alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Marit Aamodt

Marit Aamodt () er ein norsk lektor og lyrikar.  Ho er frå Gaular i Sogn og Fjordane og er busett i Bergen.

I 2008 gav ho ut diktsamlinga Men mitt hjarta vaker.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Om Marit Aamodt i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Marit Aamodt i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Gaular
Norske lyrikarar
Nynorskforfattarar
Naftali Temu

Naftali Temu () var ein kenyansk langdistanseløpar som i 1968 vart den fyrste olympiske meisteren frå landet sitt.

Temu tok i 1965 sølvmedaljen på 5 000 meter under dei aller fyrste panafrikanske leikane, landsmannen Kipchoge Keino vann løpet. Året etter, under Samveldeleikane 1966 i Kingston i Jamaica, slo Temu verdsrekordhaldaren Ron Clarke og sigra i 6-miles-løpet. 

I 10 000-meterløpet under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen var det einast etiopiaren Mamo Wolde som makta halde same tempo som Temu, men femti meter før mål avgjorde Temu løpet til sin fordel med ein kjapp spurt. Vinnartida 29.27,4 var heilt nøyaktig eitt minutt bak hans personbeste på distansen, Wolde fekk 29.27,7. Fire dagar seinare sprang Temu inn til bronse på 5000 meter. Til sist i leikane deltok han også i maratonløpet, og enda på 19. plass.

Temu sette sine endelege personlege rekordar på mila og halvmila i 1971-sesongen; høvesvis 28.21,8 og 13.36,6. Han vart slått ut i forsøket på 10 000 meter då sommarleikane 1972 fann stad i München.

Temu, som var frå Nyanza-provinsen i det vestlege Kenya, vart tildelt ein farm av presidenten i landet og busette der. Han døydde av prostatkreft på eit sjukehus i Nairobi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Naftali Temu» frå ,  den 3. august 2015.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Kenya
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kenya
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Abebe Bikila

Abebe Bikila () var ein etiopisk langdistanseløpar som vart olympisk meister i maraton både i 1960 og 1964.

Bikila vart etiopisk nasjonalhelt etter at han vann maratonløpet under Sommar-OL 1960 i Roma. Bikila sprang berrbeint heile vegen, og tida 2 timar, 15 minuttar og 16,2 sekundar var den snøggaste maraton nokon hadde gjennomført.

Til dei olympiske leikane 1964 i Tokyo var ikkje Bikila like godt førebudd. Seks veker før tevlinga hadde han fjerna blindtarmen og dermed redusert treningsmengda. Likevel greidde Bikila å forsvare den olympiske tittelen, denne gongen med sko. Atter presterte han ny verdsbeste; 2.12.11,2.

Bikila deltok også under OL 1968 i Mexico-byen, og braut etter 17 kilometer. Løpet vart vunne av landsmannen Mamo Wolde.

I 1969 braut Bikila ryggen og vart lam etter ein bilvelt med si Volkswagen, ein bil han hadde fått av keisar Haile Selassie. Han døydde av hjerneslag i Addis Abeba, 41 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abebe Bikila» frå ,  den 3. august 2015.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Maratonløparar
Olympiske meistrar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Adhemar da Silva

Adhemar Ferreira da Silva () var ein brasiliansk friidrettsutøvar som vart oympisk meister i tresteghopp både i 1952 og 1956.

Silva byrja med tresteg i 1947. Han sette ny brasiliansk rekord i øvinga og kvalifiserte seg til Sommar-OL 1948 i London, der han vart nummer 14. Den 3. desember 1950 sette han i heimbyen São Paulo ny verdsrekord i tresteg med nøyaktig 16 meter. Tett på 10 månader seinare flytta han rekorden med ein centimeter i Rio de Janeiro. 

Sommaren 1952 var Silva på plass under sommarleikane i Helsinki. I trestegfinalen sette han verdsrekord med fyrst 16,12 m, og så 16,22 meter. Han sette sin femte og siste verdsrekord då han 16. mars 1955 i Mexico-byen i dei panamerikanske leikane forsvarte meistertittelen han hadde vunne i Buenos Aires fire år tidlegare. Vinnarhoppet i Mexico målte heile 16,55 meter. 

I november 1956 i Melbourne tok Silva si andre olympiske gullmedalje etter å ha landa på 16,35 m, ni centimeter lengre enn islendingen Vilhjálmur Einarsson.

Silva vann i 1959 trestegtevlinga for tredje gong på rad under dei panamerikanske leikane i Chicago. Året etter deltok han i sitt fjerde sommar-OL, og vart som fyrste gongen nummer 14.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Adhemar da Silva» frå ,  den 3. august 2015.  
 

Tresteghopparar
Olympiske meistrar for Brasil
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Brasilianske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Brasilianske friidrettsutøvarar
MyHeritage

MyHeritage er ei nettside for å oppdage, dele og bevare slektshistorie. Det tilbyr online-, mobil- og programvareplattformer til sine brukarar over heile verda. Brukarane kan legge til sine eigne forfedrar, søkje etter forfedrar i milliardar av historiske oppteikningar, dele og bevare bilete og videoar mens dei oppdagar og koplar til nye slektningar.

MyHeritage har hovudkvarter nær Tel Aviv i Israel.

Bakgrunnsstoff 
  MyHeritage (Norsk)
 Blog
 Facebook
 Twitter

Internett
Skipingar i 2003
Israelske føretak
Slektsforskingsprogram
Inese Jaunzeme

Inese Jaunzeme () var ein latvisk friidrettsutøvar, fødd i småbyen Pļaviņas, som representerte Sovjetunionen då ho i 1956 vart olympisk meister i spydkast. Ho var den fyrste latviar som vann OL-gull i friidrett.

Jaunzeme vart nummer tre i spydkast under sovjetmeisterskapen i 1956. Dermed fekk ho plass i troppen som i november månad reiste til dei olympiske leikane i Melbourne. I spydfinalen forbetra ho den olympiske rekorden tre gongar, sist til 53,86 meter. Dei to andre medaljevinnarane stoppa på lengder kring 3,5 meter kortare.

Sitt aller lengste spydkast presterte Jaunzeme i 1960, då spydet landa på 55,73 m.

Jaunzeme arbeidde seinare som lege i Riga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inese Jaunzeme» frå ,  den 3. august 2015.  
 

Latviske friidrettsutøvarar
Sovjetiske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske meistrar i spydkast
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Lars Lefdal

Lars Lefdal () er tidlegare vegsjef og Høgre-politikar i Sogn og Fjordane, busett på Hermansverk i Sogn. Lefdal tok eksamen som sivilingeniør ved NTH i 1962, og arbeidde som vedlikehaldssjef hjå Statens Vegvesen frå 1966 til 1977. Han var ordførar i Leikanger kommune frå 1976 og fram til han vart vald inn på Stortinget hausten 1977. På Stortinget var Lefdal nestleiar i samferdslekomitéen. Han var vegsjef i Sogn og Fjordane frå 1989 til 2003.

Kjelder 
 Biografi på Stortinget.no

Ordførarar i Leikanger
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Høgreordførarar i Sogn og Fjordane
Simon Pegg

Simon Pegg () er ein britisk skodespelar, mest kjend for å spele Montgomery Scott i filmatiseringa av Star Trek-serien.

Kjelder 

  Filmografien er henta frå Imdb.com om Pegg
 

Engelske skodespelarar
Israel Museum

Israel Museum (מוזיאון ישראל, Muze'on Yisrael) er nasjonalmuseet i Israel. Det ligg i Jerusalem. Museet blei grunnlagd i 1965. Det ligg på ei høgd i Givat Ram nær Bible Lands Museum og Knesset.

Museet har fire avdelingar:
Kunstavdelinga med museumshagen, der det mellom anna er skulpturar laga av den vidgjetne engelske bilethoggaren Henry Moore (1898-1986)
Avdelingen for judaica (jødedomen, jødisk soge, lære, seder og språk med meire) og jødisk etnografi
Arkeologisk avdeling med mellom anna nokre av dei gamle skriftrullane som vart funne i området attmed Daudehavet, dei såkalla Daudehavsrullane
Ei avdeling for ungdom

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (engelsk)
 Offisiell nettstad

Museum i Israel
Jerusalem
Skipingar i 1965
Bible Lands Museum

Bible Lands Museum (hebraisk מוזיאון ארצות המקרא ירושלים, Muzeon Artzot HaMikra) er eit museum dedikert til landet og kulturane i den jødiske Bibelen. Museet ligg i Jerusalem, ved sidan av Israel Museum.

Bakgrunnsstoff 
  The Bible Lands Museum
 The Bible Lands Museum  ved ilMuseums.com

Museum i Israel
Jerusalem
Willie Davenport

William D. Davenport, kjend som Wilie Davenport, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 110 meter hekk i 1968.

Davenport, som var fødd i Troy i Alabama, deltok i fire sommar-OL på 110 meter hekk. Under OL 1964 i Tokyo vart han slått ut i semifinalen med tida 14,28. Fire år seinare, under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen, vann han gullmedaljen med tida 13,33 sekundar, hans livs snøggaste løp. I 1969-sesongen tangerte han verdsrekorden på 13,2 (manuell tid). 

Davenport kom på fjerdeplass på korthekken i München-OL 1972, landsmannen Rod Milburn vann løpet. I 1976 i Montreal vart Davenport nummer tre og likevel beste utøvar frå USA i OL 1976. Det var aller fyrste gongen det ikkje hadde vore dobbeltsiger til USA på korthekken i dei olympiske leikane. 

Under Vinter-OL 1980 deltok Davenport for USA i bobsleigh. Laget hans i firarbob enda på tolvteplass.

Davenport var soldat i hæren. Han døydde i Chicago av hjartestans, som oberst i nasjonalgarden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Willie Davenport» frå ,  den 4. august 2015.  
 

Hekkeløparar frå USA
Bobkøyrarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Deltakarar i både vinter-OL og sommar-OL
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1980
Bobkøyrarar under vinter-OL 1980
Rod Milburn

Rodney Milburn, kjend som Rod Milburn, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 110 meter hekk i 1972.

Karriere
Milburn melde seg på verdseliten då han som 20-åring oppnådde 13,5 på korthekken i 1970. Dei neste tre sesongane var han verdas beste korthekkløpar. I 1971 sette han ny verdsrekord på 120 yards hekk i Eugene med tida 13,0, og vann 110 m hekk under dei panamerikanske leikane i Cali i Colombia.

I OL-sesongen 1972 kvalifiserte Milburn seg til OL-tur med knapp margin, då han vart nummer tre i uttakingstevlinga heime i USA. Derimot imponerte han stort i München og vann 110 meter hekk på 13,24 sekundar, ei tid som fem år seinare vart godkjend som den fyrste verdsrekorden i elektronisk tid. Franskmannen Guy Drut vart nummer to på 13,34.

Milburn tangerte i 1973 sin eigen verdsrekord på 120 yards, før han i byrjinga av juli månad i Zürich vart den fyrste hekkeløparen som fekk notert 13,1, manuell tid, på 110 meter hekk. Også i 1975 stod han for det snøggaste hekkeløpet i verda, men lukkast ikkje kvalifisere seg til Sommar-OL 1976.

Han heldt fram å tevle til 1984, nokre år også som profesjonell.

Milburn, som var fødd i Opelousas i Louisiana, omkom i ei arbeidsulukke på ein papirfabrikk i Port Hudson, også Louisiana. Han arbeidde åleine på eit 12 timar langt nattskift, og vart forgifta/forbrend då han hadde falle i eit kar med natriumklorat.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rod Milburn» frå ,  den 4. august 2015.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
You Make Loving Fun

«You Make Loving Fun» er ein song skriven og sungen av Christine McVie frå det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac. Han vart gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet Rumours i 1977. Som dei tre første singlane frå Rumours gjekk han inn på Topp 10 i USA med ein niandeplass på Billboard Pop Singles Chart.

Bakgrunn

Songen var inspirert av eit kjærleiksforhold McVie hadde med Curry Grant. «For å unngå krangling», fortalte ho den dåverande ektemannen John McVie at songen handla om songen hennar. Han fann seinare ut kva songen verkeleg handla om.

Ei tidleg utgåve av songen vart i følgje McVie spelt inn utan Lindsey Buckingham, som gjorde at ho fekk fridom til «å byggje songen på eiga hand». Buckingham spelte rytmegitar (gjennom ein Leslie) medan McVie spelte Fender Rhodes, Nicks spelte tamburin. Bassen til John McVie vart spelt inn på ny seinare og Mick Fleetwood og Christine McVie la oppå Hohner Clavinet. I eit intervju med New York Post sa ho at ho hadde ønskt at dette vart den tredje singelen deira i USA frå albumet, men i staden valde dei ut «Don't Stop», som var medverkande til dei store salstala til albumet i USA og Storbritannia. 

«You Make Loving Fun» vart spelt på konsertane til Fleetwood Mac i mange år, og på alle turneane då Christine McVie var med frå 1976 til 1997, eit år før ho slutta i bandet. Songen vart spelt på nytt att i 2014-2015 då McVie kom attende til bandet.

Medverkande
Christine McVie – elektrisk piano, clavinet, solovokal
Mick Fleetwood – trommer, perkusjon, clavinet-pedal
John McVie – bassgitar
Lindsey Buckingham – gitarar, tom-tommar, korvokal
Stevie Nicks – korvokal, tamburin

Songen vart òg spelt inn av Cyndi Lauper i 1977.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «You Make Loving Fun» frå ,  den 4. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Christine McVie
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Warner Bros. Records-singlar
Gold Dust Woman

«Gold Dust Woman» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet Rumours i 1977. Han vart skriven og sungen av Stevie Nicks og gjeven ut som B-sida til «Don't Stop» (i Storbritannia) og «You Make Loving Fun» (i USA). I lag med «Rhiannon,» «Landslide» og «Dreams», vert han ofte rekna som ein av signaturlåtane til Stevie Nicks av innspelingane hennar med Fleetwood Mac.

På 2004-utgåva av Rumours finst to demoversjonar av «Gold Dust Woman», ein med ein vokalmelodi og tekst i mellomspelet som seinare vart utvikla til ein eingen song, «If You Ever Did Believe», i 1997. Nicks spelte inn denne med den nær venen Sheryl Crow som del av innspelinga til Trouble in Shangri-La, som først kom ut i 2001, men songen vart vald som kjenningsmelodi for filmen Practical Magic med Nicole Kidman og Sandra Bullock frå 1998. Så langt har «If You Ever Did Believe» berre blitt gjeven ut på filmmusikkalbumet til denne filmen.

Bakgrunn
Opptaket som frå 1977 som vart nytta på Rumours vart visstnok spelt inn kl. 04 om natta, etter ei lang natt med fleire forsøk i studio. Like før og under det siste opptaket hadde Stevie Nicks sveipa eit svart skjer rundt hovudet (men ikkje munnen). Det vart nytta fleire uvanlege instrument på innspelinga, mellom anna ein elektrisk cembalo med ein jet-phaser, som var markert med tape, slik at Mick Fleetwood kunne spele dei rette tonane. For å framheve vokalen til Nicks, knuste Fleetwood glasruter. Nicks sa seinare «Han hadde på seg vernebrillet og kjeledress - det var ganske morosamt. Han tok heilt av og slo laus på glaset med ein stor hammar. Han prøvde å gjere det i takt, men det var vanskeleg. Til slutt sa me 'Berre knus glaset' og me passa det til seinare.»

Medverkande
Stevie Nicks – vokal
Lindsey Buckingham – gitarar, dobro, korvokal
Mick Fleetwood – trommer, kubjølle, cembalo, lydeffektar
Christine McVie – Fender Rhodes, korvokal
John McVie – bassgitar

Andre versjonar

Hole-versjonen

Det amerikanske alternativ rock-bandet Hole spelte inn songen i 1996 som den niande singelen deira på Geffen. Songen vart òg gjeven ut på filmmusikkalbumet til The Crow: City of Angels og var produsert av Ric Ocasek frå The Cars.

Lister

I andre media
Originalversjonen frå 1977 var nedlastbar i spelet Rock Band 3 i 2011. 
Hardrockbandet Halestorm spelte inn songen i 2013 for albumet sitt Reanimate 2.0: The Covers EP.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gold Dust Woman» frå ,  den 4. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Penguin: teksttolking
 

Songar frå 1977
Fleetwood Mac-songar
Hole-songar
Singlar frå 1996
Songar skrivne av Stevie Nicks
Songar produserte av Ken Caillat
Songar produserte av Richard Dashut
Songar om narkotika
Gunnar Stave

Gunnar Petter Stave () er tidlegare rektor ved Høgskulen i Volda og tidlegare leiar av Universitets- og høgskolerådet (UHR). Stave er cand.sosiol. (1974) frå Universitetet i Oslo og dr.polit. (1997) frå Universitetet i Trondheim.

Gunnar Stave vart rektor ved Høgskulen i Volda første gong 1. august 1997. Han vart attvald 7. mars 2000 og 3. mars 2003. Han sat som rektor fram til 1. august 2007.

Gunnar Stave har vore nestleiar i Universitets- og høgskolerådet sidan samanslåinga i 2000 og fram til 2005. Han vart vald til leiar av Universitets- og høgskolerådet i UHRs representantskapsmøte 10. mai 2005. Han vart UHRs tredje styreleiar 1. august 2005 og sat som leiar ut rektorperioden sin, som enda 1. august 2007.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
	

Norske sosiologar
Rektorar ved Høgskulen i Volda
Folk frå Ørsta
Shirley Strickland

Shirley Barbara Strickland de la Hunty () var ein australsk friidrettsutøvar som tevla i sprint og hekkeløp. Ho vann tre olympiske gullmedaljar og i alt sju medaljar i tida 1948-56.

Strickland, som var frå småbyen Northam i Vest-Australia sikra seg bronsemedaljane på både 100 meter og 80 meter hekk under Sommar-OL 1948 i London. Ho var også med på det australske stafettlaget som kom på andreplass på 4 x 100 meter stafett, bakom Nederland. To år seinare vann ho tre gull og to sølv under Samveldeleikane 1950 i Auckland. Same året gifta ho seg med geologen Lawrence de la Hunty.

Under sommarleikane 1952 i Helsinki vann Strickland 80 meter hekk, og som i 1948 vart det bronse på 100 meter.

Då sommarolympiaden 1956 fann stad i Melbourne i november/desember, forsvarte ho meistertittelen på 80 meter hekk og ho sprang startetappen for Australia sitt lag som vann gull på 4 x 100 meter stafett med verdsrekordtida 44,5 sekundar.

Stricklands personlege rekordar var 11,3 og 24,1 på høvesvis 100 m og 200 m. På 80 meter hekk fekk ho notert 10,89 sekundar elektronisk, manuelt 10,7.

Ho døydde i Perth i Vest-Australia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shirley Strickland» frå ,  den 5. august 2015.  
 

Australske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Sprintarar
Olympiske meistrar for Australia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Australia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Australia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Australske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Australske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Australske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Mildred McDaniel

Mildred Louise McDaniel, gift Singleton, (), også kjend som Millie McDaniel, var ein USA-amerikansk høgdehoppar som vart olympisk meister i øvinga i 1956.

McDaniel, som var frå Atlanta i delstaten Georgia, vart USA-meister i høgdehopp i 1953, 1955 og 1956. I 1955 vann ho høgdetevlinga i dei panamerikanske leikane i Mexico-byen med eit hopp på 1,68 meter.

Høgdepunktet for McDaniel kom 1. desember 1956 då ho i finalen under Sommar-OL 1956 i Melbourne i sitt andre forsøk på verdsrekordhøgda 1,76 meter tok seg over lista. Dermed vann ho den olympiske gullmedaljen framom favoritten Thelma Hopkins frå Storbritannia.

McDaniel-Singelton døydde i Pasadena i California, der ho hadde arbeidd som gymnastikklærar sidan 1958.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mildred McDaniel» frå ,  den 5. august 2015.  
 

Olympiske meistrar for USA
Høgdehopparar frå USA
Rolf Losnegård

Rolf Losnegård () er ein norsk forfattar, dramatikar og dramaturg. Det årlege Kinnaspelet på øya Kinn utanfor Florø og skodespelet Herr Kurz og damene er eit par av produksjonane til Losnegård.

Losnegård er frå Hyllestad kommune i Sogn og flytta til Askvoll kommune i Sunnfjord som niåring. 
Han arbeider ved Aldateatret.

Rolf Losnegård har skrive over 20 skodespel for teater omkring i Noreg, arbeidd med drama i NRK og som dramaturg ved fleire teater, og vore leiar i Dramatikerforbundet. Han har også sett om drama og forteljingar til norsk, og gitt ut romanar og noveller. Gaularspelet og Dragseidspelet er to historiske drama frå handa til Losnegård.

I 1987 vart han tildelt Fylkeskulturprisen for Sogn og Fjordane.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Omsetjingar i utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Om Rolf Losnegård i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Kinnaspelet
Maksveringar ved NRK
 Om Rolf Losnegård i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Norske dramatikarar
Forfattarar frå Askvoll
Folk frå Askvoll
Forfattarar frå Hyllestad
Norske barnebokforfattarar
Henjum kyrkjestad

Henjum kyrkjestad ligg på garden Henjum i Leikanger i Sogn. Stavkyrkja på Henjum vart truleg bygd av storbonden der mellom 1100 og 1300, og ho stod ovanfor der Palnafjøsen står i dag. På midten av 1300-talet åtte ho jord i fire gardar: Henjum, Røysum, Halland og den til no ukjende garden i Skaganum, Skaginn, som kanskje kan vera Skahaug. At kyrkja på Henjum åtte i desse fire gardane kan tyda på eit nært samband mellom desse – kanskje låg alle gardane under Henjum då kyrkja vart bygd? I 1544 vart kyrkja på Henjum nedlagd, og inntektene vart lagde til Korskirken i Bergen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Sogndal
Hamre kyrkjestad

Hamre kyrkjestad ligg på garden Hamre i Leikanger i Sogn. Stavkyrkja på Hamre stod nedom der fjøsen til Arne J. Hamre står i dag. Kyrkja hadde kring 1360 inntekt av gardane Indre Hamre, Suppam og Rudsås. Prestebolet på Hamre hadde inntekt frå Hamre, Ytre Hamre (nedre tunet), Ytre Hamre (Øvre tunet), Frekaland, Grinde, Rudsås og Suppam, samt Eldridajord og Helgajord. Dei to sistnemnde gardane er ukjende, og det er mogeleg at dette ikkje var sjølvstendige gardar, men underbruk til andre gardar, til dømes Hamre. Rudsås er truleg garden Rud. Kyrkja på Hamre er ikkje nemnd i jordeboka frå 1598, og det er truleg at ho vart nedlagd ein gong mellom 1563 og 1585.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Sogndal
Njøs kyrkjestad

Njøs kyrkjestad ligg på garden Njøs i Leikanger i Sogn. Kyrkja på Njøs var bygd i stein, og ho stod på Byglagarden. Kyrkja hadde berre inntekt av garden Njøs på midten av 1300-talet, men presten tok inn landskuld frå Øvre og Nedre Njøs, Kvålen, Bjørgum og Hemingswelli. Bjørgum og Hemingswelli er i dag ukjende gardar. Njøs kyrkje tok berre inn 1 mm i landskuld, medan presten på Njøs fekk inn 16,5 mm og 1 skjetting i landskuld. I tillegg tok presten her inntekt av jordegodset til Henjakyrkja, 33,5 mm. Samla ser det ut til at presten på Njøs fekk 50 mm i inntekt på midten av 1300-talet. Me finn att kyrkja på Njøs i jordeboka frå 1598. På denne tida tok kyrkja inntekt i tre fleire gardar enn rundt 1360. I 1667 vart truleg kyrkja på Njøs nedlagd, og eigedomane vart overførde til Leikanger kyrkje.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Sogndal