alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Seliger

Seliger (russisk Селигер) er ein innsjø i Tver oblast og dei nordlegaste områda av Novgorod oblast i Russland. Han ligg nordvest i Valdajhøgdene og er ein del av nedslagsfeltet til Volga. Han ligg 205 meter over havet og har eit areal på 212 km². I snitt er han 5,8 m djup.

Seliger ligg i eit vakkert landskap med skogkledde åsar. Han er ein del av eit naturreservat og vert stundom kalla «den europeiske Bajkalsjøen» på grunn av det mangfaldige og unike dyre- og plantelivet, på same måte som Bajkalsjøen. 

Ostasjkov er den einaste byen ved innsjøen og ein populær feriestad. 

Øya Stolbnyj med Nilov kloster ligg i innsjøen.

Bakgrunnsstoff 
 Turisme i området rundt Seliger 
 Kart over Seliger

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Seliger» frå , den 31. august 2008. 
 

Novgorod oblast
Tver oblast
Innsjøar i Russland
Senezjsjøen

Senezjsjøen (russisk Сенеж), òg kalla Senezjskoje (Сенежское), er ein innsjø i Moskva oblast i Russland, om lag 60 km nordvest for Moskva. Han har eit areal på 7 km². Byen Solnetsjnogorsk ligg på vestsida av innsjøen. Elva Sestra har utspringet sitt her.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Senezh Lake» frå , den 31. august 2008. 

Moskva oblast
Innsjøar i Russland
Sjirasjøen

Sjira er ein meromiktisk innsjø nær Sjira i Republikken Khakasia i Russland. Han har eit areal på 35,9 km² og er 23 meter på det djupaste.

Galleri

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Shira» frå , den 31. august 2008. 
 

Meromiktiske innsjøar
Innsjøar i Russland
Khakasia
Saltsjøar
Sjunet

Sjunet er ein meromiktisk innsjø nær Sjira i republikken Khakasia i Russland.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Shunet» frå , den 31. august 2008. 
 

Meromiktiske innsjøar
Innsjøar i Russland
Khakasia
Saltsjøar
Margit Sandemo

Margit Sandemo () var ein norsk-svensk forfattar. Ho var kjend for populær- eller underhaldningslitteratur, som serien Sagaen om Isfolket. Sandemo skreiv til saman 185 bøker som blei selde i meir enn 37 millioner eksemplar. 

Sandemo var fødd på Østre Toten) i Noreg, men voks opp i Sverige og skreiv på svensk.

Ho debuterte i 1964 med De tre frierne, som gjekk som føljetong i Norsk Ukeblad.

Verk

Dei best kjende romanseriane 
 Sagaen om Isfolket (1982–1989)
 Heksemesteren (1991–1994)
 Sagnet om Lysets Rike (1995–2000)
 De svarte ridderne (2000–2003)
 Blålys! (2004)
 Trollruner (2005–2007)
 Kiaras saga (2013)

Best kjnede føljetongar/dobbeltbøker 
 Barn av ensomheten  (1978)
 Nattens tårer  (1978)
 Fredløse hjerter  (1966)
 Konkylien  (1979)
 Den sorte engel  (1972)
 Ridderens datter  (1980)
 Piken med sølvhåret  (1971)
 Farlig flukt  (1965)
 Bergtatt (roman)|Bergtatt  (1965)
 Skogen har mange øyne  (1978)
 De hvite steinene  (1970)
 Skyggen av en mistanke  (1980)
 Over alle grenser  (1967)
 For meg fins ingen kjærlighet (1982) 
 Elskede, hvem er du  (1974)
 Dypt inne i skyggene  (1979)
 Forhekset (roman)|Forhekset  (1970)
 Tårnet i det fjerne  (1974)
 Spøkelsesborgen  (1968)
 Fabians brud  (1974)
 Det vanskelige valget (1982) 
 Brev til Ensom  (1965)
 Under evige stjerner (roman)|Under evige stjerner  (1965)
 De forlatte barna  (1976)
 Meldt savnet  (1975)
 Kirken ved havet  (1982)
 Hekser kan ikke gråte  (1975)
 Ulven og månen  (1969)
 Kongens brev  (1984)
 De tre frierne  (1964)
 Nøkkelen  (1977)
 Kongekronen  (1976)
 Jomfruen fra Tåkeskogen  (1976)
 Sindre, min sønn  (1977)
 Selv om jeg elsker deg  (1978)
 Stjernetegnet  (1984)
 Gullfuglen  (1979)
 Lyset på heden  (1986)
 Søk ikke for dypt  (1991)
 I natten stillhet (1998)
 Ensom i verden  (1999)
 Tessa (roman)|Tessa  (1996)
 Den mørke sannheten  (2001)
 Legenden om den øde skogen  (1992)
 Barnebruden  (1998)
 Drømmen om en venn  (1996)
 Yrsa - den glemte dronningen  (2008)
 Spindelvev (roman)|Spidelvev  (2009)

Frittståande bøker i utval 
 Draugens hånd
 Livsglede
 Kjære Margit
 I død og lyst
 Grav under høstløv
 Skattejakten (roman)|Skattejakten
 Vi er ikke alene
 Jovisst har dyrene sjel
 Jovisst har dyrene sjel 2
 Jonathan  (1973)
 Vargabys jomfruer  (1973)
 På spor av ridderne Din hjelper finnes'' Ørnenes rike - Historien om en fjelldal Ravnenes dal - Historien om en fjelldal Tranenes fristed - Historien om en fjelldal''

Kjelder

Norske forfattarar
Svenskspråklege forfattarar
Folk frå Østre Toten
 Kategori:Norske skjønnlitterære debutantar i 1964
Sterzj

Sterzj er den tredje største av Valdajsjøane i Tver oblast i Russland. Han har eit areal på 18 km² og er den første innsjøen som Volga renn gjennom. Innsjøen er 12 km lang og opp til 1,5 km brei. I snitt er han 5 meter djup. Han har gjeve namn til Sterzjkrossen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Sterzh» frå , den 31. august 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Tver oblast
Suavjärvi

Suavjärvi (russisk Суавъярви) er ein innsjø og eit nedslagskrater i Karelia i Russland, om lag 50 km nord for byen Medvezjiegorsk. Suavjärvi er om lag 3 km brei og ligg midt i krateret. 

Krateret er 16 km i diameter og er estimert til å vere 2,4 milliardar år gammalt i grensa mellom arkeikum og proterozoikum. Det er derfor det eldste kjende nedslagskrateret på jorda. Det er ikkje mykje att av krateret, men ein har funne nokre sjokkbølgjeskapte kjenneteikn som store blokker av breksje.

Bakgrunnsstoff 
 Nedslagsdatabase

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Suavjärvi crater» frå , den 31. august 2008. 
 

Krater i Russland
Kratersjøar
Innsjøar i Russland
Proterozoikum
Karelia
Siamozero

Siamozero (russisk Сямозеро, finsk Säämäjärvi, karelsk Seämärvi) er ein stor innsjø i republikken Karelia, nordvest i Russland. Han har eit areal på 265–270 km². På det djupaste er han om lag 24 meter. Det er eit par øyar i innsjøen. Han vert nytta til fiske, vasstransport og tømmerfløyting.

Innsjøar i Russland
Karelia
Kupe

Kupe er ein skapning i maori-mytologi som var involvert i oppdaginga av New Zealand kring år 1000.

Maorikultur
New Zealand
Christian Radich

Simeon Christian Radich () var ein norsk rittmeister, trelasthandlar og skipsreiar. Radich var fødd i Fredrikshald og levde størstedelen av livet i Christiania. 

Radich er kjend for å ha namngjeve SS «Christian Radich». Sidan han ikkje hadde arvingar bestemte han at formua han etterlet seg skulle gå til bygging av eit skuleskip. Og då SS «Christian Radich» var bygt i 1937 fekk skipet namn etter han.

Kjelder 
 Gøthe Gøthesen: Windjammer. Grøndahl Dreyers forlag 1993

Norske skipsreiarar
Folk frå Halden
Personar som har gitt namn til fartøy
Cyathea dealbata

Cyathea dealbata er ei ei middelstor trebregne som er stadeigen (endemisk) på New Zealand. Bregna er nasjonalplanten til New Zealand.

Cyathea dealbata kan heita silver-fern ('sølvbregne') eller silver tree fern ('sølvtrebregne') på engelsk og kaponga eller ponga på maori.

Synonym 
 Polypodium dealbatum G. Forster, 1786
 Cyathea tricolor Colenso, 1883
 Alsophila tricolor (Colenso) Tryon, 1970

Utsjånad 
Planten kan veksa seg over ti m høg (men kan ein sjeldan gong opptre som krypplante). Kruna er tett, og bregneblada kan verta om lag fire m lange. Dei har ein sølvkvit farge på undersidene og lysare grøn på oversidene. Denne klåre, sølvaktige fargen har gjort dei nyttige som markørar langsetter stiar, så ein kan sjå å gå i mørke. Skjella er mørkt brune, og er ofte vridde og glinsande.

Utvikling og vokster 
Cyathea dealbata kom til New Zealand relativt seint, under pliocen (kring 5-1,8 millionar år sidan). Bregna finst på dei newzealandske øyene og på Chatham Islands i aust, mest i nærleiken av tørrare skogar og i open krattskog. Ho er kjend for å veksa godt i vel drenert humus, og når ho først har slått rot, greier ho gjerne tørrare vokstervilkår. Ho veks best i ly frå vind, og bør vernast mot frost. Sølvbregna veks ikkje på skogbotnen under dei tette krunene til utvaksen skog.

Sølvbregna i bruk 

 Sølvbregna vert brukt som eit emblem på klede og i marknadsføring av fleire sportsgreiner. Ho er best kjend som logo for det newzealandska landslaget i rugby, All Blacks, og Black Caps, cricketlandslaget.
  Silver Ferns er namnet på landslaget i nettball, verdsmeistrane frå meisterskapet i 2003 på Jamaica.
 Sølvbregna har også fått eit politisk bruksområde, ho finst på logoen til  New Zealand Progressive Party (Jim Anderton's Progressive Party) og United Future New Zealand.
 «The Silver Fern» er namnet på eit passasjertog.
 Korusymbolet som finst i maorikunst er rekna for å vera inspirert av unge bladskot på ponga.
 Blad frå sølvbregna finst på det newzealandske riksvåpenet.
 Fleire alternative newzealandske flagg, som til dømes silver fern flag, brukar sølvbregna.

Kjelder 

 Large, M.F. & J.E. Braggins (2004). Tree Ferns. Timber Press, Inc., s. 120-121. ISBN 0-88192-630-2
 The International Plant Names Index: Cyathea dealbata

 Denne artikkelen bygger på «Cyathea dealbata» frå , den 1. september 2008.

Bakgrunnsstoff

Bregner
Cyatheaceae
Planteliv på New Zealand
Newzealandske najonalsymbol
Tambukansjøen

Tambukansjøen (russisk Тамбукан) er ein innsjø med bitter-salt vatn i Nord-Kaukasus i Stavropol kraj og Karatsjajevo-Tsjerkessia i Russland, om lag 8 km frå Pjatigorsk. Innsjøen har eit areal på 1,87 kvadratkilometer og eit djup som varierer frå 1,5 til 3,1 meter. Om lag ein to tredjedelar av innsjøen ligg i Karatsjajevo-Tsjerkessia. Botn av innsjøen er eit tjukt gjørmelag, og gjørma har sidan 1886 vore nytta til gjørmebehandling i institusjonar i Jessentuki og andre terapeutiske gjørmebad i regionen. Desse gjørmebada har vorte nytta av kjende personar som Fjoodor Tsjaliapin, Anton Tsjekhov og Leo Tolstoj.

Historie 
I 1395 tok krigsherren Timur eit bad i Tambukansjøen. Den kabardiske fyrsten Murazarbek Tambiev slo den krim-tyrkiske hæren nær innsjøen i 1709. Ordet Tambukan kjem frå det tyrkiske ordet Tambu qanı og tyder «Tambiev sitt blod» eller «Tambiev sitt asyl».

I 1717 sende Peter den store lækjaren sin Sjober på ein ekspedisjon til Tambukan for å hente medisinsk vatn og gjørme. 

Den første vitskaplege skildringa av Tambukansjøen vart gjort av Guldenschtedt i 1773.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tambukan Lake» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Karatsjajevo-Tsjerkessia
Stavropol kraj
Tajmyrsjøen

Tajmyrsjøen (russisk Таймыр, Таймырское озеро) er ein innsjø sentralt på Tajmyrhalvøya i Krasnojarsk kraj i Russland. Han ligg sør for Byrrangafjella og har mange armar som stikk ut i alle retningar. Han er om lag 165 km lang frå aust til vest og opp til om lag 23 km brei i dei breiaste områda aust i innsjøen. 

Innsjøen er isdekt frå seint i september til juni. Dei største elvane som munnar ut i innsjøen er Zapadnaja, Severnaja, Bikada Nguoma, Jamutarida, Kalamissamo og Øvre Tajmyra. Nedre Tajmyra renn vidare ut frå innsjøen. Sør for Tajmyrsjøen ligg mange mindre innsjøar.

Økologi 
Tajmyrsjøen er rik på fisk som ein typisk finn i kalde arktiske vatn, som smerling og muksun. Det er derimot noko overfiske på nokre av artane, trass i at området er avsidesliggande. 

Ein har funne noko forureining av plutonium i sedimenta i Tajmyrsjøen. Dette kan vere partiklar som er ført med vinden frå atomprøvesprengingane på Novaja Zemlja under den kalde krigen.

I august held vatnet ein temperatur på 7 °C, medan han berre så vidt er over 1 °C om vinteren.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Taymyr» frå , den 1. september 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 encyclopedia.com
 Informasjon om området med bilete
 Geologi og panteologi 
 Overfiske
 

Innsjøar i Russland
Krasnojarsk kraj
Ngāi Takoto

Ngāi Takoto er ein maori-iwi (stamme) i Far North District i regionen Northland på New Zealand. Om lag 5 000 menneske høyrer til Ngāi Takoto, som reknar slekta si attende til Tuwhakatere, og dei kom til New Zealand i wakaen (kanoen) Kurahaupo.

Referansar 

Northland
Iwiar og hapuar
Teletskojesjøen

Teletskoje (russisk Теле́цкое о́зеро, altaisk Алтын Кӧл, Altyn-Köl) er den største innsjøen i Altajfjella og republikken Altaj i Russland. Han er ein av dei 25 djupaste innsjøane i verda med eit djup på 325 meter.

Teletskjoje ligg 434 meter over havet, er 78 km lang og 5 km brei. Han har eit areal på 233 km², men sidan han er så pass djup som 325 meter inneheld han så mykje som 40 km³ vatn. Vatnet i innsjøen er klårt og har ei sikt på seks til fjorten meter. Sjøen ligg mellom fjellryggane Korbu og Al-tyntu der Sailughemfjella møter Vest-Sajan-fjella. Han er omgjeven av 600-1300 meter høge fjell i nord og om lag 1700-2400 meter høge fjell i sør. 

Det renn om lag 70 elvar og 150 midlertidige elvar ut i innsjøen. Den største av desse er Tsjulysjman som står for meir enn halvparten av vssstilførselen til innsjøen. Innsjøen har eitt utløp gjennom elva Bija, som etter å ha slått seg saman med Katun dannar ei av dei største elvane i Sibir, elva Ob.

Teletskoje er ein del av Altajskij naturreservat. Reservatet er i lag med Katun naturreservat og Ukokplatået innskrive på verdsarvlista til UNESCO under namnet «Dei gylne fjella i Altaj».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Teletskoye» frå , den 1. september 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Russland
Republikken Altaj
Topozero

Topozero (russisk Топозеро, finsk Tuoppajärvi) er ein stor innsjø i republikken Karelia, nordvest i Russland. Han har eit areal på 986 km², er 75,3 km lang og 30,3 km brei. På det djupaste er han om lag 50 meter. Det er meir enn 100 øyar i innsjøen. Topozero vert nytta til fiske og tømmerfløyting.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Topozero» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Karelia
Tulos

Tulos (russisk Тулос) er ein stor innsjø i republikken Karelia i Russland. Han har eit areal på 95,7 km². Innsjøen frys til i november og er isdekt til ut i mai. Det er mange øyar i innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Tulos» frå , den 1. september 2008. 

Innsjøar i Russland
Karelia
Udyl

Udyl (russisk Удыль) er ein stor innsjø i Khabarovsk kraj i Russland. Han har eit areal på 330 km², er 50 km lang og 9 km brei. På det djupaste er han 5 meter. Han ligg nær den venstre breidda av elva Amur.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Udyl» frå , den 1. september 2008. 

Innsjøar i Russland
Khabarovsk kraj
Ramsarstader i Russland
Umbozero

Umbozero (russisk Умбозеро, kalla opp etter elva Umba) ligg i Murmansk oblast i Russland mellom Khibiny i vest og Lovoziorskije Tundry i aust. Han har eit areal på 422 km². I snitt er han 15 meter djup og på det djupaste 115 meter. Han frys til i slutten av oktober. Det finst tre slag fisk i innsjøen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Umbozero» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Amy Winehouse

Amy Jade Winehouse, () var ei britisk soul-, jazz- og rhythm and blues-songarinne og låtskrivar. Ho debuterte med albumet «Frank» som selde til platina i 2003, og slo gjennom med hitlåta «Rehab» rundt juletider 2006. Ho gav ut to album; Frank og Back to Black. På Grammygallaen 2008 fekk ho 5 grammyprisar og er dermed den første kvinna frå Storbritannia som har vunne 5 grammyprisar på éin kveld.

Amy Winehouse levde eit turbulent liv. Ho vart utvist frå Sylvia Youngs teaterskole for born og unge då ho var 16 år, ho vart innlagd på avvenningsklinikk for narkotikamisbruk mange gonger, og ho måtte avlyse mange konsertar på kort varsel, blant anna på Øyafestivalen sommaren 2006. Mykje tyder på at ho hadde bipolar liding, og at alkoholbruken var ei form for sjølvmedisinering.

Amy Winehouse døydde 23. juli 2011 i London, 27 år gammal, og føyer seg inn i fenomenet som rockehistorikarane kallar 27 Club. Det vil seia store musikarstjerner som døydde 27 år gamle, t.d. Jimi Hendrix, Janis Joplin, Kurt Cobain og Jim Morrison.

Studioalbum 
 2003 - Frank
 2006 - Back to Black

Singlar 
 2003 - Stronger Than Me
 2003 - Take The Box
 2004 - In My Bed/You Sent Me Flying
 2004 - Pumps/Help Yourself
 2006 - Rehab
 2006 - You Know I'm No Good
 2007 - Back To Black
 2007 - Tears Dry On Their Own

Referansar 

Britiske songarar
Grammy-vinnarar
Ivor Novello-prisvinnarar
Brit Award-vinnarar
Uvs Nuur

Uvs Nuur eller Uvs (mongolsk Увс Нуур, Uvs Nuur; tuvinsk Успа-Холь, Uspa-Khol; russisk Убсу-Нур, Ubsu-Nur og Убса, Ubsa) er ein særs salt endorheisk innsjø i Mongolia med ein liten del i Russland. Han er den største innsjøen i Mongolia med eit areal på 3350 km² og ligg 759 meter over havet. 
Den nordaustlege enden av innsjø ligg i republikken Tyva i Russland. Den største busetnaden ved innsjøen er Ulaangom. Denne grunne og særs salte innsjøen er restane av ein stor saltsjø som dekte eit mykje større område for fleire tusen år sidan.

Geografi 
Uvs Nuur har ei lengd på 84 km og er 79 km brei. I snitt er han 6 meter djup. Nedslagsfeltet er skild frå restane av Store sjøar-senkinga av Khan Khökhii-ryggen. 

Av dei mange elvane som renn ut i innsjøen finn ein Baruntara Gol, Nariin Gol og Tesiin Gol frå Khangajfjella i aust og Kharkhiraa og Sangil Gol frå Altajfjella i vest.

Økologi 
Det store endorheiske nedslagsfeltet fører til eit sært salt vatn på 18,8 ppt, som er fem gonger saltare enn sjøvatn. Dette kjem hovudsakleg av sulfat og natriumion. 

Innsjøen frys til frå oktober til mai. Om sommaren varierer temperaturen frå 25 °C i overflata til 19 °C ved botn.

Ein har tald 29 forskjellige fiskeartar i Uvs Nuur, ein av dei (Oreoleuciscus potanini) høver seg som mat.

Verna område 

Heile innsjøen og fleire av områda rundt er erklært verna område. UNESCO nyttar nemninga «Uvs Nuur-stad» som eit fellesuttrykk som femnar om tolv forskjellige verna område, som kvar representerer eit stort biom aust i Eurasia.

Uvs Nuur-bekkenet 

Uvs Nuur er det lågaste området i Uvs Nuur-bekkenet som dekkjer eit område på  og er eit av dei best bevarte, naturlege steppelandskapa i Eurasia. Grensa mellom Mongolia og Russland går gjennom den nordlege delen av bekkenet. Her møter den nordlegaste ørkenen i verda den sørlegaste tundrasonen i verda.. Bortsett frå Uvs Nuur innneheld bekkenet fleire mindre innsjøar. Sidan desse ligg nord for andre store innsjøar i Sentral-Asia er dei viktige stoppestader for sjøfuglar på veg sørover eller nordover.

Sidan bekkenet dekkjer den geoklimatiske grensa mellom Sibir og Sentral-Asia kan temperaturane variere frå −58 °C om vinteren til 47 °C om sommaren. Trass i det harde klimaet finst det 173 fugleartar og 41 forskjellige pattedyr, inkludert den globalt utryddingstrua snøleoparden, argalisau og asiatisk steinbukk. Folketettleiken her er låg. Mangelen på industri og at området stort sett har vore busett av nomadiske gjetarar gjer at landskapet og økosystemet stort sett er urørt.

I 2003 vart Uvs Nuur-bekkenet innskrive på UNESCO si verdsarvliste. Det vart nominert som eit av dei største intakte nedslagsfelta i Sentral-Asia med 40 000 arkeologiske stader frå historiske kjende nomadefolk som skytarar, tyrkarar og hunarar. Dette er eit av dei største områda på verdsarvlista.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Uvs Nuur» frå , den 1. september 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Satellittbilete av Ubsu Nur 

Innsjøar i Mongolia
Innsjøar i Russland
Tyva
Endorheiske innsjøar i Asia
Valdajsjøen

Valdajsjøen (russisk Валдайское озеро - Valdajskoje ozero; Валдай) er ein innsjø midt i Valdajhøgdene i Novgorod oblast i Russland. Han har eit areal på 19,7 km² utan øyar. Han er i snitt 12 meter djup og på det djupaste 60 meter. Han frys til tidleg i desember og er isdekt til tidleg i mai. Byen Valdaj ligg ved breidda av innsjøen. På ein av øyane i innsjøen ligg Iverskij kloster.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Valdai Lake» frå , den 1. september 2008.

Referansar 

Innsjøar i Russland
Novgorod oblast
Suldal Reiselivslag

Suldal Reiselivslag er ein medlemsorganisasjon for verksemder og einskild personar som er knytte til eller har av interesse av reiselivet i Suldal kommune. Organisasjonen blei stifta i 1995, og har ein fast tilsett. 
Suldal Reiselivslag driv også turistkontor for kommunen, og har ansvar for den daglege drifta av Laksestudio i Sandsfossen.

Suldal Reiselivslag og Turistkontor

Suldal kommune
Virmajärvi

Virmajärvi er ei ein lien innsjø som ligg på grensa mellom Finland (Ilomantsi kommune) og Russland (Suojarvskij distrikt i republikken Karelia). Han ligg 19 km aust for landsbyen Hattuvaara. Det austlegaste punktet i både Finland og EU ligg på ei øy i Virmajärvi.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Virmajärvi» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Finland
Innsjøar i Russland
Karelia
Den finsk-russiske riksgrensa
Vivisjøen

Vivi er ein innsjø i Evenkia i Russland. Han har eit areal på 229 km². På søraustsida av innsjøen ligg det geografiske sentrumet i Russland. Eit monument som seier «Sentrum av Russland» vart reist her i august 1992. Det har ei høgd på om lag 7 meter. 

Nær monumentet står eit anna 8 meter høg monument, ein ortodoks kross til mine om 600-årsdagen for dødsfallet til Sergius av Radonezj.

Det er ingen permanente busetnader ved innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Vivi Lake» frå , den 1. september 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Sentrum av Russland 

Krasnojarsk kraj
Innsjøar i Russland
Vodlozero

Vodlozero (russisk Водлозеро, finsk Vodlajärvi) er ein stor innsjø søraust i republikken Karelia i Russland. Han har eit areal på 322 km². Han er 36 km lang og 16 km brei. Det er meir enn 190 øyar i innsjøen. Vodlozero vert nytta til fiske. Han frys til i november og er isdekt til tidleg i mai. Elva Vodla renn frå Vodlozero og ut i Onegasjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lake Vodlozero» frå ,  den 1. september 2008.  
 

Innsjøar i Russland
Karelia
Vozje

Vozje, òg kalla Tsjarondskoke (russisk Воже, Чарондское), er ein innsjø nord i Vologda oblast i Russland. Han har eit areal på 416 km². I snitt er han 2 meter djup og ned mot 4,5 meter på det djupaste. Vozje renn ut i Svid som renn vidare til Latsja, der Onega har kjelda si. Innsjøen ligg i eit slettelandskap og breidda er lågtliggande og myrlendt. Det renn om lag tjue elvar ut i Vozje, inkludet Vozjega og Modlona. Innsjøen frys til i oktober eller november og er isdekt fram til mai. Enkelte delar av han vert botnfryst.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Vozhe» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Vologda oblast
Vjalozero

Vjalozero (russisk Вялозеро) er ein stor innsjø i Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Han har eit areal på 98,6 km². Vjala har utspringet sitt frå innsjøen og renn ut i elva Umba.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Vyalozero» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Vygozero

Vygozero (russisk Выгозеро, finsk Uikujärvi) er ein stor innsjø i republikken Karelia, nordvest i Russland. Han har eit areal på 1250 km². Sidan 1933 har han vore ein del av Kvitsjø-Austersjø-kanalen. Det er meir enn 500 øyar i innsjøen. Vygozero vert nytta til fiske. Segezja munnar ut i innsjøen.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Vygozero» frå , den 1. september 2008. 

Innsjøar i Russland
Karelia
Jenozero

Jenozero (russisk Енозеро) er ein stor innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Han har eit areal på 94,4 km² og om lag 100 km² med alle øyane. Elva Varzina renn ut frå innsjøen.

Innsjøar i Russland
Murmansk oblast
Jessej

Jessej (russisk Ессей) er ein stor innsjø i Krasnojarsk kraj, nord i sentrale område av Russland. Han har eit areal på 238 km². Det renn mange elvar ut i innsjøen. Jessej er rik på fisk.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Yessey» frå , den 1. september 2008. 
 

Innsjøar i Russland
Krasnojarsk kraj