alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Little Red Rooster

«Little Red Rooster» er ein bluessong skriven av Willie Dixon og først gjeve ut av Howlin’ Wolf som singel i 1962. Han var òg på det andre albumet hans, Howlin’ Wolf. Rock and Roll Hall of Fame har plassert songen på lista over dei 500 songane som forma rock and roll.

Singelen vart spelt inn i juni 1961 i Chicago med Howlin’ Wolf (vokal, gitar), Johnny Jones (piano), Hubert Sumlin (gitar), Willie Dixon (bass) og Sam Lay (trommer).

Rolling Stones-versjonen
Songen vart spelt inn av The Rolling Stones og dei klarte å nå førsteplassen på den britiske singellista med songen den 3. desember 1964. Til i dag er songen den einaste bluessongen som har toppa den britiske singellista. Brian Jones spelte slidegitar på songen, som vart den siste bluessongen bandet gav ut på singel. I Noreg nådde songen sjetteplass på VG-lista. 

I USA vart «Little Red Rooster» boikotta eller bannlyst av radiostasjonar på grunn av den seksuelt ladde teksten, og bandet måtte i staden gje ut «Heart of Stone» som singel her. Songen vart først gjeve ut i USA på albumet The Rolling Stones, Now! frå 1965. The Rolling Stones spelte songen fleire gonger på amerikanske TV-show i midten av 1960-åra.

Salslister

Andre versjonar
Songen har òg vorte spelt av mange andre artistar, mellom andre Tom Petty and the Heartbreakers, Luther Allison, James Blood Ulmer, Canned Heat, The Persuasions, Sam Cooke, The Yardbirds, The Grateful Dead, The Doors, The Roosters, Otis Rush og The Jesus and Mary Chain.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Little Red Rooster» frå , den 23. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1961
Singlar frå 1961
Singlar frå 1964
Rolling Stones-songar
Willie Dixon-songar
Howlin' Wolf-songar
Bluessongar
Songar om dyr
Songar skrivne av Willie Dixon
Chess Records-singlar
Sam Cooke-songar
Songar produserte av Andrew Loog Oldham
Decca Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Carla Thomas-songar
José Feliciano-songar
Grateful Dead-songar
The Doors-songar
The Jesus and Mary Chain-songar
Bryan Adams-songar
Peter Green-songar
Etta James-songar
Heart of Stone av The Rolling Stones

«Heart Of Stone» er ein song av the Rolling Stones frå 1964. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og var ein av dei første songane dei skreiv som vart gjeven ut som singel. 

Songen omhandlar ein person som omtalar livet sitt som ein skjørtejeger og korleis særleg ei jente aldri vil såre han:

Innspeling og utgjeving 
Songen vart spelt inn 2. november 1964 i RCA Studios i Los Angeles med Jagger på vokal, Richards og Brian Jones på gitars, Bill Wyman på bass og Charlie Watts på drums. Jack Nitzsche spelte tamburin og piano.

«Heart of Stone» vart gjeve ut som singel i desember 1964 og vart deira andre singel som nådde Topp 20 i USA, med 19. plass som høgste plassering. Songen vart i februar 1965 gjeve ut på det amerikanske albumet The Rolling Stones, Now!, men ikkje i Storbritannia før Out of Our Heads i september 1965 . 

Ei lengre utgåve kom i 1975 på albumet Metamorphosis, som vart spelt inn inn 21.–23. juli 1964 med Jimmy Page på gitar og Clem Cattini på trommer, truleg som ein demo.

Av artistar som har spelt songen finn ein The Mekons og The Allman Brothers Band.

Medverkande
 Mick Jagger – solovokal
 Keith Richards – sologitar 
 Brian Jones – lågstemd rytmegitar
 Bill Wyman – bass, korvokal
 Charlie Watts – trommer
 Jack Nitzsche – tamburin, piano

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Heart of Stone (song)» frå , den 23. februar 2009.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
Rolling Stones-songar
Decca Records-singlar
London Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Andrew Loog Oldham
The Allman Brothers Band-songar
Slåttar frå Numedal

Slåttetradisjonen i Numedal kan seiast å vera ein av dei mest grøderike i landet. Mange av dei store vandreslåttane har oppkoma si her, og nedre Numedal er rekna som ei slåttegruve for spelemenn frå utbygdene, som Tinn kommune. Likefullt har Numedal ei gruppe særeigne slåttar som berre har vore å finne i dalen (med unnatak av nokre nærskylde former i mellom anna Hovin. Til denne lista høyrer slåttar som er dikta i Numedal, av numedalsspelemenn, og som ikkje høyrer til vandreslåttgruppene.

Slåttar etter kjelde

Etter Steingrim Haukjem 

 215: Raudstakken .

 216: Sopelimen .

 217: Springar .

Etter Herbrand Hagen 

Herbrand Hagen var frå Nore øvst i Numedal. Han hadde og vore i kontakt med Gudbrand Skjellerud frå Nes i Hallingdal. 

 181: Sagahaug-kongen .

 232: Springar .

 233: Pål Fillegamp .

 234: Springar .

Slåttar frå Jondalen 

Jondalstradisjonen ligg innpå både Numedal og Telemark, og ei rekkje særeigne slåttar er tekne vare på her. Tradisjonen går mykje gjennom spelemannen Anders Buen og sønene hans, Hauk Buen og Knut Buen. 

 2: Halling frå Jondalen, etter Gaute Buen, Jondalen i Buskerud .

 228: Springar, etter Gaute Buen, Jondalen i Buskerud .

 229: Løndalen, etter Åsmund Buen, Jondalen i Buskerud .

Andre 

 69: Hasleruen, etter Halvor Prestemoen, Rollag .

 236: Springar, etter Olav Strømmen, Nore

Slåttekrinsar knytt til Numedal

Gamle-Signe 

Hardingfeleverket nr 423. Ein springar som og har vore nytta mykje som visetone. Melodien har vore nytta mellom anna av Henrik Wergeland og Margrethe Munthe. Aasmund Olavsson Vinje har og ei vise knytt til denne tonen. Eivind Spellemann kalla slåtten skreddaren, fortalde Halvor Høyseth. Han kan vera like gamal både i Numedal og Telemark, der han er kalla Vesle-Signe. 

Stev:

Gamle Signe spente leirstein i kåvå`n sin
ropa granneguten sku kommå inn.
Her ske de få sukker og brennevin
og så få ligge på ærmen te sola kjem.

eller:

 Inkje så vi`je meir de Dåset å fri,
 døm har så my` der på jenta mi å si.
 Somme si` ho e` døvin, somme si` ho e` lat
 somme si` ho e` så snak etter mat.

 a: Etter Hellik Ranvik, Svene, Flesberg. Nedskrift Arne Bjørndal 1935 (B 30).
 b: Etter Hellik Juveli, Flesberg. Nedskrift Eivind Groven 1960 (G 1181). Juveli hadde slåtten etter Eivind Spellemann. 
 c: Vesle-Signe, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark. Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak i NRK (G 1386).

Veggligjenta 

Hardingfeleverket nr 424. Slåtten skal vera laga av Pål Løytnantsdreng. Opningstaka minner noko om Napperen. Slåtten har vore spela i Telemark med.

 a: Etter Steingrim Haukjem, Veggli. Nedskrift Truls Ørpen 1921 (Ø 84). Haukjem hadde slåtten etter Steinar Gladheim frå Veggli.
 b: Etter Johannes Dale, Tinn. Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak i NRK (G 1286). Denne forma er for det meste lik Haukjem si form, men Dale utfører slåtten på sitt eige vis. 
 c: Abigelhaugen, etter Olav R. Berge, Rauland. Nedskrift Eivind Groven 1922 (G 729). Og kalla Abilhaugen.
.

Norske slåttar
Bjølleslåtten

«Bjølleslåtten» er ein springar som skal høyre heime på Voss. Slåtten er tett knytt til bryllaupstradisjonen, både på Voss og i Valdres.

Bruk i tradisjonen 

I gamal tid var det skikk at brureparet rei til kyrkja. På hestane vart det fest ein klave med tre små klokker på kvar side, og ein stor midt under. Desse klokkene vart stemde i ein durtreklang. Spelemannen stilte fela si etter desse klokkene, slik at fela og klokkene let godt saman. Til vanleg gjekk hestane i tråv, og denne rytmen høvde godt med ein springar. Felestillet vart då A-E-A-Ciss (trollstilt). Difor er slåtten og kalla «Ridareslåtten» (av rittet). (etter Arne Bjørndal). Om slåtten skal koma til si rett, skal han spelast saman med bjøllene (Bjarne Ljones).

I Valdres vart slåttar av denne typen kalla grålysingsslåttar, og vart nytta når det tok til å lysne av dag, og folk trøytna av dansen. Felestillet var teke ved for å friske på dansen.

Arne Bjørndal nytta mykje denne slåtten i konsertane sine, og spela han og stilrett i mange bryllaup han var spelemann i. 

I nyare tid var slåtten grunnlag for fanfaren som vart nytta under OL på Lillehammer i 1994.

Variantgruppa 

Slåtten er for det meste skrive opp på Voss. Kjelda til slåtten skal vera Nils Rekve, som lærte han bort til Sjurd Liland, far hans Ola Mosafinn. Ein variant er og skriven opp etter Sjur Helgeland.

 a: Grålysing, etter Ola Okshovd, Valdres. Nedskrift Arne Bjørndal 1934 (B 1100). 

 b: Bjølleslåtten, etter Ola Mosafinn, Voss. Nedskrift Arne Bjørndal (Bjørndal nye slåttar nr 18). 

 c: Bjølleslåtten, etter Sjur Helgeland, Voss. Nedskrift Eivind Groven 1939 (G 1672).

Norske slåttar
Bryllaupsmusikk
Kultur i Voss
Valdres
Rosj hodesj

Rosj ḥódesj (hebr. ראש חודש‎, 'hovudet av månaden') er ei mindre jødisk høgtid i byrjinga av kvar månad. Dei jødiske månadane startar ved nymåne, og kan vera 29 eller 30 dagar lange. Der den føregåande månaden har 29 dagar blir den første dagen av neste månad feira som rosj hodesj, men der ein månad har 30 dagar blir både den 30. og den etterfølgjande dagen feira.

Rosj hodesj I blir feira ved byrjinga av nisán, den første månaden i det jødiske året. Dette skjer trass i at det jødiske nyåret rosj hasjana fell i den sjuande månaden tisjré.

Kjelder 
 About the Jewish Calendar ved chabad.org

Jødiske høgtider
Månader
Arianna Follis

Arianna Follis () er ein italiensk langrennsløpar. Ho representerer skiklubben C.S. Forestale og vann VM-gull i sprint under Liberec-VM 2009. Dei fleste av pallplasseringa hennar frå verdscupen har kome på stafettar og lagsprintar.

Meritt 
Olympiske Vinterleikar
 Bronsemedalje i stafett frå Vinter-OL 2006

Ski-VM
 Gull i individuell sprint under Ski-VM 2009
 Bronsemedalje, sprintstafett under Ski-VM 2009
 Bronsemedalje på 10 km under Ski-VM 2007
 Bronsemedalje i stafett under Ski-VM 2005

Verdscupen
 3 sigrar
 2 andreplassar
 9 tredjeplassar

Bakgrunnsstoff 
 

Italienske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Olympiske medaljevinnarar i langrenn
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Italienske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Italienske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Deltakarar under Ski-VM 2001
Deltakarar under Ski-VM 2003
Deltakarar under Ski-VM 2005
Deltakarar under Ski-VM 2007
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Ola Vigen Hattestad

Ola Vigen Hattestad () er ein norsk langrennsløpar frå Ørje som vann VM-gull i både sprint og lag sprint under Ski-VM 2009 i Liberec, og vart olympisk meister i sprint i Vinter-OL 2014 i Sotsji. I tillegg har han VM-sølv i lagsprint frå 2011 og VM-bronse frå sprint-øvinga 2015. Hattestad er norsk meister i langrennsprint tre gongar. Han representerer Ørje Idrettslag

Hattestad var ein av dei fremste sprintlangrennarane i Noreg og i verda frå 2005-sesongen. Han vann sin fyrste verdscupsiger 15. desember 2007 i kinesiske Changchun. Både i 2008 og 2009 sikra han seg pokalen som den beste sprint-langrennaren i verdscupen. Per 1. februar 2015 hadde han vunne 13 individuelle sprintrenn i verdscupen.

Merittar 
Ski-VM
 Gull i sprintstafett under Ski-VM 2009
 Gull i individuell sprint under Ski-VM 2009

Kjelder
Fis-biografi

Bakgrunnsstoff 
 

Norske langrennsløparar
Verdsmeistrar i langrenn
Noregsmeistrar i langrenn
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Deltakarar under Ski-VM 2009
Deltakarar under Ski-VM 2011
Deltakarar under Ski-VM 2013
Deltakarar under Ski-VM 2015
Folk frå Marker
Elvar i Serbia

Dette er ei liste over elvar i Serbia som anten renn heilt innanfor, delvis gjennom Serbia eller fungerer som grenseelvar.

Nedslagsfelt 

Alle elvane i Serbia høyrer til nedslagsfelta til dei tre havområda Svartehavet, Adriahavet og Egearhavet. 

Det største av desse er nedslagsfeltet til Svartehavet, som dekkjer eit område på 81 261 km² eller 92 % av området til Serbia. Heile dette området vert drenert av berre ei elv, Donau, som munnar ut i Svartehavet. Alle store elvar i Serbia, som Tisa, Sava, Velika Morava eller Drina høyrer til dette nedslagsfeltet. 

Nedslagsfeltet i Serbia som drenerer ut i Adriahavet dekkjer 4500 km² eller 5 % av Serbia. Det består av vestlege halvdel av Kosovo og Metohija og vert hovudsakleg drenert av ei elv, Kvite Drin, som i Albania møter Svarte Drin og dannar elva Drin som munnar ut i Adriahavet. Mindre del av nedslagsfeltet vert drenert av Crni Kamen-Radika heilt sør i regionen Gora. Ho renn først inn i Makedonia og så ut i Svarte Drin og Drin. 

Det minste nedslagsfeltet, på 2650 km² eller 3 % av Serbia, høyrer til Egearhavet ved grensa til Makedonia og Bulgaria. Tre elvar drenerer dette området, Lepenac, Pčinja og Dragovištica. Dei første to munnar ut i elva Vardar i Makedonia, og den tredje munnar ut i elva Struma i Bulgaria. Begge desse munnar ut i Egearhavet. 

Desse tre nedslagsfelta møter kvarandre ved fjelltoppen Drmanska glava på Crnoljeva sentralt i Kosovo og Metohija, som er eit av dei støre vasskilja på Balkan, sidan det deler tre av fire nedslagsfelt på Balkan. Det fjerde høyrer til Det joniske havet.

Store elvar 

Lengda i tabellen er gjeven for heile elva, ikkje berre den serbiske delen av ho. Den første tabellen inneheld elvar over 50 km, inkludert vassdrag som Store Morava. I desse tilfella er lengda gjeven som den totale lengda av vassdraget.

Store sideelvar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «List of rivers of Serbia» frå , den 24. februar 2009.
NGC 3949

NGC 3949 er ein spiralgalakse som ligg rundt 50 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Den store bjørnen. Han er ein medlem av og blant dei største galaksane i ein laus galaksehop som ligg i stjernebiletet.

Kjelder 

 Denne artikkelen baserer seg på pressemelding STScI-2004-25 frå Space Telescope Science Institute.

Spiralgalaksar
Den store bjørnen
3949
UGC-objekt
Mattis

Mattis er eit mannsnamn med opphav i hebraisk Mattatjahu eller Matathias (מתתיהו), som tyder 'Gudegåve'. Namnet er kjend frå Nytestamentet som Matthaios (Μαθθαιος) på gresk og Matteus på latin. Det kan òg skrivast Mathis, ei form som er vanleg på fransk, og Matthis, som er vanleg på tysk. Alle formene av namnet finst òg som slektsnamn.

Mattis har norsk namnedag den 24. februar.

Namneberarar 
 Mattis Gothart-Nithart, kjend som Matthias Grünewald (ca. 1475-1528), tysk renessansemålar
 Mattis Mathiesen (1924-2010), norsk filmfotograf
 Mathis Mathisen (f. 1937), norsk forfattar
 Mattis Hætta (1959-2022), norsk-samisk Eurovision-deltakar

Etternamn 
 Johnny Mathis (f. 1935), USA-amerikansk popsongar 
 Edith Mathis (f. 1938), sveitsisk sopran
 Samantha Mathis (f. 1970), USA-amerikansk skodespelar

Sjå og 

 Mattismesse om hausten
 Mattismesse vår

Mannsnamn
Slektsnamn
Førenamn av gresk opphav
AdLib

AdLib, inc. var eit canadisk føretak som produserte lydkort og andre elektroniske komponentar for personlege datamaskinar. AdLib produserte det første lydkortet i 1987 og året etter kom det første dataspelet med støtte for AdLib.

Føretaket dominerte ei stund lydkortmarknaden, men vart etterkvart slegen av konkurrenten Creative Labs. Adlib gjekk konkurs i 1992.

Konkursråka føretak
Tidlegare lydkortprodusentar
Tidlegare kanadiske føretak
Risnes i Radøy

Risnes er ei grend på Radøy. Garden ligg på eit høgdedrag langs Villangsvågen. Namnet kjem truleg av ordet ris som tyder 'høgdedrag', med endinga nes.

Garden er ikkje nemnd før reformasjonen, men rundt 1600 er han rekna blant det krongodset som hadde høyrd til bispegarden i Bergen. Truleg var han rydda og utskilt frå Innsylta kring 1600.

Garden vart delt i to kring 1670, og i fire hundre år seinare. I 1770 vart det etablert ein gjestgjevargard på Risnes. På 1900-talet vart det òg frådelt nokre tomter for bustadhus.

Kjelder 
 
 Risnes i Oluf Rygh:  Norske Gaardnavne 

Gardar i Alver
Innsylta

Innsylta eller er ein del av grenda Sylta på Radøy. Garden er delt i mange små bruk. Namnet Sylta kan tyde vassjuk mark ved sjøen. Det er grave fram restar av langhus på Sylta, som truleg vart rydda i den eldre jernalderen.

Garden er nemnd første gongen i Bergen Kalvskinn, ei bok skriven kring 1360. Garden låg under biskopen i Bergen. Etter reformasjonen vart han lagd til krongodset. Garden vart delt både på 1600-talet og på 1800-talet, slik at det rundt 1900 var åtte små bruk på Innsylta.

Kjelder 
 
 Sylte Indre i Oluf Rygh:  Norske Gaardnavne 

Gardar i Alver
Utsylta

Utsylta er ein del av grenda Sylta på Radøy. Garden er delt i mange små bruk. Namnet Sylta kan tyde vassjuk mark ved sjøen. Det er grave fram restar av langhus på Sylta, som truleg vart rydda i den eldre jernalderen.

Garden er nemnd første gongen i Bergen Kalvskinn, ei bok skriven kring 1360. Garden låg under biskopen i Bergen. Etter reformasjonen vart han lagd til krongodset. Garden vart delt både på 1600-talet og på 1800-talet, slik at det rundt 1900 var sju små bruk på Utsylta.

Kjelder 
 
 Utsylte i Oluf Rygh:  Norske Gaardnavne 

Gardar i Alver
The Rolling Stones, Now!

The Rolling Stones, Now! er det tredje amerikanske albumet av The Rolling Stones og kom ut i 1965 på det amerikanske plateselskapet deira London Records.

Albumet inneheld sju spor frå det andre britiske albumet deira, The Rolling Stones No. 2 og nokre songar som kom på det neste britiske Stones-albumet, Out of Our Heads seinare i 1965. «Little Red Rooster» hadde nyleg nådd førsteplassen på den britiske singellista og «Surprise, Surprise» kom ikkje på eit britisk Rolling Stones-album før 1989. Fire av songane på The Rolling Stones, Now! var skriven av Mick Jagger og Keith Richards.

The Rolling Stones, Now! vert generelt rekna som eit sterkt album og det beste av dei tidlege amerikanske platene. Då det kom ut i februar 1965 nådde det femteplassen i USA og selde til gull. I 2003 vart albumet rangert på 181. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
The Rolling Stones
Mick Jagger – solovokal, munnspel, tamburin, perkusjon
Keith Richards – elektrisk gitar, korvokal
Brian Jones – elektrisk gitar og slidegitar, munnspel, korvokal
Charlie Watts – trommer, perkusjon
Bill Wyman – bassgitar, korvokal

Andre medverkande
Jack Nitzsche – piano (2), «Nitzschephone» (lydeffektar på 9)
Ian Stewart – piano (1, 5)

Salslister

Salstrofé

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «The Rolling Stones, Now!» frå , den 24. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Alt av the Rolling Stones 1962-2004
 Rolling Stones-album 
 The Rolling Stones - Stones Mania 
 Rolling Stones Are Satisfied with SACD 
 Rolling Stones NOW 

Rolling Stones-album
Musikkalbum frå 1965
 180
Album produserte av Andrew Loog Oldham
London Records-album
The Rolling Stones-album
Viktor

Viktor og Victor er mannsnam med opphav i latin victoris, som tyder 'sigerherre'. Fleire pavar og katolske helgenar har heitt Viktor. Kvinnenamnet Viktoria er ei avleiing.

Viktor har svensk namnedag den 22. januar og norsk den 25. februar.

Namneberarar

Frå den katolske kyrkja

Kongelege 
 Victor Emmanuel I (1759-1824)
 Viktor Emmanuel II av Italia (1820-1878)
 Viktor Emmanuel III av Italia (1869-1947)

Andre 

 Victor-François de Broglie (1718-1804), fransk adelsmann
 Victor Hugo (1802-1885), fransk forfattar
 Viktor Hartmann (1834-1873), russisk målar
 Viktor Vasnetsov (1848-1926), russisk målar
 Victor Eisenmenger (1864–1932), austerriksk lege 
 Viktor Borisov-Musatov (1870-1905), russisk målar
 Viktor Tsjernov (1873-1952), russisk politikar
 Viktor Dyk (1877–1931), tsjekkisk forfattar
 Viktor Alter (1890-1943), polsk-jødisk sosialistisk politikar
 Victor Serge (1890-1947), fransk-russisk forfattar
 Victor Danielsen (1894-1961), færøysk bibelomsetjar
 Viktor Kortschnoi (f. 1931), russisk sjakkspelar
 Víctor Jara (1932-1977), chilensk forfattar og aktivist
 Viktor Zubkov (f. 1941), tidlegare statsminister i Russland
 Viktor Janukovytsj (f. 1950), ukrainsk politikar
 Viktor Jusjtsjenko (f. 1954), ukrainsk president
 Viktor Khristenko (f. 1957), tidlegare statsminister i Russland
 Viktor Tsoj (1962–1990), russisk rockemusikar
 Víctor Valdés (f. 1982), spansk fotballspelar
 Victor Nsofor Obinna (f. 1987), nigeriansk fotballspelar

Mannsnamn
Namn knytte til kristendommen
Namn knytte til siger
Førenamn av latinsk opphav
Out of Our Heads

Out of Our Heads er det tredje britiske og fjerde amerikanske albumet til The Rolling Stones. Albumet kom ut i 1965, men hadde noko forskjellig innhald i Storbritnnia og USA. 

Den amerikanske utgåva kom først ut, i juli 1964, og var ei samling av studioinnspelingar som var gjort over eit halvt år, mellom anna hitsingelen «The Last Time» og den verdsomspennande kjempesuksessen «(I Can’t Get No) Satisfaction». I kjølvatnet av «Satisfaction» vart Out of Our Heads det første Rolling Stones-albumet som gjekk til topps i USA, og selde til slutt til platina. I 2003 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone den amerikanske utgåva av albumet på 114. plass på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene, og i 2012 på 116. plassen på den same lista.

Den britiske utgåva kom ut i september same året, og med nye studioinnspelingar vart enkelte spor, mellom anna hitsinglane, byta ut. Desse nye songane kom seinare på den amerikanske December’s Children (And Everybody’s), i lag med andre songar som berre hadde vorte gjevne ut i Storbritannia. Out of Our Heads nådde andreplassen i Storbritannia, bak The Beatles sitt Help!. Det var òg det siste britiske albumet som var dominert av andre sine R&B-songar, og etter dette vart Mick Jagger og Keith Richards meir produktive låtskrivarar.

Britisk utgåve

Amerikansk utgåve

Medverkande
The Rolling Stones
For den amerikanske utgåva
Mick Jagger – solovokal (alle spor), korvokal (1-3, 5, 7, 12), munnspel (11, 12), tamburin (10)

Keith Richards – elektrisk gitar (alle utanom 10), korvokal (1-3, 5-7, 12), akustisk gitar (3, 7, 10)

Brian Jones – elektrisk gitar (1-3, 6, 8, 11, 12), akustisk gitar (5), munnspel (9)

Bill Wyman – bassgitar (alle utanom 10)

Charlie Watts – trommer (alle utanom 10)

Andre medverkande
Jack Nitzsche – perkusjon (3, 7, 10), piano (7), orgel (8), cembalo (10)

Phil Spector – nedstemd elektrisk gitar (10)

Ian Stewart – piano (3, 4, 8, 9, 12), marimba (5)

Salslister
Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Out of Our Heads» frå , den 24. februar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Out Of Our Heads 

Rolling Stones-album
Musikkalbum frå 1965
 116
Album produserte av Andrew Loog Oldham
Decca Records-album
London Records-album
Arbeidsliv

Arbeidsliv viser til lønnsarbeid og ordningar knytt til dette. Ein deltakar i arbeidslivet kan vera arbeidstakar, arbeidsgjevar eller sjølvstendig næringsdrivande. Dei som er arbeidslause, trygda eller utfører uløna arbeid som heimeverande, til dømes med husarbeid eller omsorg av familiemedlemmer, blir ikkje rekna som deltakarar i arbeidslivet.

For å koma inn i arbeidslivet må ein bli tilsett eller starta si eiga verksemd. For å bli tilsett treng ein som regel noko utdanning, som skulegang og lære eller høgare utdanning. Ein kan også bli opplært medan ein arbeider. For å starta ei verksemd treng ein som regel kapital og gjerne også evner eller erfaring innan eit visst område.

Det moderne arbeidslivet er regulert av lovverk, som til dømes set krav til arbeidsmiljø, arbeidstid, minstelønn, pause- og ferieordningar, og avtalar, som arbeidskontrakter og kollektivavtalar. Ulike grupper innan arbeidslivet kan organisera seg, til dømes i fagforeiningar eller arbeidsgjevarorganisasjonar, og inngå ulike avtalar som gjeld arbeidslivet.

Sjå og 
 Arbeidsmiljøloven
 Arbeidsretta rehabilitering

Bakgrunnsstoff 
 Eg i arbeidslivet. Materiale frå læreboka Streif
 Arbeidsliv, yrkesdeltaking og lønn  ved ssb.no
 Arbeidsliv ved lo.no
 Arbeidslivsbarometeret utarbeidd av YS