alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sonja Kristina

Sonja Kristina  () er ein engelsk låtskrivar, musikar og skodespelarinne, mest kjend for å ha spelt i 60-tals musikalen Hair, og som frontkvinne og songar i det progressive rockebandet Curved Air i 1970-åra.

Kristina er òg songlærar.

Karriere
Kristina spelte i den originale oppsetjinga av Hair i London i 1968, før ho i 1970 vart med i Curved Air. Før den tid hadde ho òg vore visesongar. Curved Air var aktive fram til 1976, og igjen sporadisk etter 1990, med Kristina som det einaste faste medlemmet som var med heile vegen. I 1980 gav ho ut det første soloalbumet sitt og i 1982 gifta ho seg med Stewart Copeland, som då hadde stor suksess med The Police, men som i 1970-åra hadde ein kort periode i Curved Air. 

I 2008 vart Curved Air samla saman att og har sidan den gong turnert jamleg og gjeve ut eitt studioalbum i 2014.

Diskografi
Hair (Original London Cast Recording) 1968

Album med Curved Air
 Air Conditioning (1970)
 Second Album (1971)
 Phantasmagoria (1972)
 Air Cut (1973)
 Live (1975)
 Midnight Wire (1975)
 Airborne (1976)
 Lovechild (demoar frå 1973, gjeve ut 1990)
 Live at the BBC (1995)
 Alive, 1990 (2000)
 Masters from the Vaults
 Reborn (2008)
 North Star (2014)

Album som Sonja Kristina
 Sonja Kristina (1980)
 Songs from the Acid Folk (1991) (med TY-LOR og vener)
 Harmonics of Love (1995) (med Cloud 10)
 Cri De Coeur (2003)
 Heavy Petal CD + DVD av MASK med Sonja Kristina (2005)

Singlar
 «It Happened Today» (1971)
 «Back Street Luv» (1971)
 «Walk on By/O Fortuna» (1985)
 «Waking with Dream» (1985)

Andre innspelingar
 Vampires Stole My Lunch Money av Mick Farren (1978) – Sonja Kristina og The Pretenders-vokalisten Chrissie Hynde song korvokal på dette albumet.
 Sheep In Wolves' Clothing Motorheadbangers fan club tribute CD (2008) – Kristina bidrog med ein akustisk versjon av Motörhead sin «I Don't Believe A Word.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sonja Kristina» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell heimeside

Curved Air-medlemmar
Engelske rockesongarar
Kvinnelege rockesongarar
Folk frå Brentwood i Essex
Strawbs-medlemmar
Darryl Way

Richard Darryl Way () er ein engelsk musikar innan både rock og klassisk musikk. Han var med å skipe Curved Air og var medlåtskrivar på den einaste hitsingelen deira, «Back Street Luv». Han er mest kjend som fiolinist, sjølv om han òg speler klaverinstrument.

Biografi
Han byrja musikkopplæringa si i Dartington College of Arts, og studerte seinare ved Royal College of Music. Då ham møtte Francis Monkman skipa dei bandet Sisyphus, som utvikla seg til å bli Curved Air.

Etter tre album og ein hitsingel med Curved Air, slutta han i 1972 og skipa Darryl Way's Wolf, som òg spelte inn tre album før dei vart oppløyst. Det neste bandet hans, Stark Naked & the Car Thieves, tok ein pause då Curved Air vart skipa på ny seint i 1974. Etter albumet Curved Air – Live vart Curved Air oppøyst på ny, men vart igjen samla att av Way med hovudsakleg medlemmar frå Stark Naked & the Car Thieves. Han spelte inn to studioalbum med denne nye inkarnasjonen av gruppa før han igjen drog.

Han spelte på to spor på Jethro Tull-albumet Heavy Horses i 1978. Sidan spelte han inn fleire soloalbum, inkludert Concerto for Electric Violin, som hadde premiere på South Bank Show med Royal Philharmonia Orchestra i 1978. 

Curved Air kom saman att for ei kort stund i 1990 og eit konertopptak frå denne tida kom ut på eit album i 2000. 
 
I november 1996 hadde ein opera han hadde skrive, The Russian Opera, premiere på The Place Theatre i London. 

I 2008 tok han del i fleire konsertar med Curved Air.

Diskografi

Med Curved Air
 Air Conditioning (1970)
 Second Album (1971)
 Phantasmagoria (1972)
 Live (1975)
 Midnight Wire (1975)
 Airborne (1976)
 Renegade med We're Only Human (1984)
 Live At The BBC (1995)
 Alive, 1990 (2000)

Med Darryl Way's Wolf
 Canis Lupus (1973) 
 Saturation Point (1973) 
 Five in the Morning med Bunch of Fives (1973)
 Night Music (1974) 
 Darryl Way's Wolf (samling frå Canis Lupus og Saturation Point) (1974)

Med Trace
 Birds (1975)

Med Pierre Moerlen's Gong
Expresso II (1978)

Med Jethro Tull
Heavy Horses (1978)

Solo
 Concerto for Electric Violin (1978) - Francis Monkman på syntheisizer
 Little Plum med Sweet Dreams (1982) - produsert av Martin Gordon for Snat Records
 As Long as There's a Spark... (1983) - EP
 Little Plum (remix) med Love Is The Driver (1984)
 Edge of the World (1984) 
The Human Condition: Suite for String Orchestra, Piano and Percussion (1987) 
 Under the Soft (1991)
 Classical Rock (music for TV and Film) (2010)
 Ultra Violins (2013)
 Vivaldi's Four Seasons In Rock (2018)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Darryl Way» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske fiolinistar
Folk frå Taunton
Curved Air-medlemmar
Elevar ved Royal College of Music
Florian Pilkington-Miksa

Florian M. Pilkington-Miksa () er ein engelsk trommeslagar. Han er mest kjend som medlem i det originale Curved Air. Han har òg spelt med Kiki Dee.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Florian Pilkington-Miksa» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Curved Air-medlemmar
Musikarar frå London
Engelske rocketrommeslagarar
Second Album av Curved Air

Second Album er det andre studioalbumet til den engelske rockegruppa Curved Air. Det nådde 11. plassen på den britiske albumlista i oktober 1971 og singelen  «Back Street Luv» klatra til fjerdeplassen i august 1971.
Det kom ut to variantar av plateomslaget som inneheld ein regnboge. Dette er ein referanse til albumet A Rainbow in Curved Air av Terry Riley, som bandet tok namnet sitt frå.

Bakgrunn og innspeling
Innhaldet og arrangementet for materialet reflekterte eit skarpt skilje i bandet, som førte til at dei vart oppløyst året etter. Alle songane på side A er komponerte av Darryl Way (med noko støtte frå Ian Eyre) og tekstar av Sonja Kristina, medan alle songane på side B var komponerte av Francis Monkman. Francis Monkman forklarte: «Eg og Darryl respekterte kvar andre sine arbeid, men me var usamde om det meste. Og me fekk aldri heilt til å samarbeide i lag. Eg ønskte å lage mitt første 'episke' verk, så det såg ut til at det oppstod eit skilje mellom oss på denne tida.»

I motsetnad til debutalbumet deira, vart Second Album spelt inn medan dei fleste songane var nye og hadde fått lite tid til å utvikle seg på scenen. Eit unntak er «Young Mother», som starta som ein song av Way, Monkman og Pilkington-Miksa i eit band dei hadde før Curved Air, kalla Sisyphus. Han hadde då tittelen «Young Mother in Style», og utvikla seg til forma på Second Album ved at Sonja Kristina skreiv ny tekst. 

Dei elektroniske instrumenta nytta på albumet vart laga av E.M.S. London, der bandet sidan spelte inn to spor for det tredje albumet sitt, Phantasmagoria.

Mottaking

AllMusic skreiv ei stort sett negativ melding om albumet. Dei sa det mangla nyskapinga og orginaliteten frå dei andre utgjevingane deira, og vart erstatta «ei samling relativt streite, men lydmessige flate rockesongar». Dei skrytte derimot av «Back Street Luv», som er skildra som «rett og slett ein av dei beste augneblinka til bandet... og ein av dei beste singlane tidleg i 1970-åra». Dei skreiv om «Piece of Mind» at denne synte påverknaden frå klassisk musikk som bandet var kjend for, og at medan han delvis gav frysningar i nakken, hadde songen òg delar som etter moderne standard var «håplaust gammaldags», «opplagt» og «forslite». Meldaren skriv òg at dårleg lydkvaliteti overføringa til CD kan ha medverka til den dårlege omtalen.

Innhald

Medverkande
Curved Air
Sonja Kristina – solovokal
Darryl Way – fiolin, korvokal, piano (5)
Francis Monkman – gitar, klaverinstrument, VCS3 synthesizer
Ian Eyre – bassgitar
Florian Pilkington-Miksa – trommer
Teknisk
Colin Caldwell – lydteknikar
Peter Zinovieff – elektronikk
John Kosh – design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Second Album (Curved Air album)» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Curved Air-album
Warner Bros. Records-album
Back Street Luv

«Back Street Luv» er ein song av det britiske rockebandet Curved Air, skriven av Ian Eyre, Sonja Kristina og Darryl Way. Han kom ut på Second Album og vart gjeven ut på singel i 1971 på Warner Bros. Records (K16092). 18. september nådde «Back Street Luv» fjerdeplassen på UK Singles Chart, den høgaste plasseringa dei nokon gong fekk. I 1975 gav dei ut ein langt meir intens konsertversjon på albumet Curved Air – Live og denne utgåva vart òg gjeven ut på singel i Storbritannia, men selde då dårleg.

I 1997 vart songen spelt inn av Salad spelte for eit Childline-album.

Innhald

Medverkande

Orginal studioutgåve
 Sonja Kristina — vokal
 Francis Monkman — Hohner pianet, Hammondorgel, EMS VCS 3, gitar
 Ian Eyre — bass
 Florian Pilkington-Miksa — trommer

(Darryl Way, som var hovudlåtskrivar av songen, spelar ikkje på originalinnspelinga.)

Konsertversjon frå Curved Air - Live
 Darryl Way — VCS3, elektrisk piano
 Sonja Kristina — vokal
 Phil Kohn — bass
 Florian Pilkington-Miksa — trommer
 Francis Monkman — gitar, organ

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Back Street Luv» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1971
Curved Air-songar
Songar frå 1971
Warner Bros. Records-singlar
Peter Zinovieff

Peter Zinovieff () var ein britisk lydteknikar, som med selskapet EMS seint i 1960-åra utvikla VCS3-synthesizeren. Denne synthesizeren vart nytta av mange tidlege progressive rockeband som Pink Floyd og White Noise, Krautrock-grupper  og meir poporienterte artistar som Todd Rundgren og David Bowie.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Peter Zinovieff» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske oppfinnarar
Elevar ved University of Oxford
John Kosh

John Kosh er ein engelsk kunstnar og regissør, mest kjend for å ha designa mange plateomslag for kjende artistar.Han var kunstnarisk leiar for The Beatles-albumet Abbey Road frå 1969.

Andre artistar han har arbeidd med er mellom andre Jon Lord, Jimmy Buffett, Bob Dylan, Eagles, Dan Fogelberg, Carole King, Randy Newman, Pointer Sisters, T.Rex, Richard Pryor, Ringo Starr, Linda Ronstadt, Electric Light Orchestra, Bob Seger, Rod Stewart, Spinal Tap og James Taylor. Kosh har fått i alt sju Grammy-nominasjonar og vunne tre prisar for arbeidet sitt med Linda Ronstadt.

Verk

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Kosh» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Ten Worlds Productions
koshdesign

Apple Records
Engelske designerar
Engelske filmregissørar
Engelske filmprodusentar
Folk frå London
Grammy-vinnarar
Designarar av plateomslag
Inírida

Inírida er den største sideelva til elva Guaviare i den kolombianske delen av Orinoco-bassenget.

Lengda på elva er ca. 1 300 kilometer, dei nedste 1000 km er farbare for små fartøy. Det er stryk og fossefall i den øvre og midtre delen av elva. Elva har ei mørk vassfarge på grunn av overflod av planterestar.

Ho har opphavet sitt i Tuhani-fjella i Guaviare-departementet, 25 kilometer frå Cerro Pintado. I det øvre løpet flyter ho først mot vest, deretter svingar ho mot aust, på sletta flyt ho i nordaustleg retning. Elvemunninga ligg i Guainía-departementet, nær byen Inírida, omtrent 25 kilometer frå grensa til Venezuela. Elva Guaviare tar vatn frå Inírida, renn deretter nordaust i 25 kilometer, og saman med Atabapo-elva flyt dei inn i Orinoco nær den venezuelanske byen San Fernando de Atabapo.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger dels på «Inírida River» frå ,  den 10. april 2020

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Colombia
Phantasmagoria av Curved Air

Phantasmagoria er det tredje studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, gjeve ut i 1972. Det nådde tjuandeplassen på den britiske albumlista og er kjend for ein av første gongane ein EMS Synthi 100-synthesizer vart nytta. Denne vart brukt på røysta til songaren Sonja Kristina på den andre sida. Albumet var utilgjengeleg i mange år, men kom ut på CD i april 2007.

Mottaking

Allmusic kalla Phantasmagoria «kulminasjonen av alt det Curved Air lova i løpet av føregangarane» og «den beste timen for bandet så langt». Meldinga trekte fram at alle spora var bra, og særskild blandinga av musikkstilar og ingen av dei var pretensiøse.

Innhald

Ein annan song vart spelt inn og gjeven ut på singel med «Phantasmagoria» som B-side:
«Sarah's Concern» (Way, Linwood) - 3:20

Medverkande
Curved Air
 Sonja Kristina – solovokal, akustisk gitar (2)
 Darryl Way – fiolin, klaverinstrument (1, 3), røyrbjøller (1), melon (1)
 Francis Monkman – klaverinstrument, elektrisk gitar, perkusjon (8, 9)
 Mike Wedgwood – bass, korvokal, akustisk (6) og elektrisk (9) gitar, perkusjon (9)
 Florian Pilkington-Miksa – trommer, perkusjon (9)
Gjestemusikarar
 Annie Stewart – fløyte (2)
 Crispian Steele-Perkins – trompet
 Paul Cosh – trompet
 James Watson – trompet
 George Parnaby – trompet
 Chris Pyne – trombone
 Alan Gout – trombone
 David Purser – trombone
 Steve Saunders – trombone
 Frank Ricotti – xylofon, vibrafon
 Mal Linwood-Ross – perkusjon
 Colin Caldwell – perkusjon
 Jean Akers – perkusjon
 Doris the Cheetah — vokal (4)
Teknisk
Richard Rockwood - kunstnarisk leiar
John Gorham - illustrasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Phantasmagoria (Curved Air album)» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Curved Air-album
Musikkalbum frå 1972
Warner Bros. Records-album
Air Cut

Air Cut er det fjerde studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, innspelt og utgjeve i 1973 etter at tre av dei opphavlege medlemmane i bandet slutta. Berre Sonja Kristina og Mike Wedgwood var att frå det førre albumet deira og Air Cut tok dei slik sett i ein meir rockeprega retning.

Mottaking

AllMusic gav ein varm omtale av sporet «Metamorphosis», men var elles lunken til resten av albumet, og skreiv at dei fleste songane var streite rockesongar og «synte ei gruppe som prøvde å nå ut til eit vidare publikum utan å overbevise om at dette var det rette å gjere.»  Dei konkluderte med at det mest interessante med Air Cut var at det var debuten til Eddie Jobson.

Innhald

Side to

Medverkande
Curved Air
 Sonja Kristina – solo- (1-4, 6, 8) og korvokal (7), akustisk gitar (2)
 Eddie Jobson – elektrisk fiolin, korvokal (6), VCS3 synthesizer, mellotron, piano, orgel, cembalo (2) 
 Kirby Gregory – elektrisk gitar, bass, korvokal
 Mike Wedgwood – bass (alle utanom 4) og akustisk gitar (4), korvokal, solovokal (7, 8)
 Jim Russell – trommer

Teknisk
 Design av Modula
 Illustrasjonar baserte på ei teikning av Ian Fink
 Lydteknikar – Paul «The Rock» Hardiman
 Fotografi – Mal Linwood-Ross & Mike Putland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Air Cut» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Curved Air-album
Musikkalbum frå 1973
Album produserte av Martin Rushent
Warner Bros. Records-album
Kirby Gregory

Graham Patrick «Kirby» Gregory, ofte berre omtalt som Kirby () er ein engelsk musikar, mest kjend som medlem i rockebanda Curved Air og Stretch, der han spelte gitar. Han arbeider i dag med rådgjeving innan avhengigheit.

Musikalsk karriere
Gregory byrja å spele gitar i ung alder og flytta til London i 1969 med bassgitaristen Steve Emery. Dei skipa eit band kalla Armada, og fekk med seg vokalisten Elmer Gantry før dei vart oppløyste. I 1972 vart Gregory med Curved Air og spelte på albumet deira Air Cut i 1973. Han spelte òg på ein song på arkivplata Lovechild.

Etter han forlet Curved Air, vart Gregory og Gantry ein del av ei gruppe musikarar sett saman av manageren til Fleetwood Mac, Clifford Davis, for å hjelpe Fleetwood Mac på ein turné i USA i 1974. Då det vart kjend at Mick Fleetwood sjølv ikkje skulle vere med, kollapsa turneen då publikum ikkje møtte opp. Gergory og andre medlemmar i dette bandet heldt saman og skipa Stretch seinare på året.

Gregory skreiv hitsingelen «Why Did You Do It?» om hendinga med Fleetwood Mac, og denne nådde 16. plassen i Storbritannia i november 1975. Stretch spelte inn fleire album før dei gav seg i 1979. 

Gregory spelte inn soloalbumet Composition for UK Hot Wax Records i 1978, og spelte sidan på den tidlegare Fleetwood Mac-gitaristen Danny Kirwan sitt siste album, Hello There Big Boy! i 1979. Han spelte òg inn musikk i lag med Thin Lizzy-frontmannen Phil Lynott. Gregory og Gantry kom saman att ei kort stund i 1982 og var i studio med Sweet-trommeslagaren Mick Tucker og bassisten Nigel Ross-Scott men det kom ikkje noko ut frå desse innspelingane.

I 2007 starta Gregory og Gantry opp att Stretch og turnerte for å marknadsføre eit samlealbum, Why Did You Do It: The Best of Stretch.

I 2013 vart Gregory med att i Curved Air.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kirby Gregory» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegitaristar
Curved Air-medlemmar
Stretch-medlemmar
Ishockey under Vinter-OL 1992

Ishockey under Vinter-OL 1992 vart arrangert i ein ishall i turistsenteret Méribel i Les Allues kommune i tida frå 8. til 23. februar 1992. Eit mannskap frå det nyleg oppløyste Sovjetsamveldet vann gullmedaljane under den vage nemninga «Samveldet av uavhengige statar». Det eks-sovjetiske laget vann med 3-1 over Canada i finalen. Tsjekkoslovakia tok bronseplassen etter 6-1 over USA.

Turneringa
12 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med seks lag likt fordelt på to grupper. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagsspel, der laga fekk kvartfinalemotstandar basert på plassering i gruppene.

Kvartfinalane
 Canada – Tyskland 4-3 eeo
 USA – Frankrike 4-1
 «Sovjetsamveldet» – Finland 6-1
 Tsjekkoslovakia – Sverige 3-1

Semifinalane
 Canada – Tsjekkoslovakia 4-2
 «Sovjetsamveldet» – USA 5-2

Finalen
 «Sovjetsamveldet» – Canada 3-1

Etter to mållause periodar skåra Vjatsjeslav Butsajev for det sovjetiske laget tidleg i den tredje perioden, klokka viste 41.01. Eit knapt kvarter skulle gå før lagkameraten Igor Boldin la på til 2-0 etter 55.54 minutts spel. Deretter reduserte Chris Lindberg til 1-2 ved 57.20, og så var Vjatsjeslav Bykov frampå etter 58.51 minutts tid og fastsette resultatet til 3-1.

6 100 tilskodarar var på plass i ishallen i Méribel, fullt hus.

«Sovjetsamveldet» sitt meistermannskap
Målvakter:  Nikolaj Khabibulin, Mikhail Sjtalenkov, Andrej Trefilov 
Forsvarar: Sergej Bautin, Dmitrij Jusjkevitsj, Vladimir Malakhov, Dmitrij Mironov, Darius Kasparaitis, Igor Kravtsjuk, Oleksij Zjytnyk, Sergej Zubov 
Løparar:  Igor Boldin, Nikolaj Borstsjevskij, Vjatsjeslav Butsajev, Vjatsjeslav Bykov,  Andrej Khomutov, Jevgenij Davydov, Jurij Khmyljov, Andrej Kovalenko, Aleksej Kovaljov, Sergej Petrenko, Vitalij Prokhorov, Aleksej Zjamnov

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1992/Eishockey» frå ,  den 10. april 2020.  
 

Vinter-OL 1992
Ishockey
Idrettstilskipingar i Frankrike
Curved Air – Live

Curved Air – Live er eit konsertalbum av det engelske progressive rockebandet Curved Air. Det vart spelt inn under ein turné i desember 1974, der bandet var komen saman att, og gjeven ut i 1975. Sjølv om albumet ikkje gjekk inn på salslistene, selde det godt nok til å betale for ein større skattesmell som hadde tvunge Curved Air til å kome saman att. Då rekninga var betalt slutta Francis Monkman og Florian Pilkington-Miksa igjen i gruppa.

Bakgrunn
Vokalen til Sonja Kristina var utypisk for ho i 1970-åra. I følgje ho sjølv var det første ekteskapet hennar nettopp teke slutt og dette skapte ein villare og råare synging på scenen.

Albumet bestod av opptak frå konsertane deira på Cardiff University og Bristol Polytechnic i desember 1974 med Manor Mobile.

Mottaking

Allmusic skreiv at «Kristina syng her truleg det beste ho nokon gong har sunge, medan instrumenteringa rir grovt over trua på at Curved Air var på sitt beste i studio», og gjev stor ros til nesten alle spora på albumet.

Innhald

Medverkande
Curved Air
 Sonja Kristina – solovokal 
 Darryl Way – fiolin, klaverinstrument, korvokal 
 Francis Monkman – sologitar, orgel, VCS3 synthesizer 
 Florian Pilkington-Miksa – perkusjon 
 Philip Kohn – bassgitar

Teknisk
 Miksa i Air London Studios 
 Produsert av David Hitchcock for BTM Productions 
 Lydteknikar og miksing av Django Johnny Punter
 Assisterande lydteknikar – Phil Becque, Paul Nunn, Sean Milligan, Andy Morris og Alan Perkins
 Design og kunst av Liz Gilmore 
 Fotografi av Michael Allard for BTM design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Curved Air – Live» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Curved Air-album
Konsertalbum frå 1975
Album produserte av Dave Hitchcock
Midnight Wire

Midnight Wire er det femte studioalbumet til Curved Air, gjeve ut i 1975. Det vart spelt inn med ein ny besetning for bandet, og berre Darryl Way og Sonja Kristina var att etter turneen som hadde gjeve konsertalbumet Curved Air - Live. Venen til Kristina, Norma Tager, som hadde designa kleda ho hadde på scenen under turneane frå 1974 til 1976, bidrog med tekstar til alle songane deira.

Bakgrunn og innspeling
Dei nye medlemmane i bandet var henta frå det andre bandet til Darryl Way, Stark Naked and the Car Thievs. Gitaristen Mick Jaques og trommeslagaren Stewart Copeland kom herfrå. 

Innspelinga av albumet var markert av intense og bitre kranglar mellom bandet og produsentane Ron og Howard Albert, som ofte kritiserte bandmedlemmane heftig.

Innhald

Medverkande
Curved Air
 Sonja Kristina – solovokal
 Darryl Way – fiolin
 Mick Jacques – gitar
 Stewart Copeland – trommer
Gjestemusikarar
 John G. Perry – bassgitar
 Peter Wood – klaverinstrument
 Derek Damain – korvokal på «The Fool»
Teknisk
Will Reid-Dick - lydteknikar
Bob Searles, Liz Gilmore - design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Midnight Wire» frå ,  den 10. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Curved Air-album
Musikkalbum frå 1975