alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Palasstorget

Palasstorget (, Dvortsovaja Plosjtjad) er eit stort torg i sentrale St. Petersburg. Det har namn etter Vinterpalasset, som ligg like ved.

Midt på torget står det best kjende symbolet for St. Petersburg, Aleksandersøyla. Denne blei reist i 1834–1839 på initiativ av tsar Nikolaj I for å feira sigeren til den eldre broren hans Aleksander I over Napoleon. Nygifea vitjar ofte søyle som ifølgje folketrua skal kunna påverka kor mange barn dei kjemm til å få gjennom å gå dette talet gonger rundt henne medan dei held kvarandre i hendene.

Det har føregått fleire historiska hendingar på torget, blant anna den blodige sundagen i 1905 og Oktoberrevolusjonen i 1917.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Palatstorget» frå ,  den 1. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Byggverk i St. Petersburg
Fibula

Fibula (/ˈfɪbjʊlə/, fleirtal fibulae /ˈfɪbjʊli/) er ei brosje eller ei nål ein kan bruka til å festa klede med, typisk ved høgre skulder. Det blei utvikla fibula i ei rekkje ulike former, men alle blei laga etter same prinsippet som ei sikringsnål. Til forskjell frå mange moderne brosjer var ikkje fibulaer berre dekorative; dei hadde opphavleg ein praktisk funksjon med å festa klede, som kapper. 

Det finst hundretals ulike fibulatypar. Dei blir vanlegvis inndelte i grupper etter kva historiske tidsrom, område og/eller kulturar dei kjem frå. Fibulaer kan også delast inn i klassar ut frå hovudforma si. Fibulaer erstatta beine nåler som blei brukte til å festa klede i yngre steinalder og bronsealderen. I sin tur blei fibulaer erstatta som kledefeste i mellomalderen av knappar. Sikringsnål og brosjer som er avleidde frå dei er framleis i bruk i moderne tid.

I det gamle Roma og andre latinske stader blei det same ordet brukt både om brosjer og leggbeinet fordi ei populær brosjeform minna om forma på beinet. Ein kunne også bruka fibulaer som votivgåver til guddommar.

Det er vanleg å finna mista fibulaer, eller delar av dei, i samband med bruk av metalldetektor.

Oppbygging 
Dei fleste fibulaer var laga av bronse (ei kopar-egering) eller jern, eller begge delar. Nokre av dei var laga av edelmetall som sylv eller gull. Dei fleste fibulaer består av berre eitt eller to stykke. Mange av dei er dekorerte med emalje, halvedelsteinar, glas, korall eller bein.

Fibulaer har fire komponentar: kropp, nål, fjør og hengsle.

Bruk 
Fibulaer blei opphavleg brukt til å festa klede. Dei var ei forbetring av den tidlegare rette nåla som var mindre sikker og kunne falla ut. Medan ein kunne dekorera toppen av ei nål, gav utforming av fibulaer større rom for dekorasjon. I nokre kulturar kunne ulike fibula-design ha særskild symbolsk tyding. Dei kunne til dømes visa til sosial status eller yrke, som gift eller ugift kvinne, mann, krigar eller hovding. Nokre romerske fibulaer kunne symbolisera ulik rang eller posisjon i dei romerske legionane.

Mellomalderbrosjar 
For nåler frå mellomalderen bruker ein sjeldan nemninga fibula, men går over til å kalla dei brosjer.  Dei to vanlegaste typane er ringbrosjer, som kan ha rundt, firkanta eller oppdelt utforming, og flate platebrosjer, eller merke, med form som people eller dyr. Desse fanst i spesialiserte former som pilgrimsmerke eller uniformsmerke. Dei blei vanlegvis laga i store mengder av billige metall, som bly, men det finst også kostbare døme som Dunstable Swan Jewel. Desse brosjene er for det meste dekorative, og blei truleg sjeldan brukt til å festa klede.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fibula (brooch)» frå ,  den 1. november 2021.  
 

Festemiddel
Smykke
Folkevandringstida
Romersk kunst
Latinske ord og uttrykk
Kari Bing

Kari Bing Stueland () var ein norsk keramikar som hadde suksessar både nasjonalt og internasjonalt. Saman med ektemannen sin Magne Stueland laga ho brukskunst, først og fremst krus, kanner og skåler.

Biografi 
Kari Bing vart fødd i Oslo, men flytta til Blommenholm som eittåring. Allereie som liten interesserte ho seg for keramikk. Ho tok med seg leire frå hagen og brukte ein sveivegrammofon som dreieskive.

I 1936, då Bing var 17 år, starta ho på Statens handverks- og kunstindustriskule der ho studerte i 4 år kor eit var som utvekslingsstudent på Brighton College of Art i England. Etter utdanninga si hadde ho praksis hos den norske keramikaren Jens von der Lippes verkstad. Året etterpå opna ho sin eigen verkstad på Blommenholm i Bærum.

1951 byrja Magne Stueland å arbeida i verkstaden til Kari Bing, året etterpå gifta dei seg. Paret samarbeidde fram til Magnes død i 1984, deretter heldt Kari fram arbeidet på eiga hand. Paret og Karis eigne verk bestod av bruks- og prydgjenstandar, anten einsfarga eller med mønster i sterke fargar.

Bing var engasjert i det lokale kunstnarmiljøet. I 1950 sat ho i juryen som valde ut serviset til bankettsalen i Oslo rådhus. Under dei seinare åra i livet sitt var ho aktiv i Akershus Kunstsenter. Ho underviste sjølv i keramikk i mange år, både i skular og for kunsthandverksforeiningar.

Frå 1978 hadde Bing fast plass på Sandvika torg der ho selde sine eigne og Magne sine produkt.

Verk i offentlege samlingar 

 Nasjonalmuseet, Norge
 Museo internazionale delle ceramiche, Faenza

Utstillingar 

 Sommerutstilling, Drammens museum, 1943
 Foran gjenreisningen, Foreningen Brukskunst, Kunstnernes Hus, Oslo, 1946
 Norsk Brukskunst, Göteborg, 1951
 Norsk Brukskunst, København, 1951
 Foreningen Brukskunsts høstmønstring, Kunstnernes Hus, Oslo, 1952
 Foreningen Brukskunsts høstmønstring, Kunstnernes Hus, Oslo, 1953
 Design in Scandinavia, Vandreutstilling USA, 1954
 The Arts of Norway, USA, 1957
 Galleri Terningen, Sandvika, gjentekne gonger

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kari Bing» frå ,  den 2. november 2021.  

Norske keramikarar
Folk frå Oslo
FA-cupfinalen i fotball 2013

FA-cupfinalen i fotball 2013 fann stad på Wembley stadion i London 11. mai 2013, med 86 254 tilskodarar på tribunane. Finalen stod mellom Manchester City og finaledebuterande Wigan Athletic. Wigan vann 1 – 0.

Kampen

Manchester City-spelaren Pablo Zabaleta vart i andre omgang tildelt sitt andre gule kort og utvist. Kampen vart avgjort i plusstida etter eit hjørnespark. Wigan-innbytaren Ben Watson vann ein duell og skalla ballen forbi målvakta. 

Wigan-laget bestod av: Joel Robles, Emmerson Boyce (kaptein), Paul Scharner, Antolín Alcaraz, Roger Espinoza, James McCarthy, James McArthur, Jordi Gómez, Callum McManaman, Arouna Koné, Shaun Maloney. Ti minutt før ordinær tid var ute, kom Ben Watson på bana i staden for Gómez. 

Manchester City mønstra: Joe Hart, Pablo Zabaleta, Vincent Kompany (kaptein), Matija Nastasić, Gaël Clichy, David Silva, Yaya Touré, Gareth Barry, Samir Nasri, Sergio Agüero, Carlos Tevez. Nasri gjekk ut i det 54. minutt og Tevez eit kvarter seinare, inn kom høvesvis James Milner og Jack Rodwell. Etter skåringa kom Edin Džeko inn og Barry fór ut. 

Andre Mariner dømde kampen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2013 FA Cup Final» frå ,  den 2. november 2021.  
 

Fotball i 2013
FA-cupfinalar
Chaima Rahmouni

Chaima Rahmouni () er ein tunisisk vektløftar som har delteke under dei olympiske leikane i Tokyo i 2020. Rahmouni sin idrett er vektløfting, og ho representerte Tunisia. 

Rahmouni er ein vektløftar i lettvektarklassen, i følgje reglane til dei olympiske lekane. I 2020 OL fekk ho ikkje gyldig resultat i klassen '64 kilo'.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
https://www.olympedia.org/athletes/146897 
https://iwf.sport/weightlifting_/athletes-bios/?athlete&id=10583  
https://www.the-sports.org/t-spf126133.html

Tunisiske OL-deltakarar
Tunisiske idrettsutøvarar
Vektløftarar under sommar-OL 2020
Kvinnelege vektløftarar
Bjørg Engh

Bjørg Engh () var ein norsk skodespelar frå Oslo.

Verksemd 
Engh spelte i fleire filmar. I 1958 hadde ho rolla som Sonja, kona til Bernhard i filmen De Dødes tjern. Seinare spelte ho i filmar og seriar som mellom anna Skipper Worse og Klokker i måneskinn. Engh spelte òg på Nationaltheateret i førestillingane Clerambad i 1960, og Elektra i 1964

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bjørg Engh» frå ,  den 2. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

Norske skodespelarar
Folk frå Oslo
Anita Uberoi

Anita Uberoi () er ein norsk filmskodespelar. Uberoi har mellom anna spelt i filmane Mammon, Import-eksport og Haram.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Norske skodespelarar
Tøsse Mølle

Tøsse Mølle er ei mølleverksemd som ligg på Osterøy utanfor Bergen. Mølla vart etablert i 1866, og har produsert havregryn sidan 1906. Tøsse Mølle er kjend for å skapt merkenamnet Bjørn havregryn. I 1993 overtok Orkla Bjørn havregryn, og flytta produksjonen til Moss. 

Tøsse Mølle - Møllehuset er ei rein havremølle, og er kjend for den særeigne tørkemåten. Prosessen går over fire etasjar, og set  ekstra god smak på havregryna. I dag er det Tøsse havregryn som vert produsert på Tøsse Mølle. 

Mølla har vore familiedriven heilt attende til 1866, og har vore gjennom ei spanande historie. I dag er det 5. generasjon som eig og driv Tøsse Mølle - Møllehuset.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Norske næringsmiddelføretak
Næringsliv i Osterøy
Føretak skipa i 1866
Italiensk salat

Italiensk salat er i norsk tradisjon ein salat av strimla grønsaker og kjøt i majones. Han blir mykje brukt som pålegg.

Namnet skal koma frå at salaten inneheld dei tre fargane i det italienske flagget. Ein dansk variant av italiensk salat inneheld «raud» gulrot, grøne erter og kvit majones.<ref>{{kjelde www|url=http://www.fyens.dk/article/1055709:24timerXtra--Hva--f------er-meningen-med-italiensk-salat |tittel=Hva' f..... er meningen med italiensk salat|blad= Fyens Stiftstidende|arkivurl=https://web.archive.org/web/20160305072305/http://www.fyens.dk/article/1055709:24timerXtra--Hva--f------er-meningen-med-italiensk-salat|arkivdato=2016-03-05}}</ref>

Historie
Det finst norske oppskrifter på italiensk salat frå 1830-talet av. Ei oppskrift frå 1833 inneheld «Spegepølse i tynde Skiver, [...], Citronskiver, som Skallen og Kjærnerne ere tagne fra, [...] Østers, Oliven, Capers, hakkede Anschovis, Eddik, Olive og Peber.» Ei oppskrift frå 1846 inneheld kalkun eller høns i strimlar, asparges, potet, reker, oliven og kapers. Dressingen er laga av kokt eggeplomme, sukker, sennep, fløyte og eventuelt olje, eddik og madeiravin. Salaten blir pynta med karse, reker, oliven, raudbete og ansjos i strimlar.

Ei oppskrift på italiensk salat frå 1920 minnar meir om russisk salat med kokte, kalde grønsaker  som gulrot, selleri og persillerot skorne i terningar, tilsett grøne erter og majonessaus og pynta med salat, persille eller karse. Kolde anretninger til frokost- og aftensbordet'' av Hedvig Irgens frå 1926 har fleire oppskrifter på italiensk salat, to med strimla ingrediensar og to med terningar.

Seinare er italiensk salat særleg blitt kjend som eit ferdig produkt ein kan kjøpa i butikkar. Delikat Fabrikker (no del av Mills) hadde italiensk salat som sitt største produkt.
Delikat-salaten er laga av kål og gulrot i strimlar med ei dressing av mellom anna majones, og minner mykje om coleslaw.

Sjå òg
Antipasto, italiensk forrett
Caprese, ein kjend italiensk salat
Panzanella, toscansk brødsalat

Kjelder

Salatar
Pålegg
Norsk mat
FA-cupfinalen i fotball 2019

FA-cupfinalen i fotball 2019 fann stad på Wembley stadion i London 18. mai 2019, med 85 854 tilskodarar på tribunane. Finalen stod mellom Manchester City og Watford FC. Favoritten Manchester City vann med heile 6 – 0, jamsides finaleresultatet i 1903 den største sigeren i ein FA-cupfinale.

Kampen
David Silva sende Manchester City i føringa i det 26. minutt. Tolv minutt seinare stod det 2-0 etter Gabriel Jesus hadde vore frampå. Innbytaren Kevin De Bruyne la på til 3-0 då kampen var ein time gammal. Sidan la Gabriel Jesus på til 4-0, og i løpet av dei siste ti minutta av kampen skåra Raheem Sterling to gongar. Dermed var sluttresultatet 6 mot 0.

Manchester City mønstra: Ederson Moraes, Kyle Walker, Vincent Kompany (kaptein), Aymeric Laporte, Oleksandr Zintsjenko, Bernardo Silva, İlkay Gündoğan, David Silva, Riyad Mahrez, Gabriel Jesus og Raheem Sterling. I løpet av den andre omgang kom etter tur Kevin De Bruyne, Leroy Sané og John Stones i spel, ut gjekk høvesvis Mahrez, Gündoğan og David Silva.

Dommaren heitte Kevin Friend.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «2019 FA Cup Final» frå ,  den 3. november 2021.  
 

Fotball i 2019
FA-cupfinalar
Kyle Walker

Kyle Andrew Walker () er ein engelsk fotballspelar frå Sheffield, som sidan sommaren 2017 er aktiv for Manchester City. Han er høgreback, per 1.11.2011 med 64 landskampar for England.

Walker var Tottenham Hotspur-spelar frå 2010 til 2017. Perioden 2008-11 spelte han i kortare tid for klubbane Northampton Town, Sheffield United, Queens Park Rangers og Aston Villa. Sidan han skreiv kontrakt med Manchester City har han vorte ligameister tre og vore med om å vinne FA-cupen i 2019.

I europameisterskapen 2021 spelte han finalen mot Italia, ein kamp som enda med engelsk tap, avgjort med straffesparktevling.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kyle Walker» frå ,  den 3. november 2021.  

Engelske fotballspelarar
Tottenham-spelarar
Manchester City-spelarar
Sheffield United-spelarar
Queens Park Rangers-spelarar
Aston Villa-spelarar
Folk frå Sheffield
Jonny Evans

Jonathan Grant Evans, kjend som Jonny Evans, () er ein britisk-nordirsk fotballspelar frå Belfast, som sidan 2018 har gjort teneste i Leicester City. Han er midtstoppar og har per 1.4.2022 delteke i 94 av Nord-Irland sine landskampar sidan landslagsdebuten hausten 2006.

Klubbspel
Evans var knytt til Manchester United frå unge år. Hausten 2006 var han utlånt til belgiske Royal Antwerp, frå vinteren 2007 til våren 2008 gjorde han for det meste teneste i Sunderland AFC. Evans fekk sin ligadebut i Manchester United-drakt 21. september 2008. Dei neste sju sesongane tok han plass i midtforsvaret både jamnt og ujamnt, flest ligakampar deltok han i i 2011/12-sesongen. Både i 2009 og 2011 var han med om å vinne ligacupfinalen, dessutan fekk han med seg tre triumfar i Premier League før han i august 2015 vart overført til West Bromwich Albion. Her var Evans fast i fyrsteellevaren i tre år, ein periode som enda med nedrykk til nivå 2. Sommaren 2018 skreiv han kontrakt med Leicester City. 15. mai 2021 sikra 
han og eit historisk Leicester-mannskap klubbens fyrste FA-pokal.

Landslagsspel
Evans landslagsdebuterte 6. september 2006, då Nord-Irland på heimebane slo Spania 3 – 2 i EM-kvalifiseringskamp. Han spelte alle fire kampane då Nord-Irland deltok i Fotball-EM 2016 i Frankrike, ei turnering der laget rauk ut etter tap 0–1 mot Wales. I april 2022 står han bokført med 94 landskampar og 4 landslagsmål.

Merittar
Engelsk ligameister: 2009, 2011, 2013 for Manchester United
Vinnar av den engelske ligacupen: 2009 og 2011 for Manchester United
Vinnar av FA-cupen: 2021 for Leicester City

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jonny Evans» frå ,  den 19. april 2022.  
 
eu-football

Nordirske fotballspelarar
Manchester United-spelarar
Leicester-spelarar
West Bromwich-spelarar
Sunderland-spelarar
Royal Antwerp-spelarar
Aaron Ramsey

Aaron James Ramsey () er ein walisisk fotballspelar frå Caerphilly, som sidan 2019 gjer teneste i den italienske klubben Juventus. Han er midtbanespelar, per 1.11.2021 med 69 landskampar for Wales.

Ramsey var Arsenal-spelar i tida 2008-19. Han var då med om å vinne FA-cupen i 2014, 2015 og 2017. Med Juventus vart han seriemeister i 2019 og nasjonal cupmeister i 2021.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aarom Ramsey» frå ,  den 3. november 2021.  

Walisiske fotballspelarar
Arsenal-spelarar
Cardiff-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2016
Anne McLaren

Dame Anne Laura Dorinthea McLaren () var ein britisk forskar på genetikk som var ein leiande figur innan utviklingsbiologi. Arbeidet hennar bidrog til å føra menneskeleg in vitro-fertilisering (IVF), og ho mottok mange utmerkingar for bidraga sine til vitskapen, inkludert medlemskap av vitskapssamfunnet Royal Society.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Anne McLaren» frå ,  den 3. november 2021.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til forskingsgruppa
 Biografisk intervju  ved brookes.ac.uk
 Hyllest frå elevane hennes ved ijdb.ehu.es

Royal Medal
Medlemmar av Royal Society
Britiske zoologar
Britiske vitskapsfolk
Vitskapsfolk frå London
Agnodike

Agnodice eller Agnodike er ei legendarisk kvinne omtalt som den fyrste kvinnelege legen, gynekologen og jordmora i Aten i antikken.

Agnodike er omtalt av den romerske forfattaren Gaius Julius Hyginus i Fabulae. Ifølgje Hyginus forkledde ho seg i mannsklede slik at ho kunne høyra på forelesingar av Herophilos som hovudsakleg var vigde til studiet av jordmorutdanning og gynekologi. I Athen var det forbode for kvinner eller slavar å studera medisin. 
Då ho var ferdig opplært prøvde Agnodike å hjelpa kvinner under barsel, men mange av dei ville ikkje ha hjelp av ein mannleg medisinar. Ved eit høve viste derfor Agnodike at ho sjølv var kvinne, og fekk så behandla kvinna. Andre legar blei sjalu på den suksessrike Agnodike, og skulda henne for å forføra pasientane sine. Då ho blei stilt for retten (Areopagos, dei eldres råd, tilsvarande det romerske senatet) løfta ho på kleda for å visa at ho var kvinne. Då blei ho skulda for å ha brote loven mot at kvinner kunne praktisera medisin, men blei støtta av konene til framståande atenarar som ho hadde behandla. Som følgje av hendinga blei loven som forbaud kvinner å praktisera medisin avskaffa.

Moderne forskarar tviler gjerne på at Agnodike var ein historisk person. Problem med soga er mellom anna spørsmål om datering og Hyginus sin usannsynlege påstand om at det ikkje fanst obstetrices eller kvinnelege jordmødrer i Aten før Agnodike, der litterære og epigrafiske prov viser at  slike var kjende.  Hyginus hevda at Agnodike lærte medisin av «ein viss Herophilus», som vanlegvis blir identifisert som Herophilos av Khalkedon, ein lege som var kjend for arbeidet sitt innnan  gynekologi og som blei tillagt oppdaginga av eggstokkane. Om dette er tilfellet ville Agnodike ha levd seint på 300-talet eller tidleg på 200-talet f.Kr.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Agnodice» frå ,  den 3. november 2021.  

Denne artikkelen bygger på «Agnodice» frå ,  den 21. november 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Kvinnelege vitskapsfolk frå antikken
F.C. Nassaji Mazandaran

F.C. Nassaji Mazandaran er ein iransk fotballklubb frå Qaem Shahr.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad
 
 
 

Iranske fotballag
Skipingar i 1959
RS «Christian Børs II»

RS 45 «Christian Børs II» er ei 61 fots redningsskøyte. Ho vart teikna av Bjarne Aas  og bygd i 1937 av Gravdals Skipsbyggeri og Trelastforretning i Sunde i Kvinnherad. Byggenummer 290. Skøyta fekk både segl og motor. Stokken til stormasta vart henta frå ei stor eik som stod på eigedommen til Valen sinnssykeasyl.

Dette var den andre redningsskøyta som var oppkalla etter konsul Christian Børs. Den første, RS «Christian Børs», vart i 1936 seld  til to argentinarar.

Bjarne Aas tok utgangspunkt i Colin Archer-skøytene, men såg at med motor vart akterskipet for veikt. Han gav difor skøyta kryssarhekk. Dette gav betre styring, og hindra at båten grov seg ned under tauing.  Båten var i Redningsselskapet si tjeneste til han vart seld i 1970. I dei 33 år han var i aktiv teneste vart 6 fartøy og 27 liv redda.  1140 fartøy fekk assistanse.

«Christian Børs II» vart først stasjonert på Solsvik på Sotra. Seinar på andre stader langs vestlandskysten Ho hadde fire manns besetning. Under andre verdenskrigen vart skøyta brukt i illegalt arbeid.  I 1945 vart ho disponert av Krigsskadetrygden.

Opprinneleg var skøyta utstyrt med en Union 100/140 HK motor. Ho kunne da gje 9-10 knop under motor. Med seglkraft i tillegg kunne ho kome opp i 15 knop. Motoren vart i 1955 bytt til ein 220 HK motor frå General Motors.

Då skøyta vart seld fekk ho namnet «Ulefoss», av kjøparen Nils Aal. I 1986 fekk hp tilbake det opphavleget namnet. Ho er no i privat eige, heimehøyrande på Sotra. «Christian Børs II» står på Riksantikvarens liste over verneverdige fartøy.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «RS «Christian Børs II»» frå ,  den 4. november 2021.

Bakgrunnsstoff 

 RS 45 Christian Børs II Redningsselskapet

Norske redningsskøyter
Verneverdige fartøy
Skip bygde i Noreg
Skip frå 1937
FA-cupfinalen i fotball 1965

FA-cupturneringa i fotball 1965 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 1. mai 1965. Framfor 100 000 tilskodarar vann Liverpool FC FA-pokalen ved å vinne med 2 mot 1 over Leeds United i ein kamp som gjekk til ekstraomgangar.

Kampen
Etter 90 mållause minutt måtte ekstraomgangar til for å kåre ein vinnar. Før tre minutt då var gått, skalla Liverpool-angriparen Roger Hunt i eit innlegg i mål. Billy Bremner utlikna for Leeds sju minutt seinare. Sigersmålet kom færre enn fire minutt før full tid, Liverpool sin senterløpar Ian St John skåra med ei heading.
 
Liverpool sitt vinnarlag: Tommy Lawrence, Chris Lawler, Ron Yeats (kaptein), Gerry Byrne, Willie Stevenson, Geoff Strong, Peter Thompson, Roger Hunt, Ian St John, Tommy Smith og Ian Callaghan.

Leeds stilte med: Gary Sprake, Paul Reaney, Jackie Charlton, Norman Hunter, Willie Bell, Billy Bremner, Johnny Giles, Jim Storrie, Alan Peacock, Bobby Collins (kaptein) og Albert Johanneson.

William Clements var dommar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1965 FA Cup Final» frå ,  den 4. november 2021.  
 
FA-cupfinalar
Fotball i 1965
Ian St John

Ian St John () var ein skotsk fotballspelar frå Motherwell. Han var senterløpar på Motherwell FC og seinare Liverpool FC, i den siste klubben var han med om å vinne to ligameisterskap og FA-cupen 1965.

Karriere

Klubbspel
Ian St John var Motherwell-spelar frå 1957. Sommaren 1961 vart han overført til Liverpool FC. I hans fyrste sesong på laget, vart det opprykk frå 2. divisjon. Våren 1964 gjekk Liverpool til topps i den engelske ligaen. Året etter skåra St John sigersmålet då Liverpool vann FA-cupfinalen med 2-1 over Leeds United. Våren 1966 vart han ligameister for andre gong, i finalen i Cupvinnarcupen 1966 vart det derimot tap 1-2 mot Borussia Dortmund. I 1970 vart han vraka frå Liverpool-troppa. sesongane 1971/72 og 1972/73 gjorde han lite av seg i høvesvis Coventry City og Tranmere Rovers. Sommarane i mellom spelte han fotball i Sør-Afrika.

Landslagsspel
I tida frå mai 1959 til april 1965 spelte Ian St John 21 landskampar for Skottland. Han var med då det skotske landslaget tapte 3-4 mot Noreg på Brann stadion i Bergen den 4. juni 1963. Han skåra i alt 8 landslagsmål.

Kjelder

eu-football

Denne artikkelen bygger på «Ian St John» frå ,  den 4. november 2021.  

Skotske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Motherwell-spelarar
Coventry-spelarar
FA-cupfinalen i fotball 1974

FA-cupturneringa i fotball 1974 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 4. mai 1974. Framfor 100 000 tilskodarar vann Liverpool FC FA-pokalen gjennom solide 3 – 0 over Newcastle United.

Kampen
Etter ein mållaus fyrste omgang, skåra Kevin Keegan for Liverpool i det 57. minutt. Steve Heighway la på til 2–0 i det 74. minutt og Keegan fastsette sluttresultatet til 3–0 eit par minuttar før full tid.

Liverpool sitt vinnarlag bestod av: Ray Clemence,  Tommy Smith, Phil Thompson, Emlyn Hughes, Alec Lindsay, Peter Cormack, Brian Hall, Ian Callaghan, Kevin Keegan, John Toshack og Steve Heighway. 

Newcastle stilte med: Willie McFaul, Frank Clark, Alan Kennedy, Terry McDermott, Pat Howard, Bobby Moncur (kaptein), Jimmy Smith, Tommy Cassidy, Malcolm Macdonald, John Tudor og Kenny Hibbitt.

Gordon Kew dømde kampen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1974 FA Cup Final» frå ,  den 4. november 2021.  
 

Fotball i 1974
FA-cupfinalar