alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bergsstronda naturreservat

Bergsstronda naturreservat i Høyanger kommune i Vestland fylke vart oppretta ved kongeleg resolusjon desember 2020. 

Naturreservatet dekker eit totalareal på om lag 1077 dekar. Det strekk seg langs nordsida av Høyangsfjorden frå Furehaugen til Stopulen og er representativ for rik edellauvskog i fjordliene kring midtre Sognefjord. Her er alm og lindeskog med variert alder, og med av andre lauvtre som eik, hegg, hassel, svartor, gråor og rogn. 

Frå tilråding til Klima og miljødepartementet september 2020:

Verneformål og særskilte verneverdier 

Føremålet med naturreservatet er å ta vare på ein bestemt type natur i form av rik edellauvskog representativ for fjordliene kring midtre Sognefjord. Alm- lindeskog med variert alder dominerer som skogutforming. Men det er også innslag av andre lauvtre som eik, hegg, hassel, svartor, gråor og rogn. 

Området utgjør en 4 kilomter lang sør- og sørøstvendt edellauvskogsli i Høyangsfjorden, som er en nord-/østgådene sidefjord til Sognefjorden. Området grenser ned til fylkesveg 55 og mot fjorden i nedkant og bratte skrenter og stup i overkant. Store deler av området ligger i rasmark, med vekslende substrat mellom grovere og finere rasmark. Området består primært av rik edellauvskog representativ for fjordliene i områdene rundt midtre Sognefjorden. Alm- lindeskog med variert alder dominerer skogutformingen. Lind og alm (VU) varierer mellom å dominere, men det er også innslag av andre lauvtrær, som eik, hegg, hassel, svartor, gråor og rogn. Hassel vokser i hele området. Enkelttrær er gamle, de groveste trærne er almer.  

Bunnsjktet består av typiske edellauvskogsartar, stedvis med mye bregner, der skogburkne og ormetelg dominerer. I friskare parti er det mye storfrytle. Der feltsjiktet er utvikla, har ein myske, brunrot, gaukesyre, stankstorknebb, trollbær, kvitsoleie og vivendel. På partier langs gamlevegen forbi tunnelen vokser krossved og vivendel. Ein finn høgvokste grasartar, både skogsvingel og lundgrønnaks, og mer alminnelige artar som hundegras og hundekveke.
Tidlegare vart delar av området nytta som utslåtter, lauving og til vedhogst.  Ein kan framleis sjå enkelte stuealmer. Natureservatet er oppretta ved frivillig vern.

Naturreservatet inneheld Almbotnekleiva, Stopulen og Latebladgjelet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Forskrift om vern av Bergsstronda naturreservat, Høyanger kommune, Vestland

Naturreservat i Vestland
Høyanger kommune
Skipingar i 2020
Rotfruktkvern

Rotfruktkvern, òg kalla nepekvern, er ei kvern som tidlegare vart nytta fot å mala sund nepe og kålrot for å bruka som fôr til storfe. Dei er sett saman av ein behalder, der rotfruktene vart plasserte, og ein underliggande konisk trommel med skarpe knivar. Rotfruktene vart kutta opp i tynne skiver, som kom ut i den enden av trommelen med størst diameter. Ein plasserte ofte ei trillebår der, slik at ein kunne trilla fôret direkte inn til kyrne. Dei minste kvernene hadde sveiv og vart dregen med handmakt. På 1950- og 1960-talet vart sveiva ofte erstatta med ein elektrisk motor.

Referansar 

Jordbruksreiskapar
Høyelevator

Høyelevator er ei jordbruksmaskin som blir nytta for å transportera høy og halm. Dei høver godt når høyet eller halmen er pressa til firkantballar. For høy og halm i laus vekt høver ein høykanon betre.

Referansar 

Jordbruksmaskinar
Transport innan jordbruk
Innhausting
Stopulen i Høyanger

Stopulen i Høyanger kommune, også kalla «Ståpelen», er eit fjellparti med form som ein pillar. Toppen ligg 477 meter over havet og har god utsikt over Høyanger.

«Stopul» tyder låseplugg,  eller av verbet 'å leggje opp' eller avleia av ordet «Kyrkjestopul» som er synonym til klokketårn. 

Stopulen har foten i Stangurda og ligg mellom Latebladgjelet og Kakkarhammeren, også kalla Klumphammaren.

Bergvolumet er rekna til 12 millionar kubikkmeter og har potensiale for steinras. I åra 1933 til 1935 vart det utført sikringsarbeid i Styggebotnen over Stopulen.  Det vart mellom anna støypt og mura i elva for å leie vatnet vekk frå sprekkar i bakkant av Stopulen.  Ein målebolt viser at det ikkje var bevegelse mellom 1935 og 2005. Norges Geologiske Undersøkelse tilrådde i 2005 vidare overvaking.

Eit segn seier at den dagen det kjem tårn på kyrkja i Høyanger skal Stopulen siga i fjorden og Høyanger øydast i flodbølgjer. Kyrkjetårnet kom i 1960, men Stopulen står.

Kjelder

Geografi i Høyanger
Hyliidae

Hyliidae er ein biologisk familie av to små sporvefuglar som lever i skogshabitat i tropisk Vest- og Sentral-Afrika. 

Artane er monotypiske i kvar si biologiske slekt:

Slekt Hylia
 Hylia, Hylia prasina, Green Hylia, (Cassin, 1855), (LC)

Slekt Pholidornis
 Vevarmeis, Pholidornis rushiae, Tit Hylia, (Cassin, 1855), (LC)

Dette er småfuglar som kan vege høvesvis 12 og 7,5 gram og som et av eit breitt utval av insekt, spesielt skjoldlus for vevarmeis og biller blant hylia. Reira er relativt store og sfæriske, liknar reira til vevarfuglar (Ploceidae). Kullet er på høvesvis eitt og to egg for dei to artane. Vanlege morfologiske fellestrekk er den penselliknande tungetuppen og det lange tungebeinet. Utsjånaden er ulike: hylia er olivengrøn omtrent som ein bladsongar. Den langt mindre vevarmeisa har ei stripete drakt med brun overside og kraftig gult i over og undergumpen og bakre buk, samt gule eller oransje føter.

Over ein lang periode var ornitologar usamde om den systematiske klassifiseringen av desse to artane, og over tid vart dei, saman eller kvar for seg over tid, sette inn i ulike familiar, mellom anna i dunsongarfamilien.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Baumsänger» frå ,  den 26. mai 2021.  
 
 Silke Fregin, Martin Haase, Urban Olsson, Per Alström: New insights into family relationships within the avian superfamily Sylvioidea (Passeriformes) based on seven molecular markers. BMC Evolutionary Biology 12(1), 157, 2012. S. 1–12, DOI: 10.1186/1471-2148-12-157
 Kristina M. Sefc, Robert B. Payne, Michael D. Sorenson (2003): Phylogenetic relationships of African sunbird-like warblers: Moho (Hypergerus atriceps), Green Hylia (Hylia prasina) and Tit-hylia (Pholidornis rushiae) (PDF). Ostrich: Journal of African Ornithology. 74 (1–2): 8–17. doi:10.2989/00306520309485365

Bakgrunnsstoff 

sporvefuglar
Nye fuglefamiliar utan norsk namn
Rorsrom

Rorsrom, eller berre rom, er, i samband med norske trebåtar eit rom med keipar der det sit ein rorskar. Talet på rom er difor likt med talet på årepar. Ein færing har to årepar og er difor ein «toromsbåt», ein seksring har tre årepar og er ein «treromsbåt», osb. Fram- og bakskotten blir ikkje rekna med i denne terminologien.

Mange  stader vert omgrepet røde brukt om rorsrom.

Referansar 

Norske båttypar
Turn under Sommar-OL 1972

Turnøvingane under Sommar-OL 1972 i München vart avvikla i tida 27. til 30. august. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 113 menn og 118 kvinner deltok i mangekampane.

Menn

Mangekamp

Bøylehest

Frittståande

Hopp

Ringar

Skranke

Svingstang

Lagkamp

Kvinner

Mangekamp

Bom

Frittståande

Hopp

Skranke

Lagkamp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gymnastics at the 1972 Summer Olympics» frå ,  den 27. mai 2021.  

Sommar-OL 1972
Vest-Tyskland
Turn
Remigius Machura

Remigius Machura () er ein tsjekkisk tidlegare kulestøytar som representerte Tsjekkoslovakia. Han tok bronsemedaljen i øvinga under EM 1982 og VM 1983. Machura vann i 1985 både innandørs-VM og innandørs-EM, kort før han vart dømd for doping. Også i 1988 gjekk han til topps i innadørs-EM.

Aktiv
Machura kneip bronsemedaljen ved Friidretts-EM 1982 i Aten, bak den suveren vinnaren, austtyske Udo Beyer og Jānis Bojārs som representerte Sovjetunionen. Året etter vann han ein ny bronse då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki, slått av polske Edward Sarul og den olympiske meisteren, Ulf Timmermann.

I 1985 vann kuletevlinga ved hall-VM i Paris med eit støyt på 21,22 m, Udo Beyer og Jānis Bojārs kom på plassane bakom. Ved hall-EM i Aten støytte han 21,74 m og slo både Timmermann og den seinare trefaldige verdsmeisteren Werner Günthör. Same året vart Machura avslørt for bruk av anabole steroidar (Stanozolol). Han vart då utestengd frå friidrett på livstid, ein dom som straks vart omgjort til to års startnekt.

Machura kom tilbake i 1987-sesongen og sette personbeste med 21,93 meter i eit stemne i Praha den 23. august. Ved hall-EM 1988 i Budapest støytte han 21,39 m og sigra framom vesttyske Karsten Stolz. Sidan i sesongen enda Machura på femteplassen under sommarleikane i Seoul. Han la opp i 1992.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Bronsemedalje – 20,59 m
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 20,98 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 21,39 m
OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 20,57 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Remigius Machura» frå ,  den 27. mai 2021.  

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske deltakarar under sommar-OL 1988
Kendall Jenner

Kendall Nicole Jenner () er ein amerikansk modell og TV-person frå California i USA.

Filmografi 

 Ocean's 8 – 2018
 I Am Cait – 2017
 The High Fructose Adventures of Annoying Orange – 2014
 Hawaii Five-0 – 2007
 Keeping Up with the Kardashians – 2007

USA-amerikanske modellar
Guillermo Lasso

Guillermo Alberto Santiago Lasso Mendoza () er ein ecuadoriansk politikar og  forretningsmann som blei den 47. presidenten av Ecuador i 2021.

Kjelder 

Ecuadorianske politikarar
Ecuadorianske presidentar
Greinsaks

Greinsaks er ei kraftig saks for å klyppa av greiner på tre. Dei blir nytta for å tynna ut frukttre og prydbuskar. Slike sakser har ofte eit krumt skjer, som klypper av greina mot eitt fast motskjer. Det finst òg greinsakser med langt skaft, nokre teleskopiske, slik at ein kan klyppa av greiner høgt oppe. Kjeften på saksa blir då ofte dregen saman av eit ståltau som går lags skaftet.

Referansar 

Hagebruksreiskapar
Krattsongar

Krattsongar (Scotocerca inquieta) er 
einaste arten i ein nyleg godtatt biologisk familie Scotocercidae i superfamilien Sylvioidea. Han er ein lys, sandfarga liten art som lever i ørkenaktige område med kratt i frå nordlegaste Afrika til sørvestlege Asia.

Skildring 
Dette er ein liten «songar», ca. 10 centimeter og 6-10 gram, litt større enn ein fuglekonge. Han har bleik sandfarga fjørdrakt, svart augestripe og mørke striper over krona. Også svakere striper frå strupen ned over brystet samt på nakke-skulder. Halen er tynn, litt flistete, oppreist og kan spreiast i vifteform. Fargetonen i drakta varierer litt over dei åtte underartane i det langstrekte utbreiingsområdet. 

Han lever frå Mauritania i sørvest gjennom Vest-Sahara, dei nordlegaste afrikanske landa til Palestina og Den arabiske halvøya. Vidare austover i Asia såvidt inn i Kashmir og i nord aust for Kaspihavet i sørlegaste Kasakhstan. I det nordlegaste området i Sentral-Asia er han ein trekkfugl. I dette utbreiingsområdet finner krattsongaren habitat i åpne, tørre område med buskar eller gras, men aldri i landbruksområde. Dei kan hekke så høgt som 2600 moh. i Sinai.

Føda er insekt og anna leddyr som dei i hovudsak plukkar frå bakken. I nokre område kan dei ete frø vinterstid.

Birdlife International har klassifisert arten som livskraftig (LC), storleiken på populasjonen er ikkje estimert. 

Over ein lang periode var ornitologar usamde om den systematiske klassifiseringen av krattsongar, sist i Cettiidae før han blei sett i sin eigen familie Scotocercidae.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Wüstenprinie» frå ,  den 27. mai 2021.  
 
 Ryan, P. (2020). Scrub Warbler (Scotocerca inquieta), version 1.0. I Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, og E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.stswar1.01
Referansar

Bakgrunnsstoff 

sporvefuglar
Alcippe

Alcippe er ei biologisk slekt med ti artar sporvefuglar som lever i den orientalske regionen av Asia.  Dei norske artsnamna har fellesnemninga 'fulvetta'. Dette er en einaste slekta i familien Alcippeidae.

Skildring 
Alcippe-fulvettaene er 12,5 til 16,5 cm lange og har 13,2 til 18,3 gram kroppsmasse. Oversida av fjørdrakta er dus brun eller olivengrå, undersida noko lysare. Hovudet og nakken er i brunt eller grått. Ofte kan ein sjå ein kvit augering eller ei lang mørk stripe over auga. Desse artane er mindre enn dei relaterte lattertrastar (Leiothrichidae) og har mindre kraftig farga fjørdrakt enn desse. Samanlikna med marktimalar (Pellorneidae) har Alcippe-artane veikare bein og lever i meir arboreale habitat.

Artsliste 
Alcippe-fulvettaene i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: 
 Gråkronefulvetta, Alcippe poioicephala, Brown-cheeked Fulvetta, (Jerdon, 1841), (LC)
 Svartbrynfulvetta, Alcippe grotei, Black-browed Fulvetta, Delacour, 1936, (LC)
 Jernfulvetta, Alcippe brunneicauda, Brown Fulvetta, (Salvadori, 1879), (NT)
 Javafulvetta, Alcippe pyrrhoptera, Javan Fulvetta, (Bonaparte, 1850), (LC)
 Brillefulvetta, Alcippe nipalensis, Nepal Fulvetta, (Hodgson, 1837), (LC)
 Hubeifulvetta, Alcippe davidi, David's Fulvetta, Styan, 1896
 Guangdongfulvetta, Alcippe hueti, Huet's Fulvetta, David, A, 1874
 Gråhovudfulvetta, Alcippe morrisonia, Grey-cheeked Fulvetta, Swinhoe, 1863, (LC)
 Yunnanfulvetta, Alcippe fratercula, Yunnan Fulvetta, Rippon, 1900
 Kvitbrystfulvetta, Alcippe peracensis, Mountain Fulvetta, Sharpe, 1887, (LC)

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Zweigdrosslinge» frå ,  den 27. mai 2021.  
 

Referansar

Bakgrunnsstoff 

sporvefuglar
Nye fuglefamiliar utan norsk namn
Rice University

William Marsh Rice University, vanlegvis kjent som Rice University, er eit privat universitet i Houston i delstaten Texas i USA. Det blei grunnlagt i 1912, etter at William Marsh Rice blei drepen. Han hadde testamentert det meste av formuen sin til å skipa ein framifrå utdanningsinstitusjon.

Rice er eit forskingsuniversitet med fokus på byrjande studentar (undergraduates). Det har få studentar i høve til fakultet, med eit tilhøve på 6:1. 

Ved lærestaden var det 7 282 studentar og 680 vitskapleg tilsette i 2019.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rice University» frå  og «Rice University» frå , den 28. mai 2021.

Bakgrunnsstoff

Houston
Universitet i Texas
Skipingar i 1912
NM i orientering 1989/langdistanse

Noregsmeisterskapen i orientering 1989 i langdistanse vart avvikla 24 og 25. juni på Torpa i Oppland med torpa O-lag som arrangør. Tevlingane vart opplagt med kortare løyper om laurdagen og de lange løypene om søndagen.

Menn

Kvinner

Kjelder
Sportsboken 89-90. Sportsboken As/VG. 1989.

Noregsmeisterskap i 1989
Idrettstilskipingar i Innlandet
Noregsmeisterskap i orientering
Idrett i Nordre Land
NM i orientering 1989

Noregsmeisterskapen i orientering 1989 vart avvikla dagane frå 21. til 24. september i Lardal i Vestfold. Menn og kvinner tevla i normaldistansen og stafett. Den individuelle løypa for menn var 13,3 km lang og for kvinner 8,3 km.

