alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Filmen Dødslekene

Dødslekene er filmatiseringa av den fyrste boka i Suzanne Collins sin trilogi Dødslekene.

Skodespelarar
 Jennifer Lawrence i rolla som Katniss Everdeen, hovudkarakteren.
 Josh Hutcherson i rolla som Peeta Mellark, som blir vald ut til å delta i Dødslekene saman med Katniss.
 Woody Harrelson i rolla som Haymitch Abernathy, tidlegare vinnar av Dødslekene og mentor for Katniss og Peeta.
 Elizabeth Banks i rolla som Effie Trinket, «lagleiar» for Distrikt 12 i Dødslekene.
 Donald Sutherland i rolla som President Snow, president i Capitol.
 Liam Hemsworth i rolla som Gale Hawthorne, bestevenen til Katniss.
 Stanley Tucci i rolla som Caesar Flickerman, populær programleiar og intervjuar for TV-overføringa av Dødslekene.
 Lenny Kravitz i rolla som Cinna, stylisten til Katniss.
 Wes Bentley i rolla som Seneca Crane, leiaren for Dødslekene.
 Toby Jones i rolla som Claudius Templesmith, kommentator for Dødslekene.
 Willow Shields i rolla som Primrose Everdeen, systera til Katniss.
 Paula Malcomson i rolla som Mrs. Everdeen, mora til Katniss.
 Alexander Ludwig i rolla som Cato, deltakar i Dødslekene.
 Isabelle Fuhrman i rolla som Clove, deltakar i Dødslekene.
 Amandla Stenberg i rolla som Rue, deltakar i Dødslekene.
 Jacqueline Emerson i rolla som Foxface, deltakar i Dødslekene.
 Dayo Okeniyi i rolla som Thresh, deltakar i Dødslekene.
 Leven Rambin i rolla som Glimmer, deltakar i Dødslekene.
 Jack Quaid i rolla som Marvel, deltakar i Dødslekene.
 Latarsha Rose i rolla som Portia, stylisten til Peeta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Hunger Games (film)» frå ,  den 16. juli 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «The Hunger Games (film)» frå ,  den 16. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
The Hunger Games på the Internet Movie Database
The Hunger Games på AllRovi
The Hunger Games på Box Office Mojo
The Hunger Games på Rotten Tomatoes
The Hunger Games på Metacritic
The Hunger Games på The Numbers

Dødslekene-serien
Dødslekene
Dødslekene
Suzanne Collins

Suzanne Collins () er ein amerikansk forfattar, mest kjend for å ha skrive The Underland Chronicles og Dødslekene-serien.

Bøker

The Underland Chronicles
1. Gregor the Overlander, 2003.

2. Gregor and the Prophecy of Bane, 2004.

3. Gregor and the Curse of the Warmbloods, 2005.

4. Gregor and the Marks of Secret, 2006.

5. Gregor and the Code of Claw, 2007.

The Hunger Games trilogien(Dødslekene)
1. The Hunger Games (Dødslekene), 2008.

2. Catching Fire (Opp i flammer), 2009.

3. Mockingjay (Fugl føniks), 2010.

Andre bøker
 Fire Proof: Shelby Woo #11, 1999.
 When Charlie McButton Lost Power, 2005.
 When Charlie McButton Gained Power, 2009.

Kjelder
 Engelsk wikipedia: Suzanne Collins
USA-amerikanske forfattarar
Folk frå Connecticut
Katniss Everdeen

Katniss Everdeen er hovudpersonen i trilogien Dødslekene av Suzanne Collins. I filmatiseringane av Dødslekene blir Katniss spelt av Jennifer Lawrence.

Kjelder
 Engelsk wikipedia: Katniss Everdeen

Dødslekene-serien
Oppdikta USA-amerikanarar
Peeta Mellark

Peeta Mellark er ein karakter med stor rolle i Suzanne Collins trilogi Dødslekene.

