alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yannis Tsaroukhis

Yannis Tsaroukhis () var ein gresk målar.

Biografi
Han var fødd i Pireus og studerte ved Kunstakademiet i Aten (1929–1935). Han gjekk i lære hos Photios Kontoglou, som introduserte han for bysantinsk ikonografi. I lag med Dimitris Pikionis, Kontoglou og Angeliki Hatzimichali leia han rørsla som innførte greske tradisjonar i måling.

Frå 1935 til 1936 vitja han Istanbul, Paris og Italia. Han kom i kontakt med renessansekunst og impresjonisme. Han oppdaga verka til Theophilos Hatzimihail og møtte kunstnarar som Henri Matisse og Alberto Giacometti.

Han kom attende til Hellas i 1936 og to år seinare sette han opp den første personlege kunstutstillinga si i Aten. Han kjempa seinare i den gresk-italienske krigen i 1940. I 1949 oppretta han og andre kunstnarar, som Nikos Hadjikyriakos-Ghikas, Yannis Moralis, Nikos Nikolaou, Nikos Engonopoulos og Panayiotis Tetsis, kunstgruppa «Armos». I 1951 heldt han utstillingar i Paris og London. Han flytta til Paris i 1967.

Han døydde i Aten i 1989.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yannis Tsaroukhis» frå ,  den 4. september 2014.
 oppgav desse kjeldene:
 Den greske Wikipedia-artikkelen

Bakgrunnsstoff
Tsaroukhis Foundation

Folk frå Pireus
Greske målarar
Målarar frå 1900-talet
Costas Ferris

Costas Ferris () er ein gresk filmregissør, forfattar, skodespelar og produsent. Han skreiv teksten til Aphrodite's Child-albumet 666, som kom ut i 1972. Filmen hans Rembetiko frå 1983 vann Sølvbjørnen ved Filmfestivalen i Berlin.

Han sit i dag i jurien til mange internasjonale filmfestivalar.

Filmar

Fjernsynsdokumentarar- og seriar

Musikk

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Costas Ferris» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Greske filmregissørar
Greske skodespelarar
Folk frå Kairo
Sex Power av Vangelis

Sex Power er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis for filmen med same namn i 1970, med Jane Birkin i hovudrolla. Dette var det første albumet han gav ut som soloartist. Vangelis byrja å spele inn musikk for filmen seint i 1969. 

Musikken på albumet består av somme melodiar, rare lydeffektar, omstendeleg perkusjon, korsong med eit snev av Middelhavet.

Songane har ikkje nokre titlar på albumet, men spor 2 og 5 på side 1 vart gjeven ut på singel med tittelen «Djemilla»/«Third Love». Demis Rossous syng tekstlaus vokal på «Third Love». 

Albumet er sjeldant og vanskeleg å få tak i og har aldri offisielt blitt gjeve ut på CD. Det har derfor relativt høg pris på marknaden. Årsaka til at albumet ikkje er kome ut på ny kan vere at musikken vart laga til ein erotisk film, og at Vangelis er brydd av dette.

Innhald

Kjelder

Vangelis-album
Filmmusikkalbum frå 1970
Debutalbum frå 1970
Philips Records-album
Rodion Gataullin

Rodion Gataullin () er ein tidlegare friidrettsutøvar fødd i Tasjkent i dåverande Sovjetunionen, i dag Usbekistan. Han tevla i stavhopp og representerte fyrst Sovjetunionen, seinare Russland. Gataullin vart europameister i 1990 og 1994, dessutan tok han OL-sølv i 1988 og VM-bronse i 1987. Hans personlege rekord er 6,00 meter, innandørs presterte han 6,02 m. Gataullin var den andre stavhopparen som svinga seg over seksmeters-lekta, etter Serhij Bubka.

Aktiv
Gataullin vart junioreuropameister i stavhopp 1983 og vann øvinga i universiaden i 1985. Under VM i friidrett 1987 fekk han bronsemedaljen, der landslagskollega Serhij Bubka vann og franske Thierry Vigneron tok sølvet på same høgda som Gataullin. Vinteren 1988 vart Gataullin europameister innandørs med 5,75 m.

I sin olympiske debut i 1988 stoppa han etter ha nådd 5,85 m og sølvplass, saman med olympiameister Bubka og bronsevinnar Gregorij Jegorov sørgde han for at alle medaljane i stavhopp hamna i dåverande Sovjetunionen.

Gataullin vart i 1990 europameister i stavhopp framom nemnde Jegorov. Fire år seinare forsvarte han EM-tittelen på framifrå vis. Under meisterskapen i Helsingfors svinga han seg over heile seks meter, også då hadde han sterkast konkurranse frå ein landsmann, Igor Trandenkov tok sølvet med 5,90 m i sluttprotokollen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 5,80 m, bakom Thierry Vigneron (5,80 m)
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje – 5,85 m, bakom Serhij Bubka (5,90 m)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 5,85 m, framom Grigorij Jegorov (5,75 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 5,85 m
EM 1994 i Helsingfors: Gullmedalje – 6,00 m, framom Igor Trandenkov (5,90 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 5 – 5,70 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rodion Gataullin» frå ,  den 4. september 2014.  
 

Sovjetiske stavhopparar
Russiske stavhopparar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Fais que ton rêve soit plus long que la nuit

Fais que ton rêve soit plus long que la nuit er eit album av Vangelis som berre kom ut i Frankrike og Hellas Det vart spelt inn i 1971 og gjeve ut i 1972 med undertittelen Poeme Symphonique. Heile temaet på plata fokuserer på mai 1968 i Frankrike og studentopprøra som fann stad der på den tida. Albumet består av ein collage av musikk, opptak frå opprøra, nyhendemeldingar, protestsongar og parolar. Eit av korstykka vart seinare omarbeidd som «Athenes Ma Ville» på Melina Mercouri-albumet Si Melina m'Etait Contée i 1974.

Innhald

Medverkande
På plateomslaget står det oppført følgjande «deltakarar»: Mireille Abadie, Jean-Phillipe Ancelle, Anne Bertholon, Yves Borrini, Said Boussouar, Gabriel Cinque, Christine Combe, Pierre Fabien, Katy Grandi, Gerard Hauducouer, Jean-Marie Hauducouer, Catherine Humbert, Vincent Kaldor, Michelle Lebret, Huguet Maillard, Jean-Pierre Mathieu, Christine Parat, Jacques Pieller, Marie-France Pigeau, Michel Ripoche, Alain Serve, Charles Chalkitis, La Fanfare «La gerbe des Mandolines».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fais que ton rêve soit plus long que la nuit» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Vangelis-album
Vangelis-songar
konseptalbum
Musikkalbum frå 1972
Earth av Vangelis

Earth er det tredje soloalbumet til den greske musikaren Vangelis, gjeve ut i 1973. Albumet var det siste Vangelis spelte inn i Paris før han flytta til London.

Albumet var ein del av eit større konseptprosjekt som hadde arbeidsstittelen Charge. Det vart laga så mykje musikk til prosjektet at ikkje alt fekk plass på det endelege albumet. I 1974 vart to spor som var til overs etter innspelingane til Earth gjevne ut som singel på WWA label: «Who», skriven av Fitoussi og Dassin på A-sida med vokal av Dassin, og instrumentalen «Sad Face», av Vangelis sjølv, på B-sida. Andre songar som vart laga for albumet var «Friends», «The River», «Sunday in Central Park», «The Witches are Out» og «Passer By». Desse songane er ikkje gjevne ut sidan.

Stil
Albumet er eit døme på progressiv rock frå tidleg i 1970-åra, men gjev òg glimt av New Age-musikk, som på «We were all uprooted». Tittelen på albumet syner til inspirasjonen frå eldgamal (førkristen) gresk og dorisk musikk. Richelle Dassin skreiv tekstane til albumet, som har eit andelege tema.

Utgjeving
Somme kritikarar ser albumet som eit direkte framhald av det han laga for bandet Aphrodite's Child. Det var først på dei neste albuma til Vangelis at dei elektroniske instrumenta vart meir dominerande. 

I motsetnad til Heaven and Hell (1975) og somme filmmusikkalbum frå perioden, vart ikkje Earth gjeve ut på CD i 1980-åra, og kom først på CD i 1996, og då berre i Hellas.

Innhald

Medverkande
 Vangelis spelar klaverinstrument (Hammond L100-orgel, Tornado harmonium, Selmer Clavioline), perkusjon og andre etniske instrument (fløyte, tabla) og syng korvokal. Dei fleste syntetiske, organiske lydane på albumet kjem frå Hammond L100-orgelet hans, gjennom ein Binson Echorec og somme andre effektar.  
 Anargyros Koulouris: gitar, korvokal, lutt
 Robert Fitoussi: bass, vokal på spor 1, 4, 6 og 8. 
 Warren Shapovitch: stemme på «We Were All Uprooted» og «A Song».

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Earth (Vangelis album)» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tekstar
 'Vangelis Movements'
 'Elsewhere'

Musikkalbum frå 1973
Vangelis-album
Vertigo Records-album
Maksim Tarasov

Maksim Vladimirovitsj Tarasov  () er ein russisk, tidlegare friidrettsutøvar frå Jaroslavl. Han deltok i stavhopp for Sovjetunionen og seinare Russland, og vart olympisk meister i 1992, europameister i 1998 og verdsmeister i 1999. Hans bestenotering er på 6,05 meter, berre verdsrekordhaldaren Serhij Bubka hoppa høgre før 2008.

Aktiv
Tarasov tok bronsemedaljen under friidretts-VM 1991, der Bubka vann sitt trede strake VM-gull. Året etter vart Tarasov olympisk meister i Barcelona. Både under VM 1993 og 1995, då Bubka tok nye VM-titlar låg Tarasov like under, med bronse i -93 og sølv i -95. I 1997-sesongen sette han personleg rekord då han svinga seg over 6 meter. Under VM 1997 i Aten gjekk han over 5,96 m og tok sølv, atter vart Bubka for dyktig med sine 6,01 m.

I 1998 vart Tarasov europameister i Budapest, i ei tevling utan dei store prestasjonane. Derimot imponerte han stort då han året etter svinga seg over 6,02 m under verdsmeisterskapen i Sevilla og tok ein klar siger. Elles i 1999 gjorde han sitt livs beste stavhopp då han persa med 6,05 m. Under OL 2000 avslutta han karrieren med å vinne si åttande medalje i ein av dei store meisterskapane; VM, OL og EM.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje – 5,85 m
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 5,80 m, framom Igor Trandenkov (5,80 m)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje 5,80 m, delt med Igor Trandenkov
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje 5,86 m, bakom Sergej Bubka (5,92 m)
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje 5,96 m, bakom Sergej Bubka (6,01 m)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 5,81 m, framom Tim Lobinger (5,81 m)
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje 6,02 m, framom Dmitri Markov (5,90 m)
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 5,90 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maxim Wladimirowitsch Tarassow» frå ,  den 4. september 2014.  
 

Sovjetiske stavhopparar
Russiske stavhopparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 2000
Folk frå Jaroslavl
Juha Väätäinen

Juha Väätäinen () er ein finsk politikar og tidlegare mellom- og langdistanseløpar. Han vart i 1971 dobbelt europameister då han på finsk heimebane vann både 10 000 og 5000 meter under meisterskapen i Helsingfors. I 2011 vart Väätäinen vald inn i Den finske riksdagen for Sannfinländarna.

Friidrett
Väätäinen slo gjennom som mellomdistanseløpar og vann i 1965 i den finske meisterskapen 800-meterløpet på tida 1.51,5. Året etter vart det bronse på distansen i den nasjonale meisterskapen, trass i at han vart klokka inn på gode 1.49,3. I 1967 forbetra han den personlege rekorden til 1.48,4, same året i Björneborg vart han finsk meister for andre gong etter 1.49,2. Ny medalje på 800 m fekk han i 1968, slått i innspurten med ein tidels sekund av Olof Nyman. Same året forbetra han den personlege rekorden på 1500 m til 3.43,7.

Deretter gjekk Väätäinen over til å satse på langdistansane. I 1970 noterte han sterke 13.43,2 på 5000 meter og sette ny finsk og nordisk rekord på 10 000 meter med 28.19,6.

Väätäinen imponerte stort då han under den finske meisterskapen 1971 i Uleåborg sprang i mål i einsam majestet på 28.12,8 på 10000-meteren. Tre veker seinare var det klart for EM i friidrett 1971 på olympiastadion i Helsingfors. Opningsdagen i EM stilte han til start på 10 000 m i lag med 34 andre løparar. Straks etter klokka ringde for siste runde, gjorde han eit rykk som einast Jürgen Haase frå Aust-Tyskland vere med. Väätäinen klarde å halde på leiinga heilt til mål, takk vere ei sisterunde på 53,8 sekundar. Sluttida 27.52,7 var den beste han nokon gong presterte. Fire dagar seinare sprang han på halvmila ei enno raskare sisterunde og vann si andre gullmedalje med tida 13.32,4, nær elleve sekundar under sin gamle pers.

I 1972 vart Väätäinen finsk meister på 5000 m. Han forbetra den personlege rekorden på distanden til 13.28,4. Under dei olympiske leikane i München i 1972 vann han eit av kvalifiseringsheata på halvmila på gode 13.32,8. Men i finalen presterte han langt unna pari.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsingfors: To gullmedaljar; 10 000 m – 27.52,7 og 5000 m – 13,32,4
OL 1972 i München: Nr 13 på 5000 m – 13.53,8

Politikk
Väätäinen stilte til val ved riksdagsvalet 2007 for Centern i Finland, utan å nå opp. Våren 2011 vart han derimot vald til riksdagsmedlem, då for Sannfinländarna i valkrinsen Helsingfors.

Kjelder
Friidrott-72. Helsingborg 1972
Denne artikkelen bygger på «Juha Väätäinen» frå ,  den 4. september 2014.  
 

Finske politikarar
Finske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Finske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
F.R. David

F. R. David () er ein tunisiskfødd fransk songar som er mest kjend for hitsingelen «Words (Don't Come Easy)» frå 1982.

Karriere
F. R. David byrjar karrieren sin som Robert Fitoussi, songar og gitarist i det franske garagebandet Les Trèfles. Etter ein EP vart bandet til Les Boots, men fekk lite kommersiell suksess. Etter at han gav seg scenenamnet sitt, gjekk han solo i 1967 og spelte inn psykedelisk orkesterpop med Michel Colombier, inkludert ein versjon av The Beatles sin «Strawberry Fields Forever» (Il Est Plus Facile). Han fekk ein mindre hitt med Éric Charden sin «Symphonie» og ein versjon av The Bee Gees sin «Sir Geoffrey Saved The World», men suksessen varte ikkje.

Tidleg i 1970-åra danna det progressive rockebandet David Explosion, men det eine albumet deira selde dårleg. Han arbeidde ei stund med Vangelis, og song på somme av dei tidlege albuma hans i 1970-åra. Han vart så med i det franske rockebandet Les Variations, og var med på det siste albumet deira Café De Paris, med ein tidleg rocke-disco-låt, «Superman, Superman». Då bandet vart oppløyst gjekk han solo igjen. 

Den største bragda hans var hitten «Words» i 1982, som selde åtte millionar eksemplar verda over, og toppa salslister fleire stader i Europa. Singelen nådde andreplassen på UK Singles Chart i Storbritannia våren 1983. Singelen vart den 22. mest selde i Storbritannia i 1983. 

I 1990-åra skreiv han hovudsakleg musikk for andre artistar. F. R. David gav ut albumet Words - '99 Version i 2000 med hovudsakleg coverversjonar. I 2009 gav han ut albumet Numbers, som var eit samarbeid med andre musikarar og med songar som F. R. David sjølv likte.

Mellom 2010 og 2011 spelte han 52 konsertar i Frankrike.

Diskografi

Album
Tout Va Bien (med Les Boots) (1968)
Earth med Vangelis (1973)
Café De Paris (med Les Variations) (1975)
Close But No Guitar (med Marc Tobaly) (1978)
Words (1982)
Long Distance Flight (1984)
Reflections (1987)
Voices Of The Blue Planet (1998)
Words – '99 Version (1999)
The Wheel (2007)
Numbers  (2009)
Midnight Drive  (2013)

Singlar
«Words» (1982)
«Pick Up The Phone» (1982)
«Music» (1983)
«I Need You» (1983)
«Gotta Get A Move On» (1983)
«Play A Little Game» (1983)
«Rock Fame» (1983)
«Sand Dunes» (1983)
«Dream Away» (1984)
«Sahara Night» (1986)
«Don't Go» (1987)
«Words '91» (1991)
«I'll Try To Love Again» (1992)

Samleplater
Greatest Hits (1991)
Best Of F. R. David (2000)
Songbook (2003)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «F. R. David» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
F. R. DAVID's Fanclub In Korea

Franske songarar
Fransk-tunisiarar
Les Variations-medlemmar
Górtyna

Górtyna (gresk Γόρτυνα) er ein kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Górtyna ligg sør for Iráklio. I sør ligg Libyahavet. Kommunen har namn etter den arkeologiske funnstaden Gortyna.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Górtyna
 Ajía Varvára
 Kófinas
 Roúvas
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Górtyna 15 632 innbyggjarar, medan kommunaleininga med same namn hadde 4 716 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Gortyna
Gortyna
Gortyna
Áji Déka

Áji Déka (gresk Άγιοι Δέκα, Dei heilage ti) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas og hovudsete i kommunen Górtyna.

Referansar 

Aji Deka
Lupinslekta

Lupinslekta (Lupinus) er ei planteslekt i erteblomfamilien som omfattar rundt 200 artar. Desse kan veksa vilt i Eurasia, Nord-Afrika og Amerika, dei fleste finst i Nord-Amerika.

Skildring

Lupinar kan vera eitt- eller fleirårige. Blada er mangekobla, småblada er smale og sit som eikene i eit hjul. Blomane sit i tette, bladlause klasar i toppen av stenglane. Dei kan vera blå, kvite eller gule, i tillegg til fleire fargar i dyrka varietetar.  Frukta er ein lodden belg som inneheld mange frø.
Røtene er rikeleg utstyrte med bakterieknollar. Som dei fleste artane i erteblomfamilien bind lupinar nitrogen frå lufta til jorda, og kan derfor brukast til å forbetra jordsmonnet.

Siciliansk lupin (L. termes) har frø som kan etast, og blei dyrka i det gamle Egypt. I Sør-Europa bruker ein lupinfrø til produksjon av lupinmjøl som kan blandast med mjøl frå andre kjelder. Denne typen mjøl kan gje reaksjon hjå nøtteallergikarar.

I Noreg
I Noreg veks hagelupin (Lupinus polyphyllus), jærlupin (Lupinus perennis) og sandlupin (Lupinus nootkatensis) vilt. Alle tre har spreidd seg ukontrollert etter opphavleg å ha blitt utplanta. Både jærlupin og sandlupin blei opphavleg innført som sandbindarar langs nye jernbanestrekningar, mellom anna i samband med bygginga av Jærbanen sørover frå Stavanger. Dei har sidan spreidd seg til store delar av Noreg. Alle tre er fleirårige plantar med ei generasjonstid på fem år.

Artane som veks vilt i Noreg står oppført på norsk svarteliste, både for 2007 og 2012.

Norske artar

Kjelder

«Lupin» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 5. september 2014.

Denne artikkelen bygger på «Lupiner» frå ,  den 5. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Erteblomfamilien
 
Planteslekter
Words av F.R. David

«Words» er ein song av F.R. David frå 1982. Han vart ein stor hit og singelen selde åtte millionar eksemplar verda over. Han nådde andreplassen på den britiske singellista våren 1983. Songen vart opphavleg berre gjeven ut i Frankrike og Monaco vinteren 1981, men vart sidan gjeven ut i resten av Europa. I 1983 vart han gjeven ut i Amerika og Storbritannia og nådde toppen av singellista i Tyskland, Sveits, Sverige, Austerrike og Noreg. Han gjekk òg heilt til topps i Sør-Afrika og låg 25 veker på lista der. 

Dei første eksemplar av både albumet og singelen skriv at songen er skriven av Robert Fitoussi, som er det verkelege namnet til F.R. David, aleine. Alle seinare utgåver skriv at musikken er skriven av Fitoussi og teksten av Marty Kupersmith & Louis S. Yaguda.

I 2000-åra gav David ut ein franskspråkleg duoversjon av songen med songaren Winda kalla «Words, j'aime ces mots». F.R. David og Winda spelte òg inn ein engelsk versjon som duo.

Andre versjonar
 Det britiske popbandet The Tremeloes spelte inn songen som singel på CBS i 1983. Versjonen deira vart mykje spelt på radio i Storbritannia, men missa så vidt topp 75 i heimlandet då originalversjonen byrja å klatre på listene i staden. 
Den spanske songaren Soraya Arnelas spelte inn ein versjon av Words i 2007 for albumet La Dolce Vita. Denne vart gjeven ut som singel og nådde sjetteplassen i Spania.

Innhald
 7" singel
 «Words» — 3:31
 «Dolce Vita» av Ryan Paris — 3:59

 12" maxi
 «Words» — 3:31
 «When the Sun Goes Down» — 3:00

Lister

Originalversjon

Words (Remix '97)

Words '99

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Words (F. R. David song)» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Songar frå 1981
Singlar frå 1982
Singlar frå 1999
Singlar frå 2007
Singlar frå 2008
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Austerrike
Nummer-ein-singlar i Danmark
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Italia
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
Nummer-ein-singlar i Spania
Nummer-ein-singlar i Sverige
Nummer-ein-singlar i Sveits
Nummer-ein-singlar i Belgia (Flandern)
Franske popsongar
The Dragon av Vangelis

The Dragon er eit album frå 1978 av den greske musikaren Vangelis, innspelt i 1971.

Bakgrunn
Etter at Aphrodite's Child vart oppløyst, ønskte Vangelis å flytte til London. Produsenten Giorgio Gomelsky introduserte han for nokre musikarar og sette opp eit samarbeidsprosjekt, som vart betalt av det franske frijazz-selskapet BYG Actuel med føremålet om å gje ut eit album. Somme år seinare tok Charly Records over katalogen til det konkursråka BYG records og gav ut platene som eit album i 1978 utan at artistane som spelte på det var informert eller fekk godkjenne det. Plateomslaget var laga av Terry Oakes. I Tyskland vart Hypothesis og The Dragon gjeve ut i lag som eit dobbeltalbum kalla Portrait. Vangelis saksøkte selskapet for å få begge albuma trekt frå marknaden. I 2009 vart to spor på albumet gjeve ut på arkiv-plateselskapet Finders Keepers i lag med eit anna sjeldent Gomelsky-produsert Vangelis-prosjekt kalla 'Alpha Beta', på ein avgrensa vinyl-EP.

Innspeling
Utanom Vangelis, bestod musikarane av den langvarige samarbeidspartnaraen til Vangelis, Arghiris (gitar), og  Michel Ripoche (fiolin), Brian Odgers (bass), Micky Waller (trommer). Innspelingane gjekk føre seg i Marquee Studios i London av Giorgio Gomelsky. I følgje Gomelsky, 'Ideen var å finne ein «groove» som kunne føre til lange, (sufi)transeliknande, men utviklande rytmemønster med mykje improvisasjon over'.

Innhald

Mottaking

Steven McDonald frå Allmusic skreiv at sjølv om albumet hovudsakleg vart gjeven ut får utnytte populariteten til Vangelis, inneheld det element av både Aphrodite's Child og det komande soloarbeidet til Vangelis. Andre meldingar har vore meir blanda, men det har fått stadig gode tilbakemeldingar på nettstaden Prog Archives.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Dragon (Vangelis album)» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1978
Album produserte av Giorgio Gomelsky
Hypothesis av Vangelis

Hypothesis er eit album frå 1978 av den greske musikaren Vangelis, spelt inn i 1971. I mai 1971 spelte Vangelis fleire gonger i Marquee Studios i London, i lag med fiolinisten Michel Ripoche, bassisten Brian Odgers (kalla Odger på omslaget) og trommeslagaren Tony Oxley. Bassisten og trommisen spelte òg på Extrapolation av John McLaughlin. Det vart spelt inn noko musikk for to album, men dei var uferdige og ikkje meint for utgjeving. Likevel dukka to album opp i butikkane i 1978, på selskapet Affinity (ein etikett under Charly Records), Hypothesis og The Dragon. Vangelis saksøkte selskapet for å få begge albuma fjerna frå marknaden. Kritikarane har meint at Hypothesis var det dårlegaste av dei to. 

Musikalsk er albumet rekna som det mest sære og uvanlege albumet av Vangelis, sidan det har form som eksperimentell jazz eller jazzfusion.

Ei alternativ utgjeving av Hypothesis vart kalla Visions of the Future.

I Tyskland vart Hypothesis og The Dragon gjeve ut i lag som eit dobbeltalbum kalla Portrait.

Omslaget for Hypothesis vart laga av Angus McKie.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hypothesis (album)» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 'Vangelis Movements'
 Giorgio Gomelsky sine minner om innspelinga med Vangelis
 

Vangelis-album
Musikkalbum frå 1978
Album produserte av Giorgio Gomelsky