alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
There Goes My Everything

«There Goes My Everything» er ein popsong skriven av Dallas Frazier og publisert i 1965. Songen er mest kjend med ein versjon frå 1966 av Jack Greene som låg sju veker på toppen av den amerikanske countrylista og totalt 20 veker på lista. Singelen nådde 65. plassen på Billboard Hot 100. Songen vann òg fleire prisar, mellom anna årets singel og årets song under CMA Awards. I tillegg vann albumet songen kom ut på prisen for årets album, og Greene vann prisen for årets mannlege vokalist. «There Goes My Everything» vert i dag rekna som ein countrystandard og er blitt spelt inn av mange artistar.

Songen
Songen handlar om eit par som går frå kvarandre, men årsak er eit mysterium. Songaren seier han kan høyre ei stemme som kallar han «darling», som verkar urimeleg når eit par kranglar medan dei flyttar frå kvarandre. Songen skildrar kjenslene til songaren, medan kjærasten går frå han. Han forstår kor mykje ho meinte for han no når han mistar ho -  «There goes my reason for living/There goes the one of my dreams/There goes my only possession/There goes my everything».

Lister

Andre versjonar
 I 1967 nådde Engelbert Humperdinck 20. plassen på Billboard Hot 100 med sin versjon og andreplassen på UK Singles Charts.
 I 1971 nådde Elvis Presley topp 10 på countrylista med sin versjon, som vart gjeven ut på albumet Elvis Country (I'm 10,000 Years Old).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «There Goes My Everything» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1965
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Jack Greene-songar
Elvis Presley-songar
Ferlin Husky-songar
Songar skrivne av Dallas Frazier
Songar produserte av Owen Bradley
Engelbert Humperdinck-songar
Ray Price-songar
Loretta Lynn-songar
George Jones-songar
Tammy Wynette-songar
Kitty Wells-songar
Jean Shepard-songar
Dottie West-songar
Patti Page-songar
Billy Vaughn-songar
Hank Snow-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Johnny Paycheck-songar
Anne Murray-songar
Webb Pierce-songar
Don Gibson-songar
Nana Mouskouri-songar
Al Martino-songar
Slim Whitman-songar
Glen Campbell-songar
Roger Whittaker-songar
Floyd Cramer-songar
Christer Sjögren-songar
Vikingarna-songar
Wanda Jackson-songar
I Washed My Hands in Muddy Water

«I Washed My Hands In Muddy Water» er ein song først spelt inn av Stonewall Jackson frå 1965, som nådde åttandeplassen på Hot Country Songs i 1965. Songen er skriven av Cowboy Joe Babcock, og vart òg ein hit for Johnny Rivers i 1966, med ein 19. plass på Billboard Hot 100 chart.

The Spencer Davis Group spelte inn songen for The Second Album. Elvis Presley gav ut songen på albumet Elvis Country (I'm 10,000 Years Old) i 1971.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Washed My Hands In Muddy Water» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Elvis Presley-songar
Johnny Rivers-songar
Stonewall Jackson-songar
Lonnie Mack-songar
Papaya

Papaya (Carica papaya) er ein tropisk treforma plante kjend for papayafrukta.
Han høyrer til den biologiske slekta Carica og familien Caricaceae, som også omfattar fleire andre matplantar. 

Papaya stammar frå Sentral- og nordlege Sør-Amerika. 
Det veks ville papayaplantar i regnskogen i Mexico, men dei er truga av habitattap.
Planten blir dyrka i ei rekkje tropiske område, og veks forvilla i Karibia, Florida og i fleire afrikanske land.
Dei to største produsentlanda av papaya i dag er India og Brasil, som saman står for rundt 57 % av verdsproduksjonen.

Skildring

Papayplanten kan bli 5-10 meter høg. Stammen blir aldri heilt forveda, men held seg urteaktig. 
Planten har som regel berre ein stamme, dersom denne ikkje er blitt kutta.
I toppen sit ein rosett med langskafta, skinande blad med sju flikar. 
Blada er store, med ein diameter på 50-70 cm.

Papayaplantar kan ha ho- eller hannblomar, nokre plantar ber begge deler. Hannblomen er langskafta og hoblomen kortskafta. Blomane er lysegule og sit i lause, skjermaktige standar mellom blada i krona. Fruktene er store og avlange med ei lengd på  15–45 cm. Dei er først grøne i skalet og blir gul eller oransje når dei mognar. Fruktkjøtet er oransjeraudt og frøa er grønsvarte.

Dyrking

Papaya er ein gammal kulturplante som blei dyrka i vekstområdet lenge før europearar kom til staden.

Bruk
Mogen papaya har søtt og velsmakande fruktkjøt. Frukta kan etast åleine eller brukast til is, godteri eller syltetøy.
Grøn papaya kan brukast som grønsak, til dømes i grøn papaya-salat (thai som tam). 
Også blad, blomar og frø kan etast. Blada kan til dømes dampast og etast som spinat. Frøa har ein skarp, krydra smak. 

Tørka saft frå frukta som inneheld papain blir vunne ut gjennom at ein skjer umogna frukter og samlar det som samlar seg i såra. Papain er eit proteindelande enzym og blir mellom anna brukt til å mørna kjøt og som lækjemiddel ved fordøyingsvanskar. Innan industrien blir papain brukt for å hindra krymping av silke og ull.

Bilde

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Melontræ» frå , og «Papaya» frå  den 24. januar 2017.  
Denne artikkelen bygger på «Papaya» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Papaya ved frukt.no

Kulturplantar frå Sør-Amerika
Tropisk frukt
Carica
Carica

Carica er ei biologisk slekt i Caricaceae-familien. Slekta har i dag berre ein nolevande art, papaya (C. papaya). Ei rekkje andre plantar som tidlegare var med i slekta er flytta til Vasconcellea eller andre slekter etter genetiske studiar. Desse omfattar mellom anna kantpapaya eller babaco (tidlegare C. pentagona) og fjellpapaya (tidlegare C. pubescens).

Artar
Carica papaya (Papaya)

Tidlegare artar i slekta
Dei fleste artane som tidlegare var med i Carica er blitt overført til slekta Vasconcellea. Nokre få er blitt overført til Jacaratia og Jarilla, som følgjer:
Carica baccata = Vasconcellea microcarpa subsp. baccata
Carica candamarcensis = Vasconcellea cundinamarcensis 
Carica candicans = Vasconcellea candicans (mito)
Carica caudata = Jarilla heterophylla
Carica cauliflora = Vasconcellea cauliflora
Carica cestriflora = Vasconcellea cundinamarcensis
Carica chilensis = Vasconcellea chilensis
Carica crassipetala = Vasconcellea crassipetala
Carica cundinamarcensis = Vasconcellea cundinamarcensis
Carica dodecaphylla = Jacaratia spinosa
Carica glandulosa = Vasconcellea glandulosa
Carica goudotiana = Vasconcellea goudotiana
Carica heterophylla = Vasconcellea microcarpa subsp. heterophylla
Carica horovitziana = Vasconcellea horovitziana
Carica longiflora = Vasconcellea longiflora
Carica mexicana = Jacaratia mexicana
Carica microcarpa = Vasconcellea microcarpa
Carica monoica = Vasconcellea monoica
Carica nana = Jarilla nana
Carica omnilingua = Vasconcellea omnilingua
Carica palandensis = Vasconcellea palandensis
Carica parviflora = Vasconcellea parviflora
Carica pentagona = Vasconcellea ×heilbornii (babaco)
Carica pubescens = Vasconcellea pubescens (fjellpapaya)
Carica pulchra = Vasconcellea pulchra
Carica quercifolia = Vasconcellea quercifolia
Carica sphaerocarpa = Vasconcellea sphaerocarpa
Carica spinosa = Jacaratia spinosa
Carica sprucei = Vasconcellea sprucei
Carica stipulata = Vasconcellea stipulata
Carica weberbaueri = Vasconcellea weberbaueri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carica» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
Germplasm Resources Information Network: Carica
Germplasm Resources Information Network: Carica species list and synonymy
Aradhya, M. K. et al. (1999). A phylogenetic analysis of the genus Carica L. (Caricaceae) based on restriction fragment length variation in a cpDNA intergenic spacer region. Genet. Resources Crop Evol. 46: 579–586.
Badillo, V. M. (2000). Carica L. vs. Vasconcella St. Hil. (Caricaceae) con la rehabilitacion de este ultimo. Ernstia 10: 74–79.
Van Droogenbroeck, B. et al. (2002). AFLP analysis of genetic relationships among papaya and its wild relatives (Caricaceae) from Ecuador. Theoret. Appl. Genet. 105: 289–297.

Bakgrunnsstoff

Carica i IUCN Red List

Papayafamilien
Papayafamilien

Papayafamilien (Caricaceae) er ein plantefamilie i ordenen Brassicales. 

Han omfattar ca. 35 artar fordelt på seks planteslekter. Medlemmer i familien finst hovudsakleg i tropiske delar av Sentral- og Sør-Amerika og Afrika. Dei er kortliva eviggrøne buskar eller små tre med tjukk stamme og blir typisk 5–10 m høge. Ein art i familien, Vasconcellea horovitziana  er ein lian, og tre artar i slekta Jarilla er urter. Fleire artar har frukter som kan etast av menneske og er ei kjelde til papain. Papaya er ein av plantane i slekta.

Ifølgje molekylær analyse skal familien ha oppstått i Afrika tidleg i kenozoikum for rundt ~66 millionar år sidan (mya). Utbreiinga frå Afrika til Sentral-Amerika fann stad ~35 mya, kanskje via havstraumar frå Kongo-deltaet. Frå Sentral-Amerika nådde familien Sør-Amerika 19-27 mya.

Slekter
Familien er delt inn i 6 slekter og 34-35 artar:
Carica – ein art, Carica papaya (papaya), Amerika
Cylicomorpha – to artar, Afrika
Horovitzia – ein art, Mexico
Jacaratia – åtte artar, Amerika
Jarilla – tre artar, Amerika
Vasconcellea – tjue artar, Amerika

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Caricaceae» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:
Germplasm Resources Information Network: Caricaceae
Ghent University: Cylicomorpha checklist
e-Monograph of Caricaceae

 
Brassicales
Plantefamiliar
Umm Salal

Umm Salal (arabisk أم صلال) er ein kommune i Qatar.

Her finst fleire historiske stader, som Barzantårnet. Det administrative senteret i Umm Salal ligg kring 10 km frå kysten og 15 km nord for Doha, hovudstaden i Qatar.

Kommunen grensar til: 
Al Daayen - aust
Al Rayyan - sør og vest
Al Khawr - nord

Historie

Umm Salal kommune vart grunnlagd i 1972 då alle kommunane i Qatar vart skipa. Rådhuset i Umm Salal vart innvigd 29. november 1974.

Soner i kommunen
Dei følgjande sonane vart oppretta for folketeljinga i 2010:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Umm Salal Municipality» frå ,  den 24. januar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Umm Salal
kommunar i Qatar
Krossblomordenen

Krossblomordenen (Brassicales) er ein biologisk orden av blomsterplantar. Han omfattar fleire plantefamiliar, mellom anna blomkarsefamilien, kapersfamilien, krossblomfamilien, krossblomfamilien og smøraugefamilien.

Fellestrekk for plantar i gruppa er at alle artar inneheld celler med myrosin og derivat av fenylalanin eller tyrosin. Artane inneheld også flavonoid og tannin. Nesten alle plantar som produserer glukosinolat (sennepsoljeglykosid) høyrer til denne ordenen. Blada er spiralstilte. Dei firetalige blomane sit i endestilte klasar.

Familiar  

Ordene omfattar typisk følgjande familiar:
 Akaniaceae - to artar frå Asia og Aust-Australia
 Bataceae – salt-tolerante buskar frå Amerika og Australasia
 Brassicaceae – sennep- og kålfamilien, kan også omfatta Cleomaceae
 Capparaceae – kapersfamilien, stundom inkludert i Brassicaceae
 Caricaceae – papayafamilien
 Cleomaceae
 Emblingiaceae
 Gyrostemonaceae - frå Australia
 Koeberliniaceae - ein tornebuskart frå Mexico og Sørvest-USA
 Limnanthaceae – smøraugefamilien
 Moringaceae – tretten treslag frå Afrika og India
 Pentadiplandraceae - frå Afrika
 Resedaceae – resedafamilien
 Salvadoraceae - tre slekte frå Afrika til Java
 Setchellanthaceae
 Tovariaceae
 Tropaeolaceae – blomkarsefamilien

Kjelder

Søk i Artsdatabanken

Denne artikkelen bygger på «Korsblomstordenen» frå , og «Brassicales» frå  den 24. januar 2017.  
 

 
Dekkfrøplantar
Paraheksyl

Paraheksyl er ein syntetisk homolog av tetrahydrocannabinol (THC), framstilt i 1949 under eit forsøk på å gjera greie for strukturen til Δ-THC, eit av verkestoffa i rusmiddelet cannabis. Stoffet har kjemisk formel CHO.

Paraheksyl liknar THC både når det kjem til struktur og verkemåte, men skil seg frå stoffet ved plasseringa av dobbelbindinga og lengda på 3-pentylkjeda, som har ei CH-gruppe festa til n-heksylet. Paraheksyl har agonistisk effekt på dyr, noko som er typisk for cannabis. Stoffet har eit noko høgare oralt biotilgjenge enn THC, men er elles nokså likt. Stoffet verkar truleg som ein CB-agonist, liksom THC, men dette er ikkje enno stadfesta med forsking.

Paraheksyl blei gjort ulovleg gjennom ein FN-konvensjon i 1971 på grunnlag av strukturelle og funksjonelle likskapar med THC. Trass dette har ein aldri vitna stoffet i rekreasjonsbruk eller ulovleg handel. Paraheksyl er ført opp under  i Konvensjonen om psykotrope stoff av 1971, utarbeidd av SN, som eit stoff utan medisinske bruksområde. Noreg tiltredde konvensjonen ved kongeleg resolusjon av 6. juni 1975, og konvensjonen trådde i kraft 16. august året etter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Parahexyl» frå ,  den 24. januar 2017.  
 

Benzokromen 
Cannabinoid
Fenol
Lækjemiddel førebels ikkje tilordna ATC-kode
Ingvar Bakken

Ingvar Henry Bakken () var ein norsk politikar frå Øymark i Østfold. Han representerte Østfold fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1958 til han døydde i 1982.

Bakken var son til ein småbrukar og skogsarbeidar i Øymark. Til liks med far sin arbeidde han i skogen og var tømmerfløytar, og han tok også over småbruket. Frå 1953 var han i tillegg tømmermålar.

Bakken var ordførar i Øymark herad frå 1947 til 1963. Etter at Øymark vart ein del av nye Marker kommune, var han ordførar i storkommunen den fyrste fireårsbolken; 1964–67. Frå 1945 til han døydde hadde han ei mengd styreverv, både i offentleg og privat verksemd.

Etter å ha vore vararepresentant til Tinget i perioden 1954–57, hadde Bakken fast plass på Stortinget frå 1958 til han døydde i 1982. Dei fyrste fire sesjonane var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomitéen, og dei neste fire i Kommunalkomitéen. Frå 1965 til -69 hadde han plass i Samferdslekomitéen, deretter var han med i Landbrukskomitéen i åtte sesjonar. Her var sekretær til mars 1971, etter at Trygve Bratteli samstindes tok over som regjeringssjef var Bakken nestformann i same komiteen. Perioden 1973-77 var han atter sekretær i Landbrukskomiteen, medan han i tida 1977-81 var formann i same. Hausten 1981 fekk han plass i Justiskomitéen og var medlem i den komiteen til han døydde i juni 1982.

Bakken var formann 1973-82 i Arbeidarpartiet sitt jordbruksutval og 1975-82 medlem i sentralstyret til partiet.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Ordførarar i Øymark
Ordførarar i Marker
Ap-ordførarar i Østfold
Folk frå Marker
Inge Einarsen Bartnes

Inge Einarsen Bartnes () var ein gardbrukar og politikar frå Beitstad i Nord-Trøndelag. Han var stortingsrepresentant frå Nord-Trøndelag i tida 1954-73, vald for Senterpartiet. Lars Petter Bartnes er soneson hans.

Bartnes gjekk 1928/29 Torhus folkehøgskole og 1930-32 Mære landbruksskole. Han var også på studiereiser til Sør-Amerika, Australia, Japan og Canada.

Frå 1935 til -43 var Bartnes forretningsførar i Beitstad telefonsamlag, og åra 1939-41 tilsett ved Beitstad heradskontor. Han overtok i 1942 farsgarden Øvre Beitstad og dreiv denne til 1971. Elles var han forretningsførar 1941-54 i Beitstad branntrygdelag.

Bartnes var medlem av Beitstad formannskap 1945–47 og varaordførar 1947–54. Nær samtidig skjøtta han arbeidet som fylkessekretær i Nord-Trøndelag Bondeparti. Frå 1946 til -73 var han  sentralstyremedlem i Bondepartiet/Senterpartiet, og i partiet sitt forsvarsutval perioden 1964–1973. Bartnes representerte Nord-Trøndelag på Stortinget i fem etterfølgjande periodar frå nyår 1954. I den fyrste fireårsbolken hadde han sete i Protokollkomiteen, frå 1958 til han forlet Tinget i 1973 var han med i Militærkomiteen/Forsvarskomiteen, som sekretær 1958-65 og 1969-73.

Gjennom åra hadde Bartnes ei mengd styreverv. Mellom anna var han styreformann 1951-57 i Trønderavisa og 1968-83 i Statens Kornforretning.

Bartnes vart i 1982 tildelt St. Olavs Orden for sitt samfunnsengasjement.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Folk frå Steinkjer
Naftoylindol

Naftoylindolar‎ er ein klasse syntetiske cannabinoid.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Naphthoylindole» frå ,  den 24. januar 2017.
Dagfred Berstad

Dagfred Berstad () er ein norsk lærar. Han er frå Ervik i Selje kommune. Han gjekk på Firda off. Realskule og Eid Gymnas, og studerte litteratur og språk ved universiteta i Bergen og Trondheim. Sidan 1976 har han vore lærar på Stadlandet og i Ervik.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval 
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Selje
Emblingia calceoliflora

Emblingia calceoliflora er den einaste arten i den monotypiske planteslekta Emblingia, som er den einaste slekta i familien Emblingiaceae i krossblomordenen (Brassicales). Planten kjem frå Vest-Australia, der han er endemisk. Planten er ikkje rekna som truga.

Planten er ein fleirårig, krypande halvbusk med grove hår. Enkle blad sit på stilkar. Blomane sit kvar for seg ved bladfeste og kan vera kvite, kremfarga, gule, grøne eller rosa. Planten blomstrar frå august til november.
Blomane er zygomorfe (har berre eitt symmetriplan) og heng opp ned. Dei har samanvaksne begerblad og to kronblad.
Frøet har ei kjøtfull frøkappe.

Taksonomi
Slekta og arten blei først skildra botanisk av Ferdinand von Mueller i 1861 I Fragmenta Phytographiae Australiae. Skildringa bygde på plantar sannka i Murchison i Vest-Australia av Pemberton Walcott og Augustus Frederick Oldfield.

Plasseringa av slekta i ein familie har vore rekna som problematisk; ho har til ulike tider vore plassert i Capparaceae, Sapindaceae, Goodeniaceae og, i Cronquist-systemet, i Polygalaceae. I 1965 laga Herbert Kenneth Airy Shaw familien Emblingiaceae for slekta, og denne familien er brukt for slekta i APG II, Dahlgren, Reveal, Stevens, Takhtajan og Thorne-systemet. Molekylær analyse har bekrefta plasseringa av slekta i krossblomordenen (Brassicales).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emblingia calceoliflora» frå , og «Emblingia» frå  den 25. januar 2017.

Bakgrunnsstoff
  

Brassicales
Plantar i Australia
Erling Engan

Erling Engan () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Saltdal. Han var stortingsrepresentant frå Nordland og Bondepartiet/Senterpartiet frå 1954 til 1973.

Engan gjekk både trearbeidarskule og folkehøgskule i ungdomsåra, før han avslutta utdanninga med landbruksskule i 1936. Han tok i 1938 over farsgarden Engan, og arbeidde elles for Redningsselskapet som fylkessekretær  i Nordland i tida 1939-47 og for forsikringsselskapet Brage frå 1947 til 1954.

Frå 1951 til 1979 var Engan formannskapsmedlem i Saltdal herad. Periodane 1951-54 og 1958-73 var han medlem av landsstyret i Senterpartiet. Hausten 1953 vart han vald til å representerte Nordland fylke på Stortinget, og seinare attvald fire gongar. På Tinget var Engan medlem i Administrasjonskomiteen dei fyrste fire sesjonane, sidan var han sekretær i Sjøfarts- og fiskerikomiteen frå 1958 til -65 og deretter hadde han i åtte sesjonar sete i Samferdslekomiteen, perioden 1969-73 var han nestformann i komiteen. I si siste periode på Stortinget var han også nestformann i Senterpartiet sitt gruppestyre.

Engan fekk Kongens fortjenstmedalje i gull i 1980.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Folk frå Saltdal
Gunnar Hellesen

Gunnar Fredrik Hellesen () var ein norsk næringslivsleiar og politikar frå Haugesund. Han var stortingsrepresentant 1961-69 for partiet Høgre, forsvarsminister 1970-71 i Borten-regjeringa og fylkesmann i Rogaland 1968-73.

Hellesen var son til ein skipskaptein. Etter å ha gått både mellomskule og handelsskule arbeidde han som kontorist i forsikringsbransjen i tida 1929-35. Frå 1936 til -40 var han reiseinspektør i Haugesund Sjøforsikringsselskap. I august 1940 vart Hellesen arrestert for motstandsverksemd mot den tyske okkupanten i Noreg. Han vart dømd til døden, men gjeven nåde og sat sidan fengsla i Hamburg til 1945.

I 1945 tok Hellesen til som akkvisisjonssjef i Haugesund Sjøforsikringsselskap, ei stilling han hadde til han i 1959 fekk jobben som soussjef i selskapet.

Hellesen var medlem av Haugesund bystyre 1945–1963, og ordførar byen i 1955 og 1958-59. Perioden 1958-62 var han medlem av Høgre sitt landsstyre. Hausten 1961 vart han vald inn på Stortinget frå Rogaland og var dei neste åtte sesjonane med i Finans- og tollkomitéen, bolken 1965-69 som formann i komiteen.

I 1968 utnemnde Borten-regjeringa Hellesen til fylkesmann i Rogaland, eit embete han aksla då stortingsperioden gjekk ut hausten 1969. Allereie året etter tok han over som sjef i Forsvarsdepartementet i same Borten-regjeringa, ein posisjon han hadde frå 5. juni 1970 til regjeringa gjekk av 17. mars 1971. Han slutta som fylkesmann i 1973 og vart banksjef i Den norske Creditbank si avdeling i Haugesund, ei stilling han hadde til 1980.

Hellesen var frå 1979 kommandør av St. Olavs Orden.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Norske forsvarsministrar
Folk frå Haugesund
Magne V. Kristiansen

Magne V. Kristiansen () er ein norsk lærar og kunstnar. Han er frå Stryn. Kristiansen arbeider med biletskaping i olje og ulike illustrasjonsteknikkar, og han har sidan 1993 drive kunstverksemda Ad Fontes Kunst og Illustrasjon. Kristiansen har delteke på mange utstillingar både lokalt og regionalt, og illustrert fleire bøker.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Selja forlag

Bakgrunnsstoff
 Ad Fontes Kunst og Illustrasjon
 Om Magne V. Kristiansen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Stryn
Sigbjørn Hjelle

Sigbjørn Hjelle () er ein norsk lærar. Han er frå Selje. Hjelle har vore lærar ved Selje skule 1969-2006, inspektør og lærar på Stadlandet skule 2006-2012. Han er svært interessert i lokalhistorie og fotografering.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Selje
Avraam Papadopoulos

Avraam Papadopoulos () er ein gresk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Greske fotballspelarar
Folk frå Melbourne
Johnny Leoni

Johnny Leoni () er ein sveitsisk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Sveitsiske fotballspelarar
Besart Abdurahimi

Besart Abdurahimi () er ein makedonsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Makedonske fotballspelarar
Folk frå Zagreb
Eduardo Aranda

Eduardo Aranda () er ein paraguayansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Paraguayanske fotballspelarar
Billy Celeski

Billy Celeski () er ein makedonsk-australsk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Australske fotballspelarar
Nguyễn Công Phượng

Nguyễn Công Phượng () er ein vietnamesisk fotballspelar. Han spelar på Det vietnamesiske herrelandslaget i fotball og på det vietnameiske klubblaget TP Hồ Chí Minh.

Statistikk

Kjelder

National Football Teams

Vietnamesiske fotballspelarar
Sigurd Vengen

Sigurd Vengen () er ein norsk prest. Han er frå Selje. Vengen vart Cand.theol. 1976. Han har vore akademilektor ved NLA, Bergen, prost i Sunnfjord prosti og sokneprest i Førde frå 1992. Frå 2005-2007 var han prost i Midhordland prosti. Han vart i 2007 tilsett som prostiprest i Nordfjord prosti kor han var fram til 2015.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder

 Selja forlag
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Norske sakprosaforfattarar
Norske prestar
Forfattarar frå Selje
Forfattarar frå Førde