alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Renate Götschl

Renate Götschl () er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Judenburg i Steiermark, som vann verdscupen i alpine greiner 2000 og i tida 1993-2007 vann heile 46 tevlingar i verdscupen. Ho vann VM-gull i kombinasjonen i 1997, i utfor i 1999 og med Austerrike sitt mixlag i 2007. I alt vann ho ni VM-medaljar og to OL-medaljar mellom 1997 og 2007.

Aktiv
Götschl debuterte i verdscupen i januar 1993, og vann sin fyrste verdscupsiger allereie den 14. mars i same sesongen. Ho vann då eit slalåmrenn i Hafjell, hennar einaste siger den øvingsgreina. Den 14. mars 2007, nøyaktig 14 år etter den fyrste verdscuptriumfen, tok ho i Lenzerheide sin siste siger i eit verdscuprenn. Götschl vann då si 24. utfortevling i verdscupen, i mellomtida hadde ho også vunne 17 super-G-tevlingar og fire kombinasjons-øvingar i verdscupen. Ho vann verdscupen i alpine greiner i 2000, og vart nummer to i 2001, 2002 og 2004.

Götschl vann verdsmeister i kombinasjonen under VM i alpine greiner 1997. Hennar andre, tredje og fjerde VM-medalje kom under alpint-VM 1999 i Beaver Creek i USA. Der vart ho verdsmeister i utfor og kom på sølvplassen både i super-G og i kombinasjonen. Ho heldt fram å vinne sølvmedaljar; i VM 2001 i St. Anton vart ho nummer to i utfor, medan ho tok sølv i kombinasjonen under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City, der ho også fekk med seg ein bronse i utfor.

Også frå VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina fekk Götschl bronsemedaljen i utfortevlinga. Ho var nokså sjølvskriven på Austerrike sitt mixlag som fekk sølv i lagtevlinga. To år seinare var ho med då Austerrike vann VM-gull i lagtevlinga i Åre. I Åre tok si niande og siste individuelle meisterskapsmedalje, ein bronse i super-G. Dermed vart hennar individuelle medaljefangst to gull-, fire sølv- og tre bronsemedaljar.

Götschl la vekk konkurranseskia i 2009.

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Renate Götschl» frå ,  den 22. november 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Medaljevinnarar under vinter-OL 2002
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Bryggjeri

Sjå òg Mikrobryggeri
Bryggjeri er verksemder som bryggjer øl for sal. Tradisjonelt har bryggjeria stått for heile produksjonkjeda, og har hatt både malteri, bryggjarhus, gjærkjellar, lagerkjellar, tapperi for å tappe ølet over på flasker, og dessutan øllager. Bryggeria har i moderne tid utvikla seg til store industriverksemder med standardiserte øltypar. Men som ei motvekt til desse, har det òg kome til småbryggjeri og såkalla mikrobryggjeri, som satsar på øl for dei spesielt interesserte.

Bryggjerinæringa har lange tradisjonar i dei fleste landa, og det er kjend at bryggjeriverksemd har vore drive så langt attende i tida som 4000 år f.Kr. i Babylon. I mellomalderen betra munkane i Europa produksjonsmetodane, og la på det viset grunnlaget for den moderne industrielle bryggeriverksemda.

I Noreg ver det tidlegare vanleg at bryggjeria òg dreiv ein mineralvatnfabrikk.

Bakgrunnsstoff

 
Brygging
Næringsmiddelprodusentar
Breaking My Heart av The Peppermints

«Breaking My Heart» er ein song av The Peppermints. Han vart skriven av Luca Medri, Chris Lapolla, Antonello Carozza og The Peppermints.

«Breaking My Heart» og The Peppermints vart valde ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å representere San Marino i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta. The Peppermints framførte «Breaking My Heart» på engelsk og italiensk, og enda på 15. plass med 21 poeng; åtte frå Italia og eitt frå Malta. I tillegg fekk alle landa tolv poeng for at ingen land skulle stå att utan poeng.

Fotnotar

Junior Eurovision Song Contest 2014-songar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-songar
Italienskspråklege Junior Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Junior Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Junior Eurovision Song Contest-songar
The Peppermints-songar
Songar skrivne av Luca Medri
Songar skrivne av Chris Lapolla
Songar skrivne av Antonello Carozza
Songar skrivne av The Peppermints
Rafaella Perniola

Rafaella Perniola () er ein italiensk songar og medlem i jentegruppa The Peppermints. Ho er systra til songaren Michele Perniola.

Eurovision

Junior Eurovision Song Contest 2014
Perniola vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å representere San Marino i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta med Anita Simoncini, Greta Doveri, Arianna Ulivi og Sara Dall'Olio som jentegruppa The Peppermints. Gruppa framførte songen «Breaking My Heart» på engelsk og italiensk, og enda på 15. plass med 21 poeng; åtte frå Italia og eitt frå Malta. I tillegg fekk alle landa tolv poeng for at ingen land skulle stå att utan poeng. Songen er skriven av Luca Medri, Chris Lapolla, Antonello Carozza og The Peppermints. Bror hennar, Michele Perniola, representerte San Marino året før, då landet debuterte i tevlinga.

Fotnotar

Italienske songarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-deltakarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-låtskrivarar
Øyvind Staveland

Øyvind Staveland (fødd 20. mai ) er ein norsk musikar og komponist. Han er mest kjend som medstiftar og medlem av Haugesunds-gruppa Vamp. Han var òg medlem av Vestlandsfanden i byrjinga av karrieren deira.

Sjølv om også andre fleire av dei andre medlemmene i gruppa bidreg som låtskrivarar, må Staveland kunne seiast å vere Vamp sin hovudkomponist. Han står blant anna for melodien til kjente Vamp-låtar som «Tir'na Noir», «Harry», «Sitte' å' tenke'», «Ba», «Månemannen» og «Kim du nå va'», ein sang han også har skreve teksten til, og som han sjølve har kalla ein slags salme. Staveland har mellom anna samarbeida nært med lyrikaren Kolbein Falkeid, som har bidrege betydeleg med tekstar til Stavelands melodiar. Falkeid og Staveland var naboar på den tida då samarbeidet starta, og dette samarbeidet var ein utløysande årsak til at gruppa Vamp vart danna.

Staveland har også laga musikken til den norske filmen Ikke naken, saman med son sinn, Odin Staveland.

Som musikar spelar Staveland fleire instrument; fele, bratsj, fløyter og trekkspel. I tillegg har han vore vokalist på enkelte av Vamp sine songar.

Før han byrja sysla med musikk på heiltid jobba Øyvind Staveland som tømrar og feiar.

Fødde i 1960
Vamp
Norske bratsjistar
Norske fiolinistar
Norske fløytistar
Norske komponistar
Norske låtskrivarar
Norske songarar
Norske trekkspelarar
Folk frå Haugesund
Ciccaba


Ciccaba er ei biologisk slekt av fire artar typiske ugler som finst i Amerika. Som Strix-ugler er dette mellomstore ugler og dei lever i fuktige skogsområde, brynjeugle så høgt som 1900 til 3100 moh. Slekta er ikkje godtatt  av IOC World Bird List, der desse artane er lista som Strix-ugler.

Artslista 
Ciccaba-ugler i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

Slekt Ciccaba
 Demonugle, Ciccaba virgata, Mottled Owl, LC, Cassin, 1850
 Sotugle, Ciccaba nigrolineata, Black-and-white Owl, LC, Sclater, 1859
 Gitterugle, Ciccaba huhula, Black-banded Owl, LC, Daudin, 1800
 Brynjeugle, Ciccaba albitarsis, Rufous-banded Owl, LC, Bonaparte, 1850

Kjelder 
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II, s. 219-221, Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8

Referansar

Bakgrunnsstoff 
uglefamilien
Fuglar i den neotropiske regionen
Fugleslekter
Strix


Strix er ei biologisk slekt av i uglefamilien, typiske ugler Strigidae. Utbreiingsområdet er spreidd over den nordlege halvkula, i Søraust-Asia, Sør-Amerika og Afrika sør for Sahara. Neotropiske fuglar i slekta Ciccaba er nokre gonger tatt med i Strix. 

Dette er mellomstore til store, robust bygde og kraftige ugler. Dei har ikkje øyreduskar og dei fleste er svært nattlege skogsfuglar. Dei fleste lever av små pattedyr, fuglar og reptil.

Merk at sjølv om Linné etablerte slekta Strix i 1758 for øyrelause ugler, gjorde fagfolk tidlegare mistak, og brukte ho til andre fuglar - nemleg slørugler i slekta Tyto, som også er øyrelause ugler.

Artslista 
Strix-ugler i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V12.2, 2022, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
 Gulfjesugle, Strix seloputo, Spotted Wood Owl, Horsfield, 1821, (LC)
 Hinduugle, Strix ocellata, Mottled Wood Owl, (Lesson, R, 1839), (LC)
 Brunlinjeugle, Strix leptogrammica, Brown Wood Owl, Temminck, 1832, (LC)
 Kattugle, Strix aluco, Tawny Owl, Linnaeus, 1758, (LC)
 manglar norsk namn, Strix mauritanica, Maghreb Owl, (Witherby, 1905), ()
 Orientkattugle, Strix nivicolum, Himalayan Owl, (Blyth, 1845), (LC)
 Klippeugle, Strix hadorami, Desert Owl, Kirwan, Schweizer & Copete, 2015, (LC)
 Omanugle, Strix butleri, Omani Owl, (Hume, 1878), (DD)
 Flekkugle, Strix occidentalis, Spotted Owl, (Xántus, 1860), (NT)
 Høvdingugle, Strix varia, Barred Owl, Barton, 1799, (LC)
 manglar norsk namn, Strix sartorii, Cinereous Owl, (Ridgway, 1874), ()
 Mayaugle, Strix fulvescens, Fulvous Owl, (Sclater, PL & Salvin, 1868), (LC)
 Paranáugle, Strix hylophila, Rusty-barred Owl, Temminck, 1825, (NT)
 Chacougle, Strix chacoensis, Chaco Owl, Cherrie & Reichenberger, 1921, (NT)
 Chileugle, Strix rufipes, Rufous-legged Owl, King, PP, 1827, (LC)
 Slagugle, Strix uralensis, Ural Owl, Pallas, 1771, (LC)
 Lappugle, Strix nebulosa, Great Grey Owl, Forster, JR, 1772, (LC)
 Panugle, Strix woodfordii, African Wood Owl, (Smith, A, 1834), (LC)
 Demonugle, Strix virgata, Mottled Owl, (Cassin, 1849), (LC)
 Sotugle, Strix nigrolineata, Black-and-white Owl, (Sclater, PL, 1859), (LC)
 Gitterugle, Strix huhula, Black-banded Owl, Daudin, 1800, (LC)
 Brynjeugle, Strix albitarsis, Rufous-banded Owl, (Bonaparte, 1850), (LC)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Strix (genus)» frå ,  den 23. november 2014.  
  
 
 Milne-Edwards, Alphonse (1869–1871): Recherches anatomiques et paléontologiques pour servir à l'histoire des oiseaux fossiles de la France (Vol. 2). G. Masson, Paris. 
 Mlíkovský, Jirí (2002): Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe . Ninox Press, Prague.
 
 Olson, Storrs L. (1985): Section IX.C. Strigiformes. In: Farner, D. S.; King, J. R. & Parkes, Kenneth C. (eds.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

uglefamilien
Fugleslekter
Anita Simoncini

Anita Simoncini () er ein sanmarinsk songar og medlem i jentegruppa The Peppermints.

Eurovision

Junior Eurovision Song Contest 2014
Simoncini vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å representere San Marino i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta med Rafaella Perniola, Greta Doveri, Arianna Ulivi og Sara Dall'Olio som jentegruppa The Peppermints. Gruppa framførte songen «Breaking My Heart» på engelsk og italiensk, og enda på 15. plass med 21 poeng; åtte frå Italia og eitt frå Malta. I tillegg fekk alle landa tolv poeng for at ingen land skulle stå att utan poeng. Songen er skriven av Luca Medri, Chris Lapolla, Antonello Carozza og The Peppermints. Simoncini vart den fyrste personen frå San Marino som representerte landet i Junior Eurovision Song Contest.

Eurovision Song Contest 2015
27. november 2014 annonserte Radiotelevisione della Repubblica di San Marino at dei hadde vald Simoncini og Michele Perniola til å representere San Marino i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Simoncini vart også den fyrste artisten til å representere ei nasjon fortlaupande i både Junior Eurovision Song Contest og Eurovision Song Contest.

Fotnotar

Sanmarinske songarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-deltakarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2015-deltakarar
Sanmarinske Eurovision Song Contest-deltakarar
Glaucidium


Glaucidium er ei biologisk slekt i uglefamilien, Strigidae, eller typiske ugler. Slekta består av ca. 30 artar fordelt over heile verda. Den nøyaktige mengda artar er noko omstridt.

Dette er for det meste små ugler, og inkluderer dvergugle og pygméugle. Dei fleste Glaucidium-artane er nattaktive og jaktar hovudsakleg store insekt og andre små byttedyr.

Glaucidium dannar ein parafyletisk gruppe med Surnia, haukugle.

Artslista 
Glaucidium-ugler i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Glaucidium
 Sporveugle, Glaucidium passerinum, Eurasian Pygmy-Owl, LC, Linné, 1758
 Janusugle, Glaucidium brodiei, Collared Owlet, LC, Burton, 1836
 Savanneugle, Glaucidium perlatum, Pearl-spotted Owlet, LC, Vieillot, 1818
 Gnomugle, Glaucidium gnoma, Northern Pygmy-Owl, LC, Wagler, 1832
 Costaricaugle, Glaucidium costaricanum, Costa Rican Pygmy-Owl, LC, Robbins & Stiles, 1999
 Neblinaugle, Glaucidium nubicola, Cloud-forest Pygmy-Owl, VU, Robbins & Stiles, 1999
 Oreadeugle, Glaucidium jardinii, Andean Pygmy-Owl, LC, Bonaparte, 1855
 Yungasugle, Glaucidium bolivianum, Yungas Pygmy-Owl, LC, König, 1991
 Vetteugle, Glaucidium parkeri, Subtropical Pygmy-Owl, LC, Robbins & Howell, 1995
 Oskehovudugle, Glaucidium griseiceps, Central American Pygmy-Owl, LC, Sharpe, 1875
 Tamaulipasugle, Glaucidium sanchezi, Tamaulipas Pygmy-Owl, LC, Lowery & Newman, 1949
 Colimaugle, Glaucidium palmarum, Colima Pygmy-Owl, LC, Nelson, 1901
 Jungelugle, Glaucidium hardyi, Amazonian Pygmy-Owl, LC, Vielliard, 1990
 Pernambucougle, Glaucidium mooreorum, Pernambuco Pygmy-Owl, CR, Silva, Coelho & Gonzaga, 2002
 Knøttugle, Glaucidium minutissimum, Least Pygmy-Owl, LC, Wied, 1821
 Øgleugle, Glaucidium brasilianum, Ferruginous Pygmy-Owl, LC, Gmelin, 1788
 ﻿Skjelgranugle, Glaucidium nana, Austral Pygmy-Owl, LC, King, 1828
 Peruugle, Glaucidium peruanum, Peruvian Pygmy-Owl, LC, König, 1991
 Kubaugle, Glaucidium siju, Cuban Pygmy-Owl, LC, d'Orbigny, 1839
 Gråhovudugle, Glaucidium tephronotum, Red-chested Owlet, LC, Sharpe, 1875
 Skarabidugle, Glaucidium sjostedti, Sjostedt's Owlet, LC, Reichenow, 1893
 Orientgaukugle, Glaucidium cuculoides, Asian Barred Owlet, LC, Vigors, 1831
 Javagaukugle, Glaucidium castanopterum, Javan Owlet, LC, Horsfield, 1821
 Indiaugle, Glaucidium radiatum, Jungle Owlet, LC, Tickell, 1833
 Singalesarugle, Glaucidium castanotum, Chestnut-backed Owlet, NT, Blyth, 1846
 Dvergugle, Glaucidium capense, African Barred Owlet, LC, Smith, 1834
 Pygméugle, Glaucidium castaneum, Chestnut Owlet, LC, Neumann, 1893
 Tutsiugle, Glaucidium albertinum, Albertine Owlet, VU, Prigogine, 1983

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pygmy owl» frå ,  den 23. november 2014.  
Mlíkovský, Jirí (2002): Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe: 215. Ninox Press, Prague. ISBN 80-901105-3-8 PDF fulltext

Referansar

Bakgrunnsstoff 

uglefamilien
Fugleslekter
Ptilopsis


Ptilopsis  er ei biologisk slekt av to artar afrikanske ugler, begge har lyst ansikt. 

Ptilopsis-ugler i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:

 Kvitfjesugle, Ptilopsis leucotis, Northern White-faced Owl, LC, Temminck, 1820
 Raudaugeugle, Ptilopsis granti, Southern White-faced Owl, LC, Kollibay, 1910

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ptilopsis (genus)» frå ,  den 23. november 2014.  
  
Barlow, Wacher and Disley, Birds of The Gambia ISBN 1-873403-32-1

Referansar

Bakgrunnsstoff 

uglefamilien
Fuglar i den afrotropiske regionen
Fugleslekter
Greta Doveri

Greta Doveri () er ein italiensk songar og medlem i jentegruppa The Peppermints.

Eurovision

Junior Eurovision Song Contest 2014
Doveri vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å representere San Marino i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta med Rafaella Perniola, Anita Simoncini, Arianna Ulivi og Sara Dall'Olio som jentegruppa The Peppermints. Gruppa framførte songen «Breaking My Heart» på engelsk og italiensk, og enda på 15. plass med 21 poeng; åtte frå Italia og eitt frå Malta. I tillegg fekk alle landa tolv poeng for at ingen land skulle stå att utan poeng. Songen er skriven av Luca Medri, Chris Lapolla, Antonello Carozza og The Peppermints.

Fotnotar

Italienske songarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-deltakarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-deltakarar
Sanmarinske Junior Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Junior Eurovision Song Contest 2014-låtskrivarar
Pulsatrix


Pulsatrix  er ei biologisk slekt av store, neotropiske ugler. Dei har ein karaktersitisk utsjånad med brillemønster i ansiktet. Habitatet deira er i lågtliggande lauvskog. Dei kan vise seg i opne område ved daggry og skumring i større grad enn andre ugler.

Artslista 
Pulsatrix-ugler i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:

Slekt Pulsatrix
 Brilleugle, Pulsatrix perspicillata, Spectacled Owl, LC, Latham, 1790
 Gulbrynugle, Pulsatrix koeniswaldiana, Tawny-browed Owl, LC, Bertoni & Bertoni, 1901
 Rustkinnugle, Pulsatrix melanota, Band-bellied Owl, LC, Tschudi, 1844

Kjelder 
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II, s. 212, Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8

Referansar

Bakgrunnsstoff 

uglefamilien
Fuglar i den neotropiske regionen
Fugleslekter
Pseudoscops


Pseudoscops er ei lita biologisk slekt i uglefamilien. 

I følgje EBird/Clements Checklist v2018 har slekta ein einaste nolevande art, dette er jamaicaugle, Pseudoscops grammicus, Gosse, 1847. Tidlegare var stripeugle rekna som ein del av Pseudoscops, men er no lista som Asio clamator, engelsk: Striped Owl, Vieillot, 1807.

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 

uglefamilien
Fuglar i den neotropiske regionen
Humoral immunitet

Det  humorale immunsystemet (HIS) eller humoral immunitet  er den delen av immunforsvaret som nytter antistoff til å stoppa og fjerna infeksjon. Den viktigaste komponenten i dette systemet er B-celler eller B-lymfocyttar som produserer spesifikke antistoff retta mot framande antigen. Vidare kan dette systemet produsera cytokinar, aktivera T-celler eller komplement og starta fagocytose (at leukocyttar omsluttar antigen) og opsonisering (at antistoff produserer stoff som gjer antigena meir attraktive for lymfocyttane).

«Humoral» kjem frå latin humor som tyder 'fuktig' eller væske.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Humoral immunitet» frå ,  den 23. november 2014.  
 

Immunsystemet
Mankesau

Mankesau (Ammotragus lervia) er ein klauvdyrart i oksefamilien som kjem frå Afrika nord for Sahara.

Mankesau lever i tørre fjellstrøk frå vestkysten av Afrika til Etiopia, særleg i høgtliggande ørken. Arten er stor og kraftig samanlikna med tamsau og geit. Bukken har kroppslengd 155–165 cm, høgd 90–100 cm og vekt opptil 140 kg; geita veg berre halvparten. 

Dyra har lange, bakoverbøygde horn som kan bli opptil 84 cm lange hjå bukkar og 40 cm hjå geiter. Halsen har kort, opprettståande man, og brystet og forbeina har fyldig manke som når nesten til bakken. Pelsen er korthåra og raudbrun. Mankesau manglar halespegel. Halen er lang og flat, og er naken på undersida. Sauen har valkar på knea.

Grunna jakt har bestanden gått kraftig tilbake fleire stader. Det finst innførte bestandar i Spania og sørvestlege USA.

Kjelder

«Mankesau» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 15. november 2014.

Bakgrunnsstoff

Sauer og geiter
Ikkjespreiingsavtalen

Ikkjespreiingsavtalen (engelsk Nuclear Non-Proliferation Treaty, også kalla NPT-avtalen) er ein internasjonal traktat om ikkje å spreia atomvåpen i verda. Han blei underskriven i London, Moskva og Washington 1. juli 1968, og blei verksam 5. mars 1970. Avtalen er underskriven av 189 suverene statar (2014).

Innhald
Avtalen forbyr statar som har atomvåpen å overføra desse til land som ikkje har atomvåpen fra før. Atommaktene skal heller ikkje oppmuntre eller hjelpa andre land med å skaffa seg slike våpen.

For statar som ikkje har atomvåpen legg avtalen ned forbod mot å motta desse eller å framstilla dei. Statar utan atomvåpen skal inngå kontrollavtalar med Det internasjonale atomenergibyrået (IAEA) med ikkje-spreiing som mål. Elles skal medlemslanda hjelpa kvarandre med å nytta atomenergi til fredelege formål. Dei skal også forhandla seg fram til ein stopp på atomkappløpet, til atomnedrustning og til generell og fullstendig nedrusting.

Statar som har underteikna avtalen

Statar som ikkje har underskrive eller har trekt seg frå avtalen

Nord-Korea (underteikna 1985, men trekte seg frå avtalen i 2003).
Israel (har aldri underteikna avtalen)
India (har aldri underteikna avtalen)
Pakistan (har aldri underteikna avtalen)

Kjelder

 «Ikkespredningsavtalen» , fn.no

Denne artikkelen bygger på «Ikkespredningsavtalen» frå ,  den 23. november 2014.

Bakgrunnsstoff
 Ikkjespreiingsavtalen på norsk  
 «- Dette kom overraskende» (artikkel om den nordkoreanske prøvesprenginga i 2006), Dagbladet

Tryggleikspolitikk
Internasjonale avtalar
Skipingar i 1968
Motiv i litteratur

Motiv i litteratur er tankar, inntrykk eller mønster som går igjen i éin tekst eller i ulike verk. Ei rekkje moment kan vera motiv, til dømes bilde, idear, opplevingar, situasjonar, figurar og typar, handlingsmønster og personkonstellasjoner. 
Eit motiv er konkret og kan finnast lett i ein tekst, til forskjell frå temaet eller hovudideen i teksten, som kan vera meir diffust.

Særskilde motiv kan vera utbreidde innan ein litterær sjanger eller periode. Nokre av dei kan verka som sjangerkjenneteikn, eller brukast til å klassifisera tekstar, til dømes ved å samla eventyr i motivgrupper.

Døme
Motiv kan vera svært generelle, som «havet, dauden og kjærleiken», eller meir særeigne.

Nokre døme er:

 Forgjengelegdom. «Ubi sunt» ('kvar er…') er eit kjent motiv frå mellomalderdikting som typisk tek for seg folk som no er døde, «snøen som fall i fjor» og liknande. «Carpe diem»-motivet er vanleg i litt seinare lyrikk og inneheld oppfordringar til å leva livet.

 Foreldrelause. Barn som (tilsynelatande) ikkje har levande foreldre, men veks opp hjå fosterfamiliar. Dette motivet går att i gamle forteljingar som Remus og Romulus i romersk mytologi, Karna i Mahabharata og Moses i Egypt og i nyare verk som Jane Eyre, Frendelaus, Oliver Twist, Anne fra Bjørkely, Heidi, Jungelboka og Harry Potter.

 Herskapshus. «Big house» er eit omgrep innan irsk litteratur, der særleg anglo-irske forfattarar brukte det som symbol på forfallet til samfunnsklassen sin. Herskapshuset er også eit motiv i verk som «The Fall of the House of Usher» av Edgar Allan Poe og Howards End av E.M. Forster.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Motiver på tværs af H.C. Andersens eventyr (andersen.sdu.dk)
Gothic motifs (bl.uk)

Litteraturvitskap
Tislavoll

Tislavoll eller Tislevoll er ein gard sentralt i Fitjar kommune, på vestsida av det sørlege Storavatnet. I aust ligg Rydland, i sør ligg Søre Stokken, i vest ligg Storavikjo og i nord Hovstad. 

Det ligg eit bedehus på området.

Historie
Garden er truleg gammal, men yngre enn Hovstad, men det er ikkje gjort fornfunn som garden kan tidfestast etter. 

Tislevoll har vore i privateige så langt attende som kjeldene går. Den første brukaren som er nemnd på garden var Halvard pa Tislewol i 1519.

Namn
Gardsnamnet kjem truleg frå elvenamnet Tisla, som må ha vore namnet på bekken som renn i grensa mellom Tislavoll og Hovstad. Ei anna tolking er at namnet kjem av plantenament tistel. Namnet har i såfall vore Tistillarvoll i gammal tid. 

Namnet har gjennom tidene vorte skriven Tislervoll, Tysleould, Tysseuoldt, Tyzloud, Thyseueldh, Tisleould, Thisleeuoldt, Thisould, Thisleould, Thistleould, Tidselould, Tidztluold, Tiztevold, Tidzlevold, Tiztlewold, Tislevold og Tidslevold. Namnet vert i dag skrive Tislevoll eller Tislavoll, som òg er daglegnamnet.

Kjelder 
 
 Tislavoll på norgeskart.no

Gardar på Fitjar