alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bransfieldsundet

Bransfieldsundet er eit sund kring 110 km breitt og 370 km langt frå nordaust til sørvest mellom Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya. Det vart namngjeven kring 1825 av James Weddell, som var kaptein i Royal Navy, etter Edward Bransfield, som òg var kaptein i Royal Navy og som kartla Sør-Shetlandsøyane i 1820. Det vert kalla Mar de la Flota av Argentina.

Ei undersjøisk kløft går gjennom sundet og vert kalla Bransfield Trough. Heile bassenget er kring 400 km lang og ned mot 2000 meter djupt, mellom bogen i Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya. Kløfta vart danna kring fire millionar år sidan. Denne riftinga har ført til jordskjelv og vulkanisme langs Bransfieldsundet. Det ligg fleire undersjøisk fjell i sundet med vulkansk opphav, mellom anna den inaktive Orca Seamount.

23. november 2007 gjekk MS «Explorer» på eit isfjell og sokk i Bransfieldsundet. Alle dei 154 passasjerane ombord vart redda og det vart ikkje rapportert om personskadar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bransfield Strait» frå ,  den 8. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Sund i Graham Land
Geografi på Trinityhalvøya
Burden Passage

Burden Passage er eit sund mellom D'Urville Island i Antarktis og Bransfield Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey og kalla opp etter Eugene Burden (1892–1979), som var kaptein på «Trepassey», som først segla gjennom sundet i januar 1947.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Burden Passage» frå ,  den 8. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Sund i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Errera Channel

Errera Channel er eit sund mellom Rongé Island og vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–1899, under Adrien de Gerlache, som namngav sundet etter Leo Errera, som var professor ved Universitetet i Brussel og medlem av Belgica-rådet.

Kjelder 

Sund i Graham Land
Danco Coast
Faure Passage

Faure Passage er eit sund mellom Faure Islands og Kirkwood Islands i Marguerite Bay i Antarktis. Namnet «Pasaje Faure» vart nytta av argentinske arbeidarar i området i samband med nærleiken til Faure Islands.

Kjelder 

Sund i Graham Land
Fallières Coast
Graham Passage

Graham Passage er eit sund som skil Murray Island frå vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart namngjeve av kaptein Skidsmo etter kvalbåten hans «Graham», som var det første fartøyet som segla gjennom sundet, den 20. mars 1922.

Kjelder

Sund i Graham Land
Danco Coast
Gull Channel

Gull Channel er eit sund mellom Dynamite Island og Stonington Island, langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og ho fekk dette namnet av dei på grunn av dei mange måsane som fanst i sundet.

Kjelder

Sund i Graham Land
Fallières Coast
Gunnel Channel

Gunnel Channel er eit sund, 0,5 nautiske mil breitt and 7 nautiske mil langt, sør i Hanusse Bay og skil Hansen Island frå vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Det vart kartlagd frå bakken i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey som gav sundet det skildrande namnet. Gunnel er eit engelsk ord for ripa på ein båt og gav inntrykk av at sundet var så smalt at ein ikkje kunne fare gjennom det utan å skrape ripa borti kvar side.

Kjelder

Sund i Graham Land
Loubet Coast
Harrison Passage

Harrison Passage er eit sund mellom Larrouy Island og Tadpole Island i vest, og Islas Llanquihue og vestkysten av Graham Land i Antarktis i aust. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter John Harrison, ein engelsk urmaker som var den første som løyste problemet med å finne lengdegrader til sjøs.

Kjelder

Sund i Graham Land
Graham Coast
Hinks Channel

Hinks Channel er eit bogeforma sund i den nordlege delen av Laubeuffjorden, 2 nautiske mil breitt og 11 nautiske mil langt, som strekkjer seg frå The Gullet og skil Day Island i vest frå Arrowsmith Peninsula og Wyatt Island i aust, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill, og vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey som namngav det etter Arthur R. Hinks.

Kjelder

Sund i Graham Land
Loubet Coast
Isacke Passage

Isacke Passage er eit sund i Hanusse Bay mellom Liard Island og Arrowsmith Peninsula på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga og først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter kaptein Christopher J. Isacke i Royal Navy, øvstkommanderande på HMS «Endurance» i ved Den antarktiske halvøya, 1972–74.

Kjelder

Sund i Graham Land
Loubet Coast
Jones Channel

Jones Channel er eit isfylt sund i Antarktis. Sundet er 8 nautiske mil (15 km) langt og 1 til 2 nautiske mil (3,7 km) breitt. Det ligg mellom Blaiklock Island og den sørlege delen av Arrowsmith Peninsula frå Bourgeoisfjorden ved neset Bigourdanfjorden, utanfor vestkysten av Graham Land. 

Jones Channel er kalla opp etter Harold D. Jones som var flymekanikar i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Stonington Island i 1947–49. Jones var med FIDS då sundet vart oppdaga og kartlagd i 1949.

Kjelder

Sund i Graham Land
Loubet Coast
Larsen Channel

Larsen Channel er eit sund mellom D'Urville Island i Antarktis og Joinville Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Larsen Channel vart oppdaga i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld og kalla opp etter kaptein C. A. Larsen på ekspedisjonsskipet «Antarctic».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Larsen Channel» frå ,  den 8. januar 2013.  
 

Sund i Graham Land
Geografi i Joinville Island-gruppa‎ 
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Lawrence Channel

Lawrence Channel er eit sund i Laubeuffjorden, som går frå nord til sør mellom Wyatt Island og Arrowsmith Peninsula på Loubet Coast. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1984 etter kaptein Stuart J. Lawrence, kaptein i British Antarctic Survey (BAS) på skipet RRS «Bransfield» frå 1974.

Kjelder

Sund i Graham Land
Loubet Coast
Lientur Channel

Lientur Channel er eit sund mellom Lemaire og Byrde Island frå Paradise Harbor til Gerlachesundet, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Det vart namngjeve av den fjerde chilenske antarktisekspedisjonen (1949–50) etter Lientur, eit av skipa nytt i løpet av denne ekspedisjonen.

Kjelder

Sund i Graham Land
Danco Coast
Milestone Bluff

Milestone Bluff er ei snødekt klippe på 830 moh like vest-sørvest for Mount Liotard, sør på Adelaide Island. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1964 fordi klippa er eit viktig landemerke for innlandsruta nord for Adelaide station.

Kjelder

Klipper i Graham Land
Geografi på Adelaide Island
Mudge Passage

Mudge Passage er eit sund som går frå aust til vest frå nærleiken av Prospect Point på Graham Coast, mellom Beer Island og Dodman Island i nord og Saffery Islands og Trump Islands i sør, til området i nærleiken av Extension Reef. Sundet vart segla gjennom og kartlagd av kaptein C.R. Elliott på RRS «John Biscoe» i januar 1979. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Harrison Passage og Maskelyne Passage i nordaust, etter den engelske urmakaren Thomas Mudge (1715–94), som medverka til ubetringa av marine kronometer.

Kjelder

Sund i Graham Land
Graham Coast
The Narrows i Antarktis

The Narrows er eit smalt sund mellom Pourquoi Pas Island og Blaiklock Island, mellom Bigourdanfjorden og Bourgeoisfjorden utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga og gjeven det skildrande namnet av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

Kjelder

Sund i Graham Land
Fallières Coast
Picnic Passage

Picnic Passage er eit sund, 1,5 nautiske mil (2,8 km) langt og 0,5 nautiske mil (0,9 km) breitt, mellom Snow Hill Island og Seymour Island i James Ross-øyane. Det vart først kartlagd i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) namnet kom frå dei glimrande sledetilhøva dei hadde her under kartlegginga til Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) av området i 1952, slik at arbeidet vart som ein piknikk.

Kjelder

Sund i Graham Land
Geografi på James Ross-øyane
Plata Passage

Plata Passage eller Admiral Merino Passage (Canal Almirante Merino på spansk) er eit sund i Wilhelmina Bay som skil Brooklyn Island frå vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og kalla opp etter estuaret  mellom Argentina og Uruguay som takk for hjelpa til ekspedisjonen av folk frå Argentina.

Kjelder

Sund i Graham Land
Danco Coast
Powell Channel

Powell Channel er eit smalt sund mellom Millerand Island og Debenham Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter løytnant John M. Powell i Royal Navy, som kartla sundet i 1972.

