alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Carsten Thomassen (1969-2008)

Carsten Thomassen () var ein norsk journalist og forfattar. Han hadde arbeidd som utanriksreportar for Dagbladet i ni år då han blei skoten og drepen i samband med eit åtak mot Hotel Serena i Kabul i Afghanistan.

Bakgrunn 
Carsten Thomassen hadde bakgrunn frå oppvekst i Frankrike og på Madagaskar, der far hans var misjonær. Han var utdanna ved Gimlekollen Mediesenter og hadde grunnfag historie. Han starta si journalistiske karriere i redaksjonen i Natur og Ungdom sitt tidsskrift. I 1990-åra byrja han i avisa Klassekampen og slutta der etter at redaktør Paul Bjerke blei oppsagt i 1997. Han arbeidde også ei tid som frilans for Dagens Næringsliv, og for Vårt Land sommaren 1998. Thomassen arbeidde i Dagbladet frå 1999, og blei fast tilsett i 2001. Han arbeidde i avisa si samfunns- og utanriksavdeling.

Bibliografi 
 Gunnar Ringheim, Carsten Thomassen (red.) og Jan L. Dahl (bildered.): Bølgen som traff oss alle (2005) (ISBN 978-82-7683-411-6)
 Anne Hege Simonsen, Jon Bakkerud og Carsten Thomassen: Feighetens våpen - Kampen mot minene  (1997) (ISBN 82-02-17633-6)

Kjelder 

Journalistar i Dagbladet
Journalistar i Klassekampen
Folk myrda med skytevåpen
Norske sakprosaforfattarar
Carsten Thomassen

For den norske journalisten med same namn, sjå Carsten Thomassen (1969-2008).

Carsten Thomassen (f. 22. august 1948 i Grindsted) er ein dansk matematikar og professor i matematikk ved Danmarks Tekniske Universitet. Han er medlem av Det kongelige danske Videnskabsakademi sidan 1990. Forskinga hans dreier seg og diskret matematikk med hovudvekt på grafteori. 

Thomassen er sjefsredaktør for Journal of Graph Theory og Electronic Journal of Combinatorics og redaktør for Combinatorica, The Journal of Combinatorial Theory, Ser B, Discrete Mathematics og European Journal of Combinatorics.

Han fekk the Dedicatory Award of the 6th International Conference on the Theory and Applications of Graphs av Western Michigan University i mai 1988, the Lester R. Ford Award av the Mathematical Association of America i 1993 og the Faculty of Mathematics Alumni Achievement Medal av University of Waterloo i 2005. Han er oppført på lista over dei 250 mest siterte matematikarane på the ISI Web of Knowledge.

Bakgrunnsstoff 
 Carsten Thomassen si heimeside

fødde i 1948
danske matematikarar
matematikarar på 1900-talet
grafteori
Tovenger

Tovenger (Diptera) er ein stor orden insekt som mellom anna består av myggar, knottar og ymse fluger. Det er beskrive omkring 151 000 artar på verdsbasis, med 2749 er registrerte i Noreg. For denne gruppa er det verdt å merka seg at mørketala sannsynlegvis er enorme - ein reknar med at det finst minst 200 000 artar på verdsbasis.

Kjenneteikn 
Tovengene har fått namnet sitt fordi det eine vengeparet deira er særs tilbakedanna. Framvengene er store og membranøse og kan nyttast til å fly med, medan dei bakerste er reduserte til eit par såkalla køllevenger; balanseorgan dyra nyttar til å stabilisera seg med i lufta når dei flyg.

Hovudet er stort og rørleg med digre fasettaugo. Munndelane er som regel tilpassa ein eller form for væskeopptak, det vera seg blod (som i myggar), ymse næringspartiklar blanda med spytt (som i mange fluger), saft eller nektar.

Bakkroppane til tovengene er ofte reduserte i nokon grad, det vil seie at somme av dei opphavleg 11 segmenta har falle bort eller smelta saman. Hoer har ofte omdanna somme av dei til eit eggleggingsrøyr.

Larvane manglar ekte bein, men har ofte tilsvarande strukturar som forsvinn i løpet av puppestadiet.

Økologi 

Tovengene er ei enorm gruppe dyktige flygarar med særs godt syn. Ein finn representantar frå gruppa om lag overalt i heile verda, bortsett frå i det opne havet, og på dei fleste trofiske nivå. Somme av artane er i stand til å trivast i særs tøffe miljø, til dømes i små oljekjelder, varme kjelder, saltsjøar og grunt vatn i havet.

Sidan gruppa er så talrik og så vidt utbreidd, er ho særs økonomisk viktig for menneske. Dei er viktige berarar av ei rekkje sjukdommar, til dømes sovesjuke, malaria og gulfeber, og er ved mange høve forferdelege skadedyr i landbruket. Husdyr har rett som det er problem med å bli infisert av tovengelarvar allereie før dei døyr. Andre artar er økologisk gunstige, sidan dei er viktige pollinatorar, eller parasittar og predatorar på skadedyr.

Evolusjon og systematikk 
Tovengene er særs avanserte insekt reint evolusjonshistorisk, det vil seie at dei er særs ulike stamfedrane sine. Ein tenkjer seg ofte at dei stammar frå gruppa Mecoptera (skorpionfluger) eller ei nærskyld gruppe. Dei første moderne utsjåande tovengene dukka opp i midten av triasperioden, og dei vart fort vanleg utbreidde.

Ein delar vanlegvis tovenger i to underordenar: Nematocera, som stort sett består av ymse myggar og knottar, og Brachycera, som består av dei artane me vanlegvis kallar ekte fluger. Ein reknar med at Nematocera er parafyletisk, og at Brachycera oppstod som ein del av gruppa.

Ein har klassifisert 218 familiar av tovenger, 43 av desse er utdøydde.

Kjelder 
 Brusca & Brusca: Invertebrates Sinauer 2002
 Norsk Entomologisk Forening

Denne artikkelen bygger på «Fly» frå ,  den 13. februar 2008.
Kotsjan

Kotsjan (bulgarsk Кочан) er ein landsby i kommunen Satovtsja i provinsen Blagoevgrad i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde landsbyen 2 615 innbyggjarar.

Referansar 

Busetnader i provinsen Blagoevgrad
Jødestjerne

Jødestjerne er det vanlege namnet på den gule davidsstjerna som jødar vart tvungne av nazistane til å bera i Tyskland og dei fleste områda okkuperte av Nazi-Tyskland under andre verdskrigen.

Bakgrunnsstoff 
 Jødestjerner ved nettstaden til Yad Vashem (engelsk)

Antisemittisme
Jødiske symbol
Stjernesymbol
Det tredje riket
Holocaust
Sjøkart

Eit sjøkart eller draft er eit kart over sjøområde med tilgrensande kyst der landdelen av kartet er lite detaljert, men med markering av landskapsformasjonar som er karakteristiske sett frå sjøen. Eit hovudpoeng ved sjøkarta, i tillegg til å vise konturen av land, holmar og skjer, er å oppgje detaljerte opplysningar om djupner ved full fjøre; tidlegare vart desse oppgjevne som famner, men frå innpå 1900-talet har norske sjøkart gradvis gått over til å vise djupner i meter.

Om namna 
Norsk «sjøkart», svensk sjökort og dansk søkort er lånt frå tysk Seekarte eller nederlandsk Zeekaart. «Sjøkart» er det tradisjonelle namnet i utanriksfart og offentlege samanhengar.

«Draft» er lånt frå engelsk — draft, ‘konturteikning, skisse’. Det blir hevda at ordet opphavleg vart bruka om dei foreløpige skissene som vart laga av nyoppdaga kystområde ved dei store oppdagingsferdene frå 1400-talet og framover. Draft er det tradisjonelle namnet i norsk kystfart, inkludert kystfiske. Ordet blir ofte avvist som feil  med argumentasjonen at lånet kjem frå draught (‘djupn, djupgang’) gjennom at norske sjømenn misforstod engelske sjøoffiserar som sa: «Read the draught!» (‘Logg djupna!’).

Norske sjøkart 
Den offisielle oppmålinga av kysten og sjøen for sjøkartbruk vart starta av Norges geografiske Opmaaling i 1785. Den hydrografiske seksjonen vart skilt ut som eigen institusjon direkte under Forsvarsdepartementet ved Marinen med namnet Norges Sjøkartverk ved stortingsvedtak den 26. mars 1930. Sjøkartverket fungerte som eigen institusjon frå 1932 til samanslåinga med fylkeskartkontora under namnet Norges kartverk i 1986.

Den viktigaste sjøkartserien er hovudkartverket (målestokk 1:50 000).

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Maritim navigasjon
Kart
Åfjordsbåt

Ein åfjordsbåt eller åfjording er ein tradisjonell open, spissgatta ro- og seglbåt frå Fosen, Namdalen og området kring Trondheimsfjorden Namnet «åfjordsbåt» kjem av at den viktigaste staden der desse båtane har vorte bygde er Åfjorden i Fosen. Typiske trekk for åfjordsbåten, som på Nordmøre gjerne blir kalla grisbåt, er lang og grunn kjøl og rette og bratte stamnar. Åfjordsbåtane er tradisjonelt rigga med eit relativt høgt og smalt, symmetrisk råsegl. Dei største båtane kan i tillegg ha eit toppsegl.

Åfjordsbåten er ein relativt moderne båttype som truleg vart utvikla kring 1700-talet, men det finst ikkje dokumentasjon før tidleg på 1800-talet. Før den tida ser det ut til at geitbåtar av nordleg type vart bruka der åfjordsbåten seinare slo gjennom. Utover 1800-talet og innpå 1900-talet vart åfjordsbåten etterkvart vanleg heilt sørvest til Smøla på Ytre Nordmøre.

Referansar 

 

Åfjord kommune
Båtar frå Trøndelag
Valmtak

Eit valmtak er ein taktype som liknar på vanleg saltak med at taket over langveggene møtest ved mønet utan knekk, men det skil seg ut ved at taket skrånar mot endeveggene òg i staden for at endeveggene går opp i gavl til mønet. På tak med heilvalm går skråtaket ved endeveggene heilt ned til same nivå som resten av taket. På tak med halvvalm går valmen berre halvveges ned, og huset får delvis gavl.

I norsk arkitekturhistorie høyrer valmtaket særleg til barokken, men det har vorte bygd hus med valmtak meir eller mindre kontinuerleg opp til våre dagar.

Tak
Bygningsdetaljar
Barokken
Ahmadiyya

Aḥmadiyyā (urdu احمدیہ‎ [aḥmadiyyā]) er den religiøse rørsla som vart starta av Mirza Ghulam Aḥmad (1835–1908) frå Qadian i Panjab i India. Mirza Ghulam Aḥmad var ein muslim som hevda å ha oppfylt kristne og islamske profetiar og som erklærte seg for å vera mudjaddiden (reformatoren) av islam for den moderne tida. Aḥmadiyyāene reknar seg som muslimar, og Mirza Ghulam Aḥmad kalla rørsla si Aḥmadiyyā muslim djamāt (samfunn) og såg ho som ei revitalisering av, heller enn ei erstatning for, islam. 

Den opphavlege Aḥmadiyyā muslim djamāt vart splitta i to separate grupper etter at Mirza Ghulam Aḥmad døydde. Desse to gruppene er kjente som Aḥmadiyyā-muslimsamfunnet og Lahore aḥmadiyyārørsle (Aḥmadiyyā Andjuman Isjāt-i-islām). Dei to aḥmadigruppene skil seg ut frå kvarandre i dei spesifikke tolkingane av Aḥmad sine læresetningar og påstandar. Dei skil seg òg ut i synet på kven som skulle vera etterfølgjaren etter Mirza Ghulam Aḥmad og korleis ein slik etterfølgjar skal veljast. Fleirtalet av muslimar reknar ikkje Mirza Ghulam Aḥmad sine påstandar som gyldige, og mange muslimar reknar ikkje aḥmadiyyā som muslimar i det heile teke. 

Muslimar skil ofte ikkje mellom dei to aḥmadigruppene, men kallar dei alle for qadianiar, eit omgrep som blir mislikt av aḥmadiyyāene sidan det har fått ein nedsettande biklang.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ahmadiyya» frå , den 13. februar 2008.

Bakgrunnsstoff 
 www.ahmadiyya.no, nettstad for Ahmadiyya Muslim Jama'at Norge

Ahmadiyya
Ahmadiyya
Sjebek

Ein sjebek (gjennom eldre fransk chabec og eldre spansk xabeque frå arabisk  [šabbāk]) er ei relativt skarptseglande, lita til mellomstor ro- og seglskute med to eller tre master med latinseglrigg på minst éi av dei.

Lenkjer 
 Bilde av modellskip
 «Xebec Information» frå Ryan Moore

Seglskuter
Gunnar Berg

Gunnar Berg () var ein norsk målar og kjent som ein av lofotmålarane.

Gunnar Berg vart fødd i Svolvær i Lofoten som væreigarson og voks opp der. Han var opphavleg etla for handelskarriere, og etter læretida i forretninga til familien drog han til Bergen for å begynna på handelsutdanninga i 1882. Her vart han oppfordra til å utnytte kunsttalentet sitt, og i 1883–1885 studerte han målarkunst i Düsseldorf. Etter studia reiste han heim til Lofoten, der han med hjelp frå foreldra bygde seg eit atelier på Svinøya i Svolvær. Atelieret er modernisert og bevart.

Gunnar Berg pendla mellom Tyskland og Lofoten. Om somrane i Lofoten hadde han eit eige lag med tilreisande. Han både selde kunsten og gav gjestene ei oppleving av staden, landsdelen og kunsten. 

I 1893 fekk han kreft og laut amputere det eine beinet. Likevel reiste han til Berlin, der han døydde den 23. desember same året. Gunnar Berg vart gravlagt i gravkapellet til familien på Gunnarholmen i Svolvær. Der vart reist ei byste av han i 1994.

Gunnar Berg blir i dag rekna som ein av dei største målarane frå Nord-Noreg og som ein av dei viktigaste i Noreg innanfor sin genre. Blant dei viktigaste måleria hans er «Fra Svolvær hamn» og «Trollfjordslaget»; — det siste viser ei faktisk hending frå Lofotfisket i 1890.

Kjelder 
 «Gunnar Berg» på Bokmålswikipediaen

Bakgrunnsstoff 
 Jens Andvig, «Lofotfisket og Gunnar Berg og Kaare Espolin Johnson». I: Skolp : årsskrift for Vågan historielag, 1984 
 Gerd Røsand Bremnes, «Maleren Gunnar Berg - et hundreårs minne ». I: Årbok for Vågan, 1993
 Holst, Erling. «Gunnar Berg, Lofotens maler». I: Kunst og kultur, 1963
 Per Posti, Trollfjordslaget, myter og virkelighet. Svolvær: Montanus forlag, 2001 (1. utg: Tromsø, 1991)
 Per Posti, «Lofoten i billedkunsten fram til 1920-årene». I: Ottar, nr 3, 2000
 Per Posti, Gunnar Berg 1863-1893, minneutstilling 1993. Tromsø Kunstforening, 1993 (Utstillingskatalog)

Nettstader 
 svinoya.no  Galleri Gunnar Berg
 Lofoten @rt on the www 

Impresjonistiske målarar
Lofoten
Norske målarar
Folk frå Vågan
Svæve

Svæve er ei stor slekt i korgplantefamilien. 

Slekta omfattar rundt 750 forskjellige artar med mange underartar som til dels er vanskeleg å skilje frå kvarandre. I Noreg er det i følgje Johannes Lid omtalt 250 artar, medan Axel Blytt meinte 700 norske artar var omtalte med eige namn i den hieraciologiske litteraturen, og han meinte, at om heile landet vart undersøkt, ville talet på hieraciumformer av høgre eller lægre systmatisk rang vere nærare 1400.

Berre hieraciologar kan skilje alle artane frå kvarandre; nokre av dei enklare kjennelege er nemnde i Lids flora og er tekne med i taksoboksen til høgre.

Forvirringa om artstalet har samanheng med at svæver formeirar seg både kjønna og ukjønna. Dei kan danne frø utan befrukting, og avkommet vert i så fall identiske kopiar av morplanten. Ulike grupper av slikt identisk avkom kan difor ha vorte rekna som artar. 

Det greske ordet hierax tyder hauk eller falk, plantenamnet kjem truleg frå forma på blomsterblada. Det norske namnet svæve kjem frå svevn eller søvn - blomstrane lukkar seg når det blir mørkt.

Svæver veks på eng, i eller utanfor skogen, ofte på tørre bakkar.

Kjennelege artar
 Beitesvæve (Hierácium vulgátum)
 Dovresvæve (Hierácium sylváticum)
 Fjellsvæve (Hierácium alpinum)
 Hårsvæve (Hierácium pilosélla)
 Raudsvæve (Hierácium scándicum)
 Skjermsvæve (Hierácium umbellátum'')||

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2
 Knut Fægri: Norges planter J.W. Cappelens Forlag 1958
 Axel Blytt (1896): Haandbog i Noregs flora

Bakgrunnsstoff 

Korgplantefamilien
Planteslekter
Fjellsvæve

Fjellsvæve er ein fjellplante av slekta Hieracum (svæve).

Fjellsvæva har mange hårete, spadeforma blad i rosett og ein 10-15 cm høg langhåret stengel, som regel med eitt lite stengelblad. til tider to eller tre. Stengelen har ein stor lysgul blomsterkorg.

Ho veks på tørre rabbar og heier i fjellet, opp mot 2000 meters høgd i Jotunheimen, 1160 m høgd i Troms. Han veks elles i Europa og på Grønland.

Kjelder 
 Johannes Lid Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2

Korgplantefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Okkultasjon

Okkultasjon er eit astronomiuttrykk for når ein himmellekam passerer framom ein annan slik at heile eller delar av den bakre lekamen blir dekt. Det finst ulike typar av okkultasjonar. Frå jorda er dei observerte okkultasjonane stort sett av månen som passerer framom ei stjerne, ein planet eller asteroide. Alle formørkingar er okkultasjonar; til dømes er solformørking ein okkultasjon der månen passerer framom sola, medan under ei måneformørking okkulterer jorda sola sett i frå måneoverflata.

Måneokkultasjonar 

Sett i frå jorda er måneokkultasjonar den mest vanlege okkultasjonstypen. Sidan månen ikkje har nokon betydeleg atmosfære, vil objekt lekamar som okkulterer månen forsvinna og dukka opp att nesten med ein gong etter at dei passerer måneranden.

Fleire gongar i året kan ein observatør på jorda sjå at ein planet passerer bakom månen. I motsetning til stjerner har planetar betydelege vinkeldiametrar slik at ein her kan sjå delvise okkultasjonar.

Planetokkultasjonar 

Stjerner kan bli okkulterte av planetar. I 1959 okkulterte Venus stjerna Regulus. Uranusringane blei observerte første gongen då Uranus okkulterte ei stjerne i 1977.

Det er òg mogleg at ein planet okkulterer ein annan. Sett i frå jorda er slike okkultasjonar særs sjeldne. Den førre gongen dette skjedde var 3. januar 1818, og den neste gongen skjer 22. november 2065. I begge tilfelle er det snakk om Venus og Jupiter.

Doble okkultasjonar 

Ein himmellekam kan okkultera fleire andre himmellekamar på éin gong. Slike hendingar er særs sjeldne og kan berre sjåast frå ein liten del av jorda. Den førre dobbeltokkultasjonen skjedde 23. april 1998 då månen okkulterte Venus og Jupiter samstundes sett i frå Ascension-øya i det sørlege Atlanterhavet.

Asteroideokkultasjonar 

Asteroidar okkulterer omtrent kvar natt ei stjerne sett ifrå omtrent kor som helst på jorda, men dei fleste treng ein teleskop til for å kunna observera. Asteroideokkultasjonar blir nytta i astronomien til å måla størrelsen og posisjonen til asteroidane mykje meir presist enn det ein kan få til med andre metodar. Ved fleire observatørar nær same lokalitet kan ein laga ein todimensjonal formprofil av asteroiden.

Bakgrunnsstoff 

Observasjonsastronomi
Astronomiske hendingar
Olavsstake

Olavsstake (Moneses uniflora) er ein om lag 10 cm høg eviggrøn plante med små lysgrøne blad og kvite nikkande blomstrar på opprett stengel. Han blei tidlegare rekna til vintergrønfamilien men er no rekna som del av lyngfamilien. Arten er den einaste i slekta Moneses.

Blomsterkrona er reint kvit og har form som ei femtakka stjerne.  Blomsteren har gule støvberarar, og han har ein intens krydderduft. Olavsstaken formerer seg kjønna, ved sjølvbestøving eller ukjønna ved hjelp av lange utløparar.

Olavsstake er vanleg i moserike skogar over heile Skandinavia.  Han veks opp til 1080 moh. i Hemsedal. I Danmark er han sjeldan. Elles er han utbreidd cirkumpolart frå Europa gjennom Sibir til Nord-Amerika. Sør i utbreidingsområdet veks han helst i fjelltraktar.

I Sverige vert han kalla ögonljus eller ögonpyrola; namnet har samanheng med at planten har vore bruka som lækjemiddel mot augesjukdommar.  Det er usikker om det norske namnet har folkeleg tradisjon eller om det er eit nylaga namn.

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk og svensk flora Det Norske Samlaget 1974 ISBN 82-521-0297-2
 C.A:M. Lideman: Nordens Flora  Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-8
 Knut Fægri: Norges planter J.W. Cappelens Forlag 1958
 «Art Moneses uniflora», artsdatabanken.no

Bakgrunnsstoff

Lyngfamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Fjellflora
Skogplantar
Pleiadane

Pleiadane eller Sjustjerna (òg Sjustjernene) er ein open stjernehop i stjernebiletet Tyren. Han er blant dei næraste stjernehopane, med ein avstand på 440 lysår, og er den aller mest synlege på nattehimmelen. Han er òg kjend som M45 (Messier 45). Namnet Pleiadane kan skriva seg frå dei sju nymfene pleiadane (Πλειάδες), som var døtrer av Atlas og Pleione. Det japanske namnet på stjernehopen er Subaru.

Hopen er dominert av varme, blå stjerner som har blitt til dei siste 100 millionar år. Romstøv som dannar ei refleksjonståke rundt dei lysaste stjernene, var tidlegare rekna som restar etter danninga av stjernene i hopen, men no veit ein at refleksjonståka er ei sky av romstøv som stjernene i pleiadane for tida passerer gjennom. Astronomar reknar med at hopen vil eksistera i endå 250 millionar år; sidan vil gravitasjonspåverknad frå det galaktiske nabolaget ha drege han sund.

Kjelde 

 Denne artikkelen bygger på «Pleiades (cluster)» frå , den 13. februar 2008.

Bakgrunnsstoff

 

Messierobjekt
Opne stjernehopar
NGC-objekt
Tyren
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
Himmellekamar kjende sidan antikken
Talet 7
Váh

Váh (tysk Waag; ungarsk Vág; polsk Wag) er den lengste elva som renn heilt innanfor Slovakia. Ho er ei sideelv til Donau frå venstre og har ei lengd på 403 km, inkludert greina Čierny Váh. Ho har to kjelder, Biely Váh (Kvite Váh) og Čierny Váh (Svarte Váh), som ligg i respektive Høge Tatra og Låge Tatra. Elva renn nordover og vestover i Slovakia og munnar til slutt i Donau nær Komárno.

Frå venstre har ho sideelvane Demänovka, Revúca, Ľubochnianka, Turiec, Rajčanka og Nitra og frå høgre Belá, Orava, Varínka, Kysuca, Biela voda, Vlára, Dubová, Dudváh og Vesle Donau.

Elva består av kanalar og kunstige dammar (Čierny Váh, Liptovská Mara, Bešeňová, Krpeľany, Žilina, Hričov, Nosice, Sĺňava, Madunice, Kráľová og Selice) og det er bygd 16 vasskraftverk langs elva. Dei første vart bygd ut i 1930-åra og talet auka kraftig etter den andre verdskrigen. Den største motorvegen i Slovakia, D1, går langs Váh (Bratislava–Trenčín–Považská Bystrica–Žilina og Ružomberok–Poprad), samt jernbanelinja Bratislava–Žilina–Košice.

Av byar langs elva finn ein Liptovský Hrádok, Liptovský Mikuláš, Ružomberok, Vrútky, Žilina, Bytča, Považská Bystrica, Púchov, Ilava, Dubnica nad Váhom, Nemšová, Trenčín, Nové Mesto nad Váhom, Piešťany, Hlohovec, Sereď, Šaľa, Kolárovo og Komárno.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Váh» frå , den 5. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Slovakia
Sideelvar til Donau
Kamo

Kamo (eller Kamō) er ein busetnad nord for Whangarei, om lag sju km frå Whangarai bysentrum.

Historikk 
Kolgruvedrift var ein tidleg næringsveg i området, og starta i 1876. Ein av dei første jarnvegane i regionen Northland på New Zealand vart bygd her i 1880 for å få fram kolet frå gruvene til Whangarei for eksport. Jarnvegen eksisterer enno som ein del av jarnvegslinja North Auckland Line.

Notid 
Kamo, som har eit folketal på knappe 7 000 menneske, er kjend for å ha det nordlegaste trafikklyset på New Zealand. Byen har to grunnskular, ein vidaregåande skule og to høgskular, der Kamo High School er den største med over 1 300 studentar.

Referansar 

Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand

Busetnader i Northland
Yngvar Ustvedt

Yngvar Ustvedt () var ein norsk litteraturforskar, populærvitskapleg forfattar og kringkastingsmann.

Ustvedt var fødd i Tromsø og vart cand. philol. i 1955. Han var lektor ved Sorbonne frå 1958 til 1961. I 1965 tok han doktorgraden på ei avhandling om Henrik Wergeland sin lyrikk. Han var son til Hans Jacob Ustvedt, og bror til Siri Jensen.

Karrieren i NRK 
Ustvedt byrja å arbeida i NRK frå 1962. Han vart utnemnd til programsekretær i 1965 og redaksjonssekretær frå 1973. Frå 1980 til 1987 var han programredaktør radioen si kulturavdeling.

Forfattaren Ustvedt 
Ustvedt hadde eit svært omfattande forfattarskap, hovudsakleg av populærhistoriske bøker.

Utgjevingar 
 1973 – Opprørere
 1974 – Verdensrevolusjonen på Hønefoss. En beretning om Leo Trotskijs opphold i Norge
 1975 – Arbeidere under våpen. Norske frivillige i den spanske borgerkrig
 1976 – Karl Marx
 1977 – De store anarkister
 1977 – De utopiske sosialister
 1977 – Paradiset og tårene
 1984 – Ludvig Holberg om seg selv
 1985 – Svartedauen: en litterær-historisk beretning om massedød og overlevelse (2. utg 2002) ISBN 82-05-30068-2
 1994 – Henrik Wergeland: en biografi ISBN 82-05-21975-3
 1995 – Frigjøringen i bilder, med Torleif Sjøgren-Erichsen som biletredaktør ISBN 82-05-22879-5
 1997 – Dødens leger: de sinnslidendes skjebne i Hitlers Tyskland ISBN 82-05-25285-8
 1999 – Slavene på Akershus: historien om vårt strengeste fengsel ISBN 82-02-18464-9
 2001 – Trankebar: nordmenn i de gamle tropekolonier ISBN 82-02-20475-5
 2001 – Norges kyst : i litteratur og maleri, illustrert av Marianne Brochmann m.fl.
 2004 – Verre enn sitt rykte: Vikingene slik ofrene så dem ISBN 82-02-20498-4
 2005 – Historiske øyeblikk: Store begivenheter hjemme og ute - slik NRK så dem Bok med CD ISBN 82-04-10138-4

Serien Det skjedde i Norge 

 1945-1952 Den varme freden - den kalde krigen
 1945-1952 Vi bygger landet og samler oss rundt radioen
 1952-1961 Velstand og nye farer
 1952-1961 Fra bygdene til byene
 1961-1972 Politisk engasjement og utdanningseksplosjon
 1961-1972 Overflod og opprør
 1972-1980 Venstrevind og oljeboom
 1980-1986 Høyrebølge og økende miljøbevissthet

Bakgrunnsstoff 

 Oversikt over publikasjonar av Yngvar Ustvedt i biblioteksdatabasen BIBSYS

Norske historikarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske litteraturhistorikarar og kritikarar
Folk frå Tromsø