alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjørnstjerne Bjørnson-Akademiet

Bjørnstjerne Bjørnson-Akademiet, Det Norske Akademi for Litteratur og Ytringsfrihet er eit norsk litterært akademi grunnlagt av forfattaren Knut Ødegård i 2003.  Det har som føremål å «arbeide for fremme av litteratur og for kunnskap om også andre litterære og kulturelle ytringsformer enn de som tilhører vår egen kulturkrets, også for ytringsfrihet i Bjørnstjerne Bjørnsons ånd [...].»

Medlemmar i akademiet er framstående norske og utanlandske forfattarar, forskarar, journalistar og politikarar. President er Hege Newth Nouri. Knut Ødegård var president frå 2003 til 2014. Ine Harrang er administrativ leiar.

Bjørnsonprisen 
Akademiet deler årlig ut den internasjonale Bjørnsonprisen til personar eller en institusjonar som har «bidratt i stor grad i en internasjonal sammenheng innen det området som omfattes av akademiets formål.»
Prisutdelinga skjer seint om hausten, i samband med det årlege seminaret til foreininga på Bjørnsonhuset i Molde. Prisen består av  kroner, ein statuett av Hagbart Solløs, og eit diplom av Ellen Maria Heggdal.

Mottakarar av prisen er:

 2004 — Vivian Fouad og Samir Morcos (Egypt), brubyggjarar mellom muslimar og kristne
 2005 — Esma Redzepova (Makedonia), forkjempar for sigøynarar og barn
 2006 — Hrant Dink, sjefredaktør for det armenske tidsskriftet Agos (Istanbul), for sitt oppgjer med den tyrkiske behandlinga av armenarane
 2007 — Adonis (psevdonym for Ali Ahmad Said Asbar), syrisk-libanesisk lyrikar, brubyggjar mellom religiøse og nasjonale grupperingar i Midtausten
 2008 — Ola Larsmo, svensk forfattar, for nytt fokus på antisemittisme i Norden
 2009 — Grigorij Pomerants (Russland) filosof og Zinaida Mirkina (Russland) diktar, for arbeid for ytringsfridom i Russland
 2010 — Einar Már Guðmundsson, islandsk forfattar og Milan Richter, slovakisk lyrikar og intellektuell
 2011 — Ola Didrik Saugstad og Marte Wexelsen Goksøyr
 2012 — Biskop Thomas av al-Qusiyya og Mair, Wojoud Mejalli og David Zonsheine
 2013 — Yaşar Kemal 
 2014 — Kristin Solberg
 2015 — Edward Snowden, for «hans arbeid for personvernet, og for å rette et kritisk søkelys mot staters overvåkning av sine og andres innbyggere».
 2016 — Cecilia Dinardi, «for hennes omfattende, langvarige og uegennyttige faglige og menneskelige innsats for barn og unge asylsøkeres rettigheter.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bjørnstjerne Bjørnson-Akademiet» frå ,  den 20. november 2016.

Bakgrunnsstoff
 Bjørnstjerne Bjørnson-Akademiet

Kultur i Møre og Romsdal
Norske kulturorganisasjonar
Ytringsfridomsprisar
Kultur i Molde
Skipingar i 2003
2003 i Noreg
Al Rayyan

Al-Rayyan (arabisk الريان) er den største kommunen i Qatar. Al Rayyan tyder «vatningskjelda» og i forhold til islam òg «ei himmeldør». Den største busetnaden er byen med same namn. Al-Rayyan grensar til kommunane:
Al Khor - nord
Umm Salal - nordaust
Doha - aust
Al Wakrah - søraust

Al Rayyan kommune vart skapt som ein sjølvstendig kommune i 1979. Av dei viktigaste områda og distrikta i Al Rayyan kommune finn ein Al-Wajba, al-Shakab, al-Rayyan, Maeedher, al-Ghorafa, Ein Khaled, Marrikh, al-Shahaniya, al-Khurayb, al-Nasraniya, al-Outouriya, al-Jamilya og Aldoha.

I 2004 vart Al Jumaliyah kommune ein del av Al Rayyan kommune. Jarayan al Batnah vart delt mellom kommunane Al Rayyan og Al Wakrah.

Administrasjon
Al Rayyan kommune vart grunnlagd i 1972. Al Rayyan kommune er delt inn følgjande administrative soner:

Klima
Som alle byane i Qatar har Al Rayyan er temperaturane behagelege frå november til mars, medan april til november er særs varm. Al Rayyan har tørketid frå mars til oktober.

Idrett 
Al-Rayyan Sports Club har lag innan fleire idrettar som fotball, basketball, volleyball, handball og bordtennis. Klubben vart grunnlagd i 1967 og har vunne mange meisterskap innan desse idrettane. 
Al-Rayyan Sports Club held til i Ahmed bin Ali stadion. Stadionet har ein kapasitet på 21 282 tilskodarar og det er planlagt ei utviding til 44 740 tilskodarar for fotball-VM 2022.

Venskapsbyar
Al Rayyan er venskapsby med:
 Mahiljow (2010)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Rayyan» frå ,  den 20. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Al Rayyan
kommunar i Qatar
Al Wakrah kommune

Al-Wakrah kommune (òg skrive Al Wakra kommune) er ein kommune i Qatar mellom Doha og Al Rayyan. Hovudbyen er Al Wakrah by.

Administrasjon
Al Wakrah kommune vart grunnlagd i 1972 og administrerer byen Al Wakrah i tillegg til andre busetnader i kommunen. Dei følgjande administrative sonane ligg i Al Wakrah kommune:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Wakrah Municipality» frå ,  den 20. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
kommunar i Qatar
Al Jumaliyah

Al Jumaliyah (arabisk الجميلية) er ein kommune i Qatar.

Vestsida av Al Jumaliyah ligg langs kysten av Persiabukta. På land grensar kommunen til følgjande kommunar: 
Al Ghuwariyah - nord
Al Khor - nordaust
Umm Salal - aust
Ar Rayyan - søraust
Jariyan al Batnah - sør

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Jamiliyah» frå ,  den 20. november 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

kommunar i Qatar
Ole G. Hovi

Ole Gudbrandsson Hovi () var ein norsk jurist og politikar frå Lomen i Vestre Slidre i Oppland. Han var stortingsmann 1913-15.

Hovi var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han skulevegen og vart student frå Hauges Minde i Kristiania i 1883. Etter å ha teke cand.jur.-eksamen i 1889, var han han åra 1890-93 fullmektig hos sorenskrivaren i Mid-Gudbrandsdal og Valdres. Sidan var han overrettssakførar i Nord-Aurdal til han i 1913 fekk stillinga som sorenskrivar i Nordre Helgeland. Frå 1919 var han sorenskrivar i Voss, busett på Vossevangen.

Hovi var ei tid formann i Valdres krins-venstreforeining og representerte valbolken 1913-15 einmannskrinsen Valdres på Stortinget, vald for Arbeiderdemokratene. På Tinget var han medlem i Justiskomite nr 2 og av Lagtinget.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske juristar
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar frå Arbeiderdemokratene
Stortingsrepresentantar for Oppland
Folk frå Vestre Slidre
Askiagrava

Askiasgrava er eit gravminne i Gao i Mali. Grava blei bygd på 1490-talet, og er rekna som gravstaden til den første keisaren i songhairiket, Askia Mohammad I. Askiagrava er i dag ein verdsarvstad som omfattar det pyramideforma gravminnet, to moskéar med flate tak, ein gravplass og eit forsamlingsområde. 

Pyramiden, som er 17 m høg, er det høgaste byggverket i regionen frå førindustriell tid. Området og anlegget er eit særs godt døme på den tradisjonelle leirebyggeteknikken frå sahelregionen, og er også det eldste dømet på ein islamsk arkitektur som etter kvart spreidde seg i regionen. 

Anlegget er framleis i levande bruk, både som moské og som kultursenter for byen Gao.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Askias grav» frå ,  den 21. november 2016.

Bakgrunnsstoff 

 UNESCO Evaluation of Askia (pdf)
 biografier over afrikanske herskere

verdsav i Mali
Azawad
Odde Litle

Odde Litle Glumsson (norrønt: Oddi inn litli Glúmsson) var ein islandsk skald som levde på 1100-talet på Orknøyane. 

Vi kjenner til denne skalden berre frå det som er fortalt om han i Orknøyingasoga (kap. 85 og 88). Der er det sagt at han var frå Breidefjorden på Island og at han var dugande til å dikte. Patronymet «Glumsson» og heimstadnamnet gjer det nærliggande å gisse på at han ætta frå den kjende skalden Glum Geirason som levde på Island i tida 950-975. 

Ein haust, truleg i 1148, kom han, saman med skalden Årmod, til Ragnvald Kale Kolsson jarl på Orknøyane og jarlen tok godt imot dei og gjorde dei til hirdmenn. Under eit stort julegjestebod dikta jarlen ei vise og utfordra Odde Litle til å gjere han etter, og dei to visene er sitert i Orknøyingasoga; 13. visa av lausaviser av Ragnvald jarl  og 1. visa av lausaviser av Odde Litle. Det var òg ved dette høvet at jarlen lyste ut at han ville fare på pilegrimsferd til Jorsalaheim (Jerusalem), og Odde Litle var ein dei mennene som då rådde seg til å vere med på ferda. 

Om sumaren tre år seinare (1151), la dei ut frå Orknøyane med 15 storskip. I Orknøyingasoga er ferda skildra over fem kapittel (86-90); det meste handlar om sjølve reisa og berre kort om opphaldet i det heilage landet. I soga er det frå denne ferda sitert fire av dei dikta som vi har etter Odde Litle; vers 2, 3, 4 og 5 av lausavisene.

Det er ikkje kjent korleis det gjekk med Odde Litle etter pilegrimsferda, og ein veit heller ikkje når han døydde.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning (B side 509), av Finnur Jónsson.
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie bind II (side 167/168), av Finnur Jónsson

Islandske skaldar
Islendingar frå norrøn tid
Salah

Salah (arabisk صلاة, Koran-arabisk صلوة, persisk نماز namāz) betyr 'å be' eller 'å signa', og er vanlegvis brukt om dei fem faste daglege tidebønene i islam. Salah er ein av dei fem søylene innan sunni-islam, og ein av dei ti greinene i sjia-islam. Det er derfor obligatorisk for kvar muslim. 
Å gjennomføra salat er nest etter sjahadah (truvedkjenninga) den viktigaste religiøse skikken i islam.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Salah» frå ,  den 21. november 2016.  

Bøn
Islam
Hugo Junkers

Hugo Junkers () var ein tysk ingeniør og føretaksleiar.

Biografi 
Hugo Junkers var fødd i Rheydt, i dag ein bydel i Mönchengladbach.
Han studerte ved Technische Hochschule Berlin (Charlottenburg) og ved dei tekniske høgskulane i Karlsruhe og Aachen.
 
Frå 1897 til 1911 var Junkers professor ved den tekniske høgskulen i Aachen, men ved utbrotet av første verdskrigen gjekk han over til flyindustrien. 
I tillegg til dette arbeidet interesserte Junkers seg for arkitektur. 

Hugo Junkers konstruerte fleire maskiner, men vert oftast assosiert med fly- og flymotorar. I 1895 grunnla han i Dessau-selskapet Junkers & Co. for produksjon av gassapparat. I 1915 utvikla han det første flyet i Junkers J1. I 1917-1919 fusjonerte Junkers med Fokker til Junkers-Fokkerwerke AG som vart ein del av den tyske rustningsindustrien under første verdskrigen. I 1923  grunnla han Junkers Flugzeug und Motorwerke AG i Dessau. 

Etter at nazistane tok makte i1933 vart Junkers tvinga til å overdra patenta og aksjane sine til statsmakta og å overføra selskapet sitt til den tyske staten. Han vart sett på som upåliteleg av nazistane, og sat i periodar i husarrest. Han døydde i Gauting i 1935.

Under andre verdskrigen var Junkers-Werke ein av dei viktigaste produsentane i den tyske rustningsindustrien med kampfly som Ju 52 (med kallenamnet «Tante Ju»),  Junkers Ju 88 og Junkers Ju 87 «Stuka».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hugo Junkers» frå ,  den 21. november 2016.  
 

Tyske forretningsfolk
Tyske ingeniørar
Joey Cheek

William Joseph Cheek (), kjend som Joey Cheek, er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar frå Greensboro i Nord-Carolina. Han vart verdsmeister i sprint i 2005 og olympisk meister på 500 meter i 2006.

Cheek fekk sitt gjennombrot under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City, der han tok bronsen på 1000 meter og kom på fjerdeplass på 1500 m, 0,08 sekund for seint til å ta bronsemedalje nummer to.

I 2005 vart Cheek tredjemann i sprint-VM, slått av vinnaren Erben Wennemars frå Nederland og kanadiske Jeremy Wotherspoon. Eitt år seinare, den 22. januar 2006, vann Cheek sprint-VM i Heerenveen, framom Dmitrij Dorofejev frå Russland og arrangørlandets Jan Bos. Tre veker etter sprint-VM sigra Cheek på 500-meteren under vinterleikane 2006 i Torino og vann olympisk gull, atter framom russaren Dorofejev. På 1000 meter tok Cheek sølvmedaljen, 0,27 sekund bak landsmannen Shani Davis.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joey Cheek» frå ,  den 21. november 2016.

Bakgrunnsstoff 
 

Skeiseløparar frå USA
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske bronsemedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Olympiske meistrar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2002
Skeiseløparar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2006
Skeiseløparar under vinter-OL 2006
Shani Davis

Shani Earl Davis () er ein USA-amerikansk skeiseløpar frå Chicago. Han vart verdsmeister i firkamp 2005 og 2006, og i sprint i 2009. Både i 2006 og 2010 vart han olympisk meister på 1000 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shani Davis» frå ,  den 21. november 2016.  
 

Skeiseløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Sprint
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2006
Skeiseløparar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2010
Skeiseløparar under vinter-OL 2010
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 2014
Skeiseløparar under vinter-OL 2014
Kortbaneløparar frå USA
Vinnarar av Oscarstatuetten
Årmod

Årmod (norrønt  Ármóðr) var ein islandsk skald som levde på 1100-talet på Orknøyane.

Vi kjenner til denne skalden berre frå det som er fortalt om han i Orknøyingasoga (kap. 85, 86 og 88). Ein haust, truleg 1148, kom han, saman med skalden Odde Litle, til Ragnvald Kale Kolsson jarl på Orknøyane. Dei vart godt mottekne og jarlen gjorde dei til hirdmenn. Under eit stort julegjestebod fekk Årmod eit gullslege spjot i gåve av jarlen, og Årmod gjorde då dette diktet:

Sumaren 1151 drog Ragnvald jarl ut frå Orknøyane med 15 storskip, for å fare på pilegrimsferd til det heilage landet. Fleire skaldar var med på ferda og mellom dei var Årmod. I Orknøyingasoga er ferda skildra over fem kapittel (86-90) og det meste handlar om sjølve reisa og berre kort om opphaldet i det heilage landet. I soga er det frå denne ferda sitert tre av dei dikta som vi har etter Årmod; lausavisene vers 2, 3, 4.

Det er ikkje kjent korleis det gjekk med Årmod etter pilegrimsferda, og ein veit heller ikkje når han døydde.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning (B side 511) av Finnur Jónsson
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie bind II (side 167/168), av Finnur Jónsson

Islandske skaldar
Islendingar frå norrøn tid
Kantonesisk mat

Kantonesisk mat (kinesisk 粵菜, pinyin Yuecai) er eit av åtte store kjøken i Kina. Mattradisjonen stammar frå provinsen Guangdong, men er blitt utbreidd over heile Kina og utanlands med ei rekkje variantar.

Tradisjonelt blei hovudstaden Guangzhou (Kanton) rekna for å vera det kulinariske høgsetet for mattradisjonen, men frå 1970-åra har Hongkong overtatt stillinga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Det kantonesiske kjøkken» frå ,  den 21. november 2016.  
 

Kinesisk mat
Guangdong
Dramatikar

Ein dramatikar er ein forfattar av drama eller dramatisk litteratur, det vil seia manuskript til teaterstykke, film, fjernsyn, radio eller liknande. Dramatikarar som skriv for film eller fjernsyn blir  gjerne kalla manusforfattarar, mens dei som skriv høyrespel kan kallast høyrespelforfattarar. Ein dramatikar samarbeider ofte tett med ein instruktør, regissør og/eller dramaturg undervegs i utviklinga av eit stykke.

Dei fleste dramatiske verk er skrivne spesielt for å framførast av skodespelarar, men kan også vera lesedrama som ikkje er meint for oppføring. Dette kan vera skjønnlitterære forteljingar eller dikt skrivne på ein dramatisk måte, for eksempel med teksten sett opp som replikkar.

Kjende dramatikarar 
 Aiskhylos, gresk tragedieforfattar
 Evripides, gresk tragedieforfattar
 Sofokles, gresk tragedieforfattar
 Christopher Marlowe (1564–1593), britisk dramatikar
 William Shakespeare (1564–1616), britisk dramatikar
 Andreas Gryphius (1616–1664), tysk poet og dramatikar
 Molière (1622–1673), fransk skodespelar og komedieforfattar
 Ludvig Holberg (1684–1754), dansk dramatikar
 Carlo Goldoni (1707–1793), venetiansk dramatikar og librettist
 Henrik Ibsen (1828–1906), norsk dramatikar
 August Strindberg (1849–1912), svensk dramatikar
 Oscar Wilde (1854–1900), irsk dramatikar
 Anton Tsjekhov (1860–1904), russisk dramatikar og prosaforfattar
 Luigi Pirandello (1867–1936), italiensk dramatikar
 John Galsworthy (1867–1933), britisk dramatikar
 Eugene O'Neill (1888–1953), amerikansk dramatikar
 Bertolt Brecht (1898–1956), tysk dramatikar
 Noel Coward (1899–1973). britisk dramatikar, skodespelar og komponist
 Samuel Beckett (1906–1989), irsk-fransk dramatikar
 Jean Genet (1910–1986), forfattar og politisk aktivist
 Tennessee Williams (1911–1983), amerikansk dramatikar
 Eugène Ionesco (1912–1994), rumensk-fransk absurdist
 John Osborne (1929–1994), britisk dramatikar
 Dario Fo (1926–), italiensk dramatikar og nobelprisvinnar
 Edward Albee (1928–), amerikansk dramatikar
 Harold Pinter (1930–2008), britisk dramatikar
 Václav Havel (1936–2011), tsjekkisk dramatikar
 Tom Stoppard (1937–), britisk  dramatikar
 Sam Shepard (1943–), amerikansk dramatikar
 Werner Schwab (1958–1994), austerriksk dramatikar og biletkunstnar
 Jon Fosse (1959–), norsk dramatikar og prosaforfattar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dramatiker» frå ,  den 21. november 2016.  
 

Forfattarar
 
Drama
Torbjørn Svarte

Torbjørn Svarte (norrønt: Þorbjǫrn svarti) var ein skald som levde på 1100-talet på Orknøyane. 

Det er uvisst kvar helst han kom frå, men Finnur Jónsson reknar han for ein orknøyisk skald.
Sumaren 1151 drog Ragnvald jarl ut frå Orknøyane med 15 storskip, for å fare på pilegrimsferd til det heilage landet. Fleire skaldar var med på ferda og mellom dei var Torbjørn Svarte. I Orknøyingasoga er ferda skildra over fem kapittel (86-90) og det meste handlar om sjølve reisa og berre kort om opphaldet i det heilage landet. I soga er det frå denne ferda sitert det einaste diktet som vi har etter Torbjørn Svarte, ei lausavise som skildrar landgangen ved Akreborga.

Torbjørn Svarte døydde der ved Akreborga, truleg i 1152, og skalden Odde Litle gjorde to vers  til minne om han.

Det er ikkje ofte ein får kjennskap til kvar helst folk i norrøn tid vart gravlagt (utanom kongar og stormenn),
men truleg kan vi feste lit til Odde Litle sitt dikt nedanfor (2. verset), når han seier at Torbjørn Svarte vart gravlagt ved «hovudkyrkja» i Akre. Det kan ha vore St. Georg kyrkja som skal ha eksistert i krossfarartida, men seinare øydelagt på 1200-talet.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning (B side 512) av Finnur Jónsson

Skaldar
Folk frå norrøn tid
Bioinformatikk

Bioinformatikk er eit fagfelt der ein nyttar informatikk til å henta inn, organisera, analysera og tyda biologiske data; særsklit innan molekylærbiologi og bioteknologi. Utvikling av gode dataverktøy og databasar er særs viktig i bioinformatikk, og store databasar med informasjon om DNA- og proteinsekvensar utgjer som regel råmaterialet for den biostatistiske analysen. Sentralt er utvikling av teori og statistiske/matematiske modellar som gjer det mogeleg å stilla og svara på grunnleggjande spørsmål om molekylær evolusjon, biologisk funksjon og samspelet mellom biologiske prosessar på ulike nivå i levande organismar.

Ved hjelp av bioinformatikk freistar ein mellom anna å identifisera proteinkodande område i DNA-sekvensar og spå strukturen og funksjonen til protein gjennom samanlikningar med protein kjende frå før.

Kjelder
NM i skiskyting 2003

Noregsmeisterskapen i skiskyting 2003, den 45. i rekka, vart avvikla i dagane frå 28. til 31. mars 2003 i Tromsø.

Menn

10 km

Dato: 28. mars 2003
Stad: Tromsø

12,5 km jaktstart

Dato: 29. mars 2003
Stad: Tromsø

20 km

Dato:  2003
Stad: Tromsø

4 x km stafett

Dato: 30. mars 2003
Stad: Tromsø

Kvinner

5 km

Dato: 28. mars 2003
Stad: Tromsø

10 km jakstart

Dato: 29. mars 2003
Stad: Tromsø

15 km

Dato: ?. mars 2003
Stad: Tromsø

3 x 6 km stafett 

Dato: 30. mars 2003
Stad: Tromsø

Kjelder
Sportsboken 2003-04

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 2003
Idrett i Tromsø
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Troms og Finnmark
Sergej Martsjuk

Sergej Vasiljevitsj Martsjuk () var ein russisk skeiseløpar frå Moskva som representerte Sovjetunionen. Han vart europameister i 1978.

Martsjuk representerte Sovjetunionen internasjonalt fyrste gongen i 1973-sesongen. I 1977 vart han fjerdemann då firkamp-VM fann stad i Heerenveen. Same sesongen vart han den fyrste som gjekk under fire minuttar på 3 000 meter då han fekk notert 3.56,65 på Medeobana i mars månad. Tida vart aldri godkjend som verdsrekord, og det skulle gå heile 15 år før nokon gjekk distansen fortare.

Vinteren 1978 vann Martsjuk europameisterskapen på Bislett stadion i Oslo framom nordmennene Sten Stensen, Jan Egil Storholt og Kay Stenshjemmet. Ein månad etter EM kom han på bronseplassen i VM 1978 i Göteborg, slått av verdsmeister Eric Heiden frå USA og førnemnde Storholt. Ved EM 1979 vart Martsjuk nok ein gong nummer tre, nordmennene Storholt og Stenshjemmet tok dei to fyrste plassane i meisterskapen. Etter tiandeplass i VM 1980 forvann Martsjuk frå skeisearenaen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sergej Martsjoek» frå ,  den 22. november 2016.  
 

Sovjetiske skeiseløparar
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Olboge

Olboge (norrønt ǫl(n)bogi, samansett av alen og boge; bokmål albue) er leddet mellom overarmsbeinet (humerus) og olbogebeinet (ulna) i armen.

Kjelder

 
Armen
Ord frå norrønt
Roberto Sighel

Roberto Sighel () er en italiensk tidlegare skeiseløpar frå Baselga di Pinè i provinsen Trento. Han vart verdsmeister i firkamp i 1992 og vann elles to EM-sølv og til saman tre bronsemedaljar i ulike firkamp-VM og europameisterskap.

Sighel var ein av dei beste skeiseløparane i verda gjennom femten sesongar, 1988-2002. I gjennombrotsåret 1988 enda han på sjetteplass i både EM og firkamp-VM. Året etter vart han femtemann i EM, medan han i firkamp-VM 1991 i Heerenveen kneip andreplassen bak suverene Johann Olav Koss frå Noreg.

I mars 1992, etter ein heller svak OL-sesong, gjekk Sighel heilt til topps då firkamp-VM fann stad i kanadiske Calgary. Med seg på sigerspallen hadde han europameisteren Falko Zandstra og OL-vinnar Koss.

Vinteren 1995 vart Sighel nummer tre både ved EM i Heerenveen og då firkamp-VM gjekk på heimebana i Baselga di Pinè. Både i 1998 og 1999 kom han på andreplass i europameisterskapen, begge gongane vart han slått av Rintje Ritsma frå Nederland. Ved firkamp-VM dei to nemnde sesongane tok han høvesvis tredje- og fjerdeplassen. I sin siste internasjonale sesong, OL-sesongen 2002, vart han sjuandemann både ved EM i Erfurt, på 5000 m og 10000 m under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City og i firkamp-VM i Heerenveen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roberto Sighel» frå ,  den 23. november 2016.  
 

Italienske skeiseløparar
Deltakarar under vinter-OL 1988
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002