alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stack-O-Tracks

Stack-O-Tracks er eit samlealbum av The Beach Boys som inneheld akkompagnementet til mange av dei mest kjende songane deira så langt i karrieren. Ei slik utgjeving var og framleis er relativ unik, særleg sidan det er snakk om eit heilt album. 

Albumet kom ut i 1968 og var det tredje dette året etter Friends og samleplata Best of The Beach Boys Vol. 3. Stack-O-Tracks vart rekna som eit desperat forsøk frå Capitol Records på å selje Beach Boys-album. Strategien slo feil og Stack-O-Tracks vart det første Beach Boys-albumet som ikkje nådde den amerikanske albumlista. Fram til 1992 og Summer in Paradise var dette den einaste offisielle utgjevinga som klarte dette. 

Albumet kom med eit hefte som synte basslinjer, vokalinjer, akkordar og tekstar og var ei gåve til dei som ønskte å høyre kva som låg bak dei fyldige vokalharmoniane. Stack-O-Tracks gjekk raskt ut av opplag og var ikkje mogeleg å få tak i på to tiår. I 1990 kom albumet på CD, men utan heftet som følgde med vinylutgåva. CD-utgåva er i lag med albumet Beach Boys' Party!, samt instrumental bonusspor.

Innhald

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Stack-O-Tracks» frå , den 11. september 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Beach Boys' Party!/Stack-O-Tracks CD-hefte, David Leaf, c.1990.
 "The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys og the Southern California Experience", Timothy White, c. 1994.
 "Wouldn't It Be Nice - My Own Story", Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
 "Top Pop Singles 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 "Top Pop albums 1955-2001", Joel Whitburn, c. 2002.
 Allmusic.com
 

Musikkalbum frå 1968
The Beach Boys-album
Distrikt

Distrikt er i fleire land nemninga på administrative område, tilsvarande kommunar eller fylke. Det kan òg visa til utkantstrøk, til skilnad frå byområde eller metropolar.

Ordet «distrikt» stammar frå fransk district, avleidd frå mellomalderlatin districtus, og viste til eit område der ein føydalherre hadde domsrett.

Land med «distrikt» som administrativ eining 
 Distrikt i England
 Distrikt i Malawi
 Distrikt i Nepal
 Distrikt i Nord-Irland
 Distrikt i Skottland
 Distrikt i Wales

Administrative område
Franske ord og uttrykk
Latinske ord og uttrykk
Distrikt i England

Distrikt i England er den lågaste vanlege administrative eininga for lokalstyre. Distrikta er dermed på same nivå som norske kommunar. Nivåa over er grevskap og deretter regionar. 

Den noverande distriktordninga blei innført i England og Wales i 1974, og erstatta eit eldre system som omfatta municipal boroughs, urban districts, rural districts og county boroughs.
England har halde seg til dette rammeverket med nokre endringar. Wales har derimot innført ei ny ordning der distrikta er erstatta av county og county boroughs.

Administrasjon 
Vanlege distrikt er underlagt grevskapet dei ligg i, mens sameinte styresmakter er sjølvstyrte. Ein skil òg mellom bydistrikt (metropolitan districts) og andre distrikt; bydistrikta er sjølvstyrte og fungerer nokså likt som sameinte styresmakter. Nokre distrikt har nemningar borough (opphavleg burh, 'befesta by', seinare med tydinga 'valkrins'). Administrasjonsmessig er det ingen skilnad mellom borough og district, og bruken er normalt eit spørsmål om historisk status.

Vidare inndeling 
Eit distrikt kan vera ytterlegare inndelt i kretsar (wards) og/eller verdslege sokn. Desse einingane har eit avgrensa lokalstyre. Kretsar blir mest brukt i byar, slik at kvar bydel utgjer ein krets. Sokn brukaer ein hovudsakleg på landet. Dei består gjerne av ein landsby eller fleire landsbyar som ligg svært nær kvarandre.

