alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Inaccessible Island i Dellbridge Islands

Inaccessible Island er ei lita klipperik øy, den nordlegaste av Dellbridge Islands, og ligg 1 nautisk mil sørvest for Cape Evans på Ross Island i Antarktis. Ho er den mest iaugefallande av gruppa fordi ho nesten er alltid er snøfri og stig 95 meter over havet. Øya vart oppdaga av British National Antarctica Expedition (1901–04) under Robert Falcon Scott og fekk dette namnet fordi ho var vanskeleg å nå (inaccessible tyder utilgjengeleg på engelsk).

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Inaccessible Island (Dellbridge Islands)» frå ,  den 28. oktober 2012.  

Ross Archipelago
Little Razorback Island

Little Razorback Island er den minste og austlegaste av Dellbridge Islands, som ligg i Erebus Bay utanfor vestsida av Ross Island. Ho vart oppdaga av «Discovery»-ekspedisjonen til Robert Falcon Scott, 1901–04, og fekk dette namnet fordi ho likna på den nærliggande Big Razorback Island, men var mindre.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Ross Archipelago
Mickle Island

Mickle Island er ei særs lita øy 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Flagstaff Point, like utanfor vestsida av Ross Island. Ho vart kartlagd og fekk dette namnet av den britiske antarktiskekspedisjonen leia av Shackleton, 1907-09. Namnet verkar å vere ironsik meint sidan mickle tyder «stor».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Ross Archipelago
Tent Island

Tent Island er ei av Dellbridge Islands i McMurdo Sound i Antarktis.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tent Island» frå ,  den 28. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Ross Archipelago
Stavne–Leangenbanen

Stavne–Leangenbanen er ei 5,8 km lang jernbanestrekning i Trondheim kommune. Banen tar av frå Dovrebanen ved Stavne på vestsida av Nidelva, kryssar elva og deretter E6 før han kjem til Lerkendal haldeplass, som i dag er den einaste haldeplassen på strekninga. Vidare går jernbanen gjennom den 2,7 km lange Tyholttunnelen før han kjem ut ved Leangen stasjon, og kjem inn på Meråkerbanen mot Hell. I 2013 vart det nybygde sørlege sporet frå Dovrebanen gjenopna etter at dei omfattande vegarbeida i området var ferdige. Banen vil bli elektrifisert som den første delen i samband med elektrifiseringa av Meråker- og Nordlandsbanen som er planlagt ferdig i 2024.

Historikk 
Stavnebanen vart påstarta under 2. verdskrigen etter ønske frå Wehrmacht for å få ein alternativ jernbane utanfor Trondheim sentrum ved ein eventuell sabotasjeaksjon. Fordi det tok lang tid å bygge tunnelen, begynte ein òg å bygge ei parallellstrekning frå Skansen stasjon og gjennom Sandgata. Då krigen var slutt var likevel ingen av dei to strekningane ferdige. Sporet frå Sandgata og vidare gjennom Olav Tryggvasons gate hadde berre nådd Søndre gate. Vidare bygging av Stavne–Leangenbanen vart utsett, og han vart offisielt opna først 2. juni 1957. Til å begynne med vart han berre nytta til godstrafikk, men sidan 1988 er strekninga mellom Marienborg og Lerkendal trafikkert på kvardagar av lokaltog frå Steinkjer. Gjennom Tyholttunnelen går det framleis berre godstrafikk.

Linjekart

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Samferdsle i Trondheim
Jarnbanestrekningar i Noreg med persontrafikk
Jarnbanestrekningar i Trøndelag
Jarnbanestrekningar opna i 1957
1957 i Noreg
Lerkendal haldeplass

Lerkendal haldeplass er ein haldeplass på Stavnebanen ved Lerkendal i Trondheim. Den vart opna i 1988 med ei plattform. Tidlegare hadde det berre vore godstrafikk på strekninga. Haldeplassen ligg mellom NTNU på nordsida og SINTEF si administrasjonsbygning, Lerchendal gård og Lerkendal Stadion på den sørsida. Det er kort overgang til buss. Før Trønderbanen vart forlenga til Lundamo i 2014 var det på kvardagar ein avgang i timen til Steinkjer via Trondheim sentralstasjon. Sidan desember 2014 det er det bare 2 avgangar om morgonen og 2 om ettermiddagen på kvarsdagar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Banenor si side om Lerkendal stasjon
 Norsk Jernbaneklubb si side om Lerkendal

Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1988
1988 i Noreg
Miljøprogrammet til SN

Miljøprogrammet til SN – United Nations Environmental Programme (UNEP) – koordinerer miljøaktivitetane til Dei sameinte nasjonane, støttar utviklingsland i å innføre miljøvennleg politikk og oppfordrar til  berekraftig utvikling gjennom sunne miljøvennlege tiltak. Miljøprogrammet til SN vart etablert som eit resultat av Dei sameinte nasjonane sin konferanse om det menneskelege miljøet i 1973 og hovudkvarteret er i Gigiri i Nairobi i Kenya. Miljøprgrammet har òg seks regionale kontor, og mange land-kontorer.

Miljøprogrammet har ei eiga avdeling i Noreg, UNEP/GRID-Arendal.

Kvart år gjev UNEP ut ei eiga årbok.

Miljørapport GEO 
Saman med Verdas meteorologiorganisasjon etablerte Miljøprogrammet Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) i 1988.

GEO står for global environmental outlook og er ein rapport som kjem ut kvart femte år. Noreg har vore ein viktig finasiell bidragsytar til desse rapportane.
GEO4-rapporten vart presentert i Noreg 25. oktober 2007. Rapporten kjem ut kvart femte år og vert rekna som det viktigaste internasjonale oppslagsverket om miljøspørsmål. 
GEO5 kom ut i 2012.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Miljøprogrammet til SN
UNEP/GRID Arendal

SN-organisasjonar
Internasjonale miljøorganisasjonar
Skipingar i 1973
Paradis i Stavanger

Paradis er namnet på eit område som ligg like sør for Stavanger sentrum. Det ligg mellom bydelane Våland og Storhaug i Stavanger, i skråningen frå Storhaug ned til Hillevågsvatnet. Området blei første gong nemnt med dette namnet i 1686.
Det har gjeve namn til gatene Paradisveien og Paradissvingen og til Paradis stasjon på dobbeltsporet mellom Stavanger og Sandnes.

Historie

Paradis var ein del av Hetland prestegard, og før det ein del av ødegarden Eikanes under Hetland. Området var ikkje dyrka på 1600-tallet, men leid ut til Lagård som beite. Det blei betalt ei årleg leigeavgift på to pund korn 
I Paradis var det ei naturljeg kjelde som blei kalla Paradiskilden. Husmennene på plassen Storhaug fekk henta vatn her.

I 1825 blei Paradis festa til Iver Svendson Oftedal i hans levetid. I 1837 blei Paradis gjort om til eit arvefeste. I 1847 brant bygningene på Paradis ned. Eigedommen blei delt då fru Tausan skilde ut ein del av eigedommen til klokkaren før 1867. Paradis høyrde til Hetland herred før det blei ein del av Stavanger ved byutvidinga i 1866.

Frå 1870-talet blei området stykka opp i mindre tomter til eit bustadstrøk. Frå denne perioden finst fleire villaer i sveitserstil. Dei sørvestvendte bakkane med utsyn over Hillevågsvatnet gjorde staden til eit fornemt strøk både då og seinare.

Frå 2007, då Stavanger godsterminal blei flytta til Ganddal, byrja ein bruka namnet «Paradis» også om området langs vestsida av Hillevågsvatnet. Det blei planlagd ei omfattande byutvikling frå nye Paradis stasjon på dobbeltsporet mot Sandnes til Lagård gravlund. Det blei planlagd å byggja ut eit areal på totalt 100 dekar til parkar, grøntområde, strandpromenade og ny vegtilknytying. Ein gjekk etterkart vekk frå planane då Jernbaneverket, som eig eigedommen, ikkje ville flytta driftsbanegarden sin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Paradis i Stavanger» frå ,  den 28. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
Kart over Paradis ved gulesider.no
Paradis . Lokalhistorisk oversyn ved erlingjensen.net

Geografi i Stavanger
Apostrophe Island

Apostrophe Island er ei lita isdekt øy som ligg like utanfor Spatulate Ridge i Lady Newnes Bay i Victoria Land. Namnet skildrar at øya ser ut som ein apostrof sett frå høgda og vart gjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1966.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Apostrophe Island» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Bratina Island

Bratina Island er ei lita øy som ligg ved nordenden av Brown Peninsula i Ross isbrem. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter flymekanikaren Joseph Bratina i U.S. Navy skvadron VX-6, som var stasjonert ved McMurdo Station i sommarsesongane 1958–59, 1960–61 og 1961–62.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bratina Island» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Clow Island

Clow Island er ei i den austlege delen av Lake Fryxell i Taylor Valley i Victoria Land. Øya var ei halvøy så seint som i 1980-åra då auka vassnivå i innsjøen gjorde at den austlege delen av halvøya vart lagt under vatn og ho vart ei øy. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Gary D. Clow frå US Geological Survey, som studerte vekselverknaden mellom sand og is og sedimentavsetjingar i isdekte innsjøar i Taylor Valley, 1985–86, og glasiologi ved Taylor Dome, 1993–94 til 1995–96.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Coulman Island

Coulman Island er ei isdekt øy, som består av fleire tilknytte skjoldvulkanar i Rosshavet utanfor Antarktis. Coulman kaldera er 5 km brei og 770 meter djup og ligg sør på øya. Det held keisarpingvinar til på øya. Coulman Island ligg i Ross Dependency, som er kravområdet til New Zealand i Antarktis. Ho vart oppdaga i 1841 av sir James Clark Ross som namngav ho etter svigerfaren sin, Thomas Coulman. Eit kjende landemerke på øya er Cape Anne, det søraustlegaste punktet på øya. Neset fekk dette namnet av Ross etter kona hans. 

Det høagste punktet på øya er 1998 meter over havet.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
Vulkanar i Antarktis
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coulman Island» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Vulkanar i Victoria Land
Øyar i Victoria Land
Skjoldvulkanar
Kalderaer
Borchgrevink Coast
Dailey Islands

Dailey Islands er ei gruppe små vulkanske øyar som ligg utanfor kysten av Victoria Land, 8 km nordaust for Cape Chocolate, i nordenden av isbremmen som grensar til McMurdo Sound. Dei vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter Fred E. Dailey, snikkar på ekspedisjonen. 

Øyane i Dailey Islands er:
West Dailey Island (), den største og vestlegaste av øyane, ligg 8 km nordaust for Cape Chocolate. Sjølv ho vart vitja av «Discovery-ekspedisjonen», som namngav gruppa, verkar det som om denne øya vart namngjeven av Terra Nova-ekspedisjonen til Scott, 1910-13.
Juergens Island (), ligg 2,5 km aust for West Dailey Island. Ho vart kalla opp etter Eric D. Juergens frå ASA, som var medleiar på eit USAP-prosjekt for å reinse Antarktis for avfall i byrjinga av 1991. 
Hatcher Island (), på austsida av Juergens Island, 3 km aust for West Dailey Island; kalla opp etter John H. Hatcher, III frå ASA, som starta det omfattande avfallshandteringsprosjektet for USAP i 1992.
Uberuaga Island (), ei 800 meter lang øy heilt aust i Dailey Islands. Ho vart kalla opp etter Julia Mary Uberuaga, som frå 1979 til 1999 arbeidde 20 sesongar i Antarktis for USAP. 
Kuechle Island (), ligg 1,5 km nordvest for Uberuaga Island og er den nordlegaste av Dailey Islands. Ho vart kalla opp etter Valerian B. (Larry) Kuechle, ein elektrikar frå University of Minnesota med USAP.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dailey Islands» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Duke of York Island

Duke of York Island er ei fjellendt isfri øy og som ligg i den sørlege delen av Robertson Bay, langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart først kartlagd i 1899 av den britiske antarktiskekspedisjonen, under Carsten Borchgrevink, som namngav ho etter den dåverande hertugen av York, seinare kong Georg V av Storbritannia.

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast

fr:Île du Duc-d'York
Dunlop Island

Dunlop Island er ei klipperik øy som ligg like utanfor Wilson forlandsbre og kysten av Victoria Land, like nordaust for Cape Dunlop. Ho vart først kartlagd av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, under Ernest Shackleton, som namngav ho etter H.J.L. Dunlop, maskinsjef på skipet «Nimrod».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Emerging Island

Emerging Island er ei isdekt øy som ligg 1,5 nautiske mil aust for Index Point i Victoria Land, i den nordlege delen av Lady Newnes Bay. Øya stikk berre så vidt over isen ved enden av Marinerbreen. Ho vart namngjeven i 1966 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Felsite Island

Felsite Island er ei klippeøy som ligg inst i Edisto Inlet innanfor nordstraumen til Edistobreen. Ho vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, på grunn av fleire gangar av gulkvite vulkanske bergartar (felsitt) i den elles mørke sedimentære bergarten som utgjer øya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Foynøya i Antarktis

Foynøya er den nest største øya i Possession Islands i Aust-Antarktis, og ligg 6,5 km sørvest for Possession Island. Øya vart utforska av ein norsk ekspedisjon i 1894–95 leia av Henrik Johan Bull, og kalla opp etter Svend Foyn, som finansierte det meste av ekspedisjonen.

Adeliepingvinar hekkar på øya. I dag vert øya ofte vitja av cruiseskip i Antarktis.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Franklin Island

Franklin Island er ei øy som ligg i Rosshavet kring 130 km aust for Cape Hickey i Victoria Land. Ho vart oppdaga on 27. januar 1841 av James Clark Ross, og kalla opp etter sir John Franklin, den kjende Arktisfararen, som vart guvernør i Van Diemen's Land (Tasmania).

Ho ligg 80 km nord for Beaufort Island og kan sjå ut til å vere del av same øygruppe, men vert likevel vanlegvis ikkje rekna som ein del av Ross Archipelago.

Øya har hekkande koloniar av adeliepingvin og sørjo på eit relativt flatt område i sørvest.

Bernacchi Head () er ei stupbratt klippe heilt sør på øya. Ho vart kalla «Cape Bernacchi» av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, etter Louis C. Bernacchi, eit ekspedisjonsmedlem. Namnet vart endra til «Head» av Advisory Committee on Antarctic Names for å ikkje forveksle klippa med Cape Bernacchi på kysten av Victoria Land.

Franklin Shoals () er nokre grunner nær Franklin Island.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 Kravområde i Antarktis

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Gregory Island

Gregory Island er ei lita øy som ligg like utanfor austkysten av Victoria Land i Antarktis, 2,5 nautiske mil nordaust for Cape Archer. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04), som på den tida trudde det var eit nes dei kalla «Gregory Point», etter John W. Gregory, som var leiar for det sivile mannskapet på ekspedisjonen. Det vart oppdaga at det var ei øy under Terra Nova-ekspedisjonen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Hahn Island

Hahn Island er ei øy som ligg 7 nautiske mil nord for Mount Discovery, på austsida av Koettlitzbreen i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter offiser James Hahn i U.S. Navy, a offiser for offentleg informasjon i U.S. Naval Support Force i Antarktis, i fleire år før 1963.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Heald Island

Heald Island er ei øy som stig opp av isen på Koettlitzbreen like aust for Walcott Bay i Victoria Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og namngjeven av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) etter matrosen William L. Heald, eit ekspedisjonsmedlem som redda livet til Hartley T. Ferrar då sistnemnde leid av skjørbuk i 1902.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Hedgehog Island

Hedgehog Island er ei lita, berr granittøy eller ein staur, i Moubray Bay i Antarktis, 1 nautisk mil sør for Helm Point. Ho vart først vitja i 1957 av ei lita gruppe frå Hallett Station, og fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, på grunn av forma hennar.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Kay Island

Kay Island er ei lita øy som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) aust for Cape Johnson nord i Wood Bay i Victoria Land. Ho vart oppdaga i 1841 av kaptein James Clark Ross i Royal Navy, og vart namngjeven av han etter løytnant Joseph W. Kay, direktør i Rossbank Observatory på Tasmania, som var tredjeløytnant på skipet «Terror». Opphavleg vart ho kartlagd av Ross som ei gruppe på tre øyar, men ein kjenner berre til denne øya i dette området i dag.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Heftyeøya

Heftyeøya er ei lita øy som er den sørlegaste av Possession Islands, og ligg aust for sørenden av Adare Peninsula i Antarktis. Ho vart namngjeven av den norske ekspedisjonen i 1894–95, leia av Henrik Johan Bull og Leonard Kristensen, etter Thos. Joh. Heftye & Søn frå Kristiania (i dag Oslo), som hadde aksjar i ekspedisjonsskipet «Antarctic».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Hughes Island

Hughes Island er ei lita isdekt øy, den austlegaste av Lyall Islands, som ligg like aust for innløpet til Yule Bay i Victoria Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av US-ACAN etter løytnant Ronald M. Hughes, militærlege ved McMurdo Station i 1966.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hughes Island» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Islands Point

Islands Point er ei høg klippeøy som skil Berg Bay og Relay Bay, og som ligg langs vestsida av Robertson Bay i Victoria Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av nordgruppa i Terra Nova-ekspedisjonen, under kaptein Robert Falcon Scott, og fekk truleg namn i tilknytt til den mindre øya (Sphinx Rock) som ligg like nord for neset.

Kjelder

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Juergens Island

Juergens Island er ei øy 1,5 nautiske mil (2,8 km) aust for West Dailey Island i Dailey Islands i McMurdo Sound. Ho er kalla opp etter Eric D. Juergens frå ASA, som var med å styre eit United States Antarctic Program-prosjekt (USAP) for å fjerne avfall frå Antarktis frå 1991 og frametter.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Selsbakk stasjon

Selsbakk stasjon ligg på Dovrebanen i Trondheim, 6,4 km sør for Trondheim sentralstasjon. Stasjonen vart opna i 1890. Då Dovrebanen vart bygd om til normalspor i 1919, vart det bygd ein ny stasjonsbygning, og stasjonen vart flytta eit stykke nordover. Stasjonen har i dag berre lokaltrafikk med togstopp for lokaltoga til Røros. Stasjonen ligg ved eit kryssingsspor.

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Selsbakk stasjon» frå ,  den 31. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff 

 NSBs side om Selsbakk
 Norsk Jernbaneklubbs side om Selsbakk

Jarnbanestasjonar i Trondheim
Jarnbanestasjonar opna i 1890
1890 i Noreg
Lamplugh Island

Lamplugh Island er ei isdekt øy som ligg 4 nautiske mil (7 km) nord for Whitmer Peninsula, langs kysten av Victoria Land. Øya vart først sett under «Discovery»-ekspedisjonen leia av Scott, 1901–04, men ho vart først kartlagd som ei øy av Nimrod-ekspedisjonen under Shackleton, 1907-09. Ho vart namngjeven av Shackleton etter G.W. Lamplugh, som støtta ekspedisjonen.

Sjå òg 

 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Markham Island

Markham Island er ei lita, men iaugefallande øy som ligg like utanfor Oscar Point nord i Terra Nova Bay i Victoria Land. Ho vart oppdaga i februar 1900 av den britiske antarktiskekspedisjonen (1898–1900) under C.E. Borchgrevink, som namngav ho etter sir Clements Markham.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Nella Island

Nella Island er den nordlege av to små, klipperik øyar som ligg like utanfor nordvestkanten av Davis forlandsbre, utanfor nordkysten av Victoria Land. Ho vart namngjeven av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) etter M.V. «Nella Dan», eit av to ekspedisjonsskip nytta av ANARE i 1962 for å utforske området.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Novosad Island

Novosad Island er ei lita isdekt øy, ei av Lyall Islands, som ligg 6,5 km nord-nordaust for Cape Dayman, utanfor nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av US-ACAN etter løytnant Charles L. Novosad, Jr., militærlege ved Naval Air Facility i McMurdo Sound i 1957. 

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Possession Islands

Possession Islands er ei gruppe små øyar og skjer som strekkjer seg over eit område på kring 11 km. Dei ligg vest i Rosshavet, 8 km søraust for Cape McCormick i Victoria Land. Possession Islands vart namngjevne av kaptein James Clark Ross i Royal Navy, til minne om at det britiske flagget vart planta her 12. januar 1841.

Possession Island
Possession Island er ei klipperik øy som er nesten 3 km lang, og den nordlegaste og største av Possession Islands. Possession Island ligg ved .

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Possession Islands» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Prior Island

Prior Island er ei øy som ligg like aust for Lamplugh Island, utanfor kysten av Victoria Land i Antarktis. Øya vart først kartlagd og namngjeven av  den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907–09, under Ernest Shackleton. Ho vart truleg kalla opp etter George Thurland Prior, mineralarkivar i British Museum 1909-27.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Scott Coast
Sputnik Islands

Sputnik Islands er eit par isdekte øyar, den eine mykje større enn den andre. Dei ligg mellom Cape Cheetham og Cape Williams i innløpet til Ob' Bay. Øyane vart  fotografert frå lufta av U.S. Navy Operation Highjump, 1946-47. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1958, og kalla opp etter den første sovjetiske satellitten.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Staten Island Heights

Staten Island Heights er ei hovudsakleg flat, isdekt høgd mellom Greenville og Alatna Valleys i Convoy Range i Victoria Land. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter USS «Staten Island», ein isbrytar i den amerikanske konvoien til McMurdo Sound i fleire sesongar frå 1956-57.

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Surgeon Island

Surgeon Island er den største av Lyall Islands og ligg 6,5 km aust-søraust for Cape Hooker utanfor nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63. Ho vart namngjeven av US-ACAN i tråd med andre øyar i gruppa som er kalla opp etter kirurgar som arbeidde i Antarktis.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Surgeon Island» frå ,  den 29. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast
Thala Island

Thala Island er den sørlege av to små, klipperik øyar som ligg like utanfor nordvestkanten av Davis forlandsbre, langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart namngjeven av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) etter M.V. «Thala Dan», eit av to ekspedisjonsskip nytta av ANARE i 1962 for å utforske området.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Victoria Land
Pennell Coast