alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Elektronisk trommesett

Elektronisk trommesett er eit elektronisk perkusjonsinstrument som har vore tilgjengeleg på marknaden sidan seint på 1970-talet. Slike trommesett etterliknar ofte akustiske trommesett, men kvar del består av flate pads som fangar opp tilslaga og sender informasjonen vidare till ein elektronisk trommemodul som skapar lyden.

Roland, Yamaha og Alesis er nokre merke som skapar trommemodular.

Bill Bruford og Phil Collins er to musikarar som som spelte med elektroniske trommesett på 1980-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elektroniskt trumset» frå ,  den 20. mars 2016.  
 

Elektroniske musikkinstrument
Slagverk
Trommer
Recife

Recife er ein by og ein kommune med om lag 1,6 millionar ibuarar i det nordaustlege Brasil, og er hovudstad i delstaten Pernambuco. Heila storbyområdet har ikring 3,9 millionar ibuarar. Hamnebyen Recife ligg ved Atlanterhavet og er ein av dei austlegaste byane i Sør-Amerika, einast João Pessoa ligg litt lenger aust.

Soge
Recife var grunnlagd av portugisiske kolonisatorar i 1537 og fekk byretta i 1823. Dyrking av sukkerrøyr var den viktigaste næring i området rundt Recife og den nærliggjande byen Olinda. Den lettrafikerte hamna i Recife førte til at byen etter kvart vart den mektigaste i regionen.

Mellom 1630 og 1654 rådde Nederlanda i Recife.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Recife» frå ,  den 20. mars 2016.  
 

Kommunar i Pernambuco
Byar i Brasil
Arinbjørn herse

Arinbjørn herse (Arinbjörn hersir), fødd omkring 900 og død omkring 970, var ein norsk stormann og skald. 

Arinbjørn var ein mektig hovding og herse i Firdafylke, og far hans var Tore Roaldsson herse. Mor hans var Arntrud Arinbjørnsdotter; ho var etterkomar etter skaldane Brage Boddason og Erp lutande. Opplysningar om denne slekta finst i den islandske Landnåmaboka (kafli 22).

I ei strofe i diktet «Arinbjarnarkvida» er namnet på farfaren (Hroald) nemnt. I diktet nemner òg skalden at Arinbjørn budde i Fjordane (es í Fjǫrðum býr) og det er gissa på at han budde på Vereide i Gloppen kommune.

Arinbjørn er nemnd av Snorre i soga om Olav Tryggvason, men mest opplysningar om han i dei norrøne kjeldene, finn vi i Egilssoga (soga om Egil Skallagrimsson). 

I Egilssoga blir det fortalt at sonen til Harald Hårfagre, Eirik Blodøks, miste mor si då han var tre år gamal; han kom då i fostring hjå Tore Roaldsson og Arinbjørn og Eirik vart dermed fosterbrør. Arinbjørn var seinare i livet ein trufast tilhengar av kong Eirik (ca 895–954) og følgde med han då han vart driven ut av landet etter at Håkon den gode (Adalsteinsfostre) vart konge omkring år 934. Arinbjørn fór med kongen til Orknøyane og derifrå herja dei i Skottland og England. Eirik var ei tid konge i Northumberland men i den angelsaksiske krønika er det sagt at Eirik Blodøks vart «driven ut av Northumbria» i 954 og truleg døydde han om lag på den tida.

Etter at Eiriks Blodøks var død, slutta Arinbjørn seg til sonen hans, kong Harald Gråfell og var seinare med på hærferda til Danmark, der begge fall i slaget mot den danske vikinghovdingen Gull-Harald, ved Hals i Limfjorden (omkring 970).

Arinbjørn var ein nær ven av skalden Egil Skallagrimson og han er ein av hovudpersonane i Egilssoga. Der er det fortalt at Arinbjørn skal ha redda livet til Egil, då han ved eit høve kom i usemje med kong Eirik Blodøks. Egil dikta «Arinbjarnarkvida», eit minnekvad om Arinbjørn herse. Ikkje alt av diktet er blitt bevart.

Arinbjørn skal ha vore ein god skald, men han er ikkje nemnd i Skaldatal. Ingen dikt av han er kjende.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Egilssoga v/Leiv Heggstad (1950)
  Arinbjørn herse Nordisk familjebok, Uggleupplagan', bind I (1904)
  Arinbjørn herse Store norske leksikon

Norske skaldar
Nordmenn frå norrøn tid
Folk frå vikingtida
Døde i 970-åra
Folk i islendingesogene
Folk i Heimskringla
Penicillinmugg

Penicillinmugg (Penicillium chrysogenum) er ein sopp i slekta penselmuggsoppar.  Heile genomet til penicillinmuggen er sekvensert. Industriell produksjon av penicillin baserer seg på ein variant av penicillinmugg.

Kjelder 
 

Penselmuggsoppar
China Miéville

China Miéville () er ein engelsk forfattar som er mest kjend for sine fantasyromanar, men som også har publisert akademisk sakprosa. Han har motteke Arthur C. Clarke Award og British Fantasy Award for Perdido Street Station, British Fantasy Award igjen for The Scar og Arthur C. Clarke Award igjen for Iron Council. Han fekk publisert den første novella si i Young Words i 1986 etter å blitt ein av tre vinnarar i bladet sin årlege konkurranse.

Bibliografi

Skjønnlitteratur 
 King Rat (roman, 1998)
 Perdido Street Station (roman, 2000)
 The Scar (roman, 2002)
 Iron Council (roman, 2004)
 Looking for Jake (noveller, 2005)
 Un Lun Dun (roman, 2007)
 The City & the City (roman, 2009)
 Kraken (roman, 2010)
 Embassytown (roman, 2011)
 Railsea (roman, 2012)

Teikneseriar 
 Hellblazer nr. 250, DC Vertigo 2008 (medforfatter) 
 Dial H, DC Comics 2012 – 2013

Sakprosa 
 "The Conspiracy of Architecture: Notes on a Modern Anxiety", Historical Materialism, 2: 1–32, 1998.
 "Marxism and Fantasy: Editorial Introduction", Historical Materialism, 10 (4): 39–49, 2002.
 "The Commodity-Form Theory of International Law: An Introduction", Leiden Journal of International Law, 17 (2): 271–302, 2004.
 Between Equal Rights: A Marxist Theory of International Law, 2005, ISBN 1-931859-33-7.
 "Anxiety and the Sidekick State: British International Law after Iraq", Harvard International Law Journal, 46 (2): 441–458, 2005.
 "Floating Utopias", in Davis, Mike and Daniel Bertrand Monk (eds.), Evil Paradises: Dreamworld of Neoliberalism (New York: New Press), 2007.
 "M.R. James and the Quantum Vampire – Weird; Hauntological: Versus and/or and and/or or?", Collapse, IV: 85–108, 2008.
 "Weird Fiction", i Mark Bould and Sherryl Vint et al. (red.), The Routledge Companion to Science Fiction (London: Routledge), 2009.
 "Cognition as Ideology: A Dialectic of SF Theory", in Mark Bould and China Miéville (red.), Red Planets: Marxism and Science Fiction (London: Pluto Press), 2009.
 "Multilateralism as Terror: International Law, Haiti and Imperialism", Finnish Yearbook of International Law, 18, 2009.
 "London's Overthrow", 2012.

Redaktør 
 Red Planets: Marxism and Science Fiction (medredaktør), 2009.

Spill 
 Pathfinder Chronicles: Guide to the River Kingdoms (saman med Elaine Cunningham, Chris Pramas og Steve Kenson) (Paizo Publishing, 2010)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «China Miéville» frå ,  den 20. mars 2016.  
 

Britiske teikneserieskaparar
Engelske forfattarar
Engelskspråklege forfattarar
Science fiction-forfattarar
Iain M. Banks

Iain Menzies Banks () var ein skotsk forfattar som skreiv sciencefictionbøker som Iain M. Banks og anna slags skjønnlitteratur som Iain Banks. Den første skjønnlitterære romanen hans var The Wasp Factory. Som sciencefictionforfatter er han kjend for Cultureserien som han har bygge opp gjennom ei rekke bøker.

Banks studerte engelsk språk og filosofi ved universitetet i Stirling. Han gifta seg i 1992 og budde i North Queensferry, ein by på nordsida av Firth of Forth. I seinare år var Banks ein forkjempar for skotsk sjølvstende. Etter den britiske deltakinga i okkupasjonen av i Irak i 2003 støtta han også kampanjen for å stille den britiske statsministeren Tony Blair for riksrett. I protest skar han opp sitt britiske pass og postla det til Downing Street 10 (statsministerboligen).

3. april 2013 blei det kjent at Iain Banks hadde fått diagnosen gallekreft med spreiing. Han døydde berre to måneder seinare, 9. juni 2013.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Iain M. Banks» frå ,  den 20. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 

Engelskspråklege forfattarar
Skotske forfattarar
Science fiction-forfattarar
R.A. Lafferty

Raphael Aloysius Lafferty () var ein amerikansk forfattar. Han har særleg godt omdømme for novellene sine innan science fiction/fantasy-sjangeren, men publiserte også historiske romanar.

Priser 
Lafferty blei nominert til Hugo for romanen Past Master og novellene «Continued on the Next Rock», «Sky» og «Eurema's Dam». For sistnevnte fekk han ein delt Hugo for beste novelle i 1973 (den andre vinnernovella var «The Meeting» av Frederik Pohl og Cyril M. Kornbluth).

Han blei nominert til Nebulaprisen fleire gonger, men mottok den aldri for eit enkelt verk. I 1990 fekk han imidlertid hedersprisen World Fantasy Award for Life Achievement.

Norske omsetjingar 
To av Lafferty sine noveller er omsett til norsk:
 «Alle stykkene fra en elvebredd» («All Pieces of a River Shore»), omsett av Thorstein Thelle i Donald A. Wollheim (red.): Tidsstormen (Fredhøis Forlag, utan år) (The 1972 Annual World's Best SF)
 «Treg tirsdag kveld» («Slow Tuesday Night»), omsett av Arne Moen i Bing & Bringsværd (red.): Nazar 1: Timeglass (Gyldendal Norsk Forlags Lanterne-bøker, 1975)

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «R.A. Lafferty» frå ,  den 20. mars 2016.  
 

Science fiction-forfattarar
USA-amerikanske forfattarar
Terje Wanberg

Terje Willy Wanberg () var ein norsk forleggjar og redaktør.

STOWA Forlag

Nova – Fantastiske Fortellinger 
Frå 1971 var Wanberg både forleggjar og redaktør for Science Fiction-magasinet, som i 1973 endra namn til Nova – Fantastiske Fortellinger før Øyvind Myhre tok over som redaktør i 1974. Bladet heldt det gåande til 1979, og gjenoppsto som Terra Nova for to utgjevingar i 1988.

Nova Science Fiction 
Forlaget ga også ut fire billigbøker i serien Nova Science Fiction:
 Roar Ringdahl: Skandalen i Dodderston og andre underlige hendelser (ISBN 82-90199-00-7) 1976
 Øyvind Myhre: Kontrabande (ISBN 82-90199-01-5) 1976
 Per G. Olsen og Roar Ringdahl: Nazna (ISBN 82-90199-02-3) 1977
 Poul Anderson: Epilog (ISBN 82-90199-03-1) 1978

Bok og Magasinforlaget 
Forlaget skifta namn til Bok og Magasinforlaget etter at Nova – Fantastiske Fortellinger blei lagt ned. Dette forlaget hadde si første utgjeving i 1981 og heldt det gåande til Wanberg døydde i 2006. Blant forlaget sine utgjevingar var antologisr med omsette noveller, originale, norske utgjevingar av både etablerte forfattarar og debutantar, samt antologiar med presentasjon av debutanter:
 Terje Wanberg (red.): Siste reis (ISBN 82-90387-03-2) 1983
 Einar Gjærevold (red.): Asterveg (ISBN 82-90387-21-0) 1989
 Ingar Knudtsen (red.): Evigskogen (ISBN 82-90387-25-3) 1990
 Ellen T. Andresen m.fl. (red.): Nova 2000 (ISBN 82-91690-21-9) 2000

Bokklubben Nova 
Bøkene i forlaget var tilgjengelege i tinging gjennom Bokklubben Nova, som også hadde importerte bøker og bøker fra andre forlag til sals.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Terje Wanberg» frå ,  den 20. mars 2016.  
 

Norske forleggjarar
Norske redaktørar
Science fiction
Genom

Genomet er den totale mengda av arvestoff til ein organisme. Det inkluderer alle gen på alle kromosom. Det vert òg nytta om eitt einskild sett av kromosom (haploiditet).

Menneskegenomet har kring 3 milliardar basepar, og nukleotidsekvensen dess vart skildra i ei utgjeving i 2003.

Kjelder 

Genetikk
Old

Old var ein norsk teikneserie som gjekk i barnebladet Magne frå nummer 8 i 1980 til nummer 10 i 1981. Serien blei teikna av forfattar og kunstnar Thore Hansen. Hansen fekk Kirke og kulturdepartementets tegneseriepris for serien i 1980. Serien blei stilt ut på Henie-Onstad kunstsenter i 1981.

Teikneserien er ei science fiction-historie og handlar om ei framtid då dei få gjenverande menneska for lenge sidan har forlate jorda. Old er den eldste av dei som seilte gjennom universet. Nokre sa han hadde vore der ute i tusen år, mens andre meinte det måtte vere tusen gonger tusen år. Livet hans var ei evig reise – utan mål og slutt. På reisene sine møter han blant anna dei vise Shimoolene – skapninger som også går igjen i Hansen sine populære bøker i Skogland-serien. 

Teikneserien er inspirert av science-fiction-boka The City av Clifford D. Simak frå 1952.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Old» frå ,  den 20. mars 2016.  
 
Referansar 

1980 i Noreg
Norske teikneseriar
Science fiction
Allel

Eit allel er ei utgåve av eit visst gen. Organismar med to par kromosom, slik som menneske, har to allel for kvart gen. Allel kodar for genotype, som vidare gjev utslag i fenotype.

Kjelder 

Genetikk
Søren Nordeide

Søren Andreas Nordeide () var ein norsk pedagog frå Askvoll, forfattar av ei rad bøker om pedagogikk, filosofi og psykologi på nynorsk. Han var rektor ved Norges Lærarhøgskole i tida 1922-36.

Liv og gjerning
Nordeide var son til ein gardbrukar på Nordeidet i Askvoll. Han vart utdanna lærar i 1894 og skulte dei neste åtte åra i ymse folkeskular. Frå 1902 underviste han fyrst nokre få år på Volda lærarskule, og seinare på lærarskulen i Levanger. Då Norges Lærarhøgskule vart skipa i Trondheim i 1922, vart han tilsett som professor og rektor ved skulen. Denne posisjonen hadde han til 1936, då han slutta for skuld vanhelse.

I 1914 gav Nordeide ut Lærebok i sjælelæra, saman med Erling Kristvik. Dei neste tjue åra skreiv han mange verk og artiklar om pedagogikk og psykologi. Mange av bøkene hans kom i fleire opplag og hadde «mykje å seia for nynorsk målbruk i psykologi og filosofi».

Nordeide var nestformann i Noregs Mållag frå 1917, og elles aktiv Venstre-mann og i fråhaldsrørsla. Han var medlem i Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske pedagogar
Målfolk
Folk frå Askvoll
Forfattarar frå Askvoll
Norske sakprosaforfattarar
Ferdinand Melsom

Ferdinand August Sigfred Melsom () var ein norsk sjømann, skipsreiar og trelasthandlar frå Tønsberg.

Melsom var son til ein styrmann og reiste tidleg til sjøs. Sidan tok han navigasjonseksamen og var skipper. Frå 1886 dreiv han skipsreiarlag, sidan også trelasthandel. Han var busett i Kristiania til etter hundreårsskiftet, budde i Bærum frå før 1910.

Han skipa Ferd. Melsoms legat i 1922, «til fremme av det norske sprog (landsmålet)».

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske skipsreiarar
Folk frå Tønsberg
Målfolk
Hasners ventil

Hasners ventil (plica lacrimalis) er ein slimmehinnefald nedst i tårekanalen. Den dekkjer til dels over kanalen og hindrar luft frå å strøyme opp i tåresekken.

Ventilen er imperforert (lukka) hjå opptil 70 % av nyfødde, men plar perforerast (opne seg) under den fyrste levemånaden. Perforeringa kan også ta lenger tid og medføra overflod av tårer, i tillegg til mukopurulent utflod, som er ei blanding av slim og puss. Storleiken og forma på ventilen er veldig varierande, og hjå somme (20 % ifylgje ein studie) er den fråverande.

Den er kalla opp etter den austerrikske oftalmologen Joseph Hasner.

Kjelder 

Auga
Nase
Ursula K. Le Guin

Ursula Kroeber Le Guin () var ein amerikansk forfattar og kritikar som tok opp spørsmål knytta til kjønn og rase i verka sine. Ho fekk stor merksemd for romanen The Left Hand of Darkness (1969), der ho introduserte science fiction-universet Ekumen. Romanen, som skulle få fleire oppfølgjarar med handling frå same univers, etablerte Le Guin for alvor blant dei fremste science fiction-forfattarane. For The Left Hand of Darkness fekk Le Guin både Hugo-prisen og Nebula-prisen. Boka er gjeven ut på norsk under tittelen Mørkets venstre hånd (sjå nedanfor).

Le Guin er også kjent for bøker for unge i fantasiverda Jordsjø, som har vore i konstant nye opplag sidan utgjevinga.

I tillegg til The Left Hand of Darkness, har romanen The Dispossessed (1975) gjeve Le Guin både Hugo og Nebula. Sidan har ho fått Nebula for romanane Tehanu: The Last Book of Earthsea (1990) og Powers (2007)

Le Guin døydde 22. januar 2018 heime i Portland i Oregon etter fleire månader med dårleg helse.

Omsetjingar til norsk 
 Skog vil si samfunn (Gyldendal Norsk Forlag, 1979) ISBN 8205116563
 Fortellinger fra Orsini (Gyldendal Norsk Forlag, 1979) ISBN 8205120005
 Mørkets venstre hånd (Gyldendal Norsk Forlag, 1980) ISBN 8205124272
 novella «Det nye Atlantis» i antologien Nye Atlantis (Bok og Magasinforlaget, 1982) ISBN 8290387024
 Jordsjø-serien 
 Trollmannen fra Jordsjø (Gyldendal Norsk Forlag, 1978) ISBN 8205112673
 Atuans gravkamre (Gyldendal Norsk Forlag, 1979) ISBN 8205118698
 Den fjerneste kyst (Gyldendal Norsk Forlag, 1980) ISBN 8205123225
 Tehanu (Gyldendal Norsk Forlag, 1993) ISBN 8205217327

Kjelder

Bakgrunnnstoff
 

USA-amerikanske forfattarar
Science fiction-forfattarar
Aslak Lundtveit

Aslak Aslaksson Lundtveit () var ein norsk gardbrukar og spelmann frå Lunde i Telemark.

Lundtveit vann fyrste premie i fleire kappleikar i åra etter 1900. I 1904 vann han både i Stavanger, Bergen og Kristiania. Seinare fenn fyrstepremiar i Bergen i 1906, i Kristiania i 1910 og i Kristiansund i 1920.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske folkemusikarar
Folk frå Nome
Eigil Liane

Eigil Olaf Liane () var ein norsk jarnbanemann og politikar frå Tinn i Telemark som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1954 til 1973.

Liane, som var son til ein jarnbanearbeidar, var frå 1934 til 1940 anleggsarbeidar på Sørlandsbanen. Etter å ha vore linjearbeidar og banevaktaraspirant fekk han i 1943 stilling som banevaktar. I 1947 tok han eksamen ved Jarnbaneskulen og var tilsett som baneformann i 1960.

Politikk 
Liane var aktiv i Arbeidernes Ungdomsfylking og seinare i Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Sannidal kommune frå 1945 til 1955. Hausten 1953 vart han vald inn på Stortinget frå Telemark og og tok sete på tinget ved nyår 1954. Etter å ha vore attvald fire gongar, gjekk han ut av Stortinget i 1973. Han var 1954-65 medlem av Administrasjonskomiteen, nestformann i den siste fireårsperioden, og av Samferdslekomiteen 1965-73. Elles var han med i Fullmaktskomiteen 1961-69 og Valkomiteen 1969-73.

Anna 
Eigil Liane var ein personleg kristen, og var aktiv i Norges Kristne Arbeideres Forbund. I periodane 1972-75 og 1976-79 var han leiar i forbundet.

Kjelder

Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Carl Norbeck

Carl Norbeck () var ein norsk brytar og sirkusmann frå Ullensaker.

Han var son til ein gardbrukar på Nordbekk i Ullensaker. Etter å ha vore ni år i USA reiste han heimatt til Noreg og var dei neste åra med i ei rad profesjonelle brytetevlingar, tevlingar som la grunnlaget for at bryting slo rot som idrett i Noreg.

I 1905 starta Norbeck opp eit sirkus som han dreiv heilt fram til 1929. Han var elles mykje interessert i travsport. Ved stortingsvalet 1927 var han ein av framgrunnsfigurane i Den Nasjonale Legion, ei politisk gruppering som var sterkt mot arbeidarrørsla. Norbeck testamenterte «store summar til velgjerdsføremål».

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske brytarar
Sirkus
Folk frå Ullensaker
Tåresekk



Tåresekken (av latin saccus lacrimalis) er den øvre, utvida delen av tårekanalen som ligg i kløfta mellom tårebeinet og framspringet på overkjeven. Den bind tårekanaliklane, som tømmer tårer frå overflata av augo, til tårekanalen, som sender væska vidare til nasehola.

Struktur 
Tåresekken er oval og har ei lengd på 12 til 15 mm. Den øvre delen er lukka og krumma; den nedre går over i tårekanalen. Den superfisielle overflata er tekt med fibrøst vev frå det indre augelokligamentet. Den djupe overflata er kryssa av den lakrimale delen av augeringmuskelen, som sjølv er festa til tårebeinskammen. Både tårekanalen og tåresekken er tekt med fleirlaga sylinderepitel som inneheld slimproduserande begerceller, og er begge omgjevne av bindevev.

Blodtilførsel til tåresekken kjem gjennom arteria angularis.

Klinisk relevans 
Betennelse i tåresekken blir kalla dakryocystitt.

Tåresekken kan avbildast med dakryocystografi, der ein sprøyter inn kontrastmiddel og tek røntgenbilde.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lacrimal sac» frå ,  den 22. mars 2016.  
 

Auga
Emmaus

Emmaus var ein oldtidsby som låg eit stykke frå Jerusalem i Palestina-regionen. Han er ein viktig stad i kristendommen ettersom Det nye testamentet fortel at Jesus dukka opp for følgjesvenane sin i Emmaus etter at han gjenoppstod.

I Lukasevangeliet 24:13 er Emmaus omtalt som ein by 12 kilometer (60 stadiar) eller 32 kilometer (160 stadiar) frå Jerusalem; avstanden varierer mellom ulike bibelversjonar og kommentarverk. Her blir det fortald at Jesus blei sett i Emmaus same dag som han gjenoppstod frå dei døde. To av apostlane møtte han på vegen til Emmaus. Dei gjekk saman og snakka om det som hadde funne stad dei siste dagen. Då dei kom fram til Emmaus bad apostlane Jesus om å bli og eta eit måltid hjå dei. Først då han braut brødet ved måltidet kjende dei han igjen, og då forsvann han. 

Namnet Emmaus (gresk Ἐμμαούς, latin Emmaus) er relativt vanleg i klassiske kjelder om Levanten, og er vanlegvis avleidd gjennom gresk og latin frå det semittiske ordet for 'varm kjelde' (hebraisk , Hammat; arabisk عِمواس‎, Imwas). Det finst fleire stader som heiter eller har heitt Hama, Hamath og variasjonar av desse namna, både i oldtida og i dagens Midtausten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emmaus» frå , og «Emmaus» frå  den 22. mars 2016.  
 
Denne artikkelen bygger på «Emmaus» frå ,  den 22. mars 2016.

Bakgrunnsstoff
 «Emmaus», Topicalbible.org
 emmaus-nicopolis.org

 

Stader i Bibelen
Ski-NM 1966

Noregsmeisterskapen på ski 1966 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 30. januar til 6. februar 1966. Alle dei ti tevlingane fann stad på Hernes og Rena i Hedmark. Tevlingane på Hernes vart avvikla frå 30. januar til 3. februar, dei på Rena frå 4. til 6. februar. Menn tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar.

Langrenn menn

15 km 

Dato: 1. februar 1966
Stad: Hernes

30 km 

Dato: 30. januar 1966
Stad: Hernes

50 km 

Dato: 6. februar 1966
Stad: Rena

Langrenn kvinner

5 km 

Dato: 3. februar 1966
Stad: Hernes

10 km 

Dato: 30. januar 1966
Stad: Hernes

Kombinert 

Dato: 5. februar 1966
Stad: Rena

Hopprenn

Normalbakke 

Dato: 4. februar 1966
Stad: Rena

Storbakke 

Dato: 6. februar 1966
Stad: Rena

Kjelder
Sportsboken 1966.

Noregsmeisterskap i 1966
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Elverum
Idrett i Åmot
Myggbukta

Myggbukta  var ein norsk meteorologisk stasjon, radiostasjon og fangststasjon som vart skipa for Geofysisk Institutt i Tromsø av fangstskipper Johan A. Olsen i 1922 på austkysten av Grønland, på 73½° nordleg breidd. Stasjonen var i drift i åra 1922–23, 1926–40 og 1946–59. Frå 1929 var det firmaet Arktisk næringsdrift A/S som stod for drifta, med økonomisk stønad frå den norske staten.

Fangstmannen Hallvard Devold (1828-1957) heiste det norske flagget i Myggbukta i 1931 og la grunnlaget for skipinga av det området på Grønland som vart kalla Eirik Raudes Land, og som vart annektert av Noreg frå 1932 til 1933. Då gjorde den såkalla Grønlandssaka mellom Danmark og Noreg ende på den norske annekteringa.

Kjelder
Snl.no: Myggbukta
Norsk Polarhistorie

Eirik Raudes land
Vêrstasjonar
Kystradio
Skipingar i 1922
Përrallë

«Përrallë» (Eventyr) er ein song av Eneda Tarifa. Songen er skriven av Olsa Toqi.

Eurovision

Festivali i Këngës 54
16. oktober 2015 vart «Përrallë» annonsert av Radio Televizioni Shqiptar som eit av bidraga i Festivali i Këngës 54, den albanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2016 i Stockholm i Sverige. Bidraga vart gjort offentlege på nettstaden til kringkasteren 4. desember 2015. Bidraget deltok i den andre semifinalen, og gjekk vidare til finalen, der «Përrallë» stakk av med sigeren. Eneda Tarifa framførte bidraget på albansk, med tekst og melodi av Olsa Toqi.

Eurovision Song Contest 2016 
Sigeren i Festivali i Këngës 54 sikra «Përrallë» retten til å vere det albanske bidraget i Eurovision Song Contest 2016. Tarifa ville endre teksten til engelsk, og Olsa Toqi skreiv ein ny engelsk tekst som fekk tittelen «Fairytale Love». Tittelen vart seinare endra til «Fairytale». Bidraget vil delteke i den andre semifinalen.

Fotnotar

Eneda Tarifa-songar
Albanskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Albanske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2016-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar