alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Abeba Aregawi

Abeba Aregawi Gebretsadik () er ein etiopisk tidlegare mellomdistanseløpar som åra 2013-16 tevla for Sverige. Ho vart verdsmeister på 1500 meter i 2013.

Aktiv
Aregawi representerte heimlandet til og med OL 2012. Ein månad før leikane i London sette ho etiopisk rekord på 1500 meter med 3.56,5. I London-OL enda ho på femteplass etter eit lureløp.

Som svensk borgar vann Aregawi 1500 meter både ved hall-EM 2013 i Göteborg og det store friidretts-VM i Moskva i august same året. I tida mellom dei to meisterskapane forbetra ho den svenske rekorden på 1500 meter til 3.56,6 då ho vann DL-stemnet i Doha den 10. mai. Under europameisterskapen 2014 i Zürich sprang Aregawi inn til sølv på spesialdistansen, klart slått av Nederlands Sifan Hassan, også ho ein utvandrar frå Etiopia.

I 2016 var Aregawi mistenkt for doping. Ein månad føre OL i Rio de Janeiro vart mistanken avvist. Ho valde likevel å flytte til Etiopia og legge opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 5 – 4.11,0
VM 2013 i Moskva: Gullmedalje – 4.02,6, framom Jennifer Simpson (4.02,9)
EM 2014 i Zürich: Sølvmedalje – 4.05,0, bakom Sifan Hassan (4.04,1)
VM 2015 i Beijing: Nr 6 – 4.12,1

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Abeba Aregawi» frå ,  den 9. juli 2020.  
 

Etiopiske mellomdistanseløparar
Svenske friidrettsutøvarar
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2012
Verdsmeistrar i friidrett
Delstaten Khartoum

Khartoum (arabisk الخرطوم, al-Kharţūm) er ein av 18 delstatar (wilayat) i Sudan. Administrasjonsstaden er Khartoum, som også er hovudstad i landet. Ein stor del av innbyggjarane i delstaten bur i storbyområdet rundt Khartoum, som mellom anna omfattar dei jamstore byane Omdurman og Khartoum Bahri. Folketalet var 5 274 321 ved folketeljinga i 2008, og flatevidda er 22 142 kvadratkilometer.

Administrativ inndeling 
Delstaten er delt inn i sju mahaliyya:
 Bahri
 Jabel Awliya
 Karari
 Khartoum
 Omdurman
 Oumbada
 Sharg al-Neel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Khartoum (delstat)» frå ,  den 9. juli 2020.  
 

Delstatar i Sudan
Delstatar i Sudan

Sudan består av 18 delstatar eller provinsar (wilāyat). Den største av dei, Ash Shamaliyah, har eit areal på  km² og eit folketal på over  (2006). Den minste av dei, Khartoum, har eit areal på 22 122 km² og eit folketal på over  (2000).

Før 9. juli 2011 omfatta Republikken Sudan 25 statar. Sør-Sudan med sine ti delstatar blei så skild ut frå Sudan til ein eigen stat i 2011. I 2012 blei det danna to nye delstatar i Darfur, og i 2013 ein ny delstat i Kordofan, slik at landet fekk totalt 18 delstatar.

List
Innanfor det tidlegare Sultanatet Sannar (også kjent som Det blå sultanatet)
Al Jazirah (ولاية الجزيرة, Al Ǧazīra)(9)
An-Nil al-Azraq (النيل الأزرق, an-Nīl al-ʾAzraq ; Den blå Nilen) (5)
Sennar (سنار, Sannār) (14)
Den kvite Nilen (النيل الأبيض‎‎ An Nīl al Ābyaḍ) (10)

Darfur 
 Sentral-Dafur (ولاية وسط دارفور, Wasaṭ Dārfūr) (16)
 Aust-Darfur (ولاية شرق دارفور, Šarq Dārfūr; Sharq Darfur) 17
Nord-Darfur  (ولاية شمال دارفور, Šamāl Dārfūr; Shamal Darfor) (6)
Sør-Darfur (ولاية جنوب دارفور, Ǧanūb Dārfūr; Janob Darfor) (7)
Vest-Darfur (ولاية غرب دارفور Ḡarb Dārfūr; Gharb Darfor) (15)

