alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vólakas

Vólakas (gresk Βώλακας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Vólakas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Referansar 

Volakas
Volakas
Epitálio

Epitálio (gresk Επιτάλιο) er ein landsby i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Epitálio var hovudsete i den tidlegare kommunen Vólakas, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Referansar 

Epitalio
Iárdanos

Iárdanos (gresk Ιάρδανος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Iárdanos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Referansar 

Iardanos
Iardanos
Voúnargo

Voúnargo (gresk Βούναργο) er ein landsby i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Voúnargo var hovudsete i den tidlegare kommunen Iárdanos, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Referansar 

Vounargo
Oléni

Oléni (gresk Ωλένη) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Oléni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Oléni 5 815 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 509 innbyggjarar.

Referansar 

Oleni
Oleni
Oleni
Karátoula

Karátoula (gresk Καράτουλα) er ein landsby i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Karátoula var hovudsete i den tidlegare kommunen Oléni, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýrgos.

Referansar 

Karatoula
Røyken kyrkje

Røyken kyrkje er ei langkyrkje i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja vert gjerne datert til 1229. Sakristiet nord for koret er frå 1937 og våpenhuset i vest frå 1938.

Kyrkja har gamalt inventar: Døypefonten er frå mellomalderen og altarrtavle og preikestol frå 1600-talet. Det finst òg gamle gjenstandar frå kyrkja i Drammens Museum.

Nordvest for kyrkja står eit bårehus frå 1973, og prestegarden ligg sørvest for kyrkjegarden.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Røyken kirke i «Norges Kirker»
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 Bernt Eggen: Kirken og retterstedet i Røyken (Terra Buskerud)
 Kyrkjesøk

Fotnotar

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Kyrkjer i Lier prosti
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Viken
Slemmestad kyrkje

Slemmestad kyrkje er ei langkyrkje frå 1935 i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja vart utvida mot aust med sal for kyrkjelyden og andre rom, og ho var utvida også i 1978 og 2010.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja. Gravlunden i Slemmestad er ved kapellet, lengre sør.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Slemmestad kapell i «Norges Kirker»
 Kyrkjesøk 
 Røyken kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Norske kyrkjer frå 1935
Kyrkjer i Lier prosti
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Piniós i Ilía

Piniós (gresk Πηνειός) er ein kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Piniós ligg nordvest for Pýrgos. I vest ligg Det joniske havet.

Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Gastoúni
 Vartholomió
 Traganó
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Pinios
Pinios
Gastoúni

Gastoúni (gresk Γαστούνη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Gastoúni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Piniós og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Gastoúni 11 254 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 7 485 innbyggjarar.

Referansar 

Gastouni
Gastouni
Gastouni
Vartholomió

Vartholomió (gresk Βαρθολομιό) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Vartholomió inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Piniós.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vartholomió 5 899 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 3 603 innbyggjarar.

Referansar 

Vartholomio
Vartholomio
Vartholomio
Traganó

Traganó (gresk Τραγανό) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Traganó inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Piniós.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Traganó 3 881 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 509 innbyggjarar.

Referansar 

Tragano
Tragano
Tragano
Sjoa kapell

Sjoa kapell er i Sel kommune i Innlandet. Bygget vart oppført som godshus på Sjoa stasjon i 1896. I 1977–78 vart det gjenoppført som kapell under leiing av Jon Rukin, som ofte vert kreditert som arkitekt. Kapellet har om lag 70 sitjeplassar.

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 Sel kyrkjelege fellesråd 
 Sjoahistorie.com  om godshuset
 Bilete på Sjoahistorie.com  frå bygginga

Kyrkjer i Sel
Kyrkjer i Nord-Gudbrandsdal prosti
Norske kyrkjer frå 1978
Filtvet kyrkje

Filtvet kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1894 i Asker kommune i Viken fylke. Korpartiet vart endra til sekstiårsjubileet i 1954.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Filtvet kapell i «Norges Kirker»
 Svein Erik Harnes: Filtvet kirke (hjå Tunsberg bispedømme)
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kyrkjer i Lier prosti
Norske kyrkjer frå 1894
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kulturminne i Asker
Holmsbu kyrkje

Holmsbu kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1887 i Asker kommune i Viken fylke. Interiøret er sterkt prega av ei oppussing fram mot 1954 utført av Holmsbumålarane, blant dei Henrik Sørensen. Kyrkja er òg rehabilitert på 2000-talet.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Holmsbu kapell i «Norges Kirker»
 Cecilia Wahl: Holmsbu kirke (hjå Tunsberg bispedømme)
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Kyrkjer i Lier prosti
Norske kyrkjer frå 1887
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kongsdelene kyrkje

Kongsdelene kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1905 i Sætre i Asker kommune i Viken fylke. Kyrkja står på toppen av ein knaus, og kyrkjegarden ligg nedanfor, på nordaustsida.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Kongsdelene kapell i «Norges Kirker»
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Asker
Kulturminne i Asker
Kyrkjer i Lier prosti
Norske kyrkjer frå 1905
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Ottaskifer

Ottaskifer er ein type mørk fyllittskifer som vert broten i fjella kring Otta i Gudbrandsdalen. 

Skiferen har ein rustbrun og/eller metallskimrande gråfarge, og har i tillegg knippar eller rosettar av lange, svarte amfibolkrystall og små granatkrystall.

Skifereren vart danna under den kaledonske orogenesen frå sediment av leire og sand og vart omdanna og deformert. 

Meir enn 70 % av produksjonen går til eksport.

Kjelder
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Ottaskifer. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/ottaskifer.

Skifer
Sel kommune
Geologi i Innlandet
Paricutín

Parícutin (eller Volcán de Parícutin, òg skrive Paricutín) er ein vulkan i form av ei sinderkjegle i den mexicanske staten Michoacán, nær den lava-dekte landsbyen med same namn. Vulkanen er unik fordi utviklinga frå han oppstod til han døydde ut vart observert og studert av menneske. Han finst på mange versjonar av lista over dei sju naturlege underverka i verda. Parícutin er ein del av Michoacán-Guanajuato vulkanfelt, som dekkjer det meste av det vestlege og sentrale Mexico. Han er òg ein del av Eldringen.

Historie
Tre veker før det faktiske utbrotet byrja ein å høyre buldring som minna om torevêr i landsbyen Parícutin. Det var i røynda djupe jordskjelv. Vulkanen byrja som ein sprekk i maisåkeren til bonden Dionisio Pulido, den 20. februar 1943. Han og kona var vitne til det første utbrotet med oske og steinar. Vulkanen voks raskt og nådde ei høgd på fem etasjar etter ei veke, og ein kunne sjå vulkanen frå avstand etter ein månad. Mykje av veksten til vulkanen skjedde det første året medan han enn ovar i ein eksplosiv pyroklastisk fase. Dei nærliggande landsbyane Parícutin (som vulkanen er kalla opp etter) og San Juan Parangaricutiro vart begge gravlagde i lava og oske, og innbyggjarane måtte flytte til landområde i nærleiken. 

Mot slutten av denne fasen, etter kring eitt år, hadde vulkanen vokse seg 336 meter høg. Dei neste åtte åra heldt vulkanen fram med utbrot, men var då dominert av relativt rolege utbrot med lava som brende det omliggande området på 25 km². Vulkanaktiviteten minka gradvis i denne perioden fram til dei siste seks månadane av utbrotet, då utbrota vart meir valdsame og eksplosive. I 1952 var utbrotet over og Parícutin vart roleg. Kjegla som vulkanen danna stod då 424 meter over kornåkeren der han byrja. Vulkanen har vore roleg sidan den gong. Som dei fleste sinderkjegler trur ein at vulkanen er ein monogenetisk vulkan, som tyder at han berre har eitt enkelt utbrot. Nye utbot i eit monogentisk vulkanfelt vil skje andre stader i feltet. 

Vulkansime er ein vanleg del av det mekiskanske landskapet. Parícutin er den yngste av meir enn 1400 vulkanventilar som finst i Det transmeksikanske vulkanbeltet og Nord-Amerika. Tre folk omkom som følgje av lynnedslag i samband med utbrota, men ingen døydde av sjølve lavaen eller kveling.

Bilete av vulkanen i den aktive fasen vart nytta i filmen Captain from Castile av 20th Century Fox, som kom ut i 1947.

Galleri

Sjå òg
 Vulkanar i Mexico

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paricutín» frå ,  den 23. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Videodokumentar om Parícutin (4min)
 Parícutin på Peakbagger.com

Vulkanar i Mexico
Pyroklastiske kjegler
Øydelagde byar
Naturkatastrofar i Mexico
Sinderkjegler
Naturkatastrofar i 1943
Geologi i Mexico
Monogenetiske vulkanar
VEI-4-vulkanar
Vulkanutbrot på 1900-talet
1943 i Mexico
Jelena Välbe

Jelena Välbe () er ein russisk tidlegare langrennsløpar frå Magadan i Sibir, som tevla for Sovjetunionen og Russland. Ho var den fremste utøvaren i internasjonal kvinnelangrenn på 1990-talet, og vann ti individuelle gullmedaljar og fire stafettgull i ski-VM tida 1989-97, samt tre OL-gull i stafett. I alt vann ho 23 medaljar i ulike VM og vinter-OL i perioden 1989-98. Frå 1989-sesongen til 1997-sesongen var Välbe alltid mellom dei tre beste i verdscupen i langrenn og gjekk heilt til topps fem gongar; 1989, 1991, 1992, 1995 og 1997. Ho sigra i 45 renn i verdscupen. Under Ski-VM 1997 i Trondheim sette Välbe ein fantastisk rekord ved å vinne fem gullmedaljar av fem moglege.

I 1992 vart ho tildelt Holmenkollmedaljen.

Jelena Välbe har sidan 2010 vore leiar av Russlands Langrennsforbund.

OL- og VM-medaljar

OL 
 Albertville 1992: gull på 4x5 km stafett, bronse på 15 km klassisk, 5 km klassisk, jaktstart og 30 km fristil
 Lillehammer 1994: gull på 4x5 km stafett
 Nagano 1998: gull på 4x5 km stafett
 3 gull, 4 bronse

VM 
 Lahtis 1989: gull på 10 km fristil og 30 km fristil, sølv på stafetten
 Val di Fiemme 1991: gull på 10 km fristil, 15 km klassisk og stafetten, sølv på 30 km fristil
 Falun 1993: gull på 15 km klassisk og stafetten
 Thunder Bay 1995: gull på 30 km fristil og stafetten, sølv på 15 km klassisk
 Trondheim 1997: gull på 5 km klassisk, 15 km jaktstart, 15 km fristil, 30 km klassisk og stafetten
 14 gull, 3 sølv

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Russiske langrennsløparar
Sovjetiske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Russland
Deltakarar for SUS under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Galina Kulakova

Galina Aleksejevna Kulakova, (russisk: Галина Алексеевна Кулакова), () er ein sovjetrussisk, tidlegare langrennsløpar frå landsbyen Logatsji i Udmurtia. Ho var verdas beste langrennsløpar i fyrste halvdelen av 1970-talet. Kulakova vann fem VM-gull og totalt fire OL-gull.

Aktiv
Kulakova kom med på Sovjetunionen sitt OL-lag i 1968 og vart landets beste løpar på 10 km med ein sjetteplass og tok deretter sølvmedaljen på 5 km, slått av svenske Toini Gustafsson med 3,2 sekundar. Kulakova gjekk så ankerettapen i 3 x 5 km stafett, men makta ikkje å blande laget inn i gullkampen, der Noregs kvinner overraskande vart olympiske meistrar framom Sverige.

I Ski-VM 1970 opna Kulakova med å ta bronsemedaljen på 10 km, før ho på 5 km tok sin fyrste internasjonale meistertittel. Til sist i meisterskapen fekk ho VM-gull i stafetten over 3 x 5 km, saman med Nina Fjodorova og Alevtina Smirnova. Både under Vinter-OL 1972 i Sapporo og i Ski-VM 1974 i Falun vann Kulakova alt som var å vinne; ho sigra på 5 km og 10 km ved begge høva, og ho avgjorde stafettane for Sovjetunionen både i Sapporo og i Falun.

Under Vinter-OL 1976 i Innsbruck gjekk Kulakova inn til bronse på 5 km, men mista medaljen for bruk av eit nasespray som inneheldt efedrin. Ho fekk likevel halde fram å delta i leikane og tok bronsemedaljen på 10 km og fekk sølv i 4 x 5 km stafett. Kulakova opna Ski-VM 1978 i Lahti med to fjerdeplassar, på 5 km og 10 km, og måtte på stafetten sjå seg slått av Finland og DDR sine ankerkvinner i kampen om gull og sølv. På den nye distansen over 20 km kjempa ho med landskvinna Zinaida Amosova om VM-tittelen, og måtte gje tapt med vel sju sekundars margin. 

Både under Vinter-OL 1980 og i Ski-VM 1982 deltok Kulakova på Sovjetunionen sitt stafettleg, som ved begge høva tok sølvmedalje. I 1980 tok ho sin siste individuelle medalje då ha vart nummer to på 20 km under VM i Falun, øvinga vart arrangert som eige meisterskap ettersom ho enno ikkje var teken med på OL-programmet. Kulakovas siste VM-løp fann stad i Holmenkollen under Ski-VM 1982, der ho vart nummer fem på 20-kilometeren.

Kulakova la opp i 1982. Ho er tildelt Leninordenen.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske langrennsløparar
Russiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980
Lierskogen kyrkje

Lierskogen kyrkje er ei kyrkje frå 1937 på Lierskogen i Lier kommune i Viken fylke. Kyrkja er bygd om fleire gonger, sist i 2010, då ho fekk eit nytt tilbygg.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lier
Kyrkjer i Lier prosti
Norske kyrkjer frå 1937
Gullaug kyrkje

Gullaug kyrkje er ei langkyrkje frå 1905 på Linnesstranda i Lier kommune i Viken fylke. Ho vart innvigd som bedehuset Betel i 1905 for så å bli innvigd som kapell 3. juledag 1923, etter at altar og døypefont var kome på plass. Tårnet (eller takryttaren) kom til i 1950, og bygget har vorte vøla ei rekkje gonger. Det har vore titulert som kyrkje sidan 1990-talet.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lier
Kyrkjer i Lier prosti
Norske kyrkjer frå 1905
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Toini Gustafsson

Toini Gustafsson, seinare Toini Lempi Rönnlund () er ein svensk tidlegare langrennsløpar som vart olympisk meister på både 5 km og 10 km under vinter-OL 1968 i Grenoble.

Liv
Toini Gustafsson er fødd i Suomussalmi i Finland. Seks år gammal kom ho til Värmland i Sverige som krigsbarn, grunna den finske framhaldskrigen.

Gustafsson var Sveriges beste kvinnelege lanngrennar i tida 1962-68, då ho vann 11 nasjonale meistertitlar på 5 og 10 km. I ski-VM 1962 gjekk ho Sverige inn til sølv i 3x5 km stafett, ein prestasjon ho gjentok under vinter-OL 1964. Gustafsson tapte i 1966 spurten mot norske Berit Mørdre om sølvet under ski-VM 1966 i Oslo. To år seinare, under OL 1968 i Grenoble tok Gustafsson sitt tredje stafettsølv i internasjonale meisterskap, men gjekk då andreetappen. Før stafettevlinga i Grenoble hadde Gustafsson gått til topps i begge dei invididuelle langrennsøveingane. På 10 km vann ho med over eitt minutts margin til Berit Mørdre, medan ho på 5 km slo Galina Kulakova frå Sovjetunionen med 3,2 sekundar. For desse prestasjonane vart ho i 1968 tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje. Året i førevegen hadde ho fått Holmenkollmedaljen.

Gustafsson gifta seg hausten 1968 med langrennaren Assar Rönnlund. I 1969 gav ho ut boka sjølvbiografien Från adresselapp til guldmedalj.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Toni Gustafsson Rönnlund» frå ,  den 23. desember 2013.  
 
Sportsboken, aktuelle årgangar

Svenske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Svenske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Svenske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Klavdija Bojarskikh

Klavdija Sergejevna Bojarskikh () var ein russisk langrennsløpar som representerte Sovjetunionen. Ho vann tre OL-gull i 1964 og to VM-gull i 1966.

Aktiv
Bojarskikh, som var frå Verkhnjaja Pysjma i Sverdlovsk oblast, var verdas beste kvinnelege langrennsløpar midt på 1960-talet. I sitt fyrste internasjonale meisterskap, vinter-OL 1964 i Innsbruck tok ho gullmedaljar i alle tre langrennsøvingane for kvinner. På 10 km tok ho ein knepen siger føre landsmannen Jevdokija Meksjilo, før ho vann ein suveren siger på 5 km. Saman med Alevtina Koltsjina og førnemnde Meksjilo gjekk ho Sovjetunionen inn til OL-gull i 3x5 km stafett, over to minuttar føre Sverige på sølvplass.

Under ski-VM 1966 i Oslo var Bojarskikh nær å kopiere sigersrekka frå Innsbruk. Ho vann 10 km og Sovjetunionen gjekk til topps i stafetten, men på 5 km vart ho slått av landslagskollegaen Alevtina Koltsjina med 7,2 sekundar og enda på sølvplass.

Bojarskikh la opp i 1967.

Merknadar

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske langrennsløparar
Russiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Øystein Pettersen

Øystein Pettersen () er ein norsk langrennsløpar frå Oslo som har spesialisert seg mot sprintdistansane. Han vann OL-gull på sprintstafetten saman med Petter Northug under vinter-OL 2010 i Vancouver.

Aktiv
Pettersen fekk sitt gjennombrot då han hausten 2006 i Düsseldorf vart nummer to både på sprinten og sprintstafetten under opningsrenna i verdscupen i langrenn. Dei komande sesongane fekk han ein tredjeplass i Rybinsk i 2007, ein andreplass i Kuusamo i november 2008 og ein tredjeplass i Düsseldorf i desember 2009, alle saman sprinttevlingar.

Pettersen deltok for Noreg i begge sprinttevlingane under vinter-OL 2010 i Vancouver. Han kom på sjetteplass i den individuelle øvinga, der han var tredje beste nordmann. Petter Northug og Ola Vigen Hattestad skulle gå sprintstafetten for Noreg, men då Hattestad kjende seg småsjuk, overlet han sin plass til Pettersen. Pettersen og Northug sigra i stafetten, vel eitt sekund føre Tyskland og Russland som tok dei andre medaljane i tevlinga.

I november 2011 kom Pettersen for andre gong på pallen i eit sprintrenn i Kuusamo, ein tredjeplass. Pettersen har sjeldan hevda seg i eigentleg langrenn, men på tampen av 2013-sesongen delte han bronsemedaljen med Hans Christer Holund på NM-femmila i Løten.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
2006: Nr 10 på 50 km i Vardø
2007: Nr 8 på 50 km i Nybygda
2013: Bronsemedalje på 50 km på Løten

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Folk frå Oslo
Sauli Väinämö Niinistö

Sauli Väinämö Niinistö () er ein finsk jurist, bankdirektør og politikar frå Samlingspartiet. 1. mars 2012 blei han president av Finland. 

Niinistö har tidlegare vore Riksdagens talmann, og president i Finlands fotballforbund. Han har vore justisminister, finansminister og visestatsminister i regjeringane til Paavo Lipponen. 

Ved presidentvalet i Finland i 2006 vart Niinistö nummer to med 24,06 % av røystene i første valomgang. I andre valomgang møtte han Finlands sittande president Tarja Halonen. Han fekk då 48,2 % av røystene, mens Halonen fekk 51,8 %. Niinistö stilte på nytt ved presidentvalet i 2012, kom på førsteplass med 37 % av røystene i første runde og gjekk vidare til andre valomgang.  I andre valomgang, 5. februar, fekk han 62,6 % av røystene, og vart dermed vald til Finlands neste president.

Politisk karriere
Medlem av stadsfullmäktige i Salo 1977–1992
Riksdagsmann 1987-2003
Samlingspartiets leiar 1994-2001 
Justisminister 1995-1996 
Finansminister 1996-2003
Leiar for dei europeiske konservative partia sine forbund EDU 1998–2002
Samlingspartiets presidentkandidat 2006
Samlingspartiets presidentkandidat 2012

Privatliv
Niinistö var gift med Marja-Leena Niinistö, som døydde i ei bilulukke i 1995. I januar 2009 gifta han seg med Jenni Haukio.

Referansar

Bakgrunnsstoff
Sauli Niinistös heimeside

Finske presidentar
Finske politikarar
Finske juristar
Personar frå Salo
Juhani Aho

Juhani Aho (), opphavleg Johannes Brofeldt, var ein finsk forfattar. Han var den første finskspråklege yrkesforfattaren.

Aho var fødd i Lapinlax i Savolax.

Han var i 1889 med på å grunnleggje avisa Helsingin Sanomat.

Bibliografi
Utgjevingar på norsk/dansk 
 Patron Hellman : finsk Fortælling , 1887
 Bogen om Finland, 1899
 Skildringer fra Finland. 1, 1899
 De vakte, 1940

Utgjevingar på svensk

 Folklif (Det unga Finland II) 1886 (inneheld «Då far köpte lampan», «Jernvägen» & «En marknadskarl»)
 Patron Hellman. För exemplets skull. Tvenne noveller 1886
 Spånor 1891
 Ensam 1891
 Nya spånor 1892
 Till Helsingfors 1893
 Prästens dotter 1893 (originaltittel: Papin tytär)
 Prästens hustru 1893
 Fredlös 1894
 Väkta 1894
 Panu: skildringar från kristendomens och hedendomens sista strid i Finland 1898
 Enris 1900
 En idéernas man: biografi öfver August Fredrik Soldan  1901
 Om jaktområden och jaktvård 1902
 Vårdagar och frostnätter 1906 (originaltittel: Kevät ja takatalvi)
 Antti Ahlström, hans liv och verksamhet  1906
 Domen: skådespel i tre akter  1908
 Johan 1911 (filmatisert 1921, sjå, Johan, og vart oppført som opera 1963, sjå, Juha)
 Hafvet i lugn 1912
 Samvetet 1914 (originaltittel: Omatunto)
 Fredseremiten 1916
 Valda skrifter 1920
 Minns du? 1921
 Småfisk och storfisk 1922 (originaltittel: Lohilastuja ja kalakaskuja)
 Fiskelycka 1948

Bakgrunnsstoff
 Bøker av Juhani Aho digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 

Finske forfattarar
Finskspråklege forfattarar
Pieni tietosanakirja

Pieni tietosanakirja (1925–1928) var det første leksikonet som vart publisert på finsk etter Otava sitt leksikon. Pieni tietosanakirja hadde fire delar og ca. 3 000 sider.

Utgåver
Pieni tietosanakirja, 4 delar, 1925–1928. 3 000 sider, Otava
Pieni tietosanakirja, 4 delar, 1949–1952, 3 000 sider, Otava
Pieni tietosanakirja, 4 delar, 1958–1959, 3 200 sider, Otava

Sjå også 
 Iso tietosanakirja

Bakgrunnsstoff
 Pieni tietosanakirja hos Projekti Runeberg

Finske oppslagsverk
Bøker frå 1920-åra
Me ty

«Me ty» (albansk for Med deg) er ein song av den albanske songaren Klodian Kaçani, gjeven ut i desember 2013. Songen er skriven av Florian Zyka og Klodian Qafoku.

Eurovision

Festivali i 52-të i Këngës në RTSH
«Me ty» var eit av bidraga i den andre semifinalen og finalen i Festivali i 52-të i Këngës në RTSH, den albanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Alle bidraga deltok både i éin semifinale og finalen, og «Me ty» enda på andreplass med 45 poeng.

Bakgrunnsstoff
 
 
 

Songar frå 2013
Albanske songar
Festivali i 52-të i Këngës në RTSH-songar
Klodian Kaçani-songar
Songar skrivne av Florian Zyka
Songar skrivne av Klodian Qafoku
Albanskspråklege songar