alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lluís Domènech i Montaner

Lluís Domènech i Montaner () var en katalansk arkitekt som hadde stor innverknad på den såkalla katalanske modernismen, den katalanske art nouveau-rørsla. Han var også ein framståanade katalansk politikar.

Dei best kjende bygningane hans, Hospital de Sant Pau og Palau de la Música Catalana i Barcelona, står på UNESCO si verdsarvliste.

Bygningar av Domènech i Montaner 
 Hospital de Sant Pau (Barcelona)
 Palau de la Música Catalana (Barcelona)
 Casa Fuster (Barcelona)
 Casa Lamadrid (Barcelona)
 Casa Lleó Morera (Barcelona)
 Casa Thomas (Barcelona) 
 Museo de Zoología (Barcelona) 
 Editorial Montaner i Simón (Barcelona) 
 Palacio Ramón Montaner (Barcelona) 
 Ateneu Obrer (Canet de Mar, Catalonia) 
 Castell de Santa Florentina (Canet de Mar, Catalonia) 
 Casa Roure (Ca la Bianga) (Canet de Mar, Catalonia) 
 Restaurante la Misericòrdia (Canet de Mar, Catalonia) 
 Casa Solà Morales (Olot, Catalonia) 
 Casa Gasull (Reus, Tarragona)
 Casa Navàs (Reus, Tarragona)
 Casa Rull (Reus, Tarragona)
 Instituto Pere Mata (Reus, Tarragona)
 Cementerio de Comillas (Cantabria)
 Fuente de los Tres caños (Comillas, Cantabria) 
 Universidad Pontificia (Comillas, Cantabria)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lluís Domènech i Montaner» frå ,  den 6. februar 2017.  
 

Spanske arkitektar
Spanske politikarar
Folk frå Barcelona
Madinat ash-Shamal

Madinat ash-Shamal (arabisk الشمال) er ein kommune i Qatar. Det administrative senteret i kommunen er Al Shamal by og vert rekna som ein av dei store byane i Qatar. Namnet tyder «Byen i nord» - sjølv om folketalet berre er på litt over 5 000. Ein av fotballstadiona for fotball-VM 2022 skal byggast i Ash Shamal med plass til 45 330 tilskodarar. 

Madinat ash Shamal omfattar Ras Lafan, det nordlegaste punktet på Qatarhalvøya og er slik sett kringsett av Persiabukta i alle retningar utanom i sør. Han grensar til kommunen Al Khor.

Kommunen er delt inn i tre soner.

Stader
Stader i kommunen er mellom anna: 

 Al Shamal by
 Ar Ru'ays
 Abu Dhalouf
 Madinat Al Kaaban
 Ain Sanan
 Al-Gamashiya
 Fuwayrit
 Al-Judhe'
 Al-Naaman
 Al Mafjar
 Al Ghariyah
 Al-Mourouna
 Jebel Jassassiyeh
 Umm Jassim
 Freiha
 Al Khuwayr
 Al `Arish
 Ain Muhammed
 Zubarah

Idrett

Al-Shamal SC, er eit idrettsklubb som er mest kjend for fotballaget. Laget konkurrerer Qatargas-ligaen. Heimekampane vert spelte på Al-Shamal SC stadion i Al Shamal by.

Turistmål
Fort
Ar Rakiyat fort i Ar Rakiyat
Qal'at Murair i Murair
Thaqab fort i Ath Thaqab
Zubarah fort i Zubarah

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madinat ash-Shamal» frå ,  den 6. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
kommunar i Qatar
Al Daayen by

Al Daayen er ein by og administrasjonssenter i kommunen Al Daayen i Qatar.

Historie
J.G. Lorimer fortalte om Al Daayen i Gazetteer of Gulf of Persia i 1908:
{{quote|
Ei landsby på austkysten av Qtar, kring 35 km nord for Doha. Han ligg nært ved landsbyen Simaisma, som berre ligg 1,5 km lenger vest. Dha'ain består av kring 150 hus, hovudsaskleg frå Al Bu Kuwarah [Kuwari] med somme frå Hamaidat og nokre få frå Madhahakah. Kring 70 perlebåtar høyrer til staden, i tilelgg til ti handelsfartøy og ti fiskebåtar. Av transportdyr er her ti hestar og 60 kamelar. Drikkevatnet kjem frå 'Awainat Bin-Husain, 8 km inn i landet.<ref>

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Dayeen by» frå ,  den 6. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Daayen
Byar i Qatar
Al Kheesa

Al Kheesa (arabisk الخيسة) er ein landsby i kommunen Al Daayen i Qatar. Grensene vart trekt opp i 1988. Namnet Al Kheesa kjem frå det arabiske uttrykket 'stor hage'. Han fekk dette namnet på grunn av dei frodige hagane og sedertrea her.

Den historiske arkitekturen i Al Kheesa har forsvunne raskt dei siste åra fordi han har vore neglisjert av staten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Kheesa» frå ,  den 6. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Daayen
Al Sakhama

Al Sakhama er ein busetnad i Qatar i kommunen Al Daayen. Han ligg nær grensa til Umm Salal kommune.

Historie
J.G. Lorimer skreiv i Gazetteer of Gulf of Persia at Al Sakhama var ein liten by 8 km vest for Lusail, med ein 1,5 mål stor hage med kring 300 daddelpalmar i 1908. Hangen, som vart sagt å vere dyrka opp av Jassim bin Muhammed Al Thani, vart skildra som omgjeven av ein mur på alle sider og omgjeve på alle sider av rekkjer av tamarisktre. Hagen fekk vatn frå åtte store, oppmurte brunnar, som kvar vart drivne av eit par esel. I tillegg var her ein kvilestad for gartnarane og eit tårn som tente som kvilestad for Jassim bin Muhammed.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Sakhama» frå ,  den 6. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al Daayen
Lusail

Lusail er den nyaste planlagde byen i Qatar, på kysten nord i kommunen Al Daayen. Lusail ligg kring 23 km nord for sentrum av Doha, like nord for Al Qutaifiya. Han dekkjer over 35 km² og vil etter kvart vere bustad for opp til 260 000 menneske. Han er planlagd å ha båthamner, bustadområde, feriestader, handelsområde, luksusbutikkar og fritidsanlegg, som to golfbanar, ein sjiraff-zoo og eit underhaldningsdistrikt. Bygginga pågår framleis. Han vert utvikla av det statlege Qatari Diar Real Estate Investment Company og Parsons Corporation. 

Lusail Iconic Stadium, med ein kapasitet på over 80 000 tilskodarar, er planlagd bygd for opningskampen og finalekampar i fotball-VM i 2022. Stadionet er inspirert av seglet på dei tradisjonelle dhow-båtane, sidan byen ligg på austkysten, der det tidlegare var mange slike perlefartøy. Etter fotball-VM skal stadionet nyttast til andre idretts- og kulturarrangement. Lusail Sports Arena husa handballkampar under handball-VM for herrar 2015.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lusail» frå ,  den 6. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Lusail
Lusail City - utvikling

Busetnader i Al Daayen
Planlagde byar i Qatar
Kystbusetnader i Qatar
Grindsag

Grindsag er ei sag der sagbladet er festa til ei grind. Det kan stramast og stillast i ulike vinklar i høve til grinda.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Sager
Ballsport

Ballsport er eit samleomgrep for alle typar sportar som involverer nytta av ein type ball. Ishockey vert ofte sett på som ein ballsport, sjølv om det der vert brukt ein puck i staden for ein ball. Ballspel og ballidrett av alle slag er antakeleg blant verdas mest populære mosjons- og idrettsaktivitetar.

Balltresportar 
Balltresportar er sportar der ballen vert manipulert ved å slå på den med eit balltre. Populære sportar inkluderer baseball, cricket, rounders og softball. I Noreg er òg ballspela slåball og dødball vanleg, spesielt blant barn.

Tomålssportar 
Målsportar er sportar der to lag skal få ballen inn i kvart sitt mål for å skåra poeng. Målet kan vera ei korg som ballen vert kasta inn i (slik som i basketball og korgball), ei sone som ballen vert ført inn i (slik som i amerikansk fotball og rugby) eller eit definert mål markert med stenger som ballen skal inn i (slik som i bandy, fotball, hockey, innebandy og handball).

Volleysportar 
Volleysportar er sportar der to soner av banen er avskoren av eit nett som ballen må slåast over. Kjende volleysportar er badminton, tennis, jeu dei paume,  bordtennis og volleyball.

Presisjonssportar 
Presisjonssportar er sportar der ballen må treffa eit bestemt mål, slik som i bocce og bowling.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ballsport» frå ,  den 7. februar 2017.

Referansar

Litterartur 
 Döhring, Volker (2014): Kleine Spiele zum Beginn und Ende der Sportstunde. 2. oppl. Wiebelsheim, ISBN 978-3-7853-1897-3.
 Mau, August (1896): Oppslagsord «Ballspiel» i: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Bind II,2, Stuttgart, s. 2832–2834.

Ballspel
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Carl Fredrik Lowzow

Carl Fredrik Lowzow () var ein norsk ingeniør og politikar frå Oslo. Han representerte Akershus fylke og partiet Høgre på Stortinget i tida 1977-89.

Lowzow var son til ein revisor. Etter studenteksamen i 1945 utdanna han seg i 1950 til sivilingeniør ved maskinlina på Heriot Watt University i Skottland. Sidan arbeidde han som konstruktør ved Akers mekaniske verksted i to år, deretter salsingeniør i Von der Lippe Co. 1952-55. I tida 1955-66 var han vedlikehalds- og anleggsingeniør i Dyno industrier og åra 1966-85 overingeniør ved Fjeldhammer Brug. Til sist ei tid administrerande direktør i Skedsmo & Sørum Elektrisitetsforsyning.

Frå 1968 til -75 var Lowzow medlem i Skedsmo kommunestyre, medan han i periodane 1976-79 og 1991-95 hadde plass i Akershus fylkesting. Dei tolv åra 1977-89 representerte han Akershus og Høgre på Stortinget. I nasjonalforsamlinga arbeidde han særleg med nærings- og samferdslepolitikk, mellom anna var han saksordførar for det som vart Norsk veg- og vegtrafikkplan for 1990-93. Han var medlem i Samferdselskomitéen periodane 1977–81 og 1985–89, i den mellomliggande perioden 1981-85 var han med i Energi- og industrikomitéen.

Lowzow var elles styreformann 1975-87 for Sentralsykehuset i Akershus, og medlem 1978-84 av  landsstyret i Høgre.

Carl Fredrik Lowzow og Wenche Lowzow var tremenningar.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Oslo
Gummiball

Gummiball, sprettball eller stussball er eit leikety av heilstøypt gummi, normalt med ein diameter av nokre centimeter. Elastisiteten til gummien gjev ballen veldig gode stusseigenskapar, som vert forsterka av tyngda til den massive gummien.

Sportar der ballar av gummi vert nytta 
 Racquetball, der ballen vert spelt med racket over eit nett.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gummiboll» frå ,  den 7. februar 2017.  
 
Ballar
Ting av gummi
Leiketøy
Johan Wiik

Johan Taraldsson Wiik () var ein norsk arbeidar og politikar frå Fosnes i Nord-Trøndelag. Han var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå 1928 til 1957.

Wiik var son til ein plassmann og tømmermann på Otterøya. I ungdomen gjekk han både framhaldsskule og vinterkurs ved Namdal folkehøgskole. Han arbeidde i ulike yrke, både i fiskeri, i sjøfart langs kysten og med losse- og lastearbeid på hamna i Namsos. Eitt år var han maskinagent og i 1918-19 forretningsførar i 'Namdalens Socialdemokrat' i Namsos. Krigsåra 1940-45 dreiv han gard i Kattmarka i Vemundvik herad.

I 1912 var Wiik sentral då Namsos kaiarbeiderforening vart stifta. Han var medlem av Namsos bystyre 1923-28 og 1932-40, varaordførar i 1926 og ordførar i 1927. Hausten 1927 vart han vald til stortingsmann for Arbeidarpartiet. Gjennom seks attval representerte Wiik Nord-Trøndelag og Arbeidarpartiet på Stortinget i 30 år. Han var medlem i Veg- og jarnbankeomiteen til mars 1948 og i Finanskomiteen ut 1949. Frå 1950 hadde han sete i Utanriks- og konstistusjonskomiteen. Han var visepresident i Odelstinget 1948-49 og i Stortinget 1950-57.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Folk frå Fosnes
Folk frå Namsos
Stortingsmann Johan Støa

Johan Støa () var ein norsk arbeidsmann og politikar frå Verdal. Han representerte Nord-Trøndelag og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1965 til han døydde.

Støa var son til ein småbrukar og skogsarbeidar. Etter framhaldsskule i 1927/28 arbeidde han på gard i Verdal til 1935. I tida 1935-56 var han sysselsett med skogs- og bygningsarbeid. Han var så fylkessekretær 1957-59 i Nord-Trøndelag Arbeiderparti. Frå 1959 var han tilsett i Verdal kommune, fyrst fire år som byggeleiar og deretter to år tiltakssekretær.

Støa var medlem av Verdal kommunestyre i tida 1948-67, ordførar 1964–67. Hausten 1965 vart han vald til stortingsrepresentant frå Nord-Trøndelag, attvald 1969 og -73. Han var medlem i  Kommunalkomitéen 1965-71, Finanskomitéen 1971-72 og Kommunal- og miljøvernkomitéen 1972-73. Støa døydde straks etter stortingsvalet i september 1973, før det nye stortinget vart opna. 
Steiner Kvalø rykte då opp på fast representantplass.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Folk frå Verdal
Knut Myrstad

Knut Myrstad () var ein norsk lærar, indremisjonsmann og politikar frå Selje i Nordfjord. Han representerte Kristeleg Folkeparti og Sogn og Fjordane fylke på Stortinget frå 1965 til 1977.

Myrstad var son til ein småbrukar og fiskar. I ungdomsåra gjekk han Nordfjord ungdomsskule 1931/32, Selje arbeidsskule 1932/33 og Indremisjonens bibelskule 1933/34. Frå 1934 var han ungdomssekretær i Nordfjord Indremisjon til 1945 og så i Indremisjonsselskapet til 1946. Sidan vart han krinssekretær 1946-48 i Sunnfjord indremisjon og 1948-55 i Nordfjord Indremisjon.

Frå 1955 til 1957 arbeidde Myrstad som lærar i folkeskulen i Selje. Deretter var han til 1965 atter krinssekretær i Sunnfjord indremisjon, bortsett frå 1962-64 då han underviste ved Indremisjonsselskapet sin bibelskule i Oslo.

Myrstad vart vald inn på Stortinget for Kristeleg Folkeparti i 1965 og attvald to gongar. Valbolken 1965-69 var han medlem av Protokollkomiteen, dei siste åtte tingåra hadde han sete i Landbrukskomiteen. Han var elles landsstyremedlem i Kristeleg Folkeparti 1973-75 og i same periode varamedlem til sentralstyret i partiet.

Åra 1971-75 var Myrstad medlem i eit offentleg utval som utgreidde ymse stat/kyrkje-spørsmål. Han var far til journalisten og forfattaren Bjarne Myrstad.

Kjelder
Stortingsbiografi

Fotnotar 

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Selje
Solnetsjnyj

Solnetsjnyj - tidlegare Uzhur-4 - er ein lukka stad som ligg i sørvestre delen av Krasnojarsk kraj, i kommunen Uzjur, 301 kilometer frå Krasnojarsk.
Han husar hovudkvarteret og militærstaben til 62. strategiske missildivisjon..

Referansar

Denne artikkelen bygger på «ЗАТО Солнечный (Красноярский край)» frå ,  den 7. februar 2017.  
 

Krasnojarsk kraj
Ameloblast

Ameloblastar er sellene som dannar emaljen til tennene.

Kjelder 

Humane celler
Dyreceller
ΜTorrent

µTorrent eller uTorrent er ein BitTorrent-klient som tilhøyrer BitTorrent-selskapet. Det har over 100 millionar brukarar, og er med det det andre mest utbreidde BitTorrent programmet etter det kinesiske Xunlei, og det største utanfor Kina. 

Den greske bokstaven µ (mu) i namnet kjem frå SI-prefikset mikro-, noko som viser til den låge minnebruken til programmet. Namnet kan uttalast på ulike måtar. Den svenske utviklaren av programmmet, Ludvig Strigeus, skreiv i 2005, «I usually say 'you torrent' because it looks like a u», men føreslo også «microtorrent», «mytorrent» ( er den  svenske uttalen av bokstaven µ) og seinare «mutorrent» som alternativ. På engelsk blir bokstaven uttalt /mjuː/ eller /muː/. I Hellas blir programmet ofte kalla mi-torrent, ettersom den greske uttalen av μ er [mi].

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «ΜTorrent» frå ,  den 8. februar 2017.  
 

Proprietær programvare
Fildeling
Gulbrystmaurfugl

Gulbrystmaurfugl (Hypocnemis subflava) er ein medlem av maurfuglfamilien, Thamnophilidae, med utbreiing i søraustlege Peru aust for Andes, inn i nordlege Bolivia og litt i tilgrensande område av delstaten Acre i Brasil. Han lever lokalt sympatrisk med brunflankemaurfugl.


Skildring 
Dette er ein typisk maurfugl med mørk, streka overside og gul underside, ca. 11-12 centimeter lang og med kroppsvekt rundt 12 gram. Hovudet er mørkt med ei kvit sentral stripe og kvit augebrynstripe. Dekkfjørene er svarte med kvite tuppar som samlast i eit kvitt band når fuglen sit rolig. Den litt spinkle halen har brunt fargeskjær. Undersida er gradvis mørkare gul mot bakkroppen. Det kraftige nebbet og beina er grå. Hofuglane i underarten collinsi har lyst olivengrått i oversida av fjørdrakta der hannar er meir grå.

Han skil seg mest frå dei næraste slektningane i fjørdrakt ved at undersida er reinare gul der dei andre er meir oransje eller raudbrune.

Gulbrystmaurfugl er funnen på lågare høgdnivå i fuktig skog, kanskje opp til 1400 moh. mot foten av Andes. Han lever av ulike insekt og edderkoppar og beitar i tett underskog med korte hopp, vippar med vengene og svingar halen frå side til side.

Taksonomi 
Fram til 2008 vart han sett på som ein underart av rustflankemaurfugl, Hypocnemis cantator, men basert på skilnader i vokalisering og i mindre grad skilnader i fjørdrakt har dei i seinare år blitt handsama som eigne artar. Etter ein studie med samanlikningar av læte og genetisk struktur blant maurfuglar, la gruppa framlegg om å handsame kvar av dei seks underartane av rustflankemaurfugl som sjølvstendige artstakson. Synet blei stødd av South American Classification Committee og den nye taksonomien blei tatt inn i Clementslista frå desember 2009, og er òg akseptert av IOC. Det er for tida definert berre ein underart i tillegg til nominatforma, H. s. collinsi.

Kjelder 
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
maurfuglfamilien
Helge Johnsen

Helge Johnsen () er ein norsk journalist. Han er frå Nord-Vågsøy og busett i Førde. Johnsen har arbeidd i fleire aviser på Vestlandet, frå 1990 i Firda, der han m.a. har vore politisk reportar, kommentator og spaltist.

Johnsen har gjeve ut boka «Til Bergen for å ete agn» (Selja forlag 2003), ei samling epistlar med skråblikk på Sogn og Fjordane og vestlendingen, henta frå spalta «Helge-Blikk» i Firda. Han vart tildelt Presseprisen for Sogn og Fjordane i 1998 og Gulaprisen i 2000.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift- eit utval 
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Helge Johnsen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Vågsøy
Forfattarar frå Førde
Guanidin

Guanidin eller imidourea er ei krystallinsk organisk sambinding med kjemisk formel . Ho er hygroskopisk  og har smeltepunkt ved kring 50 °C. Ho er stamsubstans for fleire fysiologisk viktige stoff som arginin, kreatin og kreatinin.

Guanidin kan framstillast ved spalting av guanin, men vert for det meste laga syntetisk, ofte gjennom saltet guanidinkarbonat. Sistnemnde vert vanlegvis laga frå dicyandiamid. Guanidin er ein sterk base og tek difor karbondioksid frå lufta, og guanidinkarbonat vert danna frå denne reaksjonen.

Kjelder
Arr i botanikk

Arr eller stigma viser i botanikken til den øvste delen av fruktemnet i ein blome. Det er mottaksstaden for pollen under pollineringa.
Hjå dei fleste blomstrande plantane sit arret på den øvste delen av griffelen. Hjå plantar utan griffel sit arret direkte på fruktknuten.

Funksjon

Arret fangar pollen som er blitt overført av insekt eller svever med vinden eller kjem via strøymande vatn. I tillegg til å fanga pollen kan arret også ha i oppgåve å oppfatta om pollenkornet er kompatibelt (passar til planten). Kompatibelt pollen som set seg på arret, blir hydrert og spirer der. Pollenslangen veks nedover i fruktemnet til han oppnår kontakt med frøemne som sit i fruktknuten.

Skildring

Arret har mange ulike utformingar hjå ulike artar. Dei kan vera lange og smale eller kuleforma, fjørforma eller likna hår.
Om fleire fruktblad har vakse saman, kan arret danna arrflikar eller ei arrskive.

Overflata til arret er dekt av celler med papilleforma utvekstar.

Arr kan også vera anten våte eller tørre, alt etter planteart. Våte arr har ei klebrig væske som inneheld protein, lipid og karbohydratslim. Tørre arr har ein ytre cellevegg dekt av kutikula og ein pellikel med protein.

Bruk i kulturen

Arret og griffelen til safrankrokus (Crocus speciosus) blir bruka til krydderet safran.

Kjelder

Plantemorfologi
Blomar
Fleircella organisme

Fleircella organisme er ein organisme som skilnad frå eincella organismer består av meir enn ei celle.
Desse cellene kan vera spesialiserte, det vil seia at dei har ulike utformingar og funksjonar.

Alle dyreartar, landplantar og dei fleste soppar er fleircella. Også mange algar er fleircella. 

Nokre få organismar kan ha både eincella og fleircella trekk, som slimsoppar og sosiale amøbar slik som slekta Dictyostelium.
Det kan ofte vera vanskeleg å skilja mellom koloniar danna av fleire identiske individ og verkelege fleircella organismar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Multicellular organism» frå ,  den 8. februar 2017.  
 

Evolusjonsbiologi
Brahuifolk

Brahuifolk (brahui براہوئی, brahui eller brahvi) er ei folkegruppe frå Pakistan som tel rundt 2,2 millionar menneske. Dei fleste av dei bur i  Balutsjistan. Det finst også ei lita gruppe brahuifolk som er innfødd i Afghanistan. I tillegg bur mange i utlegd, særleg i land i Midtausten. Brahuifolk snakkar brahui, eit dravidisk språk som ikkje er i slekt med språka i nærområdet, men med språk tala i Sør-India og på Sri Lanka.

Dei viktigaste brahuiområda i Balutsjistan ligg mellom Bolanpasset, via Bolanåsane, til Ras Muari ved Arabiahavet. Dei er i all hovudsak sunnimuslimar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brahui people» frå ,  den 8. februar 2017.  
 
Folkegrupper i Pakistan
MF «Losna» (2016)

MF «Losna» er ei norsk bilferje bygd for Fjord 1 i 2016. Ved levering vinteren 2017 vart ferja sett inn i sambandet Rysjedalsvika–Rutledal–Krakhella ytst i Sognefjorden.

Kjelder
 
 
 
 

Fjord1-eigde fartøy
Sjøfart i Vestland
Skip frå 2016
Skip bygd i Tyrkia
Linda Jenny Ese

Linda Jenny Ese () er ein norsk forfattar, songar, fotograf og teiknar oppvaksen i Balestrand i Sogn og Fjordane. I 2011 gav ho ut diktsamlinga Livets mørke.

Bibliografi

Bøker

Kjelder 
 

Forfattarar frå Balestrand
Norske lyrikarar
Olav Redal

Olav Redal () var ein norsk journalist. Han var frå Naustdal. Redal drog først til Island og seinare til USA der han vart verande livet ut. 
Han gav ut årbøker for Sunnfjordlaget i Amerika, juleheftet Jul i Vesterland og nybyggjarsoga En norsk bygds historie. Redal skreiv mykje i norsk-amerikanske aviser og blad, og sende «amerikabrev» til lokalavisene i Sunnfjord. Redal var oppteken av at soga om dei norske pionerane og nybyggjarane ikkje skulle gå i gløymeboka.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval 
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Del 1. Nordmenn i Amerika : Thor M. Andersens bibliografi
 Del 2. Nordmenn i Amerika : Thor M. Andersens bibliografi

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Om Olav Redal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Naustdal
Norske sakprosaforfattarar
Krans

Krans (norrønt kranz, frå lågtysk kranz) er ein ring laga av plantemateriale eller etterlikningar som kan brukast som dekorasjon eller symbol. Kransar kan hengast opp, leggjast på flatar eller brukast som hovudpryd.

Sidan antikken har kransar som laurbær-, oliven- og eikebladkransar spelt ei viktig symbolsk rolle.
Laurbærkransen var knytt til guden Apollon medan eikebladkransen var knytt til faren hans Zevs. Olivenkransen blei gjeven til vinnarar i dei olympiske leikane.
Etruskarane laga kransar av edle metall som gull, men med etterlikningar av plantar som eik, eføy, oliven, myrte, laurbær, kveite og vinranker. Herskarane deira brukte dei som kroner, ein skikk romerske magistratar vidareførte.
Den romerske Tolvtavleloven frå rundt 450 f.Kr. omtaler ein tradisjon med gravkransar. 

I moderne tid kan kransar brukast som dekorasjon som dekorasjonar til høgtider, som kornkransar til haustfestar, adventskransar til jul og advent, og til pynting av maistong. Dei kan òg leggjast på grav- eller minnestader for å æra avdøde.

Sjå òg
Girlander
Kranselag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wreath» frå ,  den 9. februar 2017.  

Kransar
Pynt