alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
We're an American Band

We're An American Band er det sjuande studioalbumet av det amerikanske hardrockbandet Grand Funk Railroad, her berre kalla Grand Funk. Albumet kom ut på Capitol Records den 15. juli 1973 og selde til gullplate i USA litt over ein månad etter det kom ut. Det vart gjeve ut to singlar frå albumet. Den første singelen, «We're an American Band», kom ut 2. juli 1973 og den andre, «Walk Like a Man», kom ut den 29. oktober 1973. Begge singlane vart sungen av trommeslagaren Don Brewer.

Plateomslaget var opphavleg dekt i ein gullfarga folie på utsida og dei første platene var trykt i klår, mørkegul vinyl. Albumet har sidan blitt gjeven ut i mange format. Ein kvadrofonisk miks av albumet vart gjeve ut på 8-spors lydband. 

Albumet ligg på 200. plass på lista til National Association of Recording Merchandisers (NARM) over dei 200 definitive albuma gjennom tidene.

Innspeling og produksjon 
We're an American Band var det første samarbeidet til gruppa med produsenten og lydteknikaren Todd Rundgren. Rundgren og bandet spelte inn albumet i Criteria Studios i Miami i Florida den 13.-15. juni 1973. Rundgren produserte òg det neste albumet deira, Shinin' On (1974), før bandet byta til Jimmy Ienner.

Den originale vinylplata, og singelen «We're an American Band», kom ut på gjennomsiktig, gul vinyl, symbolsk for «gullplate». På etiketten stod det ei melding til lyttarane om å spele «at full volume».

Mottaking 
We're an American Band vart det albumet av bandet som vart best motteken av kritikarane så langt. Robert Christgau gav albumet B-, den høgaste karakteren han hadde gjeve eit Grand Funk Railroad-album til då. Ei moderne melding av albumet av William Ruhlmann for Allmusic sa at albumet var ulikt det bandet vanlegvis hadde gjort, hovudsakleg på grunn av produksjonen til Todd Rundgren og at Don Brewer stadig song meir av songane. Ruhlmann sa òg at albumet høyrdest meir profesjonelt ut enn dei førre albuma.

Innhald

2002 reissue bonus tracks:9-12

Medverkande 
Etter plateomslaget

 Mark Farner – vokal, gitar, akustisk gitar, conga; elektrisk piano på «Creepin»
 Craig Frost – orgel, clavinet, elektrisk piano, Moog
 Mel Schacher – bass
 Don Brewer – vokal, trommer, perkusjon

Produksjon 
 Todd Rundgren – produsent, lydteknikar
 Seth Snyder – assisterande lydteknikar
 Lynn Goldsmith & Andrew Cavaliere – Plateomslag
 Lynn Goldsmith – fotografi
 John Hoernle – kunstnarisk leiar
 Andrew Cavaliere – management

Lister 

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «We're an American Band» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Todd Rundgren
Capitol Records-album
John Ertzgaard

John Ertzgaard () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar av ugandisk opphav, fødd i Nairobi. Han var den beste sprintaren i Noreg i åra frå 1999 til 2004, når han var skadefri, og vann i perioden 2000-05 fire NM-gull på 200 meter og to på 100 m. Ertzgaard var medlem av Raufoss Idrettslag, bortsett frå åra 1995-98 då han representerte oslolaget IK Tjalve.

Aktiv
Ertzgaard kvalifiserte seg til finalen på 100 meter i junior-verdsmeisterskapen 1994 og enda sist i finalen. Hans personlege rekordar lydde då på 10,73 og 21,41 sekundar på høvesvis 100 m og 200 m. To år seinare forbetra han dei til 10,53 og 21,21. Han pynta 100-meterrekorden til 10,49 i 1997 og 10,48 i 1998, siste året forbetra han seg til 21,13 på 200 m. Alle desse åra stod han heilt i skuggen av Geir Moen.

Den store framgangen kom i 1999. Heile tre gongar sprang Ertzgaard inn til 10,27 sekundar på 100 m, og i Göteborg gjorde han sitt livs løp på 200 m då han vart klokka inn på 20,47 sekundar. Han vann 200-meteren i U23-EM og tok seg til semifinalane på distansen under verdsmeisterskapen i Sevilla.

I 2000 fekk Ertzgaard kongepokalen for sigeren på 200 meter under NM. Han deltok i Sommar-OL 2000 i Sydney, der han vart utslått i forsøka etter ein heller svak 200 meter. Året etter sette han sin endelege personlege rekord på 100 m på 10,26 sekundar i eit stemne i finske Vaasa. Same sesongen prøvde han seg på 400 meter og fekk i september notert 46,80 på Bislett stadion, nasjonalt ei framifrå tid som berre noregsrekordhaldaren Quincy Douglas makta slå den sesongen.

Etter 2002 sleit Ertzgaard ofte med skadar, og han kom aldri tilbake til sitt tidlegare toppnivå, ei heller i sine meir skadefrie periodar. Og nasjonalt vart han parkert av den nye toppsprintaren, innvandraren Jaysuma Saidy Ndure.

Ertzgaard la opp i 2008. Han vart tildelt Norges Friidrettsforbunds fortjenestemedalje i 2004.

Medaljar i norske meisterskap
1996: Sølvmedalje på 200 m – 21,57
1998: Sølvmedaljar på 100 m – 10,36, og på 200 m – 21,33
2000: Gullmedaljar på 100 m – 10,43, og på 200 m - 20,70
2001: Gullmedaljar på 100 m – 10,31, og på 200 m - 21,01
2003: Gullmedalje på 200 m – 21,27
2005: Gullmedalje på 200 m – 21,65, sølvmedalje på 100 m – 10,57 
2007: Sølvmedalje på 200 m – 21,56, bronsemedalje på 100 m – 10,80

Deltaking i internasjonale meisterskap
EM 1998 i Budapest: Utslått i mellomheat 100 m (nr 20 – 10,48)
VM 1999 i Sevilla: Utslått i semifinalane på 200 m (nr 13 – 20,72)
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøka på 200 m (nr 39 – 21,00)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvartfinalane på 100 m (nr 22 -10,25) og 200 m (nr 27-20,88)
EM 2002 i München: Utslått i semifinalane på 100 m (nr 14- 10,45) og 200 m (nr 16)
EM 2006 i Göteborg: Utslått i forsøka på 100 m (nr 34- 10,62)

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske sprintarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Walk Like a Man av Grand Funk Railroad

«Walk Like a Man» er ein song skriven av Don Brewer og Mark Farner og framført av Grand Funk for albumet We're an American Band frå 1973. Songen vart gjeven ut på singel og nådde 16. plassen på den kanadiske singellista og 19. plassen på Billboard Hot 100 i 1974.

Song vart produsert av Todd Rundgren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walk Like a Man (Grand Funk Railroad song)» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Grand Funk Railroad-songar
Songar produserte av Todd Rundgren
Capitol Records-singlar
Todd Rundgren

Todd Harry Rundgren () er ein USA-amerikansk multi-instrumentalist, låtskrivar og plateprodusent. Han er hylla for den første delen av karrieren sin for både sine eigne songar og produksjonsarbeidet han gjorde for andre artistar. Han fekk gullplate for det doble soloalbumet Something/Anything? i 1972. Han har skapt eit mangfald av innspelinga både som soloartist og som medlem av Utopia. Rundgren har ofte vore tidleg ute med nyskapande innspelingsteknologiar.

I 1970- og 1980-åra var Rundgren lydteknikar og/eller produsent for mange kjende album av andre artistar, som The Band-albumet Stage Fright (1970), Badfinger sitt Straight Up (1971), Grand Funk Railroad sitt We're an American Band (1973), New York Dolls sitt New York Dolls (1973), Hall & Oates sitt War Babies (1974), Meat Loaf sitt Bat Out of Hell (1977) og XTC sitt Skylarking (1986). I 1980- og 1990-åra førte interessa hans for video og datamaskinar til at hans «Time Heals» (1981) vart den åttande musikkvideoen som vart spelt på MTV, og «Change Myself» (1991) var animert av Rundgren på ein Amiga.

Dei mest kjende songane hans er «Hello It's Me» og «I Saw the Light» frå 1972, som ofte vert spelt på radiostasjonar som spelar classic rock, og singelen «Bang the Drum All Day» frå 1983, som vert nytta på mange idrettsarrangement, i reklamefilmar og i filmtrailerar. «Couldn't I Just Tell You» er mindre kjend, men har hatt stor innverknad på artistar innan powerpop.

Diskografi
 Runt (1970)
 Runt. The Ballad of Todd Rundgren (1971)
 Something/Anything? (1972)
 A Wizard, a True Star (1973)
 Todd (1974)
 Initiation (1975)
 Faithful (1976)
 Hermit of Mink Hollow (1978)
 Healing (1981)
 The Ever Popular Tortured Artist Effect (1982)
 A Cappella (1985)
 Up Against It! Recorded 1988; released 1997 (Japan only)
 Nearly Human (1989)
 2nd Wind (1991)
 No World Order (1993)
 The Individualist (1995)
 With a Twist... (1997)
 One Long Year (2000)
 Liars (2004)
 Arena (2008)
 Todd Rundgren's Johnson (2011)
 (re)Production (2011)
 State (2013)
 Global (2015)
 Runddans (2015)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Todd Rundgren» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
 
 

 
Folk frå Upper Darby Township, Pennsylvania
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske pop-pianistar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske softrockartistar
Bluesrock-musikarar
Musikarar frå Philadelphia
USA-amerikanske New Wave-artistar
Protopunk-artistar
Progressive rockemusikarar
The New Cars-medlemmar
Aerosmith
USA-amerikanske soulsongarar
Shinin' On

Shinin' On er det åttande albumet til Grand Funk Railroad, gjeve ut i 1974. Det var ikkje ein like stor suksess som føregjengaren, We're an American Band (1973), men nådde femteplassen på albumlista i USA og selde til gullplate. Den første singelen, ein coverversjon av «The Loco-Motion», nådde toppen av singellista i USA. Det originale plateomslaget vart laga i bi-visuell 3D og kom med 3D-briller så ein kunne sjå effekten. Det vart laga ein kvadrofonisk miks av albumet på 8-spors lydband. Tittelsongen vart nytta i The Simpsons i episoden «Homerpalooza» den 19. mai 1996.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – gitar, gitarrón, munnspel, orgel, vokal
 Craig Frost – orgel, clavinet, moog, piano, mellotron, korvokal
 Mel Schacher – bassgitar
 Don Brewer – trommer, perkusjon, vokal
 Todd Rundgren – produsent, gitar, korvokal
 David Lesage – lydteknikar

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shinin' On» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Todd Rundgren
Capitol Records-album
All the Girls in the World Beware!!!

All the Girls in the World Beware!!! er det niande studioalbumet av det amerikanske hardrockbandet Grand Funk Railroad. Albumet vart gjeve ut på Capitol Records i desember 1974 og vart det andre albumet til gruppa det året. Den første singelen frå albumet, «Some Kind of Wonderful», kom ut 16. desember 1974, og oppfølgjaren, «Bad Time», kom ut 24. mars 1975. Ein kvadrofonisk miks av albumet kom ut på 8-spors lydband.

Innspeling og produksjon 
All the Girls in the World Beware!!! vart spelt inn i the Swamp, eit studio som tilhøyrde Mark Farner og låg på farmen hans i Parshallville i Michigan. Lydteknikar på innspelinga var Shelly Yakus med assistanse frå Kevin Ayers og Rod O'Brien. Produsent på albumet var Jimmy Ienner. Ienner arbeidde med mange pop- og rockeartistar, som Three Dog Night, Raspberries og Bay City Rollers. Ienner arbeidde seinare på filmen Dirty Dancing i 1987. 

Alle utanom om to songar på albumet vart skrivne av bandmedlemmane, og dei fleste var skrivne av Mark Farner. På fleire av songane var òg Craig Frost medlåtskrivar.

Plateomslaget bestod av andleta til bandmedlemmane manipulert over kroppane til dei kjende kroppsbyggarane Arnold Schwarzenegger og Franco Columbu.

Innhald

Medverkande 

 Mark Farner – vokal, gitar, perkusjon
 Craig Frost – orgel, klaverinstrument, perkusjon, korvokal
 Mel Schacher – bass
 Don Brewer – vokal, trommer, perkusjon
 Jimmy Ienner – produsent
 Shelly Yakus – lydteknikar
 Kevin Ayers – assisterande lydteknikar
 Rod O'Brien – assisterande lydteknikar
 Tony Camillo – stryke- og blåsearrangement

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «All the Girls in the World Beware!!!» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Jimmy Ienner
Capitol Records-album
Bad Time

«Bad Time» er ein song skriven av Mark Farner og framført av Grand Funk for albumet All the Girls in the World Beware!!! frå 1974. Songen vart gjeve ut på singel og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 7.–14. juni 1975. 

Songen var produsert av Jimmy Ienner og arrangert av Tony Camillo. Han var den fjerde singelen til gruppa som nådde topp 10 i USA og den siste topp 40-hitten deira. 

«Bad Time» var den siste utgjevinga til bandet under namnet «Grand Funk», før det gjekk attende til det gamle namnet «Grand Funk Railroad».

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar 
 The Jayhawks spelte inn ein versjon av songen i 1995 på albumet Tomorrow the Green Grass. Denne nådde 40. plassen på UK Singles Chart.
 Guns N' Roses spelte songen under Use Your Illusion-turneen tidleg i 1990-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bad Time» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tekstar 

Songar frå 1974
Singlar frå 1975
Singlar frå 1995
Grand Funk Railroad-songar
Capitol Records-singlar
Some Kind of Wonderful av Soul Brothers Six

«(She's) Some Kind of Wonderful» er ein song skriven av John Ellison og først gjeven ut av gruppa hans, Soul Brothers Six, i 1967. Singelen nådde 91. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100. 

Han er ikkje knytt til den andre songen med same namn skriven av Gerry Goffin og Carole King (og spelt inn av mellom andre the Drifters og Marvin Gaye).

Andre versjonar
The Fantastic Johnny C spelte inn songen i 1968 og nådde 87. plassen på Billboard Hot 100.
I 1974 spelte Grand Funk Railroad inn songen for albumet All the Girls in the World Beware!!!. Denne versjonen nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100 den 22. februar 1975, og 74. plassen på årslista til Billboard's Hot 100 for 1975.
Det britiske soulbandet Q-Tips (med songarne og gitaristen Paul Young) spelte inn ein versjon av songen i 1980 på debutalbumet. Denne var feilaktig tilskriven Goffin og King.
Conway Twitty gav ut ein versjon av songen i 1977 på albumet Play Guitar Play.
Buddy Guy gav ut ein versjon av songen i 1993 på albumet Feels Like Rain.
Huey Lewis and the News fekk ein hit med sin eigen versjon av songen, frå albumet Four Chords & Several Years Ago i 1994.
Little Milton og Delbert McClinton samarbeidde om ein versjon for Milton-albumet Welcome to Little Milton i 1999.
Toploader gav ut ein versjon i 2002 på albumet Magic Hotel.
Joss Stone gav ut ein versjon i 2003 på debutalbumet The Soul Sessions.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Some Kind of Wonderful (Soul Brothers Six song)» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Singlar frå 1968
Singlar frå 1974
Singlar frå 1994
Singlar frå 2002
Grand Funk Railroad-songar
Huey Lewis and the News-songar
Joss Stone-songar
Conway Twitty-songar
Buddy Guy-songar
Little Milton-songar
Atlantic Records-singlar
Capitol Records-singlar
Elektra Records-singlar
Jimmy Ienner

Jimmy Ienner (fødd kring 1945) er ein USA-amerikansk plateprodusent, mest kjend for å ha produsert plater av artistar som Bay City Rollers, The Raspberries og Three Dog Night. 

Han var musikkprodusent for filmen Dirty Dancing i 1987 og det tilhøyrande filmmusikkalbumet. Albumet låt 18 veker på toppen av Billboard 200 og selde til 11x platinaplate, og meir enn 39 millionar eksemplar verda over. 

Han har delteke på 85 gull- og platinaalbum, og fått fleire Grammyprisar og to Oscarprisar, inkludert ein for filmmusikken til Dirty Dancing. Han arbeidde òg med musikken til filmane The Big Chill, White Men Can’t Jump og Sister Act.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Ienner» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Dirty Dancing, The E! True Hollywood Story
 http://top40-charts.com/news.php?nid=21853&string=Omarion

Bakgrunnsstoff
 
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske plateprodusentar
Tony Camillo

Tony Camillo () var ein USA-amerikansk plateprodusent, orkestrator og arrangør. 

Han har arbeidd på mange soul-, pop- og discoinnspelingar i 1960- og 1970-åra, mellom anna innspelingar av Dionne Warwick, Eric Carmen, The Stylistics, Dazz Band, Millie Jackson, Chambers Brothers, Peaches & Herb, Sha Na Na, Grand Funk Railroad, Stevie Wonder, The 5th Dimension, Martha Reeves, The Supremes, Parliament og Tommy James. 

Han var medprodusent og arrangør på Gladys Knight and The Pips-hitten «Midnight Train to Georgia» i 1973. For denne fekk han ein Grammy.  Han var òg medlåtskrivar og produsent på hitten deira «I Feel A Song», som nådde toppen av Billboard R&B-lista (21. plassen på poplista).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tony Camillo» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
Caught in the Act av Grand Funk Railroad

Caught in the Act er det andre konsertalbumet til Grand Funk Railroad. Det vart gjeve ut i august 1975 på Capitol Records som eit dobbeltalbum. Albumet vart teke opp på turnéen deira i 1975. Med på innspelinga var The Funkettes — Lorraine Feather og Jana King.

2003-utgåva vart korta ned for å få plass på ei enkel CD-plate. Den 2:47 lange «Introduction» er borte, men både «T.N.U.C» og «Gimme Shelter» er lengre enn på originalen. Applaus frå publikum mellom songane er korta ned.

Innhald

Medverkande 

 Mark Farner – orgel, elektrisk gitar, munnspel, vokal
 Craig Frost – perkusjon, klaverinstrument, korvokal
 Mel Schacher – bassgitar, korvokal
 Don Brewer – trommer, perkusjon, vokal
 Funkettes Group (Lorraine Feather og Jana King) – korvokal

Lister 

Album

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Caught in the Act (Grand Funk Railroad album)» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Konsertalbum frå 1975
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Jimmy Ienner
Capitol Records-album
Born to Die av Grand Funk Railroad

Born to Die er eit studioalbum frå 1976 av Grand Funk Railroad.

Albumet var eit lite steg til sides for den livlege og kjepphøge haldninga som hadde vore dominerande på dei førre albuma deira, som All the Girls in the World Beware!!! (1974), og fokuserte på mørkare innhald både musikalsk og tekstmessig. Tekstane omhandla død, politikk og personlege forhold. Tittelsporet vart skriven av Farner til minne om syskenbarnet som døydde i ei motorsykkelulukke. Den livlegare popsingelen «Sally» vart gjeven ut 3. april og var skriven av Mark Farner for kjærasten hans på den tida, skodespelaren Sally Kellerman.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – gitar, vokal
 Alan Boguslavsky – rytmegitar (på 2, 4, 5, 8)
 Craig Frost – klaverinstrument, korvokal
 Mel Schacher – bass
 Don Brewer – trommer, perkusjon, vokal
 Jimmy Hall – saksofon, munnspel
 Donna Hall – korvokal

Lister 

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Born to Die (Grand Funk Railroad album)» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1976
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Jimmy Ienner
Capitol Records-album
Jimmy Hall

Jimmy Hall () er ein USA-amerikansk songar, mest kjend som frontmann og munnspelspelaren i Southern rock-gruppa Wet Willie.

Hall var fødd i Birmingham i Alabama, og voks opp i Mobile i Alabama. Han var med å starte Wet Willie i 1970 og dei hadde suksess i 1970-åra. I 1980 fekk han ein hitt som soloartist med singelen «I'm Happy that Love Has Found You» (US #27). I mai 1982 nådde Hall 77. plassen med songen «Fool For Your Love». I 1985 song han solovokal på Jeff Beck-albumet Flash, og vart nominert til ein Grammy-pris for framføring. Hall har òg turnert med Hank Williams jr., der han har spelt saksofon og munnspel.

Diskografi
Touch You (Epic Records, 1980) US #183
Cadillac Tracks (Epic, 1982)
Rendezvous with Blues (Capricorn Records, 1996)
Triple Trouble  (Telarc, 2003) med Tommy Castro, Lloyd Jones, Tommy Shannon, Chris Layton
All Night All Stars (Capitol Records, 2003) 
"the Mighty Jeremiahs" (Ear X-tacy Records, 2005), med Greg Martin, Mark Hendricks, Jon McGee
Build Your Own Fire (Zoho Records, 2007)
Shoals Rhythm Collective (Music Avenue, 2007)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Hall» frå ,  den 4. august 2016.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
[ Jimmy Hall] på Allmusic.com

USA-amerikanske Southern Rock-musikarar
Musikarar frå Alabama
Folk frå Mobile i Alabama
Folk frå Birmingham i Alabama
Good Singin', Good Playin'

Good Singin', Good Playin' er det siste studioalbumet til Grand Funk Railroad i 1970-åra, gjeve ut på MCA Records (MCA 2216) i 1976.

Bandet var i røynda oppløyst, men etter at Frank Zappa uttrykte interesse i å produsere eit album for dei, kom dei saman att for å prøve å spele inn eit album. Albumet vart spelt inn i 1976 for MCA Records. Zappa spelte òg sologitar på albumet, på songen «Out to Get You». Sjølv om kombinasjonen verka bisarr, sa Grand Funk-trommeslagaren Don Brewer  «Heile synspunktet hans på kva rock and roll handlar om er i houvdsak det same som vårt... Hald det så enkelt som mogeleg og bruk så mykje ballar som mogeleg.»  Zappa sa «Alt eg gjorde var på ein dokumentar-aktig måte lage ei plate som fortel deg nøyaktig korleis dei høyrdest ut. For første gongen på plate kan ein høyre Grand Funk Railroad ... og dei er fantastisk, fan-tastisk med ein F tre gonger så stor som deg!» Den første dagen dei var i studio for å leggje på ekstraspor, så valde Grand Funk å gå frå kvarandre att, og Zappa var oppe til kl. 04 om morgonen for å overtale dei om å bli.

Albumet vart ikkje ein kommersiell suksess og nådde berre 52. plassen på Billboard Top 200.

 Innhald 

 Medverkande 
 Mark Farner – gitar, vokal; piano på «Don't Let 'Em Take Your Gun»
 Frank Zappa – gitar på «Out to Get You» og «Can You Do It», korvokal på «Rubberneck», produsent
 Craig Frost – klaverinstrument, korvokal
 Mel Schacher – bass, korvokal
 Don Brewer – trommer, perkusjon, vokal

 Lister 
Album

Singlar

 Kjelder Denne artikkelen bygger på «Good Singin', Good Playin'» frå ,  den 4. august 2016.  oppgav desse kjeldene:''

Musikkalbum frå 1976
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Frank Zappa
MCA Records-album
Isstormen i Nord-Amerika januar 1998

Isstormen i Nord-Amerika januar 1998 var ein isstorm som råka Ontario, Quebec og New Brunswick i Canada og New York, nordlege New Hampshire og Vermont og mykje av Maine i USA i januar 1998. Sjølve isstormen vara mellom 5.–9. januar. Til saman døydde  44 menneske i Canada og USA som ei fylgje av isstormen.

I Canada vart fleire enn 1 000 straumstolpar og -master rivne over ende og éin million menneske i Quebec miste straumen for mange dagar. Nokre miste straumen for fleire veker. Mange haddde vanskar med oppvarminga av husa sine.

Kjelder 

1998 i USA
1998 i Canada
Naturkatastrofar i Canada
Hendingar i 1998
Grand Funk Lives

{{infoboks musikkalbum 
| tittel =  Grand Funk Lives
| format        = Studioalbum
| artist      = Grand Funk Railroad
| utgjeve    = 1981
| innspelt    =
| sjanger       = Hardrock
| lengd      = 34:41
| selskap       = Full Moon 3625
| produsent    = Andrew Cavaliere, Bob Destocki, Thom Panunzio
| førre  = Good Singin', Good Playin'  (1976)
| kronologi = ja  
| neste  = What's Funk?  (1983)

}}Grand Funk Lives er eit studioalbum av Grand Funk Railroad frå 1981. Det var det første albumet deira sidan dei vart oppløyst første gongen i 1976. Sjølv om det vert rekna som eit gjenforeiningsalbum, var ikkje bassisten Mel Schacher eller klaverspelaren Craig Frost med lenger.

Songen «Queen Bee» vart nytta i animasjonsfilmen Heavy Metal'' i 1981.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – gitar, piano, vokal
 Lance Duncan Ong – klaverinstrument, synthesizer
 Dennis Bellinger – bass, vokal
 Don Brewer – trommer, vokal

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grand Funk Lives» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1982
Grand Funk Railroad-album
Album produserte av Thom Panunzio
What's Funk?

What's Funk? er eit studioalbum frå 1983 av Grand Funk Railroad. Det var det siste studioalbumet deira med originale songar.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner - vokal, gitarar, klaverinstrument
 Don Brewer - vokal, trommer, perkusjon
 Dennis Bellinger - korvokal, bass
 Gary Lyons - produsent (spor 1, 4, 6, 8, 9, 10)
 Cliff Davies - produsent (spor 2, 3, 5, 7)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «What's Funk?» frå ,  den 4. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1983
Grand Funk Railroad-album
Warner Bros. Records-album