alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Carl Axel Magnus Lindman

Carl Axel Magnus Lindman () var ein svensk botanikar.

C.A.M. Lindman tok studenteksamen i 1874 og studerte botanikk og zoologi ved Uppsala universitet. Her vart han dosent i 1884 og tok doktorgrad i 1886. Han vart intendent og professor på den botaniske avdelinga på det svenske Riksmuseet.

Lindman utgav 1901-1905 Bilder ur Nordens flora. Verket bygde på dei gamle koparplatene Johan Wilhelm Palmstruch lagde til Svensk Botanik. Til andre utgåve (1917) gjorde Lindman sjølv 144 nye bilete.

Etter forskingsreiser i Sør-Amerika utgav Lindman Vegetationen i Rio Grande do Sul (1900). Han utgav òg ein Lärobok i botanik (1904) og Svensk fanerogamflora (1918). Han fann mange ubeskrivne planteartar og forfatta ei mengd vitskaplege artiklar. 

Bilder ur Nordens flora vart utgjeven som ei nyutgåva av Magnus Fries på Wahlström & Widstrands bokförlag 1977-1978.

Kjelder
  Denne artikkelen bygger på «Carl Axel Magnus Lindman» frå , den 14. januar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Carl Axel Magnus Lindman, Naturhistoriska riksmuséet
 Illustrationer av C. A. M. Lindman, Naturhistoriska riksmuséet
 Lindman, Karl (Carl) Axel Magnus, Nordisk familjebok, 1912
 Lindman, Karl (Carl) A. M., Nordisk familjebok, 1925
 C. A. M. Lindman: Vi och våra blommor, bokmelding 1913 i bladet Ord och bild

Svenske botanikarar
Svenske professorar
Folk frå Halmstad
Knut Fægri

Knut Fægri () var professor i botanikk ved Universitetet i Bergen.

Utdanning og arbeid 
Fægri voks opp i Sandviken i Bergen. Han tok examen artium ved Bergen Katedralskole som 17-åring og starta forskarkarrieren sin på slutten av 1920-åra med å studere plantane ved Jostedalsbreen og Nigardsbreen i Luster kommune. Fægri tok doktorgraden i 1934 på eit arbeid om langtidsvariasjon og plantesuksesjon ved Jostedalsbreen og var tilsett ved Universitetet i Bergen frå starten i 1948, og før det ved Christian Michelsens Institutt (1934-1946) og Bergen Museum 1946-1948). I mange år var han formann i Studentsamskipnaden.

I 1979 gjekk Fægri av med pensjon, men han heldt fram som professor emeritus på Botanisk Institutt ved Universitetet i Bergen til han døydde. I meir enn tretti år var professor Fægri redaktør for det populærvitskaplege tidsskriftet Naturen. Han vart utnemnd til kommandør av Den Kongelege Norske St. Olavs Orden i 1979 for sitt mangesidige vyrke for norsk vitskap.

I 1999 vart Knut Fægri utpeikt som ein av dei mest betydelege botanikarane på 1900-talet (The Millenium Botany Award). Det skyldtest først og fremst to av fagbøkene han hadde skrive. Den eine handla om pollenanalysen som metode, den andre om pollineringsøkologi. Begge desse bøkene er blitt ståande som internasjonale klassikarar i botanisk faglitteratur og begge kom i fleire reviderte utgåver på mange språk. Utover desse to fagbøkene hadde Fægri ein enorm produksjon av fagbøker og populærvitskaplege arbeid. Blant dei fleire bøker om krydder, ei bok om Henrik Wergeland sine blomstrar og eit stort bokverk med tittelen Norges Planter. Fægris bibliografi utarbeidd ved Fægris død inneheld 570 punkt.

Fægri var son til major Ole A. Fægri (1875–1962) og Gudrun Stoltz (1881–1940) og gift 1941 med museumsbestyrer Nancy Meyer (1912–2007). Han var far til professor Knut Fægri jr. og nevø av botanikaren Jørgen Brunchorst.

Bibliografi 
(utval)

Vitskapspublikasjonar 
 Über die Längenvariationen einiger Gletscher des Jostedalsbre und die dadurch bedingten Pflanzensukzessionen (1934)
 Quartärgeologische Untersuchungen im westlichen Norwegen I-II (1935–40)
 Studies on the Pleistocene of Western Norway III-IV (1943–49)
 Text-Book of Modern Pollen Analysis (4 utgaver 1950-1989, med Johannes Iversen)
 Norges planter I (1958)
 Norges planter II 1960)
 The Distribution of Norwegian Vascular Plants: Coast Plants (1960)
 The Principles of Pollination Ecology (1966, med L. van der Pijl)

Poulærutgjevingar 
 Krydder (1966)
 Dikteren og hans blomster (1988)

Kjelder

Litteratur 

Moe, Dagfinn. 2002. «Minneord. Professor dr. philos, dr. h. c. Knut Fægri snr. 17.07.1909 – 10.12.2001», Blyttia 60(1): s. 3-4.

 Denne artikkelen bygger på «Knut Fægri» frå , den 14. januar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 NRK: «Et liv med bien og blomsten»
 På Høyden: «Knut Fægris bisettelse »

 Professor dr. philos, dr. h. c. Knut Fægri snr.pdf
 Utdjupande artikkel om Fægri på snl.no, skriven av Inger Nordal.

Norske botanikarar
St. Olavs Orden
Folk frå Bergen
Professorar ved Universitetet i Bergen
Tolvskillingsoperaen

Tolvskillingsoperaen (tysk Die Dreigroschenoper) er eit skodespel av Berthold Brecht med musikk av Kurt Weill. Die Dreigroschenoper hadde urpremiere i Berlin i 1928, ei norsk omsetjing vart oppsett i Oslo 1930.

Brecht byggjer teksten på ei tolking av Elisabeth Hauptmanns omsetjing av Tiggeroperaen (The Begger's Opera) av John Gay (1728). Handlinga er hos Brecht lagt til London i 1890-åra, men språket og typeteikningane har trekk frå livet i Berling i åra etter første verdskrigen. Tolvskillingsoperaen er ei satirisk samfunnsskildring, med ein politisk radikal bodskap. Skodespelet vart alt frå urpremiera stor suksess. 

Halldis Moren Vesaas har omsett dei tyske tekstane til nynorsk. Stykket er fleire gonger sett opp på Det norske Teatret.

Kjelder 
 Henrik Karlson i Cappelens musikkleksikon 1980, ISBN 82-02-03690-9

Bakgrunnsstoff 

Tysk teater
Tyske skodespel
Skodespel frå 1928
Berthold Brecht
Kurt Weill
Ervik kyrkje

Ervik kyrkje, tidlegare Ervik kapell, òg kalla St. Svithuns minnekapell, står i Ervika på Stadtlandet i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje frå 1970.

Kyrkja vart reist til minne om forliset til hutigruteskipet DS «Sanct Svithun» under andre verdskrigen. 
Skipet vart bomba av allierte fly 30. september 1943, og gjekk ned. 
Bygdefolket medverka sterkt til berging av folk frå skipet. 
78 vart berga medan 50 miste livet. 
Kyrkja vart sett opp til minne om både bergingsinnsatsen og dei som omkom.
Skipsklokka frå «Sanct Svithun» heng i kyrkjetårnet saman med ei klokke frå 1844. 
Inni kyrka er det fleire minne frå skipet, mellom anna ein skipsmodell og fløyta frå skipet. 
Det heng òg ei minneplate der med namna på dei 50 som omkom.
Ankeret ligg utanfor kyrkja.

Teikningane til kyrkja vart laga av Arnstein Arneberg og Olav Platou. 
Kyrkja har sitjeplassar til 150 personar. 

Gudshuset hadde status som kapell fram til 1997, då vart området eige kyrkjesokn med Ervik kyrkje som soknekyrkje.

Kyrkjegarden 
Det har vore gravstad i Ervika sidan før 1550. 
Truleg var det sjøfararane som hadde drukna på Stadthavet dei fyrst byrja å gravleggje der. 
Ei segn fortel at nokre portugisiske sjømenn var dei fyrste som vart gravlagde i Ervika.
Selje-presten kom i eldre tid til Ervika ei gong om året for å jordfeste dei som var vorte gravlagde der gjennom året.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Ervik sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Ervik kapell» i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Reisemål Stryn og Nordfjord 

 

Kyrkjer i Stad
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1970
Kulturminne i Stad
Volvo Construction Equipment

.

Volvo Construction Equipment er er eit dotterselskap til Aktiebolaget Volvo som produserer anleggsmaskinar i fleire land. 

Føretaket har røter attende til Munktells Mekaniska Verkstads (stifta 1832) og Bolinder-Munktell (stifta 1932), som Volvo kjøpte i 1950 . Føretaket vart kalla AB Bolinder-Munktell fram til 1973, då namnet vart endra til Volvo BM AB. I 1986 selde Volvo BM traktoravdelinga si til Valmet, for å konsentrera seg om produksjon av anleggsmaskinar . Same året gjekk Volvo BM AB inn i eit samarbeide med Clark Equipment Company og namnet vart endra til VME Group. Dei to firmaa Michigan og Euclid var tidlegare overtekne av Clark, som hadde heldt fram med å nytta desse merkenamna. I 1995 tok Volvo over heile dette føretaket og endra namnet til Volvo Construction Equipment.

Føretaket har sidan ekspandert kraftig ved å kjøpa opp fleire konkurrentar:
 1960: Arvika-Thermaenius (Sverige)
 1974: Livab (Sverige)
 1982: Kockum Landsverk (Sverige)
 1991: Åkermans Gjuteri & Mekaniska Verkstad (Sverige)
 1991: Zettelmeyer Baumaschinen GmbH (Tyskland)
 1995: Pel-Job Group (Frankrike)
 1995: Mecalac (Frankrike)
 1997: Champion Road Machinery Limited (Canada)
 1998: Samsung Heavy Equipment (Sør-Korea)
 2000: Champion Road Machinery Limited (USA)
 2001: Scat Trak (USA)
 2007: Lingong - Shandong Lingong Construction Machinery Co. (Kina)
 2007: Ingersoll Rand Road Machinery (USA)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Volvo Maskin AS
 Volvo CE history

Anleggsmaskinprodusentar
Leikanger kyrkje i Selje

Leikanger kyrkje står på Leikanger i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1866. 

Kyrkja vart bygd av materialane frå Selje kyrkje, som hadde stått i bygda Selje sidan 1654. 
Denne kyrkja vart flytt frå Bø på Selja, der ho truleg hadde stått sidan slutten på 1500-talet. 
I kyrkja heng tre altartavler, ei frå kvar kyrkjestad. 
Den eldste er frå 1600, den andre frå 1694, og den tredje er frå 1895. 
Også preikestolen er frå tida kyrkja stod på Selja, han er datert 1592. 

I 1895 vart kyrkja mykje vølt om og utvida under leiing av arkitekt Lars Sølvberg. 
I tillegg til at ho vart utvida slik at ho fekk plassar til nesten dobbelt så mange som før, fekk ho ny bordkledning og nytt tårn. 
Etter ombygginga var ho ikkje til å kjenne att, og ein kan ikkje sjå noko av det gamle vyrket verken utvendig eller innvedig. 

Leikanger kyrkje har frå 1997 vore soknekyrkje i Leikanger sokn i Nordfjord prosti. 
Før det høyrde området til Selje sokn.

Sjå òg
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 NRKs fylkesleksikon (på Allkunne.no)
 
 
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket

Kyrkjer i Stad
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1866
Lars Sølvberg
Kulturminne i Stad
Malaisetelt

Malaisetelt er ei felle som vert nytta i undersøkingar av flygande insekt. Dei vart først utvikla av den svenske entomologen René Malaise i 1934, og høyrer i dag til standardutstyret ein nyttar for å avgjera mangfaldet av insekt i eit område.

Malaisefella består av ein teltduk i myggnetting som skrår opp mot eit fangstglas. I dette er det som regel eit eller anna kjemikalium som nyttast til å drepa dyra, til dømes etanol, kloroform eller liknande. Insekt som forvillar seg inn i teltet flyg oppover og følgjer duken, til dei hamnar i glaset og døyr.

Bruk av malaisetelt er særskild nyttig for å kartlegga gruppene tovenger og årevenger. Dette har skjedd i størst skala i det svenske artsprosjektet, som ved hjelp av 72 feller fekk samla inn over 40 millionar eksemplar av eit ukjend tal på insektartar.

Kjelder 

 Svenska artsprojektet: Malaisefälleprojektet 

Insekt
Skipingar i 1934
Oppfinningar frå 1900-talet
entomologi
Urpremiere

Urpremiere er ei nemning for den aller første framsyninga, urframføringa, av eit teaterstykke eller ein opera. 

Stykke som vert urframført er til vanleg nyskrivne, men det finst døme på at det har gått lang tid frå eit stykke er skrive til det vert urframført. Når eit tidlegare framført stykke vert sett opp på nytt, vert den første framføringa kalla ein premiere. Forleddet «ur-» er eit forsterkande prefiks, det same ordet som vi finn i prefikset «ør-» (som i «ørliten»).

Teater
Selje kyrkje

Selje kyrkje står nordom Seljesanden ved tettstaden Selje på fastlandet innom Selja i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1866.

Bygget, som har sitjeplassar til 500, vart ført opp etter teikningar laga av arkitekt Frederik Hannibal Stockfleth.

Kyrkja er soknekyrkje i Selje sokn i Nordfjord prosti. 
Dagens kyrkje er den andre på staden, ho erstatta ei tømra kyrkje som var vorte for lita. 
Gamlekyrkja hadde vorte flytt dit frå Bø på Selja i 1654. 
Etter at ho vart riven i 1866 vart vyrket frakta rundt Stadtlandet til Leikanger det kyrkja vart sett oppatt som Leikanger kyrkje.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Om Selje sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kyrkjer i Selje» i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Digitalarkivet
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket

 

Kyrkjer i Stad
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1866
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Frederik Hannibal Stockfleth
Kulturminne i Stad
Kjølsdalen kyrkje

Kjølsdalen kyrkje står nedst i Kjølsdalen i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1940.

Kyrkja vart ført opp etter same teikningane som Hildrestranda kapell i Haram. Teikningane var laga av riksarkitekt Hans Fredrik Crawfurd-Jensen.
Inventaret er frå byggjeåret eller seinare, bortsett frå eit krusifiks på altaret som truleg er frå den gamle Davik kyrkje.

Under Nyårsorkanen i 1992 vart kyrkja mykje skada og nærpå blesen overende. Etter eit stort reparasjonsarbeid og montering av ståldragarar vart kyrkja betre sikra mot liknande i framtida.

Kjølsdalen kyrkje er soknekyrkje i Kjølsdalen sokn i Nordfjord prosti.
Då kyrkja var bygd høyrde området til Davik prestegjeld, og før dei fekk Kjølsdal-kyrkja sokna dei til Davik kyrkje på sørsida av fjorden. 
Kjølsdalen vart utskild som eige sokn frå Davik i 1954, og i 1965 vart Kjølsdalen overført frå Davik til Eid prestegjeld.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Kjølsdalen sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Digitalarkivet
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Eid kommune på nettstaden disnorge.no

 

Kyrkjer i Stad
Kyrkjer i Nordfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1940
Kulturminne i Stad
Premiere

Premiere (frå fransk première, 'først') er ei første framføring av teater, film eller musikkstykke. 

Premierar har ofte ein festleg ramme, med inviterte gjestar og pynta publikum, alt etter som sjangeren tilseier. Til publikum høyrer òg meldarane. Ved nokre høve vert gjestar og meldarar heller inviterte til ein «førpremiere». 

Når filmar og turnéar vert framførte og marknadsførte i mange land, kan nemninga «verdspremiere» brukast.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Premiere» frå , den 15. januar 2009.

Sjå òg 
 Urpremiere

Bakgrunnsstoff 

Teater
Film
Franske ord
ComicWiki

ComicWiki er ein dansk teikneserie-wiki bygd opp på same måten som Wikipedia, men med avgrenning og spesialisering innanfor alt som har med teikneseriar å gjere.

Ein del av artiklane på ComicWiki er utdjupingar av emne ein også finn på Wikipedia (til dømes Donald Duck, Asterix, Lucky Luke, Tintin og Blueberry), mens andre artiklar er meir spesialiserte, slik at det ikkje finst ein tilsvarande artikkel på Wikipedia (til dømes Familien Ands stamtræ, Asterix erobrer Rom, Lucky Luke 1946-50, Tintin i Sovjet og Den unge Blueberry.

I Sverige har ein eit tilsvarande oppslagsverk i Seriewikin, medan noko liknande ikkje finst i Noreg.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 ComicWiki

Teikneserienettstader
Danske nettstader
Seriewikin

Seriewikin er eit svensk, fritt tilgjengeleg wiki-oppslagsverk om teikneseriar. Seriewikin blei starta opp i 2005 og er i dag Sveriges største oppslagsverk for teikneseriar frå alle verdsdelar. I Danmark har ein eit tilsvarande oppslagsverk i ComicWiki, medan noko liknande ikkje finst i Noreg.

Bakgrunnsstoff 
 Seriewikin

Teikneserienettstader
Svenske nettstader
Cytologi

Cytologi er læra om celler, både når det kjem til struktur, funksjon og kjemi. Robert Hooke er ofte rekna som far til cytologien.

Cellelære kan vidare delast inn i mellom andre:
 Cytogenetikk
 Cytopatologi
 Cytoarkitektur
 Cytoteknologi
 Cytokjemi
 Cytometri
 Cellebiologi

Cellebiologi
Hjalmar

Hjalmar er eit nordisk mannsnamn med opphav i det norrøne Hjálmarr. Namnet er danna av hjalmr, som betyr 'hjelm', og sisteleddet -ar, som kan koma frå dei urnordiske orda *hariaR, 'krigar', eller *wariaR, 'forsvarar'. Hjalmar har namnedag den 16. januar i Noreg og Sverige og den 20. november i Finland.

«Hjallis» er ei kjæleform av namnet. Kvinnelege former kan vera Hjalma og Hjalmara.

Bruk 
Hjalmar er eit nokså sjeldent namn, men variantane Jari og Jalmari er utbreidde i Finland. I 2008 heitte 45 942 eller 2 % av finske menn Jari og 27 232 eller 1 % Jalmari.

Hjalmar var mykje brukt for norske gutebarn på 1880- og 1890-talet.

Kjende namneberarar 
 Hjalmar Løberg (1830-1906), norsk stortingsmann
 Hjalmar Falk (1859-1928), norsk språkforskar
 Hjalmar Branting (1860-1925), svensk statsminister, vinnar av Nobels fredspris
 Hjalmar Borgstrøm (1864-1925), norsk komponist
 Hjalmar Johansen (1867-1913), norsk offiser og polfarar
 Hjalmar Riiser-Larsen (1890-1965), norsk offiser
 Hjalmar Gullberg (1898-1961), svensk forfattar
 Hjalmar Johannesen (1907-1959), norsk idrettsmann
 Hjalmar «Hjallis» Andersen (f. 1923), norsk skeiseløpar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hjalmar» frå , den 16. januar 2009. 
 

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Førenamn av urnordisk opphav
Namn knytte til strid
Hilmar

Hilmar er eit mannsnamn av gammalhøgtysk opphav. Det er sett saman av orda hiltja, 'kamp', og mari, 'kjent'.

Hilmar har namnedag den 16. januar i Noreg.

Andre former av namnet er Helmar, Hilmer, Hildemar og Hildimar. Kvinnelege former er Hilma, Hilmara og Helmara.

Bruk 
Namnet har vore brukt i tysktalande og nordiske område. I Noreg var namnet mest brukt dei siste tiåra av 1800-talet. Bruken avtok på første halvdel av 1900-talet, og har vore lite brukt sidan. I 2008 var det 606 norske menn som heitte Hilmar.

Kjende namneberarar 
 Hilmar Meincke Krohg (1776-1851), eidsvollsmann
 Hilmar Reksten (1897–1980), norsk skipsreiar
 Hilmar Alexandersen (1903–1993), norsk felespelar og komponist
 Hilmar Baunsgaard (1920-1989), dansk politikar
 Hilmar Thate (f. 1931 ), tysk skodespelar
 Hilmar Kabas (f. 1942), austerriksk politikar
 Hilmar Fredriksen (f. 1953), norsk kunstnar
 Hilmar Örn Hilmarsson (f. 1958), islandsk musikar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Hilmar» frå , den 16. januar 2009. 
 

Mannsnamn
Namn knytte til strid
Førenamn av gammalhøgtysk opphav
Namnedagar i Danmark

Namnedagar i Danmark er stort sett ei liste over namna til dei helgenane som er knytt til kvar dag av året.

Kronologisk 

 I skotår har den 24. februar ikkje noko dansk namn. Dei danske nana Mattias, Victorinus, Inger, Leander og Øllegaard vert då flytta ein dag fram, til 25., 26., 27., 28. og 29. februar.

Alfabetisk

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Namnedagar i Danmark» frå , den 16. januar 2009. 
 

Dansk kultur
Namnedagar
Alatri

Alatri er ein liten by og ein kommune med 30 000 innbyggarar i provinsen Frosinone i regionen Lazio i Italia.

Byen vart grunnlagt omkring år 550 f.Kr. Etter at romerriket fall, vart byen prega av forfall, men på 1100-talet fekk byen ei rolle som tilfluktsstad for paven som måtte forlate den utrygge hovudstaden Roma. 

Byen har vore ein del av Italia sidan 1870.

Lazio
Kåre Hansen

Kåre Anstein Hansen, () er ein norsk lærar og historikar. 

Kåre Hansen vart fødd på Bærøyvågen i dåverande Tjøtta kommune. Han bur no i Sandnessjøen.
Kåre Hansen er cand.philol. med hovudfag i historie frå NTNU 1996. Han har engasjert seg i lokalhistorisk arbeid med tilknyting til Helgeland, spesielt har han tatt fatt i fakta og mytar kring Petter Dass. 

Kåre Hansen var redaktør i Årbok for Helgeland 1997 og 1998/99. Han har skrive ei rad artiklar til årbøkene gjennom åra. Han har i mange år arbeidd som lærar. Frå 2010 var han engasjert av Herøy kommune med å skrive historia til kommunen.

Bibliografi 
 "På skreifiske og markedsferd i Nord-Norge" av Johan Bech Slotterøy, tilrettelagt av Kåre Hansen
 "Du gamle og bøiede slider - Husmenn i Tjøtta herred, utbredelse, levekår og sosiale forhold ca 1865 - 1900". (Hovudoppgåve) (1996)
 "Jorda er maktens kjerne - 2000 år på Tjøtta gård". Fotefar mot nord. Medforfatter (1996)
 "Skålvær et helgelandsk handelssted i vekst og forfall". (1998) (2. opplag 2003)
 «Dæ sto' i avisa» - 100-årsberetning for Helgelands Blad. (2004)
 "Alstahaug kirke og kirkested - et historisk tilbakeblikk". (2005)
 "Petter Dass - mennesket, makten og mytene". (2006)
 "Edvard Meisfjord- foregangsmannen og idéskaperen fra Leirfjord på Helgeland". (2007)
 "Full av idel sang - 100 år med Alstahaug Sangkor". (2008)
 "Helgeland Historie bind 3, 1537-1840". Helgeland Historielag. Medforfatter. (2011)
 "Øyfolket : en vandring i Herøy kommunes historie. Bind 1 - 2". (2012)

Kjelder 
 Forfattaromtale i Petter Dass - mennesket, makten og mytene  og Årbok for Helgeland 2002 
 "Øyfolket : en vandring i Herøy kommunes historie. Bind 1 - 2". (2012) 

Folk frå Alstahaug
Norske historikarar
Bærøya

Bærøya er ei om lag 4 km lang øy i Vefsnfjorden i tidlegare Tjøtta, no Alstahaug kommune. Berggrunnen på øya består i hovudsak av kalkspatmarmor.

Namnet kan ha samanheng med at det er er plukka bær, då helst molter, på øya.

Det er fem fastbuande på Bærøya i 2016, flest i Bærøyvågen. Dei har postadresse 8880 BÆRØYVÅGEN. Øya har hurtigbåtsamband til Tjøtta og Husvika i Halsfjorden.

Kjelder 

Øyar i Alstahaug
Bjørn Tiller

Bjørn Tiller () er ein norsk sjakkspelar. Han vart Noregsmeister i sjakk i 1983. Bjørn Tiller vart utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk (IM) av Verdssjakkforbundet FIDE i 1982. 

I Noregsmeisterskapen i sjakk på Lillehammer i 1982 delte han førsteplassen med den då berre 15 år gamle Simen Agdestein. Simen Agdestein vann stikkampen.

Bjørn Tiller deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (VM for landslag) i 1976 og 1980. I 1976 vart det 3 poeng på 7 parti, medan det i 1980 vart 4 sigrar og 4 remisar på 8 parti, 75 % skåre.

I 1974 vart Bjørn Tiller junior-Noregsmeister. 

Bjørn Tiller er medlem av Oslo Schakselskap.

Bakgrunnsstoff 
 Bjørn Tiller sine parti hos www.chessgames.com
 Bjørn Tiller sine parti hos NorBase
 Bjørn Tiller sin rating hos verdssjakkforbundet FIDE

Kjelder 
 Norsk Sjakkblad 
 Øystein Brekke: Norges sjakkforbund 75 år 1914-1989, Norges Sjakkforbund 1989, ISBN 82-991916-0-2
 Olimpbase, database over sjakk-olympiadar mv

norske sjakkspelarar
Internasjonale meistrar i sjakk
Noregsmeistrar i sjakk
Junior-noregsmeistrar i sjakk
Sjakkolympiadedeltakarar
Torstein Bae

Torstein Bae () er ein norsk sjakkspelar. 
Torstein Bae vart i 2007 utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk. Han oppfylte kravet om 3 turneringsresultat med til saman minst 27 parti i 2001 og 2002. Først ved ein tredjeplass i Noregsmeisterskapen i sjakk i juli 2001, så i ei stormeister-turnering i Oslo Schakselskap i januar 2002, og til slutt under EM i sjakk individuelt i Batumi i juni 2002. Han vart deretter tildelt tittelen Internasjonal Meister i sjakk av Verdssjakkforbundet FIDE på vilkår av at han klarte kravet om eigen FIDE-rating på minst 2400.
Dette tok si tid, men under Politiken Cup/Nordisk meisterskap i sjakk i Danmark, klarte han den 27. juli 2007 å oppfylle rating-kravet på 2400, etter å ha tatt 6 poeng på dei 8 første rundane mot sterke motstandarar. Verdssjakkforbundet stadfesta deretter pr 1. oktober 2007 at rating-vilkåret var oppfylt, og Torstein Bae blei dermed den 19. dålevande IM i Noreg. 

Torstein Bae deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (VM for landslag) i 2002 og 2012. 

Han var president i Norges Sjakkforbund frå 2004 til 2007. Bae er også medlem av Schakklubben av 1911.

Torstein Bae er gift med sjakkspelaren Silje Bjerke.

Bakgrunnsstoff 
 Torstein Bae sine parti hos www.chessgames.com
 Torstein Bae sine parti hos NorBase
 Torstein Bae sin rating hos verdssjakkforbundet FIDE

Kjelder
 Norsk Sjakkblad 
Olimpbase, database over sjakk-olympiadar mv

Fotnotar

norske sjakkspelarar
Internasjonale meistrar i sjakk
Folk frå Oslo
Sjakkorganisatorar
Presidentar i Norges Sjakkforbund
Sjakkolympiadedeltakarar