alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
TV-serien Sherlock

Sherlock er ein britisk kriminalserie skapt av Mark Gatiss og Steven Moffat for BBC. Fjernsynsserien hadde premiere i 2010 med tre episodar med tre nye episodar i høvesvis 2012 og i 2014. Benedict Cumberbatch og Martin Freeman i hovudrollene som Sherlock Holmes og Dr. John Watson. Andre skodespelarar i serien er Andrew Scott, Rupert Graves, Louise Brealey og Una Stubbs. Serieskaparen Mark Gatiss speler broren til Sherlock, Mycroft Holmes.

Serien er ein modernisert og omarbeidd versjon av Arthur Conan Doyle sine forteljingar om meisterdetektiven Sherlock Holmes. Serien har mange element frå dei opphavlege forteljingane, som Baker Street-addressa, John Watson som ein militærlege såra i ein krig i Afghanistan og delar av mysterium og skurkar, og frå andre dramatiseringar, som den kjende deerstalkerhatten.

Sherlock blei godt motteken av kritikarar og publikum. Han blei nominert til ei rekkje prisar, som BAFTA, Emmy og Golden Globe, og vann fleire av dei i ulike kategoriar.

Episodar

Sesong 1 (2010) 
 «A Study in Pink»
 «The Blind Banker»
 «The Great Game»

Sesong 2 (2012) 
 «A Scandal in Belgravia»
 «The Hounds of Baskerville»
 «The Reichenbach Fall»

Sesong 3 (2014) 
 «The Empty Hearse»
 «The Sign of Three»
 «His Last Vow»

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 ''Denne artikkelen byggjar på Sherlock (TV-serie) på bokmålswikipedia.

 Denne artikkelen bygger på «(TV series)» frå ,  den 3. mars 2014.  
 

Sherlock Holmes
Britiske fjernsynsseriar
Karen Sundt

Karen Sundt () var ein norsk forfattar og journalist. Ho er kjend for sine «folkelege forteljingar som nådde fram til eit elles lite litteraturinteressert publikum». Eilert Sundt var farbror hennar.

Liv og gjerning
Sundt var fødd i Farsund, der faren var skipper, seinare vart han tollbetjent i Langesund og familien flytta dit i 1852. Ho gjekk Sagatun Folkehøyskole i 1873, og levde sidan i mange år som korrespondent og/eller journalist i ymse aviser. Mellom anna leverte ho stoff til Verdens Gang og, medan ho budde i Skien, til bladtiltak i distriktet. I 1886 var ho redaksjonssekretær i Østlandsposten i Larvik.

Frå 1892 var Sundt busett i Kristiania. Ho livnærte seg sidan som forfattar av romanar som i stor grad vart omsett gjennom kolportasje. I sin svært omfattande litterære produksjon tok ho opp tema som vedkom folk i små kår, og med sympati for figurane og deira livssituasjon. Ho skreiv meir røyndomsnært enn mange andre forfattarar av same sjangertype, meiner Willy Dahl.

Ho døydde ugift i hovudstaden.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. X. bandet. 1965

Notar

Folk frå Farsund
Norske romanforfattarar
Thoralf Gjesdal

Thoralf Gjesdal () var ein norsk målar, best kjend for sine fargesterke bilete i eit forenkla formspråk.

Gjesdal var frå Stavanger, der budde heile livet, bortsett frå korte avbrot. I ungdomsåra gjekk han i lære i heimbyen hos målaren Bjarne Hansen, seinare var han elev 1927/28 hos Axel Revold og i 1937 var han nokre månader hos Jean Heiberg, begge gongane på Statens Kunstakademi.

Gjesdal var innom fleire motivkrinsar i sin produksjon. Han måla både små barneportrett og store portrett meint til representasjon. I sin landskapskunst nytta han motiv frå Jæren og Ryfylke, ofte i ei tilnærma kubistisk eller lett abstrahert form. Gjesdal laga også nokre altartavler, mellom andre i Orre kyrkje.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. V. bandet. 1954
 snl.no

Bakgrunnsstoff
Møllergaten Atelier, Stavanger .  Kunstnerportretter.  Om Thoralf Gjesdal.  Vitja 20. januar 2014.

Norske målarar
Folk frå Stavanger
Mauranger

Mauranger er ei bygd i Kvinnherad kommune i Vestland. Ho omfattar mellom andre matrikkelgardane Fureberg, Tveitnes, Kroka, Bondhus og Sunndal, samt grendene i Austrepollen, Nordrepollen og Gjetingsdalen. Om lag 250 menneske bur i Mauranger.

Bygda ligg langs sørsida og austsida av Maurangsfjorden. Landskapet er prega av nærleiken til Folgefonna, med fleire korte dalar og stupbratte fjellsider.

Turisme, jordbruk, fiskeoppdrett og kraftproduksjon er sentrale næringsvegar i Mauranger.

Tunnel frå Odda under Folgefonna gjer at Mauranger har samband austover. Frå 2012 går den 10,4 km lange Jondalstunnelen frå Nordrepollen til nabokommunen Jondal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mauranger» frå ,  den 20. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
 Nettsida til Ænes og Mauranger Bygdalag
 

Bygder i Vestland
Busetnader i Kvinnherad
Morgenstierne & Eide

Morgenstierne & Eide var eit norsk arkitektfirma skipa i Oslo i 1909 av arkitektane Christian Morgenstierne og Arne Eide.

Firmaet stod bak fleire prosjekt med mellom anna sosial boligbygging, til dømes hagebyane Arctanderbyen og Hasleby på Frydenberg i Oslo.Dei har òg laga sentrumsplanane for dei nye industriplassane Tyssedal, Glomfjord og Høyanger. 

Morgenstierne & Eide teikna mellom anna Torggata Bad, Folketeatret, Bredtvedt læreheim for unge lovovertredere, det seinare Bredtveit fengsel forvarings- og sikringsanstalt og Røde Kors-klinikken i Oslo.

I 1918 fekk dei Sundts premie for Kristinelundveien 20 i Oslo og i 1923 Houens fonds diplom for eit kommunalt losjihus for menn.

Kjelder

Norske arkitektfirma
Skipingar i 1909
Houens fonds diplom
O'Harabreen

O'Harabreen er ein isbre like vest for Ackroyd Point, som flyt nordvest til sørsida av Yule Bay i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og US Navy flyfoto, 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Norbert W. O'Hara, eit medlem av gruppa frå US Antarctic Research Program (USARP) som gjorde studiar av Rossisen i 1965-66.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
O'Kanebreen

O'Kanebreen er ein bratt isbre som er 28 km lang, og som drenerer austsida av Eisenhower Range mellom Mount Baxter og Eskimo Point og flyt søraust til han endar ovanfor snuten til Priestley- og Cornerbreen heilt nord i Nansenisen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med O'Kane Canyon, ved toppen av breen.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Oakleybreen

Oakleybreen er ein isbre i Mountaineer Range som flyt aust frå Mount Casey og saman med den flytande bretunga frå Icebreakerbreen ved Lady Newnes Bay i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Donald C. Oakley i U.S. Navy (USN) som var ein feltprest som overvintra ved McMurdo-basen i 1967.

Sjå òg
 Falknerbreen
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oakley Glacier» frå ,  den 20. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Oates forlandsbre

Oates forlandsbre er ein omfattande lågtliggande forlandsbre aust for Kirkwood Range. Han dekkjer heile kystsletta mellom Fry- og Mawsonbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt i 1957 og vart namngjeven av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter kaptein Lawrence E.G. Oates som i lag med Robert F. Scott og tre andre omkom på veg attende frå Sørpolen i 1912.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Odinbreen

Odinbreen er ein liten isbre som drenerer vestsida av Mount Odin i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Mount Odin.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Olsonbreen

Olsonbreen er ein sidebre som flyt vestover frå Malta Plateau og ut i Seafarerbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard D. Olson frå Office of Antarctic Programs i National Science Foundation, som deltok i forskingsadministrasjonen ved McMurdo-basen i 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Ommanneybreen

Ommanneybreen er ein dalbre som er 37 km lang og som svingar seg nordover i Admiralty Mountains og ut i Relay Bay, på vestsida av Robertson Bay, langs nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen 1898–1900, under C.E. Borchgrevink. Namnet fekk han etter admiral sir Erasmus Ommanney, som deltok på Arktisekspedisjonen i 1850.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Orestesbreen

Orestesbreen er ein smal isbre i Orestes Valley, langs nordveggen i dalen i Olympus Range i Victoria Land. Han er kalla opp etter dalen av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1997.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Orrbreen

Orrbreen er ein sidebre som drenerer den store botnen mellom Mounts Moody og Bernstein i Lanterman Range i Bowers Mountains og flyt vest og ut i Rennickbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Thomas L. Orr frå USA som var assisterande logistikkoffiser for staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1968 og 1969.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Osugabreen

Osugabreen er ein sidebre som flyt nordaust til Trafalgarbreen like aust for Mount Burton i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David T. Osuga, som var biolog ved McMurdo-basen i 1966-67.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Overflowbreen

Overflowbreen er ein bratt sidebre som flyt ut i Ferrarbreen frå sør, like aust for Briggs Hill i Victoria Land. Han fekk det skidlrande namnet av den vestlege gruppa, leia av Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Austre Moland kyrkje

Austre Moland kyrkje er ei krosskyrkje i Arendal kommune i Agder.

I mellomalderen stod det ei stavkyrkje på staden. Ho vart riven i 1672, og dagens kyrkje vart innvigd året etter, ei langkyrkje oppført av byggmeister Ole (eller Oluf) Ormsen. Ole Nielsen Weierholt bygde tårn på kyrkja i 1750, og i 1775 vart spiret endra av den same Weierholt og fekk dei fire fialene. I 1779 vart kyrkja utvida til krosskyrkje av byggmeister Beint Gundersen Skjævestad, med det gamle skipet som vestre krossarm.

Mykje av inventaret er frå 1700-talet. Det vart overmåla og skifta ut i 1870-åra, før kyrkja vart restaurert frå 1920-talet og fram mot 1961. Kyrkja har karakteristisk måla dekor på utsida.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 
 
 

Kyrkjer i Arendal
Kyrkjer i Arendal prosti
Norske kyrkjer frå 1670-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Arendal
Dimitsána

Dimitsána (gresk Δημητσάνα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Dimitsána inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Dimitsána 763 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 342 innbyggjarar.

Referansar 

Dimitsana
Dimitsana
Dimitsana
Flosta kyrkje

Flosta kyrkje er ei krosskyrkje i Arendal kommune i Agder.

Alderen på denne kyrkja er usikker. Ho skal ha vore «brøstfeldig» i 1628 og i orden i 1632, men ein veit ikkje om det dreidde seg om nybygging eller istandsetjing. Kyrkja (som var langkyrkje) vart forlenga omkring 1700 og fekk vesttårn i 1736. I 1747 vart ho bygd om til krosskyrkje av Ole Nielsen Weierholt. Seinare er kyrkje utvida, og ho vart restaurert på 1970-talet med nyopning i 1977.

Trass i ytre form er kyrkjesalen som ei langkyrkje med koret i nord. Østre del er sal for kyrkjelyden og vestre er tårnet. Gamalt inventar som hadde vore overmåla eller skifta ut, vart restaurert på 70-talet.

Inventar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Agderkultur 
 Kunsthistorie.com
 

Kyrkjer i Arendal
Kyrkjer i Arendal prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Arendal
Valkyrkjer i 1814
Packardbreen

Packardbreen er ein isbre like vest for Purgatory Peak i Saint Johns Range i Victoria Land, som flyt sør og ut i Victoria Valley. Han vart kartlagt og namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1958–59, etter Andrew Packard, ein biolog som arbeidde i området med gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957-58.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Palaisbreen

Palaisbreen er ein brei isbre, kring 15 km lang, som flyt nord mellom Wilkniss Mountains og Colwell Massif og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Julie Michelle Palais, ein glasiolog som forska i felten i Antarktis i løpet av fem sesongar ved Dome Charlie og Mount Erebus i 1978–89. Frå 1991 var ho prosjektleiar for polar glasiologi i polaravdelinga til National Science Foundation (NSF). Frå 1994 var ho medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Parkerbreen

Parkerbreen er ein dalbre i Mountaineer Range i Victoria Land som drenerer området like aust og nordaust for Mount Monteagle og flyt sør til Lady Newnes Bay der han endar i ei flytande bretunge like ved Andrus Point. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Anthony G.H. Parker, som var biolog ved Hallett-stasjonen i 1963-64, og McMurdo-basen i 1964–65 og 1966-67.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Pascoebreen

Pascoebreen er ein isbre som er kring 3 km lang, og som flyt ut i Greenville Valley frå nordenden av Staten Island Heights i Convoy Range i Victoria Land. Namnet vart nytta av geolog Christopher J. Burgess, som var lagførar i Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) i 1976-77. Han er kalla opp etter John D. Pascoe som var ein fjellklatrar og fotograf frå New Zealand som skreiv bøker om fjell og alpine tema.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Pearl Harborbreen

Pearl Harborbreen er ein stor sidebre som hovudsakleg flyt aust frå Victory Mountains og munnar ut på sørvestsida av Tuckerbreen 17 nautiske mil (31 km) nordvest for Bypass Hill. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) 1957-58, til minne om dei amerikanske styrkane ved Pearl Harbor i 1941,

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Vytína

Vytína (gresk Βυτίνα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Vytína inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vytína 1 116 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 652 innbyggjarar.

Referansar 

Vytina
Vytina
Vytina
Pitzmanbreen

Pitzmanbreen er ein isbre som er 11 km lang og som flyt søraustsida av Pomerantz Tableland i Usarp Mountains. Han flyt mellom Mount Lowman og Williams Bluff til ein forlandsbre like aust for. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick J. Pitzman, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Pilotbreen

Pilotbreen er ein kort sidebre i ein djup dal i Mountaineer Range, som heller ned langs søraustsida av Deception Plateau og ut i Aviatorbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, til minne om tenestene til pilotane i U.S. Navy-skvadron VX-6 i Antarktis, og i samband med Aviatorbreen.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Pipecleanerbreen

Pipecleanerbreen er ein isbre danna av fleire små fjellbrear som flyt saman på austsida av Mount Huggins. I lag med Glimpsebreen munnar han ut i Radianbreen der denne møter nordarmen av Dismal Ridge. Overflata er markert av mange band av morene som minnar om pipereinsarar (pipecleaner på engelsk). Han vart namngjeven av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Pitkevitchbreen

Pitkevitchbreen er ein isbre, 37 km lang, som flyt nord frå Admiralty Mountains langs vestsida av DuBridge Range. Isbreen når sjøen like aust for Atkinson Cliffs, der han dannar Anderson Icefalls. Ein del av enden flyt nordvestover og saman med Fendleybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sersjant Leonard M. Pitkevitch i United States Air Force (USAF), som omkom då eit C-124 Globemaster-fly styrta i nærleiken i 1958.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Iréa

Iréa (gresk Ηραία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Iréa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

Referansar 

Irea
Irea
Platabreen

Platabreen er ein isbre i Victory Mountains i Victoria Land, som flyt nord mellom Mirabito Range og Monteath Hills og ut i Jutlandbreen. Han er ein av fleire stader i Victory Mountains som er kalla opp etter sjøslag og denne breen er kalla opp etter sjøslaget ved Rio de la Plata i desember 1939. Han vart namngjeven av the NZ- APC etter forslag frå R.H. Findlay, som var geolog for NZ-ARP i området, 1981-82.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Plummetbreen

Plummetbreen er den vestlegaste isbre på nordsida av Kukri Hills, som flyt nord til Taylorbreen i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 by New Zealand Geographic Board (NZGB). Namnet syner til eit lodd (plummet på engelsk).

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Potterbreen

Potterbreen er ein isbre som er kring 22 km lang, mellom Mount Huggins og Mount Kempe i Royal Society Range, som hovudsakleg flyt sørvest og ut i Skeltonbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter kapteinløytnant Edgar A. Potter i U.S. Navy som var helikopterpilot ved McMurdo-basen i 1960.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Pottsbreen

Pottsbreen er ein bratt isbre som flyt frå vestsida av Malta Plateau og flyt sør og ut i Marinerbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald C. Potts, som var biolog ved McMurdo-basen i 1966-67.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Priddybreen

Priddybreen er ein isbre, 3,5 km lang, på vestsida av Esser Hill, som flyt nordvest og saman med Hobbsbreen på Scott Coast i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Allan R. Priddy frå Holmes and Narver, Inc., som var vinteren 1976 i Grønland og seinare same året om vinteren ved McMurdo-basen, i tillegg til fleire somrar i Antarktis frå 1969-91. Han var bygningsformann for fire geologisk feltleirar og for fire somrar ved Amundsen-Scott-stasjonen og var viktig under bygginga av både Siple I og Siple II-stasjonane.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Priestleybreen

Priestleybreen er ein stor dalbre, kring 100 km, som starta ved kanten av polarplatået i Victoria Land. Isbreen flyt søraust mellom Deep Freeze og Eisenhower Range og ut i nordenden av Nansenisen.

Han vart først utforska av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13, og kalla opp etter Raymond E. Priestley, geolog med den nordlege gruppa.

Priestley Névé er ein firn ved enden av Priestleybreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) kring 1966 i samband med Priestleybreen.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Szanto Spur

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Pryorbreen

Pryorbreen er ein isbre som flyt nordaustover, nord for Mount Shields og Yermak Point, ut i Rennick Bay. Han er kring 60 km lang og dannar eit fysisk skilje mellom Wilson Hills og Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Madison E. Pryor, forskingssjef ved McMurdo-basen (1959) og amerikansk utvekslingsforskar ved den sovjetiske Mirny-stasjonen (1962).

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Pynebreen

Pynebreen er ein isbre aust for Robsonbreen i Gonville og Caius Range. Han flyt nord og saman med Mackaybreen-systemet sørvest for The Flatiron. Han er kalla opp etter Alex Pyne, som fekk Polar Medal for tenestene som geolog og glasiolog i Antarktis sidan 1977.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Paloúmba

Paloúmba (gresk Παλούμπα) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Paloúmba var hovudsete i den tidlegare kommunen Iréa, som no er ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

Referansar 

Paloumba
Klítoras

Klítoras (gresk Κλείτωρας), eldre form Klítor (Κλείτωρ), er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Klítoras inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

Referansar 

Klitoras
Klitoras
Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard

Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard, også kalla for «Russerkyrkjegarden», er ein krigskyrkjegard som ligg på Nordøya på Tjøtta. 

Etter andre verdskrigen vart alle sovjetiske krigsfangar som døydde i Nord-Noreg samla og gravlagde på kyrkjegarden. Ved sida av den russiske krigskyrkjegarden ligg gravene til dei døde frå fange- og troppetransportskipet  MS «Rigel». 

Under krigen vart alle sovjetiske krigsfangar som døydde gravlagde på vanlege kyrkjegardar Etter krigen vart det bestemt at alle skulle flyttast og samlast på ein felles kyrkjegard på statens grunn på Tjøtta. Dette for betre å kunne ha  oppsyn med personar frå Sovjetunionen – som ynskte å besøke gravene. Kyrkjegarden vart innvia 8. juli. 1953. I ei inngjerda fellesgrav mot nord ligg 6 725 døde. Mot sør er det 826 enkeltgraver. Alle gravene er utan namn, men ein bauta med stjerne i relieff er reist på plassen.

Fangeskipet «Rigel» var på tur sørover då britiske fly bomba det 27. november 1944. I Narvik og Bodø hadde skipet teke om bord 2248 russiske krigsfangar, 103 tyske fangar og nokre serbarar, tsjekkarar og nordmenn. Det var og nokre hundre mann tysk eskorte og norsk bemanning, slik at ein reknar med at det var 2838 menneske om bord i transportskipet. Av diese døydde 2457. Dette vert rekna som det tredje største skipsforliset i verda.

Norske krigskyrkjegardar vert forvalta av Krigsgravtjenesten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tjøtta internasjonale krigskirkegård» frå Wikipedia på bokmål, den 20. januar 2014.

Litteratur
 Fjermeros, Halvor (2013): Med lik i lasten; historien om operasjon asfalt, ISBN 82 430 0755 5
 Soleim, Marianne Neerland (2004): Sovjetiske krigsfanger i Norge 1941-1945 - antall, organisering, repatriering. Doktoravhandling. Institutt for historie. Universitetet i Tromsø. Spartacus forlag, ISBN 9788230400432
 Ericsson, Kjersti (2009): «Når dialogen brytes» i: Tidsskrift for Norsk Psykologforening, Vol 46, nummer 1, s. 81-85

Bakgrunnsstoff 
Aftenposten.no Kronikk: «Operasjon Asfalt» – en fortiet del av krigshistorien (oktober 2001)
Helgelands blad. Navneplatene er stuet vekk (november 2005)
Aftenposten.no Kronikk: «De kalte oss likrøvere (mai 2010)
 60 års taushet og tristesse. Kronikk av Halvor Fjermeros i Dagbladet 4. juli 2013.

Kultur i Alstahaug
Krigskyrkjegardar i Noreg
Alstahaug kommune
Kulturminne i Noreg frå andre verdskrigen
Minnesmerke for andre verdskrigen
Mygdaliá

Mygdaliá (gresk Μυγδαλιά) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Mygdaliá var hovudsete i den tidlegare kommunen Klítoras, som no er ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

Referansar 

Mygdalia