alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Metroid Prime 2: Echoes

Metroid Prime 2: Echoes er eit action-eventyrspel i førsteperson, utvikla av Retro Studios og utgjeve av Nintendo til Nintendo GameCube hausten 2004. Det er ein direkte oppfølgjar til Metroid Prime frå 2002. 

Spelet handlar om dusørjegeren Samus Aran som er send for å redde ein tropp av soldatar som er forsvunne på Aether, heimplaneten til ein rase kjend som Luminoth. Ho oppdagar at troppen er blitt drepen av Ing, ein rase som stammar frå ein alternativ dimensjon av Aether. Samus må dermed reise til tre tempel for å nedkjempe trugselen frå Ing-rasen, medan ho samstundes kjempar mot rompiratar og ein mystisk dobbeltgjengar kjend som Dark Samus.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2004
Metroid
Nintendo GameCube-spel
Wii-spel
Jakob Ingebrigtsen

Jakob Ingebrigtsen () er ein norsk friidrettsutøvar frå Sandnes som i 2018 vart europameister både på 1500 meter og 5 000 meter. Han er ein yngre bror av Henrik og Filip Ingebrigtsen, og som dei medlem i Sandnes Idrettslag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jakob Ingebrigtsen» frå ,  den 10. august 2018.

Olympiske meistrar for Noreg
Norske friidrettsutøvarar
Norske langdistanseløparar
Norske mellomdistanseløparar
Folk frå Sandnes
Europameistrar i friidrett
Medaljevinnarar under sommar-OL 2020
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2020
Polarsisik

Polarsisik (Acanthis hornemanni) er ein fugl i finkefamilien som hekkar i nordlege, arktiske Eurasia og Nord-Amerika inkludert Grønland. Han er mykje lik gråsisik, og somme ser desse to artane som same arten. Nokre polarsisikar er standfuglar eller flyttar korte avstandar sørover om vinteren, andre gjer nokon gonger fugletrekk saman med gråsisikar, men ikkje så langt sør som sørlegaste utbreiinga til gråsisik.

Skildring 

Polarsisikar har fjørdrakt med generelt lys brun overside og lys grå underside med mørke strekar. Dei har ein djupraud flekk i panna med individuell fargestyrke. Hannar i hekkedrakt får eit svakt rosafarga bryst, undersida er mest heilt fri for strekar og verkar svært lys. Utsjånaden er mykje lik gråsisiken sin, men polarsisik er generelt bleikare i fjørdrakta og har eit mindre og uvanleg lite nebb til fink å vere. Eit kjenneteikn for modne hannar av polarsisik er overgumpen som er heilt ustreka, hannar vil ha eit rosa fargeskjær her. Hoene er meir lik gråsisik med noko striper på bryst, sider og gump, men er likevel bleike. Vaksne er omtrent 12 til 14 centimeter  i lengd og veg omtrent 12-16 gram.

Dei beitar hovudsakleg på frø, spesielt av older og bjørk.

Hekkinga føregår frå mai til juli. Reiret er bygd lågt ned i eit tre eller i ein busk og er lagt med eit ytre lag med kvister, eit mellomlag av rotfiber, fragment av einerbork og fôra med fine fiber som dun og hår. Hoa legg tre til sju bleikblå egg med lys raudaktige flekker og ho gjer ruginga einsleg. Egga blir klekte etter ca. elleve dagar, og ungane flyg etter ytterlegare tretten dagar.

Trekktilhøva er uklåre, generelt er han trudd å vere dels standfugl og dels trekkfugl. Somme hekkefuglar i nordlege Noreg kan trekke sørover i Skandinavia vinterstid, saman med gråsisik.

Populasjonen er trudd å vere stabil. Han er ikkje estimert i Nord-Amerika, men det er trudd å leve 100 000 til ein million par i Russland.

Taksonomisk status: Det finst eit tilrådd framlegg om å slå saman dette taksonet med taksonet for gråsisik, og det er allereie gjennomført hos HBW Alive.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Arctic redpoll» frå ,  den 11. august 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

finkefamilien
Fuglar i Noreg
BitChute

BitChute er ei nettbasert teneste for deling av videoar som bruker like-til-like-teknologi. Selskapet vart grunnlagt av Ray Vahey, som har skildra BitChute som ein måte å unngå sensur og fjerning av videoar av etablerte tenester som YouTube.

Den første videoen på BitChute vart lagt ut 3. januar 2017. I mars 2018 fekk nettstaden ny design og ein ny logo.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Film
Skipingar i 2017
Slåstarspel

Slåstarspel er ein sjanger innan dataspel med slagsmål som tema. Spela i denne sjangeren er ofte basert på strid mellom eit avgrensa tal på figurar, der dei slåst mot kvarandre heilt til dei nedkjempar motstandarane eller til tida har gått ut. Slåstkampane har ofte fleire rundar og går gjerne føre seg på ein arena.

Ofte bruker ein overdrivne variantar av kampsport i slåstarspel. Sjangeren har hovudsakleg vorte popularisert gjennom spel som Street Fighter, Mortal Kombat og Tekken.

Referansar 

Dataspelsjangrar
Plystring

Plystring (frå norrønt blístra) er det å laga ein fløytande lyd med munnen. Ein plystrar ved å blåsa ein luftstraum som kan tilpassast av leppene, tunga, tennene og fingrane. Munnhola fungerer som resonanskammer til å forsterka lyden. 

Ein kan også laga liknande lydar ved hjelp av hendene (handfløyte), grasstrå eller instrument, som dommarfløyte eller båtmannspipe. Fleire dyr lagar også plystreaktige lydar.

Bruk
Folk kan plystra for å få merksemd, kommunisera eller laga musikk. Fleire stader i verda finst det plystrespråk, der ulike plystra lydar har tyding. 

Jazzmusikaren Toots Thielemans kunne til dømes plystra eit overlegg på ein gitarsolo, medan Roger Whittaker plystra solomelodiar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Plystring» frå , og «Whistling» frå  den 11. august 2018.

Bakgrunnsstoff

Musikalske teknikkar
Kommunikasjon
Annarita Sidoti

Annarita Sidoti () var ein italiensk friidrettsutøvar frå Gioiosa Marea på Sicilia som i 1990 og 1998 vart europameister og 1997 verdsmeister i 10 km kappgang.

Sidoti vann gullmedaljen i kappgang under europameisterskapen 1990 i Split. Fire år seinare kneip ho sølvmedaljen i den neste europameisterskapen, ho fekk same tid som bronsevinnar Jelena Nikolajeva, begge kom i mål seks sekundar bakom den finske gullmedaljøren, Sari Essayah. I 1997 nådde Sidoti toppen i si tid som aktiv då ho vann kappganggullet ved VM i Aten, heile 36 sekundar framom nummer to i tevlinga. Året etter vart ho i Budapest europameister for andre gong, der landskvinna Erica Alfridi syrgde for italiensk dobbeltsiger.

Frå 1999 tevla kvinnelege kappgjengarar på 20 kilometer i staden for 10 km i dei store internasjonale meisterskapane. Sidoti deltok internasjonalt til 2002, utan å kunne blande seg i medaljekampen i korkje VM, OL eller EM.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split:  Gullmedalje på 10 km – 44.00, framom Olga Kardopoltseva (44.06)
VM 1991 i Tokyo: Nr 9 på 10 km – 44.18
OL 1992 i Barcelona: Nr 7 på 10 km – 45.23
VM 1993 i Stuttgart: Nr 9 på 10 km – 44.13
EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje på 10 km – 42.43, bakom Sari Essayah (42.37)
VM 1995 i Göteborg: Nr 13 på 10 km – 44.06
OL 1996 i Atlanta: Nr 11 på 10 km – 43.57
VM 1997 i Aten: Gullmedalje på 10 km – 42.55, framom Olga Kardopoltseva (43.30)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje på 10 km – 42.49, framom Erica Alfridi (42.54)
VM 1999 i Sevilla: Braut 20 km
OL 2000 i Sydney: Braut 20 km
VM 2001 i Edmonton: Nr 8 på 20 km – 1.31.40
EM 2002 i München: Nr 8 på 20 km – 1.31.19

Sidoti døydde i 2015 i heimbyen, nærare 46 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Annarita Sidoti» frå ,  den 11. august 2018.  
 

Italienske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Europameistrar i friidrett
Verdsmeistrar i friidrett
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Becca di Luseney

Becca di Luseney er eit 3 504 meter høgt fjell i Wallis-Alpane i Aostadalen i Italia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Becca di Luseney» frå ,  den 11. august 2018.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Fjell i Aostadalen
Store St. Bernhard-tunnelen

Store St. Bernhard-tunnelen er ein 5 798 m lang vegtunnel mellom Martigny i kantonen Valais i Sveits og Aostadalen bygt i åra 1958-64. Tunnelen går under Store St. Bernhard-passet i ei høgde på vel 1900 meter over havet.

Tunnelen vart opna for trafikk 19. mai 1964.

Tunnelar i Italia
Tunnelar i Sveits
Jelena Nikolajeva

Jelena Nikolajevna Nikolajeva () er ein russisk friidrettsutøvar frå Akshiki i Tsjuvasjia som i 1996 vart olympisk meister i 10 km kappgang og i 2003 verdsmeister i 20 km.

Aktiv
Nikolajeva gjekk inn til femteplass i meisterskapsdebuten ved VM 1987. Fem år seinare fekk ho sølvmedaljen i kappgang under dei olympiske sommarleikane i Barcelona, slått med eitt sekund av Chen Yueling frå Kina. Både ved europameisterskapen 1994 og verdsmeisterskapen 1995 kom Nikolajeva i mål til ein bronsemedalje, høvesvis sju og seks sekundar bak vinnarane i tevlingane.

Under dei olympiske leikane i Atlanta sommaren 1996 vann Nikolajeva gullmedaljen med god margin til dei andre medaljevinnarane. Der etter gjekk seks år før ho på ny blanda seg i medaljekampen i dei store meisterskapane. Ved EM 2002 i München fekk ho sølvmedaljen, 13 sekundar føre italienske Erica Alfredi, men langt bak si eiga landskvinne Olimpiada Ivanova. Året etter kleiv Nikolajeva under VM i Paris heilt til topps på sigerspallen etter kappgangøvinga, som frå 1999 gjekk over 20 kilometer, mot tidlegare 10 km for kvinner. 

Omframt dei internasjonale meisterskapsmedaljane utandørs, vann Nikolajeva gull i innandørs-VM 1993 på 3 km og ho sigra i tevlingane om europapokalen 2003 og verdspokalen 2004.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 5 på 10 km – 44.54
OL 1992 i Barcelona: Sølvmedalje på 10 km – 44.33, bakom Chen Yeling (44.32)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 på 10 km – 43.47
EM 1994 i Helsinki: Bronsemedalje på 10 km – 42.43
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje på 10 km – 42.20
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje på 10 km – 41.49, framom Elisabetta Perrone (42.12)
VM 1997 i Aten: Nr 9 på 10 km – 45.01
VM 1999 i Sevilla: Nr 12 på 20 km – 1.34.10
VM 2001 i Edmonton: Diskvalifisert på 20 km
EM 2002 i München: Sølvmedalje på 20 km – 1.28.20, bakom Olimpiada Ivanova (1.26.42)
VM 2003 i Paris: Gullmedalje på 20 km – 1.26.52, framom Gillian O'Sullivan (1.27.34)
OL 2004 i Aten: Nr 17 på 20 km – 1.32.16

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yelena Nikolayeva (racewalker)» frå ,  den 12. august 2018.  
 

Russiske kappgjengarar
Olympiske meistrar for Russland
Verdsmeistrar i friidrett
Olimpiada Ivanova

Olimpiada Vladimirovna Ivanova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Munjaty i Tsjuvasjia som både i 2001 og 2005 vart verdsmeister i 20 km kappgang og i 2002 europameister på same distansen.

Aktiv
Ivanova gjekk inn til sølvmedalje under verdsmeisterskapen 1997, før ein positiv dopingtest førte til at ho måtte levere tilbake medaljen. Ho vart der etter stengd ute i to år.

Både under VM i friidrett 2001 i Edmonton og EM i friidrett 2002 i München vann Ivanova kappgang-øvinga på suverent vis. Under sommarleikane 2004 i Aten tok ho sølvmedaljen, fire sekundar bakom greske Athanasia Tsoumeleka og ni sekundar framom Jane Saville frå Australia. Året etter gjekk Ivanova i mål til verdsbestetida 1.25.41 i verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki, attåt gullmedaljen fekk ho 100 000 [[US-dollar]9 i premiepengar.

Doping
Ivanova var utestengd frå friidretten i to år frå august 1997 etter å ha testa positivt under verdsmeisterskapen i Aten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Diskvalifisert på 10 km
VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 20 km – 1.27.48, framom Valentina Tsibulskaja (1.28.49)
EM 2002 i München: Gullmedalje på 20 km – 1.26.42, framom Jelena Nikolajeva (1.28.20)
VM 2003 i Paris: Braut 20 km
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje på 20 km – 1.29.16, bakom Athanasia Tsoumeleka (1.29.12)
VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje på 20 km – 1.25.41, framom Ryta Turava (1.27.05)
VM 2007 i Osaka: Braut 20 km

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olimpiada Ivanova» frå ,  den 12. august 2018.  
 

Russiske kappgjengarar
Europameistrar i friidrett
Verdsmeistrar i friidrett
Olga Kaniskina

Olga Nikolajevna Kaniskina () er ein russisk friidrettsutøvar frå Mordvina som i 2007 vart verdsmeister og i 2008 olympisk meister i 20 km kappgang. Ho vann også same distansen ved VM 2009, EM 2010 og VM 2011, dessutan vart ho tildelt sølvmedaljen i øvinga under Sommar-OL 2012, alle desse fire medaljane vart i 2015 annullerte av Det internasjonale friidrettsforbundet.

Aktiv
Kaniskina kneip sølvmedaljen ved friidretts-EM 2006 i Göteborg, to sekundar fram Elisa Rigaudo frå Italia som gjekk inn til bronse. Året etter vann ho kappgangen ved VM 2007 i Osaka, vel halvminuttet framom dei to andre medaljevinnarane. Under dei olympiske sommarleikane 2008 tok Kaniskina gullmedaljen, 36 sekundar framom Kjersti Plätzer frå Noreg.

Doping
Både ved VM 2009, EM 2010 og VM 2011 gjekk Kaniskina fyrst i mål i 20 km kappgang. Under Sommar-OL 2012 leia ho heilt til oppløpet, men stivna og vart slått av landskvinna Jelena Lasjmanova med to sekundar. Med grunnlag i uvanleg store endringar i hennar såkalla biologiske pass, vart ho i 2015 og 2016 frådømt alle plasseringane oppnådd i tida etter 15. juli 2009. Gjennom den tida ho vart dømd for å ha vore dopa, sanka Kaniskina 135 000 US-dollar i premiepengar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje – 1.28.35, bakom Ryta Turava (1.27.08)
VM 2007 i Osaka: Gullmedalje – 1.30.09, framom Tatjana Sjemjakina (1.30.42)
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje – 1.26.31, framom Kjersti Plätzer (1.27.07)
VM 2009 i Berlin: Annullert gullmedalje – 1.28.09
EM 2010 i Barcelona: Annullert gullmedalje – 1.27.44
VM 2011 i Daegu: Annullert gullmedalje – 1.29.42
OL 2012 i London: Annullert sølvmedalje – 1.25.09

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olga Kaniskina» frå ,  den 12. august 2018.  
 

Russiske kappgjengarar
Olympiske meistrar for Russland
Verdsmeistrar i friidrett
Toptsjikha

Toptsjikha er ein landsby i Altaj kraj i Russland.

Altaj kraj
Havrett

Havrett er den delen av folkeretten som regulerer den internasjonale rettsordenen på havet. Ein skil mellom ulike soner i havet: Hamn, indre farvatn, sjøterritorium, økonomisk sone, kontinentalsokkel og ope eller fritt hav.

Havretten handlar mellom anna om kven som har rett til å gjera seg nytte av naturressursar som fisk og petroleum i dei ulike havområda utenfor kysten. Avhengig av kva sone utanfor kysten det er snakk om, vil rettane og pliktene som høyrer til kyststaten variera.

Historikk
Havretten kan førast tilbake til Hugo Grotius og hans prinsipp eit fritt hav (Mare liberum) frå 1609. Gjennom tidene bygde havretten på sedvanerett. I 1958 blei den første havrettskonvensjonen vedteken, og i dag har dei fleste landa i verda underskrive og ratifisert SN sin havrettskonvensjon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Havrett» frå ,  den 12. august 2018.

Bakgrunnsstoff
Overview - Convention & Related Agreements ved un.org
How to Train Your Dragon

{{Infoboks film
|tittel= How to Train Your Dragon
|norsk tittel = Dragetreneren
|bilete = How to Train Your Dragon logo.svg
|opphavsland = USA
|språk = 
|sjanger = 
|regissør = Chris Sanders  Dean DeBlois
|produsent = Bonnie Arnold
|manus = Will Davies  Dean DeBlois  Chris Sanders
|medverkande =
|musikk = John Powell
|foto = 
|klipp = 
|selskap = Dreamworks Animation
|format = 
|år = 2010
|lengd = 98
|budsjett = 165 millionar USD
|aldersgrense = 
|oppfølgjar = How to Train Your Dragon 2
}}How to Train Your Dragon (norsk: Dragetreneren) er ein amerikansk dataanimert action-fantasifilm frå 2010, produsert av DreamWorks Animation og distribuert av Paramount Pictures. Han er laust basert på bokserien under same namn av den engelske forfattaren Cressida Cowell, og er regissert av Chris Sanders og Dean DeBlois, duoen som skreiv og regisserte Walt Disney-filmen Lilo & Stitch. Filmen har stemmeskodespelarar som Jay Baruchel, Gerard Butler, Craig Ferguson, America Ferrera, Jonah Hill, T.J. Miller, Kristen Wiig, og Christopher Mintz-Plasse.

Handlinga går føre seg i ei mytisk vikingverd der ein ung tenåring kalla Hiccup strever etter å leve opp til sedvanen i stammen sin om å verte ein drakedrepar. Etter å endeleg ha fanga sin første drake, og dermed fått sjansen til å ta livet av ein for å verte akseptert av stammen, finn han ut at han ikkje lenger vil drepe dyret og vert i staden ven det.

Filmen vart utgjeven 26. mars 2010 og var ein kritisk og kommersiell suksess, der han fekk vellæte frå filmkritikar og publikum, og tente inn nærare 500 millionar dollar globalt. Når det gjeld den norskspråklege utgåva av filmen, har det vore reaksjonar på at dei eldre og trauste vikingane taler dialektar frå Hordaland og Sogn og Fjordane, medan dei yngre og sympatiske karakterane snakkar urbant austnorsk. Ein oppfølgjar, How to Train Your Dragon 2, hadde premiere 13. juni 2014 og fekk i likskap med forgjengaren god kritikk og var ein kommersiell suksess. Den siste filmen i serien, How to Train Your Dragon 3'', hadde norsk premiere 11. januar 2019.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Animasjonsfilmar
Filmar frå 2010
Filmar frå USA
How to Train Your Dragon 2

How to Train Your Dragon 2 (norsk: Dragetreneren 2) er ein amerikansk dataanimert action-fantasifilm frå 2014, produsert av DreamWorks Animation og distribuert av 20th Century Fox. Filmen er oppfølgjaren til 2010-filmen How to Train Your Dragon og den andre i trilogien. Han er laust basert på bokserien under same namn av den engelske forfattaren Cressida Cowell, er regissert og skriven av Dean DeBlois og har stemmeskodespelarar som Jay Baruchel, Gerard Butler, Craig Ferguson, America Ferrera, Jonah Hill, T.J. Miller, Kristen Wiig, og Christopher Mintz-Plasse. 

Handlinga går føre seg fem år etter den første filmen, og sentrerer om Hiccup og venene hans som unge vaksne, medan dei møter Valka, den lenge sakna mora til Hiccup, og Drago Bludvist, ein galning som vil ta over verda. Filmen vart utgjeven 13. juni 2014 og var ein kritisk og kommersiell suksess. Han tente inn over 620 millionar dollar globalt. Den tredje og siste filmen i trilogien, How to Train Your Dragon 3, hadde norsk premiere 11. januar 2019.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Animasjonsfilmar
Filmar frå 2014
Filmar frå USA
Acanthis


Acanthis er ei biologisk slekt av små sporvefuglar i finkefamilien Fringillidae som har ein karakteristisk raud framisse. Namnet Acanthis er frå gamalgresk akanthis, ei nemning for «ein liten uidentifiserbar fugl», nemnt av mellom anna Aristoteles. Det norske fellesnamnet for art(ar) i gruppa er 'sisik'.

Taksonomien for Acanthis er ikkje fastlagt, med fleire ulike nært nærskylde former av sisikar, samla sett vurdert som alt frå ein til fem artar. Nokre studiar favoriserer tre artar, men dette er absolutt ikkje klårt. Globale lister stør for tida anten to eller tre artar, gråsisik, polarsisik, brunsisik eller ein einskild art, gråsisik. Nyleg viste gjennombrotanalysar skilnader i genuttrykk, men ingen genetisk divergens, noko som kan tyde at ulike former av fjørdrakt har oppstått nyleg innanfor felles utviklingslinje, utan å representerer artgrenser.

Alle Acanthis-sisikar har sirkumpolar utbreiing som hekkeartar  i arktis og nordlege temperert sone, knytt til bjørktre. Det er òg innført populasjonar på den sørlege halvkula, på New Zealand. Dette er små fuglar, 12,5–14 centimeter i kroppslengd og 10–17 gram, brune eller gråbrune på oversida og med ein raud panneflekk. Brystet til den vaksne hannen er vaska i raudt, minst synleg hos den nordlege arten polarsisik, men hofuglar og unge fuglar har brunstripa bryst. Nebbet er lite og bleikgult med mørk kant på oversida. Det kan vere krevjande å fastsetje arten for nokre individ, spesielt unge.

Dette er hovudsakleg frøetarar, og ofte beitar dei akrobatisk som ei meis; kosthaldet deira kan inkludere innslag av insekt om sommaren.  Dei legg fire til sju egg, og reiret er bygd i eit tre eller, når det gjeld polarsisik, i ein stor busk. Dei kan danne store flokkar utanfor hekkesesongen, nokon gonger blanda med andre finkeartar.

Artslista
Acanthis i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:     
 Gråsisik, Acanthis flammea, Common redpoll, Linné, 1758, (LC)
Med taksonomisk standpunkt ein samla art for slekta, så er dette einaste arten i slekta
 Brunsisik, Acanthis cabaret, Lesser redpoll, Statius Müller, 1776
Brunsisik skil seg frå gråsisik-forma med litt mindre storleik, litt mørkare hovud og mørkare striper på overgumpen. Større kontrast mellom lys buk og øvre bryst enn hos gråsisk.  Kjerneområdet for hekking var avgrensa til Irland, mesteparten av Storbritannia, og Alpane, men brunsisik er no spreidd som hekkefugl langs Nordsjøkysten frå Nordaust-Frankrike til Tyskland og til Danmark, Sør-Noreg og sørvestlege Sverige.
 Polarsisik, Acanthis hornemanni, Hoary redpoll, Holböll, 1843
Polarsisik skil seg frå gråsisik-forma med at hannar i hekkedrakt har svakare rosafarge på brystet, heilt ustreka overgump med eit rosa fargeskjær. Utbreiingsområdet er generelt Arktis, til dømes nordlegaste Noreg, Kolahalvøya, Grønland, nordlegaste Canada så langt nord som på Ellesmereøya, men ikkje på Island og Svalbard.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Redpoll» frå ,  den 12. august 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

finkefamilien
Fugleslekter
Stadl-Paura

Stadl-Paura er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Wels-Land i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 15,0 km² og vel 5 000 ibuarar. Kommunesenteret ligg 360 meter over havet, ei 15 km sørvest om byen Wels.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stadl-Paura» frå ,  den 12. august 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Monoopptak

Monoopptak, eller monofoni, er innan lydteknikk ei nemning ein-kanals lagring og attgjeving. Dette er i motsetnad til stereofoni, som har minst to kanalar, og 3D-lyd, som nyttar mange kanalar.

Ved bruk av mono treng ein berre ein høgtalar; om ein har fleire høyrer ein same lyd i alle. Monofonisk attgjeving har ikkje muligheit for romleg plassering av dei ulike instrumenta.

Monofonisk attgjeving vart nytta medan 78-plater og den fyrste generasjonen langspelplater (mikrorilleplater) var det det vanlegaste distribusjonsformatet for lyd. I 1958 kom dei første stereoplatene i vanleg sal og monoplater vart etter kvart fasa ut.

Sjå òg
 Monofoni, einstemtheit

Referansar 

Lydteknikk
Ansfelden

Ansfelden er ein by og ein kommune i distriktet Linz-Land i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 31,3 km² og i kring 16 200 ibuarar. Byen ligg 289 meter over havet, og er mellom anna kjend som fødestaden til toneskaparen Anton Bruckner og stor produsent av papir og cellulose sidan midten av det 19. hundreåret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ansfelden» frå ,  den 13. august 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Erot

Erot (gresk, frå eros) er ei framstilling av ein kjærleiksgud frå gresk mytologi, tilsvarande amorin eller cupido i romersk mytologi. I seingresk og romersk kunst er erotar framstilte som gudar i barneskikkelse, med venger og med pil og boge som dei vanlegaste attributtane. 

Dei opptrer ofte i lag med kjærleiksgudinna, Afrodite/Venus. Det finst veggmåleri i Pompeii av Venus med eit følgje av erotar.

Dei kunne også opptre på eiga hand, til dømes i samband med bryllaup:

I biletkunst frå renessansen og seinare fortsette ein tradisjonen med figurar av små barn med venger, såkalla puttoar eller geniar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Erot» frå ,  den 13. august 2018.  
 

Gresk mytologi
Romersk mytologi
Visuelle motiv
Sølvtrans

Sølvtrans er eit norsk reiarlag som vart etablert i 1986. Det har hovudkontor i Ålesund. Laget har i 2022 totalt 33 brønnbåtar med kontraktar til oppdrettsanlegg langs norskekysten, Skottland, Canada, Chile og Australia. Reiarlaget har hatt aukande omsetjing, som vart dobla i 2017.

Referansar

Norske reiarlag