alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jugoslavia i Eurovision Song Contest 1992

Jugoslavia deltok for siste gong i Eurovision Song Contest 1992 i Malmö i Sverige. Etter at Slovenia, Kroatia, Makedonia og Bosnia-Hercegovina lausreiv seg frå Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia i april 1992, danna dei to attverende landa Serbia og Montenegro Den føderale republikken Jugoslavia. Difor deltok berre Serbia og Montenegro under namnet Jugoslavia i mai 1992. Landet deltok òg med eit flagg utan den raude stjerna i midten. Etter tevlinga skipa Resolusjon 757 frå Tryggingsrådet i SN saksjonar mot Jugoslavia, og landet fekk mellom anna ikkje delta i internasjonale tevlingar og kulturarrangement, inkludert Eurovision Song Contest. Jugoslavia deltok ikkje att i tevlinga før i 2004 under namnet Serbia og Montenegro. Sidan 2007 har dei to landa delteke kvar for seg, som Serbia og Montenegro. Slovenia, Kroatia og Bosnia-Hercegovina debuterte i 1993, berre to år etter den siste deltakinga som Jugoslavia. Makedonia debuterte i 1998, men forsøkte å få delteke allereie i 1996.

Uttaking
Det jugoslaviske bidraget vart valt ut i den nasjonale uttakinga Jugovizija 1992, som fann stad 28. mars 1992. Vinnaren, som fekk representere Jugoslaiva i Eurovision Song Contest 1992, vart Extra Nena med songen «Ljubim te pesmama». Det var ein ekspertjury som valde ut vinnaren.

I Eurovision
Jugoslavia deltok som nummer 20 i finalen i Malmö i Sverige 9. mai 1992, etter Italia med «Rapsodia» av Mia Martini og før Noreg med «Visjoner» av Merethe Trøan. Extra Nena fekk 44 poeng og enda på 13. plass av totalt 23 bidrag.

Poeng til Jugoslavia

Poeng frå Jugoslavia

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 Yugoslav National Final 1992

1992
Land i Eurovision Song Contest 1992
1992 i Jugoslavia
Rolf Nesheim

Rolf Nesheim () er arbeidande styreleiar i Walde Gruppen AS. Nesheim er frå Askøy, men bur i dag på Seim i Lindås kommune. Nesheim var ordførar i Leikanger kommune for Venstre i perioden 1999-2003. Han er i dag leiar i Lindås Venstre.

Kjelder 
 http://www.venstre.no/hordaland/artikkel/32804

Ordførarar i Leikanger
Venstreordførarar i Sogn og Fjordane
Anton Hård af Segerstad

Anton Hård af Segerstad () er ein svensk songar og låtskrivar. Han rauk ut i semifinalen i Idol i 2006.

Som medlem i popgruppa Le Kid deltok han i Melodifestivalen 2011 med bidraget «Oh My God» som han skreiv saman med Märta Grauers og Felix Persson. Saman med Niclas Lundin skreiv han same år bidraget «Enemy» som vart framført av Sara Lumholdt. I 2013 hadde han med «Begging», framført av Anton Ewald, og «Heartstrings», framført av Janet Leon. Båe songane har han skrive saman med Fredrik Kempe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Hård af Segerstad» frå ,  den 8. desember 2012.  
 

Svenske songarar
Svenske låtskrivarar
Melodifestivalen 2011-deltakarar
Melodifestivalen 2011-låtskrivarar
Melodifestivalen 2013-låtskrivarar
 
Melodifestivalen 2014-låtskrivarar
Melodifestivalen 2015-låtskrivarar
Unser Song für Österreich-låtskrivarar
Svenske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2015-låtskrivarar
Melodifestivalen-vinnarlåtskrivarar
Eurovision Song Contest-vinnarlåtskrivarar
Melodifestivalen 2016-låtskrivarar
Knoklar i menneskeskjelettet

Det finst 206 knoklar i menneskeskjelettet til eit vakse menneske. Fordi det finst anatomiske variasjonar så kan nokre individ ha fleire eller færre bein. Det vanlegaste er å ha ei halsribbe eller fleire lumbarvirvlar. Senebein, slik som kneskåla patella, kan òg variere. 

Ein seier ofte at skjelettet består av 206 bein, men ulike teljemetodar gjev ulike svar. Det kjem an på om ein til dømes tel skallen som eitt eller fleire bein, som då er avhengig om ein reknar bein som har vakse saman (synostose) som eitt eller fleire. Talet på bein forandrar seg òg i løpet av livet. Fleire forbeiningssenter med brusk mellom slår seg saman til færre vaksne bein, ein prosess som oftast er ferdig i tjueåra.

Bein

Hovudskallen

Hjerneskallen (8)
Pannebeinet, os frontale
Issebeinet (2), os parietale
Tinningbeinet (2), os temporale
Bakhovudbeinet, os occipitale
Kilebeinet, os sphenoidale
Silbeinet, os ethmoidale

Andletsskallen (14)
Underkjeven, mandibula
Overkjeven (2), maxilla
Ganebeinet (2), os palatinum
Kinnbeinet (2), os zygomaticum
Nasebeinet (2), os nasale
Tårebeinet (2), os lacrimale
Nedre nasemusling (2), concha nasalis inferior
Plogbeinet, naseskillebeinet, vomer

I mellomøyret (6)
Hammaren (2), malleus
Ambolten (2), incus
Stigbøyelen (2), stapes

I strupen (1)
Tungebeinet, os hyoideum

I skulderbogen (4)

Skulderbladet (2), scapula
Kragebeinet (2), clavicula

I brystkassa (25)
Brystbeinet, sternum
Ribbeina (12 · 2), costae

I ryggsøyla (24)
Halsvirvlane (7), vertebrae cervicales, 
Den første halsvirvel, C1, atlas
Den andre halsvirvel, C2, axis
Den framståande halsvirvel, C7, vertebra prominens
Brystvirvlane (12), vertebrae thoracicae
Lendevirvlane (5), vertebrae lumbales

I overarmane (2)
Overarmsbeinet (2), humerus

I underarmane (4)
Spolebeinet (2), radius
Olbogebeinet (2), ulna

I handa utanom senebeina (54)

Handrota, carpus
Båtbeinet (2), os scaphoideum
Månebeinet (2), os lunatum
Pyramidebeinet (2), os triquetrum
Ertbeinet (2), os pisiforme
Det store mangekanta beinet (2), os trapezium
Det vesle mangekanta beinet (2), os trapezoideum
Hovudbeinet (2), os capitatum
Krokbeinet (2), os hamatum
Mellomhanda, metacarpus
mellomhandsbeina (5 · 2), ossa metacarpi
Fingerbeina
Proksimale falangar (5 · 2), phalanx proximalis
Mellomfalangar (5 · 2), phalanx media
Distale falangar (5 · 2), phalanx distalis

I bekkenet (4)
 Krossbeinet, os sacrum
 Halebeinet, os coccyx
 Hoftebeinet (2), os coxae, som er danna av dei samanvaksne
Tarmbeinet, os ilium
Sitjebeinet, os ischium
Skambeinet, os pubis

I låret (2)
Lårbeinet (2), femur

I leggen (6)
Kneskåla (2), patella
Skjenebeinet (2), tibia
Leggbeinet (2), fibula

I foten utanom senebeina (52)

 Okla, tarsus
Hælbeinet (2), calcaneus
Ristbeinet (2), talus
Båtbeinet (2), os naviculare
Kilebeina (3 · 2), ossa cuneiformia mediale, media et laterale
Terningbeinet (2), os cuboideum
Mellomfoten, metatarsus
Mellomfotbeina (5 · 2), ossa metatarsi
Tåbeina
Proksimale falangar (5 · 2), phalanx proximalis
Mellomfalangar (4 · 2), phalanx media
Distale falangar (5 · 2), phalanx distalis

Menneskeanatomi
Liste over bein i menneskeskjelettet
Bealey-elva

Bealey-elva er ei lita elv i Søralpane på New Zealand. Ho er ei sideelv til Waimakariri River. Dalen ho renn gjennom dannar den austlege delen til fjellpasset Arthur's Pass. Elva og Bealey-busetnaden har fått namn etter Samuel Bealey, ein kvegfarmar og superintendent i Canterbury Province på 1800-talet.

I den første halvdelen av 1900-talet dumpa det newzealandske jarnvegsverket utrangerte lokomotiv og jarnvegsvogner i elva for å stabilisera elvebreiddene og hindra erosjon. Nokre av desse lokomotiva og vognene er tekne opp att av historisk intereserte grupper som har som mål å få dei attende i køyrbar stand.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Bealey River» frå ,  den 9. desember 2012.  
 

Elver på New Zealand
Elver i Canterbury på New Zealand
Canterbury på New Zealand
Otiraelva

Otiraelva er ei elv sentralt på Sørøya på New Zealand. Ho har utspringet sitt i hellingane under Mount Rolleston i Søralpane, og renn nordover i 20 km, gjennom byen Otira før ho går saman med Taramakauelva. Taramakau renn ut i Tasmanhavet, 12 km sør for Greymouth.

Elvedalen til Otira utgjer den nordvestlege tilgangen til fjellpasset Arthur's Pass, ein av dei tre viktigaste fjellovergangane over Søralpane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Otira River» frå ,  den 9. desember 2012.

Bakgrunnsstoff 
Bilete og kart frå Otira River. 
Bilete frå Otira Valley/Otira River.

Westland District
West Coast på New Zealand
Elver på New Zealand
Abelone Møgster

Abelone Karia Larsdotter Møgster  () frå øya Møkster i Austevoll kommune var ei norsk motstandskvinne under den andre verdskrigen. 

Ho starta landhandel i eit naust i Vestrevågen på Møkster i 1910. På 1920-talet lånte ho pengar for å lage veg til Naustvågen lenger sør på øya. Der ville ho bygge ny butikk. Ho meinte at det ville gi betre hamneforhold. Etter at vegen var ferdig bygde ho kai og ny landhandel i Naustvågen. Denne stod klar på siste del av 1920-talet, truleg i 1927. Frå denne landhandelen dreiv ho handel med «spisendes og slitendes», som ho sjølv kalla det. Ho dreiv og fiskemottak og rutebåtekspedisjon, for fiskarane og øyfolket.

Den 25. juni 1942 vart Møgster arrestert av tyskarane for å ha hjelpt englandsfararar under flukt frå Noreg. Ho var utsett  for tortur og overført til Bergen kretsfengsel. Seinare vart ho send til Grini. Derifrå gjekk ferda vidare til kvinneleiren Ravensbrück som NN-fange. Ved årsskiftet 1944/1945 vart ho overført til fangeleiren Mauthausen i Austerrike. Mauthausen var ein rein utryddingsleir. I midten av mars 1945 kom ho med den siste av Folke Bernadottes kvite bussar som henta fangar i denne leiren. Ferda gjekk så via Danmark til rehabiliteringsleir i Sverige. Tidleg i juni 1945 kom ho endeleg attende til Noreg og Møkster.

Abelone Møgster var den eldste norske kvinna som overlevde fangenskapet som NN-fange. I fangenskap fekk ho tilnamnet «Engelen frå Ravensbrük». Etter krigen fekk ho Kongens fortjenstmedalje i gull for  innsatsen for Noreg.

Abelone Møgster var ugift.

Ved tusenårsskiftet var Abelone Møgster ein av ti som vart nominert til utmerkinga som Århundrets vestlending av avisa Bergens Tidende.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abelone Møgster» frå ,  den 9. desember 2012.  
 
Norske motstandsfolk
Kongens fortenestmedalje i gull
Folk frå Austevoll
Agüero Point

Agüero Point er ei trapesforma og stort sett isdekt nes som stikk 900 m aust-nordaustover frå austkysten av Ioannes Paulus II Peninsula og ut i Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset dannar sørsida av innløpet til Stoyanov Cove og nordsida av innløpet til Prisoe Cove, og skil enden av Urdovizabreen i nord frå Medvenbreen i sør. 

Øya er kalla opp etter Clodomiro Agüero Soto, matros på det chilenske marinefartøyet «Yelcho» som redda ekspedisjonen til Ernest Shackleton frå Elefantøya i 1916.

Sjå òg
 Ioannes Paulus II Peninsula
 Livingston Island

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Aglen Point

Aglen Point (bulgarsk нос Ъглен, ‘Nos Aglen’) er eit kupert nes på vestsida av innløpet til Richards Cove på nordkysten av Ray Promontory nordvest på Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg 470 m vest for Voyteh Point og 1,6 km aust for Essex Point. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Neset er kalla opp etter busetnaden Aglen nord i Bulgaria.

Kjelder
 Aglen Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Aleko Point

Aleko Point (Nos Aleko), òg kalla Aleko Rock, er eit kupert nes midtvegs langs kysten av Emona Anchorage aust for Livingston Island, og stikk 150 meter sørvestover. 

Ei namnlaus, 400 meter brei vik ligg på nordvestsida av neset. Neset dukka fram i nyare tid då isbreane i området trekte seg attende og vart først registrert av bulgarske forskarar i februar 1995. 

Aleko er namnet på eit fjell i Rilafjella ved fjellet Vitosja og er kalla opp etter Aleko Konstantinov (1863–97), ein bulgarsk forfattar.

Sjå òg
 Bulgarske namn i Antarktis
 Antarctic Place-names Commission

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Nes på Livingston Island
Amadok Point

Amadok Point (Nos Amadok) er eit nes på sørkysten av Livingston Island i Antarktis som stikk 400 m ut i Bransfield Strait. Neset vart kalla opp etter den thrakiske kongen Amadokos II, 415-384 fvt. Neset er snøfritt om sommaren.

Sjå òg
 Livingston Island
 Bulgarske namn i Antarktis
 Antarctic Place-names Commission

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer 
Referansekart

Nes på Livingston Island
Ballester Point

Ballester Point (bulgarsk нос Балестер, ‘Nos Ballester’) er eit nes på sørsida av innløpet til Johnsons Dock og nordaustsida av innløpet til Española Cove på Hurd Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar som opererte frå Johnsons Dock.

Det er kalla opp etter Antonio Ballester, ein doyen i det spanske antarktiskprosjektet.

Neset ligg 4,95 km sørvest for Ereby Point,  1,55 km sør for Hespérides Point og 7.6 km nord-nordaust for Miers Bluff.

Kjelder
 Ballester Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Barnard Point

Barnard Point er eit nes på søraustsida av innløpet til False Bay på sørsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Dette neset var kjend for selfangarar så tidleg som 1822. Namnet vart gjeve eit hundreår seinare, truleg etter Mount Barnard (no Mount Friesland) som ligg nordaust for neset. Charles H. Barnard, kaptein på skipet «Charity» frå New York, drei selfangst i Sør-Shetlandsøyane i 1820–21,

Neset ligg 1,5 km nord-nordvest for Botev Point og 6,6 km søraust for Miers Bluff.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
 

Nes på Livingston Island
Bezmer Point

Bezmer Point (Nos Bezmer) er eit nes på nordvestkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset ligg 9,6 km aust-nordaust for Siddons Point og 3 km sørvest for Kotis Point og 4,9 km vest-sørvest for Miziya Peak. Neset vart kalla opp etter busetnaden Bezmer søraust i Bulgaria, som igjen er kalla opp etter den den bulgarske herskaren Khan Bezmer (600-talet evt.).

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bilyar Point

Bilyar Point (bulgarsk нос Биляр, ‘Nos Bilyar’) er eit rundt, isfritt nes på nordkysten vest på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og stikk 350 m ut i Barclay Bay. Det ligg nordvest for Rotch Dome, 3 km sørvest for Rowe Point, 4,5 km aust-nordaust for Lair Point og 1,7 km nordaust for Nedelya Point.

Neset er kalla opp etter mellomalderbyen Bilär, hovudstad i Volga Bulgaria på 1100- og 1200-talet.

Kjelder
 Bilyar Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Avitohol Point

Avitohol Point (Nos Avitohol) er eit nes på nordkysten av Livingston Island i Antarktis som stikk 1,15 km ut i Hero Bay på vestsida av innløpet til Skravena Cove og søraustsida av innløpet til Prisoe Cove. Neset er kalla opp etter den legendariske khanen Avitohol som skal ha lagt grunnlaget for den bulgarske staten i Europa i år 165.

Neset ligg 3 km nordaust for Snow Peak, 9,6 km vest-sørvest for Siddons Point, 10 km sør-søraust for Black Point og 14,6 km søraust for Cape Shirreff.

Neset vart kartlagd av Bulgaria i 2005 og 2009 og er registrert i SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Sjå òg
 Livingston Island

Kjelder

 Composite Antarctic Gazetteer: Avitohol Point.

Nes på Livingston Island
Aytos Point

Aytos Point (Nos Aytos) er eit nes på kysten av Bransfield Strait på Livingston Island i Antarktis og er eit framspring frå Christoff Cliff. Neset vart kalla opp etter den bulgarske byen Aytos.

Aytos Point ligg 5,57 km nordaust for Samuel Point og 2,53 km sørvest for M'Kean Point.

Neset vart kartlagd av det britiske Directorate of Overseas Surveys i 1968, og av Bulgaria i 2005 og 2009.

Sjå òg
 Antarctic Place-names Commission

Bakgrunnsstoff
 Aytos Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Black Point på Livingstonøya

Black Point er eit høgt nes på 38 hektar som stikk 800 m nordover frå nordaustkysten av Ioannes Paulus II Peninsula og ut i Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på austsida av innløpet til Porlier Bay. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Neset ligg 4,8 km søraust for Cape Shirreff, 18,3 km vest-sørvest for Desolation Island, 15,88 km vest-nordvest for Siddons Point, 10 km nord-nordvest for Avitohol Point, 6,3 km nordvest for Agüero Point og 3 km nord for Sandanski Point.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Black Point på Livingstonøya» frå ,  den 9. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Bond Point

Bond Point er eit lite, isfritt nes på sørkysten vest på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på nordaustsida av innløpet til Kavarna Cove. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øya er kalla opp etter kaptein Ralph Bond, kaptein på den britiske selskuta «Hetty» som arbeidde i Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og gav kaptein George Powell skildringar av sørkysten av øyane som han nytta på kartet sett frå 1822. 

Neset ligg 3,1 km nordaust for Elephant Point og 10,27 km vest-sørvest for Detnah Point.

Kjelder
Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Botev Point

Botev Point (Nos Botev) er det sørlegaste punktet på Rozhen Peninsula og Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og er eit framspring frå Botev Peak i Veleka Ridge i Tangra Mountains.

Øya er kalla opp etter Hristo Botev (1848–1876) ein diktar og leiar for den bulgarske frigjeringsrørsla. 

Neset ligg 1,5 km aust-søraust for Barnard Point, 5,1 km vest-sørvest for Gela Point og 9,29 km vest-sørvest for Samuel Point. Neset vart kartlagd i 1968 av det britiske Directorate of Overseas Surveys, og i 2005 og 2009 av Bulgaria.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Cape Danger

Cape Danger er eit klipperikt nes heilt nordvest på Desolation Island i innløpet til Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja av selfangarar tidleg på 1800-talet som opererte frå nærliggande Blythe Bay.

Neset vart kartlagd i 1935 av eit lag frå Discovery Investigations og fekk dette namnet på grunn av nokre grunner kring neset. 

Neset ligg 12,13 km vest for Williams Point, 3,33 km nord-nordvest for Iratais Point, 11,68 km nord-nordaust for Siddons Point og 21,6 km aust for Cape Shirreff.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Bulgaria og Antarktis
Devils Point

Devils Point er eit nes heilt sørvest på Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og på søraustsida av innløpet til Osogovo Bay og vestsida av innløpet til Raskuporis Cove. Neset er skild frå Vardim Rocks i sør av Hell Gates, og i nordaust ligg Lucifer Crags, nokre 81 meter høge klipper heilt sør på President Beaches. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Neset vart kartlagd og namngjeve av James Weddell, som var kaptein på briggen «Jane» i løpet av perioden 1820–23.

Neset ligg 6,22 km nord for President Head, Snow Island, 6,33 km aust-søraust for Benson Point, Rugged Island og 16,8 km vest-nordvest for Elephant Point.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Dometa Point

Dometa Point (bulgarsk нос Домета, ‘Nos Dometa’) er eit nes på sørkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 4,3 km vest-nordvest for Rish Point, 1,2 km sørvest for Negro Hill, 4,6 km søraust for Chester Cone og 4,2 km aust-nordaust for Nikopol Point.

Neset er kalla opp etter Dometa, guvernøren i den bulgarske provinsen Kutmitsjevitsa.

Kjelder
 Dometa Point. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Dreyfus Point

Dreyfus Point er eit avrunda, lågt nes på vestkysten av Ioannes Paulus II Peninsula, vest på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

Øya er kalla opp etter Iván Dreyfus, ein flyteknikar som deltok på Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949.

Dreyfus Point ligg 2 km nord-nordaust for Scesa Point, 3,15 km sør-sørvest for Mercury Bluff og 7 km sør-sørvest for Cape Shirreff.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Elemag Point

Elemag Point (Nos Elemag) er eit nes på kysten av Moon Bay på Livingston Island i Antarktis som ligg 6,75 km sør-sørvest for Edinburgh Hill, 1,76 km søraust for Sindel Point, 3,05 km aust for Sliven Peak, 2,05 km nordaust for Zlatograd Rock og 5,57 km nordvest for Rila Point. Det ligg mellom Strumabreen i nord and Huronbreen i sør. 

Det er kalla opp etter guvernøren i den sørvestlege regionen i Bulgaria med provinshovudstad i Berat på 900- og 1000-talet.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Elephant Point

Elephant Point er eit lite, hovudsakleg isfritt nes som stikk 2 km ut i Bransfield Strait heilt sør på vestenden av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset dannar sørvestsida av innløpet til Kavarna Cove nedanforRotch Dome i nord. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Neset er kalla opp etter elefantselen som held til her.

Det sørlegaste punktet på neset ligg 12,1 km aust-søraust for Nikopol Point, 3,95 km søraust for Clark Nunatak, 3,08 km sørvest for Bond Point og 13.2 km vest-sørvest for Detnah Point.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elephant Point» frå ,  den 9. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Edinburgh Hill

Edinburgh Hill er eit smalt nes som stikk 650 m frå austkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis ut i McFarlane Strait og endar opp i ein 180 meter høg ås. Neset dannar nordvestsida av innløpet til Moon Bay. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter byen Edinburgh i Skottland.

Neset ligg 13,15 km nordvest for Renier Point, 7,52 km aust for Miziya Peak, 2 km sør-sørvest for Inott Point og 7 km sørvest for Yovkov Point på Greenwich Island.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Åsar på Livingston Island
Nes på Livingston Island
Ereby Point

Ereby Point er eit nes som ligg 7 km aust-nordaust for Detnah Point langs nordsida av South Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Namnet «Erebys Bay» vart gjeve til South Bay på eit kart frå 1825 av James Weddell og «Ereby Point» vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1961 for å bevare namnet til Weddell i området.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Essex Point

Essex Point  er eit nes på nordvestenden av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på vestsida av innløpet til Barclay Bay og nordaustsida av innløpet til Svishtov Cove.

Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 etter den amerikanske selskuta «Essex» (under kaptein Chester), frå selfangstflåten frå Stonington i Cincinnati, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820–21 og 1821–22.

Neset ligg 2,18 km nordaust for Start Point og 24.16 kn sørvest for Cape Shirreff.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Livingston Island
Ficheto Point

Ficheto Point (Nos Ficheto) er eit isfritt nes på nordaustkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Antarktis på søraustsida av innløpet til Dragon Cove. Channel Rock () ligg like nordvest ved McFarlane Strait, 1,3 km nordaust for Ficheto Point og 920 meter sør-sørvest for Meade Islands. Området vart vitja av selfangarar på 1800-talet.

Neset er kalla opp etter den kjende bulgarske arkiktekten og bilethoggaren Nikola Fitsjv – «Kolju Fitsjeto» (1800-1881). Channel Rock vart kartlagd og namngjeve av Discovery Investigations i 1935.

Ficheto Point ligg 2,3 km søraust for Williams Point, 800 meter aust-søraust for Sigritsa Point, 1,3 km aust for Sayer Nunatak og 2,9 km nordvest for Pomorie Point.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 ºS
 SCAR
 Kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ficheto Point» frå ,  den 9. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Nes på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis