Layla and Other Assorted Love Songs

Layla and Other Assorted Love Songs er eit bluesrockalbum av Derek and the Dominos som kom ut i november 1970, mest kjend for tittelsporet «Layla». Albumet vert ofte rekna som høgdepunktet i karrieren til Eric Clapton i eit band i lag med Bobby Whitlock på klaverinstrument og vokal, Jim Gordon på trommer, Carl Radle på bass, og gjesteartist Duane Allman på solo- og slidegitar.

Layla and Other Assorted Love Songs nådde 16. plass på den amerikanske albumlista og selde til gullplate. Albumet nådde igjen albumlista i 1972, 1974 og 1977. Det nådde aldri albumlista i Storbritannia.

I 2000 vart albumet innlemma i Grammy Hall of Fame. I 2003 kåra VH1 Layla and Other Assorted Love Songs til det 89. beste albumet gjennom tidene, medan Rolling Stone rangerte det på 117. plassen på lista deira over dei 500 beste albuma gjennom tidene.

Bakgrunn
Det kortvarige samarbeidet som skapte Layla and Other Assorted Love Songs, Derek and the Dominos, kom som følgje av at Clapton var frustrert med den intensive publisiteten som følgde supergruppene Cream og det kortvarige Blind Faith. Etter desse vart oppløyst, vart Clapton med i Delaney and Bonnie and Friends, som han vart kjend med då dei varma opp for Blind Faith i Storbritannia. 

Etter at dette bandet òg vart oppløyst, slo Bobby Whitlock seg saman med Clapton og dei skreiv dei fleste songane i lag for albumet. Etter ein turn med Joe Cocker, slo fleire av medlemmane frå Delaney and Bonnie seg saman med Clapton. Han prøvde å unngå rampelyset med å skjule seg bak det anonyme namnet Derek and the Dominos og la ut på ein turne i Storbritannia der dei spelte på små klubbar. Clapton hadde på denne tida vorte forelska i Pattie Boyd, kona til bestevenen George Harrison. Ikkje ein gong heroin, som Clapton no hadde byrja å bruke, kunne døyve smerta. Resultatet vart dette albumet og songen «Layla». Dave Marsh, i The Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll, skreiv at «det er eit par augneblink i rockehistoria der songaren eller låtskrivaren har nådd så djupt inn i seg sjølv at effekten av høyre dei er det same som å vere vitne til eit mord eller sjølvmord ... for meg er 'Layla' den største av desse.»

Under innspelinga av albumet i Miami, vart Clapton invitert på ein konsert med The Allman Brothers. Her møtte han Duane Allman som vart invitert med i studio og etter kvart spelte på albumet.

Innhald 

Dei fire sidene vart samla på ein enkelt CD.

Medverkande 
Eric Clapton - Solo, rytme, slide, og akustisk gitar, solovokal
Bobby Whitlock - Orgel, piano, vokal, akustisk gitar
Jim Gordon - Trommer, perkusjon, piano
Carl Radle - Bass, perkusjon
Duane Allman - Slide og sologitar (spor 4 til 14)

Teknisk
Tom Dowd – leiande produsent
Ron Albert – lydteknikar
Chuck Kirkpatrick – lydteknikar
Howie Albert – lydteknikar
Carl Richardson – lydteknikar
Mac Emmerman – lydteknikar
Dennis M. Drake – mastering
Emile Théodore Frandsen de Schomberg – måler på framsida, «La Fille au Bouquet»

Layla-innspelingane
Dan Gellert – assisterande lydteknikar
Scott Hull – digital redigering
Mitchell Kanner – kunstnarisk leiar
George Lebon – kunstnarisk leiar
Bill Levenson – produsent
Bob Ludwig – mastering
Steve Rinkoff – miksing
Gene Santoro – notat

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Layla and Other Assorted Love Songs» frå ,  den 13. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Lengre skildring av det første møtet mellom Clapton og Duane Allman 
 Meldingar

Debutalbum frå 1970
Derek and the Dominos-album
Album produserte av Tom Dowd
Polydor Records-album
Grammy Hall of Fame Award
Atco Records-album
RSO Records-album
 117
 226