alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kø

Kø (frå fransk queue, frå latin cauda, 'hale') er ei rekkje av folk eller anna som stillar seg opp eller venter for på tur for å få varer eller tenester etter prinsippet om at ein får betening etter same rekkjefølgje som ein kom.

Vanlege stader der køar kan oppstå er i matbutikkar, bankar og minibankar, postkontor, billettskrankar, attraksjonar og ved venting på framkomstmiddel som buss, drosje eller ferje.

Køar er eit fenomen i ei rekkje felt, og har vore grundig analysert innan fagfeltet køteori. Innan samfunnsøkonomi er køar sett på som ein måte å rasjonera varer og tenester som det er lite av.

Sjå òg 
 Kølapp
 Køsniking
 Bilkø

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kø» frå ,  den 29. august 2020.  
 

Menneskeleg åtferd
Franske ord og uttrykk
Say av The Creatures

«Say» er ein song av den engelske duoen The Creatures (med songaren Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie). Det var den andre singelen frå det tredje albumet deira, Anima Animus i 1999. Songen handlar om ein ven av Siouxsie, Billy Mackenzie (frå bandet Associates) som tok livet sitt i 1997.

Singelen kom ut med B-sidene «All She Could Ask For», og «Broken» på eine CD-utgåva og «Say (Witchman's Radio Friendly Mix)», «All She Could Ask For (Justice & Endemic Void's Dope Remix)» og «Say (Witchman's Very Long Remix)» på ein annan.

Singelen nådde 72. plassen på UK Singles Chart i mars 1999.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Say (The Creatures song)» frå ,  den 29. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1999
The Creatures-songar
Songar frå 1998
Songar produserte av Steve Levine
Songar skrivne av Siouxsie Sioux
Songar skrivne av Budgie
Godzilla!

«Godzilla!» er ein song av det engelske bandet The Creatures, som bestod av songaren Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie. Songen kom ut som den første singelen frå det fjerde og siste albumet deira, Hái!.

Singelen kom ut på tre forskjellige CD-utgåver. CD 1 inneheldt «Godzilla! (Radio Edit)» og to B-sider, «The Temple of Dawn» og «Attack of the Super Vixens.» CD 2 var ein VCD og inneheld videoane til «Godzilla!» og «Godzilla! (Instrumental)». CD 3 inneheldt «Godzilla! (Budgie's Tokyo First Mix)», «Godzilla! (Instrumental)» og «Godzilla! (Tokyo Session).»

«Godzilla!» gjekk inn på UK Singles Chart i oktober 2003 og nådde då 53. plassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Godzilla!» frå ,  den 29. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2003
The Creatures-songar
Songar frå 2003
Songar skrivne av Siouxsie Sioux
Songar skrivne av Budgie
Schilter

Schilter er ein tidlegare sveitsisk produsent av traktorar for brattlendte bruk. Føretaket heldt til i Stans i kantonen Nidwalden. Føretaket vart stifta som ei smie i 1952 av Thomas Schilter, saman med broren Josef og faren Alois. I 1958 produserte dei den fyrste transporteren. I tillegg til transporterar vart det òg produsert motorslåmaskinar og seinare meir konvensjonelle, men lågbygde firehjulstraktorar med firehjulsdrift, spesialkonstruerte for å nyttast i bratt lende. Årsproduksjonen var ikkje på meir enn rundt 1000 einingar på det meste, så produksjonskostnadane var høge. I 1976 gjekk føretaket med tap og vert overteke av Maschinenfabrik Grapha, som i 1980 la ned produksjonen.

Tidlegare traktorprodusentar
Tidlegare sveitsiske føretak
Agnar Hagen

Agnar Helge Mauritz Hagen, fødd Hollan, () var ein norsk friidrettsutøvar frå Oslo som åra 1928-30 vart noregsmeister på så vel 100 meter som 200 meter, sidan heldt han fram å verte noregsmeister på 200 meter i 1932, 1933 og 1935.

Perioden 1926-36 vann Hagen seks (3-2-1) NM-medaljar på 100 meter, åtte (6-0-2) på 200 m og i 1933 NM-sølv på 400 meter. Han sette personleg rekord på 100 meter med tida 10,8 sekund då han vann gullmedaljen på distansen under NM i friidrett 1929 på Bislett stadion i Oslo. Seinare fekk han notert same tida i fleire tevlingar. Bestetida på 200 m var 22,1 sekund.  

Hagen var medlem i Oslo Turnforening.

Kjelder
digitalarkivet.no
Bergens Arbeiderblad 19. august 1928

Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
NM i sykling 1989 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1989 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 1. august og lagtempo 3. august i Ullensaker kommune.

Menn

50 km temporitt

93 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1989 i temporitt for kvinner vart avvikla 2. august i Ullensaker kommune.

Kvinner, 30 km

Kjelder
Sportsboken 89-90. Sportsboken As/VG. 1989.

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1989
Idrettstilskipingar i Viken
Idrett i Ullensaker
Shinzō Abe

Shinzō Abe () var ein japansk politikar. Han var statsminister i landet frå 26. september 2006 i eitt år, og på ny frå 26. desember 2012 til 16. september 2020. Abe representerte det liberaldemokratiske partiet.

Abe vart skoten og drepen på eit valarrangement 8. juli 2022. Dette var 2 dagar før det neste parlamentsvalet. Ein mann i 40-åra vart pågripen etter å ha skote Abe med eit heimelaga våpen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shinzō Abe» frå ,  den 30. august 2020.    

Japanske statsministrar
Akmeisme

Akmeisme var ein modernistisk retning innan russisk poesi som var som sterkast på 1910-talet. Den fremste representanten og grunnleggjaren var Nikolaj Gumiljov. Også forfattarane Anna Akhmatova, som ei tid var gift med Gumiljov, og Osip Mandelstam tilhøyrde akmeismen. Akhmatova og Mandelstam er blitt rekna som de to fremste russiske lyrikarane frå 1900-talet.

Rørsla var ein reaksjon mot symbolismen. Namnet akmeisme er tele frå det greske ordet for høgdepunkt. Bakgrunnen for namnevalet var at rørsla streva etter å poetisk skildra opphøgde opplevingar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Akmeism» frå ,  den 30. august 2020.

Trykte kjelder 

 Olsson, Bernt; Algulin Ingemar (1995). Litteraturens historia i världen (4., [utök.] uppl.). Stockholm: Norstedt. Libris länk. ISBN 911943622X 
Litterære rørsler
Russisk litteratur
Mei

Mei eller fleirtal meiar (frå norrønt meiðr) er parallelle lister som utgjer den nedre delen av ein kjelke, slede, spark eller liknande som er meint å gli mot eit underlag av is eller snø. Det kan også visa til skjener som ein gyngestol, gyngehest eller vogge gyngar på.

Meiar på framkomstmiddel 

Framenden til meiane på eit framkomstmiddel svingar opp for å gjera det lettare å køyra framover. Meiar på ein spark er som regel laga av metall, ofte stål, medan dei på sleder og kjelker kan vera av tre med metallbeslag.

Funksjonen til meianes funksjon er å gje eit kraftig trykk på ei lita kontaktflate slik at noko av isen eller snøen smeltar og dannar ei tynn flytande vasshinne som kraftig minskar friksjonen mot underlaget. Dermed glir meiane lett. Skeiser er laga etter same prinsipp.

Meiar på møblar

Meier på gyngestol, gyngehest eller vogge er bogeforma med oppsving i begge endar, slik at ein kan gynga fram og tilbake på same stad.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Meie» frå ,  den 30. august 2020.  
 
Sleder
Fartøyskomponentar
Ord frå norrønt
Diskografien til Ultravox

Dette er diskografien til det britiske new wave-bandet Ultravox. Bandet var aktive frå 1975 til 1996, i tillegg til eitt album i 2012.

Album

Studioalbum

Konsertalbum
BBC Radio 1 Live In Concert 1981 (1991)
Monument (1983) [#9 UK] (BPI: Gull)
Future Picture (1995)
Return to Eden: Live at the Roundhouse (2010) [#75 UK]

Samlealbum
Three into One (1979)
The Collection (1984) [#2 UK / #14 AUS / #37 Tyskland / #93 CAN / #203 US] (BPI: 3xplatina)
Slow Motion (1993)
If I Was: The Very Best of Midge Ure & Ultravox (1993) [#10 UK]
Rare, Vol. 1 (1993)
Rare, Vol. 2 (1994)
Premium Gold Collection (1996)
The Voice: The Best of Ultravox (1997)
Dancing With Tears in My Eyes (1997)
Extended Ultravox (1998)
Original Gold (1998)
The Island Years (1999)
The Very Best of Midge Ure & Ultravox (2001) [#45 UK]
The Best of Ultravox (2003)
Finest (2004)
The Very Best of Ultravox (CD & DVD) (2009) [#35 UK]
The Island Years (2016), nyutgjeving av dei første tre albuma og ei bonusplate, Rare Retro, med konsertopptak og sjeldne spor. 
Extended [The 12" Remix Collection] (2018) [#55 UK]

EP-ar
Retro Live EP (1978)
Moments from Eden (2011)
Live (Single Edit EP) (2012)

Singlar

Videoar
 Frå John Foxx-tida
Dangerous Rhythm (1977)
The Wild, The Beautiful & The Damned (1977)
Wide Boys (1977)

 Frå Midge Ure-tida
 Sleepwalk (Live) (1980)
 Passing Strangers (1980)
 Vienna (1981)
 All Stood Still (1981)
 The Thin Wall (1981)
 The Voice (1981)
 Reap The Wild Wind (1982)
 Hymn (1982)
 Visions In Blue (1983)
 We Came To Dance (1983)
 One Small Day (1984)
 Dancing With Tears In My Eyes (1984)
 Lament (1984)
 Love's Great Adventure (1984)
 Same Old Story (1986)
 All Fall Down (1986)

Offisielle utgjevingar
 Monument: (VHS, 1983) (DVD 2009, gjeve ut med CD): «Monument (Intro)», «Reap The Wild Wind», «Visions In Blue», «The Voice», «Vienna», «Passing Strangers», «Mine For Life», «Hymn», «The Song (We Go)».
 The Collection (VHS, 1984) (DVD, 2000): «Passing Strangers», «Vienna», «All Stood Still», «The Thin Wall», «The Voice», «Reap The Wild Wind», «Hymn», «Visions In Blue» (VHS version only), «We Came To Dance», «One Small Day», «Dancing With Tears In My Eyes», «Lament», «Love's Great Adventure».
 The Very Best Of (DVD 2009, gjeve ut med CD)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ultravox discography» frå ,  den 30. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Discography Compiled by Vladimir Kruglov

Ultravox
Ultravox! av Ultravox!

Ultravox! er det sjølvoppkalla debutalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox! Det vart spelt inn i Island Studios i Hammersmith i London hausten 1976 og produsert av Ultravox! og Steve Lillywhite med studioassistanse frå Brian Eno. Albumet kom ut 25. februar 1977 på Island.

Låtskriving 

Songane «Sat'day Night in the City of the Dead» og «Dangerous Rhythm», i tillegg til andre songar frå albumet, vart skrivne medan bandet vart kalla Tiger Lily. Den første songen vart skriven før punken slo gjennom. Den sistnemnde var inspirert av reggae og var den første singelen deira i februar 1977. Bandet hadde tidleg som mål å kombinere popmusikken frå 1950- og 1960-åra med intensiteten i rock og glamrock og dette utvikla seg til lengre og meir intrikate songar som «I Want to Be a Machine». Songen «My Sex» vart framført med synthesizer. Tekstane på albumet omhandlar miljøet i London der bandet budde i midten av 1970-åra. Tekstforfattaren John Foxx var kraftig inspirert av J.G. Ballard.«Life At Rainbow's End (For All The Tax Exiles On Main Street)» kritiserer dei då såkalla «dinosaur»-banda frå fortida, nemleg The Rolling Stones, som gav ut albumet Exile On Main Street i 1972.

Mottaking 

Ada Wilson i The Rough Guide to Rock skreiv at albumet «ikkje klarte å gjenskape energien dei hadde på scenen». I ei seinare melding skreiv Dave Thompson for AllMusic at «det var Ultravox! som først synte kva slags farlege rytmar eit klaverinstrument kan skape. Kvintetten hadde heilt klart sine føregangarar – Hawkwind, Roxy Music og Kraftwerk for å nemne nokon - men det var likevel debutplata til gruppa (med produsenten Brian Eno), innpakka i herja stemningar og tekstar om kollaps og forfall, som transporterte 70-talsroccken frå dei oppblåste beitemarkene til den futuristiske dystopien punken snakka om.»

Innhald

Medverkande

 Ultravox!
 Warren Cann – trommer, korvokal
 Chris Cross – bass, korvokal
 Billy Currie – klaverinstrument, fiolin
 John Foxx – solovokal, akustisk gitar på «I Want to Be a Machine», munnspel på «Sat'day Night in the City of the Dead»
Stevie Shears – gitar

 Teknisk
 Terry Barham – assisterande lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ultravox! (album)» frå ,  den 30. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Album produserte av Brian Eno
Album produserte av Steve Lillywhite
Ultravox-album
Debutalbum frå 1977
Island Records-album
Ola Martinus Høgåsen

Ola Martinus Høgåsen () var ein norsk lærar, bygdegranskar, forfattar og politikar for Arbeidarpartiet. Høgåsen vart fødd i Grue i Hedmark og var av norsk-finsk-svensk ætt. Han gjekk lærarskulen i Oslo 1919-1921, tok lærarhøgskulen 1926-1927 og hadde stipendferd til Sverige og Finland i 1938. Han var tilsett som lærar i Nord-Fron mellom 1921 og 1938, og frå 1939 til han gjekk av med pensjon var han lærar, kyrkjesongar, skuleinspektør og skulestyrar i  Vågå.

I krigsåra var han aktiv motstandsmann alt frå byrjinga av, og då kongen, kronprinsen og regjeringsmedlemane kom til Sandbu i aprildagane 1940 fylka Høgåsen ein vaktstyrke. Grunna motstandsarbeidet mista han jobben ved Vågåmo skule i 1941, og vart internert på Jørstadmoen leir. Seinare sat han òg ei tid i Oslo Distriktsfengsel. Frå mai 1943 og fram til frigjeringa budde han i Skjåk.

Som aktiv lokalpolitikar og organisasjonsmann var Høgåsen mykje med i målstrev, ungdomsarbeid og i det politiske livet. Han sat mellom anna som varaordførar i Nord-Fron i seks år, og var ordførar i Vågå frå 1946 til 1952. Høgåsen var òg medlem av styret i Noregs Mållag i perioden 1939-1955. Attåt det politiske arbeidet gav han ut tri diktsamlingar og fleire barnebøker. Som forfattar stod han mellom anna bak den fyrste attdiktinga av Internasjonalen til nynorsk, prenta i diktsamlinga Kolbein sterke og andre kvæde i 1929. I 1940 vart han påskjøna med Melsom-prisen for barneboka Mat for Mons. Høgåsen var òg medarbeidar i bokverka Norske Gardsbruk, Norsk Allkunnebok og Norsk Ordbok. Frå 1945 sat han som skriftstyrar for «Årbok for Gudbrandsdalen».

Utgjevingar 
 Vårbekk vaknar, dikt 1923
 Kolbein sterke og andre kvæde, dikt 1929
 Mat for Mons 1939 (Melsom-prisen)
 Mannen i månen 1942 
 Håkå i Haug og andre barneeventyr 1943
 Breste bogeskyttar og andre eventyr 1948 
 Syng med oss [1953] (redaktør)
 Pelle Ping-Pang og andre eventyr 1955 
 «Foraktet av de store, men elsket av de små» 1961
 Skrinet med det rare i, barnedikt 1964 og 1999

Kjelder 
Hosar, K. (1999). Eit kulturmenneske frå skogane i aust. I K. Skullerud (Red.), "Århundrets døler". Lillehammer: Thorsrud, Lokalhistorisk forl.
Reinton, L. (1954) Høgåsen, Ola Martinus. I Norsk allkunnebok. VI. bandet. Oslo: Fonna Forlag

Fotnotar 

Norske barnebokforfattarar
Norske folkeminnesamlarar
Norske lokalhistorikarar
Ordførarar i Vågå
Ap-ordførarar i Oppland
Målfolk
Folk frå Grue
Norske motstandsfolk
Norske lærarar
Harald Stenerud

Harald Stenerud () var ein norsk jarnbanemann og friidrettsutøvar som perioden 1928-35 vart norsk meister i sleggjekast sju gongar og i diskoskast to gongar. Han vart nummer 4 i diskoskasting ved Sommar-OL 1928.

Aktiv
Stenerud tok si fyrste NM-medalje då han i 1926 vart tredjemann i sleggjekast, året etter tok han sølv i øvinga ved noregsmeisterskapen. 

Under Sommar-OL 1928 i Amsterdam enda Stenerud på 16. og sisteplass i sleggjekast med 41,06 meter. To dagar seinare, den 1. august, sette han personleg rekord i diskoskast med 45,80 m og vart fjerdemann i tevlinga. Seinare i same månaden, 18. og 19. august, vart han noregsmeister i sleggjekast og deretter diskoskast. I sleggjetevlinga kasta han fire gongar over den norske rekorden, lengste kastet kom i femte omgang og målte 50,39 meter, ei rekordforbetring med over 3,5 m. I diskostevlinga sette han personbeste med 45,99 meter.

Den 7. august 1929 sette Stenerud norsk rekord også i diskoskasting. Med eit kast på 47,20 meter vann han eit internasjonalt friidrettsstemne på Bislett stadion i Oslo, framfor den førre rekordhaldaren Kittil Askildt. Noregsrekorden vart ståande i seks år.

Stenerud gjekk til topps i sleggjetevlinga under noregsmeisterskapen kvart år fram til 1935, med unnatak for 1932 då han måtte nøye seg med sølv, Sjur Johnsen tok gullmedaljen. I 1931 vart Stenerud dobbeltmeister med di han kasta diskosen lengst av alle.

Stenerud var fødd i Moss og busett i Bergen der han var medlem i TIF Viking. Hans norske rekord i sleggjekasting vart ståande i 21 år, til dess Sverre Strandli tok over som mangeårig norsk rekordhaldar i øvinga.

Kjelder
friidrett.no
Bergens Arbeiderblad 20. august 1928

Norske diskoskastarar
Norske sleggekastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Moss
Folk frå Bergen
Skoddevarre

Skoddevarre (nordsamisk Skoađđovárri) er ein fjellformasjon i Alta kommune. Nordtoppen er 434 meter høg. Vestveggen på Skoddanvarre er 200 m høg.

Fjellformasjonen «Gubben» er ein spiss fjelltopp (pinakkel) midt i berget.

I ei helikopterulykke i området i 2019 døydde 6 personar. I 2020 blei det avduka eit minnesmerke over dei på ulykkesstaden.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Skoddevarre» frå ,  den 31. august 2020.  
 
Fjell i Alta
Øygarden Fotballklubb

Øygarden Fotballklubb er ein norsk fotballklubb frå Øygarden i Vestland fylke. Han blei stifta i 1968 som Idrettslaget Nest-Sotra.  Etter 2019-sesongen tok han over OBOS-lisensen og toppseriesatsinga til Idrettslaget Nest-Sotra. Nest-Sotra fortsette som eigen breiddeklubb og har lag i både barne- og ungdomsklassen.

Spelarstall
Oppdatert 1. juli 2020.

Referansar

Fotballag i Vestland
Idrett i Øygarden
Warren Cann

Warren Reginald Cann () er ein kanadisk trommeslagar og trommemaskinprogrammerar, mest kjend som medlem i det britiske new wave-bandet Ultravox.

Cann vart invitert med i føregangaren til Ultravox, Tiger Lily, av John Foxx i 1975. Han var medlem i Ultravox fram til 1986, då han fekk sparken etter ei usemje med dei andre bandmedlemmane. Han var òg aktiv utanfor Ultravox, og har spelt for artistar som Zaine Griff, Peter Godwin, Helden og Mecano. Ei stund etter flytta han til Los Angeles og vart filmmusikkomponist. I 2008 vart han samla med Ultravox igjen og var med på det første soloalbumet deira på 28 år i 2012.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Warren Cann» frå ,  den 31. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kanadiske rocketrommeslagarar
Kanadiske trommeslagarar
Ultravox-medlemmar
Tangshu

Tangshu, òg Eldre tangshu eller Boka om Tang, er eit kinesisk historieverk.

Tangshu er ei krønike over Tang-dynastiet skriven under leiing av Liu Xu på oppdrag frå general Shi Jingtang. Boka var ferdig i 945. Verket samlar informasjon frå ei mengd tidlegare skrifter som sidan er gått tapt. Blant desse monografane og biografane kan ein særleg trekka fram Tongdian av Du You.

Tangshu var ei av kjeldene for Xin Tangshu, Den nye Tangboka, som blei sett saman drygt 100 år seinare.

Verket består av 200 kapittel (skrivne i separate bokrullar) og er delt inn i tre delar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tangshu» frå ,  den 31. august 2020.

Bakgrunnsstoff 
Tangshu på Wikisource

Dei 24 historieverka
Tang-dynastiet
Bøker frå 900-talet
Kinesiske historieverk
Chris Cross

Chris Cross () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i new wave-bandet Ultravox.

I 1973 svarte han på ei annonse av Dennis Leigh og var med å skipe Tiger Lily i lag med gitaristen Stevie Shears, trommeslagaren Warren Cann og fiolinisten/klaverspelaren Billy Currie, som kom inn året etter. Tiger Lily skifta sidan namn til Ultravox og spelte inn debutalbumet sitt i 1977. Bandet vart oppløyst etter ein turné i 1987. I 2008 kom bandet saman att og gav i 2012 ut eit nytt album.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chris Cross» frå ,  den 31. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockebassistar
Engelske new wave-musikarar
Folk frå Tottenham
Musikarar frå London
Ultravox-medlemmar
Billy Currie

William Lee Currie () er ein engelsk fiolinist, bratsjist, pianist, klaverspelar og låtskrivar.  Han er mest kjend som medlem av new wave-bandet Ultravox, som hadde kommersiell suksess i 1980-åra. 

Tidleg i 1970-åra vart han medlem i ei eksperimentell kunstgruppe, The Ritual Theatre, før han i 1974 vart med i Tiger Lily på bratsj og klaverinstrument. I 1976 byta bandet namn til Ultravox. Når han ikkje var i Ultravox deltok Currie òg på andre prosjekt og samarbeidde med Gary Numan på det første soloalbumet hans, The Pleasure Principle. Currie vart òg medlem av det studiobaserte bandet Visage, som var fronta av Steve Strange, og som òg hadde Midge Ure, eit anna Ultravox-medlem, som medlem. Currie var medlem i Visage fram til 1984. Ultravox vart oppløyst seint i 1980-åra og 1988 gav ut eit instrumentalt soloalbum, Transportation i 1988. I 1989 skipa han bandet Humania, før han i 1992 samla Ultravox med ei ny besetning, der berre Currie var att frå det originale bandet. Dei gav ut to album i 1990-åra. 

Sidan 2001 har Billy Currie gjeve ut fleire soloalbum. Den «klassiske» besetninga av Ultravox kom saman att i 2008 og gav i 2012 ut eit nytt album. I 2016 annonserte Currie at han trekte seg attende frå Ultravox, og i mai 2016 gav han ut det tiande soloalbumet sitt, Doppel.

Tilknytte artistar
Barry Edwards' «The Ritual Theatre»
Ultravox (1974–1988, 1991–1996, 2009)
Visage (1979–1984)
Gary Numan (1979–80)
The Armoury Show (1985)
Humania (1988–89)
Phil Lynott
Steve Howe

Diskografi

Med Ultravox
Ultravox! (1977)
Ha!-Ha!-Ha! (1977)
Systems of Romance (1978)
Vienna (1980)
Rage in Eden (1981)
Quartet (1982)
Monument (1983)
Lament (1984)
U-Vox (1986)
Revelation (1993)
Ingenuity (1996)
Brilliant (2012)

Med Gary Numan
The Pleasure Principle (1979) (gjest)
Living Ornaments '79 (1981)

Med Visage
Visage (1980)
The Anvil (1982)
Beat Boy (1984) (gjest)

Med Dead or Alive
Unhappy Birthday (1990)

Med Humania
Sinews of the Soul (2005, innspelt 1989)

Solo
Transportation (1988)
Stand Up and Walk (1991)
Unearthed (2001)
Keys and the Fiddle (2001)
Push (2002)
Pieces of the Puzzle (2003)
Still Movement (2004)
Accidental Poetry of the Structure (2007)
Refine (2009)
Balletic Transcend (2013)
Doppel (2016)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy Currie» frå ,  den 31. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Biografi på Billy Currie.com

Bakgrunnsstoff
 

Engelske new wave-musikarar
Engelske rockeklaverspelarar
Britiske synthpop-musikarar
Ultravox-medlemmar
Tubeway Army-medlemmar
Britiske rockebratsjistar
Engelske bratsjistar
Folk frå Huddersfield
Birger Marsteen

Birger Andreas Marsteen () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Strinda i Sør-Trøndelag. Perioden 1952-61 vann han 6 gullmedaljar og i alt 18 medaljar på sprintdistansane 100 meter, 200 m og 400 m. Marsteen var medlem i Sportsklubben Rapp til 1960, sidan i Freidig.

Aktiv
Marsteen, som var son til ein seglmakar, vart andremann på både 100 m og 200 m under NM i friidrett 1952. Dei neste tre åra vart han dobbeltmeister på same to distansane ved noregsmeisterskapen i høvesvis Trondheim, Sarpsborg og Oslo. Frå 1956 til 1961 vann Marsteen årleg ein eller to NM-medaljar, anten sølv eller bronse. Desse sesongane vart han stilt i skuggen av tidleg avdøde Bjørn Nilsen og deretter Carl Fredrik Bunæs.

Sommaren 1956 sette Marsteen personleg rekord på 200 meter med 21,5 sekund i eit internasjonalt stemne på Bislett stadion den 30. juli. Bjørn Nilsen sette i same løpet norsk rekord på distansen med tida 21,3. Tre veker seinare gjorde Marsteen personbeste på 100 meter under NM i friidrett 1956 i Stavanger. Tida 10,6 sekund heldt til sølvmedalje, for atter sprang Bjørn Nilsen fortast. Marsteens personbeste 400 meter kom i eit internasjonalt stemne på Bislett stadion i september 1958, tida 48,1 sekund heldt til tredjeplass i løpet.

Kjelder
De beste i norsk fri-idrett. 1961

Norske friidrettsutøvarar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Trondheim