alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Zjalejka

Zjalejka (russisk жалейка eller брёлка) er eit russisk treblåseinstrument. Det er eit enkelt blåseinstrument av røyrbladtype, sett saman av eit trerøyr og ein tut. Det har gjennomtrengande og nasale tonar, og blir mykje brukt i russisk, kviterussik og ein del i ukrainsk folkemusikk. 

Røyret til ein zjalejka er rundt 10–20 cm langt og kan ha 3 til 7 fingerhol. Munnstykket kan vera av siv eller gåsefjør. Zjalejkaen har ofte tut av eit anna materiale enn tre, som kuhorn, i ein hornpipekonstruksjon. Det kan også ha tut av bjørkenever, eller vera heilt av tre. Det finst ein dobbel variant med to røyr og ein tut som er mest utbreidd sør i Russland.

Sjå òg 
 Erkencho
 Sjofar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zjalejka» frå ,  den 21. august 2020.  

Denne artikkelen bygger på «Zhaleika» frå ,  den 2. februar 2021.

Bakgrunnsstoff 

Russisk folkemusikk
Folkemusikkinstrument
Treblåseinstrument
Russiske musikkinstrument
Udefinert åtferd

I programmering er udefinert åtferd resultatet av å køyra kode som ikkje har ei åtferd definert av språkspesifikasjonen som koden er stilt til. Både C og C++ er språk der åtferda stundom er udefinert. I standarden til desse språka står semantikken for enkelte operasjonar som udefinert. Ein kompilator har lov til å gå ut i frå at slike operasjonar aldri vil oppstå i koden. Implementasjonen av kompilatoren vil vera oppfatta som korrekt uansett kva han definerer åtferda til å vera for dei tilfella der kode har udefinert åtferd. Dette gjev stor fleksibilitet for dei som skal skriva kompilatorar, ettersom det ofte tillèt kompilatoren å gjera store optimiseringar. Det er ansvaret til programvareutviklaren å skriva kode som ikkje har udefinert åtferd, sjølv om kompilatoren har lov til å diagnostisera problemet når det skjer.

Døme på udefinert åtferd 
Det å modifisera eit «string literal» er udefinert åtferd char *p = "wikipedia";
p[0] = 'W'; // Dette er udefinert åtferdHeiltalsdivisjon med 0 er òg udefinert oppførsel int res = 5/0;Det å endra eit objekt fleire gongar mellom to sekvenspunkt er òg udefinert åtferd. Eit sekvenspunkt er eit punkt i programmet der alle sideeffektar ved tidlegare evalueringar skal gjennomførast og ingen sideffektar av kommande evalueringar skal ha hendt. Eit semikolon er eit døme på eit sekvenspunkt. Det er verdt å nemna at her er det visse skilnadar mellom C og C++ på kva som er udefinert åtferd i samsvar med sekvenspunkt, spesielt etter versjonsstandarden C++11. Men dette særskilde høvet vil vera udefinert åtferd i begge. int i = 5;
i = i++ + 1; // Dette er udefinert åtferdNår ein modifiserer eit objekt mellom to sekvenspunkt vil òg det å lesa verdien for noko anna føremål enn å avgjera verdien som skal lagrast vera udefinert åtferd. I det første dømet gjeld det variabelen i, som vert lesen i «a[i]» men for eit anna føremål enn å avgjera verdien til i. Mellom sekvenspunkta vert òg verdien av i endra, som vidare fører til udefinert åtferd. Ein kan sjå same prinsipp ved dømet i andre linje.a[i] = i++; // udefinert åtferd
printf("%d %d", ++n, power(2, n)); // også udefinert åtferdVisse peikaroperasjonar er òg udefinert åtferd int arr[4] = {1, 2, 3, 4};
int *p = arr + 5; // Dette er udefinert åtferdDet å nå enden av eit funksjonskall som skal returnera ein verdi er òg udefinert åtferd int funk() {

}

printf("%d", funk()); // udefinert åtferd

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Udefinert oppførsel» frå ,  den 21. august 2020.  
 
Programmeringsspråket C
C++
Galterud Idrettsforening

Galterud Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande på Galterud i Sør-Odal kommune i  Innlandet. Galterud Idrettslag vart stifta 18. mars 1928 og ved det såkalla idrettsforliket i 1945 samanslått med Galterud Arbeideridrettslag til Galterud IF.

Galterud IF har grupper som er aktive med fotball og i skiidrett. Fotballaga til GIF spelar i kvite drakter og med blå bukser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Galterud IF» frå ,  den 21. august 2020.  
 
 heimeside

Idrettslag i Innlandet
Sør-Odal kommune
Vuku Idrettslag

Vuku Idrettslag er eit idrettslag heiemhøyrande i bygda Vuku i Verdal kommune i Nord-Trøndelag. Idrettslaget, som vart stifta i 1893, er i dag eit reint fotballag.

Vuku IL sitt kvinnelag spelte på nivå 4 i 2019, medan karane deltok på nivå 5. Vuku-laga spelar i blå drakter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vuku Idrettslag» frå ,  den 21. august 2020.  
 
heimeside

Idrettslag i Trøndelag
Verdal kommune
KANDU

KANDU - Norsk Dataungdom (tidlegare Kreativ Aktiv Norsk DataUngdom) er ein ideell organisasjon som blant anna arrangerer datatreffet The Gathering. Organisasjonen blei skipa i 1996. Organisasjonen består av mellom 5 000 og 7 000 medlemmer i Noreg og er tilslutta Hyperion og Frivillighet Norge.

Historie 
KANDU blei skipa av blant anna datatreff-arrangørane Crusaders og Cryptoburners i 1996 i samband med at The Gathering (TG) skulle flytte inn i Vikingskipet på Hamar. Sidan då har nærom alle deltakarane på arrangementet vore rekna som medlem av organisasjonen, då ein årleg kontingent blir trekt frå deltakaravgifta. I oktober 2004 blei det halde ei generalforsamling der det blei vald eit nytt styre og vedteke at tilhøvet mellom TG og KANDU skulle bli formalisert. 

I desember 2004 blei det halde ei ekstraordinær generalforsamling i KANDU for innmelding i Hyperion.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 KANDU
 The Gathering

Arrangørar av datatreff
Norske ungdomsorganisasjonar
Skipingar i 1996
Blaublitz Akita

Blaublitz Akita er ein fotballklubb frå Akita i Japan som speler i J2 League.
 
Han blei stift i 1965 og speler heimekampene sine på Soyu Stadium.

Spelarstall 
Sist oppdatert 2020.

Kjelder 

Skipingar i 1965
Japanske fotballag
Harald Lorentzen

Harald Ludvig Lorentzen () er ein tidlegare skulemann og friidrettsutøvar frå Hammerfest som utmerkte seg i fleire kastøvingar. I åra frå 1967 til 1975 vart han norsk meister ein gong i diskoskasting og to gongar i så vel kulestøyt som spydkast. Perioden 1963-83 sanka han heile 24 medaljar frå noregsmeisterskap i friidrett.

Harald Lorentzen er son til statsråd Annemarie Lorentzen og far til ballettdansaren Ingrid Lorentzen. Spydkastaren Reidar Lorentzen er hans yngre bror.

Aktiv
Lorentzen vart åra 1963-66 nummer 2 i kulestøyt i noregsmeisterskapen, alle åra møtte han sin overmann i Bjørn Bang Andersen. Under Nordisk meisterskap i friidrett 1965 fekk han bronsemedaljen i øvinga. Den 20. juni 1967 sette Lorentzen norsk rekord i kulestøyt med 18,68 meter då han vann øvinga under landskampen Noreg - Sverige på Bislett stadion i Oslo. Ved noregsmeisterskapen 1967 i Trondheim vann han både kule- og diskostevlinga med høvesvis 18,02 m og 53,68 m. Heime i Hammerfest forbetra han 6. september 1967 den norske rekorden i diskoskasting til 56,66 meter.

I 1970 flytta Lorentzen diskosrekorden til 56,78 m. Femårsperioden 1968-72 vann han årleg NM-medalje i så vel kulestøyt som diskokast, i 1972 også i spydkasting. Den einaste gullmedaljen i desse meisterskapane kom i kulestøyt i 1969. Også i Friidretts-NM 1973 sikra han seg to medaljar, då i kulestøyt og spydkast.

Frå 1973 konsentrerte Lorentzen seg om spydkasting. 24. juli 1973 vann han eit internasjonalt stemne på Bislett stadion med eit kast på 81,76 meter, hans lengste nokon gong. Han lukkast vinne NM-gull i øvinga i 1974 og 1975 og sølv i 1976, alle gongane med Terje Thorslund som hardaste konkurrent.

Lorentzen var medlem i Idrettslaget Stein til 1968. Frå 1969 til -72 representerte han oslolaget IK Tjalve då han utdanna seg til filolog ved Universitetet i Oslo. I 1972 busette han seg i Trondheim der han var høgskulelektor. Han melde seg då inn i Sportsklubben Freidig.

Kjelder
friidrett.no

Denne artikkelen bygger på «Harald Lorentzen» frå ,  den 22. august 2020.  
 

Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Norske spydkastarar
Folk frå Hammerfest
Norske friidrettsutøvarar
Stovnerkameratene

Stovnerkameratene er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Stovner i Oslo. Idrettslaget vart stifta 9. september 1952 og har i dei seinaste åra vore særleg aktiv i friidrett, dessutan står skiidrett og sykling på lagsprogrammet.

Fram til 1997 var Stovnerkameratene også fotballag. Etter sesongslutt i 1997 var fotballgruppa med på å danne Rommen Sportsklubb.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stovnerkameratene» frå ,  den 22. august 2020.  
 

Idrettslag i Oslo
Holmen IF

Holmen Idrettsforening er eit idrettslag i Asker i Viken fylke. Idrettslaget vart stifta 18. april 1918 og er aktivt med i fotball, handball, judo, skiidrett og turn. Tidlegare var også ishockey og tennis lagasaktivitetar, desse braut ut i 1998 og 1997 og danna eigne idrettslag.

Laga til Holmen IF spelar i raude drakter og svarte bukser.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Holmen Idrettsforening» frå ,  den 22. august 2020.  

Idrettslag i Asker
Britta Marakatt-Labba

Britta Margareta Marakatt-Labba () er ein svensk samisk tekstilkunstnar, målar og grafikar.

Britta Marakatt-Labba voks opp i ein søskenflokk på ni barn i ein rendriftsfamilie i Saarivuoma sameby. Ho gjekk på Sunderby folkhögskola 1971-73 før ho byrja på tekstillinja ved Konstindustriskolan i Göteborg i 1974. Her studerte ho under professor Elsa Agélii fram til 1978. Agélii hadde utvikla ein nyskapande stil med feministiske dagboksbroderier. Seinare gjekk Marakatt-Labba på Samisk høgskole i Kautokeino 1999–2002.

Marakatt-Labba arbeider helst innan broderi på tekstil, akvarell og litografi med motiv knytt til samisk kultur. Ho har illustrert ei stort mengd bøker og har i tillegg vore kostymedesignar og scenograf.

I samband med Alta-konflikten laga ho verket Kråkorna, som viser eit motiv der samiske sit-ned-aksjonistar vert fjerna med makt av kråker som gradvis endrar seg til politi. Ho var med og starta Masi-gruppa (Samisk Kunstnargruppe) i 1978, og var seinare med på å etablera den samiske kunstnarorganisasjonen Samisk kunstnarforbund i 1979.

I 2014 vart ho utnemnt til æresdoktor ved Det humanistiske fakultetet ved Umeå universitet.

Historja 2003–2007 er ein nesten 24 meter lang frise med motiv frå samisk kultur, inspirert av Bayeux-teppet i Frankrike. Verket som til vanleg heng i Teorifagbygget ved universitetet i Tromsø, vart vist på documenta 14 i Kassel 2017.

Prisar og utmerkingar 

 1993 Anna Nordlander priset,
 2000 kulturstipendiet Rubus arcticus
 2011 Asa Kitok-stipendiet
 2012 John Savio-stipend frå Bildende Kunstneres Hjelpefond
 2012 Kauppistipendiet
 2014 Æresdoktor ved Umeå universitet
 2015 Per Ganneviks stipendium
 2017 John Savio-prisen

Offentleg utsmykking i utval 

 Historjá, broderi, 24 meter langt og 40 cm breitt, som skildrar den samiske historia og mytologien, 2003-07, Teorifagsbygget ved Universitetet i Tromsø.
 Kråkorna, broderi, Universitetet i Tromsø
 Motivet på den nye, nordsamiske bibelen som vert lansert august 2019.

Britta Marakatt-Labba er representert ved Röhsska museet.

Bibliografi 

 Jan-Erik Lundström (redaktør): Broderade berättelser. Britta Marakatt-Labba, Koncentrat, Kiruna 2010, ISBN 978-91-633-7248-3

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Britta Marakatt-Labba» frå ,  den 23. august 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Britta Marakatt-Labbas nettside 
 Om Britta Marakatt-Labba på www.samar.sjå 
 Monica Strandell: Mångkultur väster om odlingsgränsen, i Kulturvärden 2006:3 [daud lenkje]

UiT Noregs arktiske universitet
Samiske kunstnarar
Tekstilkunstnarar
Svenske kunstnarar
Masi-gruppa

Masi-gruppa (nordsamisk Mázejoavku), òg kalla Samisk Kunstnargruppe/Sámi Dáidujoavku, er ei gruppe av kunstnarar som vart etablert i 1978. Ho bestod av åtte unge kunstnarar, i alfabetisk rekkjefølgje: Aage Gaup, Trygve Lund Guttormsen, Josef Halse, Berit Marit Hætta, Britta Marakatt-Labba, Hans Ragnar Mathisen, Rannveig Persen og Synnøve Persen.

Masi-gruppa vart forløparen til Samisk kunstnarforbund som vart stifta i 1979. Gruppa var sentral i arbeidet med innkjøp av samisk samtidskunst til De samiske samlinger i Karasjok.

Eit samisk kulturopprør 
Masi-gruppa fekk avgjerande tyding for utviklinga innan samisk kultur- og kunstforståing og var inspirert av idear og strømningar i norsk kunstliv på 1970-talet. Dei første åra medførde ei rekkje reiser og utstillingar frå medlemmane til gruppa, og det høge aktivitetsnivået bidrog til auka fokus på samisk kunst.

Kunstneriske uttrykk, produksjonar og utstillingar var arenaer for kritiske ytringar og politisk kamp mot undertrykking lokalt og globalt. Det voks fram ei forståing blant denne generasjonen kunstnarar at «det samiske» skulle vera mindre synleg. Kunstnarane og kunsten skulle i større grad røra seg i ei globale verd og i ein global kunstnerisk tradisjon.

Den kunstneriske retninga til gruppa var i tråd med kravet i tida om samiske kulturelle og politiske rettar, samstundes var den i opposisjon til kravet om samisk uniformering og kulturelle einsretting. Syna til gruppa var eit kunstnerisk opprør mot dei kulturelle stereotypiane, førestillinga om at samisk kunst måtte innehalda visuelle referansar til det som tradisjonelt vart oppfatta som samisk: ikon frå runebommer, primærfargane frå dei samiske koftene eller bruk av naturmateriale.

Sjå òg 

 Samisk kunst

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Masi-gruppen» frå ,  den 23. august 2020.  

Kunstnargrupper og kollektiv
Skipingar i 1978
Samisk kunst
NM i friidrett 2018

Noregsmeisterskapen i friidrett 2018, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Byrkjelo stadion i Gloppen kommune dagane 17. til 19. august med Breimsbygda Idrettslag som arrangør. Det var fjerde gongen noregsmeisterskapen fann stad på Byrkjelo.

Kongepokalane vart tildelt spjutkastaren Sigrid Borge og sprintaren Karsten Warholm for vinnartida i 400 meter hekk.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

100 meter hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kjelder

Noregsmeisterskap i friidrett
Noregsmeisterskap i 2018
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Gloppen
Belo Horizonte

Belo Horizonte er ein by og ein kommune med om lag 2,5 millionar ibuarar i det søraustlege Brasil, og er hovudstad i delstaten Minas Gerais. Heile storbyområdet har ikring 5,2 millionar ibuarar.

Belo Horizonte vart frå 1890-åra den fyrste byen i Brasil bygt etter moderne byplanlegging.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Belo Horizonte» frå ,  den 23. august 2020.  
 

Byar i Brasil
Ragnar Ericzon

Ragnar Sven Ericzon () var ein svensk spjutkastar frå Hedemora.

Ericzon vann bronsemedaljen i spjutkasting ved EM i friidrett 1950 i Brussel med eit bestekast på 69,82 meter. Ei veke etter EM-finalen, den 3. september, sette han personbeste med 73,93 meter ved eit stemne i Örebro, årsbeste i verda. Også i 1951 og 1952 høyrde han til verdseliten i øvinga. Under Sommar-OL 1952 i Helsinki enda han på sjuandeplass med 69,04 meter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ragnar Ericzon» frå ,  den 23. august 2020.  
 

Svenske friidrettsutøvarar
Svenske deltakarar under sommar-OL 1952
Feast av The Creatures

Feast er det første studioalbumet til den britiske duoen The Creatures, som bestod av Siouxsie Sioux og musikaren Budgie, som då var medlemmar i bandet Siouxsie and the Banshees. Albumet nådde 17. plassen på UK Albums Chart og singelen «Miss the Girl» nådde 21. plassen . Med det første albumet deira omfamna bandet exotica, inkludert «bølgjer som bryt på strender», «tilfeldige naturlydar» og lokale hawaiiske songarar. Kritikaren Ned Raggett skildra det som «ei frodig, tropisk oppleving».

Innspeling og musikk
Siouxsie og Budgie valde staden å spele inn albumet på med å kaste ei pil på eit verdskart. Resultatet vart Hawaii. Fleire av songane omhandlar opplevingane deira der, inkludert «Festival of Colours» og «A Strutting Rooster».

Mark Brennan frå Melody Maker sa at opningssporet på albumet, «Morning Dawning», «byrjar med lyden av medverknad: bølgjer som jagar mot ei strand, dei sløve skvulpa ved daggry - eit lydspor for ei underverd som er suvenirar mellom minner frå mørkret og forventningar om lys, tilstanden mellom å liggje i fortida og hoppe inn i framtida».

Songtittelen «Inoaʻole» er hawaiisk for «utan namn». «Ice House» var inspirert av eit obskurt fjernsynsteater, medan singelen «Miss the Girl» var inspirert av J.G. Ballard-romanen Crash. «Dancing on Glass» var basert på ein indisk musikal, og under innspelinga dansa Siouxie og Budgie på knuste speglar med sterke sko for skape lyden av knust glas.

Utgjeving
Feast kom ut på Polydor Records den 15. mai 1983, to år etter EP-en Wild Things. Feast var òg det første albumet gjeve ut på Wonderland, eit selskap skapt av medlemmar i Siouxsie and the Banshees i 1983.

Albumet vart ommastrai 1997 og kom ut på ny som ein del av CD-samlinga A Bestiary of.

Mottaking
Feast fekk god kritikk då det kom ut. Paul Prayag i Record Mirror hylla albumet, gav det fire av fem stjerner og skreiv: «Siouxsie and Budgie går djupare og djupare inn i jungelen som ikkje ser ut til å ha klårt definerbare grenser». Melody Maker skildra Feast som «eit album med filtrert glans, fruktbart, sensuelt og erotisk. Eit album som i sin desperate naivitet prøver å artikulere augneblinken når monsunen er over, når lukta og varma konspirerer i ei parfymert tåke og livet spirer augneblikkeleg, grønt og luksuriøst». Mark Brennan sa det var «andelaust eksotisk og fantastisk erotisk». NME skreiv at: «The Creatures har sett saman eit mangfaldig smell som er så forskjellig og kaleidoskopisk som ein kan førestille seg. Humøra i det frostige strupehovudet til Sioux er nakent skissert mot hud av stundom glimrande kvalitet. Trommelyden på 'Ice House' må vere ein av dei beste som er spelt inn».

Innhald

Medverkande
Siouxsie Sioux – vokal
Budgie – trommer og perkusjon
The Lamalani Hula Academy Hawaiian Chanters – kor

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Feast (The Creatures album)» frå ,  den 23. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1983
The Creatures-album
Album produserte av Mike Hedges
Miss the Girl

«Miss the Girl» er debutsingelen til den engelske musikkgruppa The Creatures (Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie). Han vart produsert i lag med Mike Hedges og kom ut som den første singelen deira frå det kritikarroste albumet Feast. Songen kom ut ommastra i 1997 på samlealbumet A Bestiary Of.

Hovudinstrumenta nytta var marimba og perkusjon, som gjev songen ein original stil. 

Singelen nådde 21. plassen på UK Singles Chart. «Miss the Girl» var den aller første utgjevinga på Wonderland, eit selskap skapt i 1983 av medlemmar i Siouxsie and the Banshees.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Miss the Girl» frå ,  den 23. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1983
Debutsinglar
The Creatures-songar
Polydor Records-singlar
Songar skrivne av Siouxsie Sioux
Songar skrivne av Budgie
Songar produserte av Mike Hedges
Songar frå 1983
Musikkvideoar regisserte av Tim Pope
Arthur J. Rees

Arthur John Rees () var ein australsk forfattar av kriminal- og fantasybøker.

Biografi
Arthur J. Rees vart fødd i forstaden St. Kilda i Melbourne i Australia, og var ei kort tid journalist i avisa The Age i heimbyen før han utvandra til New Zealand og fekk arbeid i staben til The New Zealand Herald. Under den første verdskrigen var han korrespondent for London Times, så flytta han permanent til London på 1920-talet og skreiv regelmessig artiklar for Evening Standard. Rees budde siste del av livet i Worthing i West Sussex, der han døydde i 1942.

I 1913 gav han ut den første boka si, ein eventyrroman, The Merry Marauders, som skildrar ein uhellsråka omreisande teatertrupp på New Zealand først på 1900-talet. I 1916 kom den første av to kriminalromanar han skreiv i samarbeid med John Rea Watson, og med inspektør Crewe som hovudpersonen.

Deretter skreiv han åleine fleire detektivseriar. David Colwyn, ein anglo-amerikansk privatetterforskar, er hovudpersonen i mystiske skrekkforteljingar, som The Shrieking Pit (1919), ei forteljing som er stadsett i ein liten isolert hamneby i Norfolk.

Dei åtte sakene til inspektør Lucraft i Scotland Yard er sette opp i den meir konvensjonelle «kven gjorde det»-stilen. I Simon of Hangletree (1926) møter Luckraft karakteren Colwin Gray, som sjølv er helten i to romanar og i ei samling på ti noveller.
Somme av bøkene hans er omsette til tysk og fransk.

Bibliografi 

Politiserien, inspektør Crewe:

The Hampstead Mystery (1916), i samarbeid med John Rea Watson.
The Mystery of the Downs (1918), i samarbeid med John Rea Watson.

David Colwyn detektiv-serie:
The Shrieking Pit (1919)
The Hand in the Dark (1920)

Politiserien, inspektør Luckraft:
Island of Destiny (1923)
Simon of Hangletree (1926), karakteren Colwin Gray viser seg første gong i denne romanen.
The Pavilion by the Lake (1930)
The Tragedy of Twelvetrees (1931)
The River Mystery (1932)
Aldringham's Last Chance (1933)
The Corpse That Traveled (1938)
The Single Clue (1940)

Politiserien, Colwin Gray:
The Threshold of Fear (1925)
Greymarsh (1927)

Andre romanar:
The Merry Marauders (1913)
The Moon Rock (1922)
Cup of Silence (1924)
The Unquenchable Flame (1926)
The Finger of Death (1926)
Love Me Anise (1928)
The Brink (1931)
The Swaying Rock (1931)
Peak House eller Mystery at Peak House (1933)
The Flying Argosy (1934)

Novellesamling:
The Investigations of Colwin Grey  (1932)

Andre utgjevingar
Old Sussex and Her Diarists(1929)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arthur J. Rees» frå , og «Arthur J. Rees» frå  den 23. august 2020.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Verk av eller om Arthur J. Rees på Internet Archive  
 Verk av Arthur J. Rees på lydboktenesta Librivox 

Australske forfattarar
Engelske forfattarar
Kriminallitteratur
Fantasy-litteratur
Folk frå Melbourne
Muzong av Tang

Muzong av Tang () var keisar av Kina under Tang-dynastiet, frå 821 til 824. 

Keisar Muzong var son av keisar Xianzong, då oldefar hans Dezong var keisar. Det personlege namnet hans var Li Heng (kinesisk 李恒, Lǐ Héng). Han blei utnemnd til kronprins i 812, og etter at Xianzong skal ha blitt drepen av ein evnukk blei Li Heng utropt til keisar i 820. 

Etter å ha kome på trona brukt Muzong mykje av tida si på festing og drikking, og utførte ikkje alle dei keisarlege pliktene sine. Dei militære leiarane i regionane (jiedushi) som var blitt mellombels stagga byrja å utfordra sentralmakta att, og tre område nord for Gulefloden blei i røynda sjølvstendige Korrupsjon var også utbreidd i riket.

I 823 blei keisar Muzong lamma av eit slag, og etter fleire oppfordringar utropte han eldstesonen sin Li Zhan til kronprins. Kort tid etter skal tilstanden hans ha betra seg. I tida som følgde blei hoffet hans dominert av evnukken Wang Shoucheng og kanslaren Li Fengji. Den korte regjeringstida hans enda med eit nytt slag våren 824. Muzong blei gravlagd i Guangling. Døden hans blei sett på som byrjinga på nedgangstida til Tang-dynastiet. Li Zhan etterfølgde faren som keisar Jingzong.

Kjelder

 

Denne artikkelen bygger på «Emperor Muzong of Tang» frå ,  den 23. august 2020.

Litteratur 

 Herbert A. Giles: A Chinese biographical dictionary. London 1898
Keisarar i Tang-dynastiet
Jukka Piironen

Juho Ensio Piironen, kjend som Jukka Piironen, () var ein finsk friidrettsutøvar frå Leppävirta. Han tevla fremst i stavhopp, men òg i tikamp.

Aktiv
Piironen vann bronsemedaljen i stavhopp ved EM i friidrett 1950 i Brussel med eit hopp på 4,25 meter, jamt med landsmannen Valto Olenius som tok sølv, svensken Ragnar Lundberg vart europameister med 4,30 m. Under Sommar-OL 1952 på finsk heimebane mislukkast Piironen heilt i finalen og hamna på 18. plass med 3,80 m. I 1954 kom han på delt bronseplass ved europameisterskapen i Bern. Med personleg rekord på 4,30 meter enda han 10 cm under landsmannen Eeles Landström som vann gull. Fyrste påskedag 1956 tok Piironen seg over 4,32 m ved eit innandørs-stemne i Helsinki.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jukka Piironen» frå ,  den 23. august 2020.  
 

Finske friidrettsutøvarar
Finske stavhopparar
Finske deltakarar under sommar-OL 1952