alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nyseryllik

Nyseryllik er ei urt i korgplantefamilien. Arten er utbreidd i Europa og Asia.
Planta vert kring 30 cm høg, og har ein greina jordstengel. Blada er smale som eit lauvsagblad. Korga om lag 1 cm brei, oftast med 8-10 kvite kantkroner. Dyrka plantar har større korger og fleire kantkroner. 

Nyseryllik blømer kring juli månad i grasbakkar, på fuktig dyrka mark og på vegkantar. I nyare tid finst han spreidd gjennom heile Noreg. Planten er funnen opp til 1230 m på Hardangervidda.

Kjelder 
 Svensk Wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Korgplantefamilien
Skogsalat

Skogsalat er ein fleirårig art i korgplantefamilien. Arten vert iblant rekna til slekta Mycelis. Han er utbreidd i Europa og Asia. 
Planta er kring 60 cm høg med fylt stengel, tynne, ofte litt raudfarga blad med øyre og stor trekanta endelapp. Ho har brei blomsterstand. Frukta har ei rekkje lange og ei rekkje korte fnokkhår. Skogsalat blømer kring juli månad i ur, ber og steinete stader i skogen. Han finst i det sørlege Noreg nord til Rana, og er vanlegast på Vestlandet og i Agder.

Kjelder

Svensk Wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg 
Korgplantefamilien
Granvin stavkyrkje

Granvin stavkyrkje var ei stavkyrkje i Granvin i Hardanger, som vart riven rundt 1722. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja. Kyrkja stod på same tomta som dagens Granvin kyrkje, ved Granvinsvatnet.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Eit "Granvin sokn" er nemnt i kjeldene i 1306, og det må altså ha funnest ei kyrkje i Granvin seinast då. Kyrkja vart utvida i tømmer to gonger: I 1690-92 med 20 gonger 20 fot (om lag 6 gonger 6 meter), og 1702-04 vart koret utvida med 16 fot (5 gonger 5 meter). Kyrkja er nemnt for siste gong i rapportar frå 1722, då som ein bygning halvt av stav og halvt av tømmer. Kort etterpå må ho ha vorte riven, så ein rapport frå 1885 seier at den noverande kyrkja då var nærare 200 år gammal.

Utsjånad 
Det går fram av rekneskapa til kyrkja for 1699 - 1701 at ho var omgitt av ein svalgang. Denne må ha gått rundt heile kyrkja, då det i 1665 vert nemnt ein "svale i østre Bryst" (gavl). Eit tårn på taket vert omtala i 1660. Det vart fornya i 1690. Kyrkja hadde våpenhus i vestre ende og ved korinngangen på sørsida. Innvendig var kyrkja måla. Storleiken på skipet skal ha vore 46 fot gonger 22 fot (om lag 14 m x 7 m) og koret 36 fot gonger 18 fot (11 m x 6 m).

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Voss
Kulturminne i Voss
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Vikøy stavkyrkje

Vikøy stavkyrkje var ei stavkyrkje i Kvam i Hardanger, nær Norheimsund, som vart riven i 1839. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Eit Vikøy kyrkjesokn er første gong nemnt i kjeldene i 1317, og det må altså ha stått ei kyrkje på Vikøy då. Då kyrkja vart riven vart det funne seks myntar og brakteatar. Den eldste var frå Håkon V si regjeringstid (1299-1319). 

I 1665 trong kyrkja nye sperrer til taket og stavar. Ho vart riven i 1839.

Utsjånad 
I 1665 vert det omtala ei "dør paa Svalens nordre Side". Kyrkja hadde altså svalgang. Ho hadde eit tårn seinast i 1712. På 1700-talet var ho måla ("smukt malet") inni. Breidda på skipet tyder på at ho var treskipa med heva midtrom. Det seiest at ho likna på Stedje stavkyrkje. Storleiken på skipet var 48 fot gonger 28 fot (om lag 15 m x 9 m) og koret 20 fot gonger 22 fot (6 m x 7 m).

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Kvam
Kulturminne i Kvam
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Øystese stavkyrkje

Øystese stavkyrkje var ei stavkyrkje i Øystese i Kvam i Hardanger, som vart riven i 1868. Ho var den siste stavkyrkja som stod att i Hardanger. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Første gongen ei kyrkje i Øystese er nemnt i kjeldene, er i eit brev frå rundt 1300, då ein "sira Fjallar" var prest der. I 1722 var kyrkja, ifølgje ein rapport, framleis ein fullstendig stavbygning, med svaler omkring og ein stopul framfor. Då kyrkja vart vølt i 1845, hadde ho berre ein lukka svalgang på sørsida av skipet, og det fanst restar av sponkledning. Stopulen stod som eit lågt tårn ved vestsida av skipet. Svalgangen og bordkledningen vart då fjerna, og det vart lagt inn eit nytt loft. I 1868 vart kyrkja riven. Under golvet ved døypefonten låg ein bjørnefell. Det vart òg funne ein mynt frå kong Magnus Eriksson si regjeringstid (1319-1355) og fem brakteatar.

Utsjånad 
Ifølgje ein rapport frå 1665 hadde kyrkja då svalgang og spontak. I 1722 var kyrkja måla innvendig og bordkledd. Breidda på skipet tyder på at kyrkja var treskipa med heva midtrom. Den vestre døra hadde framleis rikt jernbeslag i 1864, og i 1848 hadde kyrkja ein gammal benk med utskjeringar. Storleiken på skipet i 1722 var 42 fot gonger 32 fot (om lag 13 m x 10 m) og koret 20 gonger 18 fot (6 m x 5,5 m).

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Kvam
Kulturminne i Kvam
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Jondal stavkyrkje

Jondal stavkyrkje var ei stavkyrkje i Jondal i Hardanger, som vart riven i 1725. Då den neste kyrkja som vart bygd, vart riven i 1888, vart det funne tre rammetre av svilleramma til den gamle stavkyrkja, ei søyle og enkelte andre fragment. Desse var utan utskjeringar.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Ei kyrkje i Jondal dukkar for første gong opp i kjeldene i 1306, då ein "Jon prest i Jondal" er nemnt. Det vart sagt i ei synfaring i 1665 at det "Behøves et nyt Spaantag paa Kirken paa nordre Side, hvortil ungefær kan medgaa 6000 Egespaan, eftersom ingen huggen Bord der kan faaes uden stor Bekostning". Svalgangane vart tekne ned og sett opp på nytt i 1699-1701. I ein rapport frå 1709 heiter det at kyrkja var "en gammel Stavkirke, meget brøstfældig paa Tag, Stave og Stavlægjer." I 1722 skal kyrkja ha vore "en ældgammel og i Grund forraadnet Stavkirke, hvorudi Tjenesten med allerstørste Livsfare forrettes, og især naar det blæser noget haardt". I 1714 var det planlagt ei stor omvøle, men dette måtte ein slå frå seg fordi så mykje av treverket var rote. Kyrkja skal ha blitt riven i 1725. Den nye kyrkja stod ferdig i 1727.

Utsjånad 
I synfaringa i 1665 vert det nemnt at kyrkja hadde svalgang på nord- og sørsida.Kyrkja hadde ein innlagd himling, som vart utbetra 1702-1704. Svalgangane hadde to dører.

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Ullensvang
Kulturminne i Ullensvang
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Målrøystingar 1945-1964

Oversyn over folkerøystingar om opplæringsmål i norske skulekrinsar og kommunar i åra 1945–1964.
Det er ikkje ei fullstendig liste, men ho vert oppdatert etterkvart som røystingar/målskifte vert kjende.

Målrøystingar
Nynorsk
Hekking

Hekking er dei aktivitane fuglar gjer når dei parar seg, byggjer reir, legg egg og ruger desse fram til klekking og alar opp ungane.

Ornitologi
Evald Rygh

Evald Rygh () var ein norsk embetsmann og politikar som var knytt til partiet Høgre. Peder Rygh var far hans, Per Rygh sonen hans. Oluf Rygh og Karl Rygh var brørne hans.

Rygh var fødd i Verdal. Han vart student frå katedralskulen i Trondheim i 1858 og cand. jur. 1864. Frå 1865 til 1880 var han tilsett i Finansdepartementet, byråsjef 1869, ekspedisjonssjef i finansavdelinga 1872. I 1866 hadde han stipend til å studere statsøkonomi i Frankrike og England. Mellom 1880 og 1889 var Rygh borgarmeister i Kristiania.

Rygh var 1875-79 medlem av formannskapet i hovudstaden, ordførar 1892-93. I Emil Stangs fyrste regjering var Rygh statsråd og sjef for Finans- og tolldepartementet frå 13. juli 1889 til 6. mars 1891.

Stortingsperioden 1892-94 var Rygh 1. representant for Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han høyrde til Høgre og var medlem av tollkomiteen.

Rygh var medlem av ei rekke kommisjonar, statlege komitear samt offentlege og private styre. Mellom anna var han 1883 formann i tilsynskommisjonen for Kongsvingerbanen, og 1895 det same for Flisabanen. Han var formann 1892 i ein kongeleg kommisjon om jarnbanestasjonsordninga i Kristiania og i 1895 av ein departmentskomite om avståinga av grunn i samband med Vest- og Østbanestasjonane i hovudstaden. I 1895-96 var han formann i komiteen som forhandla med Sverige om ny mellomrikslov. År 1885 var han sentral i stiftinga av Kristiania telefonselskap, då han fekk maka til at to konkurrerande selskap slo seg saman.

Frå 1893 var Rygh administrerande direktør i Christiania Sparebank.

Ei byste av Rygh er reist ved Holmenkollen i Oslo. Saman med vegdirektør Hans Hagerup Krag tok han i 1888 initiativ til å få sikra eit areal ved Holmenkollen, ope for innbyggarane av Oslo. Han arbeidde også for at kommunen skulle kjøpe Frognerseterskogen. Rygh var den fyrste styreformannen for Nationaltheatret.

Rygh vart i 1891 av kongen utnemnd til kommandør av 1. klasse av St. Olavs Orden «for fortjenstlig embedsvirksomhed».

Han døydde 1913 i Kristiania.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Store norske leksikon

Norske statsrådar 1884-1905
Norske finansministrar
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Norske juristar
St. Olavs Orden
Folk frå Verdal
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Hans Hagerup Krag

Hans Hagerup Krag () var ein offiser, vegingeniør, vegdirektør i Noreg 1874-1904. Hans Peter Krag var far hans.

Krag var fødd i Grong. Han gjekk krigsskulen og var artillerioffiser i 1850. Frå 1853 var han  vegingeniør i state, og stakk i 1857 ut ruta for Geirangervegen. Krag var kontorsjef i vegdirektoratet frå 1866, sjølv vegdirektør 1874-1904. Han var ein framsynt mann som gjorde særs mykje for samferdsla i Noreg. Mellom anna var han sentral ved etableringa av Haukelivegen mellom Telemark og Odda, ved Strynefjellsvegen i 1894, og lanserte i 1896 planane for Sognefjellsvegen. Han var sentral også då dedet vart bygt veg til Holmenkollen og Voksenkollen, samstundes som ein sikra friareal for folket i Oslo by.

Krag var fleire gonger på studieferder i utlandet. Han var mykje i Sveits og forstod tidleg at Noreg hadde ei framtid som mål for turistar. I 1868 var Krag med å skipa Den Norske Turistforening, æresmedlem 1897, og var elles oppteken av å fremje friluftslivet.

Krag døydde 1907 i Kristiania.

Kjelder
Norsk Allkunnebok VII. 1956

Norske vegdirektørar
Norske ingeniørar
St. Olavs Orden
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Folk frå Grong
Gunnar M.K. Graarud

Gunnar Magnus Kjølstad Graarud () var ein norsk lege og politikar. 

Graarud var fødd i Hammerfest i Finnmark der far hans var lege. Som nyutdanna lege kom Graarud til Holmestrand i Vestfold i 1882 der han opna privat praksis. Der arbeidde han fram til han døydde i 1932. Graarud var også overlege ved Modum bad frå 1896.

Graarud representerte partiet Høgre i Holmestrand bystyre frå 1892 og var ordførar i Holmestrand periodane 1898-1900 og 1907-09. I 1900 vart han vald til stortingsmann, der han sat i to periodar, 1900-1903 og 1903-1906, og var medlem av kyrkjekomiteen. Han vart tildelt 7. juni-medaljen.

I august 1992 avduka Vestfolds dåverande fylkesmann Mona Røkke ei byste av Graarud, utført av bilethoggaren Arne Durban, utanfor Holmestrand Museum. Lokalhistorikaren og bypatrioten Graarud spela ei viktig rolla då museet vart etablert. Han var elles ein aktiv amatørfotograf.

Kjelder

 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar for Holmestrand
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Ordførarar i Holmestrand
Høgreordførarar i Vestfold
Norske legar
Folk frå Hammerfest
Folk frå Holmestrand
Nobels Fredssenter

Nobels Fredssenter er ei norsk stifting som vart skipa av Stortinget  i 2000. Den Norske Nobelkomite vel styret i stiftinga.

Ved utstillingar, førelesningar, konferansar og andre aktivitetar for born og vaksne skal fredssenteret informere om Alfred Nobel og fredsprisen han innstifta, om dei som har fått fredsprisen, og om aktuelle konfliktar og den internasjonal innsatsen som vert gjort for å trygge freden.

Senteret har tilhald i den verneverdige stasjonsbygningen på den nedlagde Vestbanestasjonen i Oslo, den tidlegare endestasjonen for Drammensbanen i nærleiken av Rådhuset. Det vart opna av Kong Harald V 11. juni 2005, og då opningsseremonien inngjekk i det offisielle programmet for å  markere at det var hundre år sidan unionsoppløysinga mellom Sverige og Noreg vart gjennomført, var både dei svenske og norske kongepara til stades.

Bakgrunnsstoff
Nobels Fredssenter

Nobelprisen
Stortinget
Museum i Oslo
Kulturhistoriske museum i Noreg
Museum skipa i 2000
2000 i Noreg
Loch Leven

Loch Leven (skotsk-gælisk Loch Lìobhann) er ein innsjø i Perth and Kinross sentralt i Skottland.

Innsjøen er om lag trekanta og er om lag 6 km lang. Landsbyen Kinross ligg ved vestenden. Loch Leven Castle ligg på ei øya i innsjøen. Maria av Skottland vart halde til fange her i 1567. Det går båt til øya frå Kinross om sommaren. 

Før River Leven vart kanalisert og innsjøen delvis vart drenert på 1800-talet, var Loch Leven langt større. Då vassnivået fall kom fleire øyar til synet og dei som alt fanst, vart òg større. 

Det vart gjort fleire funn under dreneringa, mellom anna eit septer, «visstnok av sukkerrøyr, festa med elfenbein og sølv, der orda 'Mary, dronning av skottane', stod å lese.» Det vart funne nær Mary Knowe, der ho visstnok gjekk i land etter å ha rømd frå borga.

St Serf's Inch er den største av sju øyar i Loch Leven og her budde det ein gong ein culdee og så eit klostersamfunn av augustinarar. 

Loch Leven er eit nasjonalt naturreservat, samt stad av særskild vitskapleg interesse og særskild verneområde.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Leven» frå ,  den 24. august 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Loch Leven fiske

Leven
Naturreservat i Skottland
Ramsarstader i Skottland
Geografi i Perth and Kinross
Fjelltistel

Fjelltistel er ei urt i korgplantefamilien. Arten si utbreiing er avgrensa til Europa.
Planta vert kring 20 cm høg og har blad med ujamn eller småtagga kant. Desse er filtlodne på undersida. Fjelltistel har gråfiolette korgdekkblad, fiolette kroner og blå mjølknappar. Planta luktar vanilje. Ho blømer kring juli månad i enger til fjells, helst på kalkrik grunn. 

Fjelltistel veks i alle fjelltrakter i Noreg, også ned i låglandet. Planta er funnen opp til 2130 m i Jotunheimen.

Kjelder
Svensk Wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg 
Korgplantefamilien
Elias Sunde

Elias Sunde () var ein norsk stortingsrepresentant, statsråd og embetsmann. Arne Sunde var sonen hans.

Sunde var fødd i Flekkefjord, far hans var skinnhandlar. Til 1873 arbeidde han på kontoret til sorenskrivaren i Flekkefjord. Dei neste fire åra var han kontorist i hovudstaden. År 1877 grunnla han ei røyrleggjarforretning i Christiania. Denne dreiv han til 1898.

Sunde var medlem av bystyret i Kristiania 1888-98 og 1904-10. Han var ordførar frå 1895 til 1898. Han var styremedlem i fleire tiltak, så som Kristiania sporvognselskap, Kristiania handelsstands forening, samt telefonselskapet i byen. Vidare var han styreformann i Folkebanken, styremedlem i Arbeiderbanken og folkepensjonskassa Glitne.

1895-1900 var Sunde stortingsmann for Venstre, fyrste perioden som 4. representant frå Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger, andre perioden som 1. representant for same krinsen. Han var sekretær i tollkomiteen fram til han vart statsråd.

Sunde var finansminister frå 1898 til 1900, i ei regjering leia av Johannes Steen. Deretter var han i 1900 ein månad ved statsrådsavdelinga i Stockholm. Han var atter finansminister frå 1901 til 1903.

Etter han gjekk ut av regjeringa var Sunde generaldirektør for Statsbanene.

Han døydde 1910 på Bad Nauheim.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske finansministrar
Statsrådar i Regjeringa Blehr I
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Venstreordførarar i Oslo
Folk frå Flekkefjord
Varaldsøy stavkyrkje

Varaldsøy stavkyrkje var ei stavkyrkje på Varaldsøy i Kvinnherad i Hardanger, som vart riven på 1720-talet.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Ei kyrkje på Varaldsøy er første gong nemnt i 1337, då ein "Jon prest i Varaldsøy" er nemnt i eit brev. Kyrkja er nemnt for siste gong i 1722. Varaldsøy fekk ny kyrkje i 1729, og stavkyrkja må då truleg ha vore riven.

Utsjånad 
Ein rapport frå 1665 nemnte at kyrkja hadde svalgang både på nordsida og bak koret. Svalgangen må då truleg ha gått rundt heile kyrkja. I 1722 vart kyrkja skildra som ei stavkyrkje utan tårn, bordkledd og måla innvendig.

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Kvinnherad
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Kvinnherad
Magnus H. Oppen

Magnus Hesselberg Oppen () var ein norsk jurist, bankmann og Høgre-politikar. Magnus G. Oppen var far hans. 1903-06 opplevde ein at både far og son Oppen samstundes hadde fast plass i Stortinget.

Oppen var fødd i Tjølling. Han vart student 1881 og cand. jur. i 1886. Dei to neste åra oppheldt han seg i Paris og London for å lære seg språk. I 1888 byrja han som sakførar, og gjekk same året inn i faren sitt skipsreiarlag. År 1897 vart han tilsett banksjef for Larviks Privatbank.

1890-94 var Oppen heradsstyremedlem i Tjølling. Då han vart banksjef, busette han seg i Larvik og var bystyremedlem 1901-03 og frå 1907. Han var ordførar i byen 1901-03 og 1910-11.

Oppen vart i 1903 vald inn på Stortinget for Høgre, der han representerte bykrinsen Sandefjord og Larvik fram til 1906. Han var 1903-05 medlem av næringskomite nr 2, 1905-06 var han sekretær i justiskomiteen.

Oppen var frå 1901 styreformann i Larviks verkstad, frå 1906 ordførar i Centralbanken for Norge og frå 1910 styreformann for Hølens verkstad.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Wasberg, G.C. og Langeland, A. St. (1963): Larviks historie, 3. bind, s. 78

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Norske juristar
Folk frå Larvik
Fjelberg stavkyrkje

Fjelberg stavkyrkje var ei stavkyrkje på Fjelbergøy i Kvinnherad i Sunnhordland, som vart riven rundt 1730. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Ei kyrkje på Fjelberg er første gong nemnt i kjeldene i 1360. Kyrkja er nemnt siste gong i 1722. I 1733 fekk soknet ei ny kyrkje, og stavkyrkja har då truleg vorte riven kort tid før.

Utsjånad 
Ei kjelde frå 1462 nemner ei gåve til "høgaltaret i Fjelberg kyrkje". Dette tyder på at kyrkja hadde fleire altar. I 1665 skulle det setjast inn vindauge i sørveggen på kyrkja, sidan det skal ha vore svært mørkt i kyrkja. I 1722 hadde kyrkja svalgang berre på nordsida. Same året vert kyrkja kalla ei "ældgammel og i Grund forraadnet Stavkirke". Etter storleiken på kyrkja å dømma, må ho vore treskipa med heva midtrom. Skipet var om lag 50 fot gonger 28 fot (16 m x 9 m) og koret var 16 fot gonger 20 fot (5 m x 6 m).

