alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Oh! Darling

«Oh! Darling» er ein song av The Beatles som vart gjeve ut i 1969 på albumet Abbey Road. Songen er skriven av av Paul McCartney, men tilskriven på vanleg vis Lennon/McCartney.

Songen er kanskje den sterkaste vokalprestasjonen til McCartney både før og etter The Beatles, skjønt «Helter Skelter» og «Golden Slumbers» viser noko av det same. Opptaka til songen vart gjort tidleg om morgonen der stemma var på sitt mest rustne. Det er sakte og tung blues med progresjon til taktomslaget. Songen er bygd på ein klassisk modell med to vers og overgangsvers, gjentaking av same modell, og som ein kuriositet finst det ingen eigne introduksjon- eller avsluttingsparti. 

Songen omhandlar det klassiske temaet «hjerte-smerte», om forhold der den eine ikkje ønskjer at den andre skal forlate forholdet. Arbeidstittelen på «Oh! Darling» var «I'll Never Do You No Harm» som kjem fram i første vers:

Oh! darling, please believe meI'll never do you no harm
Believe me when I tell youI'll never do you no harm

Medverkande
 Paul McCartney – solo- og korvokal, bass
 John Lennon – korvokal, piano, elektrisk gitar (på Anthology 3-versjonen)
 George Harrison – korvokal, elektrisk gitar
 Ringo Starr – trommer
Billy Preston – Fender Rhodes (på Anthology 3-versjonen).
Personell per Ian MacDonald

Bakgrunnsstoff 
 «Oh! Darling» -- teksten
 Alan W. Pollack om «Oh! Darling»

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Oh! Darling» frå , den 11. februar 2009. 
 

 

The Beatles-songar
Songar frå 1969
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Lennon–McCartney
Apple Records-singlar
Robin Gibb-songar
Singlar frå 1970
Singlar frå 1978
Songar om kvinner
George Benson-songar
Huey Lewis-songar
Florence + The Machine-songar
Roberta Flack-songar
Octopus’s Garden

«Octopus's Garden» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. Han er skriven av Ringo Starr med hjelp frå George Harrison, sjølv om han berre er tilskriven Starr under hans verkeleg namn Richard Starkey. 

Det er påstått at songen er psykedelisk og at han viser til LSD, noko som er sagt om fleire songar av The Beatles. Ideen til songen fekk Starr då han var på båttur saman med familien til Sardinia i 1968. Kapteinen på båten tilbaud «octopus» altså blekksprut, til lunsj, men Starr avslo. Kapteinen fortalte han då alt han visste om blekksprutar og om korleis dei sumde under vatn og leitte etter blanke lekamar og steinar for å byggje hagane sine med. Med denne informasjonen hadde Starr tema for ein song: 

I'd like to be under the sea
In an octopus's garden in the shade
He'd let us in, knows where we've been
In his octopus's garden in the shade

Songen er enkel og eit barnsleg tema i å kunne trekke seg tilbake frå ei skummel verd til ein plass i skuggen der det er varmt og trygt. Naiv er i denne samanhengen ikkje negativt. At songen samstundes passar for barn, akkurat som to andre Beatles-songar som «Yellow Submarine» (òg sunge av Ringo Starr) og «Rocky Raccoon» understrekar interessesfæren på 60-talet.

George Harrison hjelpte Ringo Starr å skrive songen under innspelinga av Let It Be. I filmen av same namn kan ein sjå dei vert filma medan dei jobbar med akkurat denne songen. Harrison skreiv akkordsekvensen og undervasslydane lagde Starr ved å blåse bobler i eit vassglas. 

Ringo Starr skreiv berre to Beatles-songar, den andre var «Don't Pass Me By» som vart gjeve ut på The Beatles (White Album).

Medverkande
 Ringo Starr – solovokal, trommer, perkusjon
 George Harrison – korvokal, sologitar, lydeffektar
 Paul McCartney – korvokal, bass, piano
 John Lennon – korvokal (over refreng og avslutning), rytmegitar

Bakgrunnsstoff 
 Alan W. Pollack om songen

Songar frå 1969
The Beatles-songar
Ringo Starr-songar
Songar skrivne av Ringo Starr
Songar produserte av George Martin
The Muppets-songar
Songar om dyr
Barnesongar
George Benson-songar
Salah Khalaf

Salah Mesbah Khalaf () eller Abu Iyad (arabisk أبو إياد) var nestleiar og etterretningssjef for den palestinske frigjeringsorganisasjonen (PLO), og var med på å danne det politiske partiet Fatah, saman med mellom andre Yasir Arafat.

Khalaf kom frå Jaffa og studerte litteratur. Han flytte til Kairo tidleg på 1950-talet. Det vart han medlem av det muslimske brorskapet. I 1951 møtte han Yasir Arafat på al-Azhar-universitetet under eit møte i den palestinske studentunionen. I 1958 danna han organisasjonen Fatah med Arafat og andre palestinarar frå Gaza i Kuwait.

Kjelder
 Fotnotar

Palestinarar
Folk frå Tel Aviv
I Want You (She’s So Heavy)

«I Want You (She's So Heavy)» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. Han er skriven av John Lennon med bidrag frå kona hans, Yoko Ono. Truleg handlar songen om henne. 

Songen er ein sjeldan Beatles-komposisjon av fleire årsaker. Lengda er nesten åtte minutt, teksten er minimalistisk samanlikna med lengda (berre elleve forskjellige ord), ei tre minuttar lang avslutting med dei same gitarakkordane om att og om att, songen heller mot sjangeren heavy metal og songen endar særdeles brått. Songen sluttar faktisk utan noko som helst form for avslutting eller nedtoning av volumet og det som Allmusic omtalar som «øyredøyvande stillheit» 

Alan Parsons, som var lydteknikar på opptaka forklarte den uvanlege avsluttinga: 
«Vi jobba med dei siste grepa på denne sida av av LPen og vi sat og lytta til miksinga då John sa; 'Der! Kutt lydbandet der!' Geoff (Emerick, ein av dei faste teknikarane til Beatles) kutta bandet og det var det. Slutt på side ein!»

Lennon nytta ein Moog synthesizer med kvit støy-generator til å skape den stigande og søkkande vindeffekten ein høyrer dei siste tre minutta (frå om lag 5:10). Denne støyen var til stor uro for lydfolka i EMI i 1987 då Abbey Road vart digitalisert. På vinyl var støyen innanfor toleransegrensene, men innanfor CD-teknologien si emne til å gjengi større skilnader i lydstyrke, vart han til eit stort problem.

George Harrison spelte elektrisk gitar på utgåva til Alvin Lee av denne Beatles-songen. Det er den hardaste rockesongen Harrison har medverka på.

Medverkande
 John Lennon – solo- og harmonivokal, sologitar, Moog synthesizer
 Paul McCartney – harmonivokal, bass
 George Harrison – harmonivokal, rytmegitar, sologitar
 Ringo Starr – trommer, congatrommer, vindmaskin 
 Billy Preston – Hammondorgel
(Personell per Ian MacDonald)

Bakgrunnsstoff 
 Teksten
 Alan w. Pollack om «I Want You (She's So Heavy)»

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «I Want You (She’s So Heavy)» frå , den 11. februar 2009.

Andre kjelder 

The Beatles-songar
Britiske bluesrocksongar
Britiske hardrocksongar
Britiske progressive rockesongar
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Lennon–McCartney
Songar frå 1969
Alvin Lee-songar
The Bee Gees-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
The Flaming Lips-songar
George Benson-songar
Incubus-songar
John Legend-songar
Ministry-songar
Roby Hitchcock-songar
Sarah Vaughan-songar
Soundgarden-songar
Type O Negative-songar
Ronja

Ronja er eit kvinnenamn som er blitt kjend i Noreg gjennom barneboka Ronja Røverdatter frå 1981 av Astrid Lindgren. Namnet er også kjend som ei av dei mange russiske kortformene av Veronika, då stava Роня (ofte transkribert Ronya med latinske bokstavar), og som det hebraiske namnet Ronia, 'mi glede'.

Ronja har norsk namnedag den 12. februar.

Bruk 
I Noreg er namnet blitt brukt sidan 1980-åra. Bruken gjekk kraftig opp fram mot 2000-åra, og blei då gjeve til rund 0,35 % av nyfødde. I 2009 var det 1311 norske kvinner som heitte Ronja.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ronja» frå , den 11. februar 2009. 
 

Kvinnenamn
Førenamn av svensk opphav
Førenamn av russisk opphav
Førenamn av hebraisk opphav
Randulf

Randulf er eit mannsnamn med opphav i dei norrøne orda rọnd, 'rand', og ulfr, 'ulv'. Dei norrøne formene av namnet var Randolfr og Rǫndolfr. 

På engelsk er namnet kjend som Randolph med variantane Randal og Randall og forkortingane Randy og Ralph.

Randulf har norsk namnedag den 12. februar.

Bruk 
Namnet har vore i bruk i Storbritannia sidan mellomalderen, og kan også brukast som slektsnamn. Det har vore noko utbreidd i USA, der det var mest populært rundt 1950-talet. I 1990 var det 48 309 amerikanske menn, eller 0,03 %, som heitte Randolph.

Det var 129 menn som heitte Randulf i Noreg i 2009.

Kjende namneberarar 
 Randulph of Evesham, abbed og biskop av Worcester 1213–1214
 William Randolph Hearst (1863–1951), amerikansk mediemagnat og politikar
 Randolph Churchill (1849–1895), britisk politikar
 Randolph Scott (1898–1987), amerikansk skodespelar
 Johan Randulf Petter Giertsen (f. 1957), norsk jusprofessor
 Randolf Walderhaug (f. 1958), norsk skodespelar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Randulf» frå , den 11. februar 2009. 
 

Mannsnamn
Slektsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Here Comes the Sun

«Here Comes the Sun» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. Songen er skriven av George Harrison og er ein av dei mest kjende Beatles-songane av Harrison ved sidan av «Something»

Songen hadde opphav i eit samarbeid mellom Harrison og den nære venen Eric Clapton som resulterte i songen «Badge», spelt inn med Clapton si dåverande gruppe Cream. Det var mellomspelet i songen, brua, som danna grunnlaget for «Here Comes the Sun». Den endelege versjonen av songen vart skriven i hagen til Clapton då Harrison prøvde å unngå dei endelause møta i Apple Records. 1969 var eit vanskeleg år for George Harrison; han vart arrestert for oppbevaring av cannabis, han hadde fått mandlane fjerna og han slutta mellombels i The Beatles. «Here Comes the Sun» vart skriven medan Harrison ei stund følte seg borte frå desse problema.

Medverkande
I følgje Ian MacDonald var besetninga til The Beatles på innspelinga som følgjer:

The Beatles
 George Harrison – solo- og korvokal, akustisk og elektrisk gitar, harmonium, Moog synthesizer, klapping
 Paul McCartney – korvokal, bass, klapping
 Ringo Starr – trommer, klapping

Orkesster
 Fire uvisse musikarar på bratsj, fire cello, kontrabass, to pikkolofløyter, to fløyter, to altfløyter, to klarinettar

John Lennon var fråverande då songen vart spelt inn på grunn av ei trafikkulukke i Skottland.

Andre versjonar 

Den afroamerikanske folk/soul-artisten Richie Havens, som vart kjent for konserten på Woodstock-festivalen, gav ut ein versjon av «Here Comes the Sun» i 1971 og nådde ein 16.-plass på den amerikanske Billboard-lista.

Den britiske gruppa Steve Harley & Cockney Rebel nådde tiendeplass på dei britiske listene i 1976 med sin versjon.

Jazz/soul-artisten Nina Simone gav i 1971 ut eit album med tittelen Here Comes the Sun, som mellom anna inneheldt hennar eiga særs personlege tolking av songen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Here Comes the Sun» frå , den 11. februar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Tekst
 Melding på Allmusic
 Alan W. Pollack om songen

Balladar frå 1960-åra
Songar frå 1969
Singlar frå 1970
Singlar frå 1971
Singlar frå 1976
Popballadar
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av George Harrison
The Beatles-songar
Nina Simone-songar
Steve Harley-songar
We Five-songar
Apple Records-singlar
EMI Records-singlar
Hugo Montenegro-songar
George Benson-songar
Richie Havens-songar
Richie Havens-songar
Peter Tosh-songar
James Last-songar
Sergio Mendes-songar
The Runaways-songar
Womack & Womack-songar
Lou Rawls-songar
Dan Fogelberg-songar
Nick Cave-songar
John Entwistle-songar
Sheryl Crow-songar
Belle and Sebastian-songar
Herb Alpert-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
Greg Lake-songar
Khalil Wazir

Khalil Wazir () eller Abu Jihad (arabisk أبو جهاد) var ein palestinsk militær leiar og grunnleggjar av det sekulære politiske partiet Fatah. Han var adjutanten til Yasir Arafat, som var formann i den palestinske frigjeringsorganisasjonen (PLO), og fekk dermed stor innflytnad på dei militære aktivitetane til Fatah, før han med tida vart leiar for al-Assifa, den væpna divisjonen i partiet. Dei israelske styresmaktene og størstedelen av det israelske folket såg på han som ein terrorist som var hjernen bak drapa på israelarane, medan dei fleste palestinarane rekna han for å vere ein martyr som døydde motstand mot den israelske okkupasjonen.

Wazir vart flyktning som resultat av den israelske sjølvstendekrigen, og byrja å leie ein mindre fedayeenstyrke på Gazastripa. Tidleg på 1960-talet etablerte han samband for Fatah med ulike kommunistregime og fremtredande leiarar frå den tredje verda, og grunnla Fatah si avdeling i Algerie. Han spela òg ei viktig rolle under stridane i Svarte september i Jordan i 1970–1971, ved å forsyne omringa palestinske krigarar med våpen og fyrstehjelp, men dei vart etter kvart pressa ut av den jordanske hæren.

Før og under Israel sin invasjon av Libanon i 1978 – som han hadde rømt til etter å ha vorte fordriven frå Jordan – sette han i gang ei rekkje åtak i Israel mot både sivile og militære mål. Etter at han gjekk i eksil frå Libanon med resten av Fatah-leiinga, busette Wazir seg i Tunis. Frå basen sin i den nye byen, skapte og organiserte han ungdomsutval i dei palestinske territoria, som etter kvart vart ryggrada til dei palestinske styrkane under den fyrste intifadaen. Han levde derimot ikkje lenge nok til å oppleve opprøret, for i 1988 vart han drepen i heimen sin i Tunis av israelske styrkar.

Fotnotar 

Palestinarar
Folk frå Ramla
Aurlandselvi

Aurlandselvi er ei elv i Aurlandsdalen som munnar ut i Aurlandsfjorden ved Aurlandsvangen. Elva er lakse- og sjøaureførande 6,7 km opp til Vassbygdevatnet og vidare om lag 6 km oppover Aurlandsdalen. Sjøauren i elva er kjend for høg gjennomsnittsvekt og er attraktiv blant sportsfiskarar.

Aurlandselvi har eit nedbørfelt på 773 km², og store delar av feltet er høgfjell. Gjennomsnittleg årleg vassføring ved sjøen er 40 m³/s. Vassdraget har vore regulert sidan 1973, men ein reknar med at reguleringa påverka fangsten av laks og sjøaure frå 1977. Etter ein mellomperiode frå 1977 til 1982, vart vassdraget rekna som fullregulert frå 1983. Vangen kraftstasjon vart sett i drift i 1980. Ved gjennomsnittleg vassføring er det produktive elvearealet no rekna til 260 000 m² i Aurlandselvi og 130 000 m² i Vassbygdelva, totalt 390 000 m², noko som er 25 % mindre enn arealet før reguleringa. 

Det har vore gjennomført fiskeundersøkingar i vassdraget årleg sidan 1989. Etter ein gjennomgang av resultata frå perioden 1989–1999 vart det konkludert med at låg temperatur i perioden då laksen sym oppover elva er ein flaskehals for denne arten i vassdraget. Det vart også konkludert med at den konsesjonspålagde utsetjinga av 30 000 auresmolt årleg sidan 1979 har bidrege lite eller ingenting til bestanden av vaksen sjøaure i vassdraget. Dette resultatet er i samsvar med erfaringane frå utsetjing av anleggsprodusert auresmolt i andre vassdrag, der det også har vore svært låg gjenfangst. I konsesjonen er det også pålegg om årleg utsetjing av 10 000 laksesmolt. Pålegget vart ikkje oppfylt mange av åra grunna vanskar med å fange stamfisk, og fordi produksjonsvilkåra i klekkeriet ikkje var gode nok for denne arten på grunn av låg temperatur. Etter 1999 har det ikkje vore sett ut aure- eller laksesmolt i vassdraget, men det vart sett ut 55 000 sommargamle setjefisk av aure i Vassbygdvatnet i 2001. I 1999 og 2000 vart det samla inn presmolt av laks med elektrisk fiskeapparat i vassdraget og desse vart fôra fram til stamlaks. Etter stryking vart det grave ned augerogn i Vassbygdelva for å byggje opp ein laksebestand i denne delen av vassdraget der temperturvilkåra for rekruttering av laks er betre enn i Aurlandselvi. 

Fiskeundersøkingar er vortne gjennomførte årleg i Aurlandsvassdraget av Norsk institutt for naturforskning (NINA) i perioden 1989–1994, og frå 1995 av Rådgivende Biologer AS. Undersøkingsprogrammet har omfatta kartlegging av ungfisk på eit fast stasjonsnett ved elektrofiske, registrering av gytebestanden ved gytefiskteljingar, analyse av skjelprøvar av vaksen fisk fanga i fiskesesongen, og fangststatistikk. I 2001 vart programmet utvida til å omfatte undersøkingar av tal og tidspunkt for utvandring av laks- og auresmolt. Frå 2002 til 2006 vart det gjort parallelle undersøkingar i naboelva i Flåm som referanse til studiane i Aurlandsvassdraget. Ved full elv er det anadrome elvearealet i Aurlandsvassdraget rekna til å vere til 390 000 m², og arealet i Flåmselva 115 000 m², ein skilnad på 3,4 gonger.

Elvar i Vestland
Geografi i Aurland
Lakselvar i Sogn og Fjordane
Because

«Because» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. «Because» er ein ballade skriven av John Lennon, men tilskriven på vanleg vis til Lennon/McCartney. Songen følgjer rett etter «Here Comes the Sun» og er starte på eit lengre potpurri - eit musikkstykke som består av fleire kortare og lengre songar som glir over i kvarandre.

Innspelinga av «Because» er bygd opp rundt eit vokalarrangement for ni songarar, realisert gjennom at Lennon, McCartney og Harrison song trestemt i tre opptak lagt på kvarandre. Dette gjev ein rik og tett klang, som saman med den langsame melodien gjev eit inntrykk som kan karakteriserast som draumeaktig og eterisk.

Det vert stundom hevda at denne songen eigentleg er ei utgåve av «Måneskinnssonaten» til Ludwig van Beethoven. Sjølv dette ikkje er heilt rikitg, var faktisk «Måneskinnssonaten» ein viktig inspirasjon for at songen vart til.

«Eg låg på sofaen heime hos oss», har Lennon fortalt, «og høyrde på at Yoko spelte Beethoven sin 'Måneskinnssonaten' på pianoet. Brått sa eg; 'kan du spele dei akkordane baklengs?' Det gjorde ho og eg skreiv 'Because' rundt dei. Songen høyrdest òg ut som 'Måneskinnssonaten'...»

Det er visse likskapar mellom komposisjonane; i akkordstrukturen, i bruken av arpeggio (dei enkelte tonane i kvar akkord spelast ein for ein, ikkje samstundes) og i det faktum at begge går i tonearten Ciss-moll, men «Because» er ikkje «Måneskinnssonaten» spelt baklengs, sjølv om Lennon sjølv må ta noko av ansvaret for at denne mistydinga har oppstått. Det er meir presis å skildre «Because» som inspirert av «Måneskinnssonaten» spelt baklengs; og då først og fremst akkordprogresjonen.

Lennon uttrykte seinare ein viss reservasjon i forhold til arrangementet, men både McCartney og Harrison har framheva «Because» som ein av dei beste songane på Abbey Road. Det er òg ein av dei første innspelingane (både når det gjeld Beatles og rock generelt) som nytta ein Moog synthesizer. Harrison hadde vorte eigar av ein slik og jobba på denne tida iherdig med å lære seg å beherske det.

Teksten til «Because» er enkel og samstundes nesten kosmisk:

Because the world is round it turns me on
Because the world is round...aaaaaahhhhhh

Medverkande
 John Lennon – harmonivokal (mellomstemme), gitar
 Paul McCartney – harmonivokal (høg stemme), bass
 George Harrison – harmonivokal (låg stemme), Moog synthesiser
 George Martin – Baldwin elektrisk cembalo
Personell per Ian MacDonald

Andre versjonar
Ein coverversjon av «Because» av Elliott Smith vart nytta under rulletekstane av filmen American Beauty.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Because» frå , den 11. februar 2009.

Bakgrunnsstoff
 
 Moonlight Sonata mot Because

The Beatles-songar
Songar frå 1969
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Lennon–McCartney
Alice Cooper-songar
Elliott Smith-songar
George Clinton-songar
Devo-songar
Vanessa Mae-songar
Gerry Rafferty-songar
Al Di Meola-songar
George Benson-songar
The Bee Gees-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
Palestinsk fedayeen

Palestinsk fedayeen (frå arabisk: fidā'ī, fleirtal fidā'īyun, فدائيون) er ei nemning på militantar eller geriljaer i ei sekulær nasjonalistretning blant palestinarar. Dei fleste palestinarane reknar fedayeenane som «fridomskjemparar», medan den israelske staten ser på dei som «terroristar».

Fotnote 

Palestina
Akronym

Eit akronym (frå gresk ακρος, akros, «øvst»/«ytst» og ονομα, onoma, «namn») er eit førebokstavsord eller ein type forkorting som vert lesen og uttala som eit vanleg ord, altså ikkje bokstav for bokstav.

Døme på vanlege akronym er laser, NATO og radar. I dømet laser står bokstavane for «Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation», altså «forsterking av lyssignal ved stimulert utstråling». NATO tyder «North Atlantic Treaty Organisation» (Atlanterhavspakta), medan radar tyder «RAdio Detecting And Ranging».

I forkortingar som DnB, DBS, NSB, BBS også vidare vert bokstavane uttala kvar for seg, og desse er altså ikkje akronym.

Litterære akronym: TANSTAAFL (there ain't no such thing as a free lunch), ASAP (as soon as possible).

Sjå òg 
 Akrostikon
 Initial
 Rekursivt akronym

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Reglar for forbokstavord som PC, TV, NATO, FN og WWF ved sprakradet.no

Ord
Ord av gresk opphav
Forkortingar
Det marokkanske kvarteret

Det marokkanske kvarteret (arabisk حارة المغاربة, Harat al-Maghariba) var eit 800 år gammalt kvarter i den søraustlege delen av Gamlebyen i Jerusalem, som grensa til den vestlege muren til Tempelberget i aust (inkludert Vestmuren), murane til Gamlebyen i sør (inkludert Dungporten), det jødiske kvarteret i vest, og det muslimske kvarter i nord. Kvarteret hadde fleire skular og religiøse institusjonar. Det marokkanske kvarteret var det femte og minste av kvartera i Jerusalem, men vart kraftig rasert av dei israelske styresmaktene i 1967 for å gjere Vestmuren meir tilgjengeleg for folket.

Jerusalem
You Never Give Me Your Money

«You Never Give Me Your Money» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. Songen er hovudsakleg skriven av Paul McCartney og tilskriven som vanleg til Lennon/McCartney.

Komposisjon
Temaet i songen er eit spegelbilete av problema som The Beatles hadde hamna i på grunn av dårleg økonomisk styring. Teksten reflekterer eit forhold som har brote saman. «Ho» har vokse opp rik, er bortskjemt, medan «han» vil berge ho, gje ho eit svar på problema hennar, men kan ikkje: 

Out of college money spent
See no future pay no rent.
All the money’s gone, nowhere to go.
Any Jobber got the sack,
Monday morning turning back.
Yellow lorry slow, nowhere to go.

Songen startar med to vers sunge av McCartney i bortimot klassisk stil. Så kjem ein mykje raskare seksjon der McCartney bytter til ein meir nasal vokalstil og der han nyttar ei baritonstemme som gjev fyldig luft til den noko komiske teksten i songen. Songen svinn hen med ein vokal som minnar om ein barnesong. Det vart nytta gitarar gjennom leslieforsterkarar på songen, slik at det høyrest ut som orgeltonar, noko Beatles gjorde ein del den siste perioden.

Medverkande
I følgje Ian MacDonald:
 Paul McCartney – Solo- og korvokal, piano, bass, vindspel, lydbandsløyfer
 John Lennon – gitar, korvokal
 George Harrison – gitar, korvokal
 Ringo Starr – trommer, tamburin

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «You Never Give Me Your Money» frå , den 11. februar 2009. 
 

 

The Beatles-songar
Songar produserte av George Martin
Songar frå 1969
Songar skrivne av Lennon–McCartney
George Benson-songar
Sarah Vaughan-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
Munib Masri

Munib al-Masri (arabisk: منيب المصري, fødd i 1934) er ein medlem av det palestinske sentralrådet (PCC) og ein tidlegare jordansk statsråd. Under tida si som minister hjelpte han Yasir Arafat og Fatah-kommandørane hans med å rømme frå Jordan under Svarte september.

Palestinarar
Fødde i 1934