Talet på distrikt i England 
Talet på distrikt kan variera gjennom samanslåingar og oppdelingar. I 2009 var det totalt 354 einingar på distriktsnivå. Desse omfatt:
 36 bydistrikt (metropolitan borough)
 32 bydelar i London (London boroughs)
 238 distrikt (non-metropolitan eller shire districts) 
 46 einlege styresmakter
 Scilly-øyane
 City of London

Distriktoversyn

Liste A-D

Liste E-K

Liste L-R

Liste S-Z

Tidlegare distrikt

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Distrikt (England)» frå , den 11. september 2009. 
 

 
Administrative område i England
Do It Again av The Beach Boys

«Do It Again» er ein song skriven av Brian Wilson og Mike Love for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart først gjeven ut som singel av The Beach Boys i 1968 på Capitol Records. Songen vart spelt inn i mai og juni 1968 og kom òg på albumet 20/20 i 1969. På songen finst det nokre lydar på slutten av sporet som kom frå det skrinlagde Smile-prosjektet. B-sida til singel var «Wake the World». Songen vart produsert av Brian og Carl Wilson med Mike Love på solovokal.

Komposisjonen 
Teksten til songen, som opphavleg heitte «Rendezvous», var inspirert av ein dag Mike Love hadde vore på stranda og surfa med den gamle venen Bill Jackson. Love viste så teksten til Brian Wilson, som skreiv musikken til den nostalgiske teksten til Love. Brian Wilson har seinare sagt at han meiner dette var det beste samarbeidet dei nokon gong gjorde.

Mange kritikarar og tilhengjarar merka seg at bandet her gjekk tilbake til surfestilen, som bandet hadde unngått sidan 1964.

Innspeling 
Etter seks veker med lite arbeid i studio (sidan bandet var opptekne med ein turne) gjekk bandet tilbake i studio 26. mai 1968 og starta innspelinga av «Do It Again» i heimestudioet til Brian i Bel Air i California. Innspelinga var produsert av Brian og Carl. Etter å ha lagt ned akkompagnementet la dei på vokal, gitar og orgel, samt ein ny gitarsolo. Fleire instrument vart lagt på den 6. og 10. juni. 

Under miksinga av albumet kom visstnok lydteknikaren Stephen Desper fram til trommeeffekten ein kan høyre i starten av songen. Mange meiner at denne lyden var medverkande til at singelen vart ein suksess.

Singelen 
Singelen kom ut med «Wake The World» som B-side i USA den 8. juli 1968. Singelutgåva er litt forskjellig frå albumutgåva og har ikkje lydane frå Smile i slutten. Singelen nådde listene 28. juli og gjekk opp til 20. plass. Dette var den siste Topp 20-plasseringa til bandet i USA før «Rock and Roll Music» i 1976, som nådde 5. plass. 

I august 1968 kom singelen ut i Europa og vart den andre førsteplassen bandet oppnådde i Storbritannia. I Australia vart singelen den første bandet oppnådde førsteplassen med. I Tyskland gjekk singelen til fjerdeplass. I Nederland og Noreg stoppa singelen på femteplass. 

Det vart laga ein promofilm av Peter Clifton for singelen. Filmen syner bandet som køyrer i ein varebil ned til stranda og surfar.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Do It Again (Beach Boys song)» frå , den 11. september 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Mike Love
Songar produserte av Brian Wilson
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Capitol Records-singlar
Bluebirds over the Mountain

«Bluebirds over the Mountain» er ein song skriven av Ersel Hickey og er kanskje den best kjende songen hans. Songen har vorte spelt av artistar som The Beach Boys og Ritchie Valens.

Beach Boys-utgåva 

«Bluebirds over the Mountain» vart spelt inn av The Beach Boys og gjevne ut på albumet deira «20/20», samt som singel den 2. desember 1968 med B-sida «Never Learn Not to Love». Singelen nådde 61. plass i USA og 33. plass i Storbritannia. Mike Love syng solovokal og har med Ed Carter på gitar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bluebirds over the Mountain» frå , den 11. september 2009. 
 

The Beach Boys-songar
Singlar frå 1968
Robert Plant-songar
Ritchie Valens-songar
Capitol Records-singlar
I Can Hear Music

«I Can Hear Music» er ein popsong skriven av Jeff Barry, Ellie Greenwich og Phil Spector og opphavleg spelt inn av the Ronettes i 1966. Han vart seinare spelt inn av the Beach Boys i 1969, og så av Larry Lurex, som var eit psevdonym for Freddie Mercury (1973) og José Hoebee i 1983.

Beach Boys-utgåva 

«I Can Hear Music» vart spelt inn av det amerikanske popbandet The Beach Boys. Songen kom ut i 1969 på albumet deira 20/20 med Carl Wilson på solovokal. 

Etter at Brian Wilson gradvis mista interessa for å produsere musikken til the Beach Boys, tok den yngre broren Carl over rolla som produsent og leiar av Beach Boys. «I Can Hear Music» vert av mange rekna som den første smaken på Carl Wilson som «leiar» av gruppa. 

Singelen nådde 24. plass i USA og nådde 10. plass i Storbritannia. I 1996 spelte The Beach Boys inn songen igjen med Kathy Troccoli på solovokal for countryalbumet deira Stars and Stripes Vol. 1.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «I Can Hear Music» frå , den 11. september 2009. 
 

Songar frå 1966
Singlar frå 1969
Songar skrivne av Phil Spector
Songar skrivne av Ellie Greenwich
Songar skrivne av Jeff Barry
The Beach Boys-songar
Freddie Mercury-songar
The Ventures-songar
Songar om musikk
Capitol Records-singlar
Never Learn Not to Love

«Never Learn Not to Love» er ein song spelt inn av The Beach Boys og gjeven ut på albumet deira 20/20 i 1969. Han vart òg gjeven ut som B-sida på singelen «Bluebirds over the Mountain» i 1968. På Beach Boys-albumet er songen tilskriven Dennis Wilson, men originalsongen «Cease to Exist», vart skriven av Charles Manson. Dennis Wilson tok originalen, endra litt av teksten og la på musikk. Songen opnar med «Cease to resist».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Never Learn Not to Love» frå , den 11. september 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Charles Manson
Songar skrivne av Dennis Wilson
Capitol Records-singlar
Werner Bätzing

Werner Bätzing () er kulturgeograf og professor ved Universität Erlangen. Den heilheitlege og tverrvitskapelege forskinga hans på Alpene har vore banebrytande i det at han kombinerer kunnskap frå ulike fagområde (samfunnsgeografi, geomorfologi, økologi, biogeografi, økonomi, kulturhistorie m.m.) og frå ulike språkkretsar, som tidlegare hadde levd nokså isolerte akademiske liv.

Verk 
 Welche Zukunft für strukturschwache nicht-touristische Alpentäler? Eine geographische Mikroanalyse des Neraissa-Tals in den Cottischen Alpen, Provinz Cuneo, Piemont, Italien Geographisches Institut der Universität Bern 1990; ISBN 3-906290-60-3
 Das Alpenkonventionsthema‚ Bevölkerung und Kultur – eine Analyse seiner aktuellen Situation auf dem Hintergrund des alpenweiten Strukturwandels von Umwelt, Wirtschaft und Gesellschaft. Bundesministerium für Umwelt, Naturschutz und Reaktorsicherheit, Berlin 2002; Kurzfassung: Die aktuellen Veränderungen von Umwelt, Wirtschaft, Gesellschaft und Bevölkerung in den Alpen, Berlin 2002 (Webdokument, pdf 4,7 MB)
 Die Alpen - Geschichte und Zukunft einer europäischen Kulturlandschaft. 1. TB-Ausgabe: C.H.Beck, München 1984, 3. Auflage: 2003, ISBN 3-406-50185-0
 Grande Traversata delle Alpi Teil 2: Der Süden. Rotpunktverlag, Zürich 2003 ISBN 3-85869-257-3
 Grande Traversata delle Alpi Teil 1: Der Norden. Rotpunktverlag, Zürich 2005, ISBN 3-85869-256-5
 Bildatlas Alpen - eine Kulturlandschaft im Portrait. Primus Verlag, Darmstadt 2005, ISBN 3-89678-527-3
 Evelyn Hanzig-Bätzing, Werner Bätzing: Entgrenzte Welten. Die Verdrängung des Menschen durch Globalisierung von Fortschritt und Freiheit. Rotpunktverlag, Zürich 2005, ISBN 3-85869-295-6
 m/Michael Kleider: Die Seealpen. Rotpunktverlag, Zürich 2006, ISBN 3-85869-317-0
 Die Alpen 1980 - 1990. Eine Auswahlbibliographie. In: W. Bätzing/P.Messerli (Hrsg.): Die Alpen im Europa der neunziger Jahre. Bern 1991, S. 292-315 (= Geographica Bernensia P 22)

 Denne artikkelen bygger på «Werner Bätzing» frå Wikipediapå tysk og «Werner Bätzing» frå Wikipedia på bokmål, den 13. oktober 2009. 
 

Tyske geografar
Tyske professorar
Jinxi

Jinxi (kinesisk skrift 金溪县 ; pinyin Jīnxī Xiàn) er eit fylke i provinsen Jiangxi i Folkerepublikken Kina.  Det ligg i byprefekturet Fuzhou.

I 1999 var folketalet 260 336.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jinxi» frå ,  den 13. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden jinxi.gov.cn 

Jinxi
Slip on Through

«Slip On Through» er ein song skriven av Dennis Wilson for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart gjeven ut på albumet Sunflower i 1970. Han kom òg ut på singel med B-sida «This Whole World». Singelen gjorde ikkje særleg inntrykk på salslistene i verken USA eller Storbritannia. 

Dennis Wilson syng solovokal på songen.

Medverkande
The Beach Boys
Dennis Wilson – solovokal, orgel, perkusjon
Al Jardine – gitar, vokal
Mike Love – vokal
Carl Wilson – gitar, vokal
Bruce Johnston – piano, vokal
Brian Wilson – bassgitar, vokal
Andre musikarar og teknisk personell
Dennis Dragon – trommer
Jerry Cole – gitar
Stephen Desper – lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Slip on Through» frå ,  den 11. september 2009.  
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Dennis Wilson
Add Some Music to Your Day

«Add Some Music to Your Day» er ein song skriven av Brian Wilson, Joe Knott og Mike Love for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart ført gjevne ut som singel tidleg i 1970 og nådde 64. plass i USA. Han vart så gjeven ut som singel på albumet deira Sunflower same året.

I følgje CD-heftet i 2000-utgåva av Sunflower var ikkje Joe Knott ein profesjonell låtskrivar. I følgje Brian Wilson var han ein ven som bidrog med nokre tekstlinjer.

Musikarar 
 Al Jardine - gitar, vokal
 Bruce Johnston - bass, vokal
 Mike Love - vokal
 Brian Wilson - Roxichord, vokal
 Carl Wilson - gitar, vokal
 Dennis Wilson - trommer, vokal
Alle i bandet bortsett frå Dennis Wilson syng solovokal på songen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Add Some Music to Your Day» frå , den 11. september 2009. 
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Mike Love
Reprise Records-singlar
Break Away

«Break Away» (stundom skrive som «Breakaway») er ein song skriven av Brian Wilson (Murry Wilson, far hans, er tilskriven som tekstforfattar under psevdonymet Reggie Dunbar) for The Beach Boys i 1969. Songen vert rekna som ein av dei sterkare songane deira, men singelen gjorde det heller dårleg og nådde berre 63. plass i heimlandet, USA. I utlandet gjorde han det noko betre. 

Etter innspelingane av Smiley Smile vart rolla til Brian Wilson som bandleiar og sjef i studio mindre viktig. Mellom Surfer Girl og singelen «Heroes and Villains» var berre Brian Wilson tilskriven som produsent, men framover var heile bandet tilskriven denne rolla. «Break Away» var den siste utgjevinga der Brian Wilson står som produsent før «Child of Winter» i 1974.

Carl Wilson syng versa på «Break Away» (med Mike Love) og Al Jardine syng refrenget. I starten var det meininga at Brian Wilson skulle synge første verset. Tidlege studiomiksar gjevne ut på samleplater i seinare tid stadfester dette. 

Brian Wilson har fortalt at the Monkees inspirerte han til å skrive denne songen. 

Singelen vart gjeven ut med «Celebrate The News» som B-side i juni 1969. Det var den siste singelen til bandet i 60-åra og den nest siste dei gav ut på Capitol Records før dei gjekk til Warner Brothers. Singelen nådde 63. plass i USA, men gjekk heilt til sjetteplass i Storbritannia. I Tyskland nådde songen 29. plass, og var den siste singelen deira som gjekk inn på listene i Tyskland før 1987. I Nederland nådde songen 17. plass og i New Zealand 20. plass. 

«Break Away» kom ikkje ut på noko studioalbum, men har kome med på fleire samleplater i åra etter.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Break Away» frå , den 11. september 2009. 
 

Songar frå 1969
Singlar frå 1969
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Brian Wilson
Tears in the Morning

«Tears in the Morning» er ein song skriven av Bruce Johnston for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart gjeven ut på albumet deira Sunflower i 1970. Han kom òg ut som singel med «It's About Time» som B-side. Singelen gjekk ikkje inn på listene i verken USA eller Storbritannia, men nådde Topp 10 i Nederland. 

Bruce Johnston song sjølv solovokal på songen.

Medverkande
The Beach Boys
 Bruce Johnston – solovokal, orgel, piano
 Carl Wilson – gitar, vokal 
 Dennis Wilson – trommer, vokal
 Mike Love – vokal
 Brian Wilson – bassgitar, vokal
 Al Jardine – gitar, vokal

Andre musikarar
 Michel Colombier – orkesterarrangement
 Daryl Dragon – vibrafon, trekkspel

Salslister

Andre utgåver 
Det norske stoner rock-bandet Thulsa Doom spelte inn ei utgåve av songen på albumet deira Keyboard, Oh Lord! Why Don't We? frå 2005.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tears in the Morning» frå ,  den 11. september 2009.  
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
The Beach Boys-songar
Songar skrivne av Bruce Johnston
Cool, Cool Water

«Cool, Cool Water» er ein song skriven av Brian Wilson og Mike Love for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Songen hadde sitt opphav i Smile-prosjektet frå 1966-1967, men vart først gjeven ut i 1970 på albumet Sunflower. Songen vart òg gjeven ut på singel med «Forever» som B-side. Singelen gjekk ikkje inn på lista i USA eller i Storbritannia. 

Mike Love og Brian Wilson syng solovokal på songen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cool, Cool Water» frå , den 11. september 2009. 
 

Singlar frå 1971
The Beach Boys-songar
Songar frå 1970
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Mike Love
Live in London av The Beach Boys

Live in London (Beach Boys '69 i Nord-Amerika) er eit konsertalbum av The Beach Boys, opphavleg gjeve ut av EMI i Storbritannia i mai 1970 og i USA via Capitol Records den 15. november 1976.

