alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Streiken i Sauda i 1970

Streiken i Sauda i 1970 eller berre Saudastreiken er ei nemning på streiken mellom omnshusarbeidarane på Sauda Smelteverk frå 2. juni til 3. juli 1970. Sauda er ein tettstad i Rogaland fylke. Tettstaden kan karakteriserast som ein einsidig industristad. 240 omnhusarbeidarar gjekk til streik ved smelteverket som fram til 1977 heitte Electric Furnace Products Company og var utanlandsk eigd. Streiken vara i fem veker utan stønad frå fagforbund og Landsorganisasjonen (LO). Trass i dette fekk arbeidarane gjennom fleire av krava sine. Streiken vart kjend over heile landet. Konflikten vart heitare då det vart kjend at streikeleiaren var kommunist.

Sjå òg 
 Sauda! Streik! - ein roman frå 1972 av Tor Obrestad om streiken ISBN 82-05-05351-0
 Sauda-streiken 1970 - Streik! - Ein film frå 1975 om streiken

Bakgrunnsstoff 
 Saudastreiken  oppslagsord i Pax Leksikon

Sauda
Historie i Sauda
1970 i Noreg
Sauda! Streik!

Sauda! Streik! er ein roman (ISBN 82-05-05351-0) som fyrst vart utgjeven i 1972 skriven av forfattaren Tor Obrestad. Boka handlar om streiken i Sauda i 1970. Saudastreiken var ein streik mellom omnshusarbeidarane på Sauda Smelteverk frå 2. juni til 3. juli 1970. Spelefilmen Sauda-streiken 1970 - Streik! frå 1975 vart laga på grunnlag av romanen.

Bakgrunnsstoff 
 Saudastreiken  oppslagsord i Pax Leksikon

Norske romanar
Bøker frå 1972
Sauda kommune
Rundetid

Rundetid er ein stripeserie som går fast i Spirit og som er teikna av Øystein Runde.

Teiknestilen er enkel og i hovudsak strekteikningar, medan innhaldet oftast kommenterer tema som ungdom kjenner seg att i.

Nynorske teikneseriar
Norske stripeseriar
Norske teikneseriar
Havanna

Havanna (spansk: San Cristóbal de La Habana) er hovudstad på Cuba. Med 2,1 millionar innbyggjarar er han den største byen i Karibia.

Historie 
 1515: Grunnlagt av erobraren Diego Velázquez de Cuellar
 1538: Øydelagt av piratar
 1553: Øydelagt av piratar
 1555: Øydelagt av piratar
 1607 blei Havanna hovudstad i den spanske kolonien Cuba
 1762 erobra britane Havanna
 1763 byta britane Havanna mot Florida
 1919 blei Havanna eit populært feriemål for USA-amerikanarane pga. alkoholforbodet i USA.
 1952 regjerte diktator Fulgencio Batista på Cuba, hasardspel og korrupsjon florerte.

Byar på Cuba
Hovudstader i Nord-Amerika
Busetnader grunnlagde i 1515
Muletua

Muletua er ein fjelltopp sørvest på Nerlandsøya i Herøy kommune på Sunnmøre.

Toppen ligg i Kvalsvik grunnkrins. Toppen er 253 meter over havet, like oppom neset Mulen.

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Barmen på Nerlandsøya

For andre stader med same namn, sjå Barmen

Barmen er ein fjelltopp vest på Nerlandsøya i Herøy kommune i Møre og Romsdal på Sunnmøre, i Kvalsvik grunnkrins. Toppen er 278 meter over havet, om lag midt på fjellryggen på vestsida av Kvalsvik.

Kjelder 

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Fjell på Sunnmøre
Okla på Nerlandsøya

For andre stader med same namnet, sjå Okla

Okla er ein liten fjelltopp nordvest på Nerlandsøya i Herøy kommune på Sunnmøre, i Kvalsvik grunnkrins. Toppen er 150 meter over havet, og ligg like oppom neset Gållanes og mesteparten av busetnaden i Kvalsvika.

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Honolulu

Honolulu (hawaiisk, tyder 'strand i ly' eller 'plass med ly') er hovudstad og den største byen i den amerikanske delstaten Hawaii. Det er òg den viktigaste hamna der. Byen ligg langs den søraustlege kysten til øya Oahu.

Hamna på Honolulu vart kalla Kulolia før ikkje-hawaiiarar kom til øya. Den første utlendingen var kaptein William Brown, som kom med det engelske skipet «Butterworth» i 1794. Han kalla hamna Fair Haven. Andre utanlandske kapteinar begynte å kalle ho Brown’s Harbor. Namnet Honolulu vart seinare tatt i bruk.

Honolulu vart fort den viktigaste hamna på Hawaii. På den tida var sandeltre ei stor eksportvare. Honolulu var òg ein stad der kvalfangarar tok om bord nye forsyningar.

Kamehameha III gjorde Honolulu til hovudstad i kongeriket Hawaii i 1850. Det var òg hovudstad i republikken Hawaii og territoriet Hawaii. Honululu vart verande hovudstad da Hawaii vart amerikansk delstat i 1959.

Kjende personar frå Honolulu 
 Barack Obama, president i USA

Bakgrunnsstoff

Byar på Hawaii
Delstatshovudstader i USA
Gabriel García Márquez

Gabriel García Márquez () var ein colombiansk forfattar. Han vart fødd i Aracataca i Magdalena-departementet.

I 1982 vart Gabriel García Márquez tildelt Nobelprisen i litteratur. 

Han skreiv mange bøker, både romanar og novellesamlingar, men vart framfor verdskjent på grunn av Cien años de soledad (Hundre års ensomhet) frå 1967. Saman med Isabel Allende vert Márquez rekna som eksponenten for sjangeren magisk realisme innan latinamerikansk litteratur.

Bibliografi (utval) 
 1961 – Ingen skriver til obersten (El coronel no tiene quien le escriba)
 1967 – Hundre års ensomhet (Cien años de soledad)
 1975 – Patriarkens høst (El otoño del patriarca)
 1981 – Beretningen om et varslet mord (Crónica de una muerte anunciada)
 1982 – Leve Sandino? (Viva Sandino)
 1985 – Kjærlighet i koleraens tid (El amor en los tiempos del cólera)
 1986 – Miguel Littíns hemmelige oppdrag i Chile. Ett reportage (La aventura de Miguel Littín clandestino en Chile)
 1989 – Generalen i sin labyrint (El general en su laberinto)
 1992 – Tolv vandrehistorier (Doce cuentos peregrinos)
 1994 – Om Amor og andre demoner (Del amor y otros demonios)
 1996 – Kidnappet (Noticia de un secuestro)
2004 – Leve, for å fortelle – sjølvbiografi

 
Colombianske forfattarar
Nobelprisen i litteratur
Colombianske nobelprisvinnarar
Rjåhornet på Nerlandsøya

Sjå òg Rjåhornet på Gurskøya i same kommune.
 
Rjåhornet er ein fjelltopp litt søraust på Nerlandsøya i Herøy kommune på Sunnmøre, på grensa mellom Kvalsvik og Kopperstad grunnkrinsar. Toppen er 419 meter over havet, oppom garden Skorpesund.

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Varden på Nerlandsøya

For andre fjell med same namn, sjå Varden eller Storevarden.

Varden eller Storevarden er ein fjelltopp om lag midt på den austre fjellryggen på Nerlandsøya i Herøy kommune på Sunnmøre, på grensa mellom Kvalsvik og Kvalsund grunnkrinsar. Toppen er 430 meter over havet og det høgaste punktet på øya.

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Fjell på Sunnmøre
Nerlandshornet

Nerlandshornet er ein fjelltopp om lag midt på nordsida av Nerlandsøya i Herøy kommune på Sunnmøre, i Kvalsvik grunnkrins, mellom busetnaden i Kvalsvika og toppen Varden. Toppen er 368 meter over havet.

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Västra Götalands län

Västra Götalands län er eit len i Sverige, skipa den 1. januar 1998 av tidlegare Älvsborgs län, Göteborgs och Bohus län og Skaraborgs län. Lenet grensar til Värmlands län, Örebro län, Östergötlands län, Jönköpings län og Hallands län. I tillegg grensar det til  Østfold fylke i Noreg.
Residensstaden er Göteborg.
Lenet vert utgjort av 49 kommunar og har om lag 1,5 millionar innbyggjarar, noko som er kring 17 prosent av det samla folketalet i Sverige.

Inndeling 

Västra Götalands län vert delt inn i ulike område for ulike føremål. Kommunane er gruppert i hovugruppene nedanfor

Fyrbodal 
Bengtsfors kommun, Dals-Ed kommun, Färgelanda kommun, Lysekil kommun, Mellerud kommun,
Munkedal kommun, Orust kommun, Sotenäs kommun, Strömstads kommun, Tanum kommun, Trollhättan kommun,
Uddevalla kommun, Vänersborg kommun og Åmål kommun.

Göteborg 
Ale kommun, Alingsås kommun, Göteborgs stad, Härryda Västra kommun, Kungälv kommun,
Lilla Edet kommun, Lerum kommun, Mölndal kommun, Partille kommun, Stenungsunds kommun,
Tjörn kommun og Öckerö kommun. Kungsbacka kommun ligg ikkje i lenet, men vert mange gonger sett på som ein kommune i Göteborg-regionen.

Sjuhärad 
Borås kommun, Bollebygd kommun, Herrljunga (Kommun), Marks kommun, Svenljunga kommun,
Tranemo kommun, Ulricehamn kommun og Vårgårda kommun.

Skaraborg 
Essunga kommun, Falköping kommun, Grästorp kommun, Gullspångs kommun, Götene kommun,
Hjo kommun, Karlsborgs kommun, Lidköpings kommun, Mariestads kommun, Skara kommun, Skövde kommun,
Tibro kommun, Tidaholms kommun, Töreboda kommun og Vara kommun.

Bakgrunnsstoff 
 Lensstyresmaktene (länsstyrelsen) i Västra Götalands län
 Landstinget for Västra Götalandsregionen

Kjelder 
 Götalands län «Västra Götalands län» på Svensk Wikipedia

Len i Sverige
Gållanes

Gållanes eller Golleneset er eit nes i nordvestre enden av Nerlandsøya i Herøy på Sunnmøre.

Neset ligg i Kvalsvik grunnkrins. Neset markerer ytterenden på Kvalsvika, og ligg ved foten av Okla.

Sjå òg 
 Gållanes har gitt namn til båten M/S «Gollenes».

Geografi i Herøy i Møre og Romsdal
Rjåhornet

Rjåhornet er namnet på to fjelltoppar i Herøy på Sunnmøre:

 Rjåhornet på Nerlandsøya ligg 419 meter over havet
 Rjåhornet på Gurskøya ligg 598 meter over havet

Fjell i Herøy i Møre og Romsdal
Paracaskulturen

Paracaskulturen utvikla seg i tidleg horisont frå 700 f.Kr. til om lag år 0 i det geografiske området mellom dei to elvane Ica og Pisco i det som i dag er Ica-regionen i Peru, medrekna halvøya Paracas. Nordleg grense for kulturinnverknad var dagens by Chincha, 200 km sør for Lima, medan sørleg grense var Yauca i Arequipa-regionen som ligg 150 km sørom Nazca. 
Kronologisk kom paracas etter chavín, og vart etterfølgd av nazcakulturen og wari. Det mest framståande særdraget hjå kunst og handverk frå paracaskulturen er den framifrå tekstilkunsten deira med mellom anna bruk av alpakkaull. 

Paracaskulturen utvikla seg i to steg: Paracas Cavernas og Paracas Necrópolis.

Ein har funne antikvitetar frå Paracas Cavernas som kan daterast fram til år 200 f. Kr., den største folkesetnaden var då i Tajahuana, ved grensa til Icaelva, i Ocucajeområdet. Cavernas (menn i hòler) har namn etter gravskikken i perioden. Gravene hadde form av ei djup flaske med eit golv på 5 til 6 meter i diameter. Dei døde blei pakka inn i kunstferdige tekstilar og plassert på golvet.

Den politiske eininga paracas var den første militaristiske staten i den andiske verda. Militarismen vart nytta til å verne eige territorium. Statsgrensene var ofte eit resultat av sterkt permanente krigar.

Oldtidsminne frå Paracas Necrópolis er frå ca år 200 f.Kr. til nokon etter år 0. Pisco - Paracas er det sentrale området i utviklinga no.

Kjelde 
 Cultura Paracas, Wikipedia-artikkel på spansk

Peruansk historie
Andeskulturar
Göta kanal

Göta kanal er ein kanal som går gjennom Götaland i Sverige. Kanalen er 190,5 km lang, av dette er 87,3 km utgraven kanal. Saman med Trollhätte kanal og Göta älv utgjer Göta kanal ein 390 km lang vassveg tvers gjennom Sverige.

Göta kanal går frå Göta Älv mellom Göteborg og Vänern, vidare til Vättern, Boren, Roxen og munnar ut i Söderköping og Mem.

12. april 1810 fekk arkitekten Baltzar von Platen løyve til å byggja kanalen. Bygginga var tenkt å lata skip ferdast tvers gjennom Sverige. Slik unngjekk ein å betala Øresundstoll til Danmark. Skip som skulle frå Kattegat til Austersjøen, skulle i staden kunna sigla gjennom Sverige, utanom Øresund. I tillegg skulle ein kunna flytta krigsskip snøgt frå kyst til kyst. Kanalen vart opna den 26. september 1832, nokre tiår før utbygging av jarnvegar tok til. Kanalen fekk i røynda ikkje nokon stor økonomisk tyding. I staden har kanalen vorte ein populær turistattraksjon.

Sjå òg 
 Filmen Göta kanal.

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle nettstaden til kanalen

Kanalar i Sverige
Östergötland
Pauline Hall

Pauline Hall () var ein norsk komponist og musikar og ein markant person i norsk musikkliv først på 1900-talet. Mest kjend er ho for å ha vore med på stiftinga av foreininga Ny Musikk, der ho sat som leiar fram til 1961.

Hall var fødd på Hamar. Ho blei utdanna hjå Catharinus Elling i Oslo, i tillegg til i Paris og Dresden. Hall var musikkritikar i Dagbladet i periodane 1934–1942 og 1945–1963. 

Ho var formann i Ny Musikk 1938–1961 og president i International Society for Contemporary Music 1952–1953.

I musikken sin var Hall påverka av impresjonismen og fransk nyklassisisme. Ho skreiv orkesterverka Verlaine-suite (1929), Cirkusbilder (1933), Suite fra Julius Cæsar (1950), Suite for 5 blåseinstrumenter (1945) og ulike klaverstykke, romansar og scenemusikk (Kongsemnerne, Hamlet, Troll kan temmes, Lysistrata).

Kjelder

Norske musikarar
Norske kritikarar
Norske komponistar
Folk frå Hamar
Komponistar frå 1900-talet
Alf Hurum

Alf Hurum () var ein norsk komponist og kunstmålar.

Liv 
Alf Hurum vart fødd den 21. september 1882 i Kristiania. I 1905 byrja han å studere komposisjon i Berlin, mellom anna hjå Max Bruch.

I 1909 drog han til Paris og vart der halvtanna år. I Paris vart han kjend med impresjonismen, både som musikk og som biletkunst, og han dyrka begge desse kunstartane. Han kjente bileta åt Edvard Munch frå før, og han sa sjølv at Munch hadde særleg stor innflytnad på hans eigen personlegheit. Når han såg bilete høyrde han musikk, og når han høyrde musikk såg han fargar; eksempel på dette har han fastheldt t.d. i komposisjonane Impressions og Akvareller. Det sner og det sner var inspirert av Kittelsen.

1916 drog han til Petrograd, der han opplevde Eldfuglen av Igor Stravinskij, noko som gjorde eit uutsletteleg inntrykk på han.

Han budde i Noreg nokre år før han i 1924 flytte til Hawaii for å bli der resten av livet; kona hans var derifrå. Han grunnla der Honolulu symfoniorkester og drog på turnéar med dette orkesteret både til USA og Europa. 

Alf Hurum slutta etterkvart å komponere for å konsentrere seg om kunstmåling. Han døydde i Honolulu den 15. august 1972.

Verk 
 Opus 1: Tre klaverstykker
 Opus 2: Sonate for fiolin og klaver i d-moll 
 Opus 3: For Piano 
 Melodi. Bækken. Idyl.
 Opus 4: Impressions. Pour le piano. 
 Notre-Dame. La Fontaine. Chanson.
 Opus 5: Akvareller
 Vandliljen. Miniature. Akvarel. Marche Tartare.
 Opus 6 (1913): Strykekvartett i a-moll
 Opus 7: For piano
 Fantasi. Rose og sommerfugl. Silhouet.
 Opus 8: Sonate for fiolin og klaver i a-moll
 Opus 9 (1915): Eksotisk suite for fiolin og klaver
 Rektah. Tsin-tsin-fa. Rektah. Ma-ma hau ming-pai. Rag Darbari Kandra. Cheu teu. Ved Indgangen til Confucius Tempel.
 Opus 10: Pasteller 
 Fra en gammel klosterhave. Poem. En Saga. Morgen ved Memnonstøtten.
 Opus 11: Sanger 
 Vi ses igen. En blomma. Gloria in excelsis.
 Opus 12: Sanger
 Liden Kristen. Hvorfor hyler de sorte hunde. Græd kun du blege.
 Opus 13: Sanger 
 Blonde nætter. Stævnemøde. Genrebillede. Det var en deilig hane.
 Opus 14: Sanger 
 Fandango. Til min gyldenlak. Nocturne. Regn. September. Bjærken.
 Opus 15: Lilja. For mannskor.
 Opus 16 (1920): Eventyrland. Suite for orkester.
 I den forheksede have. Prinsessen leker med Guldæblerne. De tre trold. Det sner og det sner. Tusselag. Nordlysdøtrene.
 Opus 17: Gotiske Billeder. Poemer for piano.
 Munkekor i Jonsklosteret. St. Thomas’ Klokker. Gargoyle. Dunkelt lys gjennom rosevindu. Luftlet ornamentik mot aftenhimmel. Mysterium.
 Opus 18: Norrøn Suite for piano (Kjersti og Bergjekongen)
 Opus 19: Sanger
 Aften. Jeg løfter mit øie
 Opus 20 (1920): Bendik & Aarolilja, symfonisk dikt.

Pianostykke utan opusnummer 
 Roccoco. To klaverstykker.

Songar med orkester utan opusnummer 
 Fandango
 Blonde nætter
 Nocturne
 Sorte hunde

Orkesterstykke utan opusnummer 
 1927: Symfoni i d-moll
 1931: Norrøn suite
 1932: Suite
 Melodi. Miniature. Marche tartare.
 Eksotisk suite
 Gotiske billeder

Kjelder 
 «Alf Hurum» på Bokmålswikipediaen

Hurum, Alf
Hurum, Alf
Musikarar frå Oslo
Arne Nordheim

Arne Nordheim (), var ein norsk komponist og musikkritikar.

Liv 
Arne Nordheim vart fødd den 20. juni 1931 i Larvik. 1948–51 studerte han ved Musikkonservatoriet i Oslo. I 1954 vart det første verket hans, Essay for strykekvartett, oppført ved Ung Nordisk Musikkfest i Stockholm. Han såg ikkje dette stykket som sitt opus 1 — strykekvartetten frå 1956 skal vera hans første riktige verk.

Nordheims viktigaste sjanger er orkesterverk. I dei tidlege verka som Aftonland, Canzona og Epitaffio prøver han å gje dei tradisjonelle instrumenta ein ny klang. Han byrja etter kvart å bruke elektronikk på magnetband og hadde i ei tid elektronikk som hovudtema. Frå denne tida stammar reint elektroniske verk som Solitaire, men òg verk der elektronikken vart blanda med tradisjonelle instrument som td. slagverk. Han har òg skrive mykje for radio og fjernsyn, teater og ballett der han eksperimenterte mykje og gav musikken nye grenser.

Utmerkingar 

 Lindemanprisen i 1981
 Amandaprisen i 1986 for beste originalskrivne musikk i filmen Kong Lear. 
 Norsk kulturråds ærespris i 1990. 
 Anders Jahres kulturpris i 1997
 Utnemnd til kommandør med stjerne av St. Olavs Orden i 2004.
 Edvard-prisen 2006 i klassen Samtidsmusikk.

Arne Nordheim budde i Grotten, Statens æresbustad for kunstnarar.

Kjelder 
 «Arne Nordheim» på Wikipedia på bokmål

Norske komponistar
Folk frå Larvik
Vinnarar av Amandaprisen
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
St. Olavs Orden
Norske elektronika-musikarar‎
Knut Nystedt

Knut Nystedt () var ein norsk komponist, dirigent og organist som er mest kjend for kormusikken og kyrkjemusikken sin. Han debuterte som organist i 1938 og som dirigent i 1945.

Livsløp 
Knut Nystedt vart fødd i Oslo. På 1930-talet studerte han orgel, komposisjon og orkestdirigering med Arild Sandvold, Bjarne Brustad og Per Steenberg som lærarar. I 1947 hadde han studieopphold i USA, og hadde Ernest White og Aaron Copland som lærarar. Han var organist ved Lilleborg kirke 1938–1946 og ved Torshov kirke 1946–1982. Frå 1964–1985 var han professor i kordireksjon ved Universitetet i Oslo, og i den samanhengen skipa han og dirigert koret Schola Cantorum. Mest kjend er han nok som skipar og kunstnerisk leiar for Det Norske Solistkor 1950–1990, og han har reist på turne med koret i mange land.

Stil 
Som komponist har Nystedt stått sentralt gjennom ein periode med ulike musikalske straumdrag. Stilmessig ser vi mykje påverknad frå folkemusikk og renessansemusikk, særleg i den tidlege perioden. På 1940- og 1950-talet finn vi fleire nyklassiske trekk, medan han på slutten av 1950-talet står fram med impresjonistiske og radikale trekk. Folkemusikken finn vi att i seinare verk, t.d. på 1980-talet.

Prisar 
Nystedt har fått fleire prisar og utmerkingar for arbeidet sitt. Han vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1966. Tittelen hans vart forfremja til kommandør av same orden i 2005. Nystedt har òg vunne Norsk kulturråds musikkpris i 1980, og Spellemannprisen i 1978 for albumet Contemporary Music From Norway. I 1998 vann han Edvard-prisen sin ærespris. I 1993 fekk han Lindemanprisen.

I 1975 vart Nystedt tildelt "Distinguished Service Citation" ved Augsburg College (Minneapolis) for innverknaden sin på korpomposisjon i USA. Han er også utnemnd som æresprofessor ved Universitetet i Mendoza, Argentina (1991).

Nystedt, Knut
Nystedt, Knut
St. Olavs Orden
Vinnarar av Spellemannprisen
Johannes Haarklou

Johannes Haarklou () var ein norsk komponist, organist og dirigent.

Liv 
Johannes Haarklou vart fødd den 13. mai 1847 i Førde.

I 1868 vart han lærar i Eiker og fekk lære orgelspel og harmonilære i Drammen. I 1872 studerte han i Christiania med Ludvig Mathias Lindemann. Frå 1873 til 1875 studerte han ved konservatoriet i Leipzig, m.a. med Carl Reinecke, og deretter ved musikkhøgskulen i Berlin. Frå 1880 var han organist og dirigent i Christiania (Oslo). Han hadde ry som virtuos og for sine improvisasjonar på orgelet.

Haarklou er mest kjend for oratoriet Skabelsen og Mennesket til ein tekst av Henrik Wergeland; dette verket vart uroppført i 1891. Han skreiv òg fem operaer, fire symfoniar, eit symfonisk dikt (Westminster Abbey), to orgelsymfoniar, sonatar, songar, korverk og pianostykke. Ein del av verket hans er ikkje vorte utgjeve. Frå 1882 til 1921 var han òg musikkritikar ved ymse aviser, m.a. i Dagbladet. 

I 1911 vart Haarklou utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

Privatliv
Haarklou var gift med Inga Marie Knoph (fødd 1865), og han er far til komponist og organist Andreas Haarklou. Han var god ven med folk som Anders Hovden, Per Sivle og Knut Hamsun. Ein periode budde Hamsun heime hos familien Haarklou. Frå ungdommen var han òg kamerat av Olav Lofthus, mangeårig redaktør i Bergens Tidende.
Finn Benestad omtalar Haarklou som «en forgrunnsskikkelse i norsk musikkliv fra 1880 til 1925» og «utvilsomt en av de mest allsidige komponister som Norge noen gang har hatt».

Verk

Vokalverk

Oratorium 
 Skabelsen og Mennesket

Operaer

Andre vokalverk

Instrumentalverk

Symfoniske verk 
 Westminster Abbey (symfonisk dikt)

Orgelverk 

 Fantasi triomphale, opus 36 (verk 61), 1900 
 Tre stykker for orgel, opus 54 (verk 112)
 nr 1 Preludium og koral "Nun danket alle Gott"
 nr 2 Preludium og fuge
 nr 3 Preludium og fuge over G.A.D.E.
 Orgelsymfoni nr. 1 i d-moll, opus 53 (verk 106), 1916; 
 Orgelsymfoni nr. 2 i d-moll, opus 60 (verk 116), 1924
 Preludium og Fuge over B.A.C.H., verk 121, ca. 1925

Sonatar

Pianostykke

Kjelder 

 «Johannes Haarklou» på Bokmålswikipediaen.

Bakgrunnsstoff
Liste over Haarklau sine komposisjonar ved wikiwand.com

Norske komponistar
Norske organistar
Norske dirigentar
Folk frå Førde
St. Olavs Orden
Norske komponistar



Liste over norske komponistar sortert etter fødselsår

1700-talet 
 Johan Daniel Berlin (1714–1787)
 Waldemar Thrane (1790–1828)

1800-talet 
 Ole Bull (1810–1880)
 Ludvig Mathias Lindeman (1812–1887)
 Halfdan Kjerulf (1815–1868)
 Johan Svendsen (1840–1911)
 Rikard Nordraak (1842–1866)
 Edvard Hagerup Grieg (1843–1907)
 Johan Selmer (1844–1910)
 Agathe Backer-Grøndahl (1847–1907)
 Johannes Haarklou (1847–1925)
 Christian Sinding (1856–1941)
 Catharinus Elling (1858–1942)
 Hjalmar Borgstrøm (1864–1925)
 Johan Halvorsen (1864–1935)
 Sigurd Lie (1871–1904)
 Eyvind Alnæs (1872–1932)
 Fridthjov Anderssen (1876–1937)
 Alf Hurum (1882–1972)
 Fartein Valen (1887–1952)
 David Monrad Johansen (1888–1974)
 Sverre Jordan (1889–1972)
 Pauline Hall (1890–1969)
 Ludvig Irgens-Jensen (1894–1969) 
 Bjarne Brustad (1895–1978)
 Harald Sæverud (1897–1992)
 Arvid Kleven (1899–1929)

1900-talet 
 Eivind Groven (1901–1977)
 Sparre Olsen (1903–1984)
 Klaus Egge (1906–1979)
 Conrad Baden (1908–1989)
 Geirr Tveitt (1908–1982)
 Anne Marie Ørbeck (1911–1996)
 Gunnar Sønstevold (1912–1991)
 Knut Nystedt (f. 1915)
 Hallvard Johnsen (1916–2003)
 Maj Sønstevold (1917–1996)
 Johan Kvandahl (f. 1919–1999)
 Øistein Sommerfeldt (1919–1975)
 Antonio Bibalo (1922–2008)
 Edvard Hagerup Bull (1922–2012)
 Finn Mortensen (1922–1983)
 Edvard Fliflet Bræin (1924–1976)
 Egil Hovland (1924–2013)
 Oddvar S. Kvam (f. 1927)
 Arne Nordheim (1931–2010)
 Kåre Kolberg (f. 1936)
 Alfred Janson (f. 1937)
 Ketil Hvoslef (f. 1939)
 Trygve Madsen (. 1940)
 John Persen (f. 1941)
 Kjell Flem (f. 1943)
 Magne Hegdal (f. 1944)
 Ragnar Søderlind (f. 1945)
 Bjørn Howard Kruse (f. 1946)
 Olav Anton Thommesen (f. 1946)
 Ruth Bakke (f. 1947)
 Gunnar Germeten Jr. (f. 1947)
 Terje Rypdal (f. 1947)
 Olav Berg (f. 1949)
 Lasse Thoresen (f. 1949)
 Åse Hedstrøm (f. 1950)
 Synne Skouen (f. 1950)
 Halvor Haug (f. 1952)
 Kjell Samkopf (f. 1952)
 Magnar Åm (f. 1952)
 Cecilie Ore (f. 1954)
 Bjørn Hoemsnes (f. 1954)
 Morten Gåthaug (f. 1955)
 Frank Tveor Nordensten (f. 1955)
 Rolf Wallin (f. 1957)
 Nils Henrik Asheim (f. 1960)

 
Komponistar