alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Provisorisk anordning

Provisorisk anordning, provisorisk ordning eller provisorium (frå latin provisio = omsut, omsorg) er ei mellombels ordning som er meint som ei naudløysing til ei permanent ordning kan bli sett i verk.

I daglegtale kan provisorisk ordning bli brukt om til dømes ei endring til eit mellombels møtelokale, ei mellombels tetting av ei vasslekkasje, og liknande.

I lovverk og politikk 
«Provisorisk anordning» er Grunnlova § 17 sitt omgrep for ein mellombels regel med lovs kraft vedteke av regjeringa (Kongen i statsråd). Slik provisorisk anordning kan vedtakast når Stortinget ikkje er samla. Grunnlova § 17 gir heimel til provisoriske anordninger på område som gjeld «Handel, Told, Næringsveie og Politi».

«§ 17. Kongen kan give og ophæve Anordninger, der angaa Handel, Told, Næringsveie og Politi; dog maa de ikke stride mod Konstitutionen og de (saaledes som efterfølgende §§ 77, 78 og 79 bestemme) af Storthinget givne Love. De gjælde provisorisk til næste Storthing». 

Ei provisorisk anordning varer ikkje lenger enn til det neste ordentlege stortinget blir oppløyst. Stortinget kan på si side med ei ny lov forkaste ei provisorisk andordnig straks det trer saman.

Bruk av provisorisk anordningar

Andre verdskrigen 
Under den andre verdskrigen blei det gitt ei rekkje med provisoriske anordninger av London-regjeringa. Desse baserte seg på Elverum-fullmakta, konstitusjonell naudrett og den alminnelege heimelen i grunnlova § 17.

Etter andre verdskrigen 
I dei seinare åra har provisoriske anordningar vanlegvis blitt gitt for å stogge arbeidslivskonflikter med store samfunnsmessige konsekvensar. Den provisoriske anordninga går då ut på tvungen lønsnemnd. Eit døme på annan bruk av provisorisk anordning var då regjeringa Jagland 18. juli 1997 i samband med konfliktar i MC-miljøa, den såkalla MC-krigen, vedtok provisorisk anordning om opphaldsforbod på visse stadar for å verne om liv og eigedom.

Bakgrunnsstoff 
Lenkje til Grunnlova § 17 hos Lovdata

Norske lover
Joey Baron

Joey Baron () er ein amerikansk avant-garde jazz-trommeslagar, som truleg er mest kjend for arbeidet sitt med Bill Frisell, Stan Getz, Steve Kuhn og John Zorn. Han har òg spelt i lag med Los Angeles Philharmonic, David Bowie, Tony Bennett, Carmen McRae, Laurie Anderson, John Scofield, Al Jarreau, Michael Jackson, Jim Hall, Eric Vloeimans, Dizzy Gillespie, Art Pepper, John Abercrombie og Tim Berne.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Joey Baron» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff
Art of the States: Joey Baron
Bio / Bilete
Intervju 

USA-amerikanske jazztrommeslagarar
Folk frå Richmond i Virginia
Mark Plati

Mark Plati er ein musikar, plateprodusent og låtskrivar frå New York, som i 1990-åra arbeidde mykje med David Bowie. Som produsent har han arbeidd med Spookey Ruben, The Cure, Duncan Sheik, Hooverphonic, Robbie Williams, Joe McIntyre og Natalie Imbruglia.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mark Plati» frå ,  den 28. september 2011.  
 

USA-amerikanske plateprodusentar
David Bowie
Gail Ann Dorsey

Gail Ann Dorsey () er ein amerikansk musikar rekna som ein av dei beste bassgitaristane og vokalistane innanfor alternativ rock. Med ein karriere som studiomusikar er ho mest kjend for den lange perioden ho har spelt med bandet til David Bowie, frå 1995 og fram til i dag. I tillegg til å spele bass har ho stundom sunge solo på konsertane hans, som på «Under Pressure», «The London Boys» og «I Dig Everything», samt ein coverevrsjon av Laurie Anderson sin «O Superman». 

Frå 1993 til 1996 spelte Dorsey òg mykje med Tears for Fears, og samarbeidde med låtskrivinga i bandet. Ho har òg spelt med Bryan Ferry, Boy George, the Indigo Girls, Khaled, Jane Siberry, The The, Skin, Gwen Stefani, Charlie Watts, Seal, Gang of Four, Susan Werner, ani difranco og Dar Williams.

I tillegg har ho gjeve ut tre soloalbum: The Corporate World (1988), Rude Blue (1992) og I Used To Be... (2003).

Diskografi

Soloalbum 
The Corporate World (1988) (Sire Records)
Rude Blue (1992) (Island Records)
I Used To Be... (2003) (Sad Bunny) (2004) (UFO Music)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gail Ann Dorsey» frå ,  den 28. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Heimeside

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske songarar
David Bowie
Indigo Girls-medlemmar
Musikarar frå Philadelphia
The The-medlemmar
Chris Haskett

Chris Haskett () er ein amerikansk gitarist. Han er truleg mest kjend som medlem av Rollins Band frå 1986 til 1997 og igjen frå 2006. Han har òg spelt i lag med David Bowie, Foetus, Pigface, The Cassandra Complex, Tool og andre. 

Haskett har spelt inn fleire instrumentale soloalbum med både akustisk og elektrisk gitarmusikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chris Haskett» frå ,  den 28. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
ChrisHaskett.com

Folk frå Washington, D.C.
USA-amerikanske gitaristar
Holly Palmer

Holly Palmer () er ein amerikansk songar og låtskrivar som bur i Los Angeles i California. Ho har gjeve ut fire album som soloartist og har turnert mykje som korvokalist for artistar som David Bowie og Gnarls Barkley. Andre musikarar ho har samarbeidd med er mellom andre Paula Cole, Dr. Dre, Billy Preston, Dave Navarro og Michael Bublé.

Diskografi

Album
 Holly Palmer (1996, Warner Bros. Records)
 Tender Hooks (2004, Bombshell Records)
 I Confess (2004, Bombshell Records)
 Songs for Tuesday (2007, Bombshell Records)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Holly Palmer» frå ,  den 28. september 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell heimeside

Folk frå Los Angeles
USA-amerikanske songarar
Carouge

Carouge er ein by og ein kommune i kantonen Genève i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 386 meter over havet. 

Byen ligg berre to kilometer sør for byen Genève ved elvane Rhône og Arve.

Carouge vart grunnlagt i 1786.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carouge» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (fransk)

Byar i Sveits
Kommunar i Genève
Busetnader grunnlagde i 1786
Lancy

Lancy er ein kommune kantonen Genève i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.

Kommunen ligg kring tre kilometer sør for byen Genève på venstresida av elva Rhône. Han består av landsbyane Grand-Lancy og Petit-Lancy, samt grendene Pesay, Saint-Georges, La Tour, La Vendée og Le Pont Rouge.

Fotballstadionet Stade de Genève, heimebanen til den sveitsiske toppklubben Servette frå Genève, ligg i Lancy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lancy» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad (fransk)

Byar i Sveits
Kommunar i Genève
Onex

Onex er ein kommune i kantonen Genève i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 427 meter over havet.  Onex er ein forstad til byen Genève, 3-4 km sørvest for byen. 

Kommunen ligg på venstresida av Rhône.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Onex» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (fransk)

Kommunar i Genève
Byar i Sveits
Thônex

Thônex er ein kommune kantonen Genève i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 431 meter over havet, om lag fem kilometer søraust for byen Genève. 

Kommunen grensar i søraust til Frankrike og den franske byen Ambilly.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thônex» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (fransk)

Kommunar i Genève
Byar i Sveits
Versoix

Versoix er ein kommune i kantonen Genève i Sveits, ved sørvestbreidda til Genfersjøen. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på .  Kommunesenteret ligg 385 meter over havet, om lag åtte kilometer nord for byen Genève, grensar i vest til Frankrike og i nord til kantonen Vaud.

Han er den siste byen i kantonen Genève langs vegen nordaustover mot Lausanne, før kantonen Vaud. Avstanden til sentrum av Genève er om lag 10 km, og det tar kring 15 minuttar med tog eller bil inn til sentrum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Versoix» frå ,  den 28. september 2011.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (fransk)
Musique Municipale de Versoix and music school (fransk)
Historical images of extreme weather conditions in Versoix - 1905

Kommunar i Genève
Byar i Sveits
Stader ved Genfersjøen
The Pretty Things Are Going to Hell

«The Pretty Things Are Going to Hell» er ein song skriven av David Bowie og Reeves Gabrels for albumet Hours i 1999. Det var den første singelen frå albumet i Australia og Japan, medan resten av verda fekk «Thursday's Child» som den første singelen. Songen vart først gjeven ut på filmmusikkalbumet til filmen Stigmata i 1999. Han nådde 30. plassen på den japanske singellista. Tittelen på songen er inspirert av songen «Your Pretty Face Is Going to Hell» av The Stooges frå albumet Raw Power, som var produsert av Bowie. 

Det vart laga musikkvideo for «The Pretty Things Are Going to Hell», men denne er ikkje offisielt gjeve ut. I denne møter Bowie fire tidlegare «utgåver» av seg sjølv (The Man Who Sold the World, Ziggy Stardust, The Thin White Duke og Pierrot) spelt av mannekengliknande dokker. I 2013 nytta Bowie to av dokkene i den heimelaga videoen hans for James Murphy-remiksen av «Love Is Lost» frå albumet The Next Day.

Innhald

CD: Virgin / 7243 8 96293 2 3 (Australia) 
 «The Pretty Things Are Going to Hell» – 4:40
 «The Pretty Things Are Going to Hell (edit)» – 3:59
 «We Shall Go to Town» – 3:56
 «1917» – 3:27

CD: Virgin / DPRO-14338 (USA)
 «The Pretty Things Are Going to Hell (edit)» – 3:59
 «The Pretty Things Are Going to Hell (Call out hook #1)» – 0:11
 «The Pretty Things Are Going to Hell (Call out hook #1)» – 0:11
 «Thursday's Child (Radio edit)» – 4:25
 «Thursday's Child (Call out hook #1)» – 0:12
 «Thursday's Child (Call out hook #2)» – 0:12

Medverkande
Produsentar
David Bowie
Reeves Gabrels

Musikarar
David Bowie: vokal, tamburin
Reeves Gabrels: elektrisk gitar
Mark Plati: bassgitar
Mike Levesque: trommer

Konsertversjonar
 Eit konsertopptak frå Kit Kat Klub, New York City, 19. november 1999 kom ut på singelen «Seven» i juli 2000.

Andre utgjevingar
 Ein litt annan miks kom ut på filmusikkalbumet til filmen Stigmata i 1999. Denne versjonen kom òg ut på singelen «Survive».
 Den redigerte versjonen, «Stigmata filmversjonen» og «Stigmata film only version» kom ut på bonusplata som følgde 2004-utgåva av Hours.
 I april 2000 vart ein versjon som kunne miksast gjeven ut på nettet som Beatnik eMix.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Pretty Things Are Going to Hell» frå ,  den 19. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1999
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar skrivne av Reeves Gabrels
Songar produserte av David Bowie
Songar frå 1999
Virgin Records-singlar
Survive av David Bowie

«Survive» er ein song og singel skriven av David Bowie og Reeves Gabrels for albumet Hours i 1999. «Survive» kom ut som den tredje singelen frå albumet i januar 2000 og nådde 28. plassen på UK Singles Chart. Han vart skildra som eit vedkjennande høgdepunkt i ei melding i Rolling Stone.

Innhald

Britisk CD-versjon 1
 «Survive (Marius De Vries mix)» - 4:18
 «Survive (albumversjon)» - 4:11
 «The Pretty Things Are Going to Hell» (Stigmata-utgåva)

Denne versjonen inneheld òg musikkvideoen til «Survive» i QuickTime-format.

Britisk CD-versjon 2
 «Survive (live)» - 4:11
 «Thursday's Child (live)» - 5:37
 «Seven (live)» - 4:06
Denne versjonen inneheld òg eit konsertopptak av «Survive» i QuickTime-format. Alle konsertopptak er frå Elysée Montmartre-konserten i Paris den 13. oktober 1999.

International CD-versjon 1
 «Survive (Marius De Vries mix)» - 4:18
 «Survive (albumversjon)» - 4:11

International CD-versjon 2
 «Survive (Marius De Vries mix)» - 4:18
 «Survive (albumversjon)» - 4:11
 «Thursday's Child (live)» - 5:37
 «Seven (live)» - 4:06

Ein promoversjon og ein 7"-versjon med same innhald som «International CD-versjon 1» kom òg ut.

Medverkande
 Produsents
 David Bowie
 Reeves Gabrels
 Marius De Vries på «Marius De Vries mix»
 Miksa av:
 Mark Plati
Musikarar:
David Bowie: vokal, klaverinstrument, 12-strengs akustisk gitar, Roland 707 trommeprogrammering.
Reeves Gabrels: elektrisk gitar og akustisk 6- og 12-strengsgitar, trommesløyfer og programmering, synth.
Mark Plati: bassgitar, akustisk og elektrisk 12-strengsgitar, synth og trommeprogrammering, Mellotron
Mike Levesque: trommer
Brendan Gallagher: gitar på «Marius De Vries mix».

Konsertopptak
 Ein versjon frå BBC Radio Theatre i London, 27. juni 2000, kom ut på bonusplata som følgde dei første utgåvene av Bowie at the Beeb.

Andre utgjevingar
 «Marius De Vries mix» kom ut på bonusplata som følgde 2004-utgåva av 'hours...' .

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Survive (David Bowie song)» frå ,  den 19. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1999
Singlar frå 2000
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar skrivne av Reeves Gabrels
Seven av David Bowie

«Seven» er ein song skriven av David Bowie og Reeves Gabrels for albumet Hours i 1999. Som med andre songar frå Hours vart han opphavleg skriven for videospelet Omikron - The Nomad Soul i 1999. I juli 2000 kom songen ut som den fjerde singelen frå albumet. Versjonen som vart nytta i Omikron – The Nomad Soul vart kalla «Demo-versjonen» på singelutgjevingane.

Innhald

Britisk versjon 1
 «Seven (Marius De Vries mix)» – 4:12
 «Seven (Beck mix)» – 3:44
 «Seven (Original demo)» – 4:05

Britisk versjon 2
 «Seven (albumversjon)» – 4:27
 «I'm Afraid of Americans (Nine Inch Nails-versjonen)» – 5:30

Denne versjonen inneheld òg musikkvideoen til «I'm Afraid of Americans».

Britisk versjon 3
 «Seven (live)»
 «Something in the Air (live)»
 «The Pretty Things Are Going to Hell (live)»

Alle spora spelte inn på Kit Kat Klub, New York City, 19. november 1999.

Internasjonal versjon 1
 «Seven (Marius De Vries mix)» – 4:12
 «Seven (Beck mix)» – 3:44
 «Seven (live)»
 «Seven (Original demo)» – 4:05
 «Seven (albumversjon)» – 4:04

Denne versjonen inneheld òg musikkvideoen til «I'm Afraid of Americans».

Internasjonal versjon 2
 «Seven (Marius De Vries mix)» – 4:12
 «Seven (Beck mix)» – 3:44

Promoversjon
 «Seven (Marius De Vries mix)» – 4:12
 «Seven (Beck mix)» – 3:44
 «Seven (Original demo)» – 4:05
 «Seven (albumversjon)» – 4:04

Medverkande
David Bowie: vokal, Acoustic Guitar
Mark Plati: Synthesizers, Bass Guitar
Reeves Gabrels: Electric Guitar
Sterling Campbell: trommer

Salslister

Konsertversjonar
 Eit konsertopptak frå Paris i oktober 1999 kom ut på singelen «Survive» i januar 2000.
 Ein annan versjon spelt inn i Kit Kat Klub i New York City, 19. november 1999 kom ut på singel i Storbritannia
 Bowie framførte songen på BBC Radio Theatre i London, 27. juni 2000, og denne kom ut på ei bonusplate som følgde dei første utgåvene av Bowie at the Beeb i 2000.

Andre utgjevingar
 «Demo-versjonen», «Marius De Vries mix», og to andre Beck-miksar kom ut på bonusplata som følgde 2004-utgåva av Hours. «Marius De Vries-miksen» kom òg ut som ein del av samleplata Nothing Has Changed.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Seven (David Bowie song)» frå ,  den 19. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1999
Singlar frå 2000
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar skrivne av Reeves Gabrels
Songar produserte av David Bowie
Slow Burn

«Slow Burn» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Han kom ut som den første singelen frå det 22. studioalbumet hans Heathen den 3. juni 2002. Songen kom ikkje på singel i Storbritannia. Det vart ikkje gjevne ut nokre singlar frå Heathen i Storbritannia før i september då «Everyone Says 'Hi'» kom ut. Pete Townshend speler gitar på songen. Songen vart nominert til Grammyprisen for beste mannlege rockesong.

Singelomslag
Omslaget på singelen var fotografert av Markus Klinko der Bowie går framover med ein baby i armane. Det er sett saman av to bilete. Hovudet til Bowie er sett oppå hovudet til ein mannleg modell.

Musikkvideo
Musikkvideoen til «Slow Burn» vart regissert av Gary Koepke, og kom ut i 2002. Ein musikkvideo for «Slow Burn» vart lasta opp til den offisielle DavidBowieVEVO YouTube-kanalen den 23. mars 2011. Videoen syner Bowie kledd i kvitt medan han syng songen i eit platestudio. I bakgrunnen går ei jente rundt i det mørke kontrollrommet og rører stundom på utstyr og miksepulten. Videoen er ein redigert versjon av songen.

Konsertopptak
Songen vart framført på fleire TV-show i 2002, men vart berre framført på dei to første konsertane på Heathen-turneen  og under ein promokonsert i  Sony Music Studios i New York mellom dei to konsertane.

Innhald

CD-ar
 ISO-Columbia / 672744 1 (Austerrike)
 «Slow Burn» – 4:43
 «Wood Jackson» – 4:48
 «Shadow Man» – 4:46

 ISO-Columbia / COL 672744 2 (Austerrike)
 «Slow Burn» – 4:43
 «Wood Jackson» – 4:48
 «Shadow Man» – 4:46
 «When the Boys Come Marching Home» – 4:46
 «You've Got a Habit of Leaving» – 4:51

 Sony / SICP-162 (Japan)
 «Slow Burn» (edit) – 3:55
 «Shadow Man» – 4:46
 «When the Boys Come Marching Home» – 4:46
 «You've Got a Habit of Leaving» – 4:51
 «Baby Loves That Way» – 4:44

Medverkande
 Produsents
 David Bowie
 Tony Visconti
Musikarar
David Bowie – vokal, blåseinstrument
Pete Townshend – gitar
Tony Visconti – bassgitar, blokkfløyte, B-vox, strykearrangement
Matt Chamberlain – trommer, loop-programmering, perkusjon
David Torn – gitar, gitarsløyfer, Omnichord
Jordan Rudess – piano og hammondorgel.
The Scorchio Quartet
Greg Kitzis – 1. fiolin
Meg Okura – 2. fiolin
Martha Mooke – bratsj
Mary Wooten – cello

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slow Burn (song)» frå ,  den 20. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 Slow Burn (work) on MusicBrainz.org.

Singlar frå 2002
Songar frå 2002
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Songar produserte av David Bowie
Sogns Barneheim

Sogns Barneheim for foreldrelause born vart skipa på Leikanger i 1891. Han hadde i motsetnad til mange andre barneheimar eit langt liv og var i drift fram til 1974. Eigar og drivar i heile perioden var Indremisjonen i Sogn. Sogns Barneheim vart den einaste barneheimen i Sogn og Fjordane. 

Det skjedde ei storetablering av barneheimar i Noreg i perioden 1870-1920, og Sogns Barneheim vart etablert relativt tidleg i denne etableringsboomen, sjølv om slike institusjonar hovudsakleg høyrde byen og byens fattigdom til. Religiøse organisasjonar stod sentralt innan det filantropiske arbeidet, ikkje minst galdt dette indremisjonen.

Livet på Sogns Barneheim
Livet på Sogns Barneheim har blant anna vorte dokumentert gjennom historia til Johanna M. Haugen frå Luster. Avgangsvitnemål frå barneheimen samt andre skriftlege kjelder støttar opp under historia til Haugen om hennar bakgrunn som barneheimsbarn frå 1917 til 1924. Historia til Johanna M. Haugen kan ein lese på Digitalt Fortalt.

Nyare tid
Nokre få år etter at barneheimen vart stengd i 1974, starta Indremisjonen opp barnehage og dreiv denne nokre år til Leikanger kommune tok over med kommunal barnehage. Denne vart flytta i 2009. I 2010 ønskte eigarane av bygget å riva for å byggja nye hus på tomta. I samband med dette kom Kulturavdelinga i Sogn og Fjordane Fylkeskommune med ei kulturminnefagleg vurdering der dei tilrådde fylkesrådmannen å ikkje godkjenne riving og ny reguleringsplan for området. Kulturavdelinga meinte ei riving ville vere i strid med kulturminneinteresser. Fylkesrådmannen fann ikkje grunnlag for å fylgja den kulturminnefaglege tilrådinga, blant anna fordi bygningen har gjennomgått endringar sidan han vart nytta som barneheim. Blant anna har golvet vorte fjerna og vert i dag nytta på Tørvis Hotell i Marifjøra. Riksantikvaren valde å ikkje overprøva fylkesrådmannen. Bygget som husa Sogns Barneheim vart rive i 2011.

Kjelder
 Kleppa, Hermund (2002): «Barneheimen på Leikanger», Kulturhistorisk Leksikon, Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 Kleppa, Hermund og Øverbø, Snorre (2002): Barneheimen på Leikanger, www.europeana.eu
 Kleppa, Hermund (2009): «Minne om Johanna M. Haugen», Digitalt Fortalt
 Bøyum, Per Olav (2012): «Skrift i metall frå Sogns Barneheim», Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 NRK: «Sogns Barneheim», Fylkesleksikon
 Sogn Avis (20.04.2012): «Barneheim kan ha taterhistorie» , Sogn Avis
 Leikanger kommune, møtebok - sak 107/10 (15.09.2012): «Reguleringsplan for bustadfeltet Sanden - godkjenning» (PDF)

Leikanger kommune
Skipingar i 1891
Nedleggingar i 1974
Everyone Says 'Hi'

«Everyone Says 'Hi'» er ein song av den engelske musikaren David Bowie frå det 21. studioalbumet Heathen (2002). Han vart skriven av Bowie, og produsert av den britiske duoen Brian Rawling og Gary Miller, der vokalen vart produsert av Bowie sjølv i lag med Tony Visconti. Songen kom ut 16. september 2002 på singel på ISO og Columbia Records. «Everyone Says 'Hi'» og nådde 20. plassen på UK Singles Chart og 83. plassen på Den tyske singellista.

Bakgrunn
Reeves Gabrels, som var gitaristen til Bowie gjennom 1990-åra og som var ein nær samarbeidspartnar berre få år før Heathen kom ut sa at «Everyone Says 'Hi'» var den einaste Bowie-songen laga etter han slutta å spele med Bowie som han hadde høyrd «fordi nokon fortalte meg at David skreiv han for meg. Då tok eg til tårene.»

Fire av seks B-sider til dei tre CD-singlane var nyinnspelingar av somme av dei mindre kjende songane til Bowie frå 1960-åra, meint for eit eige album attende i 2000.«Safe» og «Wood Jackson» var derimot nye songar, der førstnemnde opphavleg var skriven for, men droppa frå filmen The Rugrats Movie.

Innhald

Britisk versjon 1
 «Everyone Says 'Hi' (Radio edit)» - 3:29
 «Safe» - 4:43
 «Wood Jackson» - 4:48

Britisk versjon 2
 «Everyone Says 'Hi' (Radio edit)» - 3:29
 «When the Boys Come Marching Home» - 4:46
 «Shadow Man» - 4:46

Britisk versjon 3
 «Everyone Says 'Hi' (Radio edit)» - 3:29
 «Baby Loves That Way» - 4:44
 «You've Got a Habit of Leaving» - 4:51

Europeisk versjon 1
 «Everyone Says 'Hi' (Radio edit)» - 3:29
 «Safe» - 4:43
 «Baby Loves That Way» - 4:44
 «Sunday (Tony Visconti mix)» - 4:56

Europeisk versjon 2
 «Everyone Says 'Hi' (Radio edit)» - 3:29
 «Safe» - 4:43

12" promoversjon
 «Everyone Says 'Hi' (Metro remix)»
 «Everyone Says 'Hi' (Metro remix - Radio edit)»
 «I Took a Trip on a Gemini Spaceship (Deepsky's Space Cowboy remix)»

Salslister

Medverkande
 Produsents
 Brian Rawling
 Gary Miller
 David Bowie
 Tony Visconti
Musikarar:
David Bowie: vokal, klaverinstrument, synth, gitar, saksofon, stylophone, trommer
Tony Visconti: bassgitar, gitar, blokkfløyter, B-vox, strykearrangement
Matt Chamberlain: trommer, Loop-programmering, perkusjon
David Torn: gitarar, gitarsløyfer, Omnichord
Jordan Rudess: piano og Hammondorgel.
Carlos Alomar: gitar 
 Gary Miller: programmering og gitar
 Dave Clayton: klaverinstrument på «Everyone Says 'Hi'»
The Scorchio Quartet
Greg Kitzis: 1. fiolin
Meg Okura: 2. fiolin
Martha Mooke: bratsj
Mary Wooten: cello

Andre utgjevingar
 «Metro mix - radio edit» kom ut på to veldedige samlealbum for War Child kalla Peace Songs og Hope.
 «Metro mix» kom ut i videospelet Amplitude.
 Songen vart spelt av Fyfe Monroe og vart nytt ai siste episoden av TV-serien Defiance.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Everyone Says 'Hi'» frå ,  den 20. september 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2002
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Songar frå 2002