alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Løvliefjellet

Løvliefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 710 meter over havet.

Fjellet er oppkalla etter foretningsmannen Andreas Løvlie (1860-1915) for å ha gjeve økonomisk stønad til Gunnar Isachsens Svalbard-ekspedisjoner i 1909 og 1910.

Løvlie-expeditionen 
Løvlie-expeditionen nådde toppen av fjellet 8. juni 2017. Ekspedisjonen bestod av Anders Haavie, Andreas Bakka Hjertø, Mathias Taulow Lisberg, Anders Løvlie, Harald Mathias Løvlie og Håvard Tjora.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Lowzowfjella

Lowzowfjella er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 748 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Vekkerøfjellet

Vekkerøfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 907 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Eleonoretoppen

Eleonoretoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 731 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Hofgaardtoppen

Hofgaardtoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 125 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Liertoppen

Liertoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 821 meter over havet.

Referansar 

Fjell på Spitsbergen
Syrisk kristendom

Syrisk kristendom er ei retning innan kristendommen som følgjer kristne tradisjonar frå Syria. Mange av dei bruker gammalsyrisk som liturgispråk.

Den syriske kristendommen er hovudsakleg utbreidd i Midtausten og i den indiske delstaten Kerala. Syrisk kristendom er rekna som ein del av austleg kristendom, og er delt inn i to hovudgrupper: Ei vestleg som følgjer antiokensk ritus og ei austleg som følgjer kaldeisk ritus.

Kyrkjer innan syrisk kristendom
Den syrisk-ortodokse kyrkja
Austlege kyrkjer:
Den austlege assyriske kyrkja
Den kaldeisk-katolske kyrkja
Tomaskristne
Den syrisk-katolske kyrkja
Den maronittiske kyrkja

Austleg kristendom
Kristne retningar
Messa di Orfeo

Messa di Orfeo er det 20. og siste albumet til Popol Vuh. Det vart først gjeve ut i 1999 på Spalax og inneheld musikk som vart spelt under ein audio-video-lys-installasjon som vart framført i Labyrinten i Molfetta i Bari, under Time Zones Festival i 1998.

Innhald

Medverkande 
Florian Fricke – klaverinstrument
Frank Fiedler – video
Guillermina De Gennaro – resitasjon
Maya Rose – vokal
Johannes Fricke – kunstnarisk assistanse

Bakgrunnsstoff 
 http://www.furious.com/perfect/populvuh.html (Artikkel med meldingar av kvart album, på engelsk)
 http://www.enricobassi.it/popvuhdiscografia90.htm  (med original tekst frå plateomslaget)
 http://www.venco.com.pl/~acrux/messa.htm
 

Popol Vuh (Tyskland)-album
Konsertalbum frå 1999
John Keats

John Keats () var ein engelsk diktar under romantikken. Trass i ei kort verketid var han ein av dei viktigaste diktarane frå den andre generasjonen av romantiske diktarar i England, saman med Lord Byron og Percy Bysshe Shelley.

Keats blei først utgjeven berre fire år før han døydde, og dikta hans hadde ikkje fått god kritisk mottaking. I ettertid voks omdømet hans, og ved slutten av 1800-talet var han rekna som ein av dei mest elska engelske diktarane. Dikta hans har vore populære fram til våre dagar, og har påverka ei rekkje ulike diktarar og andre forfattarar.

Verk 
John Keats fekk sine første dikt trykte i The Examiner, eit tidsskrift drive av den radikale Leigh Hunt. 
Han gav ut si første  diktsamling, Poems, i 1817, og Endymion i 1818.

Keats er særleg kjend for ei rekkje odar, som «Ode on a Grecian Urn», «Ode on Indolence», «Ode on Melancholy» og «Ode to a Nightingale» (alle frå 1819). Han fann inspirasjon både i klassisk gresk kultur og i europeisk mellomalderdikting, som Edmund Spenser («Imitation of Spenser», 1814), omsetjaren George Chapman («On First Looking into Chapman's Homer», 1816) og Alain Chartier (som gav tittelen til «La Belle Dame sans Merci»).

Keats er også kjend som ein fin brevskrivar, og kom mellom anna ofte tilbake til hans syn på vesenet til poesien.

Bakgrunnsstoff 

 Samla verk av Keats ved Bartleby.com
 Keats House i London
 The Keats-Shelley House i Roma

Keats på norsk 
 Nordahl Grieg: De unge døde. Keats, Shelley, Byron, Brooke, Sorley, Owen, med oversettelse av deres diktning. Oslo: Gyldendal, 1932
 Endymion. En poetisk romanse; gjendikta og med etterord av Geir Uthaug. Oslo: Aschehoug, 2003 ISBN 82-03-18288-7
 Nils-Øivind Haagensen: Brev til Fanny Brawne. Oslo: Flamme forlag, 2009

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Keats» frå ,  den 10. mars 2013.  

 

Engelske diktarar
Romantiske diktarar
Engelskspråklege forfattarar
Forfattarar frå London
Snurrebass

Ein snurrebass er eit leiketøy. Den har ei skive med ein smal pinne gjennom sentrum og vinkelrett på skiva.

Leikar
Leiketøy
Jouko Karjalainen

Jouko Karjalainen () er ein finsk tidlegare kombinertløpar frå Kajana. Han vann sølvmedaljen i kombinert både under OL 1980 og OL 1984, samt bronsemedaljen i ski-VM 1985. Karjalainen fekk elles med seg to VM-sølv i lagtevlingar, 1982 og 1984, pluss ein VM-bronse i same i 1985.

Aktiv
Karjalainen markerte seg fyrste gongen i kombinert i 1977, då han vart nummer fem i Svenska skidspelen i Falun. Han kom på åttandeplass då ski-VM gjekk av stabelen i heimlandet, same året som han gav landsmannen Rauno Miettinen hard kamp om sigeren i kombinert i Holmenkollen. I 1979-sesongen vann han kombinert i Lahti-spelen og vart nummer tre i Holmenkollen.

Under vinter-OL 1980 i Lake Placid overraska Karjalainen med å ta sølvmedaljen i kombinertøvinga, 2,7 poeng bakom den austtyske kombinertkongen Ulrich Wehling, med sterke utøvarar som Konrad Winkler, også han austtyskar, og norske Tom Sandberg på dei neste plassane. I 1981 vann Karjalainen kombinert i Holmenkollen, framom tre austtyske kombinertrennarar, med Konrad i Winkler i spissen. Året etter vart Karjalainen nummer fire i den indviduelle kombinertøvinga i verdsmeisterskapen i Oslo, og gjekk så Finlands tremannslag inn til sølvmedalje i den nye konkurransegreina for nasjonslag. Karjalainen vart same sesongen nummer to i Lahti, 8,7 sekundar bak Rauno Miettinen, sesongen etter vart han nummer tre, men var over to minuttar bak vinnaren.   

Med eit nytt OL-sølv kopierte Karjalainen under vinter-OL 1984 bragda frå dei førre vinterleikane. I ein elles svak sesong fann han då berre ein overmann, Tom Sandberg frå Mo i Rana og Noreg. På tampen av OL-sesongen var Karjalainen også med då Finland, i Rovaniemi, tok sølvmedaljen i verdsmeisterskapen på ski for nasjonslag i kombinert. Karjalainen avslutta si tid som aktiv kombinertløpar med å vinne to bronsemedaljar under VM 1985 i Seefeld, i den individuelle øvinga vart han slått av den suveren verdsmeisteren Hermann Weinbuch frå Vest-Tyskland og av norske Geir Andersen.

Kjelder

 Sportsboken, aktuelle årgangar
Resultatoversikt hos FIS

Bakgrunnsstoff 
 

Finske kombinertløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Finske deltakarar under vinter-OL 1980
Kombinertløparar under vinter-OL 1980
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Finske deltakarar under vinter-OL 1984
Kombinertløparar under vinter-OL 1984
Keine Grenzen – Żadnych granic

«Keine Grenzen – Żadnych granic» var det polske bidraget i Eurovision Song Contest 2003 i Riga i Latvia, framført på tysk, polsk og russisk av Ich Troje. Songen er skriven av André Franke, Joachim Horn-Bernges, Michał Wiśniewski og Jacek Łągwa.

Eurovision Song Contest 2003
Polen deltok i finalen 24. mai 2003 i Olimpiskā Skonto halle.

