alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Smalegga

Smalegga er ein fjellkam i den sentrale delen av fjellmassivet Sør-Rondane i Dronning Maud Land. Den elleve kilometer lange fjellkammen ligg vest for Gillockbreen nordvest i Walnumfjella. Det høgaste punktet måler 1819 moh.

Området vart fotografert frå fly under Thorshavnekspedisjonen 1936–37. Ytterlegare flyfotografering vart gjennomført under Operasjon Highjump i 1946–47. Kart over området, basert på dei amerikanske flyfotografia, vart utarbeidd av Norsk Polarinstitutt i 1957.

Smalegga er òg namnet på ein fjellkam i Orvinfjella lenger vest i Dronning Maud Land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Smalegga (Sør-Rondane)» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Ryggar i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Kvitkjølen

Kvitkjølen er ein fjellkam mellom den isfylte dalen Kvitsvodene og Isingbreen i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Ryggen vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto og landmålingar under Maudheimekspedisjonen (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Gråkammen

Gråkammen er ein fjellkam  mellom Gråhorna og Aurdalen i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis. Fjella Tambovskajatoppen og Solov'evtoppen ligg langs kammen. Han vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Han vart kartlagd og fotografert på ny av den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Ahlmannryggen

Ahlmannryggen er ein brei, hovudsakleg isdekt fjellkam, som er kring 110 km lang og ligg over spreidde, lågare fjelltoppar. Han ligg mellom Schyttbreen og Jutulstraumen og strekkjer seg frå Borgmassivet og nordover til Fimbulisen i Dronning Maud Land. Området vart først fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og fjelltoppar i nærleiken vart grovt plotta. Straumsnutane og Witte Peaks ligg i nordaustlege delar av Ahlmannryggen. Han vart først kartlagd i detalj frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952) og flyfoto tekne av den norske ekspedisjonen (1958–59). Ryggen vart kalla opp etter Hans Wilhelmsson Ahlmann, styreleiar for den svenske komiteen i Maudheimekspedisjonen.

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Giæverryggen

Giæverryggen er ein brei, snødekt fjellrygg som er kring 130 km lang frå nord til sør, på vestsida av Schyttbreen i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (1949–52) og kalla opp etter John Schjelderup Giæver, leiaren for ekspedisjonen.

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Prinsesse Astrid Kyst
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Isbrear i Antarktis

Det er mange isbrear i Antarktis. Denne lista inkluderer ikkje iskalottar eller isfelt. Lista omfattar breutløparar, dalbrear, hengebrear, tidvassbrear og isstraumar.

A–H

I–Z

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar 
 Isbremmar i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of glaciers in the Antarctic» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Isstraumar i Antarktis

Dette er ei liste over isstraumar i Antarktis. 

Lista er ikkje komplett. Namn og plassering på isstraumane i Antarktis kan ein finne i atlasregisteret til Scientific Committee on Antarctic Research. Major Antarctic ice drainage systems are given by Rignot and Thomas (2002).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of Antarctic ice streams» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Lockheed LC-130

Lockheed LC-130 er ein skiutstyrt variant av C-130 Hercules nytta av United States Air Force i Arktis og Antarktis. I dag er det ti aktive fly i teneste for New York Air National Guard.

Hovudføremålet med LC-130 er å assisterte forskinga i Antarktis ved å transportere varer, last og personell frå McMurdo-stasjonen til feltstasjonane og leirane, inkludert Amundsen-Scott-stasjonen på Sørpolen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lockheed LC-130» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

C-130, L
USA-amerikanske militære luftfartøy
Transportfly
Tverregga

Tverregga er ein fjellkam som er 6 km vest for Hallgrenskarvet i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar og frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og seinare flyfoto (1958–59).

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Vindegga

Vindegga er ein markant fjellkam like sør for isbreen Vindegghallet i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Han vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar gjort under Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og namngjeven av dei.

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Humboldtfjella
Den bulgarske antarktiske stadnamnkommisjonen

Den antarktiske stadnamnkommisjonen vart oppretta av Det bulgarske Antarktisinstituttet i 1994, og har sidan 2001 vore ein del av utanriksdepartementet i Bulgaria. Kommisjonen godkjenner bulgarske stadnamn i Antarktis, som formelt vert gjeve av den bulgarske president i høve den bulgarske grunnlova og den etablerte internasjonale praksisen.

Geografiske namn i Antarktis reflekterer historia til utforskinga av kontinentet. Det er kring 19 500 stadnamn i Antarktis i 2015, og 1 253 av dei er gjevne av Bulgaria.

Kommisjonen offentleggjorde dei første bulgarske topografiske karta over Livingston Island og Greenwich Island i 2005, og Robert Island, Snow Island og Smith Island i 2008. Alle desse øyane ligg i øygruppa Sør-Shetlandsøyane, der Bulgaria har forskingsstasjonen St. Kliment Ohridski på Livingston Island.

Sjå òg 
Stadnamn i Antarktis

Kart 
 L.L. Ivanov. St. Kliment Ohridski Base, Livingston Island. Scale 1:1000 topographic map. Sofia: Antarctic Place-names Commission of Bulgaria, 1996. (Den første bulgarske Antarktis topografiske kart, på bulgarsk)
 L.L. Ivanov et al. Antarctica: Livingston Island and Greenwich Island, South Shetland Islands (from English Strait to Morton Strait, with illustrations and ice-cover distribution). Scale 1:100000 topographic map.  Sofia: Antarctic Place-names Commission of Bulgaria, 2005. (på engelsk)
 L.L. Ivanov. Antarctica: Livingston Island and Greenwich, Robert, Snow and Smith Islands. Scale 1:120000 topographic map. Troyan: Manfred Wörner Foundation, 2009.  (på bulgarsk) ISBN 978-954-92032-4-0
 L.L. Ivanov. Antarctica: Livingston Island and Greenwich, Robert, Snow and Smith Islands. Scale 1:120000 topographic map.  Troyan: Manfred Wörner Foundation, 2009.  ISBN 978-954-92032-6-4 (på engelsk)

Bakgrunnsstoff 

 Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica with place-name search. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR). Since 1993, regularly upgraded and updated.

Bulgaria
Bulgaria og Antarktis
Bulgarske organisasjonar
Skipingar i 1994
1994 i Bulgaria
Isstraum

Ein isstraum eller ei iselv er eit område av ein innlandsis som flyttar seg langt raskare enn den omliggande isen. Isstraumer er ein type isbre. Det er mange isstraumar i Antarktis der dei utgjer kring 10 % av det samla isvolumet. Dei er opp til 50 km breie, 2 km tjukke og kan strekkje seg over hundrevis av kilometer, og det meste av isen som forsvinn frå innlandsisen går gjennom isstraumane. 

Farten til ein isstraum kan vere over 1000 meter i året, dette er kring 10 gonger raskare enn isen rundt. Spenningskreftene langs kantane av isstraumane skapar deformasjon og ny krystallisering av isen, gjer han mjukare og konsentrerer deformasjonen i smale band. Det vert danna bresprekker, særleg langs kantane. 

Dei fleste isstraumane har noko vatn under seg, som smører straumen. Kva slags grunnfjell han flyt over er òg viktig for straumen. Mjuke sediment fører til ein raskare straum enn hard stein.

Antarktis 

Den antarktiske innlandsisen vert drenert mot sjøen av mange isstraumar. Den største i Aust-Antarktis er Lambertbreen. I Vest-Antarktis er den store Pine Island og Thwaitesbreen i dag mest ute av balanse, med eit netto massetap på i alt 85 gigatonn i året i 2006.

Det har vorte indikert at innlandsisen i Antarktis mistar masse. At isstraumane i dag går stadig raskare vert rekna som særs signifikant og kan vere den dominerande årsaka til den nylege ubalansen.

Grønland 
Av isstraumar som drenerer den grønlandske innlandsisen til sjøen finn ein Helheimbreen, Jakobshavn Isbræ og Kangerdlugssuaqbreen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ice stream» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Fits and Starts – What regulates the flow of huge ice streams?

 
Ismassar
Isbrear
Andersson Ridge

Andersson Ridge er ein fjellkam som er kring 7 km lang sør i Eisenhower Range, og dannar nordveggen av Reevesbreen mellom munningen til Andertonbreen ogCarneinbreen i Victoria Land. Han vart kartlagd av United States Geological Survey frå landmålingar og frå U.S. Navy sine flyfoto 1955–63, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lars E. Andersson, ein forskar på kosmisk stråling på Sørpolstasjonen vinteren 1966. Ryggen ligg ved Pennell Coast, ein del av Antarktis som ligg mellom Cape Williams og Cape Adare.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Pennell Coast
Redcastle Ridge

Redcastle Ridge er ein borglikande fjellkam av raud og svart vulkansk fjell mellom Arnebbreen og enden av Edistobreen inst i Edisto Inlet. Han fekk namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957–58, på grunn av forma og fargen.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Frolov Ridge

Frolov Ridge er ein markant fjellkam som er kring 20 km lang frå nord til sør, og ligg like vest for Arruizbreen i Bowers Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og vart kartlagd av den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og namngjeven etter V.V. Frolov, ein sovjetisk polarforskar og direktør i Arctic and Antarctic Scientific Research Institute. Ryggen ligg på Pennell Coast, ein del av Antarktis som ligg mellom Cape Williams ogCape Adare.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Pennell Coast
Platypus Ridge

Platypus Ridge er ein stor isdekt rygg som grensar til vestsida av munningen til Lilliebreen. Han strekkjer seg nordaust frå Bowers Mountains til botnen av Ob Bay. Posisjonen vart fastsett av S.L. Kirkby, ein landmålar med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (Thala Dan) i februar 1962. Han vart namngjeven av ANARE etter nebbdyret (platypus på engelsk), som berre finst i Australia.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Pennell Coast
Killer Ridge

Killer Ridge er ein mørk fjellkam som stig over 1000 meter mellom Crispbreen og Millerbreen i Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagd av British Antarctic Expedition, 1910–13, og kalla opp etter spekkhoggarar (killer whale på engelsk), som silhuetten av fjellet skal likne.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Red Ridge

Red Ridge er ein rygg like vest for Robsonbreen i Gonville and Caius Range i Victoria Land. Det skildrande namnet (raudryggen) vart gjeven av Frank Debenham under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) då han kartla ryggen i 1912.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Craw Ridge

Craw Ridge er ein markant fjellkam som går nordaustover frå Mount Lister langs sørsida av Listerbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter D. Craw som var med geologgruppa frå New Zealand Antarctic Research Program i 1980–81 som nådde det 3700 meter høge Mount Lister via denne ryggen.

Kjelder
 

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Tasman Ridge

Tasman Ridge er ein fjellkam som er 6 km lang og som ligg 18 km nordaust for Mount Hooker, og i nordvest grensar til Ballbreen og i søraust til Hookerbreen. Han heller ned mot Bluebreen i Royal Society Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1994 i samband med andre namn frå Mount Cook nasjonalpark i dette området.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Platform Spur

Platform Spur er eit kileforma sandsteinsplatå som stig til 2350 meter over havet og smalnar inn mot nordaust, mellom Bindschadlerbreen og Jezekbreen i nordvestlege område av Royal Society Range i Victoria Land. Han fekk det skildrande namnet av Alan Sherwood, som leia ei gruppe geologar frå New Zealand i området i 1987-88.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Bubble Spur

Bubble Spur er ein flat fjellkam som skil den nedre delen av Blankenshipbreen og Tedrowbreen vest for Table Mountain i Royal Society Range i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling, gjeven i 1993 av New Zealand Geographic Board. Ei boble (bubble) er eit landmålingsinstrument nytta til å indikere retningshelling.

Kjelder
 

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Hobbs Ridge

Hobbs Ridge er ein markant bogeforma fjellkam som går rundt Hobbsbreen i nord og nordvest og dannar eit skilje mot den lågare delen av Bluebreen på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven i samband med Hobbsbreen.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Salient Ridge

Salient Ridge er ein markant fjellkam som er 11 km lang og strekkjer seg aust-nordaust frå Salient Peak langs sørsida av Salientbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Han vart kalla opp etter fjellet og isbreen etter forslag frå R.H. Findlay, leiaren av tre geologgrupper New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området 1977-81.

Kjelder

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Dromedarybreen

Dromedarybreen er ein liten isbre som ligg høgt i ein dalbotn på austsida av Mount Dromedary i Royal Society Range. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1960–61) etter plasseringa nær Mount Dromedary.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Drygalski istunge

Drygalski istunge, Drygalskibarrieren eller Drygalski bretunge er ein isbre i Antarktis på Scott Coast, nord i McMurdo Sound i Ross Dependency i Antarktis, 240 km nord for Ross Island. bretunga er stabil og strekkjer seg 70 km ut i sjøen frå Davidbreen, og når sjøen frå ein dal i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Drygalski istunge er frå 14 til 24 km brei. 

Kaptein Robert Falcon Scott, leiaren for Discovery-ekspedisjonen (BrNAE) (1901-1904), oppdaga Drygalski istunge i januar 1902 and namngav han etter professor Erich von Drygalski, som då samstundes var i Antarktis med ein tysk ekspedisjon. Drygalski istunge vart det vanlege namnet før det vart vanlege å gje bretunga og isbreen han høyrer til same namnet. Sjølv om dette er ei bretunge vart namnet istunge nytta i namnet for å hindre fleirtydigheit. 

Ein trur Drygalski istunge er minst 4 000 år gammal.

Mars-april 2005, trefte eit 3000 kvadratkilometer stort isfjell kalla B-15A istunga og braut han i to bitar, kvar med ei flate på kring 70 kvadratkilometer. Dette isfjellet var ein rest av Isfjell B-15, som kalva frå Rossisen i 2000. Forskarar vart uroa fordi fleire pingvinkoloniar vart isolerte frå det opne havet av dei to store ismassane. Mot slutten av mars 2006 kom eit anna isfjell frå Rossbarrieren, kalla C-16, og trefte istunga, som braut sundt enno eit stykke  (meir enn 100 kvadratkilometer).

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
Erebus istunge
McMurdo Sound

Bakgrunnsstoff
 Envisat: Antarktis B-15A isfjell monitoring in Rosshavet

Geografi i Ross Dependency
Prince Albert Mountains
Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Dugdalebreen

Dugdalebreen er ein isbre som er kring 46 km lang og som flyt nordaust frå Admiralty Mountains og ut i Robertson Bay på nordkysten av Victoria Land. Han flyt langs vestsida av Geikie Ridge før han flyt saman med Murraybreen like vest for Duke of York Island. Han vart kartlagt av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, under Carsten Borchgrevink, som namngav han etter Frank Dugdale frå Snitterfield i Stratford-on-Avon.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Dunbreen

Dunbreen er ein kort, bratt sidebre til Ferrarbreen i Victoria Land. Han flyt ned sørsida av Kukri Hills halvvegs mellom Mount Coates og Sentinel Peak. Han vart namngjeven av den vestlege gruppa leia av Griffith Taylor under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Dunnbreen

Dunnbreen er ein bratt sidebre som drenerer nordvestsida av Mount Casey og flyt nord til Icebreakerbreen i Mountaineer Range i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert Dunn, ein kommisær i U.S. Navy ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Geikie Ridge

Geikie Ridge er ein massiv fjellrygg som er 37 kilometer lang og 11 kilometer brei, og som dannar skiljet mellom Dugdalebreen og Murraybreen i Admirality Mountains i Victoria Land i Antarktis. Området vart først kartlagt av Southern Cross-ekspedisjonen 1898–1900 under leiing av Carsten Borchgrevink, som namngav området mellom dei to breane Geikie Land etter Archibald Geikie. Det generiske Land har blitt endra til Ridge (rygg), då det ikkje var passande med Land for eit så lite område.

Kjelder 

Ryggar i Victoria Land
Pennell Coast
Ebbebreen

Ebbebreen er ein sidebre som er kring 100 km lang, og som flyt nordvest frå Homerun Range og Robinson Heights og så vest-nordvest mellom Everett Range og Anare Mountains og ut i Lilliebreen. Breen har felles skard med Tuckerbreen, som flyt søraust til Rosshavet. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto av US Navy skvadron VX-6 i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Gordon K. Ebbe, som var øvstkommanderande i skvadron VX-6 frå juni 1955 til juni 1956.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Edistobreen

Edistobreen er ein isbre som flyt nordaust mellom Felsite Island og Redcastle Ridge til enden av Edistofjorden. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1957–58 etter USS «Edisto», det første fartøyet som vitja Edistofjorden.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Edwardsbreen

Edwardsbreen er ein isbre som drenerer austsida av Daniels Range mellom Thompson Spur og Schroeder Spur i Usarp Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lloyd N. Edwards, ein geolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1967–68.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Egebergbreen

Egebergbreen er ein liten isbre mellom Scott Keltiebreen og Dugdalebreen, som flyt inn i vestsida av Robertson Bay i Victoria Land. Han vart først kartlagt av Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som namngav han etter konsul Westye Egeberg i  Christiania (no Oslo) i Noreg.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Elderbreen

Elderbreen er ein sidebre som går inn i Tuckerbreen like vest for Oread Spur i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William C. Elder, ein topografiingeniør som var eit medlem av gruppa som kartla området, 1961–62.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Emmanuelbreen

Emmanuelbreen er ein isbre i Royal Society Range i Victoria Land, som stig ned frå Mount Lister nordvestover mellom Table Mountain og Cathedral Rocks og ut i Ferrarbreen. Han vart namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen, etter Emmanuel College i Cambridge i England.

Kjelder 

Royal Society Range
Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Enyobreen

Enyobreen er ein søroverflytande isbre som er 1,1 km lang og som ligg aust for Sandybreen i austlege delen av Olympus Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Fleire stadnamn i området var henta frå gresk mytologi og han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board i 1998 etter Enyo, ein krigsgud.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Eosbreen

Eosbreen er ein søroverflytande isbre som er, 1,1 km lang, mellom Mount Peleus og Mount Theseus i austlege delen av Olympus Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Fleire stadnamn i området var henta frå gresk mytologi og breen vart namngjeven av New Zealand Geographic Board i 1998 etter Eos, guden for daggry

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Evisonbreen

Evisonbreen er ein liten isbre som flyt frå sørenden av Molar Massif i Bowers Mountains. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1967–68, etter F.F. Evison frå New Zealand som vart den første newzealandske professoren i geofysikk.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Evans forlandsbre

Evans forlandsbre er ein brei forlandsbre som dekkjer den lågtliggande kystsletta mellom Tripp Island og Cape Archer i Victoria Land. I 1957 drog den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58 rundt heile breen, og kalla han opp etter kvartermeister Edgar Evans i Royal Navy som deltok på Terra Nova-ekspedisjonen og var ein av mennene som følgde Robert Falcon Scott til Sørpolen og som mista livet på Beardmorebreen på attendereisa.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Engene kyrkje

Engene kyrkje (Engene kirke) er ei langkyrkje i Arendal kommune i Agder.

Kyrkja vart opphavleg oppført som ny kyrkje for byen Grimstad i 1846–49. Byggmeister den gongen var Hans Henrik Struck. Kyrkja vart snart for lita, og i 1881 vart ho flytta til Nedenes av Christian Andersen og gjenoppført som Nedenesengenes kapell, med vigsling i 1882. I dag er namnet Engene kyrkje.

Kyrkja vert iblant kalla det første sveitserhuset på Sørlandet. Det er ei langkyrkje, sjølv om fire trappehus kan få ein til å tru at ein har med ei slags krosskyrkje å gjere. Kyrkja vart finansiert av reiarane i området og var i privat eige til 1940. Ho vart restaurert og fekk att interiørfarger som skal vere nær opp til det opphavlege, i 1990.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Arendal
Kyrkjer i Arendal prosti
Norske kyrkjer frå 1882
Krosskyrkjer i Noreg 
Kulturminne i Arendal
Leander Engström

Per Leander Engström () var ein svensk målar. Han var særleg kjend for sine måleri med motiv frå Norrland, i form av fargesterke og ekspresjonistiske villmarksskildringar.

Liv og gjerning

Engström, som var frå Ytterhogdal i Härjedalen, var elev ved Konstnärsförbundets skola i Stockholm 1907-08 og studerte deretter hos Henri Matisse i Paris fram til 1910. «Det var framför allt arbetet med färgen som fängslade Engström», som fann størst inspirasjon hos målarane Paul Gauguin og Vincent van Gogh, seinare interesserte han seg mest for Paul Cézanne sin kunst.

Engström danna kunstnargruppa De unga saman med andre Matisse-elevar og tilpassa, til liks med kunstnarvenene, den franskinspirerte ekspresjonismen til bilete med svenske motiv. År 1913 hadde han nådd det uttrykket som vart eit kjennemerke på verka hans, «den dekorativa ytan, de stiliserade formerna och de svala, grönblåa färgtonerna».

I mykje av sitt vaksne liv reiste Engström rundt i den norrlendske fjellverda og måla. Abisko var eit av hans favoritt-reisemål, der han også fekk bygt seg eit hus. Perioden 1917-19 måla han dei fleste motiva som han er særleg kjend for, til dømes Andjägare frå 1918.

Nokre år i byrjinga av 1920-talet vitja han periodevis Italia, der han fann ny inspirasjon og ei ny motivverd. Verka frå dei åra er prega av ein meir «nysaklig anda».

Kjelder
Den svenska målarkonstens historia. 2001

Svenske målarar