alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lykavittós

Lykavittós eller Lykabettos (gresk Λυκαβηττός) er ei høgd i Hellas på 300 meter over havet som ragar over Aten. Det veks furutre ved foten, og det ligg eit kapell frå 1800-talet tileigna St. Georg, og eit teater og ein restaurant.

Høgda er eit poulært turistmål som ein kan nå med kabelbane.
Denne har sin nedre endestasjon ved Kolonaki i Aristippougata.

Teater 
Høgda har eit stort friluftsteater, amfiteater, øvst på toppen der mange greske og internasjonale artistar har halde konsertar. Blant desse er til dømes:

 Ray Charles, amerikansk songar
 Joan Baez, amerikansk fokemusiker
 B.B. King, amerikansk bluesmusikar
 Chuck Berry, amerikansk gitarist
 Jerry Lee Lewis, amerikansk pianist
 James Brown, amerikansk gospelsongar
 Bob Dylan, amerikansk musikar og poet
 Gary Moore, irsk gitarist
 Peter Gabriel, engelsk fløytist
 Black Sabbath, engelsk heavy metal band
 Nick Cave, australsk musikar
 Whitesnake, britisk hard-rock band
 Patti Smith, amerikansk musikar
 Brian Ferry, engelsk songar

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lykabettos» frå ,  den 24. november 2018.  
 
Aten
Gresk geografi
Waidhofen an der Ybbs

Waidhofen an der Ybbs er ein by (Statuarstadt) og ein kommune i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 131,2 km² og om lag 11 300 ibuarar. Byen Waidhofen ligg på begge sider av elva Ybbs, 362 meter over havet.

Waidhofen var i mellomalderen sentral i framstillinga av jarn i Niederösterreich.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Waidhofen an der Ybbs» frå ,  den 22. november 2018.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Byar i Austerrike
Snøskjer

Snøsker er eit reiskap for å rydda snø, montert på ein traktor eller i nokre høve på ein bil eller lastebil. For traktor finst det både front- og bakmonterte snøskjer. Dei bakmonterte er festa til trepunktsopphenget, slik at dei lett kan heisast opp når det ikkje er i bruk. Bakmonterte skjer vert ofte nytta ved normal kjøreretning framover, men nokre kan snuast og nyttast ved rygging. Snøskjer er nærskylde med snøplog, spesielt skråplog, og det er inga klår grense mellom snøskjer og skråplog. Når reiskapen er bygd for å nyttast med låg hastigheir vert han gjerne kalla snøskjer, medan reiskap som vert nytta ved stor hastigheit, til dømes på lastebil, og som kastar snøen, vert kalla skråplog.

Kommunalmaskinar
Snørydding
Hallvard Magerøy

Hallvard Magerøy () var ein norsk historikar og filolog, professor i islandsk ved Universitetet i Oslo, fødd i Borgund på Sunnmøre. Særleg utmerkte han seg som sagaforskar, der han slutta seg til eit syn på islendingesagaene som litteratur skapt av skuleutdanna forfattarar på 1200-talet.

Magerøy tok eksamen artium i Volda i 1936,og embetseksamen ved Universitetet i Oslo 1946, med norsk som hovudfag og norrøn filologi som spesialområde. 1947–50 var han utdanningsstipendiat ved UiO, 1949–52 norsk lektor ved Islands universitet, 1952–56 NAVF-stipendiat. I tida 1956–62 arbeidde han ved kommisjonen for Diplomatarium Norvegicum, og deretter 1962–73 dosent i norrøn filologi og 1974–84 professor i islandsk ved UiO.

Magerøy forska mykje på sagaer bevart i fleire versjonar, og tok doktorgraden i 1958 på avhandlinga Studier i Bandamanna saga. Han var overbevist om at versjonane hadde eit felles skriftleg grunnlag og at den lengste var den eldste, såleis måtte den leggjast til grunn når ny utgåve skulle gjevast ut.

På 1970-talet arbeidde han og Finn Hødnebø saman om nye omsetjingar av kongesagaene. Det siste større verket som Magerøy gav ut, Soga om austmenn, er ei oversikt over kjeldemateriale som kan fortelje om sambandet mellom Noreg og Island frå dei eldste tider til 1500-talet.

Kjelder
Norsk biografisk leksikon

Norske filologar
Norske historikarar
Bruck an der Leitha

Bruck an der Leitha er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 23,7 km² og i kring 8 000 ibuarar. Byen Bruck ligg på begge sider av elva Leitha, 156 meter over havet.

Største sysselsetjaren i Bruck an der Leitha er ein godterifabrikk, eigd av det US-amerikanske Mars-konsernet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bruck an der Leitha» frå ,  den 23. november 2018.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Byar i Austerrike
Minnehallen

Minnehallen (Sjømennenes Minnehall) på toppen av eit berg ut mot havet utanfor Stavern, er ein bygning reist som eit nasjonalt minnesmerke til heider for dei norske sjøfolka i handelsflåten, krigsseglarane, som mista livet under første verdskrigen, 1914-1918.  Etter andre verdskrigen, 1939-1945, vart òg dei sjøfolka i handelsflåten som mista livet i denne krigen heidra med dette minnesmerket.

Inne i krypten i bygningen er 1 892 namn etter falne i første verdskrigen og 3 456 falne etter andre verdskrigen innskrive på 32 koparplater. Dessutan vart det 8. mai 2015 montert i krypten fire minneplater over 890 sjøfolk som omkom i innanriksfarten i Noreg under krigen 1940-1945. Alle namna er dessutan samla i bøker og elektroniske register tilgjengelege for publikum.

Bygningen og utsmykkinga
Minnehallen vart innvigd 1. august 1926 av kong Haakon VII, etter to års byggearbeid. Bygningen har pyramideform, og er bygd i betong med ytre av larvikittblokker frå fjellet i nærleiken. Arkitektar var Andreas Hesselberg Bjercke (1883-1967) og Georg Eliassen (1880-1964), som vann arkitektkonkurransen for minnesmerket i 1923. Tanken attom pyramideformen på bygningen og valet av materialet, var å få minnesmerket til å likne på eit sjømerke og ein varde. Byggearbeidet stod V. Thorenfeldts entreprenørfirma frå Larvik for.

Den kunstneriske utsmykkinga hadde bilethoggaren Nic Schiøll hand om. Ein 32 meter lang frise i hovudhallen skildrar tilværet til sjøfolk i fleire livsfasar. Framfor ein sarkofag med det norske flagget står skulpturen «Mot dypet». 

Herman Wildenvey sitt dikt til sjøfolka finst på eit symbolsk altar i hovudhallen:

Landets egne, mand og kvinde, 
Konge, folk og raad, 
reiste dette æresminde 
over sjømends daad...

Minnehallen er open for publikum dagleg frå 15. mai til 31. august.

Kjelder

Snl.no: Minnehallen

Denne artikkelen bygger delvis på «Minnehallen» frå ,  den 23. november 2018.

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til minnehallen med søkbar database
 

Byggverk i Larvik
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Kulturminne i Larvik
Stavern
Stuingsplan

Stuingsplan  er eit dokument som viser der dei ulike varene er lasta i eit skip, til dømes tankskip, kva for slag olje i kva for rom. I bulkskip kan det til dømes visa til kva for slag kunstgjødsel ein skal ha i dei ulike romma. For tørrlasteskip vert lasta fordelt over heile båten.

Planane er brukt til å maksimera økonomien i shipping og tryggleik om bord.

Kjelder
Dennea artikkelen bygger på Stuingsplan på bokmålsutgaven av Wiipedia, utgåva frå 2. desember 2016

Bakgrunnsstoff
Definisjon på stuingsplan frå Encyclopedia Britannica.

Sjøfart
Dampcentralen i Oslo

Dampcentralen i Oslo var det fyrste kommunale elektrisitetsverket i Oslo, bygd i 1892 av Christiania Elektricitetsværk, som vart skipa av Christiania (Oslo) kommune dette året. Verket var eit kolkraftverk, og låg i sentrum av Oslo, i ein staseleg bygning i  Rosenkrantz' gate 14 som framleis eksisterer i ombygd tilstand, teikna av arkitekt Holm Hansen Munthe. Bygningen vart mellom anna utstyrt med ein monumental portal i grorudgranitt. 

Kraftverket produserte berre likestraum til å byrje med, og var ikkje i stand til å levere kraft utanfor ein radius på 1 200 meter. Tre dampmaskiner dreiv generatorar med ein effekt på 900 kW, og spenninga var på 240 volt. Desse fyrste dampmaskinene var laga i Stuttgart i Tyskland, ein fjerde vart bygd på Nylands Verksted i Oslo. I 1895, tre år etter at verket var sett i drift, hadde det 473 abonnentar, i 1900 var talet kome opp i 1 517. Prisen for straum til lys var 75 øre per kWh (kilowatt-time) i 1893, og produksjonskostnadene 42 øre. I 1900 var prisen kome ned på 50 øre per kWh, og produksjonskostnadene var på 14 øre .

I 1900 vart vasskraftverket i Maridalen, Hammeren kraftstasjon, sett i drift for å levere all den straumen Oslo, etter dåtidas meining, skulle komme til å trenge i all framtid. Etter at vasskraft med tida vart dominerande i elektrisitetsproduksjonen, vart Dampcentralen i Rosenkrantz' gate omgjort til eit suppleringskraftverk.

Vika varmesentral
Då fjernvarme kom til, vart Dampcentralen ombygd for å fungere som supplement til dei søppelforbrenningsanlegga og andre varmesentralar i Oslo som leverer fjernvarme til byen, det vil seie å sende oppvarma vatn gjennom eit nett av røyrleidningar i ein lukka krins for at kvar bygning som er knytt til dette nettet kan hente ut varme av vatnet til sitt eige oppvarmingsanlegg gjennom ein varmevekslar. Dampcentralen har no namnet Vika varmesentral, og fungerer berre som ein såkalla spisslastsentral som vert fyrt med elektrisk kraft og olje. Sentralen vert såleis berre nytta når oppvarminga av vatnet i fjernvarmeanlegget ikkje vert dekt fullt ut av andre sentralar, og då med fornybar energi så langt det er mogleg. Kapasiteten ved Vika varmesentral er 100 MW elektrisk straum og 50 MW olje.

Fotnotar

Kolkraftverk
Kraftverk skipa i 1890-åra
Skipingar i 1892
Distriktet Amstetten

Distriktet Amstetten er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1186 km² og har 115 000 ibuarar (2018). Byen Amstetten er administrasjonssenter for distriktet.

Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 34 kommunar, av dei 3 bykommunar og 18 såkalla 'Marktgemeide'.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk Amstetten» frå ,  den 23. november 2018.  
 

Niederösterreich
St. Valentin

St. Valentin er ein by og ein kommune i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45,7 km² og i kring 9 300 ibuarar. Byen St. Valentin ligg 272 meter over havet, ei 20 km vest-nordvest om distriktshovudstaden Amstetten.

Nazi-Tysklands aller største produsent av panservogner, Nibelungenwerk, heldt til i St. Valentin. Dei seinare år er ein underleverandør til bilindustrien og ein landbruksmaskinfabrikk dei største sysselsetjarane i kommunen, begge eigd av utanlandske multinasjonale konsern.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St. Valentin (Niederösterreich)» frå ,  den 23. november 2018.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Byar i Austerrike
Operasjon Paravane

Operasjon Para,vane (Operation Paravane) var eit britisk åtak den 15. september 1944 mot det tyske slagskipet «Tirpitz» medan det låg ankra opp i Kåfjorden, ein sidefjord til Altafjorden i Finnmark. Åtaket kom frå RAF Bomber Command.

«Tirpitz» var ein trussel mot Murmansk-konvoiane - konvoiar som frakta livsviktige forsyningar til Sovjetunionen. 

To skvadronar britiske Lancaster0bombefly frå ein britisk base flaug via ein flyplass i Murmansk og angreip «Tirpitz», som fekk ein enkelt treff i skipet. Denne gav ein slik skade at skipet ikkje kunne gå for eiga maskin og måtte slepast til Tromsø, der det etter fleire nye forsøk frå RAF, vart senka under Operation Catechism nokre veker seinare.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Operasjon Paravane» frå ,  den 24. november 2018.

Bakgrunnsstoff
Tirpitz i Store norske leksikon

Andre verdskrigen
Noreg under andre verdskrigen
Hendingar i 1944
Viseadmiral Aleksej Burilitsjev

Aleksej Vitalevitsj Burilitsjev () var ein sovjetisk og russisk ubåtsjømann med rang som viseadmiral. Han var mellom anna skipsførar på ubåten K-461 «Volk» i 24. ubåtdivisjon og sjef for Departementet for djuphavsforskning i Russland.

Referansar

Russiske offiserar
M/S Seabed Constructor

M/S Seabed Constructor er eit offshore- og forskingsfartøy (engelsk: "multi-purpose offshore construction vessel"). Ho vart bygd i tida 2013-2014 av Kleven Verft i Noreg for Stig Remøy sitt rederi Olympic Shipping under namnet M/S Olympic Athene.

Seabed Constructor vart oppkjøpt av Swire Pacific Offshore i 2016. Skipet er først og fremst esla til å jobbe for Swire Seabed, eit norsk rederi som inngår i Swire-gruppa, for arbeid på djupet og på havbotnen.

Utrusting
Seabed Constructor har ei kran som kan lyfta 250 tonn og har ei arbeidsflate på dekk på 1300 kvadratmeter. Ho har en hangar for undervassfartøy (ROV) og verkstad for reparasjon av desse samt ei helikopterplattform for eit helikopter på opptil 15 tonn, til dømes Sikorsky S-92.

Oppdrag 2018
Seabed Constructor har kontrakt på seks år med det Texasbaserte føretaket Ocean Infinity, som i byrjinga av 2018 leitte etter bitar av det malaysiske passasjerflyet som styrta i havet utanfor Indokina i mars 2014 (Malaysia Airlines Flight 370). 
Leitinga var resultatlaus, og kontrakta med malaysiske styresmakter slutta den 9. juni 2018.

Seinare vart båten send til Argentinakysten for å leite etter den Argentinske ubåten ARA «San Juan» som var meldt sakna 15. November 2017, og den 16. november 2018 vart ubåten funnen. Seabed Constructor hadde med seg fem undervannsrobotar av typen Hugin AUV frå Kongsberg Maritime i Horten som dei brukte til å søkje gjennom havbotnen med. Ubåten låg utanfor Valdes-halvøya på 800 meters djupn.

Kjelder
Swire Seabeds webbplats
A fantastical ship has set out to seek Malaysian Airlines flight 370 i Economist den 2 januari 2018

Norske fartøy
Forskingsfartøy
Hugin AUV

Hugin AUV er ein undervassfarkost utvikla og produsert av Kongsberg Gruppen, i Horten i Vestfold. Den nyttast til autonome undervassoppdrag, både i sivil og militær samanheng til inspeksjon av undervassinstallasjonar (oljeledningar) eller i søk etter sjøminer. Den brukast av fleire land, deriblant Noreg.

Hugin AUV kan leite etter ting på havbotnen ned til 6000 meters djup og kan styrast gjennom akustiske signal (engelsk:"acoustic tether"). Den kan òg vere autonom
med leiteprogrammet sett på førehand. Navigasjonen vil då vere tråleiksnavigasjon av typen "Aided Inertial Navigation System" (AINS). Typisk vil ein Syntetisk apertur-sonar
vere ein av sensorane, saman med ekkolodd, magnetometer og digitale kamera.

Referansar 

Kongsberg Gruppen
Robotar
Swire Seabed

Swire Seabed, er eit norsk reiarlag som inngår i Swire-gruppa, for arbeid på djupet og havbotnen.

Referansar

Norske reiarlag
Pláka

Pláka er det historiske hjartet av Aten i Hellas. Sjølv om det berre finst nokre få byngingar her som er eldre enn den osmanske tida, er Pláka det eldste området i bye som framleis er folkesett. Det ligg inntill mellom anna Akropolis.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Plaka» frå , og «Plaka» frå  den 26. november 2018.  
 

Aten
NM i alpine greiner 1995

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1995 fann stad på Bjorli i Oppland og i Melhus i Sør-Trøndelag, i tida 31. mars – 22. april 1995. Det var fjerde gongen heile, eller delar av, alpinmeisterskapen vart avvikla på Bjorli. Storslalåm for menn på Vassfjellet i Melhus vart avlyst.

Menn

Slalåm 

Dato: 3. april 1995
Stad: Bjorli

Super-g (Vidlåm)

Dato: 22. april 1995
Stad: Bjorli

Utfor 

Dato: 1. april 1995
Stad: Bjorli

Kombinasjon

Kvinner

Slalåm 

Dato: 2. april 1995
Stad: Bjorli

Storslalåm 

Dato: 7. april 1995
Stad: Melhus

Super-g (Vidlåm) 

Dato: 22. april 1995
Stad: Bjorli

Utfor 

Dato: 31. mars 1995
Stad: Bjorli

Kombinasjon

Kjelder
Sportsboken 95-96. Chr. Schibsteds Forlag. 1995.

Noregsmeisterskap i 1995
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Syntetisk apertur-sonar

Syntetisk apertur-sonar (SAS) er ein biletdannande, sidesjåande sonar med ei signalhandsaming som kombinerer sonarpulsar (ping) for å auke oppløysninga langs rørsleretninga. Metoden kan tolkast som om fleire sonarar plasserast etter kvarandre gjennom etterprosessering i programvaren og dermed bygg opp ein langt lengre sonar, noko som gjev ei tilsvarande auking i oppløysing. 

SAS har potensial for å produsere høgoppløyste sonarbilete med centimeteroppløysning over fleire hundre meters rekkjevidd. Ein viktig eigenskap er at for eit gitt system vil oppløysninga langs køyreretninga vere uavhengig av avstand (og frekvens). Biletkvaliteten vil likevel gå noko ned med avstanden fordi signalet vert svakare.

SAS som teknikk er nært knytt til syntetisk apertur-radar, med ein hovudskilnad i at sonar nyttar trykkbølgjer i vatn medan radar nyttar elektromagnetiske bølgjer i luft eller vakuum. To viktige konsekvensar er knytte til navigasjon og forplantningssnøggleik i vassvolumet. Sidan global navigasjon som GPS ikkje er tilgjengeleg under vatn, er dei høge krava til ping-til-ping navigasjon ei hovudutfordring som må løysast for eit fungerande SAS-bilete. Sidan forplantningssnøggleiken er rundt 1.500 m/s i vatn mot 300.000.000 m/s i vakuum, får ein òg heilt andre krav til maksimal forflytningsnøggleik for enkeltelement sonarsystem. Som ein konsekvens, er alle praktiske SAS-system i dag multielement sonarsystem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Syntetisk apertur-sonar» frå ,  den 24. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 HISAS 1030 er en kommersielt tilgjengelig syntetisk apertur-sonar utviklet i Norge av Kongsberg Maritime og Forsvarets forskningsinstitutt.

Sonar
Navigasjon
Hospitalskip

Eit hospitalskip er eit skip som er utrusta for handsaming og transport av sjuke og såra, som eit flytande sjukehus. Hospitalskip vert særleg brukte i samband med krig, og blir ofte drivne av marinane og Raudekrossen i ulike land som ein del av dei militære styrkane.

Det er eit krigslovbrot å angripa hospitalsskip som er rett merkte og ikkje vert til nytta militære føremål, men fiendtlege marinar har rett til å borda slike skip for inspeksjonar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hospitalskip» frå ,  den 25. november 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Hospital ships - Hospital ships | NZHistory, New Zealand history online
 Maheno (hospital Ship) | NZHistory, New Zealand history online

Militærmedisin
Skip
Paternosterheis

Paternosterheis er ein heistype der ein transporterer noko i ei sløyfe som går sakte rundt utan å stoppa. Til skilnad frå vanleg transportband eller rulletrapp går transporten to vegar.
Det kan dreia seg om ei form for heis med boksar som går opp eller ned i kvar si sjakt. Denne typen heis vart oppfunnen i England i 1884.
Det kan òg vera snakk om transportband med skuffar eller tynner eller i form av taubaner med råstoff ein veg og ferdigprodukt eller halvfabrikata i retur.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på Paternosterheis på Wikipedia på bokmål, utgåva frå 20. februar 2018

Bygg og anlegg
Løfteutstyr
NM i alpine greiner 1975

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1975 fann stad i tida 15. - 23. februar 1975 på Oppdal i Sør-Trøndelag og Bjorli i Oppland.

Menn

Slalåm 

Dato: 23. februar 1975
Stad: Bjorli

Storslalåm 

Dato: 22. februar 1975
Stad: Bjorli

Utforrenn 

Dato: 16. februar 1975
Stad: Oppdal

Kvinner

Slalåm 

Dato: 23. februar 1975
Stad: Bjorli

Storslalåm 

Dato: 22. februar 1975
Stad: Bjorli

Utforrenn 

Dato: 15. februar 1975
Stad: Oppdal

Kjelder
Sportsboken 75. Dreyerbok Stavanger. 1975.

Noregsmeisterskap i 1975
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Sikorsky S-92

Sikorsky S-92 er eit transporthelikopter som vert brukt både av miliære og sivile operatørar.

Helikopter
Ski-NM 1992

Noregsmeisterskapen på ski 1992 i nordiske greiner vart avvikla i tida 16. januar til 26. februar 1992. Meisterskapen fann stad i Trondheim og i Molde. Han omfatta 15 øvingar, av dei 10 for menn og 5 for kvinner.

Langrenn menn

10 km fristil 

Dato: 18. januar
Stad: Trondheim

15 km jaktstart klassisk 

Dato: 19. januar
Stad: Trondheim

30 km fristil 

Dato: 16. januar
Stad: Trondheim

50 km fristil 

Dato: 27. mars
Stad: Molde

3 x 10 km stafett 

Dato: 29. mars
Stad: Molde

Langrenn kvinner

5 km klassisk 

Dato: 18. januar
Stad: Trondheim

10 km jaktstart fristil 

Dato: 19. januar
Stad: Trondheim

15 km fristil 

Dato: 16. januar
Stad: Trondheim

30 km klassisk 

Dato: 29. mars
Stad: Molde

3 x 5 km stafett 

Dato: 27. mars
Stad: Molde

Kombinert 

Dato: 24./25. januar
Stad: Trondheim

Hopprenn

Normalbakke 

Dato: 1. februar
Stad: Molde

Storbakke 

Dato: 26. januar
Stad: Granåsen i Trondheim

Kjelder
Sportsboken 92-93. Sportsboken As/VG. 1992.

Noregsmeisterskap i 1992
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Idrettstilskipingar i Møre og Romsdal
Idrett i Trondheim
Idrett i Molde
On a Night Like This av Bob Dylan

«On a Night Like This» er ein song skriven av Bob Dylan og spelt inn i november 1973. Han kom først ut på det 14. studioalbumet til Dylan, Planet Waves, som opningsporet der. Han kom òg ut som den første singelen på albumet og nådde 44. plassen på Billboard Hot 100 Songen kom sidan ut på fleire samlealbum som Biograph i 1985 og Dylan (3-CD-versjonen) i 2007.

Tekst og musikk
I følgje Dylan sjølv var ikkje «On a Night Like This» ein typisk song for han, og sa at «han var på ein måte som ein full mann som er mellombels edru». Dylan-biografen Clinton Heylin meinte songen var ein skuffande start på Planet Waves.  Teksten meinte han derimot var smart. 

Forfattaren Oliver Trager skreiv om den «rustikke» kjensla og meinte at lyttaren kunne kjenne rimet på vindauga og lukta av brennande ved slik det er skildra i songen. Trager likte særleg munnspelet til Dylan og trekkspelet til Garth Hudson.  Allmusic-skribenten Stephen Thomas Erlewine skildra den «smålåtne karakteren» i songen som ein «dyd.»

Andre versjonar
Los Lobos spelte inn ein versjon av songen for filmen Masked and Anonymous i 2003.  Buckwheat Zydeco spelte inn songen i 1987 på albumet hans On a Night Like This. Jimmy Fallon spelte òg denne songen med Buckwheat Zydeco på Late Night with Jimmy Fallon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «On a Night Like This (Bob Dylan song)» frå ,  den 25. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Singlar frå 1974
Songar produserte av Rob Fraboni
Asylum Records-singlar
Songar frå 1974
Los Lobos-songar
Stiftsgården i Christiania

Stiftgarden var ein herskapeleg bygard i Rådhusgata 13 i Christiania. I dag står bygningen på Norsk Folkemuseum.

Historia til bygningen 
Bygningen vart oppført i 1757 som bustad for trelasthandlaren Morten Leuch. Etter at han døydde vart han teken over av enka Mathia Collett, som gifta seg for andre gong i 1773 med den ni år yngre Bernt Anker. I 1781 vart bygningen selt til staten som lokale for overhoffretten, frå 1797 stiftoverretten. Namnet «stiftgarden» fekk han på grunn av at stiftoverretten heldt til her. 1814-1896 var bygningen kontor, dels òg bustad for den svensk-norske kongen sin statthaldar, frå 1873 bustad og kontor for den norske statsministeren. Statsrådmøta for saker som kunne vedtakast endeleg utan nærværet til kongen, vart halde i Stiftsgården. Både Statssekretariatet i Christiania. (Felleskontoret til regjeringa oppretta 2. mars 1814) og embetet som Sekretær for Formannen til den norske regjering (oppretta 2. juli 1829) hadde kontor i bygningen).

Etter at ein ny statsministerbustad i Parkveien 45 vart kjøpt inn i 1896, selde staten Stiftgarden til private. Chr. Matthiessen (etterkvart kjend som Banan-Matthiessen og seinare BAMA) byrja med import av bananar i 1905 og hadde bananmodneri i Stiftgarden. Garden vart riven i 1913 og Sjøfartsbygningen vart oppført på tomta.

Ifølgje Alf Collett var bygningen «et landskjendt midtpunkt for hovedstadens høiere selskabsliv». Innvendig hadde han store selskapssalar pryda med landskapsbilete på veggane. 
Ved rivinga i 1913 vart interiøret frå Morten Leuchs visittstove demontert og sett opp att i Bysamlingen på Norsk Folkemuseum. Museet tok òg vare på hovudporten mot Rådhusgata og sette han inn i Bybygningens fasade mot Torget i portopninga til Folkemuseets friluftsmuseum.

Sjå òg 

 Paléet

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på Stiftsgården i Christiania frå Wikipedia på bokmål, versjonen frå 5. november 2017

Litteratur 

 Collett, Alf: Familien Collett og Christianialiv i gamle daga. Kristiania: Cappelen, 1915.

Bakgrunnsstoff

Byggverk i Oslo
Kvadraturen i Oslo

Norsk Folkemuseum