alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Crescens av Galatia

Crescens av Galatia er ein person som er nemnd i Nytestamentet, og blir rekna som ein helgen og ein av Jesu sytti disiplar. Paulus omtaler Crescens i andre brev til Timoteus (2 Tim. 4, 10), der han seier at Crescens har reist til Galatia for å forkynne.

I følgje tidleg kristen tradisjon (Constitutiones Apostolorum) vart han biskop i Galatia. I følgje seinare tradisjon forkynte han i Gallia. Han skal ha vore biskop i byen Vienne, og seinare utnemnd eleven sin Zacharias til ny biskop der. 

Crescens skal ha døydd som martyr i Galatia under keisar Trajan si regjeringstid. Han er minna 27. juni i Martyrologium Romanum, men er ikkje nemnd i tidlegare verk om martyrar.

Minnefestdagar  
 4. januar i den julianske kalenderen - Minnefest for Jesu sytti displar (tilsvarar 17. januar i den gregorianske kalenderen)
 17. mai i den julianske kalenderen (30. mai i den gregorianske)
30. juli i den julianske kalenderen (12. august i den gregorianske)

Kjelder 

 Ortodoks kalender

Ortodokse helgenar
Personar i det nye testamentet
Epainetos

Epainetos er ein helgen og var ein av Jesu sytti displar. Han var biskop i Kartago. Epainetos er omtala i Paulus sitt brev til romarane (Rom. 16, 5) der han skriv: «Hels min kjære Epainetos, han som er den første frukta for Kristus i Asia».

Minnefestdagar for St. Epainetos 
 17. januar (4. januar i den julianske kalenderen) - Minnefest for Jesu sytti displar
 30. mai (17. mai i den julianske kalenderen)
 12. august (30. juli i den julianske kalenderen)

Kjelde 
 Ortodoks kalender

Ortodokse helgenar
Andronikos og Junia

Andronikos og Junia er to helgenar. Andronikos er ein av Jesu sytti disiplar. Paulus omtalar begge i brevet til romarane: «Hels Andronikos og Junia, som er landsmennene mine og fengselskameratane mine. Dei har eit godt namn mellom apostlane, og dei kom til trua på Kristus før meg» (Rom. 16, 7). 

Andronikos var biskop i Pannonia.

Minnefestdagar for Andronikos og Junia 
Minnefest for Jesu sytti displar: 4. januar i den julianske kalenderen, tilsvarande 17. januar i den gregorianske
 17. mai i den julianske kalenderen (30. mai i den gregorianske)
 30. juli i den julianske kalenderen (12. august i den gregorianske)

Kjelder 
 Ortodoks kalender

Ortodokse helgenar
Bekkerøye

Bekkerøye (Salvelinus fontinalis) er ein laksefisk nærskyld røya. Ho kjem opphavleg frå austlege Nord-Amerika, men er sett ut som sportsfisk mange andre stadar. I Noreg vart ho sett ut frå 1876 til 1920 og frå 1960-åra; særleg i forsura vassdrag sidan ho toler lågare pH-verdiar enn aure. Arten står på Norsk svarteliste 2007 og vert rekna som ein høgrisikoart; ho er nemleg ein mogleg vektor for ymse utanlandske parasittar.

Kjenneteikn 
Bekkerøya er mørk grøn til brun med marmorisering i lysare fargar på ryggen og ofte halen. Magen og finnane på undersida av fisken er raude, han har òg ein del raude prikkar. Raudfargen på magen vert kraftigare i gytetida, særleg hjå hannar.

Den største registrerte lengda på bekkerøye er 86 cm, og den største vekta 9,4 kg. Han kan nå ein alder på minst 7 år; kanskje det dobbelte i område kor han er innført.

Levesett 
Bekkerøya trivst i klart, kaldt vatn med mykje oksygen. I det naturlege utbreiingsområdet har det vorte observert ein tendens til å symje mot straumen tidleg på våren, om sommaren og seint på hausten; og nedover på seinvåren og hausten. Somme bestandar er anadrome til ein viss grad - dei vandrar ut i saltvatn, men forflyttar seg aldri meir enn nokre få kilometer frå elvemunningane. Dei blir verande på sjøen i opp til tre månadar.

Bekkerøya er ein rovfisk som et frå eit vidt spekter av organismar, m.a. makk, krepsdyr, insekt, blautdyr, fisk, amfibium og små pattedyr. Det har òg vorte funne planterestar i mageinnhaldet til nokre eksemplar.

Dei gyter over grusbotn. Kurtisen tek til med at hannen freistar å driva hoa mot ein passande gyteplass. Om ho er villig, vel ho ein plass og grev eit reir. Medan ho grev sym hannen rundt ho og freistar å stryka finnane sine mot ho, sjølv om han mesteparten av tida er oppteken med å jaga vekk andre hannar. Når reirholet er ferdig, legg paret seg ned i og slepp ut egg og mjølke. Når dei er ferdige med dette, dekker hoa egga med småstein ho feiar oppstrøms. Når dei er heilt dekt, sym ho opp mot straumen og tek til å grava ei ny gytegrop.

Egga klekker etter om lag 100 dagar ved 5 °C, saktare ved lågare temperatur.

Bakgrunnsstoff 
 Bekkerøye hjå artsdatabanken 
 Bekkerøye hjå FishBase

Norsk svarteliste 2007
Laksefiskar
Sander Røo

Sander Tomasson Røo () var ein framtredande bonde og kulturberar i Hol i Hallingdal på 1800-talet. 

Sander vart fødd på garden Røo i Hol, og tok med tida del i dei offentlege og sosiale stellet i heradet. Han hadde underoffisersskolen, og noko meir utdaning enn bønder flest på denne tida. Han var ei tid ordførar i Hol, og stilte ofte til val i heradsstyret. Sander Røo var svært oppteken av folkeopplysing, og ivra for betre lærarutdaning på bygdene, og fekk oppretta Hol folkebibliotek på 1860-talet. Samstundes dreiv han innsamling, og sende mykje av dette til universitetssamlingane, og møtte og samrådde med mange av dei mest framtredande mennene i si tid, mellom dei Peter Christen Asbjørnsen, Ernst Sars, Hans Ross, Carl Berner, og ikkje minst Ivar Aasen. Frå Sander Røo fekk Aasen eit stort tilfang av gamle ord frå Hallingdal. 

Sander var elles god til å spela bukkehorn, og var ein god forteljar. Verdens Gang skreiv om han i 1885: «De fremmede, som har rehst gjennom Hallingdal og benyttet anledningen til at besøge Sander Raaen og samtale med ham om videnskabelige Ting og høre ham fortælle muntre Bygdesagaer, vil være blet opfyldt af Beundring for denne mands sjeldne Dannelse og Kunskabsfylde.» Fleire andre har gitt liknande skildringar av Sander Røo, noko som minner om at han nok var av dei førande i si tid.

Sander stamma frå skotten Sander Sanderson som slo seg ned i Hallingdal om lag 1590 og gifte seg til Røo. Han var svært ættestolt, og fortalde gjerne om forfedrane sine. Han er rekna som hovudkjelda til segnkrinsen om Villandskarane og Blank-Ola.

Kjelder
Lars Reinton: Villandane, 1939.

Folk frå Hol
Norske folkeminnesamlarar
Nils Løingslåtta

Nils Olsson Løingslåtta, (), var ein norsk kjend forteljar og tradisjonsberar frå Hol i Hallingdal. Han var frå garden Rygg, sjølv var han gardbrukar på bruket Løingslåtta i heimbygda.

I følgje Lars Reinton var Nils Løingslåtta ein forteljar av det spontane slaget.

Reinton skriv:Han var ikkje før komen innom døra, so bar det til å fortelja. Eg var hjå han og fekk han til å fortelja om forfedrane mine. Han sat ved vindauga, den gamle, magre mannen, med augo som stirde meir innetter enn frametter, hovudet nikka og nikka, han var so skjelv, hendene hans riste. Men fortelnadene hans kom som hugne i stein. Ein såg skapnadene for seg...

Rikard Berge skriv: Med sitt gode minne, sin lyriske hug og si klaare, rike maalføring høyrde han til dei beste sogusegjarar Hallingdal hev havt paa 1800-tale, de tvilast ikkje.

Nils var av den store Rygg-slekta i Hol, og var barnebarn av rosemålaren Kitil Olsson Rygg. Nils budde i Kvisle heile livet.

Kjelder 
 Lars Reinton:Villandane, 1939 
 Rikard Berge:Norsk Sogukunst, 1924

Norske folkeminnesamlarar
Norske gardbrukarar
Folk frå Hol
Torbjørn Hansen

Torbjørn Hansen () i Bergen)
er ein norsk politikar som representerer Høgre.
Han vart vald inn på Stortinget frå Hordaland i 2001, 
og var vararepresentant frå 1997. Han er leiar i Bergen Høgre.

Torbjørn Hansen voks opp i Norheimsund.

Stortingskomitéar 
 2005–2009 medlem av Næringskomitéen.
 2001–2005 medlem av Finanskomitéen.

Bakgrunnsstoff 
 Bergen Høyre 
 Bergen kommune
 Stortinget.no - Biografi

Hansen, Torbjørn
Hansen, Torbjørn
Hansen, Torbjørn
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Andímilos

Andímilos (gresk Αντίμιλος), òg kalla Antimelos, er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg 20 km nordvest for Mílos.

Andímilos høyrer til kommunen Mílos, som er ein del av periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Øya har ingen busetnad.

Andímilos består berre av trakytt, og vert ofte kalla Erimómilos (Ørkenmilos). Ho er ei vulkansk øy og krateret er framleis synleg. I antikken omforma innbyggjarar på øya krateret om til eit ope regnreservoar. Ein sjeldan variant av geiter lever på øya i dag, ho liknar den kretiske geita kalla «kri-kri», men er ikkje den same.

Referansar

Kjelde 

Andimilos
Folégandros

Folégandros (gresk Φολέγανδρος), òg kalla Pholegandros, er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. I lag med Síkinos, Íos, Anáfi og Santoríni dannar ho den sørlege delen av øygruppa. Ho har eit areal på 32 km² og 765 innbyggjarar (2011). Øya har tre små landsbyar, Khóra eller Folégandros, Karavostásis og Áno Meriá.

Folégandros er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Thíra i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Folégandros 765 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 425 innbyggjarar.

Geografi 
Folégandros har eit variert landskap med mellom anna høge klipper og ei stor grotte. Hovudbyen Khóra er bygd på kanten av ei 200 meter høg klippe. Hamna på øya er den litle landsbyen Karavostásis.

Folégandros er ei av mange avsidesliggande greske øyar med natur i flotte omgjevnadar. Med det klåre blå vatnet er strendene her kåra til blant dei ti beste i verda av Travel Channel.

Historie 
Lite er kjend om den antikke historia til Folégandros. Innbyggjarane var dorianarar og ho kom seinare athensk styre. Øya vart erobra i 1207 av venetianaren Marco Sanudo og var under Venezia fram til 1566, då ho vart ein del av Det osmanske riket. Grekarane tok øya tilbake på 1800-talet.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Dei andre busetnadene i kommunen er:
 Agáli (9)
 Livádi (1)

Småøyar i kommunen:
 Ájos Ioánnis (0)
 Tría Adélfia (0)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

Kjelde 

Folegandros
Folegandros
Folegandros
Folegandros
Johannes krigaren

Johannes krigaren er ein helgen som levde på 300-talet. Johannes gjorde teneste i hæren til keisar Julian den fråfalne (361-363). Saman med andre soldatar vart han send ut for å finne og drepe kristne. Skjult som ein forfølgjar hjelpte derimot Johannes dei kristne som vart jakta på. Han sette fri dei som var tatt, varsla andre og hjelpte til med rømminga. St. Johannes var ikkje berre miskunnsam med kristne, men med alle som budde i elende og trong hjelp. Han vitja sjuke og trøysta sørgande. Då keisaren oppdaga kva Johannes dreiv med vart han send i fengsel. I 363 vart keisaren drepen i krig mot persarane. St. Johannes slapp fri og vigde livet sitt til å hjelpe menneske. Han budde i heilagskap og reinheit, og døydde svært gamal.

Ein er ikkje sikker på kva år han døydde og det var heller ikkje kjend kor han var gravlagd. Han synte seg for ei gudfryktig kvinne og viste henne staden der han kvilte. Det vart kjend området og leivningane hans vart flytta til St. Johannes-kyrkja i Konstantinopel. Gud gav leivningane hans ei heilag lækjande kraft. Ved bøn til St. Johannes får syndarar og sørgande trøyst. I den russiske kyrkja vert Johannes krigaren æra som ein stor hjelp for menneske i sorg og med vanlege problem.

Minnefestdagar for Johannes krigaren 
 12. august (30. juli i den julianske kalenderen)

Kjelde 
 Ortodoks kalender

Ortodokse helgenar
Higravstindan

Higravstindan som ligg på austsida av Austvågøy er det høgaste fjellet i Lofoten med 1146 meter. Fjellet ligg på kommunegrensa mellom Hadsel kommune i Vesterålen og Vågan kommune i Lofoten.

Sjå òg 
 Høgaste fjell i Noreg etter primærfaktor

Fjell i Nordland
Geografi i Hadsel
Geografi i Vågan
Mogens Petterson Teleman

Mogens Petterson Teleman () var sokneprest i Hadsel, prost i Lofoten og Vesterålen. 
Namnet hans vert òg latinisert til Magnus Petri og etternamnet vert ofte skrive Thi(e)lemann, men han skal sjølv ha underskrive Teleman, 

Telaman var son til ein tidlegare prest i Hadsel, Peder Lauritzen Teleman. Han var gift tre gonger; med Karen Tallaksdotter Lind, Inger Hansdotter Blix (1625-55) og Maren Pettersdotter Falk (1629-1709), mor til diktarpresten Petter Dass.

Eit måla portrett av Teleman heng i Hadsel kyrkje.

Kjelder 
 Hansen Kåre: Petter Dass- mennesket, makten og mytene (2006)
 Dansk slektsside - Falch / Falck / Falk 
 Diskusjon på slektsforskarforum

Folk frå Hadsel
Norske prestar
Galatasaray

Galatasaray Spor Kulübü er eit tyrkisk idrettslag på den europeiske sida av Istanbul. Idrettslaget er særleg kjend for sine fotballag og basketballag. Galatasaray deltek med utøvarar også i friidrett, handball, hestesport, judo, roing, segling, symjing, vasspolo, volleyball, tennis, samt bridge og rullestol-basketball.

Galatasaray Spor Klubü blei stifta av Ali Sami Yen og studiekameratar på Galatasaray-gymnaset den 17. oktober 1905.

Fotball
Galatasaray er det einaste tyrkiske fotballaget som har vunne ei stor europeisk fotballturnering. I 2000 vann klubben UEFA-cupen. Finalemøttet mellom engelske Arsenal og Galatasaray fann stad i København 17. mai 2000. Ingen av laga hadde skåra etter 120 minuttars spel, straffeskytinga enda med 4-1 til det tykiske laget. Noko etterpå vann laget den såkalla Supercupen. Klubben har vunne den tyrkiske seriemeisterskapen 19 gongar, og 14 gongar sigra i den nasjonale cupmeisterskapen. 

Sidan januar 2011 har fotballaget spela heimekampane på nybygde Türk Telekom Arena. Fram til dess var Ali Sami Yen med plass til knappe 24&nsbp;000 tilskodarar heimebane til klubben.

Spelarstall 
Oppdatert 12. august 2020 og eit namn lagt til den 17. august.

Basketball
Galatasaray sitt basketballag for kvinner vann FIBA Eurocup i 2009.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Galatasaray» frå ,  den 16. juli 2010.  

Tyrkiske fotballag
Istanbul
Skipingar i 1905
Hamre på Osterøy

Hamre er ei bygd på Osterøy i Vestland.

Hamre kommune 
Prestegjeldet Hamre (til 1915 skrive Hammer) vart oppretta som heradskommune 1. januar 1838 - etter formannskapslovene av 1837.

Ved kommunesamanslåinga i 1964 gjekk den delen av kommunen som låg på Osterøya inn i den nye Osterøy kommune. Den delen av Hamre kommune som låg nord for Osterfjorden gjekk inn i den nye Lindås kommune.

Hamre heradskommune låg på nord- og sørsida av Osterfjorden og på austsida av Sørfjorden. 
Den sørlegaste delen Hamre låg på Osterøy og omfatta vidare Alversund, Meland,og Åsane sokn. Alversund og Meland sokn vart i 1885 slått saman med Seim sokn i Hosanger og danna Alversund herradskommune. I 1904 vart Åsane sokn skilt ut som eigen heradskommune.

Før kommunesamanslåinga i 1964 grensa kommunen i aust til Hosanger, i sør og søraust til Haus og i vest til Åsane kommune.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Hamre kommune frå 1920 til 1964:

Hamre kyrkje 
Den eldste kyrkjestaden på Osterøy er Hamre. På denne plassen har det stått stavkyrkje frå omtrent år 1024. Kyrkja var hovudkyrkje for heile Nordhordland. Stavkyrkja vart riven då noverande Hamre kyrkje vart bygd omkring 1620. Kyrkja er delvis ombygd i 1859 og restaurert på 1940-talet. 

Innvendig er det døypefonten i kleberstein som er det eldste inventaret. Den er ifrå omtrent år 1250. Det nest eldste i kyrkja er hovuddelen av et mellomaldersk alterskap. Dette er laga i Lübeck omkring år 1480.

Fotnotar 

Busetnader i Osterøy
Historie i Osterøy
Bygder i Vestland
Tidlegare kommunar i Hordaland
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Håar

Håar (Squaliformes) er ein bruskfiskorden innanfor haiane. Namnet er au nytta om alle haiane. Gruppa har 80 artar fordelt på 4 familiar, og finst berre i havet.

Håane har to ryggfinnar og fem gjellespaltar, men manglar gattfinne og gjennomsiktige horisontale augelokk.

Klassifisering 
Familiar, slektar og norske artar:

Familien Echinorhinidae
 Echinorhinus
 Pseudoechinorhinus

Familien Centrophoridae
 Centrophorus
 Deania
 Gråhå (Deania calceus)

Familien  Dalatiidae
 Aculeola
 Centroscyllium
 Centroscymnus
 Dalatias
 Etmopterus
 Svarthå (Etmopterus spinax)
 Euprotomicroides
 Europtomicrus
 Heteroscymnoides
 Isistius
 Mollisquama
 Oxynotus
 Scymnodalatias
 Scymnodon
 Somniosus
 Håkjerring (Somniosus microcephalus)
 Squaliolus

Familien Squalidae (håfamilien)
 Cirrhigaleus
 Squalus
 Pigghå (Squalus acanthias)

Bakgrunnsstoff
Håar på Fishbase

Haiar
Kardiótissa

Kardiótissa (gresk Καρδιώτισσα), òg kalla Kariotissa og Lagousa, er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg om lag midt mellom Folégandros og Síkinos.

Kardiótissa høyrer til kommunen Síkinos, som er ein del av periferieininga Thíra i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Øya har ingen busetnad.

Referansar 

Kardiotissa
Dyreplankton

Dyreplankton er dei heterotrofe eller detrivore delane av planktonet. Dei fleste av dei er protistar, men det er òg mange dyr som lever planktonisk heile eller delar av livet. Bortsett frå nokre få unnatak (t.d. manetar og krill) er dei som regel for små til å sjå med det blotte auga.

Mellom dei meir økologisk viktige protistane i dyreplankton-segmentet kan me nemna foraminiferar, radioloarianar og dinoflagellatar. Døme på viktige fleircella dyr som lever planktonisk er m.a. manetar, hoppekreps, kril, salpar, fiskelarvar og pteropodar. Dette breie fylogenetiske spekteret er tilsvarandre mangfaldig i fødeinntak; nokre er passive filtrerarar, andre er aktive predatorar og atter andre lever mutualistisk med autotrofe planteplankton. Dyreplankton et bakterieplankton, planteplankton, andre dyreplankton (gjerne kannibalistisk), detritus og stundom tilmed symjande organismar.

Plankton
Alexander Schmorell

Alexander Schmorell () var ein tysk-russisk medisinstudent og medlem av Den kvite rosa.

Schmorells far var ein tyskar fødd og oppvaksen i Russland medan mora var russisk. Mora døydde av tyfus i 1920. Etter at mora var død gifta faren seg med ei tysk kvinne som akkurat som faren var oppvaksen i Russland. I 1921 måtte dei flykte frå bolsjevikane og busette seg i München.

Schmorell var russisk Ortodoks og såg på seg sjølv som både tyskar og russar.

I 1938 blei han innkalla til riksarbeidsteneste, og deltok i annekteringa av Austterrike og seinare også i invasjonen av Tsjekkoslovakia. I 1942 var han sanitet på austfronten, og det var etter å ha sett korleis tyskarane behandla krigsfangar og sivile der han blei skeptisk til naziregimet.

I 1939 begynte begynte han å studere medisin, og i 1940 blei han kjend med Hans Scholl og seinare også Willi Graf. 

Etter at Christoph Probst, Sophie og Hans Scholl blei arresterte prøvde Schmorell å rømme til Sveits men blei arrestert 24. februar, på same dagen som venene blei gravlagde.

19. april 1943 blei han dømd til døden av Folkedomstolen.

Tida før avrettinga brukte han på å skrive brev til familien der han forsikra dei om at han ikkje var redd for å døy. 13. juli 1943 blei han avretta ved giljotinering saman med Kurt Huber.

Opposisjonelle og flyktningar under Det tredje riket
Folk avretta med giljotin
Síkinos

Síkinos (gresk Σίκινος) er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. I antikken vart ho kalla Oinoe (Vinøya). I motsetnad til naboøya Íos er ho roleg og relativt lite utvikla. Síkinos ligg midt mellom Íos og Folégandros, og like sørvest for øya ligg den litle øya Kardiótissa.

Síkinos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Thíra i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Síkinos 273 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 184 innbyggjarar.

Øya har to landsbyar, hamna Aloprónia og Síkinos by (ofte kalla Kástro eller Khóra) lenger oppe i åsane. Det er eit par gjestgiveri ved hamna. Stranda ved hamna er ein av to store strender på øya. Det ligg fleire ruinar frå antikken på Síkinos, men nokre av dei er nokså avsidesliggande. Terrenget er kupert og gjer det vanskeleg å ferdast på øya. Nesten heile øya er dekt av terrassar som tidlegare vart nytta til omfattande jordbruk. I dag vert berre nokre få av desse nytta.

Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

Småøyar i kommunen:
 Avoladonísio (0)
 Kalójeros (0)
 Karavós (0)
 Kardiótissa (0)

Referansar

Kjelde 

Sikinos
Sikinos
Sikinos
Sikinos
Íos

Íos (gresk Ίος) er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Íos er ei åslendt med høge klipper langs nesten heile kysten. Ho ligg om lag midt mellom Náxos og Santoríni. Ho er om lag 18 km lang og 10 km brei med eit areal på 109 km².

Íos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Thíra i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Íos 2 024 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 754 innbyggjarar.

Byen Khóra 
Hamna på Íos ligg ved Órmos i nordvest. Frå her går det buss eller ein 15 minuttar lang gåtur opp til landsbyen, som vert kalla Khóra eller Íos by. Han består av kvite og svært vakre kykladiske hus, med mange trapper og smale gater. I dag er hovudgata i landsbyen fullstendig basert på turisme med restaurantar, butikkar, barar og diskotek. Bortsett frå hamna og landsbyen Khóra har Íos berre eit par små busetnadar, hovudsakleg eit par spreidde hus i nærleiken av dei store strendene (Psáthi, Ajía Theodóti, Mylopótas, Manganári).

Historie 
Íos har ikkje sett så mange spor etter seg i historia. I følgje dei antikke segnene var mor til Homer frå Íos, og han sjølv skal visstnok vere gravlagd her. På øya kan ein sjå den antikke byen Plakotos heilt nord på øya, der ein kan sjå inngangen til ei grav der Homer visstnok ligg. Nord på Íos kan ein òg sjå ruinane etter ei venetiansk borg frå 1400-talet. Øya skal visstnok ha like mange kyrkjer og kapell som dagar i året, 365.

Strender 
Íos trekkjer til seg store mengder unge turistar. På 1970-talet brukte mange av dei å sove i sovepose på stranda eller Mylopótasetter å ha festa heile natta. I dag har Mylopótas utvikla seg til ein feriestad for pakketuristar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Dei andre busetnadene i kommunen er:
 Koumbára (16)
 Ajía Theodóti (12)
 Psáthi (5)

Småøyar i kommunen:
 Petalídi (0)

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Webkamera over hamna på Íos

Kjelde 

Ios
Ios
Ios
Ios
Despotikó

Despotikó (gresk Δεσποτικό) er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg i kommunen Andíparos, som er ein del av periferieininga Páros i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Den litle øya ligg om lag ein kilometer frå Andíparos. Ho er ikkje busett, men det finst sterke indikasjonar på at ho kan ha vore eit sentrum i Kykladane i antikken. I dag vert det gjort arkeologiske utgravingar på øya og funna så langt har vore viktige. Enkelte lekamar ein har funne her er utstilt i museet i Páros by (Parikía) på øya Páros, i lag med andre viktige funn frå området.

Referansar

Kjelde 

Despotiko
The Carburetors

The Carburetors er ei norsk rockegruppe. Dei spelar ei blanding av rock and roll og hardrock. Den 7. august 2007 var dei oppvarmingsband for Rose Tattoo på Rockefeller Music Hall i Oslo. Musikken er kjenneteikna av høgt tempo og vedvarande «trøkk». Dei kallar sjølve musikken sin for Fast Forward Rock’n Roll.

Medlemmar 
 Eddie Guz (vokal)
 Kai Kidd (gitar)
 Stian Krogh (gitar)
 King O'Men (bassgitar)
 Chris Nitro (trommer)

Albums 
 Rock'n'Roll Forever (2010) - new version
 Rock'n'Roll Forever (2008) 
 Live - Wild at Heart, Berlin (2007) - live mini album
 Loud Enough To Raise The Dead (2006)
 Pain Is Temporary, Glory Is Forever (2004)

Singles 
 Don't Touch the Flame (2012) - single
 Feel Alive (2008) - single
 God Damn (it's good to be right (2005) - single
 Burnout (2003) - single
 Fast Forward Rock'n'Roll (2002) - CD single
 Burning Rubber (2002) - single

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Facebook side
 MySpace

Norske musikkgrupper
Melodi Grand Prix 2012-deltakarar