alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stolbovoj

Stolbovoj (russisk Столбовой остров) er ei lang og smal øy sørvest for Nysibirøyane aust i Laptevhavet i republikken Sakha i Russland. Ho ligg 184 km frå kysten av Sibir og 100 km sørvest for Kotelnyjøya, og ligg dermed ganske langt frå Nysibirøyane, sjølv om ho vert rekna som ein del av Ljakhovøyane, som igjen er ein del av Nysibirøyane. 

Stolbovoj har eit areal på om lag 170 km². Ho er 47 km lang og opp mot 10 km på det breiaste. Det er ein 5 km lang innsjø nordaust på øya. Ho er skild frå havet av ei smal landtunge. Det høgaste punktet på Stolbovoj er 222 meter over havet. Øya har 17-70 meter høge klipper og bratte skrentar ned mot strendene langs kysten. 

Klimaet er særs hardt med lange, bitre vintrar, så farvatnet rundt Stolbovoj er dekt av is det meste av året.

Geologi
Stolbovoj består av tektonisk omforma sedimentære bergartar som akkumulerte seint i juratida til tidleg i krittida. Desse turbidittane, som inneheld fossil av marine muslingar, består av leie av sandstein, siltstein og argilitt. Desse bergartane har vorte folda til ein synklinal struktur, skyveforkasta og med intrusjon av små gangar av kvartsdioritt.

Vegetasjon
Kryptogame urter dekker Stolbovoj. Ho består av eit tørt til vått, aude landskapet, med spreidde urter, lav, mosar og levermosar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stolbovoy Island» frå ,  den 14. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Russland
Laptevhavet
Øyar i Nysibirøyane
Junosti

Junosti er ei øy i sentrum av byen Irkutsk i Russland i elva Angara. Øya er dekt av skog og ein populær turstad. Andre attraksjonar er kaféar og diskotek.

Ei bru går frå bra til elvebreidda, nær elvefontena og eit monument av Aleksander III.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Yunosti Island» frå , den 14. august 2008. 

Øyar i Russland
Irkutsk oblast
Juzjnyj

Juzjnyj er òg det tidlegare namnet på den ukrainske byen Juzjne.

Juzjnyj (russisk skrift Южный) er den sørlege av dei to store øyane i Novaja Zemlja (Gåselandet) nord i Russland. Namnet tyder 'sørleg'. Ho har eit areal på  og sjølv om ho er mindre enn naboøya i nord, Severnyj, er ho ein av dei største øyane i verda (41. største).

Økologi 
Øya var opphavleg heim for nenetsfolket, men vart stort sett evakuert i 1950-åra då Sovjetunionen starta med atomprøvespreningar her.

Juzjnyj er kjend for dei store koloniane med sjøfugl. Vegetasjonen på øya består stort sett av tundra.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 14. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Location
 Nature Reserve

Øyar i Russland
Novaja Zemlja
Karahavet
Barentshavet
Zemlja Georga

Zemlja Georga eller Prins George Land (russisk: Земля Георга) er ei øy ved  og er ein del av Frans Josefs land i Russland.

Med eit totalt areal på 2821 km² er Zemlja Georga den største øya i Frans Josefs land. Ho er òg den lengste med ei lengd på 115 km frå nord til sør. Det høgaste punktet er 416 meter over havet. 

Zemlja Georga har ei forreven kystlinje med mange bukter, viker og nes. Det meste av øya ligg under store isbrear. Det er ei stor isfri halvøy i nord, Poluostrov Armitidzj. Det vestlegaste neset er på denne halvøya er Mys Multanovskogo, og bortanfor dette ligg sundet Proliv Arkhangelskij mellom Zemlja Georga og Aleksandra Land. Sundet Cambridge Channel (Proliv Kambrittsj) ligg lenger sørvest. 

Zemlja Georga har tre nes som peikar sørvestover på sørkysten, Kapp Neale (det vestlegaste punktet på øya), Kapp Crowther og Kapp Grant. Det austlegaste neset vert kalla Mys Murray.

To nes peiker nordover, Mys Brjusa og Mys Battenberg, og mellom desse ligg Sommervillebukta. 

Nightingale-kanalen (Proliv Nejtingejl) går aust for Zemlja Georga med Bruceøya på andre sida. 

Zemlja Georga vart namngjeve av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen til ære for prins Georg av Hessen-Darmstadt (1669 - 1705), som vart Generalfeldwachtmeister i den austerrikske hæren i 1694 og feltmarskalk i 1699.

Nærliggande øyar 
 Davidøya (Остров Давида Ostrov Davida), 80.15 N og 47.33 E, er ei lita øy sørvest for Zemlja Georga.
 Arthurøya ligg nord for Zemlja Georga og mellom dei ligg sundet Proliv Li-Smita.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zemlya Georga» frå , den 14. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Fyrst Georg
 

Øyar i Frans Josefs land
Zichy Land

Zichy Land (Земля Зичи; Zemlya Zitsjy) er ei geografisk undergruppe av Frans Josefs land i Russland. Ho utgjer ei sentral gruppe store øyar, midt i øygruppa. Øyane ligg tett i tett med smale sund mellom som stort sett isdekte og dannar ei landfast klynge. 

Den vide kanalen vest for Zichy Land vert kalla Markhamkanalen (Пролив маркама, Proliv Markama) etter den britiske polfararen admiral sir Albert Hastings Markham.

Dei forskjellige øyane i Zemlja Zichy er (frå nord til sør):
Karl-Alexander-øya
Rainerøya
Jacksonøya
Payerøya
Greelyøya og nærliggande øyar.
Zieglerøya
Salisburyøya
Wiener Neustadt-øya
Luigiøya
Champøya

Det nordlegaste punktet i Zichy Land er Mys Bema på Karl-Alexander-øya og det sørlegaste punktet er Mys Fiume på Champøya. Avstanden mellom desse er 114 km. Mys Armitidzj på Luigiøya er det vestlegaste punktet i gruppa. 

Øyane har fått namn etter den ungarske grev Ödon Zichy (1811-1894), som i lag med grev Johann Nepomuk (Hans) Wilczek, finansierte den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen til Frans Josefs land.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:Zichy Land» frå ,  den 14. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:
Tidleg kart av Fridtjof Nansen
http://islands.unep.ch/CEO.htm 
Historiske fakta

Øyar i Russland
Frans Josefs land
Øyar i Arktis
Arkhangelsk oblast
Zieglerøya

Zieglerøya (russisk Остров Циглера; Ostrov Tsiglera) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. 

Øya er 45 km lang og strekkjer seg frå nordvest til søraust. Ho har eit areal på 448 km² og er nesten heilt isfri. Det høgaste punktet på øya er 554 meter over havet.

Øya er kalla opp etter forretningsmannen William Ziegler frå New York City, som var leiar for Baldwin-Ziegler-ekspedisjonen i 1991 på skipa «America», «Fridtjof» og «Belgica» og for Ziegler-Fiala-ekspedisjonen i 1903-1905.

Zieglerøya er ein del av Zichy Land, som er ei undergruppe i Frans Josefs land.

Nærliggande øyar 
 Ostrov Ugolnoj Kopi (остров Угольной Копи) er ei rund øy som ligg mellom Zieglerøya og Greelyøya . Ho har ein diameter på om lag 3,5 km og det høgaste punktet er 393 meter over havet. Ho er isfri og mellom dei to øyane går eit 600 meter smalt sund.

Historie 
Den austerrikske observasjonsstasjonen Payer-Weyprecht (truleg ) vart oppretta rundt 1900 på øya.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ziegler Island» frå , den 14. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The First Cruise into the Soviet Arctic.
 Arktiske ekspedisjonar
 Ziegler-Fiala-Ekspedisjonen 1903-1905

Øyar i Frans Josefs land
Stader kalla opp etter USA-amerikanarar
Zverobojøyane

Zverobojøyane (russisk Остров Зверобой, Ostrov Zveroboj) er ei øygruppe som består av ei stor øy, Zverobojøya og eit par mindre øyar og holmar. Den største øya er 17 km lang. Dei er dekte av tundravegetajon og har ein innsjø. 

Øyane ligg i Pjasinobukta i Karahavet, nordaust for Dikson, utanfor kysten av Sibir i Krasnojarsk kraj i Russland. 

Havet omkring Zverobojøyane er dekt av pakkis med enkelte polynija om vinteren, og det er mykje isflak sjølv om sommaren. 

Klimaet i området er arktisk med lange, bitre vintrar og ein kort varmare periode som akkurat gjer at isen får smelte. 

Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zveroboy Islands» frå , den 14. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Plassering
 Dibner VD, Zakharov V.V. Острова Карского моря. Karahavet Islands. // Острова Советской Арктики. / / Soviet Arctic Islands. Геология СССР, т. XXVI. Geology of the USSR, so XXVI. М., Недра, 1970, с. M., Nedra, 1970, s. 196-207. 
 Naturreservat

Sjå òg 
 Karahavet

Øyar i Arktis
Øyar i Russland
Karahavet
Krasnojarsk kraj
Zjudev

Zjudev er ei øy i Kaspihavet ved munningen av Volga i Russland.

Zjudev er lang og strekkjer seg om lag frå nord til sør langs ei smal halvøya. Mellom dei går eit 3 km smalt sund. Zjudev er 23 km lang og opp mot 5,5 km brei på det meste. 

Administrativt høyrer øya til Astrakhan oblast.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zyudev Island» frå , den 14. august 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 Plassering
 Namn

Øyar i Russland
Kaspihavet
Astrakhan oblast
BBC Lifestyle

BBC Lifestyle er ein verdsfemnande fjernsynskanal frå BBC som sender inspirasjon for heim, mat, familie og livet. Kanalen er tilgjengeleg somme stader via satellitt og IPTV, og er eigd av BBC Worldwide. I Noreg blei kanalen avvikla 7. januar 2016.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «BBC Lifestyle» frå , den 14. august 2008. 
 

Lifestyle
Skipingar i 2007
Sara Nordenstam

Sara Nordenstam () er ein norsk symjar fødd  i Lycksele i Sverige. 

Sara Nordenstam flytta med familien til Noreg då ho var ti år, og fekk sidan norsk statsborgarskap. I Aftenposten 16.8.08 skriv Mette Bugge at ho vart norsk statsborgar i 1994, i same artikkel står det med NTB, Olympiatoppen, som kjelde at ho vart norsk statsborgar for fire år sidan (dvs. i 2004). Ho tevlar for Lambertseter Svømmeklubb der ho òg har ein administrativ jobb. Nordenstam har studert i USA i fire år, med faga reklame og marknadsføring. Ho har to bachelorgradar. Ho er busett på Lambertseter, Oslo, og er ugift.

Sara Nordenstam tok bronsjemedalje med ny europarekord på 2.23.02 og på 200 meter bryst under Sommar-OL 2008 i Bejing.

Meisterskapsmedaljar

Merittar
Bronsje på 200 m bryst i Sommar-OL 2008
Fire fjerdeplassar fra EM
Seksten NM-gull
Tretten NM-sølv
Åtte NM-bronsar
To kongepokalar (2004, 2008)
Finale i VM i Moskva 2000
To EM-sølv som junior

Noregsrekordar

Referansar

Norske symjarar
Idrettsutøvarar frå Oslo
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Norske deltakarar under sommar-OL 2012
Symjarar under sommar-OL 2012
Mahmoud Darwish

Mahmoud Darwish () var ein framståande palestinsk poet og forfattar. Av palestinarane vart han rekna som ein nasjonaldiktar. 

Darwish vart fødd i den palestinske landsbyen Al-Birwa i Galilea. I 1948, då han var sju år gammal, måtte han og familien flykte under Al-Nakba, massefordrivinga av palestinarane, som følgde av opprettinga av staten Israel. Landsbyen vart då utsletta frå kartet. Eit år seinare var han ein av dei få av palestinske flyktningane som klarte å snike seg inn igjen til landet som no vart kalla Israel. Han vart mange gongar fengsla for politisk verksemd. Den palestinske katastrofen og lengsla etter heimlandet gjekk tydeleg fram i dikta og verka hans.

Ei av diktsamlingane hans, Hvorfor lot du hesten bli igjen alene, er utgjeven på norsk (bokmål), på Solum Forlag.

Bakgrunnsstoff 
 Nettside på engelsk 

Arabiskspråklege forfattarar
Israelske forfattarar
Palestinske forfattarar
Folk frå Ramallah
Ligurisk

Sjå òg ligurisk i oldtida

{{infoboks språk|namn=Ligurisk|heimnamn=Lìgure|familycolor=indoeuropeisk
|stat=Italia, Frankrike og Monaco
|region=Liguria
|talarar=1,9 millionar (2000)
|slekt=indoeuropeisk
|slekt2=romansk
|slekt3=galloromansk
|iso1=|iso2=roa|sil=|wiki=lij}}Ligurisk' er eit romansk språk tala i Liguria nord i Italia og langs Rivieraen, i Monaco og delar av Frankrike, og nokre stader på Korsika og Sardinia. Den viktigaste dialekten er zenéize eller genovesisk som blir tala i Genova, den største byen i Liguria.

Ligurisk liknar meir på piemontesisk, lombardisk og fransk enn standard italiensk. Dei fleste talarane er fleirspråklege med italiensk som andrespråk.

I Monaco talar ein den monegasiske dialekten (munegascu) som hadde få talarar på 1970-talet. Undervising i skulane gjorde at språket blei kjend for fleire.

Dei liguriske dialektane på Sardinia blir kalla tabarchin''. 
Han blir særleg tala i Carloforte på San Pietro og i Calasetta på Sant'Antioco.

Det er ikkje påvist nokon samanheng mellom moderne ligurisk og språket som blei tala i Liguria i oldtida.

Bakgrunnsstoff 

Dikt på ligurisk med spansk omsetjing
Alfabet og ortografi for genovesisk
Ordbøker til nedlsting for genovesisk og spansk eller engelsk
GENOVÉS.com.ar (genuanska)(spanska)
GENOVÉS.com.ar (English version) - Ligurian language & culture, literature, photos and resources to learn Ligurian (engelska)
A Compagna (Genua) (italienska)
Fonologia (italienska)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Liguriska (romanskt språk)» frå , og «Ligurian (Romance language)» frå  den 12. januar 2013.  
 

Einskildspråk
Galloromanske språk
Liguria
Monaco
Språk i Italia
Språk i Frankrike
Vebjørn Berg

Vebjørn Berg () er ein norsk skyttar. Han vart skyttarkonge under Landskyttarstemnet 2008 i Førde. Berg vart nummer fire i finalen i 50 meter liggande rifle under Sommar-OL 2008.

Fotnotar 

Norske skyttarar
Folk frå Stange
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Egil Danielsen

Egil Danielsen () var ein norsk friidrettsutøvar, medlem i Hamar Idrettslag, som vart olympiameister i spydkasting i 1956. Danielsen var 182 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på 88 kg.

Aktiv
Allereie før han fylte 17 år vann Danielsen bronsemedaljen i spydkast under noregsmeisterskapen i 1950. To år seinare vart det sølvmedalje, medan han deretter vart noregsmeister i spydkast fem år på rad (1953-57). I europameisterskapen 1954 kom han på 10. plass med eit  kast på 67,78 meter.

Endå om Danielsen i 1956-sesongen hadde flest kast over 80 m, var den regjerande europameisteren Janusz Sidło frå Polen storfavoritt til OL-gullet i spydkast-tevlinga under Sommar-OL 1956 i Melbourne, den 26. november. Etter tredje omgangen leia Sidlo med eit kast på 79,98 m. Danielsen hadde eit bestekast frå første omgangen på 72,60 m. I fjerde omgangen smelte han til med eit kast på 85,71 meter, ny verdsrekord. Dermed vart han olympiameister med stor margin til andremann. Kastserien hans i tevlinga var 72,60 - 68,49 - 70,75 - 85,71 - 72,60 - 68,86. Utan kjempekastet hadde han hamna på sjetteplass. Etter OL i 1956 fekk Danielsen Fearnleys olympiske ærespris og Morgenbladets Gullmedalje.

Både i 1956 og 1957 presterte Danielsen dei lengste spydkasta i verda. Første året med verdsrekordkastet i Melbourne, og i 1957 med eit kast på 84,00 m. I 1958 hadde han 82,49 m som årsbeste, einast ein mann i verda kasta lengre. Einast i desse tre åra kasta Danielsen over 80 meter. Ved  europameisterskapen 1958 fekk han sølvmedaljen med eit kast på 78,27 m, bak nemnde Sidło.

I 1959 kasta Danielsen sitt lengste kast i noko NM, 75,98 m. Likevel vart det sølv, bak Willy Rasmussen. Året etter vart det ikkje medalje i NM, men han fekk billett til OL i Roma. Ved dei olympiske sommarleikane 1960 kasta han 72,93 m i kvalifiseringa. Og var med det 17. beste resultatet utslått.

Danielsen er heidra med ein statue rest utanfor skeisehallen Vikingskipet på Hamar. Statuen er sidan flytta til Børstad idrettpark.

Kjelder
 Artikkelen «Egil Danielsen» på Wikipedia på bokmål.
 Artikkelen «Egil Danielsen» på Wikipedia på tysk.

Norske friidrettsutøvarar
Norske spydkastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske meistrar i spydkast
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Norske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Norske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Folk frå Hamar
Hamburgaren til Gomez

Hamburgaren til Gomez (òg kjend som IRAS 18059-3211) er ei protoplanetarisk tåka eller ei stjerna som er i sluttfasen av livet sitt like før ho blir til ei planetarisk tåka. Tåka er estimert til å liggja rundt 6500 lysår unna jorda i stjernebiletet Skyttaren.

Den spesielle utsjånaden til Hamburgaren til Gomez har rot i to støvskiver separerte av eit mørkare støvband. Stjerna som er opphavet til tåka ligg bakom det mørke støvbandet, men det er ikkje kjend korfor stjerna omgjev seg med det. Ei moglegheit er at stjerna er del av eit binærsystem og at ho spinn raskt og kastar av seg materiale, for det meste frå ekvatorialregionen.

Levetidene til protoplanetariske tåker som Hamburgare til Gomez er korte, og astronomar reknar med at tåka har blitt ei planetarisk tåka om mindre enn tusen år.

Tåka blei oppdaga i 1985 av den chilenske observasjonsassistenten Arturo Gomez med Cerro Tololo interamerikanske observatorium sitt 1,5 meters teleskop.

Kjelder 

Protoplanetariske tåker
Skytten
Rudolføya

Rudolføya, Kronprins Rudolfs Land eller Prins Rudolfs Land (russisk Остров Рудольфа; Ostrov Rudolfa) er den nordlegaste øya i Frans Josefs land i Arkhangelsk oblast i Russland. 

Rudolføya er nesten heilt isdekt. Ho ligg ved , særs nær det permanente isdekket rundt Nordpolen. Det høgaste punktet er 461 meter over havet. 

Teplitzbukta var utgangspunkt for mange polekspedisjonar seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet. Ziegler-ekspedisjonen i 1903–1905 leia av Anthony Fiala etterlet ei stor hytte her. 

På grunn av det bratte terrenget på Rudolføya er det berre ei 300 meter lang flystripe på ein isbre på øya. 

Kapp Fligely på nordsida av Rudolføya er det nordlegaste punktet i Europa.

Øya er kalla opp etter den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen til ære for erkehertug  Rudolf av Austerrike (1858-1889), kronprins av Austerrike, Ungarn og Böhmen.

Kjelder
Personar frå Austerrike 
William Barr, The First Tourist Cruise in the Soviet Arctic.
To polekspedisjonar frå Rudolføya
Denne artikkelen bygger på «Rudolf Island» frå ,  den 15. august 2008.

Bakgrunnsstoff 

Bilete av bygningar på øya

Øyar i Frans Josefs land
Severnyj

Severnyj (russisk остров Северный, Ostrov Severnyj) er den nordlege øya i Novaja Zemlja, nord for Russland. Ho har eit areal på  og er den 30. største øya i verda. Ho er skild frå Juzjnyj av det smale Matotsjkinsundet.

Severnyj har mange isbrear. Det ligg ein base for den russiske hæren og ei hamn på Severnyj.

Det ligg ein vêrstasjon ved Kapp Zjelanija det nordlegaste punktet på øya.

Kjelder 
 F. Romanenko, O. Sjilovtseva, Russian-Soviet polar stations and their role in the Arctic Seas exploration.
 Vêrstasjon 

Novaja Zemlja
Øyar i Russland
Barentshavet
Karahavet
Protoplanetarisk tåke

Protoplanetariske tåker er refleksjonståker som er førestadium til planetariske tåker. Fasen som ei protoplanetarisk tåka er kortvarig og sluttar når sentralstjerna blir varmare og sender ut ultrafiolett stråling som får sjølve tåka til å gløda, i staden for at ho berre reflekterer lyset frå moderstjerna. Dette er samstundes sluttfasen til stjerna som dannar den planetariske tåka. Ei slik stjerne, med masse omtrent som sola, utviklar seg etter omtrent 10 milliarder år til ei raud kjempestjerne, blir ustabil og sender ut store mengder gass. Den inste delen av stjerna blir etter kvart ei kvit dvergstjerne med særs høg overflatetemperatur. Ho sender ut energirik stråling. Når strålinga treff gassen som vart send ut tidlegare, blir gassen lysande. Gassen strøymer vanlegvis ut i jetstraumar, og til å byrje med vert det observert ein uregelmessig fasong på den lysande gasskya. Den observerte gassen vert no kalla ei protoplanetarisk tåke. Vanlegvis roterer systemet, og etter kvart får gassen ein aksesymmetrisk fordeling med den kvite dvergstjerna i sentrum. Når gassen vert observert på dette stadiet, vert han ei planetarisk tåke.

Sjå òg 

 Liste over protoplanetariske tåker

Kjelder 

 
Gasståker
Stjerneutvikling
Lycksele

Lycksele (sørsamisk Liksjoe, umesamisk Liksjuo) er ein by i Lappland i Sverige og administrasjonssenteret i Lycksele kommun i Västerbottens län. Lycksele ligg ved jarnvegen mellom Hällnäs og Storuman og samstundes ved Europaväg 12, og var den første staden i landskapet som fekk bystatus.

Historikk 

Fram til 1600-talet var det ingen store tettstader sør i Lappland. Området vart bruka som reinbeiteområde av skogssamar, men hadde ingen fastbuande. I takt med at den svenske statsmakta ville styrkje stillinga si, oppstod behovet for faste møteplassar. Her bygde dei kyrkjer og marknadsplassar, der samar, handelsmenn og nybyggjarar kunne møtast. Her vart òg skatten kravd inn. Detta skjedde på ein odde i Umeälva, oppstrøms frå dagens bykjerne, den såkalla «Gammplatsen». Lycksele vart år 1607 utsedd til offisiell kyrkje- og marknadsplass i Lappland av Karl IX.

Lycksele fekk bystatus 1946, som den første i Lappland. To år seinare fekk òg Kiruna bystatus; etter dette vart det ikkje fleire byar i området. 

Etter at jarnvegen kom til staden, utvikla Lycksele seg til ein typisk småby med småindustri og viktige offentlege institusjonar som sjukehus, gymnas og tingrett.

Etter ein befolkningstopp på 1970-talet, har innbyggartalet sokke. År 2000 budde det 8 692 personar i Lycksele. Fem år seinare hadde talet sokke til 8 597 personar.

Næringsliv og offentleg verksemd 
Lycksele fekk sjukehus på 1960-talet. Det er lite, men utrusta for å ta imot pasientar innanfor ein stor radius i innlandsdistriktet av Västerbottens län. I kommunen arbeider rundt 30 % innan pleie og omsorg, dette er meir enn landgjennomsnittet. 

Andre store næringar som gjev sysselsetjing er handel, kommunikasjon, vareproduksjon og utvinning. Den store låsprodusenten Assa har produksjon i Lycksele.

Geografi 
Lycksele har bydelane Lugnet, Palmsunda, Södermalm, Jonsta, Forsdala, Villaryd, Nydala, Norrmalm, Norräng og Furuvik. Staden har mange skolar, mellom dei ei avdeling av Umeå universitet. 

I Lycksele ligg ein flyplass med avgangar sju dagar i veka. Flytida til Stockholm er omkring 85 minutt. Bussar går langs Blå vegen till blant anna Umeå og Mo i Rana i Noreg og til alle kringliggande kommunar. Før var jarnvegen den viktigaste transportåra. No har den ingen persontrafikk.

Attraksjonar 
 Trollringen (gokart)
 Lycksele Motorstadion 
 Hotell Lappland
 Skogsmuséet
 Ansia Badpark
 Bocksliden (skistadion)
 Lycksele Djurpark

Kjende personar frå Lycksele 
Nokre kjende personar med tilknyting til Lycksele er:

 Svante Grundberg
 Lotta Engberg
 Kent Larsen
 Johan Norberg (musikar)
 Per «Ruskträsk» Johansson
 Sandra Dahlberg
 Per Elofsson
 Sara Nordenstam

Vennskapsbyar 
 Mosjøen i Noreg

Bakgrunnsstoff 
 Lycksele kommun
 Lycksele turism
 Lycksele400

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lycksele» frå , den 15. august 2008. 
 

Tettstader i Västerbottens län
Byar i Sverige
Lycksele kommun
Abrau

Abrau (russisk Абрау; frå det abkhasisk for «slukhol») er ein karstsjø i Russland og den største i Krasnodar kraj. Han ligg 84 meter over havet, ved foten til Nord-Kaukasus, om lag 14 km frå hamnebyen Novorossijsk ved Svartehavet. Innsøjen er om lag 2,6 km lang og 600 meter brei. 

Tidleg på 1900-talet vart innsjøen rapportert å vere 35 meter djup, men i dag er det djupaste punktet berre 10 meter. Abrau har ikkje noko utsig via elvar. Tilsigsområdet rundt innsjøen er eit stort vinområde med mange vingardar ved landsbyen Abrau-Djurso.

Bakgrunnsstoff 
 Opphavet til innsjøen
 kuban-tourism.ru

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Abrau» frå , den 15. august 2008. 
 

Krasnodar kraj
Abrau
Karstsjøar
Tsar-bomba

Tsar-bomba (russisk: Царь-бомба) var ei sovjetisk prøvesprenging av ei hydrogenbombe. Ho vart detonert på Novaja Zemlja i Sovjetunionen 30. oktober 1961. Bomba har vorte estimert til rundt 50 megatonn
 og er den desidert største sprengladinga som nokon gong er vorte detonert. 

Bomba vart detonert i ei høgd på 4 000 meter og gav eit lysglimt som var synleg i ein omkrins på 2 000 kilometer. Eldkula utvikla seg til å verte 4,6 kilometer brei i løpet av få sekund og resulterte i at menneske i ein omkrins på 100 kilometer på bakkenivå fekk 3. grads forbrenning. I ein omkrins på 1 000 kilometer gjorde trykkbølgja skadar på vegetasjon og bygningar. Atomsoppen steig 64 km til vers før han forsvann.

Sjølve bomba vog 27 tonn og var 8 meter lang og 2 meter brei. Modellen var eigentleg ei atombombe på 100 megatonn etter visjon frå den sovjetiske presidenten Nikita Khrusjtsjov. Denne vart aldri detonert og i staden redusert til 50 megatonn før ho vart detonert.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tsar Bomba» frå , den 15. august 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Atomprøvesprenging
Eggtåka

Eggtåka (òg kjend som CRL 2688) er ei protoplanetarisk tåka som ligg rundt 3000 lysår unna jorda i stjernebiletet Svana. Tåka består av laukliknande ringar av støv, og tvers igjennom ho går det eit støvband som stengjer ute lyset frå sentralstjerna.

Kjelder 

Protoplanetariske tåker
Svana