934 og ordførar 1934–1951. 1949-50 var han òg formann i fylkestinget. Han var elles medlem av Fylkesvegstyret i Vestfold og i Tilsynskommisjonen for Vestfoldbanen. Hausten 1949 vart Edvardsen vald til å representere Vestfold på Stortinget 1950-53, eit val gjort mogleg gjennom ei fellesliste med Bondepartiet. På Tinget var han medlem i Administrasjonskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Folk frå Larvik
NM i orientering 1983/langdistanse

Noregsmeisterskapen i orientering 1983 i langdistanse fann stad laurdag 2. juli 1983 i Pasvik i Finnmark. Sandnes Idrettslag og Pasvik Hauk stod for «et heil prikkfritt mesterskap», den fyrste noregsmeisterskapen i orientering avvikla i Finnmark fylke og i nær 30 graders varme. Løypa for menn var 29,5 km lang, den lengste NM-løypa til dess. Også kvinneløypa var sjeldan lang.

Menn

Kvinner

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Noregsmeisterskap i 1983
Noregsmeisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Troms og Finnmark
Sør-Varanger kommune
Wöllersdorf-Steinabrückl

Wöllersdorf-Steinabrückl er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Wiener Neustadt-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 14,6 km² og i kring 4 500 ibuarar. Landsbyen Wöllersdorf ligg 315 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wöllersdorf-Steinabrückl» frå ,  den 14. april 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for kvinner

Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for kvinner vart avvikla på Kjølnes stadion i Porsgrunn tysdag 21. og onsdag 22. juni 1983.

Sverige vann landskampen med 155 poeng mot Noregs 144. Begge landa deltok med tre utøvarar i dei enkelte øvingane.
Heidi Benserud fekk norsk bestemannspremie for sitt løp på 100 meter hekk.

Tysdag 21. juni

100 m

400 m

3 000 m

400 m hekk

Høgdehopp

Kulestøyt

4 × 100 m stafett

Onsdag 22. juni

200 m

800 m

1500 m

100 m hekk

Lengdehopp

Diskoskast

Spjutkast

4 × 400 m stafett

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Friidrett 1983
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Sport i Noreg i 1983
Idrett i Porsgrunn
Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for menn

Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1983 for menn vart avvikla på Kjølnes stadion i Porsgrunn tysdag 21. og onsdag 22. juni 1983. Sverige vann landskampen med sine 212 poeng mot Noregs 198. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Torstein Dahle sette personleg rekord i tresteg, det same gjorde Svein E. Storlien på 400 meter og Trond Ulleberg i kulestøyt, alle vart nummer 2 i dei aktuelle øvingane. Fire av dei seks høgdehopparane enda med 2,15 m i resultatboka.

Tysdag 21. juni

100 m

400 m

1500 m

10 000 m

400 m hekk

Høgdehopp

Tresteghopp

Diskoskast

Spjutkast

4 × 100 m stafett

Onsdag 22. juni

200 m

800 m

5 000 m

110 m hekk

3 000 m hinder

Stavhopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Sleggjekast

4 × 400 m stafett

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Friidrett 1983
Friidrettslandskampar
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Sport i Noreg i 1983
Idrett i Porsgrunn
Nordisk meisterskap i sykling 1983

Nordisk meisterskap i landevegssykling 1983 fann stad ved Hyvinge i Finland den 16. og 17. juli 1983.

Menn

180 km fellesstart

Kvinner

60 km fellesstart

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Sport i 1983
Idrettstilskipingar i Finland
Nordisk meisterskap i sykling
Sollenau

Sollenau er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Wiener Neustadt-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 10,7 km² og i kring 5 000 ibuarar. Sollenau ligg 36 km sør om Wien, 277 meter over havet ved elva Piesting.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Solleanu» frå ,  den 15. april 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Felixdorf

Felixdorf er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Wiener Neustadt-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 2,54 km² og i kring 4 300 ibuarar. Felixdorf ligg ei 8 kilometer nord om Wiener Neustadt og nærare 40 km sør om Wien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Felixdorf» frå ,  den 15. april 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich