alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
UEFA-cupfinalen i fotball 1985

UEFA-cupfinalen i fotball 1985 stod mellom spanske Real Madrid og ungarske Videoton FC frå Székesfehérvár og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 8. mai på Sóstói stadion i Székesfehérvár framfor 38 000 tilskodarar, returkampen den 22. mai på Santiago Bernabéu i Madrid med 98 300 på tribunane. Real Madrid vann pokalen med samanlagt 3-1.

Kampane
I Székesfehérvár skåra Real Madrids Míchel González i det 31. minutt, Santillana Alonso og Jorge Valdano la på til 2- og 3-0 etter 76 og 88 minuttars spel.

Returkampen i Madrid vart ein rein transportetappe for heimelaget; Lajos Májer sitt einslege mål for Videoton fem minuttar før full tid dempa lite på sigerssteminga.

Laga
Vinnarane frå Real Madrid bestod av Miguel Ángel González, Chendo Porlan, Manuel Sanchis, Uli Stielike, José Antonio Camacho, Isidoro San José, Míchel González, Ricardo Gallego, Emilio Butragueño, Santillana Alonso, Jorge Valdano, Juanito Gómez, José Antonio Salguero.

For Videoton FC deltok Péter Disztl, István Borsányi, László Disztl, József Csuhay, Gábor Horváth, István Palkovics, Tibor Végh, Géza Wittman, Imre Vadász, György Novath, Győző Burcsa, Ferenc Csongrádi, Imre Vadász, József Szabó, Lajos Májer, László Gyenti.

Dommarar
Michel Vautrot frå Frankrike var kampleiar i Székesfehérvár, Alexis Ponnet frå Belgia i Madrid.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1985 UEFA Cup Final» frå ,  den 27. august 2019.  
 

Fotball i 1985
UEFA-cupfinalen i fotball
Míchel González

José Miguel González Martín del Campo (), til dagleg omtala som Míchel, er ein spansk tidlegare fotballspelar frå Madrid som var aktiv i Real Madrid i tida 1982-96. Gjennom denne perioden var han med å vinne UEFA-cupen to gongar, den spanske ligaen seks ognar og den nasjonale cupmeisterskapen to gongar. Míchel var i mange sesongar ei sentrale offensiv kraft på midtbana til den spanske storlaget.

Landslagsspel
Míchel González spelte 66 landskampar for Spania i tida frå november 1985 til 1992. Han deltok i alle VM-kampane til spanjolane  både i Mexico-VM 1986 og Italia-VM 1990. Over desse sju åra skåra Míchel 21 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av UEFA_cupen: 1985 og 1986 med Real Madrid
Ligameister: 1986, 1987, 1988, 1989, 1990 og 1995 med Real Madrid
Spanske cupmeister: 1989 og 1993 med Real Madrid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Míchel (footballer)» frå ,  den 27. august 2019.  
eu-football

Spanske fotballspelarar
Spanske fotballtrenarar
Real Madrid-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-VM 1990
Bouabdellah Tahri

Bouabdellah Tahri () er ein fransk tidlegare mellom- og langdistanseløpar frå Metz. Han spesialiserte seg i 3 000 meter hinder og var i tida 2001-11 ein av dei beste i verda på øvinga. Tahri vann bronsemedaljen i hinderløpet under VM 2009, der han sette europarekord med 8.01,1.

Aktiv
Tahri  var ein av verdas beste hinderløparar i tiåret frå verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton. I denne perioden vart han nummer 5, 5, 8, 5, 3 og i 4 verdsmeisterskapane, og han vart høvesvis fjerde-, tredje- og andremann i europameisterskapane, medan han i OL 2004 kom på sjuandeplass og i OL 2008 på femteplass.

Tahri gjorde sitt livs løp då han under verdsmeisterskapen i Berlin i august 2009 fylgde tre kenyanarar heilt inn til målstreken, og klarte splitte trioen med di han kneip bronsemedaljen på ny europarekord 8.01,1, ein rekord som gjeld ti år seinare. Den 29. juni 2010 presterte Tahri 8.03,7 i eit stemne i heimbyen Metz, årsbeste på 3 000 m hinder i verda det året.

Tahri sine personlege rekordar elles er 3,32,7 på 1500 meter, 13.12,2 på 5 000 m og 27.31,4 på 10 000 meter, alle oppnådd i tida 2011-14. Han la opp i 2016.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Nr 10 i 3 000 m hinder – 8.41,4
VM 1999 i Sevilla: Nr 12 i 3 000 m hinder – 8.25,5
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 i 3 000 m hinder – 8.19,5
EM 2002 i München: Nr 4 i 3 000 m hinder – 8.26,8
VM 2003 i Paris: Nr 4 i 3 000 m hinder – 8.10,6
OL 2004 i Aten: Nr 7 i 3 000 m hinder – 8.14,2
VM 2005 i Helsinki: Nr 8 i 3 000 m hinder – 8.19,9
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje i 3 000 m hinder – 8.27,1
VM 2007 i Osaka: Nr 5 i 3 000 m hinder – 8.20,2
OL 2008 i Beijing: Nr 5 i 3000 m hinder – 8.14,7
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje i 3 000 m hinder – 8.01,1
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje i 3 000 m hinder – 8.09,2, bakom Mahiedine Mekhissi-Benabbad (8.07,8)
VM 2011 i Daegu: Nr 4 i 3 000 m hinder – 8.17,5
EM 2014 i Zürich: Nr 6 på 5 000 m – 14.11,6, nr 7 på 10 000 m – 28.26,0

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bouabdellah Tahri» frå ,  den 28. august 2019.  
 

Franske hekkeløparar
Langdistanseløparar
Gommern

Gommern er ein by i Landkreis Jerichower Land i delstaten Sachsen-Anhalt i Tyskland med 10 500 ibuarar. Byen ligg ved elva Ehle, ei 15 km søraust om Magdeburg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gommern» frå ,  den 28. august 2019.  
 

Byar i Sachsen-Anhalt
Krus

Krus (norrønt krús) er eit drikkekar med hank og eventuelt lok, eller ein stor kopp. Det har som regel sylindrisk fasong og er ofte av keramikk. Ein bruker ofte krus til varme drikkar som kaffi, te og kakao, men kan òg bruka dei til kalde drikkar som øl eller mjølk. 
Gjennom historia har ein som regel laga krus i tre, bein, leire eller metall, men i nyare tid har steintøy, porselen, forsterka glas og plast blitt meir vanleg.

Krus blir gjerne rekna som mindre formelle enn finare glas og koppar, og blir som regel ikkje brukt til formell oppdekking. I staden kan ein bera dei med seg, til dømes medan ein gjer arbeid eller tek ein kvil. 

Storleiken på krus kan variera frå noko over 0,2 liter for barnekrus til 2 liter for premiekrus.
Rundt 0,5 liter, eller ein halvliter, er utbreidd som volum for ølkrus.

Utforminga av krus gjev dei som regel god varmeisolering. Dei har tjukke, isolerande veggar som hindrar drikken i å kjølast ned eller varmast opp raskt. Botnen av kruset er sjeldan flatt, men er som oftast anten konkav eller forsynt med ein ekstra kant som reduserer den termiske kontakten med overflaten kruset står på. Handtaket eller hanken held handa og fingrane borte frå dei varme sidene til kruset. Krus er ofte òg tilverka av materiale med låge varmeleiande eigenskapar, som leirgods, beinporselen og glas.

Krus kan dekorerast med trykk av ulike bilde, logoar og utsegner, og ein del kan ha humoristisk utforming. Varmefølsam måling kan gjera at krus endrar utsjånad når dei er varme.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mugg» frå , og «Mug» frå  den 28. august 2019.  
 

Drikkekar
Ord frå norrønt
Ting av keramikk
Andreas Madsson Karstad

Andreas Madsson Karstad () var ein norsk lærar og slektsgranskar.  Han vart fødd og vaks opp på Karstad
i Førde kommune (tidlegare Naustdal kommune).

I 1965 gav han ut Erdalsslekta : 1764-1964 : ei ættesoge frå Sunnfjord.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Gravminner i Norge

Lokalhistoriewiki.no

Forfattarar frå Førde
Norske sakprosaforfattarar
Nordkjosbotn kyrkje

Nordkjosbotn kyrkje er ei langkyrkje frå 1987 i Nordkjosbotn i Balsfjord kommune i Troms og Finnmark. Kyrkja har 260 sitjeplassar.

Grunnsteinen vart lagd ned av ordførar Olav Åsheim i 1986. Til stades var biskop Arvid Nergård samt Per Oskar Kjølaas, som fleire år seinare òg skulle bli biskop. 21. juni 1987 vart kyrkja innvigd.

Kyrkja fekk nytt orgel i 2005. Dette var eit brukt orgel frå Tyskland som vart flytta til Nordkjosbotn.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nordkjosbotn kirke» frå ,  den 28. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Ronny Trælvik og Arne Ivar Hansen, Kirkene i Troms, bind III, s. 225-231. Bok i Nord, 2017.
 Balsfjord og Malangen kyrkjelydar 
 Kyrkjer i Balsfjord kommune 
 

Kyrkjer i Balsfjord
Kyrkjer i Indre Troms prosti
Norske kyrkjer frå 1987
UEFA-cupfinalen i fotball 1986

UEFA-cupfinalen i fotball 1986 stod mellom spanske Real Madrid og vesttyske FC Köln og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 30. april på Santiago Bernabéu i Madrid framfor 85 000 tilskodarar, returkampen den 6. mai på Olympiastadion i Vest-Berlin med 21 185 på tribunane. Real Madrid vann pokalen med samanlagt 5-3.

Kampane
På Santiago Bernabéu tok vesttyskarane leiinga ved Klaus Allofs i det 29. minutt. Sidan tok heimelaget over og leia 2-1 ved pause etter nettkjenningar frå Hugo Sánchez og Rafael Gordillo. I den andre omgangen auka Real Madrid til 5-1 etter to mål av Jorge Valdano og eitt siste av innbytaren Santillana Alonso.

Heimekampen til FC Köln fann stad på Olympiastadion i Vest-Berlin. Ei skåring i kvar av omgangane, den fyrste frå Uwe Bein og den andre frå Ralf Geilenkirchen ordna siger 2-0 til Köln. UEFA-pokalen fylgde likevel Real Madrid-spelarane heim til Spania.

.

Laga
Vinnarlaget til Real Madrid bestod av Agustín Rodríguez, José Antonio Salguero, Jesús Ángel Solana, José Antonio Camacho, Juanito Gómez, Rafael Martín Vázquez, Rafael Gordillo, Míchel González, Jorge Valdano, Emilio Butragueño, Hugo Sánchez, Chendo Porlan, Antonio Maceda, Ricardo Gallego, Santillana Alonso.

Köln-spelarane var Harald Schumacher, Paul Steiner, Andreas Gielchen, Dieter Prestin, Karlheinz Geils, Ralf Geilenkirchen, Mathias Hönerbach, Uwe Bein, Olaf Janßen[[, Pierre Littbarski, Klaus Allofs, Thomas Häßler, Norbert Dickel, David Pizanti, Robert Schmitz.

Dommarar
Englendaren George Courtney bles i fløyta i Madrid, Bob Valentine frå Skottland i Vest-Berlin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1986 UEFA Cup Final» frå ,  den 28. august 2019.  
 

Fotball i 1986
UEFA-cupfinalen i fotball
Erdal kyrkje

Erdal kyrkje er ei kyrkje på Askøy i Vestland fylke.

Første del av kyrkja vart teikna av Grete Sætveit og vigsla i 1995 av biskop Ole D. Hagesæther. Då ho vart teken i bruk i 1995. Ho hadde då 170 sitjeplassar og vart rekna som ei interimskyrkje.

I 2003 vart planane for byggetrinn 2 lagde fram. Dette trinnet er teikna av arkitekt Jostein Tveit. Prosjektet hadde ei kostnadsramme på 24,5 millionar kroner.  Grunnsteinen for den nye delen av kyrkja vart lagd ned av biskop Hagesæther 6. september 2005.  3. september 2006 vart kyrkja vigsla av Hagesæther.  Kyrkja er på 860 m² og har om lag 500 sitjeplassar.

Kunsten i kyrkja er laga av Per Odd Aarrestad frå Sandnes i Rogaland.

Kjelder 
 Anne Marta Hoff: Erdal kyrkje i «Norges kirker»
 
Denne artikkelen bygger på «Erdal kirke» frå ,  den 29. august 2019.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 Ny kirke blir kulturhus (Bergens Tidende) (krev abonnement)
 Erdal kyrkjelyd

Kyrkjer i Vesthordland prosti
Kyrkjer i Askøy
Norske kyrkjer frå 1995
Norske kyrkjer frå 2006
Paweł Januszewski

Paweł Januszewski () er ein polsk tidlegare hekkeløpar frå Pyrzyce som vart europameister i 400 meter hekk i 1998.

Aktiv
Januszewski gjorde sitt livs løp i finalen ved europameisterskapen 1998 i Budapest der han sette polsk rekord på langhekken med tida 48,17 sekundar og kneip gullmedaljen, hardt pressa av russaren Ruslan Masjtsjenko. Året etter sigra Januszewski i øvinga ved universiaden i spanske Palma de Mallorca og han vart femtemann i VM-finalen i Sevilla. Etter sjetteplassar i OL 2000 og VM 2001, avslutta Januszewski med å ta bronsemedaljen på spesialdistansen under europameisterskapen 2002 i München.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane (49,95=nr 12)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøket (49,43=nr 18) 
OL 1996 i Atlanta: Utslått i forsøket (49,63=nr 24) 
VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (48,94=nr 13)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 48,17, framom Ruslan Masjtsjenko (48,25)
VM 1999 i Sevilla: Nr 5 – 48,19
OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 48,44
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 48,57
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 48,46

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paweł Januszewski» frå ,  den 29. august 2019.  
 

Denne artikkelen bygger på «Paweł Januszewski» frå ,  den 29. august 2019.  
 

Polske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett
Polske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Polske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Maniok

Maniok (Manihot esculenta) eller kassava er ein buskvekst i vortemjølkfamilien som blir dyrka som matplante. Arten kjem opphavleg frå Sør-Amerika, men er blitt svært populær i andre tropiske område. I dag er Nigeria den største produsenten i verda.

Ordsoge
Ordet «maniok» er avleidd frå tupiordet manioka eller eit nærskyld ord i andre tupianske språk.
Nemninga kassava eller cassava, kjem frå det karibiske språket taino (caçábi, casávi, cazábbi eller cassáve).
Ei anna nemning på planten er yuca eller yucca, frå karibspråk.

Skildring
Planten blir som regel rundt 2 meter høg. Han har handflika blad.
Rotknollene veg rundt 2 kg, men kan bli opptil 10 kg. Dei er avlange og har korkaktig, brunt skal og lyst og saftig fruktkjøt som inneheld maniokstive, brasiliansk arrowrot.

Bruk
Ein dyrkar maniok på store jorde omtrent som potet. Planten kan formeirast ved å ta stiklingar.

Heile planten inneheld det giftige glykosidet linamarin, som ein kan øydeleggja gjennom koking, damping eller steiking. Ein kan også foredla rotknollen i stivefabrikkar og bruka produktet til brød og anna bakverk, eller til framstilling av tapioka (uekte sagogryn). Kassava kan brukast i ulike rettar som suppe, stuing og grautaktige rettar som ugali og fufu. Mange stader er rota basiskost.

I ein del område der maniokplanten veks blir også blada brukte i kosthaldet. Desse inneheld 30–40 % protein i tørrstoffet, medan røtene berre inneheld rundt 0,5 %.

Oppmale til mjøl utan vidare foredling blir maniok òg brukt til dyrefôr.

Kjelder 

Vortemjølkfamilien 
Kulturplantar frå Sør-Amerika
Tropiske grønsaker
Tupianske ord og uttrykk
O Globo

O Globo er ei brasiliansk dagsavis som blei grunnlagd 29. juli 1925. Hovudkontoret ligg i Rio de Janeiro. Saman med Folha de S. Paulo og O Estado de São Paulo er O Globo rekna som ei av dei mest innverknadsrike avisene i landet.

Prisar og utmerkingar
Fyrsten av Asturias-prisene for kommunikasjon og humaniora (1986).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «O Globo» frå , og «O Globo» frå  den 29. august 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Brasilianske aviser
Portugisiskspråklege aviser
Skipingar i 1925
Rio de Janeiro
Cayenne

Cayenne er hovudstaden i den franske oversjøiske regionen Fransk Guyana. Byen ligg ved munningen av elva Cayenne som renn ut i Atlanterhavet. 

Kommunen hadde 58 008 innbyggjarar ved byrjinga av 2007. Det offisielle storbyområdet (unité urbaine) hadde til same tid 76 519 innbyggjarar, på eit areal på 69,71 km², Dette omfattar Cayenne og nabokommunen Remire-Montjoly. I tillegg bur det rundt 25 000 mennesk i Matoury, der Cayenne-Rochambeau flyplass ligg, men denne kommunen var ikkje med i storbydefinisjonen ved den offisielle folketeljinga i 1999.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cayenne» frå  og «Cayenne» frå ,  den 29. august 2019.

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Fransk Guyana
Hovudstader i Sør-Amerika
Skipingar i 1664
Fransk Guyana
Gand kyrkje

Gand kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1978 i Sandnes kommune i Rogaland fylke. Kyrkja vart innvigd i 1978 og har seinare vorte totalrenovert utvendig og innvendig. Dette arbeidet vart ferdigstilt i 2010. Ein kontorfløy på nordsida er frå 2002.
Gand kyrkje er soknekirke for Gand kyrkjelyd.

Byggverket er i betong. Det er 400 sitjeplassar i sjølve kyrkjesalen. Dette kan utvidast til 630 med to kyrkjelydssalar. Elles rommar kyrkja m.a. eit bønnekapell, ein kontorfløy, ungdomssal, grupperom, kyrkjestove og rom for barn.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Gand kirke» frå ,  den 29. august 2019.  
 
 Gand kyrkjelyd om kyrkja

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk

Fotnotar 

Kyrkjer i Sandnes
Kyrkjer i Sandnes prosti
1978 i Noreg
Cayenne-elva

Cayenne-elva er ei elv i Fransk Guyana i kommunenen med same namn, Cayenne, som også er hovudstaden i Fransk Guyana.

Namn 
Innfødde wayanafolk kalla elva Kalani eller Caiane, eit namn det verker som dei brukte om store elver og estuar. Namnet kan også ha vore opphav til namnet Guyana (Guyane).

Løp 
 

Cayenne-elva byrjer der Tonnegrande frå nord og Cascades frå sør renn saman, ved byen Tonnegrande. Elva er 43,7 km lang om ein tel frå kjeldene til desse elvene. Elvestykket som ber namnet Cayenne er berre rundt 15 km langt.

Nær munningen, ved byen Cayenne, tek Cayenne imot elva Montsinéry.

Saman med elva Tour de l'île sør for Cayenne og Mahury i aust gjer elva Cayenne til ei øy, kjend som île de Cayenne.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rivière de Cayenne» frå ,  den 29. august 2019.  
 

Fransk Guyana
Elvar i Sør-Amerika
Ipissimus

Ipsissimus var eit rockeband frå Barking i Essex i England. Dei gav berre ut ein enkel singel, produsert av lydteknikaren til The Beatles, Norman Smith og den legendariske, engelske DJ-en John Peel. Bandet bestod av Steve Oliver på bass og vokal, Len Deathridge på sologitar, Tony Sales på gitar og Reg King på trommer. 

A-sida av singelen var songen «Hold On», som var ei utgåve av ein song av Rupert's People. B-sida var «Lazy» på den andre, ein song skriven av frontmannen Steve Oliver. John Peel spelte singelen mykje på radioshowet sitt, men singelen selde likevel dårleg og Ipsissimus sette aldri fot i eit platestudio igjen.

Kjelder
Opulent Conceptions 

Engelske psykedeliske rockegrupper
The Poets

The Poets var eit skotsk blues, freakbeat og psykedelisk popband, som hadde Andrew Loog Oldham som manager og produsent. Somme av singlane deira vart gjevne ut på hans Immediate Records. Versjonen deira av «Baby Don't You Do It», vart produsert av ein av dei faste produsentane i Immediate, Paul Raven (Gary Glitter).

Musikalsk hadde bandet element av både hard R&B ala Small Faces (begge banda spelte inn «Baby Don't You Do It») og The Action blanda med den meir melodiske stilen til The Kinks, The Searchers. Dei hadde ein edwardisk utsjånad liknande stilen til det tidlege Kinks, med mellom anna matchande fløyelsjakkar.

Singelen deira «Now We're Thru'» frå 1964 nådde 31. plassen på den britiske singellista, men ingen av dei andre singlane deira hadde noko suksess utafor Skottland, og dei gav aldri ut eit heilt album. 

Somme av singlane deira har dukka opp på populære samlealbum frå 60-åra, som Nuggets II-boksen til Rhino Records. Ein av songane deira, «That's The Way It's Got To Be», vart nytta i filmane Factory Girl og Frankenstein Meets the Space Monster.

Singlar
 «Now We're Thru» (Gallacher/Paton/Myles)/ «There Are Some» (Gallacher/Paton/Myles) (Decca F11995, oktober 1964, UK Singles Chart: #31)
 «That's The Way It's Got To Be» (Gallacher/Paton/Myles)/ «I'll Cry With The Moon» (Gallacher/Paton/Myles) (Decca F12074, februar 1965)
 «I Am So Blue» (Paton/Gallacher/Myles) / «I Love Her Still» (Gallacher/Paton/Myles) (Decca F12195, juli 1965)
 «Call Again» (Paton/Gallacher) / «Some Things I Can't Forget» (Paton/Gallacher) (Immediate IM006, oktober 1965)
 «Baby Don't You Do It» (Holland/Dozier) / «I'll Come Home» (Gallacher/Paton)(Immediate IM024, januar 1966)
 «Wooden Spoon» (Moeller, Woolfson)/ «In Your Tower» (Mulvey, Watson) (Decca F12569, februar 1967)
 «Heyla Hola» (Meehan and Henderon) / «Fun Buggy» (Henderson) ('Strike Cola'-singel, kring 1970/71)

Medlemmar
 George Gallacher - solovokal (fødd 21. september 1943, død 25. august 2012)
 John Dawson - bassgitar (fødd 6. mai 1944, død 6. januar 2002) 
 Alan Weir - trommer (fødd 12. september 1943, død 9. juni 2010) 
 Stafford Hamilton - rytmegitar (fødd 1945, død 2011) 
 Hume Paton - 12-strengs sologitar (fødd Hume Michael Paton, 6. oktober 1945, død 30. april 2011)
 Tony Myles - rytmegitar (fødd 11. januar 1943, Douglas, Isle of Man)
 Jim Breakey - trommer 
 Fraser Watson - rytmegitar, seinare sologitar
 Andi Mulvey - solovokal 
 Norrie McLean - bass 
 Ian McMillan - rytmegitar
 Stuart McKenzie - trommer 
 Ray Duffy - trommer (to veker)
 Hughie Nicholson - trommer
 Johnny Martin - bass
 Dougie Henderson - trommer
 Hugh Burns - gitar
 Charlie Smith - trommer 
 Joe Breen - bass

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Poets» frå ,  den 29. august 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Nettsida til The Poets 
 
 

Musikkgrupper frå Glasgow
Beat-grupper
Skotske rockegrupper
Britiske bluesgrupper
Musikkgrupper skipa i 1963
Sharon Tandy

Sharon Tandy (fødd Sharon Finkelstein ) var ein sørafrikansk songar som fekk noko suksess i Storbritannia i 1960-åra med blue-eyed soul og psykedelisk rock. I 1966 spelte ho inn nokre songar for Stax, som var sjeldan for ein kvit songar. Ho hadde òg fleire hittar i Sør-Afrika i 1970-åra.

1960-åra 
Tandy budde i Johannesburg i Sør-Afrika då ho spelte i den første beat-filmen frå Sør-Afrika, Africa Shakes, og flytta til England i 1964 etter forslag frå Frank Fenter, som leia den britiske avdelinga av Atlantic Records. Dei gifta seg seinare. Ho gav ut fleire singlar mellom 1965 og 1969, men fekk ingen hittar. 

I 1966 spelte ho inn songar for Stax Records i studio i McLemore Avenue, akkompagnert av Booker T. & the M.G.'s og Isaac Hayes, og var oppvarmingsartist under den europeiske Stax/Volt-turneen i 1967. Det året slo ho seg òg saman med eit anna av Fenter sine band, Les Fleur de Lys og spelte inn fleire singlar for Atlantic og deltok ein gong på John Peel sitt «Top Gear». Ho spelte inn ein singel for Polydor i 1967 under namnet «Debrah Aire» med meir poporienterte songar, men dette selde òg dårleg. Kombinasjonen av lite suksess og at ekteskapet med Fenter tok slutt førte til at ho drog attende til Sør-Afrika i 1970..

Seinare karriere 
Som eine halvdelen i forskjellige duoar, fekk Tandy tre hittar i Sør-Afrika mellom 1972 og 1978, men ho fekk elles lite suksess. I 1989 var ho med i den sørafrikanske boksefilmen Brutal Glory som songar.

Sharon Tandy døydde 21. mars 2015 etter lang tids sjukdom.

Diskografi

Singlar
1960-åra
1965 – «Now That You've Gone» / «Hurtin' Me» (Pye Records 7N 15806)
1965 – «I've Found Love» / «Perhaps Not Forever» (Pye 7N15939)
1965 – «It's An Uphill Climb to the Bottom» / «Don't Be Proud» (Polydor NH 58103, withdrawn)
1966 – «Love Makes the World Go Round» / «By My Side» (Mercury Records MF 898)
1967 – «Toe Hold» / «I Can't Get Over It» (Atlantic 584 098)
1967 – «Stay with Me» / «Hold On» (Atlantic 584 124)
1967 – «Our Day Will Come» / «Look And Find» (Atlantic 584 137)
1967 – «This Land of Mine» / «What The World Needs Now Is Love» (Polydor 56180) credited to «Debrah Aire»
1968 – «Fool on the Hill» / «For No One» (Atlantic 584 166)
1968 – «Love Is Not A Simple Affair» / «Hurry Hurry Choo Choo» (Atlantic 584 181)
1968 – «You've Gotta Believe It» / «Border Town» (Atlantic 584 194)
1968 – «The Way She Looks at You» / «He'll Hurt Me» (Atlantic 584 214)
1968 – «Hold On» / «Daughter of the Sun» (Atlantic 584 219)
1969 – «Gotta Get Enough Time» / «Somebody Speaks Your Name» (Atlantic 584 242)
1969 – «Two Can Make It Together» / «The Bitter and the Sweet» (Atlantic 584 262)

1970-åra i Sør-Afrika
1972 – «Hello-A» (duett med Billy Forest), nr. 5
1977 – «I Believe in You» (duett med Graham Clark), nr. 9
1978 – «Welcome Home» (som Harvest, duett med Dave Ornellas), nr. 10

Album
Solo
2004 – You Gotta Believe It's (compilation of 1960-åra UK singles)

Som gjesteartist
1970 – Five Day Rain (sjølvoppkalla album)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sharon Tandy» frå ,  den 29. august 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Sørafrikanske songarar
Folk frå Johannesburg