alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Five Years (1969–1973)

Five Years (1969–1973) er ein plateboks av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i september 2015. Perioden i karrieren til Bowie frå 1969 til 1973 er oppsumert over 12 CD-plater og 13-LP-plater. Ei plate er eksklusiv for boksen, kalla Re:Call 1, og er ei samling av singlar, singelversjonar og B-sider. 
 
Samlinga inneheld albuma David Bowie (oftare kjend som Space Oddity), The Man Who Sold the World, Hunky Dory, The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, Aladdin Sane og det siste Spiders-album med Bowie Pin Ups. Albuma dekkjer ein periode på fem år då Bowie gjekk frå ukjend til superstjerne og inneheld òg Live Santa Monica '72, musikken frå den siste Ziggy Stardust-konserten i Hammersmith Odeon, og ein stereoremiks av Ken Scott av Ziggy Stardust (tidlegare gjeven ut i 2003 på SACD-utgåva av albumet og i 2012 på vinyl- og DVD-Audio-utgåva av albumet).

Plateboksen kom med ei bok med sjeldne foto, essay frå plateprodusentane Tony Visconti og Ken Scott, original pressmeldingar og eit kort forord av Ray Davies frå The Kinks.

Innhald
Alle songane på kvart av albuma er skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

David Bowie (òg kjend som Space Oddity, 2015-master)

The Man Who Sold the World (2015-master)

Hunky Dory (2015-master)

The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (2012-master)

Aladdin Sane (2013-master)

Pin Ups (2015-master)

Live Santa Monica '72 (2008-master)

 CD-versjonen av albumet, alle spor er på ei plate

Ziggy Stardust: The Motion Picture Soundtrack (2003-master)

The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (2003 Ken Scott-miks)

Re:Call 1 (ommastra)

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Five Years (1969–1973)» frå ,  den 25. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum av David Bowie
Samlealbum frå 2015
Parlophone-album
Aleksandr Rodtsjenko

Aleksandr Milhailovitsj Rodtsjenko () var ein russisk kunstnar, skulptør, fotograf og grafisk designar. Han var ein av grunnleggjarane av konstruktivisme og russisk design.

Rodtsjenko var ein av dei mest allsidige russiske kunstnarane som dukka opp etter den russiske revolusjonen. Han jobba som målar og grafikar før han slo seg til ro med fotografi. Fotograferinga hans var sosialt engasjert, formelt nyskapande og i motsetnad til det målarisk estetiske. 

Mykje av arbeidet til grafiske designerar seinare på 1900-talet er eit direkte resultat av tidlegare arbeid Rodtsjenko gjorde innan feltet. Innverknaden hans på seinare kunstnarar har vore så gjennomgripande at det ville vera nesten umogleg å skilja ut alle designerane arbeidet hans har påverka.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aleksandr Rodtsjenko» frå ,  den 26. september 2021.

Bakgrunnsstoff

Folk frå St. Petersburg
Russiske kunstnarar
Bjørn Nordheggen

Bjørn Nordheggen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oppegård i Akershus. Han vart noregsmeister 1988, 1989 og 1994 på 10 000 meter, i den siste meisterskapen vann han også gullmedaljen på 5 000-meteren.

Aktiv
Åra 1988-94 vann Nordheggen tre gullmedaljar og fire sølvmedaljar på 10 000 m under noregsmeisterskapen. I den same perioden sikra han seg tre NM-bronsar, to NM-sølv og eitt NM-gull på 5 000 m. Også i terrengløp vann han NM-medaljar. Åra 1991-93 deltok Nordheggen i nokre verdsmeisterskap i terrengløp og halvmaraton, med ein 53. plass som best. 

Nordheggen sette personleg rekord på 5 000 m ved NM i friidrett 1988 på Byrkjelo. Han vart tredjemann i løpet på tida 13.36,9, slått med 4 sekund av noregsmeisteren Are Nakkim og 2 sekund av sølvvinnar John Halvorsen. Nordheggen sprang sitt livs beste løp då han 7. juli 1990 i Hechtel i Belgia gjorde unna mila på 28.37,7.

Han var medlem i Oppegård IL til 1990, frå 1991 i Follo FIK.

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske langdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Oppegård
Sveinung Stensland

Sveinung Stensland () er ein norsk farmasøyt og politikar frå Haugesund. Han har sidan 2013 vore stortingsrepresentant frå Rogaland for partiet Høgre.

Stensland er utdanna cand.pharm. ved Universitetet i Oslo. Frå 2000 til 2011 var han regioneleiar i firmaet Apotek 1. Perioden 2007-13 var han så vel kommunestyremedlem i Haugesund, som fylkestingsrepresentant i Rogaland. I fylkestinget sat han 2011-13 som leiar av administrasjonsutvalet.

I 2013 vart Stensland vald til vararepresentant til Stortinget. Han møtte heile tingperioden 2013-17 i staden for statsråd Bent Høie. Frå 2017 hadde Stensland fast sete i Stortinget, attvald i 2021. Alle sesjonane i tida 2013-21 var han med i Helse- og omsorgskomitéen, dei siste fire som nestleiar.

Kjelder 
 

Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Haugesund
Margret Hagerup

Margret Hagerup () er ein norsk politikar frå Time i Rogaland. Ho har sidan 2017 representert Rogaland og partiet Høgre på Stortinget.

Hagerup var frå 2005 til 2017 tilsett i ASKO Rogaland AS, siste seks åra som personalsjef. Perioden 2011-17 var ho i tillegg medlem i formannskapet for Time. Hausten 2017 kom ho inn på Stortinget som den fjerde og siste Høgre-kandidaten frå Rogaland. Perioden 2017-21 hadde ho sete i Arbeids- og sosialkomiteen.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Time
Åslaug Sem-Jacobsen

Åslaug Sem-Jacobsen () er ein norsk journalist og politikar frå Heddal i Telemark. Ho har sidan 2017 representert Telemark og Senterpartiet på Stortinget.  

Sem-Jacobsen har vore medlem av fylkestinget i Telemark og var perioden 2015-17 varaordførar i Notodden kommune. I 2017 fekk ho fyrsteplassen på Senterpartiet si valliste til Stortinget, innvald på Tinget som femte og siste representant frå fylket. Perioden 2017-21 var ho medlem i Familie- og kulturkomiteen.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Sp-politikarar i Telemark
Lokalpolitikarar i Notodden
Norske journalistar
Folk frå Notodden
Nal

Ein nal er ein T-forma handreiskap til reingjering av overflater. Nalen består av ei gummilist med eit handtak. 

Nalar kan brukast til vask av vindauge, eller til fjerning av vatn og reinsevæsker frå glas, speglar og andre glatte overflater. Effekten av gummibladet på ein nal kan samanliknast med gummibladet på ein vindaugsviskar.

Ordet «nal» er opphavleg eit merkevarenamn som har vorte ein del av daglegtalen. Namnet kjem av namnet på oppfinnaren, Lahn, stava baklengs.

Kjelder 
 
 
 

Reingjeringsutstyr
Boris Iofan

Boris Mikhajlovitsj Iofan () var ein sovjetisk arkitekt knytt til den stalinistiske stilen.

Liv og virke

Iofan var fødd i Odessa på Krimhalvøya. Han gjekk ut frå Regio Istituto Superiore di Belle Arti (no Accademia di Belle Arti) i Roma i 1916 med ein grad i arkitektur. I førstninga følgde han nyklassisismen. Den fyrste større bygningen hans var eit sanatorium i Barvikha (1929), som gav han kontakt med leiarskapen i det sovjetiske kommunistpartiet.

I 1931 fullførte Iofan Huset på hamnefronten (offisielt kalla Дом Правительства, 'Bygningen til styresmaktene'). Bygningen dekte eit heilt kvartal og inneheldt 505 leilegheiter, to teater og butikkar. Det blei eit ikonisk døme på tidleg staliniststil. Boris Iofan budde livet ut i bygningen.

Iofan var ein av tre arkitektar som teikna Sovjetarpalasset som var planlagt som den største bygningen i verda (dei andre arkitektane var Vladimir Gelfreich og Vladimir Sjtsjuko). Dette skulle vera ein 315 meter høg bygning med ein 100 meter høg statue av Lenin på toppen. Planane deira blei valde av Stalin i ein internasjonal konkurranse, og vann pris ved verdsutstillinga i Paris i 1937. Stålramma som skulle bera bygningen hadde byrja i 1940, men deretter stoppa arbeidet på grunn av andre verdskrigen, og bygningen blei aldri oppført. I 1958 blei eit stort symjebasseng bygd på tomta.

Iofan blei utnemnd til Folkearkitekt i Sovjetunionen 20. oktober 1970.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boris Iofan» frå  og «Boris Iofan» frå , den 26. september 2021.  

Folk frå Odessa
Russiske arkitektar
Stalinistisk arkitektur
Fasettauge

Fasettauge er synsorgan som finst hjå dei fleste insekt og dessutan hjå krepsdyr, dolkhalar og den fossile gruppa trilobittar. Nokre insekt har òg punktauge/medianauge. Fasettauge manglar hjå nokre arter maur og termitter (arbeidarar), nokre parasittiske artar, og dessutan hjå nokre holelevande insekt.

Skildring
Fasettauge er to store «auge» sett litt framme og på sida av hovudet. Dei består av mange små enkeltauge (ommatidium) samla i eitt stort «auge». Kvart slikt ommatidium er sekskanta. Det enkelte fasettauget kan innehalda frå nokre få til opp imot 30 000 små sekskanta fasettar. Auga er anten hårlause eller forsynte med mengder av små korte og rett utståande hår mellom fasettane. Fasettane øvst på auget hjå nokre artar kan vera større enn fasettane nedst. 

Ommatidium er avgrensa av pigmentceller som skil dei frå kvarandre. Dei har eit gjennomsynleg, linseforma område ytst og deretter ein glaslekam med form som ei kjegle som er danna av fire celler. Inst har dei ein optisk stav danna av sju synsceller som kvar har kontakt med hjernen gjennom nervefibrar.

Eigenskapar
Hjå nokre fluger dekker dei store auga nesten heile hovudet. Ganske ofte har hannen større auge enn hoa, og augo går saman på toppen av hovudet (holoptiske). Vanlegvis er auga skilt med ei pannestripe (dioptiske).
Nokre insektartar kan sjå fargar, særleg blått og fiolett. Nokre kan oppfatta ultrafiolett lys, særleg bier og veps. Dette gjer det lettare for dei å finna blomar med nektar. Dagflygande insekt har generelt skarpare syn enn dei som er skumrings- eller nattaktive. 

Hjå nokre artar er fasettaugo metalliske og lysreflekterande, som hjå kleggane. Andre artar har mindre fargesprakande fasettauge.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fasettøye» frå ,  den 27. september 2021.

Bakgrunnsstoff 

 The Compound Eye
 Make Your Own Compound Eye by Stephanie Bailey

Dyreanatomi
Entomologi
Auga
Oksana Robski

Oksana Robski () er ein russisk forfattar kjend for sin «glamour-litteratur». 

Oksana Robski voks opp i ein intellektuell familie i Moskva. Mor hennar var lærar som underviste på gymnas. Far hennar døydde då ho var sju år. Stefaren var pilot. Oksana studerte ved fakultetet for journalistikk ved Moskvas universitet og tok høgare utdanning for manuskriptforfattarar og regissørar. Eksamensfilmen hennar var med i den russiske konkurransen for unge regissørar, Heilage Anna. 

I 1995 byrja ho gje ut eit glansa tidsskrift som heitte Sebastian og handla om hundar. I 1998 opna ho ein interiørbutikk, Galleri O. Robski har òg drive eit selskap som leia ut kvinnelege livvakter, Nikita. Ho bur i dag i Zjukovka utanfor Moskva.

Debutromanen hennar, Ca$ual, kom ut på forlaget Rosman i 2005 og blei ein omdiskutert bestseljar. I 2006 kom han ut på svensk på Fabulera AB. Han kom ut på engelsk i 2007. Ho har gjeve ut fleire andre romanar og hjelpebøker om å leva glamorøst på OLMA-Press. Robski fann opp sjangeren «glamour-litteratur», som typisk har vakre, smarte kvinner i hovudrolla som oppnår suksess gjennom å manipulera rike menn. Verka hennar tek for seg liva til dei nye rike i Russland, og er ikkje interessert i politiske og sosiale spørsmål.

Verkliste
Romanar
 Casual (2005)
 Про ЛюбOFF/ON,  Pro liuboff/on ('Om kjærleik off/on', 2005)
 День счастья — завтра, Den stsjastja – zavtra ('Dagen for lukke er i morgon', 2006)
 Жизнь заново, Zhizn’ zanovo ('Liv på nytt', 2006),
 Casual 2 (2007)

Novellesamling
 Ustritsy pod dozjdem ('Østersar i regnet', 2007)

 Handbøker/humor

 Zamuzj za millionera ('Gift deg med ein millionær', 2007), med Ksenija Sobtsjak
 Rublevskaja kukhnia ('Rublevka-cuisine', 2007) 
 Glamurnyj dom ('Det glamorøse huset', 2007)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oksana Robski» frå ,  den 27. september 2021.  

Folk frå Moskva
Russiskspråklege forfattarar
Russiske forfattarar
Stalinistisk arkitektur

Stalinistisk arkitektur (, 'Stalins empire-stil', eller ста́линский неоренесса́нс, 'Stalins neorenessanse'), også omtalt som Stalin-gotikk eller sosialistisk klassisisme, viser til arkitekturen i Sovjetunionen mellom 1933, då Boris Iofan sitt forslag til Sovjetpalasset blei offisielt godkjent, og  1955 då Nikita Khrusjtsjov fordømte «feilstega» i dei føregåande tiåra og la ned Det sovjetiske akademiet for arkitektur.

Stalinistisk arkitektur har tilknytingar til sosialistisk realisme-tradisjonen i kunst og arkitektur.

Gjennomslag 
Dei mest framståande døma på denne stilen er kanskje Dei sju systrene i Moskva som er bygga i ein kombinasjon av russisk barokk og gotisk stil, og med teknologien som blei brukt til å bygga dei amerikanske skyskraparane. Sjælv om det blei bygga mange liknande bygningar i andre sosialistiske land, er det berre Kultur- og vitskapspalasset i Warszawa som kan måla seg med desse.

Også i Folkerepublikken Kina og andre asiatiske kommuniststatar fekk stiln eit visst nedslagsfelt.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stalinistisk arkitektur» frå ,  den 27. september 2021.

Bakgrunnsstoff

 
Sovjetisk arkitektur
Arkitektur
Jakob P. Rypdal

Jakob Pettersson Rypdal () var ein norsk friidrettsutøvar, gymnastikklærar og gardbrukar frå Tresfjord i Romsdal som vart noregsmeister i tresteghopp fire gongar i tida 1953-57. Han levde ugift.

Aktiv
Kvart einaste år frå 1950 til 1960 sikra Rypdal seg ein NM-medalje i tresteghopp. Han vann gull i øvinga i 1953, 1954, 1955 og 1957. Dei hine åra fekk han med seg 5 NM-sølv og to NM-bronsar. Han deltok i 25 landskampar og EM i friidrett 1958. Den 15. mai 1960 sette han livsbeste med 15,06 meter heime i Tresfjord.

Rypdal var medlem i Tresfjord IL. Han fekk kallenamnet «Tresteg-Jakob», både for å skilje han frå ein samnemnd sambygding og frå lagkameraten i Tresfjord IL, langdistanseløparen Jakob Kjersem.

Plassering i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Utslått i kvalifiseringa (14,41 m=nr 21)

Kjelder
friidrett.no
Bygdebladet 9. desember 2015

Notar

Norske friidrettsutøvarar
Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Vestnes
Reidar Hagen

Reidar Hagen () var ein norsk friidrettsutøvar frå Kvikne i Nord-Fron som vart noregsmeister fire gongar i diskoskasting i tida 1953-57. Han var medlem i Vinstra IL.

Hagen sikra seg i perioden 1952–61 anten gull- eller sølvmedaljen i diskosøvinga under noregsmeisterskapen i friidrett. Åra 1953, 1954 og 1956, 1957 vann han gullmedaljen. Hagen presterte livsbeste då han på Tretten den 19. juni 1960 slengde diskosen 52,83 meter.

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Nord-Fron
Erling Aastad

Erling Rudolf Aastad () var ein norsk massør og friidrettsutøvar frå Oslo som særleg utmerkte seg lengdehopp, og til dels i sprintløp.

Aktiv
Aastad sanka i tida 1918-30 heile 10 NM-medaljar i lengdehopp og ein sølvmedalje på 100 meter, den siste kom i 1925. Han var noregsmeister i 1920 og alle åra frå 1925 til 1930. 4. september 1921 forbetra han noregsrekorden i lengdehopp til 7,22 meter, ein rekord som vart sletta året etter. På Frogner stadion i Oslo den 12. august 1925 tok han tilbake noregsrekorden med eit kjempehopp på 7,45 meter, ein landsrekord som heldt seg i ni år. Under NM i friidrett 1925 i Trondheim, to veker etter rekordhoppet i Oslo, presterte Aastad livsbeste på 100 meter med tida 10,9 sekund og fekk sølv, dagen etter tok han gull med eit lengdehopp på 7,42 m, ein fattig centimeter framom Charles Hoff.

Plasseringar i olympisk sommarleikar
Sommar-OL 1920: Nr 5 i lengdehopp – 6,88 meter
Sommar-OL 1924: Nr 13 i lengdehopp – 6,72 m
Sommar-OL 1928: Nr 14 i lengdehopp – 7,17 m

Kjelder
friidrett.no

Notar

Norske friidrettsutøvarar
Norske lengdehopparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Oslo
Pasientfokus

Pasientfokus er eit norsk politisk parti. Det stilte liste i Finnmark til stortingsvalet 2021 og fekk 0,2 % oppslutning nasjonalt og 13,1 % i Finnmark. Resultatet førte til at partileiaren Irene Ojala blei vald inn på Stortinget.

Den høgst prioriterte saka til partiet er nytt akuttsjukehus i Alta.

Partiet starta i 2017 som ein organisasjon under namnet «Postkortaksjonen» til støtte for betre helsetilbod i Alta og Kautokeino. I 2020 blei aksjonen ført vidare med stiftelsen «Alta Sykehus med Pasientfokus» og ein grunnkapital på  kr.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske helseorganisasjonar
Norske politiske parti
Politikk i Finnmark
Politiske parti skipa i 2021
Khorovod

Khorovod er ein austslavisk folkedans der ein dansar ringdans og syng i kor til. Han kan også vera akkompagnert av instrument. Khorovod er rekna som ein av dei elste russiske dansane, og skal gå over 1000 år tilbake. I Russland har dansen òg vore kjend som karagod, tanok og krug.

Khorovod-dansar og songar kan vera knytte til rituale, og mange av dei formidlar førestillingar som går langt tilbake i tid, ofte med førkristent innhald.

Mot slutten av 1800-talet byrja khorovod å fortrengast av nyare dansar, som kvadrilje, vals og polka.

Ordsoge 
Ordet khorovod (russisk хорово́д, IPA: [xərɐˈvot], , kviterussisk карагод  [karaˈɣot], bulgarsk хоро, polsk korowód) skal stamma frå gresk choreia (gammalgresk χορεία). Gresk kultur har hatt sterk innverknad på russisk kultur. Han er i slekt med den greske ringdansen choreia, kolodans (sørslavisk ringdans frå Serbia, Kroatia og Bosnia), horadans (Balkan), kochari (armensk og aserbajdsjansk folkedans).

Regionale variantar i Russland 
Khorovod-dans blei dansa på ulike måtar i ulike delar av det gamle Russland.

I Nord-Russland var dansen kjend for avmålte, rolege rørsler og vakre, mystiske melodiar.

I Sentral-Russland i områda rundt Moskva var dansen muntrare og lettare. Ein song russiske folkesongar som akkompagnement. Dansarar klappa og sparka og utførte raske, energiske rørsler.

Danseforma i Sør-Russland er kjend for raske, livlege rørsler og komplekse mønster som viser fram styrke, energi og ungdom.

Khorovod i andre verk 
Khorovod har inspirert mykje av russisk kunstmusikk og opptredenar. Til eit patriotisk stykke av Catterino Cavos frå 1812, 'Militsen, eller kjærleik for fedrelandet', utforma den fyrste kjende russiske koreografen Ivan Valberkh eit ballett-divertissement som inneheldt khorovod-dans. Rimskij-Korsakov nytta khorovod i operaene Mlada (1892), 'Mainatta' (1892) og  'Julaftan' (1895).

Khorovodmusikk blei brukt av Prokofjev i 1936 til ei scenesetjing av Pusjkin-stykket Eugen Onegin, som fyrst blei oppført i 2012 ved Princeton University. Stravinskij nytta khorovod-aktig musikk både i Eldfuglen og Vårofferet.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Khorovod» frå ,  den 28. september 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Khorovod description and history

Russisk kultur
Belarusisk kultur
Slavisk kultur
Irene Ojala

Irene Ojala () er ein norsk politikar for partiet Pasientfokus i Finnmark. 

Ojala er fødd i Kibergi Vardø kommune. Ho er utdanna samfunnsplanleggar og har bachelorgrad i nordområdestudiar. Ho er leiar for den frivillige organisasjonen Pasientfokus og stiftelsen Alta sykehus med Pasientfokus.

Kjelder

Bakgrunsstoff  
 pasientfokus.no 1. kandidat: Irene Ojala
 

Norske politikarar
Stortingsrepresentantar for Finnmark
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Vardø
Girl Loves Me

«Girl Loves Me» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Det er det femte sporet på det 25. og siste studioalbumet til Bowie, Blackstar, utgjeve 8. januar 2016. Songen vart skriven av Bowie og produsert av Bowie og Tony Visconti. «Girl Loves Me» nådde 87. plassen på Nederlandsk Topp 100 og 146. plassen på UK Singles Chart.

Komposisjon
«Girl Loves Me» er kjend for bruken av polari og nadsat i teksten. Sistnemnde er ein oppdikta slang skapt av Anthony Burgess og som ofte vart nytta i romanen hans A Clockwork Orange frå 1962.
Songen inneheld òg ein referanse til Chestnut Tree, ein bar i siste del av den dystopiske romanen 1984 av George Orwell. Dette er dels brukt fordi Chestnut Tree er ein stad i romanen der hovudpersonen går for å finne ut at han ikkje lenger kjenner kjenslene sine for kjærleik, og teksten i songen har ein opplagt referanse til kjærleik, som i tittelen.

Mottaking
Rolling Stone kalla «Girl Loves Me» favorittsongen deira på Blackstar, og omtalte han som «mørk, trippy og sexy på måtar berre det avdøde, store ikonet kunne klare å hale i land.» NME kalla songen ein «truande, militaristisk tattoo,» og meinte at Bowie kanskje var påverka av rapperane Future og Young Thug på songen.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Girl Loves Me» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 2016
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Dollar Days

«Dollar Days» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Det er det sjette sporet på det 25. og siste studioalbumet til Bowie, Blackstar, som kom ut 8. januar 2016. Songen var skriven av Bowie, og vart produsert av Bowie og Tony Visconti. «Dollar Days» gjekk inn på singellistene i fleire land, mellom andre i heimlandet Storbritannia, der han nådde 128. plassen.

Komposisjon
«Dollar Days» vart spelt inn utan at det vart laga ein demo for han på førehand. I følgje Donny McCaslin, som spelte saksofon på Blackstar, «Ein dag plukka berre David opp ein gitar ... han hadde denne vesle ideen, og me berre lærte oss songen der og då i studio.»

Mottaking
«Dollar Days» fekk positive meldingar frå kritikarane. Mike Powell i Pitchfork kåra songen til «Beste nye song» og samanlikna songen med dei eldre songane «Five Years» og «Ashes to Ashes» av Bowie. Jody Rosen i Billboard kalla songen «herleg» med ein tekst som kombinerte «finkjensle og klapring».

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dollar Days» frå ,  den 28. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 2015
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti