alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Flåm stasjon

Flåm stasjon er endestasjonen på Flåmsbana og ligg på Fretheim i Flåm inst i Aurlandsfjorden. Stasjonen, og bana, opna i 1940. Ny stasjonsbygning vart opna i 1992.

Flåm stasjon ligg 356 km frå Oslo (om Roa) og 20,2 km. frå Myrdal stasjon. Stasjonen ligg på 2 moh. medan øvste stasjon på bana, Myrdal stasjon, ligg på 866 moh.

I den gamle stasjonsbygningen ligg Flåmsbanemuseet. I tilknyting til stasjonområdet ligg Flåm cruiseskiphamn og ferjekai, og Europaveg 16 går ikkje langt unna. Frå kaien går det ferje i heilårsrute til Gudvangen inst i Nærøyfjorden og om sommaren går det snøggbåt til Balestrand og Bergen. Ved stasjonsområdet ligg det også busshaldeplass for bussane til Fjord1 og Norway bussekspress. I området nær stasjonen ligg Fretheim hotel, Flåmsbrygga hotel, pensjonat, campingplass, vandrarheim, hytteutleige, daglegvarebutikk, postkontor, panoramakino, souvenibutikkar og serveringsstader.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Flåm stasjon på nettstaden til Jernbaneverket 
 Om Flåm stasjon i stasjonsdatabasen til Norsk jernbaneklubb
 Fotografi frå 1942 av Flåm og jernbanestasjonen på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Stasjonar på Flåmsbana
Jarnbanestasjonar opna i 1940
1940 i Noreg
Topologi

Topologi (frå gresk topos, stad og logos, lære) er ei grein av den moderne geometrien. Denne matematiske disiplinen har tidlegare gått under namnet analysis situs.

Topologien tek for seg topologiske rom (dvs. figurar, lekamar, rom, flater, kurver, osv.) og dei eigenskapane som avheng av korleis det topologiske rommet «heng saman». Eksempelvis er dimensjon ein topologisk eigenskap, medan storleik og plassering er ikkje slike eigenskapar. Topologi er difor kalla gummigeometri. 

Eksempelvis er ein kule og ein kube det same topologiske rommet, men begge er ulik ein sirkel. 

Topografi handlar om kunsten å skildre topologiske former. Denne greina blei først utvikla for landskap, men er nå utvida til å omfatte både undervannskap og underjordiske formasjonar, med tredimensjonale hologram som foreløpig høgdepunkt.

Definisjon 
Ein topologi på ein mengde beskriv kva for delmengder som skal betraktast som opne. Meir presist er eit par 
eit topologisk rom dersom  er ei mengde og  er ei mengde delmengder av  slik at
 både den tomme mengda  og  er i ,
 ein vilkårleg union av mengder frå  er også i  og
 eit endeleg snitt av mengder frå  er også i .
Delmengdene i  vert kalla opne, mens eit komplement av ei mengde i  vert kalla lukka.

Alternativt kan ein topologi bli spesifisert ved å angi ein omegnestruktur.

Døme 

 I den trivielle topologien på ei mengde  er berre  og  opne mengder.

 I den diskrete topologien på ei mengde  er alle delmengder opne.

 I standardtopologien på reelle tal, , er dei opne mengdene alle union av opne intervall.

Kjelder 

 Seymour Lipschutz: General Topology. Schaum Publishing co., 1965.
 Arlo W. Schurle: Topics in Topology. Elsevier North Holland, Inc., 1979.
 Per Holm og Jon Reed: Topologi. Universitetsforlaget 1990.

 
Matematiske strukturar
Ord av gresk opphav
Heming Olaussen

Heming Olaussen () er noverande leiar av Nei til EU og har tidlegare hatt ei rekke verv i Sosialistisk Venstreparti. Han overtok leiarvervet frå mangeårig leiar Sigbjørn Gjelsvik på landsmøtet i 2004. Olaussen er far til tidlegare stortingsrepresentant Inga Marte Thorkildsen frå SV.

Olaussen er busett på Ramnes i Re kommune i Vestfold.

Kjelder 

 Olaussen sin profil på Nei til EU sine nettsider. 

SV-politikarar
Noreg og EU
Nei til EU
Folk frå Re
Sigbjørn Gjelsvik

Sigbjørn Gjelsvik ()  i Naustdal er ein norsk politikar for Senterpartiet.

Han vart vald til leiar av Senterungdommen i 1998, eit verv han tok permisjon frå då han året etter vart vald til leiar av Nei til EU, eit verv han hadde fram til hausten 2004. 
 
Frå 2004 var han leiar for Senterparti-gruppa sitt sekretariat på Stortinget. 

Han vart vald som stortingsrepresentant frå Akershus fylke ved stortingsvalet i 2017.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sigbjørn Gjelsvik» frå ,  den 17. november 2009.  
 

Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Nei til EU
Lokalpolitikarar i Naustdal
Sp-politikarar i Sogn og Fjordane
Leiarar i Senterungdomen
Folk frå Naustdal
Lisbeth Holand

Lisbeth Holand () er ein norsk SV-politikar fødd i Vikna i Nord-Trøndelag. Ho vart vald inn på Stortinget frå Nordland i 1989. I periodane 1985–1989 og  1997–2001 var ho vararepresentant. Holand var leiar i Nei til EU mellom 1997 og 1999.

Stortingskomitear
1989–1993 varamedlem i Kontrollkomitéen
1989–1993 medlem i Justiskomitéen
1993–1997 medlem i Den forberedende fullmaktskomitéen
1993–1997 leiar i Justiskomitéen
1993–1997 medlem i Valgkomitéen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lisbeth Holand» frå ,  den 17. november 2009.

Bakgrunnsstoff 
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar frå SV
Nei til EU
Folk frå Vikna
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar for Nordland
Donatello

Donatello () var ein italiensk renessansekunstnar og skulptør, ein av dei største bilethoggarane i ungrenessansen. Han er kjend som den som attoppfann skulpturkunsta i samtida si, og skulpterte i bronse, stein, tre og terrakotta. Donatello laga relieff, akt, ryttarstatuar og sitjande og ståande enkeltfigurar.

Liv 

Dontaello var fødd Donato di Niccolò di Betto Bardi i Firenze. Faren var medlem av ullkardarlauget i Firenze, men sonen fekk hjelp til å bli kunstnar av den rike Martelli-familien. Han var gullsmedlærling, arbeidde ei tid med tidlegrenessansekunstnaren Lorenzo Ghiberti, og utførte studie med Filippo Brunelleschi i Roma. Tilbake i Firenze utsmykka han fleire kyrkjer, som San Giovanni-baptisteriet, domkyrkja i Firenze og Orsanmichele.

Verk 
Rundt 1430 fekk Donatello i oppdrag av Cosimo de' Medici å laga ein bronsestatue av David til å stå i Palazzo Medici. Statuen var den første frittståande aktstatuen laga sidan antikken. «David» blei ein av dei viktigaste statuane frå ungrenessansen, og er det best kjende verket til Donatello.

I 1443 fekk han i oppdrag å laga ein ryttarstatue av Erasmo da Narni i Padova. Igjen var dette den første bronsestatuen av ein ryttar sidan antikken.

Donatello utførte også fleire religiøse statuar for kyrkjer, mellom anna eit krusifiks  og Madonna med barn vakta av to sfinksar for Sant'Antonio-basilikaen i Padova, Judit og Holofernes for domkyrkja i Siena og den naturalistiske trestatuen av Maria Magdalena.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Donatello» frå ,  den 17. november 2009.

Bakgrunnsstoff 

Renessansekunstnarar
Folk frå Firenze
Skota i Sarajevo

«Skota i Sarajevo» er nemninga på attentatet mot den austerrikske tronarvingen Franz Ferdinand og kona hans medan dei vitja Sarajevo i 1914. Attentatet blei den utløysande årsaka til første verdskrigen.

Skildring
I juni 1914 var ein austerriksk hær på manøver i Bosnia. Keisaren i Austerrike-Ungarn, Frans Josef, sende tronfølgjar-paret på besøk samstundes, Frans Ferdinand og Sophie. 28. juni gjesta dei Sarajevo, og på vegen til rådhuset vart tronfølgjar-paret skotne. Gjerningsmannen var ein 19 år gamal serbisk student, Gavrilo Princip. Han var medlem av terroristorganisasjonen Den svarte handa, som kjempa for at Bosnia-Herzegovina skulle bli ein del av Serbia. Austerrike-Ungarn gav Serbia skulda for mordet, og truga med krig.

Men Serbia hadde ein mektig alliert i aust, nemleg Russland, og Russland var saman med både Frankrike og Storbritannia i trippelententen. På den andre sida er Tyskland og Austerrike-Ungarn saman i trippelalliansen. 

28. juli 1914 lyste keisar Frans Josef krig mot Serbia etter å ha stilt landet eit skarpt ultimatum. Storbritannia sa frå at vart Frankrike dregne inn i krigen, var dei og med. Keisar Vilhelm II av Tyskland vart nærmast sjokkert, han hadde ikkje venta at Storbritannia ville gå med i krigen. Tyskarane fekk no kalde føter, og prøvde å få Austerrike-Ungarn til å tenkja seg om, men det var for seint. Første verdskrigen var i gang.

Bakgrunnsstoff

Sarajevo
Fyrste verdskrigen
Hendingar i 1914
Bosnisk historie
Austerriksk historie
Austerriksk-ungarsk historie
Henrik Kaarstad

Henrik Kaarstad () var ein norsk skulemann som stod bak oppstarten av Volda lærarskule. Han vart fødd i Innvik i Sogn og Fjordane, men voks opp på garden Kårstad i Utvik dit foreldra flytte då han var barn.

Utanom barneskulen gjekk Kaarstad amtsskulen i Gloppen, to-årig lærarskule på Stord og Hambros mellomskule i Bergen. Han hadde tenkt å studere teologi, men då han i 1886 vart tilsett som styrar ved «Voldens høiere Almueskole», vart det ikkje noko. Sjølv om han ikkje vart teolog, var han heile livet oppteken av og engasjert i kristeleg og sosialt arbeid. Kaarstad var styrar av allmugeskulen til 1892. Då vart skulen nedlagd som følgje av den nye folkeskulelova av 1889. I 1892 vart Kaarstad, som no var gift med Johanne Flote frå Folkestad i Volda, tilsett som lærar og klokkar i Talvik i Finnmark.

I 1893 drog paret attende til Volda og starta privat eit eitt-årig kurs for den lågare lærarprøva. Saman med Aage Stabell starta han i 1895 to-årig privat lærarskule i Volda. Kaarstad løyste i 1908 ut Stabell og vart eineeigar og styrar av skulen. Same året fekk skulen eksamensrett. Då han i åra etter fyrste verdskrigen såg at lærarskulen snart ville verte fireårig, gjekk han i gang med å få reist eit nytt lærarskulebygg. Han fekk kjøpt ei tomt som han kalla «Kåretun». Her stod nybygget ferdig i 1922. Huset vart teikna av arkitekten Øyvin Berg Grimnes. Huset høyrer i dag til Høgskulen i Volda og vert kalla Henrik Kaarstad-huset.  

I tillegg til arbeidet i skulen var Henrik Kaarstad samfunnsengasjert. Han var medlem av skulestyret og heradstyret. Ein periode var han ordførar i Volda. 

Kaarstad skreiv fleire lærebøker til bruk i lærarskulen. Han var rektor på Volda lærarskule til han døydde i 1927.

Kjelder 
 Ola Gjengedal: «Henrik Kaarstad» i Årbok for Nordfjord 1988.
 Peder Bergem (red): Forkynning, fellesskap, forsking : Volda lærarskule 1895-1995, Høgskulen i Volda, ISBN 8299359007

Fotnotar 

Folk frå Volda
Folk frå Stryn
Norske pedagogar
Ordførarar i Volda
Cheshire

Cheshire (tidlegare kalla County of Chester) er eit seremonielt grevskap i Nordvest-England. Den tradisjonelle administrasjonssbyen er Chester, men den største byen i Cheshire er Warrington.  Andre store byar er Congleton, Crewe, Ellesmere Port, Widnes, Runcorn, Macclesfield, Nantwich, Northwich og Wilmslow. Grevskapet grensar til Merseyside og Stor-Manchester i nord, Derbyshire i aust, Staffordshire og Shropshire i sør, Flintshire og Wrexham i Wales i vest. 

Cheshire har kring ein million innbyggjarar. Bortsett frå dei store byane langs elva Mersey og den historiske byen Chester, er det meste av området landleg med mange småbyar og landsbyar. Det er historisk kjend for Cheshire-osten somvert produsert her, salt, bulkkjemikalar og silke.

Historie 

Cheshire var opphavleg eit tidleg namn for Chester og vart først skrive som Legeceasterscir i anglosaksiske krøniker. Det tydde «fylket (shire) til byen til legionane».  Det vart først nedskrive i 980, men ein meiner grevskapet vart skipa av Edvard den eldre rundt 920. I Domesday Book vart Chester skrive som Cestrescir, (Chestershire). Med åra har namnet vorte korta ned til Cheshire.

Det er tette historiske band mellom Cheshire og landområda i vest som seinare vart Wales. Mellom anna var landområde som i dag er ein del av Wales ein del av grevskapet Cheshire. Det walisiske namnet på grevskapet er Swydd Gaerlleon og vert stundom nytta i Wales. 

Med grunnlovsendringa i 1972 vart delar av områda i nordvest ein del av dei metropoitanske grevskapa Stor-Manchester og Merseyside.  Stockport (tidlegare county borough), Hyde, Dukinfield og Stalybridge i nordaust vart ein del av Stor-Manchester. Mykje av Wirralhalvøya i nordvest, inkludert kommunane Birkenhead og Wallasey, gjekk til Merseyside. Samstundes vart Tintwistle Rural District overført til Derbyshire. Områda i Lancashire sør for Merseyside/Stor-Manchester, inkludert Widnes og Warrington, vart ein del av det ikkje-metropolitanske grevskapet Cheshire.

I 1998 vart Halton og Warrington einskaplege styresmakter sjølvstendige frå grevskaprådet i Cheshire, men vart verande ein del av Cheshire for seremonielle årsaker, samt brannvesen og politivesen.

I 2009 vart grevskapsrådet heilt avskaffa og erstatta av to nye einskaplege styresmakter, Cheshire East og Cheshire West og Chester.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad
 Historia til Lancashire og Cheshire

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cheshire» frå ,  den 17. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Cheshire
Jacques Le Goff

Jacques Le Goff () var ein produktiv fransk historikar frå Toulon. Han arbeidde fram om alt med tida mellom år 1100 og 1300. Le Goff var ein leiande talsmann for Annales-skulen, ei historierørsle som legg vekt på langsiktige trendar framfor politikk, diplomati og krig, dei tema som dominerte i historieforskinga på 1800-talet. Frå 1972 til 1977 var han rektor ved École des hautes études en sciences sociales (EHESS). Le Goff hevda mellomalderen danna ein eigen sivilisasjon, åtskild både frå den greske og den romerske antikken på den eine sida, og frå den moderne verda.

Liv og gjerning 
Le Goff er ein internasjonalt kjend og anerkjend forskar på mellomalderen. Han vart den fremste etterfylgjaren i rørsla kjend som Annales. I 1972 tok han over etter Fernand Braudel som rektor på École des hautes études en sciences sociales i Paris. Saman med Pierre Nora var han ein leiande figur i Nouvelle histoire på 1970-talet, ei retning som la vekt på kulturhistoria.

Seinare vigde han seg til studiar av den historiske antropologien til dei vest-europeiske samfunna i tidsrommet nemnt som mellomalderen. Le Goff er kjend for å bestride både nemninga mellomalderen, og for tidsetjinga av denne. Han viser til både framsteg i perioden og til variasjonane i den, særleg ved å framvise nydanninga og oppblomstringa på 1100-talet.

I si bok La naissance du purgatoire (Fødselen åt skjærselden) frå 1981 hevdar han at førestillinga om skjærselden som ein fysisk stad, meir enn berre ein tilstand, har sitt opphav i det 12. hundreåret. Førestillinga oppstod samstundes som det florerte med forteljingar om reiser til overjordiske stader og rike, så som irske Visio Tnugdali, og av pilegrimars forteljingar om St. Patrick’s Purgatory, ein grottelik inngang til ein underfull stad på ei fjerntliggjande øy ved Irland der sjeler vart reinsa for synd.

Agnostikaren Le Goff plasserte seg i ein lik avstand mellom dei som talar nedsetjande om mellomalderen og dei som forsvarar den. Han argumenterte for at mellomalderen danna ein eigen sivilisasjon.

I sine eldre år skreiv han to biografiar som hausta åtgaum. Den eine handlar om franskekongen Ludvig XIV sitt liv, den andre om den italienske klosterbroren Frans av Assisi.

I 2004 vart Le Goff tildelt den nederlandske Heineken-prisen. Han døydde i Paris, 90 år gammal.

Verk 
 Le Goff, J. og P. Nora: Att skriva historia, 1978 (svensk)

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Jacques Le Goff» frå , den 17. november 2009. 
 

Franske historikarar
Fødde i 1924
Cornwall

Cornwall (kornisk Kernow) er eit grevskap i England i Storbritannia, som utgjer den sørvestlege halvøya i landet. Det grensar i nord og vest til Atlanterhavet, i sør til Den engelske kanalen og i aust til Devon ved elva Tamar. Saman med Isles of Scilly har Cornwall litt over ein halv million innbyggjarar. Administrasjonssbyen i grevskapet er Truro.

Området vart fyrst busett i steinalderen og det har halde seg folk her framover til keltarane i jernalderen. Det er få spor etter romarane vest for Exeter, så det er ikkje gjort mange funn etter dei i Cornwall. Cornwall vart seinare ein del av det keltiske området Dumnonia, som vart fråskild Wales etter slaget ved Deorham. Dei var ofte i strid med det engelske kongedømet Wessex før kong Athelstan i 936 sette grensa mellom engelskmennene og det korniske folket ved Tamar. I dag kjempar Cornwall med økonomiske nedgangstider på grunn av nedgang i gruvedrift og fiske, og har i større grad vorte avhengig av turisme. Området er kjent for lyngheilandskapet, den lange og varierte kystlina, og det milde klimaet. 

Cornwall vert rekna som ein av «dei keltisk nasjonane» av mange folk frå Cornwall. Cornwall har ein særeigen kulturell identitet, skapt av historia og moderne bruk av det tidlegare utdøydde korniske språket. Somme folk i Cornwall ynskjer større sjølvstyre i Storbritannia.

Historie 

Cornwall har vore busett sidan slutten av den siste istida. Området var busett av keltarar, og det keltiske språket deira utvikla seg med åra til kornisk. Cornwall vart fyrst nemnt av den sicilianske greske historikaren Diodorus Siculus (ca. 90 fvt.-ca. 30 fvt.), som nemner at handelsmenn vitja området. Kven desse var er ukjent, men det finst teoriar om at dei kan ha vore fønikarar.. Etter ein periode under Romarriket, kom området tilbake til dei sjølvstendige keltiske hovdingane. 

På 700-talet kom Cornwall i strid med det veksande kongedømet Wessex, men ein veit lite om Wessex utøvde noko kontroll over Cornwall i denne tida.. Rundt 880 hadde anglosaksarane frå Wessex klart å få fotfeste i dei austlege delane av Cornwall. 

Etter at normannarane tok England vart det meste av Cornwall overført til det nye bretonsk-normanniske aristokratiet, særleg Robert av Mortain, halvbror til kong Vilhelm og den største landeigaren i England etter kongen. 

Etter kvart vart dei normanniske landeigarane bytt med ein ny kornisk-normannisk elite. Desse familiane vart dei nye herskarane over Cornwall og mange vart involverte i Stannary-parlamentet, jarledøma og til slutt hertugdøma.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Cornwall» frå ,  den 17. november 2009. 
  oppgav desse kjeldene:  

Halvøyar i England
Cornwall
Cumbria

Cumbria er eit ikkje-metropolitansk grevskap i Nordvest-England. Cumbria vart skipa i 1974 og består av seks distrikt og har kring ein halv million innbyggjarar. 

Cumbria er det tredje største grevskapet i England ut frå areal og grenser i vest til Irskesjøen, i sør til Lancashire, i søraust til North Yorkshire og i aust til County Durham og Northumberland. Skottland ligg i nord.
 

Grevskapet er hovudsakleg landleg og her ligg mellom anna Lake District med Lake District nasjonalpark, som vert rekna som eit av dei vakraste områda i Storbritannia. Mykje av grevskapet er fjellendt og det høgaste punktet i grevskapet (og England) er Scafell Pike på 978 meter over havet. Alle fjella i England på over 900 meter over havet ligg i Cumbria.

Delar av Hadrians mur ligg lengst nord i grevskapet, i og rundt Carlisle.

Historie 
Namnet «Cumbria» har same rot som det walisiske namnet på Wales, Cymru (latinisert Cambria), som opphavleg tydde landsmenn på gammalwalisisk.  

Grevskapet Cumbria vart skapt i 1974 frå områda som tidlegare hadde høyrt til dei administrative grevskapa Cumberland og Westmorland, County Borough of Carlisle, samt North Lonsdale eller Furness i Lancashire (inkludert Barrow-in-Furness) og frå West Riding of Yorkshire kom Sedbergh Rural District. Namnet «Cumbria» har derimot vorte nytta for dette området i mange hundreår.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Cumbria» frå ,  den 17. november 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell turistside 
 The Cumbria Site
 Go Lakes
Derbyshire

Derbyshire er eit grevskap i Aust-Midlands i England.  Ein stor del av Peak District nasjonalpark ligg i Derbyshire. Den nordlege delen av Derbyshire overlappar Penninane, ei fjell- og åskjede. Grevskapet omfattar delar av National Forest og grensar til Stor-Manchester i nordvest, West Yorkshire i nord, South Yorkshire i nordaust, Nottinghamshire i aust, Leicestershire i søraust, Staffordshire i vest og sørvest og Cheshire i vest. Derbyshire kan reknast som det geografiske midtpunktet i Storbritannia. Ein gard nær Coton in the Elms er utpeikt som den staden på øya som ligg lengst vekke frå havet. 

Byen Derby har i dag ei einskapleg styresmakt, men er ein del av det seremonielle grevskapet Derbyshire. Det ikkje-metropolitanske grevskapet inneheld 30 byar med 10 000 til 100 000 innbyggjarar, men grevskapet består hovudsakleg av landlege område. 75 % av innbyggjarane bur i 25 % av arealet til grevskapet. Sjølv om Derbyshire ligg i Aust-Midlands, er somme delar av grevskapet, som High Peak, nær storbyane Manchester og Sheffield i nord, og desse områda deler tenester med desse byane, som ambulanseteneste, Granada Television og United Utilities. Utanom Derby er den største byen Chesterfield.

Historie 
Ein har funne spor etter menneske i Derbyshire frå tida før den siste istida, for om lag 200 000 år sidan.. Det var òg menneske her i steinalderen etter istida. 

Det var først i bronsealderen at det dukka opp spor etter jordbruk og faste busetnader. Under Romarriket kom romarane til Derbyshire på grunn av blymalmen i kalksteinsåsane her. Dei bygde festningar nær Brough i Hope Valley og nær Glossop. Seinare slo dei seg ned rundt Buxton, som er kjend for varmekjeldene sine.

Fleire av kongane av Mercia er gravlagde i området rundt Repton. 

Etter den normanniske erobringa vart mykje av grevskapet underlagt skogslovene. I nordvest vart Forest of High Peak underlagt William Peverel og etterkomarane hans. Resten av grevskapet vart gjeve til Henry de Ferrers, og ein del av det vart Duffield Frith. Etter kvart kom heile området under hertugdømet Lancaster. I mellomtida dekte Forest of East Derbyshire heile grevskapet aust for elva Derwent frå regjeringstida til Henrik II til Edvard I.

Bakgrunnsstoff 
 Bygone Derbyshire - Ei soge

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Derbyshire» frå ,  den 17. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
Devon

Devon er eit stort grevskap i England. Grevskapet vert stundom uoffisielt kalla Devonshire, som regel i historisk samanheng. Grevskapet grensar til Cornwall i vest og Dorset og Somerset i aust. Kystlinja følgjer Den engelske kanalen i sør og Bristolkanalen i nord. 

Devon er det tredje største grevskapet i England ut frå areal og har om lag 1,1 millionar innbyggjarar. Administrasjonssbyen er Exeter og grevskapet inneheld to sjølvstendige einskaplege styresmakter: hamnebyen Plymouth og Torbay, i tillegg til Devon grevskapsråd. Plymouth er den største byen i Devon. Det meste av grevskapet er landleg med låg folketettleik til å vere Storbritannia. Her ligg Dartmoor på 954 km², det største opne området i Sør-England.

Den einaste naturlege verdsarvstaden til UNESCO i England ligg i Devon. Dette er kyststripa langs Dorset og Aust-Devon, kjend som Jurassic Coast på grunn av dei geologiske og geografiske kjennemerka. I lag med Cornwall vert Devon rekna som ein del av «Det korniske massivet». Dei geologiske tilhøva her har gjeve landskap som Dartmoor og Exmoor, som begge er nasjonalparkar. Devon har mange feriestader ved kysten og historiske byar, samt eit mildt klima, som trekkjer til seg mange turistar.

Historie 
Namnet ‘Devon’ kjem frå keltarane som budde der då romarane invaderte Storbritannia rundt år 50 evt. Dei vart kalla dumnoniar, som ein trur kjem av «innbyggjarane i den djupe dalen». 

Devon var eit av dei første områda som vart busett i England etter den siste istida. Ein meiner at Dartmoor var busetnad for jakt- og sankefolk i mellomsteinalderen frå rundt 6000 fvt. Romarane okkuperte området i rundt 250 år. Seinare vart området grensa mellom Brittonske Dumnonia og det anglosaksiske Wessex og det vart innlemma i Wessex midt på 800-talet.
 
Devon har òg vore involvert i dei fleste stridane i England sidan den normanniske erobringa, inkludert rosekrigane, Perkin Warbeck-opprøret i 1497, bønebokopprøret i 1549 og den engelske borgarkrigen. 

Devon har produsert tinn, kopar og andre metall sidan antikken. Tinngruverarbeidarane i devon hadde ein stor grad av sjølvstyre i Stannary-parlamentet, som går tilbake til 1100-talet.

Bakgrunnsstoff 
 Devon grevskapsråd
 BBC Devon
 Genuki Devon - Historisk, geografisk og genealogisk informasjon

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Devon» frå ,  den 17. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene: