alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eininga fat

Fat (engelsk barrel) er ei eining for volummåling av råolje. Eit fat er 42 US Gallons og svarar til 158,97 liter. Fat er ikkje ei SI-eining.

Det var i Pennsylvania at ein starta med å måle olje i fat, og seinare vart eininga ein standard for måling og prissetjing av olje.

Andre tydingar:
 UK beer barrel: 36 UK gallons (163,7 liter)
 US beer barrel: 31 U.S. gallons (117,3 liter). 
 US non-beer liquid barrel: 31,5 U.S. gallons (119,2 liter), ein halv hogshead.
 US dry barrel: 105 dry quarts (115,6 liter).
 Vat, eit eldre nederlandsk volummål. Det amsterdamske vinvat var på 931 liter, brennevinsvat på 225 liter. Vat er seinare brukt som nemning på hektoliter.

Oljedirektoratet har gått over til å bruke standardkubikkmeter Sm³ for volummåling av olje og naturgass på den norske kontinentalsokkelen. Forholdet mellom Sm³ og fat er 1 : 6,29.

Kjelder 

Petroleum
Måleiningar for volum
Gallon

Gallon er eit volummål. Ein «amerikansk gallon» (US gallon) svarar til 3,7853 liter, medan ein «britisk gallon» tilsvarar 4,546 liter.

Måleiningar for volum
Britisk standard
Engelske ord og uttrykk
Oljefat

Oljefat er eit fat som vert nytta til lagring av råolje eller andre produkt frå eit oljeraffineri. 
Eit standardisert oljefat er opphav til eininga fat. Oljefat vert òg nytta til distribusjon og oppbevaring av flytande smøreprodukt. Tradisjonelle oljefat er framstilt i jern, og kan nyttast til ymse føremal etter at dei er tømd for oljeprodukt. Oljefat kan verta nytta til oppsamling av regnvatn, til forbrenning av avfall, som musikkinstrument og som grill etter å ha vorte delt i to. Kaizers Orchestra er døme på ei musikkgruppe som har oljefat som fast instrument i sine konsertar.

Volum 
Oljefat i Noreg dei siste tiåra har romma opp til 200 liter væske.

Oljefat i andre tidsaldrar 
Frå Det nye testamentet, Lukasevangeliet i historia om «den kloke forvaltaren» finn ein utsegna «Hundre fat olje», og i evangeliet etter Johannes vert anker nytta i forteljinga om bryllupet i Kana. Anker og fat vert rekna som synonym og skal ha romma noko som tilsvarar kring 36 liter.

Petroleum
Lagring
Nes i Hedmark

Nes er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Hedmark som blei oppretta som Nes formannskapsdistrikt i 1837. 

Den 1. januar 1964 blei Nes slått saman med Furnes og Ringsaker (og ein liten del av Vang) til den nye Ringsaker kommune. Ved samanslåinga hadde Nes 4 184 innbyggjarar.

Tidlegare kommunar i Hedmark
Geografi i Ringsaker
Historie i Ringsaker
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Tjørvåg

Tjørvåg er ein tettstad i Herøy kommune på Sunnmøre. Tettstaden ligg på Gurskøy og har 389 innbyggjarar. Lenge var det ein stor selfangar-flåte som hadde Tjørvåg som heimehamn. Til saman var det 17 ishavsskuter som var heimehøyrande i Tjørvåg i tida 1905 til 1970. I dag har bygda ei verksemd som foredlar selprodukt. Tidlegare var Smedvik mek. verkstad bygda si hjørnesteinsbedrift.

Kultur 
Herøyspelet Kongens Ring vert framført fyrste helga i juli på Herøy amfi som ligg på øya Herøy i Tjørvåg krins. Det tek utgangspunkt i kong Olav Haraldson si vitjing på Herøy i 1027.

Undervising 
Tjørvåg skule vart opna i 1949. I Stokksund i Tjørvåg ligg Stokksund skule. Skulen vart oppretta i 1974 som Indre Herøy ungdomsskule. Barneskulen vart oppretta i 1999. Fyrst som barneskule for Tjørvåg krins. Seinare også for Myrvåg krins. Skulen har 167 elevar skuleåret 2014-2015. 73 elevar på ungdomstrinnet og 94 elevar på barnetrinnet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Tjørvåg Idrettslag 
 Stokksund skule  
 Soløy gard   
 Båttur rundt Bondestokksund     

Herøy kommune i Møre og Romsdal
Tettstader i Møre og Romsdal
Browning HP

Browning HP ("Hi-Power") er basert på ein halvautomatisk pistol patentert av John Browning i USA i 1922, som så tok med seg idéen til Belgia og Fabrique Nationale. Konstruksjonen vart ferdig utvikla av belgiaren Deudonne Saive ved FN-fabrikken. Dette var den første pistolen som hadde eit fungerande magasin med dobbel patronrekkje, som da heldt heile 13 skot i kaliber 9 mm Parabellum. (I dag held tilsvarande magasin til vanleg 15 slike.)

Pistolen vart produsert som P35 frå 1935, men vart au kalla "Grande Puissance" (GP), eller "Hi-Power" (HP). 

Pistolen verkar etter Brownings kort-rekyl-prinsipp og har locked-breech-mekanisme, men noko annleis enn i Colt 1911, som Browning au konstruerte. 

På grunn av den doble rekkja med partonar i magasinet, måtte skjeftet bli litt tjukkare, men ikkje så mykje at det er eit problem for folk med normale hender. Pistolen er kjend for å vera treffsikker og påliteleg. 

Browning HP vart bruka av begge sider under andre verdskrigen. Dei allierte bruka HP-pistolar laga i Canada, medan tyskarane bruka HPar laga i det okkuperte Belgia. P35 er framleis populær blant militære, og over 50 hærar har bruka han sidan han vart introduert. Ein versjon er framleis i teneste hos dei kanadiske væpna styrkane, og våpenet er standardpistol hos den britiske, australske og venezuelanske hæren, mellom andre.

Pistolen er vanlegast med single-action og 9 mm Parabellum, men finst au dei seinare åra i double-action og med kaliber .40 Smith & Wesson. 

Browning HP blir framleis produsert, både i Europa og i Argentina.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Browning HP» frå ,  den 8. juli 2006.

Bakgrunnsstoff 

 Nazarian`s Gun`s Recognition Guide
 HiPowers and Handguns
 F.N. mod. G.P. (Grande Puissance) pictures

 Manual 
 Nazarian`s Gun`s Recognition Guide (MANUAL) FN Hi-Power Manual (.pdf)
 The FN HP Explained (downloadable ebook)  (H&L Publishing - HLebooks.com 2004)

Pistolar
Militære våpen
Politivåpen
.40 S&W

.40 S&W (Smith & Wesson) er ein 10 mm pistol-patron utvikla av det amerikanske våpenfirmaet Smith & Wesson. 

Patronen vart utvikla frå ein 10 mm pistol-patron som FBI hadde teke i bruk, men som synte seg å vera for kraftig for somme av FBI-agentane. Rekylen og munningselden var for mykje for dei, særleg i pistolar med kort løp. Ein kom da til at ein patron kraftig nok for hjorte-jakt ikkje trong vera så kraftig i politiarbeid. FBI starta da å bruke ein neddempa versjon, og Smith & Wesson rekonstruerte så denne for å gjera han kortare samtidig som han heldt på yte-evna til den neddempa FBI-patronen. Denne nye patronen viste seg å bli ein suksess. 

Patronar i kaliber .40 S&W er om lag same lengda som dei i kaliber 9 mm Parabellum, så mange pistolar utvikla for dette kaliberet kunne produserast i ein .40 S&W-versjon. 

Det er kanskje ironisk at den austerrikske GLOCK-pistolen slo Smith & Wesson på marknaden med ein kaliber .40 S&W. 

Typisk nok var mange våpensynsarar i USA imot kaliber .40 S&W til å begynne med, og ville halde på den lange og svært kraftige kaliber 10 mm Auto FBI først hadde bruka. 

