alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
RS «Stavanger»

RS 14 «Stavanger» er ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1901. Ho vart konstruert og bygd av Colin Archer. Teikningane som vart brukte var dei som Archer laga til bygginga av «Svolvær». «Stavanger» vart bygd litt djupare akter. Jernkjølen vart og gjort noko lenger. Ho har vorte rekna som ein svært god seglar. Ho var den første av redningsskøytene som fekk sjølvlensande styrebrønn. Byggjesummen var Kr 10363,78. Finansiering vart ordna ved omdisponering av fond i Redningsselskapet. Namnet «Stavanger» fekk ho truleg fordi Redningsselskapet ville gi ein takk for stønaden dei hadde fått frå reiarane i byen gjennom mange år. Det er usikkert om det og var ei innsamling i Stavanger for å finansiere skøyta. 

«Stavanger» var som ny stasjonert på Titran. Det var berre to år etter Titranulukka, og det var sterke ynskje om skøytedekning på Trøndelagskysten. Ho var knytt til Titran så lenge ho var i drift for Redningsselskapet. Den viktigaste delen av redningsarbeidet på Trøndelagskysten gjekk ut på å slepe i land fiskarar som stod i fare for å drive til havs. 

Mannskapet på «Stavanger» fekk tildelt Emile Robins belønning for 1924.

I 1939, etter endt teneste, vart «Stavanger» seld til Jul. Nielsen frå Oslo Han brukte skøyte til fritids- og turbåt. Han var mellom anna på segltur i Karibia, noko som ikkje var vanleg i 1950. Etter at Jul. Nielsen omkom i eit forlis i 1958, var det kona, Lillerut Bryn Nielsen som segla henne. Etter kvart tok sonen, Jeppe Jul. Nielsen over ansvaret. Han selde «Stavanger» attende til Redningsselskapet i 1998. Det var meininga at ho skulle setjast på land, og framvisast som ei original Archer-redningsskøyte. Både Horten, Stokmarknes, Svolvær, Andenes og Kristiansund var aktuelle stader til dette.I 2007 vart det endeleg bestemt at ho skulle plasserast i båthallen til Sjøfartsmuseet på Bygdøy. Ho vart overlevert til museet i 2009 for å takast på land. 

Dei seinaste åra har det vorte gjort mykje for å føre skøyta tilbake slik ho var som redningsskøyte kring 1930. Motor og elektrisk opplegg har vorte fjerna. Innreiing har vorte oppbygd etter originalteikningar, og etter synlege spor etter inventaret.

Kjelder 
Jeppe Jul Nielsen:RS 14 "Stavanger" historie
 Bjørn Foss: Fra seil til vannjet. Norsk Maritimt Forlag 2002

Fotnotar 

Stavanger
Skip frå 1901
Norske museumsskip
Musa Kusa

Musa Kusa (òg transibert som  Mussa Kussa og Moussa Koussa,  arabisk: موسى كوسا) () er ein libysk politikar og  diplomat som var utanriksminister 2009-2011.

Kussa tenestegjorde  1980 som Libysk ambassadør i London,  og han var etterretningssjef i Libya mellom 1994 og 2009. I mars 2009 etterfølgde han Abdel Rahman Shalgham som utanriksminister.  30. mars reiste han til London via Tunisia, og meddelte at han ville hoppe av, sidan han ikkje lenger kunne stø regimet til  Gadafi.

Utdanning og arbeid 

Mussa Kussa tok på 1970-talet ein mastergrad i sosiologi ved Michigan State University i USA, før han reiste heim for å arbeide i heimlandet. Han gjorde diplomatisk karriere og var de facto ambassadør i Storbritannia frå 1979 til 1980, då han vart utvist frå Storbritannia som følgje av ein kommentar om at to libyske dissidentar som budde i London ville bli drepne.. Tilbake i Libya vart han etterkvart kjend som ein av dei næraste arbeidarane til Gadafi. Britiske styresmakter har mistenkt han for å ha spelt ei sentral rolle i planlegginga av åtaket på Lockerbie i 1988.

Mussa Kussa vart utnemnd til utanriksminister 4. mars 2009. Han skal ha hatt ein sentral posisjon i den diplomatiske heilomvendinga Libya gjennomførte etter tusenårsskiftet,  der regimet øydela dei kjemiske våpna sine og vart teke inn i varmen att av fleire vestlege land.

Kjelder

Libyske politikarar
Marsa al-Burayqah

Marsa al-Burayqah eller Marsa al-Brega er ei oljehamn i Libya, inst i Sidrabukta. Ho har olje- og gassleidningar til innlandet og petroleumsraffinering.

Kjelder
 

Libysk geografi
Hefei

Hefei (hanzi 合肥; pinyin Héféi) er eit kinesisk byprefektur som er provinshovudstad i Anhui i det sentrale, austlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 7 266 km2, folketalet vart i 2009 berekna til 4 914 300. Innanfor bygrensene budde i 2007 1 983 930 menneske.

Byprefekturet Hefei omfattar fire distrikt (区 qū) og tre fylke (县 xiàn).

Historie 
Namnet Hefei er frå då Han-dynastiet organiserte området som fylke på 100-talet f.Kr. Frå 200-talet til 500-talet e.Kr. var det eit viktig grenseområde som dei nordkinesiske og sørkinesiske rika ofte kjempa om makt over. Under Tre rike-tida stod til saman fem slag om byen. I det største skal generalen Zhang Liao frå kongeriket Wei med 800 kavaleristar ha sigra over ein Wu-hær på 200 000 mann. 

Under Sui-dynastiet (581–618) og Tang-dynastiet (618–907) var byen sete for prefekturet Lu, og var kjent under det namnet fram til 1400-talet. Under Ming- og Qingdynastia heitte byen Luzhou (庐州).

Byen var ei kort tid, 1853-62, provinshovudstad for Anhui. Han skifta namn til 'Hefei fylke' i 1912. Etter den andre sino-japanske krig vart Hefei i 1949 atter hovudstad for Anhui.

Tianjin-Pukou-jarnbana, med linje eit godt stykke aust for Hefei, stod ferdig i 1912. Hefei tapte då i høve byen Bengbu, som fekk mykje den rolla Hefei tidlegare hadde. Åra 1932–36 bygde eit kinesisk selskap ei jarnbane som knytte Hefei til Yuxikou og Wuhu. Jarnbana var primært bygd for å kunne utvikle dei rike kolressursane nord i Anhui. Næringslivet i Hefei drog nytte av jarnbana då det fekk avsetning for varene sine i i storbyar som Wuhu og Nanjing. Til dess var Hefei ein administrasjons- og regional marknadsby for det fruktbare landbruksområdet særleg sør for byen. Det vart handla med kveite, bønner, bomull og hamp, klede, lêrvarer, bambusprodukt og jarnvarer.

Frå eit folketal på rundt 30 000 midt i 1930-åra voks byen til meir enn det tidoble i løpet av dei neste tjue åra. Då Hefei vart provinshovudstad etter Anqing i 1949, vart den administrative rolla utvida. Veksten kom likevel særleg gjennom industriutvikling. Hefei fekk bomullsindustri, kolkraftverk, maskinindustri, aluminiumsverk, og kjemisk industri. Fleire universitet vart grunnlagt i byen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hefei» frå , den 31. mars 2011. 
 

Byar i Anhui
Lockerbie-saka

Lockerbie-saka var ein terroraksjon som ramma Pan Am-rute 103 frå London til New York i 1988. Flyet vart sprengt i lufta over Lockerbie i Skottland, og drap alle passasjerane og 11 innbyggjarar i Lockerbie. Styresmaktene i Libya er blitt skulde for å stå bak åtaket, og libyaren Al-Megrahi vart dømd for det i 2001.

Lockerbie-åtaket fann stad ved 19-tida onsdag 21. desember 1988. Flyet vart sprengt i lufta over den skotske småbyen Lockerbie. Alle dei 259 menneska om bord i flyet vart drepne. I tillegg mista elleve personar på bakken livet då restane av flyet fall ned over Lockerbie.

I november 1991 vart Abdel Baset Ali Mohammed Al-Megrahi og Al Amin Khalifa Fhimah frå Libya skulda for å stå bak bombeåtaket. Al-Megrahi vart dømd til livsvarig fengsel i 2001. Fhimah vart frikjend.

Kjelder
NRK

Terroråtak
1988 i Storbritannia
1988 i Libya
Katastrofar i 1988
Fuzhou

Fuzhou (kinesisk skrift 福州, pinyin Fúzhōu) er eit kinesisk byprefektur som er hovudstad i provinsen Fujian ved kysten mot Taiwansundet og Sørkinahavet. Prefekturet har eit areal på 12 153 km², folketalet vart i 2010 berekna til 6,38 millionar. Innanfor bygrensene budde i 2007 1 859 203 menneske. 

Byprefekturet Fuzhou omfattar fem distrikt, to byfylke og seks fylke.

Språket mindong er det dominerande i Fuzhou og har sitt kjerneområde kring byprefekturet. Fuzhoudialekta er standard for mindong.

Fuzhou er ein viktig hamneby. Hamna i Fuzhou vart etter den første opiumskrigen opna for handel med europeiske og amrikanske selskap, som ein av de første traktatbyane. Byen vart i 1984 opna for utanlandsinvesteringar, og har sidan opplevd sterk økonomisk vekst. Fuzhou er eit senter for kjemisk industri og har næringmiddelindustri, sagbruk og møbelindustri, maskinproduksjon, papirproduksjon og trykkeri, tekstilindustri.

Samferdsle 
Kinas riksveg 104 har sitt endepunkt i Fuzhou. Han tek til i Beijing og går sørover via Dezhou til Jinan, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar opp i Fuzhou.

Kinas riksveg 316 tek til i Fuzhou og fører via Nanchang i Jiangxi og Wuhan i Hubei til Lanzhou i Gansu. 

Kinas riksveg 324 går frå Fuzhou og gjennom Guangdong, Guangxi, Guizhou, og endar opp i Kunming i Yunnan.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Fuzhou» frå ,  den 31. mars 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Fuzhou» frå ,  den 31. mars 2011.  
 

Byar i Kina
Fujian
Beinn an Dothaidh

Beinn an Dòthaidh  er eit fjell i Bridge of Orchy-fjella i Argyll and Bute i Skottland. Det ligg ved sidan av det meir populære Beinn Dòrain. Dei to fjella vert ofte klatra saman frå passet mellom dei. Fjellet er 1004 meter høgt.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn an Dothaidh» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn an Lochain

Beinn an Lochain er eit fjell i Arrochar Alps, sør i Skottland, på vestsida av Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark. Sjølv om fjellet var med i den opphavlege lista til Sir Hugh Munro over skotske fjell over 3000 fot, har nyare målingar vist at det er under grensa på 914,4 meter som gjer at det ikkje vert rekna som ein Munro lenger. Fjellet er 901 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn an Lochain» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Beinn an Òir

Beinn an Òir er det høgaste fjellet i Paps of Jura på øya Jura i Skottland. Det har ei høgd på 785 meter over havet og har derfor status som Corbett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn an Òir» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar på dei skotske øyane
Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Bhàn på Applecross

Beinn Bhàn er eit fjell i Dei skotske høglanda i Skottland, på Applecrosshalvøya og nordsida av Loch Kishorn. 

Beinn Bhàn har fleire bratte kløfter på austsida. Desse er populære å klatre i, mellom anna isklatring om vinteren. Fjellet har ei høgd på 896 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Bhàn (Applecross)» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Bheigeir

Beinn Bheigier (stundom angliser til «Ben Vicar») er eit fjell på øya Islay. Med ei høgd på 491 meter over havet, er fjellet det høgaste av sju Marilyns på Islay, og det høgaste punktet på heile øya..

Det ligg søraust på Island i Ardtalla Estate. På klåre dagar kan ein sjå øya Jura med Paps of Jura, Kintyre, Isle of Arran og det meste av Islay.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Bheigeir» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Fjell og åsar på dei skotske øyane
Islay
Beinn Bheula

Beinn Bheula er eit fjell mellom Loch Goil og Loch Eck i Skottland. Det er ein del av Arrochar Alps. Beinn Bheula ser kupert ut frå Lochgoilhead, med fleire toppar. Den høgaste av desse er Caisteal Dubh med ei høgd på 779 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Bheula» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Bhrotain

Beinn Bhrotain er eit fjell i Skottland i Cairngorms-fjella, 18 km vest for Braemar i Aberdeenshire. Det har ei høgd på 1157 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Bhrotain» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Aberdeenshire
Beinn Challuim

Beinn Challuim er eit fjell i Skottland heilt nord i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, 6 km vest-nordvest for landsbyen Tyndrum i Stirling region. Fjellet ligg i Forest of Mamlorn, ein gammal hjorteskog i Breadalbane.

Med ei høgd på 1025 meter over havet har Ben Challuim status som Munro og Marilyn. Det ligg øvst i Glen Lochay og dominerer over dalen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Challuim» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4The High Mountains of Britain and Ireland, Diadem, 1993, Irvine Butterfield, ISBN 0-906371-30-9

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Stirling
Beinn Chorranach

Beinn Chorranach er eit fjell i Arrochar Alps i Skottland. Fjellkjeda markerer starten på Argyll Highlands og utgjer ei villmark med lange kystlinjer og høge fjell med skogkledde sider. Beinn Chorranach ligg øvst i Glen Kinglas mellom Loch Fyne og Loch Lomond. Fjellet har ei høgd på 847 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Chorranach» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Chùirn

Beinn Chùirn er eit fjell i Skottland om lag 5 km vest-sørvest for Tyndrum. Det ligg på grensa mellom Stirlingshire og Perthshire heilt nord i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark.

Beinn Chùirn har ei høgd på 880 meter over havet og har status som corbett og marilyn. Det ligg i Cononish valley i lag med tre andre fjell (Ben Lui, Ben Oss og  Beinn Dubhchraig som alle er Munroer og derfor overskuggar denne mindre åsen. 

I 1984 vart det oppdaga ei gullåre i fjellet av det irske selskapet Ennex International. Selskapet gjorde prøveboringar i håp om at gullgruva kunne vere lønsam. Det vart bygd ein tunnel som var om lag 1280 meter lang i 1990-åra, men etter kvart som prisen på gull fall, vart det uøkonomisk å drive gruveverksemda. Dei nyare åra har gullprisen stige igjen, og eit australsk firma har planar om å halde fram gruvedrifta.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Chùirn» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Geology and Landscapes of Scotland, Con Gillen, Terra Publishing, ISBN 1-903544-09-2
 The Corbetts and other Scottish Hills, Scott Johnstone et al., SMC Publishing, ISBN 0-907521-29-0
 

Fjell og åsar i Highland
Fjell og åsar i Stirling
Gullgruver i Skottland
Beinn Damh

Beinn Damh er eit fjell i Skottland i det ville fjellområdet mellom Upper Loch Torridon og Glen Carron, 25 km nord-nordaust for Kyle of Lochalsh. Beinn Damh ehar ei høgd på 903 meter over havet og har status som corbett.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Damh» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 The Corbetts and Other Scottish Hill, (SMC Guide) ISBN 0-907521-29-0
 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Dearg i Torridon

Beinn Dearg er det fjerde høgaste fjellet i Torridon Hills i Dei skotske høglanda i Skottland. Beinn Dearg har bratte, berglendte sider med nesten vertikale raviner. Fjellet har ei høgd på 914 meter over havet, like under 3000 fot, som gjer at det ikkje har status som munro, sidan det er 2,42 fot for lågt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Dearg (Torridon)» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Highland
Beinn Dearg i Ullapool

Beinn Dearg er eit fjell i Inverlael-området i Dei skotske høglanda i Skottland. Fjellet er 1084 meter høgt. Tidleg i 2005 førte kraftig vind til at mykje av skogen i området vart øydelagd. 

Beinn Dearg har status som Special Protection Area, særskild verneområde. Området består av mange habitat, som skogområde myrer, ope vatn, lyngheier og klipper. I tillegg finn ein fjellfugl som boltit, som hekkar her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Dearg (Ullapool)» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff
Beinn Dearg SPA

Fjell og åsar i Highland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Beinn Dearg Mòr

Beinn Dearg Mòr er eit fjell i Dundonnell and Fisherfield Forest i Northwest Highlands i Skottland. Det har ei høgd på 910 meter over havet. 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Dorain

Beinn Dorain er eit fjell i Bridge of Orchy i Argyll and Bute i Skottland. Det er eit av dei lettast gjenkjennelege fjella i Skottland og er omtalt i eit av dei mest kjende gæliske dikta til Duncan Ban MacIntyre, «Moladh Beinn Dòbhrainn». Den engelske komponisten Ronald Stevenson har komponert fleire verk basert på diktet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Dorain» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunn

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Shenyang

Shenyang er ein kinesisk subprovinsiell storby som er provinshovudstad i Liaoning. Han er eit viktig industri- og handelssenter i Nordaust-Kina. 

Innanfor bygrensene reknar ein at Shenyang har til  innbyggjarar (2004), medan heile det subprovinsielle området har 7,73 millionar.

Historie 

Shenyang betyr 'byen nord for Shen' og viser til plasseringa ved Hun-elva, tidlegare kalla Shen. Plasseringa er strategisk viktig, og Shenyang var hovudstad for mandsjuane på 1600-talet før dei erobra Kina. Fleire gravmæle og herskarresidensen er tekne vare på. Byen blei eit viktig jernbaneknutepunkt som handels- og industrisentrum for Mandsjuria. I 1931 blei Shenyang hovudstad i det japanske lydriket Mandsjukuo.

Administrative einingar 
Den subprovinsielle byen Shenyang har jurisdiksjon over 9 distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og 3 fylke (县 xiàn).

Samferdsle 

Shenyang er stoppestad på den viktige jernbanelinja Jinghabanen som går frå Beijing til Harbin via mellom anna Tianjin, Tangshan, Shenyang og Changchun. 

Fleire riksvegar kjem òg til byen.

Styresmakter
Borgarmeisteren i Shenyang er Jiang Youwei (姜有为, 2019).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Shenyang» frå , den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff 

Historiske hovudstader i Kina
Byar i Liaoning
Subprovinsielle byar i Kina
Beinn Eighe

Beinn Eighe er eit kompleks fjellmassiv i Torridon i Dei skotske høglanda i Skottland. Det består av ein lang rygg med mange toppar, og fleire av dei har status som munroar. 

Området ligg mellom Loch Maree og Glen Torridon på vestkysten av Skottland. To av toppane på Beinn Eighe har status som munroar. Ruadh-stac Mòr er 1010 meter over havet, medan Spidean Coire nan Clacher 993 meter over havet. 

Nordsida av Beinn Eighe er eit nasjonalt naturreservat styrt av Scottish Natural Heritage. Det vart oppretta i 1951 og var det første i sitt slag i Storbritannia. Reservatet er ei blanding av opent lyngheilandskap, skogsområde og myrer, og er finst fleire verna dyr som kronhjort, kongeørn og skogmår. 

I tillegg området eit biosfærereservat under UNESCO..

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Beinn Eighe nasjonale naturreservat

Biosfærereservat i Storbritannia
Fjell og åsar i Highland
Nasjonale naturreservat i Skottland
Site of Special Scientific Interest i Skottland 
Verneområde i Highland
Beinn Dubhchraig

Beinn Dubhchraig er eit fjell i Skottland, 8 km vest for Crianlarich i nordlege område av Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark.  

Fjellet har ei høgd på 978 meter over havet og har derfor status som munro, men det ligg langt høgare fjell i området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Dubhchraig» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4
 

Fjell og åsar i Stirling
Schöneberg

Schöneberg er ein tidlegare bydel i Berlin. I 2001 blei han slått saman med Tempelhof, og dei utgjer no bydelen Tempelhof-Schöneberg. Heinrich-von-Kleist-Park ligg her.

Tidlegare bydelar i Berlin
Tempelhof-Schöneberg

Tempelhof-Schöneberg er ein administrativ bydel i Berlin. Bydelen består av dei tidlegare bydelane Tempelhof og Schöneberg som begge var eigne administrative bydelsr inntil forvaltningsreformen i 2001.

Bydelar i Berlin
Beinn Fhada

Beinn Fhada eller Ben Attow er eit fjell i Dei skotske høglanda. Fjellet er 1032 meter høgt og har status som munro.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Fhada» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Ghlas

Beinn Ghlas er eit fjell sør i Dei skotske høglanda i Skottland. Det ligg på nordsida av Loch Tay og er ein del av fjella Ben Lawers. Det ligg langs ein populær sti til Ben Lawers frå vitjingssenteret til National Trust for Scotland. Fjellet er 1103 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Ghlas» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Perth and Kinross
Beinn Ìme

Beinn Ìme er det høgaste fjellet i Arrochar Alps, sør i Høglanda i Skottland. Beinn Ìme skil landskapet Dumbartonshire kring Loch Lomond i aust og Argyll Highlands ved Loch Fyne og Loch Goil i nord, vest og sørvest.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Ìme» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Liath Mhòr

Beinn Liath Mhòr er eit fjell i Skottland i det fjellendte område mellom Strath Carron og Glen Torridon i Wester Ross i Highland. Fjellet er 926 meter over havet og den 258. høgaste Munroen i landet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Liath Mhòr» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Torridon, A Walker's Guide: Peter Barton: Cicerone Press: ISBN 1852840226
 The Munros, SMC Guide: Donald Bennett et al.: Scottish Mountaineering Trust: ISBN 0907521134
 

Fjell og åsar i Highland
Beinn Lochain

Beinn Lochain er eit fjell i Arrochar Alps i Argyll Highlands. Fjellet ligg vest for Lochgoilhead og er 701 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Lochain» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Luibhean

Beinn Luibhean er eit fjell i Arrochar Alps i Argyll Highlands i Skottland. Det ligg på nordsida av Glen Croe mellom Loch Long i Dunbartonshire i aust og Loch Fyne i Remote Highlands i Argyll i vest. Arrochar Alps er ei fjellkjede som går frå Loch Goil i sør og vest mot Tyndrum i nord. Beinn Luibhean har ei høgd på 858 meter over havet. Dei næraste fjella til Beinn Luibhean er The Cobbler, Beinn Ime og Beinn Narnain.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Luibhean» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Mheadhoin

Beinn Mheadhoin er eit fjell i Skottland. Av somme vert det rekna som det tiande høgaste fjellet i Storbritannia med ei høgd 1182 meter over havet. Det ligg heilt sentralt i Cairngorm-fjella, og er eit av dei mest avsidesliggande i regionen. 

Toppen er brei og flat og er kjend for dei mange kampesteinane som er lagt att etter den siste istida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Mheadhoin» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Moray
Beinn Mhòr

Beinn Mhòr er eit fjell på øya South Uist i Ytre Hebridane i Skottland. Det er 620 meter over havet og det høgaste punktet på øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Mhòr» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar på dei skotske øyane
South Uist
Beinn na Caillich

Beinn na Caillich er eit fjell vest for Broadford på øya Skye, og ein av Red Hills, eller Red Cuillin. Fjellet har ei høgd på 732 meter over havet. 

På toppen står ein stor varde, og ei norsk prinsesse, Maria (Saucy Mary) ligg visstnok gravlagd der. I følgje ei lokal segn vart ho gravlagd på toppen av fjellet slik at ho alltid kunne vere vendt mot fødelandet sitt.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Beinn na Caillich» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar på Skye
Beinn Narnain

Beinn Narnain er eit fjell sør i Dei skotske høglanda i Skottland, nær Arrochar. Fjellet er ein del av Arrochar Alps, og har status som ein Munro med ei høgd på 926 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Narnain» frå ,  den 1. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Beinn Odhar

Beinn Odhar er eit fjell i Skottland heilt nord i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark. Det ligg 4 km nord for Tyndrum, på grensa mellom Argyll and Bute og Stirling.

Beinn Odhar har ei høgd på 901 meter over havet, og er den 18. høgaste Corbett i Storbritannia.. Det er 13 meter for lågt til å verte ein Munro.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beinn Odhar» frå ,  den 1. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 The Corbetts And Other Scottish Hills, Scottish Mountaineering Club, ISBN 0-907521-29-0
 The Call Of The Corbetts, Irvine Butterfield, ISBN 0-7153-2754-2
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute
Fjell og åsar i Stirling
Beinn Reithe

Beinn Reithe er eit fjell i Argyll i Dei skotske høglanda og utgjer ein del av Ardgoilhalvøya og Arrochar Alps. Beinn Reithe ligg mellom Loch Goil og Loch Long og har ei høgd på like over 2000 fot. Fjellet ligg innanfor Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beinn Reithe» frå ,  den 1. april 2011.  
 

Fjell og åsar i Argyll and Bute