alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Blondes Have More Fun

Blondes Have More Fun er det niande albumet til Rod Stewart, gjeve ut i november 1978. Dette var Stewart sitt første steg inn i disco, som var den populære musikkstilen på denne tida. Sjølv om albumet selde godt, fekk det heller lunken kritikk. Den første singelen, «Da Ya Think I'm Sexy», vart ein av dei største hittane til Stewart og gjekk til topps i både Storbritannia og USA. Albumet har selt meir enn 14 millionar eksemplar verda over.

Oversyn
Etter å ha skapt ein suksessrik karriere gjennom 1970-åra som rockesongar, følgde Stewart her discotrenden, som var på sitt mest populære i 1978, på somme av songane på albumet. Den første singelen var «Da Ya Think I'm Sexy», som gjekk til topps i Storbritannia, USA, Australia og fleire andre land. Mange kritikarar slakta discosongane på albumet, men dei vart likevel ein av dei største hittane hans. Stewart har sidan forsvart songen og sagt at både Paul McCartney og The Rolling Stones òg dreiv med disco på denne tida. Den andre singelen frå albumet var «Ain't Love a Bitch», som nådde 11. plassen i Storbritannia og 22. plassen i USA. Den tredje og siste singelen, «Blondes (Have More Fun)», nådde 63. plassen i Storbritannia, den lågaste plasseringa hans der på denne tida, men nådde 23. plassen i Irland.

Sjølve albumet nådde tredjeplassen i Storbritannia og hadde selt til platina innan jul. I USA gjekk det heilt til topps og selde til dobbelt platina. Det gjekk òg inn på topp 10-listene i mange andre land.

Innhald

Medverkande
Rod Stewart – solovokal

Rod Stewart Band
Gary Grainger – gitar
Billy Peek – gitar
Jim Cregan – gitar, korvokal
Philip Chen – bass, korvokal
Carmine Appice – trommer, korvokal

Gjestemusikarar
Duane Hitchings – klaverinstrument, synthesizer
Roger Bethelmy – trommer
Paulinho Da Costa – perkusjon
Nicky Hopkins – piano
Gary Herbig – fløyte
Phil Kenzie – horn
Steve Madaio – trompet
Tom Scott – tenorsaksofon
Fred Tackett – gitar
Tommy Vig – perkusjon
Mike Finnigan – korvokal
Max Gronenthal – korvokal
Linda Lewis – vokal
Catherine Allison – piano, korvokal
Del Newman – strykearrangement

Produksjon
Tom Dowd – produsent, miksing
Andy Johns – lydteknikar, miksing
George Tutko – assisterande lydteknikar

Salslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blondes Have More Fun» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
Riva Records-album
Rod Stewart-album
Album produserte av Tom Dowd
Warner Bros. Records-album
Da Ya Think I'm Sexy?

«Da Ya Think I'm Sexy?» er ein song av den britiske songaren Rod Stewart frå 1978 på albumet hans Blondes Have More Fun. Han vart skriven av Stewart, Carmine Appice og Duane Hitchings, men innheld melodien frå songen «Taj Mahal» av Jorge Ben Jor og strykearrangementet frå songen «Put Something Down On It» av Bobby Womack.

Songen kom ut på singel i november 1978 og låg ei veke på toppen av den britiske singellista i desember det året, og fire veker på toppen av US Billboard Hot 100 i februar 1979. Billboard rangerte han på fjerdeplassen på lista si for heile 1979. Han toppa òg singellista i Australia i to veker.

Inntektene frå songen vart donerte til UNICEF og Stewart framførte songen på Music for UNICEF Concert ved Generalforsamlinga til SN i januar 1979.

Rolling Stone rangerte songen på 308. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene i 2012.

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Tidenes lister

Salstrofé

N-Trance featuring Rod Stewart-versjonen

I 1997 vart songen remixa av den engelske techno-house-gruppa N-Trance for det andre albumet deira Happy Hour med tekst frå Millie Jackson-versjonen (framført av Kelly Llorenna). Songen vart nytta i filmen A Night at the Roxbury året etter.

Salslister
Vekeslister

Årslister

Salstrofé

2017-versjonen

I 2017 gav Stewart ut ein remix-versjon med det amerikanske bandet DNCE. Dei framførte songen på MTV Video Music Awards i 2017.

Salslister

Andre versjonar

Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Denise LaSalle, Millie Jackson, Sabrina, Gene Summers, Tiny Tim, Tom Jones, Paris Hilton og Frankie Goes to Hollywood.

