alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Prydzbukta

Prydzbukta er ei djup bukt i Antarktis mellom Lars Christensen Kyst og Ingrid Christensen Kyst. Delar av bukta vart observert i januar og februar 1931 av norske kvalbåtar og British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE). Ho vart utforska i februar 1935 av den norske kvalfangaren Klarius Mikkelsen på «Thorshavn», og vart kartlagd i stor detalj frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936-37. Bukta er kalla opp etter Olaf Prydz, leiar av Hvalfangernes Assuranceforening i Sandefjord i Noreg.

Den russiske Progress-stasjonen ligg ved Prydzbukta ved Larsemannfjella oase.

Den kinesiske Zhongshan-stasjonen ligg ved Prydzbukta ved Larsemannfjella oase.

Lambertbreen munnar ut i Lambert Graben og Amery isbrem på sørvestsida av Prydzbukta.

Kjelder

Bukter i Princess Elizabeth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Beeston Regis

Beeston Regis er ein landsby og eit verdsleg sokn i Norfolk. Han omkring 36,2 km nord for Norwich, og omtrent 5 km vest for Cromer.  Ved folketeljinga i 2001 hadde byen 1 091 innbyggjarar. Blant landsbyar og småbyar i nærleiken finn ein West Runton, East Runton, Felbrigg, West Beckham og Sheringham.

Historie
Beeston Regis er nemnd i Domesday Book (1086) som både Besetune og Besetuna.

Saint Mary's Priory
Klosteret vigd til Jomfru Maria, vart rive under oppløysinga av klostervesenet i England under Henrik VIII; berre ruinar er att.

Landsbyar i Norfolk
«Thala Dan»

«Thala Dan» var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn. 

«Thala Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark. 

Sjølv om skipet var godt utrusta for istilhøva i polare strok, var det ikkje verna mot menneskeleg feil, og 16. januar 1959 gjekk skipet på land utanfor Davis Station. Det vart slått hol i skroget og olje lak ut i sjøen. Dette hadde ein rar effekt på pingvinane like ved som byrja å stupte ut av vatnet og ned i olje som om dei trudde det var isflak. Mannskapet klarte å stoppe lekkasjen på eiga hans og kom seg inn til Davis Station for reparasjonar. 

Skipet var i drift for Australia frå 1957 til 1982, og vart nytta til å sende forsyningar til dei australske basane ved Macquarieøya, Mawson-stasjonen, Davis-stasjonen, Wilkes-stasjonen og Casey-stasjonen i tillegg til enkelte turar til Heardøya, den russiske Mirny-stasjonen, den franske Dumont d'Urville-stasjonen og andre oppdrag. 

I 1982 vart «Thala Dan» seld til den brasilske marinen, som kalla ho «Barao de Teffé» og nytta ho til ekspedisjonar i Antarktis fram til 2002. I lag med to andre Lauritzen-skip («Kista Dan» og «Nella Dan»), vart ho avbilda på eit frimerke frå Australsk Antarktis i 2003.

I 2007 vart det rapportert om at den tidlegare M.V. «Thala Dan» venta på å bli opphogd i Rio de Janeiro. Etter at eit mislukka australsk forsøk på kjøpe «Thala Dan» og gjere ho om til museumskip, vart ho opphogd i Rio de Janeiro i oktober 2007.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Thala Dan» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

«Thala Dan» på Australian Antarctic Division 

Danske isbrytarar
Skip frå 1957
Skip sluttsegla i 2007
Australia og Antarktis
«Magga Dan»

«Magga Dan» var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn. 

«Magga Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark. «Magga Dan» hadde ein marsjfart på 12 knop med opp mot 35 passasjerar. Både Magga og Thala Dan var utrusta med iskniv og ekstra vern på ror og propell. 

Den første kvinna som reiste med Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) reiste med «Magga Dan» i 1961. Dette var Nel Law, kona til Phil Law, som då var direktør i Antarctic Division, og det var noko kontroversielt at ho hadde fått godkjenning av den australske utanriksministeren til å vere med på denne reisa. «Magga Dan» var i drift for ANARE frå 1959 til 1961. 

I 1969 segla skipet under norsk flagg som M/S «S Nicolau» og i 1972 vart skipet seld til Somalia og omdøypt til M/S «Sierra» før det i 1976 vart seld attende til Noreg og fekk det nye namnet M/S «Calulo». I 1981 vart skipet seld på ny og fekk namnet M/S «Bouvet». Skipet kom til Vrengen i september 1983 og vart lagt i opplag. I oktober 1984 vart det slept til Gent for opphogging.

Kjelder

«Magga Dan» på Australian Antarctic Division 

Danske isbrytarar
Skip frå 1956
Skip sluttsegla i 1984
Australia og Antarktis
«Nella Dan»

«Nella Dan» var ein dansk isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis og vart nesten synonym med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions).

Teneste 
Skipet vart bestilt av Lauritzen med mange ønske frå Australian Antarctic Division. Skipet vart kalla opp etter Nel Law, kona til direktøren i AAD, Phillip Law. 

Det vart bygt av Aarlborg Værft i 1961 og vart utrusta på same vis som systerskipa «Thala Dan», «Kista Dan» og «Magga Dan». Det var ein isbrytar utstyr med isfinner kring propellen og iskniv, men det hadde i tillegg dobbeltskrog i maskinrommet og delar av lasterommet. Ein kunne nå utkikkstønna via ein stige inne i masta. Då skipet vart bygt vart det rekna for å setje standarden for polarfartøy.

«Nella Dan» segla til Antarktis kvart år med ANARE frå 1962 til 1987, og det er dermed det skipet som har vore lengst i antarktis teneste.

«Nella Dan» fraus fast i isen i 1985 og låg fast i sju veker før dei kom seg laus. Skipet forliste den 3. desember 1987 under eit uvêr ved Macquarie Island. Skipet gjekk på grunn berre nokre meter frå øya. Det var så pass hardt skadt at det vart drege til havs og søkkt den 24. desember 1987.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nella Dan» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
«Magga Dan» på Australian Antarctic Division 

Danske isbrytarar
Australske skip
Skip frå 1961
Forlis i 1987
Forlis i Australia
Australia og Antarktis
Forlis i Stillehavet
Ranvik i Princess Elizabeth Land

Ranvik er ei open bukt som ligg sør for Rauer søraust i Prydzbukta. Ho vart oppdaga og kartlagd i februar 1935 av ein norsk ekspedisjon leia av kaptein Klarius Mikkelsen på «Thorshavn». Ho er kalla opp etter eigedomen til Lars Christensen, som finansierte ekspedisjonen, som ligg inst i Ranvik i Noreg.

Kjelder

Bukter i Princess Elizabeth Land
Taynaya Bay

Taynaya Bay er ei bukt som er nesten heilt lukka utanom ei lita opning på nordsida, som ligg i den nordlege delen av Langneset i Vestfold Hills. Vika vart fotografert av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37), men vart kartlagd på dei påfølgjande karta som ein innsjø. John Roscoe studerte flyfoto i 1952 teken av Operasjon Highjump (1946–47) og synte at det var ei bukt med utløp mot nord. Ho vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1954–58) og Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956), som gav ho namnet Bukhta Tajnaja (Løyndomsbukta).

Bukter i Princess Elizabeth Land
Trynevika

Trynevika er ei bukt i nordaustenden av Vestfold Hills i Antarktis. Ho ligg mellom Trynøyane og kysten. Bukta vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37), og namngjeven av dei.

Kjelder

Bukter i Princess Elizabeth Land
Farr Bay

Farr Bay er ei bukt på kysten av Antarktis, som ligg like aust for Helenbreen. Ho vart oppdaga i november 1912 av den vestlege arbeidsgruppa i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson. I somme tidlege rapportar vart vika kalla «Depot Bay». Ho vart seinare namngjeven av Mawson etter dr. C.C. Farr i New Zealand, eit ekspedisjonsmedlem rådgjevande komite.

Kjelder 

Bukter i Queen Mary Land
Lednikov Bay

Lednikov Bay er ei lita bukt like vest for McDonald Bay på kysten av Antarktis. Bukta vart kartlagd i 1955 frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956 og kalla «Bukhta Lednikovaja» (Brebukta), truleg av plasseringa ved enden av ein liten isbrear.
 

Bukter i Queen Mary Land
McDonald Bay

McDonald Bay er ei open bukt i Davishavet mellom Adams Island og Haswell Islands, som ligg like vest for Mabus Point på kysten av Antarktis. Ho vart kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (AAE) under Douglas Mawson, 1911-14. Ho vart namngjeven av the Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiseren Edwin A. McDonald i US Navy som var kommandør på USS «Burton Island», flaggskipet av to isbrytarar som støtta U.S. Navy (USN) Operasjon Windmill som opppretta astronomiske stasjonar langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast sommaren 1947-48.

Bukter i Queen Mary Land
Bay of Winds

Bay of Winds er ei bukt mellom Cape Dovers og Avalanche Rocks i Antarktis. Ho vart oppdaga av Western Base Party i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen, 1911–14, under Mawson, som namngav ho på grunn av nesten konstant utstrøyming av kaldluft frå platået og ut i bukta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bay of Winds» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Bukter i Queen Mary Land
Wright Bay

Wright Bay er ei lita bukt mellom vestsida av Helen bretunge og fastlandet. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav ho etter Charles S. Wright frå Terra Nova-ekspedisjonen til Scott (1910–13).

Bukter i Queen Mary Land
Nils Gulliksen Berg

Nils Gulliksen Berg () var ein norsk kartmålar, sakførar, politimann og stortingsmann frå Øvre Sandsvær i Buskerud. På Stortinget representerte han partiet Venstre.

Berg var son til ein arbeidar. Sjølv gjekk han 1871-73 underoffiserskulen i Kristiania, samstundes gjekk han på ein teikneskule. Tida 1874-84 arbeidde han på 'Det private oppmålingskontor' i hovudstaden. Han vart student i 1881 og cand. jur. i 1885. Frå 1885 til 1903 var han sakførar i Holmestrand, der han åra 1889-96 også var byingeniør. Ved sidan av var han 1891-93 redaktør av avisa Luren. Berg var med å stifte Holmestrand og Oplands Aktiebank, der han vart styreformann. Åra 1894-1901 var han medlem av bystyret. Frå 1903 til 1922 var han politimeister på Kongsberg. I 1909 vart han vald til leiar av landsforeininga til politimeistrane i Noreg, ein posisjon han hadde til 1922.

Berg var ved fleire høve leiar av ulike anleggsstyre, både under si tid i Holmestrand og på Kongsberg. Han leia utbygginga va telefonanlegget til Holmestrand og omland i 1889-90 og han leia bygginga av elektrisitetsverk for Kongsberg i tida 1911-22. Dessutan var han medlem av anleggsstyret for jarnbanen Holmestrand-Hvittingfoss.

Berg var Kongsberg og Hønefoss sin representant på Stortinget 1913-15. Han var då nestformann i Protokollkomiteen, dessutan var han med i reguleringskomiteen. Perioden 1916-18 representerte han dei same to byane og i tillegg Notodden. Han var i 1916 nestformann i Gasje- og pensjonskomiteen, dei to siste sesjonane var han medlem av Justiskomite nr 2.

Han døydde i heimen sin på Kongsberg i 1926.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Kongsberg
Oddmund Vik

Oddmund Jakobsson Vik () var ein norsk skulemann, redaktør, forfattar, stortingsmann, fylkesmann og statsråd frå Øystese i Hordaland. På Stortinget representerte han Venstre.

Liv og arbeid

Vik var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Stord seminar i 1877. Deretter heldt han folkehøgskule i heimbygda, før han i 1878 var huslærar i Sund og 1878-79 lærar ved Sagatun Folkehøyskole. Åra 1879-84 var han lærar ved Viggo Ullmann sin ambulerande folkehøgskule i Aust-Agder og Telemark, bortsett frå vinteren 1882-83 då han var ved Askov Folkehøyskole i Danmark. Frå 1884 til -88 dreiv han sin eigen folkehøgskule i Andebu i Vestfold. I 1888 vart han redaktør av Rogaland Folkeblad. Året etter skifta avisa namn til Stavanger Avis, Vik vart redaktør i denne i 1890. Han slutta som redaktør i 1907, då han vart forretningsførar for Stavanger Elektrisitetsverk. I 1914 vart han utnemnd til amtmann i Romsdals amt. Bortsett frå vel eitt år, 1916-17, då han var provianteringsminister, var Vik fylkesmann i Møre fylke fram til 1928. På Møre spela han ei sentral rolle i skipinga av Møre Fylkes Rutebåtar, det seinare Møre og Romsdal Fylkesbåtar, og for utviklinga av denne kommunikasjonsnerven i fjordfylket. Vik var og sentral i utvikling av det viktige kraftselskapet Tafjord Kraft.

Vik skreiv i 1885 artikkelen «Fra Ekserserpladsen Tvildemoen», som han fekk på trykk i Dagbladet. For denne artikkelen vart han klandra for oppvigleri, bak klaga stod dåverande premierløytnant Jens Bratlie, den seinare statsministeren. Vik vart stilt for krigsrett og 1. oktober 1885 dømd til 40 dagars fengsel, forsvaren hans var ein annan seinare statsminister, Christian Michelsen. Sommaren 1886 stadfesta Høgsterett dommen og dømde Vik i tillegg å dekke sakskostnader, kr 400. I desember same året vart straffa, gjennom kongeleg resolusjon, nedsett til 10 dagar. Stortinget ettergav sakskostnadene, etter forslag frå Sverdrup-regjeringa. Vik var i alle år ein flittig skribent, både som artikkelskrivar i ymse blad, og som forfattar av bøker.

Vik var medlem av Stavanger bystyre 1899-1901 og 1905-14. Han var varaordførar 1899-1901 og 1905-12, deretter ordførar 1913-14, han gjekk då av for å verte amtmann. I Stavanger var han også formann i skulestyret.

Venstremannen Vik var valkrinsen Stavanger og Haugesund sin 2. representant i perioden 1900-03, han var då medlem av konstitusjonskomiteen. På ny stortingsrepresentant perioden 1910-12, då for ein einmannskrins i Stavanger. Han var medlem av både jarnbanekomiteen og valkomiteen, dessutan i 1910 av den utvida sosialkomiteen. I juli 1916 fekk han plass i Gunnar Knudsen si andre regjering, der han frå august styrte det nyoppretta Provianteringsdepartementet. Vik gjekk ut av regjeringa i november 1918.

Gatenamn 
I Stavanger er han heidra med Oddmund Viks vei som ligg på Kampen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Folk frå Kvam
Edvard O. Landheim

Edvard Olsson Landheim () var ein gardbrukar og stortingsmann frå Dovre i Oppland. Han representerte Venstre på Stortinget i tida 1898-1903 og Arbeiderdemokratene frå 1908 til 1918.

Landheim gjekk folkehøgskule i Veøy i Romsdal i 1874/75 og på Vonheim folkehøyskole 1880/81. I 1882 tok han over farsgarden på Dovre og dreiv han i mange år. Frå 1903 var han også kontrollør av brennevinsproduksjonen i Oplandske distrikt. Landheim var medlem av heradsstyret i Dovre frå 1887 til 1910. Han var ordførar 1896-1901 og 1904-07. Forlikskommissær i perioden 1888-1910. 

Landheim representerte Kristians amt på Stortinget 1898-1903 og krinsen Nord-Gudbrandsdalen 1910-18. Han var varamann 1906-09, møtte då frå 25. mars 1908 og ut stortingsperioden i staden for Johan Castberg. Landheim var medlem av vegkomiteen 1898-1903, kyrkjekomiteen 1908-09, gasje- og pensjonskomiteen 1910-12, og både av landbrukskomiteen og valkomiteen 1913-15. Dei tre siste periodane, 1910-18, var han også medlem av Lagtinget.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar frå Arbeiderdemokratene
Stortingsrepresentantar for Oppland
Ordførarar i Dovre
Venstreordførarar i Oppland
Norske gardbrukarar
Folk frå Dovre
Aogōriwan

Aogōriwan  er ei lita bukt på vestsida av Langhovde langs kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg like sør for Futago Yama. Ho vart kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto teken under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62. Namnet «Aogoriwan» (Blåisbukta) vart nytta av hovudkvarteret til JARE i 1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aogōriwan» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Atkabukta

Atkabukta er ei ishamn i ei meir eller mindre permanent bukt føre Ekströmisen på kysten av Dronning Maud Land.

Stasjon
Den tyske Neumayer-Station III ligg i Atkabukta.

Oppdaging og namngjeving
Atkabukta vart kartlagd i detalj av norske kartografar frå landmålingar og flyfotografi teken av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (1949-1952), leia av John Schjelderup Giæver. Ho vart namngjeven av personnel på USS «Atka», under U.S. Navy-kommandøren Glen Jacobsen, som ankra opp her i februar 1955 medan dei såg etter mogelege stader for å opprette ein base under Det internasjonale geofysiske året.

Sjå òg
 Erskine Iceport
 Godel Iceport
 Norsel Iceport
 Hvalbukta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atka Iceport» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Hamner i Dronning Maud Land
Bukter i Dronning Maud Land
Breidvika

Breidvika er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av H.E. Hansen etter flyfotografi teken den 6. februar 1937 av Lars Christensen-ekspedisjonen.

Kjelder 

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Breidvåg

Breidvåg er ei lita bukt langs austkysten av Lützow-Holmbukta, like vest for Breidvågnipa i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Breidvåg» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Brekilen

Brekilen er ei bukt i isbremmen kring 10 nautiske mil sørvest for Tangekilen, langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder 

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Byvågen

Byvågen er ei lita bukt på austkysten av Lützow-Holmbukta mellom Skarvsnes og Byvågåsane. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Byvågen» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Djupvika

Djupvika er ei bukt mellom Botnneset og Djupvikneset sørvest i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og fekk dette namnet av dei fordi ho trengjer djupt inn på kysten.

Kjelder 

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Bukhta Dublitskij

Bukhta Dublitskij er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg 130 km nord for Sigurdsvodene, og er skild frå Bukhta Kamenev av Kapp Krasinskij.

Vika vart fotografert frå lufta av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59 og kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter K.A. Dublitskiy, tidlegare kaptein på isbrytaren «Fjodor Litke».

Kjelder 

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
David Bakke

David Olsson Bakke () var ein norsk gardbrukar, verkstyrar og stortingsmann for Venstre frå Ytre Holmedal i Sunnfjord.

Bakke var son til Ole Mathiasson Bakke, ein gardbrukar som fire periodar var varamedlem til Stortinget. Sjølv gjekk han folkehøgskule og landbruksskule før han overtok farsgarden i 1880. Frå 1897 til 1900 var han styrar av eit Vaardals Teglverk.

Bakke var medlem av heradsstyret i Ytre Holmedal frå 1884 til -88 og i tida 1894-1911. I ni av åra var han ordførar. År 1887 var han redaktør av Firda og Sygnafylkets avis. Han var formann i venstreforeininga i amtet, og 5. representant frå Nordre Bergenhus amt til Stortinget 1900-03; medlem av næringskomite nr 1. På ny vald til stortingsrepresentant for 1913-15, då for einmannskrinsen Søndfjord, gjenvald for perioden 1916-18. Han var då medlem av vegkomiteen, formann 1917 og det meste av 1918-sesjonen.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 

 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 
 Om David Bakke i Allkunne

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Folk frå Fjaler
Forfattarar frå Fjaler
Norske sakprosaforfattarar
Fletta

Fletta er ei bukt på sørvestkysten av Lützow-Holmbukta i Antarktis, like vest for Botnneset. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder 

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Glasiologbukta

Glasiologbukta er ei isfyllt bukt kring 25 nautiske mil lang sørvest i Jelbartisen langs kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (1949–52).

Kjelder

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Ohura

Ohura er ein busetnad vest på Nordøya på New Zealand. Han ligg vest for Taumarunui i området som er kjent som King Country, inne i regionen Manawatu-Wanganui. Byen ligg ved breidda av elva Mangaroa-elva, ei sideelv til Ohura-elva som på si side er ei sideelv til Whanganui-elva.

Ohura var senter for kolgruvedrift i regionen, og gruvene var i drift til kring 1965. Saman med drifta av jarnvegen utgjorde gruvene den viktigaste industrien i byen. Landbruk er ein viktig næringsveg i distriktet. Det har også vore på tale å opna somme av dei gamle, tidlegare uøkonomiske kolgruvene i distriktet att.

Ved folketeljinga i 2006 hadde Ohura 165 innbyggjarar, ein nedgang på 57 sidan 2001.

Ein sentral attraksjon i byen er det vesle Ohura Museum som har teke vare på mykje av historia om Ohura og områda omkring.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ohura» frå ,  den 26. november 2012.

Bakgrunnsstoff 
Heimeside til Ohura

Busetnader i Manawatū-Whanganui
Bukhta Golubaja

Bukhta Golubaja er ei bukt i heilt søraust i Bukhta Kamenev, langs isbremmen på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Bukta vart fotografert frå lufta av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59 og vart kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som namngav ho «Bukhta Golubaja» (Asurbukta).

Kjelder

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Hamna i Antarktis

Hamna er ei verna bukt på vestsida av Langhovde på austsida av Lützow-Holmbukta i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Havsbotn

Havsbotn er ei bukt heilt sør, eller inst, i Lützow-Holmbukta i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Kjelder

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Hovdebukta

Hovdebukta er ei bukt langs austkysten av Lützow-Holmbukta, like nord for Langhovde. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven Hovdebukta i samband med Langhovde.

Kjelder

Bukter i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Bukhta Kamenev

Bukhta Kamenev er ei grunn bukt kring 46 km brei i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Kapp Krasinskij, ei iskappe, markerer vestenden av bukta som ligg 110 km nordvest for Vassfjellet. Bukta vart fotografert frå lufta av den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59 og vart kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som namngav ho etter S.S. Kamenev, som organiserte ekspedisjonar til Arktis.

Kjelder
 

Bukter i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst