alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Erling Dekke Næss

Erling Dekke Næss () var ein norsk skipsreiar og forretningsmann. Han var bror av filosofen Arne Dekke Næss, og fjellklatraren og forretningsmannen Arne Næss jr. var nevøen hans. Han er best kjent for bruken av bekvemmelegheitsflagg. Næss var nestleiar for Nortraship sitt kontor i New York frå 1942 til 1946. Næss var initiativtakar til konstruksjonen av OBO skip.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erling Dekke Næss» frå ,  den 13. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
Hvalfangstmuseet i Sandefjord
INTERTANKO, de uavhengige tankrederes organisasjon, Næss var president i organisasjonen frå 1976 – 1979
The ITF flag of convenience campaign 
50 år i kamp mot global kapital – ITFs kampanje mot bekvemmelighetsflagg, av Asbjørn Wahl 
Bryggens Museum i Bergen – mottok store donasjoner fra Næss 

Norske sosialøkonomar
Norske kvalfangarar
Alumni frå London School of Economics
Folk i Nortraship
Norske skipsreiarar
Folk frå Bergen
Langangen kyrkje

Langangen kyrkje er ei langkyrkje frå 1891 i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark.

På 1960-talet var kyrkja utsett for husbukkangrep. Ei stund vurderte ein å rive kyrkja og bygge ny kyrkje, men i 1968 vart ho restaurert.

Litteratur
 Kåre Thorstensen og Inger Auen: Langangen kirke 1891-23. mars 1991: jubileumsskrift

Bakgrunnsstoff
 
 Porsgrunn kyrkjelige fellesråd 
 

Kyrkjer i Porsgrunn
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1891
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Porsgrunn
Haldor Børve
Rileybreen

Rileybreen er ein isbre med mange bresprekkar, 26 km lang og 31 km brei, som flyt vestover frå vestsida av Palmer Land og ut i George VI Sound mellom Traverse Mountains og Mount Dixey. Han vart først oppdaga og kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart kartlagt på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter Quintin T.P.M. Riley, som var assisterande meteorolog i BGLE, 1934-37.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Rotzbreen

Rotzbreen er ein sidebre i Antarktis som er 17 km lang og 3,5 km brei. Han flyt vestover frå Wakefield Highland, sentralt på Den antarktiske halvøya, ut i Airybreen til eit punkt like sør for Mount Timosthenes. Breen vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) den 27. november 1947. Han vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958 og november 1960 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Jean Rotz, ein fransk kartmakar på 1500-talet som skreiv om viktige prinsipp innan navigasjon. Han designa eit utførleg magnetisk kompass og vart hydrograf for kong Henrik VIII av England i 1542.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Rubblebreen

Rubblebreen er ein isfyllt dal i Palmer Land på Den antarktiske halvøya. Han er omgjeve av Giza Peak og ryggen som knyter han til Baily Ridge i nord og Elephant Ridge i sør. Rubblebreen vart kalla «Man Pack-breen» i vitskaplege rapportar frå tidleg i 1960-åra, men vert no kalla Rubblebreen og stundom «Louisbreen».

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Runcornbreen

Runcornbreen er ein isbre vest for Hess Mountains, som flyt søraust og saman med Beaumontbreen nær enden av Hiltonfjorden på Black Coast i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1966-69. Han vart kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1972-73. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter forskarar på kontinentaldrift, vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1978 etter Stanley K. Runcorn, ein engelsk geofysikar og fysikkprofessor ved University of Newcastle frå 1963.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Ryderbreen

Ryderbreen er ein slak isbre, som er 24 km lang og brei, og som flyt vestover frå Dyer Plateau i Palmer Land og ut i George VI Sound til sør for Gurney Point. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter kaptein Robert E.D. Ryder i Royal Navy, som var løytnant og kaptein på «Penola» under BGLE, 1934-37.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Shabicabreen

Shabicabreen er ein sidebre til Cliffordbreen. Dei flyt saman nær enden av Cliffordbreen, like aust for Mount Tenniel i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Stephen V. Shabica, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) og forskingssjef ved Palmer-stasjonen i 1970.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Skinnerbreen

Skinnerbreen er ein isbre på vestkanten av Palmer Land, som flyt sør-sørvest mellom Mount Dixey og Mount Flower og ut i George VI Sound like aust for Carse Point. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alexander C. Skinner, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) ved Fossil Bluff og Stonington Island, 1968-70.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Sotobreen

Sotobreen er ein isbre som er kring 22 km lang, og som flyt søraust langs sørvestsida av Stromme Ridge og ut i Odomfjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Luis R. Soto, ein argentinsk oseanograf under International Weddell Sea Oceanographic Expeditions i 1968 og 1970.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Spearbreen

Spearbreen er ein isbre mellom Hauberg Mountains og Peterson Hills, sør i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Milton B. Spear, ein elektrikar ved Eights-stasjonen i 1965.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Spiessbreen

Spiessbreen er ein isbre som er kring 15 km lang på Merz Peninsula, som flyt nord til ei lita bukt aust for Hjort Massif på sørsida av Hiltonfjorden på Black Coast. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1966-69. Han vart kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1974-75. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter oseanografar, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter kaptein (seinare viseadmiral) Fritz A. Spiess (1881-1959) i Den tyske marinen, offiser og forskingssjef på Den tyske atlanterhavsekspedisjonen på «Meteor» 1925–27, etter at professor Alfred Merz døydde.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Squiresbreen

Squiresbreen er ein sidebre mellom Playfair Mountain og Hutton Mountain, som flyt aust-nordaust til Swannbreen i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Peter L. Squires, som var glasiolog ved Byrd-stasjonen, sommaren 1965-66.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Sritebreen

Sritebreen er ein isbre som er over 37 km lang, og som flyt aust og søraust frå Janke Nunatak i Hauberg Mountains til Orville Coast i Palmer Land, vest for Spearbreen. Breen vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1961–67, og vart vitja av eit geologisk lag frå USGS, 1977–78, leia av Peter D. Rowley. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser (seinare kaptein) David A. Srite i US Navy, som var sjefsnavigatør på LC-130-flyet som assisterte geologgruppa i området, 1977–78, så befalshavande i Antarctic Development Squadron Six i 1979 og 1980, og befalshavande i Naval Support Force i Antarktis, 1985 til 1987.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Strangebreen

Strangebreen er ein isbre i Latady Mountains, som flyt søraust langs sørsida av Crain Ridge og ut i Gardnerfjorden mellom Schmitt Mesa og Mount Austin i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald L. Strange, ein sjukepassar ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1964.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Sunfixbreen

Sunfixbreen er ein sidebre, som er 28 km lang og 3,5 km brei, og som drenerer aust-nordaust mellom Grimleybreen og Lurabeebreen og ut i Caseybreen, nord i Palmer Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) den 22. desember 1947 og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i november 1960. Namnet kjem frå ein viktig posisjonsavgjersle for breiddegraden dei var på ved hjelp av sola (sun fix), observert av FIDS ved enden av denne breen, eit område der skyar gjer at sola sjeldan skin gjennom for å kunne ta slike observasjonar.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Swannbreen

Swannbreen er ein brei isbre som flyt aust og ut i Wrightfjorden nord for Mount Tricorn, på austkysten av Palmer Land. Isbreen vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart han fotografert frå lufta av medlemmar av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av Rønne etter W.F.G. Swann, direktør i Barthol Research Foundation ved Franklin Institute i Swarthmore i Pennsylvania, som assisterte ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Uedabreen

Uedabreen er ein stor isbre som flyt austover langs sørsida av Scaife Mountains og ut i Hansenfjorden nær foten av Den antarktiske halvøya. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy frå 1961-67 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Herbert T. Ueda som med B. Lyle Hansen leia djupkjerneboringa ved Byrd-stasjonen, somrane 1966-67 og 1967-68.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Utopiabreen

Utopiabreen er ein isbre som ligg innimellom Mariner Hill, Syrtis Hill, Natal Ridge og Ares Cliff. Breen vart kalla opp etter Utopia Planitia på planeten Mars, som var landingsstad for NASA-sonden Viking 2 Lander Mission den 3. september 1976. Dette namnet vart gjeve breen av medlemmar av Mars Oasis Party som leita etter liv på isbrear, på liknande måte som sonden gjorde på planeten Mars.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Waverlybreen

Waverlybreen er ein smal isbre som flyt langs sørsida av Mount Tricorn og ut i Wrightfjorden, på austkysten av Palmer Land. Denne breen vart fotografert frå lufta av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) i desember 1940, og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne i 1947. Han vart namngjeven av Rønne etter Waverly i New York, heimstaden til Kasco Mills. Marc Ivy og Edwin Knapp, som var tilsette i Kasco Mills, gav tjue tonn hundemat til ekspedisjonen til Rønne.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Wellsbreen

Wellsbreen er ein isbre 17 km vest for Cape Brooks, som flyt nord og ut i New Bedfordfjorden i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James T. Wells, ein lagersjef ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1967.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Wetmorebreen

Wetmorebreen er ein isbre som er kring 65 km lang, og som flyt søraust mellom Rare Range og Latady Mountains og ut i norddelen av Gardnerfjorden. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, som namngav breen etter Alexander Wetmore, som var sekretær i Smithsonian Institution, og som assisterte Rønne i å planlegge forskinga på ekspedisjonen.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wetmore Glacier» frå ,  den 13. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Palmer Land
Willeybreen

Willeybreen er ein isbre med store bresprekker nord for Creswick Peaks i Palmer Land, som flyt vestover frå Creswick Gap og ut i George VI Sound. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Lawrence E. Willey, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) ved stasjonane på Fossil Bluff og Stonington Island, 1966–69 og 1973, og fekk Polar Medal for tenesta si for Antarctic Survey i 1976.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Yatesbreen

Yatesbreen er ein isbre 5 km sør for Mathesonbreen som munnar ut på vestsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter J. Yates, ein landmålar i British Antarctic Survey (BAS) som arbeidde i nærleiken av denne breen.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Zephyrbreen

Zephyrbreen 1 er ein isbre som er kring 13 km lang, og som flyt vestover frå sørvestsida av Mount Edgell og ut i George VI Sound til sør for Cape Jeremy. Breen vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1948, og British Antarctic Survey (BAS), 1971-72. Han vart  fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter Zephyrus, vestavinden. Fleire stader i området er kalla opp etter vindar.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Zondabreen

Zondabreen er ein isbre som er kring 13 km lang, og som flyt vest-sørvest mellom Fohn Bastion og Zonda Towers og ut i George VI Sound. Isbreen vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948, og British Antarctic Survey (BAS), 1971-72, og vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter zondavinden, som er det argentinske namnet på ein varm, tørr vind som strøymer ned austsida av Andes. Namnet er eit av fleire i området som er kalla opp etter vindar.

Kjelder

Isbrear i Palmer Land
Man Ray

Man Ray, opphavleg Emmanuel Radnitzky, () var ein USA-amerikansk dadaistisk og surrealistisk fotograf og filmregissør. Han vert rekna som ein viktig impulsgjevar til samtidig og seinare filmhistorie.

Liv og gjerning
Man Ray vart kjend med dadaismen i 1913 og grunnla i New York den amerikanske avdelinga av dada-rørsla, saman med Marcel Duchamp. Rundt 1920-21 begynte Man Ray å lage sine fotogram, verk som også Laszlo Moholy-Nagy byrja med omkring same tid. Dei plasserte ulike objekt på sensitivt fotopapir, og lyste desse opp ved hjelp av fotografiske framkallingsapparat. På denne måten fekk dei fram skuggane og teksturen i gjenstandane. Begge valde dei ofte maskindelar som objekt. Den tilsynelatande automatikken i prosessen tiltala dei dadaistiske og surrealistiske kjenslene deira.

I 1921 flytta Man Ray til Paris etter å ha erklært dadaismen i USA for død. Tre år seinare engasjerte han seg i surrealismerørsla i Paris. Frå atelieret i bydelen Montparnasse laga Man Ray ei lang rekke arbeid som revolusjonerte fotografiet i fyrste halvdelen av 1900-talet.

Man Ray regisserte fleire avantgardistiske kortfilmar, som til dømes den to minuttar lange Le Retour à la Raison i 1923, samt dei 15-20 minuttar lange filmane Emak-Bakia i 1926, L'Étoile de Mer i 1928 og Les Mystéres du Château du Dé i 1929.

Grunna verdskrigen flytta Man Ray i 1940 tilbake til USA og busette seg i Los Angeles. Etter 11 år i California returnerte han til Paris og heldt hus der resten av livet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Man Ray» frå ,  den 13. januar 2014.

Bakgrunnsstoff

Offisielt Man Ray webarkiv
Man Ray Trust webside

USA-amerikanske regissørar
USA-amerikanske fotografar
Surrealisme
Brownsbreen

Brownsbreen er ein liten isbre 7,5 km nord for Chaosbreen, som flyt vestover til nordenden av Ranvik. Isbreen vart kartlagt av norske kartografar frå flyfotografi teken av Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og identifisert på ny av John H. Roscoe i 1952 under undersøkingar av  området frå U.S. Navy sine bilete frå Operasjon Highjump (1946–47). Breen vart namngjeven av Roscoe etter løytnant Eduardo P. Brown i US Navy, som var fotograf med den vestlege arbeidsgruppa under Operasjon Highjump.

Kjelder 

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Chaosbreen

Chaosbreen er ein isbre 7,5 km sør for Brownsbreen, som flyt vestover frå Ingrid Christensen Kyst inn i den sentrale delen av Ranvik. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og vart namngjeven av John H. Roscoe under ei undersøking i 1952 av flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump av denne kysten. Namnet syner til den kaotiske utsjånaden til enden av breen.

Kjelder 

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Dålkbreen

Dålkbreen er ein isbre i Antarktis som er 15 km lang, og flyt mot den søraustlege delen av Prydzbukta mellom Larsemannfjella og Steinnes. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og vart namngjeven av John H. Roscoe då han i 1952 undersøkte flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Breen vart kalla opp etter Dålkøy som ligg ved enden av breen.

Kjelder 

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Hargreaves Glacier

Hargreavesbreen er ein isbre 3,5 km vest for Caroline Mikkelsen-fjellet på Ingrid Christensen Kyst i Antarktis. Han drenerer inn i den sentrale delen av botnen av Sandefjord Ice Bay. Isbreen vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av han etter R.B. Hargreaves, ein flyfotograf på flyturane under Operasjon Highjump i området.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Hovdebreen

Hovdebreen er ein liten isbre like vest for Brattstrand Bluffs på søraustkysten av Prydzbukta i Antarktis. Ei kort tunge frå denne breen strekkjer seg ut i sjøen til den nærliggande Hovden. Isbreen vart først kartlagt av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, som namngav øya. Breen fekk namnet «Hovde istunge» av John H. Roscoe i 1952 etter studien hans av flyfoto av området teken i U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, men bre vart rekna som eit meir høvande nam for denne vesle isbreen.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Il Polobreen

Il Polo-breen er ein liten isbre som flyt nordover mellom Polar Times-breen og Polarforschungbreen og ut i Publicationsisen i Antarktis. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne av U.S. Navy sin Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Roscoe etter Il Polo, ein polar journal publisert av Istituto Geografico i Forlì i Italia.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Kreitzerbreen

Kreitzerbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Jennings Promontory og Reinbolt Hills til aust i Ameryisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter løytnant William R. Kreitzer i U.S. Navy som var kommandør på eit av tre Operasjon Highjump-fly nytta til fotografering av dei sørlege kystområda mellom 14 og 164 Aust.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Operasjon Highjump

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Polar Record-breen

Polar Record-breen er ein stor isbre som flyt mellom Meknattane og Dodd Island til den sentrale delen av Publicationsisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter Research Institute ved Cambridge i England.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Polar Times-breen

Polar Times-breen er ein isbre på Ingrid Christensen Kyst, som flyt nordover mellom Svarthausen og Boyd Nunatak og inn vestlege delen av Publicationsisen. Han vart skissert av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump i 1946-1947, og vart namngjeven av Roscoe etter The Polar Times, ein polar journal publisert av American Polar Society, New York.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Polarårbokenbreen

Polarårbokenbreen er ein isbre, 6 km nordaust for Steinane, som flyt vestover til norddelen av Publicationsisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47). Han vart namngjeven av Roscoe etter Polarårboken, ein polar journal publisert av Norsk Polarklubb i Oslo.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Polarforschungbreen

Polarforschungbreen er ein isbre med mange bresprekkar som flyt nordover langs vestsida av Meknattane til Publicationsisen. Vestknatten ligg innanfor munningen av breen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeven av han etter tidsskriftet Polarforschung i Kiel i Vest-Tyskland.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Ranvikbreen

Ranvikbreen er ein brei isbre som flyt ut i sørlege delar av Ranvik søraust i Prydzbukta. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og namngjeven av dei etter tilknytinga til Ranvik.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Rogersbreen

Rogersbreen er ein brei isbre på austsida av Ameryisen like nord for McKaskle Hills. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeven av han etter kapteinløytnant William J. Rogers jr. i U.S. Navy, som var flykaptein under Operasjon Highjump som tok flyfoto av kystområda mellom 14 og 164 grader aust.

Kjelder

Isbrear i Princess Elizabeth Land
Ukiyo-e

Ukiyo-e er ei samlenemning på ein sjanger innanfor japansk biletkunst under den såkalla Edotida, eller Tokugawa-perioden, som varte frå 1603 til 1868. Bileta, dei aller fleste forma i tresnitt, skildra dagleglivet til utvalde sjikt av bybefolkninga. Livskjensla og verdsåskodinga til den nye borgarskapen og mykje av fleirtalet av befolkninga i dei store byane i Japan, særleg i samtidige Edo (dagens Tokyo), vart formidla gjennom tresnitt i fargar, illustrerte bøker og måleri.

Sjangeren nådde eit høgdepunkt i andre halvdelen av 1700-talet og litt inn på 1800-talet. Kunstnarar som Harunobu, Utamaro, Hokusai og Hiroshige er mellom dei fremste representantane for ukiyo-e.

Utvalde ukiyo-e

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ukiyo-e» frå ,  den 13. januar 2014.  
 

Kunsthistorie
Vulkanen ﻿Osorno

Osorno er ein 2 652 meter høg, kjegleforma stratovulkan som ligg mellom Osorno-provinsen og Llanquihue-provinsen i Los Lagos-regionen i Chile. Han ligg på søraustbreidda av Llanquihuesjøen, og tårnar òg over Todos los Santos-sjøen.  Osorno er kjen som eit symbol for det lokale landskapet og likskapen til Fuji-fjellet.

Osorno er ein av dei mest aktive vulkanae i dei sørchilenske Andesfjella, med 11 historiske utbrot mellom 1575 og 1869. Lavastraumar av basalt og andesitt frå desse utbrota har nådd både Llanquihue- og Todos los Santos-sjøen. Den øvre fjellsida av vulkanen er nesten heilt dekt av isbrear, trass i moderat høgd og breiddegrad. Årsaka til at isbreane vert opprettheldt er ein god del snø gjennom vinteren på grunn av det fuktige, maritime klimaet i regionen. 

Osorno ligg over ein 250 000 år gammal erodert, stratovulkan, La Picada, med ein 6 km vid kaldera.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Osorno (volcano)» frå ,  den 14. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
  (på spansk; also includes volcanoes of Argentina, Bolivia, and Peru)

Bakgrunnsstoff
 Rundt Osorno detaljert skildring

Stratovulkanar i Chile
Fjell i Chile
Aktive vulkanar
Vulkanar i Los Lagos-regionen