alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karatsjaj

Karatsjaj (russisk Карачай) er ein liten innsjø sør i Uralfjella vest i Russland. Frå 1951 starta Sovjetunionen å dumpe radioaktivt avfall i Karatsjaj frå Majak, det nærliggande lageret og opparbeidingsanlegget for radioaktivt avfall, nær byen Oziorsk (då kalla Tsjeljabinsk-40).

I følgje Worldwatch Institute frå Washington, D.C. sin rapport om radioaktivt avfall er Karatsjaj «den mest forureina staden på jorda». Innsjøen tok opp om lag 4,44 exabecquerel (EBq) med radioaktivitet, inkludert 3,6 EBq av cesium-137 og 0,74 EBq av strontium-90. Til samanlikning førte Tsjernobylulukka til eit utslepp på 5 til 12 Ebq radioaktivitet, men denne strålinga var ikkje konsentrert på ein stad. 

Strålingsnivået i regionen i området nær der det radioaktive avfallet vert slept ut i innsjøen var 600 røntgen per time i 1990, som er meir enn nok til å ta livet av eit menneske i løpet av ein time. 

Det radioaktive avfallet i Karatsjaj truar Nordishavet og kan flytte seg rundt halve jorda om det for alvor kjem ut i havet.

Historie
I 1960-åra byrja innsjøen å tørke ut og arealet fall frå 0,5 km² i 1951 til 0,15 km² mot slutten av 1993. I 1968 etter ein tørkeperiode i regionen, førte vinden med seg radioaktivt støv bort frå dei uttørka områda av innsjøen og bestrålte ein halv million menneske med 185 petabecquerel stråling.

Mellom 1978 og 1986 vart innsjøen fylt med nesten 10 000 hole betongblokker for å hindre at sedimenta flytta seg. Innsjøen er i dag heilt dekt med betong.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Lake Karachay» frå ,  den 29. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Russland
Radioaktivt avfall
Keret

Keret (russisk Кереть; finsk Kierettijärvi) er ein stor innsjø i Republikken Karelen, nordvest i Russland. Han har eit areal på 223 km². Det er om lag 130 øyar i innsjøen. Keret vert nytta til fiske og er isdekt frå tidleg november til seint i mai.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Keret» frå , den 29. august 2008. 

Innsjøar i Russland
Karelia
Keta

Keta (russisk Кета) er ein stor innsjø i Krasnojarsk kraj, nord i sentrale område av Russland. Han ligg ved  og har eit areal på 452 km². Elva Rybnaja har kjelda si frå Keta.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Keta» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Krasnojarsk kraj
Khaiyr

Khaiyr er ein vulkansk innsjø i Jakutsk, aust i Sibir. Han har eit overflateareal på om lag 0,29 km² og har lite fisk. Djupet i innsjøen er ukjend. Namnet kjem frå mongolsk og tyder «å elske».

Sjømonster 

I 1964 hevda ei gruppe forskarar frå Moskva Universitet at dei hadde sett eit dyr med førhistorisk utsjånad under ein ekspedisjon ved innsjøen. 

Sidan Khaiyr ligg over ein aktiv vulkan har skeptikarar peikt på at synet av dyret truleg har vore gassbobler som har brote i overflata på grunn av skjelvingar frå vulkanen. Sidan innsjøen ligg isolert til vert han sjeldan vitja og det har ikkje vorte rapportert om fleire observasjonar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Khaiyr» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Tim Dinsdale, Monster Hunt, pp. 36-38
 

Innsjøar i Russland
Innsjøar med kryptidmytar
Sakha
Khankasjøen

Khanka (russisk озеро Ханка; tradisjonell kinesisk 興凱湖, forenkla kinesisk 兴凯湖, pinyang Xīngkǎi Hú) er ein innsjø som ligg på grensa mellom provinsen Heilongjiang i Kina og Primorskij kraj i Russland. Han ligg 120 km frå Jixi. Innsjøen har eit areal på 4190 km² der 3030 km² ligg i Russland og 1160 km²—i Kina. Området rundt innsjøen er eit viktig våtmarksområde og utgjer eit nasjonalt naturreservat på den kinesiske sida og Khanka naturreservat på den russiske sida. Området vert nytta til økoturisme samt vitskapleg forsking på trekkfuglar. Den sjeldne dverggåsa held til ved innsjøen. Området på den kinesiske sida er statseigd og vert nytta til kollektivbruk for fiske, jordbruk og dyrebruk.

Fysisk informasjon 
Khanka er namnet på to innsjøar med ein ti meter høg sandbanke mellom seg. Breidda av innsjøane er myrlendte, bortsett frå i nordvest. 

Innsjøen sitt tilsigsområde er ei elveslette på rundt 16 890 km², der 97% ligg på russisk område. Med eit overflate areal på 4000 til 4400 km² er han den største innsjøen i Nordaust-Kina. Han mottar 23 elvar (8 i Kina og 15 i Russland), men har berre eitt utsig, Songatsja. Innsjøen er i snitt 4,5 meter djup og 10,6 meter på det djupaste. Det gjennomsnittlege volumet er 18,3 km³, og på det meste opp mot 22,6 km³. Innsjøen er ein del av tilsigsområdet til Ussuri, som igjen er ein del av nedslagsfeltet til elva Amur.

Den maksimale årlege temperaturen er 21,2 °C, og minimumstemperaturen er -19,2 °C. Nedbøren kjem hovudsakleg om sommaren og i løpet av eit år kjem det normalt 750 mm. Den hydrauliske opphaldstida i Khanka, tida det tar vatnet å renne gjennom innsjøen, er eitt år.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Khanka Lake» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 LakeNet profile
 

Ramsarstader i Russland
Ramsarstader i Kina
Innsjøar i Russland
Innsjøar i Kina
Mandsjuria
Primorskij kraj
Heilongjiang
Biosfærereservat i Kina
Biosfærereservat i Russland
Vektløfting

Vektløfting er ein idrett der ein løftar ei vektstong over hovudet. Ein tevlar i to øvingar, rykk og støt. Rykk handlar om å løfta stanga frå bakken i ei rørsle til strake armar over hovudet. I støyt skal ein løfta vekta til skuldrene. Dette kallast vending, så skal vekta støytast til strake armar i ei rørsle. Under tevlinga har løftaren berre tre forsøk i rykk og tre i støyt.

Vektløfting i Noreg 
Vektløfting er ein relativt liten idrett i Noreg. Idretten er lagt til rette for utøvarar i alle aldrar, og nokon er aktive til dei er over 70 år. I 2006 og 2007 vart Tormod Jensen (fødd 1926) europamester i vektløfting i veteranklassen 80+. På slutten av 1980-åra byrja kvinner å markera seg i norsk vektløfting. Gjennom 1990-åra og fram til i dag har kvinnedelen vore aukande. I 1972 tok Leif Jensen gullmedalje under OL i München.

Skadar
Vektløfting kan vera vanskeleg å læra for gutar etter fylte 16 år. Idretten krev at ein er mjuk i hofta, skuldrer og anklar, som hjå gutar ofte minkar etter tolvårsalderen, til forskjell frå jenter som ofte er mjukare lengre. Knea og ryggen er særs utsett for slitasjeskadar.

Doping
Denne idrettsgreina er kraftig belasta med doping. I 1992 gjorde det internasjonale vektløfterforbundet om vektklassedelinga, slik at dei gamle rekordane blei tilsidesatt. I juni 2008 vart det kjent at elleve utøvarar frå det bulgarske landslaget hadde testa positivt under ei treningssamling.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
www.vektlofting.no - Norges vektløfterforbund si offisielle heimasida
www.antidoping.no Statistikk som synar dopingdommar i åra 2002-2006
Khasan

Khasan (russisk озеро Хасан) er ein liten innsjø i Khasanskij distrikt i Primorskij kraj i Russland, ved grensa til Nord-Korea, 130 km sørvest for Vladivostok. Han har eit areal på 2,23 km². Tanbogatyj renn ut frå innsjøen. Innsjøen som er skildra som «det tronge hjørnet der Korea, Mandsjuria og Russland møter kvarandre»f var åstad for Slaget ved Khasan sommaren 1938.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Khasan» frå , den 29. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Russland
Primorskij kraj
Kizi

Kizi (russisk Кизи eller Большое Кизи) er ein stor innsjø i Khabarovsk kraj i Russland. Han har eit areal på 280 km² og er 3-4 meter djup på det djupaste. Han ligg nær den høgre breidda til elva Amur og fleire kanalar renn ut i elva. Han ligg òg nær Tatarsundet. Kizi vert utnytta til fiske.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Kizi» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Khabarovsk kraj
Kolvitskojesjøen

Kolvitskojesjøen (russisk Колвицкое озеро) er ein stor innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Han har eit areal på 121 km² og eit største djup på 20 m. Kolvitsa spring ut frå innsjøen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Kolvitskoye» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Kovdozero

Kovdozero (russisk Ковдозеро) er ein stor innsjø sør i Murmansk oblast, nordvest i Russland. Det er mange øyar i innsjøen. I 1955 vart det bygd eit vasskraftverk ved innsjøen og han vart omgjort til eit reservoar. Overflatearealet til Kovdozero steig frå 224-294 km² til 608 km². Det renn mange elvar ut i Kovdozero. Innsjøen vert nytta til fiske, vasstransport og tømmerfløyting.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Kovdozero» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Krivojesjøen

Krivojesjøen er ein liten innsjø i Tsjeljabinsk oblast i Russland, søraust for Magnitogorsk og nær grensa til Kasakhstan. Namnet tyder «krokete innsjø».

Han er mest kjend for gravplassaneSintasjta-Petrovka, som ligg over eit 10 km² stort område rundt innsjøen. Særleg kjend er den tidlegaste kjende stridsvogngrava i verda, datert til om lag 2000 f.Kr.

Stridsvogngrava inneheldt ein hesteskalle, tre potter, to bitar av bissel og spyd- og pilespissar. Beina vart datert til om lag 2026 f.Kr.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Krivoye Lake» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Archaeology, mars/april 1995, 39. 

Arkeologiske funn i Russland
Innsjøar i Russland
Kubenskojesjøen

Kubenskojesjøen (russisk Кубенское озеро) er ein stor og grunn innsjø i Vologda oblast i Russland, om lag 109 meter over havet. Han strekkjer seg 60 km frå nordvest til søraust og er 3–9 km brei.

Han har eit areal på 648 km², og utan øyar 407 km². I snitt er innsjøen 3 meter djup. Han er kjend som ein vindfull stad og varierande vassnivå gjennom året. Gjennom året varierer djupet frå 2,4 til 5,5 meter. Kubenskojesjøen er kjelda til elva Sukhona.

Området ved Kubenskojesjøen vart busett av russarar på 1100-talet då Kamennij kloster vart grunnlagd på ei øy i innsjøen. Ein av greinene til fyrstane av Jaroslavl eigde land i nærleiken og vart kalla fyrst Kubenskij. Sidan 1828 har innsjøen vore ein del av Volga-Nordlege Dvina-kanalen. Den austlege endepunktet for Nordre Dvina-kanalen er nordvestenden av innsjøen. I 1917 vart det bygd ei demning ved utsiget i Sukhona og innsjøen vart omgjort til eit vassreservoar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 29. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Russland
Vologda oblast
Kulundinskojesjøen

Kulundinskojesjøen er ein innsjø sør på Den vestsibirske sletta sør i sentrale område av Russland. Som mange andre innsjøar i regionen har Kulundinskojesjøen mange forskjellige fargar. Fargevariasjonen tyder på forskjellige stadium av eutrofiering. Den sørlege delen av innsjøen er lillafarga, medan nordvestenden er mørkeblå. På austsida av Kulundinskojesjøen ligg det to delta.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kulundinskoye Lake» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 National Aeronautics og Space Administration

Innsjøar i Russland
Altaj kraj
Kurilesjøen

Kurilesjøen (russisk Курильское озеро) er ein stor kaldera med ein kratersjø sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Han har eit areal på 77 km², eit gjennomsnittleg djup på 176 meter og eit største djup på 306 meter. Han er den største gytestaden for stillehavslaks i Eurasia.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kurile Lake» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 
 
 Global Volcanism Program
 

Kamtsjatka kraj
Innsjøar i Russland
Vulkanar i Russland
Kalderaer i Russland
Kratersjøar
AMD

Advanced Micro Devices, Inc. (AMD) (NYSE: AMD) er eit USA-amerikansk multinasjonalt selskap med hovudkontor i Sunnyvale i California. AMD utviklar prosessorar og annan maskinvare for datamaskinar. AMD er den nest største globale leverandøren av mikroprosessorar basert på x86-arkitektur etter Intel Corporation, og den tredje største leverandøren av grafikkustyr. Selskapet eig og 21 prosent av Spansion, ein leverandør av flash-minne.

Historie 
Advanced Micro Devices (ofte forkorta AMD) blei oppretta i 1969 som ein produsent av logiske kretsar. I 1975 starta selskapet å produsera RAM-brikker. Same år lanserte dei sin egen klone av 8-bit prosessoren Intel 8080, og kalla denne AM9080ADC. I 1975 lanserte òg AMD AMD Am2900, ein 4-bit prosessor som hovudsakleg blei nytta som mikrokontrollar. Det utvikla seg etter kvart ein heil «familie» med forbetra utgåver, med namn som AMD Am2901, AMD Am2902, osv.

I 1988 lanserte AMD ein meir avansert mikrokontrollar, kalla AMD Am29000. Dette var ein 32-bit RISC-prosessor, og ein klone av Intel 80960. òg denne brikka blei byrjinga på ein eigen «familie» med mikroprosessorar (AMD Am29005, AMD Am29030, etc.). AMD slutta å produsere desse mikroprosessorane i 1995.

Brikkesett 
Før lanseringa av Athlon 64 prosessoren i 2003 hadde AMD utvikla brikkesett for K6- og K7-generasjonen prosessorar. Dette brikkesettet inkludererte AMD-640-, AMD-751- og AMD-761-brikkesett. Situasjonen endra seg i 2003 med utgjevinga av Athlon 64-prosessoren, og AMD valde å ikkje forsette med eigne brikkesett for sine desktop-prosessorar, og valde å opne desktop-plattforma slik at andre firma kunne designe brikkesett til ho. Basert på den opna brikke plattforma laga ATI, VIA og SiS eigne brikkesett for Athlon 64-prosessorar og nyare Athlon 64 X2 og Athlon 64 FX-prosessorar, inkludert Quad FX-plattforma brikkesett frå Nvidia. 
Dette initiativet var fylgt opp med lanseringa av Opteron-servar prosessorar som AMD stoppet utforminga av brikkesett til i 2004. Etter utgjevinga av AMD-8111 brikkesette, blei server plattforma opna slik at eksterne verksemder kunne byrje å utvikle brikkesett for Opteron-prosessorer. Slik situasjonen er i dag er Nvidia og Broadcom dei einaste som lagar brikkesett for Opteron-prosessorar.

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1969
USA-amerikanske IT-føretak
Halvleiarprodusentar
Kujto

Kujto (russisk Куйто; finsk Kuittijärvet) er tre innsjøar i Republikken Karelen, nordvest i Russland. Kujtosjøane er knytt til kvarande gjennom naturlege kanalar og vert nytta til tømmerfløyting.

