alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Plutos

Plutos (Πλοῦτος), på latin skrive Plutus, er rikdommens gud innan gresk mytologi. Plutos kan på grunn av likskapen i namnet lett bli forveksla med den romerske guden Pluto. 

Plutos tyder 'rikdom', 'formue' og han var verje for rikdommen som kom frå dei frodige markene. Han vart tilbeden saman med mor si, grødegudinna Demeter, i Eleusis (Elevsína). Far til Plutos var helten Jason — som Zevs drap i sinne då han såg at Jason og Demeter hadde forelska seg og hatt omgang med kvarandre i ein nypløygd åker.

Kjelder 
 Elgreko - gresk mytologi 

Greske gudar
Velstandsgudar
Gustav Jensen

Gustav Margerth Jensen () var ein norsk stiftsprost, hymnolog, salmediktar og prestelærar. Hanvart fødd i Drammen, men fekk sin første skolegang i Arendal. Han er mest kjend for å ha leia revisjonsarbeidet som resulterte i Landstads reviderte salmebok.

Gustav Jensen tok teologisk embetseksamen i 1868. Ei tid var han folkehøgskolelærar i Skoger før han i 1874 vart kapellan i Vestre Aker, sidan Gamle Aker, Trefoldighetskyrkja og i 1902 stiftsprost i Kristiania og sokneprest i Vår Frelser menighet. 

I 1911 tok han avskil for å kunne bruke all si tid på arbeidet med revisjon av  kyrkjesalmeboka, eit oppdrag han hadde fått ved kongeleg resolusjon i 1908. I 1915 la han fram sitt Forslag til en revideret Salmebok for den norske kirke. Framlegget førte til mykje strid. Jensen døydde i 1922, utan å ha fått oppleve at den reviderte salmeboka var teken i bruk. Den vart først endeleg godkjend i 1924, som Landstads reviderte salmebok.

8 av salmane i Norsk salmebok er skrivne av Gustav Jensen. I tillegg har han omsett 12, blant dei Petter Dass-salmen Herre Gud ditt dyre navn og ære. 

Også i Lov Herren Katolsk salmebok er ein av Jensen sine salmar med, i tillegg til 6 av omsetjingane hans.

Kjelder 
 P.E. Rynning (1954): Salmediktingi i Noreg Det norske Samlaget
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962
 Utdjupande artikkel om Jensen på NBL, skriven av Bernt Oftestad

Norske prestar
Norske salmediktarar
Folk frå Drammen
Folk frå Arendal
Individ

Eit individ (frå latin individuum som tyder 'udeleleg') er ein enkelt person eller ei enkelt organisme, dvs. ein unik og meir eller mindre autonom eining.
I det biologiske kompleksitetshierarkiet er individet eitt av dei viktigaste nivåa, som ligg mellom cella og populasjonen.
(Hjå eincella organismar er individet per definisjon det same som cella.)

Det er ikkje alltid eintydig å avgrense eit individ.
I dyrekoloniar som hjå sosiale insekt (t.d. bier, maur) kan enkeltorganismar ikkje overleve utan resten av samfunnet, men har likevel autark åtferd og vert difor rekna som enkelt individ.
I andre koloniar, som hjå mosdyr eller polyppar, kan enkeltorganismane i tillegg vere genetisk identiske og oppretthalde cellulære forbindingar mellom organismane, slik at dei utgjer fysiologiske eininga saman med naboane.
Her kan det vere nokså vilkårleg å avgrense enkelte individ.
Nokre av desse koloniane kan med rette reknast som superorganismar.
Det same gjeld for mange plantar som formeirer seg ved knoppskyting.
Her nyttar ein ofte nemninga genet (for genetisk avgrensa individ) og ramet (for fysiologisk avgrensa individ) for å unngå misforståingar. 

Hjå dei fleste dyr, inkludert menneske, oppstår det sjeldan slike vanskar. Einegga tvillingar er er genetisk identiske men heilt klart to ulike individ, fordi dei blir utsette for ulike miljøpåverkingar og kan handle uavhengig. 
Overgangen mellom siamesiske tvillingar og teratomar (svulstaktige dobbeltdanningar av organ) er derimot flytande.

Det er også umuleg å gje eit nøyaktig tidspunkt for når individualiteten byrjar i tid.
Spesielt i ovipare (levandefødande) artar som menneske blir fosteret gradvis levedyktig, og blir ikkje helt uavhengig før (ev. lenge) etter fødselen.

I filosofien nyttar ein individomgrepet i ei mykje vidare tyding, sjå partikulare.

Kjelder

Biologi
Filosofi
Identitet
Latinske ord og uttrykk
Verksemd

Ei verksemd er ein organisasjon som produserer varer eller leverer tenester. Ein skil mellom privat verksemd og offentleg verksemd. Privat verksemd blir drive forretningsmessig ved at den sel varer eller tenester på marknaden. Offentleg verksemd  kan òg drivast forretningsmessig (statsbedrift eller annan offentleg eigd bedrift), men vil oftast vere ikkje-kommersiell og finansiert gjennom skatter eller avgifter.

Ei verksemd kan drivast i mange former, så som selskap eller enkeltpersonføretak. Det økonomiske omfanget av ei verksemd kan vere frå det heilt minimale ned mot grensa for hobby og den kan vere eit multinasjonalt føretak. Ei verksemd kan vere utan tilsette, bestå av berre ein person, eller ha mange tusen tilsette.

Sjå også
 Selskap
 Aksjeselskap

Selskapsrett
Økonomi
Organisasjonar
Selskap

Bedrift, føretak, verksemd  eller selskap er ei samanslutning som er eigd av fysiske eller juridiske personar og rår over formue. Det er normalt også eit krav at selskapet driv på med noko. Vanlegvis vil dette vere av økonomisk art, men dette er ikkje eit absolutt vilkår. Ein skil normalt mellom selskap og sjølveigande institusjonar (stiftelse). Definisjonen på eit selskap vil variere ut frå kva slags selskap det er snakk om.

Sjølve selskapet er ein juridisk person, noko som inneber at det kan ha sjølvstendige rettar og pliktar uavhengig av sine eigarar. Selskapet kan mellom anna vere part i kontraktar, og det kan reise og motta søksmål ved domstolane. 

Ansvarsforholdet for eigarane varierer ut frå kva selskapsform som er vald. I ansvarleg selskap svarar eigarane for risikoen ved drifta med alt dei eig, eller etter eigardel i det ansvarlege selskapet. I det siste tilfellet blir det kalla eit selskap med delt ansvar DA. I eit aksjeselskap svarar eigarane eller eigaren berre for den innskotne aksjekapitalen.

 
Selskapsrett
Organisasjonsteori
Karin

Karin er eit kvinnenamn, ei kortform av Katarina, som kjem frå gresk katharos 'rein' eller 'kysk'. Det blir også stava Carin, Caryn og Karyn.
Karen og Karina er nærskylde variantar av namnet.

Karin har norsk og svensk namnedag den 2. august.

Bruk 
Namnet Karin har tradisjonelt vore særs vanleg i Tyskland og i Sverige, der det har vore i bruk sidan midten av 1400-talet. Ved byrjinga av 2006 hadde totalt 170 229 personer i Sverige namnet.

Karin er også utbreidd i Noreg, med 13 388 namneberarar i 2012 (SSB). Det var mest brukt i tidsrommet 1935-1945, då det blei gjeve til rundt 1,7 % av alle nyfødde jenter.

