alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nasjonalidrettar

Nasjonalidrettar er idrettar rekna som nasjonalsymbol ved at dei verker spesielt samlande på ein nasjon eller har ein særskild plass i kulturen deira.

Offisielle nasjonalidrettar
Fylgjande land har offisielle nasjonalidrettar. Det treng likevel ikkje tyde på at idrettane er dei mest utøvde eller populære åt dei respektive landa.

Argentina: , polo-liknande spel, nasjonalidrett sidan 1953
Bangladesh: , ein kampidrett for lag, nasjonalidrett sidan 1972
Chile: , nasjonalidrett sidan 1962
Colombia: Tejo, eit spel der ein kastar metallskiver mot mål, nasjonalidrett sidan 2000
Canada: , sommar-nasjonalidrett, ishockey, vinter-nasjonalidrett, båe sidan 1994
 India: Landhockey
Mexico: , ein rodeoaktigsport, nasjonalidrett sidan 1933
Sri Lanka: Volleyball, nasjonalidrett sidan 1991
Uruguay: Destrezas criollas, nasjonalidrett sidan 2006

Ålment godtekne nasjonalidrettar
Idrettar ålment rekna som nasjonalsymbol.

 Afghanistan: Buzkashi
 Anguilla: Yachtlaup
 Argentina: Fotball
 Antigua og Barbuda: Cricket
 Barbados: Cricket
 Bermuda: Cricket
 Bhutan: Bogeskyting
 Brasil: Fotball
 Kina (FRK): Bordtennis
 Colombia: Fotball
 Cuba: Baseball
 Den dominikanske republikken: Baseball
 England: Fotball
 Finland: Pesäpallo
 Grenada: Cricket
 Guyana: Cricket
 Island: Glíma
 India: Cricket
 Irland: Gæliske spel
 Jamaica: Cricket
 Latvia: Basketball (sommar), ishockey (vinter)
 Litauen: Basketball
 New Zealand: Rugby union
 Noreg: Langrenn
 Pakistan: Landhockey
 Papua Ny-Guinea: Rugby league
 Peru: Paleta Frontón
 Skottland: Golf
 Slovenia: Alpin skiidrett
 Sverige: Fotball
 Thailand: Muay thai
 USA: Baseball
 Wales: Rugby union

Referansar
Delar av denne artikkelen bygger på «National sport» frå ,  den 28. mai 2011.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Nationalsport» frå ,  den 28. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Idrett
Nasjonalsymbol
Mixes av Kylie Minogue

Mixes er eit remiksalbum av den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve av Deconstruction Records 3. august 1998 i Storbritannia. Albumet vart først utgjeve på vinyl, og vart seinare gjeve ut på CD som eit dobbelalbum på grunn av høg etterspurnad. Mixes debuterte på 63. plass på den britiske albumlista, og låg på lista i ei veke.

Sporliste 
CD 1
«Too Far» (Brothers in Rhythm Mix) – 10:21
«Too Far» (Junior Vasquez Mix) – 11:44
«Some Kind of Bliss» (Quivver Mix) – 8:39
«Breathe» (Tee's Freeze Mix) – 6:59
«Breathe» (Sash! Club Mix) – 5:20

CD 2
«Breathe» (Nalin & Kane Remix) – 10:11
«Did It Again» (Trouser Enthusiasts' Goddess of Contortion Mix) – 10:22
«Did It Again» (Razor'n Go Mix) – 11:21
«Too Far» (Brothers in Rhythm Dub Mix) – 8:31

Bakgrunnsstoff 
Mixes på Allmusic

Kylie Minogue-album
Musikkalbum frå 1998
Omleiringa av St. Augustine i 1702

Omleiringa av St. Augustine var ein del av Dronning Anne-krigen i november og desember 1702.  Engelske styrkar frå provinsen Carolina og deira indianske allierte, kommandert av guvernøren i Carolina, James Moore, mot den spanske kolonifestninga Castillo de San Marcos i St. Augustine i Spansk Florida.

Etter å ha øydelagd spanske kystsamfunn nord for St. Augustine kom styrkane til Moore fram til St. Augustine den 10. november og byrja omleiringa. Den spanske guvernøren Joseph de Zúñiga y Zérda hadde fått nok tid på seg til å trekkje sivile og matforsyningar inn i festninga og sende melding til nærliggande spanske og franske samfunn om støtte. Dei engelske kanonane gjorde lite skade på festningsmurane, og dette fekk guvernør Moore til å sende ei melding til Jamaica for å få større kanonar. Spanjolane si bøn om hjelp var ein suksess og ein flåte vart send frå Havanna i Cuba. Soldatane gjekk i land den 29. desember og Moore avslutta kringsetjinga dagen etter. Han vart tvungen til å brenne mange av båtane sine før han vendte attende til Charles Town i skam.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Siege of St. Augustine (1702)» frå ,  den 29. mai 2011. 

Konfliktar i 1702
St. Augustine
St. Augustine 1702
St. Augustine 1702
Historia til Florida
1702 i Nord-Amerika
1702 i Det britiske imperiet
Charles Town-toktet

Charles Town-toktet (september 1706) var eit fransk-spansk forsøk under kaptein Jacques Fefebvre på å ta hovudstaden i den engelske provinsen Carolina, Charles Town under Dronning Anne-krigen (som var den nordamerikanske delen av den spanske arvefølgjekrigen).

Det vart hovudsakleg organisert og betalt for av franskmennene og starta frå Havanna i Cuba og ekspedisjonen nådde Charles Town tidleg i september 1706 etter å ha gjort eit stopp i St. Augustine for å hente forsterkingar. Eit kort møte med ein sjørøvar gjorde at «Brilliant», eit av dei seks skipa i toktet, kom bort frå dei andre. Soldatane gjekk i land nær Charles Town og vart raskt driven bort av ein milits sendt ut av guvernør Nathaniel Johnson då meldingane kom om at flåten var på veg til området. Ein improvisert flotilje kommandert av oberst William Rhett klarte å kapre «Brillant», som nådde fram etter dei fem andre skipa alt hadde segla bort i nederlag.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charles Town expedition» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Engelske slag
Franske slag
Spanske slag
Historia til Sør-Carolina
Konfliktar i 1706
Canada i Ny-Frankrike

Canada var namnet på ein fransk koloni som ein gong strekte seg langs Saint Lawrence-elva. Dei andre koloniane i Ny-Frankrike var Acadia, Louisiana og Newfoundland. Canada, som var den mest utvikla kolonien i Ny-Frankrike, var delt inn i tre distrikt, kvar med sitt eige styre: Québec, Trois-Rivières og Montréal. Guvernøren i distriktet Québec var òg generalguvernør i heile Ny-Frankrike.

Sidan Canada var meir utvikla enn dei andre koloniane, vert ofte omgrepet «Canada» og «Ny-Frankrike» nytta om ein annan. Etter Paris-traktaten i 1763, då Frankrike avstod Canada og koloniane deira til Storbritannia, fekk kolonien namnet provinsen Quebec.

Bandlagt eigedom 
Ei folketeljing i 1740 synte at det budde kring 44 000 kolonistar i St. Lawrence-dalen, dei fleste av dei fødd i Canada. Av desse budde 18 000 i Québec, 4 000 i Trois-Rivières og 22 000 i Montréal. Dei fleste budde på landsbygda, og byane Quebec hadde 4600 innbyggjarar, Trois-Rivières hadde 378 og Montreal hadde 4200 innbyggjarar. I tillegg hadde Île Royale 4 000 innbyggjarar (1500 i Louisbourg) og Île Saint-Jean 500 innbyggjarar. Acadia hadde 8 000 innbyggjarar.

Pays d'en Haut 
Pays d'en Haut (dei øvre landa) var underlagt Canada, eit enormt område nord og vest for Montreal, som dekte heile Dei store sjøane og strekte seg så langt inn i Nord-Amerika som franskmennene hadde utforska. Nord for Dei store sjøane, vart ein misjon, Sainte-Marie blant huronane, oppretta i 1639. Etter at Huron-reservatet vart øydelagd i 1649, øydela franskmennene sjølv misjonsstasjonen og forlet området. I det som i dag er Ontario og dei vestlege præriane, vart det bygd forskjellige handelsstasjonar og fort, som Fort Kaministiquia (1679), Fort Frontenac (1673), Fort St. Pierre (1731), Fort St. Charles (1732) og Fort Rouillé (1750).

Den einaste franske busetnaden i Pays d'en Haut var sør for Dei store sjøane, rundt Fort Pontchartrain du Détroit (1701), Fort Michilimackinac (1715), Fort Niagara (1678) og Fort Carillon (1755).  Denne delen av Pays d'en Haut, kalla Pays des Illinois (Illinois-landa), vart etter kvart annektert av Louisiana kring 1717.  

I dag syner omgrepet Les Pays-d'en-Haut til kommunar i Laurentides-regionen i Quebec, nord for Montreal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Canada (New France)» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

+
Tidlegare franske koloniar
Kanadisk historie
Provinsen Massachusetts Bay

Provinsen Massachusetts Bay var ein kronkoloni organisert 7. oktober 1691 i Nord-Amerika av William og Maria, dei samanslutta monarkane av England og Skottland. Kontrakten vart innført 14. mai 1692 og inkluderte Massachusetts Bay-kolonien, kolonien Plymouth, Martha's Vineyard, Nantucket, Provinsen Maine og det som no er Nova Scotia. (Nova Scotia vart skilt ut i 1696 og vart provinsen Nova Scotia i 1713). Provinsen New Hampshire fekk sjølvstendet sitt frå Massachusetts Bay då provinsen Massachusetts Bay vart oppretta.

Frå 1691 reknast vanlegvis historia til provinsen Massachusetts Bay som identisk med Massachusetts. «William og Maria-kontrakten» frå 1691 fekk éitt tillegg av kong George I sin «forklarande kontrakt» som ekspanderte dei opphavlege rettane som vart gjeve kolonien. Provinsen Massachusetts Bay eksisterte til omtrent 7. oktober 1774 då domstolane i Massachusetts oppretta ein provinsiell kongress som svar til den tettande kontrollen til trona, og som eit føregåande vedtak til opprøret i den amerikanske sjølvstendekrigen. Konstitusjonen eller styreforma for Commonwealth of Massachusetts vart vedteke i Cambridge i oktober 1779 og adoptert av delegatane ni månader seinare i juni 1780 til å tre i kraft «den siste onsdagen i komande oktober».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Provinsen Massachusetts Bay» frå ,  den 29. mai 2011.  
 

Massachusetts Bay, Province of
Tidlegare britiske koloniar
Historia til Massachusetts
Historia til Maine
Historia til New Hampshire
Historia til Nova Scotia
Massachusetts
Provinsen New Hampshire

Provinsen New Hampshire i Britisk Amerika var produktet av fleire engelske landkontraktar datert frå 1623 til 1680, og i mykje av kolonihistoria til kolonien var han underlagt Massachusetts-kolonien og leiarskapen i Boston.

Dei første busetjingane til kolonien var Little Harbor, Dover, Portsmouth og Exeter. Busetjinga i Exeter vart grunnlagt i 1638 av John Wheelright, ein disippel av Anne Hutchinson. Desse stadene vart samde om å bli sameint i 1639 og i 1641 gjekk dei med på å slutte seg til Massachusetts-kolonien. Kongen skilde New Hampshire ut i 1679 (som del av maktovertakinga til kong Karl II), samla han med Massachusetts igjen i 1699 og separerte han for siste gongen i 1691, då han vart den kongelege provinsen New Hampshire.

New Hampshire fekk ikkje eigen koloniguvernør før i 1741.

Det omstridde territoriet som vart tildelt New Hampshire (New Hampshire framsette krav på det, ein dommar gav det til New York), vart seinare staten Vermont.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Provinsen New Hampshire» frå ,  den 29. mai 2011.  
 

Historia til New Hampshire
New Hampshire
Tidlegare britiske koloniar
Provinsen New York

Provinsen New York (1664–1775) var ein britisk kronkoloni som opphavleg omfatta det som i dag er dei USA-amerikanske statane New York, New Jersey, Delaware og Vermont, i tillegg til delar av Connecticut, Massachusetts og Maine, og det austlege Pennsylvania. Det meste av dette landområdet vart raskt kvittert av krona og gav området som i dag er delstaten New York.  

Provinsen kom til då Provincie Nieuw-Nederland overgav seg og vart avstått av Dei sameinte Nederlanda til kongedømet England i 1664. Provinsen vart kalla opp etter Jakob, hertugen av York, bror til Karl II av England, kort tid etter. Territoriet var ein av Dei midtre koloniane, og vart først styrt direkte frå England.  

New York-kongressen av lokale representantar erklærte seg sjølvstendige den 22. mai 1775, først omtalt som «staten New York» i 1776, og ratifisert i New York-konstiusjonen i 1777. Sjølv om britane heldt New York City under den amerikanske sjølvstendekrigen som militær- og politisk base under operasjonane deira i Nord-Amerika, og ein britisk guvernør teknisk sett sat med embetet, vart det meste av den tidlegare kolonien halden av patriotane. Dei britiske krava på New York enda med Paris-traktaten i 1783.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Province of New York» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Historia til New York
New York
Maktområdet Ny-England
Tidlegare engelske koloniar
Den store freden i Montreal

Den store freden i Montreal var ein fredsavtale mellom Ny-Frankrike og 40 First Nations i Nord-Amerika. Han vart signert den 4. august 1701 av Louis-Hector de Callière, guvernør i Ny-Frankrike, og 1300 representantar frå dei 40 indianarstammene nordaust i Nord-Amerika. Avtalen enda ein 100 år lang krig mellom irokesarane, som var allierte med engelskmennene, og franskmennene, som var allierte med huronar og algonquianar. Det medførte 16 år med fredelege forhold og handel før krigen starta igjen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Great Peace of Montreal» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Alfred A. Cave The French and Indian War 2004 Greenwood Press ISBN 031332168X
 Atherton, William. Montreal, 1535-1914
 Eccles, W. J. Biography of Denonville at DCB
 

Ny-Frankrike
Historia til Montreal
Indianske avtalar
Avtalar i 1701
Franske fredsavtalar
Omleiringa av Port Royal i 1707

Omleiringa av Port Royal i 1707 var to separate forsøk av engelske kolonistar frå New England på å erobre Acadia (som i dag omtrent utgjer dei kanadiske provinsane Nova Scotia og New Brunswick) ved å erobre hovudstaden Port Royal (i dag Annapolis Royal) under Dronning Anne-krigen. Begge forsøka vart gjort av militssoldatar frå kolonien og var leia av menn som ikkje hadde erfaring med omleiringar. Festninga i Port Royal klarte lett å stå imot begge forsøka, med støtte frå akadiske og indianske militssoldatar utanfor fortet. 

Den første omleiringa starta den 6. juni 1707 og varte 11 dagar. Den engelske obersten John March klarte å opprette stillinga nær fortet i Port Royal, men ingeniørane hans hevda at dei naudsynte kanonane ikkje kunne setjast i land, og styrken trekte seg attende etter usemjer i krigsrådet. Den andre omleiringa byrja den 22. augsut og klarte aldri å sikre ein god leir på grunn av godt, organisert forsvar av den akadiske guvernøren Daniel d'Auger de Subercase.

Omleiringsforsøket var rekna som ein katastrofe i Boston og kommandantane vart håna då dei kom attende. Port Royal vart erobra i 1710 av ein større styrke som inkluderte soldatar frå den britiske hæren. Dette markerte slutten på det franske styret på halvøyområdet av Acadia.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Port Royal (1707)» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Port Royal 1707
Port Royal 1707
Port Royal 1707
Konfliktar i 1707
Historia til Nova Scotia
Historia til Massachusetts
Konfliktar i Canada
Port Royal i Nova Scotia

Port Royal (i dag Annapolis Royal) var ein gong hovudstaden i Acadia og er i dag eit lite landleg samfunn på vestsida av den kanadiske provinsen Nova Scotia. Først låg Port Royal på nordsida av Annapolis Basin i Nova Scotia, der det i dag er reist ein rekonstruksjon av den originale busetjinga i Port-Royal.  Etter at staden vart øydelagd (1613), vart Port Royal bygd opp att på sørsida. Britane gav staden namnet Annapolis Royal etter at dei erobra Acadia (1710). 

Port Royal vart grunnlagd av Pierre Dugua, Sieur de Mons og Samuel de Champlain i 1605. Landsbyen var den første permanente europeiske busetnaden nord for St. Augustine i Florida. (to år seinare, hadde engelskmennene grunnlagd sin første permanente busetnad i Jamestown i Virginia.)  Om lag 75 år etter at Port Royal vart grunnlagd, migrerte akadiarane frå hovudstaden og oppretta det som vart ein andre store akadisk busetnader før utkastinga av akadiarane: Grand Pré, Chignecto, Cobequid og Pisiguit. 

Før Halifax vart grunnlagd i 1749, var Port Royal/Annapolis Royal hovudstad i Acadia og seinare Nova Scotia i det meste av dei førre 150 åra. I løpet av den tida prøvde britane seks gonger å erobre Acadia med å ta hovudstaden. Dei klarte omsider å slå franskmennene i omleiringa av Port Royal i 1710. Dei neste 50 åra prøvde franskmennene og deira allierte å ta attende hovudstaden utan å lukkast. 

Inkludert raidet som skjedde under den amerikanske sjølvstendekrigen, opplevde Port Royal/Annapolis Royal totalt 13 åtak, meir enn nokon annan stad i Nord-Amerika.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Port Royal, Nova Scotia» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Stader i Nova Scotia
Busetnader grunnlagde i 1605
Historia til Nova Scotia
Omleiringa av Port Royal i 1710

Omleiringa av Port Royal (5. til 13. oktober 1710), òg kjend som erobringa av Acadia, vart utført av britiske soldatar og provinsstyrkar under Francis Nicholson mot ein fransk garnison i Acadia kommandert av Daniel d'Auger de Subercase, i den acadiske hovudstaden Port Royal. Den vellukka britiske omleiringa markerte byrjinga på den permanente britiske kontrollen over halvøy-området av Acadia, som dei gav namnet Nova Scotia, og det var første gongen britane tok og klarte å halde på ein fransk koloni. Etter at franskmennene overgav seg okkuperte britane fortet i hovudstaden og feire at dei hadde erobra ei av dei største festningane i Europa. Dei gav staden det nye namnet Annapolis Royal.

Omleiringa var det tredje forsøket til britane under Dronning Anne-krigen på å erobre den akadiske hovudstaden, og det fekk store følgjer for dei neste 50 åra. Erobringa var eit nøkkelelement i forhandlingane mellom Frankrike og Storbritannia i 1711-1713 om saker i Nord-Amerika. Det førte til at den nye kolonien Nova Scotia vart oppretta, og førte til stor uro om lagnaden til både akadiarane og Mi'kmaq-folket, som framleis budde i Acadia.

Erobringa av Acadia var eit særs viktig element i historia til dei kanadiske statane - det skjedde før britane erobra Louisbourg og Quebec, og varsla slutten for den franske makta i Nord-Amerika meir generelt.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Siege of Port Royal (1710)» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Port Royal 1710
Port Royal 1710
Port Royal 1710
Konfliktar i Canada
Konfliktar i 1710
Ny-Frankrike
Historia til Nova Scotia
Historia til Massachusetts
Quebec-toktet

Quebec-toktet eller Walker-toktet til Quebec var eit britisk forsøk på å angripe Québec i 1711 i Dronning Anne-krigen, den nordamerikanske delen av den spanske arvefølgjekrigen. Det mislukkast etter eit skipsforlis i Saint Lawrence-elva den 22. august 1711, då sju transportskip og eit lagerskip forliste og 850 soldatar drukna. Katastrofen var på denne tida ei av dei mest alvorlege sjøulukkene i britisk historie. 

Toktet var planlagt av administrasjonen til Robert Harley, og basert på planar som opphavleg var lagt fram i 1708. Harley ønskte å utføre toktet som ein del av ei større endring i britisk militærpoiltikk, der dei skulle legge vekt på styrken deira til sjøs. Kommandanten for toktet, admiral Hovenden Walker og brigadegeneral John Hill, vart valt ut på den politiske ståstaden deira og sambanda deira til krona, og planane vart haldne hemmelege sjølv for admiralitetet. Trass i løyndomen klarte franske agentar å finne ut kva britiane planla og åtvare styresmaktene i Québec.

Toktet var venta å få alle forsyningar frå Boston, hovudstaden i provinsen Massachusetts Bay, men byen var ikkje førebudd då dei kom fram og styresmaktene måtte skrape saman forsyningar for tre månader. Admiral Walker hadde òg vanskar med å få tak i erfarne rormenn og nøyaktige sjøkart for å segle i farvatnet i nedre delen av Saint Lawrence. Toktet nådde Saint Lawrence-bukta utan vanskar, men tåke, vanskelege straumforhold og sterk vind gjorde at flåten dreiv mot nordsida av Saint Lawrence nær ein stad som i dag heiter Pointe-aux-Anglais, der skipa forliste. Etter katastrofen avbraut Walker toktet og reiste attende til England. Sjølv om toktet var mislukka, heldt Harley fram å realisere «blue water»-politikken sin.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Quebec Expedition» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Sjøslag i den spanske arvefølgjekrigen
Québec 1711
Québec 1711
Québec
Ny-Frankrike
Hovenden Walker

Sir Hovenden Walker (1656 eller 1666–1725 eller 1728) var ein britisk marineoffiser. Han er mest kjend for å ha leia eit mislukka toktet i 1711 mot Quebec City, som då var hovudstad i Ny-Frankrike.

Karriere
Walker studerte ved Trinity College i Dublin i 1678, men gjorde seg ikkje ferdig og gjekk inn i Den britiske marinen. Han vitja truleg Nord-Amerika i 1686, og nådde Boston ombord på fregatten HMS «Dartmouth». 

Walker vart forfremma til kaptein kring 1692. I 1701 vart han med i flåten under sir George Rooke i Cadiz, og kort tid etter, som commodore, tok han kommando over ei avdeling som deltok i åtak på Guadeloupe og Martinique, begge mislukka. Nederlaget øydela ikkje karrieren hans, og i 1706 var han med i å heve omleiringa av Barcelona. To år seinare vart han utpeikt til kommandant for skvadronen utanfor Dunkerque. 

I mars 1711 vart Walker forfremma til flaggoffiser og vart òg slått til riddar. Same året vart han øvstkommanderande for eit tokt med mål om å erobre Ny-Frankrike. Han skulle angripe Quebec i kombinasjon med ein felttog på land, leia av Francis Nicholson. Då toktet nådde Saint Lawrence-elva vart dei råka av dårlege vêrforhold og forliste på nordsida av elva. Over 800 mann mista livet i forliset og toktet vart avbroten. 

Walker kom attende til London i oktober 1711, men vart ikkje klandra for det mislukka toktet. I 1712 kommanderte han ein skvadron nær Jamaica. Han kom attende til England eit år seinare.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hovenden Walker» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fødde på 1600-talet
Døde i 1720-åra
Britiske marineoffiserar
New School for Social Research

The New School for Social Research var eit universitet i New York, grunnlagt i 1919 av ei gruppe intellektuelle pasifistar. Somme av desse hadde undervist ved Columbia University, men fekk ikkje halde fram der på grunn av pasifismen sin. 

Det er (2006) i alt 1 628 studentar ved New School, opp til doktorgradsnivå. Skulepengane var det same året US$ 19 810, som er relativt lite i amerikansk samanheng for eit universitet på så høgt fagleg nivå.

Rektor sidan 2000 er den tidlegare demokratiske senatoren Robert Kerrey.

Blant grunnleggjarane var Charles Beard, den norsk-ætta Thorstein Veblen, James Harvey Robinson, Wesley Clair Mitchell, John Dewey og Alvin Johnson. Seinare kom fleire andre til som lærarar,  mellom dei Aron Gurwitch, Albert Salomon, Alfred Schütz, Karl Löwith, Marie Jahoda, Hannah Arendt, Hans Jonas, antropologen Claude Lévi-Strauss, språkforskaren Roman Jakobson og Henri Bonnet. Den norske sosiologen Arvid Brodersen var òg her ein lang periode (1949-1974) etter Den andre verdskrigen. I denne perioden var skulen eit senter for fenomenologi i USA. 

Då det kom mange intellektuelle til USA i mellomkrigstida og under Den andre verdskrigen, gjekk skulen òg under namnet eksiluniversitetet, og han vart særleg særleg kjend for sitt fakultet for politikk og sosialvitskap.

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til New School for Social Research

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The New School for Social Research» frå ,  den 29. mai 2011.  
 
New School for Social Research
Universitet i New York
Skipingar i 1919
Dino Jelusić

Dino Jelusić () er ein kroatisk songar og låtskrivar. Han representerte Kroatia i Junior Eurovision Song Contest 2003, og kom på 1. plass.

Kjelde

Denne artikkelen bygger på «Dino Jelusić» frå ,  den 29. mai 2011.  

Kroatiske songarar
Kroatiske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2003-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest-vinnarar
Folk frå Požega
María Isabel

María Isabel López Rodríguez, kjend som María Isabel () er ein spansk songar. Ho representerte Spania i Junior Eurovision Song Contest 2004, og kom på 1. plass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «María Isabel» frå ,  den 29. mai 2011.  

Spanske songarar
Spanske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2004-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest-vinnarar
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest