alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Trampled Under Foot

«Trampled Under Foot» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin, frå albumet Physical Graffiti frå 1975.

Oversyn
Songen vart skriven av Robert Plant, Jimmy Page og John Paul Jones, og vart utvikla ut frå ein jam i 1972. Teksten var inspirert av bluesartisten Robert Johnson sin «Terraplane Blues» frå 1936. Ein Terraplane er ein klassisk bil, og songen nyttar bildelar som metaforar for sex, «pump your gas», «rev all night», osv. 

Mykje av innøvinga av songen gjekk ut på å gjere det harde funk-riffet som dominerer songen perfekt. John Paul Jones har nemnd Stevie Wonder som inspirasjon for rytmen («Superstition», 1973), som han spelar på clavinet. I lag med ein solid rytme frå Bonham, vart songen seinare remiksa og BBC-programmet Old Grey Whistle Test, synkroniserte songen med svart-kvitt-filmklipp av jenter som dansa. Gitarist Jimmy Page spelte wah-wah og som produsent nytta han baklengsekko på innspelinga.

«Trampled Under Foot» vart ein standard under konsertane til Led Zeppelin frå 1975 og frametter, og vart spela på kvar turne fram til 1980. Han vart òg spela på gjenforeiningskonserten til Led Zeppelin i O2 Arena i London den 10. desember 2007. Då songen vart spela live, strekte dei han ofte ut med lengre gitar- og klaversoloar og stundom la Plant til tekst frå songen «Gallows Pole». 

I lag med «No Quarter» fekk Jones synt seg fram som ein dyktig klaverspelar på «Trampled Under Foot» under konsertane. Eit døme på dette frå Earls Court Arena i 1975 er gjeve ut på Led Zeppelin DVD. 

«Trampled Under Foot» vart mykje spela på radio då han kom ut og singelen nådde 38. plass i USA.

Lovord

Medverkande
 Robert Plant – vokal
 Jimmy Page – gitarar
 John Paul Jones – bassgitar, clavinet
 John Bonham – trommer

Andre versjonar
 1992: Michael Hall (Love Is Murder)
 1997: The Honeymoon Killers (Sing Sing (1984–1994) [recorded 1984])
 1999: Eric Gales (Whole Lotta Blues: Songs of Led Zeppelin)
 2003: various artists (A Bluegrass Tribute: Pickin' on Led Zeppelin, Volume II)
 2005: Hampton String Quartet (Take No Prisoners!) 
 2005: Tracy G (Hip Hop Tribute to Led Zeppelin)
 2006: Greg Reeves & Eric Stock (Dub Tribute to Led Zeppelin)
 2007: Vanilla Fudge (Out Through the in Door)
 2007: Zepparella (A Pleasing Pounding)
 2008: Chuck Bonnett (Misty Mountain Hop: A Millennium Tribute to Led Zeppelin)

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Trampled Under Foot» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Singlar frå 1975
Songar frå 1975
Funkrocksongar
Led Zeppelin-songar
Songar produserte av Jimmy Page
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar skrivne av Robert Plant
Swan Song Records-singlar
Huai He

Huai He (kin. 淮河, trad. 淮河; pinyin Huái Hé) er ei elv i Kina omtrent midtvegs mellom dei to største elvane i landet, Huang He i nord og Chang Jiang i sør. I tidlegare tider rann Haui He frå vest til aust og ut i Austkinahavet. I dag er elveløpet endra, grunna avleiringar. Store skadeflaumar i kringliggjande område er ei fylgje av dette. Elva er 1 078 km lang, og ho har eit nedslagsfelt på 174 000 km².

Elveløp
Det historiske løpet til Huai He gjekk nokså beint ut til kysten i den nordlege delen av provinsen Jiangsu. I 1194 braut Huang He ut av elveleiet sitt og grov seg nytt løp sørover og over til nedre del av Huai He sitt elveløp. Derifrå rann elvane saman ut i havet, langs Huai He sitt elveleie. Huang He førte med seg mykje slam som sedimenterte seg og demde opp dette nedre elveleiet. I 1850-åra rann dermed Huang He tilbake til sitt opphavlege nedre leie, etter eit opphald på nærare 700 år. Men frå 1897 var Huai He ikkje lenger i stand til åleine å følgje det historiske leiet sitt ned til kysten. Vatnet demde seg opp i innsjøen Hongze, og derfrå tok det nytt leie i sørleg retning og ned i Chang Jiang. 

I Huai He ligg Fozilingdemninga og -reservoaret frå 1954, bygt på ordre frå Mao Zedong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Huai He» frå ,  den 26. mars 2011.  
 

Elvar i Kina
Anhui
Henan
Jiangsu
In the Light

«In the Light» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti frå 1975. Det meste av songen vart skriven av bassist/klaverspelar John Paul Jones på synthesizer. Det var basert på ein tidlegare song bandet hadde skrive kalla «In The Morning» (eller «Take Me Home»).

Den unike lyden i introen vart skapt av Jimmy Page som nytta ein fiolinboge på ein akustisk gitar. Dette var ein av tre Led Zeppelin-songar der Page nytta ein slik boge. Dei andre var «Dazed and Confused» og «How Many More Times» (begge desse på elektrisk gitar). 

«In the Light» vart aldri framført på konsertane til Led Zeppelin.

Plant har sagt at songen var eit av dei «finaste augneblikka» til Led Zeppelin. Page har sagt at det var den personlege favoritten hans på Physical Graffiti. Han spela songen på turneen sin med The Black Crowes i 1999, men han kom ikkje med på albumet Live at the Greek, bortsett frå som bonusspor på den japanske utgåva.

Medverkande
 Robert Plant – vokal
 Jimmy Page – gitarar
 John Paul Jones – bassgitar, clavinet, synthesizer
 John Bonham – trommer

Andre versjonar
 1999: Great White (Great Zeppelin: A Tribute to Led Zeppelin)
 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (Live at the Greek [bonusspor])
 2000: Vladimirs (Dead Zeppelin: A Metal Tribute to Led Zeppelin)
 2004: Benjamin Levine (Chamber Maid: The Baroque Tribute to Led Zeppelin)
 2007: Led Zepagain (Led Zepagain II: A Tribute to Led Zeppelin)

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «In the Light» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1975
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar produserte av Jimmy Page
Bron-Yr-Aur av Led Zeppelin

«Bron-Yr-Aur» er ein akustisk gitarmelodi av det engelske rockebandet Led Zeppelin, og med ei lengd på to minuttar og seks sekund, den kortaste songen dei gav ut. Han vart opphavleg skriven og spelt inn i 1970 av Jimmy Page under innspelinga av albumet Led Zeppelin III, men kom ikkje ut før i 1975 på Physical Graffiti. Han er kalla opp etter Bron-Yr-Aur, ei hytte i Gwynedd i Wales, der medlemmar i Led Zeppelin kvilte ut under innspelinga av Led Zeppelin III. («Bron-Y-Aur Stomp» er ein annan song frå Led Zeppelin III.)

«Bron-Yr-Aur» er eit tankefullt og avslappande stykke og ein av dei siste akustiske songane bandet gav ut. Songen vart sjeldan spelt på konsertane til Led Zeppelin, men finst på enkelte piratkopiopptak frå den amerikanske turneen deira i august og september 1970, då han stundom vart spela som ein del av det akustiske settet deira.

Medverkande
 Jimmy Page - akustisk gitar

Andre versjonar
 1994: Richard Gilewitz (Voluntary Solitary)
 1995: Michael White & The White (Plays the Music of Led Zeppelin)
 1998: Top Banana (Before the Balloon Went Up)
 2001: Robert John Ward, Jr. (Both Sides of the Story)
 2001: Richard DeVinck (Going to California)
 2002: The Section (The String Quartet Tribute to Led Zeppelin, Vol. 2)
 2004: Jeff Lawrence (Heart of the Son)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bron-Yr-Aur (instrumental)» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1975
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar produserte av Jimmy Page
Down by the Seaside

«Down by the Seaside» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975.

Oversyn
Songen vart opphavleg skriven som eit akustisk stykke av Jimmy Page og Robert Plant iBron-Yr-Aur, ei hytte i Wales der dei oppheldt seg etter ein turne i 1970. Han vart så spelt inn i 1971 med eit elektrisk arrangement og var meint for Led Zeppelin IV, men kom ikkje med her til slutt, og vart sidan gjeven ut på Physical Graffiti for å fylle opp dobbeltalbumet. 

Songen skiftar mellom rolege og hardrock-delar. På dei lettare delane nyttar Page ein tremoloeffekt på gitaren. John Paul Jones spelar ein Hohner "Electra-Piano"  elektrisk piano på songen. 

«Down by the Seaside» vart aldri spela på nokon av konsertane til bandet.

Plant spela seinare «Down by the Seaside» som ein duett med Tori Amos for hyllestalbumet til Led Zeppelin, Encomium i 1995.

Neil Young-påverknad
Songen var inspirert av Neil Young. Tittelen kan vere ein referanse til songen «Down by the River» og den noko nasale vokalen til Plant kan vere ein referanse til den særeigne stemma til Young. Plant hadde lenge vore tilhengjar av musikken til Young og Stephen Stills.  Då han spela i Band of Joy, spela dei Buffalo Springfield sin «For What It's Worth», som no finst på samleplata til Plant, Sixty Six to Timbuktu.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, elektrisk piano
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1989: Robert Kuhlmann & Flying Boats (The Song Retains the Name) 
 1994: The Trash Can Sinatras
 1995: Tori Amos med Robert Plant (Encomium: A Tribute to Led Zeppelin)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Down by the Seaside» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1975
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar produserte av Jimmy Page
Tori Amos-songar
Robert Plant-songar
Ten Years Gone

«Ten Years Gone» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975.

Oversyn
Han var opphavleg meint som eit instrumentalt stykke, og Jimmy Page nytta 14 gitarspor for å overdubbe harmonidelen. Robert Plant skreiv seinare ein tekst, som er tileigna ein tidlegare kjæraste, som ti år tidlegare hadde gjeve han valet mellom ho og musikken hans. 

Plant omtalte den intrikate oppbygginga av songen: 

Somme har spekulert i om songen er ein variant av songen «Swan Song», som bandet aldri gav ut. Dei nytta dette namnet på plateselskapet dei starta.

Dette er ein av få Led Zeppelin-songar der ein kan høyre pipinga frå trommepedalen til John Bonham i studio. 

Bandet spela songen på konsertar i 1977. John Paul Jones spela opphavleg melodien på ein akustisk gitar men introduserte så ein uvanleg trippelhalsa gitar med ein 6-strengs, ein 12-strengs ein mandolin og basspedalar.  

Page and Plant spela songen på den japanske turneen deira i 1996. Jimmy Page framførte òg songen på turneen sin med The Black Crowes i 1999. Ein versjon frå turneen finst på Live at the Greek. 

Plateprodusent Rick Rubin har omtalt oppbygginga av songen: «Eit djupt, tankefullt stykke med hypnotiske riff som er fletta saman. Lys og mørk, skugge og glans. Det er lydar som om naturen kjem ut av høgtalarane.»

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1997: Jason Bonham Band (In the Name of My Father - The Zepset)
 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (Live at the Greek)
 2000: Dread Zeppelin (De-jah Voodoo)
 2002: The Section (The String Quartet Tribute to Led Zeppelin, Vol. 2)
 2002: Michael Bluestein (Wild World)
 2004: Kevin Russell (My Generation)
 2005: Led Zepagain (A Tribute to Led Zeppelin)
 2006: Michael Armstrong (Rockabye Baby! Lullaby Renditions of Led Zeppelin)

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ten Years Gone» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Songar frå 1975
Balladar frå 1970-åra
Led Zeppelin-songar
Hardrockballadar
Songar produserte av Jimmy Page
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
TVT Records-singlar
Night Flight

«Night Flight» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975. Han vart opphavleg spelt inn i Headley Grange i 1971 og meint for Led Zeppelin IV, men kom etter kvart ikkje med her og vart sett inn på Physical Graffiti for å fylle opp dobbeltalbumet.

Han vart hovudsakleg skriven av bassisten John Paul Jones. Teksten er nokon fleirtydig, og Robert Plant syng ei soge om ein ung mann som prøver å unngå verneplikta. Det vart òg spelt inn ein annan versjon med ekstra korvokal.

Songen vart aldri spelt på konsertane til Led Zeppelin.

Medverkande
 Robert Plant - solovokal
 Jimmy Page - gitar
 John Paul Jones - bassgitar, Hammondorgel
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 2003: Jeff Buckley (Live at Sin-é [bonusspor])
 2007: Led Zepagain (Led Zepagain II: A Tribute to Led Zeppelin)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Night Flight (song)» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Songar frå 1975
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar produserte av Jimmy Page
The Wanton Song

«The Wanton Song» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975. Songen kom til under ein jam på ei øving og inneheld eit skarpt, aggressivt gitarriff av Jimmy Page, liknande «Immigrant Song». Tekstmessig omhandlar songen hovudsakleg sex, særleg sex med ei «kvinne frå Wanton».

På soloen nytta Page baklengsekko (der ein høyrer ekkoet før lyden) og køyrte gitaren sin gjennom ein Lesliehøgtalar, slik Jimi Hendrix hadde gjort på «Little Wing» og «Angel».

«The Wanton Song» vart spela på nokre av konsertane til Led Zeppelin i 1975, men vart så droppa. «The Wanton Song» vart spela mykje som opningsnummer på turneane til Page and Plant i 1995 og 1998. Songen vart òg spela eit par gonger då Jimmy Page turnerte med The Black Crowes i 1999.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1993: Whyos (The Song Retains the Same II)
 1999: Sen Dog (The Song Remains Remixed: A Tribute to Led Zeppelin)
 2001: Earth Crisis (Last of the Sane)
 2006: Hammer of the Gods (Two Nights in North America DVD)
 2007: Frankie Banali & Friends (24/7/365: The Tribute to Led Zeppelin)
 2007: Reconstruction (The Many Faces of Led Zeppelin [remix])

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Wanton Song» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Songar frå 1975
Led Zeppelin-songar
Songar produserte av Jimmy Page
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar om seksualitet
Nils M. Kulstad

Nils Jørgen August Mikalsson Kulstad () var ein norsk gardbrukar, bankmann og stortingsmann for partiet Venstre frå Vefsn i Nordland. Nils Isaksson Kulstad var farfar hans.

Kulstad var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han amtsskulen, før han tok over farsgarden i 1887. Frå 1904 var han i tillegg kasserar i Vefsn Sparebank.

Kulstad var medlem av heradsstyret, ordførar 1895-96 og 1902-04. Også varaordførar og skulestyreformann. Frå 1893 til han i 1904 vart kasserar i sparebanken, var han styreleiar i same banken.

Valperiodane 1910-12 og 1913-15 representerte Kulstad Nordre Helgeland krins på Stortinget. Han var medlem av landbrukskomiteen. Etter å ha vore ute av Stortinget i tre år, vart han hausten 1918 vald for ein ny periode frå einmannskrinsen Nordre Helgeland og i 1921 attvald frå den nye fylkeskrinsen Nordland. Alle desse seks åra 1919-24 sat han Skog- og vassdragskomiteen.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Folk frå Vefsn
Boogie with Stu

«Boogie with Stu» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975.  Han vart spelt inn under ein jam i 1971 i Headley Grange, der bandet spelte inn det meste av det fjerde albumet sitt. Dei nytta Rolling Stones Mobile Studio og hadde med seg turnemanageren og pianisten til Rolling Stones, Ian Stewart, som jamma med bandet på piano.

I følgje Led Zeppelin-gitaristen Jimmy Page hadde songen aldri kome til om det ikkje hadde vore for den uformelle atmosfæren i Headley Grange det han vart spelt inn: 

Arbeidstittelen for songen var «Sloppy Drunk», ein tittel vokalist Robert Plant kom på.

Plant spelar visstnok gitar på songen (og Jimmy Page mandolin). Ein av gitarane vart lagt på sidan med ein ARP gitar-synth.

Den endelege songen var basert på Ritchie Valens sin «Ooh, My Head». Songen vart tilskriven «Page/Plant/Jones/Bonham/Mrs. Valens/Ian Stewart». Forlaget til Valens, Kemo Music, sakskøte bandet for brot på opphavsretten og det enda med forlik i retten. Som Page forklarte: 

Songen vart aldri framført på konsertane til Led Zeppelin.

Medverkande
Robert Plant - vokal, akustisk gitar
Jimmy Page - mandolin
John Paul Jones - bassgitar
John Bonham - trommer
Ian Stewart - piano

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boogie with Stu» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Songar frå 1975
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar skrivne av John Bonham
Songar produserte av Jimmy Page
Oppstryn

Oppstryn er eit kyrkjesokn i Stryn prestegjeld i Nordfjord. Soknet omfattar bygdene kring Strynsvatnet. Folketalet var i 1950 på 976, og i nedgang. Oppstryn kyrkje er frå 1864.

Kjelde 
 Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1959

Stryn kommune
Sokn i Bjørgvin bispedømme
Black Country Woman

«Black Country Woman» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975. Han vart opphavleg spelt inn under innspelinga av Houses of the Holy, to år tidlegare.

«Black Country Woman» var ein akustisk song som vart spelt inn i hagen til Mick Jagger i Stargroves, i 1972 (omkring samstundes som «D'yer Mak'er»). I byrjinga av songen kan ein høyre lydteknikar Eddie Kramer som seier «Shall we roll it Jimmy?» (Skal me starte, Jimmy?) etterfølgd av «Don't want to get this airplane on» (vil ikkje ha med det flyet) om eit fly som ein kan høyre i bakgrunnen, før Robert Plant svarar «Nah, leave it, yeah» (nei, la det vere).

Innspelinga utandørs viste seg å vere vanskeleg. Ein gong i Headley Grange då Plant prøvd å gå ut for å synge ein song, vart han angripen av ein flokk sinte gjæser.

Opphavleg heitte songen «Never Ending Doubting Woman Blues». 'Black Country er eit område nær Birmingham der Robert Plant voks opp. 

«Black Country Woman» vart berre spelt på nokre få konsertar med Led Zeppelin då han vart blanda inn ein medley med «Bron-Yr-Aur Stomp» i USA i 1977. Med dette arrangementet spelte John Paul Jones kontrabass. Songen vart spelt i sin heilskap ein gong, i Seattle i juni 1972. Songen vart spelt av Robert Plant og Alison Krauss under turneen deira etter Raising Sand.

Medverkande
 Robert Plant - vokal, munnspel
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, mandolin
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 2006: Christie Winn and the Lowdowns (Further Away from Here)
 2007: Letz Zep (Letz Zep II: Live in London)
 2008: Robert Plant and Alison Krauss

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Black Country Woman» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Songar frå 1975
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar produserte av Jimmy Page
Sick Again

«Sick Again» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975.

Songen vart skriven av Robert Plant om tenåringsgroupiar, eller som han kalla dei, «L.A. Queens», som bandet vart kjende med under turneen deira i USA i 1973. Han syns synd på desse jentene som flokka seg rundt hotellromma for å yte tenestene sine for dei. Vokalen til Plant kan vere noko hard å høyre innimellom, for han er ikkje så langt framme i miksen. 

Den aller siste lyden på songen er frå slidegitaren til Jimmy Page som var prosessert med baklengsekko, før ein høyrer eit host frå trommeslagar John Bonham.

«Sick Again» vart ofte spelt på konsertane til Led Zeppelin og var song nummer to på alle konsertane i 1975 og 1977. Han vart òg spela i 1979, men ikkje på europaturneen deira i 1980.

Jimmy Page spelte songen på turneen sin med The Black Crowes i 1999, og ein versjon vart gjeven ut på albumet Live at the Greek.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (Live at the Greek)
 2007: Zepparella (Pleasing Pounding)

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sick Again» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Songar frå 1975
Led Zeppelin-songar
Songar produserte av Jimmy Page
Songar om turnéliv
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Vereide

Vereide er eit kyrkjesokn i Gloppen prestegjeld i Nordfjord. Soknet omfattar bygdene og gardane på nordsida av Gloppefjorden. I 1960 hadde soknet 2 494 innbyggjarar. Vereide kyrkje ligg på garden Vereide, som soknet har namn etter. E39 går gjennom soknet.

Kjelde 
 Norsk Allkunnebok. X. bandet. 1966.

Gloppen kommune
Sokn i Bjørgvin bispedømme
Skilling-Magazin

Skilling-Magazin til Udbredelse af allmeennyttige Kundskaber var eit norsk illustrert vekeblad som kom ut i peridoen 1835 til 1891. Bladet vart grunnlagd i Christiania, og F. W. Fabritius var utgjevar det meste av tida. Carl August Guldberg var redaktør frå starten til 1856, då tok Hartvig Lassen over. Nordahl Rolfsen var redaktør siste året bladet kom ut. Innhaldet i bladet var ei blanding av biografiar, forteljingar og populærvitskap.

Kjelder 
Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1960

Norske vekeblad
Publikasjonar skipa i 1835
Publikasjonar nedlagde i 1891
1835 i Noreg
1891 i Noreg