alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kristin Krohn Devold

Kristin Margrethe Krohn Devold () er ein norsk politikar og organisajonskvinne.

Ho er utdanna siviløkonom frå Norges Handelshøyskole (1985), og starta politikarkarrieren sin som næringspolitisk rådgjevar for stortingsgruppa til Høgre i åra 1987–1992. Deretter var ho bystyremedlem for Høgre i Oslo frå 1992 til 1995, var kommunalråd frå 1992 til 1993 og heldt fram på Stortinget frå 1993 til 2005. Der sat ho i Næringskomitéen (1993–1997), var leiar i Justiskomitéen (1997–2001) og var til slutt medlem av Valkomitéen ei kort stund (2001). Ho var forsvarsminister i regjeringa Bondevik II frå 2001 til 2005. 18. januar 2006 vart ho generalsekretær i Den Norske Turistforening. I mai 2008 vart Krohn Devold vald til styremedlem i Terra-Gruppen for å bidra til å gjenopprette tilliten til dette finanskonsernet. Krohn Devold er også nestleiar i styret i Hexagon Composites ASA og styremedlem i allmennaksjeselskapa Aker, Aker Floating Production, Odim og Comrod Communication.

Kritikk 
Devold fekk til dels mykje kritikk i media og frå politiske motstandarar då ho var forsvarsminister. Ho vart mellom anna ofte skulda for å vere for ukritisk til den amerikanske utanrikspolitikken og USA sin forsvarsminister Donald Rumsfeld. Det vekte mykje rabalder då ho hjå Fredrik Skavlan i programmet Først & sist 1. november 2002 sa at ho ikkje hadde kontroll som forsvarsminister.

Devold fekk også sterk kritikk for utnemninga av Atle Torbjørn Karlsvik som kontraadmiral i Statsråd 2. september 2005, då det vart stilt spørsmål om ho var inhabil grunna venskapen sin med Karlsvik. Utnemninga kom få veker før Krohn Devold gjekk av som forsvarsminister, og organisasjonane i Forsvaret var svært kritiske til utnemninga, som også vart gjord utan tilslutnad frå dei militære sjefane.

Utmerkingar 
I 2005 vart Devold utnemnd til kommandør av St. Olavs orden. Ho vart same året tildelt den polske fortenstordenen. I 2004 vart Devold tildelt ein latvisk medalje for å ha fremja latvisk medlemskap i NATO.

Kjelder 
 Kristin Krohn Devold på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 2. mars 2009.
 Knut Olav Åmås [red.]: «Devold, Kristin Krohn» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008).

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Stortinget.no
 «Ny generalsekretær i DNT » – nyhendeoppslag på nettsidene til DNT

Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Bondevik II
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Oslo
Høgrepolitikarar i Oslo
Den Norske Turistforening
St. Olavs Orden
Norske siviløkonomar
Folk frå Ålesund
Sigmund Grønmo

Sigmund Grønmo () er ein norsk sosiologi som vart rektor ved Universitetet i Bergen i 2005. 

Grønmo er opphavleg odelsgut frå Sømna på Helgelandskysten.

Grønmo har magistergrad i statsvitskap frå Universitetet i Oslo (1971), men er betre kjend som sosiolog. Tyngdepunktet i forskinga til Grønmo er innanfor økonomisk sosiologi, tidssosiologi og samfunnsvitskapleg metode. Han har særleg vist interesse for nettverkstilnærmingar og strukturelle analysar. Grønmo er forfattar av fleire bøker og ei rekkje artiklar i norske og internasjonale tidsskrift. Norske og nordiske studentar i samfunnsfag stiftar kjennkap med den samfunnsvitskaplege tenkjinga til Grønmo gjennom boka Samfunnsvitenskapelige metoder (2004). Grønmo er tidlegare redaktør av Sosiologisk Årbok. Han er no medlem av redaksjonsråda for tidsskrifta Consumption, Culture & Markets, Sosiologisk tidsskrift og Tidsskrift for samfunnsforskning.

Sidan 1990 har Grønmo vore professor i sosiologi ved Universitetet i Bergen. Han har tidlegare vore professor ved Handelshøyskolen BI, dosent og professor II i sosiologi ved Universitetet i Oslo, forskingssjef ved Fondet for markeds- og distribusjonsforskning, og vitskapleg assistent ved Institutt for samfunnsforskning. Den internasjonale erfaringa hans omfattar gjesteprofessoropphald ved Dalhousie University, Illinois State University, University of California og University of Queensland.

Før han vart rektor ved Universitetet i Bergen har Grønmo har innehatt fleire universitetspolitiske verv. Han har vore instituttstyrar ved Sosiologisk institutt, samt prodekanus og dekanus ved Det samfunnsvitenskapelige fakultet. Grønmo stilte til val som rektor ved Universitetet i Bergen i 1997, men tapte for Kirsti Koch Christensen og måtte nøye seg med vervet som prorektor, eit verv han ikkje stilte til attval til i 2001. Men i 2005 vart Grønmo vald med overlegen margin på eit kvalitetsreformkritisk program. Han er vald fram til 2009.

Grønmo har vore preses i Selskapet til vitenskapens fremme, styreleiar i NIFU-STEP, styremedlem i Nasjonalt organ for kvalitet i utdanninga (NOKUT) og Universitets- og Høgskulerådet, medlem av Nordisk forskningspolitisk råd og medlem av forskingskomiteen i European University Association. I 2007 vart Grønmo innvald som medlem i Det Norske Videnskaps-Akademi, Den historisk-filosofiske klasse.

Mellom 1968 og 1969 var han leiar for Sosialistisk Ungdomsforbund, og stod i denne eigenskapen i spissen for å lausrive organisasjonen frå Sosialistisk Folkeparti. Etter at han gjekk av som leiar vart han i 1970 vald til leiar av Det Norske Studentersamfund ved Universitetet i Oslo, og i 1971 fullførte magistergraden sin i samfunnsfag. Han trekte seg etter dette frå politikken for å søkje ein akademisk karriere.

Bakgrunnsstoff 
 	
 «Sigmund fra Sømna » – intervju i Studvest
 «Sigmund Grønmo ny rektor» – intervju med På Høyden, nettavis for Universitetet i Bergen
 Presentasjon på nettsidene til Sosiologisk Institutt 

Norske sosiologiprofessorar
Norske politikarar
SV-politikarar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Folk frå Sømna
Å påskedag, du høgtidsstund

«Å påskedag, du høgtidsstund» er Johannes Nilsson Skaar si omsetjing av påskeversa i mellomaldersalmen «Haec dies laetitiae». Originalen er skriven på 1200-talet. 

Skaar omsette teksten både til bokmål og nynorsk. Bokmålsteksten «O paaskedag, du høitidsstund» vart i 1881 trykt i Skaars Lovsange og aandelige Viser og sidan teken med i Gustav Jensen sitt Forslag til en revideret salmebok for Den norske kirke (1915), men han kom ikkje med i den endelege utgåva (Landstads reviderte salmebok). Derimot vart nynorskversjonen teken med i Nynorsk Salmebok (nr 263) og i Norsk salmebok (nr 168).

Meloditilvisinga «Kom hit til mig enhver især». No vert salmen oftast sungen til ein melodi av J.Chr.Fr. Hæffner frå 1820.

Bakgrunnsstoff 
 Melodi (You tube

Kjelder: 
 P.E. Rynning (1954): Salmediktingi i Noreg Det norske Samlaget
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962

Påskesalmar
Salmar frå mellomalderen
Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda

Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda er ein tidlegare distriktshøgskule, etablert i Volda i 1970. Skulen vart som ei følgje av høgskulereforma frå 1. august 1994 slått saman med Volda lærarhøgskule til Høgskulen i Volda. 

Skolen merkte seg ut med utradisjonelle studietilbod: medievitskap, journalistikk, kateketutdanning og lokalsamfunnsstudium.

Bakgrunnsstoff 
 Distriktshøgskulen i Volda 1970-1980 : Høgare utdanning i ei bygd. Redigert av Frode Følling Birkeland og Peter Hallaråker. Volda, 1981 ISBN 82-90155-48-4

Tidlegare høgskular i Noreg
Utdanning i Møre og Romsdal
Volda kommune
Skipingar i 1970
Nedleggingar i 1994
Volda lærarhøgskule

Volda lærarhøgskule er ein tidlegare høgskule for lærarutdanning, etablert i Volda i 1895. Skulen vart som følgje av høgskulereforma frå 1. august 1994 slått saman med Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda til Høgskulen i Volda. 

Skulen var frå starten eit privat drive lærarseminar, men vart offentleg skule frå 1924. Før lærarseminaret vart etablert var det frå 1861 til 1880 ein Volda høiere Almueskole med annecteret dannelsesanstalt for Almueskolelærere.

Tidlegare høgskular i Noreg
Utdanning i Møre og Romsdal
Volda kommune
Skipingar i 1895
Nedleggingar i 1994
Kjell Magne Yri

Kjell Magne Yri () er ein norsk prest, lingvist og omsetjar. 

Yri vart fødd i Hareid. Alt som barn kunne han lesa gresk og esperanto. Han hadde òg eit visst kjennskap til swahili. Han er cand.theol. frå Det teologiske Menighetsfakultet (1970). Han er mest kjend for omsetjinga av Det nye testamentet til sidamo.

Bakgrunnsstoff 
	

norske prestar
lutherske prestar
Norske teologar
fødde i 1943
Norske omsetjarar
Folk frå Hareid
Sermitsiaq

Sermitsiaq (grønlandsk for 'sal-fjellet') er ei grønlandsk avis som kjem ut i Nuuk kvar fredag. Avisa er kalla opp etter fjellet Sermitsiaq ikkje langt frå Nuuk.

Sermitsiaq kom ut frå 21. mai 1958 som eit alternativ til den danskspråklege avisa Mikken. Ho var lokalavis for Nuuk fram til 1980-talet, då ho blei meir av ei riksavis.

I logoen sin skreiv avisa lenge namnet sitt etter Samuel Kleinschmidt si rettskriving, Sermitsiaĸ'''. Seint på 2000-talet endra ho logoen til sermitsiaq''.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sermitsiaq» frå  og «Sermitsiaq» frå , den 1. november 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Sermitsiaq si heimeside

Grønlandske aviser
Nuuk
Skipingar i 1958
Graskar

Graskar (Cucurbita) er ei planteslekt i graskarfamilien. Plantane gjev frukter som kan brukast som grønsak, som ilåt eller til pynt. Dei oljehaldige graskarfrøa kan etast, malast eller pressast til matolje.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Graskarfamilien
Slåttar frå Sigdal

Slåttespelet i Sigdal har utvikla seg dels til ei eiga grein av hardingfelespelet i Buskerud. Nokre slåttar er sams med slåttane i Krødsherad eller Numedal, men det finst og ein bunt slåttar som ikkje er nytta andre stader, mest springarar. Tradisjonsspelet her vart skrive ned etter spelemenn som Helge Reistad og Erik Evju. Reistad er nok den største kjelda for slåttespel i dalen.

Slåttar etter kjelde 

Nummereringa viser til nummera i band IV og V av Hardingfeleverket. Om ikkje noko anna er oppgjeve, er slåttane samla av Truls Ørpen.

Helge Reistad 

Truls Ørpen var og samla slåttar hjå Helge Reistad tidleg på 1930-talet.

 218: Sigdalsspringar . Nedskriven 1934 (Ø 168). Slåtten er etter gamle spelemenn i Sigdal.

 219: Sigdalsspringar . Nedskriven 1934 (Ø 169). Etter gamle spelemenn i Sigdal.

 220: Vestgardingen . Nedskriven 1933 (Ø 173). Gamal sigdalsslått. Første taket svarar til visa Vila vid denna källa av Carl Michael Bellmann. 

 221: Sigdalsspringar . Nedskriven 1932 (Ø 174). Første taket er sams med eit tak i Kvenneslåtten.

Karl Bjørnsen 

 222: Hiåsen . Nedskriven 1939 (Ø 247). Bjørnsen hadde slåtten etter Ola Hiås frå Sigdal. Første taket er i slekt med eit tak i springaren Nordlendingen frå Telemark. 

 335: Ravnåsen I . Nedskrift Truls Ørpen 1939 (Ø 246). Bjørnsen hadde slåtten frå Narve Ravnås i Sigdal.

 226: Ravnåsen II . Etter Narve Ravnås i Sigdal. Nedskriven 1937 (Ø 301).

Johan Saga 

Eivind Groven skreiv ned slåttar etter Johan Saga i 1921. 

 230: Gamlemannsslåtten . (G 504).

 336: Sigdalsspringar  (G 645). Saga var så gamal då at han ikkje kunne spela, men han tralla slåtten, og Groven skreiv han ut for hardingfele.

Ole Evju 

Ole Evju var frå Eggedal.

 225: Fletta . Nedskriven 1947 (Ø 282). Evju hadde slåtten frå far sin, som og heitte Ole Evju. Det er uvisst kva slåttenamnet viser til. 

 334: Haraldhusen . Nedskriven 1928 (Ø 178). Slåttenamnet er etter Kittil Langebakke, som og kalla seg Haraldhus. Far hans heitte Harald, og plassen han kom frå Haraldhus. Nedstilt bass. Slåtten har mykje likskap med springaren Tannlausen.

Ole Viksbråten 

 224: Gjartrud Sund . Nedskriven 1939 (Ø 270). Viksbråten hadde slåtten etter far sin, Torgeir Viksbråten. Gjartrud Sund var frå garden Sund i Sigdal. Dette var slåtten hennar, fortalde dei. Første taket minner om Leikanruden, andre taket om kvenneslåtten.

Erik Evju 

 227: Den halte merra . Nedskriven 1937 (Ø 319). Slåtten skal vera laga av Knut Fosslia. Han spela i eit brurefølgje, men sat på ei halt merr, og han laga slåtten medan han rei. Haltinga kjem fram i stevet til slåtten gjennom synkope, trykk på andre slaget i takta. Dette svipar då inn på ein masurka.

Norske slåttar
Gunnveig

Gunnveig og Gunveig er eit kvinnenamn sett saman av namneledda Gunn, frå norrønt gunnr 'strid', og -veig, truleg 'kamp' eller 'heilagdom'. Gunnveig har norsk namnedag den 3. mars. Namna kan òg skrivast Gunnvei og Gunveg.

Det var 142 norske kvinner som heitte Gunnveig og 84 som heitte Gunveig i 2009.

Kjelder 
 
 norskenavn.no

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til strid
Gunnbjørg

Gunnbjørg og Gunborg er kvinnenamn sett saman av namneledda Gunn, frå norrønt gunnr 'strid', og bjorg, 'vern'. Gunnbjørg har norsk namnedag den 3. mars medan Gunborg har svensk namnedag same datoen. 

I 2009 var det 376 norske kvinner som heitte Gunnbjørg og 216 som heitte Gunbjørg. Det var 59 som heitte Gunborg og 20 som heitte Gunnborg.

Kjelder 
 
 norskenavn.no

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til strid
Namn knytte til vern
Nicolas Gombert

Nicolas Gombert (om lag 1495-om lag 1560) var ein komponist frå Flandern, kjend for å ha vidareutvikla dei polyfone prinsippa frå den flamske skolen. Han er rekna som ein av dei mest framtredande komponistane mellom Josquin des Prez og Palestrina.

Liv 

Vi veit ikkje stort om den tidlege delen av livet til Gombert. Han vart fødd i søre Flandern om lag 1495, mest truleg i byen La Gorgue. Han skal ha studert musikk hjå Josquin des Prez, på den tida Josquin var i trakta, mellom 1515 og 1521. I 1526 vart Gombert tilsett som songar i kapellet til keisar Karl V, og vart rekna som leiar for koret der i 1529. I denne tida trur ein han og var tilsett som komponist. Keisaren reiste ein god del, og koret følgde med på ferdene hans. Soleis var Gombert og mykje på farten dei følgjande åra. Sidan Karl og var konge av Spania, førte dette til at Gombert fekk tyding for utviklinga av polyfonisk stil her. Gombert heldt fram som hoffkomponist i hoffet til Karl i mange år, jamvel etter at han vart utnemnd til prest.

I 1540 tok dette livet brått slutt. Gombert vart borte frå rullane ei tid, og soga seier han vart send på straffarbeid som galeislave etter å ha trakassert ein av gutane seksuelt. Han fekk nåde att kring 1547, og heldt fram som komponist. Han levde meir stillfarande etter denne hendinga, og var truleg busett i Tournai til han døydde. Når han døydde er uvisst. Åra som er gissa på strekkjer seg frå 1556 til 1561.

Musikalsk stil 

Stilistisk er Gombert rekna som høgdepunktet for tidleg polyfoni før Palestrina. Han meistra og utvikla stilen vidare frå Josquin, og skapte ein imitasjonsteknikk få kunne gjere han etter. Rein homofoni er sjeldan i verka hans. Han lika trongføring, og skreiv sjeldan vanleg kanon. Han utvida òg koret, som til då hadde hatt fire stemmer, slik at han kunne skapa dei klangane han ønskte. Soleis vart han førebilete for dei store korkomponistane i seinrenessansen, som Adrian Willaert og Giovanni Gabrieli. Korsatsane hans kan ha så mykje som ti eller tolv stemmer. Han skreiv om lag 10 messer, 140 motettar, 70 chansonar, minst ein madrigal og ein Cancion, skriven i Spania.

Den polyfone teknikken hans vart førebiletet for utviklinga av dei barokke formene Ricercar og fuge på 1600-talet. Han vart høgt prisa av andre komponistar i tida, og teken til førebilete. At mange av verka hans vart prenta, kan og forklåre mykje av dette omdømet. Likevel fann andre komponistar at det ikkje var lett å hevja seg til same stilistiske høgd som Gombert. Difor skreiv mange lettare og meir einfelt i generasjonen etter. Dei polyfone ideane hans vart mest nytta i instrumentalsamanheng, heller enn i vokal. Slik påverka han barokken i meir enn hundre år etter han var daud. Gomberts stil er rekna som den mest avanserte fleirstemmige stilen innan vokalmusikk, før eller sidan.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nicolas Gombert» frå , den 3. mars 2009. 
 

Fødde i 1490-åra
Døde i 1560-åra
Flamske komponistar
Renessansekomponistar
Adrian

Adrian er eit mannsnamn av latinsk opphav. Det er òg noko brukt som slektsnamn. Adrian har namnedag den 4. mars.

Adrian er, som Hadrian, avleidd frå det latinske Hadrianus, som tyder 'frå Hadria'. Byen det er snakk om heiter no Adria, og har gjeve namn til Adriahavet. 

Namnet har variantar som italiensk og spansk Adriano, fransk Adrien, nederlandsk Adriaan og kroatisk Jadranko. Det har kortformer som Ad, Adi, Adri, Ardi, Arri, Arie, Arjan, Jaans og Daan. Nokre kvinnelege former av namnet er Adriana, Adrienne og Adrianne.

Bruk 
Namnet Adrian var lite brukt i Noreg fram til 1970-åra, då bruken tok til å veksa. Sidan om lag 1985 har bruken av namnet skote i vêret, og i tida rundt 2000 blei over 1,0 % av nyfødde gutar kalla Adrian. I 2009 var det 6 245 norske menn som heitte Adrian.

Namneberarar

Kristne leiarar og helgenar 

Det finst minst 14 kristne helgenar, 6 pavar og 1 patriark med namnet Adrian. I norsk tradisjon er pavenamna skrivne Hadrian. Patriarken Adrian verka under Peters den store.

Kjende helgenar kalla Adrian er først og fremst Adrian av Nikomedia, ein kristen romersk soldat som blei halshugd i den aust-romerske byen Nikomedia (no Izmit i Tyrkia) i Diokletians tid (300-talet). Minnedagen hans i den katolske kyrkja er 4. mars. 

Adrian av Canterbury (døydde 710) var katolsk erkebiskop av Canterbury og kom opphavleg frå Nord-Afrika. Det er knutt mange under til grava hans.

Andre katolske helgenar er:

 Heilage Adrian av Korinth i Hellas (d. 251)
 Heilage Adrian av Damaskus i Syria (d. 634, minna 1. november, drepen då Damaskus blei teken av muslimske hæren Rasjidun)
 Heilage Adrian av Caesaria i Palestina (d. 309)
 Heilage Adrian av Maastricht i Holland (d. 688), minna 19. mars 
 Heilage Adrian av Isle of May i Skottland (d. 875, minna 4. mars, drepen av vikingar
 Heilage Adrian av Hilvarenbeek i Holland (d. 1572), minna 9. juli

Russisk-ortodokse helgenar:
 Heilage Adrian av Ondrusov (d. 15. mai 1550)
 Heilage Adrian av Poshekon (d. 1550)
 Heilage Adrian av Monza (d. 1610) 
 Heilage Adrian av Volokolamsk (minna 8. mai)
 Heilage Adrian av Uglitsj (minna 26. august)
 Heilage Adrian Troitskij (ny-russisk helgen, minna 28. januar, drepen 15. februar 1938 av kommunistar og helgenerklært i 2002)

Andre 

 Adrian Willaert, (1490 - 1562), flamsk komponist
 Adrian Petit Coclico (ca. 1499-ca. 1563), flamsk musikar og komponist
 Adriano Banchieri, (1568 - 1634), italiensk komponist 
 Adrian Ludwig Richter (1803-1884), tysk målar
 Adriano Celentano (f. 1938), italienk songar og skodespelar
 Adrian Paul (f. 1959), britisk skodespelar
 Adrien Brody (f. 1973), USA-amerikanisk skodespelar

Oppdikta 
 Adrian Mole, dagbokskrivar i bokserie av Sue Townsend

Etternamn 
 Iris Adrian (1912–1994), USA-amerikansk skodespelar
 Benedicte Adrian, (f. 1963), norsk musikar

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Adrian» frå , og «Adrian» frå  den 4. mars 2009. 
 

Mannsnamn
Slektsnamn
Førenamn av latinsk opphav
Tore Nordlie

Tore Nordlie () var ein norsk jazzbassist.

Han vart fødd og voks opp i Oslo, og var aktiv i norsk jazz på 1960-talet - og 1970-talet. Nordlie var medlem av Helge Hurum sitt storband og Roger Helvin sine smågrupper frå 1965. Han spelte òg med bl.a. Terje Bjørklund og Karin Krog og var med i Frode Tingnæs sin kvartett i Montreux i 1969. På 1970-talet spelte han bl.a. i Harald Bergersens kvartett og med Erling Wicklund.

Kjelde 

Norske jazzbassistar
Musikarar frå Oslo
Jarčina

Jarčina (serbisk Јарчина) er eit system av elvar og kanalar i regionen Srem i provinsen Vojvodina i Serbia med ei total lengd på 53 km. Systemet munnar ut i elva Sava. 

Den øvre delen av systemet er den 27 km lange, naturlege elva Međeš. Ho spring ut på austsida av fjellet Fruška Gora, 480 meter over havet. Ho renn sørover forbi Grgeteg kloster. Etter landsbyen Donji Petrovci mottar ho Šelovrnac frå høgre og går inn i eit kanalisert parti, 90 meter over havet. Kanalen deler seg først i to retningar, Jarkovačka Jarčina og Jarčina-Galovica. Sistnemnde renn vestover og ut i Sava ved landsbyen Jarak, aust for byen Sremska Mitrovica. Sistnemnde renn sørover 4 km og ved landsbyen Popinci kryssar han Galovica-kanalen ved landsbyen Prhovo.

Frå her vert den 22 km lange kanalen kalla Progarska Jarčina. Denne kanalen renn inn i Beograd-området og munnar ut i Sava ved landsbyen Progar, 70 meter over havet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jarčina» frå , den 3. mars 2009. 
 

Elvar i Serbia
Vojvodina
Jasenica

Jasenica (serbisk Јасеница) er ei elv sentralt i Serbia. Ho er 79 km lang og ei sideelv til Velika Morava frå venstre. Ho har gjeve namn til regionen Jasenica.

Jasenica spring ut frå fleire småelvar, mellom andre Đurinci (Ђуринци) frå fjellet Večnac og Srebrenica (Сребреница) frå nordsida av fjellet Rudnik sentralt i Serbia. Jasenica munnar ut i Velika Morava nær landsbyen Veliko Orašje.

Jasenica har eit nedslagsfelt på 1343 km², som er ein del av Svartehavet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jasenica River» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 

Elvar i Serbia
Jasenička

Jasenička reka (serbisk Јасеничка река) er ei elv aust i Serbia, ei 55 km lang sideelv til Donau frå høgre. 

Jasenička reka spring ut frå austsida av fjella Deli Jovan i Karpatane. Ho munnar ut i Donau om lag 1,5 km nord for munningen til elva Timok

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jasenička River» frå , den 3. mars 2009. 
 

Elvar i Serbia
Sideelvar til Donau
Jegrička

Jegrička (serbisk Јегричка) er ei elv nord i Serbia, i regionen Bačka i provinsen Vojvodina, ei 65 km lang sideelv til Tisa frå venstre, ofte feilaktig omtalt som den lengste elva i Vojvodina, men tre elva er lengre, Krivaja, Čik og Mostonga 

Jegrička spring ut sør for landsbyen Pivnice og munnar ut i Tisa nord for åsen Jurišna humka. Første delen av elva (35 km) er heilt kanalisert. Elva er slak med eit totalt fall på berre tre meter og vatnet renn sakte.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jegrička» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 Decision of the preliminary protection of the natural property Jegrička, Institute for natural protection, 17. desember 2003
 

Elvar i Serbia
Vojvodina
Jerez

Jerez (serbisk Јерез) er ei elv vest i Serbia, ei 56 km lang sideelv til Sava frå høgre.

Jerez spring ut frå vestsida av fjellet Cer vest i Serbia, nær landsbyen Čokešina. Elveleiet til Jerez er faktisk eit gammalt elveleie for Drina, som brukte å munne ut i Sava ved Šabac. Då Drina endre lei fleire kilometer lenger vest, rann kjeldene frå Cer ut i det tomme elveleiet og elva Jerez var skapt. Ho munnar ut i Sava like nord for Šabac, der ho dannar eit lite delta.

Elva har eit nedslagsfelt på 503 km², som høyrer til Svartehavet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Jerez River» frå , den 3. mars 2009. 

Elvar i Serbia
Sava
Karaš

Karaš (serbisk Караш) eller Caraş (rumensk) er ei 110 km lang elv i regionen Banat i Serbia og Romania, og ei sideelv til Donau frå venstre. 

I romartida vart elva kalla Apo, frå det trakiske ordet som tyder «vatn».

Caraş spring ut i Aninafjella, nordaust for byen Anina i Romania, og nær kjeldene til elvane Bârzava og Nera. Ho renn gjennom Romania i 50 km og først nordover, mfør ho snur sørvestover. Ho renn inn i Serbia og Vojvodina. Etter å ha passet austsida av Zagajicaåsane er Karaš kanalisert og ein del av den siste delen av Donau-Tisa-Donau-kanalen. Ho munnar ut i Donau nær landsbyen Stara Palanka, like ved turiststaden Ram.

Karaš drenerer eit område på 1400 km².

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Karaš River» frå , den 3. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
 Administraţia Naţională Apelor Române - Cadastrul Apelor - Bucureşti
 Institutul de Meteorologie şi Hidrologie - Rîurile României - Bucureşti 1971 
 Trasee turistice - judeţul Caraş 
 

Elvar i Serbia
Elvar i Romania
Vojvodina
Sideelvar til Donau