alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Arraba i Galilea

Arraba (arabisk عرّابة, hebraisk עַרָבָּה; òg kalla 'Arrabat al-Battuf) er den fjerde største lokalkommunen og den største arabiske lokalkommunen i Israel. Han ligg i Nedre Galilea i Nord-distriktet, nord for Nasaret og nær Sakhnin og Deir Hanna. Arraba har hatt lokalkommunestatus sidan 1965.

Historie

Antikken
Arraba er identifisert som ein jødisk landsby kalla Arab, på gresk kalla Garaba, som er nemnt i Misjná og Jerusalem-Talmud i kapittel 16.

På 400- eller 500-talet levde kristne her og bygde ei kyrkje med mosaikkgolv og inskripsjonar.

Mellomalderen
I 1250 var han ein av casales (landsbyane)  som høyrte til Den tyske riddarordenen, ein krossfararorden. På 1200-talet vart Arrabah nemnt av den syriske geografen Yaqut al-Hamawi i Mu'jam al-Buldān (1224–1228), som ein «stad i provinsen Acca».

Osmansk tid
Landsbyen  vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina.

Zayadina-folket, ei arabisk, muslimsk stamme, skal ha flytta til Arraba ein gong på midten av 1600-talet. Sjeiken deira fekk seinare kontroll over byen og området rundt, i kamp med drusar-sjeiken Sallama. Sallama og andre drusarar i landsbyar i nærleiken vart sidan øydelagd. Arraba vart heimstaden til Dhaher el-Omar, ein seinare sjeik i Zayadina-stamma. I følgje ei lokal segn søkte han tilflukt der etter å ha drepe ein tyrkisk soldat. Han fekk støtte hos den lokale sjeiken,  Muhammad Nasser, som hjelpte han å kome til fred med ein nabolandsby, noko som førte til ei rekkje felttog der han erobra heile Galilea. Ein bygning som er sagt å vere heimen til el-Omar står framleis.

Staten Israel

I 1948, under Operasjon Hiram (29-31. oktober) overgav byen seg til den israelske hæren. Mange av innbyggjarane flykta, men dei som vart verande, vart ikkje forviste av dei israelske soldatane. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

Idrett
Fotballaget i byen er Ahva Arraba, som i dag spelar i Liga Leumit, det nest øvste nivået i israelsk fotball.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arraba, Galilea» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

  
 

Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Arraba

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Basmat Tab'un

Basmat Tab'un (arabisk بسمة طبعون, hebraisk בּׂסְמַת טִבְעוֹן) (òg kalla Basmat Tivon) er ein beduinsk, arabisk by i Nordern distrikt i Israel. 

Basmat Tab'un fekk status som lokal kommune i 1965. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han eit folketal på 6 300 i 2006, med ein vekstrate på 3,3%. Folkesetnaden er hovudsakleg beduinske muslimar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Basmat Tab'un» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
1965 i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Beit Jann

Beit Jann (arabisk بيت جن, hebraisk בֵּיתּ גַ'ן) er ein drusararlandsby i Har Meron, nord i Israel. Med ei høgd på 940 meter over havet er Beit Jann ein av dei høgastliggande busetnadane i landet. I 2009 hadde han 10 500 innbyggjarar, og innbyggjarar er hovudsakleg drusarar.

Historie
Beit Jann er ein gammal landsby på toppen av ei høgd. Steinar frå gamle bygningar er nytta om att i nyare hus, og det er funne cisterner og graver skoren ut i berget.

Kring 1250 vart Beit Jann nemnt blant casalane til Den tyske riddarordenen, då kalla Beitegen.

I følgje ei lokal seg skal fleire drusarfamiliar har levd i spreidde grupper i åsane nær vasskjelder fram til 1200- eller 1300-talet. To jegerar leitte etter grevlingar, då dei kom over ei hole med ei gammal cisterne fylt med vatn. Dei meinte at dette var ein god stad for ein permanent bustad, og fleire familiar slo seg ned på staden som vart Beit Jann.

Osmansk tid
I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod Bayt Jinn oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka nahiya. Han hadde eit folketal på 102 hushaldningar og 5 ungkarar, alle muslimar. Dei betalte skatt for eit spesielt produkt: dulab harir, enkelte inntekter, geiter og/eller bikubar, olivenoljepresse og/eller ei presse for druesirup.

Den amerikanske bibelforskaren Edward Robinson skildra Beit Jann som ein «stor, velbygd landsby» i 1852, med hus av kalkstein. Det var 260 menn, alle drusarar, i landsbyen.

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Bait Jan eit folketal på 902: 6 muslimar, 1 kristen og 895 drusarar.  I folketeljinga i 1931 hadde Beit Jann 229 hus og eit folketal på 1100 drusarar og éin muslim.

Etter 1948
I september 1991 vart liket av Samir Assad, ein soldat frå Det israelske forsvaret frå Beit Jann, som var halden sidan 1983 av DFLP, gjeve attende til Israel i byte mot medlemmar av DFLP sende i eksil. 

I juli 2006, under den andre Libanonkrigen, vart Beit Jann råka av Katyusha-rakettar avfyrt av Hizbollah.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Beit Jann» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

  
 
 

 

 
 

 
''

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Jann

Kommunar i Israel
Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Bi'ina

Bi'ina eller al-Bi'na er ein arabisk by i Nord distrikt i Israel. Han ligg aust for Akko. I 2003 vart Bi'ina slått saman med Majd al-Krum og Deir al-Asad og danna byen Shaghur, men han fekk attende statusen som lokal kommune i 2008 etter at Shaghur vart oppløyst. Bi'ina har ein hovudsakleg muslimsk folkesetnad med ein liten kristen minoritet.

Historie
Landsbyen vart grunnlagd i krossfarartida og vart verande busett etter at Mamelukk-sultanatet erobra Palestina. Al-Qalqasandi (d. 1418) nemnde staden som «ein landsby i al-Sajur distrikt med eit kloster.» Klosteret vart òg nemnt seinare.
I 1517 vart Bi'ina i lag med resten av Palestina ein del av Det osmanske riket etter at han vart erobra frå mamelukkane.

Den franske forskaren Victor Guérin vitja i 1870-åra, og skreiv at folkesetnaden vart delt mellom drusarar og «skismatiske grekarar.» Han nemnte ein moské og ei gresk kyrkje, som begge var bygd over eldre kyrkjer. 

I folketeljinga i 1931 hadde Bi'ina 133 hus og ein folkesetnad på 441 muslimar og 270 kristne. I 1945 hadde Bi'ina 830 innbyggjarar, all arabarar.

Under Operasjon Hiram, 29-31. oktober 1948, overgav landsbyen seg til den framrykkande israelske hæren. Mange av landsbybuarane flykta nordover, men somme vart verande att, og vart ikkje forviste. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

I 1981 vart det oppretta ein beduin-bydel i landsbyen, busett av medlemmar av Sawaed-stamma frå Rame.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bi'ina» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

 (p. 153)  
   
  (Deir al-Asad: s.  446, Majd al-Kurum: s. 437, 444)
 
 
  
  

  (s.80 -92 )
  (p. 188 no 674; s. 248 no 934; s. 256 no 974; s.  308 no 1175)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bi'na

Kommunar i Israel
Det nordlege distriktet i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Bir al-Maksur

Bir al-Maksur eller Beer el-Maksura (arabisk بئر المكسور, hebraisk בִּיר אל-מַכְּסוּר) er ein arabisk lokal kommune i Israel i Nord distrikt, 15 km nordvest for Nasaret. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 7 000 ved slutten av 2005. Folkesetnaden består utelukkande av beduinar.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bir al-Maksur» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
    (p. 314 )

  (p. 112 )

Bakgrunnsstoff 
 Velkomen til Bir al-Maksura

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Bu'eine Nujeidat

Bu'eine Nujeidat er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel. Han består av to landsbyar, Bu'eine og Nujeidat, som vart slått saman i 1987 og fekk status som lokal kommune i 1996. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) er folketalet 7 900 innbyggjarar (2006) der dei fleste er muslimar. 

Bu'eine var ein palestinsk-arabisk landsby, og namnet kjem frå den nærliggande eldgamle landsbyen Beit Anat. Nujeidat var òg ein palestinsk-arabisk landsby, grunnlagd av soldatar frå Nejd som kom for å kjempe med armeen til Saladin på 1100-talet. Dei var kjend som Arab al-Nujeidat eller «arabarane frå Nejd», og gav namn til landsbyen. 

Bu'eine vart erobra av det israelske forsvaret under den andre delen av Operasjon Dekel, 15-18. juli 1948. Han vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bu'eine Nujeidat» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 s.62
 

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
1987 i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Fabienne Serrat

Fabienne Serrat () er ein fransk tidlegare skirennar frå Le Bourg-d'Oisans i Isère-departementet som i 1974 vart verdsmeister i både storslalåm og i kombinasjonen.

Aktiv
Serrat debuterte i den alpine verdscupen få dagar før jul i 1972. På tampen av debutsesongen kom ho 22. mars 1973 på sigerspallen i verdscupen etter eit slalåmrenn i Heavenly Valley i USA, einast landskvinna Patricia Emonet rann fortare.

Enno 17 år gammal nådde Serrat i 1974-sesongen toppen som skirennar. Ho vann sin fyrste siger i eit verdscuprenn i Bad Gastein i slutten av januar månad. Ni dagar seinare vann ho gullmedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 1974 i St. Moritz. Fine plasseringar i utfor og slalåm, nr 10 og nr 4, førte til at ho også vann gullmedaljen i kombinasjonen. 

Også under alpin-VM 1978 i Garmisch-Partenkirchen sikra Serrat seg medalje i kombinasjonen gjennom sterke plasseringar i enkeltøvingane. Ho fekk då bronsen etter femte- og sjetteplass i høvesvis slalåm og storslalåm.

Serrat vart nummer fire i storslalåm under vinterleikane 1980 i Lake Placid og nummer fem i same øvinga under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. I den olympiske storslalåmen var det landskvinna Perrine Pelen som tok bronsen, ein hundredels sekund føre Serrat på fjerdeplass.

I verdscupen i alpine greiner oppnådde Serrat 36 pallplasseringar, men einast tre gongar stod ho toppen av pallen, siste gongen i desember 1980. Perioden 1973-83 sikra ho seg 13 franske meistertitlar, flest i storslalåm.

Serrat la bort konkurranseskia i 1984. Ho er gift med den sveitsiske alpinisten Peter Lüscher som vann verdscupen i alpine greiner 1979.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Fabienne Serrat» frå ,  den 6. desember 2014.  
 

Franske alpinistar
Franske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Franske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Franske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Daburiyya

Daburiyya (arabisk دبورية, hebraisk דַבּוּרִיָּה) er ein arabisk landsby aust for Nasaret i Nord distrikt i Israel. Daburriya fekk status som lokal kommune i 1961. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå har Daburiyya eit folketal på 8 500.

Daburiyya ligg ved hovudveg 65 ved foten av Tabor i Nedre Galilea, nær området der profetinna Debora vart dømd.

Historie
Daburiyya er identifisert med den bibelske byen Daberath (òg skrive Davrat), som i følgje Josva 21:28 og Krønikebøkene høyrer til Jissakar-stamma, som gav han til levittane. Det greske namnet var Dabráth eller Dabiroth og det latinske namnet var Dabareth. Josefus kalla han Dabritta.

Daburiyya er identifisert som staden Helenopolis i romersk-bysantinsk tid, men Helenopolis vert oftare identifisert som Kafr Kama eller andre byar i området.

Ruinane av ei krossfararkyrkje ligg framleis i Daburiyya (i sentrum av byen).  Daburiyya fall til Saladin i 1187  og ein moské, kanskje bygd over eit gammalt krossfarartårn, har ein inskripsjon over inngangen som seier at han vart bygd i 610 H (1214) av al-Mu'azzam 'Isa som herska over ajjubidane frå Damaskus.

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og var i 1596 oppført i osmanske skattelister som ein del av Tabariyya nahiya under Safad [liwa]] med 40 hushaldningar og 3 ungkarar, alle muslimar. Han betalte skattar av fleire avlingar som kveite og bygg, frukttre, bomull, og geiter og/eller bikubar.

I folketeljinga i 1922 i Palestinamandatet, hadde Dabburieh eit folketal på 602, alle muslimar, som i 1931 hadde auka til 747, med 728 muslimar og 19 kristne.

I 1945 var folketalet 1 290, alle arabarar.

Arkeologi
Arkeologiske utgravingar i landsby i 2004 og 2006 avdekte ruinar av bygningar frå sein romersk og bysantinsk tid, ein mur som truleg var frå midtre bronsealderen eller romartida, potteskar frå jernalderen og hellenistisk tid og andre ting som vinpresser og koppemerke.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daburiyya» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

  p 366
  

 

Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology) s. 131
 
   p,   210 179

   s. 427
TIR: Tsafrir, Y., L Di Segni and J. Green (1994): Tabula Imperium romerski: Iudaea-Paleastina; Eretz Israel i Hellenistisk, romersk and bysantinsk Periods, Jerusalem. 106
Wilson, Charles Williams, ed. (1881, 1884):   Picturesque Palestina, Sinai and Egypt. vol 2 of 4 s. 44

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Dabburiya
Funn frå ei gravgrotte i Daburriya 

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Deir al-Asad

Deir al-Asad (hebraisk דֵיר אֶל-אַסַד; arabisk دير الأسد) er ein arabisk by i Galilea i Israel, nær Karmiel. I 2003 vart kommunen Deir al-Asad slått saman med Majd al-Krum og Bi'ina til byen Shaghur, men då bykommuenn vart oppløyst i 2008 vart kommunen oppretta på ny. I 2011 var folketalet 8 000.

Historie
I krossfarartida var staden ein kristen busetnad, La Bana, med eit kloster kalla opp etter St. Georg i nærleiken. Då Det osmanske riket tok over, vart dei kristne drivne ut av sultan Suleiman I og etterkomarane deira slo seg sidan ned i den nærliggande busetnaden Bi'ina. Landområdet til den opphavleg kristne busetnaden og kloster vart gjeven av sultanen til sjeiken Al-Asad A-Zaffah frå Safed og sistnemnde grunnla den noverande landsbyen. 

Deir al-Asad og den nærliggande Bi'ina var begge busette av drusarar då Victor Guérin vitja staden i 1875, men seint i 1870-åra, hadde dei emigrert til Hauran for å unngå å verte innkalla i den osmanske hæren. I Palestine Exploration Fund sin Survey of Western Palestine (SWP) i 1881 vart Deir al-Asad skildra som ein landsby med 600 muslimar og nokre ruinar av den originale kristne busetnaden.  Han var omgjeven av oliventre og dyrkbar mark, med ei kjelde i nærleiken.

Byen er hovudsakleg busett av familiane Asadi og Dabbah.

I folketeljinga i 1922, utført av Det britiske mandatet, hadde Dair al-Asad eit folketal på 749, alle muslimar.  I folketeljinga i 1931 hadde Deir al-Asad 858 muslimske innbyggjarar som budde i 179 hus. I 1945 hadde Deir el Asad 1 100 innbyggjarar, all klassifisert som arabarar. Dei eigde i alt 8 366 dekar med land, medan 7 dekar var offentleg. 1 322 dekar var plantasjar og irrigerte landområde, der 1 340 vart nytta til korn, medan 38 dekar var utbygd (urbane) område.

Før 1962 var landsbyen Deir al-Asad sjølvforsynt med mat. Det vart produsert nok kjøt, frukt, kveite og grønsaker og overskotet vart seld i Akko eller Nasaret. I 1962 vart landområde i Majd al-Kurum-dalen konfiskert for byprosjektet Karmiel, og landsbyen vart derfor strippa for dei mest frodige områda. Berre åslandet i nord, som hovudsakleg bestod av olivenlundar, vart verande i fred. Dette konfikserte landet ruinerte økonomien i Deir al-Asad. I dag driv berre 10 % av arbeidsstyrken på landområdet, og 80 % pendlar dagleg til fabrikkar i Haifa eller arbeider på jødiske gardar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deir al-Asad» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

  
   (s. 167 - 169 )

  

 

Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)

Bakgrunnsstoff
SWP map III
Velkomen til Dayr al-Asad

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Ein Mahil

Ein Mahil (arabisk عين ماهل, hebraisk עֵין מָהִל) er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel, kring 5 km nord for Nasaret. Han fekk status som lokal kommune i 1964. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde han eit folketal på 10 800 i 2006, med ein vekstrate på 2,2%. Dei flete innbyggjarane i landsbyen er muslimar.

Historie
I 1596 var Ein Mahil oppført i osmanske skatteregister som ein del av Tabariyya nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 28 muslimske hushaldningar, og betalte skatt for kveite, bygg, frukttre, og geiter eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitjein landsbyen i 1875, og skildra 10 fattige bustader, omgjeve av hagar av oliven, fiken og granateple.  I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) han som ein «Steinlandsby, høgtliggande, omgjeve av fiken og oliven og dyrkbar mark. Han var busett av kring 200 muslimar og ligg i nærleiken av nokre fine kjelder.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet, hadde 'Ain Mahel eit folketal på 516, alle muslimar.  Folketalet hadde auka i 1931 til 628, der éin var kristen og resten muslimar, i totalt 109 busette hus.

I 1945 var folketalet 1 040, all arabarar, med 13 390 dekar land, i følgje ei offisiell måling. Av dette var 1 486 dekar for plantasjar og irrigert land, 6 748 for korn, medan 35 dekar var utbygd land.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ein Mahil» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Ayn Mahil

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Fassuta

Fassuta er ein israelsk arabisk by nordvest i Har Meron i Nord distrikt i Israel, sør for den libanesiske grensa. I 2005 var folketalet i Fassuta 2 900.

Historie
Fassuta vart bygd på ruinane av krossfararborga Fassove, som vart bygd på ruinane av Mifshata (Mafsheta), ein jødisk landsby etter øydelegginga av Det andre tempelet i 70 evt.

I 1596 var Fassuta oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 12 muslimske hushaldningar og tre muslimske ungkarar. Han betalte skattar av kveite, bygg, frukttre, og geiter eller bikubar.

I 1881 skildra Conder og Kitchener Fassuta som «ein landsby, bygd av stein, med kring 200 kristne, på ein kam med hagar av fiken, oliven, og dyrkbar mark. Det ligg to cisterner i landsbyen, og ei god vasskjelde i nærleiken.»

Mellom 1922 og 1947 auka folketalet i Fassuta med 120 %. I folketeljinga i 1931 hadde Fassuta og Mansura eit samla folketal på 507 palestinsk kristne og 81 muslimar som budde i 129 hus. 

I 1945 var det samla folketalet i Fassuta, Mansura og Dayr al-Qasi 2 300. Folkesetnaden i Fassuta var halvt muslimsk og halvt kristen. Mot slutten av oktober 1948 vart landsbyen erobra av det israelske forsvaret under Operasjon Hiram. Det meste av den muslimske folkesetnaden flykta eller vart kasta ut, men mange av dei kristne vart verande att. I desember 1949 sette det israelske forsvaret i gang ein plan om å drive ut dei resterande innbyggjarane i Fassuta og fem andre landsbyar, for å skape ein 5-10 km arabar-fri sone lange grensa til Libanon. Denne planen vart stoppa av utanriksdepartementet, som frykta internasjonale reaksjonar. Den arabiske folkesetnaden vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fassuta» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

 s.197, s.222

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Fassuta
SWP map IV

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Arabiske kristne busetnader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Hurfeish

Hurfeish (arabisk حرفيش, hebraisk חֻרְפֵישׁ) er ein drusisk by i Det nordlege distriktet i Israel.

Hurfeish vart kringsett av den israelske hæren under Operasjon Hiram i oktober 1948. Ein plan av det israelske forsvaret om å utvise folkesetnaden i desember 1949, vart stoppa av utanriksdepartementet.

Hurfeish fekk status som lokal kommune i 1967. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han eit folketal på 5 200 i 2006, med ein vekstrate på 1,9%. Dei fleste innbyggjarane er drusarar, med eit lite tal av kristne og muslimar. Mange av innbyggjarane tener som politi eller i det israelske forsvaret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hurfeish» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
From Brasil to Hurfeish: Meet the First Ever drusarar Lone Soldier

Drusarstader i Israel
Kommunar i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Hatzor HaGlilit

Hatzor HaGlilit  (hebraisk חָצוֹר הַגְּלִילִית) er ein by nord i Israel nær Rosh Pina og Safed. I 2008 hadde Hatzor HaGlilhadde eit folketal på 8 700. Han er kalla opp etter den nærliggande bibelske staden Tel Hazor.

Historie
Hatzor var ein kanaanittsk og seinare israelittisk by som høyrte til Naftali-stamma (Josva 19:36) seint i bronse- og tidleg i jernalderen, som vart erobra av den assyriske herskaren Tiglath-Pileser III i 732 fvt. Folkesetnaden vart då deportert medan byen brende til grunnen.

Hatzor HaGlilit vart grunnlagd i 1952–1953 som ein transitleir. Den nye leieren låg på landområdet til den avfolka arabiske landsbyen Mughr al-Khayt, 1 km søraust for landsbyen. Han bestod av to nærliggande transitleirar som først vart kalla «Hatzor A» og Hatzor B», kalla opp etter den bibelske staden Tel Hatzor, og husa emigrantar og flyktningar, hovudsakleg jødar frå Nord-Afrika.

I 1956 fekk Hatzor HaGlilit status som lokal kommune. I 1958 hadde Hatzor HaGlilhadde eit folketal på 4 000 og fekk status som utviklingsby. Dei komande åra fekk byen status som ein tradisjonell jødisk stad og seinare vart det òg oppretta ultraortodokse jødiske bydelar. 

I desember 2011 hadde byen i følgje Statistisk sentralbyrå, 8 705 innbyggjarar.

Landemerker
Ein av dei mest kjende landemerkene i byen er grava til Honi sirkelmakaren, som låg ved grava til dei to barnebarna Abba Hilkiyah og Hanan HaNihba. I følgje ei jødisk segn hadde Honi HaM'agel krafta til å skape regn gjennom bøn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hazor HaGelilit» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

 

Kommunar i Israel
Ortodokse jødiske samfunn
Utviklingsbyar
Busetnader grunnlagde i 1950-åra
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Jødiske pilegrimsstader