alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Austad stavkyrkje i Bygland

Austad stavkyrkje stod ved garden Austad søndre (gnr. 14), der Austad gamle kyrkjegard framleis ligg. Ein trur at stavkyrkja vart oppført rundt 1200. Ei «ecclesia de Audestar» er omtala i dei pavelege nuntienes rekneskapsbøker (1327), men prest for kyrkja er ikkje omtala i mellomalderen. Likevel vil ein lokal tradisjon ha det til at det var prestegard på Breiland, 3–400 meter søraust for kyrkjegarden. I ein synfaringsrapport frå 1628 er kyrkja skildra som sterkt forfallen, og i 1666 er det snakk om at ho bør byggjast om. Stavkyrkja skal ha blitt avløyst av ei lita langkyrkje i tømmer i 1668. Denne kyrkja vart riven, og dagens kyrkje vart oppført lengre nordvest og på den andre sida av Otra og innvigd i 1880. På den gamle kyrkjegarden der stavkyrkja stod, vart det oppført eit klokketårn i 1933.

Stavkyrkjeportal 
To portalplankar fra stavkyrkja vart overførte til tømmerkyrkja på 1600-tallet og seinare til Oldsaksamlinga. Då skal dei ha vore «i afkappet og forhugget tilstand sammenslaaede til en dør». Motiva i utskjeringane er, som t.d. på portalane frå Hylestad og Vegusdal, frå Volsungesaga, men Austadportalen konsentrerer seg om siste delen av segnkrinsen og skildrar lagnaden til Hogne og Gunnar. Elles har portalen ornament av telemarkstypen med vertikalt oppstigande dyrehovud.

Fotnotar

Kjelder 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Aust-Agder fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 50

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Bygland
Kulturminne i Bygland
Undheim kyrkje

Undheim kyrkje eller Undheimkyrkja (opphaveleg Undheim kapell) er ei kyrkje i Time kommune i Rogaland fylke som vart innvigd 9. desember 2001. Kyrkja avløyste eit kapell frå 1921 som brann ned 10. juli 1998. Byggverket frå 1921 var i tre og hadde 260 sitjeplassar.

Den nye kyrkja vart flytta noko lengre nord samstundes som ho vart lagd i nord/sør-retning med inngang frå sør. Kyrkja er teikna av Signatur Arkitekter (seinare fusjonert inn i Link Arkitektur). Det er 300 sitjeplassar i kyrkjesalen og 40 på galleriet. Kyrkja har førebels eit elektronisk orgel. Taket vart tekt om i 2018.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Undheim kirke» frå ,  den 20. september 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 Nettstaden til kyrkja

Fotnotar 

Kyrkjer i Time
Kyrkjer i Jæren prosti
Norske kyrkjer frå 2001
Vaterland småkyrkje

Vaterland småkyrkje eller Vaterlandskyrkja låg i Vognmannsgata 25 på Vaterland i Oslo. Dette var den første småkyrkja i Oslo, og ho var distriktskyrkje under Jakob kyrkjelyd.

Kyrkja vart oppført etter teikningar av Heinrich Jürgensen og vart innvigd 22. desember 1899. Ein kyrkjelydssal i tilknyting til kyrkjesalen kunne stengjast av med skuvedører. Kjellaren hadde rom til mindre møte, barnehage og speidergrupper. Vaterlandskyrkja skulle vere open alle dagane i uka og skulle vere utgangspunkt for å løyse praktiske og sosiale problem i området. Kyrkja vart pussa opp i 1949 før ho vart riven i 1960 som ein del av saneringa av Vaterland.

Kjelder 
 Vaterland småkirke i Oslo byleksikon

Denne artikkelen bygger på «Vaterland småkirke» frå ,  den 20. september 2020.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Oslo
Kulturminne i Oslo
Norske kyrkjer frå 1899
Vaterland
NM i sykling 1996 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1996 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 23. juni i Tønsberg og lagtempo 25. juni i Horten.

Menn

50 km temporitt

70 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1996 i temporitt for kvinner vart avvikla med individuell tevling sundag 23. juni i Tønsberg i Vestfold.

Kvinner, 30 km

Kjelder
Arbeiderbladet 24. juni 1996
Arbeiderbladet 26. juni 1996

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1996
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Tønsberg
Idrett i Horten
Helgen stavkyrkje

Helgen stavkyrkje stod som dagens Helgen kyrkje på Helgen vestre (gnr. 54). Kyrkja var vigsla til Olav den heilage den 2. februar i eit ukjent år, men ein trur at stavkyrkja vart oppført før år 1200. Det er ført prestbol til kyrkja i jordeboka til Biskop Eystein (1398), og soknet er nemnt i 1429 og 1477. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1575) går det fram at Helgen er anneks til Holla, og dette vert bekrefta av Jens Nilssøn i samband med ein bispevisitas i 1598.

I ein synfaringsrapport frå 1666 vert det sagt at kyrkja er ei «Trækirke, bygget af Stolper med planker». Ho skal då ha hatt tårn, og den eine sida av kortaket skal ha vore tekt med spon og den andre med tegl. Det ser ut til at det var planar om å tekkje heile taket med teglstein. Lite anna synast kjent om stavkyrka sin utsjånad, og ein trur at kyrkja vart riven då dagens kyrkje vart oppført i 1735.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Eit krusifiks frå 1200-talet er overført til dagens kyrkje, og det same gjeld to klokker frå ca. 1200. Av gjenstandar frå etter reformasjonen må ein gå ut frå at ei altarbok frå 1664 og ei salmebok frå 1699 har kome den same vegen. Eit par ljosestakar av ukjend alder, men i ein stil som var utbredt på 1500- og 1600-talet, er å finne i kyrkjekunstutstillinga på Norsk Folkemuseum. Enkelte andre gjenstandar vert knytta til stavkyrkja utan at alderen synest dokumentert. Dette gjeld ein døypefont (der kummen med treutskjeringar er eldst, medan foten er nyare), kalk og disk, messingstakar o.a.

Kjelder 
 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Helgen stavkirke» frå ,  den 20. september 2020.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Nome
Kulturminne i Nome
NM i sykling 1996 på landeveg

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1996 for menn vart avvikla sundag 30. juni i Horten i Vestfold.

Menn, 199 km

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1996 for kvinner vart avvikla om føremiddagen sundag 30. juni i Horten.

Kvinner, 76 km

Kjelder
Tønsbergs Blad 1. juli 1996

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1996
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Horten
Lårdal stavkyrkje

Lårdal stavkyrkje stod, som dagens kyrkje, på grunnen til prestegarden Eik (gnr. 21), men ved prestegardstunet, om lag 170–180 meter lengre sør. Soknet og presten er nemnde i 1396 og i 1424. Lårdal prestegjeld («Laur dall preeste gield») er omtala i 1547, men prestegjeldet må altså ha eksistert ei god stund tidlegare. I Jens Nilssøn sin visitasrapport går det fram at kyrkja ligg sør for prestegarden, og Eik-namnet (eller «Eg») vert òg nytta. Soknet vert kalla «Lauerdall» (altså Lårdal) og har tre anneks i Eidsborg, Høydalsmo og Øyfjell.

Kyrkja skal i likhet med Eidsborg ha vore ei einskipa stavkyrkje, og i 1662 vart det meld at taket var «ganske vanmægtigt» og svalene rundtom «ganske unyttige og forladne». Bekymringsmeldingane vart gjentekne i 1668 etter at naudsynte vølingar ikke var utførte. Kyrkja vart riven i 1684 og erstatta med ei ny tømmerkyrkje på same staden. Denne vart avløyst av dagens kyrkje lengre nord i 1832. Den gamle kyrkjegarden skal vere jamna med jorda.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Eit krusifiks frå stavkyrkja er sendt inn til Oldsaksamlinga. Det er stilt ut i mellomalderustillinga i Kulturhistorisk museum. Ifølgje kyrkjeleksikonet har dessutan dagens kyrkje kalk og disk frå 1583, truleg overførte frå stavkyrkja i si tid. I kyrkja skal det òg finnast panelbord med figurmåleri daterte til 1300-talet.

Kjelder 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Lårdal stavkirke» frå ,  den 20. september 2020.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Tokke
Kulturminne i Tokke
Melum stavkyrkje

Melum stavkyrkje stod som dagens Melum kyrkje på Mælum (gnr. 70), men i dag er gardstunet eit stykkje unna kyrkja. Soknet («Medalheims sokn») er nemnt i 1354 i samband med eit drap. Biskop Eystein omtalar prestbol til kyrkja i si jordebok (1398). Same staden går det fram at kyrkja  er vigsla til Sankt Laurentius. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1570) går det fram at Melum er anneks til Solum, og dette vert stadfesta i Jens Nilssøn si visitasskilding.

Ein synfaringsrapport frå 1663 omtalar eit skip med plankar mellom stolpar og kledd med delar (bord). Det har tårn (takryttar), men dette og sjølve det spontekte taket er brøstfeldig. Svalar omtalast, og det går fram at kyrkja har fått eit tømra kor med takstein (av tegl). Ved ei synfaring i 1668 går det fram at heile taket har tegltekke. Kyrkja vart seld på den store kyrkjeauksjonen. Så vart ho riven då soknet fekk ny kyrkje i 1728.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Ei av klokkene i dagens kyrkje er frå 1200-tallet og er overført frå stavkyrkja. I Telemark Museum i Brekkeparken i Skien er ein prekestol og ein døypefont frå stavkyrkja.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2015), s. 11–12

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Skien
Kulturminne i Skien
Isabelle Pedersen

Isabelle Sandstedt Pedersen () er ein norsk friidrettsutøvar frå Bergen som særleg utmerkte seg i 100 meter hekk, ei øving der ho i tida 2011-19 vann sju gull i noregesmeisterskap. I 2012 vart noregsmeister i lengdehopp. Pedersen var medlem i IL Norna-Salhus til 2014, sidan representerte ho IL i BUL.

Aktiv
16 år gammal kneip Pedersen sølvmedaljen i 100 meter hekk under NM i friidrett 2008, langt bak den suverene landseinaren i øvinga, Christina Vukicevic. Tre år seinare vart Pedersen norsk meister på korthekken for fyrste gong. Året etter braut Pedersen hekkefinalen i NM, derimot sigra ho i lengdetevlinga. Frå 2013 til 2016 sprang Pedersen årleg inn til gullmedalje i 100 meter hekk i noregsmeisterskapen. Under NM i friidrett 2015 sette ho personleg rekord med 12,88 sekund og vart tildelt kongepokalen for prestasjonen.

Både i VM i friidrett 2015 og VM i friidrett 2017 enda Pedersen på niandeplassen i 100 meter hekk. I 2015 fekk ho sluttida 12,86 i semfinalen og i 2017 12,87 sekund, i det siste høvet ein hundredels sekund for seint til å få finaleplass. Gjennom 2017-sesongen forbetra ho sitt personbeste på hekk til 12,83 og så 12,75 sekund.

Pedersen slo den norske rekorden i 100 meter hekk 22. juli 2018 ved eit DL-stemne i London. Tida 12,72 sekund var ei rekordforbetring på 0,02 sekund. I august rauk ho ut or korthekktevlinga i Friidretts-EM med 14. beste tid, ei veke seinare vann ho sitt sjette hekke-gull i NM, på nøyaktig same tid som i EM: 13,04 sekund. I 2019 vart Pedersen noregsmeister på 100 meter hekk for sjuande gong.

Pedersen sin personlege rekord i lengdehopp er 6,14 meter, oppnådd 2013. Hennar personbeste på 100 meter og 200 m lyder på 11,83 og 23,79 sekund, den fyrste er frå då ho vann bronsen på distansen i NM 2013.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Isabelle Pedersen» frå ,  den 20. september 2020.  
 
minfriidrettsstatistikk
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske hekkeløparar
Norske lengdehopparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Bergen
Hey Tonight

«Hey Tonight» er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival frå albumet Pendulum. Han vart gjeven ut på som ei dobbel-A-side i lag med ein annan song frå same albumet, «Have You Ever Seen the Rain?». Singelen nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hey Tonight» frå ,  den 20. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1971
Creedence Clearwater Revival-songar
Songar skrivne av John Fogerty
Fantasy Records-singlar
Songar produserte av John Fogerty
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Songar frå 1971
Bo Breigan

Bo Henrik Breigan () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Fredrikstad. Han vart norsk meister på 800 meter i 1977 og 1983, på 400 meter hekk i 1980, 1989 og 1990 og på 400 meter i 1985. Breigan var medlem i Fredikstad IF til  1985, sidan representerte han etter tur IK Tjalve, Eidsvåg IL, TIF Minerva og Sportsklubben Vidar.

Aktiv
Breigan spurta inn til gullmedalje på 800 meter i NM 1977 etter eit løp i lågt tempo. Nokre veker etter meisterskapen gjorde han personbeste med 1.50,3. Sesongen etter forbetra han den personlege rekorden til 1.49,5 under ein landskamp i Barcelona. I 1979 flytta han rekorden sin på distansen til 1.49,21, same året som han sette personleg rekord på 400 meter med 47,78 sekund. 18. juli 1979 sette Breigan norsk rekord på 400 meter hekk med 51,71 sekund elektronisk måling, Jan Gulbrandsen si manuelle rekordtid frå 1964 var på 51,5 sekund. 30. juli 1980 forbetra Breigan hekkerekorden til 51,21 sekund i København. Få veker etter vann han NM-gull på langhekken og sølv på 400 m.

I juni 1981 flytta Breigan dei personlege rekordane på 400 m og 800 m til 47,56 og 1.47,35, begge tidene årsbeste i Noreg. Sommaren 1983 vart han norsk meister på 800 m i Trondheim. Han deltok VM i friidrett 1983 der han vart slått ut i kvalifiseringa, tida 1.49,53 heldt til 40. plass. Om hausten sette han personbeste på 400 m med 47,43 sekund då han sigra  i eit stemne i Stockholm.

I mai 1984 var Breigan nær ved å forbetre noregsrekorden på 400 m hekk då han vart klokka inn til 51,23 på Bislett stadion i Oslo. Seinare i same sesongen kom Petter Hesselberg til å slette noregsrekorden i øvinga. Sjølv forbetra Breigan sin personlege rekord på 400 m til 47,17, årsbeste i Noreg.

Breigan sprang to 800-meterar i juni 1985 og gjorde personbeste i begge løpa. Fyrst til 1.47,12 og veka etter til 1.46,21. Han vart norsk meister på 400 m, før han 28. august 1985 i Koblenz presterte sitt livs beste 800 m på tida 1.46,08, mindre enn to tidels sekund bak Audun Boysen sin då 30 år gamle noregsrekord. Under EM i friidrett 1986 i Stuttgart vart Breigan slått ut i kvalifiseringa på 800 m med 23. beste tid, 1.49,78.

I 1988 enda Breigan opp med to sølvmedaljar i noregsmeisterskapen. Dei neste to åra vart han noregsmeister på langhekken, i 1989 med sterke 51,25 sekund. Under NM i friidrett 1991 tok han sitt sjette NM-sølv, tidlegare hadde han vunne seks NM-gull og ei einsleg bronsemedalje.  

Breigan deltok i 23 av Noregs landskampar i friidrett.

Kjelder
friidrett,no

Norske friidrettsutøvarar
Norske hekkeløparar
Norske mellomdistanseløparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Fredrikstad
Grete Etholm

Grete Etholm () er ein norsk friidrettsutøvar frå Notodden som vart norsk meister i diskoskasting 17 år i rad frå 2001 til 2017. Ho vart tildelt kongepokalen under NM i friidrett 2004 i Florø. Etholm sin personlege rekord i diskoskast er 59,48 meter, oppnådd i 2003. Ho tevla også i kulestøyt, ei øving der ho gjorde personbeste med 13,40 m i 2004, same året som ho fekk NM-sølv i øvinga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grete Etholm» frå ,  den 20. september 2020.  
 

Norske friidrettsutøvarar
Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Notodden
Ry Cooder av Ry Cooder

Ry Cooder er debutalbumet til den amerikanske rootsrock-musikaren Ry Cooder, gjeve ut i 1970.

Cooder var alt ein erfaren musikar i ein alder av 22 år då han steig ut av skuggen bak artistar han hadde spelt med som Jackie DeShannon, Taj Mahal, The Rolling Stones og Captain Beefheart, og fekk sin eigen platekonrakt med Warner Brothers i 1969. Debutalbumet hans kom ut året etter med ei blanding av blues, folk, rock & roll og pop, filtrert gjennom hans eigen intrikate og synkoperte gitar. Van Dyke Parks og Lenny Waronker var produsentar på innspelinga. 

Ti av elleve spor på albumet er coversongar av songar heilt attende til 1920-åra av artistar som Woody Guthrie, Blind Blake, Sleepy John Estes og Leadbelly, i tillegg til nyare songar som ein song av Randy Newman. 

Allmusic skreiv om albumet: Det er eit morosamt samspel mellom slidegitaren til Cooder, saloonpianoet til Van Dyke Parks og gatehjørnetromminga som skapar eit stykke som er både laust og ledig og sofistikert. Om «Available Space» er den mest leikne augneblinken på albumet, er siste sporet, «Dark Is the Night» det mogsette med den nakne, akustiske slidegitaren til Cooder som trekk ut kvart einaste gram av det sørgmodige meisterverket til Blind Willie Johnson.»

Innhald

Medverkande

Musikarar
Van Dyke Parks - piano
Ry Cooder - gitar, vokal, mandolin, bassgitar
Chris Ethridge (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
Richie Hayward (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer
Roy Estrada (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
Milt Holland (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer, perkusjon
John Barbata (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer 
Max Bennett (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
Bobby Bruce (ikkje oppført i plateomslaget) - fiolin
Gloria Jones - korvokal

Produksjon
Van Dyke Parks - produsent; arrangør på «One Meat Ball»
Lenny Waronker - produsent
Judy Betz - produksjonsassistent
Lee Herschberg - lydteknikar, miksing
Doug Botnick - lydteknikar
Thaddeus James Lowe - lydteknikar
Rudy Hill - lydteknikar
Bob Kovach - lydteknikar
Kirby Johnson - dirigent, orkestrering

Andre
Frank Bez - foto av Airstream-vogna
Susan Titelman - foto av Cooder på baksida av omslaget
Ed Thrasher - for kunstnarisk leiar

Salsliste

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ry Cooder (album)» frå ,  den 20. september 2020.  
 

Debutalbum frå 1970
Ry Cooder-album
Album produserte av Lenny Waronker
Reprise Records-album
Album produserte av Van Dyke Parks
Album spelte inn i United Western Recorders
Do Re Mi av Woody Guthrie

«Do Re Mi» er ei folkevise av den amerikanske låtskrivaren Woody Guthrie. Songen omhandlar opplevingane til Dust Bowl-migrantar då dei kom til California. Han er kjend for å ha to gitarpartar, begge spelte inn av Guthrie.

Songen kom ut i 1940 på albumet hans Dust Bowl Ballads. Songen tar form som ei åtvaring til komande migrantar om å halde seg der dei er. Bakgrunnen for åtvaringa var at det alt var så mange migrantar, og ikkje nok pengar eller arbeid tilgjengeleg til at den harde og dyre reisa kom til å bli verdt det. 

«Do Re Mi» vart sidan spelt av Cisco Houston, Ry Cooder på det sjølvoppkalla debutalbumet hans i 1971, av Nanci Griffith i 1993 på albumet hennar Other Voices, Other Rooms (duett med Guy Clark), av Ani DiFranco på EP-en hennar Swing Set i 2000 og på hyllestalbumet til Woody Guthrie, 'Til We Outnumber Em, av Dave Alvin på albumet Interstate City, av Bob Dylan i dokumentarfilmen The People Speak i 2009, og av Dan Crary på albumet Flatpicking Guitar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Do Re Mi (Woody Guthrie song)» frå ,  den 20. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tekst på den offisielle nettsida til Guthrie

Woody Guthrie-songar
Songar skrivne av Woody Guthrie
Ry Cooder-songar
Bob Dylan-songar
Nanci Griffith-songar
Ani DiFranco-songar
How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?

«How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?» er ei amerikansk folkevise, spelt inn første gongen 4. desember 1929 i New York City. Han vart skriven, komponert og framført av Blind Alfred Reed, som akkompagnerte seg sjølv på fiolin. Songen fortel om den harde tida under Den store depresjonen. Songen vert rekna some it tidleg døme på ein protestsong. I 2020 vart songen lagt til Grammy Hall of Fame.

There was once a time when everything was cheap.
But now prices almost puts a man to sleep.
When we pay our grocery bill,
We just feel like making our will.
Tell me how can a poor man stand such times and live?

Andre versjonar 
 The New Lost City Ramblers i 1959 på albumet deira Songs from the Depression.
 Ry Cooder i 1970 på debutalbumet Ry Cooder. Denne versjonen skyflar om på versa i forhold til originalen til Reed. 
 Bobby Doyle i 1973 på albumet hans Nine Songs.
 Paul Millns i 1980-åra i København med Peter Thorup på gitar.
 Del Lords i 1984 på debutalbumet Frontier Days. 
 Eric Burdon i 1985 på konsertalbumet That's Live.
 The Blues Band i 1993 på albumet deira Homage.
 David Lindley akkompagnert av Hani Naser i 1995 på albumet Official Bootleg #2: Live All Over the Place. 
 Boxcar Satan i 2003 på albumet deira Upstanding and Indigent. 
 Bruce Springsteen i 2006 på Seeger Sessions Band Tour, og så for albumet We Shall Overcome: The Seeger Sessions - American Land Edition i 2006. 
 Murray Head Trio i 2009 på albumet deira Blues & Beyond.
 UB40 i 2013 på albumet deira Getting Over the Storm. 
 Dave Kelly i 2015 på samlealbumet Solo Performances Live in Tyskland 1986 to 1989.
 Joe Bonamassa i 2017 på albumet hans Live at Carnegie Hall - An Acoustic Evening.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?» frå ,  den 20. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1929
USA-amerikanske folkeviser
Blind Alfred Reed-songar
Ry Cooder-songar
Bruce Springsteen-songar
Eric Burdon-songar
Joe Bonamassa-songar
UB40-songar
Songar om den store depresjonen
Grammy Hall of Fame Award
Elisabeth Slettum

Elisabeth Slettum () er ein norsk friidrettsutøvar frå Stavanger som i perioden 2005-19 vann 8 gullmedaljar i noregsmeisterskap på 200 meter. Åra frå 2003 til 2019 sanka ho også NM-medaljar på 100 meter og i 400 meter hekk, til saman har ho vunne 13 NM-medaljar på 200 meter, 6 på 100 meter og i 2019 sølv i 400 meter hekk. Slettum sine personbeste er høvesvis 11,73 sekund på 100 meter, 23,48 på 200 m, 54,35 på 400 m og 57,51 på 400 m hekk. Ho er medlem i Idrettslaget Skjalg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elisabeth Slettum» frå ,  den 20. september 2020.  

Norske sprintarar
Norske hekkeløparar
Norske friidrettsutøvarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Stavanger
Van Dyke Parks

Van Dyke Parks () er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivar, arrangør og plateprodusent som har komponert musikk for film og fjernsyn. Han er kjend for albumet sitt Song Cycle frå 1967 og for å ha skrive tekstar til det uferdige Beach Boys-albumet Smile. I tillegg har han produsert og arrangert album for Randy Newman, Harry Nilsson, Phil Ochs, Little Feat, Happy End, Ry Cooder og Joanna Newsom. Parks har òg arbeidd med artistar som Syd Straw, Ringo Starr, U2, Grizzly Bear, Inara George, Kimbra, Suzy Williams og Silverchair.

Diskografi
Studioalbum
 Song Cycle (1967)
 Discover America (1972)
 Clang of the Yankee Reaper (1975)
 Jump! (1984)
 Tokyo Rose (1989)
 Fisherman & His Wife (1991)
 Orange Crate Art (1995) (med Brian Wilson)
 Songs Cycled (2013)
Konsertalbum
 Moonlighting: Live at the Ash Grove (1998)
Samlealbum
 Idiosyncratic Path: Best Of Van Dyke Parks (1996)
 Arrangements: Volume 1 (2011)
 Super Chief: Music For The Silver Screen (2013)

Filmar

Fjernsyn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Van Dyke Parks» frå ,  den 20. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

USA-amerikanske skodespelarar
Musikarar frå California
Brian Wilson
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske klaverspelarar
Folk frå Hattiesburg i Mississippi
Eksperimentelle popmusikarar
Barokkpop-musikarar
Kunstpop-musikarar
USA-amerikanske musikkarrangørar
Richie Hayward

Richard «Richie» Hayward () var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som opphavleg medlem og trommeslagar i bandet Little Feat. Han spelte òg med fleire andre band og arbeidde som studiomusikar. Hayward var òg med vener i somme skodespelarroller på fjernsyn, som ein episode av F Troop.

Andre artistar Hayward har arbeidd med utover Little Feat er mellom andre Joan Armatrading, Delaney Bramlett, Kim Carnes, Eric Clapton, Ry Cooder, James Cotton, The Doobie Brothers, Bob Dylan, Peter Frampton, Buddy Guy, Arlo Guthrie, Al Kooper, Jonny Lang, Barbra Streisand, Eric Lynn, Nils Lofgren, Taj Mahal, Coco Montoya,  Robert Palmer, Van Dyke Parks, Robert Plant, Paul Rodgers, Linda Ronstadt, Bob Seger, Carly Simon, Nancy Sinatra, Stephen Stills, Tom Waits, John Cale, Warren Zevon, Warren Haynes, Jimmy Herring og Helen Watson. 

Hayward døydde 12. august 2010 av komplikasjonar knytt til leverkreft.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richie Hayward» frå ,  den 20. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå California
Little Feat-medlemmar
USA-amerikanske funktrommeslagarar
USA-amerikanske trommeslagarar
Døde av leverkreft
USA-amerikanske bluestrommeslagarar