alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Al Gal

Al Gal er eit strandområde på vestkysten av Israel nær byen Bat Yam. Stranda har forholsvis konsistente brytande bølgjer, og særleg om sommaren er det populært å surfe på denne stranda. 

Al Gal vert rekna som ein av dei beste surfestadane i Midtausten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Gal» frå ,  den 28. september 2014.  
 

Israelsk geografi
Surfestader
Bat Yam
Turistmål i Tel Aviv distrikt
Oleksandr Klymenko

Oleksandr Klymenko () var ein ukrainisk kulestøytar som tevla for Sovjetunionen til 1991, sidan for Ukraina. Han vart europameister i kulestøyt i 1994, og fekk VM-bronse i 1991.

Aktiv
Klymenko vann kuletevlinga under junior-VM i 1988 og junior-EM 1989. I 1991-sesongen fekk han sitt internasjonale gjennombrot. Han støytte for fyrste gong over 20 meter og vart både sovjetisk meister og vinnar av universiaden i kulestøyt. I verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo fekk han bronsemedaljen etter eit bestestøyt på 20,34 m, sveitsaren Werner Günthör vann ein suveren siger i tevlinga, medan nordmannen Lars Arvid Nilsen fekk sølvmedaljen.

Den 29. mai 1992 sigra Klymenko i den ukrainske meisterskapen med ny personleg rekord på 20,84 meter- Under dei olympiske leikane i Barcelona i 1992 støytte han 20,23 m og vart nummer åtte.  Året etter rauk han ut av verdsmeisterskapen i Stuttgart, med knapp margin, allereie i kvalifiseringa. Derimot forsvarte han tittelen som studentmeister i universiaden.

Friidretts-EM 1994 i Helsingfors vart ein stor triumf for kulestøytarane frå Ukraina. Dei tre karane, Klymenko, Oleksandr Bahatsj og Roman Virastjuk la beslag på alle medaljane med høvesvis 20,78 m, 20,34 m og 19,59 m.

Klymenko var 1,95 m høg og vog 115 kg i si tid som aktiv. Relativt tidleg slutta han med friidrett, arbeidde i staden som livvakt. Han vart skoten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo:  Bronsemedalje – 20,34 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 8 – 20,23 m
VM 1993 i Stuttgart:  Utslått i kvalifiseringa (19,37 m -nr 13)
EM 1994 i Helsingfors: Gullmedalje – 20,78 m, framom Oleksandr Bahatsj (20,34 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 18,26 m

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oleksandr Klymenko (Leichtathlet)» frå ,  den 28. september 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Ukrainske friidrettsutøvarar
Sovjetiske kulestøytarar
Deltakarar under sommar-OL 1992
Ukrainske kulestøytarar
Auja al-Hafir

Auja al-Hafir, òg skrive Auja, var eit gammalt vegkryss nær vassbrunnar  vest i Negev og aust på Sinai. Det var det tradisjonelle beiteområdet til 'azazme-folket. Grenseovergangen mellom Egypt og Det osmanske eller britiske Palestina, kring 60 km sør for Gaza, låg her. I dag ligg Nitzana og Ktzi'ot militærbase her i Det sørlege distriktet i Israel.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Auja al-Hafir» frå ,  den 28. september 2014.  

Palestinsk geografi
Palestinsk historie
Israelsk geografi
Bat Galim

Bat Galim (hebraisk בת גלים) er eit nabolag i Haifa i Israel ved foten av Karmelberget og kysten av Middelhavet. Bat Galim er kjent for promenaden og sandstrendene.

Historie
Bat Galim var den første jødiske busetnaden i det moderne Haifa. Nabolaget vart grunnlagt i 1920-åra som ein hageby med private heimar designa av Bauhaus-arkitekten Richard Kaufmann. Under Palestinamandatet var Bat Galim underhaldningsstrøket i Haifa. Casino, eit kjent byggverk på promenaden i Bat Galim, husa ein kafé der britiske offiserar brukte å gå, men vart aldri nytta til gambling. Det var òg eit senter for vassport i landet og det vart bygt eit symjebasseng der.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bat Galim» frå ,  den 28. september 2014.  
 

Bydelar i Haifa
Beerot

Beerot (hebraisk בארות) var ein bibelsk by som låg 12 km nordvest for Jerusalem. Byen var ein hevittisk busetnad og er nemnd i Josva 9:17, 18:25, Andre Samuelsbok 4:2-3, Esra 2:25 og Nehemja 7:29. Ein annan by kalla Beerot er nemnt i Femte Mosebok 10:6.

Fordi det ikkje finst nokre kjende ruinar frå Beerot er plasseringa av byen omstridd. Dei fleste kjendene er tekstar frå Bibelen, Onomastikon av Eusebius av Cæsarea, merknadane til denne teksten av Hieronymus, og Madabakartet Avstandane Eusebius gjev plasserer Beerot ein stad mellom dagens Biddu og Nebi Samwil.

Byen var ein del av området til hevittane. Han var tilsynelatande styrt frå Gibeon, «ein kongeleg by», som søkte fred etter hebrearane øydela Jeriko og Ai, slik det var skildra i Josva 9. Seinare vart mykje av dette området som først vart teken (inkludert Beerot) gjeven til Benjamin som arv i Josva 18. Byen var så busett fram til det babylonske fangenskapet i 586 fvt., og folket i denne byen kom attende til området 70 år seinare slik det er nemnt i Esra og Nehemja. Om dei bygde opp att byen og budde der er ikkje nemnt i teksten. 

Plasseringa av Beerot blei føreslått å vera dagens Al-Bireh av Edward Robinson på midten av 1800-talet. Seinare forskarar meiner staden låg ved Kh. el-Burj nær dagens Beit Iksa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beerot» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Tidlegare busetnader i Israel
Stader i Bibelen
Beit HaKerem-dalen

Beit HaKerem-dalen er ein dal nord i Israel.

Galilea er delt inn i Øvre Galilea med relativt høge fjell og Nedre Galilea i sør, med lågare fjell. Dei to delane av Galilea er skilde av Beit HaKeremdalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit HaKerem Valley» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Israel
Ein Bokek

Ein Bokek (hebraisk skrift עין בוקק) er eit hotell- og ferieområde på den israelske sida av Daudehavet, nær Neve Zohar. Han høyrer til Tamar regionale kommune.

Ved Ein Bokek ligg ruinane av Metzad Bokek, ei lita romersk festning som vakta over hovudvegen her, og ruinane av ein gammal, delvis rekonstruert parfyme- og medisinfabrikk. Bokek-elva, som området er kalla opp etter, renn gjennom ei kløft i området.

Zohar varmekjelder (hebraisk חמי זוהר, Hamei Zohar) ligg tre kilometer sør for Ein Bokek. Vatnet der er rikt på svovel og skal vere lækjande for muskelsmerter, leddsmerter og allergiar.

Den lågastliggande minibanken i verda ligg i Ein Bokek, 421 meter under havnivå.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ein Bokek» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Tamar regionale kommune
Feriestader i Israel
Daudehavet
Karnei Hittin

Karnei Hittin (hebraisk קרני חיטין; arabisk قرون حطين, Kurûn Hattîn) er ein utdøydd vulkan med to toppar som ligg oppom Hattinsletta i Nedre Galilea, Israel.

Historie
Ein trur Karnei Hittin var åstad for slaget ved Hattin, då Saladin sigra over krossfararane i 1187. Slaget ved Hattin var utkjempa om sommaren då graset var knusktørt. Soldatane til Saladin sette fyr på graset og stengde tilkomsten til Genesaretsjøen for krossfararane. Saladin bygde ein «sigersdom», Qubbat al-Nasr, på toppen. Thietmar, ein tysk pilegrim som vitja staden i 1217, skreiv at «tempelet Saladin hadde reist til ære for gudane sine etter sigeren er no forlate.»  Tidleg på 1600-talet vart ruinane som vart funnen på toppen trudd å vere av ei kyrkje. Før 1948 låg det ein arabisk landsby, Hittin, ved foten av åsen. Det vart gjort utgravingar på åsen i 1976 og 1981.

Somme forskarar har identifisert åsen som Sæleprisingsfjellet, der Jesus heldt Bergpreika si. I 1864 skildra Fergus Ferguson fjellet som staden ein «trudde» det var fordi «plasseringa samsvarar med forteljinga, men ingen kan med visse sei at det var her han heldt preika.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karnei Hittin» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Krossfararstader
Palestinsk geografi
Israelsk geografi
Arkeologiske funn i Israel
Verneområde i Det nordlege distriktet i Israel
Nordnes

Nordnes er ei halvøy og eit strøk i Bergenhus bydel i Bergen kommune. Halvøya ligg mellom Vågen i aust og Puddefjorden i vest. Nordnes hadde 1 872 innbyggjarar 1. januar 2014 og eit areal på 0,19 km². 

Akvariet i Bergen, Fiskeridirektoratet og Havforskinginstituttet er alle lokalisert i Nordnes.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordnes» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Bergenhus
Busetnader i Bergen
Marija Abakumova

Marija Vasiljevna Abakumova () er ein russisk friidrettsutøvar frå Stavropol som tevlar i spydkasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2011, og har elles vunne eitt OL-sølv og to VM-bronser i tida 2008-13.

Aktiv
Abakumova markerte seg internasjonalt i 2007 med personbeste på 64,38 m, før ho i sitt fyrste verdsmeisterskap, VM i Osaka, vart nummer sju med 61,43 m. Under Sommar-OL 2008 i Beijing imponerte ho stort og sette ny personleg rekord med 70,78 m, ein prestasjon som gjorde henne til sølvmedaljør. Barbora Špotáková frå Tsjekkia vann med 71,42 m. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin kasta Abakumova 68,92 m i kvalifiseringa, men i finalen stoppa ho på 66,06 m, eit resultat som heldt til bronsemedalje. 

Høgdepunktet for Abakumova på idrettsbana kom i Daegu 2011. Her vann ho gulllmedaljen i VM i friidrett 2011, etter å ha kasta heile 71,99 m, ny landsrekord og meisterskapsrekord. Barbora Špotáková måtte ta til takke med sølv, trass i sterke 71,58 m. Før sommarleikane 2012 i London låg prestasjonane på eit lægre nivå enn dei føregåande sesongane, likevel var 59,34 m og ein tiandeplass svakare enn ein kunne ha forventa.

Tidleg i 2013-sesongen kasta Abakumova 69,34 m, men utover i sesongen enda ho på meir beskjedne lengder. I VM på heimebane, VM i friidrett 2013 i Moskva, fekk ho bronsemedaljen med 65,09 m, nær fire meter bak vinnaren, Christina Obergföll frå Tyskland. På tampen av sesongen passerte Abakumova 70-metersstreken med eit kast på 70,53 m.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marija Wassiljewna Abakumowa» frå ,  den 29. september 2014.  

Russiske spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett
Russiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Russiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Linda Stahl

Linda Stahl () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Steinheim som tevla i spydkasting. Ho vart europameister i øvinga i 2010 og har elles vunne ein OL-bronse, to EM-bronsar og eitt EM-sølv i øvinga i tida 2012-16.

Aktiv

Stahl vart nummer 10 med 61,04 m i sin meisterskapsdebut i VM 2007 i Osaka. I 2008-sesongen kasta 66,06 m, men for seint til å få vere med til sommar-OL i Beijing. Året etter kom ho på sjetteplass under VM i friidrett 2009 på tysk heimebane i Berlin, hennar lengste finalekast målte 63,23 m.

I europameisterskapen 2010 i Barcelona smelte Stahl i femte omgang til med personleg rekord på 66,81 meter. Dermed tok ho over leiinga i tevlinga frå landskvinna Christina Obergföll, som ikkje makta svare og såleis enda på sølvplassen med 65,58 m. Stahl kvalifiserte seg til spydfinalen i friidretts-VM 2011, grunna skade deltok ho ikkje i finalen.

Både frå friidretts-EM og sommar-OL i 2012 fekk Stahl bronsemedaljar med heim. I Helsingfors-EM kasta ho spydet 63,69 m, i London-OL måtte ho opp i 64,91 m for å sikre seg medalje. Stahl kasta så som lengst 64,78 m under VM i friidrett 2013 i Moskva. Dermed enda ho opp som nummer fire, 31 cm bak bronsevinnaren Marija Abakumova frå Russland. Året etter tok Stahl si tredje internasjonale bronsemedalje då ho fekk notert 63,91 m i EM i friidrett 2014 i Zürich. 

Under europameisterskapen 2016 i Amsterdam oppnådde Stahl 65,25 m, og fekk med det sølvmedaljen i øvinga, vel meteren bak Tazzjana Khaladovitsj frå Kviterussland. Ho la opp etter Sommar-OL 2016. 

Stahl var tysk meister i spydkasting i 2013 og 2014.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Linda Stahl» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske spydkastarar
Deltakarar under sommar-OL 2012
Folk frå Nordrhein-Westfalen
Israelsk Cassini Soldner

Israelsk Cassini Soldner (hebraisk רשת ישראל הישנה; ICS) er eit gammalt geografisk koordinatsystem for Israel. Namnet kjem frå Cassini Soldner-projeksjonen som vart nytta og at det var optimalisert for Israel. Dette koordinatsystemet vert stundom òg kalla «Gammalt israelsk grid» og vart offisielt kalla PAL-Cassini-systemet under Palestinamandatet. ICS er erstatta av det nye koordinatsystemet Israelsk transversal merkator (ITM), men vert framleis nemnt av eldre bøker og navigasjonsprogramvare. 

ICS-koordinaten for Vestmuren i Jerusalem er:

E 172249 m
N 1131586 m

Det første talet tyder at det ligg 172 249 meter aust for det falske origo (langs X-aksen).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Israeli Cassini Soldner» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Official ICS Grid Definition
 MAPI (Mapping Center of Israel) offisiell nettstad (hebraisk).
 Geografi-side  ved Haifa universitet
 

Geografiske koordinatsystem
Israelsk geografi
Landmålingssystem
Geodesi
Israelsk transversal merkator

Israelsk transversal merkator (hebraisk רשת ישראל החדשה; ITM) er det nye geografiske koordinatsystemet for Israel. Namnet kjem frå transversal merkatorprojeksjon som vert nytta og at det er optimalisert for Israel. ITM erstatta det gamle koordinatsystemet ICS. Dette koordinatsystemet vert stundom kalla «Nytt israelsk grid». Det har vore i bruk sidan 1. januar 1994.

ITM-koordinaten for Vestmuren i Jerusalem er:

E 222286 m
N 631556 m

Det første talet syner til at staden ligg 222 286 meter aust for falskt origio (langs X-aksen).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Israeli Transverse Mercator» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 MAPI (Mapping Center of Israel) official website (hebraiske).
 Converting latitude and lengdegrad to ITM koordinates  (free and open source software).
 Geografi educational website  of Haifa's university.

Geografiske koordinatsystem
Israelsk geografi
Landmålingssystem
Geodesi
Leuven

Leuven ['lø:və(n)] (fransk: Louvain; tysk: Löwen) er ein by og ein kommune sentralt i Belgia. Byen er hovudstad i provinsen Flamsk Brabant (Vlaams-Brabant) og hadde i 2014 om lag 98 000 ibuarar. Byen ligg cirka 25 km aust for Brussel og er heimstad for det største universitetet i Belgia.

Næring
Leuven i fyrste rekke ein handels- og trenestestad. I kommunen finst også kjemisk industri og fleire firma i næringsmiddelindustrien. Med sitt universitet er byen prega av studentar og studentliv. Anheuser-Busch InBev, verdas største bryggerikonsern, har hovudkontoret i Leuven.

Soge
Leuven er nemnd fyrste gongen i 884. Nybyggjarar frå Skandinavia prøvde å etablere seg kring ei eldre festning, Luvanium (latin) eller Lovon (lokal dialekt), ved osen av elva Dijle. Vikinga vart slegen av den frankiske kongen Arnulf av Kärnten i det blodige slaget om Leuven.

I 1190 vart Leuven herresete for hertugen av Brabant, som då hadde fått herredømmet over området. Gjennom mellomalderen utvikla byen seg til ein storby, basert på tekstilindustrien.

På 1300-talet tok nærliggjande Brussel over som sentralstad for hertugdømmet Brabant, og om lag samstundes minka tekstilhandelen mykje. I 1425 vart Leuvens katolske universitet, som vart det viktigaste læresentret i sørdelen av Benelux-området. 1500-talshumanisten og teologen Erasmus av Rotterdam var mellom dei som arbeidde ved universitetet. Leuven rådhus vart reist på 1400-talet, ofte omtala som eit meisterverk i seingotisk stil.

På 1700-talet vart det bygt opp fleire større bryggeri. Det er grunnlaget for det seinare InBev, produsenten av Belgias kanskje mest kjenda øl; Stella Artois.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leuven» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Byar i Belgia
Perea

Perea («landet bortatom» på gresk), ein del av kongedømet til Herodes den store okkuperte austsida av Jordanelva, frå kring ein tredjedel ned frå Genesaretsjøen til kring ein tredjedel ned austsida av Daudehavet. Det strekte seg ikkje veldig langt inn i landet. Tradisjonelt sett er grensene rekna for å vere austbreidda av Jordanelva mellom elvane Arnon (Wadi Mujib) og Hieromax (Yarmoukelva).   Kongedømet til Herodes var delt av romarane til eit tetrarki, der Herodes Antipas fekk både Perea og Galilea.

Perea er området som var busett av dei isralittiske stammene Reuben, Gad, og den halve stamma Menasseh.

Andre stader kalla Perea
Dei kristne armenarar som vart deporterte frå Armenia og tvangsbusett i Ny-Julfa/Isfahan-regionen i Iran kalla ein stor landsby Perea etter Perea i Israel.

Sjå òg
Transjordan i Bibelen
Transjordan

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Perea» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Palestinsk geografi
Israelsk geografi
Jødisk historie
Stader i det nye testamentet
jødar og jødedom i Jordan
Jordansk geografi
Jordan i antikken
Samaria

Samaria eller Shomron (hebraisk שומרון‎, Šoməron; gresk Σαμάρεια; arabisk سامريّون‎, Sāmariyyūn eller  السامرة, as-Samarah – òg kalla جبال نابلس, Jibal Nablus) er namnet på eit fjellområde i det gamle Palestina, baser tpå grensene til det bibelske Det nordlege kongedømet Israel. Namnet «Samaria» kjem frå den antikke byen Samaria, hovudstaden i kongedømet Israel. I moderne tid vert området generelt og nesten universelt rekna som ein del av Vestbreidda.

Jordan avstod kravet sitt på området til den Palestinsk frigjeringsorganisasjon (PLO) i november 1988. I 1994, kontroll over områda 'A' (full sivil og tryggleikskontroll av Dei palestinske sjøvstyresmaktene) og 'B' (palestinsk sivilkontroll og felles israelske-palestinsk tryggleikskontroll) vart overført av Israel til Dei palestinske sjøvstyresmaktene. Dei palestinske sjølvstyresmaktene anerkjende ikkje omgrepet Samaria som ein del av området sitt.

Geografi
I nord grensar Samaria til Jezreeldalen, i aust til Jordandalen, i vest til Karemelryggen (i nord) og Sharonsletta (i vest) og i sør av Jerusalemfjella. I bibelsk tid strekte Samaria seg frå Middelhavet til Jordandalen inkludert Karmelberget og Sharonsletta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Samaria» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Tappy, R. E. (2006). “The Provenance of the Unpublished Ivories from Samaria,” Pp. 637–56 in “I Will Speak the Riddles of Ancient Times” (Ps 78:2b): Archaeological and Historical Studies in Honor of Amihai Mazar on the Occasion of his Sixtieth Birthday, A. M. Maeir and P. de Miroschedji, eds. Winona Lake, IN: Eisenbrauns.
Tappy, R. E. (2007). “The Final Years of Israelite Samaria: Toward a dialog between Texts and Archeology,” Pp. 258–79 in Up to the Gates of Ekron: Essays on the Archelogy and History of the Eastern Mediterranean in Honor of Seymour Gitin, S. White Crawford, A. Ben-Tor, J. P. Dessel, W. G. Dever, A. Mazar, and J. Aviram, eds. Jerusalem: The W. F. Albright Institute of Archaeological Research and the Israel Exploration Society.

Bakgrunnsstoff
 Samaria i Encyclopædia Britannica 1911
 Bilete av ruinane i Shomron

Palestinsk geografi
Geografi på Vestbreidda
Israelsk geografi
Stader i Bibelen
Stader i det nye testamentet
Har HaAri

Har HaAri er eit fjell i Øvre Galilea i det nordlege Israel. Det er 1047 meter over havet og er eit av dei høgaste fjella i Israel. Det ligg kring 1 km sør for Beit Jann. Fjellet er kalla opp etter opphavsmannen til kaballa, Isaac Luria eller Arien. Det ligg nær Bhaa Aldin, som er ein heilag stad for drusarar.

Fjellet er ein populær stad for paragliding. På ein klår dag kan ein sjå Gilboafjella og Middelhavet frå toppen.

Klima
Har HaAri har eit middelhavsklima med varme somrar, og kalde, fuktige og stundom snørike vintrar. Høgda gjer at det kan bles kraftig året rundt. Fjellet får ein god del nedbør, opp mot 1000 mm i året. Det meste av nedbøren kjem mellom oktober og mai.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Har HaAri» frå ,  den 29. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Israel
Det nordlege distriktet i Israel
A Letter Home

A Letter Home er det 37. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Det kom ut 19. april 2014 på Record Store Day av Third Man Records. Heile albumet, som består av coverversjonar av klassiske songar av artistar som Bruce Springsteen, Bob Dylan, Willie Nelson, Gordon Lightfoot og andre, vart spelt inn i ein renovert Voice-o-Graph, vinylinnspelingsboks frå 1949 ved Jack White sin Third Man-verkstad i Nashville i Tennessee. Opninga er eit talt spor og andre talte spor finst over heile albumet, til Edna «Rassy» Young, mora til Neil som døydde i 1990. Ei melding på nettsida til Young skildra albumet som «ei uhøyrt samling av gjennoppdaga songar frå fortida, spelt inn med eldgamal elektromekanisk teknologi, som fangar og slepp laus essensen av noko som har forsvunne for lenge sidan».

Mottaking

The A.V. Club rekna A Letter Home som eit av dei beste albuma som hadde kome ut til då i 2014, og kalla det «eit svært overraskande album av ein fyr som har bygd karrieren sin på å overraske deg».

Innhald

Bonusspor frå singlar som følgde med plateboksen:

Salslister

Medverkande
Neil Young – vokal, gitar, munnspel, piano
Jack White – vokal og piano på «On the Road Again» og «I Wonder If I Care as Much»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Letter Home» frå ,  den 29. september 2014.  
 

Musikkalbum frå 2014
Engelskspråklege album
Neil Young-album
Third Man Records-album
Record Store Day-album
Coveralbum
Album produserte av Jack White
Separasjonssona i Israel

Separasjonssona (hebraisk מרחב התפר, engelsk seam zone) er eit omgrep nytta om eit landområde i Vestbreidda som ligg aust for Den grøne linja og vest for sperringa til Israel, busett hovudsakleg av israelarar i busetjingar som Alfei Menashe, Beit Arye, Modi'in Illit, Giv'at Ze'ev, Ma'ale Adumim, Beitar Illit og Efrat.

I 2006 vart det estimert at kring 57 000 palestinarar budde i landsbyar i enklavar i separasjonssona, skild frå resten av Vestbreidda av muren. Dei sameinte nasjonane estimerer at om rekkja av murar, gjerde og piggtråd og grøfter vert fullført langs den planlagde ruta, vil kring ein tredjedel av palestinarane på Vestbreidda verte råka —274 000 vil då bu i enklavar i separasjonssona og kring 400 000 får ikkje lenger tilgang til skular, jobb og sjukehus. Høgsteretten i Israel har gjeve ordre om endringar i den planlagde ruta, for å redusere talet på menneske som flyttar eller vert råka av separasjonssona. I følgje dommen i retten er dette talet i dag 35 000.

I juli 2006 varsla B'Tselem at 8,5 prosent av Vestbreidda (inkludert Aust-Jerusalem) kom til å ligge i separasjonssona. Dette området inneheldt 99 israelske busetnader (inkludert tolv i  Aust-Jerusalem) i fleire tett folkesette område nær den grøne linja, område som i følgje Geneve-avtalen foreslo skulle overførast til Israel som ein del av ein felles landbyte med palestinarane. Separasjonssona var heim for 381 000 israelske busetjarar (192 000 i Aust-Jerusalem).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seam zone» frå ,  den 29. september 2014.

Bakgrunnsstoff
Humanitarian Atlas - Vestbreidda & Gazastripa. OCHAoPt, December 2011. (95 MiB)
Displaced by the Wall: Forced Displacement as a Result of Vestbreidda Wall and its Associated Regime , Badil Resource Center for palestinsk Residency and Refugee Rights and The Norwegian Refugee Council/Internal Displacement Monitoring Centre, September 2006.
A study by Terry Rempel on palestinsk Refugees i Vestbreidda and Gazastripa for ForcedMigration.org
israelske Ministry of Defense website on the Israel Security Fence 
Amira Hass article on how palestinarar are now 'illegal residents'

Israel–Palestina-konflikten
Israelsk geografi
Geografi på Vestbreidda
Den israelske riksgrensa
Grensa til Vestbreidda
israelskokkuperte territorium
Innsjøar i Israel

Dette er ei liste over kjende innsjøar som ligg heilt eller delvis innafor grensene til Israel

Genesaretsjøen
Huladalen
Daudehavet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of lakes of Israel» frå ,  den 29. september 2014.