alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
788 Hohensteina

788 Hohensteina er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 28. april 1914 av Franz Kaiser ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 788 Hohensteina - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hohensteina
Hohensteina
789 Lena

789 Lena er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. juni 1914 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Crimean Astrophysical Observatory.

Kjelder 

 789 Lena - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Lena
Lena
Lena
790 Pretoria

790 Pretoria er ein  asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 16. januar 1912 av Harry Edwin Wood ifrå Union Observatory.

Kjelder 

 790 Pretoria - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Pretoria
Pretoria
Pretoria
791 Ani

791 Ani er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. juni 1914 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Crimean Astrophysical Observatory.

Kjelder 

 791 Ani - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ani
Ani
Ani
792 Metcalfia

792 Metcalfia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1907 av Joel Hastings Metcalf ifrå Taunton, Massachusetts.

Kjelder 

 792 Metcalfia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Metcalfia
Metcalfia
Metcalfia
793 Arizona

793 Arizona er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. april 1907 av Percival Lowell ifrå Lowell Observatory.

Kjelder 

 793 Arizona - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Arizona
Arizona
Arizona
794 Irenaea

794 Irenaea er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 27. august 1914 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 794 Irenaea - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Irenaea
Irenaea
795 Fini

795 Fini er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 26. september 1914 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 795 Fini - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Fini
Fini
Fini
796 Sarita

796 Sarita er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. oktober 1914 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 796 Sarita - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Sarita
Sarita
Sarita
797 Montana

797 Montana er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. november 1914 av Holger Thiele ifrå Hamburger Sternwarte.

Kjelder 

 797 Montana - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Montana
Montana
Montana
798 Ruth

798 Ruth er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. november 1914 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 798 Ruth - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ruth
Ruth
Ruth
799 Gudula

799 Gudula er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. mars 1915 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 799 Gudula - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Gudula
Gudula
800 Kressmannia

800 Kressmannia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 800 Kressmannia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Kressmannia
Kressmannia
Kressmannia
Piako-elva

Piako-elva er ei elv sør for Haurakigolfen på Nordøya på New Zealand. Saman med Waihouelva er ho ei av dei to hovudelvene som dannar våtmarksområdet Hauraki Plains, som ligg ved sørenden til havbukta Firth of Thames.

Piako River har utløpet sitt sør for Matamata og renn nordover i 100 km før ho når Firth of Thames fem km vest for byen Thames. På ferda si renn elva gjennom byane Morrinsville og Ngatea.

Piako River-brua 
Den opphavlege brua over elva, Piako River Brigde, vart bygd i Ngatea og opna i 1917. I den tidlegaste tida med busetnad i distriktet, måtte all transport og tilgjenge hit gå sjøvegen eller opp elver og gjennom kanalar. Etter kvart som vegnettet vart bygd ut, vart det viktig å få ei bru over elva, slik at ein kunne få ein hovudveg mellom Auckland og Tauranga.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Piako River» frå , den 6. mai 2008. 
 

Elver på New Zealand
Thames-Coromandel
Waikato
Alban Berg

Alban Berg () var ein austerriksk komponist fødd i Wien. Han var medlem av den andre wienerskulen, til liks med Arnold Schönberg og Anton Webern, og komponerte verk som kombinerte Mahler sin romantikk med ei svært personleg tilpassing av Schönberg sin atonale tolvtonemusikk.

Bakgrunnsstoff 
  

Austerrikske komponistar
Folk frå Wien
Komponistar frå 1900-talet
Atonale komponistar
Ekspresjonisme
Jens Wendelboe

Jens Wendelboe () i København, oppvaksen i Oslo) er ein norsk trombonist, komponist, arrangør og orkesterleiar innan jazz. Han blei utdanna ved Austlandet sitt Musikkonservatorium i 1979 og spelte på 80-talet blant anna i Radiostorbandet (1980-1984), Jazzpunkensemblet (1982-1985) og leidde sitt eige storband under namnet Jens Wendelboe Big Band som gav ut albumet  'lone attic i 1983. I 1984-1985 utdanna han seg til Master of Music Degree på Manhattan School of Music og gav samtidig ut storbandalbumet Letter from New York med amerikanske musikarar. Heime igjen starta han det som skulle bli Oslo Groove Company og leidde orkesteret i perioden 1985-1987. Frå 1991 har han leidd sitt eige storband Big Crazy Energy Band, og seinare jazzkvartetten Crazy Energy Jazz Quartet. 

Som komponist har han fått NOPA sin pris for årets verk tre gonger, for «Suite to Bjørn» (1982), «Animal-Suite for 5 trombonar» (1986) og «Winter Landscape» (1996).

Diskografi 
  'lone attic - Jens Wendelboe Big Band (NOPA, 1983)
 Letter from New York - Jens Wendelboe and his New York Big Band (NOPA, 1985)
 Big Crazy Energy Band Vol. 1 - Jens Wendelboe (NOPA, 1991)
 Big Crazy Energy Band Vol. 2 - Jens Wendelboe (NOPA, 1991)
 Crazy Energy Jazz Quartet - Crazy Energy Jazz Quartet (Crazy Music, 1996)
 Strolling with the Groove - Jens Wendelboe (Rosa Records, 1997)
 Get Crazy - Crazy Energy Jazz Quartet (Crazy Music, 1999)

Fotnotar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jens Wendelboe» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside
 Biografi frå Norsk Jazzarkiv

Norske dirigentar
Musikarar frå Oslo
Norske trombonistar
Norske jazzmusikarar
Myken-nytt

Myken-nytt er ei avis for øysamfunnet Myken lengst vest i Rødøy.

Myken ut kjem ut ved behov, om lag ein gong i månaden. Abbonnentane får melding om nye utgåver per epost, og kan laste avisa ned gratis, eller dei kan få ei papirutgåve mpt betaling. Annonseprisen er valfri.

Redaktør (2008) er Bjørn Skauge.

Bakgrunnsstoff 
 Om Myken-nytt 

Norske aviser etter namn
Norske lokalaviser
Aviser i Nordland
Rødøy kommune
Gratisaviser
Christian Lindberg

Christian Lindberg (fødd 15. februar 1958 i Stockholm) er ein svensk trombonist, dirigent og komponist.

Lindberg begynte å spele trombone først som 17-åring og blei allereie etter to år tilsett i Kungliga Hovkapellet. Etter vidare utdanning blei han verda si første heiltids profesjonelle trombonesolist. Han har eit nært samarbeid med komponisten Jan Sandström, noko som bl.a. har resultert i to trombonekonsertar. Fleire andre komponistar har òg skrive musikk for Lindberg.

På starten av 2000-talet begynte Lindberg òg å dirigere og komponere profesjonelt. Han er sjefsdirigent for Nordiska Kammarorkestern i Sundsvall og Stockholms Läns Blåsarsymfoniker.

I 2003-2006 komponerte Lindberg ein konsert for bass-, tenor- og alttrombone og orkester med tittelen Chick'a'Bone Checkout, bestilt av Chicago Symphony Orchestra og tileigna orkesteret sin trombonist Charles Vernon, som urframførte verket 28. september 2006.

Bakgrunnsstoff 
 Christian Lindberg – offisiell nettside

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Christian Lindberg» frå , den 6. mai 2008. 
 

Svenske musikarar
Svenske komponistar
Fødde i 1958
Svenske trombonistar
Hector Berlioz

Louis Hector Berlioz () var ein fransk klassisk komponist i romantikken. Hans mest kjende verk er Symphonie fantastique (uroppført 1830) samt Grande Messe des morts (Requiem), uroppført 1837.

Bakgrunnsstoff 
  

Berlioz
Berlioz
Cimbasso

Ein cimbasso er eit messingblåseinstrument. 

Instrumentet er i nær slekt med trombonen, og kan reknast som ein bass- eller kontrabassvariant av ventilbasunen. Cimbassoen er stemd i F, Ess eller B éin oktav under ein vanleg trombone, og vert notert i F-nøkkel. Den har 3-6 ventilar og er som regel bygd med ein knekk der ventilseksjonen peikar nedover, mens klokkeseksjonen står horisontalt som på ein vanleg trombone. 

Cimbassoen vert stort sett berre brukt i nokre operaer og andre større verk frå 1800-talet, og vert gjerne brukt i staden for ofikleide i verk komponert for dette instrumentet (f.eks. i Verdis rekviem). Som regel blir cimbassoen spelt av orkesterets tubaist.

Massingblåseinstrument
Der Ring des Nibelungen

Der Ring des Nibelungen (Nibelungenringen) er ein syklus av fire episke operaer av Richard Wagner, inspirert av germansk og nordisk mytologi. Både musikken og librettoen er komponert av Wagner over ein periode på 26 år, frå 1848 til 1876.

Første ferdigkomponerte opera i verket, Rhingullet, hadde urpremiere i 1869. Nibelungenringen blei uroppført som samla verk i august 1876 i det nyoppførte festspelhuset i Bayreuth i Tyskland, der den mest berømte framføringa av verket framleis har fleire års ventetid på billettar.

Ring-syklusen består av:
 Das Rheingold (Rhingullet)
 Die Walküre (Valkyrien)
 Siegfried
 Götterdämmerung (Ragnarok)

Ringen er eit ambisiøst verk av enorme dimensjonar; operaene varer samla over 15 timar – den siste, Götterdämmerung, kan vare opp til fem timar aleine. Tetralogien følgjer gudar, heltar, fabeldyr og gigantar over tre generasjonar, i kampen deira om Ringen, som gjev beraren makt over heile verda.

Musikken er fyldig og samansett, og aukar i kompleksitet gjennom syklusen. Wagner skreiv for eit orkester som på den tida var av uhøyrd storleik, og han bygde endatil eit eige operahus i Bayreuth spesielt for Ringen. Scena blei bygd med tanke på at orkesteret ikkje skulle overdøyve songarane, som elles ville slite seg ut i dei lange førestillingane. Akustikken i dette teateret er av det beste i verda; andre stader er det ofte vanskelegare å oppnå balanse mellom songarar og orkester. Kvart år vert Bayreuther Festspiele arrangert, der desse og andre av Wagner sine operaer vert framførte.

Handling 

Verket er ca. 15 timar langt, og handlar om dilemmaet mellom makt og kjærleik. Historia startar med skapinga av verda, og sluttar med undergangen til gudeverda. Verket startar i ei mytisk tid, men endar i notida:

 I Rhingullet blir det synt fram gudar, halvgudar, kjemper, dvergar og alvar, men ingen menneske. 

 I Valkyrien dukkar nokre menneske opp. Men det er gudane og dei mytiske vesena som har makta. 

 I Siegfried skaper menneska sitt eige sjølvstende og deira eige liv, i motsetning til verda til gudane.

 I Ragnarok lever menneska i eit moderne samfunn i samspel og konflikt med kvarandre. Verda til menneska er no ei sjølvstendig verd, som gudane ikkje kan påverke. Gudane og verda deira går til slutt under, og menneska må klare seg på eiga hand.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Der Ring des Nibelungen» frå , den 6. mai 2008. 
 Bayreuth - ventelistene er flere år lange i Nordjyske Stiftstidende, torsdag 17. juli 2003, 3. seksjon, side 2.

Bakgrunnsstoff 
 Musikbibliotek.dk 
 Richard Wagner Web Site 

Operaer av Richard Wagner
Tyskspråklege operaer
Operaer frå 1800-talet
César Franck

César Auguste Jean Guillaume Hubert Franck () var ein belgisk pianist, organist og komponist.

Franck blei fødd i Liège. Far hans hadde store ambisjonar for han, og ville at han skulle bli konsertpianist. Han studerte ved konservatoriet i Liège før han begynte ved Pariskonservatoriet i 1837. I 1842 drog han til Belgia for ein periode, men drog tilbake til Paris i 1844 og blei der resten av livet sitt.

Franck var ein god pianist, og gjorde snart mange konsertturnar. Likevel var det orgelet som skulle bli arbeidsplassen, og han blei tilsett som organist i St. Clotilde-kyrkja i 1858, noko han held fram med resten av livet. Frå 1872 og livet ut var han òg orgelprofessor ved Paris-konservatoriet. Blant elevane hans var Vincent d'Indy, Ernest Chausson og Henri Duparc. Som organist var han særleg kjend for sin store improvisasjonskunst, og det er på grunnlag av berre 12 større orgelverk Franck av mange vert rekna som historia sin største orgelkomponist etter Bach.

Mange av Franck sine verk utnyttar ei «syklisk form» (bruk av same tema i fleire satsar av eit verk). Musikken hans er ofte kontrapunktisk kompleks, med eit harmonisk språk som er lett romantisk, med noko innverknad frå Richard Wagner.

Francks popularitet kviler i stor grad på nokre få verk komponert i slutten av levetida; særleg symfonien (1886–88), dei «symfoniske variasjonane» for piano og orkester (1885), Preludium, koral og fuge for solopiano (1884) og ein sonate for fiolin og piano (1886).

Det siste verket han fullførte (og eitt av hans største) er koral nr. 3 i a-moll. Franck døydde i 1890 og blei gravlagt på Cimetière du Montparnasse i Paris.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «César Franck» frå , den 6. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
 

Belgiske musikarar
Belgiske komponistar
Romantiske komponistar
Belgiske pianistar
Belgiske organistar
Franz Berwald

Franz Adolf Berwald () var ein svensk komponist og fiolinist med tyske anar.

Av samtida si blei Franz Berwald aldri særleg omtykt, men i ettertid vert Berwald rekna som ein av dei viktigaste svenske komponistar på 1800-talet. Han var spesiell i stilen, med ei slags personleg vidareutvikling av wienerklassisismen. Likevel hadde han stor påverknadskraft på andre komponistar.
 
Av verka hans finn ein fire symfoniar, to operaer, to operetter, ein septett og to strykekvartettar.

Franz Berwald har gjeve namn til Berwaldhallen i Stockholm, som huser Sveriges Radio sitt symfoniorkester.

Berwald, Franz
Døde av lungebetennelse
Aleksandr Borodin

Aleksandr Porfirjevitsj Borodin () var ein russisk komponist, lege og kjemikar. 

Borodin var først lektor og sidan professor ved Universitetet i St. Petersburg, og komponerte i fritida si. Produksjonen er sparsam og omfattar symfoniar og andre orkesterverk, litt kammermusikk og klavermusikk og ein uferdig opera, Fyrst Igor. Hans strykekvartett nr. 2 er særleg kjend.

Bakgrunnsstoff 
  

Russiske legar
Russiske komponistar
Russiske kjemikarar
Folk frå St. Petersburg
Avenged Sevenfold

Avenged Sevenfold (forkorta A7X) er ein amerikansk hardrock/heavy metalgruppe frå Huntington Beach i California. Gruppa vart skipa i 1999 og gav ut debutalbumet Sounding the Seventh Trumpet i 2001.

USA-amerikanske musikkgrupper
Hardrock
Musikkgrupper skipa i 1999
Netteger

Netteger (Tingidae) er ei lita gruppe insekt som høyrer til nebbmunnane. Namnet sitt har dei fått av mønsteret dei har på oversida av vengjene, som òg har gjeve dei det engelske namnet sitt lace-bugs - kniplingsteger. Dyra i gruppa er særs små og vert ofte oversett av insektsamlarar, så ein veit ikkje veldig mykje om dei. Frå Noreg er det registrert 15 artar av totalt litt over 2000. Frå Europa kjenner ein totalt 190 artar og underartar.

Kjenneteikn 
Nettegene er små insekt som måler mellom 2 og 5 millimeter. Kroppsforma er gjennomgåande oval, og som mange andre teger flattrykt sett frå sida. Forbrystet protonum er stort og går så langt attende at det som oftast dekkjer scutellum - den delen av mellombrystet som vanlegvis er synleg i det øvre skiljet mellom dekkvengjene. Heile forbrystet og dekkvengjene er dekt med det karakteristiske nettmønsteret. Gruppa kan forvekslast med ei anna artsfattig tegefamilie, Piesmidae, men desse har fri scutellum.

Mange nettegeartar har skarpe og tydelege kjølar på vengjene og / eller forbrystet. Dette er dekt av det same nettet som resten av oversida av dyret. Saman med taggane dei ofte har på hovudet er kjølane sentrale i artsbestemming av desse insekta. Rundt kroppen har dei òg ofte bremmar som anten kan vera flate, vassrette eller i bogeform.

Levesett

Føde 
Alle netteger er planteetarar som syg saft or vertsplanten med komplisert oppbygde sugesnablar. Ein finn dei sjeldan andre stadar enn på eller umiddelbart i nærleiken av planten dei beitar på, dette kan vera så ulike artar som malurt, tusenfryd, blåbær, mose eller tistlar. Dei færraste artane kan gjera noko særleg med skade på planten sin, men det er rapportert at Stephanitis rhododendri og S. oberti kan gjera skade på rhododendron.

Livssyklus 
Det er særleg innanfor Stephanitis-slekta biologien er godt kjend. Her vert egga lagde om hausten, fest i klyngar til midtnervene til blad. Insektet dekker dei med eit sekretlag som stivnar til etter kvart. Nymfane vert klekt i mai-juni, og vert kjønnsmogne i juli etter få hudskifte. Dei vaksne insekta døyr om vinteren, noko som gjer at livssyklusen til desse dyra er eittårig.

Kjelder 
 Greve, Lita: Litt om Nett-teger i Norge - Hemiptera; Fam. Tingidae i Insekt-Nytt #2 1985

Nebbmunnar
Nebula Award

Nebula Award (Nebulaprisen) er ein litteraturpris som blir delt ut årleg av amerikanske Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA) for beste fabelprosa utgjeve i USA i dei to føregåande åra. Vinnarane får ein pokalen som er ei gjennomsiktig blokk med ein glitrande modell av ei stjernetåke (eng. nebula) inni.

Kategoriar i prisutdelinga 
Nebula blir delt ut i fem forskjellige kategoriar: Roman, kortroman, langnovelle, novelle og manuskript. Desse kategoriane blir definerte etter lengde:

 Roman: Eit verk med meir enn 40 000 ord. 
 Kortroman: Eit verk med minst 17 500 ord, men under 40 000 ord. 
 Langnovelle: Eit verk med minst 7 500 ord, men under 17 500 ord.
 novelle: Eit verk på under 7 500 ord. 
 manuskript: Eit manuskript for TV, radio, film eller teater.

Det finst òg meir spesielle Nebula-prisar som ikkje vert delte ut årleg. Author Emeritus for bidrag på feltet fabelprosa. Damon Knight Memorial Grand Master for livslange bedrifter, gjerne eit forfattarskap. Bradburyprisen for særs godt arbeid med filmmediumet. Andre Norton-prisen for fabelprosa retta mot eit yngre publikum. The SFWA Award er ein fortenestepris.

Historie og vinnarar 
Den første utdelinga var i 1965, då Frank Herbert vann beste roman med Dune. Ein del forfattarar har vunne fleire prisar. Connie Willis, Joe Haldemann, Greg Bear, Lois McMaster Bujold, Harlan Ellison, Ursula K. Le Guin og Roger Zelazny utmerkjer seg her med tre eller fleire Nebula.

Liknande prisar 
På den årlege World Science Fiction Convention («Worldcon») delar ein ut Hugo Award og John W. Campbell Award. Hugo Award blir stemt fram av fans av science fiction. Campbellprisen blir gjeve for beste nye skribent innan sjangeren og er sponsa av utgjevarane bak magasinet Analog, som hadde Campbell som ein av dei mest sentrale redaktørane i si historie.

I andre samanhengar vert ein John W. Campbell Memorial Award for beste novelle innan science fiction vald av ein jury. Denne prisen har ikkje noko samanheng med Worldcon.

Bakgrunnsstoff 
 Nebula Awards si heimeside
 Liste over tidlegare vinnarar 
 List of the most-honored Nebula Award nominees
 Utdrag og synopsis av noveller som vert nominert og vinn Nebula prisen
 2006 Nebula Awards Ballot 

Litteraturprisar
Fantastisk litteratur
Science fiction
Skipingar i 1965
801 Helwerthia

801 Helwerthia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 801 Helwerthia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Helwerthia
Helwerthia
Helwerthia
802 Epyaxa

802 Epyaxa er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 802 Epyaxa - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Epyaxa
Epyaxa
803 Picka

803 Picka er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. mars 1915 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.

Kjelder 

 803 Picka - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Picka
Picka
804 Hispania

804 Hispania er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1915 av Josep Comas Solá ifrå Observatori Fabra i Barcelona. Asteroiden var den først som blei oppdaga av ein spanjol.

Kjelder 

 804 Hispania - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hispania
Hispania
Hispania
Hispania
805 Hormuthia

805 Hormuthia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. april 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 805 Hormuthia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Hormuthia
Hormuthia
Hormuthia
806 Gyldenia

806 Gyldenia er ein  asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 18. april 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 806 Gyldenia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Gyldenia
Gyldenia
807 Ceraskia

807 Ceraskia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. april 1915 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 807 Ceraskia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ceraskia
Ceraskia
Ceraskia