Kjende namneberarar 
 Karin Månsdotter, svensk dronning
 Karin Magdalena Bergquist, svensk forfattar
 Karin Bang, norsk forfattar
 Karin Boye, svensk forfattar
 Karin Dreijer, svensk musikar
 Anne Karin Elstad (f. 1938), norsk forfattar
 Karin Fossum (f. 1954), norsk forfattar
 Karin Glenmark, svensk musikar
 Karin Krog (f. 1937), norsk jazzsongar
 Karin Larsson-Bergöö, svensk kunstnar, gift med Carl Larsson
 Karin Lyberg, svensk forfattar
 Karin Rehnqvist, svensk komponist
 Karin Sveen (f. 1949), norsk forfattar

Bakgrunnsstoff 
 Norsk namnestatistikk for Karin hjå Statistisk Sentralbyrå

Kjelder 
 «Karin» på Svensk Wikipedia
 SSB

Kvinnenamn
Førenamn av gresk opphav
Ron Paul

Ronald «Ron» Ernest Paul () i Pittsburgh, Pennsylvania) er ein lege frå USA. Paul stilte som kandidat i primærvalet framom presidentvalet i USA i 2008, men nådde ikkje opp. Republikanaren Paul, som er mest kjend som kongressmedlem, har representert Texas sitt 22. kongressdistrikt i 1976 og frå 1979 til 1985, og han har seinare representert Texas sitt 14. kongressdistrikt i Representantathuset frå 1997 til 2013.

USA-amerikanske politikarar
Folk frå Pittsburgh
Kongressen i USA

Kongressen (engelsk United States Congress) er namnet på den riksdekkjande lovgjevande forsamlinga i Sambandsstatane (USA), med sete i hovudstaden Washington, DC. Kongressen vert utgjort av to kammer, eller «hus»: Senatet har to senatorar frå kvar delstat, i alt 100, medan Representanthuset har 435 sete, som vert fordelte mellom delstatane etter folketalet.

Alle delstatane i USA, bortsett frå Nebraska, har eit liknande kongress-system på delstatsnivå med to kammer.

 
Føderale styresmakter i USA
Lovgjevande forsamlingar
Nasjonalforsamlingar
Skipingar i 1789
Como

Como (Comm på ein lokal dialekt av lombardisk) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Como i regionen Lombardia og har om lag 85 000 innbyggjarar. Byen ligg ved den sørvestlege armen av Comosjøen, om lag 45 km nord for Milano og ikkje langt frå den sveitsiske kantonen Ticino.

Historie 

Åsane rundt Como har vore busett sidan førhistorisk tid, minst sidan bronsealderen. Restar av busetnadane er framleis synleg i dei skogkledde åsane sørvest for byen. Folket som heldt til i dette området vart kalla orbiar, ei keltisk stamme.

Rundt det 1. hundreåret fvt. vart området underlagt romarane. Det første sentrumet låg i dei nærliggande åsane, men vart så flytta til dagens plassering etter ordre frå Julius Cæsar, som fekk drenert myra ved sørenden av innsjøen slik at byen kunne byggast på sletta der. Han vart bygd med bymurar og ein byplan med vinkelrette gater. Den nyoppretta byen fekk namnet Novum Comum og hadde status som municipium (kommune).

I 774 vart byen erobra av frankarar leia av Karl den store og vart så eit senter for handel.

I 1227 tapte Como ein tiårlang krig mot den nærliggande byen Milano. Eit par tiår seinare tok innbyggjarane i Como hemn med hjelp av Fredrik Barbarossa og slo Milano i 1162. Fredrik bygde fleire forsvarstårn rundt byen, og eit av desse, Baradello, står framleis i dag.

Frå den tid følgjer Como historia til Ducato di Milano og fram til den franske invasjonen og så det spanske styret fram til 1714, då området vart erobra av austerrikarane. Napoleon gjekk inn i Lombardia i 1796 og styrte her fram til 1815 då austerrikarane tok tilbake styret etter Wienerkongressen. I 1859 kom Giuseppe Garibaldi til byen og frigjorde han frå austerrikarane. Como kom så under det nye Kongedømet Italia under Huset Savoie.

Mot slutten av den andre verdskrigen vart Mussolini tatt til fange på veg gjennom Como mot Sveits og så skoten av partisanar frå Como i Giulino di Mezzegra, ein liten by på nordsida av Comosjøen.

Folk frå Como 

 Plinius den eldre
 Plinius den yngre
 Pave Innocens XI
 Alessandro Volta
 Giuseppe Terragni

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Como» frå ,  den 26. desember 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Lombardia
Byar i Italia
Egypt i oldtida

Egypt i oldtida eller det gamle Egypt er historia om den egyptiske statsdanninga som vart til kring 3300 f.Kr. og vara i to tusen år; arkeologiske funn tyder på at det eksisterte eit utvikla samfunn i Egypt òg lenge før denne epoken. Pyramidene ved Giza, som vart bygd under det fjerde dynastiet, er symbol på makta til religionen og staten. Den største pyramiden, Kheopspyramiden, er den einaste attverande av sju underverk i oldtida. Det gamle Egypt nådde høgda av si makt, rikdom og utbreiing i Det nye riket (1567-1085 f.Kr.). Egyptarane nådde Kreta kring 2000 f.Kr. og vart invadert av indoeuropearar og eit folkeslag kalla hyksos. Dei sigra over inntrengjarane kring 1570 f.Kr. og ekspanderte mot Egearhavet, Sudan, Libya og store delar av Sørvest-Asia, så langt som til elva Eufrat.

Nilen 
Den årlege overflauminga av Nilen gjorde at jordbruket i Egypt tidleg produserte eit stort nok overskot til å oppretthalde ein rik sivilisasjon. Eit egyptisk rike blei grunnlagd i 3200 f.Kr av kong Narmer, og ulike dynasti kom til å styre dette området som ei eining i nærare 3000 år framover. Egypt i oldtida var styrt av faraoar, som gjorde krav på å stamme frå gudane. Pyramidane i Egypt stammar frå denne tida, det same gjer dei kjende gravkamra i Konganes Dal der grava til Tutankhamon blei funne i 1922.

Tradisjonar 

Egyptarane i oldtida hadde ein sedvane med å mumifisera avdøde menneske. Dei meinte mumifisering var naudsynt for å sikra eit endelaust liv etter døden. Dei første mumifiseringane gjekk ut på å lata menneska tørka i ørkensanden. Moderne egyptisk mumifisering involverte fjerning av indre organ, fjerning av heilen gjennom nasen, og tørking av kroppen ved hjelp av natriumkarbonat. Kroppen blei deretter pakka inn med linbandasjar og plassert i ein dekorert kiste. Rike egyptarar og faraoar blei ofte gravlagde med sin rikdom.

Kjelder 

Det gamle Egypt
Amnesi

Amnesi (gresk Ἀμνησία amnesia; håttløyse) er minnetap, tap av evna til å hugsa. 

Ein kan skilja mellom retrograd amnesi, kor ein ikkje har minne om det som har skjedd før eit visst tidspunkt, eller anterograd amnesi, kor ein har vanskar med å laga minne for det som skjer etter eit tidspunkt. Ein kan også skilja på minnetap årsaka av organiske tilhøve som rusmiddel eller hjarneskade, og psykologiske, som til dømes ulukker.

Minnetap, eller nedsett funksjon av minnet, kan vera varig eller forbigåande. Det kan òg vera tilsikta, som ved narkose under operasjonar.

Nevrologi
Psykologi
Pátmos

Pátmos (gresk Πάτμος) er ei øy i Hellas og den nordlegaste øya i Dodekanesane i Egearhavet. Ho har om lag 3 000 innbyggjarar og eit areal på 34,6 km². Det høgaste punktet er Profítis Ilías på 269 moh.

Pátmos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Kálymnos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Kálymnos er hovudstad i periferieininga.

Dei største landsbyane på øya er Khóra eller Pátmos (hovudbyen) og Skála, den einaste kommersielle hamna. Andre landsbyar er Gríkos og Kámbos. Aust for Pátmos ligg øygruppene Arkí, som høyrer til Pátmos kommune, og Lipsí, som er eigen kommune.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Pátmos 3 047 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 541 innbyggjarar.

Pátmos er mest kjend for å vere nemnd i Johannes' openberring, og forfattaren apostelen Johannes var i eksil på Pátmos då han skreiv boka. På grunn av dette har Pátmos vore ein kristen pilegrimstad. Pilegrimar og turistar kan sjå grotta der Johannes fekk openberringa si. Fleire kloster på øya er tileigna Johannes.

Sommaren 2006 vart det historiske sentrumet på øya (Khóra) med St. Johannes-klosteret og openberringsgrotta ein del av UNESCO si verdsarv.

Historie 

Øya vart styrt av tyrkarane i mange år.  Pátmos vart erobra av italienarane i 1912 under den tyrkisk-italienske krigen. I 1915 vart Pátmos framleis under italiensk kontroll. Pátmos vart avstått til Hellas etter den andre verdskrigen.

Pátmos er i dag ein turistattraksjon på grunn av dei naturskjønne omgivnadane og dei religiøse heilagdomane.

Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

Småøyar i kommunen:
 Arkí (44)
 Maráthi (5)
 Aváptistos (0)
 Ajía Thékla (0)
 Ájos Jeórjos (0)
 Agreloússa (0)
 Anýdro (0)
 Kalóvolos (0)
 Kómaros (0)
 Makronísi (0)
 Nerá (0)
 Petrokáravo (0)
 Skláves (0)
 Syneronísi (0)
 Spathathonísi (0)
 Strongyló (0)
 Tragonísi (0)
 Tsoúka (0)
 Tsoukáki (0)
 Khiliomódi (0)
 Psathonísi (0)

Referansar

Bakgrunnsstoff

Kjelde 

 

Patmos
Patmos
Patmos
Patmos
Patmos
Piero da Vinci

Ser Piero di Antonio da Vinci (1427 - juli 1504) var far til Leonardo Da Vinci. Han var advokat og fødd i Vinci, ein småby utenfor Firenze.

Fødde i 1427
Døde i 1504
Elektrisk potensial

Elektrisk potensial er den potensielle energien per eining av ladinga assosiert med eit statisk elektrisk felt, òg kalla elektrostatisk potensial. Vanlegvis vert det elektriske potensialet målt i volt og det er ein skalar storleik. 

Det finst òg eit generalisert elektrisk skalart potensial som vert nytta i elektrodynamikk når ein har ikkje-statiske (tidsvarierande) elektromagnetiske felt. Dette generaliserte elektriske potensialet kan derimot ikkje berre tolkast som potensiell energi.

Forklaring 
Ein kan tenke seg det elektriske potensialet som «elektrisk trykk» der trykket er uniformt og ein ikkje har noko straum eller noko anna som skjer. Dette er årsaka til at folk ikkje kjenner normalt atmosfærisk lufttrykk sidan det ikkje er noko skilnad mellom trykket på innsida av kroppen og på utsida. Når det elektriske trykket varierer vert det produsert eit elektrisk felt som vil skape ei kraft på ladde partiklar. 

Matematisk er det potensialet φ (eit skalarfelt) assosiert med eit konservativt elektrisk felt  () som oppstår når magnetfeltet er stasjonært (slik at  frå Faraday si induksjonslov).

Som med alle potensialfunksjonar er det berre potensialskilnaden (spenninga) mellom to punkt som fysisk gjev meining (om ein ser bort frå Aharonov-Bohm-effekten på kvantenivå), sidan alle konstantar kan leggast til φ utan å påverke  (justerinvarians).

Det elektriske potensialet vert derfor målt i einingar av energi per einingar av elektrisk lading. I SI-einingar vert dette: 

joule/coulomb = volt.

Bruk i elektronikk 
Det elektriske potensialet, vanlegvis målt i volt, gjev ein enkel måte å analysere elektriske kretsar utan at ein treng detaljerte opplysningar om korleis kresten er forma eller feltet inne i kretsen. Ein kan analysere eit elektrisk nettverk med hjelp av Kirchhoff si kretslov utan å løyse detaljerte Maxwellikningar for feltet til kretsen når ein veit det elektriske potensialet.

Kjelde 

Potensial
Potensial
Elektriske krinsar
Fysiske storleikar

de:Elektrostatik#Potential und Spannung
Luthersk ortodoksi

Luthersk ortodoksi er ei nemning for den strenge utforminga lutherdommen fekk på 1600-talet.

Perioden for den lutherske ortodoksien eller rettlæretida byrja då Konkordieformelen vart utgjeven omkring 1577/80 - for å roe den innbyrdes striden mellom lutheranerne, og han vart avløyst av pietismen og opplysningstida rundt hundreårsskiftet 1700.

I rettlæretida meinte ein at det var viktig å halde oppe den rette lutherske læra, og å hindre at andre avvikande synsmåter vekk innpass. Ein meinte at Bibelen var den einaste norma for dei som vil vurdere om ei lære var rett, og at verken tradisjon, fornuft eller kjensler skulle få dømme mot læra i den heilage skrifta. Viktige teologar er Martin Chemnitz og Johann Gerhard, forutan kyrkjereformatoren Martin Luther. Den lutherske ortodoksien skil seg frå rasjonalistisk teologi, frå pietismen innan visse vekkjelsesrørsler, frå reformert teologi, samt frå katolsk teologi.

Kristendom
Reformasjonen
Protestantisme
Hans Scholl

Hans Scholl () var ein medisinstudent ved Ludwig-Maximilians-Universität i München som høyrte til den kristeleg og humanistisk motiverte antinazistiske gruppa Den kvite rosa. Han blei avretta saman med systera, Sophie Scholl.

Liv 

Hans Scholl var fødd i Ingersheim ved Crailsheim og voks opp i Ulm saman med syskena Inge, Elisabeth, Sophie og Werner. Han var son av den liberale borgarmeistaren Robert Scholl og diakonissesystera Magdalena Scholl. Heimen var protestantisk og kristeleg-humanistisk prega.

I likskap med systera var han i byrjinga ein begeistra tilhengjar av nazismen, og hadde leiande posisjonar innan HJ. På slutten av 1930-talet vendte han seg likevel på grunn av sin kristne tru bort frå nasjonalsosialismen. Både Hans og Sophie Scholl var tiltrekt av katolisismen. Hans Scholl skildrar dette omslaget i eit brev til Carl Muth 22. desember 1941.
Møta med teologar som Muth og Theodor Hacker fekk seinare betydning for flygeblada distributert av Den kvite rosa.

Viktig for Hans Scholl si avvising av nasjonalsosialismen var truleg biskop Clemens August von Galen sine preiker, som Schollfamilien fleire gongar fekk i trykt form i postkassa. I preikene sine åtvara mellom anna Galen mot morda på psykisk sjuke.

Etter Abitur følgde riksarbeidsteneste, og han blei så innrullert i hæren. Han begynte så å studere medisin i München. I feriane måtte han gjere teneste ved fronten. Frå juli til november 1942 var han ved austfronten. 

Syskena Scholl blei arrestert då dei delte ut sin femte pamflett ved universitetet i München, og blei dømd til døden av Folkedomstolen under leiing av Roland Freisler den 22. februar og avretta med giljotin same dag.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi (engelsk)

Tyskarar
Opposisjonelle og flyktningar under Det tredje rike
Robert Scholl

Robert Scholl (fødd 13. april 1891 i Steinbrück, død 25. oktober 1973 i Stuttgart) var ein württembergsk jurist og liberal politikar. Han var far til Hans og Sophie Scholl.

Han studerte ved Württembergs forvaltningsskule i Stuttgart, og deltok som infanterist og sanitetssoldat under første verdskrig. I 1916 blei han gift med sjukesøstera Magdalene Müller (1881-1958), som gav han seks born: Inge, Hans, Elisabeth, Sophie, Werner og Thilde.

I 1917 blei Robert Scholl borgarmeister i Ingersheim og i 1920 i Forchtenberg. Han blei leiar for handverkskammeret i Stuttgart i 1930.

I 1932 flytta familien Scholl til Ulm, der Robert Scholl opna eit kontor som revisor og skatterådgivar.

Den politisk liberale Scholl var avvisande innstilt til NSDAP, men klarte ikkje i byrjinga å formidle dette til borna i særleg grad. I 1942 blei han dømd til fire månaders fengsel på grunn av ei kritisk ytring om Hitler, og fekk samtidig yrkesforbod. Etter avrettinga av borna Hans og Sophie blei situasjonen for familien vanskelegare. I mai 1943 blei Robert Scholl dømd til 18 månaders fengsel for å ha lytta til utanlandsk radio.

Etter den andre verdskrigen var han overborgarmeister i Ulm frå 1945 til 1948. På 1950-talet grunnla han Gesamtdeutsche Volkspartei saman med den seinare tyske presidenten Gustav Heinemann og presten Martin Niemöller. Resten av sitt liv brukte han på å fremme minnet om sine to avretta born.

Bakgrunnsstoff 

 

Scholl, Robert
Scholl, Robert
Scholl, Robert
Christoph Probst

Christoph Probst () var ein medisinstudent og medlem av den tyske motstandsrørsla til nazismen, Den kvite rosa.

Bakgrunn 
Probst var fødd Murnau am Staffelsee i Bayern. Faren Hermann Probst var ein privat forskar, mellom anna av sanskrit, og hadde kontakt med utøvarar av såkalla «Entartete Kunst», moderne kunst som dei nazistiske styresmaktene mislikte. Medan mor til Christoph, Katharina von der Bank, var av «tysk rase», var andre kona til faren, Elise Jaffée fødd Rosenthal, jødisk. Christoph Probst lærde å sette pris på kulturell og religiøs fridom, og skal ifølgje systera Angelicka tidleg ha vore kritisk til dei menneskeforaktande ideane til nazistane. Hermann Probst tok livet av seg i 1936.

Etter at Probst hadde gjort krigsteneste byrja han å studere medisin. 21 år gammal gifta han seg med Herta Dohrn, som han fekk tre born med. Han kom etterkvart med i motstandsrørsla Den kvite rosa.

Då Sophie og Hans Scholl blei arresterte blei Den kvite rosa rulla opp og Probst blei etter stutt tid også arrestert i München. Trass i at Scholl-søskena hadde prøvd å ta på seg heile skylda og han hadde bede om å sleppe dødsstraff både under avhøyr og i rettssaka på grunn av si sjuke kone og tre småbarn, blei han dømd til døden i lag med Sophia og Hans Scholl 22. februar 1943 og giljotinert nokre timar etter rettssaka.

Opposisjonelle under Det tredje riket
Avretta tyskarar
Folk avretta ved halshogging
Warwickshire

Warwickshire er eit grevskap i England. Det høyrer til regionen Vest-Midlands, og grensar mot West Midlands, Staffordshire, Leicestershire, Northamptonshire, Oxfordshire, Gloucestershire og Worcestershire. Administrasjonsbyen er Warwick. Dei største byane er Nuneaton, Rugby, Leamington Spa og Bedworth.

Det er ingen sameinte styresmakter i Warwickshire, og grensene for det seremonielle og det administrative grevskapet er derfor samanfallande. 

Tidlegare var mykje av det vestlege Warwickshire dekt av Ardenskogen, som sidan 1600-talet nesten har forsvunne. Fleire landsbyar har namn som sluttar på «-in-Arden» fordi dei låg i denne skogen.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 Warwickshire College