alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Giulio de Florian

Giulio de Florian () var ein italiensk langrennar frå Ziano di Fiemme i provinsen Trento som tok bronsemedaljen på 30 km under VM 1962 og gjekk på det italienske bronselaget i stafett under VM 1966.

Aktiv
Florian vart italiensk meister på 15 km i 1959, den fyrste av sju nasjonale meistertitlar i langrenn i åra fram til 1967. Han deltok i alle fire langrennstevlingane under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA, med ein ellevteplass på 30 km som beste prestasjon.

Under Ski-VM 1962 i polske Zakopane overraska han stort ved å vinne bronsemedaljen på tremila, einast verdsmeister Eero Mäntyranta frå Finland og svenske Janne Stefansson kom framom han på resultatlista. Florian fylgde opp med ein sjuandeplass på 15 km.

Fire år seinare gjekk han startetappen då Italia sitt mannskap i 4 x 10 km stafett, som elles bestod av Franco Nones, Gianfranco Stella og Franco Manfroi, kom inn til bronse under Ski-VM 1966 i Oslo. Florian vart så nummer fem på 30 km då landsmannen Nones under dei olympiske vinterleikane 1968 stod for ein av dei store langrennssensjonane ved å vinne OL-gullet med stor margin til andremann.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar.

Denne artikkelen bygger på «Giulio de Florian» frå ,  den 14. februar 2016.  

Italienske langrennsløparar
Italienske deltakarar under vinter-OL 1960
Langrennsløparar under vinter-OL 1960
Italienske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Italienske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Anatolij Sjeljukhin

Anatolij Ivanovitsj Sjeljukhin () var ein langrennar frå Kostroma i Russland som representerte Sovjetunionen. Han vann bronsemedaljen på 30 km under Ski-VM 1958 i Lahti og fekk ein stafett-bronse under Vinter-OL 1960.

Aktiv
Sjeljukin kom på fjerdeplass på 30 km under dei olympiske vinterleikane 1956 i Cortina d'Ampezzo, eitt sekund bak landsmannen Pavel Koltsjin som tok bronsen. På femmila i Cortina enda Sjeljukin på femteplassen.

Under verdsmeisterskapen 1958 i Lahti deltok Sjeljukihn i alle fire langrennstevlingane. Han tok bronsemedaljen på 15 km, slått av finske Veikko Hakulinen og landsmannen Koltsjin. Sidan fekk han ein sølvmedalje i 4 x 10 km stafett, saman med Fjodor Terentjev, Nikolaj Anikin og ankermann Koltsjin enda Sovjet sitt mannskap 29 sekundar bakom gullvinnar Sverige.

Sjeljukhin vann så ein olympisk bronsemedalje under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley. Han gjekk startetappen for det sovjetiske stafettlaget som kom på tredjeplass på 4 x 10 km bak Finland og Noreg, dei andre på laget var Gennadij Vaganov, Aleksej Kuznetsov og Nikolaj Anikin.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Sovjetiske langrennsløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1956
Langrennsløparar under vinter-OL 1956
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1960
Langrennsløparar under vinter-OL 1960
Sergej Saveljev

Sergej Petrovitsj Saveljev () var ein russisk langrennar frå Rajtsjikhinsk i Amur oblast som representerte Sovjetunionen, og vart olympisk meister 1976 og verdsmeister 1978 i 30 km langrenn.

Saveljev meisterskapsdebuterte med ein tiandeplass på femmila og ein tolvteplass på 15 km under Ski-VM 1974 i Falun. To år seinare vann han gullmedaljen på tremila under vinter-OL i Innsbruck, og gjekk ein etappe på det sovjetiske laget som tok bronsen på stafetten, slått av Finland og Noreg.

Også under Ski-VM 1978 i Lahti vann Saveljev tremila, framom landsmannen Nikolaj Zimjatov og den polske overraskingsmannen Józef Łuszczek. I Vinter-OL 1980 i Lake Placid deltok han på 50 km og vart nummer fem.

Han døydde ved Istra i Moskva oblast, 57 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergei Petrowitsch Saweljew» frå ,  den 14. februar 2016.  
 

