alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Entangled

«Entangled» er ein song av det engelske rockebandet Genesis, spelt inn i november 1975 i Trident Studios i London for albumet A Trick of the Tail. Det er den andre songen på albumet og er kjenneteikna av ein 12-strengs akustisk gitar. Songen er skriven av klaverspelar Tony Banks og gitarist Steve Hackett og fortel ei soge om ein ubehageleg sjukdomsperiode. Songen endar med ein korsekvens spelt av Tony Bansk på Mellotron. I følgje Banks var «Entangled» ein kombinasjon av ein song som Hackett hadde skrive i 6/8, men som ikkje enno hadde refreng eller ein definitiv retning, og eit tidlegare musikkstykke av Banks som òg var skrive i 6/8. Banks og Hackett sette dei to songane samane, og fekk vokalist og trommeslagar Phil Collins til å synge det som opphavleg hadde vore piano. Banks sa «Det er favorittsongen min på det albumet, og endar med ein stor, katedralaktig kjensle». Songen vart framført på konsertane til bandet i 1976 og i 2007.

Medverkande

Phil Collins – vokal
Steve Hackett – elektrisk gitar, 12-strengsgitar
Tony Banks – 12-strengsgitar, mellotron, ARP 2600 synthesizer 
Mike Rutherford – 12-strengsgitar, basspedalar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Entangled (song)» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Genesis-songar
Rockeballadar
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Steve Hackett
Songen A Trick of the Tail

«A Trick of the Tail» er ein song av det engelske rockebandet Genesis på albumet A Trick of the Tail frå 1976. Han vart skriven av klaverspelaren Tony Banks og var den tredje Genesis-songen det vart laga musikkvideo til. I videoen kan ein sjå bandet samla kring eit piano. Videoen var regissert av Bruce Gowers.

Historie
Songen vart gjeven ut som B-sida til singelen «Entangled», men singelen gjorde det ikkje særleg bra. Mesteparten av songen vart skriven i 1972 og var opphavleg meint for albumet Foxtrot. Rytmen i songen var i følgje Banks kraftig inspirert av The Beatles sin «Getting Better».

Teksten er basert på boka The Inheritors av William Golding. Tittelen på songen er namnet på det siste kapittelet. Teksten fokuserer på ein spesifikk person: «Beast» som dreg frå kongedømet sitt og går inn i verda til mennesket. Han vert fanga og sett ut på utstilling etter at dei som fanga han nektar å tru at kongedømet hans finst. Beast sørgjer over avgjersla om å dra heimafrå og skildrar det som eit paradis dekt av gull. Han får dra heim mot at menneska får følgje med han heim til hans verd. Akkurat i det dei ser ei spire av gull, har Beast forsvunne, men dei kan framleis høyre stemma hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Trick of the Tail (song)» frå ,  den 6. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
 Musikkvideo for A Trick of The Tail

Songar frå 1976
Genesis-songar
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar skrivne av Tony Banks
Gerygonar

Gerygonar er ei biologisk slekt, Gerygone, av 19 fugleartar i tornsmettfamilien, Acanthizidae. Slekta har utbreiingsområde frå Søraust-Asia gjennom Ny-Guinea og Australia til New Zealand og Chatham-øyane. Vi finn dei fleste av artane i Australia og på Ny-Guinea, berre éin, orientgerygone, har klart å krysse Wallace-linja og kolonisere så langt vest som Thailand, Malaysia og Filippinene. 

Gerygonar er insektetarar som hentar det meste av føda si ved å plukke ho frå bladverket på tre og buskar. Dei er små fuglar, dei fleste veg i gjennomsnitt 6-7 gram, og viser liten variasjon i storleik på tvers utbreiingsområdet sitt, unntaket er øyarten kvitpannegerygone som er nesten dobbelt så stor som dei andre i slekta. 

Songane deira er skildra som «-enkle, men herlege», mange fallande i tonehøgd, og nokre artar er gode etterliknarar. 'Gerygone' tyder «født av lydar».

Artslista 
Gerygonar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.2, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: 
 Brungerygone, Gerygone mouki, Brown Gerygone, Mathews, 1912, (LC)
 Igatagerygone, Gerygone igata, Grey Gerygone, (Quoy & Gaimard, 1832), (LC)
 Norfolkgerygone, Gerygone modesta, Norfolk Gerygone, Pelzeln, 1860, (NT)
 Kvitpannegerygone, Gerygone albofrontata, Chatham Gerygone, Gray, GR, 1845, (LC)
 Gulflankegerygone, Gerygone flavolateralis, Fan-tailed Gerygone, (Gray, GR, 1859), (LC)
 manglar norsk namn, Gerygone citrina, Rennell Gerygone, Mayr, 1931, (LC)
 Berggerygone, Gerygone ruficollis, Brown-breasted Gerygone, Salvadori, 1876, (LC)
 Orientgerygone, Gerygone sulphurea, Golden-bellied Gerygone, Wallace, 1864, (LC)
 Rustflankegerygone, Gerygone dorsalis, Rufous-sided Gerygone, Sclater, PL, 1883, (LC)
 Mangrovegerygone, Gerygone levigaster, Mangrove Gerygone, Gould, 1843, (LC)
 Timorgerygone, Gerygone inornata, Plain Gerygone, Wallace, 1864, (LC)
 Flekkhalegerygone, Gerygone fusca, Western Gerygone, (Gould, 1838), (LC)
 Kvitaugegerygone, Gerygone tenebrosa, Dusky Gerygone, (Hall, R, 1901), (LC)
 Stornebbgerygone, Gerygone magnirostris, Large-billed Gerygone, Gould, 1843, (LC)
 Biakgerygone, Gerygone hypoxantha, Biak Gerygone, Salvadori, 1878, (VU)
 Gulbukgerygone, Gerygone chrysogaster, Yellow-bellied Gerygone, Gray, GR, 1858, (LC)
 Grønryggerygone, Gerygone chloronota, Green-backed Gerygone, Gould, 1843, (LC)
 Kvitstrupegerygone, Gerygone olivacea, White-throated Gerygone, (Gould, 1838), (LC)
 Skjeggerygone, Gerygone palpebrosa, Fairy Gerygone, Wallace, 1865, (LC)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gerygone» frå , den 6. oktober 2012. 
  oppgav desse kjeldene:

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Tornsmettfamilien
Fuglar i den australske regionen
Fugleslekter
Horda Tidend

Horda Tidend, starta som Vossingen, var ei dagsavis som vart utgjeven i Voss frå 1925 til 1989. Avisa kom fyrste gong ut 1. september 1925 som Vossingen, men bytte namn til Horda Tidend i april 1929, og vart samtidig offisielt partiorgan for Senterpartiet i Voss og Hardanger.

Avisa konkurrerte fyrst og fremst med det bergensbaserte Bondebladet, ei avis som gjekk inn i 1935. Utgjevinga av Horda Tidend stansa under den tyske okkupasjonen, og etter krigen kom ikkje avisa i gang igjen før i april 1949.

Johs K. Ringheim var redaktør for avisa frå 1949 til 1981, og dei neste åtte åra var det fem ulike redaktørar. Avisa var lenge den nest største avisa i Voss, etter avisa Hordaland, og forsøkte å overleve ved å forlate fullformatet og verte politisk uavhengig. Fornyinga førte til eit lite oppsving i opplagstalla, med ein topp på 2413 utgåver i 1987, men 6. januar 1989 vert avisa til slutt lagt ned.

Referanser

Norske aviser etter namn
Tidlegare norske aviser
Kultur i Voss
Aviser skipa i 1925
Aviser nedlagde i 1989
Senterpartiet
1925 i Noreg
1989 i Noreg
Bronsegauk

Bronsegauk (Chrysococcyx lucidus) er verdas minste gaukeart, hekkar i Australia, på Ny-Caledonia, Vanuatu og New Zealand, og overvintrar i vestre Indonesia, på Ny-Guinea, Bismarckarkipelet og Salomonøyane. Han er spesialist på å legge egg i reira til artar av gerygonar, ei slekt av små tornsmettar.

Skildring 
Med ei lengd på ca. 15 centimeter og vekt på 25 gram er bronsegauken verdas minste gauk. Han er ofte lettare å høyre enn å få auge på, dei er normalt metallisk bronsegrøne på oversida, kinna og undersida er kvit med mørk grøne tverrstriper. Hofuglar er like med meir lilla glans på krona og nakken og tverrstripene på buken har skjer av bronsefarge. Nebbet er svart og føtene er svarte med gul underside.

Utbreiing 
I Aust-Australia er bronsegauken er ein sommarvitjar i området frå Cape York-halvøya lengst nord i Queensland sør til Eyre Peninsula og Kangaroo Island 
i Sør-Australia og finst òg på Tasmania. I Vest-Australia hekkar dei frå Carnarvon i nord sørover langs kysten og austover til Esperance. Desse overvintrar på Dei små Sundaøyane og Ny-Guinea. 

New Zealand-populasjonen overvintrar på Salomonøyene og kjem til New Zealand frå midten av august, men dei er ikkje vanlege før i oktober. Dei spreier seg ut til Stewart Island/Rakiura og Chatham-øyane og hekkar opp til ei høgd på 1200 moh.

Hekking 

Han er reirparasitt på kuppelforma reir av ulike Gerygone-artar, har eit hekkeområde som i stor grad samsvarar med hekkeutbreiinga til denne tornsmettslekta. Bronsegaukar kan òg parasittere andre artar i tornsmettfamilien, og er òg den parasittiske fuglearten med den lengst sørlege utbreiinga i verda, sør til 45 ° S på New Zealand.

Ein hofugl legg éit egg i kvart vertsreir og fjernar eitt egg. Etter klekkinga, kastar gaukungen ut dei andre ungane eller egga frå reiret. Igatagerygone er ein vanleg vertsart på New Zealand. Bronsegauken kjem for seint til det første hekkekullet til igatagerygone, men parasitterer dei andre kulla i sesongen sterkt, i ein studie 55 % av reira i Kaikoura. Kvitpannegerygone er ein vertsart på Chatham-øyane. Dei matte egga til bronsegauken er olivenbrune i Vest-Australia og i ulike nyansar av grønt eller grønaktig kvit til oliven og mørkebrun andre stader, dei liknar ikkje egga til vertsarten. Det mørke pigmentet smittar lett av. Fleire andre artar er sporadiske vertar.

Føde 
Som insektetar tar bronsegauken insekt som andre fuglar unngår, slik som små grøne sommarfugllarver, særleg av møllarten Nyctemera annulata og biller, særleg marihøner. Kråsen til bronsegauken er fôra med ei mjuk tjukk foring som fangar larvetrådane. Desse fell av og blir spytta ut av fuglen.

Status 
Storleiken av bestanden er ikkje kjent, han reknast ikkje som trua, og er stabil. Kattar er ein vanleg predator av bronsegaukar.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Shining Bronze Cuckoo» frå , den 6. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Christina Troup. Small forest birds - Page 9 – Cuckoos, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 1-Mar-09. 

Gaukefamilien
Fuglar i den australske regionen
Langhalekoel

Langhalekoel, Eudynamys taitensis, er ein gaukeart som hekkar i biotop med skog på New Zealand og overvintrar på tropiske øyar i vestlige Stillehavet. Som nokre andre gaukar, praktiserer langhalekoelen reirparasittisme og utnyttar mohuaer til vertar for fostring av avkommet sitt.

Skildring 
Medrekna den lange halen er langhalekoel litt lengre enn arten gauk i Europa, 40 centimeter og han veg 125 gram. Langhalekoelen har mørkbrun overside med svarte tverrstriper, andlet og underside er lys gulbrun med mørke eller svarte striper. Ungfuglar er generelt lysare med kvite flekker på oversida.

Langhalekoelar er sterke flyttfuglar, all hekking går føre seg på hovudøyane av New Zealand og på mindre øyar i landet som er skogkledde og har bestand av vertsfuglar for egg og ungar, slik som til dømes på Stewart Island/Rakiura, Little Barrier Island og Kapiti Island. I januar til april trekker alle langhalekoelar nordover til Stillehavsøyar i området mellom Bismarckarkipelet utanfor Ny-Guinea i vest til Marquesasøyane og Tuamotuøyene i Fransk Polynesia i aust. Under trekket kan dei passere austkysten av Australia. Dei flyttar sør igjen til tidleg oktober og kjem fram til same geografiske hekkeområdet som førre året. Fuglane er mykje vokale både i hekketida og under trekket. 

Kvithovudmohua i nord, og gulhovudmohua og pipipi i sør, er dei føretrekte vertsfuglane for langhalekoel. Dei legg berre eit egg i kvart vertsreir, egget er større enn mohuaegga og rugetida er kort, ca. 16 dagar, slik at gaukungen kastar ut dei andre egga eller ungane frå reiret når gaukeegget er klekt. Langhalekoelungen blir fôra av vertsparet og hjelparane deira i minst fire veker, jamvel om dei er flygedyktig etter tre veker. Ungfuglane held seg truleg i vinterkvarteret i tropane gjennom den første sommaren. 

Langhalekoelar beitar primært på store virvellause dyr, men òg små skjelkrypdyr, fugleegg og fugleungar, og dessutan frukt ved høve. 

Storleiken av bestanden er ikkje kjent, han reknast ikkje som trua, men er trudd å vere minkande.

Dette er ein gaukeart med uklåre taksonomiske relasjonar, etter Clementslista er han medlem av slekta Eudynamys.

Kjelder 
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Christina Troup. Small forest birds - Page 9 – Cuckoos, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand

Gaukefamilien
Fuglar i Oseania
Trond Andersen

Trond Andersen () er ein norsk, tidlegare fotballspelar frå Kristiansund. Han spela for dei norske klubbane Clausenengen og Molde, engelske Wimbledon FC og dei danske klubbane Aalborg og Brøndby. Mellom 1999 og 2005 spela han 38 landskamper for Noreg. På landslaget spela han oftast i ein defensiv midtbaneposisjon, medan han på klubbnivå like gjerne spela i forsvaret.

Klubbspel
Andersen spela frå 1992 til -94 for Clausenengen i heimbyen, der han mellom andre var lagkamerat med Ole Gunnar Solskjær. Før 1995-sesongen gjekk både Andersen og Solskjær over til Molde, der begge spelarane same sesongen var med på å vinne sølv i serien. Seinare, 1998 og 1999, vann Andersen nye seriesølv med Molde FK.

Sommaren 1999 vart Andersen overført til den engelske fotballklubben Wimbledon FC, ei av dei fyrste signeringane den nye klubbtrenaren Egil Olsen gjorde. Andersen var ein av fleire norske spelarar i klubben, men var den einaste som hadde fast plass i startellevaren. Wimbledon rykte ned frå Premier League i 2000. Etter tre sesongar på nivå to i England, signerte Andersen i 2003 for den danske toppserieklubben Aalborg. Her var han med då klubben i 2004 tapte den danske cupfinalen med 0-1 for FC København. I september 2005 vart Andersen kjøpt av den danske hovudstadsklubben Brøndby. Han pådrog seg ein alvorleg kneskade i april 2006, noko som til sist gjorde at han la opp.

Landslagsspel
Andersen debuterte på A-landslaget i ein privatlandskamp mot Jamaica i mai 1999. Året etter var han med i den norske EM-troppen i EM i fotball 2000. Andersen kom ikkje på bana i nokon av dei tre kampane i EM-sluttspelet, men var stort sett fast på landslaget i heile resten av den perioden Nils Johan Semb var norsk landslagssjef, fram til 2004. Privatlandskampen mot Estland i april 2005 vart Andersen sin 38. og siste landskamp. Han skåra ikkje mål for Noreg.

Merittar
Norsk seriesølv med Molde 1995, 1998, 1999
Dansk cupsølv med Aalborg 2004
Dansk seriesølv med Brøndby 2006

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trond Andersen» frå ,  den 6. oktober 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Trond Andersen» frå ,  den 6. oktober 2012.  
 

Spelarar i Fotball-EM 2000
Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Molde-spelarar
Folk frå Kristiansund
Clausenengen-spelarar
Wimbledon-spelarar
Aalborg-spelarar
Brøndby-spelarar
Chrysococcyx

Chrysococcyx er ei biologisk slekt av små glansfulle gaukeartar som er utbreidde i tropiske område av Afrika, Asia og i Oseania.

Dette er små gaukar med iriserande fjørdrakter som i hovudsak er i slåande grønt, brunt eller i gullfarge. Utsjånaden er skildra av det vitskaplege namnet Chrysococcyx som er sett saman av dei greske orda 'chrysos', gull, og 'kokyx', gauk. Alle artane i slekta parasitterer reira av andre artar.

Artslista 
Chrysococcyx-gaukar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Chrysococcyx
 Svartøyregauk, Chrysococcyx osculans
 Mulgagauk, Chrysococcyx basalis
 Bronsegauk, Chrysococcyx lucidus
 Rusthovudgauk, Chrysococcyx ruficollis
 Kragegauk, Chrysococcyx meyeri
 Pygmégauk, Chrysococcyx minutillus
 Beryllgauk, Chrysococcyx maculatus
 Ametystgauk, Chrysococcyx xanthorhynchus
 Gulstrupegauk, Chrysococcyx flavigularis
 Grøngauk, Chrysococcyx klaas
 Smaragdgauk, Chrysococcyx cupreus
 Diderikgauk, Chrysococcyx caprius

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eigentliche Goldkuckucke» frå , den 6. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Gaukefamilien
Fugleslekter
Koelar

Koelar er ei biologisk slekt, Eudynamys, av gaukeartar som er utbreidde i Asia og i Oseania, medrekna Australia.

Dette er mellomstore gaukar som viser stor kjønnsdimorfisme i fjørdrakter, dei har ein diett av insekt og frukt og har høgt læte. Alle artane i slekta parasitterer reira av andre artar.

Artslista
Koelar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september  2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Eudynamys
Svartnebbkoel, Eudynamys melanorhynchus
Grønnebbkoel, Eudynamys scolopaceus
Grånebbkoel, Eudynamys cyanocephalus
Langhalekoel, Eudynamys taitensis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Koel» frå ,  den 6. oktober 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

gaukefamilien
Fugleslekter
Øyleikane

Øyleikane (engelsk Island Games) er ei internasjonal idrettshending som vert arrangert av International Island Games Association (IGA).

Vertsøyar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Island Games» frå ,  den 6. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff

 
Idrettstilskipingar
Skipingar i 1985
Instagram

Instagram er eit sosialt fenomen som baserar seg på deling av bilete teke med brukaren sin mobiltelefon, med andre brukarar av Instagram. Bileta vert skore til eit kvadrat, likeins polaroid eller Kodak sitt Instamatic, og brukaren kan legge på enkle effektar og filter.
I juni 2013 vart det òg lagt til høve for å ta videoklipp på opp til 15 sekund.

Facebook gav eit tilbod om å kjøpe Instagram (med dei 13 tilsette) for om lag 1 milliard dollar i pengar og aksjar i april 2012. 14. august 2012 kom avtala i hamn og Facebook overtok Instagram.

Kjelder

 facebook aquires Instagram - CNN Money
 Facebook announces video for Instagram - The Verge

Nettsamfunn
Skipingar i 2010
Pohrebysjtsje

Pohrebysjtsje (ukrainsk Погребище) er ein by i Vinnytsia oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Pohrebysjtsjensky rajon (distrikt) vest i Ukraina. Pohrebysjtsje ligg nær kjelda til elva Roselva. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pohrebysche» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Vinnytsia oblast
Shtetlar
Pomitsjna

Pomitsjna (ukrainsk Помічна) er ein by i Kirovohrad oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 9 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pomichna» frå ,  den 6. oktober 2012.  
 

Byar i Kirovohrad oblast
Busetnader grunnlagde i 1868
Olevsk

Olevsk (ukrainsk Олевськ) er ein by i Olevsk rajon, Zjytomyr oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Olevsk rajon. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olevsk» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Zjytomyr oblast
Kamin-Kasjyrskyj

Kamin-Kasjyrskyj (ukrainsk Камінь-Каширський, polsk Kamień Koszyrski, russisk Камень-Каширский, Kamen-Kasjirskij) er ein by i Volyn oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kamin-Kasjyrskyj rajon. Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kamin-Kashyrskyi» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Volyn oblast
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Tatarbunary

Tatarbunary (ukrainsk Татарбунари; rumensk Tatarbunar; russisk Татарбунары, tyrkisk Tatarpınarı) er ein liten by i Odessa oblast (provins) særvest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tatarbunarskyj rajon (distrikt) og ligg nord i Donaudeltaet, i Budjak, kring 100 km sørvest for Odessa.

Byen har kring 11 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatarbunary» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Odessa oblast
Busetnader grunnlagde på 1500-talet
Marjinka

Marjinka (ukrainsk Мар'їнка) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Notes
Denne artikkelen bygger på «Marinka, Ukraine» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1844
Bolekhiv

Bolekhiv (ukrainsk Болехів; polsk Bolechów; jiddisk באלעכאב) er ein by i Ivano-Frankivsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 11 000 innbyggjarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bolekhiv» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Ivano-Frankivsk oblast
Shtetlar
Khodoriv

Khodoriv (ukrainsk Ходорів; polsk Chodorów) er ein by i Lviv oblast vest i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Byen vart først nemnt i 1394.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Khodoriv» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Lviv oblast
Shtetlar
Inkerman

Inkerman (ukrainsk Інкерман, russisk Инкерман, krimtatarisk İnkerman) er ein by på Krimhalvøya i Ukraina. Han ligg 5 km aust for Sevastopol, ved munningen av elva Tsjernaja. Administrativt ligg Inkermann under Sevastopol som ikkje utgjer ein del av Den autonome republikken Krim.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inkerman» frå ,  den 6. oktober 2012.  
 

Sevastopol
Byar på Krimhalvøya
Zinkiv

Zinkiv (ukrainsk Зіньків) er ein by i Poltava oblast i Ukraina. Byen har kring 11 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Zinkiv» frå ,  den 6. oktober 2012.  
 

Byar i Poltava oblast
Shtetlar
Snjatyn

Snjatyn (ukrainsk Снятин, polsk Śniatyń, armensk Սնիատին, jiddisk שניאטין) er ein by i Ivano-Frankivsk oblast, vest i Ukraina langs elva Prut. Han er det administrative senteret i Snjatynsky rajon (distrikt). Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Byen vart først nemnt i 1159.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sniatyn» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Ivano-Frankivsk oblast
Shtetlar
Byar ved Prut
Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Derazjnja

Derazjnja (ukrainsk Деражня; polsk Dzierażnia) er ein by i Khmelnytskyj oblast (provins) vest i Ukraina. Derazjnja ligg ved breidda av elva Vovk, 42 km aust for Khmelnytskyj. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2012). Derazjnja vart grunnlagd i 1431.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Derazhnia» frå ,  den 6. oktober 2012.  

Byar i Khmelnytskyj oblast
Busetnader grunnlagde i 1430-åra
Shtetlar
Novodnistrovsk

Novodnistrovsk (ukrainsk Новодністровськ) er ein by i Tsjernivtsi oblast (provins) i Ukraina som blei grunnlagd 6. april 1973. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Novodnistrovsk» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tsjernivtsi oblast
Busetnader grunnlagde i 1973
Ljuboml

Ljuboml (ukrainsk og russisk Лю́бомль, polsk og tysk Luboml; jiddisk Libivne) er ein by i Volyn oblast (provins) vest i Ukraina, nær grensa til Polen. Han har kring 10 000 innbyggjarar (2011). Han er det administrative senteret i Lyubomlskyj rajon (distrikt).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lyuboml» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Byar i Volyn oblast
Shtetlar
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Valky

Valky (ukrainsk Валки) er ein by i Kharkiv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Valky» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Kharkiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1646
Radyvyliv

Radyvyliv (ukrainsk Радивилів, russisk Радивилов, Radilikov polsk Radziwiłłów) er ein liten by i Rivne oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Radyvyliv rajon (distrikt) og ligg sørvest for Rivne, nær E40. I sovjettida, frå 1939 til 1992, heitte byen Tsjervonoarmijsk (ukrainsk Червоноармійськ, russisk Червоноармейск).

Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Radyvyliv» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Nettstad
 Radyvyliv.Photo

Byar i Rivne oblast
Vuhlehirsk

Vuhlehirsk (ukrainsk Вуглегірськ, russisk Углегорск, Uglegorsk) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vuhlehirsk» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1879
Verkhivtseve

Verkhivtseve (ukrainsk Верхівцеве, russisk Верховцево, Verkhovtsevo) er ein landsby i Dnipropetrovsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011). Han har jernbanestasjon. Byen fekk bystatus i 1956.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Verkhivtseve» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Dnipropetrovsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1884
Sokyrjany

Sokyrjany (ukrainsk Сокиряни, rumensk: Târgu Secureni) er ein by i Tsjernivtsi oblast (provins) i Ukraina, nord i Bessarabia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sokyriany» frå ,  den 6. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Tsjernivtsi oblast