alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bellingshausen Island

Bellingshausen Island er ei av dei sørlegaste av Sør-Sandwichøyane, i nærleiken av Thule Island og Cook Island, og høyrer til gruppa Southern Thule. Ho er kalla opp etter den tysk-russiske oppdagaren Fabian von Bellingshausen (1778–1852), som oppdaga øya.

Øya er ein stratovulkan av basaltisk andesitt, og det siste krateret, som er kring 150 meter breitt og 60 meter djupt, vart danna av eit eksplosivt utbrot ein gong mellom 1968 og 1984.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

"Thule Islands" på Global Volcanism Program

Bakgrunnsstoff
Bilete av øya: 
 http://www.photo.antarctica.ac.uk/external/guest/detail/personal/10005836/1/8
 http://cedric-in-antarctica-2009.blogspot.com/2010_02_01_archive.html

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Bristol Island

Bristol Island er ei øy som ligg midtvegs mellom Montagu Island og Thule Island i Sør-Sandwichøyane.

På øya finn ein Harker Point, Fryer Point, Turmoil Point, Havfruen Peak, Trulla Bluff, Grindle Rock, Wilson Rock, Freezland Rock, Mount Sourabaya, Mount Darnley og Forsters Passage.

Bristol Island består av fleire aktive vulkanar som hadde utbrot i 1823, 1935, 1936, 1950 og 1956.

Historie
Ho vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Cook i 1775 og kalla opp etter offiseren Augustus Hervey, 3. jarlen av Bristol. Carl Anton Larsen var den første til å gå i land på øya i 1908.

Øya har aldri over busett og vert administrert av Storbritannia som ein del av Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. I lag med resten av Sør-Sandwichøyane gjer òg Argentina krav på øya. Argentina prøvde ikkje å okkupere øya under  Falklandskrigen

Sjå òg
Antarktiske og subantarktiske øyar
Vulkanar i Sør-Sandwichøyane

Kjelder

 
Volcano.und.edu 
Exploring Polar Frontiers: A Historical Encyclopedia, Volume 1, By William James Mills

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Aktive vulkanar
Candlemas Island

Candlemas Island er ei lita, aude øy i Candlemas Islands i Sør-Sandwichøyane. Ho ligg kring 3 km frå Vindication Island og mellom dei ligg Nelson Channel.

Øya blei oppdaga 2. februar 1775 av James Cook sin ekspedisjon under hans andre jordomsegling. Denne datoen er kyndelsmesse, engelsk candlemas.

Norddelen av øya er isfri på grunn av vulkansk varme. På nordvestsida av øya ligg ein aktiv stratovulkan, Lucifer Hill, som synte teikn på aktivitet i 1911. I 1953-1954 kom det glødande lava frå fjellet. Mount Andromeda og Mount Perseus er begge to fjell på øya som er dekte av isbrear. Mount Andromeda er det høgaste punktet på øya med ei høgd på 550 meter over havet. 

Candlemas Island er åstad for ein roman av Ian Cameron, The White Ship (1975), som fortel om ein katastrofal ekspedisjon til øya i 1975 der medlemmane møter spøkelse etter forliste spanjolar på øya i 1818.

Sjå òg
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 

volcano.und.edu 
Candlemas Island ved volcano.und.edu

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Aktive vulkanar
Cook Island i Sør-Sandwichøyane

Cook Island er den sentrale og største øya i Southern Thule, ein del av Sør-Sandwichøyane lengst sør i Atlanterhavet. Southern Thule vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under kaptein James Cook i 1775. Øya vart kalla opp etter Cook av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som utforska Sør-Sandwichøyane i 1819–20.

Cook Island er 6 km lang og 3 km bre og er stort sett dekt av is. Det høgaste punktet, Mount Harmer, har ei høgd på 1115 meter over havet.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Leskov Island i Sør-Sandwichøyane

Leskov Island er ei lita, aude øy i Traversay Islands i Sør-Sandwichøyane. Ho er mindre enn 1,5 km lang og ligg 48 km vest for Visokoi Island. Ho vart oppdaga i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som kalla ho opp etter tredjeløytnanten på ekspedisjonsskipet «Vostok».

Leskov ligg vest for hovudbogen i Sør-Sandwichøyane, og består av andesittisk i staden for basaltisk lava og det høgaste punktet er 190 meter over havet. Subduksjonssonen som dannar Sør-Sandwichgropa ligg aust for øybogen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

volcano.und.edu 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Montagu Island

Montagu Island er den største av Sør-Sandwichøyane og ligg i Weddellhavet utanfor kysten av Antarktis. Ho er ein del av dei britiske Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane og har ein aktiv vulkan. Ho ligg 60 km nordaust for Bristol Island og 62 km sør for Saunders Island.

Øya vart først oppdaga av James Cook i 1775 og kalla opp etter John Montagu, 4. jarlen av Sandwich og marineminster då ho vart oppdaga. Nordmannen Carl Anton Larsen var den første som steig i land på øya i 1908.

Geografi
Den avsidesliggande, aude øya er kring 12 km lang og 10 km brei og over 90 % av øya er dekt av is. Vulkanen Mount Belinda er det høgaste punktet på øya med ei høgd på 1370 meter over havet. Ein trudde vulkanen var inaktiv fram til ein fann eit nytt, tynt oskelåg kring vulkanen i 2002.

Mount Belinda
I november 2005 synte satelittbilete at Mount Belinda hadde eit utbrot som hadde skapt ei 90 meter brei elv av lava på nordsida av øya. Dette utbrotet utvida arealet til øya med 0,2 kvadratkilometer.

Galleri

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 
 First recorded eruption of Mount Belinda volcano (Montagu Island), Sør-Sandwichøyane, Bull Volcanol (2005) 67:415–422 (PDF)

Bakgrunnsstoff
Montagu Island - The Island Eencyclopedia at Oceandots.com

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Nicholas Hilliard

Nicholas Hilliard () var ein britisk miniatyrmålar og gullsmed frå Exeter. Han arbeidde også som portrettmålar.

Liv og gjerning
Hilliard var son til ein gullsmed frå Exeter. Frå 1562 gjekk han sjølv gullsmedlære og vart meister i faget i 1569. Hans mest berømte kunstverk er likevel miniatyrportrett av høg kvalitet. Desse er også verdfulle som historiske dokument. Hilliard besøkte Frankrike i 1557-58 og vart då påverka av den franske hoffkunsten. Eit av Hilliards mest kjende verk er Ung mann mellom roser, som i sitt biletspråk står nært symbolismen i ei kjærleiksforteljing forfatta av vennen Philip Sidney.

Stilistisk syner arbeida til Hillard ein slektskap med verk av den tyske målaren Hans Holbein den yngre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nicholas Hilliard» frå ,  den 14. november 2012.

Bakgrunnsstoff

Engelske målarar
Folk frå Exeter
Folk frå tudortida
Saunders Island i Sør-Sandwichøyane

Saunders Island er ei halvmåneforma øy som ligg mellom Candlemas Island og Montagu Island i Sør-Sandwichøyane, som høyrer til Storbritannia. Ho er ei vulkansk øy og består av ein aktiv stratovulkan, den 990 meter høge Mount Michael. Vulkanen hadde eit eksplosivt utbrot i 1819 og har hatt fleire utbrot mellom 2000 og 2005. Det 700 meter breie krateret på toppen har mogelegeins ein aktiv lavasjø, ein av få i verda. 

Saunders Island vart oppdaga i 1775 av kaptein James Cook, som kalla ho opp etter Sir Charles Saunders, som var marineminister. Ho vart kartlagd i større detalj av Bellingshausen i 1819 og i 1930 av Discovery Investigations på «Discovery II».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 
 
Volcano World: Mount Michael 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Stratovulkanar
Aktive vulkanar
Thule Island

Thule Island, òg kalla Morrell Island, er ei av dei sørlegaste av Sør-Sandwichøyane, og ein del av gruppa som vert kalla Southern Thule. Ho vart kalla opp etter det mytiske landet Thule, som av geografar i antikken vart sagt å ligge heilt ytst på jorda. Det alternative namnet Morrell Island er kalla opp etter Benjamin Morrell, ein amerikansk oppdagar og kvalfangarar.

Geografi
Thule Island er nesten trekantforma og har eit areal på 5,5 km² og ein 3 km lang landtunge strekkjer seg søraustover. Dei bratte sidene går opp til eit 2 km langt og 1,5 km breitt krater på toppen av Mount Larsen på 710 meter over havet. Mount Larsen er kalla opp etter polfararen og kvalfangaren Carl Anton Larsen. Utanfor søraustenden ligg den vesle øya Twitcher Rock, det sørlegaste landområdet på jorda før Antarktis og øyane utanfor kontinentet.

Thule Island ligg nær Cook Island og Bellingshausen Island. Ein trur at Thule og Cook kan ha vore ei enkel øy tidlegare, og det er spor etter eit undersjøisk krater mellom dei to. Damp frå kratersjøen på toppen og oske i sida vart rapportert i 1962. Vulkansk varme gjer at krateret på Thule Island er fri for is. Toppen av øya er 1074 meter over havet.

Argentinsk okkupasjon

For å forsvare kravet sitt over Sør-Sandwichøyane oppretta Argentina ein sommarstasjon, Teniente Esquivel ved Ferguson Bay på søraustkysten av Thule Island den 25. januar 1955. Stasjonen måtte evakuerast i januar 1956 på grunn av eit vulkanutbrot. I 1976 vart det oppretta ein militærbase på Thule Island kalla Corbeta Uruguay (Port Faraday) på søraustkysten av øya. Britane oppdaga den argentinske basen i 1976, men valde å prøve å løyse konflikten på diplomatisk vis fram til 1982. Basen vart okkupert av britiske styrkar etter Falklandskrigen og vart øydelagd i 1982.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thule Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 "Thule Islands" at Global Volcanism Program
 
 volcano.und.edu 
 Thule Island at OceanDots.com
 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Kratersjøar
Vindication Island

Vindication Island er ei lita, aude øy i Sør-Sandwichøyane. Ho er del av den mindre øygruppa Candlemas Islands, og ligg kring 3 km frå Candlemas Island. Mellom dei ligg Nelson Channel.

Sjølv om Vindication Island har ein vulkan, har det ikkje vore teikn til aktivitet dei siste 10 000 åra. Det høgaste på punktet på øya er Quadrant Peak på 430 meter over havet. Øya er nesten isfri.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 
volcano.und.edu 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Visokoi Island

Visokoi Island er ei aude øy i Traversay Islands i Sør-Sandwichøyane. Ho vart oppdaga i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen, som gav øya namnet Visokoi ('høg') etter høgda hennar.

Øya er 7,2 km lang og 4,8 km brei, med Mount Hodson, ein vulkansk topp på 1005 meter over havet. Toppen er kalla opp etter sir Arnold Weinholt Hodson, ein guvernør på Falklandsøyane.

Austenden av øya, Irving Point, er kalla opp etter ein britisk oppdagar, John J. Irving som var far til den britiske historikaren David Irving.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

 
Hodson Volcano 
Irving Letters

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Zavodovski Island

Zavodovski Island er ei aude vulkansk øy i Traversay Islands i Sør-Sandwichøyane. Ho ligg 350 km søraust for Sør-Georgia. Ho er den nordlegaste av Sør-Sandwichøyane og den som ligg nærast Sør-Georgia. 

Zavodovski Island vart oppdaga og namngjeven av den russiske oppdagaren Fabian Gottlieb von Bellingshausen på julaftan 1819. Bellingshausen kalla ho opp etter løytnant Ivan Zavodovski, som var kaptein på skipet «Vostok».

Geografi

Øya er kring 5 km lang og det høgaste punktet er 551 meter over havet. Stratovulkanen Mount Asphyxia dominerer vestsida av øya, medan austhalvdelen er ei lågtliggande lavaslette. Det vart oppdaga fersk lava frå Mount Asphyxia og fleire indikasjonar syner at han har vore aktiv sidan den gong. Kring 50 % av øya består av tefra. Eit vulkanutbrot vart oppdaga på øya 2. mai 2012, men storleiken av utbrotet er ikkje kjend.

Det finst kring ein million par hekkande ringpingvinar på øya, noko som er ein av dei største pingvinkoloniane i verda.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zavodovski Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
Zavodovski, Sør-Sandwichøyane with images 

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Traversay Islands

Traversay Islands er ei gruppe på tre øyar heilt nord i Sør-Sandwichøyane som består av Zavodovski, Leskov og Visokoi Island.

Gruppa vart oppdaga i november 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som kalla dei opp etter Jean-Baptiste Prevost de Sansac, Marquis de Traversay (1754–1831), ein fransk marineoffiser som gjekk inn i Den russiske marinen i 1791.

Geografi

Zavodovski Island ligg 350 km søraust for Sør-Georgia. Ho er den nordlegaste av Sør-Sandwichøyane og den som ligg nærast Sør-Georgia. Visokoi Island ligg søraust for Zavodovski med den 1005  meter høge vulkanen Mount Hodson. Leskov Island ligg vest for hovudbogen i Sør-Sandwichøyane, 48 km vest for Visokoi.

Sjå òg
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 List of Antarctic islands north of 60° S

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Traversay Islands» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bilete av Zavodovski Island 
Flyfoto av Zavodovski Island
Bilete av Visokoi Island

Øyar i Sør-Sandwichøyane
Vulkanar i Atlanterhavet
Vulkanar i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Grå trøndersau

Grå trøndersau er ein norsk sauerase som var rekna som utdøydd fram til ein flokk med gråsauar vart oppdaga på ein gard i Telemark i 1992. Rasen er kjent for særs fin, grå ull. Systematisk prøvetaking har vist at somme av dyra har særs finfibra ull, noko som òg vert vektlagd i avlsarbeidet. Opphavet til sauerasen er ukjent, men ein teori er at rasen har blitt til ved krysning mellom gammalnorsk sau og tautersau. Etter at grå trøndersau vart gjenoppdaga i 1992, vart ei vernebesetning skipa hos Ole Hans Lien i Telemark. I dag finst der også ei vernebesetning på Øya videregående skole i Sør-Trøndelag. I dag finst i underkant av 400 vinterfora søyer fordelt på rundt 25 besetninger.

Raseskildring
Grå trøndersau skal ha svart buk, bein og hovud, og ein kvit dropeforma flekk under kvart auge. Ulla på ryggen og på sidene skal vere stålgrå. Etter rasestandarden skal ulla ha særs fine fibrar. Rasen har halvlang hale.

Kjelder
Raseskildring, grå trøndersau, Skog og landskap 
Sauerasar
Norske husdyr
Allison Islands

Allison Islands er ei lita rekkje øyar i Antarktis som ligg på nordsida av innløpet til Sparkes Bay i Windmill Islands. Dei vart først kartlagde frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter William L. Allison, ein forskar på ionosfæren som heldt til ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Allison Islands» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Ardery Island

Ardery Island  er ei bratt, klipperik øy, som ligg 1,7 km vest for Odbert Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter major E. R. Ardery, ein observatør i ingeniørtroppen som var med på å opprette astronomiske kontrollstasjonar mellom Wilhelm II Coast og Budd Coast sesongen 1947-48.

Cave Ravine 
Cave Ravine er ei ravine vest på øya. Ho vart først kartlagd av Operasjon Highjump, ho vart vitja i 1961 av dr. M. N. Orton, som var militærlege ved Wilkes Station. Ho fekk dette namnet av ANCA fordi det ligg ei grotte i vestveggen av ravina. Cave Landing er ein isfot nær Cave Ravine der ein kan gå i land på våren og sommaren. Denne vart oppdaga av dr. Orton då han vitja Cave Ravine, og vart namngjeven av ANCA etter sistnemnde.

Mast Point 
Mast Point er det vestlegaste punktet på øya. Det vart namngjeve av US-ACAN etter bygningssnekkaren Clarence W. Mast som heldt til ved Wilkes Station i 1958.

Hiegel Passage 
Hiegel Passage er eit sund mellom øya og Holl og Ford Islands i sør. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter offiseren James A. Hiegel i US Navy som var leiar for Mobile Construction Battalion og som leia bygginga av Wilkes Station i februar 1957.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ardery Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Austral Island

Austral Island er ei lita øy i Antarktis heilt sør i Penney Bay i Windmill Islands. Øya er synleg på flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump (1946–47), men vart ikkje kartlagd på påfølgjande kart. Ho fekk dette namnet av US-ACAN etterdi ho er den sørlegaste av Windmill Islands.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Austral Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Bailey Rocks

Bailey Rocks er ei lita rekkje skjer i Windmill Islands i Antarktis som strekkjer seg nordaust frå nordsida av Bailey Peninsula og ut i  Newcomb Bay. Dei vart først kartlagde frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og observert i 1957 av personell på Wilkes Station under C. R. Eklund. Eklund kalla dei opp etter Carl T. Bailey i US Navy som deltok under ekspedisjonen som overvintra på Wiles Station i 1957 under Det internasjonale geofysiske året (IGY).

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bailey Rocks» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Beall Island

Beall Island er ei klipperik øy i Antarktis, som er 1,7 km long, med små viker på både aust- og vestsida. Ho ligg 300 meter nordvest for Mitchell Peninsula i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter James M. Beall, ein vêrobservatær med Operasjon Windmill.

Beall Reefs 
Beall Reefs er ein undersjøisk rygg med ei djupne mindre enn 1 m og ligg 800 meter vest for øya. Grunnene vart oppdaga frå Wilkes Station i 1961 og vart namngjeven av ANCA etter øya.

Connors Point 
Connors Point er det nordvestlege neset på øya. Det vart namngjeve av US-ACAN etter William J. Connors i US Navy som var ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beall Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Birkenhauer Island

Birkenhauer Island er ei stort sett isfri øy i Antarktis som ligg sør for Boffa Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter presten Henry F. Birkenhauer, som var seismolog og medlem ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Birkenhauer Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Boffa Island

Boffa Island er ei klipperik, ryggliknande øy i Antarktis, som er 1,3 km lang og som ligg 800 meter aust for Browning Peninsula mellom Bosner og Birkenhauer Island, i sørlege delen av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter W. C. Boffa, observatør i Strategic Air Command (SAC), som assisterte Operasjon Windmill med å opprette astronomiske målestrasjonar i området i januar 1948.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boffa Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Borrello Island

Borrello Island er ei lita øy i Antarktis som ligg utanfor vestsida av Hollin Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1946 og 1947. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter Sebastian R. Borrello, geomagnetikar ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Borrello Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Bosner Island

Bosner Island er ei klipperik øy i Antarktis. Ho er 500 meter lang og ligg 150 meter nordvest for Boffa Island og 800 meter aust for Browning Peninsula i sørlege delen av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter Paul Bosner, som var medlem av fotografieininga under Operasjon Windmill som tok bilete av området i januar 1948.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bosner Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Bousquet Island

Bousquet Island er ei øy som ligg like aust for Herring Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump i 1946 og 1947. Ho vart namngjeven av C.R. Eklund, vitskapleg leiar ved Wilkes Station, etter Edward A. Bousquet i US Navy som var av dei som overvintra 1957 ved stasjonen under Det internasjonale geofysiske året (IGY).

Bousquet Island ligg 17 km sør-søraust for Casey Station, som vert opererert året rundt av australske Antarctic Division frå Hobart i Tasmania. Stundom vert ho òg kalla Little Herring Island. Weddellselar ynglar ved denne øya.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bousquet Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Boving Island

Boving Island er ei lita øy i Antarktis sør i Newcomb Bay, som ligg 150 meter aust for McMullin Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av US Navy Operasjon Highjump i 1946 og 1947. Ho vart namngjeven av ANCA etter F. Boving, tredjeoffiser på MV «Thala Dan» i 1965, som assisterte ei sjømåling i nærleiken.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boving Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands
Cameron Island

Cameron Island er ei lita øy like nord for Hailstorm Island i Swain Islands i Antarktis. Denne regionen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956), og den sovjetiske ekspedisjonen (1956). Øya vart landmålt i 1957 av C.R. Eklund, som namngav ho etter Richard L. Cameron, sjefsglasiolog ved Wilkes Station i 1957.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Windmill Islands
Cloyd Island

Cloyd Island er ei klipperik øy i Antarktis mellom Ford og Herring Island i sørlege delen av Windmill Islands utanfor Budd Coast. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken under US Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947-1948. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter J. R. Cloyd i transporttenesta i hæren som var observatør under Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar i området i januar 1948.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cloyd Island» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Windmill Islands