 Øvre Kujto (russisk Верхнее Куйто, finsk Ylä-Kuittijärvi) ligg ved . Han har eit areal på 198 km², og ligg 103 meter oevr havet. På det djupaste er han 44 meter. 
 Midtre Kujto (russisk Среднее Куйто, finsk Keski-Kuittijärvi) ligg ved  og har eit areal på 257 km², ligg 101 meter over havet og er 34 meter på det djupaste. 
 Nedre Kujto (russisk Нижнее Куйто}}, finsk Ala-Kuittijärvi) ligg ved  og har eit areal på 141 km², ligg 100 meter over havet og har eit største djup på 33 meter. Det vart bygd ei demning ved utløpet frå Nedre Kujto i 1956. Elva Kem renn vidare får innsjøen.

Det er mange øyar i Kujtosjøane.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kuyto» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Karelia
Labaz

Labaz (russisk Лабаз) er ein stor innsjø i Krasnojarsk kraj, nord i sentrale område av Russland. Han har eit areal på 470 km². Elva Bogadina munnar ut frå innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Labaz» frå , den 29. august 2008. 

Innsjøar i Russland
Krasnojarsk kraj
Latsja

Latsja eller Latsje (russisk Лача, Лаче) er ein innsjø nordvest i Russland i Arkhangelsk oblast, nær den gamle byen Kargopol. Han har eit areal på 356 km². Det etymologiske opphavet til namnet tyder «Mjølkesjøen», men årsaka til namnet er ikkje kjend.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Lacha» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Arkhangelsk oblast
Lamasjøen

Lama (russisk Лама) er ein stor innsjø i Krasnojarsk kraj, nord i sentrale område i Russland. Han har eit areal på 460 km² (men enkelte kjelder oppgjer 320 km²). Han er 100 km lang og opp til 20 km brei (andre kjelder seier 82 km lang og 13 km brei). Lama har eit tektonisk opphav.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Lama» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Krasnojarsk kraj
Leksozero

Leksozero (russisk Лексозеро) er ein stor innsjø i Karelia i Russland. Han har eit areal på 166 km² og eit gjennomsnittleg djup på 8,6 m. Han frys til i november og er isdekt til mai. Det er mange øyar i innsjøen. Leksozero er rik på fisk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Leksozero» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Karelia
Lovozero

Lovozero (kildinsamisk Луяввьр, skoltesamisk Luujäuˊrr, russisk Ловозеро, nordsamisk Lujávri, finsk Luujärvi) er ein innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Vatnet i innsjøen renn ut i Barentshavet via Voronja. Han har eit areal på 200 km², er 5,7 meter djup i snitt og opp mot 35 meter på det djupaste. Den hydrauliske opphaldstida er 10 månader. Innsjøen har ein svingande kyst og mange halvøyar og øyar. Området rundt innsjøen, som Lovozerskije-tundraen vert ofte kalla Ловозёрье (Lovoziorje) på russisk.

I 1970 vart det bygd to vasskraftverk langs Voronja i Serebrjansk, om lag 100 km nedanfor innsjøen. Demninga ved kraftverket danna eit reservoar med vassflate på same nivå som Lovozero, noko som auka storleiken av Lovozero kraftig.

Sjå òg 
 Samiske stadnamn i Russland

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Lovozero» frå , den 29. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Lovozero i Murmansk oblast 
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Manytsj-Gudilo

Manytsj-Gudilo (russisk Маныч-Гудило) er ein stor saltsjø i Kalmykia i Russland. Delar av han ligg innanfor Rostov oblast og Stavropol kraj. Han har eit areal på 344 km² og er i snitt berre 0,6 meter djup. Han renn ut i Azovhavet og elva endar nær Rostov-na-Donu. Temperaturen i området kan varierer frå -30 °C om vinteren til 40 °C om sommaren. Mange fugleartar held til her og området er ein del av Tsjernyje Zemli biosfærereservat.

Om det globale havnivå skulle kome til å stige om lag 25 meter ville vatn frå Azovhavet bryte inn i innsjøen og så flaume over i Den kaspiske senkinga rundt Kaspihavet (inkludert byar som (Astrakhan, Baku, Sumqayit og Rasjt).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Manych-Gudilo» frå , den 29. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Russland
Ramsarstader i Russland
Kalmykia
Rostov oblast
Stavropol kraj
Saltsjøar
Nerosjøen

Nero (russisk Неро) er ein grunn og særs eutrof innsjø i Jaroslavl oblast i Russland. Han har eit areal på 54,4 km², er 13 km lang, 8 km brei og 3,6 meter djup. Botnen av innsjøen er dekt med eit tjukt lag saprobel (ei slags gjørme nytta som gjødsel og andre ting).

Innsjøen er estimert til å vere om lag fem hundretusen år gammal og han er dermed ein av få innsjøar frå før istida sentralt i Russland. 
 
Dei første innbyggjarne slo seg ned ved innsjøen for seks tusen år sidan. Merjafolket hadde hovudstaden sin i Sarskoje Gorodisjtsje på sørsida av innsjøen. Namnet Nero tyder «slamhaldig» eller «sumpland».

På 800-talet kom austslavarar til innsjøen. Dei kalla han «Den rostovske innsjøen» etter byen Rostov.

Det er to øyar i Nero, Levskij (som tyder «Skogøya») og Rozjdestvenskij (som tyder «Juleøya»). Sistnemnde vert òg kalla Gorodskoj («Byøya»). Det renn åtte elvar ut i Nero. Desse er Sara, Isjnja, Kutsjibosj, Mazikha, Varus, Tsjutsjerka, Unitsa og Sula. Berre elva Veksa renn vidare ut frå Nero. 

Nær Nero ligg byen Rostov på vestsida av innsjøen, samt eit par landsbyar, som Poretsje-Rybnoje, Ugoditsji, Vorzja og Lvy. 

Den første dampbåten på Nero var «Emeljan» og kom her i 1883.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Nero» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Jaroslavl oblast
Novozerosjøen

Novozero (russisk озеро Новозеро) er ein innsjø i Vologda oblast i Russland. Ognennyj Ostrov er ei øy som ligg i innsjøen og som i dag har eit høgtryggleiksfengsel.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Novozero» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Vologda oblast
Njuk

Njuk (russisk Нюк, finsk Nuokkijärvi) er ein stor innsjø i Karelia, nordvest i Russland. Han har eit areal på 214–230 km². Det er mange øyar i innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Nyuk» frå , den 29. august 2008. 

Innsjøar i Russland
Karelia
Drontar

Drontane (Ráphidae) var eit fugleslag som høyrer til duefuglane, men som har døydd ut. Dette var store fuglar som ikkje kunne flyga, og som ikkje hadde særleg til felles med duer av i dag. Drontane var klumpete å sjå til og vanta venger. Dette gjorde dei så hjelpelause i møte med menneske at dei kunne fangast med berre nevane. Sidan kjøtet på dronten visstnok var godt på smak, vart dei utrydda av europearane. Det fanst tre artar drontar, og dei levde på øyar i Indiahavet nære Madagaskar. Alle tre artane vart utrydda etter at europeiske sjøfolk kom til øyane.

Dei tre artane var:
 Dronten (Rálphus cucullátus) som vog innpå 20-25 kg og levde på Mauritius. Siste eksemplar av arten vart drepen i 1681.
 Eremittfuglen eller reuniondronten (Ráphus solitárius) som levde på Réunion. Denne arten likna dronten på Madagaskar, men var kvitflekkete. Denne arten døydde ut i 1746.
 Solitærfuglen eller rodriguesdronten (Pezóphaps solitária) som levde på Rodriguez. Arten var litt mindre enn dei andre drontane. Siste solitæren døydde ikring 1790.

Bakgrunnsstoff 

Duefuglar
Onegasjøen

Onegasjøen (russisk Онежское озеро, Onezjskoje ozero; finsk Ääninen eller Äänisjärvi) er ein innsjø i Russland. Han har eit areal på 9894 km² og eit volum på 280 km³. På det djupaste er innsjøen 120 meter. Han har 1369 øyar med eit totalt areal på 250 km². 58 elvar renn ut i innsjøen og dei største av desse er Sjuja, Suna, Vodla, Vytegra og Andoma. Innsjøen er den nest største i Europa og ut frå areal den 18. største innsjøen i verda.

Petrozavodsk, hovudstaden i republikken Karelia, ligg på vestsida av Onega. Republikken ligg omkring Onega i vest, nord og aust. I sør grenser han til Leningrad oblast og Vologda oblast.

UNESCO sin verdsarvstad, Kizji Pogost, ligg på ei av øyane i Kizji nord i innsjøen. Her står to kyrkjer frå 1700-talet og er høgdepunktet i eit friluftsmuseum for nordrussisk trearkitektur.

Elva Svir, som markerer den sørlege grensa for Karelia, renn ut frå innsjøen i sørvest til Ladoga og held fram gjennom Neva til Finskebukta.

Det er populært å segle på innsjøen. Det er ein segleklubb i Petrozavodsk.

Galleri

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Onega» frå , den 29. august 2008. 

Innsjøar i Russland
Karelia
Orel

Orel (russisk Орель) er ein stor innsjø i Khabarovsk kraj i Russland. Han har eit areal på 314 km² og er 3,8 meter på det djupaste. Han ligg nær venstre breidda av Amur og ikkje langt frå munningen hennar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Orel» frå , den 29. august 2008. 

Innsjøar i Russland
Khabarovsk kraj
Ozjogino

Ozjogino (russisk Ожогино) er ein stor og grunn innsjø i Sakha i Russland. Han har eit areal på 157 km². Innsjøen frys til seint i september og er isdekt til juni. Elva Ozjogin renn frå innsjøen til elva Indigirka.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Ozhogino» frå , den 29. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Sakha
23rd Turnoff

23rd Turnoff var eit britisk band frå Liverpool. Bandet starta på slutten av 1950-åra av gitarist og låtskrivar Jimmy Campbell og hadde forskjellige namn gjennom 60-talet, mellom anna the Kirbys, før dei endra namn til 23rd Turnoff i 1967. Namnet var ein intern spøk og viste til avkjørselen på motorvegen M-6 som førte til Liverpool. 

23rd Turnoff gav berre ut ein singel, «Michaelangelo», og ikkje eit einaste album. Songen vart deira einaste kjende, sjølv om han ikkje kom inn på listene. Han har derimot vorte gjeve ut på fleire samlealbum i seinare år. Songen har vorte skildra som ein nedtona og melankolsk song i same lei som songar som «Nights in White Satin» av The Moody Blues, og som ein song som hadde fortent ein betre skjebne. B-sida på singelen heitte «Leave Me Here». 

Neste singel skulle heite «Another Vincent Van Gogh», men sidan «Michaelangelo» selde dårleg og ikkje kom inn på listene vart dei droppa av plateselskapet og bandet vart oppløyst. Campbell danna seinare bandet Rockin' Horse saman med Billy Kinsley. 

Som The Kirbys gav bandet ut tre singlar i 1965-1966. Desse var: 
 «'Cos My Baby's Gone» / «She'll Get No Lovin' That Way» (1965)
 «Don't You Want Me No More» / «Bless You» (1965)
 «It's A Crime» / «I've Never Been So Much In Love» (1966)

I 2004 kom eit samlealbum kalla The Dream of Michelangelo. Albumet er kredittert til 23rd Turnoff, men inneheld dei tre singalne som the Kirbys spelte inn i 1965 og 1966, i tillegg til «Michaelangelo»-singelen og ein del songar som aldri vart gjeve ut.

Bakgrunnsstoff 
 Jimmy Campbell si Myspace side der ein mellom anna kan lytte til Michaelangelo

Kjelder 

Engelske musikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1967