alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Not Now John

«Not Now John» er ein song av Pink Floyd frå 1983 og albumet The Final Cut. Songen er den einaste songen på albumet sungen av David Gilmour, i tillegg til Roger Waters, som syng resten av songane. Songen vart korta ned og gjeven ut på singel, der ordet «fuck» vart sensurert. Dette var den einaste singelen frå albumet.

Tyding
Teksten, skriven av Roger Waters, omhandlar krig (særleg Falklandskrigen) og kritikk av statsminister Margaret Thatcher, i tillegg til generell kritikk av grådigheit og korrupsjon, som Waters meinte var ein fare for samfunnet. Han syner òg det bestikkelege og ufruktbare arbeidet i Amerika, Europa og Japan i etterkrigstida. Teksten fortel hovudsakleg om endringar i global handel og at ein ny leiar dukkar opp i forbruksvareindustrien, Japan.

«John» i tittelen referer ikkje til ein spesifikk person, men vert meir nytta på same vis som «mate» eller «pal».

Video

Musikkvideoen for songen syner eit japansk barn som går gjennom ein fabrikk på leit etter ein soldat. Barnet vert møtt av fabrikkarbeidarar som speler kort og geishajenter før han fell død om frå eit stillas og vert funnen av ein krigsveteran frå andre verdskrigen (spelt av Alex McAvoy, som òg spelte læraren i Pink Floyd The Wall).

Komposisjon

I motsetnad til dei andre songane på The Final Cut er «Not Now John» ein livleg song med eit drivande tempo. Gilmour og Waters deler vokalen, på liknande vis som på «Comfortably Numb» på The Wall og dei representerer forskjellige «roller» eller synspunkt - Gilmour er den sjølvtente uvitande lekmannen, medan Waters er den intellektuelle, ansvarlege observatøren av ulukkene i verda. Water syng derimot versa knytt til rolla til Gilmour mot slutten av songen.

Singel
«Not Now John» vart gjeven ut på singel den 3. mai 1983. Setninga «fuck all that», som vert gjenteken fleire gonger gjennom songen, vart byta ut med «stuff all that». 

«The Hero's Return» vart gjeven ut som B-side og inneheldt eit ekstra vers som ikkje er på albumversjonen. Ein 12"-utgåve vart òg gjeven ut i Storbritannia, med dei to spora frå singelen på side ein og albumversjonen av «Not Now John» på side 2. Singelen nådde 30. plass i Storbritannia og 7. plass den amerikanske Top Tracks rocklista.

Medverkande
Pink Floyd
Roger Waters – vokal, bassgitar, 12-strengsgitar, lydbandeffektar, synthesizer
David Gilmour – vokal, elektrisk gitar
Nick Mason – trommer
Andre medverkande
Andy Bown – Hammondorgel
Doreen Chanter – korvokal 
Irene Chanter – korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Not Now John» frå ,  den 21. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Pink Floyd-songar
Singlar frå 1983
Britiske hardrocksongar
Fleirspråklege songar
Protestsongar
Songar om atomkrig og atomvåpen
Songar skrivne av Roger Waters
Songar produserte av Roger Waters
Songar frå 1983

he:The Final Cut
Bydel Grünerløkka

Grünerløkka er ein bydel i Oslo med grenser fastsett i 2004 ved ei reform av den tidlegare inndelinga av byen i  bydelar. Bydelen ligg i indre by aust, er på 4,7 kvadratkilometer, avgrensa i vest av Uelands gate på vestsida av Akerselva, i aust av den sterkt trafikkerte ringvegen Ring 3, i sør av Tøyenhagen og i nord av Torshovdalen/Sinsenkrysset, og hadde 36 779 innbuarar i 2004.

Grünerløkka er dessutan eit strok i Oslo langs Akerselva innanfor Grünerløkka bydel, namngjeve etter myntmeister Friedrich Grüner (1628 – 1674), som kjøpte området av kongen, Christian V, i 1672.  Området vart innlemma i Oslo (Christiania) i 1859, og då vart det pålagt at husa skulle byggjast i mur (såkalla «murtvang») for å redusere brannfara. Men rett før denne byutvidinga var det reist ein forstad av billige trehus i det som på folkemunne fekk nemninga «Ny York», anten av di det hadde vore ein amerikanskliknande fart over utbygginga, eller av di gatenettet på Grünerløkka er rettvinkla og etter lokal meining har gater like breie «som på Manhattan». Det er no ikkje mange husa att av dei om lag 70 husa i «Ny York», men nokre døme på slike hus finst framleis i Stolmakergata 8  og Øvre gate 2B på Nedre Grünerløkka.

Grosserar Thorvald Meyer (1818 - 1909) kjøpte ein lut av Grünerløkka i 1861 for å bygge ut eit tett, bymessig strok med bustadhus i mur etter tidas moderne idear, kosta opparbeidinga av Thorvald Meyers gate, og gav vekk tomter til parkar, kyrkje og skular.

Langs Akerselva kom det ymse industriverksemder og fabrikker, mellom anna Christiania Seildugsfabrik (1856) og Foss Jernstøberi (1875), og fleire småverkstader og handverksverksemder hadde tilhald i stroket. Bryggeria Ringnes og Schous hadde òg tilhald  på  Grünerløkka. Markveien og Thorvald Meyers gate vart viktige forretningsgater.

I 1970- og 1980-åra vart stroket fornya, men dei gamle bygningane likevel teke vare på i stort mon. I seinare tid har moderne småverksemder av ymse slag, «gründerverksemder», funne grobotn på Grünerløkka, som elles har vorte eit moderne bustadområde med kafear, restaurantar og kulturscener som Blå, Fabrikken, Parkteatret og fleire rett om hjørnet. Dei fleste av fabrikkane er nedlagde og teke i bruk til anna verksemd, lokala til Christiana Seidugsfabrik har til dømes vorte ein part av det bygningskomplekset som disponerast av Kunsthøgskolen i Oslo. Den høge kornsiloen til nedlagde Nedre Foss mølle har studentsamskipnaden bygd om til hyblar for studentar, Grünerløkka studenthus. Dansens Hus - Nasjonal scene for dans, har òg fått lokale på eit tidlegare fabrikkområde attmed Akerselva i same stroket, men på vestsida av elva, der òg nyetableringar som Mathallen, eit hotell og anna verksemd har tilhald.

Strok og område i bydel Grünerløkka
I tillegg til stroket Grünerløkka, høyrer fylgjande strok og område til bydel Grünerløkka: Sofienberg, Rodeløkka, Dælenenga, Ankerløkka, stroket kring Carl Berners plass (gjerne kalla Carl Berner), noko av Tøyen, Lille Tøyen, Hasle, Keyserløkka, Sinsen, Rosenhoff og Løren.

Bydelar i Oslo
Strøk i Oslo
Grünerløkka
Michael Kamen

Michael Arnold Kamen () var ein amerikansk komponist, orkesterarrangør, dirigent, låtskrivar og studiomusikar. 
Han er særleg knytt filmmusikk.

Kamen vart fødd i New York i USA og studerte ved The New York High School of Music & Art, så The Juilliard School for Music Dance and Drama, der han lærde å spele obo. Han grunnla deretter New York Rock & Roll Ensemble på slutten av 1960-talet, som spelte klassisk rock liknande det Electric Light Orchestra kom til å framføre seinare. Kamen spelte obo og keyboard såvel som komponerte. Songen «Sing Lady Sing» som han skreiv, bytte namn og vart ein hit med Buddy Miles.

Arbeida hans med artistar er omfattande og inkluder blant anna David Gilmour og Roger Waters. Han er ein av få personar som har vorte invitert til å arbeide med begge Pink Floyd-medlemmane etter brotet deira. I 1990 vart han med fleire andre gjester på Roger Waters si massive førestilling av The Wall i Berlin.

Kamen skreiv elleve ballettar og skreiv filmmusikk for ein heil del filmar. Han var nominert for to Grammyprisar, to Golden Globeprisar og ein Emmypris. Han fekk BAFTA-prisen saman med Eric Clapton for beste originalmusikk etter serien Edge of Darkness som gjekk på BBC i 1985.

Kamen vart diagnostisert med multippel sklerose i 1997, men døydde av eit hjarteinfarkt. Det siste innspelte verket hans er på Kate Bush-albumet Aerial som kom ut november 2005.

Utval av artistar 
 Pink Floyd
 David Gilmour
 Roger Waters
 Eric Clapton
 David Bowie
 Eurythmics
 Metallica (S&M)
 Queen
 Herbie Hancock
 Bryan Adams 
 Sting

Utval av filmmusikk 
 1982 - Pink Floyd: The Wall
 1985 - Brazil
 1985 - Edge of Darkness (serie, samarbeid med Eric Clapton)
 1986 - Highlander
 1987 - Lethal Weapon (Dødelig våpen)
 1988 - Die Hard
 1989 - James Bond - Lisence to kill (Med rett til å drepe)
 1989 - Lethal Weapon 2 (Dødelig våpen)
 1990 - Die Hard 2
 1991 - Robin Hood: Prince of Thieves (Tyvenes prins)
 1992 - Lethal Weapon 3 (Dødelig våpen)
 1995 - Die Hard i New York (orig: Die Hard: With a Vengeance)
 1998 - Lethal Weapon 4 (Dødelig våpen)
 1998 - From the Earth to the Moon (Serie)
 2000 - X-Men
 2001 - Band of Brothers (Serie)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Michael Kamen» frå , den 22. februar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side
 IMDB profil

USA-amerikanske filmmusikkomponistar
USA-amerikanske jødar
USA-amerikanske oboistar
Døde av hjarteinfarkt
Grammy-vinnarar
Ivor Novello-prisvinnarar
Jødiske komponistar
Musikarar frå New York City
Folk med multippel sklerose
Gerald Scarfe

Gerald Anthony Scarfe, CBE, RDI, () er ein engelsk teikneserieteiknar og illustratør. Han arbeidde som teiknar for The Sunday Times og The New Yorker. Det mest kjende arbeidet hans gjorde han for rockegruppa Pink Floyd, særleg med albumet The Wall (1979), filmen (1982) og turneen (1980, 2010). Han var òg produksjonsdesigner på Disney-filmen Hercules.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gerald Scarfe» frå ,  den 22. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Videoar 
 Goodbye Blue Sky på YouTube
 The Trial på YouTube
 What Shall We Do Now på YouTube

Commanders of the Order of the British Empire
Britiske illustratørar
Folk tilknytte Pink Floyd
Britiske teikneserieskaparar
Engelske karikaturteiknarar
Andy Bown

Andrew Steven «Andy» Bown () er ein engelsk musikar, som har spesialisert seg på keyboard og bassgitar. Han er mest kjend som medlem av rockebandet Status Quo.

Det første store bandet hans var The Herd i lag med Peter Frampton. Etter The Herd vart oppløyst var han to år i Judas Jump, som spelte på Isle of Wight-festivalen i 1970. Han spelte i bandet til Peter Frampton i 1970-åra. I 1973 var han studiomusikar på Hello! av Status Quo, og vart sidan fulltidsmedlem i bandet. Han spelte bass i surrogatbandet til Pink Floyd under The Wall-turneen deira i 1980 og 1981, og seinare keyboard på albumet The Final Cut. Han spelte òg hammondorgel på soloalbumet til Roger Waters, The Pros and Cons of Hitchhiking i 1984.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Andy Bown» frå ,  den 22. februar 2011.  
 

Engelske pianistar
Engelske bassistar
Musikarar frå London
Ray Cooper

Ray Cooper () er ein engelsk musikar. Han har vore trommeslagar og perkusjonist for mange artistar, og stundom skodespelar. Han arbeidd med mange artistar innan heavy metal, alternativ rock og rock, som George Harrison, Billy Joel, Eric Clapton og Elton John. 

Cooper hadde ein kort periode med The Rolling Stones då han spelte perkusjon på deira It's Only Rock'n Roll i 1974. Seinare spelte han med George Harrison, Wings og Art Garfunkel. Etter 1970-åra har han spelt med Paul McCartney og Elton John, Ringo Starr, Eric Clapton, Mark Knopfler, Roger Waters, The Traveling Wilburys, Maynard Ferguson og Ravi Shankar med fleire.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ray Cooper» frå ,  den 22. februar 2011. 

Engelske trommeslagarar
Folk frå Watford
Grammy-vinnarar
Andy Newmark

Andrew «Andy» Newmark () er ein amerikansk trommeslagar, mest kjend som ein populær studiomusikar og som trommeslagar i funkbandet Sly & the Family Stone frå 1972 til 1973. 

Etter at han forlet Sly & the Family Stone i 1974 har Newmark spelt med mange kjende musikarar i 1970- og 1980-åra, som John Lennon, Cat Stevens, Joe Walsh, B.B. King, Eric Clapton, David Bowie, Bryan Ferry, George Harrison, Rickie Lee Jones, Patrick Moraz, Randy Newman, Pink Floyd, Roger Waters, David Gilmour, Ronnie Wood, Roxy Music, ABC, Laura Nyro, Elkie Brooks, Sting, Steve Winwood, Nils Lofgren og George Benson.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Andy Newmark» frå , den 22. februar 2011. 
 

USA-amerikanske trommeslagarar
Sly & the Family Stone-medlemmar
Roxy Music-medlemmar
Raphael Ravenscroft

Raphael Ravenscroft () er ein skotsk saksofonist som er mest kjend for arbeidet sitt med Gerry Rafferty. Han spelar mellom anna saksofonsoloen på «Baker Street». Andre artistar han har spelt med er mellom andre ABBA, America, Kim Carnes, Marvin Gaye, Mike Oldfield, Pink Floyd, Chris Rea, Robert Plant, Brand X, Hazel O'Connor og Bonnie Tyler.

I 1979 gav Ravenscroft ut soloalbumet Her Father Didn't Like Me, Anyway. I 2010 spelte Ravenscroft på albuma til Duffy, UB 40 og Mary Hopkin.

Ravenscroft har òg skrive lærebøker om saksofonteknikkar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Raphael Ravenscroft» frå ,  den 22. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
[ allmusic.com]

Folk frå Stoke-on-Trent
Engelske rockesaksofonistar
Engelske forfattarar
No Milk Today av The BlackSheeps

«No Milk Today» er ein coverversjon av låta «No Milk Today» av Herman's Hermits, spelt inn av The BlackSheeps. Han har tekst på engelsk og samisk.

The BlackSheeps-songar
Agnete Johnsen

Agnete Kristin Johnsen () er ein norsk songar og frontfigur i rockegruppa The BlackSheeps.

Eurovision

Melodi Grand Prix Junior 2008
I 2008 vann Johnsen, som ein del av gruppa The BlackSheeps, Melodi Grand Prix Junior 2008 med songen «Oro jaska beana».
Etter sigeren i Melodi Grand Prix Junior 2008 fekk gruppa representere Noreg i Melodi Grand Prix Junior Nordic 2008 og vann.

Melodi Grand Prix 2011
I 2011 skreiv gruppa historie då dei deltok i Melodi Grand Prix med songen «Dance Tonight». I den tredje semifinalen enda dei på andreplass og gjekk vidare til finalen. Dei fekk òg ein andreplass i finalen, og fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland.

Melodi Grand Prix Junior 2013
Under superfinalen i Melodi Grand Prix Junior 2013 framførte Johnsen, under namnet Aggie, songen «Goin' Insane».

Melodi Grand Prix 2016
På ein pressekonferanse arrangert av Norsk rikskringkasting 19. januar 2016 vart Johnsen presentert som ein av artistane og låtskrivarane i Melodi Grand Prix 2016. Ho skal framføre «Icebreaker», som ho har skriven saman med Gabriel Alares og Ian Curnow.

Fotnotar

Folk frå Nesseby
Norske songarar
Norske låtskrivarar
Melodi Grand Prix Junior-låtskrivarar
Melodi Grand Prix Junior Nordic-låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2011-låtskrivarar
Melodi Grand Prix Junior-vinnarar
Melodi Grand Prix Junior Nordic-vinnarar
Melodi Grand Prix Junior-deltakarar
Melodi Grand Prix Junior Nordic-deltakarar
Melodi Grand Prix 2011-deltakarar
Melodi Grand Prix Junior 2013
Norske Skal vi danse-deltakarar
Norske Skal vi danse-vinnarar
Melodi Grand Prix 2016-deltakarar
Melodi Grand Prix 2016-låtskrivarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Melodi Grand Prix-vinnarlåtskrivarar
Eurovision Song Contest 2016-deltakarar
Eurovision Song Contest 2016-låtskrivarar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Norske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Blacksheeps

Blacksheeps er debutalbumet til The BlackSheeps og blei utgitt i oktober 2009.

Innhald

Musikkalbum frå 2000-åra
The BlackSheeps-album
Cabernet sauvignon

Cabernet sauvignon er ei raudvinsdrue som blir dyrka i mange land og brukt i ei rekkje omtykte vinar. 

Drua stammar frå Bordeaux i Frankrike, men blir i dag dyrka over heile verda, som i California, Chile, Australia, Aust- og Sør-Europa. I franske vinar blir ho ofte blanda med andre druetypar, som cabernet franc eller merlot. I nyare vinområde blir ho gjerne brukt åleine.

Cabernet sauvignon gjev ein lettkjenneleg vinsmak som er solbæraktig og prega av krydder og urter. Vinen er fyldig med høgt garvesyreinnhald. Drua kan også brukast til å laga aromatisk rosévin.

Kjelder

Cabernet Sauvignon  ved vinmonopolet.no
Arcus AS, Cabernet Sauvignon  ved skikkogbruk.no
«cabernet sauvignon» (15.03.2012) i Store norske leksikon

Vindruer
Europaparlamentet

Europaparlamentet (EP, eller Det europeiske parlamentet) er den lovgjevande forsamlinga i Den europeiske unionen (EU), og er direkte vald av innbygjarane i unionen. Europaparlamentet har sete i Louise Weiss- og Winston Churchill-bygningane i Strasbourg. I tillegg til Strasbourg bruker det òg Brussel og Luxembourg som arbeidsstader.

Bakgrunnsstoff 
 Europaparlamentet (offisiell nettstad) 
 BBC om Europaparlamentet si aukande tyding og minkande veljardeltaking (engelsk)
 Kampanjen for eit europeisk demokrati (engelsk, fransk og tysk)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Europaparlamentet» frå ,  den 22. februar 2011.  
 

 
Organisasjonar i Brussel
Organisasjonar i Strasbourg
Organisasjonar skipa i 1952
Parlamentariske forsamlingar
Skipingar i 1952 i Frankrike
Fylkesveg 214 i Troms

Sjå òg fylkesveg 214 (fleirtyding).
Fylkesveg 214 i Troms går mellom Bergan og Brøstadbotn ferjekai i Dyrøy kommune. Vegen er 99 meter lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Bergan
 Endepunkt Brøstadbotn ferjekai

Bakgrunnsstoff 

 214
Vegar i Dyrøy
Fylkesveg 214

Fylkesveg 214 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 214 i Aust-Agder
Fylkesveg 214 i Buskerud
Fylkesveg 214 i Hordaland
Fylkesveg 214 i Nordland
Fylkesveg 214 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 214 i Troms
Fylkesveg 214 i Vest-Agder
Fylkesveg 214 i Østfold

Fylkesveg 214

nb:Fylkesvei 214 (andre betydninger)
Fylkesveg 224 i Troms

Sjå òg fylkesveg 224 (fleirtyding).

Fylkesveg 224 i Troms går mellom Rødsand og Å i Tranøy kommune. Vegen er 8,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Endepunkt Rødsand
  Å

Bakgrunnsstoff 

 224
Vegar i Senja
MS «Framstig»

MS «Framstig» er ein tidlegare fiske-, passasjer- og føringsbåt, som har vorte restaurert og rigga til seglskøyte. Fartøyet vart bygd ved Risør Baatbyggeri i Risør i 1914. Skroget som er av eik vart bygd som ei sørlandsskøyte. Lengda er 57,7 fot, breidda 18,7 fot, og djuptgåande er 7,8 fot. 

«Framstig» var kontrahert av fire eigarar frå Ålesund, som snurpe- og føringsfartøy. I 1920 vart ho seld til Ørsta Dampskipslag A/S. Ho fekk salong og styrehus, og vart sett inn i rute mellom Ørsta og Ålesund. Etter eit år i Ørsta vart ho seld til Møre Fylkes Ruteselskap, seinare Møre og Romsdals Fylkesbåter (MRF). «Framstig» gjekk som mjølke- og passasjerbåt på Sunnmøre i over 40 år. Ho vart og brukt som bilferje. Med si runde sørlandsskøyteform egna ho seg godt til det. Masta vart nedrigga og dekket forbetra, slik at fire bilar kunne plasserast tverrskips. I 1954 vart ho seld og gjekk i kystfart under ulike eigarar. 

Etter av ho dreiv i land på Bud, og havarerte, vart ho overteka av Kåre Flem og Ove Nils Alvestad. Dei brukte to år på å restaurere henne og rigge henne med galeasrigg. I 1979 - 81 gjennomførte dei jordomsegling med «Framstig». 

I tidsrommet «Framstig» gjekk som fjordabåt på Sunnmøre, gjekk ho under namnet var «Kaulå». Kaule, er eit sunnmørsk ord som fortel at folk er oppøste, med mykje aktivitet. Ofte er dei i tottane på kvarandre. Eit diskusjonsmøte om båten si framtid, då ho vart seld frå Ørsta, skal ha gitt opphav til klengenamnet.

Kjelder 
 Kåre Flem og Ove Nils Alvestad:Jorda rundt med Framstig. Grøndahl og Søn Forlag A.s.1982

Båtar frå Sunnmøre
Norske fraktefartøy
Skip frå 1914
Fylkesveg 228 i Troms

Sjå òg fylkesveg 228 (fleirtyding).
Fylkesveg 228 i Troms går mellom Rye og Svanelvmo i Tranøy kommune. Vegen er 6,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Rye
  Svanelvmo

Bakgrunnsstoff 

 228
Vegar i Senja
Fylkesveg 229 i Troms

Sjå òg fylkesveg 229 (fleirtyding).
Fylkesveg 229 i Troms går mellom Sørli i Tranøy kommune og Kvannåsen i Lenvik kommune. Vegen er 11,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Sørli

 Grasmyrskogen
 Kommunal veg til Kvannlia (1,5 km)
  Kvannåsen

Bakgrunnsstoff 

 229
Vegar i Senja
Fylkesveg 231 i Troms

Sjå òg fylkesveg 231 (fleirtyding).
Fylkesveg 231 i Troms går mellom Kampvoll og Skatvik i Tranøy kommune. Vegen er 8,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Kampvoll
 Endepunkt Skatvik

Bakgrunnsstoff 

 231
Vegar i Senja
Fylkesveg 243 (fleirtyding)

Fylkesveg 243 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 243 (primær fylkesveg i Oppland og Buskerud)
Fylkesveg 243 i Hordaland
Fylkesveg 243 i Rogaland
Fylkesveg 243 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 243 i Sør-Trøndelag
Fylkesveg 243 i Troms
Fylkesveg 243 i Østfold

Fylkesveg 243
Fylkesveg 251 i Troms

Fylkesveg 251 i Troms går mellom Skaland og Bøvær i Berg kommune. Vegen er 6,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Skaland
 Endepunkt Bøvær

Bakgrunnsstoff 

 251
Vegar i Senja
Fylkesveg 252 i Troms

Fylkesveg 252 i Troms går mellom Roaldsletta og Mefjordvær i Berg kommune. Vegen er 5,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Roaldsletta
 Senjahopen
 Kommunal veg frå Mefjordvær til Mefjordvær idrettsplass (0,4 km)

Bakgrunnsstoff 

 252
Vegar i Senja
Fylkesveg 253 i Troms

Fylkesveg 253 i Troms knyter bygda Ersfjord i Berg kommune til fylkesveg 862. Vegen er 343 meter lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Ersfjord
 Endepunkt Ersfjord

Bakgrunnsstoff 

 253
Vegar i Senja
Fylkesveg 266 i Troms

Sjå òg fylkesveg 266 (fleirtyding).
Fylkesveg 266 i Troms går mellom Bjorelvnes og Langnes i Lenvik kommune. Vegen er 8,7 km lang og startar på Bjorelvnes attmed Gisunded og går austover gjennom Sollidalen, tvers over Lenvikhalvøya til Langnes ved Rossfjordvatnet. Fv266 er ikkje asfaltert.

Kommunar og knutepunkt 

  Bjorelvnes
 Sollidalen
 Langneshøgda
  Langnes

Bakgrunnsstoff 

 266
Vegar i Senja
Fylkesveg 274 i Troms

Sjå òg fylkesveg 274 (fleirtyding).

Fylkesveg 274 i Troms går mellom Botnhamn og Laukvik i Lenvik kommune. Vegen er 6,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Botnhamn
 Endepunkt Laukvik

Bakgrunnsstoff 

 274
Vegar i Senja
Learning to Fly av Pink Floyd

«Learning to Fly» er den andre songen på Pink Floyd-albumet A Momentary Lapse of Reason frå 1987. Det var den første singelen frå albumet og nådde 70. plass på poplista i USA og førsteplassen på Billboard Album Rock Tracks-lista.

Bakgrunn
Songen vart hovudsakleg skriven av David Gilmour. Han skildrar tankane til Gilmour om flyging. Gilmour har flysertifikat, men songen er òg rekna som ein metafor får å starte noko nytt, eller oppleve ei stor endring i livet. Meir spesifikt reknar ein med at songen handlar om kjenslene til Gilmour etter å ha vorte den nye leiaren av Pink Floyd etter at Roger Waters forlet bandet. Gilmour stadfesta seinare denne tolkinga på 25-årsjubileumet til Pink Floyd i mai 1992. Nick Mason er òg flypilot og det er stemma hans ein kan høyre i midten av songen i samtale med eit kontrolltårn. «Learning to Fly» vart gjeven ut på samleplata Echoes: The Best of Pink Floyd.

Songen vart spelt mykje på konsertane til bandet der gitarist Tim Renwick spelte gitarsoloane i songen (sjølv om Gilmour speler soloane på studioutgåva).

Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av Storm Thorgerson og filma i Canada, vest for Calgary. Videoen synte òg klipp av ein indianarar som arbeidde på eit jorde og som så spring og hoppar utfor ei klippe før han vart omvandla til ei ørn. Ein kan òg sjå fabrikkarbeidarar som vert ein flypilot, samt eit barn som bryt laus frå mora og stuper utfor ei klippe og ut i ei djup elv, før han sym bort. Videoen nådde 9. plass på MTV sin Video Countdown i november 1987 og vart kåra til den 60. beste videoen av MTV i 1987. Bandet vann ein pris for videoen på MTV Video Music Award for «Best Concept Video» i 1988.

Medverkande
Pink Floyd
David Gilmour – gitarar, solovokal
Nick Mason – trommer, stemme
Richard Wright – klaverinstrument

Andre musikarar
Jon Carin – keyboard
Steve Forman – perkusjon
Tony Levin – bassgitar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Learning to Fly (Pink Floyd song)» frå ,  den 22. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1987
Pink Floyd-songar
Songar på toppen av Billboard Mainstream Rock-lista
Songar skrivne av David Gilmour
Songar skrivne av Bob Ezrin
Songar produserte av Bob Ezrin
Songar om luftfart
Songar produserte av David Gilmour
Columbia Records-singlar
EMI Records-singlar
Fylkesveg 281 i Troms

Fylkesveg 281 i Troms går mellom Sagelv og Sætervang i Balsfjord kommune. Vegen er 5,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Sagelv
  Sætervang

Bakgrunnsstoff 

 281
Vegar i Balsfjord
Fylkesveg 281 (fleirtyding)

Fylkesveg 281 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 281 (primær fylkesveg i Buskerud)
Fylkesveg 281 i Finnmark
Fylkesveg 281 i Hordaland
Fylkesveg 281 i Rogaland
Fylkesveg 281 i Troms
Fylkesveg 281 i Vestfold
Fylkesveg 281 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 286 (fleirtyding)

Fylkesveg 286 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 286 (primær fylkesveg i Buskerud)
Fylkesveg 286 i Hedmark
Fylkesveg 286 i Hordaland
Fylkesveg 286 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 286 i Rogaland
Fylkesveg 286 i Troms
Fylkesveg 286 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 287 i Troms

Fylkesveg 287 i Troms går mellom Indre Tennes og Skrean i Balsfjord kommune. Vegen er 13,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

  Indre Tennes
 Endepunkt Skrean

Bakgrunnsstoff 

 287
Vegar i Balsfjord