alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen Separate Ways av Elvis Presley

«Separate Ways» er ein song skriven av Red West og Richard Mainegra og spelt inn av Elvis Presley den 27. mars 1972. Songen vart gjeven ut på singel med «Always On My Mind» som B-side. Singelen selde til gullplate i USA for over ein halv million selde eksemplar. Han vart oppført som ei dobbel A-side her og nådde 16. plassen på [[Billboard Hot Country Singles & Tracks|magasinet Billboard'''s Hot Country Singles-lista]] i november 1972. I Storbritannia var «Always On My Mind» hitsongen og «Separate Ways» var B-sida. 

Songinformasjon

Richard Mainegra sa følgjande om songen: 

Det er ikkje å ta hardt i å sei at å få Elvis til å spele ein av songane mine var eit høgdepunkt i karrieren min. Eg var berre 22 år gammal då og hadde akkurat byrja i musikkindustrien. Eg var så oppglødd over å få halde på med akkurat det eg alltid hadde ønska meg. Eg hadde berre skrive kring tre songar så langt. Eg hadde stjerne i augo mine, men var ikkje klar for det som så skjedde. 

Red West, som var medlåtskrivar på songen, var ein av «Memphis Mafia» - livvaktene og kompisane til Elvis. På den tida var han sjef for eit forlagsselskap eg kom i kontakt med eit år før. Ein dag hadde eg ein melodi som Red likte særs godt, så han byrja å skrive ein tekst. Etter ei stund kunne eg sjå i augo hans at han meinte me hadde noko spesielt på gang. Me byrja å dra historia mot brotet til Elvis og Prscilla og korleis det påverka dottera deira. Han sa då songen var ferdig at Elvis kom til å spele han inn. Eg let det gå inn det eine øyra og ut det andre. Eg tenkte «Det er ikkje mogeleg!» For det første, kvifor skulle Elvis ville syngje om livet sitt, som alt vart drege gjennom media kvar dag, og for det andre var det ikkje snakk om at vesle meg skulle få ein artist, som fekk songar frå alle låtskrivarar i verda, til å syngje min song!

Red ringde meg ein kveld nokre månader seinare og spelte ein tidleg miks av innspelinga - Eg høyrte faktisk på ELVIS PRESLEY syngje songen eg hadde vore med å skrive! Eg har aldri vore meir ovanpå i livet nokon gong! Me fekk til slutt vite at songen skulle ut på eit album. Stundom spelar ein artist inn songen din, men han er ikkje blant dei siste 10-12 songane som faktisk kjem med på albumet. Eit par månader seinare, etter me alle hadde flytta til Nashville, fekk me vite at han skulle bli B-sida til singelen «Always on My Mind». Kor kult var ikkje det!!! Ganske store artistar ønskte songane mine sidan den gong, men det har aldri kome opp mot den kjensla eg fekk første gongen eg høyrte The King syngje ein song eg hadde laga!

I 1973 spelte Andre Kostelanetz and His Orchestra «Separate Ways» på albumet Last Tango In Paris''.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Separate Ways (Elvis Presley song)» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-songar
Singlar frå 1972
Songar skrivne av Red West
Songar skrivne av Richard Mainegra
Songar frå 1972
RCA Records-singlar
Peer Lorentz Dahl

Peer Lorentz Dahl () var ein norsk/dansk kunstmålar, fødd i Bergen. Han var elev av sin far, kunstmålaren Gabriel Dahl, som i si tid var sentral i kunstnarkrinsar i Bergen, og har elles utdanning frå Kunstakademiet i København under Kræsten Iversen og Elof Risebye i åra 1935–1938. 

Peer Lorentz Dahl debuterte på Haustutstillinga i Oslo i 1935. Han har budd både i Noreg og Danmark, og er representert i fleire norske og danske kunstmuseum, mellom anna Nasjonalgalleriet i Oslo og Statens Museum for Kunst i København, og innkjøpt av fleire offentlege institusjonar i båe landa. I Kampen kyrkje på Kampen i Oslo er det både måleri og glasmåleri av Peer Lorentz Dahl, som budde på Kampen frå 1980.

