alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tsemesbukta

Tsemesbukta, òg kalla Tsemessbukta og Novorossijskbukta, (russisk: Цемесская бухта, Tsemesskaja bukhta) er ei isfri bukt på nordkysten av Svartehavet i Krasnodar kraj i Russland. Ho har fått namn etter elva Tsemes som munnar ut i bukta. Vassdjupet i bukta varierer frå 21 til 27 meter og ho har ei lengd på 15 km. På det breiaste er ho 9 km. Ho grensar til Sudzjukneset og Kapp Doob.

Sjølv om skipsfarten i bukta slit med den kraftige boravinden om hausten og vinteren vart bukta ofte vitja av greske sjømenn som oppretta kolonien Bata ved kysten. Dette har vorte forklart ved at det ikkje er andre gode hamner langs kysten før Batumi. I mellomalderen vart kysten kontrollert av handelsfamilien Ghisolfi frå Genova. 

Novorossijsk, som vart grunnlagd av russarane som eit militæranlegg, er den største hamnebyen ved bukta. Fleire skip frå Svartehavsflåten vart bora i senk i bukta for å hindre at tyskarane tok dei i 1918. Fleire andre kjende skip har gått ned i bukta, inkludert SS «Admiral Nakhimov» i 1986. Etter at Det kaspiske røyrleidningskonsortiumet vart oppretta har hamna i Novorossijsk vorte den travlaste oljeterminalen i Svartehavet. Den sørlege delen av bukta ,ed dem vesle feriebyen Kabardinka er styrt frå Gelendzjik.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tsemes Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Svartehavet
Bukter i Russland
Krasnodar kraj
Viborgbukta

Viborgbukta (russisk Выборгский залив - Vyborgskij zaliv, finsk Viipurinlahti, svensk Viborgska viken) er ei djup bukt nordaust og nesten heilt inni Finskebukta i Austersjøen. Byen Viborg ligg inst i bukta. 

Bukta er knytt til Saimaakanalen og innsjøen Saimaa i Finland.

I 1790 var bukta åstad for eit av dei største sjøslaga i historia, slaget i Viborgbukta, der totalt 498 russiske og svenske skip kjempa mot kvarandre.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Vyborg Bay» frå , den 12. juli 2008. 

Austersjøen
Bukter i Russland
Leningrad oblast
Håvard Nørjordet

Håvard Nørjordet () er ein norsk forfattar og omsetjar. Han debuterte i 2003 med novella «Det skal bli så fint». Året etter kom «Postkolonialhandleren», og «Kikkerten» i 2005. Seinare har han omsett den svenske bestseljaren «Du tror du vet allting» til norsk.

Norske forfattarar
Folk frå Gjøvik
Norske omsetjarar
Juratskijbukta

Juratskijbukta (russisk: Juratskaja Guba) er ei bukt i Karahavet på kysten av Sibir i Russland. Ho ligg på Gydanhalvøya og er om lag 45 km lang og 30 km på det breiaste. 
 
Bukta ligg aust for Khalmjerbukta, mellom estuara til elvane Ob og Jenisej, som er nokre av dei viktigaste elvane i Russland. Nord for bukta ligg øya Oleni.

Kysten av Juratskibukta er låg tundra og det er mange elvar som munnar ut her. Vintrane er lange og harde så bukta er islagd minst ni månader kvart år. 

Busetnaden Matjujsale ligg på nordaustsida av bukta, like ved munningen. Bukta høyrer til Jamalo-Nenetsk autonome okrug.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yuratski Bay» frå , den 12. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon på sida til Jamalo-Nenetsk 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Jamalo-Nenetsk
Karahavet
Zolotoj Rog

Zolotoj Rog (russisk Золотой Рог, 'Det gylne hornet') er ei verna hornforma bukta lengst aust i Russland. Mellom Peter den store-bukta og Japanhavet ligg Sjkotahalvøya i nordvest, Kapp Goldobina i nordaust og Kapp Tigrovij i vest. Bukta er om lag sju kilometer lang og om lag to kilometer brei. Djupet varierer frå 20 til 27 meter. Hamnebyen Vladivostok ligg i åsane inst i bukta. 

Fram til midten av 1800-talet vart bukta kalla Gamatbukta av kinesarane. Det første europeiske skipet som ein kjenner til ankra i bukta var eit fransk kvalskip i 1852. Under Krimkrigen vitja det britiske skipet «Winchester» bukta medan dei leita etter skvadronen til Vasilij Zavojko. Dei britiske sjømennene kalla bukta Port May. I 1859, gav grev Nikolaj Muravjov-Amurskij bukta det noverande namnet som tyder Det gylne hornet på russisk fordi ho hadde liknande form som eit horn som hamna i Istanbul.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zolotoy Rog» frå , den 12. juli 2008. 
 

Primorskij kraj
Japanhavet
Bukter i Russland
Anabarbukta

Anabarbukta (russisk Анабарский залив eller Anabarskij zaliv) er ei bukt i Laptevhavet i Russland. Ho strekkjer seg mellom neset utanfor munningen av elva Anabar i aust og Nordvikhalvøya. Nordvikbukta ligg vest for denne halvøya, eller bortanfor Kapp Paksa, som ligg ytst på halvøya. 

Anabarbukta opnar ut mot nord og er her om lag 76 km brei. Ved bukta ligg estuaret til elva Anabar, som er om lag 40 km lang med ei breidde på 10 km i snitt. Tre elvar munnar ut ved byrjinga av estuaret, Anabar i midten, Tistjakh-Jurjage frå høgre og Suolama frå venstre. 

Det kjem ofte mykje ferskvannshelt til munningen av Anabarelva. 

Klimaet rundt Anabarbukta er arktisk og stundom særs hardt med lange, bitre vintrar, slik at bukta er dekt av is det meste av året. 

Anabarbukta og det omliggande området høyrer til republikken Sakha.

Historie 
Baron Eduard Von Toll utforska området rundt Anabarbukta i 1893. På denne tida var området ein lite kjend del i det arktiske Russland. Han var den første som kartla platået mellom elvane Anabar og Popigaj.

Det var to busetnader i Anabarbukta i sovjettida. Den eine var Khorgo ved munningen av bukta og den andre var Tostuja lenger inne i bukta der estuaret endar.

Bakgrunnsstoff 
 Elvefart
 Utforsking av området
 Geologi
 Naturhistorie og bielte
 Bilete
 Fiskar ved elvemunningen

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anabar Bay» frå , den 12. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Sakha
Anadyrbukta

Anadyrbukta er ei bukt heilt nordaust i Sibir i Russland.

Ho ligg i den nordvestlege delen av Beringhavet og strekkjer seg frå Kapp Tsjuktsji i nord til Kapp Navarin i sør. Ho er om lag 400 km brei og inneheld to andre bukter, Krestbukta og Anadyrskij Liman. Anadyrbukta er normale islagd 10 månader av året.

Byen Anadyr, det administrative senteret i Tsjukotka autonome okrug, ligg ved kysten av bukta.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gulf of Anadyr» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Tekst frå Encyclopædia Britannica, 11. utgåve.
 

Bukter i Russland
Bukter i Stillehavet
Tsjukotka
Faddejbukta

Faddejbukta (russisk Залив Фаддея, Zaliv Faddeja) er ei bukt i Laptevhavet på austkysten av Tajmyrhalvøya i Russland. Ho er 47 km lang frå delatet til elva Pregradnaja i sørvest til munningen i nordaust. Bukta er i snitt 21 km. 

Sidan bukta ligg så langt nord er klimaet rundt Faddejbukta særs hardt med lange, harde vintrar. Bukta er islagd det meste av året, og stundom er det restar av is gjennom den korte sommarperioden. 

Faddejøyane ligg nord for bukta, like ved munningen av bukta. Faddejbukta høyrer til Krasnojarsk kraj.

Historie 
Faddejbukta vart vitja av Vitus Bering under ekspedisjonane hans i det nordlege og austlege Russland.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Faddey Bay» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena.
 Utforskinga av området  og  
 Historie

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj
Brest i Belarus

Brest (belarusisk Бе́расьце, Брэст; også kjend som Brest-Litovsk og på polsk som Brześć Litewski, Brześć nad Bugiem eller Brześć Białoruski; russisk Брест) er ein by i Belarus tett ved grensa mot Polen der elvane Vestre Bug og Mukhavets møtest. Han er hovudstaden i Brest fylke. I 2017 hadde han  innbyggjarar.

Byen var ein viktig grenseby på Sovjetunionen si tid, og er framleis eit viktig kontrollpunkt for toll og immigrasjon på jernbanelinja mellom Berlin og Moskva. I Brest må togvognene justerast mellom russisk sporvidde og europeisk standardsporvidde for jernbane. 

Landsbyen Kosava, der Tadeusz Kosciuszko vart fødd, er også i Brestområdet, og har eit slott frå 1800-talet og ei katolsk kyrkje.

Historie 

Byen vart grunnlagd av slavarar som Bereste i 1017, men vart erobra av mongolane i 1241 og av Litauen i 1319. Han fekk namnet Brest-Litovsk på 1300-talet og vart ein del av det polsk-litauiske samveldet i 1569. I 1596 var han åstad for den synoden som førte til at dei bysantinske kristne i desse slaviske områda vart sameinte ("unerte") med Pavekyrkja og organiserte i det som i dag blir kalla Den ukrainsk-katolske kyrkja. 

Brest kom under Russland då Polen-Litauen vart delt for tredje gong i 1795. Under første verdskrigen vart han i 1915 erobra av Tyskland.

I eit fort ved den vestlege utkanten av Brest, der elvane Brest og Mukhavets møtest, vart Brest-Litovsk-traktaten underteikna i 1918 mellom Russland og sentralmaktene. Ifølgje den avtalen vart Brest lagd inn under Det tyske Riket sin interessesfære. Denne traktaten vart seinare annullert av dei traktatane som gjorde slutt på heile verdskrigen.

Det nyoppretta Polen tok kontroll over Brest i 1919. Byen skifta hender to gonger under den polsk-sovjetiske krigen, men hamna til slutt under polsk herredømme. Dette vart stadfesta ved den grensedraginga som vart fastsett i Rigatraktaten av 1921. Brestfortet, som hadde vorte sterkt skadd under første verdskrigen, vart omgjort tildels til militærdepot, tildels til fengsel. 

Under den tyske invasjonen i september 1939 vart byen forsvart av ein liten styrke på fire infanteribataljonar under general Konstanty Plisowski mot det XIX. panserkorps under general Heinz Guderian. Etter fire dagars innbiten kamp trekte dei polske styrkane sørover den 17. september. Byen vart deretter annektert av Sovjetunionen, i samsvar med Ribbentrop-Molotovpakta av august 1939. 

Den 22. juni 1941 vart byen angripen av Tyskland ved opninga av Operasjon Barbarossa, angrepet på Sovjetunionen. Fortet der 1918-traktaten vart underteikna var sentrum for kampane. Det heldt ut i ein månad. Brest si jødiske befolkning vart sterkt redusert under nazistyret. Byen vart frigjord av sovjetiske styrkar i 1944. 

Jaltakonferansen i februar 1945 bestemte at Brest skulle bli ein del av den belarusiske sovjetrepublikken. Byen er no ein del av det sjølvstendige Belarus.

Venskapsbyar 
 Aleppo
 Ashdod

Kjende personar frå Brest 
 Menachem Begin, israelsk politikar
 Julija Nesjtsjarenka, belarusisk tidlegare friidrettsutøvar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Brest (Hviterussland)» frå , den 13. juli 2008. 

Byar i Belarus
Blåtinden i Målselv

Blåtinden er eit fjell i Målselv kommune i Troms og Finnmark. Det har ei høgd på 1378 meter over og ein primærfaktor på 1180 meter.

Sjå òg 
 Høgaste fjell i Noreg
 Høgaste fjell i Noreg etter primærfaktor

Fjell i Målselv
Dag Skogheim

Dag Skogheim ()  var ein norsk forfattar og kulturarbeidar fødd på Sømna i Helgeland. Skogheim har sidan starten av 1980-talet vore forfattar på heiltid. I 1988 slo han seg ned i Levanger.

Hovudtema i det faglitterære forfattarskapet til Dag Skogheim er krigen i Nord-Noreg, tuberkulosens historie og arbeidarrørsla. I tillegg kjem mange skjønnlitterære bøker. Dag Skogheim vart sjølv ramma av tuberkulose som 15-åring, noko som isolerte han frå samfunnet i 11 år. I tillegg til å ha gjeve ut nærare 30 bøker, har Skogheim gjort mange intervju (ca. 100) på lydkasettar som dokumenterer mange sider ved det norske samfunnet.

Utmerkingar 

 Skogheim vart utnemnd til statsstipendiat i 1992.
 I 2001 fekk han Havmannprisen for Sanatorieliv.
 Den 7. november 2008 vart han tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull.

Bøker skrivne av Dag Skogheim 

 Blod på hvit rose (2012) 
 Sju mann (Tiden 2006)
 Erindringer om Thorvald. (Tiden 2002) 
 Sanatorieliv. (Tiden) 2001 
 Med slukte lanterner. 1998 
 Redd tyskeren! 1995 
 I gode og vanskelige dager. 14 porttretter. Psy. utvkl. hemmedes rettsikkerhet (medf). 1994 
 Kaiser Wilhelm. 1994 
 Gå foran - vis vei! Landsforeningen for Hjerte- og Lungesyke gjennom 50 år. 1993 
 Osten. 1992 
 Torden i mars . Lofotraidet 1941 (medf). 1991
 Tæring. Soga om ein folkesjukdom (medf). 1990 
 Mennesker og fiender. 1990 
 Portretter av en fiende. 1989 
 Tre dager i mai. Prosalyriske tekstar om tre dagar i mai 1940. 1988 
 Tæring. Sjølvbiografisk om tuberkulose. 1988 
 Arbeidsfolk. Jubileumsbok for Nordland Arbeiderparti 100 år. 1987 
 Sølvhalsbåndet. 1986 
 Alarm - krigen i Nordland 1940 (medf). 1984 
 November -44. 1984 
 Cafe Iris. 1982 
 Sulis. 1980 
 Kvinner i Nordnorsk arbeiderbevegelse - Gitta Jønssmo. 1978 
 Kvinner i Nordnorsk arbeiderbevegelse - Kathrine Bugge. 1978 
 Hexhora. 1978 
 Kvinner i Nordnorsk arbeiderbevegelse- Ellisif Wesse. 1977 
 Blind-Fredrik. Gruvesluskens egne dikter (medf). 1973 
 Klassekamp under Nordlysflammer. 1973 
 Gå stille - tal sakte. 1973 
 ....gagns menneske. 1970

Referansar 

Norske forfattarar
Statsstipendiatar
Kongens fortenestmedalje i gull
Folk frå Sømna
Vitebsk

Vitebsk, (russisk: Витебск, belarusisk: Віцебск), er ein by i det nordaustlege Belarus tett ved grensa til Russland. Elva Dvina renn gjennom den nordlege delen av byen, der det er ei elvehamn. Byen hadde 353 300 innbyggjarar i 2004.

Det finst ein del industri i byen, blant anna maskinindustri, næringsmiddelindustri og tekstilindustri. Vitebsk er jernbane- og vegknutepunkt, men òg eit kulturelt sentrum med universitet, teater, fleire museum, fleire galleri og mange minnesmerke.

Vitebsk vart mesta heilt utsletta under andre verdskrigen. Han vart teken av tyske troppar 10. juli 1941, og ca 15 000 av jødane i byen vart drepne dei følgjande månadene. Den 26. juni 1944 vart byen frigjord av Den raude arméen.

Byen er elles mellom anna kjend for at kunstnaren Marc Chagall var fødd her.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vitebsk» frå ,  den 13. juli 2008.  

Byar i Belarus
Głogów

Głogów (tysk Glogau) er ein by i Sørvest-Polen. Han hadde ca. 71 686 innbyggjarar i 2004.

Historie 

Dette er ein by i landskapet Schlesien og ein av dei eldste i landet. På 900-talet bygde den slaviska stammen Djadosjanarane eit fort her av jord, stein og trevirke. Borgbyen som kom til å liggje mellom dei polske og tyske interessesfærane vart erobra og brend fleire gonger av tyskarane i mellomalderen.
  
Då Polen var kløyvd i ulike distrikt i åra 1136-1330 gjorde dei schlesiske hertugane seg sjølvstendige frå sine rikspolske frendar og kom under tsjekkisk innverknad. Det tsjekkiske riket kom i sin tur under austerriksk innverknad. I 1740 vart byen og resten av Schlesien erobra av Preussen og omgjord til ein tysk festningsby. Festningsverka hemma utviklinga av byen og vart tekne bort i 1902. 

Under andre verdskrigen gjorde nazistane byen til festningsby på ny. Under ei omlægring på seks veker på slutten av krigen vart 95 % av husa i byen øydelagde. 

Jaltakonferansen i 1945 avgjorde at byen atter skulle høyre til Polen, den attverande tyske befolkninga vart utvist og polakkar flytta inn att. 

Under krigen utførte tyske nazistar fleire massakrar på jødar i eit skogsområde nær byen. Mellom 7. og 13. juli 1942 vart over 2 000 menneske skotne i hel der. Til saman vart over 6 000 jødar drepne i Głogów-skogen mellom 1942 og 1944.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Głogów» frå ,  den 13. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 
 www.glogow.pl

Byar i Polen
Taujskbukta

Taujskbukta (russisk Тауйсская губа, Taujskaja Guba) er den største bukta i Magadan i Okhotskhavet i Russland.

Ho ligg mellom øya Zavjalov og Komihalvøya på sørsaustsida og Spafarjevøyane i sørvest.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gulf of Tauisk» frå , den 13. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Magadan oblast

Bukter i Russland
Okhotskhavet
Magadan oblast
Kandalaksjabukta

Kandalaksjabukta (russisk Кандалакшский залив - Kandalaksjkij zaliv) er ei bukt i Republikken Karelen og Murmansk Oblast nordvest i Russland. Ho dannar det nordvestlege hjørnet av Kvitsjøen og er ein av fire store bukter i dette havområdet. Dei tre andre er Onegabukta i sørvest, Dvinabukta i sør og Mezenbukta i søraust. 

Kolahalvøya ligg nord for Kandalaksjabukta. 

Byen Kandalaksja ligg på nordsida av bukta, medan den nye oljehamna Vitino ligg 10 km lenger sør.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kandalaksha Gulf» frå , den 13. juli 2008.

Sjå òg 
 Gandvik

Bukter i Nordishavet
Bukter i Murmansk oblast
Ramsarstader i Russland
Kvitsjøen
Karelia
Karaginskijbukta

Karaginskijbukta (russisk Карагинский залив - Karaginskij zaliv) er ei stor bukt i Beringhavet på nordaustkysten av Kamtsjatka i Russland. Ho er 117 km lang og mellom 30 og 60 meter djup. Den største øya i bukta er Karaginskij, og mellom denne øya og fastlandet ligg Litkesundet, som er 21 til 72 km brei. Karaginskijbukta er isdekt frå desember til juni.

Bakgrunnsstoff 
 Satellittbilete frå Google

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Karaginsky Gulf» frå , den 13. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Kamtsjatka kraj
Bukter i Stillehavet
Khatangabukta

Khatangabukta (russisk Хатангский залив - Khatangskij zaliv) er eit stort estuar i Laptevhavet i Russland. Det er relativt smalt, om lag 54 km, men har ei lengd på 220 km.

Øya Bolsjoj Begitsjev deler bukta i to sund, Nordsundet (13 km breitt) og Austsundet (8 km breitt). På det djupaste er bukta 29 m. Elva Khatanga munnar ut i Khatangabukta. Breidda av bukta er høg og bratt og området rundt består av låge tundraklipper, i tillegg til klipper av sandstein og leirstein og seidment. Estuaret er påverka av tidvatn og det har ein skilnad mellom flo og fjøre på 1,4 m. Khatangabukta er islagd det meste av året.

Den nordlege og vestlege delen av Khatangabukta høyrer til Krasnojarsk kraj, medan søraustsida høyrer til Sakha.

Den tidlegare busetnaden og gulagen Nordvik låg i ei bukt i Austsundet kalla Nordvikbukta.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «en:» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena. 
 Olga N. Medkova, Coastal morphology og erosion of the Khatanga Bay. AARI.

Bakgrunnsstoff 
 Buesetnader og bilete frå Khatanga og Tajmyr 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj
Sakha
Kozjevnikovbukta

Kozjevnikovbukta (russisk Бухта Кожевникова - Bukhta Kozjevnikova) er ei bukt sør i Khatangabukta i Laptevhavet i Russland. Ho ligg vest for Hara-Tumus-halvøya og det er ingen busetnader langs kysten. Det er ingen vegetasjon bortsett frå tundra. 

I 1930-åra oppstod det eit par busetnader her då dei første isbrytarkonvoiane gjekk i fart langs Nordaustpassasjen. Det var ein liten by kalla Kozjevnikovo og ein busetnad kalla Ugol'nyy ved kysten av bukta. 

Kozjevnikovbukta er 23 km brei og 48 km lang og er omkransa av lågland. Sidan klimaet i området er særs hardt, med lange arktiske vintrar, er bukta islagd det meste av året. 

Kozjevnikovbukta og det omliggande området høyrer til Krasnojarsk kraj.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kozhevnikov Bay» frå , den 13. juli 2008. 
 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj
Lumbovskijbukta

Lumbovskijbukta (russisk Лумбовский залив - Lumbovskij zaliv) er ei bukt nordaust på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Elva Lumbovka munnar ut i bukta.

Bukter i Murmansk oblast
Bukter i Nordishavet
Maria Prontsjisjtsjeva-bukta

Maria Prontsjisjtsjeva-bukta (russisk Бухта Марии Прончищевой - Bukhta Marii Prontsjisjtsjevoj) er ei stor bukt i Laptevhavet. Ho ligg om lag 75 km nord for enden av Khatangabukta på austsida av Tajmyrhalvøya. Maria Prontsjisjtsjeva-bukta høyrer til Krasnojarsk kraj og ho er kalla opp den russiske utforskaren Vasilij Prontsjisjtsjev si kone Maria.

Maria Prontsjisjtsjeva-bukta er smal (om lag 4 km i snitt) og lang (om lag 60 km frå botn til enden).

Historie 
I 1933 reiste isbrytaren «Rusanov», kommandert av Kaptein Jerokhin, med ein gjeng leia av S.P. Zjuravlev til Maria Prontsjisjtsjeva-bukta og sette menn, kvinner og materiale i land der. Planen var å opprette ein permanent leir ved bukta for å utnytte ressursane i området. Mennene var erfarne fangstmenn og ideen var at dei skulle skaffe sin eigen mat. 
 
Våren året etter vart 21 av menneska (ti menn, fire kvinner og sju born) råka av skjørbuk. Dei vart lækja av Dr. Urvantseva, som reiste med hundeslede frå ein provisorisk vinterstasjon som mannen hennar, Nikolaj Urantsev hadde ført opp ved øya Komsomolskaja Pravda same året. Legen var 11 dagar ved leiren i bukta og endra dietten slik at dei sjuke vart betre. 

Gjennom 1930-åra vart det oppretta fleire små busetnader langs Maria Prontsjisjtsjeva-bukta på grunn av dei første isbrytarkonvoiane som gjekk i fart langs Nordaustpassasjen. I Tiksibukta og Mys Sjmidta var det flystriper og nær Nordvik var det «ein veksande by».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Maria Pronchishcheva Bay» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena.
 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Krasnojarsk kraj
Middendorffbukta

Middendorffbukta (russisk Залив Миддендорфа - Zaliv Middendorfa) er ei bukt på Tajmyrhalvøya i Russland. Ho ligg sørvest for Nordenskiöldøyane i Karahavet og er open mot vest. Bukta grensar til Zarajahalvøya i aust, kalla opp etter skipet til baron Eduard von Toll. På nordsida av bukta er det ei anna mindre bukt kalla Kolomeitsevabukta, kalla opp etter kaptein Nikolaj Kolomeitsev, som var kommandør på «Zaraja».

Middendorffbukta er omgjeve av forblåst tundra. Ho er full av småøyar og øygrupper, mellom anna Gavrilova, Sjrenøyane, Krusenternøyane og lenger ute i bukta Belukha og Prodolgovatij-øyane.

Klimaet i området er hardt med lange og bitre vintrar og mange stormar. Bukta er islagd ni månader av året og sjølv på sommaren er ikkje bukta fri for isflak. 

Middendorffbukta og dei omliggande øyane høyrer til Krasnojarsk kraj og heile området er ein del av Det store arktiske nasjonale naturreservatet, det største naturreservatet i Russland.

Historie 
Bukta vart utforska av den russiske geologen baron Eduard von Toll på den siste reisa hans under den russiske arktiske ekspedisjonen i 1900-1903. Ho er kalla opp etter Alexander Theodor von Middendorff, ein russisk zoolog, historikar og utforskar med baltisk-tysk opphav.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Middendorff Bay» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Naturreservatet
 William Barr, The Last Journey of Peter Tessem og Paul Knutsen, 1919.
 William Barr, Baron Eduard von Toll’s Last Expedition.

Bakgrunnsstoff 
 Topografisk kart
 Alexander von Middendorff og ekspedisjonen hans til Sibir (1842–1845): 

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Krasnojarsk kraj
Karahavet
Nordvikbukta

Nordvikbukta (russisk Бухта нордвик - Bukhta Nordvik) er ei bukt i Laptevhavet i Russland. Ho ligg søraust for Khatangabukta mellom to små halvøyar. Landtunga i vest er Urjung Tumus-halvøya, der den tidlegare landsbyen Nordvik låg. I Nordvik låg det ein frykta gulag, men landsbyen er i dag fråflytta. Halvøya i aust vert kalla Nordvikhalvøya med Kapp Peksa som det nordlegaste punktet. Aust for dette neset ligg Anabarbukta. 

I 1930-åra var det noko tilvekst i området då dei første isbrytarkonvoiane gjekk i fart langs Nordaustpassasjen. 

Nordvikbukta er 39 km brei og har form som ein halvsirkel. Ho er forholdsvis grunn med eit gjennomsnittleg djup på berre 6 meter. Rundt bukta ligg lågland og klimaet i området er særs hardt. Med særs lange og harde vintrar er Nordvikbukta islagd store delar av året. 

Nordvikbukta og det omliggande område høyrer til Republikken Sakha.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nordvik Bay» frå , den 13. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 William Barr, The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena.
 Utforskinga av området 
 Geografi
 Historia til området

Bukter i Russland
Bukter i Nordishavet
Laptevhavet
Sakha