alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yabrud

Yabrud eller Yabroud (arabisk skrift يبرود) er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement, kring 80 km nord for hovudstaden Damaskus. Byen er kjend for dei gamle grottene, mellom andre Iskaftagrotta (der den 30 år gamle reisande og seinare arkeologen Alfred Rust i 1930 fann viktige førhistorisk funn) og Yabrud-tempelet, som ein gong var Jupiter Yabroudis-tempelet, men vart seinare «Konstantin og Helena-katedralen». Ei av dei eldste kyrkjene i Syria står i Yabrud. Den same Yabrud er sagt å ha opphavet sitt i eit arameisk ord som tyder «kald». Byen ligg i sida av Qalamunfjella (Anti-Libanonfjella) i ei høgd på 1 550 meter over havet.

Foreldra til den tidlegare presidenten av Argentina, Carlos Menem var begge fødde i Yabrud. Dei flytta til Argentina før slutten av fyrste verdskrigen.
Dei arkeologiske funna frå Natufi-kulturen, Yabrud III, er kalla opp etter byen Yabrud.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yabrud» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Syria
Busetnader i Yabrud-distriktet
Natufi-stader
Kongefamilien Emesa
Arkeologiske funn i Rif Dimashq guvernement
Assal al-Ward

Assal al-Ward (arabisk skrift عسال الورد; òg skrive Asal el-Ward) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, nordaust for Damaskus langs grensa til Libanon. Av stader i nærleiken finn ein Hillah, Hawsh Arab og al-Qutayfah i søraust, Rankus, Saidnaya, Douma og al-Tawani i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Assal al-Ward eit folketal på 5 812 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Assal al-Ward nahiyah som består av tre stader med eit samla folketal på 8 766.

Historie
Assal al-Ward («Rosemakarane») var lenge kjend for blomsterproduksjonen. Blomane frå byen vart sende til attar-makarane i Damaskus. Uhemma beiting reduserte dei ein gong store avlingane i byen på seksti til sytti kantar (hundredweight) til ein eller ein og ein halv mot slutten av 1800-talet. Tidleg i 1870-åra, vart landsbyen skildra som ein «velståande stad» med ein shafi'i-muslimsk folkesetnad. Væpna menn frå landsbyen hadde kring 250 skytevåpen, leia av ein lokal leiar, Shaykh Salih. Innbyggjarar var kjend for gjestfridomen, intelligensen og viljen til å sloss. I 1874 vart byen vitja av den britiske geografen sir Richard Francis Burton, og han noterte at byen var velståande, med kjølig, frisk luft og friske innbyggjarar. I Quarterly Statement frå 1892, skildra Palestine Exploration Fund Assal al-Ward som «ein landsby med nokre få hundre innbyggjarar» og ei kjelde med kjølig vatn.

Geografi
Assal al-Ward ligg på eit høgt platå som byrjar på 1600 moh mellom Qalamoun- og Anti-Libanonfjella. Assal al-Ward får vatn frå fleire kjelder, og drenerer nordover til byane Jayrud og al-Nabk. Skogen i området er dominert av einer (greske einer) som finst mellom 1800 til 2200 moh.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Assal al-Ward» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Yabrud-distriktet
Byar i Syria
Sørum prestegard

Sørum prestegard eller Huseby gard (gnr./bnr. 32/4) ligg på nordsida av fylkesveg 171 litt aust for Sørum skole, nokre få hundre meter frå Sørum kyrkje.

Prestegarden har ei lang historie. Det skal dreie seg om tidlegare krongods som er lagt ut til prestegard, kan hende om lag på den tida då kyrkja vart bygd.

Ein prestegardsbygning frå 1760-åra vart avløyst av dagens bygning i 1838, og denne bygningen vart omfattende restaurert i 1994.

I 2012, etter at den tidlegare soknepresten flytta ut frå prestegarden, vart det teke til orde for at neste prest skulle flytte inn i ein meir tidsriktig bustad, medan den eksisterande prestegarden skulle gjerast om til kultur- og aktivitetssenter. Opplysningsvesenets fond valde derimot å behalde prestegarden som prestebustad og å setje han i stand i 2013 før ny prest tok til i fast stilling.

Det er likevel ei viss kulturell versksemd knytt til prestegardslåven.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sørum prestegård» frå ,  den 4. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 
 Opplysningsvesenets fond
 Blaker og Sørum historielag 

Prestegardar i Noreg
Byggverk i Lillestrøm
Moland prestegard i Fyresdal

Moland prestegard eller Fyresdal prestegard (gnr. 36) ligg like nordaust for Moland kyrkje i Fyresdal kommune. Namnet Moland vart før nytta også om kommunen.

Prestegarden har ei lang historie, og ein trur at kyrkjesteden vart flytta til prestegarden på 1300-talet. På 1700-talet var dei gamle prestegardsbygningane svært medtekne, og nye bygningar vart oppført mot slutten av århundret etter mønster frå Kviteseid, der den gamle prestegarden hadde brunne på 1700-talet. Ei rekkje av bygningane, også hovudbygningen, har vorte skifta ut også på 1800-talet og seinare.

Jorda er etter kvart fradelt og lagt under nabogardane, og prestegardsanlegget består av hovudbygning med garasje, hage og stabbur, medan driftsbygningen har vorte seld saman med jorda. Som ved ei rekkje andre prestegardar har stabburet vore nytta som kornkammer for lokalsamfunnet. I seinare år har Opplysningsvesenets fond leigd ut prestegarden til Fyresdal gjestegard.

Jon Lauritz Qvisling var prest i Fyresdal i 1879–1893, og sonen Vidkun Quisling budde på prestegarden dei første seks leveåra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Moland prestegård (Fyresdal)» frå ,  den 4. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 

 
 Opplysningsvesenets fond  om prestegarden

Prestegardar i Noreg
Byggverk i Fyresdal
Gardar i Vestfold og Telemark
Trøgstad prestegard

Trøgstad prestegard ligg litt vest for kyrkjegarden ved Trøgstad kyrkje, med eit jorde imellom.

Hovudbygningen vart oppført omkring 1856–60. Han vart oppgradert (især innvendig) i 1972. Eit kombinert bryggerhus og drengestove vart oppført omkring 1820, men flytta til Trøgstad bygdemuseum i 1920-åra. Jorda er delt fra og solgt.

Kjelder 
 Opplysningsvesenets fond 
 Trøgstad bygdemuseum

Prestegardar i Noreg
Byggverk i Indre Østfold
Gran prestegard

Gran prestegard ligg eit par hundre meter nordvest for Søsterkyrkjene på Granavollen.

Dagens prestebustad vart oppført på prestegardstunet i 1978 etter teikningar av Inge Prestkvern. På prestegardsgrunnen står òg eit berømt steinhus som skal vere bygd med stein som var til overs ved ei ombygging av Søsterkyrkjene. Dei to husa heng saman.

Rett sør for prestegarden er ein prestegardshage som vart kjøpt av Gran kommune i 1997.

Minst to generasjonar Lassen har vore prestar med bustad på prestegarden, og genealogen Wilhelm Lassen vaks opp der. Wilhelm Cornish Lassen er faktisk gravlagd i hagen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gran prestegård» frå ,  den 4. juli 2014.

Bakgrunnsstoff

Prestegardar i Noreg
Byggverk i Gran
Gardar i Innlandet
Al-Zabadani-distriktet

Zabadani-distriktet eller az-Zabadan (arabisk منطقة الزبداني) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 63 780. Senteret i distriktet er byen Zabadani.

Fram til februar 2009 var underdistrikta Ayn al-Fijah og Al-Dimas ein del av Zabadani-distriktet før dei vart flytta til det nyoppretta Qudsaya-distriktet.

Byen Bloudan er ein populær feriestad for både syrarar og utlendingar.

Inndelingar
Distriktet Zabadani er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Al-Zabadani nahiyah (ناحية الزبداني): folketal 40 613.
Madaya nahiyah (ناحية مضايا): folketal 13 692.
Sirghaya nahiyah (ناحية سرغايا): folketal 9 475.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-
Zabadani District|Al-
Zabadani District]]» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Al-Zabadani

Zabadani (arabisk الزبداني) er ein by sørvest i Syria i Rif Dimashq guvernement, nær grensa til Libanon. Han ligg 1100 meter over havet, midt i ein grøn dal omgjeve av høge fjell.

Oversyn
Samanlikna med Damaskus er vêret i Zabadani generelt mindre varm om sommaren, kring 5-8 grader lågare, men frå desember til slutten av februar er han mykje kaldare og får ein del snø, og temperaturane kan falle til -10 ºC. Det milde været og den flotte naturen har gjort staden til ein populær feriestad både for syrarar, særleg frå Damaskus og titusenvis av turistar frå Den arabiske halvøya. Enno høgare oppe ligg nabobyen Bloudan på 1500 moh, som og vert vitja av mange turistar.

Zabadani er hovudsakleg busett av sunnimuslimar, men her finst òg ein god del kristne. Dei kristne har bygd sine eigne kyrkjer og kloster. Zabadani veks raskt og har gode vegsamband til Damaskus.

Den syriske borgarkrigen

Den 18. januar 2012 vart Zabadani den første byen som fall til Den frie syriske armeen etter eit blodig slag som varte i 11 dagar.

Den 11. februar fekk den syriske hæren attende kontrollen over byen.

Byen Zabadani er særs viktig for regjeringa i Syria og for Iran, sidan byen tente som transportknutepunkt for Iranian Revolutionary Guard Corps i forsyninga av Hizballah.

Venskapsbyar
 Neunkirchen i Saarland i Tyskland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Zabadani» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Meir informasjon frå MiddleAust Information Network
 Side om Zabadani 

Byar i Syria
Busetnader i Al-Zabadani-distriktet
Madaya i Syria

Madaya (arabisk مضايا) er ein liten fjellandsby i Syria, 1400 meter over havet. Han er ein kjend feriestad. Han ligg kring 40 km nordvest for Damaskus i Rif Dimashq guvernement ved Baradasjøen. Madaya får ofte snø om vinteren.

Skildring
Staden er kjend for det friske kjeldevatnet, fersk frukt og grønsaker og friskt klima. Somrane er tørre og kjølige og mange rike syrarar har ferieheimar i området. Staden har ein stor marknad (souq).

Historie
Det er gjort funn av romerske graveringar og lekamar i åsane søraust for landsbyen. Madaya var ofte ein stad der opprørar mot styresmaktene søkte tilflukt. Det er sagt at under den islamske erobringa av Syria så var armeen til Khalid Ibn Alwaleed avhengig av hjelparar frå Madaya for å føre armeen hans til Ba'lbak etter Homs og Damaskus fall. I nyare tid, under det franske mandatet i Syria, søkte opprørarar frå Damaskus og andre stader tilflukt i landsbyen. I 1926 blei landsbyen totalt rasert av ein fransk kommandant for å skulla ha hjelpt opprørarar.

Under den syriske borgarkrigen som braut ut i 2011 blei Madaya omleira i juli 2015 av regjeringsvennlege styrkar og den allierte libanesiske militsen Hizbollah. I desember 2015 meldte Legar utan grenser at 23 menneske hadde døydd av svolt der etter at ein total blokade hadde stoppa all mat og humanitær hjelp frå å nå byen sidan 18. oktober.

Etter protestar frå SN og fleire hjelpeorganisasjonar klarte SN å forhandla fram ein avtale mellom dei syriske styresmaktene og opprørarane som heldt byen, og det blei leverte naudhjelp til byen 11. januar 2016. 14. april 2017 blei våpenkvileavtalen frå Zabadani i 2015 innført, og 60 bussar transporterte 2 350 menneske, blant dei 400 opprørarar, frå Madaya og Zabadani til Idlib.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Madaya, Syria» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al-Zabadani-distriktet
Byar i Syria
Sirghaya

Sirghaya (arabisk سرغايا) er ein liten by i landsbygda kring Damaskus sørvest i Syria.

Sirghaya har eit folketal på 16 647, som hovudsakleg er muslimar.

Etymologi 
Ein trur at namnet Sirghaya har arameisk opphav, og tyder hestesal på grunn av forma på dalen mellom fjella.

Det er ingen større arkeologiske funn i området, utanom nokre grotter og gamle graver.

Geografi 
Han ligg 60 km frå Damaskus, 1 446 meter over havet ved foten av Anti-Libanon-fjella. Sirghaya har eit moderat klima med temperatur som varierer frå 25 til 32 grader Celsius om sommaren. Om vinteren kan temperaturane variere frå -5 til 10 med periodevis snøfall.

Landsbyen har vegsamband til Damaskus via Zabadani og den gamle jernbanen kan nå Beirut via Riyaq (or Rayak) i Bekaa.
Byen har mange stader med flott utsikt og kjelder og brunnar med friskt vatn.

Økonomi 
Hovudnæringa i byen er basert på jordbruk og dei viktigaste avlingane er eple, kirsebær, pære, fersken og aprikos).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sirghaya» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Al-Zabadani-distriktet
Byar i Syria
As-Suwayda-distriktet

As-Suwayda (arabisk السويداء, As Suwaidā) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til As-Suwayda guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 180 907. Det administrative senteret er byen As-Suwayda.

Inndelingar
Distriktet As-Suwayda er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
As-Suwayda nahiyah (ناحية مركز السويداء): folketal 212 463.
Al-Mazraa nahiyah (ناحية المزرعة): folketal 16 627.
Al-Mushannaf nahiyah (ناحية المشنف): folketal 17 134.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «As-Suwayda District» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
As-Suwayda

As-Suwayda (arabisk السويداء, as-Suwaydā’), òg skrive Sweida, er ein hovudsakleg drusarar-by sørvest i Syria, nær grensa til Jordan.

Han er hovudstaden i Muhafazat as-Suwayda', eit av dei 14 guvernementa i Syria, som grenser til Jordan i sør og Daraa guvernement i vest og Rif Dimashq i nord og aust.

Demografi
Innbyggjarar er hovudsakleg busett av drusarar med ein større gresk-ortodoks minoritet.

Innbyggjartalet i byen var 73 641 i 2004.

Historie

Byen vart grunnlagd av nabatearane som Suada. Han vart kjend som Dionysias (gresk Διονύσιας) i hellenistisk og romersk tid, etter vinguden Dionysus og byen ligg i eit område som i antikken var ein kjend vinregion.

Namnet Dionysias erstatta det første nabatear-namnet Suada i 149 evt. etter nabatearane flytta seg lenger sør, under helleniseringa av Koilesyria på den tida.
   
Dionysias var ein del av den romerske provinsen Arabia Petraea, og fekk rettar som civitas under regjeringstida til Commodus mellom 180–185.

Dionysus vart dyrka i dei same nabateiske templa som var tileigna Dushara. Denne praksisen med å dyrke både dei lokale og hellenske gudane var vanleg i det hellenistiske Syria.

Dette namnet vart hengande ved under Austromarriket, då byen var styrt av ghassanidar. Dionysias vart så eit bispesete i eit underbispedøme under Bosra. Han vart nemnt i Synecdemus av Hierocles. Etter den arabiske erobringa vart han eit bispesete.

Yaqut al-Hamawi noterte i 1220-åra at As Suwaida var «ein landsby i provinsen Hauran».

I nyare tid vart Dionysias først identifisert som Sweida av William Henry Waddington.

Arkeologi
Mange arkeologiske funn finst i den gamle delen av byen:
Dionysus-Dushara-tempelet: åtte rikt dekorerte søyler står framleis frå tempelet.
St. Sergius basilika: bygd på 400-talet evt. Han har bysantinske arkitekturelement, med eit kloster kring seg. Basilikaen var tileigna St. Sergius.

Bogen til den mindre kyrkja: sjølve kyrkja ligg i ruinar. Ein boge som framleis står vert lokalt kalla Al Mashnaqa, med dekorasjonar med druemotiv.
Amfiteateret: vart nyleg oppdaga, sør for agoraen.

Byen har mange gamle reservoar, tårn og gamle romerske hus som framleis er busett av lokale innbyggjarar.

Mange delar av gamlebyen er framleis ikkje grave ut, som den romerske akvedukten, eit kjegleforma reservoar og eit større romersk amfiteater.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «As-Suwayda» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Byar i Syria
Busetnader i al-Suwayda-distriktet
Arkeologiske funn i al-Suwayda guvernement
Romerske stader i Syria
Nabatearar

Nabatearane var i oldtida eit nordarabisk folk som danna eit kongerike i området austom Palestina. Dette riket vart danna på 300-talet fvt. og hadde byen Petra som hovudstad. 

Ein trur at nabatearane tilhøyrde eit arabisk folk som hadde innvandra sørfrå i første hundreåret fvt. Landområdet deira kom til å omfatte stadar som tidlegare hadde tilhøyrt edomittane. Nabatearane dreiv karavanehandel mellom middelhavslanda og Saba i Sør-Arabia. Dei var dugelege handelsfolk og handla med myrra, krydder, silke frå India, elfenbein frå Afrika og med dyr. Riket deira vart etterkvart ganske viktig og kom til å omfatte delar av Libanon og Syria, men med tida kom det under innverknad av Romarriket.

Nabatearane bygde fleire byar i Negev. Dei gjorde seg òg notert for vatningsanlegga sine og kanalar som leidde vatn til store cisterner. Dei framstelte mykje kunst, som viser påverknad frå grekarane.

Aretas I var ein nabateisk konge som levde samstundes med Aleksander den store. Fleire av dei etterfølgjande kongane gjorde seg notert. Seinare kom kongane til å vere forplikta overfor romarane.

Kong Aretas IV hadde ei dotter som var gift med Herodes Antipas. Då Herodes Antipas skilde seg frå henne, førte det til krig. Apostelen Paulus oppheldt seg ei tid i riket til nabatearane, truleg i nærare tre år. Kong Aretas IV ynskte å fengsle han, men Paulus slapp unna ved å verte fira ned frå bymuren i ei korg.

Det er funne fleire tusen nabateiske innskrifter, ikkje berre i deira eige område, men òg på Sinaihalvøya, i Egypt, Hellas og Italia. Dei hadde eit eige skriftspråk som med tida utvikla seg til det arabiske alfabetet.

Ruinane av Petra med fleire bygningar hogd ut i fjellet er i dag ein stor turistattraksjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nabateere» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Oldtidsfolk i Det nære austen
Arabarar
Saudiarabisk historie
Palestinsk historie
Jordan i antikken
Syria i antikken
Israel og Judea i antikken
Lesja prestegard

Lesja prestegard eller Hov prestegard ligg sør for Lesja kyrkje. Hov-namnet har lengst tradisjon og viser til ein førkristen kultstad. Mellomalderkyrkjestaden var på austsida av prestegarden, men vart flytta kring midten av 1700-talet.

Hovudbygningen er eit lafta bygg i to etasjar oppført i 1822. Forpaktarbygningen er lafta av tømmer frå førre hovudbygning. Stabburet er frå 1812. Det fins ein stor driftsbygning i bindingsverk frå 1912, eit vognskjul i bindingsverk frå 1933 og elles smie og tørrstugu. Anlegget med sju bygningar er freda.

Jorda er forpakta bortt. Elles har prestegarden ei seter på Sjong, der Lesja kyrkjelyd har innreidd sportskapell i løa.

Kjelder
 Opplysningsvesenets fond

Bakgrunnsstoff
 
 

Prestegardar i Noreg
Kulturminne i Lesja
Byggverk i Lesja
Freda bygg i Innlandet
Gardar i Innlandet
Sjong seterkapell

Sjong seterkapell er eit sportskapell i Lesja kommune i Innlandet. Byggverket er i tre og har 50 sitjeplassar.

Kapellet er ei ominnreidd høyløe på setra til Lesja prestegard. Det vart innvigd den 25. mars 1981.

Ei kyrkjeklokke heng i ein stopul laga av ein furustamme på byrjinga av 1990-talet.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lesja
Norske kyrkjer frå 1981
Al-Mazraa

Al-Mazraa (arabisk المزرعة, òg skrive al-Mazra'a eller al-Mezra'ah) er ein landsby sør i Syria i al-Suwayda guvernement, 12 kilometer nordvest for al-Suwayda. Av stader i nærleiken finn ein al-Hirak, Khirbet Ghazaleh og Da'el i vest og Umm Walad og Bosra i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Mazraa eit folketal på 2 596 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Mazraa nahiyah i al-Suwayda-distriktet som består av 12 landsbyar med eit samla folketal på 16 627.

Historie
Midt på 1800-talet vart al-Mazraa skildra av den reisande Josias Leslie Porter som ein «liten ruinert landsby ... som har ei stor fontene.» Han var busett av Ghawr-arabarar som slo leir på staden.

Under drusaropprøret mot det osmanske styret og verneplikta i den osmanske hæren, leia den osmanske generalen Mustafa Pasha armeen sin til al-Mazraa der han møtte styrkane til Ismail al-Atrash, leiaren for drusarane. Sjølv om mennene til Atrash påførte armeen til Mustafa Pasha store tap, klarte osmanarane til slutt å erobre byen etter å ha fått forsterkingar. I oktober 1862 forhandla al-Atrash så ein avtale med dei osmanske styresmaktene, der al-Atrash skulle skattlegge drusarane og beduinane i Hauran på vegne av styresmaktene mot at drusarar sleppte unna verneplikta.

Byen var åstad for slaget ved al-Mazraa under det store syriske opprøret mot den franske okkupasjonen. Franske styrkar, under general Roger Michaud, bestod av fem bataljonar infanteri, tre skvadronar kavaleri, i tillegg til pansra kjøretøy og artilleri. Dei vart angripen den 2. august 1925 av 500 drusarar og beduinar til hest, leia av sultan Pasha al-Atrash. Opprørarane tvang den franske armeen i full retrett og franskmennene gjekk på eit knusande nederlag. Sigeren til al-Mazraa var eit vendepunkt under opprøret, og inspirerte syriske nasjonalistar i hovudstaden og på landsbygda til å slå seg saman med drusarane i opprøret deira.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Mazraa» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i al-Suwayda-distriktet
Byar i Syria
Al-Mushannaf

Al-Mushannaf (arabisk المشنف  òg skrive Mushennef) er ein landsby sør i Syria i al-Suwayda guvernement, nordaust for al-Suwayda. Av stader i nærleiken finn ein Tarba i nord, Shahba og Salkhad i nordvest, Qanawat i vest og al-Kafr i sørvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Mushannaf eit folketal på 2 581 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Mushannaf nahiyah i al-Suwayda-distriktet som består av 14 landsbyar med eit samla folketal på 17 134.

Historie
Al-Mushannaf (i antikken Nela eller Nelkomia) var ein del av provinsen Syria under Romarriket ved grensene til provinsen Arabia Petraea. Landsbyen har eit god bevart romersk tempel datert til det første hundreåret fvt., som var tileigna gudane Zevs og Athene. Tempelet står på eit podium og måler 13,45 x 9,6 m, og vender mot eit firkanta temenos som er omgjeve av fire veggar og ser ut på eit kunstig basseng frå sørsida og søylegangar på den andre sida. Inngangen til tempelet vender mot nord og på tempelplassen går det trinn til den indre heilagdomen. Heile tempelet er bygd frå lokal, svart basaltisk stein. Veggane er bygde utan bindemiddel og består av vakre ornament, medan plassen er lagt med flate steinar av forskjellig storleik. Ein inskripsjon inne i tempelet seier at det vart bygd for å hylle den herodiske kongen Agrippa I. Tempelet vart grave ut tidleg i 1900-åra av Howard Crosby Butler og seinare av Clarence Ward, og vart delvis restaurert av syriske styresmakter.

Drusarar slo seg ned i landsbyen mellom 1856 og 1858.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Mushannaf» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Busetnader i al-Suwayda-distriktet
Arkeologiske funn i al-Suwayda guvernement
Romerske stader i Syria
Byar i Syria
Salkhad-distriktet

Salkhad (arabisk صلخد, Ṣalḫad) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til As-Suwayda guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 60 375. Det administrative senteret er byen Salkhad.

Inndelingar
Distriktet Salkhad er delt inn i fem underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Salkhad nahiyah (ناحية مركز صلخد): folketal 24 045.
Al-Qurayya nahiyah (ناحية القريا): folketal 9 892.
Al-Ghariyah nahiyah (ناحية الغارية): folketal 5 923.
Thaybin nahiyah (ناحية ذيبين): folketal 6 900.
Malah nahiyah (ناحية ملح): folketal 13 615.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Salkhad District» frå ,  den 4. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: