alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Haavard Martinsen

Haavard Martinsen () var ein norsk kjemikar, forretningsmann og politikar, fødd i Nedre Eiker og oppvaksen i Oslo. Gustav Martinsen var far hans.

Martinsen gjekk på Krigsskulen og studerte seinare kjemi i Dresden. I 1904 leverte han avhandlinga Bidrag til nitreringsprocessens reaktionskinetik og vart den fyrste dr.philos. frå Kjemisk institutt ved Universitetet i Oslo. Etter studieopphald i Paris og London underviste han frå hausten 1905 på den tekniske skulen i Oslo.

Då eldste bror hans døydde våren 1908 byrja Martinsen å arbeide i familiefirmaet Bjølsen Valsemølle, frå 1911 som forretningsførar. I 1918 tok han over både som direktør og styreformann i firmaet, stillingar han hadde til 1949 og 1951. Som formann i Mølleforeningen frå 1913 aksepterte han strenge reguleringar av mylnebransjen under fyrste verdskrigen og seinare kornmonopolet gjennom etableringa av Statens Kornforretning i 1929. Desse ordningane syrgde for solid forteneste til Bjølsen Valsemølle i mellomkrigsåra, som elles ekspanderte gjennom oppkjøp av andre mylner.

Martinsen var ordførar i Oslo 1920-22, vald for partiet Høgre.

Kjelder
 Norsk biografisk leksikon
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske næringslivsleiarar
Norske kjemikarar
Ordførarar i Oslo
Høgreordførarar i Oslo
Folk frå Oslo
Christoffer Staib

Christoffer Staib () er ein norsk skodespelar frå Oslo.

Stemmeoppgåver for film og TV 
 Asterix og vikingene - Moralistius
 Asterix: Byplanleggeren - Designus
 The Angry Birds Movie - Bobla
 Alvin og gjengen - Simon
 Alvin og gjengen 2 - Simon
 Alvin og gjengen 3 - Simon
 Alvin og gjengen: I farta - Simon
 Smurfene 2 - Gargamel
 Madagaskar - Alex
 Madagaskar 2 - Alex
 Madagaskar: Full rulle i Europa - Alex
 Kung Fu Panda - Crane
 Kung Fu Panda 2 - Crane og Alligator
 Kung Fu Panda 3 - Crane
 Mummitrollet - kometen kommer (2010) Snorken
 Lilo og Stitch - Stitch
 Wall-E - Wall-E
 M.I.High - Frank
 Ratatouille - Lalo
 Familien Robinson - Carl
 Teenage Mutant Ninja Turtles (2007) - Raphael
 Løvenes konge 3: Hakuna Matata - Skvetti
 Oppdrag Nemo - Boble
 Looney Tunes - Back in Action - DJ Drake
 Monsterbedriften - Bile
 Istid 4 - Kontinenter på avveie - Gupta
 Hotel Transylvania - Dracula
 Hotel Transylvania 2 - Dracula
 Hotel Transylvania 3 - Dracula
 Modig - Heksas fugl
 Pus med støvler - Pus
 Shrek 2 - Pus
 Shrek den tredje - Pus og bakeren
 Shrek - Lykkelige alle sine dager - Pus
 Marmaduke - Marmaduke
 Phineas og Ferb - Doktor Doofenshmirtz
 Jungeldyret Hugo på ville veier - Jean Satin
 The Simpsons Movie  - Apu Nahasapeemapetilon 
 Arthur og Minimoyene - Darkos og Portner
 Q-Gjengen - Buck
 De Utrolige - Jack-Jack Parr
 Katteprinsen - Baronen og hjelperen til Harus mor 
 Harry Potter Og De Vises Stein - Oliver Quist
 Bompibjørnene - Gusto
 LazyTown - Sportacus
 Tricky TV - Stephen Mulhern
 Lego Ninjago - Sensei Wu

Kjelder

Norske skodespelarar
Folk frå Oslo
Words of Love

«Words of Love» er ein song skriven og spelt inn av Buddy Holly.

Originalversjonen
Holly spelte inn songen den 8. april 1957. Holly song sin eigen harmonivokal, noko dei fekk til ved å kombinere lydbandinnspelingane for kvar del. Songen vart ikkje ein stor hit for Holly, men har sidan blitt rekna som ein av dei viktigaste innspelingane hans og finst på mange av samleplatene hans.

Eit samlealbum kalla Words of Love kom ut på PolyGram i Storbritannia i 1993, og nådde førsteplassen på albumlista i USA og selde til gullplate..

The Diamonds-versjonen
Ein doo-wop-versjon av Diamonds kom ut på Mercury Records den 20. mai 1957, og nådde 13. plassen på Billboard Hot 100 i juli 1957. The Diamonds framførte òg songen på direktefjernsyn på showet Circus Time den 27. juni 1957, og han finst på albumet Pop Hits frå 1962.

The Beatles-versjonen

The Beatles gav ut ein versjon av songen den 18. oktober 1964 for det britiske albumet Beatles for Sale. I USA kom han først ut på albumet Beatles VI. Han kom òg på EP-en Beatles for Sale No. 2, på Parlophone/EMI i 1965. John Lennon og Paul McCartney, som var fans av Holly, song i harmoni med George Harrison, og heldt seg nær til den originale vokalen til Holly. Ringo Starr spelte på ein kasse, i tillegg til trommer, for å få ein liknande lyd som på Holly sin «Everyday».

Medverkande 
John Lennon – solovokal, rytmegitar
Paul McCartney – solovokal, bass
George Harrison – harmonivokal, sologitar
Ringo Starr – trommer, kasse
I følgje Ian MacDonald

Andre innspelingar
Ei framføring av songen frå 1963 vart spelt inn for BBC og finst på samlealbumet On Air – Live at the BBC Volume 2 frå 2013. Innspelinga var òg med på ein EP frå albumet, og ein DVD eller Blu-ray som kom med albumet 1+ frå 2015.

Andre versjonar
 Jessica Lea Mayfield spelte ein versjon av songen for Starbucks-samlinga Sweetheart: Our Favorite Artists Sing Their Favorite Love Songs.
Paul McCartney spelte inn ein eigen versjon av songen i 1985 på akustisk gitar. Versjonen hans vart nytta i dokumentarfilmen The Real Buddy Holly Story.
 Pat DiNizio spelte inn songen for hyllestalbumet Pat DiNizio/Buddy Holly i 2009.
 Powerpop-bandet Shoes spelte inn songen for hyllestalbumet Everyday Is a Holly-Day frå 1989.
Jimmy Gilmer and the Fireballs gav ut eein versjon av songen i 1964 på albumet Buddy's Buddy.
 Mike Berry spelte inn songen i 1999 for hyllestalbumet Buddy—A Life in Music.
 Pete Best Band spelte inn songen i 1999.
 Jeremy Jay spelte inn songen i 2009.
 Patti Smith sin versjon av songen kom ut i 2011 Rave on Buddy Holly, eit hyllestalbum til Holly.
Jeff Lynne spelte ein versjon av songen for hyllestalbumet Listen to Me: Buddy Holly, som kom ut i 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Words of Love» frå ,  den 10. februar 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1957
Singlar frå 1957
Buddy Holly-songar
The Beatles-songar
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Buddy Holly
Jeff Lynne-songar
Patti Smith-songar
Paul McCartney-songar
Skeise-VM 1985 for kvinner

Verdsmeisterskapen på skeiser 1985 for kvinner fann stad i Sarajevo i dåverande Jugoslavia helga 9. og 10. februar 1985. 31 utøvarar frå 15 land deltok i stemnet, av dei einast ein frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1500 m, 3 000 m og 5 000 meter.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland var best på alle dei fire distansane og vart verdsmeister for andre gong, med seg på sigerspallen hadde ho landskvinnene Gabi Schönbrunn og Sabine Brehm.

Skeise-VM 1985 

Dato: 9./10. februar 1985

Kjelder

Lengdeløp på skeiser
Pyeongchang

Pyeongchang (uttalt på koreansk  [pʰjʌŋtɕʰaŋ]) er eit fylke i provinsen Gangwon i Sør-Korea.

Fylket ligg i Taebaekfjella med høgder på frå 800 til 1000 meter over havet, noko som gjer staden til ein god vintersportsstad. Det finst fleire buddhisttempel i området, blant anna Woljeongsa. Pyeongchang ligg 180 km austom Seoul.

Fylket vart arrangør av Vinter-OL 2018, etter å ha søkt om dette to gonger tidlegare og tapt. Pyeongchang er den tredje asiatiske arrangørstaden for Vinter-OL etter dei to japanske byane Sapporo og Nagano.

22. juni 2006 var byen ein av tre finalister til å få arrangere Vinter-OL 2014, men tapte kampen saman med Austerrike med Salzburg mot russiske Sotsji. Pyeongchang har tidlegare tapt kampen om å få arrangere Vinter-OL 2010. Staden arrangerte VM i skiskyting 2009. Fylket bestemte seg tidleg for å delta i konkurransen om Vinter-OL 2018, OL-søknaden er bygd rundt vintersportsstaden Alpensia Resort. etter å ha tapt avstemminga om å få verta arrangørstad i 2014. IOK valde byen som ein av tre kandidatar til å få arrangere vinter-OL i 2018, der dei to andre var München og Annecy. Avgjerda om kven som fekk arrangementet, vart teken i Durban 6. juli 2011.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pyeongchang» frå ,  den 11. februar 2018.

Bakgrunnsstoff

Generelle 
  Pyeongchang-gun: Offisielt nettsted
  Galbijim wiki om Pyeongchang
  Gangwon-provinsens nettsted

Olympiske 
   PyeongChang 2018
  GamesBids.com om Pyeongchang

 
Sørkoreansk geografi
Vintersportsstadar
Vertsbyar for vinter-OL
Ausan

Ausan (gammalsørarabisk ʾws1n Aus1ān) var eit kongerike i noverande Jemen som fanst på 700-talet f.Kr.
Ausan er det sørarabiske oldtidsriket ein veit minst om. Det låg i det sørlege Jemen, nordaust for Aden. Nøyaktig kvar hovudstaden Miswar låg er ukjend. 

Rundt 700 f.Kr. erobra kongeriket Qataban og den vestlege delen av Hadramaut. Dette gjorde at Ausan fekk kontroll over store delar av den jemenittiske kysten, og kunne driva maritim handel. Seinare fekk det kontroll over hamnebyen Tafid, som låg på staden Aden no ligg.

Under regjeringstida til Karib’il Watar I av Saba, kring 685 f.Kr., kom Ausan i konflikt med det stadig mektigare Saba. Med støtte frå Qataban, Hadramaut og bystatane Haram og Kaminahu førte Saba fleire hærtog der Ausan til slutt blei erobra. Ausan og vasallstatane Kahad, Dahas og Tubanaw blei underlagde Qataban. Ein trur at Ausan først kunne gjennoppstå som rike i det 1. hundreåret f.Kr. Seinare blei det truleg erobra av [Himyar].

Kongar av Ausan 
Denne lista følgjer Kenneth A. Kitchen.
'Amkarib, 700-talet f.Kr., far til  Ḏkrʾl Lḥyn
Ḏkrʾl Lḥyn, ca. 700 f.Kr., hadde tittelen mukarrib, far til ein Muratta'
Muratta' (eller Martaw), 600-talet f.Kr., overvunnen av Karib’il Watar I av Saba  
Ma'ad'il, rundt år 1
Yasuduq'il Far'a, 1. hundreåret e.Kr.
Ma'ad'il Salhan, 1. hundreåret e.Kr.
Yasuduq'il Far'a Scharah'at, 1. hundreåret e.Kr.
'Ammyitha' Ghailan Gaschmu

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ausan» frå ,  den 11. februar 2018.

Litteraturliste 
Kenneth A. Kitchen: The World of Ancient Arabia Series. Documentation for Ancient Arabia. Part I. Chronological Framework & Historical Sources. Liverpool, 1994
Walter W. Müller: Skizze der Geschichte Altsüdarabiens. I: Werner Daum (Hrsg.): Jemen. Pinguin-Verlag, Innsbruck 1987, ISBN 3-7016-2251-6, s. 50-56 

Jemenittisk historie
Tidlegare land i Asia
Alpensia Resort

Alpensia Resort er eit idretts- og turistområde ved byen Pyeongchang i Gangwonprovinsen i Sør-Korea. Området vart planlagd med von om å få arrangere vinter-OL. Pyeongchang tapte kampen om Vinter-OL 2010 (som vart tildelt Vancouver i Canada) og 2014 (som Sotsji i Russland fekk), men idrettsområdet vart likevel bygd, og er hovudarena for Vinter-OL 2018 arrangert i Pyeongchang. Området vart opna sumaren 2009.

Området har mellom anna fleire golfbaner, skiskyttararena, langrennsarena, hoppbakkar, hotell og konferansesenter. Namnet er sett saman av Alpen (Alpane på tysk), Asia og Fantasia, og skal tyde «Asias fantastiske Alpar».

Planlegginga av området starta i desember 2003 og bygginga tok til i oktober 2006. Pyeongchang vart tildelt VM i skiskyting 2009, og debuterte med verdscuprenn vinteren 2008. Meisterskapet vart avvikla i februar 2009.

Alpensia var arena for det sørkoreanske meisterskapet og Far East Cup i langrenn i januar og februar 2009.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpensia Resort» frå ,  den 11. februar 2018.  
 

Vinter-OL 2018
Gangwonprovinsen
Saba

Saba (arabisk) eller Sabaū (hebraisk Sheva
) var eit oldtidsrike sørvest på Den arabiske halvøya. Det låg rundt og vest for hovudstaden Marib, omlag der den tidlegare staten Nord-Jemen låg. Riket er omtalt i Bibelen gjennom dronninga av Saba.

Kjelder

Jemenittisk historie
Hans Christer Holund

Hans Christer Holund () er ein norsk langrennsløpar som vart verdsmeister på femmila under Ski-VM 2019 i Seefeld, eitt år etter han vann bronsemedaljen på tremila under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Han er medlem av Ski- og fotballklubben Lyn i Oslo.

Aktiv
Holund vart juniorverdsmeister på 10 km i 2008. I 2013 delte han tredjeplassen i 50 km fellesstart med Øystein Pettersen under noregsmeisterskapen på Løten. Vinteren 2015 tok han i januar NM-sølv i 15 km fristil på Røros, 17 sekundar bakom gullmedaljør Anders Gløersen. Vel to månader seinare sikra han seg NM-bronsen på 50 km fellesstart i Harstad, slått av noregsmeister Eirik Brandsdal og Didrik Tønseth.

Holund fekk sitt internasjonale gjennombrot på ei tremil i Lahti den 21. februar 2016, der han vart nummer tre av dei fem norske utøvarane som toppa resultatlista med Martin Sundby øvst. Eitt år seinare, 19.2.2017, vart han atter nummer tre i eit verdscuprenn, 15 km fristil. Han deltok på femmila då Ski-VM 2017 fann stad i Lahti og enda som tiandemann.
  
I byrjinga av neste sesong, den 6. desember 2017, tok Holund på Lillehammer sin tredje tredjeplass i verdscupen i ei tevling over 30 km. To månader seinare vann han bronsemedaljen i same øvinga under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang, bak landsmennene Simen Krüger og Martin Sundby.

Både i 2016 og 2017 var Holund med å vinne NM-stafetten over 3 x 10 km for Lyn, begge åra saman med Simen Krüger.

Kjelder
FIS-biografi

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Medaljevinnarar under vinter-OL 2022
Norske deltakarar under vinter-OL 2022
Langrennsløparar under vinter-OL 2022
Folk frå Nittedal
Saba (fleirtyding)

Saba kan visa til:

 Saba, eit oldtidsrike i noverande Jemen og Saudi-Arabia
 Dronninga av Saba
 Øya Saba, øy i Karibia som er ein del av Nederland
 Sabah, malaysisk delstat på Borneo
 Sabaelva i Russland
Taebaekfjella

Taebaekfjella er ei fjellkjede som går langs austkysten av den koreanske halvøya.
Taebaekfjellkjeda er 500 km lang og har ei gjennomsnittleg høgd på 1000 moh.

Hwangnyongfjellet (1268 moh.) i Nord-Korea er det nordlegaste punktet i fjellkjeda, medan den sørkoreanske byen Busan er det sørlegaste punktet. 
Mellom dei høgaste fjelltoppane er Kumgangsan (1638 moh.), Seoraksan (1708 moh.) og Odaesan (1563 moh.). I aust fell fjellkjeda bratt ned i havet, medan det i vest er meir ujamt fall.

Dei største elvane i Sør-Korea har kjeldene sine i fjellkjeda, som Hanelva og Nakdongelva.

Økonomisk er fjellkjeda viktig for gruvedrift, der det vert utvunne jarn, kol, wolfram og kalkstein. Mange av dei mindre bratte partia av fjella er skogkledde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Taebaekfjellene» frå ,  den 11. februar 2018.  
 
Fjell i Sør-Korea
Fjell i Nord-Korea
Albumet That'll Be the Day

That'll Be The Day er det siste studioalbumet til Buddy Holly. Decca var det første store plateselskapet til Holly, men han klarte ikkje å skape ein hitsingel med dei tidlege innspelingane sine. Etter at han slo igjennom med innspelingar for Brunswick og Coral gav Decca ut desse innspelingane. Dette er det siste albumet som kom ut før han omkom i ein flystyrt 3. februar 1959, og er sjeldan blant samlarar..

Bakgrunn
Innspelingane vart gjort under tre forskjellige innspelingar, som typisk varte rundt tre timar, i januar, juli og november 1956 i Bradley Film and Recording Studios i Nashville i Tennessee. Frå desse innspelingane vart det gjeven ut ein singel den 16. april 1956, «Blue Days, Black Nights» med «Love Me». Ein annan singel, «Modern Don Juan» med «You Are My One Desire» (D 30166) kom ut 24. desember 1956. Begge singlane selde dårleg, så Decca la resten av innspelingane på hylla. 

Då Buddy Holy slo gjennom med ei ny innspeling av «That'll Be the Day» med banet sitt The Crickets, byrja Decca å gje ut desse tidlege innspelingane til Holly på singlar og kulminerte med eit heilt album og ein tilhøyrande EP. 

Innspelingane til Decca frå Nashville i 1956 vart gjevne ut fleire gonger seinare med ny innpakning. Instrument og korvokal vart lagt til på seinare utgåver så seint som i 1984. Den britiske utgåva The Nashville Sessions frå midten av 1970-åra er den beste vinylutgåva i følgje Allmusic.

Albumet nådde femteplassen på den britiske albumlista då det kom ut på ny i 1961. I 1967 vart albumet gjeve ut på ny med tittelen The Great Buddy Holly.

Innhald

Bonusspor på 1999-utgåva

Medverkane
Buddy Holly* – vokal & gitar
Sonny Curtis* – sologitar
Grady Martin* – rytmegitar
Doug Kirkham* – bass og perkusjon
Don Guess* – bass
Jerry Allison* – trommer
Harold Bradley – gitar
Floyd Cramer – piano
Farris Coursey – trommer
E.R. "Dutch" McMillan – altsaksofon
Owen Bradley – piano
Boots Randolph – saksofon

* besetninga for 22. juli vart kalla The Three Tunes. I følgje buddyhollycenter.org var gruppenamnet Buddy and the Two Tones (Buddy Holly med Don Guess og Sonny Curtis).

Owen Bradley produserte innspelingane.
The Picks song harmonivokal.

Salslister

Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «That'll Be the Day (album)» frå ,  den 11. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Buddy Holly: That'll Be The Day: Decca DL 8707 - April 1958
Buddy Holly: That'll Be The Day
Dates And Recording Information - Nashville and Clovis 1956 
2006 April Music Memorabilia Auction #622 
Buddyhollyonline

Buddy Holly-album
Album produserte av Owen Bradley
Musikkalbum frå 1958
Decca Records-album
Love Me av Buddy Holly

Love Me er debutsingelen til Buddy Holly. Det kom ut 16. april 1956 på Decca med B-sida «Blue Days - Black Nights». Songane på singelen vart spelte in under den første innspelinga til Holly i Bradley's Barn i Nashville. På grunn av kunstnarisk usemje, høyrdest songen meir country ut enn Holly likte, og med mangel på marknadsføring, var singelen mislukka.

Bakgrunn
Decca uttrykte interesse i Buddy Holly etter å ha sett gruppa hans, Buddy and Bob, med Bob Montgomery på gitar og Larry Welborn på bass. Holly fekk kontrakt med håp om å spele rock and roll. Montgomery vart avvist av Decca fordi røysta hans vart rekna som «for country», og Welborn kunne ikkje reise på grunn av skulen. Holly sette saman eit nytt band med Sonny Curtis på gitar og Don Guess på bass for innspelinga i Bradley's Barn.

Gruppa spelte inn «Love Me», skriven av Holly og Sue Parrish frå Lubbock, «Don't Come Back Knockin'», «Blue Days - Black Nights», skriven av Ben Hall, ein annan kar frå Lubbock, og «Midnight Shift». Innspelinga fann stad mellom kl. 19 og 22 den 26. januar 1956. Bandet fekk med seg studiomusikarane Doug Kirkham og Grady Martin.

Utgjeving
Singelen vart gjeven ut 16. april 1956. På grunn av ei feilstaving på platekontrakten til Holy vart namnet hans endra frå Holley til Holly. Denne utgjevinga var den første som brukte denne stavinga, som Holly brukte resten av karrieren. Platesjefane var ikkje nøgde med resultatet, men singelen fekk positiv melding i magasinet Billboard, og klarte å selje opp mot 19 000 eksemplar. Singelen vart følgd opp av «Modern Don Juan» med «You Are My One Desire» den 24. desember 1956.

Trass i at Decca skrinla Holly tidleg i karrieren, utnytta selskapet suksessen musikaren fekk med The Crickets og seinare som soloartist i 1957. «Love Me» vart gjeven ut på ny 7. januar 1958, denne gongen med B-sida «You Are My One Desire», men gjekk ikkje inn på salslista no heller. «Love Me» og andre songar frå Nashville-innspelingane var med på albumet That'll Be The Day, som kom ut i april 1958.

Medverkande
Buddy Holly - vokal
Sonny Curtis - sologitar
Grady Martin - rytmegitar
Don Guess - bass
Doug Kirkham - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Love Me (Buddy Holly song)» frå ,  den 11. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1956
Singlar frå 1956
Buddy Holly-songar
Songar skrivne av Buddy Holly
Decca Records-singlar
Debutsinglar
Pall

Pall (norrønt pallr) er ei forhøging, avsats eller hylle som kan ha ulike bruksområde.

Interiør
I norrøn tid var pall eit forhøga bordgolv langs langveggen og endeveggen i ei stove, og ein veggfast benk på eit slikt bordgolv.

Også i seinare norsk byggeskikk kunne pall vera ein veggfast benk i heimar. Pallen var gjerne fylt med jord for isolasjonen si skuld, og blei nokre stader kalla arubenk eller moldbenk.

Ein kunne også ha pallar som kyrkjebenkjar. I nyare tid kan ein bruka omgrepet pall om ein fotskammel.

I badstover kan pallar vera hyller som blir brukt til å liggja på.

På Bryggen i Bergen var pall eit rom under matskapet i ytrestova.

Opphøgingar
I båsar kan pallen vera eit opphøgd golv. 

I moderne idrett bruke ein sigerspallar til å æra først-, andre- og tredjemann i ei tevling.

Transport

Innan varetransport er ein pall ein laus lem for oppstabling og transport av stykkgods. Slike pallar kan lett løftast og flyttast av gaffeltruckar. 
Eit døme på ein slik pall er Europall.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pall» frå ,  den 11. februar 2018.  
 

Logistikk
Norsk trearkitektur
Ord frå norrønt
Kaiso

Kaiso er ei karibisk musikkform som er populær på Trinidad og Tobago og andre land i området, som Grenada, Barbados, St. Lucia og Dominica. Ho har opphav i vestafrikansk musikk, og utvikla seg seinare til calypso. Kaisosongar er typisk forteljande på form, og har ofte ein gøymd politisk undertekst.

Musikken har røter særleg frå dagens Nigeria) og kongeriket Kongo. Han kom til Karibia gjennom slavar, som tidleg i historia til musikken brukte han til å synge om herrane sine. Folk kunne også samla seg i «telt» der ein griot eller forsongar leia kaiso-allsong. Mange tidlege kaisoar blei sungne på fransk kreol av ein såkalla chantwell. 

Ordet kaiso skal vera eit hausaord brukt på same måte som bravo. Ordet kan også bli bruk om calypsomusikk, særleg om særskild god eller autentisk calypso. 

På Barbados viser kaiso til ei form for calypso presentert på scenen, til dømes under crop over-festivalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kaiso» frå ,  den 11. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:  
 
 

Karibisk musikk
Trinidad og Tobago
London Science Museum

Science Museum i London er eit stort museum for naturvitskap og teknologi ved Exhibition Road i South Kensington i London. Det blei oppretta i 1857 og er i dag ein av dei største turistattraksjonane i London med 2,7 millioner vitjande årleg.

Som andre offentleg finansierte nasjonale museum i Storbritannia er vitskapsmuseet gratis å vitja, men midlertidige utstillingar kan ha tilgangsavgift. Museet er ein del av Science Museum Group (SMG) etter å ha blitt slått saman med Vitskaps- og industrimuseet i Manchester i 2012.

Museet blei grunnlagd i 1857 med Bennet Woodcroft som leiar. Samlinga blei gjeven av Royal Society of Arts og overskotslageret til Verdsutstillinga i London i 1851. I byrjinga var det del av South Kensington Museum saman med Victoria and Albert Museum, men det blei skild ut som Museum of Patents i 1858 og Patent Office Museum i 1863. I 1865 fekk den vitskaplege og teknologiske samlinga sitt noverande namn, medan kunstsamlinga blei overført til Victoria and Albert. Patent Office Museum fortsette som ei eiga eining til 1909, då det blei innlemma i Science Museum. 

Museet har meir enn 300 000 gjenstander i samlinga, med flere berømte utstillingsobjekt som Stephenson-lokomotiva The Rocket, Puffing Billy, den første jetmotoren, ein rekonstruksjon av Francis Crick og James Watson sin DNA-modell, nokre av dei eldste bevarte dampmaskinane, eit fungerende eksemplar av Charles Babbage sin  Difference engine og den første prototypen på titusenårsklokka Clock of the Long Now. Henry Wellcome si medisinhistoriske samling høyrer også til her. 

I tillegg til museumsdriften er Science Museum ein internasjonalt anerkjent forskingsinstitusjon. Biblioteket var fram til 1960-åra nasjonalbibliotek for naturvitskap, medisin og teknologi Storbritannia. Det blir drive saman med biblioteket til Imperial College London.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «London Science Museum» frå ,  den 12. februar 2018.

Bakgrunnsstoff
 
 Albertopolis: Science Museum — arkitektur og historie

Museum i London
Kensington and Chelsea
Skipingar i 1857
1857 i England