alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Melatonin

Melatonin er kroppen sitt svevnhormon. 
Melatonin vert produsert av serotonin og vert skilt ut av epifysen, òg kalla pinealkjertelen. Denne utskiljing skjer under mørker; melatonin kan kallast òg for mørkehormonet. 
Når ljos treffer augo, vert melatoninet brote i blodet ned og utskiljing stoggar. Melatonin er sagt å ha ein effekt på såkalla vinterdepresjonar då utskiljinga av melatonin varar i fleire timar om vinteren enn om sumaren, og dette kan medføra trøyttleik og slappheit. Enkel handsaming med ljos, til rette tidspunkt, kan motverka dette, ved at melatonin då vert brote ned. 

Melatonin har i tillegg ein verknad som antioksidant, og forsterkar immunsystemet ved å auka produksjonen av kvite blodlekamar, såkalla T-celler. Melatonin har også innverknad på sexlyst hjå nokre dyreartar. Hjå dyr som reproduserer om sumaren, har melatonin ein hindrande (inhiberande) effekt på utskiljinga av LH og FSH frå adenohypofysen slik at sexlysta vert redusert. For dyr som reproduserer om vinteren, er effekten motsett.

Hormonet var fyrst isolert av professor Aaron B. Lerner ved Yale i 1958.

Melatonin sine reseptorar synast å vera viktig i mekanismar for læring og minne hjå myser, og melatonin kan endra elektrofysiologiske prosessar knytt til minne, slik som langsiktig potensering (LTP). 

Medan melatonin i mange land er eit handkjøpspreparat (eks. USA og Canada), er det i Noreg reseptbelagt. Melatonin vert brukt i småe dosar (oftast 2 mg. depottablettar) i handsaming av døgnrytmesjukdom, ofte i kombinasjon med ljosterapi.

Frå januar 2008 har Nycomed marknadsført Circadin, ein depottablett som inneheld 2 mg melatonin. Circadin er tilrådd for insomni i pasientar over 55 år.

Melatonin i planter 

Melatonin har vorte identifisert i mange planter, inkludert matrem (Tanacetum parthenium), og johannesurt (Hypericum perforatum).

Melatonin og kreft 

Nattarbeid aukar risikoen for brystkreft. Blant kvinner som har arbeidt skift i over 20 år, er sjansen større for å utvikla brystkreft enn blant kvinner som ikkje jobba skift. Forskarane set kreftrisikoen blant kvinnelege skiftarbeidarar i samanheng med hormonet melatonin som i all hovudsak vert produsert når me søv. Produksjonen minkar når folk vert utsette for ljos.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
  (på svensk)

Sjå òg 
 Døgnrytme
 Døgnrytmesjukdom
 Hormon
 Svevn

 
Hormon i epifysen
Acetamid
Antioksidantar
Lækjemiddel som verkar på nervesystemet
Behandling av bipolar liding
Reseksjonsmargin

I onkologisk kirurgi er reseksjonsmarginen ein margin av tilsynelatande friskt vev som vert resesert (fjerna) frå området rundt ein tumor. Reseksjon er eit forsøk på å fjerne kreftsvulstar utan at den vondarta veksten strekker seg forbi marginen til svulsten eller det omfemnande vevet. Den reseserte vevsmassen vert eksaminert under mikroskop av ein patolog. Viss kreftcellene har nådd den ytre marginen vil det minska sannsynet for å oppnå ønska resultat.

Den sirkumferensielle eller sirkumferente reseksjonsmarginen (CRM) er avstanden frå ein endetarmssvulst til reseksjonsplanet (mesorektal fascie) i eit tverrsnitt av endetarmen (rektum). Ein fullstendig reseksjon av endetarmskreft blir utført når CRM er > 2mm, og marginen vert fastsett med MR. På denne måten kan radiologen estimere storleiken på marginen og finne områdene der radikal reseksjon er naudsynt.

Kjelder 

Kirurgisk onkologi
Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals

Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA) er ein britisk dyrevernorganisasjon med virke i England og Wales. Han blei grunnlagt i 1824 som SPCA, og fekk kongeleg støtte (og nemninga «Royal») i 1840. Organiasajonen har danna grunnlaget for fleire liknande organisasjonar i andre land, som Scottish SPCA, RSPCA Australia og ASPCA i USA.

Organisasjonen blei skipa av ei gruppe reformatorar leia av parlamentsmedlemmene Richard Martin, William Wilberforce og presten Arthur Broome i Old Slaughter's Coffee House ved Strand i London.
Han fekk kongeleg status av dronning Viktoria i 1840. Organisasjonen kjempa for eit lovverk som verna om dyr, og søkte sjølv å rettsforfølgja dyremishandlarar. I 1824 stilte han 63 personar for retten anklaga for dette.

Etter fleire år med lobbyverksemd frå RSPCA laga Det britiske parlamentet fleire lover for vern av dyr. Richard Martin hadde allereie fått gjennom ein lov mot mishandling av storfe i 1822. Denne blei utvida med Cruelty to Animals Act i 1835. Cruelty to Animals Act 1876 la ned eit regelverk knytt til dyreeksperiment som viviseksjon. Wild Animals in Captivity Protection Act 1900 regulerte hald av ville dyr i fangenskap, medan Protection of Animals Act 1911 samanfatta dei ulike dyrevelferdslovane. Nyare kampanjar der RSPCA har vore aktive har ført til Hunting Act 2004, med kraftig regulering av revejakt, og Animal Welfare Act 2006, som oppdaterte regelverket for dyrevelferd.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Ideelle organisasjonar
Britiske organisasjonar
Dyrevernorganisasjonar
England
Wales
Skipingar i 1824
Guy Périllat

Guy Périllat () er ein fransk tidlegare alpinist frå La Clusaz i Haute-Savoie. Han vart verdsmeister i 1960 og 1966, og vann i alt seks VM- og OL-medaljar i tida 1960-68.

Périllat VM-debuterte i Bad Gastein i 1958 og kom som best på ein delt åttandeplass i utforrennet under VM i alpine greiner 1958. Under vinter-OL 1960 i Squaw Valley vann han bronsemedaljen i utfor, og med ei god plassering, sjetteplass i slalåm, vart Périllat verdsmeister i kombinasjonen, ei øving som ikkje var del av OL-programmet..

Under VM i alpine greiner 1962 i Chamonix tok han sølvmedaljen i slalåm, bak landsmannen Charles Bozon. I utfor vart han nummer seks. Han deltok i alle tre øvingane under Vinter-OL 1964, der sjetteplassen i utfor vart hans resultat.

Sommaren 1966 vann Périllat sitt andre VM-gull. Under VM i alpine greiner 1966 i Portillo i Chile gjekk han heilt til topps i storslalåm og tok sølv i slalåmrennet.

I byrjinga av året 1967 vann Périllat to slalåmrenn i de nyskipa verdscupen i alpine greiner, den fyrste i Megève og den andre i Madonna di Campiglio. I Campiglio vann han også storslalåm-tevlinga og kombinasjonen, tevlingar som ikkje stod på verdscup-programmet. Périllat tok si andre olympiske medalje då han under Vinter-OL 1968 i Grenoble kom på sølvplass i utfor, slått av landsmannen Jean-Claude Killy med åtte hundredels sekund. I storslalåm vart Périllat nummer fire.

Han vart kåra til årets idrettsmann i Frankrike i 1961. Åra 1962-67 vann han åtte franske meistertitlar i alpine øvingar. Han la opp som aktiv alpinist ei 1969.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Franske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Franske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1960
Franske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Franske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Annie Famose

Annie Famose () er ein fransk tidlegare alpinist frå Jurançon i Pyrénées-Atlantiques. Ho vann i 1966 gullmedaljen i slalåm under verdsmeisterskapen i chilenske Portillo, og tok i alt seks medaljar i VM 1966 og OL 1968.

Famose debuterte i Vinter-OL 1964 i Innsbruck, der hennar beste prestasjon kom i storslalåm med ein femteplass. To år seinare gjorde ho sitt beste meisterskap då det i august 1966 vart arrangert i VM i Portillo i Chile. Ho vann gullmedaljen i slalåm framfor det store namnet i meisterskapen, landskvinna Marielle Goitschel. Med ein sølvmedalje i utfor og ein femteplass i storslalåm fekk Famose sølv også i kombinasjonen, bak nettopp Marielle Goitschel.

I 1967, den fyrste sesongen av verdscupen i alpine greiner, vart Famose nummer tre og vann dessutan pokalen som den beste slalåmrennaren gjennom sesongen. Ho vann to renn i verdscupen, begge i slalåm og i januar 1967.

Gjennom OL 1968 i Grenoble fekk Famose med seg tre medaljar. Ho vann OL-sølv i storslalåm, bak suverene Nancy Greene frå Canada, og fekk OL-bronse i slalåm, samt VM-bronse i kombinasjonen. I sin siste store meisterskap, Vinter-OL 1972 i Sapporo, vart ho nummer åtte i utfor. Ho la deretter opp som alpinist.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Franske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Franske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Franske deltakarar under vinter-OL 1968
Alpinistar under vinter-OL 1968
Franske deltakarar under vinter-OL 1972
Alpinistar under vinter-OL 1972
Janica Kostelić

Janica Kostelić () er ein kroatisk tidlegare alpinist som vann verdscupen i alpine greiner i 2001, 2003 og 2006. Ho vann fire olympiske gullmedaljar i 2002 og 2006, samt fem VM-gull i 2003 og 2005. I alt vann ho ni gullmedaljar og to sølvmedaljar i dei store meisterskapane i tida 2002-06. Alpinisten Ivica Kostelić er bror hennar.

Janica Kostelić fekk sin fyrste tevlings-siger i verdscupen den 17. januar 1999, då ho vann kombinasjonen i St. Anton. Det store gjennombrotet kom i 2001-sesongen med ni sigrar i verdscuprenn, åtte av dei i yndlingsgreina slalåm, og siger i verdscupen i alpine greiner 2001. Under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City tok ho heile fire medaljar, tre gull og ein sølv. Ho vann både slalåm, storslalåm og kombinasjonen, og vart nummer to i super-G, fem hundredels sekund bakom gullmedaljør Daniela Ceccarelli frå Italia.

I 2003-sesongen vann Kostelić verdscupen på suverent vis. Ho vart også verdsmeister i slalåm og i kombinasjonen under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz. Sesongen 2004 deltok ho ikkje i alpinbakken grunna struma og ein langvarig kneskade.

I 2005 sikra Kostelić seg tre gullmedaljar under verdsmeisterskapen i Santa Caterina, i høvesvis slalåm, utfor og kombinasjon. På slutten av same sesongen kjempa ho om sigeren i verdscupen, ein kamp som fyrst vart avgjort i det aller siste rennet. Ho måtte ikkje verte dårlegare enn nummer sju for å vinne den store pokalen, men kom i mål 0,09 sekundar for seint. Dermed måtte ho nøye seg med andreplass i verdscupen 2005, tre poeng bak vinnaren Anja Pärson frå Sverige.

Kostelić revansjerte seg mot Pärson i 2006-sesongen og vann ein klar siger framom den svenske kvinna i verdscupen i alpine greiner 2006. Under vinterleikane 2006 i Torino vann Kostelić sitt fjerde OL-gull då ho sigra i kombinasjonen, og sitt andre OL-sølv etter ho vart nummer to bak Michaela Dorfmeister frå Austerrike i super-G-tevlinga. Den 17. mars 2006 tok Kostelić sin 20. verdscupsiger i slalåm, og den 30. og siste tevlings-triumfen i verdscupen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Kroatiske alpinistar
Olympiske meistrar for Kroatia
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Folk frå Zagreb
The Jazz Age av The Bryan Ferry Orchestra

The Jazz Age er det fjortande studioalbumet til Bryan Ferry, gjeve ut under namnet The Bryan Ferry Orchestra. Albumet består av nyinnspelingar av Ferry og Roxy Music sine songar i 1920-tals jazzstil. Dei 13 songane vart valde ut frå 11 album, frå og med Roxy Music (1972) til det forrige studioalbumet hans, Olympia (2010). Albumet vart produsert av Ferry og Rhett Davies i lag med, med arrangement av Colin Good. Det kom ut 26. november 2012 i ei 10" vinyl folio-utgåve og på 12"-vinyl, CD og digitalt på BMG Rights Management.

Plateomslaget for The Jazz Age består av illustrasjonar av den kjende franske plakatkunstnaren Paul Colin (1892–1985).

Ferry sjølv spelar ikkje på albumet, som hovudsakleg er instrumentalt. Ferry snakka om inspirasjonen bak nytolkingane i Clash: «Eg har på eit vis gått attende til musikken eg likte å lytte til då eg var ung gut, ni eller ti år gammal - eg var verkeleg ganske moden for alderen.»

Albumet nådde 50. plassen på UK Albums Chart, som var den lågaste plasseringa i karrieren til Ferry.

Innhald

Medverkande
Bryan Ferry - bandleiar, komponist, produsent
Martin Wheatley - gitar, banjo
Chris Laurence - kontrabass
Colin Good - piano, arrangement
John Sutton - trommer
Frank Ricotti - perkusjon
Robert Fowler - tenorsaksofon, klarinett
Alan Barnes - barytonsaksofon, klarinett
Richard White - bass-saksofon, bassklarinett
Katy Cox - cello
Enrico Tomasso - trompet, kornett
Malcolm Earle Smith - trombone
Emma Parker, Victoria Sutherland - fiolin
Emma Owens, Sarah Chapman - bratsj

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Jazz Age (The Bryan Ferry Orchestra album)» frå ,  den 20. november 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bryan Ferry's site

Musikkalbum frå 2012
Bryan Ferry-album
Instrumentalalbum
Album produserte av Rhett Davies
Your Latest Trick

«Your Latest Trick» er ein song av Dire Straits frå albumet Brothers in Arms i 1985. Han vart òg gjeven ut på konsertalbumet On the Night og det same konsertopptaket vart gjeven ut på samleplate Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits. Studioversjonen vart òg gjeven ut på samleplata The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations.

Tekst og musikk

Randy Brecker spelar trompet på introen på CD-versjonen, men denne manglar på vinylversjonen. Etter dette kjem det ein saksofonintro av Michael Brecker, som òg spelar saksofonsoloen. Chris White spelte saksofon på turneane etter Brothers in Arms og On Every Street.

Saksofonintroduksjonen vert ofte nytta når folk testar ut saksofonar i musikkforretningar, på same måte som Led Zeppelin sin «Stairway to Heaven» vert mykje nytta under testing av gitarar.

Singelutgåva
«Your Latest Trick» vart gjeven ut som ein 12" maxi-singel den 28. april 1986, som den femte singelen frå «Brothers in Arms» i Storbritannia, i tillegg til utvalde andre land, som Brasil. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. Han nådde 26. plassen i Storbritannia. 

Dei andre songane på singelen var «Irish Boy» og «The Road», begge soloinnspelingar av Mark Knopfler.

Innhald
 7" 
 «Your Latest Trick"
 «Irish Boy» av Mark Knopfler
 «The Road» av Mark Knopfler

 12" maxi
 «Your Latest Trick» — 6:28
 «Irish Boy» av Mark Knopfler — 4:36
 «The Long Road» av Mark Knopfler — 7:13

Lister

1 EP «Your Latest Trick» / «Encores»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Your Latest Trick» frå ,  den 20. november 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1985
Singlar frå 1986
Singlar frå 1993
Dire Straits-songar
Nummer-ein-singlar i Frankrike
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Ride Across the River av Dire Straits

«Ride Across the River» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits. Han vart først gjeven ut som det sjette sporet på det bestseljande albumet deira Brothers in Arms i 1985. Songen skil seg frå andre songar av bandet med latinske rytmar og fløyter. Teksten handlar om geriljakrig eller krigføring med leigesoldatar.

Med ei lengd på 6 minuttar og 58 sekundar er «Ride Across the River» den fjerde lengste songen på albumet. Songen opnar den andre sida av den originale LP-plata. Han vart aldri gjeven ut som singel. Songen vart nytta i Miami Vice i episoden «Knock Knock, Who's There?» og serien The Last Ship.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ride Across the River av Dire Straits» frå ,  den 20. november 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1985
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Songar produserte av Mark Knopfler
Songen Brothers in Arms

«Brothers in Arms» er ein song frå 1985 av Dire Straits som avsluttar albumet med same namn. Songen er i giss-moll. Songen vart gjeve ut på ny i 2007 i ei spesialutgåve til minne om 25-årsjubileet for Falklandskrigen, som songen opphavleg var basert på.

Historie
Det finst to studioversjonar av songen: Albumversjonen er 6:55 minuttar lang og den kortare versjonen er 6:05 minuttar lang med ein noko annleis (og kortare) solo i byrjinga og slutten av songen. Versjonen som finst på samleplata The Very Best of Dire Straits er 4:55. Versjonen på konsertalbumet On the Night har ein ekstra pedal steelgitarsolo og er 8:55 lang. Den fulle studioversjonen finst òg på samleplata The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations.

Mark Knopfler spelar varnlegvis songen på ein Gibson Les Paul-gitar, i staden for den vanlege Schecter «Stratocaster»-gitaren hans, og han spelar på ein Les Paul-gitar i musikkvideoen, som består av kolteikningar og scener av bandet som spelar og scener frå krig. Under turneen i 1992 spelte Knopfler på ein Pensa-Suhr MK1 for denne og dei fleste andre songane. 

Songen skal ha vore den første som vart gjeven ut på CD-singel, og vart gjeven ut i Storbritannia i 1985.

Innhald
7" singel

 Brothers In Arms - 6:04
 Going Home (Theme of the Local Hero) (Live) - 4:45

Lister

I popkulturen
 Han vart nytta som kjenningsmelodi til Civvies, ein britisk fjernsynsserie frå 1992.
 Songen vart nytta i ein episode av The West Wing, «Two Cathedrals».
 Songen vart nytta i ein episode av Due South, «I Coulda Been a Defendant».

Andre versjonar
 Gregorian spelte songen for albumet Masters of Chant, Chapter 1-3
 Visesongaren Joan Baez spelte songen i 1987 på albumet Recently
 Det serbiske rockebandet Galija spelte songen, med tekst på serbisk, kalla «Kad me pogledaš» i 1989 på albumet Korak do slobode
 Metallica spelte songen på ein Bridge School Benefit-konsert. 
 Det finske symfoniske powermetal-bandet Northern Kings spelte songen i 2007 på albumet Reborn
 Ryan Kelly spelte songen i 2007 på Celtic Thunder
 Det finske acappella-bandet Club for Five song songen i 2009 på albumet You're the Voice
 Nina Persson og Georg Wadenius spelte ein versjon på Wadenius-albumet Reconnection i 2009
 Alex Cornish spelte songen på The Dermot O'Leary Show på BBC Radio 2 i mai 2010 og denne vart sidan gjeven ut på Dermot O'Leary Saturday Sessions

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brothers in Arms (song)» frå ,  den 20. november 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1985
Singlar frå 1986
Dire Straits-songar
Songar skrivne av Mark Knopfler
Rockeballadar
Grammy-vinnarar
Antikrigssongar
Joan Baez-songar
Karsinom in situ

Karsinom in situ er ein serie av abnorme (uvanlege) celleendringar som kan tyda på tidleg kreftutvikling. Det er ein form for neoplasi, men det er usemje om det skal klassifiserast som kreft. Den abnorme veksten førekjem i cellene sitt opphavlege område, eller «in situ» (frå latin: «på sin plass»). 

Karsinom in situ i huden, kalla Bowens sjukdom, involverer akkumulasjonen av dysplastiske epidermceller som ikkje har klart å penetrere den djupe huden. Denne avgrensinga plar å hindre forminga av svulstar. I staden er lesjonen flat (t.d. i huden eller livmorhalsen), eller så formar den seg etter organet sin opprinnelege arkitektur (t.d. i brystet og lungene). Unntaka er karsinom in situ i kolon (polypp), blæra (preinvasiv papillær kreft), og brystet (induktalt karsinom eller lobulært karsinom).

Histopatologi
Tänndalen

Tänndalen er ein tettstad i Härjedalens kommun i Jämtlands län i Sverige. I 2010 budde det 66 personar i småorten.

Fotnotar 

Tettstader i Jämtlands län
Härjedalens kommun
Hermann Maier

Hermann Maier () er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Flachau i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner fire gongar i løpet av 1998-2004. Han vann to OL-gull i 1998 og til saman tre VM-gull i 1999 og 2005. Frå 1998 til 2006  sikra han seg i alt ti medaljar (5-3-2) i dei store skimeisterskapane.

Aktiv
Maier var 24 år gammal då han seint i 1997-sesongen i tyske Garmisch-Partenkirchen vann sin fyrste siger i eit verdscuprenn. Hans definitive gjennombrot kom i den påfylgjande sesongen, då han vann heile ti renn i verdscupen i alpine greiner og sikra seg pokalen som verdas beste alpinist. Han vann då renn i alle øvingstypar, med unnatak for slalåm, ei grein der han aldri hevda seg i verdstoppen. Attåt sigrane i verdcupen kom OL-triumfar i Nagano i både storslalåm og super-G.

Vinteren 1999 vann Maier to nye gullmedaljar under VM i alpine greiner 1999 i Vail i Colorado. Han og Lasse Kjus fekk kvar si gullmedalje etter super-G-tevlinga, fire dagar seinare vann så Maier utforrennet framfor nettopp Kjus. Både i 2000 og 2001 vann Maier verdscupen i alpine greiner. I 2000-sesongen sette han ny poengrekord med nøyaktig 2 000 poeng, og det var einast Kjetil Andre Aamodt som hadde meir enn halvparten så mange poeng som Maier. Frå VM 2001 i St. Anton fekk han med seg ein sølvmedalje i utfor og ein bronsemedalje i super-G. Han deltok ikkje i 2002-sesongen, grunna ei motorsykkel-ulukke.

Maier kom tilbake i alpinløypa i januar 2003, og vann eitt renn i verdscupen og fekk sølvmedaljen  i super-G-tevlinga under verdsmeisterskapen 2003 i St. Moritz. I 2004 lukkast Maier å ta sin fjerde vinnarpokal i verdscupen i alpine greiner. Etter jamn kamp med, mellom andre, landsmennene Stephan Eberharter og Benjamin Raich, sikra han seg FIS si krystallkule med 1265 poeng mot Eberharters 1223 poeng.

Maier vann sitt tredje og siste VM-gull då han sigra i storslalåm-tevlinga i Bormio i 2005. Året etter vart han sølvmedaljør i super-G under Vinter-OL 2006, slått av Kjetil Andre Aamodt, og fekk bronsemedaljen i storslalåm, gullet gjekk til landsmannen Benjamin Raich.

Både i 2007 og 2009 deltok Maier i fleire greiner under dei alpine verdsmeisterskapane, begge gongane utan å nå opp i medaljestriden. Den 30. november 2008 vann han i Lake Louise i Canada sitt 54. verdscuprenn, over to år etter den forrige rennsigeren. Omframt dei fire pokalane som prova at han var verdas beste alpinist i 1998, 2000, 2001 og 2004, vann han super-G-pokalen fem gongar; 1998-2001 og 2004, storslalåmpokalen tre gongar; 1998 og 2000-01, samt utforpokalen to gongar; 2000 og 2001.

Maier la opp som aktiv i 2009.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Hermann Maier» frå ,  den 20. november 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Olympiske meistrar for Austerrike
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2006
Martina Ertl-Renz

Martina Ertl-Renz () er ein tysk tidlegare alpinist frå Lenggries i Bayern som vann to gullmedaljar i VM i alpine greiner, i høvesvis kombinasjonen i 2001 og i lagtevlinga i 2005. Ho vart nummer to i verdscupen i alpine greiner i både 1996 og 1998.

Aktiv
Ertl tok bronsemedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 1993 i Morioka i Japan. Ho fekk sitt definitive gjennombrot i 1994-sesongen med OL-sølv på Lillehammer og sin fyrste verdscupsiger  på tampen av sesongen i Vail i USA, storslalåm-tevlingar begge. 

Under VM i alpine greiner 1996 kopierte ho prestasjonen i storslalåm frå forrige VM og tok ein ny bronsemedalje. Dei neste åra tok ho meisterskapsmedaljar i kombinasjonsgreina; fyrst OL-sølv i 1998, deretter VM-gull i St. Anton i 2001 og OL-bronse i 2002. I 2005 var ho med på Tysklands lag som vann lag-tevlinga i alpint-VM i Bormio. Både ho og den to år yngre broren Andreas Ertl var sentrale på laget, som saman med Hilde Gerg, Florian Eckert, Felix Neureuther og Monika Bergmann sikra tysk gull.

Både i 1996 og 1998 enda Ertl på andreplassen i verdscupen i alpine greiner, begge gongane måtte ho sjå seg slått av landskvinna Katja Seizinger. I begge dei to nemnde sesongane vann Ertl pokalen som beste storslalåmrennar i verdscupen i alpine greiner. Mellom 1994 og oktober 2003 sigra ho i 14 verdscuprenn i tre ulike øvingar. 57 gongar stod ho på sigerspallen.

Ertl vann 13 tyske skimeisterskap. Ho la opp i 2006.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Martina Ert-Renz» frå ,  den 20. november 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Tyske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Tyske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Medaljevinnarar under vinter-OL 1998
Tyske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Tyske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006