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Brendalsmo, Jan: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Hordaland (Riksantikvaren, 2016), s. 66–67
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Kvinnherad
Kulturminne i Kvinnherad
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Holmedal stavkyrkje

Holmedal stavkyrkje var ei stavkyrkje i Holmedal i Kvinnherad i Hardanger, som vart riven ein gong mellom 1722 og 1830. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.

Historie 
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Ho er nemnt første gong i kjeldene i 1360. Siste gongen ho er nemnt er i 1722. I 1820 fekk soknet ny kyrkje, men kjeldene seier ikkje noko om det var stavkyrkja som stod heilt fram til då. Ho må iallfall vera riven ein gong mellom 1722 og 1830.

Utsjånad 
I 1665 vart det nemnt at kyrkja hadde svalgang på sørsida. I 1722 vart det notert at ho ikkje hadde tårn, men svalgang på sørsida og framfor inngangen. Innendørs var ho utstyrt med "gammel Dags Maling". Storleiken på skipet var 44 fot gonger 24 fot (14 m x 8 m) og koret 16 fot gonger 14 fot (5 m x 4 m).

Fotnotar

Kjelder 
 Lorentz Dietrichson, De norske stavkirker (Kristiania og Kjøbenhavn, 1892)

Bakgrunnsstoff 
 

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Kvinnherad
Kulturminne i Kvinnherad
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Luring av Odd Nordstoga

Luring er debutalbumet til den norske musikaren Odd Nordstoga. Det vart gjeve ut 21. april 2004 av Sonet/ Universal.

Albumet har seld over 160 000 eksemplar i Noreg og har vore på toppen av VG-lista i over 13 veker.

Spor 
Alle songane er skrivne og sette melodi til av Odd Nordstoga minder anna er nemnt.

Medverkande 
Kåre Chr. Vestrheim – produsent
Mike Hartung – miksar
Björn Engelmann – mastring
Troy Carter – forretningsførar
Cox Millimeter/ Dimitri Kayiambakis – omslagsdesign
Fin Serck-Hansen – omslagsfoto
Continental AS – management

Kjelder 

Musikkalbum frå 2004
Odd Nordstoga-album
Album på toppen av VG-lista
Heim te mor

Heim te mor er det andre studioalbumet frå den norske musikaren Odd Nordstoga, utgjeve 16. oktober 2006 av Sonet/ Universal.

Albumet har vore på VG-lista i over 19 veker, men andreplass som beste plassering.

Spor 
Alle songane er skrivne og sette melodi til av Odd Nordstoga minder anna er nemnt.

Medverkande 
Odd Nordstoga - arrangør
Kåre Chr. Vestrheim – produsent, arrangør
Mike Hartung – miksar
Hasse Rosbach - assistent
Björn Engelmann – mastring
Martin Kvamme – omslagsdesign
Stian Andersen – portrettfoto
LP Lorentzen – midtside og svart/kvittfoto

Kjelder 

Musikkalbum frå 2006
Odd Nordstoga-album
Pilegrim av Odd Nordstoga

Pilegrim er det tredje studioalbumet til den norske musikaren Odd Nordstoga. Det vart gjeve ut 15. september 2008 av Universal Music AS, Norway.

Albumet har vore på VG-lista i over 17 veker, men andreplass som beste plassering.

Spor 
Alle songane er skrivne av Stein Versto og Ragnar Hovland. All musikk er komponert av Odd Nordstoga.

Medverkande 
 Odd Nordstoga - song, trekkspel, gitar
 Arve Henriksen – trompet
 Ståle Storløkken – piano, synthar, orgel
 Georg Buljo - elgitar
 Sondre Meisfjord – kontrabass
 Erland Dahlen – trommer
 Bjørn Nessjø - miksar
 Rune Nordal - teknikar
 Björn Engelmann - mastring
 Terese Moe Leiner, Stian Hole - omslagsdesign
 Fin Serck-Hansen - foto

Kjelder 

Musikkalbum frå 2008
Odd Nordstoga-album