alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Administrativ inndeling i Romania

Den administrative inndelinga i Romania er stadfesta i grunnlova frå 1991 og Lov nr. 351 av 6. juli 2001 om godkjenning av Nasjonal arealplan.

Landet er delt inn i 41 județ («fylke»). Innafor kvart județ er det tre ulike kategoriar på det kommunale planet:
municipiu (store bykommunar)
oraș (små bykommunar)
comună (landkommunar)

Kommunar 
Dei tre typane kommunar ligg administrativt på det same nivået, men bykommunane har fleire lokale styringsoppgåver enn dei mindre comună. For å få status som oraș må kommunen ha minst 5000 innbyggjarar (vanlegvis 10 000 eller meir) og ein viss grad av urbanisering. For status som municipiu er minstekravet 25 000 innbyggjarar og ein større grad av urbanisering.

Ved utgangen av 2019 var det 320 bykommunar (103 municipiu og 217 oraș) og 2861 landkommunar (comună) i Romania. Dei ulike typene kommunar administrerer 12 957 landsbyar, som ikkje har eigen administrasjon.

Bucureşti 
Hovudstaden București er eit unntak frå denne strukturen. Han er ein eigen kommune, men er administrativt styrt på same nivå som județ. Hovudstaden er så delt inn i seks sektorar (rumensk sectoare), som kvar administrerer ei rekkje bydelar utan administrative funksjonar.

Regionar 
Dei 41 județ og kommunen București er grupperte i fire makroregionar (rumensk macroregiune), kvar delt inn i to utviklingsregionar (rumensk regiunile de dezvoltare). Dei har ingen administrative funksjonar, men er først og fremst brukt for statistiske og planleggingsmessige føremål:
Macroregiunea 1 (RO1):
Nord-Vest (RO11): 6 județ
Centru (RO12): 6 județ
Macroregiunea 2 (RO2):
Nord-Est (RO21): 6 județ
Sud-Est (RO22): 6 j județ deţ
Macroregiunea 3 (RO3):
Sud – Muntenia (RO31): 7 județ
București–Ilfov (RO32): 1 județ and București
Macroregiunea 4 (RO4):
Sud-Vest Oltenia (RO41): 5 județ
Vest (RO142): 4 județ

Referansar
Mad Shadows

Mad Shadows var det andre studioalbumet til Mott the Hoople. Det vart spelt inn i 1970 og kom ut i Storbritannia på Island Records i september 1970 og i USA av Atlantic Records. Som debutalbumet vart dette albumet produsert av Guy Stevens.

Den originale utgåva nådde 48. plassen på UK Albums Chart i oktober 1970.

Mottaking
Stephen Thomas Erlewine i AllMusic gav albumet to av fem stjerner og skreiv: «Om debutalbumet til Mott the Hoople på muntert vis gjekk i alle retningar, så har den andre plata deira, Mad Shadows, ei retning - ned i tett mørkre.»

Innhald
Alle songane er skrivne av Ian Hunter utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Mott the Hoople
 Ian Hunter – solovokal (spor 2-5, 7-9), delt solovokal (6), piano, rytmegitar
 Mick Ralphs – sologitar, korvokal, solovokal (spor 1), delt solovokal (6)
 Pete «Overend» Watts – bass, korvokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, korvokal
 Verden Allen – orgel, korvokal

Andre medverkande
 Guy Stevens – «psykisk» piano, «andeleg» perkusjon

Teknisk
 Guy Stevens – produsent
 Andy Johns – lydteknikar
 Ginny Smith, Peter Sanders – design
 Gabi Naseman – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mad Shadows» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1970
Mott the Hoople-album
Album produserte av Guy Stevens
Island Records-album
Album spelte inn i Olympic Sound Studios
Wildlife av Mott the Hoople

Wildlife er det tredje studioalbumet til det britiske rockebandet Mott the Hoople.

Albumet vart opphavleg gjeve ut i 1971, i Storbritannia på Island Records og i USA på Atlantic Records. Det nådde 44. plassen på UK Albums Chart i april 1971.

Innspeling
Albumet vart spelt inn i november og desember 1970 i Island Studios i London. Det vart produsert av Guy Stevens og Mott the Hoople. Lydtekniarar var Andy Johns, Brian Humphries og Phill Brown.

Mottaking

Ben Edmonds skreiv for Rolling Stone i juni 1971 at han følte bandet og songaren hadde gått bort frå Bob Dylan-likskapen på dei første to albuma og lagt til ein smak av country. Dei hadde produsert eit album med «meir enn nok solid musikk» som burde gje dei merksemd i Amerika.  

Stephen Thomas Erlewine i AllMusic gav albumet fire av fem stjerner og skreiv: «Sidan dei hadde oppnådd lite suksess og verka å køyre av vegen, vart Mott the Hoople oppfordra til å produsere det tredje albumet deira med nokon andre enn Guy Stevens. Til slutt valte dei å produsere albumet sjølv, og skapte eit album som var lystig og slagkraftig, i direkte kontrast til den svøypande tåka på Mad Shadows. Dei enda opp med Wildlife, ei plate som framleis verkar som ein overgang, og som likevel er langt meir sjølvsikker, einskapleg og glederikt.»

Innhald

Medverkande
 Ian Hunter – solovokal (spor 2, 4, 5, 7, 9), and korvokal, rytmegitar, piano
 Mick Ralphs – sologitar, solovokal (spor 1, 3, 6, 8), korvokal
 Verden Allen – orgel, korvokal
 Pete «Overend» Watts – bass, korvokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, korvokal

Andre medverkande
 Jerry Hogan – steelgitar på «It Must Be Love» og «Original Mixed-Up Kid»
 Jess Roden – korvokal på «Lay Down»
 Stan Tippins – korvokal på «Lay Down»
 Michael Gray – strykearrangement og dirigent på «Waterlow»
 Jim Archer – fiolin på «Angel of Eighth Avenue»

Teknisk
 Andy Johns, Brian Humphries, Phill Brown – lydteknikar
 Brian Cooke – fotografi

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wildlife (Mott the Hoople album)» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Mott the Hoople-album
Album produserte av Guy Stevens
Island Records-album
Jess Roden

Jess Roden () er ein engelsk rockesongar, låtskrivar og gitarist.

I 1966 vart han medlem av The Alan Bown Set som den nye songaren deira. I 1970 kom han attende til Worcestershire og skipa Bronco og på denne tida song han òg på det tredje albumet til Mott the Hoople, Wildlife, og spelte på album av Carol Grimes, Jim Capaldi, Sandy Denny, og song solovokal på Keef Hartley-albumet Lancashire Hustler i 1973.

Same året vart han med dei tidlegare Doors-medlemmane John Densmore og Robby Krieger i The Butts Band.

Roden slo seg opp som soloartist i midten av 1970-åra, før han skipa The Jess Roden Band.

Utvald diskografi

Solo
Jess Roden (1974)
The Player Not the Game (1977)
Stonechaser (1980)

The Jess Roden Band
Keep Your Hat On (1976)
Play It Dirty, Play It Class (1976)
Blowin''' (1977)Live at the BBC (released 1993)

Alan BownLondon Swings – Live at the Marquee (1967) One side of an album also featuring Jimmy James & The VagabondsEmergency 999 (CD which collects all early Alan Bown singles featuring Roden)The Alan Bown! (1968)

BroncoCountry Home (1970)Ace of Sunlight (1971)

Butts BandButts_Band (1973)

The RivitsMultiplay (1980)

Seven WindowsSeven Windows (1986)

The HumansJess Roden and The Humans (1995)Live at The Robin 1996 (2004)

Anna
 The Who – «Magic Bus» (korvokal) (1968)
 Mott the Hoople – Wildlife (korvokal) (1971)
 Keef Hartley – Lancashire Hustler (solovokal) (1973)
 Paul Kossoff – Back Street Crawler (Roden song solo på «I'm Ready» og harmonivokal med Paul Rodgers på «Molten Gold») (1973)
 Carol Grimes – Warm Blood (korvokal) (1974)
 Jim Capaldi – Short Cut Draw Blood (gitarist) (1975)
 Stomu Yamashta – Go Too (1977)
 Sandy Denny – Rendezvous (korvokal) (1977)
 Grace Jones – Nightclubbing (korvokal) (1981)
 Seven Windows – Seven Windows (1986)
 Peter Green – Rattlesnake Guitar: The Music of Peter Green (Roden song på to spor, «Crying Won't Bring You Back» og «Merry Go Round») (1995) 
 Luther Grosvenor – Floodgates (Roden song på to spor, «I Wanna Be Free» og «Fire Down Below») (1996) 
 SAS Band – (Roden sang on «That's The Way God Planned It») (1998)
 Sandy Denny – A Boxful of Treasures (inkludert «Losing Game» – ein duett med Roden) (2004)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Jess Roden» frå ,  den 15. mars 2022.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Folk frå Kidderminster
Engelske rockesongarar
Engelske songarar
Engelske rockegitaristar
Engelske gitaristar
The Alan Bown Set-medlemmar
Brain Capers

Brain Capers er det fjerde studioalbumet til det engelske rockebandet Mott the Hoople.

Det kom ut i november 1971 i Storbritannia på Island Records og på Island Records i Canada. I januar 1972 kom det òg ut i USA på Atlantic Records.

Utgjevinga selde dårleg i starten og det var det einaste av albuma til Mott the Hoople som ikkje gjek inn på albumlista i Storbritannia eller USA.

Den første arbeidstittelen var AC/DC, men vart byta ut med ein kombinasjon av dei alternative titlane Brain Damage og Bizarre Capers.. Dei første innspelingane vart produserte av bandet sjølv, men vart gjevne opp og deira svengali Guy Stevens vart henta inn for å berge innspelinga. Fleire av desse innspelingane dei gjorde på eiga hand dukka opp på All the Young Dudes: The Anthology og som bonusspor på Angel Air-utgåvene av Mott the Hoople-albuma.

Plateomslaget på den originale britiske og kanadiske utgåva har ikkje maska ein kan sjå på den amerikansk versjonen (og somme seinare nyutgjevingar). Det var ei faktisk maske på innsida av den britiske versjon av albumet, men ikkje med den kanadiske utgåva. Bandnamnet og linja under det er midt på omslaget, der maska ville ha vore og tittelen vart flytta til toppen. 

Albumet er dedisert til James Dean.

Innhald

«The Wheel of the Quivering Meat Conception» er i røynda del to av «The Journey», som byrjar med inntoning der «The Journey» tidlegare tona ut.

Medverkande

Mott the Hoople
 Ian Hunter – gitar, klaverinstrument, vokal
 Mick Ralphs – sologitar, vokal
 Pete Watts – bass, vokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, vokal
 Verden Allen – klaverinstrument, vokal

Andre medverkande
 Jim Price – trompet på «Second Love»
 Guy Stevens – piano, produsent

Teknisk
 Andy Johns – lydteknikar
 Zal Schreiber – mastering
 Richard Polak – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brain Capers» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Mott the Hoople-album
Island Records-album
Atlantic Records-album
Album produserte av Guy Stevens
Luther Grosvenor

Luther James Grosvenor () er ein engelsk rockemusikar, som spelte gitar i Spooky Tooth, ei kort stund i Stealers Wheel og, under pseudonymet Ariel Bender, i Mott the Hoople og Widowmaker.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luther Grosvenor» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegitaristar
Engelske gitaristar
Folk frå Evesham
Mott the Hoople-medlemmar
Musikarar får Worcestershire
Glamrock-musikarar
Spooky Tooth-medlemmar
Widowmaker-medlemmar
Morgan Fisher

Stephen Morgan Fisher () er ein engelsk klaverspelar og komponist, og mest kjend som medlem i Mott the Hoople tidleg i 1970-åra. Gjennom karrieren har han drive med mykje forskjellig innan musikk og er framleis aktiv i musikkindustrien. I nyare år har han òg arbeidd med fotografi.

Diskografi

Solo/duett
 1973 Centuri Maya Nexus
 1979 Hybrid Kids 1
 1980 Hybrid Kids - Claws: The Christmas Album
 1980 Lol Coxhill/Morgan Fisher - Slow Music
 1983 Seasons
 1983 Morgan Fisher/John White - Play Loud / Play Quiet
 1984 Ivories
 1984 Look At Life
 1985 Inside Satie
 1985 Water Music
 1987 Flow Overflow
 1987 Life Under The Floor: Soundtrack to «Twilight of the Cockroaches»
 1988 Peace in the Heart of the City
 1989 Outer Beauty, Inner Mystery
 1990 Echoes of Lennon
 1992 Re-Lax
 1992 Re-Fresh
 1992 Re-Charge
 1994 Rebalance
 1998 Flower Music
 2005 Roedelius & Morgan Fisher - Neverless
 2009 Non Mon 
 2011 The Great White Obi
 2014 Heartmuse

med Love Affair
 1968 The Everlasting Love Affair
 1971 New Day (oppført som «LA»)

med Morgan
 1972 Nova Solis
 1973 The Sleeper Wakes (a.k.a. Brown Out, ikkje gjeve ut før 1976)

med Mott the Hoople
 1974 The Hoople
 1974 Mott the Hoople Live

med Mott
 1975 Drive On
 1976 Shouting and Pointing

med British Lions
 1978 British Lions
 1980 Trouble With Women

med The Witch Trials
 1981 The Witch Trials [EP]

med Portmanteau
 2013 Portmanteau (med Tatsuji Kimura & Toshiyuki Yasuda)

med Tom Guerra
 2014 All of the Above
 2016 Trampling Out the Vintage
 2018 American Garden

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Morgan Fisher» frå ,  den 15. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Morgan Fisher si musikknettside
Morgan Fisher si kunstnettside

Engelske rockepianistar
Engelske rockeklaverspelarar
Engelske elektroniske musikarar
Engelske fotografar
Ambient-musikarar
Mott the Hoople-medlemmar
Elizabeth Cady Stanton

Elizabeth Cady Stanton () var ein amerikansk suffragist, kvinnesaksforkjempar og antislaveriaktivist. Saman med den nære samarbeidspartnaren sin Susan B. Anthony var ho frå midten av 1800-talet og fram til ho døydde den fremste leiarskikkelsen i den liberale kvinnesaksrørsla i USA.

Bakgrunn 
Elizabeth var det tredje overlevande barnet og den andre av dei fem døtrene til Margaret, fødd Livingston, og Daniel Cady (1773-1859). Mor hennar kom frå ein velståande familie med røter i den amerikanske revolusjonen. Far hennar hadde vore oberst i Den kontinentale arméen  og vore med ved arrestasjonen av John Andre, ein av dei medsamansvorne tl Benedict Arnold. Daniel Cady var ein framståande jurist og dommar i New York. Han var medlem av New York State Assembly (1808-13) og kongressen (1815-17), og var dommar ved høgsteretten i New York (1847-54).

Kvinnesak 
Stanton la fram Declaration of Sentiments på kvinnesaksmøtet på Seneca Falls (Seneca Falls Convention) i 1848, som var det første kvinnesaks- og suffragist-initiativet i USA. Ho var president i National American Woman Suffrage Association frå 1862 til 1890. I 1888, 40 år etter møtet i Seneca Falls, arrangerte ho og Susan B. Anthony (1820–1906) ein konferanse som stifta International Council of Women.

Stanton gav mellom anna ut Women's Bible (1895–1898) og sjølvbiografien Eighty Years and More (1898).

Stanton og Anthony, og National American Woman Suffrage Association, var dei store forbilda for Gina Krog då ho i 1880-åra tok initiativ til Norsk Kvinnesaksforening.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elizabeth Cady Stanton» frå ,  den 16. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske aktivistar
USA-amerikanske forfattarar frå 1800-talet
USA-amerikanske abolisjonistar
USA-amerikanske feministar
Verdscupen i skiskyting 1988

Verdscupen i skiskyting 1988 tok til 17. desember 1987 og vart avslutta 20. mars 1988. Turneringa omfatta 11 individuelle tevlingar. Renna fann stad i Hochfilzen i Austerrike, Antholz i Italia, Ruhpolding i Vest-Tyskland, Oslo i Noreg og i Keuru og Jyväskylä i Finland.

Dei mannlege utøvarane tevla i fem 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 7,5 km. Fritz Fischer frå Vest-Tyskland gjekk til topps i turneringa, på dei neste plassane kom norske Eirik Kvalfoss og italienaren Johann Passler. Kvalfoss og austtyske Frank-Peter Roetsch vann to enkelt-tevlingar kvar.

Den fyrste verdscupen i skiskyting for kvinner enda med to norske utøvarar på topp, Anne Elvebakk sigra føre Elin Kristiansen, på tredjeplass kom bulgarske Nadesjda Aleksijeva. Dei kvinnelege utøvarane tevla i 10 km og 5 km, fem renn over kvar av distansane. Dessutan i fem stafettar med tre utøvar på laget.

Menn

Individuelt

Kvinner

Individuelt

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltcup 1987/88» frå ,  den 16. mars 2022.  
 

Skiskyting i 1988
1988
NUTS

NUTS (engelsk Nomenclature of Territorial Units for Statistics, opphavleg frå fransk nomenclature des unités territoriales statistiques) er ein standardkode for administrative understatlege einingar til bruk i Eurostat-statistikk. Standarden blei utvikla av EU, og dekkjer derfor berre medlemslanda i detalj. Eurostat har òg utvikla eit hierarki for alle søkjarland etter 1980, men denne delen av standarden er ikkje endeleg fastlagd. Kodane treng ikkje å samsvare med dei reelle administrative einingane i landa. Dette kjem mellom anna av at ein ved grenseendringer ofte held fast ved dei gamle einingane i statistisk samanheng, for å kunne samanlikne målingar over tid.

Oppbygnad

NUTS 0: To bokstavar som identifiserer landet. Denne delen av koden svarer til ISO 3166-1, bortsett frå at Storbritannia bruker UK i staden for GB. 

NUTS 1: Eitt siffer eller éin bokstav som identifiserer ei understatleg eining. Nummereringa startar med 1, og etter 9 held ein fram med bokstavar. Nivået dekkjer dei same einingane som ISO 3166-2, men med andre kodar. 

NUTS 2 / NUTS 3: Nivå under dette blir gitt med siffer. Der det er for mange einingar til å bruke eitt siffer, lagar ein kunstige samanslutningar av einingar. NUTS 2 vil derfor ofte ikkje referere til eksisterande administrative einingar.

Døme

Til dømes er koden for Portsmouth i England bygd opp slik:

UK: Storbritannia
UKJ: Regionen Søraust-England
UKJ3: Hampshire and Isle of Wight
UKJ31: Portsmouth

Utanfor EU

Den tilsvarande standarden i Sambandsstatane heiter FIPS.

Avvik 

Det er nokre avvik i koden:

 Gibraltar har koden E021, som syner at området ligg utanfor EU.
 Fransk Guyana er lista både som FR930 (under Frankrike) og som AS13 (under Sør-Amerika)

Norsk bruk

I norsk statistikk svarer fylka til NUTS 3-nivået. Statistisk sentralbyrå har òg produsert statistikk på NUTS 2-nivå, med ei inndeling av Noreg i sju regionar. SSB har òg gjort framlegg om ei inndeling på NUTS 4-nivå, med Noreg delt inn i 90 økonomiske regionar. Eurostat opererer ikkje med NUTS 4, men har i staden to lokale inndelingar, LAU1 og LAU2 (frå engelsk Local Administrative Unit). Norske kommunar ville tilsvare NUTS 5-nivå, eller LAU2.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «NUTS» frå ,  den 16. mars 2022.  

Samfunnsgeografi
Klassifiseringssystem
Statistisk datakoding
Forkortingar
Makroregionar i Romania

Dei fire makroregionane i Romania (rumensk macroregiune) er fastlagde som NUTS 1-nivået i NUTS, medan dei åtte utviklingsregionane utgjer NUTS 2-nivået.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Rumänische Makroregionen» frå ,  den 16. mars 2022.  
 

Administrative inndelingar i Romania
Utviklingsregionar i Romania

Dei åtte utviklingsregionane i Romania (rumensk regiunile de dezvoltare) er fastlagde som NUTS 2-nivået i NUTS, medan dei fire makroregionane utgjer NUTS 1-nivået.

Referansar 

Administrative inndelingar i Romania
Sektor i București

Den rumenske hovudstaden București er administrativt delt inn i seks sektorar (rumensk sectoare), fastlagd gjennom Dekret nr. 284 av 31. juli 1979 vedrørande etablering av sektorar i București kommune. Inndelinga er under vurdering. Bydelane innanfor kvar sektor har ikkje administrative funksjonar.

Referansar 

Administrative inndelingar i Romania
București
Marie Hauge

Marie Octavia Nielsen Hauge () var ein norsk målar.

Familie 
Marie Hauge var fødd i Drammen som dotter av kjøpmannen Hans Thulin Nielsen Hauge (1830-1892) og Emilie Ziegler (1828-1879). På farssida var ho i slekt med lekpredikanten og industrigründeren Hans Nielsen Hauge. Ho var einsleg heile livet.

Liv og virke 

I perioden 1888–1896 blei Marie Hauge undervist av mange anerkjende kunstnarar, som Hans Heyerdahl, Eilif Peterssen, Erik Werenskiold, Sven Jørgensen og Harriet Backer. Backer blir omtalt som den mest innverknadsrike. Marie Hauge hadde også mange utanlandsopphald som var sentrale for inspirasjonen hennar. Tidleg på 1900-talet var ho i Paris (1903–1907), der ho var elev ved Académie Colarossi og Académie des Beaux-Arts. Her lærte ho òg anatomi. 

Hauge debuterte på Drammens Kunstforening i 1890 og hadde deretter ei rekke utstillingar, både separatutstillinger og deltaking i kollektivutstillingar. Ho hadde si fyrste separatutstilling ved Blomqvist i 1901. Ved sida av måleria sine, laga ho òg nokre statuettar og relieff i små format. På Haustutstillinga i 1905 deltok ho som bilethoggar.

Marie Hauge er representert i Nasjonalgalleriet med to bilde: Et fjellandskap frå 1898 og Husmannsfolk på hjemveien. Ho måla òg altertavla til Øre kyrkje i 1906, der motivet er Jesus i Getsemane. Portrettet hennar av Aasta Hansteen (1902, Drammens Kunstforening Faste Galleri) blir rekna som eit hovudverk.

Hauge var aktiv i kvinnesaksrørsla som medlem av Norsk Kvinnesaksforening og Kvindestemmeretsforeningen. Ho teikna vignetten i Nylænde med solsikke som blei brukt frå 1901.

Stipend, reiser og utanlandsopphald 

 1896: Finnes legat.
 1896: Studiereiser Frankrike og Belgia
 1897: Studiereise, Stockholm
 1900-1902: Studieopphald i Italia
 1903-1906: Studieopphald i Paris
 1907: Studieopphald i Paris
 1911: Studieopphald i Italia
 1914: Studieopphald i Paris
 1920: Studieopphald på Sicilia
 1921: Studiereiser til Frankrike, Tunisia, Algerie, Marokko, Egypt
 Opphald i London
 Opphald i Sveits

Offentlege arbeider

Utsmykkingar og verk i offentlege samlingar 

 Portrett av rektor Marius Nygaard, Drammens offentlige høyere almenskole 1912
 Portrett av fru Evenstad, Stor-Elvdal kapell, Opphus
 Nasjonalgalleriet, Oslo
 Bergen Billedgalleri
 Lillehammer Bys malerisamling
 Drammens Kunstforening Faste Galleri
 Haugesund Billedgalleri
 Skiens Faste Galleri
 Oslo Bymuseum
 Nationalmuseum, Stockholm
 Oslo kommunes kunstsamlinger

Separatutstillingar 

 1901: Blomqvists Kunsthandel, Kristiania
 1908: Blomqvists Kunsthandel, Kristiania
 1909: Bergens Kunstforening
 1911: Kunstnarforbundet, Kristiania
 1916: Kunstnarforbundet, Kristiania
 1921: Kunstnarforbundet, Kristiania

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marie Hauge» frå ,  den 16. mars 2022.  
 

Folk frå Drammen
Kvinnelege målarar
Norske målarar
Målarar frå 1900-talet
Målarar frå 1800-talet
Utviklingsregion Nord-Vest

Utviklingsregion Nord-Vest (rumensk Regiunea de dezvoltare Nord-Vest) er ein av åtte utviklingsregionar i Romania. Han ligg nord i landet og grensar til regionen Vest i sørvest, regionen Centru i sør og regionen Nord-Est i aust. I nord ligg nabolanda Ungarn og Ukraina. Saman med regionen Centru utgjer han Makroregion 1 (rumensk Macroregiunea Unu).

Kommunar 
Regionen omfattar seks județ (fylke):
  Bihor
  Bistrița-Năsăud
  Cluj
  Maramureș
  Sălaj
  Satu Mare

Referansar 

Nord-Vest
Utviklingsregion Centru

Utviklingsregion Centru (rumensk Regiunea de dezvoltare Centru) er ein av åtte utviklingsregionar i Romania. Han ligg midt i landet og grensar til regionen Vest i vest, regionen Sud-Vest og regionen Sud i sør, regionen Sud-Est og regionen Nord-Est i aust, og regionen Nord-Vest i nord. Saman med regionen Nord-Vest utgjer han Makroregion 1 (rumensk Macroregiunea Unu).

Kommunar 
Regionen omfattar seks județ (fylke):
  Alba
  Brașov
  Covasna
  Harghita
  Mureș
  Sibiu

Referansar 

Centru
Utviklingsregion Nord-Est

Utviklingsregion Nord-Est (rumensk Regiunea de dezvoltare Nord-Est) er ein av åtte utviklingsregionar i Romania. Han ligg nordaust i landet og grensar til regionen Nord-Vest og regionen Centru i vest, og regionen Sud-Est i sør. I nord ligg nabolandet Ukraina og i aust Moldova. Saman med regionen Sud-Est utgjer han Makroregion 2 (rumensk Macroregiunea Doi).

Kommunar 
Regionen omfattar seks județ (fylke):
  Bacău
  Botoșani
  Iași
  Neamț
  Suceava
  Vaslui

Referansar 

Nord-Est