alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rozzano

Rozzano er ein by og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 41 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 12 km². Rozzano ligg inntil provinshovudstaden Milano, på sørsida av storbyen. Til sentrum av Milano er det om lag ni kilometer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rozzano» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Magenta i Italia

Magenta er ein by og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 23 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 21 km². Byen ligg i Po-dalen, 138 meter over havet, ei 25 kilometer vest for provinshovudstaden Milano.

Byen er særleg kjend for slaget ved Magenta, som fann stad 4. juni 1859, mellom austerrikske og franske styrkar. Fargen magenta har sitt opphav i same slaget, truleg viser den til fargen på uniformene til dei franske suav-soldatane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Magenta» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Segrate

Segrate er ein by og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 35 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 17 km². Segrate ligg inntil provinshovudstaden Milano, på austsida av storbyen. 

Flyplassen Linate ligg i kommunen, knapt åtte kilometer frå sentrum av Milano.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Segrate» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Buccinasco

Buccinasco er ein by og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 27 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 12 km². Buccinasco ligg inntil provinshovudstaden Milano, på sørvestsida av storbyen. Til sentrum av Milano er det om lag sju kilometer.

Kommunen var eit landruksområde fram til 1950-åra. Gjennom innvandring frå Sør-Italia endra  Buccinasco seg til å verte dominert av industri.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buccinasco» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Opptrekksplatt

Opptrekksplatt er ein platt, kontainer, eller anna påbygg, som vert trekt opp på eit lastebilchassi attanfrå. Lastebilen må da ha tippbar påmontert ramme, med skinner som høver til kontaineren. Når platten eller kontaineren skal trekkast opp eller settast ned vert ramma tippa opp med hydrauliske sylindrar.   

Lastebilar
Cormano

Cormano er ein forstad og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen, som har i kring 20 000 ibuarar og omfattar eit areal på 4,5 km²
Cormano ligg inntil provinshovudstaden Milano, om lag ni kilometer frå sentrum av storbyen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cormano» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Ølve

Ølve er ei bygd på nordvestsida av Kvinnheradsfjorden i Kvinnherad kommune i Vestland. 

Ølve grensar til Fusa kommune på land og til Tysnes kommune over sjø. Ølve er ei jordbruksbygd, men har også nokre industriverksemder, mellom anna annet livbåtprodusenten Schat-Harding. Historisk er Ølve kjent for bergverksindustrien på staden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ølve» frå ,  den 15. juli 2013.

Bakgrunnsstoff
 Kulturnett Hordaland

Busetnader i Kvinnherad
Bygder i Vestland
Solar and Heliospheric Observatory

Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) er eit samarbeidsprosjekt mellom NASA og ESA for å studera sola, frå kjernen til den ytre koronaen og solvinden. Det er eit romteleskop og vart skote opp 2. desember 1995 frå Cape Canaveral Air Station.

SOHO går i bane i det fyrste lagrangepunktet til sola. Teleskopet skulle i utgangspunktet ha ei levetid på to år, men prosjektet vart forlengt i 1997, 2002, 2008 og 2010. Gjennom den ekstra levetida fekk teleskopet observera sola over ein heil 11-års solsyklus (nummer 23) og byrjinga på syklus nummer 24.

Bakgrunnsstoff 
 Prosjektheimeside hjå NASA

Kjelder 
 Fact Sheet - faktaark frå ESA

ESA-sondar
NASA-sondar
Romobservatorium
Vitskap i 1995
Lumezzane

Lumezzane er ein by og ein kommune i provinsen Brescia i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 24 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 31,5 km². Byen ligg i ein austleg sidedal til Valle Tropia, i luftlinje 15 kilometer nord for provinshovudstaden Brescia.

Lumezzane er ein industristad med særleg metallurgisk industri.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lumezzane» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Montichiari

Montichiari er ein by og ein kommune i provinsen Brescia i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har i kring 24 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 81,2 km². Byen ligg 17 kilometer søraust for provinshovudstaden Brescia.

Flyplassen Brescia-Montichiari ligg i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Montichiari» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Chiavenna

Chiavenna er ein småby og ein kommune i provinsen Sondrio i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har vel 7 000 ibuarar og omfattar ei flatevidd på 11,1 km². Byen ligg 333 meter over havet, om lag 40 kilometer nordvest for provinshovudstaden Sondrio.

Chiavenna er i dag kjent for bykjerna og sine restaurantar. Chiavennas største grannekommunar er Piuro og Prata Camportaccio. Saman med desse stadene dannar Chiavenna eit buområde med om lag 12 000 menneske.

Geografi
Chiavenna ligg rundt 25 km nord for Comosjøen, ved elva Mera. Byen er sentrum for Valchiavenna. Frå Chiavenna går to fjellovergangar i Alpane, nytta allereie under romarriket. Den eine overgangen fører nord gjennom Val San Giacomo over Splügenpasset til Chur i Graubünden. Den andre fører mot aust gjennom Val Bregaglia over Malojapasset og vidare over Julierpasset til Chur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chiavenna» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Italia
Byar i Lombardia
Cthulhu

Cthulhu er hovudfienden i ei novelle H.P. Lovecraft skreiv i 1926: «Call of Cthulhu». Han, eller rettare det, er ein gamal, sovande gud, som såvidt vaknar og spreier galenskap og vonde draumar over heile verda ei stutt tid våren 1925. Sjølv om Cthulhu berre er med i denne eine novella, har han, eller det, blitt fellesnemnar for heile Lovecrafts lagnadstunge fantasi-mytologiske byggverk: Cthulhu-mytologien.

Framtoning 

Cthulhu framstår som ein ovende stor vanskapnad, med hovud som ein blekksprut, kropp som ein drake og med venger som ei flaggermus. Han søv under den eldgamle og førmenneskelege byen R`lyeh, som er å finne i Stillehavet, på det punktet som ligg lengst frå noko anna landmasse. Denne gamle og heller agelege guden har tilbedarar, ein kult som messer på eit uskjøneleg språk, og som ventar på at Cthulhu skal vakne og ta tilbake herreveldet over verda. I følge novella er kulten eldre enn menneskeleg sivilisasjon. Det kjem og fram at alle som veit noko om dette, men som ikkje sluttar seg til kulten, blir drepne ein etter ein. I novella blir Cthulhu sett ut av spel av ein norsk sjømann som køyrer fiskebåten han styrer beint i magen på utysket. Han overlever som den einaste av eit mannskap på seks, men er mest frå vit og sans når han blir funnen einsam i drift på havet.

Bruk i populærkultur 

Cthulhu er sjølvsagt avbilda ei rekkje gonger, og spelar og ei rolle i teikneserien M av den norske teiknaren Mads Eriksen, som vender opp ned på skrekkhistoria ved å ta Cthulhu med seg heim til jul.

Sjå òg
 Cthulhu-mytologien

Bakgrunnsstoff 

 H.P. Lovecraft: Skrekken fra Dunwich og andre historier, SEMIC/Nordisk forlag 1994. Omsett av Jens E. Røsåsen og Ragnar Askeland, Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 H.P. Lovecraft: Makabre historier, Bok- og Magasinforlaget 1994. Omsett av Kolbjørn Mora. Digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

USA-amerikansk litteratur
Litteratur frå 1920-åra
Oppdikta demonar og djevlar
H.P. Lovecraft
Kaveri

Kaveri  er ei elv som renn gjennom Sør-India frå Dei vestlege Ghatfjella vest i landet til Bengalbukta i aust. Ho er rundt  765 km lang. Kaveri er ei heilag elv for hinduar, og blir som Godavari også kalla Dakshin Ganga ('Sør-Ganges'). Ho er særs viktig i tamilsk litteratur både som heilagdom og som landskapsbilete.

Elva har utspring ved valfartsstaden Talakaveri som ligg rundt 1500 moh. i Brahmagiri i Dei vestlege Ghatfjella. Ho har eit nedslagsfelt på rundt 71 700 km².

Elva renn hovudsakleg sør- og austover. Dei øvre delane er prega av stryk og bratte elvebreidder.
I Karnataka deler Kaveri seg dei heilage elveøyane Srirangapatnam og Sivasamudram, der ein også finn ei rekkje stryk som mellom anna er bygde ut til vasskraft. I Tamil Nadu er ho oppdemd ved Mettur, både til vasskraft og til forbetra kunstig vatning. Aust i Tamil Nadu dannar Kaveri ei ny heilag valfartsøy, Srirangam, ved Tiruchchirappalli. Her er ho blitt demd opp ved Grand Anicut i oldtida og på ny i 1836–38 (den nordlege Kollidam-delen).

Ho munnar ut i Bengalbukta gjennom to hovudmunningar i Kaverideltaet.
Dette deltaet sør for Cuddalore er rundt 10 000 km² stort og er kjend som «hagen til Sør-India». Kaveri er ei særs viktig kjelde til kunstig vatning, og har livnært både eldgamle sørindiske rike og moderne byar.

Elva har mange bielvar, som  Shimsha, Hemavati, Arkavathy, Kapila, Honnuhole, Lakshmana Tirtha, Kabini, Lokapavani, Bhavani, Noyyal og Amaravati.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Elvar i India
Karnataka
Tamil Nadu
Puducherry
Agra

Agra er ein by i delstaten Uttar Pradesh nord i India. Han har kring 1,65 millionar innbyggjarar (2008).  Agra ligg ved breidda av elva Yamuna, og er særleg kjend for mogulmausoleet Taj Mahal som ligg her.

Agra har 1 260 000 innbyggjarar (2001). Han ligg 19 mil søraust for Delhi. Agra er eit samferdsleknutepunkt med fleire industriar, mellom anna produksjon av fottøy, glas, smykke og tekstilar. Turisme er ein viktig industri ettersom byen har fleire storslåtte bygg og anlegg frå mogultida. 

Agra blei først hovudstad under Delhi-sultanatet frå 1501. Mogulane kalla han Akbarabād, og hadde byen som hovudstad frå 1556 til 1658. 

I tillegg til Taj Mahal, bygd av sjah Jahan til minne om yndlingskona hans Mumtaz Mahal, finst også Agra fort (1564–720), Perlemoskeen (1646–54) og Jama masjid (ca. 1575). Akbar den store sitt mausoleum ligg ei mil nord for byen. Både Taj Mahal og Agra fort er rekna som verdsarv av UNESCO. Nær Agra ligg også Fatehpur Sikri, ein annan verdsarvstad.

Kjelder

Agra: by i India (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 15. juli 2013.

Denne artikkelen bygger på «Agra (by i India)» frå ,  den 15. juli 2013.  
 

Byar i Uttar Pradesh
Ola Vestrheim

Ola A Vestrheim () var ein norsk gardbrkar og lokalpolitikar frå Leikanger. Han var ordførar i Leikanger i periodane 1979-1983 og 1987-1991. 

Vestrheim var gardbrukar i grenda Eitorn lengst vest i kommunen, og representerte Høgre i kommunestyret. Ei av dei viktigaste sakene i hans tid som ordførar var framtida til sørsidebygdene Feios og Fresvik, som vart overførte til Vik i 1992. Vestrheim var såleis den siste ordføraren som måtte slita med striden mellom soknene.

Ordførarar i Leikanger
Høgreordførarar i Sogn og Fjordane
Leikanger Mannskor
Norske gardbrukarar
Folk frå Leikanger
Eitorn

Eitorn er ei grend lengst vest i Sogndal kommune i Sogn. 

Grenda høyrde til Balestrand kommune frå kommunedelinga i 1849 til Schei-kommisjonen førte henne attende til Leikanger i 1963. Eitorn-grenda strekkjer seg frå Fjærlandsfjorden i vest til Kvinnafossen i aust, og omfattar gardane Hella, Ruud, Vestreim, Eitorngjerdet, Eitun (Eitorn), Pergjerdet og Eikenes. I Eitorn var det i si tid planteskule, og eplesorten Eitorn-eple vart ala fram her.

Eitorn fekk vegutløysing i 1956, då RV55 til Hella vart bygd.

Tidlegare ordførar Ola Vestrheim er her ifrå.

Busetnader i Sogndal
Bygder i Vestland
Leikanger
Åsta Magni Hauge

Åsta Magni Hauge () var ordførar i Leikanger 1994-1995. Ho representerte Arbeidarpartiet, og tok over etter Kjell Helleland midt i perioden, som den fyrste kvinnelege ordføraren i kommunen. Hauge var oppvaksen i Espedal i Fjaler. Av yrke var ho vernepleiar.

Folk frå Fjaler
Folk frå Leikanger
Ordførarar i Leikanger
Kjell Helleland

Kjell Helleland () var ordførar i Leikanger kommune frå 1991 til 1994. Han representerte Arbeidarpartiet, og var den fyrste ordføraren etter at sørsida gjekk over til Vik kommune frå og med 1. januar 1992. Helleland var HVPU-koordinator i sitt yrkesaktive liv fram til han pensjonerte seg. Halvvegs i kommunestyreperioden gav han vervet vidare til Åsta Magni Hauge.

Ordførarar i Leikanger
Ap-ordførarar i Sogn og Fjordane
Anderson Knoll

Anderson Knoll er den sørlegaste nunataken i Granite Knolls, 1 nautisk mil sør for hovudmassivet og ved kanten av Bluebreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Klaus G. Anderson, ein sivilingeniør i US Geological Survey (USGS) 1960–90. Han var med feltgruppa frå USGS som oppretta ein geodetisk stasjon i Hudson Mountains, Jones Mountains på Thurston Island og Farwell Island ved Walgreen Coast og Eights Coast i løpet av sommaren 1968–69.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Beckett Nunatak

Beckett Nunatak er ein flat, stort sett berr nunatak som ligg 9 nautiske mil vest for Mount Armytage og sør for Harbordbreen i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå U.S. Navy flyfoto, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter W.T. Beckett, ein utstyrsansvarleg ved McMurdo-basen i 1963.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Brough Nunatak

Brough Nunatak er ein nunatak nordvest i Evans forlandsbre, 4 nautiske mil vest-sørvest for Boney Point i Victoria Land. USS «Brough» (DE-148) dreiv ein maritim vêrstasjon ved  for flytrafikken mellom New Zealand og Antarktis under Operasjon Deep Freeze II, III og IV; tre somrar frå 1956–57 til 1958–59.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Burkett Nunatak

Burkett Nunatak er ein nunatak, 2180 moh, som ligg 1 nautisk mil aust for Minaret Nunatak i Monument Nunataks. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Willer Burkett, ein flyelektrikar i U.S. Navy-skvadron VX-6. Burkett gjorde seks turar under Operasjon Deep Freeze og deltok i over 100 flyturar til McMurdo Sound.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Burris Nunatak

Burris Nunatak er ein nunatak nær nordenden av Emlen Peaks, 2 nautiske mil nordvest for Mount Cox i Usarp Mountains. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James M. Burris, assistenten til representanten for US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1967–68.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Buttress Nunatak

Buttress Nunatak er ein nunatak i Antarktis, med ei høgd opp mot 2175 moh ved austsida av toppen av Creaghbreen i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Han fekk dette namnet av New Zealand Geographic Board (1994) fordi ein utstikkar på austsida av nunataken fører til toppen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Buttress Nunatak» frå ,  den 16. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Calfee Nunatak

Calfee Nunatak er ein isolert nunatak ved austsida av Reeves Neve, 4 nautiske mil vest for Mount Fenton i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy , 1956–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter David W. Calfee, feltassistent ved McMurdo-basen i 1965–66.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Canoe Nunatak

Canoe Nunatak er ein nunatak, 1 nautisk mil lang og 0,2 nautiske mil brei, 2,2 nautiske mil aust-søraust for Mount Blackwelder i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Den særeigne forma liknar på ein velta kano. Han vart namngjeven av Alan Sherwood som var med New Zealand Geological Survey i området, 1987–88.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Cat Nunatak

Cat Nunatak er ein nunatak i Antarktis, halvvegs mellom Vince Nunatak og Hogback Hill i den sørlege delen av Wilson forlandsbre i Victoria Land. Han fekk dette namnet av New Zealand Geographic Board i 1994 til minne om skipskattane på «Morning» og «Terra Nova» under ekspdisjonane til Robert Falcon Scott 1901–04 og 1910–13 til McMurdo Sound.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cat Nunatak» frå ,  den 16. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Catenary Nunatak

Catenary Nunatak er ein nunatak 1 nautisk mil sørvest for Monastery Nunatak på sørsida av Quartermain Mountains i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Chain Nunataks

Chain Nunataks er ei rekkje nunatakar vest for Bluebreen, som går 3,5 nautiske mil vestnordvest–austsøraust mellom Briggs Hill og Hannon Hill i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. Han vart namngjeven med etter eit målekjede, som landmålarar brukarar.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Chocolate Nunatak

Chocolate Nunatak er ein isolert nunatak med raudbrun  farge ved austsida av toppen av Marinerbreen, 3 nautiske mil vest-sørvest for Mount McCarthy i Barker Range i Victoria Land. Eit skildrande namn truleg gjeve av B.W. Riddolls og G.T. Hancox, ein geolog i den nordlege gruppa frå New Zealand Antarctic Research Program til øvre Marinerbreen, 1966–67.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Cowie Nunatak

Cowie Nunatak er ein bratt nunatak, 1782 moh, med ei stupbratt austside, 5 nautiske mil vest for Detour Nunatak i øvre delen av Mackaybreen i Victoria Land. Han vart kalla opp etter James Cowie som frå Scott-basen deltok i eit boreprosjekt ved Cape Roberts.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Crash Nunatak

Crash Nunatak er ein isolert nunatak mellom Beta Peak og Mount Bowen i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63, fordi nunataken ligg nær staden der eit R4D-fly frå  U.S. Navy styrta den 25. november 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crash Nunatak» frå ,  den 16. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
De Camp Nunatak

De Camp Nunatak er ein einsleg nunatak som ligg 3 nautiske mil søraust for Welcome Mountain i Outback Nunataks. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michael A. de Camp, ein biolog ved McMurdo-basen i 1966–67.

Kjelder 

 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Depot Nunatak

Depot Nunatak er ein nunatak, 1980 moh, som ligg på vestsida av Cassidybreen og Quartermain Mountains i Victoria Land. Nesten vertikale klipper av doleritt stig 150 meter opp av isbreen i austenden. Han fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen på den vestlege reisa deira i 1903, fordi dei laga eit forsyningsdepot der, som dei skulle bruke på veg attende.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Depot Nunatak» frå ,  den 16. juli 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Destination Nunataks

Destination Nunataks er ei gruppe fjelltoppar og nunatakar, 9 nautiske mil lang og 4 nautiske mil brei, med ei høgd opp mot 2565 moh ved Pyramid Peak og omfattar Sphinx Peak, Andrews Peak, Mummy Ridge og fleire nunatakar utan namn i nordvest, i nordaust Evans Neve, 7 nautiske mil nordvest for Barker Range i Victoria Land. Denne gruppa vart vitja i 1970–71 av ei gruppe geologar frå Victoria University of Wellington Antarctic Expedition leia av M.G. Laird. Namnet «Destination Rocks» vart opphavleg  nytta for desse nunatakane, sidan det var så langt nord som dei drog. Namnet Destination Nunataks vart godkjend av New Zealand Antarctic Place-Names Committee og Advisory Committee on Antarctic Names i 1985.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Detour Nunatak

Detour Nunatak er ein brei nunatak mellom Frazierbreen og den øvre delen av Mackaybreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) fordi det var naudsyn å gjere ein omveg (detour på engelsk) på veg opp Mackaybreen, sør for denne nunataken.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Scott Coast
Dodd Nunatak

Dodd Nunatak er ein nunatak 2,5 nautiske mil vest for Mount Cox nordvest i Emlen Peaks i Usarp Mountains. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walter H. Dodd frå informasjonsavdelinga til National Science Foundation, som arbeidde ved McMurdo-basen i 1966–67 og 1967–68 somrane.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Doe Nunatak

Doe Nunatak er ein noko isolert nunatak, som ligg 3 nautiske mil vest-nordvest for Doescher Nunatak og 5 nautiske mil nord-nordvest for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Wilfred I. Doe, ein sjukepassar ved McMurdo-basen vinteren 1967.

Kjelder 

Nunatakar i Victoria Land
Pennell Coast
Warlpiri rampaku

Warlpiri rampaku (forenkla warlpiri) er eit nytt språk som har oppstått i landsbyen Lajamanu i Australia . Ordforrådet i warlpiri rampaku er ei blanding av warlpiri, kriol og australsk engelsk, men med eigen grammatikk. Det vert tala av rundt 350 personar som alle er under 35 år, eller rundt halvparten av folkesetnaden i Lajamanu. Språket er studert og dokumentert av språkforskaren Carmel O'Shannessy.

Refeansar 

Språk i Australia
Grivola

Grivola er eit 3 969 meter over havet høgt fjell i Dei graiiske Alpane i regionen Aostadalen i Italia. Fjellet reiser seg mellom dalføra Val Sevaranche i vest og Val di Cogne i aust. Sett frå nord minner Grivola om ei symmetrisk forma steinpyramide, som mot nordaust, sør og vest stig langs slanke, kvasse fjelleggar. Både i nord og i aust er det isbrear i fjellsidene. Frå toppen av Grivola er det seks kilometer i luftlinje til Gran Paradiso, begge fjella er innlemma i Gran Paradiso nasjonalpark. Ordet Grivola er oksitansk og tyder ungjente.

Eit klatrelag beståande av fem mann tok seg til topps den 23. august 1859, knappe sju veker etter at den kjende klatraren Francis Fox Tuckett og mannskapet hans hadde mislukkast på å verte dei fyrste på toppen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grivola» frå ,  den 16. juli 2013.  
Denne artikkelen bygger på «Grivola» frå ,  den 16. juli 2013.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
S/2004 N 1

S/2004 N 1 er ein av månane til Neptun. Han har ein diameter på kring 20 km.

S/2004 N 1 vart oppdaga 1. juli 2013 av Mark Showalter på bilete tekne av Hubble-teleskopet mellom 2004 og 2009, etter at ein ringobservasjonsmetode gjode han var på ein kvit flekk utanfor ringane.

Kjelder 
 Hubble Finds New Neptune Moon - offisiell Hubble-heimeside

Neptunmånar
Herbétet

Herbétet er eit 3 778 meter over havet høgt fjell i Gran Paradiso-massivet, eit fjellområde i Dei graiiske Alpane i regionen Aostadalen i Italia. Fjelltoppen ligg på fjellryggen mellom Val Sevaranche i vest og Val di Cogne i aust. Om lag 1,5 kilometer i luftlinje sør-sørvest for Herbétet reiser høgste fjellet i området, Gran Paradiso, seg, medan det nesthøgste, Grivola, ligg om lag fem kilometer nord for Herbétet. Alle tre fjelltoppane er innlemma i Gran Paradiso nasjonalpark.

Tre italienarar kleiv som dei fyrste til topps på Herbétet den 22. august 1873.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Herbétet» frå ,  den 16. juli 2013.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia