alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kateřina Holubcová

Kateřina Holubcová-Jakešová (), fødd Losmanová, er ein tsjekkisk tidlegare skiskyttar frå Ústí nad Labem som vart verdsmeister på 15 km i 2003 og tok bronsen på sprinten i same meisterskapen. Ho var i nokre år gift med skiskyttaren Tomáš Holubec.

Aktiv
Kateřina Losmanová vart junior-verdsmeister i sprint i 1995. Ho deltok så i alle dei store meisterskapane i perioden 1996-2006, men utmerka seg einast under VM i skiskyting 2003 i Khanty-Mansijsk. Under den meisterskapen hevda ho seg derimot i alle dei fire individuelle øvingane. Det tok til med bronsemedalje i 7,5 km sprint og heldt fram med åttandeplass i jaktstarten. Deretter overraska ho stort ved å vinne 15 km normalprogram etter prikkfri skyting, åtte sekundar framom Olena Zubrilova. På den avsluttande fellesstarten skaut ho seg ut av medaljestriden med ein bom på siste liggjande skyting og vart nummer fem.

Holubcová fekk på nyåret 2003 sin fyrste av fem pallplassar i verdscupen i skiskyting. I tyske Oberhof vart ho nummer tre på sprinten, same plassen fekk ho i jaktstart i Östersund. Med dei to medaljane i VM 2003 og ein andreplass i italienske Antholz i januar 2004, kom Holubcová opp i til saman fem verdscup-pallplassar (1-1-3) i karrieren. Ho vart nummer 8 i verdscupen i skiskyting 2003.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kateřina Holubcová» frå ,  den 3. mars 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Tsjekkiske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 1998
Skiskyttarar under vinter-OL 1998
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2002
Skiskyttarar under vinter-OL 2002
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2006
Skiskyttarar under vinter-OL 2006
Deltakarar under VM i skiskyting 1996
Deltakarar under VM i skiskyting 1997
Deltakarar under VM i skiskyting 1999
Deltakarar under VM i skiskyting 2000
Deltakarar under VM i skiskyting 2001
Deltakarar under VM i skiskyting 2002
Deltakarar under VM i skiskyting 2003
Deltakarar under VM i skiskyting 2004
Deltakarar under VM i skiskyting 2005
Carles Puigdemont

Carles Puigdemont Casamajó () er ein spansk politikar. Han var President de la Generalitat de Catalunya, øvste politiske leiar av Catalonia, tidlegare ordførar i Girona. Han snakkar katalansk, spansk, engelsk, fransk og rumensk.

Han er fødd i Amer (la Selva) 29. desember 1962, og bur i Girona, er gift og har to barn. Han har ein grad i katalansk filologi frå Universitetet i Girona og har hatt ein karriere som journalist i El Punt, der han etterkvart blei redaktør, og sjefsredaktør i Catalonia Today, ei dagsavis på engelsk som han var med på å starta.

Utanom den tida han var direktør for Kulturhuset i Girona (2002-2004), har han alltid vore tilsett i spanske media. Han har vore aktiv i politikken sidan han første gong blei nominert som kandidat for partiet CiU i november 2006, då blei han vald inn for Girona i parlamentet for Catalonia. Som parlamentsmedlem har han vore leiar for Kultur- og språkkommisjonen og medlem i Aksjonen for utanriks og EU-relasjonar, og Kommisjonen for ungdomspolitikk.

Puigdemont blei sidan ordførarkandidat for nasjonalistane i Girona både i 2007 og 2011. I 2011 blei han den første ikkje-sosialistiske ordføraren i landet så lenge det har vore demokratisk. I ordførartida hans var han medlem i styret i Association of Municipalities for Independence (AMI), leiar i Komiteen for kulturhistorisk arv, president i den Spanske føderasjonen for kommunar og provinsar (FEMP) og visepresident i det katalanske kommuneforbundet. I lokalvalet i mai 2015 fekk han fornya tillit som ordførar. Frå juli 2015 til januar 2016 var han president i Association of Municipalities for Independence (AMI).
 
12. januar 2016 blei han offisielt innsett som den 130. presidenten i Catalonia.

I eit ekstraordinært møte på ettermiddagen den 27. oktober 2017 erklærte det katalanske parlamentet at regionen er ein sjølvstendig republikk. Ein time etter tok senatet i Spania over styringa av regionen, i tråd med paragraf 155 i den spanske grunnlova. Regjeringa og president Carles Puigdemont blei avsett fordi dei har arbeidt for å skilja Catalonia frå Spania, noko som er ulovleg etter grunnlova. Senatet i Madrid utlyste samstundes nyval i regionen 21. desember.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carles Puigdemont i Casamajó» frå , den 3. mars 2016.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Girona
Spanske politikarar
Skaramagás

Skaramagás (gresk Σκαραμαγκάς) er ein bydel i dei vestlege forstadane til Aten i Hellas. Skaramagás inngår i byområdet til Aten og høyrer til kommunen Khaidári i periferieininga Vest-Aten i periferien Attikí.

Referansar 

Skaramagas
Kypséli på Éjina

Kypséli (gresk Κυψέλη) er ein landsby på øya Éjina i periferieininga Øyane i periferien Attikí i Hellas. Kypséli høyrer til kommunen Éjina.

Referansar 

Kypseli
Eándio

Eándio (gresk Αιάντειο) er ein landsby på øya Salamína i periferieininga Øyane i periferien Attikí i Hellas. Eándio høyrer til kommunaleininga Salamína i kommunen Salamína.

Referansar 

Eandio
Selínia

Selínia (gresk Σελήνια) er ein landsby på øya Salamína i periferieininga Øyane i periferien Attikí i Hellas. Selínia høyrer til kommunaleininga Ambelákia i kommunen Salamína.

Referansar 

Selinia
Skafte Toroddsson

Skafte Toroddsson (), (norrønt: Skapti Þóroddsson), var ein islandsk hovding, lovseiemann og skald.

Liv og lagnad 
Skafte Toroddsson vart fødd på garden Hjalle i Ølfus (Hjalli i Ölfus) på Island. Far hans var goden Torodd spake Øyvindsson (Eyvindarsson) og mor hans var Rannveig Gnupsdotter (Gnúpsdóttir).
Han var ei tid i Noreg, og i Skaldatal er han nemnd som ein av skaldane hos Håkon Sigurdsson Jarl (den mektige).
Då han kom attende til Island (omkring år 1004) vart han lovseiemann etter sin morbror Grim Svertingsson, eit ombod som han hadde til han døydde i 1030.

Skafte var gift med Tora Steinsdotter (Þóra Steinsdóttir) og hadde sønene Torsten og Stein. Han hadde òg ei dotter som heitte Torkatla; ho var gift med Katli (Kettil), bror til biskop Isleif (Ísleifur Gissurarson). Om Stein Skaftesson finst ei eiga soge, Steins þáttr Skaftasonar.

Han fungerte som lovseiemann i om lag 27 år og det var han som skipa til «femteretten» (fimtardómr), den høgaste domstolen på Alltinget. I hans funksjonstid vart holmgang avskaffa på Island. I denne tida var han den mektigaste mannen på Island, og han vart omtala som både urettferdig og omsynslaus, kanskje delvis fordi han gjennom sitt virke som lovseiemann skaffa seg mange fiendar. I Islendingaboka er han omtala slik: «I hans dage blev mange høvdinger og mægtige mænd dømt fredløse og landflygtige på grund af drab eller lemlæstelser takket være hans magt og landsstyrelse» (sitert frå kap. 8).

Medan Skapte Toroddsson var lovseiemann var det urolege tider på Island, men mot slutten av perioden hadde utviklinga av forfatninga gjort at Island kunne stå fram som ein sjølvstendig fristat, med sitt eige lovområde (vár lǫg'').

Skafte Toroddsson er nemnd i Soga om Olav den Heilage og i mange islandske soger, til dømes: Soga om Gunnlaug Ormstunge , Soga om Grette, Soga om Njål, Ölkofra-soga og Kristni-soga.

Skaldskap 
Skafte Toroddsson er sagt å ha vore ein stor skald. Han skal ha gjort eit kvad til Håkon jarl og han skal òg ha gjort ei dråpa til kong Olav Haraldsson, men ingen av desse verka er bevart. Det einaste diktet som er kjent, er ei halvstrofe med religiøst innhald som er sitert i Skaldskaparmål (Snorre Edda):

 (Norsk omsetjing v/Finnur Jónsson)

Notar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Skafte Toroddsson Store norske leksikon
 Skafte Toroddsson Norsk biografisk leksikon s.430, B.13 (1958)
 Den norsk-islandske skjaldedigtning v/Finnur Jónsson (red.), København 1912–15
 Fragment  av Skofte Toroddsson, frå Skaldic Project

Islandske skaldar
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Islandske hovdingar
Islandske lovseiemen
Folk i islendingesogene
Folk i Heimskringla
Folk i Skaldatal
Oddbjørn By

Oddbjørn Vegard By () er ein norsk «minnesutøvar» og forfattar.
By kan memorera ein kortstokk på 43 sekundar, han har delteke i internasjonale meisterskap innan greina og er Grand Master of Memory. 14. februar 2006 sette han verdsrekord i memorering av flest siffer på eit minutt. Han memorerte denne talrekka på 72 siffer og gjenkalte alt korrekt:
5081437342314775418552782999511263151696136284098040986216227157825491052. Resultatet var fire siffer bedre enn doktor Gunther Karstens gamle rekord.

Oddbjørn By har spelt volleyball og sandvolleyball for Førde volleyballklubb og BSI, og la opp etter 9. plass i NM 2012. Han har også spelt bordhockey, med 20. plass i NM 2006 som beste resultat.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 oby.no

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Førde
Alain Resnais

Alain Resnais, med fullt namn Alain Pierre Marie Jean Georges Resnais (), var ein fransk filminstruktør (regissør).  Han var fødd i  Vannes (Morbihan) og døydde i Paris.

Frå slutten av 1940-talet byrja han å lage dokumentarfilmar og kortfilmar som vart lagt merke til  hjå publikum og kritikarane, som filmane Van Gogh, Guernica og særleg Nuit et brouillard («Natt og skodde»), den fyrste filmen med referanse til konsentrasjonsleirane under den andre verdskrigen.

Deretter laga han mange kjende spelefilmar. Særleg dei tidlege av filmane kan knytast til retninga Nouvelle Vague, «Den nye bølgja», som var ei rørsle mellom dei filminstruktørane (iscenesetjarane) i fransk film som lagde sine fyrste filmar frå slutten av 1950-talet. Dei mest namngjetne mellom dei  var François Truffaut, Jean-Luc Godard, Claude Chabrol, Éric Rohmer, Jacques Rivette.

Etter filmane Hiroshima mon amour frå 1959 og L'Année dernière à Marienbad frå 1961 vart Alain Resnais rekna som ein av dei fremste representantane for moderniteten i  europeiske film, saman med Roberto Rossellini, Ingmar Bergman og Michelangelo Antonioni. Han brøyt opp den klassiske lineære framstillinga etter mønster av filmar som desse òg hadde vorte kjende for.

Alain Resnais var aktiv som filminstruktør fram til han døydde i ein alder av 91 år. Den siste filmen hans var Aimer, boire et chanter («Elske, drikke og synge»), som hadde premiere i Frankrike 26. mars 2014.

Utvalde filmar med norsk tittel

 Natt og tåke (dokumentarkortfilm, 1955)
 Hiroshima, min elskede (1959)
 I fjor i Marienbad (1961)
 Muriel (1963)
 Krigen er slutt (1966)
 Elsker deg, elsker deg (1968)
 Stavisky... (1974)
 Providence (1977)
 Min onkel fra Amerika (1980)
 Livet er en roman (1983)
 Kjærligheten til døden (1984)
Smoking/No Smoking (1993)
En velkjent melodi (1997)
Åpne hjerter (2006)

Bakgrunnsstoff
Alain Resnais  på den danske Filmdatabasen

Franske regissørar
Christian L. Holm

Lorentz Christian Langberg Holm () var ein norsk skogbruksmann og politikar frå Rakkestad. I tida 1950-65 var han stortingsrepresentant for Hordaland og partiet Høgre.

Liv og gjerning
Holm, som var son til ein prest, tok eksamen ved skogbruksforvaltinga på Norges Landbrukshøgskule i 1917. Dei neste tre åra var han styrar i A/S Skogsdrift, deretter gardbrukar i Gran på Hadeland. Han var så forvaltar og skogfut ved Rosendal gods 1927–61. Styremedlem i Vestlandske Skogeigarsamband frå 1939, i Norges Skogeierforbund frå 1946, og medlem av representantskapen i Det norske Skogselskap frå 1952. Formann i Bergen og Hordaland Skogselskap 1940-50.

Holm var medlem av Kvinnherad formannskap 1934–40 og varaordførar 1945–47. Ved stortingsvalet hausten 1949 fekk han fast plass på hordlandsbenken på Stortinget, der han hadde sete i fire periodar. I den fyrste fireårsperioden på Tinget var han med i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, nestformann i komiteen frå sommaren og ut perioden. Dei tre siste stortingsperiodane var han medlem av Landbrukskomiteen. Dessutan var Holm medlem av Valkomiteen i heile si stortingstid.

I 1952 vart Holm utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og i 1963 til storriddar av Den islandske falkeorden.

Kjelder=
Norsk Allkunnebok, VI. bandet. 1955

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Ivar Nordkild

Ivar Olaus Nordkild () er ein norsk tidlegare skiskyttar frå Vassdalen i Nordland, som vann gull med dei norske stafettlaga under VM i skiskyting 1965 og 1966. Han vart norsk meister på 10 km i 1974. Nordkild er medlem av Bjerkvik Idrettsforening.

Aktiv
Nordkild fekk plass i den norske troppen til VM i skiskyting 1965 på Elverum, den fyrste verdsmeisterskapen i skiskyting avvikla i Noreg. Etter å ha vorte nummer 14 i den individuelle øvinga fekk han gå andreetappen for Noreg i 4 x 7,5 km stafett. Saman med Ola Wærhaug, Olav Jordet og ankermann Ragnar Tveiten syrgde han for at Noreg fekk sin fyrste stafettriumf i skiskyting. Året etter gjekk han startetappen då Noreg forsvarte VM-tittelen i stafett i Garmisch-Partenkirchen, dei andre på laget var Jordet, Jon Istad og Tveiten.

Nordkild tok bronsemedaljen i NM 1966 og NM 1968, i den mellomliggjande sesongen vart han andremann etter Jon Istad og fekk sølv. Etter nokre sesongar utan representasjonsrenn, tok Nordkild sølvmedaljen i NM 1970 i Trondheim og vart nummer 11 i skiskytings-VM i Östersund. Sesongen etter kom han på 14. plass individuelt i VM i skiskyting 1971 i finske Hämeenlinna, der han så fekk æra av å gå Noreg inn til sølvmedalje på stafetten.

Han deltok utan suksess i Vinter-OL 1972 i Sapporo. Derimot overraska han under NM i skiskyting 1974 på Vingrom, der han under tunge tilhøve vann den fyrste 10-kilometeren i ein noregsmeisterskap. På den ordinære 20 km med normalprogram tok han bronsemedaljen.

Nordkild la opp etter 1975-sesongen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Norske skiskyttarar
Norske deltakarar under vinter-OL 1972
Folk frå Narvik
Esko Saira

Esko Saira () er ein finsk tidlegare skiskyttar frå Lemi i Södra Karelen som vann ein individuell bronsemedalje under verdsmeisterskapen 1975, samt sølvmedaljar i OL-stafettane 1972 og 1976.

Aktiv
Saira markerte seg internasjonalt i 1972 ved å verte nummer seks i den individuelle øvinga under vinterleikane i Sapporo, og fekk deretter gå startetappen for det finske stafettlaget som vann sølvmedaljen i 4 x 7,5 km stafett, bak Sovjetunionen. Dei andre sølvvinnarane var Juhani Suutarinen, Heikki Ikola og Mauri Röppänen.

Under VM i skiskyting 1975 i italienske Antholz tok Saira bronsemedaljen på 20 km, ei tevling der landsmannen Heikki Ikola gjekk heilt topps. Saira fekk likevel ikkje plass på det finske stafettlaget, eit mannskap som vann stafetten. Året etter var han derimot med då Finland tok ein ny sølvmedalje i 4 x 7,5 km stafett under dei olympiske leikane i Innsbruck. Henrik Flöjt, Juhani Suutarinen og Heikki Ikola gjekk dei øvrige etappane for Finland. Tidlegare i leikane kom Saira i mål til sjetteplass på 20 km, og enda såleis opp med nøyaktig dei same plasseringane som i førre vinter-OL. Ei veke før Innsbruck-leikane var han under VM i skiskyting 1976 sjuandemann i 10 km sprint, ei øving som kom på OL-programmet i 1980.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Esko Saira» frå ,  den 5. mars 2016.  
 
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Finske skiskyttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Finske deltakarar under vinter-OL 1972
Skiskyttarar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Finske deltakarar under vinter-OL 1976
Skiskyttarar under vinter-OL 1976
Tjodolv frå Kvine

Tjodolv frå Kvine eller Tjodolv den kvinværske (norrønt:  Þjóðólfr ór Hvini eller Þjóðólfr enn hvinverski)  var ein norsk skald som levde på slutten av 800-talet og i byrjinga av 900-talet.

Tjodolv er rekna for å vere den eldste kjende fyrsteskalden i Noreg. I Skaldatal er det opplyst at han var skald hos kong Harald Hårfagre, Håkon Grjotgardsson jarl, Strut-Harald og Torleif den spake, men tilknytinga til dei sistnemnde er omdiskutert. Kjeldene gir elles ingen opplysningar om kven Tjodolv var. Tilnamnet hans tyder på at han var frå Agder; «hvine» er det gamle navnet på Fedafjorden i Kvinesdal, der elva Kvina renn ut. I fortalen til Heimskringla nemner Snorre Sturlason han som Tjodolv den frode (den kunnskapsrike).

Ved Utsikten i Kvinesdal er det sett opp ei statue av Tjodolv fra Kvine. Ho er laga av bilethoggaren Ståle Kyllingstad og vart avduka av dåverande kronprins Harald i 1975.

Skaldskap 
Mellom forskarane har det vore ei viss usemje om når Tjodolv levde og om diktinga hans, men oftast er han tillagt forfattarskapet av desse dikta:

Ynglingatal eit dikt på versemålet kviduháttr som vart gjort til ære for den norske hovdingen Ragnvald Heidumhære i Vestfold. Kvadet reknar opp ætta hans attende til den svenske Ynglingeætta og den norrøne guden Yngve-Frøy. Etter som kong Harald Hårfagre vart rekna som ein slektning av Ragnvald, har kvadet hatt stor innverknad på norsk historieskriving.

Haustlong er eit dikt til Torleiv Hordakåresson den spake, og blir kalla eit «skjoldkvad» då det skildrar bilete på eit skjold som skalden fekk av Torleiv. Innhaldet er mytolgisk og fortel om jotnen Tjatse som bortførte Idunn, om Loke og om guden Tor sin kamp mot jotnen Rungne.
To vers av kvadet er teke med i Skaldskaparmål i Snorre Edda. Diktet har kanskje fått namnet Haustlǫng fordi det vart dikta om hausten.

Dikt om Harald Hårfagre I diktet blir Harald Hårfagre kalla «herskar over Opplanda» (Upplanda gramr) og han er omtala som «Luva» (Lúfu).

Lausaviser (to vers er kjende)

Referansar

Bakgrunnsstoff  
 Tjodolv fra Kvine Norsk biografisk leksikon
 Den norsk-islandske Skjaldedigtning, Finnur Jónsson, København 1912–15
 Studier i norrøn diktning av Anne Holtsmark (1956) (om Haustlong)

Norske skaldar
Folk frå vikingtida
Nordmenn frå norrøn tid
Folk i Heimskringla
Aliivibrio fischeri

Aliivibrio fischeri er ein bakterie som kan produsera bioluminescens. Blekkspruten Euprymna scolopes frå Hawaii lever i symbiose med Aliivibrio  fischeri.

Bakteriane i arten er koordinerte i grupper ved at dei berre produserer bioluminescens når den lokale mengda av bakteriar når over ein viss terskel.

Kjelder 
 

Bakteriar
Bioluminescente organismar
Essenarane

Essenarane var ei jødisk religiøs sekt som hadde størst påverknad i perioden frå 150 f.kr. til om lag 70 e.kr. Opphavleg kjende ein berre til sekta frå antikke kjelder som Filon frå Alexandria, Josefus og Plinius den eldre, men oppdaginga av Dødehavsrullane (1947) kasta større ljos over sekta. I dag meiner fleirtalet av forskarar at ein av dei viktigaste busetnadene for essenarane var i Qumran, nordvest for Dødehavet på Vestbreidda, og at Dødehavsrullane er biblioteket deira. Gjennom desse har ein skaffa seg eit godt innblikk i gruppa sitt indre liv og lære.

Ein trur at essenarane drog seg attende frå Jerusalem etter utnemninga av Jonatan Makkabearen til ypparsteprest i 152 f.kr, som dei tykte var urettmessig. Dei drog ut til isolasjonen i audemarka der dei danna eit eige, utopisk og alternativt samfunn. Her levde dei fram til romarane øydelagde samfunnet i år 68 e.kr. Samfunnet deira var organisert etter strenge reglar, og opererte med eit tydeleg skilje mellom prestar og lekfolk. Dagleglivet var styrt av fleire lover og forskrifter. Det var til dømes viktig for dei å halde sabbaten, og dei stod opp tidleg om morgonen for å be til solrenninga.

Vidare var dei opptekne av rituell reinleik, delte pengar og eigedom mellom seg, og levde i sølibat. Dei feira også rituelle måltid og gudstenester, men med ein tydeleg front mot tempelet i Jerusalem, kvar dei ikkje kunne delta i kulten så lenge dei rekna tempelet som vanhelga. Etter ei prøvetid gav medlemane ein lovnad om at dei ikkje fekk røpe sekta si løynde lære til utanforståande, som mellom anna inneheldt  esoteriske element knytt til steinar og røter sine eigenskapar, og dei løynde namna på englane. Essenarane var ei eskatologisk sekt, som trudde at endetida var nær. Nokre av essenarane var pasifistar, jamvel om andre att var selotar. Dei var dessutan motstandarar av slaveri, sidan dette stridde mot synet deira på alle menneske som like overfor Gud.

Tidlegare rekna ein essenarane for å vere ei mindre viktig og perifer sekt, men innan forskinga har ein i nyare tid vore oppteken av moglegheita for at dei representerer ei hovudretning innan jødedomen på line med farisearane og saddukearane. Den britiske teologen Henry Chadwick har peika på at essenarane på nokre vis minna om den tidlege kristne kyrkja: dei levde i samnøyte med kvarandre, livsførselen deira var prega av eit fattigdomsideal og dei delte eit heilagt måltid saman, som ikkje var ope for folk frå utsida, nett som den kristne nattverden. Ein av Dødehavsrullane, den såkalla Krigsrullen, skildrar også ein endeleg kamp i endetida mellom dei ljose og dei mørke kreftene i universet. Chadwick påpeikar samstundes at desse likskapane er nokså fåtallige, og at dei kristne skil seg frå essenarane på fleire område, mellom anna ved eit mindre fokus på rituell praksis og ei meir positiv haldning til tempelet i Jerusalem.

Kjelder 

Chadwick, H. (1993) The Early Church (s. 13-15). London: Penguin Books. ISBN 978-0-140-23199-1

Fotnotar 

Jødedom
Religiøse sekter
200-talet fvt.
100-talet fvt.
Første hundreåret
Rune Brattsveen

Rune Brattsveen () er ein norsk tidlegare skiskyttar frå Nordre Land som vann VM-gull og -sølv med Noreg i høvesvis 2012 og 2008.

Aktiv
Brattsveen debuterte i verdscupen i skiskyting i desember 2007 i finske Kontiolahti, og imponerte ved å verte nummer ni på sprintdistansen og fem på jaktstarten dagen etter. Femteplassen skulle vise seg å verte hans aller beste individuelle plassering i verdscupen, men i stafett fekk han vere med på triumfar i Ruhpolding i januar 208 og i Hochfilzen i desember 2011.

Under VM i skiskyting 2008 i Östersund gjekk Brattsveen den andre etappen på det norske laget som tok sølv i 4 x 7,5 km stafett og vart nummer 11 i fellesstarten. Fire år seinare fekk han gå den andre etappen i 4 x 7,5 km stafett for Noreg i VM i skiskyting 2012 i Ruhpolding. Saman med Ole Einar Bjørndalen, Tarjei Bø og Emil Hegle Svendsen vart han verdsmeister, eit halv minutt framom Frankrike sitt mannskap. Seinare i 2012 vann Brattsveen fellesstarten og fekk bronsen i 20 km då noregsmeisterskapen 2012 fann stad i Saupstad ved Trondheim, hans einaste individuelle NM-medaljar.

Brattsveen la opp etter 2014-sesongen, etter lengre tids sjukdom.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rune Brattsveen» frå ,  den 6. mars 2016.  
 

Norske skiskyttarar
Folk frå Nordre Land
Laura Dahlmeier

Laura Dahlmeier () er ein tysk skiskyttar frå Garmisch-Partenkirchen som har vunne både gull, sølv og bronse i VM 2015 og 2016, samt seks renn i verdscupen i skiskyting.

Aktiv
Dahlmeier debuterte i verdscupen i skiskyting i 2013-sesongen og deltok i Vinter-OL 2014 i Sotsji. Ho vann sitt fyrste verdscuprenn då ho sigra i 7,5 km i Nové Město na Moravě 7. februar 2015 og har pr 1. mars 2016 vunne i alt seks tevlingar i verdscupen, tre av dei i jaktstart.

Under VM i skiskyting 2015 i Kontiolahti kom ho på fjerdeplassen i sprinten og tok sølvmedaljen i den etterfylgjande jaktstarten. Sidan vart ho nummer seks i 15 km og gjekk så Tysklad inn til gullmedalje i 4 x 6 km stafett. Året etter tok ho bronsemedaljen i 7,5 km sprint då VM i skiskyting 2016 fann stad i Oslo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Laura Dahlmeier» frå ,  den 6. mars 2016.  
 

Tyske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Tyske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Tyske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Vandans

Vandans er ein landkommune i distriktet Bludenz i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 53,8 km² og har 2 610 ibuarar i 2016. Landsbyen Vandans ligg i eit trangt dalføre, 648 meter over havet, om lag åtte kilometer søraust for distriktshovudstaden Bludenz. 26% av landvidda er skogdekt, 34% er høgfjell.

Eit firma som lagar utstyr til bilindustrien er største arbeidsplassen i Vandans. Turisme er ei viktig næring, både vinter og sommar. I kommunen er det bygt ut fleire vasskraftverk.

Fjellkjeda Rätikon reiser seg sør i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vandans» frå ,  den 6. mars 2016.  
 

Vorarlberg