alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Molitva

«Molitva» (norsk omsetjing 'bøn') er ein serbiskspråkleg popballade som vann Eurovision Song Contest 2007 for Serbia. Songen vart framført av Marija Šerifović og var komponert av Vladimir Graić, mens Saša Milošević Mare har skrive den serbiske teksta. Dette var det fyrste bidraget til Serbia som sjølvstendig nasjon, etter at unionen mellom Serbia og Montenegro vart oppløyst i juni 2006. Dette var også fyrste gong sidan 1998 at vinnarlåten ikkje inneheldt engelsk tekst. «Molitva» var dessutan den fyrste balladen til å vinne tevlinga etter at telefonavrøysting vart brukt i full skala i 1998.

Eurovision Song Contest 
I tevling med 19 andre songar vann «Molitva» den serbiske finalen, Beovizija, 8. mars 2007. Songen vart dimed det fyrste serbiske bidraget til Eurovision Song Contest i Helsingfors i mai samme år. Serbia hadde rett nok delteke som ein del av Jugoslavia i åra 1961–1992, og som ein del av Serbia og Montenegro i åra 2004–2006. Men 2007 var fyrste deltaking som sjølvstendig nasjon. 

I Eurovision Song Contest vann «Molitva» semifinalen torsdag 10. mai og var dimed kvalifisert til finalen laurdag 12. mai. I finalen var «Molitva» det 17. bidraget ut på scena av 24 bidrag. Framsyninga var på mange måtar utypisk for Eurovision Song Contest, med ein nedtona koreografi og utan bruk av kostyme, pyroteknikk eller andre showeffektar. Songen vart dimed ein sterk kontrast til vinnaren frå året før – hardrockgruppa Lordi og «Hard Rock Hallelujah».

Under avrøystinga tok Serbia leiinga, i hard tevling med Russland og Ukraina. «Molitva» fekk 12 poeng frå ni land og enda på  –  foran Ukraina på andreplass. Noreg gav  til Serbia.

Etter sigeren 
Eit par månadar etter Eurovision Song Contest vart «Molitva» gjeven ut i ni ulike versjonar, og på fire forskjellige språk. Den engelske versjonen hadde fått tittelen «Destiny» og den russiske heitte «Молитва» (Molitva). Ein finsk versjon vart framført av gruppa Beauty Queens og hadde tittelen «Rukoilen». Ein eigen dance-remix vart gjeven av den svenske tv-personlegdomen Jovan Radomir, som også skreiv den engelske teksta til songen.

«Molitva» vart ingen stor kommersiell suksess etter sigeren, og den kom ikkje inn på norske VG-lista. Songen dukka også berre opp på eit par hitlister i Vest-Europa.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Molitva» frå ,  den 20. april 2022.  

Serbiske Eurovision Song Contest-songar
Serbiskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2007-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Marija Šerifović-songar
En gång i Stockholm

«En gång i Stockholm» er ein svensk jazz- og slagersong frå 1963, skriven av Bobbie Ericson og Beppe Wolgers. Songen vart framført av Monica Zetterlund, ein av dei fremste jazzsongarane i Skandinavia i 1960-åra. Songen vann svenske Melodifestivalen i 1963 og var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest same år. Der enda songen sist utan poeng, saman med Noreg, Finland og Nederland. Dette er framleis einaste gongen Sverige har fått null poeng i Eurovision Song Contest.

Eurovision Song Contest 
«En gång i Stockholm» var blant bidraga som deltok i svenske Melodifestivalen i 1963, og den vart framført av Monica Zetterlund med lite orkester og Carli Tornehave med stort orkester. Songen vann Melodifestivalen og vart det svenske bidraget til Eurovision Song Contest 1963 i London.

Zetterlund fekk jobben med å representere Sverige i London. Den austerrikske delegasjonen varsla på førehand at dei kom til å syngje delar av sitt bidrag på engelsk, noko som fekk fleire artistar – blant dei Monica Zetterlund – til å protestere. På denne tida var det ingen reglar som kravde at artistane måtte syngje på sitt morsmål. Ei stund vurderte den svenske delegasjonen om Zetterlund skulle syngje den engelske versjonen av «En gång i Stockholm», kalla «Winter City», men valde til slutt å gå for den svenske versjonen. Då Sverige var tilbake i tevlinga to år seinare, sang Sverige sitt bidrag på engelsk – noko som førte til at EBU innførte ein språkregel frå og med 1966.

«En gång i Stockholm» måtte også kortast ned med 48 sekund for å innfri kravet om at songane ikkje måtte overstige tre minutt. William Lind dirigerte bidraget under tevlinga i London.

Tevlinga vart ein fiasko for Sverige. «En gång i Stockholm» fekk ikkje eitt einaste poeng og enda på firedelt sisteplass saman med Finland, Nederland – og Noreg, som var representert av Anita Thallaug og «Solhverv». Dette er framleis einaste gongen at Sverige har vorte ståande utan poeng i Eurovision Song Contest. Etter tevlinga konstaterte Monica Zetterlund at Eurovision Song Contest neppe var det riktige forumet for ein roleg jazzballade på svensk.

Teksta 
Teksta handlar om eit forelska par som tek seg ein segltur gjennom eit vinterleg Stockholm. Beppe Wolgers, som skreiv teksta, fortalde at han vart inspirert av teaterregissøren Per Edström. Ifølgje Wolgers pleidde Edström å «komma in mitt i vintern och säga att han varit ute och seglat».

Listeplasseringar 
Ein instrumental versjon med Arne Domnérus låg på Svensktoppen i fem veker frå 14. mars til 12. mai 1963, med ein andreplass som høgaste plassering.

Andre innspelingar 
Anne-Lie Rydé spela inn låten på coveralbumet Stulna kyssar i 1992.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «En gång i Stockholm» frå ,  den 21. april 2022.  

Svenske Eurovision Song Contest-songar
Svenskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1963-songar
Melodifestival-vinnarsongar
Svenskspråklege songar i Melodifestivalen
Monica Zetterlund-songar
Den vilda

«Den vilda» er ein svensk etnopopballade frå 1996, komponert av Peter Grönvall og tekst skriven av Nanne Grönvall. Songen vart framført av gruppa One More Time, som bestod av ekteparet Nanne og Peter Grönvall og Maria Rådsten. «Den vilda» vann svenske Melodifestivalen i 1996 og var det svenske bidaget i Eurovision Song Contest 1996 i Oslo, der han enda på tredjeplass.

Bakgrunn 
«Den vilda» er komponert av ekteparet Nanne og Peter Grönvall, som i 1990-åra utgjorde gruppa One More Time saman med Maria Rådsten. Songen var éin av ti bidrag til den svenske finalen av Melodifestivalen i Stockholm 24. februar 1996. Der vann han tevlinga og vart dimed det svenske bidraget til den internasjonale finalen i Oslo 18. mai same år. 

I Eurovision Song Contest i Oslo Spektrum var «Den vilda» siste bidrag ut på scena av 23 bidrag. Songen var blant favorittane til å vinne, men i likskap med fjoråret, hamna Sverige på tredjeplass med 100 poeng – inkludert 12 poeng frå den irske juryen.

Listeplasseringar 
«Den vilda» vart gjeven ut på albumet til gruppa, Den vilda, sommaren 1996. Singelen vart sloppen våren same år og nådde sjuandeplass på den svenske singellista. Songen låg også på Svensktoppen i tre veker i mai 1996 med ein femteplass som høgaste plassering.

One More Time spela også inn ein engelskspråkleg versjon, «The Wilderness Mistress», som vart gjeven ut på albumet Living in a Dream i 1997.

One More Time framførte også låten som pausenummer under finalen av Melodifestivalen i 2010.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Den vilda» frå ,  den 21. april 2022.  

Songar frå 1996
Svenske Eurovision Song Contest-songar
Svenskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1996-songar
Melodifestival-vinnarsongar
Svenskspråklege songar i Melodifestivalen
One More Time-songar
Sieidi

Sieidis (, , , ) er samiske kulturgjenstandar, vanlegvis ein stein med ei uvanleg form. Ein kan finna sieidiar i naturen på visse heilage stader, til dømes ved breidda av sjøen eller elvar eller på fjellet. Ordet «sieidi» er også blitt brukt om heilage steinar eller trefigurar som har gått gjennom ein del forming. 

På sørsamisk har nemninga variert mellom viero-gierkie ('offerstein'), viero-moere ('offertre'), soul-gierkie ('gås-geit') og soul-nut ('gås-tre').

Galleri

Sjå òg
Hornet på Magerøya

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sieidi» frå ,  den 21. april 2022.

Bakgrunnsstoff
 Äikäs, Tiina. «What Makes a Stone a Sieidi, or How to Recognize a Holy Place?». I: Culture Crossroads 5/2011, nr. 1, s. 14-24.

Samisk kultur
Megalittiske monument
Samiske ord og uttrykk
Fadno

Fadno er ei samisk røyrfløyte eller primitiv obo laga av sløkje eller kvann. Instrumentet er laga av eit røyr frå planten med mellom tre og seks, vanlegvis fire, fingerhol. Ho verker ikkje å ha hatt parallellar blant skandinaviske nabofolk.

Skildring 
Instrumentet er laga av eit stykke kvann på 15–30 cm. Fadno er eit omgrep for eit år gammal kvann, og har gjeve instrumentet namnet sitt. Røyrbladet blir kategorisert som idioglottic concussion-reeds, det vil seia at det er danna frå sjølve tuba som utgjer instrumentet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Innspeling av fadnospel frå 1914. Ved Svenskt visarkiv ved Musikverket. 

Samisk musikk
Røyrfløyter
Samiske ord og uttrykk
Áillohaš musikkpris

Áillohaš musikkpris er ein årleg samisk musikkpris som blei skipa i samband med Nils-Aslak «Áillohaš» Valkeapää sin 50-årsdag i 1993. Vinnaren av prisen blir annonsert på påskeaftan i samband med Sámi Grand Prix under den samiske påskefestivalen. Prisen blir gjeven av  Kautokeino kommune og Kautokeino sameforening. Vinnaren får ein pris på 20 000 kroner, eit diplom, eit kunstverk og eit to vekers opphald ved Lásságámmi, heimen til Áillohaš.

Historie 
Áillohaš musikkpris blei skipa i 1993 av Norske Samers Riksforbund, Kautokeino kommune og Kautokeino sameforening. Han er blitt delt ut kvart år sidan, inkludert i 2020 då den samiske påskefestivalen blei avlyst. Vinnaren kan vera ein samisk musikar, fleire musikarar saman eller ei gruppe.

Prisen er blitt gjeven for å æra viktige bidrag som vinnaren eller vinnarane har gjeve til det mangfaldige samiske musikklivet. Den fyrste vinnaren av prisen var Mari Boine. I løpet av åra har mange av dei mest populære og kjende samiske musikarane og banda vunne prisen, som Wimme, Sofia Jannok, Ulla Pirttijärvi-Länsman og Frode Fjellheim. Prisen blir ikkje berre gjeven til tradisjonelle nordsamiske joikarar, men til eit vidt spekter av musikksjangrar, frå heavy rock hjå Intrigue til tradisjonelle kildinsamiske luvvt samla, innspelte og framførte av Domna Khomjuk.

Vinnarar

Galleri av vinnarar av Áillohaš musikkpris

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Áillohaš Music Award» frå ,  den 21. april 2022.  

Samisk musikk
Norske musikkprisar
Prisar og utmerkingar skipa i 1993
Astrid Båhl

Astrid Båhl (fødd Astrid Margarete Bål, ) er ein norsk samisk artist. Ho er kjend for å ha skapt det samiske flagget i 1986.

Biografi 

Båhl blei fødd i Karesuando i Sverige. Som barn flytta ho til Skibotn i Storfjord kommune i Troms fylke, der ho framleis var busett i 2017. Ho starta kunstnarutdanninga si allereie på Solhaugens gymnas i Narvik, og fortsette sidan på Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo, der ho studerte tekstiltrykk, grafikk, grafisk design og frihandteikning. Båhl har vore representert på fleire utstillingar, mellom anna «Mijjen luunie – Kums oss», ei sørsamisk vandringsutstillning som opna den 6. februar 1994 i Elverum og dessutan «ČSV- å visualisere Sápmi» på Galleri F15 på Jeløya i 2006.

I 1986 kunngjorde Nordisk sameråd ein konkurranse om å utforma eit samisk flagg, der Astrid Båhl sitt forslag gjekk av med sigeren. Flagget blei heisa for fyrste gong på konferansen i samerådet i Åre den 15. august 1986. Ifølgje Båhl symboliserer flagget at sola gir liv til jorda. Som inspirasjon til flagget gjekk Båhl tilbake i gamle skrifter og bøker om det samiske formspråket, mytologi og symbol.

Båhl har sjølv utforma dei norske frimerka til «Tråante 2017», ei markering av 100-årsmarkeringa av det første samiske landsmøtet i Trondheim i 1917.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Astrid Båhl» frå ,  den 21. april 2022.  
 

Norske kunstnarar
Samiske kunstnarar
Noaide

Noaide (, , , , , , ) var ein samisk sjaman, ein ritualleiar i tradisjonell samisk religion. Noaidetradisjonen forsvann i løpet av 1600-talet, då kristendommen blei den dominerande religionen blant samane. Noaiden var ein særs viktig person i samisk kultur, ettersom han fungerte som bindeledd mellom menneska og åndeverda. Det var hans oppgåve å sørga for fruktbarheit og sunnheit, og han var derfor på ein gong prest, lege og vismann. Av styresmaktene blei noaidane sett på som hekser, trollmenn eller magikarar. Mange av dei sjamanistiske førestillingane og rituelle praksisane til samane har stor likskap med tradisjonar funne hjå ei rekke sibirske kulturar.

Praksis og opphav 

Den samiske kulturen oppfatta noaidar som mellommenn mellom menneska og gudane, og for å kunne utføra verv, måtte dei kunne kommunisera med gudane og stilla dei spørsmål for til dømes å få svar på kva for offer gudane måtte ha for å hjelpa menneska. Den viktigaste reiskapen til noaiden var ei runebomme. På denne tromma slo han rytmisk og intenst med ein hammar forma som ein T eller F, laga av reinsdyrhorn. Joik blei òg brukt. Under ritualet brukte noaiden tromme og song til han kom i transe eller ekstase og gav seg ut på ei reise til åndeverda. Det var no muleg for han å sjå både framtida, fortida og å tala med dei døde. Han kunne få melding frå gudane om kor det var bytte eller bjørnar, ulvar og andre farar. I transen kunne han òg heila, frigjera sjeler og spå. Han kunne få melding frå gudane om ein skulle ofra noko til dei. Noaiden kunne såleis avgjera kva for offer som var nødvendige for å stabilisera balansen mellom verdene til dei døyelege og dei udøyelege.

Utøvinga til noaidane er hovudsakleg kjend frå arkeologiske funn av reiskapar, rettsprotokollar og rapportar frå misjonærar. Slike beretningar kan ikkje reknast som objektive, ettersom noaidane sin praksis blei sett på som skadeleg «trolldom »av forfattarane. Han blei forboden av styresmaktene, og tradisjonell religiøs praksis blei forfølgd. Noaidar blei i nokre høve straffa med døden om dei blei funne skuldige i å ha praktisert «trolldom».

Det er usikkert kvar noaidetradisjonen stammar frå. Blant finnane fanst det eit liknande fenomen kalla noita, men det har ikkje vore mogleg å avgjera kva for kultur som var utgangspunkt for tradisjonen.

Folkemusikk 
Delar av tradisjonen blei bevart i folkloristiske forteljingar om sjamanar. Nokre av dei moderne joikemelodiane blei òg brukte til sjamanistiske ritual. Fram til nyleg blei joik framført i to ulike former, der den eine berre blei sungen av unge. Til den andre blei det brukt ein spesiell «mumlestil», og det er muleg at han bygger på ein rituell tradisjonen. Opphavet til desse skilnadene er ukjent.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Noaide» frå ,  den 21. april 2022.

Litteratur 

 
    Boka er omsett til engelsk: 
   Tittelen tyder 'Sjamanar i Eurasia'. Boka er også utgjeven på tysk, estisk og finsk. Nettstaden til utgjevaren 
  
 . Songane er tilgjengelege online frå ethnopoetics.
  
   Tittelen betyr omsett Den magiske tromma og dei klarsynte kvinnene. Samiske folkesegner.

Religiøse yrke
Samisk kultur
Sjamanar
Samiske ord og uttrykk
Ron Mael

Ronald David  Mael ()  er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivar, komponist og produsent. 
Han er mest kjend frå bandet Sparks, som han skipa i 1971 i lag med den yngre broren Russell Mael.

Diskografi 
Med Sparks

Med FFS

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ron Mael» frå ,  den 21. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettside for Sparks

USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Kontratenorar
New wave-songarar
Folk frå Santa Monica i California
Sparks-medlemmar
Synth-pop-songarar
FFS-medlemmar
Russell Mael

Russell Craig Mael () er ein USA-amerikansk songar mest kjend som frontmann i bandet Sparks, som han skipa i 1971 i lag med den eldre broren Ron Mael. Mael er kjend for den vide vokalområdet sitt, særskild den høge falsetten sin. Han har eit fargerik og hyperaktiv scenenærvær som står i skarp kontrast til den alvorlege skulinga til Ron Mael. Bandet gav ut eit album med det britiske rockebandet Franz Ferdinand, som supergruppa FFS, med tittelen FFS, i 2015. Mael-brørne er grunnleggarane av Lil' Beethoven Records.

Han har spelt inn minst 24 album med Sparks. Bandet er mest kjende for songen «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», som nådde andreplassen på UK Singles Chart.

Diskografi 
Med Sparks

Med FFS

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ron Mael» frå ,  den 21. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettside for Sparks

USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Kontratenorar
New wave-songarar
Folk frå Santa Monica i California
Sparks-medlemmar
Synth-pop-songarar
FFS-medlemmar
Băiculești

Băiculești er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Băiculești er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Băiculești, Argeș» frå , den 19. april 2022.

Referansar 

Baiculesti
Artisten DQ

Peter Andersen (), kjend under artistnamnet DQ, er ein dansk artist, revyskodespelar og dragartist. Han vann Dansk Melodi Grand Prix i 2007 med songen «Drama Queen» og representerte Danmark i Eurovision Song Contest i Helsingfors same år. Songen vart slått ut i semifinalen.

Bakgrunn 
Andersen vart fødd i Næstved i Danmark. Han starta songkarrieren sin i bandet Turn on Tina i 1997, der han imiterte Tina Turner. Bandet turnerte konsertar og festivalar både i Danmark og utlandet.

Seinare skapa Andersen artistpersonlegdomen DQ. Han produserte eit eige dragshow og underheldt på firmafestar, konsertar og privatfestar. Han spela også fast på Cafe Frederik i Esbjerg i over ti år. Han opptredde også med dragshowet sitt over heile Europa og i Thailand, Canada og Grønland.

I 2007 vart Andersen landskjend i Danmark då han vann Dansk Melodi Grand Prix med songen «Drama Queen». I kjølvatnet av sigeren fekk han ei rekkje nye oppdrag, inkludert som fast revyskodespelar saman med artistar som Anne Herdorf, Ann Hjort, Ulla Jessen, Rasmus Krogsgaard, Jesper Søgaard, Kim Brandt, Randi Winter og Lars Arvad. 

Han har også opptredd i fleire danske tv-program, blant anna Go’ morgen Danmark, Aftenshowet, Fredag i farver og Masterchef. Han opptrer også regelmessig på show og konsertar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «DQ (artist)» frå ,  den 21. april 2022.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dansk Melodi Grand Prix-vinnarar
Danske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2007-deltakarar
Dragshow
Rucăr

Rucăr er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Rucăr er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Rucăr, Argeș» frå , den 19. april 2022.

Referansar 

Rucar
Pietroșani

Pietroșani er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Pietroșani er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Pietroșani, Argeș» frå , den 17. april 2022.

Referansar 

Pietrosani
Moșoaia

Moșoaia er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Moșoaia er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Moșoaia, Argeș» frå , den 19. april 2022.

Referansar 

Mosoaia
James Mankey

James Andrew Mankey () er ein USA-amerikansk rockegitarist, mest kjend for å ha vore med å skipe Concrete Blonde, der han var gitarist i mange år. Mankey var òg bassist i bandet Sparks på dei to første albuma hennar.

Han er broren til musikaren og plateprodusenten Earle Mankey.

I 2003 gav Mankey ut soloalbumet J.A.M., eit instrumentalt album.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «James Mankey» frå ,  den 21. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad for Concrete Blonde

USA-amerikanske rockegitaristar
Sparks-medlemmar
Concrete Blonde-medlemmar
Hard Rock Hallelujah

«Hard Rock Hallelujah» er ein finsk hardmetall-song som vann Eurovision Song Contest 2006 for Finland. Songen vart skriven og framført av den teatralske hardrockgruppa Lordi. Dette var den fyrste sigeren til Finland i Eurovision Song Contest, og fyrste gong ein låt innan rocke-sjangeren gjekk til topps i Eurovision Song Contest. Songen sette ny poengrekord med , og denne vart ikke slått før Alexander Rybak vann tevlinga i 2009 med . Etter sigeren gjekk «Hard Rock Hallelujah» inn på singellistene i ei rekkje land. I Noreg nådde den ein niandeplass på VG-lista, og dette var fyrste gongen sidan «Fly on the Wings of Love» i 2000 at ein Eurovision-vinnar nådde VG-lista.

Eurovision Song Contest 
Etter å ha vunne den finske finalen vinteren 2006 vart Lordi og «Hard Rock Hallelujah» det finske bidraget til Eurovision Song Contest i Athen i mai same år. Der kvalifiserte «Hard Rock Hallelujah» seg til finalen etter å ha vunne semifinalen torsdag 18. mai. 

I finalen laurdag 20. mai var Finland det 17. landet ut på scena av 24 deltakarar. Iført sine ikoniske monstermasker, øks og andre kostyme vekte bandet oppsikt i tevlinga. På førehand var Finland nemnt som ein mogleg vinnar, og under avrøystinga tok landet raskt leiinga. Finland fekk 12 poeng frå åtte land, blant anna frå Norge, og enda opp med rekordhøge 292 poeng. Det var ny poengrekord i Eurovision Song Contest. Dette var også den fyrste sigeren til Finland i tevlinga, heile 45 år etter debuten i 1961.

Etter seieren 
«Hard Rock Hallelujah» nådde fyrsteplassen på den finske singellista og tok seg inn på hitlistene i ei rekkje land, blant anna Sverige, Storbritannia og Tyskland. Også i Noreg kom sangen inn på VG-lista, rett nok berre i to veker, og med ein niandeplass som høgaste plassering. Dette var likevel fyrste gongen på seks år at Eurovision-vinnaren kom inn på den norske singellista, forrige gong var i 2000 med Olsen Brothers og «Fly on the Wings of Love».

26. mai 2006, seks dager etter sigeren, var «Hard Rock Hallelujah» også med på å setje ny Guinness-rekord i karaoke. Det skjedde då rundt  menneske samla seg i Helsingfors og song «Hard Rock Hallelujah» for å feire Eurovision-sigeren.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Hard Rock Hallelujah» frå ,  den 21. april 2022.  

Finske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Eurovision Song Contest 2006-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Lordi-songar