alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
EM i fotball 2021

Europameisterskapen i fotball 2021 var den 16. europameisterskapen i fotball for menn. Meisterskapen vart arrangert i elleve byar i elleve europeiske land frå 11. juni til 11. juli 2021.

Meisterskapen skulle ha vore arrangert i juni og juli 2020, men på grunn av koronavirusutbrotet i 2019–2020 vedtok UEFA 17. mars 2020 å utsetje meisterskapen til 2021.

24 land deltok i meisterskapen.

Dei 51 kampane vart spelte på 11 baner i 11 byar; Amsterdam, Baku, Bucureşti, Budapest, Glasgow, København, London, München, Roma, Sevilla og St. Petersburg. Årsaka til at meisterskapen vart spelte i elleve ulike land, var at det i 2020 var 60 år sidan den fyrste europameisterskapen i fotball for menn vart arrangert. Finalen fann stad på Wembley stadion i London 11. juli 2021.

Italia vann europameisterskapen for andre gong, etter å ha slege England i finalen på straffesparkkonkurranse.

Arenaer

Dei 13 arenaene vart annonserte 19. september 2014 og det er Wembley Stadium i London som vil arrangere semifinalane og finalen.

Eurostadion i Brussel var planlagt å vere ein av dei 13 arenaene. Den 7. desember 2017 valde UEFA å fjerne Brussel som arrangørby pga. forseinkingar. I staden for kjem kampane til å verte spelte på Wembley Stadium i London.

Den 23. april 2021 kunngjorde UEFA at det var gjort to endringar av arrangørbyar. Årsaka til endringane var at desse byane ikkje kunne garantere for at ein kunne ha publikum på stadion under meisterskapen. Dette førte til at kampane som skulle ha vorte spelte i Bilbao vart flytta til Sevilla, mens kampane i Dublin vart flytta til St. Petersburg. I tillegg vart åttandedelsfinalekampen som skulle ha vorte spelt i Dublin, flytta til Wembley Stadium i London.

Turneringformat
Med 24 lag vil ein i stor grad fylgje same format som for Fotball-VM frå 1986 til 1994, men som vanleg i EM-samanheng utan bronsefinalen. Det vil dimed bli gruppespel med seks grupper med fire lag, deretter åttandedelsfinalar, kvartfinalar, semifinalar og finalen, totalt 51 kampar.

Både einaren og toaren frå kvar gruppe, men òg dei fire beste (av seks) trearane går vidare frå gruppespelet til sluttspelet.

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Sluttspelet

Åttandedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Finale

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
UEFA Euro 2020 på uefa.com

Europameisterskapar i fotball
Sport i 2021
Svenska skidspelen 1963

Svenska skidspelen 1963 vart avvikla i Falun frå fredag 8. til sundag 10. februar 1963.

Menn

30 km 

Dato: 10. februar

3 x 10 km stafett 

Dato: 9. februar

Kombinert 

Dato: 8.-9. februar

Hopprenn 

Dato: 10. februar

Kjelder
Arbeiderbladet 11. februar 1963

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1963
Ishockey-VM 1994

Verdsmeisterskapen i ishockey 1994 vart arrangert i Bolzano, Cianacei og Milano i Italia i tida frå 25. april til 8. mai 1994. Canada vart verdsmeister for fyrste gong på 33 år, Finland tok sølv og Sverige bronse.

Meisterskapen vart avvikla gjennom gruppespel og påfylgjande utslagsspel. Dei 12 deltakarlanda var delt i to grupper à 6 lag. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagskampar basert på plasseringa i gruppespelet; kvartfinalar, semifinalar, bronsefinale og finale.

Finalen
Finalen mellom Canada og Finland og fann stad i Milano og enda 1-1 etter spelelengjing, begge laga skåra i den tredje perioden. Canada vann VM-pokalen 2-1 på straffeslag.

Canada sitt meistermannskap
Målvakter: Bill Ranford, Stéphane Fiset 
Forsvarar: Luke Richardson, Bobby Dollas, Marc Bergevin, Yves Racine, Rob Blake, Darryl Sydor, Steve Duchesne 
Løparar: Joe Sakic, Pat Verbeek, Shayne Corson, Geoff Sanderson, Luc Robitaille, Kelly Buchberger, Paul Kariya, Mike Ricci, Jason Arnott, Rod Brind’Amour, Steve Thomas, Nelson Emerson, Brendan Shanahan

Sverige sikra seg bronsemedaljane etter 7-2 over USA.

Semifinalane
Finland – USA 8-0
Canada – Sverige 6-0

Kvartfinalane
 Russland – USA 1-3
 Italia – Sverige 2-7
 Canada – Tsjekkia 3-2
 Finland – Austerrike 10-0

Nedrykk
Dei fire laga som enda sist i gruppespela møttest til nedrykkskampar. I den avgjerande kampen sikra Noreg plassen for andre året i rad etter å ha sigra 5-2 over Storbritannia.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1994» frå ,  den 10. desember 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1994
Idrettstilskipingar i Italia
Handball under Sommar-OL 2016 – Kvinner

Handball under Sommar-OL 2016 for kvinner vart avvikla i tida 6. til 20. august 2016 i Arena Carioca i Rio de Janeiro. Tolv land var kvalifiserte og deltok i turneringa. Russland vart olympisk meister, Frankrike fekk sølv og Noreg bronse.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinalen

Noregs kvinner sikra seg bronsemedaljar ved å vinne bronsefinalen med 36-26 over Nederland. Dei norske medaljevinnarane var Kari Aalvik Grimsbø, Mari Molid, Emilie Hegh Arntzen, Veronica Kristiansen, Ida Alstad, Heidi Løke, Nora Mørk, Stine Oftedal, Marit Malm Frafjord, Katrine Lunde, Linn-Kristin Riegelhuth Koren, Amanda Kurtović, Camilla Herrem og Sanna Solberg.

Finalen

Dei russiske kvinnene leia 10-7 over Frankrike. Gjennom den andre omgangen heldt dei seg heile vegen nokre få mål framom, og til sist vann Russland OL-finalen med 22-19. Anna Vjakhireva vart russisk toppskårar med 5 mål, ho vart elles kåra til turneringas beste spelar. Russlands mannskap bestod elles av Anna Sedojkina, Polina Kuznetsova, Daria Dmitrijeva, Anna Sen, Olga Akopjan, Marina Sudakova, Vladlena Bobrovnikova, Viktoria Zjilinskajte, Jekaterina Marennikova, Irina Bliznova, Jekaterina Ilina, Maja Petrova, Tatjana Jerokhina, Viktorija Kalinina.

Dei norske dommarane Kjersti Arntsen og Guri Røen straffa Russland med to 2-minuttsutvisingar og Frankrike med ei.

Sjå òg 
 Handball under Sommar-OL 2016 – Menn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball under Sommar-OL 2016/Kvinner» frå ,  den 22. mars 2021.  
 

Sommar-OL 2016
Handball under Sommar-OL
Rio de Janeiro
Svenska skidspelen 1964

Svenska skidspelen 1964 vart avvikla i Kiruna frå fredag 3. til sundag 5. april 1964.

Menn

30 km 

Dato: 5. april

3 x 10 km stafett 

Dato: 4. april

Kombinert 

Dato: 3.-4. april

Hopprenn 

Dato: 5. april

Kvinner

10 km 

Dato: 4. april

Kjelder
Arbeiderbladet 6. april 1964

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1964
Ishockey-VM 1995

Verdsmeisterskapen i ishockey 1995 vart arrangert i Gävle og Stockholm i Sverige i tida frå 23. april til 7. mai 1995. Finland vart verdsmeister for aller fyrste gong, etter finalesiger over arrangørlandet Sverige. Bronsemedaljane tok Canada.

Meisterskapen vart avvikla gjennom gruppespel og påfylgjande utslagsspel. Dei 12 deltakarlanda var delt i to grupper à 6 lag. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagskampar basert på plasseringa i gruppespelet; kvartfinalar, semifinalar, bronsefinale og finale.

Finalen
Finalen mellom Sverige og Finland fann stad i Globen i Stockholm. Ville Peltonen gav Finland leiinga etter vel 8 minutts spel. Litt før halvvegs i den andre perioden la same mann på til både 2-0 og 3-0. Tidleg i tredje periode auka lagkapteinen Timo Jutila til 4-0, før Jonas Bergqvist var frampå for Sverige og fastsette sluttresultatet til 1-4, fordel Finland.

Finland sitt meistermannskap
Målvakter: Jarmo Myllys, Ari Sulander, Jukka Tammi 
Forsvararar: Marko Kiprusoff, Petteri Nummelin, Erik Hämäläinen, Timo Jutila, Janne Niinimaa, Hannu Virta, Mika Strömberg 
Løparar: Janne Ojanen, Esa Keskinen, Saku Koivu, Marko Palo, Raimo Helminen, Antti Törmänen, Ville Peltonen, Jere Lehtinen, Juha Ylönen, Sami Kapanen, Tero Lehterä, Mika Nieminen, Raimo Summanen

Canada sikra seg bronsemedaljane ved å vinne 4-1 over Tsjekkia.

Semifinalane
Sverige – Canada 3-2 et
Finland – Tsjekkia 3-0

Kvartfinalane
 Sverige – Italia 7-0
 Finland – Frankrike 5-0
 Tsjekkia – Russland 2-0
 Canada – USA 4-1

Nedrykk
Dei to laga som enda sist i gruppene møttest til nedrykkskampar. Austerrike sigra med 4-0 og 4-4 mot Sveits.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1995» frå ,  den 12. desember 2019.  
 

Ishockey-VM
Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1995
Saku Koivu

Saku Antero Koivu () er ein finsk tidlegare ishockeyspelar frå Turku. Han var sentral i det finske mannskapet som i 1995 vann Finlands fyrste VM-tittel i ishockey.

Koivu var senterløpar. Perioden 1994-2008 var han med på å verte verdsmeister med Finlands landslag og elles vinne to VM-sølv, eitt OL-sølv, tre OL-bronsar og ein VM-bronse. Under verdsmeisterskapen 1995 kom han med på All Star Team og vart kåra til den beste spelaren i turneringa.

Frå 1992 til -95 spelte Koivu på Turun PS, eit lag frå heimbyen som vart finsk meister både i 1993 og 1995. Deretter gjorde han teneste i Montreal Canadiens i National Hockey League i tida 1995 til 2009, bortsett frå 2004/05-sesongen då han atter var å sjå i Turun-drakta. Koivu avslutta åra i NHL med spel for Anaheim Ducks perioden 2009-14.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Saku Koivu» frå ,  den 12. desember 2019.  
 

Finske ishockeyspelarar
Finske deltakarar under vinter-OL 1994
Svenska skidspelen 1965

Svenska skidspelen 1965 vart avvikla i Falun frå fredag 5. til sundag 7. februar 1965. Hopprennet vart avlyst då det «blåste 18-20 sekundmeter vind» i Källviksbakken.

Menn

30 km 

Dato: 6. februar

3 x 10 km stafett 

Dato: 7. februar

Kombinert 

Dato: 5.-6. februar

Kvinner

10 km 

Dato: 6. februar

3 x 5 km stafett 

Dato: 7. februar

Kjelder
Arbeiderbladet 8. februar 1965

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1965
Musikksjanger

Musikksjanger er ein bestemt stilart innan musikk som høyrer til ein viss tradisjon eller ei gruppe felles konvensjonar. 

Ein kan klassifisera slike sjangrar på mange ulike måtar, til dømes ut frå:
 Bruk av musikkinstrument
 Rytme og/eller beat
 Tempo
 Lyrikk
 Stil og flyt
 Geografisk eller kulturelt opphav

Det blir stadig laga nye sjangrar ut frå eldre musikkformer. Kvar kultur og subkultur har utvikla sin folkelege musikkstil, som musikarar så har kombinert til nye osb. 
Klassifiseringar kan vera subjektive og kontroversielle, og ulike sjangrar kan overlappa kvarandre.

Akademiske definisjonar av sjølve omgrepet «sjanger» kan variera. I boka Form in Tonal Music skil Douglass M. Green mellom sjanger og form. Han rekna madrigal, motett, canzona, ricercar og dans som døme på sjangrar frå renessansemusikk. For å vidare forklara skiljet skriv Green: «Beethovens Op. 61 og Mendelssohns Op. 64 er identiske i sjanger — begge er fiolinkonsertar — men ulike i form. Derimot er Mozart sin rondo for piano, K. 511 og «Agnus Dei» frå hans Messe, K. 317, mykje ulike i sjanger, men er nokså like i form.» Nokre, som Peter van der Merwe, reknar omgrepa «sjanger» og «stil» som det same, og seier at «sjanger» kan definerast som musikkstykke som deler ein viss stil eller eit grunnleggjande musikalsk språk. Andre, som Allan F. Moore, meiner at «sjanger» og «stil» er to ulike omgrep, og at sekundære kjenneteikn som tema eller innhald også kan skilja mellom sjangrar.

Sjå òg
Sjangrar innan elektronisk musikk

Merknadar

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Musikgenre» frå , og «Music genre» frå  den 14. desember 2019.
Verdscupen i alpine greiner 1985/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1985-sesongen tok til 1. desember 1984 i Courmayeur i Italia og vart avslutta 22. mars 1985 i Heavenly Mountain i California i USA. Turneringa omfatta 29 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 4 super-g-renn, 8 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn. 

Michela Figini frå Sveits vann FIS-premien, landskvinnene Brigitte Oertli og Maria Walliser kom på dei neste plassane.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm/Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1984/85» frå ,  den 14. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1985
Kyrkjemøtet i Konstanz

Kyrkjemøtet i Konstanz, eller Konstanz-konsilet, var eit kyrkjemøte halde i Konstanz i Tyskland i tida 1414-18. 

Møtet tok til 5. november 1414 kom i stand for å løyse vanskane den romersk-katolske kyrkja hadde med tre rivaliserande pavar. Den tyske keisaren Sigismund var den drivande krafta bak kyrkjemøtet, eit møte som hevda det stod over paven og som avsette dei tre pavane og i staden valde Martin 5. til ny pave. Avrøystingane gjekk føre seg såkalla nasjonsvis, fem ulike «nationes» avgjorde valet. Ordninga var laga for å hindre at dei italienske utsendingane skulle ha reint fleirtal, noko dei hadde på det førre kyrkjemøtet.

Kyrkjemøtet i Konstanz dømde John Wycliffe, Jan Hus og Hieronymus frå Praha til vranglærarar. Jan Hus og Hieronymus var begge til stades på møtet i Konstanz. Etter dei var dømde, i høvesvis 1415 og 1416, vart dei begge brende til døde.

Kyrkjemøtet vart avslutta 22. april 1418.

Kjelder
Store norske leksikon

Pavedømet
Verdscupen i alpine greiner 1985/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1985-sesongen tok til 2. desember 1984 i Sestriere i Italia og vart avslutta 23. mars 1985 i Heavenly Mountain i California i USA. Turneringa omfatta 31 renn og 36 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 6 storslalåmrenn, 5 super-g-renn, 10 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Marc Girardelli som representerte Luxembourg vann hovudpremien i turneringa, framom fjorårsvinnar Pirmin Zurbriggen frå Sveits. Andreas Wenzel frå Liechtenstein vart tredjemann.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm/Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1984/85» frå ,  den 14. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1985
Marsskjelv

Marsskjelv er risting av bakken på Mars, jamfør jordskjelv på jorda. Alle stadfeste marsskjelv er målte av romsonden InSight, som målte dei fyrste marsskjelva i 2019. Mars er den tredje himmellekamen etter jorda og månen der det er målt skaking av bakken. Per desember 2019 hadde InSight målt over 300 marsskjelv.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Mars
Svenska skidspelen 1966

Svenska skidspelen 1966 vart avvikla i Umeå helga 12. og 13. mars 1966.

Menn

30 km 

Dato: 13. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 12. mars

Kombinert 

Dato: 12.-13. mars

Hopprenn 

Dato: 13. mars

Kvinner

10 km 

Dato: 12. mars

3 x 5 km stafett 

Dato: 13. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 14. mars 1966

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1966
Svartstrupetrast

Svartstrupetrast (Turdus atrogularis) er ein sporvefugl i trastefamilien som hekkar i Sibir og overvintrar i sørvestlege Asia inkludert områda rundt Persiabukta.

Skildring 
Dette er ein mellomstor trast, ca. 24-27 centimeter i kroppslengd, omtrent som gråtrast. 
Fjørdrakta til vaksne hannar er diffust grå på oversida frå hovud og bak til overgumpen. Ansiktet, strupen og øvvre delen av brystet er svart. Halen er òg svart. Undersida er kvit i kontrast til brystet. Hoer har langt mindre distinkte draktmønstre med bleikare og stripete bryst og brungrå streker på undersida. Begge kjønna har mørkt nebb med gul underside. 

Hekkeområdet til svartstrupetrasten er i sentrale Sibir aust for Ural-fjella. Det strekker seg litt inn i nordlege Mongolia og rundt grenseområda Kasakhstan-Russland-Mongolia-Kina. Hekkehabitata er varierte, men knytt til skog og opptil 2200 moh.

Vinterkvarteret er frå sørlegaste Kasakhstan sørover og over det meste av Iran rundt Persiabukta, langt inn på Den arabiske halvøya, austover til nordlege India, Myanmar, og litt inn i sørlegaste Kina. Her kan han leve opptil 4200 moh mot Himalaya.

Føda til svartstrupetrasten er insekt og andre virvellause dyr, spesielt om vinteren kan dei ta bær. Dei beitar mest på bakken og litt inn i buskar. Dette er ein sosial art utanom hekketida.

Storleiken på populasjonen er estimert til i mellom 0,1-0,5 millionar individ. Arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC.

Spontant i Noreg
Det finst registreringar av streiffuglar i Noreg dei siste åra, gjerne seint haust eller vinter og ofte berre einslege individ. Elles streifar få individ både austover til Japan og vestover til Europa mellom november og februar.

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

trastefamilien Asiatiske sporvefuglar i Noreg
Ishockey-VM 1996

Verdsmeisterskapen i ishockey 1996 vart arrangert i Wien i Austerrike i tida frå 21. april til 5. mai 1996. Tsjekkia vart verdsmeister etter finalesiger over Canada. USA vann bronsekampen.

Meisterskapen vart avvikla gjennom gruppespel og påfylgjande utslagsspel. Dei 12 deltakarlanda var delt i to grupper à 6 lag. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagskampar basert på plasseringa i gruppespelet; kvartfinalar, semifinalar, bronsefinale og finale.

Finalen
Finalen mellom Tsjekkia og Canada fann stad i Wiener Stadthalle framfor 9 500 tilskodarar. Canada tok leiinga ved Steve Thomas før Robert Lang utlikna i fyrste halvdelen av fyrste periode. Dei same to spelarane skåra kvart sitt mål i den andre perioden, då i omvendt rekkefylgje. Stillinga 2-2 heldt seg til det stod att 19 sekundar av tredje periode, då sende Martin Procházka Tsjekkia framom med 3-2. Jiří Kučera fastsette resultatet til 4-2 seks sekundar før sluttsignalet lydde.

Tsjekkia sitt meistermannskap
Målvakter: Roman Turek, Roman Cechmánek, Petr Franek 
Forsvarar: Michal Sýkora, Drahomír Kadlec, Frantisek Kaberle, Antonín Stavjana, Stanislav Neckár, Jiří Veber, Jirí Vykoukal 
Løparar:  Radek Belohlav, Radek Bonk, Robert Reichel, Robert Lang, Otakar Vejvoda, Martin Procházka, David Výborný, Jirí Dopita, Jiří Kučera, Robert Kysela, Pavel Patera, Viktor Ujcík, Roman Meluzín

USA sikra seg bronsemedaljane ved å vinne 4-3 mot Russland etter lengd speletid.

Semifinalane
 Tsjekkia – USA 5-0
 Canada – Russland 3-2 på straffeslag

Kvartfinalane
 USA – Sverige 3-2
 Canada – Finland 3-1
 Russland – Italia 5-2
 Tsjekkia – Tyskland 6-1

Nedrykk
Dei to laga som enda sist i gruppene møttest til nedrykkskampar. Frankrike sigra over Austerrike med to gongar 6-3.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1996» frå ,  den 15. desember 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1996
Idrettstilskipingar i Austerrike
Wade-Giles

Wade-Giles er ein av fleire metodar for å transkribera kinesisk til latinske bokstavar. Han blei utvikla på 1800-talet av dei engelske diplomatane Thomas Wade og Herbert Giles.

Det første utkastet til transkripsjonssystemet blei lansert i Wade si kinesiske lærebok Yü yen tzŭ êrh chi, som kom ut medan han arbeidde på den britiske legasjonen i Beijing 1867. Systemet bygde på den lokale dialekten og gav att konsonantlydar etter engelsk mønster, medan vokalane bygde på kontinentale førebilete som tyske og italienske. Wade nytta òg ei rekkje ulike diakritiske teikn for å skilja mellom ulike fonem.

Wade sitt system blei raskt populært i vesten. I 1892 brukte sinologen Herbert Giles ein variant av systemet i sitt kinesisk-engelske leksikon. Etter dette blei transkripsjonssystemet kjend som "Wade-Giles".

Wade-Giles var stort sett det einerådande transkripsjonssystemet for kinesisk i vesten på 1900-talet, men det blei fasa ut etter 1979 då styresmaktene i Folkerepublikken Kina vedtok å bytta det ut med eit nytt system. Zhou Youguang og andre skapa skriftsystemet kalla pinyin, som frå då av blei brukt i alle publikasjonar på utanlandske språk. Wade-Giles-systemet har fortsett å vera i bruk på Taiwan, men har i stor utstrekking blitt erstatta av pinyin også der.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wade–Giles» frå ,  den 15. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Anderson, Olov Bertil (1973). Konkordans till fem transkriptionssystem för kinesiskt riksspråk. Lund: Studentlitteratur. Libris länk. ISBN 91-44-10151-1
 Giles, Herbert Allen. A Chinese-English Dictionary. London, Shanghai: B. Quaritch, Kelly & Walsh, limited, 1892.
 Wade, Thomas Francis; Hillier Walter (1886) (på chi). Yü yen tzŭ êrh chi = A progressive course designed to assist the student of colloquial Chinese as spoken in the capital and the metropolitan department. Bd. 1 (2. utg.). Shanghai: Statistical Department of the Inspectorate General of Customs. 

Kinesisk språk
Transkripsjonssystem
Hamburger Concerto

﻿

Hamburger Concerto er det fjerde studioalbumet til det nederlandske progressiv rock-bandet Focus, gjeve ut i april 1974. Det nådde 20. plassen på den britiske albumlista. Tittelsporet er basert på Variasjonar på eit tema av Haydn av Johannes Brahms. Komposisjonen inneheld òg dei første to versa av den nederlandske julesongen O Kerstnacht, schoner dan de dagen etter kring 15 minuttar.

Innhald

Vinylutgåve 1974

CD-utgåve 1988

Medverkande
Thijs van Leer – Hammondorgel, fløyte, piano, cembalo, moog, ARP synthesizer, blokkfløyte, mellotron, ordlaus vokal, vokal, trekkspel, kyrkjeorgel
Jan Akkerman – gitar
Bert Ruiter – bassgitar
Colin Allen – trommer

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hamburger Concerto» frå ,  den 15. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Focus-album
Album produserte av Mike Vernon
Atco Records-album
Mother Focus

Mother Focus er det femte studioalbumet til det nederlandske bandet Focus, gjeve ut i oktober 1975 på Atco Records. Somme av spora på albumet er ikkje lenger i den progressive rockestilen som dominerte den tidlegare musikken deira, og bestod mellom anna av ei blanding av funk blanda med lett jazz og pop. Bassisten Bert Ruiter skreiv dei fleste temaene, sidan van Leer nettopp hadde spelt inn eit soloalbum, O My Love, med sin eigen musikk, og Jan Akkerman heldt attende komposisjonar for det komande soloalbumet sitt, Eli.

Innhald

Medverkande
 Thijs van Leer – Hammondorgel, elektrisk piano, flygel, Solina String Machine, synthesizer, tverrfløyte, altfløyte, stemmer, synthesizer, piano, saksofon på spor 8, fløyte, ordlaus vokal (spor 1)
 Jan Akkerman – gitar
 Bert Ruiter – bassgitar, vokal (spor 2)
 David Kemper – trommer
 Colin Allen – trommer (spor 2)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mother Focus» frå ,  den 15. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1975
Focus-album
Atco Records-album
David Kemper

David Law Kemper () er ein USA-amerikansk rocketrommeslagar som var medlem av Jerry Garcia Band (1983–1994) og bandet til Bob Dylan (1996–2001).

Han var med Jerry Garcia Band frå 1983 til januar 1994, då han brått fekk sparken. Han vart så trommeslagaren til Bob Dylan dei neste fem åra. Kemper var òg ei kort stund medlem av det nederlandske progressive rockebandet Focus midt i 1970-åra, og spelte på både albumet Mother Focus og den påfølgjande turneen. Han har òg spelt med Mike Stinson, Elkie Brooks, Dennis Wilson (på Bambu-innspelingane) og Bernie Leadon.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «David Kemper» frå ,  den 15. desember 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Focus biography

Musikarar frå Chicago
USA-amerikanske trommeslagarar
Jerry Garcia Band-medlemmar
Focus-medlemmar
Jerry Garcia Acoustic Band-medlemmar
JGB-medlemmar