alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Any Colour You Like

«Any Colour You Like» er ein instrumental av det britiske bandet Pink Floyd på albumet deira The Dark Side of the Moon frå 1973. Songen er laga av David Gilmour, Richard Wright og Nick Mason

Komposisjon 
Songen er bygd opp av ein synthesizermelodi, som etter kvart glir inn i ein gitarsolo. Til å vere 1973 vart det brukte avanserte effektar både på synthesizeren og gitaren. VCS3-synthesizeren vart køyrt gjennom ein lang lydbandsløyfe for å skape den fallande og stigande lyden i soloen. David Gilmour brukte to gitarar med ein såkalla UniVibe-effekt. 

Songen vert òg kalla «Breathe (2nd reprise)» (og i gitartabulatorboka for Dark Side står den til og med oppført som dette). Songen er bygd opp rundt om lag den same akkordprogresjonen som «Breathe», men er transponert ned eit hakk få E til D, i tillegg til å ha eit mykje meir funky komp enn «Breathe».

Tittelen kom frå ein av studioteknikarane som ofte svarte på spørsmål med «You can have it any colour you like», som var ein referanse til Henry Ford si skildring av bilen Model T: «You can have it any color you like, as long as it's black.»

Konsertversjonar 
På tidlege konsertversjonar vart det ikkje synthesizersolo, og songen var ein lang instrumentalimprovisasjon kalla «Scat Section» eller «Scat». Gilmour song ofte i lag med gitarsoloen sin gjennom ein mikrofon som var kopla til ein Lesliehøgtalar. Av og til vart òg kordamene med på songen. 

I 1975 var songen ofte mykje lengre, av og til opp mot ti minutt, og både Gilmour og kordamene song med på songen. I 1994 var songen litt annleis, med ein del meir synthesizer. Han vart derimot ikkje lengre, som i tidlegare utgåver. 

I 2006 spelte Roger Waters songen på turnéen sin The Dark Side Of The Moon Live Tour, med Dave Kilminster på gitar og scatvokal.

Medverkande
David Gilmour – elektrisk gitar, scat-synging
Richard Wright – Hammondorgel, EMS VCS 3, EMS Synthi AKS
Roger Waters – bassgitar
Nick Mason – trommer, perkusjon

Kjelder 

Songar frå 1973
Pink Floyd-songar
Rockeinstrumentalar
Songar skrivne av Nick Mason
Songar skrivne av David Gilmour
Songar skrivne av Richard Wright
Songar produserte av David Gilmour
Songar produserte av Roger Waters
Songar produserte av Richard Wright
Songar produserte av Nick Mason
Brain Damage

«Brain Damage» er ein song av det britiske bandet Pink Floyd på albumet deira The Dark Side of the Moon frå 1973. Songen er skriven og sungen av Roger Waters, og er den einaste songen Waters faktisk syng på albumet, sjølv om han skreiv alle tekstane. Etter Waters gjekk frå bandet tok David Gilmour vokalistrolla på songen.

Komposisjon 
Songen går forholdsvis langsam, og er bygd opp av vers og refreng. Sjølv om songen heiter «Brain Damage» er det mange som kallar han «Dark Side of the Moon» fordi denne tekstlinja vert nemnd i refrenget. Songen glir rett over i «Eclipse», og desse vert ofte spelte i lag på radio.

Tema 
 
Roger Waters har sagt at det galskapsbaserte temaet i teksten er basert på Syd Barrett, tidlegare frontfigur i Pink Floyd. Linja «I’ll see you on the dark side of the moon» indikerer at Waters kjende noko av det same som Barrett i form av mentale særeigenskapar. Linja «And if the band you're in starts playing different tunes...» referer til episodar på slutten av Barrett si tid med bandet, då han fleire gongar spelte noko heilt anna enn resten av bandet under konsertar. Songen opnar med ei ganske vidkjent tekstlinje: «The lunatic is on the grass...» Teksten mot slutten av songen referer til lobotomi.

Andre versjonar 
 Ei konsertutgåve av songen vart gjeven ut på P*U*L*S*E, og er her sungen av David Gilmour. 
 In the Flesh: Live, eit konsertalbum av Waters, innneheld ein versjon av songen i lag med «Eclipse»
 Ein alternativ versjon av songen med ein annan lydmiks vart gjeve ut på samlealbumet Works.

Medverkande
Roger Waters – bassgitar, solovokal, lydbandeffektar
David Gilmour – elektrisk gitar, harmonivokal
Richard Wright – Hammondorgel, VCS3 synthesizer
Nick Mason – trommer, røyrbjøller, lydbandeffektar

med:

Lesley Duncan – korvokal
Doris Troy – korvokal
Barry St. John – korvokal
Liza Strike – korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brain Damage (song)» frå ,  den 5. januar 2007. 

Songar frå 1973
Pink Floyd-songar
Songar skrivne av Roger Waters
Songar produserte av David Gilmour
Songar produserte av Roger Waters
Songar produserte av Richard Wright
Songar produserte av Nick Mason
Songar om Syd Barrett
Songar om sjukdom og lidingar
Eclipse av Pink Floyd

«Eclipse» er ein song av det britiske bandet Pink Floyd på albumet deira The Dark Side of the Moon frå 1973. Songen er laga og sungen av Roger Waters med David Gilmour på harmonivokal.

Komposisjon 
Songen eksploderer rett frå slutten av «Brain Damage». Sjølve songen varer om lag eitt og eit halvt minutt, før hjarteslaga frå byrjinga av albumet avsluttar songen dei siste 40 sekunda. 
 

På enkelte utgåver av albumet kan ein etter 1:35, under Gerry Driscoll sitt taleparti, høyre ein orkesterversjon av The Beatles sin song «Ticket to Ride». Det har lenge vore diskutert om det er ei meining bak dette, men truleg er det berre musikk frå eit nabokontor under innspelinga av intervjuet med Driscoll.

Det fulle svaret som blei gjeve av dørmannen Gerry Driscoll (på spørsmålet «Er det ei mørk side av månen?») var:
«There is no dark side of the moon, really. As a matter of fact, it's all dark. The only thing that makes it look light is the sun.»
Den siste setninga vart derimot tatt bort, truleg for å gje eit større inntrykk på slutten av albumet.

Fakta 
10. mars 2004 vart songen brukt for å vekke Marssonden «Opportunity». Dette er ikkje første gong Pink Floyd har vorte spelt i verdsrommet. Russisk kosmonautar tok med seg ein kassett av Delicate Sound of Thunder med seg i rommet, og Pink Floyd vart då (uoffisielt) det første bandet som vart spelt i verdsrommet.

Songen vart spelt under fyrverkeriseansen under opningsseremonien til sommar-OL 2012 i London, like etter OL-elden var tent.

Andre versjonar 
 Ein konsertversjon av songen er med på P*U*L*S*E, sungen av Gilmour i staden for Waters. 
 Waters har òg gjeve ut ein konsertversjon av songen på In the Flesh: Live i lag med «Brain Damage».
 Ei utgåve av songen med ein annan lydmiks vart gjeve ut på samlealbumet Works.

Medverkande
Roger Waters – bassgitar, solovokal
David Gilmour – elektrisk gitar, korvokal
Richard Wright – Hammondorgel, korvokal
Nick Mason – trommer, bass trommer, lydbandeffektar

med:

Lesley Duncan – korvokal
Doris Troy – korvokal
Barry St. John – korvokal
Liza Strike – korvokal

Merknadar 

Songar frå 1973
Pink Floyd-songar
Songar skrivne av Roger Waters
Songar produserte av David Gilmour
Songar produserte av Roger Waters
Songar produserte av Richard Wright
Songar produserte av Nick Mason
Utviklarplattformen «Eclipse»

Utviklarplattformen «Eclipse» er ein utviklarplattform for programvareutvikling

Heimeside 

 http://www.eclipse.org/
Esbjerg forenede Boldklubber

{{Infoboks fotballag |
lag = Esbjerg fB |
fulltnamn = Esbjerg forenede Boldklubber |
kallenamn =  |
grunnlagd = 1924 |
heimebane = Blue Water Arena,Esbjerg Idrætspark |
kapasitet = 18 000 |
styreleiar = Jørgen L. Jensen |
trenar = Troels Bech|
liga = Superligaen |
anna = 2018/19 </td> Nr. 3 i Superligaen </tr> Heimeside  www.efb.dk |

mønster_va1=_white_stripes | mønster_k1= _whitestripes | mønster_ha1=_white_stripes |
venstrearm1= 2547A1 | kropp1= 2547A1 | høgrearm1= 2547A1 | shorts1= 2547A1 | sokkar1= 2547A1 |
mønster_va2= | mønster_k2= | mønster_ha2= |
venstrearm2= F94B33 | kropp2= F94B33 | høgrearm2= F94B33 | shorts2= 000000 | sokkar2= 000000 |
}}

Esbjerg forenede Boldklubber (EfB) er ein fotballklubb frå Esbjerg i Danmark.

Dansk kultur
Skipingar i 1924
Halvard C. Hanssen

Halvard Conrad Hanssen () i Vegårshei) er ein norsk journalist, kjend som petitskribent i Dagbladet og kåsør i NRK Radio. Hanssen har arbeidd i fleire mediebedrifter, blant anna i Agderposten, NTB, Arbeidernes pressekontor, Aftenposten og NRK Dagsnytt.

Utgjevingar 
 Gift med Lullen. Ex Libris forlag, 1998. Illustrert av Eldar Vågan
 En hel(t) kommunal identitet, artikkel i Hvitt stakitt og fiberoptikk : regionale myter, regional makt. Høyskoleforlaget, 2002.
 Plankeneger Bokbyen forlag 2009.
 HC på Heia og katten. Illustrert av Eldar Vågan. Bokbyen forlag 2009.

Bakgrunnsstoff 
 nrk.no HCs hangover
 dagbladet.no En god latter
 dagbladet.no Agent 096
 dagbladet.no Høyrevind

Hanssen, Halvard C.
Folk frå Vegårshei
Gammalnorsk

Gammalnorsk eller gamalnorsk er språket som vart tala i Noreg frå vikingtida til andre halvdelen av 1300-talet. 

Gamalnorsk utgjer den nest største greina av det språket som vi gjerne kallar klassisk norrønt. Den største greina for dette språket er gamalislandsk, som takk vere sogelitteraturen har ei større overlevert tekstsamling enn den norske. Det finst også ei meir avgrensa tekstsamling for t.d. gamalfærøysk, Grønland-norrønt og Orknøy-norrønt. 

Allereie i gamalnorsk språkperiode har det funnest fleire dialektar i Noreg. Det merker ein når ein studerer tekstene og ortografien på detaljnivå. I lærebøker set ein gjerne opp desse: søraustlandsk, nordaustlandsk, sørvestlandsk, nordvestlandsk, og trøndsk. Det må også ha funnest ei gamalnordnorsk dialekt, som ein veit veldig lite om.

Norrønt
Norsk mellomalder
Katekisme

Ei katekisme (av mellomalderlatin catechismus til gresk katekhismos) er ei kort framstilling av den kristelege truslæra og sedelæra.

Luthers litle katekisme 
Luther var den første som brukte ordet katekisme som boktittel. I 1529 gav han ut både den litle, og den store katekisma. Dei er ikkje utdrag av kvarandre, men to ulike teologiske framstillingar av den kristne trua. Den litle katekisma er skrive til «vanlege prestar og predikantar», men er nok først og fremst tenkt til «husfaren» og hans undervisning av husfolket og borna sine. Katekisma har hatt stor påverknad, både som lærebok i skulen, men også som vedkjenningsskrift.

Den litle katekisma har fem partar:
 den fyrste parten er dei ti bodorda,
 den andre parten er trua,
 den tredje parten er fadervår,
 den fjerde parten er dåpssakramentet,
 den femte parten er nattverdssakramentet.
I tillegg kjem morgon- og kveldbøner, bordbøner og hustavla.

Forklaringa 

Petter Dass skreiv i sine katekismesongar (1698, trykt 1715) ei forklåring til kvart ledd i Luthers katekisme, Forfattet i beqvemme sange. Under pietismen vart Erik Pontoppidan si bok Sandhed til gudfrygtighed (1737), ei katekismeforklåring med spørsmål og svar, mykje brukt i konfirmasjonsundervisninga og kristendomsundevisninga. I 1891 vart Elias Blix si omsetjing av katekisma til landsmål tillaten brukt ved den offentlege religionsundervinsinga i Noreg. Sidan har forklaringa komme i fleire utgåver på norsk.

Katekisma i andre kyrkjer 

Den katolske kyrkja si offisielle katekisme Catechismus Romanus vart skriven for prestar i 1566. Peter den store fekk i 1723 utarbeidd ei russisk-ortodoks katekisme til bruk for ungdommen.

Sjå au 
 Katekismetavle

Kristendom
Isotopisk sporstoff

Isotopiske sporstoff vert i kjemi og biokjemi brukt for å forstå reaksjonar og gjensidige påverknadar. I denne teknikken vert eit eller fleire atom av molekylet ein er interessert i bytta ut med eit atom av same kjemiske stoff, men med forskjellig isotop (ofte radioaktivt, slik som i radioaktive sporstoff). Fordi atomet har like mange proton, vil det kjemisk sett oppføre seg nesten heilt likt som andre atom i samansettinga, og med få unntak vil det ikkje forstyrre reaksjonen. Sidan atomet har forskjellig tal av nøytron, kan ein derimot finne tilbake til det eksakte atomet etter reaksjonen er ferdig. 

Kjernemagnetisk resonans (KMR) brukar vanlegvis denne teknikken for å undersøke mekanismane i kjemiske reaksjonar (i hovudsak prøver ein å finne ut kor atomet hamnar etter reaksjonen). 

I massespektrometri kan ein òg nytte denne teknikken, sidan massespekter med høg nok oppløysing kan skilje mellom dei forskjellige isotopane, basert på skilnaden i masse. 

Autoradiografi av gelé i gelé elektroforese kan òg bruke denne framgongsmåten. Då vert radioaktive isotopar brukt. Strålinga som vert sendt ut frå samansettinga gjev mørkare farge på fotofilm, og ein kan samanlikne denne samansetinga med ein annan prøve frå geléen.

Sjå òg 
 Radionuklide

Fysikalsk kjemi
Biokjemi
Richardsontalet

Richardsontalet (Ri) er eit dimensjonslaust tal kalla opp etter Lewis Fry Richardson. Talte uttrykker forholdet mellom potensiell og kinetisk energi.

der g er tyngdeaksellerasjon, h ein representativ vertikal lengdeskala, og u ein representativ fart. 

I straumar der tettleiksskilnadane er små (Boussinesq approksimasjon), er det vanleg å bruke den reduserte tyngda g’  og ein får då det densimetriske richardsontalet

som ofte vert brukt i atmosfæren eller i havstraumar.

Viss richardsontalet er mykje mindre enn 1, er ikkje oppdrifta viktig for straumen. Viss det er mykje større enn 1 er oppdrifta dominerande (på den måten at der er nok kinetisk energi til å homogenisere væskene). 
Når richardsontalet har storleiksorden lik 1 er straumen sannsynlegvis driven av oppdrift, og energien i straumen kjem frå den potensielle energien som opphavleg er i systemet.

Luftfart 
Innan luftfart er richardsontalet eit grovt mål på luftturbulens. Verdiane er vanlegvis mellom 10 og 0,1 og verdiane under 1 indikerer kraftig turbulens.

Oseanografi 
I oseanografi får richardsontalet ei meir generell form som tar med effekten av lagdeling. Det er eit viktig mål for mekaniske effektar og tettleikseffektar i ei vassøyle. 

der N er Brunt-Väisälä frekvensen.

Richardsontalet definert over er alltid positivt. Ein imaginær verdi av N indikerer ustabile tettleiksgradientar med aktiv konvektiv omvelting. I slike tilfelle gjev ikkje N kvantitativ meining, og storleiken av negative Ri har vanlegvis ikkje interesse. Når Ri er lite (vanlegvis mindre enn 1/4) er fartsskjeret stort nok til at ei væske kan slutte og vere stabil og lagdelt, og ein kan få noko blanding. Når Ri er stort vert turbulens vanlegvis motverka av lagdelinga.

Merknadar 

Dimensjonslause tal
Væskedynamikk
Komplettleiksprinsippet

Komplettleiksprinsippet er den grunnleggjande eigenskapen som skil reelle tal frå rasjonelle tal: Ei kvar ikkje-tom, avgrensa delmengd av dei reelle tala har ei minste, øvre skranke blant dei reelle tala.

Reell analyse
Ordna mengd

Ei ordna mengd er ei mengd der det er definert ein orden.

Ordensteori
Abstrakt algebra
Den apostoliske truvedkjenninga

Den apostoliske truvedkjenninga er ei av vedkjenning av den kristne trua.  Truvedkjenninga skal vere eit konsentrat av undervisninga til apostlane.  Den apostoliske truvedkjenninga fekk si form i det sjette hundreåret, men kan, i ei noko kortare form, følgjast attende til det andre hundreåret etter Kristus.  Truvedkjenninga har tre artiklar: Om Faderen, Sonen og Den heilage ande.

Dei fleste kyrkjer står samla om tre økumeniske truvedkjenningar. Forutan den apostoliske brukast Den nikenske truvedkjenninga og Den athanasianske truvedkjenninga.  I Den norske kyrkja er det den apostoliske som vert mest brukt. Innhaldet i den apostoliske truvedkjeninga er forklåra i Luthers litle katekisme.

Ordlyden i truvedkjenninga finn vi i Gudstenesteboka og i Norsk Salmebok som ein del liturgien i Den norske kyrkja.  I liturgien kallast truvedkjenning gjerne for Credo etter dei latinske innleiingsorda. (Credo er latin for Eg trur.)  Kyrkjelyden syng eller seier fram truvedkjenninga som ein del av gudstenesta.

Kristendom
Truvedkjenningar
Maria Arredondo

Maria Sødal Arredondo () er ein norsk songarinne. Ho har gjeve ut tre album.

Arredondo har også samarbeidd musikalsk med Christian Ingebrigtsen. I Melodi Grand Prix 2010 deltok ho med låten «The touch», skriven av Rolf Løvland.

Diskografi

Album
 2003: Maria Arredondo
 2004: Not Going Under
 2005: Min Jul
 2007: For a Moment
 2009: Familien min

Singlar
 2003: Can let Go
 2003: Just a Little Heartache
 2003: In Love With an Angel
 2003: Hardly Hurts at All
 2003: A Thousand Nights
 2004: Mad Summer
 2004: Burning
 2005: Cross Every River
 2006: On Christmas Day
 2007: Brief And Beautiful

Norske musikarar
Folk frå Vennesla
Norske songarar
Melodi Grand Prix-deltakarar
Saken Ruth Wang

Saken Ruth Wang var ein krimserie som gjekk på NRK i 1976. Dette var den tredje krimserien med etterforskarane Helmer & Sigurdson. Saken Ruth Wang blei skriven av Jon Bing og Tor Åge Bringsværd, og hovudrollene blei spelte av Alf Nordvang og Anders Hatlo.

Bakgrunnsstoff 
 

Helmer & Sigurdson
TV-produksjonar på NRK
Norske miniseriar
Norske krimseriar
Norske fjernsynsseriar frå 1970-åra
Kultur i 1976
Tadsjikisk

Tadsjikisk er det offisielle språket i Tadsjikistan, og vert òg tala i andre delar av Sentral-Asia. Det er eit iransk språk, i den indoeuropeiske språkfamilien, og er nært i slekt med farsi. Dei største skilnadane frå farsi er at tadsjikisk vert skrive med det kyrilliske alfabetet og inneheld mange russiske lånord, som fylgje av lang russisk kulturell dominans i Tadsjikistan. Dei fleste tadsjikisktalande bur i Tadsjikistan, Usbekistan, Afghanistan og Vest-Pakistan.

Indoiranske språk
Språk i Tadsjikistan
Einskildspråk
Váhcanjohka naturreservat

Váhcanjohka naturreservat ligg i Beiarn kommune i Nordland. Naturreservatet ligg ved Kyskmoen på vestsida av Gråtådalen og har et areal på 525 dekar. Reservatet er oppretta for å ta vare eit område med rike skogtypar og stor mangfald i artar.

Bakgrunnsstoff 
 Miljøstatus: Váhcanjohka naturreservat

Naturreservat i Nordland
Beiarn kommune
Bryne ungdomsskule

Bryne ungdomsskule er ein middels stor ungdomsskule i Time kommune i Rogaland.

Skulen ligg i Bryne sentrum, og har om lag 400 elevar frå 8. til 10. klassetrinn.

Kjelder 
 Litt om Bryne ungdomsskule

Ungdomsskular i Rogaland
Time kommune
Olav Skinnes

Olav Skinnes () var ordførar i Krødsherad kommune i 12 år, frå 2003 til 2015. Han representerte Tverrpolitisk Bygdeliste.

Skinnes er skogbrukar og busett på Nedre Skinnes gard.

Kjelder 

Ordførarar i Krødsherad
Erik Lundesgaard

Erik Lundesgaard () er ein norsk forfattar og statsvitar frå Høvik i Bærum. Han gav i 2005 ut boka Skikk og bruk på Cappelen forlag. Erik Lundesgaard skipa i 2006 Lundesgaard forlag som gav ut 5 bøker før det gjekk konkurs i 2008.

Lundesgaard, Erik
Norske forfattarar
Den nikenske truvedkjenninga

Den nikenske truvedkjenninga er ei truvedkjenning frå oldkyrkja som vert brukt ved dåp i Den ortodokse kyrkja og som vert sungen eller lesen i messa i Den katolske kyrkja og ved nattverdgudstenesta i Den anglikanske kyrkja, og i Den guddomlege liturgien i Den ortodokse kyrkja. 
  
I Den norske kyrkja høyrer den nikenske truvedkjenninga saman med den apostoliske truvedkjenninga og Den athanasianske truvedkjenninga til dei sentrale vedkjenningsskriftene.  Etter den gamle liturgien song dei den nikenske truvedkjenninga på versemål i Luther sin salme Vi troe allesammen  paa een Gud, nr 9 i Kingos salmebok, i Norsk Salmebok nr 230: Vi trur på Gud, vår Fader god, omsett av Bernt Støylen.  I 1889 vart vedkjenningssalmen avløyst av den apostoliske truvedkjenninga.  Høgmesseliturgien tillèt likevel at den nikenske truvedkjenninga vert brukt ved særlege høve, og den vert normalt brukt på høgtidsgudstenester i Dnk, men vert også brukt på enkelte andre gudstenester.

Bakgrunn

Den nikenske truvedkjenninga, Symbolum Nicaenum eller Symbolum Nicaeno-Constantinopolitanum skal ha blitt vedteken på kyrkjemøtet i Nikea i 325 som eit svar på striden med presten Arius i Alexandria.  Møtet var samankalla av keisar Konstantin for å få ro i den nyleg etablerte kyrkja.   Til møtet kom det prestar og biskopar frå heile Romarriket, mest frå den austlege delen, og den dåverande paven var ikkje tilstades. Møtet sat samla frå mai til september 325, og vedkjenninga vart der vedteken, mest sansynleg grunna i ei dåpsvedkjenning frå austkyrkja.    Med somme endringar vart Nicenum vedteken på nytt på kyrkjemøtet i Konstantinopel i 381.  I vestkyrkja la dei etter kvart til leddet Filióque i det tredje avsnittet, noko som førte til strid med austkyrkja.

Denne truvedkjenninga gjekk òg under namnet Patrem, av di kyrkjelyden svara med leddet Patrem 
omnipoténtum etter at liturgen hadde innleia med orda Credo in unum Deum.

Tekstgrunnlag
Den norske teksten er henta frå Norsk Salmebok, den latinske er henta frå Den katolske kyrkja si salmebok Lov Herren.  I Den ortodokse kyrkja har dei ikkje med det ordet Filióque i det tredje avsnittet.

Referanser

Truvedkjenningar
Kristendom
Dei ti bodorda

Dei ti bodorda, eller dekalogen av gresk dekalogos, er namn på den lova Moses ifølgje 2. Mosebok, 20. kapittel og 5. Mosebok, 5. kapittel, fekk av Herren på Sinaifjellet. 

Bodorda, som Herren ifølgje 5. Mos. 5,22 tala med høg røyst og skreiv ned på to steintavler, skulle vere vilkår for pakta mellom Herren og folket hans. Steintavlene låg i paktkista i det høgheilage rommet i eit telt dei kalla tabernakelet.

Ulike tolkingar 
Ingen veit korleis bodorda skal ha sett ut på steintavlene, bibelteksten referer orda Moses høyrde på Sinai. I Kyrkja vert formulering og inndeling av bodorda gjort forskjellig. Medan katolske og evangelisk-lutherske kyrkjer bruker inndelinga som er gjeven att ovanfor, følgjer m.a. Den reformerte kyrkja og Adventkyrkja bibelteksten tettare og har eit slikt 2. bod:

Du skal ikkje laga deg noko gudebilete eller noko slag bilete av det som er oppi himmelen eller nedpå jorda eller i vatnet under jorda.

Nummereringa av dei følgjande boda vert då forskyve, og det 9. og 10. bodet vert slegne i saman til eitt.

Mange kyrkjesamfunn vil gje att bodorda meir utfyllande. I det fjerde bodordet vil mange ha med lovnaden - så det må gå det godt, og du får leve lengje i landet. 

I si litle katekisme har Martin Luther gjeve ei forklåring til bodorda. Denne forklåringa vert brukt i kristendomsundervisninga mange i lutherske kyrkjer.

Tekstgrunnlag

Kjelder 
Bibelteksten er henta frå bibelomsetjinga frå 1978, Det norske bibelselskap. 

Kristendom
Jødedom
Oppførselsreglar
Eulerlikningane

Eulerlikningane styrer rørsla til ei kompressibel og ikkje-viskøs væske i væskedynamikken. Likningane er ei enklare form av Navier-Stokeslikningane med null viskositet og varmekonduksjon, men vert vanlegvis skrive slik som her, fordi dei direkte representerer bevaring av masse, rørslemengd og energi. Likningane har fått namn etter Leonhard Euler. I denne artikkelen tenkjer vi oss at den klassiske mekanikken gjeld, sjå relativistiske Eulerlikningar for ein diskusjon av kompressible væsker når farten nærmar seg lysfarten.

På differensial form er likningane: 

der  er den totale energien per volum ( er den indre energien per masse for væska),  er trykket,  er farten til væska og  tettleiken. Den andre likninga inkluderer divergens av ein binær tensor, og er kanskje klårare i indeksnotasjon: 

Merk at likningane over er uttrykt på bevaringsform, sidan denne forma legg vekt på det fysiske opphavet deira (og er den enklaste forma for datasimuleringar av væskedynamikk). Rørslemengdkomponenten i Eulerlikningane vert vanlegvis uttrykt som:

men denne forma skjuler den direkte samanhengen mellom Eulerlikningane og Newton si andre rørslelikning (særleg er det ikkje intuitivt kvifor denne likninga er korrekt og  ikkje er korrekt).

I bevaringsvektorform vert Eulerlikningane

der

Denne forma syner at  er fluksar.

Likninga over representerer altså bevaring av masse, tre komponentar av rørslemengd, og energi. Det er derimot fem likningar og seks ukjende. For å få ei lukka problemstilling må ein bruke tilstandslikninga, og den mest vanlege forma av denne er den ideelle gasslova (t.d. , der ρ er tettleiken, γ er ein adiabatisk indeks, og e den indre energien).

Det ekstra leddet som har med p kan tolkast som det mekaniske arbeidet som eit væskeelement gjer på væskeelementa rundt. Desse ledda vert summert opp til null i ei inkompressibel væske. 

Den meir kjende Bernoullilikninga kan utleiast ved å integrere Eulerlikningane langs ei straumlinje, viss ein set tettleiken til å vere konstant.

Likningar frå væskedynamikk