alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hovudseriefinalen i fotball 1949

Hovudseriefinalen i fotball 1949 vart avvikla med heimekamp og bortekamp for dei to avdelingsvinnarane i Hovudserien 1948/49, Fredrikstad Fotballklubb og Vålerengens Idrettsforening frå Oslo. Fredrikstad FK vart hovudseriemeister etter å ha vunne 3-1 på bortebane og 3-0 på heimebane, samanlagt 6-1.

Den fyrste finalekampen fann stad måndag 6. juni 1949 på Bislett stadion framfor 20 000 tilskodarar. Dei fekk sjå FFK-spelarane Thorleif Larsen og Leif Pedersen skåre kvar sitt mål i den fyrste omgangen. VIF reduserte etter pause ved Gunnar Pedersen, før Henry Johannessen i det 83. minutt fastsette sluttresultatet til 3-1 i FFK.

Returoppgjeret på eit fullsett Fredrikstad stadion sundag 12. juni enda med 3-0 til heimelaget etter målkjenningar i det 54. minutt ved Willy Olsen og i 65. og 89. minutt ved Knut Brynildsen. 

Fredrikstad sitt vinnarlag bestod av Hans Hansen i mål, Bjørn Spydevold, Erik Holmberg, Per Spydevold i forsvar, Gunnar Andreassen og Odd Andresen på midten, med Thorleif Larsen, Leif Pedersen, Knut Brynildsen, Henry Johannessen og Willy Olsen i løparrekka.

Vålerengen mønstra Arild Andresen, Rolf Svendsen, Ragnar Andresen, Thorleif Olsen, Ragnar Berge, Einar Winther, Trygve Arnesen, Roger Perets, Leif Olsen, Leif Fjeldhammer og Gunnar Pedersen.

Kjelder
Arbeiderbladet 7.6.1949
Arbeiderbladet 13.6.1949

Fotball i Noreg i 1949
Gunnar Andreassen

Gunnar Andreassen () var ein norsk fotballspelar som vann fire NM-finalar med Fredrikstad Fotballklubb i tida 1935-40 og vart to gongar noregsseriemeister og hovudseriemeister i 1949. Han spelte to landskampar.

Klubbspel
Andreassen var midtbanespelar på Fredrikstad FK sitt sigerrike lag i åra før 1940. Saman med spelarar som Knut Brynildsen og Rolf Johannessen sanka han seks nasjonale pokalar i åra frå 1935 til 1940. Det tok til med siger over Sarpsborg FK i cupfinalen 1935, forsvar av NM-tittelen mot finalemotstandar Mjøndalen IF året etter. I 1938 vann FFK den aller fyrste norske seriemeisterskapen i fotball, Norgesserien 1937/38, og der etter sigra laget på nytt over Mjøndalen IF i cupfinalen 1938. Fredrikstad FK vann også Norgesserien 1938/39, før laget hausten 1940 sikra sitt fjerde NM-gull på seks år med cupfinaletriumf 3-0 over IK Skeid. Etter verdskrigen tapte FFK tre cupfinalar i perioden 1945-48, før Andreassen i juni 1949 opplevde sin siste pokalsiger då Fredrikstad Fotballklubb i juni 1949 vann den aller fyrste hovudserien i fotball med to klare finalesigrar over Vålerengen IF.

Landslagsspel
Andreassen spelte to landskampar. I september 1939 var han med å tape mot Sverige på heimebane, knapt seks år seinare leid han same skjebna mot Danmark i København.

Merittar
Cupmeister med Fredrikstad: 1935, 1936, 1938 og 1940
Vinnar av Norgesserien med Fredrikstad: 1938 og 1939
Vinnar av Hovudserien med Fredrikstad: 1949

Kjelder
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Fredrikstad-spelarar
Folk frå Fredrikstad
Spelarar i Fotball-VM 1938
Sandnessjøen Idrettslag

Sandnessjøen Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Sandnessjøen i Alstahaug kommune, skipa i 1914. Laget er aktivt med fotball, friidrett, handball, symjing og turn. Sandnessjøen IL spelar heimekampane i gule trøyer og resten blått.

Sandnessjøen sitt fotballag har dei seinaste tiåra jamnast spelt på nivå fire i det nasjonale seriesystemet.

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Nordland
Vestfossen Idrettsforening

Vestfossen Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande på Vestfossen i Øvre Eiker kommune i Buskerud, stifta 20. januar 1910. Laget er aktivt med i fotball, handball, skiidrett, tennis og turn. Vestfossen IF spelar heimekampane i kvite trøyer og resten grønt. 

Vestfossen sitt fotballag for menn har dei siste tiåra jamnast spelt på nivå fire og fem i det nasjonale seriesystemet. På 1950-talet deltok laget i landsdelsserien/nivå to i fem sesongar. Knut Sandengen var den store spelaren desse åra og i 1956 spelte han fire landskampar på Noregs landslag og skåra to landslagsmål.

Kjelder
heimeside

Idrett i Øvre Eiker
Selbak Turn- & Idrettsforening

Selbak Turn- & Idrettsforening er eit idrettslag, i dag ein rein fotballklubb, heimehøyrande i bydelen Sellebakk i Fredrikstad kommune. Laga til Selbak spelar i grøne trøyer og resten kvitt.

Selbak hadde sitt sterkaste fotballag i åra etter 2. verdskrigen då laget tok seg til kvartfinalane i Fotball-NM 1946 og 1951, og til 4. runde i 1947. Frå 1949 til 1951 deltok Selbak to sesongar i hovudserien, det øvste nivået i norsk seriefotball.

Kjelder
heimeside

Idrett i Fredrikstad
Lager Osen

Lager Osen (norsk: Osen fangeleir, Osen-leiren) var ein tysk fangeleir i Knutlia i dåverande Elsfjord kommune, nord i noverande Vefsn kommune. Leiren vart bygd som straffeleir for partisanar, først og fremst frå Serbia. 

Saman med fangar i Fagerlia leir i Korgen skulle fangane vere med å byggje riksveg 50 (den seinare Europaveg 6 eller E6) over Korgfjellet. I "Lager Osen" vart alt 414 partisanar drepne; dei fleste serbarar, men også fleire kroatar og nokre bosniakkar.

Fredsarbeide og venneforeining etter krigen
Etter krigen har både Vefsn og Hemnes kommunar engasjert seg sterkt i vennskapsarbeidet gjennom Norsk Jugoslavisk Samband.

Kjelder

Sjå òg
Fangeleirane til okkupasjonsmakta i Noreg under andre verdskrigen

Noreg under andre verdskrigen
Vefsn
Fangeleirar i Noreg under andre verdskrigen
Hovudseriefinalen i fotball 1951

Hovudseriefinalen i fotball 1951 omfatta heimekamp og bortekamp mellom avdelingsvinnarane i Hovudserien 1950/51, Fredrikstad Fotballklubb og Odds Ballklubb frå Skien. Fredrikstad FK vann begge finalekampane og vart hovudseriemeister for andre gong med samanlagt 7 mål mot 3.

Odd BK sin heimekamp torsdag 21. juni 1951 enda med siger 3-1 til bortelaget FFK. FFK tok leiinga i det 16. minutt ved Odd Aas og laget auka til 2-0 i det 43. minutt. I det 62. minutt reduserte Rolf Lunde for Odd, før Henry Johannessen fastsette sluttresultatet til 3-1 i det 80. minutt.

På returkampen tysdag 26. juni var det einast 7 000 tilskodarar til stades på Fredrikstad stadion. Dei såg Ragnar Larsen og Per Jacobsen sende Odd opp i 2-0 til pause. I andre omgang dominerte FFK oppgjeret og Arne Pedersen reduserte i det 50. minutt og Henry Johannessen utlikna til 2-2, før Pedersen skåra ein gong til og Johannessen, nett som i fyrste finalekamp, avslutta skåringane, her til 4-2.

Fredrikstad FK sitt vinnarlag bestod av Kjell Huth, Helge Sveberg, Leif Pedersen, Erik Holmberg, Bjørn Spydevold, Arne Pedersen, Odd Aas, Henry Johannessen og Willy Olsen. 

Odd mønstra mellom andre målvaktene Evald Kihle og Helge Holmberg, Johannes Pettersen, Harald Johansen, Magne Helland, Willy Buer, Ragnar Larsen, Bjarne Nordahl, Odd Johannessen, Kjell Johannessen, Halvorsen, Per Jacobsen, Dagfinn Nilsen, Rolf Lunde.

Bjarne Beck dømde kampen i Skien.

Kjelder
Arbeiderbladet 22.6.1951
Arbeiderbladet 27.6.1951

Fotball i Noreg i 1951
Kirkenes Idrettsforening

Kirkenes Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Kirkenes i Finnmark, skipa 8. februar 1908. Laget er aktivt med i fotball, handball og orientering. Kirkenes IF spelar i blå trøyer og strømper og kvite bukser.

Kvinnelaget spelar på nivå fire i norsk seriefotball. 

Herrelaget i fotball spelar i 4. divisjon, Finnmark Fotballkrets (2020).

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Finnmark
Norild

Idrettslaget Norild er eit idrettslag heimehøyrande i Vadsø i Finnmark, stifta 17. mars 1935. Laget er i dag ein rein fotballklubb med i kring 300 medlemer. Norild spelar i raude trøyer og strømper og kvite bukser.

Norild har i fleire tiår veksla mellom å spele på frå nivå 4 til 6 i det norske seriesystemet.

Spelarar som Ernst Pedersen, sonen Morten Gamst Pedersen og Sigurd Rushfeldt var alle i aktive på Norild før dei melde overgang til lag på høgt nasjonalt nivå.

Kjelder
heimeside

Idrettslag i Finnmark
KFUM-kameratene Oslo

KFUM-kameratene Oslo er eit idrettslag i Oslo og som sidan 1970-åra har hatt base i KFUM-hallen i bydelen Ekeberg. Laget, som vart stifta 1. januar 1939, har ikring 1400 medlemer og er aktivt med i fotball, friidrett, futsal og volleyball.

KFUM-kameratene har i fleire år spelt i toppserien i futsal. Fotballaget spelte 2016-sesongen på nivå to i seriesystemet. Tidlegare gjesta laget 3. divisjon eit par gongar på 1980-talet. Elles hadde KFUM-kameratene tilhald i lokal fotball, før det atter rykte opp på nivå tre i 2008.

I 1973 og -74 vann friidrettsutøvarane Rolf Olsen og Hans Kristian Sætrum kvar si NM-medalje på 400 meter og 1500 m.

Spelarstallen til mennene sitt A-lag i fotball

Oppdatert 1. juli 2020

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «KFUM-kameratene Oslo» frå ,  den 21. april 2018.  
 

Fotballag frå Oslo
Idrettslag i Oslo
Ready

Idrettsforeningen Ready er eit norsk idrettslag heimehøyrande i bydelen Vestre Aker i Oslo, stifta 14. juni 1907. Idrettslaget er aktiv i bandy, fotball, friidrett, handball og skiidrett, både alpine greiner og nordiske greiner. Bandylaget opptrer i mørkeblå drakter, fotballaget i mørkeblått og kvite bukser.

Ready har særleg utmerkt seg i bandyklubb med ei rad NM-titlar. Dei olympiske meisterane, skihopparen Jacob Tullin Thams og skialpinisten Stein Eriksen, var i si tid dei mest kjende Ready-medlemene.

Bandy
Ready dominerte bandyidretten i 1910- og 20-åra med 13 NM-pokalar i tida 1913-27. I 2015, 88 år etter siste NM-triumf, vann Ready noregsmeisterskapen for 14. gang.

Alpine greiner
Ready har fostra mange alpine skirennarar til nasjonalt nivå som har sanka ei mengd medaljar i noregsmeisterskap. Stein Eriksen vart i tilegg olympisk meister i 1952 og verdsmeister i 1954.

Nordiske greiner
Ready-utøvaren Jacob Tullin Thams vart i 1924 den fyrste olympiske meisteren i skihopping. Frå 1960-talet hevda Frithjof Prydz seg i noregstoppen, i 1970-åra også Didrik Müller Ellefsen.

Fotball
Herrelaget spelar i 3. divisjon avdeling 4 (2020).

I norsk fotballs «barndom» på 1910-20-talet hadde Ready fleire utøvarar som spelte landskampar, framom alle Adolph Wold og Per Helsing. Etter andre verdskrigen har Ready stort sett delteke på nivå 4 og 5 i seriesystemet, av og til også i 3. divisjon/nivå tre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Idrettsforeningen Ready» frå ,  den 21. april 2018.  
 

Idrettslag i Oslo
Sportsklubben Sprint-Jeløy

Sportsklubben Sprint-Jeløy er ein rein fotballklubb heimehøyrande i Moss i Østfold. Klubben vart stifta 11. oktober 1940 då Jeløy Idrettsforening og Sportsklubben Sprint slo seg saman. Sprint-Jeløy har over 600 medlemer og spelar heimekampane på Bellevue stadion i kvite trøyer og elles mørkeblått.

A-laget til Sprint-Jeløy deltok fram til 2008 i fleire tiår jamnt på nivå tre i det norske seriesystemet, også ein sesong på nivå to. Etter den tid har klubben spelt lokalfotball på nivå fire og fem.

Sprint-Jeløy var særleg kjend for kvinnelaget som i 1980-90-åra var eit av Noregs beste med spelarar som Heidi Støre, Liv Strædet og Agnete Carlsen i fremste rekke. Laget vart noregsmeister fire år på rad, 1985-88, og seriemeister i 1990 og 1993. Sprint-Jeløy avvikla kvinnefotballen i 1997.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sportsklubben Sprint-Jeløy» frå ,  den 22. april 2018.

Bakgrunnsstoff
heimeside 

Idrettslag i Moss
Kolbotn Idrettslag

Kolbotn Idrettslag er eit heimehøyrande på Kolbotn i Oppegård kommune i Viken fylke, stifta i 1915. Laget har nærare 4 000 medlemer og er det idrettslaget i Noeg med fleste medlemer.

Kolbotn Idrettslag er aktivt med i basketball, bryting, fotball, handball, handicapidrett, orientering, symjing, turn, volleyball og amerikansk fotball. Kolbotn IL held aktivitetetane sine i Sofiemyr Idrettspark, Sofiemyrhallen, Brytehuset, Greverudhallen og Østre Greverud Idrettshall.

Kolbotn sitt kvinnelag i fotball vart seriemeister i 2002, 2005, 2006 og noregsmeister i 2007. Landslagskjempa Solveig Gulbrandsen er tidenes fremste Kolbotn-spelar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kolbotn Idrettslag» frå ,  den 22. april 2018.  
 

Idrettslag i Viken
Idrett i Nordre Follo
Spjelkavik Idrettslag

Spjelkavik Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Spjelkavik i Ålesund kommune. Laget vart stifta 18. mars 1932 og har ikring 900 medlemer. Spjelkavik IL er aktivt med i fotball, handball, skiidrett (alpine greiner og skihopping). Lagspelarane i Spjelkavik spelar i heilraude drakter.

Spelkavik IL har dei seinare åra særleg vort markert gjennom dei alpine skirennarane Lene, Nina og Mona Løseth og Sebastian Solevåg.

Spjelkavik IL sitt fotballag har med få unnatak spelt lokalfotball på nivå fire og fem i det nasjonale seriesystemet.

Kring 1990 var Spjelkavik IL det beste kvinne-fotballaget i Møre og Romsdal og deltok i 1992-sesongen i den norske toppserien, utan noko lukke. To av spelarane på Spjelkavik-laget, Ann Kristin Aarønes og Merete Myklebust, debuterte på Noregs landslag i høvesvis 1990 og 1993. Kvinnelaget til Spjelkavik IL vart lagt ned i 1995 og spelarane danna Fotballklubben Fortuna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spjelkavik Idrettslag» frå ,  den 22. april 2018.

Bakgrunnsstoff
heimeside 

Idrettslag i Ålesund
Hans Jakob Mathisen

Hans Jakob Mathisen () er ein norsk tidlegare fotballspelar som vart hovudseriemeister med Fredrikstad Fotballklubb i 1960 og 1961 og noregsmeister 1961 og 1966. Forsvarspelaren spelte 5 landskampar for Noreg i åra 1959-61.

Mathisen, med kallenamnet «Jappen», deltok i Hovudseriefinalen 1956 som innbytar, ein kamp som enda med FFK-tap mot Larvik Turn. Sidan var han med å vinne hovudseriefinalane både i 1960 og 1961. Hausten 1961 vart han norsk meister då Fredrikstad vann cupfinalen mot Haugar med 7-0, derimot måtte han og FFK tole tap mot Skeid i NM-finalen 1963. Tre år seinare revansjerte FFK og Mathisen seg mot nettopp Lyn i cupfinalen 1966 og han vann sin fjerde pokal etter sigerssifra 3-2.  

Mathisen spelte fem kampar på landslaget, ein i 1959, to i 1960 og like mange i 1961. Alle fem landskampane enda med norsk tap.

Kjelder
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Fredrikstad-spelarar
Folk frå Fredrikstad
Milhsjøen

Milhsjøen (بحيرة ملح, Bahr al-Milh, tyder «Saltsjøen»), òg kjend som Razzazasjøen, er ein innsjø nokre kilometer vest for Karbala i Irak. 
Milhsjøen ligg i ei senking i terrenget der overskotsvatn frå Habbaniyahsjøen, som kjem frå Eufrat, vert leia gjennom ein kontrollert kanal. Insjøen er oppført som eit internasjonalt viktig våtmarksområde. Innsjøen er heller grunn og vassnivået endrar seg med årstidene. På grunn av salt og det skiftande vassnivået, har denne største ferskvassjøen i Irak mista mykje av fiske som fanst her og berre nokre få fritidsstader finst att kring innsjøen.

Geograi

Innsjøen dekkjer 156 kvadratkilometer og er omgjeve av ørkenområde, med nokre få, låge åsar langs kysten. Innjøen og området rundt ligg i ei høgd på 28 til 56 meter over havet. Vestsida av dalen som innsjøen ligg i er dekt av tjukke skogar, utanom frukthagar. I aust og sør er terrenget flatt og består av ørken. Slamflater er vanleg langs innsjøen..

Dei geologiske formasjonane i og kring innsjøen består av mergel, silstein, gips og kalkstein, men hovudsakleg silt.

Innsjøen ligg 95 km sørvest for Bagdad, og 10 km vest for Karbala i Karbala guvernement.

Historie
Innsjøen vart fylt midt på 1970-talet, nedanfor Haur Al Habbaniya for å kontrollere flaumnivået i Eufrat. Lokale innbyggjarar sa at vassdjupna i innsjøen vart redusert med kring 5 til 10 meter sidan 1993, under regimet til Saddam Hussein. Dette kom hovudsakleg av at for lite vatn vart avleidd frå Habbaniyasjøen, der hovudføremålet er vatning. Omleiinga av vatnet er blitt avgrensa til berre éin dag kva 15. dag. Dette har òg påverka fiske i innsjøen, som tidlegare kunne utnyttast året rundt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lake Milh» frå ,  den 22. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Milh
Milh
Karbala guvernement
Umm al Binni

Umm al Binni er ein hovudsakleg tørrlagd innsjø i Qurnamyrene i Maysan guvernement sør i Irak. Den 3,4 km lange innsjøen ligg kring 45 km nordvest for samløpet mellom Tigris og Eufrat. På grunn av forma, plasseringa og andre faktorar, trur ein at han kan vere eit nedslagskrater.

Spor som tyder på nedslagskrater 

Ved hjelp av satellittbilete har Sharad Master føreslått at den tørrlagde innsjøen kan vere eit nedslagskrater, sidan han er nesten sirkelform, ei lett polygonforma rand og ei form som ikkje liknar andre innsjøar i regionen. Fleire andre mogelege opphav som karsttopografi, saltdomforming, tektonisk deformering og vulkansk aktivitet, eller store bomber, er avskrive..

Master estimerer at krateret er mindre enn 5000 år gammalt, eller tidlegare enn år 3000 fvt., på grunn av avsetjingane frå Tigris og Eufrat som har ført til at kysten i denne perioden har flytta seg 130–150 km utover i Persiabukta.  At forfattarar på denne tida som Herodotos (484–425 fvt.) og Nearkhos (360–300 fvt.) eller seinare historikarar, indikerer at nedslaget kan ha skjedd tidlegare, mellom 3000 og 5000 fvt.  På denne tida var Al Amrah-regionen kring 10 meter under Persiabukta. Eit slikt nedslag ville ha skapt ein tsunami som ville ha øydelagd kystbyane til sumerarane på denne tida. Dette kan forklare det 2,6 meter djupe sedimentlaget som vart oppdaga under utgravinga av den sumeriske byen Ur av Leonard Woolley i 1922-1934.  Skildrande passasjar i Gilgamesj (kring 1600–1800 fvt.) kan ha skildra eit slikt nedslag og tsunami.

Det har vidare blitt føreslått at brå klimaendringar og katastrofale hendingar kring 2200 vt. (inkludert kollapsen til den sumeriske sivilisasjonen) kan ha vore knytt til eit komet- eller asteroidenedslag. Master har hevda at det påståtte Umm al Binni-nedslaget kan ha vore årsaka til denne katastrofen.

Sjølv om ein har funne mange indirekte prov på at Umm al Binni er eit nedslagskrater, er det ikkje blitt gjort analysar på staden, hovudsakleg på grunn av den urolege og farlege situasjonen som har vore i Irak. Det er derfor aldri blitt stadfesta at staden faktisk er eit nedslagskrater.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Umm al Binni lake» frå ,  den 22. april 2018.  
 

Innsjøar i Irak
Mogelege nedslagskrater på jorda
Qurnamyrene

Dei sentrale myrene eller Qurnamyrene var eit stort område med våtmark i Irak som brukte å vere ein del av Tigris-Eufrat-systemet, i lag med Hawizeh- og Hammarmyrene. Tidlegare dekte dei eit område på kring 3 000 km², men dei vart nesten fullstendig drenerte etter opprøra i Irak i 1991 og har i nyare år blitt fyllt av vatn att. 

Dei sentrale myrene strekte seg frå Nasiriyah, Al-'Uzair (Ezra-grava) og Al-Qurnah og vart hovudsakleg fylt av Tigris og sideelevane hennar (Shatt al-Muminah og Majar al-Kabir). Dei vart drenerte av (den dels kunstige) Nahar al-Aaz-kanalen. 

Tidleg i 1980-åra var det klart at kunstig vatning hadde påverka vassnivået i myrene. Tidleg i 1990-åra gjennomførte dei irakiske styresmaktene fleire store dreneringsprosjekt, dels som hemn for hendingane under opprøra i 1991, og for å hindre at området vart nytta som gøymestad for opprørsmilitsen. Tigris vart demd opp slik at vatnet ikkje rann sørover og ut i Nahar al-Aaz-kanalen, og to tredjedelar av Dei sentrale myrene gjekk tapt så tidleg som i 1993. Ein ny kanal vart bygd for å hidre at vatn frå hovudkanalen til Tigris rann sørover frå Qalat Saleh. Innan 2000 hadde kring 90 % av våtmarksområdet forsvunne. 

Etter den amerikanske invasjonen av Irak i 2003 vart oppdemmingane øydelagde og myrene vart igjen fylte med vatn. Sidan den tid har noko av en naturlege myrvegetasjonen og dyrelivet vendt attende, men store delar av myrene er framleis øydelagde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Central Marshes» frå ,  den 22. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Myrområde i Irak
Eufrat
Miljøproblem i Irak
Tigris
Shatt al-Arab
Tettstaden Oslo

Tettstaden Oslo er heile det SSB-definerte området med samanhengande busetting kring Oslo. Tettstaden Oslo er ikkje identisk med Oslo kommune, byregionen eller Stor-Osloregionen. Oslo kommune er vesentleg mindre enn tettstaden og storbyregionen større. 

 

Tettstaden strekkjer seg frå Slemmestad i Asker kommune i sørvest, til Vardeåsen i Lillestrøm kommune i nordaust, heilt ned til Langhus i Ski kommune i søraust. Tettstaden Oslo har .

I 2013 vart tettstadene Lommedalen, Heggedal og Nærsnes skilde ut frå Oslo tettstad.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Oslo (tettsted)» frå ,  den 22. april 2018, revisjon 18305292  

Tettstader i Viken
Tettstader i Oslo
Emmy-prisen

Emmy-prisen, også kalla berre Emmy, er ein amerikansk pris for fjernsynsarbeid, tilsvarande Oscar-prisen for film, Tony-prisen for teater og Grammy-prisen for musikk. Til saman utgjer desse dei fire store kulturprisane i USA.

Emmy-prisane blir gjevne innan fleire kategoriar for amerikansk fjernsyn, og blir delte ut ved flere ulike prisseremoniar i løpet av året. Dei to utdelingsseremoniane som får mest omtale i media er utdelinga av Primetime Emmy og Daytime Emmy, som anerkjenner utmerka arbeid i amerikanske underhaldningsprogram sende på kveldstid og dagtid. 
Det blir også halde lokale emmyprisutdelingar rundt om i landet på ulike  tidspunkt i løpet av året. Desse anerkjenner utmerka arbeid innan lokal- og delstatsfjernsyn. I tillegg anerkjenner International Emmy Award utmerka arbeid innan tv-program som er blitt produserte og sende for første gong i land utanfor USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emmy-prisen» frå ,  den 22. april 2018.

Bakgrunnsstoff
 ATAS offisielle nettstad for Emmy-prisen
 NATAS offisielle nettstad for Emmy-prisen 

 
Skipingar i 1949
USA-amerikanske prisar
Fjernsynsprisar
Hammarmyrene

Hammarmyrene er eit stort våtmarksområde i Irak og ein del av Tigris-Eufrat-systemet i Dei mesopotamiske sumpene. Desse omfattar òg Hawizeh og Qurnamyrene. Hammarmyrene dekte tidlegare eit område på 2 800 km² med permanent våtmark og til somme tider av året dekte dei 4 500 km². I 1990-åra vart dei derimot nesten heilt øydelagde av dreneringsprojekt, men har i nyare tid vorte til dels gjenoppretta. 

Hammarmyrene strekte seg mellom Nasiriyah og Basra og låg sør for elva Eufrat, som var hovudvasskjelda. Midt i området låg den store Haur al-Hammar, den største innsjøen i den nedre delen av Eufrat. I tillegg kom vatn frå Tigris inn i systemet via Qurnamyrene.

Drenering

Seint i 1970-åra vart det rapportert at delar av myrområda vart drenerte. Dear av Haur Aluwez hadde blitt avstengd av dike og drenert for at ein kunne leite etter olje. Deretter vart nordlege og vestlege delar av Haur al-Hammar drenert for å utvikle Vest-Qurnah-feltet. Under den iransk-irakiske krigen vart den sørlege delen av Haur al-Hammar knytt til Al-Basrah-kanalen og så til Persiabukta, noko som auka saltnivået i våtmarksområdet.

Den største skaden skjedde tidleg i 1990-åra, då styresmaktene under Saddam Hussein gjorde fleire øydeleggjande dreneringsprosjekt, dels som hemn for 1991-opprøra. Rapportar indikerte at straumen frå Eufrat vart leia inn i Den tredje eva, ein stor dreneringskanal.  Innan 2002 var Hammarmyrene og Haur al-Hammar heilt borte.

Delvis reetablering

Etter den amerikanske invasjonen av Irak i 2003, vart jordvollar og dreneringsverk øydelagde og myrområdet vart igjen fylt med vatn. I åra etter har vegetasjonen teke seg kraftig opp att i vestlege delar av Hammarmyrene, og dei austlege delane er fylt med vatn. Reetableringa av våtmarksområdet har skjedd langt raskare enn venta, men det er framleis langsiktig fare for naturen i området på grunn av forureining og uthenting av vatn frå Eufrat.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hammar Marshes» frå ,  den 22. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Hawr al-Hammar Gallery, edenagain.org

Myrområde i Irak
Eufrat
Miljøproblem i Irak
Tigris
Shatt al-Arab