alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Norrköping

Norrköping er ein svensk by og administrasjonssenter i Norrköpings kommun i Östergötlands län i landskapet Östergötland. I 2011 hadde byen  innbyggjarar.

Byen ligg ved utløpet til Motala ström i Bråviken av Austersjøen. Elva fell 22 meter frå sjøen Glan ned til havnivået og plassen har i all tid blitt brukt for vasskrafta si. Byen fekk bystatus i 1384. Tydinga si som hamne- og industriby fekk Norrköping på 1600-talet av forretningsmannen Louis de Geer (1587-1652), som kom hit frå Holland. På 1800- og store delar av 1900-talet var Norrköping kjend som «Sveriges Manchester» med fleire tekstilverksemder. 

Byen har allsidig industri med mellom anna tre-, papir- (avispapir), celluloseindustri og elektroteknisk industri. Her er òg ei oljehamn. Byen er eit trafikknutepunkt ved E4 og jernbana 
Stockholm–Malmö. Byen har òg ein flyplass. Norrköping er sete for fleire statlege institusjonar som Invandrarverket, Kriminalvårdsstyrelsen, Luftfartsverket, Sjöfartsverket og Sveriges meteorologiska och hydrologiska institut. Kolmården dyrepark ligg nordaust for sentrum.

Norrköping er ein av få svenske byar som har sporvognstrafikk. Byen er venskapsby med bl.a Trondheim (Noreg).

Historie
Norrköping er omtalt som by allereie på 1200-talet, og fekk ein blomstringstid på 1600-talet som den første industristaden i Sverige og eksporthamn for jernverka; ei tid landet sitt nest største byen. Ny industrivekst på 1800-talet. 

Bykjernen ber preg av byplanlegginga på 1600-talet, med rettvinkla gateplan. Norrköping vart sterkt skadd av russiske åtak i 1719, og berre få bygningar frå 1600- og 1700-talet er verna, blant dei Hedvigskyrkja frå 1670-åra (gjenreist 1719). Byen har interessante industribygningar frå 1800-talet langs Motala ström. Dei gamle industribygningane er seinare teke i bruk til andre formål, bl.a Arbetets museum. Her ligg òg bymuseet, og lenger nord teateret Carl-Johansparken og ruinane av slottet Johannisborg frå 1613. Her er òg nytt konsert- og kongressenter frå 1994.

På 1960-talet opplevde tekstilindustrien nedgangstider og nedleggingar, og det drygde til 1990-talet før det sentrale «industrilandskapet» fann ny bruk som filial til Linköpings universitet («Campus Norrköping») og ulike kunnskapsintensive verksemder.

Idrett
Norrköping har òg eit godt fotballag, IFK Norrköping.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Norrköping» frå ,  den 5. juli 2012.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Norrköping by

 
Norrköpings kommun
tettstader i Östergötlands län
Byar i Sverige
Söderköping

Söderköping er ein svensk by og centralort i Söderköpings kommun i Östergötlands län i landskapet Östergötland. I 2005 hadde staden  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Söderköping kommun

Söderköpings kommun
tettstader i Östergötlands län
Byar i Sverige
Vadstena

Vadstena er ein svensk by og centralort i Vadstena kommun i Östergötlands län i landskapet Östergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Den største turistattraksjonen er Vadstena kloster.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Vadstena kommun

Vadstena kommun
tettstader i Östergötlands län
Byar i Sverige
Katolske valfartsmål
Mjölby

Mjölby er ein svensk by og centralort i Mjölby kommun i Östergötlands län i landskapet Östergötland. I 2011 hadde byen  innbyggjarar. Byen ligg kring 30 km sørvest for Linköping. Byen er eit trafikknutepunkt for veg og jernbane. 

Mjølby fekk bystatus først i 1920, men det har budd folk der sidan jernalderen. Elva Svartån som renn gjennom byen har mange fossar som har blitt utnytta til mølledrift, som òg har gjeven byen namnet sitt.  Jernbanen har frå 1870-talet har vore viktig for byen.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Mjölby kommun

Mjölby kommun    
tettstader i Östergötlands län
Byar i Sverige
Dvale

Dvale er ein biologisk tilstand med sterkt nedsette livsfunksjonar og blir brukt av fleire dyr som ein måte å takla vanskelege tilhøve i miljøet på, som kulde eller tørke. Dyr som er i dvale har nedsett næringsbehov og tærer på feittreservane sine i ei tid då føde er vanskeleg tilgjengeleg. Ein skil mellom «ekte dvale» (hibernering, vinterdvale), der andedrett, stoffskifte og kroppstemperatur går kraftig ned, og «vintersøvn» (uekte dvale), der stoffskifte søkk noko men kroppstemperaturen held seg nokså normal. 

Dyr som går i dvale om vinteren er mellom anna bjørkemus, flaggermus, pinnsvin og hoggorm. Brunbjørn har vintersøvn. Lemurarten Cheirogaleus medius lever i dvale i opptil sju månader av året under den tørre vinteren på Madagaskar.

Fleire sniglar, krokodillar, salamandrar og andre dyr går i dvale under tørketida i tropiske strøk. Mange slangar kan også ha ein dvaleliknande tilstand med nedsett stoffskifte og aktivitet, men der dei ikkje søv.

Sjå òg 
 Diapause
 Nattleg hypotermi
 Søvn hjå dyr

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hibernation» frå ,  den 16. januar 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Dvale» frå ,  den 16. januar 2011.  
 

Biologi
Statsuniversitetet i Haiti

Statsuniversitetet i Haiti (fransk Université d'État d'Haïti) er det einaste universitetet i Haiti, med hovudsete i Port-au-Prince. 

Den første høgare utdanninga i Haiti, Det kongelege akademiet (Académie royale) blei grunnlagd i 1815. Fleire ulike fakultet blei samla til eit universitet, Université d'Haïti, i 1940-åra. Etter ein studentstreik i 1960 tok regjeringa til François Duvalier kontroll over det meste av styret av verksemda og gav universitetet det nye namnet Université d'État d'Haïti.

Fakultet og avdelingar
École Normale Supérieure
Faculté d'Agronomie et de Médecine Vétérinaire
Faculté des Sciences Humaines
Faculté des Sciences
Faculté de Droit et des Sciences Economique
Faculté d'Ethnologie
Faculté de Linguistique Appliquée
Faculté de Médecine et de Pharmacie
Faculté d'Odontologie
Institut d'Études et de Recherches Africaines
Institut National d'Administration, de Gestion et de Hautes Études Internationales
Centre de Techniques de Planification et d'Économie Appliquée
École de Droit et d'Économie de Port-de-Paix
École de Droit de Hinche
École de Droit de Jacmel
École de Droit et des Sciences Économiques des Cayes
École de Droit et des Sciences Économiques de Fort-Liberté
École de Droit et des Sciences Économiques des Gonaïves
Faculté de Droit, des Sciences Économiques et de Gestion du Cap-Haïtien

Kjelder

Historique et Mission de l'UEH

Denne artikkelen bygger på «Université d'État d'Haïti» frå ,  den 16. januar 2011.

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til Statsuniversitetet i Haiti (fransk)

Universitet
Haiti
Port-au-Prince
Skipingar i 1820
Kjerringvika

Kjerringvika kan syna til: 

 Kjerringvika i Gausdal i Oppland
 Kjerringvika i Sør-Fron i Oppland
 Kjerringvika i Froland i Aust-Agder
 Kjerringvika i Nes i Buskerud
 Kjerringvika i Sokndal i Rogaland
 Kjerringvika ved Radøy i Hordaland
 Kjerringvika i Øygarden i Hordaland
 Kjerringvika i Gulen i Sogn og Fjordane
 Kjerringvika i Jølster i Sogn og Fjordane
 Kjerringvika i Selje i Sogn og Fjordane
 Kjerringvika i Gloppen i Sogn og Fjordane
 Kjerringvika i Giske i Møre og Romsdal
 Kjerringvika i Aure i Møre og Romsdal
 Kjerringvika i Hemne i Sør-Trøndelag
 Kjerringvika på Hitra i Sør-Trøndelag
 Kjerringvika i Fosnes i Nord-Trøndelag
 Kjerringvika i Vikna i Nord-Trøndelag
 Kjerringvika i Nærøy i Nord-Trøndelag
 Kjerringvika i Bodø i Nordland
 Kjerringvika i Vevelstad i Nordland
 Kjerringvika i Leirfjord i Nordland
 Kjerringvika i Hemnes i Nordland
 Kjerringvika i Lurøy i Nordland
 Kjerringvika i Rødøy i Nordland
 Kjerringvika i Sørfold i Nordland
 Kjerringvika i Tysfjord i Nordland
 Kjerringvika i Sortland i Nordland
 Kjerringvika i Bjarkøy i Troms
 Kjerringvika i Salangen i Troms
 Kjerringvika i Torsken i Troms
 Kjerringvika i Lenvik i Troms
 Kjerringvika i Karlsøy i Troms
 Kjerringvika i Karlsøy i Troms
 Kjerringvika i Måsøy i Finnmark

Sjå òg 
 Kjerringvik
Dvergfalk

Dvergfalk er ein fugleart i falkefamilien. Han er minste falken i Europa.

Utsjånad 
Dvergfalken vert inndelt i ei rad underartar. Den underarten som finst i Noreg, er ein kompakt fugl med ganske breie venger og lang stjert. Han kan forvekslast med sporvehauk, men har spissare venger. Ein vaksen hann vert 25-30 cm lang og har eit vengespenn på 50-65 cm. Hoa er litt større. Hannen har ei konstrastrik fjørdrakt medan hoa og ungfuglen har gråbrun overside og lysare, kraftig langstrekt underside, og tverrband på stjerten. Vokshuda ved nebben er gul på dei vaksne og blågrå på ungfuglane.

Læte 
Fuglane kan vere nokså støyande ved reiret og røpe staden ved ulike lydytringar. Dei flygedyktige ungane møter foreldra med kraftige skrik når dei kjem med bytte.

Utbreiing 
Arten har ei nordleg utbreiing som er nesten sirkumpolar. Han hekkar frå Island og dei britiske øyane i vest austover gjennom Skandinavia og Baltikum og gjennom Asia til Nord-Amerika. På Grønland og tilstøytande delar av Canada manglar han. Storparten av dvergfalkane i verda er trekkfuglar.

Førekomst i Noreg 
Den norske hekkebestanden kan vere på kring 2000-6000 par. Dvergfalken er utbreidd over det meste av Noreg, frå kyst til snaufjell. I dei store samanhengande barskogane og i jordbruksbygdene i låglandet på Austlandet og Sørlandet hekkar arten stort sett ikkje. På Vestlandet hekkar arten fåtalig. Beste hekkeområda finn fuglen i fraudige område i bjørkebeltet nær vatn og vassdrag. Snauhogst har gjeve arten betre kår i låglandet. Fuglane vil helst ha opne stader som heiar, myrar, setervollar, strandenger og elvelaup.

Hekking 
 
Paret kjem til hekkeplassen i april-mai. I månadsskiftet mai-juni legg hoa 4-5 gulkvite egg med raudbrune prikkar i eit gamalt reir etter kråke eller ringdue, eller på ei berghylle. Denne tida sit hoa gjerne synleg på ein utkikspost. Rugetida varer ein månad, og denne tida er fuglane lite synlege. Hoa står for det meste av ruginga. Etter klekkinga vert det meir aktivitet. Hannen annonserer at han kjem med byttedyr, og trugande fuglar som flyg over vert møtte med åtak frå dvergfalkane. Etter fire veker er ungane på vengene.

Føde 
Dvergfalken jaktar framfor alt småfugl, men stundom gnagarar og insekt. Han kan ta byttet både i lufta og på marka. Ofte sit falken på ein utkikksplass og speidar etter bytte.

Trekktilhøve 
Norske dvergfalkar er trekkfuglar som reiser sørover i september-oktober. Overvintringsområdet ligg frå Tyskland i nord til landa kring Middelhavet i sør. Nokre få vert att i det sørlege Noreg. Nokre av dvergfalkane som held seg i Noreg om vinteren kan vere av den islandske underarten.

Kjelder 
Norsk fugleatlas, 1994.
Denne artikkelen bygger på «Stenfalk» frå ,  den 16. januar 2011.  
Referansar

Fuglar i Noreg
Falkefamilien
Merkur Spiel-Arena

Merkur Spiel-Arena, tidlegare ESPRIT arena og LTU arena, er eit fotballstadion som ligg i den tyske byen Düsseldorf. Det vart opna 18. januar 2005, og er heimebana til fotballklubben Fortuna Düsseldorf.

Eurovision Song Contest 2011 vart halden i ESPRIT arena 10., 12. og 14. mai 2011. I samband med tevlinga vart Düsseldorf Arena nytta som namn på arenaen.

Düsseldorf
Skipingar i 2005
Eurovision Song Contest 2011
Eurovision Song Contest-arenaer
Skraphalar

Skraphalar er tre fugleartar som utgjer den biologiske slekta Orthonyx. Slekta er i dag plassert i sin eigen familie Orthonychidae. Desse sporvefuglane er endemiske til Australia og Ny-Guinea. Kjenneteiknet for skraphalar er brei, kraftig stjert med stive fjørskaft. Dei stør seg på stjerten når dei tar opp føde. 

Stripeskraphale, Orthonyx temminckii, er frå søraustlege Australia, der arten er veldig lokalt utbreidd, og strengt bakkelevande. Vengene har kvite band, og haka, halsen og brystet er heilt kvite hos hannen, men lyst raudoransje hos den hofuglen. Tertiærfjørene, remiges, er særs korte, avrunda og mykje innkurva, det syner ein svak flygar. Halefjørene er svært breie, skafta stive, og mot spissen har dei mothakar. Populasjonen som finst lokalt på Ny-Guinea er no generelt rekna som ein eigen art, papuaskraphale, Orthonyx novaeguineae. 

Brilleskraphale, Orthonyx spaldingii, frå nordaust Queensland er mykje større enn dei to andre artane, med ei blekksvart fjørdrakt, hannen har kvit hals, hoa har oransje til raudbrunt på halsen. 

Generelt er alle artane bakkelevande fuglar og svake flygarar. Dei  byggjer kuppelforma reir på eller nær bakken. Insekt og larver er den viktigaste matkjelda deira. Hannane kan gjere danseoppvisingar som liknar dei ein finn på spelplass med lyrehalar.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Orthonychidae» frå , den 16. januar 2011, artikkelen gav følgjande referansar:

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av skraphalar hos Internet Bird Collection

 
Sporvefuglar
Fuglar i den australske regionen
Driva

Driva er eit bygdelag i Oppdal kommune, om lag 8 km sør for Oppdal sentrum langs E6.

Staden hadde tidlegare eige postkontor og eigen butikk, men desse er no lagde ned. Driva hadde òg jernbanestasjon som no er lagt ned.

Drivdalen skole ligg på Driva.

Frå Driva går det vegar opp på Loslia og gjennom Vinstradalen. Kjente gardar på Driva er Lo og Rise.

Kjelder

Bygder i Trøndelag
Geografi i Oppdal
Skalden Skurres historier

Skalden Skurres historier, (originaltittel: The Tales of Beedle the Bard) er ei bok skrive av suksessforfattaren J.K. Rowling. Boka vart skrive som eit supplement til serien om trollmannen Harry Potter, og skal førestille ei vanleg barnebok med nattahistorier for små hekser og trollmenn. I den sjuande og siste boka om Harry Potter, er Skalden Skurres historier viktige for å løyse den store gåta om korleis hovudpersonane kan knekke den vonde trollmannen Voldemort. I den trykte utgåva er det kommentarar og notat frå Albus Humlesnurr sjølv, i tillegg til eit forord frå forfattaren.

Boka kom ut både i Storbritannia og Noreg i 2008, og det økonomiske overskotet går til The Children's High Level Group (CHLG), som arbeider for å gjere livet betre for utsette born og unge over heile Europa.

Harry Potter
Bøker frå 2008
Britiske bøker
Peder Eilertson

Peder Eilertson () var ein noræsk lærar, postmeister og stortingsmann frå Dønnes i Nordland.

Eilertson var son til ein husmann og fiskar. Han var sjølv fiskar i yngre år, og i 1859 lærar i Herøy. Deretter gjekk han seminaret i Tromsø, eksamen 1861. Same året tok han til som lærar og kyrkjesongar i Loppa, men hoppa straks over i same stillingane i Talvik. I 1891 vart han lærar i Mo i Rana. Åra 1893-1905 var han postmeister i Vadsø.

Eilertson var ordførar i Talvik frå 1875 til 1891, og forlikskommissær 1865-91. Også forlikskommissær i Vadsø 1905-07. Stortingsperioden 1871-73 var han 1. varamann frå Finmarkens amt. Eit tiår seinare, 1880-82 var han 2. representant på Stortinget frå same valkrinsen. Han var då medlem av budsjettkomiteen.

Eilertson busette seg i 1907 i Vik i Helgeland, der han døydde fem år seinare.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1880-1882
Folk frå Dønna
Ole Anderssen

Ole Andreas Syrenus Anderssen () var ein lærar og stortingsmann frå Bodin i Nordland.

Far til Anderssen var husmann og fiskar. Sjølv byrja han som omgangsskulehaldar 1850-51, før han 
gjekk Tromsø seminar. Etter å ha vorte seminarist i 1853 var han i tre år lærar heime i Bodin. 1858 var han lærar i Hammerfest, året etter ved Alta koparverk. Frå 1861 var han lærar og kyrkjesongar i Beiarn. 1885-1911 var han kasserar for Nordlands medisinalfond, busette seg då på Hesnes i Bodin.

Anderssen var medlem av formannskapet i Beiarn 1869-84, ordførar 1879-84. Medlem av 1889-90 av formannskapet i Bodin og av forlikskommisjonen 1889-1910. Han var 5. representant frå Nordlands amt både perioden 1880-82 og 1883-85. I den fyrste perioden medlem av protokollkomiteen, i den siste av budsjettkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Beiarn
Norske pedagogar
Folk frå Bodø
Knut Taraldsen

Knut Taraldsen () var ein lærar, kyrkjesongar og stortingsmann frå Kviteseid i Telemark.

Taraldsen var son til ein husmann. Han gjekk årleg fire veker i skule, før han fekk høve til å gå ein ekstra skule på Kosi i Brunkeberg. I denne skulen gjekk han 1½ år, fekk då attest for å vere ein dugande lærar. Vinteren 184-45 var han lærar i Flatdal, sommaren 1845 huslærar hos Magnus Brostrup Landstad. I 1846 tok han til på seminaret i Asker. Frå 1848 var han lærar og kyrkjesongar i Kviteseid. Desse stillingane hadde han til 1883.

Taraldsen var medlem av heradsstyret frå 1859 til 1895, ordførar 1862-79 og 1884-89. Elles var han forlikskommissær frå 1866 og sparebankdirektør i Kviteseid Sparebank frå banken vart oppretta og heilt fram til 1910. Han var formann i matrikkelkommisjonen i Kviteseid, samt amtsrevisor i 40 år.

Taraldsen representerte Bratsbergs amt på Stortinget 1868-69 og tida frå 1874 til 1882. Han var 1868-69 medlem av kyrkjekomite nr 2, på dei seinare stortinga var han medlem av kyrkjekomiteen. 1880-82 var han også medlem av Lagtinget.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar for Telemark
Ordførarar i Kviteseid
Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Folk frå Kviteseid
Otto Holm

Otto Steen Olsson Holm () var ein lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Bindal i Nordland.
 
Holm var son til ein husmann som seinare vart leiglending. Sjølv var han lærar i heimegrendene 1861-64, gjekk deretter Tromsø seminar. Han tok eksamen i 1866 og var så på ny lærar i Bindal fram til 1883. Tida 1871-83 var han også brukar av garden Holm, som han henta etternamnet sitt frå. I desse åra var han ei tid medlem av heradsstyret og varaordførar. 

Frå 1883 var Holm lærar og kyrkjesongar i Evenes, samstundes som dreiv klokkargarden. I Evenes var han ordførar og skulestyreformann, samt medlem av forlikskommisjonen og åstadskommisjonen. I 1892 medlem av «lappekommissionens nordlandske avdeling».

Holm var 2. varamann frå Nordlands amt til Stortinget perioden 1880-82, møtte i 1881 frå 3. mai i staden for Jens Dahl. Han møtte også på omframstortinget 1882, då i staden for Christian Havig. Valbolken 1883-85 var han 1. varamann, møtte då i 1882 frå 11. juli for Dahl, og heile 1885-sesjonen for Sofus Arctander. Dei neste fem periodane, 1886-1900, var han fast representant frå amtet. I 1881 var han medlem av tollkomiteen, året etter av Lagtinget og jarnbanekomiteen. Han var i 1883 medlem av tollkomiteen, frå 1885 var han heile tida medlem av protokollkomiteen.

Tildelt borgardådsmedaljen i sølv.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Medaljen for borgardåd
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Evenes
Folk frå Bindal
Folk frå Evenes
Peder S. Goverud

Peder Svendsen Goverud () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Hof i Vestfold.

Goverud var son til ein gardbrukar som i si tid hadde vore på varamannsplass til Stortinget. Sjølv tok han over farsgarden i 1862 og dreiv han i lang tid. Han var medlem av heradsstyret i Hof frå 1863 og ordførar i 1875 og 1878, hadde elles mange kommunale verv.

Goverud representerte Jarlsbergs og Larviks amt på Stortinget 1877-82, 1886-88 og som varamann i 1892 frå 28. juli. Dei seks åra frå 1877 var han medlem av næringskomite nr 2, bolken 1886-88 den same i tillegg til Lagtinget.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Steenstrup, Bjørn:Hvem er Hvem? – 1930. Oslo 1930
 

Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Norske gardbrukarar
Ordførarar i Hof
Folk frå Hof
Folk frå Holmestrand
Diderik Iversen

Diderik Iversen, også Didrik Iversen Tønseth, () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Røros.

Iversen var son til ein gruvearbeidar på Røros. Han var omgangsskulehaldar på Røros 1835-42, deretter i 33 år lærar same staden. Han skaffa seg også eit småbruk, Flanderborg, til å skøyte på levemåten. Iversen var medlem av heradsstyret frå 1848 til -83, 29 av dei 36 åra var han ordførar i Røros. Elles var han forlikskommissær frå 1852 og formann i matrikkelkommisjonen. Valmann frå 1850 til han døydde.

Iversen representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget 1862-64 og 1868-85. På alle tingsamlingane var han medlem av vegkomiteen, med unnatak for omframstortinget 1864 då han var medlem av jarnbanekomiteen. Han var 1874-85 òg medlem av Lagtinget, dermed hadde han 1883-84 sete i riksretten mot Selmer-ministeriet. Samt medlem av valkomiteen 1880-85.

Han døydde på Røros i 1893.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Røros
Norske lærarar
Norske gardbrukarar
Folk frå Røros
Trondhjems borgerlige realskole

Trondhjems borgerlige realskole var ein skole som vart oppretta i 1778 av Jacob von der Lippe Parelius, Skolen eksisterte til 1956 då den gjekk inn i Gerhard Schønings skole.

Undervisinga starta først i 1783 med 34 gutar og 8 jenter.
I 1801 vart det skilt ut ein eigen pikeskole.

Kjelder
 Winnie Odder, Alle veier fører til Rom - også fra Trondheim, Spor, nr. 2, 2010, s. 16

Referansar

Litteratur
Støren, Wilhelm Krefting, Trondhjems borgerlige realskole 1783-1956, Trondheim, 1956.

Tidlegare skular i Trondheim
Skipingar i 1778
Nedleggingar i 1956
Det sovjetiske flagget

Det sovjetiske flagget er eit hovudsakleg raudt flagg med hammar og sigd og ei stjerne i gult i det øvre hjørnet nær stanga. Raudfargen og dei to symbola er alle symbol for kommunisme.

Det første offisielle flagget for Sovjetunionen, med det uvanlege storleikstilhøvet  4:1 og riksvåpenet i midten, blei godkjend i juli 1923. 13. november same året blei det endra til den meir kjende utforminga med hammar og sigd og stjerne. Offisielt skulle baksida av flagget vera reint raudt, utan noko symbol, men i praksis blei symbola vist også på denne sida. I 1955 blei utsjånadet på flagget nedfelt i ein statutt, og utforminga av hammar og sigd blei noko endra. I 1980 blei bakgrunnsfargen gjort lysare.

Flagget var i bruk fram til Sovjetunionen blei oppløyst i 1991.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flag of the Soviet Union» frå , og «Sovjetunionens flagg» frå  den 16. januar 2011.  
 
Soviet Union ved fotw.net

Bakgrunnsstoff
Soviet Union ved fotw.net

Sovjet
Flagg
Anna Anka

Anna Anka () er ein polsk-svensk-amerikansk skodespelar og fotomodell. 

Anna Anka vart oppdaga i svenske medium i 2009 som deltakar i realityserien Svenska Hollywoodfruar på TV3. Anka var frå 2008 til 2010 gift med songaren Paul Anka og budde i Beverly Hills i Los Angeles i USA. 25. september 2009 var Anna Anka gjest i Skavlan som vert sendt både i Sverige og Noreg, og vart dermed kjent òg for eit norsk publikum. 

Anka vart fødd i Folkerepublikken Polen (no Republikken Polen), der mora døydde under fødselen. Ho kom på barneheim, og vart då ho var tre år adoptert av ein familie frå Bjuv i Skåne i Sverige. 

I 2011 var ho å sjå i ein norsk fjernsynsreklame for Coop Prix. Ho kom på sjetteplass i den sjuande sesongen av Skal vi danse på TV 2.

Bakgrunnsstoff
Anna Ankas mor døde under fødselen

Svenske skodespelarar
Polske skodespelarar
Svensk-amerikanarar
Norske Skal vi danse-deltakarar
Polsk-amerikanarar