alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mr. Spaceman

«Mr. Spaceman» er ein song av det amerikanske rockebandet The Byrds og var det tredje sporet på albumet deira Fifth Dimension frå 1966. Songen vart opphavleg skriven av bandmedlem Jim McGuinn som eit «melodramatisk manus», men det utvikla seg raskt til ein underleg fabel om utanomjordisk liv.  Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i september 1966. Singelen nådde 36. plass på den amerikanske singellista, men nådde ikkje lista i Storbritannia.

Då han kom ut kalla musikkpressa songen for «space-rock», men dette uttrykket har sidan heller vorte nytta om progressiv og psykedelisk rock i 1970-åra. Musikalsk har «Mr. Spaceman» eit country-aktig akkompagnement, og sjølv om ein òg finn spor av psykedelia, er det ein peikepinn framover mot countrymusikken dei laga på Sweetheart of the Rodeo.  Songen er derfor omtalt som eit av dei tidlegaste døma på countryrock. Tittelen minnar òg om den tidlegare monsterhitten til The Byrds, «Mr. Tambourine Man».

Songen vart mykje spelt på konsertar av The Byrds og finst på mange samleplater av bandet. Konsertutgåver av songen finst på (Untitled) og Live at Royal Albert Hall 1971.

Andre utgåver
Fleire andre artistar har spelt «Mr. Spaceman», som Jimmy Buffett og Gonzo på The Muppets-albumet Kermit Unpigged og Alvin and the Chipmunks på albumet The A-Files: Alien Songs. Songen er òg spelt av The Flying Burrito Brothers på konsertalbumet Cabin Fever frå 1985.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mr. Spaceman» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
The Byrds-songar
Songar skrivne av Roger McGuinn
Songar om verdsrommet
Jimmy Buffett-songar
Alvin and the Chipmunks-songar
William Shatner-songar
Løveape

Løveape eller løvetamarin (Leontopithecus rosalia) er ein liten primat i silkeapefamilien, Callitrichidae. Arten er mellom anna i slekt med silkeapa.

Utsjånad 
Arten er den største i silkeapefamilien med ei kroppslengd på 34-40 cm og halelengd på 26-38 cm. Vekta er på 630-710 g. Pelsen er raudgul, og dei lange håra på issen, kinna og sidene av halsen kan reisast opp som ein man. Ulikt dei fleste apar har løveapa klør i staden for neglar. Hannar og hoer ser heilt like ut.

Føde og levevis 

Føda er frukt og grønsaker, men også insekt, edderkoppar og smådyr. Apa kan bli opptil 10-15 år gamal. Løveapa høyrer endemisk til dei atlantiske kystskogane i Brasil. Ho lever høgt oppe i trekrunene, om lag 30 meter over bakken, eller meir.

Utbreiing
Apa er truga av skoghogst; ein rekner med at berre 2 %–5 % av det opphavlege leveområdet deira er att. 
I vill tilstand finst berre nokre hundre eksemplar att. Dei finst berre i tre små regnskogsområde i Søraust-Brasil: Poço das Antas Biological Reserve, Fazenda União biologiske reservat og private landområde knytt til eit reintroduksjonsprogram. 

Det finst rundt 490 individ i fangenskap i 150 ulike dyrehagar.
I Skandinavia finst arten mellom anna i Ålborg Zoo og Kristiansand Dyrepark.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Golden lion tamarin» frå ,  den 22. august 2018.  
 
 Bokmålswikipedia om løvetamarin.

Primatar
Dyr i Brasil
So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star

«So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» er ein song av det amerikanske rockebandet The Byrds, skriven av Jim McGuinn og Chris Hillman. Songen kom ut på albumet deira Younger Than Yesterday i 1967, men vart først gjeven ut som singel den 9. januar 1967. Singelen nådde 29. plass i USA, men nådde ikkje lista i Storbritannia.  Songen vart inspirert av den intensive publisiteten kring danninga av The Monkees, som nettopp hadde hatt debut på fjernsynsserien sin i USA, slik at det fabrikerte bandet vart internasjonalt kjende. Dette fekk Hillman og McGuinn til å sjå på den dåverande tilstanden til popverda med litt meir kynisme.

