alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nogent-sur-Marne

L'Haÿ-les-Roses er ein kommune i dei austlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 10,6 km frå sentrum av Paris, og er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Val-de-Marne. Han er ein av kommunane i Europa med høgaste folketettleik.

Historie 

Namnet på byen kan ha fleire mogelege opphav: 
Novigentum , «det nye folket», t.d. fangar som vart ført her av den romerske hæren. 
Nov. indikerer feit eller gjennomblaut jord. 
Novientum tilsvarar det galliske namnet Villeneuve i mellomalderen. 

I mellomalderen vart det bygd fleire slott her. Le Chateau de Plaisance vart bygd på 1200-talet og husa Karl V og Jeanne de Bourbon i 1375. Dei einaste spora etter dette er eit hus som i dag er eit privat sjukehus, 30 rue de Plaisance, i tillegg til botn av muren rundt hagane. Le Chateau de Beauté sur Marne frå 1300-talet var òg kongeleg residens, men Kardinal Richelieu øydela det i 1626.

På 1100-talet var det stort sett berre vindyrkarar som budde i dette landlege området, men på denne tida oppdaga mellomklassen den sjarmerande landsbygda å byrja og slå seg ned i Nogent. Antoine Watteau budde i Hr. Lefevre sitt hus og døydde der i 1721.

Då det vart bygd to jernbanelinjer, Paris-Mulhouse og Bastille-La Varenne i 1850-åra, auka folketalet. Viadukten, bygd av auvergnatar og belgiarar vart øydelagd 15. september 1870, men italienarar bygde han opp att og danna eit italiensk samfunn her. 

Kommunen Le Perreux sur Marne oppstod etter 10 års kamp i 1887 etter å ha vore isolert sidan 1854 då viadukten langs Paris-Mulhouse-linja vart konstruert. Meir enn halvparten av området til Nogent-sur-Marne vart fråskild og vart ein del av kommunen Le Perreux-sur-Marne.

I 1929 mista kommunen Nogent-sur-Marne ein liten del av området sitt då byen Paris annekterte Bois de Vincennes, der den austlegaste delen høyrte til Nogent-sur-Marne.

Bakgrunnsstoff 
 Association du Coteau de Nogent sur Marne

Val-de-Marne
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Oradea

Oradea (; ungarsk Nagyvárad; tysk: Großwardein, tyrkisk Varat; jiddisk גרויסווארדיין, slovakisk Veľký Varadín, latin Magnovaradinum), tidlegare Oradea Mare, er hovudstaden i Bihor fylke i Crișana i Romania. Byen ligg tett attved den ungarske grensa og har om lag 200 000 innbyggjarar, medan storbyområdet om lag har 250 000 innbyggjarar. Oradea er ein av dei mest velståande byane i Romania.

Historie 

Oradea har ei historie som går tilbake til ei borg som vart bygd her på 900-talet. Bispedømet her vart grunnlagt på 1000-talet av kong Ladislaus I av Ungarn. Byen vart først nemnd i eit dokument i in 1113 under det latinske namnet Varadinum. Byen blømde på 1200-talet. Festninga Oradea, som det framleis finst ruinar av i dag, vart først nemnd i 1241 under den mongolske invasjonen av Europa. 1300-talet var den mest velståande perioden for byen. Det vart reist statuar av St. Stefan, Emeric og Ladislaus. Biskop Andreas Báthori (1329-1345) bygde opp at katedralen i gotisk stil.

I 1474 vart byen rasert av tyrkarane. Først på 1500-talet byrja Oradea å utvikle seg til eit urbant område. På 1700-talet planla ingeniøren Franz Anton Hillebrandt frå Wien byen i barokkstil, og frå 1752 vart mange av landemerka i byen bygd, som den romersk-katolske domkyrkja og bispepalasset.

Etter Det osmanske riket invaderte Ungarn på 1500-talet vart byen i periodar styrt av Fyrstedømet Transilvania, Det osmanske riket og Habsburgmonarkiet. I 1598 vart festninga omleira, og 27. august 1660 fall Oradea til tyrkarane og vart eit eyaletsenter kalla Varat. Byen vart sett fri av austerrikarane i september 1692.

Mot slutten av den første verdskrigen vart Oradea, trass i den ungarske majoriteten, gjeven til Kongedømet Romania utan folkeavstemming. I 1940 vart nordlege delar av Transilvania, inkludert Oradea gjevne tilbake til Ungarn, men dette varte berre til slutten av den andre verdskrigen då landområda vart gjevne tilbake til Romania.

I 1925 fekk Oradea kommunestatus, og han fekk namnet Oradea-Mare (Stor-Oradea).

Det har gjennom lange tider vore etniske spenningar i området, men i dag lever desse etniske folkegruppene fredeleg side om side.

Busetnader 
Oradea er ein municipiu (større bykommune) med den eine busetnaden:

Storbyområde

Storbyområdet omfattar Oradea og elleve mindre kommunar med eit samla folketal i 2011 på 245 537.

Kjelder 
 Deler av denne artikkelen bygger på «Oradea» frå , den 13. september 2022.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Oradea Online 
 Bilete av Oradea
 Oradea på Flickr
 Bilete og kart av festninga 
 Webkamera mot Rådhuset 

Bihor fylke
Fylkeshovudstader i Romania
Bihor
Seine-Maritime

Seine-Maritime er eit departement nord i Frankrike. Departementet ligg i regionen Haute-Normandie, og er kalla opp etter elva Seinen. Fram til 1955 vart departementet kalla Seine-Inférieure.

Historie 
Seine-Inférieure var eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Normandie. I 1955 skifta departementet namn til Seine-Maritime.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Haute-Normandie og grensar til departementa Somme, Oise og Eure, i tillegg til Den engelske kanalen i nord og vest. Den viktigaste elva er Seinen, som munnar ut i Den engelske kanalen ved Le Havre.

Departementet inneheld kalkplatået i Pays de Caux og klippene ved kysten. Det finst to typar landskap her. Det tørre kalkplatået er hovudsakleg flatt og vert nytta til jordbruk. I tillegg er det forholdsvis djupe dalar gravne ut på platået. Dette er ofte noko overraskande for vitjande i området, sidan dei stort sett ikkje er synlege frå dei fleste områda av platået.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Seinomarins / Seinomarines.

Kultur 
Handlinga i romanen La Place av Annie Ernaux finn stort sett stad i Seine-Maritime og skildrar hendingar og endringar som finn stad her på 1900-talet.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside

 
Franske departement
Gironde

For elvemunningen med same namn, sjå elvemunningen Gironde
 

Gironde (oksitansk: Gironda, poitevin-saintongeais: Jhirunde) er eit departementet sørvest i Frankrike ved kysten av Biscayabukta. Departementet ligg i regionen Aquitaine, og er kalla opp etter elvemunningen med same namn.

Historie 
Gironde er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av dei tidlegare provinsane Guyenne og Gascogne.

Frå 1793 til 1795 vart namnet på departementet endra til Bec-d'Ambès for å unngå og verte assosiert med revolusjonspartiet Girondinarane.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Aquitaine og grensar til departementa Landes, Lot-et-Garonne, Dordogne, Charente og Charente-Maritime, i tillegg til Atlanterhavet i vest. Med eit areal på 10 000 km² er Gironde det største departementet i den europeiske delen av Frankrike. 

Området er kjent for stranda Côte d'Argent, som er den lengste i Europa, og som trekkjer til seg mange surfarar til Lacanau kvart år.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Girondins.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside 
 Offisiell turistside 

 
Franske departement
Blaye

Blaye er ein liten by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Gironde i regionen Nouvelle-Aquitaine, og har om lag 5 000 innbyggjarar.

Geografi 
Blaye ligg ved den høgre breidda til elvemunningen Gironde (her om lag 3,5 km brei), 55 km nord for Bordeaux med jernbane.

Historie 

I antikken var Blaye (Blavia) ein hamneby for santonarar. Ifølgje segna skal helten Roland ha vorte gravlagd i basilikaen som var ein del av festninga i byen. Byen var ein viktig skanse, som spelte ei viktig rolle i krigane mot engelskmennene (som brende ned byen i 1352) og hugenottkrigen. Hertuginna av Berry vart fengsla i festninga her i 1832-1833.

Byen heitte tidlegare Blaye-et-Sainte-Luce og fekk namnet Blaye i juni 1961.

Bakgrunnsstoff 

Gironde
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Ngā Puhi

Ngā Puhi er ein maori-iwi som held til i regionen Northland på New Zealand.

