alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dolleman Island

Dolleman Island er ei rund, isdekt øy, som ligg 13 km aust for Cape Boggs, utanfor austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga i 1940 av medlemmar frå East Base i U.S. Antarctic Service.

Øya vart kalla opp etter sersjant Hendrik (Henry) Dolleman (1905-1990) som var med admiral Richard E. Byrd i Antarktis i 1939 og 1955.

Iskjernar
British Antarctic Survey (BAS) nytta Dolleman Island til å bore etter iskjernar  i 1976, 1986 og 1993.

Kjelder 

 Pasteur, E. C. and R. Mulvaney, 2000: Migration of methane sulphonate in Antarktis firn and ice. Journal of Geophysical Research, 105(D9), 11525-11534.
 Peel, D. A. and R. Mulvaney, 1992: Time-trends in the pattern of ocean-atmosphere exchanges in an ice core from the Weddellhavet sector of Antarktis. Tellus, 44B, 430-442.
 Russell, A., G. R. McGregor, and G. J. Marshall, 2006: 340 years of atmospheric circulation characteristics reconstructed from an eastern Den antarktiske halvøya ice core. Geophysical Research Letters, 33, L08702, .  (This paper er eivailable for download here .)

Øyar i Palmer Land
Eklund Islands

Eklund Islands er ei øygruppe som stig opp over isen nær sørvestenden av George VI Sound sør for Den antarktiske halvøya.

Den største øya, som er 5 nautiske mil lang med ei høgd på 410 moh, vart oppdaga i desember 1940 av Finn Rønne og Carl R. Eklund frå U.S. Antarctic Service under den 1750 km langs sledeturen sør for Stonington Island sørvest i George VI Sound og attende. Den store øya vart då namngjeven av Ronne etter Eklund, ornitolog og assisterande biolog i ekspedisjonen. V. E. Fuchs og R. J. Adie frå Falkland Islands Dependencies Survey var på sledetur sørvest i George VI Sound i 1949, og fordi isen hadde trekt seg attende i sundet klarte det var snakk om fleire hovudsakleg isdekte øyar. Namnet Eklund vart derfor av Advisory Committee on Antarctic Names nytta om heile gruppa.

Kjelder 

Øyar i Palmer Land
Ewing Island

Ewing Island er ei isdekt, kuppelforma øy som ligg 28 km nordaust for Cape Collier, utanfor austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga frå lufta 7. november 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon  (RARE), under Finn Rønne, som namngav ho etter dr. Maurice Ewing frå Columbia University, som assisterte i planlegginga av seismologiprogrammet RARE.

Kjelder 

Øyar i Palmer Land
Faure Islands

Faure Islands er ei øygruppe vest for Palmer Land i Antarktis. Den største øya i gruppa er Dismal Island.

Bakgrunnsstoff
Geographical data from australian Antarktis Data Centre

Øyar i Palmer Land
Glinka Islands

Glinka Islands er ei lita gruppe klipperik øyar i Lazarev Bay i Antarktis, like aust for Rothschild Island. Dei vart ført fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Mikhail Ivanovitsj Glinka, ein russisk komponist.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Palmer Land
Hearst Island

Hearst Island er ei isdekt, kuppelforma øy som ligg 6 km aust for Cape Rymill i Weddellhavet, utanfor austkysten Palmer Land. Øya er 58 km lang frå nord til sør, 11 km brei og har ei høgd på 365 moh. 

Ho vart oppdaga under ein flytur den 20. desember 1928 av sir Hubert Wilkins. Han trudde det var ein del av fastlandet i Antarktis, og namngav dette Hearst Land, etter William Randolph Hearst som medverka i den økonomiske støtta av ekspedisjonen. Ho vart sett på ny og klartlagd som øy i 1940 av medlemmar av USAS som utforska denne kysten til lands og frå lufta. Dei namngav ho Wilkins Island. Utforskinga av flyfoto synte at denne øya er det Wilkins rekna som Hearst Land.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Merriam-Webster's Online Geographical Dictionary
SCAR Portal
Merrian-Websters Geographical Dictionary

