alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jelena Afanasjeva

Jelena Aleksandrovna Afanasjeva, fødd Vlasova, () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kulebaki som i 1998 vart europameister på 800 meter, året etter ho vann VM-sølv på distansen.

Aktiv
Jelena Vlasova sette personbeste på 800 meter med sterke 1.57,77 i 1988-sesongen, ei bestetid ho forbetra fyrst ni år seinare. Ho kom tilbake i 1991 som Jelena Afanasjeva og sikra seg bronsen ved innandørs-EM 1992 i Genova, bakom Ella Kovacs frå Romania og sin eigen lagkamerat Inna Jevsejeva. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart rauk Afanasjeva ut allereie i forsøksløpet. I innandørs-VM 1995 i Barcelona sprang ho inn til andreplass, slått av Maria Mutola frå Mosambik. Sommaren 1995 vart Afanasjeva russisk meister på 800 m, derimot enda VM 1995 i Göteborg med at ho vart slått ut i semifinalen. Under dei olympiske leikane 1996 tangerte Afanasjeva den personlege rekorden på 1.57,77 i semifinalen, i finalen vart ho nummer fem med 1.59,57.

Afanasjeva kneip sølvmedaljen på 800 m ved VM 1997 i Aten. Med tida 1.57,56 slo ho Maria Mutola med 0,03 sekund, Ana Fidelia Quirot frå Cuba vann løpet. Ei veke etter verdsmeisterskapen gjorde Afanasjeva sitt livs beste løp då ho deltok i Weltklasse Zürich, tida 1.56,61 vart verande hennar personbeste. Sommaren 1998 vart Afanasjeva russisk meister på 800 meter for andre gong. Under europameisterskapen 1998 i Budapest var ho den klart sterkaste løparen i feltet og vann gull på tida 1.58,50, med svenske Malin Ewerlöf og Stephanie Graf frå Austerrike på dei andre pallplassane.

Afanasjeva slutta tevle internasjonalt i 2001.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i forsøket (2.01,94=nr 19)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i semifinalane (2.03,66=nr 12)
OL 1996 i Atlanta: Nr 5 – 1.59,57
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 1.57,56, bakom Ana Fidelia Quirot (1.57,14)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 1.58,50, framom Malin Ewelöf (1.59,61)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jelena Alexandrowna Afanassjewa» frå ,  den 5. juni 2020.  
 

Russiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Pieces of Eight

Pieces of Eight er det åttande studioalbumet til Styx, gjeve ut 1. september 1978.

Som det førre albumet deira, The Grand Illusion (1977), selte dette albumet til 3x platinaplate i USA på grunn av hitsinglane «Blue Collar Man (Long Nights)» og «Renegade».

Bandmedlemmane var sjølv produsentar og spelte inn albumet i Paragon Studios i Chicago med lydteknikaren Barry Mraz. Albumet vart miksa av Rob Kingsland. «I'm O.K.» vart spelt inn i Paragon og St. James Cathedral. Dette var det siste albumet av fleire dei spelte inn i Paragon Studios.

Plateomslaget vart laga av Hipgnosis. DeYoung sa i eit intervju i 1991 med Redbeard at han i starten hata omslaget, men kom til å like det etter kvart som han vart eldre.

Bakgrunn
Somme reknar albumet som eit konseptalbum og ei av dei viktigaste av dei meir progressiv rock-prega albuma til Styx. Temaet på albumet var i følgje Dennis DeYoung «å ikkje gje opp draumane sine berre for å følgje pengar og materielle godar».

Mottaking

Mike DeGagne i AllMusic gav albumet god omtale og sa at songane på albumet «gjekk attende til den tidlegare progressive rockestilen til Styx, men var noko reinare.» Rolling Stone-skribenten Lester Bangs var meir kritisk til albumet og sa at «Det som er verkeleg interessant er ikkje at slikt narsissistisk kliss vert spelt inn, men kva som skjer i hovudet på alle dei som likar dette. Galle, nerve og ego har aldri vert langt unna god rock & roll. Likevel er det ei tynn, men viktig linje mellom dei kvalitetane og kva som skal til for å fylle ein arena i dag: rein sjølvnyting på sitt mest barnslege nivå. Om dette er meistrane, gje meg heller krøplingane.»

Albumet nådde sjetteplassen på Billboard-lista, og som føregangaren selde det over tre millionar eksemplar i USA.

Innhald

Medverkande

Styx
 Dennis DeYoung –  vokal, klaverinstrument
 Tommy Shaw – vokal, elektrisk og akustisk gitar, mandolin, autoharpe
 James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
 Chuck Panozzo – bassgitar
 John Panozzo – trommer, perkusjon

Produksjon
 Produsent: Styx
 Lydteknikarar: Rob Kingsland, Barry Mraz
 Assistant lydteknikar: Harry Andronis
 Mastering av Ted Jensen i Sterling Sound, NYC
 Plateomslag av Hipgnosis

Salslister
Album – Billboard (USA)

Singlar – Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pieces of Eight» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
Plateomslag av Hipgnosis
A&M Records-album
Konseptalbum
Styx-album
Sing for the Day

«Sing for the Day» er den andre singelen til Styx frå albumet Pieces of Eight frå 1979. Songen nådde 41. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista i februar 1979. Han vart sidan gjeven ut som B-sida til den neste singelen deira, «Renegade». Tommy Shaw brukte namnet ‘Hannah’ i songen, for å representere fansen. Fleire år seinare kalla han dottera si Hannah. 

Det vart filma ein musikkvideo til songen, regissert av Bruce Gowers, der Styx spelte på scenen med Tommy Shaw på mandolin og vokal, James «J.Y.» Young på akustisk gitar (sjølv om han ikkje speler på songen), Chuck og John Panozzo på bassgitar og trommer og Dennis DeYoung på tamburin og korvokal og klaverinstrument (under soloane).

Medverkande
Tommy Shaw - solovokal, gitar, mandolin, autoharpe
Dennis DeYoung - klaverinstrument, korvokal
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sing for the Day» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1979
Songar skrivne av Tommy Shaw
Styx-songar
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
A&M Records-singlar
Blue Collar Man

«Blue Collar Man (Long Nights)» er den første singelen til Styx frå albumet Pieces of Eight (1978).  Singelen kom ut i 1978 i to utgåver. Ein med B-sida «Superstars» (ein song frå The Grand Illusion) og ein annan med det instrumentale albumsporet «Aku-Aku» som B-side. Somme utgåver av singelen vart trykt i gjennomsiktig blå vinyl. Songen vart skriven av Tommy Shaw etter han hadde høyrt lyden av motorbåten hans som ikkje ville starte. Han sa det høyrdest ut som eit bra riff til ein song. Songen nådde 21. plassen i USA i november 1978 og låg to veker på niandeplassen på Canada RPM Top 100 Singles-lista.

Det vart filma ein musikkvideo til songen av regissøren Bruce Gowers der bandet speler i eit studio. Det vart òg filma videoar for «Sing for the Day» og «I'm OK».

Ein nyinnspelt versjon av songen vart nytta i videospelet Rock Band.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
 Tommy Shaw – solovokal, sologitar
 James Young – rytmegitar, korvokal
 Dennis DeYoung – klaverinstrument, korvokal 
 Chuck Panozzo – bass
 John Panozzo – trommer

Sources

Denne artikkelen bygger på «Blue Collar Man» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Styx-songar
Singlar frå 1978
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar skrivne av Tommy Shaw
A&M Records-singlar
Songar om arbeid
Songar frå 1978
Christine Wachtel

Christine Wachtel () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Mecklenburg-Vorpommern som tok sølvmedaljen på 800 meter både i VM 1987, OL 1988 og EM 1990, alle gongane bakom landskvinna Sigrun Wodars. Wachtel tevla for Aust-Tyskland til 1990, sidan 1991 for det samla Tyskland.

Aktiv
Wachtel vann 800 meter ved innandørs-VM 1987 på tida 2.01,32. Under verdsmeisterskapen i friidrett 1987 i Roma presterte ho sitt livs kjappaste 800 meter då ho vart klokka i mål til sølvmedalje på 1.55,32, hårfint bak landskvinna Sigrun Wodars. Ved innandørs-EM 1988 vann Wachtel derimot distansen føre Wodars.

Wachtel gjorde eit framifrå løp på 1.56,64 i OL-finalen og tok sølv på då sommarleikane 1988 gjekk av stabelen i Seoul, atter ein gong vann Wodars den gjæve gullmedaljen. Ved innandørs-EM 1989 i Budapest sigra Wachtel på tida 1.59,24. Under europameisterskapen 1990 i Split måtte Wachtel for tredje gong ta til takke med sølv bak Wodars, med sluttida 1.56,11 kom ho i mål 0,24 sekund etter vinnaren.

Ved innandørs-VM 1991 vann Wachtel spesialdistansen for tredje gong i rad, tid 2.01,51. Under verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo enda ho med 1.58,90 på sjetteplass på 800 meter. Seinare i meisterskapen fekk ho bronse med Tyskland i 4 x 400 meter stafett, mannskapa frå Sovjetunionen og USA forsynte seg med gull og sølv.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1986 i Stuttgart: Nr 8 på 800 m – 2.00,02 
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje på 800 m – 1.55,32, bakom Sigrun Wodars (1.55,26)
OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,64, bakom Sigrun Wodars (1.56,10)
EM 1990 i Split: Sølvmedalje på 800 m– 1.56,11, bakom Sigrun Wodars (1.55,87)
VM 1991 i Tokyo: Nr 6 på 800 m – 1.58,90. Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.21,2).
OL 1992 i Barcelona: Utslått i forsøket på 800 m (2.01,39=nr 18)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane på 800 m (1.59,86=nr 11)
EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (2.01,84=nr 11)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christine Wachtel» frå ,  den 5. juni 2020.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Renegade av Styx

«Renegade» er ein hitsong frå 1979 av det amerikanske rockebandet Styx. Han vart spelt inn på albumet Pieces of Eight. Songen nådde 16. plassen på Billboard Hot 100 i juni 1979.

Songen handlar om ein fredlaus som vert fanga av dusørjegerar og forstår at han skal hengast. 

Somme utgåver av singelen kom i ein gjennomsiktig, raud vinyl. Songen er blitt mykje spelt på radiokanalar som spelar klassisk rock og songen vert ofte framført som den siste songen på konsertane til Styx. 

Sjølv om Tommy Shaw og James Young vanlegvis spelte sologitar på sine eigne songar, spurte Young Shaw om han sjølv kunne spele soloen på «Renegade». Shaw gjekk med på det, og Young let seinare Shaw spele sologitar på hans «Half-Penny, Two-Penny» på albumet Paradise Theatre.

I populærkulturen
Songen er blitt brukt i andre media, som TV-serien Supernatural og Freaks and Geeks.)

Medverkande
Tommy Shaw - solovokal, rytmegitar
Dennis DeYoung - klaverinstrument, korvokal
James «JY» Young - sologitar, korvokal
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Renegade (Styx song)» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1979
Songar skrivne av Tommy Shaw
Styx-songar
A&M Records-singlar
Songar om død
Ermarsund

Ermarsund var det norrøne namnet på Den engelske kanalen . Dette er same nemninga som på tysk «Ärmelkanal», medan andre språk berre nyttar fyrste luten «Erm»: normannisk «Maunche», fransk «La Manche» og bretonsk «Der Ärmel».

Referansar 

Den engelske kanalen
Why Me av Styx

«Why Me» er ein song av Styx frå 1979, gjeven ut på albumet Cornerstone. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde 26. plassen på Billboard Hot 100-lista i februar 1980. Songen nådde òg tiandeplassen på den kanadiske RPM Top 100 Singles-lista i februar 1980. 

Songen var ein uventa singel. Den opphavlege planen var å gje ut balladen «First Time» som den andre singelen, etter den store hitten «Babe». Faktisk var nokre radiostasjonar i USA byrja å spele «First Time». Men gitaristen Tommy Shaw meinte det ikkje ville passa seg å gje ut enno ein ballade, like etter «Babe». Denne usemja førte til at DeYoung ei kort stund fekk sparken frå bandet tidleg i 1980. DeYoung gjekk motvillig med på å gje ut «Why Me» som den andre singelen.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
James Young - sologitar, korvokal
Tommy Shaw - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer

Andre medverkande
Steve Eisen - saksofon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Why Me (Styx song)» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1979
Styx-songar
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Singlar frå 1980
A&M Records-singlar
Babe av Styx

«Babe» er ein song av det amerikanske rockebandet Styx. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet Cornerstone i 1979. Det var den første og einaste Styx-singelen som gjekk heilt til topps på den amerikanske singellista, der han låg i to veker i desember 1979. «Babe» nådde òg niandeplassen på Adult Contemporary-lista. Det låg òg seks veker på toppen av den kanadiske singellista i desember 1979 og inn i januar 1980. Det var òg den einaste songen deira som nådde høgt på den britiske singellista, der han nådde sjetteplassen. Songen gjekk òg til topps i Sør-Afrika.

Bakgrunn og innhald
Songen var skriven av Dennis DeYoung som ei gebursdagsgåve til kona Suzanne. Den ferdige songen vart spelt inn som ein demo med berre DeYoung og Styx-medlemmane John Panozzo og Chuck Panozzo.

Songen var opphavleg ikkje meint å vere ein Styx-song, men James «J.Y.» Young og Tommy Shaw overtydde DeYoung om å gje ut songen på Cornerstone. Dei brukte demoinnspelinga til DeYoung og Shaw til ein gitarsolo over den midtre delen av songen. Songen vart så ein stor hit. I 1999 vart «Babenytta i filmen Big Daddy med Adam Sandler, som spelar ein mann som er stor fan av Styx.

Medverkande
Dennis DeYoung - vokal, klaverinstrument, Fender Rhodes elektrisk piano
Tommy Shaw - gitarsolo
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer

Salslister

Vekeslister

Årslister

Gjennom tidene

Salstrofé

Caught in the Act-versjonen

I 1997 gav det nederlandske gutebandet Caught in the Act ut ein versjon av «Babe» på albumet sitt Vibe. Denne fekk moderat suksess.

Salslister

Andre versjonar
Alexander O'Neal spelte inn songen i 2008 på albumet hans, Alex Loves. Den filippinske songaren April Boy Regino spelte inn songen i 2000 på albumet hans Super Idol. Ein annan filippinsk songar som har spelt inn songen er Piolo Pascual for filmen Babe, I Love You frå Filippinane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Babe (song)» frå ,  den 5. juni 2020.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Songar frå 1997
Singlar frå 1997
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Styx-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
A&M Records-singlar
USA-amerikanske softrock-songar
Boat on the River

«Boat on the River» er ein song frå 1979 av Styx frå albumet Cornerstone. Han vart gjeven ut på singel i 1980, men gjekk ikkje inn på lista i heimlandet USA. Han vart derimot populær i fleire europeiske land og nådde topp 5 i Tyskland, Austerrike, Israel og Sveits. I Sveits gjekk han heilt til topps.

Songen er blitt spelt inn av Seventh Avenue, Guano Apes og finske Riki Sorsa. Songen er òg blitt spelt av tyrkiske Metin Özülkü og det tyske folkrockbandet Fiddler's Green.

Medverkande
Tommy Shaw - solovokal, mandolin, autoharpe
Dennis DeYoung - trekkspel, harmonivokal
James Young - akustisk gitar
Chuck Panozzo - kontrabass
John Panozzo - tamburin/basstromme

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boat on the River» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1979
Singlar frå 1980
USA-amerikanske folkeviser
A&M Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Sveits
Songar skrivne av Tommy Shaw
Borrowed Time av Styx

«Borrowed Time» er ein song av Styx frå 1979 på albumet Cornerstone.    

«Borrowed Time» var den tredje singelen gjeve ut frå Cornerstone. Singelen nådde 64. plassen på den amerikanske singellista i april 1980. 

Det vart filma ein musikkvideo til songen der dei framfører songen på ein scene. 

Bandet opna konsertane sine med denne songen i 1979 og 1980, og som ekstranummer i 1981 og 1982.

Medverkande
Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
Tommy Shaw - sologitar, korvokal
James Young - rytmegitar, korvokal
Chuck Panozzo - bassgitar
John Panozzo - trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Borrowed Time (Styx song)» frå ,  den 5. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Styx-songar
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Dennis DeYoung
Songar skrivne av Tommy Shaw
A&M Records-singlar
Songar frå 1979
Rutger Smith

Rutger Smith () er ein nederlandsk tidlegare friidrettsutøvar frå Leek som tevla internasjonalt både i kulestøyt og diskoskasting. Han vann i 2005 VM-sølv i kulestøyt og 2007 VM-bronse i diskoskasting. Under europameisterskapen 2012 sikra han seg sølv i kulestøyt og bronse  i diskoskasting. Smiths personbeste i kulestøyt er 21,62 meter, oppnådd i 2006, hans lengste diskoskast målte 67,77 meter og er frå 2011.

Aktiv
Smith vart 1999 junior-europameister i både kulestøyt og diskos, i 2000 junior-verdsmeister i kulestøyt. I Friidretts-EM 2002 i München vart han nummer åtte i kulestøyt med 19,73 meter. Året etter mislukkast han i å kvalifisere seg til VM-finalen i Paris såvel diskos som kule, noko som gjentok seg under Sommar-OL i Aten.

Ved innandørs-EM 2005 tok Smith sølv i kulestøyt med 20,79 m, dansken Joachim B. Olsen vann. Under verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki støytte Smith 21,29 meter og vann sølvmedaljen, Adam Nelson frå USA var klar bestemann i tevlinga. I 2006 deltok Smith i begge øvingane då europameisterskapen fann stad i Göteborg, og vart fjerdemann i kulestøyt og kom på sjuandeplass i diskos. Under VM 2007 i Osaka vann han bronsen i diskos med eit kast på 66,42 m, i kulefinalen kom han på fjerdeplass med 21,13 m.

Også under dei olympiske leikane 2008 tok Smith seg til to finalar. I Beijing enda han opp som nummer sju i diskoskasting og nummer ni i kulestøyt. Dei neste åra sleit han med ryggen sin og tevla ikkje att før april 2011. Sommaren 2012 deltok han i EM i friidrett i Helsinki og seinare i sommarleikane i London. I Helsinki vann han sølv i kulestøyt og bronse frå diskosringen. Under London-OL presterte han ikkje like bra og i den hardare konkurransen lukkast han ikkje å få finaleplass i korje øving.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Nr 8 i kulestøyt – 19,73 m
VM 2003 i Paris: Utslått i kvalfiseringa i diskoskasting (61,55 m=nr 15) og kulestøyt (19,02 m=nr 25)
OL 2004 i Aten: Utslått i kvalfiseringa i kulestøyt (19,69 m=nr 13) og diskoskasting (61,11 m=nr 17)
VM 2005 i Helsinki: Sølv i kulestøyt – 21,29 m, bakom Adam Nelson (21,71 m)
EM 2006 i Göteborg: Nr 4 i kule – 20,90 m og nr 7 i diskos – 64,46 m
VM 2007 i Osaka: Bronse i diskos – 66,42 m og nr 4 i kule – 21,13 m
OL 2008 i Beijing: Nr 7 i diskos – 65,39 m og nr 9 i kule – 20,13 m
VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa i diskoskasting (62,12 m=nr 16)
EM 2012 i Helsinki: Sølv i kule – 20,55 m og bronse i diskos – 64,02 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalfiseringa i kulestøyt (20,08 m=nr 14) og diskoskasting (63,09 m=nr 16)
EM 2016 i Amsterdam: Nr 11 i diskoskasting – 59,99 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rutger Smith» frå ,  den 6. juni 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Rutger Smith» frå ,  den 6. juni 2020.  
 

Nederlandske friidrettsutøvarar
Ateliers et chantiers de la Seine-Maritime

Ateliers et Chantiers de la Seine-Maritime var eit skipsverft i Trait (Seine-Maritime), skipa i 1916-1917 av Worms & Cie. 

Samstundes med skipinga av verftet vart det oppretta ein hageby for dei tilsette. 

I 1966 vart verftet slått i saman med La Ciotat.

Verftet vart nedlagd i 1972 og staden høyrer i dag til Technip.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ateliers et chantiers de la Seine-Maritime» frå ,  den 6. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Béatrice Maheut, « Histoire des chantiers navals du Trait », Musée maritime Rouen, 7, 1985.
 Maurice Quemin, Le Trait, berceau de 200 navires, que sont-ils devenus ?, 1988 .
 Paul Bonmartel, Histoire du chantier naval du Trait 1917-1972, 1997.
 Christian Lebailly et Mathieu Bidaux, 50 ans de construction navale en bord de Seine : les ACSM et leur cité-jardin (1917-1966), www.wormsetcie.com, 2017, 374 p.
 

Skipsverft i Frankrike
Tidlegare føretak i Frankrike
Føretak skipa i 1916
Nedleggingar i 1972
 Ateliers
Luftvern

Luftvern er tiltak til vern mot truslar ført fram gjennom lufta. Luftvern er ofte ei våpenart i ein forsvarsgrein (som regel hæren eller flyvåpenet) eller ei separat forsvarsgrein. 

Luftvern hadde sin byrjing under første verdskrigen i form av kanonar på bakken brukt mot fly. Under andre verdskrigen tok ein òg i bruk rakettar og flaktårn. I dagens luftvern nyttast styrde rakettar, altså luftvernsmissil, i større og større utstrekking. I tradisjonell forstand har luftvern verna mot luftåtak i form av flymaskinar eller helikopter, men i dagens fortolkning og kapasitetar omfattar det eit vidare spekter truslar, som taktisk ballistiske missil, kryssarmissil og umanna luftfarkostar (dronar). Sjå NASAMS for nærare forklaring.

I ein vidare definisjon omfattar òg luftvernsomgrepet fly og luftovervakingssystem (kontroll- og varslingsstasjonar), i tillegg til bakkebasert luftvernartilleri, men då vil begripe «integrert luftforsvar» vera meir dekkande.

Sjå òg 

 NASAMS
 NASAMS II

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luftvern» frå ,  den 6. juni 2020.

Bakgrunnsstoff
 
 Luftforsvaret sitt fagutdanning luftvern

Luftvern
Militær luftfart
Krigføring etter type
Bog of Allen

Bog of Allen eller Móin Alúine (irsk) er ei stor torvmyr sentralt på øya Irland, mellom elvane Liffey og Shannon. Myra har ein flatevidd på 958 km², og strekkjer seg inn i grevskapene Offaly, Kildare, Laois og Westmeath på Irland. Dei store kanalane Grand Canal og Royal Canal går gjennom Bog of Allen.

Irish Peatland Conservation Council har som oppgåve å verna irsketorvlandskap, og har omtalt myra som «eit viktig område med torvlandskap, like mykje del av den irske kulturarven som Kellsboka». Myra er likevel truga etter hundreår med kommersiell utnytting i landsbrukssamanheng, særleg etter at torvhausting er blitt meir og meir mekanisert og effektivisert. Ein har sett i verk ulike tiltak for å bevara myra og det sårbare økologiske landskapet der.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bog of Allen» frå ,  den 6. juni 2020.  
 

Offaly
Kildare
Laois
Westmeath
Irsk geografi
Svinerygg

Svinerygg er ein av mange nemningar om bord på eit skip. Dette er ei forlenging av hudplatene i baugen slik at svineryggen utgjer ei tett rekkje eller skansekledning rundt den gjerne oppbygde delen forut som vert kalla bakken. Det var naturleg å gjera det slik for å motstå overvatn i sjøgang. Bakken vart tidlegare brukt som opphaldsrom for mannskap og vart då kalla ruffen.

Kjelder 

 
Vassfartøykomponentar
Skipsrom
Skansekledning

Skansekledning er eit slags «gjerde» langs skipssida på vêrdekket ved relinga. Det var gjerne brukt ombord på seglskip og seinare moderne fartøy, med opningar som vatnet kan renna gjennom. På eit større fartøy kunne skansekledningen bestå av 1-1,5 m høge stålplater med spygatt som opningar nedst. Eit ope «gjerde» av røyr eller rundtjern vert kalla rekkje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skansekledning» frå ,  den 6. juni 2020.  
 

Vassfartøykomponentar
Spygatt

Spygatt eller spylegatt er små portopningar i relinga på større skip og båtar.

Dei har ofte eit lukedeksel som er hengsla i overkant, slik at det opnar seg utover. Dermed slepp det meir vatnet ut ved innslag av bølgjer enn dei som må bryta seg høgare opp for å slå over rekkja, som relinga ofte vert kalla. Utan desse gatta ville dekket ofte vore fylt med vatn i lengre tid av gongen.

Namnet gatt er det same som vert brukt om opninga til fisken for avfallsstoff frå fordøyinga (kloakken).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Spygatt» frå ,  den 6. juni 2020.  
 

Vassfartøykomponentar
Sauvignon gris

Sauvignon gris er ei rosafarga vindrue som er ein klona mutasjon av sauvignon blanc. Ho blir brukt til å laga kvitvin. Drua er hovdsakleg utbreidd i Bordeaux og Chile, der ho blei importert saman med stiklingar av sauvignon blanc og sauvignon vert. Drua blir ofte blanda med andre drueslag til vin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sauvignon gris» frå ,  den 6. juni 2020.  
 
Vindruer