alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Burgassjøen

Burgassjøen (Бургаско езеро) eller Vajasjøen (езеро Вая) er ein innsjø nær Svartehavet like vest for byen Burgas, og den største naturlege innsjøen i Bulgaria med eit areal på 27,60 km², ei lengd på 9,6 km og ei breidd på 2,5 til 5 km. Han er opp til 1,3 m djup. 

Innsjøen inneheld relativt lite salt samanlikna med enkelte andre av Burgassjøane (om lag 4-11 %), og har eit stort mangfald av dyreartar, inkludert 60 fiskeartar, 60 typar virvellause dyr og 254 fugleartar (der 61 av dei er utryddingstrua i Bulgaria)

Tidlegare var innsjøen eit viktig fiskeområde, men etter at ein oppretta eit petrokjemisk anlegg i nærleiken forsvann mykje av fisken. Dei siste åra har derimot forureinga vorte mindre og dyrelivet har teke seg opp att.

Kjelder 
 Michev, Nikolay; Tsvetko Mihaylov, Ivan Vaptsarov, Svetlin Kiradzhiev (1980). Geographical dictionary of Bulgaria. Sofia: Nauka i izkustvo. 

Denne artikkelen bygger på «Lake Burgas» frå ,  den 22. februar 2007.

Bakgrunnsstoff

Burgassjøane
Mandrenskosjøen

Mandrenskosjøen eller Mandrasjøen (Мандренско езеро) er den sørlegaste av Burgassjøane, og ligg like i nærleiken av Svartehavet og Burgas i Bulgaria. Han er 8 km lang og 1,3 km brei med eit areal på 38,84 km², og var fram til 1963 ein naturleg innsjø med brakkvatn. I 1963 vart han omgjort til eit reservoar for å sikre ferskvatn til det store oljeraffineriet Neftotsjim Burgas. Elvane Izvorska, Fakijska, Sredetska and Rusokastrenska munnar alle ut i innsjøen. 

Delar av Mandrenskosjøen er del av eit verna område, og inneheld mange lokalt og globalt utryddingstrua fiske- og fugleartar.

Kjelde 

Burgassjøane
Astrid Uhrenholdt Jacobsen

Astrid Uhrenholdt Jacobsen () er ein norsk langrennsløpar frå Trondheim, busett i Oslo. Ho vart verdsmeister i sprint i 2007 og olympisk meister i 4 x 10 km stafett i 2018.

Jacobsen slo gjennom i verdstoppen i sprint sesongen 2006/2007, først ved å ta ein overraskande 4. plass i Kuusamo i november 2006. I januar 2007 oppnådde ho den første pallplasseringa si i verdscupen med andreplass på sprinten i estiske Otepää.

Ho vart òg noregsmeister på sprintdistansen i 2007 i Meråker, der ho vann klart føre Marit Bjørgen i finalen. I ski-VM 2007 tok ho gull i sprint, klassisk stil samt bronsemedalje på sprintstaffeten i lag med nemnde Marit Bjørgen.

Ho går for skiklubben Heming.

Meritt 

Ski-VM
 Gull i individuell sprint under Ski-VM 2007
 Bronsemedalje i sprintstafett under Ski-VM 2007

Bakgrunnsstoff 
 Resultatoversikt hos FIS 
 

Norske langrennsløparar
Norske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Deltakarar under Ski-VM 2017
Deltakarar under Ski-VM 2019
Folk frå Trondheim
Pomorijskosjøen

Pomorijskosjøen eller Pomoriesjøen (Поморийско езеро) er den nordlegaste av Burgassjøane i Bulgaria. Han ligg tett opp til Svartehavet, like ved landsbyen Pomorie og litt nordvest for Burgas. Han har eit areal på 8,5 km², ei lengd på 6,7 km og ei breidd på 1,8-2 km. Han er skild frå Svartehavet av ei smal sandstripe og ei kunstig dike, og er ein svært salt naturleg lagune. 

Pomorijskosjøen har vore eit verna område sidan januar 2001. I den nordlege delen av innsjøen hentar ein opp havsalt og helbredande gjørme. Innsjøen ligg langs ruta til mange trekkfuglar, og opp til 215 forskjellige fugleartar er å finne i innsjøen, fire av desse er globalt utryddingstrua.

Burgassjøane
Burgassjøane

Burgassjøane (Бургаски езера) er ei gruppe innsjøar rundt byen Burgas ved kysten av Svartehavet i Bulgaria. Dei er den største gruppa av innsjøar i landet og inneheld nokre av dei største og viktigaste i Bulgaria. 

Det totale arealet til heile våtmarksområdet (inkludert sumpar, myrar, tjern og andre reservoar) er 95 km², der 33,90 km² anten er eller føreslått verna. Dei inneheld mange både lokalt og globalt utryddingstrua dyreartar, både fuglar, fiskar og pattedyr. Bortsett frå dette er Burgassjøane òg økonomisk viktige, og ein hentar mellom anna havsalt og gjørme rekna som helsebringande frå dei salte sjøane, medan ferskavassjøane forsyner det lokale samfunnet med ferskvatn (Mandrenskosjøen)

Burgassjøane består av (frå nord til sør):

 Pomorijskosjøen, ein svært salt lagune. 
 Atanasovskosjøen, eit naturreservat og ein Ramsar-stad
 Burgassjøen eller Vajasjøen, den støsrte naturlege innsjøen i Bulgaria.
 Podasjøen, stundom rekna som ein del av Mandrenskosjøen.
 Mandrenskosjøen, i dag eit ferskvassreservoar og den største i gruppa.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Burgas Lakes» frå ,  den 22. februar 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Burgassjøane 
 Våtmarksområdet Burgas 

Innsjøar i Bulgaria
 
Burgas
Kremenskisjøane

Kremenskisjøane er ei gruppe fjellvatn i Pirinfjella, sørvest i Bulgaria. Gruppa består av to større og to mindre vatn i eit smalt, men framtredande dalsøkk. Dei ligg rundt fjelltoppane Sivrija, Dzjano og Kremenski. 

 Øvre Kremen ligg i ei høgd på 2 352 m og er 335x270 m (66,1 mål) stor. Han er 13,6 m djup og har eit vassvolum estimert til 478 000 m³.

 Nedre Kremen ligg på 2 304 m, og er den største av Kremenskisjøane, og den nest største i Pirin etter Popovo. Overflatearealet er 98 mål (500x275 m), og er 27 meter djup, og dermed den tredje djupaste i fjella. Vatnet har eit vassvolum på om lag ein million kubikkmeter.

Pirin
Innsjøar i Bulgaria
Pantsjarevosjøen

Pantsjarevosjøen (Панчаревско езеро) er ein kunstig innsjø vest i Bulgaria i enden av Pantsjaervogjelet, som elva Iskar renn gjennom. 

Innsjøen ligg 600 moh mellom fjella Vitosja og Lozenska planina, om lag 15 km søraust for hovudstaden Sofia. Han er 3 km lang, opp til 700 m brei og 30 meter på det djupaste. Landsbyane Pantsjarevo og Kokaljane og mineralkjelda Pantsjaervo ligg ved den vestelge breidda av innsjøen, medan eit vasskraftverk ligg i sør. Området er ein populær friluftstad for innbyggjarane i Sofia, og det er oppretta fleire sportsenter og restaurantar rundt innsjøen. Lenger opp i gjelet ligg det to andre kunstige innsjøar. Pantsjarevosjøen er ein av drikkevasskjeldene til Sofia.

Innsjøar i Bulgaria
Sida

Sida (nordsamisk siida, lule- og pitesamisk sijdda, sørsamisk sijte) er i tradisjonell samisk kultur  ei gruppe av to eller fleire familiar, ofte er i slekt med kvarandre, som har reinen sin samla i ein reinflokk.  I sidaen vert reinflokken gjeta kollektivt, og sidaen flyttar med folk og rein mellom ulike årstidsbeite etter eit fast mønster.

På norsk  vart omgrepet tidlegare omsett med ordet reinby.

Ordhistorie 

Det nordsamiske ordet siida finst i alle samiske språk, og går attende til ursamisk *sijte̮. Det tilsvarande ordet i finsk er hiisi, begge orda går attende til ur-finsk-samisk *šijti. Tydinga til hiisi er belagt i tidlege kjelder som "førkristen heilag stad" tilsvarande norsk ve.

Sidaen i norsk reindriftsforvalting
Etter reindriftssamisk forståing inneber det å kalle noko for ein sida følgjande:
1.	at det eksisterer ein reinflokk,
2.	at nokon held reinflokken samla og at dei  gjeter og vaktar reinen,
3.	at ein eller fleire reindriftsfamiliar deltek med  sine rein i fellesskapet.

Sidaen er ikkje berre eit arbeidsfellesskap, men òg det sentrale grunnlaget for tradisjonell bruk av reinbeiteområda.

I moderne norsk reindriftsforvalting har siidaen vorte avløyst av reinbeitedistrikt og driftseiningar. Eit offentleg  utval har foreslått å gje sidaen ein  sentral plass i den nye reindriftslova, slik at forvaltinga samsvarer betre med det som har vore tradisjonell samisk kultur.  Landbruksdepartementet har vurdert  å gjere siidaen til det operative og juridiske styringsnivået i reindriftslova.  

I framlegget til ei ny norsk reindriftslov er ein sida definert som ein geografisk og sosial gruppe av reineigarar som utøver reindrift i fellesskap på eit bestemt areal.  Ein sommarsida utøver reindrift i fellesskap hovudsakleg på sommar- og haustbeiteområda. Ein vintersida utøver reindrift i fellesskap  hovudsakleg på vinter- og vårbeiteområda.

Sidan medlemmene av sidaen kan veksle,  spesielt på vinterstid, har departementet gjort framlegg om ei tilpassing slik at ordninga med driftseiningar vert avløyst  med sidaandelar.
Ein sidaandel skal vere ei familiegruppe eller ein einskildperson som er del av ein sida, og som driv reindrift under leiing av ein person (eller av ektefellar eller sambuarar i fellesskap).  Leiaren av siidaandelen skal bestemme kven som får eie rein i andelen og kor mange rein kvar får eige.  Ein reineigar skal  normalt berre kunne eige rein i ein  sidaandel.

Kjelder 
 Koponen, Eino 2014: Siida. Encyclopedia of Saami culture.
 Ot.prp. nr. 25 (2006-2007) Om lov om reindrift, bl.a. kapittel 7.2 og 8.7.

 

reindrift
Samisk kultur
Sosiale grupper
Samarbeid
Samiske ord og uttrykk
Dei sju dødssyndene

Dei sju dødssyndene er ifølgje katolsk tradisjon synd som 
 leier til andre laster og synder 
 leier til evig fordømming (om ein ikkje angrar og skriftar)

Gjennom desse syndene mister den kristne tilgangen til andre sakrament enn skriftemålet. I skriftemålet kan den kristne gjennom eit medvite og reflektert oppgjer med handlingane sine leggje syndene bak seg gjennom eit oppriktig ønskje om ikkje å gjenta dei. Den oppriktige angeren vil da kunne gje Guds tilgjeving, formidla gjennom presten i den såkalla absolusjonen. 

Dødssyndene vert i dag ofte omtala som alvorlege synder, i motsetning til veniell synd eller svakheitssynder.

Pave Gregor I den store skal ha identifisert dei sju dødssyndene som:

 hovmod (superbia)
 griskheit  (avaritia)
 vellyst (luxuria)
 misunning (invidia)
 fråtsing (gula)
 vreide (ira)
 latskap eller likegyldigheit  (acedia)

Dødssyndene er òg kjende under akronymet saligia.

