alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Zdeněk Nehoda

Zdeněk Nehoda () er ein tsjekkisk fotballspelar frå Hulín. Angrepsspelaren, som vanlegvis var høgreveng, vart europameister med Tsjekkoslovakia i 1976 og fekk EM-bronse i 1980. Han spelte 89 landskampar og skåra 31 mål i tida 1971-82.

Aktiv
Nehoda spelte på TJ Gottwaldov frå 1969 til -71. Han gjekk då over til topplaget Dukla Praha, der han gjennom tolv sesongar var med å vinne tre seriemeisterskap og to cupmeisterskap. Frå 1984 var han etter tur aktiv i kortare eller lengre tid i vesttyske Darmstadt 98, belgiske Standard Liege, franske FC Grenoble og austerrikske Amaliendorf. Nehoda spelte 345 kampar og skåra 145 mål i den tsjekkoslovakiske toppserien.

Nehoda debuterte for Tsjekkoslovakia i 1971, men det var i tida frå 1973 han var eit fast innslag i fyrsteellevaren  på landslaget. Han skåra fleire mål då Tsjekkoslovakia tok seg til EM-finalen 1976. Under fotball-EM 1980 stod han for to av dei fem nettkjenningane til Tsjekkoslovakia, då laget vann bronsen etter å ha sigra over Italia i straffeskyting. Etter EM 1980 var han kaptein på landslaget til Tsjekkoslovakia rauk ut or VM i fotball 1982. Vel fem år seinare, 27. oktober 1987, spelte han 12 minuttar i ein vennskapskamp mot Polen. Dermed står han bokført med 90 landskampar, meir enn nokon anna tsjekkoslovak.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1977, 1979 og 1982 med Dukla Praha
Tsjekkoslovakisk cupmeister: 1970, 1981 og 1983 med Dukla Praha 

Både i 1978 og 1979 vart Nehoda kåra til årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zdeněk Nehoda» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Karol Dobiaš

Karol Dobiaš () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Handlová, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia. Han var ein allsidig spelar som oftast spelte i forsvaret eller på midtbana.

Aktiv
Dobiaš byrja spele på det lokale laget Baník Handlová. I 1965 flytta han over til Spartak Trnava, der han hadde stor suksess. Med Spartak vann han fem seriemeisterskap og vart cupvinnar tre gongar, over ein periode på tolv år. Både i 1970 og 1971 vart han kåra til årets spelar i Tsjekkoslovakia. Frå 1977 til -80 spelte han på Bohemians Praha. Sommaren 1980 vart han overført til belgiske KSC Lokeren, der han var aktiv til 1983.

Dobiaš fekk ein kortvarig debut på landslaget i 1967. Under fotball-VM 1970 i Mexico spelte han alle tre kampane då Tsjekkoslovakia rauk ut or meisterskapen med strake tap. I åra framover var han fast på landslaget. Under EM i fotball 1976 gav han Tsjekkoslovakia leiinga 2-0 då Vest-Tyskland vart slått etter straffeskyting i finalen i Beograd. I mars 1980 opptredde han i landslagsdrakt for 67. og siste gong. Han skåra seks landslagsmål.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1968, 1969, 1970, 1971 og 1973 med Spartak Trnava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1967, 1971 og 1975 med Spartak Trnava

Prisar og utmerkingar
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia: 1970 og 1971

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karol Dobiaš» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Anton Ondruš

Anton Ondruš () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar frå Solčany, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia og tok bronse i EM 1980. Han spelte 58 landskampar i tida 1974-80.

Aktiv
Ondruš fekk fast plass i fyrsteellevaren til Slovan Bratislava i 1972. I åra 1974-76 var han med å vinne fem nasjonale meistertitlar med laget; to seriegull og tre cuppokalar. Sidan var han kaptein på laget frå Bratislava, der han deltok i 210 kampar og skåra 38 mål. I 1981 tok Ondruš turen til Club Brugge i Belgia. Etter å ha mislukkast i Brugge var han i åra frå 1983 til -87 aktiv på det franske laget CS Thonon-les-Bains, og til sist på FC Biel-Bienne i Sveits.

Ondruš spelte 58 kampar på Tsjekkoslovakia sitt landslag og skåra ni mål. I 1976 var han var kaptein på laget som vann fotball-EM. Hans framifrå prestasjonar mot Nederland i semifinalen, der han skåra, førte Tsjekkoslovakia til finalespel mot Vest-Tyskland og EM-tittel etter straffeskyting. Bronsekampen mot Italia under fotball-EM 1980 vart hans siste. Etter 58 landskampar og seks mål var tida med landslagsspel over.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1974 og 1976 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Ondruš» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Emmanuel Macron

Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron () er sidan 14. mai 2017 president i Frankrike og samfyrste av Andorra. 

Macron var frå august 2014 til august 2016 næringsminister i Valls II-regjeringa under president François Hollande. I april 2016 danna Macron den politiske rørsla En Marche og i november same året gjorde han det kjent at han ville vere kandidat ved den franske presidentvalet 2017, med eit sjølvstendig program og utan stønad frå dei etablerte partigrupperingane. Ved valet i april 2017 fekk han 24,01 % av røystene, flest av alle presidentkandidatane. I den andre valomgangen 7. mai 2017 fekk han 66,1 prosent av dei talde røystene, motkandidaten Marine Le Pen 33,9.

Den 14. mai 2017 tok Macron over som fransk president etter François Hollande.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Emmanuel Macron» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Franske presidentar
Franske politikarar
Arøya i Aure

Arøya er ei øy i Aure kommune, på Nordmøre i Møre og Romsdal fylke. Øya ligg utanfor det, søraustre hjørnet av Ertvågsøya. Ho er skild frå denne ved Arøysundet, og staden Rumpa. Høgaste punktet ligg 28 moh. Arøya har mykje skog. Øya har eit areal på 44 dekar.

Geografi i Aure
Øyar i Møre og Romsdal
Rodrigo de Quiroga

Rodrigo de Quiroga López de Ulloa () ver ein spansk conquistador av galicisk opphav. Han var guvernør av Chile i to periodar.

Conquistadorar 
Guvernørar av Chile
Otto Frank

Otto Heinrich Frank () var ein tysk jødisk offiser og forretningsmann. Han er kjend som faren til dagbokforfattaren Anne Frank.

Otto Frank blei fødd inn i ein tysk-jødisk bankierfamilie i Frankfurt. Han tenestegjorde i den tyske hæren på vestfronten under første verdskrigen, der han oppnådde graden løytnant og mottok Jernkrossen. I 1925 gifta han seg i Aachen synagoge med Edith Holländer som var dotter av Abraham Holländer, ein framståande forretningsmann i Aachen. Ekteparet Frank fekk døtrene Margot (fødd 1926) og Anne (født 1929).

Etter at nasjonalsosialistane tok makta i landet flytta Frank med familien til Amsterdam. Etter at Tyskland okkuperte lande under andre verdskrigen heldt dei seg skjult i Prinsengracht 263. Om morgonen 4. august 1944 storma politiet bygningen etter å ha fått eit anonymt tips. Otto Frank blei send til konsentrasjonsleirane Westerbork og Auschwitz. Kona hans svelta i hel i Auschwitz. Døtrene hamna i Bergen-Belsen, der dei døydde av tyfus.

Som den einaste overlevande familimedlemmen oppdaga Frank at Anne hadde skrive ei dagbok, som var blitt teken vare på av Miep Gies. Han lét først vera å lesa henne, men etter å ha transkribert boka bestemte han seg for å få henne gjeven ut. Han tok likevel ut nokre passasjar der Anne Frank skreiv negativt om mora.

I 1953 gifta Frank seg med ein tidlegare nabo, Elfriede Geiringer-Markovits, og slo seg ned i Basel i Sveits. Her brukte han resten av livet på å fremja dottera sitt minne og bodskap.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Otto Frank» frå ,  den 15. mai 2017.

Litteratur 
 Carol Ann Lee: The hidden life of Otto Frank. William Morrow, 2003. ISBN 0-06-052083-3

Tyskarar frå fyrste verdskrigen
Anne Franks dagbok
Jernkrossen
Tyske jødar
Tyske forretningsfolk
Tyske offiserer
Folk frå Frankfurt am Main
Jødiske flyktningar
Overlevande frå Auschwitz
Valgard frå Voll

Valgard frå Voll (Valgarðr á Velli) var ein islandsk skald som levde i byrjinga av 1000-talet.

I Skaldatal er han ført opp som skald hos kong Harald Hardråde (1015-1066). Fleire av dikta hans er sitert i Skaldskaparmål og han er nemnt i kongesogene, m.a. i Heimskringla, i Soga om Harald Hardråde og i Fagerskinna.

Det er lite som er kjent om Valgard, men tilnamnet hans á Velli kan tyde på at han var i familie med Mørd (Mörður  ) som er nemnt i Njålssoga, og som budde på Voll på Rangåvollane (Rangárvöllum) på Island. 

Kjende dikt av Valgard frå Voll: Dikt om Harald Hardråde.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
  
  

Islandske skaldar
Folk frå vikingtida
Folk i Heimskringla
Folk i Skaldatal
Islendingar frå norrøn tid
Torgeir Flekk

Torgeir Flekk (Þorgeirr flekkr) var ein norsk bonde og skald som levde i byrjinga av 1000-talet.

Torgeir Flekk var ein bonde frå Sul (Súla) i Verdalen som ein gong kom til kong Magnus den gode
for å klage over ein urett. Han hadde vanskar med å få kongen i tale, og gjorde då eit vers 
der han ope sette fram påstanden om at det var drottsvikarane (dróttinssvika) som trengde seg på, medan andre (som han sjølv) som kjempa i kong Olav sin hær, ikkje vart høyrt.

Episoden er nemnt i Heimskringla, i Soga om Magnus den gode. Diktet skal ha gjort sitt til å vekke Magnus sitt agg mot kong Olav sine fiendar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske skaldar
Folk frå vikingtida
Folk i Heimskringla
Ole Johs. Brunæs

Ole Johannes Brunæs () var ein norsk industrileiar og politikar. Han var stortingsrepresentant frå Vestfold og for partiet Høgre tida 1989 til 2001.

Brunæs voks opp i Oslo, då far hans var president i Norges Industriforbund. Han gjekk ut av befalsskulen i 1957 og utdanna seg deretter til sivilingeniør i skipsmaskinteknikk ved Noregs tekniske høgskole (NTH) i Trondheim. Etter eit par år ved Nakskov Skibsværft i Danmark fekk han ei konstruktør-stilling ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord. Frå 1973 var han teknisk direktør i firmaet. I 1986 gjekk Brunæs over til å vere administrerande direktør i eigarselskapet Framnæs Industriutvikling. Deretter var han 1988-89 øvste sjef i ingeniørfirmaet Keftech i Tønsberg. Han var elles ei tid formann i Norske sivilingeniørers forening.

Brunæs engasjerte seg politisk i Høgre og var perioden 1980-83 bystyremedlem i Sandefjord. Hausten 1989 vart han vald inn på Vestfold-benken i Stortinget, og sidan attvald to gongar. Han var då medlem i Sosialkomitéen til 1993, sidan i åtte år i Samferdslekomitéen, 1993–2001. I si tredje stortingsperiode var Brunæs  sjukmeld i tre år fram til desember 2000, Ellen Gjerpe Hansen møtte då i staden.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Folk frå Oslo
Marián Masný

Marián Masný () er ein slovakisk tidlegare fotballspelar frå Rybany, som vart europameister 1976 med Tsjekkoslovakia. Han spelte 75 landskampar og skåra 18 mål i tida 1974-82. Nasjonalt var han med å vinne ni pokalar, både tsjekkoslovakiske og slovakiske, med Slovan Bratislava.

Aktiv
Masný spelte i tenåra på eit lokalt lag. Frå 1969 til -71 var han knytt til i Dukla Banska Bystrica, samstundes som han gjorde militærteneste. I 1971 fekk han plass i stallen til topplaget Slovan Bratislava og spelte på Slovan i elleve sesongar. Med laget frå den seinare slovakiske hovudstaden vann han fire tsjekkoslovakiske meistertitlar og fem slovakiske cupmeisterskap. Våren 1974 var eit høgdepunkt med triumfar i både den tsjekkoslovakiske serien, der slovakiske cupen og i cupfinalen mot den tsjekkiske cupvinnaren. Sesongen 1984/85 spelte han for Petržalka, ein mindre byrival til Slovan.

Masný debuterte på det tsjekkoslovakiske landslaget i september 1974, og fekk omgåande fast plass på laget. Då Tsjekkoslovakia sigra over Vest-Tyskland i finalen under fotball-EM 1976 etter straffeskyting, var Masný fyrst ut av dei fem tsjekkoslovakiske eksekutørane, som alle saman skåra. Masný deltok i alle fire kampane då Tsjekkoslovakia tok bronse ved fotball-EM 1980, og utlikna då Italia og Tsjekkoslovakia spelte 1-1 i bronsefinalen. Under VM i fotball 1982 var han innbytar i sine to siste kampar i landslagsdrakt.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1972, 1974, 1976, 1982 og 1983 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 og 1982 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marián Masný» frå ,  den 15. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Koloman Gögh

Koloman Gögh () var ein slovakisk fotballspelar som vann EM-gull med Tsjekkoslovakia i 1976. Midtstopparen var med å vinne seks nasjonale pokalar, både tsjekkoslovakiske og slovakiske, med Slovan Bratislava.

Aktiv
Gögh var fødd i Kladno i dagens Tsjekkia, men byrja spele fotball i Kolárovo i dagens Slovakia, ein by med over 80% etniske ungararar. Under militærtenesta som fallskjermhoppar var han aktiv i Dukla Holešov. Deretter spelte han i ti år, 1970 til -80, på topplaget Slovan Bratislava. Her var han i 1974 med på storeslem; siger i den tsjekkoslovakiske serien, den slovakiske cupen og i cupfinalen mot den tsjekkiske cupvinnaren. I tillegg vart laget seriemeistrar i 1975 og triumferte i den slovakiske cupen i 1972 og -1976. Sidan 1980 var han aktiv i austerrikske VÖEST Linz i to sesongar, og like lenge i slovakiske Dunajská Streda til han la opp i 1984.

Gögh spelte 55 landskampar for Tsjekkoslovakia i tida 1974-80. Han var med på laget som sigra over Vest-Tyskland etter straffeskyting, og dermed vann fotball-EM 1976. Fire år seinare var han med då Tsjekkoslovakia kneip bronsen i EM i fotball 1980, i det som vart hans siste i landslagsdrakt. Han skåra eitt einaste landslagsmål.

Seinhaustes 1995 omkom Gögh i ei bilulukke ved Gattendorf i Austerrike, 47 år gammal.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1974 og 1975 med Slovan Bratislava
Slovakisk cupmeister: 1972, 1974 og 1976 med Slovan Bratislava
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1974 med Slovan Bratislava

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Koloman Gögh» frå ,  den 15. mai 2017.  
 

Slovakiske fotballspelarar
Tsjekkiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Æresdoktorar ved Universitetet i Bergen

Æresdoktorar ved Universitetet i Bergen er eit oversyn over personar gjevne æresdoktorgrad ved Universitetet i Bergen. Oversikta er sortert omvend kronologisk etter utnemningsår.

2017 
 Leif Ove Andsnes
 Jostein Fet
 Han Dayuan
 Edvard Moser
 May-Britt Moser
 Peter Opsvik
 Arthur L. Stinchcombe
 Katherine Jane Willis

2015
Jon Fosse 
Helga Nowotny
Walter Mondale
Trond Mohn

2012
Jon Hellesnes
Maarit Jänterä-Jareborg
Anne E. Magurran
Henning Dralle
Karl Halvor Teigen
Shelly Lundberg
Cindy Lee van Dover

2011
Gudmund Hernes
Arne Skauge

2008
Fredrik Barth
Luce Irigaray
Dan Laksov
Livingstone S. Luboobi
Peter Milgrom
Peter-Christian Müller-Graff
J. Bruce Overmier
Janet Thornton
Anna-Teresa Tymieniecka
Allen J. Wilcox

2004
Gro Harlem Brundtland
Karin Cornils
Gao Dengyi
Bernhard Guggenheim
Eva Joly
Manfred Schartl
Joan Wallach Scott
Fadwa Abdel Rahman Ali Taha
Henry Valen
Angela Carmen Vincent
Arne Öhman

2001
Georg Henrik von Wright

2000
Elisabeth Bock
Per Brandtzæg
Anders Bratholm
Leonore Davidoff
Claire Fraser
Torvald C. Laurent
Gerald R. Patterson
P. J. M. Ssebuwufu 
Lázló Török
Peter R. Vogt
Anna Louise von der Lippe
Magnus Aarbakke

1998
Rita R. Colwell 
Jan S. Nilsson

1996
Erik Allardt
Johs. Andenæs
Mieke Bal
Elisabeth Barret-Connor
Bertil Bengtsson
Maud Bergmann
Jean Briggs 
Richard Doll
Richard E. Ewing
Anders Farestveit
John Gunnar Forsberg
Hanne Sophie Greve
Johan Fjord Jensen
Ghorbind H. Khorana
Seymor Levine
Jacobus Henridicus van Lint
Samuel Maselle
Michelle Perrot
Ghillean Tolmie Prance
Sol Seim
Jan Svartvik
Birgit Thilander

1992
Anne Stine Ingstad
Helge Ingstad

1990
William H. Allaway
Nils-Arvid Bringéus
Yusuf Fadl Hasan
Jay W. Forrester
James D. Halloran
Hans M. Michelsen
Otto Pribilla
Sigurd P. Ramfjord
Michael Ruse
Ragnar Rommetveit 
Helge Røstad

1987
Torsten N. Wiesel

1985
Lars Brundin
Torstein E. Eckhoff
Harald Enge
Just Faaland
Harald Løe
Donald R. Matthews
Erling Dekke Næss
Sigvald Refsum
Kåre Reitan
Inga Sylvander

1980
Jakob Benediktsson
Tekla Dömötör
James G. March
Felix Milgrom
Stanley Keith Runcorn
Åse Gruda Skard

1975
Kristján Eldjárn
Holger Holgersen
Erling Johansen
Walther Heinrich Munk
Ingjald Nissen
Jens Arup Seip
Frans Stafleu
C. E. Wegmann

1970
Vilhelm Møller-Christensen

1966
Per Laland

1965
Andreas Strand

1964
Hugh Marwick

1960
Gunnar Rollefsen

1958
Niels Backer-Grøndahl

1952
Odd Dahl

Kjelder

Universitetet i Bergen
Æresdoktorar
Titlar
Julius Nyerere

Julius Kambarage Nyerere () var ein tanzaniansk statsmann som tente som leiar for Tanzania og førelauparen Tanganyika frå 1960 til han pensjonerte seg i 1985. På swahili vert han ofte omtalt med tittelen Mwalimu – «lærar» – som var yrket hans før han vart vald til president.

Etter å ha studert i Storbritannia var Nyerere med på å danna sjølvstendepartiet Tanganyika African National Union (TANU) i 1954. I 1960 vart han utnemnd til regjeringssjef av britane, og i 1962 vart han den fyrste presidenten i den uavhengige nasjonen Tanganyika. Da Tanganyika vart slege saman med Zanzibar vart han den fyrste presidenten i det nye landet, Tanzania. Den sosialistiske politikken til Nyerere vert kalla Ujamaa.

I 1985 trakk han seg friviljug som president og vart etterfylgd av Ali Hassan Mwinyi. Nyerere døydde i London i 1999 av leukemi.

Tanzanianske presidentar
Demonstrasjonane på Den himmelske freds plass

Demonstrasjonane på Den himmelske freds plass (Tiananmen-plassen) fann stad våren 1989 og enda med militær inngripen den 4. juni 1989 på og rundt Den himmelske freds plass i Beijing i Kina. Mange sivile vart drepe, for det meste under dei militæres fremrykning mot plassen frå vest og sør.

Mellom 15. april og 4. juni 1989 vart det halde omfattande demonstrasjonar av studentar og arbeidarar på plassen og tilstøytande område. Sjølv om protestane mangla ei samla leiing var krava auka demokrati og fridom og kritikk av korrupsjon innan det regjerande kommunistpartiet. Det var òg demonstrasjonar i andre kinesiske byar, blant dem Shanghai, men desse gjekk føre seg fredeleg.

Demonstrasjonen vart slått ned av militære styrkar og fleire hundre menneske omkom. Den kinesiske regjeringa anslo mengd døydde til 200–300, avisa New York Times oppgav 400–800 medan dei demonstrerande aktivistane meinte rundt 2–3 tusen menneske vart drepe. Til trass for korleis desse hendingane synest stadfestet av den journalistskapte nemning av dem (massakren Den himmelske freds plass), døydde langt dei fleste ikkje på plassen til sjølve Den himmelske fred, men i gater særleg vestafor plassen—fleire kilometer unna, som i og rundt nabolaget Muxidi.

Etter demonstrasjonane var slått ned gjennomførte den kinesiske regjeringa ei arrestasjonsbølgje for å undertrykkja demonstrantane og støttespelarane deira, utestengte utanlandsk presse frå landet og innførte ein streng sensur rundt det som hadde skjedd. Medlemmar av kommunistpartiet som hadde sympatisert med protestane vart utrenska, blant anna vart fleire høgtståande partimedlemmar sett i husarrest, blant anna generalsekretæren Zhao Ziyang. Den brutale undertrykkinga av protestane forårsaka massiv internasjonal fordømming av den kinesiske regjeringa.

Nemningar på hendinga 
På kinesisk er hendinga mest kjend som «fjerde juni-rørsla», «fjerde juni-hendinga» eller ganske enkelt «seks-fire», etter månad og dato (4. juni). Den første nemninga samsvarer med to andre protestrørsler som vert knytt til Plassen til den himmelske fred, nemleg «fjerde mai-rørsla» i 1919 og «fjerde april-rørsla» i 1976.

I nokre samanhengar viser «fjerde juni-rørsla» meir generelt til demonstrasjonane som fann stad i ulike delar av Kina, i tillegg til hendingane i Beijing og på Den himmelske freds plass. Den kinesiske regjeringa har referert til det som skjedde som «politisk uro mellom våren og sommaren 1989».

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «16. mai 2017» frå ,  den 16. mai 2017.  
 
Konfliktar i 1989
Massakrar
Liev Schreiber

Liev Schreiber () er ein amerikansk skodespelar, regissør og manusforfattar. I 2005 vart Schreiber tildelt ein Tony Award for si rolle i teaterstykket Glengarry Glen Ross.

Schreiber har ei halsyster og fire halvbrør, ein av dei, Pablo, er òg skodespelar. Dei andre halvbrørne er Max, Charles, og Will.
Han er ein god ven av Dustin Hoffman. Schreiber har eit tilhøve til den britisk-australske skodespelaren Naomi Watts, som han spelte mot i filmen The Painted Veil frå 2006. Den første sonen deira, Alexander «Sasha» Pete, vart fødd 25. juli 2007.  Den 13. desember 2008 fekk paret sin andre son, Samuel Kai. Watts uttalte i april 2010 at dei hadde planar om å få eit tredje barn dersom dei kunne garantera at detta vart ei jente.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liev Schreiber» frå ,  den 16. mai 2017.

Bakgrunnsstoff 
 The Official Liev Schreiber at MySpace.com

Folk frå San Francisco
USA-amerikanske skodespelarar
Bolverk Arnorsson

Bolverk Arnorsson (norrønt: Bǫlverkr Arnórsson) var ein islandsk skald som levde omkring midten av 1000-talet.

Etternamnet hans tilseier at faren heitte Arnor, og mest truleg var han bror til skalden Tjodolv Arnorsson. I så fall kom han frå ei fattig familie i «Svarfaðardalur» på Nord-Island, slik det er nemnt i  islendingesoga «Soga om Snegle-Halle».
I Skaldatal er han ført opp som skald hos kong Harald Hardråde, der det òg er sagt at han var bror til Tjodolv.

Det einaste ein veit om livet til Bolverk, er at han ei tid var hos kong Harald Hardråde, slik det er nemnt i Heimskringla. Han gjorde ei dråpa om kong Harald der han skildrar kampane til kong Harald i sørlege land. Dei to siste versa omtalar forliksmøtet mellom kong Harald og kong Magnus den gode, og krigstoget til Danmark i 1048.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Islandske skaldar
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Folk i Skaldatal
Monotropa uniflora

Monotropa uniflora er ein plante i vaniljerotslekta i lyngfamilien. 
Han er ein fleirårig staudeplante som veks spreidd i tempererte område frå Udmurtia i europeisk Russland til Asia, Nord-Amerika og nordlege Sør-Amerika.

Planten kan vera heilt kvit på farge eller ha svarte flekkar og ein lyserosa farge. 
Som vaniljerot skil planten seg frå dei fleste andre plantar ved å mangla klorofyll. I staden for å driva fotosyntese ved hjelp av sollys lever han parasittisk på mykorrhiza-nettverket mellom visse typar sopp og andre plantar. 
Sidan han ikkje er avhengig av sollys kan han veksa på svært mørke stader, som på skogbotnen. Monotropa uniflora er særleg knytt til bøkeskog. 

I Nord-Amerika er planten også kjend som ghost plant, Indian pipe og corpse plant. Planten er i dag sjeldan å finna. Det komplekse samspelet med sopp gjer det vanskeleg å formeira og dyrka han.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Monotropa uniflora» frå ,  den 16. mai 2017.

Bakgrunnsstoff

 "Indian Pipes, Ithaca NY"  is a photo chronology of their development through the season.  
 USDA PLANTS Profile med bilde

Lyngfamilien