alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Verdscupen i langrenn 1983/Kvinner

Verdscupen i langrenn for kvinner i 1983-sesongen omfatta 10 tevlingar. Tevlingane tok til 12. desember 1982 og vart avslutta 26. mars 1983. Dei ti renna bestod av tre tevlingar over 5 kilometer, fem over 10 km og to 20-kilometerar. Renna fann stad i Val di Sole i Italia, Klingenthal i Aust-Tyskland, Zadov i Tsjekkoslovakia, Sarajevo i Jugoslavia, Kavgolovo i Sovjetunionen. Falun i Sverige, Oslo i Noreg, Anchorage i USA og Labrador City i Canada.

Finske Marja-Liisa Hämäläinen sigra i tre tevlingar og vann FIS-pokalen. Også norske Brit Pettersen og Květa Jeriová frå Tsjekkoslovakia sigra i tre tevlingar, medan Blanka Paulů vann eitt renn.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Nordiske greiner
1983
Sport i 1983
Turn You to Love

Turn You to Love  er det sjette studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1979. Det var det andre albumet hans for Elektra Records. Albumet har glatte arrangement, jazzaktige songar og funky rytmar og kom ut på høgda av discotida.

Sonny Burke var produsent, arrangør og dirigent på albumet. Callier spelte det meste av gitaren sjølv, me fekk hjelp frå Larry Wade, som han òg før hadde skrive mykje songar med, og Tommy Tedesco. Med på albumet var òg Motown-musikaren Randy Dunlap og ei blåserekkje med Ernie Watts og Fred Wesley. Songane varierer frå gospelfunk til rolege balladar. Eit par av songane, «Ordinary Joe» og «Occasional Rain», var nyinnspelingar av to songar han hadde gjeve ut på albumet Occasional Rain i 1972.  Her er òg eit par coverlåtar, Smokey Robinson sin «Still Water (Love)» og Steely Dan sin «Do It Again».

Innhald

Medverkande

 Terry Callier - vokal, gitar
 David T. Walker - gitar
 Larry Wade - gitar
 Wah-Wah Watson - gitar
 Robert White - gitar
 Tommy Tedesco - gitar, mandolin
 Earl Van Dyke - klaverinstrument 
 Sonny Burke - klaverinstrument, synthesizer
 Michael Boddiker - synthesizer
 Keni Burke - bass
 James Gadson - trommer
 Oliver C. Brown jr. - perkusjon
 Ernie Watts - saksofon
 Bill Green - saksofon
 Fred Wesley - trombone
 Oscar Brashear - trompet
 Steve Madaio - trompet
 Arthur Mabe - valthorn
 Barbara Korn - valthorn
 Gail Levant - harpe
 Elizabeth Howard - korvokal
 James «Alibe» Sledge - korvokal
 Patricia Henley Talbert - korvokal
  
Teknisk
 Leiande produsent: Dr. Don Mizell
 Produsent og arrangør: Sonny Burke
 Støttande produsent: Larry Wade
 Lydteknikarar: Jimmy Schifflett, Laura Livingston, Roger Dollarhide, Sye Mitchell

Kjelder

Musikkalbum frå 1979
Terry Callier-album
Elektra Records-album
Victoria and Albert Museum

Victoria and Albert Museum (V&A) er eit museum i Kensington vest i London. Det blei skipa i 1852 som The Museum of Manufactures, og i 1854 omdøypt til South Kensington Museum. I 1899 fekk det sitt noverande namn, til ære for dronning Victoria av Storbritannia og gemalen hennar, prins Albert av Sachsen-Coburg-Gotha. 

Museet blei stifta for å fremja god formgjeving eller design i framstillinga av ulike gjenstander til bruk særleg i heimar. Ein kan rekna det som det første kunstindustrimuseumet, og dei norske kunstindustrimusea i Oslo, Bergen og Trondheim blei oppretta etter mønster av Victoria and Albert Museum.

Museet blei oppretta ved hjelp av middel frå Verdsutstillinga i London i 1851. Den første direktøren for museet var Henry Cole. I dei første åra la ein stor vekt på at dette museet skulle vera noko anna enn eit kunstmuseum som National Gallery, og det skulle heller ikkje først og fremst vera ein akademisk institusjon slik som British Museum. I 1858 byrja museet å vera kveldsope visse dagar, slik at folk frå arbeidarklassen skulle kunna sjå utstillingane etter at arbeidsdagen var over, og studera gjenstandane i samlingane for å læra seg prinsippa for god formgjeving.

I dag omfattar Victoria and Albert Museum gjenstandar frå Amerika, Nord-Afrika, Asia og Europa. Samlingane omfattar mellom mykje anna husgeråd og heile interiør, smykke og klede, skulpturar og teikningar, trykk og fotografi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Victoria and Albert Museum» frå ,  den 15. april 2019.

Bakgrunnsstoff
 

Museum i London
Freda byggverk i London
Kensington and Chelsea
Skipingar i 1852
Årets museum i Europa
Oppkallingar etter Albert av Sachsen-Coburg-Gotha
Oppkallingar etter Victoria av Storbritannia
Timepeace

Timepeace  er det sjuande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1998. Det var det første albumet hans på nesten tjue år. Han hadde gjeve ut fleire album i 1970-åra, men gav seg med musikken tidleg i 1980-åra då han fekk foreldreretten over dottera si. Han byrja då å studere informatikk og sosiologi ved University of Chicago, der han sidan vart tilsett. 

Mot slutten av 1980-åra byrja britiske DJ-ar å oppdage og spele musikken hans. I 1990-åra vart Callier etter kvart henta over til Storbritannia på spele på klubbar der, noko han ofte gjorde i feriane sine. 

I 1994 gav Urban Species ut det første albumet sitt, Listen, der tittelsporet sampla basslinja og gitarriffet frå Callier-songen «You Goin' Miss Your Candyman» frå 1973. Seint i 1990-åra byrja Callier på eit comeback i plateindustrien og samarbeidde med Urban Species på EP-plata deira Religion and Politics i 1997 og medverka på Beth Orton-EP-en Best Bit, før han gav ut Timepeace i 1998. 

Albumet nådde 92. plassen på den britiske albumlista. Callier vann Dei sameinte nasjonane sin Time For Peace-pris for eineståande kunstnarisk medverknad til verdsfred med dette albumet.

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Ernie Denov - gitar (spor 1)
 John McLean - gitar (spor 2, 13)
 John Moulder - gitar (spor 3, 6, 11-13)
 Dave Onderdonk - gitar (spor 4)
 Jim Mullen - gitar (spor 5, 7)
 Mike Kocour - piano, orgel (spor 1)
 Mark Edwards - orgel (spor 5), piano (spor 5, 7, 9)
 Eric Hochberg - bass (spor 1-3, 12-13), kontrabass (spor 4, 6)
 Dave Barnard - bass (spor 5, 7, 9)
 Morris Jennings - trommer (spor 1, 3, 12)
 Alfredo Alias - trommer (spor 2, 4, 6)
 Dave Trigwell - trommer (spor 5, 7, 9)
 Hank Guaglione - trommer (spor 11)
 Paul Wertigo - trommer (spor 13)
 Pennington McGee - perkusjon (spor 1-4, 11-13)
 Boscoe D'Olivera - perkusjon (spor 5, 7, 9)
 Gary Plummley - tenorsaksofon (spor 5), sopransaksofon (spor 7, 9)
 Larry Bowen - trompet (spor 11-13)
 Suzanne Palmer - korvokal (spor 3, 11-13)
 Toni Moore - korvokal (spor 3, 11-13)
 Veronica Cowper - korvokal (spor 5, 7, 9)
  
Teknisk
 Produsent: Brian Bacchus (spor: 2-7, 9, 11-13), Eric Hochberg (spor: 1, 13) 
 Miksa og mastra av  James Nichols
 Lydteknikarar:  Craig Williams (spor: 1-4, 6, 8, 11-13), Michael Ade (spor: 5, 7, 9, 10) 
 Assisterande lydteknikar: Natalie Heath (spor: 5, 7, 9, 10) 
 Notat i plateomslaget: Johnny Chandler

Kjelder

Musikkalbum frå 1998
Terry Callier-album
Lifetime

Lifetime  er det åttande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1999. Det var det andre albumet hans på to år, etter å ha vore borte frå musikkindustrien i neste tjue år før det. Han hadde gjeve ut fleire album i 1970-åra, men gav seg med musikken tidleg i 1980-åra då han fekk foreldreretten over dottera si. Han byrja då å studere informatikk og sosiologi ved University of Chicago, der han sidan vart tilsett. 

Allmusic kritiserte albumet for å vere for glatt, etter at dei hadde rosa det førre albumet. 

Callier gjer ein duett med Beth Orton på «Love Can Do». Callier hadde òg sunge å ein av Orton sine EP-ar eit par år tidlegare. 

Albumet nådde 96. plassen på den britiske albumlista.

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Beth Orton - vokal (spor: 8)
 John McLean - elektrisk gitar (spor: 9)
 Dave Onderdonk - gitar (spor: 2, 3, 6, 10, 11)
 Jim Mullen - gitar (spor: 4, 11)
 Father John Moulder - gitar (spor: 2, 3, 6, 9 til 11)
 Mark Edwards - elektrisk piano, piano (spor: 4, 6, 11)
 Michael Kocour - orgel (spor: 3, 6, 10, 12)
 Eric Hochberg - akustisk bass (spor: 1 til 3, 5, 6, 9 til 11)
 Dave Barnard - bass (spor: 4, 6, 11)
 Dave Trigwell - trommer (spor: 4, 6, 11)
 Morris Jennings - trommer (spor: 1, 2, 9, 11)
 Paul Wertico - trommer (spor: 3, 6, 10)
 Bosco D'Olivera - perkusjon (spor: 4, 6, 8, 11)
 Penn McGee - perkusjon (spor: 1 til 3, 6, 10, 11)
 Gary Plummley - sopran- (spor 7) og tenorsaksofon (spor 4, 11)
 Richard Fudoli - tenor- og sopransaksofon (spor 9)
 Suzanne Palmer - korvokal (spor: 6, 11)
 Toni Moore - korvokal (spor: 6, 11)
 Visual Ministry Choir - kor (spor: 11)

Teknisk
 Produsent: Brian Bacchus
 Lydteknikarar: Ben Kape (spor: 4, 7, 11), Gus Mosser (spor: 1 til 3, 5, 6, 9, 10, 12), Mike Benn (spor: 8)

Kjelder

Musikkalbum frå 1999
Terry Callier-album
Verdscupen i langrenn 1983/Menn

Verdscupen i langrenn for menn i 1983-sesongen omfatta 10 tevlingar. Tevlingane tok til 18. desember 1982 og vart avslutta 27. mars 1983. Dei ti renna bestod av fem tevlingar over 15 kilometer, tre over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Davos i Sveits, Reit im Winkl i Vest-Tyskland, Sarajevo (2) i Jugoslavia, Kavgolovo i Sovjetunionen, Falun i Sverige, Oslo i Noreg, Anchorage i USA og Labrador City i Canada.

Aleksandr Zavjalov frå Sovjetunionen sigra i tre tevlingar og vann FIS-pokalen. Gunde Svan vann dei to siste tevlingane i turneringa, medan Thomas Wassberg, Jan Ottosson, Bill Koch, Jan Lindvall og Asko Autio vann kvar sitt verdscuprenn.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Nordiske greiner
1983
Sport i 1983
Antti Rinne

Antti Juhani Rinne () er ein finsk advokat og politikar som var statsminister i Finland frå 6. juni til 10. desember 2019.

Frå 2002 til 2014 var Rinne leiar for tre ulike fagforeiningar. Der etter var han partileiar for Finlands sosialdemokratiske parti frå 9. mai 2014, då landsmøtet gav han 257 røyster mot sitjande leiar Jutta Urpilainen sine 243. 6. juni same året tok han over som finansminister og visestatsminister, og sat fram til regjeringsskiftet den 29. mai 2015.

Etter riksdagsvalet i april 2019 danna fem parti; Socialdemokraterna, Centern, De gröna, Vänsterförbundet og Svenska folkpartiet den 6. juni ei koalisjonsregjering med Antti Rinne som statsminister. I november same året vart «kommun- och ägärstyrningsministeren» Sirpa Paatero tvinga til å gå av etter ein streik i postvesenet. Framhaldande kritikk mot statsminister Rinne gjorde at han gjekk av og partikollegaen Sanna Marin tok over som leiar av regjeringa den 10. desember.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Antti Rinne» frå ,  den 16. april 2019.  
 

Folk frå Helsingfors
Finske politikarar
Statsministrar i Finland
Kunstmuseum

Kunstmuseum er ein museumstype som stillar ut kunst. Ofte har slike museum både permanente og skiftande utstillingar.
Eit kunstmuseum kan vera vigd ein særskild kunstnar, kunstretning, kunst frå eit visst område eller ganske enkelt visa fram ei kunstsamling.

Kjende kunstmuseum 
 Louvre i Paris i Frankrike
 Galleria degli Uffizi i Firenze i Italia
 Guggenheim museum i New York i USA
 Guggenheim museum i Bilbao i Spania
 Museo del Prado i Madrid i Spania
 Museum of Modern Art i New York i USA
 Tate Modern i London i England
 Eremitasjen i Sankt Petersburg i Russland

Nokre norske museum
 Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design i Oslo
 KODE Kunstmuseene i Bergen
 Munchmuseet
 Nordnorsk Kunstmuseum
 Stavanger Kunstmuseum

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kunstmuseum» frå ,  den 16. april 2019.  
 

 
Museum
Nordnorsk Kunstmuseum

Nordnorsk Kunstmuseum er eit kunstmuseum i Tromsø, skipa 1. november 1985 som ei stifting med mål om å spreia kunnskap og interesse for biletkunst og kunsthandverk i Nord-Noreg.

Historie
I 1979 blei behovet for eit nordnorsk kunstmuseum undersøkt av Norsk kulturråd. Nordnorsk Kulturråd, Universitetet i Tromsø, Riksgalleriet og Nasjonalgalleriet. Det blei opna 17. mars 1988 med Frode Haverkamp som direktør. Siden har både Anne Aaserud og Knut Ljøgodt hatt direktørstillinga. Jérémie Michael McGowan var direktør ved Nordnorsk Kunstmuseum frå 2016 til 2020

Museet heldt opphavleg til i Tromsø Kunstforening sine lokale i Musegata  til Sjøgata 1 ved Prostneset.
I 2002 flytta Nordnorsk Kunstmuseum til dei noverande lokala sine i Sjøgata 1. Bygningen frå 1915 var teikna av arkitekten Søren Wiese Opsahl for å husa post- og telegrafkontor. Derette var han politistasjon frå 1967. Museet ligg i det eldste gateløpet i Tromsø, med fasaden mot Roald Amundsens plass.

Samlingar og utstillingar
Nordnorsk Kunstmuseum viser fram ulike temporære utstillingar med både historisk og samtidig kunst. Sentrale kunstnarar er Peder Balke, Adelsteen Normann, Harriet Backer, Anna-Eva Bergman og Olav Christopher Jenssen. Den faste samlinga består av verk frå museet si eiga samling, supplert med verk deponerte frå Nasjonalmuseet, SpareBank 1 Nord-Norges kunststiftelse, Sparebankstiftelsen DNB NOR, Tromsø Kunstforening og private samlingar.

Nordnorsk Kunstmuseum har ansvar for heile den nordlege delen av Noreg. I 2010 oppretta det ei eiga avdeling for landsdelsdekkande program. Avdelinga turnerer årleg 2-3 mellomstore utstillingar i dei tre nordlegaste fylka og på Svalbard. I tillegg turnerer formidlingsavdelinga til museet rundt 20 mindre undervisingsbaserte vandreutstillingar til rundt 200 skular i heile landsdelen.

7. februar 2015 opna Nordnorsk Kunstmuseum filialen Kunsthall Svalbard i Longyearbyen, eit dedikert utstillingsrom for visuell kunst som også hadde som føremål å driva omvisingar, formidling, verkstader og workshops. Kunsthallen blei offisielt opna av dronning Sonja, og den første utstillinga var Glacier av Joan Jonas.

30. mars 2017 blei Nordnorsk Kunstmuseum kåra til Årets museum 2017 av Norges museumsforbund. Museumsperformancen Sámi Dáiddamusea, i samarbeid med RiddoDuottarMuseat, vann Kunstkritikerprisen 2018, Tromsø kommunes kulturpris 2017 og Norsk Publikumsutvikling sin pris for Neste praksis 2017.

Direktørar

 Frode Haverkamp (1986–1994)
 Anne Aaserud (1994–2008)
 Knut Ljøgodt (2008–2016)
 Jérémie Michael McGowan (2016-2020)

Fotogalleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nordnorsk Kunstmuseum» frå ,  den 16. april 2019.

Bakgrunnsstoff 
 
 arkitekturguide om lokalitetene
 historikk
 statsrådens hilsen

Kunstmuseum i Noreg
Nordnorsk kultur
Kultur i Tromsø
Museum i Troms og Finnmark
Skipingar i 1985
Verdscupen i skihopping 1983

Verdscupen i skihopping 1983 omfatta 25 tevlingar. Turneringa tok til med eit normalbakkerenn 18. desember 1982 i Cortina d'Ampezzo i Italia og vart avslutta i storbakken i Planica i Jugoslavia den 27. mars 1983. Dei 25 tevlingane fordelte seg på 7 i normalbakkar, 15 i storbakkar og 3 i skiflyging, alle skiflygingstevlingane fann stad i Vikersundbakken i Buskerud fylke.

Matti  Nykänen frå Finland vann 10 av tevlingane og sikra seg FIS-premien. I tevlinga for landslag triumferte Noreg med god margin til Finland. Heile fire nordmann plasserte seg mellom dei åtte beste i den totale verdscupen.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Nordiske greiner
1983
Sport i 1983
Verdscupen i skiskyting 1983

Verdscupen i skiskyting 1983 tok til den 27. januar og vart avslutta 11. mars 1983. Turneringa omfatta 10 individuelle tevlingar, inkludert VM-renna. Utøvarane tevla i fem 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 7,5 km. Renna fann stad i Ruhpolding i Vest-Tyskland, Antholz (2) i Italia, Lahti i Finland og Oslo i Noreg.

Peter Angerer frå Vest-Tyskland gjekk til topps i turneringa, norske Eirik Kvalfoss vart andremann. Algimantas Šalna, som representerte Sovjetunionen sigra i tre av tevlingane, Kvalfoss og austtyske Frank Ullrich vann begge kvar sine to renn. Angerer, Dmitrij Vasiljev og Frank-Peter Roetsch vart fyrstemann i kvar si tevling.

Individuelt

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Skiskyting i 1983
1983
Eggendorf i Niederösterreich

Eggendorf er ein kommune i distriktet Wiener Neustadt-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen, som ligg like nord om Wiener Neustadt, har ei flatevidd på 20,6 km² og i kring 4 800 ibuarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eggendorf (Niederösterreich)» frå ,  den 16. april 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Gänserndorf

Gänserndorf er ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen, som ligg 20 km nordaust om hovudstaden Wien, har ei flatevidd på 30,6 km² og i kring 11 400 ibuarar. Byen Gänserndorf ligg på ei låglandsslette.

Den multinasjonale metallindustri-selskapet Domoferm har hovudsete i Gänserndorf.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gänserndorf» frå ,  den 16. april 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Byar i Austerrike
Speak Your Peace

Speak Your Peace  er det niande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 2002. Det var det tredje albumet hans etter å ha teke opp att musikkarrieren sin på slutten av 1990-åra etter ein tjue år lang pause. Han hadde òg gjeve ut eit konsertalbum, Alive on Mr. Bongo, i 2001. 

På dette albumet samarbeidde han med produsentane Jean-Paul Maunick og Marc Mac (frå 4Hero). 

Songen «Brother to Brother» vart gjeve ut på singel. Denne vart skriven og sungen i lag med Paul Weller. Her er òg to coverversjonar, «Caravan of Love» av The Isley Brothers og «Just My Imagination» av The Temptations.

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Jean-Paul «Bluey» Maunick - Fender Rhodes, akustisk gitar, bassgitar, elektrisk gitar, blåsearrangement, korvokal
 Brad Somatik - bass, conga, trommer, fløyte, wah-wah-gitar
 Jim Mullen - gitar
 Hamish Stuart - rytmegitar, harmoni- og korvokal
 Matt Cooper - Fender Rhodes, Moog synthesizer
 Gary Sanctuary - Fender Rhodes
 Chris Kibble - synthesizer-strykarar
 Pino Palladino - bass
 Marc Mac - bass, klaverinstrument, perkusjon, arrangement
 Andy Kremer - kontrabass
 Daniel Maunick - beats, programmering
 Luke Parkhouse - trommer
 Andy Gangadeen - trommer
 Maxton G. Beesley jr. - perkusjon
 Peter Erskine	- ridecymbal
 Shakti Strings - publikumsstøy
 Bosco DeOliveira - perkusjon, stemme
 Dominic Glover - valthorn, trompet, blåsearrangement
 Nichol Thompson - trombone, blåsearrangement
 Gary Plumley - sopran- og tenorsaksofon
 Chris DeMargary - fløyte, tenorsaksofon
 Ed Jones - tenorsaksofon
 Brigid Button - fiolin
 Sarah Button - fiolin
 Krista Caspersz - fiolin
 Becca Ware - bratsj
 Hilary Skewes - cello
 Pete Jackson - talte ord
 Krax - talte ord
 Xavier Barnet - korvokal
 Tony Momrelle - korvokal
 Billy Munn - arrangement

Teknisk
 Produsent: Jean-Paul Maunick (spor: 2, 4, 6 til 14), Mark Mac (spor: 1, 3, 5) 
 Leiande produsent: David Buttle
 Lydteknikar: Ian Sherwin, Simon Cotsworth, Brad Somatik
 Miksing: Simon Cotsworth
 Mastering av Denis Blackham
 Design og kunstnarisk leiar: Kai Clements & Sunny
 Fotografi: Torsten Dodillet, Alexis Maryon

Kjelder

Musikkalbum frå 2002
Terry Callier-album
Lookin' Out

Lookin' Out er det tiande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut 2004. 

Callier har med seg organisten Chris Kibble, som var medlåtskrivar på fleire av songane, bassisten bassist Eric Hochberg, pianisten Mike Kocour, trommeslgarane Jeff Thomas, Morris Jennings og Kahari Parker, og perkusjonisten Pennington McGee, blant fleire.  

Callier speler fleire coverlåtar, mellom andre The Beatles sin «And I Love Her».

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Chris Kibble - musikk (spor 1, 5, 10, 13, 16), orgel (spor 4), synthesizerstrykarar (spor 7)
 Hardkandy - musikk (spor 8)
 Dave Onderdonk - gitar (spor 2-4, 6-7, 9, 11-12, 14-15)
 Jim Mullen - gitarsolo (spor 4)
 Howard Levy - munnspel (spor 7, 9), mandolin (spor 9)
 Michael Kocour - piano (spor 2-4, 6-7, 9, 11-12, 14-15, 17), Fender Rhodes (spor 6), orgel (spor 15)
 Eric Hochberg - kontrabass (spor 2-4, 6, 9, 11-12, 14-15, 17), bass (spor 7), klaverinstrument (spor 11)
 Morris Jennings - trommer (spor 2-3, 11-12, 17)
 Kahari Parker - trommer (spor 4, 6)
 Jeff Thomas - trommer (spor 7, 9, 14-15)
 Penn McGee - perkusjon (spor 2-3, 9, 11-12), korvokal (spor 3, 11)
 Joao Bosco De Oliveira - perkusjon (spor 4)
 Steve Eisen - tenorsaksofon (spor 2)
 Derek Nash - barytonsaksofon (spor 4)
 Gary Plumley - tenorsaksofon (spor 4)
 Rich Fudoli - tenorsaksofon, fløyte (spor 12), sopransaksofon (spor 17)
 Suzanne Palmer - korvokal (spor 3, 11)

Teknisk
 Produsent: Eric Hochberg, Terry Callier
 Leiande produsent: David Buttle, Larry Wade, Wulf Muller
 Lydteknikar: Craig Williams
 Mastering av Danny Leake
 Design: Red Design
 Fotografi:  Kari Wanagat

Kjelder

Musikkalbum frå 2004
Terry Callier-album
Hidden Conversations

Hidden Conversations er det 11. og siste studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut 2009. Det var det femte albumet hans sidan comebacket hans i 1998, då han hadde vore nesten tjue år borte frå musikkindustrien. 

I 2008 spelte Callier på Meltdownfestivalen med Massive Attack som kuratorar det året. Dette førte til at gruppa byrja å skrive og produsere songar for det nye albumet til Callier. Fleire av songane har triphop-rytmar der Callier nærast rappar somme av tekstane.

Innhald

Medverkande
 Terry Callier - vokal, akustisk gitar
 Rich Fudoli - saksofon
 David Onderdonk - elektrisk gitar
 Chris Grabowski  -instrument, klaverinstrument
 Mark Hardy - klaverinstrument
 Chris Harvey - klaverinstrument
 Eric Hochberg - bass
 Penn McGee - perkusjon, korvokal

Teknisk
 Produsent: Chris Grabowski (spor: 2 til 8), Mark Hardy (spor: 3, 6), Massive Attack (spor: 1, 9, 10) 
 Design: Brand Nu
 Fotografi: Kevin Luckhurst

Kjelder

Musikkalbum frå 2009
Terry Callier-album
Album produserte av Massive Attack