alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Monteath Hills

Monteath Hills er ei gruppe fjell i Victory Mountains i Victoria Land, som grensar til Jutlandbreen, Midwaybreen, Pearl Harborbreen og Platabreen. Gruppa omfattar Mount Crowder, Mount Tararua (2550 moh), og Mount Holdsworth. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC), 1983, etter Colin Monteath, feltoffiser i Antarctic Division i Det newzealandske forskingsdepartementet.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Montreuil

Mount Montreuil er eit fjell (2680 moh) langs nordsida av Gairbreen 8,5 nautiske mil (16 km) aust for Mount Supernal i Mountaineer Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Paul L. Montreuil, som var biolog ved McMurdo-basen, 1964-65.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Morrison i Victoria Land

Mount Morrison er eit fjell, 1895 moh, som ligg mellom Midshipbreen og toppen av Clevelandbreen i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter J.D. Morrison på «Morning», eit støtteskip på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mathias Sommerhielm

Mathias Otto Leth Sommerhielm ()var ein dansk embetsmann og politikar. Frå han i 1789 vart utnemnd til dommar i Overhoffretten i Kristiania var heile karrieren hans knytt til Noreg.
Han var Noregs andre statsminister i Stockholm, der han overtok etter Peder Anker i 1822.

Da Kristian Fredrik kom til Noreg som statthaldar i 1813 knytte han Sommerhielm til seg som rådgjevar. I februar 1814 var Sommerhielm med på stormannsmøtet på Eidsvoll. Frå same år var han medlem av den norske regjeringa, i periodar som justisminister.

Dekorasjonar
Sommerhielm var innehavar av Dannebrogordenen, Nordstjerneorden og Serafimerordenen.

Referansar

Norske statsministrar i Stockholm
Norske justisministrar
Stormannsmøtet på Eidsvoll
Dannebrogordenen
Nordstjerneordenen
Serafimerordenen
Norske juristar
Norske statsrådar 1814-1884
Johannes Klingenberg Sejersted

Johannes Klingenberg Sejersted () var ein norsk offiser. 

Sejersted er særleg kjent som den som utarbeidde ein norsk forsvarsplan for statthaldar Kristian Fredrik i 1813. Planen vart i store delar fulgt under krigen mot Sverige året etter. Han blei utnemnd til sjef over den nyoppretta generalstaben i 1814. 
Sejersted var òg med på stormannsmøtet på Eidsvoll.

Dekorasjonar
Sejersted var innehavar av Dannebrogordenen og Sverdordenen.

Kjelder
 Carl Johan Anker: Biografiske data om 330 norske, norskfødte eller for nogen tid i den norske armé ansatte generalspersoner : 1628-1885, side 239-241 digital utgåve

Norske offiserar
Dannebrogordenen
Sverdordenen
Stormannsmøtet på Eidsvoll
Folk frå Stjørdal
Himalia-gruppa

Himalia-gruppa er ei gruppe jupitermånar som truleg har sams opphav. Jupitermånen Himalia har gjeve opphav til namnet på gruppa, og er med stor margin den største medlemen av henne. 

Opphavet til Himalia-gruppa er truleg ein C- eller D-type-asteroide som fekk fleire bitar slegne av seg under ein kollisjon, anten før eller etter at han vart fanga inn av Jupiter.

Desse månane vert rekna til gruppa:

 Leda
 Himalia
 Lysithea
 Elara
 S/2000 J11

Kjelder 
 «Himalia: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Mount Phillips i Antarktis

Mount Phillips er eit hovudsakleg isdekt fjell med ei høgd opp mot kring 3035 moh som ligg kring 11,5 km vest for Mount Alberts, i den sørlege delen av Malta Plateau på Borchgrevink Coast, heilt vest i Victoria Land i Antarktis. Det er kalla opp etter engelsk-norske utforskaren Carsten Borchgrevink (1864-1934). Fjellet vart først oppdaga i januar 1841 av Sir James Clark Ross som gav det dette namnet etter professor John Phillips, assisterande sekretær i British Association.

Kjelder
 http://geographic.org/geographic_names/antname.php?uni=11721&fid=antgeo_118

Fjell i Victoria Land
Mount Moxley

Mount Moxley er ein fjelltopp i Royal Society Range, som ragar over skiljet mellom Potter- og Wirdnambreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter løytnant (jg) Donald F. Moxley i U.S. Navy som var Otter- og helikopterpilot i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1960.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Mulach

Mount Mulach er eit fjell (1080 moh) som ligg 6 km nordaust for Mount Draeger på austsida av Posey Range i Bowers Mountains, som ligg oppom Lilliebreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sjefselektrikaren William J. Mulach i US Navy ved McMurdo-basen vinteren 1967.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Murchison i Victoria Land

Mount Murchison er eit fjell (3501 moh) i Victoria Land i Antarktis. Somme kjelder seier Murchison er det høgaste fjellet i Mountaineer Range; eller det nest høgaste. Dette kjem an på om det høgare Mount Supernal vert rekna til fjellkjeda eller ikkje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Murchison i Victoria Land» frå ,  den 29. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 «Mount Murchison, Antarctica» på Peakbagger
 

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mulligan Peak

Mulligan Peak er eit isfritt fjell 1 nautisk mil (19 km) nord for Robison Peak, ved nordenden av Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John J. Mulligan i U.S. Bureau of Mines, som klatra dette fjellet og fjelltoppen sør for det i løpet av desember 1960. Dei fann på dette fjellet kolleie og fossilt tre.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Tjølling

Tjølling er ein tidlegare kommune i Vestfold. Den 1. januar 1988 blei Tjølling  kommune slått saman med kommunane Brunlanes, Hedrum, Larvik og Stavern til ein storkommune, Larvik kommune. 

Tidlegare kommunar i Vestfold
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1988
Historie i Larvik
Geografi i Larvik
Cristina Fernández de Kirchner

Cristina Elisabet Fernández de Kirchner () var president i Argentina frå desember 2007 til desember 2015. Ho overtok presidentskapen etter ektemannen, Néstor Kirchner som hadde fireårsperioden før henne, og ho vart gjenvald i oktober 2011.

Politisk karriere 

Cristina Fernández de Kirchner er oppvaksen i Buenos Aires. Ho er utdanna jurist og har vore politisk aktiv for peronistpartiet sidan 1970-åra. I 1995 vart ho fyrste gongen medlem av senatet, og frå 1997-2001 fekk ho eit sete i nasjonalforsamlinga. Då Néstor Kirchner vart president i 2003, vart ho som presidentfrue presidentens næraste rådgjevar, og fekk fleire framståande stillingar. Under presidentvalet i 2007 vann ho fyrste omgang med 44,7 % av røystene, meir enn 10 % meir enn nærmaste motstandar. Då Néstor Kirchner døydde i 2010, auka oppslutninga om den sitjande presidenten. I 2011 vann ho gjenvalet med eit endå større forsprang på motstandarane enn i 2007. Som president har Cristina Fernández de Kirchner vidareført den økonomiske politikken til ektemannen, som hjelpte landet gjennom finanskrisa.

Strid om Falklandsøyane 

Presidenten har også hevda argentinsk suverenitet over dei britiske Falklandsøyane som ligg utanfor den argentinske kysten. Argentina hevdar at øyane vart tekne frå Argentina med makt i 1833. Britane går imot denne versjonen av historia og meiner øyane retteleg tilhøyrer Storbritannia. Falklendarane sjølve røysta i mars 2013 over om dei ville tilhøyre Argentina eller Storbritannia, og overveldande 99 % røysta Storbritannia. Cristina Fernández de Kirchner har no skrive eit ope brev til den argentinske nyutnemnde pave Frans I og bede han mekla i konflikten.