Ngā Puhi er den folkerikaste av alle iwiane på New Zealand, med 122 214 registrerte medlemer ved folketeljinga i 2006. Folket i Ngā Puhi held til på Nordøya på New Zealand, omkring Hokianga, i Bay of Islands og Whangarei. Ngā Puhi iwi omfattar 150 hapuar (understammar) og 55 maraear.

Historie

Grunnlegging 
Grunnleggjaren til Ngā Puhi er Rāhiri, son til Tauramoko og Te Hauangiangi. Tauramoko var ein etterkomar av Kupe, frå den store kanoen «Matawhaorua», og Nukutawhiti, kom frå «Ngātokimatawhaorua»-kanoen. Te Hauangiangi var dotter til Puhi, som førte «Mataatua»-kanoen nordover frå Bay of Plenty. 

Gjennom inngifte med andre iwiar, og eit ekspansivt landnåm, har etterkomarane til Rāhiri danna stammar vidt utover North Auckland Peninsula. Dette har òg skapt band mellom nabostammar. Namnet «Ngā Puhi» vert brukt for å omtala iwiar som har slått seg til i områda kring Hokianga og Bay of Islands.

Muskettkrigane 

Tidleg på 1800-talet hadde Bay of Islands vorte ei viktig hamn på New Zealand. Gjennom auka handel med europeearar fekk Ngā Puhi større tilgang til europeiske varer, mellom desse skytevåpen, (muskettar). Væpna med europeiske eldvåpen gjekk Ngā Puhi, under leiing av Hongi Hika, ut i ei rekkje felttog mot andre maorigrupper for å utvida territoriet sitt, og dei vann fleire sigrar i Northland, Waikato og Bay of Plenty.

New Zealand-krigane 

I 1840 underteikna alle Ngā Puhi-høvdingane Waitangitraktaten, då dei oppfatta at traktaten i første rekkje skulle verna dei mot uærlege overgrep frå europeiske nybyggjarar. I åra 1845-1846 kjempa Ngā Puhi mot britiske styrkar på grunnlag av usemje om traktatinnhaldet og europeisk innblanding og brot på rettane. Maori-styrkane vart leia av Hone Heke, som vart vidgjeten då han hogg ned flaggstonga i Kororāreka (Russell). Heke, som leia maoristyrkar frå Bay of Islands, slost ikkje berre mot britiske troppar, men også mot maoriar i Hokianga som stod på britane si side. I førstninga vann Heke nokre sigrar, men desse vart etterfølgde av nederlag som førte til at maoriane tapte kontroll over meir enn 2 000 km² land som Ngā Puhi hadde hatt herredøme over.

1900-talet 
I kulturelle og økonomiske nedgangstider i det 20. hundreåret var det ei stadig utflytting av Ngā Puhi-maoriar frå Northland til andre regionar på Nordøya, mest til Auckland, Waikato og Bay of Plenty. Delvis har dette ført til at Ngā Puhi har vorte organisert i større, både geografiske og urbane grupper.

Ngā Puhi i dag 

Trass sitt geografiske mangfald, har folket i Ngā Puhi klart å halda på sin sams historie og sjølvidentitet. Iwien er administrert av rådet Te Rūnanga ā Iwi o Ngāpuhi, med sete i Kaikohe. Te Rūnanga uttalar seg på vegne av iwien i samtalar med styresmaktene på New Zealand. Det vil òg sikra ei rettferdig fordeling av stønadane frå 1992-avtalen med styresmaktene, og kan koma med initiativ i saker som til dømes ressursutnytting og utdanning.

Fotnotar 

Maoriar
Northland
Langon

Langon er ein liten by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Gironde i regionen Nouvelle-Aquitaine, og har om lag 6 000 innbyggjarar.

Geografi 
Langon ligg i Sud-Gironde (Sør-Gironde) 48 km søraust for Bordeaux, ved den venstre breidda av elva Garonne, nær grensa til vinområdet og skogen i Landes.

Bakgrunnsstoff 

Gironde
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Lesparre-Médoc

Lesparre-Médoc er ein liten by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Gironde i regionen Nouvelle-Aquitaine, og har om lag 5 000 innbyggjarar. 

Byen ligg midt på halvøya Médoc, som ligg mellom Atlanterhavet og elvemunningen Gironde.

Gironde
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Libourne

Libourne er ein liten by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Gironde i regionen Nouvelle-Aquitaine, og har om lag 25 000 innbyggjarar. 

Han er vinhovudstaden nord i Gironde, nær Saint Emilion og Pomerol, og ligg der elvane Isle og Dordogne renn i hop.

Historie 
I 1270 vart Leybornia grunnlagd som ein bastide av Roger de Leybourne (av Kent), ein engelsk seremonimeister av Gascogne, med fullmakt frå kong Edward I av England. Byen leid stort under kampane mellom Frankrike og England på 1300-talet, og vart ein del av Frankrike på 1400-talet.

Bakgrunnsstoff 

Gironde
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Yvelines

Yvelines er eit departementet nord i sentrale delar Frankrike. Departementet ligg i regionen Île-de-France. Departementet ligg like vest for Paris.

Historie 
Yvelines vart oppretta då det tidlegare departementet Seine-et-Oise vart delt opp 1. januar 1968, og utgjer den vestlege delen av det gamle departementet. 

I 1969 vart kommunane Châteaufort og Toussus-le-Noble tatt frå nabodepartementet Essonne og lagt til Yvelines.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Île-de-France og grensar til departementa Val-d'Oise i nord, Hauts-de-Seine i aust, Essonne i søraust, Eure-et-Loir i sørvest og Eure i vest. 

Den austlege delen av departementet og dei nordlege delane langs Seinen er ein del av storbyområdet til Paris, medan resten av departementet er meir landleg og mykje av denne delen er dekt av Rambouilletskogen.

Bortsett frå Versailles (préfecture) og sous-préfecturene Mantes-la-Jolie, Rambouillet og Saint-Germain-en-Laye er andre viktige byar mellom anna Conflans-Sainte-Honorine, Poissy, Les Mureaux, Houilles, Plaisir, Sartrouville, Chatou, Le Chesnay, og den nye agglomerasjonen av kommunar kalla Saint-Quentin-en-Yvelines.

Ein finn to nasjonalparkar i Yvelines, parc de la Haute Vallée de Chevreuse og delar av parc du Vexin Français.

Yvelines har ein av dei mest kjende golfbanane i Frankrike, La Tuilerie-Bignon, ved landsbyen Saint-Nom-la-Bretèche.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Yvelinois / Yvelinoise.

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside

 
Franske departement
Mantes-la-Jolie

Mantes-la-Jolie (ofte berre kalla Mantes) er ein kommune i dei vestlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 48,4 km frå sentrum av Paris, og er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Yvelines.

Historie 
Mantes låg halvvegs mellom maktsentera til hertugane av Normandie i Rouen og kongane av Frankrike i Paris. I lag med det meste av Nord-Frankrike skifta området eigar mange gonger under hundreårskrigen. Filip Augustus døydde i Mantes 14. juli 1223.

Louis XIV oppretta ein fabrikk for musikkinstrument i Mantes, og han vart vald til senter for produksjon av messing- og treblåsarinstrument. På 1800-talet kom det mange målarar til byen, særleg Corot, som måla kjende bilete av brua og katedralen. Prokofiev var her sommaren 1920 og orkestrerte balletten Chout.

Byen vart opphavleg kalla Mantes-sur-Seine (som tyder «Mantes ved Seinen»), men då Mantes vart slått saman med kommunen Gassicourt i 1930 vart den nye kommunen kalla Mantes-Gassicourt.

Under den andre verdskrigen var Mantes det første allierte bruhovudet over Seinen den 9. august 1944. Byen vart hardt råka av krigen.

7. mai 1953 fekk kommunen offisielt namnet Mantes-la-Jolie (som tyder 'Mantes den vakre'), visstnok som ein referanse til eit brev kong Henrik IV skreiv til elskarinna si, Gabrielle d'Estrée, som budde i Mantes: «Eg er på veg til Mantes, mi vakre».

Bakgrunnsstoff 

Yvelines
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Rambouillet

Rambouillet er ein kommune i dei sørvestlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 44,3 km frå sentrum av Paris, og er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Yvelines.

Rambouillet er kjend for den store Rambouilletskogen, i tillegg til Château de Rambouillet, som har vore vertskap for fleire internasjonale toppmøte. Sidan han ligg nær både Paris og Versailles har Rambouillet stundom vore sete for regjeringa.

Historie
Rambouillet var i søkelyset under Kosovokrigen då partane møttest her i lag med NATO. Møte skulle gjere slutt på krisa, der Kosovo skulle få sjølvstyre, dei jugoslaviske paramilitære styrkane skulle legge ned våpna og NATO sin fredsstyrke skulle få lov å kome inn i Kosovo. Dei jugoslaviske styresmaktene nekta derimot å skrive under på Rambouillet-avtalen, og ville utsetje sjølvstyre til Kosovo. Dette starta Kosovokrigen og NATO sin reaksjon på at Jugoslavia ikkje skreiv under var å bombardere Jugoslavia mellom mars og juni 1999.

Bakgrunnsstoff

Yvelines
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Saint-Germain-en-Laye

Saint-Germain-en-Laye er ein kommune i dei vestlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 19,1 km frå sentrum av Paris, og er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Yvelines.

Fordi han inneheld Saint-Germain-en-Laye-skogen, ein nasjonalskog, dekkjer han om lag 48 km², og er dermed den største kommunen i Yvelines.

Historie 
Saint-Germain-en-Laye vart grunnlagd i 1020 då Kong Robert II av Frankrike (regjerte 996-1031) grunnla eit nonnekloster ved sida av kyrkja av Saint-Germain. 

Fram til den franske revolusjonen i 1789 hadde byen vore ein kongeleg by og Château de Saint-Germain var residens for fleire franske monarkar. Det gamle slottet vart bygd i 1348 av Kong Karl V på grunnmuren til eit gamal slott (château-fort) frå 1238. I 1862 oppretta Napoleon III Musée des Antiquités Nationales i det tidlegare kongelege slottet. Museumet har utstillingar frå steinalderen til den keltiske perioden. «Dame de Brassempouy» laga av støttanna til ein mammut for rundt 23 000 år sidan er den mest kjende gjenstanden i museumet. 

Louis XIV var fødd i slottet. Louis XIV gav slottet til Kong James II då han reiste i eksil frå England etter den ærerike revolusjonen i 1688. Kong James budde i slottet i 13 år, og dotter hans Marie-Louise Stuart vart fødd her i 1692. Kong James Stuart er gravlagd ved kyrkja i Saint-Germain.

Saint-Germain-en-Laye er kjend for den 2,4 km lang steinterrasen bygd av André Le Nôtre frå 1669 til 1673. Terrasen gjev utsyn over dalen og Seinen, og Paris i horisonten. 

Under den franske revolusjonen vart namnet på byen mellombels endra til Montagne-du-Bon-Air.

Under okkupasjonen frå 1940 til 1944 var byen hovudkvarter for den tyske hæren.

Bakgrunnsstoff 
 Historie og bilete frå Saint-Germain-en-Laye

Yvelines
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Seine-Saint-Denis

Seine-Saint-Denis er eit departementet nord i sentrale delar av Frankrike like nordaust for Paris. Departementet ligg i regionen Île-de-France, og er kalla opp etter elva Seinen og byen Saint-Denis. Lokalt vert departementet stundom kalla «l'neuf trois» ('Ni-trearen') etter det offisielle administrasjonsnummert til departementet, 93.

Historie 
Seine-Saint-Denis var ein stor del av det tidlegare departementet Seine fram til 1964. Gjennom historia har venstresida stått sterkt i departementet, særleg Det franske kommunistpartiet, som framleis sit i byrådet i byar som Saint-Denis, Aubervilliers, Bobigny og La Courneuve. Seine-Saint-Denis er det einaste departementet der kommunistpartiet har fleirtal i hovudstyret.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Île-de-France, og i lag med Val-de-Marne og Hauts-de-Seine er det eit av tre små departementet som dannar ein ring rundt Paris, kjend som petite couronne («den litle ringen»). Seine-Saint-Denis grensar til departementa Val-de-Marne, Seine-et-Marne, Val-d'Oise, Hauts-de-Seine og Paris.

Folkesetnad 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Séquano-Dionysiens. 

Seine-Saint-Denis er det departementet med flest immigrantar i Frankrike, om lag 25 %.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside 
 Offisiell nettside

 
Franske departement
Bobigny

Bobigny er ein kommune i dei nordaustlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 9,1 km frå sentrum av Paris, og er préfecture (administrasjonssenter) i departementet Seine-Saint-Denis.

Innbyggjarane vert på franks kalla Balbyniens.

Bakgrunnsstoff 

Seine-Saint-Denis
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Le Raincy

Le Raincy er ein kommune i dei austlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 13,2 km frå sentrum av Paris, og er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Seine-Saint-Denis.

Innbyggjartalet er lite samanlikna med omliggande kommunar, berre om lag 13 000.

History 
På 1600- og 1700-talet var Raincy stort sett kjend som staden der Château du Raincy låg. Dette finst derimot ikkje lenger. Kommunen Le Raincy vart oppretta 20. mai 1869 ved at ein tok område frå Livry-Gargan og slo det i saman med område frå Clichy-sous-Bois, i tillegg til ein liten del frå Gagny.

Bakgrunnsstoff 
 Notre-Dame du Raincy på structurae.net 
 Notre-Dame du Raincy på greatbuildings.com

Seine-Saint-Denis
Byar i Frankrike
Byar i Île-de-France
Hans Holmboe

Hans Holmboe () var ein norsk skulemann og politikar. Han var rektor ved Bergen Katedralskule, og stortingsrepresentant i perioden 1833-1864. Holmboe er spesielt kjent for sitt samarbeid med Henrik Wergeland mot den sokalla jødeparagrafen i den norske grunnlova. Som tingmann høyrde Holmboe fyrst til opposisjonen, men inntok litt etter litt eit meir moderat standpunkt og vart i si siste tid rekna som ei av regjeringa sine mest trufaste støttarar.Som medlem og formann i Stortinget sin kyrkjekommisjon hadde han stor innflytelse på det norske skulevesenet. Han gav ut fleire småskrifter og ei mengd avisartiklar om pedagogiske spørsmål.

Holmboe vart blind i 1850, men vart likevel oppmoda om å halde fram i stillinga som rektor ved skulen. Som tilsett ved skulen underviste Holmboe mellom anna den norske pedagogen og skribenten Nordahl Rolfsen, som har skrive ein tekst  om Holmboe sine siste dagar som rektor.

Holmboe vart fødd i Ervik på Trondenes i Troms i 1798, og var son av Jens Holmboe og Anna Margrethe Irgens. Han gifta seg med Welgjerd Endriette Løberg den 24. desember 1825. 

Hans Holmboe døydde 23. mai på Sande i Vestfold, 69 år gammal. Han har i ettertid fått Hans Holmboes gate på Nygårdshøgda i Bergen oppkalla etter seg.

Kjelder 
Tallak Lindstøl:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914, digital utgåve, side 394-395

Norske rektorar
Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Formenn av Det Norske Studentersamfund
Folk frå Harstad
Hauts-de-Seine

Hauts-de-Seine er eit departementet nord i sentrale delar Frankrike like vest for Paris. Departementet ligg i regionen Île-de-France, og er kalla opp etter elva Seinen. Det er eit lite og tett folkesett departementet med moderne kontor, teater og det store kjøpesenteret La Défense med Grande Arche.

Historie 
Hauts-de-Seine var oppretta i 1968 frå delar av dei tidlegare departementa Seine og Seine-et-Oise. 

I 1990-åra og tidleg på 2000-talet kom Hauts-de-Seine i det nasjonale søkelyset då det vart rulla opp ein korrupsjonsskandale der offentlege midlar vart nytta for departementet sine bustadprosjekt.

Geografi 
Departementet er i dag ein del av regionen Île-de-France, og i lag med Val-de-Marne og Seine-Saint-Denis er det eit av tre små departementet som dannar ein ring rundt Paris, kjend som petite couronne («den litle ringen»). Hauts-de-Seine grensar til departementa Val-de-Marne, Yvelines, Val-d'Oise, Essonne, Seine-Saint-Denis og Paris.

Demografi 
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Altoséquanais.

Økonomi 
Hauts-de-Seine er Frankrike sitt nest rikaste departement etter Paris, og eit av dei rikaste områda i Europa. BNP per innbyggjar var € 62 374 i 2003 (om lag 500 000 kroner).

Bakgrunnsstoff 
 
 Prefekturet si nettside
 Offisiell nettside 

 
Franske departement