alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Handball under Sommar-OL 2012 – Kvinner

Handball under Sommar-OL 2012 for kvinner vart avvikla i tida 28. juli. til 11. august 2012 i London. Tolv land var kvalifisert og deltok i turneringa. Noregs mannskap forsvarte den olympiske meistertittelen frå Beijing-OL. Montenegro fekk sølv og Spania bronse.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinalen

Finalen

Noreg tok føringa i kampen og leia 13-10 ved pause. I den andre heldt dei norske kvinnene stand og sigra til sist med 26-23.
Linn Sulland vart norsk toppskårar med heile 10 nettkjenningar. Ida Alstad fylgde opp med 5  og Linn-Kristin Riegelhuth Koren med 3 . Tonje Nøstvold og Gøril Snorroeggen signerte kvar sine 2 skåringar, medan Heidi Løke, Kari Mette Johansen, Karoline Breivang, Kristine Lunde-Borgersen alle fann vegen til nettmauskane ein gong. Kari Aalvik Grimsbø og Katrine Lunde var vakter. Også Marit Malm Frafjord, Amanda Kurtović og Camilla Herrem var med i det norske mannskapet.
Katarina Bulatović var toppskårar for Montenegro med sine 10 .

Dommarane Charlotte og Julie Bonaventura frå Frankrike straffa Noreg tre 2-minuttsutvisingar og Montenegro sju 2-minuttarar og eit raudt kort.

Sjå òg 
 Handball under Sommar-OL 2012 – Menn

Kjelder
Dagsavisen 13. august 2012

Sommar-OL 2012
Handball under Sommar-OL
London
Tavis Smiley

Tavis Smiley () er ein amerikansk forfattar, journalist, politisk kommentator og talkshow-vert frå Gulfport i Mississippi.

Bibliografi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Engelskspråklege forfattarar
USA-amerikanske journalistar
USA-amerikanske forfattarar frå 1900-talet
USA-amerikanske forfattarar frå 2000-talet
Forfattarar frå Mississippi
Folk frå Gulfport
Janis Ian

Janis Eddy Fink () er ein amerikansk artist og låtskrivar kjend som Janis Ian. Ho var på sitt mest aktive i 1960- og 70-åra. Ho slo gjennom med låten «At Seventeen» frå 1975-albumet Between the Lines, som nådde til topps på billboard-lista.

I tillegg til musikarkarrieren er Janis Ian òg spaltist og science fiction-forfattar.

Ian har vore ein kritikar av musikk- og copyrightindustrien, som ho meiner ikkje ivaretar rettane til opphavspersonane. Blant anna av denne grunnen har ho offentleggjort fleire av songane sine til gratis nedlasting.

Biografi 
Ian blei fødd i ein jødisk familie i New York by. Ho voks opp i New Jersey, først på ein gard, og gjekk på East Orange High School i East Orange i New Jersey.

Som barn beundra ho Joan Baez og Odetta. Ho starta med pianotimar då ho var seks år gammal. Då Ian var ungdom hadde ho lært seg å spela orgel, cembalo, fransk horn, fløyte og gitar. I ein alder av 12 skrev ho sin første låt, «Hair of Spun Gold», som seinare blei publisert i musikkmagasinet Broadside, og sidan blei spelt på debutalbumet hennar. I 1964 endra ho offisielt namnet sitt til Janis Ian, med broren Eric sitt mellomnamn som sitt nye etternamn.

Diskografi 

 1967 – Janis Ian (Now Sounds)
 1967 – For All the Seasons of Your Mind
 1968 – The Secret Life of J. Eddy Fink (Verve)
 1969 – Who Really Cares (Verve)
 1971 – Present Company (Beat Goes On)
 1974 – Stars (Festival Records)
 1975 – Between the Lines (Columbia / Sony Music Distribution)
 1975 – Aftertones (Festival Records / Mushroom Records)
 1977 – Miracle Row (Festival Records)
 1978 – Janis Ian (1978) (Festival Records)
 1978 – Remember... (Sony Music Japan International)
 1979 – Night Rains (BMG International)
 1981 – Restless Eyes (Sony Japan / Sony Music  / Sony Music Distribution)
 1983 – Uncle Wonderful (Audio & Video Labs Inc. / Cooking Vinyl)
 1993 – Breaking Silence (Morgan Creek)
 1995 – Revenge (Beacon Records – Rock)
 1997 – Hunger (Windham Hill Records)
 2000 – God & the FBI (Windham Hill Records / BMG International)
 2004 – Billie's Bones (Oh Boy)
 2006 – Folk Is the New Black (Cooking Vinyl /Rude Girl Records)
 2006 – Unreleased 2: Take No Prisoners
 2014 – Strictly Solo (Rude Girl)

Prisar og utmerkingar 
Ian har vunne to Grammyprisar. Den første fekk ho i 1975 for At Seventeen, og den andre i 2013 i kategorien «Best Spoken Word Album», for sjølvbiografien Society's Child

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Janis Ian» frå ,  den 3. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff 

USA-amerikanske gitaristar
Folk frå New York City
USA-amerikanske låtskrivarar
Elsa Lanchester

Elizabeth Sullivan () var ein britisk-amerikansk teater- og filmskodespelar kjend som Elsa Lanchester.

Som barn optredde ho med Isadora Duncan sin dansetropp i Paris. Ho byrja skodespelarkarrieren på eit barneteater i London.

Lanchester filmdebuterte i 1927 i One of the Best.

I 1929 gifta ho seg med skodespelaren Charles Laughton; dei blei verande gifte til han døydde i 1962.

Paret drog til Hollywood i 1934, og Lanchester blei ein populær skodespelar der. Ho spelte norke karakterroller, men var best i mindre eller komiske roller.

Nokre av hennar mest minneverdige roller er Anna av Kleve i The Private Life of Henry VIII frå 1933 og i tittelrolla som Bride of Frankenstein i 1935.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elsa Lanchester» frå ,  den 3. oktober 2020.  
 

USA-amerikanarar frå 1900-talet
Folk frå London
USA-amerikanske skodespelarar
Skodespelarar frå 1900-talet
March on Washington for Jobs and Freedom

March on Washington for Jobs and Freedom, 'Marsjen til Washington for arbeid og fridom', eller berre March on Washington var ein demonstrasjon som fann stad i Washington, D.C. i USA den 28. august 1963. Han er rekna som eit høgdepunkt under den amerikanske borgarrettsrørsla. Martin Luther King heldt den kjende talen sin «I Have a Dream», mot rasediskriminering og segregasjon, framfor Lincolnmonumentet ved dette høvet. Demonstrasjonen samla meir enn 200 000 deltakarar.

Sjå òg
Women's March on Washington

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marschen till Washington för arbete och frihet» frå ,  den 3. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff

1963 i USA
borgarrettsrørsla i USA
Washington, D.C.
Hendingar i 1963
USA-amerikansk historie
I Can't Make You Love Me

«I Can't Make You Love Me» er ein song skriven av Mike Reid og Allen Shamblin og spelt inn av den amerikanske songaren Bonnie Raitt for det 11. studioalbumet hennar, Luck of the Draw (1991). Songen kom ut som den tredje singelen frå albumet i 1991 og vart ein av dei mest suksessrike singlane hennar og nådde topp 20 på amerikanske Billboard Hot 100 og topp 10 på Adult Contemporary-lista.

I august 2000 plasserte magasinet Mojo «I Can't Make You Love Me» på åttande plassen på lista si over dei 100 beste songane gjennom tidene. Songen vart rangert på 339. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene's list of The 500 Greatest Songs of All Time. 27. november 2016 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame.

Salslister

Vekeslister

Årslister

George Michael-versjonen 

Den engelske songaren George Michael spelte «I Can't Make You Love Me» og gav han ut som B-side til singelen «Older», som kom ut 20. januar 1997 som den fjerde singelen frå albumet albumet med same namn. «Older» og «I Can't Make You Love Me» nådde begge tredjeplassen på UK Singles Chart.

Salslister

Boyz II Men-versjonen 

Den amerikanske R&B-gruppa Boyz II Men spelte inn «I Can't Make You Love Me» for det tredje coveralbumet deira, Love (2009). Versjonen deira kom ut på singel 27. oktober 2009.

Salslister

Adele-versjonen 

I 2011 spelte den engelske musikaren Adele «I Can't Make You Love Me» for det første konsertalbumet hennar, Live at the Royal Albert Hall (2011). Songen gjekk inn på den britiske singellista og nådde topp 40 der, sjølv om han aldri vart gjeven ut på singel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Can't Make You Love Me» frå ,  den 3. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Balladar frå 1990-åra
Songar frå 1991
Singlar frå 1991
Singlar frå 2014
Bonnie Raitt-songar
George Michael-songar
Adele-songar
Mike Reid-songar
Nancy Wilson-songar
Priyanka Chopra-songar
Popballadar
Songar produserte av Don Was
Songar skrivne av Mike Reid
Songar skrivne av Allen Shamblin
Sentimentale kjærleikssongar
Capitol Records-singlar
 339
Stephen Bruton

Turner Stephen Bruton () var ein amerikansk musikar.

Tidleg i karrierne sin spelte han i bandet til Kris Kristofferson, og dei samarbeidde og hadde eit venskap som varte i over 40 år. 

Bruton har arbeidd med artistar og musikarar som NRBQ, T Bone Burnett, Bonnie Raitt, Gene Clark, Rita Coolidge, Christine McVie, Elvis Costello, Delbert McClinton, Sonny Landreth og Carly Simon. Han har produsert album for Alejandro Escovedo, Marcia Ball, Jimmie Dale Gilmore, Hal Ketchum, Storyville, Kris Kristofferson, Chris Smither, Ray Wylie Hubbard og Hellbillies.

Frå 1993 til 2005 gav han ut fem soloalbum, i tillegg til tre stykk med The Resentments.

Bruton døydde i samband med strupekreft i Los Angeles den 9. mai 2009, 60 år gammal.

Diskografi
What It Is (Dos Records, 1993)
Right on Time (Windsong Records, 1995)
Swingmasters Revue med Michael Price (Shel-Tone, 1996)
Nothing but the Truth (New West Records, 1999)
Spirit World (New West, 2002)
From the Five (New West, 2005)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stephen Bruton» frå ,  den 3. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  

Døde av kreft
Grammy-vinnarar
Folk frå Wilmington i Delaware
USA-amerikanske gitaristar
Musikarar frå Delaware
Billy Vera

Billy Vera () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, skodespelar, forfattar og musikkhistorikar. Han har vore songar og låtskrivar sidan 1960-åra, og det mest suksessrike innspelinga hans er «At This Moment», som gjekk til topps i USA i 1987. Han held fram å spele med gruppa si Billy Vera & The Beaters, og vann Grammyprisen i 2013.

Diskografi

Singlar

Album 
 Storybook Children (med Judy Clay, Atlantic, 1968)
 With Pen in Hand (Atlantic, 1968)		
 Out of the Darkness (Midsong International, 1977)
 Billy & the Beaters (Alfa, 1981) (US #118)
 Billy Vera (Alfa, 1982)
 The Billy Vera Album (Macola, 1977 – på ny 1987)	
 By Requestː The Best of Billy Vera and the Beaters (Rhino, 1987) (US nr. 17, CAN #13)
 Retro Nuevo (Billy & the Beaters, Capitol, 1988)
 You Have To Cry Sometime (med Nona Hendryx, Shanachie, 1992)
 Out of the Darkness (Unidisc, 1994)
 Oh What a Night (Billy & the Beaters, Pool Party, 1996)	
 Not For Sale (Billy Vera, Chance, 1999)
 Something Like Nothing Before (Classic World Productions, 2002)
 At This Moment: A Retrospective (Varese-Sarabande, 2002)
 Hopeless Romantic: The Best of Billy Vera & the Beaters (Shout! Factory, 2008)
 The Billy Vera Story (Rock Beat, 2011)
 Big Band Jazz (Billy Vera, Varese-Sarabande, 2015)
 Timeless  (Vera Cruz Music, 2019)

Kjenningsmelodiar  
 «Life Goes On», Empty Nest
 «Answers», Roomies (TV-serie)
 «You've Got Me», Baja Oklahoma (TV-film)
 «Baby All My Life I Will Be Driving Home To You», The King of Queens

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy Vera» frå ,  den 3. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Offisiell nettstad

Folk frå Riverside i California
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske popsongarar
Musikarar frå California
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Euge Groove

Steven Eugene Grove (), betre kjend som Euge Groove, er ein amerikansk  smooth jazz-saksofonist.

Grove erstatta Richard Elliot i Tower of Power då Elliot satsa på ein solokarriere, og han spelte som studiomusikar for ei rekkje andre artistar, som jentegruppa Exposé. Han spelte saksofonsoloen på hitten deira «Seasons Change» og på «I'll Never Get Over You (Getting Over Me)» i 1993. I 2000 byrja Grove å gje ut soloalbum. I 2008 turnerte han med Tina Turner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Euge Groove» frå ,  den 3. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske jazzsaksofonistar
USA-amerikanske saksofonistar
Smooth jazz-saksofonistar
Tower of Power-medlemmar
Folk frå Hagerstown i Maryland
Jazzmusikarar frå Maryland
Novi Novog

Novi Novog er ein amerikansk bratsjist. Ho er stundom berre kalla «Novi» og er eit syskenbarn av Lauren Wood. I 1973 vart Novi ein av tre medlemmar i bandet til syskenbarnet, Chunky, Novi and Ernie med bassisten Ernie Emerita.

Diskografi

Album (med band)
Chunky, Novi & Ernie (1973)  bratsj, klaverinstrument, korvokal
Chunky, Novi & Ernie (1977)  bratsj, klaverinstrument, synthesizer, korvokal

Studioarbeid
Doobie Brothers - What Were Once Vices Are Now Habits (1974) bratsj på «Black Water»
Montrose - Warner Brothers Presents... Montrose! (1975) bratsj på «Whaler»
Carly Simon - Another Passenger - (1976) bratsj
Doobie Brothers - Takin' It to the Streets (1976) bratsj
Lauren Wood - Lauren Wood (1979) - bratsj, synthesizer
Tom Johnston - Still Feels Good (1981) bratsj
Sheila E. -  The Glamorous Life (1984) fiolin
The Time - Ice Cream Castle (1984)  fiolin
Prince & the Revolution - Purple Rain (1984)  fiolin, bratsj
Prince & the Revolution - Around the World in a Day (1985) fiolin
Jennifer Warnes - Famous Blue Raincoat (1986) bratsj
10,000 Maniacs - In My Tribe (1987) bratsj
Bonnie Raitt - [[Luck of the Draw|Luck of the Draw]] (1991) bratsj
Christopher Cross - Rendezvous (1993) bratsj
Freeway Philharmonic - Road to Joy (1995) bratsj
Freeway Philharmonic - Sonic Detour (1995) bratsj
Lauren Wood - Lauren Wood (1997)
Scott Weiland - 12 Bar Blues (1998) bratsj
Marianne Faithfull - Vagabond Ways (1999) bratsj
Michael Jackson - Invincible (2001) bratsj
Frank Zappa - Joe's Camouflage  (2014) bratsj, klaverinstrument, vokal (juni 1975 til september 1975  øvingsinnspelingar i lag med The Mothers of Invention)
Valerie Carter - The Way It Is'' (1996) bratsj

USA-amerikanske rockefiolinistar
USA-amerikanske rockebratsjistar
Folk frå Los Angeles
Longing in Their Hearts

Longing in Their Hearts er det tolvte studioalbumet til Bonnie Raitt, gjeve ut i 1994. Albumet inneheld pophitten «Love Sneakin' Up On You», som nådde 19. plassen på Billboard-lista i USA og «You», som er den einaste hitten hennar i Storbritannia, der han nådde 31. plassen.

Innhald

Medverkande
 Bonnie Raitt – solovokal, korvokal (1, 3, 6), slidegitar (1, 6, 10, 11), akustisk gitar (2, 3), klaverinstruments (4), elektrisk piano (5), strykar- og blåsararrangement (5), blåsearrangement (6), orgel (8), akustisk slidegitar (12), fotlydar (12), arrangement (12)
 George Marinelli – elektrisk gitar (1, 2, 3), mandolin (2, 4), gitar (4), sologitar (9)
 Mark Goldenberg – elektrisk gitar (3), oud (3), «første» akustisk gitar (7)
 Randy Jacobs – sologitar (6), rytmegitar (6, 9), elektrisk gitar (11)
 Richard Thompson – «andre» akustisk gitar (7)
 Stephen Bruton – elektrisk gitar (8)
 Scott Thurston – klaverinstrument (1, 6, 11), klaverinstrument programmering (5)
 Bob Thiele jr. – synth trekkspel (3), synthpad (3), arrangement (3)
 Benmont Tench – Hammond C3-orgel (5, 7, 9), klaverinstrument (9, 10)
 Mitchell Froom – harmonium (7)
 James «Hutch» Hutchinson – bassgitar (1-4, 6, 8-11)
 Don Was – akustisk bass (5)
 Buell Neidlinger – akustisk bass (7)
 Ricky Fataar – trommer (1, 2, 4, 6, 8-11)
 Paulinho Da Costa – perkusjon (1-6, 8-11)
 Debra Dobkin – keltisk basstromme (4)
 John Clark – altfløyte (5), bassfløyte (5), engelsk horn (5)
 David Campbell – strykar- og blåsararrangement (5)
 Larry Corbett – cello (5) 
 Suzie Katayama – cello (5)
 Daniel Smith – cello (5)
 Scott Haupert – bratsj (5)
 Cynthia Morrow – bratsj (5)
 Marty Grebb – barytonsaksofon (6), blåsearrangement (6)
 The Memphis Horns 
 Andrew Love – tenorsaksofon (6), blåsearrangement (6)
 Wayne Jackson – trombone (6), trompet (6), blåsearrangement (6)
 Charlie Musselwhite – munnspel (12)
 Sweet Pea Atkinson – korvokal (1, 4, 6, 9, 10)
 Sir Harry Bowens – korvokal (1, 3, 4, 6, 9, 10)
 David Lasley – korvokal (1, 3, 4, 9, 10)
 Arnold McCuller – korvokal (1, 3, 4, 6, 9, 10)
 Levon Helm – harmonivokal (2)
 Paul Brady – harmonivokal (4, 7), tinnfløyte (4), akustisk gitar (9)
 David Crosby – harmonivokal (5)

Produksjon
 Produsentar – Bonnie Raitt og Don Was
 Produksjonskoordinasjon – Marsha Burns, assisted by Carrie McConkey.
 Lydteknikk og miks – Ed Cherney
 Assisterande lydteknikar – Dan Bosworth
 Ekstra lydteknikarar – Chris Albert, Dan Bosworth, Brad Cook og James Saez.
 Mikseassistent – Michael Reiter
 Mastering av Doug Sax i The Mastering Lab (Hollywood, CA). 
 Kunstnarisk leiar – Jeffrey Fey og Tommy Steele
 Design – Jeffrey Fey 
 Fotografi – John Casado
 Måleri – Clayton Campbell
 Logo – Tim Girvin Design, Inc.
 Management – Jeffrey Hersh, Ron Stone og Jane Oppenheimer.

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Prisar
Grammyprisen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Longing in Their Hearts» frå ,  den 3. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bonnie Raitt-album
Musikkalbum frå 1994
Album produserte av Don Was
Capitol Records-album
NM i orientering 1964

Noregsmeisterskapen i orientering 1964 vart arrangert 20. september ved Trondheim i Sør-Trøndelag, med Sportsklubben Wing som arrangør. Menn og kvinner tevla i det som kunne kallast normalprogram. Stafettane, kalla NM i bodstikke, fann stad i juni månad.

Menn

Kvinner

Kjelder
Arbeiderbladet 21. september 1964

Noregsmeisterskap i 1964
Idrettstilskipingar i Trøndelag
Noregsmeisterskap i orientering
Idrett i Trondheim
NM i orientering 1977

Noregsmeisterskapen i orientering 1977 vart avikla 17. og 18. september ved Kristiansand i Vest-Agder. Menn og kvinner tevla i såkalla normalprogram og i stafett.

Menn

13 km

Stafett

Kvinner

7 km

Stafett

Kjelder
Sportsboken 77-78. Dreyerbok Stavanger. 1977.

Noregsmeisterskap i 1977
Idrettstilskipingar i Agder
Noregsmeisterskap i orientering
Idrett i Kristiansand
Winnipeg Folk Festival

Winnipeg Folk Festival er ein årleg folkemusikk- og kunstfestival driven av ein veldedig organisasjon av same namn. Festivalen blir halden i Birds Hill Provincial Park ved Winnipeg i Manitoba i Canada. Han omfattar ulike artistar og musikkstilar frå heile verda, i tillegg til mange lokale artistar.

Festivalen blei skipa av Mitch Podolak, Colin Gorrie og Ava Kobrinsky i 1974 i høve hundreårsjubileet til Winnipeg. Han har vakse til ei årleg hending som kan ha over  vitjande. Festivalen går føre seg den andre helga i juli. Han byrjar torsdag kveld og går fram til sundag kveld.

Organisasjonen Winnipeg Centennial Folk Festival Inc, skipar også til konsertar i Winnipeg andre delar av året, i konsertsalar som Manitoba Centennial Concert Hall, the Winnipeg Art Gallery, The Playhouse Theatre og Le Rendezvous. Han grunnla folkeminne- og utsalsstaden Home-Made Music i 1982.

Podolak var artistisk leiar for festivalen frå 1974 til 1985, og henta hovudsakleg inn folkemusikarar innan ulike stilar. Frå 1986 til 1991 var Rosalie Goldstein leiar, og innførte eit meir eklektisk program med verdsmusikk, jazz, imporvisasjon, dub-poesi, rock og punk. Leiar frå 1991 var Pierre Guérin, som gjeninnførte eit meir tradisjonelt program.

Konsertar ved festivalen er blitt tekne opp og send av CBC radio sidan byrjinga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Winnipeg Folk Festival» frå ,  den 4. oktober 2020.

Bakgrunnsstoff
 

Winnipeg
Festivalar i Canada
Skipingar i 1974
Musikkfestivalar i Nord-Amerika
Bob Thiele jr.

Bob Thiele jr. () er ein USA-amerikansk musikar og produsent. Han er son av produsenten Bob Thiele og songaren Jane Harvey.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bob Thiele jr.» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske musikarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Geoffrey Holder

Geoffrey Lamont Holder () var ein trinidadisk-amerikansk skodespelar, dansar, musikar og kunstnar. Han var hovuddansar for Metropolitan Ballet i New York før filmkarrieren hans byrja i 1957 med ein opptreden i Carib Gold. I 1973 spelte han den skurkeaktige Baron Samedi i James Bond-filmen Live and Let Die. Han vann to Tony-prisar i 1975 for kostymedesign og regissering av musikalen The Wiz, ei gjenforteljing av The Wizard of Oz.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Geoffrey Holder» frå ,  den 4. oktober 2020.  
 

USA-amerikanske dansarar
USA-amerikanske skodespelarar
Trinidadiske dansarar
Trinidadiske skodespelarar
Road Tested

Road Tested er eit konsertalbum og det første konsertalbumet av Bonnie Raitt, gjeve ut i 1995.

Innhald
CD One

Medverkande
 Bonnie Raitt - vokal, slidegitar, akustisk gitar, klaverinstrument
Band
 Glen Clark - munnspel, klaverinstrument, vokal, harmonivokal
 Debra Dobkin - perkusjon, vokal
 Ricky Fataar - trommer
 Marty Grebb - piano
 James «Hutch» Hutchinson - bass, vokal
 Mark T. Jordan - gitar, mandolin, klaverinstrument, vokal, harmonivokal
 George Marinelli - akustisk gitar, mandolin, elektrisk gitar, vokal
 Jamie Muhoberac - ekstra klaverinstrument 
 Keith Scott - gitar, tremolo
 Benmont Tench - orgel, Hammondorgel
Gjesteartistar
 Bryan Adams - gitar, vokal
 Charles Brown - piano, vokal
 Ruth Brown - vokal
 Jackson Browne - gitar, vokal
 Bruce Hornsby - piano, trekkspel, vokal
 Kim Wilson - munnspel, vokal

Produksjon
 Produsentar: Bonnie Raitt, Ed Cherney, Don Was
 Leiande produsent: Bill Neighbors
 Lydteknikarar: Brant Biles, Ed Cherney
 Innspelt av: Remote Recording Services' Silver Truck, David Hewitt
 Assisterande lydteknikarar: Tom Banghart, Steve Beatty, Phil Gitomer, Sean McClintock, Ronnie Rivera
 Miksing: Brant Biles, Ed Cherney, Bob Clearmountain
 Monitorlydteknikar: Doug Gherna
 Scenemanager: Dan Cook
 Trommeteknikar: John Cregar
 Gitarteknikar: John Gonzales
 Klaverinstrumentteknikar: Terry Lawless
 Teknikar: Roger Cabot
 Huslyd: Paul Middleton
 Lysteknikar: Tom Thompson
 Lysteknikar: Mike Wheeler
 Kunstnarisk leiar: Norman Moore, Tommy Steele
 Design: Jennifer George, Norman Moore
 Foto på omslaget: Lorraine Day
 Kunst: Norman Moore
 Fotografi: Lorraine Day, Ken Friedman

Salslister
Album 

Album (År)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Road Tested» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 bonnieraitt.com: CD Info
 bonnieraitt.com: DVD Info

Bonnie Raitt-album
Album produserte av Don Was
Konsertalbum frå 1995
Capitol Records-album