alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mount Sladen

Mount Sladen er eit kjenneleg pyramideforma fjell, 890 moh, som ligg 1,5 nautiske mil (28 km) nordaust for Saunders Point aust på Coronation Island i Sør-Orknøyane. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-49. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter dr. William J.L. Sladen frå FIDS, militærlege og biolog ved Hope Bay i 1948, og ved Signy Island i 1950. I løpet av 1960-åra og 1970-åra var  dr. Sladen sjefsforskar for US Antarctic Research Program (USARP) sine studiar av pingvinar ved Cape Crozier på Ross Island.

Kjelder

Fjell på Sør-Orknøyane
Snipe Peak

Snipe Peak er ein fjelltopp som med 225 moh er det høgaste fjellet på Moe Island, som ligg like sørvest for Signy Island i Sør-Orknøyane. Det vart kartlagd i 1933 av eit lag frå Discovery Investigations. Namnet vart foreslått av G. Robin frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter landmålinga hans i 1947 til minne om den første vitjinga til Signy Island i februar 1948, på HMS «Snipe».

Kjelder

Fjell på Sør-Orknøyane
Mount Susini

Mount Susini er eit fjell med ei høgd opp mot 370 moh ved nordvestenden av Mackenzie Peninsula på Laurie Island i Sør-Orknøyane. Det vart namngjeve «Monte Susini» av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1957. Ei engelsk form av namnet er det godkjende.

Kjelder

Susini
Wave Peak

Wave Peak er eit kjenneleg fjell, 960 moh, som ligg stupbratt opp frå toppen av Lawsbreen sentralt på Coronation Island i Sør-Orknøyane. Frå fjellet går ein rygg sørvestover. Nord- og austsida heller slakt ned til Brisbane Heights. Det vart kartlagd i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og fekk dette namnet av dei på grunn fordi det likna ei bølgje som er i ferd med å bryte.

Kjelder

Fjell på Sør-Orknøyane
Lågaktivitetteljing

Lågaktivitettelling er måling av særs små mengder radioaktivitet. Ofte kan bakgrunnsstrålinga vere større enn den radioaktive kjelda ein ynskjer å måle stråling frå. Måleutstyret må difor vere slik at det vert skjerma for bakgrunnsstrålinga.

Kjelder
lavaktivitettelling. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/lavaktivitettelling

Radioaktiv stråling
Lawrence Hafstad

Lawrence R. Hafstad () var ein amerikansk fysikar. Han var son av norske immigrantar.

Frå 1928 til 1942 var han knytt til Carnegie Institution i Washington, D.C., der han i samarbeid med mellom andre Odd Dahl utførte grunnleggjande eksperiment innan kjernefysikken. Dei utvikla Van de Graaf-generatoren for dette bruket og gjorde nokre av dei første målingane av spreiing av proton mot proton. I 1939 påviste dei utsendinga av forseinka nøytron etter fisjon.

Frå 1942 til 1947 var Hafstad knytt til laboratoriet for bruksfysikk ved Johns Hopkins University, dei to siste åra som direktør for laboratoriet. Han var 1949–1955 direktør for Atomic Energy Commissions si avdeling for reaktorutvikling, deretter (1955–69) visepresident og ansvarleg for forskinga ved General Motors Corp.

Kjelder
 

USA-amerikanske fysikarar
USA-amerikanske ingeniørar
Medlemmar av United States National Academy of Engineering
Norsk-amerikanarar
Lawrence Livermore National Laboratory

Lawrence Livermore National Laboratory (LLNL) er eit amerikansk nasjonalt laboratorium, ein tverrfagleg forskingsinstitusjon med nesten 10 000 tilknytte personar i forskjellige funksjonar. Forsking og utvikling går føre seg innan område som kjemi, fysikk, materialteknikk, biologi, matematikk, datateknikk og ingeniørfag. Laboratoriet skildrar seg sjølv som eit leiande forskings- og utviklingssenter for vitskap og teknologi brukt på område som omfattar nasjonal tryggleik. LLNL er saman med Los Alamos National Laboratory ein av to stader i USA der det går føre seg forsking og utvikling av atomvåpen.

Gjennom National Ignition Facility, som er lokalisert i Livermore, er laboratoriet sterkt engasjert i fusjonsforsking basert på tregleiksinnelukking, tungrekneteknikk og datatryggleik og forsking på isotopar. 

