Hot Space

Hot Space er det tiande studioalbumet til det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i mai 1982. Det markerte ei endring i den musikalske stilen deira, og dei nytta mange element frå disco, funk, rhythm and blues, dance og pop. Dette gjorde albumet mindre populært blant fansen som føretrekte den tradisjonelle rockestilen dei hadde vore kjend for.

Queen bestemte seg for å spele inn eit meir danseprega album etter den massive suksessen dei hadde i USA i 1980 med «Another One Bites the Dust» (og til ein mindre grad i Storbritannia òg).

«Under Pressure» var eit samarbeid mellom Queen og David Bowie og kom ut i 1981. Dette vart den andre singelen deira som gjekk til topps på singellista i Storbritannia. Songen var med på Hot Space, men var eit eige prosjekt og spelt inn før resten av albumet, før kontroversen over den nye stilen til Queen. Den andre singelen frå albumet, «Body Language», nådde 11. plassen på den britiske singellista.

In juli 2004 plasserte magasinet Q Hot Space på lista si over femten album der det glipte for store rockeartistar. Det meste av albumet vart spelt inn i München under den mest turbulente perioden i historia til bandet, og Roger Taylor og Brian May mislikte den nye stilen, og begge var særs kritiske til påverknaden manageren til Freddie Mercury, Paul Prenter, hadde på songaren. Albumet har seld kring 3,5 millionar eksemplar så langt.

Stil og sjangrar
Før 1979 hadde Queen aldri brukt synthesiserar på albuma sine. Frå og med The Game byrja Queen å bruke Oberheim OB-X-synthesiserar på somme av songane sine (til dømes «Play the Game» og «Save Me»). På Hot Space gjekk bandet enno lengre og byrja å bruke trommemaskin for første gongen. Det meste av Hot Space er ei ny musikalsk retning for bandet, med ei blanding av rhythm and blues, funk, dance og disco – medan «rocksongane» fortsette i ein liknande poprockstil som det førre albumet deira (eit unntak er songen «Put Out the Fire»). Brian May og Roger Taylor mislikte stilen og var særs kritiske til Paul Prenter, den personlege manageren til Freddie Mercury mellom tidleg i 1980-åra og 1984, og påverknaden han hadde på songaren. Prenter skal visstnok ha nekta dei andre medlemmane tilgang til Mercury.

Songar

Staying Power
Blåsearrangementet på «Staying Power» vart lagt til Arif Mardin (som òg produserte Chaka Khan og la til blåserekkje til Bee Gees og Aretha Franklin). «Staying Power» vart framført på den påfølgjande Hot Space-turneen, men då raskare og tyngre, med verkelege trommer i staden for trommemaskin og gitar og klaverinstrument i staden for blåsarar. Songen vart òg framført på The Works-turneen, men ikkje like ofte som på Hot Space-turneen. I Japan gav bandet ut «Staying Power» som singel i juli 1982. Songen vart òg gjeven ut på singel i USA i november 1982. Han gjekk ikkje inn på salslistene i nokon av landa. Bidraga til Mardin vart spelt inn i Record Plant Studios i New York.

Dancer
Basslinja på «Dancer» vart framført på ein synthesiser (ein Oberheim OB-Xa) av May. Sjølve songen, som er ei blanding av rock og disco, er ein slags oppfølgjar til «Dragon Attack» frå albumet The Game der dei blandar tyngre element med dansbare element, slik Led Zeppelin gjorde. Telefonmeldinga på slutten av «Dancer» er på tysk og vart spelt inn på eit hotellrom på München.

Back Chat

«Back Chat», skriven av Deacon, er den mest funk-inspirerte songen på albumet. I tillegg til bass spelte Deacon òg rytmegitar, sologitar og synthesiser på songen. Som singel nådde songen 40. plassen på den britiske singellista. I ein videokommentar på Greatest Video Hits 2 fortel Taylor at han sterkt mislikar musikkvideoen til songen.

Body Language

«Body Language» er ein atypisk Queen-song, og er den einaste singelen bandet gav ut som ikkje har gitar (utanom nokre strofer mot slutten av songen). Mercury skreiv songen med synthbass, etter at han tidlegare utforska potensialet til instrumentet på filmmusikkalbumet Flash Gordon. Musikkvideoen til «Body Language» syner tynnkledde modellar som snor seg rundt kvarandre. Videoen var noko kontroversiell og vart bannlyst i fleire land. Songen vart òg nytta i dokumentarfilmen Stripper frå 1984, der ein av dansarane dansar til songen.

Action This Day
«Action This Day» er ein av to songar av Roger Taylor på albumet, og var tydeleg inspirert av den nye new wave-rørsla og stilen på denne tida. Songen er driven av ein pumpande elektronisk trommemaskin i 2/4-takt og inneheld ein saksofonsolo, spelt av den italienske studiomusikaren Dino Solera. «Action This Day» hentar tittelen frå eit av Winston Churchill sine slagord. Bandet framførte «Action This Day» på Hot Space-turneen med eit meir vanleg arrangement, der trommemaskinen var og bassynthen var erstatta av vanlege trommer og bassgitar, og ein synthesizer spelar saksofonsoloen. Versa er duettar mellom Taylor og Merury, og refrenget vert sungen av begge.

Put Out the Fire
«Put Out the Fire» er ein anti-våpen song skriven av May, og sungen av Mercury. May syng solovokal i falsett mot slutten av kvart vers. May spelte inn gitarsoloen medan han var full (etter fleire mislukka forsøk). Teksten i det første verset inneheld sterke hint til drapet på John Lennon av Mark Chapman, som då nyleg hadde skjedd.

Songen vart aldri gjeve ut på singel, men var den mest «tradisjonelle» Queen-songen på albumet, og kom seinare ut på samlealbumet Queen Rocks i 1997. Ein ny musikkvideo vart òg produsert for den tilhøyrande musikkvideosamlinga med konsertopptak og bilete av brann og eksplosjonar.

Life Is Real (Song for Lennon)
Mercury skreiv «Life Is Real» som ei hyllest til John Lennon, som vart drepen i 1980. Bandet hadde av same årsak spelt songen hans «Imagine» på konsertane sine. Som Lennon sine songar har «Life Is Real» eit enkelt pianoarrangement og ein melankolsk tone. Det er òg ein av få Mercury-songar der teksten vart skriven før musikken («Killer Queen» var den andre). Tittelen kan vere ein referanse til teksten 'love is real' frå Lennon-songen «Love» frå 1970, eller linja 'nothing is real' frå The Beatles-songen «Strawberry Fields Forever». Han byrjar med tre bjølleliknande pianotonar, som er meint å minnast opningsbjøllene i Lennon sin «(Just Like) Starting Over» og «Beautiful Boy (Darling Boy)».

Calling All Girls

Den første Roger Taylor-songen (med Mercury på vokal) som vart gjeven ut på singel. Singelen kom berre ut i utvalde land, og ikkje i Storbritannia. «Calling All Girls» selde heller dårleg, men nådde 60. plassen på lista i USA og 33. plassen på lista i Canada, trass i ein musikkvideo basert på George Lucas-filmen THX 1138. Taylor skreiv «Calling All Girls» på gitar, og spelte feedback-støy under mellomspelet i songen. Queen framførte aldri songen i Europa, men eit konsertopptak frå Japan i 1982 finst på Queen on Fire - Live at the Bowl, der «Calling All Girls» vert spelt medan det vert vist eit biletgalleri. Singelen kom ut i juli 1982.

Las Palabras de Amor (The Words of Love)

May skreiv teksten til «Las Palabras de Amor» og var inspirert av det nære forholdet mellom Queen og den latinamerikanske fansen deira, og har blitt tolka som ein allegori for Falklandsskrigen. (I røynda vart albumet gjeve ut under krigen, men vart spelt inn lenge før krigen starta). Singelen vart ein hit i Storbritannia og markerte fjerde gongen bandet spelte på Top of the Pops. Bandet mimar til framføringa og ein kan sjå May spele ved eit flygel, sjølv om det på innspelinga berre vert nytta synthar (spelt av May). May song òg solovokal for den harmoniserte linja «this night and evermore».

Cool Cat
«Cool Cat» var skriven av Mercury og Deacon, og var opphavleg med David Bowie på korvokal og eit par talte linjer til ein rytme under mellomspelet. I følgje eit fjernsynsintervju frå 1982 var Bowie misnøgd med resultatet, og ba dei fjerne han frå songen nokre dagar før albumet skulle kome ut. Alle instrumenta er spelte av Deacon, inkludert trommer, gitar, synthesizer og klaverinstrument. På albumversjonen syng Mercury heile songen i falsett. Det alternative opptaket med vokalen til Bowie finst framleis, og er gjeve ut på mange piratkopiplater og testtrykkingar på vinyl frå 1982. Dette er kanskje den einaste Queen-songen der Deacon nyttar ein slap-teknikk på bassen.

Under Pressure

Den no kjende duetten med Bowie var eit resultat av ein improvisert jam i studioet til bandet i Montreux. Songen vart gjeven ut på singel i 1981 og nådde toppen av UK singles chart. Mercury var den leiande låtskrivaren på songen, og han og Bowie skreiv teksten. Dei skreiv og song kvar sine linjer. Delar av akkordprogressjonen er basert på ein demo av ein song kalla «Feel Like». Komponeringa av musikken er tilskriven alle dei fem musikarane.

Mottaking

På grunn av dance-pop-stilen vert Hot Space av både fans og kritikarar rekna som eit av dei meir skuffande albuma til Queen. Stephen Erlewine frå Allmusic.com sa om albumet at «bandet som ein gong stolt kunngjorde at dei ikkje brukte synthesizerar på albuma sine, hadde brått og dramatisk endra kurs. Heile den første sida av albumet er robotaktig new wave dance-pop, alle drivne av trommemaskinar og farga av klaverinstrument, og gitaren til Brian May er berre å høyre no og då.» Alex Petridis frå The Guardian gav albumet to stjerner og sa: «Som Queen var disco melodramatisk, sært og ekstravagant arrangert med inspirasjonskjelder frå alle mogelege stader. Eller det hadde vore. Då Hot Space kom ut i 1982, hadde disco mutert til denne rare, skjelettaktige, dub-aktige elektronikastilen som DJ Larry Levan var ein pioner for, og det passa ikkje Queen i det heile.» Michael Jackson, som var ein nær ven av bandet på den tida, omtalte seinare Hot Space som ei inspirasjonskjelde for hans eige Thriller.

Innhald

Lister

Salslister

Årslister

Certifications

Medverkande 
Freddie Mercury – solo- og korvokal, piano, synthesiserar, synthbass på «Staying Power» og «Body Language», hammondorgel på «Under Pressure»
Brian May – solo- og rytmegitar, klaverinstrument på «Las Palabras de Amor», korvokal, synthbass på «Dancer», solovokal (falsett-linjer på «Put Out the Fire» og harmonivokal på «Las Palabras de Amor")
Roger Taylor – trommer, elektroniske trommer, programmering på «Action This Day», korvokal, solovokal på «Action This Day», klaverinstrument og rytmegitar på «Calling All Girls»
John Deacon – bassgitar, rytmegitar på «Staying Power», klaverinstrument på «Back Chat» og «Cool Cat», solo- og rytmegitar på «Back Chat» og «Cool Cat», trommer og programmering på «Cool Cat»

Andre medverkande
David Bowie – duett-vokal, perkusjon og klaverinstrument på «Under Pressure»
Arif Mardin – «hot and spacey» blåserekkjearrangement og produksjon på «Staying Power»
Reinhold Mack – produksjon, klaverprogrammering på «Action This Day»

Ymse
Plateomslaga til U2-albumet Pop frå 1997, Blur-albumet Best Of frå 2002 , «Weird Al» Yankovic Greatest Hits Volume II frå 1994 og The Black Eyed Peas-albumet The Beginning frå 2010 har alle ein viss likskap til omslaget til Hot Space (som igjen var inspirert av The Beatles-albumet Let It Be) og fargane til soloalbuma til medlemmane i Kiss. 
Hot Space-turneen frå 1982 var den siste turneen til Queen i Amerika før Queen + Paul Rodgers Tour i 2006. Bandet slutta heilt å turnere etter 1986 på grunn av helsa til Mercury, og fortsette først som Queen + Paul Rodgers i 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hot Space» frå ,  den 19. juli 2016.

Bakgrunnsstoff
Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Hot Space: med tekst til alle songane «Put Out the Fire» and «Under Pressure».
Andre tekstar på den offisielle nettsida til Queen: «Put Out the Fire» (frå Queen Rocks), «Under Pressure (Rah Mix)» (frå Greatest Hits III)

Queen-album
Musikkalbum frå 1982
Elektra Records-album
Parlophone-album
Hollywood Records-album
Album produserte av Reinhold Mack