alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rendalsvik

Rendalsvik er no ein øyde, tidlegare busetnad og eit nedlagt bergverkssamfunn i Holandsfjorden i Meløy kommune. Staden ligg ca 1 km vest av Fondal gard. Det er registrert bufaste i Rendalsvik sia 1667 fram til 1983 då det siste gardsbruket blei øydegard.

Grenda 
Opphavleg var Rendalsvik ei lita grend der folk livnærte seg av jordbruk og fiske. Frå folketeljinga i 1900 veit ein at det var to bruk med til saman 24 bufaste personar. Til dette kjem òg 7 personar på Sletnes like ved. Kring 1940 var folketalet på det høgste, i perioden då nærmare 200 personar arbeidde i gruveverksemda. Grenda hadde butikk frå 1936 til 1959. Skolen vart driven i 23 år til han vart nedlagt i 1963. Det fanst brevhus frå 1935, seinare postopneri frå 1943 som vart lagt ned att etter 5 år.

Gruveverksemda 
Det har vore utvunne grafitt og glimmer frå dagbrott og gruver i fjellsida mellom Rendalsvik og Fonndalen. Grafitten blei funnen rundt 1900, men først i 1932 tok dåverande rettshavar, det tyske A/S Mineral til med å byggje opp verksemda med infrastruktur og innretningar som var naudsynte. Den samanhengande drifta føregjekk i nær 10 år frå august 1935. To gruver, delvis i dagbrott, og tre lengre strosser utgjorde sjølve verksemda i fjellet. Til dette kjem fleire djupe stigortar og ein transporttunnel. Anna innretningar vart tilverka for tilkomst og transport: Veg, trapper, taubane og transportrenner. Sjølve grafittverket var sentralt i verksemda; viktige var òg kraftverket, laboratoriet, den mekaniske verkstaden og smia. Det blei òg bygd brakker og hus for arbeidarar. 

Ein kjenner ikkje til at det skjedde dødsulykker i samband med verksemda.

Produksjonen nådde si høgd i 1939–1940 med ca 12–13 000 tonn årleg grafitt til skiping, men den gjekk sterkt attende under nazistane si leiing. Ved slutten av krigen vart A/S Mineral slegen konkurs. Opp mot 200 menneske arbeidde i gruvesamfunnet. I 1947 vart det slege fast at det ikkje var råd å få i gang verksemda att. 

I 1970 starta A/S Norwegian Talc opp med ny gruveverksemd i Rendalsvik, men no med produksjon av glimmer. Verksemda gjekk føre seg fram til 1980 med opp mot 25 arbeidarar, alle var dagpendlarar.

Kjelder 
 Sigurd Brattland: Fra industristed til ødemark. Meløy Historielag, 1994.
 

Meløy kommune
Gruver i Nordland
Møre

Møre er eit område på Nordvestlandet. Namnet er gammalt og går igjen i namna Sunnmøre og Nordmøre. Møre og Romsdal fylke har namn etter Møre (og futedømma Nordmøre og Sunnmøre) og Romsdal.

Sjå òg 
 Avisa Møre - ei lokalavis i Volda
 Møre-Nytt - ei lokalavis i Ørsta
 Synste Møre - ei lokalavis
 Møre bispedømme
 Möre i Småland i Sverige.

Landskap i Noreg
Fondal gard

Fondal gard er ein karakteristisk nordlandsgard frå ca 1880 med nesten intakte bustadhus. Garden ligg i Fonndalen på sørsida av Holandsfjorden i Meløy kommune i Nordland. Garden har monaleg miljømessig verdi og innehar viktig kunnskaps- og kjeldeverdi knytt til byggeskikken i landsdelen. Den har hatt ein viktig funksjon som losjistad for turistar i Saltfjellet og på Svartisen og motsvarer Vestlandet sine trehotell i sveitserstil frå same periode. Ingen gard med tilsvarande funksjon er tatt vare på i Nordland.

Tilkomst 
Det er mogleg å reise med båtrute frå Holand til Engen. Derfrå ca. 2 km til fots på grusveg til garden. Holand ligg ved Fylkesveg 17 på strekninga Halsa–Ørnes.

Strid om utnytting av grusmassar 
Det er no ein pågåande strid om utnytting av endemorenen som garden delvis kviler på.

Fredinga 
Garden blei freda av Riksantikvaren i 1997 på bakgrunn av alder, byggeskikk og tidleg turisme, og fredinga omfattar:
 Hovudbygningen og borgstua sine eksteriør og interiør, pluss interiøret i lokumet.
 Fondal gard. Med sin plass i eit omkringliggjande kulturlandskap, synleg-gjer garden det tradisjonelle næringsgrunnlaget i krinsen.

Forvaltinga 
Meløy kommune har vedtatt og seinare stadfesta ein reguleringsplan for området som har som føresetnad at garden blir fråflytta. Den siste reguleringsplanen opnar for uttak av heile endemorenen i ein periode på ca 50 år. Massane skal etter planen brukast som tilsetjing til betong. Førstehandsverdien av massane er lausleg rekna til 600 millionar kroner.

I 2003 vedtok Miljøverndepartementet å oppheve fredinga av Fondal gard.

Verneinteressene 

Riksantikvaren seier på si side at det ikkje blir aktuelt å starte avfredinga før Meløy kommune eller selskapet som ønskjer å grave ut massane, Nordland Betongindustri AS, godtgjer at det er mogleg å gjennomføre reguleringsplanen. 

Grunneigarane på Fondal gard og Vesteng gard er ikkje villige til å selje, og Meløy kommune skal i løpet av 2005 ta stilling til ein eventuell ekspropriasjon av området.

Fonndalens Venner blei stifta som ein interesseorganisasjon for verneinteressene den 26. september 2004 i et nært samarbeid med grunneigarane for å sikre at Fondal gard skal få nytt liv til beste for heile samfunnet. Dei lokale verneinteressene meiner dermed at det finst ei opning for at heile fjordlandskapet, bygningane og kulturlandskapet skal få komme til heider og verdigheit igjen.

I januar 2005 signerte grunneigaren på Fondal gard og Fonndalens Venner ein leigeavtale for Ingeniørgarden, som er ein særeigen bustad i strandkanten i Fonndalen.

I mars 2005 signerte grunneigaren på Fondal gard og Fonndalens Venner ein intensjonsavtale der partane samtykte i å etablere eit særmerkt selskap som skal stå for restaureringa og drifta av dei freda bygningane.

Bakgrunnsstoff 
 Fonndalens Venner
 

Meløy kommune
Kulturminne i Meløy
Freda bygg i Nordland
Møre-Nytt

Møre-Nytt er ei avis som vert utgjeven i Ørsta i Møre og Romsdal fylke.

Avisa dekkjer kommunane Ørsta og Volda. 

Avisa vert redigert på nynorsk.

Opplagstal

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Aviser i Møre og Romsdal
Ørsta kommune
Næringsliv i Volda
Kultur i Volda
Norske aviser etter namn
Aviser skipa i 1935
Nynorske tidsskrift
1935 i Noreg
Burt Reynolds

Burton Leon Reynolds Jr. (),  kjend som Burt Reynolds, var ein amerikansk filmskodespelar. Truleg vert han best hugsa som «Bandit» i filmen Smokey and the Bandit frå 1977. 

Reynolds blei først kjend gjennom roller i fleire ulike fjernsynsseriar som Gunsmoke (1962–1965), Hawk (1966) og Dan August (1970–1971). Han hadde hovudroller o filmar som Navajo Joe (1966), men fekk eit gjennombrt som Lewis Medlock i Deliverance (1972). Reynolds spelte deretter hovudroller i fleire publikumssuksessar The Longest Yard (1974), Smokey and the Bandit (1977), Semi-Tough (1977), The End (1978), Hooper (1978), Starting Over (1979), Smokey and the Bandit II (1980), The Cannonball Run (1981), Sharky's Machine (1981), The Best Little Whorehouse in Texas (1982) og Cannonball Run II (1984). For fleire av desse var han også regissør. Han blei nominert til Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy to gonger.

Etter fleire filmar som ikkje gjorde det bra vende Reynolds attende til fjernsyn og spelte i situasjonskomedien Evening Shade (1990–1994), som han vann ein Golden Globe- og Primetime Emmy-pris for. Rolla som den moralske pornografen Jack Horner i Boogie Nights (1997) gav han kritikarmerksemd og endå ein Golden Globe-pris og nominasjonar til ein oscarpris og ein BAFTA-pris.|

Reynolds var son av Harriet Fernette «Fern» (fødd Miller, 1902–1992) og Burton Milo Reynolds (1906–2002). Han hadde nederlandsk, engelsk, skotsk-irsk og skotsk opphav. Sjølv påstod han gjerne at han hadde cherokee- og italiensk opphav.
Gjennom karrieren sin sa Reynolds gjerne at han var fødd i Waycross i Georgia. I 2015 fortalde han at han i røynda var fødd i Lansing i Michigan.

Filmografi 
(utvalde filmar)
 Angel Baby (Debut, 1961)
 Nickelodeon (1976)
 Smokey and the Bandit (1977) 
 Smokey and the Bandit II (1980)
 Smokey and the Bandit Part 3 (1983) 
 The Man Who Loved Women (1983)
 Cannonball Run II (1984)
 Frankenstein and Me (1996)
 Citizen Ruth (1996)
 Striptease (1996)
 Bean (1997)
 Boogie Nights (1997)
 Mystery, Alaska (1999)
 Time of the Wolf (2002)
 The Longest Yard (2005)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Burt Reynolds» frå ,  den 21. juni 2020.  
 

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Michigan
Folk frå Florida
Folk frå Georgia
Hollywood Walk of Fame
Akutt aksent

Akutt aksent,  ´ , er eit aksentteikn brukt i mange moderne skriftspråk basert på det latinske alfabetet. Ordet «akutt» er avleia frå det latinske ordet acutus, skarp, som igjen er lånt frå gresk ὀξύς (oxys). Aksentteiknet blir brukt med ulike vokalar, og kan på ulike språk markera auka lengde, trykk, at vokalen er open, palatalisert eller har stigande tone. Teiknet kan òg brukast for å skilja ord som blir stava likt, frå kvarandre. På nokre språk, som norsk og engelsk, blir det særleg brukt i lånord.

Vi kan bruke akutt aksent i nynorsk for eksempel i fór (preteritum av fare), til skilnad frå fòr (plogfòr), fôr (kåpefôr, dyrefôr) og for (preposisjon og konkjunksjon), men aksentteikna er ikkje obligatoriske i desse orda. Også i ordet lét (preteritum av late), brukar vi ofte akutt aksent, til skilnad frå presensforma lèt.

I oppslagsverk o.l. kan tonelag 1 bli markert med ein akutt aksent etter vokalen: ka´stet.

Praktisk bruk 
På eit vanleg norsk tastatur (PC) skriv ein teiknet ´ ved å halde «AltGr» inne og trykke «\» (skråstreken til høgre for spørsmålsteiknet/plussteiknet, og deretter den bokstaven aksenten skal stå over (f.eks. e, eller a). 
På Mac er det ein eigen tast for aksent.

Aksentteikn
Möre

For det norske området Møre, sjå Møre.

Möre er eitt av dei opphavlege «småe landa» i Småland. Det motsvarar i dag Kalmar län sin søraustlege del. 

Det vart omnamna frå Meore til Möre i år 900 av Wulfstan. Möre låg som underhaldsområde under Kalmar slott frå slutten av 1200-talet. Rettsleg sett høyrde det til Östgöta lagsaga fram til 1559, da det vart overført til den nydanna Smålands lagsaga. Möre var indelt i to herad, Södra härad, frå Brömsebäck i sør til nærleiken av Kalmar i nord, og Norra härad, ved den smalaste delen av Kalmarsund. 

Södra Möre härad vart i 1645 gjeve som arveleg grevskap åt Axel Oxenstierna (sjå Södermöre) og vart i datidas latinske dokument omtala som Morea australis.

Småland
Landskap i Sverige
Kaddísj

Kaddísj (arameisk  [qaddīš]) er namnet på ei lovprisingsbøn i jødedommen. Denne bøna, som i dei aller fleste jødiske meinigheiter blir lesen på arameisk, inneheld ikkje Guds Namn og inneheld vanlegvis ikkje noka eksplisitt forbøn for døde heller, men er mest vidkjend i sin funksjon som minnebøn i dag. Kaddísj blir berre lese i minján.

«Kaddísj le‘élla» = «Ḥaṣí kaddísj» 
«Kaddísj le‘élla» (sefardisk namn) eller «Hasí Kaddísj» (askenasisk namn) er kjernedelen av alle kaddísj-tekstar. Sagt utan tillegg er Kaddísj le‘élla bruka som avslutning på mindre delar av gudstenesta.

Tekst (sefardisk versjon frå Nederland) 

Leiaren seier:

[Jitgaddal vəjitqaddaš šəmēh rabbā (Āmēn!),
bə‘almā dī bərā khir‘ūtēh;
vəjamlīkh malkhūtēh, vəjaṣmàḥ purqānēh, vīqārēḇ Məšīḥēh (Āmēn!);
bəḥajjēkhōn uḇjōmēkhōn uḇḥajjē dəkhol-bēt Jisrā’ēl,
ba‘ăgālā uḇizman qārīḇ, və’imrū «āmén» (Āmēn!).]

(Stort og helga vere det store Namnet Hans (Amén!), i verda som Han skapte etter viljen Sin; og regjere riket Hans; og [lat ho] spire, frelsa Hans; og [lat han] nærme seg Masjíahen Hans (Amén!); — i liva dykkar og i dagane dykkar og i liva åt alt Jisraél — snarleg og i ei nær tid; og sei de «Amén»! (Amén) )

Meinigheita svarar:

[Jəhē šəmēh rabbā məbārakh, lə‘allam lə‘almē ‘almajjā jitbārakh;]
</p>
(Vere det store Namnet Hans signa;
i æva og i ævers æva vere det signa!)
(I nokre tradisjonar svarar leiaren «Amén» og tek opp att «Yehé Sjeméh ...» etter meinigheita.)
Leiaren fortset:

[vəjištabbaḥ, vəjitpāar, vəjitrōmam, vəjitnassē, vəjithaddar, vəjit‘alle, vəjithallal Šəmēh dəQudšā;
bərīkh Hū (Āmēn!), lə‘ēllā (lə‘ēllā) min kāl birkhātā, šīrātā, tušbəḥātā, vəneḥāmātā,
da’ămīrān bə‘almā, və’imrū «āmēn» (Āmēn!).]

(— og prisa, og glorifisert, og gjort høgt, og løfta, og æra, og heva, og lovprist, Namnet åt den Heilage! Signa vere Han (Amén!), høgt som Han er over all signing, hymnar, lovprisingar og trøystar som blir sagde på jorda; og sei de «amen»! (Amén!) )

Jødiske bøner
Jødedom
Deisme

Deisme er trua på at det finst ein Gud, men at denne ikkje kan definerast som ein person som grip aktivt inn i verdas gang. Den deistiske gudstrua har si motsetnad i teismen, ei retning som meiner at ein personleg Gud grip aktivt inn i tilværet.

Bakgrunnsstoff

Informasjon 
 DEISM: The Union of Reason and Spirituality
 Deism and Reason 
 «Of the Religion of Deism Compared with the Christian Religion» av Thomas Paine
 «The Age of Reason»  av Thomas Paine
 «Definition of deism» frå The Dictionary of the History of Ideas ved University of Virginia
 «Is deism Biblical? A Christian’s view of Deism»
 «English Deism» - Internet Encyclopedia of Philosophy
 «French Deism» - Internet Encyclopedia of Philosophy

Organisasjonar 
 World Union of Deists
 United Deist Church

Sjå òg 
 Aristoteles
 Baruch Spinoza
 Voltaire
 Thomas Paine
 Mordecai Kaplan
 Rekonstruksjonistisk jødedom

Deisme
Teologi
Monoteisme
Jisraél

Jisraél (hebr. יִשְׂרָאֵל [jisrā’ēl]) er eit hebraisk omgrep som kan ha fleire tydingar: I liturgisk språk blir gjerne «Jisraél» bruka som namn på heile israelsfolket, eller jødane. Ordet kan òg vise til landområdet Israel (ofte omtala som «Éres Jisraél» på hebraisk) og staten Israel (ofte omtala som «Medinat Jisraél» på hebraisk). I samband med torálesing blir Jisraél bruka som term for den som blir kalla opp til Toráen som ikkje er kohén eller levitt.

Jødedom
Israel
Jødar
Minján

Minján (hebraisk מִנְיָן eller מִנְיָין, minjān, bokstaveleg 'tal') er ei samling av minst ti jødar over bar misvá- eller bat misvá-alder som trengst for å utføra visse religiøse handlingar. I tradisjonelle former av jødedommen kan berre menn danna ein minján; i nyare retningar kan også kvinner telja.

Ein minján kan samlast i eit rom (til dømes i synagogen) eller utandørs. Den vanlegaste handlinga ein gjer i minján er offentleg bøn.
Visse jødiske rituelle handlingar kan berre utførast i minján — slik som resitering av Kaddísj og Barekhú i gudstenesta og inkludering av «Elohénu» i innleiinga til Birkat hammazón.

Historisk sett har synet på inkludering av kvinner variert. I vår tids ortodokse jødedom, særleg blant askenasiske jødar er det vanlegast at ein berre tel menn og gutar over tretten år i minján i alle samanhengar. I rekonstruksjonistisk jødedom og reformjødedom, og delvis òg i konservativ jødedom, er skikken sidan midten av 1900-talet at både kvinner og menn blir talde med i minjánen. Sidan 1980-åra har dette òg vore det vanlegaste i konservativ jødedom.

Ordet minján blir òg ofte bruka om ei gruppe som ofte kjem saman for å halde gudstenester. I ein synagoge og/eller ei jødisk meinigheit kan det vera fleire slike minjaním. I ein del synagogar har ein separate askenasiske og sefardiske minjaním, separate ortodokse og konservative minjaním eller liknande. Når ei slik gruppering driv fleire felleshandlingar enn berre gudstenester blir dei gjerne organiserte som ein haburá.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Minyan» frå ,  den 19. mars 2016.  
 
Jødedom
Halakhá
Telugu

Telugu er eit dravidisk språk som er offisielt språk i den indiske delstaten Andhra Pradesh og som òg blir tala i tilgrensande område. Ordrekkefølgen er fastlagd, slik at til dømes objekt alltid må koma før verbet. Språket har teke opp mange lånord frå sanskrit.

Telugualfabetet er fonetisk og har 56 bokstavar som kvar svarar til éin språklyd. Det har store likskapar med kannadaalfabetet.

På 1800-talet vart språket kalla «the Italian of the East», eller «Austens italiensk», sidan alle ord i telugu endar på vokal.

Bakgrunnsstoff 

 Ethnologue report for Telugu
 www.Telugu.Info : The Telugu Information
 Telugu - Italian of the East
 On-line English-Telugu Dictionaries (C. P. Brown's and V. Rao Vemuri's) 
 List of online Telugu-related resources
 Telugu organizations in the USA.
 Romanised to Unicode Telugu transliterator 

 
Andhra Pradesh
Dravidiske språk
Språk i India
Einskildspråk
Kannada

Kannada, òg stundom kalla  kanaresisk, er eit dravidisk språk. Det blir tala av rundt 35 millionar menneske, hovudsakleg i den indiske delstaten Karnataka, der det er offisielt språk. Det finst også mange talarar i nabodelstatane Andhra Pradesh, Tamil Nadu og Maharashtra.

Kannada blir skrive med si eiga skrift, kannada-alfabetet. Dette blei utvikla frå kadambiskrift som igjen stammar frå brahmi, opphavet til ei rekkje indiske skrifttypar. Teluguskrift liknar mykje på kannadaskrift.

Fonologi 

Kannada har eit klassisk femvokalsystem, der kvar vokal kan vere kort eller lang.

Kjelder

Litteratur

Generell skildring 
 Sanford B. Steever: Kannada. In: Sanford B. Steever (utgj.): The Dravidian Languages. London 1998, S. 129–157.

Grammatikkar 
 M. S. Andronov: The Kannada Language. oms.. V. Korotky. Moscow 1969.
 Hans Jensen: Grammatik der kanaresischen Schriftsprache. Leipzig 1969.
 Ferdinand Kittel: A Grammar of the Kannada Language in English. Mangalore 1900.
 Harold F. Schiffman: A Reference Grammar of Spoken Kannada. Washington D.C. 1979.

Lærebøker 
 L. Halemane & M.N. Leelavathi: An Intensive Course in Kannada. Mysore 1983.
 Bando Bhimaji Rajpurohit 2006: An Intensive Course in Kannada ISBN=9788185691138. 2. rev. Dravidian Linguistics Association
 Harold Spencer, W. Perston (red.): A Kanarese Grammar with Graduated Exercises. Mysore 1950.

Kannada
Dravidiske språk
Språk i India
Karnataka
Einskildspråk
Malayalam

Malayalam (മലയാളം malayāḷam) er eit dravidisk språk som hovudsakleg blir tala i den indiske delstaten Kerala. Språket er skrive med eit eige alfabet som liknar mykje på, og truleg hadde opphavet sitt i, grantha-skrifta.

Som dei andre dravidiske språka er malayalam eit agglutinerande språk. Språket bruker svært mange etterfeste og nokre førefeste for å endra tydinga eller grammatisk rolla åt ord. Dette gjev malayalam ein særskild ord- og setningsbygnad. Eit døme er tittelen åt ei song som vart populær på 1990-talet, som tyder «og ein annan dag no, der ingen kjem», og berre er eitt ord på malayalam, «varuvānillāruminnorunāḷum».

Historie 

Malayalam står i nær slekt med tamil og folk frå det malayalam-talande landet pla skriva normert tamil i mange hundreår. Statusen åt malayalam som eit åtskilt språk var berre etablert på 1500-talet av Thuntsjathu Ezhuthatsjan, ein diktar som ofte vert kalla faderen åt malayalam. Ezhuthatsjan si dikting etablerte ein ny ortografi, grammatikk, ordforråd og litterært idiom for malayalam, som var ganske ulike frå tamil. Ein trur at den moderne malayalam-skrifta også var laga av han. Ezhuthatsjan baserte språkombota si på ei blanding av språkformar som fanst i manipraválam-diktingstradisjonen, folkeviser og verk som blanda normert tamil med lokale dialektformar. Det er difor vanleg i dag å rekna desse tidlegare verka som døme på tidleg malayalam bokheim.

Bakgrunnsstoff 

 Information on Malayalam language at Department of Public Relations, Government of Kerala 
 Unicode Code Chart for Malayalam (PDF Format)
 Ethnologue report for Malayalam
 Malayalam Dictionary by Unicode
 Malayalam Online Dictionary
 Romanised to Unicode Malayalam transliterator

Litteratur 
 Ampattu Paily Andrewskutty: Malayalam: an intensive course. Trivandrum: Dravidian Linguistic Association, 1978.
 Michail S. Andronov: A grammar of the Malayalam language in historical treatment. Wiesbaden: Harrassowitz, 1996.
 Ronald E. Asher, T. C. Kumari: Malayalam. London: Routledge, 1997.
 Leonhard Johannes Frohnmeyer: A progressive grammar of the Malayalam language for Europeans. Mangalore: Basel Mission Book & Tract Depoitory, 1889.
 Christina Kamp, Jose Punnamparambil: Malayalam für Kerala Wort für Wort. Kauderwelsch Sprechführer Bd. 178, Bielefeld: Reise Know How Verlag, 2005.
 Nagamangala Dasappa Krishnamurthy, Harihara Parameswaran, Uliyar Padmanabha Upadhyaya: Conversational Malayalam: a microwave approach. Bangalore: N. D. K. Inst. of Languages, 2005.
 Rodney F. Moag: Malayalam: a university course and reference grammar. Ann Arbor, Mich.: Center for South and Southeast Asian Studies, Univ. of Michigan, 1980.
 I.Vi. En. Namputiri: A brief history of Malayalam language. Thiruvananthapuram: International Centre for Kerala Studies, Univ. of Kerala, 2004.
 B. Syamala Kumari: An intensive course in Malayalam. Mysore: Central Inst. of Indian Languages, 1981.

Malayalam
Dravidiske språk
Språk i India
Kerala
Einskildspråk
Kultur i Kerala
The Kids

The Kids var eit norsk band frå Trondheim som vart stifta i 1979. Den mest kjende låten deira er «Forelska i Lærer’n», som var ein stor hit i 1980. Etter at bandet vart oppløyst, var Dag Ingebrigtsen med på å grunnleggje bandet TNT, mens Torstein Flakne danna Stage Dolls.

Kjende låtar 
 Forelska i lærer'n

Bandmedlemmer 
 Dag Ingebrigtsen (vokal)
 Torstein Flakne (gitar)
 Ragnar Vigdal (trommer)
 Arild «Sammy» Samstad (keyboards)
 Svein Morten Lunde (bass)

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell hjemmeside

Norske musikkgrupper
Allsang på grensen
Musikkgrupper skipa i 1979
Brigg

Ein brigg er eit tomasta, mellomstort, fullrigga seglskip med rær på begge mastene og gaffelrigg på nedre del av bakre mast. Ordet «brigg» kjem frå ei engelsk forkorting for brigantine, ei avleiing av italiensk brigantino, som tyder 'røvarskip' eller 'sjørøvarskip'.

Skutene hadde god lasteevne, men var ikkje raske. Storleiken gjorde det overkommeleg både å byggje og finansiere dei lokalt og dei var vanlige i Noreg på 1700-talet.

Kjelder

Seglskip
Fraktefartøy
Engelske ord og uttrykk
Bark

Ein bark er eit seglskip med minst tre master — fokkemast, stormast og mesanmast — der dei to fremste er skværrigga mens den attaste masta har mesansegl. I tilegg er det tre stagsegl. Det fanst òg fire- og femmasta barkar.

Barkar har ein noko enklare rigg enn ein fullriggar, og kan difor segla med mindre mannskap. På større barkar er mesanseglet ofte delt, og det er da ein mindre gaffel omtrentlig midt på undermasta. På slutten av 1800–talet kjøpte norske segelskipsreiarar ofte inn gamle fullriggarar frå utlandet og rigga dei ned til barkar. Desse skipa var som oftast bygd av stål. Dette i motsetning til norskbygde skip, som vanlegvis var bygd av tre. Ein bark er større og smekrare bygd enn ein brigg, og  snøggare. Det fanst òg fire- og femmasta barkar. Mastene på ein tremasta bark vert kalla fokkemast, stormast og mesanmast eller kryssmast. Det norske skuleskipet SS «Statsraad Lehmkuhl» er ein tremasta bark. 

 
Fraktefartøy
Seglskip
Fullriggar

Ein fullriggar er eit seglskip med minst tre master der alle mastene er skværrigga (med rær på alle master). Det finst òg fire- og femmasta fullriggarar. 

To av dei tre norske skuleskipa,  S/S «Sørlandet» og S/S «Christian Radich», er fullriggarar, mens det tredje, S/S «Statsraad Lehmkuhl», er barkrigga. 

Seglskip
Fraktefartøy