Aust-Sudan
Kassala (كسلا, Ash Sharqiyah) (4)
Al Qadarif (القضارف‎‎ Al Qaḍārif) (13)
Al Bahr al Ahmar (البحر الأحمر‎‎, Al Baḥr al Aḥmar ) (12)

Innanfor det historiske området Nubia
 Ash Shamaliyah ( الشمالية‎‎ , Aš Šamāliya) (3)
 Nahr an-Nil (ولاية نهر النيل‎‎ , Naḥr an Nīl) (11)
Khartoum (ولاية الخرطوم‎‎ , al-Ḫarṭūm; al-Khartum) (1)

I den tidlegare Kurdufan-provinsen (كردفان‎‎ Kurdufān)
Nord-Kurdufan (شمال كردفان‎‎ Šamāl Kurdufān; Shamal Kurdufan) (2)
Sør-Kurdufan (جنوب كردفان‎‎ Ğanūb Kurdufān; Janub Kurdufan) (8)
Vest-Kurdufan (غرب كردفان‎‎; Gharb Kurdufan) (18) - avvikla i 2005, gjenoppretta i 2013

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «States of Sudan» frå , og «Sudans delstater» frå  den 9. juli 2020.
Alf Lund

Alf Lund () var ein norsk offiser og ingeniør, son av Bernt og Hedevig Lund.

Lund blei offiser i 1873, tilsett i Kristiansandske infanteribrigade, der han blei oberstløytnant i 1904. 1907—1910 var han oberst i Bergenske brigade og blei så generalmajor og leiar for Kristiansandske brigade, ved ny hærordning 1. januar 1911 blei han leiar for tredje (kombinerte) brigade. 

Lund tenestegjorde 1882—1883 i den austerrikske hæren, 1889 i ein belgisk skyteskole og deltok i dei franske haustmanøvrrane i 1908. 1891—1893 var han sekretær i geværkomitéen og han var i fleire år lærar ved skyteskulen til infanteriet.

Som ingeniør arbeidde han i heimlandet ved undersøkinga av Vestlandsbanen og Setesdalsbanen og ved bygginga av Grevskabsbanen, Ofotbanen, Tyvold—Arvedalsbanen og Sulitjelmabanen med fleire. Dessutan var han verksam ved jernbaneanlegg i Sverige og Spania. Endeleg styrte han frå 1899 til 1904 saman med broren, oberstløytnant Ole Wilhelm Lund, Luossavarabolaget sitt store og mangearta anlegg i Narvik.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alf Lund» frå ,  den 9. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Norske generalar
Norske ingeniørar
Nordmenn frå 1800-talet
Nordmenn frå 1900-talet
Johan Gustaf Köhler

Johan Gustaf Köhler () var ein svensk målare, teiknar og teiknelærar.

Liv og virke

Köhler var fødd i Södertälje som son av skinnarbeidaren Johan Gustaf Köhler og kona hans. Han studerte ved Konstakademien i Stockholm og privat hjå Fredric Westin, og hadde i tillegg ei studiereise til Tyskland. Han var med i fleire av utstillingane til Konstakademiens i tida 1822-1845. Allereie frå ungdomen verka han hovudsakleg som teiknelærar, og var tilsett som lærar ved Nya Elementarskolan i Stockholm 1830-1877 og 1857-1878  ved Konstakademiens Principskola. Nokre av elevane hans var Carl Larsson og norske Hedevig Lund. I 1831 gav han ut eit ritkurs som blei nytta lenge. I 1858 blei han utnemnd til agré (juniorkunstnar) ved Konstakademien. I åra 1838-1845 måla han ei rekkje historie- og interiørmåleri og portrett, mellom anna eit av C.J.L. Almqvist. Han døydde 8. juni 1881 i Stockholm.

Köhler er representert ved Konstakademien, Uppsala universitets porträttsamling, Norrköpings konstmuseum og Nationalmuseum i Stockholm.

Kjelder

Svenskt konstnärslexikon del III sid 437, Allhems Förlag, Malmö. LIBRIS-ID:8390296
Svenska konstnärer, Biografisk handbok, Väbo förlag, 1987, sid 282, 

Denne artikkelen bygger på «Johan Gustaf Köhler» frå ,  den 9. juli 2020.

Bakgrunnsstoff 

Representerte ved Nationalmuseum
Svenska målarar på 1800-talet
folk frå Södertälje
Medlemmer av Konstakademien
Blacksod Bay

Blacksod Bay (irsk ) er ei bukt av Atlanterhavet som ligg i Erris nord i County Mayo i Republikken Irland. Ho er 16 km lang og 8 km brei, med Mullet-halvøya  i vest og Kiltane Parish i aust. Kiltane går sørover frå Belmullet mot Gweesalia og Doohoma.

Geografi
Blacksod Bay omfattar mange små holmar. Granitten ein finn i dette området er gammal gneis og glimmerskifer. Mullethalvøya er dekt av nokså flate sanddyner. Munningen av Blacksod Bay er vid, og bukta er ein trygg ankerplass.

I nordenden er Blacksod Bay forbunden med Broadhaven Bay av ein kanal frå 1700-taket gjennom Belmullet.

Fyr
Blacksod fyr, som stod ferdig i 1862, ligg 18 km frå land i Atlanterhavet. Det blei bygd av lokal granitt henta frå steinbrotet ved Termon Hill. Fyret blei brukt av dei allierte for vêrmeldinga for D-dagen i 1944, og landgangen blei utsett ein dag på grunn av ei dårleg vêrmelding. Eagle Island fyr ligg utantof nordvesttippen av Mullet.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blacksod Bay» frå ,  den 9. juli 2020.  
 

Bukter på Irland
Mayo
Ramsarstader i Republikken Irland
Erris
Erris Head

Erris Head (irsk Ceann Iorrais) er eit nes som ligg på nordspissen av Mullet-halvøya i Erris nordvest i County Mayo i Irland. Det er velkjent som eit landemerke for sjøfolk og meteorologar, og er også eit utkikkspunkt mot Atlanterhavet frå bratte steinklipper.

Verneområde
Erris Head har status som eit særskilt viktig verneområde (Special Area of Conservation, SAC) under habitatdirektivet til Europakommisjonen. 

I klippene hekkar sjøfuglar, med havhest og svartbak som dei mest talrike. Vandrefalk og alpekråke kan også hekka her. Om vinteren beiter kvitkinngås på graset over klippene. Hare og buttsnutefrosk held til på neset, medan havert ofte held til ved foten av klippene.

Ein del av havet, 200 m ut frå botnen av klippene, er del av det verna området. Det er verna hovudsakleg for å gje meir vern til sjøfuglane som hekker her.

Sjå òg
 Wild Atlantic Way

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Erris Head» frå ,  den 9. juli 2020.  
 
Special Areas of Conservation i Republikken Irland
Nes på Irland
Mayo
Marinreservat i Republikken Irland
Verneområde i County Mayo
Gaeltacht i County Mayo
Erris
Thief av Tangerine Dream

Thief er det femtande albumet og det andre filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i mars 1981. Det er eit filmmusikkalbum i 1981 for den amerikanske neo-noir krimfilmen Thief, regissert av Michael Mann. Albumet nådde 43. plassen på UK Albums Chart og låge inne på lista i tre veker.

«Beach Theme» og «Beach Scene» er to forskjellige miksar av same stykket. Albumversjonen av «Dr. Destructo» er ganske annleis enn filmversjonen. Ein lengre versjon av «Dr. Destructo» kom ut på singel. «Igneous» er ein miks av «Thru Metamorphic Rocks» frå albumet Force Majeure frå 1979. Verken «Beach Theme» eller «Trap Feeling» er i filmen.

Etter Tangerine Dream var ferdig med albumet, trengde Mann enno ein sekvens. Då Tangerine Dream var på turné, komponerte og framførte Craig Safan «Confrontation». Den originale plata kom ut i USA med «Confrontation», men seinare utgåver kom med «Beach Scene» i staden for. 

I 1980-åra brukte fjernsynsstasjonen CITY-DT i Toronto «Scrap Yard» som bakgrunnsmusikk når dei hadde tekniske feil. 

Filmmusikken vart kåra til verste filmmusikk under Golden Raspberry Awards.

Versjonar
Det finst for tida to versjonar av albumet med forskjellig sporliste og omslag. Versjon A har teksten 'Original Motion Picture Soundtrack' over tittelen etterfølgd av teksten 'James Caan' under. Teksten 'Composed and Performed by Tangerine Dream', står nedst. Versjon B har berre «Tangerine Dream» over tittelen.

I 2004 gav Wounded Bird Records ut versjon B med «Confrontation»; men det var to feiltrykkingar, ein med sporlista til versjon A, og ein med «Igneous» fjerna i staden for «Beach Scene». Alle hadde sporlista for versjon B på CD-en og omslaget

I 2014 gav Perseverance Records ut ei ommastra utgåve med ni spor som inneheldt både «Beach Scene» og «Confrontation», og dermed retta feilen frå dei førre utgåvene, der desse spora aldri var på same plate.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – gitar, klaverinstrument, elektronisk utstyr 
 Christopher Franke – synthesizer, elektronisk utstyr, elektronisk perkusjon
 Johannes Schmoelling – klaverinstrument, elektronisk utstyr
 Klaus Krieger – perkusjon på «Igneous» (spelt inn 1978)
 Craig Safan – komponist og artist på «Confrontation»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thief (soundtrack)» frå ,  den 9. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1981
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Virgin Records-album
Das Mädchen auf der Treppe

Das Mädchen auf der Treppe er ein filmusikksingel av det tyske electronicabandet Tangerine Dream for ein episode av TV-serien Tatort.

Tittelsporet er ein remiks av «White Eagle». Spor 1 og 3 kom ut på 7"-singel og alle spora vart gjevne ut på ein 12"-singel. 12"-singelen syner feilaktig 33 RPM på vinyletiketten, så somme piratkopiplater har derfor desse spora på feil snøggleik. Somme avs pora har blitt gjeve ut seinare i remiksa format, men originale er berre å få tak i på vinyl.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Johannes Schmoelling

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Das Mädchen auf der Treppe» frå ,  den 9. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1982
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Virgin Records-album
Christian Malcolm

Christian Malcolm () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Cardiff. Han vann i 2010 EM-sølv på spesialdistansen 200 meter og var i 2005 og 2007 med om å vinne VM-bronse i 4 x 100 meter stafett for Storbritannia.

Aktiv
Walisaren Malcolm vart med tida 20,29 sekund nummer 2 på 200 m under Samveldeleikane 1998 i Kuala Lumpur. Våren 2000 vann Malcolm same distansen på 20,54 ved hall-EM i Gent. Eit halv år seinare vart han femtemann i 200-meterfinalen under OL i Sydney på tida 20,23, 0,03 sekund unna bronsemedalje.

Malcolm var i sitt livs form då verdsmeisterskapen 2001 vart avvikla i Edmonton. På 100 meter gjorde han personbeste med 10,11 sekund. I semifinalen på 200 meter vann han sitt heat og sette personlege rekord på sterke 20,08 sekund. Like fort gjekk det ikkje i finalen på distansen, 20,22 heldt til femteplass.

År 2002 enda Malcolm på fjerdeplass på 200 meter ved europameisterskapen i München, 0,06 sekund unna bronsemedalje. I den same meisterskapen fekk han gull i 4 x 100 m stafett, ein medalje som fleire år etterpå vart annullert då ankermannen Dwain Chambers viste seg å ha vore dopa. Av same grunn gjekk også stafett-sølvmedaljen frå VM 2003 fløyten, laget i Paris-VM var det same som i München.

Malcolm vann stafett-bronse i lag med Jason Gardener, Marlon Devonish og Mark Lewis-Francis under VM 2005. Også i VM 2007 i Osaka sikra han seg stafett-bronse, då saman med Craig Pickering, Devonish og Lewis-Francis. Med tida 37,90 sekund rauk sølvplassen med ein hundredels sekund.

I Sommar-OL 2008 vart Malcolm nummer fem på 200 meter. Under EM 2010 i Barcelona presterte han årsbeste med 20,38 sekund i finalen, og kom i mål fattige 0,01 sekund etter gullvinnaren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Nr 5 på 200 m – 20,23
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 på 200 m – 20,22 og nr 6 på 100 m – 10,11
EM 2002 i München: Nr 4 på 200 m – 20,30
VM 2003 i Paris: Utslått i semifinalane på 200 m (20,43=nr 9)
OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalane på 200 m (20,77=nr 12)
VM 2005 i Helsinki: Bronsemedalje i 4 x 100 m stafett (38,27). Utslått i semifinalane på 200 m (21,09=nr 15)
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje i 4 x 100 m stafett (37,90).
OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 200 m – 20,40
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje på 200 m – 20,38, bakom Christophe Lemaitre (20,37)
VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalane på 200 m (20,88=nr 15)
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane på 200 m (20,51=nr 11)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christian Malcolm» frå ,  den 9. juli 2020.  
 

Britiske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Logos Live

Logos Live er det 18. albumet og fjerde konsertalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 1982. Opptaka er henta frå ein konsert i Dominion Theatre i London i England. På same måte som Tangram har det korte parti knytte saman av atmosfæriske overgangar, og dokumenterte ei tid då Tangerine Dream utvikla seg frå eksperimentell til melodisk musikk, som ein òg kan høyre på filmusikkalbumet Risky Business eit år seinare.

Frå den to timar lange konserten vart 50 minuttar med original musikk frå konserten gjeve ut på albumet. Heile konserten kom ut på Tangerine Leaves Volume 1: London 1982. Den same konserten vart framført på Fairfield Halls i Croydon den 31. oktober 1982 og gjeven ut på Tangerine Tree Volume 12: Croydon 1982.

I følgje Johannes Schmoelling er dette eit av favorittalbuma hans.

Innhald

Utgjevinga av Logos Live deler ikkje dei to sidene opp, men desse tematiske seksjonane er blitt remiksa og nyinnspelte og brukte på andre album som separate spor. Somme CD-plater kombinerer dei to sidene til eitt enkelt spor.

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Johannes Schmoelling

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Logos Live» frå ,  den 9. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1982
Konsertalbum av Tangerine Dream
Virgin Records-album
Johannes Schmoelling

Johannes Schmoelling () er ein tysk musikar og klaverspelar. Han var medlem av electronicagruppa Tangerine Dream frå 1979 til 1985. Han var lærd innan klassisk musikk og byrja å spele piano då han var åtte år gammal. 12 år gammal hadde han byrja å spele pipeorgel og meistra instrumentet så godt at han fekk jobb som organist ved fleire forskjellige kyrkjer. I 1978 var Schmoelling ferdig å studere med eksamen som lydteknikar og sikra seg jobb i teater ved det prestisjefylte Schaubühne am Halleschen Ufer i Berlin. Han enda perioden sin i Tangerine Dream mot slutten av 1985 for å satse på ein solokarriere og gav ut fleire soloalbum og mykje musikk for mange tyske fjernsynsprogram. I 2000 skapt ehan sitt eige plateselskap, Viktoriapark.

Diskografi

Solo
 Wuivend Riet (Erdenklang, 1986)
 The Zoo of Tranquility (Theta, 1988)
 White Out (Polydor, 1990)
 Lieder Ohne Worte – Songs No Words (Erdenklang, 1995)
 Der Zaubergeiger Settembrini (Deutsche Grammophon, 1995)
 The Zoo of Tranquility (nyinnspeling, Erdenklang, 1998)
 White Out (nyinnspeling, Viktoriapark, 2000)
 Laufen (Viktoriapark, 2002)
 Recycle or Die (Viktoriapark, 2003)
 Weltmärchen – Weltmusik (Viktoriapark, 2004)
 Instant City (Viktoriapark, 2006)
 Images and Memory (2-CD samling, Viktoriapark, 2007)
 Early Beginnings (innspelg 1979–1985, Viktoriapark, 2008)
 A Thousand Times (Viktoriapark, 2009)
 Time And Tide (Viktoriapark, 2011)
 A Thousand Times Volume 2 (Viktoriapark, 2016)
 Songs No Words 2017 (Viktoriapark, 2017)
 Diary of a Common Thread (Viktoriapark, 2017)

med Tangerine Dream
 1980: Tangram
 1980: Quichotte (konsertalbum)
 1981: Thief (filmmusikk)
 1981: Exit
 1982: White Eagle
 1982: Logos (konsertalbum)
 1983: Hyperborea
 1983-1985: Fleire filmmusikkalbum
 1984: Poland  (konsertalbum)
 1985: Le Parc
 1986: Legend (filmmusikk)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johannes Schmoelling» frå ,  den 9. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Tyske klaverspelarar
Tangerine Dream-medlemmar
Pridi Banomyong

Pridi Banomyong () var ein thailandsk politikar og professor. Han var statsminister i Thailand frå 24. mars 1946 til 23. august 1946.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Pridi Phanomyong på Britannica.com

Thailandske statsministrar
Garfield Darien

Garfield Darien ()er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Lyon som tevla internasjonalt på 110 meter hekk. Han vann sølvmedalje i øvinga både under europameisterskapane 2010 og 2014.

Aktiv
Darien sette i 2009 personbeste med eit løp på 13,36 sekund i Monaco, og han nådde semifinalane ved VM i Berlin. Under europameisterskapen 2010 i Barcelona overraska han og vart andremann etter Andy Turner frå Storbritannia.

I juni 2012 forbetra Darien den personlege rekorden til 13,24 sekund då han vann eit internasjonalt stemne i Genève. Sist i same månaden flytta han rekorden sin til 13,15 i semifinalen ved EM i Helsinki. Dagen etter rekordtida vann han eit nytt EM-sølv på 13,20, fire hundredels sekund etter storfavoritten Sergej Sjubenkov frå Russland.

Åra 2013-14 var Darien plaga av sjukdom. I 2017-sesongen var han tilbake i toppslag. Han flytta då i juni sitt personbeste til 13,09 sekund ved Ostrava-stemnet, i august enda han fjerdeplassen i verdsmeisterskapen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 13,34, bakom Andy Turner (13,28)
EM 2012 i Helsinki: Sølvmedalje – 13,20, bakom Sergej Sjubenkov (13,16)
VM 2015 i Beijing: Nr 8 – 13,35
VM 2017 i London: Nr 4 – 13,30

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Garfield Darien» frå ,  den 10. juli 2020.  
 

Franske hekkeløparar
Folk frå Lyon
Girjegiisá

Girjegiisá er eit samisk forlag i Utsjok i Finland. Forlaget vart oppretta i 1987. Den viktigaste utgjevinga deira er Pekka Sammallahti si ordbok Suoma-sáme-suoma sátnegirji.

