alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Próto Prógramma

Próto Prógramma, gresk Πρώτο Πρόγραμμα, er den fyrste offentlege radiokanalen til den greske statlege rikskringkastaren Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi, og starta sendingane 23. september 2013. Programmet er sett saman av folkemusikk og nyhende.

Kjelder
 

Greske radiokanalar
Radiokanalar og -stasjonar skipa i 2013
Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi
Greskspråklege radiokanalar
Influensavirus A (H5N6)

H5N6 er ein undertype av influensavirus A.

Det har vore to kjende tilfelle og eitt dødsfall per 23. desember 2014.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H5N6» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

5
Influensavirus A (H5N9)

H5N9 er ein undertype av influensavirus A.

Ei høgpatogen stamme av viruset utløyste eit mindre utbrot hjå kalkunar i Ontario og Manitoba i 1966.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H5N9» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

5
Influensavirus A (H6N1)

H6N1 er ein undertype av influensavirus A. Viruset har berre råka éin person, ei kvinne frå Taiwan, som overlevde. Viruset er kjend for å råke krikkand, og er nært knytt til undertypen H5N1.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H6N1» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

6
Influensavirus A (H7N1)

H7N1 er ein undertype av influensavirus A.

Ei høgpatogen stamme av viruset utløyste i 1999 eit stort utbrot hjå kalkunar med spreiing til fleire gardar. Utbrotet førte til store økonomiske tap.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H7N1» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

7
Influensavirus A (H7N4)

H7N4 er ein undertype av influensavirus A.

Ei høgpatogen stamme av viruset utløyste eit mindre utbrot hjå kyllingar i New South Wales i 1997.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H7N4» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

7
Influensavirus A (H3N1)

H3N1 er ein undertype av influensavirus A som i hovudsak råkar gris.

Dei førebels kjende undertypane av influensavirus A som fører til influensa i gris, og som er endemiske for gris, er H1N1, H1N2, H3N1 og H3N2.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H3N1» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

3
Jan Thomas Njerve

Jan Thomas Njerve () var ein norsk biletkunstnar, fødd i Porsgrunn. Han er mest kjend for portrettmålarstykka sine, mellom dei tjue bilete av medlemer av kongefamilien, som bilete av kong Olav V i Oslo rådhus, i Sjømannskyrkja i København, i Balliol College i Oxford, og i Stortinget (1983); kong Harald V i Bergen Militære Samfund og dronning Sonja i Sjømilitære Samfund. Elles heng bilete av Gunnar Sønsteby i Forsvarsdepartementet og av Wenche Foss i Drammen Teater. Av andre oppdrag kan nemnast scenografi til Madame Butterfly (1963).

Han har òg ein omfattende landskapskunst og var representert i Nasjonalgalleriet alt i 1960.

Jan Thomas Njerve var utdanna under Jean Heiberg ved Statens Kunstakademi (1946–48).  Han var gift med operasongaren Kari Frisell.

Norske biletkunstnarar
Folk frå Porsgrunn
Influensavirus A (H10N7)

H10N7 er ein undertype av influensavirus A. Viruset råka menneske første gong i Egypt i 2004. Der førte det til sjukdom i to eittårige spedbarn, og far til eit av desse var fjørfekjøpmann. Det andre utbrotet og det første i USA råka to kalkungardar i Minnesota, 1979, med eit tredje utbrot i 1980. Dei kliniske sjukdomsteikna varierte frå alvorlege, med ein dødsprosent på 31, til subkliniske. Virus med antigene likskapar vart isolerte frå elles friske stokkender frå ein dam i nærleiken av gardane.

Sjå òg 
 fugleinfluensa
 svineinfluensa

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Influenza A virus subtype H10N7» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

10
Madame Butterfly

Madama Butterfly er ein opera i tre akter (opphavleg to) av Giacomo Puccini, med libretto av Luigi Illica og Giuseppe Giacosa. I daglegtale blir operaen ofte omtala som 'Madame Butterfly' (med stum e i Madame).

Originalversjonen av Madama Butterfly, som hadde to akter, fann stad på La Scala i Milano 17. februar 1904.

Kultur i 1904
Giacomo Puccini
Operaer frå 1900-talet
Italienskspråklege operaer
Presteskap

Presteskap, geistlege (frå tysk Geist, 'ande') eller kleresi (latin clericia, opphavleg frå gresk klerikos) er ei fellesnemning for prestevigde personar innan eit trussamfunn, særleg innan kristne kyrkjesamfunn. 

I dei gamle europeiske stenderforsamlingane var dei geistlege ein eigen stand.

Geistlege i Den norske kyrkja er biskopar, prostar, sokneprestar, residerande kapellanar, kallskapellaner og prestar i spesialstillingar (som sjukehusprestar, feltprester, fengselsprester og liknande).

Kjelder

«Geistlighet» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 2. januar 2015.

  
Religiøse yrke
Kristendom
Guy Fletcher

Guy Edward Fletcher () er ein engelsk multiinstrumentalist, mest kjend som klaverspelar i rockebandet Dire Straits frå 1984 til gruppa vart oppløyst og sidan i solobandet til Mark Knopfler.

Biografi
Guy Fletcher voks opp i ein musikalsk familie og er kalla opp etter onkelen Guy Fletcher, som skreiv fleire hitsongar for andre artistar i lag med Doug Flett. Mora Barbara var studiosongar og faren Ted Fletcher var lyddesigner, (Orbitsound) og skapte ei rekkje lydutstyr kalla opp etter Joe Meek som han hadde arbeidd saman med.

Medan han arbeidde som lydteknikar i DJM Studios i London 15 år gammal, spelte Guy i sine eigne band og lærte å spele klaverinstrument, gitarar og forskjellige strykeinstrument. Han vart med i og turnerte med Steve Harley sitt 'Cockney Rebel' i 1979 og i 1981 og Roxy Music for 'Avalon'-turneen deira. I 1983 vart Guy hanka inn av frontmannen i Dire Straits, Mark Knopfler, for å arbeide med musikk til filmane Cal og Comfort and Joy. Han vart med i Dire Straits i 1984, eit år før det suksessrike albumet deira Brothers in Arms, som gjorde bandet verdskjend. 

I 1986 produserte Fletcher Belouis Some-albumet med same namn i lag med Gary Langan.

I 1996 turnerte Fletcher i bandet til Bryan Ferry.

Etter oppløysinga til Dire Straits i 1995 fortsette Fletcher å arbeide med den tidlegare bandkollegaen sin, Mark Knopfler, som medlem i bandet hans då han byrja solokarrieren sin. Fletcher var med som produsent og spelte klaverinstrument på det siste soloalbumet til Knopfler, Get Lucky, og var igjen med på turneen hans i 2010.

Soloarbeid
Debutalbumet til Fletcher, Inamorata, kom ut 28. januar 2008. Mark Knopfler gjesta på sologitar på to spor og forskjellige musikarar som var tilknytt Knopfler deltok på albumet. 

24. mai 2010 kom det andre soloalbumet hans, Natural Selection.

Diskografi

Solo
 Inamorata (28. januar 2008)
 Stone (15. september 2014)
 Natural Selection (24. mai 2010)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Guy Fletcher» frå ,  den 2. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 GuyFletcher.co.uk

Engelske klaverspelarar
Engelske gitaristar
Engelske studiomusikarar
Folk frå Maidstone
Dire Straits-medlemmar
Musikarar frå Kent
Malcolm Duncan

Malcolm «Molly» Duncan () var ein skotsk tenorsaksofonist og eit av medlemmane som starta Average White Band.

Malcom Duncan var fødd i Montrose i Skottland.  Han studerte ved kunsthøgskulen i Dundee, der han møtte Roger Ball, som han skulle bli bandkollega med. Saman var dei kjende som Dundee Horns.

Han spelte mellom anna med Ray Charles, Tom Petty, Buddy Guy, Ben E. King, Dire Straits, Bryan Ferry og mange andre, og spelt på konsertar med som Marvin Gaye, Chaka Khan og Eric Clapton.

Malcolm Duncan døydde den 8. oktober 2019, 74 år gamma, kort tid etter at det var gjort kjend at han hadde blitt diagnostisert med kreft.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Malcolm Duncan» frå ,  den 2. januar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Britiske saksofonistar
Folk frå Montrose i Angus
Average White Band-medlemmar
Kari Frisell

Kari Frisell () er ein norsk operasongar og songpedagog.
Frisell studerte med Mimi Hviid i Oslo, Ernst Tempele i Wien, Florence Barbour i New York.
Ho debuterte som Micaela i Carmen (1946). Same året var ho med i den svenske filmen Vi vil leve som Ruth. Ho var tilsett ved Den Norske Opera frå starten og verka i elleve år (1958–69), før ho gjekk over til frilansarbeid, mellom anna for Fjernsynsteatret. I tillegg til dette gjesta ho mellom anna Det Kongelige Teater i København (1963).
Ho arbeidde ved Norges musikkhøgskole som lektor og førsteamanuensis (opprykk 1973).

Kari Frisell var gift med målaren Jan Thomas Njerve og bur på Ekely.

Utgjevingar
Agathe Backer-Grøndahl:  Piano pieces and songs (Polydor, 1975).  Med Liv Glaser piano

Premiar
Musikkritikarprisen 1963
Statens kunstnarstipend til eldre fortenstfulle (1991) med kr 29 500 årleg

Kjelder

Norske operasongarar
Hjernebjelk

Hjernebjelken eller corpus callosum (latin for «hardt lekam») er ein vid og flat bunt av nervefiber som ligg under hjernebarken i hjernen ved fissura longitudinalis cerebri. Den knyter saman høgre og venstre hjernehalvdel og syter for kommunikasjon mellom desse (interhemisfærisk kommunikasjon). Det er den største bygnaden med kvit substans i hjernen, samansett av 200-250 millionar kontralaterale (motståande) aksonale projeksjonar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Corpus callosum» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

Storhjernen
Fallosstein

Fallosstein (av gresk phallos, erigert penis), betre kjend som heilag kvit stein, er den arkeologiske nemninga for ein særeigen type steinmonument frå jarnalderen i Noreg. Fallossteinane har form som den mannlege kjønnslemen i paringsstilling, og er hogd til i eitt stykkje av kvite eller ljose steinsortar. Ettersom dei er funne i graver, eller i samband med gravhaugar, har dei truleg vore nytta som kultgjenstandar i ymse slags forfedrekult som fremja avlekraft og grøderikdom i ættene.

I Noreg er det funne eller registrert om lag nitti slike heilage kvite steinar, for det meste i kystområda frå Troms til  Vest-Agder, og dei vert tidfesta til perioden 200 til 600 e.Kr. Høgda på steinane ligg mellom 20 og 100 cm, tverrmålet er frå 10 til 50 cm. Somme av dei har ornament kring sokkelen, og mange har ei line eller ei smal, grunn kløft tvers over den kuppelforma toppen.

Svenske gravkuler av stein

Det har vore diskutert om det er ein samanheng i meiningsinnhald mellom dei norske fallossteinane og såkalla gravkuler eller gravklot av stein frå svenske graver og gravhaugar frå same tidsperioden, utan at det er drege konklusjonar alle er samde om.

Døme på fallosfigurar nytta i kult kring i verda til ulike tider

Bakgrunnsstoff
Fallosstein; heilag kvit stein, i Ordnøkkelen utarbeidd av Riksantikvaren
 Arkeolog Frans-Arne H. Stylegars Arkeologi i nord, med diskusjon av kva som kan ha vore meininga med dei heilage kvite steinane.
Om heilage kvite steinar i Arild Hauges Hvem Hva Hvor i Norrøn mytologi
Riksantikvarieämbetets skildring på Fornsök av  gravhaugen Inglinge Hög med bautastein og gravklot, og gravfeltet haugen ligg på.

Arkeologi
Arkeologiske funn i Noreg
Fissura longitudinalis cerebri

Fissura longitudinalis cerebri er den djupe og langsgåande hjernekløfta hjå ryggbeinsdyr som kløyver hjernen i to halvdelar.

Kløfta er kryssa av hjernebjelken, som knyter saman og syter for kommunikasjon mellom hjernehalvdelane. Den inneheld også ei dural hjernehinne kalla sigdfolda.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Medial longitudinal fissure» frå ,  den 2. januar 2014.

Bakgrunnsstoff 
 (engelsk) Diagram som syner overflateanatomien i hjernen 
 Diagram som syner norsk anatomisk terminologi (hjernekløfta er ikkje synleg frå denne vinkelen)

Storhjernen
Sigdfold

Sigdfolda eller falx cerebri (latin for «sigd i storhjernen») er ein sigdforma, slitesterk og bøygd fald i senehinna som går vertikalt nedover fissura longitudinalis cerebri mellom hjernehalvdelane.

Framparten er snever og er festa til beinkammen i silbeinet. Bakparten er vid og er festa til den øvre overflata av tentorium cerebelli. Den øvre grensa er konveks og er festa midtveges til den indre kranieoverflata. Den strekker seg bak til protuberantia occipitalis interna, og inneheld sinus sagittalis superior. Den nedre grensa er fri og konkav, og inneheld sinus sagittalis inferior.

Sigdfolda er kjend for å kalsifisere med alderen.

Sjå òg 
 falx (fleirtyding) — andre anatomiske strukturar som inneheld «falx» eller «sigd»
 fahrs sjukdom

Fleire bilete

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Falx cerebri» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

Hjernehinner
Herland haldeplass

Herland haldeplass, frå 1916 til 1958 Herland stoppestad, er ein nedlagt haldeplass på Bergensbanen. Han ligg på Herland i Arna i Bergen, og vart opna i 1916 som Herland stoppestad. I 1958 skifta han namn til Herland haldeplass. I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned frå 34,38 kilometer til 13,33 kilometer, og i 1966 vart haldeplassen nedlagd.

Herland haldeplass ligg mellom nedlagde Romslo haldeplass og nedlagde Takvam haldeplass, og dei to næraste stasjonane som framleis er i drift er Trengereid stasjon og Arna stasjon.

Fotnotar

Nedlagde stasjonar på Bergensbanen
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 1916
Jarnbanestasjonar nedlagde i 1966
Nedlagde jarnbanestasjonar i Vestland
Patogenitet

Patogenitet eller patogenisitet er den potensielle evna ulike mikrobeartar og virus har til å valda sjukdom. Patogenitet er kjenneteikna av komplekse patogene eigenskapar som utviklar seg gjennom kampen for tilværet.

Patogen er kjenneteikna av visse verknadsmekanismar. Alle artane er i stand til å valda ulike infeksiøse prosessar. Omgrepa «patogenitet» og «virulens» blir ofte nytta om einannan, sjølv om virulens meir spesifikt skildrar den relative grada av skade som patogenet har påført, eller grada av patogenitet ein organisme potensielt kan påføre.

Eit patogen vert til dels skildra gjennom virulens ved si evne til å produsere toksin, infiltrere vev, kolonisere verten, kapre næringsstoff, og dempe immunresponsen til verten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pathogenicity» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

Infeksjonssjukdommar
Patologi
Virologi
Anna Ottosson

Anna Helene Ottosson Blixth () er ein svensk tidlegare alpin skirennar frå Östersund som vann OL-sølv i storslalåm i 2006, samt VM-sølv med Sveriges seksmannslag i 2007.

Aktiv
Ottosson var, særleg i sesongane 1998-2000, ei av dei beste kvinnene i verda i storslalåm. Hennar einaste siger i eit verdscuprenn kom 23. januar 2002 i Cortina d'Ampezzo i nettopp storslalåm. I alt oppnådde ho seks pallplasseringar i verdscupen, fem av dei i storslalåm, samt ein andreplass i slalåm.

Frå 1998 til 2007 var Ottosson aldri dårlegare enn nummer tolv i si beste øving i dei store meisterskapane i perioden. Men det var fyrst under Vinter-OL 2006 i Torino ho kunne hente ein medalje etter ei tevling. Her vart ho nummer tre i storslalåm.

