alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Witwatersrandbassenget

Witwatersrandbassenget er eit sedimentasjonsbasseng i Witwatersrand i Gauteng-provinsen i Sør-Afrika med den største førekomsten av gull i verda. Hjartet av afrikansk gullgruveindustri finst i Johannesburg-området og strekkjer seg over i Free State-provinsen.

Berggrunnen i Witwatersrand består av prekambrisk konglomerat og sandstein. Sedimenta er avsett i grunthav- eller kystmiljø. Forvitringsprodukt av avsetningane er transportert med elvar til eit nytt, resyklert sedimentasjonsbasseng slik at metalla er oppkonsentrert.

Nesten halvparten av alt gull kjem frå Witwatersrand. Førekomsten vart først påvist nær Johannesburg i 1886. Gullet finst i tynne band. Gruvene er opptil 3050 meter djupe. Savukagruva er den djupaste gullgruva i verda på 3777 meter. 

Sjølv om mange av gruvene er uttømt i dag, produserer Witwatersrandførekomsten framleis mesteparten av gullet i Sør-Afrika, i tillegg til mesteparten av dei totale uttaka i verda. I 1998 vart det utvunne 474 tonn gull (20 % av verdsproduksjonen), som var det lågaste sidan 1956. Sølv og iridium er biprodukt, og området har òg kolgruver.

Kjelder
 Askheim, Svein. (29. april 2013). Witwatersrandbassenget Geologi. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Witwatersrandbassenget_geologi.

Sørafrikansk geologi
Gruvedrift i Sør-Afrika
Gullgruvedrift
Zimbabwekratonet

Zimbabwekratonet er ei grunnfjellsplate eller kraton som dekkjer Zimbabwe. Det er ein kontinental type kontinentalplate som utgjer ein del av Kalaharikratonet. Zimbabwekratonet har tilsvarende alder og samansetnad som Kaapvaalkratonet i sør. Desse to kratona er fråskild av Limpopobeltet, som er ei 250 km brei granulittsone.

Kjelder
 Askheim, Svein. (29. april 2009). Zimbabwekratonet. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Zimbabwekratonet.

Kraton
Afrikansk geologi
Zimbabwisk geologi
Alnsjøfeltet

Alnsjøfeltet er eit geologisk felt i Lillomarka som tilhøyrer Nittedalkalderaen og som strekkjer seg frå Årvoll-Tonsen i vest til Grorud i aust. Kalderaen vart danna ved vulkansk aktivitet i permtida og seinare kollaps av vulkankjegla.

Alnsjøfeltet er eit geologisk verneverdig område. Det var bergverksdrift ved Gothalfske Kobberverk i første halvdelen av 1700-talet og 1880-98. Området består for ein stor del av listebasalt med innslag av kollapsbreksje. Berggrunnen dokumenterer hyppige skifte i vulkansk aktivitet for 250 millionar år sidan (permtida).

Alnsjøfeltet demmer opp Alnsjøen som har utløp i Alna.

Kjelder
 Askheim, Svein. (17. februar 2013). Alnsjøfeltet. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Alnsj%C3%B8feltet.

Oslofeltet
Geologi i Oslo
Nittedalkalderaen

Nittedalkalderaen er ein kaldera som strekkjer seg frå Grefsen og Grorud i sør til Nittedal i nord. Kalderaen er 10 km i diameter og høyrer til Oslofeltet.

Nittedalkalderaen vart danna ved vulkansk aktivitet i permtida for kring 250 millionar år sidan og seinare kollaps av vulkankjegla.

Kjelder
 Askheim, Svein. (11. november 2011). Nittedalkalderaen. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Nittedalkalderaen.

Kalderaer i Noreg
Oslofeltet
Geologi i Oslo
Geologi i Viken
Askergruppa

Askergruppa er ei opptil 90 meter tjukk sedimentlagrekkje i Oslofeltet, som vart avsett i slutten av karbontida frå Skien i sør til Brumunddal i nord. Askergruppa består av Kolsåsformasjonen, Tanumformasjonen og Skaugumformasjonen.

Typeområdet er Asker.

Kjelder
 Askheim, Svein. (1. oktober 2012). Askergruppa i Oslofeltet. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Askergruppa_i_Oslofeltet.

Oslofeltet
Geologi i Oslo
Geologi i Viken
Geologi i Vestfold og Telemark
Balaserien

Balaserien er ei gruppe av mørk skifer og sandstein med lag av kalkstein som finst ved Bala i Gwynedd i Nord-Wales. Balaserien vart avsett i slutten av ordovicium, og tilsvarande avsetningar finst mellom anna i Skottland og Sør-Wales. Bala-kalkstein er 6-12 m tjukk. Han består mellom anna av Hirnant-kalkstein, som er ein tynn kalkhorisont som ligg over 430 meter med Bala-skifer. Nedst finn ein fleire hundre meter med skifer, tuff og lava.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2. juni 2009). Bala Series. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Bala_Series.

Britisk geologi
Balderformasjonen

Balderformasjonen er ei lagrekkje av leire, silt og sand med turbiditter, som vart avsett i nordlege Nordsjøen i tidleg tertiærtida.

Balderformasjonen utgjer reservoarbergarten i Balderfeltet. Gjennom paleocen og eocen, ein periode på meir enn 25 millionar år, vart det danna delta langs kanten av Nordsjøen og djuphavsvifter utanfor. Balderformasjonen representerer djuphavsavsetningane.

Kjelder
 Askheim, Svein. (12. september 2009). Balderformasjonen. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Balderformasjonen. 

Geologi i Nordsjøen
Norsk geologi
Batragruva

Batragruva er ei stor kromgruve sentralt i Albania i Dibër fylke, 40 km aust for hovudstaden, Tirana. Batra er ei av dei største kromførekomstane i Albania og Europa, og det er estimert at det finst 0,73 millionar tonn med malmgrad 38% krom. Gruva er ein del av Bulqizë-massivet, eit 370 km² stort område med ein tjukkleik på 4-6 km og 65 stadfesta kromførekomstar. Gruva er ned mot 1560 meter djup.

Drifta av Batragruva starta i 1967 og hadde fram til 2006 produsert 5,5 millionar tonn krom.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Batra mine» frå ,  den 8. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Gruver i Albania
Kromgruver
Dibër fylke
Bekkelagsraset

Bekkelagsraset var eit leirras som råka Bekkelaget i Oslo 7. oktober 1953. Raset gjekk klokka 07.37 og tok med seg om lag 100 meter av Mosseveien. Òg grunnen under Østfoldbanen forsvann ut. Lokaltoget frå Kolbotn fekk stoppa i tide, men Drøbakbussen vart teken av raset saman med fleire bilar (kan sjåast på biletet, i raskanten til høgre). Raset var ikkje spesielt stort, ca 150 x 190 meter, men det råka altså hovudsambandet sørover frå Oslo. Fem menneske mista livet, og fire av desse var i bussen frå Drøbak. Det var i alt 88 menneske innanfor rasområdet då raset gjekk: 21 personar i to bustadhus, 45 i Drøbakbussen, 13 personar i andre kjøretøy, to syklistar og sju andre utandørs. Av desse var det berre kring åtte personar som fekk lettare skader.

Terrenget sokk om lag sju meter i overkant langs Mosseveien. I den nedre delen av raset heva terrenget seg som følgje av massane som pakka seg opp. Det eine bustadhuset som sto i nedre del av raset (nedre høgre hjørne på biletet) vart løfta to meter, vride og forskove 10–15 meter, men rasa ikkje saman. Omfanget av ulykka kunne altså lett ha vorte mykje større.

Resultatet av raset er den tydelege dumpa ved dagens lyskryss med Ormsundveien. Den gamle vegbanen er delvis intakt og i bruk mellom Bekkelagsveien og Bjerringbakken nord for rasgropa. Det er òg mogleg å sjå restar av den gamle vegbanen ved busshaldeplassen sør for dumpa, vis-à-vis bensinstasjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bekkelagsraset» frå ,  den 8. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 E.M. Hansen  og O.R. Hansen: «Bekkelagsraset – et 30 års minne» i Søndre Aker Historielag årbok 1983
 

Ras i Noreg
Ras i 1953
1953 i Noreg
Bekkelaget
Geologi i Oslo
Brunlanesbasaltane

Brunlanesbasaltane er ei basalt-lagrekke i Brunlanes i Vestfold og Telemark. Det er dei eldste og sørlegaste basaltane i Oslofeltet. Laget er 800 meter tjukt og består av nefelinittar og melilitittar.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2011, 30. august). Brunlanesbasaltene. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Brunlanesbasaltene. 
 

Oslofeltet
Geologi i Vestfold og Telemark
Inge Bryhni

Inge Bryhni () er ein norsk geolog, og førstekonservator ved Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo på Tøyen i Oslo. 

Etter oppveksten i ytre Romsdal studerte han geologi ved Universitetet i Bergen (cand.real., 1958) og University of California, Berkeley.
Han vart i 1962 tilsett som universitetslektor ved Universitetet i Oslo, og vart i 1967 førstekonservator ved Mineralogisk-geologisk museum på Tøyen, der han i 2012 er konservator emeritus. Opp gjennom åra gjorde han flere undersøkingar av berggrunn i store delar av Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal.

Han har vore ofte på NRK med eigne seriar, skrive fleire populærvitskaplege framstillingar og vore fagansvarleg ved Store Norske Leksikon med følgjande fagområde: Geologi generelt, geologiske prosessar og strukturar, geologisk tidsrekning, sedimentologi, petroleumsgeologi. For formidlinga si vart han i 1984 tildelt NAVF sin pris på 25 000 kroner for populærvitskapleg forfattarskap, og i 2011 tildelt Toffenprisen frå Norsk geologisk forening.  

Steinparken på Bud i Romsdal er etablert av han. Han har òg utarbeidd nettleksikonet Geoleksi.

Bibliografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Inge Bryhni» frå ,  den 8. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske geologar
Tilsette ved Universitetet i Oslo
Folk frå Fræna
Fagansvarlege i Store norske leksikon
Norske sakprosaforfattarar
Låvekyrkja i Heddal

Låvekyrkja eller Heddal låvekyrkje er ei langkyrkje i Notodden kommune i Vestfold og Telemark.

Det er problematisk å varme opp Heddal stavkyrkje om vinteren. På 1990-talet fekk ein løyve til å rive den gamle prestegardslåven og oppføre ein ny i same stil. Låven er innreidd med kyrkjesal i overetasjen og turistkontor med billettsal samt andre kontor i underetasjen. Kyrkja vart innvigd i 1997. Låvekyrkja er vinterkyrkja for Heddal.

Tor Lindrupsen har laga eit krusifiks og teikna liturgiske møbel.

Kjelder
 Notodden kyrkjelege fellesråd
 Heddal stavkyrkje 

Kyrkjer i Notodden
Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Norske kyrkjer frå 1997
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Drangedal kyrkje

Drangedal kyrkje er ei krosskyrkje i Drangedal kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja skal ha vore bygd over fleire år, og nøyaktig datering er vanskeleg å fastslå. Tårnet har årstalet 1773 på vindfløya, og kyrkja feira 225-årsjubileum i 2000. Ein trur altså at kyrkja var tålleg ferdig omkring 1775. Austre del av kyrkja kom til først i 1839–42, og tårnet vart fornya ved same høve. I 1898–99 vart kyrkja omfattansde vøla etter planar av Haldor Børve, og i 1950 vart ho fargerestaurert etter planar av Finn Krafft.

Bårehuset på kyrkjegarden er frå 1969.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Åsulv Lande: Kyrkje og kristenliv i Drangedal soknakall (Drangedal sokneråd: Porsgrunn, 1950; på Bokhylla.no)
 Drangedal kommune

Fotnotar 

Kyrkjer i Drangedal
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1770-åra
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Drangedal
Krosskyrkjer i Noreg
Valkyrkjer i 1814
Magdalena Forsberg

Magdalena Forsberg (), opphavleg Magdalena Wallin, er ein svensk tidlegare langrennar og skiskyttar frå Ullånger i Kramfors kommun i Västernorrlands län. Perioden 1997-2002 var ho den dominerande kvinnelege skiskyttaren i verda. Ho vann då verdscupen i skiskyting samtlege seks år på rad og tok seks VM-gull i skiskyting. I alt vann ho 12 medaljar (6-1-5) i skiskytings-VM og to OL-bronsar i same perioden. Som langrennar fekk ho ein stafettmedalje i VM 1987.

Aktiv

Langrenn
Wallin deltok internasjonalt for Sverige i langrenn frå andre halvdel av 1980-åra. Høgdepunktet i langrennsløypa opplevde ho allereie under ski-VM 1987 i Oberstdorf, der ho gjekk startetappen for det svenske bronselaget i 4x5 km stafett. Hennar beste individuelle meisterskapsresultat var tiandeplassen på 30 km i ski-VM 1989 i Lahti.

Skiskyting  
Etter ho mislukkast å nå opp i spesielt langrenn, gjekk Wallin i 1993 for fullt inn for skiskyting som idrettsgrein. Allereie i 1995-sesongen vann ho eit renn i verdscupen og vart nummer sju på 15 km i VM 1995 i Antholz. Sesongen etter viste ho vidare framgang med ein siger på 15 km i verdscupen, samt tre tredjeplassar. I VM 1996 i Ruhpolding vann ho si fyrste individuelle VM-medalje, ein bronse. Om sommaren 1996 gifta ho seg med langrennaren Henrik Forsberg.

Magdalene Forsberg vann sine to fyrste VM-titlar i 1997 i Osrblie i Slovakia. Etter å ha teke bronsemedalje på 7,5 km vann ho 10 km jaktstart, fem sekundar føre Olena Zubrilova. Sidan i meisterskapen sigra ho suverent på 15 km, med berre eitt tilleggsminutt slo ho sølvvinnaren med over eitt-og-eit-halvt minutt.

Ho lukkast ikkje å ta medalje under vinter-OL 1998 i Nagano, men vart same året verdsmeister på 10 km jaktstart i Pokljuka. Under VM 1999 i Hochfilzen tok ho ein sølvmedalje og ein bronsemedalje. I Holmenkollen i 2000 vart ho verdsmeister på 10 km jaktstart for tredje gong, og fekk bronsemedaljen på 15 km. Ho deltok i sitt siste verdsmeisterskap i 2001 i Polkjuka, og reiste heim med to gullmedaljar (15 km og fellesstart), og ein bronsemedalje i 10 km jaktstart. Den totale medaljehausten frå verdsmeisterskapane vart på seks gull-, to sølv- og tre bronsemedaljar. I olympisk samanheng lukkast Forsberg å ta bronsemedaljar under OL 2002 i Salt Lake City.

Forsberg var heilt dominerande i verdscupen i skiskyting i 1997-2002, som ho vann samtlege seks år på rad. Frå 1995 til ho la opp i 2002 vann ho 42 enkeltrenn i verdscupen. 85 gongar stod ho på sigerspallen etter verdscuprenn.

Forsberg vart tildelt Sverige Radios Jerringpris heile fire gongar; 1997, 1998, 2000 og 2001, fleire enn nokon annan sportsutøvar. Men ho fekk aldri Svenska Dagbladet si gullmedalje.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Svenske langrennsløparar
Svenske skiskyttarar
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Darja Domratsjeva

Darja Vladimirovna Domratsjeva () er ein skiskyttar frå Minsk i Kviterussland. Ho vart verdsmeister i jaktstart under VM i skiskyting 2012 i Ruhpolding og på 15 km fellesstart i 2013 i Nove Mesto. Både i 2012- og 2013-sesongen kom ho på andreplass i verdscupen i skiskyting.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Belarusiske skiskyttarar
Belarusiske deltakarar under vinter-OL 2010
Belarusiske deltakarar under vinter-OL 2014
Belarusiske deltakarar under vinter-OL 2018
Olympiske meistrar for Kviterussland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Kviterussland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kviterussland
Skiskyttarar under vinter-OL 2010
Skiskyttarar under vinter-OL 2014
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Verdsmeistrar i skiskyting
Folk frå Minsk
Papafléssas i Messinía

Papafléssas (gresk Παπαφλέσσας) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Papafléssas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýlos-Néstoras.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Papafléssas 1 316 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 38 innbyggjarar.

Referansar 

Papaflessas
Papaflessas
Papaflessas
Vlakhópoulo

Vlakhópoulo (gresk Βλαχόπουλο) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Vlakhópoulo var hovudsete i den tidlegare kommunen Papafléssas, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýlos-Néstoras.

Referansar 

Vlakhopoulo
Khiliokhória

Khiliokhória (gresk Χιλιοχώρια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Khiliokhória inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýlos-Néstoras.

Referansar 

Khiliokhoria
Khiliokhoria
Khandrinós

Khandrinós (gresk Χανδρινός) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Khandrinós var hovudsete i den tidlegare kommunen Khiliokhória, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýlos-Néstoras.

Referansar 

Khandrinos
Trifylía

Trifylía (gresk Τριφυλία) er ein kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Trifylía ligg nordvest for Kalamáta ut mot Det joniske havet og grensar i nord mot periferieininga Ilía i Vest-Hellas.

Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Kyparissía
 Aetós
 Avlónas
 Gargaliáni
 Filiatrá 
 Tripýla
Dei seks tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Trifylia
Trifylia
Right Now av Martine Marbel

«Right Now» (engelsk for Akkurat no) er ein singel av Martine Marbel, gjeven ut 19. februar 2014. Songen er skriven av Martine Marbel og Goran Obad. 27. januar 2014 vart ein liten del av songen offentleggjort av Norsk rikskringkasting i ein presentasjonsvideo på 15 sekundar, laga i samband med Melodi Grand Prix 2014.

Eurovision

Melodi Grand Prix 2014
«Right Now» er eit av bidraga i den andre semifinalen i Melodi Grand Prix 2014, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 
 

Singlar frå 2014
Norske songar
Melodi Grand Prix 2014-songar
Martine Marbel-songar
Songar skrivne av Martine Marbel
Songar skrivne av Goran Obad
Engelskspråklege songar
Engelskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Songar produserte av Anders Kjær
Sing

«Sing» (engelsk for Syng) er ein singel av Oda og Wulff, gjeven ut 19. februar 2014. Songen er skriven av Christer Wulff. 27. januar 2014 vart ein liten del av songen offentleggjort av Norsk rikskringkasting i ein presentasjonsvideo på 15 sekundar, laga i samband med Melodi Grand Prix 2014.

Eurovision

Melodi Grand Prix 2014
«Sing» er eit av bidraga i den andre semifinalen i Melodi Grand Prix 2014, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 
 

Singlar frå 2014
Norske songar
Melodi Grand Prix 2014-songar
Oda Kvingedal Larsen-songar
Christer Wulff-songar
Songar skrivne av Christer Wulff
Engelskspråklege songar
Engelskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Taste of You

«Taste of You» (engelsk for Smak av deg) er ein singlar av Knut Kippersund Nesdal, gjeven ut 19. februar 2014. Songen er skriven av Magnus Hængsle og Jenny Moe. 27. januar 2014 vart ein liten del av songen offentleggjort av Norsk rikskringkasting i ein presentasjonsvideo på 15 sekundar, laga i samband med Melodi Grand Prix 2014.

Eurovision

Melodi Grand Prix 2014
«Taste of You» er eit av bidraga i den andre semifinalen i Melodi Grand Prix 2014, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Bakgrunnsstoff
 
 

Singlar frå 2014
Norske songar
Melodi Grand Prix 2014-songar
Knut Kippersund Nesdal-songar
Songar skrivne av Magnus Hængsle
Songar skrivne av Jenny Moe
Engelskspråklege songar
Engelskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Tørdal kyrkje

Tørdal kyrkje er ei krosskyrkje frå 1809 i Drangedal kommune i Vestfold og Telemark.

Tørdal utgjer den øvre delen av kommunen, og det har vore kyrkje i bygdesenteret Bø sidan mellomalderen. Ei stavkyrkje vart avløyst av ei tømra kyrkje 1748. Denne kyrkja var for lita og i dårleg stand allereie etter hundreårsskiftet.

Tørdal kyrkje er ei lafta krosskyrkje som vart oppført av byggmeister Kittil Johnsen. Kyrkja fekk nytt tårn ved ei større vøling i 1910. Av ytre form liknar kyrkja ein god del på hovudkyrkja i Prestestranda. Interiøret vart fargerestaurert til jubileet i 1959 etter planar av Finn Krafft. Kyrkja har preikestolaltar, noko som er ganske typisk for den tida då ho vart bygd. I dag nyttar presten ein preikestol frå 1883.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Drangedal
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1800-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Drangedal
1809 i Noreg
Kroken kyrkje i Drangedal

Kroken kyrkje er ei langkyrkje i Drangedal kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja vart teikna av arkitekt Victor Nordan og oppført av byggmeister W.H. Kjønnaas i 1909. I februar året etter vart ho innvigd som kapell av biskopen, men i dag vert bygget titulert som kyrkje. Kyrkja vart omfattande restaurert og utvida i 2013.

Kyrkjegarden vart innvigd 11. november 1869.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Drangedal prestegjeld 
 

Kyrkjer i Drangedal
Kyrkjer i Bamble prosti
Norske kyrkjer frå 1909
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Drangedal
Det danske bassenget

Det danske bassenget er eit sedimentasjonsbasseng mellom Ringkøbing–Fyn-ryggen og Den fennoskandiske randsona sørvest for Det baltiske skjoldet. Det danske bassenget utgjer den austlege delen av Det norsk-danske bassenget.

Det danske bassenget vart danna i slutten av permtida, som er 245 millionar år sidan. Sedimentasjonsbassenget har ein 5000 meter tjukk lagpakke av ikkje-marine sediment frå triastida. Frå slutten av triastida og fram til i dag er det hovudsakleg avsett marin leire.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2009, 13. juli). Det Danske Bassenget. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Det_danske_basseng.

Sedimentbasseng i Europa
Dansk geologi
Det norsk-danske bassenget

Det norsk-danske bassenget er eit geologisk sedimentasjonsbasseng frå Sjælland til den norske delen av Nordsjøen. Den søraustlege halvdelen av bassenget utgjer Det danske bassenget. Bassenget grensar i sør til Ringkøbing–Fyn-ryggen, i nord og nordaust til Det baltiske skjoldet, og i vest til Sentralgraben.

Det norsk-danske bassenget vart danna i triastida. I den 260 millionar lange geologiske historia fram til i dag er det avsett leire og kalk i marint avsetningsmiljø.

Kjelder
 
Sedimentbasseng i Europa
Dansk geologi
Geologi i Nordsjøen
Drammenskalderaen

Drammenskalderaen er ein kaldera i Drammensmarka i Viken. Kalderaen høyrer til Oslofeltet.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2009, 17. juni). Drammenskalderaen. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/Drammenskalderaen.

Kalderaer i Noreg
Geologi i Viken
Oslofeltet
Drammen kommune
Det orkaniske bassenget

Det orkaniske bassenget er eit sedimentasjonsbasseng som vart danna ved rifting i devontida og som strekte seg rundt 600 km fra nordaustkysten av Skottland til vestkysten av Noreg. Intrakontinental drenering til bassenget var opphavet til Old Red-avsetningane med tjukkleik på opptil 6000 m.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2009, 17. juni). Det orkaniske basseng. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/det_orkaniske_basseng.

Sedimentbasseng i Europa
Skotsk geologi
Geologi i Nordsjøen
Norsk geologi
Det transskandinaviske intrusivbeltet

Det transskandinaviske intrusivbeltet er eit 1500 km langt grunnfjellområde som strekkjer seg frå Skåne i sør til Lofoten i nord. Bergartane vart danna for 1850-1650 millioner år sidan.

Bergartar som finst i det transskandinaviske intrusivbeltet er trikolorgranitt, odalsgranitt og kongsvingergruppa.

Kjelder
 

Norsk geologi
Svensk geologi
Devonfelta på Vestlandet

Devonfelta på Vestlandet er sedimentære bergartar frå devontida som finst ved Fensfjorden, Solund, Kvamshesten, Håsteinen og Hornelen. Berggrunnen består av sandstein og fanglomerat som vart avsett i devon.

På Vestlandet finst felt med fleire tusen meter tjukke lag av konglomerat og sandstein som dannar tydelege landemerke, som Lifjellet, Kvamshesten, Håsteinen og Hornelen.

Dei norske devonfelta er for det meste danna ved avleiring av sand og rullestein på elvesletter og elvevifter under avsluttinga av den kaledonske fjellkjedefoldinga. I Solund utanfor Sognefjorden er det òg eit lite vulkansk innslag i devonavleiringane.

Kjelder
 Askheim, Svein. (2011, 12. juli). Devonfeltene på Vestlandet. I Store norske leksikon. Henta 8. februar 2014 frå http://snl.no/devonfeltene_p%C3%A5_vestlandet. 

Devontida
Geologi i Vestland
Geologiske felt i Noreg
Easgillgrottene

Easgillgrottene er eit grottesystem i Casterton Fell i England. Grotta er 66 km lang og 137 meter djup. 

Grotta har mange inngangar, og eit titals elvar renn inn i grotta og kjem opp igjen ved Leck Beck Head. Horisontale gangar og vertikale sjakter dannar eit komplisert grottesystem. Grotta er den nest største grotta i England.

Kjelder

 

Grotter i England
Kalksteinsgrotter
Geografi i Cumbria
Geografi i Lancashire