Finalen
Songen starta som nummer 20, etter Frankrike med «Monts et merveilles» av Louisa Baïleche og før Latvia med «Hello From Mars» av F.L.Y.. Polen fekk til saman 90 poeng og enda på sjuandeplass av totalt 26 bidrag. På grunn av den gode plasseringa vart land direktekvalifisert til finalen i 2004.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keine Grenzen – Żadnych granic» frå ,  den 11. mars 2013.  
 

Eurovision Song Contest 2003-songar
Polske Eurovision Song Contest-songar
Tyskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Polskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Russiskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Gianni Versace

Gianni Versace () var ein italiensk moteskapar som grunnla motehuset Versace. Versace var ein karismatisk og anerkjent moteskapar som mellom anna var inspirert av moderne kunst. 

Gianni Versace var fødd i Reggio di Calabria i Italia. Han studerte arkitektur før han 25 år gammal flytta til Milano for å jobba med motedesign. I 1978 presenterte han sin første damekolleksjon i sitt eige namn ved ei motevising i Milano. I 1982 vann Versace den første av ein lang rad utmerkingar som «beste moteskapar» for sin vinterkolleksjon 1982/1983. Versace samarbeidde med den verdskjende operaen La Scala i Milano, og utforma kostyme for ballettar. Han laga klede og kostymer til ei rekkje filmar og TV-seriar, mellom anna Judge Dredd, Showgirls og Miami Vice. Vidare brukte Versace kjendisar som Madonna, Bon Jovi og Tina Turner som modellar, både på catwalken og i annonsane sine. 

Versace blei skoten og drepen den 15. juli 1997 utanfor heimen sin i Miami Beach i Florida. Åtte dagar seinare blei den mistenkte drapsmannen funnen død i eit båthus i Miami etter å ha tatt sitt eige liv. Drifta av motehuset Versace, som då Gianni Versace døydde var verdt 807 millionar dollar, blei teken over av syster hans, Donatella Versace.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gianni Versace» frå , og «Gianni Versace» frå  den 11. mars 2013.  

Italienske moteskaparar
Folk frå Reggio di Calabria
Acarospora Peak

Acarospora Peak er ein fjelltopp 1,5 km nordaust for, og like nedanfor Mount Czegka, ved sørvestenden av Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy mellom 1960–64. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter forslag frå gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) til Scottbreen, 1969–70, fordi lavarten Acarospora emergens vart funne på toppen.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Aldaz

Mount Aldaz er eit fjell, med ei høgd opp mot kring 2520 moh, som så vidt trengjer opp av den isdekte Usas Escarpment, 35 km aust-søraust for Mount Galla i Marie Byrd Land i Antarktis. Fjellet er stort sett isdekt, men har utgåande klipper på nordsida. Det vart kartlagd av US Geological Survey då dei kryssa Executive Committee Range i 1959. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Luis Aldaz, som var meteorolog og forskingssjef ved Byrd-stasjonen, 1960.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Aldaz» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Alexander Peak

Alexander Peak er eit fjell i nordenden av Haines Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart truleg først sett på flyturar frå Little America under Byrd-ekspedisjonen (1928–30), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C.D. Alexander, eit medlem på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alexander Peak» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Andes

Mount Andes er eit fjell, 2525 moh, søraust i Tapley Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Paul G. Andes i US Navy, som var pilot ved McMurdo-basen, 1962–63 og 1963-64.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Andrews Peaks

Andrews Peaks er ei rekkje fjelltoppar nær toppen av Arthurbreen, som ligg mellom Mount Warner og Mount Crow i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagde av U.S. Antarctic Service (1939–41) og av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og det vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stephen T. Andrews, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program og forskingssjef ved Byrd-stasjonen i 1969.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Andrews

Mount Andrews er eit fjell, 2480 moh, som ligg mellom Mount Danforth og Mount Gerdel på sørsida av Albanusbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik Stanley J. Andrews i US Navy, som var med løytnant George W. Warden]] på flyturar over Dronning Maudfjella under Operasjon Highjump, 1946–47.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Andrews» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Dronning Maudfjella
Annexstad Peak

Annexstad Peak er eit delvis isfritt fjell, 2610 moh, på vestsida av kraterkanten på Mount Cumming i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958–60, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John O. Annexstad, som var geomagnetikar og stasjonsseismolog ved Byrd-stasjonen, 1958, og som seinare arbeidde i Meteorite Working Group ved Johnson Space Center i Houston.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Annexstad Peak» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Asher Peak

Asher Peak er eit fjell 2480 moh sørvest i Mount Flint i McCuddin Mountains i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Bill F. Asher i US Navy, skipselektrikar ved Little America V i 1958. Han operatør ved atomkraftverket ved McMurdo-basen i 1969.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Asher Peak» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Atwood

Mount Atwood er eit fjell, 1180 moh, ved vestkanten i Clark Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940 på flyturar frå West Base, og vart namngjeven av USAS etter W.W. Atwood, Sr. frå Clark University, ein kjend geolog og geograf.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Atwood» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Avers

Mount Avers er eit fjell 3 km nord for Mount Ferranto i Fosdick Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga i desember 1929 av Byrd-ekspedisjonen og kalla opp etter Henry G. Avers, sjefsmatematikar i Division of Geodesy i U.S. Coast and Geodetic Survey, som var eit medlem av National Geographic Society sitt ekspertpanel som avgjorde at Richard E. Byrd hadde nådd Nordpolen (1926) og Sørpolen (1929) med fly.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Avers» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Geograf

Ein geograf er ein vitskapsmann som studerer geografi, studiet av det naturlege miljøet og det menneskeleg samfunnet på jorda.

Sjølv om geografar er historisk kjend som folk som laga kart, er kartmaking i røynda eit felt innan kartografi, som er eit fagfelt under geografi. Geografar studerer ikkje berre detaljane i det naturlege miljøet eller det menneskelege samfunnet, men òg vekselverknaden mellom desse to. Til dømes studerer dei korleis det naturlege miljøet medverkar til det menneskelege samfunnet og korleis det menneskelege samfunnet påverkar det naturlege miljøet. 

Geografar innan fysisk geografi studerer særleg det naturlege miljøet, medan geografar innan befolkningsgeografi studerer det menneskelege samfunnet.

Studieområde 
Det er to hovudfelt som geografane studerer: 
 Fysisk geografi: inkludert geomorfologi, hydrologi, glasiologi, biogeografi, klimatologi, meteorologi, pedologi, oseanografi, geodesi og miljøgeografi.
Befolkningsgeografi: inkludert urban geografi, kulturgeografi, økonomisk geografi, politisk geografi, historisk geografi, marknadsgeografi, helsegeografi og samfunnsgeografi.

Sjå òg 

Geografi
Fysisk geografi
Befolkningsgeografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Geographer» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Vitskaplege yrke
U.S. National Geodetic Survey

National Geodetic Survey, tidlegare kalla U.S. Coast and Geodetic Survey (U.S.C.G.S.), er ei amerikansk føderalt byrå som definerer og styrer eit nasjonalt koordinatsystem, som dannar grunnlaget for transport og kommunikasjon, kartlegging og mange bruksområde innan vitskap og teknikk. Sidan 1970 har det vore ein del av National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) i det amerikanske handelsdepartmentet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «U.S. National Geodetic Survey» frå ,  den 11. mars 2013.

Bakgrunnsstoff
National Geodetic Survey si nettside

Geodesi
National Geodetic Survey
Skipingar i 1807
Oppdaginga av Nord-Amerika
National Geographic Society

National Geographic Society (NGS) er ein av dei største ideelle vitskaps- og utdanningsinstitusjonar i verda. Interessene omfattar geografi, arkeologi og naturvitskap, fremming av miljømessig og historisk bevaring, og studiet av verdskulturen og verdshistoria. Organisasjonen vart grunnlagt i 1888 og har hovudkontoret sitt i Washington, DC.

National Geographic Society gjev ut tidsskriftet National Geographic og har ein eigen TV-kanal, National Geographic Channel.

Bakgrunnsstoff 

Geografiske organisasjonar
Ideelle organisasjonar
Organisasjonar skipa i 1888
Vitskaplege organisasjonar i USA
Utdanningsorganisasjonar i USA
Beacon Dome

Beacon Dome er eit stort kuppelforma fjell i Antarktis. Det ligg 3010 moh ved toppen av Griffithbreen langs Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1969–70) fordi fjellet består av ein base av granitt med horisontale lag med Beacon Supergroup over.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Beacon Dome» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Beard Peak

Beard Peak er eit fjell 2360 moh, langs nordkanten av La Gorce Mountains, som ligg 4 nautiske mil sør for austenden av Mount Mooney. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Philip H. Beard, ein fotograf med U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Beazley

Mount Beazley er eit fjell, 2410 moh, som ragar over nordenden av California Plateau. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert M. Beazley i US Navy som var øvstkommanderande på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1965.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Benedict Peak

Benedict Peak er eit spisst, hovudsakleg isdekt fjell som ligg 6 nautiske mil nordaust for toppen av Mount Murphy i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Philip C. Benedict, ein polarlysforskar ved Byrd-stasjonen i 1966.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Benes Peak

Benes Peak er eit fjell på 2450 moh. i Antarktis. Det er nesten heilt dekt av snø og ligg langs Usas Escarpment, 4 nautiske mil aust for Mount Aldaz i Marie Byrd Land. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey under kryssinga av Executive Committee Range i 1959, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Norman S. Benes, ein meteorolog ved US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen i 1961.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Berry Peaks

Berry Peaks er eit lite gruppe fjelltoppar 10 nautiske mil sør for enden av Reedybreen, mellom søraustkanten av Rossisen og Watson Escarpment. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William Berry, ein sambandsmann ved Byrd-stasjonen vinteren 1961.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Birchall Peaks

Birchall Peaks er eit gruppe fjelltoppar 3 nautiske mil vest for Mount Iphigene, på sørsida av Block Bay i Marie Byrd Land. Dei vart oppdaga i 1929 av Byrd-ekspedisjonen, og det vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Frederick T. Birchall, som arbeidde i New York Times som publiserte pressemeldingane til ekspedisjonen.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Bitgood

Mount Bitgood er eit fjell (1150 moh) mellom Mount Lockhart og Mount Colombo på nordsida av Fosdick Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles D. Bitgood, ein geolog med gruppa frå US Antarctic Research Program (USARP) som vitja Fosdick Mountains, 1967-68.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Blackburn i Antarktis

Mount Blackburn er eit massivt, fjell med flat topp, 3275 moh, som ligg like aust for Scottbreen oppom sørvestenden av California Plateau og Watson Escarpment i Dronning Maudfjella.

Det vart oppdaga av og kalla opp etter Quin A. Blackburn, ein geolog som var leiaren for eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen som vitja Scottbreen i desember 1934.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Blackburn (Antarctica)» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Dronning Maudfjella
Mount Blades

Mount Blades er eit fjell 3 nautiske mil (6 km) vest-nordvest for Bailey Ridge, på nordsida av Boydbreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser J.L. Blades i U.S. Navy som var leiar for støtteoperasjonar ved McMurdo-basen vinteren 1965.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Bleclic Peaks

Bleclic Peaks er to fjell nær sørenden av Perry Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter John P. Bleclic, som var flyfotograf på USS «Glacier» i desse farvatna 1961–62.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bleclic Peaks» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Bodziony

Mount Bodziony er eit fjell med ei bratt vestsida og ei høgd på opp mot over 400 moh ved nordenden av Hunt Bluff på Bear Peninsula ved Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Ronald Bodziony som var offiser under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1973-76.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Boeger Peak

Boeger Peak er eit snødekt fjell på 3070 moh. i Antarktis. Det ligg 2 nautiske mil vest for Richmond Peak i Toney Mountain-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alvin C. Boeger, sjefsflyfotograf i U.S. Navy. Han gjorde fleire flyturar for å kontrollere istilhøva mellom New Zealand og Antarktis frå oktober til desember 1972 which contributed to ship operations and routing.

Kjelder 

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Boennighausen

Mount Boennighausen er eit snødekt fjell (2970 moh) som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør-sørvest for Mount Kosciusko i Ames Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Thomas L. Boennighausen]], CEC i US Navy, øvstkommanderande på atomkraftverket ved McMurdo-basen, 1966. Han tente som sivilingeniør for U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1969–70 og 1970-71,

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land