alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jellhaugen

Jellhaugen er òg ein haug 4 km nordvest av Røros sentrum.

Jellhaugen er ein stor gravhaug på Gjellestad i Berg i Halden kommune i Viken fylke. Han er ni meter høg og har eit ovalt grunnplan på ca. 85 x 70 meter, noko som truleg gjer han til den nest største gravhaugen i Norden (Raknehaugen ved Jessheim er noko større i grunnplan, og monaleg høgare). Haugen er eit dominerande innslag på den elles ganske flate Viksletta, og han er lett synleg frå E6, på austsida av vegen ca. seks km nord for Svinesund, og ein snau kilometer sør for kommunegrensa langs E6.

Etter tradisjonen på staden skal haugen vere reist over ein «kong Jell» og skipet hans, men slike segner er som regel av nyare dato og er sjeldan av verdi for utforskinga av desse haugane. Haugen er langt frå fullstendig arkeologisk undersøkt, men i 1968 og 1969 fekk arkeologen Erling Johansen grove ei søkesjakt inn mot midten av haugen. Her fann han ei kjernerøys midt inne i haugen, og i denne var det spor av ei ganske enkel branngrav med mellom anna ei ravperle. Grava er karbondatert til mellom 426 og 598 e.Kr., det vil seie i overgangen mellom folkevandringstid og merovingartid. Johansen fann òg spor av ei gravplyndring som òg er datert. Der slo prøva ut på 692–896 e.Kr. Det er difor ikkje korrekt å datere haugen til vikingtid, og han rommar heller ikkje noka skipsgrav.

Ved undersøkinga kom det òg fram at haugen er bygd av grastorv og matjord. Johansen sitt eige estimat er at haugen rommar ca. 20 000 m³ masse, og dersom alt dette er henta frå området rundt haugen, og ein har gravd ned til ein meters djupde i gjennomsnitt, vil det seie at ein har reinska ca. 20 dekar. Det tilsvarar tre fotballbaner, og dette vitnar om at berre bygginga av haugen har vore eit stort arbeid. Johansen meinte sjølv at det måtte vere tale om ca. 100 årsverk, men dette må etter alt å dømme reknast som eit minimumsanslag. Det vart løyvd midlar til utgraving av vikingskipet i 2020.

Gjellestadskipet 
På ein pressekonferanse arrangert av Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU) den 15. oktober 2018 vart det gjort kjent at undersøkingar med georadar på området like nord for haugen hadde avslørt nye funn. Mellom desse var fleire gravhaugar (som i ettertida har blitt jamna med jorda), hustufter, og ikkje minst ei skipsgrav som inneheldt restar av eit større vikingskip. Nye undersøkingar heldt fram i 2018 og 2019, for å avgjere framgangsmåten for å avdekke dette vikingskipet, som i storleik likna dei tre kjente funna Osebergskipet, Gokstadskipet og Tuneskipet. Det nye funnet låg på dyrka mark, og over tid har den opphavlege haugen blitt jamna med jorda ved pløying og kultivering. Dei påviste restane av «Gjellestadskipet» ligg difor bare frå 0,4 til 2 meter under jordoverflata, noko som diverre kan ha ført til at mykje av treverket kan ha blitt øydelagt av pløying, eller har rotna bort.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jellhaugen» frå ,  den 16. mai 2020.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Gravhaugar i Noreg
Kulturminne i Halden
Geografi i Halden
Byggverk i Halden
Brad Delp

Bradley Edward Delp () var ein USA-amerikansk songar og låtskrivar, mest kjend som solovokalist i rockebanda Boston og RTZ.

Biografi
I 1969 introduserte gitaristen Barry Goudreau Delp for Tom Scholz, som såg etter ein songar til demoinnspelingane sine. Etter kvart skipa Scholz det kortvarige bandet Mother's Milk (1973–74), med Delp og Goudreau. Mother's Milk utvikla seg etter kvart til Boston, og dei gav ut debutalbumet sitt (spelt inn 1975) i august 1976. Delp song all solo- og korvokal på albumet. Debutalbumet selde meir enn 20 millionar eksemplar og gav rockestandarar som «More Than a Feeling», «Foreplay/Long Time» og «Peace of Mind». Delp var medlåtskrivar på «Smokin'» i lag med Scholz, og skreiv avslutningssporet på albumet, «Let Me Take You Home Tonight». Delp song òg på det neste Boston-albumet, Don't Look Back, i august 1978. 

Etter dei to første Boston-albuma song Delp vokal på debutalbumet til Barry Goudreau i 1980. Perfeksjonismen til Scholz og eit søksmål frå platesselskapet gjorde at det neste Boston-albumet ikkje kom ut før i 1986, då Third Stage kom ut. Delp var medlåtskrivar på songane «Cool the Engines» og «Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love» for albumet. 

I 1991 skipa Delp og Goudreau bandet RTZ. Etter at Boston gav ut albumet Walk On i 1994 med Fran Cosmo på vokal, kom Delp og Boston saman att for ein større turné, og Delp fortsette å syngje på fleire album og prosjekt med Boston. 

9. mars 2007 døydde Delp ved sjølvmord.

Diskografi

med Boston
Boston (1976)
Don't Look Back (1978)
Third Stage (1986)
Corporate America (2002)
Life, Love & Hope (2013)

med Barry Goudreau
Barry Goudreau (1980)

med Orion the Hunter
Orion the Hunter (1984)

med RTZ
Return to Zero (1991)
Lost (1998)
 Lost and Found (2004)

med Delp and Goudreau
Delp and Goudreau (2003)
«Rockin' Away» (2007)

med Mark «Guitar» Miller
Whatcha Gonna Do! (2008)

Gjesteartist
Bruce Arnold - Orpheus Again (2010)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brad Delp» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
 
 Brad Delp Foundation

USA-amerikanske rockesongarar
Boston-medlemmar
Folk frå Peabody i Massachusetts
Musikarar døde av sjølvmord
Tom Scholz

Donald Thomas Scholz () er ein USA-amerikansk rockemusikar, låtskrivar, oppfinnar, lydteknikar og filantrop, mest kjend som skipar og fast medlem av gruppa Boston.  

Han kom inn i musikkindustrien på ein uvanleg måte. Han var ein MIT-utdanna ingeniør med interesse for musikk og designa sitt eige platestudio i kjellaren i huset sitt for å spele inn sin eigen musikk. Det første Boston-albumet vart hovudsakleg spelt inn i kjellarstudioet, ofte med apparat han designa og fann opp sjølv. Etter den første suksessen til bandet, skipa han Scholz Research & Development, Inc. for å utvikle og marknadsføre sine eigne oppfinningar, mange under merket Rockman. Han er blitt skildra av AllMusic som «ein notorisk 'ikkje-rock n' roll'-person som aldri likte å vere i rampelyset som artist», og som føretrekte  å konsentrere seg heilt om musikk, produksjon og finne opp nytt elektronisk utstyr. I nyare år har han brukte mykje av pengane og tida si på veldedig arbeid.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tom Scholz» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tom Scholz på Boston si offisiell nettside

Musikarar frå Boston
Boston-medlemmar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Elevar ved Massachusetts Institute of Technology
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske produsentar
Musikarar frå Ohio
USA-amerikanske oppfinnarar
Barry Goudreau

Barry Goudreau () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som ein av dei originale gitaristane i rockebandet Boston.

På slutten av 1960-åra møtte Goudreau Tom Scholz og arbeidde med han og Brad Delp så tidleg som i 1969 på ei samling demoinnspelingar. Seinare omarbeidde Scholz desse songane og ein del av dei vart spelte inn som det særs suksessrike debutalbumet til Boston frå 1976. 

Scholz var ikkje interessert i å bruke nokre av songane til Goudreau på det andre Boston-albumet, og Goudreau gav ut det første soloalbumet sitt Barry Goudreau, i lag med Brad Delp og Fran Cosmo (Cosmo vart medlem av Boston i 1991) på vokal, og Sib Hashian på trommer. 

I 1984 skipa Goudreau bandet Orion The Hunter og gav ut ei plate. Denne gongen var Fran Cosmo solovokalist, medan Delp var korvokalist. 

I 1990 skipa Goudreau bandet RTZ (Return to Zero) i lag med Delp, som då slutta i Boston. 

I 1997 var Goudreau med Lisa Guyer Band på albumet Gypsy Girl og i 2000 på albumet Leap of Faith.

Goudreau og Delp gav ut ei plate i 2003 som Delp and Goudreau. 

Goudreau var medlem av Ernie and the Automatics. Etter Delp døydde i 2007, gav dei andre medlemmane i RTZ ut songen «Set The Songbird Free».

Diskografi

med Boston
 Boston (1976)
 Don't Look Back (1978)
 Greatest Hits (1997)

Solo
 Barry Goudreau (1980)

med Orion The Hunter
 Orion the Hunter (1984)

med RTZ
 Return to Zero (1991)
 Lost (1998)
 Lost and Found (2004)
 Set The Songbird Free ... (single) (2007)

med Brad Delp
 Delp and Goudreau (2003)
 Rockin' Away (singel) (2007)

med Ernie and the Automatics
 Live at The Real Blues Festival (2006)
 Low Expectations (2009)

med Barry Goudreau's Engine Room
 Full Steam Ahead (2017)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Barry Goudreau» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Musikarar frå Boston
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Boston-medlemmar
Folk frå Swampscott i Massachusetts
Fran Sheehan

Fran Sheehan () er ein amerikansk rockemusikar, mest kjend som bassist i ei tidleg utgåve av rockebandet Boston.

Sheehan var den mest erfarne musikaren i den originale besetninga av Boston. Sheehan slutta i bandet under innspelinga for det tredje Boston-albumet, Third Stage tidleg i 1980-åra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fran Sheehan» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-medlemmar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Musikarar frå Norfolk i Virginia
Sib Hashian

John Thomas «Sib» Hashian () var ein armensk-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i rockebandet Boston.

Hashian vart motvillig vald av Boston-grunnleggjaren og bandleiaren Tom Scholz i 1975 for å erstatte originaltrommisen Jim Masdea. Hashian var med på dei tidlege innspelingane for det tredje Boston-albumet, Third Stage, men vart seinare erstatta då Masdea kom attende.

Hashian døydde 22. mars 2017 då han kollapsa under ein konsert på eit cruiseskip.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sib Hashian» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå Boston
Boston-medlemmar
Armensk-amerikanarar
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske trommeslagarar
Musikarar som døydde på scenen
John Boylan

John Patrick Boylan II () er ein USA-amerikansk plateprodusent og låtskrivar.

I lag med broren Terence spelte han inn eit album som Appletree Theatre seint i 1960-åra.  Etter ein kort periode i gruppa Hamilton Streetcar, byrja Boylan å arbeide som produsent. og arbeidde med Ricky Nelson, The Association, The Dillards, Presenceog andre. Han var òg manager for Linda Ronstadt, og introduserte henne til ei då ukjend gruppe musikarar som akkompagnerte ho i 1971 og som seinare vart Eagles.

Etter å ha arbeidd med Pure Prairie League og Commander Cody tidleg i 1970-åra, fekk han stor suksess som produsent for det  første albumet til Boston. Selskapet til gruppa Epic Records løna han med å tilby han stillinga som visedirektør i selskapet, der han var i eit tiår. I denne tida var han òg produsent for fleire andre artistar, som Charlie Daniels, Mickey Gilley og Little River Band. I 1986 slutta han for å skipe sitt eige selskap, Great Eastern Music. Eit av dei første prosjekta hans der var å produsere albumet The Simpsons Sing the Blues.

Boylan nye lidenskap var å produsere barnemusikk, som resulterte i album av The Chipmunks og Muppets. I 1999 vann han Grammy-prisen for beste barnealbum med Elmopalooza

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Boylan» frå ,  den 15. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
Grammy-vinnarar
Mossø

Mossø ved Skanderborg er den fjerde største innsjøen i Danmark og den nest største i Jylland, etter Stadil Fjord. Han er ein del av Gudenåsystemet. Sjøen har ei lengd på om lag 10 km og ei breidd på knapt 2 km. Han har eit overflateareal på ca. 16,9 km² og ei maksimal djupne på 22 meter. Innsjøen og områda kring vart freda i 1977.

Mossø blei danna under den siste istida, altså for om lag 10 000 år sidan. Djupnemessig er Mossø delt i to basseng – eit lite og grunt i vest og eit stort og særs djupt i aust. Dei to bassenga er skilde av ein grunn tange, som frå Emborg Odde strekker seg nesten heilt over til sørsida. Mossø renn ut i Gudenå nær Klostermølle i vestenden av vatnet.

Sjøen er omgitt av skog, eng og åkerland. På somme stader er det store røyrskogar og myrområde langs breiddene av sjøen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mossø» frå ,  den 16. mai 2020.

Bakgrunnsstoff

 Om Mossø, frå Naturstyrelsen (dansk)

Innsjøar i Danmark
geografi i Horsens
Skanderborg kommune
Gudenås vassdragsområde
Freda område i Danmark
Tange

Ein tange er ein topografisk eller geografisk formasjon, ein spiss av landet som stikk ut i eit vann. Det dreier seg oftast om eit langt nes eller odde. 

Som stadsnamn, gjerne i samansette ord, blir ofte den bundne forma «tangen» nytta, for eksempel Tangen i Stange kommune i Hedmark, eller i samansett form, som Revtangen i Klepp kommune. 

Omgrepet blir òg nytta om ein del av ein kniv, ostehøvel eller eit anna jern som blir festa til eit handtak eller eit skaft. Tangen utgjer då ein lang, smal del av kniven, bak sjølve knivbladet. Det blir banka inn i skaftet, og denne delen av kniven vert kalla tange.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tange» frå ,  den 16. mai 2020.  
 
Kyst- og havlandformer‎
NM i friidrett 1949

Noregsmeisterskapen i friidrett 1949, hovudmeisterskapen, fann stad i høvesvis i Oslo, for menn, og i Bergen, for kvinner. Alle øvingane vart avvikla helga 20.-21. august 1949, med unnatak for 10 000-meteren. Friidrettskrinsane i Akershus og Oslo arrangerte meisterskapen på Bislett stadion, medan Idrettslaget Norrøna tok seg av arrangementet på Skansemyren idrettsplass i Bergen. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner. 

Martin Stokken vart tildelt den store kongepokalen for sigerløpet på 5 000 meter. Kirsti Jordet fekk den vesle kongepokalen for noregsrekord i høgdehopp.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

60 m

100 m

200 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Bergens Arbeiderblad 22. august 1949

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 1949

Idrettstilskipingar i Vestland
Idrettstilskipingar i Oslo
Don't Look Back av Boston

Don't Look Back er det andre studioalbumet til den  amerikanske rock band Boston, gjeve ut i 1978 på Epic Records. Albumet gjekk til topps på albumlista i USA og nådde niandeplassen på Storbritannia. Tittelsporet er ein av dei største hittane til bandet, og nådde fjerdeplassen i 1978 på Billboard Hot 100. Albumet selde fire millionar eksemplar dei første måandane etter det kom ut og har fått 7x platinaplate av RIAA i USA.

Dette albumet markerte òg starten på ein rettsstrid mellom bandet og plateselskapet, Epic. Gitaristen, produsenten og hovudlåtskrivaren Tom Scholz hevda at sjefane i Epic pressa han og bandet til å gje ut albumet før dei meinte det var ferdig. Han sa òg at albumet var «latterleg kort. Det trengde ein song til». Det neste albumet deira, Third Stage, kom ikkje ut før etter åtte år, då bandet og selskapet hadde gått kvar sin veg etter ei rettssak som Boston til sjuande og sist vann. 

Dei to åra mellom debutalbumet og Don't Look Back er den kortaste tida mellom to Boston-album til no.

Innspeling
Don't Look Back vart spelt inn i 1977 og 1978 i studioet til Scholz, Hideaway Studio, utanom pianoet til «A Man I'll Never Be», som vart spelt inn med lydteknikaren Dave Butler i Northern Studio i Maynard i Massachusetts.

Utgjeving
Don't Look Back skulle opphavleg ha tittelen Arrival, men Boston oppdaga at ABBA alt hadde gjeve ut eit album med det namnet, så Don't Look Back vart valt ut i staden. Albumet vart feilaktig oppført som Arrival i omslaget til kassettutgåva på den tida. 

Billboard  skildra albumet som «ei like bra utgjeving [som debutalbumet] som vidare syner kor bra gruppa er til å spele hardrock med ein søt, melodisk base». Ken Emerson i Rolling Stone sa at albumet stadfesta stilen til bandet frå debutplata, men var mindre pretensiøst enn Bruce Springsteen-albumet Darkness on the Edge of Town frå 1978. 

«Don't Look Back», «A Man I'll Never Be» og «Feelin' Satisfied» vart alle gjevne ut på singlar og nådde høvesvis fjerde, 31. og 46. plassen på Billboard Hot 100.

Innhald
Alle songar skrivne av Tom Scholz, utanom «Party», skriven i lag med Brad Delp, og «Used to Bad News», skriven av Delp.

Medverkande
I følgje plateomslaget
Brad Delp – solo- og harmonivokal
Tom Scholz – sologitar, rytmegitar, bassgitar, orgel, piano, perkusjon, produsent, lydteknikar, arrangør, digital ommastering, konept for plateomslag
Barry Goudreau – sologitar, slidegitar, rytmegitar  på «Don't Look Back», «The Journey», «Used to Bad News» og «Don't Be Afraid» 
Fran Sheehan – bassgitar, perkusjon  på «Don't Look Back» 
Sib Hashian – trommer, perkusjon

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Look Back (Boston album)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-album
Musikkalbum frå 1978
Album produserte av Tom Scholz
Epic Records-album
Legacy Recordings-album
Songen Don't Look Back av Boston

«Don't Look Back» er ein song skriven av Tom Scholz og spelt inn av Boston i 1978 som tittelsporet til det andre albumet deira, Don't Look Back. Singelen nådde fjerdeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart ein av dei største hittane deira.

Innspeling
Sjølv om det er den første songen på albumet, var «Don't Look Back» ein av dei siste songane som vart skrivne og innspelt for albumet. I følgje Scholz «var det ein av dei tinga som berre klikka på plass. Eg laga ikkje ein gong ein demo for songen. Eg kom opp med akkordane, melodien og arrangementet og spelte det rett inn på masterlydbandet.»  Brad Delp song all vokal, både solo og korvokal.  I følgje Scholz, speler Fran Sheehan berre nokre få linjer med bass på songen og Barry Goudreau spelte sologitaren i introen og avslutninga. Scholz sa han gjorde meir enn 60 redigeringar på trommesporet til Sib Hashian for å få det slik han ønskte det.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Look Back (Boston song)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1978
Songar frå 1978
Epic Records-singlar
Boston-songar
Songar produserte av Tom Scholz
Songar skrivne av Tom Scholz
Third Stage

Third Stage er det tredje studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut 23. september 1986 på MCA Records. Det vart spelt inn i studioet til musikaren Tom Scholz, Hideaway Studio, over ein seks år lang stressande periode «mellom flaumar og straumbrot». Scholz og Brad Delp, vokalisten i gruppa, var dei einaste medlemmane som var att i gruppa frå originalbesetninga. Tekstane på albumet omhandlar tema som aldring og om å arbeide seg gjennom forskjellige stadium i livet sitt. Den første singelen frå albumet, «Amanda», vart ein stor hitt som gjekk til topps på singellista i USA og vart ein av dei mest kjende songane til gruppa. Sjølve albumet selde til 4x platinaplate i USA.

Bakgrunn og innspeling
Etter å ha vunne eit søksmål frå Epic Records, byta Scholz selskap til MCA. Det første sporet på albumet, «Amanda», vart i røynda skriven i 1980 (då Boston byrja på albumet) og vart den einaste singelen deira som nådde toppen av listene. Han låg to veker på toppen av den amerikanske Billboard-lista i november 1986. Han vart følgd opp av ein ny hitsingel, We're Ready», som nådde niandeplassen. Singlane «Cool the Engines» og «Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love» vart òg mykje spelt på radio, og førstnemnde nådde fjerdeplassen på Billboard Mainstream Rock-lista, medan sistnemnde nådde 20. plassen på Billboard Hot 100 i 1987. «Can'tcha Say» er den siste hitsingelen til Boston.

Etter berre tre veker på salslista klatra Third Stage til topps på Billboard 200, der det låg i fire veker. Det var det første CD-formaterte albumet som selde til gullplate (500 000 eksemplar) i USA. Det selde òg til gullplate i LP-formatet. Totalt sett selde albumet til 4x platinaplate.

Albumet var det først Boston-albumet med elektroniske trommer, det første med songar som ikkje var skriven av verken Scholz eller Brad Delp, det første Boston-albumet utan originalmedlemmane Barry Goudreau, Sib Hashian og Fran Sheehan (sjølv om Hashian og Sheehan var med i det tidlege stadiet av innspelinga og Sheehan var oppført som låtskrivar). Trommeslagaren Jim Masdea speler trommer på det meste av albumet . Det var òg det første albumet til Boston, der dei brukte ein Rockman gitarprosessor, som Scholz fann opp. Det er ingen orkesterlydar eller synthesizer på albumet.

Innhald

Medverkande
Brad Delp – solo- og harmonivokal
Tom Scholz – gitar, orgel, piano, bassgitar, trommer, perkusjon
Jim Masdea – trommer, perkusjon
Sib Hashian – trommer, perkusjon
Gary Pihl – gitar på «I Think I Like It»

Salslister

Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Third Stage» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1986
Boston-album
Konseptalbum
Album produserte av Tom Scholz
MCA Records-album
Nummer-ein-album i USA
Nummer-ein-album i Canada
Amanda av Boston

«Amanda» er ein powerballade av rockebandet Boston, skriven av Tom Scholz. Songen var den første singelen frå det tredje albumet deira, Third Stage, i 1986, seks år etter songen vart spelt inn. 

Sjølv om songen ikkje hadde ein musikkvideo, vart «Amanda» den største hitten deira i USA og Canada. I USA gjekk songen til topps på Billboard Hot 100 i november 1986, den einaste songen deira som klarte dette, og han låg tre veker på toppen av Mainstream Rock-lista i oktober same året. Singelen nådde toppen av RPM sine Top Singles og Adult Contemporary-lister i Canada.

Dette var den første offisielle singelen til bandet sidan 1978 og kom ut på MCA Records. 12-strengsgitaren på songen vert spelt av Scholz.

Salslsiter

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amanda (Boston song)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1986
80-talsballadar
Boston-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar på toppen av Billboard Mainstream Rock-lista
Nummer-ein-singlar i Canada
Rockeballadar
Songar skrivne av Tom Scholz
Songar produserte av Tom Scholz
MCA Records-singlar
Songar frå 1986
We're Ready

«We're Ready» er ein song skriven av Tom Scholz og først gjeven ut av Boston på albumet Third Stage (1986).  I desember 1986 kom songen ut på singel frå albumet, som ein oppfølgjar til den store hitten deira, «Amanda.»  «We're Ready» nådde niandeplassen på Billboard Hot 100 og andreplassen på Billboard's Mainstream Rock-lista. Billboard Magazine kåra òg songen til den 24. beste rockesongen for 1987, ein plass føre ein annan song frå Third Stage, «Cool the Engines.» Songen nådde òg 12. plassen på Cashbox-lista. I Canada nådde songen topp 25 på RPM-lista.

Allmusic-kritikaren Vik Iyengar skreiv at «We're Ready» er ein av songane på Third Stage som «fungerer på alle sylindrar» og «høyrest veldig bra ut.»

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «We're Ready» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Boston-songar
Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Songar skrivne av Tom Scholz
Songar produserte av Tom Scholz
MCA Records-singlar
Can'tcha Say (You Believe in Me)

«Can'tcha Say (You Believe in Me)», òg kjend som «Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love» eller berre «Can'tcha Say», er ein song skriven av Tom Scholz og gjeven ut av Boston i 1986 på albumet deira Third Stage. Det var den tredje singelen deira frå albumet og han nådde 20. plassen på Billboard Hot 100. Det vart den siste topp 40-hitten deira i USA. Songen nådde òg sjuandeplassen på Billboard Mainstream Rock-lista og 27. plassen på Cashbox-lista. I Canada nådde songen 88. plassen på singellista.

Sjølv om songen ikkje kom ut før i 1986, spelte Boston inn «Can'tcha Say (You Believe in Me)» over 1981, 1982 og 1983.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Can'tcha Say (You Believe in Me)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-songar
Songar frå 1986
Singlar frå 1987
Songar skrivne av Tom Scholz
Songar produserte av Tom Scholz
MCA Records-singlar