Dumont d'Urville-stasjonen

Dumont d'Urville-stasjonen (fransk Base Dumont d'Urville) er ein fransk forskingsstasjon som ligg i Antarktis på Île des Pétrels i Archipel de Pointe Géologie i Adélie Land. Han er kalla opp etter oppdagaren Jules Dumont d'Urville då ekspedisjonen hans gjekk i land på Rocher du Débarquement i Dumoulin Islands i øygruppa den 21. januar 1840. Han vert driven av  «France Polar Institute Paul-Émile Victor», eit delvis offentleg og delvis privat institutt.

Den første franske forskingsstasjonen i Antarktisk, Port Martin, 62 km aust for D'Urville, vart øydelagd i ein brann natt til 23. januar 1952, utan at nokon kom til skade. I 1952 vart ein liten base bygd på Île des Pétrels for å studere hekkeplassen til keisarpingvinar. Denne basen vart kalla Base Marret. Sidan hovudbasen Port Martin var gått tapt, vart Base Marret vald som stad for overvintring i 1952/1953. Den nye hovudbasen, Dumont D'Urville-stasjonen, vart bygd på den same øya og opna 12. januar 1956 for å tene som senter for den franske forskinga i Antarktis under Det internasjonale geofysiske året 1957/1958. Stasjonen har vore aktiv sidan den gong.

30-40 personar kan gå i land til stasjonen samstundes. Is og kraftig katabatisk vind hindrar ofte landgangar, anten med gummibåt eller med helikopter. Stasjon har huse kring 30 overvintrande og 120 personar om sommaren. Isbrytaren «Astrolabe» fører forsyningar og personell til stasjonen frå hamna i Hobart på Tasmania. Båten gjer fem turar mellom november og mars.

Den oscarvinnande dokumentarfilmen La Marche de l'empereur, på engelsk som March of Penguins, vart filma i området kring denne basen.

Dyreliv 

Ein av hovudinteressene ved basen er studiet av dyrelivet, særleg keisarpingvinar.

Om sommaren hekkar adeliepingvinar nær pasen. Joar, snøpetrellar, kjempestormfuglar, flekkpetrellar er her òg om sommaren.

Om vinteren er det berre keisarpingvinar her for å forplante seg. Kring august kjem kjempestormfuglar attende for å jakte på kyllingane til keisarpingvinane.

Somme sjødyr finst oppheld seg òg nær basen. Sjeldnare dyr ved basen er andre pingvinartar, spekkhoggarar og finnkvalar.

Aktivitet 

Dumont d'Urville-stasjonen er først og fremst ein forskingsbase, sjølv om transort av forsyningar til Concordia-stasjonen i dag òg er ein viktig aktivitet ved basen.

Kjemi og atmosfære

Laboratoriet i atmosfærisk kjemi ved basen vert ntytat il å analyser mellom andre svovelsambindingar i atmosfæren.

Geofysikk 

I dag er det mindre studiar av geofysikk enn i tidlegare tider ved basen. Fleire reiskapar er likevel framleis i bruk, som ein tidvassmålar, ein detektor for kosmisk stråling, ein GPS for å måle korleis Antarktis fell ned i den øvre mantelen, ein LIDAR for å analysere ozonmengda og ozonhol.

Logistikk 

Transport av personell og forsyningar til Concordia er ein viktig aktivitet ved stasjonen, særleg om sommaren. Teknikarar, inkludert elektrikarar, røyrleggarar, mekanikarar for det elektriske verket og bilmekanikarar er viktige for å drive basen året rundt.

Sjå òg
 Concordia-stasjonen

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Dumont d'Urville Station» frå ,  den 8. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
  Offisiell nettstad for IPEV Institut Polaire Français Paul Emilie Victor
  Terre Adélie - Dumont d'Urville-stasjonen, sida til Samuel Blanc
  Base Dumont d'Urville frå Ifremer
  Kart over Pointe Géologie archipelago og Dumont d'Urville-stasjonen frå Ornithomedia.com  
  l'Astrolabe
 Ein vinter ved stasjonen
 COMNAP 

Utpostar i Adélie Land
Utpostar i Antarktis
1956 i Antarktis
Busetnader grunnlagde i 1956