alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Daliyat al-Karmel

Daliyat al-Karmel (hebraisk skrift  arabisk دَالِيَةِ ٱلْكَرْمِل) er ein drusar-by i Haifa distrikt i Israel, kring 20 km søraust for Haifa. Mot slutten av 2012, var folketalet 16 000. Daliyat al-Karmel, som ligg på Karmelberget, er den største og sørlegaste drusarbyen i landet.

Historie
I 1283 var både Daliyat al-Karmel og  Kh.  Doubel (like sør for Daliyat al-Karmel) nemnde som ein del av området til krossfararane, i følgje hudnaen mellom krossfararane i Akko og mamelukk-sultanen Qalawun.

I 1870 omtalte den franske oppdagaren Victor Guérin omfattande ruinar sør for Daliyat al-Karmel, kalla Khirbet Doubel. Ruinane var dei mest omfattande på Karmelberget. Guérin meinte det måtte ver byen på Karmelberget som er nemnd av Plinius. Conder og Kitchener kartla område og noterte «spor av ruinar» ein stad søraust for sentrum av landsbyen kalla Dubil. Seinare utgravingar der har avdekt funn frå jernalderen, tidleg romartid og bysantinsk tid. 

På 1600-talet, då området var ein del av Det osmanske riket, om drusarar frå åslandet nær Aleppo i Syria til Daliyat al-Karmel, og i 1859 utgjorde dei 300 innbyggjarar.

I 1870 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen. Han talde 400 innbyggjarar, alle drusarar. Husa var hovudsakleg bygde av adobe, med berre få steinhus. Dei lokale heldt gudsteneste i ei grotte, der Guerin ikkje fekk lov å gå inn.

I 1881 vart landsbyen skildra av Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine som «ein steinlandsby på ein knoll på Karmelberget. I sør ligg ein brunn og ei fin kjelde i vest, nær Umm esh Shukf. I nord ligg ei lita slette eller ein open dal, oppdyrka med korn. Alle innbyggjarane er drusarar». I midten av 1880-åra var folketalet estimert til 620 drusarar.

I folketeljinga i 1922 utført av dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Daliat al-Carmel 993 innbyggjarar, 921 drusarar og 21 kristne, og dette auka i 1931 til 1173, då det var 1154 drusarar, 11 kristne og åtte muslimar, fordelt på 236 hus. 

I 1945 budde det 2 060 arabarar i Daliyat al-Karmel. 

Byen fekk status som lokal kommune i 1951. I 2003 vart han slått saman med den nærliggande Isfiya til Ir HaKarmel. I 2008 vart dei to byane skilde igjen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daliyat al-Karmel» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
  

 
 
  

Mülinen, Egbert Friedrich von 1908, Beiträge zur Kenntnis des Karmels "Separateabdruck aus der Zeitschrift des Deutschen Palëstina-Vereins Band XXX (1907) Seite 117-207 und Band XXXI (1908) Seite 1-258."  ("Daliet el-kirmil": p. 242 ff. )

Bakgrunnsstoff
Welcome To Daliyat al-Carmel
Israel tourist board: Daliyat al-Carmel  
Survey of Western Palestine, Map 5:    IAA, Wikimedia commons 

Lokale kommunar i Israel
Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Fureidis

Fureidis (òg Freidis) er ein israelsk-arabisk by i Haifa distrikt i Israel. Han fekk lokal kommunestatus i 1952.

Namn
Ein trur namnet kjem frå det arabiske firdawis, som tyder Edens hage, lånt frå det persiske paradis.

Arkeologiske funn

På 1800-talet vart tre graver hogd ut i berget undersøkt i Fureidis, kvar med fleire kokhim.

Ei grotte oppom den gamle delen av Fureidis på vestsida av Karmelberget hadde restar av grotter frå koparsteinalderen, inkludert store boller, krukker,  beinhusrestar og ein lyserosa kalksteinsornament.

Det er òg funne keramikk og restane av ein akvedukt datert til romersk og bysantinsk tid.

Historie
Seint i osmansk tid, i 1859, vart folketalet estimert til 200. I 1870 vitja den franske reisande Victor Guérin landsbyen. Han estimerte at det budde 140 menneske der, hovudsakleg gjetarar og tømmermenn, og somme dyrka òg jorda.

I 1880-åra skildra The Survey of Western Palestine staden som ein landsby av adobestein og stein ved foten av åsen og med ein brunn i sør. Fureidis er ein av få arabiske landsbyar på den palestinske kysten som vart verande intakt etter krigen i 1948. Under krigen tok byen i mot mange flyktningar frå nærliggande landsbyar, inkludert Tantura. Innbyggjarar i lokale jødiske busetnader, særleg Zichron Yaakov kravde at Fureidis (og nabolandsbyen Jisr az-Zarqa) ikkje skulle angripast, sidan dei tradisjonelt hadde eit godt forhold til Yishuv, og amnge innbyggjarar frå Fureidis arbeidde som innleigd arbeidskraft på jødiske gardar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fureidis» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Morris, Benny (1994): "1948 and After." ISBN 0-19-827929-9. (Chapter 8, p. 257-289: The Case of Abu Ghosh and Beit Naqquba, Al Fureidis and Jisr Zarka in 1948 -or Why Four Villages Remained.)
Oren, Eliran (2010): Horbat Tafat,  Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 122.
  
Spivak, Polina (2008):   El-Fureidis Region, Survey Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 120.
Torge, Hagit (2011): Horbat Tawwasim, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 123.
Yannai, Eli (2007):   El-Fureidis Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 119.

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Fureidis

Lokale kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Isfiya

Isfiya (arabisk عسفيا), òg kalla Ussefiya, er ein drusarlandsby og lokal kommune nord i Israel. Han ligg på Karmelberget og er ein del av Haifa distrikt. I 2009 hadde han eit folketal på 25 400. I 2003 vart den lokal kommunen slått saman med den næliggande Daliyat al-Karmel og danna Ir HaKarmel. Den nye byen vart oppløyst alt i 2008 og dei to mindre byane fekk attende den sjølvstendige statusen sin.

Historie
Isfiya var bygd i ruinane av ein austromersk busetnad. Det er òg gjort funn frå krossfararane i landsbyen. I 1930 vart det avdekt ruinane av ein jødisk by frå 400-talet, Husifah, i Isfiya. Mellom anna vart det funne ei synagoge med mosaikkgolv, jødiske symbol og inskripsjonen «Fred over Israel». Ein fann òg 4 500 gullmyntar frå romartida. 

Isfiya vart nemtn som ein del av området til sultanen under hudnaen mellom krossfararane i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur (Qalawun) i 1283.

Drusarane kom til landsbyen tidleg på 1700-talet. Dei levde av produksjon av olivenolje, honning og druer.

Isfiya var ein av berre to landsbyar att på Karmelberget etter utkastinga av Ibrahim Pasha i 1841. Sytten andre landsbyar forsvann. Landsbyen klarte seg mellom anna delvis på grunn av «særskild mot» blant innbyggjarar, og delvis fordi dei kjøpte seg vern hos ein lokal høvding, Akil Agha.

I 1859 vart folketalet estimert til 400.

I 1863 vitja H.B. Tristram landsbyen og skildra han som ei blanding av drusarar og kristne, med ein kristen sjeik. I 1870 vitja den franske reisande Victor Guérin landsbyen, som då hadde 600 innbyggjarar, nesten alle drusarar. Det voks hagar kring heile landsbyen. Somme hus var særs gamle og Guérin meinte dei var frå mellomalderen eller enno eldre, frå tida kring krossfararane.

I 1881 skildra Palestine Exploration Fund landsbyen som «på den høgaste delen av Karmel, og det høgastliggande huset var derfor ein trigonometrisk stasjon på ryggen. Han er ein mellomstor landsby av steinhus, med ein brunn i sørvest. Alle innbyggjarane er drusarar. Kornårkar og oliven ligg kring landområdet»."

I folketeljinga i 1922 utført av dei britiske mandatstyresmaktene hadde 'Asfia 590 drusarar, 126 kristne og 17 muslimar, i alt 733 innbyggjarar. I 1945 var talet auka til 1790 arabarar. 

Sjølv om landsbyen framleis hovudsakleg er drusisk, er det mange jødar som bur i Isfiya.

Landemerke
Grava til Abu Abdallah ligg i Isfiya. Abu Abdullah var ein av tre religiøse leiarar valt av kalifen Al-Hakem i 996 CE for å fremje drusar-trua. Drusarane dreg på pilegrimsreise til grava kvart år den 15. november.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isfiya» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Oren, Eliran (2008): ‘Isfiya, final report,  Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel,  Journal 120
  
    
Alternative:   (Isfiya: p. 107- 111)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Isfiya

Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Jisr az-Zarqa

Jisr az-Zarqa (arabisk جِسْر الزَّرْقَاء, hebraisk skrift , tyder «brua over den blå», ofte forkorta til Jisr) er ein israelsk-arabisk by i Israel, nord på Den israelske kystsletta. Han ligg like nord for Caesarea i Haifa distrikt, og fekk lokal kommune status i 1963. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen eit folketal på 11 100 mot slutten av 2005. Namnet Jisr az-Zarqa syner til Taninimelva, som på arabisk vert kalla Den blå elva.

Historie
Jisr az-Zarqa er den einaste attverande, arabiske byen i Israel som ligg ved kysten av Middelhavet. Før staten vart grunnlagd, var byen busett av beduinar frå Ghawarina-stamma. Jødar frå nabobyane i Zikhron Ya'akov og Binyamina, som var avhengig av innbyggjarane i Jisr az-Zarqa som arbeidskraft på gardane, hindre at dei vart drivne bort i 1948.

I november 2002 vart det bygd ein stor jordvoll langs ein 160 meter brei korridor mellom Jisr az-Zarqa og nabobyen Caesarea. Vollen vart bygd for å hindre støy frå muezzin i lokale moskear, geværskot under feiringar, og for å redusere eigedomslovbrot i området. Innbyggjarane i Jisr az-Zarqa hevdar at nasjonalparken i nord, volleni sør, vegen i aust og havet i vest hindrar byen frå å kunne utvidast.

Demografi

Innbyggjarane i Jisr az-Zarqa er hovudsakleg muslimar..

I 2006 hadde byen visstnok den lågaste gjennomsnittlege månadsløna i heile Israel. 

Ein lokal innbyggjar, Mariam Amash, søkte om eit nytt ID-kort i Hadera i februar 2008, ved hjelp av ein fødselsattest gjeve ut av Det osmanske riket i 1888. Dette vart stadfesta av Guinness rekordbok og gjorde ho då til den eldste levande personen i verda. Ho døydde 22. desember 2012, 124 år gammal.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jisr az-Zarqa» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 Massarwa, Abdallah (2010):  Jisr ez-Zarqa Final Report, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 122
 Morris, Benny (1994): "1948 and after; Israel and the palestinskes" ISBN 0-19-827929-9. (Chapter 8, p. 257-289: The Case of Abu Ghosh and Beit Naqquba, Al Fureidis and Jisr Zarka in 1948 -or Why Four Villages Remained.)
 Sa‘id, Kareem  (2009): Jisr ez-Zarqa Final Report , Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 121
 Shadman, Amit, (2011): Jisr ez-Zarqa, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 123

Bakgrunnsstoff
  Velkommen til Kh. Jisr al-Zarqa, Palestine Remembered

Lokale kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Odd Holøs

Odd Steinar Holøs () var ein norsk journalist, byråkrat og politikar frå Rakkestad. Han representerte Østfold og Kristeleg Folkeparti på Stortinget i 1972/73-sesjonen, og perioden 1981-89.

Holøs gjekk ut frå handelsgymnas i Fredrikstad i 1944. Han arbeidde som formannskapssekretær i Rakkestad kommune 1945-46, og var samstundes redaktør i Østfold Bygdeblad 1945-47. Frå 1946 til -50 var han journalist i Vårt Land, deretter redaksjonssekretær i Dagsavisa 1950-63. Ved sidan av var han frå 1957 på ny redaktør i Østfold. I 1964 slutta han som bladfyk då han fekk stillinga som sosialsjef i Rakkestad kommune, ei stilling han beheldt til han i 1981 fekk fast plass på Stortinget.

Holøs var varaordførar i Rakkestad frå 1956 til 1967. Tidleg hausten 1963 var han i fire veker statssekretær i Sosialdepartementet i den svært kortliva Lyng-regjeringa. Frå 1957 til 1958 var han formann i KrFs ungdomssorganisasjon.

18.oktober 1972 vart østfoldrepresentanten, og partifellen til Holøs, Lars Korvald, utnemnd til statsminister i Noreg. Som fyrste vararepresentant for partiet tok Holøs sete på Stortinget resten av sesjonen, til dess Korvald på ny hamna på Tinget etter stortingsvalet 1973. Holøs var 1972/73 medlem i Justiskomitéen og 1981–89 medlem i Sosialkomitéen, den siste fireårsbolken som nestleder i komitéen. Elles var han visesekretær i Odelstinget 1981-85, samt 1985-89 medlem av den mindre viktige Valkomitéen.

Kjelder 
 

Statssekretærar i Regjeringa Lyng
Statssekretærar frå KrF
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar frå KrF
Norske journalistar
Folk frå Rakkestad
Leiarar i KrFU
Georg Johan Jacobsen

Georg Johan Jacobsen () var ein norsk politikar frå Bergen. Han vart vald inn på Stortinget frå Hordaland og for Arbeidarpartiet i 1973, og vart attvald i 1977.

Jakobsen var son til ein målarsvein. Sjølv var han sjømann frå 1948 til -50, og deretter ekspeditør ved Leiebilkontoret i heimbyen fram til 1962. Dei neste seks åra var han abonnementssjef i Bergens Arbeiderblad, til han i 1968 fekk arbeid i Bergen kommune.

Periodane 1960-63 og 1968-71 var Jacobsen medlem av Bergen bystyre, den siste fireårsbolken også med sete formannskapet.

Jacobsen fekk plass på Stortinget etter valet hausten 1973, og vart plassert i Sjøfarts- og fiskerikomitéen. Med knapp margin sikra han seg ein ny periode for Arbeidarpartiet på Hordalandsbenken ved stortingsvalet 1977, han vart då medlem i Kommunal- og miljøvernkomitéen.

Kjelder
Stortinget.no: biografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Folk frå Bergen
Stortingsrepresentantar frå Ap
Kiryat Tivon

Kiryat Tiv'on (hebraisk skrift קִרְיַת טִבְעוֹן}}, òg Qiryat Tiv'on) er ein by i Haifa distrikt i Israel, i åsane mellom Zvulun- og Jezreeldalen. Kiryat Tiv'on ligg 15 km søraust for Haifa, langs hovudvegen til Nasaret. I utkanten av Tiv'on ligg ein beduinsk by kalla Basmat Tab'un. Kiryat Tivon har eit folketal på 16 000.

Historie
 
Kiryat Tiv'on vart grunnlagd i 1958 då tre mindre busetnader vart slått saman: Tiv'on (grunnlagd i 1947), Kiryat Amal (grunnlagd i 1937) og Elro'i (grunnlagd i 1935). Kiryat Haroshet, som vart grunnlagd av ein rabbi frå Jablona i Polen som slo seg ned der med følgjaren sine i 1935, vart ein del av Kiryat Tiv'on i 1979.

Tiv'on vart bygd på landområde eigd av eit britisk, jødisk par som kjøpte området tidleg i 1945. Seinare vart det utvikla av Jewish National Fund basert på ein byplan teikna av Alexander Klein, ein russisk-jødisk arkitekt som fekk jobben av Jewish National Fund.

Landemerke
Byen er mest kjend for nasjonalparken Beit She'arim, som ligg sørvest for byen. Beit Shearim var eit viktig jødisk, andeleg senter og nekropolis i romartida og ein gong setet for Sanhedrin.

Venskapsbyar
Kiryat Tiv'on er venskapsby med:
 Braunschweig i Tyskland
 Compiègne i Frankrike
 Čakovec i Kroatia

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kiryat Tivon» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Lokale kommunar i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Rekhasim

Rekhasim (hebraisk skrift רְכָסִים) er ein by (lokal kommune) i Haifa distrikt i Israel. Han ligg mellom Kiryat Tiv'on, Kiryat Ata og Nesher, ved hovudveg 70, 75 og 762.

Det er estimert at folketalet mot slutten av 2009 var 9 200.

Historie
Han er kalla opp etter eit vers i Jesaja (Jesaja 40:4), fordi byen ligg på fire åsryggar. Han vart grunnlagd i 1951 av tidlegare soldatar og innbyggjarar frå nærliggande ma'abarot.

Geografi
Rekhasim ligg på fire åsar nær Karmelberget, avmerkt med hebraiske bokstavar (Hill Alef, Bet, Gimel og Dalet). Han grensar til to landsbyar i Zvulun regionale kommune: den jødiske Kfar Hasidim og den arabiske Ibtin.

Det lågaste punktet er 19,8 meter over havet, og det høgaste er 193,6 moh. Middeltemperaturen i januar er 11 ºC og 27 ºC i august. Årsmiddelnedbøren er 650 mm.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rekhasim» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Haifa distrikt
Lokale kommunar i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Ma'ale Iron

Ma'ale Iron (hebraisk skrift מעלה עירון, tyder Jarnhøgdene) er ein israelsk-arabisk lokal kommune i Israel i Haifa distrikt og ein del av regionen Wadi Ara like ved Triangelet. Byen består av dei fem arabiske landsbyane Baiada, Musmus, Salim, Musheirifa og Zalafa. Landsbyane vart slått saman til ein enkelt lokal kommune i 1996 av innanriksdepartementet. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Ma'ale Iron eit folketal på 12 800 innbyggjarar i 2009, hovudsakleg muslimar.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ma'ale Iron» frå ,  den 7. april 2015.  
 

Lokale kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Wadi Ara
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Pardes Hanna-Karkur

Pardes Hanna-Karkur (hebraisk skrift פַּרְדֵּס חַנָּה-כַּרְכּוּר) er ein by i Haifa distrikt i Israel. I 2009, hadde han eit folketal på 31 800.

Historie

I 1913 vart 15 kvadratkilometer land kjøpt av Hachsharat Hayishuv frå arabarar i Jenin og Haifa for 400 000 francs (ein sum som tilsvarar 2 millionar amerikanske dollar). To år seinare, vart landområdet seld til ein privat investor, Yitzhak Shlezinger, Odessa-komiteen og First London Ahuza. Dette landområdet vart kjernen i Karkur, moshaven Gan Hashomron og kibbutzen Ein Shemer. Fram til busetjinga faktisk byrjja, vart området verna av Hashomer, som planta eukalyptustre for å omgå ei tyrkisk lov som tillet osmanarane å ekspropriere land som ikkje hadde blitt dyrka i tre år.

Dei første busetjingane gjorde det ikkje så bra. Shlezinger gjekk konkurs og selde landområdet sitt til Jewish National Fund. London Ahuza håpte at engelske jødar skulle slå seg ned på landområdet, men klarte det berre delvis. Til slutt slo Jewish National Fund og London Ahuza seg saman og grunnla Karkur.

Pardes Hanna vart grunnlagd i 1929 av Palestine Jewish Colonisation Association og kalla opp etter Hannah Rothschild, dotter til Nathan Mayer Rothschild.

Den 6. april 1948 raida Irgun ein leir med den britiske arméen ved Pardes Hanna og tok livet av sju britiske soldatar og stal mange våpen.

Etter det israelske sjølvstendet, vart Neve Efraim grunnlagd av jødiske emigrantar frå Jemen og Neve Oved vart grunnlagd av Arbeidarrørsla.I tillegg kom mange jødar frå Mumbai i India, inkludert jødar frå Bahrain som flykta til Israel via Mumbai.  

I 1950-åra vart landsbyane Tel Shalom og Neve Efraim slått saman med Pardes Hanna. Pardes Hanna og Karkur vart slått saman i 1969.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pardes Hanna-Karkur» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Busetnader grunnlagde i 1969
1969 i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Lokale kommunar i Israel
Zikhron Ya'akov

Zichron Ya'akov (hebraisk skrift זִכְרוֹן יַעֲקֹב, tyder «Jacobsminnesmerket», ofte berre korta til Zichron) er ein by i Israel, 35 km sør for Haifa, og ein del av Haifa distrikt. Han ligg ved sørenden av Karmelberget oppom Middelhavet, nær kystvegen (hovudveg 2). Han var ein av dei første jødiske busetnadane i landet, grunnlagd i 1882 av Baron Edmond James de Rothschild og kalla opp etter faren hans.

Historie
Zichron Ya'akov vart grunnlagd i desember 1882 då 100 jødiske pionerar frå Romania, medlemmar av Hovevei Zion-rørsla, kjøpte land i Zammarin. Vanskane med å arbeide den steinete jorda og utbrot av malaria, førte til at mange nybyggjarar flytta før eit år var gått.

I 1883 byrja baron Edmond James de Rothschild å verne busetjinga og la planar om å utvide bustadområde og jordbruksøkonomien. Zichron var ein av dei første jødiske jordbrukskoloniane som kom under vengja til baronen (i lag med Rishon LeZion og Rosh Pinna), som kalla han opp etter faren, James (Ya'akov) Mayer de Rothschild.

For å nå det første målet sitt, henta baron de Rothschild inn planleggjarar som teikna og fordelte hus langs hovudvegen. Baronen fekk òg bygd Ohel Ya'akov-synagoga, kalla opp etter faren. 

Etter fleire økonomiske nederlag, var Rotschild i 1885 med på å starte opp den første vingarden i ISrael, Carmel Winery, i lag med ein flaskefabrikk, i Zichron Ya'akov. Denne gjorde det betre øknonomisk, sjølv om det vart kortvarig då vindruene vart råka av ein parasitt. Nye drueplanter vart dyrka og vingarden byrja å gå godt. Vingarden er framleis i drift i dag. I 1954 vart leivningane av baron Edmond de Rothschild flytta til Zichron Ya'akov.

Venskapsbyar
Zichron Ya'akov er venskapsby med:

 Saint-Maurice i Sveits
 Maisons-Alfort i Frankrike
 Charenton-le-Pont i Frankrike

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zikhron Ya'akov» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Historia til Zichron Ya'aqov

Lokale kommunar i Israel
Jødiske landsbyar i Det osmanske riket
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Alona regionale kommune

Alona regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית אלונה, Mo'atza Azorit Alona) er ein regional kommune nord i Israel. Han er ein del av Haifa distrikt og dekkjr tre moshavim, Amikam, Aviel og Givat Nili. Hovudkvarteret ligg i Amikam.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alona Regional Council» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Regionale kommunar i Israel
Regionale kommunar i Haifa distrikt
Ørkenrotte

Ørkenrotter (Gerbillinae) er ein underfamilie av små gnagarar som omfattar rundt 110 artar fordelt på 16 slekter. Dei lever i Afrika og Asia og er tilpassa tørre, opne område. Ørkenrotter er vanlegvis dagaktive og altetande. Dei er gjerne sosiale dyr som lever saman i små grupper i holer og gangar.

Den mongolske ørkenrotta Meriones unguiculatus er utbreidd som kjæledyr og har også vore brukt som forsøksdyr.

Skildring

Ørkenrotter blir typisk mellom 150 og 300 mm lange, med hale, som utgjer rundt ein tredel av lengda. 
Dei kan vega mellom 10 og 227 gram. Den store ørkenrotta Rhombomys opimus frå Sentral-Asia kan bli over 400 mm lang.

Dyra kan ha ulike pelsfarge, som grå, brun, raudleg eller gulaktig med ei lysare underside. Halen er som regel pelsdekt og kan ha ein dusk i enden. Dei kan ha lange eller korte øyre og har lange klør. Bakføtene er lange og tynne, og er saman med halen tilpassa hoppande rørsler. Nokre ørkenrotter kan hoppa opptil 3,5 meter. Andre går på alle fire.

Leveområde
Habitat kan vera sand- eller grassletter, steppe, ørken eller fjellsider. Nokre artar finn ein i våtare skogar eller åkrar.

Slekter
 Ammodillus
 Brachiones
 Desmodilliscus
 Desmodillus
 Gerbillurus
 Gerbillus
 Meriones
 Microdillus
 Pachyuromys
 Psammomys
 Rhombomys
 Sekeetamys
 Tatera
 Taterillus

Kjelder

«Gerbillinaegerbils, jirds, and relatives», animaldiversity.org
«Introducing Gerbils to Each Other», peteducation.com

Denne artikkelen bygger på «Gerbil» frå , og «Ørkenrotter» frå  den 8. april 2015.

Bakgrunnsstoff

Gnagarar
Kjæledyr
Frida Melvær

Frida Melvær () er ein norsk lokalpolitikar. Ho representerer Høgre og var ordførar i Askvoll i Sogn og Fjordane frå 2011 til 2017. 

Før dette hadde ho ein periode bak seg i kommunestyret. Melvær var Sogn og Fjordane Høgre sin førstekandidat til Stortingsvalet i 2017.

Melvær er lærar av yrke.

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Frida Melvær» frå ,  den 8. april 2015, revisjon 13729564.  
 

Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Ordførarar i Askvoll
Høgreordførarar i Sogn og Fjordane
Norske pedagogar