alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sanctus

Sanctus, latin for heilag, er eit liturgisk ledd i den kristne messa, ofte det mest høgtidlege.

Teksten er henta frå lovsongen serafane song til Gud i tempelet i Jerusalem  og frå lovsongen folket i Jerusalem hylla Jesus med då han reid inn i byen den fyrste palmesundagen. (Matteusevangeliet 21.9; Markusevangeliet 11.9-10; Johannesevangeliet 12.13).

Sanctus er òg namnet på dei små klokkene som blant anna vert bruka ved katolske messer.

Tekst 
Teksten lyder på latin:
Sanctus, Sanctus, Sanctus,
Dominus Deus Sabaoth;
pleni sunt coeli et terra gloria tua.
Hosanna in excelsis.
Benedictus, qui venit in nomine Domini.
Hosanna in excelsis.

I norsk omsetjing lyder han:
Heilag, heilag, heilag er Herren Sebaot, 
all jorda er full av hans herlegdom. 
Hosianna i det høgste. 
Velsigna vere han som kjem i Herrens namn. 
Hosianna i det høgste.

Det er skrive mange melodiar til Sanctus. Melodiane kan variere gjennom kyrkjeåret.

Referansar 
 Denne artikkelen bygger på «Sanctus» frå ,  den 1. april 2009.  
 

Kristen liturgi
Credo

Credo er latin for «Eg trur».

Ordet kan sikte til
 Ei kristen truvedkjenning, oftast Den nikenske truvedkjenninga, men også Den apostoliske truvedkjenninga, som på latin opnar med dette ordet.
 Avleia frå den kristne bruken, kan ordet eit credo bli bruka om ei kvar truvedkjenning.
 Credo studentmagasin, utgjeve av Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag.

Referansar 

Latinske ord og uttrykk
Hosanger kyrkje

Hosanger kyrkje står i Hosanger i Osterøy kommune i Vestland fylke, og er ei mura langkyrkje frå 1796.

Det har vore kyrkje i Hosanger sidan mellomalderen. Fyrste gongen Hosanger-kyrkja er nemnd i kjeldene er frå 1329. Dette var mest truleg ei stavkyrkje som på eit ukjent tidspunkt vart erstatta av ei lafta kyrkje. Om den andre kyrkja veit ein at ho ein rapport frå 1686 vert omtala som «meget Brøstfeldig» på grunn av dårleg utvendig vedlikehald, noko som tyder på at kyrkja då allereie var relativt gamal. På fyrste joledag 1795 slo lynet ned i kyrkja og ho brann ned. Den nye kyrkja vart reist i mur på same staden året etter.

Kyrkja er soknekyrkje i Hosanger sokn i Åsane prosti. 
Hosanger var tidlegare eige prestegjeld. Fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 tilhøyrde kyrkja Osterøy prestegjeld.

Kjelder 
 Hosanger kirke frå Norges Kirker/ NIKU og KA

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Hosanger sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Osterøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Osterøy
Kyrkjer i Åsane prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1790-åra
Steinkyrkjer i Bjørgvin
Kulturminne i Osterøy
Valkyrkjer i 1814
Syvde

Syvde er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Møre og Romsdal fylke, frå 1837 del av Vanylven formannskapsdistrikt. 

1. februar 1918 vart Syvde skild ut som eigen kommune med 1 260 innbyggarar. Syvde er også namnet på ei av bygdene i Vanylven kommune. Bygda ligg inst i Syvdsfjorden. Frå Syvdsbotnen går det to dalføre; Nordalen og Sørdalen. Fjorden er ein typisk vestlandsfjord med bratte skråninger og relativt høge fjell.

1. januar 1964 vart Syvde og Vanylven kommunar saman med Rovdestranda frå Rovde kommune slått saman til den nye Vanylven kommune. Syvde hadde ved samanslåinga 1 458 innbyggarar.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for gamle Syvde kommune frå 1918 til 1964:

Sjå også 
 Ordførarar i Syvde

Kjelder 

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Historie i Vanylven
Norske kommunar skipa i 1918
Norske kommunar nedlagde i 1964
Aleksandr Ivanov

Aleksandr Andrejevitsj Ivanov () var ein russisk  kunstmålar, som først og fremst skapte seg eit namn som historiemålar og som målar av bibelske tema samt landskapsmålar. Han vart fødd i St. Petersburg og døydde same staden.

Yngre år
Oppvaksen i ein kunstnarfamilie fekk han allereie 11 år gammal plass ved St. Petersburgs kunstakademi. Her var han elev med far sin, Andrej Ivanov. Faren var professor i måleri og såg tidleg sonen sitt talent og søkte å fremje det. For teikningane sine mottok Aleksandr allereie under utdanninga to sølvmedaljar.

I 1824 vart Ivanov tildelt ein gullmedalje for biletet Priamos byr Akilles liket av Hektor (Приам испрашивает у Ахиллеса труп Гектора). Tre år seinare vart han for verket Josef tyder draumen i fengslet (Иосиф в темнице истолковывает сны царедворцам фараона) enno ein gullmedalje til del.

[[Fil:Alexandr Ivanov 070.jpg|mini|Jenta frå Albano, i døropninga]]
 
Roma
Etter å ha avslutta utdanninga si mottok Ivanov eit stipend som gjorde det mogleg for han å reise utanlands. Han fór då til Roma via Dresden. Den største delen av si levetid skulle han kome til å ha tilhald i Roma. Med han var der slutta han vennskap med landsmannen, forfattaren Nikolaj Gogol. I Roma låg Ivanov under sterk påverknad av nasarenarane. Her var det elles han laga sin versjon av ei greske myte, med sitt måleri Bellerofon gjev seg i veg til Kimæren (Беллерофонт отправляется в поход против Химеры).

I tida mellom 1837 og 1857 arbeidde han på måleriet som skulle verte hans hovudverk, Kristus syner seg for folket (Явление Христа народу). Kunstverket er halde i ein nyklassisistisk stil. Til grunn for dette måleriet laga han om lag 300 skisser og detaljteikningar, mange av desse vert i seg sjølve rekna for å vere små meisterverk.

Avslutning
I år 1857 vende Ivanov tilbake til Russland. Han døydde av kolera.

Ivanov sine verk er for størstedelen å sjå i Tretjakovgalleriet og i Russlands Museum.

Eit utval verkKristus viser seg for Maria Magdalena etter oppstoda (Явление воскресшего Христа Марии Магдалине)Via Appia ved solnedgangJenta frå Albano, i døropningaAve MariaVittoria KaldoniGreiner''

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexander Andreyevich Ivanov» frå  og «Alexander Andrejewitsch Iwanow» frå , den 1. april 2009.

Bakgrunnsstoff

Nettstad med bilete av Ivanov

Russiske målarar
Dalsfjord

Dalsfjord er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Møre og Romsdal, opphavleg ein del av Volda kommune. Geografisk er Dalsfjorden ein arm av Voldsfjorden. 

Dalsfjord blei frådelt frå Volda som eigen kommune 1. juli 1924. Kommunen hadde ved etableringa 960 innbyggarar.

1. januar 1964 blei Dalsfjord igjen slått saman med Volda til den nye Volda kommune. Dalsfjord sitt innbyggartal hadde på dette tidspunktet auka til 1151.

På austsida av fjorden har ein i retning innover: Kornberg, Nautvik og Dale.
Inst i fjorden ligg Steinsvik.
På vestsida av fjorden i retning utover har ein: Åmelfot, Inselset, Aksnes, Løvik, Holen, Lisjemyra, Dravlaus, Lauvstad og Velsvik.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for gamle Dalsfjord kommune frå 1924 til 1964:

Sjå også 
 Dalsfjorden på Sunnmøre
 Ordførarar i Dalsfjord

Kjelder 

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Historie i Volda
Norske kommunar skipa i 1924
Norske kommunar nedlagde i 1964
Sivert

Sjå òg måleininga sievert
Sivert er eit mannsnamn som oppstod som ei frisisk form av Siegward. Dette namnet har opphav i dei gammalhøgtyske orda sigu, 'siger', og wart, 'vakt'. Sigvard er den skandinaviske forma av dette namnet.

Sivert har namnedag i Noreg den 2. april og Sievert har namnedag i Sverige den 25. februar.

