alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Man of Constant Sorrow

«Man of Constant Sorrow» er ein tradisjonell amerikansk folkesong som først vart spelt inn av Dick Burnett, ein delvis blind felespelar frå Kentucky. Songen vart spelt inn av Burnett som «Farewell Song» og trykt i ei songbok om lag 1913. Ei tidleg utgåve vart spelt inn av Emry Arthur i 1928 (Vocalion Vo 5208).

Historie 
Det er usikkert om Dick Burnett skreiv songen sjølv. Om Burnett skreiv songen, så gjorde han det truleg rundt 1913. Det andre verset i songen nemner at songaren hadde vore blind i seks år, noko Burnett vart i 1907. Kanskje tilpassa Burnett teksten ut frå ein eldre song.

I 1918 tok Cecil Sharp songen og gav han ut som «In Old Virginny» (Sharp II, 233). 

Bluegrassgruppa The Stanley Brothers gjorde songen kjend. Ifølgje Ralph Stanley var songen to-tre hundre år gammal, og dei lærte han av faren, samt la til litt meir tekst og gav han namnet «I'm a Man of Constant Sorrow».

Innspelingar 
 Songen vart spelt inn av Emry Arthur i 1928.
 Han vart popularisert av Stanley Brothers i 1951 og vart seinare gjeven ut ei rekkje gongar.
 Ei utgåve av songen, «Girl of Constant Sorrow», var på albumet Joan Baez. 
 Innspeling av Roscoe Holcomb (Daisy Kentucky) i 1961–1962 med eit arrangement meir lik Bob Dylan si utgåve enn Stanley Brothers si.
 Songen finst på debutalbumet til Bob Dylan frå 1962 og Dylan spelte songen første gong han spelte på nasjonalt fjernsyn i 1963. 
 Peter, Paul and Mary spelte inn songen som «Sorrow» på debutalbumet deira i 1962.
 Judy Collins sitt debutalbum, Maid of Constant Sorrow frå 1961, tok namnet frå ein variant av songen, som òg finst her. 
 Han vart spelt av Waylon Jennings på albumet Folk-Country i 1966.
 Rod Stewart spelte songen på debutalbumet sitt som soloartist i 1969.
 Han vart spelt inn av Ginger Baker's Air Force på deira sjølvtittulerte debutalbum i 1970, sunge av Denny Laine. Det var den einaste singelen til bandet og nådde 36. plass i USA og 86. plass i Storbritannia. 
 Ei a capella-utgåve finst på The Dillards sitt album Roots and Branches frå 1972.
 Jackson Browne og den irske trekkspelaren Sharon Shannon spelte inn ei utgåve av songen i 2000. Han finst på albumet The Diamond Mountain Sessions.
 Songen finst i filmen O Brother, Where Art Thou? frå 2000 med tittelen «I Am a Man of Constant Sorrow». Han vert framført av dei fiktive Soggy Bottom Boys i filmen og vart spelt inn av Dan Tyminski, Harley Allen og Pat Enright. Han vart ein hit i filmen for the Soggy Bottom Boys og vart seinare ein hitsingel i den verkelege verda. Han fekk ein CMA-pris for årets singel og ein Grammy for beste countrysamarbeid med vokal. Singelen nådde 35. plass på Hot Country Songs-lista.

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Man of Constant Sorrow» frå , den 17. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1913
Singlar frå 2000
USA-amerikanske folkeviser
Peter, Paul and Mary-songar
Bob Dylan-songar
Rod Stewart-songar
The Stanley Brothers-songar
Songar om Kentucky
The Dillards-songar
Fixin' to Die Blues

«Fixin’ to Die Blues» er ein bluessong skriven av Booker T. Washington White frå Mississippi. Han er meir kjend som Bukka White. Det er uklårt om han faktisk skreiv songen. Songen er unik blant bluessongane som handlar om å døy på den måten at han fokuserer på korleis døden påverkar den etterlatne familien og ikkje den meir typiske bluessongen der døden er den naturlege konsekvensen av eit hardt liv. 

Den mest kjende utgåva av songen vart spelt inn av Bob Dylan på debutalbumet i 1962. Melodilinja er ganske så forskjellig frå utgåva til White og teksten er òg endra. Det har vorte sagt at Dylan var inspirert av Dave Van Ronk si utgåve av songen, noko som vart nemnt av Van Ronk i Martin Scorsese-dokumentaren No Direction Home. 

I 2002 spelte Robert Plant, tidlegare i Led Zeppelin, ei utgåve kalla «Funny In My Mind (I believe I’m Fixin’ To Die)», der han la til eit slags refreng. Led Zeppelin spelte stundom songen på konsertar som ein del av «Whole Lotta Love».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Fixin' to Die Blues» frå , den 17. oktober 2009. 
 

Songar frå 1940
Bluessongar
Bukka White-songar
Bob Dylan-songar
Buffy Sainte-Marie-songar
Robert Plant-songar
The Bonnie Lass o' Fyvie

«The Bonnie Lass o' Fyvie» er ein skotsk folkesong om eit vanskeleg kjærleiksforhold mellom ein soldat og ei jente. Som mange folkesongar er opphavet ukjent. Det finst inga endeleg utgåve av teksten og han vert ofte kalla opp etter opningslinja, There once was a troop o' Irish dragoons. Songen er òg kjend under mange andre namn, den mest vanlege av desse er «Peggy-O».

Variantar 

Den eldste kjende utgåva av denne skotske balladen heiter «The Bonnie Lass O' Fyvie». Ei anna tidleg utgåve vert kalla «Bonnie Barbara-O». Ei tidleg engelsk utgåve heiter «Handsome Polly-O», men er sett til ein annan stad. Ein annan engelsk versjon heiter «Pretty Peggy of Derby». Songen kom truleg med skotske immigrantar til Amerika.. Han vart spelt inn på English Folk Songs From the Southern Appalachians av Cecil Sharp. Variantar av songen referer til den britisk-amerikanske krigen og til den amerikanske borgarkrigen.

Utgåver 

Den tidlegare utgåva som vart innspelt var av John Strachan i 1951. Denne sørstatsutgåva av songen vart arrangert for munnspel Bob Dylan på debutalbumet hans i 1962 med tittelen «Pretty Peggy-O». Joan Baez spelte ei utgåve av songen kalla «Fennario» på Joan Baez in Concert, Part 2 i 1963.

The Corries hadde ein versjon av songen på debutalbumet sitt i 1965. Simon and Garfunkel spelte songen med harmoniarrangement kalla «Peggy-O» på albumet Wednesday Morning, 3 A.M. i 1964.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «The Bonnie Lass o' Fyvie» frå , den 17. oktober 2009. 
  oppgav desse kjeldene:
 
 
 
 
 

Skotske folkeviser
Bob Dylan-songar
Joan Baez-songar
Simon & Garfunkel-songar
Grateful Dead-songar
Gospel Plow

«Gospel Plow» (òg kalla «Hold On») er ei tradisjonell amerikansk folkevise. Tittelen er bibelsk og er basert på Lukasevangeliet 9:62.

Innspelingar 
 Duke Ellington Newport Jazz Festival (1958)

 The Folksmiths med Joe Hickerson We've Got Some Singing To Do 1958
 Odetta Odetta at Carnegie Hall 1961
 Bob Dylan 1962
 Peggy Lee. 2 Shows Nightly 1968
 Screaming Trees. Dust 1996
 Old Crow Medicine Show - Greetings from WAWA - 2000
 The Hackensaw Boys - Look Out - 2007
 Three tal Pines - Short While Ago - 200?

 Trykte utgåver 
 Alan Lomax og John A. Lomax Our Singing Country'' 1941 s. 44-45

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gospel Plow» frå , den 17. oktober 2009. 
 

Bob Dylan-songar
USA-amerikanske folkeviser
Baby, Let Me Follow You Down

«Baby, Let Me Follow You Down» er ei tradisjonell folkevise gjort populær på slutten av 1950-åra av bluesgitaristen Eric Von Schmidt. Den mest kjende utgåva av songen er spelt av Bob Dylan på debutalbumet hans.

Songen vart tilpassa av Eric Von Schmidt, ein bluesgitarist og låtskrivar i visemiljøet som dukka opp slutten av 1950-åra. Von Schmidt hadde først høyrt ein song av Blind Boy Fuller som heitte «Baby, Let Me Lay It On You». 

Den første kjende innspelinga, «Mama, Let Me Lay It On You», vart gjort av Walter Coleman i 1936, men Tony Russell hevdar at Memphis Minnie spelte inn ei utgåve av songen så tidleg som i 1930. Tittelen vart endra til «Baby, Let Me follow You Down» rundt 1959 og vart ein song ein ofte høyrte i kafeane i Greenwich Village tidleg i 1960-åra. Songen vart sunge av lokale visesongarar som Dave Van Ronk. Songen vart seinare plukka opp og gjort kjend av den unge Bob Dylan, som spelte han inn for debutalbumet sitt. 

Ei anna kjend innspeling vart gjort av The Animals i 1964, som endra tittelen til «Baby Let Me Take You Home».

Bryan Ferry spelte ei utgåve av songen på albumet sitt Dylanesque (2007).

Bakgrunnsstoff 
 Eric Von Schmidt på SongTalk, 1993

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Baby, Let Me Follow You Down» frå , den 17. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bob Dylan-songar
USA-amerikanske folkeviser
Song to Woody

«Song to Woody» er ein av dei første songane skriven av den amerikanske musikaren Bob Dylan. Songen vart gjeven ut på debutalbumet hans, Bob Dylan, i 1962. Songen omhandlar korleis Dylan verdset visesongaren Woody Guthrie. Melodien er basert på Guthrie-songen «1913 Massacre». Songen omtalar òg andre musikklegender som Cisco Houston og Leadbelly.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Song to Woody» frå , den 17. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff
 Tekst
 

Songar frå 1962
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar produserte av John Hammond
Woody Guthrie
Songar om musikarar
See That My Grave Is Kept Clean

«See That My Grave Is Kept Clean» er ein klassisk bluessong skriven av Blind Lemon Jefferson. Songen vart seinare spelt inn av Bob Dylan på debutalbumet hans Bob Dylan. Han spelte seinare inn songen på ny i lag med The Band på The Genuine Basement Tapes.

Andre artistar som har spelt songen er B.B. King, Lightnin' Hopkins (som «One Kind Favor»), Canned Heat, the Grateful Dead, Mike Bloomfield, Keiji Haino, Diamanda Galás, Meindert Talma & the Negroes, Lou Reed, Furry Lewis, the Dream Syndicate, Dave Van Ronk, Mavis Staples og Thelonious Monster.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «See That My Grave Is Kept Clean» frå , den 17. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1927
Bluessongar
Bob Dylan-songar
Grateful Dead-songar
Canned Heat-songar
Peter, Paul and Mary-songar
Kunnskapsdepartementet

Kunnskapsdepartementet (KD) er eit norsk departement som blei oppretta 1. januar 2006 som ei vidareføring av Utdannings- og forskingsdepartementet.

Ansvarsområde:
 Grunnskule og vidaregåande opplæring
 Forsking og høgare utdanning
 Barnehagar

Den 20. oktober 2021 vart Tonje Brenna frå Arbeidarpartiet Noregs Kunnskapsminister, og forskings- og høgare utdanningsminister var det Ola Borten Moe frå Senterpartiet som vart.

Historie 
 Noreg fekk eit eige departement for utdanningssaker allereie frå 17. november 1818 då Kyrkje- og undervisingsdepartementet blei etablert.
 Under Kåre Willoch si regjering blei dette departementet i 1982 delt og ansvaret for kultursaker, høgare utdanning og forsking blei overført til det nye Kultur- og vitskapsdepartementet. 
 I 1990 blei dei to departementa reorganiserte. Dei to nye departementa var Kyrkje- og kulturdepartementet og Utdannings- og forskingsdepartementet. 
 I 1991 blei kyrkjesakene flytta, og departementa fekk namna Kulturdepartementet og Kyrkje-, utdannings- og forskingsdepartementet.
 Frå 1. januar 2002 blei dette endra på nytt, og namna på departementa blei Utdannings- og forskingsdepartementet og Kultur- og kyrkjedepartementet.
 Frå 1. januar 2006 blei Utdannings- og forskningsdepartementet endra til Kunnskapsdepartementet.
Den første leiaren i departementet var Øystein Djupedal frå Sosialistisk Venstreparti, han blei sidan avløyst 18. oktober 2007, då departementet blei delt mellom statsrådane Bård Vegar Solhjell og Tora Aasland, begge frå Sosialistisk Venstreparti. Frå 20. oktober 2009 var Kristin Halvorsen frå Sosialistisk Venstreparti kunnskapsminister. Tora Aasland heldt fram som statsråd i departementet med ansvar for forsking og høgare utdanning.

Kjelder 

Norske departement
Utdanning i Noreg
Karl Oskar Fjørtoft

Karl Oskar «Kaos» Fjørtoft () er ein norsk fotballspelar. Han var tidlegare offensiv midtbanespelar for Aalesund. Han har tidlegare spelt for Fjørtoft TIL, Hødd, Rosenborg, Molde og den svenske klubben Hammarby.

Fjørtoft fekk ikkje ny kontrakt med Aalesund etter sesongen 2008. Han skulle i 2009 spele for Sportsklubben Herd samstundes som han skulle vere trenar for rekruttlaget. Han fekk kontraktstilbod frå fleire klubbar i Adeccoligaen, men blei verande i Ålesund fordi han meinte det var best for familien.

Kjelder 
 Bokmålswikipedia

Aalesund-spelarar
Hødd-spelarar
Molde-spelarar
Rosenborg-spelarar
Hammarby-spelarar
Folk frå Haram
Kjersti

Kjersti er eit kvinnenamn danna som ei norsk kortform av Kristina. Det har namnedag den 18. oktober saman med nærskylde Kjerstin. Kirsti er eit liknande namn.

Kristina kjem opphavleg frå det latinske Christiana, 'kristen', som er er avleidd av det greske ordet for Kristus, Christós, som tyder 'salva'. 

Namnet er mellom anna kjend frå folkevisa «Liti Kjersti», om ei Kjersti som blir bergteken.

Namnet var mykje brukt i andre halvdelen av 1900-talet, med ein brukstopp frå 1960- til 1970-åra. I 2009 var det 7 617 norske kvinner som heitte Kjersti.

Kjende namneberarar 
 Kjersti Evindsdotter Haugland (1796–1881), norsk forteljar og tradisjonsberar 
 Kjersti Scheen (f. 1943), norsk forfattar
 Kjersti Ericsson (f. 1944), norsk kriminolog, forfattar og politikar
 Kjersti Graver (1945–2009), norsk jurist 
 Kjersti Alveberg (1948-2021), norsk dansar og koreograf
 Kjersti Holmen (1956-2021), norsk skodespelar
 Kjersti Myrnes Balto (f. 1962), norsk sametingspolitikar
 Kjersti Wold (f. 1962), norsk forfattar
 Kjersti Løken Stavrum (f. 1969), norsk journalist
 Kjersti Tysse Plätzer (f. 1972), norsk kappgjengar
 Kjersti Buaas (f. 1982), norsk snøbrettkjørar

Kjelder 

 

Kvinnenamn
Namn knytte til kristendommen
Norske førenamn
Kjerstin

Kjerstin er eit kvinnenamn danna som ei norsk kortform av Kristina. Det har namnedag den 18. oktober saman med nærskylde Kjersti. Kjerstine, Kirsten og Kristin er liknande namn.

Kristina kjem opphavleg frå det latinske Christiana, 'kristen', som er er avleidd av det greske ordet for Kristus, Christós, som tyder 'salva'. 

I 2009 var det 650 norske kvinner som heitte Kjerstin.

Kjende namneberarar 
 Kjerstin Dellert (f. 1925), svensk operasopran
 Kjerstin Øvrelid (1929–1989), norsk målar
 Kjerstin Erickson (f. 1983), amerikansk organisasjonsleiar
 Kjerstin Andersen (f. 1958), norsk handballspelar

 Kjerstin Kartrud, norsk ballettdansar
 Kjerstin Gjengedal, norsk journalist

Kjelder 

 

Kvinnenamn
Namn knytte til kristendommen
Norske førenamn
Nese

Nese er ei bygd på vestsida av Arnafjorden i Vik kommune i Vestland. Staden ligg 25 kilometers køyring frå kommunesenteret Vik, og har vegsamband dit via Fv92.

Nese er ei jordbruksbygd og var tidlegare eit sentrum i Arnafjorden, med butikk, dampskipskai og post. Desse tenestene er no nedlagde eller flytte. Postkontoret hadde hadde postnummer og -namn 5912 ARNAFJORD, og vart nedlagt i 1978. Soknekyrkja i Arnafjord sokn, Arnafjord kyrkje, står på Nese og staden har vore kyrkjestad sidan 1600-talet. Den noverande kyrkja er den andre på staden og vart innvigd i 1880. Bygda har også ungdomsshus.

Ungane i området går på Valsvik skule i bygda Framfjorden. I Framfjorden er det også barnehage og den næraste daglegvarebutikken.

Historie

Rasulukka i 1811 
På natta 2. desember i 1811 gjekk det ei steinskrede som knuste og drog med seg klyngjetunet på Nese på fjorden. 45 av dei kring 60 som budde i tunet omkom.
I 2008 vart det innvigd eit minnesmerke på Nese over dei som omkom i skreda

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Arnafjorden på nettstaden til Arnafjord bygdeutval 

Bygder i Vestland
Geografi i Vik
Masters of War

«Masters of War» er ein song av Bob Dylan, skriven i 1963 og gjeven ut på albumet The Freewheelin' Bob Dylan. Songen er ei tilpassing med ny tekst av «Nottamun Town». Som med mange av dei store songane Dylan skapte på denne tida, tilpassa han ofte eller «lånte» melodien frå tradisjonelle songar. I dette tilfellet hadde han lånt arrangementet av den eldre visesongaren Jean Ritchie. Arrangementet til «Nottanum Town» hadde, som Dylan ikkje visste, vore i familien hennar i mange generasjonar og Rithcie ønskte å verte tilskriven for dette. Dette skjedde derimot ikkje og advokatane til Dylan vart einige med Richie om eit forlik på $5000 mot at ho ikkje gjorde fleire krav på songen.

Det finst ei elektrisk konsertutgåve av songen på Real Live.

Andre utgåver 
 1963 • Judy Collins: På eit av hennar tidlege album. 
 Bill Frisell • Further East/Further West
 Eire Og • Live at Tullys
 1970 • Leon Russell • Leon Russell (bonusspor)
 1964 • The Staple Singers • This Little Light (Riverside)
 1965 • Odetta • Odetta Sings Dylan.
 1967 • Barry McGuire (singel)
 1969 • Cher • Backstage
 1983 • Martin Simpson • Grinning in your Face
 1984 • Roger Taylor frå Queen • Strange Frontier
 1984 • The Flying Pickets • Lost Boys
 1990 • Mark Arm • "Freewheelin' Mark Arm" (singel, Sub Pop)
 1999 • Broadside Electric • With Teeth
 2003 • Justin Sullivan & Friends • Tales of the Road
 2004 • D.O.A. • Live Free or Die
 2004 • Iskra
 2003 • The Jeevas • Cowboys og Indians
 2007 • Mountain med Ozzy Osbourne • Masters of War

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Masters of War» frå , den 17. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Songar frå 1963
Antikrigssongar
Protestsongar
Songar om Vietnamkrigen
Songar om atomkrig og atomvåpen
The Flying Pickets-songar
Judy Collins-songar
The Staple Singers-songar
Odetta-songar
Pete Seeger-songar
José Feliciano-songar
Barry McGuire-songar
Cher-songar
Leon Russell-songar
Don McLean-songar
Lesley Duncan-songar
Roger Taylor-songar
Eddie Vedder-songar
Pearl Jam-songar
Mountain-songar
Ed Sheeran-songar
A Hard Rain's a-Gonna Fall

«A Hard Rain's A-Gonna Fall» er ein song skriven av Bob Dylan sommaren 1962. Han vart først spelt inn i Columbia Records sitt Studio A den 6. desember 1962 for det andre albumet hans, The Freewheelin' Bob Dylan (1963). Tekststrukturen er basert på spørsmål- og svar-formatet frå den tradisjonelle balladen «Lord Randall». 

Dylan spelte songen for første gongen i Carnegie Hall, den 22. september 1962. 

På omslaget til Freewheelin''' står det skrive at songen er eit svar til Cuba-krisa som starta 22. oktober 1962, men Dylan hadde skrive songen over ein månad før krisa braut ut. Enkelte har hevda at refrenget refererer til radioaktivt nedfall, men Dylan har avkrefta dette.

 Andre utgåver 
 Aviv Geffen Geshem Kaved Omed Lipol (på hebraisk גשם כבד עומד ליפול)
 Pete Seeger: We Shall Overcome (1963); World of Pete Seeger (1973); We Shall Overcome: Complete Carnegie Hall Concert (1989); The Best of Broadside 1962-1988 (2000)
 Linda Mason: How Many Seas Must a White Dove Sail? (1964)
 Joan Baez: Farewell Angelina (1965); The First 10 Years (1970); Live -Europe '83: Children of the Eighties (1983); Rare, Live & Classic (1993)
 Rod MacKinnon: Folk Concert Down Under (1965)
 Leon Russell: The Shelter People (1971); The Songs of Bob Dylan (1993); Retrospective (1997)
 Bryan Ferry: These Foolish Things (1973); Street Life (1986); More Than This: The Best of Bryan Ferry (1999)
 Les Fradkin covered it as part of his 2007 release "12"
 The Staple Singers: Use What You Got (1973)
 Nana Mouskouri: À Paris (1979)
 Edie Brickell and the New Bohemians: Born on the Fourth of July (filmmusikk) (1989) 
 Barbara Dickson: Don't Think Twice, It's Alright (1992)
 Vole: A Tribute to Bob Dylan (1992)
 Melanie: Silence Is King (1993)
 Mugison Covered this song as the opening of his aldrei for ég suður concert 2008
 Both: Duluth Does Dylan Jason Mraz: Listen to Bob Dylan Faust: Nodutgang (samling) (2006)
 Ann Wilson: Hope & Glory (2007) (med Rufus Wainwright & Shawn Colvin)

 Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «A Hard Rain's a-Gonna Fall» frå , den 17. oktober 2009. 
  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff 
 Teksten 

Songar frå 1963
Songar produserte av John Hammond
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Edie Brickell & New Bohemians-songar
Joan Baez-songar
Pete Seeger-songar
Åse Kleveland-songar
The Staples Singers-songar
Leon Russell-songar
Bryan Ferry-songar
Hanne Boel-songar
Roxy Music-songar
Jimmy Cliff-songar
Don't Think Twice, It's All Right

«Don't Think Twice, It's All Right» er ein song skriven av Bob Dylan i 1962 og gjeven ut på albumet The Freewheelin' Bob Dylan i 1963.

Songen vart skriven rundt tida då kjærasten til Dylan, Suze Rotolo, valde å verte verande i Italia. Melodien er basert på ein melodi som Dylan lærte av visesongaren Paul Clayton. I tillegg var eit par linjer teken frå Clayton sin «Who's Goin' to Buy You Ribbons When I'm Gone?» som han spelte inn i 1960, to år før Dylan skreiv «Don't Think Twice». Linjene som er teken frå Clayton sin song er «T'ain't no use to sit og wonder why, darlin'» og «So I'm walkin' down that long, lonesome road».

Den originale albumutgåva av songen er spelt med rask fingerplukking og somme spekulerer i om det kan vere Bruce Langhorne som spelar. På konsertutgåver klimpra ofte Dylan på gitaren i staden, men framleis på ein rask måte.

Andre utgåver 
«Don't Think Twice, It's All Right» er spelt av mange andre artistar, mellom andre Arnaldo Baptista, Cher, Johnny Cash, Davey Graham, Odetta, Rory Gallagher, Stone the Crows, Heinz, Elvis Presley, Burl Ives, Waylon Jennings, Flatt and Scruggs, Steve Young, Ramblin' Jack Elliott, Jerry Reed, Joan Baez, Doc Watson, Peter, Paul and Mary, The Waifs, Vonda Shepard, John Martyn, Metric, Elliott Smith, Billy Bragg, Nick Drake, Sandi Thom, Susan Tedeschi, Emily Haines, Susanna and the Magical Orchestra, Boris Grebensjtsjikov, Jackie Greene, Bryan Ferry, Wolfgang Ambros, Arlo Guthrie, Tristan Prettyman, Bree Sharp, Gavin Castleton, Folk By Association, O.A.R. med Matt Nathanson og Mike Ness, Social Distortion, Donavon Frankenreiter, John Anderson og Lenny Breau.

Peter, Paul and Mary gav songen ut på singel og han nådde 9. plass på den amerikanske singellista.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Don't Think Twice, It's All Right» frå , den 17. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bob Dylan-songar
Songar frå 1963
Singlar frå 1965
Cher-songar
Johnny Cash-songar
Odetta-songar
Rory Gallagher-songar
Elvis Presley-songar
Burl Ives-songar
Waylon Jennings-songar
Flatt & Scruggs-songar
Steve Young-songar
Ramblin' Jack Elliott-songar
Jerry Reed-songar
Joan Baez-songar
Peter, Paul and Mary-songar
Vonda Shepard-songar
John Martyn-songar
Elliott Smith-songar
Billy Bragg-songar
Nick Drake-songar
Bryan Ferry-songar
Arlo Guthrie-songar
John Anderson-songar
Songar produserte av John Hammond
Songar produserte av Albert Grossman
Nummer-ein-singlar i Canada
Warner Bros. Records-singlar
Folkrock-songar
Bluesrock-songar
Jackie De Shannon-songar
Bobby Darin-songar
Trini Lopez-songar
The Seekers-songar
The Ivy League-songar
Bobby Bare-songar
The Four Seasons-songar
José Feliciano-songar
Bobby Goldsboro-songar
Billy Paul-songar
The Ventures-songar
Brook Benton-songar
Hugo Montenegro-songar
Eric Clapton-songar
Johnny Marr-songar
Randy Travis-songar
Ralph McTell-songar
Dolly Parton-songar
Merle Haggard-songar
Willie Nelson-songar
Glen Campbell-songar
Duane Eddy-songar