alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chiavennitt

Chiavennitt er eit zeolittliknande mineral som først vart skildra i 1983 frå ein italiensk førekomst og frå einskilde syenittpegmatittar i området mellom Larvik og Langesundfjorden. Det er eit berylliumhaldig silikat med kjemisk formel CaMnBe2Si5O13(OH)2·2H2O. 

Det er kalla opp etter Chiavenna i Italia.

Kjelder
Chiavennitt. (2013, 18. januar). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/chiavennitt.

Berylliummineral
Kondroditt

Kondroditt er eit gult til brunt mineral med kjemisk formel Mg5(SiO4)2F2. Det er monoklint og strukturelt nærskyldt med olivin. 

I Noreg er det funne i marmor ved Kristiansand og i Nissedal, og dessutan i skarn ved Arendal.

Det vart oppdaga i 1817 på Monte Somma, ein del av Vesuvkomplekset i Italia, og kalla opp etter det greske ordet for «lite korn», som er ein vanleg habitus for dette mineralet.

Kjelder
Raade, Gunnar. (14. februar 2009). Kondroditt. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/kondroditt.

Bakgrunnsstoff

Magnesiummineral
Jernmineral
Humittgruppa
Monokline mineral
Churchitt

Churchitt er eit sekundært fosfatmineral YPO4·2H2O, påvist frå ein granittpegmatitt i Iveland. 

Det er kalla opp etter den britiske kjemikaren A. H. Church (1834–1915).

Kjelder
Churchitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/churchitt.

Fosfatmineral
Citrin

Citrin er ein gul variant av kvarts som blir nytta som smykkestein. Òg feilaktig kalla 'kvarts topas' eller 'falsk topas'. Mykje av den citrin som finst på marknaden er framstelt ved oppvarming av ametyst. Ved ein slik handsaming forsvinn den fiolette ametyst-fargen, og kvartsen blir gulfarga.

Kjelder
Citrin. (2012, 19. mars). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/citrin.

Kvartsvariantar
Clarkeitt

Clarkeitt er eit brunt uranmineral danna sekundært etter uraninitt, påvist frå eit par førekomst i Noreg. Den kjemiske formelen er (Na,K)[(UO2)O(OH)](H2O)0–1 .

Det er kjend frå berre to lokalitetar: Spruce Pine vest i Nord-Carolina i USA og Rajputana i distriktet Ajmer i India. 

Det er kalla opp etter den amerikanske geokjemikaren Frank Wigglesworth Clarke (1847–1931).

Kjelder
Clarkeitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/clarkeitt.

Uranmineral
Natriummineral
Hydroksidmineral
Cleavelanditt

Cleavelanditt er ein plateforma varietet av mineralet albitt. Det finst som ei sein danning i einskilde granittpegmatittar, mellom anna Iveland, Evje,
Tørdal og Kragerø. 

Det er kalla opp etter den amerikanske mineralogen P. Cleaveland (1780–1858).

Kjelder
Cleavelanditt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cleavelanditt.

Tektosilikat
Feltspat
Triklinske mineral
Clausthalitt

Clausthalitt er eit grått ertsmineral, PbSe, og er selenidanalogen til blyglans, PbS. Det er kalla opp etter Clausthal i Tyskland.

Det er funne på Kongsberg. Det tilsvarande telluridet, PbTe, heiter altaitt.

Kjelder
Clausthalitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Blymineral
Selenidmineral
Galenittgruppa
Cleveitt

Cleveitt er ein varietet av uraninitt som omfram uranoksid inneheld opp til 10 % lantanoidar pluss thorium, bly, vatn osv. Det vart først skildra frå Arendal, og er seinare funne på fleire pegmatittgangar mellom Bamble og Rogaland. Det er kalla opp etter den svensken kjemikaren Per Teodor Cleve.

Cleveitt var den første kjende kjelda til helium på jorda, som vert skapt over tid via alfanedbryting av uran og vert akkumulert og fanga i mineralet. Den første prøven med helium vart henta ut av William Ramsay i 1895 då han nytta syre på ein prøve av mineralet. Cleve og Abraham Langlet klarte å isolere helium frå cleveitt omkring same tid. 

Yttrogummitt er ein varietet av clevitt som òg er funnen i Noreg.

Kjelder
Cleveitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cleveitt.

