alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Leonard Rickhard

Leonard Rickhard () er ein norsk målar fødd i Tvedestrand, men busett i Arendal. Han vert omtala som målaren av togna, og vert rekna som ein av dei mest sentrale nolevande kunstnarane i Noreg. Verket Trett Modellflybygger (1985) er kåra til eit av dei 12 viktigaste kunstverka i Morgenbladet. 

Han er utdanna ved Statens håndverk- og kunstindustriskole 1966-67 og ved Statens Kunstakademi 1976-71. Richard hadde seperatutstillingar på Kunstnarforbundet i 1974 og 1977 og på Galleri Dobloug i 1979 og 1982. Rundt 1980 vart han rekna som ein av dei leiande kunstnarane av sin generasjon. Han deltok i Gruppe Zink, med sams utillingar i 1983, 1985 og 1986. Retrospektive utstillingar vart synte på Astrup Fearnley Museet hausten 2001 og på Sørlandets Kunstmuseum hausten 2005. Han har bidrege til å skipa og byggja opp institusjonen Bomuldsfabriken Kunsthall i Arendal, der han også har hatt utstillingar.

I 2009 var Leonard Rickhard årets festspel-utstillar i Bergen Kunsthall i høve til Festspela i Bergen.

Han vart utnemnd til riddar av 1. Klasse av St. Olavs Orden i 2009. I 2000 mottok han den svenske prins Eugen-medaljen, og i 2002 mottok han Aust-Agder fylkes kulturpris.

Norske målarar
Folk frå Tvedestrand
St. Olavs Orden
Sivert Strøm

Sivert Christensen Strøm () var ein norsk jurist og politikar, stortingsrepresentant i fem valbolkar og borgarmeister i Trondheim. Han var far til Boye Strøm.

Strøm var fødd i Øyestad, far hans var sjømann og kaptein i kyst- og utanriksfart. Sjølv vart han student i 1841 og uteksaminert frå universitetet i Christiania som candidatus juris i 1845. Dei neste ti åra var han fullmektig hos fut i det nordafjeldske, frå 1856 overrettssakførar på Kongsvinger. År 1859 vart han utnemnd til sorenskrivar i Nordre Østerdalen, med bustad på Tynset. I 1867 tok han over som borgarmeister i Trondheim etter Emil Aubert. Dette embetet hadde han i 25 år.

Strøm vart vald til stortingsrepresentant for Hedemarkens amt i periodane 1859-60, 1862-64 og 1865-66. Seinare, 1871-73 og 1877-79, representerte han valkrinsen Trondhjem og Levanger. Han var medlem 1859-60, 1871-73 og 1877-79 av Lagtinget, sekretær i same 1862-63 og 1864, samt 1865-66. Elles var han medlem 1859-60 av militærkomiteen, og 1862-63 og 1865-66 av justiskomite nr 1. Formann 1871-73 i justiskomite nr 1 og 1877-79 i justiskomiteen.

1871-84 var Strøm medlem av styret (direksjonen) i Noregs Bank. Han var medlem av dei kongelege kommisjonane om vernepliktslova 1864, sportellønna embete 1866 og myntvesenet 1872.

Strøm kjøpte i 1874 garden Gløshaugen i Trondheim. Her budde han fram til han i 1896 selde garden til den norske staten. Sidan budde han i Kristiania, der han døydde i 1902.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ordførarar i Trondheim
Norske juristar
Folk frå Arendal
Budstikken

Budstikken var ei norsk avis som kom ut i Christiania frå 14. april 1808 til 1814. Avisa vart skipa av Regjeringskommisjonen, men vart i 1810 overtatt av Selskabet for Norges Vel. Enevold de Falsen, som var medlem av kommisjonen, var redaktør for avisa fram til sin død i november 1808, då Ludvig Stoud Platou, overlærar ved Katedralskulen i Christiania, overtok ansvaret.

Eit vanleg nummer av Budstikken var fire sider langt, men fleire utgåver var òg på åtte. Stoffet var svært regimelojalt, og det var tidvis prenta direkte formaningar overfor innbyggjarane og tekstar som skulle byggja opp om folk si haldning til styresmakta. Elles vart det prenta mykje stoff om den pågåande krigen, gjerne i form av reine offisielle rapportar, og informasjon om private donasjonar til soldatar. I perioden under Regjeringskommisjonen fungerte avisa såleis som eit reint propagandainstrument for statsmakta. Òg under Selskabet for Norges Vel heldt den regimelojale lina fram.

Referansar

Norske aviser etter namn
Tidlegare norske aviser
Bersvend Martinusson Røkkum

Bersvend Martinusson Røkkum () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Stangvik på Nordmøre.

Far hans var leiglending på garden Røkkum/Rykkjem i Stangvik. Sjølv gjekk han i 1827 på Jakob Sverdrup sin landbruksskule i Sem i Vestfold. Han kjøpte garden Vassli i Halsa på Nordmøre og busette seg der. Sidan flytta han til garden Innreiten i Halsa, før han fór vidare til høvesvis Fløstad og Senberget i heimbygda Stangvik. År 1849 kjøpte han Røkkum, ein gard forfedrane hans hadde bygsla i fleire slektsledd.

Røkkum var den fyrste ordføraren i Halsa, sidan medlem av heradsstyret i Stangvik. Han var 3. representant frå Romsdals amt på Stortinget 1842, medlem av justiskomiteen.

Røkkum døydde 1867 på ei reise til Kristiansund.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Folk frå Sunndal
Harald Kolbeinson Guddal

Harald Kolbeinson Guddal () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Stryn i Nordfjord.

Guddal var gardbrukar på farsgarden. Han var 3. representant frå Nordre Bergenhus amt på Stortinget i 1842, der han var medlem av konstitusjonskomiteen. I 1836 var han 4. varamann.

Han døydde på slektsgarden i Stryn i 1887.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1842-1844
Folk frå Stryn
Arne Olsson Tonning

Arne Olsson Tonning () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Stryn i Nordfjord.

Tonning gjekk underoffisersskule og var furer fram til 1863. I 1860 overtok han farsgarden på Tonnning og dreiv denne til han døydde. Han hadde ei rekke verv og ombod i lokale tiltak. Mellom anna var han ordførar 1864-89, forlikskommissær frå 1872, sparebankkasserar frå 1878, direktør i amtets sitt dampskipsselskap (Fylkesbaatane) 1880-88.

Tonning var stortingsmann frå 1868 til han døydde i 1892. Han var heile tida medlem av militærkomiteen, sekretær 1874-88 og formann 1889-90 i same. Fast medlem av Lagtinget frå 1879, sekretær 1884-88 og president 1889-92. Elles medlem av valkomiteen 1877-92 og av fullmaktskomiteen 1889-92. Han var medlem av riksretten mot Selmer-ministeriet i 1883-84. I 1873 var han med i Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Trondheim.

Tonning døydde 1892 i Kristiania.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar frå Moderate Venstre
Ordførarar i Stryn
Folk frå Stryn
Gammalnorsk spælsau

Gammalnorsk spælsau eller gamalnorsk spælsau, òg kjend som villsau, er ein sauerase som har halde på mange av eigenskapane til dei sauene som opphavleg var i Noreg og elles i Nord-Europa i eldre tid. Gammalnorsk spælsau er særs hardføre, og beitar som regel ute heile året.

Eigenskapar
Både vêrar og søyer kan ha horn eller vere kollete. Sauen skal ha kort hale (spæl) utan ullhår, kronelokk og tydeleg pannelugg, små øyro og livlege augo. Fargen på ulla kan variere breitt, frå svart gjennom, grått, blått og brunt til kvitt. Det er tydeleg skilnad mellom ullhår (tel) og dekkhår (tog). Ulla skal vere minst 17 cm over krysset. 

Ulla til den gammalnorske spælsauen høver godt for husflidsformål.

Historie
Den gammelnorske sauerasen var einerådande i Noreg fram til 1600-1700-talet. Frå tidleg på 1700-talet vart det importert sauer med finare ull og høgre slaktevekter frå Storbritannia. Sidan etterkommarar av dei importerte sauene vart føretrekte i avlen, vart dei gamle lokale korthalesauene nesten utrydda. 

I 1912 vart det oppretta to avlsstasjonar for å berge det som var att av desse opphavlege sauene. Frå den eine avlsstasjonen har vi kystsau som vart grunnlaget for gammalnorsk sau. Frå den andre har vi korthalesau frå innlandet, som vart grunnlaget for moderne spælsau.

Gammalnorsk spælsau og moderne spælsau har stort sett same historie fram til rundt 1950. På 1960-70-talet vart det avla fram ein moderne spælsaurase med større og meir kjøtfulle dyr, og med meir vekt på kvit farge enn andre sider ved ullkvaliteten.  

Gammalnorsk spælsau vart offisielt definert som ein eigen rase i 2002, etter at Landslaget for Gammalnorsk spælsau var stifta i 2001. 

Ætteboka for gammalnorsk spælsau er open, og spesielt når ein vel ut hanndyr for avlen legg ein vekt på å vidareføre dyr med eksteriør og rasepreg ein fann hos spælsauen før 1960. 

I dag er det truleg omkring  3000 vinterfôra søyer av rasen, som ikkje lenger er truga, men enno kan reknast som sårbar.

Kjelder

Skog og landskap: Gammelnorsk spælsau 

Sauerasar
Norske husdyr
Hauskje kraftverk

Hauskje kraftverk er eit kombinert vass- og kraftverk i Hjelmeland kommune i Rogaland. 

Kraftverket nyttar eit fall på 344 meter, og har ein installert effekt på 0,6 MW og ein gjennomsnittleg årsproduksjon på 3 GWh. 

Produksjonen starta i 1990, og kraftverket er ått av Lyse Energi.

Kjelder 
 NVE
.

Kraftverk i Rogaland
Byggverk i Hjelmeland
Lyse Energi
Næringsliv i Hjelmeland
Hudsystemet

Hudsystemet (medisinsk latin integumentum commune) er det ytre organsystemet som vernar kroppen mot skade utanfrå. Huda hjå virveldyr har to typiske lag, overhud og indre lêrhud. I tillegg til hudceller finn ein gjerne sveitte- og talgkjertlar, harde delar som kutikula og utvekstar som negler, klør, hår og fjører i hudsystemet. Like innanfor huda finn ein feittvev.

Funksjonar 
Hudsystemet hjelper til med å regulera kroppen ved å verna indre vev og organ frå ytre påverkingar, til dømes temperaturendringar og organismar som kan gje infeksjon, og ved andre funksjonar. Det vernar mot væsketap og solstråling, men kan også sleppa ut væske og andre stoff som sveitte og danna D-vitamin ved hjelp av ultrafiolett lys. 

Hudsystemet er eit viktig kjensleorgan som oppfattar overflatar, trykk, varme og kulde. Det er lagringsstad for vatn, feitt, glukose og D-vitamin.

Kjelder 
 Integumentary System. MeSH Descriptor Data ved nlm.nih.gov

 Delar av denne artikkelen bygger på «Integumentary system» frå ,  den 30. november 2010.  
 

 
Hud
Organsystem
Respirasjonssystem

Respirasjonssystem i ulike organismar er celler og organ som syter for anding, det vil seie at oksygen og karbondioksid blir utveksla mellom organismen og omverda. Dyr andar inn oksygen og skil ut karbondioksid. I pattedyr omfattar systemet luftvegar som nase, munn og svelg, lungene og musklar. I andre dyr, som amfibium, skjer noko av gassutvesklinga gjennom huda. 

Også plantar har respirasjonssystem, men dei kan også utveksla gass andre vegen, altså ta opp karbondioksid og skilja ut oksygen. Ein del plantar nyttar spalteopningar på undersida av blada som del av sitt respirasjonssystem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Respiratory system» frå ,  den 30. november 2010.

Bakgrunnsstoff

organsystem
anding
Carl Stousland

Carl Stousland () var ein norsk kjøpmann, bankmann og stortingsmann. Han representerte Venstre fram til 1909, perioden 1919-21 var han «uavhengig». Han var sentral i handelslivet og lokalpolitikken i Skien i ei årrekke. Henrik Ibsen var morbror hans.

Stousland var fødd i Skien, far hans var skipper. Frå 1874 til 1878 var han handelsbetjent i Brevik, deretter arbeidde han i onkelen Ole P. Ibsen si kolonialforretning i Skien fram til 1885. Han overtok då forretninga som dreiv fram til 1904. Frå 1888 dreiv han eiga assuranseforretning i Skien, og frå 1912 til 1932 var han børskommissær i byen. Stousland var stiftar i Skiens Kjøbmannsforening frå 1888 og formann i ti år framover. Frå 1912 til -23 var han formann i Skiens handelskammer.

Stousland var medlem av Skien bystyre frå 1888 til 1919. Han sat i formannskapet i fleire år, og i periodane 1897-99 og 1917-19 var han ordførar. Stousland var vararepresentant for Venstre på Stortinget for Skien i 1895, møtte i 1897 frå 5. juli. Ved stortingsvalet same hausten kom han inn på fast plass. Han hadde sete på Stortinget fire samanhengande periodar 1898 til 1909. Alle periodane fram til 1907 var han med i næringskomite nr 2, formann 1901-03. Elles var han sekretær i Stortinget 1900-03 og 1906-09, samt medlem av valkomiteen 1906-09. Fram til dess hadde han vore venstremann. Då han på ny kom på Stortinget, 1919-21, var han vald på ei partiuavhengig liste.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske forretningsfolk
Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Ordførarar i Skien
Folk frå Skien
Spett

Spett - òg kalla jarnstaur -  er ei jarnstong som vert brukt som reiskap for å laga hòl i jord og grus eller som vektstong når ein skal lirka ut stein som sit vanskeleg til. Stonga er rund eller åttekanta og tynnast i enden ein held i. Ho vert firkanta og tjukkare mot nedre enden som endar i ein flat spiss.

Dreiemomenta er like store, men motsett retta, på kvar side av spettet. Langs heile spettet er det bøyekrefter som vert svakare med avstanden frå vippepunktet. Derfor er tjukna størst i den nedre delen og kan minke mot handtaket.

Spett finst i fleire storleikar. Vanlegast er eit lite, ein meter langt som er lett å få med seg også i ulendt terreng, og eit større og tyngre for tyngre løft.

Arbeidsmåten for å stikke hòl, til dømes til hesjestaur, er å løfte spettet loddrett og kyle det ned i jorda så hardt ein orkar. Vert hòlet ikkje stort nok, rører ein spettet rundt, lyftar det opp og stikk ein gong eller fleire i same hòlet.

Som vektstong gjer spettet det mogleg å lirka og rikka på steinar som er fleire gonger tyngre enn ein kan lyfta.

Sjå òg 
Handspik

Kjelder 
Denne artikkelen byggjer på «Spett» frå , den 30. november 2010.

Verktøy
Lars Jakobsson Tingnes

Lars Jakobsson Tingnes () var ein norsk gardbrukar, gjestgjevar og stortingsmann frå Førde i Sunnfjord.

Tingnes var frå garden Rotenes i Førde. Sjølv vart han i 1788 gardbrukar og gjestgjevar på Tingneset i Vevring i Sunnfjord.

Både i 1815-16 og 1818 var Tingnes 3. representant for Nordre Bergenhus amt på Stortinget. I 1815-16 var han medlem av komiteen for landbruk, skogbruk og bergdrift. På Stortinget 1818 var han medlem av ti komitear, mellom dei om sundagsfiske, om allmugeskulelova, om lærarseminar og lærarløner, om matrikkellova, samt om utskifting og odelstakstar. I samband med dei siste sakene kom han då med framlegg om at berre folk med jordbrukskunnskap skulle få eige jord. Unntaket frå denne regelen skulle vere dersom kjøparane hadde planar å nytte tomta til fabrikkanlegg. Tingnes ville slik hindre byborgarar å drive gardsbruk gjennom forpaktarar.

Han var tildelt borgardådsmedaljen. 

Tingnes omkom på sjøen ved Rekstalandet i Kinn saman med tre drengar vinteren 1829.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914, digital utgåve side 882

Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar 1818-1820
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Medaljen for borgardåd
Døde av drukning
Folk frå Førde
Ole Antonsson Holsen

Ole Antonsson Holsen () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Førde i Sunnfjord.

Holsen var son til ein gardbrukar. Han var i ein del år skulehaldar i omgangsskule. I 1831 tok han over farsgarden Holsen og dreiv denne sidan. År 1837 kom han med i det fyrste heradsstyret i Førde og var medlem av dette til 1859. 

I 1845 og 1851 var Holsen 2. representant frå Nordre Bergenhus amt på Stortinget. På begge tingsamlingane var han medlem av budsjettkomiteen, siste gongen også av Lagtinget.

Han døydde på garden sin i Førde i 1864.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Lokalpolitikarar i Førde
Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Folk frå Førde
Steigarsau

Steigarsau er ein nordnorsk sauerase, avla fram i 1880-åra i Steigen i Nordland etter kryssing mellom importert sjeviotsau av typen sutherland og lokal nord-norsk spælsau.

Utsjånad og eigenskapar
Steigarsauen er ein middelsstor sau, høgstilt på nette bein, med ein levandevekt for søyer på rundt 70-80 kg. Rasen er kjend for god ullkvalitet. 

Ryggen til steigarsauen skal vere lang og godt kjøttsett. Hovudet skal vere lett å kjenne att på bogen i naseryggen. Hårlaget på hovudet kan vere noko gulaktig, av og til med mørke flekkar, men ullfellen skal ikkje ha svarte hår. Nasebor og klauver skal vere svarte.

Sauen er roleg og produktiv med godt utvikla morsinstinkt.

Historie
Det var Steigens Landboforening som ville betre sauehaldet i området ved å kjøpe inn vêrar og søyer av sutherland (også kalla nordskotsk sjeviot) og plasserte dei rundt om i Steigen. Desse sauene kryssa seg med lokale spælsauer, og resultatet av denne kryssinga vart utgangspunktet for steigarsauen. Seinare vart òg noko leicester-sau kryssa inn.

Steigarsauen vart presentert på ei utstilling i 1898 , og etterkvart fekk han stor utbreiing i Nordland, Troms, og delar av Trøndelag. Den første stamboka vart utgjeven i 1934, men offisielt vart han ikkje godkjend som eigen rase før i 1954.

Norsk genressurssenter og Genressursutvalget for husdyr definerte i 2008 steigarsauen som ein nasjonal verneverdig rase.  
Norsk genressurssenter har i 2010 oversikt over om lag 650 vinterfôra sauer fordelt på om lag 14 besetningar. Det er usikkert kor reinrasa alle desse søyene er, og rasen er enno rekna som truga.

Kjelder
Skog og landskap: Steigarsau 

Sauerasar
Norske husdyr
Karl Larsson Vefring

Karl Andreas Larsson Vefring () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Vevring i Sunnfjord.

Vefring var fyrst gardbrukar på farsgarden i ein heil del år. I 1867 kjøpte han garden Vassbotn i same soknet og flytta dit.

Vefring representerte Nordre Bergenhus amt på Stortinget i 1865-66, 1871-73 og 1877-79. I den fyrste perioden var han medlem av militærkomiteen, i den andre periodane av kyrkjekomiteen. 

Vefring var ordførar frå 1869 til 1900 i den tidlegare Vevring kommune. 

I 1900 vart han sjuk medan han var på amtstinget. Han la då på heimferd, men døydde på Tingneset, få kilometer frå heimen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Ordførarar i Naustdal
Folk frå Naustdal
Nils Torsteinsson Areklett

Nils Torsteinsson Areklett eller Niels Torstensen Arklet () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Naustdal i Sunnfjord.

I barneåra skal Areklett berre ha gått 3–4 dagar årleg i skule. Han tok i si tid over farsgarden i Naustdal. I 1833 var han 2. representant frå Nordre Bergenhus amt på Stortinget. Ved stortingsvalet i 1835 vart han vald til 1. varamann og møtte i 1836 frå 4. juli, og på omframstortinget 1836-37 i staden for Ola Olsson Heimsæter. Han var i 1833 medlem av tollkomiteen og i 1836-37 av militærkomiteen. Nokre år var han med i heradsstyret i Naustdal. 

Han døydde på slektsgarden i Naustdal i 1871.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Folk frå Naustdal
Ole Svanøe

Ole Torjersson Svanøe () var ein norsk mangesyslar og stortingsmann frå Ål i Hallingdal. Han var far til Kristoffer Svanø.

Liv og gjerning 
Svanøe var son til ein gardbrukar på Stave i Ål. I 1801 trefte han Hans Nielsen Hauge og vart med Hauge på tur frå Gol til Lærdal. Frå då av var han ein av Hauges næraste vener. Deretter reiste han til heimbygda att og var gardbrukar på farsgarden til 1804. Då selde han garden i Ål og kjøpte godset Svanøy i Kinn prestegjeld i Sunnfjord. Bak kjøpet stod Hans Nielsen Hauge. På Svanøy dreiv han stort gardsbruk og fiskeri, anla sagbruk og skipsverft og dreiv nokre år med saltbrenning. År 1812 tok han borgarskap i Bergen og dreiv handel. Han budde nokre år i Sandviken ved Bergen, flytta så tilbake til Svanøy.

Heile sitt liv var Svanøe ein av dei mest verksame haugianarane. Han var mellom dei som hadde størst innverknad i rørsla, og vart i Hauge sitt testament innsett som ein av «dei eldste».

Svanøe var 3. representant frå Nordre Bergenhus amt på omframstortinget 1814. Seinare representerte han amtet på Stortinget 1821-28, 1836-37 og 1842. I 1821 var han medlem av fem komitear, mellom dei komiteen om gasjar og pensjonar. Både i 1821 og på omframstortinget 1822 var han medlem av budsjettkomiteen. I 1824 var han medlem av justiskomiteen og komiteen om innløysinga av riksbanksetlane. På Stortinget 1827 var han medlem i komiteen om jordbruk og fedrift, samt komiteen om brennevinslova. I 1836 var han medlem av konstitusjonskomiteen og i 1842 av desisjonskomiteen.
 
Tildelt borgardådsmedaljen i sølv.

Han døydde på Svanøy i 1859.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Medaljen for borgardåd
Folk frå Ål
Kristoffer Svanø

Kristoffer Olsson Svanø () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Kinn i Sunnfjord. Ole Svanøe var far hans.

Svanø gjekk på Jakob Sverdrup sin landbruksskule på Sem i Vestfold. Seinare overtok han den store Svanøy-garden etter far sin. Han var i mange år medlem av heradsstyret i Kinn og var ordførar 1846-47, 1849-50, 1852-53 og 1868-49.

Svanø representerte Nordre Bergenhus på Stortinget i 1848, 1851, 1858, 1859-60, 1865-66 og 1868-69, på omframstortinget 1858 møtte han som 1. varamann i staden for Ulrich Sverdrup. Han var 1848 medlem av budsjettkomiteen, 1851 av konstitusjonskomiteen og arbeidarkomiteen, 1859-60 av kyrkjekomiteen, 1865-66 av konstitusjonskomiteen og 1868-69 av kyrkjekomite nr 1.

Han døydde på Svanøy i 1887.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Folk frå Flora