alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Katja Nyberg

Katja Johanna Alice Nyberg () er ein finsk-norsk handballspelar, fødd i Stockholm i Sverige. Ho har sidan 2010 spela for den norske klubben Larvik HK. I perioden 2001-08 spela ho 99 landskampar for Noreg og skåra 321 mål, og vart europameister to gongar og olympiameister i 2008. Ho er venstre rykkrom-spelar. Den finske handballspelaren Robert Nyberg er far hennar.

Aktiv
Nyberg dreiv i yngre år mest med friidrett. I høgdehopp sette ho personleg rekord med 1,67 meter, men framfor alt satsa ho på spydkast, med pers på 52,50 meter.

Ho starta med handball i Helsingfors-klubben Sparta IF, der far hennar var trenar. I 1997 flytta ho til Sverige og spela ein sesong for Stockholmspolisen IF, som vann seriemeisterskapen 1998.

Sommaren 1998 melde Nyberg overgang til den norske toppserieklubben Larvik. Ho spela sju sesongar for Larvik og vann fem seriemeisterskap, fire cupmeisterskap og den europeiske cupvinnarcupen. Både i 2001 og 2005 vart ho kåra til «Årets spelar» i Noreg.

Sommaren 2005 reiste Nyberg til Slovenia og spela den neste sesongen for Krim Ljubljana. Sesongane mellom 2006 og 2010 spela ho for danske Ikast (=FC Midtjylland). Frå sommaren 2010 spelar ho atter i Larvik HK. Ho var med å vinne cupen 2011, og tok dermed del i sin femte kongepokal.

Nyberg vart norsk statsborgar i januar 2001, og fekk sin debut på Noregs landslag 23. mars 2001 mot Frankrike. Ho vann EM-sølv i 2002, og vart europameister med Noreg i 2004 og 2006. Sidan fekk ho sølv i VM i 2007, der ho vart kåra til den «mest verdfulle spelaren» i meisterskapen. Året etter vann ho gull under OL i 2008, saman med resten av det norske landslaget.

Etter OL-sigeren vart Nyberg utnemnd til æresmedlem av det finske handballforbundet.

Merittar landslag
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark
 VM 2003: Nr 6 med Noreg
EM 2004: Gullmedalje etter 27–25 mot Danmark
EM 2006: Gullmedalje etter 27–24 mot Russland
 VM 2007: Sølvmedalje etter 24–29 mot Russland
OL 2008: Gullmedalje etter 34–27 mot Russland

Bakgrunnsstoff
 
 Biografi  på Eurohandball.com

Finske handballspelarar
Norske handballspelarar
Europameistrar i handball
Olympiske meistrar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Handballspelarar under sommar-OL 2008
Edwin Flack

Edwin Harold Flack (), òg kjend som Teddy Flack, var ein australsk friidrettsutøvar og tennisspelar. Han var den fyrste olympiske utøvaren som representerte Australia.

Sommar-OL 1896
Flack kom fram til Aten i Hellas etter seks ukomfortable reisedagar med jarnbane og båt. På opningsdagen av leikane vann han sitt fyrste laup, fyrste heat på 800 meter, på tida 2:10.0. Den andre dagen deltok han mot den amerikanske favoritten, Arthur Blake, på 1 500 meter. På den fjerde dagen vann han finalen på 800 meter på tida 2:11.0.  

Dagen etter deltok han i maraton sjølv om han ikkje hadde sprunge meir enn ti miles, mindre enn halvparten av maratondistansen. Store delar av laupet var han på andreplass bak franske Albin Lermusiaux som fekk bronsemedalje på 1 500 meter. Etter 32 kilometer braut Lermusiaux laupet og Flack tok over leiinga, men kollapsa då det berre var tre kilometer att. Ein gresk tilskodar prøvde å hjelpe, men vart slått i bakken av Flack. Flack vart teken ut av laupet. 
 
Flack deltok òg i tennisturneringa, både singel og dobbel. Han tapte mot greske Aristídis Akratópoulos i den fyrste runden i singel. I dobbel spelte han saman med britiske George S. Robertson for blanda lag. Dei vann den fyrste runden og kvartfinalen, men måtte sjå seg slått av grekaren Dionýsios Kásdaglis, oppført som egyptisk i nokre kjelder, og Dimítrios Petrokókkinos, ikkje identifisert med nokon nasjon. Flack og Robertson fekk dimed berre bronsemedalje. Det vart ikkje utdelt gull-, sølv- og bronsemedaljar under sommar-OL 1896 i Aten. Vinnaren fekk ein sølvmedalje og andreplassen fekk ein bronsemedalje. Det var fyrst under sommar-OL 1904 det vart utdelt medaljar til dei tre beste, men Den internasjonale olympiske komité (IOK) har stadfesta at medaljefordelinga òg gjeld for dei olympiske leikane i 1896 og 1990.

Flack var ein populær utøvar under leikane i 1896 og var ofte referert som «Lion of Athens» (Løva av Aten).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edwin Flack» frå ,  den 30. juli 2012.  
 
 Sports Reference: Teddy Flack 

Australske mellomdistanseløparar
Australske langdistanseløparar
Australske tennisspelarar
Olympiske meistrar for Australia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for blanda lag
Medaljevinnarar under sommar-OL 1896
Australske deltakarar under sommar-OL 1896
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1896
Tennisspelarar under sommar-OL 1896
Folk frå London
Mira Verås Larsen

Mira Verås Larsen () er ein norsk padlar som representerer Strand Kajakk Klubb i Bærum.

I 2009 vart Mira Verås Larsen noregsmeister på både 500, 1000 og 5000 meter. Dagen før opningsseremonien til sommar-OL 2012 i London vart det klårt at ho skulle vera flaggberar for Noreg under seremonien, 106 år etter at oldefar hennar, Oswald Falch, var med og tok eit av dei fyrste OL-gulla for Noreg. Det var i linjegymnastikk under dei ikkje-anerkjende sommarleikane i 1906 i Aten. 

Mira er gift med padlaren og OL-meisteren Eirik Verås Larsen. Dei to var dei einaste padlarane som deltok for Noreg under sommar-OL 2012. Mira Verås Larsen enda her med å bli slått ut i semifinaleheatet i 1500 meter kajakk.

Fotnotar 

Norske padlarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Folk frå Bærum
Padlarar under sommar-OL 2012
Badminton

Badminton er eit innandørs ballspel som blir spelt med to strenga racketar og ein fjørball eller høne. Badminton kan spelast single; dvs. éin mot éin, eller double; to mot to over eit nett på tvers av bana. Ein må volleyslag, altså slå høna før ho treffer golvet.

Spelet 

Når ein servar i badminton, må ein kasta opp høna til seg sjølv og slå henne over nettet. Ein skal serva frå høgre spelefelt diagonalt over nettet til motstandarens høgre spelefelt. Badminton skil seg frå tennis ved at det er tillate at høna kan vera borti nettkanten, berre ho fell ned på riktig spelefelt. Dette er ikkje tillate med ballen i ein tennisserve.

Ein har vunne ei ballveksling når motstandaren anten ikkje greier å slå høna før ho går i golvet, eller slår høna slik at ho treffer nettet, under nettet eller utanfor motstandarens spelehalvdel. Viss servaren vinn ballvekslinga, held han fram med å serva. Han vekslar då mellom å serva frå høgre spelehalvdel og venstre spelehalvdel annankvar gong. Viss motstandaren vinn ei ballveksling, overtek han serven.

I badminton får ein eitt poeng for kvar ballveksling ein vinn, uansett om ein servar eller ikkje. Den fyrste som når 21 poeng, vinn settet. Blir stillinga 20-20, speler ein vidare i eit omspel som må vinnast med to poeng. Dersom stillinga blir 29-29, vil den som vinn neste ballveksling vinna settet 30-29. Ein kamp går inntil tre sett, og ein vinn spelet når ein har vunne to av tre sett.