Kaliber .40 S&W har likevel vorte ein stor suksess i USA, der mange ser kaliber 9 mm Parabellum som for svakt, sjølv om .40 S&W berre er litt kraftigare. Stordelen av politiet i USA har no våpen i kaliber .40 S&W, men har altså likevel kjøpt mange av desse våpna frå Europa, slik som GLOCK-pistolen. 

Det er elles rapportert fleire hylsefeil med kaliber .40 S&W enn med 9 mm Parabellum, feil som har ført til gasslekkasje og øydelagde våpen.

Kjelde 
Engelskspråkleg wikipedia

Kaliber
Sauer 38H

Sauer 38H er ein liten halvautomatisk pistol med bakslagsmekanisme laga i Tyskland frå 1938 til slutten av andre verdskrigen. 

Denne pistolen var svært moderne på den tida. Han hadde skjult hane, kombinert double-action og single-action avtrekkjarmekanisme, magasin med ei enkelt patronrekkje og drivfjør rundt det faste løpet. Det heilt nye var at ein kunne spenne og avspenne hanen på ein trygg måte. Hanen kunne senkast for trygg transport etter at eit skot hadde vorte kamra eller eit skot hadde vorte avfyrt. Eit hòlrom på avtrekkjaren indikerte om hanen var spend - om du kunne sjå gjennom hòlrommet var hanen nedspend. Mesta alle moderne pistolar frå det samanslegne sveitsisk-tyske firmaet SIG-Sauer no for tida har slik ein hanenedspenningshendel, og au andre trekk frå Sauer 38H.

Eit anna nyskapande trekk ved denne pistolen er at han hadde ein indikator som syner når han er ladd. Når eit skot er i kammeret stikk ei lita nål ut rett attom baksiktet. Vidare har han magasinsikring, som déaktiverer avtrekkjaren når magasinet er ute, sjølv om det framleis er eit skot i kammeret. Dette er au eit avansert trekk ved Sauer 38H. 

Skjeftet på pistolen vart laga av bakelitt, som ikkje er så robust som moderne plast. Skjefteplatene har derfor ofte sprokke gjennom åra, og ein har måtta skifte dei ut. 

Sauer 38H vart i hovudsak produsert i kaliber .32 ACP (7,65 mm Browning). 

Pistolen vart bruka i delar av det tyske militæret, slik som flyvåpenet, attåt i politistyrkane. Omfanget var stort, talet på Sauer 38H var mesta like stort som talet på Walther PP. Den siste hadde likevel høgare status. 

Sauer starta utviklinga av denne pistolen for å konkurrere med firma som Mauser om sivilt sal. Men da krigen begynte, fann dei fleste vegen til ulike politieiningar, ofte saman med eit svart lærhylster. Desse pistolane ber da stempelet til den eininga dei høyrde til. 

Sauer 38H vart laga i tre variantar. Mot slutten av krigen vart han som andre våpen forenkla så langt det lét seg gjera. Finishen vart røffare og sikringa på sleiden kutta ut, til dømes. 

Sauer 38H lever i dag vidare i etterkommaren SigSauer P232, som er ein moderne elegant bakslagspistol i kaliber .32 ACP eller kaliber .380 ACP (9 mm kort). (Sjå au her: SigSauer P232 ).

Bakgrunnsstoff 

 Sauer's Weapons Homepage
 J.P. Sauer und Sohn Homepage
 Reproduction Sauer 38H Grips
 Reproduction and Original Sauer 38H Parts - Canada 
 Reproduction and Original Sauer 38H Parts - United States

Kjelde 
Den engelskspråklege wikipediaen 

Pistolar
Militære våpen
Politivåpen
Mauser HSc

Mauser HSc er ein liten sjølvladepistol med bakslagsmekanisme laga i Tyskland frå 1937 til slutten av andre verdskrigen, så vidare i den franske okkupasjonssona og så på 1960-talet og 1970-talet igjen kommersielt av Mauser-fabrikkane. Han har kaliber .32 ACP (7,65 mm Browning).

Han har utvendig hane, sjølvspenna avtrekkjar, magasin med ei enkelt rekkje patronar og fjør rundt løpet. Han konkurrerte med Walther PP og Sauer 38H, og vart liksom dei bruka både av politi og militære. 

Dei første som vart produserte har vanlegvis brune treskjefte og hakekross-merking, medan dei som vart laga under fransk okkupasjon er merkte «RW». Dei seinare utgåvene har kommersielle Mauser-merke og er til vanleg heilsvarte, utan treverk. 

Den moderne bakslagspistolen HK 4 (Heckler & Koch modell 4) er ein oppfølgjar av Mauser HSc.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mauser HSc» frå ,  den 8. juli 2006.

Bakgrunnsstoff

Pistolar
Militære våpen
Politivåpen
HK4

HK4 er ein liten sjølvladepistol introdusert av Heckler & Koch i 1967, den første pistolen laga av dette firmaet. Han vart produsert til 1984. Om lag 38 000 vart produserte, av desse vart 12 000 selde til tysk politi og andre offentlege etatar med kaliber .32 ACP (7,65 mm Browning), og kalla HK4 P11. I kaliber .32 tek magasinet 8 skot. 

Pistolen vart kalla 4 fordi han enkelt kunne omgjerast til fire andre kaliber, mellom dei kaliber .380 ACP, ved å skifte løp, drivfjør og magasin. I kaliber .380 tek magasinet 7 skot. 

Pistolen er double-action, det vil seie hanen blir spend og skotet utløyst med avtrekkjaren ved først skot. Ein meiner konstruksjonen er basert på Mauser HSC.

Bakgrunnsstoff 

 Modern Firearms
 H&K HK4 Annex

Kjelde 
Engelskspråkleg wikipedia

Pistolar
Politivåpen
Houmt Souk

Houmt Souk er den største byen på øya Djerba, som ligg i Tunisia. Houmt Souk er eit populært turistmål som er best kjend for den tradisjonelle marknaden, souken, sin, og for borga si frå aghlabidedynastiet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Houmt-Souk» frå ,  den 10. juli 2006.  
 

Byar i Tunisia
Byar ved Middelhavet
Kloakkdyr

Kloakkdyr (Monotremata) er ein orden av primitive pattedyr. Gruppa omfattar to familiar, nebbdyr og maurpiggsvin, og er utbreidd i Australia, på Tasmania og i Ny-Guinea. Evolusjonsmessig er desse dyra nærare krypdyra enn andre pattedyr, mellom anna legg dei egg og har kloakk – ei felles kroppsopning for ekskresjon og formeiring. Sjølv om dei høyrer til pattedyra manglar kloakkdyra patter; mjølkekjertlane skil mjølka ut direkte gjennom huda.

 
Pattedyr
Primatar

Primatar, eller 'herredyr', er ei pattedyrorden som kan delast inn i tre underordenar; halvapar, apar og menneskeapar. Dei er utbreidd over heile kloten, men om ein ser bort frå arten menneske lever dei stort sett i tropiske og/eller subtropiske strok. Anatomisk sett er det viktigaste fellestrekket gripehendene med motsette tomlar og stortær.

Inndeling 
 Halvapar (Strepsirhini)
 Loriar og galagoar (Lorisiformes)
 Loriar (Lorisidae)
 Galagoar (Galagidae)
 Lemurar (Lemuriformes)
 Spøkelsesapar (Tarsius)
 Apar (Haplorhini)
 Ekte apar eller antropoidar (Anthropoidea)
 Vest- eller breinaseapar (Platyrrhini eller Ceboidea)
 Østapar (Catarrhini)
 Dyre- eller smalnaseapar (Cercopithecidae)
 Bladapar (Colobinae)
 Cercopithecinae (m.a. bavianar og marekattar) 
 Menneskeapar (Hominoidea)
 Gibbonar (Hylobatidae)
 Menneskeapar (Pongidae)
 Menneske (Hominidae)

 
Pattedyr
Menneskeapar

Menneskeapar er ein underorden av primatane som består av to familiar, Hylobatidae (gibbonar), og Hominidae (eigentlege menneskeapar, inkludert menneske). Alle artane i gruppa har gripehender og manglar hale, og dei høyrer med mellom dei meir intelligente dyra på kloten.

Inndeling 
 Gibbonar (Hylobatidae)
 Menneskeapar (Hominidae, eldre òg Pongidæ)
 Ponginæ
 Pongo (orangutangar)
 Pongo pygmaeus
 Pongo abelii
 Gigantopithicus (utdøydd)
 Homininae
 Gorilla (gorillaer)
 Gorilla gorilla
 Gorilla beringei
 Sjimpansar og menneske
 Pan (sjimpansar)
 Pan troglodytes (vanleg sjimpanse)
 Pan paniscus (dvergsjimpanse, bonobo)
 Homo
 Homo sapiens (moderne menneske)

Primatar
Serveringsfat

Eit fat er ein stor tallerken som blir brukt til å servera og syna fram mat på, særleg ved høgtidelege høve.

Fat kan vera runde, ovale eller firkanta, og vera enkle eller dekorerte med bilete eller utskjeringar. Ein kan laga fat av mange ulike material, som keramikk, metall eller plast.

Nokre matretter er særskild vanlege å by fram på fat, til dømes kaker, ostemåltid og kanapéar.

Sjå òg 
 Skål

Servise
Bygdøy

Bygdøy (offisielt namn var Ladegaardsøen fram til 1877) er ei halvøy i den vestlege delen av Oslo, mellom Bestumkilen og Frognerkilen, og inkluderer òg øyane Killingen i vest og Store og Lille Herbern i sør. Sjølve halvøya er rundt 3,6 km2 stor og hadde i 2010 ca.  innbyggjarar.

Bygdøy er i hovudsak eit bustadområde. Det er òg store område med nytta til landbruk, i tillegg til skog og park. Bygdøy er kjend for sin rike flora. Halvøya høyrde til før kommunesamanslåinga Aker kommune. Bygdøy har frå 1800-talet vore eit populært område for friluftsliv og utferder, særleg om sommaren, på grunn av gode høve til turgåing og bading.

Fram til kring 1800 var Bygdøy ei øy, men landheving og utfyllingar har gjort øya landfast. Øya var i mellomalderen klostergods under Cisterciensarane på Hovedøya, men vart lagd inn under kongen som krongods ved reformasjonen. Cisterciensarane hadde drive aktiv landbruksutvikling på Bygdøy, med til dømes fiskeoppdrett. Garden Bygdøy vart ladegård, eller avlsgard, forsyningsgard for Akershus festning. Dette var opphavet til det eldre namnet på halvøya. Kongen nytta den rike naturen på Bygdøy som jaktområde, og kong Kristian IV av Danmark-Noreg sette opp eit lite jaktslott her. Det vart byrjinga til dagens kongsgard. Hovudbygget på kongsgarden vart bygd i 1733 som sommarresidens for statthaldar Christian Rantzau. Kong Kristian Fredrik budde her sommaren 1814 etter at han hadde måtta sei frå seg den norske trona. Kongane Haakon VII og Olav V nytta huset som sommarbustad.

Frå 1775 vart det bygsla vekk ein del tomteområde, men kong Karl Johan kjøpte fleire av dei attende i 1837. Han var oppteken av området og sysla med planar om eit samanhengjande parkområde frå Slottet til Bygdøy. Kong Oscar I bygde lystslottet Oscarshall i 1847-1852. Kong Oscar II bygde Kongevillaene ytst i Kongeskogen mot Huk og nytta sjølv Villa Victoria som sommarbustad. På Kongsgården bygde han frå 1881 det første friluftsmuseet i verda. Museet skulle gje eit oversyn over norsk byggverkshistorie ved hjelp av 8-10 bygg flytta til område. Berre fem hus vart ferdig flytta, med Gol stavkyrkje som midtpunkt. Samlinga vart i 1907 innlemma i Norsk Folkemuseum.

Stortinget innløyste Karl Johan sine eigedomar i 1862[1863 og stilte kongsgarden til disposisjon for den regjerande kongen med familie. Resten av området vart offentleg friområde. Ytre del med gamle landstader vart seinare regulert til ope villaområde.

På Bygdøy ligg Bygdøy Kongsgård og Oscarshall Slott.

