alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sash

Sash er band dei britisk-lojale ordenane nyttar for å syna kva organisasjon (t.d. Orangeordenen, Apprentice Boys of Derry eller Royal Black Institution dei er med i og kva lokalorganisasjon dei soknar til - i Orangeordenen kalla losje - blant «the Blackmen» kalla «preceptory». Sashen syner og kor langt den aktuelle medlemen har klatra i gradssystemet. I Orangeordenen er viktige delar av sashen oransje, medan dei sentrale delane av sashen til Royal Black Institution er svart.

Sashen spelar ei avgjerande rolle i unionistisk historiemedvit og ikonografi - dette er til dømes tydeleg uttrykt i den mest kjende Orangesongen av alle, «The Sash My Father Wore»:

So sure l'm an Ulster Orangeman, from Erin's isle I came,
To see my British brethren all of honour and of fame,
And to tell them of my forefathers who fought in days of yore,
That I might have the right to wear the sash my father wore!

Omkvæde:
It is old but it is beautiful, and its colours they are fine
It was worn at Derry, Aughrim, Enniskillen and the Boyne.
My father wore it as a youth in bygone days of yore,
And on the Twelfth, I love to wear the sash my father wore.

For those brave men who crossed the Boyne have not fought or died in vain
Our Unity, Religion, Laws, and Freedom to maintain,
If the call should come we'll follow the drum, and cross that river once more
That tomorrow's Ulsterman may wear the sash my father wore!

Omkvæde:
And when some day, across the sea to Antrim's shore you come,
We'll welcome you in royal style, to the sound of flute and drum
And Ulster's hills shall echo still, from Rathlin to Dromore
As we sing again the loyal strain of the sash my father wore!

Bakgrunnsstoff

The Sash My Father Wore, med The Pride of the Bann Flute Band, frå Youtube.

Nordirsk kultur
Orangeordenen
Engelske ord og uttrykk
Distriktet Durrës

Distriktet Durrës (albansk: Rrethi i Durrësit) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Durrës. Hovudstaden i distriktet var Durrës.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

Referansar 

Distrikt i Albania
Distriktet Krujë

Distriktet Krujë (albansk: Rrethi i Krujës) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Durrës. Hovudstaden i distriktet var Krujë.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

Referansar 

Distrikt i Albania
Giuseppe Tosi

Giuseppe Tosi () var ein italiensk diskoskastar frå Borgo Ticino i Novara-provinsen som vann OL-sølv i øvinga i 1948 og tre strake EM-sølv; 1946, 1950 og 1954.

Aktiv
Tosi vart andremann i diskoskastinga då europameisterskapen 1946 fann stad på Bislett stadion i Oslo. Han vart slått einast av landsmannen Adolfo Consolini, ei skjebne han skulle oppleve tre gongar til i dei store internasjonale meisterskapsmøta fram til 1954. Så òg under dei olympiske sommarleikane i London i 1948. Der var avstanden opp til Consolini nøyaktig 1 meter, det næraste han kom landsmannen i EM- og OL-tevlingar. Fire veker etter OL-finalen i London smelte Tosi til med 54,60 meter under friidrettslandskampen Italia – Argentina, hans livs lengste kast og 16 cm under verdsrekorden til Bob Fitch frå USA.

Både ved EM 1950 og EM 1954 syrgde Consolini og Tosi for italiensk dobbeltsiger i diskos, begge gongane med ein dryg meter fordel Consolini. I italienske meisterskap makta derimot Tosi å verte nasjonal diskosmeister i 1943, 1946, 1957, 1948 og 1951.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1946 i Oslo: Sølvmedalje – 50,39 m, bakom Adolfo Consolini (53,23 m)
OL 1948 i London: Sølvmedalje – 51,78 m, bakom Adolfo Consolini (52,78 m)
EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje – 52,31 m, bakom Adolfo Consolini (53,75 m)
OL 1952 i Helsinki: Nr 8 – 49,03 m
EM 1954 i Bern: Sølvmedalje – 52,34 m, bakom Adolfo Consolini (53,44 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Giuseppe Tosi» frå ,  den 24. juli 2019.  
 

Italienske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Italienske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Italienske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Regionen Durrës

Regionen Durrës (albansk: Qarku i Durrësit) er ein region i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. Regionen Durrës omfattar dei to tidlegare distrikta:
Durrës
Krujë

Hovudstaden i regionen er Durrës.

Kommunar og kommunaleiningar
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag kommunaleiningar i dei nye kommunane:

Referansar 

Regionar i Albania
Farsund Idrettslag

Farsund Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Farsund i Agder. Idrettslaget vart stifta 20. august 1916 er aktivt i bogeskyting, fotball, handball og volleyball. Farsund IL sine lag spelar i kvite trøyer og svarte bukser og strømper.

Kjelder
 facebook-side

Idrettslag i Agder
Farsund kommune
Via Nomentana

Via Nomentana er ein antikk romarveg. Han gjekk nordaustover frå Roma til Nomentum (i dag Mentana). Strekninga er 23 kilometer lang; det tilsvarer 14 romerske mil. Det låg fleire bruer på dette veggstrekket, den største av dei var Ponte Nomentano.

Vegen byrja opphavleg ved Porta Collina i den servianske bymuren. Det var keisar Aurelianus som på 200-talet e.Kr. fekk bygd Porta Nomentana i sin nye bymur, som seinare blei kalla den aurelianske muren. Pave Pius IV vedtok å flytta den første delen av vegstrekninga, og i samband med dette fekk han bygd Porta Pia.

Denne vegen blei aldri ei viktig ferdselsåre, og nokre kilometer forbi Nomentum gjekk Via Nomentum og Via Salaria saman til éin veg. I dag følgjer den moderne motorvegen same vegløp frå Roma til Nomentum (dagens Mentana), men på visse stadar kan ein framleis sjå restar av brusteinsoverlaget frå den antikke vegen.

Historie 
Via Nomentana heitte opphavleg Via Ficulnensis, etter landsbyen Ficulea som ligg 13 km utanfor Roma. Seinare blei han forlenga til Nomentum.

Vegen i dag
Ved Via Nomentana i dag ligg kyrkjene Santa Costanza frå 300-talet, Sant'Agnese fuori le mura frå 700-talet, og fleire ruinar.
Eit gjestehus for den tyske ordenen har også adresse her.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Via Nomentana» frå ,  den 24. juli 2019.

Litteratur 

 Peter Connolly, Hazel Dodge: Die antike Stadt. Ein Leben in Athen & Rom. Könemann, Köln 1998, ISBN 3-8290-1104-0.
 Via Nomentana. I: Samuel Ball Platner, Thomas Ashby: A Topographical Dictionary of Ancient Rome. Oxford University Press, London 1929, s. 565 (online).

Romarvegar
Vegar i Roma
Somerville

Somerville er ein by i Middlesex County i delstaten Massachusetts i USA. Byen ligg straks nordvest om Boston og aust om Cambridge. Somerville har om lag 76 000 ibuarar og eit faltemål på 10,9 kvkm

Idrettsutøvaren Hal Connolly var fødd i Somerville.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Somerville, Massachusetts» frå ,  den 24. juli 2019.  
 

Byar i Massachusetts
William III

William III, ogso kalla William av Orange eller king Billy (1650-1702). William III var konge av England og Skottland (1689-1702) og konge av Irland (1691-1702). Juliet Gardiner & Neil Weinborn (red.): The History Today Companion tol British History. London, Collins & Brown 1995, s. 811. ISBN 1-85585-1784
William III son William II og Mary (1631-1660), eldste dotter av Charles I av Storbritannia. Melanie Parry (red.): Chambers biographical dictionary. Edinburgh, Chambers Harrap Publishers 2001, s. 1954 ISBN 0-550-16060-4. William III vart fødd etter at faren døydde, og etter suksessar på slagmarka vart han den fremste av alle heltefigurar for Orangeordenen og for irske og skotske unionistar.

Oppvekst og tidleg liv

Tidlege politiske roller og tida som statthaldar

William III vart statthaldar av Nederlanda i 1672, og vart utnemnd til hærsjef, sjølv om han var urøynd som militær. Ved å opna dikane greidde han å halda den invaderande franske hæren attende og fekk forhandla fram ei gunstig fredsavtale i Nijmegen i 1678. Det gav han handlingsrom til å møta fransk ekspansjon andre stader.

Fram mot Glorious revolution

Storbritannia, som hadde vore franskalliert, drog seg ut av konfliktane etter ein vellukka propagandaoffensiv som kopla saman den britisk-franske alliansen og den britiske redsla for katolisisme og vilkårleg styring. Då James vart britisk konge av Skotland og England i 1685 med motreformatoriske ambisjonar, gav det William III påskotet for å invadera svigerfaren sine kongedøme.

Regentperioden med Mary II

Seinare år

Død

Ettermæle og rolle i ettertida

Referansar
Låghastigheitsplate

Låghastigheitsplate er grammofonplater som roterer med låg hastigheit, for å auka speletida. Platene var mynta på bruk der kvaliteten ikkje spela så stor rolle, som til dømes lydbøker.

Plater med rotasjonshastigheit 16 2/3 o/min 
Best kjend er plater som roterer med 16 2/3 o/min. Dei har dobbelt så lang speletid som mikrorilleplater og stereoplater, som roterer med 33 1/3 o/min, men lydkvaliteten er dårlegare. Desse platene var for det meste nytta for å ta opp lyd der kvaliteten ikkje vart sett på som viktig, slik som til dømes lydbøker, men òg i nokon grad til musikk som vart nytta som bakgrunnsmusikk i butikkar, restaurantar, osb. Sjølv om slike plater ikkje var vanlege hadde mange platespelarar på 1950- og 1960-talet fire hastigheiter: 16 2/3, 33 1/3, 45 og 78 o/min. Slike plater vart produserte med diameter 18, 23, 25 og 30 cm. Men dette formatet fekk ingen stor utbreiing.

Plater med svært låg rotasjonshastigheit 
I 1958 vart det set i gang forskning på plater som roterte med 8 1/3 o/min. Desse platene hadde ei speletid på 5 timar, med ein diameter på 30 cm. Føremålet var å produsera billige lydbøker for blinde. I 1966 var hastigheita kome ned i 4 1/6 o/min, med speletid på ca. 10 timar for ein diameter på 30 cm. Mot slutten av 1960-talet var speletida oppe i 20 timar, men kvaliteten var ikkje god og platene ser ikkje ut til å ha fått noko praktisk betydning.

Referansar 

 

Grammofonplater
Vasilij Kaptjukh

Vasilij Borisovitsj Kaptjukh () er ein kviterussisk tidlegare diskoskastar. Han vann den olympisk bronsemedaljen i øvinga i 1996 og to bronsemedaljar frå verdsmeisterskap i friidrett, 1995 og 2003.

Aktiv
Kaptjukh var ein av verdas beste diskoskastarar i ein 15-årsperiode frå 1990. Han representerte Sovjetunionen då han vart fjerdemann i diskostevlinga ved europameisterskapen 1990 i Split, sidan tevla han for Kviterussland. Både i Friidretts-VM i Göteborg i 1995 og under Sommar-OL i Atlanta året etter vart Kaptjukh bronsemedaljør, i begge meisterskapane bakom verdsmeister og olympiameister Lars Riedel, og sin eigen landsmann Vladimir Dubrovsjtsjik. Under sommarleikane 2000 i Sydney presterte Kaptjukh sitt livs lengste diskoskast, med 67,59 meter enda han på fjerdeplassen. I 2003 vann han si andre VM-bronse, medan han i Aten-OL 2004 enno ein gong vart nummer fire.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 4 – 63,72 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 12
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 – 61,64 m
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 65,88 m
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 65,80 m
VM 1997 i Aten: Nr 11 – 60,12 m
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 67,59 m 
VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 66,25 m
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 66,51 m
OL 2004 i Aten: Nr 4 – 65,10 m
VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (61,04 m=nr 20)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wassil Kapzjuch» frå ,  den 25. juli 2019.  

Belarusiske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kviterussland
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Tønsberg-Kameratene

Idrettsforeningen Tønsberg-Kameratene er eit idrettslag heimehøyrande i byen Tønsberg i Vestfold. Idrettslaget vart stifta 10. oktober 1917 og er aktivt med i boksing, vektløfting og bryting. Fram til 1980-åra hadde laget også grupper som dreiv med fotball, friidrett og turn, desse gruppene skipa då sine eigne, frittståande idrettslag.

Dei mest kjende utøvarane i Tønsberg-Kameratene har vore friidrettsutøvaren Rune Nilsen, boksaren Steffen Tangstad og vektløftaren Ruth Kasirye.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tønsberg-Kameratene» frå ,  den 25. juli 2019.  
 

Idrettslag i Tønsberg
Idrettslag skipa i 1917
1917 i Noreg
Tuscaloosa

Tuscaloosa er ein by i Tuscaloosa County i delstaten Alabama i USA. Byen har om lag 99 543 ibuarar og er eit industri- og  handelssenter i vestre, sentrale Alabama.

Tuscaloosa fekk byrettar i 1819. Namnet har byen etter ein indianarhovding av ei muskogee-stamme.

Robert Jemison Van de Graaff, Otis Davis og Eddie Hinton var alle frå Tuscaloosa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tuscaloosa» frå ,  den 25. juli 2019.

Bakgrunnsstoff 
 

Byar i Alabama
Romersk keisar

Romersk keisar var den høgaste stillinga i Romarriket frå enden av Den romerske republikken i 27 f.Kr. 
Herskarane av riket brukte ei rekkje ulike titlar gjennom historia til riket. Ofte snakkar ein om at ein romar blei keisar når han tok i bruk tittelen augustus eller cæsar. Ein annan tittel som var mykje brukt var imperator, opphavleg ein militær ærestittel. Tidlegare keisarar brukt også tittelen princeps civitatis ('førsteborgar'). Keisarar samle ofte opp ulike titlar frå republikken, som princeps senatus, consul og pontifex maximus.

Legitimeten til ein keisar bygde på kontrollen hans over den romerske hæren og anerkjenning frå det romerske senatet. Ein keisar kunne utropast av troppane sine, eller bli gjeven keisarlege titlar av senatet, eller begge delar. Dei første keisarane herska åleine, medan seinare keisarar kunne vera samregentar og dela på styret av riket.

Romarane rekna stillinga som keisar som ulik den til ein konge. Den første keisaren, Augustus, nekta einkvar omtale som monark. Sjølv om Augustus kunne hevda at makta hans var republikansk kunne ikkje etterfølgjaren hans, Tiberius, lett hevda det same. Likevel blei det gjort forsøk i dei første hundre åra det fanst romerske keisarar, frå Augustus til Diokletian, på å framstilla keisarane som leiarar av ein republikk.

Diokletian innførte Tetrarkiet og ulike styringsreformer som delte keisarstillinga inn i ein for Vestromarriket og ein for Austromarriket. Frå denne tida og til enden på riket herska keisarar ope som monarkar, men kontrasten med «kongar» blei oppretthalden. Sjølv om keisarstillinga stort sett gjekk i arv, kunne ho berre arvast om det fanst ein passade kandidat som både hæren og byråkratiet kunne godta. Dermed følgde ein ikkje prinsippet om automatisk arverett for trona. Nokre element frå det republikanske styresettet, som senat, konsular og magistratar, blei oppretthaldne til og med etter at Vestromarriket fall.

Vestromarriket braut saman mot slutten av 400-talet, etter talrike invasjonar frå germanske stammar. Romulus Augustulus er ofte rekna som den siste keisaren i vest etter at han blei tvinga til å abdisera i 476, sjølv om Julius Nepos heldt på eit krav på trona som blei anerkjend av Austromarriket fram til han døydde i 480. Eter at Nepos døydde avvikla den austromerske keisaren Zeno stillinga og proklamerte seg sjølv som eineherskar av eit sameint Romarrike. Den austlege keisarlinja fortsette å styra frå Konstantinopel («Ny-Roma») og kallaseg sjølv romerskekeisarar fram til byen fall for osmanarane i 1453. Den siste aromerske keisaren var Konstantin XI Palaiologos, som fall under erobringa av Konstantinopel..

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Roman emperor» frå ,  den 25. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bibliografi

 

 
Romarriket
William McCleery

Sir William Victor McCleery () var ein framståande næringslivsmann og unionistpolitikar i Ulster Unionist Party i Nord-Irland, og ein leiande medlem i Orangeordenen.

Karriere 

McCleery var administrerande direktør for tekstilindustrifirmaet Hale, Martin and Company, og frå 1921 til 1946 var han president i Ballymoney handelstandsforeining. Frå 1922 til 1945 var han leiar for North Antrim Agricultural Association og frå 1931 til 1946 var han President for North Antrim Unionist Association. Han var og ein periode stormeister for Orangeordenen i Antrim.

McCleery vart vald inn i regionsparlamentet i Belfast for North Antrim i eit suppleringsval i 1945, i 1945 var han ein periode Arbeidsminister før han gjorde teneste som Handelsminister til 1953. I 1949 vart han utnemnd til Privy Council of Northern Ireland. Etter at han gjekk ut av regjeringa var leiar for Unionist Back Bench Committee til 1956. McCleery vart teken opp i riddarstanden i 1954.

McCleery vart stormeister i Orangeordenen for Irland i 1954, og det var ein posisjon han nytta til å stø Unionistpartiet og regjeringa. Frå året etter - 1955 - vart han stormeister for Imperial Grand Orange Council of the World.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «William McCleery (politician)» frå ,  den 24. mai 2020.  
 

Medlemmer i Ulster Unionist Party
Stormeistrar av Orangeordenen
Anastasia Kelesidou

Anastasia Kelesidou () er ein gresk tidlegare diskoskastar, fødd i Hamburg i dåverande Vest-Tyskland. Ho vann sølvmedaljen i diskosøvinga ved VM 1999 og 2003, Sommar-OL 2000 og 2004, samt bronsen ved VM 2001 og EM 2002.

Aktiv
Kelesidou tok steget inn i verdstoppen i diskoskasting då ho i Bari vann Mellomhavsleikane 1997 med eit kast på framifrå 66,18 meter. Frå 1999 til 2004 tok ho medalje i alle dei seks internasjonale meisterskapane; VM 1999, OL 2000, VM 2001, EM 2002, VM 2003, OL 2004. Gjennom dei seks diskostevlingane sanka ho fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar. Etter tur måtte ho nøye seg med verte nummer to og klart overgått av tyske Franka Dietzsch i 1999 og kviterussiske Ellina Zvereva i 2000. Derimot var ho nær ved å vinne gullmedaljen i særleg VM 2003, men òg i OL 2004 truga ho vinnaren. To ulike utøvarar frå Kviterussland kneip då kvar si gullmedalje, Iryna Jatsjanka i 2003 og Natalja Sadova i 2004.

Kelesidou forbetra den greske rekorden i diskoskasting sju gongar, sist til 67,70 meter i Rethymno den 28. mai 1999.

Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (54,08 m=nr 22)
VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 58,96 m
OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (59,60 m=nr 18)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (59,22 m=nr 15)
EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 62,95 m
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 66,05 m, bakom Franka Dietzsch (68,14 m)
OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 65,71 m, bakom Ellina Zvereva (68,40 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 65,50 m
EM 2002 i München: Bronsemedalje – 65,50 m
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje – 67,14 m, bakom Iryna Jatsjanka (67,32 m)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 66,68 m, bakom Natalja Sadova (67,02 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anastasia Kelesidou» frå ,  den 26. juli 2019.  
 

Greske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Nicoleta Grasu

Nicoleta Grasu, fødd Grădinaru (), er ein rumensk tidlegare diskoskastar. Ho vann VM-sølv i øvinga i 2001 og EM-sølv i 2010, dessutan tok ho tre VM-bronsar og to EM-bronsar i tida 1998-2009.

Aktiv
Grasu vart nummer fire i diskostevlinga under EM 1994 i Helsinki, 70 cm bakom den norske bronsevinnaren Mette Bergmann. I den neste europameisterskapen, i Budapest i 1998, kneip Grasu sjølv bronsemedaljen, 2 små centimeter føre Ellina Zvereva frå Kviterussland. Også ved VM 1999 i Sevilla lukkast Grasu vinne bronsen. I 2001 tok Grasu sølvmedaljen i VM i Edmonton, einast Ellina Zvereva kasta lengre.

Etter femteplass i både Sommar-OL 2004 og Friidretts-VM 2005, heldt Grasu fram å sanke medaljar i sesongane frå 2006 til 2010. Han sikra seg såleis bronsen i diskosøvinga både i EM 2006, VM 2007 og VM 2009. Siste internasjonale medaljen, ein sølvmedalje, tok ho i Barcelona-EM 2010. I den katalanske storbyen møtte ho si overkvinne i slovenske Sandra Perković, utøvaren som dominerte øvinga på 2010-talet.

Nicoleta Grasu sitt personbeste på 68,80 meter oppnådde ho i Poiana Brasov 7. august 1999. Også ektemannen Costel Grasu hevda seg i verdstoppen i diskoskasting, med fjerdeplass i Sommar-OL 1992 og VM i friidrett 1993 som sine fremste prestasjonar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (60,62 m=nr 13)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 – 62,10 m
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 63,64 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 63,28 m
VM 1997 i Aten: Nr 10 – 60,14 m
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 65,94 m
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 65,35 m
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (58,87 m=nr 19)
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 66,24 m, bakom Ellina Zvereva (67,10 m)
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 64,92 m

VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 62,05 m
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 63,58 m
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 63,40 m
OL 2008 i Beijing: Nr 12 – 58,63 m
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 65,20 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 63,48 m, bakom Sandra Perković (64,67m)
VM 2011 i Daegu: Nr 8 – 62,08 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (61,86 m=nr 14)
VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (56,31 m=nr 22)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nicoleta Grasu» frå ,  den 26. juli 2019.  
 

Rumenske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Brønnøysund Idrettslag

Brønnøysund Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Brønnøysund i Nordland. Idrettslaget vart stifta 1. september 1917 og er aktivt med i fotball, friidrett, handball, symjing og turn. Brønnøysund IL spelar i blå-og-kvite vertikalstripete trøyer og elles blå fargar.

Stavhopparen Bertil Reppen var medlem i Brønnøysund Idrettslag då han i 1975 vart norsk meister fyrste gongen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brønnøysund IL» frå ,  den 26. juli 2019.  
 

Idrettslag i Nordland
Brønnøy kommune
Kognitiv dissonans

Kognitiv dissonans er ein ubehageleg tilstand som ein går ut frå oppstår som følgje av kognitiv konflikt.

Den amerikanske sosialpsykologen Leon Festinger hevda at i dei tilfella der tankar/kunnskap, innstillingar eller handlingar ikkje stemmer overeins, vil det oppstå ein konflikt som resulterer i ubehageleg aktivering, ein dissonanstilstand. Til dømes veit røykaren at det fører til helsefare å røyke. Denne konflikten mellom åtferd («eg røyker») og kunnskap («det er helseskadeleg å røyke») vil ifølgje Festinger skape ein dissonanstilstand. Personen vil i ein slik situasjon streve etter å redusere dissonansen ved anten å endre tankar/kunnskap (til dømes ved bagatellisering: «Det er ikkje så farleg å røyke som legane seier») eller ved å endre handling (slutte å røyke).

Teorien har vore mykje diskutert og forska på, og blir sett på som eit viktig prinsipp for å forstå haldningsendring og motivasjon. Til dømes tyder teorien på at det å klare å slutte å røyke (åtferdsendring) vil vere meir sannsynleg om røykaren gjer dette etter mildt ytre press enn etter sterkt ytre press. Ved mildt press vil røykaren oppleve dissonans mellom faktisk åtferd («eg røyker ikkje no») og haldning («eg liker å røyke»), og vil dermed endre haldninga («eg liker ikkje å røyke lenger»). Omvendt vil sterkt ytre press ikkje skape ein slik dissonanstilstand og derfor heller ikkje haldningsendring.

Kjelder

Litteratur 
Helkama, Myllyniemi, Liebkind: Socialpsykologi – en introduktion (ISBN 91-47-04465-9)
Festinger, L. (1957): A theory of cognitive dissonance. Stanford, CA: Stanford University Press
Myers, D. G. (2008): Social Psychology. New York: McGraw-Hill 

Sosialpsykologi
Mentale prosessar