Shake, Rattle and Roll

«Shake, Rattle and Roll» er ein av dei første rock and roll-songane i 12-taktsbluesform. Han vart skrive i 1954 av Jesse Stone under namnet Charles E. Calhoun. Han vart først spelt inn av Big Joe Turner, men Bill Haley & His Comets oppnådde større suksess med songen.

Opphavet 
Tidleg i 1954 føreslo Herb Abramson i Atlantic Records at Stone skulle skrive ein livleg bluessong for Big Joe Turner, ein blues shouter som starta karrieren sin i Kansas City før den andre verdskrigen. Stone lekte med forskjellige frasar før han kom opp med «shake, rattle and roll» . 
 
Frasen hadde derimot vorte nytta i tidlegare songar. I 1919 spelte Al Bernard inn ein song om terningspel med same tittel song, som tydelegvis omhandla det å trille terningar.. Frasen vart òg høyrd i «Roll The Bones» av Excelsior Quartette i 1922.

Originalen til Big Joe Turner 
Turner sin versjon av vart spelt inn i New York 15. februar 1954. Det Det ropande koret i versjonen hans bestod av Jesse Stone, og styremedlemmene Jerry Wexler og Ahmet Ertegün i plateselskapet. Saksofonsoloen er av Sam «The Man» Taylor. Turner si utgåve vart gjeve ut i april 1954 og nådde 1. plass på R&B-lista til Billboard den 12. juni, men nådde ikkje opp på poplista. 

Songen hadde ein seksuelt lada tekst. Den kanskje mest vellystig tekstlinja var «I've been holdin' it in, way down underneath / You make me roll my eyes, baby, make me grit my teeth». På plata uttalte Turner teksten «holdin' it in» utydeleg sidan dette vart rekna som for vågalt for publikum. På same måte som «rock and roll» er «shake, rattle and roll» ein referanse til seksuelt samleie.

Bill Haley sin versjon 
Bill Haley & His Comets' sin versjon av songen vart spelt inn 7. juni 1954, same veka som Turner sin versjon toppa R&B-lista. Versjonen vart spelt inn med Johnny Grande (piano), Billy Williamson (steelgitar), Marshall Lytle (bass) og Joey Ambrose (saksofon). Danny Cedrone, ein studiomusikar som ofte spelte for Haley, spelte gitarsoloen, men det er usikkert kven som spelte trommer. Fleire musikkbøker nemner Panama Francis, ein kjend jazztrommis som arbeida for Haley sin produsent, Milt Gabler, men i brev i 1980-åra skriv Gabler at det var Billy Gussak. Bill Haley sin eigen trommeslagar, Dick Richards, spelte ikkje på denne innspelinga, men kan ha medverka med kor på B-sida, «A.B.C. Boogie». Innspelinga var den siste Cedrone medverka på sidan han døydde berre ti dagar seinare. 

Haley sin versjon hadde ein omskrive tekst som var mykje glattare og «ufin» for å tilpasse seg det kvite publikummet. Han hadde òg eit meir popaktig arrangement og mindre blues-aktig. Der Turner si utgåve hadde starta med «Get out of that bed and wash your face and hands, / Get out in the kitchen; make some noise with the pots and pans», starta Haley si utgåve med «Get out in that kitchen and rattle those pots and pans / Roll my breakfast 'cause I'm a hungry man». Oppreinskinga av teksten fjerna stort sett alle seksuelle referansar og linjer som «the devil in nylon hose», «you make me roll my eyes, baby make me grit my teeth» og «you wear those dresses, the sun comes shining through». Den mest utfordrande tekstlinja i Turner sin versjon var «I'm like a one-eyed cat, peeping in the sea food store», der «one-eyd cat» er ein referanse til det mannlege kjønnsorganet og «the sea food store» det kvinnelege. Men denne tekstlinja vart ståande i Haley si utgåve, medan den neste linja «I can look at you 'n' tell you ain't no child no more» vart endra. Haley var blind på eine auga, så dette kan ha vore årsaka til at linja fekk stå. 

Begge innspelingane vert rekna som klassikarar. Haley sin versjon er raskare og lysare og passar definisjonen av rock and roll som ei blanding av country og rhythm and blues. Haley hadde starta karrieren sin som countrymusikar, medan Turner var ein blues shouter. Turner sin versjon var råare og meir sexy. Skilnadane mellom dei er at Turner sin rhythm and blues-versjon var meint for vaksne (hovudsakleg svarte), medan Haley sin rock and roll-versjon var meint for tenåringar (mange av dei kvite).

Elvis Presley sin versjon 

Elvis Presley spelte inn songen to gonger, i 1955 som ei demoinnspeling for Sun Records (først gjeve ut i 1990-åra) og i 1956 som ein singel for RCA Victor. Han vart derimot ikkje ein stor hit. Begge versjonane til Elvis nytta Turner sin originale tekst kombinert med arrangementet og det raskare tempoet i Haley sin versjon.

Andre versjonar 
Andre artistar som har spelt inn «Shake, Rattle and Roll» er Arthur Conley, som fekk ein hit med songen i 1968, The Beatles, Johnny Horton, Swinging Blue Jeans, Fats Domino, Chuck Berry og Huey Lewis and the News.

Sjå òg 
 Den første rock and roll-songen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Shake, Rattle and Roll» frå , den 16. september 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1954
Singlar frå 1954
Big Joe Turner-songar
Bill Haley-songar
Elvis Presley-songar
Rhythm and blues-songar
The Beatles-songar
Buzz Clifford-songar
Huey Lewis and the News-songar
Billy Swan-songar
Songar skrivne av Jesse Stone
Atlantic Records-singlar
Grammy Hall of Fame Award
 127
Chuck Berry-songar
Canned Heat-songar
Mud-songar