alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Klokkespel

Klokkespel er musikkinstrument som vert rekna som perkusjonsinstrument (slagverk), og som gjev lyd som små eller store klokker eller bjøller med ulike tonar. Som orkesterinstrument er klokkespelet laga av stavar eller røyr av metall med ulik lengd, som alt etter lengda på stavane eller røyra gjev djupe eller ljose tonar når dei vert slegne på med køller dekte av filt eller laga av gummi. Det diatoniske klokkespelet samsvarar vanlegvis med pianoets toneregister frå tonen C1.

Dei store klokkespela i kyrkjetårn, rådhustårn og andre byggverk, som skal kunne høyrast over store avstandar i byar og andre stadar, er samansette av store og små opphengde klokker med same fasong som kyrkjeklokker. Slike klokkespel, som på andre språk (til dømes på tysk og fransk) gjerne vert kalla carillon, vert spela på ved at eit mekanisk eller elektromekanisk system slår på kvar av klokkene i samsvar med impulsar frå ein maskin, eller frå eit klaviatur. Klaviatura kan liknast med det som er på eit orgel eller piano, og vert spela på av ein organist.

Sjå òg
 Carillon

Musikkinstrument
Perkusjonsinstrument
Skiskyting under Vinter-OL 2014

Skiskyting under Vinter-OL 2014 vart arrangert ved vintersportstaden Krasnaja Poljana, aust for Sotsji, i perioden 8. - 22. februar 2014. Leikane omfatta 11 øvingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der laga stilte med to kvinnelege og to mannlege utøvarar.

Menn

10 km 

Dato: 8. februar 2014

12,5 km jaktstart 

Dato: 10. februar 2014

20 km 

Dato: 13. februar 2014

15 km fellesstart 

Dato: 18. februar 2014

4 × 7,5 km stafett 

Dato: 22. februar 2014

Kvinner

7,5 km 

Dato: 9. februar 2014

10 km jaktstart 

Dato: 11. februar 2014

15 km 

Dato: 14. februar 2014

12,5 km fellesstart 

Dato: 17. februar 2014

4 × 6 km stafett 

Dato: 21. februar 2014

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 2014/Biathlon» frå ,  den 3. mars 2015.  
 

Vinter-OL 2014
Skiskyting under vinter-OL
Wars for Nothing

«Wars for Nothing» (engelsk for Krigar for ingenting) er ein song av Boglárka «Boggie» Csemer. Songen er skriven av Áron Sebestyén og Sára Hélène Bori.

Eurovision

A Dal 2015
8. desember 2014 vart «Wars for Nothing» annonsert som eit av bidraga i A Dal 2015, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på engelsk av Boglárka «Boggie» Csemer i det tredje heatet, og gjekk vidare til den fyrste semifinalen. Bidraget gjekk vidare til finalen der det enda på andreplass hjå juryen, men vann av di det fekk flest SMS- og app-røyster.

Eurovision Song Contest 2015
 
«Wars for Nothing» deltok i den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest 2015.

Fotnotar

A Dal 2015-songar
Boggie-songar
Songar skrivne av Áron Sebestyén
Songar skrivne av Sára Hélène Bori
Engelskspråklege songar
Eurovision Song Contest 2015-songar
Ungarske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Diploë

Diploë eller diploe er det svampete knokkelvevet som i hovudsak finst på innsida av flate knoklar, særleg skalleknoklar, men òg i visse flate og uregelmessige knoklar andre stadar i kroppen. Namnet er nylatinsk og kjem av det greske ordet diploē, som tydar «dobbel», fyrste gong brukt i 1597.

Knoklane i hovudskallen kan delast inn i fleire plater. Det ytste laget er delt inn i to plater kalla lamina interna calvariae og lamina externa calvariae. Dei er tjukke og harde, og er samansett av kompakt knokkelvev. Den indre plata er tynn, tettpakka og skøyr og er kjend som lamina interna ossium cranii. Det mellomliggande porøse vevet blir kalla diploë. Nokre plassar blir diploë absorbert av hovudskallen, slik at det oppstår væskefylte rom mellom platene. Diploë inneheld ei rekkje kanalar, og gjennom desse kjem klaffelause vener.

Diploë husar og vernar om den raude beinmergen i hoftebeina, ribbeina, brystbeinet, ryggvirvlane og i endane av lange knoklar. Dei væskefylte romma minskar vekta av knoklane, slik at dei lettare kan flyttast og støttast av skjelettmusklar. Diploë har visse likskapar med beinmergshola i lange knoklar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Diploë» frå ,  den 3. mars 2015.

Bakgrunnsstoff 

Hovudskallen
Nevroanatomi
Muskel- og skjelettsystemet
Intramembranøs ossifikasjon

Intramembranøs ossifikasjon er ein av to vesentlege prosessar der fostera hjå kjevemunnsdyr utviklar eit skjelettsystem, systemet der rudimentært knokkelvev blir forma. Intramembranøs ossifikasjon er også viktig for naturleg læking av knokkelbrot, og for danninga av knoklane i hovudskallen. Til skilnad frå endokondral ossifikasjon, som er den andre prosessen der knokkelvev blir danna, så finn ein ikkje brusk ved intramembranøs ossifikasjon.

Fleire bilete

Sjå òg 
 endokondral ossifikasjon
 forbeining

Merknadar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Intramembranous ossification» frå ,  den 3. mars 2015.  
 

Utviklingsbiologi
Skjelettsystemet
Roy Orbison Sings

Roy Orbison Sings er eit studioalbum av Roy Orbison for MGM Records, gjeve ut i mai 1972.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roy Orbison Sings» frå ,  den 3. mars 2015.  
 

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1972
Album produserte av Don Gant
Album produserte av Wesley Rose
MGM Records-album
Album produserte av Mike Curb
Memphis av Roy Orbison

Memphis er eit studioalbum spelt inn av Roy Orbison for MGM Records. Albumet kom ut i november 1972 .

Allmusic skreiv om albumet at det verka som om albumet skulle vere eit svar til albuma Elvis Presley hadde spelt inn i Memphis i 1969-1970. Dei kalla albumet ei suksessrik blanding av rock and roll, country og pop, med glimrande produksjon av songaren og Joe Melson.

Innhald

Kjelder

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1972
MGM Records-album
Memphis, Tennessee av Chuck Berry

«Memphis, Tennessee» er ein song av Chuck Berry som også er kjend under tittelen «Memphis». Han vart først gjeven ut i USA som B-sida til «Back in the U.S.A.» i 1959,
medan han var A-side saman med «Let It Rock» i Storbritannia i 1963. Her nådde songen sjetteplassen på singellista, samstundes som ein coverversjon med Dave Berry and the Cruisers gjeven ut av Decca Records òg vart ein hit i USA. 
I 1963 spelte gitaristen Lonnie Mack inn ein rask, instrumental versjon av songen. Denne nådde femteplassen på singellista i USA og fjerdeplassen på R&B-lista i USA. Størst suksess med «Memphis, Tennessee» hadde Johnny Rivers, som nådde andreplassen i USA i 1964.

Den melankolske songen er ein monolog frå ein person som prøver å spora opp ei jente i Memphis ved hjelp av opplysingtenesta for rikstelefonen. I løpet av songen kjem det fram at han er blitt han er blitt skild frå denne jenta, Marie, av mor hennar, og at Marie berre er seks år gammal.
Chuck Berry blei inspirert til å skriva songen av forteljingar om skilsmål og barnetragediar i omgangskrinsen sin.
Han skreiv seinare ein oppfølgjar, «Little Marie», som kom ut i 1964 som singel og på albumet St. Louis to Liverpool.

Andre versjonar

Songen har blitt spelt av mange andre artistar, som The Who (som The High Numbers), Hasil Adkins, The Animals, Paul Anka, Count Basie, The Beatles, Dave Berry, John Cale, Riblja Čorba, Don Covay, The Dave Clark Five, Bo Diddley, Faces, Lester Flatt & Earl Scruggs, Fotheringay, Al Green, The Hollies, Jan and Dean, Tom Jones, Sammy Kershaw, Fred Knoblock, Jerry Lee Lewis, Lonnie Mack, Mother McCree's Uptown Jug Champions (ein føregangar til Grateful Dead), Mrs. Miller, Roy Orbison, Buck Owens, Elvis Presley, Johnny Rivers, The Rolling Stones, Del Shannon, Silicon Teens, Wayne Fontana & The Mindbenders, The Statler Brothers, Izzy Stradlin, Rod Stewart, Gene Summers, George Thorogood, Ernest Tubb, Conway Twitty, The Ventures, Danny and the Fat Boys (Danny Gatton), Hank Williams jr., Faron Young og i seinare tid Toby Keith på albumet Clancy's Tavern.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Memphis, Tennessee (song)» frå ,  den 3. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
 

Chuck Berry-songar
Songar skrivne av Chuck Berry
Songar frå 1959
Singlar frå 1959
Singlar frå 1963
Singlar frå 1964
USA-amerikanske songar
The Beatles-songar
Jan & Dean-songar
Elvis Presley-songar
Johnny Rivers-songar
Gene Summers-songar
The Animals-songar
Paul Anka-songar
Conway Twitty-songar
The Dave Clark Five-songar
Dave Berry-songar
Bo Diddley-songar
Tom Jones-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Roy Orbison-songar
Rolling Stones-songar
Fred Knoblock-songar
Count Basie-songar
Faces-songar
Flatt & Scruggs-songar
Fotheringay-songar
Al Green-songar
The Hollies-songar
Buck Owens-songar
Del Shannon-songar
Rod Stewart-songar
Ernest Tubb-songar
The Ventures-songar
Hank Williams jr.-songar
Toby Keith-songar
Songar om Memphis i Tennessee
Songar produserte av George Martin
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i Tyskland
The Troggs-songar
Lonnie Mack-songar
Mekong

Mekong er ei elv som renn gjennom fleire land i Søraust-Asia, og ei av dei største elvene i verda. Ho er den tolvte lengste elva i verda med ei lengd på rundt 4 350 km og den tiande største når det gjeld vassføring, med ei årleg vassmengde på 475 km³. Elva har eit tilfangsområde på 795 000 km². Ho renn frå det tibetanske platået i Tibet, gjennon Yunnan-provinsen i Kina, deretter dannar ho grensa mellom Burma (Myanmar) og Laos og så grensa mellom Thailand og Laos, før ho renn gjennom Laos, Kambodsja og Vietnam. I Vietnam munnar ho ut i Sørkinahavet.

Elva har store skilnader i vassføring mellom tørre og regnfulle årstider, og dette saman med stryk og fossar gjer skipsfart vanskeleg. Elva er likevel ei viktig handelsåre mellom Yunnan og Laos, Myanmar og Thailand.

Namnet «Mekong» er avleidd frå ei samantrekt form av namnet på thai og laotisk, Mae Nam Khong.

Elvelaup
Elva kjem frå Qinghai-fylket i Kina, og renn vidare gjennom Tibet.
Ho renn gjennom Yunnanprovinsen i Kina og deretter Myanmar, Laos, Thailand, Kambodsja og Vietnam.

Strekningar med eigne namn
Nokre strekningar av elva har eigne namn, mellom anna
Lancang i Kina
Saen Pee
Mong Pa Liew
Tang Or

Demningar
I Kina er det bygd elleve demningar på Mekong (fram til 2020).

Jinghong-demninga i Kina er blant dei som held tilbake noko av vassføringa.

I Laos ligg Xayaburi-demninga og Don Sahong-demninga på Mekong.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mekong» frå , og «Mekong River» frå  den 3. mars 2015.

