alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylkesveg 40 i Oppland

Fylkesveg 40 i Oppland går mellom Grinaker og Røykenvik i Gran kommune. Vegen er 3,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Grinaker
 Røykenvik

Bakgrunnsstoff

 040
Vegar i Gran
Fylkesveg 44 i Oppland

Fylkesveg 44 i Oppland går mellom Augedals bru og Hennung i Gran kommune. Vegen er 9,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Augedals bru
 frå Bleiken til  Skari
 Gjøvikbanen

Endepunkt Hennung

Bakgrunnsstoff

 044
Vegar i Gran
Fylkesveg 45 i Oppland

Fylkesveg 45 i Oppland går mellom Skari og Bleiken i Gran kommune. Vegen er 3,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Skari
Arm frå Kjos til  Korsen (0,7 km)
 Bleiken

Bakgrunnsstoff

 045
Vegar i Gran
Act Naturally

«Act Naturally» er ein song skrive av Johnny Russell og Voni Morrison, og opphavleg spelt inn av Buck Owens, som nådde førsteplassen på Country-lista i USA med singelen i 1963. Dette var første gongen Owen var på førsteplassen. I 2002 plasserte Shelly Fabian frå About.com songen på 169. plass på lista over dei 500 største countrysongane nokon gong.

Songen er spelt av mange andre artistar, mellom anna Loretta Lynn og The Beatles.

Songen var sterkt medverkande til å gjere Buck Owens til ei stor stjerne og songen låg totalt 28 veker inne på countrylista i USA. I løpet av 1960-åra hadde Owens heile 19 songar på toppen av countrylista. 

The Beatles spelte inn songen for albumet Help! i 1965 og han vart gjeven ut som B-side på singelen «Yesterday». Beatles-utgåva er sungen av Ringo Starr.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Act Naturally» frå , den 11. oktober 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1963
The Beatles-songar
Buck Owens-songar
The Muppets-songar
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Capitol Records-singlar
Parlophone-singlar
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Johnny Russell
Songar produserte av Ken Nelson
Ringo Starr-songar
Loretta Lynn-songar
Kitty Wells-songar
Charley Pride-songar
The Youngbloods-songar
George Jones-songar
Ringo Starr-songar
Leon Russell-songar
Dwight Yoakam-songar
Garth Brooks-songar
Fylkesveg 47 i Oppland

Fylkesveg 47 i Oppland går mellom Bjoneroa i Gran kommune og Vassenden i Søndre Land kommune. 

Trasear: Bjoneroa – Bålerud (10,5 km), grensa Ringerike/Gran – Øyvasselva (0,2 km). Saman med fylkesveg 184 i Buskerud utgjer han eitt vegstykke.

Kommunar og knutepunkt

 Bjoneroa
 frå Krokfoss bru til Storgrunnvika (4,6 km)
Kommunal veg frå Gammelsætra til Myrsætra
Fylkesgrensa ved Bålerud
Erstatta av  i Ringerike kommune

Fylkesgrensa Ringerike/Gran

Vassenden
Endepunkt fylkesgrensa Øyvasselva →  (Buskerud) til  Bjonevika i Ringerike kommune

Bakgrunnsstoff

 047
Vegar i Gran
Vegar i Søndre Land
Fylkesveg 2322

Fylkesveg 2322 går mellom Krokfoss bru og Storgrunnvika i Gran kommune. Vegen er 4,6 km lang.

Fram til 2019 var vegen fylkesveg 48 i Oppland.

Kommunar og knutepunkt

 Krokfoss bru
Kommunal veg frå Storgrunnvika til Vestland (1,7 km) og Kleiva (2,1 km)

Bakgrunnsstoff

 2322
Vegar i Gran
I’ll Follow the Sun

«I’ll Follow the Sun» er ein song av The Beatles. Han er ein melankolsk ballade sunge av Paul McCartney, som òg skreiv songen. Songen er derimot tilskriven Lennon/McCartney.

Songen vart gjeven ut på Beatles for Sale i 1964. I Noreg vart songen gjeven ut på singel og han var ei veke innom Topp 10 på VG-lista i 1965.

Medverkande
Paul McCartney – solovokal, bassgitar, akustisk sologitar
John Lennon – harmonivokal, akustisk rytmegitar
George Harrison – elektrisk sologitar
Ringo Starr – perkusjon
Personell per Ian MacDonald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I’ll Follow the Sun» frå ,  den 11. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Alan W. Pollack om I'll Follow The Sun
 The Beatles Bible: I'll Follow The Sun

The Beatles-songar
Songar frå 1964
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Lennon–McCartney
Judy Collins-songar
Floyd Cramer-songar
Chet Atkins-songar
Singlar frå 1965
Songar om sola
Fylkesveg 50 i Oppland

Fylkesveg 50 i Oppland går mellom Granvang og Prestkvern i Gran kommune. Vegen er 7,4 km lang.

Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 53 i Oppland.

Kommunar og knutepunkt

 Granvang
 frå Hov til  Skjollabakken (2,0 km)
 frå Ringstad til Lynnebakken (3,8 km)
 frå Framstad til  Amundrud (6,9 km) → 
 Jaren
 Jaren
 frå Fagertun til  Jarhaug (3,8 km)
 frå Prestkvern til  Hilden (3,9 km)
 Prestkvern

Bakgrunnsstoff

 050
Vegar i Gran
Fylkesveg 54 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 54 (fleirtyding).

Fylkesveg 54 i Oppland går mellom Amundrud og Prestkvern i Gran kommune. Vegen er 4,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Amundrud
 frå Amundrud til  Framstad (6,9 km)
 Prestkvern

Bakgrunnsstoff

 054
Vegar i Gran
Fylkesveg 59 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 59 (fleirtyding).

Fylkesveg 59 i Oppland går mellom Horn og Tangen i Gran kommune. Vegen er 180 meter lang utanom ferjestrekninga.

Kommunar og knutepunkt

 Horn
 Ferje frå Horn (Randsfjordferja)
til Tangen
 Tangen

Bakgrunnsstoff

 059
Vegar i Gran
Fylkesveg 73 i Oppland

Fylkesveg 73 i Oppland går mellom Skreia og Håjenbakken i Østre Toten kommune. Vegen er 11,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Skreia
 frå Stange til  Fagertun (6,7 km)
 Håjenbakken

Bakgrunnsstoff

 073
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 74 i Oppland

Fylkesveg 74 i Oppland går mellom Fagertun og Stange i Østre Toten kommune. Vegen er 6,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Fagertun
 Stange

Bakgrunnsstoff

 074
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 76 i Oppland

Fylkesveg 76 i Oppland går mellom Håjen og Narum bru i Østre Toten kommune. Vegen er 4,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Håjen
 Narum bru

Bakgrunnsstoff

 076
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 79 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 79 (fleirtyding).

Fylkesveg 79 i Oppland går mellom Talstua og Kvigstad i Østre Toten kommune. Vegen er 5,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Talstua
 Kvigstad

Bakgrunnsstoff

 079
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 80 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 80 (fleirtyding).

Fylkesveg 80 i Oppland går mellom Kvigstadenga i Østre Toten kommune og Ås i Vestre Toten kommune. Vegen er 8,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kvigstadenga
 frå Narum bru til  Håjen (4,2 km)
 Kolbu

 Ås

Bakgrunnsstoff

 080
Vegar i Østre Toten
Vegar i Vestre Toten
Fylkesveg 81 i Oppland

Fylkesveg 81 i Oppland går mellom Blili i Vestre Toten kommune og Lundby i Østre Toten kommune. Vegen er 5,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Blili

 Rud
 Lundby

Bakgrunnsstoff

 081
Vegar i Vestre Toten
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 82 i Oppland

Fylkesveg 82 i Oppland går mellom Raufoss og Nærstein i Vestre Toten kommune. Vegen er 8,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Raufoss → 
 Gjøvikbanen
 Nordset
 Nærstein →

Bakgrunnsstoff

 082
Vegar i Vestre Toten
Fylkesveg 84 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 84 (fleirtyding).

Fylkesveg 84 i Oppland går mellom Borglund og Ensrud i Østre Toten kommune. Vegen er 6,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Borglund
 frå Nerset til  Børsvollsvea i Vestre Toten kommune (4,8 km)
 Rud
Arm til  Ensrud (35 m)
 Ensrud

Bakgrunnsstoff

 084
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 85 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 85 (fleirtyding).

Fylkesveg 85 i Oppland går mellom Andersgard og Fagerlund i Østre Toten kommune. Vegen er 9,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Andersgard
 Haug
 Sogstad
 Fagerlund

Bakgrunnsstoff

 085
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 86 i Oppland

Fylkesveg 86 i Oppland går mellom Valle i Østre Toten kommune og Helsetsvingen i Vestre Toten kommune. Vegen er 8,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Valle
 frå Fagerlund til  Andersgard
 frå Grimstad til  Viker

 Helsetsvingen

Bakgrunnsstoff

 086
Vegar i Østre Toten
Vegar i Vestre Toten
Fylkesveg 87 i Oppland

Fylkesveg 87 i Oppland går mellom Viker og Oppsal i Østre Toten kommune. Vegen er 6,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Viker
 frå Viker til  Grimstad
 frå Fredheim til  Bilitt
 frå Solvang til  Raufoss
 Oppsal

Bakgrunnsstoff

 087
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 88 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 88 (fleirtyding).

Fylkesveg 88 i Oppland går mellom Grimstad og Viker i Østre Toten kommune. Vegen er 1,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Grimstad
 Sogstad
 Viker

Bakgrunnsstoff

 088
Vegar i Østre Toten
Fylkesveg 89 i Oppland

Sjå òg fylkesveg 89 (fleirtyding).

Fylkesveg 89 i Oppland går mellom Raufoss i Vestre Toten kommune og Solvang i Østre Toten kommune. Vegen er 14,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

  Raufoss → 
  Landheim

 Haug
 Solvang

Bakgrunnsstoff

 089
Vegar i Vestre Toten
Vegar i Østre Toten
Kvannhovden fyrstasjon

Kvannhovden fyrstasjon er eit fyr som ligg nordvest på Hovden, 15 km nordvest for Florø i Kinn kommune, Vestland. 

Fyret vart oppretta i 1895 og fyrlykta tent 5. november 1895. Fyret hadde i vanleg veikelampe og først i 1932 vart denne oppgradert til ei langt kraftigare glødepære. Fyret står på ein karakteristisk knaus på Hovden og lyshøgda er 40 meter over havet. 6. januar 1918 gjekk «Olga» på grunn i nærleiken av fyret. 

Etter den andre verdskrigen vart det tilsett ein fyrassistent og bygd eigen assistentbustad. I 1960 fekk fyret to elektriske generatorar. Frå 1968 vart fyrstasjonen ein tørnstasjon. Fyret vart automatisert og avbemanna i 1980. 

Fyret er eigd av Kystverket, men stiftinga Over Stokk og Stein tek seg av vedlikehaldet og driv utleige av fyret med høve for overnatting.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 Stavang, Harald J.: Flora - kulturhistorisk vegvisar. s. 270. Florø 1999.
Litteratur:
 Seim, Einar: Fyrar og farljos. Udatert, ikkje prenta.
 Bremanger Sogelag: Gamalt frå Bremanger. Førde 1981.

Fyr i Kinn
Byggverk ferdigstilt i 1895
1895 i Noreg
Terningen fyrstasjon

Terningen fyrstasjon er eit fyr som ligg i Trondheimsleia på ei øy mellom fastlandet og Hitra ved innløpet til Hemnfjorden i Trøndelag. 

Fyret står om lag 1,2 km sørvest for Jøsnøya. Fyrstasjonen vart oppretta i 1833. Fyret består av eit tolv meter høgt betongtårn og har ei lyshøgd på 17,8 meter over havet. Dette gjev ei lysvidde på 13,4 nautiske mil. Fyret vart avbemanna og automatisert i 1991. 

Terningen fyr vert i dag vedlikehalde av Terningens Venner og vert leigd ut for overnatting.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Hitra
Børøyholmen fyrstasjon

Børøyholmen fyrstasjon er eit fyr som ligg i Trondheimsleia ved Hestvika nordaust for Hitra i Trøndelag. 

Fyret vart oppretta i 1874. I 1970 vart det bygd nytt lyktehus like ved og det gamle fyret vart ute av drift.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 

Fyr i Hitra
Skipingar i 1874
1874 i Noreg
Skoppum

Skoppum er ein tettstad i Horten kommune i Vestfold og Telemark. Staden har  og ligg sju kilometers køyring frå Horten sentrumm.

Her ligg barneskulen Lysheim skole, Skoppum arbeidskyrkje og Skoppum stasjon på Vestfoldbanen.

Sjå òg 
 Tettstader i Vestfold

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Vestfold»

Busetnader i Horten
Tettstader i Vestfold og Telemark
Åsgårdstrand

Åsgårdstrand er ein tettstad sør i Horten kommune i Vestfold og Telemark.  Åsgårdstrand var tidlegare eigen kommune og har òg hatt status som ladestad. Tettstaden har  og ligg ved Oslofjorden. Noko av busetjinga sør i tettstaden ligg i Tønsberg kommune.

Historie 
Åsgårdstrand vart ladestad frå 1650 under Tønsberg. I 1660 vart Åsgårdstrand overført til å liggje som ladestad under Holmestrand. I 1752 fekk ladestaden privilegium til å drive handel med innanlandske varer. Frå byrjinga av 1800-talet var Åsgårdstrand ei livleg utføringshamn for trelast, mellom anna til Nederland. Handelen stagnerte då seglskutetida tok slutt. 

Staden vart etter kvart kjend som sentrum for kunstnarar og sidan 1880-åra har ei rekkje kunstnarar søkt til Åsgårdstrand, mellom dei Edvard Munch, Christian Krohg og Hans Heyerdahl. Kunstnarane verdsette det særmerkte ljoset i Åsgårdstrand.

Åsgårdstrand kommunen vart oppretta som Åsgårdstrand formannskapsdistrikt i 1837. Kjøpmann og skipsreidar Anders Riddervold vart då vald til fyrste ordførar i Åsgårdstrand.

Åsgårdstrand har vore ein populært ferie- og badestad sidan 1920-åra. Både dronning Juliana av Nederland, den verdskjende italienske tenoren Formici, og prominente gjester frå Oslo og andre med god råd kom til eit av dei fire hotella i byen kvar sommar. Sommargjester er framleis med på å prege byen.

1. januar 1965 vart Åsgårdstrand og Borre kommunar, samt ein del av Sem (126 innbyggjarar frå Stang) slegne saman til Borre kommune. Åsgårdstrand hadde ved samanslåinga 488 innbyggjarar og var då Noregs minste kommune. Borre kommune er sidan slegen saman med Horten kommune.

Sjå òg 
 Tettstader i Vestfold

Kjelder 

Delar av artikkelen byggjer på «Åsgårdstrand» henta frå Wikipedia på bokmål 12. oktober 2008.
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Vestfold»

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi frå Åsgårdstrand på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Busetnader i Horten
Geografi i Tønsberg
Tettstader i Vestfold og Telemark
Tidlegare kommunar i Vestfold
Sletringen fyrstasjon

Sletringen fyrstasjon er eit fyr som ligg utanfor Titran på Frøya i Sør-Trøndelag. 

Det første tårnet her vart bygd i 1899, medan det noverande tårnet i støypejern vart bygd i 1923. Det står på ein høg sokkel av betong, liknande Geitungen fyrstasjon i Rogaland og Makkaur fyrstasjon i Finnmark. Tårnet har ei høgd på 45 meter og er det høgaste i landet. Fyrmeistarbustaden ligg inne i sjølve tårnet. Den franske lynblinklinsa frå 1923 er framleis i drift. 

I 1968 vart det sett inn tyfon som tåkesignal og denne er framleis bevart, men ikkje i bruk. Rundt fyret ligg eit maskinhus, uthus og naust og ein sirkelforma betongmur

Fyret vart avbemanna og automatisert i 1993 og er i dag freda etter lov om kulturminne. Likevel har fyret forfalle og har sidan mars 2008 vore ut av drift.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Kjelder i tekst

Bakgrunnsstoff

Fyr i Frøya
Freda bygg i Trøndelag
Kulturminne i Frøya
Kya fyrstasjon

Kya fyrstasjon er eit fyr som ligg på ein holme langt til havs utanfor Buholmråsa fyrstasjon i Osen kommune i Trøndelag. Fyret er det nordlegaste på Fosen. 

Fyrtårnet er eit 22,5 meter høgt sylindrisk støypejernstårn på ein høg sokkel av hogd stein. Den opphavleg 2. ordens lynblinklinsa er byta ut med ei mindre, fast linse. I tårnet finst ein liten bustaddel. I tillegg til tårnet finst eit naust, ein landing og ein skjenelagd gangveg. Fyrstasjonen har vanskelege landingstilhøve og naustet er forma får å gje sjøen minst mogeleg motstand. Kya er ein av dei mest vêrharde stasjonane langs norskekysten. 

Fyrstasjonen vart automatisert og avfolka i 1958 og er i dag freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fyr i Trøndelag
Kulturminne i Osen
Samferdsle i Osen
Byggverk i Osen
Freda bygg i Trøndelag
Sula fyrstasjon

Sula fyrstasjon er eit fyr som ligg ved fiskeværet Sula i Frøya kommune i Trøndelag. 

Fyrstasjonen er ein del av ei rekkje fyrstasjonar langs Trøndelagskysten i lag med Vingleia, Finnvær og Halten fyrstasjon. Det vart bygd to fyrtårn her i 1793 og 1804. Det noverande åttekanta tårnet i betong vart ført opp i 1909. Det vart då sett inn ei 2. ordens fransk lynblinklinse som framleis er i bruk. 

I tillegg til fyrtårnet finst bustad, uthus, naust og landing. Fyret vart automatisert i 1974. Hausten 2005 vart fyret kjøpt av stiftinga Sula Fyr, som har restaurert stasjonen og leiger fyrbustaden ut til overnattingsgjester.

Klima 
Meteorologisk institutt hadde ein vêrstasjon på Sula fyr frå desember 1932 til desember 1974. Denne vart flytta eit stykke bort frå fyret i 1975 og ligg i dag 5 meter over havet.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 
 

Fyr i Frøya
Freda bygg i Trøndelag
Vêrstasjonar i Noreg
Kulturminne i Frøya
Vingleia fyrstasjon

Vingleia fyrstasjon er eit fyr som ligg på Skarvflesan nord for Mausundvær i Frøya kommune i Trøndelag fylke. Namnet kjem truleg av uttrykket «leia som er utsett for vind».

Fyret vart oppretta i 1921, og er ein del av fyrkjeda i øyrekka utanfor Frøya, med Sula fyr i sør, så Vingleia fyr, Finnvær fyr og lengst i nord Halten fyr.

Fyret vart avbemanna og automatisert i 1985, og erstatta av ei ny fyrlykt tett inntil det gamle fyret. Det vert i dag leigd ut som overnattingsplass i sommarhalvåret.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 fyr.no
 

Fyr i Frøya
Kulturminne i Frøya
Freda bygg i Trøndelag
Finnvær fyrstasjon

Finnvær fyrstasjon er eit fyr som ligg på Valøya nordvest for Froan i Frøya kommune i Trøndelag fylke. 

Fyret vart oppretta i 1912, og er ein del av fyrkjeda i øyrekka utanfor Frøya, med Sula fyr i sør, så Vingleia fyr, Finnvær fyr og lengst nord Halten fyr.

Fyrbygningen er ein trebygning kledd med eternitt og har eit lågt taktårn i nordvest. Tett ved den gamle fyrbygningen ligg maskinhus og uthus, samt tufter etter fjøs, trapper og veg ned til landing og naust. Mykje av det eldre fyrtekniske utstyret er bevart, men då fyret vart avbemanna og automatisert i vart det erstatta av eit glasfibertårn like ved. 

Området ligg i Froan naturreservat som er verna etter lov om naturvern, medan sjølve fyrstasjonen er freda etter lov om kulturminne.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

Fyr i Frøya
Freda bygg i Trøndelag
Kulturminne i Frøya
Kodal

Kodal er ein tettstad, ei bygd og eit kyrkjesokn i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark.
Tettstaden har  og ligg elleve kilometers køyring sør for tettstaden Andebu.

Høyjord, Kodal og Andebu utgjorde tidlegare Andebu kommune, som 1. januar 2017 blei slått saman med Stokke og Sandefjord kommunar.

Her ligg barneskulen Kodal skole, og staden har daglegvarebutikk, bensinstasjon, barnehage og idrettsanlegg. Kodal kyrkje frå kring år 1100, ligg på Prestebøen 2,5 km nordvest for sentrum i tettstaden.

Geologi
Ved Kodal finst ein større jern- og fosforførekomst. Han har oppstått i tilknyting til nefelinsyenittar i Oslofeltet og består av ein fosfatrik bergart med mykje av dei jern- og titanrike minerala ilmenitt og ilmenomagnetitt. Bergarten, som er ein alkalipyroksenitt, er tidlegare vorte kalla jacupirangitt. Malmressursane er rekna til å vere 100 millionar tonn.

Sjå òg
 Tettstader i Vestfold

Kjelder

 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Vestfold»

Busetnader i Sandefjord
Tettstader i Vestfold og Telemark
Andebu
Halten fyrstasjon

Halten fyrstasjon er eit fyr som ligg på Store Reinsøy i det avfolka fiskeværet Halten i Frøya kommune i Trøndelag fylke. 

Fyrstasjonen vart oppretta på Halten i 1875 og er ein del av fyrkjeda i øyrekka utanfor Frøya, med Sula fyr i sør, så Vingleia fyr, Finnvær fyr og Halten fyr lengst nord.

Stasjonen består av eit 29,5 meter høgt steintårn som vart flytt frå Lista fyrstasjon, der det opphavleg var eitt av tre fyrtårn der bygd i 1853. Det var opphavleg planlagt at Halten fyr skulle vere eit tvillingfyr, men dette vart det ikkje noko av sidan den fyrtekniske utviklinga gjorde dette unødvendig. 

Lykta har ein lysstyrke på 1 080 000 candela og ei lysvidde på 17,5 nautiske mil.

Mykje av originalt interiør og eksteriør er bevart på fyret.

Fyret er freda etter lov om kulturminne.

Klima 
Meteorologisk institutt har hatt ein vêrstasjon på Halten fyr sidan september 1983. Stasjonen ligg 16 meter over havet og har synopnummer 01240.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder 
 
 

 eklima

Fyr i Frøya
Freda bygg i Trøndelag
Vêrstasjonar i Noreg
Skipingar i 1875
Kulturminne i Frøya
Høyjord

Høyjord  er ein tettstad, ei bygd, og eit kyrkjesokn i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark. Tettstaden har  og ligg ni kilometers køyring frå tettstaden Andebu.

Høyjord, Kodal og Andebu utgjorde tidlegare Andebu kommune, som 1. januar 2017 blei slått saman med Stokke og Sandefjord kommunar.

I Høyjord ligg Høyjord stavkyrkje. Staden har òg daglegvarebutikk, barneskule og barnehage.

Sjå òg 
 Tettstader i Vestfold

Kjelder 

 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Vestfold»

Busetnader i Sandefjord
Tettstader i Vestfold og Telemark
Andebu
Buholmråsa fyrstasjon

Buholmråsa fyrstasjon er eit fyr som ligg vest av Sætervik i Osen kommune i Trøndelag. Fyret er med på å markere sørenden for det opne havområdet Folda.

Fyret vart oppretta i 1916 og har ei høgd på 23,5 meter. Fyret lys 17,1 nautiske mil. Sjølve fyrtårnet er i støypejern og er måla raudt med eit kvitt belte. I 1965 vart det oppretta radiofyr med ei rekkevidde på 1,13 nautiske mil og morseteikn B. 

Den opphavlege linsa er framleis i bruk. Fyrstasjonen vart utsett for flyåtak under den andre verdskrigen og har derfor bygningar frå to periodar. Området er fuglelivsfreda etter lov om naturvern, medan sjølve fyrstasjonen er freda etter lov om kulturminne.

Klima 
Meteorologisk institutt har hatt ein vêrstasjon på Buholmråsa fyr sidan november 1965. Stasjonen ligg 18 meter over havet og har synopnummer 01259.

Sjå òg 
 Fyr i Noreg

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fyr i Trøndelag
Freda bygg i Trøndelag
Vêrstasjonar i Noreg
Skipingar i 1917
Kulturminne i Osen
Samferdsle i Osen
Byggverk i Osen
Skoltesamisk fonologi

Skoltesamisk fonologi, eller skoltesamisk lydlære, er grammatikken til språklydane i skoltesamisk.

Vokalar 

Vokalar:

Alle vokalane kan vere korte og lange. Vokalane kan danne 12 diftongar:

Vokalane kan også vere korte eller lange, sjølv om det ikkje kjem fram av skriftspråket.

Konsonantar 

Konsonantane i skoltesamisk går fram av denne tabellen. Skriftspråket sin versjon av lydane står i parantes.

¹Ustemde klusilar og affrikatar blir uttala aspirert etter vokalar og sonorante konsonantar.

²Stemde klusilar og affrikatar blir uttalt svakt stemd.

³Lyden / x / har også allofonen [ h ] initialt.

Konsonantane kan vere både korte og lange (geminatar) ordmedialt og -finalt, begge er vanlege. Konsonantlengd er det mogleg å skilje også frå konsonantrekkjer: kuõskkâd ’røre’ : kuõskâm ’eg rører’.

Suprasegmental fonologi 

Ein suprasegmental fonologisk prosess er ein prosess som involverer meir enn eitt segment, dvs. meir enn ein lyd.

Skoltesamisk stavingsstruktur

Litteratur 
Feist, Tim: A grammar of Skolt Saami. Manchester, 2010.

Skoltesamisk språk
Fonologi etter språk
Samisk grammatikk
Skoltesamisk morfologi

Skoltesamisk morfologi skil seg lite frå morfologien til dei andre samiske språka. Kasusmorfologien skil seg frå nordsamisk ved å ha partitiv kasus, og frå meir konservative samiske språk ved

Substantiv 
Skoltesamisk har 8 kasus, 3 grammatiske, 3 lokale og 2 andre adverbiale. Substantivmorfologien er relativt konservativ, t.d. skil skoltesamisk mellom akkusativ -m og genitiv -n, denne skilnaden er forsvunne både i nordsamisk (der begge desse kasusa manglar ending) og i finsk, der suffiksa for akkusativ og genitiv har falle saman til -n. Derimot finn vi dei same suffiksa i den andre enden av den uralske språkfamilien akkusativ -m og genitiv -n i mari, og akkusativ -m og genitiv -ʔ i nenetsisk.

Skoltesamiske substantiv kan delast inn i klasser etter kva form stammen har, såkalla stammeklassar. Det grunnleggjande skiljet går mellom likestava og ulikestava substantiv.

Likestava substantiv

Ulikestava substantiv

Pronomen

Personlege pronomen 

Skoltesamisk har pronomen i eintal, total og fleirtal. Pronomena i tabellen er bøygd i nominativ og genitiv/akkusativ.

I tabellen nedanfor blir 3. persons pronomen (han/ho) bøygd i tal og kasus.

Adjektiv

Verb 

Skoltesamiske verb blir bøygd i person, tempus, numerus og modus. Verba har dei same stammeklassetypane som substantiva.

Person- og tempusbøying

Infinitte former

Hjelpeverbet leah

Nektingsverbet 

I skoltesamisk, som i dei fleste uralske språk, er nektinga eit verb.

Postposisjonar

Litteratur

Bakgrunnsstoff 

Skoltesamisk språk
Morfologi for einskildspråk
Samisk grammatikk