Bakgrunnsstoff
 snl.no: Peer Lorentz Dahl

Norske målarar
Danske målarar
Folk frå Bergen
Dana Zátopková

Dana Zátopková (), opphavleg Dana Ingrová, var ein tsjekkisk spydkastar frå Karviná-Fryštát som tevla for Tsjekkoslovakia. Ho vart olympisk meister i spydkast i 1952 og europameister både i 1954 og 1958. Zátopková sin personlege rekord i spydkasting er på 56,67 m.

Aktiv
 

Ingrová vart nummer sju i spydkastøvinga i London-OL 1948. Same hausten gifta ho seg med langdistanseløparen Emil Zátopek. Etter å ha vorte nummer fem ved EM 1950 vann Zátopková gullmedaljen i spydkasttevlinga under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Med eit kast på 50,47 meter kopierte ho ektemaken Emil Zátopek som ein time i førevegen hadde vunne 5 000-meteren. To år etter Helsinki-OL vann ho nok ein gullmedalje i spydkast då friidretts-EM 1954 fann stad i Bern. 

Den 1. juli 1958 forbetra Zátopková i Praha verdsrekorden med eit kast på 55,73 meter, 25 centimeter over den gamle rekorden. Vel sju veker seinare forbetra polske Anna Pazera verdsrekorden til 57,40 m. I august månad var likevel Zátopková i ei klasse for seg med sine 56,02 m då ho forsvarte EM-tittelen på Stockholm stadion. Ho avslutta medaljehaustinga med ein sølvmedalje under sommarleikane 1960 i Roma, slått med over to meter av Elvīra Ozoliņa frå Sovjetunionen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Nr 7 – 39,94 m
EM 1950 i Brussel: Nr 5 – 41,34 m
OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje – 50,47 m, framom Aleksandra Tsjudina (50,01 m)
EM 1954 i Bern: Gullmedalje – 52,91 m, framom Virve Roolaid (49,94 m)
OL 1956 i Melbourne: Nr 4 – 49,83 m
EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 56,02 m, framom Birutė Zalogaitytė  (51,30 m)
OL 1960 i Roma: Sølvmedalje – 53,78, bakom Elvīra Ozoliņa (55,98 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dana Zátopková» frå ,  den 22. juni 2017.  

Tsjekkiske spydkastarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Tsjekkoslovakia
Aloha from Hawaii Via Satellite

Aloha from Hawaii Via Satellite er eit konsertalbum av Elvis Presley som vart gjeve ut av RCA Records i februar 1973. Det nådde toppen av Billboard-lista våren same året. Trass i satellittnyvinninga, sende ikkje USA konserten før 4. april. Albumet dominerte listene og nådde både toppen av pop- og countrylista i USA. 

Aloha from Hawaii var ei dobbelplate - den eine av to slike plater i karrieren til Presley. Han vart først berre gjeven ut i kvadrofonisk lyd, og vart det første albumet i dette formatet som toppa Billboard-lista.

Albumet inneheld alle songane frå TV-sendinga, men har ikkje med fem songar Presley spelte inn etter konserten og som var med på den originale sendinga. Desse kom seinare ut på albumet Mahalo from Elvis. 

Albumet selde til gullplate 13. februar 1973, platina og dobbel platina 20. mai 1988, trippel platina den 15. juli 1999, og femdobbel platina 1. august 2002 hos RIAA i USA. 

Dette var det siste filmusikkalbumet Presley gav ut i levetida si.

Innhald

Original LP-utgåve

CD-utgåve
Dei følgjande songane vart spelte inn av Presley etter konserten og sett inn i TV-sendinga, med unntak av «No More», som ikkje vart gjeven ut før 1978 og Mahalo from Elvis. Dei var ikkje med på det originale albumet, men kom med på CD-utgåva frå 1998.

Plassering

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aloha from Hawaii Via Satellite (album)» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
VPSX-6089 Aloha from Hawaii Via Satellite Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database

Konsertalbum frå 1972
Elvis Presley-album
You Gave Me a Mountain

«You Gave Me a Mountain» (stundom «Lord, You Gave Me a Mountain») er ein song skriven av countryartisten Marty Robbins i 1960-åra. Han har blitt spelt inn sidan av mange artistar, inkludert Robbins sjølv, men den største hitten fekk Frankie Laine i 1969. Denne versjonen kom ut på albumet til Laine med same namn.

Historie
I sjølvbiografien til Laine, That Lucky Old Son, sa han at «Marty Robbins sa ein gong til meg at han hadde prøvd å få 'You Gave Me a Mountain' kjend for meg i fleire år, før han endeleg klarte det i november 1968. Eg skulle ønskt han hadde vore kjappare, for det var mange gonger i midten av 1960-åra der eg lengta etter ein så bra song.»

Teksten handlar om ei rekkje utfordringar songaren må gjennom i livet sitt, som at mora døyr då ho føder han, at han vart uskuldig fengsla og at kona tar barna og forlet han. Han skildrar desse som åsar han må over, men at denne gongen har Herren gjeve han eit fjell han må klatre.

Mottaking
Songen vart gjeven ut på singel i 1969 og vart ein hitsingel for den då 55 år gamle Laine på den amerikanske singellista. Han nådde 24. plassen på Billboard Hot 100 i mars det året, og låg i alt sju veker inne på topp 40, og vart den siste topp 40-hitten til i den lange karrieren til Laine. Same månaden låg songen to veker på toppen av Billboard Easy Listening-lista.

Lister

Frankie Laine-versjonen

Andre versjonar
Robbins spelte inn ein versjon av sin eigen song, men denne vart ikkje gjeven ut på singel, berre på albumet It's a Sin i 1969 i tillegg til somme av samlealbuma hans. Countrysongaren Johnny Bush spelte òg ein versjon av songen i 1969 og denne nådde sjuandeplassen på Billboard Hot Country Singles-lista det året. Elvis Presley spelte songen på konserten sin i Honolulu i 1973, Aloha from Hawaii og det påfølgjande konsertalbumet Aloha from Hawaii: Via Satellite. Presley sin versjon finst på fleire av albuma hans utover 1970-åra. 

Andre artistar som spelte inn versjonar av songen eller spelte han på konsertar var Don McLean, Eddy Arnold, Ray Price, Margie Singleton, Gene Watson, Jim Nabors, Dean Martin og Christer Sjögren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «You Gave Me a Mountain» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
[ Laine-albumet You Gave Me a Mountain] AllMusic.com
 

Singlar frå 1969
Frankie Laine-songar
Johnny Bush-songar
Elvis Presley-songar
Songar skrivne av Marty Robbins
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar frå 1969
ABC Records-singlar
Don McLean-songar
Eddy Arnold-songar
Ray Price-songar
Dean Martin-songar
Christer Sjögren-songar
Joël Bats

Joël Bats () er ein fransk tidlegare fotballspelar frå Mont-de-Marsan. Han vart europameister med Frankrike i 1984 og vann VM-bronse i 1986.

Klubbspel
Bats var frå 1974 til -80 i stallen til Sochaux. Etter seks sesongar med mykje benkesliting gjekk han over til nyopprykte AJ Auxerre, der han snøgt vart fyrstemålvakt og elles lagt merke til. Sommaren 1984 vart han overført til Paris Saint-Germain. I sin andre sesong med laget frå Paris var han med å vinne klubbens aller fyrste seriegull. Bats vart verande i PSG til han la opp som profesjonell i 1992.

Landslagsspel
Frå hausten 1983 til -89 vakta Bats Frankrikes mål i 50 landskampar. Under EM i fotball 1984 på franske heimebaner tok han plass mellom stengene i alle Frankrikes kampar. Han var såleis med på det franske fotballandslaget sin største triumf til dess, sigeren i EM-finalen på Parc des Princes i Paris 27. juni 1984. Også i Fotball-VM 1986 i Mexico var Bats fyrstemålvakt. I den meisterskapen utmerkte han seg særleg i kvartfinalen mot Brasil, der han på stillinga 1-1 redda eit straffespark frå Zico.

Merittar
Europameister: 1984 med Frankrike
VM-bronse: 1986 med Frankrike
Fransk seriemeister: 1986 med Paris Saint-Germain

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joël Bats» frå ,  den 22. juni 2017.  
 

Franske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Steamroller Blues

«Steamroller Blues», ofte berre kalla «Steamroller», er ein bluesparodi skriven av James Taylor. Songen kom ut på gjennombrotsalbumet hans Sweet Baby James i 1970. Songtittelen kjem frå den første linja i songen: «I'm a steamroller baby, I'm bound to roll all over you...». Songen viste ei humorfylt side ved Taylor som stundom vart overskugga av dei meir intenst personlege songane hans. Han vart ein av dei mest kjende songane til Taylor.

Bakgrunn
Rockejournalisten David Browne skriv at «i Flying Machine-dagane i the Village, hadde Taylor høyrt altfor mange pretensiøse kvite bluesband og skreiv 'Steamroller' for å gjere narr av dei.» Taylor og Danny Kortchmar, som begge spelte elektrisk gitarar, spelte inn songen ein kveld i Sunset Studios, og rytmeseksjonen vart lagt på seinare. Eit lite budsjett og dårlig tid gjorde at Taylor måtte spele inn songen trass i at han var kraftig forkjølt, noko ein skal kunne høyre på den endelege innspelinga.  

«Steamroller» kom med på det storseljande samlealbumet Greatest Hits i 1976 i ein liveversjon spelt inn i august 1975 i Universal Amphitheatre i Los Angeles. Ei anna utgåve frå 1992 kom med på albumet (LIVE) i 1993. «Steamroller» vert ofte spelt på konsertane til James Taylor.

Elvis Presley-versjonen
I 1970-åra spelte Elvis Presley «Steamroller Blues» på konsertane sine, og ein versjon vart framført på fjernsynsprogrammet Aloha from Hawaii i januar 1973. Denne kom ut på konsertalbumet Aloha From Hawaii: Via Satellite månaden etter, og i mars 1973 vart denne versjonen gjeven ut på singel. Singelen gjorde det ganske godt og nådde 17. plassen på den amerikanske poplista. Songen vart framført på konsertane til Presley fram til han døydde i 1977, og vart inkludert i 2007 på samlealbumet The Essential Elvis Presley.

Andre versjonar
Ein versjon vart spelt inn av countrymusikaren Billy Dean i 1994 på albumet Fire in the Dark.

Isaac Hayes framførte songen i ein episode av The A-Team.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Steamroller Blues» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
Songar skrivne av James Taylor
James Taylor-songar
Singlar frå 1973
Elvis Presley-songar
Songar produserte av Peter Asher
What Now My Love

«What Now, My Love?» er den engelske tittelen på ein opphavleg fransk popsong kalla «Et maintenant» skriven i 1961 av komponisten Gilbert Bécaud og tekstforfattaren Pierre Delanoë. Det repeterande musikalske mønsteret i bakgrunnen er Bolero av Ravel. Engelsk tekst vart skriven av Carl Sigman.

Historie 
Tidlege engelske versjonar vart spelte inn av Jane Morgan, Shirley Bassey og Ben E. King.  Shirley Bassey sin singel nådde femteplassen på den britiske singellista i 1962.

Originalversjonen til Gilbert Bécaud toppa den franske singellista i 1961. Regissøren Claude Lelouch brukte songen i klimakset i filmen Toute une vie frå 1974, som førte til at filmen vart gjeven ut i Amerika med tittelen And Now My Love.

Amerikanske hitversjonar vart laga av Sonny & Cher (#14 US, #13 UK) i 1966, Herb Alpert & the Tijuana Brass i ein instrumentalversjon same året og Mitch Ryder året etter. 14. januar 1973 spelte Elvis Presley songen for første gongen føre ein milliard TV-sjåarar som såg konserten «Aloha from Hawaii».

Innspelingar 
Innspelingane er på engelsk, med mindre anna står i parentes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «What Now My Love» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Song lyrics (English and French)

Songar frå 1961
Songar med musikk av Gilbert Bécaud
Songar skrivne av Carl Sigman
Songar skrivne av Pierre Delanoë
Herb Alpert-songar
Shirley Bassey-songar
Barbra Streisand-songar
Andy Williams-songar
Popstandardar	
Herb Alpert-songar
Ray Anthony-songar
Chet Atkins-songar
Long John Baldry-songar
Petula Clark-songar
Richard Clayderman-songar
Ray Conniff-songar
Sammy Davis jr.-songar
Duane Eddy-songar
Marianne Faithfull-songar
Agnetha Fältskog-songar
Ferrante & Teicher-songar
Connie Francis-songar
Aretha Franklin-songar
Frank Sinatra-songar
Judy Garland-songar
Don Gibson-songar
Jackie Gleason-songar
Robert Goulet-songar
Engelbert Humperdinck-songar
Patricia Kaas-songar
Ben E. King-songar
James Last-songar
Amanda Lear-songar
Brenda Lee-songar
The Lettermen-songar
Liberace-songar
Helmut Lotti-songar
Martha and the Vandellas-songar
Eddy Mitchell-songar
Nana Mouskouri-songar
Willie Nelson-songar
Anthony Newley-songar
Roy Orbison-songar
Patti Page-songar
Elvis Presley-songar
The Righteous Brothers-songar
Sandie Shaw-songar
Sonny & Cher-songar
Barbra Streisand-songar
The Supremes-songar
The Temptations-songar
Sarah Vaughan-songar
The Ventures-songar
Dionne Warwick-songar
Andy Williams-songar
Klaus Wunderlich-songar
Elvis (1973)

Elvis er eit album frå 1973 av Elvis Presley. Det selde over ein million eksemplar verda over, trass i at det om ut kort tid etter det langt meir suksessrike Aloha from Hawaii. Det vert stundom kalla «The Fool» etter ein av songane på albumet, og for å skilje det frå albumet frå 1956 med same tittel. «Fool» vart gjeven ut på singel og nådde 15. plassen på den britiske singellista, i lag med eit konsertopptak av «Steamroller Blues». 

«Fool» og «Where Do I Go From Here» vart spelte inn i mars 1972. «It's Impossible» er eit konsertopptak frå Hilton Hotel i Las Vegas frå februar 1972. Spor 3, 4, 6–10 var songar som var att etter innspelingane i mars og mai 1971 i RCA sitt Studio B i Nashville. På tre av songane spelar Presley piano:  «It's Still Here», «I'll Take You Home Again, Kathleen» og «I Will Be True». Desse tre vart alle gjevne ut på ny som ein del av plateboks i 1980, Elvis Aron Presley. Songen  «Fool» var òg med i denne samlinga. Fire andre songar på albumet vart òg gjevne ut på ny på seinare album: «It's Impossible» (Pure Gold, 1975), «Padre» (He Walks Beside Me, 1978), «(That's What You Get) For Lovin' Me» (A Canada Tribute, 1978) og «Don't Think Twice, It's All Right» (Our Memories Of Elvis Volume 2, 1979).

Innhald

Original LP-utgåve

Follow That Dream-utgåva
Etter meir enn 20 år ute av opplag på vinyl, gav RCA ut albumet på ny i mars 1994 på CD, og igjen i 2010 på samleetiketten Follow that Dream.

Medverkande 

Elvis Presley – gitar, piano, vokal
James Burton – gitar
The Sweet Inspirations – korvokal
Joe Babcock – korvokal
Kenneth A. Buttrey – trommer
Jerry Carrigan – trommer
Chip Young – gitar
Glen D. Hardin – piano
Delores Edgin – korvokal
Joe Esposito – gitar, perkusjon

Emory Gordy jr. – bass
Charlie Hodge – gitar
Ginger Holladay – korvokal
The Imperials Quartet – korvokal
Millie Kirkham – korvokal
June Page – korvokal
Norbert Putnam – bass
Temple Riser – korvokal
Jerry Scheff – bass

J.D. Sumner – vokal
Ron Tutt – trommer
Hurshel Wiginton – korvokal
John Wilkinson – gitar
Mary Holliday – korvokal
Kathy Westmoreland – korvokal
Charlie McCoy – munnspel
Joe Guercio – conductor
David Briggs – piano

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elvis (1973 album)» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
APL1-0283 Elvis Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database

Elvis Presley-album
Album produserte av Felton Jarvis
Musikkalbum frå 1973
RCA Records-album
Somos novios

«Somos Novios (It's Impossible)» er ein song opphavleg skriven og spelt inn av den meksikanske låtskrivaren Armando Manzanero i 1968.  Den originale innspelinga til Manzanero vart innlemma i Latin Grammy Hall of Fame i 2001.

Innspelingar
Songen vart omsett til engelsk i 1970 av Sid Wayne. Han vart først spelt inn av Perry Como same året under tittelen «It's Impossible». Songen vart ein av dei mest populære bolero-songane gjennom tidene. Utanom Como, er songen spelt inn av Elvis Presley, Andy Williams, Robert Goulet, The Three Degrees, Jerry Vale, Dennis Brown, Andrea Bocelli og Frankrikes Yip i tillegg til fleire andre.

Como-versjonen vart ein av dei største hittane hans, og i februar 1971 vart han den første songen hans som nådde toppen av Billboard Hot 100 på meir enn 12 år. Songen gjekk til topps etter òg å ha nådd toppen av Billboard Easy Listening-lista. Singelen nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart i 1971. 

Vikki Carr spelte ein versjon av songen i 1972 på The Tonight Show Starring Johnny Carson. Sergio Franchi spelte inn denne songen (på engelsk) på det siste albumet sitt, Sergio Con Amore-From My Private Collection (Gold Records, 1976).

Andrea Bocelli framførte songen som duettar med Christina Aguilera, Katharine McPhee og Rimi Natsukawa i 2006. Aguilera er med på Bocelli-albumet Amore, medan duetten med Natsukawa er bonusspor på albumutgåva i Japan. 

Songen vart spelt inn av den italienske songaren Mina i 1988 på albumet Ridi Pagliaccio.

Tejano-gruppa Mazz spelte songen som ein del av ein medley kalla «Canciones De Amor» på albumet Para Nuestra Gente.

Julio Iglesias spelte inn songen, på engelsk, i 2006 på albumet Romantic Classics.

Luis Miguel spelte inn ein versjon av songen på albumet sott Segundo Romance, som vart produsert i lag med Manzanero. Manzanero sjølv spelte inn songen som ein duett med den puertoricanske songaren Olga Tañón i 2001 på albumet Duetos.

Clay Aiken spelte inn songen i 2010 på albumet Tried and True.

Ein versjon av songen vart brukt i slutten av ein av episodane til Netflix-serien Grace and Frankie med Jane Fonda og Lily Tomlin.

I 2016 spelte Marina Prior og Mark Vincent inn songen på albumet sitt Together.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Somos Novios (It's Impossible)» frå ,  den 22. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Somos Novios» — Roberto Rubio
 

Singlar frå 1970
Singlar frå 2006
Songar skrivne av Armando Manzanero
Songar skrivne av Sid Wayne
Perry Como-songar
Andrea Bocelli-songar
Christina Aguilera-songar
Luis Miguel-songar
Andy Williams-songar
Songar produserte av David Foster
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Spanskspråklege songar
Boleroar
Songar frå 1968
Latin Grammy Hall of Fame Award
RCA Victor-singlar
I'll Take You Home Again, Kathleen

«I'll Take You Home Again, Kathleen» er ein song skriven av Thomas P. Westendorf i 1875. Trass i det tysk-amerikanske opphavet, vert han ofte feilaktig rekna for å vere ein irsk ballade. Westendorf, som då var lærar for reformskulen Indiana House of Refuge for Juvenile Offenders i Hendricks County i Indiana, skreiv visstnok songen for kona (som heitte Jennie). Han er eit slags svar til ein populær ballade på den tida, «Barney, Take Me Home Again,» skriven av den nære venen til Westendorf, George W. Brown, under pseudonymet George W. Persley.

Innspelte versjonar
Walter Van Brunt i 1914
Frank Connors (på Varsity Records
Bing Crosby og John Scott Trotter's Orchestra (17. juli 1945)
Merv Griffin
Den irske tenoren Josef Locke spelte inn ein versjon seint i 1940-åra.
Lieutenant Pigeon (1974).
Danny Malone (27. november 1934)
Henry Moeller
Oscar Seagle (september 1915)
Vaughan Quartet
Lew White
Clarence Whitehill (30. juli 1914)
Victor Young and his Orchestra
 Elvis Presley gav ut ein versjon der han akkompagnerte seg sjølv på piano på albumet Elvis i 1973. 
 Michael Crawford framførte songen for albumet In Concert i 1998. 
 Mitch Miller – Favorite Irish Folk Songs – 1959
 Ken Curtis og The Sons of the Pioneers 
Slim Whitman spelte inn ein versjon i 1957
31. mars 1971 song Johnny Cash ein versjon av songen i den 56. episoden av fjernsynsprogrammet The Johnny Cash Show.
Daniel O'Donnell spelte inn songen for albumet Irish Collection, i 1997.
30. januar 2011 gav Jon Boden ut ein versjon i prosjektet A Folk Song A Day.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I'll Take You Home Again, Kathleen» frå ,  den 22. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 Tekst og MIDI

Songar frå 1875
Bing Crosby-songar
Elvis Presley-songar
Føljetong

Føljetong (frå fransk feuilleton, 'lite blad') kan vera ei framhaldsforteljing i ei avis eller eit blad som kjem ut jamleg.

Tidlegare kunne ordet visa til ein avisartikkel som stod nedst på sida og vart skild frå stoffet over av ein tverrstrek. Denne føljetongen kunne ha ein kåserande, anekdotisk art og ta for seg det litterære og kunstnariske livet i samtida.

I fransk samanheng blei ordet feuilleton opphavleg brukt om eit tilleggsblad til ei avis. Frå 1800 blei det brukt om ein «kjellarartikkel» i Journal des débats.

Kjelder

Litteratursjangrar
Franske ord og uttrykk
Forteljingar
Vulkanar på Kamtsjatka

Vulkanar på Kamtsjatka er ei stor gruppe vulkanar som finst i eit vulkanbelte på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Det ligg rundt 160 vulkanar langs Kamtsjatkaelva og elvedalen hennar. 29 av dei er framleis aktive.

Vulkanane og området rundt blei teken med på UNESCO si verdsarvliste i 1996. Oppføringa blei utvida i 2001.

Den høgaste vulkanen er Kljutsjevskaja Sopka på 4 750 m. Dette er den største aktive vulkanen på den nordlege halvkula.
Ein av dei meir slåande vulkanane er Kronotskij, med ei perfekt kjegleform som vulkanforskarane Robert og Barbara Decker har skildra som ein framifrå kandidat til tittelen verdas vakraste vulkan.

Liste over vulkaner på Kamtsjatka

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kamtjatkas vulkaner» frå ,  den 22. juni 2017.  

Denne artikkelen bygger på «Volcanoes of Kamchatka» frå ,  den 22. juni 2017.

Bakgrunnsstoff

Kamtsjatka 
Kamtsjatka kraj
 
Verdsarv i Russland