alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fort Carillon

Fort Carillon og den franske kolonien Canada (tilsvarar om lag dagens kanadiske provinsar Quebec og Ontario). Slaget ved Carillon vart utkjempa den 8. juli 1758 under den franske og indianske krigen (som var ein del av den globale sjuårskrigen).

I slaget, som hovudsakleg fann stad på ei høgd om lag 1 km frå sjølve fortet, tok den franske armeen på 4000 mann under general Louis-Joseph de Montcalm og Chevalier de Levis ein avgjerande siger om den langt større styrken til britane under general James Abercrombie, som gjekk til frontalåtak på skyttergravene til franskmennene utan å nytte feltartilleri. Slaget vart det blodigaste i krigen med over 3000 skadde og drepne, over 2000 britar.

Den amerikanske historikaren Lawrence Henry Gipson skreiv om Abercrombie at «aldri har det vore gjort så mange feil under ein militærkampanje på amerikansk jord av dei ansvarlege.» Mange militærhistorikarar har skrive at slaget ved Carillon er eit klassisk døme på taktisk militær inkompetanse. Abercrombie, som var sikker på ein rask siger, ignorerte fleire militære taktikkar han kunne nytta, som flankemanøver der dei kunne ta det franske byrstvernet langs flanken. Han kunne ha venta på artilleriet sitt eller lagt ei omleiring kring franskmennene. I staden for baserte han seg på feilaktige opplysingar frå ein ung militæringeniør og ignorerte samstundes ein del av anbefalingane til ingeniøren. Han valde eit direkte frontalåtak på skyttergravene til franskmennene utan å nytte artilleri. Montcalm var uroa over den svake militære stillinga til fortet sitt, men klarte å forsvare stillinga med høg moral. På grunn av dårleg tid hadde han likevel gjort strategiske feil i førebuinga av forsvaret sitt som ein kompetent angripar kunne ha utnytta og han gjorde sjølv taktiske feil som gjorde jobben til angriparen enklare.

Fortet vart teken av britane året etter og har sidan vorte kalla Fort Ticonderoga (etter plasseringa). Dette slaget gav raskt fortet eit rykte om å vere uinntakeleg og hadde ein effekt på framtidige militære operasjonar i området. Trass i fleire storskala militære rørsler gjennom området, både i den franske og indianske krigen og den amerikanske sjølvstendekrigen, vart dette det einaste store slaget som vart utkjempa nær fortet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Battle of Carillon» frå ,  den 12. november 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Carillon
Carillon
Carillon
Carillon
Carillon
The Tokens

The Tokens var ei amerikansk doo wop-gruppe som blei etablert i Brooklyn 1955. Gruppa var samansett av Hank Medress, Neil Sedaka, brørne Mitch og Phil Margo i tillegg til Jay Siegel. Den største hiten fekk gruppa i 1961 med versjonen av den opphavlege sørafrikanske songen The Lion Sleeps Tonight. Dei heldt fram som aktiv gruppe resten av 1960-talet men makta aldri å nå opp til suksessen dei hadde hatt med The Lion Sleeps Tonight. Gruppa verka òg som musikkprodusentar for andra artistar, til dømes The Chiffons, Randy & the Rainbows og The Happenings.

The Tokens braut opp i byrjinga av 1970-talet. Idag går dei under namnet The Tokens featuring Mitch and Phil Margo eller The Margo Brothers' Tokens og er framleis aktive. Jay Siegel opptrer med sin eigen versjon av The Tokens; Jay Siegel's Tokens.

Medlemer

The Tokens 1955 - 1958

 Neil Sedaka (1955-1958)
 Joe Venneri - gitar (1955-1958)
 Cynthia Zolitin (1955-1958)
 Eddie Rabkin (1955-1956)
 Ian Kay (1958)

The Tokens 1960 - 1971

 Jay Siegel (1956-1958, 1960-1971)
 Mitch Margo (1955-1958), 1960-)
 Philip Margo (1955-1958, 1960-)
 Hank Medress (1955-1958, 1960-1971)

The Tokens i dag:

Jay Siegel's Tokens

 Jay Siegel 
 Bill Reid
 Kurt "Frenchy" Yahjan (2014-idag)
 John Traynor (aka Jay Black frå Jay and the Americans; død 2014)

The Margo Brothers' Tokens

 Mitch Margo - song, gitar
 Philip Margo - song, slagverk
 ​​Jay Leslie - song
 Mike Johnson - song, keyboard
 Noah Margo - trommer
 Ari Margo - song (gjesteartist)
 Damien Margo - song, trommer (gjesteartist)

Diskografi
Studioalbum
1961 - The Lion Sleeps Tonight
1962 - We, the Tokens, Sing Folk
1964 - Wheels
1966 - The Tokens Again
1966 - I Hear Trumpets Blow
1967 - It's A Happening World
1970 - Greatest Moments with the Tokens
1971 - Both Sides Now
1971 - December 5th
1972 - Intercourse
1988 - Re-Doo-Wopp
1993 - Oldies Are Now
1995 - Merry Merry
1996 - Tonight The Lion Dances
1999 - Unscrewed

Singlar (topp 100 på Billboard Hot 100)
1961 - Tonight I Fell In Love (#15)
1961 - The Lion Sleeps Tonight (#1)
1962 - B'wa Nina (Pretty Girl) (#55)
1962 - La Bamba (#85)
1963 - Hear the Bells (#94)
1964 - He's in Town (#43)
1966 - I Hear Trumpets Blow (#30)
1967 - Portrait of My Love (#36)
1967 - It's a Happening World (#69)
1969 - She Lets Her Hair Down (Early in the Morning) (#61)
1970 - Don't Worry Baby (#95)
1973 - In the Midnight Hour (#30)
1994 - The Lion Sleeps Tonight (återutgåva) (#51)

Samlingsalbum
1967 - Back to Back (The Tokens / The Happenings)
1994 - Just for the Record
1994 - Wheels and More Hot Rod Rarities
1994 - Wimoweh!!! The Best of The Tokens
1998 - All Time Greatest Hits!!!

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad (Jan Siegel's Tokens)
Offisiell nettstad (The Margo Brothers' Tokens)

Musikkgrupper
Åsmund Farestveit

Åsmund Farestveit () var ein norsk prest, omsetjar og forfattar. Han er særleg kjend for å ha omsett Augustins Confessiones til nynorsk i 1943.

Farestveit vart cand.theol. 1930 og arbeidde som høgskulelærer fram til 1936. Han var stiftskapellan i Agder i 1936, sokneprest i Hafslo 1940, sokneprest i Førde 1949-1962 og i Fusa 1962-72.

Han skreiv bøkene Erik Venjum : sognebonde og lesarhovding (1960), Klårfjell (1975) og Berserken og mor hans  (1986).

Bibliografi

Bøker

Omsetjingar

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Om Åsmund Farestveit i Allkunne.no 

Norske filologar
Norske prestar
Folk frå Modalen
Forfattarar frå Luster
Forfattarar frå Førde
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
VM i skiskyting 2005

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2005, den 40. i rekka, vart avvikla i Hochfilzen i Austerrike frå 4. til 13. mars 2005. Det var tredje gongen staden var vert for ein verdsmeisterskap i skiskyting.

Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, likt delt mellom kvinner og menn. Tyskland vann flest medaljar med ni stykke (3-4-2), medan Noreg tok flest gullmedaljar med sine fem triumfar. Ole Einar Bjørndalen vart forgrunnsfigur i meisterskapen med sine fire gullmedaljar, tyske Uschi Disl drog av garde med to gull og eitt sølv.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 5. mars 2005

12,5 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2005

15 km fellesstart 

Dato: 13. mars 2005

20 km 

Dato: 9. mars 2005

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 12. mars 2005

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 5. mars 2005

10 km jaktstart 

Dato: 6. mars 2005

12,5 km fellesstart 

Dato: 13. mars 2005

15 km 

Dato: 8. mars 2005

4 x 6 km stafett 

Dato: 11. mars 2005

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2005» frå ,  den 15. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 2005
2005 i Austerrike
Idrettstilskipingar i Austerrike
Wolfgang Rottmann

Wolfgang Rottmann () er ein austerriksk tidlegare skiskyttar frå Altenmarkt im Pongau som vart verdsmeister på 20 km i 2000 og teken for bloddoping i 2006.

Aktiv
I 2000-sesongen, hans beste sesong, byrja Rottmann å hevde seg mot verdseliten. Han vart nummer to etter norske Frode Andresen i 7,5 km sprint i Östersund. Under VM i skiskyting 2000 i Holmenkollen vann han gullmedaljen på 20 km etter eit bomskot på siste skyting, sølvmedaljen gjekk til landsmannen Ludwig Gredler. Seinare i meisterskapen vart han nummer fem i fellesstarten. To år etter kom han på femteplass i sprintrennet då Vinter-OL 2002 vart avvikla ved Salt Lake City, ei plassering langt over det han elles presterte i Ol-sesongen.

Under VM i skiskyting 2005 på heimegrunn i austerrikske Hochfilzen gjekk Rottmann tredje etappen på laget som tok bronse i 4 x 7,5 km stafett.

Doping
Då italiensk politi gjennomførte ein umeld dopingrazzia i huset der den austerrikske skiskyttartroppa oppheldt seg under Vinter-OL 2006 i Torino, stakk Rottmann og kollegaen Wolfgang Perner av frå leiren, heim til Austerrike. Begge vart då utestengde frå OL-troppa. Rottmann og fem andre utøvarar vart i 2007 dømde for å ha nytta seg av bloddoping, og for alltid stengde ute frå austerriksk idrett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wolfgang Rottmann» frå ,  den 15. januar 2016.  
 

Austerrikske skiskyttarar

Austerrikske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Eurico Gaspar Dutra

Eurico Gaspar Dutra () var ein brasiliansk politikar knytt til partiet Partido Social Democrático.

Frå 31. januar 1946 til 31. januar 1951 var han president i Brasil. Han hadde som krigsminister tvunge forgjengaren sin, den diktatoriske presidenten Getúlio Dornelles Vargas til å trekkje seg. Dette skjedde av di ein frykta at Vargas, etter ei regjeringstid på 15 år (1930-1945), der han aldri hadde blitt vald - og berre hadde hatt legitimitet gjennom militæret, trass i lovnader om det motsette, likevel ville stille til val som president i 1945.

Motorvegen mellom São Paulo og Rio de Janeiro (BR-116/SP-60) er oppkalla etter Dutra.

Kjelder 
McCann; Frank D. Soldiers of the Patria: A History of the Brazilian Army, 1889–1937 Stanford University Press 2004, side 441, nest siste avsnitt Se på Google Books

Bakgrunnsstoff 

Brasilianske presidentar
Getúlio Dornelles Vargas

Getúlio Dornelles Vargas () var ein brasiliansk politikar. I 25 år dominerte han den brasilianske politikken, mellom anna som president.

Vargas var fødd i São Borja i delstaten Rio Grande do Sul. Han tok makta i Brasil ved eit statskupp i 1930 og innførte eit personleg diktatur med seg sjølv som president. Han var diktator i perioden 1930-34, president vald av kongressen i perioden 1934-37 og endå ein gong diktator i perioden 1937-45. I 1945 blei han tvinga av militæret til å gå av og blei etterfølgd av Eurico Gaspar Dutra. Vargas blei då senator i Rio Grande do Sul. Denne perioden brukte han aktivt for å skaffe seg ny støtte. I presidentvalet i 1950 vann han med nesten 50 % av røystene. Oppslutninga om Vargas gjekk gradvis ned gjennom heile presidentperioden, med aukande krav om at han måtte gå av. Då han skjøna at han korkje hadde støtte hos parlamentet eller hos militæret, utførte han sjølvmord i presidentpalasset i august 1954.

Brasilianske presidentar
VM i skiskyting 2004

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2004, den 39. i rekka, fann stad i Oberhof i Tyskland i dagane 7. til 15. februar 2004. 

Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, likt delt mellom kvinner og menn. Fire land stakk av med 28 av dei 31 medaljane som vart tildelt; Noreg, Tyskland, Frankrike og Russland. 
Noreg vann fem av dei tevlingane og tok ni medaljar (4-2-3). Det dåverande ekteparet, norske Liv Grete Skjelbreid og franske Raphaël Poirée var dei store forgrunnsfigurane med sine høvesvis fire og tre gullmedaljar, franskmannen tok i tillegg sølv og bronse på dei to siste tevlingane han deltok i.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 7. februar 2004

12,5 km jaktstart 

Dato: 8. februar 2004

15 km fellesstart 

Dato: 15. februar 2004

20 km 

Dato: 12. februar 2004

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 13. februar 2004

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 7. februar 2004

10 km jaktstart 

Dato: 8. februar 2004

12,5 km fellesstart 

Dato: 14. februar 2004

15 km 

Dato: 10. februar 2004

4 x 6 km stafett 

Dato: 12. februar 2004

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2004» frå ,  den 16. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 2004
2004 i Tyskland
Idrettstilskipingar i Tyskland
Valj Semerenko

Valentyna Oleksandrivna Semerenko (ukrainsk: Валентина Олександрівна Семеренко), kjend som Valj Semerenko, () er ein ukrainsk skiskyttar frå Krasnopillja i Sumy oblast. Ho vart olympisk meister med Ukraina sitt lag i 4 x 6 km stafett under Vinter-OL 2014 i Sotsji, og verdsmeister i fellesstart då VM i skiskyting 2015 vart avvikla i Kontiolahti. Vita Semerenko er tvillingsystera hennar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walentyna Semerenko» frå ,  den 16. januar 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Ukrainske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske meistrar for Ukraina
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2006
Skiskyttarar under vinter-OL 2006
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Ukrainske deltakarar under vinter-OL 2022
Skiskyttarar under vinter-OL 2022
Simon Eder

Simon Eder () er ein austerriksk skiskyttar frå Zell am See. Med austerrikske lag i 4 x 7,5 km stafett har han vunne tre meisterskapsmedaljar, ein sølvmedalje i VM 2009 og olympiske medaljar i sølv i 2010 og bronse i 2014. I tida mars 2009 til januar 2016 har han sigra i tre renn i verdscupen i skiskyting, fyrste gongen i ein fellesstart, siste gongane i jaktstartar.

Alfred Eder er far hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Simon Eder» frå ,  den 16. januar 2016.  
 

Austerrikske skiskyttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2022
Skiskyttarar under vinter-OL 2022
Deltakarar under VM i skiskyting 2007
Deltakarar under VM i skiskyting 2008
Deltakarar under VM i skiskyting 2009
Deltakarar under VM i skiskyting 2011
Deltakarar under VM i skiskyting 2012
Deltakarar under VM i skiskyting 2013
Deltakarar under VM i skiskyting 2015
Deltakarar under VM i skiskyting 2016
Deltakarar under VM i skiskyting 2017
Deltakarar under VM i skiskyting 2019
Deltakarar under VM i skiskyting 2020
Deltakarar under VM i skiskyting 2021
Pavel Janáček

Pavel Janáček () er ein tsjekkisk Ψ og kritikar. Spesialfeltet hans er populærlitteratur og litterær kultur på 1800- og særleg 1900-talet, seinast sensurhistoria.

Liv 
Fordi han av politiske grunnar ikkje fekk studere ved Det filosofiske fakultetet på Karlsuniversitetet i Praha, studerte han på Høgskulen for økonomi samme stad. I åra 1990-1995 skreiv han i kulturspaltene i avisa Lidové noviny, i åra 1995-1995 som redaktør for det litterære tidsskriftet Tvar. Frå 1995 har han arbeidd på Institutt for tsjekkisk litteratur ved Det tsjekkiske vitskapsakademiet, fyrst på avdelinga for samtidslitteratur, seinare på avdelinga for litterær kultur og frå 2010 som direktør for instituttet. I åra 2003-2010 underviste han på Instituttet for tsjekkisk litteratur og allmen litteraturvitskap ved Det filosofiske fakultetet på Karlsuniversitetet. På kanal Vltava i tsjekkisk radio leiar han programmet ”Ord om litteratur”, der han diskuterer ny tsjekkisk skjønnlitteratur med inviterte gjestar.

Bibliografi 
 Svět rodokapsu. Komentovaný soupis sešitových románových edic 30. a 40. let 20. století (med Michal Jareš). Praha, Karolinum 2013. ISBN 80-246-0640-2
 Literární brak: operace vyloučení, operace nahrazení, 1938-1951. Brno, Host 2004. ISBN 80-7294-129-1
 Sedm století Slavětína: malá knížka k velkému výročí obce (med Hana Dočekalová et al.). Slavětín, Obec Slavětín 2014. ISBN 978-80-260-6161-8
 V obecném zájmu. Cenzura a sociální regulace literatury v moderní české kultuře, 1749-2014 (med Michael Wögerbauer, Petr Píša, Petr Šámal et al.). Praha, Academia - Ústav pro českou literaturu AV ČR, 2015. ISBN 978-80-200-2491-6

Kjelder

Tsjekkiske journalistar
Vanguard 3

Vanguard 2 er ein amerikansk satellitt. Han vart skoten opp 18. september 1959 frå Cape Canaveral med ein Vanguard-rakett.

Satellitten hadde som mål å måla magnetfeltet til jorda, røntgenstrålinga frå sola og kva verknad denne hadde på jordatmosfæren og mikrometeorittmiljøet nær jorda. Mellom instrumenta var eit protonmagnetometer, røntgenstråleioniseringskammer og ymse mikrometeorittdetektorar. Satellitten var utforma som ei magnesiumkule med ein diameter på 50,8 centimeter. Han vog 22,7 kilogram.

Datasendingar frå sonden stogga 11 desember 1959 etter 84 dagar i verksemd. Dataa som vart samla inn gav ei grundig undersøking av magnetfeltet til jorda, gav ei nedre grense på Van Allen-strålingsbelta og gav ei teljing av kollisjonar med mikrometeorittar.

Vanguard 3 har ei venta banelevetid på 300 år.

Kjelder 
 Vanguard 3 - NSSDC

Vanguard-prosjektet
Skruegeit

Skruegeit eller markor (Capra falconeri; pasjto  marǧūmi; persisk/urdu ) er ein stor villgeitart som lever i nordaustlege Afghanistan,  nordlege og sentrale Pakistan, Kashmir, sørlege Tadsjikistan og sørlege Usbekistan. Skruegeit er nasjonaldyret til Pakistan.

Arten var rekna som nær truga av IUCN fram til 2015, då han blei omkategorisert til den mindre alvorlege nær truga etter at tala på ville dyr voks.

Skildring
Skruegeita har ei skulderhøgd på 65-115 cm, den største maksimumshøgda på ein art i slekta Capra. Hannar er noko større enn hoer. Lengda ligg på 132-186 cm og vekta på 32-110 kg. Sibirsteinbukkar kan bli både lengre og tyngre. 

Dyra har lange spiralsnodde horn. Hannar har opptil 160 cm lange horn medan hoene har horn på opptil 25 cm. Pelsfargen er lysebrun til svart. Berre bukken har lang man, «pelsbukser» og kraftige fargeteikningar.

Levevis
Skruegeit lever i skog ved foten av fjellparti. Dyra held helst til i krattskog med artar som eik (Quercus ilex), furu (Pinus gerardiana) og einer (Juniperus macropoda). Vaksne geiter og ungane deira lever i flokkar på rundt ni dyr. Bukkar lever som regel åleine.

Paringstida er om vinteren. Då slost hannar mot kvarandre ved å stanga og vikla horna sine smaan for deretter å prøva å kasta einannan i bakken. Fostertida er 135–170 days. Geitene får vanlegvis ein eller to ungar, men kan ein sjeldan gong få tre. Tidleg på året kan hannar og hoer leva i same området, på opne grassletter og lier i skogen. Om sommaren blir hannane verande i skogen medan hoene gjerne klatrar til høgare berg.

Skruegeit er dagaktiv med mest aktivitet tidleg om morgonen og seint på ettermiddagen. Om våren og sommaren et dei mest gras, og om vinteren et dei meir lauv frå tre, tidvis ved å stå på bakbeina for å nå høge greiner. Varsellyden til geitene minner mykje om mekringa til tamgeit.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Markhor» frå ,  den 16. januar 2016.  

Geiteantiloper
Dyr i Afghanistan
Dyr i India
Dyr i Pakistan
Dyr i Tadsjikistan 
Dyr i Usbekistan
Pakistanske nasjonalsymbol
Filmen Love You till Tuesday

Love You till Tuesday var ein marknadsføringsfilm laga for å vise talenta til David Bowie, laga i 1969. Filmen var det siste forsøket til manageren hans, Kenneth Pitt, på å føre Bowie til eit breiare publikum. Pitt hadde gått i gang med filmen etter forslag frå Günther Schneider, produsenten for det tyske TV-showet 4-3-2-1 Musik Für Junge Leute for ZDF.

Produksjon

Pitt leigde inn venen Malcolm J Thomson til å regissere ein halvtimes film, som synte sju av songane til Bowie (fire frå debutalbumet, og dei nye songane «When I'm Five» og «Ching-a-Ling». Filmen inneheld òg eit pantomimestykke, The Mask. Før filminga starta 26. januar 1969, la Bowie til ein ny song for den planlagde filmen - «Space Oddity». Kjærasten hans på denne tida, Hermione Farthingale, og venen John Hutchinson er òg med i filmen. Bowie sjølv hadde på seg ein parykk gjennom filmen, då han hadde klypt seg kort for ein audition som soldat i filmen The Virgin Soldiers, basert på romanen med same namn av Leslie Thomas. Tyskspråklege versjonar av tre songar og forteljinga til pantomimesekvensen vart òg spelt inn. Filminga var ferdig 7. februar 1969. 

Filmen kosta langt meir enn Pitt hadde sett for seg og han hamna i krangel med Thomson, som ønskte å lage «Space Oddity»-segmentet (der Bowie spelar både 'Ground Control' og 'Major Tom', der sistnemnde vart forført av rom-jomfruer) langt meir vågal. Ingen ønskte derimot å kjøpe og Schneider hadde slutta i ZDF. Pitt skrinla resultata og fortsette å vere manageren til BOwie fram til 1971. 

I 1984, då Bowie var på sitt mest populære, førte auken i heimevideomarknaden til at Pitt tok kontakt med Polygram, som gav ut filmen i mai det året. Deram gav ut eit filmmusikkalbum same månaden.

Filmen kom ut på DVD i 2005.

Framføringar
 «Love You Till Tuesday»
 «Sell Me a Coat»
 «When I'm Five»
 «Rubber Band»
 «The Mask (A Mime)»
 «Let Me Sleep Beside You»
 «Ching-a-Ling»
 «Space Oddity»
 «When I Live My Dream»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Filmen Love You till Tuesday» frå ,  den 16. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Nicholas Pegg, The Complete David Bowie, Page 521, Reynolds & Hearn Ltd, 2004, ISBN 1-903111-73-0
 

Filmar frå 1969
David Bowie-filmar
VM i skiskyting 2003

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2003, den 38. i rekka, vart avvikla i Khanty-Mansijsk i Russland i tida 15. – 23. mars 2003. Det var fyrste gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i Khanty-Mansijsk og i Russland.

Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner.

Medaljevinnarane kom frå åtte land. Både Noreg og Tyskland tok kvar sine tre gullmedaljar, flest medaljar fekk Tyskland med sju (3-2-2). Tyske Ricco Groß med gull, sølv og bronse individuelt, samt gull i stafett, og norske Ole Einar Bjørndalen med to individuelle gullmedaljar, var dei mest suksessrike deltakarane i meisterskapen.

Menn

Sprint 10 km 

Dato: 15. mars 2003

12,5 km jaktstart 

Dato: 16. mars 2003

15 km fellesstart 

Dato: 23. mars 2003

20 km 

Dato: 19. mars 2003

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 21. mars 2003

Kvinner

Sprint 7,5 km 

Dato: 15. mars 2003

10 km jaktstart 

Dato: 16. mars 2003

12,5 km fellesstart 

Dato: 22. mars 2003

15 km 

Dato: 18. mars 2003

4 x 6 km stafett 

Dato: 20. mars 2003

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2003» frå ,  den 17. januar 2016.  
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 2003
2003 i Russland
Idrettstilskipingar i Russland
Marsjering

Marsjering er det å gå i ein ordna flokk eller tog; i nokre høve kan dei som marsjerer gå i takt med kvarandre. Marsj er særleg viktig i militær samanheng, der soldatar kan forflytta seg gjennom marsjering. Ein kan også stå på staden marsj, det vil seia at ein trør med føtene som om ein marsjerer, men ikkje går framover.

Sjå òg
Det militære marsjmerke
Militæropptog

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Gonge

militærvesen