alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kåfjord kyrkje i Alta

Kåfjord kyrkje er ei langkyrkje frå 1837 i Alta sokn i Alta prosti i Nord-Hålogaland bispedømme.

Kyrkja vart vigsla 16. sundag etter treeining 1837 av biskop Kjerschow, og er den eldste kyrkja i Alta.

Byggverket er i tømmer og har 330 sitjeplassar.

Ein kan komme til kyrkja via E6. Kyrkja ligg på ei høgd aust for vegen.

Historia til Kåfjord kyrkje er nær knytt til historia om drifta av kopargruvene. Då verket vart innstilt, gjekk òg kyrkja inn i forfall. I 1896 sette svenske interessentar drifta i gang att, og kyrkja vart måla innvendig i blått og gult. I 1909 vart koparverket nedlagd, og det kom framlegg om å flytte kyrkja til Elvebakken. Etter ein forfallsperiode vart kyrkja pånytt istandsett på slutten av 1930-talet.

Kyrkjegarden 
På kyrkjegarden er det ærverdige gravminne over familiemedlemmer til den engelske leiinga i koparverket på 1800-talet. Her er grava til handelsmannen Carl Johan Ruth som vart drepen under Kautokeino-opprøret i 1852 og og gravene til Aslak Jacobsen Hætta og Mons Aslaksen Somby som vart halshogde for deltakinga i opprøret. 

I 2003 vart det reist eit minnesmerke over det britiske ubåtmannskapet som fall under angret på Tirpitz, og i 2004 vart det reist eit minnesmerke over rallarfamilien.

Bakgrunnsstoff 
 Alta sokn
 
 

Bygningar i Finnmark og Nord-Troms frå før 1944
Kyrkjer i Alta
Kyrkjer i Alta prosti
Norske kyrkjer frå 1837
Kulturminne i Alta
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Láhpoluoppal kapell

Láhpoluoppal kapell er eit kapell frå 1967 i Láhpoluoppal i Kautokeino kommune i Troms og Finnmark.

Kapellet vart reist av Norges Samemisjon og Kautokeino kommune .

Byggverket er i murstein og er bygd med 70 plassar. Arkitekt var Nils Henrik Eggen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Kautokeino
Fjellkyrkjer
Kyrkjer i Indre Finnmark prosti
Norges Samemisjon
Norske kyrkjer frå 1967
Kulturminne i Kautokeino
Lakselv kyrkje

Lakselv kyrkje er ei langkyrkje frå 1963 i Porsanger kommune i Finnmark fylke.

Byggverket er i tre og er bygd med 400 plassar. Arkitekt var Eyvind Moestue.

Bakgrunnsstoff 
 
 
  Kyrkjer i Noreg (Kirchen in Norwegen) (bilete)

Kyrkjer i Porsanger
Kyrkjer i Indre Finnmark prosti
Eyvind Moestue
Norske kyrkjer frå 1963
Kulturminne i Porsanger
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Langfjord kyrkje

Langfjord kyrkje, tidlegare Langfjord kapell, er ei langkyrkje frå 1891 i Alta kommune i Troms og Finnmark. Byggverket er i tre og er bygd med 250 plassar.

Tilkomst til staden er via Riksveg 882.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Alta
Kyrkjer i Alta prosti
Bygningar i Finnmark og Nord-Troms frå før 1944
Norske kyrkjer frå 1891
Kulturminne i Alta
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Lebesby kyrkje

Lebesby kyrkje er ei kyrkje frå 1962 konstruert i ei rektangulær form som ligg i Lebesby kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og er bygd med 170 plassar. Arkitekt var Odd Borgrud Pedersen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard

Kyrkjer i Lebesby
Kyrkjer i Hammerfest prosti
Norske kyrkjer frå 1962
Kulturminne i Lebesby
Leirbotn kyrkje

Leirbotn kyrkje er ei langkyrkje frå 1993 i Alta kommune i Troms og Finnmark. Byggverket er i tre og er bygd med 160 plassar.

Leirbotn kapell, ei langkyrkje bygd i 1935 i tømmer, brann i 1990.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Alta
Kyrkjer i Alta prosti
Norske kyrkjer frå 1993
Peer Stockholm
Kulturminne i Alta
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Loppa kyrkje

Loppa kyrkje er ei langkyrkje i tre i Loppa kommune i Troms og Finnmark fylke. Ho blei bygd i 1953 og innvigd i 1954. Arkitektar for kykja var Hans Magnus og Johan Lindstrøm d.y. Loppa kyrkje høyrer til Loppa kyrkjelyd og ligg i Alta prosti i Nord-Hålogaland bispedøme.

Kyrkja har 300 sitjeplassar nede i sjølve kyrkjerommet og 30 plassar på galleriet. I eit tilbygg finst ein kyrkjelydsal med endå rundt 100 sitjeplassar. Tilbygget er forbunde med kyrkjerommet med eit sett dobbeltdører ein kan slå opp slik at om lag 400 personar (og 30 på galleriet) kan ta del i kyrkjelege handlingar samstundes.

Kyrkja har for det meste modernistisk prega inventar, men har også noko innreiing frå eldre kyrkjer på staden. Preikestolen frå første halvdelen av 1600-talet er pynta med evangelistar. Altertavla er frå 1607 og viser krossfestinga av Jesus med snodde søyler og utskorne venger. Nordveggen av skipet har eit epitafium frå 1678 som viser sokneprest Torben Gamst og familien hans. Sørsida har eit mindre epitafium frå 1747.

Historie 
Kyrkja blei bygd som ein del av gjenreisinga av Finnmark etter andre verdskrigen; Loppa blei brend hausten 1944 då
den tyske okkupasjonsmakten trekte seg ut av fylket. Den nye kyrkja blei innvigd av biskop Alf Wiig den 5. september 1954.

Den førre kyrkja på staden var ei krosskyrkje i tre frå ca. 1742-1745. Delar av inventaret blei redda og finst no dels i den nye kyrkja og dels i Tromsø Museum.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loppa kirke» frå ,  den 30. juni 2020.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 
 

Kyrkjer i Loppa
Kyrkjer i Alta prosti
Norske kyrkjer frå 1953
Hans Magnus
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Kulturminne i Loppa
Masi kyrkje

Masi kyrkje er ei langkyrkje frå 1965 i Kautokeino kommune i Troms og Finnmark.

Byggverket er i tre og er bygd med 150 plassar. Arkitekt var Rolf Harlew Jenssen.

Historie 
Det fyrste kapellet vart reist på 1600-talet av svenskane og den neste kyrkja vart oppført i 1721 av Thomas von Westen. Ho stod til 1768, i mellomtida var territorialspørsmålet avgjort ved grensetraktaten i 1751. 
I 1944 brente tyske styrkar ned den kyrkja som vart vigsla av biskop Eivind Berggrav i 1931. Dagens kyrkje vart oppført i 1965. 
Dei første planane for altautbygginga skisserte å demme ned heile Masi, inkludert kyrkja.

Inntil 1751 stod svenske prestar for tenestene i kyrkja. Gudstenestene vert no forretta både på samisk og norsk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Kautokeino
Rolf Harlew Jenssen
Kyrkjer i Indre Finnmark prosti
Norske kyrkjer frå 1965
Kulturminne i Kautokeino
Brandenburg-Preussen

Brandenburg-Preussen (tysk Brandenburg-Preußen) var eit tysk monarki som vart oppretta som ein personalunion mellom Hertugdømet Preussen og Markgrevskapet Brandenburg i 1618. 

Monarkiet vart styrt av ei grein av Hohenzollern-dynastiet som tidlegare hadde styrt Brandenburg. Uttrykket Brandenburg-Preussen refererer til dette monarkiet frå det vart oppretta og fram til 1701, frå då det vanlegvis vert kalla Kongedømet Preussen. Uttrykket Brandenburg-Preussen vert stundom nytta for å skildre den Brandenburg-styrte staten etter at kongedømet vart oppretta i 1701, men denne staten vart berre kalla Preussen etter 1806.

Hertugdømet Preussen vart oppretta som følgje av sekularisering av den prøyssiske Klosterstaten til Den tyske riddarordenen. Dette var ein vasall under Polen styrt av ei yngre grein av Huset Hohenzollern. Albert I av Prøyssen styrte hertugdømet då han døydde og det gjekk vidare til den evneveike Albert Fredrik. Dottera hans gifta seg med Johan Sigismund av Brandenburg, og på den måten fekk hovudgreina av Hohenzollernfamilien arveretten til hertugdømet. Dette skjedde i 1618 då Albert Fredrik døydde, men hertugdømet vart framleis halde som eit len under Polen fram til 1657. 

Sidan hertugdømet Preussen låg utanfor grensene til Det tysk-romerske riket kunne kurfyrsten Fredrik III av Brandenburg kalle seg konge av Preussen i 1701, noko han fekk løyve til mot å støtte keisar Leopold I i den spanske arvefølgjekrigen. Dette reiv laus alle lenkjer til Polen og den første prøyssiske kongen var den siste herskaren i Brandenburg-Preussen som snakka flytande polsk. I 1773 vart det tidlegare hertugdømet organisert som provinsen Aust-Preussen, medan det meste av den polske provinsen Det kongelege Preussen vart Vest-Preussen. I 1806, vart Brandenburg, som alle kongane heldt til i, omorganisert som den prøyssiske provinsen Brandenburg.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Brandenburg-Prussia» frå , den 7. juni 2008. 
 

Prøyssisk historie
Historia til Brandenburg
Historiske område i Tyskland
Fristaten Preussen

Fristaten Preussen (tysk Freistaat Preußen) var ein tysk stat oppretta då Kongedømet Preussen vart avskaffa etter den første verdskrigen. Han var den store staten i Tyskland under Weimarrepublikken og utgjorde om lag fem åttandedelar av både areal og folkesetnad.
 Fristat er eit tysk uttrykk for Republikk som vart nytta som ein motvekt til det latinske uttrykket, som var assosiert med fienden Frankrike hos mange tyskarar på denne tida. Den demokratiske fristaten Preussen vart sett til side då han vart teke over under eit kupp i 1932/33 og Otto Braun vart fjerna frå embetet. 

Regjeringa hans gjekk til retten på grunn av dette og etter den andre verdskrigen møtte Otto Braun dei amerikanske styresmaktene for å få gjeninnsett den rettmessige prøyssiske regjeringa. Amerikanarane og dei andre allierte styrkane, som no okkuperte heile Tyskland, var ikkje interessert og erklærte Preussen for avskaffa i 1947.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Free State of Prussia» frå , den 7. juni 2008. 
 

Preussen
Prøyssisk historie
Statar i Weimarrepublikken
Historiske område i Tyskland
Skipingar i 1918
Nedleggingar i 1947
Jaroslav Hašek

Jaroslav Hašek () var ein tsjekkisk forfattar frå Praha som er mest kjend for romanen Den tapre soldat Svejk og hans eventyr i verdenskrigen. Det ufullførte satiriske verket handlar om ein tsjekkisk soldat sine opplevingar under 1. verdskrigen. Hašek skreiv i tillegg over 1500 forteljingar, eit skodespel, ei diktsamling og nokre kabaretar. Han døydde i Lipnice nad Sázavou.

Bakgrunnsstoff 
 Švejk Central (på engelsk) 
 Švejk Museum (på tsjekkisk)

Tsjekkiske forfattarar
Pannekake

Pannekake er ein matrett som blir laga ved å steika røre på takke eller steikepanne. I europeisk tradisjon er dei vanlegate pannekakeingrediensane kveitemjøl, salt, mjølk og egg. Andre stader kan ein bruka potet, bokkveite, ris- eller maismjøl, eller hevemiddel som bakepulver for å få tjukke pannekaker. Blodpannekake er ein særskild rett med blod, gjerne frå storfe eller reinsdyr, som hovudingrediens.

I den seinare tida har ein kunne fått kjøpt ferdigsteikte pannekaker, eller ferdigblanda pannekakemiks (som berre skal tilsetjast vatn), i butikkane.

Pannekaketradisjonar

I norsk tradisjon blir pannekaker gjerne etne som middagsrett med sukker, kanel, blåbærsyltetøy eller steikt flesk (bacon). Ein variant, fleskepannekake, blir steikt saman med fleskebitar. Pannekaker kan også brukast som dessert, då gjerne saman med piska krem og molte.

Tynne bretonske pannekaker (crêpes og galettes) er kjende over heile Frankrike, og blir servert i eigne crêperie. Ein kjend variant av dessse pannekakene er crêpes Suzette.

Nederlandske pannekaker (pannenkoeken) er noko tjukkare enn crêpes, og svært store, med ein diameter på rundt 30 cm. Pannekakene kan serverast på eigne restaurantar og kan ha ulike typar fyll, som ost, skinke, bacon, epleskiver, kandisert ingefær eller stroop (tjukk fruktsirup), kvar for seg eller i ulike kombinasjonar. 

Nordamerikanske pannekaker inneheld er som regel laga av tjukk røre med hevemiddel. Røra kan også ha ingrediensar som  jogurt, kjernemjølk, bær, frukt, sukker, sjokolade eller ost. Pannekaker er ein vanleg frukostrett og kan serverast med sirup til, til dømes lønnesirup.

Pannekaker i kulturen

I Storbritannia og Det britiske samveldet feirar ein ofte feitetysdag som pannekakedag (Pancake Tuesday eller Pancake Day) ved å laga pannekaker. Det kan også haldast pannekakeløp der deltakarane ber steikepanner med pannekaker i medan dei spring.

Fleire norske og tyske folkeeventyr fortel om ei pannekake som rullar vekk frå dei som vil eta henne. I andre land finst eventyret i variantar med andre løpske retter.

Bakgrunnsstoff 

 Odins pannekakeoppskrift  (Creative Commons)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Pannekake» frå , den 8. juni 2008. 

Denne artikkelen bygger på «Pancake» frå ,  den 4. mars 2014.  
 

Rørebakst
Kanadisk mat
Snøggmat
Pannekaker
Flate brød
Læger

Læger eller fall er liggjande, daud stammeved i skogen. Ordet er fleirtal av ei låg, men vert likevel ofte bruka som eit eintalsord (eit læger).

Læger vert klassifisert i tre nedbrytingsstadium.

Læger speler ei nøkkelrolle for det biologiske mangfaldet i skogen, sidan mange artar, spesielt lav og insekt, har spesialisert seg på å bryte ned daud ved. Nokre sjeldne artar er avhengige av daud ved i alle nebrytingsstadia for å greie seg over tid. I Fennoskandia kan opptil en firedel av dei skoglevande artane vere avhengige av leveområde med daudved. Den mest artsrike gruppa er makrosopp med om lag 1500 artar som bryt ned ved. Mange andre organismar, som mosar, lav, virvellause dyr, fuglar og små pattedyr bruker daud ved i større eller mindre grad gjennom livssyklusen.

Bakgrunnsstoff 
 Miljøregistrering i skog 

Skogøkologi
W.H. Auden

Wystan Hugh Auden () var ein britisk-amerikansk modernistisk diktar som er blitt rekna som ein av dei største forfattarane frå 1900-talet. Auden er kjend for tekniske og stilistiske nyvinningar, i verk med ulik tone, form og innhald som gjerne tok opp moralske og politiske spørsmål. Sentrale emne for dikta hans er kjærleik, politikk og borgarskap, religion og moral, og tilhøvet mellom mennskelege individ og den anonyme, upersonlege naturlege verda.

Auden var fødd i York i England og voks opp i Birmingham. Far hans var lege medan mora var utdanna sjukepleiar. Han studerte ved Gresham's School i Norfolk 1920-1925 og ved Christ Church ved Universitetet i Oxford 1925-1928. Etter å ha budd 9 månader i Berlin og delteke som ambulanseførar og reportar for republikanarane i den spanske borgarkrigen kom han til USA i 1939 og blei amerikansk statsborgar i 1946. Auden meinte han hadde islandske aner, og islandske soger fann gjenklang i mange av verka hans.

W.H. Auden debuterte i 1930 med samlinga Poems, som blei vurdert av T. S. Eliot. Dei tidlege dikta hans var intense og dramatiske, og gav han eit rykte som ein venstreorientert diktar og profet. Dette var ei rolle han gjekk vekk frå etter at han busette seg i USA. Dikta hans frå 1940-åra tok for seg religiøse og etiske tema på ein mindre dramatisk måte, ofte i nyskapte former basert på tradisjonelle diktmønster. I 1950- og 1960-åra hadde mange av dikta hans fokus på korleis ord viste og gøymde kjensler. Han hadde ei særskilt interesse i å skriva opera-librettoar, ei form som passa for direkte uttrykk for sterke kjensler.

Auden skreiv også ei rekke artiklar om litterære, politiske, psykologiske og religiøse emne. Han arbeidde også med dokumentarfilmar, lyriske skodespel og andre førestillingar.

W.H. Auden var homofil. Han hadde eit litterært og romantisk tilhøve til Christopher Isherwood, ein forfattar han hadde blitt kjend med under skulegangen. Han gifta seg med den austerrikske forfattaren Erika Mann i 1935, men dette var eit pro forma-ekteskap for at ho skulle få britisk statsborgarskap og sleppa unna nazistisk forfølging i heimlandet. Mot slutten av 1930-talet trefte han diktaren Chester Kallman, som han hadde eit tilhøve til resten av livet.

Auden døydde i Wien. Etter sin død blei særleg dikta hans «Funeral Blues» («Stop all the clocks») og «September 1, 1939», om utbrotet av andre verdskrigen, kjend for eit vidt publikum.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «W. H. Auden» frå , den 8. juni 2008.

Bakgrunnsstoff

Britiske diktarar
Engelske diktarar frå 1900-talet
Modernistiske forfattarar
Pelikanfamilien

Pelikanar er ein familie, Pelecanidae, av mykje store fuglar med ei spesiell utforming av nebbet som har ein hudpung på undersida som nyttast som håv. Familien samlar ei slekt av åtte artar.

Saman med treskonebb, skuggefugl, hegrar og ibisar og skeistorkar utgjer dei den ordenen Pelecaniformes, pelikanfuglar. Pelikanar er funne på alle kontinent unntatt Antarktis. Dei førekjem hovudsakleg i varme område, sjølv om hekking skjer frå 45 ° sør (australpelikan) og 60 ° nord (amerikapelikan i vestlege Canada). Fuglane finst ved vatn både i innlandet og i kystnære farvatn, men dei er fråverande frå polare område, djupt hav, øyar langt frå fastland og frå innlandet i Sør-Amerika.

Artslista 
Pelikanar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Familie Pelecanidae
 Slekt Pelecanus
 Kvitpelikan, P. onocrotalus, Great White Pelican, LC, Linné, 1758  - BLI fakta
 Rosenpelikan, P. rufescens, Pink-backed Pelican, LC, Gmelin, 1789  - BLI fakta
 Flekknebbpelikan, P. philippensis, Spot-billed Pelican, NT, Gmelin, 1789  - BLI fakta
 Krøllpelikan, P. crispus, Dalmatian Pelican, VU, Bruch, 1832  - BLI fakta
 Australpelikan, P. conspicillatus, Australian Pelican, LC, Temminck, 1824  - BLI fakta
 Amerikapelikan, P. erythrorhynchos, American White Pelican, LC, Gmelin, 1789  - BLI fakta
 Brunpelikan, P. occidentalis, Brown Pelican, LC, Linné, 1766  - BLI fakta
 Humboldtpelikan, P. thagus, Peruvian Pelican, NT, Molina, 1782  - BLI fakta

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pelican» frå ,  den 8. juni 2008.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Pelikanfuglar
Sjøfuglar
Tropikkfuglfamilien

Tropikkfuglar er ein familie, Phaethontidae, av tropisk pelagiske sjøfuglar. 
Familien er klassifisert i sin eigen orden Phaethontiformes‎.
Det er berre tre artar av tropikkfuglar, alle samle i ei slekt Phaethon.

Skildring 

Tropikkfuglar har hovudsakleg kvit fjørdrakt med lange halefjører og korte svake bein og føter. Dei tre artane har varierande kombinasjonar av svarte flekkar i andletet, på rygg og venger. Nebba er store, kraftige og litt kurva. Hovudet er stort, medan nakken er stutt, kort og tjukk.  Storleiken på desse fuglane varierer frå 76 cm til 102 cm i lengd og 94 cm til 112 cm i vengespenn. Ropet frå tropikkfuglar er vanlegvis ein høg, gjennomtrengande, skingrande lyd, men dei kan òg gje plystrande, eller sprakande lyd. Desse lydane kjem ofte i ein rask serie når dei er på flyging ved kolonien.

Tropikkfuglane fangar ofte byttet ved å observere frå lufta og så styrtdukke, vanlegvis berre rett under overflata av sjøen. Dei et hovudsakleg fisk, særleg flygefisk, og av og til blekksprut. 

Vanlegvis hekkar tropikkfuglar i hòler og sprekkar på bakken. Hoa legg eit kvitt, brunflekka egg, og rugetida er 40-46 dagar. Begge foreldra kan ta del i ruginga, men oftast hoa medan hannen fangstar og bringar mat til hoa. Ungane er dundekte når dei klekker. Begge foreldra søker mat og fòrer ungane to gonger kvar tredje dag i ca 12-13 veker til dei er forlèt reiret. Ungane er først flygedyktige etter nokre dagar på havet der dei taper vekt før første flyturen. 

Tropikkfuglungar har relativt langsam vekst i forhold til landfugl og dei pleier òg å samle feitt mens dei er små. Dette, saman med kull på berre eitt egg kan vere ein tilpassing til ein pelagisk livsstil kor maten ofte er konsentrert i store mengder, men kan vere vanskeleg å finne.

Artslista 
Tropikkfuglar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

Orden Phaethontiformes‎, familie Phaetontidae
 Slekt Phaethon
Småtropikkfugl, Phaethon lepturus, White-tailed Tropicbird, LC, Daudin, 1802Spreidd i alle tropiske hav, med unnatak av austlege Stillehavet
Raudnebbtropikkfugl, Phaethon aethereus, Red-billed Tropicbird, LC, Linné, 1758Tropiske del av Atlanterhavet, austre Stillehavet og nordvestlege Indiahavet med Omanbukta, Raudehavet og Persiabukta
Raudhaletropikkfugl, Phaethon rubricauda, Red-tailed Tropicbird, LC, Boddaert, 1783Indiahavet og vestre og sentrale tropiske Stillehavet

Heliadornis is ei førhistorisk slekt av tropikkfuglar som har vore skildra etter studium av fossil.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tropikkfuglfamilien» frå ,  den 14. mars 2020.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Tropicbird Identification  Om å identifisere tropikkfuglar, av Don Roberson

 *
Sjøfuglar
Fuglar etter klassifisering
Commodore 65

Commodore 65 (òg kjend som C64DX, må ikkje forvekslast med den berbare Commodore SX-64) var ein prototypedatamaskin utvikla av Fred Bowen og andre ved Commodore Business Machines (del av Commodore International) i 1990–91. Prosjektet vart kansellertav administrerande direktøren Irving Gould.

Commodore 65 var ein forbetra versjon av Commodore 64. Den var meint å vere bakoverkompatibel med den eldre forgjengaren samtidig som den hadde fleire avanserte funksjonar i nivå i nærleiken av Amiga.

Då Commodore International gjekk konkurs i 1994 vart ei rekkje prototypar seld på det opne marknaden, noko som gjorde at om lag 50-2000 eksemplar hamna i private hender.

Tekniske spesifikasjonar 
 Prossessoren var ein CSG 4510 R3 med kodenamnet Victor som hadde ein fart på 3.54 MHz
 Grafikkbrikka var ein CSG* 4567 R5 med kodenamnet Bill som var i stand til å vise 256 fargar, ut av ein fargepalett på 4096 fargar.
 Lydbrikka var to stykk CSG* 8580R5 SID som produserte stereo lyd (Commodore 64 hadde berre ein SID)
 128 KB RAM, oppgraderbar til 8 MB ved hjelp av RAM expansion port lik den for Commodore Amiga 500
 Kraftig forbetra BASIC: Commodore BASIC 10.0 (Commodore 64 hadde "berre" BASIC 2.0, som, var omtrent 10 år gamalt på denne tida.)
 Ein føreslått spesifikasjkon som aldri vart implentert den endelege prototypen var intern 3½" diskettstasjon

(* CSG = Commodore Semiconductor Group, Tidlegare kjend som MOS Technology, Inc.)

Heimedatamaskinar
Commodore Business Machines
Eros

Eros (gresk Ἔρως) er eit ord forbunde med sanseleg kjærleik frå gresk antikk, og var namnet på den greske guden for kjærleik, attrå og samleie. Dette er opphavet til ordet erotikk og avleiingar av det. Guden var ein av sønene til den fyrste urguddomen Khaos.

Amor var den romerske varianten av den greske guden Eros, og har på tilsvarande vis vore opphav til ord som har med kjærleik og attrå å gjere.

I både gamal og nyare kunst vart Eros (og Amor/Cupido) gjerne framstilt som ein lubben, liten gut, ofte med vengar, og med pil og boge i handa, for han hadde evna til å kveikje den erotiske attråen i folk ved å skyte kjærleikens pilar i hjarta på dei. Desse kjærleikspilene speler ei lagnadstung, avgjerande rolle i til dømes kjærleiksforteljingane om Eros og Psyche, òg kalla Amor og Psyche, Cupido og Psyche, kjend frå antikken og nytta som tema i både biletkunst, musikk etc. fram til våre dagar. 

Greske gudar
Gudar for liv og lyst
Forsand kyrkje

Forsand kyrkje er ei langkyrkje i Sandnes kommune i Rogaland. Ho blei bygd i 1854 etter teikningar av Tollag Gudmestad frå Nærbø. Kyrkja blei sist restaurert i 2004 i samband med 150-årsjubileet. Opphavleg var kyrkja umåla og utan elektrisk straum eller orgel.

Historie 
Ved kongeleg resolusjon av 5. november 1852 blei det gjeve løyve til å bygge kyrkja. Det var også ved bygginga av kyrkja at Forsand sokn blei skild ut frå Høle sokn.

Arbeidet med å hente fram materiale blei gjort på vinteren 1854 og byggestart blei 13. mai. Dette var før teikningane var endeleg godkjente av departementet, noko dei blei 24. juni. Mykje av reisverket blei hogge med øks - truleg av Nils Lyse. Alle bruk i Forsand sokn blei pålagt ei viss arbeidsplikt, noko som varierte frå ein halv dag for dei minste til åtte dagar for dei største bruka.

Då den blei bygd i 1854 var den umåla og utan orgel. Kyrkja blei bygd i rektangulære former som var typisk på den tida. Den blei innvia 10. oktober av biskop von der Lippe. Sommaren 1855 blei kyrkja bordkledd og måla utvendig. Det var vanleg å la tømmerbygg stå eit års tid før dei blei bordkledd.

I 1931 fekk kyrkja ei ny altartavle. Måleri av Frank Wathne blei sette opp rundt preikestolen. Elektrisk straum kom i 1952 og nytt orgel blei innvigd i 1955. Parkeringsplass og nytt bårehus blei laga i 1992.

Som ein del av 150-årsjubileet i 2004 blei det utført omfattande ombygging inne i kyrkja. Nytt orgel blei sett inn framme i koret og koret blei utvida. Preikestolen blei flytta inntil veggen og endra tilbake til slik den var før 1931. Måleria av Frank Wathne blei teke bort slik at korset som var målt rett på preikestolen kom til syne igjen. 14. november 2004 var arbeidet ferdig til jubileumsfeiringa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Forsand kyrkje» frå , den 9. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Forsand kyrkje
 Forsand kyrkje Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Sandnes
Kyrkjer i Sandnes prosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Kulturminne i Sandnes