Bakgrunn 
1968 var eit vanskeleg år for The Beach Boys i heimlandet der det hadde gått kraftig nedover med karrieren deira. I Europa hadde dei framleis eit sterkt fotfeste, noko dette konsertalbumet syner. Konserten vart halde medan dei heldt på med innspelinga av 20/20. Etter at samlealbuma Endless Summer og Spirit of America overraskande gjorde det bra i 1974 og 1975, vart the Beach Boys igjen populær i heimlandet, særleg på konsertane deira. Det var på denne tida Capitol valde å slå til å smi medan jarnet var varmt. Dei gav ut albumet under eit nytt namn, Beach Boys '69, trass i at albumet faktisk var spelt inn i desember 1968. The Beach Boys sitt eige selskap hadde nettopp gjeve ut det doble konsertalbumet The Beach Boys in Concert, men Beach Boys '69 klarte likevel å oppnå suksess og nådde 75. plass hausten 1976. Den britiske utgåva nådde ikkje albumlista i Storbritannia. 

Ein trur at The Beach Boys skulda Capitol eit album til før kontrakten deira var over, så dei gav ut dette konsertalbumet for å ende kontrakten. Albumet kom ut på CD i 1990 (og igjen i 2001) i lag med konsertalbumet frå 1964, Beach Boys Concert.

Innhald

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Live in London (The Beach Boys album)» frå , den 11. september 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Surf's Up: The Beach Boys On Record Brad Elliott c. 1981
 Beach Boys Concert/Live in London CD-hefte, David Leaf, c. 1990.
 Allmusic
 

The Beach Boys-album
Konsertalbum frå 1970
Bjærangen

Bjærangen er ein dal og ei grend som ligg mellom Halsa og Engavågen, inst i Bjærangfjorden.

Fjorden er rik på fisk og dalen er rik på elg. Vinterstid vert det laga til skiløyper i Bjærangen.

Sommarstid er òg fjorden populær, då ei lakseelv renn ut i Bjerangsfjorden.

Bjærangen har postadresse Halsa. Ungane herifrå går på barneskule her før dei held fram på ungdomsskulen på Engavågen. Utanfor Bjærangen er framleis ein gamal lokalbutikk i drift; Karl B. Tidemanns eftf.

Bakgrunnsstoff 
 Karl B. Tidemanns eftf.

Geografi i Meløy
Engen

Engen er ei veglaus grend som ligg på sørsida av Holandsfjorden i Meløy kommune.

Frå Engen er det om lag to km til nordlandsgarden Fondal gard. Det er frå Engen ein må gå for å koma til Engabreen, ein arm av Svartisen i Meløy. Staden er difor ganske tungt trafikkert av turistar i bresesongen, og souvenirbutikken/restauranten Brestua er bygd i samband med breturistane. 

Engen har i dag berre nokre få fastbuande. Det vert drive saue- og storfehald her, og ein kan bestilla skyss frå Holand over til gjestebrygga på Engen med eit lokalt skyssbåtfirma. Engen har postadresse Halsa.

Ovanfor Engen ligg Engabrevatnet. Frå Engen er det lettast tilkomst til turisthytta Tåkeheimen og fjelltoppen Helgelandsbukken.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Svartisen i Meløy.
 Turliv.no om Svartisen i Meløy.

Geografi i Meløy
Bygder i Nordland
Chongzuo

Chongzuo (崇左 ; pinyin: Chóngzuǒ) er eit byprefektur i Guangxi i Folkerepublikken Kina.

Administrative einingar 
Chongzuo omfattar eitt bydistrikt, eitt byfylke og fem fylke: 

 Bydistriktet Jiangzhou - 江州区 Jiāngzhōu Qū
 Byfylket Pingxiang - 凭祥市 Píngxiáng Shì
 Fylket Ningming - 宁明县 Níngmíng Xiàn
 Fylket Fusui - 扶绥县 Fúsuí Xiàn
 Fylket Longzhou - 龙州县 Lóngzhōu Xiàn
 Fylket Daxin - 大新县 Dàxīn Xiàn
 Fylket Tiandeng - 天等县 Tiānděng Xiàn

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden chongzuo.gov.cn 

Byprefektur i Guangxi
Beihai i Guangxi

Beihai (eller Pakhoi) er ein kinesisk hamneby og byprefektur i den autonome regionen Guangxi i Sør-Kina ved Kinas kyst mot Tonkinbukta og grensar mot Vietnam. Folketalet vart i 2004 berekna til 1,45 millionar. 

Byen er ein viktig fiske- og handelshamn ved Tonkinbukta. Den vart opna for investeringar og handel frå utlandet i 1984 og har ein stor verftsindustri, matvareindustri og alskens produksjon av utstyr for sjøfarten. Kinas viktigaste perlebankar er i dette området. Byen har fått rykte på seg for å vera tilhaldsstad for sjørøvarar. 

Etter at den sino-britiske Chefookonvensjonen vart underteikna i 1876 etablerte åtte vestlege statar (Storbritannia, USA, Tyskland, Austerrike-Ungarn, Frankrike, Italia, Portugal og Belgia) seg i byen med konsulat, hospital, kyrkjer, skolar og tollhus. Det står (2008)) framleis femten av desse vestlege bygningane i Beihai. 

Kinesiske styresmakter definerte byen som stad for internasjonal turisme  i 1982.

Administrasjon 

Byprefekturet Beihai består av tre distrikt og eitt fylke:

 Haicheng distrikt
 Yinhai distrikt
 Tieshangang distrikt
 Hepu fylke

Byar i Guangxi
Byprefektur i Guangxi
Haicheng i Guangxi

Haicheng 海城市 er ein by og eit byfylke i byprefekturet Anshan aust i provinsen Liaoning i det nordlege Kina. Folketalet i byfylket var på 1,09 millionar i 1999.

Jordskjelvet i Haicheng 1975 
Den 4. februar 1975 vart Haicheng ramma av eit jordskjelv på 7,0 i momentmagnitude (eller 7,3 på Richtersskalaen). Byen hadde då rundt éin million innbyggarar.  I følgje dei kinesiske styresmaktene hadde seismologar sendt ut åtvaringar om jordskjelvsfaren ein dag i førevegen, og det vart gjeve ordre om evakuering av byen. At dyr oppførte seg uvanleg medverka til at evakueringsordren i stor grad vart følgd, og evakueringa var fullført fem og ein halv time før jordskjelvet kom. 

Byar i Liaoning
Byfylke i Liaoning
Jordskjelvet i Haicheng 1975

Jordskjelvet i Haicheng i 1975 var, om rapportane frå Folkerepublikken Kina kan setjast lit til, den fyrste gongen seismologar klarte både å forutseie eit større jordskjelv, og å syte for at ein stor forkesetnad stort sett vart evakuert i tide.

Den 4. februar 1975 vart Haicheng i provinsen Liaoning i det nordlege Kina ramma av eit jordskjelv på 7,0 (eller 7,3 på Richters skala, som då var i bruk). Byen hadde då rundt éin million innbyggarar. Seismologar hadde sendt ut åtvaring om jordskjelvsfaren ein dag i forvegen, og det gjekk ut ordre om evakuering av byen. At dyr oppførte seg uvanleg, bidrog til at ordren i særs stor grad vart fylgd. Evakueringa var fullført 5 1/2 time før jordskjelvet fann stad. 

Jordskjelvet ramma klokka 19.36 lokal tid. Meir enn 2 000 menneske omkom, og mange vart skadde. Det vart meldt om store skadar i Yingkou-Haicheng-området. Mindre skadar vart meldt i Seoul i Sør-Korea.

Jordskjelvet merktest både i Primorskij kraj i Sovjetunionen og på øya Kyushu i Japan.

Kjelder
?

Jordskjelv i Kina
Haicheng
Liaoning
1975 i Kina