Historie 

Namnet badminton kjem frå Badminton House i Gloucestershire i England. Badminton House var eigedommen til hertugen av Beaufort, og idretten vart spelt her allereie i 1870-åra. Den fyrste norske badmintonklubben vart skipa i 1930 i Ålesund. Norges Badminton Forbund vart skipa i 1938.

Frå og med sommar-OL 1992 har badminton vorte spelt i OL. Dei som har vorte olympiske meistrar så langt alltid vore idrettsutøvarar frå Kina, Sør-Korea, Indonesia. Unntaket var under sommar-OL 1996 i Atlanta, då Poul-Erik Høyer Larsen vart olympisk meister for Danmark.  Ein arrangerer også VM og fleire andre tevlingar innan idretten.

Norske olympiske badmintonspelarar 

 Hans Sperre jr. (f. 1967), sommar-OL 1992 i Barcelona
 Jim Ronny Andersen (f. 1975), sommar-OL 2004 i Aten
 Sara Blengsli Kværnø (f. 1982), sommar-OL 2012 i London

Kjelder 

 Store Norske Leksikon om badminton

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 Norges Badminton Forbund 
 International Baminton Federation 
 Badminton World Federation

Badminton
Rekkertsport
Idrettar frå Storbritannia
Solbakken

Solbakken kan visa til:

Personar 
 Berit Solbakken, (fødd 1964), politikar
 Bjarne Solbakken, (fødd 1977), alpinist
 Erik Solbakken, (fødd 1984), programleiar for NRK
 Fride Solbakken, (fødd 1971), politikar
 Hege Solbakken, (fødd 1972), politikar
 Håvard Solbakken, (fødd 1973), langrennsløpar.
 Ståle Solbakken, (fødd 1968), fotballtrenar, og tidlegare landslagsspelar
 Synnøve Solbakken (1957-), politikar
 Synnøve Solbakken-Härkönen, politikar og sametingsrepresentant
 Tor-Arne Solbakken, (fødd 1953), skyttar og skyttarkonge frå 1993
Tonje Larsen

Tonje Larsen () er ein norsk handballspelar frå Tønsberg, som spelar for Larvik Håndballklubb. Frå 1992 til 2010 spela ho 264 landskampar og skåra 567 mål for Noreg. Mellom 1994 og 2010 vann ho fem gullmedaljar (tre i EM, pluss VM- og OL-gull), to sølvmedaljar i EM, tre bronsemedaljar (ei kvar i EM, OL, VM). Med klubblaget Larvik har ho vunne meisterligaen i 2011 og to gongar cupvinnarcupen, ei drøss med norske serie- og cupmeisterskap, og EHF-cupen med danske Viborg HK.

Larsen er lærar på idrettslinja ved Sandefjord videregående skole.

Merittar landslag
 EM 1994 - Bronse
 VM 1995 - Nr 4
 EM 1996 - Sølv
 OL 1996: Nr 4
 VM 1997 - Sølv
 EM 1998 – Gull
 VM 1999 – Gull
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2000: Nr 6 med Noreg
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark
 VM 2003: Nr 6 med Noreg
OL 2008: Gullmedalje etter 34–27 mot Russland
EM 2008: Gullmedalje etter 34–21 mot Spania
 VM 2009: Bronsemedalje etter 26–21 mot Spania
EM 2010: Gullmedalje etter 25–20 mot Sverige

Merittar klubblag
1993/94: Seriemeister Larvik
1995/96: Cupmeister med Larvik, sølv i EHF-cupen
1996/97: Seriemeister med Larvik
1997/98: Cupmeister med Larvik
1999: Vinnar av EHF-cupen med Viborg HK
1999/2000: Cup- og seriemeister med Larvik
2000/01: Seriemeister med Larvik
2001/02: Seriemeister med Larvik
2002/03: Cup- og seriemeister med Larvik
2003/04: Cupmeister med Larvik
2004/05: Cup- og seriemeister med Larvik, og vinnar av cupvinnarcupen
2005/06: Cup- og seriemeister med Larvik
2006/07: Cup- og seriemeister med Larvik
2007/08: Cupmeister med Larvik og vinnar av cupvinnarcupen
2008/09: Cup- og seriemeister med Larvik, sølv i cupvinnarcupen
2009/10: Cup- og seriemeister med Larvik
2010/11: Seriemeister med Larvik og vinnar av meisterligaen
2011/12: Seriemeister med Larvik

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tonje Larsen» frå ,  den 31. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
Tonje Larsen - Biografi hos Norges Håndballforbund
Tonje Larsen  – European Handball Federation

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Handballspelarar under sommar-OL 2008
Folk frå Tønsberg
The Ladder

The Ladder er det sekstande studioalbumet frå progressiv rock-bandet Yes, utgjeve september 1999. Dette albumet blir rekna som den definitive returen til stilen deira frå 1970-talet, sjølv om det er særs moderne i lydmiksinga. Dette er det første albumet Igor Khorosjev medverkar som fulltidsmedlem. 

Albumet kom på 99. plass på Billboard 200 i USA og på 36. plass på UK Albums Chart i Storbritannia.

Bakgrunn
Gitarist og klaverspelar Billy Sherwood var hovudsakleg han som produserte det førre albumet, Open Your Eyes, og bandet søkte no etter ein ekstern produsent og fann canadiske Bruce Fairbairn for å få objektive øyre og tankar. Sherwood var no nærast degradert til «andregitarist» i bandet etter at Khorosjev tok over tangentane.

Sjølv om innspelingane gjekk over all forventning og alle var særs nøgt med resultatet, enda avslutninga av albumet tragisk. Rett før dei siste vokalopptaka og den siste lydmiksinga, døydde Bruce Fairbairn. Han vart funne i sitt eige heim av vokalist Jon Anderson, og Yes har tileigna albumet til Fairbairn.

Sporliste

Medverkande
Jon Anderson – vokal
Chris Squire – bass, vokal
Steve Howe – gitarer, vokal
Billy Sherwood – gitarer, keyboard, vokal
Igor Khorosjev – keyboard
Alan White – trommer

Studiomusikarar
Randy Raine-Reusch – diverse instrument
Rhys Fulber – loops 
Tom Colclough – altsaksofon
Tom Keenlyside – tenorsaksofon, piccolotrompet
Derry Burns – trompet
Rod Murray – trombone
Neil Nicholson – tuba

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Ladder» frå ,  den 31. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Allmusic.com
 Top Pop Albums 1955-2001, Joel Whitburn, 2002
 

Yes-album
Musikkalbum frå 1999
Plateomslag av Roger Dean
Album produserte av Bruce Fairbairn
Eagle Records-album
Susann Goksør Bjerkrheim

Susann Goksør Bjerkrheim () er ein tidlegare handballspelar frå Oslo. Goksør Bjerkrheim spela 296 landskampar og skåra 844 mål for Noreg i tida 1987-2000, og var landslagskaptein frå 1993 til 2000. I 1999 vart ho verdsmeister med Noreg, då Frankrike i finalen på Lillehammer vart slått 25-24 etter ekstraomgangar. Mellom 1988 og 2000 vann ho i alt åtte medaljar i ulike OL, VM og EM. Goksør Bjerkrheim var midtre rykkrom-spelar («playmaker»).

Ho er sidan 1998 gift med den tidlegare handballspelaren Svein Erik Bjerkrheim.

Aktiv
Susann Goksør spela for Bækkelagets Sportsklub i Oslo frå 1985 til 1997. Ho vart cupmeister med klubben i 1994 og 1996/97. Både i 1994 og 1995 spela Bækkelaget seg fram til finalar i europeiske cupturneringar, men tapte fyrst citycupen samanlagt 43-45 mot tyske Buxtehuder. Året etter vart det nytt finaletap, då i EHF-cupen på færre bortemål enn Debrecen for Ungarn.

Susann Goksør debuterte på Noregs landslag 17. juni 1987 mot Aust-Tyskland. Året etter var ho med då Noreg vann OL-sølv under Sommar-OL 1988 i Seoul. 

Etter indre strid i Bækkelaget forlet Goksør, og spelarar som Kjersti Grini og Heidi Tjugum, klubben våren 1997. Frå 1997 til ut 2000 spela ho for Nordstrand Idrettsforening, også det eit Oslo-lag. Ho la opp etter dei olympiske leikane i Sydney hausten 2000. I 2008 gjorde ho eit kortvarig comeback for Nordstrand i eit forsøk på å berge laget frå nedrykk frå toppserien.

Merittar landslag
OL 1988: Sølvmedalje etter 20–23 mot Sør-Korea
 VM 1990: Nr 6 med Noreg
OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
 VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania
 EM 1994: Bronsemedalje etter 24–19 mot Ungarn
 VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
 EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
 VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Susann Goksør Bjerkrheim» frå ,  den 31. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
Norsk biografisk leksikon

Medaljestatistikk, Olympiske leikar for Susann Goksør-Bjerkreim på Databaseolympics.com

Norske handballspelarar
Verdsmeistrar i handball
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1988
Handballspelarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Norske deltakarar under sommar-OL 1992
Handballspelarar under sommar-OL 1992
Spelarar i Handball-VM 1993 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Norske Skal vi danse-deltakarar
Folk frå Oslo
Magnification

Magnification er det syttande studioalbumet frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i september 2001. Det er det første nye albumet til bandet på 2000-talet, og det andre i karrieren deira der dei nyttar eit symfonisk orkester. Første gongen var på albumet Time and a Word frå 1970. 

Etter at medlemmane Billy Sherwood og Igor Khorosjev forlét bandet i 2000, vart det gjort forsøk på å få med Rick Wakeman i Yes igjen. Då han takka nei, valde de å fortsetje utan fast klaverspelar. Under innspelinga kontakta dei filmmusikkkomponisten Larry Groupé, og han orkestrerte den delen av musikken som elles ville vorte spelt av ein klaverspelar.

Magnification fekk ein god mottaking av både kritikarar og publikum, og salet var relativt bra. Albumet kom på 186. plass på Billboard 200 i USA og på 71. plass på UK Albums Chart i Storbritannia.

Innhald

Bonus-CD frå 2002 (avgrensa opplag)
 «Deeper (In the Presence of)» (konsertopptak) – 11:18
 «The Gates of Delirium» (konsertopptak) – 23:47
 «Magnification» (konsertopptak) – 7:44
CD-ROM-spor med:
 Jon Anderson Video-intervju
 «Don't Go» (musikkvideo)
 «The Gates of Delirium» (konsertvideo)

Ny-utgjeving frå 2004 (dobbel-CD)

CD 1 
 «Magnification» – 7:16
 «Spirit of Survival» – 6:02
 «Don't Go» – 4:27
 «Give Love Each Day» – 7:44
 «Can You Imagine» – 2:59
 «We Agree» – 6:30
 «Soft as a Dove» – 2:17
 «Dreamtime» – 10:46
 «In the Presence of» – 10:24
 «i) Deeper»
 «ii) Death of Ego»
 «iii) True Beginner»
 «iv) Turn Around and Remember»
 «Time Is Time» – 2:09

CD 2 
 «Close to the Edge» (konsertopptak) – 20:04
 «Long Distance Runaround» (konsertopptak) – 3:44
 «The Gates of Delirium» (konsertopptak) – 22:41

Medverkande 
 Jon Anderson: vokal og gitarer
 Chris Squire: bass og vokal
 Steve Howe: akustisk gitar, elektrisk gitar, Pedal steel-gitar, mandolin og vokal
 Alan White: trommer, perkusjon, piano og vokal

 symfoniorkester med dirigent Larry Groupé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Magnification» frå ,  den 31. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Yes-album
Musikkalbum frå 2001
Symfonisk rock-album
Eagle Records-album
Fly from Here

Fly from Here er eit studioalbum frå det britiske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i 2011. Albumet er det første reine studioalbumet til bandet sidan Magnification frå 2001. Dette er òg det første albumet til bandet med vokalisten Benoît David. Klaverspelaren Geoff Downes medverkar for første gongen sidan albumet Drama frå 1980. Produsent er Trevor Horn, som var vokalist på albumet Drama, og produsent på albumet 90125 frå 1983. Det er òg utgjeve ein spesialutgåve med ein bonus-DVD som inneheld ein dokumentarfilm om innspelinga av albumet. 

Albumet kom på 30. plass på UK Albums Chart i Storbritannia, 36. plass på Billboard 200 i USA og på 24. plass på VG-lista topp 40 i Noreg.

Bakgrunn

Tittelsporet på albumet, «Fly from Here», er ein komposisjon som varar i 23 minutt og 49 sekund. Han består av tre hovudtema, og er delt opp i seks seksjonar med eigne spornummer som blir saman bunde av instrumentale mellomspel. Komposisjonen er hovudsakleg basert på låten «We Can Fly from Here», som vart skrive med tanke på albumet Drama, men som vart utelate. Ein konsertversjon av «We Can Fly from Here» vart utgjeve på samlealbumet The Word Is Live i 2005. Etter at Downes og Horn forlét Yes i 1981, spelte dei inn ein demoversjon som The Buggles. Denne versjonen var meint for albumet Adventures in Modern Recording, men vart nok ein gong utelate. Denne demoversjonen var med som bonusspor på nyutgjevinga av Adventures in Modern Recording.

Låta «Life on a Film Set» er basert på The Buggles-demoen «Riding a Tide», som òg vart utgjeve som bonusspor på nyutgjevinga av Adventures in Modern Recording. Dei andre songane er nye komposisjonar.

Plateomslaget er designa av Roger Dean, som har stått bak ei rekkje av plateomslaga til Yes. Omslaget er frå eit måleri Dean starta å måle ein gong på 1970-talet. Måleriet vart fullført først i 2011 då banda ynskte å nytte det til dette albumet.

Sporliste

Bonus-DVD – Spesialutgave
«The Making of Fly from Here Documentary» – 18:29

Medverkande
Benoît David – vokal
Chris Squire – bass, korvokal, hovudvokalist på «The Man You Always Wanted Me to Be»
Steve Howe – gitarer, bakgrunnsvokal
Alan White – trommer
Geoff Downes – keyboard

Andre medverkande
Oliver Wakeman – keyboard på «We Can Fly», «We Can Fly (reprise)» og «Hour of Need»
Trevor Horn – korvokal, keyboard
Luís Jardim – perkusjon
Gerard Johnson – piano på «The Man You Always Wanted Me to Be»

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fly from Here» frå ,  den 31. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Yes-album
Musikkalbum frå 2011
Album produserte av Trevor Horn
Plateomslag av Roger Dean
Frontiers Records-album
Yessongs

Yessongs er det første konsertalbumet frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i mai 1973. Innspelingane er hovudsakleg frå turneen for albumet Close to the Edge, men inneheld òg to innspelingar frå Fragile-turneen i 1971. Yessongs vart opphavleg gjeve ut som eit trippel-album, men er no utgjeve som dobbel-CD.

Filmen Yessongs vart òg gjeve ut i 1973, og dokumenterer ein konsert i Rainbow Theatre i London den 16. desember 1972. Berre to av innspelingane frå denne konserten er tilstede på albumet, «Close to the Edge» og «Würm» (avslutningspartiet frå «Starship Trooper»).

Albumet nådde sjuandeplassen på UK Albums Charts og 12. plass på Billboard 200 i USA.

Innhald

Innhald - filmversjonen 
«Overture»
«I've Seen All Good People»
«Clap»
«And You and I»
«Close to the Edge»
«Excerpts from The Six Wives of Henry VIII»
«Roundabout»
«Yours Is No Disgrace»
«Würm» (excerpt from »Starship Trooper»)

Medverkande 
Jon Anderson – vokal
Chris Squire – bass og vokal
Steve Howe – gitar og vokal
Rick Wakeman – keyboard
Alan White – trommer
Bill Bruford – trommer (berre på CD 1 spor 4 og CD 2 spor 2)

Ny-utgjevingar 
1988 – Atlantic – CD
1994 – Atlantic – CD (Remaster)
2001 – Japansk Limited Edition 
2003 – Rhino – LP & CD (Remaster med bonusspor)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yessongs» frå ,  den 31. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Allmusic
 Top Pop Albums 1955-2001, Joel Whitburn, 2002

Bakgrunnsstoff 
 YesWorld.com

Yes-album
Konsertalbum frå 1973
Plateomslag av Roger Dean
album produserte av Eddie Offord
Atlantic Records-album
Yesshows

Yesshows er det andre konsertalbumet frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i desember 1980. Albumet vart utgjeve kort tid etter utgjevinga av studioalbumet Drama, og består av innspelingar frå fire ulike konsertar i perioden 1976–1978. Utgjevinga vart overvaka og godkjent av bassist Chris Squire.

I likskap med det førre konsertalbumet til bandet, Yessongs, byrjar dette albumet med overturen frå Igor Stravinskijs «Eldfugl-suite». Låten «Ritual (Nous Sommes Du Soleil)» vart på den originale dobbelt-LP'ein delt i to, og på CD-versjonen har del ein og del to av «Ritual» framleis sitt eige spornummer. 

Albumet kom på 43. plass på Billboard 200 i USA, 22. plass på UK Albums Chart i Storbritannia, og på 32. plass på VG-lista topp 40 i Noreg

Sporliste

CD 1 
 «Parallels» (Chris Squire) – 7:07
innspilt i Ahoy-Halle, Rotterdam, 24. november 1977
 «Time and a Word» (Jon Anderson/David Foster) – 4:06
innspilt i Empire Pool, Wembley i London, 27. oktober 1978
 «Going for the One» (Jon Anderson) – 5:22
innspilt i Festhalle, Frankfurt, 18. november 1977
 «The Gates of Delirium» (Jon Anderson/Chris Squire/Steve Howe/Alan White/Patrick Moraz) – 22:40
innspilt i Cobo Hall, Detroit, 17. august 1976

CD 2 
 «Don't Kill the Whale» (Jon Anderson/Chris Squire) – 6:50
innspilt i Empire Pool, Wembley i London, 28. oktober 1978
 «Ritual (Nous Sommes Du Soleil)» (Del 1) (Jon Anderson/Chris Squire/Steve Howe/Rick Wakeman/Alan White) – 11:48
innspilt i Cobo Hall, Detroit, 17. august 1976
 «Ritual (Nous Sommes Du Soleil)» (Del 2) (Jon Anderson/Chris Squire/Steve Howe/Rick Wakeman/Alan White) – 17:07
innspilt i Cobo Hall, Detroit, 17. august 1976
 «Wondrous Stories» (Jon Anderson) – 3:54
innspilt i Ahoy-Halle, Rotterdam. 24. november 1977

Medverkande 
 Jon Anderson: vokal
 Chris Squire: bass, vokal, lydmiksing
 Steve Howe: gitarer, vokal
 Patrick Moraz:  keyboard (på CD 1 spor 4 og på CD 2 spor 2 og 3)
 Rick Wakeman: keyboard (alle andre spor)
 Alan White: trommer, vokal

Ny-utgjevingar 
1987 – Atlantic – CD
1994 – Atlantic – CD (Remaster)
2001 – Atlantic - HDCD-utgave
2009 – Warner Bros. Japan (Remaster med bonusspor)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yesshows» frå ,  den 31. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Allmusic.com
 Top Pop Albums 1955-2001, Joel Whitburn, 2002
 

Yes-album
Konsertalbum frå 1980
Plateomslag av Roger Dean
Doble konsertalbum
Atlantic Records-album