alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Unicorn

Unicorn er det tredje studioalbumet til den engelske psykedelisk folk-gruppa Tyrannosaurus Rex (seinare kjend som T. Rex). Det kom ut 16. mai 1969 på Regal Zonophone og Blue Thumb, og var det siste Tyrannosaurus Rex-albumet med Steve Peregrin Took.

Innhald og musikk 

Unicorn vart spelt inn med Marc Bolan på vokal, gitar, orgel og phonoviolin og Took på perkusjon, bass og piano. På baksida av plateomslaget kan ein sjå Bolan og Took omgjeve av bøker relevante til temaet i songane. Det var mellom andre bøker av William Blake og fotografi av Cottingley Fairies, ein kjend sak om to barnefotografi av påståtte alvar teken nær heimen deira i Yorkshire.

I mellom dei to siste songane på albumet, «The Misty Coast of Albany» og «Romany Soup», les John Peel ei kort soge skriven av Bolan.

Bolan eksperimenterte med ein elektrisk gitar for første gongen på plate og Took spelte mindre congotrommer og meir trommer på dette albumet.

Utgjeving 
Unicorn kom ut 16. mai 1969 på Regal Zonophone i Storbritannia og Blue Thumb i USA. Det var det første albumet deira som kom ut i USA. Det nådde 12. plassen på UK Albums Chart.

Unicorn var det siste Tyrannosaurus Rex-albumet med Took. Bolan sparka han etter å ha nekta å inkludere songane til Took på det neste albumet.

I 2004 vart albumet ommastra og gjeve ut på ny på A&M Records.

Mottaking

I ei seinare melding roste AllMusic mange av songane og skreiv at «Cat Black» «opptrer som ein tapt Spector-klassikar, med apoplektisk perkusjon og eit positivt og svevande, ordlaust refreng». Dei skreiv vidare at somme av songane kom før den komplette overgangen frå akustisk til elektrisk musikk og at ein med dette kunne «høyre framtida».

Låtskrivaren og musikaren Luke Haines frå The Auteurs kalla albumet «genialt» og hylla bidraga til Took på albumet.

Innhald

Medverkande
Tyrannosaurus Rex
Marc Bolan - akustisk og elektrisk gitar, solovokal, harmonium, orgel, phonoviolin
Steve Peregrin Took - trommer, bongotrommer, korvokal, afrikansk snakkande tromme, bass, piano
Andre
Tony Visconti - produksjon, piano (A5)
John Peel - forteljing (B8)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Unicorn» frå ,  den 15. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

T. Rex-album
Musikkalbum frå 1969
Album produserte av Tony Visconti
Album spelte inn i Trident Studios
Regal Zonophone Records-album
Blue Thumb Records-album
A Beard of Stars

A Beard of Stars er det fjerde studioalbumet til den engelske psykedelisk folk-gruppa Tyrannosaurus Rex, og det siste før dei endra namn til T. Rex. Det kom ut 13. mars 1970 på Regal Zonophone.

Musikk 

A Beard of Stars var det første albumet til Marc Bolan med den nye musikalske partnaren Mickey Finn. Det bestod av Bolan på vokal, gitar, orgel og bass og Finn på perkusjon og bass. Det var kjend for å vere det første albumet der Bolan nytta ein elektrisk gitar, sjølv om han hadde brukt instrumentet på singelen «King of the Rumbling Spires»/«Do You Remember» i 1969. I følgje Mark Deming i AllMusic var A Beard of Stars «vendepunktet der Marc Bolan byrja å utvikle seg frå ein angrande hippie til den fullstendig spradande rockestjerna han kom til å bli i løpet av eit par år. Men for dei som ikkje er kjend med det førre arbeiet hans, høyrest det framleis ut som verket til ein mann med sinnet plugga inn i ei tid av lysergisk forheksing».

Fire spor frå dette albumet, inkludert «Great Horse», vart berga frå ei innspeling våren 1969 for eit fjerde album med den originale perkusjonisten Steve Peregrin Took etter «King of the Rumbling Spires». Desse fire spora vart overdubba for utgjevinga av Finn, Bolan og Visconti. Fire spor til frå Took-innspelinga kom ikkje med på det endelege albumet og har sidan dukka opp på forskjellige samleplater. Tre av dei («Once Upon the Seas of Abyssinia», «Blessed Wild Apple Girl», «Demon Queen») kom ut medan Bolan levde, medan det fjerde («Ill Starred Man») kom ut posthumt.

Utgjeving 

A Beard of Stars kom ut 13. mars 1970 på Regal Zonophone i Storbritannia og Blue Thumb i USA. Det nådde 21. plassen på UK Albums Chart.

Mottaking 

I ei seinare melding skreiv AllMusic at albumet var ein «stor tranformasjon. A Beard of Stars held på sjarmen til den tidlegare musikken til Tyrannosaurus Rex, medan den naturlege karismaen og rockerørslene til Bolan endeleg tek grep. Det er slik ein unikt og særs behagleg plass i katalogen deira».

Innhald

Medverkande
Marc Bolan - akustisk og elektrisk gitar, solovokal, akkordorgel, bass
Mickey Finn - marokkanske leirtrommer, korvokal, tabla, fingercymbal, bass

Andre
 Malcolm Toft - lydteknikar
 Tony Visconti - piano, produsent

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Beard of Stars» frå ,  den 15. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

T. Rex-album
Musikkalbum frå 1970
Album produserte av Tony Visconti
Regal Zonophone Records-album
Blue Thumb Records-album
Album spelte inn i Trident Studios
Jeepster

«Jeepster» er ein song av det britiske glamrockbandet T. Rex frå albumet Electric Warrior frå 1971. Songen vart gjeven ut som singel med B-sida «Life's a Gas». 

Songen nådde andreplassen på hitlista i Storbritannia. Songen vart gjeve nut av Fly Records utan at songarem Marc Bolan hadde gjeve løyve til det. Bolan hadde nettopp gått frå Fly til fordel for EMI, som gav han kontroll over sitt eige selskap, T. Rex Wax Co. Records.

Musikken og rytmen liknar Howlin' Wolf-songen «You'll Be Mine», skriven av Willie Dixon. I eit intervju fortalte Marc Bolan at han hadde henta riffet frå ein Howlin' Wolf-song. «Jeepster» har òg likskap med Roy Orbison-songen «You're My Baby».

Songen vart nytta i Martin Scorsese-filmen Alice Doesn't Live Here Anymore frå 1974 og Quentin Tarantino-filmen Death Proof frå 2007.

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Eater, The Polecats, Altered Images, Fish, Vernon Reid, Doogie White, Mickey Finn's T. Rex, Love Bites og Showaddywaddy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jeepster (song)» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 "Jeepster" på Google Video

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
Fly Records-singlar
Joan Jett-songar
Hot Love

«Hot Love» er ein song av det britiske glamrockbandet T. Rex frå 1971. Songen vart gjeven ut som singel og vart den første førsteplassen for bandet i Storbritannia, der han låg i seks veker frå byrjinga av mars 1971. Singelen gjorde det ikkje særleg bra i USA, der han berre nådde 72. plass på Hot 100.  Songen nådde 47. plass i Canada i juni 1971. Det var òg den første T. Rex-singelen med både bassgitar og trommer. Han vart særleg populær etter at bandet framførte han på Top of the Pops. Frontmannen Marc Bolan framtrer her i androgyne klede og er dekt i glitter, og var med på å starte glamrockbølgja, som starta med den første singelen hans, «Ride a White Swan».

Andre versjonar
David Essex songen til 57. plass i Storbritannia i 1980. The Fratellis sin «Ooh La Hot Love» er ein kombinasjon av Goldfrapp sin «Ooh La La» og «Hot Love».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hot Love (T. Rex song)» frå ,  den 30. mars 2011.  
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
T. Rex-songar
Ride a White Swan

«Ride a White Swan» er ein song av det britiske glamrockbandet T. Rex som først vart ein hit i 1970, og som vert rekna som starten på glamrockbølgja. Songen var skriven av gitarist og frontmann Marc Bolan.

Då Bolan døydde i ei bilulukke i 1977, mintest dei sørgande Bolan med å lage ein stor svane av blomar under gravferda hans. 

Songen er ein av fleire T. Rex-songar som vert nytta i filmen Billy Elliot.

«Ride a White Swan» er spelt av mange andre artistar, mellom anna Naomi Campbell då ho prøvde seg som artist.

Historie
Mindre enn eitt år tidlegare prøvde Bolan å gjere ein overgang frå den akustiske stilen til bandet til ein meir elektrisk stil. I tillegg hadde han byta ut perkusjonisten Steve Peregrin Took med Mickey Finn. Kort tid etter vart bandnamnet korta ned frå Tyrannosaurus Rex til T. Rex.

Mottaking
Songen vart gjeven ut på singel den 24. oktober. T. Rex hadde lenge lege i nedre del av Topp 40 med tidlegare singlar, men var ikkje særskild kjend hos det store publikum. «Ride a White Swan» klatra sakte, men jamnt og nådde Topp 40 den 31. oktober. Først 11 veker seinare, den 23. januar 1971 nådde songen 2. plassen. Songen nådde 48. plass i Canada. 

«Ride a White Swan» gjorde Bolan til ei stjerne og vart gjennombrotet til T. Rex. Oppfølgjaren «Hot Love» gjekk til førsteplassen og vart liggande der i seks veker medan fenomenet glamrock festa grepet.

Framføringar
Bolan spelte songen to gonger på Top of the Pops med Mickey Finn på bass. Framføringane medverka stort til suksessen til singelen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ride a White Swan» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Songar skrivne av Marc Bolan
T. Rex-songar
Songar produserte av Tony Visconti
Fly Records-singlar
Telegram Sam

Telegram Sam var den tredje førsteplassen til den britiske rockegruppa T. Rex. Songen vart opphavleg gjeven ut på albumet The Slider i 1972.

Han er kanskje mest kjend for å ha innført uttrykket «main man» i populærkulturen, og låg på førsteplassen i to veker.. 

Teksten nemner fleire personar som Bobby, Golden Nose Slim, Jungle Faced Jake og Purple Pie Pete. Han inneheld òg tekstlinjene som Marc Bolan skreiv om seg sjølv: Me I funk/but I don't care/I ain't no square/with my corkscrew hair, ei linje som industrirockbandet KMFDM lånte for songen deira «Me I Funk». Riffet har ein liknande karakter som den massive hitten frå året før, «Get It On». «Telegram Sam» gjorde det ikkje like bra andre stander som «Get It On», og nådde til dømes berre 67. plass på Billboard Hot 100 i USA. 

«Telegram Sam» var den første singelen som vart gjeven på Marc Bolan sitt eige T.Rex Wax Co., og kom ut 21. januar 1972. B-sida til singelen var «Cadilac». 

«Telegram Sam» vart skriven av Bolan om revisoren Sam Alder, som sende Bolan, via telegram, melding om at «Get It On» hadde nådd førsteplassen i Storbritannia. Alder arbeidde òg med King Crimson og Roxy Music (særleg Bryan Ferry).  

I 1980 vart songen spelt inn av gothrockbandet Bauhaus, som gav han ut på singel.

Medverkande
Marc Bolan: solovokal, gitar
Steve Currie: bassgitar
Mickey Finn: congatrommer
Bill Legend: trommer
Howard Kaylan: korvokal
Mark Volman: korvokal
Tony Visconti: korvokal

Salslister

Bauhaus-versjonen

Ein versjon av «Telegram Sam» var den fjerde singelen til det britiske gothic rock-bandet Bauhaus. Han kom ut på 7" og 12", der sistnemnde hadde ein versjon av John Cale sin «Rosegarden Funeral of Sores» som ekstra spor. B-sida var elles songen «Crowds».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Telegram Sam» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
T. Rex-songar
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
Bauhaus-songar
4AD-singlar
Fly Records-singlar
Reprise Records-singlar
Metal Guru

«Metal Guru» er ein song av det britiske rockebandet T. Rex, skriven av Marc Bolan. Det var den fjerde (og siste) førsteplassen til bandet i Storbritannia, og han toppa lista i fire veker i mai-juni 1972. Han vart òg gjeven ut på albumet The Slider i 1972.

Trass i at han kom ut berre ti månader etter suksessen med «Get It On», gjekk han ikkje inn på lista i USA i det heile. I Canada nådde han 45. plassen i juli 1972 og i Noreg 4. plass.

Medverkande 

Marc Bolan: vokal, gitar
Mickey Finn: perkusjon, vokal
Steve Currie: bass
Bill Legend: trommer

Howard Kaylan, Mark Volman: korvokal
Tony Visconti: strykearrangement

Salslister

Årslister

Andre versjonar

Andre som har spelt inn songen er mellom andre Rooney og Električni orgazam 

The Smiths baserte songen sin «Panic» på «Metal Guru».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Metal Guru» frå ,  den 30. mars 2011.  
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Irland
T. Rex-songar
Songar produserte av Tony Visconti
Songar skrivne av Marc Bolan
Christian Braunmann Tullin

Christian Braunmann Tullin () var ein norsk diktar og forretningsmann.

Biografi 
Christian Braunmann Tullin (fødd og død i Christiania) var son av Guldbrand Hansen og Ragnhild Olsdatter Deli, middelklasse borgarfolk, men akta. Døypenamnet fekk han etter overrettsassessor Christian Braunmann, medan etternamnet Tullin skal ha vore etter faren sin fødestad, Tullia i Ringebu i Gudbrandsdalen. Han var gift med Mette Kruchow som han fekk fleire barn med, blant anna sonen Claus Tullin.

Tullin byrja å studere i 1745, takka vere stiftsprost Gunder Tøgersen Weggersløf, som antakeleg også leia Tullin si merksemd mot engelsk litteratur, som snart kom til å påverke han. Faren døydde før Tullin byrja å studere, men farsarven var tilstrekkeleg til å gi sonen gode vilkår i studentåra. Medan han førebudde seg til den filosofiske eksamen, lærde han fransk, tysk, musikk og teikning. Han lét seg rettleie i teologi av ein lærd prest, Christen Nold i Karrebæk på Sjælland, og tok teologisk eksamen i 1748. Etter avslutta eksamen drog han tilbake til Christiania for godt. Her øvde han seg på å framføre preiker, men på grunn av vanhelse gav han opp alle tankar på eit geistleg embete. I staden låg han seg etter jussen og det utan å ta nokon eksamen. Snart overtok han ein fabrikk ved Lysaker som produserte spiker, stivelse og pudder. I 1759 vart Tullin vald til tollinspektør av Det akershusiske Toldsocietat, og året etter fekk han jobb som viserådmann. I 1763 vart han vald til rådmann i Christiania og ikkje lenge etter fekk han i tillegg jobben som tolldirektør. To år seinare, i 1765, døydde han av brystsjukdom.

Tullin som diktar 
Tullin var i tillegg til forretningsmann, diktar, og i ein kort periode både Danmark og Noreg sin mest feira såleis. Arbeidet til Tullin bestod for det meste av leilegheitsvers, skrive ved høve i Christiania eller ved prisoppgåver sett opp av Selskabet for de skjønne Videnskaber. Han prøvde seg for fyrste gong som diktar i 1749, men slo ikkje gjennom før i 1758 då han gav ut sitt berømte dikt Maidagen, i høve eit bryllaup i Christiania. Diktet til Tullin vakte oppsikt og i København vart diktet trykt opp fleire gonger. Diktet vart omsett til Tysk av Cramer og fekk til og med Gotthold Eprhaim Lessing si anerkjenning i den grad at han skal ha uttalt at det neppe fanst eit slikt bryllaupsdikt i den tyske litteraturen.

Tullin vart rosa for dikta sine, og i 1761 og 1764 vart prisdikta om Sjøfarten og Skabningens Ypperlighed trykte; det siste reknast av mange som hans hovudverk. Då han i 1764 gjorde ei forretningsreise til København saman med vennen James Collett, vart han motteken med dei største æresattestar. Men Tullin si dikting fekk ein brå slutt, for han døydde året etter. Han var då i ferd med å gje ut sine samla verk, men rakk ikkje å gjennomføre det. Etter at han døydde, vart verka utgitt i tre band (1770-1773). Tullin si anerkjenning var kortvarig, men han hugsast i Noreg for å vere blant ein av dei fyrste norske diktarar som også fekk anerkjenning i utlandet.

Bakgrunnsstoff
 Om Tullin ved Kalliope
 Digitaliserte bøker av Tullin og om Tullin

Tullin, Christian Braunmann
Children of the Revolution

«Children of the Revolution» er ein song av T. Rex, skriven av Marc Bolan. Han nådde andreplassen i Storbritannia i september 1972. Songen var den første etter fire singlar på rad som ikkje nådde førsteplassen i heimlandet. («Hot Love», «Get It On», «Telegram Sam», «Metal Guru»).

Opphav
Songen omhandlar eit tenåringsopprør og då han kom ut kritiserte mange kritikarar songen. Songen var langt langsamare enn bandet hadde spela tidelgare og somme meinte at songen var propagandasong for kommunisme, berre basert på tittelen. Songen var med i filmen Born to Boogie, i ein kjend jam i Apple Studios med Elton John. Under jammen puttar Marc Bolan hovudet sitt inn under klaveret som John spelar på. Songen vart òg nytta i filmane Billy Elliot, Breakfast on Pluto, Children of the Revolution og Dogtown and Z-Boys. Songen vert òg spela i den norske filmen Den siste revejakta.

Andre versjonar
Andre som har spelt inn songen er Violent Femmes, The Dead C, Lloyd Cole, The Killers (Paul Di'Anno sitt band), Gavin Friday og Bono frå U2 på Moulin Rouge!-filmmusikken, Elton John og Pete Doherty på Live 8, Berry Sakharof, Patti Smith, Toni Collette & the Finish, Imperiet, Sort Sol, Baby Ford, Nena, Soulwax, Neon Indian og Flogging Molly

Salslister

T. Rex version

Baby Ford-versjonen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Children of the Revolution» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
T. Rex-songar
Nummer-ein-singlar i Irland
EMI Records-singlar
Reprise Records-singlar
Songar produserte av Tony Visconti
Songar skrivne for filmar
Songar skrivne av Marc Bolan
Scorpions-songar
Violent Femmes-songar
Simple Minds-songar
Solid Gold Easy Action

«Solid Gold Easy Action» er ein song av T. Rex, skriven av Marc Bolan. Han vart gjeven ut som singel i 1972 og nådde andreplassen på den britiske singellista. Songen vart aldri gjeven ut på eit studioalbum, men kom med på samleplata Great Hits i 1972. Jeff Lynne spelar gitar på songen i lag med Bolan, og Bolan spelte like etter på Lynne sin ELO-hit «Ma-Ma-Ma Belle» like etter.

Medverkande
Marc Bolan – solovokal, gitar
Mickey Finn – congatrommer, korvokal
Steve Currie – bassgitar
Bill Legend – trommer
Howard Kaylan og Mark Volman - Backing Vocals
Tony Visconti – producer, strykararrangement, korvokal

Salslister

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Department S med korvokal av Bananarama, samt The Fratellis

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Solid Gold Easy Action» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
20th Century Boy

«20th Century Boy» er ein song av T. Rex, skriven av Marc Bolan. Han vart gjeven ut som singel i 1973 og nådde 3. plass på lista i Storbritannia og 9. plass i Noreg. Songen vart aldri gjeven ut på eit originalt studioalbum, men kom ut som bonusspor på nyutgjevinga av Tanx. 

Songen hamna seinare på Topp 20 i Storbritannia i 1991, 14 år etter Bolan døydde, då han vart nytta i ein reklame for Levi's med Brad Pitt. Ein litt anna del av songen, med harpe i tillegg, vart nytta i ein reklame for Jameson Irish Whiskey. 

Songen er spelbar i videospela Guitar Hero 5 og Rock Band 3.

Salslister

Salstrofé

Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, mellom andre Adam Lambert, Naked Raygun, The King,  Kiyoharu Mori, Adam Ant, Drain STH, Chalk Circle, The Replacements, Girlschool, Pink Cream 69, The Three Johns, Placebo, Siouxsie and the Banshees, X Japan, Bang Tango, Buckethead, Def Leppard, Moby og Richard Barone og The Big Six.

I filmen Velvet Goldmine frå 1998 framførte Placebo songen som det fiktive bandet The Flaming Creatures. Denne vart gjeven ut som den doble A-side-singelen i lag med «You Don't Care About Us». Bandet framførte òg songen på BRIT Awards i 1999 med David Bowie.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «20th Century Boy» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
T. Rex-songar
Songar produserte av Tony Visconti
Songar skrivne av Marc Bolan
Def Leppard-songar
Siouxsie and the Banshees-songar
Teenage Dream av T. Rex

«Teenage Dream» er ein singel av Marc Bolan and T. Rex frå 1974 og albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow.

Bakgrunn og innspeling
Etter å ha gjeve ut plater under namnet 'T. Rex' sidan 1970, vart «Teenage Dream» den første som var tilskriven 'Marc Bolan and T. Rex' «Teenage Dream» vart produsert av Tony Visconti og Bolan, og hadde med Lonnie Jordan frå War på piano. Han vart gjeven ut som singel i februar 1974 og låg fem veker på britiske Topp 40, der han nådde 13. plass. Songen er av Allmusic skildra som «meir eller mindre ein mini-opera» med «høgtflygande strykarar, hylande gitarar, tårnande kor og ei kjensle av drama». Bolan rekna «Teenage Dream» som den beste teksten han hadde skrive. Han skreiv og spelte inn songen medan han var på turne i USA i august 1973.

«Teenage Dream» vart nytta i filmen Scott Pilgrim vs. the World frå 2010.

Andre versjonar
Songen er òg spelt av Darryl Read og Marc Almond.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Teenage Dream (Marc Bolan song)» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
Singlar frå 1974
Glamrock-songar
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
EMI Records-singlar
Light of Love

Light of Love var eit album som berre kom ut i USA av T. Rex i 1974. Det består av songar som tidlegare vart gjeven ut i Storbritannia på Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow, i lag med songar spelt inn våren 1974 i Music Recorders Inc. Studios i Hollywood. Innspelingane vart produserte av Marc Bolan sjølv, og var det første albumet til T.Rex utan Tony Visconti som produsent. 

Trass i mykje marknadsføring og ein turne i USA, gjekk ikkje Light of Love inn på lista i USA. Årsakene er omstridde, men det enda forsøka til Bolan på å slå igjennom i USA for godt. Etter dette konsentrerte han seg om Storbritannia igjen (der karrieren var på veg oppover att). Dei nyinnspelte songane kom ut på Bolan's Zip Gun. Ironisk nok kan importerte versjonar av Light of Love ha påvrka salet av Bolans Zip Gun negativt.

Innhald

Medverkande
 Marc Bolan – gitar, vokal
 Steve Currie – bass
 Mickey Finn – Perkusjon, conga, vokal, handperkusjon
 Gloria Jones - clavinet, korvokal
 Davey Lutton - trommer
 Paul Fenton - trommer på «Solid Baby»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Light of Love» frå ,  den 30. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
T. Rex-album