alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skrin

Skrin er ei lita kasse med lokk og ofte utstyrt med lås, nytta til lagring av til dømes smykke (smykkeskrin), sysaker (syskrin) eller andre småting. Eit skrin er såleis ei lita kiste, ikkje større enn at det til dømes kan setjast inn i eit skåp.

Relikvieskrin

Nemninga skrin vert òg nytta om kasser som innheld relikviar, såkalla relikvieskrin eller relikvarium, og kan då vere så store og lange at dei kan innehelde eit heilt menneske. Rituelt å leggje eit lik eller ein relikvie av eit heilag menneske i eit relikvieskrin vert kalla å skrinleggje.

Uttrykk som gjeld skrin
Uttrykket skrinleggje vert no ofte nytta i den moderne meininga «å leggje bort ei sak, å leggje til sides ein plan» og liknande.

Lagring
Ilåt
Relikvarium

Relikvarium, relikvieskrin, relikviegjøme er eit stasleg utforma skrin eller anna form for hul gjenstand meint for å take vare på relikviane frå eit kristent heilag menneske (ein helgen), eller for noko som kan knytast til Jesu jordiske liv.

Relikvarium for lekamsdelar frå heilage personar, som føtter, hender, hovudar og anna, kunne verte utforma i samsvar med dei lekamsdelane dei inneheld.

Relikvarium er òg kjend frå andre religionar enn kristendomen, mellom anna frå buddhismen.

Bakgrunnsstoff

Kristen kunst
Religiøst utstyr
Ilåt
Relikviar
Ahuna Mons

Ahuna Mons er eit kjegleforma einsamt fjell på Ceres. Det vart oppdaga på bilete tekne av romsonden Dawn. Det ligg på den sørlege halvkula til dvergplaneten og er kring 6 kilometer høgt. Det har ljose striper som går ned langs sidene.

Kjelder 

Dvergplaneten Ceres
Irina Korzjanenko

Irina Nikolajevna Korzjanenko (russisk: Ирина Николаевна Коржаненко) () er ein russisk tidlegare kulestøytar frå Azov. Ho vart europameister i øvinga i 2002.

Aktiv
Korzjanenko vart russisk meister i kulestøyt i 1995. Ho fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1997 med ein bronsemedalje ved innandørs-VM, året etter vann ho kuletevlinga då innandørs-EM vart avvikla i Valencia. Under friidretts-EM 1998 i Budapest vann ho sølvmedaljen, men var nær to meter bakom vinnaren Vita Pavlysj. Våren 1999 vart begge desse utøvarane tekne i doping, og utestengde frå å tevle i to år.

Med eit lengstestøyt på 20,64 m vann Korzjanenko gullmedaljen under EM 2002 i München, med over ein halvmeters margin til toaren, Vita Pavlysj. Eit halvår etterpå tok ho nok eit gull, då ved innandørs-VM 2003 i Birmingham.

Doping
Korzjanenko testa positivt på doping ved innandørs-VM 1999, der ho opphavleg vart nummer to. Dermed vart ho utestengd til våren 2001. Under Sommar-OL i 2004 tok Korzjanenko gullmedaljen i kulestøyt, men testa positivt på stanozolol og vart diskvalifisert. Ho nekta å returnere medaljen då ho hevda at ho ikkje hadde brukt stanozolol. Samstundes kritiserte ho det russiske fiidrettsforbundet for ikkje å ha gjort noko for å hjelpe henne. I september 2005 stengde Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF)) henne ute frå friidretten for all framtid.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 17,88 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 8 – 18,68 m
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (17,80 m =nr 16)
EM 1998 i Budapest:  Sølvmedalje – 19,71 m, bakom Vita Pavlysj (21,69 m)
VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 19,35 m
EM 2002 i München: Gullmedalje – 20,64 m, framom Vita Pavlysj (20,02 m)
VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 19,17 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Irina Nikolajewna Korschanenko» frå ,  den 25. august 2015.
Carl Charlier

Carl Wilhelm Ludvig Charlier () var ein svensk astronom. 

Han var professor og direktør for observatoriet i Lund frå 1897 til 1927. Det viktigaste arbeidet hans var innan stellarstatistikk. Han gav ut Isaac Newton sitt Principia på svensk med kommentarer (Naturvetenskapens Matematiska Principer, Lund, 1927).

Kjelder

Svenske astronomar
Svenske professorar
Svenske statistikarar
Elevar ved Universitetet i Uppsala
Folk frå Östersund
Professorar ved Lunds universitet
Astronomar på 1800-talet
Astronomar på 1900-talet
Caroline Herschel

Caroline Lucretia Herschel () var ein tysk-britisk astronom og syster til astronomen sir William Herschel, som ho arbeidde i lag med gjennom heile karrieren sin. Dei viktigaste bidraga hennar til astronomien var oppdaginga av fleire kometar og særleg den periodiske kometen 35P/Herschel-Rigollet, som ber namnet hennar. Ho oppdaga òg fleire tåker. 

Ho var den første kvinna som fekk betalt for bidraga sine til vitskapen, og fekk Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1828), og vart utnemnd til æresmedlem i Royal Astronomical Society (1835, med Mary Somerville). Ho var òg æresmedlem i Royal Irish Academy (1838). Kongen av Preussen gav ho ein vitskapsmedalje i gull i høvet 96-årsdagen hennar i 1846.

Asteroiden 281 Lucretia (oppdaga 1888) vart kalla opp etter det andre førenamnet til Herschel. Krateret C. Herschel på månen er òg kalla opp etter ho.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Caroline Herschel» frå ,  den 25. august 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Caroline Lucretia Herschel-biografi på fembio.org
 Om Herschel Museum of Astronomy

Folk frå Hannover
Tyske astronomar
Astronomar på 1700-talet
Astronomar på 1800-talet
Kvinnelege astronomar
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Kometoppdagarar
Carina

Carina har fleire tydingar og kan vise til:

Stader
 Carina i Queensland i Australia
 Carina Heights i Queensland i Australia
 Carina i Victoria i Australia
 Carina i Serbia

I astronomi
 Stjernebiletet Kjølen
 Carinatåka

Anna
 Karine, eit kvinnenamn der Carina er ein variant. 
 Toyota Carina, ein bilmodell laga av Toyota Motor Corporation
 Syklonen Carina
Erling Kristiansen

Erling Kristiansen (), fødd i Vardø var ein norsk sjakkspelar, noregsmeister i sjakk 1972, og FIDE-meister i sjakk (FM). Han har spelt for Noreg  ved tre sjakk-OL, i 1964, 1966 og 1972.. 
Han var medlem i OSS.

Referansar 

Noregsmeistrar i sjakk
FIDE-meistrar i sjakk
Sjakkolympiadedeltakarar
Folk frå Vardø
Fødde i 1936
Dauding

Dauding kan visa til eit menneske som er dødt, eller i folketru og kultur til daude menneske som på ulike måtar går att, som gjenferd, deildegastar eller zombiar. Omgrepet kan visa til den daude kroppen eller leivningane til eit menneske, eller den meir abstrakte ideen om ånda eller sjela til den daude.

Ulike kulturar har hatt ulike tradisjonar knytte til dei daude. I nokre jødiske, kristne og muslimske tradisjonar blir det sagt at dei døde skal oppstå ved dommedag for å bli dømde. I europeisk mellomalder fanst det ein skikk med å framstilla ein dødsdans (fransk danse macabre), der både levande og døde tok del. Dei døde er ofte framstilte som beingrinder. 

I folketradisjonen finst det døme på at ein får hjelp frå dei daude, til dømes i det norske eventyret «Følgesvennen».

Sjå òg
Dødsrike
Vandaud

Kjelder

 
Kultur og død
Nils E. Ringset

Nils Edvard Ringset () var ein norsk bonde, venstrepolitikar og organisasjonsmann frå Stranda på Sunnmøre.

Familie og utdanning
Han vart fødd i Liabygda i Stranda kommune og foreldra hans var Ole Petter Hansen Ringset (1849-1939) og Olave Paulsdatter (f.Trætøye) (1853-1944). Han gjekk på jordbruksskulen i 1907 og i 1917 tok han over farsgarden, Ola-Petergarden på Ringset i Liabygda. I 1918 vart han gift med Martha Signe Fredriksdatter Ringset, fødd Baade (1893-1984).

Virke
Nils E. Ringset kom tidleg med i ungdomslag-arbeidet og han var formann Sunnmøre frilynde Ungdomssamlag i tida 1917-1946. Han var også styremedlem i Noregs Ungdomslag i åra 1925-1946, og i mange år fungerte han som nestformann. Han var formann i Møre og Romsdal skogselskap frå 1932 og han var med i styret for Det norske skogselskap frå 1942, som formann i åra 1949-1953. Han var ein sterk talsmann for skogreisinga i Noreg og på Island. 

Gjennom åra hadde han mange andre styreverv i ulike organisasjoner og lag. Som venstremann var han også aktiv i politisk arbeid og han fungerte som ordfører i Stranda kommune i åra 1937-1941 og i 1945. Han var med i ulike fylkeskommunale nemnder og var stortingsvaramann for venstre i perioden 1937-1945.

Utmerkingar
I 1950 vart han tildelt borgardådsmedaljen i sølv, for samfunnsgavneleg arbeid.
6. mai 1957 - Diplom frå Det norske skogselskap, for fortjeneste av skogsaken.
1. februar 1958 vart han utnemnd til riddar av den islandske Falkeorden for sin innsats for skogplanting  
26. mars 1958 - Diplom frå Møre og Romsdal Skogselskap, for langt og fortenestefullt arbeid ....
"Frendetreet" frå Det norske Skogselskap (bronsestatuett laga av Per Ung).

Referansar

 
Folk frå Stranda
Norsk skogbruk
Medaljen for borgardåd
Hans Peter Brekke

Hans Peter Brekke () var ein norsk journalist og litterat.

Familie og utdannelse
Hans Peter Brekke vart fødd på Brekke i Ørsta og foreldra hans var gardbrukar Hans Henriksen Brekke og Nille Karine Paulsdatter. Han vart konfirmert i Ørsta kyrkje 27. september 1874 og deretter fekk han undervisning i ca to år, ved «studentfabrikken» til tidlegare sokneprest Erik Olsen i Kvinnherad, der både Anders Hovden og Bernt Støylen var elevar seinare. I 1877 reiste han til Kristiania og i 1878 tok han eksamen artium som elev ved Maribogadens skole (starta av Peter Qvam). Våren 1879 tok han «andeneksamen» og seinare studerte han ved universitetet, mest språklege og naturvitskaplege fag, og han følgde spesielt professor Jens Lieblein sine forelesingar i egyptologi.

Journalist og litterat i Kristiania
I Kristiania arbeidde han først ei tid i redaksjonen for Norsk Haandlexikon, hausten 1881 vart han journalist i Dagbladet og seinare i  Verdens Gang (1868–1923). Han var også medarbeidar i Nordens første billigbokserie: Bibliothek for de tusen Hjem (1887), der han omsette bøker både frå engelsk og fransk, av fleire kjende forfattarar som Charles Dickens, Émile Zola, Daniel Defoe o.a. Av dei meir kjende bøkene han omsette, kan nemnast «Robinson Crusoe's liv og haendelser» som kom ut i 1898 og «To fortællinger af Guy de Maupassant» som kom ut i 1888. 

I 1898 vart han medlem av «direktionen» i Norske Journalisters Pensions- og Hjælpeforening. I perioden 1900 til 1902 var han formann i Kristiania Journalistklub, og sumaren 1900 var han på studietur til Paris med stipendium frå journalistklubben.
 
I 1886 vart Hans Peter Brekke gift med Laura Johanne Nagel (f. 25.6.1860) frå Vestre Aker i Kristiania. Dei hadde ingen born. 
Han døydde i Oslo 10. juni 1911 og vart gravlagt frå Uranienborg kyrkje. I nekrologen som stod i Morgenposten 12. juni 1911, fekk han mellom anna denne omtalen: « ... som Referent hørte Brekke til de første, den norske Presse har havt»  »

Referansar

Bibliografi 
 Stemmerets- og Valgkjendelser av Stortingene 1814-85 - Huseby & Co forlag, 1886
 For Alle - Norsk kalender, utgitt av Kristiania journalistklubb - 1903

Bakgrunnsstoff 
 Ørstingar: ættebok for Ørsta -  Bjørn Jonson Dale,  Ørsta kommune, 1995
 Studenterne fra 1878 - Utgitt: 25-aars studentjubilæum - 1903.

Folk frå Ørsta
Norske journalistar
Ammochostos Stadion

Ammochostos Stadion (gresk skrift Γήπεδο Αμμόχωστος) er eit fotballstadion i Larnaka i Republikken Kypros.  Det rommar heimebana til Nea Salamis Ammókhostos FC.

Historie 
Den opphavlege heimebana til Nea Salamis Ammókhostos FC var GSE Stadion i Ammókhostos, men dei har ikkje kunnet bruke ho sidan den tyrkiske okkupasjonen av Kypros i 1974. Nea Salamis flytta derfor til Larnaka, der dei i 1989 bestemde seg for å byggja ein ny stadion. Bygginga vart påbyrja i desember det same året. Etter romslege donasjonar frå Salamis-tilhengarar i Kypros og elles i verda, bistand frå Cyprus Sports Association og dugnadsinnsats frå mange arbeidarar sto stadionet ferdig på rekordtid.

Den første offisielle kampen i Nea Salamina stadion vart spela på laurdag 12. oktober 1991 med laget Evagoras Paphos som motspillerar. Nea Salamina vann 4-1. Stadionet var vert til UEFA's European Under-16 Football Championship-finala 17. mai 1992 mellom Tyskland og Spania, der Tyskland vann 2-1. Sidan 2007 har Nea Salamis fotballklub kontor under den søre tribuna.

Namn 
Ammochostos Stadion er oppkalla etter byen Ammókhostos, heimbyen til klubben før invasjonen i 1974.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Kypros
Gamle Hvam Museum

Gamle Hvam Museum på Tomteråsen i Nes kommune på Romerike i Viken fylke er eit friluftsmuseum skipa i 1915, som no inngår som ei avdeling i Akershusmuseet. Museet er ein gamal storgard der husa framleis står på dei opphavlege stadane på tunet, og dessutan høyrer ein husmannsplass, ei tømmerkoie og ei seter med tre bygningar med til museet. Til saman er det 21 antikvariske bygningar på museet, seks av dei er freda og dei andre er verneverdige. Bygningar og samlingar er eigd av Akershus fylkeskommune.

Museet har som hovudarbeidsområde å dokumentere landbruks-, handverks- og hagehistorie. I hagen er det om lag 250 historiske staudar og hageplanter.

Korleis ein storbondefamilie budde for eit par hundre år sidan kan publikum få sjå i eit stort hus frå 1729 med svalgang. I hovudbygningen frå 1820 står finstova møblert med møblement frå andre halvdelen av 1800-talet. I steinfjøset og løa er det samlingar av gamle køyredoningar og landbruksmaskiner. I tillegg er her reiskap og utstyr for hjulmakar, smed, skreddar, skomakar, salmakar, vulkanisør, pølsemakar, båtbyggar, urmakar, veterinær og ei lokalavis. Den store gjødselkjellaren hyser utstillingar om okkupasjonstida 1940-1945 og om moderne landbrukshistorie.

Om sommaren er det dyr på tunet, mellom anna høns, grisar, sauer og kaninar.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene åt Gamle Hvam Museum.

Litteratur
 Tom Jøran Bauer. 2009. Gamle Hvam : storgård og museum.   Oslo: Akademisk publisering. ISBN 978-82-8152-028-8

Museum i Viken
Olavsrosa
Nes kommune
Freda bygg i Viken
Museum skipa i 1910-åra
Skipingar i 1915
1915 i Noreg
Friluftsmuseum i Noreg
Søylegang

Søylegang, òg kalla kolonnade (frå fransk colonnade og italiensk colénna, som båe tydar søyle), er ein rad med søyler som stør oppe bogar eller kvelv (bogegangar), flate himlingar og andre bygningsdelar. Søyleganger er ofte bygd langsetter ein vegg på ein bygning, med opning ut i det fri på den eine sida av søylegangen, eller søylegangar kan danne ein bygning i seg sjølv, med søyler i parallelle rader og opning mot det fri på både sider av søylegangane.

Bakgrunnsstoff

Bygningsdetaljar
Friidrett under Sommar-OL 1988

Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1988 i Seoul vart avvikla i tida 23. september til 2. oktober 1988. Det vart tevla i 42 øvingar, 24 for menn og 18 for kvinner. 1627 utøvarar frå 148 land deltok i tevlingane, 1148 menn og 579 kvinner. Tevlingane fann stad på og ved olympiastadion i Seoul, ein arena som stod ferdig i 1984 med plass til 70 000 tilskodarar.

Carl Lewis frå USA sette ny verdsrekord på 100 meter med tida 9,92 sekundar. På kvinnesida forbetra dei USA-amerikanske svigerinnene Florence Griffith-Joyner og Jackie Joyner-Kersee kvar sin verdsrekord, fyrstnemnde på 200 meter og sistnemnde i sjukamp. Begge desse rekordane, høvesvis 21,34 sekundar og 7 291 poeng har vorte ståande til dags dato (2015). Til sist susa Sovjetunionen sitt lag i 4 x 400 meter stafett, beståande av Tatjana Ledovskaja, Olga Nazarova, Marija Pinigina og Olga Bryzjina, inn til OL-gull på tida 3.15,17, også det ein gjeldande verdsrekord i 2015.

Menn

100 m 

Finale 24. september

200 m 

Finale 28. september

400 m 

Finale 26. september

800 m 

Finale 26. september

1500 m 

Finale 1. oktober

5000 m 

Finale 1. oktober

10 000 m 

Finale 26. september

Maraton 

2. oktober

20 km kappgang 

23. september

50 km kappgang 

30. september

110 m hekk 

Finale 28. september

400 m hekk 

Finale 25. september

3000 m hinder 

Finale 30. september

4 × 100 m stafett  

Finale 1. oktober

4 × 400 m stafett  

Finale 1. oktober

Høgdehopp 

Finale 25. september

Stavhopp 

Finale 28. september

Lengdehopp 

Finale 26. september

Tresteghopp 

Finale 24. september

Kulestøyt 

Finale 23. september

Diskoskast 

Finale 1. oktober

Sleggjekast 

Finale 26. september

Spydkast 

Finale 25. september

Tikamp 

28./29. september

Kvinner

100 m 

Finale 25. september

200 m 

Finale 26. september

400 m 

Finale 26. september

800 m 

Finale 26. september

1500 m 

Finale 1. oktober

3000 m 

Finale: 25. september

10 000 m 

Finale 30. september

Maraton 

23. september

100 m hekk 

Finale 30. september

400 m hekk 

Finale 28. september

4 × 100 m stafett  

Finale 1. oktober

4 × 400 m stafett  

Finale 1. oktober

Høgdehopp 

Finale 30. september

Lengdehopp 

Finale 29. september

Kulestøyt 

Finale 1. oktober

Diskoskast 

Finale 29. september

Spydkast 

Finale 26. september

Sjukamp 

23./24. september

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 1988/Leichtathletik» frå ,  den 26. august 2015.  
 

Sommar-OL
Sommar-OL 1988
Friidrett under Sommar-OL
Seoul
Sør-Korea
Avistegnernes Hus

Avistegnernes Hus, Nasjonalt senter for tegning og ytringsfrihet  er eit kunstgalleri i Drøbak som særleg har utstillingar av avisteikningar, teikneseriar og illustrasjonskunst.

Galleriet vart skipa som ei stifting  8. april 1999 av  Frogn kommune og ein rad medieverksemder og privatpersonar. Meininga var dels å skape eit kompetansesenter for avisteikninga som kunstform, dels å heidre teiknaren og satirikaren Fredrik Stabel som hadde sin bustad i Drøbak frå 1970 til han døydde i 2002. Det opphavlege namnet på galleriet var difor «Fredrik Stabel og Avistegnernes Hus».

Galleriet vart frå 2010 ei avdeling av Akershusmuseet etter å ha vorte «konsolidert» med Follo Museum frå 1. januar 2009. Akershusmuseet har teke over det økonomiske ansvaret, og det  tidligare styret for stiftinga er vorte eit fagstyre med avgrensa rettar og ansvar, beinveges underlagt styret for  Akershusmuseet. Men stiftinga Avistegnernes Hus er oppretthalde.

Bakgrunnsstoff
Avistegnerenes hus på internettsidene til Akershusmuseet.
Internettsidene til Avistegnernes Hus.

Museum i Viken
Kultur i Frogn
Byggverk i Frogn
Turistmål i Viken
Skipingar i 1999
Museum skipa i 1990-åra
1999 i Noreg
Castor

Castor (α Gem, α Geminorum, Alfa Geminorum) er den nest mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Tvillingane og ei av dei mest lyssterke stjernene på nattehimmelen. Sjølv om ho har Bayer-nemninga «alfa», er ho faktisk svakare enn Beta Geminorum (Pollux). Castor ligg 49,8 lysår frå jorda.

Fysiske eigenskapar
Castor vart oppdaga å vere ei visuell binærstjerne i 1678, med [tilsynelatande storleiksklasse|storleiksklasse]] på 2,0 og 2,9 (den samla storleiksklassen er 1,58). Avstanden mellom komponentane er fortida kring 5 sekundgrader, og perioden til eit omlaup er kring 467 år. Kvar av komponentane til Casto er i seg sjølv ei spektroskopisk dobbeltstjerne, noko som gjer Castor til eit firdobbelt stjernesystem. Castoar har ei svak følgjestjerne som ligg kring 72 sekundgrader unna, men med same parallakse og eigarørsle. Denne følgjestjerna er ei formørkande binærstjerne med ein periode litt under ein dag, og er derfor eit av få kjende formørkande binærstjernesystem der begge følgjestjernene er dvergstjerne klasse M. Castor kan derfor reknast som eit seksdobbelt stjernesystem, med seks individuelle stjerner som bundne saman av tyngdekrafta. Komponent C har variabel stjerne-nemninga YY Geminorum.

Castor-systemet

Etymologi og kultur

Castor og Pollux er to «himmelske tvillingar», som gjev stjernebieltet Tvillingane namnet sitt. Namnet Castor refererer til Castor, ein av tvillingsønene til Zevs og Leda. Stjerna vart på arabisk kalla Al-Ras al-Taum al-Muqadim, som tyder hovudet til den fremste tvillingen. I stjernekatalogen i Calendarium av Al Achsasi Al Mouakket, heiter denne stjerna Aoul al Dzira, som vart omsett til latinsk som Prima Brachii, som tyder den første på poten.

På kinesisk er 北河 (Běi Hé), som tyder «Nordelva», ein asterisme som består av Castor, ρ Geminorum og Pollux. Castor vert derfor på kinesisk kalla 北河二 (Běi Hé èr, som tyder «den andre stjerna i Nordelva».) Kinesisk astronomi hadde Castor som Yin, som er ein av dei to fundamentale prinsippa som alt er avhengig av i kinesisk tru.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Castor (star)» frå ,  den 26. august 2015.

Bakgrunnsstoff
 

Geminorum, Alfa
Formørkande binærstjerner
Geminorum, 66
Flarestjerner
Tvillingane
060178 9
036850
2891
6
Hovudseriestjerner klasse M
Hovudseriestjerner klasse A
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Limequat

Limequat er ei sitrusfrukt danna som ei kryssing mellom lime og kumquat. Planten er meir hardfør enn lime, men mindre hardfør enn kumquat.

Den første kjende kryssinga som gav limequat blei gjort av den amerikanske botanikaren Walter Tennyson Swingle i Florida rundt 1909, og den nye hybriden blei først skildra og namngjeven i 1913. Det finst fleire kultivarar av limequat, danna gjennom ulike kryssingar. Kultivarane Eustis, Lakeland og Tavares har alle namn etter stader i Florida.

Limequatfrukta kan etast med skal, eller kan brukast til å laga marmelade. Fruktjusen kan brukast til å smaksetta mat og drikke. Limequat kan elles brukast på same måte som lime eller sitron.

Frukta blir ikkje produsert i stor skala for sal, men blir dyrka i private hagar og mindre frukthagar. Treet blir også brukt som prydplante.
Limequat blir no dyrka i land som Armenia, Japan, Israel, Malaysia, Spania, Storbritannia, Sør-Afrika og USA.

Galleri

Kjelder

«Kumquats and kumquat hybrids», Citrus Pages (citruspages.free.fr). Henta 27. august 2015.
«Limequats», specialtyproduce.com. Henta 27. august 2015.

Denne artikkelen bygger på «Limequat» frå , og «Limequat» frå  den 27. august 2015.

Bakgrunnsstoff

Sitrusfrukter
Sitrusslekta
Perette

Perette (Citrus peretta eller Citrus x limon) er ei pæreforma sitrusfrukt. Ho er i slekt med sitron, og kan vera ei kryssing mellom sitron og sukat. Perette blir hovudsakleg brukt til syltetøy. Namnet «perette» kjem frå italiensk.

Kjelder
«Perette» (23. januar 2013). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 27. august 2015.
«Peretta lemon hybrid», citrusvariety.ucr.edu

Bakgrunnsstoff
«Peretta lemon hybrid». Bilde og omtale ved Citrus Variety Collection

Sitrusfrukter
Italienske ord og uttrykk
Citrus halimii

Citrus halimii er ei sur sitrusfrukt som høyrer til papedagruppa i sitrusslekta. Han blei først oppdaga og klassifisert av vitskapsfolk i 1973.

Utbreiing 
Citrus halimii er ein ganske sjeldan plante, og er lite studert. Sidan han blei oppdaga i 1973 har han berre blitt observert ein handfull stader i Søraust-Asia: Thailand, Malaysia (der han først blei oppdaga), og i isolerte grupper i Indonesia.

Skildring 
Citrus halimii er eit mellomstort eviggrønt tre som kan bli 6-7 meter høgt. Det har færre tornar enn mange andre sitrustre. Som andre medlemmer i  papedagruppar har C. halimii relativt store blad med lange, vinga bladstilkar.

Fruktene kan etast, men er sure. Dei er små og runde med ein diameter på rundt 5–7 cm. Skalet er relativt tjukt og blir gult eller oransjegult når frukta mognar. Skalet sit tett fast i fruktkjøtet, som er gulgrønt og fylt med mange store frø og ein liten del jus.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Citrus halimii» frå ,  den 27. august 2015.  

Sitrusslekta
Plantar i Malaysia
Plantar i Thailand
Plantar i Indonesia
Bitterøl

Bitter er det britiske namnet på ein type pale ale. Namnet vart først teke i bruk i Storbritannia tidleg på 1800-talet, som eit resultat av at pale ale blei utbreidd.

Kort historie 
Pale ale var eit namn som blei brukt på øl som var laga av malt tørka med koks. Frå 1830-talet blei pale ale og bitter brukt som synonym, der særleg bryggeria brukte termen pale ale, medan kundane brukte termen bitter. Ein går ut frå at dette var kundane sin måte å skilja dei bitre typane ale frå mindre bitre typar ale, som til dømes porter.
Frå midten av 1900-talet blei flaskar i Storbritannia i stor grad merka som pale ale, medan ølfat var merka som bitter. I Storbritannia har bruken av termen pale ale blitt stadig mindre, og bitter har teke over.

Farge og alkoholprosent 
Bitter er ein pale ale, men har større variasjon i smak og farge enn annan pale ale. Han kan vera ljos, nesten som pilsner, men òg mørk, nesten som stout. Ølet har lite kolsyre. Volumprosenten alkohol ligg mellom 3 og 7, og i Noreg er han oftast på litt over 4.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bitter (øl)» frå ,  den 27. august 2015.

Bakgrunnsstoff
Øl
Britisk mat
Britisk drikke