alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Acıgöl-Nevşehir

Acıgöl-Nevşehir er ein vulkan i Tyrkia med ei høgd på 1689 meter over havet. 

Han er ein kalderavulkan som er kring 7 til 8 km brei. Riksvegen mellom Acıgöl til  Nevşehir går gjennom krateret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Acıgöl-Nevşehir» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Tyrkia
Vulkanar i Tyrkia
Kalderaer
Akdağ

Akdağ (tyrkisk for «det kvite fjellet») er namn på fleire fjell i Tyrkia.

Eit av dei ligg i distriktet Çameli i provinsen Denizli, og i Çivril i provinsen Afyon. Det ligg vest i Taurusfjella i Egearregionen i Tyrkia. Den høgaste toppen er 3213 meter over havet. Området vart nasjonalpark i 2000.

Det finst òg fjell kalla Akdağ i provinsane Sivas og Burdur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Akdağ» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Tyrkia
Nasjonalparkar i Tyrkia
Verneområde oppretta i 2000
Aktas Dağı

Aktas Dağı er eit fjell vest i Asia. Det ligg på grensa mellom Iran og Tyrkia og har ei høgd på 2715 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aktas Dağı» frå ,  den 8. august 2012.  
 

Fjell i Iran
Fjell i Tyrkia
Internasjonale fjell i Asia
Den iransk-tyrkiske grensa
Aqraa

Aqra (arabisk جبل الأقرع, ǧabal al-Aqra); òg kjend som Safon i Bibelen, og Casius for grekarane) er eit fjell nær munningen til elva Orontes på grensa mellom Syria og Tyrkia, kring 10 km nord for Ras Shamra. 

Fjellet stig bratt opp frå ei smal kystslette, og er eit kjennemerke for sjøfolk i området. Det har også ei lang historie som heilagt fjell. I følgje ugarittiske tekstar var Aqra det heilage fjellet der stormguden Baal (Baal-Hadad i kananittisk mytologi), der palasset hans vart reist av lasurstein og sølv, og der lynet hans slo den nærliggande sjøen (Yam) og Døden (Mot). Fjellet hadde ein kult som heldt til her og i følgje mytologien budde gudinna Anat på toppen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Aqraa» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Stader i Bibelen
Aqraa
Aqraa
Den syrisk-tyrkiske grensa
Aqraa
Vesle Ararat

Vesle Ararat, òg kjend som Sis (tyrkisk Küçük Ağrı, armensk Փոքր Արարատ Pok’r Ararat eller Սիս Sis), er den sjette høgaste fjelltoppen i Tyrkia. Fjellet er ei satellittkjegle på austsida av det massive Ararat, mindre enn 8 km vest for grensa til Iran. Sjølv om han er langt mindre enn det høgare og langt meir kjende nabofjellet, er Vesle Ararat ein stor vulkan for seg sjølv med ei nesten perfekt symmetrisk, kjegleform. Toppen ligg kring 1200 meter over skardet mot Ararat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Little Ararat» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Ararat, Vesle
Ararat, Vesle
Ararat, Vesle
Babadağ-fjellet

Babadağ (i antikken: Cragus) er eit fjell nær Fethiye i provinsen Muğla, sørvest i Tyrkia.

Fjellet har ei høgd på 1969 meter over havet og har ein mindre topp kalla Karatepe på 1400 meter over havet. Desse to toppane vender mot kvarandre med ein flaumdal mellom, noko som har gjort at dei to toppane har vorte kalla ei fjellkjede i somme kjelder. Fjellet består hovudsakleg av kalkstein. Dei er kjend for det rike plantelivet, inkludert den endemiske Acer undulatum, og skogar av Libanonseder.

Toppen ligg òg nær sjøen (mindre enn 5 km) og dette er ein av faktorane som gjer at det er populært for paragliding.

Historie
I antikken vart fjellet kalla Cragus og var eit viktig fjell i Lykia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Babadağ (mountain)» frå ,  den 8. august 2012.  
 

Lykia
Fjell i Tyrkia
provinsen Muğla
Beşparmakfjella

Beşparmakfjella (gammalgresk Λάτμος, Latmus) er ein fjellrygg på kysten av Karia i Tyrkia. Byen Latmus låg på sørsida av fjellet, 25 km aust for Milet. 

I 1994 vart det oppdaga om lag 170 holemåleri i ei grunn grotte ved foten av fjellet, som ein meiner er frå tidleg i bronsealderen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beşparmak Mountains» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Tyrkia
Provinsen Aydın
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Chamoda

Chamoda er ein av tre fjelltoppar på Omurga i Olympos i Tyrkia, som ligg langs ruinane av Olympos. Chamoda er 527 meter høgt. Den høgaste toppen vert lokalt kalla 'Meral' og det ligg eit lite austromersk forsvarsverk på nordsida. Det ligg òg fleire andre ruinar nær Omurga.

Det er populært å gå tur på fjellet der ein har flott utsikt over Olymposstranda, ruinane og omliggande pensjonat. Det finst òg ei grotte i Chamoda, ofte kalla Ulvegrotta. Tidleg i 1960-åra gøymde ein mistenkt mordar seg i grotta i løpet av ein heil vinter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chamoda» frå ,  den 8. august 2012.  
 

Chamoda
Erciyes

Erciyes (tyrkisk Erciyes Dağı; frå gammalgresk  Ἀργαῖος Argaeos; latinsk Argaeus) er ein massiv stratovulkan kring 25 km til sør for Kayseri i Tyrkia. 

Erciyes er det høgaste fjellet i Sentral-Anatolia med ei høgd på 3916 meter over havet. Det vert rekna som det høgaste fjellet i Anti-Taurus-fjella, ei nordaustleg forlenging av Taurusfjella i sør, og høyrer til Det alpide beltet i Eurasia.

Vulkanen er kraftig erodert, men kan ha hatt utbrot så nyleg som 253 fvt., som kan ha vore synt mytar frå romartida. 

Strabon kalla fjellet Argaeus (Ἀργαῖος); han skreiv at toppen aldri var fri for snø og at dei få som hadde vore på toppen kunne sjå både Svartehavet i nord og Middelhavet i sør på klåre dagar. 

Den første dokumenterte klatringa av fjellet vart gjort av William John Hamilton i 1837. 

Det er vintersportfasilitetar i fjellet.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Erciyes» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Erciyes vintersportstad

Provinsen Kayseri
Fjell i Tyrkia
Vulkanar i Tyrkia
stratovulkanar
VEI-6-vulkanar
Vintersportstader i Tyrkia
Göllü Dağ

Göllü er ein lavadom sentralt i Tyrkia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Göllü Dağ» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Tyrkia
Vulkanar i Tyrkia
Lavadomar
Hasan Dağı

Hasan Dağı er ein inaktiv stratovulkan i Aksaray i Tyrkia. Med ei høgd på 3253 meter over havet er det det nest høgaste fjellet sentralt i Anatolia. Ein 4–5 km brei kaldera nær den noverande toppen, vart danna for kring 7500 fvt. i eit utbrot som vart nedteikna i måleri frå steinalderen.

I antikken samla folk frå Çatalhöyük obsidian frå området nær Hasan Dağ, som dei truleg bytta til seg luksusvarer med frå andre busetnader.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Hasan» frå ,  den 8. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 Niğde

Fjell i Tyrkia
Vulkanar i Tyrkia
Stratovulkanar
Provinsen Aksaray
Ca Mau

Ca Mau er ein kommune i provinsen Cà Mau i den autonome regionen Mekong Delta, sør i Vietnam. Ca Mau lufthamn er i Ca Mau. 

Ca Mau ligg ved Sørkinahavet, 360 km sør for Ho Chi Minh-byen og 2200 km sør for Hanoi.

Administrasjon 

Ca Mau er delt i 16 administrative område; 15 bykommunar (phường) og 1 landkommunar (xã).

Kjelder 
 Ca Mau

Cà Mau
Byar i Vietnam
Hymns by Johnny Cash

Hymns by Johnny Cash var det femte albumet til countryartisten Johnny Cash, og det fyrste av mange gospelalbum han gav ut. Albumet vart innspelt og produsert i 1958 og sleppt i 1959. I 2002 vart det gitt ut på ny, med ein nedstrippa monoversjon av «It was Jesus» som bonusspor. Cash hadde nett forlate Sun Records fordi Sam Phillips ikkje ville la han spela inn gospelsongane han hadde vakse opp med. Columbia gav han lov til å spela inn eit par gospelalbum, noko som viste seg å vera ein suksess. Hymns by Johnny Cash vart det mest populære gospelalbumet han nokon sinne gav ut, og det er eit døme på korleis ein kan kombinera tradisjonelle salmar med countrymusikk.

Innspeling 
Plata vart spelt inn i Bradley Film & Recording Studios i Nashville, Tennessee. Mesteparten av plata vart spelt inn 8. august 1958. I tillegg vart "It Was Jesus" spelt inn 24. juli 1958 og "Lead Me Father" 13. august 1958. I løpet av desse dagane spelte dei òg inn alle spora til The Fabulous Johnny Cash.

Innhald

Bonusspor

Medverkande 
Musikarar
Johnny Cash - Arrangør, bandleiar, vokal, hovudartist, gitar
Luther Perkins - Gitar
Don Helms - Steelgitar
Marshall Grant - Bass
Marvin Hughes - Piano
Buddy Harman - Trommer
Morris Palmer - Trommer
The Jordanaires - Kor

Anna personell
Al Quaglieri - Produsent
Don Law - Produsent
Seth Foster - Mastering
Mark Wilder - Mastering, Mixing
Hal Adams - Fotograf
Don Hunstein - Fotograf
Stacey Boyle - Tape Research
Matt Kelly - Tape Research
Kay Smith - Tape Research
Steven Berkowitz - A&R
Darren Salmieri - A&R
Patti Matheny - A&R
Howard Fritzson - Art Direction
Randall Martin - Design
Nick Shaffran - Consultant
Johnny Whiteside - Liner Notes

Bakgrunn 

Hymns by Johnny Cash var Cash sitt fyrste gospelalbum hjå Columbia Records. Når det kom ut i 1959 vart det det mest populære gospelalbumet på platemarknaden. I samanheng med Cash sin 70-årsdag 12. februar 2002 vart plata gitt ut på ny, saman med fleire av dei andre  platene hans.

Denne plata vert sett på som grunnen til at Cash forlot Sun Records til fordel for Columbia Records. Sam Phillips såg ikkje nokon gevinst i å gi ut religiøse plater. Columbia hindra ikkje Cash, men lét han spela inn dette albumet, som viste seg å selja ein halv million plater. Cash var svært religiøs og distanserte seg sjølv frå Sun si poporienterte haldning.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «:en:Hymns by Johnny cash» frå ,  den 8. august 2012.  
 

Johnny Cash-album
Musikkalbum frå 1959
Columbia Records-album
Album produserte av Don Law
Countryalbum
Gospelalbum
Michael Frater

Michael Frater () er ein jamaicansk sprintar og olympisk meister. Frater spesialiserer seg på 100 m og 4 x 100 m stafett. 

Under VM i friidrett 2011 i Daegu var Frater med på å setja ny verdsrekord på 4 x 100 meter saman med Nesta Carter, Yohan Blake og Usain Bolt. Rekorden kom på 37,04 og er framleis gjeldande verdsrekord.

Karriere 

Michael Frater har vunne medalje på mange internasjonale tevlingar, m.a. Carifta Games, dei panamerikanske leikane, Samveldeleikane, VM i friidrett 2005 i Helsingfors og VM i friidrett 2009 i Berlin. 

Han deltok under sommar-OL 2004 i Aten, men nådde ikkje opp til finalen, korkje på 100 meter eller stafett. Under sommar-OL 2008 i Beijing kom han til sprintfinalen på 100 meter, der han tok sjetteplassen med ein personleg rekord på 9,97. Det jamaicanske stafettlaget tok gull og sette olympisk rekord under desse leikane med Frater på andre distansen. Tida deira kom på 37,10.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Michael Frater» frå ,  den 9. august 2012.  
 
 Rekordane i friidrett for menn hjå iaaf.org

Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Olympiske meistrar for Jamaica
Jamaicanske sprintarar
Folk frå Manchester Parish
Nesta Carter

Nesta Carter () er ein jamaicansk sprintar. Carter spesialiserer seg på 100 m og 4 x 100 m stafett. 

Carter var med på det jamaicanske stafettlaget som tok sølvmedalje på 4 x 100 meter under VM i friidrett 2007 i Osaka. Under sommar-OL 2008 i Beijing sette stafettlaget med Carter, Michael Frater, Usain Bolt og Asafa Powell ny verdsrekord og olympisk rekord med 37,10.

Under VM i friidrett 2011 i Daegu var Carter med på å setja ny verdsrekord på 4 x 100 meter saman med Michael Frater, Yohan Blake og Usain Bolt. Rekorden kom på 37,04 og er framleis gjeldande verdsrekord.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nesta Carter» frå ,  den 9. august 2012.  
 
 Rekordane i friidrett for menn hjå iaaf.org

Jamaicanske sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Olympiske meistrar for Jamaica
Folk frå Manchester Parish
Veronica Campbell-Brown

Veronica Campbell-Brown () er ein jamaicansk sprintar og olympisk meister som spesialiserer seg på 100 meter og 200 meter samt 4 x 100 meter stafett. Ho har ein lang karriere bak seg og har vunne seks OL-medaljar så langt, tre av dei gull. I VM-samanheng har ho kome på pallen ni gonger under dei fire siste verdsmeisterskapane. Ho har vorte verdsmeister på både 100 meter og 200 meter sprint.

Olympisk karriere 

Fyrste gongen Veronica Campbell deltok i OL var under sommar-OL 2000 i Sydney, 18 år gamal. Her tok ho sin fyrste OL-medalje, sølv under 4 x 100 meter stafett saman med m.a. Merlene Ottey. 

Under neste OL, sommar-OL 2004 i Aten hadde Veronica Campbell fylt 24. Her kom ho til 100-metersfinalen der ho tok bronsemedalje. På 200 meter gjekk ho heilt til topps framfor amerikanske Allyson Felix, og vart olympisk meister for fyrste gong. Også det jamaicanske stafettlaget tok gull under dette OL med Veronica Campbell.

På dei nasjonale prøvane til sommar-OL 2008, greidde ikkje Campbell-Brown å kvalifisera seg til 100 meter sprint. Derimot greidde ho det på 200 meter, og tok sin andre olympiske gullmedalje på denne distansen i Beijing. Sølvet gjekk til Allyson Felix og bronsen fekk jamaicanske Kerron Stewart. 

Veronica Campbell-Brown deltok også under sommar-OL 2012 i London. Her tok ho bronsemedalje på 100 meter bak amerikanske Carmelina Jeter og vinnaren Shelly Ann Fraser-Pryce frå Jamaica.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Veronica Campbell-Brown» frå ,  den 9. august 2012.  
 

Jamaicanske sprintarar
Olympiske meistrar for Jamaica
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Merlene Ottey

Merlene Ottey () er ein tidlegare jamaicansk sprintar som spesialiserte seg på 100 meter og 200 meter sprint, samt 4 x 100 meter stafett. Ho har ei svært lang fartstid som idrettsutøvar med deltaking i heile sju sommar-OL og seks verdsmeisterskap. Ho har ni olympiske medaljar og vorte verdsmeister på 200 meter to gonger (1993 og 1995). I tillegg var ho med på å ta VM-gull i 4 x 100 meter stafett for Jamaica i 1991. Sidan 2002 har Ottey tevla for Slovenia, der ho er busett.

Olympisk karriere 

Merlene Ottey deltok fyrste gong i OL under sommar-OL 1980 i Moskva, 20 år gamal. Her tok ho sin fyrste olympiske medalje med bronse på 200 meter. Ho gjentok denne prestasjonen under sommar-OL 1984 i Los Angeles og fekk i tillegg bronse på 100 meter sprint. Ottey nådde ikkje opp til medalje under neste OL i Seoul, men under sommar-OL 1992 tok ho igjen bronse på 200 meter. 

Otteys beste OL prestasjonsmessig vart sommar-OL 1996 i Atlanta. Der tok sølv på 100 meter sprint på tida 10,94; nett den same tida som vinnaren Gail Devers frå USA. Domarane avgjorde likevel at Devers vann gullet. Ottey tok også sølv på 200 meter bak franske Marie-José Pérec. I tillegg var ho med på det jamaicanske stafettlaget som tok bronse på 4 x 100 meter i Atlanta.

Også under sommar-OL 2000 i Sydney tok Merlene Ottey medaljar, 40 år gamal. Ho sprang til bronse på 100 meter på tida 11,19 og tok sølv med stafettlaget på 4 x 100 meter. Dette var det siste OL der Ottey representerte Jamaica og også det siste der ho tok medaljar. Under sommar-OL 2004 i Aten kom ho så langt som semifinalen på 100 meter sprint. Ho forsøkte også å kvalifisera seg til sommar-OL 2008.

Enno i 2012 deltok Merlene Ottey i internasjonale tevlingar, i ein alder av 52.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Merlene Ottey» frå ,  den 9. august 2012.  
 

Jamaicanske sprintarar
Slovenske idrettsutøvarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Jamaica
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Slovenske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Vinnarar av Bislett-medaljen
Elektrisk impedans

Elektrisk impedans er definert som tilhøvet
,
der V er elektrisk spenning og I er elektrisk straum. Impedans kjem frå  lat. impedire (hindra, gjera motstand) og er ei generalisering av motstand. Omgrepet vart innført av Oliver Heaviside i 1886. Impedans har einig V/A, som har fått namnet Ohm og symbolet Ω. 

Impedans er ein kompleks storleik og kan på rektangulær form uttrykkast 
,
der realverdien er elektrisk motstand,  og  er talverdien til den elektriske reaktansen. På polar form kan impedansen uttrykkast som
,
der

er talverdien og
,
er vinkelen mellom spenning og straum.
Reaktansen kan vera positiv eller negativ.

Impedansen til ein ideell spole

,
der  er vinkelfrekvensen og L er induktansen til spolen, er ein impedans der realdelen (motstanden) er null og reaktans er positiv. For ei sinusforma spenning betyr dette at spenninga ligg  (ei kvart bølgjelengd) før straumen. 
Impedansen til ein ideell kondensator

,
der C er kapasitansen til kondensatoren. I dette tilfellet er reaktansen negativ. Det betyr at spenninga ligg  etter straumen.
 

 

Elektroteknikk
Elektronikk
Elektriske krinsar
Hal Connolly

Harold Vincent «Hal» Connolly, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Somerville i Massachusetts, som tevla i sleggjekast. Han vart olympisk meister i øvinga under 1956-olympiaden i Melbourne. Connolly vart USA-amerikansk meister tolv gongar, og sette seks verdsrekordar.

Aktiv
Hal Connolly kom til Sommar-OL 1956 som ein av favorittane til sleggegullet. Tre veker føre OL-tevlinga hadde han i Los Angeles forbetra den ferske verdsrekorden, sett av Mikhail Krivonosov, med over ein meter til 68,54 m. Gullkampen mellom dei to vart tett, Connolly sigra med ein margin på 16 cm, utan dei heilt lange kasta.

Sommaren 1958 forlenga Connolly sin eigen verdsrekord med 14 cm, før han 12. august 1960 forbetra denne rekorden og vart den fyrste som kasta slegga over 70 meter. Den nye rekorden var på 70,33 m og Connolly var i det absolutte favorittsjiktet framom sommarleikane i Roma. I mellomtida kasta både Gyula Zsivótzky og Vassilij Rudenkov over Connolly sin gamle verdsrekord. Connolly var neppe i si beste form i Roma, og vart nummer seks. I staden var det dei to førnemnde karane som stod på dei øvste trinna etter sleggetevlinga, med Rudenkov som olympiameister etter eit bestekast på 67,10 m.

Connolly heldt fram med å kaste slegga lengst. Sommaren 1962 auka han sin eigen verdsrekord til 70,67 meter, ein rekord han forbetra til 71,06 m i slutten av mai 1965. Tre veker seinare la han på til 71,26 m, og sette sin sjette og siste versrekord. Denne verdsrekorden overlevde ikkje 1965-sesongen, då Gyula Zsivótzky fekk opp eit kjempekast og forbetra verdsrekorden med nesten 2,5 meter til 73,74 m.

Connolly deltok fire sommar-OL og prøvde i 1972 å kvalifisere seg til sitt femte, men kom på femteplass i OL-uttaket.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1956 i Melbourne: Gullmedalje (63,19 m) framom Mikhail Krivonosov (63,03 m)
OL 1960 i Roma: Nr 8 (63,59 m)
OL 1964 i Tokyo: Nr 6 (66,65 m)
OL 1968 i Mexico by: Utslått i kvalifiseringa (65,00 m)

Connolly vart under sommarleikane i Melbourne 1956 kjend med den tsjekkiske diskoskastaren Olga Fikotová. Kjærleiken mellom dei to vart ei stor mediesak, og giftarmålet mellom dei to påkalla stor interesse hos media og ålmenta. Dei to var gift i tida 1957-74.

Connolly døydde i Baltimore County i Maryland i 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hal Connolly» frå ,  den 9. august 2012.  
 

Sleggekastarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske meistrar i sleggekast
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Mikhail Krivonosov

Mikhail Petrovitsj Krivonosov () var ein sovjetisk/kviterussisk friidrettsutøvar frå Kritsjev, som fyrst og fremst tevla i sleggjekast men òg i kulestøyt. Han vart europameister i sleggekast i 1954, og fekk OL-sølv i 1956, og eit EM-sølv i 1958. Hans personlege rekord var 67,32 m.

Aktiv
Krivonosov gjekk på den kviterussiske høgskulen for fysisk kultur i Minsk fram til 1953. Der trena han seg opp til å verte den beste sleggjekastaren i heile Sovjetunionen. Han vart sovjetmeister både i 1952 (57,88 m), 1955 (63,53 m), 1957 (63,42) og 1958.

Under europameisterskapen i Bern forbetra han 29. august 1954 Sverre Strandli sin årsgamle verdsrekord med nesten ein meter til 63,34 m, og vart europameister framom nemnde Strandli. Han mista verdsrekorden til Stanislav Njenasjev i desember 1954.

I 1955-sesongen tok Krivonosov tilbake verdsrekorden med eit kast på 64,33 m i Warszawa i august, og la på til 64,52 m i Beograd i september. Gjennom 1956 sette han tre verdsrekordar; i april med 65,85 m, i juli med 66,38 m og den 22. oktober til 67,32 m. Den siste verdsrekorden sette han i Tasjkent, på veg til sommar-OL i Melbourne i slutten av november. Rekorden stod i elleve dagar, då Hal Connolly i Los Angeles kasta heile 68,54 m. Og i Melbourne var det Connolly som vann, 16 cm framom Krivonosov.

Krivonosov vann si siste meisterskapsmedalje under EM i friidrett 1958. Her vann han ein ny sølvmedalje, i kamp mot polakkane Tadeusz Rut og Olgierd Cieply, samt den unge ungararen Gyula Zsivótzky. Rut vart europameister, ein meter framom Krivonosov, som kasta slegga ti centimeter lengre enn bronsemannen Zsivótzky.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1952 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa
EM 1954 i Bern: Gullmedalje (63,34 m) framom Sverre Strandli (61,17 m)
OL 1956 i Melbourne: Sølvmedalje (63,03 m) bakom Hal Connolly (63,19 m)
EM 1958 i Stockholm: Sølvmedalje (63,78 m) bakom Tadeusz Rut (64,78 m)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:Mikhail Krivonosov» frå ,  den 9. august 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Sovjetiske sleggekastarar
Belarusiske sleggekastarar
Sovjetiske kulestøytarar
Europameistrar i sleggekast
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Honaz Dağı

Honaz (tyrkisk Honaz Dağı) er eit fjell og ein nasjonalpark, sørvest i Tyrkia, 17 km aust for Denizli. Den 21. april 1995 vart det erklært som eit verneområde. Landsbyen Honaz ligg i fjellsida. Med ei høgd på 2571 meter over havet er dette det høgaste fjellet i Egearregionen i Tyrkia.

Fjellet er skogdekt og skogen er særleg tett på nordsida, og toppen er ofte dekt av snø og is. Det har vore snakk om å byggje ein vintersportstad i fjellet, men prosjektet er foreløpig lagt på is.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Honaz» frå ,  den 9. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Miscellaneous Bilete of Mount Honaz nasjonalpark

Fjell i Tyrkia
Nasjonalparkar i Tyrkia
Turistmål i provinsen Denizli
Verneområde oppretta i 1995