alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Trygve Haugeland

Trygve Haugeland (), fødd i Lyngdal, var ein norsk politikar frå Senterpartiet.

Regjering 
Trygve Haugeland var statsråd i Miljøverndepartementet og den andre miljøvernministeren i Noreg, i regjeringa Korvald i tida 18. oktober 1972 til 5. mars 1973.

Andre verv 
Trygve Haugeland var stortingsrepresentant frå Vest-Agder i perioden 1958-1961 for Bondepartiet. Han var vararepresentant i periodane 1945-1949 og 1950-1953. Han var varaordførar i Lyngdal kommune 1948-1955.

Trygve Haugeland var medlem av Den Norske Nobelkomiteen i perioden 31. mai 1974 - 31. desember 1984. 
Trygve Haugeland var leiar i det såkalla ressursutvalet frå 1968 til 1971, som førte fram til opprettinga av Miljøverndepartementet.

Kjelder  
Stortinget.no - Biografi hos Stortinget.no, vitja 11. mars 2010
 Nobelprize.org - Biografi, vitja 11. mars 2010

Norske miljøvernministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Korvald
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Lokalpolitikarar i Lyngdal 
Sp-politikarar i Vest-Agder 
Folk frå Lyngdal
Eday

Eday (norrønt Eiðey) er ei øy i Orknøyane i Skottland. Eday ligg i North Isles i Orknøyane om lag 25 km nord for hovudøya Mainland. Med eit areal på 27,45 kvadratkilometer er ho den niande største i øygruppa.

Geografi

Sentralt er Eday dekt av lyngheilandskap med røsslyng, torv og kalkstein. Utvinning av torv og kalkstein har vore ein av hovudnæringane på øya. Av attraksjonar på øya finn ein den ståande steinen Stone of Setter og gravkammera Vinquoy, Braeside og Huntersquoy. Eday er òg kjend for sjøfugl og for Carrick house, bygt i 1633, der sjørøvaren John Gow vart fanga.

Transport
Ein kan nå Eday både til sjøs og med fly frå Orkney Mainland. Det går ferjeruter til Backaland på Eday frå Kirkwall på Orkney Mainland.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Eday» frå ,  den 11. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
Besøk Eday 

Øyar i Orknøyane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Helga Gitmark

Helga Gitmark (), fødd i Holt i Aust-Agder var ein norsk politikar for Senterpartiet.

Regjering  
Helga Gitmark var statsråd og sjef for Miljøverndepartementet (miljøvernminister) frå 5. mars til 16. oktober 1973 i Lars Korvald si regjering. Ho vart med dette Noregs og verdas første kvinnelege miljøvernminister. Ho blei som statsråd mest kjend for å ha stansa høghusplanane i Karl Johans gate i Oslo.

Andre verv 
Helga Gitmark var nestleiar i Senterpartiet frå 1973 til 1979 og vararepresentant til Stortinget i perioden 1977-1981.

Gitmark var medlem av og leiar i bispedømmerådet i Agder i eit par tiår og medlem av Kyrkjerådet og Kringkastingsrådet.

Ho sat også i styret for Folkeaksjonen mot selvbestemt abort og var aktiv i lokalpolitikken i heimkomma Lillesand, der ho sat i kommunestyret i periodane 1971–1975 og 1991–1995. 

I 1991 fekk ho Kongens fortenestmedalje i gull.

Kjelder 
 

Norske miljøvernministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Korvald
Vararepresentantar til Stortinget
Kongens fortenestmedalje i gull
Lokalpolitikarar i Lillesand
Sp-politikarar i Aust-Agder
Norske abortmotstandarar
Folk frå Lillesand
Kringkastingsrådet

Kringkastingsrådet er eit rådgjevande organ for NRK.

Rådet har til oppgåve å drøfte og uttale seg om hovudlinene i NRK si programverksemd, både innan radio og TV. Dei kan også gje råd i administrative og økonomiske saker. Sakene rådet handsamar kan kome både frå kringkastingssjefen og frå NRK sine sjåarar og lyttarar. Rådet blir slik sett også ein klageinstans. Dei kan også handsame saker som rådet sjølv meiner bør takast opp. 

Kringkastingsrådet har møte 8–10 gongar i året. Rådet har 14 medlemmar, med personlege vararepresentantar. 8 av medlemmane blir oppnemnde av Stortinget, 6 av Kongen i statsråd. Eitt av dei 8 medlemmane Stortinget oppnemner er leiar for Samisk Programråd. 

For perioden 2010-2013 er leiar for Kringkastingsrådet May-Helen Molvær Grimstad.

Kjelde 
Kringkastingsrådet hos NRK, vitja 11. mars 2010

NRK
Aleksandr Jakovlev

Aleksandr Jevgenijevitsj Jakovlev () var ein russisk nyklassisistisk målar, teiknar og formgjevar.

Liv og gjerning
Jakovlev var son av ein marineoffiser frå St. Petersburg, der også han sjølv vart fødd. Mellom 1905 og 1913 studerte han ved St. Petersburgs kunstakademi under Kardovskij. Samstundes som han var student teikna han for kunstmagasina Apollon, Satiricon, Niva og Nye Satiricon. Under studietida vart han og ein annan akademi-student, Vladimir Sjukhajev, bestevenner. Dei var nærast uskiljelege og fekk tilnamnet tvillingane. Jakovlevs store gruppeportrett På akademiets datsja vart utstilt på Østersjøutstillinga i Malmö i 1912, og vart prisa av kritikarar som var til stades, der i mellom Aleksandr Benois. Same året, 1912, vart Jakovlev med i kunstrørsla Mir iskusstva.

I 1913 fekk Jakovlev tittelen kunstnar. Samstundes fekk han stipend for å studere utanlands, basert på dei to måleria hans, Bading (Купание) og I Banjaen. Han reiste då til Italia og Spania saman med Sjukhajev. Her måla dei to eit dobbelt sjølvportrett og kalla seg for Harlekin og Pierrot. Eit anna viktig verk frå den perioden er Fiolinist, måla i 1915. Jakovlev prøvde på den tid å integrere renessansekunst med primitivisme, i særleg grad med russisk lubok.

Jakovlev returnerte i 1915 til Petrograd. Same året vart arbeida hans vist ved ei Mir iskusstva-utstilling som hausta delte kritikkar. Nokre kritikarar prisa bileta, medan kunstakademiet avviste dei. Jakovlev måla mange sangvinske verk, der i mellom eit portrett av Fjodor Sjaljapin. Han dekorerte Firsanov sitt herskapshus i Moskva med fresker, og han designa kulissar og kostyme til kabareten Prival Komediantov i Petrograd. Han underviste også på Kvinnene sitt arkitektkurs og organiserte si eiga kunstrørsle, saman med Sjukhajev, Radlov og Kardovskij. Rørsla fekk namnet Målarlauget til evangelisten Lukas (Цех Живописцев имени Святого Луки).

Sommaren 1917 fekk Jakovlev eit stipend for å studere kunst i den fjerne austen. Han reiste til Mongolia, Kina og Japan i åra 1917-19. Deretter slo han seg ned i Paris og fekk fransk statsborgarskap. Åra 1924 og 1925 var han med på ein ekspedisjon til Sahara og Ekvatorial-Afrika organisert av forretningsselskapet Citroën. Måleria hans frå Afrika vart ein stor suksess og Jakovlev vart tildelt Æreslegionen av Frankrikes regjering i 1926. To år seinare stod Jakovlev bak ei stor utstilling av eigne verk i Moskva.

1931 og 1932 var han kunstnarisk rådgjevar til ein annan Citroën-ekspedisjon, denne gongen kryssa ein Asia. Jakovlev reiste gjennom Syria, Iran, Afghanistan, Mongolia og Kina, og laga eit større tal måleri.

Frå 1934 til 1937 var Jakovlev direktør for måleriavdelinga ved School of the Museum of Fine Arts i Boston i Massachusetts. Siste månadene av livet tilbringa han i Paris og på den italienske øya Capri. Han døydde i Paris i 1938, etter ein mislukka operasjon.

Verk

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexandre Iacovleff» frå ,  den 11. mars 2010.  
 

Russiske målarar
Folk frå St. Petersburg‎
Ottar Kaldhol

Ottar Kaldhol () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han blei vald inn på Stortinget frå Møre og Romsdal i 1993. Han var vararepresentant i periodane 1989–1993, 1997–2001 og 2001–2005. I dei to siste periodane møtte han fast for Karita Bekkemellem 17.03.2000-30.09.2001 og 01.10.2001-19.10.2001 medan ho var statsråd.

Kaldhol var ordførar i Ulstein i 1987–1991 og 1991–1993.

Regjering 
 18. september 1992–7. januar 1994 var han statssekretær i Fiskeridepartementet

Stortingskomitear 
 1993–1997 medlem i Kyrkje-, utdannings- og forskingskomitéen
 1997–2001 medlem i Finanskomitéen

Kjelder 
 Biografi hos Stortinget.no, vitja 11. mars 2010

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Ap-ordførarar i Møre og Romsdal
Statssekretærar frå Ap
Folk frå Ulstein
Ordførarar i Ulstein
Große Seehorn

Große Seehorn er eit 3 121 meter høgt fjell i Silvrettafjella, på landegrensa mellom Sveits og Austerrike. Fjellet har ein prektig, lett hornaktig og pyramidelik utsjånad. 

Fyrstebestiginga fann stad den 26. august 1869. Florian Brosi og  Emil Hauser og dei tre fjellførarane Christian Jann, Chr. Jegen og Schoch kleiv til topps.

Große Seehorn og grannetoppen Großlitzner vert haldne for å vere dei vakraste tvillingtoppane i Silvrettafjella. Mellom dei går fjellryggen Litzner-Hochjoch (ca 2 960 m). Normalruta tek utgangspunkt i Saarbrücker Hütte og fører over Seelücke (2 776 m) og vidare over vestsida av fjellet, og opp nordvestegga til topps.

3 032 meter høge Chlein Seehorn ligg vest Große Seehorn. Denne fjelltoppen ligg i sin heilskap på sveitsisk grunn.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Große Seehorn» frå , den 11. mars 2010. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Internasjonale fjell i Europa
Barneombodet

Barneombodet er eit offentleg ombod, skipa med heimel i Lov om barneombod av 6. mars 1981. Ombodet si oppgåve er å sjå til at lovgjeving som gjeld barn sine interesser blir etterlevde. Barneombodet blir utnemnt av Kongen i statsråd for ei fireårsperiode, og kan maksimalt sitje i to periodar. Barneombodet er ein fagleg autonom institusjon, men er administrativt underlagt Barne-, likestillings- og inkluderingsdepartementet.

Historikk 
I boka «Umyndige personer» lanserte Anders Bratholm tanken om eit barneombod i Noreg allereie i 1969. Etter debatt utover på 1970-talet blei Barnelovutvalet sett ned i 1975, leia av Frederik Beichmann. Ved opprettinga i 1981 blei Målfrid Grude Flekkøy det første barneombodet i verda.

Barneomboda 
Målfrid Grude Flekkøy (1981–1989)
Trond-Viggo Torgersen (1989–1995)
Trond Waage (1996–2004)
Reidar Hjermann (2004–2012)
 Anne Lindboe (2012–2018)
Inga Bejer Engh (2018-2024)

Ida Hjort Kraby blei utnemnd 8. februar 2008, og skulle etter planen tiltre som nytt barneombod i april 2008, men trekte seg allereie 14. februar 2008 etter at det blei kjent at det hadde vore personleg kontakt med barne- og likestillingsminister Manuela Ramin-Osmundsen, sjå Barneombodsaka. Reidar Hjermann hadde sin siste arbeidsdag på kontoret 11. april 2008, og nestleiar hos barneombodet Knut Haanes tok til 14. april 2008 som fungerande barneombod medan arbeidet med å tilsette ein etterfølgjar heldt fram. Reidar Hjermann blei så gjenoppnemd 20. juni 2008.

Kjelder 
Barneombodet si nettside, vitja 11. mars 2010

Norske statlege ombod
Barndom i Noreg
Skipingar i 1981
Anders Bratholm

Anders Elias Bratholm () var ein norsk jurist. 

Bratholm var fødd utanfor ekteskap i Oslo, og vart bortadoptert til eit ektepar frå Borgund (i dagens Ålesund). Familien budde i Borgund nokre år, før han flytta til Jeløya i Moss.

Bratholm var redaktør av Dagningen frå 1945 til 1947. Han vart Dr.juris i 1958 og var professor i rettsvitskap ved Universitetet i Oslo frå 1960 til 1990. 

Anders Bratholm har vore formann i Straffelovkommisjonen og medlem av fleire offentlege utval. Han var redaktør av det juridiske tidsskriftet Lov og Rett frå 1962 til 1990.

Bøker 
 1957 Pågripelse og varetektsfengsel (doktoravhandling) 
 1973 Sivil rettergang skrive saman med Jo Hov
 1980 Strafferett og samfunn'''
 1983 (1.utg.)/ 1990 (2.utg) Spesiell strafferett skrive saman med Johs. Andenæs 
 1986 Politivold. Omfang - årsaker - forebyggelse 1991 Straffeloven I skrive saman med Magnus Matningsdal
 2008 Anders Bratholm, Ståle Eskeland - «Justismord og rettssikkerhet»'' - 287 sider - ISBN 978-82-15-01149-3

Prisar og utmerkingar 
 1986 Fritt Ords honnør
 1990 Human-Etisk Forbund: Humanistprisen

Bakgrunnsstoff 

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske jusprofessorar
Folk frå Oslo
Mottakarar av Fritt Ords honnør
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Tor Halvorsen

Tor Halvorsen (), fødd i Skien, var ein norsk fagforeiningsleiar og politikar frå Arbeidarpartiet. Han var leiar for Landsorganisasjonen (LO) i perioden 1977 til 1987.

Tor Halvorsen hadde fagbrev som røyrleggjar. Frå 1962 var han fastlønna tillitsmann i Herøya Arbeiderforening, der han var formann frå 1965 til 1968. Frå 1968 til 1969 var han instruktør i Arbeidernes Opplysningsforbund (AOF) i Telemark. Deretter blei han vald inn i LO si toppleiing 
som LO-sekretær.

Regjering 
Tor Halvorsen var statsråd i Trygve Bratteli si andre regjering i åra 1973 til 1976 i to departement: 
Miljøverndepartementet (miljøvernminister)
Sosialdepartementet (sosialminister)

Leiar for LO 
I 1977 blei Tor Halvorsen vald som leiar for LO. Dette vervet hadde han til han døydde i 1987.

Kjelder 
 Tor Halvorsen hos Arbeiderpartiet.no  vitja 9. mars 2016

LO-leiarar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Bratteli II
Norske miljøvernministrar
Norske sosialministrar
Norske fagforeiningsleiarar
Folk frå Skien
Trygderetten

Trygderetten er eit norsk domstolliknande forvaltingsorgan som handsamar anker over NAV sine vedtak etter Folketrygdlova og nokre andre lover. Trygderetten er eit uavhengig organ som blei oppretta i 1967, med heimel i Lov om anke til trygderetten av 16. desember 1966 nr 9. Trygderetten sine avgjerder kan angripast ved anke til lagmannsretten. Anke til Trygderetten er gratis, men kan i ein del tilfelle ta lang tid.

Leiar for Trygderetten er Knut Brofoss.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad for Trygderetten, vitja 12. mars 2010
Lov om anke til Trygderetten, hos Lovdata.no

Norske statsetatar
Sivilprosess
Folketrygda
Albinisme

Albinisme (av latin albus, 'kvit') er ein heller vanleg mutasjon hjå både menneske og dyr. Ein kan finne albinisme hjå alle virveldyr. Ei plante eller eit individ som lid av albinisme vert kalla ein albino.

Bakgrunnsstoff 

 
Biologi
Vang kyrkje i Valdres

Vang kyrkje i Vang kommune i Valdres i Innlandet er ei krosskyrkje i tre frå 1840.

Kyrkja har 250 plassar. Ho vart bygd til erstatning for Vang stavkyrkje, som stod på staden, men vart rive og seld av di ho var for lita og uhøveleg for bygda. Ein stein med opplysningar er sett opp på kyrkjegarden for å markere kvar denne stavkyrkja stod. 

Vangsteinen, ein bilet- og runestein frå 1000-talet som var reist attmed stavkyrkja, er no er plassert attmed kyrkjeporten.

Prestegarden ligg aust for kyrkja.

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Vang
Kyrkjer i Valdres prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1840
Kulturminne i Vang
Foreign Affairs

Foreign Affairs er eit USA-amerikansk tidsskrift om internasjonal politikk og amerikansk utanrikspolitikk. Det vert gjeve ut av Council on Foreign Relations, som er ei privat tankesmie i New York. Tidsskriftet vart skipa i 1922, og kjem ut annankvar månad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Foreign Affairs» frå ,  den 1. juni 2016.

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske tidsskrift
Skipingar i 1922
Silvrettahorn

Silvrettahorn er eit bredekt fjell i Silvrettafjella i Aust-Alpane. Landegrensa mellom Sveits og Austerrike går over den 3 244 meter høge fjelltoppen. På sveitsisk side ligg kantonen Graubünden og på austerriksk side forbundslandet Vorarlberg. Silvrettahorn og grannetoppane er i aust og nordaust omkransa av den to kolometer lange isbreen Ochsentaler Gletscher i dalen Ochsental, i nordvest går Klostertal og på sørsida ligg Silvrettagletscher.

Schneeglocke (3 223 m), Schattenspitze (3 202 m) og Klostertaler Egghorn (3 120 m) er grannetoppar til Silvrettahorn, alle ligg på austerriksk grunn. Grensa mellom dei to landa fylgjer den vestgåande fjellryggen med toppen Rotfluh (3 166 m) og over fjelltoppen Signalhorn (3 207 m).

Den geologiske oppbygginga av Silvrettahorn er ganske kompleks. Øvste delen høyrer til det såkalla Silvrettadecke, den høgstliggjande tektoniske plata i berggrunnen i Silvrettafjella. Delar er krystallinske grunnsteinar danna under svært høgt trykk på den tid Alpane vart oppbygt, noko som førte til at metamorfe bergartar vart danna. Der av finn ein glimmerrike gneisar i området, og inn i mellom lys granitt og amfibolitt.

Silvrettahorn vart klive fyrste gongen i 1865. Jules Jacot hadde med seg to fjellførarar på den turen. Utgangspunkt for ein tur til topps er i dag på austerriksk side fjellhytta Wiesbadener Hütte på 2 433 moh i Ochsental, samt frå sveitsisk side Silvrettahütte tilhøyrande Schweizer Alpen-Club på 2 341 moh.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Silvrettahorn» frå ,  den 12. mars 2010.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Großlitzner

Großlitzner er ein 3 109 meter høg og markant fjelltopp i  Silvrettafjella. Grensa mellom Sveits og Austerrike går over toppen. Kantonen Graubünden og forbundslandet Vorarlberg ligg på kvar si side av statsgrensa.

Fyrstebestiginga hende 12. september 1866, og dei tre som då var toppen var Jules Jacot og dei to førarane hans, Christian Jann og A. Schlegel.

Großlitzner vert rekna som det gildaste klatrefjellet av toppane i Silvrettafjella. På nordsida ligg isbreen Litzner-Gletscher, tett utanfor denne står fjellhytta Saarbrücker Hütte. Sett frå så vel aust som vest syner Großlitzner seg som eit slankt og loddrett oppstigande bergtårn.

Große Seehorn og Großlitzner, som er knytt til einannan over den 2960 m høge egga/fjellryggen kalla Litzner-Hochjoch, vert haldne for å vere det vakrast fjellparet i Silvrettafjella.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Großlitzner» frå ,  den 12. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Gross Litzner på Hikr.org

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Austerrike
Fjell i Graubünden
Internasjonale fjell i Europa
Lee Woon-jae

Lee Woon-Jae, med revidert transkripsjon I Un-jae () er ein sørkoreansk fotballspelar som spelar som keeper for Suwon Samsung Bluewings i K-League i Sør-Korea, og for det sørkoreanske landslaget. Lee vart fødd i Cheongju i Nord-Chungcheong-provinsen.

Lee debuterte i K-League for Suwon Bluewings i 1996. Han spelte over 100 kampar for klubben, før han gjekk til Gwangju Sangmu, som er sportsavdelinga til det sørkoreanske militæret, medan han avtente førstegongstenesta si i to år. I 2002 vende han attende til Suwon og har vore i klubben sidan då. Til saman har han spelt over 200 kampar for klubben.

Lee har spelt for det sørkoreanske landslaget sidan sommar-OL 1992 i Barcelona. Han var med i Sør-Korea sin tropp til fotball-VM i 1994 og var førstekeeper for Sør-Korea under fotball-VM i 2002 og 2006. I 2002 spelte han ei viktig rolle i å få Sør-Korea til ein historisk semifinale, då han redda éin straffe i straffesparkkonkurransen mot Spania i kvartfinalen, slik at Sør-Korea gjekk vidare. Under Asiameisterskapen i 2007 redda han tre straffespark i straffesparkkonkurransar, to mot Iran og éin mot Japan. Under denne meisterskapen var han landslagskaptein.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 12. mars 2010.

	
Sørkoreanske fotballspelarar
Ri Myong-Guk

Ri Myong-Guk () er ein nordkoreansk fotballspelar som spelar som keeper for Pyongyang City i den nordkoreanske fotballigaen, og for det nordkoreanske landslaget.

I 2007 var Ri førstekeeper for det nordkoreanske ungdomslandslaget i kvalifiseringa til sommar-OL 2008, men laget klarde til slutt ikkje å kvalifisera seg. Sidan 2007 har han òg spelt for A-landslaget til Nord-Korea. Under Aust-Asiameisterskapen i fotball i 2008 vart han kåra til beste keeper i turneringa.

Ri spelte 15 kampar for Nord-Korea under kvalifiseringa til fotball-VM i 2010, og slepte berre inn fem mål til saman i desse kampane.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå tysk wikipedia 12. mars 2010.

Nordkoreanske fotballspelarar
Piz Sesvenna

Piz Sesvenna er eit 3 204 meter høgt fjell i Sesvennafjella i Engadin. Fjelltoppen ligg tett vest for landegrensa mellom Italia og Sveits. Fjellet ligg i den sveitsiske kantonen Graubünden, aust for kommunen Scuol. Nord for austegga ligg isbreen Sesvennabreen.

Toppen kan ein nå frå Schlinig i Sør-Tyrol via fjellhytta Sesvennahütte i Schlinigtal. Frå fjellhytta går turen gjennom Sesvenna-skaret og over isbreen og austegga til det høgste punktet. Ein kan også klive til topps med utgangspunkt i Taufers og gjennom dalen Avignatal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Sesvenna» frå ,  den 12. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Piz Sesvenna på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Guillermo Ochoa

Francisco Guillermo Ochoa Magaña () er ein mexicansk fotballspelar som spelar som keeper for Ajaccio i fransk Ligue 1, og for det mexicanske landslaget.

Klubbkarriere 
Ochoa debuterte for Club América som 18-åring, under den nederlandske trenaren Leo Beenhakker, i ein kamp mot CF Monterrey i venskapsturneringa Clausurai i 2004. Han viste fort potensialet og ferdigheitene sine, og han tok opp kampen med dåverande veterankeeper Adolfo Rios. Då 2004-sesongen starta, var det mange som spådde at Ochoa ville ta over keeperhanskane permanent, då Rios hadde lagt opp. Spådommane slo feil, og den nye trenaren Oscar Ruggeri tok med seg nye målvaktar, blant anna den argentinske stjernekeeperen Sebastian Saja og veteranen Ricardo Martinez. Dette vart eit stadig veksande problem for Ochoa, som kort tid etter hamna på benken.

Ruggeri si tid i klubben var prega av kontroversielle og meir eller mindre upopulære avgjerder, og etter berre seks kampar i førersetet fekk han sparken. Ein ny trener tok over, og Guillermo Ochoa var no for første gong fast på eit lag i medvind under den nye trenaren Mario Carrillo. Sidan trenarskiftet starta Ochoa kvar einaste kamp for América, når han ikkje var skada eller på landslagsoppdrag. Med Carrillo som trenar vann Ochoa den første tittelen sin med América, då seriegullet vart teke heim. Ochoa har fått mykje av æra for América si utrulege sigersrekkje på 28 kampar, som strekte seg over to sesongar.

Landslagskarriere 
Ochoa fekk landslagsdebuten i ein vennskapskamp mot Ungarn 14. desember 2005. 20 år gammal vart han kalla inn av landslagstrenaren Ricardo Lavolpe til fotball-VM i 2006 som tredjekeeper. Etter VM gjorde den nye trenaren Hugo Sánchez Ochoa til andrekeeper. Han spelte fleire av kvalifiseringskampane til Mexico til fotball-VM i 2010.

Guillermo Ochoa er frontfiguren på Nord-Amerikas versjon av EA sitt suksesspel FIFA 08.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå bokmålswikipediaen, med tilleggsinformasjon frå spansk wikipedia 12. mars 2010.

Ochoa, Guillermo
Ajaccio-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Piz Lischana

Piz Lischana er eit 3 105 meter høgt fjell i kantonen Graubünden i Sveits. Fjellet høyrer geologisk med til Dolomittane i Unterengadin, og geografisk til Sesvennafjella.

Trass si svære høgde, er det ganske lett å nå toppen av Piz Lischana. Enklaste ruta går frå San-Jon på 1 420 moh og via fjellhytta Chamanna Lischana (2 500 m). På fjellturen er viktigaste føresetnaden at ein er stø på foten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Lischana» frå ,  den 12. mars 2010.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden