alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
AS Halvard Drægni

AS Halvard Drægni var ein konservesfabrikk på Hermansverk i Leikanger i Sogn og Fjordane. Landhandlar Halvard Drægni i Skjolden i Luster starta produksjon av saft og syltetøy i 1900. I 1919 starta han aksjeselskap og bygde ein stor konservesfabrikk på Hermansverk, som vert kalla Saften på folkemunne. Ein viktig grunn til at han flytte produksjonen var at Hermansverk hadde heilårskommunikasjon med båt, i motsetnad til Skjolden der fjorden ofte var islagd om vinteren. Produkta til Drægni fekk gullmedalje på verdsutstellinga i Rio de Janeiro i 1923.

Bergens & Drægni Produkter
Då norsk konservesindustri gjekk inn i vanskelege tider på 1970-talet, starta arbeidet med å samla saft- og syltetøyprodusentane på Vestlandet i eitt selskap. Drægni fusjonerte med Bergensmeieriet i 1978 under namnet Bergens & Drægni Produkter AS. Det var meininga at også Lerum skulle koma med i storkonsernet som skulle heita Vest Konserv, men dette vart ikkje noko av. I 1982 gjekk selskapet konkurs, og Lerum kjøpte fabrikken på Hermansverk.

Brusfabrikk
Produksjonen av syltetøy vart avvikla i 1990. 22. juni 1991 var fabrikken ferdig ombygd til brusfabrikk. Denne var i si tid verdas mest moderne, og var ein viktig pioner i arbeidet med å ta i bruk returflasker av plast. Produksjonen var på 30 000 liter juice og nektar og 70 000 liter brus per skift. Lerum dreiv leigeproduksjon av Pepsi og 7Up. Produksjonen på Hermansverk vart avvikla i 1998 etter at Pepsi sa opp avtalen med Lerum. I 2008 vart fabrikken bygd om til fleirbrukshall.

Bakgrunnsstoff
 Fylkesleksikon
 Rivedal, Henning (1997) 90 år med Lerum

Kjelder

 Fylkesleksikon
 Rivedal, Henning (1997) 90 år med Lerum

Næringsliv i Sogndal
Skipingar i 1919
Nedleggingar i 1982
Nedleggingar i 1998
Leikanger
Tidlegare næringsmiddelprodusentar
Tidlegare norske føretak
Drammensveien i Asker og Lier

Drammensveien er namnet på ein veg frå Asker sentrum i Asker kommune i Akershus til ei rundkøyring ved nordenden av Damtjern i Lier kommune i Buskerud (i Asker ei strekning av fylkesveg 203 i Akershus, og i Lier fylkesveg 16 i Buskerud). Dette er ei ombygd strekning av den tidlegare hovudvegen mellom Oslo sentrum og Drammen, som hadde namnet Drammenveien i mest heile lengda. Men då den noverande parsellen av Europaveg 18 mellom dei to byane vart bygd, vart den gamle Drammensveien stykka opp, og Drammenveien i Asker og Lier kommunar er den eine av dei to strekningene av denne tidlegare sterkt trafikkerte hovudåra som framleis har namnet Drammensveien. Den andre delstrekninga er Drammensveien i Oslo. Elles har dei strekningane som framleis er att av den gamle hovudvegen i kommunane Asker og Bærum, gått inn i lokalvegsystema og fått andre namn, som til dømes dei gamle og ombygde strekningane av Drammensveien i Asker som har fått namna Billingstadsletta og Kirkeveien.

Som fylgje av at Drammensveien i Asker har vore ei strekning av den gamle hovudvegen, har dei husa og eigedomane som ligg til vegen framleis nummer på nihundretalet, som er den same nummereringa som då nummerrekkja tok til der Drammensveien byrja i Oslo.

I Asker kommune finst òg ein veg med namnet Gamle Drammensveien. Denne vegen er «gamal» i høve til den tidlegare hovudvegen Drammenveien, ikkje i høve til den noverande Europaveg 18, som i daglegtale òg ofte vert kalla Drammensveien.

Vegar i Asker
Vegar i Lier
Rosenkavaleren

Rosenkavaleren, som på originalspråket tysk heiter Der Rosenkavalier (Rosenkavaleren), er ein komisk opera med musikk av Richard Strauss og libretto (tekst) av forfattaren Hugo von Hofmannsthal. Operaen vart uroppført 26. januar 1911 i operahuset Semperoper i Dresden i Tyskland.

Handlinga i operaen går føre seg i eit aristokratisk miljø i Wien ikring 1740, i dei tidlege regjeringsåra til keisarinne Maria Theresia.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Tyskspråklege operaer
Operaer frå 1900-talet
Komposisjonar av Richard Strauss
Hugo von Hofmannsthal
Fôrsukkerbete

Fôrsukkerbete, ofte berre kalla fôrbete eller bete, er ein plantekultivar frå beteslekta danna av kryssing mellom fôrbete og sukkerbete. Det finst ei rekkje overgangsformar mellom varietetane i høve til storleik, farge, form, stoffinnhald og veksemåte. Fôrsukkerbetar blir typisk dyrka til fôr, til dømes til hest eller storfe.

Rotknollen til fôrsukkerbete er typisk halvlang med kvit kjøtfarge og gult eller raudleg skal. Tørrstoffprosenten til fôrsukkerbeten er lågare enn i sukkerbete, men høgare enn i vanleg fôrbete. Nokre stader, som i Damark, har dyrking av fôrsukkerbete meir eller mindre fortrengd dyrkinga av fôrbete.

Fôrbete er opphavsforma til sukkerbete, og dei to formene krysser seg lett til fôrsukkerbetetypar. Vitskaplege namn for fôrsukkerbeten er Beta vulgaris subsp. vulgaris (Altissima-gruppa, Semisaccharifera-undergruppar) eller Beta vulgaris var. altissima f. semisaccharifera

Kjelder

 Sukkerbete (31. desember 2013), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 25. mars 2014.
«Sorting Beta names», plantnames.unimelb.edu.au
«fôrsukkerbete» , Norsk Landbruksordbok
G.D.H. Bell: Cultivated Plants of the Farm (Cambridge University Press, 2011 (1948))
 Enrico Biancardi, Leonard W. Panella, Robert T. Lewellen: Beta maritima: The Origin of Beets (Springer, 2011)
Olav Bø, Bjørg Fritsvold: «Rotvekstar til fôr» , Agropub.no
Raymond A. T. George: Agricultural Seed Production (CABI, 2011)

Fôrplantar
Beteslekta
Fôrbete

Fôrbete (Beta vulgaris var. rapa) er ein varietet av bete (Beta vulgaris) som kan brukast til dyrefôr. Han har ei svært stor og tjukk rot i høve til andre betetypar, og den øvste delen er ofte overjordisk. Det finst ulike typar fôrbete som kan ha gul, raudgul eller raud rot. Både blad og rot fôrast til dyr, men rota kan lagrast over vinteren, til forskjell frå blada. 

Fôrbete var ein viktig jordbruksplante i Europa og Nord-Amerika fram til midten av 1900-talet, men blei etter andre verdskrigen fortrengd av avlingar som er lettare å dyrka og lagra, som mais, soyabønner og liknande. I dag blir han hovudsakleg dyrka i Europa, i land som Frankrike, Danmark, Belgia, Tyrkia og Irland.

Sukkerbeten blei utvikla frå fôrbeten på 1700-talet. Fôrsukkerbete, som også ofte blir kalla fôrbete, er ei kryssing mellom fôrbete og sukkerbete. Medan fôrbeten inneheld ca. 15 % tørrstoff, har fôrsukkerbeten 17–19 % tørrstoff.

Kjelder

«Fôrbete» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 24. mars 2014.
Sagheer Ahmad, Muhammad Zubair, Nasir Iqbal, Nasir Mahmood Cheema, Khalid Mahmood: «Evaluation of Sugar Beet Hybrid Varieties under Thal-Kumbi Soil Series of Pakistan » , International Journal of Agriculture & Biology, Aug 2012, Vol. 14 Issue 4, p. 56
Enrico Biancardi, Leonard W. Panella, Robert T. Lewellen: Beta maritima: The Origin of Beets (Springer, 2011)

Bakgrunnsstoff

Beteslekta
Fôrplantar
Homssjøen

Homssjøen (arabisk بحيرة حمص), òg kalla Qattinahsjøen (arabisk بحيرة قطينة) er ein innsjø nær Homs i Syria, som får vatn frå Orontes. Innsjøen ligg 15 km frå byen Homs, og dekkjer eit område på 60 kvadratkilometer. Innsjøen er kjend for å innehalde mykje fisk. EIn av hovudkanalane, som er 60 km lang, gjev drikkevatn til Homs, og eit heilt nettverk av kanalar gjev kunstig vatning til kring 200 kvadratkilometer land.

Breidda av innsjøen er bratt i stader og ganske uframkommgeleg. Det går ikkje veg heile vegen rundt. Demninga som held vatnet inne og mykje av tilhøyrande anlegg har blitt forsterka og utvida i nyare år. 

Innsjøen er kunstig og er skapt av Homsdammen i nordenden. Demninga er eit ingeniørmessig meisterverk frå antikken og vart bygd av romarane. Frå reservoaret gjekk det på denne tida eit nettverk av kanalar til området rundt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lake Homs» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Litteratur
 

Homs
Homs
Beta vulgaris

Beta vulgaris er ein art i beteslekta som omfattar ei rekkje betetypar. Mange av dei er brukt i landbruket, til dømes sukkerbete, raudbete, fôrbete og mangold. Strandbete er den ville stamforma til desse kultivarane.

Oversyn over typar
 Mangold Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Cicla-gruppa)
 'Kvitbete, sølvete' Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Flavescens-gruppa)
 Rainbow chard ('regnboge-mangold'), Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Flavescens-gruppa, Versicolor-undergruppa)
 Strandbete - Beta vulgaris L. subsp. maritima (L.) Arcang.
 Beta vulgaris L. subsp. vulgaris
 Sukkerbete - Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Altissima-gruppa)
 Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Altissima Group - Semisaccharifera Subgroup)
 Raudbete - Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Conditiva-gruppa)
 Kvit raudbete -  Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Conditiva-gruppa - Alba-undergruppa)
 Gul raudbete -  Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Conditiva-gruppa - Lutea-undergruppa)
 Rosa/italiensk raudbete - Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Conditiva-gruppa - Rosea-undergruppa)
 Fôrbete - Beta vulgaris L. subsp. vulgaris (Crassa-gruppa)

Galleri

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Sorting Beta names

Beteslekta
Jules Breton

Jules Adolphe Aimé Louis Breton () var ein fransk målar og forfattar frå landsbyen Courrières i departementet Pas-de-Calais. Han er kjend for sine vakre, kjenslevare bilete av livet på landsbygda, skapt innanfor ein realistisk tradisjon i målarkunsten.

Liv og gjerning

Breton var lærling hos Felix de Vigne og seinare av mellom andre Michel Martin Drolling. Etter å ha måla historiske tema henta Breton motiva sine oftast frå dei nære, landlege omgivnadene. Han måla bønder og byfolk i den gamle provinsen Artois opptekne med sine daglege gjeremål, for det meste ute i det fri. Desse enkle motiva formidla han gjennom ei vár kjensle for tilhøvet mellom figurar og landskap, somme tider i ei nærast opphøgd ro. Fargebruken i bileta er stemningsmetta og kraftig, modelleringa skarp og plastisk.

Han fekk sitt definitive gjennombrot i 1857 med måleriet Velsigninga av åkrane, noko som vart forsterka med det tematisk like biletet Ettersankar frå 1859. Same året fullførte han både Ein Golgata-kross vert reist, og det humoristiske Den blå måndagen, der kvinner hentar mennene sine ut frå skjenkestaden. Utover 1860-åra laga han ei rad sentrale verk, som Vinhaust, Beitande kalkunar og vaktjente, medan måleriet Skurkjerringar etter solnedgangen frå 1865 er sjølve hovudverket i hans produksjon. På verdsutstillinga i 1867 presenterte han Skur-kar kvesser ljåen og Kjelda ved sjøen, kvinner og born. Breton sine skildringar av bønder i arbeid på åkrane kan nok minne om Jean-François Millet, men dei er meir idealiserte i uttrykket.

Breton gav elles ut Oeuvres poétiques (Poetiske verk, 1887), og ein sjølvbiografi i 1890. Han var medlem av Académie des beaux-arts i Paris frå 1886 og vart heidersmedlem av Royal Academy of Arts i London i 1899. Også broren Émile Breton (1831-1902) var landskapsmålar.

Breton døydde i Paris sommaren 1906, 79 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jules Breton» frå ,  den 26. mars 2014.  
Denne artikkelen bygger på «Jules Breton» frå ,  den 26. mars 2014.

Bakgrunnsstoff

Franske målarar
Realistiske kunstmålarar
Målarar frå 1800-talet
Melde

Melde (Chenopodium) er ei planteslekt i amarantfamilien som veks over store delar av verda. Ho inneheld rundt 150 artar. «Melde» blir brukt som namn på mange av artane i familien. Mange av dei er blitt brukt som matplantar i lang tid, fleire av dei som spinatvekstar men også om lag som korn gjennom quinoa. Elles er mange meldeplantar rekna som ugras.

Dei fleste artane er eittårige med skruestilte blad som er snaue, med kjertelhår eller kuleforma mjølhår. Dei har ørsmå, tokjønna blomar med grønt blomsterdekke. Blomane sit i toppstilte knippe eller nøste, eller i bladhjørna. Frukta er ei mørk nøtt som er gøymt i eit hylster. Meldefrø inneheld generelt mykje stive og til dels også olje. 

Rundt 30 meldeartar er funne i Noreg, som meldestokk, stolt henrik, bærmelde, frømelde, hjartemelde, jordbærmelde og raudmelde. Ein reknar med at dei fleste av desse er komne til landet med ballast, saman med grasfrø, i innført saueull eller på anna vis.

Meldestokk er ein utbreidd meldeplante i «den gamle verda» som er blitt dyrka til mat og dyrefôr. Det er gjerne frø frå denne melda ein finn når ein siktar korn.

I «den nye verda» er quinoa ein gammal kulturplante som er blitt dyrka i Andes og har frø som kan malast til mjøl. Også blada kan etast. Texasmelde er ein nærskyld plante frå Nord-Amerika som er blitt brukt på liknande vis, sjølv om han i dag gjerne er rekna som eit ugras.

Kjelder

«Melde» (27. desember 2013), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 25. mars 2014.

Bakgrunnsstoff

Amarantfamilien
Ramsjøen

Ramsjøen (arabisk بحيرة مسعدة, hebraisk בריכת רם) er ein kratersjø (maar) nordaust i Golanhøgdene, nær Hermon. Den einaste vasstilførsla til innsjøen er regnvatn og underjordiske kjelder. Det er ingen utsig frå innsjøen. Krateret er ein maar. Innsjøen har tradisjonelt blitt kalla «Berekhat Ram» (òg skrive Birket Ram), som tyder «høge bassenget». Området er knytt til drusarane.

Arkeologi
Staden har blitt utgravd og etter undersøkingar av sedimenta i innsjøen har ein konkludert med at området har vore tett folkesett fire gonger i historia, først tidleg i bronsealderen, den andre under den «den gresk-romerske-bysantinsk periodar», den tredje under krossfararokkupasjonen i mellomalderen, og til slutt i moderne tid. Mellom desse periodane vart område overgrodd av lokal skog og fasar med tynn folkesetnad.

Under utgravingane vart det oppdaga spor etter eldre steinalder og hominidar. Mellom anna førte utgravinga til oppdaginga av Venus av Berekhat Ram, ein liten rund småstein som visstnok vart hansama av homo erectus. Lekamen er blitt hevda å vere det eldste døme på kunst i verda.

Sjå òg
Venus av Berekhat Ram

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ramsjøen» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Golanhøgdene
Innsjøar i Syria
Vulkanar i Syria
Maarar
Kratersjøar
Utdøydde vulkanar
Sabkhat al-Jabbul

Sabkhat al-Jabbūl, Mamlahat al-Jabbūl eller Jabbūlsjøen (arabisk سبخة الجبول) er ein stor saltsjø, som varierer stort gjennom årdet, med tilhøyrande saltsletter, 30 km søraust for Aleppo i Syria, i Bāb-distriktet i Aleppo guvernement. Han er den største naturlege innsjøen i Syria og den nest største etter den kunstige Assadsjøen. I 2009 dekka innsjøen kring 100 kvadratkilometer og var relativt stabil. Saltslettene er store og synlege frå verdsrommet. Området omfattar Sabkhat al-Jabbul naturrservat for å verne villfuglane som hekkar her.

I dag ligg Sabkhat al-Jabbul i eit lukka nedslagsfsfelt, men under pleistocen var bassenget fylt opp, fløymde over og danna ei sideelv til Eufrat. Innsjøen vart tradisjonelt fylt opp om våren og krympa om sommaren og hausten. I 1988 starta eit kunstig vatningsprosjekt der store mengder av delvis salt vatn frå området kring fylte innsjøen slik at vasspegelen vart stabil.

Ressursbruk
Tidlegare vart områda nytta innan turisme, fuglejakt, beitemarkerer på dei kringliggande steppene og saltutvinning. Al-Jubbul er ei stor saltkjelde i Syria, i lag med andre kjelder som Jayrud i Rif Dimashq guvernement, nordaust for Damaskus og Khatuniyahsjøen (Khatunia) i Al-Hasakah guvernement, nordaust for Al-Hasakah, nær landsbyen Al Hawi og den irakiske grensa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sabkhat al-Jabbul» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Jabbul Salty Lake سبخة جبول" biletegraph from Panoramio
 «Jabbul Salty Lake"  biletegraphs from Syria Looks

Saltsletter
Ramsarstader i Syria
Innsjøar i Syria
Aleppo guvernement
Saltsjøar
Zarzarsjøen

Zarzarsjøen er ein innsjø som ligg 30 km nordaust for Damaskus i Syria. Han ligg aust for Haloua. Det er bygd ei demning i den nordaustlege enden av innsjøen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Zarzar Lake» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bilete

Innsjøar i Syria
Skogdue

Skogdue (Columba oenas) er ein fugleart i Columba-slekta som hekkar i Noreg.

Utbreiing 
Fuglen har palearktisk utbreiing.

Trekktilhøve 
Dei fuglane som hekkar i det nordlege Europa trekker sørover om hausten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Skogsdue» frå ,  den 26. mars 2014.  
Referansar

Fuglar i Noreg
Duefamilien
Elvar i Syria

Dette er ei liste over elvar i Syria

Flyt til Middelhavet 
Orontes
Afrin
Karasu
Nahr al-Kabir al-Shamali eller Den nordlege store
Nahr al-Kabir al-Janoubi eller Den sørlege store (på grensa mellom Syria og Libanon)

Flyt ut i Persiabukta via Shatt al-Arab
Tigris (på grensa mellom Syria og Irak)
Eufrat
Khabur
Wadi Radd
Wadi Khnezir
Wadi Jarrah
Jaghjagh
Wadi Khanzir
Wadi Avedji
Balikh
Wadi al-Kheder
Wadi Qaramogh
Sajur

Endorheiske nedslagsfelt

Aleppo-bassenget 
Quweiq

Ghouta-oasen 
Barada

Al-Hijanah-sjøen 
Awaj

Daudehavet 
Jordanelva
Yarmouk (på grensa mellom Syria og Jordan)
Banias

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of rivers of Syria» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Awaj

Awaj (arabisk نهر الأعوج Nahr al-A'waj) er ei elv i Syria. Ho spring ut frå austsida av Hermon, som flyt austover i 70 km sør for Damaskus og endar i Buhairat al-Hijanah.

Elva er vanlegvis identifisert som Parpar i Bibelen, som er nemnd i Kongebøkene.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Awaj» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Syria
Saften

Saften er ein fleirbrukshall i ein tidlegare konservesfabrikk på Hermansverk i Leikanger i Vestland. Våren 2009 opna fleirbrukshallen Saften i den ombygde fabrikkbygningen, som då var 90 år gamal.

Verksemder i Saften
 Aurora Frisør
 Kiwi Hermansverk
 Leikanger Bokhandel
 Leikanger Folkebibliotek
 Leikangerhallen (idrettshall og kultursal)
 Plommefin (kledebutikk)
 Små livsgleder
 Sogn Avis
 Idrettssenteret avdeling Leikanger

Bakgrunnsstoff
 http://plommefin.no/  
 http://www.smaalivsgleder.no/ 
Idrettssenteret avdeling Leikanger 

Byggverk i Sogndal
Leikanger
Barada

Barada (arabisk بردى Baradá; gresk Khrysorrhoas) er den største elva som renn gjennom Damaskus, hovudstaden i Syria. Ho renn gjennom kjelda ‘Ayn Fījah (عين فيجة), kring 27 km nordvest for Damaskus i Anti-Libanon-fjella, men kjelda hennar er Baradasjøen, som ligg kring 8 km frå Zabadani. Barada renn gjennom eit bratt, smalt elvegjel kalla «Rabwe» før ho renn inn i Damaskus, der ho deler seg i sju greiner og gjev vatn til oasen Ghouta (الغوطة). Namnet 'Barada' trur ein kjem frå 'barid', som tyder 'kald'. Det gammalgreske namnet tyder 'gylden elv'.

Gjennom det tørre platået aust for Damaskus finst oasar og elvar som munnar ut i myrområde og små vatn som gjev området vatn nok til å halde seg frodig. Dei viktigaste av desse er Barada, ei elv som spring ut frå Anti-Libanonfjella og forsvinn ut i ørkenen. Barada skapar Al Ghutah-oasen som Damaskus er bygd innanfor. Dette frodige området som dekkjer 370 kvadratkilometer har gjort det mogeleg for Damaskus å trivast sidan antikken. Frå midten av 1980-åra og frametter har Al Ghutah-oasen gradvis erodert bort på grunn av utbygging av forstader og lettindustri. .

Elva har blitt råka av alvorlege flaumar dei siste tiåra, hovudsakleg på grunn av mindre nedbør enn før og aukande folkesetnad i området. Ho er òg råka av alvorleg forureining, særleg om sommaren når elva nesten ikkje flyt og det er lite vatn i elveområdet. 

Barada er identifisert som Abana som er den viktigaste av to elvar i Damaskus og vart nemnt i Kongebøkene (2 Kong 5:12). 

Barada er òg eit etternamn i Syria, Egypt, Marokko, USA, Israel, Argentina og Frankrike.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barada» frå ,  den 26. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Syria
Geografi i Damaskus
Elvar i Bibelen
K-Sentret

K-Sentret var eit kjøpesenter i Sogndal i Sogn og Fjordane. Kåre L. Navarsete overtok ein gamal landhandel i Sogndalsfjøra i 1958, og i 1969 gjekk han saman med Finn Geithus og opna K-Sentret. Sonen Rolf Navarsete gjekk inn i firmaet i 1976, same året som dei kjøpte Aarskog-bygget på Hermansverk. I 1979 bygde K-Sentret nytt forretningsbygg på 3 000 kvm. vegg i vegg med Sogn Samvirkelag sitt Domus-varehus i Gravensteinsgata. I tillegg til eigne forretningar leigde dei ut til Sogndal Glasmagasin og Ese Våpen og Sport.

Sogningen Storsenter
I 1998 gjekk K-Sentret og Sogn Samvirkelag saman om å byggja om dei to forretningsbygga til eit 16 000 kvm. stort kjøpesenter. Rolf Navarsete selde sin andel til Amfi i 2011. Dei nye eigarane tok til å utvida sentret med nye 6 000 kvm.

K-Sentret Supermarked
K-Sentret si daglegvareavdeling heitte K-Sentret Supermarked, og skilta med 3500 aktuelle daglegvarer, billegare heile året. Daglegvarekjeda hadde filial på Hermansverk i det tidlegare forretningsbygget til K. Aarskog. Då K-Sentret gjekk inn i Sogningen Storsenter i 1998 vart daglegvarekjeda lagd ned, og butikkane vart omprofilert til Eurospar (Sogndal) og Kiwi (Hermansverk).

Kjelder

 Om K-Sentret i Fylkesleksikon

Kjøpesenter i Vestland
Næringsliv i Sogndal
Byggverk i Sogndal
Skipingar i 1969
Nedleggingar i 1998
Honndalstausene

Honndalstausene er ei norsk folkemusikkgruppe frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Gruppa har gjeve ut fleire plater, og blei nominert til Spellemannprisen i 1989. Same år fekk gruppa Fylkeskulturprisen av Sogn og Fjordane fylkeskommune. Dei kan og syne til gode resultat frå Landskappleiken. Honndalstausene er sett saman av sju kvinner, som alle kjem frå Hornindal. «Honndal» er dialektuttrykk for «Hornindal», medan «taus» er dialektuttrykk for 'kvinne'. 

Fyrste gong Honndalstausene spelte saman var på ein distriktskappleik i 1983. Gruppa har spelt konsertar i Noreg og utlandet, og dei har opptredd på TV og radio ved fleire høve. Under OL på Lillehammer i 1994 spelte dei saman med Sissel Kyrkjebø.  

Honndalstausene speler norsk folkemusikk med fokus på runddans og gamaldans. Alle medlemmane i gruppa spelar fele, men når dei spelar live har dei med seg gjestemusikarar som spelar instrument som trekkspel, gitar og kontrabass.

Medlemmar
Synnøve Hjellbakk Hole (f. 1963), i dag busett i Hellesylt
Gunn Sølvi Gausemel (f. 1963), i dag busett i Bærum
Gunnhild Sindre (f. 1964), i dag busett i Stryn
Marianne Tomasgård (f. 1966), i dag busett i Ski 
Bente Tomasgård Storbakken (f. 1965), i dag busett i Krokstadelva
Tone Lien Dyrkorn (f. 1965), i dag busett i Oslo
Torunn Raftevold Rue (f, 1964), i dag busett i Flatdal

Musikarar på plateutgjevingane
Arne Sigurd Haugen (gitar)
Martin Thue (kontrabass)
Emil Kroken (trekkspill)
Arne Sandum (kontrabass)
Tore Løvgreen (trekkspill)
Sven Nyhus (produsent)

Diskografi
Gamle Nordfjord (Heilo, 2008) 
Frie former (Heilo, 2000) 
Strengeleik (Norsk Plateproduksjon, 1992)
Honndalstausene (Heilo, 1988)

Kjelder

Denne artikkelen er tufta på Honndalstausene frå Wikipedia på bokmål, den 27. mars 2014

Bakgrunnsstoff
Heimeside 
NRK Sogn og Fjordane sitt Fylkesleksikon
Profil på folkemusikk.no

Hornindal kommune
Kultur i Sogn og Fjordane
Norske folkemusikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 1983
Astrid Marie Nistad

Astrid Marie Nistad () er ein norsk politikar frå Fjaler.  Ho representerer Arbeidarpartiet.

Bakgrunn
Ho har mellom anna jobba som formannskapssekretær i Gaular kommune og rekneskapsleiar og merkantil leiar i Statkraft. Astrid Marie møtte på Stortinget i åra 1989-2001. Ho var Statssekretær i Olje- og energidepartementet frå 1986 til 1989. 

Astrid Marie har særleg engasjert seg i saker som gjeld industri og likestilling. Ho har vore leiar i kvinnepolitisk utval i fylkespartiet og styremedlem i kvinnepolitisk styre på landsplan.  Astrid Marie har engasjert seg for å få vekk tvangsgifte. I tillegg har målsaka vore viktig for henne.

Arkiv
Arkivet frå Astrid Marie Nistad er oppbevart på Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane.

Litteratur
 Kvinnestemmer frå Sogn og Fjordane

Kjelder 
Biografi på Stortinget.no

Målfolk
Statssekretærar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Kvinner frå Sogn og Fjordane