alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
GP2

GP2 eller GP2 Series var ein resarklasse for bilar som var verksam frå 2005 til 2016. Han vart av Bernie Ecclestone og Flavio Briatore som erstatning for den nedlagde Formel 3000 klassa. For å halde kostnadane nede må alle laga nytte chassis, motor og dekk frå same leverandør. I tillegg vert løpa stort sett arrangert saman med de europeiske Formel 1-løpa, og drar såleis nytte av infrastruktur og fasilitetar som alt er på plass, samstundes som det er enkelt for Formel 1-laga å halde seg oppdatert på førarar som utmerker seg.

GP2-vinnarar

Lagmeisterskapen

Bakgrunnsstoff 
 GP2 Serien

Motorsport
Skipingar i 2005
Nedleggingar i 2016
World Touring Car Championship

World Touring Car Championship (WTCC) er ein internasjonalt meisterskap for såkalla touringbilar (standardbilar på norsk) som vert regulert av Det internasjonale bilsportforbundet (FIA). Serien er eigentleg ei vidareføring av European Touring Car Championship som vart lagt ned i 2005.

Serien hadde sin første meisterskap i 1987, men på grunn av for høge kostnader vart det berre éin sesong.

I 2001 vart ETCC igjen styrt av FIA. Og etter interesse frå bilprodusentane, vart serien omdøypt til dagens WTCC i starten av 2005-sesongen. Serien vert rekna som den tredje viktigaste meisterskapen som vert regulert av FIA, etter Formel 1 og the World Rally Championship.

Serien vert køyrd på 12 forskjellige banar på fire kontinent verda rundt. Bilprodusantene BMW, Honda, Seat og Chevrolet deltek med eit ulikt tal bilar kvar. Tidlegare køyrde også Alfa Romeo, men dei la opp etter 2007-sesongen.

WTCC-sirkuset tar òg ein tur innom Skandinavia. Sidan 2007 har det vore arrangert løp på Scandinavian Raceway i Anderstorp i Sverige.

Bakgrunnsstoff 
 FIA World Touring Car Championship

Motorsport
William av Ockham

William av Ockham (også Occam og fleire andre stavemåtar) 1285-1349 var ein engelsk fransiskanar og filosof.

Ockham blir rekna som ein av dei viktigaste logikarane gjennom tidene. Namnet hans blir i dag gjernne knytt til prinsippet om at det enklaste er det beste: Ein skal velje den enklaste løsninga av fleire moglege, ein skal kutte ut (barbere bort) overflødige antakelsar. Dette prinsippet blir kalla for Ockham sin barberkniv (Occam's razor).

Personar fra Surrey
Ockham, William av
Ockham, William av
Fødde i 1280-åra
Døde i 1340-åra
Logikk

Logikk er læra om lovene og reglane som gjer tenking, resonnement og argumentasjon gyldig («logisk»).

Den klassiske logikken går tilbake til Aristoteles si syllogismelære. Heilt sidan den gong har logikken vore ein av hovuddisiplinane i filosofien.

Den moderne logikken kan sporast tilbake til 1800-talet. Det var på denne tida at mellom andre George Boole, Augustus De Morgan og Gottlob Frege gjorde dei første forsøka på gi logikken ei matematisk framstilling (sjå boolsk algebra og formal logikk). Den mest grunnleggjande greina i moderne logikk er setningslogikken. Andre greiner er predikat-, klasse- og relasjonslogikk.

I løpet av 1900-talet blei logikken utvida til å gi rom for uvisse og sannsyn. Dette resulterte i utviklinga av mellom anna fleirverdi-, fuzzy- og kvantelogikk.

Sjå også 
 Feilslutning
 Tankefeil

 
Abstraksjon
Filosofi etter tema
Formelle vitskapar
Verbbøying i fulfulde

Verbbøying i fulfulde Verbet på fulfulde blir bøygd i dei åtte grammatiske kategoriane i TABELL 1. Til venstre står namna på dei grammatiske kategoriane og til høgre dei ulike grammatiske trekka i kvar kategori.

Indikativ-formene av verbet LOOTA 'vaske' i dialekten i Fuuta Tooro er presenterte i TABELL 2, med dei formene vi finn når subjektet er ein nominalfrase. Trekka nøytral og positiv er ikkje nemnde i tabellen, men alle former som ikkje er karakteriserte som emfatiske, er nøytrale; og alle former som ikkje er karakteriserte som negative, er positive. TABELL 2 viser dessutan berre former som er ikkje-anterior. Anterior-formene er presenterte i TABELL 3.

Fulfulde
Glacier Express

Glacier Express er eit ekspresstog som bind saman St. Moritz og Zermatt i dei sveitsiske Alpane. Toget nyttar ulike jernbanar, som alle høyrer til dei to samarbeidande selskapa Matterhorn Gotthard Bahn og RhB (Rhätische Bahn). Det er ikkje eit ekspresstog i den tydinga at det er eit høgfartstog, det er heller fordi det går samanhengande over ein lengre distanse, utan at passasjerane treng byta tog. Faktisk har toget eit rykte på seg for å vere det tregaste ekspresstoget i verda! Sidan stadene er heimane til to velkjende fjell, er det vanleg å seie at toget går mellom Piz Bernina og Matterhorn.

Ei reise frå endestasjon til endestasjon med Glacier Express tar om lag 7 timar og 30 minutt, og toget passerer då heile 291 bruer og 91 tunnelar. Det høgaste punktet på ruta er ved Oberalppasset, der banen har ei høgd på heile 2 033 meter over havet. Heile banen er smalspora, og store delar nyttar tannstangstyring for å klatra opp dei bratte stigningane, og for å bremsa på vegen ned att.

I 2008 blei Albulalinja, som er ein del av ruta, teke med på verdsarvlista til UNESCO.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Glacier Express» frå , den 20. mai 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Glacier Express si heimesida
 Glacier Express  Ei personleg reise med bilde

Jarnbane i Sveits
Spekesild

Spekesild er sild konservert med salt. Saltet dreg vatn ut av silda. Når vassinnhaldet minkar vert ikkje silda så lett utsett for mikrobar.
Under dei store sildefiskeria har silda vorte salta i tønner. Store kvantum har vorte eksporterte frå Noreg.

Kjelder 

Silderetter
Konservering
Stavali

Stavali er ein gamal støl i Ullensvang herad i Hordaland. Han ligg på vestdelen av Hardangervidda, 1024 m.o.h.

Det har vore stølsdrift i området allereie på 1600 - 1700-talet. I 1939 bygde Bergen Turistforening ei hytte på Stavali. Hytta er i dag restaurert, er eigd av Bergen Turlag og fungerer som ei av turisthyttene til Den Norske Turistforening. Ho ber namnet Stavali Turisthytte. 

Turistforeininga driv støl her om somrane, men då mest for turistane sin del. Her held dei gamle kurasar og sel stølsmat til dei besøkjande.

Det er berre om somrane at hytta er bemanna. Ho er tilgjengeleg heile året, men utanom sommarsesongen står ho tom, utstyrt med proviant.

Hytta er lettast tilgjengeleg ved å gå frå Kinsarvik gjennom Husedalen, eller frå Lofthus. Frå Stavali er det mogleg å gå vidare til Vivelid, Hadlaskard, Hedlo og Torehytta.

Kjelder 
 Bergen Turlag om Stavali

Bakgrunnsstoff 
 Vêrvarsel for Stavali på yr.no 
 Eldre fotografi frå Stavali på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Turisme i Ullensvang
Hardangervidda
Turisthytter i Vestland
Byggverk i Ullensvang
Vivelid

Vivelid eller Viveli er ei hyttegrend i Veigdalen på Hardangervidda Vest i Eidfjord kommune i Vestland. 
Grenda ligg på ca 900 moh., og har ingen fastbuande innbyggjarar lenger.

Naturen på Vivelid er skiftande, med skog av vier og bjørk og dei to elvane Vivo og Veig. Dyrelivet er også variert her, og området vert ofte brukt til både jakt, fiske og bærplukking.

Vivelid ligg cirka ein times gange unna bilvegen som går opp Hjølmodalen i Eidfjord kommune. Frå Vivelid går det an å gå til m.a. Hedlo (1-2 timar),  Stavali (4-5 timar) og Hårteigen (7-9 timar).

Vivelid har elles vore kjend som ein av dei turraste stadene i Hordaland. I 1933 sette Vivelid hordalandsrekorden for den minste mengda årsnedbør med berre 259 millimeter.

Før i tida var det fastbuande på Vivelid. Ein av dei siste av desse var målaren og forfattaren Lars Vivelid, som flytte derifrå i 1982. Eit teikn på at at det har vore fast busetnad er at Vivelid enno i dag er eit etternamn. I dag er det 47 menneske som heiter Vivelid til etternamn, i fylgje Statistisk Sentralbyrå. 

Det har vore overnattingshøve på Vivelid sidan 1890-talet. I dag tilbyr den privateigde, sommaropne turisthytta Vivelid Fjellstove rom. Eigarane er Åshild Vivelid og familien hennar.

Kjende namneberarar 
 Lars Vivelid (1903-1987), målar og forfattar

Kjelder 

 DNT om Vivelid Fjellstove
 Vivelid Fjellstove sine eigne nettsider
 SSB sin namnestatistikk
 Vivelid på artikkelen om Norske vêrrekordar på bokmålswikipedia.
 Vêrmelding for Vivelid på yr.no 

Busetnader i Eidfjord
Hardangervidda
Gardar i Eidfjord
Dattatreja

Dattatreja () er ein av gudane i hinduismen. Dattatreja vert rekna som ein inkarnasjon av Visjnu, men vert også dyrka mellom tilhengjarar av Sjiva, og tilmed blant muslimske sufi-mystikarar. Nokon ser han som ein avatar av alle dei tre hovudgudane Sjiva, Visjnu og Brahma. Han har tilhengjarar i svært ulike grupper av hinduar, blant brahminar og lågkastar og særleg mellom sadhuar og tantrikarar. 

Dattatreja visast med tre hovud, i lag med fire hundar og ei ku. Dei tre andleta kan representera Sjiva, Visjnu og Brahma. Dei kan og symbolisera fortid, nåtid og framtid eller tre ulike former for medvite. Dei fire hundane seiast stå for dei fire vedaene. Ettersom dei fylgjer Dattatreja inneber dette at han står over vedaene. 

Dattatreja skal ha vore ein historisk person, ein asket som har vandra rundt i Nordindia. Dattatreja nemnast i Ramayana og Mahabharata såvel som i ei rekkje puranaer og i ei sein upanisjade; Dattatreya Upanishade. I denne vert han omtala som ein inkarnasjon av Visjnu samstundes som upanishaden avsluttast med ei påkalling av Shiva, om nama shivaya.

Dattatreja sin søken etter moksha tok alle middel i bruk. Han skal ha spist kjøt og nyte såvel alkohol som andre rusmiddel. Han skal ha og ha hatt samkvem med kvinner. Dattatreja vert knytt til tantriske tradisjonar og dyrkast av asketar i den shivaittiske nath -tradisjonen.

Han vert og dyrka som ein inkarnasjon av Visjnu mellom lågkastefolk i Gujarat og Maharashtra.

Litteratur 
Dattatreja vert omtalt på side XLVIII - L, i Rasmus Reinvang si innleiing til antologien Shiva - Endeliktets gud (De Norske Bokklubbene, Oslo 2005). I same bok, side 204 - 215, er gjengjeve Den fries sang, som vert tillagt Dattatreja.

Hindugudar
Visjnu
Ellen

Ellen er eit kvinnenamn som kan vera ei dansk-norsk eller engelsk avleiing av et greske Helena, som betyr 'lys' eller 'lysberer', eller ei nederlandsk kortform for Eleonora, som har noko uklar tyding.

Ellen har namnedag den 21. mai i Noreg, 18. august i Sverige og 10. februar i Finland.

Bruk 
Ellen er eit vanleg namn i Skandinavia, Finland og Belgia. Det er også noko brukt i USA og Tsjekkia.

I Danmark var Ellen mykje brukt på jentebarn fødde først på 1900-talet.

Namneberarar 

 Ellen Aslaksdatter Skum (1827–1895), norsk reindriftssame og medverkande i Kautokeinoopprøret
 Ellen Terry (1847-1928), britisk skodespelar
 Ellen Einan (f. 1931), norsk forfattar
 Ellen Burstyn (f. 1932), opphavleg Edna Rae Gillooly, USA-amerikansk skodespelar
 Ellen Johnson Sirleaf (f. 1939) første kvinnelege presidenten av Liberia
 Ellen Auensen (f. 1944), norsk illustratør
 Ellen Holager Andenæs (f. 1947), norsk advokat
 Ellen Horn (f. 1951), norsk skodespelar og kulturminister
 Ellen Nikolaysen (f. 1951), norsk skodespelar
 Ellen Mortensen (f. 1953), norsk professor
 Ellen DeGeneres (f. 1958), USA-amerikansk komikar, skodespelar og talkshow-vert
 Ellen Chr. Christiansen (f. 1964), norsk stortingspolitikar
 Ellen Hambro (f. 1965), norsk direktør for Statens forurensningstilsyn
 Ellen Arnstad (f. 1965), norsk journalist og redaktør
 Ellen Ugelvik (f. 1971), norsk pianist
 Ellen Dorrit Petersen (f. 1975), norsk skodespelar
 Ellen Kathrine Lie (f. 1976), norsk skøyteløpar
 Ellen van Dijk (f. 1987), nederlandsk bane- og landevegssyklist
 Ellen Sejersted Bødtker, norsk harpist

Annan bruk 

 Ellenvatnet er det norske namnet på ein innsjø på grensa mellom Sør-Varanger og Finland.
 Den amerikanske Fjernsynsserien Ellen med Ellen DeGeneres i hovudrolla, gjekk også på NRK ein periode.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ellen» frå , den 20. mai 2009. 
 
 behindthename.com
 

Kvinnenamn
Kortnamn
Førenamn av gresk opphav
Eli

Eli og Elie er personnamn som kan brukast av begge kjønn. I dansk-norsk tradisjon er det eit kvinnenamn avleidd frå det greske Helene, som betyr 'lys' eller 'lysberer'. I hebraisk og avleidde tradisjonar er Eli (hebr. עֵלִי) eit mannsnamn som betyr 'oppstiging', kjend frå øvstepresten Eli i Bibelen. Eit liknande hebraisk namn (hebr. אלי) kan også tyda 'min Gud' eller vera ei kortform av namn som Elia, Elisja, Elieser og liknande.

Eli har namnedag den 21. mai i Noreg.

Bruk 

Eli og varianten Elie var mykje brukte på jentebarn i Noreg på 1700-talet. Eli var også utbreidd på 1940- og 1950-talet.

I England har Eli vore kjend som mannsnamn sidan reformasjonen.

Namneberarar

Kvinner 

 Eli Fischer-Jørgensen (f. 1911), dansk professor og motstandskvinne
 Eli Skolmen Ryg (f. 1936), norsk fjernsynsprodusent
 Eli Kristiansen (f. 1933), norsk politikar
 Eli Sollied Øveraas (f. 1949), norsk politikar
 Eli Rygg (f. 1955), norsk underhaldar
 Eli Arnstad (f. 1962), norsk politikar og næringslivstopp
 Eli Kari Gjengedal (f. 1971), norsk forfattar 
 Eli Bjørhusdal (f. 1972), norsk målkvinne
 Eli Sol Vallersnes (f. 1973), norsk forfattar og fysioterapeut

Menn 
 Øvstepresten Eli, levde om lag 1000-talet f.Kr.
 Eli Whitney (1765–1825), USA-amerikansk oppfinnar
 Élie Ducommun (1833–1906), sveitsisk journalist, aktivist og vinnar av Nobels fredspris
 Eli Lilly (1838–1898), USA-amerikansk kjemikar og entreprenør
 Eli Filip Heckscher (1879–1952), svensk økonom
 Elie Wiesel (f. 1928), rumensk-amerikansk jødisk forfattar, aktivist og vinnar av Nobels fredspris
 Eli Roth (f. 1972), USA-amerikansk filmskapar og skodespelar

Annan bruk 
 Eli Sjursdotter er tittelen på gjennombrotsromanen til Johan Falkberget.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eli (given name)» frå , den 20. mai 2009. 
 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Eli» frå , den 20. mai 2009. 
 behindthename.com
 
 

Kvinnenamn
Mannsnamn
Kortnamn
Førenamn av gresk opphav
Førenamn av hebraisk opphav
Namn knytte til jødedommen
Namn knytte til kristendommen
Tvikjønna namn
Cíesøyane

Cíesøyane er ei øygruppe på kysten av Pontevedra i Galicia, ved munningen av Ría de Vigo i Spania. Dei høyrer til soknet San Francisco de Afora i kommunen Vigo. Øyane vart erklært eit naturreservat i 1980 og er ein del av Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia nasjonalpark, oppretta i 2002.

Øygruppa 

Cíesøyane består av tre øyar, Monteagudo, do Faro og San Martiño.

Nordkanalen ligg mellom Monteagudo og Morrazohalvøya, medan Freu da Porta-sundet ligg mellom San Martiño og Santouloneset. Do Faro er landfast med Monteagudo med ei 1200 meter lang sandtunge kalla Rodasstranda aust på øya. Ved flo sjø ligg sandbanken under vatn. Det høgaste punktet på øyane er Alto das Cíes (197 moh) på Monteagudo.

Øyane oppstod på slutten av tertiærtida, då delar av kysten sokk, og skapte estuara. Alle tre øyane er toppar av kystfjell som no ligg under havoverflata. 

Øyane er fjellkledde med grove, nesten vertikale klipper på vestsida og mange grotter (furnas) forma av erosjon frå vind og sjø. Austsida er mindre bratt og dekt av skog og buskar med strender og sanddyner ut mot Atlanterhavet.

Naturreservatet 
Området har ein verdifull natur og på grunn av menneskeleg påverknad på naturen her, vart området eit naturreservat i 1980. Vernenivået varierte fram til 2000 då styresmaktene i Galicia søkte om få området gjort om til nasjonalpark hos den spanske regjeringa. Den endelege avtalen vart signert i juni 2002 og øyane vart ein del av nasjonalparken. 

Sidan 1992 har det vore ulovleg med undervassfiske på øyane. Somme tradisjonelle aktivitetar, inkludert tradisjonelt fiske, er likevel lov så lenge det ikkje råkar miljøet og bevarerer naturressursane. 

Sidan 1988 har øyane òg hatt status som ZEPA (Zona de Especial Protección para las Aves, som er spansk for Spesielt verneområde for fuglar) og dei er ein del av nettverket Natura 2000.

Turisme 
Rodasstranda (praia das Rodas) vart av avisa The Guardian erklært den flottaste stranda i verda.

Om sommaren går det båtar frå Monteagudo til hamnene i Vigo, Baiona og Cangas. Det finst eit campingområde, men ein må først ha løyve frå Vigo. Her finst òg ein supermarknad, eit turistsenter og ein restaurant.

Bakgrunnsstoff 
 Kart over Cíesøyane
 Ciesøyane på Google Maps

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cíes Islands» frå , den 20. mai 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Øygrupper i Atlanterhavet
Øyar i Spania
Nasjonalparkar i Spania
Onsøya

Onsøya (galicisk Illa de Ons; spansk Isla de Ons) er den største øya i ei lita øygruppe utanfor kysten av Pontevedra i Galicia i Spania. I lag med fleire andre øygrupper på Pontevedrakysten er ho ein del av Islas Atlánticas de Galicia nasjonalpark. Ons høyrer adminsitrativt til kommunen Bueu, som har fast ferjesamband til øya. Det same har fastlandsbyane Portonovo, Sanxenxo, Marín og Aldán.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ons Island» frå ,  den 20. mai 2009.

Bakgrunnsstoff 
Informasjon om øya  ved isladeons.net

Øyar i Spania
Cortegadaøya

Cortegada (spansk Isla de Cortegada) er ei øy på kysten av Pontevedra i Galicia i Spania. Ho er ein del av Islas Atlánticas de Galicia nasjonalpark.

Bakgrunnsstoff 

Øyar i Spania
Coelleira

Coelleira er ei lita øy ved munningen av estuaret O Barqueiro på nordksyten av Galicia i Spania. Øya høyrer til kommunen O Vicedo.

Øyar i Spania
Melchior Vulpius

Melchior Vulpius (etternamnet latinisert form av Fuchs) () var ein tysk protestantisk kyrkjemusikar og komponist.

Vulpius var kantor i Schleusingen (Thüringen) fra 1589 til 1596, og sidan bykantor i Weimar. Den første stillinga gav lite økonomisk utbytte, men med stillinga i Weimar, som han hadde i 20 år, var han godt økonomisk stilt. I denne tida gav han ut Kirchegesänge und geistliche Lieder (1604) og Ein scön geistlich Gesangbuch (1609). 

Blant melodiane i Ein scön geistlich Gesangbuch (1609) vert fire nytta i koralboka i Den norske kyrkja. Melodien «Christus der ist mein Leben» er nytta til mange salmer, blant dei  Norsk salmebok nr 100 «Han stod med strålekransen», vidare nr 171 «Guds kyrkje syng kring vide jord», nr 616 «Anden over vatnet sveiv» og nr 740 «Fagert er landet» («Lobt Gott den Herrn, ihr Heiden all»).

Komposisjonar 
 Pars prima Cantionum sacrarum 1602
 Pars secunda selectissimarum Cantionum sacrarum 1603
 Kirchen Geseng und Geistliche Lieder D. Martini Lutheri und anderer frommen Christen 1604
 Erster Theil Deutscher Sonntäglicher Evangelien Sprüche 1612
 Das Leiden und Sterben Unsers Herrn Erlösers Jesu Christi auß dem heiligen Evangelisten Matthäo 1613 (Neuausgabe 1981)
 Der ander Theil Deutscher Sonntäglicher Ev. Sprüche 1614

Kjelder 
 Cappelens musikkleksikon (1980) ISBN 82-02-03690-9
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962

Tyske komponistar
Kyrkjemusikkomponistar
Sør-Vågsøy

Sør-Vågsøy er ei tidlegare sjølvstendig kommune i Sogn og Fjordane fylke, frå 1837 del av Selje formannskapsdistrikt.

1. januar 1910 blei Sør- og Nord-Vågsøy skilt ut som eigne kommunar frå Selje. Sør-Vågsøy hadde ved delinga 1517 innbyggarar.

1. juli 1921 blei garden Blesrød i Nord-Vågsøy overført til Sør-Vågsøy kommune, utan faste innbyggjarar.

1. januar 1964 blei Sør-Vågsøy, Nord-Vågsøy og delar av Davik og Selje kommunar slått saman til den nye Vågsøy kommune. Sør-Vågsøy hadde ved samanslåinga 3926 innbyggarar.

I Sør-Vågsøy finn ein bygdene Holvik, Vågsvåg, Torskangerpoll, Færestrand og Oppedal.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Sør-Vågsøy kommune frå 1910 til 1964:

Arkiv frå Sør-Vågsøy kommune henta frå Arkivportalen.no 
Kommunale arkiv:
 Fattigstyret. Frå Arkivportalen.no
 Formannskapet. Frå Arkivportalen.no
 Måløy realskule. Frå Arkivportalen.no
 Skulestyret. Frå Arkivportalen.no
Privatarkiv

Fotnotar 

Tidlegare kommunar i Sogn og Fjordane
Historie i Kinn
Norske kommunar skipa i 1910
Norske kommunar nedlagde i 1964
Flaggdagar

Flaggdagar er dagar då det det frå offentlege stader vert flagga med nasjonalflagget. I mange land er det berre offisiell flagging på nasjonaldagen og eventuelt på ein særskild flaggets dag, men i Norden er det tradisjon for å ha ei lengre rekkje med flaggdagar.



Sjå òg 
Offisielle flaggdagar i Noreg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Flagdag» frå , den 20. mai 2009.

Bakgrunnsstoff 

Lundskovs netsted. Nordiske flagdagar
Danmarks-Samfundet
  - Justitsministeriets liste over officielle flagdage i 2006
 - Lov om færøske flagdage

Flagg
Norden
Merkedagar
Rødven stavkyrkje

Rødven stavkyrkje er ei stavkyrkje i bygda Rødven i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke. 
Kyrkja er truleg bygd rundt år 1300, men den eldste delen av kyrkja er frå 1100-talet. 
Kyrkja er mykje endra opp gjennom åra.

Kyrkja er sidan 1907 eigd av Fortidsminneforeninga og er museumskyrkje. 
Det vert halde ei gudsteneste i henne om året, det skjer på olsok.
Like ved kyrkja vart det reist eit kapell i 1907, noverande Rødven kyrkje, som fungerer som brukskyrkje for bygda. 

Denne typen stavkyrkje blir ofte kalla «Møretypen», og er kjenneteikna ved at dei har mellomstavar i ytterveggjene og tverrgåande bjelkar som bind stavlegjene saman. 
Attåt Rødven stavkyrkje er det berre Kvernes stavkyrkje ein har att av denne typen. 
Kyrkja har òg skorder som stør henne opp på utsida. 
Kyrkja er kledd med liggjande panel og taket er dekt med uglaserte takpanner. 
Skipet og koret er like breie, kring 6,4 meter, men taket på koret er noko lågare enn på skipet. 
Koret vart tidlegare smalare, kring 3,5 meter, men det er rive og nytt kor vart bygd med same breidde som skipet. 
Kyrkja har hatt svalegangar kring skipet og koret, men dei vart rivne på 1600-talet. 
Takryttaren måtte byggjast ny fordi vinden hadde teke den gamle.

Under ei arkeologisk utgraving i 1962–1963 blei det funne merke etter dei jordgravne stolpane til ei eldre stolpekyrkje på staden.

Kjelder 
 Om Rødven stavkyrkje på nettstaden stavkirke.org 
 «Rødven stavkirke» på nettstaden til Fortidsmeinneforeninga 
 Faktaarket «Rødven stavkirke» frå Riksantikvarens stavkyrkjeprogram

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Rauma
Freda bygg i Møre og Romsdal
Norske kyrkjer frå 1300-talet
Norske stavkyrkjer frå mellomalderen
Kulturminne i Rauma
Fortidsminneforeningens eigedommar
Zaqaziq

Zaqaziq er ein by i Nedre Egypt som ligg aust i Nildeltaet. Byen er hovudstad for Sharqia guvernement, og har rundt 285 100 innbyggjarar (2004). 

Zaqaziq ligg ved ei grein av Ismailiakanalen og al-Muˤizz, ein gammal nilkanal. Han er eit kuntepunkt for veg og jernbane, og eit sentrum for korn- og bomullshandel for det fruktbare jordbruksområdet rundt. 

I byen ligg Universitetet i Zagaziq, som blei oppretta i 1974, og ei grein av det muslimske Al-Azhar, eitt av dei eldste universiteta i verda.

Byen er fødeplassen til Ahmed Orabi som leidde Orabi-opprøret mot europearane og khedivane i 1882. I Zaqaziq finn ein Orabi-museet tileigna han.

3 kilometer søraust for byen ligg ruinane av Bubastis, ein tidlegare egyptisk hovudstad som var sentrum for kattekulten i landet.

Folk frå Zaqaziq 
 Ahmed Orabi (1841-1911), oberst og opprørsleiar
 Salama Moussa (1887-1958), skribent og tenkjar
 Salah Abdel-Sabour (1931-1981), modernistisk diktar
 John Traicos (f. 1947), cricket-spelar

Fotnotar 

 Denne artikkelen bygger på «Zagazig» frå , den 20. mai 2009. 
 
 

Byar i Egypt
Sharqia guvernement
Kemi

Kemi (nordsamisk Giepma) er ein by og ein kommune i Lapplands län i Finland. Byen ligg nær Tornio. Han vart grunnlagd i 1869 gjennom kongeleg dekret på grunn av tilgang til djup hamn. 

Byen hadde eit folketal på 22,651 (31 mars 2009) og dekkjer 747,44 kvadratkilometer, av dette er 652,17 kvadratkilometer vatn. Folketettleiken er 237,76 per kvadratkilometer.

Den viktigaste økonomiske aktiviteten i Kemi er to store cellulosefabrikkar og den einaste kromiumgruva i Europa. Det finst eit polyteknisk universitet i Kemi.

Venskapsbyar 
  Tromsø (Noreg), sidan 1940
  Volgograd (Russland), sidan 1953
  Liptovský Mikuláš (Slovakia)
  Newtownards (Nord-Irland)
  Székesfehérvár (Ungarn)

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Kemi» frå , den 20. mai 2009.

Bakgrunnsstoff

 
Byar i Finland
Kommunar i Lappland