alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Grace Slick

Grace Slick eller Grace Barnett Wing () er ein artist og musikar frå USA. Den aktive songkarrieren hennar varte ifrå 1965 til 1990.

Grace Slick er frå Evanston i Illinois.
Ho starta bandet The Great Society, og fronta banda Jefferson Airplane, Jefferson Starship og Starship i mange år samstundes som ho hadde ein solokarriere. Jefferson Airplane fekk raskt eit image som blei forbunde med narkotika, og Grace Slick har sjølv innrømt å ha bruka narkotiske stoff som LSD. Slick var òg sterkt involvert i hippie-rørsla og kvinnesaka. 

Frå 1998 byrja ho med visuell kunst. Bileta hennar inneheld ofte kaninar og Alice i eventyrland. Andre 60-70-talsikon er òg kjende tema i bileta hennar.

Diskografi 
Soloalbum
 Manhole (1973)
 Dreams (1980) 
 Welcome to the Wrecking Ball! (1981)
 Software (1984)

Med The Great Society
 Conspicuous Only in its Absence (1968)
 How It Was (1968)
 Born to Be Burned (1995)

Med Jefferson Airplane
 Surrealistic Pillow (1967)
 After Bathing at Baxter's (1967)
 Crown of Creation (1968)
 Bless Its Pointed Little Head (1969)
 Volunteers (1969)
 Bark (1971)
 Long John Silver (1972)
 Thirty Seconds Over Winterland (1973)
 Early Flight (1974)
 Jefferson Airplane (1989)

Med Jefferson Starship
 Dragon Fly (1974)
 Red Octopus (1975)
 Spitfire (1976)
 Earth (1978)
 Modern Times (1981)
 Winds of Change (1982)
 Nuclear Furniture (1984)

Med Starship
 Knee Deep in the Hoopla (1985)
 No Protection (1987)

Med Paul Kantner
 Blows Against the Empire (1970) US #20
 Sunfighter (1971) US #89
 Baron von Tollbooth and the Chrome Nun (1973) US #120
 Planet Earth Rock and Roll Orchestra (1983)

Gjesteartist
 If I Could Only Remember My Name (av David Crosby) (1971)
 Papa John Creach (av Papa John Creach) (1971)
 Rolling Thunder (av Mickey Hart) (1972)
 Seastones (av Ned Lagin) (1975)
 69 Times (av Rick James) (1982)
 Heart (av Heart) (1985)
 Back to Avalon (av Kenny Loggins) (1988)
 Deep Space / Virgin Sky (av Jefferson Starship) (1995)
 In Flight (av Linda Perry) (1996)
 Windows of Heaven (av Jefferson Starship) (1999)
 Jefferson's Tree of Liberty (av Jefferson Starship) (2008)

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Illinois
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Jefferson Airplane-medlemmar
Jefferson Starship-medlemmar
John Wycliffe

John Wycliffe (1320-åra–31. desember 1384) var ein engelsk reformator, som i sterke ordelag kritiserte paven og oppfordra kyrkja til å oppgje eigedomane sine og den verdslege makta.

Han byrja tidleg å studere Bibelen, viss ord og innhald vart viktig i kyrkjekritikken hans. I 1370 vart han professor i teologi ved Universitetet i Oxford, og det var i denne perioden han stod fram som reformator. Han fremja etter kvart sine reformtankar både gjennom ord og handling.

Wycliffe hevda at Gud har all makt og at det berre er han som oppfyller Guds løyve som har rett til å styre. Læra hans gjekk ut på at det er Bibelen som er den høgaste autoriteten til kyrkja; han forkasta pavedømmet og avviste helgendyrkinga, valfartar, avlat og sjelemesser. Kritikken gjekk òg utover sakramenta – verken konfirmasjonen eller den siste olja er i følgje Bibelen sakrament.

Wycliffe fekk omsett Bibelen til engelsk, slik at folk flest kunne lese han, men han deltok ikkje sjølv i omsetjingsarbeidet. Skriftene vart ikkje omsette frå grunnteksten, men frå den latinske bibelen Vulgata, som vart brukt av den katolske kyrkja. Som eit anna tiltak sende han ut predikantar som hadde «Guds ord» til oppgåve – som i Matteus 10, der Jesus sende ut apostlane.

Grunna det avvikande synet sitt vart Wycliffe dømd som kjettar av kyrkja og måtte eit par år før han døydde trekkje seg frå professoratet ved Oxford, men han fekk vern både frå parlamentet og folket til å fortsetje arbeidet sitt livet ut. Mange av predikantane hans vart forfølgde, og mange av dei vart avretta ved brenning på bål. Etter Wycliffe døydde vart forfølgingane hardare, grava hans vart opna og beina hans vart brende og kasta på elva i 1427.

John Wycliffe blir saman med Jan Hus sett på som forløparar for reformasjonen. Sjølv om reformrørsla til Wycliffe vart stoppa, levde tankane vidare. Den verdsomspennande bibelomsetjingsorganisasjonen Wycliffe Global Alliance er kalla etter han.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 8. november 2010.  
 

Fødde i 1320-åra
Døde i 1384
Britiske teologar
Folk frå North Yorkshire
Reformatorar
Engelske teologar
Teologiprofessorar
Wyandotar

Wyandotor, wendat eller huronar, er eit indianarfolk i Nord-Amerika som opphavleg var busett i områda som ligg i det som i dag er Ontario og Québec i Canada. Dei første franske oppdagingsreisande kalla medlemmane av wyandotføderasjonen for huronar; det er omstridd kva det namnet kjem av. Kjernelandet deira vart kalla Wendake.

Språka deira høyrde til den irokesiske språkfamilien, men er i dag utdøydd. Det finst om lag 8000 etterkommarar spreidd over Nord-Amerika. I Québec er det ca 3000 som har fransk som førstespråk, medan ca 4000 med engelsk som førstespråk lever i Kansas og Oklahoma. Ei lita gruppe lever stadig i det sørlege Ontario og Michigan.

Før 1900 
I likskap med andre stammar av irokesergruppa organiserte wyandotane seg i ein konføderasjon med nært nærskylde stammar. Denne nasjonen bestod primært av:
 Arendarhonon
 Tahontaenrat
 Attigneenongnahac
 Attignawantan
 Ataronchronon

Allereie lenge før engelskmennene og tilkoma til franskmennene hadde wyandotane vore i konflikt med irokesarane mot sør. Då dei europeiske kolonimaktene vart involvert vart denne konflikten intensivert. Dei franske handelsfolka allierte seg med wyandotane, medan engelske nybyggjarar gjekk i forbund med irokesarane. Europeisk våpenteknologi gjorde kampane særs blodige, og omkring 1650 hadde irokesarane nesten utsletta wyandotane. Deretter flykta den vestlegaste gruppa av dei mot vest, og slo seg ned i Ohio og Michigan. Størstedelen av denne gruppa vart på 1800-talet forflytta til indianarreservat i Kansas og Oklahoma.

Wyandotane var på 1500-talet jordbrukarar som budde i forskansa landsbyar som vart forlatne når jorda var utpint. Dei beherska lagerteknologiar og vart med det relativt velståande. Overskotet vart brukt på handel med nabostammer, blant anna tobakk.

På 1700-talet allierte wyandotane seg først med britane og så med franskmennene i den lange rekkja av kolonikrigar som prega Nord-Amerika i denne perioden. Under den franske og indianske krigen var wyandotane allierte med franskmennene og kom etterpå til å få ansvaret for massakren på dei angloamerikanske krigsfangane etter slaget ved Fort William Henry.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 8. november 2010.

Bakgrunnsstoff 

Ontario
Quebec
Nordamerikanske urfolk
Urfolk i USA
Strengklauv

Strengklauv, oftast kalla berre Klaua, også kalla Hamre, er ein gard på øya Losna i Solund kommune i Vestland fylke (tidlegare Sogn og Fjordane). Strengklauv har matrikkelnummer 62 i Solund. Fram til og med 1963 høyrde Losna til Gulen kommune, og der hadde Strengklauv matrikkelnummer 1.

Geografi 
Garden ligg vest på Losna, i sørenden av Krakhellesundet.

Historie 
Garden er ikkje nemnd i kjelder før 1667, då var skylda seks merker smør. Utsåd vart oppgjeve til tre mæler havre og avlinga 1 tønne korn, og dei hadde tre naut. Skatten betalt i pengar var 3/2 riksdalar. I opplysningane som var samla inn til matrikkel i 1723 står det at matrikkeltaksten var 12 merker smør. Det var då ingen husmenn, og garden hadde ikkje støl, kvern eller fiskeri, men det vart oppgjeve at dei hadde skog til eige bruk. Utsåd var ei ½ tønne havre og avlinga var 1½ tønne. Buskapen var fire naut og ein sau. 

Krakhellesundet har vore mykje nytta til ferdsle, og for fartøy som kom nordfrå var då Strengklauv siste hamna før Sognefjorden. Frå ca. 1740 til 1840 var det ein slags gjestgjevarstad, eller «øltapperie», på Strengklauv. Garden har hatt to bruk, og det har vore husmenn i Juvik og Storemyr. Strengklauv fekk innlagd straum i 1958. Garden har ikkje køyreveg, og bruka er nedlagde.

Namn 
Namnet Strengklauv skal tyde strengklova, som er hakket til bogestrengen bak i pilskaftet. I kjelder er namnet skrive «Strengelof» (kan vere skrivefeil for Strengeclof) i 1667, «Strenklev» i 1773, og «Strengkløv», «Streinklev» og «Strengklauen» på 1800-talet.

Statens Kartverk har godkjend skrivemåtane «Klauva» i 1967, «Klaua» i 1974 og «Hamre» i 1986. 

Gardsnamnet Strengklauv er ikkje i bruk andre stader i landet, men Oluf Rygh nemner eit forsvunne stadnamn «Streingklawm» i Dyrøy.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Strengklauv i gardsmatrikkelen frå 1886
 Strengklauv i matrikkelutkastet av 1950
 Om Strengklauv i Gardsleksikonet til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv
 Vidare lesnad 
 Ivar Kleiva: «Gnr. 1. Strengklauv (Klaua) Hamre» i Gulen i gammal og ny tid : gards- og ættesoga, band l, side 19-24.

Gardar i Solund
Tidlegare gardar i Gulen
Austgulstølvatnet

Austgulstølvatnet er eit vatn i Gulen kommune i Vestland. Det er rundt 1 km langt og 0,2 km breitt. Austgulstølvatnet ligg 389 meter over havet, og har eit areal på .

Austgulstølvatnet har namnet sitt etter Austgulstølen, som ligg ved nordenden av vatnet. Dette var stølen til gardsbruka i bygda Austgulen, som ligg inst i Austgulfjorden, berre rundt tre kilometer nord for vatnet. 

Vassføringa frå Austgulstølvatnet er sidan 2006 vorte overført til Klyvtveitvatnet gjennom ein 750 meter lang tunnel for å bli nytta i kraftproduksjon i Kløvtveit kraftverk. Overføringa tilsvarar rundt 40% av Steinsdalelvas naturlege vassføring. Då Yndesdalsvassdraget i 1986 vart verna mot kraftutbyggjing vart det gjort unnatak for Austgulstølvatnet og det nærliggande Transdalsvatnet. Dette vart grunngjeve med at vassføringa frå dei to vatna var naudsynte for ei lønsam utbygging av Kløvtveit kraftverk, som vart vurdert å «ha avgjerande tydning for distriktet si kraftforsyning i framtida».

I dei opphavlege utbyggingsplanane var det føresett at Austgulstølvatnet skulle demmast opp for å lette overføringa til Klyvtveitvatnet, som ligg høgare enn Austgulstølvatnet. Dette ville ha sett dele av Austgulstølen under vatn, og blant anna for å unngå dette fekk BKK i 2003 løyve til ei planendring som medførte at vasstanden i Austgulstølvatnet og Transdalsvatnet kunne haldast uendra. Men denne planedringa har til gjengjeld ført til større skadeverknader rundt hovudmagasinet i Klyvtveitvatnet.

Kjelder 

Innsjøar i Gulen
Lindelifjellet

Lindelifjellet er eit fjell i Gulen kommune i Vestland. Det ligg mellom Verkland og Fv2 i vest og Fjordsdalen sør for Instefjord i aust. Sør for fjellet ligg Smedsdalen med Smedsdalsvatnet. Største høgda er 733 meter over havet. Toppen av fjellet er relativt flat. Fjellet har bratte sider mot vest, sør og aust, medan det i nord gradvis går over i Høgefjellet (687 moh).

Fjell i Vestland
Geografi i Gulen
Losnedal

Losnedal eller Losnedalen er ein gard på øya Losna i Solund kommune i Sogn og Fjordane. Garden har matrikkelnummer 63 i Solund. Fram til og med 1963 høyrde Losna til Gulen kommune og der hadde Losnedal matrikkelnummer 2.

Geografi 
Losnedal ligg i ein ca. to kilometer lang trong dal som går nordover frå sørkysten av Losna. Det er to bruk på garden, Nedre Losnedalen ligg nær sjøen, medan Øvre Losnedalen ligg 600-700 meter oppe i dalen.

Historie 
Losnedal har truleg vore busett sidan langt attende i tid, det syner jordfunna som er gjorde. I 1942 vart det funne to flintdolkar på bruk ein, og i 1843 fann ein ein bronsegjenstand i ei tuft på same bruket. I matrikkelen frå 1667 var skulda til garden ½ laup smør og skatten i pengar 1¼ riksdalar. Det var ti naut på garden og utsåd var to tønner havre medan avlinga var sju tønner. Det var då to brukarar på garden. I 1723 var det berre ein brukar og matrikkelskulda var auka med fire merker smør frå 1 pund 18 merker smør. Utsåd var 1½ tønne havre og avling var sju tønner og ei skjeppe. Av buskap var det ein hest, ni naut og åtte sauer og geiter. 

Losnedal fekk elektrisk straum innlagt i 1958.
Garden har ikkje vegsamband. Bruka er nedlagde, bruk ein har vore det sidan 1981 og bruk to sidan 1983.

Namn 
Frå først var namnet truleg berre «Dalen». I 1667 vart namnet skrive «Dallen», i 1723 «Losnedal».

Statens kartverk har godkjend skrivemåtane «Øvre Losnedalen» (1975) og «Losnedalen, øvre» (1986), og «Nedre Losnedalen» (1975) og «Losnedalen, nedre» (1986).

Når gardsnamnet vert brukt som slektsnamn vert det skrive «Losnedal».

Gardsnamet er ikkje kjend frå andre stader i landet.

Kjelder

Vidare lesnad 
 Ivar Kleiva: «Gnr. 2. Losnedal» i Gulen i gammal og ny tid : Gards- og ættesoga. Band I, side 25-30.

Bakgrunnsstoff 
 «Losnedalen» i gardsmartikkelen frå 1886
 «Losnedal» i matrikkelutkastet av 1950
 Om Losnedal i Gardsleksikonet på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv

Gardar i Solund
Tidlegare gardar i Gulen
Store Saltsjø

Store Saltsjø (engelsk Great Salt Lake) er ein endorheisk innsjø i Utah. Den dekker om lag 4400 km², men vasshøgda varierer frå år til år. I 1963 var vasstanden på sitt lågaste og sjøen dekte berre ca 1529 km², medan den i 1987 dekte 5311 km², som er rekorden i dag. På grunn av at fordamping er den einaste måten vatn kan forsvinne på har sjøen fått kallenamnet «America's Dead Sea» (Amerikas dødehav).

Bakgrunn
Store Saltsjø var ei gong i tida ein del av Bonnevillesjøen, som var på storleik med Michigansjøen og mykje djupare. Bonnevillesjøen var rundt ti gonger større og rundt 305 meter djup. Den dekte store delar av dagens Utah og mindre delar i Idaho og Nevada under istida for mellom 32 000 og 14 000 år sidan. Då klimaet endra seg begynte den store Bonnevillesjøen å tørke opp, og det einaste som vart att etter den enorme sjøen var Store Saltsjø, Utahsjøen, Seviersjøen, Rushsjøen og Vesle Saltsjø.

Øyer
Antelope Island er den største øya i Store Saltsjø og er ein eigen nasjonalpark.

Innsjøar i USA
Utah
Endorheiske innsjøar
Klyvtveitvatnet

Klyvtveitvatnet er eit vatn i Gulen kommune i Vestland. Det er 2,2 km langt og opptil 1 km breitt. Vatnet har eit areal på  og eit naturleg nedbørfelt på . Klyvtveitvatnet har utløp til Austgulfjorden gjennom Klyvtveitelva. Vatnet består av to separate bekken, med eit hovudbekken i vest og eit mindre bekken i aust. Dei to bekkena, som blir kalla høvesvis Store og Vetle Klyvtveitvatnet, er knytt saman med eit smalt og grunt sund.

Klyvtveitvatnet er regulert, og er hovudmagasin for Kløvtveit kraftverk, som utnyttar fallet i Klyvtveitelva ned til Austgulfjorden til produksjon av elektrisk kraft. Vatnet har høgaste regulerte vasstand på 398,4 meter over havet, lågaste regulerte vasstand er 360 moh, og magasinvolumet er . Vann fra to innsjøar i nærliggande elver, Austgulstølvatnet i Steinsdalelva og Transdalsvatnet i Dalelva, er òg overført til Klyvtveitvatnet, noko som meir enn fordoblar vassføringa til kraftverket i tilhøve til Klyvtveitvatnets naturlege tilsig. 

I dei opphavlege utbyggingsplanane var det føresett at Austgulstølvatnet skulle demmast opp for å lette overføringa til Klyvtveitvatnet, som ligg høgare enn Austgulstølvatnet. Dette ville ha sett delar av Austgulstølen under vatn, og blant anna for å unngå dette fekk BKK i 2003 løyve til ei planendring som medførte at vasstanden i Austgulstølvatnet kunne haldast uendra. Men denne planendringa har òg ført til at skadeverknadene rundt hovudmagasinet i Klyvtveitvatnet er vorte større, noko som igjen har medført reaksjonar frå grunneigarane i området. Det er spesielt skadeverknadene ved Vetle Klyvtveitvatnet det har vorte reagert mot, sidan desse ville vore unngått dersom eit tidlegare forslag frå Gulen kommune om ein lang tunnel frå Austgulstølvatnet til Store Klyvtveitvatnet hadde vorte gjennomført, i staden for dei to kortare tunnelane via Vetle Klyvtveitvatnet som vart bygd. BKK har som følgje av reaksjonane vedteke å bruke 14 millionar kroner til å freiste å føre Vetle Klyvtveitvatnet tilbake til naturleg nivå.

Kjelder 

Innsjøar i Gulen
Transdalsvatnet

Transdalsvatnet er eit vatn i Gulen kommune i Vestland. Det er rundt 1,1 km langt og 0,6 km breitt. Transdalsvatnet ligg 402 meter over havet, og har eit areal på .

Vassføringa frå Transdalsvatnet er overført til Klyvtveitvatnet gjennom ein 734 meter lang tunnel, for å bli nytta i kraftproduksjon i Kløvtveit kraftverk. Overføringa tilsvarar rundt 42% av Dalelvas naturlege vassføring. Då Yndesdalsvassdraget i 1986 vart verna mot kraftutbygging vart det gjort unnatak for Transdalsvatnet og det nærliggande Austgulstølvatnet. Dette vart grunngjeve med at vassføringa frå dei to vatna var naudsynt for ei lønsam utbygging av Kløvtveit kraftverk, som vart vurdert å «ha avgjerande tyding for distriktet si kraftforsyning i framtida».

Vatnet var tidlegare kjent som eit godt fiskevatn, der det vart teke fisk av fin kvalitet. Men på grunn av sur nedbør på siste halvdelen av førre hundreår vart fiskestammen utrydda, og Transdalsvatnet var fisketomt i mange år. I 2006 vart det igjen sett ut fisk i vatnet, villfisk som var henta frå andre delar av Yndesdalsvassdraget.

Kjelder 

Innsjøar i Gulen
Klyvtveitelva

Klyvtveitelva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Elva er  lang ( regna frå kjeldene på Flatefjellet), og har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Elva byrjar som ei rekkje små bekker på Flatefjellet sør for Klyvtveitvatnet og på Blåfjellet i nord. Bekkene blir samla i Klyvtveitvatnet, og frå nordenden av vatnet renn Klyvtveitelva nordover i eit bratt fall på vestsida av Blåfjellet ned til munningen i Austgulfjorden ved Klyvtveita, 2 km vest-sørvest for Austgulen.

Klyvtveitelva er utbygd til kraftproduksjon i Kløvtveit kraftverk, som utnyttar fallet frå Klyvtveitvatnet ned til Austgulfjorden. Kraftverket vart ferdig i 2006, og etter utbygginga er elva stort sett tørrlagt heile tida. Vatn frå to innsjøar i nærliggande elvar i det varig verna Yndesdalsvassdraget, Austgulstølvatnet i Steinsdalelva og Transdalsvatnet i Dalelva, er òg overført til Klyvtveitvatnet. Overføringane gjer at vassføringa til kraftverket blir meir enn fordobla i tilhøve til Klyvtveitvatnets naturlege tilsig.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Bilde av Klyvtveitelva frå Sogn og Fjordane fylkesarkiv

Elvar i Gulen
World Wide Fund for Nature

World Wide Fund for Nature (WWF, fram til 1986 World Wildlife Fund) er ein stor internasjonal naturvernorganisasjon som vart grunnlagt av biologen Julian Huxley (1887–1975) og ornitologen Peter Scott (1909–1989) i 1961. Organisasjonen sitt varemerke er ein pandabjørn.

Formål 
Hovudmålet til organisasjonen var opphavleg å verne truga artar og tilhøyrande habitat, men med åra har dette vorte utvida til å omfatte naturvern på eit generelt plan. I dag blir WWF rekna for å vere den største og viktigaste naturvernorganisasjon i verda.

Hovudoppgåver
 Verne mangfaldet blant artar og økosystem
 Sikre berekraftig bruk av naturressursar
 Kjempe mot forureining og overforbruk av ressursar og energi

WWF International 
Organisasjonen har omkring 5 millionar medlemmar og 4000 tilsette globalt. WWF er representert med lokale organisasjonar i meir enn 30 land, mellom anna Noreg. I tillegg er staben engasjert i feltarbeid i meir enn 100 land. Hovudkontoret ligg i Gland i Sveits.

WWF organiserer arbeidet i seks hovudområde: Artar, ferskvatn, giftige kjemikaliar, klimaendringar, kyst, hav og skog.

I dag engasjerer WWF seg òg politisk, finansielt og innan utdanning, for å nå målsettingane sine om bevaring og naturvern. I så måte er organisasjonen òg kjent for å ha teke i bruk sivil ulydigheit for å syne synspunkta sine.

Nasjonale samskipnader

WWF-Noreg 
World Wide Fund for Nature Noreg (WWF-Noreg) vart grunnlagt i 1970 med Kong Harald V (som då var kronprins) som president. I Noreg var organisasjonen tidlegare kjent under namnet Verdas villmarksfond. Den norske avdelinga hadde ca 4000 medlemmar og 15 tilsette i 2005. I 2007 var det 7000 medlemmar og 30 tilsette. Hovudkontoret i Noreg ligg i Oslo.

Generalsekretærar 
Einar Johan Johannessen
Vera Selnes
Stig Hvoslef
Rasmus Hansson
Nina Jensen

Bakgrunnsstoff 
 WWF International
 WWF Protected Areas
 WWF globale organisasjonar
 WWF-Noreg 

Internasjonale miljøorganisasjonar
Skipingar i 1961
Frostnavar

Frostnavar er ein reiskap som har vorte brukt, særleg av fiskarar, vinterstid for å halde varmen. Under fiske i open båt, der det vart mykje venting, kunne det verte svært kaldt. Det kunne vere under drivgarnsfiske etter sild, og under seglas. 

Frostnavaren var ein stor, sløv navar. Med han vart det bora i ein rå, hard trekubbe. Dette arbeidet vart utført berre for at den som gjorde det skulle verte varm i kroppen.  I staden for navar kunne det arbeidast med ei sløv sag, ei frostsag.

Kjelde
Asbjørn Klepp:Nordlandsbåter,-og båter fra Trøndelag. Grøndahl & søn A.S. Oslo 1983
Ivar Aasen:Norsk Ordbok. Femte utgåve. Fonna Forlag 1977
Bjarne Rabben: Folk ved havet III. Sunnmøre Fiskarlag. Romsdal Fiskarlag 1983

Tilbehøyr i båt
Kulde
Reiskapar
Gulen og Masfjorden Utvikling

Gulen og Masfjorden Utvikling AS, (GMU), er eit utviklingsselskap for næringslivet i nabokommunane Gulen kommune i Sogn og Fjordane og Masfjorden i Hordaland.
GMU har kontor i Sløvåg industriområde med lokale i bygga til Wergeland Holding. Dette er strategisk plassert, då det er fleire verksemder som er basert akkurat i Sløvåg, men GMU har som målsetjing å utvikla næringsliv overalt i Gulen og Masfjorden.

GMU sitt arbeid 

GMU si verksemd kan bestå i å gje folk opplæring i å skipa eiga verksemd, laga i stand utviklingsprosjekt for eksisterande verksemder eller andre fellesprosjekt, eller å vera kontaktledd mellom næringsliv og det offentlege. Dagleg leiar driv aktivt med etablerarrettleiing.

GMU samarbeider både med Innovasjon Norge, Gulen Næringsråd og med ulike næringsfond i kommunane. Dagleg leiar i GMU er Torill Torsvik Størkersen.

Aktuelle prosjekt 

29. juni 2010 vart verksemda Sløvåg Næringsbygg skipa av GMU, i samarbeid med ymse verksemder i Gulen og Masfjorden. Målsetjinga med dette er å få oppretta eit næringsbygg og næringshage, der dei ulike verksemdene i Sløvåg kan nytta ulike fellestenester.
GMU jobbar også med selskapet Fjordgass AS (eitt av selskapa innanfor Wergeland Holding) for å prosjektera gassrøyrleidning for å frakta gass frå Trollfeltet inn til Sløvåg.

Kjelder 

 GMU sine offisielle nettsider.
 Kom-an.no om GMU
 Firmapresentasjon på purehelp.no

Bakgrunnsstoff 

 Forretningsplan for GMU 2009

Næringsliv i Gulen
Næringsliv i Masfjorden
Daniel Pudil

Daniel Pudil () er ein tsjekkisk fotballspelar, som har spela på midtbanen for Genk i den belgiske fotballigaen og for det tsjekkiske landslaget.

Pudil debuterte for Belgia sitt A-landslag 7. februar 2007 i ein kamp mot Belgia. Han gjekk glipp av fotball-EM i 2008 grunna ein skade i handa.

Tsjekkiske fotballspelarar
Genk-spelarar
Torpedobatteriet ved Rutledal

Torpedobatteriet ved Rutledal (offisielt heitande HKB 16./981 Risenaes) i Gulen kommune i Vestland vart bygd av tyske okkupasjonsstyrkar under kampane i Noreg i 1940 under andre verdskrigen. Det stod ferdig allereie i mai det året. Dette var det fyrste større forsvarsverket tyskarane bygde i Sogn og Fjordane. 

Batteriet var med å sperra innlaupet til Sognefjorden. Lenger inn i fjorden er det tilgang til passasjen frå Sogn til austlandet og Fillefjell og Flåmsbana, noko som var av militær tyding i tilfelle ein alliert invasjon.

Torpedobatteriet låg nede ved sjøkanten i Rutledal. Det hadde to torpedorøyr på 53 cm, og i alt åtte torpedoar. Røyra var norske, og stamma frå KNM «Skarv», ein torpedobåt av Lyn-klassa. Torpedoane kunne skytast ut med trykkluft frå ein svingbar torpedokanon med doble røyr og treffa mål i ein sektor frå Risnøyna til Rysjedalsvika. Mannskapet var på 14 mann lagt i enkle trebygningar nede ved strandkanten. Dei hadde seinare også ein infanteriavdeling til nærstøtte. Denne var plassert på Brekke, og skulle virka mot eventuelle allierte avdelingar som kunne koma til å falle kystfestningane i ryggen.

Etter krigen vart torpedobatteriet overteke av Kystartilleriet og var i bruk fram til 1954, då det vart lagt ned.

Sjå også 
 Nesje fort (HKB 14./981 Naesje) - påbyrja hausten 1940
 Rutledal fort (HKB 15./981 Kirkeöen) - påbyrja 1941
 Afsneset fort (HKB 17./981 Klaevold)
 Risenes fort (HKB 16./981 Risenaes) - ferdigstilt september 1942

Kjelder 
 Artikkelen er omsett frå bokmålswikipedia.

Byggverk i Gulen
Historie i Gulen
Festningar i Noreg
Kulturminne i Noreg frå andre verdskrigen