alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Celina Seghi

Celina Seghi () er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Abetone i provinsen Pistoia. På 1940- og 1950-talet var ho den dominerande kvinnelege alpinisten i Italia. Mellom 1937 og 1954 vann ho 25 italienske meistertitlar, fordelt på alle dei fire alpine greinene.

Aktiv
Seghi var mellom favorittane under dei olympiske leikane 1948 i St. Moritz. Ho var nær å ta  medalje i både utfor og kombinasjon, men enda opp på fjerdeplass i begge øvingane. I yndlingsgreina slalåm vart ho berre nummer 14.

Ved VM i alpine greiner 1950 i Aspen i delstaten Colorado låg ho på andreplass etter fyrste slalåm-omgangen, men måtte eitt steg ned i andre omgang og fekk dermed bronsemedaljen. Ho vart nummer 12 i storslalåm.

I 1952 deltok Seghi i Vinter-OL i Oslo og måtte som i 1948 nøye seg med ein fjerdeplass, denne gongen i slalåm. I storslalåm-tevlinga på Norefjell vart ho nummer sju. Ved den alpine verdsmeisterskapen 1954 i svenske Åre vart ho nummer ni slalåmrennet.

Ho la opp i 1956, 35 år gammal.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Celina Seghi» frå ,  den 23. desember 2014.  
 
 

Italienske alpinistar 
Italienske deltakarar under vinter-OL 1948
Alpinistar under vinter-OL 1948
Italienske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Denise Karbon

Denise Karbon () er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Brixen i provinsen Bolzano som vann ein sølv- og ein bronsemedalje i storslalåm under dei alpine verdsmeisterskapane i 2003 og 2007. I 2008 vann ho FIS-pokalen som prova at ho den sesongen var beste kvinna i storslalåm i verdscupen i alpine greiner.

Aktiv
Karbon debuterte i verdscupen i alpine greiner i 1998, året før ho var junior-verdsmeister i storslalåm. 

Nokre veker etter ho for fyrste gong hadde stått på pallen etter eit verdscuprenn, vann ho sølvmedaljen i storslalåmrennet under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz, einast Anja Pärson frå Sverige kunne ho ikkje hamle opp med. Fire år seinare tok Karbon ein ny VM-medalje i storslalåm, då vart det bronse i alpin-VM 2007 i Åre. I dei neste to verdsmeisterskapane, 2009 og 2011 hamna ho på fjerdeplassen i yndlingsgreina, i 2009 også i slalåm-tevlinga.

Karbon sigra i seks renn i verdscupen, alle i storslalåm. Etter den fyrste sigeren i desember 2003 i Alta Badia, gjekk det nærare fire år ho kunne klive til topps på sigerspallen. Vinteren 2007/08 vann ho heile fem av dei av sju storslalåmrenna, og med 592 poeng var ho overlegen i kampen om å verte den beste i storslalåm i Verdscupen i alpine greiner 2008.

Ho la opp etter OL-sesongen 2014.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Italienske alpinistar 
Italienske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Italienske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Italienske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Italienske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Venera 9

Venera 9 var ein sovjetisk romsonde til Venus og vart skoten opp 8. juni 1975. Ferda var sett saman av ein bandesonde og ein landar. Venera 9 og Venera 10 var identiske romsondar lagde for oppskytingshøvet i juni 1975. Bileta Venera 9 sende attende frå yta til Venus var dei fyrste nokosinne frå yta til ein annan planet.

Før landinga kjølte eit system med sirkulerande væske ned landaren til -10 °C. Systemet kunne dessutan fordela varmen i landaren, alt for at landaren skulle overleva lengst mogeleg på Venus-yta.

Landinga fann stad 05:13 UT. Bileta frå landaren viste at det tilsynelatande ikkje var noko støv i lufta, og nokre 30-40 cm store steinar som ikkje var nedbrotne. Det vart berre teke eit 180 graders panorama og ikkje eit 360 eit, av di eitt av to lok ikkje slapp taket.

Tidlege resultat frå Venera 9-landaren gav eit ytetrykk på kring 90 jordatmosfærar og ein ytetemperatur på 485 °C

Bakgrunnsstoff 
 Panoramaet frå Venera 9

Kjelder 
 Om Venera 9-banesonden hjå NSSDC
 Om Venera 9-landaren hjå NSSDC

Venera-programmet
Romsondar til Venus
Romfart i 1975
Antependium

Antependium (av latin ante, ’framfor’ og pendere, ’hengje’) er eit forheng framfor  alteret i kristne kyrkjer. Vanlegvis bruker ein eit vove eller brodert tøystykke til dette, men alter kan også ha faste dekorasjonar av tre, stein eller andre harde materialar på framsida som er avleidde av antependium. Ein alterprydnad laga av tre- eller metallskiver, gjerne pynta med gull og edelsteinar, kan også kallast ein antemensale.

Antependium kan dekkja alle fire sidene av eit alter, tre av dei, eller berre framsida. I den katolske kyrkja skal antependiet dekkja heile framsida av alteret. I protestantisk kyrkjer kan ein også bruka mindre antependium. Ein kan bytta ut antependium i høve til kva liturgisk farge som er i bruk etter kyrkjeåret. Messehakelen har vanlegvis same farge som antependium.

Historie
Ein byrja bruka rikt dekorerte antependium i vestkristne kyrkjer på 400-talet. Det eldste som er bevart er frå 800-talet og finst framfor høgalteret i Basilica di Sant'Ambrogio i Milano. Opphavleg dekte ein tre eller fire sider av alteret, men frå 1100-1200-talet blei det vanleg å berre dekka til framsida i den vestlege kyrkja.

I Statens historiska museum i Sverige finst broderi frå eit antependium frå 1100-talet. Broderia er sydd på tøy i gull på sølvbotn og er danna av 24 runde tavler med framstillingar frå livet til Kristus. Antependiumet var tidlegare i Biskopskulla kyrka i Uppland.

Liknande klede
Dekorative eller litugrisk farga tekstilar kan også hengjast på framsida av bokbrettet til preikestolen og lesepulten. Desse kleda kallar ein preikestolklede og lesepultklede.

Sjå òg
 Alterduk
 Alterklede
 Altertavle
 Antemensale

Kjelder 

«Kirkeårets farger», kirken.no
 Schulte, A.J. (1907). «Altar Frontal», The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Henta 24. desember 2014 frå New Advent.

Bakgrunnsstoff 
Søk etter antependium og antependier ved Digitalt Museum.
Antependium
«Altar Frontal»

Altar
Kyrkjeleg interiør
Kyrkjetekstilar
Országgyűlés

Országgyűlés (ungarsk for 'landsforsamlinga') er nasjonalforsamlinga og den lovgjevande makta i Ungarn. Parlamentet vel både presidenten og statsministeren i landet. Parlamentsbygningen Országház ligg i Budapest ved venstrebreidda av Donau, i bydelen Pest.

Parlamentet har eitt kammer med 199 representantar som sit i ein periode på fire år. 106 representantar blir valde frå einmannskrinsar og 93 frå nasjonale lister. 

Ungarn fekk ny valordning før valet i 2014. Før dette hadde parlamentet 386 representantar.  

Nasjonalforsamlinga har røter tilbake til den lovgjevande forsamlinga med same namn som verka frå 1290-talet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ungarns parlament» frå ,  den 25. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Ungarsk politikk
Nasjonalforsamlingar
Országház

Országház er den ungarske parlamentsbygningen og ligg ved venstrebreidda av Donau i bydelen Pest i Budapest. Bygningen er den største i Ungarn, og den høgaste i Budapest. Han er eit landemerke og ein turistattraksjon i byen. 

Parlamentsbygningen er oppført i nygotisk stil med Imre Steindl som arkitekt. Han blei innvigd i 1896 ved feiringa av tusenårsjubileet til Ungarn. Han blei parlamentsbygning i 1902. Bygget er symmetrisk med ein stor kuppel i nyrenessansestil i midten. Symmetrien finst både på inn- og utsida. Inne i bygget finst to store hallar som opphavleg blei brukt til dei to kammera i parlamentet. Etter andre verdskrigen har Ungarn hatt eit eittkammersystem, og berre ein hall blir brukt til politikk medan den andre kan vitjast av turistar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hungarian Parliament Building» frå ,  den 25. desember 2014.

Bakgrunnsstoff

Parlamentsbygningar
Ungarsk politikk
Budapest
Byggverk i Budapest
Byggverk i Ungarn
Nygotisk stil
Viktor Orbán

Viktor Orbán () er ein ungarsk politikar for Fidesz. Han var statsmininister i Ungarn frå 1998 til 2002 og igjen frå 2010.

Orbán blei fødd i Székesfehérvár, der familien hans busette seg i 1977. Han fullførte gymnaset i 1981 og avtente militærtenesta mellom 1981 og 1982. Deretter studerte han jus ved Eötvös Loránd-universitetet i Budapest. Han tok juridisk embetseksamen i 1987. Dei neste to åra budde Orbán i Szolnok, men pendla til Budapest der han arbeidde i landbruks- og fødevareministeriet.

Orbán var ein av grunnleggjarane av Fidesz (unionen av unge demokratar), som blei skipa 30. mars 1988. Den 16. juni 1989 talte Orbán på Heltanes gate då Imre Nagy og andre nasjonale martyrar frå oppstanden mot dei sovjetiske okkupantene i 1956 blei minna. Han kravde frie val og at sovjetiske troppar blei trekte ut av landet. Talen blei møtt med stor nasjonal begeistring. Sommaren 1989 deltok Orbán i opposisjonen sine forhandlingar i samand med ei demokratisk maktovertaing.

I 1990 blei han medlem av det ungarske parlamentet og frå 1993 leiar av Fidesz. Partiet blei omforma frå ein radikal studentorganisasjon til eit sterkt høgreorientert politisk parti under hans leiing. I 1995 endra partiet namn til Fidesz-MPP (unionen av unge demokratar/Det ungarske borgarpartiet). Partiet vann parlamentsvala i 1998 og Orbán blei statsminister. Han blei med dette den yngste statsministeren i ungarsk historie.

I mars 1999 skreiv han under på avtalen som gjorde Ungarn til medlem av NATO.

Orbán er gift med juristen Anikó Lévai. Dei har fem barn.

Han har fått Freedom Award av American Enterprise Institute og New Atlantic Initiative (2001), storkrossen av den nasjonale fortenstorden i Ungarn (2001), Förderpreis Soziale Marktwirtschaft (2002) og Mérite Européen-prisen (2004).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Viktor Orbán» frå ,  den 25. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 

Statsministrar i Ungarn
Ungarske juristar
Folk frå Fejér
Jung Hong-won

Jung Hong-won () er ein sørkoreansk jurist og politikar som har vore statsminister i Sør-Korea sidan 26. februar 2013.

Jung studerte juss ved Sungkyunkwan-universitetet i Seoul. Deretter arbeidde han i nær 50 år som anklagar. Før valet i 2012 blei han medlem av Saenuri-partiet, og etter valet blei han nominert som statsministerkandidat for den konservative Park Geun-hye-regjeringa. Han blei teken i eid den 26. februar 2013.

Etter at ferja «Sewol» gjekk ned og Jung hadde vitja sørgjande etterlatne, annonserte han at han ville ta på seg ansvaret for styresmaktene sine mistak og gå av. President Park Geun-hye tok imot resignasjonen, men sa at Jung skulle vera i stillinga til redningaksjonen var avslutta. Etter dette fortsette Jung som statsminister.

Kjelder

«PM Chung Hong-won resigns over ferry sinking response», cbc.ca (Apr 27, 2014)

Denne artikkelen bygger på «Jung Hong-won» frå , og «Jung Hong-won» frå  den 25. desember 2014.

Bakgrunnsstoff

Sørkoreanske statsministrar
Sørkoreanske juristar
MS «Sewol»

MS «Sewol» var ei sørkoreansk ferje som kantra og gjekk ned 17. april 2014. Forliset førte til at over 300 av dei 476 som var ombord omkom, og er eit av dei største i sørkoreansk historie.

Bakgrunn
Ferja blei bygd av det japanske verftet Hayashikane Shipbuilding & Engineering Co. Ltd. i 1994 og verka opphavleg som «Ferry Naminoue» (). Frå 1994 til 2012 bli ho brukt i Japan utan å ha nokon ulukker.. I 2012 blei ferja kjøpt av det koreanske selskapet Chonghaejin Marine ombygd og omdøypt til «Sewol». Ferja blei sett i rute mellom Incheon og Jeju-provinsen tre gonger i veka.

Forlis
16. april 2014 kantra «Sewol» og sokk 1,5 kilometer frå Donggeochado under ein overfart frå Incheon til Jeju. 295 av dei som var ombord blei funne omkomne, medan 9 er blitt verande sakna.

Etter forliset viste det seg at det var ei rekkje feil og manglar ved skipet. Registreringa i det sørkoreanske skipsregisteret bygde på forfalska dokument. Skipet hadde ei last på 1157 tonn  (i tillegg til 124 bilar og 56 lastebilar) Dette var dobbelt så mykje last som var lov.

Også rutinane ved skipet feila under forliset. Medan passasjerane blei gjevne redningvestar, fekk dei ordrar om å halda seg i lugarane sine medan skipet var i ferd med å synka. Størsteparten av mannskapet forlét skipet før det gjekk ned. Kapteinen for skipet blei seinare dømd til 36 år i fengsel for grov tenesteforsømming og førstemaskinisten til 30 i fengsel for drap. Også andre i mannskapet og skipseigarane blei fengsla.

Mange ferjepassasjerar var elevar ved ein vidaregåande skule utanfor Seoul.
Tidlege meldingar frå lokale utdanningsstyresmakter sa at alle elevane var blitt redda, noko som var langt frå sanninga. Etter forliset blei både styresmakter og ferjeselskapet skulda for den dårlege drifta av skipet som først gjorde ulukka mogleg og sidan gjorde henne så døydeleg gjennom dei dårlege rutinane. Den sørkoreanske statsministeren Jung Hong-won sa at han tok på seg ansvaret og ville gå av den 27. april. Leiaren for det koreanske skipsregisteret, Chon Young-Kee, trekte seg den 28. april,

Viserektoren ved skulen Kang Min Kyu, som hadde organisert turen og blei redda av ferja, tok på seg skulda og hengde seg to dagar etter ulukka. Ein ettersøkt eigar og leiar for ferjeselskapet, Yoo Byung-eun, blei ettersøkt av politiet for hendinga og flykta. Han blei seinare funnen død, truleg for eiga hand.

Blant sørkoreanarar blei det vanleg å uttrykka sorg, håp og støtte gjennom ei gul sløyfe brukt på profilbilde på internett, klede eller på offentlege stader.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «MV Sewol» frå , og «Sinking of the MV Sewol» frå  den 25. desember 2014.

Bakgrunnsstoff

Hendingar i 2014
Sørkoreanske skip
Japanske skip
Juan Manuel Santos

Juan Manuel Santos Calderón () er ein colombiansk journalist, økonom og konservativ politikar som har vore president i Colombia sidan august 2010. Han representerer Partido Social de Unidad Nacional («det sosiale partiet for nasjonal eining», også kalla Partido de la U eller «U-partiet»), som Santos er ein av grunnleggjarane og leiarane av.

Santos blei vald til å vera president i landet frå 7. august 2010 til 7. august 2014 etter å ha sigra over motkandidaten Antanas Mockus i det nasjonale presidentvalget i 2010. Under presidentvalget i 2014 blei han gjenvald for fire nye år, etter å ha sigra over Óscar Iván Zúñiga (CD) i andre valgrunde.

Juan Manuel Santos har tidlegare vore forsvarsminister i Colombia. Han var då involvert i fleire politiske skandalar, som ein intervensjon i Ecuador mot FARC-geriljaen). Han har også vore minister for finans og offentleg kreditt.

Santos kjem frå ein velståande og svært tradisjonell colombiansk familie. Grandonkelen hans Eduardo Santos var den 20. presidenten i landet frå 1938 til 1942, medan fetteren Francisco Santos Calderón var visepresident under Álvaro Uribe.

Santos vart tildelt Nobels fredspris i 2016.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Juan Manuel Santos» frå ,  den 26. desember 2014.  

 

Colombianske presidentar
Folk frå Bogotá
Vinnarar av Nobels fredspris
Colombianske nobelprisvinnarar
Alpine greiner under Vinter-OL 1960

Alpine greiner under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley i California vart avvikla i tida 20. - 26. februar 1960. Både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar.

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 16. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Menn

Slalåm 

Dato: 24. februar 
Start: 2110 moh, mål: 1894 moh
Løypelengd: 590 m, høgdeskilnad: 216 m

Storslalåm 

Dato: 21. februar
Start: 2447 moh, mål: 1894 moh
Løypelengd: 1800 m, høgdeskilnad: 553 m

Utfor 

Dato: 22. februar 
Start: 2707 moh, mål: 1949 moh
Løypelengd: 3095 m, høgdeskilnad: 758 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 26. februar
Start: 2080 moh, mål: 1894 moh
Løypelengd: 480 m, høgdeskilnad: 186 m

Storslalåm 

Dato: 23. februar
Start: 2276 moh, mål: 1894 moh
Løypelengd: 1300 m, høgdeskilnad: 382 m

Utfor 

Dato: 20. februar 
Start: 2447 moh, mål: 1894 moh
Løypelengd: 1828 m, høgdeskilnad: 553 m

Kombinasjon

Menn

Kvinner

Øvingar under vinter-OL 1960
Alpine greiner under vinter-OL
Danièle Debernard

Danièle Debernard () er ein fransk tidlegare alpin skirennar frå Aime i departementet Savoie som i tida 1972-76 vann to olympiske medaljar og ein VM-bronse, samt fem renn i verdscupen i alpine greiner.

Aktiv
Debernard debuterte i verdscupen i januar 1971 og fekk med seg to tredjeplassar i slalåm allereie i debutsesongen, før fylte 17 år. Under dei olympiske leikane i Sapporo vinteren 1972 tok ho sølvmedaljen i slalåm, berre to hundredels sekund skilde henne og gullmedaljør Barbara Cochran frå USA. Vel ein månad seinare vann Debernard sine to fyrste verdscupsigrar i Pra Loup.

Etter ein verdscupsiger i slalåm i Japan vinteren 1973, måtte ho vente i tre sesongar før ho atter vann verdscuprenn. Midt i januar 1976 vann ho i same veka slalåm i Les Gets og storslalåmrennet i Berchtesgaden. I Vinter-OL 1976 i Innsbruck få veker seinare tok ho bronsemedaljen i storslalåm, og vart nummer fire i slalåm og fem i utfor. Dette gav henne sølvmedaljen i kombinasjonen, ei øving som ikkje stod på OL-programmet men var VM-tevling.

Debernard la opp i 1979, etter nokre sesongar utan pallbesøk i verdscupen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Danièle Debernard» frå ,  den 26. desember 2014.  
 

Franske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Franske deltakarar under vinter-OL 1972
Alpinistar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Franske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Hilde Gerg

Hilde Gerg, eigentleg Mathilde Gerg, () er ein tysk tidlegare alpin skirennar frå Lenggries i Bayern. Ho vart olympisk meister i slalåm i 1998 og vann VM-gull med Tyskland sitt mixlag i 2005. Gerg vart nummer to i Verdscupen i alpine greiner 1999.

Aktiv
Gerg vann i alt 20 renn i verdscupen i tida frå 6. februar 1994 til 21. desember 2004. Åtte gongar sigra ho i super-G, sju i utfor, resten i kombinasjon og slalåm. Ho sikra seg FIS-pokalane i super-G i 1997 og 2002, og i kombinasjon i 1998 og 1999.

Gerg sikra seg sine to fyrste VM-medaljar under verdsmeisterskapen i alpine greiner 1997 i Sestriere, begge i bronse. Fyrste medaljen kom i yndlingsgreina super-G, den andre i kombinasjonen, der ho var einast åtte hundredels sekund bak vinnaren, Renate Götschl. Året etter opplevde ho toppen som skialpinist då ho vann gullmedajen i slalåm under Vinter-OL 1998 i Nagano, seks hundredels sekund framom Deborah Compagnoni frå Italia. Elles i Nagano tok Gerg også ein OL-bronse i kombinasjonen.

I VM i alpine greiner 1999 måtte Gerg ein plass ned på resultatlista i dei same to øvingane. Same sesongen enda ho på andreplassen i Verdscupen i alpine greiner 1999, men med 1179 poeng var ho nesten 500 poeng bakom den suverene verdseinaren, Alexandra Meissnitzer frå Austerrike.

Under VM i alpine greiner 2001 i St. Anton kleiv Gerg oppatt på bronseplassen i super-G, medan ho i utforrennet vart nummer seks. Frå vinterleikane 2002 i Salt Lake City fekk ho med seg ein fjerdeplass i utfor og ein femteplass i super-G.

Gerg vart verdsmeister for fyrste gong då VM i alpine greiner 2005 fann stad i Santa Caterina i Italia. Saman med Martina Ertl, Andreas Ertl, Florian Eckert, Felix Neureuther og Monika Bergmann vann ho med Tyskland VM-gullet framom favoritten Austerrike. Same året la ho opp grunna ein alvorleg skade.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Hilde Gerg» frå ,  den 26. desember 2014.  
 

Tyske alpinistar
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
EUROSONG - a MAD show

EUROSONG - a MAD show er ein gresk musikktevling skipa i 2013, der vinnaren får representere Hellas i Eurovision Song Contest. Tevlinga vart kringkasta av Ellinikí Radiofonía Tileórasi i 2013, Dimósia Tileórasi i 2014 og vil frå 2015 verte kringkasta av Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi, medan sendingane er produsert av MAD TV.

Historie
Ellinikí Radiofonía Tileórasi annonserte at dei hadde laga ein avtale med den private musikkanalen MAD TV om å organisere og produsere en nasjonal uttaking for å velje eit gresk bidrag til Eurovision Song Contest. MAD TV vil i tillegg handtere alle relaterte førebuingar i samband med Eurovision Song Contest. Ellinikí Radiofonía Tileórasi tok denne avgjera etter at dei ikkje hadde ingått ein avtale med nokon plateselskap slik som tidlegare år, og dette var dimed fyrste gong Ellinikí Radiofonía Tileórasi gav organiseringen av den nasjonale uttakinga til ein privat kanal.

Vinnarar

Arena og programleiarar

Fotnotar

Skipingar i 2013
Greske musikktevlingar
 
Eurovision Song Contest-uttakingar
Ose

Ose er ei lita bygd ved riksveg 9, nord i Bygland kommune i Setesdal. Ho ligg ved Otra før elva breier seg ut og vert til Åraksfjorden. Ved Ose ligg Reiårsfossen. 

På Ose ligg Ose Turistheim og Ose Ullvare, ein butikk som sel varer av ull. Staden er òg kjend for Ose Countryfestival som vart arrangert fyrste gong i 1983, og etter mange års opphald vart sett i gang igjen.

Historie
Ose var tidlegare eit viktig trafikknutepunkt, og der var skysstasjon frå 1887. Ose var det nordlege endepunktet for rutetrafikken med dampbåtane «Bjoren» og «Dølen» frå 1897. Ose Turistheim vart bygd i 1909 og er den eldste turiststasjonen i Setesdal som framleis er i drift.

Kjelder

Busetnader i Bygland
Setesdal
Bygder i Agder
Oslo 2022

Oslo 2022 var ein etat som arbeidde for å få Vinter-OL til Oslo i 2022. Etter at Høgre sa endeleg nei til å gi statsgaranti, trekte Oslo kommune søknaden om å få Vinter-OL i 2022 og etaten vart avvikla 31. desember 2014.

Referansar 

Nedleggingar i 2014
Skipingar i 2012
Irene Epple

Irene Epple () er ein tysk tidlegare skirennar frå Seeg i Bayern som representerte Vest-Tyskland. Ho tok VM-sølv i utfor i 1978 og OL-sølv i storslalåm i 1980. I 1982-sesongen vann ho både storslalåm og kombinasjon i Verdscupen i alpine greiner 1982.

Aktiv
Epple deltok i Vinter-OL 1976 i Innsbruck og vart som best nummer ti i utfor. To år seinare vann ho sølvmedaljen i utfor under VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen. I same meisterskapen vart ho nummer fire i storslalåm, ei tevling som vart vunne av den yngre systera Maria Epple.

Under dei olympiske leikane i Lake Placid i 1980 tok Irene Epple sølv i storslalåm, slått av Hanni Wenzel frå Liechtenstein. Gjennom verdscup-sesongen 1982 viste Epple seg som den beste kvinna i både storslalåm- og kombinasjonen. Men under VM i alpine greiner 1982 i Schladming lukkast ho ikkje og enda på åttandeplass i utfor og 14. plass i storslalåm.

I tida frå mars 1980 til desember 1983 vann Epple 11 renn i verdscupen. Flest sigrar, seks i talet, kom i storslalåm, i tillegg vann ho både kombinasjons-, utfor- og super-G-renn. Gjennom sine år som aktiv oppnådde ho 44 pallplasseringar i verdscuprenn. Ho la opp i 1985, etter vedvarande skadeplagar.
 
I november 1994 gifta Epple seg med den dåverande finansministeren i Tyskland, CSU-politikaren Theo Weigel. Sidan har ho sjølv vore aktiv CSU-politikar på krinsnivå («Landkreis»).

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Tyske alpinistar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Vest-Tyskland
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984