alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
University of Nevada, Reno

University of Nevada, Reno (òg kalla University of Nevada, UNR eller berre Nevada) er eit utdannings- og forskingsuniversitet skipa i 1874 i Reno i Nevada i USA.  It is the land grant institution for the state of Nevada.

På universitetsområdet ligg dei store laboratoriet til College of Engineering, som har gjort forskarar frå Nevada til dei fremste i landet innan ingeniørvitskap, og testing og modellering av korleis store bygg kan stå imot jordskjelv. Nevada Terawatt Facility, ligg i utkanten av universitetsområdet og har ein Z-pinch-maskin og høgintensitets laser i terawatt-klassen. University of Nevada School of Medicine har område både i Las Vegas og Reno, og eit helsenettverk som strekkjer seg over det meste av landsbygda i Nevada. Her ligg òg Donald W. Reynolds School of Journalism, der seks Pulitzerprisvinnarar har gått. 

University of Nevada, Reno er rangert på 181. plass av dei nasjonale universiteta i USA. Internasjonalt er det rangert blant dei 500 beste universiteta i verda.

Det er gjeve utdanning opp til doktorgradsnivå

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «University of Nevada, Reno» frå ,  den 18. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Universitet i Nevada
Byggverk i Reno
Skipingar i 1874
1874 i USA
University of Nevada, Las Vegas

University of Nevada-Las Vegas (UNLV) er eit offentleg utdanningsuniversitet i Paradise i Nevada, ein forstad til Las Vegas i USA. Universitetsområdet ligg om lag 3 km aust for Las Vegas Strip. Institusjonen omfattar Shadow Lane Campus, som ligg like aust for University Medical Center of Southern Nevada, som husar UNLV School of Dental Medicine, den einaste tannlegeutdanninga i Nevada. I tillegg er William S. Boyd School of Law den einaste staden for jusstudium i delstaten.

College

School of Community Health Sciences
College of Education
Howard R. Hughes College of Engineering
College of Fine Arts
Graduate College
Honors College
William F. Harrah College of Hotel Administration
College of Liberal Arts
Greenspun College of Urban Affairs (Just for Prof. Mullen) :)

Skular
School of Allied Health Sciences
School of Architecture
Lee Business School
School of Dental Medicine
School of Environment and Public Affairs
Hank Greenspun School of Journalism & Media Studies
William S. Boyd School of Law
School of Nursing
School of Social Work

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «University of Nevada, Las Vegas» frå ,  den 18. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Universitet i Nevada
Byggverk i Las Vegas
Skipingar i 1957
1957 i USA
Hordaland Kristeleg Folkeparti

Hordaland Kristeleg Folkeparti er det eldste fylkeslaget til Kristeleg Folkeparti. Det var i Hordaland at Kristeleg Folkeparti blei skipa i 1933, då med namnet Hordaland Kristeleg Folkeparti.

Pål Kårbø er fylkesleiar, Beate Husa og Arvid Nilssen er 1. og 2. nestleiar, og Kari Skår Sørheim er fylkessekretær. Tarje Mjelstad Angelskår er leiar av Hordaland KrFU.

Hordaland KrF har fem representantar i fylkestinget: Torill Selsvold Nyborg (gruppeleiar), Pål Kårbø, Aslaug Hellesøy, Vegard Ask og Kristian Helland.

Laila Dåvøy er Hordaland KrF sin stortingsrepresentant. Partiet har også to ordførarar i fylket. Det er Marit A. Aase i Samnanger og Astrid Aarhus Byrknes i Lindås.

I Bergen har KrF to byrådar: Filip Rygg (byutviklingsbyråd) og Lisbeth Iversen (sosialbyråd). Marita Moltu er gruppeleiar i bystyret.

Stortingsvalshistorikk 
Nils Lavik blei i 1933 vald inn på Stortinget for Hordaland som KrF sin første og då einaste stortingsrepresentant. I 1937 blei både Nils Lavik og Hans Svarstad vald inn frå Hordaland, og begge blei sitjande på Stortinget til 1953. Frå 1953 til 1961 var Torstein Kvamme og Ola Olsen stortingsrepresentantar for Hordaland frå partiet.

I 1961 blei Torstein Kvamme attvalt, medan Ola Olsen blei erstatta av Lars Amandus Aasgard. I tillegg fikk partiet valt inn Oliver Dahl-Goli på ei fellesliste med Høgre i Bergen, som var ein eigen stortingsvalskrins fram til innlemminga i Hordaland i 1972. Også ved vala i 1965 og 1969 fekk partiet to representantar for Hordaland og ein for Bergen. I 1965 var det Lars Amandus Aasgard og Sverre L. Mo for Hordaland og Nikolai P.K. Molvik for Bergen, i 1969 Sverre L. Mo og Bergfrid Fjose for Hordaland og Asbjørn Haugstvedt for Bergen.

Ved stortingsvalet i 1973 var altså Bergen og Hordaland samla til ein stortingsvalskrins. Hordaland KrF fekk då attvalt representantane Haugstvedt, Fjose og Mo. I 1977 blei Haugstvedt og Mo attvalt, og Fjose blei erstatta av Hans Olav Tungesvik.

I 1981 fekk partiet berre inn to stortingsrepresentantar, Haugstvedt og Tungesvik. Desse to blei i 1985 erstatta av Svein Alsaker og Britt Harkestad, som begge fekk attval i 1989.
I 1993 blei dei erstatta av Are Næss og Anita Apelthun Sæle. Begge desse fekk attval i 1997, og fekk i tillegg selskap av ein tredje representant, Ingebrigt S. Sørfonn.

Sæle og Sørfonn vart attvalde i 2001, Næss vart erstatta av Ingmar Ljones. I 2005 fekk partiet inn berre to stortingsrepresentantar frå Hordaland, Ingebrigt S. Sørfonn og Laila Dåvøy. Ved stortingsvalet i 2009 vart Dåvøy den einaste representanten på Stortinget for Hordaland KrF.

Både ved stortingsvalet i 2013 og ved 2017-valet var partileiar Knut Arild Hareide fyrstekandidat på KrF-lista i Hordaland. Korgje vala fekk han med seg ein partikollega frå valkrinsen,

Bakgrunnsstoff 
 Hordaland KrF si heimeside 

Kristeleg Folkeparti
Politiske parti skipa i 1933
Bergen Kristeleg Folkeparti

Bergen Kristeleg Folkeparti er Kristeleg Folkeparti sitt lokallag i Bergen kommune. Det var nettopp i Bergen at partiet i 1933 vart skipa. Bergen KrF har følgjande seks lokallag: Bergenhus KrF, Bergen Vest KrF, Arna KrF, Åsane KrF, Fana KrF og Bergen KrFU.

I perioden 2003-2007 deltok Bergen KrF i eit byråd gått ut frå Høgre, Venstre og KrF. Etter kommunevalet i 2007 gjekk partiet inn i samarbeid med Høgre og Frp. Samarbeidet med Høgre og Frp heldt fram etter kommunevalet i 2011.

KrF sine bystyrerepresentantar 
2011-2015 (4 representantar):
Marita Moltu (gruppeleiar)
Trygve Birkeland (nestgruppeleiar)
Harald Berge Breistein
Rebekka Ljosland
Byrådsmedlemmer:
Filip Rygg (byråd for byutvikling, klima og miljø)
Lisbeth Iversen (byråd for sosial, bolig og områdesatsing)

Valresultat ved kommuneval
2011: 5,6 prosent
2007: 6,3 prosent
2003: 6,1 prosent

Bakgrunnsstoff 
 Bergen KrF si heimeside

Kristeleg Folkeparti
Politikk i Bergen
Terje Gilje

Terje Walter Gilje er ein norsk politikar og næringslivsmann frå Bergen. Gilje er administrerande direktør i Bergen og Omegn Boligbyggelag (BOB). Tidlegare har han mellom anna hatt ansvar for Telenor si utbygging på Kokstad i Bergen.

Gilje representerte Kristeleg Folkeparti i Bergen bystyre 2007-2011 (finanskomiteen) som fast møtande representant for byråd Lisbeth Iversen.

Bakgrunnsstoff 
Bergen KrF
Hordaland KrF 

KrF-politikarar i Hordaland
Lokalpolitikarar i Bergen
Kald fusjon

Kald fusjon er eit fenomen der to lette ion med negliserjbar snøggleik smeltar saman, det vil sei at det er ein kjernefysisk fusjon som føregår omkring vanleg romtemperatur ved vanleg atmosfæretrykk. 

Omgrepet fekk stort fokus i 1989 då to amerikanske forskargrupper kalla inn til pressekonferanse i Utah. Dei hevda å ha fått til stor energiutvikling ved elektrolyse av tungtvatn D2O. Meldinga vakte stor oppsikt fordi ein meinte at energiproblema i verda då var løyst. Det er derimot stor skepsis til om dette i det heile er mogeleg å få til.

Kjelder
kald fusjon. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kald_fusjon

Elektrolyse
Kjernefusjon
Kjernefysikk
Palladium
Patologisk vitskap
Alternativ fysikk
Claus Lundekvam

Claus Lundekvam () er ein tidlegare norsk fotballspelar frå Austevoll. Han spela nokre sesongar for Sportsklubben Brann, men størstedelen av si tid som aktiv var han knytt til den engelske klubben Southampton. Gjennom tiårsperioden 1995-2005 spela han 40 landskampar for Noreg. Han er den nordmannen som har spela flest kampar i engelske Premier League. Lundekvam spela oftast midtstoppar, han var kjend som ein kontantspelande forsvarsspelar.

Klubbspel
Lundekvam kom til bergensklubben Brann som juniorspelar. Han debuterte på Brann sitt seniorlag i 1993 som midtbanespelar, men fekk ganske snart fast plass i midtforsvaret.

Frå hausten 1996 til han la opp, spela Lundekvam for den engelske klubben Southampton. Han spela 357 ligakampar for klubben, og er den utanlandske spelaren som har spela flest kampar for Southampton. I 2003 var han med då Southampton spela seg fram til finalen i FA-cupen, der det vart tap 0-1 for favoritten Arsenal. Southampton rykte ned til nivå to i England i 2005.

Landslagsspel
Lundekvam debuterte på Noregs landslag i 1995, men det var fyrst i 2002 at han fekk fast plass på laget. Han spela 40 landskampar, den siste i september 2005, og skåra to landslagsmål. Lundekvams fyrste landslagsmål, som kom mot Bosnia-Hercegovina i ein EM-kvalifiseringskamp i 2002, var samstundes Noregs landslagsmål nummer 1 000. Dei siste åra på landslaget var han fleire gongar lagkaptein.

Lundekvam la opp i mars 2008, då ein ankeloperasjon viste seg å verte omfattande.

Merittar
NM-sølv 1995 med Brann
Engelsk cupsølv 2003 med Southampton

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claus Lundekvam» frå ,  den 19. april 2013.  
 
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske landslagsspelarar i fotball
Brann-spelarar
Southampton-spelarar
Folk frå Austevoll
CNO-syklusen

CNO-syklusen (frå engelsk carbon-nitrogen-oxygen cycle; karbon-nitrogen-oksygensyklusen), stundom òg kalla Bethe-Weizsäckersyklusen, er ein fusjonsprosess som ved å inngå i ein serie av kjernereaksjonar omdannast til alfapartiklar. Syklusen startar med [[karbonisotop]]en 12C som ved tre protoninnfangingar og to ß+-desintegrasjonar omdannast til 15N. Ved innfangning av eit fjerde proton går 15N over til 12C og ein alfapartikkel. Netto-utbyttet av reaksjonane blir såleis ein prosess der fire proton går over til ein alfapartikkel og to positron under frigjering av store  energimengder, medan 12C berre verkar som ein katalysator.

Det er ein av to primære fusjonsreaksjonar der stjerner konverterer hydrogen til helium. Det fremste alternativet er proton-protonkjeden. Teoretiske modellar viser at CNO-syklusen er den dominerande kjelda til energi i stjerner som er større enn sola og at proton-protonkjeden dominerer i stjerner på storleik med sola eller mindre. Skilnaden kjem frå korleis dei temperaturavhengige reaksjonane er: reaksjonane til proton-protonkjeden skjer ved temperaturar rundt 4 K, som er den dominerande for mindre stjerner. CNO-kjeda byrjar ved rundt 13 K, men effektiviteten stig mykje raskare med aukande temperaturar. Ved ~17 K byrjar CNO-syklusen å bli den dominerande energikjelda. 

Sola har ein temperatur på rundt 15,7 K og berre 1,7 % av 4He-kjernane som dannast i sola kjem frå CNO-syklusen. Prosessen vart foreslått av Carl von Weizsäcker og Hans Bethe uavhengig av kvarandre i 1938 og 1939.

I CNO-syklusen bruker dei fire protona karbon-, nitrogen og oksygenisotopar som katalysatorar for å danne ein alfapartikkel, to positron og to nøytrino. Positrona vil nesten utslettast med ein gong med elektron, noko som frigjer energi i form av gammastråling. Nøytrinoa vekselvekrkar særs dårleg med materie og ferdast fritt ut av stjerna og fører ut ein viss energi. Karbon- nitrogen- og oksygenisotopane er i hovudsak ein og same kjerne som gjennomgår fleire rekke transformasjonar i ein stadig repeterande syklus.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karbon-nitrogen-syklusen» frå ,  den 19. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

karbon-nitrogen-syklusen. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/karbon-nitrogen-syklusen

Kjernefusjon
Kjedereaksjon

Ein kjedereaksjon er i kjernefysikken ein reaksjon som skjer i samband med fisjon- og fusjonsprosessar. Fisjon er kjernespalting av tunge kjernar som uran og transuran, og vanlegvis blir det frigjort 2,5-3 nøytron for kvar spalting. Om eit av desse nøytrona blir fanga inn av ein annan kjerne, slik at denne òg fisjonerer, har ein ein kjedereaksjon. Om i snitt eitt nøytron frå kvar fisjon fører til ein ny fisjon, vil prosessen halde fram med konstant fart og systemet vert då kalla kritisk. Om mindre enn eitt nøytron frå kvar fisjon fører til ein ny fisjon kallar ein systemet underkritisk, og om tilsvarande fører til meir enn eitt nøytron per fisjon, vert det kalla overkritisk. I eit underkritisk system vil kjedereaksjonen stoppe opp etter kvart, medan ein i sterkt overkritiske kjedereaksjonar kan få ein eksplosjonsarta auke.

Kjelder
kjedereaksjon – prosess. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kjedereaksjon/prosess

Kjemisk kinetikk
Kausalitet
Boston maraton-bombinga

Boston maraton-bombinga fann stad 15. april 2013 då to bomber eksploderte under Boston maraton i Boston i USA. Tre menneske døydde, medan 183 vart skadd. Ei av bombene var ein trykkokar som var plassert i nærleiken av målstreken ved Boylston Street. Dei vart detonert 14.49 EDT med eit mellomrom på 13 sekund. Det vart ikkje gjeve noka åtvaring før bombene vart detonert, og ingen hevda at dei stod bak. Federal Bureau of Investigation (FBI), som leia etterforskinga, sende ut bilete av to mistenkte i media. Om natta 18. april og morgonen 19. april var politiet involvert i ei skotveksling og deretter ei jakt på dei to mistenkte. Éin politimann vart drepen og éin vart hardt skadd. Den eine av dei to mistenkte, 26 år gamle Tamerlan Tsarnaev, døydde seinare på sjukehus av skadar. Den andre, den 19 år gamle yngre broren Dzjokhar Tsarnaev, blei teken hand om av politiet og send til sjukehus etter ein lengre leiteaksjon.

Bombinga
Boston maraton vart som vanleg stelt til på Patriots' Day, og starten gjekk utan teikn eller varsel om noko gale i emning. Tenestemenn gjennomsøkte område to gonger før eksplosjonane; den andre gongen berre éin time før den fyrste bomba gjekk av. Ein kunne gå fritt inn på området og ein kunne òg ta med det ein måtte ynskje.

Klokka 14.49 EDT vart to bomber detonerte på Boylston Street nær Copley Square om lag 170 meter frå kvarande, like før mållinja. Den fyrste eksploderte utanfor butikken Marathon Sports på 671-673 Boylston Street klokka 14.49,43 EDT; den andre, eit kvartal lenger vest på 755 Boylston Street klokka 14.49,57 EDT.

Døde og skadde
Tre menneske vart drepne og 183 vart skadde under åtaka. Ei rekkje av dei skadde hadde alvorlege skadar og trong intensivbehandling.

Dødsfall
Tre tilskodarar vart drepne i bombeangrepet: Den 29 år gamle restaurantsjefen Krystle Campbell frå Medford i Massachusetts, den 23 år gamle kinesiske statsborgaren og studenten Lü Lingzi frå Shenyang i Kina og den åtte år gamle Martin Richard frå Boston.

Den 26 år gamle politimannen Sean Collier vart skoten og drepen tre dagar seinare då han vart overfallen av dei mistenkte.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boston Marathon bombings» frå ,  den 19.-20. april 2013.

Fotnotar

2013 i USA
Boston maraton
Terroråtak i 2013
Boston
Skogsvågen

Skogsvågen er eit bygdesenter og ein tettstad i Øygarden kommune i Vestland med . I Skogsvågen ligg kommunehuset, idrettshallen Sundhallen, barnehage og aldersheim, samt ein vidaregåande skule.

Skogsvågen ligg 25 kilometer sjøveg sørvest for Bergen.

Kvalfangst 
Kvalfangst i Skogsvågen har ein lang og unik historie. I “Årbok frå Skogsvåg 2008″ skriv Sverre Sangolt i kapitlet “Kvalvågen, ein arm av Skogsvåg”:

“Kvalvågen er ein sidearm av Skogsvågen, og truleg er det kvalfangsten som har gjort Skogsvåg vide kjent. I engelske og hollandske kart frå slutten av 1600-tallet kan ein sjå at “Scogges wag” er avmerka på vestsida av Sotra."

Kvalvågen startar i Stekasundet og går mot sør, den er 1250 meter lang og rundt 160 meter brei. Namnet kjem av at her har vore avliva kval i uminnelege tider, og den siste vart tatt måndag 20.juni 1960.”

Kjelder 

 Kval i våg! (u.å.) i: Kvalfestivalen [Internett]. Tilgjengelig frå: http://kvalfestival.no/  
Norsk Allkunnebok IX. bandet. 1960
Denne artikkelen bygger på «Skogsvåg» frå ,  den 19. april 2013.  
 

Tettstader i Vestland
Bygder i Vestland
Geografi i Øygarden
Skjoldastraumen

Skjoldastraumen er ei bygd i Tysvær kommune i Rogaland. Bygda, som har namn etter det trange fjordstykket med same namn, ligg 26 kilometer aust for Haugesund. Fram til 1964 høyrde bygda til dåverande Skjold herad.

Vegkrysset mellom Fylkesveg 515 og Fylkesveg 513 ligg straks aust for bygda. Skjoldastraumen var i lang tid anløpsstad for rutetrafikken med dampskip.

Kjelder
Norsk Allkunnebok, IX. bandet. 1960

Bygder i Rogaland
Mount Salisbury i Antarktis

Mount Salisbury er ein isfritt fjell, 970 moh, som ligg på vestsida av den nedre Scottbreen ved sørenden av Karo Hills. Det vart oppdaga og grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James B. Salisbury, som studerte kosmisk stråling ved McMurdo-basen i 1965.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Sandved

Mount Sandved er eit fjell i Antarktis på 2440 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for Mount Dougherty i nordlege delar av Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kurt G. Sandved, som var informasjonskonsulent for den antarktiske avdelinga til National Science Foundation.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Mount Schevill

Mount Schevill er eit kjenneleg fjell i Antarktis på 1995 moh. Det ligg oppom toppen av Somerobreen, kring 5 nautiske mil (9 km) søraust for Mount Johnstone i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William E. Schevill, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1964-65.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Seabee Heights

Seabee Heights er nokre ulendte snødekte høgder med ei høgd opp mot 3400 moh i Dronning Maudfjella. Høgdene ligg kring 15 nautiske mil (28 km) lange og 5 nautiske mil (9 km) breie og grensa til DeGanahl-, LaVergne- og Liv-breen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter marinens ingeniørtroppar i USA, som spelte ei viktig rolle i bygginga av dei amerikanske stasjonane i Antarktis.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Saltonstall

Mount Saltonstall er eit fjell, 2975 moh, som ligg 1 nautisk mil (19 km) sør for Mount Innes-Taylor ved sørsida av Poulterbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter John Saltonstall som bidrog til ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Seebeck

Mount Seebeck er eit fjell som ligg like ved toppen av Roebreen i Tapley Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard L. Seebeck, stasjoningeniør ved McMurdo-basen, vinteren 1962.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Gould Coast
Shenk Peak

Shenk Peak er ein spiss fjelltopp som ligg 2540 meter over havet like søraust for Mount Kenyon, mellom Gillespiebreen og LaPrade Valley i Cumulus Hills. Det vart namngjeve av Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1964–65) etter John C. Shenk, som var ein student frå Texas Tech som deltok på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Simmonds Peak

Simmonds Peak er eit markant fjell, 1940 moh, som ligg 6 km sør for Mount Dort på austsida av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Willard I. Simmonds, ein biolog ved McMurdo-basen vinteren 1964.

Kjelder

Dronning Maudfjella
Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Sirius

Mount Sirius er ein fjelltopp, 2300 moh, som ragar over ein kjend, kileforma, isfri utstikkar mellom Walcott Neve og Bowden Neve, 35 nautiske mil (6 km) nord for Bauhs Nunatak. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter stjerna Sirius som vart nytta som fikssjerne i området.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Skinner

Mount Skinner er ein delvis flat, hovudsakleg isfri mesa, 3 nautiske mil (6 km) lang og 2 nautiske mil (3,7 km) brei. Fjellet har ei høgd på 1060 moh like sør for Bravo Hills, mellom Gough- og Le Couteurbreens, nær kanten av Rossbarrieren. Det vart kartlagd under den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58) leia av A.P. Crary, og kalla opp etter Bernard W. Skinner, ein fly- og traktormekanikar på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Sletten

Mount Sletten er eit kjenneleg fjell oppom Taylor Ridge på vestsida av Scottbreen, 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Mount Pulitzer. Det vart oppdaga og grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert S. Sletten som studerte geodesi ved McMurdo-basen i 1965.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Snow Petrel Peak

Snow Petrel Peak  er eit spisst fjell (605 moh) som markerer den austlegaste toppen på Mason Spur nordaust på Hillary Coast i Ross Dependency. Namnet finst på eit kart frå 1987 laga av geologen Anne Wright-Grassham, som hadde vore medlem av ei feltgruppe frå New Mexico Institute of Mining and Technology 1983-84 . Det fekk dette namnet etter at det vart sett eit par snøpetrellar som flaug rundt toppen i fleire dagar i november 1983. GRuppa konkluderte med at dei hekka der.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Hillary Coast
Solitary Peak

Solitary Peak er ein fjelltopp (2810 moh) som ligg 4,5 nautiske mil (8 km) søraust for Mount Rabot i Queen Elizabeth Range. Ein viktig geologisk del av fjellet vart undersøkt av ei geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, som foreslo namnet fordi det låg noko for seg sjølv.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Speed

Mount Speed er eit nesten sirkel-og voll-forma fjell med fleire mindre toppar langs kanten av Rossbarrieren, på vestsida av munningen av Shackletonbreen. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41), og kartlagd av A.P. Crary, leiaren for den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58). Det vart namngjeve av Crary etter løytnant Harvey G. Speed i U.S. Navy som deltok i skvadron VX-6 og som overvintra ved Little America V i 1957.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Speyer

Mount Speyer er eit fjell, 2430 moh, som ligg like ved toppen av Kehlebreen i Worcester Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901-04) og kalla opp etter Edgar Speyer, ein bidragsytar til ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Hillary Coast
Mount Spohn

Mount Spohn er eit markant fjell som ligg i Otway Massif og er med 3240 moh den høgaste toppen i massivet, på ryggen som grensar til vestsida av Burgessbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Harry R. Spohn, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1963.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Stahlman

Mount Stahlman er eit fjell over 1 000 moh, som ligg ved austsida av Scottbreen mellom Mount Wallace og Mount Hamilton, at vestenden av Tapley Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould. Fjellet vart vitja i desember 1934 av geolog-gruppa på Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter James G. Stahlman, ein avisforleggar frå Nashville, som støtta eksepdisjonen økonomisk.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Gould Coast