alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Redshaw Point

Redshaw Point er eit isfritt nes ved Markham Bay, som ligg mellom Hobbsbreen og Ballbreen, søraust på James Ross Island. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1995 etter Susan Margaret Redshaw i British Antarctic Survey (BAS) som var feltassistent ved James Ross Island, 1990–91; Rothera Station, 1992–93; frå 1994–95 med BAS i James Ross Island-området.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Rink Point

Rink Point er eit kupert nes på nordvestkysten av James Ross Island, 2 nautiske mil (3,7 km) aust for Carlson Island. Namnet kom av at i løpet av eit besøk av eit landmålar lag frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1952, var neset omgjeve at eit stort glatt, snøfritt havisområde som minna om ein skeisebane (rink på engelsk).

Kjelder

Nes på James Ross Island
Cyanoramphus

Cyanoramphus er ei biologisk slekt i parakittfamilien Psittaculidae med artar som er stadeigne for New Zealand og øyane i det sørlege Stillehavet. Artane på New Zealand blir ofte referert til med fellesnamnet kākāriki. 

Dette er små og mellomstore parakittar med lange halar og ei hovudsakleg grøn fjørdrakt. Dei fleste artane lever i skogshabitat, sjølv om fleire av dei subantarktiske artane lever på ope grasmarker. Dei fleste i slekta har utbreiing innanfor eit område som strekkjer seg frå Ny-Caledonia til Macquarieøya. Slekta hadde tidlegare to artar på Selskapsøyene.

Som mange andre fugleartar har Cyanoramphus-parakittar lidd av endringar orsaka av menneske. I tillegg til dei to artane frå Selskapsøyene, er underartar utrydda på Lord Howe Island og Macquarieøya, og dessutan ein ikkje-skildra form på Campbell Island. Ein art, maoriparakitt, er kritisk truga, medan dei fleste andre artar er truga eller sårbare. Årsaka til nedgangen og utrydding av populasjonane er tap av habitat og introduserte artar.

Artslista
Slekt Cyanoramphus med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 
 Antipodeparakitt, Cyanoramphus unicolor, Antipodes Parakeet, Lear, 1831, (VU)
 Raudkroneparakitt, Cyanoramphus novaezelandiae, Red-crowned Parakeet, Sparrman, 1787, (NT)
 Skarlakspanneparakitt, Cyanoramphus hochstetteri, Reischek's Parakeet, Reischek, 1889
 Skarlakskroneparakitt, Cyanoramphus saisseti, New Caledonian Parakeet, Verreaux & Des Murs, 1860, (NR)
 Norfolkparakitt, Cyanoramphus cookii, Norfolk Island Parakeet, Gray, 1859, (NR)
 Gulkroneparakitt, Cyanoramphus auriceps, Yellow-crowned Parakeet, Kuhl, 1820, (NT)
 Chathamparakitt, Cyanoramphus forbesi, Chatham Islands Parakeet, Rothschild, 1893, (EN)
 Maoriparakitt, Cyanoramphus malherbi, Malherbe's Parakeet, Souancé, 1857, (CR)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cyanoramphus» frå ,  den 12. desember 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Parakittar
Fuglar i den australske regionen
Emil Johs. Samuelsen

Emil Johannes Samuelsen () er ein norsk fysikar kjend for viktige arbeid innanfor materialfysikk. 

Han vart utdanna sivilingeniør i fysikalsk kjemi ved NTH i 1960 og tok seinare doktorgraden i 1971.  Frå 1962 til 1975 arbeidde han som forskar i fysikk ved Institutt for atomenergi og vart så dosent i allmenn fysikk ved NTH fram til 1982. Frå 1983 var han professor i røntgenteknikk. 

I tillegg til arbeidet ved NTH, i dag NTNU, har han vore gjesteprofessor ved fleire utanlandske universitet. I tillegg har han sete i internasjonale komitear og er medlem av fleire vitskaplege selskap.

Kjelder

Norske fysikarar
Norske fysikkprofessorar
Professorar ved NTNU
Fysikarar på 1900-talet
Sparebanken Møre

Sparebanken Møre vart etablert 1. april 1985 ved ei samanslutning av fleire lokale sparebankar i Møre og Romsdal. Den eldste av bankane, Herrøe og Røvde Sparebank, vart oppretta allereie i 1843. Sparebanken Møre har definert sitt geografiske område til Møre og Romsdal. Banken har kontor i dei fleste kommuner i Møre og Romsdal, og rettar seg mot både person- og næringslivsmarkedet.

Desse sparebankane gjekk inn i samanslutninga i 1985:
 Herøy og Leikong Sparebank (skipa 1843)
 Stranda Sparebank (1848)
 Skodje og Vatne Sparebank (1861)
 Vanylven og Syvde Sparebank (1861)
 Vestnes Sparebank stiftet (1861)
 Sykkylven Sparebank (1862)
 Sunnylven Sparebank (1865)
 Geiranger Sparebank (1866)
 Haram Sparebank (1868)
 Norddal Sparebank (1870)
 Borgund Sparebank (1880)
 Stordal Sparebank (1897)
 Sande og Rovde Sparebank (1898)
 Vigra Sparebank (1912)
 Aalesunds Sparebank (1910)
 Aalesunds Håndverkeres Sparebank (1926)
 Aaheim Sparebank (1926)
 Hareid Sparebank (1927)
 Ulstein Sparebank (1927) 
 Voll Sparebank (1928)

Kjelder 

Norske bankar
Skipingar i 1985
Hans M. Mikelborg

Hans Marenius Kristian Mikelborg () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Trondenes i Troms. Han representerte Venstre.

Mikelborg var son til ein gardbrukar. Han tok i si tid over farsgarden Tovik og dreiv denne vidare. I 27 år var han medlem av heradsstyret i Trondenes, varaordførar i ni år og ordførarar i eitt år.

Han var 1. representant frå Tromsø amt på Stortinget i perioden 1895-97, sekretær i landbrukskomiteen. Bolken 1906-09 var han varamann for einmannskrinsen Trondenes. Elles var Mikelborg medlem av sivilprosesslovkommisjonen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar for byane i Nordland, Troms og Finnmark
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Trondenes
Venstreordførarar i Troms
Norske gardbrukarar
Folk frå Harstad
Oluf Hansen Hagen

Oluf Hansen Hagen () var ein norsk underoffiser, tollar og tobakkshandlar frå Trondheim. Han var medlem av Venstre.

Hagen var son til ein tømrar. Sjølv tok han eksamen som underoffiser ved artilleriskulen i Christiania i 1867. Frå 1867 var han artillersersjant, perioden 1870-86 var han i tillegg roar for tollaren, såkalla røyert. År 1889 vart han kommandersersjant, frå 1894-98 stykjunker. Jamsides dei militære oppgåvene dreiv han som tobakks- og sigarhandlar. I 1898 fekk han seg jobb som tollbetjent i Trondheim. 

Hagen var 4. representant på Stortinget frå Trondheim og Levanger perioden 1898-1900. Han var medlem av militærkomiteen og frå slutten av 1898 også av Lagtinget.

Han døydde i Trondheim i 1903.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Norske tollarar
Norske kjøpmenn
Folk frå Trondheim
Lars S. Garberg

Lars Størkersson Garberg () var ein gardbrukar, trelasthandlar og stortingsmann frå Meldal. Han var medlem av Venstre.

Garberg var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han gardbrukar i Orkdal og var eigar av Enge sagbruk og høvleri. Her starta han i 1870 firmaet Garberg & Co. som dreiv trelasthandel. Garberg var medlem av [[herad[[sstyret i Orkdal frå 1872 og var i fleire år ordførar. Også forlikskommissær og medlem av amtsutvalet.

Garberg var 4. representant frå Søndre Trondhjems amt på Stortinget 1900-03. Han var medlem av Lagtinget og tollkomiteen.

Han døydde brått sommaren 1912 på ein fjellgard som han eigde i Orkdal.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Meldal
Folk frå Orkdal
Thorvald Heistein

Thorvald Bernhard Heistein, fødd Olsen, () var ein sjømann, skipsreiar og stortingsmann frå Kristiansand. Han var medlem av Venstre.

Heistein var son til ein skipsreiar. 1870-71 lærde han seg språk i Frankrike og deretter England. Sidan var han sjømann og skipper fram til 1885. Dei neste åra arbeidde han som skipsmeklar og skipsreiar i heimbyen, frå 1893 også som dispasjør.

Heistein var i mange år medlem av bystyret i Kristiansand. Perioden 1903-06 var han 2. representant frå Kristiansand by til Stortinget. Fram til 14. mars 1905 var han medlem av konstitusjonskomiteen, sidan av næringskomité nr 1.

Han døydde i heimbyen i 1913.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Kristiansand
Andreas Karset

Andreas Kristensen Karset () var ein norsk næringsleiar og stortingsmann frå Vang på Hedmark. Han var medlem av Venstre.

