alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Rupert Holmes

David Goldstein (), betre kjend som Rupert Holmes, er ein britisk-amerikansk komponist, songar-låtskrivar, musikar, dramatikar og forfattar. Han er kjend for hitsinglane «Escape (The Piña Colada Song)» (1979) og «Him» (1980). Han er òg kjend for musikalane sine The Mystery of Edwin Drood, som vann han to Tony-prisar, og Curtains, og for TV-serien Remember WENN.

Som plateartist debuterte Holmes med Widescreen i 1974 på Epic Records. Han arbeidde òg som plateprodusent på denne tida, mellom anna for Lynsey de Paul, Sparks og Sailor.

Diskografi

Album

Singlar

Anna arbeid

Teater

The Mystery of Edwin Drood
Twelfth Night
Accomplice
The Hamburger Hamlet
Solitary Confinement
Goosebumps
Say Goodnight, Gracie
Thumbs
Marty
Curtains
Swango
 A Time to Kill
The Picture of Dorian Gray
The First Wives' Club
Robin and the 7 Hoods
The Nutty Professor
Secondhand Lions: A New Musical
The Sweet Potato Queens

Film og fjernsyn
Remember WENN
Hi Honey I'm Home
No Small Affair
Five Savage Men
A Star Is Born
Art in Heaven
The Christmas Raccoons (røyst)
Memories Within Miss Aggie

Bøker
Swing
Where the Truth Lies
The McMasters Guide to Homicide: Murder Your Employer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rupert Holmes» frå ,  den 24. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
Gordon, Meryl. «Escape From Piña Coladaville» , New York Magazine interview (11. august 2003), pp. 42–45, 88
Gilbert Gottfried Amazing Colossal Podcast, interview (2017)

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske musikalkomponistar
USA-amerikanske forfattarar
Engelske forfattarar
Engelske låtskrivarar
Edgar Award-vinnarar
Musikarar frå New York
Folk frå Cheshire
Tony Award-vinnarar
Britiske softrock-musikarar
Engelske rockemusikarar
Åarjelhsaemien Teatere

Åarjelhsaemien Teatere AS, tidlegare Åarjelhsaemien Teatere (sørsamisk for 'sørsamisk teater'), er eit teater i Mo i Rana på Helgeland i Nordland. Teateret deler lokale med Nordland Teater i Rådhusalleen 6 i Mo i Rana sentrum. Det blei skipa 1. januar 1985 av sørsamar frå Noreg og Sverige som ei amatørteatergruppe med eit sete i Mo i Rana og eit anna i Tärnaby i Storuman kommune i Västerbottens län. I 2008 blei det delt inn i ein norsk og ein svensk del. 9. september 2012 blei den norske delen omdanna til eit AS med Sametinget, Nordland fylkeskommune og Rana kommune som eigarar.

Teateret har som mål å synleggjera sørsamisk kultur og språk gjennom musikk og teaterkunst. Forsøk på å revitalisere det sørsamiske språket står sentralt i førestillingar for barn og unge. I førestillinga Der Stjernan Bor (2010) fekk barn og unge delta i framføring av sørsamisk språk, tekstframføring, skodespelarteknikk og dans. Familieførestillinga GON, som hadde premiere i mars 2009 i Tärnaby, og som blei vist under Vinterlysfestivalen i Mo i Rana i 2010, var berre på sørsamisk. Det same gjaldt barneførestillinga Saajve Sijte.

Teateret har produsert ein monolog om Elsa Laula Renberg, en «joikikal» om barnebokfiguren Plopp i 2016 og bidratt til førestillinga Tjidtjie - mamma i 2017.

Teatersjef per 2022 er Kristin Solberg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Åarjelhsaemien Teatere» frå ,  den 24. april 2022.

Bakgrunnsstoff

Samiske teater
Emne knytte til sørsamar
Teater i Noreg
Kultur i Rana
Skipingar i 1985
Comănești

Comănești (ungarsk Kománfalva) er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Comănești er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comănești» frå , den 24. april 2022.

Referansar 

Comanesti
Dărmănești

Dărmănești (ungarsk Dormánfalva) er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Dărmănești er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Dărmănești» frå , den 24. april 2022.

Referansar 

Darmanesti
Slănic Moldova

Slănic Moldova (ungarsk Szlanikfürdő) er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Slănic Moldova er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Slănic Moldova» frå , den 24. april 2022.

Referansar 

Slanic Moldova
Târgu Ocna

Târgu Ocna (ungarsk Aknavásár, tysk Stadt Okna) er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Târgu Ocna er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Târgu Ocna» frå , den 24. april 2022.

Referansar 

Targu Ocna
Dofteana

Dofteana (ungarsk Doftána) er ein kommune i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Dofteana er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Dofteana, Bacău» frå , den 24. april 2022.

Referansar 

Dofteana
Why Me?

«Why Me?» (norsk 'kvifor meg?') er ein engelskspråkleg popballade som vann Eurovision Song Contest 1992 for Irland. Songen vart framført av Linda Martin og var skriven av Johnny Logan, som også vann Eurovision Song Contest i 1980 og 1987. Logan skreiv også det irske bidraget i 1984, «Terminal 3», som Linda Martin song til ein andreplass. «Why Me?» kom ikkje på VG-lista i Noreg, men toppa den irske singellista og kom inn på listene i eit par europeiske land. Dette var den fjerde sigeren til Irland i Eurovision Song Contest og innleia landet sitt hat trick i Eurovision; Irland vann også tevlinga i 1993 og 1994.

Eurovision Song Contest 
«Why Me?» var eit av åtte bidrag som deltok i den irske finalen i Cork 29. mars 1992. Der vann songen ein klar siger med  og vart det irske bidraget til Eurovision Song Contest i Malmö laurdag 9. mai 1992. «Why Me?» var komponert av Johnny Logan, og dette var fjerde gongen han vann den irske finalen. I 1980 vann Logan som artist, i 1984 som komponist og i 1987 som komponist og artist.

I den internasjonale finalen var «Why Me?» det 17. bidraget ut på scena av 23 bidrag. På førehand var Storbritannia den store favoritten, men utover i avrøystinga tok Irland leiinga og vann til slutt med  –  framfor Storbritannia. Den norske juryen gav  til det irske vinnarbidraget. Dette var den tredje Eurovision-sigeren til Johnny Logan og den fjerde sigeren til Irland i tevlinga. Sigeren innleia ein gullalder i Eurovision Song Contest for Irland, og landet vann også i 1993, 1994 og i Oslo i 1996.

Utgjevingar og sal 
Til liks med dei fleste andre Eurovision-vinnarane i 1990-åra fekk «Why Me?» avgrensa kommersiell suksess etter sigeren. Songen toppa singellisten heime i Irland og kom inn på singellistene i Storbritannia, Nederland og Belgia. «Why Me?» kom ikkje inn på singellistene i Noreg eller Sverige, som arrangerte tevlinga dette året.

Johnny Logan si sigersrekkje gjorde han derimot for alvor til ei stjerne innan Eurovision Song Contest, og han fekk blant anna tilnamnet Mr. Eurovision. Logan er per 2022 den einaste som har vunne Eurovision Song Contest tre gongar.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Why Me?» frå ,  den 24. april 2022.  

Irske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1992-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Linda Martin-songar
Songar skrivne av Johnny Logan
Al Capps

Allan Alfonzo «Al» Capps () var ein USA-amerikansk plateprodusent, arrangør, låtskrivar, multi-instrumentalist og vokalist. Frå og med 1960-åra produserte han og arrangerte album for populære artistar som Cher, Andy Williams, Helen Reddy, José Feliciano, Vicki Lawrence og Liza Minnelli, og leverte filmusikk for meir enn tjue filmar. Som musikar spelte han på album med The Everly Brothers, Gábor Szabó og Frank Sinatra. Seinare i livet skreiv han musikk for reklamar. 

Capps produserte og arrangerte album for mange artistar, som Andy Williams, Helen Reddy, Vikki Carr, José Feliciano, Liza Minnelli, The Osmonds, Cher, Jennifer Warnes, The Lennon Sisters, The Ventures og The Cats. I 1970-åra var han fast arrangør for Snuff Garrett.

Under innspelingar tok han stundom del som korsongar, som på albumet Introducing Sparks av Sparks. 

Blant filmane han skreiv musikk for var The Windsplitter (1971), Sasquatch, the Legend of Bigfoot (1977), Buffalo Rider (1978), Smokey and the Bandit II (1980), Sharky's Machine (1981), The Cannonball Run (1981), Stroker Ace (1983) og Flawless (1999), og nokre TV-filmar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Capps» frå ,  den 24. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske musikkarrangørar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske dirigentar
Musikarar frå Arkansas
Jim Haas

James Edwin Haas var ein USA-amerikansk songar som song for mange artistar, som John Denver, Neil Diamond, Jackson Browne, David Cassidy, Leif Garrett, Pink Floyd, og Barry Manilow. Leif Garrett sa etter Haas var død at på fleire spor på dei tidlege albuma hans, så erstatta faktisk Haas all vokalen hans. Han var medlem av Roger Waters sitt The Bleeding Heart Band.

Diskografi
 1974 Love Is Loving You
 1974 - solovokal på «Happy Days» kjenningsmelodi
 1976 - korvokal – Donny & Marie
 1979 - korvokal Pink Floyd sitt The Wall
1979 - korvokal – Vicki Lawrence sitt Newborn Woman
1980 - korvokal The Wall-turneen
1980-1981 - korvokal – Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81
1992 - korvokal – «Weird Al» Yankovic's Off the Deep End

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jim Haas» frå ,  den 24. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Situasjonskomedie

Situasjonskomedie (engelsk teleskopord sitcom) er komediesjangrar som har faste gjennomgangsfigurar som delar eit felles miljø, som ein heim eller ein arbeidsstad, og dei involverte figurane hamnar i morosame situasjonar og nyttar ein humoristisk dialog seg imellom. Nokre døme er amerikanske Cosby med familie, ein tv-serie om ein afroamerikansk familie, eller Friends eller Venner for livet som tok for seg seks venner, tre av kvart kjønn i same alder, som meir eller mindre budde saman. Slike program har opphavet sitt i radio, men er særleg blitt populær underhaldning på fjernsynet som ei dominerande forteljarform. Norske døme er Mot i brøstet på TV 2 og Side om side på NRK. Denne forma for komediar inkluderer òg liksom-dokumenterer som Kontoret med Ricky Gervais.

Den fyrste situasjonskomedien på TV blir hevda å vera Pinwright's Progress, med ti episodar som blei viste på BBC i Storbritannia mellom 1946 og 1947. I USA er regissøren og produsenten William Asher blitt rekna som «mannen som oppfann sitcom» Han regisserte over to dusin ulike situasjonskomediar, inkludert den nær evigvarande I Love Lucy med Lucille Ball frå 1950-talet og fram til 1970-talet.

Kjenneteikn 
Dei fyrste situasjonskomediane bestod av individuelle episodar der ein ikkje trong nokon introduksjon for å komma inn i handlinga. Hovudpersonane var statiske og utvikla seg lite frå gong til gong. Mange tok etter denne forma, og hendingar i ein episode blei ikkje nemnde i seinare episodar. Dette er tydeleg i til dømes The Brady Bunch, der ein ofte blei presentert for venner eller slektningar som berre var med i ein episode.

På 1990-talet byrja mange seriar å ha ei tilbakevendande historie som ein kunne følgja i ein heil sesong, i tillegg til alt det andre som skjedde. Ein hadde sett kvar populært dette var i såpeoperaene, og ville dra nytte av dette. Eit godt døme på dette er Venner for livet, der fleire kjærleikshistorier danna bakgrunnen for handlinga. 

Seinfeld tok dette til motsett kant etterkvart som serien utvikla seg, og i dei siste sesongane var det alltid ein eller fleire referansar til tidlegare episodar i kvar ny episode.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Situasjonskomedie» frå ,  den 25. april 2022.

Bakgrunnsstoff 

 Situation Comedy Bibliography (via UC Berkeley) — hovudsakleg amerikanske program
 Sitcoms Online
 British Comedy Guide

Fjernsynsterminologi
Komedie
Eidsnes

Eidsnes er eit lite handelssenter og ei postnummeradresse, 6037, i Sula kommune i Møre og Romsdal. 2 015 personar budde på postadressa i 2020. Indre Sula kyrkje står på Eidsnes.

Postnummeradressa omfattar matrikkelgardane Kvasnes, Kongshaug, Veibust, Reithaug, Solavågseid, Leirvåg, Sunde, Solavåg og Bjørkavåg. E39 går gjennom området frå ferjestaden Solavågen, som faktisk ligg på Sunde, over Vegsundbrua inn i Ålesund kommune.

Dei siste tiåra har delar av området endra karakter frå landsbygd til villastrok, det gjeld fremst Sunde og Leirvåg. Såleis har folketalet nær dobla seg på om lag tretti år.

Solevåg skule, som er ein barneskule med to paralellar, ligg på Eidsneset.

Frå E39 på Solavågseid går Fylkesveg 61 vestover gjennom ytre Søre Sunnmøre  til Riksveg 15 i Stad i Nordfjord.

Kjelder
erikbolstad.no

Bygder i Møre og Romsdal
Sula kommune
Eidså

Eidså er ein matrikkelgard og ei bygd i Syvde i Vanylven kommune. 115 menneske budde i bygda i 1946, fordelt på 20 heimar. Bygda ligg på vestsida av Syvdsfjorden og omfattar elles matrikkelgardane Takset, Kolgrov, Øyra, Sandnes, Lid og Koparnes.

På 1900-talet hadde bygda så vel post-, som rikstelefonstasjon, samt faste skipsanløp. I fleire tiår var her jordbruksskule og husmorskule. Pr 2016 er her einast ein skule for småskuleborn att.

Fylkesveg 61, som er hovudferdselsåre frå Nordre Sunnmøre til Nordfjord, går gjennom bygda.
Fylkesveg 652 kjem frå Lauvstad i Volda

Kjelder
Norsk Allkunnebok. III. Bandet. 1952

Bygder i Møre og Romsdal
Vanylven kommune
In Your Eyes av Niamh Kavanagh

«In Your Eyes» (norsk 'i augo dine') er ein engelskspråkleg popballade som vann Eurovision Song Contest 1993 for Irland. Songen vart framført av Niamh Kavanagh og var skriven av den irske musikaren Jimmy Walsh. Dette var den femte sigeren til Irland i Eurovision Song Contest, og den andre på rad etter at «Why Me?» med Linda Martin vann tevlinga året før. «In Your Eyes» toppa singellista i Irland og tok seg inn på listene i eit par andre land. Utanom dette fekk songen liten kommersiell suksess etter sigeren.

Eurovision Song Contest 
«In Your Eyes» var eit av åtte bidrag som deltok i den irske finalen i Dublin 14. mars 1993. Der kåra ti regionale jurygruppar «In Your Eyes» til ein klar vinnar med . «In Your Eyes» vart dimed det irske bidraget til Eurovision Song Contest på heimebane i Millstreet laurdag 15. mai 1993. «In Your Eyes» var komponert av den irske songaren Jimmy Walsh. Korkje han eller Kavanagh var særleg kjende namn i Irland. Deltakinga på lydsporet til filmen The Commitments var den einaste profesjonelle musikkjobben Kavanagh hadde gjort før den irske finalen.

I den internasjonale finalen var «In Your Eyes» det 14. bidraget ut på scena av 25 bidrag. På førehand var Storbritannia også dette året favoritt, men utover i den spennande avrøystinga tok Irland etter kvart leiinga og vann til slutt med  –  framfor Storbritannia. Sigeren var ikkje klar før dei aller siste poenga vart gjevne. Hadde den siste tolvaren gått til Storbritannia, ville Storbritannia ha vunne med eitt poeng. Irland fekk 12 poeng frå sju land, blant anna frå den norske juryen. Dette var fyrste gongen sidan 1980 at Noreg gav  til vinnarlåten i Eurovision Song Contest. 

Sigeren var den andre på rad for Irland, og den femte totalt for Irland. Året etter skulle Irland vinne Eurovision Song Contest for tredje året på rad.

Utgjevingar og sal 
Som med dei fleste andre Eurovision-vinnarane i 1990-åra fekk «In Your Eyes» begrensa kommersiell suksess etter sigeren. Men heime i Irland vart den ein stor suksess, og den toppa singellista og vart den mest selde singelen i Irland i 1993. Sigeren sparka også i gong ein stor musikalsk karriere for Niamh Kavanagh, og Kavanagh deltok i Eurovision Song Contest igjen i 2010.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «In Your Eyes (sang fra 1993)» frå ,  den 25. april 2022.  

