alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ghamrah

Ghamrah er ei grend som ligg like ved landsbyen Masafi i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Masafi husa ein strategisk viktig militærbase midt på 1900-talet. Folket i Ghamrah var hovudsakleg bønder, og den fruktbare jorda gjorde at ein kunne dyrke frukt som elles ikkje var mogeleg å dyrke i andre delar av landet, som mango. I dag arbeider folk stort sett i forretningssektoren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ghamrah» frå ,  den 19. september 2016. 
 

Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Gardar i Dei sameinte arabiske emirata
Hatta i Dei sameinte arabiske emirata

Hatta er ein eksklave som høyrer til emiratet Dubai i Dei sameinte arabiske emirata, relativt høgt i Hajarfjella. Tradisjonelt har familiar frå Dubai reist til staden for å sleppe unna det ubehagelege heite sommarvêret på kysten. Han ligg søraust for hovudområdet til Dubai. Sidan tidleg i 1980-åra har Hatta vore ein populær utfluktsstad for utanlandske arbeidarar og lokale familiar. 

Hatta ligg kring 248 km aust for Dubai. Han har eit populært friluftsmusem med ei samling rekonstruerte gamle fjellbygningar. 

Den gamle landsbyen Hatta har to markante militærtårn frå 1700-talet og Juma-moskeen frå 1780, den eldste bygningen i Hatta. Det tradisjonelle vatningssystemet (falaj) er òg blitt restaurert. 

Hatta vart ein eksklave i Dubai seint på 1800-talet, då landsbyen Hajarain eller Hijrain i Wadi Hatta vart gjeven til sjeik Rashid I Maktoum, emiren i Dubai, av Turki bin Said, sultan av Flugat og Oman.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hatta, United Arab Emirates» frå ,  den 19. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Dubai
Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Eksklavar
Jebel Ali

Jebel Ali (arabisk skrift جبل علي) er ein hamneby, 35 km sørvest for Dubai i Dei sameinte arabiske emirata. 

I 1985 vart Jebel Ali frisone (Jafza) oppretta. Jafza er eit industriområde kring hamna, der internasjonale selskap kan slå seg til og få spesielle privilegium i frisonen. Dette gjeld mellom anna skatteunntak i femten år, ingen personleg skattbetaling, og ingen toll på import eller eksport, ingen restriksjonar på valuta og lett tilkomst til arbeidskraft. Al Maktoum internasjonale lufthamn ligg like utafor hamneområdet. Jebel Ali er òg namnet på ein metrostasjon i Dubai.

Jebel Ali var den niande mest travle hamna i verda i 2011, og handsama 13 010 000 TEU.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jebel Ali» frå ,  den 19. september 2016.

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Hamnebyar i Dei sameinte arabiske emirata
Bydelar i Dubai
Kumud

Kumud er eit stammeområde i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.

Kumud er dominert av fjell. Vêret varierer gjennom året, men er varmt året gjennom. Månadane frå oktober til mars er som regel dei kjølegaste, med dagBreiddegradar kring 25 °C og sjeldan over 30 °C. Vinteren er òg regntid, og det kjem meir nedbør her enn i resten av landet, på grunn av Al Hajar-fjella og dei austlege vindane som fører fukt inn frå Omanbukta i Indiahavet. Temperaturane klatrar over 40 °C om sommaren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kumud» frå ,  den 19. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Fujairah
Omanbukta
Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Kystbusetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Lehbab

Lahbab er ein landsby i Dei sameinte arabiske emirata, kring 50 km sør for Dubai. Han har eit folketal på kring 1 000 innbyggjarar og ligg langs hovudvegen mellom Dubai og grensa til Oman. Innbyggjarane er velståande beduinar som har nære band til kongefamilien i Dubai og hovudnæringa er kamelavl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lehbab» frå ,  den 19. september 2016. 
 

Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Wadi Quda'ah

Wadi Quda'ah er ein landsby i ein dal kring 35 km nordaust for Ras Al Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Innbyggjarane høyrer til Hoboos-familien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wadi Quda'ah» frå ,  den 19. september 2016. 
 

Busetnader i Dei sameinte arabiske emirata
Al Gharbia

Al Gharbia (òg kalla Vestregionen) er eit kommuneområde i Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Hovudstaden i Al Garbia er Madinat Zayed (Bida Zayed).