Andre stavemåtar av namnet er Sievert, Siewert, Siwert og Syvert. Moglege variantar er
dansk Sivart, færøysk Sívar, norsk og svensk Siver, svensk Sifuert, Sivar og Sivard, og tysk Sibert, Siefert og Syfert.

Bruk 
Sivert var eit utbreidd namn på norske gutebarn på 1700-talet og byrjinga av 1800-talet.
I 2009 var det 2 193 norske menn som heitte Sivert.

Namneberarar 
 Sivert Aarflot (1759–1817), norsk folkeopplysningsmann
 Sivert Pålsson Bratberg (1780-1816), Eidsvollsmann
 Sivert Fergstad (1813-1885), norsk prest og stortingsmann
 Sivert Strøm (1819-1902), norsk jurist og stortingsmann
 Sivert Nielsen (1823-1904), norsk stortingsmann
 Sivert Aasen (1858-1928), norsk prest og stortingsmann
 Sivert Donali (f. 1931), norsk bilethoggar
 Sivert Høyem (f. 1976), norsk vokalist frå Madrugada

Etternamn 
 Rolf Sievert (1896–1966), svensk fysikar, opphavet til eininga sievert

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sivert» frå , den 1. april 2009. 
 

Mannsnamn
Frisiske førenamn
Førenamn av gammalhøgtysk opphav
Sigvard

Sigvard og Sigvart er svenske og norske former for Siegward, forma av gammalhøgtysk sigu, 'siger', og wart, 'vakt'. Sigurd og Sivert er nærskylde namn.
 
Sigvard har namnedag i Noreg den 2. april.

Bruken av Sigvart har gått ned frå over 0,3 % i 1880 til nesten ingen på 1970-talet fram til 1980. Etter den tida har bruken vokse litt.
I 2009 var det 242 menn som heitte Sigvart og 102 som heitte Sigvard i Noreg.

Namneberarar 
 Sigvard Sivertsen (1881-1963), norsk olympisk meister
 Sigvart Johansen (1881-?), norsk skyttar 
 Sigvard Engeset (1885-1974), norsk forkynnar og salmediktar
 Prins Sigvard av Sverige (1907-2002) 
 Sigvard Eklund (1911-2000), svensk diplomat
 Sigvard Ericsson (f. 1930), svensk skøyteløpar
 Sigvart Østrem (f. 1942), norsk mediamann
 Sigvart Dagsland (f. 1963), norsk musikar

Mannsnamn
Nordiske førenamn
Førenamn av gammalhøgtysk opphav
Vike kyrkje i Nordhordland

Vike kyrkje, tidlegare Vike kapell, står ved Vikaneset i Alver kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1891. 
Kyrkja er teikna av Johannes Arnesson Øvsthus.

Historie 

Kyrkja er den fyrste på staden. Ho vart vigsla 2. desember 1891 av biskop Fredrik Waldemar Hvoslef.
Før dei fekk henne sokna folk i området til Hamre kyrkje og Hosanger kyrkje på Osterøy.
Vike kyrkje er soknekyrkje i Vike sokn i Nordhordland prosti.

Kyrkjeklokka er frå då kyrkja var ny og er merka med «Ceg. V. Bochumer Verein 1891».

Interiør

Kjelder 
 Norges Kirker: «Vike kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking
 Redaktør Eli Fjelde Vikan: Festskrift Vike Kapellkyrkje

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Vike sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Lindås kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Alver
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1891
Johannes Øvsthus
Kulturminne i Alver
Drieňok

Drieňok er eit fjell i fjellkjeda Store Fatra i Slovakia på 1268 meter over havet. Fjellet har ei typisk pyramideform i utkanten av fjellkjeda, og stig bratt opp frå Turiecdalen.

Galleri

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Drieňok» frå , den 2. april 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 
 

Fjell i Slovakia
Askvik kapell

Askvik kapell står i Askvik i Alver kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd som gravkapell i 1918. 

Det har vore gravplass i Askvik sidan 1896. 
På 1920-talet kom det framlegg om å få utvida gravkapellet til kapellkyrkje slik at det kunne nyttast til gudstenester. 
Dette gjekk gjennom og kapellet vart utvida.
Kapellet vart vigsla 29. august 1926 og fungerte som kapellkyrkje for området fram til Ostereidet kyrkje stod ferdig i 1988. 
Kapellet har sidan gått or vanleg gudstenestleg bruk.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Askvik kapell» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 Om Ostereidet sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Om Askvik kapell på nettstaden disnorge.no
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Lindås kommune på nettstaden disnorge.no

Kyrkjer i Alver
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1910-åra
Norske kyrkjer frå 1926
Tvore

Ei tvore eller turu (frå norrønt þvara) er ein kjøkkenreiskap som vert brukt til å røre og stampe i til dømes graut. Ho er forma som ei stong med ein krans av stubbar i enden, og vert ofte laga av gran. Treet vert kutta rett under ein av dei øvste greinkransane, og greinene vert kutta om lag 3 cm lange, og skaftet om lag 30 cm langt. Borken vert fjerna.

Galleri

Kjelder 

Hushaldsreiskapar
Treting
Ord frå norrønt
Eric Burdon

Eric Victor Burdon () er best kjend som vokalisten i The Animals, eit rockeband danna i Newcastle i England, og funkrockbandet War.

Han var med å starte The Animals i Newcastle tidleg på 1960-talet. Burdon song Animals-klassikarar som «House of the Rising Sun», «Don't Let Me Be Misunderstood», «Bring It On Home to Me» og «We Gotta Get Out of This Place». I 1966 var gruppa i realiteten oppløyst og Burdon starta «Eric Burdon and the New Animals», med det seinare Family-medlemmet John Weider og seinare The Police-gitaristen Andy Summers. Dei fekk listetoppar med songane «When I Was Young», «Sky Pilot» og «Monterey». Denne gruppa varte fram til 1969 då Burdon gjekk med i gruppa War. Desse gav ut eit album med med dei kjende songane «Spill the Wine» og «Tobacco Road». I 1971 starta Burdon ei solokarriere.

Burdon deltok i nokre korte gjenforeiningar av det originale Animals i 1976 og 1983, men ikkje noko av dette var av varig karakter, sjølv om dei i 1983 gav ut singelen «The Night». Han har hatt ei rekkje grupper som har spelt under namnet «Eric Burdon Band» eller liknande variantar med stadig forskjellige musikarar. Populariteten hans har gjennomgåande vore større utanfor Storbritannia. Han reiser framleis rundt og held konsertar.

Det er påstått at Eric Burdon er den såkalla «Eggman» i The Beatles-songen «I am the Walrus». Dette skuldast at han vart kalla «Eggs» av venen sine, noko som skal stamme frå at han knuste egg over nakne jenter. I sin biografi seier Burdon at ein slik episode ein gong skjedde medan John Lennon var til stades, og han hadde då ropt «Go on, go get it, Eggman ...».

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Uoffisiell fanside
 Eric Burdon-biografi

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Eric Burdon» frå , og «Eric Burdon» frå  den 2. april 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Engelske bluessongarar
Engelske rockesongarar
Engelske låtskrivarar
Folk frå Newcastle upon Tyne
Rock and Roll Hall of Fame
The Animals-medlemmar
Alan Price

Alan Price () er ein engelsk musikarar som er mest kjend som den første organisten i The Animals. Han er i dag soloartist. 

Det var i stor grad han som arrangerte den første hitten til The Animals, «The House of the Rising Sun» i 1964. Han forlet Animals alt i 1965 på grunn av at bandet ønskte å dra i forskjellige musikalske retningar og på grunn av flyskrekk, som hindra han i turnere. Kort tid etter starta han Alan Price Set og hadde nokre hitsinglar med gruppa før ho vart oppløyst i 1968. Han har i løpet av åra etter gjeve ut mange soloalbum og samarbeidd med Georgie Fame. 

I 1973 laga han musikk og medverka i filmen O Lucky Man! av Lindsay Anderson.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Alan Price» frå , og «Alan Price» frå  den 2. april 2009. 
 

Engelske skodespelarar
Engelske organistar
Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
The Animals-medlemmar
Hjelmås kapell

Hjelmås kapell står på Hjelmås i Alver kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd åra 1977-78. 
Arkitekt for bygget var Arne Johan Seim.

Kapellet vart til største delen reist på dugnad og vart innvigd 28. mai 1978.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Hjelmås kapell» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking
 «Hjelmås kapell» på nettstaden scandion.no

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Ostereidet sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Lindås kommune på nettstaden disnorge.no

Kyrkjer i Alver
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1978
Ostereidet kyrkje

Ostereidet kyrkje står på Ostereidet i Alver kommune  i Vestland fylke, og er ei arbeidskyrkje frå 1988.

Arkitekt for bygget var Bengt Suleng ved arkitektkontoret Einar Vaardal Lunde A/S.

Kyrkja har i tillegg til kyrkjerommet ein kyrkjelydssal som er skild frå kyrkjerommet med ein foldevegg. 
Når foldeveggen er dregen til sides har kyrkja sitjeplassar til 350 personar.
I underetasjen er det forsamlingsrom med kjøken, garderobe, toalett, reidskapsrom og bårerom.

Ostereidet kyrkje er soknekyrkje i Ostereidet sokn i Nordhordland prosti.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Ostereidet kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Osterfjorden sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Om Ostereidet kyrkje på nettstaden scandion.no
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Lindås kommune på nettstaden disnorge.no
 

Kyrkjer i Alver
Arbeidskyrkjer
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Norske kyrkjer frå 1988
Mo kyrkje i Nordhordland

Mo kyrkje står i kommunesenteret Mo i Modalen kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd 1882–83.

Arkitekt for bygget var Johannes Øvsthus frå Hosanger. 

Det har vore kyrkje på Mo sidan mellomalderen. 
Det tidlegaste ein finn Mo-kyrkja nemnd i kjeldene er i Bergen kalvskinn frå kring 1350. 
Mellomalderkyrkja har mest truleg vore ei stavkyrkje. 
Ho vart avløyst av ei lafta kyrkje i 1593. 
Den lafta kyrkja vart riven då dagens kyrkje var ferdigbygd 1883, og ho stod like nordom den noverande kyrkja.

Mo kyrkje er soknekyrkje i Mo i Nordhordland prosti. 
Ostereidet prestegjeld vart oppretta i 1967 av Ostereidet sokn som vart skild ut frå Hamre og Mo sokn som vart skild ut frå Hosanger prestegjeld. Før 1749 høyrde Mo sokn til Hamre prestegjeld.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Mo kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Mo sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Modalen kommune på nettstaden disnorge.no

 

Kyrkjer i Modalen
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Johannes Øvsthus
Kulturminne i Modalen
Tusenårsstader
For Your Love

«For Your Love» er ein song skriven av det framtidige 10cc-medlemmet Graham Gouldman og framført av The Yardbirds i 1965. Dei gav songen ut på singel og han nådde tredjeplass i Storbritannia og sjetteplass i USA, som var den høgaste plasseringa dei oppnådde der. 

Songen har òg vorte spelt av Herman's Hermits, Fleetwood Mac, Humble Pie, The Greg Kihn Band, Nils Lofgren, Chilly og Graham Gouldman sjølv. 

Gouldman skreiv songen då han 19 år gammal arbeidde i ein klesbutikk nær Salford Docks og om kveldane spelte med det halvprofesjonelle Manchester-bandet The Mockingbirds.

Han sa bandet bad han skrive songar for dei fordi dei ikkje klarte å finne nye songar å spele. Inspirert av The Beatles tenkte han at kanskje dette var noko han også kunne klare. Han skreiv to songar, men plateselskapet likte berre den eine. Den andre var «For Your Love», som til slutt hamna hos the Yardbirds. 

Gouldman sin manager, Harvey Lisberg, var så imponert over songen at han sa til Gouldman dei burde gje han til The Beatles. Lisberg høyrte ikkje på han og tok ein demo med seg til forleggaren Ronnie Beck, som tok han vidare til Hammersmith Odeon, der the Beatles skulle spele. Tilfeldigvis spelte The Yardbirds på same konsert, og Beck spelte songen for manageren deira Giorgio Gomelsky og bandet.

I 1965 var The Mockingbirds fast innslag som oppvarming for Top of the Pops, som var sendt frå Manchester. Gouldman fortalte: «Det var ei rar hending då The Yardbirds dukka opp på showet og spelte 'For Your Love'. Alle samla seg rundt dei og der stod eg i ei anonym gruppe. Eg kjende meg rar den kvelden då eg høyrte dei spele min song.»

Trass i suksessen «For Your Love» gav The Yardbirds, førte han til at gitarist Eric Clapton, slutta i bandet, som ein protest på den nye poporienterte retninga bandet hadde tatt. Clapton vart då med i John Mayall & the Bluesbreakers.

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «For Your Love» frå , den 2. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1965
Songar frå 1965
The Yardbirds-songar
Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Graham Gouldman
Nummer-ein-singlar i Canada
Columbia Graphophone Company-singlar
Herman's Hermits-songar
Gary Lewis & the Playboys-songar
Nils Lofgren-songar
Humble Pie-songar
Four Tops-songar
Heart Full of Soul

«Heart Full of Soul» er ein song av The Yardbirds frå 1965. Han vart skriven av Graham Gouldman, som seinare hadde ein lang karriere i bandet 10cc. 

Singenl nådde niande plass i USA, andreplass i Storbritannia og tiandeplass i Noreg. Songen er ein av dei første der det vert nytta fuzzbox, av gitarist Jeff Beck, på gitarsoloen. Opphavleg vart det meininga at bandet skulle nytte ein sitar i tråd med den «austlege» stemninga i songen, men lyden vart for tynn og i staden laga Beck ein sitarliknande effekt på gitaren. Det finst ei utgåve på ei samleplate med sitar.

Salslister

Andre utgåver 
 Box of Frogs, med Roger Chapman, spelte songen på album Strange Land (1986).
 Heavy metal-bandet Dokken spelte songen på albumet Long Way Home (2002).
 Graham Gouldman, som skreiv songen, spelte songen på soloalbumet And Another Thing... (2000).
 Chris Isaak spelte songen på debutalbumet Chris Isaak (1986), som òg er på samlealbumet Wicked Game (1991).
 Rush spelte songen på EP-en Feedback (2004).
 Venerea spelte songen på albumet Shake Your Swollen Body (2003).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Heart Full of Soul» frå , den 2. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1965
Songar skrivne av Graham Gouldman
Singlar frå 1965
The Yardbirds-songar
Ragarock-songar
Columbia Graphophone Company-singlar
Epic Records-singlar
Singlar frå 1987
Chris Isaak-songar
Rush-songar
Al Caiola-songar
Gary Lewis & the Playboys-songar
Dokken-songar
UFO-songar
Shapes of Things

«Shapes of Things» er ein song skriven av Paul Samwell-Smith, Keith Relf og Jim McCarty og spelt inn av The Yardbirds. Han kom ut som singel i 1966. 

Songen er ein av dei mest kjende songane til The Yardbirds på grunn av gitarsoloen til Jeff Beck med mykje fuzz og feedback, som ikkje var vanleg på denne tida. 

Beck omarbeidde songen to år seinare med sitt eige band, og han vart første songen på solodebuten hans, Truth (1968), med vokal av Rod Stewart. Medlåtskrivar McCarty spelte òg songen på ny med bandet sitt The British Invasion All-Stars for albumet Yardbirds Family Tree i 2006. 

I mars 2005 rangerte musikkmagasinet Q songen på 61. plass på lista over dei 100 største gitarsongane gjennom tidene.

Salslister

Andre utgåver 

Songen har vorte spelt inn fleire gonger. David Bowie spelte inn songen for albumet Pin Ups i 1973. Nazareth spelte songen på albumet Rampant i 1974. Gary Moore gjorde ei utgåve av Jeff Beck Group sin versjon i 1983 på albumet Victims of the Future og Jeff Healey Band spelte songen på Cover to Cover i 1995. The Black Crowes har spelt songen på konsert med gitarist Jimmy Page. I 2004 spelte Rush ei utgåve av songen på albumet Feedback.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Shape of Things» frå , den 2. april 2009. Engelsk Wikipedia oppgav desse kjeldene: 

 

Songar frå 1966
The Yardbirds-songar
Songar skrivne av Paul Samwell-Smith
Songar skrivne av Keith Relf
Songar skrivne av Jim McCarty
The Black Crowes-songar
Black Stone Cherry-songar
David Bowie-songar
Nazareth-songar
Rush-songar
Scorpions-songar
Singlar frå 1966
Columbia Graphophone Company-singlar
Motkulturen i 1960-åra
Gary Moore-songar
Jeff Healey-songar