alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mundraga Bay

Mundraga Bay (bulgarsk залив Мундрага, ‘Zaliv Mundraga’) er ei 28,6 km brei bukt som trengjer 23 km inn på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. H ligg aust for Fothergill Point og vest for Cape Sobral.

Bukta er kalla opp etter mellomalderfestninga Mundraga nordaust i Bulgaria.

Kjelder

 Mundraga Bay. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Bukter i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Nordenskjöld Coast
Neny Bay

Neny Bay er ei lita bukta på vestkysten av Graham Land som i vest grensar til Neny Island, og i nordvest og sørvest til høvesvis Stonington Island og Roman Four Promontory. Bukta vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Namnet, som kjem frå Neny Island, vart foreslått av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, som kalla ho Neny Island Bay.

Kjelder

Bukter i Graham Land
Fallières Coast
Paradise Harbor

Paradise Harbor, også kalla Paradise Bay, er ei brei vik bak Lemaire og Bryde Island, på vestkysten av Graham Land mellom Duthiers og Leniz Point. Namnet vart nytta av kvalfangarar som opererte i nærleiken og var i bruk i 1920.
No vert Paradise Harbor saman med Neko Harbour ofte nytta som stoppestader for cruiseskip i området. Det var her to hurtigruteskip møtte kvarandre på den sørlege halvkula for første gong, då MS «Nordnorge» og MS «Nordkapp» begge kom til Paradise Harbor den 5. desember 2005.

Den argentinske forskingsbasen Almirante Brown-basen den chilenske González Videla-basen ligg ved kysten av Paradise Harbor. Ein minnestein etter Jostein Helgestad, som omkom på den tredje sørpolsekspedisjonen til Monica Kristensen Solås i 1993, er reist nær den argentinske stasjonen.

Galleri

Kjelder

Bukter i Graham Land
Danco Coast
Rockpepper Bay

Rockpepper Bay er ei bukt som ligg aust for Boreal Point langs nordkysten av Joinville Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953-54. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) på grunn av særs mange småøyar og skjer i bukta.
 

Bukter i Graham Land
 Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Roland Bay

Roland Bay er ei vik med Herveou Point på vestenden  av halvøya som dannar vestenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter F. Roland, ein sjømann på skipet «Francais».
 

Bukter i Graham Land
Geografi på Wilhelm Archipelago
Ryder Bay

Ryder Bay er ei bukt som ligg 5 nautiske mil (9 km) aust for Mount Gaudry på søraustkysten av Adelaide Island. Leonie Islands ligg ytst i denne bukta. Ho vart oppdaga og først kartlagd i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot. Ho vart kartlagd på ny i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Bukta er kalla opp etter Lisle C.D. Ryder, førstestyrmann på «Penola» under BGLE, 1934-37.
 

Bukter i Graham Land
Geografi på Adelaide Island
Rymill Bay

Rymill Bay er ei bukt i Antarktis mellom Red Rock Ridge og Bertrand forlandsbre langs vestkysten av Graham Land. Rymill Bay vart truleg først sett frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1909. Bukta vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE), og vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho er kalla opp etter John Riddoch Rymill, den australske leiaren for British Graham Land Expedition.

Kjelder

Bukter i Graham Land
Fallières Coast
Salpetriere Bay

Salpetriere Bay er ei bukt mellom Herveou Point og Poste Point langs vestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under dr. Jean-Baptiste Charcot, 1903–05, og vart namngjeven av han etter Hôpital de la Salpêtrière, eit sjukehus i Paris der faren, dr. Jean-Martin Charcot, starta ein klinikk for å behandle nervesjukdomar. 

Bukter i Graham Land
Geografi på Wilhelm Archipelago
Square Bay

Square Bay er ei bukt på vestkysten av Graham Land mellom Nicholl Head og Camp Point. Det meste av innløpet til bukta er okkupert av Horseshoe Island, som gjer at det er vanskeleg å nå det sørlege sundet som opnar ut mot Marguerite Bay og eit smalare nordvestleg sund som opnar opp mot Bourgeoisfjorden. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

Bukter i Graham Land
Fallières Coast
Stonehouse Bay

Stonehouse Bay er ei bukt i Antarktis på vestsida av Laubeuffjorden, på austkysten av Adelaide Island mellom Hunt Peak og Sighing Peak. Bukta er 9 km brei. Ho vart først oppdaga og kartlagd i januar 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Bukta vart kalla opp etter Bernard Stonehouse frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som var meteorolog i 1947-48 og biolog i 1949 ved Stonington Island og leiaren for eit hundesledelag hos FIDS som kartla bukta på ny i 1948.

Den største breen på Adelaide Island, Shamblesbreen, kalvar i Stonehouse Bay.

Kjelder 

Bukter i Graham Land
Geografi på Adelaide Island
Suspiros Bay

Suspiros Bay er ei lita bukt ved vestenden av Joinville Island like sør for Madder Cliffs. Namnet vart foreslått av kaptein Emilio L. Diaz, offsier i den Argentinsk antarktisstyrken (1951-52). Toponymet syner til vanskane dei møtte kring bukta. 

Bukter i Graham Land
 Geografi i Joinville Island-gruppa‎
Waddington Bay

Waddington Bay er ei bukt på vestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land, like nord for Cape Tuxen. Bukta er delvis nedteikna på kart frå Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache. Ho var meir nøyaktig skissert av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot, som namngav ho etter senator Waddington, som var president i Handelskammeret i Rouen.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Bukter i Graham Land
Graham Coast
Wilhelmina Bay

Wilhelmina Bay er ei bukt mellom Reclus Peninsula og Cape Anna langs vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Adrien de Gerlache, og kalla opp etter Wilhelmina, som var dronning av Nederland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wilhelmina Bay» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Graham Land
Danco Coast
Whistling Bay

Whistling Bay er ei open bukt mellom Longridge Head og Cape Saenz langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Ho vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og ho fekk dette namnet av dei på grunn av ein rar plystrelyd (whistling på engelsk) dei ikkje fann ut av då dei kartla bukta.

Kjelder

Bukter i Graham Land
Fallières Coast
Zubov Bay

Zubov Bay er ei bukt på austsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Nikolaj N. Zubov, som var ein sovjetisk oseanograf som skreiv fleire artiklar om havis i Arktis.

Bukter i Graham Land
Geografi på Biscoe Islands
Corinthian Bay

Corinthian Bay er ei bukt mellom Rogers Head og Saddle Point på nordkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Namnet finst på eit tidleg kart laga av amerikanske selfangarar. Det vart truleg gjeven av kaptein Erasmus Darwin Rogers, ein amerikansk kvalfangar og selfangar, etter fartøyet hans «Corinthian» som han segla då han første gongen gjekk i land på Heardøya i mars 1855. I nærleiken ligg Corinth Head.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corinthian Bay» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Kart over Corinthian Bay og nordvestkysten av Heardøya
 Kart over Heard- og McDonaldøyane 

Bukter på Heard- og McDonaldøyane
Mechanics Bay på Heardøya

Mechanics Bay er ei bukt som ligg like aust for Saddle Point på nordkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Ho vart namngjeven av amerikanske selfangarar etter skonnerten «Mechanic», eit hjelpefartøy for «Corinthian» i selfangstflåten til kaptein Erasmus Darwin Rogers som gjekk i land på Heardøya i 1855.

Kjelder

Bukter på Heard- og McDonaldøyane
South West Bay

South West Bay er ei open bukt på vestsida av Heardøya like nord for Cape Gazert i det sørlege Indiahavet. Bukta vart grovt kartlagd på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikanske selfangar. Namnet «S.W. Bay» finst på eit kart frå 1882 teikna av Washington Irving Chambers ombord på USS «Marion» på Heardøya i januar 1882. Namnet på bukta ser ut til å kome av namnet på ei grusstrand i nordenden av bukta som i 1860 vart kalla South West Beach.

Bakgrunnsstoff
 Kart over South West Bay og nordvestkysten av Heardøya
 Kart over Heard- og McDonaldøyane 

Bukter på Heard- og McDonaldøyane
Spit Bay

Spit Bay er ei open bukt på nordaustkysten av Heardøya og Spit Point, austenden av øya. Namnet kjem frå den iaugefallande Elephant Spit som dannar sør- og austksyten av bukta, og kan ha vorte gjeve av amerikanske selfangarar på Heardøya i perioden etter selfangsten starta der i 1855. Namnet finst på eit kart av britane som nytta mange namn som var i bruk hos selfangarane. Heard- og McDonaldøyane ligg i Sørishavet, kring 1700 km frå Antarktis og 4100 km sørvest for Perth.

Kjelder

Bukter på Heard- og McDonaldøyane
Indrefjord

Indrefjord eller Bell Bay er ei bukt som ligg mellom Mount Saint Michael og the Kringla langs kysten av Kemp Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla Indrefjord. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter sersjant S. Bell i RAAF, radiomontør ved Mawson Station i 1959.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Indrefjord» frå ,  den 25. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Kemp Land
Edward VIII Bay

Edward VIII Bay er ei bukt mellom Edward VIII Plateau (ei kuppelforma, isdekt halvøy nær Magnet Bay) og Øygarden. Inst i bukta ligg Edward VIII isbrem. Bukta vart oppdaga i 1936 av eit lag frå Discovery Investigations på RRS «William Scoresby», og kalla opp etter Edvard VIII, då konge av Storbritannia.

Kjelder 

Bukter i Kemp Land
Kvarsnesvika

Kvarsnesvika er ei lita bukt ved sørvestsida av Kvarsnes, sør i Edward VIII Bay. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

Bukter i Kemp Land
Breidvika i Enderby Land

Breidvika eller Gwynn Bay er ei bukt like vest for Skotviktangen langs kysten av Enderby Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla «Breidvika». Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dr. A.M. Gwynn, øvstkommanderande ved Macquarieøya Station i 1949.

Kjelder

Bukter i Kemp Land
Rundvika

Rundvika er ei lita bukt på sørkysten av Edward VIII Bay like aust for Kvarsnes. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
 

Bukter i Kemp Land
Skotvika

Skotvika eller Stack Bay er ei lita bukt mellom West Stack og enden av Skotviktangen i Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og kalla «Skotvika» på grunn av proximity to West Stack. Ho vart namngjeven av mannskapet på RRS «William Scoresby» i 1936. Dette har sidan vorte det godkjende namnet på bukta for å samsvare med West Stack.

Bukter i Kemp Land
Stefansson Bay

Stefansson Bay er ei bukt mellom Law Promontory og Foldøya. Mawson frå British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) nytta namnet om eit stykke av kysten vest for Cape Wilkins som han observerte kring 18. februar 1931. Bukta vart utforska av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations i 1936, og Lars Christensen-ekspedisjonen 1936-37, kartla denne delen av kysten meir nøyaktig. Ho vart kalla opp etter Vilhjalmur Stefansson, ein arktisk utforskar. 

Bukter i Kemp Land
Handball-EM 2012 for kvinner

Handball-EM for kvinner 2012 vart arrangert frå 4. til 16. desember 2012 i Serbia. Arrangementet vart opphavleg tildelt Nederland., men det nederlandske handballforbundet sa frå seg arrangementet 4. juni 2012 Serbia vart vald av IHF som ny vertsnasjon 18. juni 2012.

Arenaer

Kvalifiserte nasjonar

Innleiande runde

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Mellomrunden

Gruppe I 

<noinclude>

Gruppe II 

<noinclude>

Sluttspelet

Kamp om 5.-plass

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Referansar

Bakgrunnsstoff 

EHFs hjemmesider
Jul i Trøndelag

Jul i Trøndelag er eit nynorsk julehefte som har vorte utgjeve sidan 1935. Utgjevar er Trønderlaget, ei samanslutning av mållaga i Trøndelag sør for Namdalen. Opplag i 2012 er 4000.

Kjende skribentar skriv jamsides debutantar som prøver seg for første gong. Ander Moe-Rognhaug sat som redaktør i 27 år. Han skreiv mykje i bladet, og hadde mange illustrasjonar. 
I dag er Espen Tørset redaktør (2017).

Heftet vert seld av lokale mållag og lokale bokhandlarar.

Jul i Trøndelag var òg namnet på eit julehefte som vart utgjeve av Trondhjems Typografiske Forening 1921-1929.

Kjelder 
 Nabonytt  
 Nasjonalbiblioteket
 Jul i Trøndelag 2017

Fotnotar 

Julehefte
Kultur i Trøndelag
Draup

Draup er ei musikkgruppe beståande av Liv-Jorun Bergset (fødd 1984) og Randi-Merete Roset (fødd 1984) som begge kjem i frå Stryn i Sogn og Fjordane. Duoen lagar musikk ved å spele på drikkeglas. Begge artistane gjekk musikklinja ved Firda vidaregåande skule og starta allereie der å arrangere og komponere musikk både for glas aleine, men og saman med andre instrument.

TV
Bergset og Roset deltok i TV-programmet Norske Talenter på TV2 i 2008 og enda opp i finale og til slutt på ein 10. plass.

Glas som instrument
Matias Orheim (1884-1958) er mannen som introduserte glasmusikken i Nordfjord. Salmediktaren og lekpredikanten oppdaga kunsten å spele på glas i Kina, og tok med seg lærdomen heim til Nordfjord. I 1984, i samband med jubileet for markere at det var hundre år sidan Orheim vart fødd, tok kulturskulelærar Bjarte Sætre på seg oppdraget med å spele på glasa til Orheim. Seinare har Sætre laga fleire musikkinstrument beståande av glas (også kalla glasmusikkar) og lært opp unge musikkinteresserte i Stryn.

Referansar

Musikk i Vestland
Kultur i Stryn
Jul-Anders

Jul-Anders er ein førjulstradisjon frå Nord-Noreg. Kvelden 30. november er Jul-Anderskvelden i somme bygder i Salten. Då kom han Jul-Anders på besøk i heimane, og han måtte handsamast på skikkeleg vis om han ikkje skulle bli vreid og gjere ugagn – i verste fall røve med seg ungar i huset.

Bakgrunnen for julandersskikken er ikkje kjend. Jul-Anderskvelden fell saman med St. Andreas' dag. Det er derfor grunn til å tru at det er ein samanheng mellom Jul-Anders og katolsk tid i Noreg. Men noko av innhaldet i skikken minnar òg om heidensk tid med bortføring av ungar som eit viktig element. Jul-Anders liknar òg på ein figur vi møter ved juletider i andre delar av landet, julebukken, og til ein viss grad òg på eit nyare fenomen i Noreg, halloween. Julandersskikken er ikkje dokumentert skriftleg frå eldre tid, og vi har såleis berre munnleg tradisjon å bygge denne artikkelen på.

Det var helst unge, vaksne menn som gjekk Jul-Anders. Dei måtte kle seg ut etter visse reglar. Drakta skulle ha dyrepreg, gjerne med skinn frå ville dyr, men det kunne òg vere frå husdyr. Dyrepreget kunne vere understreka ved at Jul-Anders gjerne hadde ei kurumpe festa til drakta. Fottøyet skulle stå i stil, og maska var laga av skinn og skulle vere så grotesk som mogleg, gjerne med hoggtenner og horn, og med blodflekker og flenger. Som døme på slike groteske innslag kunne vere horn som var fylte med blod, eller ei anna raudfarga væske, og som «tilfeldig» kunne få lekkasje medan Jul-Ander var innom ein stad. 

Det var ofte fleire julandersar i følgje, og somme av dei hadde gjerne ei bjølle rundt halsen eller festa til drakta slik at det høyrdest når «hån Jul-Anders» nærma seg. Dei hadde òg ein lang stav i eine handa, og gjerne ein sekk over skuldra. Når følgjet nærma seg ein gard, ringla dei kraftig med bjøllene og dunka med staven i døra eller veggen. Møtet med folk i huset var prega av ritual. Jul-Anders vart gjerne spurt om kvar han kom frå, og då var svaret gjerne «Riebivagge», eit område langt inne i fjellet. I somme tradisjonar skulle Jul-Anders seie denne regla til husbondsfolket:

Får e' ikkj' kørs og kak'
ska' e' aljlj ungan tak'
Får e' ikkj' kørs og krengel
ska' e' om jula rengel

Så vart følgjet invitert i hus og bydd å ete.

Bakgrunnsstoff
Jul-Anders lever ennå. , sussi.gabrielsen.no
Jul-Anderskveld 30.november ; Stygge Jul-Andersmasker, beiarn.kommune.no

Kjelder

Sussi Gabrielsen, «Jul-Anders lever ennå.»  ved sussi.gabrielsen.no
Maria Øines, «Jul-Anders» ved minskole.no

Anders
Nordnorsk kultur
Salten
Iver Andreas Günther Holter

Iver Andreas Günther Holter () var ein norsk jurist, kjøpmann og stadskaptein i Drammen. Han var òg tilsett i tollvesenet. 

I 1814 var han medlem av vernepliktskomiteen sett ned av Riksforsamlinga. Han var ikkje medlem av sjølve Riksforsamlinga, men var andrerepresentant frå Drammen til Omframstortinget i 1814. 

Holter var gift to gonger; fyrste gong med Elen Lange, dotter av magasinforvaltaren på Akershus festning, Andreas Lange 
og andre gong med Vilhelmine Margrethe Rode, dotter av major Georg Frederik Rode og Wilhelmine Stockfleth.

Kjelder
 Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, 1814-1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K digital utgåve side 405

Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar for Drammen
Norske juristar
Folk frå Drammen
Hans Hansen Grundset Bjølset

Hans Hansen Grundset Bjølset ()
var ein norsk skogeigar, forlikskomissær og stortingsrepresentant til Omframstortinget i 1814. Han representerte Hedemarkens amt.

Kjelder

 Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, 1814-1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K  digital utgåve side 94

Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Folk frå Elverum
Isvika

Allison Bay eller Isvika er ei lita bukt like vest for Utstikkarbreen, og kring 4 km aust for Lachal Bluffs og Ufsøy på Mawson Coast av Mac. Robertson Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og kalla Isvika. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dr. Robert Allison, militærlege ved Mawson Station i 1955.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isvika» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Mac. Robertson Land
Doggers Bay

Doggers Bay er ei isfyllt bukt på vestsida av Amery isbrem, mellom Foley Promontory og Landon Promontory. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE)  i 1956, og vart først vitja i november 1962 av eit hundesledelag frå ANARE leia av I. Landon-Smith, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dette hundesledelag.

Kjelder 

Bukter i Mac. Robertson Land
Howard Bay

Howard Bay er ei bukt i Antarktis, som ligg mellom Byrd Head i vest og Ufsøy og Lachal Bluffs i aust. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson, og vart namngjeven av han etter A. Howard, hydrologen på ekspedisjonen.

Kjelder

Bukter i Mac. Robertson Land
MacKenzie Bay

MacKenzie Bay er ei relativt lita bukt heilt vest i Amery isbrem, kring 30 km nordaust for Foley Promontory. Den 10. februar 1931 observerte British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) (1929-31) ei mykje større bukt her og flydde over området for å skissere ho. Dei namngav ho «MacKenzie Sea» etter kaptein K.N. MacKenzie, kaptein på ekspedisjonsskipet «Discovery» i 1930-31. Etter at ein stor del av Amery isbrem har brote laus har vika vorte langt mindre. I 1968 var bukta 25 km brei. Fleire norske kvalbåtar oppdaga den opphavlege bukta nesten samstundes med BANZARE og kvalbåten «Seksern» (kaptein Brunvoll) nådde området den 13. januar 1931, og «Torlyn» (kaptein Klarius Mikkelsen) den 13. februar 1931.

Bukter i Mac. Robertson Land
Nilsen Bay

Nilsen Bay er ei lita bukt like vest for Strahanbreen, og 18 nautiske mil (33 km) aust-søraust for Cape Daly. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav ho etter kapteinen på norske kvalbåten «Sir James Clark Ross» som transporterte kol til Antarktis «Discovery». På kart publisert av Cape Daly og Strahanbreen vert ho kalla Nielsen Bay. Nyare utforsking har vist at notata til Mawson at bukta var plassert for langt vest og at namnet var stava feil. 

Bukter i Mac. Robertson Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Oom Bay

Oom Bay er ei ei bukt på Mawson coast mellom Cape Bruce og Campbell Head. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson, som namngav ho etter løytnant K.E. Oom i RAN som var kartograf på ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oom Bay» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Mac. Robertson Land
Nabbvika

Nabbvika eller Tilley Bay er ei bukt like aust for Tilley Nunatak på kysten av Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla ho Nabbvika. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter nærleiken til Tilley Nunatak.

Kjelder

Bukter i Mac. Robertson Land
Twilight Bay

Twilight Bay er ei lita bukt på vestsida av Amery isbrem. Ho vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Posisjonen vart fastsett av landmålarar i ANARE i februar 1968. Ho fekk dette namnet fordi landmålarane vart flydd inn i området etter solnedgang, slik at navigeringa og fotograferinga måtte gjerast i tussmørke (twilight på engelsk).

Bukter i Mac. Robertson Land
Utstikkarbukta

Utstikkarbukta er ei bukt på kysten like aust for Utstikkarbreen.  Ho vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og fekk dette namnet av dei i samband med at ho låv ved Utstikkarbreen.

Bukter i Mac. Robertson Land
William Scoresby Bay

William Scoresby Bay er ei bukt på vestsida av William Scoresby Archipelago i Antarktis. Ho er 8 km lang og 5,5 km brei, med bratte klipper langs kysten og snøfrie åsar med høgder opp mot 210 meter over havet.  Bukta vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations, og vart kalla opp etter skipet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «William Scoresby Bay» frå ,  den 26. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Mac. Robertson Land
Stader kalla opp etter skip
Barrierevika

Barrierevika er ei open bukt i Antarktis i vestenden av West isbrem. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–1937, og vart namngjeven av dei. Barriere er eit anna namn for isbrem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barrierevika» frå ,  den 26. november 2012.  
 

Bukter i Princess Elizabeth Land
Heidemann Bay

Heidemann Bay er ei bukt på havsida av Breidneset i Vestfold Hills i Antarktis, like sør for Davis Station. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Bukta vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions frå «Kista Dan» den 11. januar 1957, og vart kalla opp etter Frank Heidemann, førstestyrmann på «Kista Dan».

Kjelder

Bukter i Princess Elizabeth Land
Karelin Bay

Karelin Bay er ei bukt midt i den nordlege delen av West isbrem. Leskov Island ligg like søraust for bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1956, og kalla opp etter oseanografiprofessoren Dmitrij Karelin.
 

Bukter i Princess Elizabeth Land