alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sundbreien

Springaren Sundbreien, som og er kalla Heksedansen eller Epleskjularen, er mykje nytta i Hallingdal og Valdres. Det er og skriven ned ei nærskyldt form av slåtten på Voss. Eit anna namn på slåtten i Valdres er Kjeglesmeden. Slåtten skal ha vore nytta av Jørn Hilme. Sundbrei er ein gard i Voss, høyrande under Breievaldet lengst nord i kommunen. Slåtten skal ha namnet sitt etter ein dansar frå denne garden. I Hallingdal er slåtten knytt til strandaspelet. Torleiv Bolstad meinte slåtten var laga av Jørn Hilme. Kjeglesmeden var ein kar som egla seg inn på han Jørn, fortalde Olav Moe, og Hilmin svara med å spela denne slåtten, som før hadde hatt eit anna namn. Medan han spela, tok eit drammeglas til å krype bortetter bordet han sat ved, og dette skremde Kjeglesmeden slik at han tok til gråten. Sidan hadde slåtten namn etter han. 

Om Heksedansen kunne Olav Moe fortelja at Hekkenfjell var den staden heksene samla seg jonsokeftan. Ola Bøe sa ein gong han hadde «leita over heile Valdres, men enno ikkje funne noko fjell med det namnet». Hekkenfjell svarar vel til Bloksberg.

Variantgruppa 

Hovudgruppa har nr 473 i hardingfeleverket. Varianten etter Isak Rokne, skriven ned etter Ola Mosafinn har nr 108. Det finst og ein variant frå Sogn, etter Anders Sagen.

 108: Springar, etter Ola Mosafinn . Nedskrift Arne Bjørndal 1908. Mosafinn hadde slåtten frå Isak Rokne.

 309: Springar, etter Anders Sagen, Vik i Sogn . Nedskrift Arne Bjørndal (Bjørndal gamle slåttar hefte 1 nr 3). Sagen hadde slåtten etter Jens Fresvik eller Skrangle-Jens, frå Leikanger i Sogn (lært bort i 1850).

473:

 a: Sundbreien, etter Sevat Sataøen, Ål. Nedskrift Eivind Groven 1962 (G 1436, NRK magn. 1898). Sataøen hadde slåtten frå Ola A. Strand i Ål. 

 b: Sundbreien, etter Kristian Øvrevollseie, Hol. Nedskrift Sven Nyhus 1975. Øvrevollseie hadde slåtten etter Eivind Hollebakken frå Ål.

 c: Heksedansen, etter Ola Bøe, Vestre Slidre. Nedskrift Sven Nyhus 1974. Slåtten var og nytta av Olav Moe. Ola Bøe lærte slåtten av far sin, Per Bøe, og av Olav Moe. Det fulle namnet på slåtten er Heksedansen på Hekkenfjell.

 d: Springar etter Ola Mosafinn, etter Anders S. Kjerland, Granvin. Nedskrift Sven Nyhus 1974. Variant av nr 108.

 e: Meisterstykket, etter Herbrand Hagen, Nore. Nedskrift Eivind Groven 1922. Hagen hadde slåtten frå felemakar A. C. Kleven i Krødsherad. Han hadde i sin tur fått slåtten frå spelemenn i Valdres.

Norske slåttar
Ekstremvêret Mona

Mona var eit ekstremvêr som råka Helgeland, Saltfjellet, Salten og Lofoten søndag den 11. desember 2005. Meteorologisk institutt sendte ut ekstremvarsel der dei varsla full storm mellom sørvest og nordvest. Ekstremvarselet gjaldt ikkje for Lofoten, sjølv om det òg her var varsla kraftig vind. I tillegg var det venta store nedbørsmengder med 50 mm på 24 timar.

Årsaka til uvêret var ein kraftig ekstratropisk syklon i Norskehavet.

Verknader 
Uvêret vart ikkje så kraftig så venta, men skapte likevel særs vanskelege køyreforhold med særs glatte vegar, mykje vatn i vegbanen, og dette i kombinasjon med kraftig vind. Som følgje av dette vart E6 over Saltfjellet stengd, medan fleire vogntog køyrde av vegen. Fleire ferjsamband vart stengde. 

