alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
ISO

International Organization for Standardization (ISO, Den internasjonale standardiseringsorganisasjonen) er ein internasjonal standardiseringsorganisasjon som handhevar og gjev ut standardar på ei rekke område, særleg innan handel og industri.

Organisasjon vart til den 23. februar 1947. Ved grunnlegginga vart det inngått ein avtale om at namnet skal forkortast likt på alle språk: ISO, etter det greske ordet isos, 'lik'.

Den norske medlemsorganisasjonen i ISO er Standard Norge.

Døme på ISO standardar 
 ISO 4217- Kodar for valutaeiningar. 
 ISO 16 - Standard stemmefrekvens (kammertonen)
 ISO 3166-2 - Underinndeling av land. 
 ISO 3382 - Måling av etterklangstid og andre akustiske parametrar.
 ISO 9000 - Kvalitetsstyring
 ISO 9660 - Filsystem for CD-ROM
 ISO/IEC 10646 - Universal Multiple-Octet Coded Character Set (UCS)
 ISO 14772 - Virtual Reality Modeling Language, eit filformat for å skildre tredimensjonal grafikk.

Sjå òg
 Kategorioversyn over ISO-standardar

Bakgrunnsstoff 
 International Organization for Standardization, ISO

Internasjonale organisasjonar
Standardiseringsorganisasjonar
Skipingar i 1947
Valutakurs

Valutakurs er den relative verdien mellom ulike valuta. Til dømes var verdien mellom amerikanske dollar og euro (den 13. september 2003) 1,12 i euroens favør, det vil seie at 1 euro er verdt 1,12 dollar.

Ein valuta kan ha flytande eller fri kurs. Då varierer verdien etter tilgang og etterspurnad på valutamarknaden. Den kan ha ein fast kurs og er då bunden til ein standard, til dømes gullmyntfot eller ein annan valuta.

Valuta

sv:Valutakurs
Drakme

Drakme (fleirtal drakmar; gresk δραχμή, pl. δραχμές) er:
 Tidlegare valuta i Hellas som vart bytt ut med euroen og
 Gamal mynteining som vart brukt i Hellas før Alexander den Store

6 obolar = 1 drakme
100 drakmar = 1 mina
6000 drakmar = 1 talent (athensk standard)

Ordet drakme kjem frå verbet drassomai (δρασσομαι), som tyder å gripe. Den opphavlege tydinga kan difor truleg best verte sett om som ei handfull. Dette utvikla seg til ei fast eining, opphavleg seks jernstenger av spesifikk lengd og tjukn. Talet vart teke vare på i inndelinga av drakmen i 6 obolar. Som mynteining rekna ein sølvverdien av dette, ca. 4,5 til ca. 6 gram sølv, eller tilsvarande verdi i anna metall. Den oftast brukte mynten var tetradrakmen, det vil seie fire drakmar (ca. 18 til ca. 24 gram sølv). Det er ikkje mogleg å samanlikne verdien direkte med moderne valutaer, men det kan nemnast at i 1. hundreåret f.Kr. var dagsløna for ein kroppsarbeidar om lag 1 drakme.

Den moderne mynteininga vart innførd etter at Hellas vart uavhengig i 1829. Han var delt i 100 lepta; på grunn av kraftig inflasjon etter andre verdskrigen og den påfølgjande borgarkrigen fall lepta-myntane etterkvart ut av bruk.

Då Hellas knytte valutaen sin til euroen 1. januar 2001 var kursen fastsett til 340,75 drakmar for 1 euro. Drakmemyntar og -setlar vart framleis brukte inntil nye euromyntar og -setlar vart innførde 1. januar 2002. Drakmen var på det tidspunktet den eldste mynteininga som var i bruk, men ikkje den eldste som har vore i kontinuerleg bruk.

Historisk valuta
Hellas
Verner Panton

Verner Panton () var ein dansk møbelformgjevar og interiørarkitekt. Han laga nyskapande og futuristisk formgjeving i sterke fargar og i ulike materiale, særleg i plast. Formgjevinga hans vert ofte opplevd som svært «60-tal» med samband til optisk kunst og pop-kunst. Fleire av dei mest kjende møblane han formgav er framleis i produksjon i dag.

Panton var fødd i Gentofte. Han vart utdanna ingeniør i Odense, deretter studerte han ved Det Kongelige Danske Kunstakademi i København. Dei første to åra av karrieren (1950–1952) arbeidde han hjå Arne Jacobsen, der var han mellom anna med i arbeidet med stolen Mauren. Panton opna sitt eige teiknekontor i 1955. Mot slutten av 1950-talet byrja stolane han formgav å verte meir og meir ukonvensjonelle, utan bein eller klart utskild rygg. I 1960 formgav Panton den aller første heilstøypte injeksjonsforma plaststolen, Stacking chair eller S stolen, som vart det mest kjende og masseproduserte produktet hans.

På 1960-talet og i byrjinga av 1970-talet eksperimenterte Verner Panton med å formgje heile miljø, radikale og psykedeliske interiør med eigne bølgjande møblar, veggpolstringar, tekstilar og ljossetting. Allereie i 1960 innreidde han ein restaurant for Hotell Astoria i Trondheim, men interiøret vart teke ned att allereie etter tre år. Grunnen skal ha vore at det var for moderne og mørkt til å falle i smak i Trondheim då.

Panton døydde i København.

Bakgrunnsstoff
 panton.com
 Design av Verner Panton ved TAGWERC

folk frå Gentofte
møbelformgjevarar
interiørarkitektar
danske formgjevarar
Personar med verk i den danske kulturkanonen
Gottfried Silbermann

Johann Gottfried Silbermann () var ein tysk orgelbyggjar, rekna som den viktigaste i den sentral-tyske tradisjonen. Han var ein nær ven av Johann Sebastian Bach. Orgel bygte av Gottfried og Andreas Silbermann er kjende som Silbermann-orgel.

Kjende instrument 

 Freiberg domkyrkje (1714), restaurert 1982–1983.
 St. Jakobikyrkja i Freiberg (1718), i bra stand.
 Großkmehlen kyrkje (1718), restaurert 1995–1996.
 St. Johanneskyrkja i Freiberg (1719), i bra stand, flytt til Freiberg domkyrkje i 1939.
 Sofiekyrkja i Dresden (1720), øydelagt under bombinga av Dresden i 1945.
 St. Petrikyrkja i Freiberg (1735), i bra stand.
 Frauenkirche i Dresden (1736), øydelagt under bombinga av Dresden i 1945.
 Dresden domkyrkje (1755), fullført av Silbermann sine medarbeidarar etter at han sjølv døydde. Sett opp att i 1971 etter å ha lege lagra sidan 1944.

Bakgrunnsstoff 
 Gottfried Silbermann: German Baroque Master Organ-Builder

Silbermann, Gottfried
Kommunenummer

Kommunenummer er eit nummer som er gjeve til kvar kommune i Noreg. I 1946 vart alle bykommunar og herad (landkommunar), i tillegg til ladestadar som ikkje var eigne kommunar, tildelt ei firesifra nummerkode av Statistisk Sentralbyrå.  Dei to fyrste tala viser kva fylke kommunen ligg i. Bykommunar (og byar før 1965) fekk kommunenummer med tredje siffer lik null.

Bakgrunnsstoff
 Kommunenøkkelen  (komplett alfabetisk kommuneliste med kommunenummer)
 Statistisk Sentralbyrå si side for fakta om kommunar, med liste over kommunenummer 
 Statistisk Sentralbyrå sin kommunekatalog med komplett liste på ei side

Nummer

fr:Code officiel géographique
Jevnaker kommune

Jevnaker er ein kommune i Viken fylke og ligg i sørenden av Randsfjorden.
Kommunen grensar i nord til Gran, i aust til Lunner, og i sørvest til Ringerike.

Kjøkkenprodusenten Norema har hatt fabrikk på Jevnaker i snart 30 år.

Jevnaker har vore ein del av Oppland fylke, tidlegare Kristians amt, sidan 1838. Etter eige ynske vart Jevnaker overført til det nye Viken fylke i samband med kommunereforma den 1. januar 2020, i staden for å bli verande i Oppland, som slo seg saman med Hedmark til Innlandet fylke.

Kultur 

 Hadeland Glassverk 
 Kistefos museet
 Galleri Roenland

Folk frå Jevnaker
Bjørn F. Rørvik (f. 1964), barnebokforfattar, voks opp på Jevnaker

Bilete frå Jevnaker

Bakgrunnsstoff 
 Jevnaker kommune

Kjelder

 
Hadeland
Norske kommunar skipa i 1838
Kommunar i Viken
Radium

Radium er eit radioaktivt grunnstoff med kjemisk symbol Ra og atomnummer 88. Det høyrer til jordalkalimetalla i gruppe 2 i periodesystemet.

Eigenskapar 
Radium kan sjå nesten heilt kvitt ut, men blir svartare om ein utset det for luft.

Ein finn små mengder av stoffet i uranførekomstar. Den mest stabile isotopen av stoffet er Ra-226, som har ei halveringstid på 1602 år og blir brote ned til radon.

Bruk 
Ein bruker radium til å produsera radon til strålebehandling av kreft, noko som har gjeve namn til det norske Radiumhospitalet.

Stoffet er svakt sjølvlysande og vart derfor ei tid brukt til å måla visarar på klokker og måleinstrument. Dette slutta ein med på 1920-talet etter at meir enn hundre tidlegare målarar hadde døydd av å utsetjast for strålinga. 

Blanda med beryllium gjer radium frå seg nøytron og kan brukast i fysikkeksperiment.

Sjå også 
 Grunnstoffliste
 Isotoptabell
 Periodesystemet

 
Jordalkalimetall
Grunnstoff
Actinium

Actinium er eit radioaktivt grunnstoff og høyrer til actinoida. Actinium vert danna ved nedbryting av uran eller thorium.

Stoffet er sølvfarga og metallaktig, og lyser blått i mørkret på grunn av den høge radioaktiviteten sin. Det er rundt 150 gonger så radioaktivt som radium, noko som gjer det til ei god nøytronkjelde. Elles har det liten nytteverdi.

Sjå også 
 Det periodiske systemet

 
Aktinid
Grunnstoff
Antimon

Antimon er eit grunnstoff med kjemisk symbol Sb og atomnummer 51. Atommassen (u) er 121,8.

Historie 

Antimon har vore kjend i sambindingar i lange tider. Som metall har stoffet vore kjend sidan byrjinga av det 17. århundre. Antimon hadde eit alkymistisk symbol.

Førekomst og utvinning 

Antimon finst i fleire mineral.

Sambindingar 

Mange sambindingar er giftige.

Bruk av antimon 

Antimon vert brukt i legeringar og i batteri. 

Sambindingar av antimon kan brukast i måling.

Bakgrunnsstoff 

 WebElements om antimon

 
Halvmetall
Grunnstoffgruppe 15
Kjernemateriale
Trigonale mineral
Native element
Grunnstoff
Argon

Argon er eit grunnstoff med kjemisk symbol Ar og atomnummer 18. Argon er ein edelgass.

Særskilde kjenneteikn 

Argon er ein fargelaus, luktlaus og ureaktiv edelgass.

Bruk 

Argon blir mest brukt som ein ureaktiv gass. Eit eksempel på slik bruk er i sveising, der
gassen blir brukt som ein vernande atmosfære for å hindre at metallet oksyderer. Av same
grunn blir argon brukt til å erstatte lufta i lyspærer for å hindre at glødetråden brenn opp.

Historie 

Edelgassen vart oppdaga i 1894 av Sir William Ramsay og Lord Rayleigh.

Førekomst 

Argon utgjer 0,94 % av jordatmosfæren, og blir produsert frå luft ved å skilje det frå 
oksygen og nitrogen ved destillasjon.

Kjemi 

Argon er ureaktiv og dannar vanlegvis ikkje sambindingar.

Isotopar

Sjå også 
 Grunnstoffliste
 Periodesystemet
 Isotoptabell

Bakgrunnsstoff 
 Webelements.com - argon

 
Edelgassar
Industrigassar
Grunnstoff
Neon

Neon er eit grunnstoff med kjemisk symbol Ne og atomnummer 10. Neon er ein edelgass, og er relativt vanleg i universet, men ikkje på jorda, og finst i små mengder i
atmosfæren. Neon gir ein klar raud farge når det skjer ein elektrisk utlading gjennom gassen,
og blir derfor brukt ein del i lysrøyr.

Særlege kjenneteikn 

Neon er ein fargelaus, luktlaus og ureaktiv edelgass.

Bruk 

Neon er mest kjent for bruk i farga lysrøyr(neonlys), og ofte brukt i reklameskilt og fasadar
som skal vekke oppsikt, slik som teater, kinobygg, kasino og liknande. Når det skjer ein elektrisk
utlading gjennom neongass, sender gassen ut ein klar raud farge, og det er denne fargen som
er kjenneteiknet på neonlys. 

Neon vert og brukt i gasslaser.

Historie 

Sir William Ramsay og Morris W. Travers oppdaga neon i 1898.

Kjemi 

Neon dannar ikkje sambindingar.

Førekomst 

Neon er sjeldan i på jorda, men finst som eit sporstoff i luft, der ein finn ein del neon
i 65000 delar luft. Neon blir framstilt ved destillasjon frå luft.

Isotopar

Sjå også 
 Periodesystemet
 Grunnstoffliste
 Isotoptabell

Bakgrunnsstoff 
 Webelements.com - neon

 
Edelgassar
Kjølemiddel
Industrigassar
Grunnstoff
Radon

Radon er ein radioaktiv edelgass. Grunnstoffet har kjemisk symbol Rn og atomnummer 86.

Radon blir danna som nedbrytingsprodukt frå andre radioaktive stoff, ofte radium, i jordskorpa, og stig opp gjennom fjellsprekkar og jord. Ut frå kva slags mineral og berggrunn som finst i eit område, varierer mengda av radon mykje frå stad til stad. Mengda av radon i fri luft er uvesentleg (10−19% i gjennomsnitt), men i kjellarar i bygningar som står der radon kjem opp frå bakken, kan gassen samla seg og bli pusta inn av menneske, som då kan få auka risiko for kreft på grunn av radioaktiviteten. Radon er særleg skadeleg fordi han gjev frå seg alfastråling. Kor mykje radon som samlast er avhengig av byggteknikk og ventilasjon, og sjølv i radon-rike område kan ein få helsemessig akseptable nivå innomhus ved hjelp av bygningsmessige tiltak.

Konsentrasjonen av radon i grunnvatn er større enn i overflatevatn og luft. Radon blir difor brukt som indikator i hydrologisk forsking, mellom anna for å undersøkja kvar det kjem grunnvatn inn i elver og sjøar.

Radon i bustadhus 
Radon som stig op frå berggrunnen, har liten evne til å binde seg til materialar, og gassen kan difor lett komme ut i lufta vi pustar. Radongass er usynleg og luktfri, og berre målingar kan fastslå radonkonsentrasjonen. 
Radonkonsentrasjon vert angitt i Bq/m³ inneluft.
 < 100 Bq/m³ vert rekna som ein normal radonkonsentrasjon, og er tiltaksgrensa som gjeld frå 2009
 > 200 Bq/m³ vart av Statens Strålevern definert som ei tiltaksgrense for enkle tiltak fram til 2009

 > 1000 Bq/m³ vert rekna som ein svært høg radonkonsentrasjon.

For radon i hushaldsvatn er tiltaksgrensa sett til 500 Bq/l.

Kjelder

Sjå også 
 Periodesystemet
 Isotoptabell
 Grunnstoffliste

 
Edelgassar
Industrigassar
Karsinogen i IARC-gruppe 1
Grunnstoff
Kilometer

Kilometer er ei lengdeeining som svarar til 1000 meter. Kilometer er mykje brukt til å gjeva avstandar på landjorda. Kilometer har symbolet km. 

1 kilometer er lik:
1000 meter
100 dekameter
10 hektometer
0,001 megameter

Og motsett:
 1 meter = 0,001 kilometer
 1 dekameter = 0,01 kilometer
 1 hektometer = 0,1 kilometer
 1 megameter = 1000 kilometer

Kjelder 

 «kilometer» (30. april 2019) i Store norske leksikon

SI-avleia einingar
Måleiningar for lengd
Da Vinci-koden

Da Vinci-koden (engelsk originaltittel The Da Vinci Code) er ein spenningsroman skriven av Dan Brown inspirert av boka hellig blod, hellig gral av Michael Baigent og Henry Lincoln. Da Vinci-koden vart utgjeven i 2003. Då boka kom ut fekk ho blanda kritikkar, men ho blei etter kvart ein verdssuksess som er blitt seld i over 60,5 millionar eksemplar (mai 2006) og omsett til 44 språk.

Dette er den andre boka der Robert Langdon dukkar opp, og var den fyrste boka av Brown som vart utgjeven på norsk. Englar og demonar heitte fyrste boka. Seinare kom det tapte symbolet og inferno, som er andre bøker om Robert Langdon. Den digitale festning og iskaldt bedrag er romanar av Dan Brown der Robert Langdon ikkje er med. 

Boka førte til, at det vart gjeve ut ei mengd med kommentarlitteratur om tema frå boka, og ho inspirerte mange forfattarar til å skrive romanar med konspirasjonsteoriar i åra etterpå. Tom Egeland og Gert Nygårdshaug er norske forfattarar, som skriv denne typen spenningslitteratur. Sirkelens ende av Tom Egeland er ein roman av denne typen, som kom ut før Dan Brown sin Da Vinci-koden.

I Noreg 
I Noreg vart boka gjeven ut for fyrste gong i 2004 på Bazar Forlag i Peter A.Lorentzen, som òg gav ut ei illustrert praktugåve.

Handling 

Robert Langdon, ein kunsthistorikar og symbolog, er i Paris for å halde eit foredrag ved det amerikanske universitetet. Samstundes har han fått ein invitasjon til samtale av sin franske fagkollega Jacques Saunière, tilsett som kurator ved museet i Louvre. Før han rekk å treffe Saunière får Langdon meldinga om at franskmannen er drepen. Ettersom Saunière i dødskampen har skrive ei melding som referer til Langdon, vert mordmistanka retta mot han. Saman med Sophie Neveu, ein kryptolog i politiet og barnebarn/fosterbarn av Saunière, startar ei jakt på den heilage gralen saman med ei intens flukt frå Paris-politiet. Flukta endar i England, der Sophie Neveu etter kvart får vita hva som skjedde med familien sin, som ho var blitt fortald var blitt drepne i eintrafikkulykke.

Bakgrunnsstoff 
Bokmeldingar
 Dagbladet
 Aftenposten
 VG

Dan Brown
Romanar frå USA
Bøker frå 2003
Valles Marineris

Valles Marineris (latin for Marinerdalane) er eit dalsystem på planeten Mars. Det blei namnsett etter romsonden Mariner 9 som oppdaga det i 1971. Dalen er ein enorm riftdal som til dels kan samanliknast med Riftdalen i Afrika i opphav og storleik. I tillegg er dalen på Mars pynta på av katastrofeflaumar og ras. Valles Marineris er 4000 km lang og er opp til sju km djup. Breidda er opp til 200 km.

Juvet går frå Noctis Labyrinthus-området i vest til det kaotiske terrenget i aust. Dei fleste forskarane er samde om at Valles Marineris er ein stor tektonisk «sprekk» i skorpa på Mars. Dalen blei danna medan planeten kjøla seg ned, påverka av hevinga av skorpa i Tharsis-området i vest og seinare utvida av erosjonsprosessar. Nær dei austlege utkantane er det enkelte kanalar som der ut til å ha blitt danna av vatn.

Marsgeografi
Lunner kommune

Lunner er ein kommune i Viken fylke. Han grensar i nord til Gran, i aust til Nannestad, i sør til Nittedal og Oslo, og i vest til Jevnaker. Det ligg tre tettstader i kommunen: Harestua, Grua og Roa/Lunner (kommunesenter). 

Gjøvikbana og Bergensbana går gjennom kommunen. 

Jevnaker har vore ein del av Oppland fylke, tidlegare Kristians amt, sidan 1838. Etter eige ynske vart Jevnaker overført til det nye Viken fylke i samband med kommunereforma den 1. januar 2020, i staden for å bli verande i Oppland, som slo seg saman med Hedmark til Innlandet fylke.

Historie
Den  22. februar 1981 fann Hadelandsdrapa stad i kommunen.

Kultur 
 Lunner kyrkje
 Hadeland Bergverksmuseum

Bilete frå Lunner kommune

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

 
Hadeland
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Viken
Nord-Aurdal kommune

Nord-Aurdal er ein kommune i Innlandet fylke. Han grensar i nordaust til Gausdal og Nordre-Land, i aust til Etnedal, i søraust til Sør-Aurdal, i sørvest til Gol, i vest til Hemsedal, og i nordvest til Vestre Slidre og Øystre Slidre.

Kommunen ligg i Valdres i det sentrale Sør-Noreg, mellom Hallingdal, Gudbrandsdalen og Land.

Folkesetnad 
Om lag halvparten av nord-aurdølane bur i tettstadene Fagernes (1767 inb.), Leira (792 inb.) og Aurdal (718 inb.).

Mål 
Det tradisjonelle målføret i kommunen er valdresmål. Målform i kyrkje og skule skiftar mellom dei ulike bygdene.

Geografi 
Dei største innsjøane er Tisleifjorden, Ølsjøen, Strondafjorden (delt med Vestre Slidre), Aurdalsfjorden og Steinsetfjorden (delt med Etnedal). Elva Tisleia kjem frå Tisleifjorden og renn inn i Ølsjøen, mens ut or denne renn Åbjøra (regulert) til Aurdalsfjorden. 

Valdres dannar kjeldene til Begnavassdraget, og elva Begna renn gjennom store delar av dalen. Den fører hovuddelen av tilsiget til Strondafjorden og har utlaup frå den og til Aurdalsfjorden. Derifrå renn elva søraustover til Sperillen.

Høgaste punkt i kommunen er Djuptjernkampen med ei høgd på 1325 meter over havet. Om lag 50 % av kommunen ligg meir enn 900 meter over havet. Kommunens lågaste punkt er 410 meter over havet.

Nord-Aurdal måler 52.4 km på nord-sør-aksen og 43.3 km på aust-vest-aksen.

Næringsliv 
Primærnæringane er framleis den viktigaste næringa i kommunen. I tillegg til offentleg sektor og tenesteytande næringar så er turistnæringa også betydeleg med mellom anna Valdres skisenter og Valdres alpinsenter.

Det store friluftsmuseumet Valdres Folkemuseum ligg på halvøya Storeøya på Fagernes.

Utdanning 

 Valdres vidaregåande skule 
 Valdres folkehøgskule

Kjende folk frå Nord-Aurdal 

 Torkild Gåsdelen (1774–1803), bonde, dømd og avretta som drapsmann
 Johannes Belsheim (1829–1909), teolog
 Anders Underdal (1880–1973), bygdediktar, uekte son av Bjørnstjerne Bjørnson, far til Margit Sandemo
 Knut Hermundstad (1888–1976), folkehøgskolelærar, folkeminnesamlar og statsstipendiat
 Elisabeth Kværne (f. 1953), folkemusikar
 Ola Thune (f. 1953), privatetterforskar
 Inger Helene Nybråten (f. 1960), langrennsløpar
 Sylfest Glimsdal (f. 1966), skiskyttar
 Solveig Rogstad (f. 1982), skiskyttar
 Ragnhild Hemsing (f. 1988), fiolinist
 Hilde Lauvhaug (f. 1989), langrennsløpar
 Eldbjørg Hemsing (f. 1990), fiolinist
 Oda Utsi Onstad (f. 1990), friidrettsutøvar
 Guro Kleven Hagen (f. 1994), fiolinist

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nord-Aurdal kommune
 Kultur i Nord-Aurdal på kart frå Kulturnett.no

 

 
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Innlandet
Valdres
Nordre Land kommune

Nordre Land kommune er ein kommune i Innlandet fylke. Kommunen grensar i nord til Nord-Aurdal og Gausdal, i nordaust mot Lillehammer, i aust mot Gjøvik, i sør mot Søndre Land, i sørvest mot Sør-Aurdal, og i vest mot Etnedal. Kommunen høyrer til landskapet Land.

Areal og befolkning 

Per 2007 var 41 % av innbyggjarane busett i tettbygde strøk. Dei fleste nordrelendingar bur i og rundt kommunesenteret Dokka med . Elles er det spreidd busetnad i Vest-Torpa, Nord-Torpa og Aust-Torpa.

Nordre Land kommune svarar til området for Nordre Land prestegjeld, i Hamar bispedømme.

Historie 
Frå 1837 låg Nordre Land i Land formannskapsdistrikt. I 1847 vart dette delt i Nordre og Søndre Land formannskapsdistrikt. Land hadde 9199 innbyggjarar da distriktet vart delt. 1. januar 1914 vart Nordre Land delt ved at Torpa vart skilt ut som eigen kommune.

1. januar 1962 vart kommunane Torpa og Nordre Land, i tillegg til krinsen Tranlia og eigedomen Store Røen frå gamle Fluberg kommune (til saman 196 innbyggjarar i Fluberg-områda) slegne saman til dagens Nordre Land kommune.

Geografi 
Innsjøane Randsfjorden, Dokkfløyvatnet og Akksjøen ligg i kommunen. Dokkaelva renn frå Dokkfløyvatnet i nord og ned gjennom Torpa og mot tettstaden Dokka, og vidare ut i Randsfjorden. Denne elva er regulert. Elva Etna renn frå nabokommunen Etnedal i vest, gjennom Nordsinni, før ho også renn ut i Randsfjorden. Denne elva er ikkje regulert.

Kommunevåpen 
Kommunevåpenet vart vedtatt i 1986. Det viser to gule tømmerfløytarhaker på blå grunn. Reiskapen vart vald som symbol på kommunevåpenet sidan han speglar den lange historia med tømmerfløyting i Randsfjordsvassdraget. Grafikaren Dag Magne Staurheim designa motivet.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Nordre Land» frå ,  den 7. juni 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Nordre Land kommune

 
Tidlegare kommunar i Oppland
Kommunar i Innlandet
Vikebladet Vestposten

Vikebladet Vestposten er ei lokalavis som vert utgjeven i Ulstein kommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal fylke. Linda Eikrem er eineleiar (redaktør og disponent) for avisa. 

Avisa tek mål av seg å vera lokalavis for kommunane Ulstein og Hareid. Dei to kommunane ligg på øya Hareidlandet. Redaksjonen til avisa ligg i Ulsteinvik. Vikebladet Vestposten blir trykt hos Polaris Trykk i Breivika i Ålesund kommune Namnet Vikebladet Vestposten kjem av ei samanslåing av avisene Vikebladet og Vestposten i 1989. Vikebladet var lokalavis for Ulstein og Hareid og Vestposten for Hareid. 

Eigar av avisa er Sunnmørsposten AS, eit dotterselskap av Polaris Media.

Opplagstal

Bakgrunnsstoff 
 Vikebladet Vestposten sin nettstad

Kjelder 

Ulstein kommune
Hareid kommune
Sunnmøre
Aviser i Møre og Romsdal
Norske aviser etter namn
Norske lokalaviser
Skipingar i 1929