alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Einingsregisteret

Einingsregisteret i Noreg samordnar opplysningar om næringslivet og offentlege etatar som finst i ulike offentlege register, og som er går att på spørreskjema. I staden for at kvar offentlege etat sender ut kvart sit skjema til føretaka, sørgjer Einingsregisteret for at opplysningane er samla på éin stad. Einingsregisteret inneheld grunndata om einingar som har registreringsplikt i ei rekkje register (sjå nedanfor). 

Einingsregisteret vart oppretta i 1995 og er ein del av Brønnøysundregistera.

Føremål 
Føremålet med skipinga av Einingsregisteret var å sørgja for «effektiv utnyttelse og samordning av offentlige opplysninger om juridiske personer, enkeltpersonforetak og andre registreringsenheter»
Ifølgje loven frå 1994 som heimlar Einingsregisteret (enhetsregisterloven), er reduksjon i mengd opplysningar som næringsdrivande må senda inn til det offentlege, hovudintensjonen med å samla informasjon om føretak i eit enkelt register: «Enhetsregisteret skal entydig identifisere registreringsenhetene ved tildeling og registrering av organisasjonsnummer. Alle tilknyttede registre skal bidra til å redusere oppgaveplikten for næringslivet ved å benytte organisasjonsnummer og opplysninger fra Enhetsregisteret. Offentlige organer og registre som ikke er tilknyttede registre, plikter, der det er praktisk mulig, å benytte opplysninger fra Enhetsregisteret».

Opplysningar i registeret 
Ein organisasjon sitt føretaksnamn, adresse, føremål, organisasjonsform, dagleg leiar/administrerande direktør og styremedlemmar er blant opplysingane som finst i Einingsregisteret om dei ulike einingane som har registreringsplikt i  
 Arbeidsgiver- og arbeidstakerregisteret (òg kjend som Aa-registeret) 
 Merverdiavgiftsregisteret 
 Foretaksregisteret 
 Føretaksregisteret til statistisk sentralbyrå 
 Registeret til skattedirektoratet over upersonlege skatteytere eller Stiftelsesregisteret
 Konkursregisteret. (Alle konkursbo vert registrert og tildelt organisasjonsnummer i Einingsregisteret.)
Grunndata er ikkje noko eintydig omgrep, men Brønnøysundregistra omtalar det som «opplysninger om juridiske personer som registreres i Enhetsregisteret. Eksempler på grunndata kan være foretaksnavn, adresse, formål, organisasjonsform, daglig leder / adm.direktør og styre.»

Tilgang på informasjon 
Døme på informasjon som er tilgjengeleg over telefon eller som utskrift som vert sendt i posten, er namn på alle medlemmar i styret til ein organisasjon (som har eit organisasjonsnummer).

Registerutskrift frå Einingsregisteret (og Foretaksregisteret) vert berre levert som postsend utskrift eller telefaks.

Oversyn over kva for klientar ein revisor eller rekneskapsførar er registrert med i Einingsregisteret (og Foretaksregisteret) vert levert som tilsend dokument, diskett eller CD-ROM-plate. (Dette er den einaste tenesta som berre er tilgjengeleg ved bestilling per brev.)

Andre tenester kan bestillast på e-post.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Enhetsregisteret» frå ,  den 14. januar 2018.

Bakgrunnsstoff
 Enhetsregisteret (arkivert nettside)
 Lov om Enhetsregisteret

Skipingar i 1995
Norsk næringsliv
Norske statlege organ
Brønnøysundregistera
AK-74

AK-74 er eit automatgevær i kaliber 5,45 x 39 mm utvikla tidleg i 1970-åra i Sovjetunionen av Mikhail Kalasjnikov. Det var den første sovjetiske rifla som vart kamra i eit middels riflekaliber. Våpenet vart innført i 1974, og vart blant anna brukt av sovjetiske styrkar under krigen i Afghanistan. Namnet til våpenet er ei forkorting for Avtomat Kalashnikova model 1974, Автомат Калашникова образца 1974 года: Автомат Калашникова образца 1974 года; «Kalashnikov automatgevær modell 1974». Våpenet er no i bruk i dei fleste tidlegare delar av Sovjetunionen.

Design 
AK-74 er i hovudsak ein oppdatert versjon av 7,62 mm automatgeværet AKM, men har fleire viktige forbetringar. Endringane kjem hovudsakleg av at våpenet er tilpassa den mindre 5,45 x 39 mm riflepatronen. Resultatet av desse endringane er eit meir presist og driftssikkert våpen enn AKM. Våpenet har ein del felles delar med AKM, hovudsakleg låsepinnar, fjørar og skruar. 

Våpenet har eit nytt forsterka løp som er forkromma innvendig, og har ei riflestiging på 1:8.

Variantar 
Ein av hovudvariantane er AKS-74 (S – So skladnym prikladom) med foldbar kolbe i metall. Denne varianten, som vart konstruert med tanke på luftborne infanteristyrker, vart introdusert samtidig med basismodellen AK-74. I motsetnad til AKMS er kolben til AKS-74 triangelforma, og manglar den foldbare kolbekappa som AKMS har, noko som gjer kolben stivare. Kolben vert folda inn på venstre side av låskassa. Den hengsla foldekolben vert låst i utbretta posisjon av ein låsemekanisme i bakkant av låskassa. Utløysarknappen for låsemekanismen sit på venstre side av låskassa. Når kolben er folda inn, vert han halden på plass av ein fjørbelasta mekanisme. Bakre reimfeste sit på høgre side i forkant av kolben.

I 1979 vart ein kortare variant av AKS-74 teken i bruk – karabinen AKS-74U (U – Ukorochenniy), som dekker gapet mellom ein maskinpistol og eit automatgevær. Denne var tenkt brukt hovudsakleg av spesialstyrkar, luftbore infanteri, styrkar i dei bakre linjene og mannskap på pansra køyretøy. Våpenet sine kompakte dimensjonar, samanlikna med AKS-74, vart oppnådd ved å bruka eit kort 200 mm løp, noko som òg gjorde at overføringsarmen til gasstempelet vart kortare. For å stabilisera prosjektilet i det korte løpet, vart òg riflestiginga forandra. Den nye gassblokka er montert ved munningen av løpet. Våpenet brukar ein ny sylinderforma flammedempar. Flammedemparen vert låst i gassblokka i eit spor på høgre side. Fremre remfeste vart flytt til venstre side. Frontsiktet på våpenet er integrert i sokkelen til gassblokka.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «AK-74» frå ,  den 14. januar 2018.  

Automatgevær
Sovjetiske skytevåpen
Høgsetetavle

Høgsetetavle er ein type norsk folkekunst i form av eit dekorativ tavle til å plassera bak høgsetet i eit gardshus.

Høgsetetavla er knytt til den tradisjonelle innreiinga av ei norsk bondestove, med veggbenk i vinkel, langbord og kråskap i eit hjørne.
Tavla var eit av fleire veggfelt i rom der dei var dekte med tavlepanel eller fyllingspanel. Ho høyrde til i kroken mellom vindauget og kråskapet.

Ei høgsetetavle kan ha religiøst eller verdsleg motiv.

Tavla kan ha eitt eller fleire bilde og eventuelt tekst.

Sjå òg
Hustavle

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Døme
Høysetetavle fra Trøgstad, ostfold1814.no
Høysetetavle 1776 fra Stokke i Vestfold, med fire dekorerte felt forestillende: Adam og Eva, Gud forbanner slangen, Lodt og Abraham og Isac (1. Mosebog 14 K), Den sunamiske kvinde (2. Kongernes Bog 4 K), eekauksjon.no

Norsk folkekunst
Norsk bygdekultur
Norsk arkitektur
Biletkunst
Haustfest

Haustfest eller innhaustingshøgtid er ei årleg feiring av grøden ein har hausta inn. Ein kan feira han på ulike årstider, i tempererte strok gjerne om hausten.

Haustfestar er gjerne viktige i samfunn der jordbruk står sterkt, men kan også vera tradisjonelle i andre samanhengar. Fleire religiøse høgtider er også haustfestar, slik som indisk lohri og jødisk sukkot. Den kinesiske midthaustfesten eller månefesten er også ei buddhistisk høgtid. I kristen tradisjon har mikkjelsmesse i slutten av september og mortensmesse i november vore dagar ein kan ha markert som haustfestar. Ein kan også kan hausttakkefestar (engelsk harvest festival) i kyrkja andre dagar. 

I Nord-Amerika er thanksgiving blitt ein kulturelt viktig hausttakkefest.

Høgtider
Haust
USP-1

USP-1  «Tulipan» har GRAU-indeksen 1P29, og er eit optisk sikte for automatvåpen av typen kalasjnikov. Siktet aukar effektiviteten i felt med 1,2 til 2 gonger. Siktet passar til AKMN, AK-74, AK74N, AK-74M, AK-101, AK-102, AK-105), maskingevær og RPK-74 i tillegg til PKMN og Petsjeneg masingevær
Siktet vert produsert i Novosibirsk av TsKB Totsjpribor.

Kjelder 
 Описание прицела УСП-1 на сайте gunsru.ru
 Описание прицела УСП-1 на сайте www.ak-info.ru
 Описание оптического прицела УСП-1 на сайте russianguns.ru 
 Обзор и сравнительное описание прицела УСП-1 и его гражданских модификаций 
 Обзор коллиматорных прицелов военного назначения 

Optiske sikte
1PN93

1PN93 «Malysj» er ein serie med russiske nattsikte for militær aktivitet i felt. Serien byrja på 1990-talet og er produsert i Novosibirsk av TsKB Totsjpribor.

Variantar 
 1PN93-1 for АК74N, АК74М, АК101, АК102, АК105, АК107, АК108 og АН-94
 1PN93-2 for АК74N, АК74М, АК101, АК102, АК105, АК107, АК108, АН-94 og RPG-7B;
 1PN93-3 for PKM og SVD;
 1PN93-4 for SVD og SVDS;

Kjelder 
 Прицел ночной модульный оптический 1ПН93 на сайте sniper-weapon.ru 
 Описание оптического прицела 1ПН93-2 «Малыш» на сайте www.ak-info.ru
 Oптический прицел 1ПН93-2 на сайте производителя
 Oптический прицел 1ПН93-3 на сайте производителя

Literatur 

 Изделие 1ПН93-2. Руководство по эксплуатации. — АЛ3.812.222 РЭ 
 Оружие ближнего боя России / Альманах. — М.: НО «Лига содействия оборонным предприятиям», 2010. — 660 с. — ISBN 978-5-904540-04-3
 Оптико-электронные системы и лазерная техника. Оружие и технологии России. Энциклопедия. XXI век / Под общей редакцией С. Иванова — М.: Издательский дом «Оружие и технологии», 2005. — Т. 11. — ISBN 5-93799-020-X

Nattsikte
Jarygin-pistol

Jarygin «Gratsj» (GRAU — 6P35) er ein russisk sjølvladarpistol kontruert av russaren Vladimir Aleksandrovitsj Jarygin. Ammunisjonen er 9×19 мм Parabellum. Pistolen blir produsert ved Izjevsk mekaniske verkstad.

Bilete

Sjå òg 
 Gsj-18
 SR-1

Kjelder 

 Сайт производителя 
 Сайт «Современная армия»: 9-мм пистолет Ярыгина 6П35 «ПЯ»
 Пистолет Ярыгина (сайт «Современное стрелковое оружие»)
 «Грач», пистолет Ярыгина 6П35 (МР-443) 
 Легендарное оружие: пистолет Ярыгина 9-мм индекс 6П35 (сайт «Калибр.kz»)
 Пистолет Ярыгина 6П35 (МР-443) «Грач» и его модификации

Pistolar
Snippeskål

Snippebolle eller snippeskål er eit drikkekar til øl eller melk. Det er eit rundt kar av tre med fire utståande snippar eller øyre. Karet kan vera skål- eller bollefoma. Øyrene er oftast trekanta, slik at karet får eit kvadratisk tverrsnitt.

Dei fleste snippeskålene ein har att er frå 1700- og 1800-talet, men slike skåler kan nok ha vore i bruk enkelte stader også eit stykke ut på 1900-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Snippebolle» frå ,  den 14. januar 2018.  
 
 Litteraturliste
 Gjærder, Per (1975): Norsk drikkekar av tre. Bergen – Oslo – Tromsø
 Østby, Jon Birger (1983): Nomenklatur for drikkestell, med tegninger av Torill Sand. Oslo

Bakgrunnsstoff 
 Snippebolle ved i DigitaltMuseum
 Snippeskål ved DigitaltMuseum

Drikkekar
Norsk bygdekultur
Øl
Steinar Sandnes

Steinar Sandnes () er ein norsk logoped, spesiallærar og spesialpedagog.  Han er busett på Sandane i Gloppen kommune.  Opphavleg er han frå Eidså på Sunnmøre.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Selja Forlag

Forfattarar frå Gloppen
Norske sakprosaforfattarar
Kvithalsfrøetar

Kvithalsfrøetar (Sporophila torqueola) er ein liten representant frå den biologiske slekta Sporophila i tanagarfamilien. Dette er den mest nordlege arten i slekta, lever frå ekstremt sørlege Texas gjennom Mexico og Mellom-Amerika til vestlegaste Panama.

Skildring 
[[File:White-collared Seedeater - Mexico S4E9299 (23283873812).jpg|mini|venstre|Kvithalsfrøetar, S. t. torqueola]]
Dette er ein liten til mellomstor frøetar, ca. 9,5–11 centimeter i kroppslengd. Det finst fire eller fem underartar som er skildra, og utsjånaden syner variasjon mellom underartane. Felles for alle er at hannar har kvit strupe og kvit krage som går opp mot nakken, svart hovud og kinn. S. t. morelleti-gruppa, som femnar om underartane morelleti, sharpei' og 'mutandaHannar har kvit (morelleti) underside og overgump. Andre underartar har svak kanelraud farge på undersida. Hoa sin fjørdrakt er brungul med tydelege kvite flekker på vengene. Denne populasjonen lever lengst nord og aust i utbreiingsområdet, frå Texas, langs atlanterhavskysten til Panama. S. t. torqueola-gruppa, som omfatter underartene torqueola og nokre gonger ein skildra atriceps-underart.
Hannar har kanelraud farge på undersida og overgumpen. Hoa sin fjørdrakt er brungul. Begge kjønn manglar kvitt vengespegl som morelleti har. Desse fuglane finst berre i Mexico, på sørspissen Californiahalvøya og langs sørlege delar av Mexico mot stillehavskysten.  

Habitat for kvithalsfrøetarar ligg i tropiske og subtropiske grassletter, fuktige savannar med høgt gras, men kan òg finnast på beitemarker. Dei kan beite frå havnivået og opp til 2000 moh.

Kvithalsfrøetarar et hovudsakleg grasfrø, og nokon gonger insekt og bær. 

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten (morelleti'') er klassifisert som globalt livskraftig .

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «White-collared Seedeater» frå ,  den 15. januar 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

tanagarfamilien
Rørosmuseet

Rørosmuseet er ei museumsstifting i Røros-distriktet som arbeider for å ta vare på og utvikla dei kulturhistoriske verdiane i området.
Museet har eit spesielt ansvar for verdsarvstaden Røros, sørsamisk kulturhistorie, bergverkshistorie og bygningsvern. 
Rørosmuseet har tre besøksstader som er opne for publikum: Smelthytta, Olavsgruva og Sleggveien.

Rørosmuseet har ei stor samling av gjenstandar, foto, kart, tegninger og arkivmateriale frå bergstaden Røros og bygdene rundt. Arbeidet med å byggja opp dei kulturhistoriske samlingane tok til i 1930, då Røros Museumsforening blei stifta. Sommaren 1930 blei det halde ei stor utstilling i Aasen-garden. 25 år seinare fekk museet permanente lokale for samlinga i steinhuset ved Doktortjønna. I 1988 blei samlinga flytta til det nye museumsbygget i Smelthytta. Etter at den opphavlege Smeltehytta brann ned i 1975 teikna arkitekten Sverre Fehn eit nytt bygg til tomta. Til slutt reiste ein i staden ein kopi av den gamle Smeltehytta. 

Ein del av samlingane til Rørosmuseets har tilhøyrd Røros Kobberverk. Det dreier seg om den historiske gjenstandssamlinga til koparverket, ein del av verksarkivet og gjenstander museet overtok då verket blei nedlagd i 1977. 

I tillegg til eit 30-tals bygningar som tilhøyrer museet, forvaltar det også 57 bygninger og ca. 50 tekniske anlegg, eller rester av anlegg, som tidlegare
tilhøyrde Røros Kobberverk og no har staten som eigar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rørosmuseet» frå ,  den 15. januar 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Bergverksmuseum
Røros
Museum i Trøndelag
Norske stiftingar
Skipingar i 1930
Nicoline Berg Kaasin

Nicoline Berg Kaasin () er ein norsk songar og dansar.

I 2008 var ho med i konkurransen om hovudrolla i Grease på TVNorge, der ho kom på 2. plass.

I 2015 var ho med i TV2-programmet The Voice. Her imponerte ho alle dei 4 dommarane, som ynskte å jobbe vidare med ho. Ho valde til slutt Sondre Lerche som mentor. Nicoline enda opp som finalist i konkurransen.

I 2016 deltok ho i NRK sin Stjernekamp, der ho kom heilt til finalen. Ho enda på 2. plass, etter Knut Anders Sørum. 

Berg Kaasin er éin av ti finalistar i den norske Melodi Grand Prix-finalen send på NRK 10. mars 2018. Låten ho skal delta med heiter «Light Me Up», og er skriven av Berg Kaasin saman med Johan Larsson (OnklP & De Fjerne Slektningene) og Emilie Adams (The Stream).

Referansar 

Folk frå Bærum
Norske songarar
Emilie Adams

Emilie Adams () er ein norsk elektropopsongar, låtskrivar og produsent som blei oppdaga på det norske tv-programmet The Stream i 2016.

Etter å ha sunge i dei innleiande rundane i programmet, skreiv Adams kontrakt med Warner Music Norway i 2016. Etter tv-konkurransen har ho sunge på låtar som «The One That Got Away» og «Our City» med den norske musikarduoen TRXD. Den sistnemnde låten hadde per januar 2018 over 17 millionar strømmingar på Spotify.

Adams skriv songar og hentar inspirasjon frå artister som Banks, Lorde, Lana Del Rey og Coldplay. Ho har teke del på VG-lista-tilstellingar på Rådhusplassen i Oslo  sommaren 2017 og fleire gonger på P3-programmet Christine Live. Ho er ein av låtskrivarane bak «Light Me Up» som er med i Melodi Grand Prix 2018.

Kjelder

Norske musikarar
Jonas Thomassen

Jonas Thomassen () er ein norsk musikar som blei kjent i Noreg då han kom på andreplass i Idol i 2006. I semifinalen framførte han songen «Hurt» av Johnny Cash/Nine Inch Nails, og av dei åtte deltakarane mottok Thomassen heile 42 % av stemmane for å komme med til finalen. Han endte altså til slutt på andreplass, etter å ha mottatt 45 % av de omtrent 740 000 stemmane som blei gitt i finalen. Vinnaren blei Aleksander Denstad With.

Thomassen voks opp i Rygge utanfor Moss, og begynte å spele gitar som 5-åring. Han starta etterkvart bandet Wha' saman med nokre kameratar, og spelte også åleine under aliaset Bare John Band.

Han gjekk på Wang Toppidrettsgymnas i Moss, og spelte spiss for A-laget til fotballklubben Rygge IL. Han var per mai 2017 dagleg leiar for eigedomsnettstaden Boligmani.no.

Diskografi 
 Bold Street (2007) med Jt Scam

Referansar 

Norske Idol-deltakarar
Bold Street

Bold Street er eit musikkalbum avJonas Thomassen og Jt Scam, utgjeve i 2007.

Sporliste 
 «Flashback»
 «Excercise»
 «Hurt»
 «Radical»
 «Friday By Night»
 «Black Lights»
 «Broken Glas»
 «Time vs Control»
 «Starstruck Mind»
 «3 Closets»
 «So You Think»
 «Rule of Thumb»
 «Wild Country»

Debutalbum frå 2007
Norske musikkalbum
Martin Thomassen

Martin Thomassen () er ein norsk pianist og vokalist i garage-punk bandet The Priam.  Det er vorte samanlikna med andre band som Nirvana, Red City Radio og Rage Against The Machine.

Martin Thomassen er fødd i Rygge. Han var tidlegare pianist i det norske bandet Use Me. Saman med Use Me deltok han i Melodi Grand Prix 2011, i 1. delfinale i Ørland og Sistesjansen i Sarpsborg.

Diskografi 
 Use Me – A Little Romantic (2011)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martin Thomassen (musiker)» frå ,  den 27. januar 2018.  
 

Norske pianistar
Folk frå Rygge
A Little Romantic

A Little Romantic er eit musikkalbum av det norske pop-punk-bandet Use Me. Albumet kom ut den 24. januar 2011. Det var debutalbumet til bandet.

Sporliste 
 «Josephine»
 «Hold You Tonight»
 «Miss You When You Leave»
 «Hello Sweden»
 «Daisy»
 «A Little Romantic»
 «Like Me Better»
 «Quite Alright»
 «Penetrate My Mind»
 «Seven Cup sin of Coffee»
 «Summar Rain»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Little Romantic» frå ,  den 15. januar 2018.  
 

Debutalbum frå 2011
Norske musikkalbum
Fylkesveg 6304

Fylkesveg 6304 i Trøndelag går mellom Sætervika i Osen og Hårstad i Flatanger. Vegen er 24,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen gjennom Osen kjennetegna som Fylkesveg 5 i Sør-Trøndelag, og vegen gjennom Flatanger som Fylkesveg 492 i Nord-Trøndelag.

Kommuner og knutepunkt

Seterveien
Endepunkt Setervågen
Drageid kommunegrense

 Bøleveien fra Bøle mot  Fjell
 Urantunnelen (229 m)
Hasvåg
Arm Småværveien fra Grønnvika til Småværet (1,3 km)
Endepunkt Håstad

Bakgrunnsstoff 
 Vegvesenets vegkart 
 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Osen
Vegar i Flatanger
Gulbukfrøetar

Gulbukfrøetar (Sporophila nigricollis) er ein liten medlem av frøetarslekta i tanagarfamilien. Dei lever i sørlege Mellom-Amerika og nordlege og austre Sør-Amerika.

Skildring 
Dette er av dei minste medlemmene av den biologiske slekta Sporophila, ca. 8,5–10,3 centimeter i kroppslengd. Hannar har svart hovud og hals, mørk til svart overside, bleikgul underside. Som for dei fleste artar i slekta er hoene sin fjørdrakt einsfarga brungul.  Den nordvestlegaste populasjonane lever frå austlege Costa Rica gjennom Colombia og Ecuador til nordvestlege Peru, samt sørlege nærliggande karibiske øyar, vestre Surinam, Guyana og det meste av Venezuela med ei avgreining aust for Andes sør til Madre de Dios-regionen i Peru. Ein populasjon med åtskilt utbreiing i aust lever i store delar av austlege Brasil.

Føda for denne arten er grasfrø som dei beitar på i små flokkar på opptil 20 fuglar på grassletter og jordbruksområde i lågland og sjeldan over 2000 moh. 

Gulbukfrøetarar er ofre for ulovleg fangst og burfuglhandel i Brasil. Ei undersøking har estimert at 16 800 individ blir fanga årleg. 

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere aukande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 
 Rising, J., Jaramillo, A. & Sharpe, C.J. (2018) Yellow-bellied Seedeater (Sporophila nigricollis) I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 16. januar 2018
Referansar

Bakgrunnsstoff 

tanagarfamilien
Fylkesveg 6306

Fylkesveg 6306 i Trøndelag går mellom Bøle og Fjell i Flatanger. Mellom Vontfjellet og Gråhammeren går vegen 4 km gjennom Osen kommune. 

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen gjennom Osen kjennetegna som Fylkesveg 7 i Sør-Trøndelag, og vegen gjennom Flatanger som Fylkesveg 491 i Nord-Trøndelag.

Kommuner og knutepunkt

Bøleveien
 fra Bøle til Drageid og til Hårstad
 Bøleelva bru (Bøleelva, 47 m)
Kommunegrense Vontfjellet

Kommunegrense Gråhammeren

Bøleveien
Hestdalen
 Kleivviktunnelen (347 m)
 Skjellåa bru (Skjellåa, 23 m)
 Jøssundfossen bru (Storelva, 19 m)
Arm fra Jøssund til Aune (6,4 km)
Opplandsveien
 Oppland bru (Storelva, 16 m)
Endepunkt Aunet
Arm Øraveien til Jøssund kai (0,5 km)
Jøssundveien
Beingårdsvatnet
 Lauvsnesveien fra Fjell til  Vik, og til  Sjøåsen i Namdalseid

Bakgrunnsstoff 
 Vegvesenets vegkart 
 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Osen
Vegar i Flatanger
Fylkesveg 6330

Fylkesveg 6330 går mellom Mørreaunet i Åfjord og Follafoss i Verran. 38,7  av veien går gjennom Åfjord, 25,0 km gjennom Verran kommune.

Veien går fra Mørreaunet til Osa, videre langs sørsiden av Storvatnet og følger Sørdalen mot Straumsetervatnet, fortsetter til Follaelva og føkger denne sørover til Follafoss.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen gjennom Åfjord kjennetegna som Fylkesveg 55 i Sør-Trøndelag, og vegen gjennom Verran som Fylkesveg 203 i Nord-Trøndelag.

Kommuner og knutepunkter

 Austdalsveien fra Mørreaunet mot  Krinsvatn i Indre Fosen, og mot  Å
Osa
 Karlsaune bru (Lona, 30 m)
 Kommunal vei Gamle Sørdalsvei fra Karlsaunet til Uggdalen (5,2 km)
  Gildesseteren
  Gamle Sørdalsvei fra Uggdalen mot  Årnes
 Sørdalskverna
Flenstad

Amunddal
Skanselv kommunegrense

 Selja bru (Selja, 32 m)
 Almlivegen fra Almlia til  Malm (9,8 km)

 Follafossvegen fra Follafoss mot  Hjellosen i Steinkjer, og mot  Olsøy i Indre Fosen

Bakgrunnsstoff 
 Vegvesenets vegkart 
 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Åfjord
Vegar i Steinkjer
Fylkesveg 6384

Fylkesveg 6384 går mellom Tunge og Fagerlia i Indre Fosen. Vegens lengd er 14,0 km.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen gjennom Rissa kjennetegna som fylkesveg 195 i Sør-Trøndelag, og vegen gjennom Leksvik som fylkesveg 81 i Nord-Trøndelag.

Kommuner og knutepunkter

Kvidalsveien
 Rørvikveien fra Tunge mot  Rørvik, og mot  Sund
 Råbygdveien fra Ersland mot  Valså,  Grønning og  Bradden
Markabygdveien
 Smistadveien fra Hermstad til  Mo
Kvernsjøveien
Kvernsjøen, tidligere fylkegrense
Kvennsjøvegen
 Vanvikbakkan fra Fagerlia mot  Rørvik–Flakk →  Ilsvika i Trondheim, og mot  Krinsvatnet

Bakgrunnsstoff 
 Vegvesenets vegkart 
 

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Indre Fosen