Musikalsk dannar 12-strengsgitaren til McGuinn og basslinja til Hillman kjernen i songen. Hillman har fortalt at han lagde basslinja i songen under ei innspeling for den sørafrikanske musikaren Hugh Masekela. Maskela spelar trompet på songen, noko som var første gong Byrds nytta blåseinstrument på ei innspeling. I tillegg kan høyran skrikande tenåringsjenter på songen. Desse hyla vart spelt inn den 15. august 1965 under ein konsert med The Byrds i Bournemouth.

Songen finst på fleire samleplater med The Byrds, samt konsertutgåve på (Untitled) og Live at the Fillmore - February 1969 og Live at Royal Albert Hall 1971.

Andre utgåver 
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre The Patti Smith Group, Tom Petty and the Heartbreakers, Black Oak Arkansas, Roxette , Golden Earring, Jon Bon Jovi, Crowded House og Pearl Jam.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
The Byrds-songar
Patti Smith-songar
Tom Petty-songar
Songar skrivne av Roger McGuinn
Songar skrivne av Chris Hillman
Songar produserte av Gary Usher
Columbia Records-singlar
Have You Seen Her Face

«Have You Seen Her Face» er ein song av det amerikanske rockebandet The Byrds, skriven av bassisten i bandet, Chris Hillman. Songen finst på albumet Younger Than Yesterday frå 1967. Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet, 22. mai 1967 og nådde 74. plass på den amerikanske singellista. 

Songen vart skriven etter ei innspeling for trompetisten Hugh Masakela, som Hillman hadde deltatt på i 1966, eit år då bassisten blømde som låtskrivar.  Før dette albumet hadde Hillmann medverka minimalt som låtskrivar for The Byrds. 
 
«Have You Seen Her Face» har ein skingrande struktur og melodi, og er sterkt påverka av den britiske bølgja på midten av 1960-talet, med ei melodisk basslinje som minna om Paul McCartney si basspeling.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Have You Seen Her Face» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
The Byrds-songar
Songar skrivne av Chris Hillman
Songar produserte av Gary Usher
Columbia Records-singlar
The Byrds' Greatest Hits

The Byrds' Greatest Hits er det første samlealbumet av det amerikanske rockebandet The Byrds og kom ut i august 1967 på Columbia Records. Det er det mestseljande albumet i katalogen til The Byrds og nådde sjetteplassen på den amerikanske albumlista, men nådde ikkje den britiske lista. Albumet var ei oppsummering av perioden i bandet då Gene Clark og David Crosby var medlemmar, samt ei oppsummering av singlane i periodem frå 1965 til 1967 då bandet hadde si stordomstid på singellistene. Dei fleste av singlane gjevne ut i USA er med på albumet, samt tre albumspor. Tre singlar frå perioden er ikkje med på albumet, «Set You Free This Time», «Have You Seen Her Face» og «Lady Friend».

Innhald

Medverkande
The Byrds
Jim McGuinn - gitar, vokal 
Gene Clark - tamburin, vokal 
David Crosby - gitar, vokal
Chris Hillman - elektrisk bass, vokal
Michael Clarke - trommer

Andre medverkande
Bill Pittman og Jerry Cole - rytmegitar på «Mr. Tambourine Man»
Larry Knechtel - bass på «Mr. Tambourine Man»
Hal Blaine - trommer på «Mr. Tambourine Man»
Leon Russell - eletrisk piano på «Mr. Tambourine Man»
Van Dyke Parks - orgel på «5D (Fifth Dimension)»
Hugh Masekela - trompet på «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star»
ukjend - orgel på «My Back Pages»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Byrds' Greatest Hits» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

The Byrds-album
Samlealbum frå 1967
Lady Friend

«Lady Friend» er ein song av det amerikanske rockebandet The Byrds, skriven av David Crosby og gjeven ut som singel den 13. juli 1967.  Singelen nådde 82. plass på den amerikanske singellista, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. I Amerika og Europa var B-sida til singelen «Old John Robertson» av Chris Hillman, men i Storbritannia var B-sida «Don't Make Waves», skriven av Roger McGuinn og Chris Hillman. «Lady Friend» er kjend som den einaste songen skriven av David Crosby aleine som kom ut som ei A-side på ein Byrds-singel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lady Friend (song)» frå ,  den 18. oktober 2010.  
 

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
The Byrds-songar
Veving

Veving er det å laga klede ved at ein set saman to sett trådsystem som kryssar kvarandre vinkelrett. Veving kan gjerast for hand eller industrielt med maskinar. Under veving sit dei langsgåande trådane, kalla renning eller varp, fast i vevstolen. Dei tversgåande trådane som vevaren legg inn blir kalla innslag eller veft. Ved ulik fargebruk i eitt eller begge setta kan ein få fram ulike mønster i stoffet. Ved dekorativ veving kan ein skapa kunstforma biletvev.

For å veva må ein ha ei renning spent fast i vevstolen. Ho er sett fast i hovlar som igjen sit på skaft som kan hevast og senkast, og fordelt utover ved hjelp av ei vevskei. Ein legg innslaget inn i rommet mellom heva og senka renningtrådar. Ved konvensjonell veving fører ein tråden inn med ein skyttel som held han opplagt på ein liten spole. Etter at innslaget er ført gjennom skiljet, blir det slått inn mot vevnadsfronten med vevskeia. Deretter bytter trådane i renninga posisjon og dannar eit nytt skilje, og innslaget blir bunde.

Kjelder

veving
tekstilteknikkar
tekstilindustri
St. Olaf College

St. Olaf College er ein norsk-amerikansk høgskule (liberal arts college) i Northfield i Minnesota. Den private høgskulen tilbyr studentar av begge kjønn, som bur ved skulen, ei grunnleggjande universitetsutdanning over fire år i «dei frie kunstane».

St. Olaf College vart grunnlagt i 1874 av norsk-amerikanarar leidde av pastor Bernt Julius Muus og kalla opp etter Heilag-Olav. Frå 1899 tok Evangelical Lutheran Church in America (ELCA) over eigarskapen og drifta av skulen. 

St. Olaf College hadde 3 041 studentar og 324 vitskapleg tilsette i 2006, og skolepengane dette året var US$ 30 600.

Tidlegare elevar ved skulen er mellom anna forfattarane Ole Edvart Rølvaag (Rolvaag), Robert Bly og Siri Hustvedt og politikaren Al Quie.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 26. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff 
 St. Olaf College
 OleVille, nettstaden til studentorganisasjonen ved St. Olaf College

Norsk-amerikansk kultur
Skipingar i 1874
Heilag-Olav
Universitet i Minnesota
Evangelisten Matteus

Evangelisten Matteus er i kristen tradisjon oftast rekna som identisk med apostelen Matteus. Matteus var blant læresveinane til Jesus og blant dei tolv opphavlege apostlane. 

Matteus vart fødd i Galilea tidleg i det første hundreåret. Han var son av ein Alfeus og arbeidde som tollar i Kapernaum, på grensa mellom Galilea og Gaulantis. Matteus kan vere identisk med tollaren Levi som er omtalt i Markusevangeliet 2,14 Nokre meiner at Levi var eit tilnamn, andre at Levi var det eigentlege namnet hans, og at han skifta namn til Matteus som tyder «gudsgåve» då han braut opp for å følgje Jesus. Det kan også vere at Levi, apostelen Matteus og evangelisten Matteus var tre ulike personar. 

Etter tradisjonen var det apostelen Matteus som skreiv Matteusevangeliet. Om tradisjonen kan vere historisk korrekt er usikkert. Somme hevdar at Matteus berre skreiv ned utsegner og talar frå Jesus på arameisk og at ein annan person med kjennskap til Markusevangeliet skreiv Matteusevangeliet på gresk mellom år 80 og 90.

Ut over dette veit vi lite om det vidare livet hans. Han skal ha vore apostel både i Egypt og i Etiopia, og det finst forskjellige legender om korleis han døydde. Fleire kyrkjer hevdar at dei har relikvie etter Matteus, fire forskjellige franske kyrkjer hevdar å ha hovudskallen hans. Minnedagen til Matteus er i vest 21. september, og den dagen er på primstaven avmerkt som mattismesse om hausten. Bysantinarane og syrarane minnest han den 16. november, mens koptarane feirar minnedagen over Matteus den 9. oktober. 

I kunsten vert Matteus ofte framstilt som eit menneske med venger, fordi evangeliet hans legg slik vekt på familiebanda til Jesus. Han vert også framstilt som skrivande evangelist, eller som som apostel med spyd, sverd eller hellebard som martyrreiskap. Andre gonger vert han framstilt med ein pengesekk eller eit pengeskrin, sidan han arbeidde som tollar.

Kjelder 
 Apostelen Matteus på katolsk.no

Referansar 

Kristne apostlar
Det nye testamentet
Goin' Back

«Goin' Back» er ein song skriven av Gerry Goffin og Carole King i 1966. Han skildrar tapet av uskulda som kjem når ein vert vaksen, samt eit forsøk på å ta attende uskulda frå ungdomstida. Songen er spelt inn av mange forskjellige artistar, som Dusty Springfield, Goldie Zelkowitz, The Byrds, Elkie Brooks, Deacon Blue, Nils Lofgren, Freddie Mercury (som Larry Lurex), The Move, The New Seekers, The Pretenders, Diana Ross, Richard Thompson og Phil Collins, samt av Carole King sjølv.

Dusty Springfield-utgåva
Sjølv om Goldie (frå Goldie & The Gingerbreads) var den første artisten som spelte inn songen, vart utgåva hennar trekte attende etter usemje med Goffin og King om songteksten. Carole King valde så å spele inn «Goin' Back» sjølv, men gav han til slutt til Dusty Springfield i staden. Dusty fekk ein internasjonal hit med songen og det er hennar versjon som i dag er den mest kjende.

Hennar versjon vart spelt inn 15. juni 1966 i Philips Studios i Stanhope Place i London, akkompagnert av Peter Knight og produsert av Johnny Franz. Han kom ut på singel 1. juli 1966, og nådde 10. plass i Storbritannia. Han vart ikkje gjeven ut som singel i Amerika.

The Byrds-utgåva
The Byrds si utgåve av «Goin' Back» vart gjeven ut som singel 20. oktober 1967 og nådde 89. plass i USA. Han kom ikkje inn på lista i Storbritannia. Songen kom òg ut på albumet deira The Notorious Byrd Brothers i 1968.  Det at bandet valde å spele inn denne songen førte til krangling internt i bandet sidan rytmegitarist David Crosby var lite entusiastisk overfor songen.  Crosby rekna «Goin' Back» som ein lett poplåt, som var typisk for Brill Building. Han vart derfor sjokkert då hans eigen song, «Triad», stod i fare for å verte fjerna frå albumet for å få plass til «Goin' Back». Crosby vart til slutt sparka frå bandet og «Goin' Back» hamna på albumet og som første singel.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Goin' Back» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Singlar frå 1967
The Byrds-songar
Dusty Springfield-songar
Songar skrivne av Carole King
Songar med tekst av Gerry Goffin
Freddie Mercury-songar
Vevnad

Vevnad er eit vove tøystykke. Ulike typar vevnad kan mellom anna brukast til klede, innreiing og større innretningar, som seglduk og telt.

Ulike typar vevnad skil seg gjennom materialet ein bruker, til dømes ull, lin eller kunststoff, tjukkleik og farge på tråden, og vevemåten. Mønsteret for kryssingspunkta mellom varp og veft blir kalla bindinga til vevnaden. Den bindingstekniske eller mønstertekniske eininga i vevnaden som blir gjenteken under veving, blir kalla ein rapport. Ein skil mellom tre grunnbindingar:

 Toskaftbinding, òg kalla lerretsbinding, som er den enklaste og kor vefttråden går regelmessig over og under annankvar varptråd, medan neste vefttråd går omvendt.

 Kyperbinding (twill, diagonal), der bindepunkta går på skrå av lengderetninga på stoffet og dannar markerte skråstriper.

 Satengbinding, der bindepunkta ligg meir isolert frå kvarandre og kor dei to trådsystema er framtredande på kvar si side av vevnaden.

Sjå òg
Biletvev
Åkle

Kjelder 
 

Tekstilar
Veving
Vovne stoff
Vendelrot

Vendelrot er ei urt i vendelrotfamilien. Arten si utbreiing ligg innanfor Europa. 
Planta vert kring 7 dm høg. Stengelen har krypande renningar. Bladet har grovtagga finnar og stort breitt endesmåblad. Blomstrar kring juli månad på våte stader og enger. Vanleg gjennom heile Noreg. Funnen opp til 1540 m i Jotunheimen.

Kjelder
Svensk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Vendelrotfamilien
Norsk Fiskeritidende

Norsk Fiskeritidende var det første fagtidsskriftet for fiskerinæringa i Noreg. Det vart utgjeve i tidsrommet 1882-1930. Fram til og med 1901 kom det ut kvartalvis. Frå 1902 kom det kvar månad.

Utgjevar av tidsskriftet var Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme i Bergen. Selskapet sin sekretær var redaktør. Av stønaden frå staten som selskapet mottok var ein del øyremerkt til Norsk Fiskeritidende. Då denne statsstøtta tok slutt i 1930, slutta tidsskriftet å kome ut.

Dei 49 årgangane var på til saman  sider. Det har hatt stor verdi som kjeldeskrift om fiskerinæringa for denne tidsbolken.

Kjelder
Anders Haaland: «Norges Fiskerimuseum - landets eldste næringsmuseum», i  Norges Fiskerimuseum, Årbok 1999

Norske tidsskrift
Fiskeri i Noreg
Skipingar i 1882
Nedleggingar i 1930
Preflyte

Preflyte er eit samlealbum av det amerikanske folkrockbandet The Byrds som kom ut i juli 1969 på Together Records. Albumet er ei samling av demoar som vart spelte inn av The Byrds (då kalla The Jet Set) i World Pacific Studios i Los Angeles i 1964, før bandet hadde signert platekontrakt med Columbia Records. Musikken er spelt inn før debutsingelen deira for Columbia, ein coverversjon av Bob Dylan sin «Mr. Tambourine Man», som toppa listene i USA og Storbritannia i 1965. Tittelen på albumet er ei feilstaving av pre-flight, som er meint å etterlikne feilstavinga av «birds» som bandet nytta som namnet sitt. I 2001 gav Sundazed Records ut ei utvida dobbelplate med songar frå denne tida, kalla The Preflyte Sessions.

Preflyte nådde 84. plass på den amerikanske albumlista då plata kom ut, og selde betre enn det nyaste studioalbumet til The Byrds på den tida, Dr. Byrds & Mr. Hyde. 

Albumet inneheld fleire songar som ikkje tidlegare var spelte inn, i tillegg til tidlege utgåve av kjende songar som kom ut på debutalbumet.

I 2001 gav Sundazed Records ut ei utvida, dobbel utgåve av albumet kalla The Preflyte Sessions. I 2012 gav Floating World Records ut Sundazed-samlainga med ytterlegare åtte bonusspor kalla Preflyte Plus. Songar frå World Pacific-innspelingane til Byrd vart òg gjevne ut som In the Beginning i 1988.

Innhald

Side ein

Side to

The Preflyte Sessions

Plate ein

Plate to

MERK:  Spor 7-10 vart selte inn før The Byrds vart skipa og er framført av David Crosby med Tommy Tedesco (elektrisk gitar), Ray Pohlman (elektrisk bass) og Earl Palmer (trommer).

Preflyte Plus
CD-utgåva frå 2012 kalla Preflyte Plus er den same samlinga som The Preflyte Session med nokre songar ekstra på slutten av plate to:

Medverkande
Kjelder:
 Jim McGuinn - sologitar, vokal
 Gene Clark - perkusjon, munnspel, gitar, vokal
 David Crosby - gitar, vokal
 Chris Hillman - elektrisk bass
 Michael Clarke - trommer, perkusjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Preflyte» frå ,  den 18. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Rogan, Johnny, The Byrds: Timeless Flight Revisited, Rogan House, 1998, ISBN 0-95295-401-X
Hjort, Christopher, So You Want To Be A Rock 'n' Roll Star: The Byrds Day-By-Day (1965–1973), Jawbone Press, 2008, ISBN 1-90600-215-0.

The Byrds-album
Samlealbum frå 1969
Sundazed Records-album
Columbia Records-album
Ariola Records-album
Poptones-album
Frederik Christopher Trampe

Frederik Christopher Trampe ()  var ein embetsmann og greve frå Krabbesholm i Danmark som m. a. virka som stiftamtmann både på Island (1806-1809) og i Søndre Trondhjems amt (1810-1832).

Han var gift tre gonger, siste gong med Amalie Ulrikke Frederikke komtesse von Schmettow, dotter av
Carl von Schmettow.

Kjelder 
 Dansk biografisk Lexikon
 Thaulow, Christian: Personalhistorie for Trondhjems by og omegn i et tidsrum af circa 1 1/2 aarhundrede (Trondhjem 1919), s. 81

Danske embets- og tenestefolk
Danske adelsmenn
Norske amtmenn
Fylkesmenn i Sør-Trøndelag
Folk frå Skive
Asbjørn Øverås

Asbjørn Øverås () var ein norsk skolemann og historikar. Han var rektor ved Orkdal landsgymnas 1923–38 og ved Trondheim Katedralskole 1938–66.

Virke
Øverås hadde sin første lærarjobb i heimbygda Eresfjord berre 18 år gammal. Han tok så artium, jobba ei tid som journalist og litt som lærar. Han tok til på jusstudiet, men vende attende til skolen. I 1923 blei han styrar ved eit nyoppretta privat landsgymnas i Follo i Orkdal. Han blei mag.art. i 1929, og dr.philos. i 1937 med ei avhandling om Bjørnstjerne Bjørnson og Romsdalen.

I 1938 tok han over embetet som rektor ved Trondheim katedralskole. Under andre verdskrigen blei han av styresmaktene forvist til Stavanger i nokre år. Etter krigen søkte han eit professorat ved Noregs lærarhøgskole, men han blei ikkje vurdert som kvalifisert til dette. 

Øverås var godt kjend i skulekretsar. Han var ein periode leiar for nordiske rektormøte og redaktør for Norsk pedagogisk tidsskrift. I 1953–54 hadde han et studieopphald i USA. Dette resulterte i boka Indianarar og indianarproblem i Sambandsstatane (1955). Han var seinare skolerådgiver for Unesco i Indonesia.

Øverås har eit stort og mangfaldig forfattarskap. Mest kjend er nok noregshistoria han skreiv for gymnaset samman med John Midgard. Den kom i sju utgåver. Han var òg medforfattar i eit historieverk for ungdomsskolen, og han var hovudredaktør for Trondheim katedralskoles historie.

I 1953 blei han utnemnd til riddar av første klasse av St. Olavs Orden. Øverås var formann i Noregs Mållag frå 1949 til 52.

Bibliografi 
 1928 Romsdals soga. 1 : Fornalderen og sogetida, Brun
 1936 I Bjørnsons fote-far : "Faderen" og "En glad gut", Gyldendal
 1941 Romsdals soga. 2 : Dansketida, Brun
 1942 Olav Gullvåg, Norli
 1949 Frederik Moltke Bugge: Kulturarbeid og kulturstrid i 1830-40 åra, Aschehoug
 1955 Indianarar og indianarproblem i Sambandsstatane, Aschehoug

Biografi 
 Trygve Ræder: Asbjørn Øverås i profil. Det Norske Samlaget 1976.

Fotnotar 

Norske pedagogar
Folk frå Nesset
St. Olavs Orden
Norske historikarar
Målfolk
Øverås
Karim Benzema

Karim Benzema () er ein fransk fotballspelar som har spelt for Real Madrid i spansk Primera Division og for det franske landslaget. Foreldra hans er berbarar frå Algerie.

Benzema har vorte seriemeister i Frankrike med Olympique Lyonnais i 2005, 2006, 2007 og 2008. Dei to første av desse sesongane spelte han under halvparten av seriekampane, men frå 2006/07-sesongen spelte han jamt på laget til Lyon. I 2007/08-sesongen vart han kåra til årets spelar i den franske toppdivisjonen, og var òg toppskårar. Sommaren 2009 gjekk han til den spanske toppklubben Real Madrid for om lag 35 millionar euro.

Benzema var med på det franske laget som vart U17-europameistrar i 2004. Han kunne òg ha spelt for Algerie sitt landslag og vart vald ut til Algerie sitt A-landslag i desember 2006, men valde å spela for Frankrike sitt landslag. Han debuterte for Frankrike sitt A-landslag 28. mars 2007 i ein landskamp mot Austerrike, der han òg vart matchvinnar med det einaste målet i kampen. Benzema var med i Frankrike sin tropp til fotball-EM i 2008, der han spelte to av Frankrike sine tre kampar frå start. Han vart ikkje teken ut i troppen til fotball-VM i 2010 i Sør-Afrika.

Franske fotballspelarar
Lyon-spelarar
Real Madrid-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Johan Wiland

Johan Wiland () er ein svensk fotballspelar som har spela som keeper for FC København i den danske fotballigaen. Han har òg landskampar for Sverige.

Wiland kom til den svenske toppserieklubben Elfsborg som 16-åring i 1997. Han vart i klubben i 11 år, fram til 2008-sesongen, og vart seriemeister i Sverige med Elfsborg i 2006. 1. januar 2009 gjekk han til den danske toppklubben FC København og vart seriemeister med dei i 2009 og 2010.

Wiland debuterte for Sverige sitt A-landslag i januar 2007 under ein landslagsturné til Sør-Amerika. Han var med i Sverige sin tropp til fotball-EM i 2008 som reservekeeper, men fekk ikkje spela nokon kampar i meisterskapen.

Svenske fotballspelarar
Elfsborg-spelarar
FC København-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-EM 2012