alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ingrid av Danmark

Ingrid av Danmark (fødd Ingrid Victoria Sofia Lovisa Margareta ) var ei svensk prinsesse og dansk dronning som ektefelle av Frederik IX frå 1947 til 1972. Ho var mor til den danske dronninga Margrethe II.

Liv og virke

Bakgrunn 

Ingrid var fødd på Stockholms slott som prinsesse av Sverige. Ho var den einaste dottera til kong Gustaf VI Adolf av Sverige og den første kona hans, Margaret. Ingrid var berre ti år då mora døydde, og tre år seinare gifta faren seg opp att med Louise Mountbatten.

Ekteskap med kronprins Frederik av Danmark 
24. mai 1935 gifta prinsesse Ingrid seg med den danske kronprinsen Frederik. Vigselen fann stad i Storkyrkan i Stockholm.

Kronprinsparet fekk tre døtrer:

 Prinsesse Margrethe av Danmark (f. 1940), dronning Margrethe II av Danmark
 Prinsesse Benedikte av Danmark (f. 1944)
 Prinsesse Anne-Marie av Danmark (f. 1946), dronning Anne-Marie av Hellas

Dronning 
20. april 1947 døydde kong Christian X av Danmark, og Frederik blei kong Frederik IX av Danmark med Ingrid som dronning. Sidan det nye kongeparet ikkje hadde nokon søner, måtte lova endrast i 1953. Lova gav òg kvinner arverett til trona, men likevel etter eventuelle brør. Dette medførte at prinsesse Margrethe blei tronfølgjar i staden for onkelen sin, prins Knud.

14. januar 1972 blei dronning Ingrid enke. Dottera hennar blei regjerande dronning med namnet Margrethe II.

Dronning Ingrid skulle leva livet som enke i nesten tretti år. Denne tida brukte ho særleg på familien sin, som med tida blei talrik. I tillegg til Margrethe sine to søner fekk Benedikte tre barn med den tyske ektemannen sin, medan Anne-Marie, som blei dronning av Hellas, fekk heile fem barn. Dronning Ingrid rakk òg å oppleva å bli oldemor.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ingrid av Danmark» frå ,  den 10. desember 2022.

Litteratur 

 Steffen Heiberg (2004). Danske dronninger i tusind år (dansk). København: Gyldendal. s. 98–100. ISBN 87-02029-46-4. 

 Dronning Ingrid og det moderne monarkiet
 Biografi på Den store danske
 Gravstad.dk
Svenske prinsesser
Folk frå Stockholm
Fyrstehuset Bernadotte
Danske dronningar
Amandus Adamson

Amandus Heinrich Adamson () var ein estisk skulptør og målar.

Amandus Adamson var fødd i Uuga-Rätsepa nær Paldiski i dåverande Russland, og voks opp i ein sjømannsfamilie. Han flytta til Sankt Petersburg 1875 for å utdanna seg i kunst på Det russiske kunstakademiet. Etter eksamen arbeidde han som skulptør og lærar i Sankt Petersburg, med studieopphald i Paris og Italia i tida 1887–1891. Her blei han påverka av dei franske bilethoggarane Jules Dalou og Jean-Baptiste Carpeaux.

Det best kjende verket til Adamson, Russalkamonumentet, blei skapt i 1902. Dette var tileigna dei 177 sjømennene som omkom då det russiske panserkledde orlogsfartøyet «Russalka» forliste i 1893 på veg frå Tallinn til Helsingfors. Bronsemonumentet førestiller ein engel som står på ein høg pilar.

I samband med den russiske revolusjonen og den estiske frigjeringskrigen vende Adamson i 1918 tilbake til heimbyen sin Paldiski i nordvestlege Estland.
Her budde han livet ut.

Verk i utval 

 Dei allegoriske skulpturane Handel, industri, vitskap og Kunstartene på fasaden til varehuset Jelissejef i Sankt Petersburg, bronse, 1902
 Russalkamonumentet, Kadriorg i Tallinn, 1902
 Allegorisk skulptur for Singerhuset, Sankt Petersburg, 1902–1904
 Båtar som har forlist, Sevastopol, 1904
 Tšempion ('Champion'), bronseskulptur over brytaren Georg Lurich, 1912
 Monument over den estiske fridomskrigen, 1928, øydelagt 1945
 Monument over Lydia Koidula, Pärnu. 1929

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amandus Adamson» frå ,  den 10. desember 2022.  

Estiske kunstnarar
Russiske bilethoggarar
Kunstnarar frå 1800-talet
Kunstnarar frå 1900-talet
Skeise-NM 1975 i firkamp

Noregsmeisterskapen på skeiser 1975 i firkamp for menn vart avvikla på Brandbu i Oppland helga 22. og 23. februar. Amund Sjøbrend frå Hamar Idrettslag vart norsk meister i firkamp for fyrste og einaste gong.

NM på skeiser 1975

Dato: 22./23. februar 1975

Kjelder
Arbeiderbladet 24. februar 1975

Noregsmeisterskap på skeiser
Sport i Noreg i 1975
Stefan Airapetjan

Stefan Airapetjan (armensk: Ստեֆան Հայրապետյան, fødd 24. desember 1997 i Viljandi i Estland) er ein estisk songar med armensk avstamming. Han er kjend under scenenamet Stefan og representerte Estland i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Hope».

Bakgrunn 
Airapetjan vart fødd i Viljandi av armenske foreldre. Han har sunge sidan barndommen, teke songtimar og vunne ei rekkje lokale songtevlingar. I 2010 nådde han finalen i Laulukarussell, ei songtevling for barn, i regi av Eesti Televisioon. 

Airapetjan har delteke i Eesti Laul, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest, fire gongar. Hans fyrste deltaking var i 2018, som del av duoen Vaje og songen «Laura (Walk with Me)». Dei enda på tredjeplass. Hans fyrste solodeltaking var i 2019 med songen «Without You», som også enda på tredjeplass. Han deltok igjen i 2020 med songen «By My Side», som endte på sjuandeplass i finalen.

Airapetjan vann Eesti Laul på fjerde forsøk i 2022 med songen «Hope». Gjennom sigeren fekk han representere Estland i Eurovision Song Contest 2022.
I Eurovision Song Contest i Torino deltok han i den andre semifinalen torsdag 12. mai. Der enda han på ein femteplass og kvalifiserte seg til finalen laurdag 14. mai. I finalen var Airapetjan og songen «Hope» det siste bidraget på scena og enda til slutt på ein 13. plass av 25 bidrag.

Diskografi

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stefan Airapetjan» frå ,  den 10. desember 2022.  
 

Estiske songarar
Estiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Estiske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2022-deltakarar
Eurovision Song Contest 2022-låtskrivarar
Folk frå Viljandi
Hope av Stefan Airapetjan

«Hope» (norsk omsetjing 'håp') er ein estisk countryballade frå 2022 som vert framført av songaren Stefan Airapetjan. Songen vart det estiske bidraget til Eurovision Song Contest 2022, etter at han vann den estiske finalen Eesti Laul 12. februar 2022  Airapetjan skreiv songen saman med Karl-Ander Reismann.

Om songen 
«Hope» er ein country-inspirert popballade med trekk til musikken brukt i Western-filmer frå 1950-åra. Musikkvideoen vart spela inn i Tabernasørkenen i Almería i Spania.

Songen var eit av bidraga til den estiske songtevlinga Eesti Laul, der vinnaren får representere Estland i Eurovision Song Contest. «Hope» deltok i den tredje kvartfinalen av Eesti Laul i desember 2021. Der kvalifiserte songen seg til finalen 12. februar 2022, som han til slutt vann. Som vinnar vart «Hope» det estiske bidraget i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. I Eurovision Song Contest deltok han i den andre semifinalen torsdag 12. mai. Der enda han på ein femteplass og kvalifiserte seg til finalen laurdag 14. mai. I finalen var Airapetjan og songen «Hope» det siste bidraget på scena og enda til slutt på ein 13. plass av 25 bidrag.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hope (Stefan Airapetjan-sang)» frå ,  den 10. desember 2022.  

Songar frå 2021
Estiske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2022-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Malik Harris

Malik Harris () er ein tysk popsongar, rappar og låtskrivar med amerikanske røter. I musikken kombinerer Harris pop og rap med element frå sjangrar som folk, rock og elektronisk musikk. Han representerte Tyskland i Eurovision Song Contest 2022 med sin sjølvskrivne song «Rockstars».

Bakgrunn 
Harris er fødd og vaks opp i Vilgertshofen nær Landsberg am Lech i Bayern. Farfaren hans var operasongar, mens mormora var pianist. Harris er son av den amerikansk-fødde tv-programleiaren Ricky Harris, som også spelar ei rekkje musikkinstrument. 

Tidleg i tenåra byrja Harris å spele gitar og syngje coverlåtar. I tillegg til gitar lærte han seg å spele keyboard, trommemaskin og loopmaskin. Førebileta hans er artistar som Ed Sheeran, Macklemore og Eminem, og han vert samanlikna med Bruno Mars.

Harris gav ut sin fyrste singel, «Say the Name», i 2018, og oppfølgjersingelen «Welcome to the Rumble» året etter. Begge singlane fekk mange spelingar på airplaylister og strøymetenesta Spotify. Suksessen skaffa han ein platekontrakt med Universal Music Group, og sommaren 2019 gav han ut EP-en Like That Again, etterfylgd av singelen «Home. Same vår heldt han sin fyrste soloturné, og han har også vore oppvarmingsartist for internasjonale musikarar som James Blunt, Alex Clare, Jeremy Loops, Tom Odell og den amerikanske songaren LP.

Harris var den fyrste tyske songaren som fekk sin eigen Times Square-plakat i New York i ei veke, i samband med utgjevinga av singelen «When We've Arrived» i oktober 2020. Han gav også ut Black Lives Matter-hymna «Faith», og han slapp debutalbumet Anonymous Colonist i august 2021.

I mars 2022 vann Harris den tyske songtevlinga Germany 12 Points med sin eigenskrivne låt «Rockstars». Han vann tevlinga og representerte Tyskland i finalen i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia laurdag 14. mai 2022, der han enda på sisteplass av 25 deltakarland med seks poeng; alle frå publikumsrøystene.

Diskografi

Studioalbum 
 2021 – Anonymous Colonist

EP-er 
 2019 – Like That Again
 2020 – When We've Arrived

Singler 
 2018 – «Say the Name»
 2019 – «Welcome to the Rumble»
 2019 – «Home»
 2020 – «Crawling»
 2020 – «Faith»
 2021 – «Bangin' on My Drum»
 2021 – «Dance»
 2021 – «Time for Wonder»
 2022 – «Rockstars»

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Malik Harris» frå ,  den 10. desember 2022.  

Tyske songarar
Tyske musikarar
Tyske Eurovision Song Contest-deltakarar
Tyske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2022-deltakarar
Eurovision Song Contest 2022-låtskrivarar
Folk frå Bayern
Rockstars av Malik Harris

«Rockstars» (norsk omsetjing 'rockestjerner') er ein tysk pop-rap-låt frå 2022 som er skriven og framført av den tyske songaren og låtskrivaren Malik Harris. Songen vart gjeven ut 4. februar 2022 og vann den tyske songtevlinga Germany 12 Points éin månad seinare. Songen var det tyske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.

Om songen 
Harris skreiv «Rockstars» etter å ha sett ein episode av favorittprogrammet The Office. I episoden seier karakteren Andy Bernard: «Eg skulle ønskje det var ein måte å vite at du er i 'gode, gamle dager' på – før du faktisk har forlate dei». Harris vart så gripen at dette sitatet at han sette seg ned og skreiv songen «Rockstars». Songen handlar om «gode, gamle dagar» i barndomen og oppveksten til artisten, før «vaksenlivets alvor, tvil og tankar» når ein.

«Rockstars» er skriven saman med Marie Kobylka og Robin Karow, og Harris har produsert han saman med Karow. Songen vart gjeven ut for strøyming og nedlasting 4. februar 2022 på Better Now Records under lisens av Universal.

Eurovision Song Contest 
Nokre veker etter at Harris hadde skrive låten, kom ein kompis av Harris og spurde om han var interessert i å delta i Eurovision Song Contest. Harris tenkte med det same på låten «Rockstars» og meinte denne kunne eigna seg for tevlinga. Han sende songen inn til den tyske ålmennkringkastaren ARD som plukka den ut til å delta i songtevlinga Germany 12 Points, der vinnaren fekk representere Tyskland i Eurovision Song Contest. 

I tevlinga fredag 4. mars 2022 vann «Rockstars» etter å ha fått flest poeng frå tv-sjåarane, og dimed vart «Rockstars» det tyske bidraget til finalen i Eurovision Song Contest 2022 i Torino laurdag 14. mai. Der enda songen sist av 25 bidrag, med 6 poeng – alle frå tv-sjåarane.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rockstars» frå ,  den 10. desember 2022.  

Tyske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2022-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Turn-VM 1995

Den 31. verdsmeisterskapen i turning vart avvikla i Sabae i Japan dagane frå 1. til 10. oktober 1995.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Lagkamp

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Lagkamp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1995 World Artistic Gymnastics Championships» frå ,  den 10. desember 2022.  

Verdsmeisterskap i turn
Sport i 1995
Dmitrij Bilozertsjev

Dmitrij Vladimirovitsj Bilozertsjev () er ein russisk-fødd tidlegare turnar frå Moskva som representerte Sovjetunionen. Han vart verdsmeister i mangekamp 1983 og 1987 og vann tre gullmedaljar under Sommar-OL 1988.

Karriere
Knapt 17 år gammal vart Bilozertsjev i 1983 den yngste mannlege mangekampmeister i ein verdsmeisterskap. Elles under meisterskapen sikra han seg gullmedaljar i bøylehest, ringar og svingstang. Han deltok ikkje Sommar-OL 1984, ettersom Sovjetunionen boikotta leikane i Los Angeles. Året etter braut han eine foten stygt i ei trafikkulukke med bil. To år seinare lukkast han vinne mangekampen då Turn-VM 1987 vart avvikla i Rotterdam, som i 1983 tok han gull i bøylehest og i svingstang. Under dei olympiske sommarleikane 1998 i Seoul vann han gullmedaljar i bøylehest, ringar og med det sovjetiske mannskapet i lagtevlinga. I mangekampen enda han på tredjeplass.

Bilozertsjev utvandra til USA i 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dmitry Bilozerchev» frå ,  den 10. desember 2022.  

Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske turnarar
Nord-Makedonia under vinter-OL 2022

Nord-Makedonia deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022. Tre utøvarar representerte Nord-Makedonia under vinter-OL 2022.

Dardan Dehari var flaggberar for Nord-Makedonia under opningsseremonien, mens ein friviljug var flaggberar under avslutningsseremonien.

Alpine greiner

Langrenn 
Menn
Distanse

Sprint

Kvinner

Distanse

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Nord-Makedonia under vinter-OL 2022» frå , den 10. desember 2022.

Nasjonar under Vinter-OL 2022
2022
2022 i Nord-Makedonia
Marius Bear

Marius Hügli (), betre kjend som Marius Bear, er ein sveitsisk songar og låtskrivar. Han representerte Sveits i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Boys Do Cry».

Bakgrunn 
Bear vaks opp i tettstaden Enggenhütten i Schlatt-Haslen kommune i Appenzell Innerrhoden kanton. Det var fyrst under fyrstegongstenesta i det sveitsiske forsvaret at han oppdaga at han hadde eit talent for musikk. Ein av medsoldatane vart imponert over stemma hans, og dei jamma saman for fyrste gang den same kvelden: «Eg la med ein gong merke til kor frigjerande det er å uttrykke kjenslene mine gjennom song og musikk. Det var det fyrste steget på min nye veg».

Etter fyrstegongstenesta studerte han for å bli anleggsmaskin-mekanikar, men avslutta studiane i 2016. I staden reiste han rundt i Tyskland og Sveits som gatemusikant. På ein musikkfestival vart han kjend med ein musikkprodusent som inviterte han til New York. Der vart han raskt ein del av det sveitsiske musikkmiljøet i byen.

I 2017 flytta Bear til Storbritannia der han studerte musikkproduksjon ved British and Irish Modern Music Institute (BIMM Institute) i London. Parallelt med dette deltok han i ei rekkje låtskrivar-sessionar med kjende låtskrivarar. I 2019 gav Bear ut sitt fyrste album, Not Loud Enough, som gjekkk inn på den sveitsiske albumlista. I 2019 vann han ein Swiss Music Award i klassen «beste talent». Han har delteke i fleire tv-program, blant anna I Can See Your Voice (RTL i 2020) og 1 gegen 100 (SRF 1 i 2021). 

I mars 2022 kunngjorde den sveitsiske ålmennkringkastaren SRG SSR at han hadde vald Marius Bear til å representere Sveits i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Bear deltok med songen «Boys Do Cry», som han skreiv saman med Martin Gallop. Songen kvalifiserte seg til finalen, der han enda som nummer 17 av 25.

Diskografi

EP-ar og album 
 2018: Sanity (EP)
 2019: Not Loud Enough (album)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Marius Bear» frå ,  den 10. desember 2021.  

Sveitsiske musikarar
Sveitsiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2022-deltakarar
Eurovision Song Contest 2022-låtskrivarar
Boys Do Cry

«Boys Do Cry» (norsk omsetjing 'gutar græt') er ein popballade frå 2022 som vert framført av den sveitsiske songaren Marius Bear. Songen vart utgjeven 8. mars 2022 og er komponert av artisten sjølv, saman med Martin Gallop. Songen var det sveitsiske bidraget i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia, der han vart nummer 17 av 25 med 78 poeng.

Om songen 
Melodien er komponert av songaren Marius Bear, som seier «Boys Do Cry» handlar om at alle mennesker opplever sorg og smerte, også menn. Bodskapen til songen er at man ikkje må oversjå kjensler, og at man må oppfordre kvarandre til å vere opne om kjensler og tankar. I eit intervju fortalte Bear at: «Eg forsto veldig tidleg at eg ikkje treng å vere flau over kjenslene mine. Som mann er eg ikkje redd for å gråte, eller å blottleggje svakheitene mine for eit publikum». 

Bear skreiv «Boys Do Cry» saman med den sveitsiske låtskrivaren og musikkprodusenten Martin Gallop, og songen vart utgjeven 8. mars 2022 på den offisielle YouTube-kanalen til Eurovision Song Contest.

Bear leverte inn songen til kringkastaren SRG SSR som søkte etter bidrag til å representere Sveits i Eurovision Song Contest 2022. Eit sjåarpanel beståande av 100 sveitsiske sjåarar, i tillegg til ein internasjonal jury på 23 medlemmar, kåra «Boys Do Cry» til vinnar i den interne utveljinga.

Songen og artisten Marius Bear vart offentleggjorde som det sveitsiske bidraget 8. mars 2022. «Boys Do Cry» kvalfiserte seg til finalen 14. mai 2022, der han enda som nummer 17 av 25 finalister. Songen fekk 0 poeng frå sjåarane, men 78 poeng frå juryane.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Boys Do Cry» frå ,  den 10. desember 2022.  

Sveitsiske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2022-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Nadir Rüstəmli

Nadir Rəşid oğlu Rüstəmli (romanisert Nadir Rustamli, ) er ein aserbajdsjansk songar. I 2021 vann han den andre sesongen av The Voice of Azerbaijan, og han representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Fade to Black».

Bakgrunn 
Rüstəmli vart fødd i Salyan, aust i Aserbajdsjan. Som barn tok han pianotimar på ein musikkskule i heimbyen Salyan. I 2021 vart han uteksaminert frå Aserbajdsjans universitet for turisme og leiing, der han tok ein grad i bedriftsadministrasjon.

Rüstəmli har delteke i fleire song- og talenttevlingar. I 2019 representerte han heimlandet i Youthvision International Song Contest, der han vart nummer to. To år etter vann han den andre sesongen av The Voice of Azerbaijan. I fyrste runde song han ein versjon av «Writing's on the Wall» av Sam Smith. To av dommarane snudde stolane, og Rüstəmli valde artisten Eldar Qasimov som mentor. Qasimov vann Eurovision Song Contest 2011 med låten «Running Scared». I finalen 28. januar 2022 song Rüstəmli nettopp denne songen, og vann heile tevlinga med 42,6 prosent av telefonrøystene.

I februar 2022 kunngjorde den aserbajdsjanske kringkastaren İctimai Televiziya at han hadde vald Rüstəmli til å representere landet i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Han deltok med songen «Fade to Black» og enda til slutt som nummer 16 av 25 i finalen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nadir Rüstəmli» frå ,  den 19. oktober 2022.  

Aserbajdsjanske songarar
Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2022-deltakarar
Fade to Black av Nadir Rüstəmli

«Fade to Black» (norsk omsetjing 'dimme til mørke', her i tydinga 'falme bort') er ein popballade frå 2022 med den aserbajdsjanske songaren Nadir Rüstəmli. Songen vart gjeven ut 21. mars 2022 og var det aserbajdsjanske bidrag til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Songen er skriven av Andreas Stone Johansson, Anderz Wrethov, Sebastian Schub og Thomas Stengaard.

Om songen 
«Fade to Black» er ein popballade som handlar om slutten på eit forhold, eit som sakte falmar bort. Hovudpersonen går gjennom ein tung sorgprosess med sinne og fornekting over at forholdet er over.

Songen er skriven av eit svensk-tysk-dansk låtskrivarteam sett saman av Andreas Stone Johansson, Anderz Wrethov, Sebastian Schub og Thomas Stengaard. Fleire av dei har skrive ei rekkje andre songar i Eurovision Song Contest tidlegare, blant anna «El Diablo» av Élena Tsagrinoú og «Only Teardrops» av Emmelie de Forest, vinnarsongen frå 2013.

Eurovision Song Contest 
Den 30. desember 2021 opna den aserbajdsjanske kringkastaren İctimai Televiziya (İTV) opp for å sende inn bidrag til Eurovision Song Contest 2022. Innsending av bidrag vart stengd 31. januar 2022. Alle som sende inn bidrag, måtte også oppgje ei kort skildring av seg sjølv. Til slutt plukka İTV ut seks bidrag av rundt 300 innsende songar.

Nadir Rüstəmli vart 16. februar 2022 kunngjord som den utvalde artisten under morgonsendinga til İTV  ('God morgon, Aserbajdsjan'). Etter valet av Rüstəmli, gjekk han og kringkastaren saman om å velje det aserbajdsjanske bidraget ut frå dei seks songane som var kortlista. Til slutt fall valet ned på «Fade to Black».

«Fade to Black» deltok i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest 2022 i Torino torsdag 12. mai. Der fekk songen 0 poeng i telefonavrøystinga, men nok jurypoeng til å ta seg vidare til finalen laurdag 14. mai. I finalen vart «Fade to Black» nummer 16 av 25 bidrag med 106 poeng, der berre 3 poeng kom frå sjåarane.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fade to Black (Nadir Rüstəmli-sang)» frå ,  den 11. desember 2022.  

Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2022-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Lilija Podkopajeva

Lilija Oleksandrivna Podkopajeva () er ein ukrainsk tidlegare turnar frå Donetsk som sigra i mangekampen under Turn-VM 1995, Turn-EM 1996 og Sommar-OL 1996. Ho vart halden for å vere ein «komplett turnar», sterk både teknisk og artistisk, like flink i alle fire øvingane. To moment er kalla opp etter henne: Podkopajeva-hoppet, og i frittståande: dobbel forlengs salto med halv skru i siste saltoen.

Podkopajeva vann frittståande i Turn-EM 1994. Året etter sikra ho seg to gullmedaljar i verdsmeisterskapen, i høvesvis mangekamp og hopp. Også under Sommar-OL 1996 i Atlanta tok ho to gullmedaljar, då i mangekamp og frittståande. Før ho kom så langt, vart ho europameister 1996 i mangekamp, frittsåande og skranke.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lilija Podkopajeva» frå ,  den 11. desember 2022.  

Olympiske meistrar for Ukraina
Ukrainske idrettsutøvarar
Folk frå Donetsk
Skeise-NM 1976 i firkamp

Noregsmeisterskapen på skeiser 1976 i firkamp for menn vart avvikla i Trondheim helga 31. januar og 1. februar. Kay Stenshjemmet frå SK Ceres vart norsk meister i firkamp for fyrste gong.

NM på skeiser 1976

Dato: 1. februar 1976

Kjelder
Arbeiderbladet 2. februar 1976

Noregsmeisterskap på skeiser
Sport i Noreg i 1976
Skeise-NM 1977 i firkamp

Noregsmeisterskapen på skeiser 1977 i firkamp for menn vart avvikla på Lillehammer helga 19. og 20. februar. Kay Stenshjemmet frå SK Ceres vart norsk meister i firkamp for andre gong i rad.

NM på skeiser 1977

Dato: 19./20. februar 1977

Kjelder
Arbeiderbladet 21. februar 1977

Noregsmeisterskap på skeiser
Sport i Noreg i 1977
Skeise-NM 1978 i firkamp

Noregsmeisterskapen på skeiser 1978 i firkamp for menn vart avvikla på Larvik helga 4. og 5. februar. Kay Stenshjemmet frå SK Ceres vart norsk meister i firkamp for tredje gong i rad.

NM på skeiser 1978

Dato: 4./5. februar 1978

Kjelder
Arbeiderbladet 6. februar 1978

Noregsmeisterskap på skeiser
Sport i Noreg i 1978