alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Charlottenlund kyrkje

Charlottenlund kirke er ei arbeidskyrkje frå  1973 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag. Kyrkja er av betong og har 350 sitjeplassar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Charlottenlund kirke
 

Kyrkjer i Strinda prosti
Kyrkjer i Trondheim
Kulturminne i Trondheim
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1973
Havstein kyrkje

Havstein kyrkje er ei langkyrkje frå 1857  på Havstein i Trondheim. Kyrkja vart teikna av Heinrich Ernst Schirmer og Wilhelm von Hanno
og innvigd 30. november 1857. I 1900 fekk kyrkja eit vesttårn i tre teikna av Gustav S. Olsen og oppført av byggmeister Erik Selnes. Kyrkja har 200 sitjeplassar.

Dette var den første kjende kyrkja på Byåsen. Kyrkja ligg i ei grøn lunge omgiven av åkrar tilhøyrande Havstein-gardane og av Havstein kyrkjegard. Kyrkja er hovudkyrkje i Sverresborg sokn, men i 2014 vart Sverresborg kyrkjesenter, ei arbeidskyrkje om lag ein kilometer unna, innvigd til bruk som kvardagskyrkje og kyrkjelydsenter.

Fotnotar

Kjelder 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Havstein kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Havstein kirke
 

Kyrkjer i Trondheim
Kyrkjer i Byåsen prosti
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Kulturminne i Trondheim
Heimdal kyrkje

Heimdal kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1960 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag fylke.

Byggverket er i betong og har 180 sitjeplassar.

Kjelder 
 
 Trondheim byleksikon
Denne artikkelen bygger på «Heimdal kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff  
 Heimdal kyrkjelyd om kyrkja
 Kyrkjesøk – Heimdal kirke
 

Kyrkjer i Heimdal prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1960
Kulturminne i Trondheim
Arbeidskyrkjer
Ilen kyrkje

Ilen kyrkje (ofte omtalt som Ila kyrkje) ligg i Ila vest for Trondheim sentrum, der eidet mellom Nidelva og Trondheimsfjorden er på det smalaste. 

Kyrkja vart teikna av arkitekt Eugen Sissener i nygotisk stil, bygd i stein med tretak og innvigd 7. juni 1889.  Kyrkja har 600 sitjeplassar.

Ilen kyrkjegard er eit stykke unna kyrkja.

Fotnotar

Kjelder 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Ilen kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Ilen kirke
 

Kyrkjer i Byåsen prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Kulturminne i Trondheim
Kolstad kyrkje

Kolstad kyrkje er ei arbeidskyrkje i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag fylke.

Byggverket er i betong og har 340 sitjeplassar i kyrkjesalen og 60 i kyrkjelydsalen.

Altartavla er laga av Sigmund Lystrup i 1989.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Kolstad kirke

Fotnotar 

Kyrkjer i Heimdal prosti
Kyrkjer i Trondheim
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1986
Kulturminne i Trondheim
Lade kyrkje

Lade kyrkje er ei langkyrkje på Lade i Trondheim. Kyrkja er av stein og har 140 sitjeplassar.

Dagens kyrkje er frå noko før år 1200. Før dette har det vore minst ei steinkyrkje og ei stavkyrkje på staden. Ein trur òg at kyrkja står i nærleiken av den gamle hovplassen på Lade. Mot slutten av 1600-talet vart mykje av murane teke ned og sett opp att, og årstalet 1694 er å sjå på sørmuren.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Kjelder 
 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Lade kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Lademoen historielag om Lade kyrkje
 Kyrkjesøk – Lade kirke
 

Kyrkjer i Nidaros Domprosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Kulturminne i Trondheim
Motorisert infanteri

Motorisert infanteri er infanteri som flyttar seg med køyretøy. I motsetnad til mekanisert infanteri er kjøyretøya upansra, og har ikkje vern mot kuler frå småkalibra våpen eller splintar frå artillerigranatar.
 
Likevel, både på norsk og nynorsk vert motorisert infanteri brukt òg om framande avdelingar med pansra personellkøyretøy fordi det er upraktisk å skifta nemning berre fordi avdelinga får nytt materiell. 

På russisk vert nemninga "motostrelkoviye vojska" brukt, noko som tyder "motorskytestyrkar", og det finst døme på ein motorisert infanteribrigade. På svensk brukar dei nemninga "motor skytte", på tysk  "motorisierte schützen" og på engelsk "Motor Rifle" på avdelingar som truleg burde kallast "mekaniserte" etter definisjonen i Wikipedia.

Om eigne, norske avdelingar, er det berre Telemark bataljon som får nemninga "mekanisert infanteri". 2. bataljon vert berre kalla infateribataljonen endå den har kjøretøy som kan frakta heile bataljonen og soleis kunne nemnast motorisert infanteri.

Referansar

Våpengreiner
Våpenarter
Sverresborg kyrkje

Sverresborg kyrkje eller Sverresborg kyrkjesenter er ei arbeidskyrkje i Trondheim i Sør-Trøndelag. Kyrkja vart vigsla den 7. september 2014. Ho utgjer første byggetrinn med det som er kyrkjelydshus og kyrkjelydssal. Dette skal seinare utvidast med 300 kvadratmeter til ein fullverdig kyrkjesal. I tillegg har bygget rom for andre aktivitetar.

Altartavla er eit psaligrafisk verk av Karen Bit Vejle ferdigstilt hausten 2015. Biletet er 200 cm breitt og 300 cm høgt og forma som ein superellipse. Illustrasjonen viser mellom anna menneske i forskjellige stadium på livets veg og ei rekke symbol, mellom dei duer. Det heile er ramma inn av teksten til Fader vår og montert mellom glassplater. Tavla kan lyssettast, slik at ho kan brukast i ulike samanhengar.

Fotnotar 

Denne artikkelen bygger på «Sverresborg kyrkje» frå ,  den 14. september 2017.  
 

Kyrkjer i Byåsen prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 2014
Ranheim kyrkje

Ranheim kyrkje er ei krosskyrkje frå 1933 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag fylke.

Kyrkja er i mur og har 300 sitjeplassar. Ho er utsmykka av Ingrid Kiær.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ranheim kyrkje» frå ,  den 14. september 2017.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kyrkjesøk – Ranheim kirke
 

Kyrkjer i Strinda prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1933
Kulturminne i Trondheim
Strinda kyrkje

Strinda kyrkje (også kjent som Moholt kyrkje) er ei kyrkje frå 1900 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag. I det ytre ser kyrkja ut til å vere ei krosskyrkje med svært korte tverrarmar, men ho er innreia som langkyrkje.

Strinda kyrkje vart bygd på Vestre Moholt etter lang planleggingstid. Vigslinga skjedde
18. oktober 1900. Arkitektar var Lars Solberg og Johan Christensen. Snikkar O. A. Henriksen bygde kyrkja for 33.500 kroner.

Byggverket er i tre og har 500 sitjeplassar.

Moholt kyrkjegård ligg ved kyrkja. Nord for kyrkja er Moholt krematorium.

Kjelder 
 Strinda kirke 100 år (PDF hos Strinda historielag)
 Om kirkene i Strinda prestegjeld (Utdrag frå bygdebok frå 1947)
 

Denne artikkelen bygger på «Strinda kyrkje» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk – Strinda kirke
 Wiki Strinda
 

Kyrkjer i Strinda prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1900
Kulturminne i Trondheim
Visp til slagverk

Visp er eit alternativ til trommestikker når ein speler slagverk. Dei har mjuke strenger som gjv eit meir dempa lydbilde enn trommestikker eller køller.

Vispane består av fleire tynne strenger av metall eller plast, medan handtaket ofte er av tre eller aluminium. Nokre vispar er uttrekkbare, slik at det er mogleg å trekka vispen inn i handtaket. Dette verner den relativt skjøre vispen beskyttet når han ikkje er i bruk.

For å spela med vispar, utfører ein ofte ei sirkelrørsle på trommeskinnet med den ene vispen for å få ein jamn suselyd, medan ein speler slag på trommen med den andre vispen. Visp blir ofte brukt i jazz- og janitsjarmusikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Visp (slagverk)» frå ,  den 14. september 2017.  
 

Tromming
Strindheim kyrkje

Strindheim kirke er ei arbeidskyrkje frå 1979 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag.

Byggverket er i teglstein og har 350 sitjeplassar.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Kjelder 
 Strindheim kyrkjelyd
 
Denne artikkelen bygger på «Strindheim kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Strindheim kirke
 

Kyrkjer i Strinda prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1979
Kulturminne i Trondheim
Arbeidskyrkjer
Tempe kyrkje

Tempe kyrkje er ei langkyrkje i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag.
Kyrkja er teikna av arkitekt Roar Tønseth.

Byggverket er av teglstein og har 240 sitjeplassar.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder 
 Strinda historielag: Tempe kirke 50 år
 
Denne artikkelen bygger på «Tempe kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Trondheim byleksikon
 Kyrkjesøk – Tempe kirke
 Wiki Strinda
 

Kyrkjer i Strinda prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1960
Kulturminne i Trondheim
Langkyrkjer i Nidaros bispedømme
Tiller kyrkje

Tiller kyrkje er ei langkyrkje frå 1901 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag.

Kyrkja er av tre og har 200 sitjeplassar. Kyrkja var påtent og brann i 2001, men er sett i stand att.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Tiller kirke» frå ,  den 14. september 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk – Tiller kirke
 

Kyrkjer i Heimdal prosti
Kyrkjer i Trondheim
Norske kyrkjer frå 1901
Kulturminne i Trondheim
Camille Desmoulins

Benoît Camille Desmoulins () var ein fransk advokat, journalist og politikar, fødd i Guise. Han var allereie frå 1789 ein av dei leiande aktørane under den franske revolusjonen, jamnast ein alliert av Georges Danton. Begge vart avretta då den såkalla Velferdsnemnda slo til mot dantonopposisjonen.

Liv og gjerning
Desmoulins studerte jus i Paris og var deretter advokat i byen. Tidleg gjorde han seg til talsmann for opplysningsfilosofien. Ved Palais Royal den 12. juli 1789 heldt han ein flammande tale som oppelda folkemengda. Med oppropet «Til våpen!» utløyste han ei formidabel rørsle som to dagar seinare løyste ut Storminga av Bastillen. På Bastillen forkynte han kravet om fridom og likeverd. Gjennom det påverknadsrike bladet Revolusjonen i Frankrike og Brabant fremja han ideen om at suvereniteten ligg hos folket er den einaste akseptable forma for konstitusjon.

Desmoulins var aktiv frimurar og medlem av den såkalla filosofi-losjen Neuf Soeurs i Paris. Han var ein av grunnleggjarane av Cordelier-klubben og motstandar av gironden. Sjølv om han var ein av venene til Maximilien Robespierre, kjende han seg meir knytt til dei ideane Danton målbar. Han slutta såleis fullt ut opp om Danton, og var delaktig både ved stormen mot Tuileriane i august 1792 og september-morda like etter.

Under nasjonalkonventet røysta Desmoulins for å døme kongen til døden. Sjølv om han høyrde til det såkalla Berget, var han høgt akta av gironden. Saman med Danton prøvde han å få i stand ei forsoning mellom dei to blokkene. Då det mislukkast skulda Desmoulins motparten for å vere anti-revolusjonær, og det enda med at gironden hamna på skafottet hausten 1793.

I same ånd gav Desmoulins i januar 1794 ut bladet Vieux Cordelier. Med intelligens, vidd og bitande satire portretterte han i bladet skrekkveldet og mana i staden til sann fridom, måtehald og ei fornuftig, lovstyrt forvaltning. Særleg angreip han Jacques-René Hébert, som han skulda for å ville gjenopprette monarkiet. Under sterkt press frå dei radikale i Velferdsnemnda, til dømes Jacques-Nicolas Billaud-Varenne som ville brenne alle utgåvene av Vieux Cordelier, vart Desmoulins og Danton arresterte 30. mars 1794 på ordre frå Robespierre.

Desmoulins, som opphavleg var tilhengar av ein radikal kurs, vart ei veke etter arrestasjonen avretta saman med Danton og fleire andre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Camille Desmoulins» frå ,  den 14. september 2017.  
 

Folk frå den franske revolusjonen
Thor Fossum

Thor Fossum ()  var ein norsk arbeidar og stortingsrepresentant frå Bærum. Han sat på Stortinget frå 1958 til 1969 som representant frå Akershus fylke og for Arbeidarpartiet.

Fossum var son til ein jarnbanemann. Etter å ha arbeidd 1934-38 ved ein mekanisk verkstad, fekk han stilling som vognbetjent ved A/S Bærumsbanen og var tilsett der frå 1938 til 1979. Han var aktiv i fagrørsla, mellom anna som lønna sekretær i Oslo Sporveisbetjenings forening og i Oslo fageige samorganisasjon. Han var formann i Bærum Arbeiderparti 1958–64 og i Akershus Arbeiderparti 1964–69.

Fossum var frå 1958 fyrste vararepresentant til Stortinget frå Akershus, og møtte heile tingperioden 1958-61 i staden for utanriksminister Halvard Lange. Periodane 1961–65 og 1965–69 hadde Fossum fast stortingsplass. Alle tolv stortingssesjonane var Fossum medlem i Administrasjonskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Bærum
Ingolv Helland

Ingolv Helland () var ein norsk gartnar og stortingsrepresentant frå Hamre i Hordaland. I åra frå 1961 til -69 møtte han på Stortinget for partiet Venstre og Rogaland fylke.

Far til Helland var lærar. Sjølv gjekk han gartnarskule i 1923 og arbeidde dei neste åra som gartnar i planteskule og gartneri. Frå 1930 dreiv han eige handelsgartneri i Stavanger til 1977. Han var formann i Gartneriets og Hagebrukets arbeidsgiverforening frå 1962 til 1974.

Helland var med i bystyret i Stavanger frå 1945 til 1963, åra 1952-61 med plass i formannskapet. Hausten 1961 vart han vald inn på Stortinget for Venstre, attvald fire år seinare. Dei fire fyrste åra på Tinget var han sekretær i Sosialkomiteen. Perioden 1965-69 var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen 1965-67 og framhaldet Industrikomiteen 1967-69. Samstundes var han siste fireårsperioden sekretær i Lagtinget.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Osterøy
Sankt Veit an der Glan

Sankt Veit an der Glan er ein by og ein kommune i forbundslandet Kärnten i Austerrike, som òg er forvaltningssete i distriktet med same namn. Kommunen har ei flatevidd på 89,7 km² og i kring 12 500 ibuarar. Byen ligg ved elva Glan, 482 meter over havet.

Sankt Veit var i mellomalderen hovudstad i hertugdømmet Kärnten til 1518. Rådhuset i byen vart byrja bygt i 1468. Også hertugslottet frå same tid står i byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sankt Veit an der Glan» frå ,  den 14. september 2017.  
 

Byar i Kärnten
Kommunar i Kärnten
Distriktet Sankt Veit an der Glan

Distriktet Sankt Veit an der Glan er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1494 km² og har 55 000 ibuarar (2017). Byen Sankt Veit er administrasjonssenter for distriktet.

Kommuneskipnaden
Distriktet består av 20 kommunar. Fire av desse er bykommunar og ni såkalla markandskommunar (Marktgemeinde). 

Althofen
Brückl
Deutsch-Griffen
Eberstein
Frauenstein
Friesach
Glödnitz
Gurk
Guttaring
Hüttenberg
Kappel am Krappfeld
Klein Sankt Paul
Liebenfels
Metnitz
Micheldorf
Mölbling
Sankt Georgen am Längsee
Sankt Veit an der Glan
Straßburg 
Weitensfeld im Gurktal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk Sankt Veit an der Glan» frå ,  den 14. september 2017.  
 

Kärnten
Distrikt i Austerrike
NM i friidrett 1982

Noregsmeisterskapen i friidrett 1982, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Kjølnes stadion i Porsgrunn dagane 13.-15. august 1982 med Idrettsforeningen Urædd som arrangør.

Kongepokalane vart tildelt spjutkastarane Hilde Bratvold og Per Erling Olsen.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

3 000

5 000

100 m hekk

400 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Sportsboken 82-83. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1982
Idrett i Porsgrunn
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Ski Idrettslag

Ski Idrettslag er eit norsk idrettslag heimehøyrande i Nordre Follo kommune i Viken fylke, stifta 19. februar 1919. Laget driv både med fotball, friidrett, handball, innebandy, ishockey, tennis og turn.

Diskoskastaren Tormod Lislerud og spydkastaren Trine Solberg vann mange noregsmeisterskap som medlemer i Ski IL gjennom ein periode frå 1968 til 1985.

Kjelder 
 ski-il.net

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Idrettslag i Viken
Idrett i Nordre Follo
Idrettslag skipa i 1919
Klaus Allofs

Klaus Allofs () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Düsseldorf som vart europameister med Vest-Tyskland i 1980. Angrepsspelaren var aktiv i fleire klubblag, både Fortuna Düsseldorf, FC Köln, Werder Bremen, Olympique Marseille og Girondins Bordeaux. Han vann i 1992 cupvinnarcupen med Werder Bremen, og fekk elles med seg nasjonale cup- og seriemeistertitlar både i heimlandet og i Frankrike.

Klubbspel
Allofs var profesjonell i Fortuna Düsseldorf frå 1975. Han var toppskårar i Bundesliga sesongen 1978/79. Våren 1979 vann Fortuna den vesttyske cupmeisterskapen og spelte finale i cupvinnarcupen, der det vart tap 3-4 mot FC Barcelona. Året etter vann Fortuna den nasjonale cupen ny. I alle desse tre finalane hadde han med seg broren Thomas Allofs.

Sommaren 1981 fekk Klaus Allofs kontrakt med FC Köln og vart verande i klubben i seks sesongar. Med Köln vart han i 1983 vesttysk cupmeister for tredje gong. Ei part-tre år seinare var han den sentrale spelaren då Köln tok seg til finalen i UEFA-cupen 1986. På dei ni kampane i turneringa skåra Allofs ni mål, men måtte til sist sjå Real Madrid drage av  garde med UEFA-pokalen.

Der nest spelte Allofs 1987-89 i Olympique Marseille og sesongen 1989/90 i Girondins Bordeaux. Han avslutta tida i Marseille med å verte både seriemeister og cupmeister. Allofs avslutta si tid som aktiv med tre sesongar i Werder Bremen-drakta. Med laget frå Bremen vart han i 1991 nasjonal cupmeister for fjerde gong. I den etterfylgjande Cupvinnarcupen 1992 tok Werder Bremen seg til finale mot AS Monaco. Allofs skåra det eine av dei to måla som gav Werder sigeren 2-0.

Landslagsspel
Allofs debuterte på det vesttyske landslaget i 1978. I den kvite landslagstrøya markerte han seg særleg Fotball-EM 1980, der han skåra alle tre måla mot Nederland i ein gruppespelkamp som enda 3-2. Dei tre skåringane gjorde han toppskårar i turneringa. Han fekk ikkje plass i VM-troppa 1982, men var med EM 1984. I VM i fotball 1986 skåra Allofs utlikningsmålet i gruppespelet mot Uruguay og han vart matchvinnar mot Skottland. I straffesparkskytinga under kvartfinalen mot vertslandet Mexico var han ein av eksekutørane som syrgde for vesttysk avansement. Han var mellom dei 11 utvalde i finalen mot Argentina, men vart bytta ut i pausen. Allofs spelte sin 56. og siste landskamp i 1988 og enda med 17 nettkjenningar for Vest-Tyskland.

Merittar
 Europameister: 1980 med Vest-Tyskland
 VM-sølv: 1986 med Vest-Tyskland
 Vinnar av Cupvinnarcupen: 1992 med Werder Bremen
 Vinnar av Bundesliga: 1992 med Werder Bremen
 Vesttysk cupmeister: 1979, 1980 med Fortuna, 1983 med FC Köln, 1991 med Werder
 Fransk seriemeister: 1989 med Olympique Marseille
 Fransk cupmeister: 1989 med Olympique Marseille
 Finalist i Cupvinnarcupen: 1979 med Fortuna Düsseldorf
 Finalist i UEFA-cupen: 1986 med FC Köln

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Klaus Allofs» frå ,  den 15. september 2017.  

Tyske fotballspelarar
Köln-spelarar
Fortuna Düsseldorf-spelarar
Werder Bremen-spelarar
Marseille-spelarar
Bordeaux-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Ludvig Botnen

Ludvig Olai Botnen () var ein norsk journalist og politikar frå Førde, busett i Florø. Stortingsrepresentant for Venstre 1961-69. 

Botnen var son til ein gardbrukar i Angedalen i Førde. Han var frå 1931 journalist i avisa Firda og 1933 redaksjonssekretær i Hordalands Folkeblad i Norheimsund. Perioden 1934-42 var han redaktør i Firda Folkeblad i Florø. Jamsides var han 1936-38 lærar og 1939-61 styrar ved Florø handelsskule. På ny redaktør i Firda Folkeblad 1945-76

Periodane 1945-47 og 1952-61 var Botnen med i Florø kommunestyre, varaordførar 1954 og ordførar 1955-57 og 1969-61. Hausten 1961 var han Venstre sin fyrstekandidat til Stortinget og vart vald til representant både då og fire år seinare. Alle åtte tingåra var han medlem i Samferdslekomiteen.

Botnen var formann i Førde Mållag 1931-33 og Norsk bladmannalag 1942-52. Elles var han styremedlem 1938-45 i Sunnfjord Ungdomslag og 1948-63 i Sunnfjord Sogelag.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Førde
Folk frå Flora
Dhi Qar guvernement

Dhi Qar guvernement (arabisk ذي قار Dhī Qār) er eit guvernement sør i Irak. Provinshovudstaden er Nasiriyah. Før 1976 heitte guvernementet Muntafiq guvernement. Dhi Qar var hjartet i den irakiske oldtidssivilisasjonen Sumer, og omfattar ruinane av Ur, Eridu, Lagash, Larsa, Girsu, Umma og Bad-tibira. Det sørlege området av guvernementet er dekt av Dei mesopotamiske sumpene.

Regionen har kring 2 millionar innbyggjarar, hovudsakleg sjiamuslimske arabarar. Dei sørlege sumpområda har tradisjonelt vore heimstaden til mange sumparabarar.

Skildring
Guvernementet omfattar byane al-Rifai, Qalat Sukkar, Ash Shatrah, al-Gharraf, Suq al-Shuyouk, Khamisiyah og al-Chibayish

An Nasiriyah var vitne til somme av dei hardaste kampane og hardaste motstanden under den amerikanske invasjonen i 2003.

Distrikt
 Al-Chibayish
 Al-Rifa'i
 Shatrah
 Nasiriyah
 Suq Al-Shuykh

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dhi Qar Governorate» frå ,  den 15. september 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Guvernement i Irak
Dhi Qar guvernement
Diyala guvernement

Diyala guvernement (arabisk محافظة ديالى, Muḥāfaẓah Diyālā) er eit guvernement aust i Irak.

Geografi 
Diyala guvernement strekkjer seg  nordaustover frå Bagdad og heilt til grensa til Iran. Hovudstaden er Baqubah. Guvernementet dekkjer eit område på 17 685 kvadratkilometer.

Ein stor del av provinsen vert drenert av Diyala, ei stor sideelv til Tigris. Fordi det er to store vasskjelder i provinsen, er hovudnæringa i Diyala jordbruk, hovudsakleg dadlar i store lundar. Den største olivenlunden i Midtausten ligg i guvernementet. Det vert òg rekna som appelsinsenteret i Midtausten. Hamrinfjella går gjennom guvernementet.

Population 
I dag bur det kring 1,2 millionar innbyggjarar i provinsen. Nesten halvparten av sunnimuslimane er jaga ut av provinsen, etter å ha vore i fleirtal under Saddam Hussein, og utgjer i dag kring 25 % av folkesetnaden i guvernementet. I motsetnad har Feyli-kurdarar som vart deporterte frå omrdået frå 1960 til 1990-åra av sunni-styresmaktene i Bagdad, kome attende. Det same har andre kurdarar. Dei dominerer no heile Khanaqin-distriktet og alle andre som grensar til Iran i provinsen. I dag utgjer dei kring 30 % av folkesetnaden, etter å ha vore så få som berre 7 % av innbyggjarane under Saddam Hussein.

Distrikt

Diyala guvernement består av seks distrikt:

Byar og landsbyar 
 Baqubah (guvernementshovudstad)
 Muqdadiyah
 Hebheb
 Khanaqin
 Balad Ruz
 Al Khalis
 Bani sa'ad
 Jalawla (eller Jalula)
 Al-Sadiyah
 Ashraf by
 Dwelah
 Kingirban
 Marfu
 Nye
 Udame
 Al Mansouryah
 Kan’aan
 Al Wajehiya
 Al Muntheriya
 Abu Saydah
 Buhriz
 Mandali

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Diyala Governorate» frå ,  den 15. september 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Guvernement i Irak
Øvre Mesopotamia