alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mike d'Abo

Michael David d'Abo () er ein engelsk songar og låtskrivar. Han er mest kjend som den andre songaren i Manfred Mann, og song på den store hitten deira «Mighty Quinn». I tillegg skreiv han songen «Handbags and Gladrags» som vart ein hit for Chris Farlowe.

Early years
D'Abo vart tenåring under den tidlege rock and roll-bølgja i England, og byrja å spele gitar og syngje. Medan han gjekk på Harrow School var han med å skipe A Band of Angels i lag med gitaristen og songaren John Graydon, gitaristen John Baker, bassisten Dave Wilkinson og trommeslagaren James Rugge-Price. Gruppa klarte å gjere seg kjend og spelte inn fire singlar (den siste, «Invitation», var skriven av d'Abo) for Pye Records sin Piccadilly-etikett og for United Artists Records. Det var ei fjernsynsframføring av «Invitation» tidleg i 1966, på showet A Whole Scene Going, som gjorde at Manfred Mann la merke til d'Abo. Dei drog til ein konsert for å sjekke han ut og tilbaud han jobben i bandet. 

Med d'Abo i bandet fekk bandet ei rekkje britiske hittar, med «Just Like a Woman» sommaren 1966, «Semi-Detached Suburban Mr. James», «Ha Ha Said the Clown», og til slutt «The Mighty Quinn» tidleg i 1968, som gjekk heilt til topps på den britiske singellista. Manfred Mann vart oppløyst i 1969. 

D'Abo vart òg ein dugande låtskrivar og skreiv songane «Handbags and Gladrags» og «Build Me Up Buttercup», som begge vart store hittar, sistnemnde for The Foundations. Sjølv for bandet offisielt vart oppløyst sommaren 1969, hadde d'Abo gjeve ut ein singel, «(See the Little People) Gulliver's Travels,» for Andrew Oldham sitt Immediate Records. D'Abo var ein av songarane på den originale studioproduksjonen av Jesus Christ Superstar (1970), som vart ein stor hit i USA. Eit studioalbum kalla D'Abo med Albert Lee på gitar, kom ut i 1970. I 1972 gav han ut Down at Rachel's Place, og to år seinare - med Graham Nash, Mike Bloomfield og The Jordanaires - gav han ut Broken Rainbows. I 1976 skreiv d'Abo songar i lag med Mike Smith, som var tidlegare vokalist og klaverspelar i The Dave Clark Five, og resultatet vart albumet Smith & d'Abo. Seinare har han gjeve ut Indestructible (1987) og Tomorrow's Troubadour (1988), som selde dårleg. D'Abo hadde likevel ein viss musikalsk suksess og skreiv songar for reklamar, og hadde ein suksess med ein jingel for sjokolade frå Cadbury's. Han spelte òg i eit band kalla Beat Goes On og eit danseband kalla Mike d'Abo & His Mighty Quintet. I 1990-åra spelte d'Abo og Jones begge i The Manfreds, eit band med dei gamle medlemmane i Manfred Mann, utanom Mann sjølv.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michael D'Abo» frå ,  den 2. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Folk frå Betchworth
Manfred Mann-medlemmar
Britiske rhythm and blues boom-musikarar
Dave Richmond

David Henry 'Dave' Richmond () er ein engelsk bassist, mest kjend som medlem i 60-talsgruppa Manfred Mann. Han spelte i gruppa i 1963. Etter å ha slutta i bandet vart Richmond studiomusikar og arbeidde mellom anna med Elton John, Bread, Hank Marvin og Serge Gainsbourg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dave Richmond» frå ,  den 2. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Jazz4now - Heimeside 

Folk frå Brighton
Britiske bassistar
Britiske kontrabassistar
Manfred Mann-medlemmar
Britiske rhythm and blues boom-musikarar
VX

VX er eit av dei giftigaste stoffa som nokon gong er framstelt.
VX nervegift er den meste kjende nervegifta. Det kjemiske namnet er O-etyl-S-[2(diisopropylamino)etyl] metylfosfonotiolat og molekylformel er C11H26NO2PS.

Kjemikaren Ranajit Ghosh oppdaga nervegiftene i V-serien ved eit offentleg forskingsinstitutt ved Porton Down, England i 1952.

VX er rekna som områdenektande våpen (engelsk:"area denial weapon") på grunn av sine fysiske eigenskapar. Med sin høge viskositet og lave volatilitet, har VX tekstur og kjenst som høykvalitets motorolje. Dette gjer gifta spesielt farleg, sidan den held seg lenge i miljøet. Den er lukt- og smaklaus, og den kan spreiast som væske eller ved fordampning som små mengder av damp. Det verkar som nervemiddel ved å blokkera enzymet acetylcholinesterase. Normalt skulle ein elektrisk nervepuls frigjera acetylcholine i ein synapse som stimulerer muskelsammentrekning.

Acetylkolin vert brote ned til nøytrale stoff som (eddiksyre og kolin) av acetylkolinesterase-enzymet. Viss meir muskelsammentrekning er naudsynt, må nerven avgi meir acetylcholine. VX blokkerer verknaden av acetylkolinesterase og fører til vedvarande sammentrekninger av alle musklane i kroppen. Vedvarande sammentrekning av mellomgolvmusklane medfører død ved kveling.

Så lite som 200 mikrogram er nok til å drepa eit gjennomsnittsmenneske avhengig av måten stoffa setjast til livs på. Viss den absorberte dosen ikkje er for høg, kan dauden unngåast viss motgift vert injisert umiddelbart. Det mest vanlege motgifta er atropin og pralidoksim. Militært personell er ofte utstyrt med ein ferdigopptrekt sprøyteeining med atropin. 

Atropin verkar ved å binda og blokkera eit sett av acetylcholin-reseptorar (kjend sommuskarin acetylcholin reseptor, mAchR), slik at oppbygninga av acetylcholine som er produsert ved tap av acetylcholinesterasefunksjonen ikkje lenger kan påverka sin verknadsstad. Dette forhindrar ufrivilljuge muskelrørsler slik at musklane som diafragma ikkje står i konstant sammentrekning. Injeksjon av pralidoxime regenererer bunde acetylcholinesterase.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «VX» frå ,  den 3. april 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Oxford website on Nerve Agents
 Questions and Answers for VX
 CDC Facts About VX
Amin
Kjemiske våpen
Up the Junction av Manfred Mann

Up the Junction er eit filmmusikkalbum av Manfred Mann som består av songar skrivne av Mann og Mike Hugg for filmen frå 1968 med same namn. Albumet kom ut 16. mars 1968 på Fontana Records (TL/STL 546023/2/68).

Matthew Greenwald i Allmusic meinte at albumet «var eit av dei beste filmmusikkalbuma i 1960-åra» og Manfred Mann hadde «kasta pop-skinnet og utvikla seg til eit veldig bra jazz-band»

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Up the Junction (soundtrack)» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Manfred Mann-album
Filmmusikkalbum frå 1968
Album produserte av Shel Talmy
Fontana Records-album
Mighty Garvey!

Mighty Garvey! er eit album gjeve ut i 1968 av Manfred Mann. Det var det andre og siste bandet spelte inn etter besetningsendringa på As Is (om ein ser bort frå samlealbum og eit filmmusikkalbum). Det fortsette å flytte seg bort frå jazz og blues mot sjølvkomponert kunstpop. Trass i at det inneheld to hitsinglar (Bob Dylan sin «Mighty Quinn» og Tony Hazzard sin «Ha! Ha! Said The Clown»), gjekk ikkje albumet inn på albumlistene og bandet vart oppløyst året etter.

Innhald

Medverkande

Musikarar
 Manfred Mann – klaverinstrument, korvokal
 Tom McGuinness – gitar, korvokal
 Mike d'Abo – solovokal
 Mike Hugg – trommer og perkusjon
 Klaus Voormann – bass, blåseinstrument

Andre medverkande
 Derek Wadsworth – trombone

Teknisk
 Manfred Mann – produsent
 Keith Altham – tekst i plateomslaget

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mighty Garvey!» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1968
Manfred Mann-album
Fontana Records-album
Ha! Ha! Said the Clown

«Ha! Ha! Said the Clown» er ein song av Manfred Mann frå 1967. Singelen nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart (i to veker), 10. plassen i Australia, og toppen av den austerrikske, tyske, nederlandske og norske singellist.

Ein versjon av Keith Relf frå The Yardbirds nådde 45. plassen på Billboard Hot 100.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ha! Ha! Said the Clown» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1967
Songar frå 1967
Manfred Mann-songar
Fontana Records-singlar
Songar skrivne av Tony Hazzard
Nummer-ein-singlar i Austerrike
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Belgia (Flandern)
Nummer-ein-singlar i Belgia (Vallonia)
I Know a Place

«I Know a Place» er ein song av Tony Hatch og spelt inn i 1965 av Petula Clark i Pye Studios i Marble Arch. 

Songen vart gjeven ut som oppfølgjaren til «Downtown», «I Know a Place» vart den andre hitten til Clark på rad som nådde Topp 10 i USA og låg på lista i 12 veker. Songen nådde tredjeplassen på lista. Ho vann Grammy-prisen fo beste kvinnelege R&B-song med songen i 1965. I Storbritannia nådde singelen 17. plassen. Songen gjekk heilt til topps i Canada og Sør-Afrika, nåde 3. plassen i Rhodesia, 7. plassen i Australia, og 10. plassen i India.

«Viens Avec Moi» var ein franskspråkleg versjon Clark spelte inn av songen. Denne gjekk inn på hitlistene i Frankrike og Belgia.

Andre versjonar
Julian Cope sampla «I Know a Place» for songen «Five O'Clock World» i 1990.

Songen vart òg spelt inn av Dick Contino, Sarah Vaughan, Sammy Davis jr. og Ricky Nelson.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Know a Place» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Petula Clark-songar
Songar skrivne av Tony Hatch
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar produserte av Tony Hatch
Pye Records-singlar
Sarah Vaughan-songar
Sammy Davis jr.-songar
Ricky Nelson-songar
My Love av Petula Clark

«My Love» er ein song frå 1965 av Petula Clark som tidleg i 1966 vart ein internasjonal hit. Han nådde toppen av hitlista i USA. Songen var skriven og innspelinga produsert av Tony Hatch.

Historie
Tony Hatch skreiv ferdig songen i november 1965 på ein flytur frå London til Los Angeles. «My Love» vart spelt inn i Western Studios med The Wrecking Crew som akkompagnement.
Petula Clark fortalte: «Me spelte inn tre songar den dagen...Eg likte dei to andre godt, men eg likte verkeleg ikkje 'My Love'...Eg syns han var for ordinær. Eg hadde blitt så vant til desse vedunderlege songane til Tony med desse forskjellige stemningane og eg syntest 'My Love' vart litt flat.» Clark hadde så prøvd å få Warner Bros. til å la vere å gje ut denne songen, men dei bad ho stole på dei.

«My Love» vart vald ut som singel og Clark gjekk igjen til topps på den amerikanske singellista, for første gongen sidan gjennombrotet hennar med «Downtown». «My Love» låg 13 veker på Billboard Hot 100 og nådde toppen den 5. februar 1966, der han låg i to veker. Dette gjorde Clark til den første kvinnelege, britiske artisten som hadde to førsteplassar i USA.  Songen gjekk òg til topps i Canada på «RPM Play Sheet»-lista, «My Love» gjekk høgt på den britiske Record Retailer-lista for første gongen sidan «Downtown» gjorde det same to år tidlegare og nåddde fjerdeplassen i mars 1966. I Storbritannia selde singelen til sølvlate for 200 000 selde eksemplar.

Salslister

Andre versjonar
Ei norsk utgåve kalla «Det er så lett å leve livet» vart spelt inn i 1966 av Vigdis Mostad, og ei svensk utgåve kalla «Det är så lätt att leva livet» vart sungen av Gitte Haenning og ei finsk utgåve kalla «Rakkauteni» vart sungen av Hannele Laaksonen. «Rakkauteni» vart òg spelt inn av Laila Kinnunen.
Mrs. Miller spelte inn songen i 1966 på debutalbumet hennar. 
John Davidson spelte inn songen i 1966 for albumet sitt Time of My Life!.
Albumet Pet Project av Bob Florence Big Band frå 1967 inneheld ein instrumentalversjon av «My Love».
Sonny James spelte «My Love» i 1970. Versjonen hans nådde toppen av Billboard Hot Country Singles-lista. Ein annan countryversjon vart spelt inn av Barbara Fairchild same året. 
Nancy Boyd song «My Love» i 1987 på albumet hennar Let's Hang On.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «My Love (Petula Clark song)» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Petula Clark-songar
Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Songar skrivne av Tony Hatch
Songar produserte av Tony Hatch
Songar på toppen av Billboard-lista
Sonny James-songar
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Nummer-ein-singlar i Canada
Pye Records-singlar
Den russiske kystvakta

Den russiske kystvakta (russisk , Beregovaja okhrana Pogranitsjnoj sluzjby FSB Rossii) er kystvakta i Russland. 
Ho er ein del av Den russiske grensevakta som ligg under den føderal tryggingstenesta FSB.

Den russiske kystvakta har bakgrunn i den maritime delen av KGB sine grensestyrkar.

Trening og studiar 
FSBs kystvaktinstitutt (Институт береговой охраны ФСБ России), som ligg i Anapa, vart etablert i 2007.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coast Guard (Russia)» frå ,  den 19. april 2018.  
 

Det russiske forsvaret
Kystvakter
Sign of the Times av Petula Clark

«Sign of the Times» er ein song framført av Petula Clark frå albumet hennar My Love i mars 1966. Det var oppfølgjaren til den store hitten «My Love», som nådde toppen av den amerikanske singellista, og var skriven av Tony Hatch og Jackie Trent. 

Songen vart spelt inn i Pye Studios i Marble Arch med gitaristen Big Jim Sullivan og vokalgruppa The Breakaways.

Clark framførte første gongen «A Sign of the Times» på The Ed Sullivan Show den 27. februar 1966. Singelen nådde 11. plassen på Billboard Hot 100 i april det året og andreplassen på Billboard si Easy Listening-liste. 

Frå og med gjennombrotet hennar med «Downtown», nådde alle singlane til Clark høgare på listene i USA enn i Stobritannia. «A Sign of the Times» var eit av dei mest ekstreme døma på dette og songen nådde berre 49. plassen på den britiske singellista. «A Sign of the Times» vart ein hit i Australia (#11) og Sør-Afrika (#2).

Andre versjonar
 Ein instrumental versjon av King Richard's Fluegel Knights vart ein Easy Listening-hit som nådde 19. plassen på Easy Listening-lista i Billboard i september 1966. King Richard's Fluegel Knights var ei gruppe studiomusikarar leia av Bob Thompson og Richard Behrke.

 Michèle Richard spelte ein franskspråkleg versjon av songen «Si tu prenais le temps» i 1966 på albumet hennar Action '66.

 Jazzgitaristen Joe Pass spelte inn ein versjon i 1966 på albumet hans A Sign of the Times.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sign of the Times (Petula Clark song)» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Petula Clark-songar
Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Pye Records-singlar
Songar skrivne av Tony Hatch
Songar skrivne av Jackie Trent
Songar produserte av Tony Hatch
Atropin

Atropin er eit lækjemiddel som vert framstelt av belladonnaplanta (Atropa Belladonna) og er ein potensielt giftig medisinsk urt. Atropin kan brukast til handsaming av ei lang rekkje lidingar: Det lammar visse nerveendar og virkar avslappande på innvollsmuskulatur. Det kan òg brukast til å turka ut lunge og strupe før narkose. Det verkar utvidande på pupillane og vert difor brukt som augedropar i forkant av augeundersøkingar og ved handsaming av regnbogehinnebetennelse. Det kan òg verka lindrande ved astma og kikhoste og kan nyttast ved enkelte tilfelle av soppforgiftning. Atropin er òg motgift ved nervegass.

Atropinets vanlegaste biverknader er nedsetting av spytt- og svetteproduksjonen og hemmar dermed auget si tilpasning til syn på nært hald – altså akkomodasjonsrefleksen.

Sjå òg 
 Psykoaktivt stoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atropin» frå ,  den 3. april 2018.

Litteratur 
 Dewick, Paul M. (2009).  : A Biosynthetic Approach. (3 utg.). Chichester: John Wiley & Sons, Ltd.   
 Samuelsson, Gunnar; Bohlin, Lars (2009).  : a treatise of pharmacognosy (6 utg.). Stockholm: Apotekarsocieteten.   
 Heinrich, Michael; Barnes, Joanne; Gibbons, Simon; Williamson, Elizabeth M. (2012).  : a treatise of pharmacognosy (2 utg.). Edinburgh: Elsevier, Churchill Livingstone.   
 Rang, H. P.; Dale, M. M.; Ritter, J. M.; Moore, P. K. (2003).  (5 utg.). Edinburgh New York: Elsevier Limited.   
 Rang, H. P.; Dale, M. M.; Ritter, J. M.; Flower, R. J.; Henderson, G. (2012).  (7 utg.). Edinburgh New York: Elsevier/Churchill Livingstone.   
Alkaloid
Lækjemiddel
I Couldn't Live Without Your Love

«I Couldn't Live Without Your Love» er ein song frå 1966 skriven av Tony Hatch og Jackie Trent og spelt inn av Petula Clark. Han var inspirert av kjærleiksforholdet låtskrivarane hadde på den tida. Clark har sagt at «I Couldn't Live Without Your Love» og «Don't Sleep in the Subway» var favoritthittane hennar.

Bakgrunn
Songen vart spelt inn i Pye Studios i Marble Arch med gitaristen Big Jim Sullivan og vokalgruppa The Breakaways. Singelen nådde sjetteplassen på UK Singles Chart og niandeplassen på Billboard Hot 100-lista. «I Couldn't Live Without Your Love» var den første singelen til Clark som nådde toppen av den amerikanske Easy Listening-lista.

Songen vart òg ein hit i Australia (#11), New Zealand (#18) og Rhodesia (#7). «I Couldn't Live Without Your Love» vart ein hit to gonger i Tyskland, først i den originale engelske versjonen (13. plassen) og så igjen på tysk, «So wunderbar verliebt zu sein», på 28. plassen.

Andre versjonar
«I Couldn't Live Without Your Love» har òg blitt spelt inn av Patti Brooks, John Davidson, Freda Payne og Mari Wilson.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Couldn't Live Without Your Love» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Petula Clark-songar
Songar skrivne av Tony Hatch
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-singlar
Songar skrivne av Jackie Trent
Songar produserte av Tony Hatch
Pye Records-singlar
Don't Sleep in the Subway

«Don't Sleep in the Subway» er ein song skriven av Tony Hatch og Jackie Trent og spelt inn av Petula Clark. Songen vart gjeven ut på singel i april 1967.

Songen vart nominert til Grammy-prisen i 1968 for beste moderne song, men tapte for «Up, Up and Away» av The 5th Dimension.

«Don't Sleep in the Subway» nådde femteplassen på den amerikanske singellista i juli 1967 og vart den siste singelen til CLark som nådde topp 10 i USA og den andre som nådde toppen av Billboard Easy Listening-lista, etter «I Couldn't Live Without Your Love». I Storbritannia nådde singelen 12. plassen.

Songen er òg blitt spelt inn av Betty Chung, Marilyn Maye, Matt Monro, Patti Page, Frank Sinatra, Caterina Valente og Mari Wilson. Ei spansk utgåve kalla «No duermas en el metro», vart spelt inn av både Gelu og Los Stop. Siw Malmkvist spelte ei svensk utgåve kalla «Sov inte på tunnelbanan» i 1970.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Don't Sleep in the Subway» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Petula Clark-songar
Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Tony Hatch
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Nummer-ein-singlar i Australia
Songar skrivne av Jackie Trent
Songar produserte av Tony Hatch
Pye Records-singlar
Colour My World av Petula Clark

«Colour My World» er ein song skriven av Tony Hatch og Jackie Trent spelt inn av Petula Clark i 1966.

Songen følgde den same hitformelen som Hatch hadde nytta på tidlegare songar for Clark, og var særleg lik «My Love» frå 1965, men var oppdatert med lyden av ein sitar.

Songen var spelt inn i New York City, og kom ut på singel i desember 1966 i eit forsøk på å gjere det betre enn den skuffande førre singelen, «Who Am I?», som ikkje nådde Topp 20 i USA. Det var òg den første singelen hennar i Sstorbritannia som ikkje gjekk inn på Topp 50 der sidan 1964. «Colour My World» nådde 16. plassen på den amerikanske sinellista og nådde topp 10 i Australia, men berre 52. plassen i Storbritannia. 

I 1972 vart songen ein countryhit for Barbara Fairchild som nådde 32. plassen på countrylista i USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colour My World (Petula Clark song)» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Petula Clark-songar
Songar skrivne av Tony Hatch
Songar skrivne av Jackie Trent
Pye Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Disques Vogue-singlar
Songar produserte av Tony Hatch
NM i alpine greiner 1991

Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1991 fann stad på Voss i Hordaland i tida frå 13. til 21. februar 1991. Det var tiande gongen heile eller delar av den alpine noregsmeisterskapen vart avvikla på Voss. Sidan den gongen har ikkje alpin-NM vorte arrangert på Vestlandet, pr 2018.

Menn

Slalåm

Storslalåm

Super-g (Vidlåm)

Utfor

Kvinner

Slalåm

Storslalåm

Super-g (Vidlåm)

Utfor

Kjelder
Sportsboken 91-92. Sportsboken As/VG. 1991.

Noregsmeisterskap i 1991
Noregsmeisterskap i alpine greiner
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Voss
Wayne Fontana

Wayne Fontana () er ein engelsk rock- og popsongar, mest kjend for hitten «Game of Love» med The Mindbenders.

Biografi
Fontana vart fødd i Levenshulme i Manchester og tok scenenamnet sitt frå trommeslagaren til Elvis Presley, D.J. Fontana. I 1963 skipa han gruppa si The Mindbenders, og fekk platekontrakt, tilfeldigvis med Fontana Records. Han vart verande på selskapet etter at han og The Mindbenders gjekk kvart til sitt. 

Fontana fortsette som soloartist og brukte studiomusikarar under namnet The Opposition, mellom anna med Frank Renshaw (sologitar), Bernie Burns (trommer), Roy «Rossi» Henshall (bass), Rod Gerrard (gitar, tidlegare i Herman's Hermits) og Phil Keane (trommer), blant fleire. Stundom vart bandet òg kalla The Mindbenders, og stundom berre The Wayne Fontana Band. Den mest suksessrike solosingelen hans var «Pamela, Pamela» (skriven av Graham Gouldman), som nådde femteplassen i Australia (Kent Music Report) og 11. plassen på UK Singles Chart tidleg i 1967.

I 2005 redda han seg sjølv frå personleg konkurs, men vart arrestert etter at ein skatteoppkrevjar drog heim til han i Glossop og Fontana helte bensin oppå bilen til oppkrevjaren og tente på, medan han framleis sat inne i bilen. Fontana vart halde i varetekt til 25. mai 2007. Han dukka seinare opp i retten i Derby kledd som fru Justitia, med sverd, brynje, krone, kappe og mørke solbriller, og hevda at «retten er blind». Han avslo advokatane sine. Den 10. november 2007 vart han dømd til 11 månader i fengsel for å ha sete bilen i brann, men vart sleppt fri fordi han hadde sete lenge i varetekt. Etter han kom ut slo han seg ned i Spania.

Diskografi

Album
Wayne Fontana and the Mindbenders – 1964 (UK Fontana TL5230)
The Game of Love – 1965 (US Fontana MGF 27542 (Mono)/SRF 67542 (Stereo))
Eric, Rick, Wayne and Bob – It's Wayne Fontana and the Mindbenders – 1965 (UK Fontana TL5257)
Wayne One – 1966 (UK Fontana TL5351 (Mono)/STL5351 (Stereo))
Wayne Fontana – 1967 (US MGM E 4459 (Mono)/SE 4459 (Stereo))
The Best of Wayne Fontana & The Mindbenders – 1994 (US Fontana 314 522 666-2 )

Singlar

Wayne Fontana and the Mindbenders

Wayne Fontana (solo)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wayne Fontana» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Artistar i den britiske bølgja
Musikarar frå Manchester
Engelske popsongarar
The Game of Love av Wayne Fontana

«The Game of Love» er ein song frå 1965 av Wayne Fontana and the Mindbenders, gjeven ut i USA som «Game of Love». Songen var skriven av Clint Ballard jr. og kom ut med B-sida «Since You've Been Gone»

Songengjekk til topps på den amerikanske Billboard Hot 100 veka 24. april 1965 og nådde andreplassen på UK Singles Chart i 1965. 

I 1987 vart songen spelt inn av den newzealandske artisten Ian Morris under namnet Tex Pistol. Denne versjonen gjekk til topps på singellista i New Zealand.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Game of Love (Wayne Fontana song)» frå ,  den 3. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Singlar frå 1987
Songar skrivne av Clint Ballard jr.
Fontana Records-singlar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i New Zealand
The Mindbenders-songar