alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Futuristic Dragon

Futuristic Dragon er det ellevte studioalbumet til det engelske rockebandet T. Rex, gjeve ut 30. januar 1976 på EMI Records, utanom i Nord-Amerika. Før albumet kom det ut to suksessrike singlar som begge gjekk inn på den britiske singellista, «New York City» og «Dreamy Lady». Marc Bolan eksperimenterte på dette albumet og blanda rock med soul og disco på somme spor.

Musikk og plateomslag
Albumet har ein uvanleg tett produksjon av songaren og låtskrivaren Marc Bolan, særleg på «Chrome Sitar» og «Calling All Destroyers», som inneheld uvanlege instrument som sitar og andre lydeffektar. 

Albumet inneheld eit nikk til den nye sjangeren disco på sporet «Dreamy Lady», som kom ut på singel under namnet «T Rex Disco Party». Futuristic Dragon inneheld òg songar kraftig påverka av amerikanske soul, som Bolan hadde eksperimentert med sidan 1973. «All Alone», «Ride My Wheels» og «Dawn Storm» var alle hovudsakleg soul-songar.

Plateomslaget vart illustrert av George Underwood, som først hadde arbeidd med Bolan på Tyrannosaurus Rex-albumet My People Were Fair and Had Sky in Their Hair... i 1968.

Utgjeving
Det vart gjeve ut to singlar frå albumet, «New York City», som nådde 15. plassen og «Dreamy Lady», som nådde topp 30. Futuristic Dragon kom ut 30. januar 1976 og nådde 50. plassen på UK Albums Chart. I USA kom ikkje Futuristic Dragon ut før i 1987. 

Futuristic Dragon vart ommastra for CD av Edsel Records i 1994. Det kom då med fleire bonusspor, som b-sider. Ei tilhøyrande plate, kalla Dazzling Raiment (The Alternate Futuristic Dragon), kom ut i 1997 med alternative versjonar, uferdige studiomiksar og soloinnspelingar. Desse to kom ut i lag i 2002.

Mottaking

Seinare meldingar har vore positive. PopMatters skreiv: «Albumet trassar forventningane, og er overraskande konsistent med fleire songar som samanfell med den gryande discoretninga, utan at det heilt tek del i denne», og la til at plata var «full av svulstig orkestrering og soul-aktig korvokal». Pitchfork skreiv «Futuristic Dragon har nok vinnande augneblink til å vere ein opptur [...] albumet vinn sympatien din: Det er godt nok til å la deg ønskje at det var betre.» Alexis Petridis roste albumet i The Guardian, og sa: «det var fullt av fantastiske songar - den nydelege Dawn Stormvar utan tvil det beste forsøket hans på å blande stilen hans med soul - og hadde det vore ein oppfølgjar til Tanx, kunne det ha stoppa det kommersielle fallet hans».

Innhald

Medverkande
 Marc Bolan – vokal, gitar, moog
 Gloria Jones – korvokal, clavinet
 Steve Currie – bassgitar
 Davy Lutton – trommer
 Dino Dines – klaverinstrument 
 Jimmie Haskell – strykarar

 Teknisk
 George Underwood – plateomslag

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Futuristic Dragon» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

T. Rex-album
Musikkalbum frå 1976
EMI Records-album
Isstokk

Isstokk er eit curling-aktig spel som går føre seg på is eller ein på ein berr bakke. Spelet er mest utbreidd i sørlege Tyskland og Austerrike. Deltakarane i spelet lét «stokkar» med runde føter gli over isen og prøver anten å koma nærast eit mål, eller å få stokken lengst mogleg. Ulikt curling påverkar ein ikkje friksjonen mellom stokken og underlaget.

Historie 
Eit bilete av Pieter Bruegel den eldre frå 1565 viser eit isstokkaktig spel. I 1930 blei idretten organisert. Eit tysk isstokkforbund blei danna i1934 og den første tyske meisterskapen blei halden i 1936.

Isstokk var demonstrasjonssport i Vinter-OL i 1936 og 1964.

Den første europameisterskapen blei halden i 1951 og den første verdsmeisterskapen i 1983, etter at Det internasjonale isstokkforbundet blei danna. Totalt er det 40 land som speler isstokk.

Vinteridrett
Tysk kultur
Austerriksk kultur
Miss Marple

Miss Jane Marple er ein utradisjonell krimhelt som opptrer i 12 bøker av Agatha Christie. Miss Marple er ei gammal frøken frå ein liten engelsk landsby, St. Mary Mead. Ho løyser ei rekkje krimgåter gjennom å bruka livserfaringa si frå ulike menneske ho har kjent i landsbyen.

Den første soga om Miss Marple kom på trykk i nr. 350 av  i desember 1927 med den første publisering av novella «The Tuesday Night Club», seinare det første kapittelet i The Thirteen Problems (1932). Den første romanen om Miss Marple The Murder at the Vicarage i 1930.

Forteljingane om Miss Marple er blitt dramatisert ei rekkje gonger. Ho er blitt spelt av Margaret Rutherford, Angela Lansbury, Dulcie Gray, Helen Hayes, Joan Hickson, Geraldine McEwan og Julia McKenzie på film og fjernsyn.

Bøkene om Miss Marple 
1930: The Murder at the Vicarage (på norsk 1932: Mordet i prestegården)
1931: The Sittaford Mystery (på norsk: Sittaford-mysteriet)
1933: The Thirteen Problems (på norsk: Tretten mysterier), noveller
1942: The Body in the Library (på norsk: Liket i biblioteket)
1942: The Moving Finger (på norsk: Mord pr. korrespondanse)
1950: A Murder Is Announced (på norsk: Invitasjon til mord)
1952: They Do It with Mirrors (på norsk: Lek med speil)
1953: A Pocket Full of Rye (på norsk: Sort knekt)
1957: 4.50 from Paddington (på norsk: 4.50 fra Paddington)
1962: The Mirror Crack'd from Side to Side (på norsk: Mord som medisin)
1964: A Caribbean Mystery (på norsk: Mysterium i Vestindia)
1965: At Bertram's Hotel (på norsk: Den forsvunne domprost)
1971: Nemesis (på norsk: Nemesis)
1976: Sleeping Murder: Miss Marple's Last Case (på norsk 1977: Miss Marples siste sak)
1979: Miss Marple's Final Cases and Two Other Stories, noveller

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Miss Marple» frå ,  den 30. mars 2011.  
 

Krimheltar
Agatha Christie
Oppdikta engelskmenn
Folk i kriminallitteratur
Fôrskolm

Fôrskolm (Lathyrus sativus) er ein vanleg belgplante som blir dyrka i Asia og Aust-Afrika, og eten av både menneske og husdyr. Han er ein spesielt viktig plante i område som er utsett for tørke og hungersnaud, og blir sett på som ei «forsikring» sidan han ofte gjev stabile avlingar sjølv når alle andre avlingar sviktar. 

Fôrskolm blir også eten i Italia og Spania, der mjøl frå belgfrukta blir brukt i den tradisjonelle retten gachas manchegas.

Å eta større mengder fôrskolm over lengre tid kan vera skadeleg. Frøa inneheld variable mengder av aminosyra ODAP, ei nervegift.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lathyrus sativus» frå ,  den 31. mars 2011.

Bakgrunnsstoff

Erteblomfamilien
belgfrukter
Medisinplantar
Giftige plantar
Jinan

Jinan er ein kinesisk by som er provinshovudstad i Shandong. Han ligg på sørbreidda av Huang He. 

Jinan er eit viktig administrativt senter. Han har ein god del industri som omfattar produksjon av tyngre køyretøy (som lastebilar og vegmaskiner), jern- og stålindustri (råjern, stålwire, jernbaneskjenar), tekstilindustri, kornmøller og annan næringsmiddelindustri. Jinan er jernbaneknutepunkt på hovudbanen Beijing–Shanghai, med sidebane til hamnebyen Qingdao. 

Byen er òg eit gammalt kultursenter med tempel, konfutsiansk bibliotek, provinsmuseum og eit stort universitet.

Historie 

Jinan har vore provinshovudstad sidan mellomalderen. Rundt 1900 blei han opna for utanlandsk handel (først med tyskarar og seinare japanarar. Han var under japansk okkupasjon 1937–45, og var under den kinesiske borgarkrigen åstad for harde kampar før han blei teken av kommunistane i 1948. 

Jinan ligg ved nordskråningen av det Taifjellet (Tai Shan), ein av dei fem heilage fjelltoppane i taoismen. Fjellet er rekna som verdsarv av UNESCO. 

Longshan, 30 km aust for byen, var senter for den 5000 år gamle Longshan-kulturen.

Styresmakter
Leiaren for lokallaget til Kinas kommunistparti er Wang Zhonglin, og borgarmeisteren er Sun Shutao (2019).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Byar i Shandong
Subprovinsielle byar i Kina
Hohhot

Hohhot (mongolsk: den blåe byen) er ein by på prefekturnivå i regionen Indre Mongolia i Folkerepublikken Kina. Sjølve byen hadde 817,500 innbyggjarar i 2002.

Infrastruktur 

Hohhot vart erklært som meierihovudstaden i Kina i 2005. Byen er handelssenter for det mongolske kveitedistriktet og er ein veksande industriby. Her ligg møller, veveri og garveri, kjemisk industri, samt traktor- og motorfabrikkar. Indre Mongolia sitt fyrste universitet ligg i Hohhot. Universitetet, som er frå 1957 er ein av fleire høgare utdanningsinstitusjonar i byen. Det ligg også eit museum og bibliotek her.

Kommunikasjonen i byen er god, med både jarnbane og vegnett.

Administrative einingar

Kjelder 

 Bokmåls- og engelsk wikipedia om Hohhot, henta inn 30. mars 2011.

Indre Mongolia
Byar i Kina
Forshaga

Forshaga er ein svensk tettstad og centralort i Forshaga kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Forshaga ligg ved Klarälven cirka 20 kilometer nord for Karlstad.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Forshaga kommun

Forshaga kommun
tettstader i Värmlands län
Grums

Grums er ein svensk tettstad og centralort i Grums kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2010 hadde tettstaden  innbyggjarar.

Grums ligg ved innsjøen Vänern vest for Karlstad.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Grums kommun

Grums kommun
tettstader i Värmlands län
Sunne

Sunne er ein svensk by og centralort i Sunne kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Sunne ligg ved E45 og er ein populær plass for norske og nordiske turister. 
Sunne fekk i august 2008 ei ny jernbanebru over sundet.

Namn 
Namnet Sunne kjem av at orten ligg ved eit sund mellom Övre Fryken og Mellanfryken og der av «Sundet» som seinare vart til «Sunne».

Historie 
I Sunneområdet er den eldste busettinga frå om lag 3000 år før Kristus. På 1600-talet vart det skipa ein köping i Sunne. I 1904 vart Sunne eit municipalsamhälle og i 1920 vart tätorten skilt ut frå Sunne landskommun og vart Sunne köping som i 1971 gjekk inn i Sunne kommun.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Sunne kommun

Byar i Sverige
Sunne kommun
Mickey Finn

Mickey Finn eller stundom Micky Finn () var perkusjonist og sidemannen til Marc Bolan i bandet hans Tyrannosaurus Rex (på eitt album, A Beard of Stars), og seinare glamrockgruppa T. Rex. Etter at T. Rex vart oppløyst arbeidde han som studiomusikar for The Blow Monkeys og The Soup Dragons.

Det gjekk rykte om at Bolan hyrte Finn på grunn av utsjånaden hans og at han likte motorsykkelen hans, og ikkje at han var ein dyktig musikar. Finn klarte ikkje å gjenskape dei komplekse rytmane som føregjengaren Steve Peregrin Took hadde. BBC kommenterte dette og sa: «Marc Bolan skal visstnok ha sagt om Finn: 'Han kan ikkje synge... men han ser flott ut.'»

Etter kvart som musikken til T. Rex vart meir og meir elektrisk-basert, og dei trong ein «skikkeleg» trommeslagar, Bill Legend, vart det ikkje lenge trong for bongotrommene til Mickey og han forlet bandet etter fem år.

Finn døydde av alkoholrelaterte leverproblem den 11. januar 2003.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mickey Finn (musician)» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

T. Rex-medlemmer
Engelske trommeslagarar
Steve Currie

Steve Currie () var ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i det engelske glamrockbandet T. Rex.

Currie vart medlem av T. Rex seint i 1970 og spelte med dei til seint i 1976. Han spelar på alle dei store hitsinglane til Marc Bolan, frå «Ride a White Swan» i 1970 til «Laser Love» i 1976, samt albuma som vart spelt inn i denne tida. Etter at T. Rex vart oppløyst arbeidde han som studiomusikar, mellom anna for Chris Spedding.

Han døydde i ei bilulukke den 28. april 1981, 33 år gammal, mindre enn fire år etter at T. Rex-frontmann Marc Bolan òg hadde omkomme i ei bilulukke.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steve Currie» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Grimsby
Engelske bassistar
T. Rex-medlemmer
Døde i trafikkulukker‎
Bill Legend

Bill Legend () er ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem av glamrockbandet T. Rex i den mest suksessrike perioden deira. 

Han spelte med det verkelege namnet sitt i ei gruppe kalla Legend, med Mickey Jupp som frontmann, då Marc Bolan, frontmannen i T. Rex, såg han og bad produsent Tony Visconti om å snakke med han. T. Rex hadde akkurat byrja å spele musikk med elektriske instrument og trong ein trommeslagar for den nye musikalske retninga. Den første songen Legend spelte på var «Hot Love», som nådde førsteplassen av den britiske singellista. 

Legend spelte trommer for T. Rex på fire album (Electric Warrior, The Slider, Tanx og Zinc Alloy) fram til 1973, då bandet byrja å bryte saman etter at hittane byrja å ta slutt. Dei oppnådde fire førsteplassar og fire andreplassar på den britiske singellista medan Legend spelte trommer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bill Legend» frå ,  den 31. mars 2011.

Folk frå Barking
Engelske trommeslagarar
T. Rex-medlemmer
Miller Anderson

Miller Anderson () er ein britisk bluesgitarist og songar. 

Bortsett frå sin eigen solokarriere har han vore medlem av Keef Hartley Band. Andre grupper som Anderson har spelt med er Spencer Davis Group, Broken Glass, The Dukes, Savoy Brown, T. Rex og Chicken Shack. I tidleg 2006 vart han med The British Blues Quintet med Maggie Bell, Zoot Money, Colin Hodgkinson og Colin Allen.

Diskografi

Solo
Bright City (1971)
Celtic Moon (1998)
Bluesheart (2003)
Chameleon (2008)
From Lizard Rock (2009)

Med Keef Hartley Band
Halfbreed) (1969)
The Battle of North West Six (1969)
The Time is Near (1970)
Overdog (1971)
Little Big Band - Live at the Marquee (1971)

Med Savoy Brown
Boogie Brothers (1974)

Med Spencer Davis Group
Live in Manchester 2002 (2003/2004, DVD/CD)

With The British Blueskvintett
Live in Glasgow 2006 (2007)

Som gjesteartist
Two Weeks Last Summer (1972, Dave Cousins)
Overnight Angels (1977, Ian Hunter)
Short Back and Sides (1981, Ian Hunter)
Superblues (1994, Pete York)
Swinging Hollywood (1994, Pete York)
Pictured Within (1998, Jon Lord)
Live at the Royal Albert Hall (2000, Deep Purple)
Not For The Pro's (2002, Ian Paice)
Beyond The Notes (2004, Jon Lord)
Beyond The Notes Live (2004, Jon Lord)
The Boy in the Sailor Suit (2007, Dave Cousins)
Hotel Eingang (2008, Chris Farlowe)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Miller Anderson (musician)» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Skotske gitaristar
Folk frå Renfrewshire
T. Rex-medlemmer
Dino Dines

Peter Leslie «Dino» Dines () var ein britisk klaverspelar som var mest kjend som medlem av T. Rex. Han arbeidde òg med The Apostolic Intervention, The Keef Hartley Band, P.P. Arnold og The Hollies. Dines døydde av hjarteattakk i 2004.

Bakgrunnsstoff
 Intervju med Dino Dines

Engelske klaverspelarar
Folk frå Hertford
T. Rex-medlemmer
Tony Newman

Richard Anthony «Tony» Newman () er ein engelsk trommeslagar. Han har spelt i banda Sounds Incorporated, May Blitz, Three Man Army og T. Rex, Boxer og har i tillegg arbeidd med Jeff Beck, David Bowie, Donovan, Mick Ronson, Gene Vincent, Crystal Gayle og Smashers. 

Han spelte på Donovan sin «Barabajagal» (1968), samt Jeff Beck-albumet Beck-Ola (1969). For David Bowie spelte han på albumet Diamond Dogs i 1974 og den påfølgjande nordamerikanske turneen hans, inkludert ei innspeling i Tower Philadelphia gjeven ut som David Live.  Newman var ein av trommeslagarane som spelte på filmmusikken til The Who-filmen Tommy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tony Newman (drummer)» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske trommeslagarar
Folk frå Southampton
T. Rex-medlemmer
Jack Green

Jack Green () er ein britisk musikar. 

Green spelte med T. Rex mellom 1973 og 1974, og så med The Pretty Things mellom 1974 og 1976. Etter at Phil May forsvann frå the Pretty Things heldt han fram i lag med Peter Tolson, Gordon Edwards og Skip Allen i Metropolis. Han var òg medlem av Rainbow i tre veker seint i 1978. 

Han la ut på ein eigen solokarriere med albumet Humanesque i 1980, etterfølgd av Reverse Logic i 1981, Mystique i 1983 og Latest Game i 1986.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jack Green (musician)» frå ,  den 31. mars 2011.  
 

Skotske songarar
Skotske gitaristar
Folk frå Glasgow
T. Rex-medlemmer
Herbie Flowers

Brian Keith «Herbie» Flowers () er ein engelsk bassist som har spelt med mellom andre David Bowie, Elton John og Lou Reed. Det er han som spelar bass på opninga av Lou Reed sin «Walk on the Wild Side» og på Bowie-songen «Space Oddity», samt Harry Nilsson-songen «Jump into the Fire». Han har òg spelt bass på Serge Gainsbourg-albumet Histoire de Melody Nelson, Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds og fleire av soloalbuma til George Harrison.

I 1969 var Flowers med å starte gruppa Blue Mink og spelte på songen deira «Melting Pot», som nådde 3. plass på den britiske singellista. Han var òg medelm av CCS, og den seinare utgåva av T. Rex. I 1979, kort tid etter å ha delteke i den årlege A Song For Europe-konkurransen, spelte han «Mr. Moonlight» med gruppa si The Daisies, og han var sidan med å starte bandet Sky, som hadde ein del suksess i Storbritannia og Australia. Sidan tidleg i 1990-åra har Flowers hovudsakleg spelt jazz. Han arbeider òg som bassgitarlærar ved Ardingly College. 

Flowers er kjend for å ha skrive barnesongen «Grandad» for Clive Dunn, noko som har overskugga mykje av det andre han har gjort. I følgje eit intervju Flowers gjorde med BBC Radio 2-showet Jammin kom han opp med songen etter å ha følgd ei bok om korleis ein skulle skrive ein song. Alt han trong var ei fengande strofe, men han kom ikkje på noko. Han ringte ein ven (Ken Pckett) som kom heim til han, ringte på dørbjølla, og lyden av ringeklokka gav han strofa han trong.

Solodiskografi

Album
1975: Plant Life (Philips)
1980: A Little Potty (EMI)
?: Herbie's Stuff (KPM)

Singlar
1970: Lincoln County (Polydor)
1973: Tramp / Flanker (Polydor)
1975: Mouth / Hi! It's Herbie Flowers (Philips)
1975: Dancing at Danny's / Mathematics (Philips)
1977: Jubilee / News (EMI)
1978: Don't Take My Bass Away / I Want to Be with You (EMI)
1979: Mr. Moonlight / I Want to Be with You (EMI)
1980: The Whale / Just for You (EMI)
1980: Burlington Bertie (Tramp) / Big George (EMI)
1981: Tuba Smarties / The Bathroom Song (Ariola)
1983: I Love 'er / Meet Me on The Corner (Magic)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Herbie Flowers» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bassistar
Engelske låtskrivarar
David Bowie
T. Rex-medlemmer
Kristinehamn

Kristinehamn er ein svensk by og centralort i Kristinehamns kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Kristinehamn ligg ved E18 og Vänern. Byen fekk bystatus første gong  i 1582, men heitte då Bro (Broo), men byen mista byprivilegia i 1584. Byen fekk bystatus på nytt i 1642 då med namnet Christinehamn.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Kristinehamns kommun

Kristinehamns kommun
Byar i Sverige
tettstader i Värmlands län
If There Is Something

«If There Is Something» er ein song av Bryan Ferry, spelt inn av bandet hans Roxy Music for debutalbumet deira med same namn. Ei konsertutgåve av songen finst på albumet deira Viva!.

Songen har ein heller munter, spretten stil, og er ein lett etterlikning av countr med honkytonk-liknande piano og klimprande gitar. Synginga til Ferry er nonchalant og spøkefull.

Songen vart nytta i filmen Flashbacks of a Fool i 2008.

Konsertutgåver
Songen vart spelt på nesten alle dei tidlege Roxy Music-turneane og instrumentalpartia vart gjerne dradd ut, som tok songen opp i 10-12 minuttar. Den 18. februar 1972 sendte BBC eit opptak av songen som var på over 11 minuttar. Eit konsertopptak frå Newcastle City Hall den 27. eller 27. oktober 1974 vart gjeven ut på konsertalbumet Viva! i 1976.

Medverkande

Roxy Music
 Andy MacKay – saksofon, korvokal
 Bryan Ferry – Vokal, Piano, mellotron
 Eno –  EMS VCS 3 synth, korvokal
 Graham Simpson –  Bassgitar.
 Paul Thompson –  Trommer
 Phil Manzanera –  Gitar

Viva!
 Andy MacKay – Saksofon og obo
 Bryan Ferry – Vokal og klaverinstrument
 Eddie Jobson –  Strykarar, synthesizer og klaverinstrument
 John Wetton –  Bass
 Paul Thompson –  Trommer
 Phil Manzanera –  Gitar

Andre versjonar
 Tin Machine med David Bowie på vokal spelte inn songen på Tin Machine II i 1991.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «If There Is Something» frå ,  den 31. mars 2011.  
 

Roxy Music-songar
Songar frå 1972
Songar skrivne av Bryan Ferry
David Bowie-songar
Virginia Plain

«Virginia Plain» er ein song av det britiske glamrockbandet Roxy Music, gjeven ut som debutsingelen deira i august 1972. Han er skriven av frontmannen Bryan Ferry og spelt inn av bandet hans i juli 1972 i Command Studios i London. B-sida var «The Numberer», ein instrumental av Andy Mackay. Singelen nådde fjerdeplassen i Storbritannia. 

Songen var ikkje med på den originale britiske LPen av debutalbumet Roxy Music, og hadde ikkje ein gong vorte spelt inn då albumet kom ut. Etter suksessen med albumet i Storbritannia vart han med på seinare utgjevingar. I 1977 vart han gjeve ut på singel på ny med «Pyjamarama» for å marknadsføre eit Greatest Hits-album. Singelen nådde då 11. plass. 

Rik Kenton, som vart med i bandet etter at Graham Simpson forlet bandet, spelar bass på «Virginia Plain». Songen byrjar forholdsvis roleg, før han brått aukar i volum når første vers startar. Dette var visstnok gjort for å lure radiovertar og DJar som spelte songen. Songen har ikkje refreng. 

Tittelen på songen er henta frå eit av måleria til Ferry, som han målte som student. Gitarsoloen til Phil Manzanera vart totalt improvisert.

Medverkande
Bryan Ferry - vokal, Hohner pianet, Mellotron, munnspel (på «The Numberer»)
Andrew Mackay - obo, saksofon
Brian Eno - VCS3 synthesizer, handsamingar
Paul Thompson - trommer
Phil Manzanera - elektrisk gitar
Rik Kenton - bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Virginia Plain» frå ,  den 31. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Roxy Music-songar
debutsinglar
Songar skrivne av Bryan Ferry
E.G. Records-singlar
Island Records-singlar
Reprise Records-singlar
Kunming

Kunming er eit kinesisk byprefektur og provinshovudstad i Yunnan heilt sør i Kina. Han ligg 55 mil nordvest for Hanoi i Vietnam, og har jernbanesamband dit. Byen er eit viktig handels-, industri- og kultursenter i regionen.

Kunming ligg 1900 moh. i eit fruktbart elvebasseng rett nord for innsjøen Dian. I 2002 hadde byen 1 549 600 innbyggjarar.

Historikk 

Kunming voks kraftig etter bygginga av jernbanen til Hanoi (og hamnebyen Hai Phong) 1906–10. Dette opna byen for utanlandsk handel. Under andre verdskrigen var Kunming endepunkt for den såkalla Burmavegen, og fleire fabrikkar og utdanningsinstitusjonar blei flytta dit frå dei japansk-okkuperte delane av Kina.

På 1990-åra gjekk byen gjennom ei større fornying der store område med eldre trehus blei erstatta av moderne bygg i stål.

Økonomi og utdanning 
Kunming er ein av de viktigaste industribyan i Sørvest-Kina, med koparsmelteverk og annan metallurgisk industri, samt mekanisk, kjemisk og tekstilindustri. Det blir brote kopar, kol og jernmalm i omlandet.

Universitetet i byen blei grunnlagd i 1923. Kunming har også vitskapelege institusjonar, høgskular og ulike høgteknologiske industriverksemder, dei siste grunnlagde sidan 1992 mellom anna med utanlandsk kapital.

Kommunikasjon 

Kunming er endepunktet for jernbanen til Hanoi i Vietnam, og er knyttet til det kinesiske jernbanenettet over Giuyang og Chengdu. 

«Steinskogen» (kin. Shi Lin), eit særmerkt karstlandskap, ligg rundt 10 mil søraust for byen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Byar i Kina
Yunnan