alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tone Haugen

Tone Haugen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Osen i Sør-Trøndelag, som vart verdsmeister med Noreg i 1995. Ho vann og VM-sølv i 1991 og OL-bronse i 1996, mellom anna. Haugen var ein iherdig midtbanespelar.

Klubbspel
Frå 1980 til -83 utmerkte Haugen seg i lokal fotball med heimlege Steinsdalen IL. I 1984 byrja ho på ei lang karriere med Trondheims-Ørn, det komande topplaget i norsk kvinnefotball. Med unnatak for vel eitt år frå september 1994, då ho var mellom dei norske spelarane i japanske Nikko, var Haugen ein sentral spelar i Trondheims-klubben til sesongslutt i 1997. Frå 2000 til -04 var ho spelande trenar i Fortuna Ålesund.

Landslagsspel
I åra frå 1984 til -96 deltok Haugen i 90 landskampar og skåra 19 mål. Ho var med då Noreg vann Fotball-EM 1987 med finalesiger over Sverige, og jamvel i startellevaren både i EM-finalen 1989 og VM-finalen 1991, to kampar som begge enda med norske tap. I 1995 vann ho og Noreg VM-finalen mot Sverige. Haugen avslutta med å ta del i bronsefinalen under Sommar-OL 1996, eit oppgjer Noreg vann og tok bronse.

Merittar
Verdsmeister: 1995 med Noreg
Europameister: 1987 med Noreg
EM-sølv: 1989 med Noreg
VM-sølv: 1991 med Noreg
OL-bronse: 1996 med Noreg
Noregsmeister: 1993 og 1997 med Trondheims/Ørn
Seriemeister: 1993, 1994, 1996, 1997 med Trondheims/Ørn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tone Haugen» frå ,  den 8. september 2019.  
 
heimeside til NFF

Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Osen
UEFA-cupfinalen i fotball 2000

Finalen i UEFA-cupen fotball 2000 fann stad i Parken i København 17. mai 2000 framfor 38 919 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom tyrkiske Galatasaray frå Istanbul og engelske Arsenal FC frå London. Galatasaray vann sin aller fyrste pokal i ei av dei store UEFA-turneringane, etter å ha sigra 4-1 i straffeskyting.

Kampen
 
Etter 120 mållause minuttar gjekk spelarane til straffesparktevling. Her skåra Galatasaray-spelarane Ergün Penbe, Hakan Şükür og Ümit Davala på sine straffar, medan Ray Parlour var den einaste av dei tre fyrste Arsenal-eksekutørane som skåra. Så då Gheorghe Popescu netta på Galatasarays fjerde straffe var kampen om pokalen avgjord. 

Antonio López Nieto frå Spania var dommar.

Laga
Vinnarlaget til Galatasaray bestod av: Cláudio Taffarel, Capone Oliveira, Gheorghe Popescu, Bülent Korkmaz (kaptein), Ergün Penbe, Okan Buruk, Ümit Davala, Suat Kaya, Gheorghe Hagi, Arif Erdem, Hakan Şükür og innbytarane Hakan Ünsal, Ahmet Yıldırım, Hasan Şaş.

Arsenal-spelarane var: David Seaman, Lee Dixon, Tony Adams, Martin Keown, Sylvinho Júnior, Ray Parlour, Emmanuel Petit, Patrick Vieira, Marc Overmars, Thierry Henry, Dennis Bergkamp, Nwankwo Kanu, Davor Šuker.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2000 UEFA Cup Final» frå ,  den 8. september 2019.  
 

Fotball i 2000
UEFA-cupfinalen i fotball
Kanebogen kyrkje

Kanebogen kyrkje er ei kyrkje frå 1999 i Harstad kommune i Troms fylke. Kyrkja er bygd på branntomta til Fredly kapell. Ho har 400 sitjeplassar.

Kjelder 
 

Denne artikkelen bygger på «Kanebogen kirke» frå ,  den 8. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 Kyrkjesøk
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
 Kanebogen kyrkjelyd

Kyrkjer i Harstad
Kyrkjer i Trondenes prosti
Norske kyrkjer frå 1999
Bogafjell kyrkje

Bogafjell kyrkje er ei kyrkje frå 2012 i Sandnes kommune i Rogaland fylke. Ho har vifteplan og 520 sitjeplassar.

Kjelder 
 Bogafjell kirke på Kyrkjesøk
 Rambøll om Bogafjell kyrkje

Bakgrunnsstoff 

 Bygg.no om kyrkja
 Stavanger aftenblad om vigslinga 
 Bogafjell og Figgjo kyrkjelyder

Kyrkjer i Sandnes
Kyrkjer i Sandnes prosti
Norske kyrkjer frå 2012
Lundenes kyrkje

Lundenes kyrkje er ei langkyrkje frå 1974 i Harstad kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og har 200 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Osvald Flakstad.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Lundenes kirke» frå ,  den 8. september 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Vågsfjord kyrkjelyd om kyrkja
 
 

Kyrkjer i Harstad
Kulturminne i Harstad
Norske kyrkjer frå 1974
Kyrkjer i Trondenes prosti
Përparim

Përparim er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Peqin.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Përparim 3 423 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling 
Fram til år 2000 var Përparim ein del av distriktet Peqin. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:

 Përparim
 Galush
 Lisnajë
 Bicaj
 Caushaj
 Fatish
 Garunjë e Madhe
 Arven
 Gjevur
 Kodras
 Lolaj
 Katesh
 Çopanaj
 Uruçaj

Referansar 

Busetnader i regionen Elbasan
Kommunaleiningar i regionen Elbasan
Tidlegare kommunar i regionen Elbasan
Mefjordvær kapell

Mefjordvær kapell er ei langkyrkje frå 1916 i Senja kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og har 120 sitjeplassar. Byggmeister for kapellet var Ludvig Lorentsen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kirkene i Berg menighet

Kyrkjer i Senja prosti
Kyrkjer i Senja
Kulturminne i Senja
Norske kyrkjer frå 1916
Liv Inger Somby

ein samisk høgskolelektor, forfattar og tidlegare journalist. Ho er lektor ved journalistutdanninga på den Samiske høgskolen der ho underviser i urfolksjournalistikk.

Tidleg i 1990-åra byeja Somby å samla inn historier frå eldre samiske kvinner der dei fortalde om erfaringane sine frå tida under fornorskingspolitikken. Ho offentleggjorde historiene og presenterte prosjektet sitt for andre urfolkskvinner på SN sin kvinnekonferanse (CSW) i New York i 2018. 

Somby er medlem av Sannhets- og forsoningskommisjonen som skal granska fornorskingspolitikk og urett begått i høve til samar, kvenar og norskfinnar. Ho har også medverka i TV-serien Reinlykke (2008) og TV-dokumentaren Gollegiisá (2013), begge deler på NRK.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Liv Inger Somby» frå , den 9. september 2019.  

Samiske forfattarar
Finske journalistar
Samiske journalistar
UEFA-cupfinalen i fotball 2001

Finalen i UEFA-cupen fotball 2001 fann stad på Westfalenstadion i Dortmund 16. mai 2001 framfor 48 050 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom engelske Liverpool FC og spanske Alavés frå Vitoria-Gasteiz i Baskarland. Liverpool FC vann UEFA-cupen for tredje gong med siffera 5 mot 4 mål.

Kampen
Liverpool tok tidleg føringa. Markus Babbel skåra allereie i det 4. minutt og Steven Gerrard dobla leiinga i det 16. minutt. 11 minuttar seinare reduserte innbytaren Iván Alonso til 1-2 for Alavés, fem minuttar etter han kom på bana. Fem minuttar før pause fekk Liverpool straffespark, Gary McAlister netta sikkert. Etter pause bringa Javi Moreno balanse i målprotokollen med to raske skåringar, slik at det 51 minuttar ut i oppgjeret stod 3-3. Robbie Fowler sende Liverpool framom att med ei  nettkjenning i det 73. minutt. Tre minuttar før ordinær tid var ute, var Jordi Cruijff frampå og det stod 4-4. I fyrste ekstraomgang fekk Alavés utvist Magno Mocelin, grunna to gule kort. Lagkameraten Antonio Karmona fekk òg sitt andre gule kort, fire minuttar før andre ekstraomgang var over. På etterfylgjande frispark til Liverpool heada ein pressa Alavés-spelar ballen i eige nett. Dermed vann Liverpool FC si fyrste UEFA-turnering sidan Heysel-tragedien.

Gilles Veissière frå Frankrike dømde kampen.

Laga
Liverpool-laget bestod av: Sander Westerveld, Markus Babbel, Sami Hyypiä, Stéphane Henchoz, Jamie Carragher, Gary McAlister,  Dietmar Hamann, Steven Gerrard, Danny Murphy, Emile Heskey, Michael Owen og innbytarane Vladimír Šmicer, Robbie Fowler, Patrik Berger. 

Alavés  mønstra: Martín Herrera, Cosmin Contra, Antonio Karmona (kaptein), Óscar Téllez, Dan Eggen, Delfí Geli, Jordi Cruijff, Ivan Tomić, Hermes Desio, Martín Astudillo, Javi Moreno, Iván Alonso, Magno Mocelin, Pablo Gómez

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2001 UEFA CUP Final» frå ,  den 9. september 2019.  
 

Fotball i 2001
UEFA-cupfinalen i fotball
Weilheim in Oberbayern

Weilheim in Oberbayern er ein by i Landkreis Weilheim-Schongau i delstaten Bayern i Tyskland. Byen har vel 22 000 ibuarar og ligg 563 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Weilheim in Oberbayern» frå ,  den 9. september 2019.  
 

Byar i Bayern
Bad Hersfeld

Bad Hersfeld er krinsby i Landkrinsen Hersfeld-Rotenburg, nordaust i delstaten Hessen i Tyskland. Byen har knapt 30 000 ibuarar og er framom alt kjend for festspela som kvart år sidan 1951 har vorte arrangert i ein kyrkjeruin i byen. Ruinen skal vere den største romanske kyrkjeruinen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bad Hersfeld» frå ,  den 9. september 2019.  
 

Byar i Hessen
Gjoçaj

Gjoçaj er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Peqin.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Gjoçaj 5 207 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Gjoçaj ein del av distriktet Peqin. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Gjoçaj
Bregas
Çelhakaj
Kurtaj
Vashaj
Rumbullak
Hasmashaj
Bardhas
Blinas
Sallbegaj

Referansar 

Busetnader i regionen Elbasan
Kommunaleiningar i regionen Elbasan
Tidlegare kommunar i regionen Elbasan
Shezë

Shezë er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Peqin.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Shezë 3 177 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Shezë ein del av distriktet Peqin. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Shezë e Madhe
Karthnekë
Shezë e Vogël
Pekisht
Trash
Algjinaj
Gryksh i Vogël

Referansar 

Busetnader i regionen Elbasan
Kommunaleiningar i regionen Elbasan
Tidlegare kommunar i regionen Elbasan
The Pretty Things av The Pretty Things

The Pretty Things er debutalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, utgjeve i 1965. Det består hovudsakleg av coverlåtar innan R&B og rock and roll.
Det vart gjeve ut ei britisk og ei amerikansk utgåve av albumet, der det amerikanske inneheld singlane som ikkje kom med på albumet i Storbritannia. Ei nyutgjeving i 2000 inneheld alle songane frå begge versjonane av albumet.

Innspeling
Innspelinga av debutalbumet skal ha vore ei legendarisk øving innan anarki, og berre 30 minuttar inn i dei to innspelingsdagane reiste den originale produsenten Jack Baverstock, som òg var sjef for plateselskapet deira, seg og gjekk ut. Albumet vart laga under rettleiing av trommeslagaren Bobby Graham. I lag danna dei eit album som i følgje Allmusic «fekk den tidlege musikken til The Rolling Stones, til å høyrast ut som The Beatles: særs kalkulert, lett og fornem. The Pretty Things spelte praktisk talt kvar einaste song og instrument der nåla var pressa opp på raudt.»

Medverkande
 Phil May, solovokal
 Dick Taylor, sologitar 
 Brian Pendleton, rytmegitar, korvokal
  John Stax, bassgitar, munnspel, korvokal 
 Viv Prince, trommer
 Bobby Graham, trommer

Innhald

Britisk utgåve

Amerikansk utgåve

2011-utgåva
Albumet kom ut på CD i lag med oppfølgjaralbumet Get the Picture? som the pretty things get the picture? Begge platene inneheldt bonusspor.

Salslister
The Pretty Things nådde sjetteplassen og låg ti veker inne på UK Albums Chart i 1965.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Pretty Things (album)» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1965
The Pretty Things-album
Fontana Records-album
Album produserte av Bobby Graham
Philips Records-album
Repertoire Records-album
Sundazed Records-album
Norton Records-album
Victor Entertainment-album
Honey I Need

«Honey I Need» er ein song skriven av Dick Taylor og først framført av rockebandet The Pretty Things i 1965. Han kom ut i 1966 og nådde 13. plassen på UK Singles Chart Pretty Things-gitaristen Dick Taylor skreiv songen i lag med eit par vener som ikkje var ed i bandet.

Medverkande 

 Phil May – vokal
 Dick Taylor – sologitar
 Brian Pendleton – gitar
 John Stax – bassgitar
 Viv Prince – trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Honey I Need» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1965
Songar frå 1965
The Pretty Things-songar
Fontana Records-singlar
Britiske garasjerock-songar
Songar skrivne av Dick Taylor
Omnparula

Omnparula (Seiurus aurocapilla) er ein liten sporvefugl i parulafamilien, Parulidae. Denne trekkfuglen hekkar i det sentrale og austlege Nord-Amerika og overvintrar i Mellom-Amerika, på mange karibiske øyar og i staten Florida.

Skildring 
Denne arten har storleik typisk for parulaer, 14-16,5 centimeter i lengd og vekt på 15,5-26 gram. Han har ein karakteristisk oransje midtstripe frå nebb til nakke, omkrinsa av smalare svarte striper. Elles er hovudet og heile oversida olivenbrun. Undersida er kvit med svarte strek i brystet og på flankane. Kjønna er like. 

Omnparulaer søker føde på bakken inne i skogshabitat. Her tar dei hovudsakleg insekt, men òg anna smådyr. Under trekket og i vinterkvarteret kan dei beite på vegetabilsk føde som bær og frø.

Hekkeutbreiinga er vid, frå sørlege Nordvestterritoria og nordaustre British Columbia over til Newfoundland. Sørover i USA berre aust for Rocky Mountains. Sørgrensa i sentrale USA er omtrent rett nord for statane Colorado og Kansas. I aust hekkar dei i nordlegaste Georgia og Sør-Carolina og nordover. Reiret har gjeve namn til arten, det er ein samansett, overbygd konstruksjon på bakken voven saman av gras, daude blad og mose. Brunhovudtrupial er ein vanleg reirparasitt. 
 
Dette er ein sterk trekkfugl som vinterstid lever frå sørlege Mexico og sørover gjennom det meste av Mellom-Amerika. Dei overvintrar òg i Florida og i Karibia. Meir sporadisk trekker nokre fuglar over til nordaustlege Colombia og nordvestlege Venezuela.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert. Han var stabil gjennom dei siste 40 åra fram til år 2007. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Spontant i Noreg
Eit individ av arten er registrert på Karmøya  i oktober 2003.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Ovenbird» frå ,  den 9. september 2019.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

parulafamilien amerikanske sporvefuglar i Noreg
Road Runner av Bo Diddley

«Road Runner» er ein 12-taktsblues framført av den amerikanske rock and roll-artisten Bo Diddley. Han vart opphavleg gjeven ut på singel av Checker Records i januar 1960 og seinare på albumet Bo Diddley in the Spotlight. Songen nådde 20. plassen på Billboard Hot R&B Sides-lista, og 75. plassen på Hot 100. Songen har sidan blitt spelt av mange andre artistar. 

Beep-beep-refreenget er ein klår referanse til den teiknefilmkarakteren Roadrunner, eller Bippe Stankelbein.

Andre versjonar 
Det amerikanske garasjebandet The Gants gav ut «Road Runner» på singel i 1965 og nådde 46. plassen på Billboard Hot 100, den einaste singelen deira på lista.

Det kanadiske rockebandet The Count Victors gav ut ein versjon av songen i 1963, Coral 62356.

Mange artistar i den britiske bølgja spelte inn «Road Runner»: 
«Road Runner» (òg «Diddley Daddy») vart spelt av The Rolling Stones på ei av dei første innspelingane deira i IBC Studios i London den 11. mars 1963. 
I 1963 gav Wayne Fontana & The Mindbenders ut sin versjon av «Road Runner» som B-side til «Hello Josephine». 
I mars 1965 gav The Pretty Things ut songen på debutplata si. Versjonen deira kom òg ut på singel og nådde 11. plassen på Den nederlandske singellista.
Òg i mars 1965 gav The Zombies ut ein versjon på debutalbumet Begin Here. 
I mai 1965 gav The Animals ut songen på den andre britiske utgjevinga deira, Animal Tracks.
I juni 1979 vart ein medley av «Road Runner», «Join Together» og «My Generation Blues» gjeve ut av The Who for filmmusikken til The Kids Are Alright. Songen vart spelt inn i desember 1975 i Pontiac Silverdome.
The Beatles spelte delar av songen på konsertane sine og eit opptak finst på Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962. 
The Clash spelte songen under lydsjekkane sine til London Calling-turneen, der Bo Diddely stod øvst på plakaten.
 Det finske rockebandet Boycott gav ut ein versjon av songen i 1987 på samlinga Hotrocks.

Fleire ikkje-britiske artistar har òg spelt inn songen, som Aerosmith på Honkin' on Bobo, Hurriganes på albumet Roadrunner og Microwave Dave & The Nukes på albumet deira Goodnight, Dear. 

Songen vart spelt inn som ein del av filmmusikkalbumet Backbeat av ei supergruppe som bestod av Dave Grohl, Dave Pirner, Thurston Moore, Mike Mills, Greg Dulli og Don Fleming.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Road Runner (Bo Diddley song)» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1960
Singlar frå 1963
Songar frå 1960
Checker Records-singlar
Songar skrivne av Bo Diddley
Aerosmith-songar
Bo Diddley-songar
Sex Pistols-songar
The Animals-songar
The Pretty Things-songar
The Zombies-songar
Johnny Winter-songar
Rolling Stones-songar
The Beatles-songar
The Who-songar
Phil May

Phil May (, fødd som Philip Arthur Dennis Wadey) er ein engelsk songar. Han vart kjend i 1960-åra som frontmann og songar i The Pretty Things, som han var med å skipe. 

May har vore fast medlem av bandet heilt sidan 1965 og er framleis aktiv i bandet i dag, trass i mange utskiftningar av besetninga til bandet. Han skreiv òg mange av tekstane til bandet, mellom anna for albumet S.F. Sorrow.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Phil May» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Dartford
Engelske popsongarar
Engelske rockesongarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Protopunk-musikarar
Britiske rhythm and blues boom-musikarar
Engelske rhythm and blues-songarar
Musikarar frå Kent
The Pretty Things-medlemmar
Brian Pendleton

Brian Pendleton () var ein britisk gitarist. Han var med å skipe gruppa The Pretty Things tidleg på 1960-talet.

Som rytmegitarist i The Pretty Things var Pendleton med på dei to første albuma, The Pretty Things og Get The Picture?, i tida då bandet hadde størst kommersiell suksess med hittar som «Rosalyn» og «Don't Bring Me Down» (1964) og «Honey I Need» (1965). I desember 1966 var Pendelton lei av turnélivet og slutta i bandet. Han forlet samstundes heile musikkindustrien. 

Pendleton døydde av lungekreft i heimen sin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brian Pendleton» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
A Tribute to Brian Pendleton Website

Engelske gitaristar
Folk frå Wolverhampton
Døde av lungekreft
The Pretty Things-medlemmar
John Stax

John Stax () er ein engelsk musikar, mest kjend som den første bassisten i The Pretty Things. Han tok namnet «Stax» fordi han likte musikken frå Stax Records.

Han spelte på alle hitsinglane deira midt på 60-talet, inkludert "Rosalyn", "Don't Bring Me Down", "Road Runner" og "Cry to Me". Han song ofte korvokal og bidrog òg med munnspel. Han spelte på dei tre første albuma til The Pretty Things, The Pretty Things, Get The Picture? og Emotions, sjølv om det er ukjen kva han bidrog med på siste albumet. Stax slutta i bandet i januar 1967, berre ein månad etter rytmegitaristen Brian Pendleton gav seg. Stax flytta til Australia der han framleis bur og byggjer og sel sigarboksgitarar. Han vart med The Pretty Things på turneen deira i Australia i 2012.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Stax» frå ,  den 9. september 2019. 
 oppgav desse kjeldene: On AllMusic

 

Engelske bassistar
The Pretty Things-medlemmar
Zersenay Tadese

Zersenay Tadese () er ein eritreisk langdistanseløpar. Han vann bronsemedaljen i 10 000 meter under OL 2004 i Aten og sølvmedaljen på same distansen i verdsmeisterskapen 2009. Den olympiske medaljen var den aller fyrste til ein representant frå Eritrea.

Aktiv
Tadese var ein av verdas beste milløparar i tida 2004-12. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 vart han tredjemann på 10 000-meteren, 13 og 17 sekundar bak to karar frå grannelandet Etiopia. Dei to etiopiarane, Kenenisa Bekele og Sileshi Sihine, kom dei neste sesongane til å hindre Tadese siger i baneløp ved VM og OL. Jamt måtte han nøye seg med plasseringar frå 4. til 6. plass. Einast under verdsmeisterskapen 2009 sprang han inn til medalje i milløpet. Atter ein gong måtte han sjå Bekele vinne gullmedaljen, sjølv tok han sølv, fire sekundar bak den suverene etiopiaren.

Sine aller beste langdistanseløp på både 5 000 m og 10 000 m gjorde Tadese sommaren 2006. I Roma sette han personleg rekord med 12.59,2 på halvmila, seks veker seinare presterte han i Brussel imponerande 26.37,2 på den doble distansen.

Tadese hevda seg elles framifrå i halvmaraton og i terrengløp. Såleis vann han fem gull i verdsmeisterskap i halvmaraton 2006-09 og 2012. År 2007 vart han også verdsmeister i terrengløp. Den 21. mars 2010 sette han verdsrekord med tida 58.23 då han sigra i Lisboa halvmaraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Nr 8 på 5 000 m – 13.05,5
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje på 10 000 m – 27.22,5. Nr 7 på 5 000 m – 13.24,3
VM 2005 i Helsinki: Nr 6 på 10 000 m – 27.12,8. Nr 14 på 5 000 m – 13.40,2
VM 2007 i Osaka: Nr 4 på 10 000 m – 27.21,3
OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 10 000 m – 27.05,1
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje på 10 000 m – 26.50,1, bakom Kenenisa Bekele (26.46,3) 
VM 2011 i Daegu: Nr 4 på 10 000 m – 27.22,5
OL 2012 i London: Nr 6 på 10 000 m– 27.33,5

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zersenay Tadese» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Eritreiske idrettsutøvarar
Langdistanseløparar
Annelise Damm Olesen

Annelise Damm Olesen () er ein dansk tidlegare friidrettsutøvar frå København som vann sølvmedaljen på 800-meteren under EM 1969 i Aten.

Aktiv
Olesen sette 19 danske rekordar, den fyrste i 1960. 18 år gammal vann ho då sitt fyrste danske meisterskap i 80 meter hekk på rekordtida 12,0 sekundar. I 1969 bytta ein til 100 meter hekk, og ved årets slutt stod Olesen som rekordhaldar med 13,8.  På 400 meter forbetra ho den nasjonale rekorden fem gongar, siste gongen i 1969 til 53,6 sekundar, ein rekord som gjaldt til 1992. På 800 meter slo Olesen danmarksrekorden fyrste gongen i 1968 med 2.09,2 og flytta den ytterlegare fire gongar, mellom anna i både semifinalen og finalen under EM i Aten i 1969. Siste rekorden kom i Sommar-OL i München i 1972 då ho i forsøket fekk tida 2.01,77, som òg var nordisk rekord. Under Bislett-leikane i Oslo 3. august 1972 sette ho òg landsrekord på 1500 meter med 4.20,2, i det same løpet som Wenche Sørum forbetra sin norske rekord til 4.14,7.

Olesen vann sju individuelle danske meisterskap; tre på 800 meter, to på 400 meter og to i hekkeløp. Under europameisterskapen 1969 kneip ho sølvmedaljen på 800 meter, etter eit drivande oppløp avanserte ho frå sjetteplass 50 meter frå mål og passerte bronsevinnaren, Vera Nikolić frå Jugoslavia, så å seie på målstreken, begge fekk same tid 2.02,6.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Sølvmedalje på 800 m – 2.02,6, bakom Lillian Board (2.01,4)
OL 1972 i München: Utslått i semifinalen på 800 m – 2.04,19 (nr 13)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Annelise Damm Olesen» frå ,  den 10. september 2019.  
 

Danske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Hekkeløparar
Sprintarar