alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Artur Partyka

Artur Jerzy Partyka () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå Stalowa Wola som tevla i høgdehopp. Han vart europameister i øvinga i 1998, etter tidlegare å ha vunne to VM-sølv, eitt OL-sølv og eitt EM-sølv, samt ein OL-bronse og ein VM-bronse. Partyka tok medalje i sju store, internasjonale meisterskap på rad; 1992-98.

Aktiv
Partyka fekk ein sølvmedalje i innandørs-VM 1991 med eit hopp på 2,37 m. Same året deltok han i VM i friidrett 1991 i Tokyo og vart nummer 12. Han deltok så i OL 1992 i Barcelona og hoppa 2,34 m, eit resultat som heldt til delt bronsemedalje med Hollis Conway og Tim Forsyth.

I VM 1993 hoppa Partyka 2,37 m og tok sølvmedaljen bak Javier Sotomayor som tok seg over 2,40 m. Også i EM 1994 fekk han sølv, då med 2,33 m, to centimeter lågare enn gullvinnaren, nordmannen Steinar Hoen.

I VM 1995 i Göteborg tok Partyka endå ein medalje, då vart det bronse med 2,35 m, to centimeter under Troy Kemp og Sotomayor. Året etter vart det sølv i OL i Atlanta, gullmedaljen gjekk til USA-amerikanaren Charles Austin som svinga seg over 2,39 m. I same sesongen sette Partyka personleg rekord på 2,38 m i eit stemne i den tyske byen Eberstadt. Under VM 1997 i Aten tok han ein ny sølvmedalje, atter fann han sin overmann i Sotomayor.

Partykas siste internasjonale meisterskap vart EM 1998 i Budapest. For fyrste og einaste gong vann han gullmedaljen. Han var ein av to mann som klarde 2,34 m. 

Han vart polsk meister 12 gongar på rad, 1989-2000.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (2,19 m)
EM 1990 i Split: Nr 11 – 2,24 m 
VM 1991 i Tokyo: Nr 12 – 2,24 m
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje – 2,34 m, delt med to andre utøvarar
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje – 2,37 m, bakom Javier Sotomayor (2,40 m)
EM 1994 i Helsingfors: Sølvmedalje – 2,33 m, bakom Steinar Hoen (2,35 m)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,35 m, framom Steinar Hoen og Steve Smith (2,35 m)
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje – 2,37 m, bakom Charles Austin (2,39 m)
VM 1997 i Aten:  Sølvmedalje – 2,35 m, bakom Javier Sotomayor (2,37 m) 
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 2,34 m, framom Dalton Grant (2,34 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Artur Partyka» frå ,  den 18. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff 
  Offisiell nettstad (polsk)

Polske høgdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Polen‎
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Polen‎
Polske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Polske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Polske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Ulf Timmermann

Ulf Timmermann () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin som vart olympisk meister i kulestøyt i 1988 og europameister i same øvinga i 1990. Han tevla for Aust-Tyskland fram til 1991, i 1992 for eit samla Tyskland.

Aktiv

I 1983 i Helsingfors tok Timmermann sølvmedaljen i kulestøyt under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, han fann sin overmann i polske Edward Sarul. Den 22. september 1985 forbetra Timmermann verdsrekorden til landsmannen Udo Beyer med 40 centimeter til 22,62 meter under eit stemne i Aust-Berlin. Året etter fekk han sølvmedaljen i EM, ved det høvet var det sveitsaren Werner Günthör som var hans overmann.

Den 22. mai 1988 vart Timmermann den fyrste i verda som støytte seniorkula over 23 meter. Rekordstøytet målte 23,06 m og var ei rekordbetring på 15 cm i høve til Alessandro Andrei sin gamle verdsrekord. Timmermann levde opp til favorittposisjonen då det vart tevla om kulemedaljane under OL 1988 i Seoul. Med eit bestestøyt på 22,47 m innfridde han favorittstempelet, han slo andremann Randy Barnes frå USA med einast åtte centimeter.

Trass i nokså moderate 21,32 m vann Timmermann gullmedaljen i kulestøyt under EM i friidrett 1990. Med seg på sigerspallen fekk han landsmannen Oliver-Sven Buder på sølvplass. 

Timmermann vart austtysk meister i kulestøyt 1988-90, og tysk meister i 1992. Etter å ha vorte nummer fem under Barcelona-leikane i 1992, la Timmermann opp som aktiv kulestøytar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsingfors: Sølvmedalje – 21,16 m, bakom Edward Sarul (21,39 m)
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 21,84 m, bakom Werner Günthör (22,22 m)
VM 1987 i Roma: Nr 5 – 21,35 m
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 22,47 m, framom Randy Barnes (22,39 m)
EM 1990 i Split: Gullmedalje – 21,32 m, framom Oliver-Sven Buder (21,01 m)
OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 20,49 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ulf Timmermann» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Tyske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Holevik skule

Holevik skule var ein skule i Askvoll kommune frå 1916 til 1956. Han ligg i Holevik, nær Stavenes, ytst i Stongfjorden. Skulen er i dag museum og er ått av Kystmuseet i Florø. Inne er det no plassert utstyr frå Den andre verdskrigen; mellom anna eit hakekrossflagg, ei flyvengje og andre flydelar, sjøkart, radioar og ein straumaggregator brukt på Stavenes av agentane. I tillegg står pultane framleis att frå tiden då bygget vart brukt som skule.

Fotnotar

Skular i Askvoll
Museum i Vestland
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1916
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 1956
Ladji Doucouré

Ladji Doucouré () er ein fransk friidrettsutøvar frå Juvisy-sur-Orge i  Essonne-departementet som har tevla internasjonalt i hekkeløp og sprint. Han vann VM-gull på 110 meter hekk og i 4x100 m stafett i 2005.

Aktiv
Doucouré debuterte i VM i friidrett 2003, der han rauk ut i semifinalane som den beste av dei som ikkje kvalifiserte seg til finalen. I 2004 sette han fransk rekord på korthekken med 13,18 sekundar då han vann den franske meisterskapen. Han forbetra rekorden til 13,06 i ein semifinale under dei olympiske leikane i Aten i 2004. Med beste tid av alle utøvarane før finalen, var han favoritt til OL-gullet. I finalen leia han til han snubla i siste hekken, kom så i mål som sistemann i feltet.

I 2005 forbetra han sin franske rekord til 13,02 under eit såkalla Golden League-stemne i Paris. Den 15. juli same sesongem forsvarte han sin franske meistertittel på 110 meter hekk. Vinnartida på 12,97 sekundar var fransk rekord og den beste i verda i 2005-sesongen. Ein månad seinare vart han i Helsingfors verdsmeister med eit løp på 13,07 sekundar, ein hundredels sekund føre kinesaren Liu Xiang og tre hundredels sekund føre Allen Johnson frå USA. Dagen etter hekketriumfen sprang Doucouré startetappen då Ronald Pognon, Eddy De Lépine og Lueyi Dovy fylgde opp og syrgde for at Frankrike vann VM-gull på 4 x 100 m stafett, to hundedels sekund framom Trinidad og Tobago.

Doucouré opplevde under friidretts-VM 2007 det same han var ute for i VM 2003, han rauk ut i semfinalane med ein utslagsmargin på eitt hundredels sekund. Året etter vart han nummer fire i OL-finalen på 110 m hekk i Beijing. Med tida 13,24 sekundar var han sju og seks hundredels sekund bak dei to USA-amerikanarane som tok sølv og bronse, men over tre tidels sekund bak den suverene vinnaren, Dayron Robles frå Cuba.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM i 2005 i Paris: Utslått i semifinalane (13,54 =nr 9) 
OL 2004 i Aten: Nr 8 – 13,76
VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedaljar 110 m hekk – 13,07, samt 4x100 m stafett – 38,08
EM 2006 i Göteborg: Utslått i semifinalane (13,87 =nr 12) 
VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (13,36 =nr 9) 
OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 13,24, bakom David Oliver (13,18)
EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,80 =nr 10) 
OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,75 =nr 22)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ladji Doucouré» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Franske friidrettsutøvarar
Franske hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Franske sprintarar
Reflekterande basseng

Reflekterande basseng, òg kalla vasspegel, er ein konstruksjon som ofte vert nytta ved minnesmerke. Det består typisk av eit grunt basseng med vatn som vanlegvis er stilleståande. Eit reflekterande basseng er gjerne meint å skapa høgtid og refleksjon.  

Reflekterande basseng stammar frå persiske hagar. Dei kan vera så små som eit fuglebad og så store som ein open plass.

Nokre kjende refleksjonsbasseng er:
 The King Center i Atlanta, Georgia til minne om Martin Luther King jr.
 Oklahoma City National Memorial, åstad for Oklahoma City bombing
 Mellom Lincoln Memorial og Washington Monument i Washington, DC
 Ved University of Notre Dame, under Hesburgh Library of Christ the Teacher.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reflekterende basseng» frå , og «Reflecting pool» frå  den 18. oktober 2014.  
 

Landskapsarkitektur
Vassmassar
Persiske hagar
Sverige i Junior Eurovision Song Contest

Sverige debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København, Danmark med songen «Stoppa Mig», framført på svensk av gruppa The Honeypies. Bidraga vert valde ut gjennom ei nasjonal finale, med unntak av i perioden 2009 til 2011, då bidraga vart valde internt.

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystgjeving

Sjå òg
 Sverige i Eurovision Song Contest

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sweden in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Ukraina i Junior Eurovision Song Contest

Ukraina debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2006 i Bucureşti i Romania  med songen «Khloptsjyk rock 'n' roll», framført på ukrainsk av Nazar Sljusartsjuk. Bidraga vert valde gjennom ein nasjonal finale, arrangert av den ukrainske kringkastaren Natsionalna Telekompanija Ukraïny.

I 2012 vann dei for fyrste gong med songen «Nebo», sungen av Anastasija Petrik.

Ukraina har arrangert tevlinga to gongar. I 2009 vart tevlinga arrangert i Kyivskyi Palats Sportu i Kyiv. I 2013 vart tevlinga arrangert i Natsionalnyi palats mystetstv «Ukrajina» i Kyiv.

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystehistorikk

Galleri

Vertskap

Sjå òg
 Ukraina i Eurovision Song Contest

Kjelder
 Ukraina i Junior Eurovision Song Contest
Denne artikkelen bygger på «Ukraine in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Ukrainsk musikk
Alpedalen

Alpedalen eller Vallis Alpes (latin) er ein dal på månen som kryssar Alpane. Han strekkjer seg 166 km frå Mare Imbrium, og aust-nordaustover til kanten av Mare Frigoris. Dalen er smal i begge endar og er kring 10 km brei i den midtre delen. .

Dalen vart oppdaga i 1727 av Francesco Bianchini.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vallis Alpes» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar på månen
Alpane på månen

Alpane eller Montes Alpes er ei fjellkjede nord på månen. Ho er kalla opp etter Alpane i Europa.

Fjellkda dannar nordaustsida av månehavet Mare Imbrium. Vest for fjellkjeda er landskapet flatt og nesten utan særpreg, meda austsida er meir kupert og har høgare albedo. Fjellkjeda byrjar ein kraterdiameter nordvest for Cassini, ved Promontorium Agassiz, og strekkjer seg kring 50 km mot nordvest og held fram diskontinuerleg austover til det mørke krateret Plato. I denne siste delen finst eit system av riller kalla Rimae Plato.

Den nordvestlege tredjedelen av fjellkda er skild frå resten av fjella av Vallis Alpes, ein brei riftdal som strekkjr seg frå ei smal kløft i Alpane i nordaust til kanten av Mare Frigoris. Den totale lengda av denne formasjonen er kring 180 km, og er på det breiaste 20 km.

Det høgaste fjellet ligg Mons Blanc, ein topp med ei høgd på kring 3600 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Montes Alpes» frå ,  den 19. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell på månen
MF «Utstein»

MF «Eidfjord», i dag MF «Utstein», er ei bilferje levert frå Haugesunds Slip i Haugesund i juni 1975 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

I mars 1987 vart ferja seld til Det Stavangerske Dampskibsselskab og fekk namnet MF «Utstein». Ferja vart overført til Rogaland Trafikkselskap i november 1991, til Stavangerske AS i januar 2003 og til Tide Sjø 1. januar 2008. I 2011 er ferja framleis i fart.

Kjelder
 Skipet.no
 «Utstein» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Rogaland
HSD-eigde fartøy
DSD-eigde fartøy
Rogaland Trafikklag-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1975
Skip bygde ved Haugesunds Slip
1975 i Noreg
MF «Kvam»

MF «Kvam» er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i mai 1977 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) og gjekk inn i ruta Sagvåg-Siggjarvåg mellom Stord og Bømlo. Sidan 2008 har ferja gått i ruta Larsnes-Åram-Voksa-Kvamsøya. 

I 1989 vart det bygd hengedekk og ho kunne då ta 65 personbilar, 15 bilar meir enn tidlegare. 

Ferja har vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.

Rutesamband
 1977 - 1998: Sagvåg-Siggjarvåg, òg Halhjem-Sandvikvåg
 1984 og mai 1985 til april 1986: Valevåg-Skjersholmane
 1998-2001: Skånevik-Matre-Utåker
 2001-2003: Leirvik-Ranavik-Sunde
 2003: Skjersholmane-Ranavik-Sunde
 2003-2006: Reserveferje
 2006-2007: Jondal-Tørvikbygd
 Sidan 2008: Larsnes-Åram-Voksa-Kvamsøya

Kjelder
 Skipet.no
 «Kvam» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Møre og Romsdal
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1977
Skip bygde ved Bolsønes Verft
1977 i Noreg
Sagvåg-Siggjarvåg

Sagvåg-Siggjarvåg var eit ferjesamband som gjekk mellom Sagvåg i Stord kommune på Stord og Siggjarvåg i Bømlo kommune. Sambandet starta i 1962 og vart lagt ned i 2000 då Trekantsambandet opna. 

Ruta tok over den tidlegare ruta Rubbestadneset - Folderøyhamn - Siggjarvåg - Sagvåg, som vart trafikkert av MS «Aspøy».

Ferjer i ruta
 MF «Fusa»: 1962-1969
 MF «Huglo»: 1969-1975
 MF «Lyderhorn»: 1972-1975 (sommarferje)
 MF «Kvam»: 1977-1998
 MF «Ølen»: 1998-2000

Kjelder
 Fjordfähren in Norwegen (tysk)

Tidlegare ferjesamband i Vestland
HSD-samband
Samferdsle i Stord
Samferdsle i Bømlo
Skipingar i 1962
Nedleggingar i 2000
1962 i Noreg
MF «Ølen»

MF «Ølen» er ei bilferje levert frå Trondhjems mek. Verksted i Trondheim i september 1977 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

Ferja har vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

I 1990 vart ferja forlenga med 17 meter og ombygd med hengedekk, og kapasiteten på personbileiningar auka frå 40 til 75.

Ferjesamband
 1977 - Hatvik-Fusa, Sunde-Ranavik-Leirvik og Skjersholmane-Utbjoa
 1987-1993: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
 1993-1998: Halhjem-Våge-Bruntveit
 1998-2000: Sagvåg-Siggjarvåg 
 2001 - november 2007: Krokeide-Hufthammar-Austevollshella (B-ferje)
 Sidan 2008: Reserveferje
 2007-2010: Jondal-Tørvikbygd (vinterferje)
 2011, og igjen frå oktober 2012 og i 2014: Skånevik-Matre-Utåker
 2012 til oktober 2012: Jondal-Tørvikbygd
 2012-2014: Turistferje i Lysefjorden: Lauvvik-Lysebotn

Kjelder
 Skipet.no
 «Ølen» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Ølen» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Trøndelag
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1977
Skip bygde ved Trondhjems Mekaniske Værksted
1977 i Noreg
Mahisjasura

Mahisjasura er i hindumytologi ein demokonge som gudinna Durga sigrer over. Han er som oftast avbilda ved føtene til Durga idet eller liket etter at han blir overvunnen.

Bakgrunnsstoff

Demonar i hindumytologi
Durga
MS «Bremnes»

MF «Bremnes», i dag MF «Icebam» er ei bilferje levert frå Skaalurens Skibsbyggeri i Rosendal i mars 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Båten vart nytta i fraktrute og som lokalbåt i ruta Bergen - Austevoll - Leirvik - Husnes - Sunde i Kvinnherad frå 1978 til mars 1990. 

I april 1990 vart ho seld til Hriseyar-Hreppur på Hrisey i Island og omdøypt «Sæfari». Ho gjekk her i ruta Dalvik-Grimsey, og i periodar mellom Dalvid og Hrísey. Ferja vart ombygd i 1992. 1. juli 1999 tok den islandske staten over ferja. 23. februar 2009 vart ferja seld til Shipriders AB (Marin Mätteknik i Västra Frölunda AB, Göteborg) og registreringshamna vart i mai same året flytta til Göteborg og ho fekk namnet «Icebam». Ferja er framleis i fart i 2011.

Kjelder
 Skipet.no
 «Bremnes» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1978
Skip bygde ved Skaalurens Skibsbyggeri
1978 i Noreg
Islandske ferjer
Svenske ferjer
MF «Os»

MF «Os» er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1994. 

I 1988 vart ferja ombygd med hengedekk og i 2007 vart hengedekket fjerna i samband med at ferja vart renovert. Ferja vart ombygd ved Wärtsila på Rubbestadneset. I 2018 vart motoren i bytta ut.

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.

Ferjesamband
 1978 - 1994: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
 1983 - 1986: Halhjem-Sandvikvåg
 1994 - 1995: Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik
 Mai-juni 1996: Sagvåg-Siggjarvåg
 1996 - juni 1997: Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik
 November 1998 - juni 2000: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
 Juni 2000 - august 2000: Leirvik-Ranavik-Sunde
 2000 - 2005: Reserveferje Leirvik-Ranvik-Sunde; Kinsarvik-Utne-Kvanndal, Krokeide-Hufthamar, Breistein-Valestrandsfossen
 August 2005 - juni 2006: Halhjem-Våge
 2006 - 2007: Reserverferje
 Sidan januar 2008: Skjeltene-Lepsøya-Haramsøya

Kjelder
 Skipet.no
 «Os» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Os» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Møre og Romsdal
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1978
Skip bygde ved Bolsønes Verft
1978 i Noreg
MF «Kvinnherad»

MF «Kvinnherad» er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1988, då ho vart sett inn i ruta Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn fram til 2011. 

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

28. februar 2005 braut det ut brann på ferja, som fekk store skadar. Ho vart reparert ved Hellesøy Verft AS i Løfallstrand.

Ferjesamband
 1978 - 1988: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
 1988 - 2011: Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn
 2012: Skånevik-Matre-Utåker

Kjelder
 Skipet.no
 «Kvinnherad» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Kvinnherad» på marinetraffic.com
 Kvinnherad i 2012 på Youtube.

Norske ferjer
Båtar frå Møre og Romsdal
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1978
Skip bygde ved Bolsønes Verft
1978 i Noreg
MF «Austevoll»

MF «Austevoll» er ei bilferje levert frå Båtservice Verft i Mandal i juni 1979 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Det mest av karrieren har ferja gått i ruta Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik. 

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

I 1989 vart ferja utbygd med hengedekk. Hengedekket vart seinare fjerna.

Ferjesamband
 1979 - 2007: (Ranavik-Sunde)-Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik, i periodar òg Leirvik-Utbjoa/Leirvik-Valevåg
 2008-2013: Årvika-Koparneset
 2014... : Kvamsøy-Voksa-Åram-Larsnes

Kjelder
 Skipet.no
 «Austevoll» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Austevoll» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Agder
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1979
Skip bygde ved Båtservice Verft
1979 i Noreg
MF «Hordaland»

MF «Hordaland» er ei bilferje levert frå Stord Verft på Stord i juni 1979 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja var då den største som hadde blitt levert til HSD med ein kapasitet på 85 personbileiningar og ei lengd på nesten 75 meter, og gjekk inn i ruta Sandvikvåg-Halhjem.

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.

Ferjesamband
 1979 - 1986: Sandvikvåg-Halhjem
 1987-1988 og 1995-2000: Skjersholmane-Valevåg (B-ferje)
2000-2002: Halhjem-Våge-Bruntveit
 ca. 2002: Reserveferje
 2002: Molde-Vestnes
 2003 - 2008: Skjersholmane-Ranavik-Sunde
 2007 Bruravik-Brimnes
 Mars 2008 - desember 2010: Skjersholmane-Ranavik
 2011: Jektevik-Nordhuglo-Hodnanes
 2012: Årsnes-Varaldsøy-Gjermundshamn
 2014: Jektevik-Nordhuglo-Hodnanes

Kjelder
 Skipet.no
 «Hordaland» på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
 «Hordaland» på marinetraffic.com

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Tide-eigde fartøy
Norled-eigde fartøy
Skip frå 1979
Skip bygde ved Aker Stord
1979 i Noreg
MS «Haugesund» (1973)

MS «Haugesund», i dag «Millenium Star», er ein hydrofoilbåt levert frå Westermoen Hydrofoil i Mandal i november 1973 til Haugesund Dampskibsselskab. 

I mai 1980 vart båten innkjøpt av Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) og omdøypt «Tjelden»

Båten vart seld til Rederi AB Göta Lejon (Rederi AB Bohus Line) på Nuku’alofa på Tonga i oktober 1989 og fekk namnet «Lulu Tahi». I 1992 vart han seld til Sealark Shipping Pty. Ltd. på Lae i PNG og vart då omdøypt «Sealark», før han i 1999 vart seld vidare til David & John Whiteley i Sydney i Australia, som gav han namnet «Millenium Star».

I 2011 var båten framleis i fart.

Kjelder
 Skipet.no

Norske snøggbåtar
Båtar frå Agder
HDS-eigde fartøy
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1973
Skip bygde ved Westermoen Hydrofoil
1973 i Noreg
Marie Knutsen

Marie Knutsen () er ein norsk fotballspelar frå Trondheim som deltok for Noreg i både fotball-EM 2005, fotball-VM 2007 og sommar-OL 2008. Perioden 2004-09 spelte ho 55 landskampar for Noreg, med semifinale og tapt bronsefinale under VM 2007 i Kina som toppen. Ho spelte for fleire norske klubbar, mest kjend for sine år i Røa Idrettslag. 

Knutsen er gift og busett i Oslo.

Klubbspel
Knutsen debuterte på toppnivå med Byåsen i 2000, der ho var med dei to fyrste sesongane laget spelte samanhengande i toppserien. I 2002 gjekk ho over til Trondheims-Ørn, men sat for det meste på benken. Ho flytta då over til byrivalen Kattem, og saman med systera Guro var ho sentral då laget rykte opp i toppserien i 2004. Kattem rykte ned allereie etter den fyrste sesongen.

Knutsen melde då overgang til Røa Idrettslag og i sitt fyrste år med osloklubben vart ho noregsmeister då Røa slo Asker i cupfinalen. Deretter vart ho seriemeister i 2007 og både serie- og cupmeister i 2008. Også i 2009 spelte ho for Røa.

Sommaren 2012, etter å ha vore to og eit halvt år i New York, kom Marie Knutsen tilbake til Røa. Ho debuterte mot gamleklubben Kattem den 22. september 2012, men etter sesongslutt enda ho sine år som aktiv fotballspelar.

Landslagsspel
Vinteren 2005 fekk Knutsen sin debut for det norske landslaget i ein kamp mot Frankrike under ei turnering i Spania. Under fotball-EM 2005 fekk ho kome inn på banen i finalen mot Tyskland få minuttar før slutt. Kampen enda med tysk siger og norsk sølvmedalje. Etter europameisterskapen fekk Knutsen fast plass på midtbanen for Noreg. Ho var med då Noreg tapte kampen om bronsemedalje ved VM i 2007. Under OL i Beijing spelte  Knutsen samtlege kampar, trass eit nasebrot i oppgjeret mot Japan. 

I oktober 2008 erklærte Marie Knutsen og fire andre Røa-spelarar; systera Guro Knutsen, Lene Mykjåland, Siri Nordby og Marit Fiane Christensen offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var landslagssjef. Sidan fekk ho eitt innbytte for Noreg hausten 2009 då det under Eli Landsem vart 1-0 over Slovakia på heimebane i Skien.

Merittar
EM-sølv 2005 for Noreg.
Noregsmeister: 2006 og 2008 med Røa IL
Seriemeister: 2007 og 2008 med Røa IL

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marie Knutsen» frå ,  den 19. oktober 2014.  
 

Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 2008
Folk frå Trondheim