Kjelder 
 Register hos Kauppalehti

Samiske forlag
Finske forlag
Skipingar i 1987
Wavelength av Tangerine Dream

Wavelength er det tjuande albumet og tredje filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet  Tangerine Dream. Det inneheld musikken til filmen Wavelength med Robert Carradine, Cherie Currie og Keenan Wynn i rollene.

I motsetnad til mange andre filmmusikkalbum med musikk av Tangerine Dream, vart ikkje musikken frå filmen omarbeidd av Tangerine Dream for albumet. Dermed består albumet av mange uvanlege og korte klipp, somme av dei remiksar eller utdrag frå tidlegare komposisjonar.

Innhald

Mange av spora er remiksar frå andre album: 
 «Desert Drive» og «Spaceship» er remiksa utdrag frå «Quichotte, Part One» frå Quichotte.
 «Healing» er ein noko remiksa utdrag frå «Tangram Set One» frå Tangram.
 «Church Theme» er ein remiks av «Silver Scale»; ein song som vart framført på konsertar i Europa i 1980 og 1981, men ikkje gjeven ut under dette namnet før Tangents i 1994.
 «Sunset Drive» er ein remiks av «Remote Viewing» frå Exit.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wavelength (1983 film)» frå ,  den 10. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1983
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Varèse Sarabande-album
Risky Business av Tangerine Dream

Risky Business er det 21. albumet og det fjerde filmmusikkalbumet til Tangerine Dream. Det inneheld musikk frå filmen Risky Business frå 1983 med Tom Cruise i hovudrolla, og inneheld òg songar av Bob Seger, Muddy Waters, Jeff Beck, Prince, Journey og Phil Collins. Tangerine Dream-songane er hovudsakleg spor som var gjevne ut før, forkorta og med ny titlar som passa med scenar i filmen. Dei andre songane på albumet, utanom «Old Time Rock and Roll» og «In the Air Tonight», er òg forkorta versjonar. AllMusic skreiv at albumet er ei blanding av elektronisk musikk frå Tangerine Dream, i tillegg til rock, blues og funk frå dei andre artistane.

Sjølv om songane «Every Breath You Take» av The Police, «Hungry Heart» av Bruce Springsteen og «Swamp» av Talking Heads (med tekstlinja «risky business»), er ikkje desse med på albumet.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – klaverinstrument, elektronisk utstyr, gitar
 Christopher Franke – synthesizer, elektronisk utstyr, elektronisk perkusjon
 Johannes Schmoelling – klaverinstrument, elektronisk utstyr

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Risky Business (soundtrack)» frå ,  den 10. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1984
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
Virgin Records-album
Firestarter av Tangerine Dream

Firestarter er det 22. albumet og femte filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream.
Albumet inneheld musikk for filmen Firestarter, basert på ein roman av Stephen King, med Drew Barrymore, Heather Locklear og Martin Sheen i rollene. I følgje regissøren Mark L. Lester, såg aldri Tangerine Dream filmen. Dei sendte han noko musikk og han kunne velje ut det han sjølv likte. 

Midten av 80-åra var særskild produktive for Tangerine Dream, som spelte inn fleire filmmusikkalbum. Alle dei tre bandmedlemmane brukte inntektene frå desse oppdraga på sine eigne studio. Edgar Froese fortalte: «Eg såg meg om etter filmar me kunne lage musikk til for å få ting på gli, sidan eit studio kostar mykje pengar. Målet var at kvart medlem i bandet skulle ha sitt eige studio for å kunne arbeide sjølvstendig og førebu ting. Om me berre hadde eitt studio og eitt medlem skulle arbeide eller prøve ut noko på eiga hand, så måtte me andre berre sitje og vente.»

Innhald

Medverkande
Edgar Froese – klaverinstrument, elektronisk utstyr, gitar
Christopher Franke – synthesizer, elektronisk utstyr, elektronisk perkusjon
Johannes Schmoelling – klaverinstrument, elektronisk utstyr

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Firestarter (1983 film)» frå ,  den 10. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1983
Filmmusikkalbum av Tangerine Dream
MCA Records-album