alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karikatur

Ein karikatur er ei komisk framstilling av ein person, der spesielle trekk ved utsjånaden eller personlegdomen til personen vert trekte fram og latterleggjorte. Målet med ein karikatur kan vera uskuldig eller vondsinna humor, eller å latterleggjera synspunkta til folk ein er usamd med.

Ein karikaturteikning er ei teikning av ein person der visse trekk er svært overdrivne. Karikaturar er som ein parodi på eit portrett. Karikaturar blir ofte nytta i vitseteikningar, gjerne med politisk innhald, eller kan nyttast som uhøgtidelege illustrasjonar. Kjente personar vert det ofte laga karikaturar av, men det er også vanleg at karikaturteiknarar teiknar vanlege personar mot betaling.

Biletkunst
Humor
Teikneseriar
Sonderakett

Ein sonderakett, stundom kalla forskingsrakett, er ein rakett med instrument som er utforma for å ta målingar og gjere vitskaplege eksperiment i dei øvre områda av atmosfæren. Opphavet til namnet kjem frå «å sondere», altså å gjere ei måling.

Rakettane ta vanlegvis målingar eller fører instrument med seg frå 50 til 1500 km over overflata til jorda, ei høgd som ligg mellom høgda vêrballongar kan nå (40 km), og under nivået satellittane går i (over 120 km). Visse sonderakettar, som Black Brant X og XII, kan nå ei høgd på mellom 1000 og 1500 km, som er det høgaste i klassen deira. Rakettane som vart nytta er ofte rakettar som militæret har til overs.

Bakgrunnsstoff 
 ESA-artikkel om sonderakettar
 30 år med sonderakettar i Esrange i Kiruna i Sverige
 NASA sitt sonderakettprosjekt
 Australian Space Research Institute Small Sounding Rocket Program
 UP Aerospace 
 Tyske, svenske og EADS-ST-prosjekt

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sounding rocket» frå ,  den 5. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Meteorologiske instrument og utstyr
Rakettar
Luster

Luster er ein tettbygd stad i Luster kommune i Vestland fylke. Fram til 2004 vart staden rekna som tettstad av Statistisk sentralbyrå.

Geografisk ligg den midt mellom Gaupne og Skjolden langs Lustrafjorden.

Fylkesveg 55 går gjennom bygda og vidare over Sognafjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Kart på Google Maps

Busetnader i Luster
Utgåtte tettstader
Nils Nilsson Skaar (1826–1909)

Nils Nilsson Skaar () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann. Skaar kom frå garden Skåro opp for austsida av Fyksefjorden i Kvam herad i Hordaland. Han var ordførar i heimekommunen i 20 år og sat på stortinget i 15 år.

Yrkesliv 
Skaar dreiv frå han var seksten år gammal med bygningsarbeid, fór i jektefart og var på fiskeri. 1851 kjøpte han garden Botnen i dåverande Vikør herad. Fem år seinare overtok han farsgarden Skåro og dreiv denne til han skøytte han frå seg i 1886. Frå 1884 til 1889 var han fyrvaktar på Lerøy.

Styringsmann 
Skår var 1854-61 med i heradstyret i Vikør. Frå 1866 kom han inn att i heradstyret, og vart vald til ordførar. Eit verv han hadde heilt fram til 1885, då han gjekk ut or heradstyret. Han hadde elles mange andre kommunale verv i desse åra. Mellom anna var han 1867-69 med i matrikkelkommisjonen for Nordhordland, og var forlikskommissær for åstadsaker 1880-85. På statleg nivå var han 1884-86 med i kommisjonen som såg på organiseringa av hæren.

Stortingsmann 
Skaar var suppleant (varamann) til stortinget 1868-69. I 1870 vart han vald inn på Stortinget som tredje representant frå Søndre Bergenhus for perioden 1871-73. Sidan vart han vald til stortingsrepresentant for fylket i alle val, heilt til han før valet hausten 1885 sa frå seg.

Fyrste perioden på Stortinget var han medlem av protokollkomiteen. 1874 sat han i vegkomiteen, resten av si tid (1875-85) var han med i militærkomiteen. 1883-84 var han medlem av riksretten som dømde statsministeren frå embetet.

Skaar døydde i Norheimsund i Kvam. Han var far til Nils Nilsson Skaar og bror av Gjermund og Johannes Nilsson Skaar.

Kjelder 

 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914, Kristiania 1914
 

Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Kvam
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Folk frå Kvam
Oblastar i Kirigisistan

Kirgisistan er inndelt i sju oblastar. I tillegg er både hovudstaden Bisjkek og Osj administrativt uavhengige som byar, samstundes som dei er oblasthovudstadar.

Kirgisiske oblastar, med hovudstadar.

 Batken oblast (Batken)
 Tsjuj oblast (Bisjkek)
 Dzjalal-Abad oblast (Dzjalal-Abad)
 Naryn oblast (Naryn)
 Osj oblast (Osj)
 Talas oblast (Talas)
 Issyk-Kul oblast (Karakol)

Kirgisisk geografi
Erik Egeberg

Erik Egeberg () er professor i russisk litteratur ved Universitetet i Tromsø, forfattar og omsetjar hovudsakleg innan russisk litteratur. 

Egeberg vart cand. philol. i 1968 og dr. philos. i 1976 på ei avhandling om lyrikaren Afanasij Fet. Erik Egeberg er òg kjend for sitt bidrag til samlinga Norsk litteratur om de slaviske og baltiske folks kultur for Universitetet i Oslo i perioden 1972 til 2000. Han er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.

I 1994 fekk han Det Norske Akademis Pris til minne om Thorleif Dahl.

Litteratur

Eigne verk 

 Mennesker og temaer i sovjetlitteraturen, Universitetsforlaget 1979 - ei artikkelsamling saman med Sigurd Fasting og Geir Kjetsaa. 
 Russiske punktlys, Solum (1981).
 Streiftog i Dostojevskijs verden, Solum (1982)
 Dostojevskij : en dikter søker sin form, Vidarforlaget (1995).
 Russisk tro og tanke, Solum (1997).
 Brobyggere: oversettelser til norsk fra middelalderen til i dag, Aschehoug (1998) - saman med Magnus Rindal og Tone Formo.
 Russiske stemmer: tolv forfattere gjennom tre århundrer, Solum (2007)

Omsetjingar 

Hans mest kjende omsetjingar (omsetjingsår i parantes):

 Anna Karenina  av Leo Tolstoj (1974). 
 Mesteren og Margarita av Mikhail Bulgakov (1995).
 Hundehjertet: en uhyrlig historie av Mikhail Bulgakov (1996).
 Petersburg av Andrej Belyj (2001).
 Døde sjeler av Nikolaj Gogol (2004).
 Vår tids helt av Mikhail Lermontov (2004).

Bakgrunnsstoff

Norske litteraturprofessorar
Norske omsetjarar
Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Fødde i 1941
Norske slavistar
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Torolf Fossland

Torolf Fossland () var ein norsk tollar og biletkunstnar som spesielt arbeidde med akvarell og grafikk. 

Torolf Fossland vart fødd og voks opp på øya Tomma i Nesna, der foreldra Joakim Sørensen og Anna Kristensdotter levde av fiske og gardsdrift på hennar heimgard Forsland. Sjølv gjekk han underoffiserskole på Vardøhus, og arbeidde lenge som tollassistent i Svanvik. I 1937 vart han gift med Lulla EInrid Melvik. Dei flytta til Lierne i 1945 og til Karmøy i 1958. Som pensjonist flytta han i lag med kona til Rakkestad. 

Målarkunsten var ein fritidssyssel som han utvikla gjennom arbeidet med kunsten, sidan gjennom kurs delfinansiert av stipend frå UNESCO. Han debuterte som utstillar i HTAL Galleries i New York i 1967. Sidan hadde han to separtutstillingar i New York, i 1970 og 1974. Den første separatutstillinga si hadde han i Haugesund kunstforening i 1968. Han hadde sidan fleire separatutstillingar både i Noreg, Danmark og Frankrike; den siste i Paris 1983.

Bileta hans utvikla seg ut over 1960-åra frå eit naturalistisk uttrykk i retning av det abstrakte. Kunsten hans heng i dag mellom anna ved Høgskolen i Nesna, Svanvik folkehøgskole og Petter Dass-museet.

Kjelde: 
 Helge O. Larsen; «Torolf Fossland» i Årbok for Helgeland 2009 ISBN 978-92-90148-02-2

Norske biletkunstnarar
Folk frå Nesna
Nord-Flatanger

Nord-Flatanger er eit omgrep som vert brukt om stadane som ligg på nordsida av Knottfjorden i Flatanger kommune i Trøndelag, og omgrepet vert også brukt om (frå Knottfjorden) Knotten, Sitter, Frisendal, Bjørgan, Utvorda og Innvorda. 

Flatanger kommune
Sør-Flatanger

Sør-Flatanger er ei nemning som vert nytta om dei stadane i Flatanger kommune i Nord-Trøndelag som ligg vest for Knottfjorden. Desse stadane er Oksbåsen, Vollan, Lauvsnes, Vik, Einvika, Straum, Vikdalen, Vedvika, Vikan, Oksbåsheia og Fossvika.

Flatanger kommune
Lulla Fossland

Lulla Einrid Fossland () var ein norsk politikar og stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet.

Fossland vart fødd i Harstad med foreldra Elvine og Gerhard Melvik. Ho tok middelskoleeksamen i 1933, folkehøgskole 1936/37 og arbeidde i grensepolitiet frå 1937 til 1945. I 1937 var ho blitt gift med Torolf Fossland, og ho flytta i 1945 med han til Lierne, der ho arbeidde som ekspeditrise, og i 1958 til Karmøy, der ho arbeidde som typesettar og syerske. Her tok ho òg utdanning gjennom LO.

Lulla Einrid Fossland vart vald til 1. vararepresentant til Stortinget for Rogaland Arbeidarparti i periodane 1969-73 og 1973-77. I den første perioden rykte ho opp til fast representant 25.11.1969 etter at Peder Næsheim døydde. I 1967-71 representerte ho Arbeidarpartiet i Karmøy kommunestyre.

Kjelder 

 Helge O. Larsen; «Torolf Fossland» i Årbok for Helgeland 2009 ISBN 978-92-90148-02-2
 Profil på Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Harstad
Folk frå Karmøy
Ivar Mauritz-Hansen

Ivar Lauritz Lund Mauritz-Hansen () var ein av pionerane i norsk teikneseriekunst. Han markerte seg som ein framståande reklameteiknar, avisteiknar, serieteiknar, og bokillustratør. Særleg vert han hugsa for teikneserien Nils og Blåmann, men skapte og den populære seriefiguren "Professor Tanke". Signaturen hans var ein enkel “M-”.

Liv og gjerning 
Mauritz-Hansen voks opp i Drøbak. Etter examen artium i Kristiania i 1917 studerte han ved Norges tekniske høgskole i Trondheim. Han avla arkitekteksamen i 1922. Arkitekt vart han ikkje, han byrja i staden som teiknar og illustratør. I 1924 vart han medlem av Tegnerforbundet, i 1927-28 var han formann i forbundet.

Åra 1922-27 teikna han for Oslo Aftenavis og Tidens Tegn. For den fyrste var han teaterteiknar, i den siste laga han mellom anna teikneseriar. I 1926 kom han i Tidens Tegn med serien Professor Tanke, ein serie som sidan kom ut i eigne album.

Teikneserien Nils og Blåmann kom fyrste gongen på trykk i Illustrert Familieblad i 1927. Dette vekebladet, som seinare skifta namn til "Illustrert", hadde denne serien gåande i 40 år. Serien, som heile tida var i fargar, vart teikna av Mauritz-Hansen fram til 1952. Då tok Christian Kittilsen over. Kompanjongen Sigurd Wisnes stod for teksta. Eigne julehefte med Nils og Blåmann kom i over 30 utgåver.

Verk 

Teikneseriar (eit utval)
 Professor Tanke. En samling Tanke-streker, 1927 (opptrykt 1943, 1969, 1990)
 Professor Tanke. 2. samling Tanke-streker, 1928 (opptrykt 1943)
 Nils og Blåmann, årlege julehefte 1929–ca. 1965 (dei første hefta er opptrykte i 1990-åra)

Bokillustrasjonar (eit utval)
 To på vidda. Skrevet av Tore og tegnet av Koll (sm.m. K. S. Hanssen), 1923
 Per kommer stadig forsent paa skolen (sm.m. K. S. Hanssen), 1925 (ny utg. 1935)
 H. Bergersen: Lesebok. Første skoleår (sm.m. A. Johnson og A. Tranheim), 1939 (10. opplag 1962)
 H. Søreide: Opplæring i norsk. 4. klasse, 1939 (4. opplag 1960)

Kjelder 
 Norsk Biografisk Leksikon

Norske teikneserieskaparar
Norske teiknarar
Norske illustratørar
Billedkunst
Folk frå Frogn
Castellón de la Plana

Castellón de la Plana (valenciansk Castelló de la Plana) er provinshovudstaden i Castellón i regionen Valencia i Spania aust på Den iberiske halvøya på Costa del Azahar ved Middelhavet. Byen har opp under 180 000 innbyggjarar.

Historie 

Den første kjende bygningen i området var den mauriske borga Fadrell, nær Alquerías de La Plana. Byen vart offisielt grunnlagt i 1251 etter at det mauriske kongedømet Valencia vart erobra av kong Jakob I av Aragon i 1223. Jakob gav kongeleg løyve til å flytte byen frå fjella til sletta nedanfor den 8. september 1251, og segna fortel at flyttinga var ferdig den tredje søndagen i faste i 1252. I mellomalderen var byen verna av vollgraver, murar og tårn, og det vart bygd ei kyrkje. Seinare kom det ein katedral. På 1600-talet var byen ein av dei siste skansane i Revolta de les Germanies (dei lokale lauga). Han støtta erkehertug Karl av Austerrike i den spanske arvefølgjekrigen (1701-14), men vart seinare erobra av troppane til Filip d'Anjou.

På 1800-talet  vart bymurane riven ned og byen utvida seg sakte, ein prosess avbroten av den spanske sjølvstendekrigen mot Napoleon (1804-1814) og karlistkrigane (1833-1863). I 1833 vart Castellón hovudstad i ein ny provins. På andre halvdel av 1800-talet vokste byen igjen, særleg etter at jernbanen kom og hamna vart utvida. 

I 1991 vart Jaume I universitet oppretta. Den lokale økonomien er i dag basert på industri og handverk.

Bakgrunnsstoff 
 Virtuell rundtur i Castellon
 Universitetet Jaime I

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Castellón de la Plana» frå ,  den 5. november 2009.  
 

Byar i Valencia
Spanske hamnebyar ved Middelhavet
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Skipingar i 1251
Nizaa

Nizaa, suga, galim eller nyemnyem er eit mambiloid språk som blir tala av om lag 10 000 menneske i området kring landsbyen Galim-Tignère i den vestlege delen av regionen Adamaoua i Kamerun.

Namnet på språket og folket 
På nizaa blir språket kalla nyanì nízɑɑ̀ 'nizaa-språket', der nyanì tyder 'språk' og nizɑɑ̀ er endonymet for ein person som høyrer til den etniske gruppa som talar nizaa (Endresen 1990/1991, 1992). (Merk at ordet nizɑɑ̀ får ein høg tone på fyrste stavinga når det kjem etter ordet nyanì. )

Språket er òg kjent under namnet nyemnyem (på nizaa nyanì nyémnyem), som blir oppfatta som nedsetjande, og truleg kjem av fulfulde nyaamnyaamjo 'kannibal'. I Ethnologue står det at språket heiter suga og at baghap er endonymet på gruppa, men desse orda ser ut til å vere ukjende mellom talarane. Ordet suga kan vere ein variant av ordet súgò, som tyder 'ikkje-pere' på grannespråket pere, som er kalla «Kutin» på kartet til høgre. (Endresen 1990/1991, 1992).

Bibliografi

Litteratur om nizaa 
 Endresen, Rolf Theil 1990/1991. Diachronic Aspects of the Phonology of Nizaa. Journal of African Languages and Linguistics, Vol. 12 (1990/1991), 171–194.
 Endresen, Rolf Theil 1992. La phonologie de la langue nizaa (nizɑɑ̀). Nordic Journal of African Studies Vol. 1, No. 1 (1992), 28–52.
 Endresen, Rolf Theil 1995. Diachronic and Comparative Aspects of Nizaa Tonology. Føredrag halde på The 23rd Annual Conference of African Linguistics, East Lansing, Michigan, 1995.
 Kjelsvik, Bjørghild 2002. Verb chains in Nizaa. Master-oppgåve i lingvistikk, Institutt for lingvistiske og nordiske studium, Universitetet i Oslo.
 Kjelsvik, Bjørghild 2008. Emergent speech genres of teaching and learning interaction. Communities of practice in Cameroonian schools and villages. Ph. D. thesis in linguistics, Faculty of Humanities, University of Oslo.
 Lisons et écrivons le nyanì nízɑɑ̀. Manuel à l'intention des lettrés en français. [Utgjeven av] Centre de la Littérature Nizɑɑ. Galim-Tignère 1995: Littérature Nizaa.

Litteratur på nizaa 
 Nyanì nízɑɑ̀ mɛ̀ɛ̀rí` wú ŋgàŋwrí`. Syllabaire en langue nizaa. Galim-Tignère 1996: Littérature Nizɑɑ.
 «Sèw´ yí dɑ̀ɑ̀ŋnà.» Gɛ̀ɛ̀ŋ Nizɑɑna`. «Le soir chez nous.» Contes Nizɑɑ. Galim-Tignère 1996: Littérature Nizɑɑ.

Fotnotar 

Språk i Kamerun
Atlantiske språk
Einskildspråk
Nizaa
Patchellhytta

Patchellhytta er ei turisthytte på Sunnmøre. Ho ligg vest i Habostaddalen i Stranda kommune, ved kommunegensa til Ørsta kommune. Hytta ligg rett aust for Slogen, på ca 810 moh.

Den opphavlege hytta, som delvis vart kosta av Charles W. Patchell, var ei lita steinhytte. Ho blei brukt av Patchell og andre som utgangspunkt for turar til fjelltoppane i området. I 1964 blei det bygd ei ny og større hytte. Ho blei restaurert og utvida i 1996 slik at ho no har 23 senger. Hytta er eigd og blir driven av Ålesund-Sunnmøre Turistforening. Hytta har ikkje tilsette. 

Hytta er greitt tilgjengeleg opp den bratte Skylstadbrekka frå Skylstad i Norangsdalen. Ein annan fin tur er frå Urke gjennom Langseterdalen. Minst stigning og dermed lettast er det frå Habostaddalen, der det går bomvegar fram til Liasetra og Habostadsætra i om lag 420 m høgde. Det er lett å gå derifrå.

Bakgrunnsstoff 
Patchellhytta hos Den Norske Turistforening på nettet

Turisthytter i Møre og Romsdal
Stranda kommune
Byggverk i Ørsta
Villarreal

Vila-real er ein by i Spania i provinsen provinsen Castelló i Regionen Valencia. Han ligg 7 km sør for provinshovudstaden Castelló de la Plana, 42 meter over havet. Han har kring 50 000 innbyggjarar og er den nest største byen i provinsen og den tiande største i Valencia.

Historie 

Byen vart grunnlagd i 1274 av kong Jakob I av Aragon (derfor namnet Villareal, «Kongebyen») for å styrkke område då det vart gjenerobra frå muslimane. Han låg strategisk til ved den gamle romarvegen Via Augusta, 65 km nord for byen València og nær byen Borriana, som på den tida var under muslimsk styre. Den opphavlege landsbyen, omgjeve av forsvarsmurar, vart utvida på 1300-talet. 

På 1500-talet vart jordbruksområda rundt utvida og utvikla ved at det vart bora brønnar og at tørt land vart omgjort til irrigerte sletter. Dette gjorde det mogeleg å starte kommersiell landbruk på 1600-talet. Byen gjekk inn på den tapande sida i den spanske arvefølgjekrigen. På den andre halvdel av 1700-talet vart dei første industriane oppretta, hovudsakleg innan tekstilindustrien. I denne perioden vart byen involvert i fleire opprør og krigar som råka Spania. 

På 1800-talet starta ein dyrking og handel med appelsiner, og dette førte til økonomiske oppgangstider i byen. Etter den spanske borgarkrigen i 1930-åra gjorde inntektene frå appelsinhandelen at ein kunne byggje ein fabrikk som produserte keramikkheller. 

Fotballklubben til byen, Villarreal CF, gjorde historie då dei nådde semifinalen i Champions League i 2006.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell side
 Vilapedia, wiki om Vila-real

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Villarreal» frå , den 5. november 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Valencia
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Skipingar i 1274
LocoRoco

er eit hjernetrim-plattformspel utvikla og produsert av Sony Computer Entertainment for PlayStation Portable. Det vart gjeve ut i Europa juni 2006, i Japan juli 2006 og i Nord-Amerika september same året.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell japansk nettstad

Dataspel frå 2006
Plattformspel
Hjernetrimspel
Spel av Sony Computer Entertainment
PlayStation Portable-spel
PlayStation 4-spel
Kafa

Kafa eller kaffa er eit afroasiatisk språk som blir tala i sonen Keficho Shekicho i regionen Southern Nations, Nationalities and Peoples Regional State (SNNPR) i det sørvestlege Etiopia, i og kring byen Bonga, jf. kartet til høgre. Språket har 570 000 fyrstespråkstalarar (445 018 einspråkelege) og 46 720 andrespråkstalarar. 

Kafa er eit omotisk språk, og høyrer til undergruppa gonga-språk av gruppa ta-ne-språk innanfor nord-omotisk.

Namnet på språket og folket 
Kafa er kjent i litteraturen som mellom anna kafa, kefa, kaffa, keffa, caffino og kaficho, men endonymet er kafí noonoó 'kafa-språket', der kafí er den avhengige forma av substantivet kafá, som er namnet på det gamle kongedømet til kafa-folket. Noonoó tyder 'språk; munn; opning'. Endonymet for ein person som høyrer til den etniske gruppa som talar kafa-språket, er kaféʃʃó (m.) / kaféʃʃé (f.) (Theil 2007).

Dialektar 
Tradisjonelt blir kafaspråket delt i desse seks dialektane: Gimbo, deechi, xalloo, manjiyoo, canni og geeshi.

Bibliografi 
 Theil, Rolf 2007. Kafa phonology. Journal of African Languages and Linguistics 28 (2007), 193–216.

Fotnotar 

Omotiske språk
Språk i Etiopia
Einskildspråk
Gjermund Nilsson Skaar

Gjermund Nilsson Skaar () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå garden Skåro opp for austsida av Fyksesund i Kvam herad i Hordaland. Han var ordførar i heimkommunen i 13 år og møtte 1851-sesjonen på Stortinget.

Liv og gjerning 
Skaar var frå garden Skåro og tok over denne i 1841. Han dreiv garden til 1856, då den yngre broren Nils Nilsson Skaar kjøpte han. Dei to brørne bytte då gard, Gjermund tok over garden Botnen som Nils hadde drive. Berre tre år seinare måtte Gjermund gå frå Botnen. Same året som han tok over Botnen vart han lensmann i heimbygda, dette ombodet måtte han også forlate i 1859.

Sidan budde han mellom anna på Torpe og på prestegarden i Øystese. Under folketeljinga 1865 budde han i Øystese, og kalla seg fotograf. 1868 vart han tilsett som kyrkjetenar. Han dreiv elles med treskjering.

Skaar var 1842-56 med i heradstyret i heimkommunen Vikør. Frå 1844 til -56 var han ordførar. Medan han var ordførar var han og amtsrevisor og han var valmann til stortingsvala. 1851 vart han vald til stortingsmann for Søndre Bergenhus som fjerde representant. På tinget var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen. Til 1857-sesjonen vart han vald til andre varamann.

Gjermund Nilsson Skår var bror til Nils og Johannes Nilsson Skaar. Han døydde på husmannsplassen Torpestranda under garden Torpe.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914, Kristiania 1914

Folk frå Kvam
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag

Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag, forkorta NKSS og ofte berre kalla Laget, er ein kristen ungdomsorganisasjon som driv arbeid på skular og studiestader i heile landet. Den blei skipa i 1924 av mellom anna Carl Fredrik Wisløff og Ole Hallesby i samband med den lange og pågåande kyrkjestriden. NKSS høyrte til den meir konservative og pietistiske fløya av Norges kristelige studentforbund, men braut ut fordi forbundet hella mot liberal teologi.

I Noreg er det om lag 165 registrerte skulelag på ungdomsskular, vidaregåande skular og høgskular, med til saman ca 5000 medlemmer. Generalsekretær er Tor Erling Fagermoen. Laget sin visjon er å gjere Jesus kjend på skular og studiestader, under parolen: «så Han blir trodd, elsket og etterfulgt». Laget er også ein del av den internasjonale lagsrørsla International Fellowship of Evangelical Students (IFES)

Lagsrørsla sitt litteraturarbeid 
Laget har gitt ut Credo Studentmagasin frå 1933. Same året blei også Credo Forlag etablert.

Bakgrunnsstoff 
 Vidar Kristensen: Lagsfolk - Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag 1924 - 1994

 http://www.nkss.no/
 http://ifesworld.org/h

Kristne organisasjonar
Skipingar i 1924
Ole Hallesby

Ole Kristian Hallesby (), opphavleg frå Aremark, var ein norsk professor i teologi ved Menighetsfakultetet i Oslo.

Som student inntok Hallesby eit radikalt liberal-teologisk standpunkt, men han blei seinare ein av dei mest energiske motstandarane av liberal teologi i Noreg. Han spela ei leiande rolle på det såkalla Calmeyergatemøtet i Calmeyergatens misjonshus i 1920, der sentrale representantar for norsk kyrkje- og organisasjonsliv avviste samarbeid med liberale teologar. Ole Hallesby var formann i Den norske Santalmisjon 1902-1906, og formann i Det norske lutherske Indremisjonsselskap frå 1923 til 1956. Han var også den sentrale personen då Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag blei stifta i 1924. 

Under 2. verdskrigen stifta han saman med biskop Eivind Berggrav og Ludvig Hope organisasjonen Kristent Samråd.Han var formann i den mellombelse kyrkjeleiinga frå våren 1942 og fram til han blei arrestert og send til Grini mai 1943. Her sat han fram til krigen var over.

Ole Hallesby var ein kjend og ettertrakta predikant, og den kompromisslause forkynninga hans utløyste mellom anna den såkalla helvetesdebatten, som blei utløyst av ein radiotale i januar 1953. Hallesby kom til debatt med biskopen i Hamar, Kristian Schjelderup, i spørsmålet om «helvetet hører hjemme i kjærlighetens religion» (sitat frå biskop Schjelderup). Hallesby etablerte seg gjennom denne striden som ein av dei kraftigaste og mest etterspurte, men også omstridde, predikantar og kristne talarar i Noreg. 

Hallesby meldte også Arnulf Øverland til politiet for blasfemi i 1933 på grunn av foredraget «Kristendommen, den tiende landeplage».

For mange vil Ole Hallesby framfor alt bli hugsa som forfattaren av religiøse bøker som Fra bønnens verden og Daglig fornyelse.

Bakgrunnsstoff 

 Time Magazine  - artikkel om Ole Hallesby, 1.mars 1954.

Norske teologiprofessorar
Folk frå Aremark