alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Dave Hope

Dave Hope () er ein amerikansk bassist som spelte i det amerikanske progressive rockebandet Kansas frå 1970 (den første utgåva) fram til bandet først vart oppløyst i 1983. 

Etter bandet vart oppløyst skipa Hope det kristne bandet AD med Kerry Livgren og andre. Hope var sidan med i enkelte sameiningar av Kansas i 1990 og på albumet Somewhere to Elsewhere i 2004. 

Han er i dag leiar for Worship, Evangelism and Outreach og bassist i lovsangbandet The IRS.

Diskografi

Med Kansas
Kansas (1974)
Song for America (1975)
Masque (1975)
Leftoverture (1976)
Point of Know Return (1977)
Two for the Show (1978)
Monolith (1979)
Audio-Visions (1980)
Vinyl Confessions (1982)
Drastic Measures (1983)
Somewhere to Elsewhere (2000)

Med Kerry Livgren
 Time Line (1984, som «Kerry Livgren AD»)
 Art of the State (1985, som «AD»)
 Reconstructions (1986, som «AD»)
 Prime Mover (1988, som «Kerry Livgren AD»)
 Reconstructions Reconstructed (1997, som «Kerry Livgren AD»)
 Prime Mover II (1998, som «Kerry Livgren»)

Med Ad Astra
Beyond Our Bounds (2008)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dave Hope» frå ,  den 22. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Topeka i Kansas
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Kansas-medlemmar
Musikarar frå Kansas
USA-amerikanske gitaristar
Phil Ehart

Phillip W. Ehart () er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som langvarig medlem i det progressive rockebandet Kansas. Han og Rich Williams er dei to einaste medlemmane som har vore med på kvart einaste Kansas-album. Sjølv om han skrive få songar for gruppa, var han medlåtskrivar på to av dei største hittane deira, «Point of Know Return» og «Play the Game Tonight». Han har òg vore manager for bandet i nyare tid.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Phil Ehart» frå ,  den 22. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Kansas-medlemmar
Musikarar frå Kansas
Folk frå Coffeyville i Kansas
USA-amerikanske rockeperkusjonistar
USA-amerikanske trommeslagarar
Wally Gold

Wally Gold () var ein USA-amerikansk musikar, songar, plateprodusent og plateselskapdirektør frå Teaneck i New Jersey.

Gold var først saksofonist i eit U.S. Navy-band under andre verdskrigen. Etter krigen byrja han å syngje i gruppa The Four Esquires, og turnerte med dei til seint i 1950-åra. I 1960 slo Gold seg saman med Aaron Schroeder og i lag skreiv dei to store hittar for Elvis Presley, «It's Now or Never» (1960) og «Good Luck Charm» (1962). På denne tida skreiv Gold òg Lesley Gore-hitten «It's My Party». Songane til Gold er blitt spelte av mange artistar, som Duane Eddy sin «Because They're Young», Gene Pitney sin «Half Heaven-Half Heartache» og «Take Me Tonight», Nat King Cole sin «Time and the River», og songar for Paul Petersen og Pat Boone.

I midten av 1960-åra vart Gold henta inn som fast produsent for Columbia Records, der han produserte album for Tony Bennett og Jerry Vale, og Barbra Streisand-albumet «What About Today?» i 1969.

I 1970-åra gjekk Gold over til å bli visedirektør og dagleg leiar for musikkorganisasjonen til Don Kirshner, der han oppdaga og produserte bandet Kansas. Han arbeidde òg med andre prosjekt, som TV-showet Musical Chairs (1975) og TV-komiserien A Year at the Top (1977) med Paul Shaffer og Greg Evigan.

Etter han slutta i musikkindustrien, arbeidde Gold som reisebyråagent fram til han døydde av kolitt i 1998, 70 år gammal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wally Gold» frå ,  den 22. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Musikarar frå New Jersey
Folk frå Teaneck i New Jersey
USA-amerikanske låtskrivarar
Grunnkrinsar i Karasjok kommune

Grunnkrinsar i Karasjok kommune er delområde og grunnkrinsar som deler opp Karasjok kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke, for folketeljingsføremål og liknande. I nokre høve fell dei saman med kyrkjesokn, med valkrinsar og med noverende eller tidlegere skolekrinsar.

Grunnkrinsar
 Delområde 
 Tanadalen, grunnkrins 20210101 
 Bakkeljok
 Halde
 Mannevarre
 Karasjok tettstad
 Grensen
 Iskurasjok
 Storfossen
 Karasjokdalen
 Jiesjokdalen
 Nattvann

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grunnkretser i Karasjok kommune» frå ,  den 23. mai 2020.  
 

Karasjok
Karasjok kommune
Yamilé Aldama

Yamilé Aldama () er ein kubansk-britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt i tresteghopp. Ho representerte Cuba til 2003, deretter Sudan 2004-09 og frå 2010 Storbritannia. Aldama vann sølv under VM 1999 i Sevilla og sigra i øvinga ved hall-VM 2012.

Aktiv
Aldama fekk sitt gjennombrot i 1999. Ho sette kubansk rekord med 14,77 meter då ho vann trestegtevlinga ved dei panamerikaniske leikane i Winnipeg, for deretter å vinne sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i Sevilla. Året etter enda ho på fjerdeplassen ved Sommar-OL i Sydney. Etter Sydney-leikane gifta ho seg med ein brite og slo seg ned i London.

Sommaren 2003 var Aldama i sitt livs form. Ho vann Bislett Games med eit hopp på 15,11 m og sette 11. juli med 15,29 meter ny amerikarekord då ho sigra i eit GL-stemne på Stadio Olimpico i Roma. For å få vere med i Sommar-OL 2004 skaffa Aldama seg pass i Sudan. I 2004 tok ho sølv ved innandørs-VM i Budapest, ho vart afrikameister og ho sette afrikarekord med 15,28 m. Ved dei olympiske leikane i Aten landa ho på 14,99 m og enda på femteplass i ei uvanleg hard tevling. Året etter kom ho på fjerdeplassen ved VM i Helsinki. Sidan forsvarte ho i 2006 tittelen som afrikameister, før ho i 2007 triumferte ved afrikaleikane.

I 2010 fekk Aldama britisk statsborgarskap. Ho vart nummer fem i tresteghopp både under VM 2011 i Daegu og Sommar-OL 2012 i London. Tidlegare i 2012 hoppa seg til siger i innandørs-VM i Istanbul med 14,82 m som best.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (14,09 m=nr 13)
VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 14,61 m, framom Olga Vasdeki (14,61 m)
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 14,30 m
OL 2004 i Aten: Nr 5 – 14,99 m
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 – 14,72 m
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (13,46 m=nr 25)
OL 2008 i Beijing: Utan resultat
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (14,11 m=nr 13)
VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 14,50 m
OL 2012 i London: Nr 5 – 14,48 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yamilé Aldama» frå ,  den 23. mai 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Yamilé Aldama» frå ,  den 23. mai 2020.  
 

Cubanske friidrettsutøvarar
Sudanske idrettsutøvarar
Britiske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Cubanske deltakarar under sommar-OL 2000
Song for America

Song for America er det andre studioalbumet til det amerikanske progressive rockebandet Kansas, gjeve ut i 1975. Albumet kom ut i ommastra format i 2004. Det ti minuttar lange tittelsporet vart redigert ned til tre minutt og gjeve ut på singel. Denne versjonen kom ut som bonusspor på 2004-utgåva av albumet. 

Albumet nådde 57. plassen på Billboard-lista i USA og hadde i februar 1975 selt kring 250 000 eksemplar. I juni 1980 hadde Song for America oppnådd gullplate i USA for 500 000 selde eksemplar.

AllMusic rosa «den intense energien» på dei kortare songane på albumet, men meinte at dei lengre songane kravde for mykje aktiv lytting for å kunne nytast. Dei konkluderte med at albumet «er ei bra (om noko umodent) innspeling for ei gruppe innan denne sjangeren.»

Innhald

Medverkande
Kansas
 Steve Walsh – orgel, ARP og Moog synthesizer, solovokal (utanom på «Down the Road»), korvokalist på «Down the Road» og «Lonely Street», piano på «Down the Road»
 Kerry Livgren – elektrisk gitar og rytmegitar (utanom på «Song for America» og «Lamplight Symphony»), Moog og ARP synthesizer, ARP strings, piano (utanom på «Down the Road»)
 Robby Steinhardt – fiolin, korvokal, solovokal på «Down the Road»
 Rich Williams – elektrisk og akustisk gitar, rytmegitar
 Dave Hope – bassgitar
 Phil Ehart – trommer, klokkespel på «Song for America», Moog-trommer og gong på «Incomudro - Hymn to the Atman»

Produksjon
Jeff Glixman - plateprodusent
Wally Gold - produsent
Peter Granet - lydteknikar
 Tom Rabstenek - mastering
Ed Lee - kunstnarisk leiar
Peter Lloyd - måleri
Jeff Magid - produsent for ommastra utgåve

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Song for America» frå ,  den 23. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1975
Album produserte av Jeff Glixman
Album spelte inn i Wally Heider Studios
Epic Records-album
Jeff Glixman

Jeff Glixman () er ein USA-amerikansk plateprodusent. Han har produsert, miksa eller ommastra musikk av artistar som Kansas, Gary Moore, Yngwie Malmsteen, The Georgia Satellites og Black Sabbath. Prosjekta han har delteke på har selt over 30 millionar eksemplar.

Diskografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jeff Glixman» frå ,  den 23. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske plateprodusentar
Masque av Kansas

Masque er det tredje studioalbumet til det amerikanske progressive rockebandet Kansas. Albumet kom ut i september 1975. 

Opningssporet, «It Takes a Woman's Love (To Make a Man)», vart miksa på ny og gjeve ut på singel, men selde for dårleg til å gå inn på salslistene. Den nye miksen inkludert ekstra gjestevokal og eit segment som er heilt forskjellig frå albumversjonen. 

Albumet nådde 70. plassen på Billboard-lista i USA og hadde i løpet av ein månad selt 250 000 eksemplar. Masque hadde selt til gullplate for 500 000 selde eksemplar i desember 1977. 

Albumet vart ommastra for CD i 2001 og ei ny ommastra utgåve kom ut på vinyl i 2014.

Innhald

Medverkande
Kansas
 Steve Walsh – orgel, piano, clavinet, Moog synthesizer, conga, solo- og korvokal
 Kerry Livgren – solo- og rytmegitar, akustisk gitar, piano, clavinet, Moog og ARP synthesizer
 Robby Steinhardt – fiolin, solo- og korvokal
 Rich Williams – solo- og rytmegitar
 Dave Hope – bassgitar
 Phil Ehart – trommer, perkusjon

Andre medverkande
 Earl Lon Price – saksofon på spor 1

Production
Jeff Glixman - plateprodusent
Lee Peterzell - lydteknikar
Jimmy Stroud - assisterande lydteknikar
Jeff Magid - produsent for ommastra utgåve

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Masque (Kansas album)» frå ,  den 23. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-album
Musikkalbum frå 1975
Album produserte av Jeff Glixman
Epic Records-album
Album spelte inn i Studio in the Country
Ciudad Perdida

Ciudad Perdida (spansk for 'Tapt by') er ein arkeologisk funnstad i Sierra Nevada de Santa Marta i Colombia. Han er ein gammal by som ein reknar med blei grunnlagd rundt år 800, om lag 650 år før Machu Picchu. Staden er også kjend som «Teyuna» og «Buritaca 200».

I Ciudad Perdida finst 169 terrassar grovne ut i fjellsida, eit nettverk av hellelagde vegar og fleire små, runde torg. Ein kan berre koma inn til staden ved å gå opp 1 200 trappetrinn av stein gjennom tett jungel.

Moderne oppdaging
Ciudad Perdida blei oppdaga i 1972, då ei gruppe lokale skattejegerar fann ei rad steintrinn som gjekk opp fjellsida. Dei følgde trinna og fann ein forlaten by. Då gullstatuettar og keramiske urner frå denne byen byrja å sirkulera på den lokale svartebørsen drog arkeologar leia av Instituto Colombiano de Antropología til staden i 1976. Dei utførte ein komplett rekonstruksjon i tida 1976–1982.
 
Medlemmer av lokale urfolksstammar – arhuaco, kogi og wiwa – har sagt at dei vitja staden jamleg før han blei vidkjend, men at dei ikkje hadde snakka om han. Dei kallar byen Teyuna og meiner han var hjartet i eit nettverk av landsbyar som husa forfedrane deira, Tairona. Ciudad Perdida var truleg det politiske og industrielle senteret for regionen rundt Buritaca-elva, og kan ha husa 2 000–8 000 folk. Det verkar som om han blei fråflytta under den spanske erobringa.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ciudad Perdida» frå ,  den 23. mai 2020.  
 

Arkeologiske funn i Colombia
Turistmål i Magdalena-departmentet
Fråflytta stader i Colombia
Hendingar i 1972
Colombiansk urfolkshistorie
Peder Olssøn Nordmand

Peder Olssøn Nordmand () var ein norsk kjøpmann og offiser.