Sovjetiske langrennsløparar
Russiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Langrennsløparar under vinter-OL 1980
Tord Sjåreksson

Tord Sjåreksson eller Tord Særeksson (norrønt Þórðr Sjáreksson) var ein islandsk skald frå byrjinga av 1000-talet.

Det er særs lite ein veit om Tord Sjåreksson. Han var truleg i slekt med den kjende skalden Hjalte Skeggjason från Thjorsardalur på Island og det er òg truleg at han var slekt med helten Torolf Skolmsson (Torolf den sterke) som er nemnt i Ågrip og i Fagerskinna.

Etter Skaldatal var Tord Sjåreksson skald hos Eirik Håkonsson Ladejarl og hos kong Olav Haraldsson. Dikt av Tord er sitert både i Heimskringla og i Fagerskinna, og av dikta hans er desse kjende:
 
 Dråpa om Torolf Skolmsson
 Flokk om Kløng Brusesson (han var truleg ein norsk hovding).
 Rodudråpa – ei arvedråpa om Olav den Heilage, berre ei strofe er kjend. «Rodudråpa» tyder «krusifiks-dråpa» (òg omtala som «kors-diktet»).
 Fragment Fragment av ulike vers.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 ÞÓRÐR SJÁREKSSON  Diktoversikt frå notendur.is
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie av Finnur Jonsson (Køb. 1920)
 Det norrøne fyrstediktet av Bjarne Fidjestøl (1982)

Islandske skaldar
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Folk i Skaldatal
Like-til-like

Like-til-like eller peer-to-peer (P2P) er ein type nettverksarkitektur der kvar endemaskin har den same abstrakte rolla. Han skil seg til dømes frå klient-tenar-modellen der ei klient-endemaskin og ei tenar-endemaskin har kvar si rolle.

BitTorrent er eit døme på ein like-til-like-protokoll.

Kjelder 

Nettverksarkitektur
Kogger

Kogger (av lågtysk koker) er eit hylster eller røyrforma ilåt til å ha piler i. Det kan berast av ein armbrøst-, blåserøyr- eller bogeskyttar i livet eller på ryggen, vera festa i ein sal for ein ridande skyttar, eller stå på bakken. Moderne kogger kan også sitja på sjølve våpenet.

Tradisjonelt laga ein kogger av lêr, pels, bork, tre eller andre naturmateriale. Moderne kogger blir ofte laga i metall, tekstil, plast og komposittmateriale, sjølv om  lêrkogger framleis er vanlege. 

Eit av dei eldste koggera som er funne blei oppdaga i utstyret til ismannen Ötzi, som er datert til rundt 300 f.Kr. Koggeret var laga av gemseskinn og inneheldt 14 piler. Det blei funne saman med ein langboge.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Koger» frå ,  den 15. februar 2016.

Bakgrunnsstoff 

Ilåt
Bogeskyting
Ord frå lågtysk
Fjodor Simasjov

Fjodor Petrovitsj Simasjov () var ein langrennar frå Verkni Bagrjasj i Tatarstan som representerte Sovjetunionen. Han vart verdsmeister 1970 og olympisk meister 1972 med Sovjetunionen i 4 x 10 km stafett, og vann elles ein OL-medalje og to VM-medaljar i tida 1970-74.

Aktiv
Simasjov debuterte internasjonalt i Lahti-spelen i 1968, der han som best vart nummer 11 på femmila. Under Ski-VM 1970 i Štrbské Pleso deltok han i alle fire tevlingane; etter ha vorte nummer ti på tremila, tok han bronsemedaljen på 15 km. Deretter gjekk han tredje etappen for Sovjetunionen på stafetten, og saman med Vladimir Voronkov, Valerij Tarakanov og Vjatsjeslav Vedenin sikra han sigeren, 14 sekundar føre Aust-Tyskland. Til sist enda han på fjerdeplass på den avsluttande 50-kilometeren.

I 1971-sesongen vart Simasjov tredjemann på 15 km i Lahti. Under vinterleikane i Sapporo gjekk han alle distansane. Han starta med sjetteplass på 30 km, og tok så OL-sølvet på 15 km bakom den suverene sigerherren, Sven-Åke Lundbäck frå Sverige. Som i verdsmeisterskapen to år tidlegare vann Sovjetunionen 4 x 10 km stafett; Voronkov, Simasjov og Vedenin gjekk same etappane, medan Jurij Skobov tok seg av andre etppen i staden for Tarakanov. 

Simasjov vart nummer tre på 30 km under Svenska skidspelen 1973 i Falun, einast norske Oddvar Brå og svenske Thomas Magnusson gjekk fortare. Året etter var Simasjov tilbake på same staden då Ski-VM 1974 gjekk av stabelen, der han vann ein sølvmedalje med Sovjetunionen i 4 x 10 km stafett.

Simasjov døydde i Zainsk i Russland.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar.

Sovjetiske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Langrennsløparar under vinter-OL 1972
Kjølhaling

Kjølhaling var ein straffemetode nytta til sjøs i gamal tid, og gjekk ut på å dra den som skulle straffast i eit tau under skipet frå den eine sida til den andre. Det var skipssjefen, kapteinen på skipet, som kunne gje medlem av mannskapet ein slik straff.

Kjølhaling av fartøy

 

Nemninga kjølhaling var òg nytta om ein metode for å kunne kome til og få reparert og halde ved like dei delane av seglskuter som elles var under vatn. Ved å feste tau i mastene og drage dei ned, vart skuta krenga inn på land på eit skråplan i strandkanten, kunstig tillaga eller naturleg, ofte kalla bradbenk, eller mot kaia, slik at den eine sida av skuta heilt ned til kjølen kom over vatnet. Slik kunne skipsskroget vorte ettersett, reparert og skrapa for tilgroing på heile eine sida på ein gong. Kjølhaling måtte ofte gjerast for å tette sprekker og mellomromma mellom borda i treskuter med drev og bek, såkalla kalfatring, i tillegg til å ta vekk den tilgroinga som både øydela skroget og bremsa på farta. 

Kaiområdet Bradbenken på austsida av Vågen i sentrum av Bergen har fått namnet etter eit kjølhalingsverft, ein bradbenk, som låg her frå 1602 til 1878.

Fotnoteliste

Skipsterminologi
Straff
Fjellvettreglane

Fjellvettreglane er råd for ferdsel i fjellet som blir gjevne ut av Noregs Raude Kross og Den Norske Turistforening (DNT).

Råda vart laga og tekne i bruk etter ei rekke ulukker som skjedde påska 1950. DNT og Noregs Raude Kross gav etter dette ut brosjyren «Respekt for fjellet» og «De 9 fjellvettreglene» for å førebygge ulukker.

I 2016 vart Fjellvettreglane oppgradert for fyrste gong sidan dei kom ut i 1950. Dei nye reglane er laga med eit meir tidsaktuelt språk og inkluderer mellom anna omsyn til fare for snøskred i fjella og utrygg is. I 2015 kom Fjellvettreglane for fyrste gong ut med tekst på nynorsk.

Fjellvettreglane (frå 2016) 
 Planlegg turen og meld frå kvar du går.
 Tilpass turen etter evne og forhold.
 Ta omsyn til vêr- og skredvarsel.
 Ver førebudd på uvêr og kulde, også på korte turar.
 Ta med naudsynt utstyr for å kunna hjelpa deg sjølv og andre.
 Ta trygge vegval. Kjenn att skredfarleg terreng og usikker is.
 Bruk kart og kompass. Vit alltid kvar du er.
 Vend i tide, det er inga skam å snu.
 Spar på kreftene og søk ly om naudsynt.

Fjellvettreglane (frå 1950 til 2016) 
 Legg ikkje ut på langtur utan trening.
 Meld frå kvar du går.
 Vis respekt for vêret og vêrmeldingane.
 Vær rusta mot uvêr og kulde, sjølv på korte turar. Ha alltid med ryggsekk og det utstyret fjellet krev.
 Lytt til erfarne fjellfolk.
 Bruk kart og kompass.
 Gå ikkje åleine.
 Vend i tide, det er inga skam å snu.
 Spar på kreftene og grav deg inn i snøen om naudsynt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Fjellvett – DNT
 Fjellvettreglane på nynorsk 
 Fjellvettreglane frå arkiva til NRK

Friluftsliv i Noreg
Noregs Raude Kross
Den Norske Turistforening
Oppførselsreglar
Eero Kolehmainen

Eero Johannes Kolehmainen () var ein finsk langrennar frå Anttola i Södra Savolax som tok OL-sølv på femmila i 1952. Han vann 50 km i Lahti i 1956 og 1957, samt i Holmenkollen i 1957.

Aktiv
Kolehmainen var ein av dei mest typiske femmilsslukarane. Han deltok i 1951 i Holmenkollen og vart nummer to på femmila, bak den regjerande olympiameisteren, Nils Karlsson frå Sverige. Året etter var Kolehmainen tilbake i Kollen-løypene, der han vann sølvmedaljen på femmila under dei olympiske vinterleikane 1952 i Oslo.

Kolehmainen utmerka seg ikkje under Ski-VM 1954 i Falun, men stod same sesongen for sterke prestasjonar i Lahti og i Oslo. I Lahti-spelen vart nummer to på femmila, som i Oslo-OL fann han sin overmann i landsmannen Veikko Hakulinen. Han vart så nummer tre på femmila i Holmenkollen, bakom vinnaren Martin Stokken og svensken Sixten Jernberg.  

I 1956 vart Kolehmainen nummer fire på 50 km under Vinter-OL i Cortina d'Ampezzo. Ein månad seinare vann han same distansen i Lahti, to minuttar føre Arvo Viitanen, med Hakulinen på tredjeplass. Vinteren 1957 gjekk Kolehmainen til topps på femmila både i Lahti og i Holmenkollen. Under Ski-VM 1958 på finsk heimegrunn gjekk han inn til femteplass på 50-kilometeren. 

Kolehmainen tok pallplassar på femmil i Holmenkollen både i 1959 og 1960. I 1959 kom han inn til andreplass, eitt-og-eit-halvt minutt bak Sverre Stensheim, medna han året etter vart nummer tre. I 1961-sesongen gjekk han i mål til ellevteplass på femmila i Lahti, nær 43 år gammal.

I 1957 vart Kolehmainen tildelt Holmenkollmedaljen for sine bragder i Holmenkollen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Finske langrennsløparar
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Finske deltakarar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Langrennsløparar under vinter-OL 1952
Finske deltakarar under vinter-OL 1956
Langrennsløparar under vinter-OL 1956
Indusdelfin

Indusdelfin (Platanista gangetica minor) eller bhulan er ein elvedelfin som er endemisk til Induselva i Pakistan. Han er i nær slekt med gangesdelfin, og medan han av nokre biologar er blitt rekna som eigen art, er han sidan 1990-talet stadig oftar blitt rekna som ein underart av denne. 

Dei to populasjonane av sørasiatiske elvedelfinar er fråskilde, men treng ikkje ha vore det så lenge. Fram til sein pliocen levde dei i det same elvesystemet, og tilmed i historisk tid kan det ha funne stad utveksling av individ mellom elvane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Indus River dolphin ved wwf.panda.org
 Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (Hrsg): Platanista minor  i Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3. utg.).

Delfinfamilien
Dyr i Pakistan
Indus
Evxinoúpoli

Evxinoúpoli (gresk Ευξεινούπολη) er ein landsby i periferieininga Magnisía i Thessalía i Hellas. Evxinoúpoli høyrer til kommunaleininga Almyrós i kommunen Almyrós.

Referansar 

Evxinoupoli
August Kiuru

August Kiuru () var ein finsk langrennar som vart verdsmeister med Finlands stafettlag og tok bronsemedaljen på 15 km under Ski-VM 1954. Han var elles med å vinne stafett-sølv for Finland både under OL 1948, VM 1950 og OL 1956.

Aktiv   
Kiuru var fødd i Sakkola i Karelen, dagens Gromovo i Russland. Han deltok i dei olympiske vinterleikane 1948 i St. Moritz og vart sjuandemann på 18 km, før han gjekk Finland inn til olympisk sølv i 4x 10 km stafett, dei andre på laget var Lauri Silvennoinen, Teuvo Laukkanen og Sauli Rytky.

I 1950 var Kiuru mellom langrennarane som tok turen over til USA og Ski-VM 1950. På 18 km kom han i mål eitt sekund etter bronsevinnar Arnljot Nyaas og vart nummere fire. Nokre dagar seinare gjekk han Finland inn til sølvmedalje i 4 x 10 km stafett, som i St. Moritz vann Sverige klart. I Rumford hadde han med seg Heikki Hasu, Viljo Vellonen og Paavo Lonkila på laget.

Kiuru gjorde lite av seg dei neste sesongane. Derimot markerte han seg under Ski-VM 1954 i Falun, fyrst med å sikre seg bronsemedaljen og finsk storeslem på 15 km, bak gullvinnar Veikko Hakulinen og sølvvinnar Arvo Viitanen. Seinare gjekk han startetappen for det finske mannskapet som vann ein suveren siger i 4 x 10 km stafett, dei andre løparane var Tapio Mäkelä, Viitanen og ankermann Hakulinen. 
  
Vinteren 1955 vitja Kiuru Holmenkollen og vart nummer to på 15 km, eit lite halvminutt bak landsmanen Aarne Hiiva. Året etter gjekk Kiuru startetappen for Finland, med Jorma Kortelainen, Arvo Viitanen og Veikko Hakulinen på laget, og enda som sølvmedaljør i 4 x 10 km stafett under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo, eitt minutt bak Sovjetunionen.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar.

Finske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Finland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1948
Finske deltakarar under vinter-OL 1948
Langrennsløparar under vinter-OL 1948
Medaljevinnarar under vinter-OL 1956
Finske deltakarar under vinter-OL 1956
Langrennsløparar under vinter-OL 1956
Slaget ved Nesjar

Slaget ved Nesjar stod litt før påske året 1016, mellom ein leidangsflåte leia av Svein Håkonsson jarl og flåten til Olav Haraldsson, . 

For meir opplysningar: sjå artikkelen om Svein Håkonsson Ladejarl

Norske sjøslag
Nesjar, Slaget ved
Vikingslag
Skule Torsteinsson

Skule Torsteinsson (norrønt: Skúli Þórsteinsson) var ein islandsk skald, han var fødd om lag 970 og truleg døydde han litt før år 1040.

Han var soneson av den kjende skalden Egil Skallagrimson og etter Skaldatal var han ein av skaldane hos Eirik Håkonsson Ladejarl i tida frå omkring 990 til 1015. Ei kort skildring av livet hans finn vi i det siste avsnittet i soga om farfaren, Egils soga og han er òg nemnd i Soga om Gunnlaug Ormstunge.

Far til Skule var Torstein Egilsson på Borg på Island. Skule var lenge ute i viking og han skal ha vore med i sju slag på vikingferdene sine. Då han var omkring 20 år gamal reiste han til Noreg og vart hirdmann og skald hos Eirik jarl på Lade og han var stamnbu på Eririk jarl sitt skip, Jernbarden, under slaget ved Svolder. Om lag år 1015, truleg på den tida då Eirik jarl forlet Noreg og reiste til England, drog han attende til Island der han tok over ættegarden Borg og vart buande der til han døydde i høg alder. Han var gift med Bera Ormsdotter og dei hadde i det minste borna Egill og Geirlaug.

Kjende dikt av Skule Torsteinsson er desse:
 Dikt om slaget ved Svolder - truleg skrive på Island på hans eldre dagar.
 Lausavise

Referansar

Bakgrunnsstoff 
  Skáldskaparmal (engelsk)
 Soga om Gunnlaug Ormstunge v/Ivar Eskeland (Samlaget 1969)
 Egilssoga v/Leiv Heggstad (Samlaget 1950)
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie av Finnur Jonsson (1920)

Islandske skaldar
Fødde i 970-åra
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Nordmenn frå norrøn tid
Folk i islendingesogene
Folk i Skaldatal
Lyrical Ballads

Lyrical Ballads, with a Few Other Poems er ei diktsamling av dei engelske diktarane William Wordsworth og Samuel Taylor Coleridge, utgjeven i 1798. Naturtilbedinga og den folkelege forma som særpregar verket, gjer at dikta representerer eit opprør mot dei ideala ein finn i klassisismen, og markerer eit definitivt gjennombrot for romantikken i engelsk litteratur. I 1797 hadde dei to diktarane kome saman og byrja arbeidet med samlinga. Coleridge og kona hans tok bustad i ein landsby i Somerset, medan Wordsworth og systra slo seg ned i Alfoxden, som ligg så nære kvarande at dei to venene kunne møtast dagleg. Lyrical Ballads inneheld 19 dikt av Wordsworth, og mellom dei er Lines Written a Few Miles above Tintern Abbey. Coleridge medverkar på si side med berre fire dikt i 1798-utgåva, men mellom desse finn ein The Rime of the Ancient Mariner (no. Soga åt den gamle sjømannen) som er eitt av dei mest kjende dikta hans.

I år 1800 gav Wordsworth boka ut på nytt – utvida med to band – og ustyrte henne med eit poetisk manifest i form av eit føreord som seinare har blitt omtala som «lyrikkens sjølvstendeerklæring».

Kjelder 

Gjerdåker, J. (2000) «Etterord» i – Gjerdåker, J. Mjølk av paradis : engelsk og skotsk lyrikk frå Thomas Gray til John Clare (s. 90-92). Oslo: Samlaget

Fotnotar 

Diktsamlingar
Engelsk litteratur
Romantikken
Rodítsa

Rodítsa (gresk Ροδίτσα) er ein distriktsby i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Rodítsa høyrer til kommunaleininga Lamía i kommunen Lamía.

Referansar 

Roditsa
Stavrós i Fthiótida

Stavrós (gresk Σταυρός) er ein distriktsby i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Stavrós høyrer til kommunaleininga Lamía i kommunen Lamía.

Referansar 

Stavros
Styrkår Almenning

Styrkår Almenning () var ein norsk lærar og forfattar frå Vågsøy. Han var også klokkar i Breim kyrkje i mange år.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Årbok for Nordfjord, 2004, s.8-9
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff
 Om Styrkår Almenning i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Vågsøy
Forfattarar frå Gloppen
Norske lyrikarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske novelleforfattarar
Johan Kvistad

Johan Kvistad () var ein norsk lærar og forfattar. Han hadde også embetseksamen i geologi. Kvistad var lærar i Vågsøy frå 1965-1995.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Årbok, utgitt av Vågsøy historielag, 2013, s. 102,

Bakgrunnsstoff
Om Johan Kvistad i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Vågsøy
Folk frå Vågsøy
Folk frå Ørsta
Norske lyrikarar
Einskildmenn
Folk frå Hjørundfjord
Idun Anderssen Husabø

Idun Anderssen Husabø () er ein norsk forskar og forfattar. Ho har vore busett i Sogndal og i Leikanger. Husabø har cand. mag. i samfunnsvitskap frå Universitetet i Bergen, graden MSc Asian Politics frå School of Oriental and African Studies ved University of London. Frå 2003-2005 var ho journalist i NRK Sogn og Fjordane, i 2004/2005 var ho i Kina i regi av Fredskorpset og Røde Kors Nordisk United World College. I 2006 vart Husabø tilsett som trainee i Vestlandsforsking i Sogndal, der ho seinare vart forskar. I 2011 vart ho tilsett som rådgjevar i Distriktssenteret i Sogndal.

Husabø har mellom anna skrive tekstane i bøkene Kjartan Slettemark – kunsten å falle (Skald 2009) med foto av Brita Olsson og i Balestrand (Skald 2011) med foto av Knut Bry og levert to bidrag til dokumentarboka Det fleirspråklege Noreg (2013). I boka Rabalder - kontroversielle ytringer gjennom 100 år, som kom ut på Aschehoug i 2022, har ho bidrege med ein tekst om Kjartan Slettemarks Vietnam-verk. 

Husabø er dotter til Anders Anderssen.

Bibliografi

Kjelder

Idun Anderssen Husabø i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Forfattarar frå Leikanger
Forfattarar frå Sogndal
Norske sakprosaforfattarar