Green River av Creedence Clearwater Revival

Green River er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, og kom ut i august 1969 etter at det andre albumet Bayou Country hadde kome ut i januar same året, og vart etterfølgd av Willy and the Poor Boys i november same året.

Det inneheld to av dei mest kjende songane til bandet, «Bad Moon Rising» og tittelsporet.

Bakgrunn
I januar 1969 gav Creedence Clearwater Revival ut det andre albumet sitt, Bayou Country, og gjennombrotssingelen «Proud Mary» med «Born on the Bayou» som B-side. Singelen nådde andreplassen på Billboard Hot 100. Før innspelinga av det nye albumet i mars, gjorde Creedence ein test i det nybygde  Wally Heider Studios der dei spelte inn tre instrumentale test-spor (to av desse, «Broken Spoke Shuffle» og «Glory Be», finst på CD-utgåva frå 2008).

Det tredje CCR-albumet inneheld to av dei største hittane deira, «Bad Moon Rising» og «Green River», som begge nådde andreplassen på den amerikanske singellista, i tillegg til den høgt akta «Lodi» (52. plassen) og «Commotion» (30. plassen). «Bad Moon Rising» er kjend for den lystige musikken sidestilt med ein mørk, illevarslande tekst. Han var inspirert av ein scene i filmen The Devil and Daniel Webster frå 1941 som omhandla ein orkan, og John Fogerty sa om filmen: «Det var denne apokalypsen som skulle kome. Det var ikkje før bandet lærte seg songen at eg forstod kontrasten. Her har du denne songen med alle desse orkanane som kjem rasande og legg alt i ruinar, og ein lystig melodi.» I eit intervju Fogerty gav til Rolling Stone i 2012 sa Fogerty, «ein song som «Green River» – som ein kan tru passar godt inn i Bayou-stemninga - er ikkje eigentleg om Green River, som eg kalla ho - det var eigentleg om Putah Creek ved Winters, California. Ho heitte ikkje Green River, men i hovudet mitt var ho Green River. Alle dei små anekdotane er ein del av barndomen min, ting som faktisk skjedde meg, eg berre skreiv om dei og publikum endra tid og stad.».

Den dempa songen «Lodi» nådde ikkje topp 40, men kom til å bli mykje spelt på radio og vart ein favoritt hos fansen. Han skildrar situasjonen til ein mislykka musikar som har fått ein spelejobb i byen Lodi, ein liten jordbruksby i California, kring 100 km frå heimbyen til Fogerty i Berkeley. Etter å ha spelt på lokale barar, har ikkje forteljaren råd til buss- eller togbillett vidare og sit fast på staden.  Fogerty sa seinare at han aldri faktisk hadde vore i Lodi før han skreiv songen, men brukte staden i namnet fordi han hadde «eit veldig kult namn.»

«Commotion» er blitt sagt å vere ein metafor for den sosiale og politiske uroa i Amerika på denne tida. Fogerty sa i 2012 til Uncut, «eg syns ikkje 'Commotion' var ein samfunnskommentar, for alle desse greiene låg berre i lufta. Men eg skreiv om kva som var i lufta, og det var det som kom ut av meg. Eg gjorde berre det som kom naturleg.»

Andre songar på albumet er «Wrote a Song for Everyone», som i følgje ein episode på VH1 Legends om gruppa omhandlar det skrantande ekteskapet til Fogerty, og Ray Charles-songen «The Night Time Is the Right Time», som heldt fram tradisjonen til Creedencen om å spele klassiske R&B- og tidlege rock and roll-songar på studioalbuma sine. I 2012 kalla Uncut «Cross Tie Walker» «i røynda ein Johnny Cash two-step med ei kjekk basslinje og ei soge om ein uteliggjar som hoppar på eit tog og startar eit nytt liv.» Uttrykket «cross tie walker» var brukt på eit tidlegare album på songen «Green River».

Innspelingane for Green River varte fram til juni. Medan dei gjorde ferdig albumet, gav dei ut to singlar: «Bad Moon Rising» i lag med «Lodi» og «Green River» i lag med «Commotion», i april og juli. Begge nådde andreplassen på Billboard-lista.

Mottaking

Rolling Stone kalla det «eit stort album» og skreiv «dei skapar no den mest levande amerikanske rocken sidan Music from Big Pink».
AllMusic gav albumet fem av fem stjerner og Stephen Thomas Erlewine skreiv: «Om noko, så representerer det tredje albumet til CCR den klassiske stilen deira i full blomstring, som dei byrja å med på det førre albumet, Bayou Country.» John Fogerty har fleire gonger sagt at Green River er favoritt albumet hans av Creedence, og sa til Tom Pinnock i Uncut i 2013, «“Green River” var favorittsongen min frå Creedence-tida, fordi han hadde heile den Sun Records-stemninga for meg - og heile albumet òg.»

Albumet selte til gullplate i USA 16. desember 1970. Tjue år seinare fekk det tredobbel platinaplate den 13. desember 1990.

I 2003 vart albumet rangert på 95. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene, men var ikkje med i det heile på den oppdaterte lista til magasinet frå 2012.Det var med i Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.

Innhald

Medverkande

Creedence Clearwater Revival
 John Fogerty – solo- og korvokal, sologitar, piano, klaverinstrument, munnspel, arrangement
 Tom Fogerty – rytmegitar, 
 Stu Cook – bassgitar
 Doug Clifford – trommer

Produksjon
 John Fogerty, Saul Zaentz – produsents
 Chris Clough – samleprodusent
 Basul Parik – plateomslag, fotografi
 Russ Gary – lydteknikar
 Larissa Collins – kunstnarisk leiar
 Geoff Gans – design på nyutgjeving
 Dave Marsh, Joel Selvin – notis i omslag

Salslister

Album

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Green River (album)» frå ,  den 18. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Creedence Clearwater Revival-album
Musikkalbum frå 1969
Fantasy Records-album
Album produserte av John Fogerty
Album spelte inn i Wally Heider Studios