alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stensparken

Stensparken er ein park på ein 500 meter langstrekt kalksteinsrygg med ei markert høgde i kvar ende på Fagerborg i bydel St. Hanshaugen i Oslo.  Namnet Stensparken fekk parken i 1891 etter garden Steinn (seinare Sten) som låg nord for den noverande parken, og i mellomalderen hadde vore klostergods under Nonneseter kloster i dåverande Oslo, no Gamlebyen i Oslo. I 1629 vart garden lagt ut som bymark for Christiania, og Stensparken er ein rest av denne bymarka.

Den nordlege parten, kalla Blåsen, er teke vare på som ein naturleg fjellknaus med utsyn over byen. I 1880-åra vart det sett opp eit trigonometrisk punkt (fastpunkt for landmåling og kartlegging) her, og ein granittblokk markerer dette punktet. Resten av høgda vart opparbeidd som park i tida frå 1890-talet til 1940-talet. Til saman er parken på 48 dekar. Inne i berget under parken ligg eit tilfluktsrom med plass til 2000 personar, og med inngangar frå Norabakken i gata Pilestredet og frå Thereses gate. I sørenden av parken ligg Fagerborg kyrkje, som vart vigsla i 1903. Ein skulptur av forfattaren Sigrid Undset som Kjersti Wexelsen Goksøyr har forma, er sett opp i parken og avduka i 1991.

I sørenden av parken, i nærleiken av gata Pilestredet, ligg den andre høgda i Stensparken, kalla Korpehaugen (altså ramnehaugen). Her låg frå 1825 til 1868 avfallsplassen for  byen, dit mellom anna innhaldet frå utedoane, kadaver og anna som har drege til seg ramn og kråke, vart frakta opp frå byen om natta av nattmannen og hans folk. Nattmannen hadde huset sitt om lag der Fagerborg kyrkje ligg no, og det vart rive i 1871. Tidlegare hadde denne nattmannshaugen eller rakkarhaugen, som ein slik avfallsplass på haug og knaus vart kalla, lege lengre nede i Pilestredet, som opphavleg hadde namnet Natmandsveien eller Rakkarstrædet på grunn av den transporten som gjekk føre seg oppover her.

I det sørvestre partiet av parken, nede ved Sporveisgata, vart det i 1937 bygd eit pissoar i funksjonalistisk stil, som i si tid fungerte som sjekkestad for homofile menn. Dette luftige vesle huset vart freda under kulturminneåret i 2009 under namnet Pissoaret i Stensparken, og er det einaste som er att i Oslo av slike små pissoarbygningar.

Kjelder
Knut Are Tvedt (redaktør), Oslo byleksikon, Oslo 2010. ISBN 978-82-573-1760-7

Bakgrunnsstoff

 

Parkar i Oslo
Kulturminne i Oslo
Bydel St. Hanshaugen
Syltesukker

Syltesukker er ein sukkersort med spesielt store og likeforma sukkerkrystallar. Det eignar seg godt til å koke syltetøy og gele av frukt og bær. Dei store krystallane løyser seg langt seinare opp enn dei ein finn i vanleg hushaldningssukker. Av den grunn er der mindre risiko for at sukkeret skal brenne seg fast i pannebotnen, eller at det skal danne seg karamellklumpar. Dessutan vert det mindre skum under kokinga. Ulikt sukker med tilsett pektin, finst der ikkje tilsettingsstoff i syltesukker.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Syltesukker» frå ,  den 25. februar 2016.  
 

Sukker
Sylting
Deménika

Deménika (gresk Δεμένικα) er ein distriktsby i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Deménika høyrer til kommunaleininga Messátida i kommunen Pátra.

Referansar 

Demenika
Andreas Engebø

Andreas Engebø () var ein norsk lærar, idrettsutøvar og forfattar.

Engebø vart fødd på Kvellestad i Vevring i Naustdal og busette seg seinare i Holmedal i Askvoll. Han har eksamen frå Befalskolen for Infanteriet i 1955, artium frå Voss landsgymnas i 1958 og eksamen frå Stord lærarskule i 1965. Engebø var lærar fleire stader, og frå 1969 ved Holmedal skule.

Andreas Engebø var den første landskjende idrettsutøvaren i Tambarskjelvar idrettslag, som deltakar på landslaget i kulestøyt i 1957 og 1963. Han vann NM-tittel i vektløfting supertungvekt i 1971, 1972 og 1973, og vart norsk og nordisk meister i styrkeløft i 1967.

Engebø debuterte med diktsamlinga Trollhegg og rabarbra i 1986.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Lydbøker

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
Andreas Engebø i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff 
Om Andreas Engebø i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Referansar

Forfattarar frå Naustdal
Norske lyrikarar
Norske romanforfattarar
Forfattarar frå Askvoll
Norske vektlyftarar
Mindilógli

Mindilógli (gresk Μιντιλόγλι) er ein distriktsby i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Mindilógli høyrer til kommunaleininga Paralía i kommunen Pátra.

Referansar 

Mindilogli
Georg Fredrik Christopher Fasting

Georg Fredrik Christopher Fasting () var ein norsk skulemann og forfattar. Han var fødd i Bergen, oppvaksen på prestegardane i Jostedalen i Luster i 1840-1845, i Jølster frå 1845-1857 og i Førde frå 1857. Han tok artium i 1854 og cand. theol. i 1860. Han var lærar på Aars & Voss skole frå 1864, Tanks skole frå 1869, styrar ved Sarpsborg middelskole 1873-91, Dragefjeldets skole i Bergen 1891-1892 og rektor ved Asker Seminar 1892-1912, som flytta til Holmestrand i 1899. Fasting tok doktorgraden med avhandlinga «Fromheden og elendigheden». Han gav ut ei rad lærebøker og bøker med religiøst innhald. Fasting døydde i Trondheim.

Bibliografi

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990

Bakgrunnsstoff
 

Forfattarar frå Jølster
Forfattarar frå Luster
Forfattarar frå Førde
Norske sakprosaforfattarar
Einskildmenn
Ájos Vasílios i Akhaía

Ájos Vasílios (gresk Άγιος Βασίλειος) er ein distriktsby i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Ájos Vasílios høyrer til kommunaleininga Río i kommunen Pátra.

Referansar 

Ajos Vasilios
Panetólio

Panetólio (gresk Παναιτώλιο) er ein distriktsby i periferieininga Etoloakarnanía i Vest-Hellas i Hellas. Panetólio høyrer til kommunaleininga Thestiís i kommunen Agrínio.

Referansar 

Panetolio
Lepenoú

Lepenoú (gresk Λεπενού) er ein distriktsby i periferieininga Etoloakarnanía i Vest-Hellas i Hellas. Lepenoú høyrer til kommunaleininga Strátos i kommunen Agrínio.

Referansar 

Lepenou
Ájos Konstandínos i Etoloakarnanía

Ájos Konstandínos (gresk Άγιος Κωνσταντίνος) er ein distriktsby i periferieininga Etoloakarnanía i Vest-Hellas i Hellas. Ájos Konstandínos høyrer til kommunaleininga Agrínio i kommunen Agrínio.

Referansar 

Ajos Konstandinos
Katokhí

Katokhí (gresk Κατοχή) er ein landsby i periferieininga Etoloakarnanía i Vest-Hellas i Hellas. Katokhí var hovudsete i den tidlegare kommunen Iniádes, som no er ei kommunaleining i kommunen Mesolóngi.

Referansar 

Katokhi
Walter Demel

Walter Demel () er ein tysk tidlegare langrennar frå Bayreuth i Oberfranken som tevla for Vest-Tyskland. Han vann bronsemedaljen på 30 km i Ski-VM 1966 i Oslo.

Aktiv
Demel deltok i samtlege verdsmeisterskap i nordiske greiner og olympiske vinterleikar i tida 1962 til -76. Han vart nummer ti på tremila under Vinter-OL 1964 i Innsbruck, men det kom likevel overraskande at han tok bronsemedaljen på same distansen under Ski-VM i Holmenkollen to år seinare, fattige tre tidels sekund bakom sølvvinnaren, Kalevi Laurila frå Finland.

I Ski-VM 1970 i Strbske Pleso kom han på sjetteplass på 50 km og vart nummer sju på 15 km. To år etter vart han femtemann både på tremila og på femila under vinterleikane i Sapporo, og vart nummer sju på 15 km.

Demel vart vesttysk meister 26 gongar individuelt, i tillegg var han med å vinne 14 stafettgull.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walter Demel (Skilangläufer)» frå ,  den 25. februar 2016.  
 

Tyske langrennsløparar
Tyske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Theatercaféen

Theatercaféen på hjørnet av Stortingsgata og Klingenberggata i Oslo, i fyrste høgda i den eldste delen av Hotel Continental, er namngjeten for å ha vore møtestad og stamrestaurant for kunstnarar og intellektuelle i årevis. Mellom dei som vanka her, var fleire av skodespelarane på Nationaltheatret, som ligg rett over på andre sida av Stortingsgata og hadde opna i september 1899.

Hotel Continental og Theatercaféen opna i 1900 med Foss Bryggeri som eigar. Då var Theatercaféen ein kafé i jugendstil etter mønster av kafeane i Wien, arkitekt hadde vore Adolf Bredo Stabell Greve (1871-1931). Inngangen låg på gatehjørnet, men vart i 1948 flytta opp til inngangen til hotellet, der han framleis er.

I 1909 overtok Caroline og Christian Boman Hansen drifta av hotellet og caféen, og frå då av har hotellet og Theatercaféen vore i familien Boman Hansens eige.

I 1949 vart Theatercaféen modernisert og mista mykje av det opphavlege særpreget. Men i 1971 vart kafeen brakt attende til den gamle jugendstilen, med Hans-Gabriel Finne (1916-2012) som arkitekt. Arbeidet baserte seg på eldre fotografi og på dei delene av originalinventaret som framleis var intakt. I 2010 vart det innreia eit nytt chambre séparée, og midt i lokalet ein eigen Theatercafébar.

Dei mange frå det norske kunst- og kulturlivet som trufast har gjesta hotellet og restauranten fekk etter kvart portretta sine hengd opp på veggane i restauranten. Dei fyrste kom på veggen i 1924, og med tida har samlinga auka til 81 portrett av forfattarar, skribentar, skodespelarar, kunstmålarar, fotografar, musikarar og komponistar. Teiknarane av dei fleste portretta har vore Henrik Lund, Gösta Hammarlund, Pedro og Ulf Aas, men her er òg arbeid av Finn Graff, Nils Aas, Per Palle Storm, Arne Raknes, Knut Hermod Knudsen, Kristofer Sinding-Larsen, Yukon Gjelseth, Odd Nerdrum og Arne Nøst.

«Valsekongen», pianist og komponisten av mellom anna fleire valsar, Reidar Thommessen (1889–1986), var i mange år leiaren av Theatercaféens vesle orkester, som hadde sin plass oppe på ein balkong i lokalet.

Litteratur 
Paul Grøtvedt. Caféen med veggene : levende portretter og morsomme døde. Oslo 1991: J. M. Stenersen. ISBN 8272011778
Walter Øverland. Sett og hørt på Theatercaféen; med tegninger av Pedro og fotografier. Oslo 1991: Norske forfatteres forlag ISBN 8299079209
Ellen Brochmann. Til bords og til veggs i Theatercaféen : taler holdt i Theatercaféen. Oslo 1998: Theatercaféen. 
Caspar Brochmann: Mors hus, Hotel Continental – en personlig affære gjennom 75 år (dei fire siste kapitla er skrivne av Arne Hestenes). Oslo 1986: Grøndahl. ISBN 8250408365

Bakgrunnsstoff
 Theatercaféen

Restaurantar i Oslo
Kultur i Oslo
Skipingar i 1900
Hotel Continental

Hotel Continental er eit hotell i Oslo med adresse Stortingsgata 24, men dekker etter utvidingar og nybygg heile det kvartalet som vert avgrensa av Stortingsgata, Klingenberggata og Olav V's gate. I den eldste bygningen som hotellet eig, ligg den vidgjetne restauranten Theatercaféen. 

Hotellet med Theatercaféen opna i 1900. Foss Bryggeri bygde og eigde den fyrste hotellbygningen, og overlet drifta av hotellet og kafeen til leigetakarar. I 1909 tok Caroline og Christian Boman Hansen over leigeavtalen, og etter tre års drift var dei i stand til å kjøpe hotellet, inklusive kafeen. Den svenskfødde Caroline Boman hadde flytta til Noreg og Christiania (Oslo) i 1887 og arbeidde her som kokke. Fire år seinare gifta ho seg med Christian Hansen, ein Oslogutt som arbeida som kelner, og til liks med sin hustru kom frå fattige kår.  Gjennom fire generasjonar har denne éine og same familien bygd opp og utvikla hotellet og restaurantane til det omfanget det har i dag. 

I 1932 og 1961 vart hotellet utvida til å fylle eit heilt kvartal, med 155 individuelt innreia rom. Dessutan er det ein bankett- og konferanseavdeling for inntil 300 gjestar, med 12 bankett- og møtesalar, 4 salongar og anna. Theatercaféen har plass til 240 gjestar. Hotellet har ei stor samling biletkunst, og i den klassiske lobbybaren, Dagligstuen, er det eit stort utval av Edvard Munchs grafikk.

Litteratur
Caspar Brochmann: Mors hus, Hotel Continental – en personlig affære gjennom 75 år (dei fire siste kapitla er skrivne av Arne Hestenes). Oslo 1986: Grøndahl. ISBN 8250408365

Bakgrunnsstoff
 Hotel Continental

Hotell i Oslo
Pissoar

Pissoar (frå fransk pissoir), eller pissehus, er eit lite ope hus på offentlege stader der gutar og menn kan skjule seg for omverda medan dei urinerer i eit urinal, ei renne eller ei skål med avløp. På fransk vert slike pissehus på offentlege stader, til dømes på fortauet langs ei gate, kalla vespasienne.

Nemninga pissoar vert òg nytta om ei avdeling på eit herretoalett der det er laga til skålar eller renner, urinal, som ein kan late vatnet i på same måten. Det finst òg urinal som kan nyttast av både menn og kvinner.

Bakgrunnsstoff

VVS
Pissoaret i Stensparken

Pissoaret i Stensparken er eit pissoar som vart bygd i 1937 i Stensparken i Oslo, attmed Sporveisgata, etter teikningar av byarkitekt Harald Aars. Pissoaret er ope, luftig og sirkulært i forma, med ei renne til å pisse i nede ved golvet langsetter den sirkulære kjerna i midten av byggverket, der søyla som held taket oppe òg er plassert. Det er eit godt døme på funksjonalistisk arkitektur, men kan nok ikkje seiast å stette notidas krav til komfort og hygiene.

Pissoaret er det siste av liknande luftige og vinterkalde offentlege byggverk som er att i Oslo, og som det etter måten har vore mange av i si tid. Under Kulturminnevernåret 2009 vart pissoaret freda av Riksantikvaren 15. april av di det både er av arkitekturhistorisk og sanitærhistorisk verde, og var eit av 12 kulturminne «som særlig representerer fellesskapets møteplasser og behov».

Kjelder
Pissoaret i Stensparken på Riksantikvarens kulturminnesøk

Freda bygg i Oslo
Kulturminne i Oslo
Funksjonalisme i arkitektur
Néa Manoláda

Néa Manoláda (gresk Νέα Μανωλάδα) er ein distriktsby i periferieininga Ilía i Vest-Hellas i Hellas. Néa Manoláda høyrer til kommunaleininga Vouprasía i kommunen Andravída-Kyllíni.

Referansar 

Nea Manolada
Ring 2

Ring 2, som òg vert kalla Kirkeveiringen, er ei gjennomfartsåre mellom Skøyen og Lodalen i Oslo som er sett saman av heile eller delar av einskilde gater og vegar: Drammensveien - Halvdan Svartes gate - Kirkeveien - Griffenfeldts gate - Marcus Thranes gate - Christian Michelsens gate - Finnmarkgata - Kjølberggata - Åkebergveien - St. Halvards gate - Kværnerveien.

Ring 2, som er meir ein boge enn ein ring, er 9,7 km lang. Tidlegare var dette ein statleg riksveg med nummeret 161, men strekninga vart kommunal etter forvaltningsrevisjonen 1. januar 2010. 

Ofte vert Ring 2 rekna som ei ytre grense for det indre byområdet, mellom anna når det gjeld tiltak og restriksjonar for å redusere luftforureininga i indre by.

Gater i Oslo
Vegar i Oslo
Ringvegar i Oslo
Pil

Pil er eit spisst prosjektil som kan skytast med boge, armbrøst eller blåserøyr eller kastast med handa. Ei pil er sett saman av ein pilspiss og eit skaft som ofte har styreflikar i enden.

Pilspissen kan ha mange former. Han er oftast tilspissa og kan gjerne ha ein eller fleire mothakar. Han kan også vera ganske brei og butt, for at pila ikkje skal gjennombora eller skada det ho treff.
Pilspissar har vore laga av ulike materiale gjennom tidene: Stein (særleg flint), bein, horn, hardt tre, bronse, jern eller andre metall. 

Skaftet er gjerne av slankt, rundt tre, i moderne tid som oftast av plast. Langs bakenden av skaftet er det gjerne festa smale, utståande flikar - styrefjører - som skal støtta den rette flukta til pila gjennom lufta. For at bogestrengen skal få feste, er det ofte eit hakk i enden av pila.

Piler liknar gjerne på små spyd. Ordet «pil» (frå norrønt píla) er avleidd frå latin pilum, som tyder 'kastespyd'.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Prosjektil
Elisha Cuthbert

Elisha Ann Cuthbert () er ein kanadisk skodspelar. Ho vart internasjonalt berømt då ho spelte figuren «Kim Bauer» i serien 24, Danielle i The Girl Next Door og Carly Jones i House Of Wax.

Filmografi (utval) 

1997	Dancing on the Moon - Sarah
1997	Nico the Unicorn - Carolyn Price
1998	Airspeed - Nicole Stone
1999	Believe	- Katherine Winslowe
1999	Time at the Top	- Susan Shawson
2000	Who Gets the House? - Emily Reece
2003	Love Actually - American Goddess Carol
2003	Old School - Darcie Goldberg
2004	The Girl Next Door -Danielle
2005	House of Wax - Carly Jones
2005	The Quiet - Nina Deer
2007	Captivity - Jennifer Tree
2007	He Was a Quiet Man - Vanessa
2008	My Sassy Girl - Jordan Roark
2008	Tim and Eric Awesome Show, Great Job!	Herself
2008	Guns - Frances Dett
2009	The Six Wives of Henry Lefay - Barbara "Barby" Lefay
2014	Just Before I Go - Penny Morgan
2016	Goon: Last of the Enforcers - Mary

Kjelder 

 IMDB

Kanadiske skodespelarar
Histon

Histon er ei gruppe små basiske protein. Dei dannar kjernane i nukleosoma i samanpakka DNA i eukaryote seller. Det finst fem hovudhiston i kromatin: H2A, H2B, H3, H4 og H1.

Kjelder 
 

Genetikk
Protein
Jaakko Tallus

Jaakko Tapio Tallus () er ein finsk tidlegare kombinertrennar frå Lieksa som i perioden 2001-07 vann eitt individuelt OL-sølv i 2002 og fem medaljar i lagtevlinga med Finland, der i mellom OL-gull i 2002 og VM-gull i 2007.

Aktiv
Tallus vart nummer to i eit verdscuprenn i Schonach 3. januar 1999, knapt 18 år gammal. Både i 2000- og 2002-sesongen kopierte han plasseringa i verdscuptevlingar, men lukkast aldri gå til topps på sigerspallen individuelt.

Derimot bidrog han til finske triumfar i lagtevlingar. Saman med Jari Mantila, Samppa Lajunen og Hannu Manninen tok han bronsen i Ski-VM 2001, vinteren etter vann den same kvartetten lagtevlinga under vinterleikane i Salt Lake City. I dei same leikane tok Tallus sølvmedalja i normalprogrammet og vart nummer fire i halvprogrammet, landsmannen Lajunen vann begge øvingane.

Både i Ski-VM 2003 i Val di Fiemme og Vinter-OL 2006 fekk Tallus og Finland bronsemedaljar i lagtevlinga. I begge dei individuelle OL-tevlingane vart han femtemann, på normalprogrammet tapte han kampen om bronsemedalja i innspurten. 

I Ski-VM 2007 i Sapporo deltok Tallus saman med Anssi Koivuranta, Janne Ryynänen og Hannu Manninen på det finske laget som vann ein klar siger i lagtevlinga. Han la opp etter OL-sesongen 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jaakko Tallus» frå ,  den 26. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Finske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Finske deltakarar under vinter-OL 2002
Kombinertløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Finske deltakarar under vinter-OL 2006
Kombinertløparar under vinter-OL 2006
Finske deltakarar under vinter-OL 2010
Kombinertløparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Ismaïl Omar Guelleh

Ismaïl Omar Guelleh () er president i Djibouti. Han vart president etter onkelen sin, Hassan Gouled Aptidon, som var president fram til 1999.

På slutten av 1960-talet flytta Guelleh til Djibouti frå Etiopia før han fullførte vidaregåande skule. Han vart seinare med i politiet og vart utnemnd til underoffiser. Etter at Djibouti vart eit sjølvstendig land, vart Guelleh leiar for det løynlege politiet og sjef for regjeringa i regjeringa til onkelen sin, dåverande president Hassan Gouled Aptidon.

Han fekk opplæring frå Somali National Security Service og deretter frå den franske Secret Service før han vart vald som etterfølgjaren til onkelen sin til president-embedet i 1999.

Ved presidentvalet 8. april 2005 vart Guelleh attvald for ein ny 6-års-periode. Han var då den einaste kandidaten og fekk 100% av røystene. Han vart òg attvald 8. april 2011, men opposisjonen boikotta då valet slik at Guelleh berre hadde ein lite kjend motkandidat (Mohamed Warsama Ragueh). Guelleh fekk 80,6% av stemmane.

Guelleh vert ofte berre omtalt ved initialane sine 'IOG'.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ismaïl Omar Guelleh» frå ,  den 26. februar 2016.  

Djiboutiske presidentar
Djiboutiske politikarar
Etiopisk birr

Birr er mynteininga i Etiopia. Etiopisk birr har valutakode ETB.

Ein birr er delt inn i 100 santeems/santims på amharisk eller andre etiopiske språk, skrivemåten varierer noko. På engelsk seier dei «cent». 
Fram til 1976 var «dollar» den engelske omsetjinga av birr, men i dag vert ordet birr brukt òg på engelsk.

Myntar og setlar 
Myntar i sirkulasjon:
 1 cent
 5 cent
 10 cent
 25 cent
 50 cent
Setlar i sirkulasjon:
 1 birr
 5 birr
 10 birr
 50 birr
 100 birr

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Etiopisk birr» frå ,  den 26. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Etiopias nasjonalbank
 Pengesetlar frå Etiopia (engelsk/tysk)

Etiopisk økonomi
Valuta
Carl Berners plass

Carl Berners plass er ein plass og eit knutepunkt for både biltrafikk og kollektivtrafikk i Bydel Grünerløkka i Oslo, sør for Sinsenkrysset og Sinsen. Både plassen og stroket kring plassen vert ofte omtalt som Carl Berner.

Namnet fekk plassen i 1934 som ein heider til venstrepolitikaren Carl Christian Berner (1841-1918), som var stortingspresident då unionen mellom Noreg og Sverige vart oppløyst i 1905.

Mange gater møtast på plassen i ei firkanta rundkøyring. Gjennomfartsåra Ring 2  går over plassen, og det same gjeld trikkelina mellom sentrum av byen og  Sinsen. Tidlegare gjekk òg riksveg 4 over Carl Bernes plass, men har no Mailundveien som trasé. I Grenseveien, eit par hundre meter aust for plassen, er det nedgangar til stasjonen Carl Berners plass på T-banelinene Grorudbanen og Ringen.

Kjelder
Knut Are Tvedt (redaktør), Oslo byleksikon, Oslo 2010. ISBN 978-82-573-1760-7

Torg i Oslo
Sinsenkrysset

Sinsenkrysset er namnet på eit kryss i fleire plan i Oslo, utbygd gjennom åra i fleire etappar. Krysset koplar saman Ring 3 (riksveg 150), som går i boge kring det sentrale Oslo, med riksveg 4 mellom Oslo og Gjøvik.

Krysset er sett saman av ein rundkøyring i terrengplanet som gjev samband mellom dei to kryssande vegane, ei bru som riksveg 4 går over rundkøyringa på, og ein tunnel under rundkøyringa som Ring 3 er lagt i. Mellom rundkøyringa og dei to kryssande vegane er det rampar. Diagonalt går ein eigen trasé for trikkelina i ei skjering under Ring 3. Mellom krysset og Økern går Ring 3 i den om lag 1200 meter lange Lørentunnelen, opna i 2013.

Utbygginga av Sinsenkrysset har gått føre seg i fleire etappar. Rundkøyringa, som var den fyrste av denne storleiken i Noreg, vart bygd i 1957. Deretter vart trikkelina lagt under vegen i rundkøyringa. I 1970 vart Trondheimsveien (noverande riksveg 4), som då var hovudvegen ut av byen nordover, lagt i bru over rundkøyringa, og i 1991 fekk trikkesporet noverande trasé under krysset. I 1994 vart Ring 3 lagt under rundkøyringa.

I nærleiken av vegkrysset er det haldeplassar for trikk, T-bane og buss. Grensene for dei administrative bydelane Nordre Aker, Bjerke, Sagene og Grünerløkka møtast i krysset.

Vegar i Oslo