alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Olav Harald Ulstein

Olav Harald Ulstein () i Hareid) er ein norsk lokalpolitikar for FrP og sjølvlærd biletkunstnar. Han er lokallagsleiar og kommunestyrrepresentant for Framstegspartiet i Sykkylven og i perioden 2003–2007 var han varaordførar. Som biletkunstnar måler han i hovudsak naturalistiske landskapsbilete. Saman med Trine Cruickshank driv han Sykkylven Kunstgalleri der han også har atelier og stiller ut bileta sine.

Bakgrunnsstoff 
 FrP si nettside om lokallaget i Sykkylven.
 Olav Harald Ulstein si nettside 

Norske målarar
Folk frå Sykkylven
Santiago de Compostela

Santiago de Compostela er ein by i Spania, og hovudstad i den autonome regionen Galicia nordvest i landet. Byen er kjend som pilegrimsstad for europeiske katolikkar. 
I år 813 oppdaga ein ei grav der ein trudde at apostelen Jakob var gravlagd. Han vart avretta i Jerusalem i år 44, men leivningane skal ha vorte førte til Compostela der han ei tid hadde arbeidd. Både byen og pilegrimsvegen dit (Jakobsvegen, spansk Camino de Santiago) gjennom Frankrike og Spania står oppført på UNESCO si liste over verdas kulturarv (verdsarv).

Namnet «Compostela» meiner ein kjem av det latinske campus stellæ – «stjerna sitt eige», og Santiago de Compostela vert slik «St. Jakob i stjerna sitt eige». Leivningane etter apostelen var etter folketrua nedgravne der ein gjetar hadde sett ei stjerne, og ei kyrkje vart etter kvart bygd over grava. Seinare vart denne kyrkja erstatta med katedralen som står i dag (påbyrja seint på 1000-talet).

Compostela har i dag i overkant av 90 000 innbyggjarar. Byen har òg eit universitet, og var Europeisk kulturhovudstad i 2000.

Sjå òg 
 Jaksland
 Catedral de Santiago de Compostela

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 The Confraternity of Saint James
 Jakobsveien

Byar i Spania
Verdsarv i Spania
Katolisisme
Europeiske kulturhovudstader
Personalunion

Ein personalunion er ein union der to eller fleire statar har eit felles statsoverhovud som regjerer over alle statane, men der kvar enkelt stat er uavhengig av kvarandre og difor vert rekna som sjølvstendige.

Personalunionar 
 Kongeriket Danmark og hertugdøma Slesvig og Holsten fram til 1864.
 Sverige-Noreg på 1800-talet
 Sverige-Noreg-Skånelanda på 1300-talet
 Kongeriket Polen og hertugdømet Litauen frå 1569 til 1795
 Sverige var frå 1592 til 1599 i personalunion med Polen-Litauen
 Storbritannia og Irland frå 1707 til 1801
 Storbritannia og Hannover frå 1714 til 1837
 Danmark og Island frå 1. desember 1918 til 17. juni 1944
 Polen og Storhertugdømet Litauen frå 1386 til 1596
 Polen og Sachsen under huset Wettin

Sjå òg 
 Konføderasjon
 Føderasjon

Styresett
Abdikasjon

Abdikasjon (latin: abdicatio «å fråseie», frå ab «frå» og dicare «å seie») er handlinga der ein regjerande fyrste gjev avkall på verdigheita si.

Kjente abdikasjonar 
I moderne tid er sannsynlegvis abdikasjonen til den britiske kongen Edvard VIII den mest omtala. Han fråsa seg retten til trona for å gifte seg med den fråskilde amerikanaren Wallis Simpson.

Monarki
Ole Gunnar Solskjær

Ole Gunnar Solskjær () er ein tidlegare norsk fotballspelar mest kjend som spelar for Manchester United F.C. frå 1996 til 2007. Han har jobba som fotballtrenar for Molde Fotballklubb sidan januar 2011.

Karriere 

Solskjær debuterte for Clausenengen som 17-åring. For Clausenengen laga han 115 mål på 109 kampar. Siste året i Clausenengen i 2. divisjon skora han 31 av laget sine 47 mål, før han vart henta av Åge Hareide og Molde i 1994 for 200 000 kr. Solskjær skora 21 mål for Molde første året i klubben og vart òg teken ut i landslagstroppen. Etter halvtanna år i Molde vart han henta av Alex Ferguson til Manchester United, der han spelte frå 1996/97-sesongen til 2007/2008-sesongen. Totalt skora han 115 mål på 329 kampar for Manchester United.

I 1999 avgjorde Solskjær Champions League-finalen mot Bayern München då han sette inn vinnarmålet to minuttar på overtid.

27. august 2007 la Solskjær opp grunna kneskader. Kneskaden har vore under operasjon sju gonger. Solskjær spelte til saman 67 landskampar og skora 23 mål for Noreg.

Solskjær har no starta som fotballtrenar i Molde Fotballklubb, der han har gjort ein svært god sesong til noverande tidspunkt.

Utmerkingar 

 Den 24. oktober 2008 vart det kunngjort at H. M. Kongen hadde utnemnt Ole Gunnar Solskjær til riddar av 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Orden for hans tyding som rollemodell. Ordensoverrekkinga vart gjort ved kansellisjef Egil Vindorum 25. oktober 2008 i Kristiansund. 
 I 2009 vart Solskjær tildelt Peer Gynt-prisen.
 Solskjær har også vunne Kniksen-prisen sin ærespris.

Karriere som spelar (alle turneringar)

Bakgrunnsstoff 
 Ole Gunnar Solskjær sin profil på united.no 
 Ole Gunnar Solskjær sin profil på manutd.com (engelsk)

Solskjær, Ole Gunnar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Solskjær, Ole Gunnar
Solskjær, Ole Gunnar
Solskjær, Ole Gunnar
Solskjær, Ole Gunnar
St. Olavs Orden
Norske landslagsspelarar i fotball
Hans Hammond Rossbach

Hans Ditlev Hammond Rossbach () i Kristiansund) var ein norsk sosialøkonom og politikar. Han var leiar av Venstre frå 1976-1982. Han representerte Venstre på Stortinget 1965—1985 for Møre og Romsdal, og var mellom anna parlamentarisk leiar 1973—1985, varapresident 1969—1972. Han var politisk nestleiar i Venstre 1973—1975.

Kjelder 
 

Leiarar for Venstre
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Folk frå Kristiansund
Stig Bagge

Stig Bagge (død 1542), også kalla Stig Skausten, var ein norsk adelsmann.

Stig Bagge var son av Gasse Torkelsen i Kvinesdal. Han tente, i det minste frå 1525, Henrik Krummedike som fut på Lista og i fleire andre len. Seinare, då lena etter Krummedikes død i 1530 vart lagde under Bergenhus, tente han Krummedike sin svigerson, Eske Bille. I 1530 vart han utplyndra av Christian II sine kaperar og igjen i 1532, under Christian II sitt opphald i Noreg, vart han fanga av hans folk, men rimelegvis sett fri av ein ekspedisjon utsendt frå Bergenhus av Eske Bille. Billle bad difor seinare Stig Bagge skaffa seg hovudmannen for Christian II sitt parti der i området, Mikkel Jude på Landvik, i si makt død eller levande. Ordren vart utført, sjølv om Mikkel Jude hadde kongeleg vernebrev; han vart overfallen og plyndra, men slapp unna. Ettersom Eske Bille hadde tatt på seg ansvaret, slapp Stig Bagge frå denne og liknande valdsverk utan vidare fylgjer. I 1534, då Eske Bille drog til Danmark, fekk Stig Bagge del i befalinga over Bergenhus og viste under Eske Bille sitt fangenskap stor fastheit og åndsnærvær, særleg under Christopher Trondsen sitt angrep i 1536. Då Eske Bille forlet Noreg, vart Stig Bagge sjølv forlena med Lista len. Han synte seg som ein påliteleg, men hard lensmann, og vart difor utsett for valdelege overfall av folket. Han vart òg nytta av Christian III til sjøekspedisjonar, men vart teken til fange under ein slik i 1542 i Nederlanda. Han vart der halshoggen og lagt på stegle som spion, til stor sorg for kongen.

Kjelder 
Dansk Biografisk Lexicon, Gyldendalske Boghandels Forlag, København, 1887-1905

Bagge, Stig
Bagge, Stig
Bagge, Stig
Nordmenn frå 1500-talet‎
Kongeriket Kypros

Kongeriket Kypros (gresk Βασίλειον τῆς Κύπρου) var eit krossfarar-kongerike på øya Kypros i seinmellomalderen.

Øya vart erobra frå Isak Komnenos, ein lokal guvernør og herskar. Han hadde utropa seg sjølv som keisar av det bysantinske riket. I 1191 vart han sigra over av kong Rikard I av England, i løpet av det tredje krosstoget. Rikard selde så øya til Tempelriddarordenen, som i sin tur selde vidare til Guy de Lusignan i 1192. Rikard sitt krosstog hadde slege feil, og Guy vart avsett frå Kongedømet Jerusalem. Broren og etterfylgjaren Amalrik I av Kypros, fekk tildelt kongekrona og kongetittelen av keisar Henrik VI av Det tysk-romerske riket. Ein liten minoritet av romersk-katolske budde mest i byar ved kysten. Døme på ein slik by var Famagusta, men òg i innlandsbyen og den tradisjonelle hovudstaden Nikosia (Levkosía). Romersk-katolikkane hadde styringsmakta, medan greske innbyggjarar budde mest på landsbygda. Slik var maktstrukturen mykje lik Kongedømet Jerusalem.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kingdom of Cyprus» frå ,  den 28. august 2006.  
 

Krosstoga
Kypriotisk historie
Tidlegare monarki i Asia
Skipingar i 1192
Nedleggingar i 1489
Rikard I av England

Rikard I av England eller Rikard Løvehjarta (), var konge av England frå 1189 og hertug av Aquitaine frå 1168. Han var son av Henrik II av England og Eleonor av Aquitaine, bror av Johan utan land. Rikard høyrde til den normanniske ætta Plantagenet. 

Rikard vart sett på som ein helt i samtida, og har ofte vorte skildra som ein helteskapnad i litteraturen. Mellom anna er han skildra i forteljingane om Robin Hood. I røynda var han veldig lite tid i England, og brydde seg mest om krosstog og sine len i Frankrike.

Sjå òg 
 Robin Hood
 Walter Scott

Bakgrunnsstoff 

Engelske regentar
Huset Plantagenet
Barentsøya

Barentsøya er ei av øyane som utgjer øygruppa Svalbard. Barentsøya ligg mellom Spitsbergen og Edgeøya. Store delar av øya er dekte av Barentsjøkulen. Øya har ei flatevidd på 1288 km², der breane utgjer 558 km². Det høgaste punktet er Solveigdomen på 666 moh.

I nord, i sundet mellom Barentsøya og Spitsbergen, ligg Kükenthaløya. I sør, mellom Barentsøya og Edgeøya, ligg Freemansundet.

Barentsøya har ingen permanent busetnad og er kalla opp etter den nederlandske oppdagaren Willem Barents.

Det finst ei hytte på Frankenhalvøya i nordenden av Barentsøya. Det er ei gammal fangsthytte som ikkje er i bruk lenger, men området har vore brukt som depot for helikopterdrivstoff til bruk under teljing av isbjørn.

Frå Frankenhalvøya er det lett å ta seg inn til det indre av øya. Andre stader kan det vere vanskeleg på grunn av høge klipper.

I Dorstbukta kjem Besselbreen ut. Han har trekt seg mange kilometer tilbake i løpet av dei siste åra. Kapp Bessel, som ligg aust for utløpet til breen er no (i 2007) heilt endra frå det som står i karta. Dette skuldast at neset utelukkande består av lausmassar, og desse vert vaska ut igjen i sjøen. I Dorstbukta er det òg eit stort fuglefjell som hovudsakleg vert nytta av krykkje. I hekkeperioden er dette ein sikker stad å observere isbjørn på nært hald. Om sommaren er det mange isbjørner på Barentsøya. Nokre sirklar rundt øya på jakt etter mat. Andre held seg fast under fuglefjell og atter andre okkuperer dei mindre øyane som Engeløya.

Bakgrunnsstoff 
 Barentsøya  hjå Svalbard Images

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Barentsøya» frå , den 5. april 2008. 

Øyar på Svalbard
Ole Idar Kvelvane

Ole Idar Kvelvane () er ein norsk forfattar. Kvelvane voks opp i Stavanger, men bur no i Bergen. 

Sommaren 2006 skreiv Kvelvane ein kronikk i Dagbladet, om tilhøvet mellom kjønn og litteratur. Særleg spissformuleringa «menn skriv betre bøker enn kvinner» gav opphav til ordskifte.

Verkliste 
 2004: Astronautar, roman. Det Norske Samlaget ISBN 82-521-6490-0

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kjønnlitteratur Kronikk av Kvelvane i Dagbladet
 Ole Idar Kvelvane på http://www.samlaget.no/
 Ole Idar Kvelvane i NRK Forfatter
 Ole Idar Kvelvane i Aftenposten Alex
 Ole Idar Kvelvane  på http://www.bergen.folkebibl.no

Norske forfattarar
Folk frå Stavanger
Commodore 128

Commodore 128, eller C-128, er ein heimedatamaskin som vart laga av føretaket Commodore Business Machines og vart lansert i 1985, tre år etter veslebroren Commodore 64.

Commodore 128 hadde to ulike prosessorar, ein MOS 8502 for C64- og C128-modus og ein Zilog Z80 for CP/M-modus. Ettersom veslebroren Commodore 64 vart seld i så store opplag, vart det ikkje skrive så mange program for etterfølgjaren. Dei fleste som kjøpte maskina brukte den difor som ein Commodore 64.

Heimedatamaskinar
Commodore Business Machines
Det skotske riksvåpenet

Det skotske riksvåpenet viser ei raud løve på gul bakgrunn. Dette våpenet er i dag brukt på det skotske kongeflagget og er ein del av det britiske riksvåpenet. I Skottland har dette riksvåpenet den raude løva i første og fjerde feltet og det engelske riksvåpenet er i det andre feltet, med ein einhyrning til venstre og ei løve til høgre for skjoldet som skjoldhaldarar. I resten av Storbritannia står skjoldhaldarane motsett, og det skotske våpenet er i det andre feltet, oppe til høgre.

Fram til 1603, då Skottland kom i personalunion med England og Irland, var den raude løva hovudsymbolet i riksvåpenet. Jakob VI av Skottland og I av England innførte element frå det engelske, det irske og det franske riksvåpenet; dette siste fordi den engelske krona framleis gjorde krav på Frankrike. Jakob brukte ulike versjonar av skjoldet i Skottland og England, ein skilnad som har halde seg fram til våre dagar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Royal coat of arms of Scotland» frå , den 10. november 2011. 
 

Skotske
Riksvåpen
Skottland
Skottland
Helsedirektoratet

Helsedirektoratet er eit tidlegare norsk direktorat i statsforvaltinga. Helsedirektoratet var fagorganet i den sentrale helseforvaltinga frå 1945 til 1993 og var leiande i utviklinga av helsevesenet i etterkrigstida under helsedirektørane Karl Evang og Torbjørn Mork. 

Direktoratet vart oppretta i 1945 ved omorganisering av det tidlegare Medisinaldirektoratet, og nedlagd frå 1. januar 1994 ved ei omorganisering der det nye Statens helsetilsyn vidareførte dei fleste oppgåvene. Helsedirektoratet var organisert under Sosialdepartementet.

Statens helsetilsyn inngjekk seinare i ei omorganisering av den sentrale sosial- og helseforvaltinga frå 1. januar 2002 der det nye Sosial- og helsedirektoratet overtok ein del av oppgåvene som Helsedirektoratet og Statens helsetilsyn hadde hatt.

Norske statsetatar
Skipingar i 1945
Oda Krohg

Oda Krohg () var ein norsk kunstmålar. Før ho gifta seg heitte ho Oda (Døpt Othilia Pauline Christine) Lasson. Ho var syster av revysongarinna Bokken Lasson. 

Ho var leiande av kvinnene i Kristianiabohemen, ei kortvarig kulturpolitisk rørsle på 1880- og 90-talet. Hans Jæger vart rekna som leiar for bohemgruppa. 

Oda gifta seg med forretningsmannen Jørgen Engelhardt i 1881 og fekk to barn med han, før ho flytte frå han i 1883. Ho skilde seg formelt i 1888. Kring 1885 vart ho elev av Erik Werenskiold og Christian Krohg. Ho gifta seg med Krogh i 1888, og fekk to barn med han, Nana og Per.

Oda Krohg er kjend for sine landskapsbilete, mellom anna «Sommernatt ved Kristianiafjorden» (1886), «Japansk lykt» (ca. 1887) og «Kinesisk lykt» (1889). Ho måla òg portrett av mellom anna Aasta Hansteen, Ivar Arosenius, Gunnar Heiberg og Christian Krohg.

I boka Syk Kjærlighet frå (1893) skildra Hans Jæger eit trekant-tilhøve, der Jæger hadde sterk kjærleik til ei kvinne som skulle gifta seg med ein målar. Oda Lasson skal vera modell for denne kvinna.

Bakgrunnsstoff

Litteratur 
 Ketil Bjørnstad: Oda! : dokumentarroman, Oslo 2003 ISBN 82-05-32535-9

Krohg, Oda
Krohg, Oda
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Kristianiabohemen
Kristianiabohemen

Kristianiabohemen var ein krins kunstnarar, kulturarbeidarar og forfattarar i Kristiania på 1880-talet. Desse vart kalla bohemar av di dei gjorde opprør mot tradisjonelle normer for moral og samfunnsliv. Rørsla høyrde til naturalismen, men med den tydelige vekta dei la på kjensler peika ho også frem mot neste litterære periode, modernismen (nyromantikken). 

Leiaren for denne gruppa var forfattaren Hans Jæger (1854-1910). Oda Lasson var den kvinnelege leiarfiguren. Andre kjende bohemar var Christian Krohg, Jon Flatabø, Haakon Nyhuus og Nils Johan Schjander. Forfattaren Arne Garborg var også knytt til miljøet.

Kristiania-bohemene er kjend for sine ni Bohêmbud, som har opphav i eit stykke trykt i bladet Impressionisten nr. 8 i februar 1889. Bodorda er ofte tillagde Hans Jæger. Forsking gjort av til dømes Ketil Bjørnstad til den biografiske romanen Jæger - en rekonstruksjon tilseier at utgjevarane av bladet, Johan Collett Michelsen, Oda og Christian Krohg, skreiv boda sjølv som ein parodi på Jæger, som dei var i krangel med nett då. 

I ettertid har miljøet kring Kristianiabohemen inspirert fleire kunstnarar. Musikkverket Leve Patagonia av Ketil Bjørnstad tek utganspunkt i Kristianiabohemen sin draum om å starta på nytt i eit land langt vekke. Til dømes kunne dette vera Patagonia.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Jæger og Kristianiabohemen  på http://www.garborg.aasentunet.no 
 Mitt Patagonia

Litteratur 
 Halvor Fosli: Kristianiabohemen : byen, miljøet, menneska, Oslo 1994.

 
Kultur i Oslo
Kultur i 1880-åra
Norsk kulturhistorie
Mangroveskog

Mangroveskog eller mangrovesumpar er ein tropisk og subtropisk biotop som er utbreidd i kyststrok ved ekvator på alle kontinent unnateke Europa. Det grunnleggande i vegetasjonen her er naturleg nok såkalla mangrovar; tre og buskar som har spesialisert seg på å veksa i tidevatn.

Utbreiing og økologi 

Mangrovar finst langsmed kysten både i tropiske og subtropiske strok. Ofte veks dei i samspel med korallrev, som tek av mykje av støyten frå bølgjene frå havet. Nytta er gjensidig; trea tek opp mange næringsstoff og syter for at korallane får det næringsfattige, lyse vatnet dei treng. Øydelegginga av mangroveskogen har mange stader ført til at korallrev har vorte utkonkurrerte av kraftige algeoppblømingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mangrove» frå ,  den 29. august 2006.  
 

Økosystem
Korallrev

Korallrev er store koralldyrkoloniar bygd opp av korallpolyppar og skjeletta deira. Ein finn dei hovudsakleg i næringsfattig, grunt og klårt havvatn i tropane. Me har tre slag korallrev: barriererev, kystrev og atollar. I Noreg finst såkalla kaldtvasskorallrev.

Korallreva husar eit biologisk mangfald som berre vert overgått av det i regnskogane. Berre av fisk finn ein over 4000 ulike artar her.

Korallar veks både i tropisk og temperert hav, men dei fleste korallreva blir til i ei sone som strekker seg rundt 30° nord og sør for ekvator.

Bakgrunnsstoff 

 
Økosystem
Fiskeri
Dyreprodukt
Kyst- og havlandformer
Øyar
Digital rettsadministrasjon

Digital rettsadministrasjon (DRA), en: Digital Rights Management (DRM) er ei samlenemning på ulike teknologiar som har til mål å administrere tilgangen til opphavsrettsbeskytta informasjon lagra på, eller distribuert ved hjelp av, digitale medium.

I motsetnad til dei reint juridiske restriksjonane som nasjonal og internasjonal opphavsrettlovgjevnad pålegg den som innehar kopiar av opphavsrettbeskytta materiale, gjer DRA det mogleg å påleggje kopiinnehavaren ulike tilleggsrestriksjonar med hjelp av maskinvare- og programvare-kodar som vert kontrollerte av opphavsrettsinnehavaren.

Eit tidleg døme på DRA er det såkalla Content Scrambling System (CSS) for DVD-plater, som vart introdusert om lag i 1996. Prinsippet bak CSS er at data på DVD-plata er kryptert, slik at innhaldet berre kan spelast av dersom den koda informasjonen vert kombinert med ein eigen avspelingsnøkkel. For å få tillating til å leggje ein slik nøkkel inn i avspelarane sine måtte produsentane signere ei avtale som påla dei å byggje ei rekkje avgrensingar inn i spelarane, som til dømes å ikkje gje den som eig spelaren direkte tilgang til dei digitale signala som vert brukte for å framstille klartekstskopiar av signala på DVD-plata. I 1999 vart desse avgrensingane dekoda, og avspelingsnøklane er nå allment tilgjengelege (sjå DeCSS).

I dei seinare åra er det føreslege fleire nye DRA-initiativ. Dette inkluderer til dømes teknologi for å forhindre uautorisert innspeling av signal frå HDTV-kringkasting, det såkalla NGSCB-initiativet frå Microsoft, Intel og andre, og ulike teknologiar knytte til elektroniske bøker.

Motstandarar av DRA meiner denne typen teknologi pålegg forbrukarane urimelege restriksjonar og også mogleggjer andre former for misbruk, medan tilhengjarane hevdar at DRA er nødvendig for å forhindre ustrekt piratkopiering av digitale åndsverk.

Informasjonsteknologi
Opphavsrett
Digital lyd
Leve Patagonia

«Leve Patagonia» er eit musikkverk av Ketil Bjørnstad utgjeve på LP i 1978, seinare òg utgjeve på CD. Verket er skrive som ei moderne suite, og tek for seg historia om Hans Jæger og Kristiania-bohemen. Bjørnstad synte allereie den gongen ei sterk interesse for og kunnskap om bohemrørsla. Utgjevinga inneheld den lange artikkelen Om Jæger, bohemen og det som hendte senere, skriven av Bjørnstad. Kvar enkelt song har ei forklaring, som seier noko om den historiske bakgrunnen. Bjørnstad har seinare fordjupa seg endå meir i dette stoffet, og utgjeve fyldige bokverk om Oda Lasson i «Oda!» (1983) og Hans Jæger i «Jæger» (2001). «Leve Patagonia» er basert på faktiske hendingar, og Bjørnstad sjølv karakteriserer verket som «en hyllest til en gruppe mennesker som på ingen måte var feilfrie, men som våget å kjempe for det de trodde på». Tittelen «Leve Patagonia» spelar på at fleire i bohemkrinsane trudde dei kunne skapa seg eit nytt liv i eit land langt vekke, til dømes i Patagonia. 

«Leve Patagonia» rommar eit stort historisk persongalleri, sunge av nokre av dei fremste songarane innan visetradisjonen i Skandinavia. Den mest kjente songen frå «Leve Patagonia» er Sommernatt ved fjorden.

 Jæger ror -
 og Oda sitter foran i en pram
 som de har tatt
 Jeg står ved vinduet i natt
 og en fiol er min trøst
 Snart vil sommervinden varsle høst
 Men lyset er i nord
 Vær velsignet, du som ror

Leve Patagonia vart innspela i Rosenborg Studios i Oslo, og utgjeve på Polygram records.
Produsent var Svein Erik Børja.
Grafisk formgjevar var Bruno Oldani.

Rolleliste 
 Oda Lasson - Lill Lindfors
 Hans Jæger - Ole Paus
 Edvard Munch - Lars Klevstrand
 Aimar Sørensen - Cornelis Vreeswijk
 Bokken Lasson - Ellen Westberg Andersen
 Alexandra Lasson - Alexandra Sandøy
 Saihuekis datter - Radka Toneff
 Nils Johan Schjander - Olle Adolphson
 Kelner Hans - Alf Cranner
 Henrik Ibsen - Jahn Teigen
 Jappe Nilsen - Harald Heide Steen jr.
 Anny - Anne Lise Gjøstøl
 Jensine - Hege Tunaal
 Arbeidere - Tore Onsaker og Ånen Valand
 Forteller - Ketil Bjørnstad

Musikarar 
 Knut Riisnæs - Saksofon og fløyte
 Nipe Nyrén - Gitar, el-gitar
 Ketil Bjørnstad - Piano, el-piano, Hammond B3, synthesizer
 Terje Venaas - Bass
 Pål Towsen - Trommer
 Jon Eberson - Gitar
 Øivind Ekorness - Cello
 Svein Gundersen - Kor
 Alexandra Sandøy - Kor

Ketil Bjørnstad
Norske musikkalbum
Musikkalbum frå 1978
Kristianiabohemen