Regionen hadde 202 154 innbyggjarar i 2010 (inkludert Øyregionen med 17 646). Området dekkjer eit areal på 59 760 km², eller kring 83 % av heile arealet til emiratet på 72 000 km².

Regionen består av sju bykommunar:
 Madinat Zayed (Bida Zayed) (innb. 29 095)
 Ruwais (innb. 15 511)
 Ghayathi (innb. 14 022)
 Liwa (innb. 20 192)
 Marfa (innb. 14 503)
 Sila (innb. 7 900)
 Dalma (innb. 4 811)

Kystbusetnadane i Al Gharbia vert tent av seks hamner som vart bygd, utvikla og styrt av Abu Dhabi Ports Company (ADPC). Desse omfattar Mugharrag, Al Sila, Sir Baniyas, Dalma og Marfa. Hamnene vert nytta av lokalindustriar som fiske, turisme, logistikk og fritidsaktivitetar, i tillegg til å transportere folk og varer til øyane utafor kysten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Al Gharbia» frå ,  den 19. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i emiratet Abu Dhabi
Jeff Martin frå USA

Jeffery Louis «Jeff» Martin () er ein USA-amerikansk musikar, songar og trommeslagar, som har sunge for band som Surgical Steel, Racer X, Leatherwolf, og spelt trommer i banda Badlands, Blindside Blues Band og Red Sea. Jeff Martin spelte trommer for Paul Gilbert, George Lynch, Michael Schenker, Dokken og P.K. Mitchell. Han spelte òg trommer i Surgical Steel før han etter kvart vart vokalist der. Han gav ut eit soloalbum i 2006 kalla The Fool og har sunge korvokal for Judas Priest og The Scream.

Diskografi

Solo
 The Fool (2006)

Med Racer X
 Street Lethal (1986)
 Second Heat (1987)
 Extreme Volume Live (1988)
 Extreme Volume II Live (1992)
 Technical Difficulties (1999)
 Superheroes (2000)
 Snowball of Doom (2002)
 Getting Heavier (2002)
 Snowball of Doom 2 (2002)

Med Badlands
 Voodoo Highway (1991)
 Dusk (1998)

Med Blindside Blues Band
 Blindside Blues Band (1993)
 Blindsided (1994)
 Messenger Of The Blues (1995)

Med Red Sea
 Blood (1994)

Med Paul Gilbert
 King of Clubs (1998)
 Beehive Live (1999)
 Alligator Farm (2000)

Med The Michael Schenker Group
 Be Aware of Scorpions (2001)
 Tales of Rock'n'Roll (2006)

Gjestemusikar
 Judas Priest - Turbo (1986)
 The Scream - Let It Scream (1991)
 Paul Gilbert & Jimi Kidd - Raw Blues Power (2002)
 Pete Way & Michael Schenker - The Plot (2003)
 Pat Travers - P.T. Power Trio 2 (2005)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jeff Martin (American musician)» frå ,  den 20. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske heavy metal-songarar
USA-amerikanske heavy metal-trommeslagarar
Racer X-medlemmar
Michael Schenker Group-medlemmar
Badlands-medlemmar
UFO-medlemmar
Turbo Lover av Judas Priest

«Turbo Lover» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå 1986 på albumet Turbo.

Bakgrunn
Songen vart gjeven ut på singel i 1986 og var ein av dei første songane på albumet der bandet brukte gitarsynthesizerar. Det finst to gitarsoloar i mellomspelet, den første spelt av K.K. Downing og den andre av Glenn Tipton.

Musikkvideoen til songen vart regissert av Wayne Isham. Ein 7:23 lang forlenga og disco-aktig mix av songen, «Hi-Octane Mix» av DJ Freddy Bastone, vart gjeven ut på vinylsingelen av «Parental Guidance» og seinare på CD-plata Priest, Live and Rare.

«Turbo Lover» er med i videospelet Gran Turismo 3: A-Spec (2001).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Turbo Lover (song)» frå ,  den 20. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1986
Judas Priest-songar
Songar skrivne av K.K. Downing
Songar skrivne av Rob Halford
Songar skrivne av Glenn Tipton
Musikkvideoar regisserte av Wayne Isham
Locked In av Judas Priest

«Locked In» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå albumet Turbo. I mai 1986 vart han gjeven ut på singel. 

Gitarsoloen i «Locked In» vert spelt i lag av Tipton og Downing.

