alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Noxious Bluff

Noxious Bluff er ei mørk klippe 50 meter over havet på sørvestkysten av Zavodovski Island i Sør-Sandwichøyane. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 og syner til dei vulkanske gassane og avskrekkande karakteren ved staden.

Kjelder

Klipper på Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Organ Pipe Cliffs

Organ Pipe Cliffs er ei rekkje kystklipper i form av palisadar av doleritt oppom sjøen vest for Cape Wild. Dei vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som gav dei dette namnet fordi dei likna på orgelpiper.

Kjelder

Klipper i George V Land
Platt Cliffs

Platt Cliffs er ei gruppe klipper med ei høgd opp mot kring 100 m mellom Goulden Cove og Monsimet Cove i Ezcurrafjorden på Admiralty Bay på King George Island. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Eric Platt (1926–48), som var baseleiar og geolog i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Admiralty Bay i 1948. Platt døydde frå utmatting og kulde nær Ternyck Needle den 8. november 1948 og er gravlagd nær den britiske stasjonen på Keller Peninsula.

Kjelder

Klipper på Sør-Shetlandsøyane
Scar Bluffs

Scar Bluffs er tre svarte, rektangulære og bratte klippeframspring 50 km sør for Cape Hudson på Mawson Peninsula. Dei vart fotograferte av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1959. Dei vart namngjevne av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter Special Committee on Antarctic Research (SCAR) frå Det internasjonale vitskapsrådet.

Kjelder

Klipper i George V Land
Styles Bluff

Styles Bluff er ein lysfarga fjellskrent på søraustsida av Edward VIII Plateau, som ligg ut i sjøen 2 km nord for Cape Gotley. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Han vart først vitja i februar 1960 av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av D.F. Styles, som var assisterande direktør i Antarctic Division i Melbourne, som klippa er kalla opp etter.

Kjelder

Klipper i Kemp Land
Sutton Crag

Sutton Crag er ein fjellknaus, 1490 moh, som ligg nord for og heng saman med ein lang rygg vest for fjellet Mount Paget i Allardyce Range på Sør-Georgia. Han vart kartlagt og uoffisielt kalla Sentinel eller Sentinel Peak av British South Georgia Expedition i 1954-55. For å unngå forveksling med andre stader, namngav UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957 klippa etter  George A. Sutton, leiaren for ekspedisjonen som nådde toppen i 1954.

Kjelder

Klipper på Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Vanhoffen Bluff

Vanhoffen Bluff er ein fjellskrent (225 moh) like aust for Jackabreen på nordkysten av Heardøya. Den tyske antarktisekspedisjonen under Drygalski, undersøkte i 1902 området, og gav namnet Kap Vanhoffen til ei klippe kring 3 km lenger nordvest, nær The Sentinel. ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) undersøkte øya i 1948  og overførte dette namnet til denne klippa, sidan det ikkje var noko markante høge klipper i nordvest.

Kjelder

Klipper på Heard- og McDonaldøyane
Turbulence Bluffs

Turbulence Bluffs er tre høge klipper med vertikale fjellveggar som flyt saman med isdekket i søraust. Dei ligg langs austsida av Robertbreen 30 km nordaust for Rayner Peak i Enderby Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1954-66. Dei fekk dette namnet av ANARE på grunn av kraftig turbulens då dei prøvde å lande eit helikopter der i 1965.

Kjelder

Klipper i Enderby Land
Tantalus Bluffs

Tantalus Bluffs er nokre høge fjellskrentar som dannar nordaustskuldera på Mount Ferguson, oppom vestsida av enden av Liv-breen nær munningen i Rossisen. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64) fordi skrenten såg ut til å ha geologisk interesse, men ikkje var mogeleg å nå. I forsøk på å kome seg over eit bresprekkfelt nordaust for skrentane vart ein av geologane skadd i ei ulukke i ei av bresprekkene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tantalus Bluffs» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Klipper i Ross Dependency
Dufek Coast
Walsh Bluff

Walsh Bluff er ein fjellskrent like nord for munningen av Abbotsmithbreen på vestsida av Heardøya. Han vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter J.E. Walsh som under ANARE  var vêrobservatør på Heardøya i 1950 og 1954 og hundepassar på Heardøya i 1951.

Kjelder

Klipper på Heard- og McDonaldøyane
Watson Bluff

Watson Bluff er ei mørk klippe 225 moh, ved austenden av David Island. Han vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen i 1911–14, under Mawson og kalla opp etter Andrew D. Watson, ein geolog på ekspedisjonen.

Kjelder

Klipper i Queen Mary Land
Wiest Bluff

Wiest Bluff er ein markant fjellskrent, 2160 moh, som ligg like nord for samløpet mellom Shackleton- og Zaneveldbreen og markerer vestenden av Cumulus Hills. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William G. Wiest i US Antarctic Research Program (USARP) som var forskar på ionsfæren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1964.

Kjelder

Klipper i Ross Dependency
Dufek Coast
Bratina Lagoon

Bratina Lagoon er ein tidvasslagune av tidvassgrunner, tjern og kanalar, som er kring 700 meter lang og 250 meter brei, på sørvestsida av Bratina Island, som ligg utanfor nordenden av Brown Peninsula i Rossisen. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board etter forslag frå Clive Howard-Williams i samband med Bratina Island.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bratina Lagoon» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Lagunar i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Elephant Lagoon

Elephant Lagoon er ein lagune som er 500 meter lang og som ligg like sør for Cook Bay som han er knytt til via Carl Passage, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart truleg namngjeven av personell frå Discovery Investigations som kartla området i perioden 1926–30.

Kjelder 

Lagunar i Antarktis
Geografi i Sør-Georgia
Winston Lagoon

Winston Lagoon er ein lagune på søraustkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet, kring 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Cape Lockyer. Lagunen vart grovt skissertpå eit amerikansk kart frå 1860-åra. Han vart oppdaga frå lufta by løytnant Malcolm Smith i RAAF, pilot under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) på eit sjøfly som var det første som rekognoserte øya frå lufta i 1948. Løytnant Smith føreslo å kalla han Lake Winston etter kona si. Etter at han omkom i ein flystyrt kort tid etter vart dette forslaget godkjend av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA), men det generiske leddet vart endra.

Kjelder

Lagunar i Antarktis
Geografi på Heard- og McDonaldøyane
Little Jason Lagoon

Little Jason Lagoon er ein nesten sirkulær lagune, 700 meter i diameter, som ligg ved Jason Harbor som han er knytt til via ein smal kanal, i Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Namnet Little Jason var i bruk ved Sør-Georgia før 1920. Lagunen vart kartlagt i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, som namngav han Nogood Lagoon, fordi ein motorbåt ikkje kunne køyre gjennom innløpet. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at namnet var lokalt kjend som Little Jason eller på norsk Lille Jason. For å indikere kva slags terrengdetalj det var snakk om, vart namnet Little Jason Lagoon godkjend.

Kjelder

Lagunar i Antarktis
Geografi i Sør-Georgia
Medusa Pool

Medusa Pool er ein tidvasslagune som dekkjer vestsida det sentrale låglandet på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 frå den klassisk mytologien og i samband med Gorgon Pool i nærleiken.

Kjelder

Lagunar i Antarktis
Geografi i Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Arch Pond

Arch Pond er eit tjern mellom Burnet Cove og Poa Cove, aust for Maiviken på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter ein naturleg boge i ei klippe like vest for tjernet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arch Pond» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Innsjøar på Sør-Georgia
Block Lake

Block Lake er ein innsjø i Karrakatta Valley, vest-nordvest for Husvik på Sør-Georgia. Innsjøen vart demd opp og fungerte som reservoar for den gamle kvalstasjonen i Husvik. Han vart namngjeven i 1990 av UK Antarctic Place-Names Committee etter William C. Block, ein zoolog som leia zoologiavdelinga til British Antarctic Survey sidan 1976, og som arbeidde mange somrar på Sør-Georgia og Signy Island.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Block Lake» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Innsjøar på Sør-Georgia
Evans Lake i Sør-Georgia

Evans Lake er ein forholdsvis djup innsjø med ujamn form aust for Poa Cove i Maiviken, nord for Thatcher Peninsula på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John C. Ellis-Evans, ein ferskvassbiolog i British Antarctic Survey frå 1975, og leiar for ferskvassbiologiavdelinga frå 1979. Han arbeidde fleire somrar og to vintrar på Signy Island og ein sommar på Sør-Georgia.

Kjelder 

Innsjøar på Sør-Georgia
Fan Lake

Fan Lake er ein liten innsjø som ligg søraust på Annenkovøya på Sør-Georgia. Innsjøen får vasstilførsel av smeltevatn og grensar i vest til ei elvevifte, som han har fått namn etter. Han fekk dette namnet etter at British Antarctic Survey gjorde geologiske undersøkingar her i 1972–73.

Kjelder 

Innsjøar på Sør-Georgia
Gulbrandsen Lake

Gulbrandsen Lake er ein innsjø som er 800 meter lang og som ligg nord for Neumayerbreen på Sør-Georgia. Han vart kartlagt og namngjeven «White City» av den britiske ekspedisjonen under Ernest Shackleton i 1921–22, men dette namnet vart ikkje rekna som høvande og har aldri vore brukt lokalt. Gulbrandsen Lake vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1957 etter Gunnar Gulbrandsen, ein mønstermakar i Compañía Argentina de Pesca-stasjonen i Grytviken i 1927–30. Han var snikkar ved Strømnes i 1945–46 og snikkar og dokkforman ved South Georgia Whaling Company-stasjonen Leith Harbour i fleire år frå 1946.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Gull Lake i Sør-Georgia

Gull Lake er ein innsjø, 1 km i diameter, som ligg like sørvest for breidda av King Edward Cove, 1 km sør for den fråflytta kvalstasjonen ved Grytviken på Sør-Georgia.

Innsjøen vart først grovt kartlagt og namngjeve «Möwensee» av A. Szielasko, som vitja Sør-Georgia i 1906. Den engelske forma Gull Lake vart nytta av Robert Cushman Murphy i 1947, då han skildra ei vitjing ved innsjøen i november 1912. Den sistnemnde forma vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Hamberg Lakes

Hamberg Lakes er to nærliggande innsjøar nær den nordlege armen av Hambergbreen, kring 2 km vest for Morenefjorden i Cumberland East Bay på Sør-Georgia. Dei vart først kartlagte av Den svenske antarktisekspedisjonen i 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Namnet kjem frå nærliggande Hambergbreen og vart gjeve av A. Szielasko som utforska området i 1906.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Humic Lake

Humic Lake er ein liten, relativt grunn innsjø som ligg søraust for Burnet Cove på austsida av Maiviken på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee frå det mørke vatnet skapt av humussyre frå torv i dei nærliggande bakkane.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Lancetes Lake

Lancetes Lake er ein liten innsjø nær enden av Maiviken, nord på Hatcher Peninsula på Sør-Georgia. Innsjøen har ein rik bental flora av algar og mosar, som gjev næring til den einaste større populasjonen av vassbiller i Subantarktis, Lancetes clausii, som innsjøen er kalla opp etter. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1991.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Loken Pond

Loken Pond er eit tjern aust for Burnet Cove ved Maiviken nord på Thatcher Peninsula på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1991 etter Kristen Løken (1885–1975), ein norsk prest frå Lillehammer, som vart den første presten på Sør-Georgia. Han var ved kvalstasjonen i Grytviken 1912–14 og var med på bygginga av kyrkja der.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Parochlus Lake

Parochlus Lake er ein grunn innsjø ved enden av Karrakatta Valley i vest-nordvest for Husvik på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1990 etter myggen Parochlus steinenii, som legg larvar nær innsjøen.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Lyell Lake

Lyell Lake er ein innsjø på austsida av Lyellbreen på Sør-Georgia. Innsjøen er demd opp av ei morene med ei rekkje terrassar oppom den noverande breidda, som markerer tidlegare nivå i innsjøen. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1991 i samband med isbreen.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Teal Ponds

Teal Ponds er ei rekkje vatn i ein graskledd dal 500 meter sør for Dartmouth Point på austsida av Morenefjorden på Sør-Georgia. Han vart grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1951 og kalla opp etter Sør-Georgia-and, som ofte vitjar tjerna.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia
Cauldron Pool

Cauldron Pool er eit varmt, dampande tjern med brakkvatn som ligg aust for Tow Bay og nedanfor vestsida av den vulkansk aktive Lucifer Hill, nordvest på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Det skildrande namnet, som syner til ei gryte, vart nytta av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cauldron Pool» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Innsjøar på Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Gorgon Pool

Gorgon Pool er ein innsjø, er kanskje heller ein lagune, mellom Chimaera Flats og Kraken Cove på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med nærliggande Medusa Pool. Gorgon er eit fabeldyr i Homer sin Iliaden, knytt til anna mytologi med Medusa.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
Amos Lake

Amos Lake er ein liten innsjø sør for Thulla Point på Signy Island i Sør-Orknøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stephen C. Amos ein limnolog i British Antarctic Survey på Signy Island, 1972–73.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Amos Lake» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Bothy Lake

Bothy Lake er ein liten innsjø ved enden av Cummings Cove på Signy Island i Sør-Orknøyane. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1981 etter British Antarctic Survey si hytte (eller bothy) sørvest for innsjøen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bothy Lake» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Gneiss Lake

Gneiss Lake er ein liten innsjø på vestsida av Gneiss Hills på sørdelen av Signy Island i Sør-Orknøyane, nordaust for Den antarktiske halvøya. Innsjøen er permanent isdekt og berre synleg om sommaren når det skjer smelting i området. Han vart namngjeven i 1981 av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med åsane.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Orwell Lake

Orwell Lake er ein liten innsjø i Moraine Valley, som ligg søraust for Orwellbreen aust på Signy Island i Sør-Orknøyane. Innsjøen har utvikla seg då Orwellbreen har trekte seg attende i nyare år. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981 i samband med isbre.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Spirogyra Lake

Spirogyra Lake er ein liten innsjø 500 meter søraust for Thulla Point vest på Signy Island i Sør-Orknøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), 1981, etter algearten Spirogyra, ein art som trivs i den grunne innsjøen om sommaren.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Tioga Lake på Sør-Orknøyane

Tioga Lake er ein liten innsjø på Sør-Orknøyane. Han ligg nord-nordaust for Port Jebsen og nordvest for Tioga Hill, som han er kalla opp etter, på Signy Island. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Tranquil Lake

Tranquil Lake er ein botnsjø som får smeltevatn frå det lokale isdekket og ligg mellom Amos Lake og Snow Hills på Signy Island i Sør-Orknøyane. Innsjøen fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) 1981 etter plasseringa i ly for vinden. Traquil tyder roleg på engelsk.

Kjelder

Innsjøar på Sør-Orknøyane
Boddingmonumentet

Boddingmonumentet er eit monument over Paul Olaf Bodding utanfor Gjøvik kyrkje.
Monumentet er ein seks meter høg bauta ved Gjøvik kyrkje i Oppland. Det er reist til minne om misjonæren, lingvisten og folkloristen Paul Olaf Bodding. Bildehoggaren Nic Schiøll utforma støtta som blei avduka 23. september 1945.

Øvst på søyla er krossen som er det sentrale motivet for misjonen. Under krossen er jordkloden der frelsa er målet for misjonen. Midla er ordet og bøna. Det heile er bore av to falda hender. Nedanfor står følgjande inskripsjon: «Forkynn evangeliet for all skapningen». Aller nedst på monumentet er eit Boddingrelieff hogga i stein. Denne plasseringa er vald for å symbolisere at Bodding ikkje ønskte fokus på eiga gjerning, men derimot sette den ideelle misjonsgjerninga i sentrum. Dette blir underbygd av inskripsjonen på vestsida av monumentet: «Soli Deo gloria» ('Gud åleine æra').

Misjonsprest William Glad tok i 1942 initiativ til at det måtte bli reist eit monument over Bodding i heimbyen hans. Bodding hadde då vore død i berre fire år, og var gravlagd i Odense i Danmark.

Kjelder 

Olav Hodne: Oppreisning – Misjonæren og vitenskapsmannen Paul Olaf Bodding. Oslo 2006: Luther forlag.

Skulpturar i Noreg
Gjøvik kommune
Monument og minnesmerke i Noreg
Lake Bonney

Lake Bonney er ein salt innsjø med permanent isdekke ved vestenden av Taylor Valley i McMurdo Dry Valleys i Victoria Land i Antarktis.

Han er 7 km lang og opp mot 900 m brei. Ein smal kanal som bere er 50 meter brei (Lake Bonney at Narrows) deler innsjøen i East Lake Bonney (3,32 km2) og West Lake Bonney (0,99 km).

Sør og nord for innsøjen ligg toppar på over 1500 moh, og Taylorbreen er plassert på kartet vest for innsjøen. Han er 40 meter på det djupaste og ligg under eit 3 til 4,5 meter isdekke. 

Han vart først vitja av den britiske antarktiskekspedisjonen i 1901-1904 og vart namngjeven av Scott-ekspedisjonen i 1910-1913, etter Thomas George Bonney, ein geologiprofessor ved University College London frå 1877 til 1901.

Lake Bonney er ein av hovudinnsjøane som vert studert av National Science Foundations i McMurdodalen. 

Frå 2007 har NASA finansiert ein robot som kan søkkast i vatn, kalla ENDURANCE for å utforska innsjøen og økologien her. Roboten vart bygd av Stone Aerospace. Forskarar har oppdagga eit eldgamalt økosystem under Taylorbreen, ved sidan av Lake Bonney. Dette økosystemet overlever ved å omforme svovel og jern for å vekse.

Arbeidet vert nytta som eit ledd i utviklinga av ein sjølvstyrt undervassrobot som kan utforske havet på Jupitermånen Europa.

Tilsig
Lake Bonney får vasstilførsel frå fleire bekkar:
Bartlette Creek
Bohner Stream
Doran Stream (tilsig til Priscu Stream)
Lawson Creek
Lizotte Creek
Lyons Creek
Mason Creek
Priscu Stream (den lengste på 3,8 km)
Red River
Santa Fe Stream
Sharp Creek
Vincent Creek

Sjå òg
Blood Falls, ei utstrøyming ved Taylorbreen som inneheld jernoksid som fargar vatnet raudt og som flyt ut på isen på Lake Bonney.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lake Bonney (Antarctica)» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
  U.S. Geological Survey, Geographic Names Information System. Vitja januar 2008

Space Daily April 22, 2007. Vitja januar 2008

Bakgrunnsstoff
Lake data
Satellite map 
Lake Bonney panoramic picture

Innsjøar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Saltsjøar
Endorheiske innsjøar i Antarktis
Don Juan Pond

Don Juan Pond, òg kalla Lake Don Juan, er ei liten og særs grunn hypersaltsjø i vestenden av Wright Valley i Victoria Land i Antarktis, 9 km vest for Lake Vanda. Han ligg mellom Asgard Range i sør og Dais i nord. Ved vestenden er det ei lita elv og ein steinbre. Don Juan Pond er den saltaste innsjøen på jorda med eit saltinnhald på over 40 %.

Don Juan Pond vart oppdaga i 1961. Han vart kalla opp etter dei to helikopterpilotane Don Roe og John Hickey, som flydde helikopteret som frakta den første gruppa som undersøkte tjernet. Under den første utforskinga var temperaturen -30 ºC og vatnet var framleis flytande.

Saltinnhald
Don Juan Pond er ein grunn, hypersalt innsjø med flat botn. Han er saltare enn Daudehavet og Assalsjøen (det same gjeld Lake Vanda og kanskje andre vatn i McMurdo Dry Valleys). Det er blitt hevda at saltinnhaldet i Don Juan Pond er meir enn 18 gonger saltare enn havet, samanlikna med Daudehavet som er kring åtte gonger saltare. Det er det særs salte vatnet som gjer at innsjøen nesten aldri frys til i sjølv særs kalde forhold. 

Dei dominerande iona i saltløysinga er kalsium og klorid. Området kring Don Juan Pond er dekt med salt av natriumklorid og kalsiumklorid som er lagt att når vatnet har fordampa. Arealet og volumet til Don Juan Pond varierer over tid. I følgje dei topografiske karta til USGS frå 1977 var arealet då kring 0,25 km2. I nyare år har innsjøen derimot krympa mykje. Den største djupna i 1993-95 vart skildra som ein fot. I januar 1997 var han kring 10 cm djup og i desember 1998 var han nesten heilt tørr, utanom nokre få titals kvadratmeter. Det meste av vatnet låg i søkk kring store blokker i tjernet.

Den utrekna samansetnaden for vatnet er CaCl2 3,72 mol/kg og NaCl 0,50 mol/kg, ved temperaturen -51,8°C.
Det svarar til 413 g av CaCl2 og 29 g av NaCl per kg vatn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Don Juan Pond» frå ,  den 21. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Great Zoom into Don Juan Pond in Antarctica

 McMurdo Dry Valleys MCM Lakes Data
 
 Don Juan Pond GigaPan picture

Innsjøar i Ross Dependency
Saltsjøar
Endorheiske innsjøar i Antarktis
McMurdo Dry Valleys
John Green

John Green () er ein amerikansk forfattar og videobloggar. Han er mest kjend for bøkene Looking for Alaska og Faen ta skjebnen. Han har vunne fleire prisar for bøkene sine.

Utgivingar

Romaner
 Looking for Alaska (2005; ISBN 0-525-47506-0)
 An Abundance of Katherines (2006; ISBN 0-525-47688-1) 
 Let It Snow: Three Holiday Romances med Maureen Johnson and Lauren Myracle. (2008; ISBN 0-142-41214-7)
 Paper Towns (2008; ISBN 0-525-47818-8)
 Will Grayson, Will Grayson - with David Levithan (2010; ISBN 0-525-42158-0)
 Faen ta skjebnen (2012; ISBN 0-525-47881-7)

Noveller
 «The Approximate Cost of Loving Caroline», Twice Told: Original Stories Inspired by Original Artwork by Scott Hunt (2006)
 «The Great American Morp», 21 Proms, eds. David Levithan and Daniel Ehrenhaft (2007)
 «Freak the Geek», Geektastic: Stories from the Nerd Herd (2009)
 «Reasons», What You Wish For (2011)
 Double on Call and Other Short Stories (2012)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Green» frå ,  den 21. februar 2014.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske forfattarar
Folk frå Indiana
Lake Fryxell

Lake Fryxell er ein innsjø som er 4,5 km lang, mellom Canadabreen og Commonwealthbreen ved den nedre enden av Taylor Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagd av den britiske antarktisekspeidsjonen under Robert Falcon Scott i 1910-13. Innsjøen vart vitja av professor T.L. Péwé under USN Operasjon Deep Freeze i 1957-58, som namngav han etter dr. Fritiof M. Fryxell, som var glasiolog ved Augustana College i Illinois.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lake Fryxell» frå ,  den 22. februar 2014.

Bakgrunnsstoff 

Innsjøar i Victoria Land
Meromiktiske innsjøar
Saltsjøar
Endorheiske innsjøar i Antarktis
McMurdo Dry Valleys
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar