alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Makalu

Makalu er med  det femte høgaste fjellet i verda. Det ligg i fjellmassivet Mahalangur Himal i Himalaya, 14 km aust for Mount Everest på grensa mellom Tibet og Nepal. På den nepalesiske sida ligg det i Makalu-Barun nasjonalpark.

Toppane 
Hovudtoppen er isolert og med form som ein firesida pyramide. På Makalu-massivet ligg det òg to noko lågare toppar, Kangchungtse og sørausttoppen.

I tillegg blir Chomo Lonzo () rekna til Makalu-massivet. Fjellet ligg rundt fire km nord-nordaust for hovudtoppen, og er skild frå denne av ein om lag  høg sadel. Med ei skardhøgd på 590 m har Chomo Lonzo status som ein sjølvstendig topp.

Klatrehistorikk 
Det første forsøket på å klatre opp Makalu blei gjort av ein amerikansk ekspedisjon våren 1954. Dei prøvde å kome seg opp på sørsida av fjellet og nådde . Eit newzealandsk lag med blant anna Edmund Hillary som medlem prøvde også å klatre opp fjellet på om lag same tid, men kom aldri nemneverdig høgt opp på grunn av skade og sjukdom. 

Hausten 1954 var ein fransk ekspedisjon dei første som nådde toppen av den mindre Kangchungtse.

Ein ni mann stor fransk ekspedisjon under leiing av Jean Franco var dei første som lukkast i å få klatrarar opp på hovudtoppen. 15. mai stod dei to første på toppen Lionel Terray og Jean Couzy. Dagen etter følgde Jean Franco, Guido Magnone og sherpaen Gyalzen Norbu, og til slutt Jean Bouvier, Serge Coupé, Pierre Leroux og André Vialatte den 17. mai. Dette var dei første ekspedisjonen som lukkast med å få alle deltakarane opp på ein 8000 meters-topp. Ruta dei opna går over Makalu La og er i dag normalruta, med tilnamnet «franskeruta». 

I 1975 var Marjan Manfreda første til topps utan medbrakt oksygen.

Makalu var lenge den einaste 8000 meters-toppen i Nepal som ikkje var klatra i den offisielle vintersesongen. Mange kjende klatrarar mislukkast, til dømes Jean-Christophe Lafaille som er sakna etter eit forsøk vinteren 2005/2006. Den kvinnelege klatraren Nives Meroi mislukkast òg i forsøket sitt. Først opp vinterstid var Simone Moro og Denis Urubko, det skjedde 9. februar 2009.

21. april 2004 stod nordmannen Sven Gangdal på toppen.

Litteratur 
 Jean Franco, Makalu : 8470 metres (27,790 feet) : the highest peak yet conquered by an entire team, J. Cape, 1957.
 Lionel Terray, Conquistadors of the Useless, p. 323-335, Victor Gollancz Ltd., 1963. ISBN 0-89886-778-9
 Frank Gräfe, Grenzgang am Makalu. Erinnerungen einer Himalaya-Reise. Verlag D.J.M., Dresden 2000

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Die Ersteigungsgeschichte auf bergfieber.de (privat webside)
 Makalu på himalaya-info.org

Fjell i Himalaya
Fjell i Nepal
Fjell i Tibet
Grøderikdom

Grøderikdom, frævleik, fertilitet eller fruktbarheit viser til livsformer si evne til å veksa og formeira seg. For menneske har det alltid vore viktig å få god grøde frå jorda, dyr og kvarandre, og det er brukt mykje tid og krefter, gjennom alt frå magiske og religiøse ritual til vitskapleg forsking, for å auke evna til formeiring.

Sjå òg 
 gudar for liv og lyst
 barnlaus
 fallos
 fastelavnsris
 yoni

Biologi
Navaratri

Navaratri (sanskrit नवरात्रि, navaratra 'ni netter') eller dasara er ei hinduhøgtid til ære for ulike former av Durga, eller morgudinna. Høgtida går over ti dagar og ni netter, og endar mange stader med feiringa av dassehra eller vidjayadasjami. Høgtida blir feira under den lyse delen av hindumånaden asjvin, anten i september eller oktober etter vestleg tidsrekning.

Sjå òg
Garba

Bakgrunnsstoff

Hinduhøgtider
September
Oktober
Gahambar

Gahambar er seks parsiske høgtider som blir feira til ære for årstidene. Under desse feirar ein dei seks elementa som står bak verda — himmel, vatn, jord, plantar, dyr og menneske. Kvar høgtid varer i fem dagar, der kvar av dei blir markerte med eit religiøst rituale. Dei første fire dagane blir markerte heime medan siste dagen blir feira i fellesskap med andre parsarar.

 Maidhyozarem gahambar («midtvårfesten» for himmelen) finn stad 40 dagar etter nauroz
 Maidhyoshem (midsommarfesten for vatn) kjem 60 dagar etter den føre
 Paitisjhayem (innhausting, for jord) kjem 75 dagar etter dette igjen
 Ayathrem (plantar og dyr) kjem etter 30 dagar
 Maidhyarem (midtvinterfesten) blir feira 80 dagar deretter
 Hanaspathmaedaem (feiring for alle sjeler) kjem 75 dagar etter maidhyarem.

Kjelder 
 http://festivals.iloveindia.com/gahambars/index.html 
 http://www.manyzone.com/festivals/gahambars.aspx
 Dale Hoiberg, Indu Ramchandani: Students' Britannica India (Popular Prakashan, 2000)

Parsiske høgtider
Ordførarar i Noreg 2003-2007

Dette er ei sorterbar liste over ordførarar og varaordførarar i Noreg i perioden 2003-2007.

Merknadar

Kjelde 
Ordførerne 2003-2007  i Kommunal Rapport
Faruk İremet

Faruk İremet () er ein svensk-zazaisk forfattar og journalist fødd i Siverek søraust i Tyrkia.

Svenske forfattarar
Cho Oyu

Cho Oyu (òg Qowowuyag; tibetansk jo-bo-dbu-yag; kinesisk 卓奥友山 Zhuó'àoyǒu Shān) er eit  høgt fjell i Himalaya; det sjette høgste på jorda. Fjellet ligg på grensa mellom Nepal og Den autonome regionen Tibet, 20 km vest for Mount Everest og Lhotse, og utgjer den vestlegaste hjørnepillaren i massivet Mahalangur Himal på Himalayas hovudkam.

Namn 
Namnet kjem truleg av dei tibetanske orda chomo («gudinne») og yo («turkis»), og frå den tibetanske sida blir fjellet ofte farga av eit turkis ettermiddagslys. Denne tydinga er rett nok ikkje sikker. Førsteklatraren Herbert Tichy fekk høyre av ein lama i Namche Bazar at namnetydinga var «stort hovud». Heinrich Harrer gjekk ut frå at namnet på fjellet var cho-i-u («gudehovud»); på tidlege kart var namnet fonetisk likt Cho Uyu. Den alternative omsetjinga frå tibetansk «berr/skalla gud» blir støtta av ei legende som seier at den hårlause guden Cho Oyu vendte ryggen til gudinnemora Chomolungma fordi han vegra seg mot å gifte seg med henne.

Historie
Fjellklatring
Det første forsøket på å klatre fjellet blei gjort i 1952 av ein engelsk ekspedisjon leia av Eric Shipton som var i området for å forebu set for Mount Everest året etter. Edmund Hillary og George Lowe måtte avbryte forsøket på grunn av tekniske problem og rasfare under ein sérac over . I tillegg gjorde ein rapport om kinesiske troppar rett over grensa at Shipton valde å trekke seg tilbake i staden for å forsøke på nytt.

Edmund Hillary fann i 1952 ut at fjellet kunne klatrast over nordvestsida, og 19. oktober 1954 lukkast ein austerriksk ekspedisjon leia av Herbert Tichy å nå toppen over denne ruta. I tillegg til leiaren var Joseph Jöchler og sherpaen Pasang Dawa Lama på topp-punktet. Cho Oyu var det femte fjellet på over 8000 meter som vart klatra, etter Annapurna I i juni 1950, Mount Everest i mai 1953, Nanga Parbat i juli 1953 og K2 i juli 1954.

Cho Oyu er er med 2783 personar på toppen (per 2010) den mest klatra 8000-meteren etter Mount Everest. Grunnen er at normalruta høyrer til dei klatreteknisk enklaste rutene til ein topp over 8000 meter. Med eitt dødsfall pr 65 vellukka toppforsøk har Cho Oyu den lågaste risiko av alle 8000 meterstoppane.

4. mai 1993 blei Eirik Tryti den første nordmannen som klatra toppen.

Sjå òg 
 Cho Oyu 8201m – Field Recordings from Tibet på Wikipedia på engelsk

Litteratur 
 Herbert Tichy: Cho Oyu - Gnade der Götter. Ullstein, Wien 1955.
 Toni Hiebeler: Berge unserer Erde. Süddeutscher Verlag, Stuttgart 1974
 Karl Ziak: Der Mensch und die Berge. Verlag Das Bergland-Buch Salzburg 1983
 Fritz Rudolph: Chomolungma und ihre Kinder. Sportverlag, Berlin 1986
 Steve Razzetti & Victor Saunders: Nepal. Trekking and climbing. Interlink Pub, London 1998

Referansar 

 Teksten er basert på artiklane Cho Oyu frå Wikipedia på tysk og Cho Oyu frå Wikipedia på engelsk slik dei var 9. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 

 
 
 Fotos frå førsteklatringa
 Cho Oyu, himalaya-info.org

Fjell i Nepal
Fjell i Tibet
Fjell i Himalaya
Internasjonale fjell i Asia
Den kinesisk-nepalske grensa
Lough Foyle

Lough Foyle (Loch Feabhail på irsk) er ein fjord nord på Irland. Han er òg namnet på elvemunningen til Foyle. Han startar der Foyle renn ut av Derry. Fjorden skil halvøya Inishowen frå Nord-Irland.

Det finst eit uttrykk som seier at når ein er på ein båt i Lough Foyle, så er ein på den einaste staden i verda der nord er sør og sør er nord. Republikken Irland og Donegal, som ligg nord for Lough Foyle, vert kalla «The South» i Nord-Irland, medan Nord Irland, som ligg sør for Lough Foyle, vert kalla «The North».

Kjelde 

County Londonderry
Donegal
Fjordar i Nord-Irland
Fjordar i Republikken Irland
Larne Lough

Larne Lough, eller Inbhear Latharna på irsk, er ein fjord (sea lough på engelsk) i grevskap Antrim i Nord-Irland, nær byen Larne på nordaustkysten av Irland. Fjorden ligg mellom halvøya Islandmagee og fastlandet.

Larne Lough er erklært som ein «Stad av særskild vitskapleg interesse» (Site of Special Scientific Interest), «Spesielt verna område» (Special Protection Area) og Ramsar-stad for å verne om våtmarksområde og særleg visse fugleartar og skaldyr.

Chaine Tower fyr ligg på vestsida av inngangen til Larne Lough.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Larne Lough» frå ,  den 12. oktober 2007.  
 

County Antrim
Ramsarstader i Storbritannia
Fjordar i Nord-Irland
Strangford Lough

Strangford Lough, eller Loch Cuan på irsk, er ein fjord i County Down i Nord-Irland. Han er skild frå Irskesjøen av Ardshalvøya. Han er ein populær turistattraksjon som er kjend for det gode fiske og dei vakre landsbyane ved kysten. Den mest kjende av desse er Portaferry, ein liten landsby rundt 3 000 folk.

Fjorden har mange øyar og er den fjorden i Storbritannia og på Irland med størst areal, 150 km². Fjorden er nesten heilt omgjeve av land og berre eit smalt, 8 km langt sund med kraftige tidvasstraumar fører ut til Irskesjøen. Det vert sagt at det er 365 øyar i fjorden, ein for kvar dag i året, men i røynda er det berre 70. Fjorden er eit verna område og har eit rikt dyreliv. 

Strangford Lough er ein viktig vinterdestinasjon for mange vade- og sjøfuglar. Dyr som ein finn i fjorden er mellom anna sel, brugde og ringgås. Tre fjerdedelar av ringgjæsene i verda heldt til i fjorden om vinteren.

Tidvasskraft 
I 2007 vart det første kommersielle tidvasskraftverket installert i sundet mellom sjølve fjorden og Irskesjøen. Undervassgeneratoren produserer 1,2 megawatt ved hjelp av dei kraftige undervasstraumane, som kan verte opp til 4 m/s. Sjølv om kraftverket gjev straum til om lag tusen heimar har turbinane minimal innverknad på miljøet, sidan dei ligg heilt under vatn og rotorane roterer sakte nok til at dei ikkje utgjer fare for dyrelivet.

Fotnotar

Litteratur 
 Boaden, P.J.S., O'Connor, R.J. and Seed, R. 1975. The composition and zonation of a Fucus serratus community in Strangford Lough, Co. Down. J. exp. Biol. Ecol. 17: 111 - 136.

Bakgrunnsstoff 
 Strangford Lough Online
 Marine Current Turbines

Kjelde 

County Down
Fjordar i Nord-Irland
Brow Head

Brow Head er eit nes i Irland som utgjer det sørlegaste punktet på det irske fastlandet. Neset ligg 3,8 km aust for Mizen Head som så vidt ligg lenger nord i County Cork.

Signaltårnet på Brow Head er ei rekkje av tårn bygd i 1804 for å åtvare mot ein fransk invasjon. Opphavleg vart det signalisert ved hjelp av eit system av flagg og svarte kuler på master. Brow Head eller Mallavogue vart eit gruveområde på 1800-talet. og restane etter gruvene og husa til gruvearbeidarane står framleis.

I 1904 inngjekk Marconi’s Wireless Telegraph Co. Ltd. ein kontrakt med Commissioners of Irish Lights for å sette opp telegrafutstyr og antenner på Fastnet Rock. Telegrafstasjonen vart flytta til Brow Head der signaltårnet vart nytta til å kontakte passerande skip.

Fotnotar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brow Head» frå ,  den 12. oktober 2007.  
 

Nes på Irland
Cork
Guayanaskjoldet

Guayanaskjoldet (spansk el Escudo Guayanés) er eit to milliardar år gammalt prekambrisk grunnfjellsskjold, eit av dei eldste på jorda. Det ligg i nordaustre Sør-Amerika som strekkjer seg frå Colombia i vest til nordre Brasil i aust og dannar ein del av den nordlege kysten av Sør-Amerika.

Høglandet i Guyanas dekkjer det meste av Guyana, Surinam og Fransk Guyana og delar av Colombia, Venezuela og Brasil. 

På skjoldet finst platåfjell (tepuis). Det høgste er Roraima, 2 810 moh. Dessutan finst fjellet Pico da Neblina heilt i utkanten på 2 994 moh. Her finst fleire spektakulære fossar som Angelfossen (980 meter), Kukenanfossen (600 m) og Keiateurfossen (250 m). 

Høglandet er dekt av dei største urørte regnskogsområda i verda og vert skydd av fleire store nasjonalparkar.
Guayanaskjoldet har svært høg biodiversitet og mange endemiske arta. Det finst over 3000 virveldyrarta: 1168 ferskvassfisk, 269 amfibiar (54 % endemiske), 295 reptil (29 %), 1004 fuglar (7,7 %) og 282 pattedyr (11 %). Virvellause dyr er dårleg dokumenterte, men det finst fleire endemiske sommarfuglar og gjødselbiller.
Dt er registrert 13 367 artar av karplantar, rundt 40 % er rekna som endemiske.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Guyanas högland» frå ,  den 12. oktober 2007.  
 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Guiana Shield» frå ,  den 23. november 2019.

Bakgrunnsstoff 

Område i Sør-Amerika
Mizen Head

Mizen Head (irsk Carn Uí Néid), tidlegare kalla Ivaghahalvøya, er det sørvestlegaste punktet på Irland. Neset ligg vest i grevskapet Cork i Republikken Irland og er ein turistattraksjon. På neset står ein gamal signalstasjon, ein vêrstasjon og eit fyr. Signalstasjon er i dag eit museum. Dei «99 trappetrinna» er ei rekkje trapper på stien opp til toppen av neset der stasjonen vart bygd. Landsbyane Ballydehob, Goleen og Schull ligg på halvøya.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mizen Head» frå ,  den 12. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Reiseguide
 Luftfoto av Mizen Head

Cork
Nes på Irland
Dhaulagiri

Dhaulagiri (nepali धौलागिरी dhaulāgirī, 'kvitt fjell') er med  den sjuande høgaste fjelltoppen i verda og den høgste toppen i Dhaulagiri Himal-massivet i Himalaya. Fjellet ligg lengst aust i Dhaulagiri Himal, nord for sentrale Nepal. Administrativt ligg det i den nordlege delen av Myagdi distrikt, Dhaualagiri sone i Nepals Vestregion. Annapurna I hever seg på andre sida av Kali Gandakidalen, om lag 35 km aust for Dhaulagiri.

I 1809 målte William Spencer Webb og John Hodgson toppen til  og Dhaulagiri var med det den første 8000 meters-toppen som blei oppdaga. Fram til Kantjendjunga blei målt i 1838 var Dhaulagiri rekna som verdas høgaste fjell.

Klatrehistorikk 
Dhaulagiri var den nest siste 8000 meters-toppen som blei klatra. Først etter sju mislukka forsøk klarte ein internasjonal ekspedisjon under leiing av sveitsaren Max Eiselin å nå toppen. Det var første gong – og så langt den einaste – ein klatreekspedisjon i Himalaya har brukt fly til å få inn utrustning og deltakarar. 5. mai 1960, under eit forsøk på å ta av, styrta flyet, ein Pilatus PC-6, utan at nokon kom til skade. Klatrarane bygde på erfaringar og tausikringar etter det sjuande og mislukka forsøket frå året før, og kom seg opp nordaustegga. 13. mai stod seks klatrarar på toppen, Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernst Forrer, Albin Schelbert og dei to sherpaene Nawang Dorje og Nyima Dorje. 23. mai nådde òg Michel Vaucher og Hugo Weber frå same ekspedisjonen toppen.<ref>[http://c498469.r69.cf2.rackcdn.com/1961/231_dyhrenfurth_dhaulagiri_aaj1961.pdf Norman G. Dyhrenfurth: «The Mountain of Storms – Dhaulagiri 1960.» I American Alpine Journal 1961, s. 231–248 (AAJO)], henta 30. juni 2012.</ref>

Det har vore mange dødsfall på dei stormsveipte og skredutsette fjellsidene. I 1969 omkom fleire klatrarar på den svært vanskelege søraustegga. I 1978 lukkast ein ekspedisjon under leiing av japanaren Seiko Tanaka å nå toppen over søraustegga, men fire klatrarar omkom under nedstigninga. I 1984 døydde tsjekkaren J. Simon og i 1990 lithauaren Dainius Makauskas, begge under nedstiging etter å ha vore på toppen. To erfarne kvinnelege klatrarane har gått med i skredulukker: 16. mai 1998 franske Chantal Mauduit og 24. oktober 1999 engelske Ginette Harrison. Same året som Mauduit omkom i tillegg to greske klatrarar. I 2007 døydde to klatrarar i ein spansk ekspedisjon som fekk Eva Martínez, som den første meksikanske kvinna, til topps.

Stian Voldmo, Øyvin Thon og Brit Volden blei 14. mai 2011 dei første nordmennene som klatra til topps.

Sørveggen på Dhaulagiri er ei av klatresportens største uløyste utfordringar.

 Litteratur 
 Max Eiselin: Erfolg am Dhaulagiri''. Orell Füssli Verlag, Zürich, 1960. (førsteklatrarane sine forteljingar)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Dhaulagiri på summitpost.org
 Dhaulagiri I: Geschichte + Literatur på himalaya-info.org (klatrehistorikk )
 1955 Bilder frå den tysk-sveitsiske Dhaulagiri-ekspedisjonen i 1955
 Polsk side med bilde av klatreruter og kart i liten målestokk 
 Himalayan Index

Fjell i Nepal
Fjell i Himalaya
Old Head of Kinsale

Old Head of Kinsale er eit nes nær Kinsale i County Cork i Republikken Irland. Neset er kjend som det næraste landområdet til staden der RMS «Lusitania» sokk i 1915.

I dag er Old Head of Kinsale del av ein populær golfbane med 18 hol, som opna i 1997. Etter at golfbanen opna vart derimot tilgangen til neset avgrensa til å gjelde berre golfarar og gjestar, og det er starta ein aksjon for å fri tilgang for alle til neset.

Bakgrunnsstoff 
 Historie om fyret 
 Old Head golfbane

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Old Head of Kinsale» frå ,  den 12. oktober 2007.  
 

Cork
Nes på Irland
L'Être et le Néant

L'Être et le Néant er eit essay om fenomenologisk ontologi skriven av Jean-Paul Sartre og publisert i 1943. Verket er mest kjent som Væren og intet eller eksistensen og ingenting på norsk. Det er rekna som starten på framveksten av eksistensialismen i det 20. hundreåret. Meininga var å definere medvit som transcendent.

Bøker frå 1943
Franske bøker
Sheep's Head

Sheep's Head, òg kalla Muntervary (irsk Rinn Mhuintir Bháire), er eit nes på enden av halvøya mellom Bantry Bay og Dunmanus Bay i County Cork i Republikken Irland.

Sheep's Head Way er ein 88 km lang sti langs gamle vegar rundt halvøya frå Bantry til neset og tilbake. 

Det ligg tre landsbyar på halvøya. Desse er Durrus, Ahakista og Kilcrohane.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sheep's Head» frå ,  den 12. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Walk Ireland 
 Bilete

Cork
Nes på Irland
Nelly Furtado

Nelly Kim António José Furtado (), ofte berre kalla Nelly Furtado, er ein canadisk  musikar som skriv eigne songar og syng dei innan musikkstilar som dance, R&B, jazz, soul og pop.

I 2000 fekk ho sitt store gjennombrot med megahiten «I'm like a Bird». Det same året gav ho ut debutalbumet Whoa, Nelly!. Frå dette albumet kjem også «Turn off the Light», «Shit On the Radio» og «Hey, Man!». I 2006 var det klart for eit nytt album frå Furtado, nemleg med dobbeltalbumet Loose. «Promiscuous», «Maneater», «All Good Things (Come to an End)» og «Say It Right» er singlar for dette albumet.

Bakgrunnsstoff

Kanadiske musikarar
Kanadiske songarar
Grammy-vinnarar
Juno-vinnarar
Brit Award-vinnarar
Malin Head

Malin Head () er eit nest som dannar det nordlegaste punktet på det irske fastlandet. Det ligg i  Ardmalin townland på halvøya Inishowen i County Donegal. Det nordlegaste punktet på neste heiter Dunalderagh, og ligg ved 55,38ºN. Det ligg rundt 16 km (10 mi) nord for landsbyen Malin. 

Øya Inishtrahull ligg lengre nord, rundt 10 km nordaust for neset. Vêrstasjonen på Malin Head (bygd i 1955) er ein viktig del av den irske meteorologitenesta Met Éireann, som lagar vêrmeldingar. 

Malin Head er ein del av turistvegen Wild Atlantic Way.

Kjende stader
Banba's Crown ('Banba si krone') er det høgaste punktet på på Malin Head. Banba var ei av dei mytiske dronningane på Irland.

Wee House of Malin er ei grotte i åssida og skal ha vore heimstaden til St. Muirdealach. Segna seier at uansett kor mange folk som gjekk inn i grotta, var det alltid plass til fleire. Ved sida av grotta ligg ruinane av ei gamal kyrkje som i følgje segna var bygd av St. Muirdealach.  

Hell’s Hole er ei kjent kløft og ei fjellhylle er kjend som Devils Bridge.

The Tower 
Ein høg og forlaten bygning lokalt kalla The Tower vart bygd her i 1805 av Admiralitetet, og seinare nytta som ein signalstasjon. Under den andre verdskrigen vart det bygd små hytter som vart nytta av dei irske forsvarsstyrkane for å halde vakt og verne irsk nøytralitet. Marconi Wireless bygde ein radiostasjon ved sida av tårnet i 1910. Mange år seinare vart denne stasjonen flytta nokre kilometer bort og vert no kontrollert av den irske kystvakta. I nordaust kan ein sjå øya Inistrahull, der det har stått eit fyr sidan 1813.

Ornitologi 
Malin Head er ein av få stader i Europa der ein kan høyre åkerrikse. Her har ein òg god utkikk til trekkfuglar som havsule, gulnebblire, storjo, alke og mange andre.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Malin Head» frå ,  den 13. oktober 2007.  

Donegal
Nes på Irland
Howth Head

Howth Head (Ceann Binn Éadair på irsk) er eit nes nord for Dublin i Republikken Irland, nær bydelane Baldoyle og Portmarnock. Sutton ligg ved inngangen til neset og på delar av sørsida, og sjølve Howth ligg på nordsida. 

Opphavleg var neset ei øy og er i dag forbunde til fastlandet via ei smal landstripe eller tombolo. Howth Head dannar den nordleg grensa av den store halvmåneforma til Dublin Bay, og ligg på motsett side for Killiney Head i sør. 

Neset vart først nemnd på kart av Klaudios Ptolemaios, der det vart kalla Edri Deserta er Edrou Heremos på gresk. Her var neset avmerkt som ei øy, men ein er usikker på om dette kjem av neset faktisk var ei øy eller unøyaktig informasjon. 

Neset er ein av dei nordlege endestasjonane for hurtigtransportsystemet Dublin Area Rapid Transit (DART), så Howth er ein popuær stad for dagsturar frå hovudstaden. Mange har den gamle steinrøysa på toppen av Howth som mål, der ein på klåre dagar kan sjå Wicklowfjella med Dublin nedanfor. Slieve Donard, ein 852 meter høg topp i Nord-Irland er òg synleg, ein avstand på om lag 90 km. Ganske ofte kan ein sjå Snowdon (1 085 m) i Snowdonia nasjonalpark i Wales - ein avstand på 138 km. 

Howth Head er staden der Leopold Bloom frir til Molly i James Joyce sin roman Ulysses.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Howth Head» frå ,  den 13. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff
Yahoo! Travel:Howth Head 
Howth Coast Guard Cliff og Coast Rescue Unit

Dublin
Nes på Irland
Bray Head

Bray Head (irsk Ceann Bré) er eit nes eller ein ås med ei høgd på 241 meter nord i grevskapet Wicklow i Irland, mellom byane Bray og Greystones. Åsen er ein del av Wicklowfjella og er ein populær stad for gåturar. 

Jernbanelinja Dublin-Wicklow går på utsida av Bray Head langs kysten, stundom berre nokre meter frå klippene. Denne linja, utforma av Isambard Kingdom Brunel, vert stundom kalla «Brunel's Folly» («Brunels dårskap»), sidan det stadig må gjerast vedlikehald på linja ved klippene. Det tar om lag 45 minutt med tog mellom Dublin og Bray Head.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bray Head» frå ,  den 13. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Essay on Bray Head
 Bray Head på Irelandscape

Wicklow
Nes på Irland
Wicklow Head

Wicklow Head er eit nes søraust for byen Wicklow i County Wicklow på Irland. Det ligg om lag 3 km frå sentrum av byen. 

Geografisk er neset det austlegaste punktet på fastlandet i Republikken Irland.

Kjelde 

Wicklow
Nes på Irland
Creadan Head

Ceann Chréadáin (irsk) eller Creadan Head (engelsk, også skrive Craden Head) er eit nes på vestsida av Waterford Harbour, om lag 5 km opp elva frå Dunmore East i Republikken Irland. Historisk var neset ein del av «hovudvegen» frå Cork til London. Ei ferje frå neset til Templarstown på austsida av bukta vart operert av Tempelriddarane. Førti handhogde trappetrinn ned til sjøen er framleis synleg ved klippene på neset. Craden Head vart òg nytta som landgangsbrygge for visse varer som vart frakta opp elva til Waterford, New Ross, Granny og andre småhamner.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Craden Head» frå ,  den 13. oktober 2007.  

Waterford
Nes på Irland