alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vestre militærdistrikt i Russland

Vestre militærdistrikt (russisk Западный военный округ) er eit militærdistrikt i Russland. Det set opp ein av fem operasjonelle-strategiske kommandoar for forsvaret i Russland. Militærdistriktet vart danna ved presidentdekret nummer 1144 underskrive 20. september 2010 med tidlegare Leningrad militærdistrikt som base. Distriktet omfattar Austersjøflåten og støttar Nordflåten i den russiske marinen. Nordflåten vart i desember 2014 teken ut av Vestre militærdistrikt for å danna den operasjonell-strategiske kommandoen OSK Nord.

Vestre militærdistrikt vil setje opp OSK Vest i krig.

Luftlandestyrkar som er forlagt innan Vestre militærdistrikt er ikkje kommandomessig underlagde militærdistriktet eller OSK-en, men kontrollert av forsvarsdepartementet direkte - som ein snøgg strategisk infanterireserve (manøverelement).

Dei strategiske rakettstyrkane har òg ein armé innafor militærdistriktet sine grenser, men heller ikkje her har OSK-en mynde - korkje i fred eller krig.

Hovudkvarteret er i den gamle generalstabsygningen i St. Petersburg på den nordlege enden av slottsplassen til Vinterpalasset.

I samband med utviklinga av situasjonen i Ukraina i løpet av 2016, er første stridsvognarmé sett opp på nytt i Vestre militærdistrikt. Vidare er 144. motoriserte infanteridivisjon sat opp med hovudkvarter i Jelna, og 10. stridsvogndivisjon er ekspandert frå brigade med hovudkvarter i Bogutjar. Like så er tredje motoriserte infanteridivisjon sett opp med hovudkvarter i Valujki.

Samansetjing
Militærdistriktet eller OSK-en har ei rekkje direkte underlagde einingar:

1. infanteriregiment forlagt til Moskva
154. vaktregiment (tilsvarande den norske HMK Garde) forlagt til garnisonen Lefortovo i Moskva
79. rakettkastarbrigade forlagt til Tver som strategisk artillerireserve
202. luftvern-missilbrigade forlagt til Naro-Fominsk
45. ingeniørbrigade forlagt til Nakhabino
90. spesial leite- og søkebataljon forlagt til Mgaelva

Militær kommando og kontroll

1. kommando- og kontrollbrigade i Sertolovo, Leningrad oblast.
132. kommando- og kontrollbrigade i Agalatovo, Leningrad oblast.
2. SPETSNAZ-brigade i Pskov
16. SPETSNAZ-brigade i Tambov
146. OSNAZ-brigade i Bugry, Leningrad oblast
82. OSNAZ-brigade i Vjazma, Smolensk oblast

OSK Vest vil ha desse landkomponentane på operasjonelt nivå:
 1. stridsvognarmé med HK I Odintsovo i Moskva-området
 20. kombinerte armé med HK i Voronezj
 6. kombinerte armé med HK i Agalatovo
 11. armékorps med HK i Kaliningrad oblast
Operativ gruppe med russiske styrkar i Transnistria med HK i Tiraspol.

Luftkomponent
 6. fly- og luftforsvarsarmé

Marinekomponentar
 Austersjøflåten

Liste over sjefar frå 2010 
 2010: Generaloberst Valerij Gerasimov
 2010–2012: Generaloberst Arkadij Bakhin
 2012-10. november 2015: Generaloberst Anatolij Sidorov
 10. november 2015-dags dato: Generaloberst Andrej Kartapolov

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vestre militærdistrikt» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Militærdistrikt i Russland
Søre militærdistrikt i Russland

Søre militærdistrikt (russisk Южный военный округ) er eit av fem militærdistrikt som set opp ein av fem operasjonelle-strategiske kommandoar for forsvaret i Russland. Distriktet vart danna ved presidentdekret nummer 1144 underskrive 20. september 2010, med tidlegare Nord-Kaukasus militærdistrikt som base. Distriktet kontrollerer 8., 49. og 58. kombinerte arméer, og dessutan 4. luft- og luftforsvarskommando i det russiske flyvåpenet. Distriktet omfattar òg Svartehavsflåten og Den kaspiske flotiljen i den russiske marinen. I april 2014 vart òg Krimhalvøya med Sevastopol tilført Søre militærdistrikt.

Luftlandestyrker som er forlagt innan Søre militærdistrikt er ikkje underlagt militærdistriktet eller OSK-en, men direkte kontrollert av sjefen for Dei flyborne styrkane (eller VDV) - som ein snøgg strategisk infanterireserve (manøverelement)

Samansetjing

Militær kommando og kontroll
 175. kommando- og kontrollbrigade i Aksaj i Rostov oblast
 10. SPETSNAZ-brigade  i Molkino i Rjazan oblast
 22. SPETSNAZ-brigade  i Stepnoj i Aksaisk rajon
 346. SPETSNAZ-brigade  i Prokhladnyj
 25. SPETSNAZ-regiment i Stavropol

OSK Sør vil ha desse landkomponentane på operasjonelt nivå:
 58. kombinerte armé med hovudkvarter i Vladikavkaz 
 49. kombinerte armé med hovudkvarter i Stavropol
 8. kombinerte armé med hovudkvarter i Novotsjerkassk
 22. armékorps med hovudkvarter i Sevastopol.
Luftkomponent
 4. fly- og luftforsvarsarmé
Marinekomponentar
 Svartehavsflåten
 Den kaspiske flotiljen

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Søndre militærdistrikt» frå ,  den 28. januar 2017.

Bakgrunnsstoff
 Южный военный округ (russisk)
Southern District (engelsk)

Militærdistrikt i Russland
Sentrale militærdistrikt i Russland

Sentrale militærdistrikt (russisk Центральный военный округ) ein ein av delane som set opp ein av fem operasjonelle-strategiske kommandoar for forsvaret i Russland. Distriktet vart danna ved presidentdekret nummer 1144, underskrive 20. september 2010. Det har det tidlegare Volga-Ural militærdistrikt som base.

Distriktet kontrollerer andre og 41. kombinerte arméer, og dessutan 2. luft- og luftforsvarskommando i det russiske flyvåpenet.

Luftlandestyrker og strategiske rakettstyrkar som er forlagt innan Sentrale militærdistrikt er ikkje underlagt militærdistriktet, men kontrollert av generalstaben direkte.

Hovudkvarteret er i Jekaterinburg.

Russiske luftlandestyrker som er forlagt innan Søre militærdistrikt er ikkje underlagt militærdistriktet eller OSK, men direkte kontrollert av sjefen for VDV i Forsvarsdepartementet i Russland  som ein snøgg strategisk infanterireserve (manøverelement).

Samansetjing
Militær kommando og kontroll
 59. kommando- og kontrollbrigade i Verkhnajaja Pysjma (Jekaterinburg).
 3. SPETSNAZ-brigade
 24. SPETSNAZ-brigade

OSK Senter vil ha desse landkomponentane på operasjonelt nivå:
 2. kombinerte armé med HK i Samara 
 41. kombinerte armé med HK i  Novosibirsk
- og ein divisjon på taktisk nivå:
90. stridsvogndivisjon

Luftkomponent på operasjonelt nivå:
 14. fly- og luftforsvarsarmé

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sentrale militærdistrikt» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Militærdistrikt i Russland
Austre militærdistrikt i Russland

Austre militærdistrikt (russisk Восточный военный округ) er eit militærdistrikt i Russland. Det set opp ein av fem operasjonelle-strategiske kommandoar for forsvaret i Russland. Distriktet vart danna ved presidentdekret nummer 1144 underskrive 20. september 2010. Distriktet kontrollerer dei 29., 36., 35., og femte kombinerte arméane, 68. armékorps og kystforsvarseiningane til Stillehavsflåten med flåte-HK i Vladivostok, og dessutan 11. luft- og luftforsvarskommando i det russiske flyvåpenet. 
Hovudkvarteret er i Khabarovsk.
Russiske luftlandestyrker som er forlagt innan Søre militærdistrikt er ikkje underlagt militærdistriktet eller OSK-en, men direkte kontrollert av sjefen for VDV i Forsvarsdepartementet i Russland  - som ein snøgg strategisk infanterireserve (manøverelement)

Samansetjing

Militær kommando og kontroll
104. kommando- og kontrollbrigade i Khabarovsk.
 14. SPETSNAZ-brigade

OSK Aust vil ha desse landkomponentane på operasjonelt nivå:

29. kombinerte armé
36. kombinerte armé
35. kombinerte armé
5. kombinerte armé
68. armékorps

Luftkomponent
 11. fly- og luftforsvarsarmé
Marinekomponentar
 Den russiske stillehavsflåten

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Østre militærdistrikt» frå ,  den 28. januar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 http://structure.mil.ru/structure/okruga/east/news.htm

Militærdistrikt i Russland
1. garde-stridsvognarmé frå Russland

1. garde-stridsvognarmé (transkribert russisk 1. gvardejskaja tankovaja armija) er ei avdeling i den russiske hæren.

1. stridsvognarmé var namnet frå 1942 til 1944.

Første oppsetting 
1. stridsvognarmé frå Sovjetunionen vart sett opp i Stalingrad i juli 1942, men vart snart omringa og delvis øydelagt.  Han var då leia av generalmajor K.S. Moskalenko.

1. stridsvognarmé var ein sovjetisk formasjon som kjempa som ein del av Den raude armeen på austfronten under andre verdskrigen. Arméen vart leidd gjennom det meste av krigen av Mikhael Katukov. Han kjempa under slaget om Stalingrad og Operasjon Uranus, og deltok i slaget ved Kursk.

Andre oppsetting 
1. stridsvognarmé vart igjen sett opp den 30. januar 1943 under kommando av Mikhael Katukov, som var personleg oppnemnd av Stalin, og overført til Nordvestre front.

Namnet vart endra til 1. garde-stridsvognarmé (frå Sovjetunionen), den 25. april 1944.

Tredje oppsetting 
Etter krigen vart 1. stridsvognarmé tildelt Ordenen til Raude Fane og vart ein del av den sovjetiske okkupasjonsmakta i Tyskland, kjent som Gruppa av sovjetiske styrkar i Tyskland med hovudkvarter i Dresden. På slutten av 1980-talet vart hovudkvarteret trekt tilbake til Smolensk i Moskva militærdistrikt og oppløyst i 1998.

Reaktivering 
Etter ein 16-års pause, vart 1. garde-stridsvognarmé (frå Russland) sett opp att i Moskva-området, Vestre militærdistrikt i november 2014 . I denne oppsettinga har arméen to manøverdivisjonar (4. stridsvogndivisjon og 2. motoriserte infanteridivisjon).

1. garde-stridsvognarmé har hovudkvarter i Odintsovo i Moskva-området, med følgjande manøvereiningar på taktisk nivå:

Militær kommando og kontroll
 69. kommando- og kontrollbrigade i Bakovka.
 96. etterretningsbrigade i Sormovo, Nizjnij Novgorod

Manøverelement
 2. motoriserte infanteridivisjon med hovudkvarter i Kalininets i Moskva-området.
 4. stridsvogndivisjon med hovudkvarter i Naro-Fominsk i Moskva-området.
 27. motoriserte infanteribrigade med hovudkvarter i Mosrentgen i Moskva-området.
 6. stridsvognbrigade med hovudkvarter i Mulino i Nizjnij Novgorod-området.

Militær eldstøtte på operasjonelt nivå.
 112. bakke-til-bakke missilbrigade, forlagt til Sjuja 
 288. artilleribrigade med hovudkvarter i Mulino i Nizjegorod oblast
 49. luftvernbrigade med hovudkvarter i Krasnyj Bor, Smolensk oblast

Anna stridsstøtte
 20. ABC-vernregiment er forlagt til Nizjnij Novgorod 

Militær logistikk
69. forsyningsbrigade forlagt til Dzerzjinsk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1. stridsvognarmé» frå ,  den 28. januar 2017.

Referansar 

Det russiske forsvaret
Det sovjetiske forsvaret
Russiske arméar og armékorps
Militærdistrikt i Russland

Eit militærdistrikt i Russland er ei territoriell, militæradministrativ oppdeling for landstyrkar, marine og luftstyrkar i fredstid. Oppgåva er styrkeproduksjon, utvikling av taktikk og operasjonell dugleik i krig, i tillegg til utvikling av garnisonar og annan infrastruktur for dei ståande styrkane i fredstid. I krig, forhøgd beredskap og i krise blir det skipa ein fellesoperasjonell strategisk kommando (Objedinjonnije Strategitsjeskije Komandovanii — OSK).

Militærdistrikt som vart skipa i 2010:
 Vestre militærdistrikt med hovudkvarter i Sankt Petersburg
 Søre militærdistrikt med hovudkvarter i Rostov-na-Donu
 Sentrale militærdistrikt med hovudkvarter i Jekaterinburg
 Austre militærdistrikt med hovudkvarter i Khabarovsk

OSK Nord vart skipa i 2014 som eit framtidig eige militærdistrikt med utgangspunkt i Nordflåten.

Litteratur 
 Военный энциклопедический словарь. — Moskva, Военное издательство, 1984, 863 sider. с иллюстрациями (ил.), 30 листов (ил.)
 Статистический ежегодник России. 1913. Издание ЦСК МВД. - СПб., 1914. — Отдел I. — С. 28.
 //Военный округ  Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
 Советские Вооруженные Силы, Moskva, 1978, 516 sider.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Militærdistrikt (Russland)» frå ,  den 28. januar 2017.  
 

Det russiske forsvaret
OSK

OSK (russisk объединенных стратегических командований, obedinennykh strategitsjeskikh komandovanij) er ein operasjonell strategisk kommando (forkorta til OSK på norsk òg) som vert sett i eit militærdistrikt i krig, forhøgd beredskap og i krise. Til engelsk vert omsett OSK til Joint Strategic Command (JSK).

OSK er underlagt Generalstaben, og det finst fem av desse i Russland etter 1. desember 2014, då OSK Nord vart etablert i Severomorsk for å få einskapleg kontroll over nordområda eller Arktis i Russland. Frå før (2010) fanst eit OSK for kvar av dei fire militærdistrikta: Vestre militærdistrikt etablerer OSK Vest. Søre militærdistrikt etablerer OSK Sør. Sentrale militærdistrikt etablerer OSK Senter. Austre militærdistrikt etablerer OSK Aust.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «OSK» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Det russiske forsvaret
BM-21

BM-21 «Grad» er ein lastebilmontert 122mm rakettkastar med 40 røyr i ein pakke på lasteplanet.
Kvart røyr vert lada med ein M-21OF rakett og alle rakettane kan skytast ut i løpet av 20 sekund. Systemet vart utvikla tidleg på 60-talet som ein oppfølging av det kjende "stalinorgelet" brukt under andre verdskrig. BM står for boyevaya mashina (stridskøyretøy), og har tilnamnet «Grad», som tyder halglskur.  Systemet har ei standard skotvidde på opptil 20 km, og er difor eigna spesielt til kontrabeskytning.

Versjonar
9P138 «Grad-1»: noko lettare versjon med berre 36 røyr i 6x6 format på eit ZIL-131 chassis.

BM-21V «Grad-V» (Vozdushnodesantiy – 'luftmobil'): Utvikla for dei russiske luftlandestyrkane i 1969 på eit GAZ-66 chassis med berre 12 røyr. 
9А51 «Prima»: Eit forsøk på vidare utvikling av Grad-systemet med 50 røyr på eit Ural-4320 5 tonns chassis.
9P132 «Grad-P» er eit berbart system med berre eitt røyr.
BM-21PD «Damba» (Protivodiversionnyi): System er tilpassa kystforsvaret med 40 røyr på Ural-375D eller Ural-43201 chassis. Det er særleg egna til vern mot undervassinfiltrasjon frå fiendtlege froskemenn, og har spesiell ammunisjon for dette: PRS-60 (Protivodiversionnyi Reaktivnyi Snaryad). Saman med ei ammunisjonsvogn vert dette komplekset kalla DP-62 «Damba».
9K51M «Tornado-G»: Den mest avanserte versjonen med bedre eldkontroll, GPS/GLONASS og automatisk målfølg+ing.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «BM-21» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Russiske rakettkastarar
Sjølvdrive artilleri
M-21OF

M-21OF er ein prefabrikkert rakett som er eigna til bruk i BM-21 rakettkaster med høgeksplosiv fragmenteringsgranat (HE-FRAG). Ladningen er eigna til å øydeleggja bombekasterstillingar, artilleristillingar, spreiingsområde for infanteri og støttepunkt.
Raketten er rekna som standard for BM-21, og har ei rekkjevidde på opptil 20 km. Det finst rakettar med større drivladning og med ei rekkjevidde på opptil 35 km, men med mindre verknad i målet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «M-21OF» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Sprengstoff
Generalstaben i Russland

Generalstaben i Russland (russisk Генеральный штаб Вооружённых сил Российской Федерации; Generalnyj sjtab Vooruzjonnykh sil Rossijskoj Federatsii) er Forsvarsdepartementet i Russland sitt sentrale og viktigaste organ for leiing av dei russiske væpna styrkane, og fører kommando over alle forsvarsgreiner.

Generalstaben forvaltar leiing av dei væpna styrkane, organiserer planlegging av forsvar av Russland, førebur mobilisering og koordinerer verksemda i alle forsvarsgreiner. Generalstaben er inndelt i ei rekkje hovuddirektorat (glavnoje upravlenije), direktorat (upravlenije) og kommandoar.

Struktur 

Direktorat:
 Operativt hovuddirektorat
 Andre hovuddirektorat (Tidlegare GRU - frå 2017 berre kalla Hovuddirektoratet) 
 Hovuddirektorat for organisering og mobilisering
 Hovuddirektorat for samband 
 Direktorat for elektronisk krigføring
 Direktorat for militær topografi 
 Åttande direktorat
 Direktorat for utvikling av droner
 Direktorat for operativ førebuing

Kommando:

Det finst eigne kommandoar for hær- sjø- og luft/luftforsvar og dessutan for Russlands strategiske rakettstyrkar og Russlands luftlandestyrker.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Generalstaben (Russland)» frå ,  den 28. januar 2017.  
 

Det russiske forsvaret
Amygdalin

Amygdalin (CHNO) er eit giftig og cyanogent glykosid som finst i fleire plantar, særleg i frøkjernar i aprikos, bittermandel, fersken, eple og plommer.

Både amygdalin og den modifiserte varianten laetril (CHNO) har sidan 1950-åra blitt fremja i alternativ kreftbehandling, ofte under den misvisande nemninga vitamin B. Korkje amygdalin eller laetril er eigentleg vitamin. Forsking har vist at stoffa ikkje er effektive i behandling kreft, og at dei dessutan er potensielt giftige eller dødelege fordi dei kan føra til cyanidforgifting.

Fremjinga av laetril til kreftbehandling har blitt skildra i medisinsk litteratur som eit mønstergodt døme på kvakksalveri, og som den «sleipaste, mest sofistikerte og desidert mest inntektsgjevande kvakksalvarkampanjen i medisinsk historie.»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Amygdalin» frå ,  den 28. januar 2017.

Bakgrunnsstoff 

Cyanogene glykosid
Fenylsambindingar
Plantegifter
Alternativ kreftbehandling
Orwellsk

«Orwellsk» er eit adjektiv som skildrar ein situasjon, ide eller samfunnsmessig tilstand som George Orwell identifiserte til å vere øydeleggjande for velferda til eit fritt og ope samfunn. Omgrepet definerer ei haldning og ein brutal og sterkt kontrollert politikk  praktisert av moderne undertrykkjande styresmakter, med bruk av propaganda, overvåking, feilinformasjon, fornekting av sanninga, og manipulasjon av fortida, inkludert bruk av «ikkje-person», tilfelle der ein person med tidlegare eksistens er fjerna frå dei offentlege arkiva og frå minnet. Ofte omfattar dette dei tilhøva som er skildra i romanane hans, spesielt i romanen 1984, men politisk dobbelttale blir kritisert gjennom alt av arbeid hans, til dømes i boka Politics and the English Language.

Romanen 1984 brukar tema frå livet i Sovjetunionen og krigstidsliv i Storbritannia som inspirasjon for fleira av motiva. Orwell utvikla idéar om personleg fridom og statleg styresmakt då han var britisk koloniadministrator i Burma.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Orwellian» frå ,  den 29. januar 2017.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Totalitarisme
George Orwell
Alternative fakta

«Alternative fakta» er ei frase som vart brukt av presidentrådgjevar Kellyanne Conway den 22. januar 2017 i aktualitetsprogrammet Meet the Press på fjernsynskanalen NBC i USA. I programmet freista ho å forsvare pressesekretær Sean Spicer sine usanne utsegner om kor mange som var til stades på Donald Trump sin innsettingsseremoni som president. Når ho kom under press i intervjuet med Chuck Todd i å forklare kvifor «Spicer ytra(r) ei beviseleg løgn», svarte Conway «Ikkje overdriv, Chuck. Du seier det er ei løgn, og ... pressesekretæren vår, Sean Spicer, gav alternative fakta.» Todd svara med å seie «alternative fakta er ikkje fakta. Dei er usanningar.» Conway svara at det ikkje nokon eksakt vitskap å telja publikum på over ein million menneske, og at utsegner frå Spicer ikkje kunne provast å vere sanne  eller usanne.

Conway sin bruk av omgrepet «alternative fakta» for å skildra kva er sett på som usanningar, vart hånt på sosiale medium, og kraftig kritisert av Dan Rather, Jill Abramson, og Public Relations Society of America. Uttrykket vart omfattande skildra som orwellsk, og salet av romanen 1984 har auka med 9500 prosent, slik at boka vart bestseljar på Amazon.com.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alternative facts» frå ,  den 29. januar 2017.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Totalitarisme
Politisk terminologi
2. motoriserte infanteridivisjon

2. motoriserte infanteridivisjon, med æresnamn «TAMAN», er lokalisert i Kalininets og tre taktiske manøverelement:
 1. motoriserte infanteriregiment, med æresnamn «Sevastopol», lokalisert i Kalininets
 15. motoriserte infanteriregiment, med æresnamn «Sjavlinskij», lokalisert i Naro-Fominsk
 1. stridsvognregiment lokalisert i Naro-Fominsk

Deltaking i storminga av parlamentsbygninga i Moskva
I oktober 1993 oppstod ei konstitusjonell krise i Russland. Striden stod mellom president Boris Jeltsin og parlamentet på bakgrunn av massive sivile demonstrasjonar mot Jeltsin sitt styre. Ei rekkje parlamentsmedlemmar hadde forskansa seg inne i parlamentet, og det var kampar i gatene. Morgonen den 4. oktober, stilte divisjonen opp på presidenten si  side i konflikten. Dette var dei dødeligaste gatekampane i Moskva sidan 1917, og episoden styrkte presidentmakta.  Ti stridsvogner frå divisjonen opna eld mot dei øvste etasjane i Det kvite hus i Moskva for å hindra skarpskyttarar i å skyte mot soldatar som skulle storme bygninga.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2. motoriserte infanteridivisjon» frå ,  den 28. januar 2017.  
 
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang

Sovjetunionens forsvar
Motoriserte infanteridivisjonar i Russland
Kalininets

Kalininets (russisk skrift Калининец) er ein landsby i nærleiken av Moskva.
Han ligg i Naro-Fominsk kommune og vart tidligare kalla garnison «Alabino» . Hovudkvarteret til 2. motoriserte infanteridivisjon i den russiske hæren ligg her.

Folketal og plassering 
Landsbyen hadde eit stabilt folketal på rundt 20 000 i perioden 2003-2016. Han ligg 35 km sørvest for Moskva sentrum. Det går motorveg heile denne strekninga (MKAD).

Infrastuktur 
Det er relativt stor byggeverksemnd av typen sports- og kultursentrum i landsbyen, som er venta å vekse frå 2017 på grunn av utbygging av garnisonar og annan militær infrastruktur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kalininets» frå ,  den 28. januar 2017.  

Moskva oblast
Landsbyar i Russland
11. armékorps

11. armékorps er ei operasjonell eining i Austersjøflåten og Vestre militærdistrikt i den russiske hæren. Ho vart skipa i 2016 og har hovudkvarter i Kaliningrad oblast.

Manøverelement

7. motoriserte infanteribrigade, lokalisert i Kaliningrad

79. motoriserte infanteribrigade, lokalisert i Gusev

Eldstøtte

152. bakke-til-bakke missilbrigade, lokalisert i Tsjernjakhovsk

244. artilleribrigade lokalisert i Kaliningrad

22. luftvernbrigade, lokalisert i Kaliningrad

Referansar

Russiske arméar og armékorps
Gunnar Skaug

Gunnar Skaug () var ein norsk journalist og politikar frå Sarpsborg som representerte Østfold og Arbeidarpartiet på Stortinget i periodane 1969-73 og 1981-2001. Han var president i Odelstinget frå 1993 til 2001.

Skaug tok eksamen artium i 1959 og var deretter journalist i Østfold-Posten eit par år. Frå 1962 til -63 var han soldat i FN-styrkane i Gaza, før han byrja på Nordisk Folkehøyskole i Genève hausten 1963. Deretter var han journalist i Moss Dagblad, til dess han i 1965 vart redaktør av Fritt Slag og samtidig journalist i Finnmark Dagblad. I 1967 kom han tilbake til Moss Dagblad og jobba som journalist i to år før han vart vald inn på Stortinget i 1969. I Moss var han med i kommunestyret frå 1968 til -75. Her var han også formann i skulestyret i perioden 1972-75.

Valbolken 1969-73 var Skaug stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i Østfold, men han vart ikkje attvald i 1973 og nådde heller ikkje opp ved stortingsvalet 1977. Åra 1973-81 arbeidde han i staden som sekretariatsleiar for stortingsgruppa til Arbeidarpartiet. Fyrst ved stortingsvalet 1981 lukkast Skaug å kome innatt på Stortinget frå Østfold-benken, der han så vart verande fast representant til 2001. Gjennom sine til saman seks periodar som stortingsmann, bytta Skaug alltid stortingskomite etter vala. Han var såleis medlem 1969-73 og sekretær 1971-73 i Adminstrasjonskomiteen, skiftet til sekretær kom då den fyrste Bratteli-regjeringa vart danna i mars 1971. Deretter var han medlem 1981-85 i Sosialkomiteen, 1985-89 i Kyrkje- og undervisningskomiteen, 1989-93 i Utanriks- og konstitusjonskomiteen og 1993-97 i Forsvarskomiteen. Den siste tingperioden, 1997-2001, var han med i Kontroll- og konstitusjonskomiteen, som leiar av komiteen frå då Jens Stoltenberg skipa si fyrste regjering i mars 2000.

Skaug var landsstyremedlem i Det norske Arbeidarparti 1977-81 og 1989-91.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Folk frå Sarpsborg