alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dua

Dua (frå latin Columba) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Det ligg like sør for Den store hunden og Haren.

Kjende objekt

Stjerner
Dua er heller lyssvakt, og den mest lyssterke stjerna, Alfa Columbae, har berre storleiksklasse 2,7. Alfa Columbae er ei blåkvit star som tradisjonelt har blitt kalla Phact. Alfa Columbae ligg 268 lysår frå jorda. Den einaste andre namngjevne stjerna i Dua er Beta Columbae, som har namnet Wazn. Ho er ei oransje kjempestjerne med storleiksklasse 3,1, 86 lysår frå jorda.

Dua er stjernebiletet som ligg ved solart antapeks - jorda (og sola) flyttar seg bort frå retninga til stjernebiletet når solsystemet flyttar seg gjennom rommet. 

Stjernebiletet inneheld den galopperande stjerna μ Columbae, som truleg vart driven bort frå ι Orionis-systemet.

Djupromsobjekt
Det ligg ein kulehop i Dua, NGC 1851 som har storleiksklasse 7. Ho ligg 35 000 lysår frå jorda og er mogeleg å sjå i mellomstore amatørteleskop.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Columba (constellation)» frå ,  den 7. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.

Bakgrunnsstoff

Star Tales – Columba
Dua på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Begeret

Begeret (frå latin Crater) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. I gresk mytologi vart det identifisert som begeret til guden Apollon. Det var eit av dei 48 stjernebileta som vart oppført av astronomen Klaudios Ptolemaios på 100-talet, og er i dag eit av dei 88 moderne stjernebileta. Det er lyssvakt og ingen av stjernene er sterkare enn tredje storleiksorden.

Kjende objekt

Stjerner
Alfa Crateris, tradisjonelt kalla Alkes, er ei oransje kjempestjerne med storleiksorden 4,1, 174 lysår frå jorda. Det tradisjonelle namnet tyder «begeret». Beta Crateris er ei blåkvit stjerne med storleiksorden 4,5, 266 lysår frå jorda. Gamma Crateris er ei dobbeltstjerne, der ein kan sjå dei to stjernene i små amatørteleskop. Hovustjerna er ei kvit stjerne med storleiksorden 4,1, 84 lysår frå jorda. Den andre har storleiksorden 9,6. Delta Crateris er den mest lyssterke stjerna i Begeret med storleiksorden 3,6. Ho ligg 195 lysår unna og er ei oransje kjempestjerne.

R Crateris er ein delvis-regulær variabel av type SRb og med spektralklasse M7. Ho har ein storleiksorden på 9,8-11,2 og ein optisk periode på 160 dagar.

SZ Crateris er ei variabel stjerne med storleiksorden 8,1. Det er eit nærliggande stjernesystem som ligg kring 44 lysår frå sola. Ho vert òg kalla Gliese 425, og tidlegare vart ho kalla Abt-stjerna.

Namngjevne stjerner

Djupromsobjekt
NGC 3511 er ein spiralgalakse med ein tynn arm, sett neste frå kanten, av type SBbc. Han høyrer til galaksehopen Abell 1060. Denne galaksen har storleiksorden 12, og er 4' × 1' i storleik.

NGC 3887 er ein spiralgalakse av type SBc, storleiksorden 11, med ein diameter på 3.5'.

NGC 3981 er ein spiralgalakse med to vide spiralarmar, av type SBbc. Han har storleiksorden 12 med ein diameter på 3'. Denne galaksen vart oppdaga av William Herschel i 1785.

RX J1131 er ein kvasar som ligg 6 milliardar lysår unna jorda. Det svarte holet i midten av kvasaren var det første svarte holet der ein har direkte målt spinnet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Crater (constellation)» frå ,  den 18. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.
 Richard Hinckley Allen, The Stars, Their Lore and Legend, New York, Dover.

Bakgrunnsstoff 
 The Deep Photographic Guide to the Constellations: Crater
 Star Tales – Corvus and Crater
 Crater Constellation på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Stjernebilete oppførte av Ptolemaios
Ramnen

For fuglen av same namn, sjå ramn.

Ramnen (frå latin Corvus) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Biletet har berre 11 stjerner som er synlege for det nakne auga (lysare enn storleiksklasse 4,02). Det var eit av dei 48 stjernebileta oppførte av Klaudios Ptolemaios, som berre talde sju stjerner og er i dag eit av dei 88 moderne stjernebileta.

Kjende objekt

Stjerner
Fire av stjernene, δ, γ, ε og β Crv dannar ein asterisme. or "the Sail».  

Dei fire mest lyssterke stjernene i Ramnen er stort sett lite merkverdige. Alfa Corvi, òg kalla Alchiba, er ei kvitfarga stjerne med storleiksklasse 4,0, 40 lysår frå jorda. Beta Corvi er ei gul kjempestjerne med storleiksklasse 2,7, 146 lysår frå jorda. Gamma Corvi, òg kalla Gienah, er den mest lyssterke stjerna i Ramnen med storleiksklasse 2,6, 154 lysår frå jorda. Ho er ei blåkvit kjempestjerne. Delta Corvi, tradisjonelt kalla Algorab, er ei dobbeltstjerne. Det er mogeleg å sjå begge stjernene i små amatørteleskop. Primærstjerna er ei blåkvit stjerne med storleiksklasse 2,9, 88 lysår frå jorda. Sekundærstjerna er ei rosa stjerne med storleiksklasse 9.

TT Corvi er ei halvregulær variabel raud kjempe med spektralklasse M3III og tilsynelatande storleik 6,48, kring 923 lysår unna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corvus (constellation)» frå ,  den 8. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 

Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.
Richard Hinckley Allen, Star Names, Their Lore and Legend, New York, Dover.
Thomas Wm. Hamilton, Useful Star Names, Viewlex, Holbrook, New York, 1968.

Bakgrunnsstoff

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Stjernebilete oppførte av Ptolemaios
Svana

Svana (frå latin Cygnus) er eit stjernebilde på den nordlege himmelhalvkula. Svana er eit av dei lettast gjenkjennelege stjernebileta og har ein markant asterisme kalla Nordkrossen. Svana var blant dei 48 stjernebileta som astronomen Klaudios Ptolemaios skreiv ned på 100-talet og er i dag eit av dei 88 moderne stjernebileta. 

Svana inneheld Deneb, ei av dei mest lyssterke stjernene på nattehimmelen og eine hjørnet i Sommartrekanten, i tillegg til somme kjende røntgenkjelder og ein enorm stjerne-assosiasjon kalla Cygnus OB2. Ei av stjernene i denne assosiasjonen, NML Cygni, er ei av dei største kjende stjernene ein kjenner til. Stjernebiletet har òg Cygnus X-1, ei fjern røntgenstrålande dobbeltstjerne som består av ei superkjempe og ein usynleg massiv følgjar som var det første objektet ein trudde var eit svart hòl. Mange stjernesystem i Svanen har kjende planetar. 

Svana er eit særs stort stjernebilete og grensa til Kefeus i nord og aust, Draken i nord og vest, Lyra i vest, Reven i sør, Pegasus i  søraust og Øgla i aust. Dei offisielle grensene til stjernebiletet vart teikna av Eugène Delporte i 1930, og er definert som ein polygon på 28 segment. Det dekkjer 804 kvadratgrader og kring 1,9 % av nattehimmelen. Svana er det 16. største av dei 88 stjernebileta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cygnus (constellation)» frå ,  den 10. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 The Deep Photographic Guide to the Constellation: Svana
 Star Tales – Svana
 Svana på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Nordlege stjernebilete
Stjernebilete oppførte av Ptolemaios
Folen

Folen (frå latin Equuleus) er eit stjernebilde på den nordlege himmelhalvkula. Det var eit av dei 48 stjernebileta som vart ført opp av astronomen Klaudios Ptolemaios på 100-talet, og er i dag eit av dei 88 moderne stjernebileta. Det er det nest minste av dei moderne stjernebileta (etter Sørkrossen), og dekkjer berre 72 kvadratgrader. Det er òg lyssvakt og har ingen stjerner lysare enn 4. storleiksklasse.

Kjende objekt

Stjerner
Den mest lyssterke stjerna i Folen er Alfa Equulei, tradisjonelt kalla Kitalpha. Ho er ei gul stjerne med storleiksklasse 3,9, 186 lysår frå jorda. 

Det er nokre få variable stjerner i Folen. Berre kring 25 er kjende, og dei fleste er lyssvake. Gamma Equulei er ei Alfa CVn-stjerne, som varierer mellom storleiksklassane 4.58 og 4.77 over ein periode på kring 12,5 minutt. Ho er ei kvit stjerne 115 lysår frå jorda, og har ein optisk følgjestjerne med storleiksklasse 6,1, 6 Equulei. Dei er synlege i kikkert. R Equulei er ein Mira-variabel som varierer i storleiksklassane 8,0 til 15,7 over nesten 261 dagar.

Folen har nokre interessante dobbeltstjerner.  γ Equ består av ei primærstjerne med storleiksklasse kring 4,7 (noko variabel) og ei sekundærstjerne med storleiksklasse 11,6, skild av 2 bogesekund. Epsilon Equulei er ei trippelstjerne som òg har nemninga 1 Equulei. Systemet ligg 197 lysår unna. Primærstjerna har storleiksklasse 5,4 og er i sg sjølv ei dobbeltstjerne med storleiksklasse 6,0 og 6,3 og ein periode på 101 år. Den sekundære har storleiksklasse 7,4 og er synleg i små teleskop. Komponentane av primærstjerna kjem tettare kvarandre og vil ikkje vere mogeleg å skilje frå kvarandre i amatørteleskop etter 2015. δ Equ er ei dobbeltstjerne med ei omlaupstid på 5,7 år, som ein gong var den kortaste kjende omlaupstida for ei optisk binærstjerne. Dei to komponentane i systemet er aldri meir enn 0,35 bogesekund frå kvarandre.

Djupromsobjekt
På grunn av den vesle storleiken og avstanden frå planet i Mjølkevegen, har ikkje Folen nokre spesielle djupromsobjekt. Det finst nokre særs lyssvake galaksar mellom storleiksklassar 13 og 15, som NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 og NGC 7046.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Equuleus» frå ,  den 7. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Burnham, Robert (1978). Burnham's Celestial Handbook: An observer's guide to the universe beyond the solsystemet, vol 2. Dover Publications ISBN 0-486-23567-X
 Hoffleit+ (1991) V/50 The Bright Star Catalogue, 5th revised ed, Yale University Observatory, Strasbourg astronomical Data Center 
 
 Ian Ridpath & Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.

Bakgrunnsstoff 

 Fotografisk guide til stjerneteikna: Folen
 Star Tales – Folen
 Equueleus Constellation at Constellation Guide

 
Stjernebilete
Nordlege stjernebilete
Stjernebilete oppførte av Ptolemaios
Floda

Floda (frå latin Eridanus) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula.

Stjernebilete
Smelteomnen

Smelteomnen (frå latin Fornax) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Det vart namnsett av den franske astronomen Nicolas Louis de Lacaille i 1756. Smelteomnen er eit av dei 88 moderne stjernebileta.

Kjende objekt

Stjerner
Alfa Fornacis er ei dobbeltstjerne som er mogeleg å sjå i små amatørteleskop. Primærstjerna er ei gulaktig hovudseriestjerne med storleiksklasse 3,9 og den sekundære er ei gul stjerne med storleiksklasse 6,5; den sekundære kan vere ei variabel stjerne. Ho har ein periode på 300 år og ligg 46 lysår frå jorda. Beta Fornacis er ei gul kjempestjerne med storleiksklasse 4,5, 169 lysår frå jorda.

Djupromsobjekt
Smelteomnen har vore eit mål for undersøkingar inn i dei mest fjerntliggande områda av universet. Hubble Ultra Deep Field ligg i Smelteomnen og Smelteomnhopen, ein liten galaksehop, ligg hovudsakleg i Smelteomnen. Her finst fleire ultrakompakte dverggalaksar som er mykje mindre enn tidlegare kjende dverggalaksar, kring 120 lysår på tvers.

NGC 1049 er ein kulehop 500 000 lysår frå jorda. Han ligg i Smelteomnen dverggalakse.

UDFj-39546284 er ein mogeleg protogalakse i Smelteomnen, men nyare analysar har indikerat han truleg har lågare raudforskyving, og derfor ikkje ligg så langt borte (og attende i tid).

HIP 13044 b er ein eksoplanet i stjernebiletet, rapportert i november 2010, og det vart oppdaga at denne hadde opphav utafor galaksen.

NGC 1097 er ein stavspiralgalakse i Smelteomnen, kring 60 millionar lysår frå jorda. Han er ein seyfertgalakse med sterke spektralband som indikerer ionisert gass og eit sentralt supermassivt svart hòl.

NGC 1365 er ein annan stavspiralgalakse som ligg 60 millionar lysår frå jorda. Som NGC 1097, er han òg ein seyfertgalakse. 

NGC 1360 er ei planetarisk tåke i Smelteomnen med ein storleiksklasse på kring 9,0, 978 lysår frå jorda. Den sentrale stjerna har storleiksklasse 11,.4, og er uvanleg lyssterk. Ho er fem gonger så stor som den kjende Ringtåka i Lyra.

Smelteomnen A er ein radiogalakse. Han er ein av dei nærmare aktive galaksane til jorda i ein avstand på kring 80 millionar lysår.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fornax» frå ,  den 10. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 Ian Ridpath og Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.
 Hilker M. et al.Weighing Ultracompact Dwarf Galaxies in the Smelteomnen Cluster, Astronomical Science, The Messenger 1,9 – September 2007. The Messenger is a quarterly journal presenting ESO's activities to the public.

Bakgrunnsstoff 

 The Deep Photographic Guide to the Constellation: Smelteomnen
 Starry Night Photography - Smelteomnen Stjernebilete
 Star Tales – Smelteomnen
 Smelteomnen på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Trana

Trana (frå latin Grus) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Det er eit av dei tolv stjernebileta som Petrus Plancius danna etter observasjonar frå Pieter Dirkszoon Keyser og Frederick de Houtman. Trana vart først nedteikna på ein 35 cm stor himmelglobus, laga i 1598 i Amsterdam av Plancius og Jodocus Hondius og vart avbilda i stjerneatlaset til Johann Bayer, Uranometria frå 1603. Den franske oppdagaren og astronomen Nicolas Louis de Lacaille gav stjernene Bayernemning i 1756. Somme av dei hadde tidlegare vore rekna som ein del av nabostjernebiletet Den sørlege fisken. Stjernebiletets Trana, Påfuglen, Føniks og Tukanen vert i lag kalla «Dei sørlege fuglane».

Den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet, Alfa Gruis eller Alnair har storleiksklasse 1,7 og er ei blåkvit stjerne. Beta Gruis er ei raud kjempe og variabel stjerne med ein minste storleiksklasse på 2,3 og ein største storleiksklasse på 2,0. Ein har funne seks stjernesystem med planetar: den raude dvergen Gliese 832 er ein av dei nærmaste stjernene til jorda med planetsystem. Ei anna, WASP-95, har ein planet som krinsar rundt stjerna på berre to dagar. Djupromsobjekt i Trana er mellom anna ei planetarisk tåke, IC 5148, som òg vert kalla Reservedekktåka, og ei gruppe på fire vekselverkande galaksar kalla Tranekvartetten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grus (constellation)» frå ,  den 12. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 The Deep Photographic Guide to the Constellation: Trana
 Starry Night Photography – Trana Stjernebilete

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Uret

Uret (frå latin Horologium) er eit lite og lyssvakt stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula.

Kjende objekt

Stjerner
Uret har ingen lyssterke stjerner. Alfa Horologii er den lysaste og er ei oransje kjempe med storleiksklasse 3,9, 115 lysår frå jorda. Beta Horologii er ei kvit kjempe med storleiksklasse 5,0, 314 lysår frå jorda. Uret har fleire variable stjerner. R Horologii er ei raud kjempe og Mira-variabel med ein stor variasjon, tusen lysår frå jorda. Ho har ei minste storleiksklasse på 14,3 og ein største storleiksklasse på 4,7. Perioden er kring 13 månader.

Djupromsobjekt
Uret har mange djupromsobjekt og det er fleire kulehopar i stjernebiletet. NGC 1261 er ein kulehop med storleiksklasse 8, 44 000 lysår frå jorda. Kulehopen Arp-Madore 1 ligg i stjernebiletet, den mest fjerntliggande kulehopen ein kjenner til i Mjølkevegen, 398 000 lysår unna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Horologium» frå ,  den 13. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.

Bakgrunnsstoff

 The Deep Photographic Guide to the Constellation: Uret
 Starry Night Photography - Uret Stjernebilete
 Star Tales – Uret
 Uret på Constellation Guide

 
Sørlege stjernebilete
Vasslangen

Vasslangen (frå latin Hydra) er eit stjernebilde hovudsakleg på den sørlege himmelhalvkula, nokre stjerner er rett nord for himmelekvator. Vasslangen er det største av dei 88 moderne stjernebileta og måler 1303 kvadratgrader. Det er òg eit av dei lengste på over 100 grader, og sørenden grensar til Vekta og Kentauren og nordenden til Krepsen. Det har ei lang historie og er eit av dei 48 stjernebileta som astronomen Klaudios Ptolemaios skreiv ned på 100-talet.

Kjende objekt

Stjerner 
Vasslangen strekkjer seg over ein fjerdedel av stjernehimmelen, men inneheld ingen særskild sterke stjerner.
 α - Alphard (Alfa Hydrae) er ei oransje kjempestjerne med spektralklasse K3 II-III og storleiksklasse 1,97.
 γ - Gamma Hydrae re nest mest lyssterk med magnitude 2,99. Ho er ei gul kjempe av spektralklasse G8 III
 ζ - Zeta Hydrae er ei gul kjempestjerne av spektralklasse G9 II og magnitude 3,10.
 β - Beta Hydrae er ikkje blant dei fem mest lyssterke stjernene, trass i Bayernemninga og har magnitude 4,28.
 σ - Sigma Hydrae (Minchir) er ei oransje kjeme av spektralklasse K1 III og magnitude 4,44.
 ε - Epsilon Hydrae er ei dobbeltstjerne med samla magnitude 3,38.
 ν - Ny Hydrae er ei oransje kjempe med magnitud 3,12.
 π - Pi Hydrae er ei oransje stjerne på veg til å bli ei kjempe, med spektralklasse K1 III-IV og magnitude 3,25.
 δ - Delta Hydrae er ei dobbeltstjerne med magnitude 4,14.
 W Hydrae er ei aldrande, raud kjempe med magnitude 7,7 som ligg 300 lysår unna. I 2014 oppdaga svenske forskarar det til no tydelgaste teiknet på vassdamp i tette skyer nær stjerna.

Djupromsobjekt 

Stjernebilete har tre Messierobjekt og mange andre objekt av interesse.

Stjernehopar 
 Messier 48 (NGC 2548) er ein open stjernehop med magnitude 5,8, som er 300 millionar år gammal.
 Messier 68 (NGC 4590) er ein kulehop på 33 600 lysår unna med magnitude 9,67.
 NGC 5694 (Caldwell 66) er ein av dei eldste kulehopane ein kjenner til i Mjølkevegen. Han har magnitude 10,2.

Galaksar 
 Messier 83 (NGC 5236) er ei av dei nærmaste spiralgalaksane på stjernehimmelen. Ho ligg ein avstand på 14,7 millionar lysår og har magnitude 7,54. Ein har observert seks supernovaer i galaksen det siste hundreåret: SN 1923A, SN 1945B, SN 1950B, SN 1957D, SN 1968L og SN 1983N.
 NGC 3054 og NGC 3314 er spiralgalaksar. 
 NGC 3621 er ein spiralgalakse med magnitude 10,0.
 NGC 3923 er ein elliptisk galakse.
 NGC 4980, NGC 5078 og ESO 510-G13 er spiralgalaksar.

Tåker 
 NGC 3242 (Caldwell 59) er ei planetarisk tåke med magnitude 8,60. Ho vert stundom kalla «Jupitergjenferdet» fordi ho liknar på planeten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hydra (constellation)» frå ,  den 13. juli 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 The Deep Photographic Guide to the Constellation: Vasslangen
 Star Tales – Vasslangen
 Vasslangen på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Stjernebilete oppførte av Ptolemaios
Ekvatoriale stjernebilete
Den sørlege vasslangen

Den sørlege vasslangen (frå latin Hydrus) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Det vart først avbilda i himmelatlaset til Johann Bayer i hans Uranometria frå 1603. Den franske oppdagaren og astronomen Nicolas Louis de Lacaille kartla dei lystare stjernene og gav dei Bayernemning i 1756. 

Den mest lyssterke stjerna har storleiksklasse 2,8 og heiter Beta Hydri. Ho er òg den meir lyssterke stjerna som ligg nærast den himmelske sørpolen. Gamma Hydri er ei variabel raud kjempe som pulserer mellom storleiksklassane 3,26 og 3,33, og har ein diameter som er kring 60 gonger så stor som sola. Ho ligg nær VW Hydri, ein av dei emst lyssterke dvergnovaene. Ein har funne fire stjernesystem med eksoplanetar, mellom anna HD 10180, som kan ha opp til ni planetar.

Bakgrunnsstoff

Chandra om Den sørlege vasslangen
The Deep Photographic Guide to the Constellation: Den sørlege vasslangen

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Øgla

Øgla eller Firfisla (frå latin Lacerta) er eit stjernebilde på den nordlege himmelhalvkula. Det ligg mellom Svana, Kassiopeia og Andromeda. Dei klåraste stjernene dannar ein W, tilsvarande som stjernene i Kassiopeia. Øgla blir difor av og til kalla Vesle Kassiopeia.

Kjelder
Delphin, Inger Lise A. (7. januar 2011). Øglen. I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/%C3%98glen.