Innhald

Den britiske 12"-singelen kom med ein plakat og to live-spor som vart spelte inn i Long Beach 1984: «Desert Plains» og «Freewheel Burning».

Medverkande 
Rob Halford - vokal
K.K. Downing - gitarar
Glenn Tipton - gitarar
Ian Hill - bassgitar
Dave Holland – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Locked In (song)» frå ,  den 20. september 2016.  
 

Singlar frå 1986
Judas Priest-songar
Songar skrivne av Rob Halford
Songar skrivne av Glenn Tipton
Songar skrivne av K.K. Downing
Glam metal-songar
Parental Guidance av Judas Priest

«Parental Guidance» er ein song på albumet Turbo av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå 1986. Songen vart gjeven ut på singel i 1987. 

Songen vart skriven som eit svar til åtaket til Tipper Gore på bandet. Organisasjonen hennar, Parents Music Resource Center (PMRC), sette «Eat Me Alive» (frå Defenders of the Faith) på lista si over støytande songar, sidan han visstnok handla om tvinga oralsex.

Innhald

Medverkande 
 Rob Halford - solovokal
 K.K. Downing - gitar
 Glenn Tipton - gitar
 Ian Hill - bass
 Dave Holland - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parental Guidance (song)» frå ,  den 20. september 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1987
Glam metal-songar
Judas Priest-songar
Priest...Live!

Priest...Live! er det andre konsertalbumet til det britiske heavy metal-bandet Judas Priest, spelt inn i The Omni i Atlanta den 15. juni 1986 og Reunion Arena i Dallas den 27. juni 1986.

Oversyn
Alle songane på Priest...Live! vart spelte inn på Fuel for Life-turneen deira i 1986, som var turneen etter albumet Turbo. Det var ingen songar på albumet frå 1970-talsalbuma deira, men den nymastra versjonen frå 2001 inneheld «Hell Bent for Leather» som bonusspor. Albumet selde ikkje like godt som det førre konsertalbumet deira, Unleashed in the East, men hadde i oktober 2001 seld til gullplate i USA.

Versjonen av «Heading Out to the Highway» på dette albumet inneheld separate gitarsoloar av K.K. Downing og Glenn Tipton som ikkje finst på den originale studioinnspelinga, medan «Breaking the Law» inneheld ein ekstra solo av Downing.

Albumet kom først ut 21. juni 1987 som eit dobbeltalbum. Han vart gjeven ut i 2001 med nymastra lyd og tre bonusspor. 

Konsertvideoen vart spelt inn ved Reunion Arena i Dallas den 27. juni 1986, og gjeve ut på VHS og LaserDisc i 1987. Videoen inneheld songane «Locked In», «Desert Plains», «The Green Manalishi (With the Two-Pronged Crown)» og «Hell Bent for Leather», som ikkje finst på den originale plata, og selde til gull i februar 1988.

Innhald

Originalutgåve

Nymastra utgåve frå 2001

Medverkande 
Judas Priest
Rob Halford – vokal
K.K. Downing – gitar
Glenn Tipton – gitar
Ian Hill – bassgitar
Dave Holland – trommer

Produksjon
Produsert av Tom Allom
Lydteknikar: Patrice Wilkison Levinsohn, assistert av Charles Dye
Mastra av Mike Fuller
Kunstnarisk leiar: Richard Evans
Fotografi av Neil Zlozower

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Priest...Live!» frå ,  den 20. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Judas Priest-album
Konsertalbum frå 1987
Album produserte av Tom Allom
Columbia Records-album
Ram It Down

Ram It Down er det ellevte studioalbumet til Judas Priest, gjeve ut i 1988 på Columbia Records. Albumet selde til gullplate i USA den 18. juli 1988. Dette er det siste albumet til Judas Priest med trommeslagaren Dave Holland og det siste av mange som vart produsert av Tom Allom før konsertalbumet A Touch of Evil: Live i 2009.

Bakgrunn
I 1986 hadde Judas Priest planar om å gje ut eit dobbeltalbum kalla Twin Turbos, der halvparten skulle bestå av melodisk og meir kommersiell hardrock, og ein halvdel som var tyngre og mindre synth-driven. Columbia Records sette foten ned for eit dobbelalbum og prosjektet vart delt i to fråskilde utgjevingar, Turbo i 1986 og Ram It Down i 1988. Minst tre songar, «Hard as Iron», «Love You to Death» og «Monsters of Rock», var skrivne for Twin Turbos.

Trommeslagaren Dave Holland fekk helseproblem under innspelinga og bandet valde å bruke trommemaskin på det meste av albumet i staden for å hente inn ein ny trommeslagar.

Bandet spelte ei utgåve av Chuck Berry-songen «Johnny B. Goode», som var meint for filmmusikken til Anthony Michael Hall-komedien Johnny Be Good i 1988. Songen kom med på Ram It Down og vart den første singelen frå albumet. Songen vart òg spelt på dei første konsertane til bandet i 1988, i lag med tittelsporet og tre andre songar frå albumet. Dei einaste songane frå Ram It Down som er spelt på seinare turnear er «I'm a Rocker», under Retribution-turneen og «Blood Red Skies», under Epitaph-turneen.

Sjølv om Judas Priest hadde nok fans til at albumet selde til gullplate i Nord-Amerika, fekk det heller dårleg kritikk og kritikarane meinte at bandet ikkje klarte å skape nye idear og at songane var dårlegare enn før.

Halford sa at Ram It Down vart øydelagd av at dei tok med «Johnny B. Goode», som han kalla «tåpeleg». Resten av albumet meinte han var «særs tungt».

Innhald

Medverkande 
Judas Priest
Rob Halford – vokal
K.K. Downing – gitar
Glenn Tipton – gitar
Ian Hill – bassgitar
Dave Holland – trommer

Produksjon
Produsert av Tom Allom
«Johnny B. Goode» produsert i lag med Glenn Tipton, Rob Halford og K.K. Downing
Lydteknikar: Henrik Nilsson
Assistent: Bill Dooley
Utstyrsansvarleg Tom Calcaterra
Plateomslag av Mark Wilkinson

Lister

Salstrofé 
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-
|Land
|Organisasjon
|År|Sal'|-
|USA
|RIAA
|1988
|Gull (+ 500 000)
|-
|Canada
|CRIA
|1988
|Gull (+ 50 000)
|-
|}

KjelderDenne artikkelen bygger på «Ram It Down» frå ,  den 20. september 2016.''  
 

Musikkalbum frå 1988
Album produserte av Tom Allom
Columbia Records-album
Judas Priest-album
Steven Seagal

Steven Frederic Seagal (), kjend som Steven Seagal, er ein amerikansk filmskodespelar, manusforfattar og produsent.

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Michigan
Folk frå Lansing
Songen Ram It Down

«Ram It Down» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå albumet Ram It Down i 1988. Songen vart òg gjeven ut på singel. «Ram it Down / Heavy Metal» var den tredje singelen frå albumet. Songen vart framført på alle konsertane på den påfølgjande turneen, men aldri seinare.

Songen har ein gitarsolo spelt av Glenn Tipton og KK Downing.

Medverkande 
Rob Halford: vokal
K.K. Downing: rytme- og sologitar
Glenn Tipton: rytme- og sologitar
Ian Hill: bassgitar
Dave Holland - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ram It Down (song)» frå ,  den 20. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1988
Judas Priest-songar
Songar skrivne av Glenn Tipton
Songar skrivne av K.K. Downing
Songar skrivne av Rob Halford
Songar frå 1987
Columbia Records-singlar
Speed metal-songar
Kanelspove

Kanelspove (Limosa fedoa) er ein spove i snipefamilien som hekkar på prærien i sentrale Nord-Amerika og elles lever langs kystane av USA, Mexico og Mellom-Amerika utanom hekketida.

Skildring 

Kanelspoven er den største av dei fire spoveartane i den biologiske slekta Limosa med kroppslengd på 42 til 48 centimeter og ei vekt på ca. 300 til over 500 gram, hofuglane er klårt størst.  Dette er den arten i slekta som ut frå fjørdrakt minnar mest om spovane i slekta Numenius. Han har eit langt rakt, noko oppbøygd nebb med mørk tupp og beina er mørke. 

Vaksne individ i hekkedrakt har mørk fine strek på en botten av ljus sandfarge med innslag av rustbrunt på hovud, hals, bryst og på undersida av kroppen. Nebbfarga er rosaorange og han har en svakt mørkare tygel og eit sandfarga augebrynstrek. Ryggen, overgumpen og stjerten er spraglete i mørkebrunt, beige og med stenk av kvitt. Han har ljuse, kanelfarga vengundersider. 

Adulte fuglar i vinterdrakt og juvenile fuglar saknar dei mørke strekene på brystet og undersidan, og nebbrota deira er rosa.

Utbreiing, biotop og hekking
Denne spovearten hekkar på prærien i Alberta, Saskatchewan og Manitoba, Canada og i tilstøytande område i Montana og North Dakota i USA. Dei hekkar òg i området sørvest for Jamesbukta i Ontario, Canada. Hekkebiotopen er prærien nær dammar, og dei legg egga sine i enkle reir på bakken i kort gras, reira er sparsamt fôra med tørt gras.

Kanelspove er ein flyttfugl. Om hausten trekker dei flokkvis til kysten av California, Mexicogolfen, Mexico og Mellom-Amerika, men streiffuglar kan treffast i Sør-Amerika sør til Chile.

Status
Populasjonen var minkande under 1800-talet på grunn av jakt, men kom til å innhente seg. I dag er bestanden trudd å vere inntil 200 000, og er i det  minste stadvis i ein liten tilbakegang, mest grunna tap av  hekkebiotoper som blir dyrka til jordbruksmark, samt på grunn av jakt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Präriespov» frå ,  den 21. september 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International (2016) Species factsheet: Limosa fedoa . Henta frå http://www.birdlife.org den 21. september 2016

snipefamilienFuglar i den nearktiske regionen‎
Songen Painkiller

«Painkiller» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå 1990 på albumet Painkiller. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet seinare på året. 

Den første gitarsoloen i songen vert spelt av Glenn Tipton, medan den andre vert spelt av K.K. Downing. Rob Halford syng og skrik særs lyst gjennom heile songen, medan Scott Travis spelar komplekse rytmar. Tipton har fortalt at soloen hans på songen er den han best likar å spele. Det var òg den første innspelinga hans der han brukar sweep picking-teknikken.

Songen vart nominert til Grammyprisen i 1991 i kategorien for beste metalsong.

Andre versjonar
Songen er blitt spelt av death metal-bandet Death i 1998 på albumet The Sound of Perseverance. 

Det brasilianske power metal-band Angra har spelt songen på albumet Freedom Call, som kom i 1996. Denne versjonen finst òg på hyllestalbumet Legends Of Metal - A Tribute To Judas Priest Volume II.

I 2004 spelte Arturo Huizar frå Mexico inn songen for albumet hans Mirada Electrica: Tributo A Judas Priest. Albumet inneheld òg andre Judas Priest-songar, alle omsette til spansk. 

I nyare tid har det britiske thrash/power metal-bandet Biomechanical spelt songen for ein avgrensa versjon av The Empires of the Worlds, med Chris Tsangarides, som produserte albumet Painkiller. 

Den energiske trommeintroen vart spelt av Mike Wengren i Disturbed som ein intro til versjonen deira av Priest-songen «Living After Midnight».

Det franske industrimetal-bandet Obszön Geschöpf spelte «Painkiller» i 2013 på albumet Highway of Horrors.

Det japanske bandet Babymetal spelte ein forkorta versjon av songen i 2016 på Alternative Press Music Awards i lag med Rob Halford, i tillegg til songen «Breaking the Law».

I andre media
I Rock Band 2 og Rock Band Unplugged, er « siste songen som kan låsast opp og er den vanskelegaste songen i begge spela og er den første songen i Rock Band-serien som har vanskelegheitsgraden «umogeleg» for alle bandmedlemmane. I tillegg er songen blitt nytta i videospela Madden NFL 10, den siste kampen i Brütal Legend og Guitar Hero: Van Halen, der trommeintroen er fjerna på grunn av lisensårsaker. 
Songen er òg spelbar i videospelet Rocksmith, i lag med to andre Judas Priest-songar.

Medverkande 
Judas Priest
Rob Halford - solovokal
K.K. Downing - sologitar, korvokal
Glenn Tipton - sologitar, korvokal
Ian Hill - bass, korvokal
Scott Travis - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Painkiller (Judas Priest song)» frå ,  den 21. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Judas Priest-songar
Songar frå 1990
Singlar frå 1990
Songar skrivne av Rob Halford
Songar skrivne av Glenn Tipton
Songar skrivne av K.K. Downing
Musikkvideoar regisserte av Wayne Isham
Columbia Records-singlar
Speed metal-songar
A Touch of Evil

«A Touch of Evil» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå albumet Painkiller frå 1990. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet i 1991.

Oversyn
Han er den einaste songoen som er skriven i lag med produsenten Chris Tsangarides, som skreiv gitarriffet til songen, medan resten av songen vart skriven av dei vanlege låtskrivarane Rob Halford, K.K. Downing og Glenn Tipton. Tsangarides skreiv fleire songar i lag med Tipton elleve år seinare for Judas Priest-albumet Demolition, som kom i 2001.

Det er den einaste songen på albumet der bandet brukar synthesizer (som opphavleg vart brukt på fleire songar, men fjerna). Desse synthesizerane vart spelt av Don Airey. På konsertane vart synth-partia erstatta av gitarriff. 

Teksten handlar om demonbesettelse, svart magi og freistinga til å gjere vonde handlingar. I følgje Halford sjølv har teksten eit metaforisk kjærleikstema.

Songen har ein klassisk-inspirert gitarsolo av Glenn Tipton.

Medverkande 
 Rob Halford – vokal
 Glenn Tipton – sologitar
 K.K. Downing – rytmegitar
 Ian Hill – bass
 Scott Travis – trommer

med:
 Don Airey – synthesizer

Musikkvideo
Ein musikkvideo vart laga for songen og syner kvart element av teksten i songen. Ein ung gut har visjonar av forskjellige ting, med glimt av bandet som spelar songen innimellom. Songen vart redigert for musikkvideoen, frå 5:42 på albumet til 4:54.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Touch of Evil» frå ,  den 21. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1990
Singlar frå 1991
Judas Priest-songar
Songar skrivne av Glenn Tipton
Songar skrivne av K.K. Downing
Songar skrivne av Rob Halford
Columbia Records-singlar
Heavy metal-balladar
Chris Tsangarides

Christopher Andrew «Chris» Tsangarides () var ein britisk Grammy-nominert plateprodusent og lydteknikar. Han er best kjend for arbeidet med mange heavy metal-band, som Judas Priest, Anvil, Gary Moore, Thin Lizzy, Helloween, Angra, Anthem og Yngwie Malmsteen.  Tsangarides arbeidde òg med pop- og alternative artistar, som Depeche Mode, Tom Jones og Concrete Blonde.

Band han har arbeidd med

 The Amorettes
 Angra
 Anthem
 Anvil
 Aqualung
 Joan Armatrading
 Barón Rojo
 Biomechanical
 Bitches Sin
 Black Acid Souls
 Black Sabbath
 Blanco Diablo
 Blind Tiger
 Kevin Borich
 Brand X
 Briar Rose
 Broon
 Ethan Brosh
 Capital Sun
 Chemicals of Democracy
 Colosseum II
 Comsat Angels
 Concrete Blonde
 Crowning Glory
 Dave Cousins
 Sara Craig
 Delfins
 Depeche Mode
 Bruce Dickinson
 Exmore / More 2012
 Exodus
 Fear of God
 Samantha Fox
 Ian Gillan
 Girl
 Girlschool
 Glyder
 Helloween
 Hex A D
 The Human League
 Jailcat
 Japan
 Tom Jones
 Judas Priest
 Killing Joke
 King Diamond
 King Lizard
 The Lords of the New Church
 Loudness
 Magnum
 Yngwie Malmsteen
 Mama's Boys
 Matisse
 Matt Mays and El Torpedo
  Nick Miller
 Mimas
 Gary Moore
 Mountain
 New Model Army
 N.EX.T
 Ozzy Osbourne
 Gilbert O'Sullivan
 Overkill
 Praying Mantis
 The Prime Movers
 Quartz
 The Quireboys
 Rock Goddess
 Savage Messiah
 Shin Hae-chul/Monocrom 
 Sinner
 The Sisters of Mercy
 Slave Raider
 Spider
 Spit Like This
 Steeleye Span
 Stella Maris
 Stonebringer
 Strawbs
 John Sykes
 Thin Lizzy
 ThisGirl
 Barbara Thompson
 Tigertailz
 TNT
 Tokyo Blade
 The Tragically Hip
 Tygers of Pan Tang
 UFO
 Virgil & the Accelerators
 Winters Bane
 Wretched Soul
 Y&T

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Chris Tsangarides» frå ,  den 21. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Chris Tsangarides på Encyclopedia Metallum
Chris Tsangarides på Discogs

Britiske lydteknikarar
Britiske plateprodusentar