alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Magnetisk monopol

Magnetisk monopol er ein hypotetisk partikkel med isolert nordpol- eller sørpolmagnetisme. Ifølgje klassisk elektromagnetisme oppstår magnetfelt ved at elektriske ladningar rører seg. Uansett om denne rørsla føregår som makroskopiske straumar i spolar, eller som atomære straumar i magnetiske material, vil det alltid opptre like mykje nordpol- som sørpolmagnetisme i eit system. Teoretisk representerer dette ein usymmetri i tilhøve til elektriske felt, som kan utgå frå isolerte positive eller negative ladningar. Forsøk på å finne ei teoretisk grunngjeving for kvantiseringa av den elektriske ladningen, som alltid opptrer i multiplum av elementærladningen, har ført til ein teori for magnetiske monopol, men trass iherdige eksperiment har det hittil ikkje lukkast å påvise dei.

Kjelder
magnetisk monopol. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetisk_monopol

Magnetisme
Kvantefeltteori
Hypotetiske partiklar
Uløyste problem i fysikken
Reluktans

Reluktans, tidlegare kalla magnetisk motstand, er forholdet mellom magnetisk potensialdifferens (amperevindingstalet) og magnetisk fluks. For ein homogen jamtjukk stav med tverrsnitt A og lengde l er reluktansen lik 

der μ er permeabiliteten for materialet i staven. For eit magnetisk krinslaup i eit ikkje-homogent stoff er reluktansen lik summen av reluktansane for dei enkelte delane. For ein elektromagnet med jernkjerne og eit lite luftgap er den resulterande reluktansen særs nær lik reluktansen for luftgapet, fordi permeabiliteten for jern er særs mykje større enn for luft. Reluktansen vert målt i invers henry, H–1.

Spesifikk reluktans vert kalla reluktivitet. Inversverdien av reluktans vert kalla permeans.

Kjelder
 reluktans. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/reluktans

Elektriske og magnetiske felt i stoff
Magnetisk susceptibilitet

Magnetisk susceptibilitet er tilhøvet mellom magnetisering (magnetisasjon) av eit material og den magnetiske feltstyrken som skapar magnetiseringa. 

Den volum-magnetiske susceptibiliteten, representert med symbolet  (ofte berre , stundom  – magnetisk for å skilje han frå elektrisk susceptibilitet) som definert i SI-systemet, av følgjande forhold: 

der

M er magnetiseringa av stoffet (magnetisk dipolmoment per volum), målt i ampere per meter, og
H er magnetfeltstyrke er målt i ampere per meter.

Sjå òg 
 magnetisme

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Magnetic susceptibility» frå ,  den 14. februar 2013.  
 
magnetisk susceptibilitet. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetisk_susceptibilitet

Fysiske storleikar
Magnetisme
Elektriske og magnetiske felt i stoff
Magnetohydrodynamikk

Magnetohydrodynamikk (MHD), magnetgassdynamikk eller hydromagnetisme læra om rørsle i plasma, det vil sei straumførande gassar og væsker, under påverknad av mekaniske, elektriske og magnetiske krefter. Læra er ein viktig del av plasmafysikken.

Feltet MHD vart starta av Hannes Alfvén, noko han fekk Nobelprisen i fysikk for i 1970.

Det grunnleggjande konseptet i MHD er at magnetfelt kan indusere straumar i ei leiande væske i rørsle, som igjen skapar krefter i væska som så endrar sjølve magnetfeltet. Likningssettet som skildrar MHD er i kombinasjon med Navier-Stokes-likningane i væskedynamikk og Maxwell-likningane i elektromagnetisme. Desse differensiallikningane må løysast samstundes, anten analytisk eller numerisk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Magnetohydrodynamics» frå ,  den 14. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
magnetohydrodynamikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetohydrodynamikk

Væskedynamikk
Plasmafysikk
Romplasma
Gisle Johnson

Gisle Christian Johnson () var ein norsk teolog. Han var mellom anna stiftaren av Christiania Indremissionsforening (Kirkens Bymisjon) og Den norske Lutherstiftelse (Indremisjonen).

Gisle voks opp i Kristiansand som son til Wilhelmine Hanssen og Georg Daniel Barth Johnson. Farsslekta hadde bakgrunn frå Island. 

Han tok teologisk embetseksamen i Christiania i 1845. Deretter studerte han eitt år i Tyskland, og kom der i kontakt med Carl Paul Caspari. I 1849 vart Gisle Johnson lektor ved universitetet i Kristiania, og i 1860 vart han tilsett som professor, først i systematisk teologi og dogmehistorie, frå 1875 i kyrkjehistorie. 

Som forkynnar var han konservativ pietist og åtvara mot det han såg som vantrua og den politiske radikalismen i tida. Han førte vidare den haugianske tradisjonen med offentlege bibellesingar.

I 1855 stifta han Christiania Indremissionsforening og i 1868 Den norske Lutherstiftelse (frå 1891 Det norske lutherske Indremisjonsselskap). I 1858 grunnla han i lag med med  Carl Paul Caspari og Tønder Nissen Theologisk tidsskrift for den evangelisk lutherske kirke i Norge, og i 1863 Luthersk Kirketidende. I 1862 gav han og Caspari ut ei norsk omsetjing av Konkordieboka.

I 1883 stod han bak oppropet «Til Christendommens Venner».

Verk 
 Grundrids af Den systematiske teologi (1878)
 Forelæsninger over dogmehistorien (1898)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gisle Johnson» frå ,  den 14. februar 2013.  
"Fra Hersleb til Dahl" – artikkelserie om 13 profiler ved Det teologiske fakultet gjennom 180 år

Bakgrunnsstoff 
 Kort biografi ved Det teologiske fakultet, UiO 
 Kort biografi av Ingrid Brissach 
 Adresseavisa , 5. september 2006

Litteratur
 D. Thorkildsen. Da kirken oppdaget folket. I S.Aa. Christophersen og T. Wyller (red). Arv og utfordring. Oslo 1995.

Norske teologar
Folk frå Kristiansand
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Magnetohydrodynamisk generator

Magnetohydrodynamisk generator eller MHD-generator er ein elektrisitetsgenerator der dei straumførande viklingane er erstatta av ein strøymande, elektrisk leiande gass eller væske, og der den kinetiske energien i det strøymande mediet blir omsett til elektrisk energi.

MHD-generatorar skil seg frå tradisjonelle elektriske generatorar ved at dei opererer i høg temperatur utan rørlege delar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «MHD generator» frå ,  den 14. februar 2013.  
 
magnetohydrodynamisk generator. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetohydrodynamisk_generator

Plasmafysikk
Elektriske generatorar
Kjemiteknikk
Energiverkteknologi
Energiomforming
Magnetokalorisk effekt

Magnetokalorisk effekt er eit temperaturfall som oppstår når eit paramagnetisk stoff blir avmagnetisert adiabatisk, det vil sei utan tilføring av varme. Effekten kjem av at det blir strålt ut energi når stoffet vert magnetiserast, idet atoma innstiller seg i sin lågaste energitilstand i magnetfeltet. Når magnetfeltet blir oppheva, er atoma ikkje lengjer bundne til ein avgjort retning. Den termiske energien deira fordeler seg på fleire fridomsgrader, og sidan det er energi per fridomsgrad som avgjer temperaturen, vil denne falle. Effekten aukar ved minkande temperatur, og blir brukt for avkjøling nær det absolutte nullpunktet.

Sjå òg  
 kryogenikk

Kjelder
magnetokalorisk effekt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetokalorisk_effekt

Kjøleteknikk
Statistisk mekanikk
Kondensert fase-fysikk
Magnetisme
Nye teknologiar
Magnetomotorisk spenning

Magnetomotorisk spenning eller magnetisk potensialdifferens, tidlegare kalla magnetomotorisk kraft, mellom to punkt i eit homogent magnetfelt er lik den magnetiske feltstyrken, H, multiplisert med projeksjonen i retninga til feltet av avstanden mellom punkta. Den resulterande magnetomotoriske spenninga langs ei lukka kurve er lik den totale elektriske straumen gjennom ei flate som blir avgrensa av kurva. Når ein straum går gjennom ein spole som har mange vindingar, blir den magnetomotoriske spenninga mellom endepunkta av spolen lik produktet av straumen i kvar vinding og mengder vindingar og blir difor ofte kalla amperevindingstalet. Denne spenninga Har i SI-systemet nemninga ampere (A). I eit lukka magnetisk krinslaup er den magnetiske fluksen (induksjonsfluks) lik tilhøvet mellom den magnetomotoriske spenninga og reluktansen (magnetiske motstand) i krinslaupet.

Kjelder
magnetomotorisk spenning. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetomotorisk_spenning

Magnetisme
Fysiske storleikar

it:Circuito magnetico
Magnetoresistans

Magnetoresistans er ei endring av elektrisk resistans i ein leiar eller halvleiar som blir utsett for eit magnetfelt. Magnetoresistans er ein av dei galvanomagnetiske effektane. Ein skil mellom transversal magnetoresistans, der straumen går på tvers av magnetfeltet, og longitudinal magnetoresistans, der straumen går parallelt med magnetfeltet. Magnetoresistansen kan vere positiv eller negativ. I einskilde halvleiarar (t.d. indiumantimonid) er han særs stor, og avheng dessutan sterkt av straumretninga i tilhøve til krystallaksane, noko som kan gje verdifulle opplysningar ved undersøking av strukturen til krystalla.

Kjelder
 magnetoresistans. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetoresistans

Magnetiske fordelingar
Spinntronikk
Magnetostatikk

Magnetostatikk er læra om magnetiske felt i system med stasjonære straumar (ikkje endrar seg med tida) og om krefter mellom magnetar som er i ro. Det er den magnetiske analogien til elektrostatikk, der ladningar er stasjonære. Magnetiseringa treng ikkje å vere statisk. 

Magnetostatikk er til og med ei god tilnærming når straumane ikkje er statatiske, så lenge straumane ikkje endrar seg raskt.

Kjelder
 magnetostatikk. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetostatikk

 
Elektriske og magnetiske felt i stoff
Potensial
Magnetostriksjon

Magnetostriksjon er forandring av lengda eller volumet til eit ferromagnetisk stoff ved magnetisering, og forandring i magnetisering i eit slikt lekam pga trykk eller strekk. Dette vart oppdaga av J. P. Joule i 1847. Effekten vart først observert hos nikkel og ein del jarn-nikkel-legeringar. Den magnetostriktive effekten blir utnytta i svingarar (transducerar) for omforming av elektriske svingingar til mekaniske, og omvendt, spesielt i generatorar for høgfrekvente lydsvingingar og ultralyd, t.d. ekkolodd.

Kjelder
magnetostriksjon i Store norske leksikon.

Bakgrunnsstoff 
 Magnetostriksjon

Magnetiske fordelingar
Magnetotermisk effekt

Magnetotermisk effekt eller termomagnetisk effekt er eit samleomgrep på elektriske og termiske fenomen som oppstår når ein leiar som det går ein varmestraum gjennom, blir plassert i eit magnetfelt. Magnetotermisk effekt er nærskyldt med galvanomagnetisk effekt. Med eit fellesomgrep vert dei kalla for termoelektromagnetiske effektar.

Dersom varmestraumen går i x-retninga, og eit magnetfelt står vinkelrett på denne, i z-retninga, kan følgjande magnetotermiske effektar observerast: 
 ettinghauseneffekt og nernsteffekt, som gjev eit elektrisk felt i y-retninga, vinkelrett på både x- og z-retninga
 Righi–Leduc-effekt, som resulterer i ein temperaturgradient (temperaturfall eller -stigning) i y-retninga. Dessutan kan det oppstå eit elektrisk felt i x-retninga som svarar til ei forandring av den termoelektriske effekten til stoffet, og ei forandring i temperaturgradienten i x-retninga som svarar til at magnetfeltet har gjeve ei forandring i termisk konduktans.

Kjelder
magnetotermisk effekt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/magnetotermisk_effekt

Termodynamikk
Elektrodynamikk
Elektromagnetisme
Måletransformator

Ein måletransformator er ein elektrisk transformator som vert kopla inn i ein vekselstraumkrins for å måle spenning eller straum. Ein spenningstransformator har primærvikling med mange tørn, og blir kopla parallelt over spenningskjelda eller lasta. Sekundærviklinga blir kopla til eit voltmeter. Ein straumtransformator har primærvikling med få tørn av tjukk leidningstråd, og blir kopla i serie med straumkrinsen. Sekundærviklinga blir kopla til eit amperemeter.

Sjå òg 
 transformator

Kjelder
måletransformator. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/m%C3%A5letransformator

Transformatorar
Meissnereffekt

Meissnereffekt er eit fenomen der superleiarar viser seg ugjennomtrengelege for magnetiske feltlinjer. Effekten kan reknast som ei form for diamagnetisme, og blir forklart ved at det oppstår ei ordna elektronrørsle i overflata til leiaren, slik at magnetfeltet inne i leiaren blir oppheva. I nokre superleiarar (type I, t.d. tinn, kvikksølv) blir feltet oppheva fullt så lenge det er svakt. Men ved ein kritisk styrke, som regel omkring 0,1 tesla, trengjer det inn i leiaren, og samstundes opphøyrer denne å vere superleiande. Avkjølast eit slikt stoff i eit sterkt magnetfelt, blir det ikkje superleiande før magnetfeltet reduserast til under den kritiske styrken. Straks det blir superleiande, forsvinn magnetfeltet inne i leiaren.

I andre stoff (type II, t.d. vanadium, niob eller samansette material) trengjer magnetfeltet delvis inn òg når det er superleiande. Desse stoffa held superleingsevna si i forholdsvis sterke felt, og kan difor brukast til superleiande magnetar. Men òg for desse er det ein kritisk feltstyrke der superleiinga opphøyrer.

Meissnereffekten vart oppdaga 1933 av tyskaren Walther Meissner og Robert Ochsenfeld.

Kjelder
 meissnereffekt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/meissnereffekt

Magnetisk levitasjon
Kvantemagnetisme
Superleiing
Metallisk leiar

Ein metallisk leiar er ein elektrisk leiar av metall i fast eller flytande form. Leiinga føregår ved elektron som er laust bunde til dei einskilde atoma og kan røre seg forholdsvis fritt inne i metallet, omtrent som molekyl i ein gass. Desse elektrona finn seg energimessig i eit leidningsband, i motsetnad til dei elektrona som er sterkare bundne, og kan reknast som knytte til atomkjernar. 

Karakteristisk for metalliske leiarar er stor leiingsevne. Ved romtemperatur (20 °C) er t.d. konduktiviteten for sølv 6,1 · 107 S/m, for kopar 5,8 · 107 S/m, for bly ca. 4 · 105 S/m og for kvikksølv ca. 1 · 105 S/m Konduktiviteten for metalliske leiarar minkar når temperaturen aukar. Dette kan forklarast ved at rørslene til elektrona blir forstyrra av varmerørslene til metallatoma.

Kjelder
 metallisk leder. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/metallisk_leder

Elektromagnetisme
Wheatstone-bru

Wheatstone-bru er ei elektrisk kopling berekna på måling av resistansen i ein ukjend motstand. Den ukjende motstanden blir kopla saman med kjende motstandar til ei ei straumkjelde og eit kjenslevart galvanometer. Storleiken av motstandane R1 og R2 blir vald slik at dei dannar eit dekadisk forholdstal, og R3 blir regulert til det ikkje går straum i galvanometret. Då er Rx=R3·(R1/R2). Raske og nøyaktige målingar kan utførast med digitale ohm-meter, der målinga føregår ved at det blir sendt ein konstant, stabilisert straum gjennom den ukjende motstanden, og spenninga over motstanden blir målt med digitalvoltmeter. Ved måling av resistansen i væsker må det brukast vekselstraum for å redusere verknaden av polarisasjon. Tilsvarande brukoplingar blir òg brukt for måling av sjølvinduktans og kapasitans. Det må då brukast vekselstraum, og galvanometret blir erstatta av eit vekselstraum-instrument eller forsterkar med høyretelefon.

Sjå òg
 brukopling

Kjelder

 Wheatstones bro. I Store norske leksikon.

Elektriske måleinstrument
Elektriske krinsar
Engelske oppfinningar
Motstandstermometer

Motstandstermometer er eit instrument for måling av temperatur, basert på at resistansen (den elektriske motstanden) i ein metalltråd endrar seg med temperaturen. For nøyaktig temperaturmåling blir det brukt motstandselement av platina eller legeringar, t.d. platina-rhodium. Ved låge temperaturar blir det brukt bly eller germanium. Ein oppnår stor kjenslevarleik med motstandstermometer av halvleiarmateriale med stor negativ temperaturkoeffisient (termistorar).

Kjelder
 motstandstermometer. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/motstandstermometer 

Termometer
Sensorar
Tsjeljabinsk-meteoritten

Tsjeljabinsk-meteoritten var ein meteoride som kom inn i jordatmosfæren om morgonen 15. februar 2013 over Ural-regionen i Russland, og tok til å gløda og gå i oppløysing. På grunn av trykkbylgjene som fylgje av at meteoren eksploderte, vart fleire vindaugo knuste i byen Tsjeljabinsk, og eit fabrikktak skal ha falle saman. Meir enn 1 200 menneske skal ha vorte skadde i hendinga, dei fleste av desse fekk kuttskadar og blåmerke. Meteoritten er den største som er rapportert sidan Tunguska-hendinga i 1908, som òg fann stad i Russland; i Sibir. Ein reknar med at det i snitt går 100 år mellom hendingar av same storleiksklasse som Ural-meteoritten.

Ein av innbyggjarane i Jekaterinburg skildra ljoset frå meteoren som «blendande». Mange filma hendinga med frontrutekamera monterte i bilar.

Seinare same dagen, og utan å ha noko med hendinga i Russland å gjera, passerte asteroiden 2012 DA14 rekordnært jorda. Det var eit særs uvanleg samantreff at desse hendingane kom so tett på kvarandre. Meteoren hadde ein tydeleg annleis bane enn asteroiden.

I isen på Tsjebarkulsjøen oppstod eit hòl på seks meter i diameter utan at dykkarar fann meteorittrestar i sjøen.

Kjelder 

Meteorittar
Negativ pol

Ein negativ pol i eit elektrisk element eller batteri er den elektroden som har lågast potensial og vanlegvis er merkt med ein minus, –. Gjennom eit ytre samband går straumen frå positiv til negativ pol.

Kjelder
 negativ pol. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/negativ_pol

Elektrodar
Negativ motstand

Negativ motstand er at straumstyrken kan minke for aukande spenning i ein elektrisk krets. Nokre halvleiarkomponentar, som tunneldioden, har eit område med negativ motstand (tunnelregionen). Ein kan og oppnå negativ motstand ved hjelp av tilbakekopling, som mellom anna vert nytta i forsterkarar og oscillatorar.

Kjelder 
 Floyd, T.L., Electronic devices, 9. utg., Pearson, 2012.
 Mauro, R., Engineering electronics - A practical approach, Prentics Hall, 1989. 
 Millman, J. og Grabel, A., Microelectronics, 2. utg., McGraw-Hill, 1987.

Elektronikk
Halvleiarar

de:Elektrischer Widerstand#Negativer differentieller Widerstand
Nernsteffekt

Nernsteffekt er ein termomagnetisk effekt oppdaga av Walther Nernst. Når det gjennom ein elektrisk leiar som er ført inn i eit magnetfelt, går ein varmestraum på tvers av retninga til magnetfeltet, oppstår ein elektromagnetisk spenning på tvers av magnetfeltet og av retninga til varmestraumen. Nernsteffekt kan nyttast for å omgjere termisk energi til elektrisk energi i såkalla termomagnetiske generatorar. Den omvende effekten, der ein elektrisk straum gjennom ein leiar i eit magnetfelt gjev varmetransport, blir kalla ettinghauseneffekt.

Effekten er kvantifisert av Nernstkoeffisienten |N|, som er definert som

der  er y-komponenten til det elektriske feltet som kjem av magnetfeltet sin z-komponent  og temperaturgradienten .

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nernst effect» frå ,  den 15. februar 2013.  
 
 nernsteffekt. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/nernsteffekt

Termodynamikk
Elektrodynamikk
Oscillasjon

Oscillasjon eller svinging er ei regelmessig rørsle fram og tilbake omkring ein likevektsstilling eller mellom to eller fleire ulike tilstandar. 

Kjende døme er ein svingande pendel og vekselstraum. Omgrepet vibrasjon eller svinging vert stundom nytta meir snevert for å meine ein mekanisk oscillasjon, men kan òg ha synonym som har lik tyding som oscillasjon. Oscillasjonar oppstår ikkje berre i fysiske system, men òg i biologiske system og i menneskelege samfunn.

Kjelder
 oscillasjon. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/oscillasjon
Denne artikkelen bygger på «Oscillasjon» frå ,  den 15. februar 2013.  
 

 
Jordskjelvteknikk
Oscilloskop

Eit oscilloskop er eit måleinstrument brukt for å studere tidsvariasjonar av eit elektrisk signal. Det blir ofte rekna som det viktigaste instrumentet på ein elektronisk lab.

Ein har to hovudtypar av oscilloskop, analoge og digitale. Analoge oscilloskop har berre eit katodestrålerøyr (som i eit fjernsyn av gamal type) som skyt ut ein elektronstråle som dannar ein strek som viser korleis signalet går, medan eit digitalt oscilloskop har punktprøving av signalet og signalhandsaming før det blir vist på ein skjerm. Biletet som vert vist vert kalla eit oscillogram. 

For at ein skal kunne få eit signal som er stabilt på skjermen er trigginga essensiell. Denne seier kor stor signalstyrken skal vere når ein skal byrje å teikne ein strek på skjermen frå venstre. Dersom ein t.d. har eit sinussignal som kjelde vil det føre til at ein vil få ei fin sinuskurve på skjermen dersom trigginga er justert korrekt. Dersom trigginga ikkje er korrekt, vil ein få mykje rot på skjermen.

Oscilloskopet viser altså eit bilete på skjermen. Dette biletet har ein X- og ein Y-akse. X-aksen er vassrett og Y-aksen er loddrett. Langs den vassrette aksen les vi av tida og den loddrette aksen spenninga. Vi seier at vi ser spenninga som ein funksjon av tida. Biletet på skjermen blir laga av ein lysstråle som varierer i takt med spenninga som blir målt. 

Trigging er ein mekanisme som er slik at bilete på skjermen blir stabilt. I og med at spenninga varierer (normalt vil han gjere det) vil lysstrålen røre seg opp og ned på skjermen. Triggingsnivået blir sett til ein ynskt verda. Når spenninga passerer denne verdien startar lysstrålen å teikne biletet på skjermen. Frå triggingstidspunktet vil strålen teikne eit bilete på skjermen som viser korleis den målte spenninga endrar seg. Når biletet er ferdig teikna vil oscilloskopet vente til neste gong den mælte spenninga passerer trigingspunktet. Då vil eit nytt bilete bli teikna på skjermen. Dette går normalt svært fort og du vil ikkje kunne sjå tida mellom bileta. Dersom du måler ein repeterbar spenning vil bilete virke stabilt på skjermen.

Sjå òg 
 Multimeter
 Spektrumanalysator
 Nettverksanalysator

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oscilloskop» frå ,  den 15. februar 2013.

Bakgrunnsstoff

Elektriske måleinstrument
Laboratorieutstyr
Tyske oppfinningar
Parallellkopling

Ei parallellkopling er ei kopling av kondensatorar, motstandar eller andre komponentar med to punkt for tilkopling. Det eine settet med tilkoplingspunkt vert kopla saman for seg og det andre settet for seg, slik at ei eventuell spenning over parallellkopling er lik spenninga over dei einskilde komponentane. Ved parallellkopling av kondensatorar blir kapasitansane addert og det same skjer med konduktansane ved parallellkopling av motstandar. 

Ei parallellkopling kan òg vere kopling av like elektriske element til eit batteri. Elementa sine positive og negative polar vert kopla saman kvar for seg slik at den elektromotoriske spenninga til batteriet blir den same som for kvart element. Ved ei slik kopling blir den indre resistansen i batteriet mindre enn i kvart element.

Kjelder
 parallellkobling – fysikk – 1. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/parallellkobling/fysikk_%E2%80%93_1
 parallellkobling – fysikk – 2. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/parallellkobling/fysikk_%E2%80%93_2

Elektriske krinsar
Paramagnetisme

Paramagnetisme er ein effekt oppdaga av Michael Faraday i 1845. Makroskopisk kan effekten påvisast ved at eit paramagnetisk material under påverknad av eit ytre magnetfelt blir svakt magnetisert i retninga til feltet. Ein paramagnetisk, stavforma lekam som kan svinge fritt, stiller seg inn med lengderetninga i retninga til feltet, på same måte som ein ferromagnetisk lekam og motsett av ein diamagnetisk lekam. Nokre vanleg paramagnetiske stoff er oksygen, krom, mangan, palladium, platina og dei sjeldne jordmetalla.

Sjå òg 
 magnetisme

Kjelder
 paramagnetisme. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/paramagnetisme

Elektriske og magnetiske felt i stoff
Kvantefasar