alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Finnmarksvidda

Finnmarksvidda er den største vidda eller platået i Noreg med eit areal på 22 000 km². Ho ligg 300-500 meter over havet. Finnmarksvidda dekkjer om lag 36 % av Finnmark fylke. Frå Alta i vest til Varangerhalvøya i aust er lengda over 400 km, og frå nord til sør er ho minst like lang, og platået held fram innover i Finland. 

Vidda inneheld store bjørkeskogar, furumoar, myrer og innsjøar danna av isbrear. Finnmarksvidda ligg nord for polarsirkelen og er mest kjend som samane og reinsdyrflokkane deira sitt landområde. Samane brukte å leve som nomadar og midt på denne tundraen finn ein tilfluktsstader som framleis vert nytta om vinteren av samane som ser ett er reinsdyrflokkane sine. 

Øvre Anarjóhka nasjonalpark ligg på Finnmarksvidda. Parken opna i 1976 og har eit areal på 1409 km².

Finnmarksvidda har kontinentalklima og har hatt dei lågaste målte temperaturane i Noreg. Det kaldaste som er målt er -51,4 °C i Karasjok januar 1886. Døgnmiddeltemperaturen for januar og juli i Karasjok er -17,1 °C og 13,1 °C, medan årsmiddelet er -2,4 °C. Den normale årsnedbøren er berre 366 mm. Karasjok har målt temperaturar opp i 32,4 °C i juli, noko som gjev eit mogeleg temperatursprang på 84 °C, noko som er sjeldan å sjå i Europa. Sihčajavri i Kautokeino på Finnmarksvidda har ein årsmiddeltemperatur på -3 °C. Dette er den lågaste middeltemperaturen for fastlandsnoreg (om ein ser bort frå enkelte høge fjellområde), og er sjølv kaldare enn Jan Mayen og Bjørnøya.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Finnmarksvidda» frå , den 6. mai 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Troms og Finnmark
Noman Mubashir

Noman Mubashir () er ein norsk-pakistansk forfattar, journalist og skodespelar som har utforska innvandraropplevinga og arbeidd for å fremja forståing av muslimar i Noreg. 

Mubashir byrja karrieren sin som programleiar for Migrapolis på NRK og heldt etterkvart fram som nyheitsanker for Østlandssendingen, òg i NRK. Mubashir var den fyrste norske muslimen som nokon gong har leidd laurdagsunderhaldninga i NRK i Sommeråpent 30. juli 2005. Han har sidan arbeidd som reporter for Frokost-TV og gjeve stemme til den indiske figuren pappa Arun i barneserien Postmann Pat.

Våren 2006 spelte han Lonkar i framsyninga Fruen fra Det indiske hav, basert på Ibsen-stykket Fruen fra Havet, på Centralteatret.

Han har gjeve ut to bøker. Den fyrste utgjevinga var Mitt liv som Ola Noman, der han fortel på eit humoristisk vis om korleis det var å vekse opp som barn av pakistanske innvandrarar på Lørenskog. Den andre boka hans var En Noman i Pakistan, som er reisebrev frå Pakistan i same serie som NRK-serien med same namn. 

Noman Mubashir var leiar for den pakistanske kulturfestivalen Mela i 2003 og 2004. I desember 2004, etter ekstremistdrapet på Theo van Gogh, stod han bak eit fakkeltog for å ta avstand frå vald og terror. Toget fekk lita oppslutting, noko som kan ha vore fordi Mubashir høyrer til den omstridde ahmadiyyaretninga av islam.

Bakgrunnsstoff 
 « - Pakistan ga meg selvtillit» i Nettavisen

Fotnotar 

Mubashir, Noman
Mubashir, Noman
Mubashir, Noman
Mubashir, Noman
Mubashir, Noman
Folk frå Lørenskog
Norske Skal vi danse-deltakarar
Knarvik

Knarvik er ein tettstad og administrasjonssenter i Alver kommune, og fungerer som regionsenter for Nordhordland. Tettstaden har . Postadressa til Knarvik er Isdalstø, som ligg kring 2 kilometer frå Knarvik. 

Før 1970-talet var her ikkje meir enn kring 30 innbyggjarar, men då Hordaland fylkeskommune avgjorde at Knarvik skulle byggjast opp som regionsenter, skaut utviklinga fart. Knarvik Senter vart i løpet av få år eitt av dei største kjøpesentera i landet. Kommuneadministrasjonen vart flytta til Knarvik frå Lindås, som ligg nord i kommunen. 

Bustadutbygging, skuleutbygging og auka næringsverksemd førte til at Knarvik vart den største tettstaden i Nordhordland i løpet av 1980-talet. Fram til opninga av Nordhordlandsbrua i 1994 var ferjesambandet som batt saman Nordhordland med Bergen, Knarvik-Steinestø, det mest trafikkerte i landet målt i tal på bilar.

I september kvart år vert mosjonsløpet Knarvikmila skipa til.

Busetnader i Alver
Tettstader i Vestland
Knarvik
Sæbø på Radøy

Sjå Sæbø om namnet og andre stader
Sæbø er eit namn på ein tidlegare norsk kommune på Radøy i Vestland fylke, i Nordhordland. Sæbø vart eigen heradskommune frå 1924, då Sæbø sokn vart utskilt frå Manger kommune. Kommunen fekk namn etter kyrkjestaden Sæbø på Radøy. I 1964 gjekk Sæbø kommune inn i den nye Radøy kommune, saman med kommunane Hordabø og Manger. 
Kommunen låg i Nordhordland, og før 1964 grensa Sæbø mot kommunane Meland og Herdla i sør, til Hjelme i vest, til Manger i nord og til Alversund kommune i aust.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Sæbø kommune frå 1924 til 1964:

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Interkommunalt arkiv i Hordaland om Sæbø kommune 
 Sæbø kyrkje 

Tidlegare kommunar i Hordaland
Radøy kommune
Norske kommunar skipa i 1924
Norske kommunar nedlagde i 1964
Sæbø i Ørsta

Sæbø er eit bygdesentrum og ein matrikkelgard som ligg nedst i Bondalen i ei bukt midt i Hjørundfjorden. Sæbø i Sæbøvikja er ein strandstad og kyrkjestad, og var administrasjonssenteret i tidlegare Hjørundfjord kommune, som sidan 1. januar 1964 er ein del av Ørsta kommune og Sykkylven kommune i Møre og Romsdal fylke.

Sentrumsfunksjonar 
Hjørundfjord kyrkje ligg på Sæbø. Sæbø har fleire andre sentrumsfunksjonar:

 Hjørundfjordheimen, kommunal sjukeheim.
 Kommunalt legekontor.
 Sæbø skule, barne- og ungdomsskule.
 Sæbø barnehage.

 Sagafjord Hotel 
 Filial av Sparebanken Søre Sunnmøre
 Daglegvareforretning
 2 campingplassar
 Sæbø Idrottslag med fotballbane og klubbhus

Kommunikasjonar 
Sæbø er også ein ferjestad, for ferjeruta Sæbø-Leknes og den tilhøyrande ferjeruta Sæbø - Leknes - Trandal - Store-Standal.

Matrikkelgarden 
Sæbø har namnet etter matrikkelgarden Sæbø, gardsnummer 169 i Ørsta kommune.

Sjå òg 
 Sæbø

Kjelder 
 Lars Strømme og Ragnar Standal: Hjørundfjordboka Band V Gard og ætt, Ørsta 1993 ISBN 82-991200-5-5, side 293-373.

Fotnotar 

Geografi i Ørsta
Matrikkelgardar i Ørsta
Ferjestader i Møre og Romsdal
Paasselkä

Paasselkä (tidlegare Paasivesi) er ein oval innsjø i eit nedslagskrater i Södra Savolax i Finland. Innsjøen, som er ein del av Orivesi, som igjen er ein del av den store innsjøen Saimaa, har ingen øyar, noko som er uvanleg for innsjøar i området. Paasselkä er òg uvanleg djup, 75 meter på det djupaste. 

Alderen på det mykje eroderte og 10 km breie nedslagskrateret er ukjend, men det må ha skjedd for mindre enn 1,885 milliardar år sida, sidan grunnfjellet vart danna på denne tida. På grunn av den uvanlege forma og dei magnetiske anomaliane ein har målt i området, mistenkte ein lenge at Paasselkä var blitt danna på grunn av eit nedslag, og dette vart stadfesta ved hjelp av boreprøvar i 1999. Dermed vart krateret det niande kjende krateret i Finland. I motsetnad til andre finske krater ser det ikkje ut til å ha vorte gravlagd under lag med sediment.

Lysfenomen 
Päässelän pirut, eller Paasselkä-djevlane, er eit lysfenomen ein hevdar stundom oppstår ved innsjøen og i myr- og skogområdet like i nærleiken. Ein har skildra lyset som ei kule som flyttar seg med forskjellig fart, eller står heilt i ro, og stundom er det fleire kuler. Fenomenet har vore kjend i lang tid, og er ein del av dei lokale segnene, som har gjeve det namnet «djevlar». Dei lokale innbyggjarane trudde dei lysande kulene var skapt av onde vesen. Dei magnetiske anomaliane i samband med nedslagskrateret kan kanskje vere noko av årsaka til fenomenet.

Bakgrunnsstoff 
 Database over nedslagskrater
 Strukturen til krateret i Paasselkä

Kjelder 

Krater i Finland
Innsjøar i Finland
Päijänne

Päijänne er den nest største innsjøen i Finland med eit areal på 1 080 km². Vatnet frå innsjøen renn ut i Kymmene elv og Finskebukta. Dei største øyane i innsjøen er Virmailansaari, Salonsaari, Judinsalo, Onkisalo, Paatsalo, Muuratsalo, Haukkasalo ja Vuoritsalo. Ein undergrunnsakvedukt knyter innsjøen til Helsingfors, og forsyner hovudstaden med vatn.

Bakgrunnsstoff 

Paijanne
Pielisjärvi

Pielisjärvi eller Pielinen er den femte største innsjøen i Finland med eit areal på 894,21 km². han ligg i området Norra Karelen i ei høgd på om lag 94 meter over havet. Innsjøen har ei lengd på 107 km, og er 43 km på det breiaste. 

Tilsigsområdet til innsjøen er på 13 900 km², der om lag 6 000 km² ligg på den russiske sida av grensa. Innsjøen vart isfri for om lag 9600 år sidan, og i starten rann vatnet ut i den nordlege enden, men på grunn av landhevinga etter den siste istida rann vatnet seinare ut i dei midtre delane av innsjøen, og seinare i dei sørlege delane gjennom elva Pielis.

Heilt nord i innsjøen ligg byen Nurmes. Koli nasjonalpark ligg langs vestsida av innsjøen, og tettstaden Lieksa på austsida.

Asteroiden 1536 Pielinen er kalla opp etter innsjøen. 

Innsjøar i Finland
Puruvesi

Puruvesi er ein innsjø aust i Finland. Han er ein del av kommunane Kerimäki, Kesälax og Punkaharju. Innsjøen er kjend for det reine og klåre vatnet, og vert rekna som den sjuande reinaste innsjøen på planeten. Innsjøen har derfor svært god sikt for å vere ein finsk innsjø, og ein kan lett sjå opp til 10 meter ned frå overflata på rolege dagar med sol. Pihlajavesi, ein del av innsjøsystemet Saimaa, grensar til Puruvesi i sør.

Innsjøar i Finland
Puula

Puula eller Puulavesi er den største innsjøen i området rundt elva Kymmene i Finland. Han høyrer til kommunane Hirvensalmi, Kangasniemi og St. Michel. Puula ligg 95 meter over havet og har eit areal på 331 km². På det djupaste er innsjøen 60 meter, som er nær Porttisalmi ved Simpiän Selkä, det største opne området i innsjøen. 

Innsjøar i Finland
Pyhäjärvi i Birkaland

Pyhäjärvi er ein innsjø i landskapet Birkaland sør i Finland. Sjølv om namnet på moderne finsk tyder «heilag sjø», var den opphavlege tydinga «grensesjø». Pyhäjärvi er forma som bokstaven C, der byane Tammerfors og Nokia ligg i nord, og tettstaden Lembois ligg i sør. 

Innsjøen får vatn frå elva Tammerkoski som renn gjennom Tammerfors. På grunn av dette er Pyhäjärvi varmare med meir ozon enn innsjøen Näsijärvi, som ligg nord for byen. Ein effekt av dette er at innsjøen har meir liv, men er òg meir forureina. 

Det er fleire andre innsjøar i Finland som òg heiter Pyhäjärvi

Innsjøar i Finland
Tammerfors
Bodin kyrkje

Bodin kyrkje er soknekyrkje for Bodin sokn i Bodø domprosti. Ho vart bygd rundt 1240 og vart påbygd i 1785 med eit tverrskip. I 1894 vart heile mellomalderdelen av kyrkja riven ned og bygd opp att i same stil. Kyrkja har steinalter frå 1300-talet og nokre treskulpturar frå seint 1400- eller tidleg 1500-tal. Kyrkja er i dag prega av interiør frå 1600- og 1700-talet. Altertavla er frå 1670, preikestolen frå 1600-talet med måleri av evangelistane på trappa opp. Desse er måla i 1754 av Gottfried Ezechiel. Elles er det 3 lysekroner frå 1760-åra i kyrkja.

Kyrkja vart restaurert i 1964. I 2002/2003 vart store arbeider gjort i samband med at kyrkja fekk nytt orgel. Kyrkja fekk nytt galleri og taket vart måla. I august 2003 vart det nye orgelet tatt i bruk. Det er eit barokkorgel bygd i Tyskland og er ein kopi av eit orgel frå 1700-talet. 

Det er gudsteneste i Bodin kyrkje alle søndagar og heilagdagar. Årleg vert 40-50 par vigde i kyrkja, ho har 50-60 gravferder, om lag 180 dåp og 190 konfirmantar.

På motsett side av kyrkjegarden ligg Salten krematorium med eit religionsnøytralt seremonirom.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon og bilete frå Den norske kyrkja 
 Om altertavla 
 

Kyrkjer i Bodø
Freda bygg i Nordland
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kyrkjer i Bodø Domprosti
Kulturminne i Bodø
Valkyrkjer i 1814
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Sääksjärvi

Sääksjärvi er ein innsjø i Kumo i Satakunda, vest i Finland og aust for byen Björneborg (Pori). Innsjøen er kjend for å innehalde eit nedslagskrater.

Krateret er 5 km i diameter, og er ikkje synleg frå oversida. Alderen på krateret er estimert til 543 ± 12 millionar år. Krateret er det andre krateret som vart oppdaga i Finland.

Bakgrunnsstoff 
 Database over krater på jorda
 Strukturen til krateret i Sääksjärvi 

Krater i Finland
Innsjøar i Finland
The Kingdom of Loathing

The Kingdom of Loathing (KoL) er eit humoristisk MMORPG-spel som vart utvikla i 2003 av Zack "Jick" Johnson og Josh "Mr. Skullhead" Nite. Etter kvart som spelet har vakse, har det fått fleire tilsette, og det er no sju fulltidstilsette som arbeider med å vedlikehalde og utvikle spelet.

Spelet er tekstbasert og illustrasjonane er handteikna strekfigurar. Mykje av humoren i spelet er referansar til ulike typar populærkultur, mellom anna film, musikk, dataspel og bøker. Spelarane går rundt i ei surrealistisk verd full av ordspel og satire, i kampen for å skaffa seg kjøt, som er pengeeininga i kongeriket, våpen, erfaring og andre ting.

Bakgrunnsstoff 
 Nettsida til spelet 
 KoL sin eigen wiki

Kingdom of Loathing
Dataspel frå 2003
Norsk-pakistansk

Norsk-pakistansk er ei nemning bruka om personar eller tilhøve i Noreg med pakistansk opphav. Om lag 26 000 nordmenn er av pakistansk opphav, og dei utgjer dermed ein av dei største etniske minoritetane i Noreg. Dei fleste familiane kom som gjestearbeidarar på 1970-talet. Norsk-pakistanske busetjingar i Noreg finst særleg i Oslo og Bergen.

I dei seinare åra har unge norsk-pakistanarar utmerkt seg som programleiarar (Zahid Ali, Noman Mubashir), nyheitsopplesarar (Mah-Rukh Ali, Noman Mubashir), komikarar (Zahid Ali, Shabana Rehman), politikarar (Khalid Mahmood, Afshan Rafiq, Saera Khan, Akhtar Chaudhry), forretningsmenn og -kvinner (Tommy Sharif, Shazad Rana) og andre (advokaten Abid Raja, artisten Deepika).

Kjelder 
 Bokmålswikipediaen

Folkegrupper i Noreg
Digermulen kyrkje

Digermulen kyrkje ligg på Digermulen i Vågan kommune i Nordland, i Lofoten prosti. Kyrkja er ei åttekanta kyrkje i betong. Ho vart vigsla 24. juni 1951 og har 250 plassar.

Arbeidet med å få bygd ei kyrkje i Austre Vågan starta så tidleg som i 1900. Vågan kommune hadde likevel dårleg økonomi, og det gjekk lang tid før ideen kunne realiserast. I november 1941 gav professor Ewald Bosse og kona hans 30 000 kroner til bygging av ei lita kyrkje ein stad i Hålogaland. Biskop Wollert Krohn-Hansen i Hålogaland bispedømme vart einig med prost Kristen Skjeseth i Vågan om å bruke pengane til å byggje ei kyrkje i Digermulen. Bygginga av kyrkja kom likevel ikkje i gang før i juli 1950. 

Treskurden på preikestolen og rundt altartavla, og den utskorne døypefonten i kleberstein, er gjord av Iver Hølmo (1910-1954) frå Vågå. Han skar i 1953 òg interiøret til Røssvoll kyrkje.

Andre kyrkjer i Vågan 
 Gimsøy kyrkje
 Henningsvær kyrkje
 Sildpollnes kyrkje
 Strandlandet kyrkje
 Svolvær kyrkje
 Vågan kyrkje

Kjelder 
 Årbok for Vågan 2001: Digermulen kirke 50 år  (pdf-fil)

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Vågan
Kyrkjer i Lofoten prosti
Norske kyrkjer frå 1951
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Vågan
Dverberg kyrkje

Dverberg kyrkje ligg på Dverberg i Andøy kommune i Nordland. Kyrkja er ei åttekanta tømmerkyrkje. Ho vart bygd i 1843 og har 350 plassar. Arkitekt for kyrkja var Christian H. Grosch.

På kyrkjegarden ved kyrkja ligg stortingsmannen, ordføraren og diktaren Augustinius Sellevold gravlagd.

Andre kyrkjer i Andøy kommune 
 Andenes kyrkje
 Bjørnskinn kyrkje
 Fornes kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 Om Dverberg kyrkje på nettstaden vesteraalen.info
 

Kyrkjer i Andøy
Christian H. Grosch
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Norske kyrkjer frå 1843
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Andøy
Suvasvesi

Suvasvesi er ein innsjø i Finland, nær byen Kuopio. Suvasvesi består av to sirkelforma open innsjøar, Kuukkarinselkä i nord og Haapaselkä i sør. Innsjøane er delt av ei gruppe øyar, og totale har innsjøen 688 øyar. Arealet på innsjøen er 234 km², og han er dermed den 17. største innsjøen i Finland. Kuukkarinselkä er òg uvanleg djup for ein finsk innsjø, og er 89 meter på det djupaste. 

I 2001 vart det funne slagkjegler i Kuukkarinselkä, og han vart dermed det sjette kjende nedslagskrateret i Finland. Krateret, som vanlegvis vert kalla Suvasvesi Nord, ligg midt i Kuukkarinselkä og har ein diameter på 3,5 km. Ein veit lite om alderen på krateret, men ein har estimert det til å vere mellom 780 og 240 millionar år gamalt. 

Haapaselkä er den sørlege delen av innsjøen, og her òg meiner at å ha funne eit nedslagskrater. Haapaselkä-krateret vert vanlegvis kalla Suvasvesi Sør. Det er om lag like stort, men ein har ikkje estimert alderen på dette krateret enno. Det kan vere knytt til krateret i nord, og Suvasvesi kan dermed vere eit svært sjeldant dobbelt nedslagskrater.

Bakgrunnsstoff 
 Database over krater på Jorda
 Strukturane til kratera i Suvavesi

Kjelder 

Innsjøar i Finland
Krater i Finland
Jørgen Herman Vogt

Jørgen Herman Vogt () var ein norsk jurist og politikar. Han var mellom anna statsminister eller formann i regjeringa 1856-1857 og 1857-1858.

Vogt vart fødd i Drammen som son av trelasthandlar, seinare sorenskrivar Nils Nilsen Vogt og Abigael Monrad. Etter å ha avslutta skole på Kongsberg studerte han i København og blei cand.jur. i 1806. Etter nokre år i ymse stillingar vert han utnemnd til sorenskrivar i Nordfjord i 1809. Han vart assesor i finansdireksjonen og arkivar i finanskollegiet i 1812. 

Etter fredstraktaten i Kiel i 1814 var han med på å skipe Nordmandsforbundet i København og var med i styret saman med Christen Pram og Jonas Anton Hielm. Forbundet støtta den norske sjølvstendelinja. Forbundet blei lagd ned etter relativt kort tid.

19. mai valde Riksforsamlinga på Eidsvoll han til medlem av av finanskomiteen. Vogt kom til Kristiania fyrst i september og tok over leiinga av Finansdepartementet. Etter unionsinngåinga med Sverige blei han same haust tilsett i den nye statsforvaltninga i Kristiania og frå 1822 statssekretær, det vil seie dagleg leiar av statsforvaltninga.

Vogt vart utnemnd til statsråd og leiar for Armédepartementet i 1825, og i dei følgjande 33 åra leia han i periodar alle departement unntatt Marinedepartementet. I åra 1829–1836 hadde han tenestefri for å arbeide i Lovkommisjonen og i 13 år var han sjef for Finansdepartementet. I 1845 blei Vogt stilt for riksrett, men vart frikjend. 

Vogt gjekk av som «statsminister» i desember 1858 etter usemje med kronprins Karl. Hendinga vekte stor oppsikt i samtida og det blei arrangert borgartog i Kristiania for å hylle han.

Familie
Vogt var gift to gonger, fyrste gong med Ingeborg Marie Lorentsen, dotter av kjøpmann Lars Lorentsen frå Drammen og andre gong med
Hedevig Lovise Frølich, dotter av svensk rittmeister og greve Adolf Fredrik Frølich. Andre ekteskap oppløyst ved skilsmisse i 1837.

Dekorasjonar
Mellom ordnane Vogt mottok, var storkrossen av St. Olavs orden for fortenestefull embetsverksemd. Vogt mottok denne i 1857. Han var òg innehavar av Borgerdådsmedaljen, Serafimerordenen, Nordstjerneordenen og den russiske Sankta Annas orden.

Kjelder

Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, samt tillæg. B. 1 D. 2 : Biografier L-Ø samt tillæg digital utgåve side 1005-1006

Vogt, Jørgen Herman
Norske embets- og tenestefolk
St. Olavs Orden
Medaljen for borgardåd
Sankta Annas orden
Serafimerordenen
Nordstjerneordenen
Norske statsrådar 1814-1884
Norske revisjonsministrar
Norske finansministrar
Folk frå Drammen
Yngvar Nielsen

Yngvar Nielsen (), var ein norsk historikar og geograf frå Arendal. Han var son av telegrafdirektør Carsten Tank Nielsen, og er særleg kjend for eit omfattende historisk forfattarskap og sine reisehandbøker over Noreg.

Bakgrunnsstoff 
 NBL-artikkel om Nielsen, skriven av Åsmund Svendsen.

Norske historikarar
Norske geografar
Folk frå Arendal
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Vegard Heggem

Vegard Heggem () er ein tidlegare norsk fotballspelar. Han har spela for mellom anna Rosenborg og Liverpool FC samt 20 kampar for landslaget. 
Han spela sine siste kampar i 200-01 sesongen, og la opp som fotballspelar i 2003 grunna konstante problem med skadar.

Spelarkarriere

Bakgrunnsstoff 
 Liverpool.no si side om Heggem 

Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Heggem, Vegard
Heggem, Vegard
Heggem, Vegard
Heggem, Vegard
Vesijärvi

Vesijärvi er ein innsjø sør i Finland. Lahtis ligg ved breidda av innsjøen, som har eit areal på 111 km². I 1960-åra vart innsjøen utsett for alvorleg eutrofiering, og eit gjennopprettingsprosjekt byrja i 1970-åra. 

Innsjøar i Finland
Ganddal stasjon

Ganddal stasjon er ein jernbanestasjon på Jærbanen i Sandnes kommune. Stasjonen vart opna på Ganddal i 1878 samtidig med at jernbanelinja vart opna. Stasjonen ligg 18,49 kilometer frå Stavanger på den 580,55 kilometer lange linja til Sørlandsbanen. Han ligg 22,5 meter over havet. Tidlegare tok Ålgårdbanen av på Ganddal, men denne banen er no nedlagd. Delar av banen har derimot status som industrispor. I tilknyting til stasjonen er det ein parkeringsplass for 30 bilar.

Kjelder 

Stasjonar på Jærbanen
Jarnbanestasjonar i Rogaland
Samferdsle i Sandnes
Byggverk i Sandnes
Ganddal
Jarnbanestasjonar opna i 1878
1878 i Noreg
Halti

Halti er det høgaste punktet i Finland med ei høgd på 1 324 moh. Fjellet ligg på grensa mellom Finland og Troms i Noreg, og den høgaste toppen av fjellet, kalla Ráisduattarháldi i Noreg, ligg på den norske sida av grensa, og er 1 365 moh. Halti vert òg kalla Haltitunturi, Haltia og Haltiatunturi, og på samisk Háldi). Den finske delen av fjellet ligg i kommunen Enontekis i Lapplands län. Det høgaste punktet på den finske sida av fjellet vert kalla Háldičohkka. 

Den høgaste fjelltoppen som ligg aleine i Finland er Ridničohkka på 1 316m.

Fjell i Finland
Fjell i Troms og Finnmark
Høgaste punkt
Den norsk-finske riksgrensa
Háldi

Háldi er òg det samiske namnet på det finske fjellet Halti

Háldi er eit fjell i Alta kommune i Finnmark. Det har ei høgd på 1149 meter over havet og er det tredje høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter. Fjellet er òg det høgaste i kommunen.

Sjå òg 
 Fjell i Finnmark

Fjell i Alta
Korvatunturi

Korvatunturi er eit fjell i Lappland på grensa mellom Finland og Russland. Det har ei høgd på 483 meter over havet. Fjellet har tre toppar, og landegrensa går gjennom den midterste toppen. Namnet kan omsetjast til «Øyrefjellet»

Korvatunturi er fjellet der ein seier Julenissen bur. Denne segna kjem frå eit radioprogram for born kalla Markus-sedän lastentunti («Bornetimen med Onkel Markus») med Markus Rautio som radiovert. Radioprogrammet gjekk på Yleisradio mellom 1927 og 1956] Onkel Markus fortalte borna at frå dette «Øyrefjellet» kunne Julenissen høyre kva alle borna seier, slik at han veit om borna har vore snille (og derfor kan få julegåve).

Bakgrunnsstoff 
 Korvatunturi.fi
 Savukoski - Heimen til Julenissen
 Side med bilete 
 joulupukki.fi

Fjell i Finland
Julenissen
Den finsk-russiske riksgrensa
Fjell i Russland
Saana

Saana (nordsamisk Sána) er eit fjell i Enontekis i Finland, rett over grensa frå Troms. Fjellet er 1 029 meter høgt, og ligg 556 meter over det nærliggande vatnet Kilpisjärvi. Toppen er ein populær stad for turgåarar. 

Fjell i Finland
Ylläs

Ylläs eller Yllästunturi på finsk er eit 718 meter høgt fjell i Finland. Det ligg to tettstader ved Ylläs. På nordsida ligg Äkäslompolo, og på sørsida ligg Ylläsjärvi. Dei er knytte saman med ein 11 km lang veg, som går langs fjellsida. Begge tettstadane har turisme som hovudnæring. 

Ylläs er eit populært skisenter. Slagordet til området er «Ylläs er nummer ein!», «Ylläs on ykkönen!». 

I området rundt Ylläs er det 330 km med langrensspor, der 38 km er lysløyper. I tillegg er det 27 skitrekk og 58 løyper.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

Fjell i Finland