alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
FA-cupfinalen i fotball 2022

FA-cupfinalen i fotball 2022 fann stad på Wembley stadion i London den 14. mai med 84 897 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom Liverpool FC og London-klubben Chelsea FC enda opp med straffesparktevling. Liverpool skåra på 6 av 7 straffespark, Chelsea skåra på 5.

Kampen

Etter 120 mållause minutt vart oppgjeret avslutta med straffeskyting. Av dei ti fyrste eksekutørane lukkast Alonso, James, Barkley, Jorginho Frello for Chelsea og Liverpool-skyttarane Milner, Thiago Alcântara, Formino og Alexander-Arnold, medan Azpilicueta feila for Chelsea og Mané for Liverpool. Deretter fann høvesvis Ziyech og Jota nettmauskane, før Liverpool-målvakta stoppa Mounts forsøk. Greskaren Tsimikas fekk så gleda å sikre at FA-pokalen vart med til Liverpool.

Liverpool sitt vinnarlag bestod av: Alisson Becker, Trent Alexander-Arnold, Ibrahima Konaté, Virgil van Dijk, Andrew Robertson, Naby Keïta, Jordan Henderson (kaptein), Thiago Alcântara, Mohamed Salah, Sadio Mané, Luis Díaz. Dessutan innbytarane Diogo Jota (33. minutt), James Milner (74.), Joël Matip (91.), Roberto Firmino (98.), Kostas Tsimikas (111.) Ut gjekk, etter tur, Salah, Keïta, Dijk, Díaz og Robertson.
 
Chelsea mønstra Édouard Mendy, Trevoh Chalobah, Thiago Silva, Antonio Rüdiger, Reece James, Jorginho Frello, Mateo Kovačić, Marcos Alonso, Mason Mount, Romelu Lukaku, Christian Pulisic. Utover i andre ordinære omgang kom så N'Golo Kanté og Hakim Ziyech i spel, César Azpilicueta, Ruben Loftus-Cheek og Ross Barkley entra kampen i andre ekstraomgang.

Dommaren heitte Craig Pawson.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2022 FA Cup Final» frå ,  den 21. mai 2022.  

FA-cupfinalar
Shericka Jackson

Shericka Jackson () er ein jamaikansk sprintar som vann bronsemedaljen på 400 meter i så vel verdsmeisterskapen 2015 som i sommarleikane 2016 og i verdsmeisterskapen 2019. I 2021 vann ho bronsemedaljen på 100 meter under Tokyo-OL. Jackson vann VM-gull med Jamaica i 4 x 400 meter stafett ved VM 2015, i 4 x100 m stafett ved VM 2019 og OL-gull i 4 x 100 m stafett i 2021.

Aktiv
Jackson sprang inn til bronse på 400 meter då Friidretts-VM 2015 vart avvikla i Beijing. Tre dagar seinare tok ho seg av den andre etappen då Jamaica slo USA med 0,3 sekund og sikra seg gull i 4 x 400 m stafett. Under dei olympisk sommarleikane 2016 i Rio de Janeiro 2016 vann ho ein ny bronse på 400 m, som i Beijing måtte ho sjå seg slått av Shaunae Miller og Allyson Felix. I 4 x 400 m stafett tok Jamaica og Jackson OL-sølv.

Ved verdsmeisterskapen 2019 i Doha sette Jackson personleg rekord med tida 49,47 sekund og var tilbake på bronseplassen på distansen. Deretter sprang ho ankeretappane for Jamaica både på den korte og den lange stafetten. På 4 x 100 m stafett sigra ho saman Nataliah Whyte, Shelly-Ann Fraser-Pryce og Jonielle Smith, medan det på 4 x 400 m stafett vart bronse på Jackson.

Då dei olympiske sommarleikane fann stad i Tokyo sommaren 2021, deltok Jackson i fire ulike tevlingar. Den 31. juli syrgde ho for jamaikansk storeslem på 100 m, med 10,76 sekund og personbeste tok ho bronsemedaljen, landskvinnene Elaine Thompson-Herah og Fraser-Pryce vann gull og sølv. 2. august rauk Jackson ut or 200-meteren allereie i forsøket. 6. august sprang ho Jamaica inn til gullmedalje på 4 x 100 m stafett, tida 41,02 sekund var landsrekord, dagen etter var ho del av Jamaicas bronselag i 4 x 400 m stafett. 9. september 2021 presterte Jackson tida 21,81 og personbeste ved eit DL-stemne i Zürich.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Bronse på 400 m – 49,99. Gull i 4 x 400 m stafett (3.19,1)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronse på 400 m – 49,85. Sølv i 4 x 400 m stafett (3.20,3)
VM 2017 i London: Nr 5 på 400 m – 50,85
VM 2019 i Doha: Bronse på 400 m – 49,47. Gull i 4 x 100 m stafett , bronse i 4 x 400 m stafett (3.22,3)
OL i 2021 i Tokyo: Bronse på 100 m – 10,76. Gull i 4 x 100 m stafett og bronse i 4 x 400 m stafett. Utslått i kvalifiseringa på 200 m (23.26 =nr 29)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shericka Jackson» frå ,  den 21. mai 2022.  

Jamaicanske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Jamaica
Jamaicanske deltakarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Deltakarar under VM i friidrett 2017
Deltakarar under VM i friidrett 2019
Rhymes & Reasons av Carole King

Rhymes & Reasons er det fjerde studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King. Det kom ut i 1972 og inneheld singelen «Been to Canaan», som toppa Billboard Adult Contemporary-lista og nådde 24. plassen på poplista til Billboard. Albumet vart sjølv ein hit og nådde andreplassen på Billboard 200.

Albumet var det tredje nye albumet til King på mindre enn to år og består nesten utelukkande av nye komposisjonar, mange av dei skrivne i lag med Toni Stern. I følgje Allmusic var resultatet tynnare enn Tapestry eller Music.

Innhald
Alle songar av Carole King, utanom der andre er nemnde

Medverkande
Carole King – vokal, piano, clavinet, Wurlitzer, Fender Rhodes 
Charles Larkey – bassgitar, kontrabass 
Harvey Mason – trommer, vibraslap
Ms. Bobbye Hall – tamburin, shaker, bjøller, conga, bongo
Daniel Kortchmar – elektrisk gitar
David T. Walker – elektrisk gitar
Red Rhodes – steelgitar
Harry «Sweets» Edison – flygelhorn, trompet
Robert «Bobby» Bryant – flygelhorn, trompet
George Bohanon – trombone
Ernie Watts – fløyte
Strykeseksjon:
Dirigert og arrangert av David Campbell og Norman Kurban
David Campbell and Carole Mukogawa – bratsj
Terry King and Nathaniel Rosen – cello
Charles Larkey – kontrabass
Barry Socher, Eliot Chapo, Marcy Dicterow, Gordon Marron, Sheldon Sanov and Polly Sweeney – fiolin

Teknisk
Hank Cicalolydteknikar
Steve Mitchellassisterande lydteknikar
Chuck Beesongrafisk konsept og design
Jim McCraryfotografi

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rhymes And Reasons (Carole King album)» frå ,  den 21. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1972
Carole King-album
Album produserte av Lou Adler
A&M Records-album
Ode Records-album
Album spelte inn i A&M Studios
NM i badminton 1977

Noregsmeisterskapen i badminton 1977 vart avvikla på Bygdøhus i Oslo. Finalane gjekk føre seg helga 23.–24. april.

Karar

Single
Knut Engebretsen – Petter Thoresen 1 – 0

Dobbel
Haakon Ringdal/Petter Thoresen – Terje Dag Østhassel/Jan Eftedal 2 – 0

Kvinner

Single
Else Thoresen – Anne Svarstad 2 – 0

Dobbel
Else Thoresen/Anne Svarstad – Kari Histøl/Elisabeth Sommerfeldt 2 – 0

Mix dobbel
Else Thoresen/Hans Sperre – Anne Svarstad/Haakon Ringdal 2 – 0

Kjelder
Sandefjord Blad 25. april 1977

Noregsmeisterskap i badminton
Noregsmeisterskap i 1977
Idrettstilskipingar i Oslo
Been to Canaan

«Been to Canaan» er ein song skriven av Carole King og gjeven ut i 1972 på albumet hennar Rhymes & Reasons. Han kom ut som den første singelen frå albumet og nådde 24. plassen på Billboard Hot 100 i januar 1973, og var den andre av King sine fire singlar som gjekk til topps på Easy Listening-lista. Singelen nådde òg 20. plassen på Cashbox-lista.

Cash Box skildra han som «ein herleg MOR/Pop-smash.»

Andre versjonar
Ein finskspråkleg versjon av «Been to Canaan»: «Olet Nähnyt Kaanan», vart spelt inn av Anki i 1973 på albumet hennar Aikalintu.
I 1973 spelte den svenske jazzsongaren Alice Babs inn ein versjon på albumet sitt Music With a Jazz Flavour.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Been to Canaan» frå ,  den 21. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1972
Carole King-songar
Songar skrivne av Carole King
Songar produserte av Lou Adler
Ode Records-singlar
Alice Babs-songar
NM i bordtennis 1977

Noregsmeisterskapen i bordtennis 1977 vart avvikla i Larvik 18.–20. mars.

Karar

Single
 Roy Heggelund – Harald Meland 3 – 1

Dobbel
Pål Guttormsen/Jørgen Aas – Roy Heggelund/John Grahl-Madsen 3 – ?

Kvinner

Single
Gina Hundveen – Bente Paulsen 3 – 2 (23-21 i siste sett)

Dobbel
Anne Schierning/Bente Paulsen – Rigmor Sørensen/Solveig Greve 3 – ?

Mix dobbel
Anne Schierning//Pål Guttormsen – Bente Paulsen/Roy Heggelund 3 – ?

Kjelder
Østlandets Blad 21. mars 1977

Noregsmeisterskap i bordtennis
Noregsmeisterskap i 1977
Idrett i Larvik
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Bobby Bryant

Bobby Bryant () var ein USA-amerikansk jazztrompetist og flygelhornspelar.

Liv
Bryant vart fødd i Hattiesburg i Mississippi, og spelte saksofon i ungdommen. Han flytta til Chicago i 1952, der han studerte ved Cosmopolitan School of Music til 1957. Han vart i byen til 1960 og spelte med Red Saunders, Billy Williams og andre ensemble. Han flytta til New York City i 1960 og deretter Los Angeles i 1961, der han vart ein fast del av West Coast jazz-miljøet. Han leidde sine eigne grupper i tillegg til å spela med Vic Damone, Charles Mingus, Oliver Nelson, Gerald Wilson, Frank Capp/Nat Pierce, og Clayton-Hamilton Jazz Orchestra. Han jobba òg som studiomusikar og musikkpedagog.

Hans kanskje mest kjente solo var i songen «L.O.V.E» spelt inn med Nat King Cole i 1964.

Bryant hadde pådratt seg helseproblem på 1990-talet som reduserte aktiviteten hans til deltid. Han døydde i Los Angeles av eit hjarteinfarkt i ein alder av 64.

Diskografi

Som leiar
Big Band Blues (Vee-Jay, 1961 [1974])
Ain't Doing Too B-A-D, Bad (Cadet, 1967)
Earth Dance (Pacific Jazz, 1969)
The Jazz Excursion into «Hair» (Pacific Jazz, 1969)
Swahili Strut (Cadet, 1971)

Som arrangør
Med Gene Ammons
Free Again (Prestige, 1971)
Med Peggy Lee
A Natural Woman (Capitol, 1969)

Som sidemann
Med Brass Fever
Time Is Running Out (Impulse!, 1976) 
Med Earth, Wind & Fire
I Am (Columbia, 1979)
Med Clare Fischer
Manteca! (Pacific Jazz, 1965)
Med Benny Golson
Killer Joe (Columbia, 1977)
Med Eddie Harris
How Can You Live Like That? (Atlantic, 1976)
Med Richard «Groove» Holmes
 Six Million Dollar Man, (RCA/Flying Dutchman, 1975)
Med Quincy Jones
 Roots (A&M, 1977)
Med Stan Kenton
Kenton / Wagner (Capitol, 1964)
Med B. B. King
L.A. Midnight (ABC, 1972)
Med Blue Mitchell
Bantu Village (Blue Note, 1969)
Med Oliver Nelson
Sound Pieces (Impulse!, 1966)
Live from Los Angeles (Impulse!, 1967)
Soulful Brass med Steve Allen (Impulse!, 1968)
Black, Brown and Beautiful (Flying Dutchman, 1969)
Skull Session (Flying Dutchman, 1975)
Stolen Moments (East Wind, 1975)
Med Lalo Schifrin
More Mission: Impossible (Paramount, 1968)
Mannix (Paramount, 1968)
Gypsies (Tabu, 1978) 
Med Horace Silver
Silver 'n Brass (Blue Note, 1975)
Med The Three Sounds
Coldwater Flat (Blue Note, 1968)
Med Gerald Wilson 
On Stage (Pacific Jazz, 1965) 
Feelin' Kinda Blues (Pacific Jazz, 1965) 
Everywhere (Pacific Jazz, 1968)
California Soul (Pacific Jazz, 1968)
Med Jimmy Witherspoon
Baby, Baby, Baby (Prestige, 1963)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bobby Bryant» frå ,  den 21. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Hattiesburg i Mississippi
USA-amerikanske jazztrompetistar
USA-amerikanske trompetistar
Jazzmusikarar frå Mississippi
Clayton-Hamilton Jazz Orchestra-medlemmar
Fantasy av Carole King

Fantasy er det femte studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1973. Då det kom ut nådde det sjetteplassen på den amerikanske Billboard 200-lista, som var lågare enn dei tidlegare albuma hennar, men har vore høgt akta av fansen hennar i dei siste tiåra. Albumet er presentert som ein songsyklus og opnar og avsluttar med to versjonar av tittelsporet og songane på kvar side av plata glir over i kvarandre. 

Den spanskspråklege songen «Corazón» (det spanske ordet for «hjarte», òg brukt som eit omgrep for kjærleik, som i teksten til denne songen) var ein moderat hitsingel frå albumet, det same var «Believe in Humanity». Baksiden av sistnemnde singel, «You Light Up My Life» (ikkje Debby Boone-hitten), gjekk inn på singellista separat frå A-sida.

I motsetnad til dei tidlegare albuma hennar, har dette albumet ein polert, soul-aktig produksjon. 

Allmusic skreiv om albumet: «Dei som leitar etter Tapestry, part 2 eller 3 ville bli skuffa, men kjernen i Fantasy innfrir det idiosynkratiske løftet.»

Innhald

Medverkande
Carole King - vokal, piano, korvokal, stryar- og blåsearrangement
David T. Walker - gitar
Charles Larkey - bassgitar, kontrabass
Susan Ranney - kontrabass 
Harvey Mason - trommer, vibrafon
Ms. Bobbye Hall - conga, bongo
Eddie Kendricks - korvokal
Tom Scott, Curtis Amy, Ernie Watts, Mike Altschul - saksofon
Chuck Findley, Ollie Mitchell, Al Aarons - trompet, flygelhorn
George Bohanon - trombone, eufonium, trombone arrangement
Charles Loper, Dick «Slyde» Hyde - trombone
Ken Yerke, Barry Socher, Sheldon Sanov, Haim Shtrum, Kathleen Lenski, Miwako Watanabe, Glenn Dicterow, Polly Sweeney, Robert Lipsett, Gordon Marron - fiolin
Denyse Buffum, David Campbell, Alan DeVeritch, Paul Polivnick - bratsj
Jeffrey Solow, Judy Perett, Denis Brott, Dennis Karmazyn - cello
Teknisk
Hank Cicalo - lydteknikar

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fantasy (Carole King album)» frå ,  den 21. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Carole King-album
Album produserte av Lou Adler
Plateomslag av Drew Struzan
Ode Records-album
Album spelte inn i A&M Studios
Eddie Kendricks

Edward James Kendrick (), betre kjend som Eddie Kendricks, var ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. Han var kjend for sin særeigne falsett, og var med å skipe Motown-gruppa The Temptations, der han var ein av solosongarane frå 1960 og fram til 1971. Han var solovokalist på kjende songar som «The Way You Do the Things You Do», «Get Ready» og «Just My Imagination (Running Away with Me)». Som soloartist spelte Kendricks inn ei rekkje hittar på eiga hand i 1970-åra, inkludert førsteplassen «Keep On Truckin'».

Solodiskografi

Album
som Eddie Kendricks
Tamla (Motown)

Arista

Atlantic

1981: Love Keys (US R&B #62)

Ms. Dixie

 1983: I've Got My Eyes on You

som Daryl Hall & John Oates med David Ruffin og Eddie Kendrick

RCA

1985: Live at the Apollo (US Pop #21; US R&B #41; UK #32)

som Ruffin og Kendrick

RCA

1988: Ruffin & Kendrick (US R&B #60)

Singlar
Tamla (Motown)

Arista

Atlantic

Ms. Dixie

 1983: I'm In Love With You
 Corner Stone
 1984: Surprise Attack (US R&B #87)

RCA
 1985: «A Night at the Apollo Live!» (US R&B #40, US Pop #20, US AC #12, UK #58) (Daryl Hall and John Oates featuring David Ruffin and Eddie Kendrick)
 1987: «I Couldn't Believe It» (Ruffin & Kendrick) (US R&B #14, US AC #48, UK #85)
 1988: «One More for the Lonely Hearts Club» (Ruffin & Kendrick) (US R&B #43)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eddie Kendricks» frå ,  den 21. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske discomusikarar
USA-amerikanske funksongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Afroamerikanske musikarar
Døde av lungekreft
Motown-artistar
Musikarar frå Birmingham i Alabama
USA-amerikanske soulmusikarar
The Temptations-medlemmar
USA-amerikanske rhythm and blues-songarar
USA-amerikanske soulsongarar
Eddie McCreadie

Edward Graham McCreadie () er ein skotsk tidlegare fotballspelar frå Glasgow. Han var venstreback-back 1972-73 i Chelsea FC og landslagsspelar 1965-69 for Skottland.

Karriere

Klubbspel
McCreadie spelte på det skotske andredivisjonslaget East Stirlingshire til han i 1962 vart overført til engelske Chelsea FC, ein klubb han rykte opp i 1. divisjon med. 15. mars 1965 vart han matchvinnar då Chelsea vann ligacupfinalen med 3 mot 2 over Leicester City. To år seinare spelte han sin fyrste finale i FA-cupen, ein kamp som enda med tap mot Tottenham Hotspur. I april 1970 deltok McCreadie i dei berykta finalane mot Leeds United i FA-cupen. Etter 2–2 på Wembley stadion, måtte det ekstraomgangar til i omkampen på Old Trafford før Chelsea-kapteinen kunne heve klubbens aller fyrste FA-pokal.

Landslagsspel
Frå debuten 10. april 1965 til 17. mai 1969 spelte McCreadie 23 av Skottlands landskampar. Han kom ikkje på skåringslista.

Merittar
Vinnar av FA-cupen: 1970 for Chelsea FC
Vinnar av den engelske ligacupen: 1965 for Chelsea FC

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Eddie McCreadie» frå ,  den 22. mai 2022.  
eu-football

Skotske fotballspelarar
Chelsea-spelarar
Folk frå Glasgow
Anbjørn Ekeland

Anbjørn Ekeland () er ein tidlegare norsk fotballspelar frå Stavanger. Han var sideback i Viking Fotballklubb sitt mannskap som vann seriemeisterskapen fire sesongar i rad: 1972-75.

Karriere

Klubbspel
Ekeland var medlem i Viking FK frå unge år. Gjennom ti sesongar frå 1966 til 1975 var han mykje godt fast høgreback i laget. Viking rykte opp frå 2. divisjon i 1967 og var frå 1971 til 75 i den absolutte toppen i norsk seriefotball. Etter tredjeplass i 1971-sesongen, vann Viking seriemeisterskapen i 1972, 1973, 1974 og 1975. Ekeland deltok då Viking tapte mot Skeid i NM-finalen 1974 med 1–3.

Landslagsspel
I august-september 1971 spelte Ekeland 3 landskampar.

Merittar
Seriemeister: 1972, 1973, 1974 og 1975 for Viking FK
Tapande cupfinalist: 1974 med Viking FK

Kjelder

eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Viking-spelarar
Folk frå Stavanger
Wrap Around Joy

Wrap Around Joy er det sjette studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1974. Albumet nådde toppen av Billboard 200-lista seint i 1974 og singelen «Jazzman» nådde andreplassen på den amerikanske poplista. Singelen gjorde at Carole King vart nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popframferd. Ein annan song frå albumet, «Nightingale», nådde niandeplassen på poplista og sjetteplassen på adult contemporary-lista.

Albumet selde til gullplate i USA.

Innhald

Medverkande
Carole King - piano, vokal, korvokal
Danny Kortchmar - gitar, vokal
Richard Feves - bass
Charles Larkey - bass
Susan Ranney - bass
Andy Newmark - trommer
Dean Parks - gitar
The Eddie Kendricks Singers - vokal på «We Are All in This Together»
Abigale Haness - korvokal
Louise Goffin og Sherry Goffin - korvokal på «Nightingale»
Tom Scott - saksofon på «Jazzman»
Jim Horn - saksofon på «Wrap Around Joy»
Chuck Findley - trompet
Dick «Slyde» Hyde - trombone
George Bohanon - trombone
Gene Coe - horn
Ernie Watts - horn
Fred Jackson jr. - horn
Mike Altschul - horn
The David Campbell String Section - strykarar på «We Are All in This Together»
Mari Tsumura - fiolin
Thomas Buffum - fiolin
Jay Rosen - fiolin
Sheldon Sanov - fiolin
Haim Shtrum - fiolin
Maurice Dicterow - fiolin
Lya Stern - fiolin
Polly Sweeney - fiolin
Richard Kaufman - fiolin
Bobby Dubow - fiolin
Gordon Marron Strings - fiolin
Denyse Buffum - bratsj
Dan Neufeld - bratsj
Dan Newfeld - bratsj
Paul Polivinick - bratsj
Frederick Seykora - cello
Jeff Solow - cello
Nina Deveritch - cello
Gottfried Hoogeveen - cello

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wrap Around Joy» frå ,  den 22. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
Carole King-album
Album produserte av Lou Adler
Ode Records-album
Nummer-ein-album i USA
Nummer-ein-album i Canada
Nightingale av Carole King

«Nightingale» er ein song skriven av Carole King og David Palmer. 

«Nightingale» dukka først opp på albumet hennar Wrap Around Joy, som kom ut i midten av juli 1974, men vart gjeven ut som singel i desember. Songen har sidan vorte sett på mange av samlealbuma hennar, inkludert det sertifiserte platinaalbumet hennar Her Greatest Hits: Songs of Long Ago.

Songen, til liks med albumet Wrap Around Joy, fekk ein treig start, men nådde til slutt høgt på listene. «Nightingale» nådde niandeplassen på Billboard Hot 100, 1. mars 1975, og heldt veka før det på toppen av Easy Listening-lista.

Innspeling

Medan Carole King er songar på denne songen i 1974-versjonen, song døtrene hennar Louise Goffin og Sherry Goffin korvokal. På den tida var dei barn.

Mottaking
Billboard uttalte at «Nightingale» er ein retur til den tidlegare stilen hennar samanlikna med hennar førre singel «Jazzman» og har «fine mjuke melodiar sett i gang av hennar særegne vokalisering.» Cash Box sa at «den solide knaggen sementerer den kraftige kombinasjonen av skarpe tekstar og fengjande musikalsk kjensle.» Songen er ein kritisk del av handlinga i «The Night Bird», ein psykologisk spenningsroman av Brian Freeman. I romanen blir songen brukt som ein trigger for å vekka hypnotisk undertrykte fobiar hos psykiatriske pasientar, noko som får dei til å begå sjølvmord.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nightingale (Carole King song)» frå ,  den 22. mai 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1975
Carole King-songar
Songar skrivne av Carole King
Ode Records-singlar
Songar produserte av Lou Adler
Songar frå 1975
Vi er våre fjell

«Vi er våre fjell» (armensk Մենք ենք մեր լեռները, Menk jenk mer lernere), også kjent som «Bestemor-bestefar» (armensk տատիկ-պապիկ, tatik-papik), er eit monument nord for Stepanakert, hovudstaden i Republikken Artsakh. Monumentet vart ferdigstilt i 1967 av Sargis Baghdasarjan og er rekna som eit symbol på den armenske arven i Nagorno-Karabakh. Monumentet er laga av vulkansk tufa og framstiller ein gammal mann og ei gammal kvinne, som representerer fjellfolket i Karabakh. Monumentet er med på våpenskjoldet til Artsakh.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vi er våre fjell» frå ,  den 22. mai 2022.  
 

Armensk kultur
Monument og minnesmerke i Aserbajdsjan
Nagorno-Karabakh
Flyr

Flyr AS er eit norsk lågprisflyselskap. Selskapet flyr mellom norske byar og innan Europa. Flyr har omtrent 450 tilsette.

Soge 
Flyselskapet vart etablert av Erik G. Braathen hausten 2020 under koronapandemien. 

Flyr kunngjorde i januar 2021 at selskapet skulle operere med fly av typen Boeing, og at selskapet sumaren 2021 i første omgang skulle starte med flygingar frå Oslo til Tromsø, Harstad/Narvik, Bodø, Trondheim, Bergen, Stavanger, København, Nice, Barcelona, Alicante og Malaga. I april 2021 annonserte selskapet at planlagt start av første rute er den 30. juni 2021. Samstundes vart det òg gjort kjend at selskapet ønskte å opprette ruter til Alta, Molde, Ålesund og Haugesund. Den 4. juni 2021 tok Flyr imot sitt aller første fly med registreringa LN-FGA, flyet var av typen Boeing 737-800 som i åtte år alt hadde vore nytta av det tyrkiske flyselskapet Pegasus Airlines. Flyet landa på Oslo Lufthavn Gardermoen litt over klokka 12:00, som vart ein historisk dag for norsk luftfart. Ved utgangen av 2021 sikra Flyr seg ein flåte på 6-8 fly som ville avslutte fase nummer ein av driftsplanen deira. Den aller første kommersielle flyginga fann stad den 30. juni 2021 frå Oslo Lufthavn Gardermoen til Tromsø Lufthavn Langnes.

Flyrs fordelsprogram, Flyr+, hadde 195.000 medlemar den 30. juni 2022. Flyr har i overkant av 200.000 passasjerar per månad.

Destinasjonar 
Flyr har totalt 44 ruter fordelt på 38 ulike reisemål i Noreg og Europa.

Flyflåte 
Flyr opererer med flytypane Boeing 737-800 og Boeing 737 MAX. Flyr har til saman 12 fly.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Norske flyselskap
Skipingar i 2020
Horpestad Skule

Horpestad skule er ein skule i Klepp kommune som ligg ved Horpestad.
Det blei orginalt bygget i Horpestad i 1865 men blei flytta til Friestad i 1922.
Skulen blei grunnlagt i 1922, då det første bygget blei reist.
Det kom eit nytt bygg i 2003 kalt «Nybygget».

Barneskular i Rogaland
Klepp kommune