Kjelder

Sund i Graham Land
Fallières Coast
Carl Passage

Carl Passage er eit smalt sund 0,2 nautiske mil langt, mellom Elephant Lagoon og Cook Bay langs nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på 1929–30 landmålingar gjort av mannskap på Discovery Investigations, men namnet kan vere eldre.

Kjelder 

Sund i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Geografi i Sør-Georgia
Prince Gustav Channel

Prince Gustav Channel er eit sund mellom Den antarktiske halvøya i vest og James Ross Island i aust. Det er kring 130 km langt og frå 6 til 24 km breitt. 

Det vart namngjeven i 1903 etter kronprins Gustav av Sverige (seinare kong Gustav V) av Otto Nordenskjöld under Den svenske antarktisekspedisjonen.

Den 27. februar 1995, rapporterte British Antarctic Survey (BAS) at ein isbrem som tidlegare blokkerte sundet hadde gått i oppløysing. Denne isbremmen hadde tidlegare dekt kring 700 km² før han løyste seg opp.

I området som tidlegare var dekt av isbremmen var sundet mellom 600 og 800 meter djupt. Mellom februar og mars 2000 henta forskarar opp 5-6 meter lange sedimentkjernar frå havbotnen. Karbondatering av det organiske stoffet i sedimentlaga indikerte at dei hadde vorte lagt ned mellom 2 000 til 5 000 år sidan og at mykje av sundet til somme tider av året var isfritt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Prince Gustav Channel» frå ,  den 8. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Sund i Graham Land
Geografi på James Ross Island
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Douglas Strait

Douglas Strait er eit sund 2 nautiske mil (4 km) breitt mellom Thule Island og Cook Island i Sør-Sandwichøyane. Ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen i 1820 oppdaga sundet, som vart kartlagd i 1930 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RRS «Discovery II» og kalla opp etter viseadmiral Sir Percy Douglas, som var medlem av Discovery Committee.

Kjelder 

Sund i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Flodhest

Flodhest eller elv(e)hest (Hippopotamus amphibius) er den største nolevande flodhesten og den einaste nolevande arten i slekta Hippopotamus.

Flodhesten fanst tidlegare i Afrika heilt nord til Nilen og i Jordanelva i Asia. I dag lever ville flodhestar berre i Afrika sør for Sahara. Dyra er rekna som sårbare av IUCN.

Skildring 
Flodhestar er kraftige, tjukkhuda og nesten hårlause dyr.
Vaksne dyr har vanlegvis ei skulderhøgd på rundt 1,4 meter og ei lengd på 3,3–3,5 meter, men kan nå opptil 4,5 meter. Hannar er større enn hoer og veg gjerne mellom 1600 og 3200 kg, medan hoer kan bli opptil 650-2350 kg. Nyfødde flodhestar er 25-5 kg tunge.

Dyra har store hovud med kraftige kjevar og store tenner. Fortennene og hjørnetennene veks livet gjennom. 
Beina er korte og dei har fire tær på kvar fot. Tærne kan sprika og har symjehud.

Flodhesten er tilpassa eit liv der han er mykje nedsenkt i vatn, med auge, øyre og nasebor på oversida av hovudet. Nasebora kan lukkast.

Levevis 
Flodhestar lever i og ved elver, sjøar og sumper. Dei held til i flokkar som typisk omfattar 10-15 individ, men kan også danna større flokkar på opptil 150 dyr. Flodhesthannar kan vera særs aggressive mot kvarandre.

Dei er planteetarar som hovudsakleg et plantar som veks ved vatnet dei held til i. Som regel går dei på land og beiter om natta.

Flodhest og menneske 

Flodhest har blitt jakta på for kjøt, feitt, skinn og tenner. Særleg dei store nedre hjørnetennene er blitt brukt som kjelde til elfenbein. Sidan 1900 har talet på ville flodhestar gått tilbake grunna jakt og habitattap.

Flodhestar kan drepa menneske. Dei kan også gjera stor skade på avlingar i jordbruket.

Kjelder 

 «flodheste» i Den Store Danske
 «Hippopotamus amphibius», IUCN Red List

Bakgrunnsstoff 

Flodhestar
Forsters Passage

Forsters Passage er eit sund mellom Bristol Island og Southern Thule i Sør-Sandwichøyane. I 1775 gav ein britisk ekspedisjon under James Cook det namnet «Forster's Bay», etter John R. Forster, som var ein naturalist på ekspedisjonen, til det dei trudde var ei bukt omtrent på same staden. Det vart oppdaga at «bukta» var eit sund av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen i 1820.

Kjelder 

Sund i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Hauge Strait

Hauge Strait er eit sund 3 nautiske mil breitt mellom Cape Darnley og Hauge Reef, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa ved Hauge Reef.

Kjelder

Sund i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Geografi i Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Kitano-seto

Kitano-seto er eit smalt sund mellom Nesøya og Aust-Ongul i Flatvær. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Sundet vart kartlagd av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957, og gjeve namnet Kitano-seto ('Nordsundet') etter plasseringa i øygruppa.

Kjelder

Sund i Dronning Maud Land
Prins Harald Kyst
Kista Strait

Kista Strait er eit sund mellom Flatøyholmane og Jocelyn Islands i Holmevika i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Sundet vart først segla gjennom under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som oppretta Mawson Station.

Kjelder

Sund i Antarktis
Geografi i Mac. Robertson Land
Lemaire Channel

Lemaire Channel er eit sund utanfor Antarktis, mellom Kiev Peninsula og fastlendet med Graham Land og Booth Island. Sundet er ein populær turistdestinasjon i Antarktis med bratte klipper og vatn fylt av isfjell. Sundet er 11 km langt og like over 1600 meter breitt på det smalaste. 

Det vart oppdaga av den tyske ekspedisjonen of 1873-74, men ikkje segla gjennom før desember 1898, då «Belgica» frå de Gerlache-ekspedisjonen segla gjennom. De Gerlache namngav det etter Charles Lemaire (1863-1925), ein belgisk oppdagar i Congo.

Galleri

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Sund i Graham Land
Graham Coast
Lena Passage

Lena Passage er eit sund mellom sørvestdelen av Haswell Islands og Vetrov Hill på kysten av Antarktis. Det vart kartlagd av den sovjetiske ekspedisjonen (1956), som namngav det etter skipet Lena.

Kjelder

Sund i Antarktis
Geografi i Queen Mary Land
Lewthwaite Strait

Lewthwaite Strait er eit sund som ligg mellom Coronation Island and Powell Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga i desember 1821 under ein felles seglas med kaptein George Powell, ein britisk selfangar i sluppen Dove, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen James Monroe. Mr. Lewthwaite var ein sjøfartslærar i Prince's Street i Rotherhithe (London). Kaptein Powell overleverte kart og journalar til Lewthwaite frå før han segla ut på den siste ekspedisjonen sin, der han omkom.

Kjelder

Sund i Sør-Orknøyane
Jondalen kyrkje

Jondalen kyrkje er ei langkyrkje i Kongsberg kommune, Jondalen sokn i Kongsberg prosti. Kyrkja er bygd i tre i 1882, og har 150 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Jacob Wilhelm Nordan.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Sigrid Marie og Håkon Christie: Jondalen kirke i «Norges Kirker»
 
 Kongsberg og Jondalen kyrkjelyd
 

Kyrkjer i Kongsberg
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Jacob Wilhelm Nordan
Kyrkjer i Kongsberg prosti
Kulturminne i Kongsberg
1882 i Noreg
Ihor Pavlyuk

Ihor Pavlyuk () er ein ukrainsk forfattar og forskar. Han er vinnar av Folkets Taras Sjevtsjenko-pris, Hryhorii Skovoroda-prisen, den internasjonale litterære Nikolaj Gogol-prisen «Triumph», den engelske PEN-klubben sin pris i 2013, og den sveitsiske kritikarprisen 2021

Pavlyuk er utdanna doktor i sosial kommunikasjon.

Utvalde publikasjonar (bøker)

Poesi 
Ungdomsøyer (1990) Острови юності
Vinden ikke fra her (1993) Нетутешній вітер
Stemme av dagens mån (1994) Голос денного Місяця
Glasstaverna (1995) Скляна корчма
Allergi mot evigheten (Babylonia) (1999) Алергія на вічність
Elementet (2002) Стихія
Maskulin fortunetelling (2002) Чоловіче ворожіння
Engelen (eller) engelsk språk? (Dikt av Ihor Pavlyuk på engelsk) (2004)
Magma (2005) Магма
Opprøret (2006) Бунт
Stemmegaffelen (2007) Камертон
Lyrik (2008) Лірика
Ukraina i røyken (2009) Україна в диму
Stratosfæren (2010) Стратосфера
Fangende høstens spindelvev (2011) Ловлячи осінні павутинки
En flytur over Svartehavet: utvalgte dikt (2019) A Flight over the Black Sea: Selected Poems Prosa Biografi av poetstammens tre (2003) Біографія дерева племені поетівDen forbudte blomst (2007) Заборонений цвіт Monografiar Kunstner – Makt – Media: historisk og typologisk analyse (1997) Митець – Влада – Преса: історико-типологічний аналізDiagnostikk og prognose for løgn: digresjoner i teorien om kommunikasjon (2003) Діагностика і прогностика брехні: екскурси в теорію комунікаціїForfattere i presse (2010) Письменники у пресі Bøker for barn Den flyende kjelen (2003) Літаючий казан

Merknadar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 AMAZON.COM. Catching Gossamers: Catching Gossamers~A Double Hat Trick in Poetry
 European forfatter Innledning

Ukrainske forfattarar
Láhko nasjonalpark

Láhko nasjonalpark er ein nasjonalpark som vart oppretta i 2012.

Láhko vernar det største samanhengande området av alpin karst i Noreg.  Parken har samiske kulturminne.

Plassering 
Nasjonalparken ligg i Beiarn, Gildeskål og Meløy kommunar i Nordland fylke. Det samla arealet i nasjonalparken er om lag 188 km², av dette ca. 70 % innanfor grensene til Gildeskål kommune.  Han ligg nær til og vest for den nordlege delen av Saltfjellet-Svartisen nasjonalpark.

Verneformål 
Formålet med nasjonalparken er: 
 å ta vare på eit kartslandskap og den spesielle berggrunnen med tilhøyrande  planteliv

Bruk av nasjonalparken 
Tradisjonell reindrift er tillate, og friluftsområdet vil bli brukt som tidlegare med jakt, fiske og turgåing.

Kjelder 
 Pressemelding frå Miljøverndepartementet, 14. desember 2012 henta 8. januar 2013
Miljodirektoratet: Om Láhko nasjonalpark (bokmål)

Referansar 

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Nordland
Verneområde oppretta i 2012
Beiarn kommune
Gildeskål kommune
Meløy kommune
Skipingar i 2012
Xinyang

Xinyang (kinesisk: 信阳; pinyin: Xìnyáng) er eit byprefektur lengst sør i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 18 819 km² og hadde vel 6,1 millionar ibuarar i 2010. Xinyang grensar i sør til provinsen Hubei, og i aust til Anhui.

Byprefekturet Xinyang omfattar to bydistrikt (区 qū) og åtte fylke (县 xiàn).

Næring
Byen er eit viktig regionalt senter for den sørlegaste delen av Henan, samt det nordlege Hubei. Mellom anna er her ein omfangsrik matvare- og tekstilindustri.

Om lag 8 km vest for bysentrum ligg Nanwan-demninga som demmer opp det inntil 50 km² store, og svært fiske- og dyrerike reservoaret Nanwan (Sørsjøen). Dette området er skogkledd og verna, innsjøen har heile 61 mykje besøkte øyar.

Samferdsle
Jingguangbanen, toglinja mellom Beijing i nord og Guangzhou i sør, har stoppestad her. Denne sterkt trafikkerte jarnbanelinja er også innom mellom andre Baoding, Shijiazhuang, Handan, Anyang,  Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Shaoguan.

Kinas riksveg 107 går gjennom området. Han fører frå Beijing til Shenzhen og er innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou. Også Kinas riksveg 312 fører gjennom området. Han går frå Shanghai og passerer mellom andre Suzhou, Nanjing, Hefei før han kjem til Xinyang, vidare leier han til Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi, før han endar på grensa mot Kasakhstan.

Arkeologi
I bydistriktet Pingqiao ligg Changtaiguan (长台关乡), der vart gjort viktige funn under utgravingane på Changtaiguan Chumu (长台关楚简, «Chugravene ved Changtaiguan»). I 2006 vart kommunenamnet Changtaiguan endra til Changtai (长台乡).

Utgravingane fann stad i 1957 og 1958, der det i gravene frå Chu-tida mellom anna vart funne bambustekstar, lakkvarer og musikkinstrument. Også to graver frå krigarrika-tida vart avdekt.  I alt vart over hundre bambustavler med skriftteikn funne. Særleg interesse vekte dei konfusianske tekstane frå grav 1. Ein av tekstane var eit «gravinventar» (qiǎncè, 遣策), der alt som var lagt ned i grava var opprekna.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Xinyang» frå ,  den 8. januar 2013.  
 

Byprefektur i Henan
Sanmenxia

Sanmenxia (kinesisk: 三门峡; pinyin: Sānménxiá) er  eit byprefektur lengst vest i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 10 475 km² og hadde 2,23 millionar ibuarar i 2010. Sanmenxia ligg på sørsida av storelva Huang He.

Byprefekturet Sanmenxia omfattar eitt bydistrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og tre fylke (县 xiàn).

Næring
I prefekturet ligg Sanmenxia-demninga, den øvste demninga i Huang He, bygt på 1950-talet. Vasskraftverket  på staden har ein effekt på 2 870 megawatt. Av langt nyare dato er Sanmenxia kolkraftverk på 1 800 MW.

Samferdsle
I Sanmenxia stansar toga på Longhaibanen, Kinas viktigaste jarnbanelinje i aust-vest-retning, som strekker seg frå Lianyungang til Lanzhou via mellom andre Xuzhou, Kaifeng, Zhengzhou, Weinan og Xi'an.

Kinas riksveg 209 går gjennom byprefekturet. Han byrjar i Hohhot i Indre Mongolia, kryssar gjennom provinsane Shanxi, Henan, Hubei, Hunan og endar opp i hamnebyen Beihai i Guangxi. Også Kinas riksveg 310 passerer gjennom området. Denne viktige trafikkåra tek til i Lianyungang i Jiangsu, fører så vestover og endar i Tianshui i provinsen Gansu. Ho er innom storbyar som Xuzhou, Shangqiu, Kaifeng, Zhengzhou, Luoyang og Xi'an.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sanmenxia» frå ,  den 8. januar 2013.  
 

Byprefektur i Henan
Song Shan

Song Shan (kinesisk: 嵩山; pinyin: Sōngshān) er ei fjellkjede i Dengfeng i provinsen Henan. Fjellkjeda, som er 60 km lang og strekker seg parallelt med Huang He på sørsida av elva, er det midterste av Kinas fem mektige fjell, eit uttrykk for ei oppfatning som har røter tilbake til taoismen. Høgste toppane når opp i vel 1 500 meter over havet. 

I Song Shan finst mange kulturelt viktige tempel og andre anlegg. Det mest kjende tempelet er Shaolintempelet, der munkane har utvikla og framleis praktiserer gamle kinesiske kampsportar som qigong, qinggong og andre former for kung fu. Her finn ein også dei to eldste bevarte astronomiske observatoria i Kina, samt over 2 000 steleinskripsjonar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Song Shan» frå ,  den 8. januar 2013.  
 

Kinesisk mytologi
Fjell i Kina
Henan
Moraine Strait

Moraine Strait er eit sund i McMurdo isbrem som strekkjer seg frå nord til sør mellom Brown Peninsula, Mount Discovery og Minna Bluff i vest, og Black Island i aust. Overflata av sundet, særleg den nordlege delen mellom Brown Peninsula og Black Island, er merkverdig på grunn av breie morenar som dekkjer mykje av isen. Dette har gjeve opphav til namnet på sundet. Sundet vart oppdaga under Discovery-ekspedisjonen 1901-1904, leia av Robert Falcon Scott. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1999.

Kjelder

Sund i Antarktis
Geografi i Ross Dependency
Ross Archipelago