Øyar i Palmer Land
Powder Island

Powder Island er ei lita øy som ligg 8 nautiske mil (15 km) sør-søraust for Cape Jeremy og 2 nautiske mil (3,7 km) utanfor vestkysten av Palmer Land i George VI Sound. Ho vart først kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og ho fekk dette namnet på grunn av dei skjøre steinane på øya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Palmer Land
Morency Island

Morency Island er ei øy som ligg like vest for Steele Island og 10 nautiske mil (18 km) nordvest for Cape Bryant, utanfor austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som utfroska denne kysten frå land og frå lufta i 1940, kalla opp etter Anthony J.L. Morency, traktorsjåfør ved East Base.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Palmer Land
Niznik Island

Niznik Island er ei øy nord i George VI Sound, som ligg ovanfor enden av Eureka Glacier nær kysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Ronne, som namngav ho etter Theodore T. Niznik, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Palmer Land
Pullen Island

Pullen Island er ei snødekt øy som ligg nær midten av Violante Inlet langs austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) på ein flytur frå East Base den 30. desember 1940, og kalla opp etter William A. Pullen, flymekanikar ved East Base.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Palmer Land
Rhyolite Islands

Rhyolite Islands er ei gruppe øyar og skjer som strekkjer seg 4 nautiske mil (7 km) frå aust til vest, og som ligg like utanfor Rymill Coast i Palmer Land like nord for Eureka Glacier, i George VI Sound. Dei vart kartlagde i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet etter bergarten, rhyolitt, som øyane består av. Namnet Grupo Maipo etter den chilenske oljetankaren «Maipo», kan ha synt til desse øyane kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Palmer Land
Rothschild Island

Rothschild Island er ei hovudsakleg isdekt øy omgjeve av dei toppane i Desko Mountains, 8 km  vest for nordenden av Aleksanderøya nord i innløpet til Wilkins Sound.

Øya vart sett frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908-1910, og vart namngjeven av Charcot etter Baron Edouard de Rothschild (1868-1949), bankmann og leiar i de Rothschild Frères. Etter vidare utforsking av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934-1937, trudde ein at øya var eit fjell knytt til Aleksanderøya, men det vart stadfesta at det var snakk om ei øy av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-1941, som tok bilete av ho og kartla ho grovt frå lufta. Ho vart kartlagd i detalj  frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-1948, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960, og frå satelittbilete frå 1974.

Sjå òg
 Larsen isbrem
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis
 Wilkins Sound

Øyar i Palmer Land
Sims Island

Sims Island er ei lita, men lett synleg øy mellom Rydberg Peninsula og Case Island i den sørlege delen av Carroll Inlet, utanfor kysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga av pilot Ashley Snow frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–1941) på eit fly 22. desember 1940. Ho vart kalla opp etter løytnant L.S. Sims, USA Marine Corps (USMC) som var ekspedisjonslege.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Palmer Land
Smyley Island

Smyley Island er ei øy i Antarktis som ligg utanfor Den antarktiske halvøya kring 20 km nord for Case Island og innanfor Stange isbrem. Smyley island er skild frå Aleksanderøya av Ronne Entrance. Smyley island er ei av 27 øyar i Palmer Land i Antarktis.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Smyley Island» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
British Antarctic Survey diary

Øyar i Palmer Land
Spaatz Island

Spaatz Island er ei stor isdekt øy i Antarktis. Ho ligg sørvest for Aleksanderøya og vest for starten på Den antarktiske halvøya, nær kysten av Palmer Land, 50 km aust for Smyley Island. Ho er 80 km lang og 40 km brei og dekkjer eit areal på kring 4 100 km².

Nordsida av øya utgjer den sørlege grensa til Ronne Entrance og resten av øya ligg kring isbremmane i Stange Sound og George VI Sound. Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939-41) hadde ein hundeslede tur på nordsida av øya i desember 1940. Ho vart fotografert frå lufta og først kartlagd som ei øy av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947-48) under Finn Rønne. Ho vart namngjeven av Rønne etter general Carl Spaatz, stabssjef, USAAF, som var med på å skaffe fly til RARE.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Øyar i Palmer Land
Steele Island

Steele Island er ei snødekt øy som stig opp over Larsen isbrem utanfor austkysten av Palmer Land, 19 km søraust for Cape Sharbonneau. Dei bratte sidene av øya er full av issprekker, men det er ikkje stein som stikk fram. Ho vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) in 1940, og kalla opp etter Clarence E. Steele, traktorsjåør ved East Base.

Øyar i Palmer Land
Hubert Wilkins

Sir George Hubert Wilkins () var ein australsk polarforskar, flygar, flyfotograf og oppdagar.

Livshistorie
Wilkins vart fødd i Hallett i Sør-Australia, som den siste av 13 born i ein innvandrar- og pionerfamile der faren dreiv ein sauefarm. Som tenåring flytta han til Adelaide, der han fekk jobb som kinomaskinist ved eit reisande kinoteater. Seinare kom han seg til England, der han byrja å arbeide som filmfotograf og vart ein pioner på flyfotografering. Kunnskapane hans om fotografering førte han inn på den banen som skulle bli livsverket hans, polarekspedisjonar og polarforsking. Først som deltakar, og seinare som leiar for eigne ekspedisjonar.

Den 22. april 1928, berre eit år etter atlanterhavsflyginga til Charles Lindbergh, flydde Wilkins og flygaren ahns Carl Ben Eielson over Nordishavet frå Point Barrow i Alaska, til Spitsbergen, langs Grant Land og Ellesmere Island. For denne bragda vart han adla og kunne frå no av setje Sir føre namnet sitt.

I kjølvatnet av den store merksemda han fekk ved heimkomsten til New York, gifta han seg med den australske skodespelaren Suzanne Bennett.

Med økonomisk støtte av William Randolph Hearst fortsette Wilkins polarekspedisjonane sine, denne gongen i Antarktis. På den australske halvøya namnsette han Hearst Land etter sponsoren sin, og Hearst takka tilbake ved å invitere han og Suzanne på ei bryllaupsreise jorda rundt med luftskipet «Graf Zeppelin».

Wilkins leia ein mislukka ekspedisjon sommaren 1932 som skulle ta seg fram under isen til Nordpolen med ein amerikansk ubåt frå første verdskrigen. Denne hadde han gjeve namnet Nautilus. Trass i at han ikkje gjennomførte turen som planlagt, så hadde han bana vegen for seinare ekspedisjonar under isen i Polhavet, noko som skjedde då den amerikanske marinen sin atomubåt USS «Nautilus» kryssa Nordishavet under isen i 1958.

Etter Wilkins døydde 30. november 1958 tok atomubåten USS «Skate», den første som braut gjennom isen på Nordpolen 17. mars 1959, oska hans og strødde ho over Polhavet.

Wilkins isbrem og Wilkinssundet er begge kalla opp etter han.

Bibliografi
 1928 Flying the Arctic
 1928 Undiscovered Australia
 1931 Under The North Pole

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hubert Wilkins» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Thomas, Lowell Sir Hubert Wilkins: His World of Adventure McGraw-Hill 1961.
 Nasht, Simon The Last Explorer: Hubert Wilkins Australia’s Unknown Hero Hachette 2005

Bakgrunnsstoff
Sir Hubert Wilkins  frå Flinders Ranges Research
In Search of Sir Hubert - kort biografi om Sir Hubert Wilkins
Searching for Sir Hubert  

Australske flygarar
Australske oppdagarar
Australiarar frå første verdskrigen
Australske ornitologar
Australske fotografar
Australske riddarar
Folk frå Sør-Australia
Arktisfararar
Australske antarktisfararar
Peter Gabriel (1978)

Peter Gabriel er det andre soloalbumet til den engelske musikaren Peter Gabriel. Det kom ut i 1978. Albumet er det andre med same namn som artisten. Det vart produsert av gitaristen Robert Fripp, som påverka albumet med bruk av «frippertronics» på sporet «Exposure». 

Albumet selde ikkje like bra som det første albumet hans, Peter Gabriel, men nådde tiandeplassen på albumlista i Storbritannia. «Mother of Violence» vart skriven av Gabriel og den første kona Jill Gabriel. 

I USA vart albumet kalla Peter Gabriel II. Albumet vert ofte kalla Scratch, som syner til plateomslaget av Hipgnosis. På strøymingstenester vert albumet kalla Peter Gabriel 2: Scratch.

Albumet var opphavleg meint som ein del av ein laust basert trilogi i lag med Robert Fripp sitt Exposure og Daryl Hall sitt Sacred Songs. Alle tre var produserte av Fripp.

Mottaking 

I NME i 1978 skreiv Nick Kent: «Det uforskamma venstreorienterte belegget gjorde meg først kald, og det er først no at styrkane til albumet byrja å kome gjennom til meg ... når ein har kome seg forbi det avvæpnande ikkje-fokuserte belegget, er det eit stille, merkverdig talent i arbeid her - stille på det settet til den langsamt brennande lunta på 'Mother of Violence' der pianoarbeidet til Roy Bittan er lengre bak enn noko av det han gjorde for Bruce Springsteen eller David Bowie. Nærare rota av albumet, er det ein reinleik, ein styrke ved dei individuelle songane som er nok til å markere Gabriel som ein mann som nærmar seg sitt kunstnariske senit.»

Innhald 

Alle songane er skrivne av Peter Gabriel, utanom der andre er nemnde.

Medverkande 
 Peter Gabriel – vokal; orgel på 11; piano på 2; synthesizer på 5, 7
 Tony Levin – bassgitar på 1, 5, 7, 8, 10, 11; Chapman stick på 2, 4, 9; kontrabass på 6; blokkfløytearrangement på 6, 9; korvokal på 1, 4, 7, 10, 11
 Sid McGinnis – elektrisk gitar på 1, 4, 8, 9, 10, 11; akustisk gitar på 2, 3; steelgitar på 3, 4, 5, 6, 9, 11; mandolin på 2; korvokal på 7
 Larry Fast – synthesizer og handsamingar på 1, 2, 5, 7, 10
 Robert Fripp – elektrisk gitar på 1, 3, 5, 10; akustisk gitar på 5; Frippertronics på 8
 Bayete – klaverinstrument på 2, 4, 6, 7
 Roy Bittan – klaverinstrument på 1, 3, 5, 6, 10, 11
 Jerry Marotta – trommer på alle utanom 3; korvokal på 1, 4, 10, 11
 Tim Capello – saksofon på 10, 11
 George Marge – blokkfløyter på 6, 8, 9
 John Tims – insekt på 3

Salslister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Peter Gabriel (1978 album)» frå ,  den 25. oktober 2012 og 15. mars 2020 kjelder=.  
 

Peter Gabriel-album
Musikkalbum frå 1978
Plateomslag av Hipgnosis
Album produserte av Robert Fripp
Charisma Records-album
Guillaume av Luxembourg

Guillaume () er prins og arvestorhertug av Luxembourg og eldste son av storhertug Henri av Luxembourg og storhertuginne Maria Teresa av Luxembourg.

Biografi
Guillaume vart fødd på sjukehuset Maternité Grande-Duchesse Charlotte i Luxembourg. Han har fire yngre sysken: Félix av Luxembourg, Louis av Luxembourg, Alexandra av Luxembourg og Sébastien av Luxembourg. Gudforeldra hans er erkehertuginne Marie Astrid av Austerrike og prins Guillaume av Luxembourg . Sjølv er Guillaume gudfar til prins Sébastien, prins Paul Louis av Nassau, prins Emmanuel av Belgia, prinsesse Ariane av Nederland og prins Noah av Nassau.

Arvehertug
Guillaume har vore arving til den luxembourgske trona sidan far hans vart storhertug i 2000. Om han ein gong vert storhertug vil han få namnet Guillaume V. Ei av oppgåvene hans sidan 2001 har vore å vere æresstyreleiar for den økonomiske utviklinga i Luxembourg. Han var tidlegare aktiv i Kraizberg Foundation, ein veldedig institusjon for funksjonshemja.

Guillaume har representert Luxembourg under fleire feiringar, mellom anna då prins Christian av Danmark var døypt i januar 2006, då dronning Sonja av Noreg feira bursdagen sin i juli 2007 og då kronprins Willem-Alexander av Nederland feira 40-årsdagen sin i september 2007.

Personleg liv
Då Guillaume feira 30-årsdagen sin gav han intervju der han sa at han var i eit forhold, men at dei trong meir tid til å vurdere ei mogleg framtid i lag. 26. april 2012 annonserte hoffet at kjærasten hans var den belgiske grevinna Stéphanie de Lannoy. Dei har felles avstamming frå den austerrikske hertugen Charles Marie Raymond d'Arenberg. Guillaume og Stéphanie de Lannoy gifta seg 19. og 20. oktober 2012. Den fyrste delen av bryllaupet var privat, medan det religiøse bryllaupet med gjester frå heile verda fann stad dagen etter.
 
10. mai 2020 fekk han og arvestorhertuginna det fyrste barnet sitt, sonen prins Charles.

Guillaume er interessert i musikk og idrett; han spelar piano og likar fotball, symjing og volleyball. Han pratar luxembourgsk, fransk, tysk, spansk og engelsk. Han representerer ofte foreldra sine i utlandet.

Sjå òg
 Bryllaupet mellom arvestorhertug Guillaume og grevinne Stéphanie de Lannoy

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Guillaume, Hereditary Grand Duke of Luxembourg» frå ,  den 25. oktober 2012.

Fotnotar

Folk frå byen Luxembourg
Luxembourgske prinsar
Luxembourgske arvestorhetugar
Prinsar av Nassau
Prinsar av Bourbon-Parma
Huset Bourbon-Parma
Allan Schwartzberg

Allan Schwartzberg () er ein kjend studiotrommeslagar som spelte på fleire plater i 1970-åra. Han har spelt på hittar som Gloria Gaynor sin «Never Can Say Goodbye». Han har spelt med Kiss, James Brown og Peter Gabriel. Han var òg trommeslagar i bandet Mountain i 1974.

Delvis diskografi
1974 - Mountain - Twin Peaks
1976 - The Group With No Name - Moon Over Brooklyn
1976 - Alice Cooper - Alice Cooper Goes to Hell - forskjellige songar
1977 - Peter Gabriel - Peter Gabriel
1977 - Meco - Star Wars and Other Galactic Funk
1978 - Gene Simmons - Gene Simmons
1978 - Peter Criss - Peter Criss
1980 - Roxy Music - Flesh and Blood - forskjellige songar
1981 - Kiss - «Music From The Elder» - trommer på «I»
1984 - Roger Daltrey - Parting Should Be Painless
1991 - Julian Lennon - Help Yourself

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Allan Schwartzberg» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Jim Payne, Harry Weinger - The Great Drummers of R&B Funk & Soul

Bakgrunnsstoff
http://www.stereosociety.com/allanschwartzberg.shtml 

USA-amerikanske trommeslagarar
Sogn og Fjordane Kunstmuseum

Sogn og Fjordane Kunstmuseum vart grunnlagt i 1987 som Fylkesgalleriet i Sogn og Fjordane. Det noverande namnet fekk museet i 2000, og i 2004 vart det gjort om til ei stifting med ansvar for om lag 4000 kunstverk. Det er eit desentralisert museum, med driftsansvar for Anders Svor Museum i Hornindal, Astruptunet og Eikaasgalleriet i Jølster, Sogn Kunstsenter i Lærdal , SFKM i Førde (tidlegare Sogn og Fjordane Kunstnarsenter i Førdehuset og Sogn og Fjordane Kunstmuseum på Prestebøen). I 2009 gjekk Sogn og Fjordane Kunstmuseum inn i det konsoliderte stormuseet, Musea i Sogn og Fjordane saman med Kystmuseet, Nordfjord Folkemuseum, Sunnfjord Museum og De Heibergske Samlinger - Sogn Folkemuseum.

Frå 3. januar 2016 er Janne K. Leithe direktør for museet.

Bakgrunnsstoff 

Kultur i Sunnfjord
Kunstmuseum i Noreg
Norske stiftingar
Skipingar i 1987
Museum i Vestland
Skipingar i 1980-åra
Opphavleg omsett med Apertium
Byggverk i Sunnfjord
Jimmy Maelen

Jimmy Maelen () var ein amerikansk perkusjonist frå 1960- til 1980-talet. Han arbeidde med artistar som Roxy Music, Bryan Ferry, Peter Gabriel, James Taylor, Dire Straits, Barry Manilow, Alice Cooper, Kiss, Madonna, Bryan Adams, Michael Jackson, Mick Jagger, David Bowie og John Lennon.  Han har òg spelt på hittar av Bob James, Duran Duran, Carly Simon, Barbra Streisand, Yoko Ono, Meatloaf, Alice Cooper, BJ Thomas og mange fleire. Seint i 1970-åra og tidleg i 1980-åra var han som regel førstevalet som perkusjonist i New York City. Særleg i gullalderen til discoen var han suksessfull og arbeidde med remix-teamet Michael Barbiero og John Luongo og la perkusjon på danseversjonar på mange discoklassikarar. 

Maelen spelte på det kritikarroste albumet til Roxy Music, Avalon og på Dire Straits sitt Brothers in Arms, og spelte med begge på Live Aid i London. 

Jimmy Maelen døydde i 1988 av leukemi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Maelen» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 

USA-amerikanske perkusjonistar
Larry Fast

Lawrence Roger «Larry» Fast () er ein synthesizer-eksper og låtskrivar. Han er best kjend for Synergy, ein serie album med synthesizermusikk mellom 1975 og 1987 og for bidraga sine til artistar som Peter Gabriel, Foreigner og Hall and Oates.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Larry Fast» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske låtskrivarar
New Age-musikarar
USA-amerikanske elektroniske musikarar
Peter Gabriel
Hi-NRG
Folk frå New Jersey
Todd Cochran

Todd Cochran, seinare Bayete og Umbra Zindiko () er ein amerikansk klaverspelar. Han har gjeve ut to album på Prestige Records i 1972 og 1973.

Han var medlem av Fuse One, ei samling jazzmusikarar som gav ut to album på CTI Records i 1980 og 1981.

Diskografi

Som leiar
1972: Worlds Around the Sun (Prestige Records) - med Bobby Hutcherson, Thabo Vincar, Hadley Caliman, Wayne Wallace
1972: Seeking Other Beauty (Prestige) - med Hoza Phillips, Agusta Lee Collins

Som studiomusikar
1971: Intensity - John Klemmer
1972: Head On - Bobby Hutcherson
1974: Love, Love - Julian Priester
1976:  Automatic Man - Automatic Man / Visitors
1978: Peter Gabriel - Peter Gabriel
1979: Betcha - Stanley Turrentine
1980: 1:PM  - Carl Palmer
1981: America's Greatest Hero - Joey Scarbury
1982: Hollywood - Maynard Ferguson
1983: Home Again - Stanley Turrentine
1988: Out of Control - Dynasty
1989: Times Are Changing - Freddie Hubbard
2004: Trios: East River Drive/Schooldays/Live at the Greek - Stanley Clarke
2005: Blue Note Plays Sting
2005: Robbery - Teena Marie
2005: Very Best of George Howard - George Howard
2007: Moodo Records Presents Guitarra de Pasion, Vol. 3
2008: Believe It or Not: The Billy Griffin Collection- Billy Griffin

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Todd Cochran» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske jazzorganistar
Jerry Marotta

Jerome David «Jerry» Marotta () er ein trommeslagar frå USA. Han er bror til Rick Marotta, som òg er trommeslagar og låtskrivar.

Marotta var medlem av banda Arthur, Hurley & Gottlieb (1973–75) Orleans (1975–82), bandet til Peter Gabriel(1977–86), Hall & Oates (1979–81), Indigo Girls (1991–99), Stackridge (2011), Sevendys (2010 til i dag) og The Tony Levin Band (1995 til i dag). 

Marotta har òg spelt trommer på songen «Whole Lotta Trouble» av Stevie Nicks og Michael Campbell i 1989 på albumet The Other Side of the Mirror. Han har òg spelt med Ani DeFranco, Sarah McLachlan, Marshall Crenshaw, The Dream Academy, Suzanne Vega, Carlene Carter, Tears for Fears, Elvis Costello, Cher, Carly Simon, Lawrence Gowan, Ron Sexsmith og mange andre. 

I tillegg har han arbeidd som songar, låtskrivar og plateprodusent. I 1996 produserte han Ellis Paul sitt A Carnival of Voices.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jerry Marotta» frå ,  den 25. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Jerry Marotta

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Folk frå Cleveland