alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chervov Peak

Chervov Peak er ein fjelltopp, 2550 moh, som ligg 1 nautisk mil nord for Mørkenatten i Sjtsjerbakovkjeda i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Det vart grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter den sovjetiske geologen Je. I. Tsjervov. Norsk Polarinstitutt reknar Chervov Peak som ein del av Mørkenatten, og det har derfor ikkje eit eige norsk namn.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Langskallane

Langskallane er eit fjell i Antarktis på 350 moh. som ragar over nordenden av Langhovde på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Det vart òg kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen, 1957–62, og namngjeve «Chōtō-san» (Langskallane) i samband med namnet Langhovde.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Chōtō» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Mont Collard

Mont Collard  er eit fjell med ei høgd opp mot 2350 moh, som står 3,5 nautiske mil sør for Perovfjellet heilt sør i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under G. de Gerlache og vart namngjeven av han etter Leo Collard, ein belgisk minister.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Cumulusfjellet

Cumulusfjellet er eit fjell, 2335 moh, like nord for Høgsenga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cumulus Mountain» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Dallmannfjellet

Dallmannfjellet er eit bratt fjell, 2485 moh, 11,5 km aust for den nordlege delen av Conradfjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Eduard Dallmann, ein tysk kvalfangstkaptein som utforska vestkysten av Den antarktiske halvøya i 1873–1874. Dallmann var den første personen som segla under tysk flagg i antarktiske farvatn..

Sjå òg
 Fjell i Dronning Maud Land

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Dallmann» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Orvinfjella
Dalsnuten i Antarktis

Dalsnuten er eit fjell som stig opp av isen i den nordaustlege delen av Raudbergdalen like nord for Jøkulskarvet i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dalsnuten Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Hansenhovden

Hansenhovden er eit fjell, 1895 moh, som står 1 nautisk mil nord for Kåreseten og like nordvest for Daykovaya Peak heilt nord i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og kalla opp etter Kåre  Hansen, ein meteorolog med den norske ekspedisjonen, 1958–59.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Daykovaya Peak

Daykovaya Peak er eit markant fjell, 1995 moh, som ligg mellom Hansenhovden og Kåreseten i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60 og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61. Sovjetarane namngav det Gora Dajkovaja (Gangberget).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Daykovaya Peak» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Mont DeBreuck

Mont DeBreuck er det nordlegaste fjellmassivet i Dronning Fabiolafjella. Fjellet er hovudsakleg isfritt og har ei høgd på kring 2 000 moh. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Den andre Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, som namngav det etter William DeBreuck, ein glasiolog og observatør ombord på det belgiske flyet som fjellet vart oppdaga frå.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount DeBreuck» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Deildenapen

Deildenapen er eit breitt fjellmassiv med ei høgd opp mot 2050 moh som dannar austveggen av Deildedalen i Austre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Deildenapen» frå ,  den 16. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Fritz Hilpert

Friedrich «Fritz» Hilpert () er ein tysk musikar som er medlem av electro-popgruppa  Kraftwerk.

Bakgrunn 
Fritz Hilpert studerte trompet og perkusjon ved Musisches Max-Reger-Gymmnasium i Tyskland, fram til 1976. Han spelte òg trommer i fleire band på den tida. Frå 1978 studerte han lydteknikk ved Musikhochschule Rheinland og FH Düsseldorf. I 1986 var han ingeniørkvalifisert (tysk ekvivalent til Master of Science) i audio- og biletteknologi. 

Han arbeidde som lydteknikar med fleire tyske band som New-Wave-bandet Din A Testbild før han kom i kontakt med Kraftwerk i 1987.

I tillegg til studioarbeid erstatta han Wolfgang Flür på konsertane til Kraftwerk då dei turnerte i 1990, og han var lydteknikar på albumet The Mix, som kom 1991.

Han har medverka musikalsk til komposisjonane til Kraftwerk sidan Expo 2000 i 1999. Han er tilskriven som medlåtskrivar på dei fleste songane på albumet Tour de France Soundtracks. I lag med Henning Schmitz arbeider han som lydprogramerar og lydteknikar ved Kling Klang studio og styrer nettstsidene Kraftwerk.com og Klingklang.com.

Kraftwerk-medlemmar
Tyske fløytistar
Tyske trommeslagarar
Henning Schmitz

Henning Schmitz () er ein tysk musikar som er medlem av det elektroniske/eksperimentelle popbandet Kraftwerk.

Bakgrunn
Henning Schmitz studerte ved Musikhochschule Rheinland og Fachhochschule Düsseldorf og i 1980 fekk han ingeniærdiplom i audio- og biletteknologi. Frå 1978 arbeidde han med Kraftwerk som lydteknikar og var først omtalt på plateomslaget til Electric Café i 1986, og erstatta seinare det kortvarige medlemmet Fernando Abrantes på konsertane deira frå 1991 og frametter. Han har òg skapt forskjellige musikkstykke og lydeffektar for radioprogram produsert av WDR sidan midten av 1980-åra og arbeider i dag som frilansforelesar ved Robert-Schumann-Institut og stundom produsent for andre artistar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Henning Schmitz» frå ,  den 16. mars 2013.  
 

Tyske klaverspelarar
Kraftwerk-medlemmar
Florian Schneider

Florian Schneider-Esleben () var ein tysk musikar som er mest kjend som langvarig medlem av elektronikabandet Kraftwerk. Han var med frå starten av til han slutta i november 2008.

Karriere
Florian Schneider-Esleben starta Kraftwerk med Ralf Hütter i 1970. Dei møtte kvarandre i 1968 medan dei studerte ved Kunstakademiet i Remscheid, då Robert Schumann Hochschule i Düsseldorf. Dei spelte improvisasjonsmusikk i lag i gruppa Organisation. Før han møtte Hütter, hadde Schneider spelt med Eberhard Kranemann i gruppa Pissoff frå 1967 til 1968. Frå 1968 til  1969 spelte Schneider fløyte med Ralf Hütter på Hammondorgel, Eberhard Kranemann på bass og Paul Lovens på trommer. 

Opphavleg var hovudinstrumentet til Schneider fløyte, som han spelte ved hjelp av elektroniske effektar, som bandekko, ringmodulering, omformarar, fuzz og wah-wah, slik at han kunne nytte fløyta som eit bassinstrument. Han spelte òg fiolin (med same effektar), elektrisk gitar og nytta synthesizerar (både som melodisk instrument og som lydprosessor). Seinare skapte han sitt eige elektroniske fløyteinstrument. Etter albumet Autobahn frå 1974, nytta han i langt mindre grad akustiske instrument. 

David Bowie kalla det instrumentale stykket «V-2 Schneider» på  “Heroes” opp etter Schneider, og var særs inspirert av stilen til Kraftwerk på Berlintriologien hans seint i 1970-åra. 

Schneider sa i 1991: «Eg byrja å studere seriøst opp til eit visst nivå, men det vart keisamt. Eg såg meg om etter noko anna og fann ut at fløyta var for avgrensande. Like etter kjøpte eg ein mikrofon, så høgtalarar, så ein ekko, så ein synthesizer. Seinare la eg fram eg fløyta. Det var ein slags prosess.» Sjølv om han ikkje var særskild teknisk dyktig på klaver, og var ein dyktig fløytist, føretrekte han å utløyse synth-lydar gjennom eit klaver på konsertane til gruppa i 1976, 1976 og 1981. Seinare vart synthane utvikla slik at synthspelinga vart mindre teknisk krevjande. 

Schneider konsentrerte seg om lyd-design (i eit intervju i 2005 kalla Hütter han ein «lydfetisjist») og Vocoder/tale-syntese. Mellom anna fann han opp Robovox, ein særeigen del av stilen til Kraftwerk.

Schneider var kjend for sine komiske, gåtefulle intervju, sjølv om han sjeldan gav løyve til å bli intervjua.

Slutt i Kraftwerk
Schneider spelte ikkje på nokre av konsertane til Kraftwerk i 2008. På scenen vart han erstatta av Stefan Pfaffe, som hadde arbeidd med bandet som videoteknikar. Schneider slutta i Kraftwerk den 21. november 2008.

Kjelder

Kraftwerk-medlemmar
Tyske fløytistar
Tyske klaverspelarar
Fokl frå Düsseldorf
Karl Bartos

Karl Bartos () er ein tysk musikar og låtskrivar. Mellom 1975 og 1990 spelte han i lag med Wolfgang Flür elektronisk perkusjon i electronicagruppa Kraftwerk. Han vart opphavleg teken med for å spele på den amerikanske delen av Autobahn-turneen. I tillegg til å spele perkusjon, skreiv han musikk for Man-Machine, Computer World og Electric Café og song solovokal på sistnemnde. 

Bartos, som var fødd i Berchtesgaden i Tyskland, forlét gruppa i 1990, visstnok fordi han var frustrert over at det gjekk for treigt då Ralf Hütter og Florian Schneider i aukande grad hadde vorte perfeksjonistar.

I 1992 starta Bartos Elektric Music. Dette nye prosjektet gav ut eit Kraftwerk-liknande album kalla Esperanto i 1993, og det meir gitarbaserte Electric Music i 1998. I mellom desse to albuma samarbeidde Bartos med Bernard Sumner og Johnny Marr på Electronic sitt Raise the Pressure i 1996 og skreiv songar i lag med Andy McCluskey på både Esperanto og Orchestral Manoeuvres in the Dark sitt Universal. I 1998 produserte han eit album for det svenske synthpopbandet Mobile Homes. 

I 2003 gav han ut synthpopalbumet Communication under sitt eige namn. I mars 2011 gav han ut Mini-Composer, som var ein applikasjon for iPhone der ein kunne lage musikk. 15. mars 2013 kom albumet Off the Record.

Diskografi
Med Kraftwerk
1975: Radio-Activity
1977: Trans-Europe Express
1978: Die Mensch-Maschine
1981: Computer World
1983: Tour de France (singel)
1986: Electric Café
1991: The Mix (lydprogramming)

Med Elektric Music (now Elektrisk Music)
1992: Afrika Bambaataa and The Soulsonic Force - Planet Rock (Classic Mix)
1993: Esperanto
1998: Elektrisk Music

Med Electronic
1996: Raise the Pressure

Som Karl Bartos

2000: "15 Minutes of Fame" (singel)
2003: Communication (album)
2004: "Camera Obscura" (singel)
2013: Off the Record (album)
Unreleased
1994: 2nd proposed Elektric Music album (Most of the songs were performed at Elektric Music's Virtua Summer Tour in 1994).
2007: Moebius Redux – Ein Leben in Bildern / Une vie en images / A Life in Pictures (original soundtrack)

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Karl Bartos official site
Karl Bartos Interview (English)
Karl Bartos Interview (Deutsch)
Karl Bartos channel at YouTube

Kraftwerk-medlemmar
Tyske trommeslagarar
Tyske electronicamusikarar
Folk frå Berchtesgaden
Natália Kelly

Natália Kelly () er ein austerriksk songar. Ho har amerikansk far og brasiliansk mor. Kelly flytta frå USA til Austerrike da ho var seks år gamal.

The Voice 2011
I 2011 deltok Kelly i den austerrikske versjonen av The Voice og fekk ei platekontrakt frå Alexander Kahr.

Eurovision Song Contest 2013
Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia, Tyskland, kalla dei fem store og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Austerrike vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natália Kelly» frå ,  den 16. mars 2013.

Fotnotar

Folk frå Connecticut
Austerrikske songarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-låtskrivarar
Austerrikske Eurovision Song Contest-deltakarar
Austerrikske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Tippeligaen 2013

Tippeligaen 2013 er den 23. sesongen av den norske eliteserien i fotball som går under namnet Tippeligaen, og den femte sesongen med 16 deltakande lag. Sesongen starta fredag 15. mars då  tar imot  i Stavanger. 30 og siste runde er søndag 10. november. Regjerande meister er  og dei nyopprykka laga er  og .

Dei to nedste laga rykker ned til 1. divisjon, medan nummer 14 spelar kvalifisering mot laga frå tredje til sjette plass i 1. divisjon om å halde plassen. Vinnande lag går inn i andre kvalifiseringsrunde i Meisterligaen 2014/2015.

 Det første målet denne sesongen vart scora av Mattias Moström for , ti minuttar ut i kampen mot 
 Det første gule kortet denne sesongen vart delt ut til Johan Lædre Bjørdal på Viking, 28 minuttar ut i kampen mot Molde. 
 Det første raude kortet denne sesongen gjekk til Kim André Madsen på , 79 minuttar ut i kampen mot  i andre runde. 
 Det første ekte hattricket denne sesongen vart scora av Abderrazak Hamed-Allah for  i kampen deira mot  den 12. mai i runde 9.

Tabell

Statistikk

Laga

Hovudtrenarar

Hovudtrenarar for dei ulike laga ved sesongstart var:

Sist redigert: 12. mars 2013

Trenarbytte

Tilskodartal

Stadion

Dommarar

Norges Fotballforbund har sett opp desse dommarane for sesongen 2013:

Målscorarar

Terminliste

Kjelde: Norges Fotballforbund

Oversikt/resultat

Kjelder

Fotball i 2013
Hannah Mancini

Hannah Mancini () er ein amerikansk songar.

EMA 2011
Saman med Sylvain og Mike Vale deltok ho i EMA 2011, den slovenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland, med songen «Ti si tisti». I finalen vart to bidrag røysta vidare til ein superfinale der vinnaren vart røysta fram med telefonrøysting.

Finalen
Songen starta som nummer åtte, etter «Ladadidej» av April og før «Pravi čas» av Time to Time. Bidraget gjekk ikkje vidare til superfinalen og fekk heller ikkje representere Slovenia i Eurovision Song Contest 2011.

Eurovision Song Contest 2013
1. februar 2013 annonserte Radiotelevizija Slovenija (RTV SLO) at dei hadde vald Mancini som representant for Slovenia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. 14. februar vart den engelskspråklege songen «Straight Into Love» presentert på ei pressekonferanse. Songen har ho skrive saman med Gregor Zemljic, Erik Margan og Matija Rodic. Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia og Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifisert til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Slovenia vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.

Kjelder
{{liminn:omsett|en|dato= 17. mars 2013

Denne artikkelen bygger på «Slovenia in the Eurovision Song Contest 2011» frå ,  den 17. mars 2013.

Fotnotar

Folk frå Los Angeles
USA-amerikanske songarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-låtskrivarar
Slovenske Eurovision Song Contest-deltakarar
Slovenske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Didier Défago

Didier Défago () er ein sveitsisk skirennar frå landsbyen Morgins i Troistorrents i kantonen Valais. Défago vart olympisk meister i utfor under vinter-OL 2010 i Vancouver. I tida 2002-11 vann han fire renn i verdscupen i alpine greiner, 14 gongar har han stått på pallen.

Aktiv
I 1996 vann Défago junior-VM i super-G og fekk sølv i kombinasjonen og bronse i storslalåm. Straks etter debuterte han i verdscupen i alpint i Hafjell med ein 15. plass i storslalåm. 

Défago byrja nærme seg verdseliten i 2000-sesongen då han i to renn kom i mål som sjuandemann. På tampen av 2001-sesongen vart han nummer fire i eit super-G-renn i Kvitfjell, slått av tre austerrikarar. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han sin fyrste pallplass då han i same super-G-løypa vart nummer to etter Alessandro Fattori frå Italia.

Défagos fyrste verdscupsiger kom 20. desember 2002, i eit super-G-renn i Gherdëina. I 2005-sesongen gjorde han mange gode prestasjonar og kom på sjetteplass samanlagt i verdscupen. Denne plasseringa kopierte han i 2009-sesongen, då han vart nummer tre både i kampen om utforpokalen og om super-G-pokalen av verdscupen. I same sesongen, i januar 2009, tok han sin andre siger då han rann fortast i utforløypa i Wengen.

I VM 2007 i Åre kom Défago på fjerde plass i superkombinasjonen, hans beste meisterskapsplassering til dess, i ei tevling der landsmannen Daniel Albrecht vart verdsmeister. Under OL 2010 opplevde Défago høgdepunktet som aktiv då han vart olympiameister i utforrennet, sju hundredels sekund framom norske Aksel Lund Svindal.

Défago tok sin fjerde og siste siger i verdscupen i eit utforrenn i Bormio romjula 2011.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2001: Nr 6 i super-G under VM i alpint i St. Anton
2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
2003: Nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
2005: Nr 6 i utfor og 7 i super-G under alpin-VM i Bormio
2006: Nr 14 i storslalåm under vinter-OL i Torino
2007: Nr 4 i superkombinasjonen og nr 10 i utfor under alpin-VM i Åre
2009: Nr 9 i super-G under alpin-VM i Val-d’Isère
2010: Gullmedalje i utfor under vinter-OL i Vancouver
2013: Nr 8 i utfor under alpin-VM i Schladming

Verdscupsigrar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Didier Défago» frå ,  den 17. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske alpinistar
Olympiske meistrar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Dekefjellet

Dekefjellet er eit langstrekt fjell, kring 3 nautiske mil lang og nedanfor Kamskajatoppen, som står 1,5 nautiske mil vest for Skavlrimen i Weyprechtfjella i Dronning Maud Land. Fjellet er delvis bert og delvis dekt av snø. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Fjellet vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dekefjellet Mountain» frå ,  den 17. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Mont Derom

Mont Derom er eit fjellmassiv på 2400 moh som ligg 3 km sør for Mount Eyskens i Dronning Fabiolafjella. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom og vart kalla opp etter Derom av Centre National de Recherches Polaires de Belgique.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Derom» frå ,  den 17. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Mount Deryugin

Mount Deryugin er eit fjell, 2635 moh, i Vindegga i Liebknechtfjella i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60 og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, som kalla det opp etter den sovjetiske zoologen K.M. Derjugin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Deryugin» frå ,  den 17. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Dronning Maud Land
Humboldtfjella
Devoldnuten

Devoldnuten er eit fjell, 3280 moh, mellom Kjelbotnnuten og Pukkelen nær toppen av Byrdbreen i Sør-Rondane. Det vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter Hallvard Devold, som i lag med Hjalmar Riiser-Larsen og Olav Kjelbotn undersøkte Prinsesse Ragnhild Kyst med hundesledar i 1933.

Høyden på 3280 moh er ikke dokumentert. Etter kart utgitt av Norsk Polarinstitutt i 1988, basert på belgiske trianguleringer, er høyden i overkant av 2400 moh.

Kjelder 

Fjell i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Silvan Zurbriggen

Silvan Zurbriggen () er ein sveitsisk tidlegare skirennar frå Brig-Glis i kantonen Valais. Han vann sølvmedaljen i slalåm under verdsmeisterskapen 2003 i St. Moritz, samt bronsemedaljen i den alpine kombinasjonen under Vinter-OL 2010 i Vancouver. Han er ein fjern slektning av Pirmin Zurbriggen.

Aktiv
Zurbriggen overraska i 2002 med ein sjetteplass i super-G-rennet under vinter-OL i Salt Lake City. Sesongen etter overraska han på ny med å ta sølvmedaljen i slalåm i den alpine verdsmeisterskapen i St. Moritz. Si fyrste pallplassering i verdscupen oppnådde han i Sestriere i desember 2004, der han vart nummer to i eit slalåmrenn.

Frå 2006 satsa Zurbriggen like mykje på utfor som slalåm, noko som viste att i resultatlistene over kombinasjonstevlingane. I denne øvinga fekk han nytte av sine eigenskapar som slalåm- og utforrennar. Etter eit fall i utforløypa i Gherdëina 15. desember 2007, gjekk han skadd resten av sesongen.

I verdscupen i alpint har Zurbiggen sigra i to tevlingar, fyrst i den alpin kombinasjonen i Kitzbühel 25. januar 2009 og så i utfor i Gherdëina 18. desember 2010. Tre gongar har han vorte nummer to i slalåm i verdscuprenn, fyrst i den førnemnde tevlinga i 2004 og så to gongar i 2009/10-sesongen.

Zurbriggen tok bronsemedaljen i kombinasjonen under vinter-OL 2010. Han la opp i 2015.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
2003: Sølvmedalje i slalåm og nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
2005: Nr 5 i kombinasjonen og nr 7 i slalåm i alpin-VM i Bormio
2006: Nr 15 i slalåm under vinter-OL i Torino
2007: Nr 8 i superkombinasjonen under alpin-VM i Åre
2009: Nr 4 i superkombinasjonen under alpin-VM i Val-d’Isère
2010: Bronsemedalje i superkombinasjonen under vinter-OL i Vancouver
2011: Nr 12 i utfor under alpin-VM i Garmisch-Partenkirchen
2013: Nr 6 i utfor og nr 7 i superkombinasjonen under alpin-VM i Schladming
2015: Nr 15 i kombinasjonen under alpin-VM i Beaver Creek

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Silvan Zurbriggen» frå ,  den 17. mars 2013.

Bakgrunnsstoff

Sveitsiske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010