alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sgurr Alasdair

Sgurr Alasdair er det høgste fjellet i fjellkjeda Black Cuillin og det høgste fjellet på Isle of Skye i Skottland. På same måten som resten av fjellkjeda, er det bygt opp av gabbro, ein bergart som eignar seg svært godt til fjellklatring.

Som med andre fjell i Cuillin-fjellkjeda, må ein tole høgder og å bruke hendene for å kome seg til toppen. Den minst krevjande ruta følgjer the Great Stone Shoot («det store steinspranget») –  ei steinrøys som går oppover frå dalbotnen Coire Lagan og møter hovudryggen under toppen. Ein må så småklatre litt den siste biten, før ein kjem til den skarpaste toppen i Cuillin.

Andre ruter krev gode ferdigheiter innanfor småklatring eller klatring med tau. Toppen av Sgurr Alasdair kan verte nådd ved å ta ein kort omveg frå hovudryggen for klatrarar som vil utnytte heile potensialet sitt på Cuillin-fjellkjeda, eller dei som følgjer steinrøysa opp frå Coire Lagan.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sgurr Alasdair» frå ,  den 17. november 2007.  
 

Dei skotske høglanda
Fjell og åsar i Skottland
Ben More ved Crianlarich

Ben More (skotsk-gaælisk: Beinn Mhòr, «det store fjellet») er eit fjell i den sørlege delen av dei skotske høglanda, nær Crianlarich. Det er det høgste av dei såkalla Crianlarich-fjella aust for den vesle landsbyen, og det finst ikkje høgre fjell enn dette lenger sør i Storbritannia. Det er skilt frå Stob Binnein av Bealach-eadar-dha Beinn, «passet mellom dei to fjella».

Den enklaste ruta opp byrjar på Benmore Farm på A85-vegen. Fyrst må ein følgje stigen som fører ein opp Benmore Burn, før ein forlèt han og byrjar å gå oppover den nordvestre ryggen på Ben More. Denne ryggen er svært bratt, med ei stiging på 1000 m på omtrent 4 km. Den nordaustre ryggen kan vere eit godt alternativ. Han er mindre bratt, men steinete. For å kome til denne, må ein følgje bekken Allt Coire Chaorach, før ein skjer av ved Sròn nam Fòirsairean når ein har kome forbi skogfeltet som dekkjer dei nedre bakkane på denne sida av. Denne ruta er rundt 5 km lang.

Toppen på Ben More vert ofte nådd i samanheng med Stob Binnein ved å gå ned til Bealach-eadar-dha Beinn og deretter opp på den andre toppen. Deretter kan ein gå direkte frå passet og ned til Benmore Burn.

Nordsida av Ben More har eit felt med snø som brukar lang tid på å forsvinne og som – eineståande i dei sørlege høglanda – er namngjeve på eit 1:25 000-kart. Feltet vert kalla Cuidhe Chrom («den krokete kransen»), grunna forma det har på seinvåren/tidlegsommaren. Dette feltet forsvinn oftast ikkje før i juni, og nokre goner ikkje før i juli. Namnet Cuidhe Chrom finn ein også på Lochnagar og Cairngorm.

I januar 1973 styrta eit fly på fjellet og to pilotar og to passasjerar mista livet i ulukka.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben More (Crianlarich)» frå ,  den 2. april 2011.

Bakgrunnsstoff

Fjell og åsar i Stirling
Mindoro

Mindoro er ei øy i Filippinane. Ho er den sjuande største øya, dekker ei flatevidd på 10 244 km². Øya ligg sørvest for Luzon og nordaust for Palawan. Landbruket er hovudnæringa med varer som sitrusfrukter, bananar og kokosnøtter. Det bur om lag ein million menneske på øya.

Språk og religion
Tagalog er det mest tala språket på Mindoro. På nokre delar av øya er det store innslag av dei innfødde sine språk, visayan og mangyan. Filipino og taglish er utbreidd i og i kring stader som Puerto Galera, Pinamalayan og Calapan. Sameleis med tungemåla visayan, mangyan, og ilokano. Framandspråk som vert tala er  engelsk, fukien og i liten grad spansk.

Kristendomen er religionen med størst utbreiing. Folkegruppa mangyan, med status som urfolk, praktiserer animisme.

Økonomi
Hovudnæringa på Mindoro er landbruk. Produksjonen omfattar ei mengd frukter, så som sitrus, banan, lanzones, rambutan og kokosnøtter. Mellom kornslaga finn ein ris, mais, sukkerrøyr, peanøtter, fisk (malle, mjølkefisk, tilapia), kveg og fjørfe. Ein del lever av tømmerhogst. Gruvedrift etter kopar, mangan og baritt spelar ei viss rolle. I tillegg vert det teke ut marmor.

Turisme er også viktig, med reisemål som Apo Reef nasjonalpark på øya Lubang, og kommunen Puerto Galera med sine strender og dykkarstader.

Historie
I tidlegare tider vart øya kalla Ma-i eller Mait av kinesiske handelsmenn. Historiske kjelder viser at innbyggjarane på øya på 900-talet mellom anna selde bivoks, bomull, perler, skjelpaddeskal og betelnøtter (til medisinsk bruk). Av kinesarane kjøpte dei porselen, jarngryter, bly, farga glasperler og jarnnåler.

Spanjolane kalla øya for Mina de Oro ('gullgruve'), og av dette kjem dagens namn Mindoro. Frå 1921 utgjorde øya ein eigen provins i Filippinane. Dagens deling av øya i to provinsar, Occidental Mindoro og Oriental Mindoro, har gjeldt sidan 1950. Desse provinsane er igjen ein del av regionen MIMAROPA.

Fauna
Tamaraw, eller mindoro-dvergbøffel, (Bubalus mindorensis) er ein art særeigen (endemisk) for øya. Tamaraw er eit hornkveg i slekt med vassbøffelen og er ein utryddingstruga dyreart.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mindoro» frå ,  den 17. november 2009.  

Øyar i Filippinane
Dorset

Dorset (tidlegare kalla Dorsetshire) er eit grevskap i Sørvest-England ved Den engelske kanalen. Administrasjonsbyen har vore Dorchester sidan minst 1305. Dorset grensar til Devon i vest, Somerset i nordvest, Wiltshire i nordaust og Hampshire i aust. Det meste av grevskapet er landleg med låg folketettleik.

Dorset er kjend for Jurassic Coast som er ein verdsarvstad med landformer som Lulworth Cove, Isle of Portland, Chesil Beach og Durdle Door, samt feriestadane Bournemouth, Poole, Weymouth, Swanage og Lyme Regis.

Historie 
Dei første kjende busetjarane i Dorset vart jegerar frå mellomsteinalderen for rundt 10 000 år sidan. Busetnader på dei høge kalksteinsklippene i Dorset har vorte nytta i fleire tusen år, sidan dei har vore lette å forsvare. Det finst gravhaugar frå steinalderen og bronsealderen på nesten kvar einaste kalkås i grevskapet og mange åsfort frå jernalderen. Det meste kjende av desse er Maiden Castle, bygd rundt 600 fvt.

Maiden Castle vart erobra av romarane frå keltarane i år 43 e.Kr. Det er funne mange spor av romarane i Dorset, særleg rundt romarbyen Dorchester. I romartida flytta busetnadane frå åstoppane til dalane og åstoppane vart heilt forlatne på 300-talet. Ei stor forsvarsgrøft, Bokerley Dyke, forseinka saksarar i å ta Dorset frå nordaust i opp til 200 år. Domesday Book skriv om saksiske busetnader som samsvarar med moderne byar og landsbyar, hovudsakleg i dalane. Det har vore få endringar i sokna sidan Domesday Book. Dei neste hundre åra dyrka innbyggjarane markene og desse vart verande stort sett uendra fram til 1800-talet. Det vart oppretta mange kloster, som var viktige landeigarar og maktsenter. Namnet vart første gong nedskrive i år 940 som Dorseteschire, og tyder innbyggjarane (saete) i 'Dornuuarana' (Dorchester)

Under borgarkrigen på 1100-talet vart det bygd mange forsvarsverk i Dorset. Under den engelske borgarkrigen på 1600-talet vart det bygd fleire forsvarsverk av rojalistane, som Portland Castle, Sherborne Castle og Corfe Castle.. I fredsåra gjekk monarkane og adelen på jakt i Dorset.. Under den industrielle revolusjonen vart Dorset verande eit landleg område og jordbruket er framleis ei viktig næring.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Dorset» frå ,  den 17. november 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 Cullingford, Cecil N., 1980. A History Of Dorset. Chichester: Phillimore & Co Ltd.

Bakgrunnsstoff 

 Dorset grevskapsråd
 Flytofot
 Bilete
Trielar


 
Trielar ein biologisk familie Burhinidae av to slekter med til saman ti artar. Familien samlar ei gruppe av hovudsakleg tropiske fuglar. Trass i at trielar er rekna som vadefuglar, føretrekk dei fleste artane tørre eller halvtørre habitat. Dei finst i tropisk sone over heile verda, somme artar hekkar i tempererte delar av Europa og Australia. 

Trielar er middels store vadefuglar, ofte diskret farga med kamuflerande fjørdrakt, kraftige bein, tjukt nebb og spisse, lange venger. Beina på dei fleste artane har eit markert tjukt hælledd. Dei tre tærne på føtene er bunden saman med små hudlappar. Baktåa er tapt i denne familien. Eit anna kjenneteikn er store auge, oftast med ein gul iris. Dette er livlege, urolege fuglar med klagande, spoveliknande kall. Dei flyg fort og lågt med raske vengeslag og beina strekt langt bakover. Som ein hovudregel er dei tause under flukta. Dei fleste av artane er aktive i skymringa eller er nattaktive, bakkehekkande fuglar.

Desse fuglane finst i tempererte og tropiske område på jorda. I den vestlege palearktisk regionen er familien representert ved artane triel og flodtriel. 
Det store utbreiingsområdet av familien omfattar det sørlege og tempererte Europa, frå Kanariøyane i vest austover over Afrika til Tyrkia, med unntak av rein ørken og regnskogområde. Dessutan Midtausten, Sentral-Asia og Sør-Asia, Indokina, dei fleste øyane i Søraust-Asia, Ny-Guinea og Australia. Derimot er Nord-Amerika, New Zealand og Stillehavsøyane ikkje er koloniserte av artar i denne familien. 

Trielar lever på tørre og halvtørre savannar, og på steingrunn ved kystar og elvebreidder. Dei finn habitat på dyrka mark berre unntaksvis. 

Dietten består i hovudsak av insekt  og andre virvellause dyr. Større artar vil også ta øgler og til og med små pattedyr.

Dei fleste artane er standfuglar, men triel er ein sommarmigrant i den tempererte europeiske delen av leveområdet, og overvintrar i Afrika.

Artar

Trielar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:

Slekt Burhinus
 Vasstriel, Burhinus vermiculatus, Water Thick-knee, Cabanis, 1868, (LC)
 Triel, Burhinus oedicnemus, Eurasian Thick-knee, Linné, 1758, (LC)
 Bengaltriel, Burhinus indicus, Indian Thick-knee, Salvadori, 1865, (LC)
 Flodtriel, Burhinus senegalensis, Senegal Thick-knee, Swainson, 1837, (LC)
 Flekktriel, Burhinus capensis, Spotted Thick-knee, Lichtenstein, MHK, 1823, (LC)
 Amerikatriel, Burhinus bistriatus, Double-striped Thick-knee, Wagler, 1829, (LC)
 Gråtriel, Burhinus superciliaris, Peruvian Thick-knee, Tschudi, 1843, (LC)
 Styltetriel, Burhinus grallarius, Bush Thick-knee, Latham, 1801, (LC)

Slekt Esacus
 Krumnebbtriel, Esacus recurvirostris, Great Thick-knee, Cuvier, 1829, (NT)
 Kysttriel, Esacus magnirostris, Beach Thick-knee, Vieillot, 1818, (NT)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Triele» frå , den 18. oktober 2009

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

 
Vade-, måse- og alkefuglar
Burhinus


Burhinus er ei biologisk slekt av trielar og medlem av familien Burhinidae.
Denne familien inneheld òg slekta Esacus. Slektsnamnet Burhinus kjem frå det greske bous, okse og rhis, nase.

På engelske brukast det skildrande namnet 'thick-knee', tjukk-kne  på desse fuglande. Dette er mellomstore, terrestriske vadarar, sjølv om dei er generelt funne i halvtørre til tørre, opne område. Berre nokre av artane er forbundne med vatn. Artane i slekta varierer frå 32 cm til 59 cm i storleik. Utsjånaden er prega av lange bein, lange venger og kamuflerande fjørdrakt. Dei fleste artane har eit kort, tjukt, sterkt nebb. Trielar kan treffast over heile verda  bortsett frå i Antarktis. Dei er hovudsakleg tropiske, med størst mangfald i «den gamle verda».

Det er åtte artar av Burhinus-trielar. Ingen artar er truga, og ingen har blitt utrydda etter år 1600.

Artslista
Burhinus i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:     
 Vasstriel, Burhinus vermiculatus, Water Thick-knee, Cabanis, 1868, (LC)
 Triel, Burhinus oedicnemus, Eurasian Thick-knee, Linné, 1758, (LC)
 Bengaltriel, Burhinus indicus, Indian Thick-knee, Salvadori, 1865, (LC)
 Flodtriel, Burhinus senegalensis, Senegal Thick-knee, Swainson, 1837, (LC)
 Flekktriel, Burhinus capensis, Spotted Thick-knee, Lichtenstein, MHK, 1823, (LC)
 Amerikatriel, Burhinus bistriatus, Double-striped Thick-knee, Wagler, 1829, (LC)
 Gråtriel, Burhinus superciliaris, Peruvian Thick-knee, Tschudi, 1843, (LC)
 Styltetriel, Burhinus grallarius, Bush Thick-knee, Latham, 1801, (LC)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Burhinus» frå ,  den 3. desember 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

trielfamilien
Fugleslekter
Ibisnebb

Ibisnebb (Ibidorhyncha struthersii) er ein vadefugl i den biologiske ordenen Charadriiformes, vade-, måse- og alkefuglar, og utgjer sin eigen familie Ibidorhynchidae. Han lever på elvebreiddene i høglandet av Sentral-Asia og Himalaya. 

Denne fuglearten er lett kjenneleg. Vaksne er grå med kvit buk, raude bein og langt raudt nedkrumma nebb, svart ansikt og svart brystband. Dei unge fuglane manglar den svarte i ansiktet og i brystet, og nebbet har uklår farge. Beina har sterk raudfarge i hekkesesongen, men er brungrå hos ungfuglar. Trass fargerik utsjånad er ibisnebbar godt kamuflerte i eit steinete miljø. Dei har ei kroppslengd på 39 til 41 cm og veg 270 til 320 gram. Lyden er ein fløytande «klu-klu» likt ei gluttsnipe. 

Dei finn føde ved å søkje med nebbet i grusen på elvebotnen. Favorittbytte er virvellause dyr, typisk vårflugelarver og døgnflugelarver som skjuler seg under steinar i straumen. 

Ibisnebb er sosialt monogame i forplantinga. Paret byggjer reiret på ein bank, ei øy eller halvøy i elva, og er sjeldan meir enn ei fordjuping i bakken, nokre gongar med småstein rundt. I slutten av april eller byrjinga av mai legg dei frå to til fire ovale egg. Rugetida er ikkje kjent, men begge foreldra tar del i ruginga. 

Dei evolusjonære forholda ved arten er framleis uklåre. Ibisnebb kan ha til slektskap til både tjeldfamilien og til avosettfamilien.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ibisbill» frå , den 17. november 2009.

Fotnotar 

Vade-, måse- og alkefuglar
Intel 80486

Intel 80486, også kalla 80486, i486 og 486, var ein 32-bit mikroprosessor som vart lansert av Intel den 10. april 1989. Intel 80486 var andre generasjons 32-bit x86-prosessor, og den første prosessoren i x86-arkitekturen med ein omfattande bruk av pipeline-prinsippet under utføringa av instruksjonar. Dette var opphavleg ein eigenskap som skilte RISC-arktitekturar frå CISC, og 80486 vart difor ofte omtalt som ein hybrid («CRISC»). 80486 utførte i snitt 1,2 instruksjonar per klokkepuls, medan forgjengaren Intel 80386 i snitt trong 3,2 klokkepulsar på utføringa av ein instruksjon.

80486 hadde 8 Kb integrert hurtigminne for data og instruksjonar, medan hurtigminnet for 80386 var tilgjengeleg som eksterne brikker. I tillegg var koprosessoren Intel 80387 for flyttallsberekningar integrert. I 80386 var 80387 ein ekstern spesialprosessor også råd å velje. Større integrering av komponentar gjorde at 80486 vart den første x86-prosessor med meir enn 1 million transistorar.

Intel kunngjorde den 18. mai 2006 at produksjonen av Intel 80486 ville opphøyre den 28. september 2007. Sjølv om prosessoren på dette tidspunktet var avlegs i personlege datamaskiner, hadde han vorte nytta i innebygde systemer innan romfarts-teknologi.

Bakgrunnsstoff 
 Denne artikkelen bygger på «Intel 80486» frå ,  den 24. november 2009.

Fotnotar 

Intel-produkt
X86-arkitektur
Alan Kay

Alan Kay () er ein amerikansk vitskapsmann, kjend innanfor informatikken for sitt arbeid med objektorientert programmering og brukargrensesnitt.

Sjå òg
 Squeak – eit programmeringsspråk Kay var med å utvikla.

Mottakarar av Turing-prisen
Informatikarar
Folk frå Springfield i Massachusetts
Kienzle Computer

Kienzle Computer var ein tysk produsent av datautstyr. Selskapet vart fusjonert med  Mannesmann som Mannesmann-Kienzle, og Digital Equipment GmbH som Digital-Kienzle Computer Systeme.

Bakgrunnsstoff 

 Kienzle computer models (look under K)
 Kienzle Automotive

Føretak i Europa
Tyske føretak
Tidlegare føretak
PCI-X

PCI-X er ein standard for ekspansjonskort i datamaskinar som gjev auka yting, primært for tjenarar og arbeidsstasjonar. Den er ei utviding av PCI-standarden som doblar bussbreidda til 64 bitar og aukar klokkefrekvensen på bussen. Versjon 1.0 av standarden tillet klokkefrekvensar på 66 og 133 MHz, medan versjon 2.0 også tillet 266 og 533 MHz. Med unnatak av auka breidd og hastigheit på bussen, er PCI-X lik vanleg PCI og stort sett bakoverkompatibel. Unntaket er for eldre 5 volt PCI-kort. Det er òg mogleg å nytta PCI-X i ein 16-bit variant, men med same høge hastighet. PCI-X har, i likhet med PCI og AGP, vorte erstatta av PCI Express.

Bakgrunnsstoff
 PCI-X 2.0 Frequently Asked Questions 

Databussar
Javadoc

Javadoc er eit dataprogram-verktøy frå Sun Microsystems til å generera API dokumentasjon frå Java-kode til HTML-format. Javadoc er industri-standarden for å dokumentera Java-klassar.

Javadoc taggar 
Utviklarar nyttar spesielle kommentar-stilar og Javadoc taggar når dei dokumenterer kjeldekoda. Ein kommentar i Java som startar med
 /** er starten på ein Javadoc-kommentar som vil verte inkludert i den genererte HTML'en. Ein Javadoc tag byrjar med "@" (krøllalfa). Nokre eksempel på taggar er gjeve i den følgjande tabellen.
{| class="wikitable"
! Tag        !! Beskriving
|-
|@author     || Namnet på utviklaren
|-
|@deprecated || Markerer ein metode som ikkje i bruk.
|-
|@exception  || Dokumenterer eit unntak som vert kasta av ein metode — sjå òg @throws.
|-
|@param      || Gjev parametra til ein metode. Obligatorisk for kvart parameter.
|-
|@return     || Dokumenterer retur-verdien. Denne taggen skal ikkje brukast for konstruktorar eller metodar med returntype void.
|-
|@see        || Dokumenterer ein samanheng med ein annan metode eller klasse.
|-
|@since      || Dokumenterer når ein metode vart lagt til ein klasse.
|-
|@throws     || Dokumenterer eit unntak som blir kasta av ein metode. Eit synonym for @exception introdusert i Javadoc 1.2.
|-
|@version    || Gjev versjonnummeret til ein klasse eller metode.
|}

Bakgrunnsstoff 
 Javadoc tool nettside
 Javadoc Søkjemotor 

Datastubbar
Programmering
JEdit

jEdit er ein teksteditor, eit program som er laga for å handsame rå tekst, slik som Notisblokk i Windows.  jEdit er meir avansert enn Notisblokk og betre tilpassa programmering.

Programmet er skrive i Java og kan brukast i mellom anna Unix, Windows og Mac OS X.

Programmet er gjeve ut under GNU General Public License.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden jedit.org
Denne artikkelen bygger på «JEdit» frå ,  den 21. november 2009.  
 

Fri programvare
Linux-program
Mac OS X
JSP

JSP eller JavaServer Pages er eit tenarsidespråk for dynamiske vevsider basert på Java.

Programmering
Internett
Java-språk
Tenarsidespråk
OCaml

OCaml, eller Objective Caml, er «storebror» til Caml og tilbyr i tillegg til Caml-eigenskapane moglegheit for objektorientert programmering.

Hello World 
   ocaml -I +labltk
           Objective Caml version 3.09.1
   
   # print_endline "Hello world";;
   Hello world
   - : unit = ()

   # let f = print_endline;;
   val f : string -> unit = <fun>
   
   # let g x y = x^" "^y;;
   val g : string -> string -> string = <fun>
   
   # let h = g "Hello";;
   val h : string -> string = <fun>
   
   # h "world";;
   - : string = "Hello world"
   
   # h "kévin";;
   - : string = "Hello kévin"

   # let (&) f g x = g (f x) ;;
   val ( & ) : ('a -> 'b) -> ('b -> 'c) -> 'a -> 'c = <fun>
   
   # ( h & f ) "world";;
   Hello world
   - : unit = ()

   #load "labltk.cma";;
   #open Tk;;
   # let _ =
        let top = openTk () in
        let button = Button.create ~background:`White ~text:"Hello" top in
        bind ~events:[`ButtonPress;`KeyPressDetail "Return"]
             ~action:(fun _ -> print_endline "Hello World")
             top;
        pack [coe button];
        mainLoop()
     ;;
   - : unit = ()
   #
Dataorm

Dataorm er eit virus som deler og spreier seg sjølv til andre datamaskinar. Ein dataorm treng ikkje å henga seg med på eit program slik som andre virus må.

Som vern mot ormar er det vanleg å nytta antivirusprogram og antispywareprogram. Ein brannmur beskyttar ikkje mot virus, men hackarar.

Datasikkerhet
Oppstart

Oppstart (engelsk: booting) er innan data ein prosess som startar eit operativsystem. Under ein oppstart leitar prosessoren etter instruksjoner og utfører dei.

Informatikk
ODBC

Innan databehandling, Open Database Connectivity (ODBC) tilbyr eit standard API for å jobba mot databasehåndteringssystem. Utviklarane av ODBC hadde som mål å laga det uavhengig av programmeringsspråk, databasesystem og operativsystem.

Databasar
Kjønrøyk

Kjønrøyk (av tysk Kien, «furu») var opphavleg nemninga på sot som vart framstilt ved ufullstendig forbrenning av harpiksrik furu. I dag vert han laga ved ufullstendig forbrenning av olje. Bruksområde er/var mellom anna svart pigment i måling og tusj, trykksverte og til medisinske føremål.

Kjønrøyken vart seld i små lagga trekar som vart kalla kjønrøykbøsser.

Eit anna namn på denne typen sot er «lampesvart».

Kjelder 
 «Kjønrøk» i Norsk historisk leksikon 2. utgåve, 3. opplag (Cappelen, 2004) (www).

Fargestoff
Karbon
Tyske låneord
Marius Kjos

Marius Kjos () er ein norsk dansar og koreograf. Han har markert seg som dansar dei siste åra og har dansa i fleire teaterproduksjoner ved mellom anna Nationaltheateret og Det Norske Teatret.

Han har også vore tilknytt ulike dansekompani, som Dansdesign, Zakras og Sciricco.

Kjelde 
 «Kjos, Marius» på Caplex.no.

Norske dansarar
Norske koreografar
Kabinettsspørsmål

Eit kabinettsspørsmål er det som vert stilt når ei parlamentarisk regjering eller ein regjeringsmedlem set stillinga si inn på å få standpunktet sitt i ei sak vedteke av nasjonalforsamlinga. Føremålet er å presse parti eller grupper som er ein del av det parlamentariske støttegrunnlaget til regjeringa for å få dei til å støtte regjeringa i ei sak som dei elles er ueinige i. Resultatet avgjer altså om ministeren eller regjeringa skal halde fram.

I Noreg har kabinettsspørsmål vorte brukt ei rekkje gonger og var det som til dømes førte til at regjeringa Willoch fall i 1986 og at regjeringa Bondevik I fall i 2000.

Sjå også 
 Mistillitsforslag

Kjelde 
 «Kabinettsspørsmål» på SNL.no.

Politikk
Morgan

Morgan er eit person- og slektsnamn. Det har tradisjonelt vore eit mannsnamn, men er i nyare tid også blitt brukt som kvinnenamn. Morgan har norsk namnedag den 8. desember.

Opphav
Namnet er ei anglifisert form av det walisiske Morcant. Medan namnet tradisjonelt har vore eit gutenamn i Storbritannia og Skandinavia, har det andre stader, som i USA, vore mykje brukt som jentenamn. Dette kan ha samanheng med den kvinnelege sogefiguren Morgan le Fay, og med det irske gudinna Morrigan. 

I Noreg er namnet særleg kjend gjennom bokseriehelten Morgan Kane.

Namneberarar

Førenamn
Morgan Robertson (1861–1915), amerikansk forfattar
Morgan Freeman (f. 1937), amerikansk skodespelar
Morgan Andersen (f. 1966), norsk fotballspelar
Morgan Gould (f. 1983), sørafrikansk fotballspelar

Annan bruk av namnet
Morgan Stanley, amerikansk bank
Captain Morgan, et vestindisk rom-merke
eininga morgan blir brukt innan genetikk

Kjelder

Førenamn av keltisk opphav
Slektsnamn
Tvikjønna namn
Mannsnamn
Kvinnenamn