The Wall Live in Berlin

The Wall Live in Berlin var ein enorm konsert i Berlin med påfølgjande konsertplate, der Roger Waters 21. juli 1990 spelte albumet The Wall i sin heilskap.

Historie 

Konserten vart halden på Potsdamer Platz (ein stad som var ein del av «ingenmannsland» då Berlinmuren kryssa plassen) og var større enn Wall-konsertane Pink Floyd heldt tidleg på 1980-talet. Waters fekk bygd ein 170 meter lang og 25 meter høg mur over scenen. Konserten var seld ut til over 200 000 menneske, men tryggingsgjerdet utanfor området vart rive ned og meir enn 100 000 fleire folk trengde seg inn. Konserten vart send på direkten til 35 land og 500 millionar menneske. 

Konserten vart aleine finansiert av Waters, men han tente alt tilbake på salet av CD og video av konserten i etterkant. Alt overskotet gjekk derimot til World War Memorial Fund for Disaster Relief.

Opphavleg prøvde Waters å få gjesteartistar som Peter Gabriel, Rod Stewart, Joe Cocker, Bruce Springsteen og Eric Clapton med på konserten, men dei var anten oppteken eller avslo. På eit radioprogram i juli 1989 sa Waters «Kanskje eg til og med lèt Dave (David Gilmour) spele gitar». 30. juni 1990 før Pink Floyd gjekk på scenen ved Knebworth fortalte Gilmour at dei hadde fått dei rettslege løyva dei trengde for å gjere Berlin-konserten, men at dei ikkje hadde vorte kontakta. Eit par dagar seinare svarte Waters tilbake at «han ikkje kunne skjøne kor Gilmour hadde fått ideen om at han var invitert frå». 

Gjesteartistane som til slutt vart med på konserten var mellom anna Ute Lemper, The Band, The Hooters, Van Morrison, Sinéad O'Connor, Cyndi Lauper, Marianne Faithfull, Scorpions, Joni Mitchell, Jerry Hall, Paul Carrack, Tim Curry og Bryan Adams. 

Framføringa var fleire stader ganske forskjellig frå den originale produksjon til Pink Floyd av The Wall. Både «Mother» og «Another Brick in the Wall, Part II» hadde lengre solar med forskjellige instrument. «In the Flesh» hadde ein lengre intro, og «Comfortably Numb» hadde ein lengre duellerande solo mellom dei to gitaristane, i tillegg til eit ekstra refreng på slutten av songen. «The Show Must Go On» var ikkje tatt med i det heile tatt, medan både «The Last Few Bricks» og «What Shall We Do Now?» var med. «The Trial» hadde skodespelarar i dei forskjellige rollene, der Thomas Dolby spelte læraren, hengande frå muren.

Setliste 

 «In the Flesh?» av Scorpions
 «The Thin Ice» av Ute Lemper & Roger Waters & the Rundfunk Orchestra & Choir 
 «Another Brick in the Wall (Part 1)» av Roger Waters; saksofonsolo av Garth Hudson
 «The Happiest Days of Our Lives» av Roger Waters
 «Another Brick in the Wall (Part 2)» av Cyndi Lauper; gitarsoloar av Rick DiFonzo & Snowy White, synthsolo av Thomas Dolby
 «Mother» av Sinéad O'Connor & The Band; trekkspel av Garth Hudson, vokal av Rick Danko & Levon Helm; akustiske instrument av The Hooters.
 «Goodbye Blue Sky» av Joni Mitchell & the Rundfunk Orchestra & Choir ; fløyte av James Galway
 «Empty Spaces/What Shall We Do Now?» av Bryan Adams & Roger Waters & the Rundfunk Orchestra & Choir 
 «Young Lust» av Bryan Adams, gitarsoloar av Rick DiFonzo & Snowy White
 «Oh My God - What a Fabulous Room» av Jerry Hall (intro til «One of My Turns»)
 «One of My Turns» av Roger Waters
 «Don't Leave Me Now» av Roger Waters
 «Another Brick in the Wall (Part 3)» av Roger Waters (etterfølgt av «The Last Few Bricks») & the Rundfunk Orchestra & Choir 
 «Goodbye Cruel World» av Roger Waters
 «Hey You» av Paul Carrack
 «Is There Anybody Out There?» av Rundfunk Orchestra & Choir; klassisk gitar av Rick DiFonzo & Snowy White
 «Nobody Home» av Roger Waters & the Rundfunk Orchestra & Choir, gitarsolo av Snowy White
 «Vera» av Roger Waters & the Rundfunk Orchestra & Choir 
 «Bring the Boys Back Home» av The Rundfunk Orchestra & Choir & Militærorkesteret til Den sovjetiske hæren
 «Comfortably Numb» av Van Morrison, Roger Waters & The Band & the Rundfunk Orchestra & Choir, gitarsoloar av Rick DiFonzo & Snowy White
 «In the Flesh» av Roger Waters, the Rundfunk Orchestra and Choir, og Militærorkesteret til Den sovjetiske hæren
 «Run Like Hell» av Roger Waters
 «Waiting for the Worms» av Roger Waters og Rundfunk Orchestra and Choir
 «Stop» av Roger Waters
 «The Trial» av Rundfunk Orchestra and Choir, med:
 Tim Curry som Anklagaren
 Thomas Dolby som Læraren
 Ute Lemper som Kona
 Marianne Faithfull som Mora
 Albert Finney som Dommaren
 «The Tide is Turning (After Live Aid)» av the Company (vokalar av Roger Waters, Joni Mitchell, Cyndi Lauper, Bryan Adams, Van Morrison og Paul Carrack) & the Rundfunk Orchestra & Choir.

Medverkande 

The Company
 Roger Waters: Vokal, bass, akustisk gitar på «Mother», rytmegitar på «Hey You»
 Scorpions: 
 Klaus Meine: Vokal.
 Rudolf Schenker: Gitar.
 Matthias Jabs: Gitar.
 Francis Buchholz: Bass
 Herman Rarebell: Trommer
 Ute Lemper: Vokal
 Cyndi Lauper: Perkusjon, vokal
 Thomas Dolby: Synthesizer, vokal
 Sinéad O'Connor: Vokal
 The Band:
 Levon Helm: Vokal
 Rick Danko: Vokal
 Garth Hudson: Trekkspel, saksofon
 The Hooters: Akustiske instrument
 Joni Mitchell: Vokal
 James Galway: Fløyte
 Bryan Adams: Gitar og vokal
 Jerry Hall: Vokal
 Paul Carrack: Vokal
 Van Morrison: Vokal
 Tim Curry: Vokal
 Marianne Faithfull: Vokal
 Albert Finney: Vokal

The Bleeding Heart Band
 Rick DiFonzo: Gitar
 Snowy White: Gitar
 Andy Fairweather-Low: Bass, gitar, vokal
 Peter Wood: tangentinstrument
 Nick Glennie-Smith: tangentinstrument
 Graham Broad: Trommer
 Stan Farber: Korist
 Joe Chemay: Korist
 Jim Haas: Korist
 John Joyce: Korist

Andre
 Rundfunk orkester, dirigert av Michael Kamen.
 Rundfunk kor.
 Militærorkesteret til Den sovjetiske hæren

Merknadar 
 Før konserten byrja vart det korte framføringar av The Hooters, The Band og The Chieftains, men ingen av desse songane vart gjeve ut. 
 Under TV-sendinga av konserten forsvann straumen under den andre songen, «The Thin Ice» og «Another Brick in the Wall (Part 1)». Songane vart spelt på ny for innspelinga av videoen. 
 «Mother» vart òg forstyrra av straumbrot. Roger Waters prøvde å få Sinéad O'Connor til å synge hennar del ein gong til, eller mime til songen, medan feilen vart fiksa. Ho vart fornærma av å bli bede om å mime, og kom ikkje tilbake for å gjere ein ny innspeling, som dei gjorde med «The Thin Ice». I staden nytta dei opptaket frå øvinga kvelden før. 
 Jerry Hall vart kritisert for hennar del som groupie på sporet «One of My Turns».
 Kona sin del av «The Trial» måtte spelast inn på nytt i studio, fordi opptaka hadde for dårleg kvalitet. 
 Konsertutgåva med Van Morrison av «Comfortably Numb» er nytta i Martin Scorsese-filmen The Departed.

Salslister

Salstrofé

Kjelder 
 Schaffner, Nicholas. Saucerful of Secrets: The Pink Floyd Odyssey, 1991. ISBN 0-517-57608-2

Bakgrunnsstoff 
 The Wall Live in Berlin

Roger Waters-album
Album produserte av Roger Waters
Konsertalbum frå 1990

de:The Wall#Geschichte