Karset var son til ein gardbrukar. I unge år gjekk han både amtsskulen og Sagatun Folkehøyskole. I 1884 vart han rekneskapsførar og disponent for Vangs brenneri, ei stilling han hadde til 1909. Frå 1900 var han gardbrukar på storgarden Nordre Hoel i Vang. Han kjøpte elles opp fleire andre gardar i Vang og var eigar av dei.

Karset vart medlem av heradsstyret i Vang fyrste gongen i 1891, han var ordførar 1904-1913. I 1906 representerte han Hedmark ved kongekroninga i Trondheim.

Karset var Hedemarkens amt sin 5. representant til Stortinget 1900-03. Etter ei kort tid i budsjettkomiteen var han frå 6. november 1900 medlem av tollkomiteen. Utanom stortingsvervet var han medlem av fleire statlege utval, mellom dei departementale komitear om sal av øl-, vin- og brennevin i 1897, 1899 om skattelova og 1901 om skattlegginga av øl og brennevin.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Hamar
Norske rekneskapsførarar
Saint Rita Point

Saint Rita Point er eit nes som endar i eit bratt framspring like nord for munningen av Gourdonbreen, på austkysten av James Ross Island. Namnet «Cabo Santa Rita» finst på eit argentinsk kart frå 1959. Sankt Rita (1381–1457) frå Italia vart kanonisert i 1900 og er godt kjend i den spansktalande verda som ein helgen for desperate årsaker.

Kjelder

Nes på James Ross Island
San Carlos Point

San Carlos Point er eit nes på sørvestsida av Brandy Bay på James Ross Island. Ei tilfluktshytte kalla «Refugio San Carlos» vart sett opp på dette neset av Den argentinske antarktisekspedisjonen i 1959. Etter geologisk arbeid i området av British Antarctic Survey (BAS), 1981–83, vart neset kalla «Brandy Point» i samband med bukta, men vart sidan omdøypt San Carlos Point.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Skep Point

Skep Point er eit høgt, isfritt nes 5 nautiske mil (9 km) vest-nordvest for Ula Point på nordaustkysten av James Ross Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) først i 1945, så igjen i 1953. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) gav neset dette namnet fordi sett frå sjøen kan det sjå ut som ein halmfletta bikube (skep på engelsk).

Kjelder

Nes på James Ross Island
Stark Point

Stark Point er eit kupert nes på austsida av Croft Bay, nord på James Ross Island. Det er danna av nesten vertikale klipper som stig 285 meter opp frå havet. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1953. Det skildrande namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC). Stark er eit engelsk ord for «naken» eller «berr».

Kjelder

Nes på James Ross Island
Stoneley Point

Stoneley Point er eit kupert nes på nordvestkysten av James Ross Island, 4 nautiske mil (7 km) vest for Brandy Bay. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert Stoneley, ein geolog i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Hope Bay i 1952.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Ula Point

Ula Point er eit lågt, isdekt nes på nordaustkysten av James Ross Island, 8 km nordvest for Cape Gage. Det vart oppdaga og grovt kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Anton Olsen Ula, ein norsk båtsmann på skipet «Antarctic» under den svenske ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Båtsmann

Ein båtsmann, òg kalla båsmann eller bås, er ein matros som leiar det daglege arbeidet om bord på eit skip, gjerne ein eldre, erfaren sjømann. Han eller ho rapporterer til overstyrmann, og er under oppsyn av denne. Medan det i seglskutetida og seinare ikkje var formelle krav for å kunne segle båtsmann så er stillinga i dag dekt av krava i den internasjonale STCW-konvensjonen.

I motsetnad til andre av dekksbesetninga (matrosar, lettmatrosar, jungmenn og dekksgutar) går båtsmannen ikkje vaktar når skipet er i fart, såkalla sjøvakter. Båtsmannen er såkalla dagmann og organiserer då dei av den øvrige dekksbesetninga som er disponible for arbeid under seglasen.

Sjå òg
 Mannskap
 Besetning

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Båtsmann» frå ,  den 13. desember 2012.  
 

Sjøfartsyrke
Skipsterminologi
Titlar
Transportyrke

nl:Volmatroos
Bodman Point

Bodman Point er eit klipperikt nes som ligg sentralt på nordvestkysten av Seymour Island i James Ross-øyane. Det vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, som namngav det Cape Bodman etter dr. Gösta Bodman, ein hydrograf og meteorolog på ekspedisjonen. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey i 1952.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bodman Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på James Ross-øyane
False Island Point

False Island Point er eit nes sørsida av Vega Island, som ligg sør for Den antarktiske halvøya. Det er 1 nautisk mil langt og 0,5 nautiske mil breitt og er knytt til Vega Island via ei låg, smal og nesten usynleg eid. Då neset vart oppdaga i februar 1902 vart det kartlagt som ei øy av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld. At det var eit nes på Vega Island vart oppdaga i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav det dette skildra namnet som tyder Falsk-øy-neset.

Kjelder 

Nes på James Ross-øyane
Cape Lamas

Cape Lamas er det sørvestlegaste punktet på Seymour Island. Neset vart namngjeve av kapteinen på det argentinske skipet «Chiriguano» av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1953–54, etter Guardiamarina (sjøkadett) Lamas, i Den argentinske marinen, som døydde ombord på trålaren «Fournier» utanfor Eldlandet i september 1949.

Kjelder

Nes på James Ross-øyane
Cape Lamb

Cape Lamb er eit nes på sørvestenden av Vega Island i James Ross-øyane. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart sett på ny i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og kalla opp etter Ivan M. Lamb (1911–90), ein botanikar i FIDS ved Port Lockroy, 1944; ved Hope Bay, 1945; og leiar for den biologiske ekspedisjonen til Melchior Islands, 1964-65.

Kjelder

Nes på James Ross-øyane
Cape Lazara

Cape Lazara er det nordlegaste punktet på Snow Hill Island. Neset vart namngjeven «Cabo Costa Lazara» av kapteinen på eit argentinsk skip etter løytnant Costa Lazara, ein pilot i Den argentinske marinen som omkom i ei ulukke ved Espora flybase.

Kjelder

Nes på James Ross-øyane
Cape Wiman

Cape Wiman er eit lågt, klipperikt nes heilt nord på Seymour Island i James Ross-øyane. Det vart truleg oppdaga av sir James Ross i januar 1843, men neset vart ikkje kartlagd skikkeleg før 1902-03 då den svenske ekspedisjonen under Otto Nordenskjöld overvintra i området. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter C. Wiman, som arbeidde med fossil samla inn ved Seymour Island av den svenske ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på James Ross-øyane
Archibald Point

Archibald Point er eit eksponert, klipperikt nes på sørvestsida av Bransfield Island i Antarctic Sound. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (1963) etter George K. Archibald, førstestyrmann på RRS «Shackleton», eit av skipa til British Antarctic Survey.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Archibald Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Joinville-øyane
Cape Betbeder

Cape Betbeder er eit nes heilt sørvest på Andersson Island, som ligg i Antarctic Sound utanfor nordausttuppen av Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen på «Antarctic», 1901–04, under Otto Nordenskjöld, og vart namngjeve av han etter kontreadmiral Onofre Betbeder, argentinsk marineminister, som gav ordre om at det argentinske skipet «Uruguay» skulle sendast for å berge ekspedisjonen til Nordenskjöld.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Boreal Point

Boreal Point er eit nes på vestsida av Rockpepper Bay, langs nordkysten av Joinville Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953–54. Neset fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av plasseringa på nordkysten (boreal tyder nord) av Joinville Island.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Boreal Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Joinville-øyane
Chaucheprat Point

Chaucheprat Point er eit lågt nes nordvest på Jonassen Island i Antarctic Sound. Namnet «Cap Chaucheprat», etter M. Chaucheprat, den private sekretæren til viseadmiral Claude de Rosamel, vart gjeve til eit nes i nærleiken av kaptein Jules Dumont d'Urville i 1838. Dette neset fekk dette namnet for å halde på namnet d'Urville gav i området.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chaucheprat Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Joinville-øyane
Fitzroy Point

Fitzroy Point er eit lågt nes ved austsida av Fliess Bay heilt nordaust på Joinville Island, utanfor Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga den 30. desember 1842 av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, som namngav det «Cape Fitzroy» etter kaptein (seinare viseadmiral) Robert FitzRoy i Royal Navy, ein engelsk hydrograf og meteorolog.

Kjelder 

Nes på Joinville-øyane
Cape Juncal

Cape Juncal er eit kjenneleg nes heilt nordvest på D'Urville Island i Antarktis i Joinville Island-gruppa. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1957 og vart gjeve til minne om ein argentisk siger i eit sjøslag i 1827 ved øya Juncal.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
King Point

King Point er eit nes på vestsida av innløpet til Ambush Bay på nordkysten av Joinville Island. Det vart oppdaga 30. desember 1842 av ein britisk ekspedisjon under Ross, som namngav det Cape King etter kaptein (seinare kontreadmiral) Philip P. King i Royal Navy, 1793–1856, ein engelsk sjøoppmålar som laga betre kart for Australia og Sør-Amerika.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Cape Kinnes

Cape Kinnes er eit nes på vestenden av Joinville Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart namngjeve av medlemmar frå Dundee kvalfangsekspedisjon 1892-93 etter Robert Kinnes, som betalte for ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Knobble Head

Knobble Head er eit kjenneleg nes heilt aust på Bransfield Island i Antarctic Sound. Dette skildrande namnet (tyder ujamn eller knudrete topp) vart gjeve av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960-61.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Moody Point

Moody Point er eit nes på austenden av Joinville Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under Ross, 1839–43, og vart namngjeve av han etter generalløytnant Moody på Falklandsøyane.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Cape Purvis

Cape Purvis er eit nes heilt sør på Dundee Island, utanfor nordenden av Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga i desember 1842 av kaptein James Ross i Royal Navy, og vart namngjeve av han etter kommandør (seinare kontreadmiral) John B. Purvis i Royal Navy, som assisterte ekspedisjonen til Ross.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Cape Scrymgeour

Cape Scrymgeour er ei høg, kjenneleg klippe av raudfarga vulkansk stein, på austenden av Andersson Island i Antarctic Sound, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Neset vart namngjeve av Thomas Robertson, kaptein på «Active» frå Dundee i Skottland, i 1893. Det vart identifisert på ny og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Tay Head

Tay Head er eit klipperikt nes 6 nautiske mil (11 km) aust for Mount Alexander, som strekkjer seg ut i Firth of Tay på sørkysten av Joinville Island. Namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 og er kalla opp etter Firth of Tay i Skottland.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Turnbull Point

Turnbull Point er eit eksponert, klipperikt nes på vestenden av D'Urville Island i Antarktis. Etter landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1959–61, vart det kalla opp etter David H. Turnbull, kaptein på FIDS/BAS-skipet Shackleton, 1959-69.

Kjelder

Nes på Joinville-øyane
Access Point

Access Point er eit kupert nes like søraust for Biscoe Point og 3 km nordvest for Cape Lancaster på sørsida av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1903–05. Det vart kartlagd i 1955 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet på grunn av ein ilandstigingsplass fopr båtar nordvest på neset, slik at ein kunne nå resten av øya. Access er eit engelsk ord for tilgang.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Andrews Point

Andrews Point er eit nes mellom Hackapike Bay og Inverleith Harbour på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart kartlagd og namngjeve i 1927 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations RRS «Discovery».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Andrews Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Antarktiske Arkipel
Angot Point

Angot Point er eit nes heilt sør på Hoseason Island i Antarktiske Arkipel. Det vart namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1903–05, etter Alfred Angot, som var underdirektør i Den franske meteorlogitenesta og eit medlem av rådet som publisert dei vitskaplege resultata frå ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Angot Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Antarktiske Arkipel
Cape Astrup

Cape Astrup er eit bratt, mørkt nes på nordenden av Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og vart namngjeve av Adrien de Gerlache etter Eivind Astrup, den norske arktiske polfararen som deltok på Robert Peary-ekspedisjonane til Grønland i 1891–92 og 1893–95.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Astrup» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Nes i Antarktiske Arkipel
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Awl Point

Awl Point er eit nes 6,5 km nordaust for Borge Point på austsida av Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Det var nedteikna på eit argentinsk kart frå 1952, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 fordi neset er lågt og spisst, slik at det minna om ei syl (awl på engelsk).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Awl Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Antarktiske Arkipel
Bay Point

Bay Point er eit nes på austsida av innløpet til Börgen Bay på søraustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Namnet finst på eit kart basert på ei landmåling Discovery Investigations gjorde i 1927, men namnet kan vere eldre.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bay Point» frå ,  den 13. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Antarktiske Arkipel
Cape Bayle

Cape Bayle er eit nes på Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot og kalla opp etter viseadmiral Charles-Jesse Bayle (1842–1918) i Den franske marinen.

Kjelder

Nes i Antarktiske Arkipel
Bebresh Point

Bebresh Point (bulgarsk нос Бебреш, ‘Nos Bebresh’) er eit nes som stikk 1,3 km frå nordvestkysten av Île Liège i Antarktiske Arkipel i Antarktis på nordsida av innløpet til Palakariya Cove. Det ligg 7,7 km sørvest for Moureaux Point og 11,3 km nord-nordaust for Chauveau Point.

Neset er kalla opp etter busetnaden Bebresh nord i Bulgaria.

Kjelder
 Bebresh Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes i Antarktiske Arkipel
Bulgaria og Antarktis