alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
G-protein-kopla reseptor

G-protein-kopla reseptorar er transmembranprotein som finst i plasmamembranen til seller. Dei har sju α-heliksar som kryssar membranen og kan sansa signalmolekyl som hormon og nevrotransmitterar på utsida av sella. Som svar på slike signalmolekyl vil dei føra signalet inn i sella ved hjelp av heterotrimeriske G-protein. G-protein-kopla reseptorar vert delte inn i fem eller seks klassar. Menneskegenomet kodar for over 800 G-protein-kopla reseptorar. Nokre G-protein-kopla reseptorar vert aktiverte av ljos i staden for ligandar.

Når ein G-protein-kopla reseptor bind seg til ein ligand, vil han gå gjennom ei endring i strukturen slik at han kan binda seg til eit heterotrimerisk G-protein. Det bundne G-proteinet kan so byta ut GDP-molekylet som α-deleininga dess er bunde til med eit GTP-molekyl og slik verta aktivert. Det aktiverte G-proteinet kan no føra signalet vidare gjennom ein signaloverføringsstig som òg kan styrkja det.

Kjelder
Alberto Tarantini

Alberto César Tarantini () er ein tidlegare fotballspelar frå Ezeiza i Gran Buenos Aires som vart verdsmeister med Argentina på heimebane i 1978 og vann Copa Libertadores 1977 med Boca Juniors. Kring 1980 var han ein av dei beste venstrebackane i verda.

Klubbspel
Tarantini spelte på Boca Juniors 1973-77 og River Plate 1980-83, med begge desse laga som høyrer heime i Buenos Aires vann han eitt nasjonalt seriegull. Hausten 1977 var han som Boca-spelar med å vinne den søramerikanske fotballpokalen, Copa Libertadores. Sesongen 1978/79 hadde han eit mislukka opphald i engelske Birmingham City. Sidan spelte han 1983/84-sesongen på Bastia i fransk toppserie og heldt fram 1984-88 i FC Toulouse, utan nemnande suksess.

Landslagsspel
Tarantini fekk sin landslagsdebut våren 1974, der etter gjekk det nesten to år før landkamp nummer to. Sitt internasjonale gjennombrot fekk han under VM i fotball 1978 i heimlandet. Han spelte då alle Argentinas kampar og som offensiv sideback skåra han sitt einaste landslagsmål då Peru i mellomrunda vart slått 6-0, ein elles illgjeten kamp. I finalen var han med å vinne 3-1 over Nederland etter ekstraomgangar. Også i Fotball-VM 1982 i Spania var Tarantini med i alle kampane, der Argentina rauk ut i mellomrunda etter tap mot Italia og Brasil. Sidan kom han ikkje med på landslaget og stoppa på 61 kampar for Argentina.

Merittar
Verdsmeister: 1978 for Argentina
Vinnar av Copa Libertadores: 1977 med Boca Juniors
Nasjonal seriemeister i Argentina: 1976 med Boca Juniors og 1981 med River Plate

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alberto Tarantini» frå ,  den 25. juni 2018.  
 

Argentinske fotballspelarar
Boca Juniors-spelarar
Toulouse-spelarar
Bastia-spelarar
Birmingham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-VM 1982
Belém

Belém er ein by i Brasil, hovudstad og største byen i delstaten Pará nordaust i landet. Byen er inngangsporten til Amazonas-området og ligg om lag 100 km frå Atlanterhavet ved elvebardane til Pará-elva, ei sideelv til den store Amazonas-elva. Belém er av øya Ilha de Marajó skilt frå størstedelen av det veldige Amazonas-deltaet. Med eit estimert folketal på i kring 1,44 millionar er Belém den 11. meste folkerike byen i Brasil.

Belém vart grunnlagt i 1616 og er ei dag ein by med sterke minningar frå kolonitida, samstundes som det dei siste tiåra er bygt mange skyskraparar.

Folk frå Belém
Sócrates, fotballspelar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Belém» frå ,  den 25. juni 2018.  
 

Byar i Brasil
Pará
Skipingar i 1616
Jorge Olguín

Jorge Mario Olguín () er ein argentinsk tidlegare fotballspelar frå Dolores i Argentina som vart verdsmeister for Argentina på heimebane i 1978 og vann Copa Libertadores 1985 med Argentinos Juniors.

Klubbspel
Forsvarsspelaren Olguín spelte frå 1971 til 1988 på tre av storklubbane i Argentina, stort sett som midtstoppar. Han var aktiv 1971-79 på San Lorenzo, 1980-83 på Independiente og 1984-88 på Argentinos Juniors. Med alle tre klubbane var han med å vinne nasjonale eller metropole turneringar. Høgdepunktet som klubbspelar kom då Argentinos Juniors vann Copa Libertadores 1985 etter omkamp og straffeskyting mot América de Cali frå Colombia.

Landslagsspel
Olguín var argentinsk landslagsspelar 1976-82. Under verdsmeisterskapen 1978 på heimebane vart han nytta som høgreback, så også i finalen mot Nederland som Argentina vann 3-1 etter ekstraomgangar. Han var også jamnt i fyrsteellevaren då Fotball-VM 1982 fann stad i Spania, men etter tap mot Brasil og 60 mållause landskampar fekk han ikkje fleire oppdrag for det argentinske landslaget.

Merittar
Verdsmeister: 1978 for Argentina
Vinnar av Copa Libertadores: 1985 med Argentinos Juniors
Nasjonal seriemeister i Argentina: 1972 og 1974 med San Lorenzo og 1985 med Argentinos Juniors

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jorge Olguín» frå ,  den 25. juni 2018.  
 

Argentinske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-VM 1982
Slindebjørka

Slindebjørka eller Slindebirken var eit bjørketre som stod på garden Indre Slinde i Sogn til det bles ned i ein storm i 1874. 
Treet var eit populært motiv for  nasjonalromantiske kunstnarar og diktarar.

Treet stod på Hydneshaugen, ein gravhaug frå 400-talet. Haugen blei rekna som heilag. Ifølgje tradisjonen helte gardfolket ei kanne øl over røtene til treet kvar julaftan, og det var aldri kome «kvast» (dvs. øks eller kniv) på treet.

Nasjonalromantikk

I norsk nasjonalromantisk kunst på første halvdel av 1800-talet var Slindebjørka eit populært motiv. Nærleik til slagstaden på Fimreite i fjorden gav også staden appell til nasjonalromantikarane.

Ho blei måla av Thomas Fearnley, I.C. Dahl og Johannes Flintoe. I.C. Dahl måla sitt første bilde av treet i 1831. I dette bildet la han til ein bautastein, sjølv om det ikkje finst nokon slik stein på denne staden på Slinde. Fearnley måla sitt kjende bilde Slindebirken i 1839. Han var truleg inspirert av I.C. Dahl og Caspar David Friedrich, og bildet var send inn som prøvearbeid for å bli medlem av direksjonen ved Den kongelige Tegneskole, som også var direksjon for Nasjonalgalleriet. Fearnley-bildet «Slindebirken» blei motiv for eit frimerke gjeve ut av Posten i 1972.

Johan Sebastian Welhaven skreiv diktet «Det fredede træ» om Slindebjørka.

Ved Sognefjorden paa gaarden S l i n d e,
der er den stolteste birk at finde;
paa Hydneshoug, over kjæmpens ben,
strækker den vidt sin kraftige gren
og holdes i ære
og kan sin alder mod skyen bære

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slindebirken» frå ,  den 26. juni 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Fearnley sitt bilde i Google Art Project

Thomas Fearnley
Kjende tre
Historie i Sogndal
Kultur i Sogndal
Johan Sebastian Welhaven
Zack og Codys søte hotelliv

Zack og Codys søte hotelliv (originaltittel The Suite Life of Zack & Cody) er ein amerikansk komiserie for barn som gjekk på Disney Channel frå 2005 til 2008. Brørne Dylan og Cole Sprouse spelte hovudrollene som høvesvis Zack og Cody.  

Serien blei følgd av Det søte liv til sjøs.

I Noreg var serien tilgjengelig på Disney Channel og Disney XD.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zack og Codys søte hotelliv» frå ,  den 26. juni 2018.  
 

USA-amerikanske barne-tv-seriar
Fjernsynsseriar frå Disney
USA-amerikanske komiseriar
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
TV-program på Disney Channel
Skipingar i 2005
Nedleggingar i 2008
Josef II av Det tysk-romerske riket

Josef II () var tysk-romersk keisar frå 1765 til 1790. Han var den eldste sonen til keisar Frans I Stefan og Maria Teresia av Austerrike. Frå faren sin arva han keisartittelen og frå mora tittelen som statsoverhovud for mellom anna Austerrike, Ungarn, Kroatia, Böhmen, Transylvania, Mantova, Milano, Parma og Dei austerrikske Nederlanda.

Josef var ein såkalla opplyst monark, kjend for ein politikk kalla josefinisme. Han var bror av den franske dronninga Marie Antoinette.

Liv
Josef II blei  oppfostra av Johann Christoph von Bartenstein. Han blei påverka av ideane frå opplysingstida, særleg gjennom skriftene til Voltaire. I 1761 blei han medlem av statsrådet og i 1765 etterfølgde han faren sin Josef som keisar. Han blei også  medregent med mora for dei austerrikske arvelanda, men fram til ho døydde var han avgrensa til verksemd knytt til utanrikespolitikk, hæren og rettssystemet. Dei revolusjonære ideane hans førte til at han ofte kom i konflikt med mora.

Ekteskap og barn

Josef II var gift to gonger. Den første kona hans var Isabella Maria av Bourbon-Parma (1741-1763), dotter av Filip av Bourbon-Parma. Dei blei gifte i 1760 og fekk to barn saman:
 Maria Theresia (20. mars 1762-23. januar 1770)
 Christina (22. november 1763-28. november 1763)

Etter at den første kona hans døydde 27. november 1763 blei det arrangert eit politisk ekteskap med tremenningen Maria Josepha av Bayern (1739-1767), dotter av Karl VII av Det tysk-romerske riket og  kurfyrste av Bayern og Maria Amalia av Austerrike. Medan han var bunden til den første kona si, var det andre ekteskapet særs ulukkelig. Josef hadde ingen overlevande barn, og blei etterfølgd av bror sin  Leopold II som keisar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Josef II av Det tysk-romerske riket» frå  og «Josef II (tysk-romersk kejsare)»frå ,  den 26. juni 2018.  

Tysk-romerske keisarar
Huset Habsburg-Lothringen
Folk frå Wien
Toppserien 2017

Toppserien 2017 var den 31. sesongen av den øvste divisjonen for norsk kvinnefotball.

Regjerande meister LSK Kvinner vann serien foran Avaldsnes og Stabæk. Dette var LSK Kvinners fjerde strake seriemeisterskap og femte totalt.

Medkila enda sist med fem poeng og rykka ned til 1. divisjon 2018, mens nyopprykka Grand Bodø måtte ut i kvalifisering, der dei berga plassen etter å ha slått .

Tabell

Lenkjer 

Toppserien 2017
Fotball i Noreg i 2017
Dobbelteksponering

Dobbeleksponering eller dobbelteksponering  er ein teknikk innan film og fotografi der to eller fleire eksponeringar blir lagt oppå kvarandre i eit bilde. Ein kan dermed få eit bilde som er sett saman av fleire motiv eller hendingar.

Ein kan oppnå dobbeleksponering ved å eksponera ei filmrute fleire gonger, og lukka att lukkaren mellom kvar eksponering. Seinare eksponeringar kan leggja til lys og bilde på området som er mørke på den første.

Dobbeleksponering kan oppstå ved uhell, til dømes fordi ein gløymer å dra ein manuell filmrull vidare, men kan også vera eit kunstnerisk verkemiddel eller ein måte å skapa spøke- eller narrebilde på. 
Metoden blei brukt til å laga åndefotografi, der spøkelsesaktige figurar gjerne opptredde på portrett av levande folk, frå siste delen av 1800-talet.

Dobbeleksponering kan også brukast på film, og blei mellom anna brukt som verkemiddel i The Great Train Robbery frå 1903.

I digitalt fotografi og med bilderedigeringsprogram er det mogleg å leggja ulike bilde oppå kvarandre og gjera dei meir eller mindre gjennomsiktige. Dette kan skapa liknande resultat som dobbeleksponering.
Nokre digitale kamera lèt fotografen gjera fleire eksponeringar og kombinera dei i eitt bilde i sjølve fotografiapparatet..

Døme

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dubbelexponering» frå ,  den 26. juni 2018.

Bakgrunnsstoff
Når fotografen ser dobbelt ved fotomalia.dk
Søk etter dobbeleksponering og dobbelteksponering ved Digitalt Museum

Fotografi
Toppserien 2016

Toppserien 2016 var den 30. sesongen av den øvste divisjonen for norsk kvinnefotball.

Regjerande meister LSK Kvinner vann serien foran Avaldsnes og Stabæk. Dette var LSK Kvinners tredje strake seriemeisterskap og fjerde totalt.

Nyopprykka Urædd enda sist med berre seks poeng og rykka ned igjen til 1. divisjon 2017, medan Medkila  på ny måtte ut i kvalifisering.

Tabell

Fotnotar

Lenkjer 

Toppserien 2016
Fotball i Noreg i 2016
Toppserien 2015

Toppserien 2015 var den 29. sesongen av den øvste divisjonen for norsk kvinnefotball. LSK Kvinner vann serien framanfor Avaldsnes og Røa. Dette var LSK Kvinners tredje seriemeisterskap etter 2012 og 2014. Avaldsnes tok medalje for fyrste gang, medan Røa tok sin fyrste medalje sidan 2011. Stabæk blei utan medalje for fyrste gang sidan dei debuterte i Toppserien i 2009.

Amazon Grimstad rykka ned med 15 poeng etter at dei fekk eitt poengs trekk etter at dei ikkje nådde sine delmål i NFFs økonimiske handlingsplan. Medkila gjekk videre til kvalifisering mot Grand Bodø.

Tabell

Lenkjer 

Toppserien 2015
Fotball i Noreg i 2015
Toppserien 2014

Toppserien 2014 var den 28. sesongen av den øvste divisjonen for norsk kvinnefotball. LSK Kvinner vant serien foran Stabæk og Arna-Bjørnar. 

Før sesongstart rykka  opp, men dei rykka også ned igjen. Amazon Grimstad spelte kvalifisering mot  og vann kampane.

Tabellen

Kvalifisering til Toppserien 2015 
I kvalifiseringa til Toppserien 2015 møtte Amazon Grimstad andreplassen i 1. divisjon, Sarpsborg 08, og fekk behalde plassen i Toppserien etter 5–1 samanlagt.

Lenkjer 

Toppserien 2014
Fotball i Noreg i 2014
Thomas Strunz

Thomas Strunz () er ein tidlegare fotballspelar frå Duisburg i Tyskland som vart europameister i 1996. Med Bayern München vann han som defensiv midtbanespelar både UEFA-cupen, bundesligaen og den nasjonale cupmeisterskapen.

Klubbspel
Strunz spelte på MSV Duisburg frå 1986 til -89. Han fekk sin debut i den vesttyske toppserien bundesligaen den 31. august 1989 med Bayern München, ein klubb han gjorde teneste i fram til 1992. Der etter var han VfB Stuttgart-spelar i tre sesongar til han sommaren 1995 på ny fekk kontrakt med Bayern München. Her var han dei neste fem åra med på vinne UEFA-cupen i 1996 og sidan tre bundesliga-titlar, så vel som den tyske cupmeisterskapen ved to høve. Ved utgangen av år 2000 vart han vraka frå Bayern-troppa og la opp.

Landslagsspel
Strunz debuterte på Tyskland sitt landslag i oktober 1990, men det var fyrst i 1993 han byrja etablere seg i landslaget. Han deltok i tre av kampane under verdsmeisterskapen 1994 i USA og skåra sitt einaste landslagsmål då Tyskland tapte 2-3 mot Bulgaria i ein EM-kvalifiseringskamp i Sofia den 7. juni 1995. Strunz spelte fem av dei seks kampane til Tyskland under Fotball-EM 1996, mellom dei heile finalen mot Tsjekkia, ein kamp som enda med tysk triumf på «golden goal». Sidan hausten 1996 var han ute av landslaget i to år og kom ikkje med i VM-troppa 1998. Derimot deltok han over ein 10-månaders periode i sju landskampar, til dess han vart bytta ut i ein EM-kvalifiseringskamp mot Nord-Irland i september 1999. I alt opptredde han 41 gongar i landslagsdrakta.

Merittar
Europameister: 1996 for Tyskland
Vinnar av UEFA-cupen: 1996 med Bayern München
Vesttysk/tysk seriemeister: 1990, 1997, 1999 og 2000 med Bayern München
Tysk cupmeister (DFB-pokal): 1998 og 2000 med Bayern München

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thomas Strunz» frå ,  den 27. juni 2018.  
 
eu-football

Tyske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Stuttgart-spelarar
Duisburg-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-EM 1996
Vidje

Vidje er mjukt og seigt plantemateriale, som ein kvist eller ei rotrenning, som er brukt til fletting og binding. I førindustriell tid var vidje eit utbreidd materiale som kunne brukast til reip, tønneband, gjerde, korger, fiskereiskapar som teiner og ruser, båtbygging og båtutstyr, skibindingar og truger.

Ordet «vidje» kan også tyda vier, og vierplantar som selje og piletre har vore mykje brukt til vidjer. Ei anna utbreidd kjelde er rotskot frå bjørk.

Sjå òg
Tåg
Tågarbeid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vidje» frå , og «Vidja» frå  den 27. juni 2018.  
 
Festemiddel
Trevirke
Obdulio Varela

Obdulio Jacinto Muiños Varela () var ein uruguayansk fotballspelar frå Montevideo. Han var ein av dei aller beste klassiske senterhalfane i verda, framifrå i forsvar og seig i kamp, kaptein på Uruguay sitt landslag som vann verdsmeisterskapen 1950 i Brasil. Grunna si mørke hud og evne til leiarskap gjekk Varela under tilnamnet «El Negro Jefe», den svarte sjefen.

Klubbspel
Varela byrja spele i fyrste divisjon i Uruguay då han i 1938 melde overgang til Montevideo Wanderers. Fem år seinare gjekk han over til CA Peñarol, ein klubb han spelte på til han la opp i 1955. Med Peñarol vann han seks seriemeisterskap.

Landslagsspel

Varela fekk sin landslagsdebut i 1939 borte mot Peru i Lima. Tre år seinare var han med då Uruguay gjekk til topps i Copa America etter å ha vunne alle seks kampane mot dei seks andre deltakarlanda. Fram til og med verdsmeisterskapen i Sveits i 1954 spelte han 45 landskampar for Uruguay og skåra ni mål. Han vert særleg hugsa for den avgjerande kampen under VM i fotball 1950 mot vertslandet Brasil, ein kamp Uruguay måtte vinne om laget skulle ta VM-pokalen, for Brasil var det nok med eit uavgjort-resultat. Før kampen sa Varela til lagkameratane at dei måtte sjå på tribunane som tre, dei måtte einast bry seg om dei 11 spelarane til motstandarlaget. Etter Brasil tok leiinga 1-0 tidleg i den andre omgangen drygde han ut tida, slik at jubelen hadde lagt seg då dommaren fekk sett i gang kampen att. Uruguay byrja angripe og etter Juan Alberto Schiaffino utlikna vart brasilianarane nervøse. Ni minuttar før slutt skåra Alcides Ghiggia for Uruguay som dermed vann Jues Rimet-pokalen. Varela vart skadd under VM 1954 og var ikkje med då Uruguay tapte semifinalen mot Ungarn med 2-4 etter ekstraomgangar.

Merittar
Verdsmeister: 1950 for Uruguay
Vinnar av Copa América: 1942 for Uruguay
Uruguayansk seriemeister:  1944, 1945, 1949, 1951, 1953 and 1954 med Peñarol

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Obdulio Varela» frå ,  den 27. juni 2018.  
 

Uruguayanske fotballspelarar
Penarol-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1950
Spelarar i Fotball-VM 1954
Toppserien 2013

Toppserien 2013 var den 27. sesongen av den øvste divisjonen for norsk kvinnefotball. Stabæk tok sitt andre seriegull, foran LSK Kvinner og Arna-Bjørnar. Dette var debutsesongen i Toppserien for Avaldsnes. Fra førre sesong rykka også Medkila opp etter at Kattem trakk laget sitt. Etter sesongslutt rykka Sandviken ned, medan Amazon Grimstad spelte kvalifisering mot Sarpsborg 08.

Toppserien 2013 hadde langt færre mål enn dei to føregåande sesongane. Den største sigeren var Arna-Bjørnars 8-1 over Medkila. Avaldsnes tangerte Donns beste plassering i debutsesongen for eit opprykka lag med ein fjerdeplass.

Tabellen

Kvalifisering til Toppserien 2014 
I kvalifiseringa til Toppserien 2014 møtte  andreplassen i 1. divisjon, , og fekk behalde plassen i Toppserien med 3–2 samanlagt.

Lenkjer 

Toppserien 2013
Fotball i Noreg i 2013
1. divisjon fotball for kvinner 2017

1. divisjon fotball for kvinner 2017 var det nest øvste nivået i norsk kvinnefotball i 2017. Ligaen bestod av 12 lag. Før sesongen vart det klart at Urædd rykka ned frå Toppserien 2016, medan Bossekop og KIL/Hemne rykka opp frå 2. divisjon 2016.

 rykka direkte opp til Toppserien 2018, medan Urædd spelte kvalifiseringskampar mot Grand Bodø fra Toppserien. KIL/Hemne og Kongsvinger rykka ned til 2. divisjon 2018.

Tabellen

Bakgrunnsstoff 
 1. divisjon kvinner på Fotball.no

1. divisjon fotball for kvinner
Fotball i Norge i 2017
Berliner Illustrirte Zeitung

Berliner Illustrirte Zeitung (BIZ) var eit tysk vekeblad grunnlagd i Berlin i 1891. Det første nummeret kom ut 4. januar 1892.

Bladet blei skipa i november 1891 av Hepner, ein forretningmann frå Schlesien. Det første nummeret kom ut under Otto Eysler, som også gav ut Lustige Blätter. I 1894 blei det kjøpt av Leopold Ullstein, skiparen av Ullstein Verlag.

Berliner Illustrirte Zeitung var det første tidsskriftet i Tyskland som kom i masseopplag. Det blei seld for 10 Pfennig på gater og torg i Berlin, ein pris til og med ein arbeidar kunne betala.  BIZ-konseptet var nytt på denne tida. Ein hadde ingen abonnentar, men lokka i staden lesarar gjennom ei interessant form som bygde på bilde. Allereie i 1902 blei det vist fotografi ikkje berre på tittelsida, men også inne i bladet. Mot sluttet av weimarrepublikktida hadde BIZ oppnådd eit opplag kvar veke på nær to millionar eksemplar, og blei distribuert med eigne forlagsfly over heile Tyskland.  Under nazitida blei eigarfamilien Ullstein fordriven, og BIZ blei nytta som propagandablad av regimet. I 1941 blei stavinga av namnet endra til Berliner Illustrierte Zeitung. 

Etter andre verdskrigen vende Ullstein tilbake. Bladet blei seld til Axel Springer, men etter 1945 kom det ikkje ut regelmessig. Under namnet Berliner Illustrirte har det likevel kome ut som særrskilde temanummer, mellom anna i samband med Kennedy-besøket i Berlin 1963, då Berlinmuren fall i 1989 og ved gjenforeininga av Tyskland 3. oktober 1990. Sidan 18. mars 1984 har namnet også vore brukt for søndagsmagasinet til Berliner Morgenpost.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berliner Illustrirte Zeitung» frå , og «Berliner Illustrirte Zeitung» frå  den 27. juni 2018.  
 

Skipingar i 1892
Nedleggingar i 1945
Tyske tidsskrift
Ullstein Verlag

Ullstein Verlag er eit tysk forlag skipa i Berlin i 1877 av Leopold Ullstein. Det var opphavleg eit reint avisforlag, men gav ut bøker frå 1903. I dag blir nammet Ullstein nytta av to verksemder: Axel Springer, med avisforlaget B.Z. Ullstein GmbH, og det svenske mediehuset Bonnier med Ullstein Buchverlage GmbH 

Ullstein Verlag gav ut blad som B.Z., Berliner Morgenpost og Berliner Illustrirte Zeitung.  På 1950-talet blei avisdelen av verksemda teken over av Axel Springer Verlag.

I 2003 blei bokdelen av Ullstein seld til Random House. Delane Heyne, Südwest og Diana blei del av Random House, medan den gjenverande delen av Ullstein-gruppa (Ullstein, Claassen, Econ, List, Marion von Schröder og Propyläen) blei seld vidare til Bonnier.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ullstein Verlag» frå , og «Ullstein Verlag» frå  den 27. juni 2018.  
 

Berlin
Tyske føretak
Massemedium i Tyskland
Skipingar i 1877
Berliner Morgenpost

Berliner Morgenpost er ei tysk dagsavis som kjem ut i Berlin. Ho blei grunnlagd i 1898 av Leopold Ullstein, og gjeven ut av Ullstein Verlag. Sidan 1959 har ho hatt Axel Springer AG som eiga. Ho har 460 000 daglege lesarar (2006). Ved sidan av Berliner Zeitung er ho den største dagsavisa i Berlin. Avisa samarbeider tett med riksavisa Die Welt, som også kjem ut på Axel Springer AG.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berliner Morgenpost» frå ,  den 27. juni 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Berliner Morgenpost

Tyske aviser
Media i Berlin
Skipingar i 1898
Nakhlittar

Nakhlittar er ei  gruppe marsmeteorittar med namn etter den første av dei, Nakhla-meteoritten.

Nakhlittar er danna av magmatiske bergartar på Mars for rundt 1,3 milliardar år sidan. Dei blei danna av basaltisk magma og er rike på augitt. Steinane inneheld krystallar av augitt og olivin. Krystalliseringsalderane deira tyder på at nakhlittane blei danna i dei store vulkankompleksa i anten Tharsis, Elysium eller Syrtis Major Planum.

Meteorittar

Desse nakhlittane er funne:

Nakhlameteoritten (rundt 40 funn, totalt rekna til å vega 10 kg), funne rumdt Nakhla i Abu Hommos distrikt i Alexandria guvernement i Egypt i 1911.
Governador Valadares-meteoritten
Lafayette-meteoritten, 800 g, før 1931
NWA817, 104 g, Marokko, 2000
NWA998, 456 g, Marokko, 2001
Y000593 (Yamato 593), 13,7 kg
Y000749, 1,28 kg
Y000802, 22g 
MIL 03346, Miller Range, Antarktis
MIL 090030, MIL 090032 og MIL 090136, Miller Range, Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nakhlites» frå ,  den 28. juni 2018.  
 

Marsmeteorittar
Kurfürstendamm

Kurfürstendamm (populært kalla Ku'damm) er ei 3,5 kilometer lang gate i bydelen Charlottenburg-Wilmersdorf i Berlin. Ho strekker seg frå Augusta Viktoria-plassen med Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche i Charlottenburg til Rathenauplatz i Wilmersdorf. 

Opphavet til dagens Kurfürstendamm er frå 1500-talet, då det blei laga ein plankeveg (tysk Dammweg) mellom Berliner Stadtschloss og Jagdschloss Grunewald. Denne plankevegen blei sidan nytta som ridesti for kurfyrsten Joachim II av Brandenburg. Kurfürstendamm fekk det noverande namnet sitt på midten av 1800-talet.

Kultur 
Ved Kurfürstendamm ligg teatera Theater am Kurfürstendamm og Komödie am Kurfürstendamm i Ku'damm-Karrée og dessutan Schaubühne Berlin på Lehniner Platz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kurfürstendamm» frå ,  den 28. juni 2018.

Bakgrunnsstoff

 kurfuerstendamm.de

Gater i Berlin
Charlottenburg-Wilmersdorf