Irske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1993-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Niamh Kavanagh-songar
Bowness-on-Solway

Bowness-on-Solway er ein landsby med færre enn 100 hus i Nordvest-Cumbria. Han ligg vest for Carlisle på den sørlege (engelske) sida av Solway Firth, estuaret som skil England og Skottland i vest. Folketalet i Bowness civil parish (kommune) var  ved folketeljinga i 2011.  Vestenden av Hadrianmuren er eit kjent turistmål her, sjølv om sjølve muren ikkje lenger er synleg over bakken her. Vestenden av turruta Hadrian's Wall Path er markert av ein paviljong på den vesle kystklippa ved Bowness. Andre attraksjonar her er strendene og vadefuglar.

Landsbyen er ein del av Solway Coast Area of Outstanding Natural Beauty.

Namn 
«Bowness» tyder 'runda' eller 'bogeforma nes', anten frå gammalengelsk boga, 'boge' og næss eller meir truleg frå norrønt  'bogi' og 'nes'.

Romartid 
Landsbyen ligg på staden ei romersk festning kalla Maia ein gong låg. Dette var den nest største festninga ved Hadrianmuren. Utanfor sørporten av festningen var det også ein liten busetnad for sivile (vicus).

Kyrkja 
Kyrkja i landsbyen, St Michael's Church, blei bygd oppå det som kan ha vore eit romersk kornlager på 1100-talet. Som mange andre bygningar langs Hadrianmuren brukt ein romersk stein til bygningen. Dei to opphavlege kyrkjeklokkene blei stolne av grenseraiderar i 1626, og så tapte i Solway Firth under flukta deira. Til gjengjeld raida folk frå landsbyen Dornock og Middlebie i Skottland, og henta seg eit nytt par klokker. Det er tradisjon at presten av Annan bed om å få klokkene tilbake ved innsetjinga si, og at dette blir avvist. Kyrkja blei restaurert i 1891.

Solway Viaduct 
I 1869 blei jernbanelinja Solway Junction Railway opna. Ho band saman Maryport and Carlisle Railway med det skotske jernbanenettet meir direkte enn den dåverande ruta gjennom Carlisle ved hjelp av ein  ,  lang jerndragar-viadukt ein kan sjå restane av over Solway mellom Bowness-on-Solway og Annan i Scotland. Viadukten gjer at skip ikkje kan segla inn i indre Solway, og øydela dermed handelen til Port Carlisle, som elles i stor grad var blitt erstatta av ein våtdokk ved Silloth. Viadukten fekk noko frostskade i 1875; i 1881 blei store delar av han øydelagde av isflak, men viadukten blei gjenoppbygd. Jernbanelinja fekk likevel ikkje den viktige tydinga ein var blitt lova, og i 1914 gjekk ho over til å berre ha godstrafikk. I 1921 blei linja heilt stengd, og i 1934 blei viadukten riven.

Utdanning 
Det ligg ein barneskule i landsbyen, Bowness-on-Solway Primary School. I 2021 hadde han 46 elevar.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bowness-on-Solway» frå ,  den 25. april 2022.

Bakgrunnsstoff 

 Cumbria County History Trust: Bowness-on-Solway (nb: provisional research only - see Talk page)
 VisitCumbria
 TheCumbriaDirectory

Landsbyar i Cumbria
Beat the Clock av Sparks

«Beat the Clock» er ein discosong av den amerikanske rockeduoen Sparks, som kom ut i 1979 .Songen er kalla opp etter gameshowet Beat the Clock.

Songen nådde tiandeplassen i august 1979 og låg seks veker på UK Singles Chart. Det var den tredje og siste topp 10-singelen deira i Storbritannia.

Bakgrunn
Songen kom ut på albumet No. 1 In Heaven og var produsert av Giorgio Moroder. Seint i 1970-åra var han ein av dei fremste produsentane og samarbeidet hans med Sparks kom til ved at Sparks likte Donna Summer-songen «I Feel Love», som Moroder var medlåtskrivar og produsent på. 

12"-miksen var den første av remiksane til gruppa. Remiksen nytta trommemønsteret frå den midtre delen av songen og la til ei ny melodilinje på synthesizer under refrenget. Den «lange versjonen» som han vart kalla vart korta ned til tre og eit halvt minutt og gjeven ut som B-side til 7"-singelen. Lange versjonar av «The Number One Song in Heaven» og «Tryouts for the Human Race» - begge singlar frå same album som «Beat the Clock» var berre albumversjonane. 

Ei ekstra B-side på 12-tommarversjonen var ein reklame som marknadsførte albumet No. 1 in Heaven, med klipp frå dei fleste songane på albumet. Reklamenvart fortalt av Peter Cook. 12"-versjonane kom som farga biletplater, den indre 7"-delen av plata var ei biletplate, medan dei ytre fem tommane var ulike fargar, som blå, rosa, grøn og gul. 

Songen vart sidan omarbeidd for albumet Plagiarism i 1998, og eit konsertopptak vart gjeven ut som B-side til den britiske CD-singelen «Now That I Own the BBC» i januar 1996.

Innhald
7" Virgin VS270
 «Beat the Clock» — 3:49
 «Beat the Clock» (Alternative Mix) — 3:32

12" Virgin VS27012
 «Beat the Clock» — 3:49
 «Untitled Commercial»
 «Beat the Clock» (Long Version) — 6:43

Salslister

Medverkande
 Ron Mael - klaverinstrument, synthesiser, vokal
 Russell Mael - vokal
 Chris Bennett - korvokal
 Keith Forsey - trommer
 Jack Moran - korvokal
 Giorgio Moroder - synthesiser
 Dan Wyman - synthesiserprogrammering
 Dennis Young - korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beat the Clock (Sparks Song)» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1979
Disco-songar
Songar skrivne av Russell Mael
Songar skrivne av Ron Mael
Sparks-songar
Songar produserte av Giorgio Moroder
The Number One Song in Heaven

«The Number One Song in Heaven» er ein discosong av den amerikanske rockeduoen Sparks. Han kom ut på singel i 1979 og vart produsert og skriven i lag med med discoprodusenten Giorgio Moroder. Han vart ein topp 20-hit i Storbritannia, der han nådde 14. plassen. I tillegg til vanleg svart vinyl, kom både 7"- og 12"-versjonane av singelen ut på farga vinyl. 

Sparks spelte inn songen på ny i 1997. Den eine versjonen var med vokal av Jimmy Somerville og orkestertering av Tony Visconti. Denne versjonen nådde 70. plassen på den britiske singellista, smen nådde topp 30 på den amerikanske Billboard Dance-lista.

Musikkvideo
Videoen for 1997-utgåva syner ein engel som syng medan Satan prøve å stoppe eit pariserhjul. Dette er ein hyllest til The Third Man.

Innhald

1979-utgåva
7" Virgin VS 244
 «The Number One Song in Heaven» — 3:48
 «The Number One Song in Heaven» (Long Version) — 6:56
12" Virgin VS 244-12
 «The Number One Song in Heaven» — 4:02
 «The Number One Song in Heaven» (Long Version) — 7:27

1997-utgåva
CD-singel 1
 «The Number One Song In Heaven» (Sparks Radio Edit) — 3:28
 «The Number One Song In Heaven» (Extended Version With Jimmy Somerville) — 5:16
 «The Number One Song In Heaven» (Part Two) — 4:05
CD-singel 2
 «The Number One Song In Heaven» (Sparks Radio Edit) — 3:28
 «The Number One Song In Heaven» (Tin Tin Out Mix) — 8:15
 «The Number One Song In Heaven» (Heavenly Dub) — 8:15
 «The Number One Song In Heaven» (Tin Tin Out Instrumental) — 9:14

Medverkande
 Ron Mael - klaverinstrument, synthesiser, vokal
 Russell Mael - vokal
 Chris Bennett - korvokal
 Keith Forsey - trommer
 Jack Moran - korvokal
 Giorgio Moroder - synthesiser, vocoder
 Dan Wyman - synthesiserprogrammering
 Dennis Young - korvokal

Salslister
1979

1997

I andre media
Songen vart nytta under rulleteksten til filmen Alan Partridge: Alpha Papa i 2013.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Number One Song in Heaven» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1979
Singlar frå 1997
Disco-songar
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar skrivne av Giorgio Moroder
Songar skrivne av Ron Mael
Songar skrivne av Russell Mael
Sparks-songar
Songar produserte av Giorgio Moroder
Songar frå 1979
Songar frå 1997