alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Seyhan Nehri

Seyhan Nehri (tidlegare kalla Seihan, Sihun; i antikken Saros, gresk Σάρος) er den lengste elva i Tyrkia som renn ut i Middelhavet. Elva er 560 km og renn sørvest frå kjelda si i Tahtalıfjella (provinsane Sivas og Kayseri) i Anti-Taurus til Middelhavet via eit vidt delta. Dei største kjeldeelvane hennar er Zamantı og Göksu som renn saman i Aladağ i Adana og dannar Seyhan. Zamantı-elva spring ut frå Uzunplatået i Pınarbaşı i Kayseri og kryssar Tomarza, Develi og Yahyalı i Kayseri.

I antikken vart elva kalla Saros og sletta vart kalla Kilikiasletta. 

50 km frå munningen renn Seyhan gjennom byen Adana, den einaste busetnaden langs elva. Det går fleire bruer og gangbruer over elva i Adana, inklduert Steinbrua, ei romarbrua frå 300-talet. Elva munnar ut i Middelhavet ved Kapp Deli.

Den store Seyhandammen ovanom Adana er bygd for kunstig vatn, vasskraft og flaumkontroll. Yedigöze og Çatalan er dei andre demningane i Seyhan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Seyhan River» frå , den 11. august 2012. 
 

Elvar i Tyrkia
Zamantı

Zamantı er ei elv sentralt i Anatolia i Tyrkia, i provinsen Kayseri og den største kjeldeelva til Seyhan Nehri. Zamantı og Göksu renn saman 80 km nord for Adana og dannar Seyhan. 

Elva renn gjennom tronge dalar med mange stryk i Taurusfjella (kalla Aladağlar i denne delen), så elva er ei av dei mest populære stadane i Tyrkia for rafting, særleg kring byen Yahyalı. 

Eit område på 500 km² kring elva er ein del av Aladağlar nasjonalpark, hovudsakleg dekka. Det strekkjer seg inn i Yahyalı (provinsen Kayseri), Çamardı (provinsen Niğde) og Aladağ (provinsen Adana). Fleire fjelltoppar med høgder over 3000 moh krinsar elva. 

I antikken og fram til austromersk tid, vart elva kalla Karmalas.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zamantı» frå ,  den 12. august 2012.  
 

Elvar i Tyrkia
Provinsen Kayseri
Ceyhan Nehri

Ceyhan Nehri (eller i antikken Pyramos) er ei elv i Anatolia sør i Tyrkia eller Vesleasia, nær grensa mot Syria. Ho har utspringet sitt i Taurusfjella i nærleiken av byen Elbistan, og har ei samla lengd på 509 km til utløpet i Iskenderunbukta i Middelhavet, der ho dannar eit stort delta.

Dei viktigaste sideelvane er Söğütlü, Hurman, Göksun, Mağara Gözü og Aksu. Fleire stader er Ceyhan oppdemt for vasskraftproduksjon.

Ceyhan hadde i antikken det greske namnet Pyramos (hetittisk: Puratti), og var ei av dei viktigaste elvane i Kilikia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ceyhan (elv)» frå ,  den 12. august 2012.  
 

Kilikia
Elvar i Tyrkia
Payas-elva

Payas er ei elv sør i Anatolia i Tyrkia, nær grensa til Syria. Ein trur dette er same elv som Pinaros i antikken, der Aleksander den store slo Darius III av Persia i det første slaget ved Issus, og er truleg åstad for det andre og tredje slaget med same namn i mellomalderen. 

Sjølv om er historisk viktig er sjølve elva ikkje meir enn nokre meter brei og renn vestover frå dei bratte fjella lenger aust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Payas River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Deli Çay

Deli Çay (tyrkisk for «Galneelva») er ei elv sør i Anatolia i Tyrkia, nær grensa til Syria. Ein trur at elva kan ha vore same som Pinaros i antikken, der Aleksander den store slo Darius III av Persia i det første slaget ved Issus, og truleg åstad for det andre og tredje slaget med same namn i mellomalderen. Historikarane N.G.L. Hammond og A.M. Devine hevdar derimot at Pinraos i røynda er Payas-elva,.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deli Çay River» frå ,  den 12. august 2012.  
 

Elvar i Tyrkia
Orontes

Orontes eller Asi (arabisk العاصي, ‘Āṣī; tyrkisk Asi) er ei elv i Libanon, Syria og Tyrkia.

I antikken var ho den viktigaste elva i Levanten, og vart òg kalla Drako, Tyfon og Aksios. 

Namnet «Orontes» er den greske forma av det iranske namnet, Haeravanta, som tyder 'den grandiose'.

Elveleiet
Orontes spring ut i Labweh på austsida av Bekaadalen, nær kjelda til den sørovergåande Litani, og renn nordover, parallelt til kysten. Ho fell 600 meter gjennom ei berglendt kløft. Etter kløfta renn ho ut i Homssjøen, som har eksistert etter at elva vart demd opp i antikken. Dalen vert så vidare i det rike distriktet Hamah (Hamaih-Epiphaneia), og nedanfor dette området ligg det vide landskapet Amykes, med antikke stader som Apamea og Larissa. Denne sentrale Orontesdalen endar i klippene Jisr al-Hadid, der elva svingar vestover og ut på Antiokasletta. 

To store sideelvar frå nord, Afrin og Karasu, munnar ut i elva via den tidlegare Antiokasjøen, som no er drenert via kunstige kanalar (Nahr al-Kowsit). Ho renn nord for det moderne Antakya (i antikken Antioka) og så sørvestover gjennom ei kløft (som i antikken vart samanlikna med Tempe), og fell så 50 meter dei neste 15 km mot sjøen like sør for den vesle hamne byen Samandağı (tidlegare Svedia, i antikken Selevkia Pieria), etter ei total lengd på 240 km.

Historie

Orontes var ikkje farbar og vart lite nytta til kunstig vatning, og er derfor hovudsakleg historisk viktig fordi dalen høvde godt for reiser frå nord til sør. Vegane frå nord og nordaust møttest i Antioka, og følgde elva opp til Homs der dei bygde Al-Rastan-dammen. Frå her gjekk vegane til Damaskus og til Syria og sørover. Armear på veg til og frå Egypt har passert gjennom denne dalen til alle tider. Ved Orontes vart slaget ved  Kadesh utkjempa under Ramesses II (1279–1213 fvt.). Slaget ved Qarqar vart utkjempa i 853 fvt., då ein armè frå Assyria, leia av kong Shalmaneser III, møtte ein alliert arme av 12 kongar leia av Hadadezer av Damaskus. I 637 evt. vart slaget ved Jernbrua utkjempa mellom styrkane til Rashidun-kalifatet og Austromarriket nær Jernbrua over elva, som vart laga av romarane. 

Orontes har lenge vore ei grense. For egyptarane markerte ho den nordlege grensa i Amurru, aust for Fønikia. For krossfararane på 1100-talet vart Orontes den permanente grensa mellom Fyrstedømet Antioka og Aleppo.

Den franske forfattaren Maurice Barrès (1862–1923) skreiv om elva i verket Un Jardin sur l'Oronte.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Orontes River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

 Joseph Fitchett and McAdams Deford, A-elva Called Rebel, 1973, Saudi Aramco World

Levanten
Elvar i Libanon
Elvar i Syria
Elvar i Tyrkia
Internasjonale elvar i Asia
Den libanesisk-syriske grensa
Den syrisk-tyrkiske grensa
Den fruktbare halvmånen
Afrin Çayı

Afrin Çayı (arabisk نهر عفرين Nahr ʻIfrīn; tyrkisk Afrin Çayı) er ei sideelv til Orontes i Tyrkia og Syria. Ho spring ut i Kartalfjella i provinsen Gaziantep i  Tyrkia, og renn sørover gjennom byen Afrin i Syria, før ho renn attende til Tyrkia.  Ho tar imot Karasu der den tidlegare Amiksjøen låg, og vatnet renn no inn i Orontes via ein kanal.  Elva er 149 km lang og av dette er 55 km i Syria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Afrin River» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Elvar i Syria
Internasjonale elvar i Asia
Den syrisk-tyrkiske grensa
Anne Cecilie Ore

Anne Cecilie Ore () er ein norsk dressurryttar som konkurrerer for Hasle Rideklubb. Anne Cecilie Ore har representert Noreg i paralympiske leikar fleire gongar, og i 1996 tok ho to gull på lånt hest. Ore, som er blind, konkurrerer også mot sjåande ryttarar. Ho er busett i Tyskland og arbeider til dagleg som fysioterapeut.

Anne Cecilie Ore og hesten Ballantine tevla for Noreg i dei paralympiske leikane i London i september 2012.

Merittar
2 individuelle gull i paralympiske leikar, Atlanta 1996. 
1 gull og 1 sølv i VM i Danmark 1999.
2 individuelle sølv i paralympiske leikar, Sydney 2000.
Bronse i lagriding saman med Anne Catrin Evenrud, Jens Lasse Dokkan og Silje Gillund i paralympiske leikar, Sydney 2000
Plasseringar blant funksjonsfriske ryttarar i St. George i Tyskland.

Kjelder
Norske ryttere klare for OL og Paralympics, NRYF 29.05.12 
Ryttarprofil hos NRYF 

Norske ryttarar
Norske handikappidrettsutøvarar
Norske fysioterapeutar
Xbox Live

Xbox Live (varemerkeverna som Xbox LIVE) er ei direktekopla leveringsteneste for fleirspelarmodus spele- og digitale medium. Tenesta er oppretta av og vert driven av Microsoft Corporation og er for tida den einaste direktekopla speletenesta for konsollar der brukarar må betale for å spele fleirspelarmodus gaming. Tenesta var fyrst tilgjengeleg for Xbox-konsollen i november 2002. Ein oppdatert versjon var tilgjengeleg for Xbox 360-konsollen etter at systemet blei lansert i september 2005. Tenesta er ein konkurrent til Sonys PlayStation Network.  

Tenesta var utvida i 2007 for Windows-plattforma, og vart kalla Games for Windows – Live , noko som gjer dei fleste aspekt av systemet tilgjengeleg på Windows-maskinar. Microsoft har annonsert planar om å utvide live til andre plattformer, til dømes mobiltelefonar, som ein del av Live Anywhere-tiltaket. På det nye mobile operativsystemet til Microsoft, Windows Phone, er Xbox Live- funksjonen med i Windows-telefonar som vart lansert frå slutten av 2010. Xbox Live vart avslutta for den originale Xbox-konsollen i mai 2010.

Xbox Live er tilgjengeleg som både ei gratis- og abonnementsbasert teneste, kalla Xbox Live Free og Xbox Live Gold. Gold-tenesta har fleire funksjonar. Før oktober 2010 var gratistenesta kalla Xbox Live Silver.

Land Xbox Live er tilgjengeleg i
I desse landa er Xbox Live tilgjengeleg.

 Australia
 Austerrike
 Belgia
 Brasil
 Canada
 Chile
 Colombia
 Tsjekkia
 Danmark
 Finland
 Frankrike
 Tyskland

 Hellas
 Hong Kong
 Ungarn
 India
 Irland
 Italia
 Japan
 Mexico
 Nederland
 New Zealand
 Noreg
 Polen

 Portugal
 Russland
 Singapore
 Sør-Afrika
 Sør-Korea
 Spania
 Sverige
 Sveits
 Taiwan
 Storbritannia
 USA

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Xbox Live» frå ,  den 12. august 2012.

Referansar
<references>

Xbox
Porphyrio

Porphyrio er ei biologisk slekt av rikser. Tre av dei ti nolevande Porphyrio-riksene har 'purpurhøne' som fellesnamn på norsk. Purpurhønene har utbreiing i dei varmare strøka i Afrika og Amerika, og sparsamt inn Asia og Europa. Dei andre er dei langt større artane av sultanhøner og takahe. Sultanhøns har utbreiing i Afrika, Iberia, Asia, Australia og Polynesia med tilsaman 6 artar. Takahe er ein fugl utan flygeevne, endemisk til New Zealand.

Fleirtalet av dei opphavlege artane i denne gruppa vart utrydda i holocen, men kvittakahe, som levde på Lord Howe-øya i Australia, vart utrydda av menneske så seint som på 1700-talet eller tidleg 1800-talet.

Skildring 
Fjørdrakta i denne slekta varierer i svart, brunt og iriserande grønt, blått eller lilla. Ofte er vengene farga noko ulikt frå undersida. Berre kvittakahe hadde fjørdrakt i kvitt eller kvitt med blåskjær.

Storleiken varierer frå 33 cm for amerikapurpurhøne til 63 cm for takahe, sistnemnde med eit gjennomsnitt på 2,650 kg i vekt, omtrent som ei gås, og er den største gjenlevande riksa i verda.

Dei fleste artane lever i våtmark og beitar på myrplantar og eller insekt.

Ungane er kledde i svarte dunfjører, dei er sjølvhjelpte og beitar utelukkande på insekt første tida. Seinare kan dei ta planteføde.

Artslista 
Porphyrio-riksene i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. Lista er supplert med informasjon frå 
Norske navn på sultanhønekomplekset, november 2016.
 Afrikapurpurhøne, Porphyrio alleni, Allen's Gallinule, Thomson, 1842, (LC)
 Amerikapurpurhøne, Porphyrio martinicus, Purple Gallinule, Linné, 1766, (LC)
 Bleikpurpurhøne, Porphyrio flavirostris, Azure Gallinule, Gmelin, 1789, (LC)
 Blåsultanhøne, Porphyrio porphyrio, Western Swamphen, Linné, 1758, (LC)
 Svartryggsultanhøne, Porphyrio indicus, Black-backed Swamphen, Horsfield, 1821
 Grønryggsultanhøne, Porphyrio madagascariensis, African Swamphen, Latham, 1801
 Takahe, Porphyrio hochstetteri, South Island Takahe, Meyer, 1883, (EN)
 Brunryggsultanhøne, Porphyrio melanotus, Australasian Swamphen, Temminck , 1820
 Bleiksultanhøne, Porphyrio pulverulentus, Philippine Swamphen, Temminck , 1826
 Gråhovudsultanhøne, Porphyrio poliocephalus, Gray-headed Swamphen, Latham, 1801

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Porphyrio» frå , og «Purpurhühner» frå , den 12. august 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av Porphyrio-rikser hos Internet Bird Collection 

Riksefamilien
Fugleslekter
Rolf-Göran Bengtsson

Rolf-Göran Bengtsson () er ein svensk sprangryttar på internasjonalt toppnivå. Han har mellom anna vunne ein individuell sølvmedalje i OL i 2008 og eit lagsølv for Sverige i OL 2004. 

Han vann EM-gull i 2011, og vart i januar 2012 den fyrste svenske ryttaren som toppa verdsrankinga i sprangriding. Bengtson var flaggberar for Sverige under dei olympiske leikane i London i 2012. I leikane i London tevla Bengtsson med holsteinarhingsten Casall. Til dagleg bur Rolf-Göran Bengtsson i Breitenburg i Tyskland, der han driv Stall Bengtsson & Kristoffersen saman med Bo Kristoffersen.

Kjelder
Ryttarprofil hos den svenske olympiske komiteen (sida er på svensk) 
Nettsida til Stall Bengtsson & Kristoffersen

Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Svenske deltakarar under sommar-OL 2012
Svenske ryttarar
Ryttarar under sommar-OL 2012
Ryttarar under sommar-OL 2008
Sings Hank Williams

Sings Hank Williams er den sjuande plata til countryartisten Johnny Cash, utgitt av Sun Records 15. september 1960. Plata vart gitt ut på ny av Varèse Sarabande 17. juni 2003 med namnet Sings Hank Williams and Other Favorites, då med fem bonusspor. I strid med kva tittelen seier, er berre dei fire fyrste songane skrive av Hank Williams. Resten av songane er‚ med unntak av «I Love You Because», skrivne av Cash.

Innhald 
Songar som ikkje er merkja med komponist er laga av Cash.

Bonusspor

Listeplassering 

Singlar - Billboard (Nordamerika)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «:en:Sings Hank Williams» frå ,  den 4. januar 2012.  
 
 Maninblack.net Great Johnny Cash Fansite
 LP Discography entry on Sings Hank Williams

Johnny Cash-album
Musikkalbum frå 1960
Sun Records-album
Album produserte av Sam Phillips
Countryalbum
Lagringskort

Eit lagringskort er ein elektronisk lagringseining som vert brukt til lagring av digital informasjon. Dei er som oftast brukt i mange elektroniske einingar, inkludert digitale kamera, mobiltelefonar, berbare datamaskinar, MP3-spelarar og spelkonsollar. Dei er små og sidan dei nyttar flashminne treng dei ikkje energitilførsel for å oppbevare data.

Historie
PC-kort (opphavleg kalla PCMCIA) var blant dei første kommersielle lagringskortformata (type I-kort) som kom på marknaden på 1990-talet. Desse vert nytta til mange ulike føremål, både industrielt og i forbrukarelektronikk. CompactFlash, SmartMedia og Miniature Card er også kort som kom ut på denne tida, og som er mindre enn eit PC-kort.

Andre hendingar
1994: CompactFlash vart lansert av SanDisk
1995: SmartMedia vart lansert
1997: MultiMediaCard vart lansert av Siemens og SanDisk
1998: Memory Stick vart lansert av Sony
2000: Secure Digital vart lansert av Matsushita (Panasonic), SanDisk og Toshiba, med Memory Stick som viktigaste konkurrent
2003: miniSD vart lansert av SanDisk, Memory Stick Pro Duo blir lansert
2005: microSD vart lansert av Sandisk, og heit i opphavleg «TransFlash»
2006: Memory Stick Micro (MM2), SDHC og Memory Stick PRO-HG Duo vart lansert
2007: miniSD og microSD vart lansert
2009: Memory Stick XC vart lansert av SanDisk og Sony

Bilete

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Memory card» frå ,  den 12. august 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Minnekort» frå ,  den 13. august 2012.  

Digitale lagringsmedium
Stokke AS

Stokke AS er ein norsk produsent av barnemøblar og utstyr, med hovudkontor i Ålesund. Verksemda er mest kjend for barnestolen Tripp Trapp og barnevogna Stokke Xplory. Selskapet vart skipa i 1932 av Georg Stokke.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stokke AS» frå ,  den 12. august 2012.  
 

Skipingar i 1932
Norske føretak
Norddal sparebank

Norddal sparebank var ein norsk sparebank skipa ved årsskiftet 1870/1871 i Norddal på Sunnmøre. Banken opna 9.januar 1871 i kommunehuset på Sylte. Verksemda gjekk opphavleg under namnet Nordalens (Prestegjelds) Sparebank. Banken gjekk i 1985 inn i samanslutninga Sparebanken Møre. Frå før eksisterte Eidsdalens Spareskillingsbank, den vart nedlagt i 1874 til beste for Norddal sparebank og det vilkår at den nye sparebanken skulle flytte mellom Valldal og Eidsdal. Det var kommunen som opphavleg søkte om løyve til å skipe bank og planen for den nye banken vart godkjent av Finansdepartementet 30.august 1870. Frå byrjinga var banken open første laurdag i månaden, etter nokre år var laurdag fast bankdag. I lang tid vart direktørane (direksjonen) i banken utpeikt av forstandarskapet etter retningslinjer for fordeling mellom bygdene og etter forslag frå formannskapet. I 1904 var det vel 1000 innskytarar, medan det i 1925 passerte 2000 innskytarar. I dei første tiåra hadde sparebanken ein rentemargin på 0,5 % (utanbygds låntakarar måtte svare 0,5 % i tillegg til dette). Rundt 1930 var rentemarginen på opp mot 1 %.

Banken hadde i 60 år kontor i eit trehus i Syltegata, først i 1904 vart det sett opp eit kvelv i mur og betong. I 1932 stod bankens nybygg, ei stor murbygning, på Sylte klart. No heldt banken til i eine fløya av kommunehuset på Sylte og «Gamlebanken» (bygget frå 1932) tener mellom anna som redaksjonslokale for Storfjordnytt.

Saman med sju andre sparebankar lånte Norddal sparebank 1 million kroner til det nyskipa Tafjord kraftselskap 1918. I 1921 engasjerte banken seg også i Hoelsfossen kraftverk i Valldal. Banken deltok også i finansieringa av vegen mellom Dyrkorn og Stordal på 1950-talet, og vegen Eidsdal (Ytterdal) til Dalsbygda.

Banken hadde jamt 1800 til 2000 innskytarar. Nøkkeltal i nominelle kroner:

Kjelder 

Norddal kommune
Skipingar i 1871
Norske bankar
Trance

Trance er ein sjanger i elektronisk dansemusikk som utvikla seg frå britisk new age-musikk og tysk techno og hardcore tidlege på 1990-talet. Kjende karaktertrekk er at musikken er av eit tempo på mellom 125 og 150 slag per minutt, gjentatte melodiske fraser, og ei musikalsk form som byggjer opp og ned gjennom eit spor. Det er ein kombinasjon av mange former for lyd, som techno, house, pop, chill-out, klassisk musikk og filmmusikk.

Sjå ogso 
 Sjangrar innan elektronisk musikk

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Trance music» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elektronisk musikk
Sara Algotsson Ostholt

Sara Anneli Algotsson Ostholt () i er ein svensk ryttar som tevlar i feltritt på internasjonalt nivå.

Algotsson Ostholt deltok i OL i Aten 2004 med hesten Robin des Bois. Ekvipasjen enda opp på ein 34. plass i feltritt. Under Sommar-OL 2012 i London tok Sara Algotsson Ostholt individuelt sølv i feltritt på Wega, ei skimmel hoppe som er av rasen svensk varmblods ridehest. Ho var også med på det svenske landslaget i feltritt som kom på fjerdeplass under OL i London.

Sara Algotsson Ostholt er yngre syster til ryttaren Linda Algotsson.

Referansar

Bakgrunnsstoff
Svenskspråkleg profil hos SOK 

Svenske ryttarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sverige
Deltakarar under sommar-OL 2004
Ryttarar under sommar-OL 2012
Svenske deltakarar under sommar-OL 2012
Sjernarøy kyrkje

Sjernarøy kyrkje er ei langkyrkje frå 1636 i Stavanger kommune i Rogaland. Kyrkja ligg på Kyrkjøy i Sjernarøyane. Ho er ei freda kyrkje og har 160 plassar.

Byggverket er lafta i tømmer og er bygd i renessansestil. Ho har vindauge berre på sørsida, og taket er tekt med teglstein. Utanpå er kyrkja raudmalt, men opphavleg var ho tjørebreidd. Veggane og taket inne i kyrkja er pryda med rosemåling. Desse blei kvitkalka på 1800-talet, men er no restaurerte. På 1950-talet la ein også inn elektrisk lys og varme og isolerte bygget.

Ved kyrkja er det reist eit minnesmerke over forfattaren Alfred Hauge, som var frå Kyrkjøy.

Kjelder 

 Sjernarøy kyrkje på Kyrkjesøk
Sjernarøy kirke på Disnorge.no
 
 Finnøy kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Stavanger
Kulturminne i Stavanger
Norske kyrkjer frå 1630-åra
Rosemåla kyrkjer
Langkyrkjer i Stavanger bispedømme
Freda bygg i Rogaland
Ride This Train

Ride This Train er det åttande albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart fyrst gitt ut i september 1960 og seinare på ny 19. mars 2002, då med fire bonusspor.

Innspeling 
"Going to Memphis", "Second Honeymoon" og "The Ballad of the Harpweaver" vart spelt inn 14. desember 1959. Resten av songane vart spelt inn 15. og 16. februar 1960.

Innhald 
Songane som ikkje er merkja med komponist er laga av Cash.

Bonusspor

Medverkande 
Johnny Cash - Gitar, Liner notes, hovudartist, bandleiar, vokal
Luther Perkins - Gitar
Johnny Western - Gitar
Shot Jackson - Dobro, steelgitar
Marshall Grant - Bass
Gordon Terry - Fele
Floyd Cramer - Piano
Buddy Harman - Trommer

Anna personell
Don Law - Produsent
Al Quaglieri - Reissue produsent
Seth Foster - Mastering
Mark Wilder - Mastering, Mixing
Stacey Boyle - Tape Research
Matt Kelly - Tape Research
Kay Smith - Tape Research
Arthur Levy - Liner Notes
Darren Salmieri - A&R
Steven Berkowitz - A&R
Patti Matheny - A&R
Howard Fritzson - Art Direction
Alan Lomax - Adaptation, arrangør
Randall Martin - Design
Don Hunstein - Fotograf
Nick Shaffran - Series Consultant
Dick Miller - CD Art Adaptation

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «:en:Ride This Train» frå ,  den 29. april 2012.  
 

Johnny Cash-album
Musikkalbum frå 1960
Columbia Records-album
Konseptalbum
Album produserte av Don Law
Countryalbum
Karasu i Hatay

Karasu (arabisk قره صو) eller Aswad (arabisk الأسود) er ei elv i provinsane Gaziantep og Hatay i Tyrkia. Delar av elva dannar grensa mot Aleppo guvernat i Syria. Ho munnar ut i Afrin Çayı der tidlegare Amiksjøen låg. I dag munnar endar vatnet ut i Orontes via ein kanal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karasu (Hatay)» frå ,  den 12. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Tyrkia
Elvar i Syria
Den syrisk-tyrkiske grensa
Aleppo guvernement
Shatt al-Arab

Shatt al-Arab (arabisk: شط العرب, «arabarstraumen») eller Arvand (kalla اروندرود: arvandrūd på persisk), òg kalla Shatt-al-Arab-vassvegen, er ei 200 km lang elv i Sørvest-Asia, danna av Eufrat og Tigris, som renn saman i byen al-Qurnah i det sørlege Irak. Den sørlege enden av elva utgjer grensa mellom Irak og Iran ned til munningen av elva der ho renn ut i Persiabukta. Ho varierer i breidd frå 37 meter ved Basra til 800 meter ved munningen. Karun-elva, ei sideelv som sluttar seg til Shatt al-Arab frå den iranske sida, fører med seg store mengder leire i elva. Dette gjer det naudsynt å stadig drenere elva for å gjere ho seglbar. Ein trur at Shatt al-Arab er danna relativt nyleg, då Tigris og Eufrat opphavleg rann ut i bukta via ein kanal lenger vest. 

Territoriale krav og usemje over navigasjonsrettar mellom Iran og Irak var blant hovudfaktorane for Iran-Irak-krigen som varte frå 1980 til 1988, då ein enda opp med same situasjon som før 1980. Dei irakiske byane Basra og Umm Qasr ligg langs elva, begge er viktige hamner, i tillegg til dei iranske byane Abadan og Khorramshahr.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shatt al-Arab» frå , den 12. august 2012.

Bakgrunnsstoff 
 ICE case:Iran-Iraq War and Waterway rights
 The Iran-Iraq border, 1840 – 1958, archive 

Elvar i Iran
Elvar i Irak
Persiabukta
Internasjonale elvar i Asia
Khuzestan
Basra guvernement
Omstridde område i Persiabukta
Den iransk-irakiske grensa