alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Silent Sun

«The Silent Sun» (kalla berre «Silent Sun» på albumet frå 1968) er den første singelen til det engelske rockebandet Genesis. Han vart skriven av Tony Banks og Peter Gabriel på ei tid då den potensielle produsenten deira, Jonathan King, var i ferd med å miste interessa. Dei viste at King var tilhengjar av Bee Gees, og Banks og Gabriel skreiv songen spesifikt for å fange merksemda hans igjen. Bandet fekk kontrakt og songen vart gjeven ut som singel 22. februar 1968. Dei byrja like etter å arbeide på debutalbumet sitt, From Genesis to Revelation.

«The Silent Sun» er ei blanding av folkrock og poprock. Strykarane og den lette, romantiske teksten gjer at songen ligg langt unna den progressive musikken på det andre albumet til Genesis, Trespass. Songen har som det meste av songane frå From Genesis to Revelation ikkje vore gjeve ut på samlealbum eller konsertalbum av Genesis. 

Singelen vart gjeven ut på ny i juli 2006 med tittelen «The Silent Sun 2006», utan B-side.

Medverkande
Peter Gabriel – vokal
Mike Rutherford – bassgitar, vokal
Tony Banks – piano, vokal
Anthony Phillips – akustisk gitar, vokal
Chris Stewart – perkusjon

Andre medverkande
Arthur Greenslade – orkesterarrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Silent Sun» frå ,  den 24. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Debutsinglar
Singlar frå 1968
Songar frå 1968
Singlar frå 2006
Genesis-songar
Folkrock-songar
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Mike Rutherford
Songar skrivne av Anthony Phillips
Barokkpop-songar
Psykedeliske popsongar
Svartsjuk samba

«Svartsjuk samba» er ein norsk song, skriven av Bjarne Amdahl (melodi) og Alf Prøysen (tekst).

Innspeling 
Nora Brockstedt. Utgjeven på singlen Karusell KM 35.

Kjelder

Norske songar
Alf Prøysen-songar
The Knife

«The Knife» er ein song av det progressive rockebandet Genesis frå det andre albumet deira Trespass frå 1970. Han vart ofte spelt på konsertane til bandet dei første åra og eit konsertopptak finst på Genesis Live frå 1973). Han vart òg sporadisk spelt på konsertar heilt fram til 1982 (etter 1975 i ein forkorta versjon). Den første halvdelen av songen vart gjeven ut som singel i mai 1971 (med den andre halvdelen som B-side), men gjekk ikkje inn på singellistene. 

Songen var uvanleg aggressiv for å vere Genesis på denne tida, då dei fleste songane deira bestod av dempa, akustiske songar med poetiske tekstar. Songen starta med eit hoppande, marsjliknande orgelriff med tungt forvrengd gitar og bass, og kaotisk tromming. Peter Gabriel sa han ønskte å skrive noko som hadde stemninga som «Rondo» av The Nice hadde. I teksten var Gabriel inspirert av ei bok om Gandhi, «wanted to try and show how all violent revolutions inevitably end up with a dictator in power».

«The Knife» vart vanlegvis framført som ekstranummer. Under ein konsert i juni 1971 vart Peter Gabriel så riven med mot slutten av songen at han hoppa frå scenen og ut i publikum, og braut okla som følgje av dette. 

Songen vart spelt som siste ekstranummer under «Six of the Best»-konserten i 1982, som var ei gjenforeining av den klassiske besetninga til Genesis.

Medverkande
Tony Banks – orgel
Peter Gabriel – solovokal, fløyte, perkusjon
John Mayhew – trommer
Anthony Phillips – gitar
Mike Rutherford – bass

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Knife (song)» frå ,  den 24. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Genesis-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1971
Antikrigssongar
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Anthony Phillips
Songar skrivne av Mike Rutherford
Songar produserte av John Anthony
Nordfjord folkehøgskule

Nordfjord folkehøgskule er ein kristen folkehøgskule som ligg på Vereide i Gloppen kommune i Vestland fylke.  Skulen tar årleg imot om lag 135 elever, og er eigd av Normisjon. Skulen kallar seg «friluftslivskulen» og gjer mykje bruk av naturområda i kommunen.

Skulen vart bygd i 1923 som Nordfjord ungdomsskule av Nordfjord indremisjon, no Normisjon region Sogn og Fjordane. I 1923 var kristelege folkehøgskular allereie oppretta i Førde og Balestrand. Skulen på Vereide vart bygd som ei åndeleg motvekt til radikalismen representert av Firda vidaregåande skule som vart bygd på Sandane året i før (1922). 
Bertel Kåle vart den fyrste styraren ved skulen. Han kom frå ei stilling som lærar ved Sunnfjord Folkehøgskule i Førde. Skulen har reist ein minnestein etter Kåle på skulen.

Nordfjord folkehøgskule har etablert Gloppefjord Sommarhotell for å sikre inntekter i sommarhalvåret. Hotellet tilbyr romma i hovudbygningen. Sandane Vandrarheim er også ein del av utleiesatsinga til skulen, det internatromma til skulen vert leigde ut. Skulelokala er også brukt til arrangement og lokale tilstellingar i samband med høgtider og 17. mai.

Linjefag ved skulen: 
 Friluftsliv / Ekspedisjon
 Friluftsliv / Ski og surf
 Friluftsliv / Norske eventyr
 Friluftsliv / Jakt og fiske
 Friluftsliv / Vind og vatn
 Friluftsliv / UT
Friluftsliv / KRIK
 Friluftsliv / Fjellsport
 Friluftsliv / Bu og fritid
Friluftsliv / Vegleiing

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nordfjord folkehøgskule» frå ,  den 24. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Nordfjord folkehøgskule
 Bertel Kåle i Sogn og Fjordane fylkesleksikon

Folkehøgskular i Vestland
Gloppen kommune
Skipingar i 1923
Attitude

attitude er eit britisk livsstilsmagasin for homofile. Magasinet vert seld over heile verda og er tilgjengeleg på iPad og iPhone via App Store og Android via Google Play. Den fyrste utgåva vart gjeven ut i mai 1994. Sidan mars 2011 har det vorte laga ein eigen thaiutgåve.

Innhald
Fleire kjendiser har vore på framsida av magasinet, mellom anna Rupert Grint, Tony Blair, Daniel Radcliffe, Madonna, Heath Ledger, Sacha Baron Cohen som Brüno, David Cameron, Clive Owen, David Beckham, Take That, James Franco, Dominic Cooper, Mitch Hewer, Mark Feehily, Kevin McDaid, Kylie Minogue, Marilyn Manson, Elton John, McFly, Robbie Williams, Rupert Everett, Justin Timberlake, Philip Olivier, Freddie Ljungberg, George Michael, Rufus Wainwright, Will Young, Christina Aguilera, Dermot O'Leary, John Barrowman, Gary Lucy, Beth Ditto, Cheyenne Jackson og Scissor Sisters. 

I mai 2005 vart Tony Blair den fyrste statsministeren som har gjeve eit intervju med eit tidsskrift for homofile. Fire år seinare gav han sitt andre intervju med eit tidsskrift for homofile nokonsinne då han vart intervjua for å markere at det var 15 år sidan attitude vart gjeven ut fyrste gong. 

I februar 2010 var leiaren for Det konservative partiet, David Cameron, på framsida av magasinet då han gav sitt fyrste intervju med eit tidsskrift for homofile.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Attitude (magazine)» frå ,  den 24. september 2012.  

Skipingar i 1994
Britiske tidsskrift
LHBT-tidsskrift
Harald Aars

Harald Aars () var ein norsk arkitekt, fødd og død i Kristiania/Oslo der han òg hadde det meste av sitt virke.

Aars var utdanna ved Kristiania tekniske skole i 1895 og studerte deretter ved Royal College of Art i London i åra 1897-98. I 1904 etablerte han eigen arkitektpraksis i Kristiania.

I dei fyrste åra av privatpraksisen teikna han ein del bustadhus og kyrkjer i tillegg til skulebygg. Han hadde òg eit samarbeid med Harald Hals og Lorentz Harboe Ree og i lag med dei var han med på å planleggje og teikne Gimlekomplekset; bustadhusa rundt Frogner kyrkje i Bygdøy allé, Oslo.

Aars teikna òg byens første kino, Regina teater på Grünerløkka. 

I 1911 stod han for teikningane til Piperviken kyrkje. Kyrkja var delvis middelalderinspirert og låg i Munkedamsveien i Oslo, ho blei reven i samband med reguleringa av Vikaområdet i 1959. Aars fekk Houens fonds diplom for sitt arbeide i 1923.
	
Om lag på same tid som han arbeidde med Piperviken kyrkje, fekk han oppdraget med å teikne Lovisenberg kyrkje for Diakonissehuset. Kyrkja er av ein heilt anna karakter enn den fyrste, Lovisenberg er i nyromansk stil med trekk frå gotikk og har saltak tekka med skifer og sidestilt tårn. 

I åra 1920-40 var han byarkitekt i hovudstaden og var med å setje preg på nybygg og reguleringsvirke.

Av øvrig arbeid fra Aars må nemnast Fagerborg skule frå 1916, St. Hanshaug Terrasse, Ullevålsveien 16 frå same år og Geitmyrsveien 3-7 frå 1925. I 1918-20 utforma han Bislett bad i nordisk nybarokk saman med Lorentz Harboe Ree. Øvre Slottsgate 27 er ein forretningsgard i nordisk nybarokk frå 1919. Året etter stod han for Vestre Frikyrkje i Pilestredet 69, Hersleb skule er frå 1922–24 og var i lag med L.H. Ree. Dei såkalla Ilakvartala med Uelands gate 26-52 (kvartal IIB, 1923-33) og Fougstads gate 27-51 (kvartal IIA, 1925-26). Sagene brannstasjon er frå 1931. Fyrste del av Elvebakken vidaregående skule frå 1937–38 er òg av Aars.

Aars var innehavar av Vasaorden, Nordstjerneordenen og Finlands kvite roses orden.

Kjelder 
 Harald Aars frå Norsk biografisk leksikon
 Harald Aars frå Artemisia
 Byantikvarens gule liste (om Sagene brannstasjon/Sandakerveien 58)

Bakgrunnsstoff 

Norske arkitektar
Folk frå Oslo
Houens fonds diplom
Vasaordenen
Nordstjerneordenen
Finlands kvite roses orden
Hemsedal skisenter

Hemsedal skisenter er eit skisenter som ligg i Hemsedal kommune i Viken fylke. Anlegget ligg på sørsida av dalen vest for tettstaden Trøym/Hemsedal.

Hemsedal skisenter er det nest største skisenteret i Noreg, med 42 bakkar og 21 heisar, inkludert fleire terrengparkar. Senteret har skiskule, barneheisar, bakkar for næmingar, utleige av ski, sportsbutikk, barnepass, restaurantar, kafear, matbutikk m.m. Det er også gode forhold for off piste og toppturar.

Hemsedal Skisenter AS eig og driv Hemsedal Booking som formidlar overnatting i Hemsedal. Hemsedal Skisenter er eigd av Skistar AB, som også driv skisenter i Trysil i Noreg, og Sälen, Vemdalen og Åre i Sverige.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hemsedal skisenter» frå ,  den 24. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Skistar
 Hemsedal Skisenter
 Hemsedal Turistkontor
 Hemsedal kommune

Byggverk i Hemsedal
Idrett i Hemsedal
Skisenter i Noreg
Watcher of the Skies

«Watcher of the Skies» er den første songen på albumet Foxtrot av Genesis frå 1972. Tittelen er lånt frå John Keats-diktet «On First Looking into Chapman's Homer» frå 1817:
<blockquote>
Then felt I like some watcher of the skies
When a new planet swims into his ken;
</blockquote>

Songen opna ofte konsertane til bandet og eit konsertopptak finst på albumet Genesis Live frå 1973. Songen opnar med ein introduksjon spelt på Mellotron. I følgje Tony Banks var introduksjonen meint å ta nytte av dei tonale styrkane til Mellotron-modellen han nytta på denne tida: 

«Det var gjort melodramatisk med vilje for å mane fram eit inntrykk av utruleg storleik. Det var ein usedvanleg lyd. På den gamle Mellotron Mark 2 var det desse to akkordane som høyrdest verkeleg bra ut på det instrumentet. Det var somme akkordar du aldri kunne spele på det instrumentet fordi dei ville vere så ustemte. Desse akkordane skapte ein utruleg atmosfære. Det er derfor det er eit særs bra introduksjonsnummer. Han høyrdest aldri så bra ut på den seinare Mellotronen». 

Dei to akkordane det er snakk om er Hmaj7/F# og C#/F#.. Den lange klaverintroduksjonen glir over i hovuddelen, der ein staccato enkel note vert repetert i 6/4-takt (liknande rytmen i 5/4-takt frå «Mars» i Gustav Holst sin Planetane) spelt over eit mønster med vedvarande orgelakkordar. Etter versa kjem det ein uvanleg polyrytme-del, der staccatoriffet vert endra til 8/4-takt, spelt mot ein Mellotron/orgeldel i 6/4-takt. 

Teksten vart skriven av Banks og Mike Rutherford under ein lydsjekk for ein konsert i Napoli. Medan dei såg over det aude landskapet ved flyplassen der dei øvde, lurte dei på korleis ei folketom jord ville sjå ut for eit romvesen som vitja jorda. 

Han opna konsertane til bandet i 1972-1974 og vart spelt fast på konsertane deira til inn i 1980-åra. I nyare år har han vorte spelt som ein medley i lag med songen «It» (frå The Lamb Lies Down on Broadway), som ein kan høyre på Three Sides Live. Songen vart aldri framført med tekst etter at Gabriel slutta i bandet.

Under konsertane hadde Peter Gabriel på seg store flaggermusvengjer på sida av hovudet, UV-sminke krig augo som lyste i ultrafiolett lys og ei mangefarga kappe. 

Songen vart spelt inn på ny i 1972 i ein heilt annleis og forkorta singelversjon. Denne versjonen vart gjeven ut på ny i 1998 på plateboksen Genesis Archive 1967-75.

Songen vart framført av Phish under seremonien for Rock & Roll Hall of Fame i 2010, då Genesis vart innlemma i æresgalleriet.

Medverkande
Peter Gabriel: vokal, tamburin, basstromme
Steve Hackett: elektrisk gitar
Mike Rutherford: bass, korvokal
Phil Collins: trommer, korvokal
Tony Banks: Hammondorgel, Mellotron, korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Watcher of the Skies» frå ,  den 24. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Genesis-songar
Songar frå 1972
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Phil Collins
Songar skrivne av Steve Hackett
Songar skrivne av Mike Rutherford
Get 'Em Out by Friday

«Get 'Em Out by Friday» er ein song av Genesis frå albumet deira Foxtrot frå 1972. Eit konsertopptak av songen finst på konsertalbumet deira Genesis Live frå 1973.

Oversyn
Songen tar form som eit futuristisk spel som startar frå 1970-talet og endar i 2012. Som «Harold the Barrel» og «The Fountain of Salmacis» frå det førre albumet Nursery Cryme, er songteksten delt mellom forskjellige roller, der Peter Gabriel ofte tilpassar vokalstilen sin til kvar rolle. 

Songen nyttar element av realitet og science fiction som ei form for samfunnskritikk av grådige selskap og undertrykking av private landeigarar i 1960- og 1970-åra i Storbritannia. Denne typen samfunnskritikk var ofte eit tema i den tidlege musikken til Genesis, særleg på det neste albumet Selling England by the Pound.

Songen fekk god omtale då albumet kom ut og Rutherford meinte at teksten var den beste Gabriel hadde skrive. 

Seint i 70-åra vart det laga ein teikneserie basert på Get 'em out by Friday av den franske teiknaren Jean Solé. Teksten vart omsett (med mange feil) av journalisten Alain Dister, og somme teikningar vart teikna av den kjende teiknaren Gotlib. Denne teikneserien vart publisert i magasinet Fluide Glacial.

Medverkande
 Peter Gabriel – solovokal, fløyte, obo, basstromme, tamburin
 Steve Hackett – elektrisk og akustisk gitar
 Tony Banks – orgel, elektrisk piano, mellotron, akustisk gitar
 Mike Rutherford – bassgitar, basspedalar
 Phil Collins – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Get 'Em Out by Friday» frå ,  den 24. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Genesis-songar
Rockeoperaer
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Phil Collins
Songar skrivne av Steve Hackett
Songar skrivne av Mike Rutherford
Supper's Ready

«Supper's Ready» er ein song av det britiske rockebandet Genesis, gjeven ut på albumet Foxtrot frå 1972. Bandet spelte ofte heile stykket på konsertane sine i fleire år etter albumet kom ut. Det finst konsertopptak på Seconds Out (1977), Genesis Archive 1967-75 og Genesis Live 1973–2007.

I eit intervju oppsummerte Peter Gabriel «Supper's Ready» som «ei personleg reise som endar opp med at ein vandrar gjennom scener frå Openberringa i Bibelen...det er alt eg vil sei».

Struktur 
Songen har ei lengd på nesten 23 minuttar og er delt inn i sju delar. Fleire musikalske og lyriske tema dukkar opp gjennom heile stykket. Som mange progressive rockestykke inneheld songen mange endringar i takt, forteikn, leiemotiv, instrumentering og stemning.

Songen er tilskriven av heile bandet (Banks/Collins/Gabriel/Hackett/Rutherford). I forskjellige intervju seier Banks at han komponerte mykje av musikken medan han framleis var student på universitetet. Gabriel skreiv det meste av teksten. Collins medverka mykje med arrangement og overgangane mellom stykka. 

Dei sju delane av songen er «Lover's Leap», «The Guaranteed Eternal Sanctuary Man», «Ikhnaton and Itsacon and Their Band of Merry Men», «How Dare I Be So Beautiful?», «Willow Farm», «Apocalypse in 9/8 (Co-Starring the Delicious Talents of Gabble Ratchet)» og «As Sure As Eggs Is Eggs (Aching Men's Feet)»

«Willow Farm» var opphavleg ein eigen song, med musikk og tekst av Gabriel.

Medverkande

Peter Gabriel – vokal, fløyte, basstromme, tamburin og obo 
Steve Hackett – elektrisk gitar, 6- og 12-strengs akustisk gitar
Mike Rutherford – bass, 12-strengs akustisk og elektrisk gitar, basspedalar, cello, korvokal
Tony Banks – piano, Hohner pianet, Hammondorgel, mellotron, handsama piano, 12-strengs akustisk gitar, korvokal, 
Phil Collins – trommer, korvokal, perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Supper's Ready» frå ,  den 24. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tony Banks vert intervjua om korleis dei skreiv songen

Genesis-songar
Songar frå 1972
Songar skrivne av Peter Gabriel
Songar skrivne av Tony Banks
Songar skrivne av Phil Collins
Songar skrivne av Steve Hackett
Songar skrivne av Mike Rutherford
Ford Madox Brown

Ford Madox Brown () var ein britisk målar, kjend for sine historiemåleri og ein utprega grafisk versjon av den prerafaelittiske stilen. Sjølv om han var nært knytt Den prerafaelittiske brorskapen, var han aldri medlem av gruppa.

Liv og gjerning
Brown var fødd i Calais av britiske foreldre. Han utdanna seg i Belgia, Italia og Paris og vekte stor merksemd i 1844, då han i ein konkurranse om freskoar stilte med to historiske komposisjonar av mellomaldermotiv. Under eit besøk i Roma året etter, vart han inspirert av måleria til Friedrich Overbeck og Peter von Cornelius. I 1846 reiste han tilbake til London.

Han opponerte mot det akademiske måleriet som han meinte bestod av banale komposisjonar, teatralske figurar og tilsikta belysning i ateliera. Brown sine figurar skulle framstå som intense, både i uttrykk og i haldning. I 1849 stilte han 'Kong Lear forbannar Cordelia', samstundes som prerafaelittene Dante Gabriel Rossetti, William Holman Hunt og John Everett Millais for fyrste gong stilte ut sine verk. Browns neste måleri, 'Chaucer ved Edvard IIIs hoff', vart premiert.

Browns kanskje mest berømte måleri er 'Det siste av England' (The Last of England), ferdigmåla i 1855. Biletet portretterer eit par fattige emigrantar når dei seglar av stad på det skipet som fører bort frå England for alltid. Måleriet var inspirert av avskjeden til den prerafalittiske skulptøren Thomas Woolner som forlet England til fordel for Australia. Biletet er komponert i samsvar med Browns karakteristiske lineære energi, og med hovudvekta på tilsynelatande groteske og banale detaljer som til dømes kålhovuda som heng ned langs skipssida.

Browns viktigaste måleri er 'Arbeid' (Work), eit verk som vart til i åra mellom 1852 og 1863, og som han stilte ut i ei vandreutstilling. Bilete er lada av symbol, der kvar figur og person representerer ein bestemt sosial klasse og syner rolla den har i det moderne indsutrisamfunnet. Brown skreiv ein katalog som fylgde biletet gjennom utstillingane.

Mellom andre større verk av Brown er ein syklus på tolv måleri som viser byen Manchester si historie, til dels på ironisk og sarkastisk vis. Vidare måla verk som 'Kristus vaskar føtene til Peter' (1852), 'Elias vaker over sonen til enkja', 'Romeos avskjed frå Julie', 'Maria Stuarts siste stunder' og 'Cromwell'.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ford Madox Brown» frå ,  den 24. september 2012.

Bakgrunnsstoff

Britiske målarar
målarar frå 1800-talet
Synkronmotor

Ein synkronmotor er ein elektrisk vekselstraummotor der rotoren er permanent magnetisert (ev. har likestraumsmagnetisering). Ved stasjonær drift får motoren då same omdreiingsfart som det magnetiske dreiefeltet frå vekselstraumen i stator-viklingane. Med andre ord går motoren synkront (i takt) med vekselstraumen. Det er ikkje mogleg å driva ein synkronmotor direkte frå likespenning. Ein asynkronmotor er derimot ein motor som har tap i motoren slik at farten minkar litt.

Synkronmotorar krev sleperingar og børstar for å levera spenning til rotoreksitasjonen. Asynkronmotorer treng ikkje børstar eller sleperingar, men nokr har det til bruk av mjukstart og kontrollering av farten. Der ein synkronmotor krev rotorviklingar kan ein asynkronmotor bruka korstlutningsbur eller såkålla «ekorn-bur». Ein synkronmotor kan også monterast med permanente magnetar i rotoren som gjer at ein kan fjerna sleperingane, rotorviklingane, likespenningsmagnetiserings ystemet og effektreguleringa.

Ein synkronmotor krev ein startmekanisme til han har nådd synkron fart. Ein trefasa asynkronmotor startar ved å berre tilføra straum, men ein einfasa asynkronmotor treng også ein startmekanisme. På ein synkronmotor kan ein justera spenninga, medan på ein asynkronmotor må spenninga vera den same for at motoren skal gå. Generelt er ein synkronmotor meir effefktiv enn ein asynkronmotor.

Vanlegvis byggjer ein ikkje synkrone motorar på mindre enn 750 kW pga kostnadene og den kompliserte oppbygginga, men permanente magnet- og elektrisk styrte permanente synkronmotorar er tilgjengelege i mindre storleikar.

Kjelde 

Innleiinga er henta frå bokmålswikipedia: Synkronmotor, 25. september 2012.

Elektriske motorar

de:Synchronmotor
ja:同期電動機
sh:Sinkroni stroj
Fredrik Heggeland

Fredrik Heggeland () er ein norsk fotballspelar som speler fpå Brann si B-liste frå og med hausten 2012. Det vil seia at han sjølv om han ikkje er profesjonell tippeligaspelar, kan vera med å spela i tippeligakampar.

Sommaren 2010 vart Heggeland teken opp i A-stallen til Løv-Ham, og han har spelt fleire kampar på aldersbestemte landslag. Han debuterte i 1. divisjon i den niande serierunden i 2010 heime mot Strømmen IF. Hausten 2011 var han på prøvespel i Vålerenga.

Etter 2011-sesongen vart Løv-Ham og Fyllingen Fotball slått saman til FK Fyllingsdalen, og Heggeland heldt fram i den nye klubben. Heggeland gjekk over til SK Brann i juli 2012.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fredrik Heggeland» frå ,  den 25. september 2012.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 Profil på Altomfotball.no
 Profil på Brann.no 

Brann-spelarar
Norske fotballspelarar
Folk frå Bergen
Løv-Ham-spelarar
Fyllingsdalen-spelarar
Grammy Hall of Fame

Grammy Hall of Fame Award er ein musikkpris innstifta i 1973 for å heidra innspelingar som er eldre enn 25 år og har «kunstnarisk eller historisk verdi» (qualitative or historical significance). 
Han er ein del av Grammy-prisane som blir delt ut av National Academy of Recording Arts and Sciences i USA. Prisen kan gå til enkeltinspelingar, singlar eller album, i alle sjangrar medrekna klassisk musikk, rock, country, R&B, opera, teater og film. Fram til 2010 hadde rundt 850 innspelingar fått prisen.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grammy Hall of Fame Award» frå ,  den 25. september 2012.  
 

Hall of Fame
Hall of Fame
Skipingar i 1973
Lofoten folkehøgskole

Lofoten folkehøgskole er ein frilynt folkehøgskole i Kabelvåg i Nordland fylke. 

Skolen tar årleg imot omkring 90 elevar, og er eigd av Lofoten folkehøgskolelag. Han vart etablert i 1901.

Lofoten folkehøgskole er den folkehøgskolen i Noreg som tar imot flest danske og svenske elevar.

Linjefag ved skolen 
Naturfoto
Proffoto
FotoKreativ

Friluftsliv – Fjell & ekspedisjon
Friluftsliv – Surfing & ski
Friluftsliv – Ski & klatring
Friluftsliv – Klatring & topptur
Friluftsliv - Lofoten Watch
Friluftsliv - Vinterfriluftsliv

Referansar

Bakgrunnsstoff 
Lofoten folkehøgskole

Folkehøgskular i Nordland
Vågan kommune
Skipingar i 1901
Gázi

Gázi (gresk Γκάζι) er ein bydel i Aten i Hellas. Han omgjer det gamle gasskraftverket, som no er eit industrimuseum og utstillingsplass, kjend som Gázi, ved sida av Keramikós og i nærleiken av Akropolis.
 
I landsbyen ligg eit industiellt museum for moderne arkitektur, Tekhnópolis, som sprer seg over eit om lag 33 000 kvadratmeter stort område. 

Dei siste ti åra har det vore sterk vekst av homofile, og det finst mange barar, klubbar, kaféar og restaurantar for homofile.

Keramikós stasjon som tilhøyrer Line 3 på Metró Athínas ligg ved sida av Tekhnópolis.

Kjelder

Bydelar i Aten
Smeaheia

Smeaheia er ein bydel i Sandnes. Her bur det om lag 3500 personar. Dei første husa i Smeaheia blei bygde i 1913, i 2001 blei det bygd skule, barnehage og 700 bustader.

Bydelar i Sandnes