I VM i alpine greiner 2007 i Åre var Ottosson med på det svenske laget som vann sølv i lagkonkurransen. Som einaste svenske vann ho sitt renn, heat 1 av slalåmheata. Ho deltok også i super-G, heat 3, der ho hadde fjerde beste tid. Ved sesongslutt la ho opp.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Anna Ottosson» frå ,  den 2. januar 2015.  
 

Svenske alpinistar
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Virulens

Virulens, som definert av MeSH, er graden av patogenisitet i ei gruppe eller ein art av parasittar, som målt ved letaliteten og/eller evna organismen har til å infiltrere cellevev hjå verten. Patogensiteten til ein organisme - evna til å skape sjukdom - er bestemd av virulensfaktorane til organismen. Substantivet virulens kjem frå adjektivet virulent. Virulent kan både skildre sjukdomsgraden og infektiviteten til eit patogen. Ordet virulent stammar frå det latinske ordet virulentus, som tydar «eit forgifta sår» eller «full av gift».

I økologien kan virulens definerast som det parasitt-induserte fitnesstapet til verten. Virulens kan sjåast på med proksimate årsaker — dei spesifikke trekka i patogenet som fører til at verten vert sjuk — og ultimate årsaker — det evolusjonære presset som fører til at virulente trekk oppstår i patogena.

Sjå òg 
 vert-patogen-interaksjon
 infeksjonssjukdom
 optimal virulens
 verotoksinproduserande Escherichia coli
 virulensfaktor

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Virulence» frå ,  den 2. januar 2014.  
 

Virologi
Patologi
Infeksjonssjukdommar
D'Artagnan

D'Artagnan er hovudpersonen i Alexandre Dumas sin romanserie Dei tre musketerane. Han kjem frå Bearn i Sør-Frankrike og reiser til Paris for å verte musketer. Saman med vennane Aramis, Athos og Porthos kjempar han for kongen mot farlege fiendar som kardinalane Richelieu og Mazarin og den vakre Mylady.

Dei tre musketerane
Aramis

Aramis er ein av dei tre musketerane i Alexandre Dumas den eldre sin romanserie. Han studerer til å bli prest, og er musketer medan han er under utdanning.

dei tre musketerane
Herland i Bergen

Herland er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg vest for Takvam og sør for Sørfjorden. Osterøybrua, som vart opna 3. oktober 1997, har det eine bruspennet ståande på Herland. Frå 1916 til 1966 var Herland haldeplass ein av stasjonane på Bergensbanen.

Namnet Herland vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Gardar i Arna
Herlandtunnelen

Herlandtunnelen er ein 781 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1966, samstundes som Herland haldeplass vart nedlagd.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1966
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Songstad I-tunnelen

Songstad I-tunnelen er ein 583 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1935.

Fotnotar

Songstad I-tunnelen
Songstad I-tunnelen
Songstad I-tunnelen
Songstad I-tunnelen
Songstad II-tunnelen

Songstad II-tunnelen er ein 330 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1935.

Fotnotar

Songstad II-tunnelen
Songstad II-tunnelen
Songstad II-tunnelen
Songstad II-tunnelen
Songstad III-tunnelen

Songstad III-tunnelen er ein 295 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1935.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1935
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Songstadtunnelen

Songstadtunnelen, òg delt i Songstadtunnelen I og Songstadtunnelen II, er to vegtunnelar på E16 Hardangervegen i Bergen i Hordaland. Tunnelen har ein total lengd på 615 meter, der den fyrste er 279 meter og den andre 310 meter. Dei har to køyrebanar og opna i 1971. Det vestre utlaupet er like ved oppkøyringsrampa til Fv566 over Osterøybrua.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Songstadtunnelen» frå ,  den 3. januar 2015.  
 

Samferdsle i Bergen
Vegtunnelar i Hordaland
Vegtunnelar i Hordaland
Vegtunnelar opna i 1971
Europaveg 16
Romslo I-tunnelen

Romslo I-tunnelen er ein 581 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1935.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1935
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Romslo II-tunnelen

Romslo II-tunnelen er ein 377 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1935.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1935
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Risnes I-tunnelen

Risnes I-tunnelen er ein 26 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1983.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1983
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Risnes II-tunnelen

Risnes II-tunnelen er ein 92 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1983.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1983
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Trengereid II-tunnelen

Trengereid II-tunnelen er ein 116 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1983.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1983
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Sunnesbekktunnelen

Sunnesbekktunnelen er ein 20 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1983.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1983
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Tunestunnelen

Tunestunnelen er ein 68 meter lang einspora jarnbanetunnel på den nedlagde delen av Vossabanen som i dag ikkje vert nytta som museumsjarnbane, tidlegare ein del av Bergensbanen, på strekninga mellom Takvam haldeplass og Tunes haldeplass i Bergen. Tunnelen opna i 1935 og vart nedlagd i 1964.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1935
Nedleggingar i 1964
Jarnbanetunnelar i Vestland
Nedlagde tunnelar på Bergensbanen
Tunestveittunnelen

Tunestveittunnelen er ein 61 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1966.

Fotnotar

Samferdsle i Bergen
Jarnbanetunnelar opna i 1966
Jarnbanetunnelar i Vestland
Tunnelar på Bergensbanen
Tunestveit

Tunestveit er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Takvam og sør for Sørfjorden. Under garden ligg Tunestveittunnelen, ein 61 meter lang jarnbanetunnel som opna i 1966, på Bergensbanen.

Fotnotar

Gardar i Arna
Tunesvegen

Tunesvegen er ein del av Fylkesveg 276 og strekkjer seg frå Garnesvegen til han møter Europaveg 16/Hardangervegen og Takvamvegen i Arna i Bergen. Namnet vart vedteke i 1978. Garnes stasjon på Gamle Vossebanen og nedlagde Tunes skule ligg i vegen. I tillegg har Garnes vidaregåande skule ein avdeling i Tunesvegen 35.

Knutepunkt
  Garnesvegen
  Hardangervegen
 Takvamvegen

Fotnotar

Vegar i Arna
Fylkesveg 276 i Hordaland
Tunes skule

Tunes skule var ein kommunal barneskule på Garnes i Arna bydel i Bergen kommune, skipa i 1959. Skulen vart nedlagd i 2008, og elevane og personalet vart overført til Garnes barneskule. Fram til 1964 høyrde skulen til i Haus kommune, og fram til kommunesamanslåinga i 1972 høyrde skulen til i Arna kommune.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tunes skule» frå ,  den 3. januar 2015.  

Utdanningsinstitusjonar skipa i 1959
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 2008
Tidlegare skular i Bergen
Romslo haldeplass

Romslo haldeplass er ein nedlagt haldeplass på Bergensbanen. Han ligg på Romslo i Arna i Bergen, og vart opna i 1935.I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned frå 37,17 kilometer til 16,16 kilometer, og i 1991 vart haldeplassen nedlagd.

Romslo haldeplass ligg mellom nedlagde Risneset haldeplass og nedlagde Herland haldeplass, og dei to næraste stasjonane som framleis er i drift er Trengereid stasjon og Arna stasjon.

Fotnotar

Nedlagde stasjonar på Bergensbanen
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 1935
Jarnbanestasjonar nedlagde i 1991
Nedlagde jarnbanestasjonar i Vestland
Tunes haldeplass

Tunes haldeplass er ein nedlagd jarnbanestasjon på den nedlagde delen av Vossebanen som i dag ikkje vert nytta som museumsjarnbane, tidlegare ein del av Bergensbanen. Han ligg på Garnes i Arna i Bergen, og vart opna i 1935.I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned og haldeplassen vart nedlagd.

Tunes haldeplass ligg mellom nedlagde Takvam haldeplass, der Bergensbanen framleis køyrer forbi og inn i tunnel mot Arna stasjon, og nedlagde Garnes stasjon, som er endestasjon for museumsjarnbana Gamle Vossebanen.

Fotnotar

Nedlagde stasjonar på Bergensbanen
Samferdsle i Bergen
Jarnbanestasjonar opna i 1935
Jarnbanestasjonar nedlagde i 1964
Nedlagde jarnbanestasjonar i Vestland
Arna