Albumet Gimme Dat Ding

Gimme Dat Ding er eit delt album mellom The Sweet på side ein og The Pipkins på side to, gjeve ut på billigetiketten til EMI, MFP (Music For Pleasure) i 1970. Det er kalla opp etter songen «Gimme Dat Ding» av The Pipkins.

Bakgrunn 
Den uvanlege alliansen av to så radikalt forskjellige grupper kom av at dei på den tida delte same plateprodusent (John Burgess) og det same låtskrivar-teamet. 

Etter dei dårlege salstala med Burgess, bestemte The Sweet seg i 1971 for å følgja sin eigen veg, då dei signerte kontrakt med den vellykka låtskrivar-duoen Nicky Chinn og Mike Chapman og med ein ny produsent, Phil Wainman. På den andre sida forsvann The Pipkins same år på grunn av den korte suksessen dei hadde som komediegruppe i heimlandet Storbritannia.

I følgje heftet som følgde CD-versjonen av albumet, vart Gimme Dat Ding rekna «som det første rapalbumet», i utgangspunktet på grunn av materialet som The Pipkins hadde bidratt med.

Innhald 
 The Sweet
Side ein vart gjeve over til (den gong) det nye popbandet Sweet og inneheld  A og B-sider av det som var tre kommersielt mislykka singlar (på Parlophone Records) før bandet til slutt slo gjennom med «Funny Funny» gjeve ut av RCA Records. Trass i framsidebiletet av The Sweet med Andy Scott, var han faktisk ikkje bandmedlem før «Funny Funny» og er ikkje med på nokre av desse innspelingane. Den dåverande gitaristen i bandet var Mick Stewart (som erstatta den originale gitaristen Frank Torpey) og skreiv to av dei framheva B-sidene på denne samlinga.

 Pipkins
Side to består av seks songar frå The Pipkins med eit uformelt og satirisk innhald eller humoristiske innslag, i varieté-stil på dei fleste songane. I komediefigurane sine syng Tony Burrows med hard røyst og Roger Greenaway med ein falsett, akkompagnert av eit ikkje-oppført studioband som speler alle instrumenta .

Blant songane som står fram er den humoristiske songen «Gimme Dat Ding», ein suksess i fleire engelsktalande land rundt om i verda, komponert av Albert Hammond og Mike Hazlewood. Songen var debuten og einaste hitte av tyding for duoen, då han nådde sjetteplassen på UK Singles Chart og niandeplassen på Billboard Hot 100 på midten av 1970-talet.

Ein annan mindre suksess var ein parodi på «Yakety Yak» av The Coasters, eit veldig populært tema på slutten av 50-talet.

Innhald

Side ein The Sweet
«Lollipop Man» (Albert Hammond, Mike Hazlewood)
«Time» (Brian Connolly, Steve Priest, Mick Stewart, Mick Tucker)
«All You'll Ever Get from Me» (Roger Cook, Roger Greenaway)
«The Juicer» (Mick Stewart)
«Get on the Line» (Jeff Barry, Andy Kim)
«Mr. McGallagher» (Mick Stewart)

Spor 1, 2 produsert av John Burgess; spor 3-6 produsert av John Burgess og Roger Easterby
Lew Warburton - arrangør, dirigent på «Get on the Line»

Side to The Pipkins
«Gimme Dat Ding» (Hammond, Hazlewood)
«Yakety Yak» (Jerry Leiber, Mike Stoller)
«The People That You Wanna Phone Ya» (Hammond, Hazlewood)
«My Baby Loves Lovin'» (Cook, Greenaway)
«Busy Line» (Murray Semos, Frank Stanton)
«Sunny Honey Girl» (Cook, John Goodison, Greenaway, Tony Hiller)

Produksjon 
Produsert av John Burgess
Big Jim Sullivan - arrangør, dirigent på «Gimme Dat Ding»
Gerry Butler - arranger, dirigent (spor 2–6)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gimme Dat Ding (album)» frå ,  den 1. oktober 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 The Pipkins – Gimme Dat Ding! på discogs.com

The Sweet-album
Samlealbum frå 1971
Delte album
EMI Records-album
The Pipkins-album
Glamrock-album