alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Amalie

Amalie er eit kvinnenamn av tysk opphav med ei latinsk ending. Det oppstod som ei kortform av gotiske namn med forleddet Amal, som tyder 'verksam'. Namnet har variantane Amálie, Amalia, Amelia, Amelie, Amélie, og Emelie. Amalie har namnedag den 10. september.

Utbreiing 
Amalie blei mykje brukt i Noreg på 1800-talet, men bruke avtok gradvis fram mot 1915. Frå 1980-talet auka populariteten raskt, og på 1990-talet og 2000-talet blei det gjeve til rundt 1 % av nyfødde jenter. Det var 4 327 kvinner i Noreg som hadde Amalie som første fornamn i 2007, og 7 130 som bar namnet i 2017.

Amalie er også eit vanleg namn i Danmark, der det blei brukt for 1,4 % av jentebarn i 2005.

Bruk av variantane

Amalie i kulturen 
Namnet er kjend frå den norske julekalenderserien Amalies jul, som blei laga i 1995, 
og filmen Den fabelaktige Amélie fra Montmartre (ofte kalla berre Amélie) frå 2001.

Kjende namneberarar 

Amalie Elisabeth av Hanau-Münzenberg (1602-1651), regent av Hessen-Kassel
 Dronning Charlotte Amalie av Danmark-Noreg (1650-1714)
 Sophie Amalie Moth (1654–1719)
Amalie von Wallmoden (1704-1765), tysk adelsdame og elskarinne av kong Georg II av Storbritannia
Amalie av Zweibrücken-Birkenfeld-Bischweiler (1752-1828), dronning av Sachsen 
 Amalie Münster (1767–1814), dansk hoffdame og diktar
Amalie av Baden (1776-1823), tysk fyrstinne
 Amalie Sieveking (1794-1859), tysk filantrop
Amalie Haizinger (1800-1884), tysk skodespelar
Amalie Joachim, fødd Schneeweiß (1839-1899), austerriksk songar
 Amalie Skram (1846–1905)
Amelia Earhart (1897–1937), amerikansk flypioner
Amelia «Minnie» Driver (f. 1970), britisk skodespelar, songar og låtskrivar

Annan bruk 
Charlotte Amalie er namnet på hovudstaden på Dei amerikanske Jomfruøyane, oppkalla etter dronning Charlotte Amalie.
Amalienborg og Amaliehaven er eit kongeslott og ein park i København.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Amalie» frå ,  den 8. september 2007.

Fotnotar 

Kvinnenamn
Førenamn av tysk opphav
Jostein Budal

Jostein Budal () var ein norsk tannlækjar og språkforskar. Han arbeidde fleire år som misjonstannlækjar i Kamerun. Der arbeidde han også med omsetjingsarbeid og språklege spørsmål. Ved å læra tonespråket mbum, meinte han å oppdaga at norsk òg er eit ekte tonespråk. Det fekk han til å arbeida med norsk som tonespråk. Det meste av språkarbeidet hans var knytt til språket fulfulde. I Noreg er han kjend for å ha presentert ein teori om tone i norsk, teorien om norsk som eit symmetrisk tonespråk. Denne teorien presenterte med ei bok på Unipub forlag, og på ulike vitskaplege konferansar om prosodi.

Referansar

Lenkjer 

 Jostein Budal si lingvistiske heimeside 
 Jostein Budal på NorFa-nettverket Nortalk si side

Litteratur 

 Abrahamsen, Jardar Eggesbø. 2006: «Jostein Budal: Fem tonar (2002) og A symmetrical tone language – Norwegian (2004)». Norsk Lingvistisk Tidsskrift 1/2006. Oslo: Novus. 81–104. 
 Budal, Jostein 1969: "Norsk, eit symmetrisk tonespråk?" Norsk Tidsskrift for Sprogvidenskab 23, s. 97 – 113.
 Budal, Jostein 2002: Norsk, eit symmetrisk tonespråk [http://www.symmetritonespraak.no/  Online tilgang via Internett (World Wide Web). Finst også i trykt utg. med tittel: Fem tonar
 Budal, Jostein 2004: A symmetrical tone language - Norwegian. Unipub skriftserier.
 Budal, Jostein 2007: Tonar i skandinaviske språk. Lesja: Jostein Budal
 Budal, Jostein: «Debatt om ei bok », motsvar til Jardar Eggesbø Abrahamsen. På nettsida www.symmetritonespraak.no.

Norske språkforskarar
Norske tannlegar
Arne Sandnes

Sjå òg Arne Sandnes (fødd 1924).

Arne Sandnes () er ein norsk bonde og senterpartipolitikar frå Valldal på Sunnmøre. Han vart vald til ordførar i Norddal kommune i 2015. Han var også ordførar frå 1999 til 2007 (direkte val) og i perioden 1988–1993. 

Arne Sandnes er utdanna sivilagronom ved Norges landbrukshøgskole på Ås. Han har tidlegare vore bistandsarbeidar for NORAD og ambassadesekretær for bistandssaker i Zambia.
Han har også vore dagleg leiar for Muritunet senter for rehabilitering.

Kjelder

Referansar 

Folk frå Norddal
Sp-ordførarar i Møre og Romsdal
Ordførarar i Norddal
Organisasjonsteori

Organisasjonsteori er læra om korleis organisasjonar er bygde opp og korleis dei fungerer. Organisasjonsteori har utvikla seg til eit sjølvstendig fagområde etter 1945, men har røter attende til Frederick W. Taylor, Max Weber og Henri Fayol i perioden omkring første verdskrigen.

Ein organisasjon er eit sosialt system som er bevisst konstruert for å nå bestemte mål. Fellestrekk ved alle organisasjonar er at dei skal realisere bestemte mål, men korleis dei skal nå desse måla er avhengig av kva oppgåve dei har. Faget omfattar særleg studiar av dei indre tilhøva i offentlege og private organisasjonar, samt relasjonane til omverda. Analyser av struktur, kultur og prosessar inngår i dette.

Struktur omhandlar korleis organisasjonen er oppbygd, både når det gjeld organisering av produksjonen i vid forstand, og oppbygging av leiingssystem, til dømes styring, koordinering og maktforhold.

Kulturanalyser legg vekt på dei uformelle normene, verdiane og tradisjonane som dannar seg i organisasjonen, og som kan utgjere grunnlaget for ei «korpsand» («esprit de corps»).

Prosessundersøkingar legg vekt på å analysere rørsler eller endringar i organisasjonen, til dømes i samband med motivasjon, kommunikasjon, avgjerder og konfliktar.

Dei tre områda blir gjerne knytte saman i analysar av kva som kan hemme eller fremje produktivitet og effektivitet og andre viktige organisasjonsmål, til dømes innovasjonsevne, kompetanseutvikling og trygging av marknadsdelar. Organisasjonsteori brukt på private bedrifter blir av slike grunner ofte oppfatta som eit bedriftsøkonomisk fag, sjølv om organisasjonsteorien ikkje nyttar formelle bedriftsøkonomiske analysemetodar.

Sjå òg 
 Administrasjon
 Bedriftsøkonomi
 Organisasjon
 Statsvitskap
 Strategi

Bakgrunnsstoff 

 Litteratur på norsk 
 Christensen, T., P.Lægreid, P.G.Roness og K.A.Røvik (2004): Organisasjonsteori for offentlig sektor. Oslo: Universitetsforlaget. ISBN 82-15-00404-0.
 Døving, E. og Johnsen, Å. (red.) (2005): Organisasjonsteori på norsk. Bergen: Fagbokforlaget. ISBN 82-450-0381-6
 Jacobsen, D.I. og J. Thorsvik (2007): Hvordan organisasjoner fungerer. Innføring i organisasjon og ledelse. 3.utgåve. Bergen: Fagbokforlaget. ISBN 978-82-450-0517-2.
 Jacobsen, D.I. (2004): Organisasjonsendringer og endringsledelse. Bergen: Fagbokforlaget, 2004. ISBN 82-450-0179-1.
 Greve, A. (1995): Organisasjonsteori: nyere perspektiver. Oslo: Universitetsforlag. ISBN 82-00-22655-7. 
 Nordhaug, O. (2002): LMR. Ledelse av menneskelige ressurser. Målrettet personal- og kompetanseledelse. Universitetsforlaget. ISBN 978-82-15-00235-4.
 Nordhaug, O. (red.) (2004): Strategisk kompetanseledelse: teori og praksis. Oslo: Universitetsforlaget. ISBN 82-15-00487-3.
 Nordhaug, O., H.-I. Kristiansen m.fl. (2007): Retorikk, organisasjon og ledelse. Oslo: Forlag1. ISBN 82-92735-07-0.

 Litteratur på engelsk 

 Greve H.R. (2003): Organizational Learning from Performance Feedback: A Behavioral Perspective on Innovation and Change. Cambridge University Press. ISBN 0-521-81831-1.
 Nordhaug, O. (1993): Human capital in organizations. Oslo : Scandinavian University Press og New York : Oxford University Press. ISBN 82-00-21807-4.
Byar i Hellas

Dette er ei liste over byar i Hellas med meir enn 10 000 innbyggjarar. For dei tre største byane omfattar byområdet fleire kommunar. 

1 Til byområdet for Aten er rekna dei fire periferieiningane Sentral-Aten, Nord-Aten, Vest-Aten og Sør-Aten, i alt 35 kommunar.

2 Til byområdet for Thessaloníki er rekna kommunane Thessaloníki, Kalamariá, Neápoli-Sykiés, Pávlos Melás, Ambelókipi-Meneméni, Kordelió-Évosmos og kommunaleininga Pyléa i kommunen Pyléa-Khortiátis.

3 Til byområdet for Pireus er rekna periferieininga Pireus, i alt 5 kommunar.

Referansar
Elektrisk pantograf

Pantograf er ei innretning for å overføre elektrisk energi frå køyreledningar som går over ein jarnbane eller eit sporvognspor til toget eller sporvogna. Ordet er lånt frå pantograph som vert nytta for å kopiera teikningar frå eit ark til eit anna.  

Sporvogn
Tonelag

Tonelag er ein skilnad i tone som er avhengig av trykk. Tonelag finst i i norsk (jf. artikkelen norsk fonologi), og i svensk, limburgsk, litauisk og serbo-kroatiske språk. Det finst eit tilsvarande fenomen i japansk, der realisering av fallande tone er avhengig av trykk.

I norsk og svensk er det to tonelag, tonelag 1 og 2. Norsk har mange av minimale par, ordpar som skil seg frå kvarandre berre med tone. Dei dialektane som har e-infinitiv har tusenvis av slike minimale par:

 bestemt form eintal av avleidd substantiv vs. infinitiv: kastet / kaste
 verb + preposisjonsfrase vs. verb + partikkel: slå på radioen / slå-på radioen («øydeleggje radioen» / «trykke på på-knappen»)

Tonelag 1 vert i oppslagsverk o.l. ofte markert med ein akutt aksent etter vokalen: ka´stet.  Tonelag 2 vert ofte markert med ein grav aksent etter vokalen: ka`ste. 

Det er ikkje berre i desse minimale para vi finn tonelag, trykk blir alltid realisert i norsk på ein av to måtar, som tonelag 1 eller tonelag 2, så alle norske ytringar inneheld tonelag (for dei dialektane som har det).

Historisk går tonelag 2 attende til ord som hadde to stavingar i gammalnorsk.

Termane tonelag og tonem er synonyme, det første er tradisjonelt brukt innanfor norsk dialektologi, det siste innanfor strukturalistisk fonologi. I og med at strukturalismen har gått av moten, er termen tonelag vanlegare i bruk i dag. I Sverige brukar dei termane akut accent og grav accent om tonelag 1 og 2. Den engelske termen er pitch accent.

Tonelag skill seg frå tone ved at det berre blir realisert der ordet har hovudtrykk. Ved bitrykk eller trykkløyse blir skilnaden nøytralisert. F.eks. blir orda potetlandet og (å) potetlande (dvs. «å lande som ein potet») uttalt på same måte, trass i at orda landet og lande i seg sjølv har ulike tonelag (1 og 2).

Tonespråk finst det langt fleire av, særleg i Søraust-Asia og Afrika.

Litteratur 

 Kristoffersen, Gjert (1992) "Cirkumflekstonelaget i norske dialekter, med særlig vekt på nordnorsk" Maal og Minne 1992: 37-61.
 Kristoffersen, Gjert (1992): Tonelag i sammensatte ord i østnorsk. Norsk Lingvistisk Tidsskrift 10, 39-65.
 Kristoffersen, Gjert (1998) "Fonologi" Torbjørn Nordgård (red.): Innføring i språkvitenskap 1998: 104-110.
 Fintoft, K. og Mjaavatn, P.E. (1980) "Tonelagskurver som målmerker." Maal og Minne 1980: 66-87.

Prosodi
 *
Kaliumjodid

Kaliumjodid er eit kvitt krystallsalt med den kjemiske formelen KI som ofte blir bruka i samband med fotografi og strålebehandling. Kaliumjodid er mykje bruka som jodkjelde – blant anna i koksalt.

Bakgrunnsstoff 

Jodid
Alkalimetalljodid
Ekspektorantia
Tilsettingsstoff
Fotografiske kjemikal
Essensielle lækjemiddel
Piggfinnefiskar

Piggfinnefiskar er ein orden ekte beinfiskar som omfattar over 7000 artar; rundt  av alle fiskar ein kjenner til. 2000 av desse lever i ferskvatn, mellom anna åbor og dei fleste ciklidar. Elles held mesteparten av medlemmane i gruppa til i kystnært saltvatn. Gruppa er mellom dei yngste beinfiskane, og dukka opp i krittida. Det er usemje om systematikken hennar.

Namnet sitt har piggfinnefiskane fått på grunn av dei spisse finnestrålene mange av dei har fremst på rygg- og gattfinnane sine. Det er som regel to ryggfinnar. Bukfinnane består vanlegvis av ein pigg og opp til fem mjuke finnestrålar. Brystfinnane sit vanlegvis på sida av fisken, bak gjellene. Feittfinnar har dei ikkje.

29 familiar er registrerte i norske farvatn:
 Åborfamilien
 Havåborfamilien
 Djuphavsåborfamilien
 Ørnefiskfamilien
 Sugefiskfamilien
 Taggmakrellfamilien
 Havbrasmefamilien
 Havkarussfamilien
 Mullefamilien
 Leppefiskfamilien
 Silfamilien
 Fjesingfamilien
 Havgjeddefamilien
 Trådstjertfamilien
 Makrellfamilien
 Sverdfiskfamilien
 Luvarfamilien
 Kutlingfamilien
 Fløyfiskfamilien
 Tangkvabbefamilien
 Steinbitfamilien
 Hornkvabbefamilien
 Langebarnfamilien
 Tangsprellfamilien
 Ålekvabbefamilien
 Snyltefiskfamilien
 Svartfiskfamilien
 Multefiskfamilien
 Barracudafamilien

Kjelder 
 Gjøsæter, Jacob: «Piggfinnefisker» i Norges dyr (Cappelen 1992)
 Moen, Frank Emil & Svensen, Erling (2003): Dyreliv i havet - nordeuropeisk marin fauna
 Perciformes på FishBase

Strålefinnefiskar
Smultpotet

Smultpotet, eller hakkapotet, er potet som er skorne opp i småbitar og koka i smult eller matolje. Smultpotet vert rekna som skadeleg for helsa. 

Potetretter

en:French fried potatoes
Institute of Electrical and Electronics Engineers

Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) er ein internasjonal fagorganisasjon som har som føremål å fremja utveksling av fagleg informasjon mellom dei som arbeider innan fagmiljøa elektroteknikk og elektronikk. IEEE har meir enn 360 000 medlemmer i 175 land.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til IEEE
 Heimesida til IEEE Norway Section

Elektroteknikk
Elektronikk
Profesjonelle organisasjonar
Standardiseringsorganisasjonar
Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1963
Bill Haywood

William Dudley Haywood , («Big Bill») () var ein radikal amerikansk sosialist og fagforeiningsleiar. 

Bill Haywood vart fødd i Salt Lake City I Utah. Far hans døydde då han var 3 år gammal, og då Bill var 9 år gammal, fekk han arbeid i gruvene. I 1904 var Haywood med å grunnleggje Industrial Workers of the World, ein arbeidarorganisasjon han vart ein av dei fremste leiarane for, og han vart òg ein leiande medlem av Socialist Party of America.

I 1918 klaga dei amerikanske styremaktene Haywood for landssvik og spionasje. Han flydde då til Sovjetunionen. Her arbeidde han aktivt for den dei kommunistiske styresmaktene. Bill Haywood døydde i Moskva 1928.

Haywood, Bill
Haywood, Bill
Haywood, Bill
Døde av hjerneinfarkt
Den tredje franske republikken

Den tredje republikken i Frankrike (fransk La Troisième Republique, ofte stava La 3ème Republique) varte frå  1870/75 til 10. juli 1940 og er ei nemning på det franske styresettet og i vidare tyding tidsrommet i fransk historie mellom det andre franske keisardømet og Den fjerde republikken. Det var eit republikansk parlamentarisk demokrati som kom til den 4. september 1870 etter at keisar Napoleon III måtte gå frå makta i samband med den fransk-prøyssiske krigen.

Den tredje franske republikken vart oppløyst i samband med andre verdskrigen og opprettinga av Vichy-regimet under leiing av Philippe Pétain den 10. juli 1940. 

Det politiske livet i løpet av den tredje republikken var prega av svake koalisjonar og mange skifte av regjering. I tillegg bidrog Dreyfus-affæren til mange konfliktar.

3. republikk
Skipingar i 1870
Nedleggingar i 1940
Den fjerde franske republikken

Den fjerde franske republikken (fransk Quatrième République) er ei nemning på tidsrommet i fransk historie mellom 13. oktober 1946 og 1958. I løpet av denne tida hadde Frankrike si fjerde grunnlov som republikk.

Grunnlova og styresettet var på mange vis ei attoppliving av den tredje franske republikken si grunnlov og hadde mange tilsvarande problem. Regjeringane sat jamt over kort tid, noko som gjorde det vanskeleg å planleggja over tid.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fjärde franska republiken» frå ,  den 10. september 2007.  
 

Fransk historie
Skipingar i 1946
Nedleggingar i 1958
Frikyrkje

Frikyrkjer er protestantiske kyrkjesamfunn som er uavhengige av statsmakta, i motsetnad til Den norske kyrkja, som er ei statskyrkje.

Dei første frikyrkjene vart grunnlagde på slutten av 1500-talet, i sluttfasen av reformasjonen. Med Bibelen og Den heilage ande som autoritetar som stod over pavemakta, opna reformasjonen for etablering av ei rad kyrkjesamfunn. Religionsfridomen var likevel avgrensa i dei fleste landa som var omfatta av reformasjonen. Medlemmer av frikyrkjene valde derfor ofte å utvandre til Amerika.

I Noreg vart det lovleg å organisere frikyrkjer då Dissentarlova vart vedteken i 1845, og Venesamfunnet (Kvekarane) vart godkjent som eit frittståande kristent kyrkjesamfunn. I 1877 vart Den Evangelisk Lutherske Frikirke (ofte kalla frikyrkja) etablert som ein reaksjon på statens innblanding i norsk kyrkjeliv. I Noreg får frikyrkjer no økonomisk stønad frå stat og kommune, på line med Den norske kyrkja.

Andre frikyrkjer i Noreg er 
 Det Norske Baptistsamfunn
 Pinserørsla
 Metodistkyrkja
 Guds Menighet, Vegårshei
 Frelsesarmeen
 Det Norske Misjonsforbund
 De Frie Evangeliske Forsamlingar i Noreg
 Oslo Kristne Senter
 Sjuendedags Adventistsamfunnet
 Det Evangelisk-Lutherske Kirkesamfunn

Dei fleste frikyrkjene er medlem i Norges Kristne Råd.

 
Protestantiske kyrkjesamfunn
NRK Sápmi

NRK Sápmi (tidlegare NRK Sámi Radio) er ei avdeling i NRK som sender radio- og fjernsynsprogram for samisktalande. Radiosendingane starta i 1946 i Tromsø, med Katrine Johnsen som programleiar. I 1976 vart NRK Sámi Radio flytta til Karasjok, og i 1984 flytta radioen inn i sine noverande lokale.

Frå 1991 har kanalen sendt vekentlege fjernsynsprogram for born, og frå hausten 2001 har kanalen produsert fjernsynssendinga Ođđasat saman med SVT og YLE og NRK, med sendestad frå NRK Sámi Radio. NRK Sámi Radio produserer også radio- og TV-program for NRK sine lokal- og rikssendingar.

NRK Sámi Radio har lokalkontor i Tana, Kautokeino, Manndalen i Kåfjord, Tromsø, Skånland, Tysfjord, Snåsa og Oslo. Desse kontora har omkring 17 årsverk. Hovudkontoret har rundt 60 årsverk.

Historiske årstal 
 1946: NRK startar faste samiske radiosendingar 8. november); 20 min. ein gong i veka.
 1947: YLE startar faste samiske radiosendingar (20. november); 15 min. ein gong i veka.
 1965: SR startar faste samiske radiosendingar (19. februar);5 min. kvar dag.
 1973: NRK etablerer sørsamiske sendingar frå NRK Trøndelag.
 1975: NRK i samarbeid med SR byrjar å sende lulesamiske program frå NRK Nordland.
 1976: Produksjonen av samiske radiosendingar vert flytta frå Tromsø til Karasjok.
 1984: Sámi Radio får sitt eige kringkastingshus i Karasjok.
 1990: NRK etablerer eit regelmessig samisk fjernsynstilbod.
 1991: NRK startar med faste samiske barneprogram i fjernsyn.
 1992: Sámi Radio vert omorganisert frå distrikskontor til eigen divisjon i NRK.
 1993: Sámi Radio tek over ansvaret for sørsamisk og etablerer faste sørsamiske sendingar på riksnettet.
 1999: Sámi Radio startar prøvesendingar på det digitale sendenettet, DAB. Sendenettet mest utbygd i sør, men det er sett opp DAB-sendarar i Kautokeino og Karasjok.
 1999: Sameradioane etablerer ein felles nettavis.
 2000: Det vert etablert fellessamiske nyheitssendingar i radio.
 2001: NRK og SvT etablerer daglege samiske nyheitssendingar på fjernsyn. YLE blir med i samarbeidet i januar 2002.

Bakgrunnsstoff 
 NRK Sámi Radio

NRK
Samisk kultur
Skipingar i 1946
NRK Drama

NRK Drama er ei avdeling i NRK Program Oslo som produserer drama for radio og fjernsyn. Avdelinga har 35 faste tilsette og ei rekke personar som er tilknytte avdelinga på kortare kontraktar.

Årleg produserer NRK Drama rundt 25 timer fjernsynsdrama for NRK sine fjernsynskanalar. I tillegg omfattar NRK Drama Radioteateret, som produserer rundt 30 høyrespel i året.

Bakgrunnsstoff
nrk.no/drama

NRK
NRK mP3

NRK mP3 (tidlegare: mPetre) er ein radiokanal frå NRK, skipa 31. juli 2000 under opningsshowet på Norway Cup.

mP3 sender frå Tyholt i Trondheim og er ein DAB-kanal, men sender og over 13 sendarar i FM-nettet som dekker fleire større stader i Noreg.

mPetre tv 
NRK mP3 sendte frå og med hausten 2002 fram til sommaren 2004 tv-programmet mPetre TV i samsending med NRK2. Denne sendinga gjekk frå kl 18.00 til 20.00 fredag og natt til laurdag, og gjekk tidlegare også natt til søndag, men denne sendinga vart seinare kutta ut.

MP3
Skipingar i 2000
Norske radiokanalar
NRK Trøndelag

NRK Trøndelag er NRK sitt distriktskontor i fylka Nord-Trøndelag og Sør-Trøndelag og vart etablert gjennom samanslåing av NRK Nord-Trøndelag og NRK Sør-Trøndelag.

Hovudkontoret er på Tyholt i Trondheim. I tillegg til distrikssendingane i fjernsyn og radio produserer NRK Trøndelag blant anna også den populære TV-serien «Newton» og ei rekkje radioprogram.

Fjernsyn
Schrödingers katt
Newton

Radio
Programmer på NRK P3 produsert av NRK Trøndelag:
Are og Odin
Filmpolitiet
Osenbanden
Mina
Klaus Sonstad Show
Show Show

Bakgrunnsstoff 
 Nettportal: nrk.no/trondelag NRK Trøndelag
 NRK Trøndelags historie
 Lyd på lufta - liv i kulissene

Litteratur

Arnulf Grut: Lyd på lufta - liv i kulissene

NRK
Kultur i Trøndelag
Perlevintergrøn

Perlevintergrøn (Pyrola minor) er ei plante i vintergrønfamilien som veks i skog og hei. 
Arten har ei sirkumpolar utbreiing på den nordlege halvkula.

Planta vert kring 15 cm høg og har avlange rundtagga blad med flat kant. Ho har kulerund blomster med liten opning som ofte er litt raudleg. Griffelen når ikkje ut, og er til slutt kortare enn kapeslen. Perlevintergrøn blomstrar kring juli månad. 

Arten er vanleg gjennom heile Noreg. I Jotunheimen finst han opp til 1620 meter.

Kjelder 
 Svensk Wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Bakgrunnsstoff

Viltveksande plantar i Noreg
Vintergrønfamilien
NRK Sørlandet

NRK Sørlandet er NRK sitt distriktskontor i fylka Aust-Agder og Vest-Agder. Hovudkontoret ligg på Tangen i Kristiansand i Vest-Agder, medan lokalkontoret i Aust-Agder har base i Pollen i Arendal. Det er og et einmannsbetent lokalkontor i Farsund i Vest-Agder. Distriktskontoret produserer 6 timar radio og ein halv time fjernsyn dagleg, i tillegg til nyhende for tekst-tv og internett.

Desse har vore sjef for NRK Sørlandet:

 Olaf Benneche 1930 – 1931 (Kringkastingsselskabet AS)
 Julius Hougen 1931 – 1976 (NRK fra 1933) Avbrutt av krigen 1940 - 1945
 Håkon Karlsen 1976 - 1979
 Tor Fuglevik 1979 - 1984
 Johan Christian Sandvand 1984 - 1986
 Bjørn Ryg 1986 - 1992
 Alf Kjetil Igland 1992 - 1998
 Steinar Nielsen 1998 - 2006
 Kjell Pihlstrøm 2006 – 2010
 Anders Sårheim 2010 - dd

Sørlandet
Vest-Agder fylke
Aust-Agder fylke
NRK Østafjells

NRK Østafjells er NRK sitt distriktskontor for fylka Buskerud, Telemark og Vestfold.

Hovudkontoret ligg i Porsgrunn, medan lokalsendingane for Buskerud blir sende frå Drammen. På same måte blir lokalsendingane for Vestfold produsert i Tønsberg. I tillegg er det lokalkontor i Kongsberg, Seljord, og Ål i Hallingdal.

Distriktskontoret produserer dagleg 12 timer distriktsradio (i NRK P1), ca. 30 minutt med distriktsendingar i NRK1 og ein nyhende- og aktualitetsteneste på internett. NRK Østafjells er og leverandør av innslag og program til NRK sine rikssendingar i radio og fjernsyn.

Distriktskontoret har nesten 100 tilsette.

Bakgrunnsstoff  
 NRK Østafjells på Internett

NRK
Buskerud fylke
Telemark fylke
Vestfold fylke
NRK Østfold

NRK Østfold er NRK sitt distriktskontor i Østfold. Det har kontor i Gamlebyen i Fredrikstad.

Distriktskontoret produserer dagleg 12 timar distriktsradio (i NRK P1), ca. 30 minutt distriktssendingar i NRK1) og ein nyhende og aktualitetsteneste på internett. NRK Østfold er og leverandør av innslag og program for NRK sine rikssendingar i radio og fjernsyn, blant anna dei vekevisse programma «Museum» for NRK P2 og «Indianer og Cowboy» for NRK P1.

Distriktskontoret har 46 tilsette.

NRK
Østfold fylke