Menn

Stafett

Kvinner

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 22. september 1989
Fredriksstad Blad 25. september 1989

Noregsmeisterskap i 1989
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Noregsmeisterskap i orientering
Idrett i Larvik‎
Råforsterking

Råforsterking, eller open-sløyfe-forsterking, er forsterkinga til ein forsterkar utan tilbakekopling. Dei aller fleste moderne forsterkarar nyttar tilbakekopling for å redusera forvrengning, støy og rippel på forsyningsspenninga, osb.. Ein annan grunn for å nytta tilbakekopling er for å auka eller redusera inn- og utgangsimpedansane til ein forsterkar. I den samanhengen er råforsterkina viktig. Di større råforsterkina er, di meir effektiv er tilbakekoplinga.

Råforsterkinga er størt i lågfrekvensområdet og fell av oppover i frekvensområdet. Operasjonsforsterkarar har som oftast ei råforstering på over  (100 dB) ved dei lågaste frekvensane. Men råforsterkinga byrgar å falla av med 20 dB/dek. over ein viss frekvens. For Miller-kompenserte forsterkarar ofte ligg dette knekkpunktet i området 10-100 Hz. Dette fører til at tilbakekoplinga blir mindre effektiv til lengre opp i frekvens ein kjem.

Referansar 

Analog elektronikk
Flykapring

Flykapring er ei hending der nokon med vald eller trugsmål om vald tek over kontrollen av eit fly. Dei som utfører ei slik handling vert kalla «flykaprerar». Kaprarane er ofte væpna, for lettare å kunna tvinga pilotane til å gjera som dei vil. Men det finst òg døme på at kaprarane har teke over flyginga, som under 11. september-åtaka i USA.

I perioden 1969-1972 var det særs mange flykapringar, berre i 1969 var det 86 kapringar og i 1970 var det 78. For å få slutt på kapringane vart det innført betre kontroll på flyplassane, men gjennomlysing av bagasjen og passasjerane laut gå gjennom ein metalldetektor. Desse tiltaka har redusert talet på kapringar drastisk, og i 2015, 2017 og 2020 var det i fylgje Aviation Safety Network ingen kapringar.

Politiske kapringar 
Mange av kapringane på 1960- og 1970-talet var politisk motiverte, og vart utførte for å få internasjonal merksemd. Nokre kapringar utførte av militante palestinske grupper har vore av denne typen.

Romlingar 
Nokre kapringar har vore utførte av personar som freista å koma unna krigsområde eller autoritære styresmakter.

Stalege kapringar 
Statlege kapringar er sjeldne, men det finst eit par døme på at nasjonalstatar har teke seg til rette og kapra fly.

Europeisk kapring på oppdrag frå USA 
Den 1. juli 2013 vart flyet til den bolivianske presidenten Evo Morales omdirigert til Wien, etter at det hadde vorte nekta å nytta luftromet til Frankrike, Italia, Portugal og Spania. Morales var på tur heim frå ein konferanse i Russland og USA trudde at Edward Snowden kunne vera ombord i flyet. Flyet vart halde på flyplassen for 13 timar, og i fylgje Daily dot vart flyet ransaka, men dei fann ikkje Snowdon ombord. Hendinga førte til diplomatisk usemje i ettertid og fleire latinamerikanske land fordømte det som hadde skjedd. Det er ikkje kjent at noko NATO-land fordømde kapringa.

Kviterussisk kapring 
Den 24. mai 2021 tvinga KGB-offiserar og kviterussiske  jagarfly eit fly frå Ryanair til å landa i Minsk, for å arrestera den regimekritiske journalisten Roman Protasevitsj. Denne hendinga vart fordømt av dei fleste vestlege land og det vart truga med sanksjonar. EU gav råd til flyselskap om å unngå kviterussisk luftrom.

Referansar 

Luftfart
Flugesongarar

Flugesongarar er ei biologisk slekt Erythrocercus  som lever i skogshabitat i tropisk Afrika sør for Sahara. Slekta er godtatt som monotypisk i sin eigen familie Erythrocercidae etter tidlegare å ha vore plassert inn i ymse familiar.

Skildring 
Flugesongarar er små sporvefuglar, som liknar flugesnapparar (Muscicapidae), med ein kroppslengde på 9 til 12 cm. Kjenneteikna til slekta inkluderer ein avrunda hale med 12 halefjører mot 10 i orientsongarfamilien (Cettiidae), og iaugefallande, stive bust rundt nebbrota. Rustkroneflugesongar har gråleg overside, framhovudet og halen er raudbrun, undersida er beige til kvitaktig.
Gulflugesongar og gulbukflugesongar er grønaktig på oversida og klår gulfarge på undersida.

Systematikk 
Slekta Erythrocercus vart først skildra vitskapleg i 1857 av den tyske ornitologen Gustav Hartlaub. Den dag i dag er vitskapen ikkje heilt samd om den systematiske klassifiseringa av slekta. I ei tid vart slekta plassert i monarkfamilien (Monarchidae) eller berre ført opp som Incertae sedis ('usikker plassering') utan å tilhøyre nokon familie.

I 2006 vart flugesongarar plasserte inn i den nyleg introduserte orientsongarfamilien (Cettiidae). Den svenske ornitologen Per Alström og kollegaene hans introduserte ein uavhengig, monotypisk familie for slekta Erythrocercus,  Erythrocercidae, som vart adoptert av IOC verdslista. Flugesongarar er søstergruppa til ein felles klade av krattsongar (Scotocerca inquieta) og slektene i orientsongarfamilien.

Artsliste 
Flugesongarar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: 

Slekt Erythrocercus
 Gulflugesongar, Erythrocercus holochlorus, Little Yellow Flycatcher, Erlanger, 1901, (LC)
 Rustkroneflugesongar, Erythrocercus mccallii, Chestnut-capped Flycatcher, (Cassin, 1855), (LC)
 Gulbukflugesongar, Erythrocercus livingstonei, Livingstone's Flycatcher, Gray, GR, 1870, (LC)

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Spreizschwänze» frå ,  den 29. mai 2021.  
 

Referansar

Bakgrunnsstoff 

sporvefuglar
Fugleslekter
Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini

«Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini» er ein amerikansk noveltysong skriven av Paul Vance og Lee Pockriss. Songen fortel historia som ei sjenert jente i bikini som held kroppen nedsenka i vatnet for å ikkje bli sett.

Brian Hyland with orchestra, leia av John Dixon, spelte inn songen. «Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini» blei gjeven ut på singelen Leader L-805 i juni 1960 og på Kapp K-342 i juli 1960. Produsentar var Don Kirschner og Al Nevins. B-sida var «Don't Dilly Dally Sally».

Den kvinnelege røysta som seier «One, two, three, four» på innspelinga tilhøyrde Trudy Packer.

Songen har også blitt spelt inn på tysk av Club Honolulu (Caterina Valente og broren Silvio Francesco) med tittelen «Itsy Bitsy Teenie Weenie Honolulu Strand Bikini» (tysk tekst av Rudolf-Günter Loose), fransk og italiensk med Dalida og dessutan i mange versjonar på engelsk, mellom dei Lisa del Bo, ein nederlandsk artist.

Svenske versjonar 
Karl Lennart skreiv ein svensk tekst. Den svenske tittelen er identisk med originaltittelen. 

 Britt Damberg spelte inn songen og gav han ut på EP-plata BFB BFB 1045 i 1960
 Lill-Babs spelte òg inn songen oggav han ut på singelen Karusell K 327 i 1960. B-sida var «När ska du bestämma dig, Britt-Mari?»

Norske versjonar 
Arne Bendiksen, Gunnar Jørstad og Finn Evensen har skrive norske tekstar til «Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini». Bendiksen sin norske versjon heiter «En bitte bitte liten mini-minimal bikini (polkadot bikini)». Jørstad sin versjon heter «Itsy-Bitsy-Tiny-Viny». Evensen sin versjon har tittelen «Vil du ha sjokolade?».

Innspelingar 

«Vil du ha sjokolade?» kom òg ut på promotion CD-singlen Bjelle Records BJELLEPROMO 0103 i juni 2003.

Listeplasseringar 

Hyland sin versjon nådde òg Topp 10 i andre land.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini» frå ,  den 29. mai 2021.  
 
Songar frå 1960
USA-amerikanske songar
Songar om klede og mote