Norsk versjon
Ein norsk og parodisk versjon av songen vart utgjeven av Prima Vera i 1979 på albumet Salmer og sanger vi gjerne hiver. Den norske tittelen til songen er «Trur'u je er deilig», omsett av Jahn Teigen, Tom Mathisen og Herodes Falsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Da Ya Think I'm Sexy?» frå ,  den 4. juni 2018.  
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1978
Singlar frå 1979
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar på toppen av Billboard Dance Club Songs-lista
Discosongar
Rod Stewart-songar
Songar skrivne av Rod Stewart
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar produserte av Tom Dowd
Songar om seksualitet
Songar skulda for plagiat
Songar skrivne av Duane Hitchings
Songar skrivne av Carmine Appice
Warner Bros. Records-singlar
Sony Music Entertainment-singlar
Sabrina Salerno-songar
Gene Summers-songar
Mille Jackson-songar
Tiny Tim-songar
Tom Jones-songar
Paris Hilton-songar
Frankie Goes to Hollywood-songar
 308
Ain't Love a Bitch

«Ain't Love a Bitch» er ein song skriven av Gary Grainger og Rod Stewart. Stewart gav ut songen i 1978 på albumet Blondes Have More Fun, og han var ein av fire songar skriven av desse to på albumet. Songen vart gjeven ut på singel i 1979 og nådde 11. plassen på den britiske singellista og 22. plassen på Billboard Hot 100 i USA. Songen låg åtte veker på den britiske lista og seks veker inne på den amerikanske. Songen gjekk òg inn på topp 10 i mange anre alnd, som Irland. Billboard rangert Stewart på sjuandeplassen for beste singelartist i 1979 med «Ain't Love a Bitch» og føregangaren «Da Ya Think I'm Sexy?».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ain't Love a Bitch» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Rod Stewart-songar
Singlar frå 1979
Songar skrivne av Rod Stewart
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar produserte av Tom Dowd
Songar frå 1978
Songar skrivne av Gary Grainger
Warner Bros. Records-singlar
Blondes (Have More Fun)

«Blondes (Have More Fun)» er ein song skriven av Rod Stewart og Jim Cregan i 1978 som tittelsporet til albumet Blondes Have More Fun. I somme land vart songen gjeven ut som den tredje singelen frå albumet, etter «Da Ya Think I'm Sexy?» og «Ain't Love a Bitch». Singelen nådde berre 63. plassen i Storbritannia, men klatra til 23. plassen i Irland. Songen vart spelt av Vince Neil på den japanske versjonen av albumet Exposed.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blondes (Have More Fun)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1979
Rod Stewart-songar
Songar skrivne av Rod Stewart
Songar produserte av Tom Dowd
Songar skrivne av Jim Cregan
Warner Bros. Records-singlar
Phil Kenzie

Phil Kenzie er ein britisk saksofonist og rock and roll-musikar. 

Det første bandet til Kenzie var The Pressmen i Liverpool. Bandet spelte stundom på same scene som The Beatles.

Kenzie har anten turnert eller spelt med The Beatles, Eagles, Graham Nash, Carly Simon, David Crosby, Black Sabbath, Jackson Browne, Stevie Nicks, Alan Parsons, David Essex, Leo Sayer, Wishbone Ash, Manfred Mann Chapter Three, Annie Lennox, The Pointer Sisters, The Coasters, The Temptations, Rod Stewart, David Bowie, Eric Carmen, America, Vince Gill og Debbie Gibson, blant fleire andre.

The Beatles nytta Kenzie på albumet deira Let it Be og han spelte saksofonsoloen på Eagles-songen «The Long Run» frå Live-albumet til Eagles. Kenzie spelte saksofon på Al Stewart-hitten «Year of the Cat».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Phil Kenzie» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske saksofonistar
Mike Finnigan

Michael Kelly «Mike» Finnigan () er ein USA-amerikansk klaverspelar og vokalist som har spesialisert seg på B3 Hammondorgel.

Finnigan har turnert og vore i studio med artistar som Jimi Hendrix, Joe Cocker, Etta James, Sam Moore, Crosby Stills and Nash, Dave Mason, Buddy Guy, Manhattan Transfer, Taj Mahal, Michael McDonald, Maria Muldaur, Peter Frampton, Cher, Ringo Starr, Leonard Cohen, Tower of Power, Rod Stewart, David Coverdale, Tracy Chapman, Los Lonely Boys og Bonnie Raitt.

Utvald diskografi
 1969: The Early Bird Cafe frå bandet The Serfs, Capitol Records
 1968: Jimi Hendrix - Electric Ladyland
 1970: The Jerry Hahn Brotherhood - The Jerry Hahn Brotherhood
 1971: Whirlwind av Tom Bolin.
1971: How Hard It Is av Big Brother and the Holding Company.
 1972: Finnigan And Wood - Crazed Hipsters
 1976: Mike Finnigan - Mike Finnigan
 1977: Peter Frampton - I'm In You
 1977: Dave Mason - Let It Flow
 1978: Mike Finnigan - Black & White
 1978: Les Dudek - Ghost Town Parade
 1978: Ben Sidran - A Little Kiss in the Night
 1979: The Dudek Finnigan Krueger Band - Special Tour Sampler
 1980 The Dudek Finnigan Krueger Band - DFK
 1980: Black Rose med Cher og Les Dudek
 1982: Crosby, Stills & Nash - Daylight Again
 1988: Crosby, Stills & Nash & Young - American Dream
 1993: Buddy Guy - Feels Like Rain
 1994: Crosby, Stills & Nash - After the Storm
 2000: Tracy Chapman - Telling Stories
 2004: The Mooney Suzuki  -  Alive & Amplified
 2005: Taj Mahal & The Phantom Blues Band - Live In St. Lucia
 2006: The Phantom Blues Band - Out of the Shadows
 2006: Keb' Mo' - Suitcase
 2007: Joe Cocker - Hymn For My Soul
 2007: The Phantom Blues Band - Footprints
 2010: Imus Ranch Record II - Part Time Love (med The Phantom Blues Band)
 Willie Basse  - Break Away
 2011: Finnigan & Wood - It's Only a Rock and Roll Show (spelt inn 1971)
 2012: Bonnie Raitt - Slipstream
 2013: Eric Burdon - 'Til Your River Runs Dry
 2013: Kara Grainger - Shiver & Sigh
 2014: Dave Mason  - Futures Past 2014: Hilary Scott - Freight Train Love''

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Finnigan» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske bluespianistar
Del Newman

Derrick Martin «Del» Newman (fødd Derrick Martin Morrow) er ein britisk dirigent, orkesterarrangør og musikkprodusent. Orkesterarrangementa hans finst på mange songar av rock- og popartistar frå 1960- til 1990-åra, inkludert Cat Stevens, Elton John, Carly Simon og Rod Stewart. Han har òg arbeidd med filmmusikk for Hollywood og musikalar for West End.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Del Newman» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske dirigentar
Folk frå London
Britiske plateprodusentar
Greatest Hits, Vol. 1 av Rod Stewart

Greatest Hits, Vol. 1 er eit samlealbum av Rod Stewart på Warner Bros. Records frå 1979.

Innhald

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Greatest Hits, Vol. 1 (Rod Stewart album)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1979
Warner Bros. Records-album
Rod Stewart-album
Foolish Behaviour

Foolish Behaviour  er det tiande studioalbumet til Rod Stewart, gjeve ut den 21. november 1980 på Riva i Storbritannia (RVLP 11) og Warner Bros. Records i USA og Tyskland. Albumet vart spelt inn i The Record Plant Studios og Cherokee Studios i Los Angeles frå februar til september 1980. «Passion», «My Girl», «Somebody Special» og «Oh God, I Wish I Was Home Tonight» vart gjevne ut som singlar.

Videoen til ein annan song på albumet, «She Won't Dance With Me», var den tredje musikkvideoen som vart vist på MTV då kanalen vart lansert 1. august 1981. Teksten inneheld ordet «fuck» som ikkje vart fjerna frå videoen.

Salslister
Foolish Behaviour nådde fjerdeplassen på albumlista i Storbritannia og 12. plassen i USA. Det selde til platina 8. januar 1981 i Storbritannia og 4. mars 1981 i USA. Albumet inneheld ein populær singel, «Passion», som nådde femteplassen på den amerikanske singellista. Albumet har seld meir enn fem millionar eksemplar verda over.

Innhald
Alle songar skrivne av Rod Stewart, Phil Chen, Kevin Savigar, Jim Cregan og Gary Grainger; utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Jim Cregan, Gary Grainger, Billy Peek – gitar
Phil Chen, Tim Bogert, James Haslip – bassgitar
Carmine Appice, Colin Allen, Roger Bethelmy – trommer
Kevin Savigar, John Jarvis – klaverinstrument
Paulinho Da Costa – perkusjon
Rod Stewart – solovokal, munnspel
Phil Kenzie, Earl Price, James Gordon – saksofon
Billy Lamb, Jim Price – trombone
Lee Thornburg – trompet
Sid Page – fiolin
Carmine Appice – pauker
Susan Grindell, Valerie Carter, Tony Brock, The Rod Stewart Group – korvokal
Del Newman – strykearrangement

Teknisk
Rick Charles Delena – andre lydteknikar
Miks av Jeremy Andrew Johns and The Somerset Segovia
Karat Faye – lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Foolish Behaviour» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Rod Stewart-album
Musikkalbum frå 1980
Album produserte av Tom Dowd
Album produserte av Andy Johns
Riva Records-album
Warner Bros. Records-album
Passion av Rod Stewart

«Passion» er ein song av Rod Stewart som først kom ut i 1980 på albumet Foolish Behaviour. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet, og vart den største hitten. 

Songen nådde femteplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 og andreplassen i Canada. Han vart òg ein ganske stor hit i Europa. 

«Passion» vart nytta i dramafilmen New York Nights frå 1984 (seinare kjend som Shackin' Up).

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Passion (Rod Stewart song)» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Singlar frå 1980
Songar frå 1980
Rod Stewart-songar
Songar skrivne av Rod Stewart
Warner Bros. Records-singlar
Songar skrivne av Kevin Savigar
Tom Jones-songar
Tim Bogert

John Voorhis Bogert III (), med scenenamnet Tim Bogert, var ein USA-amerikansk multiinstrumentalist. Som bassist og vokalist er han mest kjend for bassoloane sine. Han spelte ofte med trommeslagaren Carmine Appice og duoen spelte i band som Vanilla Fudge, Cactus og powertrioen Beck, Bogert & Appice.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tim Bogert» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:
Hjort, Chris and Hinman, Doug. Jeff's book : A chronology of Jeff Beck's career 1965–1980 : from the Yardbirds to Jazz-Rock. Rock 'n' Roll Research Press, (2000).

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 

Folk frå Ridgefield i New Jersey
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske bluessongarar
USA-amerikanske rockebassistar
Musikarar frå New Jersey
Vanilla Fudge-medlemmar
Cactus (USA)-medlemmar
USA-amerikanske heavy metal-bassistar
USA-amerikanske heavy metal-songarar
Bobby and the Midnites-medlemmar
Beck, Bogert & Appice-medlemmar
Jimmy Haslip

James Robert Haslip () er ein USA-amerikansk bassist som var med å skipe jazzfusiogruppa Yellowjackets. Han var òg tidleg ute med å bruke fem-strengs elektrisk bass.

I 1976 flytta han ti Los Angeles der han spelte med gitaristane Tommy Bolin og Harvey Mandel.. I tillegg til Yellowjackets har han arbeidd med Jeff Lorber, Eric Marienthal, Bruce Hornsby, Rita Coolidge, Gino Vannelli, Kiss, Tommy Bolin, Allan Holdsworth, Marilyn Scott, Chaka Khan, Al Jarreau, Donald Fagen og Anita Baker.

Haslip har gjeve ut to soloalbum: Arc, og Red Heat med Joe Vannelli i 2000. Haslip var medlem av rockegruppa Blackjack i 1979 og 1980 med Bruce Kulick, Sandy Gennaro og Michael Bolton.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Haslip» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
 Yellowjackets si offisielle nettside

Folk frå The Bronx
USA-amerikanske jazzbassistar
USA-amerikanske rhythm and blues-bassistar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske heavy metal-bassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Colin Allen

Colin Eric Allen () er ein engelsk trommeslagar og låtskrivar, ofte innan blues. 

Allen byrja å spele trommer først då han var 18 år gammal og byrja etter kvart å spele med lokale jazzmusikarar i Bournemouth-området. I 1963 vart Allen medlem av Zoot Money's Big Roll Band, med mellom andre Andy Summers (seinare i The Police). Allen flytta til London i 1964 i lag med Summers. Han har etter kvart spelt trommer for mange amerikanske og britiske musikarar, inkludert Bob Dylan, John Lee Hooker, Sonny Boy Williamson, Memphis Slim, Solomon Burke, John Mayall's Bluesbreakers, Mick Taylor, Focus, Donovan, Stone The Crows, Georgie Fame, Brian Joseph Friel, og The British Blues Quintet med klaverspelaren Zoot Money, bassisten Colin Hodgkinson og vokalisten Maggie Bell.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colin Allen» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Focus-biografi 
 

Folk frå Bournemouth
Engelske trommeslagarar
Engelske rocketrommeslagarar
Engelske jazztrommeslagarar
Engelske bluesmusikarar
Engelske låtskrivarar
Engelske tekstforfattarar
Engelske studiomusikarar
John Mayall & the Bluesbreakers-medlemmar
John Barlow Jarvis

John Barlow Jarvis () er ein USA-amerikansk låtskrivar, komponist, pianist og plateartist. Han hadde heldt til i Nashville i Tennessee frå 1982 til 2014, før han flytta til Lake Tahoe.

Frå 1974 av byrja han å spele i bandet til Rod Stewart. Utover på 70-talet spelte han òg med artistar som Ringo Starr, Harry Nilsson, Delbert McClinton, Air Supply, John Cougar Mellencamp, Leo Sayer, Art Garfunkel, Stephen Bishop og mange fleire.

Etter han flytta til Nashville i 1982, spelte han med mange countryartistar, som Garth Brooks, Tammy Wynette, Shania Twain, Dusty Springfield, Bob Seger, Hank Williams jr., George Strait, Reba McEntire, Jimmy Buffett, Lionel Richie, Steve Earle og mange fleire. 

Jarvis har òg spelt inn seks soloalbum.  frå 1984 til 2003.    

I 2015 skreiv Jarvis musikk for videospelet Fallout 4.

Diskografi

Soloinnspelingar
 So Fa So Good (MCA Master Series, 1985)
 Something Constructive (MCA Master Series, 1986)
 Whatever Works (CD) (MCA Master Series, 1988)
 Pure Contours (MCA Master Series, 1990)
 Balancing Act (Liberty Records, 1993)
 View From a Southern Porch (Barlotone Productions, 2003

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Barlow Jarvis» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 John Jarvis på Discogs
 John Barlow Jarvis på AllMusic
 John Barlow Jarvis på CMT

USA-amerikanske countrypianistar
Grammy-vinnarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockepianistar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske komponistar
USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske pianistar
Kevin Savigar

Kevin Savigar () er ein engelsk klaverspelar, plateprodusent, låtskrivar og komponist med base i Los Angeles. Han er mest kjend for eit langvarig samarbeid med Rod Stewart, men har òg arbeidd for ei rekkje andre artistar, som Bob Dylan, George Harrison, John Mellencamp, Pat Benatar, Marilyn Manson, Willie Nelson, Randy Newman, Sinead O'Connor og Peter Frampton, blant fleire.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kevin Savigar» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske låtskrivarar
Engelske plateprodusentar
Rod Stewart
Engelske rockeklaverspelarar
Musikarar frå London
Jim Price

James William Price () er ein USA-amerikansk trompetist som i lag med Bobby Keys og Jim Horn var ein av dei mest etterspurt studiomusikarane på blåseinstrument i 1970-åra. Han turnerte mykje med The Rolling Stones frå 1970 til 1973, og spelar på albuma deira Sticky Fingers, Exile on Main St. og Goats Head Soup. Frå september 1968 til februar 1969 spelte Price med New Buffalo Springfield. Han spelte òg med Delaney, Bonnie and Friends, på Joe Cocker sitt Mad Dogs and Englishmen, med Eric Clapton, All Things Must Pass med George Harrison og Barbra Streisand på Barbra Joan Streisand. Han har sidan arbeidd som plateprodusent og komponert musikk for film og fjernsyn.

Album produserte av Price
Jim Price - Kids Nowadays Ain't Got No Shame (A&M)
Genya Ravan - They Love Me, They Love Me Not (ABC Dunhill)
Jim Price - Sundego's Traveling Orchestra (ABC Dunhill)
Jim Price - All Occasion Brass Band (MCA)
Joe Cocker - I Can Stand A Little Rain (A&M) (inkluert singelen «You Are So Beautiful»)
Joe Cocker - Jamaica Say You Will (A&M)
Wayne Shorter - Native Dancer (CBS),1975
Jennifer Warnes - Jennifer Warnes (Arista)
KGB - KGB (MCA)
Hamilton, Joe Frank & Reynolds (Playboy),1975
David Bromberg - Reckless Abandon (Fantasy)
Milton Nascimento - Journey to Dawn (A&M)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jim Price» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
[ Biografi på Allmusic.com]

USA-amerikanske trompetistar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske filmmusikkomponistar
Folk frå Fort Worth
Plastic Ono Band-medlemmar
Delaney & Bonnie & Friends-medlemmar
Tony Brock

Tony Brock () er ein britisk rocketrommeslagar, mest kjend som trommis og stundom vokalist i den engelske gruppa The Babys.

Han var opphavleg trommis i Spontaneous Combustion. Via The Babys vart han kjend nok til å få spele med andre musikarar, som Rod Stewart, Roy Orbison, Jimmy Barnes og Elton John.

Bakgrunnsstoff
 Tony Brock sitt Silver Dreams Studio 

Engelske rocketrommeslagarar
The Babys-medlemmar
Folk frå Poole
Tonight I'm Yours

Tonight I'm Yours er det 11. studioalbumet til Rod Stewart, gjeve ut i 1981. Det inneheld element av klassisk rock, pop og new wave. Albumet hadde tre hitsinglar, med tittelsporet «Tonight I'm Yours (Don't Hurt Me)» (US Billboard nr. 20, US Cash Box nr. 15; Canada nr. 2), «Young Turks» (US nr. 5) og  «How Long?» (US nr. 49).

Informasjon
På Tonight I'm Yours utvikla Rod Stewart musikkstilen sin vidare, etter å ha spelt inn discosongar på  Blondes Have More Fun og Foolish Behaviour, og la til element av synthpop og new wave (som tittelsporet og «Young Turks»), men heldt seg elles til rockestilen sin. Albumet inneheld tre coverlåtar «Tear It Up», «How Long?» og «Just Like a Woman».

Songen «Never Give Up on a Dream» var dedisert til den kanadiske atleten Terry Fox, som sprang 5 342 km med protese i Marathon of Hope for å få inn pengar til kreftforsking. Fox døydde av kreft i 1981, det året albumet kom ut. 

Musikkvideoen «Tonight I'm Yours» vart filma av den kjende australske musikkvideoregissøren Russell Mulchany

Mottaking
Albumet fekk stort sett grei kritikk og fekk fire av fem stjerner både av Rolling Stone då albumet kom ut og i ei seinare melding på AllMusic. På AllMusic har ingen av albuma til Stewart meir enn fire stjerner. Albumet har seld meir enn 10 millionar eksemplar verda over. 

Albumet nådde 11. plassen på «Pop Album Charts» i USA og selde etter kvart til platina. Songen «Young Turks» var den største hitten frå albumet og nådde femteplassen på «Pop Singles»-lista. «Young Turks» og fire singlar til, «How Long?», «Jealous», «Tonight I'm Yours (Don't Hurt Me)» og «Tora, Tora, Tora (Out With The Boys)», nådde alle Topp 50 på «Pop Singles»- og «Mainstream Rock»-lista.

Innhald

Medverkande
Info frå Discogs.

Rod Stewart – vokal
Jim Cregan – gitar (alle spor), korvokal
Robin LeMesurier – gitar (alle spor utanom «Tonight I'm Yours,» «Jealous,» og «Young Turks»)
Jeff Baxter – gitar på «Tonight I'm Yours», pedalsteelgitar på «Just Like a Woman»
Mark Knopfler – gitar på «Young Turks»
Danny Johnson – gitar på «Jealous»
Byron Berline – fele på «Only a Boy»
Jimmy «Z» Zavala – munnspel, saksofon
Kevin Savigar – klaverinstrument
Duane Hitchings – klaverinstrument («Tonight I'm Yours» og «Young Turks»)
Jay Davis – bass
Carmine Appice – trommer («Tonight I'm Yours» og «Young Turks»), korvokal
Tony Brock – trommer (alle spor utanom «Tonight I'm Yours» og «Young Turks» der han spelte perkusjon), tamburin på «Never Give Up on a Dream,» korvokal
Paulinho da Costa – perkusjon
Tommy Vig – røyrbjøller
Penny Jones – soloist på «Never Give Up on a Dream»
Linda Lewis, The Penetcostal Community Choir – korvokal
Karat Faye- lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tonight I'm Yours» frå ,  den 4. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1981
Riva Records-album
Rod Stewart-album
Warner Bros. Records-album