alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sylt

Sylt (dansk Sild, frisisk Söl) er ei øy nord i Tyskland i Vadehavet i Nordsjøen. Ho er ein del av Dei nordfrisiske øyane i landkreis Nordfriesland i Schleswig-Holstein. Øya var ein gong ein del av fastlandet, men på grunn av erosjon krympar øya stadig. I dag har Sylt eit areal på 99 km². Avstanden frå nord til sør er 35 km og frå vest til aust 13 km. Det høgaste punktet heiter Uwe-Düne og er 52 meter over havet. Øya har 27 000 innbyggjarar (2004).

Kultur 
Sylt er ein særprega del av Tyskland sidan ho er ein del av Dei frisiske øyane. Ho har sin eigen dialekt kalla söl'ring. Söl'ring er ein dialekt av frisisk språk med element frå dansk, nederlandsk og engelsk. I dag er det berre ein liten del av busetnaden som framleis snakkar söl'ring. I 2004 vart det vedtatt ei lov som skulle hjelpe fram språket. 

Husa på Sylt har ein tydeleg frisisk arkitektur.

Historie 
Sylt var opphavleg ein del av Jylland og dei første busetnadane ein har funne spor etter går tilbake til 3000 fvt. Dei første frisiske busetnadane er frå 700- og 800-talet. Sylt var delt mellom Hertugen av Schleswig og Danmark i 1386. Bortsett frå byen List vart Sylt ein del av Hertugdømet Schleswig i 1435. På 1600- og 1700-talet førte kvalfangst, fiske og dyrking av østers til auka rikdom hos innbyggjarane. Turismen på øya starta på 1800-talet. I 1927 vart det bygd ein jernbanefylling mellom øya og fastlandet.

Transport 
Sylt er forbunde til fastlandet via Hindenburgdamm, ei jernbanefylling, som tar passasjerar til frå Westerland til Niebüll eller Klanxbüll. I Niebüll kan ein ta med bil på toget. Det finst òg ferjesamband til den danske øya Rømø, i tillegg til at øya har ein flyplass.

Kjelder 
 Frisian Shores: The Island of Sylt på www.hiddeneurope.co.uk (September 2006), s. 6-8

Denne artikkelen bygger på «Sylt» frå ,  den 1. juni 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Sylt von A-Z

Dei frisiske øyane
Øyar i Tyskland
Schleswig-Holstein
Ummanz

Ummanz er ei lita øy i Austersjøen utanfor kysten av Mecklenburg-Vorpommern i Tyskland. Ho har eit areal på 20 km². I lag med naboøyane Rügen og Hiddensee er ho ein del av landkreis Rügen.

Ho er òg ein del av Vorpommersche Boddenlandschaft nasjonalpark.

Øyar i Austersjøen
Øyar i Tyskland
Usedom

Usedom (polsk Uznam) er ei øy i Austersjøen på grensa mellom Tyskland og Polen. Ho ligg nord for Stettiner Haff, elvemunningen til elva Oder i Pommern. Det meste av øya høyrer til Tyskland og landkreis Ostvorpommern i Mecklenburg-Vorpommern, bortsett frå den austlege delen og byen Świnoujście (tysk Swinemünde) som har vore ein del av Pomorze Zachodnie vojvodskap (Vestpommern) sidan 1945. Øya har eit areal på 445 km², der 373 km² er tysk og 72 km² er polsk. Innbyggjartalet på øya er 76 500, 31 500 i den tyske delen og 45 000 i den polske.

Historie 
Omkring 400-talet vart øya busett av slavarar. Frå 1000-talet vart området kalla Vorpommern og var ein del av Polen. I 1128 aksepterte hertugen av Pommern, Wartislaw I kristendom frå Otto av Bamberg. I 1155 vart det oppretta eit kloster i Grobe, som i 1309 vart flytta til landsbyen Pudagla. I mellomtida vart det oppretta eit anna kloster i Crummin og snart var nesten heile øya abbeden sin eigedom. Etter reformasjonen kom øya inn under Hertugen av Pommern att. Under trettiårskrigen, den 26. juni 1630, gjekk den svenske hæren med kong Gustav Adolf II i land ved Peenemünde. Usedom vart annektert av Sverige etter krigen og var svensk fram til 1720 då ho vart seld for 2 millionar dalar til den prøyssiske kongen Fredrik Vilhelm I. I 1740 utvikla Fredrik II av Preussen hamnebyen Swinemünde. 

Sidan Gründerzeit på 1800-talet har øya vore eit turistmål, og omfattar Bäderarchitektur. Badebyar her er mellom anna Zinnowitz og fire Bernsteinbäder i vest ogKaiserbad og Świnoujście i aust.

Den litle landsbyen Peenemünde kom i søkelyset under den andre verdskrigen då Luftwaffe testa missil og rakettar her, mellom anna V-1 og V-2. Tyskarane nytta seg av tusenvis av slavearbeidarar som var krigsfangar i konsentrasjonsleiren på Usedom under krigen. 

I 1945 vart den austlege delen av øya i lag med byen og hamna Świnoujście overlaten til Polen etter Potsdamkonferensen. Området var så folkesett med polakkar som vart kasta ut av områda vest for elva Vestre Bug av Sovjetunionen.

Geografi 

Øya er skild frå naboøya Wolin av Świna-sundet (eller elva) (tysk Swine), som er hovudleia mellom Stettiner Haff og Pommernbukta, ein del av Austersjøen. Sundet mellom øya og fastlandet vert kalla Peenestrom og er ei forlenging av elva Peene, som munnar ut i den vestlege delen av Stettiner haff. 

Den største byen på øya er Świnoujście (Swinemünde), som har fleire innbyggjarar enn resten av øya. Ein annan by, som har gjeve namn til øya, heiter Usedom. Den største byen i den tyske delen heiter Heringsdorf (tidlegare Dreikaiserbäder). Det er mange turiststader på nordkysten, inkludert Ahlbeck, Heringsdorf og Bansin, i tillegg til Świnoujście og Zinnowitz. 

Usedom har eit årleg gjennomsnitt på  solskinnstimar, og er rekna som det solrikaste området både i Tyskland, Polen og i heile Austersjøen. Ho har kallenamnet 'Soløya' både på tysk () og og polsk ).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Usedom» frå ,  den 1. juni 2007.

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Austersjøen
Øyar i Tyskland
Øyar i Polen
Vilm

Vilm er ei øy i Austersjøen like sør for Rügen utanfor kysten av Tyskland. Øya er mindre enn 1 km², medan ho er 2,5 km lang.

Historie 
Ein har funne spor på at menneske har vore her sidan tidleg steinalder, ikkje lenge etter at øya vart danna etter siste istid. Slavarar bygde eit tempel på øya. Tidleg på 1800-talet vart det vedtatt ei lov som gjorde det forbode å hogge ned tre på øya, og ho var snart ein feriestad for aristokratiet. På 1900-talet var øya ein populær feriestad, men i 1959 stengde DDR øya for publikum, og bygde 11 gjestehus her som skulle nyttast av embetsmenn. 

To dagar før gjenforeininga av Tyskland i oktober 1990, gjorde regjeringa øya og dei omliggande områda om til eit verna område. Dette og andre verna område kunne etter lova ikkje direkte overførast til Tyskland, og DDR måtte i staden overføre dei til ein privat person som så kunne overføre områda vidare til Bundesrepublik Deutschland. Dette er årsaka til at Vilm og mange andre verna område i eit logisk sekund høyrte til Hr. Patermann, som då var ein embetsmann i miljødepartementet, og som i dag er leiar av EU-kommisjonen.

Bakgrunnsstoff

Kjelde 

Øyar i Tyskland
Øyar i Austersjøen
Mecklenburgbukta

Mecklenburgbukta (tysk: Mecklenburgische Bucht, dansk: Mecklenburg Bugt, polsk: Zatoka Meklemburska) er ei bukt sørvest i Austersjøen mellom kysten av Tyskland og dei danske øyane Lolland, Falster og Møn i nord.

Mecklenburgbukta er forbunde til Kielbukta i nordvest. 

Wismarbukta og Lübeckbukta er ein del av Mecklenburgbukta. 

Av hamnebyar i Mecklenburgbukta finn ein Rostock og Wismar.

Bukter i Tyskland
Austersjøen
Walfisch

Walfisch er ei lita øy i Mecklenburgbukta i Austersjøen ved kysten av Tyskland.

Øya ligg mellom byen Wismar (om lag 4,5 km mot nord) og øya Poel. Denne svært flate øya har ein omkrets på 500 × 300 meter og eit overflateareal på 0,2 km². Øya er eit naturreservat.

Historie 
Under trettiårskrigen vart det ei festning på øya, som i dag stort sett ligg under vatn. 

Festninga Walfisch vart øydelagd i 1717 etter Karl Gustav-krigane.

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Tyskland
Øyar i Austersjøen
Wangerooge

Wangerooge er ei av Dei austfrisiske øyane i Nordsjøen utanfor kysten av Tyskland. Øya er òg ein kommune i landkreis Friesland i Niedersachsen.

Wangerooge er den minste av dei sju tyske austfrisiske øyane, og ligg lengst aust av denne øygruppa. Ho er òg den einaste av dei som har høyrt til Oldenburg mellom 1815 og 1947, medan Borkum, Juist, Norderney, Baltrum, Langeoog og Spiekeroog alltid har høyrt til Friesland. I 2007 hadde øya 985 innbyggjarar, men om sommaren tar øya ofte imot meir enn 7 000 turistar dagleg. 

Strendene, anna rekreasjon og den rolege atmosfæren på Wangerooge trekkjer til seg mange turistar. At atmosfæren er roleg ser ein igjen i slagordet til øya: «Gud skapte tid, men han nemnde aldri hast!». Det er ikkje lov med bilar på øya. Øya har båtsamband til Harlesiel på fastlandet, og ein kan nå øya med fly frå Harlesiel, Bremen eller Hamburg. Ferjene har ikkje faste avgangstider på grunn av tidvatnet, og kan berre gå på flo sjø 

Øya har to fyr, eit nytt og eit gamalt, i tillegg til vesttårnet. Sidan øya konstant flytta seg før det vart gjort tiltak for om lag hundre år sidan, forsvann bygningar vanlegvis i havet etter nokre hundreår. Vesttårnet som vart bygd i 1597 vart opphavleg bygd på austsida av øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wangerooge» frå ,  den 1. juni 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

Byar i Niedersachsen
Øyar i Tyskland
Dei frisiske øyane
Alpsee

Alpsee er ein innsjø i Tyskland. Han ligg i landkreis Ostallgäu i delstaten Bayern om lag 4 km sør for Füssen nær slotta Neuschwanstein og Schloss Hohenschwangau.

Insjøen har ei kystlinje på litt under fem kilometer og eit djup på opp til 62 meter. Han er ein populær turistdestinasjon sidan han ligg nær slotta og dei ville svanane som held til i innsjøen. Ein kan leige båtar og det er mange mogelegheiter for turgåing i nærleiken. Ein sti går i sirkel rundt innsjøen, medan Fürstenstrasse (Prinsessevegen) fører til Hohenschwangau over Schwarzenberg-ryggen og ned til Pinswang i Lechtal.

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Ammersee

Ammersee er ein innsjø i Tyskland. Han ligg i regionen Oberbayern i delstaten Bayern, sørvest for München mellom byane Herrsching og Diessen. Med eit areal på 47 km² er han ein av dei fem største innsjøane i Tyskland. Han ligg 520 meter over havet og er 81 meter på det djupaste. Som andre bayerske innsjøar var Ammersee danna som følgje av isbrear etter siste istid. Ammersee får vatn frå elva Ammer, og renn ut i Amper. Som naboinnsjøen Starnberger See, som har liknande storleik og form, er han ein populær stad for vassport. 

Ammersee og Amper er ein del av ei eldgamal keltisk ravrute som gjekk gjennom Brennerpasset, og derfor har dei fått det namnet dei har. 

I antikken låg den keltiske byen Damasia nær innsjøen.

Bakgrunnsstoff 

 Informasjon om området rundt Ammersee
 Informasjon om Herrsching ved Ammersee

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Arendsee

For byen med same namn, sjå byen Arendsee

Arendsee er ein innsjø i Tyskland. Han ligg i landkreis Altmarkkreis Salzwedel i delstaten Sachsen-Anhalt.

Innsjøen ligg 23 meter over havet og har eit areal på 5,1 km². På det djupaste er innsjøen 50 meter. Han er den største og djupaste naturlege innsjøen i Sachsen-Anhalt. Innsjøen ligg over ein saltdom. Hydrologisk er innsjøen meir eller mindre «isolert» og berre ein liten bekk knyter innsjøen indirekte til elva Elbe. Dette gjer at det tar 100 år før alt vatnet i innsjøen er skifta ut.

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Aschersleben See

Aschersleben See er ein tidlegare innsjø i Tyskland nordaust for fjellet Harz, sør for byen Aschersleben. Innsjøen var forbunde til elvane Eine og Elke og var om lag 12 km lang. Då innsjøen byrda å skrumpe inn på 1400-talet vart det bygd ei demning ved utspringet til Elke. Innsjøen vart heilt tørrlagt på byrjinga av 1700-talet etter ordre av Fredrik II. Botn av den tidlegare innsjøen inneheld 20-25 meter tjukke sediment.

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Tidlegare innsjøar
Außenalster

Außenalster (tyder «ytre Alster») er ein av to kunstige innsjøar innanfor bygrensene til Hamburg i Tyskland, som er danna av elvane Alster og Binnenalster. Außenalster har eit areal på 1,6 km².

«Ytre» referer her til dei gamle bymurane i Hamburg. Außenalster var delen av innsjøen som var på «utsida» av bymurane. I dag eksisterer ikkje lenger bymurane, og i staden går to bil- og togbruer, Lombardbrücke og Kennedybrücke, over elva. 

Außenalster vert nytta av innbyggjarane i Hamburg for rekreasjon, som t.d. segling og roing. Nesten heile breidda av Außenalster er offentleg. Breidda varierer frå smale stiper med grøn mark til store offentleg parkar (t.d. Alstervorland). Det er svært populært å jogge rundt innsjøen (om lag 7 km).

Kjelde

Aussenalster
Aussenalster

de:Alster#Außenalster
Det britiske ultimatumet i 1890

Det britiske ultimatumet av 11. januar 1890 kom etter ein tvist mellom Portugal og den britiske regjeringa om territoriet som ligg mellom dei to portugisiske koloniane Mozambik og Angola. Dette området er i dag Zimbabwe og delar av Zambia og Malawi. Portugal gjorde krav på dette og la det inn i «Det rosa kartet». Kartet kom i konflikt med britane sine ambisjonar om å byggje eit samband med jernbane mellom Kairo og Cape Town for å lenke saman dei britiske koloniane frå sør til nord på kontinentet. 

I 1884–1885 kryssa Hermenegildo Capelo og Roberto Ivens kontinentet frå Moçâmedes sør i Angola til Quelimane nord i Mozambik i eit oppdrag frå Portugal. I 1887 publiserte Portugal det territoriale kravet som sameinte dei to koloniane. Det skjedde i forståing med Tyskland. Det britiske ultimatumet kom for å tvinge Portugal til å trekkje tilbake militære styrkar ut frå det omstridde området. 

Kong Carlos I gav etter for ultimatumet og i Portugal såg republikanarane på hendinga som ei nasjonal fornærming, dei skulda kongen for dette. Regjeringa måtte gå og António de Serpa Pimentel vart statsminister. 

Den 20. august 1890 underteikna Portugal, Tyskland og Storbritannia ein traktat i London som fastsette grensene for Angola og Mosambik. Då traktaten vart kjent i Portugal braut det ut protestbølgjer igjen, og den nye regjeringa fall.

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel av Pedro Lains, Instituto de Ciências Sociais, Universitetet i Lisboa

Kjelder 
 Artikkelen «British Ultimatum» på engelsk Wikipedia slik han var den 2. juni 2007

Portugisisk historie
Britisk historie
Hendingar i 1890
António de Oliveira Salazar

António de Oliveira Salazar, uttalast ɐ̃'tɔniu dɨ oli'vɐiɾɐ sɐlɐ'zaɾ, () var statsminister i Portugal og de facto diktator i den portugisiske republikken frå 1932 til 1968. Han grunnla og leidde Estado Novo («Den nye staten»), det autoritære høgreregimet som hadde leiarskapen og kontrollen over det sosiale, økonomiske, kulturelle og politiske livet i Portugal frå 1933 til 1974.

Portugisiske statsministrar
Berzdorfer See

Berzdorfer See er ein kunstig innsjø ved den sørlege grensa av «Europastadt» Görlitz-Zgorzelec i Tyskland. Innsjøen vert danna av ei tidlegare brunkolgruve, som stadig vert fylt med vatn. Det er planlagt at innsjøen vil vere heilt ferdig i 2008 og då ha eit areal på om lag 10 km². Namnet på innsjøen kjem frå ein liten landsby kalla Schönau-Berzdorf auf dem Eigen i sørvest av innsjøen. Når innsjøen «står ferdig» vil han vere ein av dei største i heile Sachsen.

Ein dag vil innsjøen verte ein turistattraksjon med ei hamn for mindre båtar, ei strand og restaurantar. Andre ting som er planlagd er ein campingplass og ein golfbane. Det vil òg verte oppretta ein turstiveg rundt innsjøen med ei lengd på om lag 18 km.

Galleri

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Enclosure movement

I engelsk økonomisk historie er enclosure eller inclosure namnet gitt den prosessen som førte til at land som tidlegare hadde vore allmenningar — med rett til bruk og tilgjenge for alle — vart inngjerda (stengt) og eigedomen til ein enkelt privat eigar, som fekk fruktene av landet åleine. Omdanninga av felles til privat land skjedde med tvang, motstand og blodspille.
 
Det var to hovudbølgjer i prosessen. Enclosure i tudorperioden omdanna land frå åkerbruk til beitemark, vanlegvis for sau. Dette skjedde oftast ved avgjerd av godseigaren direkte. Seinare kom parlamentsvedtekne enclosures på 1700-talet og 1800-talet, der open mark vart samla i meir kompakte einingar med hekkar rundt.

Enclosure i Tudor-tida medførte ofte at folk mista beiterettar og kunne føre til at heile landsbyar vart øydelagde. Ved dei seinare skulle landsbybuarane få noko kompensasjon for å miste beiterettane sine, men land dei fekk i staden for allmenningsrettane var ofte ikkje nok til å dekkje tapet. 

Ikkje berre vart land som var formelt privateigd medteke i utestengingsprosessen. Det kunne vere område der ålmenta frå gammalt hadde visse avgrensa rettar, til dømes til å la dyra sine beite der etter at graset var slege. Også utmark som før ikkje var eigd av nokon, og var fullt ut allmenningar, vart privatisert. 

Dei områda som vart hardast ramma av enclosure-prosessen, var tettfolka område der det var lite beiteland og bøndene var avhengige av beiterett etter innhaustinga, og utkantstrøk der utmarksressursane hadde vore avgjerande viktige for folk. Somme stader braut det ut uro i slike område. 

Enclosure-tiltak frå lokale godseigarar som avfolka heile landsbyar vart kritiserte av kyrkja og styresmaktene på 1500-talet, men farten i prosessen auka likevel på 1600-talet, og eliten i landet var no positiv til det. Det kom ein serie med lover som omhandla enclosure, og dei vart samla i Inclosure Consolidation Act av 1801. Enclosure vart mellom anna hevda å vere nødvendig for teknologisk framsteg i landbruket. 

Mange historikarar meiner at enclosure var ein viktig faktor i reduksjonen av talet på småbønder i England. Det var mykje folkeleg motstand mot prosessen, på grunn av skadeverknadene for levebrødet til småbønder og landarbeidarar. Allmenningsretten hadde ikkje berre gitt høve til beiting for kyr og sauer, men òg for gjæser og grisar, og rett til å plukke bær og sanke ved. Mange menneske som før hadde kunna leve av landet, vart no tvinga inn i byane der dei vart industriarbeidarar under den industrielle revolusjonen. 

På slutten av 1800-talet var prosessen ført til endes. Mange godseigarar vart rike gjennom utestenginga av vanlege folk frå allmenningsmark og heier. Mange vanlege folk vart fråtekne gamle rettar. Mange såg prosessen som ein einaste stor svindel frå storgodseigarane si side, slik som Oliver Goldsmith i dette diktet:
They hang the man, and flog the woman, 
That steals the goose from off the common; 
But let the greater villain loose, 
That steals the common from the goose.

Kjelder
 Den engelskspråklege wikipediaen, artikkel med same namnet.

Økonomisk historie
Britisk historie
Landbruk

sc:Editto delle Chiudende
Binnenalster

Binnenalster (som tyder 'indre Alster') er ein av to kunstige innsjøar innanfor bygrensene til Hamburg i Tyskland som vert danna av elva Alster (den andre innsjøen er Außenalster).

«Indre» viser her til at sjøen i tidlegare tider låg innanfor bymuren i Hamburg. Innsjøen vart opphavleg danna for å fungere som eit vassreservoar for ei mølle.

I dag eksisterer ikkje lenger bymurane, og to bruer, ei for bil og ei for tog kalla Lombardbrücke og Kennedybrücke går i dag over elva.

Festivalen Alstervergnügen vert halde rundt Binnenalster.

Kjelde

Denne artikkelen bygger på «Binnenalster» frå ,  den 2. juni 2007.  

Hamburg
Innsjøar i Tyskland
Chiemsee

Chiemsee er ein innsjø i Bayern i Tyskland mellom byane Rosenheim og Salzburg. Han vart stundom kalla «Den bayerske sjøen». Chiemsee får vatn frå elvane Tiroler Achen og Prien, medan vatnet renn vidare ut i Alz. Chiemsee er delt inn i ein større, nordleg del i nordaust kalla Weitsee og Inselsee i sørvest.

Området rundt Chiemsee vert kalla Chiemgau og er ein kjend feriestad. 

Chiemsee er òg namnet på eit tysk sportsklesmerke.

Herrenchiemsee, Frauenchiemsee og «Krautinsel» 
Dei to største øyane i Chiemsee er Herrenchiemsee (den største) og Frauenchiemsee, òg kalla Herreninsel og Fraueninsel. Ei tredje og mindre øy heiter Krautinsel, og ho er ikkje busett. 
 På Herrenchiemsee står det mellom anna eit slott bygd av Kong Ludvig II i 1878, som òg heiter Herrenchiemsee. Dette slottet vart aldri gjort ferdig, og det var meininga at det skulle vere ein kopi av Versailles i Frankrike. Mange av dei meir interssante romma i slottet er open for turistar, og slottet og området rundt er open heile sommaren. 
 Frauenchiemsee er den mindre av dei to største øyane og huser eit benediktinarnonnekloster (bygd i 782) i tillegg til ein liten landsby. Nonnene lagar ein likør kalla Klosterlikör.

Bortsett frå dei største øyane finn ein i tillegg tre småøyar: 
 Schalch vest for Frauenchiemsee
 to holmar utan namn, som ligg 54 og 80 meter sør for Krautinsel med eit areal på 30 m² kvar.

Bakgrunnsstoff

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Dümmer

Dümmer er ein innsjø sør i Niedersachsen i Tyskland. Han har eit areal på 13,5 km², men er svært grunn og har eit gjennomsnittleg djup på berre 1 meter. Innsjøen ligg 37 meter over havet. 

Dümmer er ein populær stad for vassport, men og ein viktig biotop for vassfuglar og ligg i eit område som ofte vert vitja av trekkfuglar. Ein stor del av innsjøen er verna som eit naturreservat.

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Madcon

Madcon (forkorting for «Mad Conspiracy») er ein norsk rappeduo sett saman av norsk-afrikanarane Tshawe Baqwa og Yosef Wolde-Mariam. Gruppa har gjeve ut albuma It's All A Madcon, So Dark the Con of Man og An InConvenient truth, i tillegg til ei rekkje singlar. 

For det fyrste albumet fekk dei Spellemannprisen 2004 i klassen «Hip-Hop/RnB». Under Spellemannprisen 2007 vann dei i klassen «Hip-Hop» for plata So Dark The Con Of Man og songen «Beggin» vart kåra til «Årets hit». Under Spellemannprisen 2008 vann dei prisen for «Årets musikkvideo» med «Liar», og dei vann òg i klassen «Årets eksportpris». Under Spellemannprisen 2010 vann dei «Årets hit» att, denne gongen for «Glow», songen som vart nytta som pauseinnslag under Eurovision Song Contest 2010 i Bærum.

Duoen har òg prøvd seg som programleiarar. Fyrst i fjernsynsshowet «The voice of MadCon» på The Voice TV, men òg i TV 2-programmet Kan du teksten? som kom på lufta i 2008.

Diskografi 
Album
 2004: It's All a MadCon
 2007: So Dark The Con Of Man 
 2008: An InCONvenient Truth
 2010: Contraband
 2012: Contakt

Norske musikkgrupper
Norske hiphopgrupper
Vinnarar av Spellemannprisen
Programleiarar for TV2
Musikkgrupper skipa i 1992
Federsee

Federsee er ein myraktig innsjø, delvis overgrodd av siv, nord for Bad Buchau i Oberschwaben sør i Tyskland. Med ein storleik på 33 km² er han ein av dei største innsjøane i Sør-Tyskland. På det djupaste er Federsee berre 2 meter djup. 

Innsjøen er eit naturreservat for å verne om fuglane i området. Om lag 265 forskjellige artar held til ved eller nær innsjøen, og 107 av desse hekkar her. Av fugleartane finn ein mellom anna utryddingstrua fuglartar som buskskvett og sivhauk.

I området rundt Federsee er det gjort funn frå steinalderen og bronsealderen, som ein kan sjå på Federsee Museum.

Sidan innsjøen er fullstending omgjeve av belter med siv og myr er det umogeleg å nå innsjøen direkte. Derfor er det bygd ein 1,5 km lang kai av tre, som leiar ut mot ope vatn. Her er det ein observasjonsplattform og mogeleg å leige båt. 

Nærast vatnet ligg landsbyen Tiefenbach. Når innsjøen frys til om vinteren er det mogeleg å gå frå Tiefensee til Bad Buchau over isen.

Bakgrunnsstoff 

 Federseemuseum 
 Naturreservatet i Federsee

Kjelde 

Innsjøar i Tyskland
Samveldet av portugisiskspråklege land

Samveldet av portugisiskspråklege land (portugisisk: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, forkorta CPLP) er eit fleirlateralt forum for gjensidig vennskap mellom nasjonar som har portugisisk som offisielt språk.

Etablering og medlemsland 

CPLP vart oppretta i 1996 med sju medlemsland: Angola, Brasil, Guinea-Bissau, Kapp Verde, Mosambik, Portugal og São Tomé og Príncipe. Aust-Timor kom med i 2002, etter å ha vorte sjølvstendige frå Indonesia. Brasil, Aust-Timor og dei fem afrikanske landa er tidlegare portugisiske koloniar.

Medlemmer

Observatørar

Bakgrunnsstoff 
  CPLPs offisielle side

Internasjonale organisasjonar
Skipingar i 1996