alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hammondorgel

Hammondorgelet er eit elektromekanisk orgel som vart designa og bygd av Laurens Hammond rundt 1934.

Sentralt i oppbygginga av instrumentet står den såkalla tonegeneratoren som blir drive av ein elektrisk motor som er synkronisert med elektrisitetsforsyninga sin nettfrekvens (50 (EU) eller 60 Hz (USA)). Tonegeneratoren består av ei rekkje såkalla roterande tonehjul som er metallskiver med nær sinusforma mønster i perifien. Ein stavmagnet, med ein omvikla spole som vidare er kopla til ein LC-parallellresonanskrets (filter), er plassert heilt inn mot ytre periferi av kvart tonehjul, og det elektriske signalet frå kvart enkelt tonehjul vil då vere å samanlikne med ei orgelpipe. Signala blir saman blanda i tilhøve til registrering og tangentkombinasjon og blir vidare forsterka i ein relativt avansert røyrbasert forsterkar. Orgelet produserer ein temperert, varm og levande lyd.

Dei mest kjende modellane, Hammond B3 og C3 kom i 1954, og var då vorte utvida med eit såkalla «touch response»-perkusjonssystem og ein scanner vibrato. Det meste av det originale designen frå tidlegare var likevel heldt.

Hammondorgelet vart opphavleg selt til kyrkjer som eit billegare alternativ til pipeorgelet, men kom til å bli brukt i jazz, blues og i større grad i rockemusikk (på 60- og 70-talet) og gospelmusikk. Hammondorgelet vart gjerne nytta i kombinasjon med såkalla Leslie-høgttalarkabinett (med roterande horn og basshøgttalarbaffel). Dette introduserer både ein amplitude- og frekvensmodulasjon av signalet og dessutan ein konstant dopplareffekt, noko som spreier lydspekteret mykje.

Det originale hammondorgelet har festa posisjonen sin i historia og er framleis mykje nytta i orkester på grunn av den unike lyden og solide konstruksjonen. Dette til trass for at siste tonehjulsmodell rulla ut av fabrikken i 1974 og at fleire digitale etterlikningar har kome til dei seinare åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hammondorgel» frå ,  den 23. januar 2011.  
 

Orgelprodusentar
Polydor Records

Polydor (grunnlagd 1924) er eit internasjonalt, opphavleg tysk plateselskap med hovudkvarter i London. Selskapet vart etablert av Deutsche Grammophon i 1924, og retta seg inn mot popmusikk etter den andre verdskrigen (1946). Den britiske avdelinga vart etablert seinare i 1956 og distribuerte The Beatles sine tyske innspelingar med Bert Kaempfert som produsent. I USA vart PolyGram eit resultat av Polydors fusjon med Phonogram Records (i 1972), og tok seinare over Decca og andre merke.

Selskapet hadde òg det samtidige merket Mercury Records for visse typar musikk. PolyGram inngjekk under selskapet Universal Music Group frå 1998, og forsvann frå den amerikanske marknaden. Merket blir framleis nytta i England for britiske artistar som Klaxons, Sophie Ellis-Bextor, Take That og Kaiser Chiefs, og dessutan distribusjon av amerikanske Eminem og Gwen Stefani.

I Noreg hadde Telefunken ansvaret for Polydor i 1930-åra (med mellom anna Ivar Ruste som artist). Seinare følgde Proton. Polydor overtok etikettane Nor-Disc og Karusell frå Arne Bendiksen sitt plateselskap i 1964. Ei rekkje norske artistar har vorte utgjeve på Polydor, mellom andre Åse Kleveland, Per Asplin, The Pussycats, Terje Rypdal, Wenche Myhre, Finn Kalvik, Lillebjørn Nilsen, Jon Arne Corell, Ole Paus, Benny Borg, Åge Aleksandersen, Ketil Bjørnstad, Birgitte Grimstad, Frode Alnæs, og Jan Werner Danielsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Polydor Records» frå ,  den 23. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Polydor i England
 Polydor i Tyskland 

Tyske plateselskap
Skipingar i 1924
Music Corporation of America

The Music Corporation of America, vanlegvis berre kjent som MCA, var eit USA-basert musikkføretak. MCA publiserer musikk, bøker og driv eit plateselskap.

MCA vart grunnlagt som eit «musikkbooking»-agentur basert i Chicago i 1924 av Jules Stein. Firmaet var pionerar med å praktisere band på turne. Tidleg framståande MCA-booka artistar inkluderte King Olvier og Jelly Roll Morton.

Lew Wasserman vart raskt forfremma og sett til å styre MCA i nesten 40 år. Under leiinga hans ekspanderte firmaet til fjernsyn (grunnla EMKA, Ltd., som eig Paramounts filmbibliotek før 1948 og Revue Studios, toppleverandøren av fjernsyn for alle kringkastingsnettverk i 30 år). Wasserman ekspanderte òg MCA med å kjøpe Universal Studios i 1962, snudde det rundt og gjorde det om til filmstudio. Andre leiarar i firmaet er Sidney Sheinberg, som var styreleiar for MCA, og Ned Tanen, tidlegare sjef for Universal Pictures.

MCA gjekk inn i platebransjen i 1962 med oppkjøpet av det USA-baserte Decca Records, som inkluderte Coral Records og Brunswick Records. Desse etikettane vart lagt under MCA Records tidleg på 1970-talet. Firmaet gjekk inn i forlagsbransjen i 1975 med oppkjøpet av G. P. Putnam's Sons. I 1979 kjøpte det opp ABC Dunhill Records med dotterselskapa ABC Records, Paramount Records, Impulsive Records, Dot Records og Dunhill Records. Chess Records vart kjøpt i 1985 medan Motown Records vart kjøpt i 1988 og selt igjen til Polygram i 1993.

GRP Records og Geffen Records vart kjøpt opp i 1990, det same året som MCA Corporations holdingselskap vart kjøpt opp av Matsushita-gruppa.

Seagram Company Ltd. kjøpte i 1995 80% av aksjane i MCA INC. og same år droppa dei nye eigarane MCA-namnet og firmaet endra struktur til Universal Studios og musikkdivisjonen deira, MCA Music Enternainment Group vart døypt om til Universal Music Group. I 1996 selde Seagram G. P. Putnam's Sons til Pinguin Group. I 1998 kjøpte Seagram PolyGram frå Phillips og fusjonerte det med Universal Music Group. Når Seagram Company Ltd. så vart kjøpt opp av det franske selskapet Pernod Ricard, vart Universals holding selt til Vivendi Universal.

Våren 2003 vart MCA Records lagt under Geffen Records. Deira country-etikett MCA Nashville Records er enno i drift.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Music Corporation of America» frå ,  den 23. januar 2011.

Bakgrunnsstoff  
 Universal Music Group si heimeside

USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1924
Eisenach

Eisenach er ein tysk by i Thüringen med rundt  innbyggjarar (2007). Han ligg 215 moh. på den nordvestlege skråninga av Thüringer Wald.

Soge
Eisenach blei grunnlagt på 1100-talet og fekk byrettar i 1283. Martin Luther omsette Det nye testamentet til tysk her under eksil på borga Wartburg. I 1685 blei Johann Sebastian Bach fødd i Eisenach. Slektningen hans Johann Christoph Bach og to andre store barokkomponistar, Johann Pachelbel og Georg Philipp Telemann, verka her.

Fleire møte av tyding i tysk historie har vore haldne i eller ved Eisenach, mellom anna blei det tyske sosial-demokratiske partiet (SPD) stifta her i 1869.

Skildring
I sentrum av byen ligg Marktplatz, med fleire bindingsverkhus, apotek, det gamle rådhuset frå 1638 og slottet frå 1742–45 der ein finn Thüringer Museum. Borga Wartburg ligg på ei høgd 400 meter over byen. I 1999 blei borga sett opp på UNESCO si verdsarvliste. I byen finst også eit Lutherhaus til minne om Martin Luther og eit Bachhaus til minne om Bach.

Økonomi
Historisk har Eisenach hatt stor tyding for tysk bilproduksjon. Ein framstilte EMW og Wartburg i det tidlegare Aust-Tyskland, og etter gjenforeininga BMW og Opel. Industrien i byen omfattar i tillegg produksjon maskinar, kjemikaliar og elektrotekniske artiklar. Turisme er også viktig.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eisenach» frå , og «Eisenach» frå  den 24. januar 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Eisenach» frå , og «Eisenach» frå  den 24. januar 2011.  
 

Byar i Thüringen
Johann Christoph Bach I

Johann Christoph Bach () var ein tysk komponist frå familien Bach, og blir rekna som den viktigaste komponisten i famlien frå sin generasjon.

Johann Christoph Bach var fødd i Arnstadt.  Han var son av Heinrich Bach, som var grandonkel av Johann Sebastian Bach. Komponistbroren Johann Michael Bach blei svigerfaren til J.S. Bach. Sonen Johann Nicolaus Bach blei også komponist.

Johann Christoph Bach var organist i Schlosskapelle i Arnstadt frå 1663, og frå 1665 i Georgenkirche i Eisenach, der han også var cembalist i hofforkesteret. Han døydde i Eisenach i 1703.

Berre få av verka til Johann Christoph Bach er bevarte:
 tolv motettar
 sju eller åtte kyrkjekonsertar («Geistliche Konzerte»)
 to ariar
 rundt femti orgelkoralar
 Preludium og fuge i Ess-dur for orgel
 tre variasjonar for cembalo

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johann Christoph Bach I» frå , og «Johann Christoph Bach» frå  den 24. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Diskografi over Bach-familiens verk  (tysk)
 

Tyske organistar
Tyske komponistar
Barokkomponistar
Folk frå Armstadt
Folk frå Eisenach
Johann Christoph Bach (1645-1693)

Johann Christoph Bach () var ein tysk barokkmusikar frå familien Bach.

Johann Christoph Bach var fødd i Erfurt. Han var son av bymusikanten Christoph Bach d.e. og tvillingbror til Johann Ambrosius Bach, som igjen var far til Johann Sebastian Bach.

Han døydde i Arnstadt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johann Christoph Bach (1645-1693)» frå ,  den 24. januar 2011.  
 

barokkmusikarar
tyske musikarar
Chess Records

Chess Records var eit plateselskap i Chicago i Illinois i USA, stifta 1952. Det vart drive av dei polsk-jødiske brørne Leonard Chess (eigentleg Lejzor Czyz) og Phil Chess (Fiszel Czyz).

Chess Records vart kjent for den typen blues, rock'n'roll og rhythm & blues som vart spelt inn i studioa deira i Chicago. Selskapet gav ut artistar som Muddy Waters, Howlin' Wolf, Chuck Berry og Bo Diddley. Andre artistar som var knytt til Chess Records var Willie Dixon, Sonny Boy Williamson II, Gene Ammons, Jimmy Rogers, Little Walter, The Moonglows, Etta James, Minnie Riperton med fleire. Særleg Willie Dixon var ein viktig person på Chess Records. I tillegg til å vere ein dugeleg bassist og produktiv låtskrivar, medverka han òg som innspelingsprodusent på mange utgjevingar og vart ein slags gallionsfigur for selskapet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chess Records» frå ,  den 24. januar 2011.

Bakgrunnsstoff
 Chess Records studio  (engelsk)
 Chess' historie (engelsk)

USA-amerikanske plateselskap
Blues
Skipingar i 1952
King Harvest (Has Surely Come)

«King Harvest (Has Surely Come)» er ein song skriven av Robbie Robertson for The Band og vart opphavleg gjeven ut på det andre albumet deira, The Band frå 1969.  

Songen vert fortalt frå førsteperson som ein fattig bonde, som i aukande desperasjon, fortel om uhella han har vore ute for. Det kom ikkje regn og avlingane hans døydde, loven hans brann ned og han enda opp i eit slumkvarter. Ein fagforeiningsmann dukkar opp og lover å betre ting. Rockekritikaren Greil Marcus kalla han «The Band sin song om øydelagde håp på landet» og meinte at «King Harvest» kanskje var den beste songen til Robertson og det beste dømet på korleis bandet skreiv og spelte songar.

Songstrukturen er uvanleg: Versa, sungen av vokalisten Richard Manuel er energisk, medan refrenget (sungen av Manuel og Levon Helm) er rolegare, i motsetnad til ein vanleg songstruktur. Dette viser kanskje til det desperate, men usikre håpet som forteljaren har om fagforeininga.

Medverkande
Rick Danko- Bassgitar, øvre vokal i refrenget
Levon Helm- Trommer, nedre vokal i refrenget
Garth Hudson- Lowrey-orgel
Richard Manuel- Solovokal
Robbie Robertson- Elektrisk gitar
John Simon- Wurlitzer elektrisk piano gjennom «svart boks»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «King Harvest (Has Surely Come)» frå ,  den 24. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1969
The Band-songar
Songar skrivne av Robbie Robertson
Songar produserte av John Simon
Songar om arbeid
Rihanna

Robyn Rihanna Fenty, kjend som Rihanna () er ein R&B-songar og modell. Ho haddde per 28. november 2010 hatt ni singlar på førsteplassen av Billboard Hot 100, det meste for nokon kvinneleg artist sidan tusenårsskiftet. Hitsinglane hennar omfattar «SOS», «Umbrella», «Take A Bow», «Disturbia», «Live Your Life», «Rude Boy», «Love The Way You Lie», «What's My Name» og «Only Girl (In The World)».

Rihanna er fødd på Barbados, men flytta til USA som sekstenåring for å fremja karrieren si.

Utgjevingar 
Album
 2005: Music of the Sun
 2006: A Girl Like Me
 2007: Good Girl Gone Bad
 2009: Rated R 
 2010: Loud
 2011: Talk That Talk 
 2012: Unapologetic 
 2016: Anti

Kjelder
 Offisiell heimeside
 Rihanna på Island Def Jam Music Group
 Rihanna's Believe Foundation
 Rihanna på Twitter
 Rihanna på Internet Movie Database

Karibiske songarar
Rihanna
Folk frå Bridgetown
Grammy-vinnarar
Juno-vinnarar
Brit Award-vinnarar
Johann Christoph Bach III

Johann Christoph Bach () var ein tysk organist frå Bach-familien, storebroren til Johann Sebastian Bach.

Johann Christoph Bach var fødd i Erfurt. Foreldra Johann Ambrosius Bach (1644/45–1695) og Maria Elisabeth Lämmerhirt (ca. 1663-1694) døydde då Johann Christoph var 23. Han fekk då ansvaret for veslebrørne Johann Sebastian og Johann Jakob

Johann Christoph Bach vart organist ved Michaeliskirche i Ohrdruf i 1690, og var allereie høgt akta både som musikar. Han budde i Ohrdruf til han døydde.

I 1686 fekk Johann Christoph opplæring av Johann Pachelbel, ein viktig og erfaren organist. Kunnskapane han fekk gjennom Pachelbel gav han vidare til borna sine og yngre brør. Alle dei fem sønene hans blei dugelege musikarar, og etterkomarane hans var i over 100 år organistar ved Michaeliskirche eller kantorar ved latinskulen.

Den musikkhistoriske tydinga til Johann Christoph Bach kjem ikkje berre av at han gav broren sin Johann Sebastian ei solid musikalsk grunnutdanning, men han var òg sentral for overleveringa av klaviaturmusikk frå den midttyske barokken. To manuskript opptegnet frå byrjinga av 1700-talet er overlevert via Johann Christoph Bach: den såkalla Andreas-Bach-Buch og det Möllerske Håndskrift. Desse nøye nedskrivne manuskripta, som òg inneheld autografar av Johann Sebastian Bach, er dei einaste overleverte kjeldene til einskilde betydelege verk av til dømes Dietrich Buxtehude, Nicolaus Bruhns og Johann Pachelbel.

Bakgrunnsstoff 
 Utførleg biografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johann Christoph Bach III» frå ,  den 24. januar 2011.  
 

Barokkmusikarar
Tyske organistar
Folk frå Erfurt
Ma'ale Adumim

Ma'ale Adumim (hebraisk מעלה אדומים‎, arabisk معاليه أدوميم‎) er ei israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart etablert i 1976 og fekk bystatus av israelske styresmakter i 1991. Folketalet er 39 200.(2013) Ma'ale Adumim er den tredje største israelske busetjinga på Vestbreidda og vert, saman med dei andre busetjingane, rekna som ulovleg etter folkeretten. Ma'ale Adumim ligg i Jerusalem-provinsen. Busetjinga ligg nær grensa mellom Israel og Vestbreidda, om lag 6 kilometer aust for Jerusalem, og mange av innbyggjarane er dagpendlarar til Jerusalem.

Dei palestinske styresmaktene reknar Ma'ale Adumim som ei stor hindring for ein framtidig palestinsk stat fordi området truar med å dela det palestinske området i to. Den israelske statsministeren Ariel Sharon sa i 2003 at ein eventuell fredsavtale med palestinarane måtte omfatta at Ma'ale Adumim og andre busetjingar ville verta ein del av Israel. Ifølgje lekka dokument frå fredsforhandlingane mellom Israel og palestinarane avviste Israel i mai 2008 eit tilbod frå palestinarane om å gi opp mesteparten av Aust-Jerusalem fordi palestinarane ikkje også ville gi opp å få tilbake Ma'ale Adumim og Ariel.

Venskapsbyar
 Williamsport i Pennsylvania

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell kommune
 Uoffisiell by-nettside

Byar på Vestbreidda
Blanda israelske busetjingar
israelske busetjingar på Vestbreidda
Busetnader grunnlagde i 1975
1975 i Israel
Johann Ambrosius Bach

Johann Ambrosius Bach () var ein tysk musikar, far til Johann Sebastian Bach. 

Johann Ambrosius Bach var fødd i Erfurt som tvilling til Johann Christoph Bach. Som son av Christoph Bach, bymusikar i Arnstadt, fekk Ambrosius tidleg ei musikalsk utdanning. Eit år etter at faren døydde i 1661 drog han frå Arnstadt for å reisa rundt som bymusikar-lærling. 

I 1667 fekk han ei stilling i Ratsmusikanten i Erfurt, som då var leia av onkelen Johann.

Johann Ambrosius Bach gifta seg i Kaufmannskirche med Maria Elisabeth Lämmerhirt frå Erfurt. Dei fekk åtte barn, fire av dei med musikalske løpebanar. I 1671 slo familien seg ned som bymusikant i Eisenach, der mellom anna Johann Sebastian Bach blei fødd. Bach levde livet ut i Eisenach.

Det er ikkje kjend om Johann Ambrosius Bach komponerte, men han har tyding som grunnleggjar av samlinga komposisjonar av eldre medlemmer av Bach-familien som seinare er blitt kjent som Altbachisches Archiv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Johann Ambrosius Bach» frå ,  den 24. januar 2011.  
 

Tyske musikarar
Folk frå Erfurt
Modi'in Illit

Modi'in Illit (hebraisk skrift מוֹדִיעִין עִלִּית; arabisk موديعين عيليت, tyder «Øvre Modi'in») er ei israelsk busetjing og by på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart etablert i 1994 og fekk bystatus av israelske styresmakter i 2008. Folketalet er 59 332.(2012) Modi'in Illit er den største israelske busetjinga på Vestbreidda og vert, saman med dei andre busetjingane, rekna som ulovleg etter folkeretten. Modi'in Illit ligg i Ramallah og al-Bireh-provinsen. Busetjinga ligg 2 kilometer aust for grensa mellom Israel og Vestbreidda, om lag midt mellom Tel Aviv og Jerusalem. Buestjinga vert òg stundom kalla Kiryat Sefer, som er namnet på den første delen av busetjinga som vart bygd. 

Israel sin separasjonsmur/-gjerde går aust for Modi'in Illit, og skil dermed busetjinga fysisk frå resten av Vestbreidda. Busettarane i Modi'in Illit er hovudsakleg såkalla ultra-ortodokse jødar, haredim. Folketalet i busetjinga aukar tre gonger raskare enn i gjennomsnittlege israelske byar.

Kjende personar frå Modi'in Illit 
 Meir Kessler, rabbinar

Kjelder

Fotnotar

Religiøse israelske busetjingar
Byar på Vestbreidda
israelske busetjingar på Vestbreidda
Busetnader grunnlagde i 1995
Beitar Illit

Beitar Illit (hebraisk ביתר עילית, arabisk بيتار عيليت‎) er ei israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart etablert i 1985. Folketalet er 38 800.(2007) Modi'in Illit er den nest største israelske busetjinga på Vestbreidda og vert, saman med dei andre busetjingane, rekna som ulovleg etter folkeretten. Busetjinga ligg 10 kilometer sør for Jerusalem, nær grensa mellom Israel og Vestbreidda.

Israel sin separasjonsmur/-gjerde går aust for Beitar Illit, og skil dermed busetjinga fysisk frå resten av Vestbreidda. Busettarane i Beitar Illit er hovudsakleg såkalla ultra-ortodokse jødar, haredim. Fødselsraten er svært høg, og berre 37 % av innbyggjarane er over 18 år. Busetjinga i Beitar Illit vert stadig utvida. Staden kom i søkjelyset då israelske styresmakter tillet ytterlegare bustadbygging der i mars 2010 medan den amerikanske visepresidenten Joe Biden var i Israel, noko som vart sett som ei audmjuking av Biden.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

israelske busetjingar på Vestbreidda
Byar på Vestbreidda
Religiøse israelske busetjingar
Gush Etzion
Busetnader grunnlagde i 1985
Ma'ale Efrayim

Ma'ale Efrayim (hebraisk skrift מַעֲלֵה אֶפְרַיִם, tyder Efraim-oppstiginga) er ei sekulær israelsk busetjing og lokal kommune langs austsida av Samariafjella i Jordandalen på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart etablert i 1978. Folketalet er 1800.(2014) Ma'ale Efrayim vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten. Busetjinga ligg i Jeriko-provinsen, i Jordan-dalen. Avstanden til Jerusalem er 36 kilometer.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Busetnader grunnlagde i 1978
Blanda israelske busetjingar
israelske busetjingar på Vestbreidda
Tamara Karsavina

Tamara Platonovna Karsavina () var ei russisk ballerina. Ho var ei av Russlands fremste ballerinaer i tida før oktoberrevolusjonen.

Karsavina var fødd i St. Petersburg. Ho var dotter til ein ballettdansar, og vart utdanna til ballettdansar og ved Mariinskijballetten. Med tida skulle ho kome til å danse heile Petipas repertoar. Ho dansa med Sergej Djagilevs Ballets Russes og Vatslav Nizjinskij fram til 1913. Hennar mest berømte roller var Lise i La Fille mal gardée, Medora i Le Corsaire og Eldfuglen med koreografi av Michel Fokine.

I 1917 gifta Karsavina seg med ein britisk diplomat og busette seg i London. Ho var i 1920 med på å grunnleggje Royal Academy of Dance. Alicia Markova og Margot Fonteyn var mellom elevane hennar.

Karsavina fortel i sine memoarar, Theatre Street, om tida som aktiv dansar. Mellom dei russiske ballerinaene var konkurransen steinhard, og mellom Karsavina og Anna Pavlova utvikla det seg ein hatsk rivalitet. Karsavina var kjend for sin venleik, og elles innom ballettverda var ho beundra og elska.

Karsavina døydde i 1978 i Beaconsfield i England.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamara Karsavina» frå ,  den 24. januar 2011.

Bakgrunnsstoff
 Tamara Karsavina – biografi med bilete
 The Ballerina Gallery – Tamara Karsavina

Russiske ballettdansarar
Ivan Krylov

Ivan Andrejevitsj Krylov () var ein russisk fabeldiktar, svært populær i Russland. Han skreiv over 200 fablar. 

Krylov var fødd i Moskva. Han skreiv og gav ut fleire tidsskrift frå 1789. Her publiserte han forteljingar som Pokhvalnaja retj v pamjat moemu dedusjke (1792). 1805-1810 omsette han fablar av Jean de La Fontaine frå fransk til russisk. År 1806 debuterte han med sine eigne fablar. 

Det finst ingen moral i Krylovs fablar, men han gjorde ofte narr av byråkrati, korrupsjon og slektshovmod. Ein av fablane hans handlar om gjæser som sette nebben i veret og ikkje ville verte slakta, ettersom forfedrane hadde kakla på Capitol og redda Roma frå gallarane.

Krylovs språk er folkeleg, rikt og treffsikkert.

Verk på norsk 
 Fabler, 1978

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Ivan Krylov» frå , den 24. januar 2011. 
 

Russiske forfattarar
Folk frå Moskva
Ole Kopreitan

Ole Kopreitan () var ein norsk freds- og miljøaktivist, oppvaksen på Hitra. Han var leiar i Sosialistisk Ungdomsforbund frå 1963-1965, og partisekretær i Sosialistisk Folkeparti frå 1967 til 1969.  Dei siste 30 åra var han mest kjend for å stå med ei tralla på Karl Johan og selja jakkemerke og driva informasjonsarbeid for Nei til atomvåpen, der han òg var dagleg leiar.

SV-politikarar
Folk frå Hitra
Besselvassheia

Besselvassheia (76 moh) er høgaste punktet på Frøya i Trøndelag.
«Fjellet» var utan namn fram til hausten 2009 da det fekk namnet «Besselvassheia» etter ein namnekonkurranse i Hitra-Frøya. Namnet kjem frå Besselvatnet som ligg like ved.

Kjelder 

Fjell i Trøndelag
Geografi i Frøya
Fjell under 1000 meter i Noreg