Powaqqatsi

Powaqqatsi: Life in Transformation er ei filmatisk skildring frå 1988 av menneske i eit mangfald av kulturar i Sør-Amerika, Afrika og Asia gjennom bilete av arbeidet og tradisjonane deira.

Powaqqatsi er eit konjunktiv i språket hopi, powaq: 'trollmann' + qatsi som tyder 'liv', og uttrykkjer ein eksistens, eit levevis, noko som tar livskrafta frå andre vesen for å fremme eiget liv.

Innhald 
Filmen Powaqqatsi er ein sekvens av levande bilete med musikk, men utan tale. Han kom ut i 1988, Godfrey Reggio har ansvaret for regien og Philip Glass har komponert musikken. Reggio har sagt at filmen er inntrykk frå ei undersøking om korleis livet er i stadig endring.

I opninga av filmen viser Reggio opptak frå gullgruva Serra Pelada, der arbeidarar ber sekkar med våt jordmasse opp frå eit dagbrot. Etter det kjem fleire uharmoniske, lagdelte eksponeringar av skitne berarar. Det første kapittelet blir avslutta med mange raske, påfølgjande eksponeringar av same hovudet i ulike vinklar som gjev ein roterande verknad. Dette kan vere ein referanse til Janus, guden for byrjingane, avsluttingar og overgangar, i tråd med dei sentrale tema av framgang og endring. Etter det kjem filmtittelen i raude bokstavar og glir over i neste kapittel, Anthem del 1, der sola stig opp over ein afrikansk landsby. I Anthem del 2 viser filmen ulike bilete av landsbyar og øyar.

I Mosque And Temple ser ein ulike naturopptak, så vel som religiøse scener. Nokre av desse scenene er inne i eit tempel med transparente bilete av menneske som passerer, ein svart mann ber, ein munk sit med ein stokk i handa, mens ein fugl tar av frå stokken og flyg, den same munken går langs ei elv, mange barneansikt, to menn som ror med tunge åretak i ein stor båt på elva, ei kvinne ber i Ganges, to menn utfører yoga, ein annan munk, og eit tempel i Nepal filma utanfrå, og så bortetter.

Gjennom heile filmen viser Reggio bilete av menneske av mange etnisitetar, frå Egypt, Kenya, Peru, India, Hong Kong, Israel og Nepal. Det finst òg opptak frå Berlin og Frankrike. Kulturane i filmopptaka er dels i framgang, dels utdøyande der industrien for eigen skyld nyttar individuelt menneskeleg arbeid.

Filmen er den andre i ein serie på tre av regissøren Godfrey Reggio, med musikk av Philip Glass. Den første filmen er Koyaanisqatsi, og den siste er Naqoyqatsi, alle tre er utan forteljing eller handling som i tradisjonelle filmar. Filmen Baraka av Ron Fricke, frå 1992, er ein annan film utan tale, forteljarstemme eller handling, og som viser menneske i miljøet sitt rundt om i verda.

Musikken 
Musikken til filmen vart òg gjeve ut på CD med i alt 18 spor: 

Filmen blir nokre gongar vist samstundes med at musikken blir framført live.

Musikken til filmen saman med framsyning av filmen Powaqqatsi var opningskonserten i Grieghallen ved festspela i Bergen i 2016. Framføringa vart gjort av Bergensfilharmonien, Phil Glass Ensemble og kor.

Kjelder 

 Første versjon av denne artikkelen byggjer på «Powaqqatsi» frå , og på «Powaqqatsi» frå , den 27. desember 2011
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad for filmen Henta 14. desember 2019
 Samling av kritikk av filmen på Rotten Tomatoes Henta 14. desember 2019
 The Qatsi Trilogy: Geologic Scale and Human Scale et essay hos distribusjonsselskapet Criterion Collection.  Henta 14. desember 2019

Filmar frå USA
Dokumentarfilmar
Filmar frå 1988
Ikkje-narrative filmar