alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kantonen Neuchâtel

Neuchâtel er ein kanton i det vestlege Sveits. Kantonen har eit areal på 803 km2, og hadde 171 647 innbyggarar i 2009. Byen Neuchâtel er hovudstad i kantonen.

Geografi 

Kantonen Neuchâtel grensar i nordvest til regionen Franche-Comté i Frankrike, og til kantonane Jura i nord, til Bern i nordaust og til Vaud i sørvest. Fribourg ligg på søraustbreidda av Neuchâtelsjøen. Distrikta Neuchâtel og Boudry vert ofte nemnt som Le Littoral («Sjøbreidda»), og La-Chaux-de-Fonds og Le Locle som Montagnes Neuchâteloises («Neuchâtelfjella»). Høgste punktet i kantonen, 1 552 moh, ligg ved fjellet Chasseral, fjelltoppen er i Bern. Lågastliggande punktet er Bielsjøen på 429 moh.

Språk og samfunn 
23,4% av innbyggarane er utanlandske statsborgarar. Talemålet i Neuchâtel er i all hovudsak fransk. Tidlegare var kantonen dominert av protestantar, i dag utgjer dei 38& av folketalet. 31% av folket soknar til den romersk-katolske kyrkja.

Distrikt og kommunar 
Neuchâtel består av 6 distrikt, som er delt opp i til saman 62 kommunar. Dei seks distrikta er Boudry, La Chaux-de-Fonds, Le Locle, Neuchâtel, Val-de-Ruz og Val-de-Travers.

Historie 
Neuchâtel var eit fyrstedømme under ulike dynasti frå 1000-talet. I 1815 gjekk fyrstedømmet inn i det sveistiske eidsforbundet. Neuchâtel vart då det første og det einaste fyrstedømet som har vore medlem av det republikanske Sveits. Etter ein fredfull revolusjon i 1848, vart Neuchâtel ein kanton. Same året gjekk Sveits over frå å vere eit eidsforbund til å verte sambandsstat. Den styrta fyrsten, kong Fredrik Vilhelm IV av Preussen, stod bak fleire motrevolusjonar, den alvorlegaste hende i 1856-57. Krisa enda med at prøyssarkongen måtte seie frå seg fyrstekravet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Canton of Neuchâtel» frå , den 12. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

 
Tidlegare fyrstedøme
Tidlegare land i Europa
Statar i Det tysk-romerske riket
Skipingar i 1034
Nedleggingar i 1848
Neuchâtel

Neuchâtel (tysk Neuenburg) er hovudstaden i den sveitsiske kantonen Neuchâtel ved Neuchâtelsjøen. Byen har  innbyggjarar () og eit areal på . Byen ligg 430 meter over havet. Det store fleirtalet i byen har fransk morsmål.

Byen Neuchâtel ligg ved nordvestbreidda av Neuchâtelsjøen ved utløpet til elva Seyon, nokre kilometer aust for Peseux og vest for Saint-Blaise. Namnet Neuchâtel tyder «Nyslott» på norsk.

Neuchâtel universitet er frå 1909, og i tillegg er her handelshøgskule og andre høgskular. Byen har fleire museum og vitskaplege samlingar. Centre Dürrenmatt, som vart innvigd i 2000, presenterer Friedrich Dürrenmatt som forfattar, målar og teiknar. Notre Dame-kyrkja i byen er frå 1100–1200-talet. Neuchâtel slott var bustaden for tidlegare grevar og fyrstar av Neuchâtel. Dei eldste delane er frå 1100-talet og slottet husar no kantonadministrasjonen. 

Byen vart grunnlagd på 1000-talet og fekk byrettar i 1214.

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Neuchâtel» frå ,  den 12. august 2011.   
 Neuchâtel – by. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Neuch%C3%A2tel/by

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Byar i Sveits
Kommunar i Neuchâtel
Stader ved Neuchâtelsjøen
Busetnader grunnlagde på 1000-talet
Neuchâtelsjøen

Neuchâtelsjøen (fransk Lac de Neuchâtel, tysk Neuenburgersee) er ein innsjø i det vestlege Sveits. Fire kantonar har grense til innsjøen; Neuchâtel ligg nordvest for innsjøen, Bern i nordaust, Fribourg i søraust, medan Vaud grensar til Neuchâtelsjøen både i søraust og i sør og sørvest.

Neuchâtelsjøen har eit areal på 218,3 km² og er den største innsjøen som ligg heilt innanfor grensene til Sveits. Han er 38,3 kilometer lang og 8,2 km på det breiaste. Innsjøen ligg 429 meter over havet, og er på det djupaste 152 meter, den 59. djupaste i Europa. Han har eit vassvolum på 14,0 km³ og drenerer eit område på om lag 2670 km².

Byen Neuchâtel ligg ved nordvestbreidda av Neuchâtelsjøen, medan Yverdon ligg ved sørenden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Neuenburgersee» frå ,  den 12. august 2011.  
 

Innsjøar i Sveits
Geografi i Bern
Geografi i Fribourg
Geografi i Neuchâtel
Nordisk Språkteknologi Holding AS

Nordisk Språkteknologi Holding AS, eller NST, var eit norsk språkteknologisk firma som heldt til på Voss. NST vart grunnlagt i 1997, og hadde fokus på talebasert språkteknologi for norsk.

NST vart slått konkurs i oktober 2003, og dei språklege ressursane som NST utvikla vart kjøpt opp i konkursboet av eit sameige av Universitetet i Oslo, Universitetet i Bergen, NTNU, Språkrådet og IBM. Dei er no handterte av Språkbanken og er fritt tilgjengelege for kommersiell bruk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Nordisk Språkteknologi konkurs (bt.no)
 Nasjonalbibliotekets dokumentasjon om opprettinga av Språkbanken og forvalting av NSTs ressursar

Språkteknologi
Tidlegare norske føretak
Skipingar i 1997
Nedleggingar i 2003
Maxime Weygand

Maxime Weygand () var ein fransk offiser. Han er kjent for å ha kjempa mot den tyske invasjonen i 1940, for seinare å samarbeide med det tyskvenlege Vichy-regimet.

Under første verdskrigen var Weygand stabssjef under Ferdinand Foch, først som oberstløytnant og seinare som til generalmajor.

Då Maurice Gamelin fekk sparken som fransk øvstkommanderande i mai 1940 overtok Weygand jobben. Weygand kom raskt til den oppfatninga at vidare kamp var nyttelaus, og gjekk inn for ein fredsavtale med tyskarane.

Weygand vart så forsvarsminister i Philippe Petain si Vichy-regjering. Seinare vart han leiar for dei franske koloniane i Nord-Afrika. Han vart avsett og internert i Tyskland i 1942.

Etter krigen vart Weygand skulda for samarbeid med Tyskland, og vart internert i Val-de-Grâce. Han vart likevel lauslaten i 1946, og endeleg frikjent i 1948.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maxime Weygand» frå ,  den 12. august 2011.  
 

Franske generalar
Franskmenn frå andre verdskrigen
Folk frå Brussel
Folk frå Paris
Weyerhaeuser

Weyerhaeuser Company er eit skogindustrikonsern frå Tacoma i Washington i USA, som vart grunnlagd i 1900 av tømmermagnaten Frederick Weyerhaeuser og partnarane hans. Weyerhaeuser er eit av dei største konserna i verda innan skogbruk og treforedling (cellulose, papir, emballasje m.m.) og eig og forvaltar store skogområde (ca. 140 mill. daa) i fleire delar av USA og Canada, samt i Australia, New Zealand og Uruguay. Dei driv òg utstrekt nyplantingsverksemd. Selskapet har eit eige fraktreiarskap over Stillehavet kalla Westwood Shipping Lines. Selskapet har ei omsetning på over 20 milliaradar amerikanske dollar med kring 50 000 tilsette i 18 land (2005).

Kjelder

USA-amerikanske føretak
Skipingar i 1900
Rogier van der Weyden

Rogier van der Weyden (fødd omkring 1400 i Tournai, død 18. juni 1464 i Brussel) var ein flamsk målar knytt til renessansen.

Eit av dei mest kjende arbeida hans er altertavla «Nedtakinga frå krossen» frå ca. 1435.

I det gamle hospitalet i Beaune, som no er museum, kan ein sjå ei anna altertavle som reknast for å vere måla av van der Weyden. Denne altartavla er ein polyptyk som består av ni panel som er hengsla saman. Seks av panela er målte på begge sider. Når altartavla er open, viser dei ni panela hovudmotivet til altertavla, dommedag.

Bakgrunnsstoff 

Flamske målarar
Folk frå Tournai
Renessansemålarar
Døde i 1464
Hanna-Marie Weydahl

Hanna-Marie Apenæs Salvesen Weydahl (), død i Oslo 5. januar 2016 var ein prisbelønt norsk pianist og pedagog. Ho er kjend for å ha framført verk av norske samtidskomponistar. Ho har mellom anna hausta heider for tolkingar av Fartein Valen, som ho òg i si tid kjende. Ved fleire høve har ho framført Eivind Grovens klaverkonsert frå 1950, og ho var den første til å relansere hans ungdomsverk Marihand.

Ho studerte i Oslo med Reimar Riefling, Elisabeth Onarheim Ringdal og Marcel Naas, før ho var nokre år i utlandet, Brussel og ved Cortots musikkskule (École Normale de Music) i Paris. Ho debuterte som pianist i 1940. Ho var førsteamanuensis ved Noregs Musikkhøgskole (1973-91) og har instruert fleire av dei leiande pianistane i landet.

Prisar
Harriet Cohens internasjonale musikkpris 1966
Nordstrand vels miljøpris to gonger, sist i 1999
Kongens Fortenstmedalje i gull
Fartein Valen-prisen 2006, delt med Einar Henning Smebye.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hanna-Marie Weydahl» frå ,  den 12. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske klassiske pianistar
Norske musikkpedagogar
Kongens fortenestmedalje i gull
Folk frå Tjøme
Zürichsjøen

Zürichsjøen, (sveitsartysk: Zürisee, tysk: Zürichsee), er ein innsjø i Sveits, som ligg i den søraustlege delen av kantonen Zürich, delar av innsjøen ligg i kantonane Schwyz og St. Gallen. Innsjøen dekker eit areal på 88,2 km². Han er 42 kilometer lang, og på det breiaste 3,85 kilometer. Zürichsjøen ligg 406 meter over havet, og største djupna er 136 meter.

Innsjøen får sitt tilløp frå elva Linth, som renn ned frå brear kring fjellet Tödi i Glarus-Alpane. Elva Limmat er avløp for Zürichsjøen. Byen Zürich ligg ved osen av innsjøen.

Stader ved innsjøen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zürichsee» frå ,  den 13. august 2011.

Bakgrunnsstoff

Innsjøar i Sveits
Geografi i Zürich
Geografi i St. Gallen
Geografi i Schwyz
Marie Wexelsen

Marie Wexelsen () var ein norsk forfattar og salmediktar. Hennar mest kjende salme er «Eg er så glad kvar julekveld» (Norsk Salmebok nr 60), som stod i den første publikasjonen hennar, Kjetil. En liten julegave for barn som var på 16 sider og kom ut i 1859 og sidan i fleire opplag. Melodien er av organist Peder Knudsen frå same år.

Det fulle namna hennar var Inger Marie Lyche Wexelsen, ho var den yngste av borna til gardbrukar Wexels Hansen Wexelsen og hustrua hans Marie Lyche Wexels, som var fetter og kusine. Marie budde heime hos foreldra sine så lenge dei levde, sidan budde ho i Kristiania, i tolv år var ho lærarinne på Hamar, dei siste åra av livet sitt budde ho i Trondheim. I 1878 gjekk ho på Askov folkehøgskule, og ho kjende seg sterkt knytt til Danmark og impulsane frå Grundtvig.

Husmannssonen, læraren og diktaren Ole Vig var ven av bror til Marie, Fredrik Wexelsen. Ole Vig vart betatt av den vene og oppvakte Marie. Omsider tok han mot til seg og skreiv eit brev til henne der han sette ord på dei inste kjenslene sine for henne, og han avsluttar brevet med å fri. Svaret vart negativt, for sjølv om ho følte eit varmt venskap til han, var det ikkje nok for eit evigvarande ekteskap. Avslaget gjekk sterkt inn på Ole Vig, men gjennom det korte livet sitt var han trufast i kjærleiken sin til Marie. Venskapen mellom dei heldt livet ut, og begge vart verande ugifte. Mykje tyder på at ho inst inne gjengjelde kjærleiken hans, men sjølv om familien Wexelsen var tolerant i haldningane sine, var det kanskje for stort sprang å ta til ekte ein husmannsgutt frå Stjørdalen. Då Ole Vig døydde skal Marie ha sagt: «Eg er i grunnen Ole Vigs enke».

I 2003 vart det reist eit minnesmerke over Marie Wexelsen på Lena i Østre Toten kommune laget av bilethoggaren Angelina Engelsen.

Bibliografi

Kjetil. En liten julegave for barn 1858
Bestefar Hartvig og lille Inga
Ragnar
Steffen. En gammel prestedatters ungdomsminner
Vesle Kari eller de foreldreløse
En liten barnebok med rim og småhistorier

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marie Wexelsen» frå ,  den 13. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Ivar Holsvik: Salmediktere i våre salmebøker 1950 side 129 - 132 «Marie Wexelsen»
Anne Kristin Aasmundtveit: Biografisk leksikon til Norsk Salmebok og Norsk Koralbok 1995 side 80, nr. 372 «Wexelsen, Inger Marie Lycke»

 

Norske forfattarar
Norske salmediktarar
Folk frå Østre Toten
Petter Wettre

Petter Wettre () er ein norsk jazzmusikar (saksofon) og komponist, kjent frå ei rekkje innspelingar og samarbeid og vinnar av to Spellemannprisar.

Etter oppvekst i Sandefjord studerte han ved Toneheim folkehøgskole (1987) og Berklee i Boston (1992), blant anna under George Garzone, før han etablerte seg i jazzmiljøet i Oslo med eigen trio og kvartett, og dessutan spelte i Storeslem, Sandefjord Storband, Oslo Groove Company og
Norske Store Orkester. Han har òg medverka på utgjevingar med blant anna Torbjørn Sunde (Meridians, 1998), Frode Alnæs (Frode, 1996), Element (Shaman, 1999).

På debutplata med hans Petter Wettre Quartet - Pig Virus hadde han med Håvard Wiik piano, Terje Gewelt bass og Per Oddvar Johansen trommer.
Hans The Trio (1995-2001) har variert med Jarle Vespestad/Per Oddvar Johansen/Jon Christensen trommer og Ingebrigt Håker Flata/Arild Andersen/Per Zanussi bass. Den seinare tida har han spelt særs med dei danske musikarane Jonas Westergaard bass og Anders Mogensen trommer i høvesvis trio og kvartett format. Dagens utgåve av Petter Wettre Quartet består av Westergaard og Mogensen på høvesvis bass og trommer, og dessutan Erlend Slettevoll - piano. I einskilde tilfelle blir Erlend Slettevoll erstatta av gitarist Kim Johannesen.

Wettre driv plateselskapet Household Records (2002-), har undervist ved Oslo musikkonservatorium/Agder musikkonservatorium og gav ut Elvin Jones-transkripsjonar i boka Live at the Lighthouse (2005).

Utgjevingar
Petter Wettre Quartet, Pig virus (Curling Legs, 1996) med Wiik/Gewelt/Johansen
Meet the locals (Resonant Music, 1998) med Flaten/Vespestad
In color (Resonant Music, 2000) med Liebman/Flaten/Vespestad
The only way to travel (2000) - gav Spellemannprisen 2000 i klassen jazz med Per Oddvar Johansen
The mystery unfolds (BP Records, 2001) med Flaten/Vespestad
Household name (2003) med Wiik, Zanussi, Mogensen og Palle Pesonen gitar
Live at Copenhagen Jazzhouse (2003) med Anders Christensen bass og Mogensen
Tour de force  (2004) med Liebman og Flaten/Vespestad
Hallmark moments (2004)
State of the art (2006) med kvintetten
Paramount (2006) solo
Fountain Of Youth (2007) - gav Spellemannprisen i klassen jazz
Appetite for Structure (2007) 
Fountain Of Youth - Live! (2008)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Petter Wettre» frå ,  den 13. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske jazzsaksofonistar
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Sandefjord
Kjell Westö

Kjell Westö () er ein finlandssvensk forfattar.  Han studerte på den svenske sosial- og kommunalhøgskulen i Helsingfors. Han byrja som poet, men gjekk over til å skrive noveller og til slutt til romanar. Han er i Noreg best kjent for romanen Der vi engang gikk, som han vann Finlandiaprisen for.

Bibliografi 

 Tango orange 1986
 Epitaf över Mr. Nacht 1988
 Avig-Bön 1989 (under pseudonymet Anders Hed)
 Utslag och andra noveller 1989
 Fallet Bruus 1992
 Drakarna över Helsingfors 1996
 Metropol 1998 (saman med Kristoffer Albrecht)
 Vådan av att vara Skrake 2000. Norsk omsetjing 2002: Faren ved å vere Skrake
 Lang 2002. Norsk omsetjing 2003 - ISBN 82-530-2555-6
 Lugna favoriter 2004
 Där vi engång gått 2006. Norsk omsetjing 2007: Der vi engang gikk  ISBN 978-82-530-3054-8
 Gå inte ensam ut i natten 2009. Norsk omsetjing 2010: Gå ikke alene ut i natten ISBN 9788253032689
 Hägring 38, 2013. Norsk omsetjing ved Erik Krogstad, 2014: Svik 1938  ISBN 9788253036779, Pax forlag

Prisar og utmerkingar 
 Tack för boken-medaljen 1997 for Drakarna över Helsingfors
 De Nios Vinterpris 2001
 Finlandiaprisen 2006 for Där vi engång gått
 Nordisk Råds litteraturpris 2014 for Hägring 38, roman

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kjell Westö» frå ,  den 13. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Westö på websiden til the International IMPAC Dublin Literary Award 
 Fransk presentasjon av Les sept livres de Helsingfors på Culture a confine

Finske forfattarar
Svenskspråklege forfattarar
Finlandssvenske forfattarar
Finlandssvenskar
Vinnarar av Nordisk råds litteraturpris
Folk frå Helsingfors
United States Military Academy

U.S. Military Academy (USMA), òg kjent som West Point, er krigsskulen i den amerikanske hæren, grunnlagt i 1802. Skulen sin campus ligg ved Hudson River i West Point i New York og dekker eit område på heile 65 km², som inkluderer eit skianlegg, ein liten atomreaktor og eit artilleriskytefelt, i tillegg til dei vanlege akademiske bygningane.

USMA utdannar offiserar til den amerikanske hæren. Det er 4231 kadettar ved USMA i 2006. Elevane, kalla kadettar, blir tildelt ein Bachelorgrad i Science og blir utskrive som fenrik i hæren. Dei forpliktar seg til minst den aktiv tenesta i fem år og tre år i arméreserven. Målet til USMA er å utvikle kadettar i fire vitale område: intellektuelt, fysisk, militært og moral-etikk. Denne fire år lange utdanninga blir kalla «West Point-opplevinga». Dei etiske fundamenta til koda ved West Point er mottoet til universitetet: «Plikt, ære, fedreland».

Kadettane utviklar det etiske verdet sitt på skulen ved å forplikte seg til å følgje «Cadet Honor Code», utvikla av den første leiaren av skulen etter andre verdskrigen, Maxwell D. Taylor, og som seier: «Ein kadett skal ikkje lyge, jukse, stele eller tolerere dei som gjer det.» Dei over 4000 kadettane ved USMA representerer kvar enkelt stat og fleire andre land. Omtrent 1200 nye kadettar kjem til universitetet på Reception Day (Graduation).

Etter US Military Academy kan offiserar kvalifisere seg til Hærens Stabsskule, og deretter til US Army War College i Pennsylvania.

Sjå òg 
 US Army War College
 National War College
 US Naval Academy
 Naval War College
 US Air Force Academy
 Air War College

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Universitet i New York
U.S. Army
Skular i USA
Militære skular
Skipingar i 1802
Westpac

Westpac (forkorting for «Western-Pacific» og registrert som Westpac Banking Corporation) er eit multinasjonalt finansføretak og ein av dei fire store bankane i Australia og den nest største banken på New Zealand. 

Etter at banken vart slått saman med St.George i desember 2008 har banken kring 10 millionar kundar, med nesten 1200 greiner og meir enn 2800 minibankar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Westpac» frå ,  den 13. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Narube, S. and B.T. Whiteside. 1985. "Financial Institutions and Markets in Fiji". In M. T. Skully, ed. Financial Institutions and Markets in the Southwest Pacific. London: Macmillan Press.
Tschoegl, A.E. 2005. Foreign Banks in the Pacific: A Note. Journal of Pacific History.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Bankar i Australia
Skipingar i 1817
Edward Weston

Edward Weston () var ein amerikansk fotograf. 

Det tidlege arbeidet hans som etablert fotograf viser sterk påverknad frå impresjonistisk målarkuinst. I 1915 endra Weston syn på fotografien etter eit møte med moderne kunst som fekk han til å forlate flatterande mørkeromsteknikkar til fordel for skarpleik og vektlegging av form og flate. Storformatet vart det viktigaste verktøyet hans og bilete vart kontaktkopiert for å gje att fine detaljer best mogeleg. I 1920-åra møtte Weston fotografar som Paul Strand og Alfred Stieglitz, samt meksikanske kunstnarar som Diego Rivera, David Siqueiros og José Orozco. Han byrja å arbeide med naturen si utforming (stilstudiar av skjel, oppskjerte grønsaker o.l.), i 1929 tok han sine første bilete av klippeformasjonar og tre ved Point Lobos i California. Av dei finaste arbeida hans er ein serie med akt og former i sand, teken ved Oceano i California. I 1932 slutta Weston seg til den påverknadsrike fotogruppen f 64. Weston framstår som ein av dei viktigaste fotografane på 1900-talet, og var den første fotografen som mottok eit Guggenheim-stipend (1937). 

Av samlingar har han mellom anna My Camera on Point Lobos frå 1950.

Kjelder

USA-amerikanske fotografar
Folk frå Chicago
Westminster

Westminster er eit område i det sentrale London i England. Det utgjer kjernen i bydelen City of Westminster, og omfattar stader som Westminsterpalasset det Det britiske parlamentet er samla, Westminster Abbey og Westminsterkatedralen.

University of Westminster har tre av sine fire campusar innanfor Westminster.

Staden har vore eit sentrum i engelsk og seinare britisk politikk sidan Edvard Bekjennaren si tid. Han fekk reist eit kongeleg slott, Westminsterpalasset, omkring 1050. Dette vart teke over av Vilhelm Erobraren, og fortsette å vere ein av dei fremste kongelege residensane i lang tid. Etterkvart vart parlamentet etablert der, og namnet Westminster blir difor enno brukt synonymt med riket sitt folkevalde og politiske styresmakter, på same måte som Whitehall, som òg ligg i City of Westminster, refererer til departementa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Westminster» frå ,  den 13. august 2011.  
 

City of Westminster
Verdas sørlegaste

Verdas sørlegaste gjev oversyn over det sørlegaste av ulike ting i verda.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Verdens sørligste» frå ,  den 13. august 2011.  
 

Geografiske ytterpunkt
Westinghouse Electric

Westinghouse Electric Corporation er eit tidlegare amerikansk industriselskap med base i Pittsburgh. Det vart grunnlagd i 1886 av George Westinghouse. Selskapet vart danna på grunnlag av at Westinghouse hadde overteke patentrettane til Nikola Tesla for vekselstraumteknikk. Det utvikla infrastruktur for elektrisitetsbruk i heile USA, og verka etterkvart innan ei rekkje felt som spente frå produksjon av turbinar, generatorar, motorar og anna utstyr til elektrisitetsproduksjon, elektrotekniske konsumvarer og kjerneteknikk.

I 1890 bygde selskapet Ames Hydroelectric Generating Plant i Colorado, verdas første kommersielle kraftverk for å produsera og senda ut vekselstraum.
I 1937 bygde Westinghouse det første kjernekraftverket i USA, The Westinghouse Atom Smasher.  

I 1995 tok Westinghouse over kringkastingsselskapet CBS. Deretter skilde det ut og selde storparten av industriverksemda si, mellom anna til forsvarsindustrikonsernet Northrop Grumman. I 1997 bytta det namn til CBS Corporation. 

I 1998 blei elektrisitetsdelen av verksemda, Power Generation Business Unit, seld til tyske Siemens AG. Eit år seinare selde CBS heile kjernekraftverksemda si til British Nuclear Fuels Limited (BNFL). I samband med dette blei rettar til nament Westinghouse Electric Corporation overførte til dette dotterselskapet. Westinghouse Electric Company blei seld vidare til japanske Toshiba i 2006.
Varemerket Westinghouse blir styrt av Westinghouse Licensing Corporation, eit dotterselskap til ViacomCBS.

Kjelder

Tidlegare føretak i USA
Skipingar i 1886
Nedleggingar i 1999
Pittsburgh
Tidlegare teknologiføretak
West highland white terrier

West highland white terrier, som òg blir kalla berre westie, er ein liten terrierrase med opphav frå Skottland. Sjølv om west highland white og cairn terrierane har mykje av opphavet til felles, har selektiv avl skapt hunderasar med heilt ulike eigenskapar. Westien er saman med den skotske terrieren verdskjent på grunn av reklamen for ein skotsk whisky.

Rasen har lett for å få allergiske lidingar. Rasen er sporty og hardfør med stor sjølvtryggleik. Pelsen må trimmast regelmessig.

Rasehistorie 
Cairn terrieren fekk av og til kvite kvalpar. Den skotske Malcolm-familien sette i gang selektiv avl med desse, og fekk fram ein rase som var lett synlege i dei skotske fjellheiane.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «West highland white terrier» frå ,  den 13. august 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Hunderasar
Britiske husdyr
Westfal-Larsen & Co.

Westfal-Larsen & Co. AS er eit norsk familieeigd reiarlag grunnlagt i Bergen i 1918 av Hans Westfal-Larsen for å overta fartøy og kontraktar som Westfal-Larsen hadde disponert frå 1905. Attåt tørrlasteskip byrja reiarlaget oversjøisk linjefart, i 1926 rundt Sør-Amerika (Westfal-Larsen Company Line) og i 1930 mellom det nordaustlege Stillehavet og Nord-Europa (Interocean Line). Ved utbrotet av den andre verdskrigen var Westfal-Larsen det nest største reiarlaget i landet, men mista ein stor del av flåten under krigen.

Westfal-Larsen satsa frå 1960-åra òg på kjemikalietransport og vart av dei største på området i verda, men selde i 1990 denne verksemda. Reiarlaget overførte i 1995 bulkskipa sine til det nye reiarlaget Masterbulk basert i Singapore. Skipa vert operert gjennom Star Shipping.

Kjelder

Norske reiarlag
Føretak i Bergen
Skipingar i 1918