alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fredrik Wandrup

Fredrik Wandrup () er ein norsk journalist og forfattar. Han har arbeidd som journalist i Dagbladet sidan 1976, der han har arbeidd som mellom anna utanriksreporter og featureskribent. I tillegg har han meldt bøker, teikneseriar, film og musikk. I dag er han ansvarleg litteraturdekninga i avisa.
 
Som forfattar har Wandrup skrive fleire biografiar, mellom andre om Jens Bjørneboe, Olaf Bull og kronprins Haakon. Han er tilhengar av James Bond, og har også skrive ein «guide» til han og verda hans, James Bond: mannen som erobret det tyvende århundret. Hausten 2006 debuterte han som romanforfattar med kriminal-/spenningsromanen Svart poker om reklamemannen Benjamin Brenner, som motvillig vert innblanda i planlegginga av eit ran, og seinare vert driven på flukt til Kambodsja og Vietnam. Wandrup sjølv kallar boka «en noir-inspirert blanding av Tintin og Tarantino».

Bibliografi 
 Jens Bjørneboe: mannen, myten og kunsten, biografi (Gyldendal, 1984)
 Jukebox: Rocktekster i utvalg, lyrikk (saman med Rolf Lie, Bokklubbens lyrikkvenner, 1985)
 Oslo sett fra luften, flyfoto (saman med Tor Selstad, Mortensen, 1986)
 Olaf Bull og hans samtid: en uro som aldri dør, biografi (Gyldendal, 1995)
 Haakon: Et portrett av kronprinsen som ung mann, biografi (Gyldendal, 1998)
 James Bond: mannen som erobret det tyvende århundret, om James Bond (Gyldendal, 1999)
 Tom Martinsen/Rolf M. Aagaard, biografi (medforfattar, Labyrinth Press, 2003)
 Svart poker, kriminal-/spenningsroman (Aschehoug, 2006)

Prisar 
 1995: Riksmålsforbundets litteraturpris, for Olaf Bull og hans samtid: en uro som aldri dør

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Om Wandrup på Gyldendal
 Om Wandrup på Aschehoug 

Norske journalistar
Norske forfattarar
Norske kriminalforfattarar
Forfattarar frå Oslo
Marit Kaldhol

Marit Kaldhol () er ein norsk lyrikar og forfattar.

Kaldhol er utdanna lærar, og har undervist i grunnskulen og den vidaregåande skulen. Ho var med på å danne Møre og Romsdal Forfattarlag i 1983, og var i fleire år leiar i laget. Ho blei i 1999 medlem av Norske Barne- og Ungdomsbokforfatteres litterære råd, og var i perioden 2001–03 rådets nestleiar, og leiar frå 2002 til 2005.

Ho debuterte i 1983 med diktsamlinga Lattermilde laken, og har seinare gidd ut lyrikk, barnebøker, ungdomsbøker, romanar og novellesamlingar. Kaldhol vart tildelt Nynorsk barnelitteraturpris i 2015 for boka Zweet.

Bibliografi 
 Lattermilde laken – diktsamling (1983)
 Maria – roman (1985)
 Farvel Rune – barnebok (1986) (illustrert av Wenche Øyen)
 Vi kan dele – barnebok (1988) (illustrert av Ingri Egeberg)
 Og låste med ein hengelås – barnebok (1991) (illustrert av Dag Fyri)
 Alt skal sjå ut som fløyel – diktsamling (1993)
 Alle vi – novellesamling (1993)
 På vegen står ei jente med kniv – barnebok (1995) (illustrert av Anne Knutsdatter Wille)
 I huda er gud ein munn – roman (1997)
 Ordet er ei bru – aktivitetshefte for ungdomsskulen om Tarjei Vesaas (1997)
 Har du peiling på fisk? – ungdomsbok (1999)
 Frø – diktsamling (1998)
 Ein augneblink, kanskje to – ungdomsbok (2001)
 Stilk med to. Dikt for unge – diktsamling (2002)
 Den tause rosa går forbi – diktsamling (2002)
 Innbrotstjuven. Ni forteljinger om Peder – (2004)
 Den einaste kjolen – diktsamling (2005)
 Reisa til H. – barnebok (2005) (illustrert av Justyna Nyka)
 Blondene gir seg ikkje – roman (2006)
 Kino – novellesamling/ungdomsbok (2006)
 Ho som ror – dikt, ungdom, (2007)
 Stripekalven – biletbok (2008)
 Søkeord: ayotzintli – barnebok (2010]
 Darwins sporvar – roman (2012)
 Det skulle vere sol, vi skulle reise til Lódz – roman (2014)
 Zweet – ungdomsbok (2015)

Drama 
 Vesle Wolfgang – Barnetimen for dei minste, NRK (1999)
 Fuglen flyg gjennom hjartet – drama for ungdom (2003) 
 Engel, pengel – drama for mindre barn (2005)

Prisar 
 Premio Europeo Pier Paolo Vergario 1987
 Deutsche Jugendliteraturpreis 1988, for Abschied von Rune (Farvel Rune), saman med Wenche Øyen
 Ålesund bys kunstnerpris 1995
 Samlagsprisen 2001
 Kultur- og kirkedepartementets litteraturpris for barne- og ungdomslitteratur 2006, for Kino
 Kultur- og kirkedepartementets litteraturpris for barne- og ungdomslitteratur 2010, for søkeord: ayotzintli

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Marit Kaldhol» frå ,  den 3. februar 2008.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Marit Kaldhol digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Det Norske Samlaget: Marit Kaldhol
 Dagbladet: Marit Kaldhol

Folk frå Ålesund
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Norske lyrikarar
Norske barnebokforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1983
Vinnarar av Samlagsprisen
Vinnarar av kulturdepartementet sine barnebokprisar
Vinnarar av Nynorsk barnelitteraturpris
STS-110

STS-110 var ei romferd til den internasjonale romstasjonen med den amerikanske romferja Atlantis. Romferja vart skoten opp den 8. april 2002 klokka 20:44 UTC frå rampe 39-B ved Kennedy Space Center, og landa ved romsenteret den 19. april 2002 klokka 16:26 UTC.

Hovudmålet med romferda var å frakte det sentrale rammeverksegmentet S0 og Mobile Transporter (MT), ein sentral del av det skjenebaserte vedlikehaldssystemet Mobile Base System, opp til romstasjonen. Systemet gjer det mogleg for robotarmen Canadarm2 å bevege seg langs heile rammeverket som held romstasjonen saman.

Det amerikanske romferjeprogrammet
Romutforsking i 2002
STS-98

Artiklar utan brødtekst
STS-98
Romutforsking i 2001
STS-71

STS-71 var ei oppskyting i det amerikanske romferjeprogrammet, den fjortande med romferja «Atlantis».

«Atlantis» blei den første romferja som kopla seg saman med  romstasjonen Mir. 

Norman Thagard blei skoten opp med Sojuz TM-21 og landa med STS-71.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «STS-71» frå ,  den 24. mai 2017.  
 

STS-71
Romutforsking i 1995
STS-51-G

STS-51-G
Romutforsking i 1985
STS-51-I

STS-51-I
Romutforsking i 1985
STS-29

STS-29 var ei romferd arrangert av NASA med romferja «Discovery». Romferja blei skoten opp den 12. januar 1989 og landa 18. januar same året. STS-29 var den 28. romferda til NASA og den åttande til «Discovery». 

STS-29
Romutforsking i 1989
STS-63

STS-63 var den 67. flyginga i det amerikanske romferjeprogrammet og den tjuande i for romferja «Discovery». Ferda gjekk til den russiske romstasjonen Mir for å førebu den første tilkoplingar, som skulle skje med STS-71. I lasterommet på romferja bar ein ein Spacehab-modul.

Eileen M. Collins blei gjennom denne flyginga den første kvinnelege piloten i romferjeprogrammet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «STS-63» frå ,  den 24. mai 2017.  
 

STS-63
Romutforsking i 1995
STS-96

STS-96 var ei flyging i det amerikanske romferdprogrammet, utført med romferja «Discovery» til den internasjonale romstasjonen. Romferja hadde med seg Spacehab-modulen. Ho blei skoten ut frå Kennedy Space Center i Florida den 27. mai 1999.

STS-96
Romutforsking i 1999
Øya Malta

Malta er den største av Dei maltesiske øyane i Republikken Malta. Malta ligg midt i Middelhavet, like sør for Italia og nord for Libya. Ho har eit areal på 246 km² og om lag 357 000 innbyggjarar (90 % av heile landet). Hovudstaden i landet, Valletta, ligg på øya. Landskapet er dominert av låge åsar og sletter i fleire nivå.

Bakgrunnsstoff 
 Reiseguide
 Maltesiske segner
 maltaindex.com

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Malta Island» frå , den 3. februar 2008. 
 

Malta
Uetersen

Uetersen er ein by i Tyskland i delstaten i Schleswig-Holstein med om lag 17 800 innbyggjarar. Byen ligg i landkreisen Pinneberg, om lag 30 km nordvest for byen Hamburg.

Venskapsbyar 
  Wittstock/Dosse, Brandenburg, Tyskland

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Uetersen» frå ,  den 26. april 2008.

Bakgrunnsstoff

Byar i Schleswig-Holstein
Byar i Tyskland
Dei maltesiske øyane

Dei maltesiske øyane er ei øygruppe i Middelhavet som dannar staten Malta. Den største øya er sjølve øya Malta og Gozo. Andre øyar i øygruppa er Comino (Kemmuna), Cominotto (Kemmunett, ikkje busett), Filfla (ikkje busett), Fungus Rock (Il-Ġebla tal-Ġeneral, ikkje busett), Manoel (som har brusamband til byen Gżira på Malta) og St. Paulus-øya (ikkje busett).  Dei maltesiske øyane har vore ein sjølvstendig republikk sidan 1974.  Administrasjonssenteret og senter for handel og kultur er hovudstaden Valletta på austkysten av Malta.

Dei maltesiske øyane er hovudsakleg romersk-katolsk og Paulus og Jomfru Maria vert rekna som vernehelgenar.

Liste over øyane
Dette er ei liste over Dei maltesiske øyane:

 Comino
 Cominotto
 Delimara
 Filfla
 Fungus Rock
 Għallis 
 Gozo
 St. Paulus-øya
 Malta
 Manoel
 Qawra 
 Xrob l-Għaġin Island

Sjå òg
 Malta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maltese Islands» frå ,  den 3. februar 2008.  
 

Maltesiske øyane
Maltesiske øyane
St. Paulus-øya

St. Paulus-øya er ei flat lita øy (eller faktisk to småøyar i høg sjø) utanfor øya Malta. Ho har ikkje vore busett på mange år. 

I år 60 gav den romerske guvernøren i Palestina, Porcius Festus, Paulus lov til å reise frå Caesarea Maritima til Rome for å stille for retten for kjetteri føre keisar Nero. Han vart plassert på ein handelsgallei i lag med mange andre folk, inkludert venene evangelisten Lukas og Aristarcus. Dei gjekk om bord i eit større skip på Kreta og på reisa her i frå kom dei ut for eit uvêr. Paulus skal ha roa alle om bord og fortalte at dei snart skulle kome trygt til land. I følgje Apostelgjerningane dreiv dei i land ved øya Melita og innbyggjarane der tok godt vare på dei og alle om bord i skipet vart redda. Enkelte hevdar at det var på St. Paulus-øya at skipet dreiv i land.

Bakgrunnsstoff 
 Diskusjonar om Paulus nådde Malta i det heile tatt og kor dei evt. dreiv i land 
 Kyrkjer og monument tileigna Paulus

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «St Paul's Island» frå , den 3. februar 2008. 
 

Maltesiske øyar
Ġgantija

Ġgantija (eller Ggantia) er eit megalittisk tempelområde på øya Gozo i Middelhavet ved Malta. Dei to templa Ġgantija var reist i steinalderen (omkring 3600-2500 f.kr.). Med ein alder på meir enn 5500 år er Ġgantija-templa dei eldste frittståande strukturane, og dei eldste religiøse byggverka i verda, til og med eldre enn pyramidane i Egypt og Stonehenge. Templa høyrde til truleg ein fruktbarheitskult som dyrka Modergudinna og det er funne mange kvinnefigurar som ein meiner høyrde til kulten. 

På maltesisk tyder Ġgantija 'som høyrer til gigantane', og ei lokal segn på Gozo seier at det var gigantar som bygd tempelet i gammal tid. 

Ġgantija-templa vart gravne ut i 1827 av John Otto Bayer. Då han reiste frå Gozo vart ikkje templa haldne ved like og dei vart gradvis dekte med jord igjen. I 1980 vart Ġgantija-templa plasserte på UNESCO si verdsarvliste og templa vart igjen restaurert.

Bakgrunnsstoff 
 heritagemalta.org 
 gozo.gov.mt om Ġgantija

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ġgantija» frå ,  den 3. februar 2008.

Fotnotar 

Ggantija
Ggantija
Ggantija
Ramlabukta

Ramlabukta er ei bukt på nordsida av øya Gozo på Malta i enden av ein frodig dal. Landsbyen Xaghra ligg oppfor denne dalen og det tar om lag 40 minutt å gå frå landsbyen til bukta. Ein kan òg nå bukta frå landsbyen Nadur. 

Stranda i bukta er vid og dekt av ein gyllen, raudleg sand, som ein ikkje finn andre stader på Gozo og Malta. Det maltesiske namnet er Ir-Ramla il-Ħamra, som tyde «Den raude sandete stranda». Stranda er omgjeve av åsar på begge sider der mange lokale bønder har frukthagar. Det ligg restar frå romartida ved stranda og den kjende Kalypsogrotta ligg på vestsida av ho. I følgje segna var det ved denne grotta at nymfa Kalypso heldt Odyssevs fanga i sju år Odysseen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ramla Bay» frå , den 3. februar 2008. 
 

Maltesisk geografi
Tralling

Tralling, tulling, eller hulling, tyder til vanleg å framføre ein slått eller ein annan melodi utan instrument. I Hallingdal blir dette kalla å Låte med kjafte. Teknikken er utbreidd over heile verda, men er avpassa etter lokale skikkar.

I trallinga vert det nytta eit sett med meiningslause stavingar og lydar for å markere slåtten. Eit slåttestev høyrer ofte, men ikkje alltid til. Stavingane som oftast vert nytta i norsk folkemusikk krinsar mykje kring "su" og "du" og "dei", slik at ei tralla frase kan sjå slik ut i skrift: Sudeli-dudeli-dei eller sua-dua-dei. Konsonanten L vert ofte nytta som grunnlag for songen.

Den som trallar ein slått freistar ofte å ta etter spelemannen si bogeføring og takt, og konsonantane blir ofte nytta for å merke ut strokskift. 

Det vert og tralla i høve bånsull og huving.

Sjå og scatsong.

 Norsk folkemusikk
Djuphavsgigantisme

Djuphavsgigantisme eller abyssal-gigantisme er ein tendens mange djuphavsartar har til å veksa til større storleikar enn gruntvasslektningane sine. Døme på dette er kjempeblekksprutane Architeuthis og fiskeslaget sildekonge, som begge veks til godt over 10 meter på det største.

Ein veit ikkje kva djuphavsgigantismen kjem av. Ein av teoriane går på at stor storleik kan vera ei tilpassing til sparsame matressursar - at dyra utset seksuell modning og såleis får ei lengre vekstperiode. Andre teoriar meiner det kan vera ei tilpassing til det høge trykket eller dei låge temperaturane i miljøet.

Eit døme på djuphavsgigantisme som har blitt forklart er den me finn hjå kjemperøyrmakken Riftia pachyptila. Denne lever nær hydrotermiske skorsteinar («hydrothermical vents»), og veks seg såleis stor fordi han har eit enormt energitilfang.

Akvatisk økologi
Bias Bernhoft

Tobias Brodtkorb Bernhoft, kjend som Bias Bernhoft () var ein norsk songar og revyforfattar.

Bernhoft var fødd  på Mjølfjell. Han debuterte som revysongar i 1926, og avslutta karrieren med å skriva tekstar til Jens Book-Jenssen i 1974. Gjennom hundreåret var han ein av dei viktigaste bakmennene i norsk revy, og skreiv for og/eller samarbeida med Arild Feldborg, svigersonen Bjørn Sand, Leif Juster, Einar Rose, Lalla Carlsen, Elisabeth Granneman, Kari Diesen, Wenche Myhre, Dizzie Tunes og Dag Frøland. Mellom Bernhoft sine kjende revyviser kan nemnast «Karl Johan og jeg» og «Omatt og omatt». Bias Bernhoft døydde i Oslo.

TV-portrettet Teksten var av Bias Bernhoft vart sendt i NRK i 1965. I det private dreiv han frå 1928 ein tobakksforretning på Majorstuen i Oslo. Denne vert i dag (2008) driven av dotter hans, Unni Bernhoft Sand, som også har ei fortid på «dei skrå breiddene». Bias Bernhoft vart tildelt Leonardstatuetten i 1973.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bias Bernhoft» frå ,  den 3. februar 2008.  

Revyliv i Noreg
Norske komikarar
Norske songarar
Folk frå Voss
Innhavet på Gozo

Innhavet, stundom kalla Qawra på maltesisk, er ein lagune på øya Gozo i Middelhavet. Opninga ut mot havet er berre ein smal naturleg boge. 

Han vart naturleg danna der ei forkasting i kalksteinen hadde danna ei havgrotte der taket seinare kollapsa. 

På eine sida av lagunen er det steinstrand med fleire fiskarhytter. Båtane er ofte trekt opp på stranda. Botn av lagunen består stort sett av grus og småstein og er opp til 35 meter djup. Jacques Cousteau sa at Innhavet på Gozo var av hans ti favorittdykkestader.

På rolege dagar kan fiskebåtane, kalla luzzijiet på maltesisk, gå gjennom opninga. Stundom kjem det òg båtar med turistar gjennom bogen på veg til Fungus Rock og ein annan stor naturleg boge i nærleiken kalla Asurvindauget.

Bakgrunnsstoff
 Turistinformasjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inland Sea, Gozo» frå ,  den 3. februar 2008.  
 

Maltesisk geografi
Naturlege bogar
IMac

iMac er ein serie stasjonære datamaskinar av merket mac (opphavleg Macintosh) produsert av Apple. Dette var den første maskinen som som kom etter at Steve Jobs vart administrerande direktør for Apple. Dette var ei heilt ny retning for Apple.  Modellen frå 2007 er utforma med all hardware bak den breie flatskjermen innramma av eit stativ . Maskinene fåast i 20" og 24" versjonar. Alle iMacane er designa av Jonathan Ive. iMac er ein av Apples største suksessar og har framleis svært sterke salstal, men må sjå seg slått av den berbare MacBooken.

Da den vart avløyst av den nest siste modellen i iMac-serien som har alt innebygd i sjølve LCD-eininga. 6. september 2006 vart denne igjen avløyst av dagens modell. Denne har stort sett same utsjånad, men er ganske så annleis på innsida. Den har mellom anna ny prosessorarkitektur, Intel Core 2 Duo-prosessorar som køyrer på 1,83 GHz, 2,0 GHz og 2,16 GHz, og oppgraderbar til 2,33 GHz med  17", 17"/20" og 24" store skjermar.

Modellar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «IMac» frå ,  den 3. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 

 iMac ved apple.com

Apple
Fungus Rock

Fungus Rock (maltesisk Il-Ġebla tal-Ġeneral, «Generalen si klippe»), er ein holme av kalkstein som stikk 60 meter opp av havet ved inngangen til ein nesten sirkelforma svart lagune i Dwejra på øya Gozo ved Malta. Holmen høyrer til kommunen St. Lawrence.

Ein general i Maltesarordenen oppdaga visstnok ei sjeldan rotfrukt, Fucus coccineus melitensis, kalla Maltasopp, på toppen av klippa. Planta vert feilaktig kalla ein sopp. Ein meinte at den illeluktande planta visstnok skulle ha medisinske eigenskapar og riddarane nytta han som blodstillande middel og for å kurere dysenteri. Han var så dyrverdig at han ofte vart gjeve som ei verdifull gåve til adelsfolk og andre vitjande på Dei maltesiske øyane. Stormeister Pinto la forbod mot å gå i land på holmen i 1746 og dei som braut forbodet vart straffa med tre år som galleislave for riddarane. For å verne om holmen og planta vart det derfor plassert ei vakt her og bygd ei vaklande taubanekorg til klippa frå fastlandet som ligg 50 meter unna. Seinare vart det derimot oppdaga at Fucus coccineus melitensis ikkje har nokon medisinske eigenskapar i det heile tatt. 

I dag er Fungus Rock framleis eit naturreservat, men kystlinja nær klippa og sjøen rundt er fritt tilgjengeleg for både badeturistar og dykkarar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Fungus Rock» frå , den 3. februar 2008. 
 

Maltesisk geografi
Asurvindauget

Asurvindauget (maltesisk Tieqa Zerqa) var ein naturleg boge på Malta. Bogen var forma som eit bord over sjøen og var ein av dei mest vitja attraksjonane på Dei maltesiske øyane. Bogen var særleg spektakulær om vinteren når bølgjene vaska høgt opp på innsida av bogen. Innhavet på Gozo og Dwejrabukta, der Asurvindauget ligg, vart danna for millionar av år sidan, då to kalksteinsgrotter kollapsa. Bogen kollapsa den 8. mars 2017 etter ei tid med kraftig uvêr og kuling.

Dwejra er ein turistlandsby som høyrer til kommunen St. Lawrence på Gozo.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Azure Window» frå , den 3. februar 2008.

Bakgrunnsstoff

Naturlege bogar
Maltesisk geografi
Nedleggingar i 2017
Armierbukta

Armierbukta (maltesisk Bajjet l-Armier) er ei bukt ved Mellieħa på Malta. Armierbukta består av to strender, den største heiter Armier og den andre Litlearmier. Vatnet i bukta er krystallklårt. Bukta ligg rett ovanfor Comino. 

Ved Armierbukta ligg det fleire naust som maltesarane nyttar som sommarbustader. Det er òg nokre kioskar rundt bukta, men utan trafikk er det generelt rolege omgjevnader ved bukta.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Armier Bay» frå , den 3. februar 2008. 
 

Maltesisk geografi
Kine Hellebust

Kine Hellebust () er ein norsk skodespelar, songar og forfattar.

Karriere
Etter eksamen artium ved Harstad gymnas i 1974, gjekk ho dramalina ved Sund Folkehøgskole, og i 1976 vart ho immatrikulert ved Universitetet i Trømsø. Her tok ho òg forfattarstudiet i 2002/03.

Frå midten av 1970-talet har ho vore songar og skodespelar; først på Hålogaland teater, sidan i Tramteateret, hatt gjesteengasjement på  ABC-teateret og Torshovteateret. Med Tramteateret vart ho kjend for fjernsynssjåarane i serien Serum-serum 1980, men fjensynsdebuten sin hadde ho sju år tidlegare, som vokalist i det første fjernsynsprogrammet NRK Troms sende frå Lyngskroa, Oteren (1972). 

Saman med Tramteatret har ho medverka på 6 platealbum Back to the `80s (1980), Tramteatret (1981), Pelle Parafins bøljeband (1982), Dagbladets sommerkassett (1982), B-by livet går sin gang (1984), Randi og Ronnis restaurant (1986), og saman med  Anders Rogg har ho gjeve ut to, Fra innsida (1984) og Mot yttersida (1987). Songen Det hainnle om å leve er den største suksessen hennar.  Ho har òg gjeve ut ein CD med tekstar av Guttorm Lyshagen Kom rekk meg handa (1992), ein CD som markerte Hellebusts 25 års jubileum som artist Det hainnle om å leve - mellom anna (1993), og ein CD med eiga tonesetting til tekstar av salmediktaren  Elias Blix (2001).

Kine Hellebust er styremedlem i Nynorsklaget, styreleiar i Nordnorsk forfatterlag og Kulturbingen.  Ho har mottatt Leif Justers ærespris, Jens Book-Jenssens minnepris, Nordisk grafisk unions kulturpris, Gammleng-prisen i 1999 i klassen viser, og Blix-prisen same året.

Bibliografi:

Barnebøker
Ho Anne og den forsvunne nøkkelen (1998)
Ho Kirsti og eg  (2005)

Dokumentarbøker
Tett på Troms (2006) 
Vel blåst - Forsvarets musikkorps Nord-Noreg 100 år, ett av dem i bilder (2011)

Skodespel
Kjervikmordet (2003)
Hjørnestein og porcelæn (2004)
Kjære Bambino (2009) - saman med Mari Hagen

Fjernsynserie
Fia i Filmhuset (2001) - saman med Beate Hårstad Jensen

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Kine Hellebust hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar av Kine Hellebust i BIBSYS Ask

Norske skodespelarar
Norske forfattarar
Norske dramatikarar
Norske barnebokforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske songarar
Folk frå Harstad
Forfattarar frå Troms
Nordnorske målfolk
Norske skjønnlitterære debutantar i 1998
Nynorskforfattarar
Vinnarar av Blixprisen
Grand Harbour

Grand Harbour (maltesisk Il-Port il-Kbir) er ei naturleg hamn på øya Malta. Han har vore nytta som hamn sidan minst romartida. Den naturlege hamna har vorte kraftig utbetra med brygger og kaianlegg, og i tillegg er det bygd kraftige festningsverk. 

Hamna munnar ut mot nordaust og er avgrensa i nord av St. Elmo-neset og er vidare verna av ein molo. I sør grensar hamna til Ricasolineset. Nordvestkysten er forma av Scebarrashalvøya, der byen Valletta ligg. På andre sida av denne halvøya ligg ei anna naturleg hamn, Marsamxett hamn. Den største vassvegen som munnar ut i Grand Harbour held fram innover i landet nesten heilt til Marsa.

Historie 
Grand Harbour var basen til Maltesarordenen i 268 år og etter dei forsvann var han ein strategisk base for britane i om lag 170 år. Seint på 1500-talet vart hamna øydelagd av ein kraftig tornado som tok livet av 600 menneske og øydela ein handelsflåte. Området var åstad for harde kampar under omleiringa av Malta i 1565 då Det osmanske riket prøvde å kaste ut Maltesarordenen. Heile området vart kraftig bombardert av aksemaktene under omleiringa av Malta i 1940 under den andre verdskrigen. Målet var kaianlegga og militærinstallasjonane rundt hamna, men samstundes vart store delar av Valetta og områda rundt råka med store sivile tap. 

Hamna er framleis aktiv, men etter at britane forsvann frå området er ho ikkje lenger militært viktig. Ein stor del av den kommersielle skipsfarten vert no handsama av den nye frihamna ved Kalafrana, så Grand Harbour er i dag mykje rolegare enn gjennom første halvdel av 1900-talet.

Bakgrunnsstoff 

 Grand Harbour på guidetomalta.net

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Grand Harbour» frå , den 3. februar 2008. 
 

Maltesisk geografi