Stjernebilete
Indianaren

Indianaren (frå latin Indus) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. Epsilon Indi er ei av dei næraste stjernene våre, rundt 11,82 lysår unna.

Historie 
Stjernebildet var eitt av tolv skapa av Pieter Dirkszoon Keyser og Frederick de Houtman mellom 1595 og 1597, og blei første gong skildra i Uranometria av Johann Bayer i 1603.

Sidan stjernebildet først blei kjend på 1600-talet, og ligg på den sørlege himmelhalvkula, var det ikkje kjend for klassiske kulturar og det finst ingen mytologi rundt det.

Kjende objekt

Indianaren har ingen lyssterke stjerner. Alfa Indi er den mest lyssterke stjerna i biletet. Ho er ei oransje kjempe med storleiksklasse 3,1, 101 lysår frå jorda. Beta Indi er ei oransje kjempe med storleiksklasse 3,7, 600 lysår frå jorda. Delta Indi er ei kvit stjerne med storleiksklasse 4,4, 185 lysår frå jorda. 

Epsilon Indi er ein av dei nærmaste stjernene til jorda, kring 11,8 lysår unna. Ho er ein oransje dverg med storleiksklasse 4,7, som tyder at sola er noko varmare og større. Systemet har eit par binære brune dvergar, og har lenge vore ein kandidat for SETI-studiar.

Indianaren har ei lyssterk dobbeltstjerne. Theta Indi er ei dobbeltstjerne som er synleg i små amatørteleskop, 97 lysår frå jorda. Primærstjerna er ei kvit stjerne med storleiksklasse 4,5 og den seundære er ei kvit stjerne med storleiksklasse 7,0.

T Indi er den einaste lyssterke variable stjerna i Indus. Ho er ein halvregulær, djupfarga raud kjempe med ein periode på 11 månader, 1900 lysår frå jorda. Den minste storleiksordenen er 7 og den største er 5.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Indus (constellation)» frå ,  den 16. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). Stars and Planets Guide, Collins, London. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.

Bakgrunnsstoff

 Starry Night Photography: Indianaren
 Star Tales–Indus
 Indianaren på Constellation Guide

 
Stjernebilete
Sørlege stjernebilete
Roy Waage

Roy Waage, (), er ein norsk politikar. Han er leiar i Kystpartiet frå 13. mars 2005. Han er ordførar i Skjervøy kommune og har før overgangen til Kystpartiet vore medlem av Kristeleg Folkeparti. 

Waage uttala etter Stortingsvalet 2005 at han vil ta sikte på å vera kandidat ved Stortingsvalet 2009. Kystpartiet fekk ingen representantar på Stortinget etter valet i 2005.

Ordførarar i Skjervøy
Kystpartipolitikarar
KrF-politikarar i Troms
UFO

Ufo står for uidentifisert flygande objekt. Ordet vart opphavleg nytta om objekt som enno ikkje var identifiserte, men har i det seinare vore nytta som eit namn på fartøya til romvesen.

Interessa for ufoar byrja etter at Kenneth Arnold hevda å ha sett ein «flygande tallerken» 24. juni 1947 i nærleiken av Mount Rainier i Washington. Sidan har ufoane vore ei kjelde til fleire segner, songar, bøker, filmar og dokumentarar.

Under ei meiningsmåling i USA i 1996 kom det fram at 71 % av alle amerikanarar trudde at styremaktene deira heldt informasjon om ufoar skjult.

I Noreg høyrer ein med ujamne mellomrom historier om folk som har observert ufo. Døme på det er UFO-ringen på Espevær og nattlysa i Hessdalen.

Bakgrunnsstoff 
 - UFO Norge, organisasjon som samlar inn observasjonar i Noreg 
‎‎

Pseudovitskap
Eva Braun

Eva Anna Paula Braun () er mest kjend for å ha vore kjærasten til Adolf Hitler, og var gift med han i eitt døgn. Ho tok livet av seg ved slutten av den andre verdskrigen.

Tyskarar i andre verdskrigen
Folk frå München
Makedonia

Makedonia kan vera: 

 Den sjølvstendige republikken Nord-Makedonia, som fram til 2019 kalla seg "Republikken Makedonia" 
 Gresk Makedonia - eit område nord i Hellas
 Regionen Makedonia - ein historisk og geografisk region sør på Balkan
 Provinsen Makedonia - ein provins i Romarriket
 Makedonia i antikken - riket som Aleksander den store (Aleksander III av Makedonia) utvida til eit storrike