alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Counterparts

Counterparts er det 15. albumet utgjeve av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet kom ut i 1993 på Atlantic Records.

Tekstmessig held Counterparts fram trenden med mørke og emosjonelle tema; det tar mellom anna opp vanskelege tema som kriminalitet. Likevel viderefører Counterparts det generelle konseptet omkring ambisjon, tungsinn og kjærleik på songar som «Nobody's Hero», «Speed of Love» og «Cold Fire».

Ingen andre Rush album har nådd høgare på Billboard 200 i USA og det nådde andreplassen (berre bak Pearl Jam sitt Vs.).

Innhald

Medverkande 
Geddy Lee – bassgitar, vokal, synthesizer
Alex Lifeson – elektrisk og akustisk gitar
Neil Peart – trommer, perkusjon
Michael Kamen – strykearrangement og dirigering på «Nobody's Hero»
John Webster - tangentinstrument

Salstrofé

Lister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Counterparts (Rush album)» frå ,  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Rush-album
Musikkalbum frå 1993
Anthem Records-album
Atlantic Records-album
album produserte av Peter Collins
Test for Echo

Test for Echo er det 16. albumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1996 på Atlantic Records.

Tittelsporet, «Test for Echo», nådde toppen av mainstream rock-lista i USA.  «Resist» utvikla seg etterkvart til å bli ein akustisk «folkesang» på Vapor Trails og R30-turneane. «Limbo» vart den mest spelte instrumentale songen til bandet. 

På tida då plata vart utgjeve vart tekstane til Rush ganske mykje kortare, men gjennomsnittslengda vart på rundt 4-5 minutt.

Innhald

Personnel 
Geddy Lee    -  bass, tangentinstrument, vokal
Alex Lifeson -  akustisk og elektrisk gitar, mandola
Neil Peart   -  trommer, perkusjon, dulcimer

Salstrofé

Lister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Test for Echo» frå ,  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Rush-album
Musikkalbum frå 1996
Anthem Records-album
Atlantic Records-album
album produserte av Peter Collins
Different Stages

Different Stages er eit konsertalbum av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve i 1998. Albumet vart spelt inn under A Farewell to Kings-turneen i 1978, Counterparts-turneen i 1994 og Test for Echo-turneen i 1997. Dette er det einaste konsertalbumet frå Rush som inneheld songen «2112» i sin heilskap.

Innhald
Alle songar skrivne av Alex Lifeson, Geddy Lee og Neil Peart, utan om der andre er nemnde.

Disk 1

Disk 2

Disk 3

Medverkande

Geddy Lee - bassgitar, synthesizerar, vokal
Alex Lifeson - elektrisk og akustisk gitarar, vokal
Neil Peart - trommer, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Triple konsertalbum
Konsertalbum frå 1998
Anthem Records-album
Atlantic Records-album
Rush-album
Vapor Trails

Vapor Trails er det 17. studioalbumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve i 2002 på Atlantic Records.

Utgjevinga av Vapor Trails markerte den første utgjevinga til bandet av nye songar på heile seks år. Lydbiletet på albumet er eit tydeleg resultat av dei mange endringane som Rush-lydbildet hadde gjennomgått i løpet av åra. På Vapor Trails er det ikkje keyboard og ingen tradisjonelle gitarsoloar. I staden blir brukt det ein meir «rein» gitartone, mykje vokal, og ein mørkare tone i musikken og tekstane.

Innhald

Medverkande
 Geddy Lee - bassgitar, vokal
 Alex Lifeson - elektrisk og akustisk gitar, mandola
 Neil Peart - trommer, perkusjon

Lister

Album
Billboard Music Charts (Nord-Amerika)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vapor Trails» frå , og «Vapor Trails» frå  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Rush-album
Musikkalbum frå 2002
Anthem Records-album
Atlantic Records-album
Snakes & Arrows

Snakes & Arrows er det 19. studioalbumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve 1. mai 2007 på Atlantic Records. Albumet består av 13 songar, og av desse er tre instrumentaler: «Malignant Narcissism», «Hope» og «The Main Monkey Business». Dette er spesielt, sidan at Rush aldri har hatt fleire enn èin instrumental per album tidlegare.

Sporet «Malignant Narcissism» vart nominert til ein Grammy Award i kategorien «Best Rock Instrumental Performance».
Singelen «Far Cry» vart spelt på radio frå 12. mars. Rush var på verdsturnè i perioden juni til oktober 2007 i samband med dette albumet. Dei var i Noreg 26. oktober, og spelte i Oslo Spektrum. Ei konsertplate, Snakes & Arrows Live, vart gjeve ut i april 2008 med innspelingar frå Snakes & Arrows-turneen.

Innhald

Lister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Medverkande
Geddy Lee – vokal, bass, mellotron, basspedal
Alex Lifeson – elektrisk gitarar, akustisk gitarar, 12-strengs gitar, mandolin, bouzouki
Neil Peart – Trommer, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Snakes & Arrows» frå , og «Snakes & Arrows» frå  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Rush-album
Musikkalbum frå 2007
Atlantic Records-album
Anthem Records-album
album produserte av Nick Raskulinecz
Clockwork Angels

Clockwork Angels er det 19. studioalbumet til det kanadiske rockebandet Rush og kom ut 12. juni 2012. Albumet vart spelt inn i april 2010 i Blackbird Studio i Nashville og frå oktober - desember 2011 i Revolution Recording i Toronto, Ontario i Canada.

To songar på albumet, «Caravan» og «BU2B» vart sendte ut til radiostasjonar og gjort tilgjengeleg for nedlasting på Internett i juni 2010.  

Albumet debuterte på førsteplassen i Canada og andreplassen på Billboard 200 i USA.

Innhald

Medverkande

Rush
Geddy Lee - Bass, basspedal, Vokal, synthesizer
Alex Lifeson - Gitar og tangentinstrument
Neil Peart - trommer & perkusjon

Andre
David Campbell - Strykearrangement og dirigering
Jason Sniderman - Piano & tangentinstrument

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clockwork Angels» frå ,  den 13. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Rush-album
Musikkalbum frå 2012
Anthem Records-album
Roadrunner Records-album
album produserte av Nick Raskulinecz
All the World's a Stage

All the World's a Stage er eit dobbelt konsertalbum av det kanadiske rockebandet Rush, gjeven ut i 1976. Albumet vart spelt inn i Massey Hall i Toronto 11. til 13. juni under 2112-turneen deira.

All the World's a Stage vart det første Rush-albumet som gjekk inn på Topp 40 i USA og selde til gullplate. I 1981 hadde plata seld til platina i USA. I Canada selde plata til gull i 1976 og platina alt i 1978.

Innhald

Medverkande
Geddy Lee - solovokal, bass, synthesizer
Alex Lifeson - gitar
Neil Peart - trommer, perkusjon

Lister
Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «All the World's a Stage» frå ,  den 14. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1976
Anthem Records-album
Rush-album
Mercury Records-album
Záppeion Mégaro

Záppeion Mégaro (gresk Ζάππειον Μέγαρο) er ein bygning i Ethnikós Kípos midt i den greske hovudstaden Aten. Han vert nytta til møte og seremoniar, både offisielle og private. Bygget er teikna av den danske arkitekten Theophilus Hansen og opna 20. oktober 1888. 

I 1869 gav det greske parlamentet 80 000 kvadratmeter med offentleg land mellom Slottsparken og Tempelet for den Olympiske Zeus. Záppeion Mégaro er det fyrste byggverket som vart bygd spesielt for OL i moderne tid. Etter nokre forseinkingar vart hjørnesteinen til bygningen lagt ned 20. januar 1874.

Sommar-OL 1896
Under sommar-OL 1896 vart bygningen nytta til fekteøvingane.

Kjelder

Fotnotar

Byggverk i Aten
Arenaer under sommar-OL 1896
Olympiske fektearenaer
Byggverk ferdigstilt i 1888
1888 i Hellas
Nyzealandtjeld

Nyzealandtjeld, Haematopus finschi, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk til New Zealand og har hekkeområde i innlandet av Sørøya. Dei fleste er flyttfuglar som overvintrar på Nordøya.

Skildring 
Nyzealandtjelden er lett å identifisere som ein svart og kvit tjeld, med langt, raudt til oransje nebb og lyseraude bein. Han kan skiljast frå den svartkvite morfen av todrakttjelden med større kvit flate på nedre rygg, og at han viser meir kvitt opp mot skuldra. Frå australtjeld skiljast han av lengre nebb, kortare bein og dessutan ved at skiljelinja mellom kvitt og svart på ryggen er kileforma i staden for tverrkutta som hos australtjeld. Kroppslengda er 46 cm, vengespennet 80-86 cm og vekta 550 gram.

Nyzealandtjelden er stadbunden til New Zealand der han hekkar i innlandet på Sørøya. Etter hekkinga flyttar det meste av populasjonen til elvemunningar og strender på Nordøya. Han har vore registrert nokre gonger som ein streiffugl på Norfolkøya, Lord Howe Island og på den austlege kysten av Australia. Hekkehabitata er elveleie med breie, tørrlagte avleiringar, opne sletter og dyrka mark, innsjøstrender, subalpine område med vegetasjon. Habitata utanom hekketida inkluderer kystnære elvemunningar, havbukter, strender, sandflater og mudderbankar.

Føda er hovudsakleg blautdyr og makk.

Nyzealandtjelden hekkar i sandskrapar på jordbruksareal eller på grusbankar i elveleie. Kullet er vanlegvis 2, nokre gonger 3 egg. Rugetida er rundt 28 dagar, og begge kjønn rugar. Ungane forlèt reiret 1-2 dagar etter klekking og dei kan sjølv finne føde. Ungfuglar startar hekking når dei er 4-5 år gamle og tjelden kan bli gamal, det eldste kjente individet blei over 27 år. 

Bestanden av denne arten gjekk ned, hovudsakleg på grunn av jakt under slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, men med juridisk vern sidan 1940 har han sidan vore aukande. Populasjonen er estimert til ca. 85 000 individ (2005).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «South Island Oystercatcher» frå , den 14. september 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 BirdLife International (2012) Species factsheet: Haematopus finschi. Henta frå http://www.birdlife.org den 14. september 2012
 Gerard Hutching. Wading birds - Oystercatchers, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09

Tjeldfamilien
Fuglar endemiske til New Zealand
Todrakttjeld

Todrakttjeld, Haematopus unicolor, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk til New Zealand og kan treffast langs kysten på begge hovudøyane og dei næraste, mindre øyar inkludert Stewart Island/Rakiura og småøyar rundt Stewart Island.

Skildring 

Todrakttjeld er ein relativt stor tjeldart, ca. 48 centimeter lang med ei kroppsvekt på 725 gram. Første delen av trivialnamnet, «todrakt», refererer til variasjon i fjørdrakta, todrakttjeld kan ha begge dei framtredande fjørdraktene som er utbreidde i tjeldfamilien, heilt svart drakt, og svart på oversida og kvit på undersida. Han har dessutan ei mellomform, soleis kan eit individ av arten anten vere heilt svart, svartkvit eller svart med varierande mengd kvite flekker på undersida. I alle drakttypar har dei raudt eller oransje nebb og oransje augering og lyseraude føter. Hofuglar er litt større enn hannar, særleg nebblengda skil seg litt. 

Ein kan finne todrakttjelden langs store delar av kysten, på Nordøya er han mest vanleg langs nordaustkysten frå Mahia Peninsula til North Cape. På Sørøya er han sjeldan på delar av austkysten nord for Dunedin. Meir enn halve populasjonen lever på Nordøya. Hekkeområdet og overvintringsområdet er mykje det same, men nokre fuglar kan trekke mot estuar om vinteren.

Dietten består av muslingar, makk og krabbar, og andre virvellause dyr som dei finn på sandstrender og mudderflater. Dei kan anten opne muslingane eller hakke gjennom skala. Berre sjeldan søkjer dei mat ved sandstender eller på grasmark.

Mange todrakttjeldpar vernar eit territorium heile året og para held saman over fleire år. Reira er enkle, grunne skraper i sand eller grus, litt over springflodmål. Dei kan òg hekke ved innsjøar opp til 30 kilometer inn i landet, til dømes ved Lake Wairarapa. Kullet er vanlegvis på 2-3, maksimum 5 egg. Klekkinga skjer etter ca. 28 dagar og ungane kan flyge etter 6-7 veker. Dei er 3  år nå dei blir hekkefuglar, og det eldste kjente individet av todrakttjeld blei over 27 år. 

Arten har status som verna utan å vere trua, og bestanden er estimert til ca. 4 000 individ (2005), og er trudd å vere aukande.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av todrakttjeldar hos Internet Bird Collection 
BirdLife International (2012) Species factsheet: Haematopus unicolor. Henta frå http://www.birdlife.org den 14. september 2012
 Gerard Hutching. Wading birds - Oystercatchers, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09

Tjeldfamilien
Fuglar endemiske til New Zealand
Jingmen

Jingmen (kinesisk: 荆门; pinyin: Jīngmén) er eit byprefektur sentralt i provinsen Hubei i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 12 404 km² og knapt 2,9 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Jingmen omfattar to bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og to fylke (县 xiàn).

Næring
Landbruk og industri er dei to hovudnæringane i Jingmen. Avlingane av ris, bomull og raps er dei viktigaste i landbruket. Oljeindustrien er den viktigaste greina av industrien, der oljeselskapet Sinopec raffinerer råolje frå oljefelta Nanyang i Henan-provinsen og Jianghan her i Hubei.

Samferdsle
Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet. Denne viktige trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa mot Mongolia, leikar derifrå sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jingmen» frå ,  den 15. september 2012.  
 

Byprefektur i Hubei
Changzhi

Changzhi (kinesisk: 长治市 / 長治市; pinyin: Chángzhì Shì) er eit byprefektur søraust i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, i aust grensar prefekturet mot Henan-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 13 864 km² og 3,33 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Changzhi omfattar to bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og ti fylke (县 xiàn).

Sjølve byen Changzhi heitte Luan fram til 1912, og har ei historie som strekker seg tilbake til Shang-dynastiet.

Næring
Changzhi har store ressursar av kol, jarnmalm og asbest, og har bygt opp ein omfattande industri basert på desse råvarene.

Samferdsle
Changzhi er endestasjon for Kinas riksveg 208. Vegen tek til i Erenhot i Indre Mongolia og fører via Jining, Datong og Taiyuan til Changzhi. Også Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet, både gjennom byen Changzhi og gjennom fylka Lucheng og Licheng. Denne store trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa mot Mongolia, leiar derifrå sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Changzhi» frå ,  den 15. september 2012.  
 

Byprefektur i Shanxi
Liménas Zéas

Liménas Zéas (gresk Λιμένας Ζέας) er ei bukt som ligg på den austlege kysten av halvøya Pireus i Hellas.

Sommar-OL 1896
Symjeøvingane under sommar-OL 1896 vart arrangert i bukta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bay of Zea» frå ,  den 15. september 2012.  
 

Bukter i Hellas
Arenaer under sommar-OL 1896
Periferieininga Pireus
Olympiske symjearenaer
Galleri Trafo

Trafo kunsthall, som tidlegare hadde namnet Galleri Trafo, er eit kunstgalleri og utstillingslokale på Asker i Asker kommune, skipa i 2006 med lokale i ein bygning attmed Asker stasjon. Bygningen hyste tidlegare ein transformatorstasjon for straumforsyninga til Drammensbanen, men vart ombygd og innreidd for føremålet etter at transformatorstajonen vart teke ut or bruk.

Tanken om å lage eit kunstgalleri i denne sentralt plasserte, nedlagde transformatorstasjonen, vart brakt på banen i 1995. Dei sentrale i arbeidet med å utvikle og realisere ideen, vart kunstnarane Bjørn Carlsen og Bjørn Krogstad, og kommunepolitikar Erik Røed. Asker kommunes byggeskikkpris for 2008 gjekk til Galleri Trafo

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Internettsidene for Trafo kunsthall

Kultur i Asker
Skipingar i 2006
Norsk kunst
David Goodier

David Goodier () er ein engelsk musikar. Han er for tida bassist i rockebandet Jethro Tull.

Goodier har spelt med mange artistar frå jazz og pop til rock og musikalar.

Sidan 2002 har han turnert verda over med Ian Anderson.

Sommaren 2006 spelte han med den britiske sopranen Lesley Garrett på den utselde turneen hennar i Storbritannia.

I 2011 og 2012 arbeidde han med Ian Anderson på soloalbumet hans Thick As A Brick 2: Whatever happened to Gerald Bostock?''.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «David Goodier» frå , den 15. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Biografi på den offisielle Jethro Tull-sida 

Engelske bassistar
Jethro Tull-medlemmar
Mick Abrahams

Michael Timothy «Mick» Abrahams () var den første gitaristen i Jethro Tull. Han spelte på albumet This Was med bandet i 1968, men konfliktar mellom han og Ian Anderson over den musikalske retninga til bandet førte til at Abrahams forlet bandet så snart albumet var ferdig. Abrahams ønskt eå følgje ei meir bluesretning, medan Anderson ønskte å blande inn meir folk- og jazz. Han vart først erstatta av Tony Iommi, som forlet Tull etter berre nokre veker og sidan starta Black Sabbath, og så av Martin Barre som har spelt gitar i Jethro Tull sidan.

Abrahams starta så Blodwyn Pig og gruppa spelte inn to album, Ahead Rings Out og Getting to This før dei vart oppløyst i 1970. Abrahams fortsette med det kortvarige bandet Wommet, så the Mick Abrahams Band og har halde fram å gje ut soloalbum og med gjenforeinte versjonar av Blodwyn Pig. Han har arbeidd som sjåfør, livvakt og økonomisk rådgjevar og har stundom halde konsertar.

Abrahams skapte noko strid hos Tull-tilhengjarane då han i 1990-åra skapte bandet Thiw Was med dei originale medlemmane av Jethro Tull (utanom Anderson) og spelte songar frå den første Jethro Tull-perioden. Anderson vart visstnok ikkje særleg fornærma og i nyare tid har Anderson spelt i lag med dei til tider. Abrahams har òg stundom spelt ein og annan konsert med Jethro Tull.

Diskografi

Solo
 1971 − Mick Abrahams
 1972 − At Last
 1975 − Learning to Play Guitar With
 1996 − One
 1996 − Mick's Back
 1997 − Live in Madrid
 1999 − This Is
 2000 − See My Way
 2003 − Live: All Tore Down
 2005 − Leaving Home Blues
 2008 − This Was
 2008 − Times Have Changed

med Jethro Tull
 1968 − This Was

med Blodwyn Pig
 1969 − Ahead Rings Out
 1970 − Getting to This

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mick Abrahams» frå ,  den 15. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell Abrahams/Blodwyn Pig-side
Biografi frå den offisielle sida til Jethro Tull 

Engelske gitaristar
Folk frå Luton
Musikarar frå London
Jethro Tull-medlemmar
Vinter-OL for ungdom 2016

Vinter-OL for ungdom 2016, offisielt Dei 2. olympiske vinterleikane for ungdom, vart halde frå 12. februar til 21. februar 2016 på Lillehammer i Noreg. Det var dei fjerde olympiske leikane for ungdom, og dei andre olympiske vinterleikane for ungdom. Lillehammer var den einaste kandidaten då dei vart tildelt leikane 7. desember 2011. Leikane vil nytte arenaene frå vinter-OL 1994. I tillegg til Lillehammer vart nokre øvingar haldne på Hamar, i Gjøvik og Øyer.

Fotnotar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2016 Winter Youth Olympics» frå ,  den 15. september 2012.  
 

 
Idrett i Lillehammer
Sport i 2016
2016 i Noreg
Idrettstilskipingar i Innlandet
Pulpanyresjuke

Pulpanyresjuke eller enterotoxemia/enterotoxaemia er ein akutt klostridieinfeksjon hos husdyra sau, geit, gris, hest og storfe, særleg hjå ungdyr av desse dyra. Sjukdomen kjem av ein Clostridium-bakterie. Nokre stader er pulpanyresjuke ukorrekt kalla graskrampe eller bråsott, men dette er separate sjukdomar. Sjukdomen kan ikkje behandlast, men kan førebyggjast.

Førekomst
Pulpanyresjuke kan råka sau i alle aldrar, men spesielt lam som er 3-10 veker gamle og dyr som kjem heim frå fjellbeite.

Symptom
Sjukdomen er akutt dødeleg. Oftast finn ein berre lammet daudt. Dersom ikkje ligg det halvt medvitslaust med pustevanskar, krampetak, padlande rørsler med beina og fyldig buk. Litt etter at dauden har kome vert nyrene blaute, slik at til dømes det ytre laget flyt bort om nyra vert halden under rennande vatn. Derfrå kjem namnet og den engelske nemninga pulpy kidney disease. Ein ser også ofte væske i hjartesekken og punktforma blødinger i indre organ. Utan obduksjon kan denne sjukdomen forvekslast med pasteurellose.

Årsak
Bakterien Clostridium perfringens type D som finst naturleg hos friske dyr, byrjar å produsere ei sterk nervegift som vert teken opp gjennom mage-tarmslimhinna. Når store lam tek til å ete gras ute kan dei få i seg store mengder gras på kort tid. Dette graset gir god næring til den nemnde bakterien. Ved slike brå fôrskifte, særleg med fôr med mykje karbohydratar eller proteinar, vil bakterien oppformere seg og produsere giftstoff. Derfor dukkar sjukdomen gjerne opp når sauene har «ovete». Giftstoffa går til åtak på blant anna hjarte, nyre og hjerne. Hos lam som diar slår sjukdomen oftast til på dei som ikkje er tvillinglam og som derfor får mykje mjølk og er store når dei kjem på beitet. Sjukdomen tek også lam på hausten når dei kjem frå relativt skrinne fjellbeiter inn på kraftige heimebeite.

Førebygging
Sjukdomen kan hindrast gjennom eit vaksinasjonsprogram for heile saueflokken, 2-3 veker før lamminga tek til. Når lamma får i seg råmjølk frå søyene vernar antistoffa lammet i fleire veker. Ein bør unngå brå fôrskifte frå svakt til sterkt fôr.

Hjå kje kan ein førebyggja mot pulpanyresjuke gjennom å avgrensa kraftfôret dei får i seg, og sikra mykje fiber i kosten. Ein kan vaksinera drektige geiter før dei føder, eller kje 
når dei er rundt 6-8 veker gamle.

Bakgrunnsstoff
 Småfesidene
 Arne Maurtvedt (redaktør), Saueboka, 1989 Landbruksforlaget. ISBN 82-529-1219-2

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pulpanyresyke» frå ,  den 15. september 2012.  
 

Geitehald
Sauehald
Dyresjukdommar
Sauesjukdommar
Ivano-Frankivsk

Ivano-Frankivsk (ukrainsk Івано-Франківськ; tidlegare Stanyslaviv, Stanislau eller Stanisławów) er ein historisk by i Vest-Ukraina. Han er administrasjonssenter i Ivano-Frankivsk oblast (provins).

Han vart bygd på midten av 1600-talet som ei privat festning for Potocki-familien, og med delinga av Polen i 1772 gjekk han til Det austerrikske imperiet. Det var i denne perioden festninga vart omgjort til ein av dei viktigaste byane i lågberga ved Karpatane. Etter første verdskrigen var han ei kort stund mellombels hovudstad i Den vestukrainske folkerepublikken, før Stanisławów vart ein del av Den andre polske republikken. I byrjinga av andre verdskrigen vart byen «frigjort» av sovjetiske styrkar før Nazi-Tyskland okkuperte byen. Med frigjeringa av Ukraina i 1944 vart byen ein del av Sovjetunionen dei neste 45 åra. Nokre år før oppløysinga av Sovjetunionen vart det blågule flagget reist i byen som eit symbol på det sjølvstendige Ukraina.

I dag er det spor etter fleire kulturar i Ivano-Frankivsk, med eit polsk rådhus, eit austerriksk forretningssenter og sovjetiske bustadblokker.

Byen ligg i Karpatane nordaust i fjellkjeda, kring 120 meter over havet. Dei nærmaste byane er Tysmenytsia som ligg mindre enn 10 km mot aust, Tlumatsj i aust, Nadvirna i sør, Kalusj i vest og Halytsj i nord.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ivano-Frankivsk» frå ,  den 15. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
mvk.if.ua – Offisiell side for Ivano-Frankivsk

Byar i Ivano-Frankivsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1650
Shtetlar