alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Springaren Ragnhild Hægard

Springaren Ragnhild Hægard, eller Nordlendingen, er mykje nytta i Telemark. Slåtten er mellom anna forma ut av Hans Hansson Flatland og teken opp av Torkjell Haugerud. Ragnhild Hægard var ei jente frå Hægard i Tinn. Ho var god til å danse, og lika godt denne springaren. Det er og fortald at ho tralla på slåtten medan ho låg i barselseng. Namnet Nordlendingen peikar mot ei tilknyting til Vestlandet, der slåtten har vore nytta av mellom andre Ola Mosafinn. På Voss heiter springaren kjepphesten. 

Det er rimeleg å tenkje seg at slåtten er komen til Telemark med Myllarguten, og seinare bygd ut der.

Variantgruppa 

Slåtten har katalognummer 508 i hardingfeleverket. Dei fleste formene av slåtten er skrivne opp i Telemark, og ei form er frå Numedal. Forma etter Mosafinn, Kjepphesten, er diverre ikkje teken med i lista.

 Kjepphesten vart skriven ned av Arne Bjørndal i 1908. Mosafinn hadde lært slåtten etter tralling, og Bjørndal trykte han i Norske slåttar. Bjarne Ljones hevdar at slåtten "ikkje har nære slektningar", men hardingfeleverket jamfører altså slåtten med denne slåttegruppa. Slåtten finst i Arne Bjørndals samling som nr 2235. Mosafinn skulle ha fått slåtten frå Jo Stakseng i Øvre Eidfjord, Jo i Gryteskardet dei kalla. Jo tralla slåtten for Ola medan han heldt ein kjepp opp som boge og lest som han spela. Etter denne trallinga var det at Ola bygde ut slåtten og gav han namnet Kjepphesten. 

 a: Nordlendingen, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark . Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak i NRK (G 1381, NRK magn. 53257). Ein nordlending er i Telemark det same som ein vestlending. Jmfr. Nordbø 67 og Ø 278.

 b: Ragnhild Hægard, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark . Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak i NRK (G 1361, NRK magn. 595). 
 c: Springar, etter Einar Lund, Bø i Telemark . Nedskrift Arne Bjørndal 1911 (B 571). Lund hadde slåtten etter Halvor Flatland frå Bø.

 d: Nordlendingen, etter Olav R. Berge, Rauland . Nedskrift Eivind Groven 1920 (G 744). Den minste forma i gruppa.

 e: Ragnhild Hægard, etter Johannes Dale, Tinn . Nedskrift Eivind Groven 1960 (G 1284).

 f: Ragnhild Hægard, etter Einar Løndal, Tuddal . Nedskrift Truls Ørpen 1950 (Ø 406).

 g: Ragnhild Hægard, etter Sverre Eggerud, Rollag . Nedskrift Sven Nyhus 1976. Eggerud lærde slåtten av Tor Hagen, Veggli, kring 1920. Forma minner noko om Kjepphesten.

Norske slåttar
Asif Ali Zardari

Asif Ali Zardari () er tidlegare president i Pakistan og overhovud for Zardari-stammen. Zardari er enkemann etter den tidlegare statsministeren i landet Benazir Bhutto, som blei drepen i 2007.

Politiske verv 
Zardari har vore medlem i den pakistanske nasjonalforsamlinga og var miljøvernminister i den andre regjeringa til Benazir Bhutto. Han sat som senator i 1999, då senatet i Pakistan blei oppløyst gjennom kuppet til general Pervez Musharraf.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Asif Ali Zardari» frå , den 8. oktober 2008.

Bakgrunnsstoff 
 BBC-profil av Asif Zardari
 Bhuttos mann løslatt (SBS World News, Australia) 
 Bhuttos mann innrømmer at han eier en GBP 4m-eiendom (The Guardian)
 Seoul Times: Zardari's Role in Pakistan Politics

Pakistanske politikarar
Folk frå Sindh
Pakistanske presidentar
Triangelgalaksen

Triangelgalaksen (katalogisert M33 og NGC 598) er ein spiralgalakse som ligg rundt 3 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Triangelet. Etter Andromedagalaksen er Triangelgalaksen den næraste spiralgalaksen til Mjølkevegen. I motsetnad til Andromedagalaksen, som frå Mjølkevegen blir sett nesten ifrå sida, blir Triangelgalaksen sett meir på hell. Dette gjer at ein kan observera den indre strukturen til Triangelgalaksen mykje enklare.

Karakteristikkar 

Triangelgalaksen er over 50 000 lysår i diameter og er den tredje største galaksen i Den lokale gruppa, rangert etter Andromedagalaksen og Mjølkevegen.

Kjelder 

Spiralgalaksar
Den lokale gruppa
Triangelet
Messierobjekt
NGC-objekt
Økshammaren fyrstasjon

Økshammaren fyrstasjon er eit fyr som ligg på øya Selbjørn i Austevoll kommune i Vestland. 

Fyret vart først oppretta som eit fiskefyr som berre vart nytta under det rike sildefisket. Fyrbygningen i tre er frå 1861 med eit lyktehus frå 1875 i gavlen. Dette er lafta og bordkledd. Fyret vart lagt ned i 1918 og erstatta av ei fyrlykt like ved. Den opphavlege fyrlykta manglar i dag optikk. 

I tillegg til fyrbygningen finn ein uthus og veg til landingen. Landskapet er kupert med mange røyser, steingardar og grassflekkar som framleis vert nytta som beitemark. Området like ved er føreslått verna som naturreservat etter lov om naturvern. 

Som ein godt bevart representant for fiskefyra er Øksehamarane freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 

Fyr i Vestland
Byggverk i Austevoll
Samferdsle i Austevoll
Kulturminne i Austevoll
Freda bygg i Vestland
Byggverk ferdigstilt i 1849
Skoltegrunnskaien fyr

Skoltegrunnskaien fyr er eit fyr ved Skoltegrunnskaien i Bergen, mellom Bryggen og Sandviken. 

Lyktehuset står på taket på ein av hamnebygningane og ligg i den historiske delen av hamneområdet i Bergen der ferjene til Shetland, Skottland og Newcastle tidlegare la til. Fyret vart oppretta i 1912.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Vestland
Byggverk i Bergen
Samferdsle i Bergen
Andrew av York

Andrew () er britisk prins, hertug av York og son av dronning Elizabeth II av Storbritannia og hertug Phillip av Edinburgh.

Andrew vart i 1988 tildelt storkrossen av St. Olavs Orden.

Britiske prinsar
Hertugar av York
St. Olavs Orden
Holmengrå fyrstasjon

Holmengrå fyrstasjon (lokalt berre kalla Grånen) er eit kystfyr som ligg på ei lita øy 7-8 km nordvest for Fedje i Nordhordland, ytst i Fedjefjorden og Fensfjorden, ved innløpet til Mongstad. 

Fyret vart oppretta i 1892 og er eit av dei mest vêrutsette fyra langs kysten. Landgang er derfor berre mogeleg i fint vêr. I dag vert det drive utleige av fyrbustaden, men ein kan risikere å verte sitjande vêrfast om vêret skulle verte verre.

Historie 

Då fyrkommisjonen av 1828 vurderte nytt innseglingsfyr til Bergen kom dei først med framlegg om å byggje det på Holmengrå. Etter ei synfaring i 1851 valde dei i staden Hellisøy fyr og fyret her stod ferdig i 1855. I 1876 vart det sett opp ein varde på holmen. Holmengrå fyr stod ferdig i august 1892. På grunn av dei særs vanskelege landingstilhøva var det store problem å få frakta i land materiale til bygginga, og dette kunne berre gjerast i godt vêr. Bygginga vart derfor kraftig fordyra som følgje av dette. Fyrlyset stod opphavleg i taket på fyrvaktarbustaden. 

Huset var opphavleg plassert slik at sjøen vaska heilt opp til huset i tung sjø. Det vart bygt ein høg støypekant for hindre dette, men då dette ikkje hjelpte vart heile huset flytta til den høgaste staden på holmen. Det vert sagt at røynde folk på Fedje hadde åtvara fyrvesenet om denne faren, men at dei ikkje hadde teke omsyn til dette.

I 1940 og 1941 vart fyret utsett for eld frå allierte fly og fekk ein del skadar. 

Fyret vart radiofyr i 1947 og i 1948 vart det gjort framlegg å avbemmane fyret, sidan fyrvaktaren og kona hans kunne vere vêrfaste i lange periodar om vinteren, utan høve til å kome seg i land. Fyret fekk tåkelur, ein diafon, i 1954 og vart elektrifisert i 1955. Det vart då bygt eit maskinhus med dieselaggregat og eit 16 meter høgt mursteinstårn, og fyrlykta vart flytta frå fyrvaktarbustaden til dette tårnet. Samstundes vart fyret fråflytta og bustaden ominnreidd med hyblar for vaktmannskapet. Då oljeraffineriet på Mongstad kom i drift vart det ein sterk auke i skipstrafikken rundt fyret, og i 1975 vart det derfor montert racon. Fyret vart automatisert og fråflytta i 1986.

Skipsforlis ved fyret 
 
Det har vore ei rekkje skipsforlis ved Holmengrå fyr i nyare tid:

 20. september 1982: Lasteskipet «Hico» frå Stavanger sprang lekk og sokk ved Holmengrå fyr. Ingen omkom. 

 9. januar 1983: Kornskipet «Bebko» havarerte nord for Holmengrå fyr. Dei sju sjøfolka vart berga i full storm. 

 4. februar 1989: Fraktebåten «Coast Trader» gjekk ned ved Holmengrå. Mannskapet på fire vart redda i siste liten. 

 25. september 1989: Smågasstankaren «Melrose» havarerte i storm sørvest for Holmengrå fyr. Alle vart berga.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Referansar 



Fyr i Vestland
Byggverk i Fedje
Samferdsle i Fedje
Folkepølsa

Folkepølsa er eit revynummer skrive av Einar Schanke og Alfred Næss. Skodespelaren og imitasjonskunstnaren Rolf Just Nilsen framførte nummeret under revyen Det går på by'n på Chat Noir i Oslo hausten 1959.

Revynummeret tek utgangspunkt i det sosialdemokratiske fokuset på «folkeheimen» som prega samtida. Schanke og Næss vidareutvikla omgrepet - og forfatta ein humoristisk-satirisk tekst der «Folkepølsa» er utgangspunktet for ein debatt i Stortinget. Revynummeret blei særleg vellukka fordi Rolf Just Nilsen presenterte svært truverdige imitasjonar av framstående dåverande stortingspolitikarar: Just Nilsen innleier stykket med ein parodi av statsminister Einar Gerhardsen, og vekslar deretter mellom lett gjenkjennelege imitasjonar av fleire politikarar. Per Borten og Jon Leirfall frå Senterpartiet er representerte, det same er John Lyng frå Høgre og Stortingspresident Nils Langhelle (Arbeidarpartiet). Følgjande ord er tillagt Venstre-representanten Bent Røiseland: «Med pylså vår er du aldri nauen, beste pylså sidan Svartedauen».

Kjelder 

Odd Bang-Hansen. Chat Noir og norsk revy. Oslo 1961: Cappelen.

Revyar
Sketsjar
Skodespel frå 1900-talet
Norske skodespel
Jon Leirfall

Jon Leirfall () var ein norsk politikar (Bondepartiet og Senterpartiet) frå Hegra i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Han var utdanna sivilagronom frå NLH i 1924. Sekretær i Bondepartiet i perioden 1929-33. Leirfall var gardbrukar og stortingsrepresentant frå 1945 til 1969, men gjorde seg òg kjent som historieforteljar, målstrevar og forfattar. I heimbygda vart han kalla Jon Bertemma, av di han budde på garden Bertem.

Jon Leirfall måtte under den andre verdskrigen flykte til Sverige saman med familien sin. Han skriv om opphaldet i Sverige i boka I storm og stille. Blad frå minneboka. Der fortel han mellom anna: «Hausten 1943 tok norsk militæropplæring og oppsetting av norske militæravdelingar i Sverige til. Dette er ei ganske fantastisk historie og eit klart brot på svensk nøytralitetspolitikk. Det strir mot all nøytralitet at ei krigførande makt får høve til å organisere militær verksemd mot ein fiende på nøytralt område.»

Utmerkingar 

 I 1962 blei han kommandør av Finlands Lejons orden 
 Frå 1969 riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden
 I 1974 fekk han Melsom-prisen

Bibliografi 
 1927 – Undersøkelser over driftsmessige forhold i jordbruket
 1930 – Håndbok for tillitsmenn
 1936 – Jordspørsmålet i Norge. Et ordskiftegrunnlag for bygdeungdommen
 1939 – Studieplan for jamstilling
 1960 – Nordkalottens transportspørsmål
 1960 – Det vestlandske jordbruket i frihandelsområdet
 1960 – Har dei små bruka ei framtid?
 1962 – Helleristningene i Hegra
 1968 – Liv og lagnad i Stjørdalsbygdene, 1. bind (3 delar)
 1969 – Steinvikholm. Borgen og byggherren
 1969 – Meierifesten. Sant og usant frå Trøndelag
 1970 – Stormaskina. Frå bygdelivet i gammeltida
 1970 – Så seier soga. Mykleting og Marialyst i Borte-Pers tid, med Eskeland og Hetland
 1971 – Soga om det store mannefallet
 1972 – Soga om Tryggves fall, med Hetland
 1973 – Mangt eg minnes om ei tid som var
 1973 – Soga om Korvald Kyrre og den store hundestriden, med Hetland
 1975 – Soga om det store kvinneåret, med Hetland
 1976 – Vest i havet. Vesterhavsøyane gjennom tusen års norsk historie
 1977 – Bra folk. Profilar i det gamle bygdesamfunnet
 1978 – Soga om Oddvar Rådvill og Per Klipping, med Hetland
 1979 – Tusen år på Man. Sagaøya i Irskesjøen
 1981 – Sannferdige folk, med Hetland
 1983 – Hegra kirke. Kirke og menighet 1536–1783–1983
 1984 – Ute og heime
 1984 – Soga om ølet fra Drafn, med Hetland
 1986 – Old times in Norway
 1989 – I storm og stille. Blad frå minneboka

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Stortinget.no - Biografi
 Bøker av Jon Leirfall digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar av Jon Leirfall i BIBSYS ASk

Målfolk
Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
St. Olavs Orden
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Finlands løves orden
Vinnarar av Melsom-prisen
Norske agronomar
Studentar ved Noregs landbrukshøgskule
Folk frå Stjørdal
Nils Langhelle

}}
Nils Langhelle (), fødd i Bergen, var ein norsk politikar som representerte Arbeiderpartiet.

Frå 1949 var han var vald inn på Stortinget som representant frå Bergen, og møtte fast fram til han døydde i 1967. Langhelle hadde allereie frå 1945 til 1949 vore vararepresentant frå sitt distrikt - og knytt nære kontaktar til Einar Gerhardsen. I 1945 blei han arbeidsminister i den første regjeringa Gerhardsen. Frå 1946 blei han utnemnd som samferdsleminister, ein post han hadde fram til 1952 då han blei forsvarsminister. Mellom 1954 og 1955 var han handels- og skipsfartsminister.

Langhelle blei vald til visepresident i Stortinget i 1955, eit verv han også hadde mellom 1965 og 1967. Då Oscar Torp døydde i 1958, blei Langhelle Stortingspresident. Det vervet hadde han fram til 1965. Nils Langhelle var òg medlem av Nobelkomiteen frå 1964 og fram til han døydde. Han var varaformann for komiteen i perioden 1965 til 1966 og formann frå 1967.

Bakgrunnsstoff 
 Stortinget.no - Biografi

Stortingspresidentar
Norske handelsministrar
Norske forsvarsministrar
Norske samferdsleministrar
Norske arbeidsministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Statsrådar i Regjeringa Torp
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Bergen
Leiarar av Den Norske Nobelkomite
Norske konsentrasjonsleirfangar under andre verdskrigen
Folk frå Bergen
Kompromiss

Kompromiss er ei form for semje der dei ulike partane lemper på krava dei opphavleg hadde. Ordet er kome til norsk gjennom fransk frå det latinske for 'skilsdomsavtale', comprommissum.

Det er vanleg å forhandla seg fram til kompromiss mellom ulike maktblokker innan politikk. Kompromiss er også vanlege i handel og næringsliv, til dømes ved pruting, der seljar og kjøpar snakkar seg fram til ein pris begge kan godta, og lønnsforhandlingar.

Sosiologi
Argument
Kryptografi
Spelteori
Rolf Just Nilsen

Rolf Just Nilsen () var ein norsk revyartist, songar og skodespelar. Han var ein framifrå imitator og parodikar. I dei beste imitasjonane (av mellom anna Einar Gerhardsen, Per Borten og Bent Røiseland) er det mest uråd å høyre skilnad på Just Nilsen og originalane. Mellom glansnummera hans er imitasjonen av onkelen, Leif Juster.

Talentet blei oppdaga allereie i grunnskulen der han forbløffa lærarar og elevar med nøyaktige imitasjonar av dei tilsette. Den profesjonelle karrieren hans byrja på Studioteatret, men fordi han sette revyen så høgt, førte det til eit engasjement på Chat Noir frå 1952 til 1959. Etter ein periode på Edderkoppen teater slutta han seg til Det Norske Teatret. I nokre år hadde han òg kontrakt med Oslo Nye Teater. Rolf Just Nilsen vann Leonardstatuetten i 1976.

Rolf Just Nilsen har spela i ei lang rekkje filmar, radioprogram og fjernsynsproduksjonar i NRK. Han fekk òg ein omfattande karriere som grammofonartist. For platene Asbjørnsen & Moes eventyr 1 & 2 fekk han Spellemannprisen 1980 i klassen barneplate.

Just Nilsen døydde på scena under framføringa av revyen L/L Wang & Nilsen på Det norske teatret i 1981.

Bakgrunnsstoff 
 Omtale i Norsk pop- og rockleksikon frå 2005

Norske skodespelarar
Norske songarar
Norske revyartistar
Folk frå Oslo
Vinnarar av Spellemannprisen
Personsøkjar

Ein personsøkjar er eit mobilt apparat som kan motta enkle meldingar i form av radiosignal som vert sende frå til dømes ein telefon. Personsøkjaren fungerer berre éin veg, slik at han berre kan ta imot meldingar (ikkje senda og kvittera for meldingar). Personsøkjaren var det fyrste mobile teleutstyret som vart populært i marknaden og var eit særs nyttig hjelpemiddel før mobiltelefonen var allemannseige, sidan han gjorde det mogeleg å nå folk i farten på ein enkel måte. Dei kunne ta imot eit telefonnummer og så gå til den næraste fasttelefonen og ringja attende.

Som offentleg teneste har meldings- og tekstfunksjonane på mobiltelefonen fullstendig teke over bruksfelta til personsøkjaren. Somme verksemder, som til dømes sjukehus, har framleis interne personsøkjartenester med «biparar» eller «summarar» som varslar medarbeidarar om at dei må ta kontakt.

Televerket dreiv ei offentleg personsøkjarteneste frå 1984. I 1986 dekte tenesta landet slik at 70 % av befolkninga hadde tilgjenge. Tenesta vart nedlagd 1. september 2003 etter mindre enn 20 år i drift.

Telefoni
Monsestuen fyr

Monsestuen fyr ligg ved Halmrast småbåthamn ved Randsfjorden i Innlandet. Det er det einaste fyret i innlandet i Noreg. Fyret blei teke i bruk 16. august 2008.

Kjelder 
 Kystglimt 3, 2008

Fyr i Innlandet
Samferdsle i Søndre Land
Utvær fyrstasjon

Utvær fyrstasjon er det vestlegaste fyret i landet og ligg ved fiskeværet Utvær i Solund kommune i Vestland på nordsida av innløpet til Sognefjorden. 

Fyrtårnet er 31 meter høgt i støypejern og er farga heilt raudt. Eit lite bifyr i støypejern står på ein betongcisterne. Hovudtårnet vart sterkt skadd under eit flyåtak i 1945 og ein stor del av bygningane rundt tårnet brann ned. I 1948 fekk fyret nytt lyktehus og eit 3. orden blinkapparat som framleis er i drift. 

Fyrstasjonen inneheld maskinhus, bustader og uthus tett ved fyrtårnet, samt naust, landing og tufter etter tidlegare fellesbustad. Området som fyrstasjonen ligg i er verna som naturreservat etter lov om naturrvern, medan sjølve fyrstasjonen er freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Fyr i Vestland
Samferdsle i Solund
Freda bygg i Vestland
Kulturminne i Solund
Byggverk i Solund
Skipingar i 1900
1900 i Noreg
Geita fyrstasjon

Geita fyrstasjon er eit fyr som ligg på øya Geita i Buefjorden i Askvoll kommune i Vestland. 

Fyrbygningen er i tre og har eit lyktehus med ein høg, spiss kuppel i det søraustlege hjørnet. Sjølve linsa står på eit smijernsfundament. Geita har vanskelege landingsforhold og eit naust som ligg nokre hundre meter frå resten av stasjonen, som òg har maskinhus og uthus, bustad og fjøs. 

I dag driv Nordisk Kunstnersenter Dalsåsen med utleige av fyret for overnatting. 

Den spesielle plasseringa på toppen av øya og det særeigne lyktehus gjer fyrstasjonen ein særeigen karakter og fyrstasjonen er verna etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Vestland
Byggverk i Askvoll
Samferdsle i Askvoll
Kulturminne i Askvoll
Freda bygg i Vestland
Skipingar i 1897
1897 i Noreg
Austnes fyr

Austnes fyr er eit fyr som ligg på austsida av Værlandet i Buefjorden i Askvoll kommune i Vestland.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Vestland
Byggverk i Askvoll
Samferdsle i Askvoll
Ytterøyane fyrstasjon

Ytterøyane fyrstasjon er eit kystfyr som ligg på øy nordvest i Kinn kommune i Vestland.

Fyrstasjonen har eit 20 meter høgt støypejernstårn som står på ein høg, åttekanta betongsokkel. Med sokkelen er tårnet 31 meter høgt. Det opphavlege 1. ordens linseapparatet er bygd om, men framleis i drift. Tett ved fyret står maskinhus, bustad og uthus. Ved vegen ned til naust og landing ligg tuftene etter ei smie. Området har rik flora og fugleliv og er verna som naturreservat etter lov om naturvern. 

Sjølve fyrstasjonen er freda etter lov om kulturminne.

Klima 
Meteorologisk institutt har hatt ein vêrstasjon på Ytterøyane fyr sidan september 1984. Stasjonen ligg 26 meter over havet og har synopnummer 01304.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fyr i Kinn
Freda bygg i Vestland
Vêrstasjonar i Noreg
Skipingar i 1881
Kulturminne i Kinn
Stabben fyrstasjon

Stabben fyrstasjon er eit leifyr som ligg på ein holme ved innseglinga til Florø i Kinn kommune i Vestland.

Fyret vart sett i drift i 1867. Fyrbygningen er lafta og står på ein høg gråsteinsmur og har eit lågt taktårn. Tårnet vart bygd høgare i 1905 og det vart då sett inn eit 4. ordens linseapparat som framleis er i bruk. Fyrstasjonen består av sjølve fyrbygningen, eit naust og ein landing som ligg tett samla på den vesle holmen. I 1975 vart fyret automatisert og avbemanna. 

Stabben fyrstasjon er eit av dei mest særprega fyrstasjonen i landet og bygningane dekkjer nesten heile holmen. På grunn av dette er fyrstasjonen freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Kinn
Freda bygg i Vestland
Kulturminne i Kinn
Skipingar i 1867
1867 i Noreg
Røværsholmen fyrstasjon

Røværsholmen fyrstasjon er eit fyr som ligg på ein holme ved Røvær utanfor Haugesund i Rogaland. 

Stasjonen har eit 13,5 meter høgt raudt fyrtårn i støypejern. Tårnet står på ein fot av hogd stein, som kjem frå Lista fyrstasjon der to steintårn vart tekne ned i 1873. Røværsholmen fyrstasjon vart oppretta i 1892 og har eit 2. ordens linseapparat. 

Det ligg bustad og uthus ved sidan av tårnet og naust og landing like nedanfor. Landingstilhøva er vanskelege. 

Fyrstasjonen er freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Fyr i Rogaland
Freda bygg i Rogaland
Byggverk i Haugesund
Kulturminne i Haugesund
Skongenes fyrstasjon

Skongenes fyrstasjon er eit fyr som ligg nordaust på Vågsøy i  Kinn kommune, Vestland, på sørsida av Sildegapet og like sør for Stad. 

I 1865 var fyrdirektøren på synfaring mellom Bergen og Stad og det vart sett på som nødvendig med eit leifyr på Skongeneset. Det vart bevila 6875 spesidalar til fyrstasjonen, som vart sett opp i 1870 og fyret vart tent 26. november same året. I 1875 vart det montert tåkeklokke av stål. Klokka gav ni slag med eitt sekunds mellomrom kvart femte minutt. I 1882 vart klokka bytta ut med ei ny klokke i metall som gav betre lyd. I 1932 vart bemanninga auka med ein assistent og det vart bygd ein ny assistentbustad. 

Fyret vart angripe av allierte fly i mars 1945 og bustadane her vart hardt skadde. I 1949-1950 vart det derfor bygd nye bustader. Fyret vart omgjort til tørnstasjon i 1961, og den gamle assistentbustaden vart seld og rive ned. Fyret vart elektrifisert i 1963 og tåkeklokka vart skifta ut med ein nautofon som gav to støt kvart 30. sekund. Fyret vart automatisert og avbemanna i 1985. 

I tillegg til sjølve fyret dannar fire bygningar eit indre tun. Fyrtårnet ligg mot nord, og i tillegg finn ein uthus, lager, fjøs, maskinhus og verkstad. 

I dag vert det drive utleige av Skongenes fyr for overnattingsgjester. Det er tilkomst til fyret via sti, om lag ein times gåtur frå bilvegen.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Kinn
Skipingar i 1870
1870 i Noreg