alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
José Paulo Bezerra Maciel Júnior

José Paulo Bezerra Maciel Júnior, eller  Paulinho () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2018 spela for Barcelona i spansk Primera División, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Brasil med Corinthians i 2011 og var med på vinna fotball-VM for klubblag med Corinthians i 2012. I 2015 og 2016 vart han seriemeister i Kina med Guangzhou Evergrande. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.

Brasilianske fotballspelarar
Tottenham-spelarar
Barcelona-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-VM 2018
Frederico Chaves Guedes

Frederico Chaves Guedes, eller  Fred () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Fluminense i den brasilianske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Frankrike med Olympique Lyonnais i 2005/06-, 2006/07- og 2007/08-sesongen, og seriemeister i Brasil med Fluminense i 2010 og 2012. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.

Brasilianske fotballspelarar
Lyon-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2014
Oscar dos Santos Emboaba Júnior

Oscar dos Santos Emboaba Júnior, eller berre  Oscar (), er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Chelsea i engelsk Premier League, og for landslaget til Brasil. Han var med på å vinna Europaligaen med Chelsea i 2012/13-sesongen. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013, og tok OL-sølv i 2012.

Brasilianske fotballspelarar
Chelsea-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Dante Bonfim Costa Santos

Dante Bonfim Costa Santos, eller berre  Dante () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Bayern München i tysk Bundesliga, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Belgia med Standard Liège i 2007/08-sesongen, og i Tyskland med Bayern München i 2012/13- og 2013/14-sesongen. Med Bayern vann han òg den europeiske meisterligaen i 2012/13-sesongen og VM for klubblag i 2013. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.

Brasilianske fotballspelarar
Royal Charleroi-spelarar
Standard Liège-spelarar
Bayern München-spelarar
Lille-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Maxwell Cabelino Andrade

Maxwell Cabelino Andrade, eller berre  Maxwell () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Paris Saint-Germain i fransk Ligue 1, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Nederland med Ajax i 2001/02- og 2003/04-sesongen, i Italia med Inter i 2006/07- , 2007/08- og 2008/09-sesongen, i Spania med Barcelona i 2009/10- og 2010/11-sesongen og i Frankrike med Paris Saint-Germain i 2012/13- og 2013/14-sesongen. Han vart kåra til årets spelar i Nederland i 2004.

Brasilianske fotballspelarar
Ajax-spelarar
Inter-spelarar
Barcelona-spelarar
Paris Saint-Germain-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Henrique Adriano Buss

Henrique Adriano Buss, eller berre  Henrique () er ein brasiliansk fotballspelar som frå 2014 spela for Napoli i italiensk Serie A, og for landslaget til Brasil. Han vart cupmeister i Italia med Napoli i 2013/14-sesongen.

Brasilianske fotballspelarar
Barcelona-spelarar
Bayer Leverkusen-spelarar
Racing Santander-spelarar
Napoli-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Luiz Gustavo

Luiz Gustavo Dias, eller berre  Luiz Gustavo () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Wolfsburg i tysk Bundesliga, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2012/13-sesongen og var med på å vinna den europeiske meisterligaen same sesongen. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.

Brasilianske fotballspelarar
Hoffenheim-spelarar
Bayern München-spelarar
Wolfsburg-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Hernanes

Anderson Hernandes de Carvalho Viana Lima, eller Hernanes () er ein brasiliansk fotballspelar som spelar for São Paulo FC, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Brasil med São Paulo i 2007 og 2008, og cupmeister i Italia med Lazio i 2012/13-sesongen. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013. I 2008 vart han kåra til årets spelar i den brasilianske ligaen.

Brasilianske fotballspelarar
Lazio-spelarar
Inter-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Willian Borges da Silva

Willian Borges da Silva, eller berre Willian () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2020 spela for Chelsea i engelsk Premier League, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Ukraina med Sjakhtar Donetsk i 2007/08-, 2009/10-, 2010/11- og 2011/12-sesongen og vann UEFA-cupen med Sjakhtar i 2008/09-sesongen.

Brasilianske fotballspelarar
Sjakhtar Donetsk-spelarar
Anzji Makhatsjkala-spelarar
Chelsea-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-VM 2018
Bernard Anício Caldeira Duarte

Bernard Anício Caldeira Duarte, eller berre Bernard () er ein brasiliansk fotballspelar som spelar for Everton FC. Han spelar også for det brasilianske landslaget. 

I 2014 spela han for Sjakhtar Donetsk i den ukrainske serien, og for landslaget til Brasil. Han var med på å vinna Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, med Brasil sitt landslag i 2013.

Kjelder

Brasilianske fotballspelarar
Sjakhtar Donetsk-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Jô

João Alves de Assis Silva, eller Jô () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Atlético Mineiro i den brasilianske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Brasil med Corinthians i 2005 og i Russland med CSKA Moskva i 2006. Med Brasil var han med på å ta bronsemedalje i OL i 2008 og vann Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.

Bakgrunnsstoff

Brasilianske fotballspelarar
CSKA Moskva-spelarar
Manchester City-spelarar
Everton-spelarar
Galatasaray-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Victor Leandro Bagy

Victor Leandro Bagy, eller berre Victor () er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Atlético Mineiro i den brasilianske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han var med på å vinna Copa Libertadores med Atlético Mineiro i 2013. Med Brasil var han med på å vinna Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2009. Under fotball-VM i 2014 var han den einaste av spelarane i Brasil sin landslagstropp utan erfaring frå europeisk fotball.

Brasilianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Alessandro Costacurta

Alessandro Costacurta () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Jerago con Orago i Varese-provinsen, som vanlegvis spelte på midtstopparplass. Han spelte for Milan frå 1987 til 2007, ein klubb han vann både Europacupen og Meisterligaen to gongar med, samt seks italienske seriemeisterskap og eitt nasjonalt cupgull. Mellom 1991 og 1998 aksla han den italienske landslagstrøya 59 gongar, og fekk VM-sølv for Italia i 1994.

I 2008/09 var han trenar for fotballklubben AC Mantova.

Klubbspel
Sesongen 1986/87 spelte Costacurta for Monza i Serie C. Han debuterte i Serie A for Milan mot Hellas Verona 25. oktober 1987, men det tok eit lite år før han fekk fast plass i midtforsvaret til det norditalienske meisterlaget. Både i 1989 og 1990 var han og Franco Baresi sentrale i midtforsvaret då Milan vann to europacupsigrar på rad. Nye triumfar vart det på dei to og lagkameratane då klubben vann Serie A i tre år på rad; 1992-94. I 1994 vann elles Milan og Costacurta den ferske Meisterligaen, men finalekampen måtte han sjå frå tribuneplass, grunna for mange gule kort.

I 1996 og 1999 vart Costacurta italiensk seriemeister for fjerde og femte gong. Hans sjette og siste seriegull i Italia kom då Milan vann Serie A i 2004. Sesongen i førevegen vann Costacurta sin einaste italienske cuppokal etter at det vart Milan-siger i den nasjonale cupfinalen, veka etter han sikra seg sin andre meisterligasiger då Milan vann over Juventus i ei straffesparktevling. Etter å ha fått minimalt med speletid i sin siste sesong la han opp i mai 2007, 41 år gammal.

Landslagsspel
Costacurta debuterte for Italia landslag mot Noreg 13. november 1991. EM-kvalifiseringskampen i Genova enda 1-1. Dei neste åtte sesongane hadde han fast plass i landslagsforsvaret, oftast i kompaniskap med klubbkameratane Baresi og Paolo Maldini. Han var med på å ta VM-sølv under fotball-VM 1994 i USA, men grunna kort-suspensjon fekk han ikkje spele finalen mot Brasil. Etter at Italia i 1998 rauk ut av VM mot dei seinare verdsmeistrane frå Frankrike, fekk ikkje Costacurta fleire landskampoppdrag, slik at han stoppa med 59 kampar og to landslagsmål for Italia.

Merittar
 VM-sølv 1994 for Italia
 Vinnar av Europacupen 1989 og 1990 med AC Milan
 Vinnar av Meisterligaen 1994 og 2003 med AC Milan
 Italiensk seriemeister 1992, 1993, 1994, 1996, 1999 og 2004 med AC Milan
 Italiensk cupmeister 2003 med AC Milan

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alessandro Costacurta» frå ,  den 7. juni 2014.  
 
Denne artikkelen bygger på «Alessandro Costacurta» frå ,  den 7. juni 2014.

Bakgrunnsstoff
 

Italienske fotballspelarar
Milan-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Cosmik Debris

«Cosmik Debris» er ein song frå 1974 av den amerikanske musikaren Frank Zappa på Apostrophe (').

Han omhandlar the Mystery Man, ein typisk guru eller synsk person, som hjelper forteljaren med å nå Nervanna for «nominal service charge». Forteljaren nektar å kjøpe det han meiner er tullet denne fyren driv med, «Look here, brother, who you jiving with that cosmik debris?»  Når the Mystery Man pressar på fortel Zappa som forteljaren korleis han stel krystallkula, hypnotiserer the Mystery Man og stel tinga hans.

Songen var populær på Dr. Demento Show i 1970-åra og på konsertane til Zappa, med ein minneverdig gitarsolo frå Zappa, og med George Duke på keyboard og Napoleon Murphy Brock på saksofon.  Songen vart spelt av Dweezil Zappa Plays Zappa i 2010-åra. Songen vart gjeven ut som B-sida til singelen «Don't Eat the Yellow Snow».

Referansar til tidlegare Zappa-songar

Zappa refererte ofte til sine eigne songar. «Cosmik Debris» deler teksten «Now is that a real poncho or is that a Sears poncho?» og nemner òg «the toads of the short forest» - som er to referansar til songen «Camarillo Brillo» frå det førre albumet «Over-Nite Sensation. Opphavleg var «Toads of the short forest» tittelen på ein song på The Mothers Of Invention-albumet Weasels Ripped My Flesh frå 1970.  «The «dust of The Grand Wazoo» er òg nemnt i teksten og refererer til albumet Zappa gav ut i 1972.

Innhald
7"

A.«Cosmik Debris» - 4:10 
B.«Uncle Remus» - 2:49

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cosmik Debris» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1974
Songar frå 1974
Frank Zappa-songar
Songar skrivne av Frank Zappa
Komedierockesongar
Jazzfusion-songar
Statslaus

Statslaus vil seia at ein ikkje er rekna som statsborgar i noko land. Dette medfører at den statslause manglar diplomatisk vern frå ein heimstat, samfunnsrettar og vil ha store problem med å kryssa grenser.

Ein kan bli statslaus fordi ein er fødd inn i ei folkegruppe som blir nekta eller fråteken statsborgarskap, eller ved at foreldra sine heim- og/eller opphaldsland har motstridande reglar for å gje statsborgarskap. Ein kan også mista statsborgarskapen gjennom utvandring, utvising eller liknande utan å ha fått statsborgarskap i eit nytt land. Menneskerettserklæringa slår fast at einkvar har rett til ein nasjonalitet (innforstått statsborgarskap), og at ingen vilkårleg må mista denne. Folkeretten har likevel ikkje eit eigentleg forbod mot å oppheva statsborgarskap.

Statslause flyktningar kunne frå 1920-åra få Nansen-pass, gjevne ut av Folkeforbundet og godkjende av ei rekkje land. I dag har SN si flyktningetenesre, UNCHR, ansvar for reisedokument og busettingsland til desse.

Døme

Nazi-Tyskland gjorde gradvis jødiske borgarar i Tyskland og okkuperte land statslause, noko som medførte at dei ikkje kunne få visum  til andre land for å flykta frå Holocaust.

Myanmar har sidan 1982 rekna rohingyafolk i landet som «statslause bengalske muslimar» og nekta dei statsborgarskap.

Brunei har eit stort tal innbyggjarar som er fødde og permanent busette i landet, men har sidan 1960-talet ikkje fått statsborgarskap. I staden for pass har dei fått reisedokument («International Certificate of Identity») som ikkje er godtekne for innreise til mange land.

I Danmark viste «Statsløse-saken» frå 2011 at landet gjennom ein tiårsperiode hadde gjort fleire danskfødde barn statslause i strid mot Barnekonvensjonen.

Iranskfødde Mehran Karimi Nasseri er ein kjend enkeltperson som levde mange år som statslaus på Charles de Gaulle internasjonale lufthamn ved Paris. Soga hans er fortald i sjølvbiografien  The Terminal Man og filmen The Terminal med Tom Hanks i hovudrolla.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Statsløse-sagen» frå ,  den 7. juni 2014.

Bakgrunnsstoff

Menneskerettsbrot
Statsrett
Nasjonalitet
Napoleon Murphy Brock

Napoleon Murphy Brock () er ein amerikansk songar, saksofonist og fløytespelar som er mest kjend for arbeidet sitt med Frank Zappa i 1970-åra, inkludert albuma One Size Fits All, Roxy and Elsewhere og Bongo Fury. Mellom anna kan ein høyre stemma hans på songane «Village of the Sun» og «Florentine Pogen».

Karriere
Napoleon Murphy Brock starta musikkarrieren sin i San Francisco South Bay Area seint i 1960-åra med eit band han organiserte kalla Communication Plus. Han var frontmannen og låtskrivaren og arrangerte songar som vart sterkt inspirert av R&B. Han spelte òg saksofon og fløyte. Han spelte i forskjellige lokale klubbar som The Brass Rail, The Mecca og Gary R. Schmidt's, The Odyssey Room. Han vart oppdaga då han spelte for eit danseband på Hawaii tidleg i 1970-åra av turnémanageren til Zappa. Med press frå George Duke og Jean-Luc Ponty vart Brock overtydd til å bli med i bandet som vokalist. 

Av dei mange framførignane til Napoleon med Zappa finn ein rolla som «Evil Prince» på albumet Thing-Fish. Han har òg spelt med George Duke, Captain Beefheart og i nyare tid med Neonfire og Robert Kramer. Han spelar ofte på Zappanale. 

Brock er med i filmen Rock School frå 2005, ein dokumentar om The Paul Green School of Rock Music.

I 2006 turnerte han med sonen til Frank Zappa, Dweezil i bandet Zappa Plays Zappa. Han har òg spelt mykje med andre Zappa-musikarar som Ike Willis og Andre Cholmondeley på Project/Object.  

I nyare tid har han fronta Grande Mothers Re-Invented i lag med Roy Estrada og Don Preston (frå Mothers of Invention). 

I 2003 gav han ut albumet Balls.

Filmar

Brock har delte i fleire dokumentar og filmar av Zappa, som 
Baby Snakes (bakgrunn)
The Dub Room Special
A Token of His Extreme
The Amazing Mr. Bickford (på ein fjernsynsskjerm i bakgrunnen)
The True Story of Frank Zappa's 200 Motels (bakgrunnen)

Diskografi

Soloalbum

Med Frank Zappa

Med George Duke

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Napoleon Murphy Brock» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske saksofonistar
Grammy-vinnarar
The Mothers of Invention-medlemmar
Bjørn Paulson

Bjørn Andreas Paulson () var ein norsk høgdehoppar og jurist, fødd i Bergen. Han vann sølvmedaljen i høgdehopp under dei olympiske leikane i London i 1948 og vart same året norsk meister i øvinga, då han representerte IL Skjalg.

Paulson var statsadvokat i Telemark frå 1967 til han gjekk av for aldersgrensa i 1993.

Friidrett
Under Sommar-OL i London i 1948 fekk han sølv i finaletevlinga etter å ha svinga seg over 1,95 meter, som den einaste i fyrste forsøk. Den neste høgda, 1,98 m, var det berre John Winter frå Australia som tok seg over. Paulson var den einaste nordmannen som tok medalje i friidrett i 1948-leikane.
 
Paulson sette personleg rekord i høgdehopp med 1,96 meter under NM i Trondheim i august 1948, då han vann sitt einaste noregsmesterskap og si einaste NM-medalje. Det gjorde han i ein knivskarp duell med Birger Leirud, som også fekk notert 1,96 m.

Paulson døydde i Skien.

Kjelder
 Magnus Breili: Sport i navn & tall. Oslo 1971

Norske friidrettsutøvarar
Norske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Norske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Folk frå Bergen
Ruben and the Jets

Ruben and the Jets var eit amerikansk, Los Angeles-basert rockeband, som var aktive mellom 1972 og 1974. Det vart leia av Ruben Guevara og dei gav ut to album. Det første albumet var produsert av Frank Zappa. Bandet hans, The Mothers of Invention, hadde tidlegare gjeve ut eit album kalla Cruising with Ruben & the Jets, som Guevera hadde fått namnet til bandet frå.

Historie
I 1968 gav Frank Zappa ut eit konseptalbum kalla Cruising with Ruben & the Jets, der han og medlemmane i The Mothers of Invention tok på seg rolla som eit oppdikta 50-tals doo-wop-band. Songar/låtskrivar/musikar Ruben Guevara møtte Frank Zappa etter ein konsert for å fortelje kor godt han likte dette albumet, og forklarte at han hadde same førenamn som den oppdikta frontmannen. Guevara hadde òg spelt denne typen musikk sjølv. To år seinare foreslo Zappa at Guevara kunne starte sitt eige band og gav løyve til at dei kunne kalle seg Ruben and the Jets. Bandet turnerte i lag med Mothers of Invention i 1972. Tidlegare Mothers of Invention-medlem Euclid James «Motorhead» Sherwood, kom inn i bandet i 1973.

Zappa produserte debutalbumet til bandet i 1973, For Real!, som kom ut på Mercury Records. Sherwood medverka med saksofon og tamburin på albumet, og Zappa skreiv ein av songane på albumet, «If I Could Only Be Your Love Again», og spelte gitar på ein annan song på albumet, «Dedicated to the One I Love». Under turneen deira i 1973 vart Ruben and the Jets sett opp i lag med  Three Dog Night og West, Bruce and Laing på tre konsertar, og spelte på same kveldar som Tower of Power, Azteca og Cheech & Chong. Ruben and the Jets gav ut eit nytt album, Con Safos, før dei vart oppløyst i 1974.

Diskografi
For Real! (1973)
Con Safos (1974)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ruben and the Jets» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske R&B-grupper
Doo-wop-grupper
Musikkgrupper skipa i 1972
Musikkgrupper oppløyste i 1974
One Size Fits All

One Size Fits All er eit studioalbum frå 1975 av Frank Zappa and The Mothers of Invention.  Det er det niande og siste studioalbumet til bandet.

Det vart førebudd og reklamert for ein firekanals kvadrofonisk versjon av albumet, men dette vart aldri gjeve ut.

Mothers
Albumet vart spelt inn av den siste versjonen av The Mothers of Invention med George Duke, Chester Thompson, Ruth Underwood, Tom Fowler og Napoleon Murphy Brock. Zappa heldt fram å spele og turnere, ofte med tidlegare medlemmar i Mothers of Invention.

Albumet
Albumet inneheld ein av dei mest komplekse songane til Zappa, «Inca Roads». Ein av heltane til Zappa, Johnny «Guitar» Watson er gjesteartist på to songar («San Ber'dino» og «Andy»).

One Size Fits All vart først gjeven ut på CD av Rykodisc i 1988 og i 2012 av Universal Music Group med etiketten Zappa Records.

Innhald

Medverkande

Musikarar
 Frank Zappa – vokal, gitar
 George Duke – klaverinstrument, vokal, korvokal, synthesizer
 Ruth Underwood – marimba, vibrafon, perkusjon
 Johnny «Guitar» Watson – vokal på «San Ber'dino» og «Andy»
 James «Bird Legs» Youman – bassgitar
 Chester Thompson – trommer, lydeffektar, stemmer
 Tom Fowler – bassgitar
 Captain Beefheart (omtalt som 'Bloodshot Rollin' Red') – munnspel
 Napoleon Murphy Brock – tenorsaksofon, vokal, korvokal, fløyte

Produksjon
 Kerry McNabb – lydteknikar, remixing
 Cal Schenkel – design, illustrasjonar, måleri
 Robert Stone – lydteknikar
 Michael Braunstein – lydteknikar
 Unity – assistant lydteknikar
 Gary O. – lydteknikar
 Jukka – lydteknikar

Salslister
Album

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «One Size Fits All (Frank Zappa album)» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tekst og informasjon
Detaljar om utgjevinga

Frank Zappa-album
Musikkalbum frå 1975
DiscReet Records-album
Inca Roads

«Inca Roads» er opningssporet på Frank Zappa and The Mothers of Invention-albumet One Size Fits All frå 1975. Songen består av uvanlege taktar, tekst og vokal, og er ein av dei første Zappa-songane som nyttar xenokroni. Marimba-spelinga til perkusjonisten Ruth Underwood er dominerande i songen. Songen vart spelt på konsertane til Zappa i 1973-1974, 1979 og 1988.

Tema

«Inca Roads» utforskar hovudsakleg stereotypane til romvesen som møter Inkasivilisasjonen. Temaet, og plateomslaget på One Size Fits All, ser ut til å vere ein parodi på andelegheita mange progrockalbum på denne tida baserte seg på. Teksten «Did a vehicle come from somewhere out there, just to land in the Andes? Was it round and did it have a motor or was it something different?» indikerer at ein UFO landar i Andesfjella. Etter kvart som songen utfoldar seg, vert teksten meir og meir fjollete og verkar å latterleggjere byrjinga av songen. Eit døme på dette er «...or did someone build a place or leave a space for Chester's thing to land (Chester's thing... on Ruth). Did a booger-bear come from somewhere out there...» Den useriøse teksten og sjølve musikken ser ut til å latterleggjere andre progrockband.

Songstrukturen

«Inca Roads» nyttar følgjande taktartar: 2/4, 3/4, 4/4, 5/4, 6/4, 3/8, 7/8, 3/16, 5/16, 7/16, 11/16 og kanskje fleire. Songen starta med hovudsakleg vokal, trommer og marimba, men elekltrisk gitar og bass tar over det meste av songen. Mot slutten av songen kjem vokalen attende, men gitaren er framleis dominerande. Etter ein kort marimbasolo er «Inca Roads» attende til byrjinga av songen. Songen endar med teksten «On Ruth, on Ruth, that's Ruth!» som viser til Underwood og marimbaspelinga hennar. I eit intervju med vokalisten og klaverspelaren George Duke sa han at Zappa pressa han til å synge på «Inca Roads» og at han før dette ikkje hadde tenkt å synge profesjonelt og var berre der for å spele klaverinstrument. Han forklarte vidare at Zappa hadde kjøpt ein syntehesizer til han (eit instrument som Duke hadde mislikt) og fortalte han at han kunne spele på det om han ville. Dette førte til at Duke spelte synth-partiet på «Inca Roads» òg.

Medverkande

Frank Zappa – gitar, vokal 
George Duke – klaverinstrument, synthesizer, solovokal 
Napoleon Murphy Brock – fløyte, tenorsaksofon, vokal 
Chester Thompson – trommer 
Tom Fowler – bass 
Ruth Underwood – vibrafon, marimba, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Inca Roads» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Frank Zappa-songar
Songar skrivne av Frank Zappa
Songar frå 1975
Khirbet Tin Nur

Khirbet Tin Nur (arabisk خربة تين نور, òg skrive Khirbat at-Teen Nour) er ein by sentralt i Syria i Homs guvernement, vest for Homs. Av stader i nærleiken finn ein Homs i aust, Qattinah i søraust, Khirbet al-Sawda i sør, Khirbet Ghazi i sørvest, Khirbet al-Hamam i vest, Umm al-Adam i nordvest og Khirbet Tin Mahmoud i nord. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS), hadde Khirbet Tin Nur eit folketal på 2 726 i 2004. Han er det administrative senteret i ein nahiyah («underdistrikt») som består av 43 stader med eit samla folketal på 52 879 i 2004. Byen dekkjer eit areal på 163 hektar.

Namnet på byen tyder «Ruinane av fikenane til Nur», har opphavet sitt i gamlebyen som var kjend for dei mange fikenhagane. Dei fleste trea har sidan blitt fjerna og gamlebyen er i dag dekt av kratt. Den moderne byen vart bygd sør for ruinane. Tidleg i 1960-åra vart husa i Khirbet Tin Nur bygde i basaltisk lavastein.
  
I følgje den sveitiske forskaren Max van Berchem tidleg på 1900-talet låg ruinar av ei arabisk festning frå mellomalderen like utanfor Khirbet Tin Nur. Denne festinga finst ikkje lenger i dag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Khirbet Tin Nur» frå ,  den 7. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i Homs-distriktet
Byar i Syria