alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nynorsk salmebok

Nynorsk salmebok for kyrkja og heim og møte vart redigert av Bernt Støylen, Peter Hognestad og Anders Hovden og utgjeven 1925. Ved kongeleg resolusjon 18. desember same året vart ho godkjend for bruk i gudstenesta i dei sokn som gjorde vedtak om det. Den fyrste kyrkjelyden som tok i bruk Nynorsk salmebok, var kyrkjelyden ved Nesland kyrke, frå 15. november 1925.

Presteforeninga meinte at salmeboka berre burde godkjennast som tillegg til ei anna salmebok. For å komme denne kritikken i møte, vart det ved kongeleg resolusjon av 1. okt. 1926 vedteke at Nynorsk salmebok skulle ha eit bokmålstillegg med 200 salmar or den gamle og den nye Landstads Salmebok. Denne boka vart utgjeven under namnet Nynorsk salmebok for kyrkja og heim og skule.

Salmeboka vart utgjeven på Det Norske Samlaget.

Innhaldet i salmeboka 
Salmeboka har åtte bolkar:
 I Ålmenne salmar for gudstenesta (56 nr.)
 II Salmar for alle sundagar og helgedagar i kyrkjeåret (466 nr.)
 III Salmar til kyrkjelege tenestor (61 nr.)
 IV Salmar for kyrkjearbeid (30 nr.)
 V Salmar for folk og fedreland (21 nr.)
 VI Salmar for heimen (33 nr.)
 VII Åndelege songar (44 nr.)
 VIII Tillegg med 200 salmar frå den gamle og den nye Landstads Salmebok (200 nr.)

Av dei nynorske er det 111 originale av Elias Blix og 75 omsette, av Anders Hovden 128 originale og 81 omsette og av Bernt Støylen 62 originale og 139 omsette.

Kjelder 
 Ottar Grepstad Frå den nynorske skriftkulturens annalar 1646–2005
 P.E. Rynning (1954): Salmediktingi i Noreg Det norske Samlaget
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962

Bakgrunnsstoff 
 Utgreiding om Nynorsk salmebok - digital utgåve

Salmebøker
Bøker frå 1925
Jockstrap

Jockstrap er ei sportsunderbukse for menn laga for å gje stor rørsleevne og minst mogleg varmeisolasjon.

Underbuksa består av ei elastisk linning med eit stykke stoff som dekker genitalia. Frå stoffstykket går det to elastiske band mellom låra og under setemuskelen til eit feste i linninga ved framparten av hoftebeina. Setet er bert.

Jockstrap er mykje brukt av utøvarar av amerikansk fotball, men eignar seg også godt under til dømes fotballshorts, tights, skidress, skøytetrikot, treningsbukse og motorsykkeldressar.

Sjå òg 
 Suspensorium (susp)

Bagrkunnsstoff 

Sportsundertøy
Undertøy
Landstads kirkesalmebog

M.B. Landstads Kirkesalmebog, kalla Landstads salmebok, vart ved kongeleg resolusjon 16.10.1869 autorisert for bruk i dei sokna som gjorde vedtak om det. Ho vart utgitt i 1870.  Boka hadde 634 nummer, alle på dansk-norsk.

Utkastet 

Magnus Brostrup Landstad hadde alt i 1861 på «offentlig foranstaltning» gjeve ut eit utkast. Boka var etla for kyrkjeleg bruk: Nr 1-101 er til gudstenesta, nr 102-584 til kyrkjeåret, 585-640 til ymse kyrkjelege handlingar. Salmeboka tok opp salmar av Luther, Kingo, Brorson, Grundtvig m.fl. Dei gamle salmane vart redigerte og ofte nedkorta. I denne redaksjonen la han meir vekt på omsynet til diktverket enn til teologisk dogmatikk. I dei gamle tyske salmane reinska han ut mange danske ord, og sette istaden inn ord frå norske målføre. Dette fekk til dels kraftig kritikk for det som vart oppfatta som radikale språkformer. Landstad retta seg litt etter kritikken, men store endringar gjorde han ikkje. Utkastet vart sidan lagt fram for ei salmeboknemnd leia av biskop Andreas Grimelund. I denne prosessen vart om lag 30 nyare salmar tekne ut, medan 20 eldre salmar vart tekne inn.

Kyrkjesalmeboka 
Salmeboka var redigert slik:
 Nr 1-33: Alminnelege salmar for gudstenesta
 Nr 34-94: Salmar for dåp, konfirmasjon, skriftemål, nattverd og gudstensteavslutning
 Nr 95-577: Salmar for kvar heilagdag i kyrkjeåret
 Nr 578-63: Særlege salmar for kyrkjelege handlingar, husandakt mv

Med tanke på opphav fordeler salmane seg slik:
 34 salmar frå oldkyrkja og mellomalderen
 216 tyske salmar 
 3 engelske salmar 
 1 tsjekkiske salmar
 11 svenske salmar
 283 danske salmar
 86 dansk-norske salmar (dvs salmar skrivne på dansk av nordmenn)

Boka vart bruka parallelt med dei gamle salmebøkene og Hauges Salmebok, som vart autorisert i 1873.

Salmane i Landstads salmebok er omtalte i J.N. Skaars Norsk Salmehistorie I og II, 1979-80.

4. mars 1892 vart Elias Blix' Nokre Salmar autorisert til bruk ved den offentlege gudstenesta, og desse landsmålssalmane vart trykte bak i Landstads salmebok som nr 635 - 791.

Utpå 1900-talet meinte folk at salmeboka var mogen for revisjon, og i 1926 kom salmeboka som fekk namnet Landstads reviderte salmebok. Men enno i mange år valde mange kyrkjelyder å halde på den den originale salmeboka.

Sjå òg 
 Salmar i Landstads kirkesalmebog

Kjelder 

 P.E. Rynning (1954): Salmediktingi i Noreg Det norske Samlaget

Salmebøker
Bøker frå 1869
1869 i Noreg
Nokre Salmar

Nokre salmar var den fyrste nynorske salmesamlinga, utgjeven anonymt av Elias Blix. Ho vart først utgjeven som hefte, det fyrste kom i 1869, dei neste i 1870 og 1875, og sidan auka i 1883 (Det norske Samlaget). 4. mars 1892 vart Nokre Salmar autorisert til bruk ved den offentlege gudstenesta, og desse landsmålssalmane vart trykte bak i Landstads kirkesalmebog som nr 635–784.

I 1908 vart Tekstbok og Altarbok for Den norske kyrkja i Peter Hognestad si omsetjing autoriserte for offentleg bruk. Med denne boka vart Litaniet og preikestolversa òg autoriserte, og i seinare opplag vart dei lagt til i dette såkalla Blix-tillegget som nr 785 til 791.

Dei fyrste kyrkjelydane som nytta retten til å syngje Blix-salmane i gudstenesta, var Ranum og Skage i Overhalla i Namdal prosti; dei gjorde det alt i 1892. I 1901 hadde 76 kykjelydar gjort det same, i 1914 366 og i 1926 meir enn 500. Mange stader vart det strid om Blix-tillegget. Etter resolusjonen av 1892 var det høve for eit fleirtal i kyrkjelyden å nekte bruk av Blix-tillegget. I 1926 vart det ved kongeleg resolusjon vedteke at dei som nytta Hauges og Landstads salmebøker også skulle bruke salmane i Nokre salmar. Men då var allereie Landstads reviderte salmebok og Nynorsk salmebok autoriserte for bruk i dei kyrkjelydane som gjorde vedtak om det.

Dei fyrste utgåvene 
 Hefte I kom i 1869 og inneheldt 13 salmar, av dei 4 nyskrivne og 9 gjendikta.
 Hefte II kom i 1870 og inneheldt 27 salmar, av dei 10 nyskrivne og 17 gjendikta.
 Hefte III kom i 1875 og inneheldt 17 salmar, av dei 14 nyskrivne og 3 gjendikta.

Andre utgåva kom i 1883 og hadde 68 salmar, av dei 39 nyskrivne og 29 gjendikta.

Tredjeutgåva vart utgjeven i Bergen i 1887 og hadde same innhaldet som andreutgåva, med den skilnaden at denne var trykt med latinske bokstavar. 

Fjerde og femte utgåve, som vart autorisert for kyrkjeleg bruk i 1892, inneheldt 150 salmar. Boka vart òg trykt som eit tillegg til Landstads Kirkesalmebog, då med 157 salmar; dei siste sju var litaniet og preikestolvers.

Bakgrunnsstoff 
 Digital utgåve på Bokylla.no

Kjelder 
 Kristen sang og musikk Runa forlag 1962
 Anders Aschim. Ein betre vår ein gong. Elias Blix. Det norske Samlaget, 2008 ISBN 978-82-521-6429-9

Salmebøker
Elias Blix
Bøker frå 1892
Adventskrans

Adventskransen er ein lysestake med plass til fire eller fleire stearinlys eller noko som liknar. Tradisjonelt tenner ein eitt lys for kvar sundag i advent. Skikken tok til i Tyskland på 1800-talet, og kan minna om den jødiske bruken av hanukkijá. I moderne tid har ein også teke i bruk adventslysestakar med elektriske lys som kan vera på i heile adventstida.

Historie 
Historisk var det vanleg å pynta med kransar til mange ulike høgtider i Europa. I den gradvis tende adventskransen finn ein også trekk som minner om den jødiske tradisjonen med å tenna eitt lys for kvar dag av hanukká i ein spesiell åttearma lysestake.

Adventslystenninga byrja truleg på ein barneheim i Hamburg, der presten og indremisjonsgrunnleggjaren Johann Hinrich Wichern laga ein slik i 1839 eller 1848. Denne kransen hadde heile 28 lys, 24 små raude og 4 store kvite. Kvar dag tende ein unge eit nytt lys i samband med gudstenestane til presten. Lyskransen skal ha vore pynta med greiner frå bartre. Bruken av adventskransen spreidde seg, først i Tyskland, og i løpet av 1900-talet til andre land.

Utsjånad 

Lysestaken kan ha mange ulike utformingar, han kan vera av metall, steintøy, tre eller deig og kan ha pynt av til dømes band eller bar frå tre. Han er ofte ringforma med lysa plasserte jamt frå kvarandre, men kan også vera rett, med lysa på rekke. Nokre kransar har eit siste lys som gjerne står i midten av kransen og blir tend på julaftan eller juledag.

Fargen på lysa kan variera. Det er vanleg å følgja liturgiske fargar, men i nyare tid har ein teke i bruk ei rekke andre fargar. I mange protestantiske tradisjonar har ein gjerne lillafarga lys i staken under advent og raude eller kvite lys til jul. I katolsk tradisjon har ein tre lilla og eitt rosa lys. Nokre anglikanarar, metodistar og lutheranarar bruker blåe eller kvite lys i staden for lilla.

Bruk 

Ein tenner vanlegvis det første lyset på første sundagen i advent og det første og andre på den andre sundagen, slik at alle lysa er tende på den fjerde sundagen. Det er vanleg å framføra ein song eller eit dikt i samband med tenninga, ofte første verset saman med det første lyset, andre med det andre, og så bortetter.

Adventskransen blir brukt i kyrkjer under adventsgudstenestar, i heimar og i nokre offentlege rom. Ein kan henga han frå taket, men det er i dag vanlegare å ha ein stake som står på eit bord. Elektriske adventslysestakar blir som regel sett i eit vindauge som del av julepynten elles.

Sjå òg 
 Luciakrone, ein lyskrans boren av ei lucia på luciadagen
 Adventsstjerne
 Kalenderlys

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Advent wreath» frå ,  den 11. januar 2008. 

 katolsk.no: «Adventsskikker» (Sist oppdatert 1998-11-30)
 allekvinner.no: «Din levende adventskrans» (21. november 2006)

Bakgrunnsstoff 

 danielshjerte.com: Ulike adventsvers 

Advent
Jul
Lysestakar
Levande lys
Psalmebog for Kirke og Hus

Psalmebog for Kirke og Hus, mest kjend som Hauges Salmebok, var utarbeidd av Andreas Hauge og vart den 11. oktober 1873 autorisert for bruk ved offentleg gudsteneste i Noreg der kyrkjelyden gjorde vedtak om det.

Salmeboka var konservativ både i salmeval og språkbruk, og i konkurranse med Landstads salmebok fekk ho aldri noka særleg utbreiing — i 1904 hadde 90 av dei 965 kyrkjesokna i Noreg gjort vedtak om å nytte Hauges Salmebok. 

Andreas Hauge gav ut eit utkast til salmeboka i 1863.

Referansar 

Salmebøker
Bøker frå 1873
Andreas Hauge

Andreas Hauge () var ein norsk prest og salmebokutgjevar. 

Hauge var son til Hans Nielsen Hauge og Andrea Andresdatter Nyhus, og vart fødd i Oslo. Cand. theol 1839, skolemann, seinare sekretær i Det norske Misjonsselskap. 

I 1863 gav han ut Psalmebog til Kirke- og Huus-Andagt, eit utkast til ei ny salmebok som med nokre endringar vart autorisert i 1873 (Hauges Salmebok).

Andreas Hauge var stortingsmann for Skien 1865-66. Han vart utnemnd til riddar av St. Olavs Orden i 1875.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Andreas Hauge på www.rootsweb.com

Norske prestar
St. Olavs Orden
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar for Telemark
Folk frå Oslo
Kartesisk produkt

I matematikk er det kartesiske produktet av to mengder A og B, mengda av alle par av element, (a,b), der a ∈ A og b ∈ B. Denne mengda vert skriven A × B, og med matematisk notasjon skriv ein

Ein kan òg definere det kartesiske produktet for fleire enn to mengder. Viss A1, …, An er mengder, så er det karteiske produktet samansett av alle n-tupler, det vil seie alle moglege kombinasjonar (a1,…,an), der kvar ai ∈ Ai. Dette vert skrive
.

Viss alle Ai’ane er den same mengda A, kan ein òg skrive An for det kartesiske produktet A1×...×An.

Omgrepet «kartesisk» kjem frå «Cartesius», den latiniske forma av namnet til den franske matematikaren og filosofen René Descartes (1596-1650).

Mengdelære
Algoritme

Ein algoritme i matematikk og informatikk er ei oppskrift på korleis ein kan løyse ein bestemt type problem. Ordet kjem opphavleg frå den persiske matematikaren og astronomen al-Khowarizmi (ca. 780-850)). I ei av bøkene sine beskriv han ein algoritme for korleis ein kan løyse ein klase av andregradslikningar.

I informatikk og matematikk 

Algoritmar er først og fremst eit tema i matematikk og informatikk, og vert studert i nokre spesialområde i teoretisk informatikk, som algoritmeteori, kompleksitetsteori og bereknbarheitsteori. I form av dataprogram vert algoritmar nytta til å styre datamaskinar.

Definisjon 

Mange matematikarar og logikarar i det 19. og 20. hundreåret likte ikkje den manglande nøyaktigheita i omgrepet algoritme, og ønskte eit meir teoretisk tilfredsstillande fundament. I den første halvdelen av det 20. hundreåret vart det gjort fleire forsøk på å finne ein god definisjon. Turingmaskina til Alan Turing, Lambda-kalkulusen til Alonzo Church, rekursive funksjonar, Chomsky-grammatikken og Markov-algoritmer er alle formaliseringar av bereknbarheitsomgrepet. Det var prova at alle desse metodane er like kraftige. Alle kan emulere ein turingmaskin, og alle kan verte emulert av ei turingmaskin. Ved hjelp av turingmaskina vert følgjande formelle definisjon mogleg:

Ei berekningsoppskrift vert kalla ein algoritme om det finst ei Turing-maskin som er ekvivalent til oppskrifta og som stoppar for alle inndata som har ei løysing.

Frå denne definisjonen kan ein utleie følgjande eigenskapar:
 Ein må kunne skrive oppskrifta med ein endeleg lang tekst.
 Eit kvart steg i oppskrifta må kunne utførast.
 På kvart tidspunkt kan berre ein endeleg stor lagringsplass nyttast.
 Oppskrifta kan berre nytte eit endeleg tal på steg.

I praktiske problem krev ein vanlegvis òg at ein algoritme skal oppfylle følgjande vilkår:
 Algoritmen må alltid gi same svar dersom inndataa er dei same.
 Kva det neste steget i oppskrifta er må alltid vere eintydig definert.

Analyse av algoritmar 

Analyse av algoritmar er eit hovudtema i informatikk, og vert vanlegvis gjort teoretisk utan å lage konkrete implementeringar i programmeringsspråk. Den liknar difor andre matematiske område, der ein heller studerer dei grunnleggjande konsepta, enn å sjå på konkret bruk. Ein studerer difor algoritmar i ei sterkt formalisert form.

Ein deler analysen i ulike delområde. I kompleksitetsteori studerer ein ressursbruken til algoritmane, det vil seie tida det tek å køyre algoritmen og lagringsplassen som krevst. I bereknbarheitsteori studerer ein spørsmålet om ein gitt algoritme i det heile vil terminere.

Algoritmar
Diskret matematikk
Matematisk logikk
Teoretisk informatikk
Planar graf

Ein planar graf er i grafteori ein graf som kan teiknast i planet utan at nokre av kantane skjer kvarandre. Ein ikkje-planar graf kan ikkje teiknast på ein sånn måte. Ein plan graf er ein planar graf som er teikna i planet. Ein kan definere ein plan graf som ein planar graf med ei avbilding frå kvart hjørne til eit punkt i det todimesjonale rommet, og frå kvar kant til ei plan kurve, slik at endepunkta til kvar kurve samsvarer med posisjonane til endehjørna, og alle kurvene er disjunkte bortsett frå i endepunkta.

Kuratowskis sats

Den polske matematikaren Kazimierz Kuratowski gav ei karakterisering av planare grafar, nå kjend som Kuratowskis sats:

Ein endeleg graf er planar viss og berre viss den ikkje inneheld ein undergraf som er ein subdivisjon av K5 (den komplette grafen med fem hjørne) eller K3,3 (den komplette bipartite grafen med tre hjørne i kvar del).

En subdivisjon av ein graf får ein ved å leggje til eit eller fleire hjørne i ein kant, (til dømes ved å endre kanten  •——• til •—•—•) og gjenta dette null eller fleire gonger.

Eigenskapar 

Viss ein teiknar ein planar graf i planet, rammar han inn eitt eller fleire område. Viss n er talet på hjørne, m er talet på kantar og f er talet på område, seier Eulers formel at n - m + f = 2. Av dette kan ein vise at m ≤ 3n - 6 for alle planare grafar.

Firefargersatsen seier at hjørna i ein planar graf alltid kan verte farga med fire farger sånn at to naboar alltid har ulike farger.

Grafteori
Nick Mason

Nicholas Berkeley «Nick» Mason () er ein britisk trommeslagar, perkusjonist og ein av komponistane i bandet Pink Floyd.

Mason er fødd i Birmingham i England, voks opp ved Hampstead i London og gjekk på privatskulen Frensham Heights i Surrey. Han studerte seinare på Regent Street Polytechnic, der han i 1964 møtte Roger Waters, Bob Klose og Richard Wright som saman grunnla bandet Sigma 6, som var forgjengaren til Pink Floyd.

Nick Mason er gift for andre gong og har tre ungar. Dei bur i grevskapet Wiltshire, i det tidlegare huset til Camilla Parker Bowles. Ettersom innspelingane og turnéane til Pink Floyd vart meir sporadiske har Mason brukt meir tid på favoritthobbyen sin, billøp. Han eig og køyrer fleire klassiske bilar og har mellom anna konkurrert i 24-timarsløpet Le Mans. Han er òg ein kvalifisert pilot.

Mason er den einaste personen som har vore med i Pink Floyd sidan grunnlegginga i 1965 og har også spela på samtlege album. Trass i konfliktane over eigarskapen til namnet Pink Floyd er Roger Waters og Nick Mason gode vener. Mason deltok på dei to siste konsertane i verdsturnéen til Waters i 2002 for å spele trommer på den tradisjonelle Floyd-låten «Set the Controls For The Heart Of The Sun».

Nick Mason har òg designa og teke bilete for albuma Relics (1971) og Animals (1977).

2. juli 2005 deltok Mason i Pink Floyd for fyrste gong på 24 år saman med David Gilmour, Richard Wright og Roger Waters på Live 8-konserten i Hyde Park i London. 

12. august 2012 spelte Mason med Ed Sheeran på Pink Floyd-songen «Wish You Were Here» under avslutningsseremonien til sommar-OL 2012 i London.

Andre arbeid 
Mason har òg arbeidd med andre musikarar, som trommeslagar og produsent for Steve Hillage og Robert Wyatt, trommeslagar for Michael Mantler og produsent for bandet The Damned. Boka til Nick Mason, Inside Out: A Personal History of Pink Floyd, vart publisert i Storbritannia i oktober 2004. Denne boka gjev eit subjektivt innblikk på livet i bandet frå eit humoristisk synspunkt.

Eigne utgjevingar 
 1981 - Fictitious Sports
 1985 - Profiles - med gitaristen Rick Fenn.

Pink Floyd-medlemmar
Engelske trommeslagarar
Engelske plateprodusentar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Den trojanske hesten

Den trojanske hesten er ei nemning på ein hest som, i fylgje Æneiden og Odysseen, vart bygd i løpet av den trojanske krigen. Etter 10 år med omlægring av byen Troja, byggjer grekarane ein hul hest av tre. Odyssevs gøymer seg inne i hesten saman med nokre utvalde krigarar, medan resten av styrkane gøymer seg eit stykke vekk frå byen. Nokre få menn vart sett til å ro skipa eit stykke vekk. Trojanarane trur då at grekarane har gjeve opp åtaket, og sett att hesten som ei siste gåve. Byporten vert opna, og hesten trekt inn, og så er det fest i gatene. Seint same kveld, då trojanarane er trøytte etter feiringa, listar Odyssevs menne seg ut av hesten og opnar byporten for resten av hæren. Dei utkvilde greske soldatane sigrar då lett over trojanarane, og inntek byen.

Annan bruk av omgrepet

Metaforisk kan meininga av uttrykket «ein trojansk hest» visa til ein taktikk eller strategi som går ut på å invitere ein fiende inn i eigen bastion eller tryggingsområde.

Uttrykket «trojansk hest» er òg brukt om skadevare eller datavirus.

Sjå òg 
 Den trojanske krigen
 Trojansk hest - ein type datavirus

Bakgrunnsstoff

Gresk mytologi
Trojanarkrigen
Relics

Relics er eit samlealbum av Pink Floyd frå 1971. Ei ny utgåve på CD med betre digital lyd kom i 1996 med eit anna plateomslag. Det originale plateomslaget var teikna av trommis Nick Mason og framstilte eit skip laga av musikkinstrument. Det nye omslaget viser eit bilete av ein ferdigbygd modell av skipet. 

Relics var mest kjend for å innehalde dei tidlege hitsinglane «Arnold Layne» og «See Emily Play» frå Syd Barrett-perioden, i tillegg til B-sidene til tre andre singlar. Den inneheld òg den tidlegare ikkje utgjevne studioinnspelinga «Biding My Time» av Roger Waters, som tidlegare berre hadde vore spelt på konsertar. Resten av songane var identiske til albumversjonane. 

Relics nådde 34. plass på albumlista i Storbritannia og 153. plass i USA.

Innhald

Medverkande 
 Syd Barrett - Gitar og vokal på «Arnold Layne», «See Emily Play», «Interstellar Overdrive» og «Bike».
 Roger Waters - Bassgitar og vokal
 David Gilmour - Gitar på alle spor unntatt dei Barrett spelar på, i tillegg til vokal
 Richard Wright - Orgel, piano, synthesizer og vokal
 Nick Mason - Trommer og perkusjon.

Pink Floyd-album
Samlealbum frå 1971
Album produserte av Norman Smith
Album produserte av Joe Boyd
Plateomslag av Hipgnosis
Capitol Records-album
EMI Records-album
Harvest Records-album
Four Weddings and a Funeral

Four Weddings and a Funeral, kalla Fire bryllup og en gravferd på norsk, er ein britisk romantisk komedie frå 1994. Filmen er regissert av Mike Newell. Han var den fyrste av fleire filmar skrivne av Richard Curtis med Hugh Grant i ei av hovudrollene. Elles spelar Andie MacDowell den andre hovudsrolla i filmen som handlar om engelskmannen Charles og den amerikanske dama Carrie som møter kvarandre i ulike bryllaup og i ei gravferd. Til slutt vil Charles gifte seg med Carrie. Ho takkar nei, men ho vil dele livet med Charles utan å gifte sig. Deretter lever dei lukkeleg med kvarandre og sonen sin.

Filmen har vunne fleire prisar og vart ein stor publikumssuksess.

Rolleliste 
 Hugh Grant: Charles
 Andie MacDowell: Carrie
 James Fleet: Tom 
 Simon Callow: Gareth 
 John Hannah: Matthew 
 Kristin Scott Thomas: Fiona 
 David Bower: David 
 Charlotte Coleman: Scarlett
 Rowan Atkinson: Father Gerald
 Anna Chancellor: Henrietta («Duckface»)

Bakgrunnsstoff 
 

Britiske filmar
Romantiske komediar
Filmar frå 1994
Salmer 1973

Salmer 1973 - Liturgikommisjonens prøvehefte var godkjent som salmebok ved kongeleg resolusjon 7. september 1973. 

Frå 1954 til 1967 vart det arbeidd med å lage ei felles salmebok for Den norske kyrkja. Dette arbeidet drog ut i tid. Salmer 1973 var tenkt å fylle eit behov i overgangstida før ei ny kyrkjesalmebok var ferdig, samtidig som liturgikommisjonen ville få klargjort kva slags salmestoff som kunne gli inn i ulike kyrkjelege samanhenger.

Heftet hadde salmar på bokmål og nynorsk. I tillegg vart det forsøkt einskilde tekster på svensk og dansk.

Salmebøker
Bøker frå 1973
Salmer 1997

Salmer 1997 er er et offisielt tillegg til Den norske kyrkja si bok Norsk Salmebok og vart utgjeven i 1997. Salmeboka vart godkjend av Kyrkjerådet 15. november 1996 som liturgisk forsøkssak til bruk i dei kyrkjelydane som gjer vedtak om det. Boka er meint som eit tillegg til Norsk Salmebok. Ho har 283 nummer, av desse ein eigen bolk med 20 salmar på dei tre samiske språka som er i bruk i Noreg. Det er òg teke med salmar frå andre land og kulturar.

Salmebøker
Bøker frå 1997
Canon

Canon (offisielt japansk namn キヤノン) er eit japansk føretak som spesialiserer seg i produkt i bilde og optikk, blant anna kamera, kopieringsmaskinar og skrivarar. Hovudkontoret ligg i Tokyo.

Firmaet blei grunnlagt i 1933 med namnet 精機光学研究所 (Seiki-kougaku-kenkyuujo eller «Precision Optical Instruments Laboratory») av Yoshida Goro og svigerbroren Uchida Saburo, finansiert av Saburo sin nære venn Takeshi Mitarai. Grunnoppgåva var å utvikle kamera av god kvalitet. I juni 1934 slapp dei det fyrste kameraet sitt, Kwanon, døpt etter Guan Yin, miskunngudinna i buddhismen. Året etter endra dei til ein meir moderne versjon av namnet, Canon.

Canons fyrste kamera var klonar av Leicas «threadmount»-målsøkekamera. Dei fylgde nøye Leica-spesifikasjonane for «threadmount»-objektivet (M39) men la til eigne oppfinningar som ein kombinert søkar/målesøkar med justerbar forstørring. I byrjinga hadde ikkje Canon sin eigen fabrikk til optikk, men brukte objektiv produsert av Nikon. Men snart begynte dei likevel å lage sine eigne objektiv under merket Serenar. Desse er den dag i dag populære blant brukarar av Canon- og Leica-målsøkarkamera.

Canons hovudkonkurrentar er blant andre Nikon, Konica Minolta, Leica, Pentax, Olympus, Sony, Epson, Kodak og Hewlett-Packard.

Kjelder 

Japanske føretak
Kameraprodusentar
Elektronikkprodusentar