alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Symfoni nr. 5 av Haydn

Symfoni nr. 5 i A-dur av Joseph Haydn, Hoboken I/5, trur ein vart skriven mellom 1760 og 1762.

Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Ein sonata da chiesa som er delt i fire satsar:

Adagio ma non troppo, 2/4
Allegro, 3/4
Menuet og trio, 3/4
Presto, redusert takt

Den sakte opningssatsen og trioen i menuett har begge særs høge hornparti. Av verka til Haydn er berre Sonata a tre, Hob. IV/5 og 51. symfoni vanskelegare.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 5 (Haydn)» frå ,  den 20. oktober 2010.  
 

Symfoni 005
Musikk i 1760-åra
Symfoni nr. 6 av Haydn

Symfoni nr. 6 i D-dur (Hoboken 1/6) er ein tidleg symfoni skriven av Joseph Haydn og den første han skreiv etter han vart tilsett i hoffet til Esterházy. Det er den første av tre som er kjenneteikna av uvanleg virtuositet for heile orkesteret. Han vert populært kalla Le matin (Morgon).

Bakgrunn og instrumentering
Haydn skreiv denne, den første symfonien hans for den nye arbeidsgjevaren prins Nikolaus Eszterházy, våren 1761, kort tid etter han vart tilsett i hoffet. Familien Eszterházy hadde eit glimrande kammerorkester og med det første bidraget for dei i symfonisjangeren, utnytta Haydn talenta deira til det fulle. Haydn brukte her bevisst den kjende tradisjonen frå concerto grosso, som ein finn døme frå i verka til Antonio Vivaldi, Giuseppe Tartini og Tomaso Albinoni som då var på moten i hoff rundt om i Europa. Alle tre symfoniane (no. 6, 7 og 8) har lange solopassasjar for blåsarar, horn og strykarar, inkludert sjeldne soloar for kontrabass og fagott i den tredje satsen. Verket er instrumentert for fløyte, 2 oboar, fagott, 2 horn i D, fiolin I, fiolin II, bratsj, cello, kontrabass og cembalo ad libitum.

Det er ofte indikert at motivasjonen til Haydn var å glede både den nye arbeidsgjevaren (ved å lage ein referanse til ein kjend og populær tradisjon) og, kanskje viktigare, glede musikarane som han trengde velvilje hos. Typisk for denne perioden var at musikarar som framførte utfordrande soloparti eller viste uvanleg virtuositet, fekk prispengar for dette. Ved å la alle musikarane få syne virtuositeten sin, spreidde han bokstavleg talt rikdomen.

Kallenamn (Le matin)
Kallenamnet på symfonien, som ikkje vart laga av Haydn, kjem av den langsame introduksjonen i opningssatsen, som skal førestille ein soloppgang. Resten av verket er abstrakt, som dei andre symfoniane i serien. Sidan den første satsen i denne symfonien gav desse assosiasjonane vart derimot dei to andre raskt kalla «middag» og «kveld».

Satsar
Adagio, 4/4 - Allegro, 3/4
Adagio, 4/4 - Andante, 3/4 - Adagio, 4/4
Menuett e Trio, 3/4
Finale: Allegro, 2/4

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 6 (Haydn)» frå ,  den 20. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Threasher, David. "Four Seasons i One Day" i Gramophone, juni 2009, s. 48-53.
 

Symfoni 006
Musikk i 1761
Symfoni nr. 7 av Haydn

Symfoni nr. 7 i C-dur, Hoboken I/7, er ein symfoni av Joseph Haydn, stundom kalla «Le midi» (Middag). Symfonien vart mest truleg komponert i 1761 i lag med to andre, no. 6 og 8, som ein dagtriologi.

Han er instrumentert for 2 fløyter, 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo,  og har mange concertando-trekk. Faktisk har hovudutøvarane av kvar strykarseksjon soloar., medan blåsarane har forholdsvis vanskelege parti. Verket er i fire satsar:

Adagio, 4/4 - Allegro, 3/4
Resitativ: Adagio, 4/4
Menuett und Trio, 3/4
Finale: Allegro, 2/4

I motsetnad til soloppgangen i Le matin, er den langsame opningssatsen her ein seremoniell marsj.

Den langsame satsen byrjar som eit utvida «resitativ» i c-moll med ein solofiolin.  Adagioen følgjer i G-dur med solofiolin og solocello med parti for fløyte som fargar instrumenteringa. Satsen endar med ein utvida kadens for solofiolin og cello.

Som den førre symfonien inneheld finalen fleire solopassasjar for nesten alle instrumenta, men her er han intensivert meir med soloar og tuttiar som ofte bytar nesten kvar takt. Reprisen er framheva av hornfanfarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 7 (Haydn)» frå ,  den 20. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Symfoni 007
Musikk i 1761
Jonathan Johnson

Jonathan Johnson () var ein norsk lærar og Høgre-politikar frå Oslo. Gisle Johnson var far hans, Lauritz Johnson son hans.

Johnson vart student i 1883 og cand. theol. i 1887. Han var lærar ved den kommunale jenteskulen i Tønsberg frå 1889, deretter i middelskulen frå 1895 og ved den høgare allmennskulen frå 1902, også i Tønsberg. Frå 1913 hadde stilling som overlærar og frå 1920 som lektor ved same skulen.

Han var medlem av heradsstyret i Nøtterøy frå 1896 til 1928. I seks samanhengande valperiodar, frå 1898 til 1916 var han ordførar. Johnson var 3. varamann frå Jarlsberg og Larviks amt til Stortinget 1903, møtte ikkje på tinget, då. Derimot representerte han einmannskrinsen Jarlsberg på Stortinget 1913-18. I den fyrste valbolken 1913-15 var han medlem av kyrkjekomiteen, i den andre valbolken var han sekretær i gasje- og pensjonskomiteen.

Johnson døydde på Nøtterøy i 1953.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Ordførarar i Nøtterøy
Politikarar frå Oslo
Norske teologar
Norske pedagogar
Folk frå Nøtterøy
Rudolf Peersen

Rudolf Elias Peersen () var ein norsk jurist og Venstre-politikar. Han var Noregs forsvarsminister i 1919 og stortingsrepresentant i periodane 1913-18 og 1931-36.

Peersen var fødd i Kristiansand, far hans var skipper. Sjølv vart han student i 1888 og  cand.jur. i 1892. 1893-94 var han tilsett som den fyrste heiltids landssekretæren i Norges Venstreforening. Sidan var han overrettssakførar i heimbyen, høgsterettsadvokat 1912. Han var sekretær i likningskommisjonen 1895-1912. Frå 1916 var han byfut i Kristiansand, sorenskrivar i Torridal 1922-38. Peersen var medlem av bystyret i Kristiansand 1905-07 og frå 1911, ordførar i byen 1937-40 og i 1945.

Peersen var 1913-18 stortingsrepresentant frå Baneheia krins og 1931-36 for krinsen Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger og Haugesund. Frå 1913 til -18 var han formann i sosialkomiteen, 1931-36 medlem av same. Valbolken 1937-40 var han 1. varamann for same valkrinsen, møtte fleire gonger nokre få veker omm gongen. Mellom anna møtte han i 1940 frå 1. april til 9. april. Peersen var forsvarsminister i Gunnar Knudsens andre regjering frå 20. februar 1919, til han 16. juni same året gjekk av etter å ha avslørt offentleg at formålet med å styrke garnisonen i Kristiania var innanrikspolitisk grunngjeve.

Kjelde
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 Arkiv etter Rudolf Peersen på Arkivportalen

Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Knudsen II
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar for byane i Vest-Agder og Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Kristiansand
Māris Verpakovskis

Māris Verpakovskis () er ein latvisk fotballspelar som har spela i angrep for  aserbajdsjanske Bakuog for det latviske fotballandslaget.

Verpakovskis vart seriemeister i Latvia med Skonto i 2001 og 2002, og i Ukraina med Dynamo Kiev i 2004. Han forlet Latvia til fordel for Dynamo Kiev i 2003 og var i 2010 framleis under kontrakt med dei, men hadde då vore på utlån til klubbar i andre land i Europa frå 2007 av. Han vart kåra til årets latviske fotballspelar i 2003 og 2004.

Han debuterte for Latvia sitt A-landslag i 1999 og skåra det første landslagsmålet sitt i ein EM-kvalifiseringskamp mot Hellas 9. juni 1999. Han var med i Latvia sin tropp til fotball-EM i 2004, der han spelte alle Latvia sine tre kampar og skåra eitt mål, mot Tsjekkia.

Latviske fotballspelarar
Watford-spelarar
Dynamo Kiev-spelarar
Getafe-spelarar
Celta Vigo-spelarar
Ergotelis-spelarar
Ivica Olić

Ivica Olić () er ein kroatisk fotballspelar som har spelarfor Wolfsburg i tysk Bundesliga og for det kroatiske fotballandslaget.

Olić har vorte seriemeister seks gonger med fire klubbar i tre land: I Kroatia med NK Zagreb i 2002 og Dinamo Zagreb i 2003, i Russland med CSKA Moskva i 2003, 2005 og 2006 og i Tyskland med Bayern München i 2010. Han vart kåra til årets kroatiske spelar i 2009. I 2007/08-sesongen var han Hamburg sin toppskårar i Bundesliga med 14 seriemål, og i 2013/14-sesongen var han Wolfsburg sin toppskårar i serien.

Olić debuterte for Kroatia sitt A-landslag i 2002 og var med i Kroatia sin tropp til fotball-VM same året, der han spelte to kampar og skåra eitt mål, mot Italia. Han var òg med i fotball-EM i 2004, der han spelte tre kampar, i fotball-VM i 2006 der han spelte to kampar og i fotball-EM i 2008 der han spelte tre kampar og skåra eitt mål, mot Tyskland.

Kroatiske fotballspelarar
Hertha Berlin-spelarar
CSKA Moskva-spelarar
Hamburg-spelarar
Bayern München-spelarar
Jórgos Tzavéllas

Jórgos Tzavéllas, også transkribert Giorgos Tzavellas () er ein gresk fotballspelar som har spela for Eintracht Frankfurt i tysk Bundesliga. Han har òg landskampar for Hellas.

Tzavéllas forlet Hellas og drog til tysk fotball sommaren 2010, då han skreiv under på ein treårs kontrakt med Eintracht Frankfurt. Han debuterte for Hellas sitt A-landslag i ein EM-kvalifiseringskamp mot Kroatia 7. september 2010.

Greske fotballspelarar
Kerkyra-spelarar
Panionios-spelarar
Eintracht Frankfurt-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Filmen Mary Poppins

Mary Poppins er ein spelefilm produsert av Walt Disney frå 1964. Filmen er basert på barnebøkene om Mary Poppins, skrivne av Pamela Lyndon Travers. Bøkene og filmen handlar om ein engelsk dagmamma med ein magisk paraply som ho kan flyga med. 

Filmen var den femte animasjonsspelefilmen Disney produserte. Han hadde première 27. august 1964 og varer i 133 minutt.  Julie Andrews har hovudrolla som Mary Poppins, Dick Van Dyke spelte Bert, David Tomlinson spelte Herr Banks og Glynis Johns spelte Fru Banks.

Filmen inneheldt fleire artige songar, til dømes Supercalifragilisticexpialidocious og A Spoonful of Sugar som har vorte kjende i ettertid. Filmen vart svært populær og fekk heile fem Oscar-prisar. (Han var nominert i 13 kategoriar.) Han har også vorte dubba til norsk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mary Poppins (film)» frå , den 20. oktober 2010.

Disney-filmar
Familiefilmar
Filmar frå 1964
Filmar frå USA
Oscarvinnarar
Nikolaj Mikhajlov

Nikolaj Mikhajlov () er ein bulgarsk fotballspelar, som spelar for Twente i nederlandsk Eredivisie og for det bulgarske landslaget.

Mikhajlov var reservekeeper for Levski Sofia då dei vart seriemeistrar i Bulgaria i 2006 og 2007, og reservekeeper for Twente då dei vart seriemeistrar i Nederland i 2010. Han debuterte for Bulgaria sitt A-landslag i mai 2006 i ein privatlandskamp mot Skottland. Han spelte for Bulgaria for første gong i ein konkurranse 10. oktober 2009 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Kypros.

Far til Nikolaj Mikhajlov er Borislav Mikhajlov, som har rekorden for flest fotballandskampar for Bulgaria.

Bulgarske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Twente-spelarar
Mladen Božović

Mladen Božović () er ein montenegrinsk fotballspelar som har spela for Videoton i den ungarske fotballigaen, og for det montenegrinske landslaget.

Božović vart seriemeister i Serbia med Partizan i 2007/08, 2008/09 og 2009/10. I 2008/09 og 2009/10 var han førstevalet i mål, medan han i 2007/08-sesongen spelte 10 seriekampar. I tida si i Partizan sette han serbisk rekord i minutt spelt utan å sleppa inn mål, 916 minutt.

Montenegrinske fotballspelarar
Steve von Bergen

Steve von Bergen () er ein sveitsisk fotballspelar som har spela i forsvar for Cesena i  italiensk Serie A, og for det sveitsiske landslaget.

Von Bergen vart seriemeister i Sveits med Zürich i 2006 og 2007. Han forlet Sveits til fordel for Hertha Berlin i tysk Bundesliga i 2007, og spelte der fram til sommaren 2010. Då kontrakten hans då gjekk ut, gjekk han til den nyopprykte klubben Cesena i Serie A.

Von Bergen debuterte for Sveits sitt A-landslag 6. september 2006 i ein privatlandskamp mot Costa Rica. Han låg godt an til å bli tatt ut i troppen til fotball-EM i 2008, men vart til slutt utelukka då han braut handa. Han var med i troppen til fotball-VM i 2010, der han spelte i alle dei tre kampane til Sveits.

Sveitsiske fotballspelarar
Neuchâtel Xamax-spelarar
Zürich-spelarar
Hertha Berlin-spelarar
Cesena-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2014
Sissel Østberg

Sissel Østberg () er ein norsk akademikar som var rektor ved Høgskolen i Oslo frå 1. august 2007 til fusjoneringa til Høgskolen i Oslo og Akershus i 2011. Østberg var den første kvinnelege rektoren ved Høgskolen i Oslo.

Ho har tidlegare vore dekan ved Avdeling for lærarutdanning ved Høgskolen i Oslo og er påtroppande nestleiar i Universitets- og høgskolerådet.

Sissel Østberg tok i [1979 magistergrad i religionshistorie ved Universitetet i Oslo, og tok i 1999 doktorgrad i utdanning ved University of Warwick i Storbritannia. Østberg har gjennom heile si karriere vore opptatt av integrering og fleirkulturell opplæring. I 2003 vart ho leiar for fagleg råd i NAFO (Nasjonalt senter for flerkulturell opplæring).

Bibliografi 

 Muslim i Norge. Religion og hverdagsliv blant unge norsk-pakistanere, Oslo: Universitetsforlaget (2003), ISBN 978-82-15-00307-8

Referansar

Bakgrunnsstoff

Norske pedagogar
Høgskolen i Oslo
Steinar Stjernø

Steinar Stjernø () er professor i sosialt arbeid og sosialpolitikk ved Høgskolen i Oslo og Akershus. Han vart magister i offentleg administrasjon og organisasjonskunnskap, Universitetet i Bergen (1971). Stjernø har hatt ei rekke stillingar innanfor forsking og undervising, og var rektor ved Høgskolen i Oslo i perioden 1995 til 2000. Han var òg leiar for det såkalla Stjernø-utvalet som i 2008 presenterte NOU 2008:3 "Sett under ett". Utvalet argumenterte for sterkare samarbeid mellom utdanningsinstitusjonane, og at profesjonsutdanninga må styrkast.

Faglege interesser
Komparativ velferdspolitikk, fattigdom, politisk ideologi og politisk idéhistorie. Han har skrive bøkene Work, oil and welfare (2008) og Solidarity in Europe. The history of an idea (2005)

Referansar

Bakgrunnsstoff
	

Professorar ved Høgskolen i Oslo og Akershus
Avdeling for journalistikk, bibliotek- og informasjonsfag (HiO)

Avdeling for journalistikk, bibliotek- og informasjonsfag (eller JBI) er ei av dei sju avdelingane ved Høgskolen i Oslo. Avdelinga vart oppretta samstundes med høgskolen 1. august 1994, og består av dei to studieretningane; Journalistutdanninga og Bibliotek- og informasjonsstudiane. Dei to studieretningane har sitt opphav i to tidlegare statlege høgskolar, Norsk Journalisthøgskole og Statens bibliotek- og informasjonshøgskole. Den tidlegare Pressefotografskolen i Fredrikstad vart ein del av avdelinga i 1995 under namnet Fotojournalistutdanninga.

Bakgrunnsstoff 
 JBIs nettstad 
 Journalen, journaliststudentane si nettavis 

Høgskolen i Oslo
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad

Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad (OAS) var ein av landets studentsamskipnader og ein av to i Oslo. OAS vart etablert i 1989. Verksemda var bestemt gjennom Lov om studentsamskipnader. OAS åtte, dreiv og tilbaud m.a. studentbustader, barnehageplassar, kantiner, bokhandel, helsestasjon og andre servicefunksjonar for studentane. OAS dekka velferdsbehova til vel 18 500 studentar ved 16 utdanningsinstitusjonar i Oslo og Akershus.

I desember 2009 vedtok styret i OAS å fusjonere med Studentsamskipnaden i Oslo (SiO), denne avgjerda vart tatt etter ein lengre utgreiingsprosess og eit tilsvarande styrevedtak i SiO. Studentsamskipnadene var effektivt slegne saman og erstatta av den nye Studentsamskipnaden i Oslo og Akershus i 2011.

Tilslutta institusjonar
Barrat Due Musikkinstitutt
Den norske balletthøyskole
Den norske Eurytmihøyskolen
Norges informasjonsteknologiske høgskole
Høgskolen i Akershus
Høgskolen i Oslo
Høgskolen i Staffeldtsgate
Lovisenberg diakonale høgskole
Høyskolen Diakonova
Politihøgskolen
Rudolf Steinerhøyskolen
Markedshøyskolen
Norsk Gestaltinistitutt
Folkeuniversitetet i Asker
Folkeuniversitetet i Bærum
Folkeuniversitetet i Follo

Studentstyrt
Det er studentane som har mest å seie for styringa av studentsamskipnadane. Studentane har fleirtall i samskipnadanes øvste styre, som m.a. fastsett semesteravgifta og kva for tilbod samskipnaden skal ha til sine studentar. Studentrepresentantane i styret veljast av studentdemokratiet ved lærestadane. I tillegg består styret av representantar frå utdanningsinstitusjonane og dei tilsette i studentsamskipnaden.

Studentsamskipnadenes tilbod er finansiert gjennom direktebetaling for enkelte tenester, støtte frå utdanningsinstitusjonane, inntekter frå studentsamskipnadenes forretningsdrift, statsstøtte og semesteravgift.

Administrerande direktør
1989 - 1995 Geir Atle Mjeldheim
1996-d.d. John Hvidsten

Styreleiarar
 2010-d.d.: Magnus Hovengen
 2008-2010: Fredrik Arneberg
 2005-2008: Anita Solberg

Bakgrunnsstoff 
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad

Utdanning i Oslo
Utdanning i Akershus
Studentsamskipnader
Skipingar i 1989
Symfoni nr. 8 av Haydn

Symfoni nr. 8 i G-dur av Joseph Haydn vart komponert medan han var tilsett hos prins Esterházy i 1761, i overgangen mellom barokken og wienerklassisismen. Det er den tredje av tre symfoniar, som vert rekna som ein trilogi, Le matin (No 6.), Le midi (No 7) og Le soir (No. 8).

Instrumentering
Instrumenteringar som er nytta i Symfoni nr. 8 er særs lik concerto grosso-stilen frå barokken, der ei lita gruppe soloinstrument vart sett opp mot eit større ensemble. I Symfoni nr. 8 består dei mindre gruppene av solofiolonsell og to solofiolinar og det store ensemblet består av to oboar, ei fløyte, to horn, strykarar, fagott og cembalo. Måten Haydn nyttar fagott og cembalo på liknar basso continuoen som vart nytta særs mykje gjennom barokken, men er ikkje like konstant drivande.

Satsar
Denne symfonien har dei fire satsane som er vanlege for ein klassisk symfoni (i G-dur bortsett frå der anna er nemnd):

Allegro molto, 3/8
Andante i C-dur, 2/4
Menuetto & Trio, 3/4
La tempesta: Presto, 6/8

Den første satsen er ein gige i sonateform og siterer ein melodi frå ein song i operaen Le diable à quatre av Gluck kalla «Je n’aimais pas le tabac beaucoup» (Eg likte ikkje tobakk så godt).. Den siste satsen, som òg er i sonateform, vert kalla La tempesta, og skulle framkalle kjensla av eit torevêr.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 8 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Robbins Landon, H. C. (1963) Joseph Haydn:  Critical Edition of the Complete Symphonies, Universal Edition, Vienna

Symfoni 008
Musikk i 1761
Telemarkekspressen

Telemarkekspressen er ei bussrute i NOR-WAY Bussekspress-nettverket.

Ruta går i hovudtrekk slik: Seljord-Bø-Ulefoss-Skien-Porsgrunn-Larvik-Sandefjord-Torp-Tønsberg

Bakgrunnsstoff 
 Telemarkekspressen

Nor-way bussekspress
Ekspressbuss
Symfoni nr. 9 av Haydn

Symfoni nr. 9 i C-dur, Hoboken I/9, er ein symfoni av Joseph Haydn. Symfonien vart komponert i 1762.

Han er instrumentert for 2 fløyter, 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo..  Fløytene vert nytta i staden for oboane i den langsame sats og doblar hovudsakleg førstefiolinane ein oktav høgare. Verket er i tre satsar:

Allegro molto, 2/4
Andante, G-dur, 2/4
Menuett e Trio, Allegretto, begge 3/4

Sjølv om det ikkje var uvanleg å ende ein tre sats langs symfoni med ein meneuett, var ein slik menuett vanlegvis utan ein trio. Trioen her inneheld ein solo-obo med mellomspel av fløytene.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 9 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Symfoni 009
Musikk i 1762
Symfoni nr. 10 av Haydn

Symfoni nr. 10 i D-dur av Joseph Haydn, Hoboken I/10]. Symfonien kan ha vorte skriven så tidleg som i 1757, men ikkje seinare enn 1761.

Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Verket er i tre satsar:

 Allegro, 4/4
 Andante, G-dur, 2/4
 Presto, 3/8

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 10 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010.  
 

Symfoni 010
Symfoni nr. 11 av Haydn

Symfoni nr. 11 i Ess-dur (Hoboken I/11) av Joseph Haydn er ein symfoni som kan ha vorte komponert så tidleg som 1760, men ikkje seinare enn 1762.

Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Symfonien er ein sonata da chiesa i fire satsar:

 Adagio cantabile, 2/4
 Allegro, redusert takt
 Menuetto con Trio, the trio i H-dur, begge 3/4
 Presto, 2/4

Verket er nemnd som eit mogeleg motstykke til Symfoni nr. 5 sidan begge symfoniane er i sonata da chiesa-format med finalar som ikkje er i vanleg takt for denne perioden, 3/8-takt.

I trioen i menuetten er ein av delane ein åttandenote bak dei andre, noko som skapar ein haltande synkope.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 11 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010.  
 

Symfoni 011
Musikk i 1760-åra
Symfoni nr. 12 av Haydn

Symfoni nr. 12 i E-dur (Hoboken I/12) er ein symfoni av Joseph Haydn. Symfonien vart komponert i 1763.

Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo Symfonien er homotonal og i tre satsar:

Allegro, 2/2
Adagio, 6/8 i E-moll
Presto, 2/4

Den andre satsen er i «siciliano» eller vuggande rytme, liknande prestlege langsame satsane i Symfoni 27 og B.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 12 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010.  
 

Symfoni 012
Musikk i 1763
Fylkesveg 202 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 202 (fleirtyding).
Fylkesveg 202 i Møre og Romsdal går mellom Solholmen og Midsund i Midsund kommune. Vegen er 16,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Solholmen
 Midsund

Bakgrunnsstoff

 202
Vegar i Molde
Fylkesveg 203 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 203 (fleirtyding).
Fylkesveg 203 i Møre og Romsdal går mellom Krafsebukta og Tangen i Midsund kommune. Vegen er 3,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Krafsebukta
Endepunkt Tangen

Bakgrunnsstoff

 203
Vegar i Molde
Fylkesveg 203

Fylkesveg 203 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 203 i Akershus
Fylkesveg 203 i Buskerud
Fylkesveg 203 i Hedmark
Fylkesveg 203 i Hordaland
Fylkesveg 203 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 203 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 203 i Telemark
Fylkesveg 203 i Troms
Fylkesveg 203 i Vest-Agder
Fylkesveg 203 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 204 i Møre og Romsdal

Sjå òg fylkesveg 204 (fleirtyding).
Fylkesveg 204 i Møre og Romsdal går mellom Ramberget og Gangstad i Midsund kommune. Vegen er 5,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Ramberget
 Gangstad

Bakgrunnsstoff

 204
Vegar i Molde
Symfoni nr. 13 av Haydn

Symfoni nr. 13 i D-dur av Joseph Haydn vart komponert i 1763 for orkesteret til prins Nikolaus Esterházy i Eisenstadt.

Verket er presist datert på grunn av ein dato i det originale partituret til Haydn, som i dag finst i nasjonalbiblioteket i Budapest. Ein kjenner til to andre symfoniar av Haydn som vart komponerte same året, Symfoni nr. 12 og Symfoni nr. 40.

Satsar
Ein typisk symfoni på denne tida vart skriven for eit par av oboar og valthorn og strykarar, men Eisenstadt-orkesteret hadde nyleg tilsett to nye hornspelarar, og Haydn skreiv denne symfonien for eit utvida orkester med ei fløyte, to oboar, fire horn, pauke og strykarar (fiolinar delt inn i første og andre), bratsjar, celloar og kontrabassar), med fagott på basslinja. Paukedelen i det signerte partituret er ikkje skriven av Haydn, men det er likevel kanskje autentisk. Han kan ha skrive det på eit anna ark, og så har nokon andre lagt det til seinare. 

Allegro molto, 4/4
Adagio cantabile, 4/4
Menuet & Trio, 3/4
Finale. Allegro molto, 2/4

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 13 (Haydn)» frå ,  den 21. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
H. C. Robbins Landon (ed.), Joseph Haydn: The Complete Symphonies, volume II (Philharmonia/Universal Edition, 1964)

Bakgrunnsstoff
Notar. 

Symfoni 013
Musikk i 1763