alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1925

Noregsmeisterskapen i fotball for menn i 1925 vart vunnen av Brann etter finalesiger 3–0 over Sarpsborg den 18. oktober. Målskårarar for Brann var Alexander Olsen, som skåra i det 12. minutt, og Finn Berstad som skåra i det 69. og i det 76. minutt. 10 000 tilskodarar såg kampen som vart spelt på Fredrikstad stadion i Fredrikstad. Dommar var Fridtjof Johansen frå Holmestrand. Dette var andre gongen Brann vann ein noregsmeisterskap.

Branns vinnarlag: Hugo Hofstad,  John Johnsen, Odd Rasmussen, Johan Greve, Alexander Olsen, Kaare Kongsvik, Folke Kirkemo, Arthur Jensen, Bjarne Johnsen, Finn Berstad og Herbert Lunde.

Sarpsborgs lag: Bjarne Klavestad, Henry Hansen, Arne Ludvigsen, Thorstein Simensen, Alf Hansen, Brede Wass, Ole Grasto, Georg Olsen, Hertvig Hansen, Alf Simensen og Per Holm.

1. runde

Brann, Drafn, Frigg, Hamar, Kvik, Lillestrøm, Lyn, Odd, Ready, Sarpsborg, Trygg, Urædd, Ørn og Aalesund  fekk walk over.

2. runde

Brann, Djerv, Gjøvik-Lyn, Mjøndalen, Moss, Odd, Trygg og Ørn fekk walk over.

3. runde

4. runde

Kvartfinalar
Brann – Fredrikstad 5-3 (i Oslo)
Sarpsborg – Kvik, Fredrikshald 3-0 (i Larvik)
Viking – Kvik, Trondhjem 3-2 (i Fredrikstad)
Ørn – Odd 3-2 (i Bergen)

Semifinalar
Brann – Viking 3-1
Sarpsborg – Ørn 1-0 (i Oslo)

Finale
18. oktober 1925, Fredrikstad stadion, 10 000 tilskodarar.
Brann – Sarpsborg 3-0

målskårarar:
1-0 Alexander Olsen (14)
2-0 Finn Berstad (65)
3-0 Berstad (73)
Dommar: Fridtjof Johansen, Holmestrand.

Kjelder

1925
Fotball i Noreg i 1925
Fotball for herrar
Spert Island

Spert Island er ei øy som ligg utanfor vestenden av Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901-04. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Sir Thomas Spert, kontrollør av kongelege skip under Henrik VIII.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Small Island

Small Island er ei øy som ligg 3 nautiske mil (6 km) sør for Intercurrence Island i Christiania Islands nordaust i Antarktiske Arkipel. Ein kjenner ikkje til opphavet til namnet og det dukka opp på kart for over 100 år sidan.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Split Rock

Split Rock er ei særeigen oval klippeøy som ligg 0,1 nautiske mil (0,2 km) nordvest for Janus Island, utanfor sørvestkysten av Île Anvers. Det skildra namnet vart gjeve av personell på Palmer Station i 1972.

Øyar i Antarktiske Arkipel
Stepping Stones

Stepping Stones er tre markante skjer som ligg 0,8 km nord for Limitrophe Island, utanfor sørvestkysten av Île Anvers. Stepping Stones dannar ei rekkje små tilfluktsstader for arbeidarane på nærliggande Palmer Station og Biscoe Bay, og dannar dermed eit «springbrett» (engelsk stepping stones) for reiser til kysten. Dei vart namngjevne av mannskapet på Palmer Station i 1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stepping Stones (islands)» frå ,  den 20. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Tau Islands

Tau Islands er ei lita gruppe øyar og skjer som ligg like utanfor nordaustenden av Eta Island i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Namnet er henta frå det greske alfabetet og dukka første gong opp på argentinske kart frå 1946 etter at dei vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942 og 1943.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Tetrad Islands

Tetrad Islands er ei gruppe småøyar som ligg søraust for Borge Point på Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1952. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960. Namnet kjem av det er fire øyar i gruppa.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Spume Island

Spume Island er ei lita, låg, klipperik øy som ligg 2,5 km sørvest for Bonaparte Point, utanfor sørvestkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Spume Island vart kartlagd av British Naval Hydrographic Survey Unit, 1956–1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi tung sjø bryt over øya i kraftig vind. Sjøsprøyt, spume på engelsk, bles over øya.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Øyar i Antarktiske Arkipel
Torgersen Island

Torgersen Island er ei lita klipperik øy som ligg like aust for Litchfield Island i innløpet til Arthur Harbor, utanfor sørvestkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955. Ho vart namngjeven av UK-APC for Torstein Torgersen, førstestyrmann på «Harbor» seint i februar 1955, som gjorde målingar i området.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Torgersen Island» frå ,  den 20. oktober 2012.  
 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Theta Islands

Theta Islands er fleire småøyar og skjer som ligg like vest for Kappa Island heilt vest i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Øyane vart kartlagde av mannskapet på Discovery Investigation i 1927. Namnet er henta frå det greske alfabetet og dukka første gong opp på argentinske kart frå 1946 etter kartlegginga av Melchior Islands av argentinske ekspedisjonar i 1942 og 1943.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Trinity Island

Trinity Island, Île de la Trinité eller Isla Trinidad er ei øy 20 nautiske mil (37 km) aust for Hoseason Island nord i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Trinity Island er 24 km lang og 10 km brei. Ho vart namngjeven av Otto Nordenskiöld, leiaren for Den svenske antarktisekspedisjonen (1901-1904) til minne om Edward Bransfields «Trinity Land» frå 1820.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis
 Antarktiske Arkipel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trinity Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Antarktiske Arkipel
Namn knytte til Treeininga
Tower Island

Tower Island er ei øy i Antarktis som ligg 32 km nordaust for Trinity Island og markerer nordgrensa i Antarktiske Arkipel. Ho fekk namn den 30. januar 1820 av Edward Bransfield, kaptein i Royal Navy, som skildra ho som ei rund øy.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tower Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar i Antarktiske Arkipel
Tripod Island

Tripod Island er ei lita øy som ligg like sør for vestenden av Eta Island og på nordsida av det vestlege innløpet til Andersen Harbor i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Namnet vart truleg gjeven av mannskapet i Discovery Investigations som grovt kartla øya i 1927. Øya vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tripod Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Trivelpiece Island

Trivelpiece Island er ei øy i Wylie Bay, nordaust for Halfway Island. Ho er kalla opp etter Wayne Z. og Susan Green Trivelpiece, som studerte sjøfugløkologi på Den antarktiske halvøya i over tjue år.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Trundy Island

Trundy Island er ei øy 0,4 nautiske mil (0,7 km) vest-nordvest for Robbins Island vest i Joubin Islands. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George B. Trundy, matros på R.V. «Hero» på den første reisa hennar til Antarktis og Palmer Station i 1968.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Tukey Island

Tukey Island er ei øy nær midten av Joubin Islands. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Claude C. Tukey, messekamerat på R.V. «Hero» på den første reisa hennar til Antarktis og Palmer Station i 1968.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Two Hummock Island

Two Hummock Island er ei isdekt øy, lett synleg med to 670 meter høge klipper. Øya ligg 8 km søraust for Île Liège i Antarktiske Arkipel. Dette namnet har vore på kart i over 100 år.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Vazquez Island

Vazquez Island er ei øy som ligg mellom Fridtjof og Bob øyar, utanfor søraustsida av Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1950.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
West Melchior Islands

West Melchior Islands er ei gruppe små, isdekte øyar og skjer som ligg vest for The Sound i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Øyane aust for The Sound vert kalla East Melchior Islands. Namnert vart truleg gjeven av mannskapet på Discovery Investigations i 1927. Øyane vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Antarktiske Arkipel
Wiencke Island

Wiencke Island er ei den sørlegaste av dei store øyane i Antarktiske Arkipel, som ligg mellom Île Anvers i nord og vestkysten av Den antarktiske halvøya.

Øya verkar å ha blitt oppdaga først av Edward Bransfield ombord på briggen «Williams» i januar 1820, men han namngav eit nes. I 1829 segla Henry Foster kring øya. I 1873 var den tyske Eduard Dallmann den første som gjekk i land på øya og omtalte ho som «ein einsam stad». Øya vart namngjeven av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Adrien de Gerlache, etter Carl August Wiencke, ein norsk sjømann som fall overbord og mista livet under ekspedisjonen. 

Den klipperike øya er stort sett dekt av isbrear, snø og is. Somme små steinete strender ligg på vest- og nordsida av øyane. Ein finn noko gras, mose og lav på øya. Det er tre fjellryggar med Nemo Peak (864 moh) i nordvest, Nipple Peak i nordaust, og Luigi Peak (1415 moh) i sørvest. Luigi Peak er den høgaste toppen på øya, men øya har aldri vorte skikkeleg kartlagd. Av mindre øyar kring denne øya er Breakwater Island, 8 km nord for Cape Astrup, det nordlegaste punktet på Wiencke Island. Nær søraustsida av Fridtjof Island som er knytt til Wiencke av ei rekkje skjer og holmar. I nærleiken av Cape Willems, det sørlegaste punktet i Wiencke, ligg Bob Island.

Storbritannia sette opp ein base på Deception og i ei bukt på Wiencke Island i 1944 og ein annan base ved Hope Bay i 1945 for å rapportere vêret og å sjekke at det ikkje var tysk marineaktivitet der. 	Berre ein av desse tre basane finst framleis, på Goudier Island i bukta Port Lockroy, utanfor Jougla Point, nær sørvestenden av Wiencke Island.

Eit argentinsk lett tårn vart installert i 1947 ved Py Point ved sørvestenden av Peltier Channel på den nærliggande Île Doumer, og ei bergingshytte vart reist i Dorian Bay i 1957, nord for Port Lockroy. British Antarctic Survey (BAS) reiste ei skysshytte, kjend som Damoy Point-hytta, nær den argentinske hytta i 1975 som fungerte som base for ei mellombels flystripe på isen på sommartid. Denne vart lagt ned i 1995. 

Ein annan vitskapleg stasjon (Yelcho) vart oppretta i 1962 av Den chilenske marinen i South Bay på den nærliggande Île Doumer. Ei naudhytte vart bygt i 1957 i Alice Creek 150 meter sør for Goudier Island på austkysten av øya, før det etter to år vart bygt ei større hytte. Desse to hyttene vart fjerne i 1996, emdan basen på Goudier Island vart sett i drift att.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wiencke Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Antarktiske Arkipel
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Yoke Island

Yoke Island er ei øy som ligg vest for nordenden av Île Liège i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter forma på øya. Yoke tyder hank eller bøyle.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Zigzag Island

Zigzag Island er ei lita øy utanfor sørkysten av Tower Island i Antarktiske Arkipel. Namnet vart gjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og skidlrar forma til øya. Ho har ein forreven kyst med bratte klippeveggar.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zigzag Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Antarktiske Arkipel
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1972

Brann vart noregsmeister ved å slå Rosenborg 1–0 22. oktober. Målskårar for Brann var Jan Erik Osland som skåra i det 13. minutt.

17 700 tilskodarar såg kampen, som vart spelt på Ullevaal stadion i Oslo. Dommar var Kjell Wahlen. Dette var tredje gongen Brann vann ein noregsmeisterskap.

For Brann spela: Oddvar Træen, Helge Karlsen, Rune Pedersen, Ole Kobbeltvedt, Tore Nordtvedt, Frode Larsen (Torgeir Hauge frå 60. min.), Erling Mikkelsen (Atle Bilsback frå 75. min.), Arnfinn Espeseth, Roald Jensen, Kjell Øyasæter og Jan Erik Osland.

For Rosenborg spela: Øivind Brynte Torp, Erling Meirik, Kåre Rønnes, Bjørn Rime, Øystein Wormdal, Jan Christiansen, Anders Farstad, Tore Lindseth, Harald Sunde, Bjørn Wirkola og Arne Hanssen.

1. runde

2. runde

3. runde

4. runde

Kvartfinalar
  –  2-1
  –  1-0
  –  2-1
  –  2-0

Semifinalar
  –  0-2
  –  2-0

Finale
  –  1-0

Kjelder
 www.rsssf.no
 Einar Munthe-Kaas (red). Sportsboken 1972.

1972
Fotball i Noreg i 1972
Fotball for herrar
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1976

Brann vart noregsmeister etter at dei vann over Sogndal med 2–1 den 24. oktober. Dette var fjerde gongen Brann vann ein noregsmeisterskap. 

Finalist Sogndal spelte dette året i  og vart det første laget frå 3. nivå som spelte seg fram til ein finale.

3. divisjonslaget  stod òg for ein sensasjon dette året då dei slo  4–0 i 2. runde.

1. runde

2. runde

3. runde

4. runde

Kvartfinalar

 –  1-0
 –  2-1 e.e.o.
 –  1-0
 –  3-3, 2-3

Semifinalar

 –  3-0
 –  1-3

Finale
 –  2-1

For Brann spela: Jan Knudsen, Tore Nordtvedt, Atle Bilsbak, Per Egil Pedersen, Helge Karlsen, Egil Austbø, Atle Hellesø, Neil MacLeod, Ingvald Huseklepp, Steinar Aase og Bjørn Tronstad. Frode Larsen kom etter pausa inn for Hellesø, medan Rune Pedersen tok over for Huseklepp i det 84. minutt.

For Sogndal spela: Leon Hovland, Willy Ljøsne, Jon Navarsete, Torodd Helle, Gunnar S. Håre, Rolf Navarsete, Ingvar Stadheim, Magdalon Sætre, Johan Johannessen, Svein Bakke og Knut Christiansen. 

Steinar Aase gav Brann leiinga i det 66. minutt. Knut Christiansen utlikna for Sogndal i det 80. minutt, før Bjørn Tronstad vart kampvinnar på ein enkeltmannsprestasjon i det 87. minutt.

Finalekampen vart avvikla på ei tung og vanskeleg bane.

Kjelder
 www.rsssf.no
 Aftenposten
 Einar Munthe-Kaas (red). Sportsboken '76. Dreyer. ISBN 82-7096-236-5.

Fotnotar

1976
Fotball i Noreg i 1976
Fotball for herrar
Alectoria Island

Alectoria Island er ei låg, nær isfri øy som er mindre enn ei 1 nautiske mil lang. Ho ligg i Prince Gustav Channel, kring 0,5 nautiske mil utanfor enden av Aitkenhead Glacier på Trinityhalvøya i Antarktis. Ho vart kartlagd i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav ho etter lavarten Alectoria som dominerte på øya på den tida.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Øyar ved Trinityhalvøya
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1982

Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1982 var ei fotballturnering som i året 1982 vart arrangert for 77. gong. Brann vart noregsmeister etter å ha vunne finalekampen på Ullevaal stadion i Oslo den 24. oktober med 3-2 over Molde FK. Brann vann dermed noregsmeisterskapen for femte gong.

1. runde

2. runde

3. runde

4. runde

Kvartfinalar

 –  4-2
 –  2-1 e.e.o.
 –  2-0
 –  1-1, 0-4

Semifinalar

 –  3-1 e.e.o.
 –  0-1

Finale
For Brann spela: Stein Norstad, Hans Brandtun, Bjørn Erik Brandt, Tore Strand, Asgeir Kleppa, Geir Austvik, Kjell Rune Pedersen (Terje Rolland frå 83.), Arne Møller, Neil McLeod, Ingvar Dalhaug (Øyvind Pettersen frå 64. min.) og Finn Krogh. Tre minuttar før slutt vart innbytaren Pettersen utvist.

For Molde spela: Inge Bratteteig, Tor M. Hagbø, Bertil Stranden, Ulrich Møller, Per Arne Aase, Geir Malmedal, Rune Ulvestad, Ivar Helge Mittet, Stein Olav Hestad, Jan Berg og Steinar Henden.

Geir Austvik gav Brann leiinga i det 17. minutt, Rune Ulvestad utlikna fire minuttar seinare. Steinar Henden gav så Molde leiinga i det 37. minutt, fem minuttar seinare utlikna Branns Ingvar Dalhaug til 2-2. Neil McLeod avgjorde kampen med si skåring idet 58. minutt.

Omkring 24 000 tilskodarar var til stades på tribunane.

Kjelder
 www.brann.no
 www.rsssf.no
 Aftenposten
 Jan Hedenstad (red). Sportsboken 82-83. Hjemmet. ISBN 82-7001-942-9.

1982
Fotball i Noreg i 1982
Fotball for herrar
Astrolabe Island

Astrolabe Island er ei øy som ligg i Bransfield Strait 22 km nordvest for Cape Ducorps på Trinityhalvøya. Ho vart oppdaga av den franske ekspedisjonen i 1837–40 under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeven av han etter ekspedisjonsskipet «Astrolabe».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

 Trinityhalvøya.  Scale 1:250000 topographic map. Institut für Angewandte Geodäsie and British Antarctic Survey, 1996.
 
 

Denne artikkelen bygger på «Astrolabe Island» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar ved Trinityhalvøya
Øyar i Graham Land
Stader kalla opp etter skip
Beak Island

Beak Island er ei bogeforma øy om ligg 0,5 nautiske mil nordaust for Eagle Island nordaust i Prince Gustav Channel. Ho vart truleg oppdaga i 1902–03 av medlemmar av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskiöld. Falkland Islands Dependencies Survey kartla Beak Island i 1945 og ho fekk dette namnet på grunn av forma og plasseringa føre Tail Island og Eagle Island.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Trinityhalvøya
Bulnes Island

Bulnes Island er ei lita øy som ligg 2 nautiske mil nordvest for Cape Legoupil på Trinityhalvøya. Ho vart kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947–48 under Capitan de Fragata Ernesto Gonzalez Navarrete, og vart namngjeven av han etter Manuel Bulnes Sanfuentes, forsvarsminsiter under Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Trinityhalvøya
Carlson Island

Carlson Island er ei klipperik øy som ligg i Prince Gustav Channel 3 nautiske mil søraust for Pitt Point på Trinityhalvøya. Ho vart oppdaga i 1903 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, som namngav ho etter Wilhelm Carlson, ein av dei som finansierte ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Trinityhalvøya
Casy Island

Casy Island er den største av ei gruppe småøyar som ligg 2 nautiske mil søraust for Lafarge Rocks og 3 nautiske mil nordaust for Coupvent Point, utanfor nordsida av Trinityhalvøya. Ho vart oppdaga og namngjeven av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837–40,

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Trinityhalvøya
Cockburn Island

Cockburn Island er ei sirkelforma øy som ligg nordaust i innløpet til Admiralty Sound, sør for nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Øya består av eit høgt platå med bratte klippesider og på nordvestsida står ein pyramideforma topp som er 450 meter høg. Ho vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under Ross, 1839-43, som namngav ho etter admiral George Cockburn i Royal Navy.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cockburn Island» frå ,  den 20. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Øyar ved Trinityhalvøya
Gourdin Island

Gourdin Island er den største øya i ei gruppe øyar og skjer 1 nautiske mil nord for Prime Head, nordenden av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeven av han etter fenrik Jean Gourdin i ekspedisjonsskipet «Astrolabe». Øya vart identifisert på ny og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1945–47.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar ved Trinityhalvøya
Corry Island

Corry Island er ei øy som ligg utanfor sørkysten av Trinityhalvøya mellom Vega Island og Eagle Island. Ein trur at yøa først vart observert av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, 1839–43, som kalla ho Cape Corry etter Thomas L. Corry, kommandør i marinen. I 1945 kartla Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ei øygruppa i området.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar ved Trinityhalvøya
Eagle Island

Eagle Island er ei av fleire øyar kring Graham Land, som ligg nærare Sør-Amerika enn nokon annan del av Antarktis. Mellom øya og det antarktiske fastlandet ligg det 1,77 km breie Aripleri Passage.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eagle Island, Antarctica» frå ,  den 20. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar ved Trinityhalvøya
Sotomayor Island

Sotomayor Island er ei øy som ligg like sør for innløpet til Unwin Cove på Trinityhalvøya. Ho vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1950-51 etter fenrik Victor Sotomayor L., offiser på skipet «Lientur» under ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved Trinityhalvøya
Vortex Island

Vortex Island er ei øysom ligg nordaust i Prince Gustav Channel kring 2 nautiske mil (3,7 km) vest-sørvest for Corry Island, like sør for Trinityhalvøya. Øyane vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Vortex Island vart først kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1945. Landmålarar frå FIDS vart tvungen til å søke ly på øya under ein snøstorm og dette er opphavet til namnet.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved Trinityhalvøya
Kevin Islands

Kevin Island  er ei gruppe småøyar og skjer som ligg nær nordkysten av Trinityhalvøya, halvvegs mellom Halpern Point og Coupvent Point. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kevin M. Scott, del av eit geologisk lag frå University of Wisconsin (USARP), som utførte sjølvstendige studiar i Gerlachesundet, 1961-62.

Sjå òg 
Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar ved Trinityhalvøya
Tail Island

Tail Island er ei sirkelforma øy som ligg halvvegs mellom Egg Island og Eagle Island nordaust i Prince Gustav Channel. Øyane i området vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Tail Island vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945, og ho fekk dette namnet av dei etter plasseringa hennar i forhold til Eagle Island og Beak Island (Nebbøya).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar ved Trinityhalvøya