alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Johannes Bragstad

Johannes Sivertsson Bragstad () var ein norsk skulestyrar, gardbrukar og politikar frå Inderøy. Han møtte på Stortinget for Venstre og for Bondepartiet. Kristian Bragstad var bror hans.

Far hans var gardbrukar på Bragstad i Sandvollan herad (Inderøy). Sjølv gjekk han 1875-76 Foosnæs folkehøgskule i Trøndelag og 1880-81 og 1885-87 på Askov i Danmark. Frå 1887 til -90 var han lærar på folkehøgskule ved Levanger, medan han 1891-92 budde i Kristiania der han lytta til førelesingar ved universitetet og arbeidde på 'Det kjemiske laboratorium'. Åra 1892-95 var han lærar på amtsskule i Nordre Trondhjems amt, deretter 1895-1900 landbrukslærar på Mære landbruksskule. I 1900 kjøpte han saman med O. K. Kuløy og I. Sakshaug amtmannsgarden Sund i Inderøy og  oppretta Sund folkehøgskole. Kuløy forlet skulen i 1904 og Sakshaug i 1910, perioden 1910-21 var Bragstad eineeigar og styrar av både skulen og garden. Han skøytte i 1932 garden over på sonen sin.

Bragstad var ordførar i Sparbu for Venstre 1899-1900, sidan medlem av Inderøy heradsstyre i eit par periodar. Han var formann i fylkesskulestyret 1903-18.

Bragstad var 2. varamann for Venstre i Nordre Trondhjem 1903-06, møtte i 1905 frå den 3. mai i staden for svogeren Hans Konrad Foosnæs. Han var medlem av landbrukskomiteen. Perioden 1922-24 representerte han  Bondepartiet i Nord-Trøndelag på Stortinget og var medlem av kyrkje- og skulekomiteen. Frå 1923 var han medlem av landsstyret i Norges Bondelag.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
Johannes Bragstad hos Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Folk frå Inderøy

nb:Johannes Bragstad
Savva Mamontov

Savva Ivanovitsj Mamontov  () var ein kjend russisk industrigründer, forretningsmann, entreprenør og kunstmesen.

Liv og gjerning
Mamontov var fødd i Jalutorovsk i dagens Tjumen oblast. Far hans var kjøpmann og industrieigar. I 1841, same året som Savva vart fødd, busette familien seg i Moskva. Frå 1852 studerte han i St. Petersburg, og seinare på universitet i Moskva. I 1864 budde han i Italia, der han tok læretimar i song.

År 1869 vart Mamontov styreformann for Moskva-Jaroslavl-jarnbanen. Han var også involvert i bygginga av Donetsk-jarnbanen frå 1876 til 1882.

Mamontov kjøpte i 1870 godset Abramtsevo nord for Moskva, og grunnla der ei kunstnarforeining som omfatta størsteparten av dei fremste russiske kunstnarane i dei siste tiåra av 1800-talet, slike som Konstantin Korovin, Rafail Levitskij, Mikhail Nesterov, Ilja Repin, Vasilij Polenov, Valentin Serov, Mikhail Vrubel, Vasnjetsov-brørne, Viktor Hartmann og Mark Antokolskij. Kunstnarkolonien som heldt til der i 1870- og 1880-åra søkte å gjenskape ånda i russisk mellomalderkunst. Fleire arbeidsstover vart bygt og der ein handlaga møblar, kjeramikkflisar, og silkevarer metta med tema henta frå russisk tradisjon.

Mamontov støtta også den private russiske operaen, som mellom anna  bringa fram den store russiske bassongaren Fjodor Sjaljapin, og gav midlar til russiske operakomponisstar som Pjotr Tsjajkovskij, Nikolaj Rimskij-Korsakov, Aleksandr Borodin, Modest Mussorgskij og mange andre. Drama og operaer basert på russisk folklore, som til dømes Rimskij-Korsakovs Snøjenta vart oppsett i Abramtsevo av Konstantin Stanislavskij, med kulissar forma av Vasnjetsov-brørne, Mikhail Vrubel og andre framifrå målarar. 'Den russiske privatoperaen' var Mamontovs viktigaste tilskot til russisk kunstliv. Mamontov var både teaterleiar, dirigent og songlærar.

I 1899 vart Mamontov arrestert og påklaga for underslag i samband med bygginga av jarnbanen til Jaroslavl. Han vart i 1900 dømd, og spela sidan inga rolle i russisk næringsliv og kulturliv.

Han døydde i Moskva i 1918.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 19. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff
The Russian Cultural Navigator: THE MOSCOW MEDICI (about Savva Mamontov) 
The Russian Cultural Navigator: SAVVA MAMONTOV 
Mamontov Savva Ivanovich, Russian entrepreneur and patron of art

Russarar
Niklas Moisander

Niklas Moisander () er ein finsk fotballspelar som har spela for Werder Bremen i tysk bundesliga, og tidligere for det finske fotballandslaget.

Moisander drog til Nederland og Ajax som 18-åring, men kom aldri med på førstelaget der, og gjekk til slutt til Zwolle i nest høgste divisjon i Nederland. Etter å ha lukkast bra der, gjekk han til toppklubben AZ sommaren 2008. Han vart seriemeister i Nederland med AZ i 2009.

29. mai 2008 debuterte han for Finland sitt A-landslag i ein privatlandskamp mot Tyrkia, og 10. oktober 2009 skåra han det første landslagsmålet sitt i ein VM-kvalifiseringskamp mot Wales.

Tvillingbroren hans, Henrik Moisander, har òg fotballandskampar for Finland.

Finske fotballspelarar
Finlandssvenskar
Ajax-spelarar
Zwolle-spelarar
AZ-spelarar
Zsolt Laczkó

Zsolt Laczkó () er ein ungarsk fotballspelar som har spela for Sampdoria i italiensk Serie A. Han har òg landskampar for Ungarn.

Laczkó vart seriemeister i Ungarn med Debrecen i 2010. Han debuterte for Ungarn sitt A-landslag 29. mai 2010 i ein privatlandskamp mot Tyskland. Den første landskampen i ei turnering, fekk han 3. september 2010, i ein EM-kvalifiseringskamp mot Sverige.

Ungarske fotballspelarar
Olympiakos-spelarar
Levadiakos-spelarar
Leicester-spelarar
Sampdoria-spelarar
Magne Dybvig

Magne Johan Dybvig () er ein norsk filosof.

Dybvig er professor i filosofi ved NTNU. Han har arbeidd særleg med felt som fenomenologi, analytisk filosofi, sinnsfilosofi og metafysikk. Han er far til filosofen Dagfinn Dybvig og dei har saman gitt ut læreboka til examen philosophicum "Det tenkende mennesket" (Tapir Akademisk Forlag: 2003) som blir nytta ved NTNU.

Norske filosofiprofessorar
Norske sakprosaforfattarar
Professorar ved NTNU
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Igor Țîgîrlaș

Igor Țîgîrlaș () er ein moldovsk fotballspelar som har spela på midtbanen for Metalurh Zaporizjzja i den ukrainske fotballigaen, og for det moldovske landslaget.

Țîgîrlaș vart seriemeister i Latvia med Ventspils i 2007. Han debuterte for Moldova sitt A-landslag i 2007.

Moldovske fotballspelarar
Metalist Kharkiv-spelarar
FK Kharkiv-spelarar
Metalurh Zaporizjzja-spelarar
Fylkesveg 651 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 651 (fleirtyding)

Fylkesveg 651 i Telemark går mellom Åmot i Hjartdal kommune og Dal i Tinn kommune. Vegen er 47,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Åmot
 frå Tuddal til Bondal (17,0 km)
Flisetjørn  høgste punkt på vegen, 1260 moh

 Gaustatoppen
 Dal

Bakgrunnsstoff

 651
Vegar i Hjartdal
Vegar i Tinn
Fylkesveg 652 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 652 (fleirtyding)

Fylkesveg 652 i Telemark går mellom Tuddal og Bondal i Hjartdal kommune. Vegen er 17,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tuddal
Endepunkt Bondal

Bakgrunnsstoff

 652
Vegar i Hjartdal
Zurab Khizanisjvili

Zurab Khizanisjvili, georgisk ზურაბ ხიზანიშვილი () er ein georgisk fotballspelar som i 2011/12-sesongen spela i forsvar for Kayserispor i den tyrkiske fotballigaen, og for Georgia sitt landslag.

Khizanisjvili spelte for fleire klubbar i heimbyen Tbilisi, før han i 2001 drog til skotsk fotball og eliteserieklubben Dundee FC. I 2003 gjekk han til toppklubben Rangers. Han vart seriemeister i Skottland med Rangers i 2004/05-sesongen, men spelte berre 16 seriekampar den sesongen. Sommaren 2005 drog han til Blackburn Rovers i engelsk Premier League. Han spelte dei fleste seriekampane i den første sesongen sin der, og rundt halvparten av kampane neste sesong, men hadde større og større problem med å komma på førstelaget. I 2009 gjekk han på lån i tre månader til Newcastle United i nest høgste divisjon, og då den låneperioden gjekk ut, gjekk han til Reading i januar 2010. Låneperioden vart forlenga i august 2010 til heile 2010/11-sesongen.

Khizanisjvili debuterte for Georgia sitt A-landslag i 1999. Han skåra det første landslagsmålet sitt 6. juni 2009 i ein privatlandskamp mot Moldova.

Georgiske fotballspelarar
Dundee-spelarar
Rangers-spelarar
Blackburn-spelarar
Newcastle-spelarar
Reading-spelarar
Kayserispor-spelarar
Tuddal

Tuddal er ei bygd i Hjartdal kommune i Vestfold og Telemark som ligg sør for Rjukan og ved foten av Gaustatoppen.

Naturen kring bygda er godt eigna til turar heile året. Om vinteren køyrer Tuddal Løypelag opp fleire mil med løyper. På Gaustablikk skisenter er det gode tilhøve for alpint. (OBS: Vegen Tuddal - Gaustablikk er vinterstengd. Omkøyring på E361 via Sauland). Om sommaren kan området by på turar i variert terreng med fin moglegheiter for fiske.

Fyrste ledd i namnet kjem truleg av tuft.

Bilete

Kjelder 
 «Tuddal» i Store Norske Leksikon

Bakgrunnsstoff 
 Tuddal - på solsida av Gaustatoppen  info om me.a. aktivitetar og overnatting 

Geografi i Hjartdal
Bygder i Vestfold og Telemark
Fylkesveg 601 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 601 (fleirtyding)
Fylkesveg 601 i Telemark går mellom Tinnå bru og Folsland i Notodden kommune. Vegen er 21,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tinnå bru
 Folsland

Bakgrunnsstoff

 601
Vegar i Notodden
Fylkesveg 602 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 602 (fleirtyding)
Fylkesveg 602 i Telemark går mellom Notodden sentrum og Bolkesjø i Notodden kommune. Vegen er 19,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Notodden sentrum
 Bolkesjø

Bakgrunnsstoff 

 602
Vegar i Notodden
Dekel Keinan

Dekel Keinan, hebraisk דקל קינן‎ () er ein israelsk fotballspelar som har spela i forsvar for Blackpool i engelsk Premier League, og på Israel sitt landslag.

Keinan vart seriemeister i Israel med Maccabi Haifa i 2004 og 2009. Sommaren 2010 forlet han Israel og gjekk til den nyopprykte Premier League-klubben Blackpool på ein eittårs kontrakt.

Han debuterte for Israel sitt A-landslag 2. juni 2007 i ein EM-kvalifiseringskamp mot Makedonia.

Israelske fotballspelarar
Blackpool-spelarar
Lade gård

Lade gård var i vikingtida sete for Ladejarlene (eigentleg Jarlane av Strinda) og var eit viktig maktsentrum i Noreg. Garden er særleg knytt til rikssamlinga der Håkon Grjotgardsson Ladejarl var sentral i å stabilisere Harald Hårfagre som konge av Noreg. Etter at den siste Ladejarlen Håkon Eiriksson, som òg var riksstyrar, omkom i 1029 eller 1030, mista garden sin nasjonale betydning, men var likevel ein rik og viktig gard lokalt. Etter at kristendommen vart innført vart garden lagt under kyrkja og etterkvart som klostergods for Bakke kloster. Garden vart krongods etter reformasjonen og på slutten av 1500-talet ser han ut til å ha komme i privat eige.

Bygningar

Dagens bygningar er for det meste oppført i 1810/11 da garden var eigd av den trondheimske grosserarfamilien Meinecke. Dei er oppførte i empirestil og er saman med den restaurerte hagen det mest komplette og bevarte empireanlegget i Noreg.

Undervisningslokale
I perioden 1922 til 1960 heldt Noregs lærarhøgskole til i lokala. Frå 1964 til 1994 vart lokala nytta av Sosialhøgskolen i Trondheim.

Eigarar
Trondheim kommune kjøpte garden i 1917.
Reitangruppen kjøpte garden i 1992 og gav han namnet Lade Gaard.

Bakgrunnsstoff 
 
 Strinda historielag sine sider om Lade gård
 Kunsthistorie.com: Lade Gaard
 Reitangruppens sider om Lade gård 

Gardar i Trondheim
Reitangruppen
Herregardar i Noreg
Kulturminne i Trondheim
Freda bygg i Trøndelag
Sosialhøgskolen i Trondheim

Sosialhøgskolen i Trondheim er ein tidlegare høgskole for sosionomutdanning, etablert i Trondheim i 1962 som Sosialskolen i Trondheim. Skolen vart i 1994 fusjonert inn i Høgskolen i Sør-Trøndelag.

Skolen fekk høgskolestatus i 1968. Skolen hadde lokale på Lade gård. I 1989 starta ein barnevernspedagogisk utdanning ved skolen. Skolen fekk då to linjer: sosiallinja og barnevernslinja.

Kjelder

Tidlegare høgskular i Noreg
Utdanning i Trondheim
Høgskolen i Sør-Trøndelag
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1964
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 1994
1964 i Noreg
1994 i Noreg
Fylkesveg 6006

Fylkesveg 6006 i Noreg går mellom Frisvollkrysset (Eidsbygda) og Ottestad i Rauma kommune i Møre og Romsdal. Vegen er 7,6 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 182.

Kommunar og knutepunkt

 Frisvollkrysset (Eidsbygda)
Endepunkt Ottestad

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 6006
Vegar i Rauma
Fylkesveg 182

Fylkesveg 182 kan visa til:

Tidlegare fylkesveg 182 i Akershus, no fylkesveg 1430
Tidlegare fylkesveg 182 i Aust-Agder, no fylkesveg 3556
Tidlegare fylkesveg 182 i Finnmark, no fylkesveg 8058
Tidlegare fylkesveg 182 i Møre og Romsdal, no fylkesveg 6006
Tidlegare fylkesveg 182 i Sogn og Fjordane, no fylkesveg 5602

Fylkesveg 182
Jan Grund

Jan Grund () er ein norsk BI-professor i økonomi. Jan Grund er utdanna sosialøkonom frå Universitetet i Oslo. Han er dessutan styreleiar ved Oslo Nye Teater og styremedlem i Oslo Kinematografer i tillegg til Black Box Teater. Han har dessutan medverka som ressursperson i ei rekke regjeringsoppnemnde utval.

I 2008 utga Grund boka Kulturpolitikk er kunst. Den belyser aspekt ved norsk kulturpolitikk, korleis kulturinstitusjonar blir organisert og korleis ein må forstå og handtere dei.

Grund tiltrådte 1. april 2008 stillinga som rektor ved Høgskolen i Akershus (HiAk), der han er tilsett i eit åremål for fire år.

Han er son av tidlegare justisminister Inger Louise Valle.

Grund er busett i Oslo.

Kjelder

Norske økonomiprofessorar
Fylkesveg 160 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 160 (fleirtyding).
Fylkesveg 160 i Møre og Romsdal går mellom Flatekrysset og Helland i Vestnes kommune. Vegen er 5,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Flatekrysset
  Helland

Bakgrunnsstoff

 160
Vegar i Vestnes
Fylkesveg 162 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 162 (fleirtyding).
Fylkesveg 162 i Møre og Romsdal går mellom Vik og Øverås i Vestnes kommune. Vegen er 5,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Vik
Kommunal veg frå Øverås til Leirvågen (2,6 km)

Bakgrunnsstoff

 162
Vegar i Vestnes
Fylkesveg 147 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 147 (fleirtyding).
Fylkesveg 147 i Møre og Romsdal går mellom Vatne i Haram kommune og Fiksdal i Vestnes kommune. Vegen er 15,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Vatne

 Fiksdal

Bakgrunnsstoff

 147
Vegar i Ålesund
Vegar i Vestnes
Frederik Meyn

Frederik Meyn () var ein dansk-norsk offiser og næringsdrivar.

Meyn var frå København, der far hans var arkitekt. Han vart offiser i 1807 etter utdanning i heimbyen København. År 1811 vart han forflytta til 15. kompani i Christiania og Noreg. Under krigen i 1814 kommanderte han ein artilleridivisjon i eigenskap av premierløytnant, forfremja til artillerikaptein i 1819. Frå 1842 var han oberstløytnant og felttymeister, 1853 oberst.

Då Poul Steenstrup døydde i 1824 vart Meyn beordra til å styre Kongsberg Våpenfabrikk. Ved kongeleg resolusjon av 11. september 1839 vart Meyn tilsett som direktør ved Kongsberg sølvverk, ei stilling han hadde livet ut.

Mey representerte Kongsberg på Stortinget i 1839. Han var riddar av St. Olavs orden, riddar av Dannebrogordenen og riddar av Sverdordenen.

Han døydde i Christiania i 1853.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar for Kongsberg
St. Olavs Orden
Nordmenn av dansk opphav
Folk frå København
Folk frå Kongsberg
Johan Ameln

Johan Gerhard Theodor Ameln () var ein norsk kjøpmann og Venstre-politikar frå Bergen. Henrik Ameln var brorson hans.

Far hans var kjøpmann i Bergen. Sjølv var han elev av Bergens handelsinstitutt 1861-63 og var deretter kjøpmann og skipsreiar i fødebyen. Han var medlem av formannskapet i Bergen 1881-88, ordførar 1886-87. Ameln var med å stifte både Bergens Kreditbank, Bergens dampskipsassuranseforening og Selskabet for de norske Fiskeriers fremme.

Ameln var 2. representant på Stortinget for Bergen i perioden 1889-91. Han var sekretær i næringskomite nr. 1.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Bergen
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Ordførarar i Bergen
St. Olavs Orden
Norske kjøpmenn
Folk frå Bergen
Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme

Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme er ei foreining som arbeider for å fremje dei norsk saltvass- og ferksvassfiskeria. Selskapet vart stifta 26. april 1879 i Bergen og har hovudkontor i byen. Det eig og driv Norges Fiskerimuseum og eit stort fagbibliotek.

Selskapet skulle arbeide for utklekking og oppdrett av yngel, forbetring av reiskapar og fangstmetodar, og forbetring av fiskeriprodukta. Handelsstanden i Bergen utgjorde hovudtyngda i selskapet. Mellom dei 17 som stod bak innbydinga til skipinga var det ingen fiskarar. 

Selskapet tok mål av seg til å fylle alle fellesoppgåver i fiskerinæringa. Indredepartementet brukte det som konsulent i fiskerispørsmål. Det mottok direkte statstilskot, i tillegg til at det formidla støtte til andre. Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme fekk mykje mindre å seie då fiskeristyrelsen, som seinare vart Fiskeridirektoratet vart oppretta i 1900. I 1882 skipa selskapet Fiskerimuseet i Bergen, frå 1993 Norges Fiskerimuseum. Selskapet gav ut Norsk Fiskeritidende i tidsrommet 1882-1930. Frå 1903 gav det ut Norsk Fiskeralmanakk. På same tid tok det til å bygge opp eit fagbibliotek. No er det om lag 30 000 bind, som ein finn i Norges Fiskerimuseum sine samlingar.

Ulike laboratorium og forskingstiltak har vore og er lokaliserte ymse stader i Noreg.

Kjelde

Gyldendals store konversasjonsleksikon, bind 5. 1972
Pål Christensen og Abraham Hallenstvedt: I kamp om havets verdier. Norges Fiskarlags historie. Norges Fiskarlag 2005
Anders Haaland: Norges Fiskerimuseum - landets eldste næringsmuseum, i  Norges Fiskerimuseum, Årbok 1999

Norsk fiske
Skipingar i 1879
Næringsliv i Bergen
Norske fiskeriorganisasjonar
Andreas Andresen

Andreas Andresen () var ein norsk typograf, kjøpmann og Venstre-politikar frå Aurskog.

Far hans var gardbrukar og snikkar. Sjølv byrja han i lære hos typograf i Christiania i 1873. Han var tilsett i Steenske Bogtrykkeri i femten år. Som typograf hadde hadde fleire tillitsverv i lag for typografar. Tida 1894-1911 dreiv han ei kjøpmannsforretning i hovudstaden.

Andresen var stortingsrepresentant i valperiodane 1895-97 og 1898-1900. Han var vald inn for Venstre i valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. I begge periodane var han medlem i sosialkomiteen, i den siste også av valkomiteen.

Kjelde
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
Omtale hos Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Folk frå Aurskog-Høland
Yngvar Ustvedt den eldre

Nils Yngvar Ustvedt () var ein norsk lege og Høgre-politikar frå Vestre Aker (i dagens Oslo). Hans Jacob Ustvedt var sonen hans.

Ustvedt var son av ein teglverksdisponent. Sjølv vart han student i 1886, cand. med. i 1892 og dr. med. i 1900. Han var reservelege 1894-96 ved Ullevål epidemisjukehus, assistent 1896-98 ved universitetets hygieniske institutt. Frå 1898 var han sunnhetsinspektør i Kristiania med ansvar for epidemiske, tuberkuløse og veneriske sjukdomar. Frå 1909 var han også lærar i skulehygiene ved universitetets pedagogiske seminar.

Ustvedt sitt spesialfelt var epidemiologi, og han føretok fleire studiereiser i Europa, Tyskland og Italia, frå 1894 av. I 1901-02 reiste han til India for å lære meir om pest og kolera.

Ustvedt var aktiv Høgre-politikar, og var leiar for Den konservative Forening i Christiania (Oslo Høgre) frå 1908 til -10. Frå 1908-12 var han også medlem av sentralstyret i Høgre. Han sat i Kristiania bystyre i tida 1898-1904. Ustvedt var stortingsrepresentant 1913-15 for Uranienborg krins, medlem av budsjettkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Vitskapleg tilsette ved Universitetet i Oslo
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Oslo
Høgrepolitikarar i Oslo
Norske legar
Politikarar frå Oslo
Griff

Griff er eit fabeldyr med løvekropp og ørnehals, ørnevenger og ørnehovud.

Variantar av dette fabeldyret er kjende frå særs gamal tid som bilete og skulptur i fleire kulturar, mellom anna frå slutten av sjette tusenåret før Kristus i oldtidsriket Elam (i det som no er Sørvest-Iran), frå om lag tredje tusenåret før Kristus i Egypt, frå den greske og romerske antikken, og frå europeisk mellomalder.

Til liks med mange andre fabeldyr frå gamal tid, vart griffen rekna for verkeleg å eksistere. Han spela ofte ei rolle i mytologien, og kunne verte assosiert med guddomar og heltar, knytt til dødsriket som til dømes det dyret som førte dei døde dit, eller som vaktar dødsriket osb. I den kristne kunsten og litteraturen fekk han tidleg ein plass.

Griff i Harry Potter-serien 
I Harry Potter-serien er Griffen eit dyr som stammar frå Hellas som ofte blir brukt til å vakte trollmannsgull. Den har fått MD-klasse XXXX, et rått kjøt og er ville av natur. Nokre få trollmenn har greidd å vinne venskap med den.

Sjå òg 
 Kimære, gresk mytisk vesen, ofte ei løve med eit geitehovud på ryggen
 Pegasus, ein kvit, venga hingst i gresk mytologi 
 Sfinks, mytisk vesen med menneskehovud og løvekropp

Kjelder 
 Fabeldyr og hvor de er å finne

Kunst
Fabeldyr
Greske mytologiske vesen
Knut Uksnøy

Knut Larsson Uksnøy () var ein norsk fiskar, organisasjonsmann og politikar. Han var fødd på Uksnøya som då låg i Haram på Sunnmøre, seinare overflytta til Sandøy i Romsdal. 

Knut Uksnøy tok til som fiskar 15 år gamal, og vart skipper på eigen båt då han var 22. Han vart med i Harøens Fiskeriforening i 1898. Han var pådrivar ved skipinga av Sunnmøre og Romsdal Fiskerforening i 1915. Like eins gjekk han sterkt inn for skiping av Norges Fiskarlag i 1926. I ein avisartikkel i februar 1927, skisserte han korleis omsetninga av storsild burde organiserast. Ideane hans låg til grunn då Storsildlaget vart skipa seinare same året. Her sat han i styret frå starten og til 1933. 1944–1945 var han formann i Sunnmøre Fiskarlag.

Under 2. verdskrigen freista NS å få kontroll over Norges Fiskarlag. Det lukkast ikkje. Sidan Knut Uksnøy var kritisk til leiinga i fiskarlaget i andre saker tok NS utsegnene hans til fordel for seg. Det var det ikkje grunnlag for. Likevel førte det til at Knut Uksnøy vart suspendert frå Norges Fiskarlag på landsmøtet i 1945. Ei medårsak til suspensjonen kan ha vore at Sunnmøre Fiskarlag, der han var formann, låg i strid med Norges fiskarlag om organiseringa av fiskeriomsetninga. Uksnøy gjekk til rettssak mot fiskarlaget. Han fekk medhald i Trondheims byrett i 1948. Etter at partane inngjekk forlik, var suspensjonen oppheva og Knut Uksnøy fekk erstatning. I 1953 vart han utnemnd til æresmedlem i Norges Fiskarlag. 

Knut Uksnøy skreiv manusskriftet til fiskarfilmen Ut mot havet, som var ferdig i 1955. Han leidde arbeidet med utgjevinga av Fallboka for Møre og Romsdal, som Sunnmøre fiskarlag gav ut i 1959. 
Uksnøy stod på førsteplass på lista til Aktive Fiskarar ved Stortingsvalet i 1936. Ved Stortingsvalet i 1945 vart han 1. vara representant for Bondepartiet i Møre og Romsdal. Han møtte og på Stortinget ei kortare tid.

Knut Uksnøy fekk Kongens fortenestmedalje i gull i 1959.

Kjelder 
 Harald Kjølås: Fiskarhøvdingen i 100 år 100 navn Personer som har preget hundreåret på nordvestlandet Sunnmørsposten Forlag 2000
 Pål Christensen og Abraham Hallenstvedt: I kamp om havets verdier. Norges Fiskarlags historie. Norges Fiskarlag 2005
 stortinget.no

Folk frå Haram
Folk frå Sandøy
Kongens fortenestmedalje i gull
Norske fiskarar
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar frå Sp
Symfoni nr. 4 av Haydn

Symfoni nr. 4 i D-dur av Joseph Haydn, Hoboken I/4, trur ein vart skriven mellom 1757 og 1761.

Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Som vanleg for perioden, er han i tre satsar:

Presto, 4/4
Andante i D-moll, 2/4
Tempo di Menuetto, 3/8

Den andre satsen har ein synkopert del for andrefiolin. Den vandrande åttandedelsnoten for andrefiolinane er forskyvd eit halvt steg (ein sekstandenote) frå førstefiolinane som spelar over han.

Finalen er markert som Tempo di Menuetto, men er ikkje i 3/4-takten til ein menuett, men i 3/8 som er typisk for dei tidlege symfoniske finalane til Haydn. I motsetnad til andre menuettar, manglar satsen ein sentral triodel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 4 (Haydn)» frå ,  den 20. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Symfoni 004