Uranmineral
Thoriummineral
Oksydmineral
Coesitt

Coesitt er eit mineral med same samansetjing som kvarts, SiO2, men stabilt berre ved særs høge trykk. Det krystalliserer monoklint og har densitet 2,93 g/cm3, noko som er 10,6 % meir enn for kvarts, som har 2,65 g/cm3. Dette stemmer overeins med at coesitt krev eit trykk på vel 3 mill. kPa (ca 30 000 atm) (avhengig av temperaturen) for å kunne dannast.

Coesitt kjennest frå einskilde meteorittkrater der meteorittnedslaget har generert trykkbølgjer som overstig 3 mill. kPa. Mineralet er òg påvist i einskilde eklogitter frå Alpane og Vestlandet. Slike bergartar er danna ved særleg høge trykk, og framferd av coesitt blir trudd  å svare til danning i ei djupn på ca 100 km. 

Det er kalla opp etter den amerikanske kjemikaren Loring Coes som først syntetiserte sambandet.

Sjå òg  
 stishovitt
 polymorfi

Kjelder
Coesitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/coesitt.

Kollisjonsmineral
Kvartsvariantar
Monokline mineral
Coffinitt

Coffinitt er eit grått til svart uranmineral, U(SiO4)1-x(OH)4x. Det er ganske utbreidd saman med uraninitt i einskilde førekomstar (til dømes Colorado i USA). I Noreg er det påvist frå Biggejávri i Finnmark. 

Det vart først skildra i 1954 etter ein førekomst i La Sal No. 2 Mine i Beaver Mesa i Mesa County i Colorado i USA, og kalla opp etter den amerikanske geologen R. C. Coffin (1886–1972).

Kjelder
Coffinitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/coffinitt.

Bakgrunnsstoff

Uranmineral
Nesosilikat
Tetragonale mineral
Colemanitt

Colemanitt er eit kvitt eller fargelaust mineral, eit vasshaldig kalsiumborat, CaB3O4(OH)3·H2O. Det finst mellom anna i California saman med boraks og andre borat. Det vart først skildra i 1884 etter ein førekomst i Furnace Creek i Death Valley og er kalla opp etter William Tell Colemann (1824–93), ein amerikansk forretningsmann innan boraksindustrien.

Kjelder
Colemanitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/colemanitt.

Bakgrunnsstoff

Inoborat
Ferroelektriske material
Monokline mineral
Coltan

Coltan er eit handelsnamn for tantalhaldige mineral i tantalitt- og columbittgruppa. Det metalliske grunnstoffet tantal blir brukt i produksjonen av mikrochips (brikker) og vart på slutten av 1990-åra sterkt etterspurt i samband med utviklinga av ny teknologi for bruk i mobiltelefoni og i Playstation 2. På verdsmarknaden har kiloprisen på tantal auka til meir enn 4000 kr i 2001. Australia, Brasil og Canada er dei største produsentane i verda av tantal. Utvinning av coltan i Kongo har fått stor merksemd, mellom anna fordi han skal truge verna dyrearter.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Oksydmineral
Niobmineral
Tantalmineral
Columbitt

Columbitt-(tantalitt-)gruppa er ei gruppe mineral som omfattar blant anna columbitt-Fe (tidl. ferrocolumbitt), columbitt-Mn (tidl. manganocolumbitt), columbitt-Mg (tidl. magnocolumbitt) og fersmitt. Denne mineralgruppa er nærskyld med euxenitt-gruppa. Columbitt krystalliserer rombisk, er svart med submetallisk glans og er hardt (H 6-6,5) og tungt (5,2 - 6,7 g/cm3 ). Det er kalla opp etter figuren Columbia.

Columbitt-(Fe) er karakteristisk for granittiske pegmatittgangar og finst fleire stader i Noreg. Det er kjemisk sett eit jarn-niob-oksid, FeNb2O6, som dannar blandkrystaller med det tilsvarande tantalmineral, FeTa2O6(tantalitt-Fe).

Columbitt-(Mn) MnNb2O6 finst ofte på same måte som columbitt-(Fe) men er ikkje så vanleg. Minerala kan berre skiljast ved kjemiske analysar. Columbitt-(Fe) er kjent frå mange pegmatittar i Østfold og Iveland-Evje-området. Columbitt-(Mn) er kjent frå til dømes Sørfold, Tokke og Iveland.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Jernmineral
Manganmineral
Niobmineral
Tantalmineral
Oksydmineral
Ortorombiske mineral
Columbium

Columbium er det opphavleg namnet på det metallet som finst i mineralet columbitt . Då det seinare viste seg at det i røyndomen var til ulike metall, fekk desse namna tantal og niob. Columbium blir brukt til dels som namn for metallet niob i engelsktalande land.

Kjelder
Columbium. (2009, 17. mars). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/columbium.

Tantal
Niob
Cookeitt

Cookeitt er eit glimmerliknande litiumhaldig mineral, nærskyldt med kloritt. Fargen er kvitgul-rosa. Kjemisk formel LiAl4(Si3Al)O10(OH)8. Det er funne i Noreg på ein pegmatittgang ved Holandsfjord i Nordland. 

Det er kalla opp etter den amerikanske kjemikaren J. P. Cooke (1827–94).

Kjelder
Cookeitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cookeitt.

Litiummineral
Monokline mineral
Fylosilikat
Cooperitt

Cooperitt er eit mineral som består av platinasulfid, PtS, påvist frå gullførekomstar i Finnmark. 

Det vart først skildra i 1928 etter førekomstar i Bushveld Igneous Complex og kalla opp etter den sørafrikanske metallurgisten Richard A. Cooper som først skildra mineralet.

Kjelder
Cooperitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cooperitt.

Kjelder

Webmineral data

Platinamineral
Nikkelmineral
Palladiummineral
Sulfidmineral
Tetragonale mineral
Copiapitt

{{Infoboks mineral
| namn  = Copiapitt
| kategori = Sulfatmineral
| bilete = Copiapite-159310.jpg
| bilettekst = Copiapitt frå Bolesławgruva, Kłodzko distrikt i Nedre Schlesen i Polen
| formel     = Fe2+Fe3+4(SO4)6(OH)2·20(H2O)
| strunz      = 07.DB.35
| symmetri    = Triklinsk 
| einingscelle   = a = 7.337 Å, b = 18.76 Å, c = 7.379 Å; α = 91.47°, β = 102.18°, γ = 98.95°; Z = 4
| farge       = svovel-gul til oransje når krystalllinsk, grønaktig-gul til olivengrøn når massive
| form       = Søyleforma pseudo-ortorombiske, plateaktige krystallar, typisk i skalforma skorper eller korna støvforma samlingar
| system      = Triklinsk pinakoidal
| tvilling    = Kontakttvillingar
| kløyv    = perfekt på {010}, uperfekt på 
Copiapitt er eit mineral, eit sekundært sulfat funne fleire stader i Noreg. Den kjemiske samansetjinga er (Fe,Mg)Fe4(SO4)6(OH)2·20 H2O.

Det vart først skildra i 1833 etter ein førekomst nær Copiapó i Atacama i Chile.

Kjelder
Copiapitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Jernmineral
Sulfatmineral
Cordieritt

Cordieritt er eit mineral som består av magnesium-aluminium-silikat med noko jarn for magnesium, (Mg,Fe)2Al4Si5O18. Cordieritt er strukturelt nærskyldt med beryll, men har rombisk symmetri. Hardleiken er stor, 7–7,5, og mineralet er glasaktig og oftast blåfarga. Det viser sterk dikroisme (pleokroisme), blå i éi retning og gul i ein annan, og går på grunn av denne eigenskapen òg under namnet dikroitt. Eit anna forelda namn er iolitt.

Cordieritt opptrer både i kontakt- og regionalmetamorfe bergartar (hornfelsar i Oslofeltet; gneisar i Bamble–Arendal-traktene). Ved høg temperatur er den heksagonale modifikasjon indialitt stabil. Cordieritt blir lett påverka av hydrotermale løysingar (varme, vasne løysingar som gjennomtreng bergartene) og omdannast til blaute, gulaktige eller raude aggregat som består av glimmerar og leirmineraler (aspasiolitt, pinitt).

Klåre, friske krystall nyttast som edelsteinar (vassafir, finst i seifar i Sri Lanka). Det er mogleg at vikingane sine solstein som vart brukt i navigasjonen bestod av cordieritt. 

Det vart oppdaga i 1813 og er kalla opp etter den franske geologen og gruveingeniør Louis Cordier (1771–1861).

Kjelder
Cordieritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cordieritt.

Magnesiummineral
Jernmineral
Aluminiummineral
Syklosilikat
Ortorombiske mineral
Coronaditt

Coronaditt er eit svart oksid-mineral med samansetjing Pb(Mn4+, Mn2+)8O18 · H2O. Det har ein struktur med store kanalar; innhaldet av
bly og vatn er variabelt. Mineralet er nærskyldt med hollanditt. 

Coronaditt er påvist frå skarnførekomsten Skjerpemyr på Grua i Lunner. Det er kalla opp etter den spanske oppdagaren F. Vásquez de Coronado (ca. 1510–54).

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Blymineral
Manganmineral
Cosalitt

Cosalitt er eit sulfidmineral som inneheld bly og vismut. Det har kjemisk samansetjing Pb2Bi2S5. Mineralet har namn etter gruva Cosala i Mexico.
Det er funne i små mengder i fleire norske førekomstar.

Kjelder
Cosalitt (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Sulfidmineral
Blymineral
Vismutmineral
Covellin

Covellin (engelsk covellite) er eit mineral som består av koparsulfid, CuS. Covellin er indigoblått og særs bløytt (hardleik 1,5–2). Det krystalliserer heksagonalt. Finst oftast sekundært etter chalkopyritt og chalkositt, men kan òg vere danna primært. Det er ein viktig koparerts i Chile, Bolivia og New Zealand. 

I Noreg er covellin påvist i ei rekkje førekomstar, men i særs små mengder. 

Det er kalla opp etter den italienske mineralogen Nicola Covelli (1790–1829).

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Koparmineral
Sulfidmineral
Heksagonale mineral
Cristobalitt

Cristobalitt er eit mineral med same samansetjing som kvarts, SiO2, men stabilt berre ved høgare temperatur (sjå polymorfi). Det finst difor berre i lavabergartar.

Det har namn etter Cerro Cristóbal i Mexico.

Kjelder
Cristobalitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cristobalitt.

Kvartsvariantar
Cubanitt

Cubanitt er eit bronsegult mineral med samansetjing CuFe2S3 og rombisk symmetri. Det finst mellom anna på Cuba (difor namnet) og blir trudd å vere temmeleg utbreidd i dei norske koparførande kisførekomstane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Sulfidmineral
Koparmineral
Jernmineral
Ortorombiske mineral
Cullinan-diamanten

Cullinan-diamanten er den største diamanten i verda, funnen i januar 1905. Diamanten vart kjøpt av regjeringa til Transvaal for 150 000 pund og gjeve til Edvard VII av Storbritannia. Uslipt vog han ca 3100 karatar (vel 600 g). Cullinan-diamanten vart slipt til 9 større steinar og 96 små briljantar, og desse tilhøyrer no dei britiske kronjuvelane. Ca 66 % gjekk bort under
slipinga.

Han er kalla opp etter direktøren for Premier Diamond Mine (Transvaal) Company, eigaren av gruvene der han vart funnen.

Den største polerte steinen vert kalla Cullinan I eller Great Star of Africa, og er på 530.4 karat. Han var den største polerte diamenten i verda fram til 1985 då Gullen Jubilee-diamanten vart funne på 545,67 karat, òg denne frå Premiergruva.

Kjelder
Cullinan-diamanten. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/Cullinan-diamanten.

Diamant
Dei britiske kronjuvelane
Diamantar frå Sør-Afrika
1905 i Sør-Afrika
Cølestin

Cølestin er eit kvitt eller lyseblått mineral som består av strontiumsulfat, SrSO4, med rombisk symmetri. Det finst som korna massar i mergel, sandstein- og kalksteinslag eller på hydrotermalgangea. 

I Noreg er det kjent frå Sulitjelma gruver.

Kjelder
Cølestin. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Strontiummineral
Sulfatmineral
Cummingtonitt

Cummingtonitt er eit grått til grønt, fibrig mineral i amfibolgruppa. Den kjemiske samansetjinga er Mg,Fe)7Si8O22(OH)2, magnesiumjernsilikathydroksyd.

Det har namn etter Cummington i Massachusetts.

Kjelder
Cummingtonitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cummingtonitt.

Ambifolar
Magnesiummineral
Jernmineral
Asbest
Cyprin

Cyprin er ein blå varietet av mineralet vesuvian, skildra av Berzelius i 1821, frå Sauland i Telemark. Fargen skuldast eit lite innhald av kopar.

Kjelder
Cyprin. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cyprin.

Koparmineral
Kalsiummineral
Magnesiummineral
Aluminiummineral
Sorosilikat
Edelsteinar
Tetragonale mineral
Cupritt

Cupritt eller raudkoparerts er eit mineral som kjemisk er eit koparoksid, Cu2O, og som krystalliserer kubisk. Det finst som overtrekk på gedigent kopar i Dalane i Kviteseid og Årdal i Sogn og elles i små mengder fleire andre stader.

Cupritt er typisk knytt til oksidasjonssonen i koparførekomstar og har atskillig tyding som koparmalm, til dømes i USA og Chile. Vene krystall er særleg kjent frå Tsumeb i Namibia. Ein varietet av cupritt er chalcotrichitt som dannar hårforma krystall. Ein annan varietet er jordaktig, såkalla teglmalm, som er blanda med jernoksid og anna.

Cupritt vart først skildra i 1845 og namnet kjem frå latinsk cuprum etter koparinnhaldet.

Cupritt er funnen i Uralfjella, Altaifjella og Sardinia, og i meir isolerte stader i Cornwall, Frankrike, Arizona, Chile, Bolivia og Namibia.

Kjelder
Cupritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/cupritt.

Koparmineral
Alkymistiske stoff
Oksydmineral
Kubiske mineral
Kristoffer Teige

Kristoffer Teige () var ein norsk bonde, hardingfelespelemann og folkesongar frå Teige i Skifjorden i Hyllestad i Sogn og Fjordane.

Bakgrunn 
Kristoffer Teige vart fødd i Teige i Hyllestad, som son av Nikolai C. Teige (f. 10.12.1856 i Skifjord i Hyllestad) og Maargrete J. Teige (f. Bordvik, 28.10.1859).
Han var gift med Anna Kristine Teige (f. Myklebust, 1891).

Spelemann 
Kristoffer Teige var sjølvlærd, og laga seg fele i 6-årsalderen. Seinare kjøpte han ei hardingfele i Bergen. Han hadde tradisjon frå lokale eldre spelemenn, mellom andre Edvard Brendehaug frå Fjaler kommune. 

Teige var spelemann i mange bryllaup, og han har spelt på fleire kappleikar. NRK gjorde lydopptak av Teige på slutten av 1950- og byrjinga av 1960-talet.

Musikalsk ettermæle  
Unni Løvlid har brukt materiale etter Kristoffer Teige på plateutgjevinga «So ro liten tull» frå 1999. Også folkemusikkgruppa Bufaste tonar har brukt materiale etter Teige.

Prisar og utmerkingar 
I 1967 vart Kristoffer Teige heidra med Kongens Fortenestemedalje i sølv.

Bakgrunnsstoff 
 Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane sin utøvardatabase 
 Lydopptak av Kristoffer Teige kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.

Folk frå Hyllestad
Norske folkemusikarar
Kongens fortenestmedalje i sølv
Schneebiger Nock

Schneebiger Nock er ein 3 358 meter over havet høg fjelltopp i Hohe Tauern i Alpane. Fjelltoppen ligg i provinsen Bolzano i Italia. Schneebiger Nock er det nest høgste av Rieserferner-fjella, eit fjellområde vest i Hohe Tauern. Fjellet ligg i Naturpark Rieserferner-Ahrn/Parco Naturale Vedrette di Ries-Aurina.

Den austerrikske erkehertugen Rainer Ferdinand, Heinrich Wurmbrand og fjellførarane Georg Auer og Johann Oberarrbacher, samt Georg Weiss kleiv til topps som dei aller fyrste, den 6. oktober 1866. I dag vert toppen av Schneebige Nock nådd frå Kasseler Hütte på nordaustsida, eller frå  Rieserfernerhütte på sørsida. Med si markante pyramideform og den særprega egga er toppen eit ynda mål for fjellturistar og som utsynspunkt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schneebiger Nock» frå ,  den 22. juli 2014.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Große Geiger

Große Geiger er ein 3 360 meter over havet høg fjelltopp i dei såkalla Venediger-fjella i Hohe Tauern i Alpane, på grensa mellom dei austerrikske forbundslanda Tirol og Salzburg. 

Große Geiger reiser seg heilt åleine midt på Tauernhauptkamm, hovudfjellkjeda i denne delen av Alpane. Med si utprega symmetriske pyramideform og den mektige nordvestveggen, som reiser seg 350 meter i meir enn 50° over isbreen Obersulzbachkees, er fjelltoppen det dominerande landemerket i heile Obersulzbachtal. Mot alle fire himmelretningane går markerte egger.

Då fjelltoppen er lett å nå, er Große Geiger eit ynda turmål, også for klatrarar. Dei fyrste til topps, Richard Issler og fjellføraren Michael Groder, kleiv opp frå sørsida den 20. august 1871, der Johannishütte står i dag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Großer Geiger» frå ,  den 22. juli 2014.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Austerrike
Sofía Patsalídes

Sofía Patsalídes () er ein kypriotisk songar.

Eurovision

Junior Eurovision Song Contest 2014
Patsalídes vart vald internt av Radiofonikó Ídrima Kýprou til å representere Kypros i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta. Ho framførte songen «I pio ómorfi méra», på gresk og engelsk, og enda på niandeplass med 69 poeng; åtte frå Bulgaria og San Marino, sju frå barnejuryen, Sverige og Nederland, fem frå Italia, fire frå Georgia, Slovenia og Montenegro og tre frå Kviterussland og Russland. I tillegg fekk alle land tolv poeng for at ingen skulle stå att utan. Ho skreiv songen saman med Stavros Stavrou og Aléx Panayí.

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sophia Patsalides» frå ,  den 23. juli 2014.  
 

Folk frå Nikosia
Kypriotiske songarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-deltakarar
Kypriotiske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-låtskrivarar
Kypriotiske Junior Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Johannes Holsen

Johannes Olai Holsen () var ein hardingfelespelemann frå Viksdalen i Gaular kommune i Sogn og Fjordane.

Bakgrunn  
Johannes Holsen vart fødd våren 1910 og vaks opp på garden Hetle i Viksdalen i Gaular i Sunnfjord, som son av Nikolai Ludvigson Holsen (1871-1953) frå Holsen, Førde og Olina Holsen (f. Hetlem 1876-1968) frå Viksdalen, Gaular. Han vaks opp i ein søskenflokk på ni born. 
I 1933 flytta Johannes Holsen til Førde, og han var busett der heile sitt vaksne liv. Dei fyrste åra dreiv han ein kafé på Flaten saman med søstera si. Han utdanna seg som urmakar ved «Forskolene for Håndverks- og Industrilærlinger» i Bergen. Tilbake i Førde starta han sin eigen urmakarverkstad på Hafstad, og han hadde også ein frisørstol i forretninga der kundane også kunne få seg ein hårklipp om det trongst. I sommarhalvåret var Johannes ein mykje brukt spelemann i bryllaup i heile indre Sunnfjord, og kanskje spesielt i Viksdalen og elles i Gaular. Han var ein ivrig deltakar på både små og store kappleikar rundt ikring.

Opplæring/tradisjon   
Johannes Holsen byrja å spele hardingfele åtte år gamal. Det meste av spelet sitt lært han av far sin, Nikolai Holsen (f. 1871), og farfaren Ludvig Holsen (1839-1892). Holsen hadde ei Øverås-fele, bygd i 1931. 

Han gjorde innspelingar både for NRK Folkemusikkarkivet og Arne Bjørndals Samling, og det er særleg runddans- og bygdedansslåttar etter faren og farfaren som pregar repertoaret hans.

Musikalsk ettermæle 
Johannes Holden er ei viktig kjelde for Gaular Spelemannslag, Indre Sunnfjord Spelemannslag og Gro Marie Svidal.

Diskografi 
 Hardingfelespel frå Sunnfjord (Nils Furnes, Johannes Holsen og Knut Sandal) (ta:lik, 2005)

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel frå Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 Info om ta:lik si plateutgjeving Hardingfelespel frå Sunnfjord
 Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane sin utøvardatabase 
 Lydopptak av Johannes Holsen kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.

Norske folkemusikarar
Folk frå Gaular