Sjå òg
 Dødssyndene har eit motstykke i dei sju dygdene

Kjelder
 Artikkelen er omsett frå bokmål og svensk Wikipedia den 22. februar 2007

Bakgrunnsstoff

Teologi
Katolisisme
Talet 7
Britisk Columbia

Britisk Columbia er den provinsen i Canada som ligg lengst vest. Han er vidkjent for naturvenleik, som det kjem fram i det latinske motto for provinsen, Splendor sine occasu. Hovudstaden er Victoria, men den største byen er Vancouver som òg er den tredje største metropolen i Canada.

Geografi 

Sjå òg Klima i Canada.

Britisk Columbia ligg ut mot Stillehavet i vest, grensar mot Alaska i nordvest, til Yukon og Nordvestterritoria i nord og til provinsen Alberta i aust. I sør har Britisk Columbia grenser mot tre USA-amerikanske statar i sør, Washington, Idaho og Montana. Arealet av Britisk Columbia er 944 735 kvadratkilometer som svarar til storleiken av Frankrike, Tyskland og Nederland til saman. Kystlinja strekkjer seg over meir enn 27 000 kilometer og femnar om djupe fjordar og kring 6000 øyar, dei fleste utan busetnad.

Victoria ligg lengst sør på øya Vancouver Island. Vancouver ligg lengst sørvest på fastlandet, mot Georgiasundet. Prince George er den største byen i den nordlege delen av provinsen.

Fjellkjeder, fjordar og innanskjers område langs Stillehavskysten utgjer dei kjente naturlandskapa i provinsen. Høgfjellsområde over 1000 moh. utgjer meir enn 75 % av arealet av provinsen, 60 % er skogkledd, men berre kring 5 % er dyrkande. Okanagan er eit av tre vinområde i Canada der vert det òg produsert sider. I sør, på grensa mot USA, finst område som er halvtørre og her finn ein noko av det varmaste klima i Canada. 

Mykje av vestsida av øya Vancouver og resten av kystlinja nord til Alaska Panhandle er dekt med temperert regnskog. Liknande økosystem finn ein i staten Washington, i Chile, New Zealand, Tasmania og i russisk Asia. 

Klimaet i innlandet i provinsen er ikkje så sterkt moderert av Stillehavet. Her er variasjonar frå ørken og halvtørt steppeland til område med dramatiske juv. Nokre dalar i sørlege innland har mykje snø og kalde vintrar, medan nordre område er så kalde som andre stader på same breiddegrad og høgde i Canada.

Historie

Bakgrunnsstoff 
 Tourism British Columbia Official Website
 Provincial Archives (includes online photo database) 
 BC Govt online map archive (free)
 The Royal BC Museum
 Travel British Columbia - GoBC British Columbia Travel Information for Arts and Cultural Travel
 BC Highway Condition Reports British Columbia Highways Travel including BC Highway Traffic Cameras 
 The Political Economy of British Columbia's Rainforests

Fotnotar 

 
Provinsar og territorium i Canada
Wendell Fertig

Wendell Fertig () var ein amerikansk sivilingeniør på Filippinane. Under den andre verdskrigen var han geriljaleiar i den Japan-okkuperte delen av Filippinane.

USA-amerikanarar frå andre verdskrigen
USA-amerikanske geriljakrigarar
USA-amerikanske sivilingeniørar
Ørjan Sæle

Finn Ørjan Sæle () er i Noreg ein kjend forretningsmann innan nettverksmarknadsføring. I starten av karrieren var han (blant mange «nettverkarar») respektert for arbeidet han la ned for å forsøka å reinvaska bransjen frå pyramidestempelet.

Kritikk 
I dei seinare åra har han blitt sterkt kritisert for med ufine midlar å berika seg sjølv på andre si kostnad.

Hausten 2004 då det profilerte pyramideselskapet T5PC, gjekk konkurs, vart det stilt spørsmål om forretningsmoralen hans, etter forsøkjet med å overdra medarbeidarar og investorar til nettverksselskapet Thinkseven.

Fleire av Ørjan Sæle sine verksemder har vore mindre vellukka.

Anna 
Sæle er son til Krf-politikaren Anita Apelthun Sæle og redaktør Finn Jarle Sæle.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Politikersønn med arvtager til T5PC (TV2, 2004)
 Finn Ørjan Sæles rike  (Hegnar, 2004)
 Politikersønn frister T5PC-taperne (VG, 2004)
 Brennpunkts egne sider (NRK, 2004)
 Pyramidetopp flykter fra milliongjeld (Tim Halstensen, Bergensavisen, 2005)
 Taper penger, men ikke tillit (NRK, 2004)
 Familien Sæle - et lite stykke Norge (Aftenposten, 2004)
 Alt om Seven  (Hegnar.no, 2005)

Nett-TV 
 «Først & sist 19.11.04» Finn Ørjan Sæle i debatt med Trygve Hegnar i programmet Først & sist på NRK 19. november 2004
 «Brennpunkt 23.11.04» Finn Ørjan Sæle i NRK dokumentaren «Drømmen om Rikdom»

Norske forretningsfolk
Norske forfattarar
Folk frå Fjell
Ole Vig

Ole Vig (), fødd i Vikmarka i Stjørdal, var ein norsk skule- og folkeopplysingsmann som arbeidde for utdanning for alle. I Rune Slagstad si bok De nasjonale strateger vert han skildra som «En folkeopplysningsmann og nasjonsbygger som har hatt stor betydning for utviklingen av vårt demokrati».

Liv
Vig voks opp i ein fattig småbrukarheim med haugiansk preg. Han lærte tidleg å lese og kom med presten F.A. Widerøe si hjelp til seminaret i Klæbu i 1841. Sidan hadde han lærarstillingar i Åfjord og Kristiansund. Gjennom presten Frederik Wexelsen kom han i kontakt med Grundtvig-rørsla i Trøndelag. Sommaren 1851 fekk han moglegheit til å kome til Sorø akademi i Danmark, der han òg møtte denne danske presten og skulemannen.

Som sekretær for Selskabet til Folkeoplysningens Fremme og redaktør i Den norske Folkeskole tok han opp arven etter Henrik Wergeland. Han kom som medlem av styret for det som seinare vart Det norske Theater i kontakt med Bjørnson og Ibsen. Han var med i Teaterslaget i 1856, og han samarbeidde med Knud Knudsen om arbeidet for å få eit norsk språk. Han var òg oppteken av å få folkeboksamlingar på bygdene og for å få folkehøgskuleetablering også i Noreg. Han var redaktør i Folkevennen frå 1851 til 1857.

Ole Vig døydde av tuberkulose julekvelden 1857 i Henrik Wergeland sin bustad Hjerterum, berre 33 år gamal. Mange av visjonane hans vart realisert etter døden hans. Då den fyrste folkehøgskulen i Noreg, Sagatun Folkehøyskole på Hamar vart innvia i 1864, minna grunnleggarane Olaus Arvesen og Herman Anker om innsatsen og inspirasjonen hans.

Dikting 
Etter Ole Vig lever diktet «Blant alle lande», som han skreiv som ein fedrelandssong. Men han gav òg ut fleire bøker og skreiv ei rekkje dikt.

Arven etter Ole Vig 
Ole Vig videregående skole i Stjørdal er oppkalla etter han.

Ole Vig-prisen har blitt delt ut årleg sidan 1979 til minne om han. Den inneheld ein diplom, eit bilete av Ole Vig og ein sjekk på 10 000 kroner.

Bakgrunnsstoff 
 olevig.no - Biografisk nettstad til 150-årsminnet til hans død

Norske pedagogar
Norske lyrikarar
Folk frå Stjørdal
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Popovo

Popovo eller Popovsko er den største av ei gruppe på elleve fjellvatn kalla Popovosjøane. Innsjøen og dei omliggande er eit av dei mest populære turistområda om sommaren i Pirin nasjonalpark i Bulgaria. Vatnet ligg i botn av dalsøkket Popovski og er omringa av fjelltoppane Sivrija, Dzjano, Kralev dvor, Momin dvor and Dzjengal.

Vatnet er det største og djupaste i Pirin, og har i tillegg det største volumet. Overflatearealet er 123,6 mål, og er dermed den fjerde største innsjøen i Bulgaria. Han er 29,5 meter på det djupaste, 480 meter lang og 336 meter brei. Vassvolumet er 1 270 000 m³. Innsjøen ligg i ei høgd på 2 234 m. Vatnet får tilsig frå regn og snø, i tillegg til to små bekkar som munnar ut i vatnet i den sørlege enden. Den største vassmengda har ein om våren då snøsmeltinga frå dei omliggande fjelltoppane er størst. 

Utsiget frå vatnet skjer via små, bratte bekkar, som renn ut i sju av dei andre Popovskisjøane i den lågare delen av dalsøkket, og frå her har ei av sideelvane til elva Mesta sitt utspring. Området rundt innsjøen inneheld enger og grupper av furuskog

Pirin
Innsjøar i Bulgaria
Daniels bok

Daniels bok er òg den norske tittelen på ein roman av E. L. Doctorow

Daniels bok (hebraisk Sefer Daniel) er ei av bøkene i det gamle testamentet. Ho har namn etter protagonisten i skriftet, ein profet med namn Daniel som i følgje boka skal ha arbeidd i Babylonia i tida frå om lag 605 f.v.t. til kort etter 539 f.v.t. (eksiltida).

I den eldste tradisjonen vert Daniels bok rekna som profetisk, men i den jødiske Tanach vert Daniels bok rekna med i «skriftene», ikkje profetane. I kristen tradisjon vert Septuaginta, der Daniels bok normalt er plassert mellom Esekiel og Hosea fylgd.

Det gamle testamentet
Samodivski

Samodivski (Самодивски езера) er ei lita gruppe fjellvatn i Pirinfjella sørvest i Bulgaria, og ein del av den større gruppa Popovsjøane mellom fjelltoppane Dzjengal, Momin Dvor og Kralev Dvor. Dei ligg i ei høgd på rundt 2 375 m. Dei tre vatna har storleik som varierer frå 3,2 mål til 1 mål. Samodivskivatna vert rekna for å vere dei vakraste i Pirin mellom høge fjell og små bekkar som renn mellom dei og dannar små fossefall. I følgje segnene møtes satyrar her om natta, og i følgje ei anna legende var området heim til den slaviske guden Perun. 

Pirin
Innsjøar i Bulgaria
Rilasjøane

Dei sju Rilasjøane (Седем(те) Рилски езера) er ei gruppe fjellvatn i dei nordvestlege Rilafjella i Bulgaria. Dei er dei mest vitja innsjøane i landet. Innsjøane ligg i ei høgd mellom 2 100 og 2 500 meter over havet. 

Kvart vatn har fått namn etter deira mest karakteristiske eigenskap eller form. Den høgaste vert kalla Salzata (Tåra). Den neste heiter Okoto (Auge) på grunn av den nesten perfekte ovale forma. Okoto er den djupaste av denne type vatn i Bulgaria med eit djup på 37,5 m. Babreka (Nyra) er vatnet med brattaste skråningar ned til strandlinja. Bliznaka (Tvillingen) er vatnet med størst flatevidd. Trilistnika (Trekløver) har ei ujamn form og låge breidder. Det grunnaste vatnet er Ribnoto Ezero (Fiskevatnet), og det lågastliggande vatnet er Dolnoto Ezero (Det lågare vatnet), der vatnet frå dei andre vatna i gruppa sig ut i elva Dzjerman.

Galleri 

Innsjøar i Bulgaria
Rila
Srebarna

Srebarna naturreservat (Природен резерват Сребърна, Priroden rezervat Srebarna) er eit naturreservat nordaust i Bulgaria (sørlege Dobrudja), nær landsbyen med same namn, 18 km vest for Silistra og 2 km sør for Donau. Srebarna inneheld innsjøen med same namn og områda rundt, og ligg på Via Pontica, trekkfuglruta mellom Europa og Afrika.

Reservatet dekkjer 6 km² med verna område og ei buffersone på 5,4 km². Innsjøen er mellom 1 til 3 meter djup. Ein har oppretta eit museum her, med utstoppa dyr som er typisk for reservatet.

Historie 

Srebarna har vore studert i lange tider av utanlandske biologar, men den første bulgarske forskaren som viste interesse for området var Aleksi Petrov, som vitja reservatet i 1911. I 1913 vart heile Søndre Dobrudja ein del av Romania, men vart ein del av Bulgaria igjen i 1940. Området vart då igjen vitja av av Petrov. 

Området vart erklært eit naturreservat i 1948 og har vore ein Ramsar-stad sidan 1975. Reservatet vart ein del av UNESCO si verdsarvliste i 1983.

Legender 

Det finst fleire legender om korleis namnet på innsjøen vart til. Den eine er om ein khan kalla Srebrist, som døydde i området medan han kjempa ein ujamn kamp mot petsjenegarar. Ei anna soge fortel om ein båt full av sølv (srebro på bulgarsk) langs breidda av innsjøen. I følgje ei tredje soge så kjem namnet av den sølvaktige refleksjonen av lyset frå fullmånen i vatnet, noko som er den mest sannsynlege forklaringa.

Flora 

Det finst vassplanter, som siv i og rundt innsjøen. Reservatet inneheld 67 planteartar, og nokre av dei er utryddingstrua utanfor Srebarna.

Fauna 

Området har ein mangfaldig fauna. 39 pattedyr, 21 reptilar og padder og 10 fiskeartar lever i reservatet, i tillegg til 179 fugleartar, som reservatet er mest kjend for. Nokre av desse fugleartane er krøllpelikan, knoppsvane, grågås, and, sivhauk, blåhals, kjøttmeis, fiskehegre og skarv.

Anna
Srebarnabreen på Livingston Island i dei antarktiske Sør-Shetlandsøyane er kalla opp etter sjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Srebarna Nature Reserve» frå ,  den 23. februar 2007.

Bakgrunnsstoff 
 World Conservation Monitoring Centre 
 UNESCO
 Srebarna - virtuell rundreise 

Verdsarv i Bulgaria
Innsjøar i Bulgaria
Dei sju dygdene

De sju dygdene, eller dei sju kardinaldygdene, er dei positive spegleigenskapane til dei sju dødssyndene i romersk-katolsk kristendom. Dei spelte ei stor rolle for etiske diskusjoner i mellomalderen. Det norske ordet dygd kjem frå norrønt dygð, som er i slekt med å duge. Det latinske ordet for dygd er «virtus» som tyder styrke, (frå «vir», dvs. mann).

Prudentius’ liste 
Lista med Dei sju dygdene skriv seg frå eit dikt av 400-tals-poeten Aurelius Clemens Prudentius, Psychomachia, som tek opp kampen mellom det gode og det vonde.

 Dygd - virtus (i motsetnad til vellyst)
 Gjevmilde - liberalis (i motsetnad til grådigskap)
 Måtehald - frenum (i motsetnad til fråtsing)
 Flid - industria (i motsetnad til latskap)
 Tolmod - patientia (i motsetnad til vreide)
 Godleik - humanitas (i motsetnad til misunning)
 Audmykt - humilitas (i motsetnad til hovmod)

Kardinaldygdene 
Mot, visdom, måtehald og rettferd er Platons fire klassiske kardinaldygder. Kristen teologi legg gjerne til, frå 1. Kor. 13: Tru, von og kjærleik. Desse sju utgjer til saman dei sju kardinaldygdene:

 Prudentia (visdom eller varsemd)
 Iustitia (rettferd)
 Temperantia (måtehald)
 Fortitudo (mot)
 Fides (tru)
 Spes (von)
 Caritas (kjærleik)

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Katolisisme
Dygder
Kristen teologi
Talet 7