Bakgrunnsstoff

Søraust-Asia
Elvar i Burma
Elvar i Kambodsja
Elvar i Kina
Elvar i Laos
Elvar i Thailand
Elvar i Vietnam
Internasjonale elvar i Asia
Oleg Ryzjenkov

Oleg Vladimirovitsj Ryzjenkov () er ein kviterussisk skiskyttar frå Najstenjarvi som i perioden 1995-2003 tok åtte medaljar i ulike verdsmeisterskap i skiskyting. Han vart verdsmeister med Kviterussland sitt firemannslag i 4 x 7,5 km stafett i 1999, og fekk i tillegg fire andre stafettmedaljar. Individuelt vann han ein sølvmedalje på 20 km i 1997, samt to bronsemedaljar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Belarusiske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1994o)
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Endokondral ossifikasjon

Endokondral ossifikasjon er ein av to vesentlege prosessar der pattedyr utviklar eit skjelettsystem, systemet der rudimentært knokkelvev blir forma. Til skilnad frå intramembranøs ossifikasjon, som er den andre prosessen der knokkelvev blir forma, så finn ein brusk ved endokondral ossifikasjon. Det er også ein viktig prosess ved den rudimentære skapinga av lange knoklar, lengdevekst i knoklane og naturleg læking av knokkelbrot.

Fleire bilete

Sjå òg 
 intramembranøs ossifikasjon
 forbeining

Merknadar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Endochondral ossification» frå ,  den 3. mars 2015.  
 

Utviklingsbiologi
Skjelettsystemet
Vadim Sasjurin

Vadim Leonidovitsj Sasjurin () er ein kviterussisk tidlegare skiskyttar frå Petrozavodsk som i perioden 1995-2001 tok seks medaljar i ulike verdsmeisterskap i skiskyting. Han vart verdsmeister med Kviterussland sitt firemannslag i 4 x 7,5 km stafett i 1999, og fekk ytterlegare tre fleire stafettmedaljar. Individuelt tok han bronsmedaljen på 20 km i VM 1996 og sølvmedaljen i same øvinga i 2001.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Belarusiske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Ludwig Gredler

Ludwig Gredler () er ein austerriksk tidlegare skiskyttar frå Hall in Tirol som vann to VM-medaljar på 20 km, høvesvis bronse i 1997 og sølv i 2000. Frå 1993 till 1997 vann han seks tevlingar i verdscupen i skiskyting, likt fordelt på 10 km og 20 km.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske skiskyttarar
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1992
Skiskyttarar under vinter-OL 1992
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1994
Skiskyttarar under vinter-OL 1994
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Skiskyttarar under vinter-OL 1998
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2002
Skiskyttarar under vinter-OL 2002
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Skiskyttarar under vinter-OL 2006
Deltakarar under VM i skiskyting 1991
Deltakarar under VM i skiskyting 1992
Deltakarar under VM i skiskyting 1993
Deltakarar under VM i skiskyting 1994
Deltakarar under VM i skiskyting 1995
Deltakarar under VM i skiskyting 1996
Deltakarar under VM i skiskyting 1997
Deltakarar under VM i skiskyting 1998
Deltakarar under VM i skiskyting 1999
Deltakarar under VM i skiskyting 2000
Deltakarar under VM i skiskyting 2001
Deltakarar under VM i skiskyting 2002
Deltakarar under VM i skiskyting 2003
Deltakarar under VM i skiskyting 2004
Deltakarar under VM i skiskyting 2005
Deltakarar under VM i skiskyting 2007
Eberhard Rösch

Eberhard Rösch () er ein tysk tidlegare skiskyttar, fødd i Karl-Marx-Stadt, som tevla for Aust-Tyskland og var med å vinne tre VM-gull i stafett i åra 1978, 1979 og 1981. Individuelt vann han ein sølv- og ein bronsemedalje i 1978, samt ein OL-bronse på 20 km i 1980. Rösch vart nummer tre i verdscupen i skiskyting både i 1978 og 1980. Skiskyttaren Michael Rösch er sonen hans.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Austtyske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Austtyske deltakarar under vinter-OL 1980
Skiskyttarar under vinter-OL 1980
Tapio Piipponen

Ville Juha Tapio Piipponen () er ein finsk tidlegare skiskyttar frå Sotkamo som vann bronsemedaljen på 20 km under VM i skiskyting 1985 i Ruhpolding. Han gjekk vanlegvis litt for sakte i løypa til å hevde seg heilt i verdstoppen. Einast framfrå skyting gav han gode plasseringar, noko som viste seg under verdsmeisterskapen i Ruhpolding, der han trefte på alle dei 20 skota på 20-kilometeren. Også verdsmeisteren, Jurij Kasjkarov frå Sovjetunionen, skaut feilfritt.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap
1981: Nr 11 på 10 km i Lahti
1982: Nr 23 på 10 km i Minsk
1984: Nr 12 på 20 km i Sarajevo
1985: Bronsemedalje på 20 km i Ruhpolding
1986: Nr 9 på 10 km i Oslo
1987: Nr 6 på 20 km i Lake Placid
1988: Nr 7 på 10 km og 8 på 20 km i Calgary
1989: Nr 11 på 20 km i Feistritz

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Finske skiskyttarar
Finske deltakarar under vinter-OL 1984
Skiskyttarar under vinter-OL 1984
Finske deltakarar under vinter-OL 1988
Skiskyttarar under vinter-OL 1988
The Three Bells

«The Three Bells», òg kjend som «Jimmy Brown» eller «Little Jimmy Brown», er ein song som vart gjort populær av The Browns i 1959. Singelen nådde toppen av den amerikanske country- og pop-lista, og slo den konkurrerande versjonen til Dick Flood. Versjonen til the Browns nådde òg 10. plassen på Hot R&B Sides-lista. Songen var basert på den franske songen «Les trois cloches» av Jean Villard Gilles og Marc Herrand frå 1945. Den engelske teksten vart skriven av Bert Reisfeld og først spelt inn av Melody Maids i 1948. Denne songen vart ein stor hit i 1952–53 for Edith Piaf og Les Compagnons de la chanson. Songen dokumenterer tre stadium i livet til «Jimmy Brown»—fødselen, bryllaupet og døden.

Innspelingar
Av dei mange musikarane som har spelt songen finn ein Edith Piaf og Les Compagnons de la chanson, som spelte inn den originale franske versjonen, Tina Arena, Brian Poole and The Tremeloes, Ken Parker, Ray Charles, Nana Mouskouri, Roy Orbison, Johnny Cash & the Carter Family, Floyd Cramer, Daniel O'Donnell, Chet Atkins, Elaine Paige, Sha Na Na, Andy Williams og Alison Krauss & Union Station. Han vart spelt inn på nederlandsk som «De drie klokken» og «Bim bam», på italiensk som «Le Tre Campane» av Schola Cantorum, og spansk med tittelen «Jimmy Brown» av vokalgruppa Mocedades.

«The Three Bells», òg kalla «The Jimmy Brown Song», vart spelt inn for Decca Records i 1951 av The Andrews Sisters. Jim Ed Brown, ein tredjedel av The Browns, gav ut songen i 1969.

I 1974 spelte Naďa Urbánková inn ein tsjekkisk versjon med hennar eigen tekst kalla «Zvony nelžou».

Songen vart parodiert av The Barron Knights som «The Chapel Lead Is Missing» på albumet Night Gallery i 1978.

Med tekst på svensk av Britt Lindeborg, spelte Kikki Danielsson inn songen i 1979 på debutalbumet Rock'n Yodel som «Och vi hörde klockor ringa».

Lister

The Browns

Jim Ed Brown

Brian Poole and the Tremeloes

Brian O'Donnell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Three Bells» frå ,  den 3. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
«Les trois cloches" frå The Originals

Songar frå 1945
Singlar frå 1959
Franske songar
The Browns-songar
Jim Ed Brown-songar
Andy Williams-songar
Tina Arena-songar
The Tremeloes-songar
Ray Charles-songar
Nana Mouskouri-songar
Roy Orbison-songar
Johnny Cash-songar
Carter Family-songar
Floyd Cramer-songar
Chet Atkins-songar
Elaine Page-songar
Alison Krauss-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Antropometri

Antropometri (av gresk ἄνθρωπος anthropos, som tydar «mann», og μέτρον metron, som tydar «måling») visar til målinga av menneske. Det har vore ein viktig reiskap i biologisk antropologi, som eit identifiseringsverktøy for å betre forståinga av kroppsvariasjonar. Det har også vore brukt i paleoantropologi, og i ulike forsøk på å sameine fysiske trekk med psykologiske og raseskiljande trekk. Antropometri omfattar systematiske målingar av karaktertrekka ved menneskekroppen, i hovudsak dimensjonale skildringar om storleik og form.

I dag spelar antropometri ei viktig rolle i industridesign, klesdesign, ergonomi og arkitektur. Statistiske data om distribusjonen av kroppsdimensjonar i folkesetnaden, blir brukt for å optimalisere produkta. Livsstils- og kosthaldsendringar fører til at distribusjonen endrar seg, som vist i fedmeepidemien, så statistikken må oppdaterast jamleg.

Sjå òg 
 fingerforhold
 osteometri
 frenologi
 statistisk formanalyse

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anthropometry» frå ,  den 4. mars 2015.  
 

Antropometri
Biometri
Ergonomi
Menneskeanatomi
Menneskekroppen
Målingar
Medisinsk avbilding
Sukkulent

Sukkulentar (av latin succus, 'saftig') er plantar med utprega saftrike og tjukke stenglar eller blad. Dei har fleire metodar for å lagra vatn, og er særskilt tilpassa periodar med tørke. Slike tørkeplanter eller xerofyttar veks særleg i steppeområde, halvørken og ørken.

Sukkulentar er fleirårige, men blir aldri sterkt forveda. Cellevev som er rikt på vatn, dannar eut vassreservoar som planten kan bruka i tørketider. Dei fleste sukkulentar særmerker seg ved at spalteopningane deira er opne om natta og lukka om dagen. Dette gjer transpirasjonen og dermed vasstapet deira sterkt nedsett. Sukkulentar har også ei særskild form for fotosyntese. Gjennom dei opne spalteopningane tek dei opp karbondioksid om natta, og det blir danna mykje organisk syre (særleg eplesyre) i cellene. Når dei får lys avspaltar plantane så karbondioksiden frå syrene og assimilerar han på normal måte gjennom fotosyntese til sukker, stive og anna.

Ein deler gjerne sukkulentar inn i tre grupper:

 Bladsukkulentar som er kjenneteikna av tjukke, saftrike blad, som aloe, agave, bergknapp, taklauk, Crassula , Echeveria og Kalanchoe.
 Rotsukkulentar, som har sterkt oppsvulma rot, som asparges og Pachypodium. I staden for fullstendige blad kan dei ha piggar, tornar eller hår.
 Stengelsukkulentar som har kjøtfulle stenglar, som kaktus, vortemjølkfamilien (Euphorbia).

Kjelder

«Sukkulenter» (12. mars 2012), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 4. mars 2015.

Denne artikkelen bygger på «Sukkulent» frå ,  den 4. mars 2015.

Bakgrunnsstoff
The Succulent Plant Page

Plantemorfologi
Plantar etter habitat
Milestones av Roy Orbison

Milestones er eit studioalbum av Roy Orbison, gjeve ut 24. september 1973 på MGM Records. Det var det siste albumet hans for dette selskapet. Det vart arrangert av Joe Tanner, Rex North og Randy Goodrum. «The Morning After» vart nytta i filmen The Poseidon Adventure.

Dette var det siste albumet til Orbison og i følgje Allmusic bar albumet preg av at han berre prøvde å oppfylle kontrakten sin, og at han derfor kanskje sparte dei betre songane sine til seinare prosjekt. Med dette i tankane meiner Allmusic at albumet var overraskande bra, særleg vokalen til Orbison som alltid heldt eit høgt nivå.

Orbison gjekk attende til Monument Records dei neste åra og seinare Elektra og Virgin.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Milestones (Roy Orbison album)» frå ,  den 4. mars 2015.  
 

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1973
MGM Records-album
Drift Away

«Drift Away» er ein song skriven av Mentor Williams og opphavleg spelt inn av John Henry Kurtz i 1972 på albumet hans Reunion. I 1973 vart songen den største hitten til Dobie Gray, med ein femteplass på Billboard Hot 100. Det vart den siste pophitten for Decca Records i USA.

Ein nyare versjon av Uncle Kracker, i lag med Gray, vart ein hit i 2003.

Lister (Dobie Gray)

Andre versjonar
«Drift Away» har sidan blitt spelt av mange andre band og artistar, som Allan Clarke, Roy Orbison, Ike and Tina Turner, Humble Pie, Mud, Rod Stewart, Steppenwolf,  Waylon Jennings, Ray Charles, Neville Brothers, Michael Bolton, Jim Hollis, Christian Kane, The Nylons, Ringo Starr, Bruce Springsteen, Judson Spence og John Kay.
Det finst ei innspeling frå 1973 av The Rolling Stones som ikkje er gjeven ut. Med på denne versjonen var alle dei dåverande medlemmane i the Stones, utanom Keith Richards og med klaverspelaren Nicky Hopkins i tillegg. The Heptones spelte inn ein reggaeversjon som er med på mange samleplater. Street Corner Symphony song òg ein versjon av songen som sin svanesong i siste episode av sesong 2 av NBC-seiren The Sing-Off. Bon Jovi spelte ofte songen på konsertane sine i 1987. Ein versjon vart spelt inn som ein del av ein konsertserie på radiostasjonen Westwood One. Dolly Parton og Anne Murray framførte songen i lag i 1976 på showet til Parton kalla Dolly!.

Garth Brooks spelte inn songen i 2013 for albumet Blue-Eyed Soul.

Narvel Felts-versjonen

Ein countryversjon vart spelt inn av Narvel Felts i 1973. Han spelte songen som ein countryballade, samanlikna med den meir bluesaktige versjonen til Gray. Felt endra teksten «I wanna get lost in your rock and roll» til «I wanna get lost in your country song». Songen nådde åttandeplassen på Billboard''' Hot Country Singles-lista i august 1974, kring tre månader etter versjonen til Gray hadde herja listene. Songen markerte første gongen Narvel hadde suksess i countrymarknaden, sidan han frå seint i 1950-åra hadde vore kjend som ein rockabilly-artist. 

Lister (Narvel Felts)

Uncle Kracker med Dobie Gray

Ein versjon vart gjeven ut av Uncle Kracker i 2003. Denne versjonen, der Dobie Gray syng det siste verset, nådde niandeplassen på Billboard'' Hot 100-lista. Han låg 28 veker på toppen av adult contemporary-lista i USA, noko som var ny rekord. Songen nådde òg 25. plassen på singellista i New Zealand. 

Musikkvideoen vart regissert av Bronston Jones.

Lister (Uncle Kracker)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drift Away» frå ,  den 4. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1973
Singlar frå 2003
Dobie Gray-songar
Uncle Kracker-songar
Narvel Felts-songar
Softrocksongar
Songar skrivne av Mentor Williams
Rockeballadar
Roy Orbison-songar
Ike & Tina Turner-songar
Humble Pie-songar
Rod Stewart-songar
Steppenwolf-songar
Waylon Jennings-songar
Ray Charles-songar
Neville Brothers-songar
Michael Bolton-songar
Ringo Starr-songar
Bruce Springsteen-songar
Bon Jovi-songar
Dolly Parton-songar
Mud-songar