alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ineta Radēviča

Ineta Radēviča () er ein latvisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krāslava i Latgale-regionen som vann EM-gull 2010 i lengdehopp og VM-sølv i same øvinga i 2011.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,53 m=nr 13) og i tresteghopp (14,12 m=nr 20)
VM 2005 i Helsinki:  Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,34 m=nr 20)
EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 6,92 m
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,76 m, bakom Brittney Reese (6,82 m)
EM 2012 i Helsinki: Nr 5 – 6,55 m
OL 2012 i London: Nr 4 – 6,88 m (annullert i 2019)

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ineta Radēviča» frå ,  den 6. oktober 2019.  
 

Latviske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Tresteghopparar
Odds & Sods

Odds & Sods er eit samlealbum av det britiske rockebandet The Who. Det består av unytta studioopptak og sjeldne utgjevingar, gjevne ut på Track Records i Storbritannia og Track/MCA i USA i 1974.

Bakgrunn
Hausten 1973, medan Roger Daltrey, Pete Townshend og Keith Moon førebudde filmen Tommy, fekk John Entwistle ansvaret for å setje saman eit album for å hindre piratkopiplatene som kom ut med konsertane til The Who. 

«Eg prøvde å arrangere det som ein slags alternativ Who-karriere - kva singlar me kunne ha gjeve ut og kva albumspor som kunne ha kome ut», forklarte Entwistle. Han og produsenten på soloalbuma hans, John Alcock, sette saman Odds & Sods frå forskjellige lydband. Det vart samla saman nok songar til to plater, men berre ei vart gjeven ut. «Det kunne ha vore eit dobbeltalbum, det var så mykje materiale», sa Entwistle då albumet kom ut.

Albumet nådde tiandeplassen på den britiske albumlista og åttandeplassen i USA.

Innhald
Alle songar skrivne av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.

Ommastra utgåve frå 1998

CD-utgåve frå 2011

Medverkande
The Who
Roger Daltrey – solovokal, korvokal, munnspel
Pete Townshend – gitar, piano, synthesizer, kor- og solovokal
John Entwistle – bass, blåsarar, kor- og solovokal
Keith Moon – trommer, stundom vokal

Salslister

Salstrofé

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Odds & Sods» frå ,  den 6. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Odds & Sods liner notes - Song-by-song liner notes for the album
Kid Dynamite - Cheap Shots, Youth Anthems; Odds and Sods Cover

The Who-album
Samlealbum frå 1974
Album produserte av Glyn Johns
Album produserte av Shel Talmy
Album produserte av Kit Lambert
MCA Records-album
Polydor Records-album
Track Records-album
Long Live Rock

«Long Live Rock» er ein song og singel av The Who, skriven av Pete Townshend i 1971. Songen kom ikkje med på albumet Who's Next og vart ikkje spelt inn før i 1972. Han vart seinare framført av karakteren til Billy Fury i filmen That'll Be the Day der Keith Moon hadde ei rolle. Den originale Who-innspelinga av songen kom seinare ut på samlealbumet Odds & Sods (1974), og på singel i 1979.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Long Live Rock» frå ,  den 6. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1974
The Who-songar
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar frå 1972
Track Records-singlar
Polydor Records-singlar
Songar om musikk
Postcard av The Who

«Postcard» er ein song av The Who, skriven og sungen av bassisten i bandet, John Entwistle. Songen kom ut på samlealbumet Odds & Sods.

Songen kom ut på singel i USA og nådde 64. plassen på Cash Box-lista der 23. november 1974. Det var den første songen skriven av Entwistle som vart gjeven ut som A-sida på ein singel av The Who.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Postcard (The Who song)» frå ,  den 6. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-songar
Songar skrivne av John Entwistle
Track Records-singlar
Polydor Records-singlar
Songar frå 1974
Singlar frå 1974
Diane de Poitiers

Diane de Poitiers () var ei fransk adelskvinne med tittelen hertuginne av Valentinois.

Ho var gift med den normanniske adelsmannen Louis de Brézé, som døydde i 1531. Kort tid etter at mannen døydde blei ho elskarinna til den franske tronarvingen Henrik, seinare Henrik II. Ho var 18 år eldre enn han. Diane de Poitiers fekk stor innverknad over Henrik, og denne varte heilt til han døydde i 1559.
Ho heldt dei mektige stormannsslektene Montmorency og Guise i sjakk, og var så mektig ved hoffet at sjølv dronninga, Katarina av Medici, måtte bøya seg for henne.
Etter at Henrik II døydde blei ho forvist frå hoffet, og levde dei siste åra av livet på eit av godsa sine.

Kjelder

Franske adelege
Ilja Sjkurenjov

Ilja Jurjevitsj Sjkurenjov () er ein russisk friidrettsutøvar i mangekamp. Han har i tida 2012-18 vunne ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i tikamp.

Aktiv
Sjkurenjov presterte 8 219 poeng og personbeste då han vann bronsen i tikampen ved EM 2012 i Helsinki. Personbeste gjorde han også då han med 8 498 poeng vann ein ny EM-bronse i Zürich i 2014.  Året etter pressa han sitt personbeste til 8 538 poeng ved VM i Beijing og vart fjerdemann i tevlinga.

Sjkurenjov deltok ikkje i Sommar-OL 2016 då dei russiske friidrettsutøvarane var utestengde frå leikane. Sommaren 2017 sette han personleg tikamprekord med di han oppnådde 8 601 poeng under eit stemne i Smolensk. Med årsbeste lukkast han vinne sølv då EM 2018 fann stad i Berlin. Under verdsmeisterskapen i Doha i 2019 enda han som i VM 2015 på fjerdeplass.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje – 8 219 poeng
OL 2012 i London: Nr 16 – 7 948 poeng
VM 2013 i Moskva: Nr 8 – 8 370 poeng
EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 8 498 poeng
VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 8 538 poeng
VM 2017 i London: Braut etter seks øvingar
EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 8 321 poeng, bakom Arthur Abele (8 431 poeng)
VM 2019 i Doha: Nr 4 – 8 494 poeng

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Ilja Jurjewitsch Schkurenjow» frå ,  den 7. oktober 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Ilya Shkurenyov» frå ,  den 7. oktober 2019.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Li-elva i Guangxi

Li-elva eller Li Jiang () er ei elv i Guangxiprovinsen sør i Kina. Elva byrja der Lingqukanalen renn saman med Liudongelva og renn  sørover ut gjennom Guilin og Yangshuo. Ved Pingle i Guangxi renn ho saman den med Lipu- og Gongcheng-elva og går over i Gui-elva, som til slutt renn ut i Perleelva.

Li er kjend for dei naturskjøne omgjevnadene sine, og er eit populært turistmål for båtturar. Langs elva ligg mellom anna Elefantsnabelfjellet i Guilin og sukkertoppfjell (karsttoppar) i Yangshuo. Lielva nord for Yangshuo er avbilda på den kinesisk 20 RMB-setelen.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lifloden» frå ,  den 7. oktober 2019.  
 

Elvar i Guangxi
Den lutherske kyrkja i Storbritannia

Den lutherske kyrkja i Storbritannia er ei samling lutherske kyrkjelydar, hovudsakleg i England, dei fleste med røter på det europeiske kontinentet. Kyrkjesamfunnet vart etablert 1961. Medlemstallet er i 2019 ca. 1500. Kyrkjesamfunnet held gudstenester på engelsk, mandarinspråk, skandinaviske språk, polsk og swahili.

Tor Berger Jørgensen vart i 2019 innsett som biskop for kyrkjesamfunnet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff:
Offisiell nettstad

Luthersk kristendom
Protestantisme i Storbritannia
Børning

Børning (2014) er ein norsk spelefilm regissert av Hallvard Bræin og produsert av Filmkameratene.

Anders Baasmo Christiansen spelar rolla som Roy, ein mann som blir vikla inn i det største ulovlege billøpet i Noreg nokonsinne. Ferda går langs Noreg frå Oslo til Nordkapp. Roy køyrer ein 1967 Ford Mustang fastback med ein 302 BOSS motor. Bilen heiter Lillegul, oppkalla etter dottera som fekk gulsott som spedbarn.

Filmen hadde kinopremiere august 2014. Manus er laga av Linn-Jeanethe Kyed. Historia er laga av Christopher Grøndahl, basert på en idé av Hallvard Bræin.

Oppfølgjaren, Børning 2, hadde kinopremiere 12. oktober 2016.
Endå ein oppfølgjar, Børning 3, hadde kinopremiere 14. oktober 2020 med handling i Noreg, Sverige, Danmark og Tyskland som enda opp med eit løp rundt Nürburgring.

Skodespelarar 
 Anders Baasmo Christiansen
 Ida Husøy
 Trond Halbo
 Jenny Skavlan
 Otto Jespersen
 Sven Nordin
 Camilla Frey
 Marie Blokhus
 Zahid Ali
 Henrik Mestad
 Steinar Sagen
 Oskar Sandven Lundevold

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar
Filmar frå 1992
Norske filmar
Johannes Vetter

Johannes Vetter () er ein tysk spydkastar frå Dresden. Han vart verdsmeister i øvinga i 2017 og tok bronsemedaljen i VM 2019.

Aktiv
Vetter sette personbeste med 85,40 meter ved eit stemne i Jena den 31. mai 2015. Bort i tre månader seinare vart han nummer sju i VM i Beijing. I 2016 vart han fjerdemann under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro, 6 cm bakom bronsevinnar Keshorn Walcott. Få veker etter OL forbetra Vetter i Berlin sin personlege rekord til 89,57 m då han sigra i ISTAF-stemnet.

I juli 2017 vart Vetter tysk spydmeister med eit bestekast i Erfurt som målte 89,35 m. To dagar seinare slengde han spydet fire gongar over 90 meter i eit DL-stemne i Luzern. Lengste kastet landa på 94,44 meter, dermed sletta han den to månader gamle landsrekorden til Thomas Röhler. Vetter krynte sesongen med siger også i verdsmeisterskapen i London, vinnarkastet var på 89,89 m. Både i  2018 og 2019 hadde Vetter årsbeste på over 90 meter. Under VM 2019 nådde han 89,35 m i kvalifiseringa, i finalen enda han opp med bronsemedalje med 85,37 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Nr 7 – 83,79 m
EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa (79,98 m=nr 16)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 85,32 m
VM 2017 i London: Gullmedalje – 89,89 m, framom Jakub Vadlejch (89,73 m)
EM 2018 i Berlin: Nr 5 – 83,27 m
VM 2019 i Doha: Bronsemedalje – 85,37 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Johannes Vetter» frå ,  den 7. oktober 2019.  

Tyske spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett
William Penn

William Penn () var ein engelsk kvekar. Han var talsmann for religionsfridom og la grunnen for kvekarsamfunna i Nord-Amerika, det seinare Pennsylvania.

Liv og gjerning
Penn studerte i Oxford, men vart i 1661 bortvist frå universitetet då han ikkje aksepterte den anglikanske kyrkjelæra. I 1665 vart han kvekar. Frå 1667 var han verksam som predikant.

År 1670 arva Penn ein stor formue etter den mektige og rike faren, jamvel òg ei fordring mot staten på 16 000 pund. I staden for pengar fekk han i 1681 av kong Karl 2. eit landområde ved Delaware-elva i Nord-Amerika. Penn fekk full råderett over landet, som kongen kalla Pennsylvania. Her opna Penn ein fristad for menneske som vart forfylgde for si kristendomsforståing, særleg kvekarar. Kolonien la grunnen til ein komande delstat i USA, med byen Philadelphia i sentrum.

Penn vende tilbake til England i 1684, der han heldt fram å arbeide for religiøs toleranse. Kongeskiftet i 1685 og sjukdom i familien førte til at Penn fekk ein mindre sentral posisjon i dissentar-rørsla. 1699-1701 var han tilbake i Pennsylvania, eit samfunn mykje endra på 15 år. Sidan levde han i små kår i Berkshire og var ein fattig mann då han døydde.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «William Penn» frå ,  den 8. oktober 2019.  
 

Kvekarrørsla
Pennsylvania
Engelske forfattarar
USA-amerikanske forfattarar
Alzenau

Alzenau er ein by nord i delstaten Bayern i Tyskland. Byen har om lag 18 500 ibuarar og høyrer til landkreis Ascahffenburg.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alzenau» frå ,  den 8. oktober 2019.  
 

Byar i Bayern
Sylvia Simma

Sylvia Simma () er ein svensk samisk politikar, som frå 2005 til 2009 var den fjerde (og første kvinnelege) ordføraren i det svenske Sametinget.

Ho voks opp i Lainiovuoma sameby og Idivuoma. Ho er utdanna sivilingeniør, og har tidlegare arbeidd i Södertälje, og arbeider (2013) hos LKAB i Kiruna.

Referansar 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Sylvia Simma» frå ,  den 8. oktober 2019.  
 

Samiske politikarar
Det svenske sametinget
Quisqueyanos valientes

«Quisqueyanos valientes» er nasjonalsongen til Den dominikanske republikken. Musikken blei skriven av José Rufino Reyes Siancas (1835–1905) og teksten av Emilio Prud’Homme (1856–1932).

Songen blei først framført offentleg 17. august 1883. Melodien var ein suksess, men teksten fekk kritikk fordi han inneheldt fleire historiske feil. I 1897 kom Prud’Homme med revidert tekst som er blitt ståande sidan.

Tekst

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «National Anthem of the Dominican Republic» frå ,  den 8. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff
 El himno nacional de la República Dominicana  ved presidencia.gob.do

Nasjonalsongar
Den dominikanske republikken
Krigsskodeplass

Krigsskodeplass er et område der det føregår krigshandlingar eller der slike handlingar er venta.

Krigsskodeplass i norsk lovverk 

I norsk samanheng nyttar ein erklæring av krigsskodeplass til å regulera forholdet mellom sivile og militære styresmakter. Lovverket om krigsskodeplass finst i Lov om særlige rådgjerder under krig, krigsfare og liknende forhold (beredskapsloven) av 15. desember 1950 nummer 7, i kongeleg resolusjon av 11. september 1959, og kongeleg resolusjon av 8. desember 1967.

Ein kan erklæra krigsskodeplass i den delen eller dei delane av landet der det føregår krigshandlingar eller der ein kan rekna med at dei er nær ved å føregå, og der det er rekna som nødvendig at dei militære styresmaktene tek ove leiinga av politiet og andre sivile forvaltingsorgan for å fremja og trygge militære operasjonar og forsyningar. Grensene for krigsskodeplassen blir normalt fastsette av Kongen. Krigsskodeplassen er ikkje nødvendigvis same området som den militære inndelingen av operasjonsområdet. Ein krigsskodeplass kan også opprettat automatisk ved eit militært åtak på norsk territorium.

Kjelder

Krig
Mobile i Alabama

Mobile er ein by som ligg sørvest i den amerikanske delstaten Alabama i USA. Mobile er setet for fylket Mobile County. Han ligg ved Mobilebukta i Mexicogolfen. Folketalet er 192 904 (2016), og Mobile er dermed den tredje største byen i Alabama. Mobile er den einaste byen i delstaten med ei djupvasshamn.

Ordsoge
Namnet på byen kjem frå mobile-stamma av urfolk som budde i Mobile Bay då franske kolonistar utforska området.  Rundt sju år etter grunnlegginga av den franske Mobile-busetjinga søkte mobile- og tohomé-stammene om løyve frå kolonistane til å busetja seg nær festningen.

Historie
Mobile blei grunnlagt 1711, og var hovudstad i fransk Louisiana fram til 1720.

I populærkulturen
Byen er nemnd i songen Guitar Man av Jerry Reed, som mellom anna er blitt framført av Elvis Presley.

Kjelder

<div class="references-small">
Delar av denne artikkelen bygger på «Mobile (Alabama)» frå ,  den 8. oktober 2019.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Mobile, Alabama» frå ,  den 8. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff

How to pronounce Mobile (Alabama). forvo.com

Byar i Alabama
Skipingar i 1711
The Story of The Who

The Story of The Who er eit dobbelt samlealbum av The Who. Albumet kom ut i Storbritannia i september 1976. Albumet nådde andreplassen på den britiske albumlista. Ein annan versjon med anna innhald kom ut i Japan. Samlinga har aldri kome ut på CD.

Innhald
Alle songar av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.

Plate ein
«Magic Bus» – 4:33 (Meaty Beaty Big and Bouncy-versjonen)
«Substitute» – 3:48
«Boris the Spider» (John Entwistle) – 2:26
«Run Run Run» – 2:44
«I'm a Boy» (raskare versjon) – 2:36
«(Love is Like A) Heat Wave» (Holland–Dozier–Holland) – 2:41
«My Generation» (Live at Leeds-utgåva) – 3:17 
'Pictures of Lily" – 2:47
«Happy Jack» – 2:13
«The Seeker» – 3:24
«I Can See for Miles» – 4:17
«Bargain» – 5:31
«Squeeze Box» – 2:42

Plate to
«Amazing Journey» – 3:26
«The Acid Queen» – 3:34
«Do You Think It's Alright?» – 0:26
«Fiddle About» (Entwistle) – 1:30
«Pinball Wizard» – 3:01
«I'm Free» – 2:39
«Tommy's Holiday Camp» (Keith Moon) – 0:57
«We're Not Gonna Take It» – 3:36
«Summertime Blues» (live at Leeds) (Eddie Cochran og Jerry Capehart) – 3:29
«Baba O'Riley» – 5:09
«Behind Blue Eyes» – 3:44
«Slip Kid» – 4:32
«Won't Get Fooled Again» – 8:33

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «The Story of The Who» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-album
Samlealbum frå 1976
Trick of the Light av The Who

«Trick of the Light» er ein song skriven av bassisten John Entwistle for The Who og det åttande albumet deira, Who Are You.  Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet. Ein annan song av Entwistle kom ut på B-sida, «905», men singelen gjekk ikkje inn på singellista nokon stad.

Teksten skildrar frykta for å vere seksuelt utilstrekkeleg i møtet med ei prostituert kvinne.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Trick of the Light (The Who song)» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar skrivne av John Entwistle
Songar frå 1978
The Who-songar
Songar produserte av Glyn Johns
Singlar frå 1978
Songar om prostitusjon
MCA Records-singlar
Filmmusikkalbumet The Kids Are Alright

The Kids Are Alright er eit filmmusikkalbum av det britiske rockebandet The Who, i samband med ein dokumentarfilm med same namn. Som samlealbum tener det som eit tilbakeblikk på dei største hittane deira fram til albumet kom ut. Dei fleste av spora er konsertopptak i staden for dei originale studioutgåvene. 

Det kom opphavleg ut som eit dobbeltalbum i juni 1979 på Polydor Records i Storbritannia og MCA Records i USA. Framføringa av «My Wife» var frå ein konsert The Who filma for filmen, i Gaumont State Cinema i Kilburn; men bileta vart ikkje nytta i filmen. Konserten vart einare gjeven ut på DVD som The Who at Kilburn: 1977 i 2008. Albumet gjorde det godt og nådde åttandeplassen på Billboard-lista og selde til platinaplate. I Storbritannia nådde det berre 26. plassen.

Innhald
Alle songar av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
The Who
 Roger Daltrey – vokal, munnspel
 Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, vokal
 John Entwistle – bassgitar, blåsarar, vokal, musikalsk leiar
 Keith Moon – trommer, claves

Design
 Bill Curbishley – konsept
 Chris Chappel – konsept
 Richard Evans – konsept, design, illustrasjonar
 Art Kane – fotografi
 Roy Carr – notat

Salslister
Album

Salstrofé

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «The Kids Are Alright (soundtrack)» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-album
Filmmusikkalbum frå 1979
MCA Records-album
Polydor Records-album
Filmmusikkalbumet Quadrophenia

Quadrophenia er eit filmmusikkalbum for filmen Quadrophenia frå 1979, som er basert på rockeoperaen Quadrophenia frå 1973 av The Who. Det vart først gjeve ut på Polydor Records i 1979. Albumet var dedisert til Peter Meaden, ein markant Mod og den første manageren til The Who, som døydde året før albumet kom ut. 

Albumet inneheld ti av dei sytten spora frå den originale rockeoperaen Quadrophenia. Desse er forskjellige miksar enn dei som er på albumet frå 1973, sidan dei vart miksa på ny i 1979 av John Entwistle. Den mest markante skilnaden er på sporet «The Real Me» (nytta som tittelspor for filmen) som har eit anna basspor, meir markant vokal og ein meir endeleg slutt. Dei fleste spora er korta ned noko. Albumet inneheld òg tre spor av The Who som ikkje kom ut på albumet frå 1973: «Four Faces», «Get Out and Stay Out» og «Joker James». Sistnemnde var dei to første songane Kenney Jones spelte på med The Who etter å ha erstatta den avdøde Keith Moon.

Innhald
Side ein
«I Am the Sea»  – 2:03
«The Real Me»  – 3:28
«I'm One»  – 2:40
«5.15»  – 4:50
«Love Reign O'er Me»  – 5:11

Side to
«Bell Boy»  – 4:55
«I've Had Enough»  – 6:11
«Helpless Dancer»  – 0:22
«Doctor Jimmy»  – 7:31

Side tre
«Zoot Suit» (The High Numbers)  – 2:00
«Hi-Heel Sneakers» (Cross Section)  – 2:46
«Get Out and Stay Out»  – 2:26
«Four Faces»  – 3:20
«Joker James»  – 3:13
«The Punk and the Godfather»  – 5:21

Side fire
«Night Train» (James Brown)  – 3:38
«Louie Louie» (The Kingsmen)  – 2:41
«Green Onions» (Booker T. & the M.G.'s)  – 2:46
«Rhythm of the Rain» (The Cascades)  – 2:28
«He's So Fine» (The Chiffons)  – 1:52
«Be My Baby» (The Ronettes)  – 2:30
«Da Doo Ron Ron» (The Crystals)  – 2:09

Salslister
Album

Medverkande
 Roger Daltrey – solovokal
 Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, synthesizer, solo- og korvokal
 John Entwistle – bass, blåsarar, korvokal
 Keith Moon – trommer, felles solovokal on «Bell Boy»
 Kenney Jones – trommer on «Get Out and Stay Out» and «Joker James»

Teknisk
 John Entwistle – Musikalsk leiar
 Mike Shaw – musikk-koordinator
 Dave «Cyrano» Langston – innspeling og nymiksing
 Ommastra (2018) av Jon Astley

Design
 Cover av Richard Evans
 Fotografi av Frank Connor
 Koordinering av Chris Chappel

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Quadrophenia (soundtrack)» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-album
Filmmusikkalbum frå 1979
Polydor Records-album
Don't Let Go the Coat

«Don't Let Go the Coat» er ein song skriven av Pete Townshend og først gjeven ut på The Who-albumet Face Dances i 1981

Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet etter «You Better You Bet», men oppnådde ikkje same suksess og nådde 47. plassen på den britiske singellista og 84. plassen i USA.

Salslister

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Don't Let Go the Coat» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

The Who-songar
Singlar frå 1981
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar produserte av Bill Szymczyk
Pete Townshend-songar
Warner Records-singlar
Songar frå 1980
Countryrocksongar
Macaroni cheese

Macaroni and cheese (nordamerikansk namn, også kalla mac and cheese eller mac n cheese) eller macaroni cheese (britisk namn) er ein pastarett med ostesaus av engelsk opphav. Han blir laga av av makaroni med ein kvit saus som vanlegvis er tilsett cheddarost og bakt. Retten kan også ha andre ingrediensar, som brødsmular, kjøt og grønsaker.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Macaroni and cheese» frå ,  den 8. oktober 2019.  
 
Britisk mat
Kanadisk mat
USA-amerikansk mat
Pastaretter
Kompot

Kompot eller compot er ein søt drikk frå Aust- og Sentral-Europa. Han blir laga ved å koka frukt eller bær i ei stor mengd vatn, ofte saman med sukker eller anna søtemiddel. Ein kan også tilsetja smaksstoff som kanel eller vanilje. Både frisk og tørka frukt kan brukast.

Tillaginga minner om den til kompott, men til kompot er det væska som er viktigast. Ho kan vera svært søt, så ein blandar henne ofte ut med vatn.
Drikken kan serverast varm eller kald.

Variantar

Uzvar 
Uzvar eller vzvar er ein ukrainsk nasjonaldrikk som ein lagar av ulike typar tørka frukt og bær. Han blir ofte søta med honning, og kan ha krydder som kanel, stjerneanis og muskat. Uzvar er ein tradisjonell juledrikk. Ein kan servera drikken saman med kornretten kutja.

Sjå òg
Mors

Kjelder

Dessertar
Drikke
Fruktretter
Bosnisk mat
Bulgarsk mat
Kroatisk mat
Tsjekkisk mat
Polsk mat
Russisk mat
Ukrainsk mat
Ungarsk mat
Serbisk mat
Slovensk mat
Rumensk mat
Moldovsk mat
Sovjetisk mat
Kasakhisk mat
Montenegrinsk mat
Drikken mors

Mors (russisk skrift ) er ein russisk fruktbasert leskedrikk laga av bær, særleg av tytebær og tranebær, men tidvis også blåbær, jordbær, bringebær og tindved). Ein lager drikken ved å koka bæra saman med sukker, eller ved å blanda safta deira med sukkervatn. Ein del moderne kommersielle typar bruker fermentert og filtrert saft blanda med sukkersirup og vatn. I staden for saft kan ein bruka fruktekstrakt saman med aromatiske essensar, organiske matsyrer, sukker, fargestoff og vatn.

Mors er ikkje alkoholhaldig, men blir brukt ein del i cocktailar, ofte saman med vodka.

Historie
Mors er først nemnd i verket Domostroj frå 1500-talet, som inneheld instruksjonar for korleis ein lagar drikken. Sannsynlegvis er han langt eldre enn dette verket.

Sjå òg
 Kompot

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Mors (drink)» frå ,  den 8. oktober 2019.  
 

Russisk drikke
Russisk mat
Fruktdrikkar