alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Maren Ramskeid

Maren Olavsdotter Ramskeid () var ein norsk-amerikanar som er kjend i ettertid som ei av kjeldene for Draumkvedet.

Hennar versjon blei nedteikna av M.B. Landstad på 1840-talet, og har ry som den originalversjonen av Draumkvedet som har best indre samanheng. Han er soleis den beste dokumentasjonen ein har for at Draumkvedet har funnest som sjølvstendig ballade og gjennomført visjonsdikt, i ætt med visjonsdikting frå mellomalderen. Varianten vart prenta fyrste gongen i Norske Folkeviser (1853). Her er det opplyst at Maren har «lært af sin Fader Ole Gulliksen Ramskeid død for 15 år siden 77 Aar gl. – han lært den av sin Far.»

Barndom og oppvekst

Maren Heggtveit eller Ramskeid var fødd på Nordigard Heggtveit i Åsgrend i Kviteseid i Telemark. Som vanleg på den tid, tok familien namn etter garden, og kalla seg Heggtveit. Faren, Olav Gunnleiksson Heggtveit (fødd 1757), gift med Gunhild Halvorsdotter Aase (fødd 1780), hadde rydda denne garden etter at han vart skilt ut frå Heggtveit midtre, i 1790-åra. I 1828 måtte familien selja garden og flytte til plassen Ramskeid under Nordigard Heggtveit.

Faren var 60 år da Maren vart fødd som nummer seks i ein syskenflokk på sju, og mora døydde då ho var lita. Då faren døydde i 1834, flytte Maren Ramskeid, som den gongen var 17 år, til ei tante på Sandland i Brunkeberg, og tok namnet Maren Olavsdotter Sandland. Det var truleg på Sandland Maren vart oppsøkt av presten Magnus Brostrup Landstad. Ho tente der som pige i 1849. Ho var då 19 år gamal. Han nemner henne likevel som Maren Ramskeid.

Maren Ramskeid gifte seg med enkemannen Olav Bjørgulfson Fossheim og flytte til Heimdal i Tveitgrend i Kviteseid. I 1882 reiste huslyden til Amerika.

Ein av brørne, Gunnleik, flytte til Åse. Det er sagt at han var ein god visediktar. Den mest kjende visa hans skal vera «Sveinkallvisa», som blei utgitt i skriftet «Lauvduskar», på Det Norske Samlaget i 1887.

Draumkvedet
Maren Ramskeids versjon av Draumkvedet er rekna som den episk sett viktigaste av alle kjende variantar, «Den einaste som synest ha ein viss samanheng mellom strofene», seier Brynjulv Alver. Alver uttrykker seg svært varsamt. Nærlesning syner at Ramskeid-varianten har ei fast oppbygging og god indre samanheng: 

«Den er komponert over slående kontraster som går igjen både i de store linjer og i detaljer. Dertil bygger den seg virkningsfullt opp mot et klimaks som gjennom henspilling på Johannes Åpenbaring aktualiserer selve det kristne verdensdrama. I løpet av noen ganske få strofer formidles samtidig det kristne nådesbudskap, inntrengende, men ikke påtrengende, sterkt og samtidig mildt. Slutten stråler ut lys og trøst.»

Kjelder

Folk frå Kviteseid
Norsk folkedikting
Verdsreligiondagen

Verdsreligiondagen (eng. World Religion Day) er ei interreligiøs markering halden den tredje søndagen i januar. Markeringa blei grunnlagd av bahaiar i USA for å fremja forståing og harmoni mellom religionar.

Dagen blei først markert av bahaiar i USA, seinare også andre stader i verda. I 1985 gav Sri Lanka ut eit frimerke til ære for dagen.

Datoar for verdsreligiondagen:

2009: 18. januar
2010: 17. januar

Kjelder
Bahai calendar for 2009
bahai.us.org

Bakgrunnsstoff
www.worldreligionday.org

januar
interreligiøse markeringar
bahai-høgtider
Gonâvebukta

Gonâvebukta (fr. Golfe de la Gonâve) er ei stor bukt på vestkysten av Haiti.

Hovudstaden på øya Port-au-Prince og byane Gonaïves, Saint-Marc, Miragoâne og Jérémie ligg langs bukta. Ein finn også fleire øyar i henne, mellom anna Les Cayemites og den største øya i landet, La Gonâve.

Elva Artibonite, som er den lengste på hovudøya Hispaniola, renn også ut i bukta.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Golfe de la Gonâve» frå , den 17. januar 2010. 
 

Haitisk geografi
Bukter i Det karibiske havet
Lizard Point i Cornwall

Lizard Point i Cornwall i England er det sørlegaste punktet på Lizardhalvøya. Det er òg det sørlegaste punktet på øya Storbritannia ved 49°57' N, og med unntak av delar av Isles of Scilly det sørlegaste punktet i England. Den vesle landsbyen The Lizard og Landewednack ligg om lag 1 km nord for neset, men den næraste større busetnaden er Helston, 18 km mot nord. 

Lizard Point er for mange skip siste staden dei forlet før dei går til havs og farane der. Den britiske nasjonale redningsbåttenesta (RNLI) har ein stasjon ved Kilcobben Cove, 3 km nordaust for neset. Stasjonen har ein kabelbane frå naustet til stasjonsbygningen på toppen av klippa. Lizard fyr står på Lizard Point. Like nedanfor fyret står det som brukte å vere Lizard ungdomsherberge.

Den spanske armadaen vart først gong sett utanfor Storbritannia ved Lizard Point den 29. juli 1588. Dette var ein av dei største invasjonsflåtane i historia og bestod av 120 væpna skip med over 1000 kanonar og 20 000 mann om bord. 

15. januar 2004 forliste den franske fisketrålaren «Bugaled Breizh» utanfor Lizard Point og fem mann miste livet.

Bakgrunnsstoff
RNLI-banen
The Lizard redningsbåtstasjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lizard Point, Cornwall» frå ,  den 17. januar 2010.  

Nes i Cornwall
Sørlegaste punkt
Penlee Point i Mousehole

Penlee Point er eit nes nær fiskelandsbyen Mousehole i Cornwall i England. . 

Redningsbåten «Penlee» la ut frå land her før båten forliste i 1981.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Penlee Point, Mousehole» frå ,  den 17. januar 2010.  

Nes i Cornwall
Site of Special Scientific Interest i England
Pentire Head

Pentire Head er eit nes nord i Cornwall i England. Neset går nordvestover med Pentire Point i nordvest og The Rumps i nordaust. Opphavet til namnet kjem frå det korniske pen (hovud eller head) og tir (land). Headland tyder nes på engelsk. 

Pentire Point og Stepper Point står på kvar si side av munningen til River Camel. Sør for Pentire Point ligg den vesle feriestaden Polzeath.

På neset The Rumps stod ei klippefestning frå jernalderen. 

South West kyststi følgjer kysten rundt neset og mange turistbåtar seglar ofte rundt neset på veg til Padstow, som ligg i nærleiken. Neset er eigd av National Trust.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pentire Head» frå ,  den 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Pentire Point ved Polzeath
 Bilete og informasjon frå Strolling Guides

Nes i Cornwall
National Trust-eigedommar
Rame Head

Rame Head er eit nes sørvest for landsbyen Rame søraust i Cornwall i England.

Det stod eit åsfort her i jernalderen og seinare vart det bygd eit kapell tileigna St. Mikael. Kapellet vart nytta til messe første gong i 1397, men er truleg langt eldre. 

Neset er ofte det siste stykke land ein ser når ein seglar frå England via Plymouth Sound frå Plymouth. Det er derfor nemnd i sjantisongen «Spanish Ladies».

Sjå òg
Ramehalvøya

Bakgrunnsstoff
 Informasjon frå Village Holiday
 National Coastwatch Institution - Rame Head
 Dyreliv på Rame Head
  Gamle bilete av Rame Head
 Neset på kart frå 1946

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rame Head» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
The Rumps

The Rumps er eit nes på det nordaustlege hjørnet av Pentire Head nord i Cornwall i England. 

Neset består av hard basaltstein og stikk ut i Atlanterhavet. Den vesle øya The Mouls lgig like aust for neset. 

Ein kan nå The Rumps langs South West kyststi frå Polzeath eller langs ein offentleg sti frå parkeringsplassen ved Pentire Farm. Heile Pentire Head, med The Rumps, er eigd av National Trust. Turistbåtar seglar ofte rundt The Rumps på veg til Padstow som ligg i nærleiken.

Det står eit åsfort på The Rumps får jernalderen. Det vart gjort arkeologiske studiar av fortet som vart offentleggjort i 1974. 

Diktaren Laurence Binyon skreiv For the Fallen i 1914 medan han sat på klippene mellom Pentire Point og The Rumps. Det står ein plakett i stein til minne om dette på neset.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Rumps» frå ,  den 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff
 Bilete og informasjon frå Strolling Guides
 Historic Cornwall  om festningsverka på The Rumps

Nes i Cornwall
National Trust-eigedommar
St Anthony Head

St Anthony Head er eit nes heilt sør på Roselandhalvøya i Cornwall i England. Det står oppfor inngangen til ei av dei største naturlege hamnene i verda, Carrick Roads og estuaret til elva River Fal. Det står eit 6" kanonbatteri på neset. Neset er eigd av National Trust.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St Anthony Head» frå ,  den 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff
St Anthony Head på National Trust

Nes i Cornwall
National Trust-eigedommar
Stepper Point

Stepper Point er eit nes nord i Cornwall i England. Neset har ei høgd på 74 meter. Stepper Point og Pentire Point står på kvar si side av munningen til River Camel; Stepper i sørvest og Pentire i nordaust.

På toppen av neset står eit steintårn, bygd som eit dagmerke for skipsfarten i området. Det vart lokalt kalla the Daymark. Det er òg ein kystvaktbygning på neset.

South West kyststi går langs kysten av neset. Den 5 km lange stien frå Padstow til Stepper Point er lett å gå og ikkje altfor bratt. Turistbåtar seglar ofte rundt neset på veg til Padstow som ligg i nærleiken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stepper Point» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Cornwall
Sentraleuropeisk tid

Sentraleuropeisk tid er ei tidssone brukt i Sentral-Europa og Algerie. Tidssona ligg ein time før Greenwich middeltid (GMT)/UTC, og blir gjerne oppgjeven som GMT +1 eller UTC +1. Tidssona var tidlegare også kjend som Middeleuropeisk tid.

Bruk 
Eitt land, Algerie, nyttar sentraleuropeisk tid heile året.

Desse landa og territoria nyttar sentraleuropeisk tid i vinterhalvåret og sentraleuropeisk sommartid (UTC +2) om sommaren:

Tidssoner
Tid i Europa
Tintagel

Tintagel (kornisk Dintagell, tidlegare kjend som Trevena) er ein landsby på kysten av Cornwall i England. Han har 1820 innbyggjarar. 

Landsbyen og det nærliggande Tintagel Castle er knytte til segner om Kong Arthur og riddarane av det runde bordet. Landsbyen har i nyare tid vorte ein populær turiststad. 

Ifølgje Arthurlegenda var borga Tintagel, òg kjend som Terrabil, heimstaden til hertug Gorlois, kona hans Igraine og dottera deira Morgan le Fay. Då Uther Pendragon vart forelska i Igraine omleira han borga, men klarte ikkje å kome innanfor murane. Etter ei lang omleiring let trollmannen Merlin Uther få utsjånaden til Gorlois. Han kunne slik ta seg inn i borga og ta Igraine. Same natt vart Gorlois drepen i eit slag. Prisen for trolldomen var at Merlin skulle få ta hand om barnet til Uther og Igraine. Barnet vart seinare kong Arthur. På staden der Tintagel-borga stod har ein funne ruinar etter eit kloster frå 1000-talet, med grunnmurar frå ein enno eldre bygning.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Tintagel» frå , og «Tintagel» frå  den 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 
 English Heritage om Tintagel
 Arkeologi av Glasgow University archaeologists

Byar i Cornwall
Nes i Cornwall
Trevose Head

Trevose Head er eit nes nord i Cornwall i England, om lag 8 km vest for Padstow. 

Trevose fyr står på det nordvestlege hjørnet av neset. Ruinane av eit kapell står òg på staden. Buktene Booby's og Constantine ligg like ved.

South West kyststi går langs heile neset. I klårt vêr er det mogeleg å sjå nesten heile den nordlege kysten av Cornwall frå neset. I nord kan ein sjå Hartland Point mellom Devon og Cornwall og i sør forbi St Ives til neset Pendeen Watch.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trevose Head» frå ,  den 17. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 
Fottur på Trevose Head med bilde ved themagicofcornwall.com
Trinity House om Trevose fyr 

Nes i Cornwall
Fyr i Cornwall
Zone Point

Zone Point er det sørlegaste punktet på Roselandhalvøya i Falmouth Bay nær St Mawes i Cornwall i England. 

Det ligg om lag 500 meter søraust for St. Anthony's fyr på St Anthony Head. Klippene gjer at det ikkje er mogeleg å nå stranda mellom Zone Point og St Anthony Head frå land. Det er mykje gråsel i bukta mellom dei to nesa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zone Point» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Nes i Cornwall
Columbia Records

Columbia Records er eit amerikansk plateselskap, stifta i 1887.

Kjelde

USA-amerikanske plateselskap
Føretak skipa i 1888
Kultur i 1888
Baggy Point

Baggy Point er eit nes nord i Devon i England. Det skil buktene Croyde og Morte Bay med strendene Woolacombe og Putsborough.

Neset består av sandstein og er ein populær klatreplass.

Området er eigd av National Trust, og er ein del av ein Site of Special Scientific Interest (stad av særleg vitskapleg interesse) på grunn av dei geologiske tilhøva her med sandstein frå øvre devontida. 

Det er spor etter menneskelege busetnader frå mellomsteinalderen. Under den andre verdskrigen vart området nytta som treningsområde av amerikanske styrkar før D-dagen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Baggy Point» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Coastal walk around Baggy Point from the National Trust

Nes i Devon
Landsbyar i Devon
National Trust-eigedommar
Lødingen

Lødingen er ein tettstad og administrasjonssenteret i Lødingen kommune i Nordland fylke. Tettstaden ligg ytst i Tjeldsundet, ved munningen av sundet på nordsida av Vestfjorden, og har .

Lødingen er eit handels- og kommunikasjonssenter. I tettstaden ligg Norsk Telemuseum Lødingen og Losmuseet Lødingen. Her står også Lødingen kyrkje, ei tømra krosskyrkje frå 1897.

Det går ferje over Vestfjorden som knyter E10 (Kong Olavs veg og fastlandssambandet til Lofoten) saman med E6 på Bognes og gjev kortaste vegen sørover frå Harstad og Vesterålen. Lødingen har ein større losstasjon og er ei viktig fiskehamn.

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Kjelder 

Geografi i Lødingen
Tettstader i Nordland
Kommunesenter i Nordland
Ballangen

Ballangen er ein tettstad  i Narvik kommune i Nordland. Fram til 2020 var staden administrasjonssenteret i Ballangen kommune. Tettstaden ligg inst i Ballangsfjorden og har .

Ballangen har verkstadindustri, to daglegvarebutikkar, grunnskole og barnehage. Like utanfor tettstaden ligg Ballangen Museum som presenterer den omfattande gruveverksemda som har vore i Ballangen sidan 1600-talet.

Ballangen ligg ved E6, som går gjennom kommunen. Fylkesveg 819 forbind tettstaden med Kjeldebotn i nordvest. Frå Kjeldebotn går det hurtigbåtrute mellom Narvik og Svolvær. Det er også hurtigbåtsamband med Harstad/Narvik lufthamn på Evenes, og med Harstad. Både Kjeldebotn og Ballangen har gode hamner og kaianlegg.

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Referansar 

Busetnader i Narvik
Tettstader i Nordland
Ballangen
Fauske

Fauske er ein by og administrasjonssenteret i Fauske kommune i Nordland. Byen har  og ligg inst i Fauskevika, ein arm av Skjerstadfjorden.

Fauske er eit kommunikasjonssenter med stasjon på Nordlandsbanen og utgangspunkt for Nord-, og Norgebussen til Kirkenes. Frå E 6 i Fauske fører riksveg 80 vestover til Bodø, og på Finneid lengst aust i tettstedet fører fylkesveg 830 austover til Sulitjelma. Fauske fungerer som servicesenter for Indre Salten. I Fauske er det variert industri, mellom anna bearbeiding av stein (marmor).

I byen ligg Fauske bygdetun, ein del av Nordlandsmuseet, Fauske kyrkje, som er ei langkyrkje i tre frå 1867, Fauske vidaregåande skole og Fagskolen i Fauske som gir tilbod innan bergverksdrift og tunnelarbeid.

Sjå òg 
 Tettstader i Nordland

Kjelder 
 

Geografi i Fauske
Byar i Nordland
Tettstader i Nordland
Kommunesenter i Nordland
Beer i Devon

Beer er ein landsby søraust i Devon i England ved Lyme Bay. Han ligg langs verdsarvstaden Jurassic Coast og er omgjeve av vakre klipper, som Beer Head. Namnet kjem ikkje av det engelske ordet for øl, men frå det gammalengelske ordet bearu, som tyder «lund» og som syner til den gamle skogen rundt byen. Landsbyen ligg 40 km frå Exeter. 

I dag er hovudnæringa her hovudsakleg turisme og fiske. Beer har ei bratt strand av småstein.

Sjå òg
Exeter
Lyme Regis
Sidmouth
Seaton

Bakgrunnsstoff
Beer-Devon.co.uk

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beer, Devon» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Landsbyar i Devon
Strender i Devon
Berry Head

Berry Head er eit nes i sørenden av Torbay, søraust for Brixham i Devon i England.

I klippene her finst ein sjøfuglkoloni med teist, alke og krykkje. Fleire sjeldne trekkfuglar er observert her òg, som jaktfalk i 1986. Fleire sjeldne planter finst her òg. Som følgje av dette er området eit naturreservat. 

To festningar vart bygd på neset rundt år 1800. Desse vart bygd på fundamenta til eit langt eldre åsfort frå jernalderen. 

Ytst på Berry Head står eit fyr frå 1906. Lyset er synleg 36 km unna og gjev doble blink kvart 15. sekund.

Bakgrunnsstoff
Historia til Berry Head
Trinity House - Berry Head fyr 
Åtak på fyret!
Bilete av planteliver i Devon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berry Head» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Nes i Devon
Naturreservat i England
Site of Special Scientific Interest i England
Bolt Head

Bolt Head er eit nes på sørkysten av Devon i England, vest for Kingsbridge-estuaret. Området er eigd av National Trust.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bolt Head» frå ,  den 17. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Bolt Head Airfield

Nes i Devon
National Trust-eigedommar
Bolt Tail

Bolt Tail er eit nes i Devon i England. Det ligg like sørvest for Hope Cove i distriktet South Hams. 

Det står eit åsfort frå jernalderen på Bolt Tail, men det er få spor att etter denne strukturen. 

På klåre dagar er det mogeleg å sjå nedover kysten og inn i Cornwall, så langt som til Dodman Point.

Bakgrunnsstoff
Turar rundt Bolt Tail 
Bilete av Bolt Tail

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bolt Tail» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Nes i Devon
Hope Cove

Hope Cove er ein liten landsby ved sjøen i South Huish i distriktet South Hams, som ligg i Devon i England. Landsbyen ligg 8 km vest for Salcombe og 8 km sørvest for Kingsbridge. Det ligg to strender her som ligg lunt til bak neset Bolt Tail.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hope Cove» frå ,  den 17. januar 2010.  
 

Bukter i Devon
Landsbyar i Devon
Foreland Point

Foreland Point er eit nes i Devon nær Lynmouth og det nordlegaste punktet langs kysten av Devon og Exmoor. Den høgaste klippa er 89 meter over flo sjø, men det høgaste punktet på neset ligg nær Countisbury med 302 meter over havet. 

Det står eit fyr på neset frå 1900, automatisert i 1994. Lyset står 67 meter over havet og blinkar fire gonger kvart 15. sekund. 

Neset er eigd av National Trust.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Foreland Point» frå ,  den 17. januar 2010.  

Nes i Devon
National Trust-eigedommar
Tore Elias Hoel

Tore Elias Hoel () er ein norsk lektor, lyrikar og ungdomsbokforfattar frå  i Harstad.

Han har skrive seks ungdomsromanar, to diktsamlingar og ein libretto til ein opera for born. Han er utdanna cand. philol. og har undervist i norsk litteratur på universitet, distriktshøgskule og lærarhøgskule og i norsk og historie på vidaregåande skule. Han bur i Bodø og arbeider på Bodø videregående skole. 

I intervju har Hoel fortalt at han i diktsamlingane sine prøvde å utvida den politiske lyrikken i ekspresjonistisk retning.  Etter ein pause i forfattarskapen begynte han å skriva romanar for ungdom. Desse relativt korte romanane har alle eit avgrensa tidsforløp (handlinga skjer innanfor eitt døgn), og dei tar utgangspunkt i ei kaoskjensle (oppløyste familiar, eit samfunn utan styring) der også sorg og sakn står sentralt. I alle romanane har kunst ein plass, som utveg til å byggja ein ny identitet. Språket i romanane er kortfatta og sakleg. 

Hoel skreiv i 2005 librettoen til ein opera for born, Jomfru Rosenving på Santavajasø. Musikken blei laga av Sigmund Lillebjerka. Operaen blei framført i 2005 i Bodø og Mo i Rana.  

Hoel sat òg i den nemnda som Språkrådet oppnemnde i januar 2010 for å normere nynorsk. Nemnda avslutta arbeidet sitt i 2011, og resultatet blei Rettskrivinga av 2012.

Bibliografi 
 1979 – Å fange en hval, Gyldendal Norsk Forlag, (diktsamling) (bokmål)
 1981 – Presidentens ro, Gyldendal Norsk Forlag, (diktsamling) (bokmål)
 1988 – Verdsmeisteren, illustrert av Bente Rostad, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, nynorsk utgåve)
 1988 – Verdensmesteren, illustrert av Bente Rostad, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, bokmålsutgave)
 1991 – Eg heiter Pawel, illustrert av Jørgen Blitzner, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, nynorsk utgåve)
 1991 - Jeg heter Pawel, illustrert av Jørgen Blitzner, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, bokmålsutgave)
 1999 – Fire dagar i Nairobi, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)
 2003 – Glaskula, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk) 
 2005 – Vinterfilm, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)
 2005 - Jomfru Rosenving på Santavajasø (libretto til barneopera)
 2007 - To gutar til Paris, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)

Prisar 
 2003 – Blix-prisen

Kjelder 
 Omtale av Tore Elias Hoel i Skrivebua. (Besøkt 18.01.10)

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Tore Elias Hoel hjå Nasjonalbiblioteket
 Samlaget sin presentasjon av forfattaren
 Tore Elias Hoel i NRK Forfatter

Norske lyrikarar
Nynorskforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Folk frå Harstad
[[Kategori:Forfattarar frå Troms}}
Norske skjønnlitterære debutantar i 1979
Vinnarar av Blixprisen
Yksnøya i Volda

Yksnøya er ei øy i Volda kommune. Ho har eit flatemål på 0,585 km². Frå Yksnøya går det fjordar i fire retningar. Rovdefjorden går mot vest-sørvest, Voldsfjorden går mot søraust, Ørstafjorden mot aust og Vartdalsfjorden mot nordaust. I tillegg går Dragsundet, som skil Hareidlandet og Gurskøya, mot nord. 

Om lag 300 m nord for Yksnøya ligg den 2,4 km² store øya Eika i Ulstein kommune. Frå Yksnøya er det om lag 1,9 km inn til fastlandet på Berkneset i Volda kommune.

På øya er det gjort flintfunn frå yngre steinalder. På 1600 og 1700-talet var det to gardsbruk på øya. Kring 1900 var det seks bruk der det budde 40 menneske.

Skulehuset, som stod ferdig i 1910, vart bygd på dugnad av folket på øya. Kommunen stod for materialen. Frå 1954 gjekk borna på Lid skule. 

Frå 1938 til 1986 hadde Yksnøya eige brevhus. Postnummeret var 6117 Yksnøy. Telefon fekk øya på slutten av 1920-åra. Frå 1957 fekk Yksnøya ferjesamband to gongar dagleg. Før det måtte bebuarane ro ut til rutebåt eller ferje når nokon skulle reise, eller gods skulle sendast eller takast imot. Dei hadde ferjesamband til 1976. Etter det vart ruta Yksnøy - Berknes trafikkert av skyssbåt. 

Sidan 1979 har Høgskulen i Volda hatt aktivitetar og undervisning på Yksnøya.

Eiksundtunellen går under Yksnøya.

Kjelder 
 Frode Sætre: Yksnøya - liv og sjøliv. Høgskulen i Volda. 2009

Bakgrunnsstoff 
 Friluftsliv på Yksnøya

Geografi i Volda
Øyar på Sunnmøre
Polyphaga

Polyphaga er den største og mest mangfaldige underordenen av biller. Polyphaga omfattar 144 familiar i 16 undergrupper, spreidd over over 300 000 kjente artar om lag 90 % av alle kjente billeartar.

Polyphaga kan vidare delast inn i fem infraordenar:

 Bostrichiformia, der me mellom anna finn borebiller
 Cucujiformia, der me mellom anna finn marihøner
 Elateriformia, der me mellom anna finn lysbiller
 Scarabaeiformia, der me mellom anna finn hjortebiller
 Staphyliniformia, der me mellom anna finn kortvengjer

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Polyphaga» frå ,  den 18. januar 2010. 
  oppgav desse kjeldene:
 Peter S. Cranston and Penny J. Gullan, University of California,Phylogeny of Insects, page 893.

Bakgrunnsstoff

Biller