LANL vart oppretta i 1952. Det sorterer under Energidepartementet og vert driven av University of California med eit årleg budsjett på rundt 10 milliardar kroner.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lawrence Livermore National Laboratory» frå ,  den 21. april 2013.

Bakgrunnsstoff

 Lawrence Livermore National Laboratory – Offisiell nettstad

Forskingsinstitutt i California
Kjernefysiske forskingssenter
Atomvåpenprogrammet til USA
Skipingar i 1952
Vitskap i 1952
1952 i USA
University of California
Byggverk i California
Letargi i fysikk

Letargi i fysikken vert nytta om den naturlege logaritmen til forholdet mellom ein referanseenergi og energien til eit nøytron. Storleiken vert nytta i reaktorfysikk for å angje nedbremsing av nøytron.

Kjelder
letargi – fysikk. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/letargi/fysikk

Kjernereaktorar
Fysiske storleikar
Forhold
Lineærakselerator

Ein lineærakselerator er ein type partikkelakselerator som vert nytta til å akselerere elektron, proton og tyngre ion. Stundom nyttar ein ordet som eit fellesomgrep for alle akseleratorar der partikkelrørsla er rettlinja. Vanlegvis reknar ein ikkje med elektrostatiske akseleratorar, men berre dei typane der partiklane blir akselererte i eit høgfrekvent elektrisk felt.

Gustav Ising utarbeida prinsippa for lineærakseleratoren i 1924, medan Rolf Widerøe bygde det første operasjonelle apparatet i 1928.

Akseleratorfysikk
Magnetar
Røntgenstråling
Los Alamos National Laboratory

Los Alamos National Laboratory (LANL) er eit amerikansk nasjonalt laboratorium i Lós Alamos i New Mexico. Det er eit av dei første tverrfaglege forskingsinstitusjonane i verda, med meir enn 16 000 tilknytte personar i forskjellige funksjonar. Forsking og utvikling skjer innan forskjellige område som kjemi, fysikk, materialteknikk, biologi, matematikk, datateknikk og ingeniørfag. LANL er saman med Lawrence Livermore National Laboratory ein av to stader i USA der det skjer forsking og utvikling av atomvåpen.

LANL vart oppretta som Site Y i 1943 under Manhattanprosjektet. Det sorterer under Energidepartementet og vert drive av selskapet Los Alamos National Security med eit årleg budsjett på rundt 15 milliardar kroner. Forskingssenteret er tilknytt University of California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lós Alamos National Laboratory» frå ,  den 21. april 2013.  
 
Lós Alamos National Laboratory. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Los_alamos_national_laboratory

Bakgrunnsstoff 
  Offisiell nettside

Kjernefysiske forskingssenter
Manhattanprosjektet
Skipingar i 1943
Vitskap i 1943
1943 i USA
University of California
Atomvåpenprogrammet til USA
Byggverk i New Mexico
Bruno Gagliasso

Bruno Gagliasso Marques () er ein brasiliansk skodespelar.

I 2009 vann han prisen, Prêmio Extra de Televisão de Mejor Actor de Reparto.

Gagliasso blei fødd i Rio de Janeiro.

Brasilianske skodespelarar
Bruno Garcia

Bruno Garcia da Silva () er ein brasiliansk skodespelar

Garcia blei fødd i Olinda.

Brasilianske skodespelarar
Bruno Gissoni

Bruno Sang Gissoni () er ein brasiliansk skodespelar

Gissoni blei fødd i Rio de Janeiro.

Brasilianske skodespelarar
Detlef Michel

Detlef Michel () er ein tysk, tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin, som tevla i spydkast for DDR og Berlin SC. Han vart verdsmeister i øvinga i 1983, og tok to EM-medaljar; ein sølvmedaljen i 1986 og ein bronsemedalje i 1982. Michel er 184 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på kring 93 kg.

Aktiv
Michel vart austtysk meister i spydkast sju gongar: 1975, 1979, 1980, 1982, 1983, 1986 og 1987. Han deltok i friidretts-VM 1978 og vart nummer fire. To år seinare mislukkast han å kvalifisere seg til spydkastfinalen under OL i Moskva. Under europameisterskapen i 1982 vann han si fyrste EM-medalje, sjølv fekk han bronse då landsmannen Uwe Hohn vart europameister. Året etter vart Michel verdsmeister i Helsingfors, med eit kast på 89,48 meter var han nærare fire meter føre dei andre medaljevinnarane.

Grunna boikott deltok ikkje Aust-Tyskland i sommar-OL 1984, derimot tok Michel sølvmedaljen under EM i friidrett 1986. Han deltok i sommar-OL 1988, men kom ikkje til finalen. Michel la opp som spydkastar i 1990.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Nr 4 – 85,46 m
EM 1982 i Aten: Bronsemedalje – 89,32 m, bakom Uwe Hohn (91,34 m) og Heino Puuste (89,56 m)
VM 1983 i Helsingfors: Gullmedalje – 89,48 m, framom Tom Petranoff (85,60 m) og Dainis Kūla (85,58 m)
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 81,90 m, bakom Klaus Tafelmeier (84,76 m)

Tyske spydkastarar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Austtyske idrettsutøvarar
Sergej A. Makarov

Sergej Aleksandrovitsj Makarov () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Podolsk som tevla i spydkast. Han vart verdsmeister i øvinga i 2003, og har dessutan eitt EM-sølv, to OL-bronsar og ein VM-bronse i premiesamlinga si. Hans personlege rekord er på 92,61 m. Aleksandr Makarov, som fekk OL-sølv i spydkast i 1980, er far hans.

Aktiv
Makarov fekk sin internasjonale meisterskapsdebut under sommar-OL 1996, der han vart nummer seks. Året etter kleiv han ein plass opp på premiestigen i VM i friidrett, for så å klive endå eit steg opp i EM i friidrett den påfylgjande sesongen. I 2000 vann han OL-bronsen i spydkast, ein prestasjon han gjentok fire år seinare, under sommar-OL 2004 i Athen. Øvinga vart då vunnen av nordmannen Andreas Thorkildsen. I tida mellom dei to olympiadane hadde Makarov vunne EM-sølv i 2002, og vorte verdsmeister i spydkast 2003. Han vann si siste store meisterskapsmedalje då han fekk bronsen under friidretts-VM 2005 i Helsingfors. 

Med ein personleg rekord på 92,61 ligg Makarov på tredjeplass på verdsstatistikken i spydkasting. Rekordkastet oppnådde han i Sheffield i 2002.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 85,30 m
VM 1997 i Aten: Nr 5 – 86,32 m
EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 86,45 m
VM 1999 i Sevilla:Nr 9 – 83,20 m
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 88,67 m, bakom Jan Zelezny (90,17 m) og Steve Backley (89,85 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 7 – 83,64 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 88,05 m, bakom Steve Backley (88,54 m)
VM i 2003 i Paris: Gullmedalje – 85,44 m, framom Andrus Värnik (85,17 m)
OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 84,84 m, bakom Andreas Thorkildsen (86,50 m) og Vadims Vasilevskis (84,95 m)
VM i 2005 i Helsingfors: Bronsemedalje – 83,54 m, bakom Andrus Värnik (87,17 m) og Andreas Thorkildsen (86,18 m)
VM i 2007 i Osaka:  Utslått i kvalifiseringa (78,22 m)
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (72,47 m)
EM 2010 i Barcelona: Nr 7 – 80,86 m
VM 2011 i Daegu: Nr 12 – 78,76 m

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergei Alexandrowitsch Makarow» frå ,  den 21. april 2013.  
 

Russiske spydkastarar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Rovterne

Rovterne (Hydroprogne caspia, tidlegare Sterna caspia) er ein vassfugl i ternefamilien med nær kosmopolitisk, men mykje oppstykka distribusjon. Trass den omfattande utbreiinga, er ho monotypisk i slekta si, og har heller ingen aksepterte underartar. På New Zealand er ho òg kjent under maorinamnet taranui.

Skildring 

Det er verdas største terne med ei lengd på 48-60 cm, eit vengespenn på 127-145 cm og ei vekt på 530-782 gram. Vaksne fuglar har svarte bein, og eit langt tjukt raudoransje nebb med ein liten svart spiss. Dei har kvitt hovud med svart hette og kvit nakke, underside og stjert. Oversida av vengene og ryggen er bleikgrå, undervengene er bleike med mørke primærfjører. I flukt, er halen mindre gaffeldelte enn hos andre terner og vengespissane er svarte på undersida. I motsetnad til mange andre terner held dei på den svarte hetta i vinterdrakta, men med nokre kvite striper i panna. Lætet er eit høgt, hegreliknande «krre-ahk».

Distribusjon og habitat 

Hekkehabitata er store innsjøar og kystar i Nord-Amerika inkludert Dei store sjøane,  i Europa hovudsakleg rundt Austersjøen og Svartehavet, dessutan i Asia, Afrika, i Australia og på New Zealand. Nordamerikanske fuglar trekkjer til sørlege kystar, Karibia og i noko grad til nordlegaste Sør-Amerika. Europeiske og asiatiske fuglar overvintrar i tropiske område i «den gamle verda». Afrikanske og australske fuglar er standfuglar eller trekkjer berre korte avstandar.

Den globale populasjonen er om lag 50 000 par, tala i dei fleste regionane er stabile, men utviklinga i Austersjøen, med 1400-1475 par i byrjinga av 1990-talet, er ottesam med minkande populasjon.

Rovterna er ein av artane som vert omfatta av avtalen Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds, (AEWA).

Åtferd 

Dei lever i hovudsak på fisk som dei stupdukkar etter; svevar høgt over vatnet og deretter stuper. Dei kan òg tidvis ete store insekt, ungar og egg av andre fuglar og gnagarar. Dei kan flyge opp til 60 kilometer frå kolonien for å hente fisk. Dei fiskar like gjerne på innsjøar som på havet.

Hekketida er om våren og sommaren, med kull på eit til tre lyse blågrøne egg, med tunge brun flekker. Dei hekkar anten saman i koloniar, eller einskildvise i blanda koloniar av andre terne og måseartar. Reiret ligg på bakken blant grus og sand, eller nokre gonger i vegetasjon, hekketida er 26-28 dagar. Ungane har varierande i fjørdraktmønster og farger, frå bleik kremfarga til mørkare gråbrun. Ungane er flygedyktige etter 35-45 dagar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Caspian Tern» frå ,  den 21. april 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International (2013) Species factsheet: Hydroprogne caspia. Frå http://www.birdlife.org.

ternefamilien
Streiffuglar i Noreg
Boston maraton

Boston maraton er eit maratonløp som blir halde årleg i Boston i Massachusetts i USA. Det blei skipa i 1897, inspirert av maratonløpet ved dei fyrste olympiske leikane i Aten, og er dermed blant dei eldste maratonarrangementa i verda. Løpet  blir halde på  Patriots' Day, den tredje mandagen i april.

Løpet blei offisielt opna for kvinner i 1971, etter at kvinneaktivistar hadde delteke uoffisielt i løpet i nokre år. Den norske løparen Ingrid Kristiansen vann Boston maraton i 1986 og 1989.

Bombeåtak i 2013

15. april 2013, rundt tre timar etter at vinnarane hadde kryssa mållinja, blei det utløyst to bomber på Boylton Street, like ved mållinja. Løparar var framleis i ferd med å fullføre løpet då eksplosjonane fann stad. Tre personar blei drepne og fleire skadd.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boston Marathon» frå ,  den 21. april 2013.  
 

Maraton
Idrettstilskipingar i USA
Idrett i Massachusetts
Boston
Skipingar i 1897
1897 i USA
Eurovision Song Contest Malmö 2013

Eurovision Song Contest Malmö 2012 er det offisielle albumet med songane frå Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. Albumet inneheld alle dei 39 songane frå både semifinalane og finalen som var med i tevlinga.

Bakgrunnsstoff
 

Eurovision Song Contest 2013
Samlealbum frå 2013
Eurovision Song Contest-album
Doble samlealbum
Marit Aakre Tennø

Marit Aakre Tennø () er ein norsk filmvitar, og frå 2013 til 2016 leiar i Noregs Mållag. Tennø har vore dagleg leiar i Kringkastingsringen, og har vore prosjektleiar for tilflyttingsprosjektet i Jostedalen. Frå 2012 arbeidde ho som norskfagkonsulent i Noregs Mållag.

Målfolk
Leiarar av Noregs Mållag
Frankfurt Oder

«Frankfurt Oder» var det niedersachsiske bidraget i Bundesvision Song Contest 2011 i Köln i Nordrhein-Westfalen, framført på tysk av BOSSE og Anna Loos.

Bundesvision Song Contest 2011
Songen starta som nummer ti, etter Thüringen med «Ich war hier» av Alin Coen Band og før Hessen med «Du lügst so schön» av Juli. Niedersachsen fekk til saman 102 poeng og enda på tredjeplass av totalt 16 bidrag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bundesvision Song Contest 2011» frå ,  den 21. april 2013.  
 
 

Songar frå 2011
Tyske songar
Tyskspråklege songar
Bundesvision Song Contest 2011-songar
Niedersachsiske Bundesvision Song Contest-songar
Tyskspråklege Bundesvision Song Contest-songar
Sentanisjøen

Sentanisjøen (indonesisk Danau Sentani) er ein innsjø nordaust i det indonesiske området Vest-Papua på Ny-Guinea. Han er den største innsjøen i dette området, og ligg vest for byen Jayapura.

Bakgrunnsstoff 
 The Background of Lake Sentani

Kjelder 

Lake Sentani, Indonesia II ved park.org

Innsjøar i Indonesia
Vest-Papua
Papuaprovinsen
Indonesisk geografi
Haram kyrkje

Haram kyrkje er ei åttekanta kyrkje frå 1838 i Ålesund kommune i Møre og Romsdal fylke.

Bygget er i tømmer, har 600 plassar og inventar frå den gamle stavkyrkja. Den førre kyrkja låg på garden Haram på Haramsøy. Den noverande kyrkja står på Austnes på austre del av Haramsøya.

Bygget skal vere oppført etter modell av Hareid kyrkje frå 1807.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Haram kyrkjelege fellesråd
 
 

Kyrkjer i Ålesund
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Ålesund
Norske kyrkjer frå 1838
Kyrkjer i Nordre Sunnmøre prosti
Luminofor

Luminofor er eit samleomgrep for alle stoff som gjev luminescens. Det finst både organiske og uorganiske luminofor. Det finst i hovudsak to typar luminofor: fluorofor og fosfor, men det finst òg luminofor i gråsona mellom desse. 

Teknisk viktige luminofor er dei såkalla lysstoffa som blir brukt i lysrøyr.

Kjelder
luminoforer. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/luminoforer

Luminescens
Spektroskopi
Fotokjemi
Drangov Peak

Drangov Peak (Drangov Vrah) er eit fjell på 430 moh heilt søraust i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis.  Det ligg 360 m søraust for Vratsa Peak, 1,45 km søraust for det høgaste punktet på Viskyar Ridge, 2,8 km vest for Fort Point, 500 m nord for Ziezi Peak, og 2,37 km nordaust for Sartorius Point. Det ligg oppom Musala Glacier i nord og Targovishte Glacier i sørvest. Det er kalla opp etter Boris Drangov (1872–1917), ein kjend bulgarsk offiser og pedagog.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Greaves Peak

Crutch Peaks er eit kjenneleg spisst, mørkt fjell med to toppar med ei høgd opp mot 240 moh nordvest for Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet ligg oppom Yakorudabreen mot søraust på Archar Peninsula i vest og Razlog Cove i nordvest.

Fjellet er kalla opp etter kaptein Alexander Benjamin Greaves, kaptein på den britiske selskuta «Brussa» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Fjellet ligg 2,11 km aust-søraust for Duff Point, 1,49 km vest for Hrabar Nunatak, 2,67 km vest for Crutch Peaks og 4,16 km vest-nordvest for Kerseblept Nunatak.

Sjå òg
 Greenwich Island

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell på Greenwich Island
Ilinden Peak

Ilinden Peak (Vrah Ilinden) er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 620 moh i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis. Fjellet er stupbratt og delvis isfritt på sørsida og ligg oppom Zheravnabreen i sør, Solisbreen i nordvest, og Fuerza Aéreabreen i nord-nordaust. 

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Ilinden i sørvestlege Bulgaria.

Fjellet ligg 940 m nord for Maystora Peak, 1,22 km nordaust for Razgrad Peak, 1,18 km nord for Terter Peak, 2,87 km aust for det høgaste punktet på Oborishte Ridge, 4,1 km sør for Ferrer Point, 590 m vest for Momchil Peak, 2 km vest-nordvest for toppen av Viskyar Ridge og 3,32 km nordvest for Sartorius Point.

Sjå òg
 Breznik Heights
 Greenwich Island

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ilinden Peak» frå ,  den 21. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Kormesiy Peak

Kormesiy Peak (Vrah Kormesiy) er eit fjell på 235 moh heilt søraust i Breznik Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg på søraustkysten av øya, 2,17 km vest for Fort Point, 800 m sørvest for St. Kiprian Peak, 730 m søraust for Drangov Peak, og 430 m aust for Ziezi Peak.  Det er kalla opp etter khan Kormesij av Bulgaria, 721-738 evt.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Crutch Peaks

Crutch Peaks er ein mørk, klipperik rygg som strekkjer seg 900 moh. frå nord til sør and med ei høgd opp mot 275 m heilt nord i Dryanovo Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet ligg oppom Yakorudabreen i sør-sørvest, Tetevenbreen i sør-søraust, og Miletich Point og Kabile Island i nord.

Fjellet vart kartlagd av Discovery Investigations og namngjeve av dei.

Sjå òg
 Dryanovo Heights
 Greenwich Island

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell på Greenwich Island
Maystora Peak

Maystora Peak (Vrah Maystora) er eit fjell på opp mot 350 meter over havet i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis. Det ligg 580 m aust for Razgrad Peak, 940 m sørvest for Ilinden Peak, 2,13 km vest for Viskyar Ridge og 1,38 km nordaust for det høgaste punktet på Ephraim Bluff.  Det ligg oppom Zheravnabreen i nord, aust og sør. Det er kalla opp etter den bulgarske kunstnaren Vladimir Dimitrov - Maistora (1882-1960).

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Momchil Peak

Momchil Peak (Momtsjilov Vrah) er eit isdekt peak med ei høgd opp mot 625 m in Breznik Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet ligg nord for Zheravnabreen, 590 m aust for Ilinden Peak, 17 km nordaust for Razgrad Peak, 149 km nordvest for toppen av Viskyar Ridge og 3,08 km nord-nordvest for Sartorius Point.

Fjellet er kalla opp etter den bulgarske byen Momtsjilgrad i samband med Momtsjil, ein bulgarsk herskar over Thrakia på 1300-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Momchil Peak» frå ,  den 21. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Mount Plymouth

Mount Plymouth er eit kjenneleg fjell med ei høgd opp mot 520 m heilt nordaust i Dryanovo Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet er stupbratt og er delvis isfritt i nord. Det ligg oppom Tetevenbreen i nordvest, Quitobreen i nordaust og Traubbreen i søraust. 

Fjellet vart kartlagd av Discovery Investigations og kalla opp etter byen Plymouth i England.

Fjellet ligg 3,1 km nord for Sevtopolis Peak, 5,1 km vest-sørvest for Spark Point, 4,47 km nord-nordaust for Tile Ridge og 4,9 km nordaust for Lloyd Hill.

Sjå òg
 Dryanovo Heights
 Greenwich Island

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell på Greenwich Island
Nevlya Peak

Nevlya Peak (bulgarsk връх Невля, ‘Vrah Nevlja’) er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 390 m i Breznik Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg 620 m vest for Terter Peak, 1,64 km nord-nordvest for toppen av Ephraim Bluff, 1,5 km aust-søraust for toppen av Oborishte Ridge og 1,45 km aust for Salash Nunatak. Det ligg oppom Wulfilabreen i vest og sør.

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Dolna Nevlja vest i Bulgaria.

Kjelder
 Nevlya Peak. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Razgrad Peak

Razgrad Peak (Vrah Razgrad) er eit isdekt fjell på opp mot 550 moh i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis. Fjellet ligg 740 m søraust for Terter Peak, 1,7 km sørvest for Momchil Peak, 2,7 km vest for toppen av Viskyar Ridge, og 1,51 km nord-nordaust for Ephraim Bluff  Ein utstikkar mot aust dannar Maystora Peak. Det ligg oppom Zheravnabreen i aust og Wulfilabreen i vest.

Fjellet er kalla opp etter byen Razgrad nordaust i Bulgaria.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Fjell på Greenwich Island
Rousseau Peak

Rousseau Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 272 moh nord for Breznik Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg oppom Sotos Point i vest-nordvest og Fuerza Aéreabreen i nord, vest og sør. Vestsida av fjellet er stupbratt. 

Fjellet er kalla opp etter kapteinløytnant Óscar Rousseau, ein offiser i Den argentinske marinen som deltok på Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947.

Fjellet ligg 1,87 km sør-sørvest for López Nunatak, 4,61 km vest for Bogdan Ridge, 3,81 km nord-nordvest for Lyutitsa Nunatak og 2,12 km aust for Ferrer Point.

Kjelder
 Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell på Greenwich Island