alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Heidi Tjugum

Heidi Marie Tjugum () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Skoger som vart europameister 1998 og verdsmeister 1999 med Noreg. Ho vann elles OL-sølv 1992 og OL-bronse 2000, to EM-sølv og eitt VM-sølv i tida 1992-2002. Tjugum, som var målvakt, er som klubbspelar best kjend for sine år i Bækkelaget SK og danske Viborg HK.

Karriere

Landslagsspel
Tjugum debuterte på det norske landslaget mot Sør-Korea 18. februar 1992 i Bodø. Hausten det året var ho med som tredjemålvakt då Noreg tok sølv etter finaletap mot nettopp Sør-Korea under Sommar-OL i Barcelona. Ho fekk ikkje plass i VM-troppa 1993, ei heller EM-troppa 1994. Frå 1996 byrja ho å spele ei viktigare rolle på landslaget, og under EM 1996 i Danmark vart ho kåra til beste målvakt i ein meisterskap som endå med finaletap mot vertslandet. Då Noreg tok sin fyrste internasjonale triumf ved Handball-EM 1998 storspelte Tjugum i finalen mot Danmark, ein kamp som enda med 24-16. Året etter gjorde ho solid innsats då Noreg vann VM på heimebane, men det var Cecilie Leganger som vakta målet i finalen mot Frankrike. Tjugum vart kåra til beste målvakt under Sommar-OL 2000, ei turnering der Noreg vann bronse. Ho var korkje med i EM 2000 eller VM 2001, men var fyrstemålvakt då Noreg i 2002 på ny tapte ein EM-finale i Danmark mot vertslandet. Tjugum spelte sin 175. og siste landskamp i 2003.

Klubbspel
Tjugum spelte på Glassverket IF til 1991. Ho melde då overgang til Bækkelaget SK, eit lag ho spelte på til 1997. Etter indre strid i oslolaget, reiste ho til Viborg HK i Danmark, der ho vart verande i seks sesongar. Frå 2003 til -05 spelte Tjugum på Nordstrand IF i Oslo, deretter trente ho Gjøvik/Vardal ei tid, frå 2007 til 2010 var ho målvakt i Storhamar IL.

Merittar
OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark
VM 2003: Nr 6 med Noreg
Vinnar av EHF-pokalen: 1999 for Viborg
Norsk seriemeister: 1992 og 1995 for Bækkelaget (2)
Dansk seriemeister: 1999-2002 for Viborg (4)
Norsk cupmeister: 1991 for Bækkelaget
Finalist i meisterligaen: 2001 med Viborg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heidi Tjugum» frå ,  den 6. august 2016.  
 

Norske handballspelarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Norske deltakarar under sommar-OL 1992
Handballspelarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Folk frå Drammen
Lenvik kyrkje

Lenvik kyrkje er ei krosskyrkje frå 1879 på Bjorelvnes i Senja kommune, Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og har 750 sitjeplassar. Kyrkja er prostikyrkje i Senja prosti.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 
 Lenvik kyrkjelege fellesråd

Kyrkjer i Senja
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Kulturminne i Senja
Kyrkjer i Senja prosti
1879 i Noreg
Trine Haltvik

Trine Haltvik () er ein norsk tidlegare handballspelar og -trenar frå Trondheim. Ho vann EM-gull 1998 og VM-gull 1999 med Noreg, og elles sølvmedaljar OL 1988, VM 1997 og EM 1996, og bronsemedaljar EM 1986 og OL 2000. Haltvik, som var høgre rykkrom-spelar, vann fem seriegull og tre cupmeisterskap med Byåsen IL. I tida 1984-2000 spelte ho 240 landskampar for Noreg og skåra 832 mål.

Landslagsspel
Haltvik debuterte på det norske landslaget mot Sverige 14. september 1984 og spelte sin siste landskamp i OL-bronsefinalen mot Sør-Korea 1. oktober 2000. Ho var med då Noregs handballkvinner fekk sitt internasjonale gjennombrot med bronsemedaljar under Handball-EM 1986 i Nederland, og to år seinare vann sølv under Sommar-OL 1990. Perioden 1991-95 kom ho ikkje med i troppane til dei ulike meisterskapane. Fyrst då Noreg spelte seg til bronsefinale under Sommar-OL 1996, var Haltvik tilbake på laget. I dei nestkomande meisterskapsturneringane var ho ein nøkkelspelar då Noreg tok sølv i EM 1996 og VM 1997, deretter gullmedaljar i EM 1998 og VM 1999, og til sist OL-bronse i 2000. Etter framifrå innsats i EM 1998 vart ho kåra til årets kvinnelege handballspelar av Verdas handballforbund.

Klubbspel
Haltvik vart norsk cupmeister med Byåsen IL tre gongar og seriemeister fem gongar. Ho vart toppskårar i den norske handballserien 1996, 1998 og 1999. Sesongen 1999/2000 spelte ho på spanske Remundas, vende så tilbake til Byåsen. Ho slutta i Byåsen i 2006 og byrja noko seinare som spelande trenar i Selbu IL til 2012.

Merittar
 VM 1986: Bronsemedalje etter 23–19 mot Aust-Tyskland
OL 1988: Sølvmedalje etter 20–23 mot Sør-Korea
 VM 1990: Nr 6 med Noreg
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
 EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
 VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
 EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
Norsk seriemeister: Byåsen IL (5 gongar)
Norsk cupmeister: 1988, 1991 og ?? med Byåsen IL (3 gongar)

Haltvik vart tildelt Olavstatuetten i 1998.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trine Haltvik» frå ,  den 6. august 2016.  
 

Norske handballspelarar
Norske handballtrenarar
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Spelarar i Handball-VM 1986 for kvinner
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1988
Handballspelarar under sommar-OL 1988
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Norske Skal vi danse-deltakarar
Folk frå Trondheim
Tuamotusnipe

 
Tuamotusnipe (Prosobonia parvirostris) er ein liten vadefugl og medlem i snipefamilien,  Scolopacidae. Arten har særs avgrensa utbreiing, han er endemisk til Tuamotu-øyane i Fransk Polynesia, og han er dessutan klassifisert som truga grunna den litle noverande og framleis minkande populasjonen. Han blir nokre gonger plassert i den monotypiske slekta Aechmorhynchus. Eit lokalt namn, tilsynelatande på tuamotuansk, er kivi-kivi.

Skildring 
Den 15-17 cm lange tuamotusnipa er ei lita, kortvenga, spraglete brun snipe med meir eller mindre tverrstripa underside. Det korte skarpe nebbet er litt nedbøygd og liknar nebbet til ein insektetande sporvefugl. Irisen er brun, nebbet er gråsvart og beina og føtene er skittengule til mørk olivengrå; tærne manglar symjehud. 

Det finst to fargevariantar med mellomformer:
Lyse fuglar er medium brune på oversida og kvit under, med lyse tverrstriper eller flekker på brystet og kvitaktige striper på hovudet. Augebrynstripa og haka er òg kvit. Halefjørene er brune med kvite tippar og kvite trekanta markeringar langs ytterkanten av dei ytre fjørene. 
Fjørdrakta åt mørke fuglar har erstatta medium med mørkare brun og kvitt med lys gulbrunt. Flankane er brune, og heile undersida er tungt tverrstripa med brunt.

Hoer og hannar er like, hoene har ein tendens til å vere litt større og bleikare i gjennomsnitt.

Utbreiing 
I tillegg til Tuamotu-øyane i Fransk Polynesia hekkar denne arten på atollane Tenararo, Morane, Reitoru, Tahanea og Raraka.

Økologi og åtferd 
Denne fuglen lever på uforstyrra atollar der dei beitar ved strender og i krattskog, men  er meir sjeldan funnen i Pandanus-kratt. Føda er insekt som maur, dvergsikadar og kvefs, kan òg ta noko vegetasjon.

Lætet er ein mjuk, høg fløyte eller piping, transkribert som meh.

Arten hekkar til ulike tider på dei ulike øyane, vanlegvis mellom april og juni. Reiret er ikkje meir enn ei lita senking i korallfjæra med noko skjelfragment og fôra med gras eller liknande vegetabilske materialar. Kullet er trudd å vere to egg.

Status 

Tuamotusnipa er truga av innførte rotter og av habitatøydelegging forårsaka av utbreiing av kokosplantasjar, og er derfor oppført som truga. Arten hadde tidlegare mykje vidare utbreiing, han overlever no på ei avgrensa mengd av rottefrie atollar. Bestanden vart estimert til 870 individ i 2004 og er minkande.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tuamotu Sandpiper» frå ,  den 7. august 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
Van Gils, J., Wiersma, P., Boesman, P. & Kirwan, G.M. (2016). Tuamotu Sandpiper (Prosobonia parvirostris) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 7. august 2016 
 Bilete av tuamotusnipa 

snipefamilien
Barneskule

Barneskule eller barneskole viser til barnetrinnet av grunnskulen. 

I Noreg omfattar det dei sju første åra i den 10-årige grunnskulen. Dei tre øvste klassetrinna (8.–10. klasse) blir kalla ungdomsskule eller ungdomstrinnet.

Kjelder

 
Barndom
Skular
Utdanning
Grunnskule

Grunnskole eller grunnskule viser til den obligatoriske skulegangen som alle innbyggjarar i særskilde aldersgrupper skal ha. 

I Noreg dekkjer grunnskulen ti år med skule for barn og ungdom mellom 6 og 16 år.
Grunnskulen er delt inn i barnesteget og ungdomssteget. Vidaregåande skule er ikkje del av grunnskulen.

Kjelder

 
Utdanning
Noureddine Morceli

Noureddine Morceli ({{fødd|28. februar|1970|Morceli, 'Noureddine }}) er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå டடChlef-provinsenஞஞ som vart verdsmeister på 1500 meter tre gongar på rad i tida 1991-95 og vart olympisk meister på same disstansen i 1996.

Aktiv
Morceli sette i Sevilla 28. februar 1991 ny verdsrekord innandørs på spesialdistansen 1500 m med tida 3.34,16. Ni dagar etter vann han innandørs-VM på same arenaen. Ved VM i friidrett 1991 i Tokyo var han storfavoritt, og innfridde med meisterskapsrekord og to sekundars margin til andremann. Morceli var også favoritt til å vinne 1500 meter under OL 1992 i Barcelona, men måtte nøye seg med ein sjuandeplass. Nokre veker etter sommarleikane sette han verdsrekord på 1500 meter med tida 3.28,86.

Ved friidretts-VM 1993 i Stuttgart forsvarte Morceli meistertittelen på 1500 meter, og utklassa konkurrentene med ein sluttrunde på 50,6 sekundar. Same sesongen sette han verdsrekord på ei engelsk mil med tida 3.44,39. I 1994 sprang han 3000 meter på 7.25,11, også det verdsrekord. Sommaren 1995 forbetra han Saïd Aouita sin verdsrekord på 2000 meter til 4.47,88, deretter gjorde han den 12. juli i Nice unna sitt livs beste 1500 meter og flytta dermed sin eigen verdsrekord til 3.27,37. Under friidretts-VM i Göteborg vann han sin tredje VM-tittel på rad på 1500 meter, også då på suverent vis.

Under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta var Morceli nok ein gong favoritt til å vinne gull på favorittdistansen. Etter at sterkaste konkurrenten, Hicham El Guerrouj, fall i svingen ein runde før mål, vann Morceli føre spanske Fermín Cacho. Året etter hamna Morceli på fjerdeplassen på 1500 m ved 1997-VM i Aten. Han deltok også i friidretts-VM 1999 i Sevilla, og braut finalen på sisterunden, medan han under OL 2000 i Sydney gav opp i semifinalen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje - 3.32,8, framom Wilfred Kirochi (3.34,8) 
OL 1992 i Barcelona: Nr 7 - 3.41,7
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje - 3.34,3, framom Fermín Cacho(3.35,5)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje - 3.33,7, framom Hicham El Guerrouj (3.35,2)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje - 3.35,7, framom Fermín Cacho (3.36,4)
VM 1997 i Aten: Nr 4 - 3.37,3
VM 1999 i Sevilla: Nr 12
OL 2000 i Sydney: Utslått i semifinalane (nr 24 - 4.00,7)

Kjelder

 
 Denne artikkelen bygger på «Noureddine Morceli» frå ,  den 7. august 2016.''  

Algeriske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Algerie
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Algeriske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Algeriske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Aldersforsking

Aldersforsking eller gerontologi er læra om aldring og aldersknytte endringar i livsprosessane frå mogen alder og til individet døyr. Aldersforsking femnar om disiplinar frå grunnleggjande biologi, klinisk medisin, humaniora og samfunnsvitskap.

Aldersforsking skil seg frå geriatri ved at geriatri handlar om sjukdomar knytte til aldring.

I Noreg er det Norsk Gerontologisk Institutt som står for mykje av aldersforskinga. Norsk Selskap for aldersforskning er eit interesseselskap for feltet.

Kjelder 

 
Aldring
Cdparanoia

cdparanoia er ein CD-rippar for Linux og UNIX, som er laga for å overføra data så feilfritt som muleg frå CD til ei lydfil. cdparanoia er i stand til å kompensera for feiljusterte CD-lesarar. Det er støtte for lydfilformata Wave, AIFF, AIFF-C og raw. 

cdparanoia starta som ein modifikasjon av cdda2wav, i 1994, men utvikla seg snart til eit eige prosjekt. Versjon III kom ut i 1998. Programmet er svært minimalistisk, men det finst fleire grafiske overbygg, som til dømes XCFA, som gjer det lettare å nytta. Slike overbygg legg som oftast òg til meir funksjonalitet, som støtte for fleire filformat.

Digital lyd
Wyomia Tyus

Wyomia Tyus () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Griffin i delstaten Georgia. Ho vann tre olympiske gullmedaljar og eitt sølv på sprintøvingar i 1964-68. Hennar personlege rekordar er 11,08 på 100 m og 23,08 på 200 m, begge frå OL-finalane i 1968.

Tyus deltok i Sommar-OL 1964 i Tokyo, der ho i eit mellomheat med tida 11,2 sekundar tangerte verdsrekorden på 100 meter, tilhøyrande Wilma Rudolph. I finalen vann ho gullmedaljen på tida 11,4, to tidels sekund framom landskvinna Edith McGuire. På avslutningsdagen i leikane fekk ho sølv då ho sprang andreetappen på USA sitt lag i 4 x 100 m stafett, det polske laget vann ganske klart.

I dei neste åra vann ho fleire nasjonale meisterskap på sprintdistansene, og i 1967 sigra ho på 200 meter ved dei panamerikanske leikane i Winnipeg. Under dei olympiske leikane i Mexico-byen hausten 1968 forsvarte ho OL-tittelen på 100 meter med ny verdsrekord i finalen; 11,0. På 200-meteren enda ho på sjetteplass, før ho så som ankerkvinne på det USA-amerikanske laget i 4 x 100 meter stafett passerte målstreken til ny verdsrekord, 42,88 sekundar, etter at Margaret Bailes, Barbara Ferrell og Mildrette Netter hadde lagt grunnlaget for rekorden.
aa

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wyomia Tyus» frå ,  den 8. august 2016.  
 

Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Lesja bygdemuseum

Lesja bygdemuseum er eit lokalt bygdetun på Lesja og ligg like ved Lesja kyrkje. På området er det 13 hus i tillegg til eit nytt administrasjonsbygg.  Det er i dag ein del av Gudbrandsdalsmusea.

Bakgrunnsstoff
 

Museum i Innlandet
Byggverk i Lesja
Kultur i Lesja
Friluftsmuseum i Noreg
Museum skipa i 1950-åra
1958 i Noreg
Skipingar i 1958
Gudbrandsdalsmusea

Gudbrandsdalsmusea AS er ei organisatorisk samling av tidlegare sjølvstendige museum i Gudbrandsdalen. Det har fleire avdelingar i kommunane nord for Lillehammer.

Avdelingar
 Presthaugen - Lom bygdamuseum
 Lom stavkyrkjesenter
 Lesja bygdemuseum
Norsk fjellmuseum
 Einbustugu
 Jutulheimen - Vågå bygdamuseum
 Otta bergverkssenter
 Gudbrandsdal krigsminnesamling
Pilegrimssenter, Dale-Gudbrands gard
Ringebu stavkyrkjeutstilling
Bygningsvernrådgjevar
 Opplandsarkivet, avd. Dombås, Midtdalsarkivet, Vågå og Skjåk
 Folkemusikkarkivet for Nord-Gudbrandsdalen og Sør- og Midt- Gudbrandsdalen

Bakgrunnsstoff
 

Gudbrandsdalen
Museum i Innlandet
Krateret Terby

Terby er eit nedslagskrater nord i Hellasbassenget på Mars. Det har ein diameter på kring 170 kilometer og er namnsett etter den belgiske astronomen Francois J. Terby.

På eit tidspunkt var krateret fylt av avsetjingar - anten frå vind eller vatn - og det er tydelege lagdelingar og terrassar nokre stader i krateret. I krateret finst det òg grøfter som kan ha vore gravne ut av vatn.

Kjelder 
 Traces of the martian past in the Terby crater - ESA

Nedslagskrater på Mars
Bekkasinsniper


Bekkasinsniper (Limnodromus) er ei lita biologisk slekt i snipefamilien, Scolopacidae. Dei tre artane er mellomstore vadefuglar med lange nebb og middels lange bein.

Skildring 
Bekkasinsniper er omtrent like store som ein enkelbekkasin og liknar både bekkasinar og lappspovar i kroppsform, rørsler, og i den raudlege hekkedrakta, men skil seg frå ved dei med monaleg kortare beina. Nebbet til bekkasinsniper er særmerkt langt, tjukkare mot tuppen og nesten umerkeleg nedbøygt. I alle draktene syner dei ei tydeleg augebrynstripe. Dei middels lange beina, som kan virke relativt korte, er grønaktige. I flukta kan ein kvit, avlang oval flekk sjåast på ryggen. Vengene har ein smal kvit bakkant.

Bekkasinsniper hekkar i gras og mosetuer på bakken, aldri langt frå vatn og dei beitar hovudsakleg på sniglar, insekt og andre virvellause dyr som dei lokaliserer med hjelp av dei lange nebba i gjørma i vassmiljøet. Meir sjeldan tar dei òg planteføde.

Artslista
 Kortnebbekkasinsnipe (Limnodromus griseus), hekkefugl med tre underartar i Canada og søraustre Alaska. Denne arten overvintrar i kystområde av det sørlege USA gjennom kystane av Mellom-Amerika og Karibia til Peru og Brasil og kan svært sjeldan observerast som streiffugl i Vest-Europa inkludert Noreg.

 Langnebbekkasinsnipe (Limnodromus scolopaceus), hekkar på tundraen i Nord-Amerika og Nordaust-Sibir, trekkjer vinterstid til det sørlege USA og Mellom-Amerika. Dei blir sjeldan, men regelmessig observert i Vest-Europa. Til dømes blei einslege langnebbekkasinsniper notert totalt 16 gonger i Noreg i perioden 2000-2015. For dei fleste observasjonane handlar det mest om unge fuglar som kjem spesielt i september og oktober til Europa.

 Asiabekkasinsnipe (Limnodromus semipalmatus), hekkar på steppene i sørlege Sibir, Mongolia og Nordaust-Kina, om vinteren trekkjer denne arten til Søraust-Asia, Australia og New Zealand, viktige overvintringsområdene er Delta Banyuasin i Sumatra og Ujung Pangkah på Java.

Dei to amerikanske artane er vanskeleg å skilja frå kvarandre, dei var òg tidlegare trudd å vere same arten. Den tredje arten i slekta, den nokså sjeldne asiabekkasinsnipa, er heller lite kjent.

Alle tre artane er trekkfuglar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Schlammläufer» frå ,  den 9. august 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International (2016) Species factsheet: Limnodromus griseus . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2016
BirdLife International (2016) Species factsheet: Limnodromus scolopaceus . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2016
BirdLife International (2016) Species factsheet: Limnodromus semipalmatus . Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2016

snipefamilien
Fugleslekter
Lesjaverk stasjon

Lesjaverk stasjon er ein jernbanestasjon på Raumabanen. Stasjonen ligg på Lesjaverk i  Lesja kommune i Innlandet. Han vart opna i 1921, tre år før Raumabanen vart ferdig.

Stasjonen ligg 379,89 kilometer frå Oslo sentralstasjon og 633,2 meter over havet og er ikkje lenger betent.

Stasjonsbygninga er teikna av NSB Arkitektkontor ved Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Stasjonene langs Raumabanen på raumabanen.net 

Jarnbanestasjonar i Lesja
Jarnbanestasjonar opna i 1921
Jarnbanestasjonar på Raumabanen
1921 i Noreg
Saïd Aouita

Saïd Aouita () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Kenitra som vart olympisk meister og verdsmeister på 5000 meter, og dessutan tok bronsemedaljar på 800 m og 1500 m i tida 1983-89. Han sette verdsrekordar både på 1500 m og 5000 m.

Aktiv
Aouita vann 1500-meteren ved universiaden 1981 i Bucuresti. Året etter sikra han seg pallplass på både 800 m og 1500 m då Afrika-meisterskapen fann stad i Kairo. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett tok han i 1983 bronsen på 1500 meter. Vinnaren av løpet, briten Steve Cram, var dei neste sesongane hans aller sterkaste konkurrentr på 1500 meter, spesialdistansen til begge. Ved Sommar-OL 1984 i Los Angeles satsa Aouita på 5000 meter, og med sin framifrå spurtstyrke vann han ein overbevisande siger på ny olympisk rekord, 13.05,5.

Året etter sette Aouita ny verdsrekord på 5000 meter med 13.00,4 på Bislett stadion i Oslo den 27. juli 1985. Saman med Steve Cram dominerte han også mellomdistansane, fyrst ved å vere eit halvt skritt bak briten då denne vart fyrstemann under 3.30,0 på 1500 m – 3.29,67 mot 3.29,71. For så, den 23. august, å setje ny verdsrekord med 3.29,46 i Berlin.

Den 27. juli 1987 vart Aouita fyrstemann under 13 minuttar på 5000 meter, under eit stemne i Roma kom han i mål på tida 12.58,3. Seks veker seinare var han tilbake på same arenaen, der han vann VM-gull på same distansen, men i eit langt lågare tempo.

I OL-sesongen 1988 gjorde Aouita unna sitt livs snøggaste 800 meter på 1.43,86, og tok sidan bronsen på distansen under sommarleikane 1988 i Seoul. Han deltok også på 1500 m, men ein skade førte til han kutta ut semifinalen. Tidleg i mars 1989 vann han 3000 m i innadørs-VM i Budapest, og same sommaren vart han den fyrste løparen under 7.30 på same distansen. Verdsrekorden oppnådd i Köln lydde på 7.29,4.

Aouita fekk Bislett-medaljen i 1985. Han la opp i 1991.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje på 1500 m – 3.42,0
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje på 5000 m – 13,05,5, framom Markus Ryffel (13,07,5)
VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 5000 m – 13,26,4, framom Domingos Castro (13.27,5)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje på 800 m – 1.44,06
VM 1991 i Tokyo: Nr 11 på 1500 m – 3.39,4

Kjelder

 
 
Denne artikkelen bygger på «Saïd Aouita» frå ,  den 10. august 2016.  
 

Marokkanske langdistanseløparar
Mellomdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Marokko
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Marokko
Medaljevinnarar under sommar-OL 1984
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1984
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1984
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Vinnarar av Bislett-medaljen
Lesja stasjon

Lesja stasjon er ein jernbanestasjon på Raumabanen. Stasjonen ligg i Lesja i Lesja kommune, Innlandet fylke og vart opna i 1921, tre år før Raumabanen vart ferdig. 

Stasjonen ligg 360,68 kilometer frå Oslo sentralstasjon og 634 meter over havet.

Stasjonsbygninga er teikna av NSB Arkitektkontor ved Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Stasjonene langs Raumabanen på raumabanen.net 

Jarnbanestasjonar i Lesja
Jarnbanestasjonar opna i 1921
1921 i Noreg
Jarnbanestasjonar på Raumabanen