Kjelder

Fotnotar 

Argentinske presidentar
Argentinske politikarar
Folk frå Buenos Aires
Murcray Heights

Murcray Heights er eit fjell i Antarktis. Det er kalla opp etter Murcray-brørne, David G. og Frank H., og Frank J. Murcray (som av David G.) ved University of Denver, som var spesialistar på infraraud spektroskopi .

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Murihau Peak

Murihau Peak er eit fjell 2 km vest for Armitage Saddle. Det har ei høgd på 2026 moh på vest-aust-ryggen ved toppen av Bluebreen i Royal Society Range. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1994. Murihau er eit maorinamn som tyder «område med lett bris».

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Murphy Peak

Murphy Peak er eit markant, delvis isdekt fjell, 1280 moh, som ligg ved sørsida av Salmonbreen, 2,7 nautiske mil (5 km) sørvest for Haggerty Hill på Scott Coast i Victoria Land.

Namnet 
Det var Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) som i 1992 gav fjellet namn etter Robert L. Murphy i Holmes and Narver, Inc. Robert L. Murphy var entreprenør for U.S. Antarctic Program, 1976–80 og 1990–92, og ansvarleg for å integrere operasjonar og førebuingar for å utbetre infrastrukturen til McMurdo-basen i perioden 1980-92.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Murray i Antarktis

Mount Murray er eit spisst granitt fjell på 1005 moh. som ligg 8 nautiske mil (15 km) vest for Bruce Point på nordsida av Mawsonbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) som namngav det etter James Murray, ein biolog på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Kammerherre

Kammerherre er ein tittel på ein høg hoffunksjonær. Opphavleg var tittelen nytta for framståande embetsmenn, gjerne medlemmar av adelen som går ein fyrste til hands og som har åtgang til kammeret til fyrsten. Tittelen vart òg nytta som ein heiderstittel.

Referansar

Historiske yrke
Titlar
Fjørtoftbåten

Fjørtoftbåten er den største av to båtar frå eit myrfunn gjort på Fjørtofta i Haram i  oktober 1940. Under jorddyrking på bruket Marsteinnes, vart det funne båtrestar. Rasmus Buset ved Sunnmøre Museum tok kontakt med arkeolog Per Fett. Han var då på Sunnmøre og kom til Fjørtofta eit par dagar etter funnet. Han registrerte funnet. Seinare kom meir trematerial til syne, og i juni 1941 gjorde Fett ei endeleg utgraving. 

Det vart funne to båtar. Dei stod etter kvarandre i myra.  Dei såg ikkje ut til å vere knuste. Den store båten var fylt med stein. Fett tolka det som at båtane var sette i myra, for at dei skulle gro ned,og verte vekk under torva. Han tolka det som eit offer. Tilstanden på trerestane som vart funne var vekslande.

Båtane har seinare vorte rekonstruert av Bernhard Færøyvik.  Borda var klinka saman med jarnsaum. Dei var og klinka til banda. Den største båten var 9,86 meter lang. Han hadde seks bordgangar og var bygt av eik. Den minste båten var 5,72 meter lang og laga av furu. Ei noko usikker datering tidfester dei til 860 e.Kr +/- 90 år.

I 1951 vart det bygd fullskalakopi av båe båtane. Dei vart bygd av Sigurd Bjørkedal, og gjevne til Sunnmøre Museum av fiskarar i Haram.

Kjelder
 Per Sæther: Forhistoriske båter fra Sunnmøre i GAVLEN 2013 Sunnmøre Museum og Sunnmøre Museumslag
Fjørtoftbåten på Vikingskip.com
Haram kommune
Arkeologiske funn i Noreg
Codex Cumanicus

Codex Cumanicus er eit handskrive dokument frå mellomalderen, skrive av katolske misjonærar til tyrkiske nomadar. Det er skrive i latinsk skrift, og er det eldste dømet på eit tyrkisk språk skrive med latinske bokstaver. Det er også den fyrste kjende skriftlege kjelda som nemner kosakkane. Manuskriptet blei skrive i 1303, og er husa i Biblioteca Marciana i Venezia (BNM ms Lat. Z. 549 (=1597)). 

Codex Cumanicus har to delar. Den fyrste er ei ordliste på latin, persisk og kumansk, og ei kolonne med kumanske verb, namn og pronomen med tydingar på latin. Den andre delen omfattar ei kumansk-mellomhøgtysk ordliste, informasjon om kumansk grammatikk, og ei samling dikt, setningar, forteljingar om religiøse leiarar og rundt 50 gåter.

Døme

Dei kumanske gåtene (CC, 119–120; 143–148) er ei viktig kjelde til studiar av tidleg tyrkisk folklore. Nokre døme er:

'Den kvite yurten har ingen munn (opning). Det er egget.'

'Mitt blålege kje ved enden av reipet veks seg tjukt. Melonen.'

'Der eg sit er ein åslendt stad. Der eg trør er ei kopparskål. Stigbøyelen.'

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Codex Cumanicus» frå ,  den 9. desember 2022.  

Mellomalderlitteratur
Litteratur frå 1300-talet
Tyrkiske språk
Mortar og haubits

Mortar, mørtar, er nemningar på kanonliknande våpen med stutte røyr som er laga for å skyte prosjektila opp i ei høg, krum bane. På den måten kan ein treffe mål som ligg attom ei dekning, til dømes attom ein ås, eit høgdedrag eller liknande. 

Røyra på slike våpen kan vere stutte og etter måten veikt dimensjonert av di prosjektila vert skote opp i steil vinkel, slik at dei råkar måla attom hindringa i ein steil nedslagsvinkel. For å råke ulike mål med den ynskelege steile nedslagsvinkelen, vert det skote med ulike storleikar på ladningane, slik at utgangsfarta på prosjektilet vert den rette i kvart einskild høve.

Haubitsar er òg kanonliknande våpen som på liknande vis vert nytta til å skyte ut prosjektil i ei høg krum bane over store hindringar, men dei skil seg frå mortarane ved at dei kan ha større lengd på røyret, og såleis kan skyte med lågare utgangsvinkel. Til dels vert nemningane mortar og haubits nytta om kvarandre om den same typen våpen.

Utformingane av våpenet mortar hadde i utgangspunktet mykje til liks med formene på dei ulike reiskapane mortar. Nemninga for både våpenet og for reiskapen er difor den same i fleire av dei europeiske språka. Til dømes heiter både våpenet og reiskapen mörser på tysk, morter/mortér på dansk, mortier på fransk, mortar på engelsk, moździerz på polsk.

Bakgrunnsstoff

Sjå òg
Haubits
Granatkastar
Artilleri

Militære våpen
Steinknusar

Steinknusar er ei anleggsmaskin som vert nytta for å knusa stor stein til småstein eller grus. Steinknusarar vert òg nytta for å knusa malm.

Referansar 

Anleggsmaskinar
Bombekastar

Bombekastar, også kalla morter, er eit infanterivåpen som skyt ein og ein granat ut av eit røyr, og som må ladast mellom kvart skot. Det er eit lett og ofte berbart våpen.

Røyret er som regel glattbora, men det finst òg typar med rifla røyr. Då granatkastaren er samansett av berre ei fotplåte, sjølve røyret, eit stativ og eit sikte, og desse delane kan skiljast frå kvarandre under transporten, er han ofte ikkje er tyngre enn at soldatane kan bere  våpenet med seg.

Granatkastarane skal avfyrast med røyret i ein vinkel på meir enn 45 gradar, slik at granaten går i ein høg boge mot målet. Dette gjer at granatane kan skytast ut frå stillingar som er verna av ei dekking eller ligg i skjul bak naturlege høgder i terrenget. Dei fleste granatkastarane skal ladast ved at granaten vert slept ned i det steilt retta røyret. Ei drivladning vert då utløyst ved at bakparten på granaten slår mot ein tennspiss i botnen av røyret.

I Noreg nyttar ein ein type granatkastar eller bombekastar (avstytta til BK) med kaliber 81 mm, med om lag fem kilometer som største rekkevidd. Han kan anten berast, eller kan monterast i ein forsterka beltevogn.  Ammunisjonen er i hovudsak spreng-, røyk- og ljosgranatar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Militære våpen
Bombekastarar
Ananke-gruppa

Ananke-gruppa er ei gruppe jupitermånar som truleg har sams opphav. Jupitermånen Ananke har gjeve opphav til namnet på gruppa, og er den største medlemen av henne. 

Det er er truleg Ananke som er opphavet til gruppa, der dei 16 andre medlemene av gruppa er bitar som vart slegne av Ananke under ein kollisjon med eit anna objekt. Ananke sjølv var truleg ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Desse månane vert rekna til gruppa:

 Ananke
 Praxidike
 Harpalyke
 Iocaste
 Euanthe
 Thyone
 Euporie
 S/2003 J 3
 S/2003 J 18
 S/2010 J 2
 Thelxinoe
 Helike
 Orthosie
 S/2003 J 16
 Hermippe
 Mneme
 S/2003 J 15

Kjelder 
 «Ananke: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Henrik Angell

Henrik August Angell () var ein norsk offiser, eventyrar, skipionér og forfattar.

Militær karriere
Angell vart offiser 1882, tenestegjorde ei tid i generalstaben og tok generalstabseksamen i 1898. Han vart major og bataljonssjef i infanteriet i 1910, og oberst og regimentsjef i 1911.

Han var på fleire stipendreiser på Balkan i 1912 og 1914 for å studere fri-skarenes bruk i Balkankrigen. Før dette hadde han eit lengre opphald i Montenegro frå 1897 og studerte krigen der.

I 1918 gjekk han av som norsk offiser for å delta på fransk side i krigen. Han vart løytnant i Fremmedlegionen og deltok først ei kort tid på vestfronten. Seinare i krigen mot bolsjevikane i Nord-Russland, der han på «kvit» side fekk kraftige forfrysningar og måtte amputere - dette tok til slutt livet hans.

Idrett
Same året (1884) som Fridtjof Nansen gjekk på ski frå Bergen til Kristiania gjekk Angell også over fjellet på ski.

På oppdrag frå prins Nikola I av Montenegro fekk han i gang landets første skiskule, og blir rekna som grunnleggjar av skisporten i Montenegro. Han medverka også til at den første skiskulen i dei franske Alpene vart skipa (1903). Angell var medlem av den internasjonale olympiske komité frå 1905 til 1907.

Heidersteikn
Angell vart tildelt ei rad ordenar og heidersteikn for sitt arbeid. I 1903 vart han tildelt 1. klasse av den norske Medaljen for edel dåd. Han vart dekorert med 4. klasse av den montenegrinske Danilo Is orden, 2. klasse av den serbiske Sankt Savas orden og 3. klasse av den osmanske Mecidi-ordenen. Han vart også ridder av 1. klasse av den svenske Sverdordenen og til ridder av den danske Dannebrogordenen. Angell var offiser av den greske Frelserens orden og ridder av den franske Æreslegionen. I Frankrike vart han også utnemnd til officier des académies.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Allkunne.no
Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
Minnestein over Henrik Angell
Gravminner
 Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978
Om Henrik Angell i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske idrettsleiarar
Norske forfattarar av reiseskildringar
Norske offiserar
Norske sakprosaforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Medaljen for edel dåd
Dannebrogordenen
Sverdordenen
Æreslegionen
Folk frå Luster
Forfattarar frå Luster
Mount Nansen i Antarktis

Mount Nansen er eit markant fjell, som ragar over den bratte austsida av Eisenhower Range, 17 km sør for Mount Baxter i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04), og kalla opp etter Fridtjof Nansen, den norske arktisfararen som kaptein Scott fekk mykje praktisk informasjon frå for denne ekspedisjonen. 

Dette fjellet må ikkje forvekslast med Mount Fridtjof Nansen som ligg i Dronning Maudfjella. Dette vart òg kalla opp etter Nansen.

Kjelder
 

Fridtjof Nansen
Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Mount Naab

Mount Naab er eit fjell i Antarktis på 1710 moh. som ligg sør for Mount Schmidtman, oppom den austlege delen av Eastwind Ridge i Convoy Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 for kaptein Joseph Naab jr., USCG, øvstkommanderande på isbrytaren «Eastwind» i løpet av 1961 og 1962.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Nagata

Mount Nagata er eit stort sett snødekt fjell med ei høgd opp mot 2140 moh, 2 nautiske mil (3,7 km) aust for Mount Gow i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1984 etter Takesi Nagata (1913–91), ein pioner i studiet på paleomagnetisme; og direktør i det nasjonale instituttet for polarforsking i Japan.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Neall Massif

Neall Massif er eit fjellmassiv som ligg mellom Salamander Range og West Quartzite Range. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter V.E. Neall, leiaren for og geolog i geologigruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1967-68.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Neder

Mount Neder er eit fjell med ein liten, spiss topp (1010 moh) som ligg oppom nordvestdelen av Quam Heights i Anare Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Irving R. Neder, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) i området kring Ohio Range og Wisconsin Range, 1965–66, og kring McMurdo Sound, 1966-67.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Nespelen

Mount Nespelen er eit massivt fjell, det høgaste i kystfjella mellom Mackay- og Frybreen, som ligg på nordsida av Bensonbreen, 4 nautiske mil (7 km) sør for Mount Davidson. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand (1956–57) under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition etter «Nespelen», eit av farøtya som vart nytta i McMurdo Sound det året.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Nansen

Mount Nansen kan syne til: 

 Mount Nansen i Antarktis
 Mount Fridtjof Nansen i Antarktis
 Mount Nansen i Canada i Yukon i Canada
Mount Neumayer

Mount Neumayer er eit fjell i Antarktis på 720 moh. som ligg oppom D'Urville Wall på nordsida av enden av Davidbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, under Scott, som namngav dette fjellet etter Georg von Neumayer, ein tysk geofysikar, som var aktiv i organiseringa av utforskinga av Antarktis.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
New Mountain

New Mountain er eit fjell i Antarktis. Det ligg 2260 meter over havet, som ligg mellom Arena Valley og Windy Gully, på sørsida av Taylorbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «New Mountain» frå ,  den 29. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
New Year Peak

New Year Peak er eit stort fjell (kring 2600 moh) på nordvestsida av Toboggan Gap i Millen Range i Victory Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey. Feltgruppa hans slo leir nedanfor topppen av dette fjellet kring nyårsaftan 1981-1982.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount New Zealand

Mount New Zealand er eit stort fjell, 2890 moh, som ligg like nordvest for Nash Ridge på sørsida av Priestleybreen i Eisenhower Range i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som namngav dette fjellet som takk for den generøse hjelpa ekspedisjonen fekk av folket og styresmaktene på New Zealand.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Newall

Mount Newall er eit fjell, 1920 moh, i nordaustenden av Asgard Range i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter ein av mennene som var med på å skaffe midlar til å sende eit støtteskip for ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Nickell Peak

Nickell Peak er eit isfritt fjell som ligg på vestsida av Victoria Upper Lake, 1 nautisk mil (19 km) søraust for Sponsors Peak i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gregory W. Nickell, leiar for Eklund Biological Center og Thiel Earth Sciences Laboratory ved McMurdo-basen. Han døydde i eit uhell den 15. mai 1974 då han bak rattet på ein lastebil køyrde utfor vegen mellom McMurdo-basen og Scott-basen.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Nims Peak

Nims Peak er eit spisst fjell kring 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David J. Nims, ein forskar på ionosfæren ved McMurdo-basen, 1968.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast