alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Beuvron

Beuvron er ei elv sentralt i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho har sitt utspring nær landsbyen Coullons, sørvest for Gien. Beuvron renn hovudsakleg vestover gjennom følgjande departement og byar: 
 Loiret: Cerdon
 Loir-et-Cher: Lamotte-Beuvron, Neung-sur-Beuvron, Bracieux

Beuvron munnar ut i Loire nær Chaumont-sur-Loire.

Elvar i Frankrike
Loiret
Loir-et-Cher
Elva Loiret

Loiret er ei 12 km lang elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho får vatn frå infiltrasjon frå Loire. 

Elva ligg i departementet Loiret, som har fått namnet sitt frå elva. 

Loiret, sør for Orléans, er ein populær stad for gå- og båtturar med biletskjønne vasskverner langs breidda. Ho har sitt utspring i Orléans-la-Source, og munnar ut i Loire ved Saint-Hilaire-Saint-Mesmin, sørvest for Orléans.

Bakgrunnsstoff 

Loiret
Loiret
Loiret
Elva Allier

Allier (oksitansk: Alèir) er ei elv sentralt i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho har sitt utspring i Massif Central i departement Lozère, aust for Mende. Ho munnar ut i Loire vest for byen Nevers.

Departement og byar langs elva 
 Allier: Vichy, Varennes-sur-Allier, Moulins
 Ardèche - elva er grensa mellom dette departementet og Lozère
 Cher
 Haute-Loire: Brioude, Langeac
 Lozère: Langogne
 Nièvre 
 Puy-de-Dôme: Brassac-les-Mines, Auzat-sur-Allier, Issoire, Cournon-d'Auvergne

Sideelvar 
Nokre av sideelvnae til Allier er: 
 Alagnon (venstre)
 Anse
 Couze Pavin (venstre)
 Dore (høgre)
 Morge (venstre)
 Sioule (venstre)
 Veyre (venstre)

Bakgrunnsstoff 

Allier
Allier
Allier
Allier
Allier
Allier
Allier
Allier
Allier
Aerosmith

Aerosmith er eit amerikansk hardrock-band, som har halde seg populære i over 30 år. Bandet vart stifta i Boston, USA, tidleg på 1970-talet.

Gjennombrotet kom med den tredje plata Toys in the attic i 1975. Toys in Attic inneheld blant anna hiten «Walk this way». Aerosmith har rykte på seg for å ha funne opp power-balladen med låten «Dream On», som kom i 1973 med deira første album «Aerosmith».

1970-talet var deira stordomstid. På starten av 80-talet sokk populariteten, og dei fekk problem med alkohol. På 90-talet gjorde bandet eit utruleg comeback, med låten som er nemnd tidlegare, balladen «Dream On». Dei spelte blant anna songen «I dont wanna miss a thing», som er med i filmen Armageddon, som vart laga i 1998.

Medlemmar 
 Steven Tyler: vokal, piano (1970-)
 Joe Perry: gitar, kor (1970-1979, 1984-)
 Brad Whitford: gitar (1971-1980, 1984-)
 Tom Hamilton: bass, kor (1970-)
 Joey Kramer: trommer (1970-)

Tidlegare medlemmar 
 Ray Tabano: gitar (1970-1971)
 Jimmy Crespo: gitar (1979-1984)
 Rick Dufay: gitar (1980-1984)

Diskografi

Studioalbum 
 Aerosmith (1973)
 Get Your Wings (1974)
 Toys in the Attic (1975)
 Rocks (1976)
 Draw the Line (1977)
 Night in the Ruts (1979)
 Rock in a Hard Place (1982)
 Done with Mirrors (1985)
 Permanent Vacation (1987)
 Pump (1989)
 Get a Grip (1993)
 Nine Lives (1997)
 Just Push Play (2001)
 Honkin' on Bobo (2004)

 Livealbum 
 Live Bootleg (1978)
 Classics Live! (1986)
 Classics Live! Vol.2 (1987)
 A Little South of Sanity (1998)
 Rockin' the Joint (2005)

 Samleplater 
 Greatest Hits (1980)
 Gems (1988)
 Pandora's Box (1991)
 Big ones (1994)
 Box of Fire (1994)
 Young Lust: The Aerosmith Anthology (2001)
 O, Yeah! The Ultimate Aerosmith Hit (2002)
 Devil's Got a New Disguise'' (2006)

USA-amerikanske rockegrupper
Musikkgrupper frå 1970-talet
Aerosmith
Musikkgrupper skipa i 1970
Det gotiske alfabetet

Denne artikkelen inneheld gotiske bokstavar. Du må kanskje installere ein gotisk Unicode-font.

Det gotiske alfabetet er eit alfabetisk skriftsystem som vart oppfunnen av biskop Wulfila på 300-talet evt. Wulfila var ein religiøs forkynnar ved gotarane som omsette Bibelen til gotisk. Det gotiske alfabetet må ikkje blandast med gotisk skrift, som er ein skriftstil frå det latinske alfabetet. 

Alfabetet består av 27 bokstavar. Dei fleste av desse var henta frå det greske alfabetet, men nokre var henta frå det latinske alfabetet og nokre var truleg henta frå ei form for runer som vart brukt før Wulfilas tid. Bokstavane kunne òg brukast til tal, og det var to ekstra talteikn utanom bokstavane. Namna på bokstavane er kjende frå eit manuskript frå 900-talet, og namna er basert på namna som vart brukt på runer.

Bokstavar 

Gotisk
Gotarane
Gotisk skrift

Gotisk skrift er ei samlenemning for visse skriftvariantar av det latinske alfabetet der bokstavane er attgjevne med knekte bogar og tunge stammar. Gotisk skrift er både ei form for skriveskrifter og ulike trykkskrifter som etterliknar skriveskrifta. Gotiske skriftstilar var i bruk fram til tidleg på 1900-talet i Tyskland og område som var prega av tysk kultur, deriblant Skandinavia. Gotisk skrift er i dag heilt erstatta av skrifttypar som er forma etter mønster av italienske antikvabokstavar.

Gotisk handskrift er i Danmark og Noreg namnet på ei tysk løkkjeskrift som oppstod på 1500-talet som ei forenkling og vidareutvikling av den opphavlege kantete, gotiske handskrifta. Gotisk handskrift var vanleg skriveskrift i Noreg frå omkring 1600 til 1850.

Namnet 
Gotisk skrift har fått namn etter gotikken, det vil seie stilideal og former innanfor gotisk kyrkjekunst og arkitektur frå 1150 til 1550. Adjektivet «gotisk» vart gjeve av italienarane under renessansen, som med det meinte at gotisk skrift var mellomalderleg og «barbarisk». 

Gotisk skrift, både skrivne og trykte variantar, har ulike nemningar på ulike språk, men kan omtalast med fellesnemninga gebrochene Schrift på tysk, blackletter på engelsk og écriture gothique på fransk.

Samlenemninga gotisk skrift vert ofte brukt litt upresist om den tyske formvarianten fraktur som dominerte nord-europeisk skriftkultur i firehundre år.

Skrift
Wulfila

Wulfila (ca. 311–383) var misjonsbiskop blant vestgotarane i sju år frå 341. Han var sjølv truleg halvt gotisk, og forfedrane hans hadde kome som fangar frå Kappadokia til gotarane sitt land.

Wulfila var klart ein tilhengar av arianismen. Det kan òg verke som om hans eigen kristologi faktisk ikkje var fullt ut dekt med den arianske. Wulfila såg på Jesus som den «Gud og Herre» som var verdig menneskja si tilbeding. Det er å gå lenger enn arianarane i vurderinga av Jesu guddom.

Han blir særleg hugsa for si omsetjing av Bibelen til gotisk og det gotiske alfabetet han laga for dette formålet — et alfabet samansett av latinske og greske bokstavar og runer. For gammalgermansk språkforsking er skriftene hans svært viktige.

Wulfilabibelelen var den tidlegaste bibelomsetjinga til eit germansk språk. Han er kjend for ettertida framfor alt ved avskrifta som går under namnet Codex Argenteus. Dette er eit handskrift frå 500-talet som no blir oppbevart i Uppsala i Sverige.

Her er «Fader Vår», som kan tene som ein illustrasjon på den formative rolla som Wulfila si omsetjing av kristeleg litteratur skulle få innan dei sentrale germanske språka, og kva for interesse språkforskarane hadde av arbeidet hans:

atta unsar þu ïn himinaweihnai namo þeinqimai þiudi nassus þeinswairþai wilja þeinsswe ïn himina jah ana airþaihlaif unsarana þana sin teinan gif uns himma dagajah aflet uns þatei skulans sijai maswaswe jah weis afletam þai skulam unsaraimjah ni brig gais uns ïn fraistubnjaiak lau sei uns af þamma ubilinunte þeina ïst þiudangardijah mahs jah wulþus ïn aiwinsamen 

Vår kunnskap om Wulfila stammar, med unntak av bibelomsetjinga hans, framfor alt frå kyrkjehistorikaren Philostorgios og frå biskop Auxentius av Dorostorum.

Gotarar
Bibelomsetjarar
Arianske biskopar
Oppfinnarar av skriftsystem
Teologar
Fødde i 310-åra
Døde i 383
Sioule

Sioule er ei 150 km lang elv sentralt i Frankrike, og ei av sideelvane til Allier frå venstre. Ho har sitt utspring nær landsbyen Orcival, nord for Mont-Dore i Massif Central. Sioule har greve ut ei djup kløft, særleg i den øvre delen av ho. Sioule renn hovudsakleg nordaustover gjennom følgjande departement og byar: 
 Puy-de-Dôme: Pontgibaud
 Allier: Ébreuil, Saint-Pourçain-sur-Sioule

Sioule munnar ut i Allier 10 km nord for Saint-Pourçain-sur-Sioule.

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Frankrike
Puy-de-Dôme
Allier
Dore i Frankrike

Dore er ei 141 km lang elv sentralt i Frankrike i departementet Puy-de-Dôme, og ei av sideelvane til Allier frå høgre. Ho har sitt utspring nær Saint-Germain-l'Herm, i Massif Central. Dore renn hovudsakleg nordover gjennom følgjande byar: Arlanc, Ambert, Courpière, Puy-Guillaume, og munnar ut i Allier 6 km nord for Puy-Guillaume.

Elvar i Frankrike
Puy-de-Dôme
Acolin

Acolin er ei 62 km lang elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho renn gjennom departementa Allier og Nièvre, og munnar ut i Loire nær Decize.

Elvar i Frankrike
Sideelvar til Loire
Allier
Nièvre
Bjørkedal

Bjørkedalen er ei bygd i Volda kommune i Møre og Romsdal. Riksveg 651 mellom Nordfjordeid og Volda går gjennom bygda. Bjørkedalen er første busetnaden etter fylkesgrensa frå Sogn og Fjordane Det bur om lag 150 menneske i bygda. 

Den kommunale skulen vart nedlagd i 2004. Den private Bjørkedal nærskule, som då vart starta, vart avvikla i 2016. Elevane vart overførte til Folkestad skule.

I bygda ligg matrikkelgardane Nøre Bjørkedal, Helset, Løset, Eidseflot og Søre Bjørkedal. Busetnaden ligg rundt Bjørkedalsvatnet

Næringsliv 
Bjørkedal er ei jordbruksbygd. Nokre gardar  driv skogbruk. Det er for det meste furu som blir henta ut, og nytta til båtbygging, plank og ved.

Den særeigne olivinrike fjellgrunnen gir skog som er svært godt eigna til båtbord. Og båtbygging har lange tradisjonar som attåtnæring på dei fleste gardar. Dette handverket kan sporast tilbake til 1500-talet. Her var ein av dei viktigaste stadane for den tradisjonsrike sunnmørsbåten. 

Sjølv om båtbyggaraktiviteten har minka av, vert det framleis bygd tradisjonelle trebåtar i bygda. I seinare tid er det bygd kopiar av vikingskip. Både Osebergskipet  og Gokstadskipet  er kopierte. Det er også bygd to knarrar etter båtfunn i Danmark, Skuldelev 1-vraket. «Saga Siglar» som var på jordomsegling, og Borgundknarren. Der har også vorte laga mindre vikingskip. Båtbyggarar frå bygda stod for bygginga av Myklebustskipet, som vart bygd på Nordfjordeid (2016–2019).

Namnet Bjørkedal 
Bjørkedal er òg eit slektsnamn. Det er 320 personar som har dette namnet (2007).

Kjende namneberarar 
 Anne Bjørkedal, forfattar
 Saxe Bjørkedal, båtbyggar og tradisjonsberar
 Sigurd Bjørkedal, båtbyggar

Kjelder

Busetnader i Volda
Bygder i Møre og Romsdal
Norske slektsnamn
Besbre

Besbre er ei elv sentralt i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå venstre. Ho har sitt utspring i fjellet Puy de Montoncel nordaust for Thiers i Massif Central. Besbre renn hovudsakleg nordover gjennom følgjande departement og byar: 
 Allier: Laprugne, Lapalisse, Dompierre-sur-Besbre

Besbre munnar ut i Loire 3 km nord for Dompierre-sur-Besbre.

Elvar i Frankrike
Sideelvar til Loire
Allier
Arroux

Arroux er ei elv sentralt i Frankrike, og ei av sideelvane til Loire frå høgre. Ho har sitt utspring aust for Arnay-le-Duc i Côte-d'Or. Arroux renn hovudsakleg sørover gjennom følgjande departement og byar: 
 Côte-d'Or: Arnay-le-Duc
 Saône-et-Loire: Autun, Toulon-sur-Arroux, Gueugnon

Arroux munnar ut i Loire nær Digoin.

Elvar i Frankrike
Sideelvar til Loire
Côte-d'Or
Saône-et-Loire
Sèvre Niortaise

Sèvre Niortaise er ei elv i vestlege delar av Frankrike og munnar ut i Biscayabukta og Atlanterhavet. Ho har sitt utspring i departementet Deux-Sèvres, nær Sepvret nord for Melle. 

Ho renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Deux-Sèvres: Saint-Maixent-l'École, Niort 
 Vendée: Damvix
 Charente-Maritime: Marans

Ho munnar ut i Biscayabukta i Bourg-Chapon, nord for byen La Rochelle. Den største byen langs elva er Niort, og derfor namnet Sèvre Niortaise.

Bakgrunnsstoff 

Sevre Niortaise
Sevre Niortaise
Sevre Niortaise
Sevre Niortaise
Majavatn kyrkje

Majavatn kyrkje, tidlegare Majavatn kapell, er eit kyrkje frå 1915 i Grane kommune i Nordland fylke. 
Byggverket er i tømmer og skal ha 80 plassar.
Kyrkja vart bygd med hjelp frå Norsk Finnemisjon, og var lenge ein sentral stad for samemisjonens arbeid i det sørsamiske området. I dag eig Grane kommune kyrkja, og samemisjonen står for enkelte gudstenester i bygget.

Kjelder 
 Samemisjonen

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Grane
Kyrkjer i Indre Helgeland prosti
Norske kyrkjer frå 1915
Kulturminne i Grane
Malnes kyrkje

Malnes kyrkje ligg på Eidet i Bø i Vesterålen . Kyrkja er ei langkyrkje i tre. Ho vart innvigd 7. april 1895 og skal ha 320 plassar. Arkitekt for kyrkja var Ole Scheistrøen.

Den første Malneskyrkja på Malnes er nemnd i eit dokument frå 1589. Ho vart riven i 1829 og flytta til Eidet.

Like ved kyrkja står ein bauta over fiskarar frå Bø og Malnes som har omkomme på havet. Bautaen vart sett opp i 1943.

Andre kyrkjer i Bø 
 Bø kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 Bø kommunes side om Malnes kyrkje 
 

Kyrkjer i Bø i Nordland
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Norske kyrkjer frå 1895
Ole Scheistrøen
Kulturminne i Bø i Nordland
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Melbu kyrkje

Melbu kyrkje ligg i Melbu i Hadsel kommune i Nordland fylke. Kyrkja høyrer til Melbu sokn i Vesterålen prosti . Kyrkja er ei langkyrkje i tre. Ho vart innvigd i 1938 og skal ha 250 plassar. Arkitekt for kyrkja var Harald Sund.

Tidligare kyrkje 
Melbø korszhus er omtala i Reformatsen i 1589. Dette kapellet frå mellomalderen (truleg ei stavkyrkje) gjekk ut av bruk allereie før 1694. I 1750 skal det framleis ha stått, men vore så skrøpeleg at ein ikkje kunne halde gudsteneste i det. Nøyaktig plassering er ikkje kjend.

Bilde frå kyrkja

Andre kyrkjer i Hadsel 
 Grønning kyrkje
 Hadsel kyrkje
 Hanøy kyrkje
 Innlandet kyrkje
 Sand kyrkje

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Nordland fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 94–95
 Kyrkjesøk
 
 
 Den norske kyrkja i Hadsel
 Eldre fotografi av kyrkja på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Kyrkjer i Hadsel
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Norske kyrkjer frå 1938
Harald Sund
Kulturminne i Hadsel
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Meløy kyrkje

Meløy kyrkje er ei langkyrkje frå 1867 i Fore og Meløy sokn i Bodø domprosti. 

Kyrkja er bygd i nygotisk stil; ho er i tømmer og hadde opphavleg 600 plassar. Eit kapell frå 1966 har 104 plassar.

Kyrkjestaden 

Kyrkja ligg på Meløya, ein sentral plass i kommunen fram til 1952 då kommuneadministrasjonen vart flytta bort frå øya. Garden ved kyrkja var òg sete for Benkestokfamilien. Ein veit ikkje når den første kyrkja vart bygd på staden, men kjelder syner at både Rødøya og Meløya hadde kyrkje før 1432. Neste sikre referanse er frå 1541 då Trond Benkestok fekk rett på inntekta frå «- Mellø kapel i Rødøe Prestegjeld» i eit løyve frå Kristian III av Danmark-Noreg. I åra 1661 til 1666 vart det reist ei ny kyrkje, men allereie i 1704 brann ho ned. Det tok tid å få finansiert gjenreisinga, men etter eit møte i Gåsvær 1-2 september 1708 kom bygginga i gang og kyrkja stod ferdig i 1711. 

Kyrkja frå 1711 vart for lita på siste halvdel av 1800-talet, og den noverande kyrkja vart teikna i 1864 for 750 plassar. Departementet reduserte storleiken til 600 plassar. Kyrkja som vart reist fekk trefliser som taktekkje noko som vart årsak til lekkasjar. Dagens skifertak kom først i 1927 til 1928. Ei av fleire store oppussingar og endringar vart gjort rett før hundreårsjubileet, mellom anna vart det bygd eit kapell inne i kyrkja.

Kjelde

Bakgrunnsstoff 
 
 Eldre fotografi av kyrkja på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 

Kyrkjer i Meløy
Kyrkjer i Bodø Domprosti
Norske kyrkjer frå 1867
Håkon Mosling
Kulturminne i Meløy
Tusenårsstader
Jacob Wilhelm Nordan
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Mevik kapell

Mevik kapell er ei langkyrkje frå 1910 i Gildeskål kommune og sokn i Bodø domprosti. 

Byggverket er i tre og skal ha 240 plassar.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Gildeskål
Kyrkjer i Bodø Domprosti
Norske kyrkjer frå 1910
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Kulturminne i Gildeskål
1910 i Noreg
Mo kyrkje i Rana

Mo kyrkje er ei krosskyrkje frå 1724 i Mo sokn i Rana kommune, i Indre Helgeland prosti .

Byggverket er i tre og skal ha 400 plassar.

Interiør

Bakgrunnsstoff 
 Eldre fotografi av kyrkja på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Kyrkjer i Rana
Kyrkjer i Indre Helgeland prosti
Norske kyrkjer frå 1720-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Rana
Moflag kyrkje

Moflag kyrkje er ei langkyrkje frå 1921 på øya Sleneset i Lurøy kommune i Nordland fylke.

Byggverket er i tre og skal ha 150 plassar.

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 
 

Kyrkjer i Lurøy
Kyrkjer i Nord-Helgeland prosti
Norske kyrkjer frå 1921
Kulturminne i Lurøy
Langkyrkjer i Sør-Hålogaland bispedømme
Moskenes kyrkje

Moskenes kyrkje ligg i Moskenes kommune og sokn i Lofoten prosti. Kyrkja er ei krosskyrkje i tømmer med 240 plassar. Ho vart bygd i 1819 og vølt om i 1963.

Bakgrunnsstoff 

Kyrkjer i Moskenes
Kyrkjer i Lofoten prosti
Norske kyrkjer frå 1819
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Moskenes
Myre kyrkje

Myre kyrkje ligg på Myre i Øksnes kommune og sokn i Vesterålen prosti. Kyrkja er ei arbeidskyrkje bygd i vifteplan, i limtre og betong. Ho vart innvigd i 1979 og skal ha 300 plassar. Arkitekt for kyrkja var Arne Aursand. Kyrkja huser også kyrkjekontor, forsamlingssal og ungdomslokale.

Bakgrunnsstoff 
Øksnes kommunes side om Myre kirkearkivert utgåve
 
 

Kyrkjer i Øksnes
Arbeidskyrkjer
Arne Aursand
Norske kyrkjer frå 1979
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Kulturminne i Øksnes
Mørsvikbotn kapell

Mørsvikbotn kapell er eit kapell frå 1955 i Sørfold kommune og sokn i Salten prosti. 

Byggverket er i tre og skal ha 140 plassar.

Litteratur
Alf Henry Rasmussen (red.): Våre kirker - norsk kirkeleksikon, Vanebo forlag 1993, side 172, ISBN 82-75-27022-7

Bakgrunnsstoff 
 
 Eldre fotografi av kapellet på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Kyrkjer i Sørfold
Kyrkjer i Salten prosti
Norske kyrkjer frå 1955
Kulturminne i Sørfold
Elva Charente

Charente er ei 360 km lang elv vest i Frankrike som munnar ut i Biscayabukta og Atlanterhavet

Ho har sitt utspring i departement Haute-Vienne nær Rochechouart. Ho renn gjennom departementa Haute-Vienne, Charente, Vienne og Charente-Maritime, og munnar ut i Biscayabukta nær Rochefort.

Transport 
Charente har vore framkommeleg i mange år, men det er første dei siste åra at transporten på elva har teke seg opp att etter at det var nesten heilt stopp på midten av 1900-talet. Ein har gjort elva framkommeleg opp til Angoulême, og i dag er det stort sett feriebåtar som nyttar ho. Elva renn gjennom byar som Cognac, Jarnac, Saintes og Rochefort, og har flotte mogelegheitar for turisme. 

Elva har vorte kanalisert oppover frå Saintes, og har sluser av moderat storleik, 34x6 meter. Langs elva ligg det båthamner der ein kan leige båtar, eller ligge til kai.

Sideelvar 
Sideelvar til Charente er mellom anna: 
 Antenne
 Né
 Coran
 Seugne
 Bramerit
 Boutonne
 Arnoult
 Gère

Byar 
Av byar langs Charente finn ein: 
 Civray
 Jarnac
 Montignac-Charente
 Angoulême
 Cognac
 Saintes
 Taillebourg
 Saint-Savinien
 Tonnay-Charente
 Rochefort
 Soubise
 Vergeroux

Bakgrunnsstoff 

Charente
Charente
Charente
Charente
Charente
Hanøy kyrkje

Hanøy kyrkje ligg på Hanøy i Hadsel kommune i Nordland. Kyrkja ligg nordaust på Austvågøya. Ho vart bygd i 1912 og har 100 plassar.

Andre kyrkjer i Hadsel 
 Grønning kyrkje
 Hadsel kyrkje
 Innlandet kyrkje
 Melbu kyrkje
 Sand kyrkje

Bakgrunnsstoff 
 
 Kirke og kirkegårder i Hadsel (Vesteraalen,info)
 Den norske kyrkja i Hadsel 
 

Kyrkjer i Hadsel
Kyrkjer i Vesterålen prosti
Norske kyrkjer frå 1912
Kulturminne i Hadsel
Bandiat

Bandiat er ei lita elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Tardoire frå venstre. Ho renn gjennom departementa Haute-Vienne, Dordogne og Charente.

Geografi 
Bandiat har sitt utspring sør for Puy Chauvet (488 m) nær busetnaden Grand Puyconnieux (Dournazac kommune) i Haute-Vienne. Elva renn vestover og nordover i Dordogne og ved høgt vassnivå munnar ho ut i Tardoire, som høyrer til Charente sitt tilsigsområde, ved Agris i Charente. Ved lågare vassføring forsvinn elva nær Les Vieilles Vaures (Agris kommune) om lag 5 km frå Tardoire. Alt vatnet forsvinn ned i karstfjellet før det kjem opp att nær Angoulême i elva Touvre, ei sideelv til Charente.

Hydrologi 

Vassføringa i Bandiat ved Feuillade varierer frå 0,6 m³/s om sommaren til 6 m³/s om vinteren.

Kommunar ved elva 
 Abjat-sur-Bandiat
 Nontron
 Javerlhac
 Feuillade
 Marthon
 Saint-Germain-de-Montbron
 Chazelles
 Pranzac

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om elva i Poitou-Charentes

Elvar i Frankrike
Haute-Vienne
Dordogne
Charente
Libreville

Libreville er hovudstaden og den største byen i Gabon. Folketalet er 578 156 (2005). Byen er ein hamneby ved Gabon-elva, nær Guineabukta. Han er handelssentrum for eit tømmerområde.

Området var folkesett av mpongwé-folket lenge før Frankrike la landet under seg i 1839. Byen vart grunnlagd, under namnet «Gabon» i 1843 som ein handelsstasjon. Frigjorde slavar vart sende dit, og i 1848 fekk han namnet «Libreville» (fransk for 'Fri by'). Byen var den viktigaste hamna i Fransk Ekvatorial-Afrika frå 1934 til 1946. Her stod slaget om Gabon i november 1940 mellom franske styrkar frå det kollaboristiske Vichy-regimet og frie franske styrkar under general Charles de Gaulle. Då Gabon vart sjølvstendig i 1960 hadde byen berre 31 000 ibuarar, men har vokse raskt og er no heimen til nesten halvparten av folket i landet.

Hovudstader i Afrika
Byar i Gabon