Museer
Museene er mellom anna Vikingtidsmuseet,Vikingskipshuset, Kon-Tiki Museet med sivbåten Ra, polarskipa «Fram» og «Gjøa», Sjøfartsmuseet og Norsk Folkemuseum. Frå 2004 vart kongsgarden forvalta av folkemuseet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Kulturhistorie

Kulturhistorie er vitskapen om utviklinga av kulturen og undersøkingar om korleis menneske opplevde og organiserte verda i fortida.

Emne som kulturhistorikarar undersøkjer kan vere både daglegdagse forhold, kunst, arkitektur, religiøse og andre åndelege forhold og immateriell kultur. Innan faget folkloristikken ser ein på folklore, folketru og festar og ritual.

I dag vert termen kulturhistorie (ved norske universitet) også brukt som ei samlenemning for dei tidlegare faga folkloristikk (folkeminneforsking) og etnologi.

Kulturhistorie
Historie etter tema
Folkedrakt

Folkedrakter er lokalt særmerkte klede som skil seg frå samtidsmoten. Desse plagga er del av ein stadbunden folkeleg draktskikk med innarbeidde normer for utforming og bruk av klede. Folkedraktene er brukarane sine tradisjonelle klede med graderingar frå høgtidsklede til kvardagsklede. Samedrakt er eit eksempel på ei folkedrakt, ettersom han kan brukast i forskjellige utformingar både til kvardags og til fest. Den norske bunaden vert derimot ikkje rekna som ei folkedrakt i dag, ettersom han klart skil seg frå dei normale klesdrakter og berre vert nytta i spesielle høve. Folkedrakter kan vera utgangspunkt for, eller vera brukt som, nasjonaldrakter.

Klede
Tradisjon
Larsnes

Larsnes er ein tettstad med  på Gurskøy i Sande i Møre og Romsdal fylke. Larsnes er kommunesenter i Sande, og rådhuset, biblioteket, lækjar-og tannlækjekontoret ligg her. I sentrum finn ein daglegvareforretningar, frisør, bank, bensinstasjon og fargehandel. Den viktigaste private arbeidsplassen på Larsnes er den mekaniske verkstaden. Larsnes har ferjesamband med Åram (på fastlandet), Voksa (som er vegfast med Sandsøya) og Kvamsøya. Per 01.01.2006 budde 489 personar på Larsnes.

Like ved rådhuset ligg det populære ungdomshuset Gamlebanken.

Statsråd og kringkastingssjef Bjartmar Gjerde var frå Larsnes.

Sjå òg 
 Tettstader i Møre og Romsdal

Kjelder 

 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Møre og Romsdal»

Geografi i Sande i Møre og Romsdal
Tettstader i Møre og Romsdal
Kommunesenter i Møre og Romsdal
Tettstader i Sogn og Fjordane

Det var 47 tettstader i tidlegare Sogn og Fjordane fylke. Av dei kalla Florø, Førde og Måløy seg by. 

56,3 % av dei som budde i Sogn og Fjordane budde i tettstadene, medan landsgjennomsnittet var 78,9 %. Berre Hedmark (55,5 %) og Oppland (56,0 %) hadde lågare prosentdel av innbyggjarane sine busette i tettstader enn Sogn og Fjordane.

Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med 200 eller fleire busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for nærare informasjon om tettstadsomgrepet.

Tettstadene i Sogn og Fjordane etter folketal

Tettstadene i Sogn og Fjordane etter kommune 
{| class="wikitable"
|-
|valign="top"|
 Askvoll
 Askvoll 

 Aurland
 Aurlandsvangen 

 Balestrand
 Balestrand 	

 Bremanger
 Bremanger 
 Kalvåg 
 Svelgen 

 Eid
 Mogrenda 
 Nordfjordeid 

 Fjaler
 Dale 	

 Flora
 Brandsøy 
 Florø 

 Førde
 Førde 	

 Gaular
 Sande 

 Gloppen
 Byrkjelo 	 		
 Re 
 Sandane 
	
 Gulen
 Byrknes 	 		
 Eivindvik 

 Hornindal
 Grodås 

 Hyllestad
Det er ingen stader i Hyllestad kommune som kjem 
inn under tettstadomgrepet til SSB.

 Høyanger
 Austreim 	 		
 Høyanger 
 Kyrkjebø 

| width="50%" valign="top"|

 Jølster
 Langhaugane 	
 Skei 		
 Vassenden 	

 Leikanger
 Hermansverk/Leikanger 

 Luster
 Gaupne 	 		
 Hafslo 

 Lærdal
 Lærdalsøyri 

 Naustdal
 Naustdal 

 Selje
 Selje 

 Sogndal
 Kaupanger 	 		
 Kjørnes 
 Sogndalsfjøra 	

 Solund
 Hardbakke 

 Stryn	 		
 Innvik 	 		
 Olden 
 Stryn 

 Vik 
 Vikøyri 	

 Vågsøy
 Bryggja 
 Holvika 
 Måløy 
 Raudeberg 		 		
 Vågsvåg 

 Årdal
 Seimsdalen 	
 Øvre Årdal 	 		
 Årdalstangen	
</td></tr></table>

Tidlegare tettstader 
Desse stadene var tidlegare definerte som tettstad av Statistisk sentralbyrå, men mista statusen:

 Vadheim i Høyanger kommune
 Luster i Luster kommune
 Flekke i Fjaler kommune
 Tennebøen i Vågsøy kommune
 Dale i Høyanger i Høyanger kommune
 Hermansverk i Leikanger kommune
 Leikanger i Leikanger kommune
 Holmedal i Askvoll kommune

Kjelder 

 Statistisk sentralbyrå: 
 «Tettsteder. Folkemengde og areal, etter kommune. 1. januar 2009»
 Kart: «Tettsteder og sentrumssoner 1. januar 2005 Sogn og Fjordane»
 Rapporter fra Statistisk sentralbyrå 87/2 «Folke- og boligtellingene 1960, 1970 og 1980. Dokumentasjon av de sammenlignbare filene» av Kåre Vassenden
Kongsgard

Kongsgard er ein gard som vert eigd av ein konge. Til dømes i vikingtida og i mellomalderen, hadde kongen av Noreg fleire gardar kringom i landet. Garden fungerte som maktsete for kongen, i tillegg til at kongen fekk inntekter frå gardsdrifta. Ofte kunne kongen reisa frå gard til gard, og såleis halda oppe makta si i området. 
Bygdøy Kongsgård er døme på ein kongsgard. 

Landbruk
Kongebustader
Norges KFUK-KFUM-speidere

Norges KFUK-KFUM-speidere blei oppretta 3. oktober 2003 i Stavanger. Ein slo då saman dei to dåverande speidarorganisasjonane, Norges KFUK-speidere og Norges KFUM-speidere. KFUK står for Kristeleg Foreining for Unge Kvinner, KFUM står for Kristeleg Foreining for Unge Menn. Norges KFUK-speidarar var ein rein jenteoranisasjon som blei stifta allereie i 1920. Norges KFUM-speidarar var ein guteorganisasjon som blei stifta i 1945. 

Norges KFUM-KFUK-speidere er ein organisasjon for både gutar og jenter. Jentespeidarane hadde hatt brune skjorter, gutespeidarane blå. Den nye skjorta vart grøn, men skjerfa har framleis same fargen som før. Dei yngste har gule, dei neste har raude, dei eldre blå og grøne, dei eldste burgunder og leiarane mørkeblå.

Hovudkontoret ligg i Oslo. Organisasjonen er medlem av båe dei to internasjonale speidarorganisasjonane WAGGS og WOSM. Ein har 20 krinsar der Rogaland er den største. Sommaren 2006 blei den fyrste landsleiren til organisasjonen arrangert på Røros.
Men ein har arrangert fellesleir for KFUK- og KFUM-speidarane før ein slo seg saman. Fyrst på Solør i 1994, så på Jæren i 1998 og til slutt på Valebø i 2002.

Sjå òg 
 Norges speiderforbund
 Speidernes Fellesorganisasjon

Bakgrunnsstoff 
 Norges KFUK-KFUM-speidere

Speiding
Kristelege ungdomslag i Noreg
Skipingar i 2003