Kjelder
 Engelsk wikipedia: Peeta Mellark

Dødslekene-serien
Oppdikta USA-amerikanarar
Storm Hawthorne

Storm Hawthorne er ein karakter i Suzanne Collins Dødslekene-trilogi. Han er Katniss Everdeen sin besteven. Han er 18 år og han og Katniss jaktar ofte saman i skogar for å få tak i mat dei kan selje.

Kjelder
 Engelsk wikipedia: Gale Hawthorne

Dødslekene-serien
Oppdikta USA-amerikanarar
VROOOM VROOOM

Vrooom Vrooom er eit dobbelt konsertalbum av bandet King Crimson, som kom ut i 2001. 

Sjølv om bandet var aktivt på denne tida med ei noko anna besetning, bestod Vrooom Vrooom av innspelingar frå den tidlegare seksmannsbesetninga av bandet. Dette var fordi albumet var meint å spreie to tidlegare utgjevingar som hadde vore vanskeleg å få tak i i 1999. 

Disk 1 av Vrooom Vrooom er hovudsakleg henta frå same innspelingar som konsertalbumet Live in Mexico City som kom ut i 1999, og opphavleg berre tilgjengeleg som nedlasting frå Windows Media Audio. Det ellevte sporet på plata, «Biker Babes of the Rio Grande», er ein alternativ versjon av sporet «Fearless and Highly Thrakked» frå Thrakattak (1996) (spor 2) og King Crimson on Broadway, ei dobbelplate frå 1999. Disk 2 består hovudsakleg av dei same innspelingane som konsertalbumet King Crimson on Broadway i 1999, opphavleg berre tilgjengeleg for medlemmar av King Crimson Collectors' Club.

Dette albumet inneheld det nyaste konsertopptaket av «21st Century Schizoid Man», som ikkje har vorte spelt på konsertar sidan 1996.

Innhald

Disk ein
Spor 1-10 og 12 spelt inn i Metropolitan Theater i Mexico City i Mexico, 2.-4. august 1996
Spor 11 spelt inn i Longacre Theater, New York i USA, 20. november 1995

Disk to
Spor 1-13 spelt inn i Longacre Theater i New York i USA, 20.-22./24.-25. november 1995
Spor 14 spelt inn i the Wiltern Theater i Los Angeles i USA, 30. juni 1995

Medverkande
Robert Fripp - gitar
Adrian Belew - gitar, vokal
Tony Levin - bassgitar, elektrisk kontrabass, Chapman stick
Trey Gunn - warr gitar
Bill Bruford - trommer, perkusjon
Pat Mastelotto - trommer, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 16. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 2001
King Crimson-album
Komponenten motstand

Komponenten motstand syner til ein komponent med ein bestemt elektrisk motstand. Slike komponentar vert nytta i elektriske krinsar i elektronisk utstyr. Motstandar vert produserte med standardiserte verdiar, toleranse, effekt, fysiske dimensjonar, etc.

Material og verkemåte

Fysisk utforming

Motstandar for holmontering

Motstandar for overflatemontering

Merking

Sjå òg 
 Elektrisk motstand

Elektriske komponentar
Serengeti

Serengeti (frå masaispråk Serengit, 'endelause sletter') er eit økosystem i Afrika. Det ligg nord i Tanzania og strekkjer seg til sørvestre Kenya mellom 1 og 3 sørleg breiddegrad og 34 og 36 austleg breiddegrad. Området dekkjer rundt 30 000 km² og omfattar verdsarvområdet Serengeti nasjonalpark og fleire jaktreservat. Naturreservatet Masai Mara grenser til Serengeti nasjonalpark i vest.

Serengeti omfattar fleire ulike habitat, som elve- og våtmarksområde, skogar og grassletter. Området huser rundt 70 større pattedyr og rundt 500 fugleartar. Den største trekket av landlevande pattedyr i verda føregår her. Flokkar som kan omfatta over éin million gnuar, fleire tusen sebraer og gasellar i tillegg til rovpattedyr som løver, hyenar og sjakalar som følgjer dei gjer dette til ei spektakulær hending.

Kjelder

 Serengeti National Park ved unesco.org

Denne artikkelen bygger på «Serengeti» frå ,  den 17. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 

 http://www.serengeti.org/
 http://www.savetheserengeti.org/ 
 Serengeti National Park. Verdsarv presentert ved unesco.org

Kenya
Tanzania
Heavy ConstruKction

Heavy ConstruKction er eit trippelt konsertalbum, med videoopptak, av bandet King Crimson, som kom ut på Discipline Global Mobile i 2000. Albumet inneheld opptak frå europaturneen til King Crimson i mai og juli 2000. 

Turneen var eit ledd i marknadsføringa av studioalbumet The ConstruKction of Light.  Bandmedlemmane på turneen var Robert Fripp, Adrian Belew, Trey Gunn og Pat Mastelotto.  Bill Bruford hadde tidlegare forlate gruppa og Tony Levin var ikkje med på dette prosjektet fordi han var oppteken med andre prosjekt. 

Den tredje disken inneheld improvisasjonar av bandet frå forskjellige konsertar, og ofte er dei redigert i saman på same spor. 
Den andre disken inneheld videoopptak, som ein kunne spele med Windows Media Player. Det vart kravd passord for å spele av desse videoklippa.

Innhald

Disk 1

Disk 2

 Videoopptak frå i Città della Musica, Roma i Italia, 23. juni 2000

Disk 3

Medverkande
 Robert Fripp - gitar
 Adrian Belew - gitar, vokal
 Trey Gunn - warr gitar, vokal
 Pat Mastelotto - trommer

CD1&2 recorded and mixed by George Glossop, and produced by David Singleton and Alex R. Mundy.  CD3 recorded by Ken Latchney, and produced and mixed by Pat Mastelotto and Bill Munyon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heavy ConstruKction» frå ,  den 17. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Triple konsertalbum
Konsertalbum frå 2000
King Crimson-album
Arrangementet Dødslekene

Dødslekene er ein morbid og fiktiv konkurranse i Suzanne Collins serie om Dødslekene som finn stad årleg i det fiktive landet Panem. Kvart år blir ein gut og ei jente i alderen mellom 12 og 18 vald frå kvar av dei tolv distrikta som deltakarar, som i ei veke blir førebudd og så gå inn i ein utandørs arena for å kjempe til døden. Arrangementet er nasjonalt fjernsyn som obligatorisk vising for alle borgarar og den siste levende deltakaren blir erklært sigerherre.

74. Dødslekene

Dei 74. Dødslekene tek stad i den fyrste boka i serien. Ein gut og ei jente vart vald frå kvart distrikt. Her er dei kjende deltakarane:
 Glimmer (distrikt 1) 
 Marvel (distrikt 1) 
 Clove (distrikt 2) 
 Cato (distrikt 2)
 Foxface (distrikt 5)
 Rue (distrikt 11) 
 Thresh (distrikt 11)
 Katniss Everdeen (distrikt 12) (Sigerherre) 
 Peeta Mellark (distrikt 12) (Sigerherre)

Kjelder
 http://thehungergames.wikia.com/wiki/The_Hunger_Games_(event)

Dødslekene-serien
Panem

Panem er eit fiktivt land i Suzanne Collins serie om Dødslekene. Landet skal liggje i Nord-Amerika og har tolv distrikt.

Kjelder
 The Hunger Games wikia: Panem

Dødslekene-serien
Oppdikta land
Gunde Svan

Anders Gunde Svan () er ein svensk, tidlegare langrennsløpar frå Järna församling i Vansbro kommun i Dalarna. Han vann fire gullmedaljar, ein sølvmedalje og ein bronsemedalje i to vinter-OL, samt sju gull, tre sølv og ein bronse i fire ulike verdsmeisterskap på ski. 

Svan vann i løpet av 1980-åra verdscupen fem gongar. Han gjekk til topp i 30 enkeltrenn. Mellom 1984 og 1991 vart han 16 gongar svensk meister, fire av SM-gulla kom i stafett for Dala-Järna, alle fire saman med Svenn-Erik Danielsson, medan Erik Östlund og Lars Håland begge var med på to triumfar.
 
Svan vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje i 1984, året etter fekk han Holmenkollmedaljen.

Frå 2007 til 2009 var Gunde Svan sjef for det svenske landslaget i langrenn.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gunde Svan» frå ,  den 17. juli 2012.  
 

Svenske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Sverige
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Svenske deltakarar under vinter-OL 1984
Langrennsløparar under vinter-OL 1984
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Svenske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Lars Håland

Lars Håland () er ein svensk, tidlegare langrennsløpar, fødd i Stockholm. Han vann to medaljar under VM 1989 i Lahti. Fyrst tok han bronsemedaljen på 15 km fristil bak landsmennene Gunde Svan og Torgny Mogren, sidan gjekk han tredjeetappen  på Sveriges lag som vart verdsmeistrar på 4x10 km stafett. Til sist i verdsmeisterskapen vart han nummer fire på femtikilometeren.

Tre veker etter han fekk bronse under Lahti-VM, tok han sine einaste siger i eit renn i verdscupen. 13. mars 1989 sigra han med stor margin på 30 km i Falun, føre Torgny Mogren og norske Vegard Ulvang på dei neste plassane. Hans tredje og siste pallplass i verdscupen kom då han i 1990 vart nummer tre på 30 km i Lahti, bak nordmennene Bjørn Dæhlie og Ulvang.

Håland gjekk i 1989 og 1990 andreetappane på Dala-Järnas stafettlag som begge åra vart svensk meister. Svenn-Erik Danielsson og Gunde Svan var dei andre på laget. Hålands einaste individuelle SM-gull kom då han som medlem av Svenska Skidspelens SK sigra på SM-femmila i 1997.

Håland la opp som langrennar i 1999.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lars Håland» frå ,  den 17. juli 2012.  
 

Svenske langrennsløparar
Niklas Jonsson

Niklas Jonsson () frå Piteå er ein svensk tidlegare langrennsløpar. Han tok sølvmedaljen på 50 km under OL 1998 i Nagano, etter sekundstrid med olympiameisteren, Bjørn Dæhlie frå Noreg.

Jonssons beste VM-resultat var fjerdeplassen på femmila under VM 1999. Han gjekk aldri til topp i noko renn verdenscupen, men tok fire tredjeplassar i sesongane frå 1993 til 1999.

Jonsson vart svensk meister ved to høve, fyrst i 1993 då han vann 15 km og den siste i 1996 då han sigra på femmila. Han tevla for Pietå SGIF.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Niklas Jonsson» frå ,  den 17. juli 2012.

Bakgrunnsstoff

Svenske langrennsløparar
Svenske deltakarar under vinter-OL 1994
Svenske deltakarar under vinter-OL 1998
Svenske deltakarar under vinter-OL 2002
Per Elofsson

Per Eilert Elofsson () frå Röbäck i Umeå kommune er ein svensk, tidlegare langrennsløpar. Han vann verdscupen både i 2001 og 2002, og tre verdsmeisterskap. Elofsson tevla for IFK Umeå.

Under Ski-VM 2001 i Lahti vann Elofsson både 15 km og sidan 20 km duatlon. To år seinare vann han 20 km duatlon under Ski-VM 2003 i Val di Fiemme då han spurstlo ei rekke andre langrennarar, med norske Tore Ruud Hofstad på sølvplass og sin eigen landsmann Jörgen Brink på bronseplass.

Elofsson vart i ettertid tildelt bronsemedaljen i 20 km duatlon frå OL 2002 i Salt Lake City, etter at Johann Mühlegg vart diskvalifisert for dopingmisbruk. 

Under Lahti-VM 2001 gjekk Elofsson Sverige inn til sølvmedalajar på 4x10 km stafett, etter at Finland vart diska frå VM-tittelen. To år seinare, under stafettevlinga i Val di Fiemme, gjekk Elofsson på tredje etappen Sverige i leiing med om lag 25 sekundar. Ankermannen Brink heldt på leiinga til han gjekk tom to km føre mål, dermed for Thomas Alsgaard og Axel Teichmann snøgt forbi, og Sverige og Elofsson måtte nøye seg med bronsemedaljar.

Gullmedaljar i svenske meisterskap
1999: 15 km og 30 km
2000: 50 km
2001: 15 km og 25 km duatlon
2002: 25 duatlon
2003: 15 km

Elofsson vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for 2001.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Per Elofsson» frå ,  den 17. juli 2012.  
 

Svenske langrennsløparar
Svenske deltakarar under vinter-OL 2002
Sven-Åke Lundbäck

Sven-Åke Lundbäck () er ein svensk tidlegare langrennsløpar frå Töre i Norrbotten, og seinare idrettslærar i Luleå. Han vart olympiameister på 15 km i 1972 og verdsmeister på 50 km i 1978, siste gongen gjekk han også på det svenske stafettlaget som vart verdsmeistrar.

Lundbäck vann verdscupen i langrenn 1978 og vart sesongen etter nummer tre i same. Han tevla for Bergnäsets AIK og vart svensk meister ti gongar mellom 1971 og 1978.

Karriere

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Vinter-OL 1972 i Sapporo: Gullmedalje på 15 km
Ski-VM 1974 i Falun: Nr 4 på 50 km og nr 7 på 15 km
Vinter-OL 1976 i Innsbruck: Nr 16 på 50 km
Ski-VM 1978 i Lahti: Gullmedalje både på 50 km og 4x10 km stafett, samt fjerdeplassar på 15 km og 30 km 
Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Nr 8 på 50 km

Gullmedaljar i svenske meisterskap
1971: 30 km
1975: 30 km
1976: 15 km, 30 km og 50 km
1977: 30 km og 50 km
1978: 15 km, 30 km og 50 km

Lundbäck sigra i Vasaloppet i 1981.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Sven-Åke Lundbäck» frå ,  den 17. juli 2012.  

Svenske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sverige
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Svenske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Svenske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Svenske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980
Austerrike under sommar-OL 1896

Austerrike deltok for fyrste gong under sommar-OL i 1896, som òg var dei fyrste moderne olympiske sommarleikane. Sjølv om Austerrike var ein del av Austerrike-Ungarn deltok dei ikkje saman med Ungarn. Flagget dei nytta tilhøyrde den austerrikske delen av Austerrike-Ungarn.

Medaljar

Det vart ikkje utdelt gull-, sølv- og bronsemedaljar under sommar-OL 1896 i Aten. Vinnaren fekk ein sølvmedalje og andreplassen fekk ein bronsemedalje. Det var fyrst under sommar-OL 1904 det vart utdelt medaljar til dei tre beste, men Den internasjonale olympiske komité (IOK) har stadfesta at medaljefordelinga òg gjeld for dei olympiske leikane i 1896 og 1990.

Medaljevinnarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Østerrike under Sommer-OL 1896» frå ,  den 17. juli 2012.  
 

Nasjonar under sommar-OL 1896
1896
1896 i Austerrike-Ungarn
Electronic Arts

Electronic Arts, Inc. (EA) er ein amerikansk utviklar, marknadsførar, utgjevar og distributør av dataspel. Føretaket vart grunnlagt 28. mai 1982 av Trip Hawkins.

Kjende videospel
 System Shock 2 (1999)
 American McGee's Alice (2000)
 SSX-serien (2000–)
 James Bond-serien (1999–2005)
 Harry Potter-serien (2001–2011)
 The Sims (2000–2003) av Maxis
 The Sims 2 (2004–2008) av Maxis (og seinare The Sims Studio)
 The Sims Stories-serien (2007–2008) av Aspyr and EA
 The Sims 3 (2009-no) av Visceral Games and The Sims Studio

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Electronic Arts» frå ,  den 17. juli 2012.

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1982
Dataspelutviklarar
Thomas Magnuson

Bernt Thomas Magnuson () er ein svensk tidlegare langrennsløpar og seinare gardbrukar. Han vart verdsmeister på 30 km under ski-VM 1974 i Falun, og gjekk ankeretappen for Sveriges lag som vann 4x10 km stafett under ski-VM 1978 i Lahti. Magnuson var fødd i Motala og tevla for Delsbo IF. Han bur i Långby i Forså socken i Hudiksvalls kommun i Hälsingland.

Aktiv
Magnuson debuterte for Sverige i store, internasjonale meisterskap med å gå startettappen på 4x10 km stafett under vinter-OL 1972 i Sapporo, laget vart nummer 4.

Dei fire sesongane 1972-75 var Magnuson den klart beste langrennaren i Sverige. Han vann ti av dei tolv individuelle svenske meisterskapa som vart arrangert i perioden, berre tremilsmeistrane Lars-Arne Bölling i 1973 og Sven-Åke Lundbäck i 1975 hindra storeslem for Magnuson.

På opningsdistansen under ski-VM 1974 på svensk heimebane i Falun, vann Magnuson ein overlegen siger med 53,4 sekundars margin til sølvvinnaren Juha Mieto frå Finland. Seinare i meisterskapen gjekk han inn til bronse på femmila, slått av verdsmeisteren Gerhard Grimmer frå DDR og Stanislav Henych frå Tsjekkoslovakia.

Magnuson deltok ikkje i vinter-OL 1976, då far hans døydde straks føre olympiaden. Året etter vann han femmila i Holmenkollen med ein sigersmargin på godt over fem minuttar til toaren, Ivar Formo.

Han lukkast ikkje i dei individuelle renna under ski-VM 1978 i Lahti, men vart likevel teken ut til å gå siste etappen på stafetten. Saman med lagkameratane Sven-Åke Lundbäck, Christer Johansson og Tommy Limby vann han og Sverige VM-gullet etter at Magnuson sjølv gjekk frå Finlands ankermann, Matti Pitkänen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Ski-VM 1974 i Falun: Gullmedalje på 30 km og bronsemedalje på 50 km
Ski-VM 1978 i Lahti: Gullmedalje på 4 x 10 km stafett, nr 18 på 30 km

Gullmedaljar i svenske meisterskap
1972: 15 km, 30 km og 50 km
1973: 15 km og 50 km
1974: 15 km, 30 km og 50 km
1975: 15 km og 50 km

Magnuson la opp i 1978, då han av helsemessige årsaker ikkje kunne trene så mykje at han kunne henge med i langrennstoppen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thomas Magnuson» frå ,  den 17. juli 2012.

Bakgrunnsstoff

Svenske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Svenske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Maorirustand

Maorirustand, Tadorna variegata, er ei stor, gåseliknande rustand, endemisk til New Zealand. På maori er ho kjent som Pūtangitangi, ho er ein ettertrakta jaktfugl.

Skildring 

Kjønna er mykje ulike og begge har slåande fjørdrakt: hannen har eit svart hovud med grønt skin, og kroppen er mørk grå og fint, svart spraglet, hofuglen har kvitt hovud med ein oransje til kastanjebrun kropp. Hannfuglar er litt større enn hoer, ca. 1,7 kg mot ca. 1,4 kg, begge ca. 63 centimeter i kroppslengd.

Maorirustender lever vanlegvis parvis, beitar på gras og ugras, og vil raide avlingar, spesielt under myteperioden.

Maorirustand dannar langsiktige parforhold, som ofte varer ut livet, og dei forsvarer territorium. Hekkesesongen startar med egglegging i august, september og ungane er sjølvstendige i desember. Dei når kjønnsmoden alder etter to år, hofuglar ofte etter tre år. Dei byggjer reir som er fôra med gras og fjører, skjult i høgt gras, inne i hòle tre, eller under rotnande tømmerstokkar. Typisk storleik på kullet er 9 egg. Ungane er flygedyktige etter åtte veker.

Før europearane busette seg på New Zealand, jakta maoriar på maorirustender i favoriserte område. Jakt skjedde utanfor hekkesesongen når mytinga blant fuglane gjekk føre seg, og dei ikkje kunne flyge. I hekkesesongen var jakt forbode. Dette systemet for vern og selektiv jakt sikra gode forsyningar av mat.

Maorirustand var ikkje ein vanleg art før europeiske busetjing, men avskoging til fordel for meir beitemark, anlegg av fleire dammar, og sterk kontroll på jakt, har ført til ein stor auke i bestanden av desse endene. Populasjonen har vore estimert til 120 000 individ per 1981. Forventa levealder er over 2 år, det eldste kjente individet vart over 23 år gamalt.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen byggjer på «Paradise Shelduck» frå , den 17. juli 2012
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005
 </div>
 Referansar 

 Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av maorirustender hos Internet Bird Collection 
 Paradise shelducks – pūtangitangi Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand''

Andefamilien
Fuglar endemiske til New Zealand
Gamlebyen i Fredrikstad

Gamlebyen i Fredrikstad er den eldste delen av Fredrikstad by, grunnlagt 12. september 1567. Gamlebyen ligg på austsida av elva Glomma, der elva deler seg i eit løp på kvar side av øya Isegran på sin veg mot havet. Kong Frederik II signerte byfundasjonsbrevet, og Fredrikstad vart den fyrste norske byen som vart grunnlagt etter mellomalderen, og den fyrste som kongen tillet vart kalla opp etter seg.

Gamlebyen ligg innafor eit festningsverk av murar, vollar og vassfylte vollgraver frå 1660-talet. Både husa og festningsverka er godt tekne vare på, så difor er Gamlebyen vorte den festningsbyen i Nord-Europa som er best teke vare på. Byen er i dagleg bruk som både bustad- og næringsområde  med køyreveg inn frå austsida. Fleire kunstnarar har òg verkstad og utsal her. Det går passasjerferje over elva mellom Gamlebyen og dei sentrale områda i det moderne Fredrikstad på den andre sida.

Kjelder 
 Gamlebyen i Fredrikstad på lokalhistoriewiki.no

Geografi i Fredrikstad
Turistmål i Viken
Thomas Eriksson

Thomas Eriksson () er ein svensk, tidlegare langrennsløpar frå Borlänge, som vart verdsmeister på 30 km under ski-VM 1982 i Oslo. Han tevla for Domnarvets IF.

Eriksson vann eit svært overraskande VM-gull på opningsdistansen under verdsmeisterskapen på ski i Oslo i 1982. Med tida 1.21.52,3 slo han den norske sølvvinnaren Lars Erik Eriksen med 21,6 sekundar. Denne sigeren var også hans fyrste verdscupsiger, den andre og siste kom i desember 1986 på ein 30 km i Davos.

I sesongane 1981 og 1982 vann Eriksson tre svenske meisterskap.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
 Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Nr 11 på 15 km
 Ski-VM 1982 i Oslo: Gullmedalje på 30 km
 Ski-VM 1985 i Seefeld: Bronsemedalje på 4 x 10 km stafett
 Ski-VM 1987 i Oberstdorf: Nr 11 på 30 km
 Ski-VM 1989 i Lahti: Nr 5 på 15 km klassisk stil og nr 9 på 15 km fristil
 Ski-VM 1991 i Val di Fiemme: Nr 7 på 10 km og sølvmedalje på 4 x 10 km stafett
 Ski-VM 1993 i Falun: Nr 27 på 25 km jakstart

Gullmedaljar i svenske meisterskap
1981: 15 km og 50 km
1982: 50 km

Bakgrunnnstoff
FIS-biografi 
Erikssons profil på Sports-reference.com

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thomas Eriksson (Skilangläufer)» frå ,  den 17. juli 2012.  
 

Svenske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Svenske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980