Han var fødd kring 1615 i Idd, der faren var sokneprest. Peder slo seg ned i Halden der han dreiv handel. Då Tønne Huitfeldt i 1658 vart lens-mann for Idd og Marker, men samstundes i Danmark oppteken med å krige mot svenskekongen Karl X Gustav, vart Peder av statthaldar Niels Trolle utpeikt til fullmektig lens-mann.

Som lens-mann like ved svenskegrensa førebudde Peder og svogeren, tollaren Mathias Bjørn, tiltak for å slå tilbake det svenske angrepet på Halden den 14. september 1658. Peder var elles major ved det Smålenske Landdragonregiment. Han deltok såleis i stridar mot svenske angriparar også i 1659 og 1660. Under Gyldenløvefeiden i 1675 vart han forfremja til oberstløytnant.

På dagen eitt år etter Peder døydde, gav Mette Meng, enkja hans, etter hans eige ynskje, gods til gagn for fattigstellet i byen.

Kjelder
Store norske leksikon

Norske offiserar
Folk frå Halden
Nordmenn frå 1600-talet
Carry On Wayward Son

«Carry On Wayward Son» er ein singel spelt inn av Kansas og skriven av Kerry Livgren for albumet Leftoverture frå 1976. I 1977 nådde songen 11. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart den første topp 20-songen deira. Songen selte til gullplate i USA den 18. desember 1990.

Oversyn 
Singelen vart korta ned med to minutt. I tillegg til å gå inn på singellista i USA, nådde songen 51. plassen på singellista i Storbritannia. B-sida til singelen var «Questions of My Childhood». 

Songen vart rangert på 96. plassen på lista til VH1 over dei 100 beste hardrocksongane gjennom tidene.

Salslister

Medverkande

Steve Walsh – solovokal, klaverinstrument, orgel
Robby Steinhardt – korvokal
Kerry Livgren – elektrisk gitar, piano
Rich Williams – akustisk og elektrisk gitar
Dave Hope – bassgitar
Phil Ehart – trommer

I andre media 

«Carry On Wayward Son» vert rekna som den uoffisielle kjenningsmelodien til TV-serien Supernatural.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carry On Wayward Son» frå ,  den 23. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1976
Kansas-songar
Songar produserte av Jeff Glixman
Songar skrivne av Kerry Livgren
Songar frå 1975
Kogifolk

Kogi (også kogui, cogui eller kágaba, tyder 'jaguar' på kogi) er ei urfolksgruppe frå Sierra Nevada de Santa Marta nord i Colombia. Ho omfattar rundt 4 000 personar (est. 1988).

Kogi er eit chibchansk språk, i slekt med andre urfolksspråk sør i Mellom-Amerika og nord i Sør-Amerika.

Historie
Kogifolka fører historia si tilbake til Tairona-kulturen, som bløma før den spanske koloniseringa av Amerika. Desse kom frå ei gruppe chibchanske folk som nådde dagens Colombia mellom 400 og 300 f.Kr. Dei slo seg ned i låglandet ved den karibiske kysten og i høglandet ved Andesfjella. Medan folk ved kysten fisk og dreiv saltproduksjon, dyrka folk i høglandet bomull. Dei to gruppene dreiv handel med kvarandre langs steinsette vegar. Dei budde i talrike, velorganiserte byar. Mot slutten av det første tusenåret kom karibar frå dei karibiske øyane og fortrengde taironafolk frå låglandet.

Kogifolk i dag
Kogifolk lever av jordbruk gjennom bråtebruk. Kvar familie har gardar på ulike høgder i fjellet, og dyrkar ulike avlingar etter kva dei treng. Dei held også kveg i høglandet.

Sjå òg
Arhuacofolk
Juan Mayr
Tairona
Alan Ereira

Kjelder

Bibliografi

Denne artikkelen bygger på «Kogi people» frå ,  den 23. mai 2020.

Bakgrunnsstoff

 Sewaluna Foundation
Tairona Heritage Trust
National Geographic article on the Indians of the Sierra Nevada Mountains
Sacred Land Film Project
TEDtalks, Wade Davis on endangered cultures, the Kogis at 8 minutes 10 seconds.
http://tairona.myzen.co.uk/index.php/culture/kogi_religion_and_cosmology/ 
 "The Sierra Nevada Indians". Survival International.

Urfolk rundt Karibia
Urfolk i Colombia
Cesar-departmentet
Fita Bayisa

Fita Bayisa () er ein etiopisk tidlegare langdistanseløpar frå Oromiaregionen. Han vann sølvmedaljen på 5 000 meter ved Tokyo-VM 1991 og tok bronsemedaljen på same distansen både under Sommar-OL 1992 i Barcelona og i Stuttgart-VM 1993.

Bayisa var den einaste som fylgde Yobes Ondieki på sisterunda på 5 000-meteren under Friidretts-VM 1991 i Tokyo, men på oppløpet var han sjanselaus mot kenyanaren. OL-sesongen 1992 imponerte Bayisa stort då han vann milløpet ved Bislett Games i Oslo på den gode tida 27.14,2 og sigra over eit sterkt felt. Under Sommar-OL i Barcelona sprang han heller svakt på 10 000 meter. På 5 000 meter var han derimot ein av fire løparar som kjempa om sigeren heilt inn til målstreken, over mål kom han som tredjemann, slått av Dieter Baumann og Paul Bitok. Året etter vann Bayisa ein ny bronsemedalje ved verdsmeisterskapen i Stuttgart, klart fråsprunge i innspurten på 5 000-meteren av Kenyas Ismael Kirui og sin eigen landsmann Haile Gebrselassie.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 5 000 m – 13.16,6
OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.13,0. Nr 9 på 10 000 m – 28.27,6
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.05,4
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 på 5 000 m – 13.34,5
OL 1996 i Atlanta: Nr 10 på 5 000 m – 13.18,3
VM 1997 i Aten: Nr 10 på 5 000 m – 13.25,9
VM 1999 i Sevilla: Nr 6 på 5 000 m – 13.13,8
OL 2000 i Sydney: Nr 4 på 5 000 m – 13.37,0

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fita Bayisa» frå ,  den 24. mai 2020.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Medaljevinnarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Songen Point of Know Return

«Point of Know Return» er ein song av det progressive rockebandet Kansas skriven av Steve Walsh, Robby Steinhardt og Phil Ehart for albumet Point of Know Return i 1977. Han er hovudsakleg skriven i kombinasjonar av 4/4- og 3/4-takt.

Songen har vore med på mange samlealbum og konsertalbum, som The Best of Kansas, The Kansas Boxed Set, The Ultimate Kansas, Sail On: The 30th Anniversary Collection, Two for the Show, Live at the Whisky, King Biscuit Flower Hour Presents Kansas, Dust in the Wind, Device, Voice, Drum og There's Know Place Like Home. Filmopptak frå konsertversjonar finst på Device, Voice, Drum og There's Know Place Like Home.

Medverkande
 Steve Walsh – solovokal, klaverinstrument
 Robby Steinhardt – fiolin, korvokal
 Rich Williams – gitar
 Dave Hope – bass
 Phil Ehart – trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Point of Know Return (song)» frå ,  den 24. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Kansas-songar
Singlar frå 1977
Songar produserte av Jeff Glixman
Songar skrivne av Steve Walsh
Songar frå 1977
Portrait (He Knew)

«Portrait (He Knew)» er ein song av det amerikanske progressive rockebandet Kansas. Han var skriven av Kerry Livgren og Steve Walsh og spelt inn for det femte albumet deira, Point of Know Return i 1977. Songen kom òg ut på singel etter suksessen til «Point of Know Return» og «Dust in the Wind» og nådde 64. plassen på Billboard Hot 100. Han vart seinare gjeven ut på konsert- og samlealbuma Two for the Show, Live at the Whisky, Device, Voice, Drum, The Kansas Boxed Set, The Ultimate Kansas, Sail On: The 30th Anniversary Collection, Works in Progress og Playlist: The Very Best of Kansas.

Bakgrunn 
Inspirasjonen for songen kom frå beundringa til Kerry Livgren for Albert Einstein. Han skreiv teksten då han gjekk gjennom ein andeleg overgangsfase i livet sitt og vart omvendt til kristendom. Han spelte inn songen på nytt med bandet sitt, AD, og endra teksten til å handle om Jesus Kristus i staden. Denne versjonen fekk tittelen «Portrait II».

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Portrait (He Knew)» frå ,  den 24. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-songar
Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Songar om Albert Einstein
Songar om Jesus
Songar produserte av Jeff Glixman
Songar skrivne av Kerry Livgren
Songar skrivne av Steve Walsh
Nenad Stekić

Nenad Stekić () er ein jugoslavisk-serbisk tidlegare friidrettsutøvar som internasjonalt tevla i lengdehopp. Han vann sølvmedaljen i øvinga både under EM 1974 og EM 1978.

Aktiv
Stekić hoppa seg inn i verdseliten i 1973-sesongen då han presterte 8,12 meter som best. Året etter forbetra han den jugoslaviske rekorden til 8,15 meter, før han vart andremann i øvinga under europameisterskapen i Roma, 7 centimeter bakom Valerij Podluzjnyj. Siste helga i oktober 1974 vann han ei internasjonal tevling med 8,24 m, det nest beste lengdehoppet i verda den sesongen. Den 25. juli 1975 landa Stekić på 8,45 meter ved eit stemne i Montreal, einast verdsrekordhaldar Bob Beamon hadde då hoppa lengre. I 1976 fekk Stekić notert 8,39 m i sitt bestehopp, men under vanskelege tilhøve under OL-finalen i Montreal måtte han nøye seg med 7,89 m og ein sjetteplass.

Både i 1977- og 1978-sesongen toppa Stekić lista over årsbeste i verda i lengdehopp. I 1977 målte lengste hoppet 8,27 m og i 1978 landa han på 8,32 meter ved eit stemne i Rovereto, det siste oppnådd ei veke etter han kom på andreplassen under EM i Praha med sine 8,12 m. Frå 1979 til 1986 heldt Stekić framleis eit høgt internasjonalt toppnivå, men var tidvis plaga av skadar. Så seint som i 1986, 35 år gammal, vart han målt til 8,19 m. Han slutta tevle for godt i 1991.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 8,05 m, bakom Valerij Podluzjnyj (8,12 m)
OL 1976 i Montreal: Nr 6 – 7,89 m
EM 1978 i Praha: Sølvmedalje – 8,12 m, bakom Jacques Rousseau (8,18 m)
OL 1980 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (5,75 m=nr 30)
EM 1982 i Aten: Nr 5 – 7,93 m
VM 1983 i Helsinki: Nr 5 – 8,09 m
OL 1984 i Los Angeles: Utslått i kvalifiseringa (7,60 m=nr 14)
EM 1990 i Split: Utan resultat

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nenad Stekić» frå ,  den 24. mai 2020.  
 

Jugoslaviske friidrettsutøvarar
Serbiske friidrettsutøvarar
Dust in the Wind

«Dust in the Wind» er ein song av det amerikanske progressive rockebandet Kansas og skriven av Kerry Livgren. Songen kom først ut i 1977 på albumet deira Point of Know Return.

Singelen nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 22. april 1978, og vart den einaste singelen deira som nådde topp 10 på Billboard Hot 100-lista. Singelen oppnådde gullplate for ein million selde eksemplar i USA kort tid etter han kom ut.

Bakgrunn 
Tittelen på songen er ein Bibelreferanse som siterer Forkynnaren:

Kerry Livgren skreiv gitarlinja for «Dust in the Wind» som ei fingerøving for å lære seg fingerplukking på gitaren sin. Kona hans, Vicci, høyrde det han gjorde og sa at ho likte melodien og oppfordra han til å skrive ein tekst. Livgren var usikker på om dei andre i bandet kom til å like songen, sidan det var eit steg til side for den vanlege stilen deira. Etter at Kansas hadde øvd inn alle songane meint for innspelinga deira i juni og juli 1976, spelte Livgren «Dust in the Wind» for dei, som etter ein augneblink med stille spurte «Kerry, kvar har denne vore?»

Songen vart vald ut som den andre singelen frå albumet, medan den første songen, tittelsporet på albumet, gjorde det heller dårleg. «Dust in the Wind» kom ut kort tid etter og gjekk inn på 81. plassen på Hot 100 den 21. januar 1978. Innan april hadde songen nådd sjetteplassen på Hot 100 og vart den høgast plasserte singelen til Kansas og den einaste som nådde topp 10.

Medverkande
Steve Walsh – solovokal
Kerry Livgren – akustisk gitar
Rich Williams – akustisk gitar
Robby Steinhardt – fiolin, bratsj, kor- og harmonivokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Andre versjonar

Sarah Brightman spelte inn «Dust in the Wind» i 1998 på albumet hennar Eden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dust in the Wind» frå ,  den 24. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Kansas-songar
Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
USA-amerikanske softrock-songar
Songar produserte av Jeff Glixman
Songar skrivne av Kerry Livgren
Sarah Brightman-songar