alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jens Aars

Jens Aars () var ein norsk prest, hoffpredikant og stortingsmann.

Aars som var frå Christiania var elev ved latinskulen i heimbyen, gjekk ut frå skulen som student i 1796. Han tok teologisk embetseksamen i 1801 med laud. År 1804 vart han residerande kapellan til Rødøy, i 1806 vikarprest i Enebakk. Frå 1817 var han sokneprest i Hadsel. I 1821 vart han utnemnd til sokneprest i Lier og i 1827 til hoffpredikant.

Aars representerte Nordlandenes amt på Stortinget i 1821, og på det overordentlege storting året etter. I 1821 var han medlem av ni komitear. Han var medlem av Stortingets deputasjon til Stockholm i 1823. På tinget høyrde han opphavleg til opposisjonen, men ettersom han hadde søkt Lier soknekall modererte han synspunkta i retning kongen.

Aars var mellom valmennene i Akershus til det overordentlege storting 1814, og til stortingsvala 1824 og 1827 for Buskerud amt. Alle tre gongane hamna han på 2. eller 3. varamannsplass. 

I 1832 vart han geistleg medlem av Vasaordenen.

Han døydde på Frogner prestegard i Lier.

Kjelder 
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar for Nordland
Vasaordenen
Norske prestar
Folk frå Oslo
Hare

Hare eller jase (Lepus timidus) er eit pattedyr i harefamilien.

Utbreiing og utsjånad 

Haren finst frå Fennoskandia til det austlege Sibir; i tillegg finst det isolerte grupper i Alpene og på Irland. Haren har forøvrig vorte innført til Shetland og Færøyane. 
Tidlegare vart polarharen rekna som ein underart av haren, men no ser ein på han som ein sjølvstendig art. Somme biologar meiner at den irske haren òg bør skiljast ut som eigen art.

I Noreg kan haren bli opp til 5 kg. Kroppslengda kan verta opptil 60 cm, halen 5–9 cm. Bakbeina er lengre og mykje kraftigare enn frambeina, og dette gjev haren ein eigen, hoppande gange. Om sommaren et haren for det meste gras, urter og blad, om vinteren gneg han på bork, lyng og skot av lauvtre.

Pels 

Om sommaren har haren brun pels. Når vinteren kjem skiftar han farge til kvit, tjukk vinterpels. Irske harar er eit unntak frå dette, dei held seg brune heile året. Nokre stader i Vest-Noreg, særleg på Jæren, får haren blågrå pels om vinteren, ikkje kvit. Den kvite fargen er til vern når snøen kjem om vinteren, men haren vert svært lett synleg i vinterpels når snøen smeltar att eller uteblir. I nordre Finland og Sverige konkurrerer haren med sørharen om leveområda. Sørharen er større, og som oftast i stand til å fordriva haren, men han er dårlegare egna til å leva i snørike område grunna mindre føter og brunare vinterpels.

Forplanting 

Hannharen vert kalla «ramlar», og hoa «sette». I paringstida er hannane ofte aggressive mot kvarandre, og deltek i «boksekampar» for å avgjera striden om settene. Paringa skjer om våren. Hoa får 1–3 kull ungar i året, vanlegvis 2–6 ungar i kvart kull. Ho byggjer ikkje reir, men føder på den mest passande staden ho finn. Drektigheitstida varer 48–52 døgn. Ungane er hårkledde og har opne augo ved fødselen. Det første kullet i året vert kalla «skarehopp», fordi snøen ofte ligg når ungane vert fødde. Etter eitt år er ungane sjølve kjønnsmogne.

Levevis 

Haren er sjølv eit byttedyr for rev, ulv, gaupe og ørn. Når haren har oppdaga ein fiende, sit han heilt i ro og flyktar fyrst når han skjønar at han har vorte sett. Som regel lagar ikkje harar lydar i det heile, men i fare kan han skrika så det høyrest ut som eit spedbarn. Haren sine beste forsvarsmiddel er snøggleik, skarpt syn og framifrå høyrsle. Haren er eit nattaktivt dyr som ikkje gjer stor skade så lenge han held seg unna dyrka mark og frukttre. Om dagen held han seg oftast i ro i ei lita grop i marka eller snøen. Som regel lever haren åleine.

Harejakta har gamle tradisjonar i Noreg, og er tillaten til visse tider kvart år.

Folketru 

Det finst mange historier om harar i den norske folketrua. Det vart sagt at viss gravide kvinner fekk sjå ein hare eller haresnute ville barnet deira få hareskår. Før i tida var det berre byfolk som åt harekjøt; bygdefolk rørte det ikkje, kanskje av di Bibelen rekna haren som eit ureint dyr.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 Wikipedia på bokmål om hare.
 «hare» i Store Norske Leksikon
 hare, miljolare.no

Harefamilien
Pattedyr i Noreg
Ingse Stabel

Ingse Stabel, eigenleg Inger-Else Stabel, () er ein norsk jurist og tidlegare dommar i Høgsterett. Stabel sat i Høgsterett frå 1. mai 2001 fram til 2017. Ho er tidlegare likestillingsombod og leiar for Trygderetten.
Ingse Stabel er kjend for engasjement i kvinnekampen og for arbeid med likestillingsjus.

Stabel vart fødd i Oslo. Ho tok juridisk embetseksamen ved Universitetet i Oslo i 1971. Ho var konsulent i Justisdepartementets lovavdeling 1971-1973, dommarfullmektig i Lyngen heradsrett 1973-1974, førstekonsulent, byråsjef og underdirektør i Justisdepartementets lovavdeling  1974-86, og advokat hos Regjeringsadvokaten 1986-1988.

Ingse Stabel var likestillingsombod frå 1988 til 1994, lagdommar i Eidsivating lagmannsrett, no Borgarting lagmannsrett 1994-1997, og leiar av Trygderetten frå 1997 til 2001, da ho blei utnemnd til høgsterettsdommar.

Ho var medlem i Stortingets granskningskommisjon for dei hemmelege tenestene frå 1994 til 1996.

Ho er dotter til høgsterettsdommar Carl Ludovico Stabel (1912-88).
Ho var gift med informatikeren Jo Piene 1970-85. Sidan 1996 har ho vore sambuar med Knut Brofoss.

Kjelder 
Ingse Stabel hos domstol.no, vitja 15. juni 2010

Fotnotar

Norske høgsterettsdommarar
Norske likestillingsombod
Folk frå Oslo
Norske kvinnesaksfolk
Norske juristar
Svein Tore Marthinsen

Svein Tore Marthinsen (), norsk statsvitar, skribent og valanalytikar. Arbeider med valanalysar og kommentarar om demokratispørsmål og norsk politikk. 

Marthinsen skriv fast for Aftenposten (blogg) og Minerva, med mellom anna månadleg analyse av dei politiske meiningsmålingane i Noreg. Ved Stortingsvalet 2009 var han nytta som kommentator og analytikar i mellom anna Nettavisen, VG, Dagbladet og Aftenposten. Han har levert fleire kronikkar og analysar til Verdens Gang, Aftenposten, Bergens Tidende, Adresseavisen, Stavanger Aftenblad og Drammens Tidende. 

Marthinsen har hovudfag i statsvitskap frå Universitetet i Oslo og var i perioden 2003-2008 tilknytt UiO med seminarundervisning av bachelorstudentar i kursa Komparativ politikk og Offentlig politikk og administrasjon.

Bibliografi
 Marthinsen, Svein Tore En empirisk vurdering av partisammensetningen av storting og regjering 1945-2001 i et gjenspeilingsperspektiv. Universitetet i Oslo, 2002.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 http://blogg.aftenposten.no/marthinsen 
Svein Tore Marthinsens hjemmeside
Svein Tore Marthinsens blogg

Norske statsvitarar
Helga Hjetland

Helga Kjellaug Hjetland () er utdanna adjunkt og har vore leiar Norsk Lærarlag (1995-2001), og av Utdanningsforbundet (2002-2009). Ho er oppvaksen på Sandane i Nordfjord og bur på Kyrkjebø i Høyanger i Sogn og Fjordane. 

Hjetland har tidlegare vore lærar og rektor på Løvås skole i Bergen og på Kyrkjebø skule i Høyanger. Ho har vore leiar av Bjørgvin bispedømmeråd. Ho er no pensjonist. Frå 2010 er ho medlem av styret i Noregs Mållag.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Helga Hjetland» frå , den 14. april 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Portrett i Dagbladets helgemagasin

Folk frå Høyanger
Folk frå Gloppen
Målfolk
Norske pedagogar
Michał Andriolli

Michał Elwiro Andriolli () var ein polsk målar og arkitekt. Han er særleg kjend for sine illustrasjonar av Adam Mickiewicz sine episke dikt Pan Tadeusz, og for sine villaer i Warszawas forstader. Han var fødd i Vilnius i dagens Litauen og døydde på kurstaden Nałęczów.

Liv og gjerning 
Andriolli var etterkomar av italienske immigrantar, som i kjølvatnet av napoleonskrigane slo seg ned i Polen. Andriolli studerte frå 1855 ved Moskvas skule for måleri og bilethogging. Han heldt 1858 fram studiet ved St. Petersburgs kunstkademi. Etter tilbakekomsten til Polen mottok han eit stipend som han i 1861 nytta til ei reise til Roma. I Roma heldt studiane fram ved Accademia San Luca.

Andriolli tok del i januaroppstanden i 1863, og flykta etter denne frå Polen. Han budde til å byrje med i London og så i Paris. I 1866 vende han tilbake til det tsar0styrte Polen, som utsending for polske emigrantar. Han vart arrestert og dømd, og deretter send til katorga (straffeleir) i Vjatka. Fyrst i 1871 vart han benåda. Han slo seg deretter ned i Warszawa, der han arbeidde som illustratør for ulike aviser.

Han vart ein av dei mest kjend polske illustratørane av si tid, og mottok mange oppdrag i å illustrere verk som var rekna for klassiske i polsk litteratur. Særleg kjende er illustrasjonane til Pan Tadeusz og Konrad Wallenrod. Desse laga han mellom 1879 og 1882. Mellom 1883 og 1886 budde Andriolli i Paris, der han illustrerte franske utgåver av verk av Shakespeare og James Fenimore Cooper.

Sine siste leveår tilbringa han i ein liten villa i nærleiken av Anielin ved elva Swider, ikkje langt frå Warszawa. Etter å ha teikna sin eigen villa, fekk Andriolli oppdrag  å lage utkast til fleire villaer. Slik utvikla han ein karakteristisk arkitekturstil, som vart kalla Świdermajer og som kom til å prege fleire forstader av Warszawa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michał Elwiro Andriolli» frå , den 14. april 2010.

Bakgrunnsstoff

 Andriollis teikningar til Pan Tadeusz

Polske kunstnarar
Vladimir Stasov

Vladimir Vasiljevitsj Stasov () var ein russisk kunstkritikar med stort gjennomslag i si epoke. Han var fødd i St. Petersburg og døydde same staden. Faren Vasilij Stasov var ein kjend arkitekt.

Liv og gjerning 
Stasov avla juridisk eksamen i 1843. I 1847 gav han ut ein monografi om komponisten Mikhail Glinka. I denne framheva han Glinkas bruk av motiv frå russisk folkeliv. Frå den tid var Stasov ein iherdig talsmann for å nytte russiske motiv i all kunst, framfor dei rådande europeiske.

Han ynskte russisk kunst skulle frigjere seg frå det han oppfatta som Europas tvangsgrep. Ved å kopiere vesten ville russarane i beste fall lage annanrangs kunst. Lånte dei derimot frå deira eigne heimlege tradisjonar, kunne dei klare å skape ein ekte nasjonal kunst som kunne måle seg med Europas kunst, med den høge kunstnariske standarden og originaliteten denne hadde. Med "nasjonal" meinte Stasov at kunsten skulle ikkje berre skildre folkets liv, men også vere meiningsfull for dei og syne dei korleis dei skulle vere.

År 1859 fekk Stasov tilgang til St. Petersburgs kunstakademi. Stasov vart her ein drivande framhjelpar for kunstrørsla Peredvizjnikij. Då Mir iskusstva kom ut med sine fyrste verk i 1898, var Stasov derimot sterkt negativ. Stasov tente elles som ein slags rådgjevar og støttespelar for dei russiske komponistane kalla Dei Fem.

Stasov var i fleire tiår ein dominerande figur i russisk kulturliv, somme kritikarar meiner han var ein tyrann. Han oppdaga ei heil mengd av dei største talenta, og inspirerte mange i deira arbeid. Dessutan kjempa han for kunsten deira i tallause artiklar og i brev til pressa. Brevvekslinga hans er ei viktig kjelde til dåtidas russiske kulturliv.

Saman med venen Leo Tolstoj vart Stasov i 1900 utnemnd til æresmedlem av det russiske vitskapsakademiet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vladimir Stasov» frå ,  den 14. april 2010.

Bakgrunnsstoff 

 

Russisk kunst
Peredvizjniki
Nikolaj Benois

Nikolaj Leontjevitsj Benois () var ein russisk arkitekt som arbeidde i Peterhof og andre forstader til St. Petersburg.

Liv og gjerning
Benois vart fødd i St. Petersburg som son av Anna Katarina (Groppe), som var av tysk avstamming, og Louis Jules Benois frå Brie i Frankrike. Han studerte ved St. Petersburgs kunstakademi frå 1827 til 1836. Åtte år seinare var han av tsar Nikolaj I utnemnd til hoffarkitekt og fekk då oppsyn med fleire byggeprosjekt i byen Peterhof, i særleg grad med stallane til keisaren (1847-52).

Benois teikna nokre av dei fyrste jarnbanestasjonane i Russland, fram om alt i Strelna, Tsarskoje Selo, og nye Peterhof. Den siste vert rekna for meisterstykket hans. I 1800-talets Russland var Benois kjend for å vere tilhengar av nygotisk stil i arkitektur og utsmykking.

Benois hadde tre søner som alle vart lagd merke til i si samtid. Aleksandr Benois var målar og er særleg kjend som scenograf. Også Albert Benois var målar, medan Leon Benois var ein kjend arkitekt. Mellom barneborna hans fann ein kunstnarande Jevgenij Lanceraj og Zinaida Serebrjakova. Skodespelaren Peter Ustinov var eit oldebarn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nicholas Benois» frå ,  den 14. april 2010.  

Russisk kunst
Russiske arkitektar
Olof Mellberg

Erik Olof Mellberg () er ein svensk fotballspelar, som spelar i forsvar for Olympiakos i den greske fotballigaen, og for det svenske landslaget.

Mellberg spelte i 7 sesongar, frå 2001 til 2008, for Aston Villa i engelsk Premier League. Han har òg spelt i italiensk og spansk fotball. Han var med å vinna den svenske ligaen, Allsvenskan, med AIK i 1998, og den greske ligaen i 2011 med Olympiakos. I 2010 passerte han 100 landskampar for Sverige, og han har òg vore landslagskaptein.

Svenske fotballspelarar
AIK-spelarar
Racing Santander-spelarar
Aston Villa-spelarar
Juventus-spelarar
Olympiakos-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012
Arnfinn Haram

Arnfinn Andreas Haram O.P. () var ein norsk dominikanarbror, samfunnsdebattant og sakprosaforfattar, fødd i Ålesund, oppvakse i Haram kommune på Sunnmøre, og døydde i Oslo.

Haram vart utdanne på Menighetsfakultetet i Oslo og har vore prost i Den norske kyrkja, men konverterte til Den romersk-katolske kyrkja i 1998. Han gav dei evige lovnadene i 2002 og vart vigd som katolsk prest i 2003. Frå 2009 og fram til han døydde var han prior (klosterleiar) for dominikanarklosteret i Oslo. Han var ein ivrig og uredd deltakar i samfunnsdebatten, og har vore ein fast og høgt respektert skribent i dagsavisa Klassekampen.

Bibliografi 
 Babylonsk harpe (etterord av Knut Olav Åmås). Efrem forlag 2013.
 Tre florentinarar : essay og artiklar om religion, kultur og samfunn : 2003-2009 (forord av Jon Michelet). Efrem forlag 2009
 Den gudstenestlege regula : reformatorisk arv og aktuelt program. Oslo 1979
 Kristen oppseding og kyrkjeleg identitet : ei vurdering av IKO med særleg sikte på folkekyrkjeproblemet. Oslo 1978

Bakgrunnsstoff 
 Arnfinn Harams Webblogg
 Presentasjon av Arnfinn Haram på internettsida til den katolske kyrkja i Noreg.

Medlemmar av Dominikanarordenen
Norske katolske prestar
Norske lutherske prestar
Norske sakprosaforfattarar
Nynorskforfattarar
Folk frå Ålesund
Tony Lochhead

Tony James Lochhead () er ein newzealandsk fotballspelar som har spela i forsvar for Wellington Phoenix i den felles australsk-newzealandske ligaen A League, og for New Zealand sitt landslag.

Lochhead drog til California for å spela college-fotball for universitetet i Santa Barbara i 2001. Frå 2005 til 2007 spelte han profesjonelt for New England Revolution i den amerikanske proffligaen Major League Soccer. I 2007 mista han kontrakten sin og drog tilbake til New Zealand og det einaste profesjonelle fotballaget der, Wellington Phoenix. Sommaren 2008 var han på prøvespel hjå Middlesbrough i engelsk Premier League, men vende heim utan kontrakt.

Lochhead debuterte for New Zealand sitt A-landslag 12. oktober 2003 i eit 0-3-tap mot Iran. Han spelte alle kampane til New Zealand under kvalifiseringa til fotball-VM i 2006, og tok òg del i kvalifiseringskampane til fotball-VM i 2010, då New Zealand kvalifiserte seg.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med omsetjing av stoff frå Engelsk Wikipedia den 14. april 2010.

Newzealandske fotballspelarar
Mohamed Hubail

Mohamed Ahmed Hubail () er ein bahrainsk fotballspelar som spelar på midtbanen for Al-Ahli i den bahrainske fotballigaen, og for Bahrain sitt landslag. Han har tidlegare spelt i fotballklubbar i Qatar og Kuwait. Han har spelt 26 VM-kvalifiseringskampar for Bahrain under kvalifisering til fotball-VM i 2006 og 2010.

Bahrainske fotballspelarar
Jade North

Jade Bronson North () er ein australsk fotballspelar av aboriginsk opphav som spelar i forsvar for Wellington Phoenix i den newzealandsk-australske A-ligaen, og for det australske landslaget. Våren 2010 spelte han for Tromsø i den norske Tippeligaen.

North budde i New Zealand til han var 11 år gammal. I 2007 var han klubbkaptein då Newcastle Jets vann den australske ligameisterskapen. Han tok del i den australske troppen til sommar-OL i 2004 og 2008. Før 2010-sesongen vart han kjøpt av Tromsø IL, etter å ha spelt i den sørkoreanske klubben Incheon United i K-ligaen. Han fekk kontrakt til august 2010.

Bakgrunnsstoff

Australske fotballspelarar
Tromsø-spelarar
Georges Wadrenges

Georges Wadrenges () er ein kaledonsk fotballspelar som spelar for AS Mont-Dore i den kaledonske fotballligaen, og for Ny-Caledonia sitt landslag. Han spelte alle Ny-Caledonia sine 12 kvalifiseringskampar til fotball-VM i 2010, då Ny-Caledonia kom på andreplass i kvalifiseringa i Oseania.

kaledonske fotballspelarar
Gudmund Restad

Gudmund Olav Restad () er ein norsk politikar frå Senterpartiet. Han er utdanna lensmann.

Gudmund Restad blei vald inn på Stortinget i 1985 for Møre og Romsdal og sat i 4 periodar, til 2001. Restad har også vore ordførar i Smøla kommune. 

17. oktober 1997 til 17. mars 2000 var Gudmund Restad statsråd og sjef for Finansdepartementet (finansminister) i Regjeringa Bondevik I.

Restad er i dag busett på Smøla kommune, og er leiar for styringsgruppa Verneplan Smøla.

Kjelder 
Stortinget.no - Biografi

Norske finansministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Bondevik I
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Folk frå Smøla
Folk frå Skaun
Sp-ordførarar i Møre og Romsdal
Ordførarar i Smøla
Ulf Sand

Ulf Oscar Sand ()  var ein norsk byråkrat og politikar for Arbeidarpartiet. Ulf Sand var utdanna sosialøkonom (cand.oecon.) frå 1963. Han var finansminister frå 8. oktober 1979 til 14. oktober 1981.

Statssekretær 
I Trygve Bratteli si første regjering var han statssekretær i Løns- og prisdepartementet frå 19. mars 1971 til departementet vart lagt ned 8. mai 1972, og deretter i Forbrukar- og administrasjonsdepartementet frå dette vart oppretta 8. mai 1972 til regjeringa gjekk av 18. oktober 1972. 

Han var deretter på nytt statssekretær i Forbrukar- og administrasjonsdepartementet i Trygve Bratteli si andre regjering frå 22. oktober 1973 til 15. januar 1976, og heldt deretter fram i same departement i Odvar Nordli si regjering til 10. oktober 1977.

Statsråd 
Ulf Sand var statsråd og sjef for Finansdepartementet (finansminister) i to regjeringar, frå 1979 til 1981:
8. oktober 1979 - 4. februar 1981: i Odvar Nordli si regjering 
4. februar 1981 - 14. oktober 1981: i Gro Harlem Brundtland si første regjering

Yrkeskarriere 
Ulf Sand var tilsett i planleggingsavdelinga i Finansdepartementet 1964-1966. Han var deretter økonom i LO 1966-1971, og leiar for LO si økonomiske avdeling 1977-1983.

Han var direktør for Statens lånekasse for utdanning 1983-1986. 
Han vart utnemnd til departementsråd i Kommunal- og arbeidsdepartementet i juni 1986 (Kommunal- og regionaldepartementet frå 1998), og var der til han gjekk av med pensjon i juni 2003.

Kjelder 
Ulf Sand hos Stortinget.no

Fotnote 

Norske finansministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Nordli
Statsrådar i Regjeringa Brundtland I
Norske sosialøkonomar
Norske departementsrådar
Statssekretærar frå Ap
Folk frå Bærum
Park Chu-young

Park Chu-Young, med revidert transkripsjon Bak Ju-yeong () er ein sørkoreansk fotballspelar som spelar for Arsenal, og for det sørkoreanske landslaget.

Sørkoreanske fotballspelarar
Monaco-spelarar
Arsenal-spelarar
Sørkoreanske deltakarar under sommar-OL 2012
Fotballspelarar under sommar-OL 2012
Pak Nam-Chol (1985-)

Pak Nam-Chol () er ein nordkoreansk fotballspelar som spelar i forsvar for 4.25 Sports Group i den nordkoreanske fotballigaen, og for det nordkoreanske landslaget.

Pak spelte 10 kampar for Nord-Korea under kvalifiseringa til fotball-VM i 2010. Han deltok òg under kvalifiseringa til fotball-VM i 2006.

Nordkoreanske fotballspelarar
Mohammed Noor

Mohammed Noor Adam Hawsawi () er ein saudiarabisk fotballspelar som spelar på midtbanen for Al-Ittihad i den saudiarabiske fotballigaen, og for Saudi-Arabia sitt landslag.

Han har spelt heile karrieren sin for Al-Ittihad, og har vunne ligaen seks gonger med dei. I 2009 vart han kåra til den beste spelaren i den saudiarabiske fotballigaen.

Saudiarabiske fotballspelarar
Ali Karimi

Mohammad Ali Karimi Pashaki () er ein iransk fotballspelar som spelar for Persepolis i den iranske fotballigaen, og for Iran sitt landslag. Han vart kåra til årets fotballspelar i Asia i 2004. Han har spelt profesjonell fotball for fleire klubbar i Midtausten, og spelte òg i to sesongar for Bayern München i tysk Bundesliga, der han var med å vinna seriemeisterskapen i 2006. Han har over 100 landskampar for Iran, og tok del i fotball-VM i 2006 for Iran.

Iranske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Schalke-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Kengo Nakamura

Kengo Nakamura () er ein japansk fotballspelar som spelar for Kawasaki Frontale i J-League i Japan, og for det japanske landslaget. Kawasaki Frontale er den einaste profesjonelle fotballklubben han har spelt for. Han debuterte for Japan sitt landslag i ein venskapskamp mot Ghana 4. oktober 2006.

Bakgrunnsstoff

Japanske fotballspelarar
Ibrahim Majid

Ibrahim Majid Abdulmajid () er ein qatarsk fotballspelar som spelar i forsvar for Al Sadd i den qatarske fotballigaen, og for Qatar sitt landslag. I ein alder av 19 år har Majid allereie spelt over 20 landskampar for Qatar.

Qatarske fotballspelarar
Der Herr ist mein getreuer Hirt

Der Herr ist mein getreuer Hirt, BWV 112, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1731 for andre sundag etter påske. 

Teksten er skriven av Wolfgang Meuslin etter Salme 23. 

Koraltemaet er basert på salmen «Allein Gott in der Höh sei Ehr» av Cornelius Becker. Melodien til denne salmen er delvis basert på den gregorianske songen «Gloria in excelsis» frå seinmellomalderen og delvis på ein «Sanctus in festis duplicibus» frå Graduale Romanum. Den første delen av salmen liknar ein påskesong frå 900-talet som spreidde seg til fleire land. Det var Nikolaus Decius (ca. 1485-etter 1546) som samla saman dei forskjellige melodiane til denne melodiane, truleg med ein litt anna tekst, i Braunschweig i 1522.

Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for to valthorn, to oboar d’amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av fem satsar:

 «Der Herr ist mein getreuer Hirt», Koral
 «Zum reinen Wasser er mich weist», Arie for alt
 «Und ob ich wandert' im finstern Tal», Resitativ for bass
 «Du bereitest fur mir einen Tisch vor mein'n Feinden», Duett for sopran & tenor
 «Gutes und die Barmherzigkeit folgen mir nach», Koral

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Piano- og songpartitur for BWV 112 på bach-cantatas.com

Musikk i 1731