alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mel Schacher

Melvin George «Mel» Schacher () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som bassist for rockebandet Grand Funk Railroad.

Tidleg karriere 
Schacher var fødd i Owosso i Michigan, og voks opp i Flint i Michigan. Han vart interessert i musikk då han var sju år gammal og spelte på banjoen til faren. Tolv år gammal hadde han byrja å spele gitar og så bass. 14 år gammal vart Schacher med i ein trio som spelte i bryllaup og talentkonkurransar.

Profesjonell karriere 
Seksten år gammal vart Schacher invitert til å erstatte bassisten Frank Lugo i Question Mark and the Mysterians, som då hadde hatt ein hitt med «96 Tears». I denne tida vart han møtt av den tidlegare Terry Knight and the Pack-trommeslagaren Don Brewer og songaren og gitaristen Mark Farner, som hadde arbeidd som the Fabulous Pack men som ønskte ei ny musikalsk retning. Dei ønskte å danne ein ny powertrio. Schacher vart med i det nye bandet, som fekk namnet Grand Funk Railroad og vart raskt kjende etter dei hadde spelt på Atlanta International Pop Festival i 1969.

Frå 1969 til 1975 var Grand Funk eit av dei store rockebanda i USA. Mange av albuma deira selde særs godt og dei fekk to singlar på toppen av den amerikanske singellista. I 1976 vart Grand Funk oppløyst på grunn av musikalske skilnader i bandet.

Farner, Brewer og Schacher valde å gje Grand Funk ein ny sjanse i 1980. Men Schacher hadde utvikla flyskrekk og valde å vere att.

Schacher arbeidde i fleire år som investor og stundom som musikar, før han nesten tilfeldig kom saman emd Farner og Brewer  att i Grand Funk Railroad i 1996. Dei spelte inn eit konsertalbum og turnerte fram til 1998, då Farner slutta i gruppa for å fortsette solokarrieren sin. Schacher og Brewer fekk med seg Max Carl (38 Special), Bruce Kulick (Kiss) og Tim Cashion (Bob Seger, Robert Palmer) og har halde fram å turnere som Grand Funk Railroad sidan den gong.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mel Schacher» frå ,  den 2. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockebassistar
Grand Funk Railroad-medlemmar
Musikarar frå Michigan
Jødisk-amerikanske musikarar
Sandy Hook-massakren

Sandy Hook-massakren var ein skulemassakre som fann stad 14. desember 2012 på barneskulen Sandy Hook Elementary School i Newtown i Connecticut i USA. 20 born og seks vaksne vart drepne av Adam Lanza, som skal ha skote seg sjølv til daude etter skytinga.

Adam Lanza var 20 år gamal ved tidspunktet for massakren og skaut og drap mor si om morgonen før han han gjekk til åtak på barneskulen. Han var sjølv tidlegare elev ved skulen.

Kjelder 
 Connecticut shooting: How it happened - BBC, 18. desember 2012

Skulemassakrar
Massakrar i USA
2012 i USA
Einar Sagli

Einar Sagli () er ein norsk politimann og tidlegare friidrettsutøvar som tevla i sprint og i lengdehopp. I tida 1982-88 vann han ti gullmedaljar i norske meisterskap, fordelt på fire i lengdehopp, tre på 200 m og like mange på 100 m. Han var i 1981 medlem i Oslo Politis IL, sidan representerte han IK Tjalve.

Aktiv
Sagli byrja tevla i friidrett fyrst i vaksen alder. Han tok steget opp mot noregstoppen i 1981-sesongen med eit hopp på 7,40 m. Dei to neste sesongane, 1982 og -83, vart han norsk meister i lengdehopp og stod med høvesvis 7,57 m og 7,54 m, årsbeste i lengde i Noreg begge åra.

I åra frå 1984 til -88 var Sagli i tetsjiktet i Noreg både i lengdehopp og på sprintdistansane 100 m og 200 m. Han vart norsk meister på 200 m i 1984 med personleg rekord 21,40 sekundar. Den 14. juli same sesongen persa han med 7,73 m i lengde i Grimstad, ein personleg rekord han var nær ved å forbetre både i 1985 med 7,72 m, og i 1986 då han atter vart målt til 7,73 m, under eit stemne i Avila. Under NM 1985 i Bærum vann han både 100 m, 200 m og lengdetevlinga, i lengde hoppa han heile 7,90 m i kraftig medvind, men vart tildelt kongepokalen for prestasjonen.

Gjennom 1986-sesongen var Sagli på sitt sprekaste. Den 20. mai vart tredjemann på 100 m på Bislett stadion i Oslo, tida 10,51 vart ståande som hans personlege rekord på distansen. Han imponerte meir då han 21. juni vann 200 m i eit stemne i Luzern og vart klokka inn på 20,95 sekundar, hans livs snøggaste 200-meter.

Etter 1988-sesongen trappa Sagli ned treninga og presterte jamt over på eit stadig lågare niva, men var likevel i stand til å vinne NM-medaljar i lengdehopp. Han la opp i 1993.

Medaljar i norske meisterskap
1982: Gullmedalje i lengdehopp – 7,56 m, framom Finn Bendixen (7,45 m)
1983: Gullmedalje i lengdehopp – 7,56 m, framom Frode S. Johannessen (7,39 m)
1984: Gullmedalje på 200 m – 21,40, framom Tore Bergan (21,65)
1985: Gullmedaljar på 100 m – 11,03, 200 m – 21,88, og i lengdehopp – 7,90 m/kongepokal
1986: Gullmedaljar på 100 m – 10,71 og 200 m – 21,19
1988: Gullmedaljar på 100 m – 10,58, og i lengdehopp – 7,40 m
1990: Sølvmedalje i lengdehopp – 7,18 m, bak Morten Næss (7,48 m)
1992: Bronsemedalje i lengdehopp – 7,19 m

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske lengdehopparar
Norske sprintarar
Grand Funk av Grand Funk Railroad

Grand Funk er det andre studioalbumet til Grand Funk Railroad og vart gjeve ut i desember 1969 av Capitol Records. Det vart produsert av Terry Knight med Ken Hamann som lydteknikar. Albumet vert òg kalla The Red Album, og selde til gullplate, den første for gruppa. Albumet inneheld ein versjon av The Animals-songen «Inside Looking Out», som framleis er ein viktig del av konsertane til bandet i dag. Andre kjende songar frå albumet er «Got This Thing on the Move», «In Need» og «Paranoid». Bilete av bandet på innsida av omslaget av den originale LP-utgåva vart nytta for den no kjende, enormt store reklameplakaten til 100 000 USD på Times Square i New York City for å marknadsføre det neste albumet, Closer to Home (1970). 

Grand Funk vart opphavleg gjeve ut på Capitol Records på LP, kassett, 8-spors lydband og lydband. Den originale lydbandversjonen innehled forkorta versjonar av «Got This Thing on the Move», «Please Don't Worry», «Mr. Limousine Driver» og «Inside Looking Out», som ikkje finst andre stader. 

I 2002 vart Grand Funk mastra med ny lyd og bonusspor, og gjeve ut i den avgrensa plateboksen Trunk of Funk, som inneheld dei fire første albuma til bandet.

Innhald

Musikarar 

 Mark Farner – gitarar, klaverinstrument, munnspel, solovokal
 Mel Schacher – bass
 Don Brewer – trommer, solovokal

Lister 
Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grand Funk (album)» frå ,  den 2. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1969
Grand Funk Railroad-album
Album produsert av Terry Knight
Capitol Records-album
Engelskspråklege album
Closer to Home

Closer to Home er det tredje studioalbumet til Grand Funk Railroad og kom ut 15. juni 1970 på Capitol Records. Det vart produsert av Terry Knight. Albumet selde til gullplate i 1970, og vart den tredje gullplata gruppa fekk på eitt år. Songane «Sin's a Good Man's Brother» og «Aimless Lady» vart seinare spelt inn av den sørafrikanske gruppa Suck. «Sin's a Good Man's Brother» vart òg spelt av Monster Magnet på debutalbumet deira, Spine of God (1991), av den tidlegare Dokken-gitaristen George Lynch i 2004 og Gov't Mule på albumet The Deep End, Volume 1 (2001). Innsida av plateomslaget syner eit konsertfoto av bandet som spelar i Madison Square Garden i februar 1970.

I 2002 vart Closer to Home mastra med ny lyd og bonusspor. Det vart òg gjeve ut i ein avgrensa plateboks, Trunk of Funk, som bestod av dei fire første albuma til bandet. 

I 2009 vart songen «Sin's a Good Man's Brother» spelt over rulleteksten til filmen Law Abiding Citizen.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – gitar, klaverinstrument, vokal
 Mel Schacher – bassgitar
 Don Brewer – trommer, vokal

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Closer to Home» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1970
Grand Funk Railroad-album
Album produsert av Terry Knight
Capitol Records-album
Engelskspråklege album
Madison Square Garden

Madison Square Garden er ein kjend sports- og konsertarena i New York City i USA. Han låg opphavleg ved Madison Square, men er no plassert over den underjordiske jernbanestasjonen Pennsylvania Station. Blant innbyggjarane i New York vert areanen ofte berre kalla «the garden». 

Han vert nytta til ishockey, basketball, tennis, boksing, wrestling og mange fleire sportshendingar. Arenaen er òg kjend over store delar av verda som konsertlokale. Publikumskapasiteten varierer frå type arrangement, men er på om lag 20 000.

Madison Square Garden er også namnet på selskapet som eig lokalet, og på fleire av kontraktørselskapa som held arrangement der.

Den første Madison Square Garden vart opna i 1879. Ein ny idrettshall som i all hovudsak skulle nyttast til boksekamper vart opna på same staden i 1890, og vart flytta i 1925. Dagens bygning, som er den fjerde i rekkja, opna 11. februar 1968.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madison Square Garden» frå ,  den 3. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 TheGarden.com offisielt nettstad

Byggverk på Manhattan
Idrett i New York
Idrettsanlegg i USA
Konsertlokale i USA
NHL-arenaer
Byggverk ferdigstilte i 1968
Helge Løvland

Helge Andreas Løvland () var ein norsk friidrettsutøvar og turnar frå Froland i Aust-Agder. Han vann gullmedaljen i tikampen og kom på femteplass i femkamp under Sommar-OL 1920 i Antwerpen. Løvland vann 11 norske meisterskapstitlar og vart tildelt kongepokalen både i 1918 og 1919. Statsminister Jørgen Løvland var farbror hans.

Liv og gjerning
Løvland var son til ein lærar, kyrkjesongar og gardbrukar i Froland. Sjølv flytta til Kristiania for å gå gymnas, og seinare utdanne seg til offiser. I hovudstaden byrja han å drive med idrett og melde seg inn i IF Ørnulf. Frå 1914 sanka han seg NM-medaljar i friidrettsøvingar som 110 meter hekk, lengdehopp og diskoskasting. I 1918 vart han tildelt kongepokalen for sitt hekkeløp. Året etter vann han fire NM-gull, og fekk som den fyrste utøvaren kongepokal to år på rad. Same året, 1919, vart han tildelt Egebergs Ærespris for sine bragder i friidrett og turn.

Løvland vert framom alt hugsa for tikamp-tevlinga under Sommar-OL 1920 i Antwerpen. Halvvegs i tikampen låg han på fjerdeplass, Brutus Hamilton frå USA var i teten. Etter eit strålande hekkeløp og den etterfylgjande diskoskastinga gjekk Løvland opp i leiinga, før Hamilton vann stavhopp og på ny tok teten. Han beheldt leiinga «da Løvland mislyktes i en av sine spesialøvelser – spydkast». I den tiande og avsluttande øvinga 1500 meter måtte Løvland slå Hamilton med ni sekundar. Han sprang 9,4 sekundar fortare enn US-amerikanaren, og var dermed olympisk meister. Tidlegare i sommarleikane vart Løvland femtemann i femkampen.

Løvland var idrettsinspektør frå 1921 til 1930, deretter generalsekretær i Norges Landsforbund for Idrett og Norges olympiske komité fram til 1940. Under andre verdskrigen sat han fengsla frå 1943 i dei tyske fangeleirane Schildberg og Luckenwalde. Han var sidan idrettskonsulent i Hæren, og frå 1948 til 1955 formann i Forsvarets idrettsråd.

Løvland, som i 1916 var med å stifte Froland Idrettslag, vart av Froland kommune og private sponsorar heidra med eit minnesmerke, avduka i Froland 9. juni 2001.

Medaljar i norske meisterskap
1914: Gullmedalje på 110 m hekk og bronsemedalje i lengdehopp
1917: Gullmedalje på 110 m hekk og sølvmedalje i diskos
1918: Gullmedaljar på 110 m hekk og i femkamp, sølvmedalje i diskos
1919: Gullmedaljar på 110 m hekk, lengdehopp, femkamp og tikamp, samt sølvmedalje i diskos
1920: Gullmedaljar på 110 m hekk, diskos og tikamp

Kjelder
Magnus Breili: Sportsguiden. Oslo 1966

Norske turnarar
Norske hekkeløparar
Norske lengdehopparar
Norske diskoskastarar
Norske mangekjemparar
Norske offiserar
Olympiske meistrar for Noreg
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Kongepokalvinnarar i friidrett
Medaljevinnarar under sommar-OL 1920
Norske deltakarar under sommar-OL 1920
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1920
Noregsmeistrar i friidrett
Norske friidrettsutøvarar
I'm Your Captain (Closer to Home)

«I'm Your Captain (Closer to Home)» er ein song frå 1970 skriven av den amerikanske musikaren Mark Farner og spelt inn av Grand Funk Railroad som siste songen på albumet Closer to Home. Songen er ti minuttar lang og den lengste studioinnspelinga deira. Det er ein av dei mest kjende songane til gruppa, og er komponert som to forskjellige, men tett tilknytte delar. Tittelen har blitt skrive på forskjellige måtar på forskjellige Grand Funk-album, som «I'm Your Captain», «I'm Your Captain/Closer to Home», «Closer to Home/I'm Your Captain», «Closer to Home (I'm Your Captain)», og «Closer to Home».

Låtskriving og innspeling
Farner skreiv teksten til songen først. Orda skal ha kome til han midt på natta etter at han hadde bede om inspirasjon til å skrive noko meiningsfullt. Akkordrekkja på «I'm Your Captain» kom til han morgonen etter, og den følgjande dagen tok han songen med seg til bandet.  Dei likte songen raskt, men etter ei stund kom dei ikkje på korleis dei skulle ende den andre delen. Dei fann så ut at dei skulle bruke eit orkester, og leigde inn Tommy Baker, ein arrangør og trompetist som arbeidde med fjernsynsserien Upbeat.  Han foreslo at dei skulle forlenge slutten for å lage rom for orkesteret å utvikle seg i, og produsenten Terry Knight henta inn Cleveland Symphony Orchestra for å spele det inn. Bandmedlemmane høyrte aldri den ferdige versjonen før Knight spelte det for dei i heimbyen Flint i Michigan.  Farner nearly cried when he heard it, and Brewer has said "We were just like, 'Wow!'"

Mottaking
«Closer to Home» vart gjeven ut som singel og vart ein moderat suksess tidleg på hausten i 1970. Han nådde 22. plassen på Billboard Hot 100 og vart den første hitten til gruppa på topp 40 i USA. Han var ein langt større suksess på progressiv rockeradio, som dei i New York. Dette var med på å hjelpe albumet opp til topp 10 på den amerikanske albumlista.

Mange reknar songen som høgdepunktet på albumet, og både Farner og andre rekna det som den beste låten han skreiv. I 1988 kåra lyttarane på New York-stasjonen WNEW-FM songen til den 71. beste songen gjennom tidene, og 20 år seinare, i 2008, rangerte lyttarane av Q104.3 i New York songen som den 112. beste.

Songen finst på mange konsertalbum av Grand Funk, som Mark, Don and Mel: 1969–71 frå 1971, Caught in the Act frå 1975 og Bosnia frå 1997. 

Songen er òg blitt spelt av det tyske powermetalbandet Helloween.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'm Your Captain (Closer to Home)» frå ,  den 3. august 2016.  
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Grand Funk Railroad-songar
Capitol Records-singlar
Songar om Vietnamkrigen
Live Album av Grand Funk Railroad

Live Album er det første konsertalbumet til hardrockbandet Grand Funk Railroad, opphavleg gjeve ut på Capitol Records den 16. november 1970. Den første singelen frå albumet, «Mean Mistreater», kom ut 23. november og den andre, «Inside Looking Out», kom ut i januar 1971.

Albumet vart opphavleg gjeve ut som eit dobbeltalbum. Seinare utgåver på CD har kome som både dobbel- og enkelplate.

Innspeling og produksjon 
Den rå energien frå desse konsertane vart fanga på lydband utan at dei vart miksa på ny eller fiksa for mykje på i studio. Denne «direkte innspelingsmetoden» gjer at det manglar litt på den tekniske biten, men syner bandet slik dei høyrdest ut. 

Plateomslaget syner eit bilete av bandet frå Atlanta International Pop Festival frå 4. juli 1970, men ikkje noko av musikken på albumet vart teken opp der.

Utgjeving 
Då albumet kom ut vart det slakta av kritikarane, men selde likevel godt. Den populære musikkritikaren Robert Christgau sa om albumet «Eg veit at dei har eit flott publikum. Men eit publikum og eit konsertalbum er ikkje det same--ikkje det same i det heile tatt». Han gav albumet karakteren C-. Ei nyare melding av James Chrispell for Allmusic sa at folk anten elska eller hata albumet. Chrispell skreiv òg at Grand Funk Railroad var av dei mest populære konsertbanda på den tida og at konsertane deira var mektige.

Albumet klatra til femteplassen på Billboard 200-lista og nådde 17. plassen på R&B Albums-lista. Det var det einaste albumet til bandet som klarte å nå begge desse listene. Albumet selde til gullplate ei veke etter det kom ut, og i 1991 hadde det seld til 2x platinaplate. Live Album vart det første og einaste albumet deira som nådde topp 40 på UK Albums Chart, med ein 29. plass.

Innhald

CD-utgåva 
CD-utgåva hadde rett rekkefølgje på songane, slik dei vart framførte på konserten i 1970:

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Live Album (Grand Funk Railroad album)» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Live Album  at grandfunkrailroad.com

Konsertalbum frå 1970
Grand Funk Railroad-album
Album produsert av Terry Knight
Capitol Records-album
Survival av Grand Funk Railroad

Survival er det fjerde studioalbumet til Grand Funk Railroad, gjeve ut i april 1971 på Capitol Records. Det vart produsert av Terry Knight. Trommeslagaren Don Brewer var ikkje nøgd med trommelyden på albumet, ettersom Knight hadde insistert på at Brewer skulle dekkje til trommene med kjøkkenhandklede slik han hadde sett Ringo Starr gjere i Beatles-filmen Let It Be (1970).

Innhald

Musikarar 
 Mark Farner – vokal, gitar, munnspel, klaverinstrument
 Mel Schacher – bass
 Don Brewer – vokal, trommer

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Survival (Grand Funk Railroad album)» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Grand Funk Railroad-album
Album produsert av Terry Knight
Capitol Records-album
E Pluribus Funk

{{Infoboks musikkalbum 
| tittel =  E Pluribus Funk
| format        = Studioalbum
| artist      = Grand Funk Railroad
| utgjeve    = November 1971
| innspelt    = September 1971
| sjanger       = Hardrock, bluesrock
| lengd      = 35:55
| selskap       = Capitol 853
| produsent    = Terry Knight
| førre  = Survival  (1971)
| kronologi = ja  
| neste  = Phoenix  (1972)

}}E Pluribus Funk er det femte studioalbumet til Grand Funk Railroad, gjeve ut i november 1971 på Capitol Records. Som dei førre Grand Funk Railroad-albuma, vart det spelt inn ved Cleveland Recording Company og er det siste albumet deira produsert av Terry Knight. Tittelen er eit ordspel på det tidlegare mottoet til USA, E pluribus unum''. Det opphavlege omslaget, designa av Ernie Cefalu, var heilt rundt og dekt av ein sølvaktig film slik at det likna ein mynt.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – orgel, gitar, munnspel, klaverinstrument, vokal
 Mel Schacher – bass, vokal
 Don Brewer – perkusjon, trommer, vokal
 Terry Knight – produsent, plateomslag
 Kenneth Hamann – lydteknikar
 Craig Braun – design
 Tom Baker – arrangør, dirigent

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «E Pluribus Funk» frå ,  den 3. august 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Album Review Review of the album at Vista Records

Musikkalbum frå 1971
Grand Funk Railroad-album
Album produsert av Terry Knight
Capitol Records-album
Engelskspråklege album
Phoenix av Grand Funk Railroad

Phoenix er det sjette studioalbumet til Grand Funk Railroad, gjeve ut 15. september 1972 på Capitol Records. Det vart produsert av Grand Funk og er det første albumet deira som ikkje var produsert av Terry Knight. «Rock & Roll Soul» vart gjeven ut på singel og nådde 29. plassen på Billboard Hot 100 i 1972.

Innhald

Medverkande 
 Mark Farner – gitar, munnspel, klaverinstrument, vokal
 Craig Frost – organ, clavinet, cembalo, piano, korvokal
 Doug Kershaw – fiolin, elektrisk fele
 Mel Schacher – bass, vokal
 Don Brewer – trommer, conga, perkusjon, vokal

Lister 
Album

Singlar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Phoenix (Grand Funk Railroad album)» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Grand Funk Railroad-album
Capitol Records-album
Plateomslag av Drew Struzan
Craig Frost

Craig Frost () er ein USA-amerikansk klaverspelar, mest kjend som medlem i Bob Seger & The Silver Bullet Band og tidlegare i Grand Funk Railroad. Han spelar orgel, synthesizer og piano. 

Frost kom med i Grand Funk medan dei var ein power trio, og vart eit firemannsband. Grand Funk fekk dei største hittane sine etter at Frost kom med i bandet i 1972. Han skreiv òg songar for Grand Funk saman med trommeslagaren Don Brewer.

Etter Grand Funk Railroad vart oppløyst i 1977, gjekk Frost saman med dei tidlegare Grand Funk-kollegaene Don Brewer og bassisten Mel Schacher og danna det kortvarige bandet Flint. Etter at Flint vart oppløyst kom Frost med i Bob Seger & The Silver Bullet Band, der han var i over to tiår. I 2000-åra har Frost fleire gonger spelt live med Grand Funk igjen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Craig Frost» frå ,  den 3. august 2016. 
 

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
Bob Seger & the Silver Bullet Band-medlemmar
Grand Funk Railroad-medlemmar
Folk frå Flint i Michigan
Feelin' Alright?

«Feelin' Alright?», òg kalla «Feeling Alright», er ein song skriven av Dave Mason frå det engelske rockebandet Traffic frå albumet Traffic frå 1968. Songen vart gjeven ut som singel og nådde 123. plassen på den amerikanske singellista men nådde ikkje lista i Storbritannia. Songen vart ein hit for fleire andre artistar: Joe Cocker (1969, 69. plassen, og igjen i 1972, 33. plassen), Mongo Santamaría (1969, 95. plass), og Grand Funk Railroad (1971, 54. plass).

Andre versjonar
Songen er òg blitt spelt inn av :
 1969 - Three Dog Night (som B-sida til «Celebrate»), Rare Earth, David Ruffin og Rustix
 1970 - Lulu, Lou Rawls, Chairmen of the Board, Hubert Laws, The 5th Dimension, Little Milton
 1971 - Gladys Knight & the Pips, Jackson 5 aleine og med Diana Ross, Wade Marcus, Maceo Parker
1973 - Isaac Hayes, The Undisputed Truth og Mother's Finest
1978 - The Bar-Kays,  Money Talks
1992 - Paul Weller
1994 - Kate Ceberano spelte inn ein versjon i 1994 for albumet Kate Ceberano and Friends.
2006 - Ohio Players
2016 - Lauren Bush, 'All My Treasures'.

Andre artistar som har gjeve ut songen er Freddie King, Widespread Panic og The Black Crowes. 

Songen vart nytta i filmen Duets, sungen av Huey Lewis. Både originalen og Joe Cocker-versjonen er nytta i filmen Flight med Denzel Washington.

Medverkande

Traffic-versjonen
Dave Mason - solovokal, gitar
Steve Winwood - piano, bass, korvokal
Chris Wood - tenorsaksofon, korvokal
Jim Capaldi - trommer, perkusjon, korvokal

Joe Cocker-versjonen
Solovokal av Joe Cocker
Gitar av David Cohen
Bassgitar av Carol Kaye
Piano av Artie Butler
Trommer av Paul Humphrey
Perkusjon av Laudir de Oliveira
Korvokal av Brenda Holloway, Patrice Holloway and Merry Clayton

Cocker framførte ein «duett» av songen med John Belushi på Saturday Night Live i 1976.

Jackson 5-versjonen
Solovokal av Jermaine, Marlon, Michael og Jackie Jackson
Korvokal av Michael Jackson, Marlon Jackson, Jermaine Jackson, Tito Jackson og Jackie Jackson
Instrument av Tito Jackson, Jermaine Jackson og Jackie Jackson

Grand Funk Railroad-versjonen
Solovokal og gitar av Mark Farner
Korvokal og trommer av Don Brewer
Bassgitar av Mel Schacher

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Feelin' Alright?» frå ,  den 3. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Singlar frå 1969
Singlar frå 1971
Singlar frå 1972
Songar skrivne av Dave Mason
Traffic-songar
Joe Cocker-songar
Grand Funk Railroad-songar
Three Dog Night-songar
Rare Earth-songar
Lulu-songar
Lou Rawls-songar
Chairmen of the Board-songar
The 5th Dimension-songar
Gladys Knight & the Pips-songar
The Jackson 5-songar
Diana Ross-songar
Isaac Hayes-songar
Ohio Players-songar
Freddie King-songar
The Black Crowes-songar
Songar produserte av Jimmy Miller
United Artists Records-singlar
A&M Records-singlar
Atlantic Records-singlar
Capitol Records-singlar
MCA Records-singlar
Island Records-singlar