alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pentti Nikula

Pentti Kustaa Nikula () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i stavsprang. Han var den aller fyrste som hoppa over fem meter i stavstavsprang. Men sidan rekorden vart sett innandørs i ein hall, vert USA-amerikanaren Brian Sternberg rekna som den fyrste femmetershopparen, då denne var den fyrste stavhopparen som overskreid høgda i friluft.

Aktiv
Innføringa av glasfiberstaven førte frå 1961 til at det vart sett ei rad verdsrekordar i stavsprang. 22. juni 1962 forbetra Nikula i Kauhava verdsrekorden i stavhopp til 4,94 meter, ein centimeter over US-amerikanaren Dave Tork sin gamle verdsrekord.

Under EM 1962 i Beograd, midt i september månad, vart Nikula europameister med 4,80 meter, framom Rudolf Tomášek frå Tsjekkoslovakia og sin eigen landsmann Kauko Nyström, begge med  4,60 meter. Også på fjerdeplassen kom ein finne, Risto Ankio med 4,55 meter.

Den 2. februar 1963 i Pajulahti hoppa Nikula som det fyrste menneske over femmeterslista, deretter gjekk han over 5,05 meter i tredje forsøk. Nikula la så på til 5,10 meter og svinga seg over i sitt fyrste forsøk. Dermed var hallrekorden i verda 16 centimeter over utandørs verdsrekord. Utandørsekorden vart i april 1963 forbetra til nøyaktig fem meter av Brian Sternberg. Nikula forbetra sjølv sin utandørs-rekord til 5,00 meter i Björneborg, ein månad etter Sternberg. Gjennom 1963-sesongen vart utandørsverdsrekorden forbetra fleire gongar, fyrst av Sternberg til 5,08 m, før John Pennel tok over med 5,13 meter og til sist 5,20 m.

Nikula vart finsk meister i stavhopp i 1962 og 1964. I OL 1964 vart han nummer sju og la deretter opp.

Medaljar og plasseringar i diskoskast i internasjonale meisterskap
EM 1962 i Beograd: Gullmedalje – 4,80 m, framom Rudolf Tomášek
OL 1964 i Tokyo: Nr 7 – 4,90 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pentti Nikula» frå ,  den 16. september 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Pentti Nikula» frå ,  den 16. september 2012.  
 

Finske stavhopparar
Europameistrar i friidrett
Finske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
EM i friidrett 1962

Europameisterskapen i friidrett 1962 vart avvikla i Beograd i tida 12. – 16. september 1962. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn, og tolv øvingar for kvinner.

Under meisterskapen vart det sett ein ny verdsrekord, medan to verdsrekordar vart tangerte. Tamara Press, som representerte Sovjetunionen, sette ny verdsrekord i kulestøyt med eit støyt på 18,55 meter. Italienaren Salvatore Morale tangerte verdsrekorden på 400 meter hekk med tida 49,2 sekundar, medan sovjetiske Marija Itkina  tangerte verdsrekorden på 400 meter med 53,4 sekundar.

Vidare vart det sett tre europarekordar. Ungararen Gyula Zsivótzky nådde 69,64 m i sleggjekast og Gerda Kraan frå Nederland sprang 800 meter på tida 2.02,8. Polen sitt kvinnelag på 4x100 meter stafett forbetra europarekorden til 44,5 sekundar.

Odd Bergh stod for den beste norske prestasjonen då han vart nummer sju i tresteghopp med 15,52 meter. Józef Szmidt frå Polen vann øvinga då han hoppa 16,55 m.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5000 m

10 000 m

Maraton

20 km kappgang

50 km kappgang

110 meter hekk

400 m hekk

3000 m hinder

4 × 100 m stafett

4 × 400 m stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spydkast

Tikamp 
Poengverdi frå 1952

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

80 meter hekk

4 × 100 m stafett

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spydkast

Femkamp

Medaljetabell

Notar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Europameisterschaften 1962» frå ,  den 16. september 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Europameisterschaften 1962/Medaillenspiegel» frå ,  den 16. september 2012.  
 

Beograd
1962
Sport i 1962
Sodankylä

Sodankylä (nordsamisk Soađegilli) er ein kommune i landskapet Lappland i Finland. I Sodankylä bur det rundt   menneske, flatevidda er  km².

Den nordlege delen av Sodankylä høyrer til samane sitt busetnadsområde. Nordsamisk er offisielt språk ved sida av finsk i dette området. Talet på samisktalande i Sodankylä var i 2009 berre 116 personar.

Kommunar i Lappland
Drohobytsj

Drohobytsj (ukrainsk Дрогóбич; polsk Drohobycz) er ein by som ligg ved samløpet mellom elvane Tysmenytsia og Seret i Lviv oblast (provins), vest i Ukraina. Byen har kring 80 000 innbyggjarar (2010), medan storbyområdet har litt over 100 000 innbyggjarar. Dei fleste tilhøyrer den ukrainske gresk-katolske kyrkja, men det er òg mange ukrainsk-ortodokse.

Byen er for første gongen nemnd i eit dokument frå 1387. I mellomalderen låg slottsborga Tustan her. Byen låg i denne perioden under Polen. Frå 1772 vart Drohobytsj og Galizia liggjande under Austerrike-Ungarn. Etter første verdskrigen vart byen igjen polsk, før han i samband med andre verdskrigen tilfalt Ukraina og Sovjetunionen.

Drohobytsj var heimbyen til den kjende jødiske forfattaren og målaren Bruno Schulz, som gjennom heile forfattarskapen sitt skildra heimbyen sin, overgangen mellom ulike tider, mytar og røyndom. Ivan Franko vart òg fødd i nærleiken av Drohobytsj, i landsbyen Nahujevitsji.

Historiske folketal

 1931 — 32 300 innbyggjarar
 1959 — 42 000 innbyggjarar
 1970 — 56 000 innbyggjarar
 2001 — 79 000 innbyggjarar

I 1869 hadde byen 16 880 innbyggjarar. 28,7% var ukrainarar, 23,2% var polakkar (romersk-katolske) og 47,7% var jødar. Hendingane under og etter andre verdskrigen endra den etniske samansetnaden i byen, i 1959 var dette endra til 70% ukrainarar, 22% russarar og berre eit fåtal polakkar og jødar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Drohobych» frå , og «Drohobytsj» frå  den 16. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Drohobytsj - byportal (ukrainsk)

Byar i Lviv oblast
Galizia
Nizjyn

Nizjyn (ukrainsk Ніжин) er ein by i Tsjernihiv oblast (provins) nord i Ukraina, langs Osterelva, 150 km nordaust for Kiev. Han er det det administrative senteret i Nizjyn rajon, men byen er sjølv eit eige distrikt i oblastet. Byen har kring 75 000 innbyggjarar.

Historie 
Byen vart først nemnd i 1147, då han vart nemnd som Unenezj. Under Det polsk-litauiske samveldet fekk Nizjyn Magdeburgrettar (1625) som ein sjølvstyrt by. Nizjyn var ein gong eit stort senter for hasidisk jødedom og grava til rabbi Dovber Sjtsjneuri av Tsjabad-Lubavittsj ligg her. Det var òg eit stort kosakkregiment (fram til 1782) her og eit  gresk samfunn.

Jødane slo seg først ned i Nizjyn på byrjinga av 1800-talet etter delinga av Polen. I 1897 var 24 % av innbyggjarane jødar. Ei rekkje pogromar råka hardt jødane mellom 1881 og 1905. Då dei trekte seg attende tyskarane våren 1918 utførte den raude armeen i tillegg fleire pogromar. Under andre verdskrigen vart regionen okkupert av Nazi-Tyskland, som utrydda alle jødane i området. Berre dei få som klarte å rømme, overlevde. I 1959 var det kring 3 % jødar i Nizjyn og i 2005 var det berre kring 300 jødefamiliar i byen .

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nizhyn» frå ,  den 16. september 2012.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tsjernihiv oblast
Shtetlar
Sverdlovsk i Ukraina

Sverdlovsk (ukrainsk Свердловськ, Sverdlovsk; russisk Свердловск) er ein by i Luhansk oblast (provins) søraust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sverdlovskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Han ligg kring 80 km frå Luhansk. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.
12. mai 2016 vart han omdøypt til Dovzjansk () av dei ukrainske styresmaktene. 

Byen har kring 65 000 innbyggjarar (2011). Dei fleste av innbyggjarane arbeider i gruveindustrien.

Historie
Byen har røter i ein liten landsby ved kjelda til elva Dolzjyk. Mot slutten av 1700-talet vart han av Katarina II av Russland gjeven til ataman Vasyl Orlov som løn for glimrande militærteneste. Landsbygda fekk namnet Dolzjykovo-Orlovske. Utviklinga av området skaut fart mot slutten av 1800-talet etter at det vart oppdaga kol i Donetsk-regionen. I 1938 fekk han bystatus og det noverande namnet til minne om bolsjevikleiaren Jakov Sverdlov.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  (ukrainsk)/ (russisk) 

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1938
Novomoskovsk i Ukraina

Novomoskovsk (ukrainsk skrift Новомосковськ) er ein by i Dnipropetrovsk oblast (provins) i Ukraina og eit senter i Novomoskovsk rajon (distrikt). Byen har kring 70 000 innbyggjarar (2011). 

Byen ligg hovudsakleg på høgrebreidda av elva Samara, som er ei venstre sideelv til Dnepr. Fram til 1782, då byen fekk det noverande namnet sitt, vart han kalla «Samar», «Samara» eller «Samartsjyk». Byen ligg 27 km frå Dnipropetrovsk.

Den kjende Treeiningskyrkja ligg i byen. Trektrkja vart bygd i 1778 av Jakym Pohrybnjak utan ein einaste spikar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Novomoskovsk, Ukraine» frå ,  den 16. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad (ukrainsk)

Byar i Dnipropetrovsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1672
Tsjystjakove

Tsjystjakove eller Torez er ein by i Donetsk oblast i Ukraina. Byen har kring 80 000 innbyggjarar (2010). Dei fleste innbyggjarane arbeider i gruveindustrien, sjølv om talet på arbeidarane har minka dei siste åra. 
Sidan 2014 har han vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk. 

Byen skifta namn frå Tsjystjakove til Torez til ære for leiaren i Det franske kommunistpartiet Maurice Thorez, i 1964, året han døydde. Ukrainske styresmakter endra i 2016 namnet på byen attende til «Tsjystjakove», men dei ikkje har reell kontroll over byen.

Historie

Byen Tsjystjakove vart grunnlagd i 1778 som ein liten busetnad ved samløpet mellom elvane Sevostjanivka og Orlova av flyktande liveigne frå forskjellige område i Ukraina og sør i Det russiske imperiet. 

Frå 1860-åra vart byen eit senter for kolgruvedrift. 

Russiskvennlege separatistar tok kontroll over Torez i juni 2014. 17. juli 2014 vart Malaysia Airlines Flight 17 skoten ned og krasja i nærleiken av byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Torez» frå ,  den 16. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 www.torez.info (russisk) 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1778
Tsjervonohrad

Tsjervonohrad (ukrainsk Червоноград) er ein by i Lviv oblast (provins) vest i Ukraina. Byen er eit eige rajon (distrikt) i oblastet. Han ligg kring 62 km nord for Lviv og 7 km frå Sokal. Byen har kring 70 000 innbyggjarar (2011).

Før 1953 heitte byen Krystynopol (ukrainsk Кристинопіль, Krystynopil). Byen er kjend for gruvedrift som starta i 1950-åra. Byen vart overtført frå Polen til Sovjetunionen etter eit territorieutveksling i 1951.

Historie
I mai 1685 kjøpte den kongelege hetmanen Feliks Kazimierz Potocki eit stykke land ved Søndre Bug. I 1692 grunnla han ein landsby på landområdet kalla Novyj Dvir (tyder Ny Hage, polske Nowy Dwór), som han kalla opp etter kona til magnaten, Krystyna. Potocki gjorde Krystonopil til familiesenteret sitt. Han døydde her den 22. september 1702. Barnebarnet hans, Franz Salezy Potocki, bygde eit slott og grunnla eit kloster (1763). 

På 1800-talet vart Krystonopil-apostolen halden i byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chervonohrad» frå ,  den 16. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tsjervonohrad Online

Byar i Lviv oblast
Galizia
Busetnader grunnlagde i 1692
Barriemore Barlow

Barrie «Barriemore» Barlow () er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar og perkusjonist for rockebandet Jethro Tull, frå mai 1971 til juni 1980.

Han vart kalla Barriemore då han kom inn i bandet i tråd med det eksentriske imaget til Jethro Tull. Bassisten Jeffrey Hammond kalla seg til dømes «Jeffrey Hammond-Hammond» i bandet.

Jethro Tull
Barlow var ein skulekamerat og tidlegare bandkollega av frontmannen Ian Anderson. Han kom inn i bandet då Clive Bunker slutta og spelte på følgjande album:

«Life's a Long Song» (EP)
Thick as a Brick
Living in the Past (samleplate med ovannemnde EP)
A Passion Play
War Child
Minstrel in the Gallery
Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!
Songs from the Wood
Heavy Horses
Bursting Out
Stormwatch

Barlow tok det tungt då bassisten John Glascock døydde. Dei to hadde vore nære vener og Barlow forlet Jethro Tull i 1980, etter at Stormwatch-turneen var over.

Etter Jethro Tull
Barlow spelte sidan som studiomusikar, inkludert for Robert Plant, John Miles og Jimmy Page, og han starta sitt eige band ein liten periode kalla Storm. Han spelte på Yngwie Malmsteen-albumet Rising Force og med Kerry Livgren på Seeds of Change.

Barlow har eit platestudio, The Doghouse, på eigedomen sin i Shiplake i Oxfordshire i England. Han er i dag manager for eit band frå Henley on Thames kalla The Repertoires, og han er knytt til fleire andre lokale band.

Barlow spelte perkusjon på «Artrocker», opningssporet på det kritikarroste albumet Get Your Mood On av punkbandet Dustin's Bar Mitzvah i 2006.

Trommeteknikk
Barlow er kjend som ein særs teknisk og kreativ trommeslagar. Spelinga hans på konsertalbumet Bursting Out er eit vitnesbyrd på kor kreativ han er som trommeslagar, mellom anna på trommsoloen i songen «Conundrum». John Bonham kalla ein gong Barlow «den største rocketrommisen England nokon gong har produsert».
I ein kommentar om trommestilen sin for Jethro Tull sa han: «Eg har alltid beundra folk som finn på - og på eit perkusjonsnivå beundrar eg folk som finn på rytmar. Eg prøvde å oppnå det i Tull, men i dag går eg langt i å rettleie trommisar i banda eg er manager for at dei ikkje spelar slik eg gjorde i Tull, fordi det var så travel og 'over-the-top'»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Barriemore Barlow» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull 
Trommeslagar i Jethro Tull
Biografi på Collecting Jethro Tull
The Repertoires

Engelske trommeslagarar
Jethro Tull-medlemmar
Folk frå Birmingham
Jeffrey Hammond

Jeffrey Hammond (), stundom kalla Jeffrey Hammond-Hammond, er ein engelsk musikar, mest kjend som tidlegare bassist for rockeband Jethro Tull.

Hammond tok namnet «Hammond-Hammond» som ein spøk, sidan både faren og mora hadde dette slektsnamnet. Han spøkte òg i intervju at mora hans valde å halde på pikenamnet sitt, akkurat som Eleanor Roosevelt.

Jethro Tull
Hammond møtte frontmannen i Jethro Tull, Ian Anderson, på skulen i Blackpool då han var 17 år gammal og dei starta etter kvart eit band i lag med framtidige Jethro Tull-medlemmar John Evan og Barriemore Barlow. Hammond ønskte å studere kunstmåling i staden for å halde fram med musikk, men vart overtalt til å bli med i Jethro Tull i januar 1971. Då Tull kledde seg ut på scenen, starta Hammond å gå med ein svart- og kvitstripa dress og spelte på ein liknande stripete bassgitar. Dette vart eit varemerke for han og Hammond brende dressen i desember 1975 då han slutta i bandet.

Hammond spelar på følgjande album:
 Aqualung (1971)
 Thick as a Brick (1972)
 Living in the Past (samleplate, 1972)
 A Passion Play (1973)
 War Child (1974)
 Minstrel in the Gallery (1975)

Han forlet bandet for å drive med kunst. Hammond vart erstatta av bassisten John Glascock, som var ein profesjonell musikar. Hammond måtte øve mykje for å kunne spele musikken til Jethro Tull og trass i at han var ein god ven av Ian Anderson krangla dei stundom om dette fordi øvingane varte og rakk.

Før han vart med i bandet verkar det som om Hammond var mykje med bandet i bakgrunnen. Ian Anderson skreiv songar om venen, som «A Song for Jeffrey» (frå This Was), «Jeffrey Goes to Leicester Square» (frå Stand Up) og «For Michael Collins, Jeffrey and Me» (frå Benefit). Hammond er òg nemnd i songen «Inside» på Benefit.

Hammond las opp det surrealistiske stykket «The Story of the Hare Who Lost His Spectacles» på albumet A Passion Play, og den tilknytte kortfilmen. Han var òg med på å skrive stykket i lag med Anderson og John Evan.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jeffrey Hammond» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell biografi på nettsida til Jethro Tull 

Engelske bassistar
Jethro Tull-medlemmar
Folk frå Blackpool
John Evan

John Spencer Evans () er ein engelsk musikar som spelte tangentinstrument for Jethro Tull frå april 1970 til juni 1980. Han vart utdanna ved King's College London.

Evans vart fødd i Blackpool i Lancashire. Han endra namn då det første bandet hans, The Blades, skifta namn til The John Evan Band. Jeffrey Hammond meinte at 'The John Evan Band' høyrdest betre ut enn 'The John Evans Band'.

Seinare gjekk Evan på college då han kjende att dei tidlegare bandkameratane sine på radio med songen «Living In The Past», og sa fleire år seinare at han la merke til songen på grunn av den uvanlege takten for ein popsong. I 1970 spelte han som studiomusikar på Tull-albumet Benefit (der det står skrive i plateomslaget «...and John Evan, who played keyboards for our benefit.»), og vart til slutt overtalt av Ian Anderson til å forlate skulen og verte fulltidsmedlem av bandet. Evan skreiv mellom anna den kjende pianointroduksjonen til «Locomotive Breath» i studio medan dei andre var ute til lunsj. 

Medan han var i Jethro Tull brukte Evan ofte ein kvit dress imed ei gul skjorte under og eit rosa og gult polka-dot-slips. Evan slutta i Jethro Tull i juli 1980 og starta så bandet Tallis i lag med tidlegare Tull-medlem David Palmer. 

Evan bur i dag i Australia.

Diskografi
Med The John Evan Band
Live 1966 (A New Day Records)
Med Jethro Tull
 Benefit (som studiomusikar)
 Aqualung
 Thick as a Brick
 Living in the Past (samleplate)
 A Passion Play
 War Child
 Minstrel in the Gallery
 Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!
 Songs from the Wood
 Heavy Horses
 Bursting Out
 Stormwatch
 20 Years of Jethro Tull (samleplate)
 25th Anniversary Box Set (samleplate)
 Nightcap (samleplate)
 Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970 (som studiomusikar)
 Live at Madison Square Garden 1978

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «John Evan» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull 

Engelske klaverspelarar
Jethro Tull-medlemmar
Folk frå Blackpool
Tryggve Remmen

Tryggve Remmen () var ein norsk musikar og forfattar fødd på garden Remma i Vefsn.

Tryggve Remmen ønskte å bli musikar og journalist. Han nådde langt som fiolinist, og han var bl.a. fast musikar ved kinoen i Mosjøen ei tid. Han vann også å skrive ei rekkje artiklar og noveller i fleire blad, som Den 17de Mai, Arbeidermagasinet, Midnattsol og Hvepsen.

I 18-19 års-alderen skreiv han bygdeforteljinga Det evige bruset, som gjekk som føljetong i Helgelands Blad i 1925. Forteljinga blei send ut som særprent same året, og ho blei gitt ut som bok på Marius Evjebergs forlag i 1952.

Utgjevingar
Det evige bruset. Fortelling. Sandnessjøen. 1925 (Nynorsk)
Det evige bruset. Forteljing frå Nordland. Marius Evjebergs forlag, Bøstad, 1952. 2. utgåve. 148 sider. (Nynorsk)

Kjelder
«Tryggve Remmen», i: Astrid Langjord: Skrifter 1909-55, Vefsn Kulturstyre, 1984, side 164-165 og  side 194.

Folk frå Vefsn
Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Nordland
Nynorsk i Nord-Noreg
John Glascock

John Glascock () var ein engelsk bassist. Han spelte bass og var korvokalist og stundom vokalist i den progressive rockegruppa Carmen. Han spelte òg bass for Jethro Tull frå desember 1975 fram til august 1979. Han døydde i 1979, 28 år gammal, som følgje av ein hjartefeil som vart forverra då han fekk ein infeksjon i ein tannbyll.

Karriere
Det første bandet John Glascock spelte i var The Juniors (1962–1964). Han spelte så med The Gods (1965 - juni 1967, september 1967 - februar 1969), Head Machine (1970), Toe Fat (juni 1969 - desember 1970) og Chicken Shack (januar 1971 - mars 1972). I 1973 vart han medlem av Carmen.

I Carmen spelte John Glascock bassgitar, og song korvokao, samt at han stundom spelte synthesizer og song solovokal på nokre få songar. Basslinjene til Glascock i Carmen var ofte tekniske og uvanlege og var ein viktig del for lydbiletet til Carmen. I motsetnad til arbeidet sitt i Jethro Tull, nytta Glascock ofte effektar når han spelte med Carmen. Carmen varma mellom anna opp for Jethro Tull på  War Child-turneen deira, og då Tull trengde ein ny bassist, kontakta Ian Anderson Glascock, som spelte på Tull-albuma Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!, Songs from the Wood, Heavy Horses, Live - Bursting Out, og enkelte spor på Stormwatch. I Jethro Tull skreiv han ingen songar, men song korvokal og vart den første harmonivokalisten Jethro Tull hadde. 

Glascock erstatta den langvarige venen til Ian Anderson, Jeffrey Hammond-Hammond. Han spelte òg elektrisk gitar på scenen når arrangementa til Anderson kravde det, som på «Skating Away (On the Thin Ice of the New Day)» på konsertalbumet Bursting Out, medan resten av bandet spelte xylofon, klokkespel og perkusjon.

Helseproblema til Glascock kom til syne då han ikkje klarte å fullføre den amerikanske delen av Heavy Horses-turneen. Han spelte den siste konserten sin 1. mai 1979 i San Antonio i Texas, tre år på dagen etter den første konserten sin med Jethro Tull. Trass i at han fekk ein diagnose på hjarteproblema heldt han fram den gamle livsstilen sin med alkohol, marihuana og ville festar. Helsa hans vart verre. Ian Anderson gav han fleire åtvaringar før han til slutt gav han sparken under innspelinga av Stormwatch, og spelte det meste av bassen sjølv. Under turneen som følgde vart Glascock erstatta av Dave Pegg. Anderson fekk vite om dødsfallet til Glascock og måtte fortelje resten av bandet. Den nære venen til Glascock, trommeslagar Barriemore Barlow vart så ute av seg at han forlét bandet då turneen var over.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «John Glascock» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Biografi på den offisielle nettstaden til Jethro Tull 
http://www.tullpress.com/s17jan76.htm

Folk frå Islington
Engelske bassistar
Jethro Tull-medlemmar
Mark Craney

Mark Craney () var ein amerikansk trommeslagar. Han spelte trommer for rockebandet Jethro Tull frå juni 1980 til mai 1981. Han spelte òg på turneen til Tommy Bolin i 1976, Gino Vannelli-albumet Brother to Brother frå 1978 og den påfølgjande turneen og med Jean-Luc Ponty på den kjende Imaginary Voyage i 1976 og Civilized Evil frå 1980. 

I midten av 1990-åra spelte han trommer for Eric Burdon's I band.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull 

USA-amerikanske trommeslagarar
Jethro Tull-medlemmar
Sophia av Hannover

Sophia av Hannover (), var fødd i Haag som dotter av Friedrich V av Pfalz, «vinterkongen» av Bøhmen, av huset Wittelsbach, og Elisabeth Stuart. Ho var gift med kurfyrst Ernst August av Hannover, og vart kjend som den «store kurfyrstinna». Jakob VI av Skottland/Jakob I av England og Irland var morfar hennar og gjennom det hadde ho krav på den britiske trona, og som følgje av den britiske Act of Settlement, som utelukka katolikkar, vart ho den første i arverekkja. Dersom ho ikkje hadde døydd nokre veker før Anne av Storbritannia, hadde ho blitt britisk dronning. Sjølv om ho var eldre enn Anne, hadde ho betre helse og ein hadde rekna med at ho kom til å bli den neste dronninga i Storbritannia.  I staden kom sonen hennar, Georg Ludwig, og dermed huset Hannover på trona i Storbritannia. Alle personar i arverekkja til den britiske trona nedstammar derfor frå Sophia av Hannover og alle krav på trona skal gå attende til henne.

Dottera Sophie Charlotte vart gift med Fredrik I av Preussen.

Sophia var ein venn og beundrar av filosofen Gottfried Leibniz som var knytt til hoffet i Braunschweig frå 1676 til sin død i 1716. Venskapen resulterte i ein omfattande korrespondanse. Sophia sette i gang omfattande arbeid med slottshagen i Herrenhausen, og døydde i denne hagen under ein kveldstur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sophia av Hannover» frå ,  den 17. september 2012.

Litteratur
Klopp, Onno, red., 1973 (1873). Correspondenz von Leibniz mit der Prinzessin Sophie. Hildesheim: Georg Olms.

Huset Wittelsbach
Hertuginner av Braunschweig-Lüneburg
Arvingar til den britiske trona