I Bodø velta eit stillas og uvêret gjorde materielle skadar på ein bil og eit hus. Her sleit òg ei flytebrygge seg med 15-20 båtar, og indre hamn i Bodø vart stengd. I tillegg skapte uvêret store forseinkingar i flytrafikken ved Bodø lufthamn. Elles i Bodø fekk politet inn meldingar om 20 mindre skadar etter uvêret. 

Hundrevis av husstander og fleire skular og barnehagar vart straumlause på Helgeland etter uvêret, hovudsakleg av tre som velta over straumlinjene.

I Lofoten reiv vinden ned eit ungdomshus på Kleppstad som var under oppføring.

Observasjonar

Vind 
Lista under viser dei kraftigaste vindmålingane i landet under uvêret. Ikkje alle stadane, som på Nordvestlandet, vart rekna som ein del av området som fekk ekstremvêr, sidan kriteria her for å varsle ekstremvêr er annleis.

Nedbør 
Nedbøren er målt mellom kl. 07 den 11. desember og kl. 07 den 12. desember.

Sjå òg 
 Ekstremvêr i Noreg

Kjelder 

Mona
Hendingar i 2005
2005 i Noreg
Sønnstaulen

Springaren Sønnstaulen finst først og fremst i Telemark, der han er knytt til den eldste tradisjonen i Tinn. Namnet på slåtten er etter spelemannen Knut Sønnstaul, son av Brynjulv Olsson, første spelemann i området. Knut var bestefar til Knut Dale. Slåtten er og kalla Kjosen, noko som tyder på at han og finst i tradisjon etter Jon Kjos. Han ber dette namnet i Seljord. Nærliggjande former av slåtten finst i Hallingdal, der han oftast er kalla Kåte-Reiar eller Vissebrøten. Dette er ein gamal Tvibeitslått som har vore kjend i fleire område. Namnet Kåte-Reiar knyt slåtten til Sigdal med.

Variantgruppa 

Hovudgruppa har nr 475 i hardingfeleverket. Tre variantar står under nr 420.

420:

 a: Springar, etter Johan Kleven, Krødsherad. Truls Ørpen 494. Kleven hadde slåtten frå far sin, Gamle-Kleven.

 b: Springar, etter Nils Brakvatn. Arne Bjørndal 1541. Brakvatn hadde slåtten frå Jon Rivenes, Haus, som truleg hadde slåtten frå Ola Tunes.

 c: Springar frå Nes, etter Odd Bakkerud, Nesbyen. Nedskrift Eivind Groven 1958 (G 1108). Slåtten er og kalla Vissebrøten eller Kåte-Reiar.

475:

 a: Sønnstaulen, etter Steingrim Haukjem, Veggli. Nedskrift Truls Ørpen 1921 (Ø 89).

 b: Sønnstaulen, etter Johannes Dale, Tinn. Nedskrift Eivind Groven 1961 (G 1270. NRK magn. 1984).

 c: Flatland-Sønnstaulen, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark. Nedskrift Eivind Groven 1961 (G 1382, NRK magn. 53259). Slåtten finst og hjå Gregar Nordbø. Namnet peikar mot at Halvor Flatland har vore kjelda.

 d: Kjosen, etter Harald Manheim, Seljord. Nedskrift Arne Bjørndal 1911 (B 157). 

 e: Sønnstaulen, etter Anders S. Kjerland, Granvin. Nedskrift Sven Nyhus 1975. Kjerland lærte slåtten av Halldor Meland, som forma han ut slik.
.

Norske slåttar
Karimesse

Karimesse eller karenmesse (lat. festum Katherine virginis) er ein tradisjonell kristen merkedag til minne om den heilage Katarina av Alexandria. Dagen blir feira den 25. november, og er avmerkt på primstaven. Katarina har framleis namnedag denne dagen i alle dei skandinaviske landa.

Merket for dagen er som regel eit hjul, ettersom Katarina blei dømd til å radbrekkast på stegle og hjul, eit sverd, ettersom ho blei halshogd då hjulet brast, ei krone, ein mjølbinge eller ein rokk. Også hjulet blei ofte tolka som eit spinnehjul på ein rokk. Karimesse markerte byrjinga på spinnetida, og kunne òg brukast til lysstøyping eller klesvask. Om ein ikkje hadde fått kornet i hus denne dagen, måtte ein svelta i jula.

Andre namn på dagen var Kari med rokken (Seljord), Kari vaskar (Telemark) og Mass mjølbinge (Sunnmøre).

Kjelder 
 norsknettskole.no 
 dagsdato.no
 Lokalhistoriewiki, som har stoff frå Norsk historisk leksikon 2. utgåve, 3. opplag (2004)

November
Primstaven
Kristne høgtider
Germanarar

Germanarar kan visa til førhistoriske folkegrupper i Europa rekna som forfedrar til dei folka som i dag talar germanske språk og til etterkomarar av desse eller talarar av germanske språk. Ordet kan også visa til tyskarar. Folkegruppa blei forbunden med landområdet Germania.

Dei germanske språka er ei undergruppe av indoeuropeiske språk. Germanarane tala opphavleg urgermansk, eit språk som med tida gav opphav til dei germanske språka vi har i dag, blant anna tysk, nederlandsk, frisisk, engelsk og dei skandinaviske språka. 

Romerske skribentar fortalde om germanarane i sine bøker. Dei sa at germanarane bestod av ei rekkje stammar i det nordlege Europa. Den første vi veit om som bruka namnet germanarar var Poseidonios (ca. 135 f.Kr.-51 f.Kr.). Cæsar skreiv òg om germanarane i si skildring av krigane han var med i. Ei viktig kjelde er Tacitus, som skildra dei i verket Germania (omkring 100 e.Kr.). Dette verket inneheld detaljerte opplysningar om religion, sosial lagdeling, levekår og styringsorgan hos fleire germanske stammar.

Ifølgje dei tidlege skribentane gjekk skiljet mellom landområda til keltarane og germanarane stort sett ved Rhinen.
 
Germanarane sitt opphav og deira tidlege historie er dunkel. Mange tenkjer seg at dei opphavleg hadde sin heimstad i Nord-Tyskland og Sør-Skandinavia, og frå ca. 1000 f.Kr. spreidde dei seg så vest- og sørover.

Cæsar støtte på germanarane under sine felttog i Gallia på vestsida av Rhinen. Da keisar Augustus gjorde Rhinen til riksgrense for Romerriket, kom desse germanarane under romersk styre. Men romerske planar om flytting av grensa til Elben måtte skrinleggjast da germanarar nedkjempa ein romersk hær i Teutoburgerskogen (år 9).

Frå 200-talet begynte germanarar frå aust for Rhinen å forflytte seg i vestleg og sørleg retning, og under folkevandringstida, på 400-talet, erobra dei gradvis heile Vestromarriket.

Snorre Sturlason skildrar det germanske området slik i prologen til Den yngre Edda (Snorre-Edda): «..desse ættene vart mangmente, og i heile Saksland (Nord-Tyskland) og derifrå i Norderlanda breidde dei seg så ut at tungemålet til desse Asia-mennene var det same i alle desse landa. Det tykkjest folk kunna skjøna av det at når namna på son etter far hjå dei er oppskrivne, så har desse namna følgt med dette tungemålet, og at æsene lyt ha ført det med seg hit i heimen, til Noreg og Svitjod, Danmark og Saksland. Men i England er det gamle namn på land og stader som tyder på at dei komne av eit anna tungemål enn dette. (Truleg er her meint keltisk).» (Frå Edda, Det norske Samlaget, 2002/2007).

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på Germanerne i , som lesen 25. november 2008.
Germania

Germania var den romerske nemninga på det geografiske området som strekte seg frå dei vestlege områda av Rhinen til, laust definert, stepperegionane i dagens Russland og Ukraina.

Germania var busett av mange forskjellige stammar, mest germanske, men også keltiske og baltiske. Sjølv om dei germanske stammane utgjorde majoriteten, var etnisiteten mangfaldig og blei kontinuerleg forandra gjennom folkevandringar. Dei germanske folka tala germanske språk.

Germania blei inndelt i to regionar av romarane; det indre Germania, vest og sør for Rhinen, som var okkupert av romarane, og det frie Germania, aust for Rhinen. 

Den mest fullstendige utgreiinga om Germania frå romersk tid er Tacitus sitt verk Germania.

Ordet Germania er det latinske namnet for dagens Tyskland, og det har også gitt opphav til det engelske namnet på landet, (Germany).

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Germania» frå , den 19. september 2012. 
 

Germanske folk
Dansk historie
Nederlandsk historie
Polsk historie
Provinsar i Romarriket
Historiske område i Tyskland
Latinske stadnamn
Arnt

Arnt er eit mannsnamn, ei kortform av  det tyske  namnet Arnold eller andre namn på Arn, som tyder 'ørn'.  Sidefomer er Arent eller Arndt.

Arnt har i Noreg namnedag  1. desember.

Bruken av namnet i Noreg
Namnet er i Noreg mest bruka på kysten frå Møre og nordover.  Utbreiinga av namnet har gått jamt attover sidan førre hundreårsskifte:  

 I  folketeljinga  frå 1801 var om lag 1430 personar listeført ned namnet i formene Arnt, Arent, Arndt, Arendt mfl
 I 1900 var det rundt 4850 som hadde namnet i ei av desse formene, Arnt var då blitt vanlegast
 I 2008 er det 3445 som heiter Arnt til første fornamn, 28 Arent og 11 Arendt.

Kjende namneberarar
Arnt Arntsson Wang (1791 - 1845), norsk stortingsmann
Arnt Kristoffersson Seljelid, (1832 - 1880) norsk stortingsmann
Arnt Haugen (1928-1988), norsk musikar
Arent M. Henriksen, (f. 1946) norsk politikar
Arnt Frode Jensen (f. 1953), ordførar i Herøy på Helgeland
Arnt Birkedal (f. 1959), norsk forfattar

Sjå òg

  Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

mannsnamn
førenamn av tysk opphav
namn knytte til dyr
Arnljot

Arnljot er eit mannsnamn, av norrønt Arnljótr, av Arn 'ørn' og ljótr , kanskje 'skinande'. 

Arnljot har i Noreg namnedag 1. juli.

Bruken av namnet i Noreg 
I Noreg fekk namnet ein renessanse med diktverket 
 Arnljot Gelline  av Bjørnstjerne Bjørnson, men utbreiinga har gått attende sidan midten av 1900-talet. 

 I folketeljinga frå 1801 var det ingen som var manntalsført med dette namnet 
 I 1900 var vel 60 personar som var listeførte med namneformene Arnljot, Arnliot, Arnlioth, Arenljot , av dei 13 i Nordland
 I 2008 har er det 238 som heiter Arnljot til første fornamn

Kjende namneberarar 
 Arnljot Eggen, (1923 - 2009), norsk lyrikar
 Arnljot Høyland, (1924 - 2002), norsk professor

Oppdikta personar 
 Arnljot Gelline, diktverk av Bjørnstjerne Bjørnson

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til dyr
Borghild

Borghild er eit kvinnenamn, av norrønt Borghildr, av Borg 'berging, vern' og hildr, 'strid'. Andre namneformer er Borghilda og Bjørhild.

Borghild har i Noreg namnedag 2. desember.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet Borghild var populært først på 1900-talet.

 I folketeljinga frå 1801 var det 61 som hadde namnet i formene Boreld, Borgil, Borgild, Boriel, Boril, Borild
 I 1900 var vel 7049 personar som var listeførte med namneformene Borgeld, Borgheild, Borgheld, Borghid, Borghil, Borghild, Borghilg, Borghill, Borghlid, Borgihild, Borgihl, Borgihld, Borgil, Borgild, Borgill, Borhiel, Borhild, Borild I 2008 har er det 3716 som heiter Borghild'' til første fornamn

Kjende namneberarar 
 Borghild Rud (1910-1999), norsk teiknar
 Borghild Tenden (f. 1951), norsk politikar

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kjelder 
 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Sentralt stadnamnregister

Sentralt stadnamnregister (SSR) er i Noreg eit nasjonalt register, ført av Statens kartverk. Registeret er oppretta etter § 12 i Lov om stadnamn.

Sentralt stadnamnregister inneheld alle lovleg fastsette skrivemåtar for stadnamn:
 V - vedtatte namneformer med vedtaksdato
 S - namneformer fastsette ved samlevedtak (vedtak som gjeld ein serie namn med eit felles namneledd, med vedtaksdato)
 A - namneformer som er avslåtte etter vedtak i rette forvaltningsorganet, med vedtaksdato
 K - påklaga namneformer
 G - godkjende namneformer - skrivemåtar godkjende og brukte i offentleg samanheng etter regelverket som gjaldt då lova tro i kraft i 1991, opplysningar om kor namnet er brukt
 P - namn fastsette privat (turisthytter, hotell, campingplassar og andre føretak)

Registeret skal vidare innehalde opplysningar om	
 språk eller språkform (norsk, kvensk, nord-, lule- eller sørsamisk) 
 objekttype (grend, gard, bruk, veg, vatn, elv, nes osv.) 
 om det finst fleire namn i same språkform for same namneobjekt, kva for namn som er mest vanleg brukt der ein har kunnskap om det 
 koordinatar 
 kommunenummer

Registeret inneheld rundt 600 000 stadnamn. 

Opplysningane i registeret er offentlege. Alle offentlege organ er forplikta til å bruke vedtatte skriveformer. Opplysningar om namna i registeret har Statens Kartverk m.a. kunngjort i Norgesglasset .

Kjelder 
 Forskrift om skrivemåten av stadnamn § 15
 Statens kartverk om SSR 

Stadnamnregister
Rypesniper

Rypesniper, Thinocoridae, er ein familie av ordenen Charadriiformes, vade- måse- og alkefuglar. Dette er små vadefuglar som er tilpassa plantediett. Familien er delt i to slekter, Attagis og Thinocorus, kvar med to artar. Familien har søramerikansk distribusjon, i regionane Andes og Patagonia. Slektskapen med dei andre familiane i ordenen Charadriiformes er usikre, har det vore ymta om at slettevandrarar i Australia, samt bladhøns og riksesniper er dei næraste slektningane deira. Spesielt slettevandrarar har likskap med rypesniper i næringsopptak, men dei skil seg markert i avlsbiologi. Det engelskspråklege namnet 'seedsipe' er misvisande, fordi desse fuglane ikkje liknar ekte sniper, har kort nebb, små hovud og frø er ikkje ein betydeleg del av føda. 

Rypesniper liknar ryper, vaktlar og sandhøns, men har lengre venger. Artane i slekta Thinocorus er minst med variasjon i storleik frå sporv til ei snipe, medan Attagis er større, som ei fjellrype. Dei har korte bein, lange tær og korte haler. Fargene i fjørdrakta er generelt kamuflerande. Artane hos Thinocorus viser kjønnsdimorfisme i fjørdrakta, steggane har grå farge i ansiktet, nakken og på brystet. 

Habitat for rypesniper er krevjande, og inkluderer eng, grassletter, halvørkenar og høgfjell. Rustrypesnipa lever opp til snøgrensa eller til 5 500 moh. 

Eit kull er på 2-3 egg og vert lagt i ei lita grop på bakken.

Artar 
Rypesniper i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Attagis
 Rustrypesnipe, Attagis gayi, Rufous-bellied Seedsnipe, Geoffroy Saint-Hilaire & Lesson, 1831, (LC)
 Sørrypesnipe, Attagis malouinus, White-bellied Seedsnipe, Boddaert, 1783, (LC)

Slekt Thinocorus
 Punarypesnipe, Thinocorus orbignyianus, Gray-breasted Seedsnipe, Geoffroy Saint-Hilaire & Lesson, 1831, (LC)
 Dvergrypesnipe, Thinocorus rumicivorus, Least Seedsnipe, Eschscholtz, 1829, (LC)

Kjelder 

 van Tuinen, Marcel; Waterhouse, David & Dyke, Gareth J. (2004): Avian molecular systematics on the rebound: a fresh look at modern shorebird phylogenetic relationships. Journal of Avian Biology 35(3): 191-194. 
 Fjeldså, J. (1996) Family Thinocoridae (Seedsnipes) in del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1996). Handbook of the Birds of the World. Volume 3: Hoatzin to Auks. Lynx Edicions. ISBN 84-87334-20-2

Referansar 

Rypesnipefamilien
Vade-, måse- og alkefuglar
Fuglar i den neotropiske regionen
Yr.no

yr.no er ein norsk nettstad for vêrvarsel og annan meteorologisk informasjon. Nettstaden blir drive som eit samarbeid mellom Norsk rikskringkasting (NRK) og Meteorologisk institutt.

På nettstaden kan ein finne automatgenererte vêrvarsel (som grafar og kart) for 700 000 stader i Noreg og 6,3 millionar stader i resten av verda. For Noreg er det i tillegg utarbeidde tekstvarsel frå Meteorologisk institutt, radar- og satellittbilete, klimatologiske data og ei rekkje spesialvarsel. Vidare er det nyheitssaker og populærvitskapelege artiklar relatert til vêr og klima. Vêrvarsla er basert på data frå Meteorologisk institutt og dei internasjonale samarbeidspartnarane til instituttet (ECMWF, EUMETSAT etc.). 

Mykje av informasjonen på yr.no er tilgjengeleg i XML-format, slik at delar av han (f.eks varsel for ein stad) kan leggjast til i andre nettstader og nettenester.

yr.no vart offisielt lansert 19. september 2007 etter å ha vore i open beta-drift frå juni same år. Nettstaden vart raskt populært, og passerte 1,3 millionar brukarar i veka sumaren 2008. Ettersom yr.no teknisk er ein del av NRKs nettsider, har den store trafikken vore med på å gjere nrk.no til ein av Noregs 2–5 mest besøkte nettstader.

Samtidig med lanseringa av yr.no innførte Meteorologisk institutt ein ny prispolitikk som gjer at det meste av grunnlagsdataa til instituttet er gratis. 

Nettstaden fekk allereie i 2007 Rosing-prisen i to kategoriar, beste nettstad og beste språk.

Thor Gjermund Eriksen er ansvarleg redaktør, Anton Eliassen meteorologisk ansvarleg og Ingrid Støver Jensen redaktør for yr.no

Bakgrunnsstoff 

 yr.no

Kjelder 

 TNS Metrix - Topplisten

Norske nettstader
NRK
Vêrvarsling
Skipingar i 2007
Førjulstid

Førjulstid er tidsrommet før jul der ein førebur feiringa gjennom å skaffa julegåver, laga og hengja opp pynt, gjera reint og laga til mat. Handelsstader bruker førjulstida til å selja gåver, mat og pynt som høyrer jula til. For mange er det denne tida dei har det største salet, og dei kan leggja mykje arbeid i juleutstillingar og underhaldning i tida før jul. Julestrida, alt arbeidet rundt det å førebu jula, er knytt til denne tida.

Markering av førjulstida 

Ein kan markera at førjulstida er begynt ved å setja opp elektriske julelys og jule- eller adventspynt. Ein kan ha koselege stunder der ein tenner levande lys eller drikk særskilde drikkar, som gløgg. I samband med advent kan ein ha ein adventskalender.

Det kan haldast mindre feiringar, som luciadagen, julebord, juleselskap eller juleverkstad, samlingar der ein kjem saman for å førebu gåver, pynt eller søtmat til jul. Det blir også arrangert julekonsertar med julemusikk og teaterførestillingar med julespel.

Tidsmessig plassering 
Kva tid førjulstida tek til er det ulike tankar om i ulike samfunn og delar av samfunna. I Noreg og mange andre stader er det vanleg å rekna advent frå 1. desember som førjulstid. Hjå andre kan ho byrja to veker eller ein månad eller før jul. I USA er «Black Friday», dagen etter Thanksgiving i slutten av november, blitt den vanlege byrjinga på julesalet med nedsette prisar for å lokka kundar. Butikkar kan ta til å selja juleeffektar i oktober, men mange reknar dette som ein for tidleg, ein «tjuvstart» på førjulstida. Organisasjonen Fremtiden i våre hender starta kampanjen «Gi oss jula tilbake!» mot det dei rekna som ei øydelggjande forlenging av jula. Kampanjen blei lagd ned etter at julemarsipan var å få kjøpt frå 26. september 2008.

Kjelder 

Jul
Desember
Paktdagen

Paktdagen (eng. Day of the Covenant) er dagen då bahaiar feirar utpeikinga av Abdul-Bahá som etterfølgjaren til Baháulláh, «senteret» for pakta til Baháulláh mellom han og dei som følgde han. Paktdagen blir feira den 26. november kvart år.

Abdul-Bahá grunnla høgtida som ein dag ein kunne feira i staden for fødselsdagen hans 23. mai, som var dagen Ali Muhammad Shirazi erklærte seg som bab, og som berre skulle feirast for dette. 26. november kjem 180 dagar etter dette. Denne høgtida, og dødsdagen til Abdul-Bahá den 28. november, er to høgtider som ikkje skal vera fridagar, ettersom Abdul-Bahá ønskte å unngå persondyrking.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Paktdagen» frå , den 26. november 2008. 
 
 planetbahai.org 

November
Bahai-høgtider
USS «Enterprise»

USS «Enterprise» er namnet på ei rekkje militære fartøy innan den amerikanske marinen. Det er også nytta som namn på ei rekkje romfartøy innan Star Trek-universet.

Continental Navy of the United States

 USS «Enterprise» (18. mai 1775–7. juli 1777) var det første skipet med dette namnet, og tenestegjorde på Lake Champlain.
 «Enterprise» (20. desember 1776–februar 1777)

United States Navy

 «Enterprise» (17. desember 1799–9. juli 1832) var ein skonnert, og fyra av dei første skota mot «Tripoli» under den første berberkrigen
 USS «Enterprise» (15. desember 1831–24. juni 1844) var ein annan skonnert
 USS «Enterprise» (16. mars 1877–1. oktober 1909) var ein slupp, og kanskje det første «Enterprise» som hadde prefikset USS medan det var i teneste.
 «Enterprise» (SP 790) (1917–1919) var ein motoryacht.
 USS «Enterprise» (CV-6) (12. mai 1938–17. februar 1947) var eit hangarskip, det mest dekorerte amerikanske skipet under den andre verdskrigen.
 USS «Enterprise» (CV-65) (25. november 1961–) var det første atomdrivne hangarskipet i verda.

Sjå og 
 Stjerneskipet USS «Enterprise»
 Romferja Enterprise
 VSS Enterprise
Abdul-Bahá

Abdul-Baha eller Abbas effendi () var eldste sonen til bahaigrunnleggjaren Bahaullah, og blei utnemnd som ny leiar for trua då faren døydde i 1892.

Abdul-Baha blei fødd i Teheran natta til 23. mai 1844, same dagen som Ali Muhammad Shirazi, kjend som Baben, grunnleggjaren av babismen som var forløparen til bahai, tok til å forkynna. 

Då Abdul-Baha var ni blei faren fengsla etter at nokre babiar hadde planlagd eit attentat på sjahen. Han måtte seinare dra i eksil frå Persia, og familien følgde med til Bagdad før dei til slutt slo seg ned i Akko i noverande Israel.

Då ungtyrkarane skapte revolusjon i Det osmanske riket blei Abdul-Baha sleppt fri i 1908 og flytta frå Akko til Haifa ved Karmelfjellet, der han gravla leivningane til Baben. Dette er blitt ein viktig heilagdom for bahaiane. Dei påfølgjande åra reiste Abdul-Baha i Europa og Amerika for å spreia religionen sin.

78 år gamal døydde Abdul-Baha i Haifa. Den eldste dottersonen hans, Shoghi Effendi, blei utnemnd til beskyttar og leiar for det veksande bahaisamfunnet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Abdul-Bahá» frå , og «`Abdu'l-Bahá» frå  den 26. november 2008. 
 

Bahaileiarar
Folk frå Teheran
Folk frå Haifa