alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Album av Caravan

The Album er det niande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1980. Det vart spelt inn i Farmyard Studios i Little Chalfont i Bucks, i juli 1980.

Innhald
Side ein

Side to

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – vokal,  gitar
 Geoff Richardson – gitar, bratsj, fløyte, vokal
 Dave Sinclair – orgel, piano, elektrisk piano, synthesizer
 Dek Messecar – bassgitar, vokal
 Richard Coughlan – trommer

Andre medverkande
 Stephen W. Tayler – lydteknikar, miksing
 Ian Morais – lydteknikar, miksing
 Terry King – produksjonskoordinator

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «The Album (Caravan album)» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Caravan-album
Musikkalbum frå 1980
Back to Front

Back to Front er det tiande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1982. Den originale besetninga med Richard Coughlan, Pye Hastings, Richard Sinclair og David Sinclair spelte alle på albumet for første gongen sidan In the Land of Grey and Pink i 1971. Det var òg det siste albumet med denne besetninga.

Innhald
Side ein

Side to

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – solovokal (spor A2, B2-4), gitar; gitarsolo (spor B4)
 Dave Sinclair – piano, orgel, Minimoog og Prophet-synthesizer; solovokal (spor B1)
 Richard Sinclair – solovokal (spor A1, A3 & A4), bassgitar; gitarsolo opå «A.A. Man» (spor A3)
 Richard Coughlan – trommer og perkusjon; talt vokal (spor B4)

Andre medverkande
 Saksofonsoloar av Mel Collins
 Innspelt av Graeme Quinton-Jones og Jeremy Darby

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Back to Front (Caravan album)» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Caravan-album
Musikkalbum frå 1982
Cool Water

Cool Water er det ellevte studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1994. Det er ei samling av eldre innspelingar, inkludert eit skrinlagd album som var meint å kome ut i 1978.

Innhald
Alle songane er skrivne av Pye Hastings.

Medverkande
 Pye Hastings – akustisk gitar, gitar, arrangement, vokal
 Jimmy Hastings – saksofon (spor 1-7)
 Jan Schelhaas – orgel, piano, klaverinstrument, Minimoog (spor 1-7)
 Rod Edwards – klaverinstrument (spor 8-11)
 Richard Sinclair – bassgitar (spor 1-7)
 John Gustafson – bass (spor 8-11)
 Richard Coughlan – trommer, perkusjon (spor 1-7)
 Ian Mosley – trommer (spor 8-11)
 Innspelt av John Burns og Maurice Haylett

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Cool Water (album)» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Caravan-album
Musikkalbum frå 1994
The Battle of Hastings

The Battle of Hastings er det tolvte studioalbumet til Canterbury scene-bandet Caravan, utgjeve i 1995.

Innhald

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – vokal, akustisk & elektrisk gitar, Leslie gitar, trekkspel, harmonivokal
 Geoff Richardson – bratsj, fiolin, klarinett, akustisk & elektrisk gitar, mandolin, trekkspel, tamburin, blåsarar, kalimba, shaker, forsterkarar, harmonivokal
 Dave Sinclair – klaverinstrument, harmonivokal
 Jim Leverton – bassgitar, vokal, harmonivokal
 Richard Coughlan – trommer

Andre medverkande
 Jimmy Hastings – fløyte, pikkolofløyte fløyte, altfløyte, bass fløyte, klarinett, sopransaksofon, tenorsaksofon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «The Battle of Hastings (album)» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1995
Caravan-album
Live at the Fairfield Halls, 1974

Live at the Fairfield Halls, 1974 er eit konsertalbum av Caravan. Det vart først gjeve ut i Storbritannia i 2002, men det meste av albumet vart gjeve ut som ei dobbel vinylplate i Frankrike og Tyskland kalla The Best of Caravan «Live» i 1980. Denne utgåva r no særs sjeldan og var berre tilgjengeleg i tre år. Dette konsertopptaket var første gongen Mike Wedgwood spelte bass for bandet.

Innhald

Medverkande
Caravan
 Pye Hastings – gitar, solovokal
 David Sinclair – Hammondorgel, elektrisk piano, synthesizer
 Geoffrey Richardson – bratsj
 Mike Wedgwood – bass, korvokal
 Richard Coughlan – trommer

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Live at the Fairfield Halls, 1974» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Caravan-album
Konsertalbum frå 2002
Album produserte av Dave Hitchcock
Decca Records-album
The Unauthorized Breakfast Item

The Unauthorized Breakfast Item er det trettande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 2003.

Innhald
Alle songar av Pye Hastings, utanom «Nowhere to Hide» (Dave Sinclair), «Linders Field» (Doug Boyle) og «For Richard... Live in Quebec City» (Richard Coughlan, Pye Hastings, Dave Sinclair and Richard Sinclair).

Medverkande
 Pye Hastings – vokal, gitar
 Jan Schelhaas – klaverinstrument, korvokal
 Doug Boyle – sologitar
 Geoffrey Richardson – bratsj, banjo, ukulele, akustisk gitar, korvokal
 Jim Leverton – bass, vokal, korvokal
 Richard Coughlan – trommer

Andre medverkande
 Jimmy Hastings – tenor- og sopransaksofon, fløyte
 David Sinclair – klaverinstrument på «Nowhere to Hide»
 Simon Bentall – perkusjon
 Ralph Cross – ekstra perkusjon på «The Unauthorised Breakfast Item»

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «The Unauthorized Breakfast Item» frå ,  den 28. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Caravan-album
Musikkalbum frå 2007
Chomsky-normalform

Innan formelle språk er eit kontekstfritt språk sagt å vera på Chomsky-normalform om det har dei følgjande produksjonsreglane

 A → BC,   eller
 A → a,   eller
 S → ε

Her er A, B og C ikkje-terminalsymbol og a er eit terminalsymbol. S er startsymbolet og ε er den tomme strengen. Korkje B eller C kan vera startsymbolet og den tredje produksjonregelen kan berre vera med om den tomme strengen er i det gjevne kontekstfrie språket. 

Kvart og eit kontekstfritt språk kan ved å følgja eit sett med reglar verta til gjort om til Chomsky-normalform og kvart og eit språk gjeve på Chomsky-normalform er eit kontekstfritt språk.

Bruksområde 
Å få eit språk på Chomsky-normalform er ofte brukt som eit preprosesseringssteg i fleire algoritmar. Kontekstfrie språk er viktige innanfor mellom anna kompilatorteknikk. Det vert enklare å jobba med kontekstfrie språk når alle kontekstfrie språk kan omformast til denne forma.

Litteratur 

 Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. ISBN 0-534-94728-X.  (side 98–101 seksjon 2.1: context-free grammars. Side 156.)
Formelle språk
Wim Rijsbergen

Wim Rijsbergen, fullt namn Wilhelmus Gerardus Rijsbergen, () er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Leiden i Zuid-Holland. Forsvarsspelaren vann VM-sølv i 1974 og 1978 med Nederland, og var i 1974 også med om å vinne UEFA-cupen med Feyenoord.

Klubbspel
Rijsbergen byrja profflivet med ein sesong i PEC Zwolle på nivå to i seriesystemet. Frå 1971 til 1978 spele han på topplaget Feyenoord, ein klubb som våren 1974 vann seriemeisterskapen og sigra i UEFA-cupen. I den andre og avgjerande UEFA-cupfinalen skåra Rijsbergen det fyrste målet då Tottenham Hotspur vart slått 2-0, eitt av få mål han skåra i heile si karriere. Etter ein sesong i franske SC Bastia, var han 1979-83 aktiv i New York Cosmos i USA. Han avslutta profftida med ein sesong i Helmond og to i FC Utrecht.

Landslagsspel
Rijsbergen fekk sin landslagsdebut ei veke før VM i fotball 1974. Han imponerte så mykje at han fekk plass i fyrsteellevaren og spelte alle Nederlands kampar i meisterskapen, ein meisterskap som enda med finaletap mot arrangørlandet Vest-Tyskland. To år seinare var han òg med då Nederland tapte EM-semifinalen mot Tsjekkoslovakia i Zagreb.  Landslagstida tok slutt under Fotball-VM 1978 i Argentina. Han spelte kampane i gruppespelet, men vart vraka og kom ikkje på bana i finalekampane. Rijsbergen deltok i 28 av Nederlands landskampar, skåra eitt mål.

Merittar
Vinnar av UEFA-cupen: 1974 med Feyenoord
Nederlandsk seriemeister: 1974 med Feyenoord
VM-sølv: 1974 og 1978 for Nederland
EM-bronse: 1976 for Nederland

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Wim Rijsbergen» frå ,  den 29. oktober 2019.  
 
eu-football

Nederlandske fotballspelarar
Feyenoord-spelarar
Zwolle-spelarar
Bastia-spelarar
Utrecht-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1974
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-VM 1978
Jennersdorf

Jennersdorf er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 37,9 km² og i kring 4 100 ibuarar. Småbyen Jennersdorf ligg 242 meter over havet.

I kommunen finst eit varierte næringsliv med produskjon av tekstilar, lærvarer, matvarer, byggevarer, elektronikk.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Jennersdorf» frå ,  den 29. oktober 2019.  
 

Burgenland
Kommunar i Burgenland
Güssing

Güssing er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 49,3 km² og i kring 3 700 ibuarar. Småbyen Güssing ligg 229 meter over havet.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Güssing» frå ,  den 29. oktober 2019.  
 

Burgenland
Høyrespel

Høyrespel er dramatikk laga ved hjelp av lyd, og er særleg blitt brukt i radio. 

Utgangspunktet er ein dramatisk tekst som kan vera spesialskriven for radiomediet eller tilrettelagd frå eit sceneskodespel. På grunnlag av denne teksten vil ein regissør og ein lyddesignar saman med skodespelarar spela inn replikkar og eventuelt lydeffektar. Deretter følgjer ein periode med redigering der det blir lagt til klangar, lydkulisser og spesialeffektar. 

Høyrespel er dyr radio men billig dramatikk. Dei er enklare å produsere enn både teater og film. Høyrespelet kombinerer dei litterære kvalitetane til teateret med klippehastigheiten frå film. I tillegg har høyrespel-mediet moglegheiter som film og teater ikkje har, ikkje minst i utforskinga av parallelle tids- og røyndomslag.

I Noreg har særleg NRK Radioteatret produsert høyrespel.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hørespill» frå ,  den 29. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Norske høyrespel

 Kriminalhørespill og serier i Radioteatret 1951-2004
 Kriminalhørespill i Radioteatret 1952-2005
 NRKS P2-teatrets hørespillarkiv 1930-2001
 Førjulshørespillet "Koks i lasten" fra 5080-Bloggen

 Utanlandske høyrespel

 Radiospil i Danmarks Radio
 Radioteatern i Sveriges Radio
 Dagens program på den britiske hørespillkanalen BBC Radio 7

 
Drama
Litteratursjangrar
Sigrun Høgetveit Berg

Sigrun Høgetveit Berg () er ein norsk historikar som er førsteamanuensis i eldre historie på Institutt for arkeologi, historie, religionsvitenskap og teologi ved Universitetet i Tromsø – Noregs arktiske universitet.

Berg er oppvaksen i Ål i Hallingdal. Ho Berg tok doktorgrad i historie i 2014 på avhandlinga Trondenes kannikgjeld – makt og rikdom gjennom seinmellomalder og reformasjon. Ho arbeider med kyrkjehistorie i seinmellomalder og tidleg nytid, og eldre nordnorsk historie. Berg er leiar for den tverrfaglege forskingsgruppa «Creating the New North». 

Sigrun Høgetveit Berg har skrive boka Reformasjonen (2017) og har redigert fleire publikasjonar knytte til prosjektet «The Protracted Reformation in Northern Norway (2014–2017)».

Bibliografi (utval) 
Reformasjonen (2017)
"It's all about inheritance" – on gender, Sámi, Bourdieu and other important categories in Lars Ivar Hansen's research (2017)
The Protracted Reformation in Northern Norway. Vol. 2: Towards a Protestant North (2016)

Referansar

Bakgrunnsstoff

Norske historikarar
Pushdownautomat

Ein pushdownautomat er ein type automat med ein stakk. Det kan tenkjast på som ei utviding av ei tilstandsmaskin ved at ein for kvar overgang mellom tilstandane har høvet til å manipulera ein stakk. Ein deterministisk pushdownautomat kan kjenna att alle deterministisk kontekstfrie språk, medan ein ikkje-deterministisk pushdownautomat kan kjenna att alle kontekstfrie språk.

Deterministiske pushdownautomatar er ofte brukt i design av parsarar. Generelt er kontekstfrie språk og pushdownautomatar viktige innanfor kompilatorteknikk.

Formell skildring 
Ein pushdownautomat (PDA) er formelt definert som eit 7-tuppel.

Skildringa av han er gjeven etter korleis formelle språk generelt vert skildra.  er mengda av strengene over alfabetet  og  er den tomme strengen.

  er ei endelig mengde av tilstandar i automaten
  er ei endelig mengde som vert kalla inputalfabetet
  er ei endelig mengde som vert kalla stakkalfabetet
  er ei endelig delmengde av , overgangsrelasjonen.
  er starttilstanden
  er dei initielle stakksymbola
  er ei mengde av alle dei aksepterande tilstandane. Ho er ei delmengde av alle tilstandane for automaten.

Litteratur 

 Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. ISBN 0-534-94728-X.  Seksjon 2.2: Pushdown Automata, ss. 101–114.
Formelle språk
Matematisk modellering
Informatikk
Aos Sí

Aos Sí (irsk uttale [iːs ˈʃiː]; eldre form aes sídhe [eːs ˈʃiːə], skotsk sìth) er ei gruppe overnaturlege vesen i irsk og skotsk mytologi som kan liknast med alvar eller underjordiske. Dei er blitt kalla forfedrar, naturånder eller guddommar.
Aos Sí og verda deira er omtalte i det irske mellomalderverket Lebor Gabála Érenn.

Dei skal halda til under jorda i alvehaugar (fairy mounds), over vesthavet, eller i ei usynleg verd som finst parallelt med den til menneskja. Aos sí er ei omskriving som tyder 'haugfolket'. På moderne irsk blir folket også kalla daoine sídhe  som har same tyding; i skotsk tradisjon er dei daoine sìth. 
Dei er også blitt kalla berre sídhe (som tyder 'haugar'), til dømes av innverknadsrike forfattarar som W.B. Yeats.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Aos Sí» frå ,  den 29. oktober 2019.  
 
Irsk mytologi
Skotsk mytologi
Kontekstfritt språk

Eit kontekstfritt språk er språket generert av ein kontekstfri grammatikk.

Innanføre programmeringsspråk har kontekstfrie språk ei rekkje bruksområde. Dei fleste aritmetiske uttrykk er genererte av kontekstfrie grammatikkar. Innanføre kompilatorteknikk er teorien om kontekstfrie språk òg viktig.

I chomskyhierarkiet er kontekstfrie språk omtalt som dei formelle språka som genererer ein type 2 grammatikk.

Døme 
Eit døme er språket . Dette språket er generert av grammatikken . Det er akseptert av einpushdownautomat definert ved der  er definert som:

Eigenskapar 
Kontekstfrie språk er lukka under følgjande operasjonar. Det vil altså seia at for to kontekstfrie språk L og P, så vil resultatet av operasjonen framleis vera eit kontekstfritt språk.

 Kleenestjerna av L
 Reverseringa av L
 Unionen av L og P
 Konkateneringa av L og P
 Biletet under ein homomorfisme (eller ein invers homomorfisme)
 Det sirkulæret skifta av språket

Kontekstfrie språk er altså ikkje lukka under komplement og snitt.

Sjå òg 

 Chomsky normalform
 Pushdownautomat
 Pumpelemmaet for kontekstfrie språk

Litteratur 

 Sipser, M. (1996), Introduction to the Theory of Computation, PWS Publishing Co.
 Kozen, D.C. (1997), Automata and Computability, Springer.

Formelle språk
Pumpelemmaet for kontekstfrie språk

I teorien om formelle språk er pumpelemmaet for kontekstfrie språk eit lemma som skildrar ein fundamental eigenskap for kontekstfrie språk. Lemmaet er ei generalisering av pumpelemmaet for regulære språk.

Lemmaet vert ofte nytta for å føra eit motseiingsbevis for at eit formelt språk ikkje er kontekstfritt. Det kan ikkje nyttast til å bevisa at eit formelt språk faktisk er kontekstfritt.

Formell definisjon 
Viss eit språk L er kontekstfritt eksisterer det ei pumpelengde som er større enn éin sånn at kvar og ein streng s i språket som er lengre enn pumpelengda kan delast inn i følgjande streng  der u, v, w, x og y er substrengar. Vidare må dei følgjande krava vera oppfylte for at det skal vera eit kontekstfritt språk

 1. |vwx| ≤ p,
 2. |vx| ≥ 1, og
 3. uvnwxny er i L for kvar og ein n ≥ 0.

Uformell forklaring av definisjonen 
Om ein følgjer den formelle definisjonen vert det sagt at v og x vert gjentekne eit vilkårlig tal gongar i strengen og utgjer pumpinga av strengen. Alle kontekstfrie språk har denne eigenskapen, viss ikkje er ikkje det formelle språket eit kontekstfritt språk. Endelege språk oppfyller pumpelemmaet ved å la pumpelengda vera den maksimale strenglengda i språket pluss éin. Pluss éin følgjer frå prinsippet om at det skal kunne pumpast, altså at det er ein substreng som skal kunne repeterast eit vilkårlig tal gongar.

Litteratur 

 Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. ISBN 0-534-94728-X.  Seksjon 1.4: Nonregular Languages, ss. 77–83. Seksjon 2.3: Non-context-free Languages, ss. 115–119..
Formelle språk
Følgesvennen

«Følgesvennen» er eit norsk undereventyr utforma av Peter Christen Asbjørnsen på grunnlag av fleire oppskrifter.  Det blei trykt i Norske Folkeeventyr (1841-1844) og i Norsk Illustrert Folkekalender i 1855. Eventyret har Aarne-Thompson-klassifikasjonen AT507A. Det er kjend frå rundt 20 norske oppskrifter, og finst i fleire utgåver i Europa og Asia.

Eventyret handlar om ein bondegut som dreg ut i verda for å finna ei kongsdotter han har drømt om. På vegen får han følgje av ein mystisk skikkelse. Denne følgjesvenen hjelper han gjennom dei harde prøvingane han må gjennom for å vinna kongsdottera. Følgjesvenen viser seg å vera ein dauding guten har løyst ut av ei isblokk og gjeve ei kristen gravferd.

Sjå òg
Tobits bok

Kjelder

<div class="references-small">
Delar av denne artikkelen bygger på «Følgesvennen» frå ,  den 30. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 «Følgesvennen» ved Runeberg.org

Norske folkeeventyr
Rikkyouniversitetet

Rikkyouniversitetet (立教大学, Rikkyou Daigaku), eller St. Paul's University som det heiter på engelsk. er eit japansk kristent universitet i Ikebukuro i Toshima i Tokyo. Det vart skipa i 1883 av ein misjonær frå den anglikanske amerikanske episkopalkyrkja med amerikanske skular som førebilete. Skulen fekk universitetsstatus i 1907. Universitetet har også hatt tilhald i Niiza i Saitama prefektur sidan 1958.

Universitetet er internasjonalt orientert og er med i mange internasjonale program og prosjekt. Rikkyo har kontakt med fleire enn 140 utanlandske utdanningsinstitusjonar for utveksling av lærarar, studentar og prosjektsamarbeid. Universitetet tek i mot fleire enn 700 utanlandske studentar. Rikkyo har ca 20.000 studentar og ca 2.700 fagleg og administrativt tilsette.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Rikkyouniversitetet» frå ,  den 30. oktober 2019.  
 

Universitet i Japan
Skipingar i 1883
Erotiske folkeeventyr

Erotiske folkeeventyr er ei samling erotiske eventyr samla inn i Noreg på 1800-talet, og gjevne ut for første gong på Universitetsforlaget i 1977 med Oddbjørg Høgseth som redaktør.

Samlinga består av munnlege forteljingar med erotisk innhald som var blitt skrivne ned av blant anna Peter Chr. Asbjørnsen, Jørgen Moe, Moltke Moe, Rasmus Løland og Knut Nauthella på 1800-talet. Dei aller fleste av desse hadde ikkje vore gjevne ut før.

Form og innhald 
Som med andre folkeeventyr er dette munnlege forteljingar som er blitt skrivne ned. Til skilnad frå folkeeventyra som blei gjevnet ut under nasjonalromantikken, er eventyra her gjevne ut som dei blei nedteiknna. Språket ligg derfor nærare talemålet i dåtida, og i forma har eventyra færre gjentakinga og andre tilpassingar som blei gjort i eventyrutgjevingane på 1800-talet.

Innan eventyrklassifisering vil dei fleste av eventyra kunna kallast skjemteeventyr, altså underhaldsningseventyr som gjerne harselerer med folk sin dumskap eller lyter. Hovudpersonene i forteljingane er gjerne vellystige menn eller kvinner, ektepar som ikkje held seg til vedtatte normer og reglar, og prestar med ein annan seksualmoral enn det som er venta av ein prest. Språk og innhald er direkte og seksuelt, med titlar som «Kukken og skosålen», «Jenten som skulle akte mødommen sin» og «Det romfitta slaget».

Samanheng med andre folkeeventyr 

Nokre av desse forteljingane blei gjevne ut på tysk i 1888, men utover det blei dei verande upubliserte fram til Erotiske folkeeventyr kom ut i 1977. Tolv av forteljingane, som blei samla inn av Asbjørnsen og Moe, kom ut i det tyske tidsskriftet Kryptadia i 1883.

Nokre av deu erotiske eventyra blei samla inn av Asbjørnsen og Moe samtidig som dei samla inn eventyra som kom ut som Norske Folkeeventyr i 1840-åra, men desse grovare forteljingane passa ikkje inn i den nasjonalromantiske førsstillinga om den norske folkesjela. I manus finn ein kommentarer frå Asbjørnsen og Moe om dei erotiske folkeeventyra som «svinsk, ubrugeligt og obscønt».

Det erotiske har også opphavleg hatt ein større plass i mange folkeeventyr enn i dei versjonene som ende opp med å bli trykka. Til dømes kan ein i Asbjørnsen sine notat til eventyret «Prinsessen som ingen kunne målbinde» sjå at der prinsessa svarer «Det er varmere i glohaugen» som svar på at «Det var da godt og varmt her» i den første utgjvinga, seier ho i den opphavleg nedteikninga «Det er varmere i Ræva mi».

Mottaking 
Då samlinga kom ut i 1977 blei ho ein salssuksess, med 40 000 eksemplar selde på kort tid. I etterkant er ho blitt gjeven ut i nye opplag med jamne mellomrom, siste gong i 1996.

Utgjevinga frå 1977 har ei rekkje burleske illustrasjonar av Finn Graff, Morten M. Kristiansen, Hans Normann Dahl og Rune Johan Andersson.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Erotiske folkeeventyr» frå ,  den 31. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Erotiske folkeeventyr hos Nasjonalbiblioteket

Norske folkeeventyr
Nordisk folkeminne
Bøker frå 1977
Erotisk litteratur
Enaresamisk syntaks

Enaresamisk syntaks er eit oversyn over setningslæra til enaresamisk.
Enaresamisk er eit SVO-språk. Syntaksen har store fellestrekk med finsk, og med nordsamisk snakka i Finland.

Nominalfraser 
Enaresamiske nominalfraser har strukturen

 (possessor) (kvantor) (adjektiv*) substantiv

Possessoren står i genitiv. Viss frasen inneheld ein kvantor (som
t.d. talord) står substantivet i partitiv. Adjektivet står som
regel i ei eiga attributtform. Fleire av stammetypene for adjektiv
kongruerer likevel i kasus med substantivet. Her skil enaresamisk seg
frå nordsamisk, der berre adjektivet buorre "god", kongruerer med
substantivet.

Adposisjonsfraser 
Enaresamisk har ca. 12 preposisjonar og	ca. 10 gonger så mange postposisjonar,

Verbfraser

Setningsstruktur

Litteratur

 Nelson, Diane 200x: Case and adverbials in Inari Sami and Finnish. In Peter Svenonius (ed) Proceedings of the 19th Scandinavian Conference of Linguistics. Nordlyd.
 Nelson, Diane & Toivonen, Ida (2003) Counting and the grammar: Case and Numerals in Inari Sami. In Nelson & Foulkes (2000) Leeds Working Papers in Linguistics & Phonetics 8. In Nelson & Manninen (eds) Generative Approaches to Finnic and Saami Linguistics, CSLI.
 Toivonen, Ida. 2002. The relationship between agreement and grammatical functions in Inari Sami and Finnish
 Toivonen, Ida 2007. Microvariation in Inari Saami. In: Jussi Ylikoski and Ante Aikio, eds., Sámit, sánit, sátnehámit. Riepmočála Pekka Sammallahti miessemánu 21. beaivve 2007. Mémoires de la Société Finno-Ougrienne 253. Helsinki. 363-374
 Toivonen, Ida 2007. Verbal agreement in Inari Saami. In: Ida Toivonen and Diane Nelson, eds., Saami Linguistics, CILT 288, 227-258. John Benjamins.
 Toivonen, Ida og Petter Morottaja 2017. Some notes on Inari Saami syntax and morphology. pdf

Enaresamisk språk
Syntaks for einskildspråk
Samisk grammatikk