alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Atlasseder

Atlasseder (Cedrus atlantica) er eit bartre i furufamilien (Pinaceae). Det er eit ganske breitt bartre som kan bli opptil 50 meter høgt, dersom det har gode vekstvilkåre. Greinene peikar gjerne litt opp ytst.

Planten er naturleg utbreidd er i Atlasfjella, i Marokko og Algerie. Han veks helst i fjellet mellom 1500 meter over havet og opp til tregrensa.

Atlasseder er også blitt planta andre stader, som i Europa, mest som prydtre i parkar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Atlasseder» frå ,  den 20. april 2021.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 

Furufamilien
Handball-NM 2012/Menn

Noregsmeisterskapen i handball 2012 for menn vart vunnen av Fyllingen Bergen etter finalesiger 22 – 19 over Elverum Idrettslag.

Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum dag 30. desember framfor 5 206 tilskodarar. I den fyrste omgangen leia Elverum med 6-3 før Fyllingen snudde til 6-8. Deretter la Bergens-laget på til 10-7 og 13-10, ved pause stod det 14-11. Gjennom godt forsvarsspel førte Fyllingen heile andre omgangen, og styrte kampen inn til triumf og lagets fyrste kongepokal.

Trym Bilov-Olsen skåra 8 mål for Fyllingen og vart mestskårande i finalen. Andreas Gjeitrem stod for 4 nettkjeninngar, Kristian Bjørnsen og Harald Reinkind skåra kvar sine tre mål, Eivind Tangen 2 mål, Espen Holand og Tore Andre Lunde 1 mål kvar. Daniel Bergqvist stod «strålende i målet».

Elverum-måla kom frå Andreas Rönnberg (5), Steffen Stegavik (4), Kjetil Aanestad (4), Magnus Gullerud (3), Lars Nordberg, Eirik Toft og Sigurdur Stefansson, alle 1 mål.

Kenneth Abrahamsen og Arne M.Kristiansen dømde finalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball-NM 2012/Menn» frå ,  den 20. april 2021.  
 

Handball i Noreg
Idrettstilskipingar i Oslo
Harald Reinkind

Harald Reinkind () er ein norsk handballspelar som vann meisterligaen 2020 for THW Kiel og fekk VM-sølv 2019 og EM-bronse 2020 med Noregs landslag. Han er venstrehendt rykkromspelar.

Reinkind spelte for Fyllingen Bergen fram til 2014, eit lag han vann kongepokalen med i 2012. Perioden 2014-18 gjorde han teneste i tyske Rhein-Neckar Löwen. Frå 2018 har han vore Kiel-spelar, der han var med å vinne den tyske pokalfinalen 2019 og seriemeisterskapen 2020. I desember 2020 skåra han eitt mål då THW Kiel vann 33-28 over Barcelona i finalen i meisterligaen.
 
Reinkind debuterte på Noregs landslag mot Tyskland 16. april 2011.Ti år seinare har han delteke i 119 landskampar og skåra 241 mål. Han var med i Noregs tropp til europameisterskapane 2014, 2016, 2018 og 2020, samt verdsmeisterskapane 2019 og 2021. Laget  sikra seg sølvmedaljen under Handball-VM 2019 og bronsen under EM 2020.

Kjeder

Denne artikkelen bygger på «Harald Reinkind» frå ,  den 20. april 2021.  
 
handball.no

Norske handballspelarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Handball-NM 2011/Menn

Noregsmeisterskapen i handball 2011 for menn vart vunnen av Haslum Håndballklubb etter finalesiger 38 – 28 over Drammen Håndballklubb.

Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum dag 30. desember framfor 3 210 tilskodarar. Etter 25 jamne minutt og stillinga 14-14, rykte Haslum ifrå og leia 18-14 ved pause. Berre seks minutt inn i den andre omgangen hadde Bærums-laget auka leiinga til åtte mål. Resten av kampen styrte Haslum inn til timåls-triumf.

Einar Koren og Kent Robin Tønnesen skåra begge 10 mål for Haslum. Erlend Mamelund skåra 5, Anders Røe 4, Nicolay Hauge 3 gongar. Thomas Kristensen og Sebastian Barthold stod begge for 2 skåringar, Martin Gravdal Haldorsen og Ken Marius Krabbe for kvar si.

For Drammen skåra Henrik Jakobsen (7), Steven Larsson (5), Henrik Westgaard (5), Lars Erik Bjørnsen (4), Gøran Sørheim (3), Jan-Richard Hansen (2) og Jarle Mørk Pettersen (2).

Dommarane straffa begge laga med to 2-minuttsutvisingar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball-NM 2011/Menn» frå ,  den 20. april 2021.  
 

Handball i Noreg
Idrettstilskipingar i Oslo
Turkanasjøen

Turkanasjøen er ein endorheisk saltsjø som ligg hovudsakleg i Riftdalen i Kenya, men med det nordaustlege hjørnet i Etiopia. Grensene i området er delvis omstridde, særlig med omsyn til Ilemi-triangelet.

Sjøen blei ei tid kalla Rudolfsjøen etter Rudolf av Austerrike.

Han er omtrent  km² stor, og på det meste 109 meter djup. Han er ein sodasjø med rikt fiske- og fugleliv og er ein av dei største ørkeninnsjøane i verda. Sjøen ligg i Turkanasjø-nasjonalparkane, og skil Turkana fylke i vest og Marsabit fylke i aust.

Sjøen er best kjend for dei arkeologisk viktige funna av dei to millioner år gamle fossila av Homo habilis.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Turkanasjøen» frå ,  den 20. april 2021.

Bakgrunnsstoff 

Endorheiske innsjøar i Afrika
Innsjøar i Kenya
Innsjøar i Etiopia
Riftdalen
Zero Gravity

«Zero Gravity» (norsk omsetjing 'null tyngdekraft') er ein operapopsong frå 2019 som vert framført av den australske sopranen Kate Miller-Heidke. «Zero Gravity» vann den australske songtevlinga Eurovision – Australia Decides og var det australske bidraget til Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel.

Om songen 
Miller-Heidke skreiv «Zero Gravity» saman med Keir Nuttall og Julian Hamilton etter å ha fått fødselsdepresjon, og følte seg «vektlaus» i tida etterpå. Miller-Heidke sa: «Etter at eg fødde sonen min Ernie, gjekk eg gjennom ein lang periode der eg følte at eg hadde mista identiteten min og følte meg tåkete og nedfor på ein måte. Det tok eit par år etter fødselen før eg følte at eg fekk tilbake styrken min, motivasjonen og ei kjensle av kven eg er. Og det var berre ei heilt fantastisk kjensle, og det er det eg har prøvd å fange i denne songen.»

«Zero Gravity» var ein av ti deltakarar i songtevlinga Eurovision – Australia Decides, som vart arrangert i Gold Coast i Australia laurdag 9. februar 2019 av den australske kringkastaren SBS. Miller-Heidke er klassisk skolert, men har sidan gått over til popmusikk og blandar sjangrar som pop, klassisk og opera. Songen «Zero Gravity» er ei blanding av pop og opera, òg kalla operapop. Miller-Heidke og songen «Zero Gravity» vann både jury- og telefonavrøystinga og vart dimed det australske bidraget til Eurovision Song Contest.

Eurovision Song Contest 
I januar 2019 vart Australia trekt til å delta i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel tysdag 14. mai, og Australia hadde startnummer 12. «Zero Gravity» vann semifinalen og kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 18. mai. I finalen kom songen på niandeplass av 26 deltakarar.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Zero Gravity» frå ,  den 21. april 2021.  
 

Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Australske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2019-songar
Fai rumore

«Fai rumore» (norsk omsetjing 'lag støy') er ein italiensk popballade, skriven og framført av den italienske songaren Diodato. Han vart utgjeven 7. februar 2020 og var eit av hovudspora på albumet Che vita meravigliosa. Songen vann den største musikktevlinga i Italia, San Remo-festivalen, i 2020. «Fai rumore» skulle ha vore det italienske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men EBU valde til slutt å avlyse Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. I mars 2020 selde songen til platina i Italia, den fyrste platinatroféen til Diodato.

Om songen 
«Fai rumore» er skriven av den italienske songar-låtskriveren Diodato i samarbeid med Edwyn Roberts. Han vart framført for fyrste gong under den italienske songfestivalen San Remo-festivalen i februar 2020. 

Teksta handlar om lengsle og sakn mellom to menneske. «Eg kom tilfeldigvis bort frå ein person, og det er stiller som forsterkar avstanden. Songen handlar om at ein treng litt støy frå den andre parten. Det kan vere ein søt støy, men det viktigaste er å bli høyrd, elles kan stilla forsterka det negative», sa Diodato i eit intervju.

Tittelen tyder direkte omsett 'du lagar støy', og viser til at du må gjerne lage støy for meg. Songaren spør seg om denne støyen er bra for han, men han konkluderer med at støyen i alle fall er betre enn den «unaturlege stilla mellom meg og deg».

San Remo-festivalen 2020 
«Fai rumore» var ein av deltakarane i San Remo-festivalen 2020, den største musikktevlinga i Italia. «Fai rumore» vann til slutt finalen 8. februar med 39,3 prosent av røystene, mykje takka vere pressejuryen som hadde han som klår favoritt. I telefonavrøystinga låg han sist av dei tre finalesongane. Songen vann òg kritikarprisen «Mia Martini» og presseprisen «Lucio Dalla».

Eurovision Song Contest 2020 
Som vinnar av San Remo-festivalen tilbaud kringkastaren Rai Diodato å representere Italia med songen i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam. Diodato takka ja til tilbodet, og «Fai rumore» vart dimed det italienske bidraget i tevlinga. Som eit av dei fem store landa i Eurovision Song Contest, hadde Italia vore direktekvalifisert til finalen laurdag 16. mai 2020. Men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19.

Italia vart sjølv hardt ramma av pandemien, og heile Italia vart sendt i karantene i midten av mars. «Fai rumore» var ein av songane som italienarane song frå balkongane sine for å halde motet oppe under karantenen.

Musikkvideo 
Ein musikkvideo vart spelt inn og publisert samstundes med lanseringa av songen i februar 2020. Videoen er regissert av Giorgio Testi.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Fai rumore» frå ,  den 21. april 2021.  
 

Italienskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Italienske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Festival della Canzone Italiana di Sanremo-songar
Handball-NM 2012/Kvinner

Noregsmeisterskapen i handball 2012 for kvinner vart vunnen av Larvik Håndballklubb etter finalesiger 31 – 26 over Stabæk IF.

Kvartfinalar
 HK Halden – Idrettslaget Flint 14 – 25
 Storhamar – Larvik HK 23 – 26
 Tertnes IL – Byåsen IL 23 – 24
 IK Våg – Stabæk IF 20 – 28

Semifinalar
 Idrettslaget Flint – Stabæk IF 19 – 24
 Larvik HK – Byåsen IL  33 – 20

Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum dag 30. desember framfor 3 679 tilskodarar. Storfavoritten Larvik tok kommando og leia 14 – 10 ved pause. I den andre omgangen kom Stabæk nærast på stillinga 21-19, før Larvik drog ifrå og tok sin femte strake kongepokal med fem måls margin. 

Larviks fremste målskårarar var Linn Sulland med 9, Gro Hammerseng med 7, og Isabel Blanco med 5 nettkjenningar. Linn-Kristin Riegelhuth Koren skåra 3 gongar og Anja Edin 2. Også Sara Breistøl, Pernille Wibe, Karoline Breivang, Kristine Breistøl og Kari Mette Johansen kom på skåringslista.

Stine Oftedal skåra 8 mål for Stabæk, medan Kristin Nørstebø fann vegen til nettmauskane 5 og Sanna Solberg 4 gongar. Karoline Næss og Thea Karlshaugen Pettersen stod bak kvar sine 3 mål, Hanna Oftedal skåra 2 og Lisa Bernhardsen 1 mål.

Dommarane Alexander Baklie og Espen Rønning straffa Larvik med fire 2-minuttsutvisingar og Stabæk med to.

Kjelder
Dagsavisen 31. desember 2012

Handball i Noreg
Idrettstilskipingar i Oslo
Erlend Mamelund

Erlend Mamelund () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bærum. Han vart både noregsmeister og seriemeister med Haslum HK og vann EHF-cupen 2008 for tyske Nordhorn. Mamelund var rykkromspelar, deltok i 137 landskampar for Noreg og skåra 354 mål.

Mamelund spelte på Haslum HK frå 2001. Med klubben frå Bærum vann han både eliteserien og i 2004 cupfinalen. I 2007 flytta han til tyske Nordhorn-Lingen, ein klubb som sigra i EHF-cupen 2008. Vårsesongen 2009 gjorde han teneste i Flensburg-Handewitt, deretter fylgde ein sesong og dansk cupsiger med FC København.

Frå 2010 til han la opp i 2018 var Mamelund aktiv i Haslum i tre åtskilde bolkar. I sesongen 2010/11 vart han cupmeister og seriemeister med Bærums-laget, samt toppskårar i eliteserien med 185 mål. Han og laget tok ein ny cuptriumf sesongen etter, dessutan vart han kåra til årets spelar 2012 i Noreg. Haustsesongen 2012 hadde han kontrakt med franske Montpellier AHB. Frå januar 2013 til våren 2015 var Mamelund atter Haslum-spelar, i 2014 toppskårar i eliteserien for andre gong. Sesongen 2015/16 spelte han for tyske THW Kiel. Til sist var Mamelund 2016-18 Haslum-spelar atter ein gong.

Mamelund fekk sin landslagsdebut i juli 2005. Før han i april 2016 deltok i sin siste landskamp, var han med i Noregs landslagstropp til EM 2010, 2012, 2014, og til VM 2011 og VM 2016.

Merittar
 Vinnar av EHF-cupen: 2008 med Nordhorn
 Noregsmeister: 2004, 2010, 2011
 Norsk seriemeister: 2005, 2011
 Dansk cupmeister: 2010 med FC København

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Erlend Mamelund» frå ,  den 21. april 2021.  
handball.no

Norske handballspelarar
THW Kiel

Turnverein Hassee-Winterbek 1904, til dagleg THW Kiel, er eit tysk idrettslag stifta 4. februar 1904 og heimehøyrande i Kiel i Tyskland. Idrettslaget har avdelingar for turn, handball, friidrett, symjing, bordtennis, badminton, tennis og kung-fu. THW Kiel er særleg kjend for sitt handballag for menn, eit lag som vann meisterligaen i 2007, 2010, 2012 og 2020.

Steinar Ege, Børge Lund, Harald Reinkind og Sander Sagosen er dei norske handballspelarane som har utmerkt seg i THW-drakta. Lund var med om å vinne Meisterligaen 2010, Reinkind og Sagosen Meisterligaen 2020.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «THW Kiel» frå ,  den 21. april 2021.  
 

Tyske idrettslag
Tyske handballag
Kiel
Karl-Heinz Schnellinger

Karl-Heinz Schnellinger () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Düren. Han vann VM-sølv 1966 og VM-bronse 1970 med Vest-Tyskland sitt landslag. Schnellinger var forsvarsspelar og ein av dei fyrste tyske spelarane som reiste utanlands.

Klubbspel
Schnellinger var FC Köln-spelar frå 1958 til -63. Etter han i 1962 vart kåra til årets spelar i Vest-Tyskland reiste han til Italia og spelte ein sesong på AC Mantova. I 1964 gjekk han over til AS Roma, allereie året etter skreiv han kontrakt med AC Milan. Med storlaget frå Milano vart Schnellinger i perioden 1965-74 både cupmeister, seriemeister og vinnar av cupvinnarcupen 1968, så vel som europacupen 1969. Han avslutta med å spele ein sesong for Tennis Borussia Berlin.

Landslagsspel
Schnellinger deltok i verdsmeisterskapane 1958, 1962, 1966 og 1970. I 1966 var han med då Vest-Tyskland tvinga vertslandet England til ekstraomgangar i finalen, England vann til sist 4–2. Under VM 1970 tapte Vest-Tyskland semifinalen mot Italia med 3–4, ein kamp det har gått gjetord om sidan. Schnellinger utlikna i det oppgjeret til 1–1 like før ordinær tid var ute, hans einaste landslagsmål. I ein heller tam bronsefinale sikra han og lagkameratane hans seg bronse med siger over Uruguay. Schnellinger deltok i 47 landskampar i åra 1958-71.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karl-Heinz Schnellinger» frå ,  den 21. april 2021.  
eu-football
 

Tyske fotballspelarar
Milan-spelarar
Köln-spelarar
Roma-spelarar
Mantova-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1958
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-VM 1970
Aleppofuru

Aleppofuru (Pinus halepensis) er ein furuart. Artern tilhøyrer underseksjonen Pinaster, som hovudsakleg er utbreidd i middelhavslanda.

Treet blir som regel 10–20 m høgt, men kan bli opptil 25 m. Unge tre er smale, medan eldre tre har ei kuppelforma krone. Borken er sølvgrå, men blir etterkvart purpurbrun med breie, oransje furar. Nålene sit to saman og er 6–13 cm lange. Konglane er eggforma og 5–12 cm lange.

Arten er nært i slekt med kalabrisk furu (Pinus brutia), som ofte blir rekna som ein underart eller varietet av aleppofuru. Dei to artane kan skiljast på at aleppofuru i snever tyding har lysegrå kvistar og kortare nåler.

Aleppofuru trivst i middelhavsklima og toler svært tørre somrar. Arten veks i dei termo- og mesomediterrane vegetasjonssonene. I nord finst han i høgdeområdet 0–600 moh. og i sør 0–1400 moh. I Atlasfjella finst furua opp til 2600 moh. Ho veks best på kalkstein i område der årsnedbøren er 350–700 mm og den absolutte minimumstemperaturen er mellom −2 og +10 °C.

Treslaget er vanlegast i det vestlege og sentrale middelhavsområdet frå Spania og Marokko nordover til Sør-Frankrike og austover til Kyrenaika og Hellas inkludert Sporadane og Dei joniske øyane. Furua veks på Balearene, men manglar elles på dei store øyane. Lengjer aust overtek stort sett kalabrisk furu, men små populasjonar av aleppofuru finst i Tyrkia, Syria, Israel, Jordan og Libanon. Pollen frå aleppofuru kan befrukta kalabrisk furu, men ikkje omvendt. Det finst naturlege hybridar der begge artane veks saman.

Aleppofuru har stor økonomisk tyding, særleg i Nord-Afrika. Virket kan brukast til mange føremål, som bygningstømmer, ved og papirmasse. Ein studie utført ved Universitetet i Sevilla viste at aleppofuru var det treslaget i Sørvest-Europa som kunen absorbera mest CO2 med gjennomsnittleg 48 tonn CO2 per år.

Pinjeprosesjonsspinnar (Thaumatopoea pityocampa) angrip ofte denne arten.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aleppofuru» frå ,  den 21. april 2021. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

 A. Mitchell, omsett av I. Gjærevoll (1977). Trær i skog og hage. Tiden. s. 172–173. ISBN 82-10-01282-7. 
 B. Fady, H. Semerci og G.G. Vendramin (2003). EUFORGEN Technical Guidelines for genetic conservation and use of Aleppo pine (Pinus halepensis) and Brutia pine (Pinus brutia). Roma: Bioversity International. ISBN 978-92-9043-571-6. 
 O. Polunin og A. Huxley, norsk utgåve P. Sunding (1978). Middelhavsflora. NKI-Forlaget. s. 53. ISBN 82-562-0490-7. 
 M. Blamey og C. Grey-Wilson (2004). Wild Flowers of the Mediterranean (2 utg.). London: A & C Black. s. 27. ISBN 0-7136-7015-0. 
 
 

Furuslekta
Sypresslekta

Sypresslekta (Cupressus) er ei biologisk slekt av bartre i sypressfamilien (Cupressaceae). Artar i slekta kjem opphavleg frå Asia, Nord-Amerika og middelhavslanda. I Nord-Amerika omfattar ho artar som tidvis blir gjevne eit eige slektsnamn, gullsypresslekta eller nutkasypresslekta (Callitropsis). I norsk nomenklatur opererer ein også ofte med nutkasypress som ei eiga slekt – nutkasypresslekta (Chamaecyparis), men internasjonalt har denne arten vore rekna til sypresslekta sidan 2000, og Chamaecyparis blir normalt  kalla «dvergsypresslekta».

Artane i slekta blir 5-40 meter høge, og konglane 1-4 cm lange. Fleire av artane spreier seg ved å bevara frøa i lukka kongler under skogbrann, og kolonisere det nybrente landskapet etter at morplanten er øydelagd.

Det er 16-25 artar i slekta. Arten nutkasypress – tidligere Chamaecyparis nootkatensis – blei lenge rekna til dvergsypresslekta, men DNA-analyse og genetisk systematikk har ført han tilbake til det opphavlege namnet og plasseringa frå 1824-41 i sypresslekta, som Cupressus nootkatensis.

Artar 
Eit utval artar frå slekta:

Eurasia
 Ekte sypress eller middelhavsypress – Cupressus sempervirens
 Bhutansypress Cupressus cashmeriana 
 Chengsypress – Cupressus chengiana (truet)
 Yunnansypress – Cupressus duclouxiana
 Saharasypress – Cupressus dupreziana 
 Marokkansk sypress – Cupressus atlantica
 Tåresypress – Cupressus funebris 
 Tibetansk sypress – Cupressus gigantea (truet) 
 Himalayasypress – Cupressus torulosa 
Nord-Amerika (artane tidvis plassert i gullsypresslekta eller nutkasypresslekta, Callitropsis)
 Arizonasypress – Cupressus arizonica
 Smooth Arizona Cypress – Cupressus arizonica var. glabra 
 San Pedro Martir-sypress – Cupressus arizonica var. montana 
 Nevadasypress – Cupressus arizonica var. nevadensis 
 Cuyamacasypress – Cupressus arizonica var. stephensonii 
 Medocsypress – Cupressus bakeri 
 Gowensypress – Cupressus goveniana
 Santa Cruz-sypress – Cupressus abramsiana 
 Mendocinosypress – Cupressus pigmaea
 Guadalupesypress – Cupressus guadalupensis
 Tecatesypress – Cupressus guadalupensis var. forbesii 
 Meksikansk sypress – Cupressus lusitanica 
 Benthamsypress – Cupressus lusitanica var. benthamii 
 Macnabsypress – Cupressus macnabiana 
 Montereysypress – Cupressus macrocarpa 
 Leylandsypress - hybrid av Monterrey × Nutka - X Cupressocyparis leylandii = syn. Callitropsis × leylandii
 Nutkasypress - Cupressus nootkatensis = syn. Chamaecyparis nootkatensis
 Sargentsypress – Cupressus sargentii

Kjelder

Gadek, P. A., Alpers, D. L., Heslewood, M. M., & Quinn, C. J. (2000). Relationships within Cupressaceae sensu lato: a combined morphological and molecular approach. American Journal of Botany 87: 1044–1057. Available online .

Denne artikkelen bygger på «Sypress-slekta» frå ,  den 21. april 2021.

Bakgrunnsstoff

Sypressfamilien
Planteslekter
Handball-NM 2006/Kvinner

Noregsmeisterskapen i handball 2006 for kvinner vart vunne Larvik Håndballklubb etter finalesiger 29 – 20 over Byåsen Idrettslag frå Trondheim.

Semifinalane
Byåsen IL – Levanger HK 35 – 27
Gjerpen IF – Larvik HK 18 – 27

Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 30. desember 2006 framfor 5 301 tilskodarar. Storfavoritten Larvik innfridde og leia 15 – 8 ved pause. Dermed vart andreomgangen rein plankekøyring til sigerssifra 29 – 20.
 
Linn-Kristin Riegelhuth vart suveren toppskårar i kampen med sine 11 mål for Larvik. Elles skåra Kari Mette Johansen og Tine Kristiansen kvar sine 4 mål, Tonje Larsen 3, Elisabeth Hilmo og Ida Bjørndalen, 2 mål, begge, medan Inger Sofie Heieraas, Karoline Breivang og Tine Stange skåra 1 mål kvar. Lene Rantala var målvakt.

Byåsen-måla kom frå Gøril Snorroeggen 5, Camilla Herrem 5, Trine Haltvik 3, Vigdis Hårsaker 2, Marit Malm Frafjord 2, Tonje Nøstvold 1, Marte Snorroeggen 1, Inga Berit Svestad 1. Ida Alstad var ei av dei som ikkje skåra. Målvakt: Kari Aalvik Grimsbø.

Dommarane straffa Larvik med to 2 minutts-utvisingar, Byåsen fekk ingen.

Kjelder
Dagsavisen 3. januar 2007

Handball i Noreg
Idrettstilskipingar i Oslo
Cottonwood County

Cottonwood County er eit fylke i den USA-amerikanske delstaten Minnesota. Fylket ligg sørvest i delstaten. Flatevidda til Cottonwood er 1680 km², 3o km² er dekt av vatn. Folketalet var 11 687 i 2010. Fylkesadministrasjonen held til i byen Windom. 

Fylket vart grunnlagt i 1857 og organisert i 1870. Ved folketeljinga 2000 vart 50,2 % av ibuarane registrert som tyskætta og 16,8% norskætta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cottonwood County, Minnesota» frå ,  den 22. april 2021.  
 

County i Minnesota
Lac qui Parle County

Lac qui Parle County er eit fylke i den USA-amerikanske delstaten Minnesota. Fylket ligg i den sørvestlege delen av delstaten, med vestgrense mot delstaten Sør-Dakota. Lac qui Parle har eit areal på 2 020 km², 30 km² er dekt av vatn. 7 259 menneske budde i fylket 2010. Fylkesadministrasjonen held til i landsbyen Madison. 
Fylket vart grunnlagt i 1871. Ved folketeljinga 2000 vart 44,6 % av ibuarane registrert som norskætta og 35,2%  som tyskætta.

Robert Bly er frå Lac qui Parle County og har budd i fylket store delar av livet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lac qui Parle County, Minnesota» frå ,  den 22. april 2021.  
 

County i Minnesota
Gammalpersisk

Gammelpersisk er eit utdøydd språk som blei tala i dagens Iran frå ca. 600 f.Kr. til ca. 300 f.Kr. Ved sida av avestisk er gammalpersisk det eldste iranske språket ein kjenner. Det er klassifisert i gruppa vestiranske språk, som er ei undergruppe av indoiranske språk. Dette igjen er ei undergruppe av indoeuropeiske språk.

Gammalpersisk gav opphav til mellompersisk, som igjen utvikla seg til moderne persisk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gammelpersisk» frå ,  den 22. april 2021.

Bakgrunnsstoff
 P. Oktor Skjaervo: Introduction to Old Persian
 Dessifrering av gammalpersisk kileskrift 
 Det gammalpersiske alfabetetet  ved Livius.org
 Tekstar på gammalpersisk

Kileskrift
Utdøydde språk i Asia
Vestiranske språk