alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rouen

Rouen er den historiske hovudstaden i Normandie nordvest i Frankrike ved elva Seinen. I dag er byen hovudstad i regionen Normandie og préfecture (administrasjonsstad) i departementet Seine-Maritime. I mellomalderen var Rouen ein av dei største og rikaste byane i Europa. Han var ein av hovudstadane i dei anglonormanniske dynastia, som styrte både England, store delar av det som i dag er Frankrike frå 1000-talet til 1400-talet. Det var i Rouen at engelskmennene brende Jeanne d'Arc i 1431. Folk frå Rouen vert kalla Rouennais.

Rouen har eit folketal på 111 000 innbyggjarar, medan storbyområdet etter ei folketeljing i 2011 hadde 650 000.

Historie 

Rouen vart grunnlagd av gallarar, som kalla han Ratumacos, og vart seinare gjeve namnet Rotomagus av romarane. Rouen var den største byen i Secunda Provincia Lugdunensis under Konstantin den store. På 400-talet vart byen eit bispesete og seinare hovudstad i Neustria. På 800-talet erobra normannarane byen, og frå 912 var han hovudstad i Normandie og heimstad for hertugane der. 

På 1100-talet hadde byen ein yeshiva. På denne tida budde det 6 000 jødar i byen, om lag 20&nsbp;% av busetnaden, i tillegg til mange jødar spreidd rundt i busetnadane i Normandie. Dei godt bevarte restane av yeshivaen vart oppdaga i 1970-åra. 

24. juni 1204 kom Filip II August til Rouen og annekterte Normandie i det franske kongedømet. 

Under Hundreårskrigen, den 19. januar 1419, overgav Rouen seg til Henrik V av England, som gjorde Normandie ein del av England. Jeanne d'Arc vart brend på bålet i Rouen 30. mai 1431. Franskmennene gjenerobra byen i 1449. 

Byen vart kraftig øydelagd på D-dagen under den andre verdskrigen, og den vidkjende domkyrkja vart nesten heilt øydelagd av dei allierte bombene. Under nazi-okkupasjonen hadde den tyske marinen hovudkvarteret sitt i eit slott i Rouen.

Utdanning 
Ein av dei vidaregåande skulane i byen, Lycée Pierre Corneille, har sidan 1918 tatt imot norske elevar for treårig utdanning som endar med fransk baccalaureat. Det vert for tida tatt opp åtte elevar kvart år, gjennom fylkesmannen i Vest-Agder. Den tradisjonsrike skulen, som vart grunnlagd av jesuittane for over 500 år siden, har òg utdanna kjende franske forfattarar som Gustave Flaubert, Guy de Maupassant og tragedielegenda som har gjeve skulen sitt noverande namn, Pierre Corneille.

Museum 
 Musée des beaux-arts de Rouen – kunstmuseum med verk av mellom anna Claude Monet.
 Musée maritime fluvial et portuaire de Rouen – Hamne- og sjøfartsmuseet i Rouen.

Bakgrunnsstoff 

 Turisme i Rouen
 Luftfoto av Rouen
 Objectif Rouen: Bilete og skildring av vidkjende monument i Rouen
 Bilete av Eglise Saint Maclou 
 Biletgalleri frå Rouen
 Rouen, historie og monument av Théodore Licquet, 1840
 Rouen attraksjonar

Byar i Normandie
Seine-Maritime
Stader frå norrøn tid
Dansk krone

Dansk krone (blir forkorta kr. eller DKK) er valutaen i Danmark og på Grønland og Færøyane. Færøyane brukar danske myntar, men med færøyske motivar.
 
1 krone = 100 øre.

Valørar 
Pengesetlane og myntane finst i fylgjande valørar:

Til spesielle høve er det utstedt gyldige myntar i andre valørar, som 50 kr., 100 kr. og 200 kr.

Utover dei gyldige finst det som samleobjekt for myntsamlarar myntar i fylgjande valørar:
1 øre, 2 øre, 5 øre og 10 øre
og setlar i fylgjande valørar:
1 kr., 5 kr., 10 kr., 20 kr. 

Kroner og øre blei innført ved ein lov av 1873, og tatt i bruk 1. januar 1875 da dei avløyste rigsbankdaleren. 1 daler blei da verdsett til 2 kroner, 1 mark til 33 1/3 øre og 1 skilling til 2 øre. 

Samtidig blei den skandinaviske myntunionen innført, og fungerte fram til første verdskrigen.

Kroner, danske
Danmark
Faen

Faen eller fan er ei forenkla form av det norske ordet «fanden», som er eit gamalt omgrep brukt om djevelen. Ordet blir brukt som interjeksjon og vert rekna for bannskap på norsk. Det vert òg brukt i svensk (som «fan»), dansk («fanden») og færøysk.

Ordhistorie 

Fanden kjem frå ordet fjándinn, ein norrøn bøyingsform av fjándi som tyder fiende, altså djevelen. I yngre norrønt vart denne forma til fendinn, og vidare til fanden og faen i moderne norsk. Ordet har opphav i det indoeuropeiske pe(i) som skal ha hatt tydinga 'å gjere skade på'. Pe(i) vart i germansk til fijan, med tydinga å hata, som har gitt opphav til tysk Feind, engelsk fiend og gotisk fijands.

Kjelder 
 Søk på faen i Bokmåls- og Nynorskordboka
 Fiend i dictionary.com

Banning
Interjeksjonar
Samuel Morse

Samuel Finley Breese Morse () var ein amerikansk kunstmålar og oppfinnar som saman med Alfred Vail oppfann morsealfabetet.

USA-amerikanske oppfinnarar
Folk frå Massachusetts
Opphav til eponym
Finn Wagle

Finn Wagle () var biskop for Den norske kyrkja sitt bispedøme Nidaros frå 1991 til 2008.

Wagle har teologisk utdanning frå Menighetsfakultetet i Oslo, og vart cand.theol. i 1968. Frå 1970 til 1975 var han sokneprest i Sørreisa. Han var lektor ved menighetsfakultetet sitt praktisk-teologiske seminar frå 1975 til 1981, instituttstyrar ved IKO frå 1981 og domprost i Trondheim frå 1988 til han i 1991 var han biskop i Nidaros. Han var preses (leiar) i Bispemøtet frå oktober 2002 til september 2006.

Wagle vart i 2004 oppnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.

Bakgrunnsstoff 
 Finn Wagles CV, bibliografi og eit utval preiker
 Store Norske Leksikon om Wagle.

Tidlegare biskopar i den norske kyrkja
St. Olavs Orden
Nidaros bispedømme
Folk frå Oslo
Siviløkonom

Siviløkonom er ein tittel for ein person som har avlagt høgare utdanning innan økonomi av 4 års lengd, eller eksamen frå godkjent utanlandsk universitet. Tittelen siviløkonom (og sivilingeniør) var tidlegare verna i Noreg. Etter gjennomføring av Kvalitetsreformen for utdanning i Noreg med innføring av 3-årig bachelorgrad og deretter 2-årig mastergrad vert siviløkonom gjeve som sidetittel til graden Master i økonomi og leiing ved BI Oslo eller Master i økonomi og administrasjon ved NHH (Norges Handelshøyskole). Dei med fireårig siviløkonomutdanning kan ta eittårig vidareutdanning for å oppnå mastergraden ved mellom andre Høgskulen i Bodø og Handelshøgskulen BI.

Tittelen Siviløkonom vert no forvalta av Økonomene (tilknytt Akademikarane) som er ein medlemsorganisasjon med 14 000 medlemmer.

Utdanningsinstitusjonar som tilbyr godkjent siviløkonomutdanning i Noreg:
 Universitetet i Stavanger 
 Handelshøyskolen BI i Oslo
 Norges Handelshøyskole i Bergen
 Universitetet i Agder (Kristiansand)
 Høgskolen i Molde
 Høgskulen i Bodø
 Universitetet for miljø- og biovitenskap (UMB) på Ås
 Høgskolen i Buskerud (HIBU)
 Universitetet i Tromsø/ Norges fiskerihøgskole
 Høgskolen i Sør-Trøndelag

Utdanning
Titlar
Ole D. Hagesæther

Ole Danbolt Hagesæther () er ein tidlegare norsk biskop for Den norske kyrkja sitt bispedøme Bjørgvin. 

Hagesæther har teologisk utdanning frå Menighetsfakultetet i Oslo, og vart cand.theol. i 1965. Han har hatt undervisingsstillingar og prestestillingar fram til han i 1994 vart utnemnd til biskop av Bjørgvin.

Hagesæther hjelpte i januar]] 2006 til med mekling i samband med Kristina-saka.

30. november 2008 gjekk Hagesæther av som biskop.

Bakgrunnsstoff 
 Ole D. Hagesæther sin CV og anna tekst, lyd og bilete på Kirken.no
 Kristinasaken frå Bergens Tidende
 Enestående megling for Hagesæther  frå Bergens Tidende

Biskopar i den norske kyrkja
Bjørgvin bispedømme
Folk frå Bergen
Olav Skjevesland

Olav Skjevesland () var biskop i bispedømet Agder og Telemark i den norske kyrkja frå 1996 til han gjekk av med pensjon.

Skjevesland var fødd i Drøbak. Han hadde teologisk utdanning frå Menighetsfakultetet i Oslo, og vart cand.theol. i 1967. Han hadde undervisingsstillingar og prestestillingar fram til han i 1998 vart utnemnd til biskop av Agder (frå 2005 kalla Agder og Telemark). Skjevesland etterfylgde Halvor Bergan som gjekk av 1. januar 1999.

Han var preses i bispemøtet frå 2006 til 2010.

Skjevesland tok praktisk-teologisk eksamen i 1969. Han hadde teneste som hjelpeprest i Nordstrand prestegjeld i Oslo (1968-72), underviste som lektor ved Det norske diakonhjem (1972-74), arbeidde som studiesekretær i Den norske kirkes presteforening (1973-75) då han også var stipendiat ved stiftinga «Kirkens Hus» (1974-75). Frå 1975-76 var Olav Skjevesland sokneprest i Kampen prestegjeld i hovudstaden, og deretter og fram til 1979 residerande kapellan i Nøtterøy prestegjeld i Tunsberg. Sidan var han tilknytt Menighetsfakultetet, som fakultetslektor ved det praktisk-teologiske seminar, seinare som rektor, og frå 1994 også som professor i praktisk teologi.

Kjelder

Biskopar i den norske kyrkja
Agder og Telemark bispedømme
Folk frå Frogn
Helga Haugland Byfuglien

Helga Haugland Byfuglien () er ein norsk geistleg som preses i Bispemøtet i Den norske kyrkja frå 2011 til 2020. Ho kom då frå stillinga som biskop i Borg bispedømme.

Byfuglien har tidlegare vore generalsekretær i Norges KFUK-KFUM. Frå 1993 til 1997 var Haugland Byfuglien stiftskapellan i Borg bispedømme. Ho var meinigheitsprest i Nidaros bispedømme frå 1978 til 1986 og i Ås prestegjeld i Borg frå 1986 til 1993.

Frå 2. mai 2006 til 1. juni 2007 var Byfuglien også medlem av det regjeringsoppnemnde utvalet som skulle vurdere dei kristne formålsparagrafane i skulen og barnehagen, det såkalla Bostad-utvalet.

Biskopar i den norske kyrkja
Borg bispedømme
Folk frå Bergen
Solveig Fiske

Solveig Margrete Fiske () er ein norsk luthersk teolog og biskop. Ho vart utnemnd til biskop i Hamar bispedømme den 13. oktober 2006.

Fiske kjem opphavleg frå Frei i Møre og Romsdal. Ho tok teologisk embetseksamen ved Menighetsfakultetet i Oslo i 1980, og praktisk teologisk eksamen ved same lærestad i 1981.

Solveig Fiske har hatt heile prestetenesta si i Hamar bispedøme. Ho byrja som residerande kapellan i Elverum i 1981, med hovudteneste i det austlege soknet i prestegjeldet: Hernes, Sørskogbygda og Nordskogbygda. Ho vart i 1994 sokneprest i Løten. Frå 2005 til 2006 hadde ho eit engasjement som personalsjef ved Hamar bispedømekontor.

Ho vart vigsla til biskop ved gudstenesta i Hamar domkyrkje søndag 17. desember 2006. Presesen i bispekollegiet, biskop Olav Skjevesland, stod for seremonien.

Fiske har vore leiar av Norsk kvinnelig teologforening, og vore engasjert i kvinnene sin situasjon i kyrkje og samfunn, også i internasjonal samanheng. Ho er styreleiar i Kirkens ressurssenter mot vold og seksuelle overgrep.

Ho er gift med sjukehusprest Guttorm Eidslott, og er svigerdotter til lyrikaren Arnold Eidslott.

I samband med jula 2006 gav ho i eit intervju med NTB tilkjenne at ho ville arbeide for eit ritual for inngåing av partnerskap for homofile i kyrkja, og at ho var tilhengjar av statskyrkjesystemet.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi frå Hamar bispedøme
 «Støtter partnerskap» på Aftenposten.no

Biskopar i den norske kyrkja
Norske teologar
Hamar bispedømme
Folk frå Kristiansund
Odd Bondevik

Odd Bondevik () var ein norsk teolog som var biskop i Møre bispedøme i Den norske kyrkja frå 1991 til 2008.

Bondevik var fødd i Sauda. Då han var åtte år, flytta familien til Oslo fordi faren, Kjell Bondevik, tok til på Stortinget som representant for Kristeleg folkeparti. I 1960 tok Odd Bondevik fatt på teologistudiet og i 1967 tente han verneplikta som feltprest. Tidleg i 1969 reiste han til Japan som misjonær for Det Norske Misjonsselskap (NMS). I 1978 kom han heim for å ta over stillinga som misjonssekretær ved NMS sitt hovudkontor. Frå november 1980 gjekk han inn i stillinga som generalsekretær og vart med det øvste leiar i den eldste misjonsorganisasjonen i Noreg. Han hadde denne stillinga til han vart vigsla til biskop i Møre 17. november 1991.

Odd Bondevik var syskenbarnet til den norske statsministeren Kjell Magne Bondevik.

Biskopar i den norske kyrkja
Møre bispedømme
Norske misjonærar
Folk frå Sauda
Misjonærar i Japan
Ernst Baasland

Ernst Oddvar Baasland () er ein norsk teolog som frå 1998 til 2009 var biskop i bispedømet Stavanger i den norske kyrkja.

Baasland er fødd i Kristiansand. Han tok teologisk utdanning frå Misjonsskolen (noverande Misjonshøgskolen) i Stavanger og Menighetsfakultetet i Oslo, og vart cand.theol. i 1970. Etter eitt år som feltprest i Bodø kom han tilbake til Menighetsfakultetet der han var stipendiat frå 1972 til 1975. Han hadde under arbeidet med doktorgraden sin og etterpå ulike undervisningsstillingar ved Menighetsfakultetet, og han vart professor i det nye testamentet i 1984. Denne stillinga hadde han fram til han i 1998 vart utnemnd til biskop i Stavanger. I 2009 gjekk han av som biskop i samband med ein personleg konkurs knytt til eine sonen.

Kjelder 

Biskopar i den norske kyrkja
Folk frå Kristiansand
Biskopar av Stavanger
Artisten Mika

Michael Holbrook Penniman, kjend som Mika (), er ein libanesisk-britisk songar og pianist. Han hadde sin fyrste suksess med låten «Grace Kelly» våren 2007. Albumdebuten Life in Cartoon Motion frå same året selde i over 5,6 milionar eksemplar og vann han ein Brit Award og ein Grammy-nominasjon. I 2009 gav han ut sitt andre album, The Boy Who Knew Too Much.

Liv 
Michael Holbrook Penniman vart fødd i Beirut i Libanon med libanesisk mor og amerikansk far. Då han var eitt år gammal forlét familien det krigsramma landet og busette seg i Paris. Då han var ni flytta dei til London. Her var han elev ved den franske skulen Lycée Français Charles de Gaulle, men opplevde mobbing og sleit med dysleksi. Han fekk derfor heimeundervising i nokre månader før hab blei elev ved St Philip's School, der han leia skulekoret, og deretter Westminster School og Royal College of Music.

Diskografi

Album 
 Life in Cartoon Motion (2007)
 The Boy Who Knew Too Much (2009)
 The Origin of Love (2012)
 No Place in Heaven (2015)

Singlar 
 «Relax, Take It Easy» (2006)
 «Life in Cartoon Motion» (2007)
 «Grace Kelly» (2007)
 «Lollipop» (2007)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Artisten Mika» frå , den 16. august 2010. 
 

Britiske musikarar
Britiske pianistar
Ivor Novello-prisvinnarar
Britiske skodespelarar
Brit Award-vinnarar
Lindås kyrkje

Lindås kyrkje er ei langkyrkje i tre som vart vigsla 20. september 1865. Kyrkja ligg i Lindås i Alver kommune, Vestland,  og vart bygd like vest for der den gamle steinkyrkja stod. Arkitekt var Ole Syslak som og stod for bygginga av andre kyrkjer i Hordaland.

Historie 
Første gongen ei kyrkje på Lindås vart nemnd var i 1315. Dette var eit steinalter som stod under open himmel. Veggar vart reist seinare, slik at presten stod under tak, medan tilhøyrarane stod på bakken utanfor og høyrde på. Seinare vart det og reist veggar så kyrkjelyden og kom under tak. Denne kyrkja vart bygd på rundt 1600-talet og reparert ved 1700-talet. Ved bygginga av den noverande kyrkja vart gamlekyrkja riven.

Noverande kyrkje 
Den noverande kyrkja er ei langkyrkje i tømmer og er bygd like vest for der gamlekyrkja stod. Etter vel hundre år i drift vart kyrkja bygd om i 1969. Kyrkja fekk no nytt våpenhus oppført og dåpsventerom og sakristi vart flytta frå austenda av koret til eigne tilbygg på venstre og høgre side av kyrkja. 

Kyrkja fekk sitt første kyrkjeorgel i 1906. Dette vart erstatta i 1978 med eit orgel bygd av J.H. Jørgensen og har 21 stemmer fordelt på 2 manualar i tillegg til pedal. Orgelet vart etterintonert i 1978.

Kyrkja har to kyrkjeklokker. Den eldste klokka vart laga av Laxevaag Værk, Bergen året 1865, medan den andre klokka vart laga av klokkestøyparen O. Olsen & Søn i Tønsberg i 1955.

Prestar i Lindås 
 Ludvig Daae (1723–1786) 1754-1786
 Hugo Laurentius Hjorthøy (1778-1849) 1829-1837
 Christen Daae (1776–1854) 1837-1847

Litteratur 
 Norske minnesmerker: Norges kirker - Hordaland, bind 3 ISBN 82-05-31138-2
 Våre kirker - Norsk kirkeleksikon ISBN 82-7527-022-7

Bakgrunnsstoff 
 Norges kirker: «Lindås kirke», på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforskning
 DIS Hordaland om kyrkja 
 Frå opninga av kyrkjeparken 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Lindås kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Alver
Langkyrkjer i Bjørgvin
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Ole Syslak
Trekyrkjer i Noreg
Kulturminne i Alver
1865 i Noreg
Lars Berger

Lars Berger () frå Levanger, er ein norsk tidlegare skiskyttar og langrennsløpar. Han satsar hovudsakleg på skiskyting, men har òg særs gode resultat frå fristilrenn i langrenn, blant anna VM-gull på 15 km. Han representerte Dombås IL i skiskyting og Byåsen IL i langrenn. 

Berger er den einaste utøvaren som har vunne VM-tittel både i langrenn og skiskyting. 10. mars 2007 vart han tildelt Egebergs Ærespris for sine prestasjonar i skiskyting og langrenn.

Lars Berger la opp i 2015 på grunn av vedvarande kneproblem

Merittar som skiskyttar 
 VM 2009: Gull på 4 × 7,5 km stafett
 VM 2009: Sølv på 10 km sprint
 VM 2007: Sølv på 4 x 7,5 km stafett
 VM 2004: Sølv på 15 km fellesstart, sølv på 4 x 7,5 km stafett

Merittar som langrennsløpar 
 OL 2010: Sølv på 4 × 10 km stafett
 VM 2007: Gull på 15 km fri teknikk og 4 x 10 km stafett
 VM 2005: Gull på stafett, 4. plass på 15 km fri teknikk

Bakgrunnsstoff 
 Om Lars Berger på Biathlonworld 
 Biografi hos FIS 
 Youtube: Lars Berger og Ingerid Stenvold

Referansar 

Norske skiskyttarar
Norske langrennsløparar
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Verdsmeistrar i skiskyting
Verdsmeistrar i langrenn
Kongepokalvinnarar i skiskyting
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Folk frå Levanger
Folk frå Lesja
Boulogne-Billancourt

Boulogne-Billancourt (ofte berre kalla Boulogne) er ein kommune med bystatus i dei vestlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 8,2 km frå sentrum i Paris. Boulogne-Billancourt er eit sous-préfecture (underprefektur) i departementet Hauts-de-Seine, og er setet for Arrondissementet Boulogne-Billancourt.

Boulogne-Billancourt er ein folkerik kommune i forstadane til Paris, og ein av kommunane i Europa med størst folketettleik. Tidlegare var staden eit viktig industrisenter, men har med stort hell vorte omvandla til eit forretningsstrøk som er ein del av Val de Seine, og fleire store

Bakgrunnsstoff 
 Historie om Billancourt

Byar i Frankrike
Paris
Byar i Île-de-France
Hauts-de-Seine
Perpignan

Perpignan (katalansk Perpinyà) er ein by i sør i Frankrike ved kysten av Middelhavet. Han er préfecture (hovudstad) i departementet Pyrénées-Orientales. Perpignan var hovudstad i den tidlegare franske provinsen Roussillon. Han var òg hovudstad i eit historiske comarque i Catalonia kalla Rosselló.

Byen har eit folketal på like over 100 000 innbyggjarar, og etter ei folketeljing i 1999 hadde storbyområdet 249 016 innbyggjarar.

Historie 
Det har vore busetnadar her sidan romartida, men mellomalderbyen Perpignan ser ut til å ha vorte grunnlagd i byrjinga på 900-talet (først nemnd i dokument som villa Perpiniarum i 927). Perpignan vart snart hovudstaden til hertugane i Roussillon. I 1172 testamenterte grev Girard II landområda sine til grevane i Barcelona. Perpignan fekk delvis sjølvstyre i 1197. Louis IX enda dei franske lensrettane over Rousillon i Freden i Corbeil i 1258.

Då Jakob Erobraren, konge av Aragon og grevane i Barcelona oppretta Kongedømet Mallorca i 1276 vart Perpignan hovudstad for fastlandsområda til den nye staten. Dei påfølgjande tiåra vert rekna som gullalderen for byen. Han hadde stor framgang som senter for klesproduksjon, lêr, gullsmedarbeid og andre luksushandverk. Kong Filip III av Frankrike døydde her i 1285 då han kom tilbake etter eit mislykka krosstog mot den aragonesiske kongen. 

I 1344 annekterte Peter IV av Aragon Kongedømet Mallorca og Perpignan vart igjen ein del av Hertugdøme Barcelona. Eit par år seinare omkom om lag halvparten av innbyggjarane som følgje av Svartedauden. Han vart åtaka og okkupert av Louis XI av Franrkike i 1463. Eit valdeleg opprør mot det franske styret i 1473 vart brutalt slått ned på etter ei lang omleiring, men i 1493 gav Karl VIII av Frankrike byen tilbake til Ferdinand II av Aragon i eit ønske om forsoning med Spania og for at han då fekk sjans til å invadere Italia. 

Byen vart igjen omleira og tatt tilbake av Frankrike under Trettiårskrigen i september 1642, og Perpignan vart formelt avstått frå Spania 17 år seinare i Freden i Pyreneane, og har sidan den gong vore ein del av Frankrike.

Vidkjende personar frå Perpignan 
 Hyacinthe Rigaud (1659-1743), som måla dei offisielle portretta av Ludvig XIV av Frankrike
 François Arago (1786-1853), fysikar, astronom og liberal politikar, som sikra avskaffinga av slaveriet i dei franske koloniane i 1853, vart fødd i den nærliggande landsbyen Estagel. Han er minna med plassen Place Arago i sentrum av byen, der det òg står ein statue av han.
 Robert Brasillach (1909-1945), fascistisk forfattar.
 Frédérick Bousquet (fødd 1981), fransk fristil- og butterflysvømmar som deltok i Sommar-OL 2000 og Sommar-OL 2004.
 Sandrine Erdely-Sayo (fødd 1968) pianist, som 13-åring yngste mottakar av prisen til den franske kulturministeren.

Bakgrunnsstoff 

 Turistkontoret i Perpignan
 Turistattraksjonar i Perpignan
 Bilete av Perpignan og området runt
 Festningane i Perpignan 

Byar i Frankrike
Pyrénées-Orientales
Byar i Languedoc-Roussillon
Nancy

Nancy (tysk dialekt Nanzig; luxembourgsk Nanzeg) er ein by nordaust i Frankrike og prefecture (hovudstad) i departementet Meurthe-et-Moselle i regionen Lorraine.

Byen har i overkant av 100 000 innbyggjarar, men i 1999 hadde storbyområdet etter ei folketeljing 410 509 innbyggjarar.

Historie 
Dei tidlegaste spora etter busetnadar i området går tilbake til 800 fvt. Her var lett tilgang til jernmalm og ein vadestad i elva Meurthe, noko som sannsynlegvis var årsaka til at folk busette seg her. Ein liten festningsby kalla Nanciacum (Nancy) vart bygd av hertug Gérard rundt 1050.

Nancy vart plyndra av keisar Frederik II av Det tysk-romerske riket på 1200-talet, og vart så bygd opp att i stein dei neste hundreåra då han vart ein viktigare by som hovudstad i Hertugdøme Lorraine. Karl den modige leid nederlag og var drepen i Slaget ved Nancy i 1477.

Då hertug Stanislas døydde i 1766, vart hertugdømet ein fransk provins og Nancy haldt fram med å vere hovudstaden. Då regionen Lorraine vart oppretta på midten av 1900-talet vart Metz vald som hovudstad i staden for Nancy.

Attraksjonar 
Place Stanislas, Place de la Carrière og Place d'Alliance vart lagt til UNESCO si verdsarvliste i 1983.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell turistside
 Bilete av Nancy
 Place Stanislas Nancy
 Place Stanislas - webkamera 

Byar i Frankrike
Byar i Lorraine
Meurthe-et-Moselle
Roubaix

Roubaix (nederlandsk: Robaais) er ein kommune og ein tidligere industristad i det nordlege Frankrike i departementet Nord i regionen Hauts-de-France. Han ligg mellom byane Lille og Tourcoing, nær grensa til Belgia.

Han vart eit viktig sentrum for ull- og tekstilproduksjon på 1800-talet, og opplevde eksplosiv vekst under den industrielle revolusjonen. Mot slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet opplevde Roubaix ein rekordhøg demografisk vekst. I løpet av et titals år vart den vesle landsbyen (med  innbyggjarar i 1800) ein industriby med  innbyggjarar i 1901.

Tekstilindustrien i Roubaix stagnert og deretter forsvann etter 1970- og 1980-årenes. Sidan den gong har Roubaix vorte ein turistdestinasjon med attraksjonar som Musée d'Art et d'Industrie «La Piscine» og La Condition Publique. Roubaix har likevel hatt liknande utfordringar som resten av dei post-industrielle områda i Nord-Frankrike, med deindustrialisering, bustadproblem, sosial uro og økonomiske nedgangstider.

Attraksjonar 
Mest kjend i Roubaix er kanskje kunstgalleriet «La Piscine», og som namnet tyder ligg det i ein gamal kommunal symjehall.

Sport 
Roubaix er målet i det klassiske og krevjande sykkelrittet Paris-Roubaix.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell turistside   
 Offisiell nettside om Museet for kunst og industri «La Piscine» – André Diligent 

Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Nord