alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Now av Peter Frampton

Now er det 12. studioalbumet til Peter Frampton, gjeve ut på 33rd Street Records i 2003

Track listings

Medverkande
 Peter Frampton - gitar, vokal, lydteknikar, miksing, produksjon
 Bob Mayo - klaverinstrument, gitar, korvokal 
 John Regan - bass
 Chad Cromwell - trommer, perkusjon 

Andre medverkande
 Jed Leiber - klaverinstrument på «Greens» 
 Don Fields - akustisk gitar på «While My Guitar Gently Weeps» 
 Gordon Kennedy - gitar på (1, 7, 8), korvokal på (3, 5, 7, 8, 11)
 Wayne Kirkpatrick - korvokal på «Above It All»
 Irene Revels, Lana Dallas, Reggie Calloway - korvokal på «Flying Without Wings» 
 Kimmie Rhodes - korvokal på «Mia Rose»
 Chris McHugh - tamburin på «Above It All»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Now (Peter Frampton album)» frå ,  den 8. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Personnel : https://www.discogs.com/fr/Peter-Frampton-Now/release/9765453
 

Musikkalbum frå 2003
Peter Frampton-album
33rd Street Records-album
Album produserte av Peter Frampton
Fingerprints av Peter Frampton

Fingerprints er det 13. studioalbumet til Peter Frampton og det første instrumentale albumet hans. Det kom ut i 2006 med fleire gjesteartistar. Frampton spelar stundom med signatureffekten sin, talkbox. Det var det første albumet hans for A&M Records på 24 år.

Fingerprints vann Grammyprisen i 2007 for beste pop-instrumentalalbum.

Innhald

Medverkande
 Peter Frampton - akustisk, elektrisk & rytmegitar, E-Bow
 Mike McCready - gitar
 Gordon Kennedy - akustisk & elektrisk gitar 
 Hank Marvin - elektrisk gitar 
 Warren Haynes -  elektrisk gitar 
 John Jorgenson - solo- & rytmegitar 
 Paul Franklin - pedalsteelgitar
 John Regan - bass, kontrabass
 Stanley Sheldon - bandlaus bass
 Gary Westlake - bass
 Mark Griffiths - bass 
 Bill Wyman - bass 
 Charlie Chadwick - akustisk bass
 Arthur Stead - klaverinstrument
 Blair Masters - klaverinstrument, cello-sampling
 Gustavo Ramirez - flygel 
 Chris Stainton - flygel, Hammond B-3 orgel 
 Mark Harris - Hammond B-3 orgel 
 John Burton - Pro-Tools 
 Courtney Pine - tenorsaksofon 
 Chad Cromwell - trommer
 Shawn Fichter - trommer
 Matt Cameron - trommer 
 Brian Bennett - trommer 
 Charlie Watts - trommer 
 Stephan Dudash - 5-strengs bratsj 
 Aaron Swihart - Internet Cooking Programs
 Daniel de los Reyes - perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fingerprints (Peter Frampton album)» frå ,  den 8. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Personell : https://www.discogs.com/fr/Peter-Frampton-Fingerprints/release/3520713
 

Musikkalbum frå 2006
Peter Frampton-album
A&M Records-album
Album produserte av Peter Frampton
Thank You Mr. Churchill

Thank You Mr. Churchill er det 14. studioalbumet frå Peter Frampton, gjeve ut i 2010 på New Door Records i Nord-Amerika og via Eagle Rock i Europa. 

Albumet fekk nokså positiv kritikk då det kom ut.

Innhald
Alle songar er skrivne av Peter Frampton, utanom er andre er nemnde

Medverkande
Peter Frampton - vokal, elektrisk og akustisk gitar, bass, dulcimer, E-bow, Wurlitzer, ukulele
Eddie Willis, Gordon Kennedy - elektrisk gitar
Bob Babbitt, Craig Young - bass
Rob Jones - flygel, synthesizer
Chad Cromwell, Kenneth «Spider» Rice, Matt Cameron - trommer
Eric Darken, Matt Cameron - perkusjon
Kira Small, Marcia Ware, Scat Springs - korvokal
Julian Frampton - vokal på «Road to the Sun»
Benmont Tench - Hammondorgel på «Thank You Mr. Churchill»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thank You Mr. Churchill» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2010
Peter Frampton-album
Album produserte av Chris Kimsey
Fermín IV

Fermín IV Caballero Elizondo, kjend som Fermín IV (), er ein meksikansk hiphop-artist. Han har gjeve ut album som Mucho Barato, Artillería Pesada presenta, Boomerang og Odio/Amor.

Diskografi

Album 
 Boomerang (2002)
 Odio/Amor (2017)
 Laberinto (2018)

Kjelder

Bakgrunnsstoff                                                                                                         
Offisiell nettstad

Meksikanske musikarar
Meksikanske rapparar
Dharius

Alan Alejandro Maldonado Tamez, kjend som Dharius, () er ein meksikansk hiphop-artist. Han har gjeve ut album som Directo Hasta Arriba og Mala Fama, Buena Vidha.

Diskografi

Album 
 Directo Hasta Arriba (2014)
 Mala Fama, Buena Vidha (2018)

Meksikanske musikarar
Meksikanske rapparar
Alf Larsen

Alf Larsen () var ein norsk forfattar. Han skreiv 11 diktsamlingar som til saman inneheldt 1134 dikt.

Verket Utvalgte dikt vart publisert i 1956. Store Norske Leksikon skriv at verket «befestet Larsens posisjon som en av våre betydeligste diktere».

Frå 1960 fekk han Statens kunstnerlønn.

Han var «sterkt påvirket av Rudolf Steiner og antroposofien».

Utgjevingar

 Vinterlandet (1912), dikt, debut under pseudonymet Alf Ingebrekt
 Indgangen (1915), dikt
 Billeder fra den gamle stue (1916), dikt
 I Vindens sus (1927), dikt
 Med vår under vingen (1928), dikt
 I jordens lys (1946), dikt
 Stemninger ved Okeanos' bredder (1949), dikt
 En tangkrans (1959), dikt
 Den kongelige kunst (1948), essay
 Nattetanker (1951), aforismar
 Utvalgte dikt (1956), dikt
 Høsthav (1958), dikt
 En tangkrans (1959), dikt
 I kunstens tjeneste (1964), essay
 Den jordiske vandringsmann (1968), dikt
 Siste strofer (1969), etterlatne dikt

Prisar og utmerkingar
 Gyldendals legat i 1959
 Statens kunstnarløn frå 1960
 Dobloug-prisen i 1961.

Kjelder

Norske forfattarar
Christopher Frederik Lowzow

Christopher Frederik Peter Theodor Lowzow () var ein dansk-norsk offiser.

Far til Lowzow var generalmajor. Allereie sju år gammal fekk sonen hans sjølv rang som fenrik i faren sitt regiment, to år seinare forfremja til sekondløytnant i Falsterske Regiment.

Frå 1769 var Lowzow offiser i Noreg. 23 år gammal vart han kaptein i 1. Oplandske Nationale Regiment, og bortsett frå tida 1783-85, då han stod i Livgarden til Fods og Prins Frederiks Regiment, var han knytt til det norske regimentet i 36 år. Han vart forfremja til generaladjutant 1781, major 1785, oberstløytnant 1790 og oberst 1803.

Under felttoget i 1788 førte Lowzow ein grenaderbataljon inn i Bohuslen. I 1806 vart han sjef for sitt gamle regiment, to år seinare sjef for reservebrigaden ved Fetsund-Vormsund. Med denne avdelinga var han i april 1808 med i slaget ved Toverud. Etter råd frå prins Christian August vart han forfremja til generalmajor, grunna sitt  «militære Talent og berømmelige Forhold». Året etter utnemnd til kommandør av Dannebrogordenen.

Frå 1812 var Lowzow sjef for Bergenhusiske Regiment og kommandant på Bergenhus festning. Hausten 1814 vart han utnemnd til generalløytnant og kommanderande general i Bergens stift. Frå 1818 til 1828 var han sjef for Bergenhusiske Brigade.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Denne artikkelen bygger på «Christopher Frederik Lowzow» frå ,  den 9. juni 2018.  
 

Norske generalar
Nordmenn av dansk opphav
Andreas R. Garnes

Andreas Johan Rasmusson Garnes () var ein norsk gardbrukar frå Arna i dåverande Haus herad i Hordaland. Han representerte Bondepartiet på Stortinget 1928-33.

Garnes gjekk folkehøgskule heime på Garnes to vintrar, 1894-96, og var elev 1898-1900 på Stend landbruksskule i Fana 1898-1900. Han reiste over til Nord-Amerika der han arbeidde på gardsbruk og i skogbruket i såvel Minnesota, som i Nord-Dakota, Montana, Washington og British Columbia, han arbeidde også på teglverk.

Frå 1904 dreiv han farsgarden på Garnes, eit bruk han tok over i 1908. Den lange perioden 1913 til 1940 var han medlem i heradsstyret i Haus, varaordførar 1922-28 og ordførar 1934-37. Han var elles formann i jordstyret i Haus, styreformann i Vestlandske Kjøpelag og ei tid medlem i landsstyret til Norges Bondelag. Frå 1939 var han styrar for Noregs Bank si avdeling i Bergen.

Dei to tingbolkane 1928-20 og 1931-33 var Garnes stortingsmann for Hordaland og Bondepartiet. Han var i den fyrste bolken medlem i Protokollkomiteen, i den andre sekretær i same komiteen.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Stortingsrepresentantar frå Sp
Ordførarar i Haus
Sp-ordførarar i Hordaland
Norske gardbrukarar
Folk frå Bergen
Israelittar

Israelittar var ei hebraisktalande folkegruppe som levde i Israels land under Kongetida (1000-talet f.Kr. til 600-talet f.Kr.).

Opphavleg viste omgrepet til etterkomarar av patriarken Jakob, som seinare fekk namnet Israel (1. Mosebok 32, 27-28). Etter at kong Salomo døydde, då riket blei delt i to, blei nemninga brukt om innbyggjarane av Nordriket, Israel.

Då Nordriket gjekk under i 722 f.Kr., og store delar av innbyggjarane blei fordrivne, blei det innbyggjarane i Juda rike som prega historia framover. Judear (jøde) blei derfor ei vanleg nemning for alle jødar. 

I jødisk liturgisk samanheng er israelitt ein fellesnemning  på alle jødar som ikkje er levittar eller prestar (kohen), og som derfor ikkje er omfatta av  restriksjonane og dei særskilde oppgåvene som berre gjeld for medlemmer av desse to gruppene.

I moderne forsking bruker ein derimot nemningane israelittar og israelittisk når det dreier seg om tida før eksilet i Babylon (586–538 f.Kr.), og jødedom og jødar når ein snakkar om tida etterpå. 

Nemninga israelitt blei teken opp igjen i Vest-Europa og Norden på 1800-talet på grunn av det nedsetjande meiningsinnhaldet omverdena ofte tilla ordet jøde. På 1900-talet er jøde igjen blitt den vanlege nemninga blant jødar, men ordet israelitt finst også som konfesjonell nemning, særleg i Frankrike .  

Innbyggjarane i den moderne staten Israel blir omtala som israelarar. Denne nemninga markerer statsborgarskap og ikkje religion eller etnisitet, og det finst fleire israelarar som ikkje er jødar.

Kjelder

Israel og Judea i antikken
Folkegrupper frå Midtausten
Natalja Sjikolenko

Natalja Ivanovna Sjikolenko () er ein tidlegare spydkastar, fødd i Andijon i Usbekistan, som representerte Sovjetunionen og seinare Kviterussland. Ho vart verdsmeister i 1995, etter å ha vunne OL-sølv i 1992 og VM-bronse i 1993.

Aktiv
Sjikolenko utmerkte seg fyrste gongen då ho vann spydtevlinga ved Goodwill-leikane 1990 i Seattle med eit kast på 61,62 m. To år seinare kasta ho 68,34 m og tok sølvmedaljen i spyd under sommarleikane i Barcelona, slått i siste omgangen med fattige åtte centimeter av vinnaren, tyske Silke Renk. I 1993 fekk Sjikolenko bronsemedaljen då VM 1993 fann stad i Stuttgart, med 65,64 m hamna ho 16 cm bak sølvvinnar Karen Forkel og ein knapp halvmeter framom systera Tatjana Sjikolenko på fjerdeplass, norske Trine Hattestad vann tevlinga.

Under verdsmeisterskapen i Göteborg den 8. august 1995 tok Natalja Sjikolenko leiinga i fyrste omgangen med eit kast på 66,48 m og viste seg gjennom tevlinga som den klart beste. Ho stod for dei tre lengste kasta og avslutta med vinnarkastet på 67,56 m.

Sjikolenko vart sovjetmeister i spydkast 1990-92 og kviterussisk meister 1993.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa  (60,40 m =nr 14)
EM 1990 i Split: Nr 12 – 53,98 m
VM 1991 i Tokyo: Nr 11 – 58,82 m
OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje – 68,26 m, bakom Silke Renk (68,34 m)
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 65,64 m 
EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (55,08 m =nr 14)
VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 67,56 m, framom Felicia Ţilea (65,22 m)
OL 1996 i Atlanta: Nr 12 – 58,56 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Natallja Schykalenka» frå ,  den 9. juni 2018.  
 

Sovjetiske spydkastarar
Belarusiske friidrettsutøvarar
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Belarusiske deltakarar under sommar-OL 1996
Johan Michelet

Johan Fredrik Michelet () var ein norsk målar og kunstskribent frå Øymark i Østfold, kjend for si abstrakte form for impresjonisme. Han var far til Jon Michelet.

Etter examen artium studerte Johan Michelet tekniske fag og jobba som konstruksjonsteiknar i private firma. Han gjekk så i lære ved Statens håndverks- og kunstindustriskole under Per Krohg og Carl von Hanno. Saman med fleire andre norske målarar hadde han André Lhote til læremeister i Paris i 1936-37. Der etter studerte han tre år ved Statens kunstakademi i Oslo under Jean Heiberg og Georg Jacobsen.

Michelet deltok i Høstutstillinga fyrste gongen i 1938. Han byrja «som lyrisk landskapsskildrar, men gjekk over til ei abstrahert form med sterke fargar og konturdelte felt». Etter verdskrigen nytta han Houens legat til eit halvt års opphald i Paris i 1947 og byrja likne litt på Pablo Picasso. Han var i fleire tiår kunstmeldar, føre 1950 i Morgenbladet, sidan i Verdens Gang. Michelet gav ut fleire bøker om kunst, i 1951 kom Moderne maleri. Fra illusjon til abstraksjon.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Abstrakte målarar
Norske målarar
Norske kunstkritikarar
Folk frå Marker
Pete Ham

Peter William Ham () var ein walisisk songar, låtskrivar og gitarist. Han er mest kjend som solovokalist og låtskrivar i rockebandet Badfinger, med hitsongar som «No Matter What», «Day After Day» og «Baby Blue». Han var òg medlåtskrivar av balladen «Without You», som vart ein stor hit for Harry Nilsson og som sidan er blitt spelt inn av mange andre artistar. Ham vann to Ivor Novello-prisar for songen i 1973. 

Ham tok livet av seg i 1975 etter ein depresjon knytt til bandet og problema dei hadde med plateselskapet og manageren deira.

Død 
Warner Bros. Records saksøkte manageren til Badfinger, Stan Polley, etter Polley hadde forsvunne med eit forskot og bandet stod utan pengar. Ham trudde at han hadde tapt alt av pengar og hengde seg i garasjen sin berre tre dagar før han fylte 28 år. Han etterlét ei melding til den gravide kona og sonen hennar og sa at han elska dei og skreiv vidare «Eg vil ikkje få lov til å elske og stole på alle. Det er best sånn. PS Stan Polley er ein sjellaus jævel. Eg vil ta han med meg.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pete Ham» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 
 

Badfinger-medlemmar
Musikarar frå Swansea
Musikarar døde av sjølvmord
Walisiske songarar
Walisiske låtskrivarar
Walisiske rockegitaristar
Walisiske klaverspelarar
Sologitaristar
Slidegitaristar
Ivor Novello-prisvinnarar
Powerpop-musikarar
Tom Evans

Thomas Evans jr. () var ein engelsk musikar og låtskrivar, mest kjend som medlem av Badfinger. Han var medlåtskrivar på songen «Without You».

Han song i Them Calderstones i Liverpool då han erstatta Dave Jenkins i The Iveys i august 1967. I 1968 fekk dei kontrakt med Beatles-selskapet Apple Records, og dei skifta namn til Badfinger året etter. Badfinger fekk stor suksess tidleg i 1970-åra med singlar som «No Matter What». «Day After Day» og «Baby Blue». Evans og Pete Ham skreiv òg «Without You», som varat ein stor hit for Harry Nilsson og seinare andre artistar.  I 1975 utførte Ham sjølvmord, etter at bandet hadde hamna i alvorlege pengeproblem. Badfinger spelte sidan inn to album til med Evans i 1979 og 1981.

Død 
I 1983, etter ein bitter krangel med gitaristen Joey Molland om honorara for «Without You», hengde Evans seg i eit tre i hagen sin. Dei som kjende han sa at han aldri hadde kome over sjølvmordet til Ham. Han etterlét seg kona Marianne og sonen Stephen.

Diskografi 
(med Badfinger, utanom der andre er nemnde)
 Maybe Tomorrow (1969 som «The Iveys», Apple Records)
 Magic Christian Music (1970, Apple Records)
 No Dice (1970, Apple Records)
 Straight Up (1971, Apple Records)
 Ass (1973, Apple Records)
 Badfinger (1974, Warner Brothers Records)
 Wish You Were Here (1974, Warner Brothers Records)
 Airwaves (1979, Elektra Records)
 Say No More (1981, Radio Records)
 Over You: The Final Tracks (1993 som «Tom Evans with Rod Roach», Gipsy Records)
 Head First (2000, Snapper Music)

Evans var òg gjesteartist på 
 The Concert for Bangladesh (album)
 All Things Must Pass av George Harrison (album)
 «It Don't Come Easy» av Ringo Starr (ingel)
 Imagine av John Lennon (album)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tom Evans (musician)» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 
 Tom Evans Library 
 
 

Engelske rockegitaristar
Musikarar frå Liverpool
Ivor Novello-prisvinnarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Engelske rockebassistar
Badfinger-medlemmar
Musikarar døde av sjølvmord
Rytmegitaristar
Joey Molland

Joseph Charles «Joey» Molland () er ein engelsk komponist og rockegitarist med ein karriere som har vart over fem tiår. Han er mest kjend som medlem av Badfinger. Molland er det einaste attverande medlemmet frå den klassiske besetninga. Han bur i dag i Minneapolis i Minnesota.

Diskografi
«She Belongs to Me» (singel frå 1965 med The Masterminds)
#1 (album frå 1969 med Gary Walker & The Rain)
No Dice (1970)
Straight Up (1971)
Ass (1973)
Badfinger (1974)
Wish You Were Here (1974)
Natural Gas (album frå 1976 med Natural Gas)
Airwaves (1979)
Say No More (1981)
After The Pearl (1983 som Joey Molland)
The Pilgrim (1992 som Joey Molland)
Basil (1997 som Joe Molland)
This Way Up (2001 som Joe Molland)
Return to Memphis (2013 som Joey Molland)

Molland har òg vore gjesteartist på
The Concert For Bangla Desh (album)
All Things Must Pass av George Harrison (album)
Imagine av John Lennon (album)
Victory Gardens (1991) med viseduoen  John & Mary
Wear A New Face av Tim Schools (2008; produsert av Molland)
Love Her av Tim Schools (2015; produsert av Molland)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joey Molland» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Badfinger

Badfinger-medlemmar
Engelske rockegitaristar
Musikarar frå Liverpool
Engelske songarar
Rytmegitaristar
Engelske låtskrivarar
Bob Jackson

Robert Jackson () er ein engelsk rockemusikar som er mest kjend som medlem av Badfinger frå 1974 til 1975 og 1981 til 1983 og i The Fortunes sidan 1995. Han turnerer i dag under namnet Badfinger i Storbritannia.

Diskografi
Indian Summer av Indian Summer, 1971
Moon av Moon 1973
Ross av Ross, 1973
The Pit and the Pendulum av Ross, 1974
Head First av Badfinger, innspelt 1974 (utgjeve 2000)
Love on the rebound av The Dodgers, 1978
The Searchers av The Searchers, 1979
Play for Today av The Searchers, 1980
On the Rocks av The Byron Band, 1981 
Spend My Nights in Armour av Pete Brown (med Jeff Beck & Jack Bruce), 1987
7 Park Avenue av Pete Ham (utgjeve 1997)
Gullers Green av Pete Ham (utgjeve 1999)
Some Bridges av The Fortunes, 1999
The Fortunes...Live av The Fortunes, 2001
Heroes Never Die av The Fortunes, 2004
Play On av The Fortunes, 2008

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bob Jackson» frå ,  den 9. juni 2018.

Bakgrunnsstoff
Badfinger si nettside
The Fortunes si nettside

Badfinger-medlemmar
Engelske klaverspelarar
Engelske rockegitaristar
Folk frå Coventry
Engelske rockeklaverspelarar
Engelske rockesongarar
Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Mike Gibbins

Michael George «Mike» Gibbins () var ein walisisk musikar, mest kjend for å vere trommeslagar i Badfinger.

Gibbins vart medlem i The Iveys i 1964. Bandet skifta namn til Badfinger i 1969, etter å ha fått kontrakt på Beatles sitt Apple Records. I lag med resten av bandet, deltok han på George Harrison-albumet All Things Must Pass og spelte på Concert for Bangladesh. Då Badfinger tok ein pause etter at Pete Ham tok sjølvmord i 1975, spelte han som studiomusikar, mellom anna på «It's a Heartache» av Bonnie Tyler.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Gibbins» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Badfinger-medlemmar
Walisiske låtskrivarar
Musikarar frå Swansea
Walisiske songarar
Walisiske trommeslagarar
Walisiske rocketrommeslagarar
Maybe Tomorrow av The Iveys

Maybe Tomorrow var det einaste albumet Badfinger gav ut under namnet The Iveys. Det kom ut i 1969 på Apple i Japan, Vest-Tyskland og Italia. Sjølv om albumet var meint å kome ut verda over, vart utgjevinga i Storbritannia og USA forseinka utan forklaring. Det har vore mange teoriar, men den vanlegaste forklaringa er at Allen Klein, den nye direktøren for plateselskapet, stoppa alle utgjevingar på Apple som ikkje var av The Beatles for å gå gennom den rotete økonomien til selskapet.

Mange av songane på albumet kom sidan ut på Badfinger-albumet Magic Christian Music.

Innhald
Songs merka '†' kom ut på Badfinger-albumet Magic Christian Music.
Produsert og arrangert av Tony Visconti, utanom:
+ Produsert av Mal Evans, arranger av John Barham og Evans
++ Produsert av The Iveys

Medverkande

The Iveys
Pete Ham: solo- og korvokal, sologitar, klaverinstrument
Tom Evans: solo- og korvokal, rytmegitar
Ron Griffiths: bassgitar, korvokal, solovokal på «Dear Angie» og «Sali Bloo»
Mike Gibbins: trommer, perkusjon, korvokal, solovokal på «Think About The Good Times»

Andre medverkande
Bill Collins: piano på «Knocking Down Our Home»
Nicky Hopkins: piano på «See-Saw Granpa»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maybe Tomorrow (The Iveys album)» frå ,  den 9. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Badfinger-album
Apple Records-album
Debutalbum frå 1969
Album produserte av Tony Visconti
Album spelte inn i Trident Studios
Album spelte inn i Morgan Sound Studios
Olga Tsjernjavskaja

Olga Mikhajlovna Tsjernjavskaja, fødd Davidova, gift og skild Burova, () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Irbit som vart verdsmeister i diskoskasting i 1993 og tok EM-sølv i 1990 og VM-bronse i 1995 i same øvinga. Ho tevla fyrst for Sovjetunionen, frå 1993 for Russland.

Aktiv
Som Olga Burova fekk ho i 1990 sin internasjonale meisterskapsdebut i EM i Split. Med eit bestekast på 66,72 m kneip ho sølvmedaljen seks centimeter framom austtyske Martina Hellmann, ei anna austtysk kvinne, Ilke Wyludda, vart europameister. Den 29. mai 1992 sette Burova i Sotsji sin endelege personlege rekord då diskosen landa på 68,38 m. Under dei olympiske leikane i Barcelona nøgde ho seg med 64,02 m og femteplass.

Som Olga Tsjernjavskaja vann ho ein klar siger i diskostevlinga då verdsmeisterskapen 1993 fann stad i Stuttgart, med 67,40 m slo ho sølv- og bronsemedaljørane med over to meter. Under den neste verdsmeisterskapen, i Göteborg i 1995, nådde ho 66,86 m, noko som gav henne bronsen, bulgarske Ellina Zvereva tok gull og Ilke Wyludda sølv.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 66,72 m, bakom Ilke Wyludda (68,46 m)
OL 1992 i Barcelona:  Nr 5 – 64,02 m
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 67,40 m, framom Daniela Costian (65,36 m)
EM 1994 i Helsinki:  Nr 5 – 62,54 m
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 66,86 m 
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 64,70 m
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (58,64 m =nr 21)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olga Chernyavskaya» frå ,  den 10. juni 2018.  
 

Sovjetiske diskoskastarar
Russiske diskoskastarar
Deltakarar for SUS under sommar-OL 1992
Russiske deltakarar under sommar-OL 1996
Russiske deltakarar under sommar-OL 2004
Dorcus Inzikuru

Dorcus Inzikuru () er ein ugandisk tidlegare friidrettsutøvar som i 2005 tok Ugandas fyrste VM-gull i friidrett då ho i Helsinki vann 3 000 meter hinder.

Aktiv
Inzikuru vart juniorverdsmeister på 5 000 meter i 2000. Året etter vart ho nummer to på distansen i afrikameisterskapen, einast Berhane Adere frå Etiopia var betre. 

Den 14. juni 2005 sette Inzikuru i Aten ugandisk rekord på 3 000 m hinder med tida 9.15,0.  Under verdsmeisterskapen i Helsinki tok ho gullmedaljen i hinderløpet, etter ei råsterk sisterunde braut ho mållinja på 9.18,2 og slo sølvmedaljør Jekaterina Volkova frå Russland med over to sekundar og bronsevinnaren med over åtte sekundar. Året etter vann Inzikuru 3 000 m hinder også under samveldeleikane i Melbourne, då med tida 9.19,5.

Inzikuru budde og bur i Italia.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (16.00,9 =nr 28)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (15.38,5 =nr 24)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje i 3000 m hinder – 9.18,2, framom Jekaterina Volkova (9.20,4)
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa i 3000 m hinder (9.35,2 =nr 20)

Ugandiske friidrettsutøvarar
Ugandiske deltakarar under sommar-OL 2004
Ugandiske deltakarar under sommar-OL 2012
Langdistanseløparar
Hekkeløparar