alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bernhard Brænne

Bernhard Cornelius Brænne () var ein fargar og fabrikkeigar frå Trondheim, aktiv politikar for partia Høgre og Frisinna Venstre.

Far til Brænne var fargarmeister i Trondheim. Sjølv gjekk han den borgarleg realskulen i heimbyen, sidan las han latin og gresk, men gav opp studiane. Deretter gjekk han på kjemiavdelinga ved 'Trondhjems tekniske læreanstalt', tok eksamen i 1875. Etter eit opphald på ein verkstad i Bergen 1876-77 hospiterte han ved eit polyteknisk institutt i Dresden. I 1878 overtok han faren sitt fargeri, grunnlagt i 1849, og som han i 1885 utvida med ullspinneri og mekanisk veveri. Bernhard Brænnes Uldvarefabriks spesialitet var ullgarn til strikking.

Brænne møtte fyrste gongen på Stortinget i 1892 frå 17. juni, som 1. varamann for valkrinsen Trondhjem og Levanger, sameleis 1894 frå 6. april. Han var 1. representant for same krinsen 1903-06, møtte ikkje i 1903-04-sesjonen. Valperiodane 1910-12 og 1916-18 representerte han einmannskrinsen Bratøren og Ihlen på Stortinget. Han var medlem av næringskomite nr 1 i 1892 og -94, 1904-06 av Lagtinget og næringskomite nr 2. I si siste periode på Stortinget var han medlem av jarnbanekomiteen.

Brænne var statsråd i Konow-regjeringa som sat frå 2. februar 1910 til 19. februar 1911. Han var sjef for Arbeidsdepartementet, deretter overtok han som sjef for Handelsdepartementet 11. juni. Seinare var han arbeidsminister på ny i Bratlie-regjeringa frå  22. august 1912 til regjeringa gjekk av i januar 1913.

Frå 1891 til 1910 var Brænne medlem av Trondheim bystyre, i 1897-98 var han varaordførar. Han hadde ei rekke verv, både ideelle, offentlege og private. Mellom anna var han formann i Trondhjems håndverk- og industriforening, og medlem av sentralstyret i Arbeidsgiverforeningen.

Brænne vart i 1910 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og forfremja til kommandør av 1. klasse i 1912. Han var også innehavar av den danske Dannebrog, den belgiske Kroneorden og den svenske Vasaorden. I tillegg vart han tildelt 7. juni-medaljen og Kroningsmedaljen 1906.

Han var frimurar og øvste leiar for St. Johanneslogen Nordlyset, St. Andreaslogen St. Eystein og Trondhjems Provincialloge. Brænnes veg på Byåsen i Trondheim er oppkalla etter han.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Bokmålswikipedia

Litteratur 
 Den Kongelige norske Sankt Olavs orden 1847-1947, utgitt av ordenskanselliet ved O. Delphin Amundsen, Grøndahl & Søns Forlag, Oslo, 1947

Bakgrunnsstoff
Biografi Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 
 addressa.no: Statsråd for selbuvotter 

Norske arbeidsministrar
Norske handelsministrar
Statsrådar i Regjeringa Konow
Statsrådar i Regjeringa Bratlie
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1916-1918
St. Olavs Orden
Dannebrogordenen
Vasaordenen
Folk frå Trondheim
Diderich Brynildsen

Diderich Anton Brynildsen () var ein bakarmeister i Bergen, bystyremedlem og stortingsrepresentant for Høgre.

Han var son av ein bakarmeister i Bergen. Etter å ha fullført Tanks realskule og lengre utanlandsopphald i København og Paris, tok han frå 1880 over som bakarmeister i forretninga på Store Markevei 11 i Bergen. Bakeriet var ein av dei gamle privilegerte bakargardane i Bergen. Bakarforretninga var familieeigd i fire generasjonar, men etter bybrannen i 1916 vart ho ikkje bygd opp att.
 
Brynildsen var medlem av Bergen formannskap 1891-98, og sat seinare i bystyret. Perioden 1904-06 var han 3. representant på Stortinget for Bergen, medlem av Lagtinget og i tollkomiteen. I 1905-06 var han medlem av den utvida sosialkomiteen, der han kom inn under behandlinga av bakarlova.

I Bergen var Brynildsen medlem av ulike byggekomitéar, formann i Bergens nye sykehuser, formann i den nye sjømannsskulens byggekomite, medlem av arbeidsutvalet for det nye teateret, deltok i komitéarbeid for bygningsloven av 1899, medlem av Bergens Sparebanks, Skillingsbanks og Kreditbankens representantskap og tilsynskomité og fleire andre institusjonar.

Han vart tildelt 7. juni-medaljen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Bokmålswikipedia

Bakgrunnsstoff

Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Politikarar frå Bergen
Norske bakarar
Saltak

Saltak er den typen yttertak på bygningar som er mest nytta her i landet, og har tradisjonar så langt attende som det er mogleg å kartleggja.

Saltak er kjenneteikna av å ha to skilde flater som har fall til kvar si side av bygningen. Staden der flatene møtast øvst oppe, vert kalla mønet. Då eit saltak kan vere bygd usymetrisk, treng ikkje båe takflatene å vere like store, og mønet vil i slike høve ikkje liggje langs den horisontale midtaksen på huset.

Den eine eller båe takflatene kan vere brotne av utbygg av ymse slag, jamvel på den måten at to saltak møtast vinkelrett på kvarandre.

Dei trekanta veggstykka i kvar ende av bygningen som takflatene avgrensar, vert kalla gavlar. 

Tak
Bygningsdetaljar
Fjellbakkestjerne

Fjellbakkestjerne er ei fleirårig urt i korgplantefamilien. Arten har ei amfi-atlantisk utbreiing.
Planta vert kring 15 cm høg, og har stiv stengel, oftast med ei korg, sjeldan med to eller tre. Stengel og blad er gråhåra. Fjellbakkesjerne har mørkfiolette kvithåra korgdekkblad som er snaue øvst. Dei har ei 1,5 til 2,5 cm brei korg med tverr eller innbukta grunn. Dei har roseraude kantkroner og innanfor dei ein ring med røyrforma hoblomstrar. Midtkronene er gule og blir snart raude øvst. 

Fjellbakkestjerne blomstrar kring juli månad på turr og våt kalkrik grunn i fjellskogane. 

Planta veks i alle fjelltrakter i Noreg. Ho er funnen opp til 1600 m i Jotunheimen.

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Denne artikkelen bygger på «Rosenbinka» frå ,  den 14. september 2010.

Bakgrunnsstoff

Fjellflora
Viltveksande plantar i Noreg 
Korgplantefamilien
Snøbakkestjerne

Snøbakkestjerne er ei urt i bakkestjerneslekta i korgplantefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing.

Planten vert kring 10 cm høg. Dei nedre blada er snaue. Planten har oftast einskild stengel med små korte blad. Han har korg med grå- eller raudfiolette korgdekkblad, om lag snaue øvst. Kantkronene er kvite, til slutt fiolette. Midtkronene er gule og blir snart raude øvst. Snøbakkestjerne blomstrar kring juli månad på enger og snøleger til fjells. 

Snøbakkestjerne veks i alle fjelltrakter i Noreg. Han er funnen opp til 2120 m i Jotunheimen.

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Denne artikkelen bygger på «Fjällbinka» frå ,  den 14. september 2010.

Bakgrunnsstoff

«Fjällbinka - Erigeron uniflorus L.», Den virtuella floran

Bakkestjerneslekta
Viltveksande plantar i Noreg 
Korgplantefamilien
Gro Steinsland

Gro Steinsland () er ein norsk religionshistorikar.

Steinsland er dr.philos. og professor i religionshistorie ved Universitetet i Oslo. Hennar forskingsområde er religion i vikingtid og nordisk mellomalder, og ho har publisert ein rad artiklar og bøker med førkristen nordisk religion som tema.

Bibliografi (utval) 

 Det hellige bryllup og norrøn kongeideologi; en analyse av hierogami-myten i Skírnismál, Ynglingatal, Háleygjatal og Hyndluljód. Doktorgradsavhandling ved Universitetet i Oslo (1989); Solum forlag, Oslo 1991
 Før kristendommen : digtning og livssyn i vikingetiden, skrive saman med Preben Meulengracht Sørensen. København 1990
 Menneske og makter i vikingenes verden, skrive saman med Preben Meulengracht Sørensen. Oslo 1994. Svensk utgåve 1998
 Eros og død i norrøne myter, Oslo 1997
 Voluspå, attdikting og kommentar skrive saman med Preben Meulengracht Sørensen, Pax forlag, Oslo 1999. Dansk utgåve 2001
 Den hellige kongen; om religion og herskermakt fra vikingtid til middelalder, Pax forlag, Oslo 2000
 Heilage stader i Norge, skrive saman med Magnus Rindal. Oslo 2001
 «Kvite-Krist : skreddarsydd for vikingar?», i tidsskriftet Syn og Segn, 2001
  redigert tekstsamlinga Voluspå, og andre norrøne helligtekster i serien Verdens Hellige Skrifter (2003)
 redigert tekstsamlinga Draumkvedet, og tekster fra norrøn middelalder i serien Verdens Hellige Skrifter (2004)
 Norrøn religion; Myter, riter, samfunn Pax forlag, Oslo 2005. Svensk utgåve 2007

Bakgrunnsstoff
	

Norske religionshistorikarar
Norske sakprosaforfattarar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Torstein Rudihagen

Torstein Rudihagen () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Oppland fylke i 1997 og vald på nytt i 2001, 2005 og 2009. Rudihagen har vore statssekretær i Samferdselsdepartementet. Mellom 1991 og 1997 var han ordførar i Sør-Fron kommune.

Regjering
 3. mars 1995–25. oktober 1996 statssekretær Samferdselsdepartementet
 1. november 1996–1. oktober 1997 statssekretær Samferdselsdepartementet

Stortingskomitear
 2009–13: medlem av energi- og miljøkomiteen
 2005–09: andre nestleiar i transport- og kommunikasjonskomiteen
 2001–05: medlem av finanskomiteen
 2001–05: varamedlem av valkomiteen
 1997–2001: medlem av finanskomiteen frå 22. mars 2000
 1997–2001: medlem av næringskomiteen til 22. mars 2000
 1997–2001: varamedlem av valkomiteen

Bakgrunnsstoff
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar frå Ap
Statssekretærar frå Ap
Ap-ordførarar i Oppland
Folk frå Sør-Fron
Ordførarar i Sør-Fron
Stine Renate Håheim

Stine Renate Håheim () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho voks opp på Valdres i Oppland, og var kommunestyremedlem i Nord-Aurdal 2003–2007, og medlem av Oppland fylkesting 2007–2009. Håheim er sentralstyremedlem i Arbeidaranes Ungdomsfylking (AUF). Ved stortingsvalet 2009 var ho den 4. kandidaten til Arbeidarpartiet frå Oppland, og møter frå oktober 2009 fast for Rigmor Aasrud.

Håheim studerer ved Lektorstudiet på Universitetet i Oslo, eit profesjonsstudium retta mot læraryrket.

Stine Renate Håheim er kjend for å ha spreidd utsegna «Om éin mann kan visa så mykje hat, tenk kor mykje kjærleik me alle kan visa saman!» etter 22. juli-åtaka, mellom anna i intervju med CNN 23. juli 2011.

Stortingskomitear 
2009–2013 medlem i Justiskomiteen

Bakgrunnsstoff 
 Stine Renate Håheim hos Stortinget

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Lokalpolitikarar i Nord-Aurdal
Ap-politikarar i Oppland
Morten Ørsal Johansen

Morten Ørsal Johansen () er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han har vore vald inn på Stortinget frå Oppland fylke sidan 2009, og var 1. vararepresentant 2001–2009.

Han har fagbrev som maskinarbeidar frå 1983 og 1994, og er Master of Management frå BI Gjøvik frå 2003. I tillegg har han vore fagarbeidar ved Raufoss Ammunisjonsfabrikk 1984–1994, prosesskontrollør 1994–1997 og prosessutviklar innan romfart ved Rfs. Technology 1997–2000.

Johansen har vore medlem av Vestre-Toten kommunestyre 1993–1995, formannskapsmedlem 1995–2003 og 2005–2009, i tillegg til gruppeleiar 1995–2009. 1999–2009 var han gruppeleiar og medlem av Oppland fylkesutval . Formann i Vestre Toten Frp 1992–2000, nestleiar i Oppland FrP 1996–1999, og leiar i Oppland FrP frå 1999. Rådgjevar i FrP 2008–2009.

Stortingskomitear 
 2009–2013: Medlem i Justiskomiteen

Bakgrunnsstoff 
 Morten Ørsal Johansen hos Stortinget

Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Folk frå Sunndal
Sony Ericsson C902

Sony Ericsson C902 er ein mobiltelefon frå Sony Ericsson. Kamera er sett i fokus på denne mobiltelefonen. Den har eit Cyber-shot kamera på 5.0 mpx.

Mobiltelefonar

en:List of Sony Ericsson products#C902
Jan Vertonghen

Jan Bert Lieve Vertonghen () er ein belgisk fotballspelar som i 2018 spela for Premier League-klubben Tottenham Hotspur FC. Han har tidlegare spelt for Ajax og RKC Waalwijk i nederlandsk Eredivisie. Han spelar også for Belgia sitt landslag. Vertonghen vart seriemeister i Nederland med Ajax i 2011 og 2012. I 2012, medan han spelte for Ajax, vart han kåra til årets fotballspelar i Nederland.

Vertonghen debuterte for Belgia sitt A-landslag 21. juni 2007 i ein kamp mot Portugal. Han tok del i Belgia sin tropp til fotballturneringa under sommar-OL i 2008.

Belgiske fotballspelarar
Ajax-spelarar
Waalwijk-spelarar
Tottenham-spelarar
Germinal Beerschot-spelarar
Belgiske deltakarar under sommar-OL 2008
Fotballspelarar under sommar-OL 2008
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Spelarar i Fotball-VM 2018
Holger Badstuber

Holger Badstuber () er ein tysk fotballspelar som har spela for Bayern München i tysk Bundesliga. Han har òg landskampar for Tyskland. Müller vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2010.

Badstuber vart teken ut til Tyskland sin tropp til fotball-VM i 2010 før han hadde spelt nokon A-landskampar. Han debuterte for landslaget 29. mai, som innbytar i ein privatlandskamp mot Ungarn. Under VM i Sør-Afrika spelte han som venstreback i dei to første gruppekampane til Tyskland, mot Australia og Serbia, men vart så sett ut av laget for resten av turneringa. Han skåra det første landslagsmålet sitt i ein EM-kvalifiseringskamp mot Aserbajdsjan, 7. september 2010.

Tyske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Stuttgart-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Levon Patsjadzjan

Levon Patsjadzjan () er ein armensk fotballspelar som har spela på midtbanen for Sanat Naft i den iranske fotballigaen, og for det armenske landslaget.

Patsjadzjan vart seriemeister i Armenia med Pjunik i fem år på rad, frå 2003 til 2007. I 2007 vart han kåra til årets armenske fotballspelar. I 2008 gjekk han over til den svenske klubben GAIS, i Göteborg. I 2009-sesongen var han på lån hjå Fredrikstad i den norske Tippeligaen, der han spelte fem kampar. Same året sa GAIS opp kontrakten hans, og han drog til iransk fotball.

Patsjadzjan debuterte for A-landslaget 18. februar 2004 i ein privatlandskamp mot Ungarn. Han skåra det første landslagsmålet sitt 28. mai 2008 i ein privatlandskamp mot Moldova.

Armenske fotballspelarar
GAIS-spelarar
Fredrikstad-spelarar
Aiden McGeady

Aiden McGready () er ein skotsk fotballspelar, som spelar for Spartak Moskva i den russiske fotballigaen og for det irske fotballandslaget. Besteforeldra hans på farssida kom frå Donegal i Irland. Han er dermed kvalifisert til å spela for det irske fotballandslaget, og valde det framfor Skottland.

McGeady har vore med på å vinna skotsk Premier League tre gonger, i 2006, 2007 og 2008. Han vart kåra til årets spelar og årets unge spelar i Skottland i 2008, og til årets unge irske spelar i 2009. I august 2010 gjorde han den dyraste overgangen nokonsinne frå ein skotsk klubb til ein klubb utanfor Skottland, då han gjekk til Spartak Moskva for om lag 9,5 millionar britiske pund.

McGeady debuterte for Irland sitt A-landslag i juni 2004 i ein kamp mot Jamaica.

Skotske fotballspelarar
Irske fotballspelarar
Celtic-spelarar
Spartak Moskva-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-EM 2016
Andrej Arsjavin

Andrej Sergejevitsj Arsjavin () er ein russisk fotballspelar, som spelar for Arsenal i engelsk Premier League, og for det russiske landslaget.

Arsjavin vart seriemeister i Russland med Zenit St. Petersburg i 2007, og vann UEFA-cupen med den same klubben i 2008. Han vart kåra til årets russiske spelar i 2006.

Arsjavin debuterte for Russland sitt A-landslag 17. mai 2002 i ein kamp mot Kviterussland. Han skåra det første landslagsmålet sitt mot Romania i ein privatlandskamp 13. februar 2003. Han var med i Russland sin tropp til fotball-EM i 2008, sjølv om han var suspendert i dei to første kampane. Han spelte i dei tre gjenverande kampane til Russland i turneringa, og skåra to mål, då Russland gjekk til semifinalen. 11. juni 2009 vart han landslagskaptein for Russland.

Russiske fotballspelarar
Zenit St. Petersburg-spelarar
Arsenal-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012
Kapselmanometer

Kapselmanometer eller aneroidmanometer er ein trykkmålar som blir brukt til å måla blodtrykk med. «Aneroid» kjem frå gresk og tyder 'ikkje fuktig', og viser til at ein ikkje bruker kvikksølv i målaren.

For måling av overtrykk fører ein trykket ein vil måle inn i kapselen. Sideveggane som er gjort tynne og bøyelege, vil alt etter trykkdifferansen mellom yttersida og innersida av kapselen bevege seg meir eller mindre frå kvarandre. Ei hesteskoforma fjør tener som motkraft. Rørslene, som er eit mål for trykkdifferansen, blir overførte til ein visar eller til elektroniske forsterkarar.

For å måle det absolutte trykket pumper ein kapselen tom for luft. Alt etter storleiken av det utvendige trykket blir kapselen pressa meir eller mindre saman.

Kjelder

http://vvi.no/interactive/index.php?module=ContentExpress&func=display&ceid=182

Medisinsk utstyr
Trykkmålarar
Halvvalmtak

Halvvalmtak er ein taktypevariant av valmtak ved at skråtaka på kortsidene av bygningen ikkje går like langt ned som på valmtak, slik at det vert ein slags avstumpa gavl på desse sidene.

Tak
Bygningsdetaljar
Mansardtak

Mansardtak er ein taktype bygd som ein variant av saltak ved at takflatene har ein markert, langsgåande knekk av di taket er brattare nedst enn øvst. Det kan vere vindauge i dette bratte partiet for at loftet skal kunne nyttast til husvære. Denne taktypen er namnsett etter den franske arkitekten François Mansart (1598—1666), og vart særs populær på grunn av dei franske skattereglane på denne tida. Då det ikkje skulle betalast skatt for den parten av huset som låg over gesimsen, vart det ein skattefri etasje med husvære ved å byggje den øvste parten av veggen som takflate med vindauge.

Valma mansardtak eller kombinert valm-mansardtak er eit mansardtak som har takflater ned på alle fire sidene av huset på liknande vis som eit valmtak. Dersom berre den øvste parten av mansardtaket finst på kortsidene av huset, slik at de vert ein slags avstumpa gavl på desse sidene,  er taket eit halvvalma mansardtak. 

Tak
Bygningsdetaljar
Hedmarken

Hedmarken (òg skrive Hedemarken og Heidmarki) er eit område i Hedmark fylke som ligg på austsida av innsjøen Mjøsa og femner kommunane: Stange, Hamar, Løten og Ringsaker. Området gav namn åt Hedemarkens amt, seinare Hedmark fylke.

Området har 86 993 innbyggjarar (1. juli 2009) og strekkjer seg over 2 726 kvadratkilometer. Regionsenteret er byen Hamar. Kyrkjeleg er Hedmarken inndelt i Hamar domprosti og Ringsaker prosti, rettsleg svarar det til Hedmarken domssokn under Eidsivating lagdøme. Dei fire kommunane samarbeider i regionrådet for Hamarregionen.

Namnet 
Lokal nedervd uttala er [²heːmarça], i bygdene utan monoftongering [²heimarça], oftast omtala i dativuttrykket på Heidmarken [po ²heːmarç.n]. Klagenemnda for stadnamnsaker vedtok i 2003 å fylgje nedervd lokal uttala, og Hedmarken (uten e) er no den offisielle skrivemåten av denne namneforma.

Namnet kjem frå gamalnorsk Heiðmǫrk, der førelekken viser til folkenamnet heidner, og det att kjem vel av vårt heid ‘skog, øydemark’. Andrelekken er vårt mark i tydinga ‘skog, grenseland’. Dei to namnelekkene går dimed til sist attende på same landskapstypen.

Ein person frå Hedmarken vert kalla hedmarking, det same namnet har dialekta.

Soga 
Tidleg i romersk jarnalder nemner Klaudios Ptolemaios vest i Scandia folket Khaideinoi, som svarar til urnordisk *haiþinīz, gamalnorsk heiðnir. Dette er fyrste folkenamnet me høyrer gjeti frå Noreg. Av det kan me slutte at det seinare kongeriket Heiðmǫrk har gamle røter.

I mellomalderen var Hedmarken skift i to sysler, «nørdre luten» og «syndre luten». Tverrdalene på vestsida av Mjøsa (noverande Gjøvik kommune)  høyrde òg til Hedmarken. I dansketida vart området skipa i Hedemarkens fogderi (futedøme).

Bakgrunnsstoff 
 Hamarregionen

Referansar 

Distrikt i Noreg
Hedmark fylke
Skjoldberar

Skjoldberar er ei urt i lepeblomsterfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing.
Planta vert kring 25 cm høg, og har ein grann stengel som ofte er raudfarga. Ho har mørkfarga beger med skjoldforma bulk på overlepen og blå krone, finhåra, fire gonger så lang som begeret. Skjoldberar blomstrar kring juli månad på våte stader, ved bekker og på strender. 

Planta finst gjennom heile Noreg, men er sjeldan i Finnmark.

Kjelder

Svensk Wikipedia.
Johannes Lid, Norsk-svensk-finsk flora, Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Leppeblomfamilien
Eid kyrkje i Romsdal

Det er fleire kyrkjer i Noreg med namnet Eid kyrkje.

Eid kyrkje er ei langkyrkje i Eidsbygda i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke.

Kyrkja vart bygd i 1697 eller 1797, og er av treverk, og har 200 plassar. Ho er påbygd to gangar, i 1872 og 1874. I 1862 vart Eid eige prestegjeld og kyrkja vart frå då av hovudkyrkje.

Interiøret
Altartavla er frå 1660, i alle fall står dette årstalet på tavla. Ho vart restaurert av Ragnvald Einbu i 1916.

Døypefonten er gammal og kjem frå Lesja. Den har årstalet 1519.

Gamlekyrkja hadde et antemensale frå omkring år 1275 med 12 motiv frå Jesu liv. Dette kom til Bergen Museum i 1840-åra. Det er eit av dei mest verdifulle kunstverka i landet frå mellomalderen. Eit antependium frå 1677 som stod i gamlekyrkja, er no på Norsk Folkemuseum i Oslo. Det er i svært dårleg tilstand.

Kjelde 
 Thaule, John Ove; Ubostad, Ingar; Pedersen, Bjørn. 1990. Kyrkjene våre i Ei bok om Rauma, Rauma Kommune. s 207-210

Bakgrunnsstoff 

 

Kyrkjer i Rauma
Kyrkjer i Indre Romsdal prosti
Kulturminne i Rauma
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Øverdalen kyrkje

Øverdalen kyrkje ligg på Verma i Rauma kommune. Kyrkja vart bygd som kapell av byggmeister Eirik Sylte frå Tresfjorden, i 1902. Ho vart restaurert, pussa opp, i 1953, vel femti år etter at ho vart bygd.

Kyrkja har eit ytre omriss som ei langkyrkje og er bygd i lafta tømmer. 

Kapellet vart bygd fordi ein Kongeleg resolusjon av 23. mars 1901 delte Kors sokn i to, til Medalen og Øverdalen. Øverdalen er øvst i dalen (Romsdalen), mens medalen, er midt i dalen. Medalingene sokna til Kors kyrkje, ved Marstein.

Tidlegare, før 1901, sokna øverdalingane til kyrkja på Flatmark lenger nede i Romsdalen (i dag: Kors kyrkje).

Interiøret
Altartavla er frå 1953, måla av Halvard Hatlen. 

Orgelet har fire stemmer og er eit trøorgel frå 1914. Orgelet er ei gåve frå «bygdefolket i Norge og Amerika».

Litteratur
 
 Ei bok om Rauma (Bokhylla.no)
 
 Thaule, John Ove; Ubostad, Ingar; Pedersen, Bjørn. 1990. Kyrkjene våre i Ei bok om Rauma, Rauma Kommune. s 207-210

Bakgrunnsstoff
 Lokalhistoriewiki
 Grytten prestegjeld 
 Kyrkjesøk 
 

Kyrkjer i Rauma
Kyrkjer i Indre Romsdal prosti
Romsdal
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Norske kyrkjer frå 1902
Kulturminne i Rauma
Rødven kyrkje

Rødven kyrkje ligg nede ved sjøen i bygda Rødven i Rauma kommune.

Kyrkja vart bygd i 1907 samstundes med dei to søsterkyrkjene, Veøy kyrkje på Sølsnes i Molde kommune og Holm kyrkje på Holm i Rauma kommune. Desse to kyrkjene var eit forbilde. Og dåtidas kyrkjebygg skulle gjerne ha dragehovud, men det fekk ikkje Rødven kyrkje. Eksteriøret vart forsøkt halde i stil med Rødven stavkyrkje som står like ved. Dei to kyrkjene er likevel ikkje særleg like: Stavkyrkja er ikkje måla og ho er brun av tjøre, medan kapellet er måla i raudt og kvitt. Kapellet er oppført i lafta tømmer (ikkje stavteknikk).

Ein gong i 1980-åra fekk kyrkja nytt orgel.

Kjelde
 Thaule, John Ove; Ubostad, Ingar; Pedersen, Bjørn. 1990. Kyrkjene våre i Ei bok om Rauma, Rauma Kommune. s 207-210

Bakgrunnsstoff
 Om Rødven kyrkje på kyrkjesok.no 
 

Kyrkjer i Rauma
Kulturminne i Rauma
Kyrkjer i Indre Romsdal prosti
Basilikaer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1907