alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Holy Isle i Firth of Clyde

Holy Isle (skotsk-gælisk Eilean MoLaise) er ei av fleire øyar i Storbritannia med dette namnet. Denne ligg i Firth of Clyde utanfor vestkysten av Skottland, i Lamlash Bay ved den større øya Arran.

Øya er kring 3 km lang og rundt 1 km brei. Det høgaste punktet er åsen Mullach Mòr. 

Øya har ei lang historie som heilag stad med ei kjelde eller ein heilag brønn med lækjande eigenskapar. Her finst eremittgrotta til munken St. Molaise frå 500-talet og spor etter eit kloster frå 1200-talet. Det er funne runer i taket på St. Molaise-grotta. 

Vikingane søkte lys mellom Arran og Holy Isle før slaget ved Largs.

Øya er i dag eigd av Samyé Ling buddhistsamfunn.

Galleri

Bakgrunnsstoff
 The Holy Island Project
 Filmklipp frå øya

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Holy Isle, Firth of Clyde» frå ,  den 6. februar 2010.  
 

Øyar i Firth of Clyde
Geografi i North Ayrshire
Strandstad

Strandstad er eit omgrep som gjerne blir nytta om ein mindre stad, ofte ein tettstad, med nær tilknyting til sjøen. Strandstaden oppstod gjerne ved den gode hamna i fjordbygda eller kystbygda, på ein stad for skifte av transport frå land til sjø og omvendt. Strandstaden kom gjerne ein stad der gardane i området frå før hadde naust og sjøbuer.

Talet på strandstadar auka sterkt på 1800-talet, mellom anna på grunn av oppretting av dampskipsruter langs fjordane, og høvet til å opprette landhandel frå 1850-åra.

Basis for framveksten av strandstadar i kyst-Noreg var transporten som gjekk føre seg på sjøen, og strandstadane hadde i så måte si storheitstid så lenge sjøtransport var dominerande. I dei fleste områda vil det seie til midt på 1900-talet. Ein del strandstadar utvikla seg vidare til meir urbane samfunn, og fekk etter kvart status som ladestad eller by.

Framveksten av strandstadar har klare parallellar til framveksten av stasjonsbyar langs jernbanestrekningane i Noreg.

Kystbusetnader
Horse Isle

Horse Isle er ei busetnadslaus øy utanfor Ardrossan i Firth of Clyde i Skottland. Øya er eit naturreservat styrt av RSPB.

Geografi
Den vesle øya ligg om lag 1 km vest for byen Ardrossan i North Ayrshire. Sjølv om ho ikkje er høgare enn 13 meter over havet, gjer ho noko vern til hamna Ardrossan. Ferja til Arran går nær Horse Isle. 

To mindre øyar, North Islet og East Islet, ligg like aust for Horse Isle og fleire mindre skjer ligg i sundet mellom øya og fastlandet.

Dyreliv
I dag er Horse Isle eit naturreservat. Det har status som Area of Special Protection (særskild verneområmde) og her finst mykje hekkande sjøfugl og vadefugl. Øya er viktig hekkeområde for gråmåse, sildemåse og ærfugl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Horse Isle» frå ,  den 6. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Firth of Clyde
Borut Pahor

Borut Pahor () er ein slovensk sosialdemokratisk politikar, og president i Slovenia frå 2012. Han var statsminister i Slovenia frå 2008 til 2012. I 2012 vann han presidentvalet mot den sitjande presidenten Danilo Türk og tok over som president 22. desember 2012.

Kjelder

Statsministrar i Slovenia
Slovenske presidentar
Inchmarnock

Inchmarnock (skotsk-gælisk Innis Mheàrnaig) er ei øy på nordsida av Sound of Bute på vestkysten av Skottland.

Geografi

Inchmarnock ligg vest for Isle of Bute på nordsida av Sound of Bute. Ho er rundt 3,5 km lang og har ei høgd på 60 meter over havet. Øya består hovudsakleg av ein grusrygg som går frå nord til sør. Ho er delvis skogkledd og har grotter ved kysten i nord og i sør og to små tjern. Øya høyrte tidlegare til grevskapet Bute og ligg i dag i regionen Argyll and Bute. Han må ikkje forvekslast med Inchmarnock i Aberdeenshire. 

Øya har gjeve namn til Inchmarnock Water, området som litt mellom vestsida av øya og Kintyrehalvøya. Inchmarnock Water går mellom Sound of Bute og Kilbrannan Sound i sør til Loch Fyne og Kyles of Bute i nord.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Inchmarnock» frå ,  den 6. februar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Firth of Clyde
Ekvipasje

Ekvipasje (av fransk opphav, frå équiper, 'utstyre') er eit omgrep som vanlegvis blir brukt om fleire typar av kombinasjonar mellom menneske og dyr. Det kan visa til ei fargreie som vogn eller slede saman med hestar og køyar, eller til hest og ryttar saman.

I hestesport betyr ekvipasje hest og ryttar, eller hest/hestar, sulky eller vogn, og køyrar. Ein ekvipasje i voltige er sett saman av ein hest, ein longør og ein eller fleire voltigørar.

I hundesport betyr ekvipasje hund og førar, eller hund/hundespann, slede, pulk, vogn eller liknande, og førar. 

Ekvipasje blir også brukt om blind eller svaksynt og førarhund, og om politibetjent og hund, til dømes narkotikahund.

Kjelder

Hestesport
Hundesport
Franske ord og uttrykk
Lady Isle

Lady Isle er ei lita, busetnadslaus øy i Firth of Clyde i Skottland. Det stod ein gong eit kapell tileigna Jomfru Maria på øya. I dag finst det eit fyr og ei ferskvasskjelde på øya. 

Lady Isle ligg 3,2 km sørvest for Troon. Øya er rundt 600 meter lang og er berre 6 meter over havet på det høgaste.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lady Isle» frå ,  den 6. februar 2010.

Bakgrunnsstoff 
RCAHMS Canmore arkeologiske funn 

Øyar i Firth of Clyde
Ørsta

Ørsta er ein tettstad og administrasjonssenteret i Ørsta kommune i Møre og Romsdal fylke. Tettstaden ligg ved botnen av Ørstafjorden, omkransa av Sunnmørsalpane, og har . Tettstaden omfattar heile den tettbygde delen av det tradisjonelle Ørsta sentrum og den tettbygde delen av Hovdebygda.

Ørsta er eit lokalt handelssentrum og er også eit senter innan møbel-, metallvare- og næringsmiddelindustri. Mellom anna har vegselskapet Saferoad og møbelprodusenten Fora Form kontor i Ørsta. TINE har eit meierianlegg lokalisert i Ørsta sentrum. Dette har vore truga av nedlegging som følgje av kostnadskutt, men drifta av anlegget vart vedteken ført vidare i 2016.

Kultur 
I Ørsta står monumentet Dyre Vaa laga over Ivar Aasen og monumentet Anne Grimdalen laga over Anders Hovden, som begge er fødde i Ørsta. Ivar Aasen-museet frå 1898 står i Hovdebygda sørvest for tettstaden, og er eit dokumentasjonssenter for nynorsk skriftkultur. I Ørsta ligg Møre Folkehøgskule og Ørsta vidaregåande skule. Tettstaden har symjehall, idrettsstadion og kunstgrasbane.

Her står også Ørsta kyrkje, ei langkyrkje frå 1864. Avisa Møre-Nytt kjem ut i Ørsta tre dagar i veka. 15 kilometer nordvest for Ørsta ligg skisenteret Ørsta Skisenter og 5 kilometer vest for tettstaden ligg museet Brudavolltunet.

Samferdsle 
Gjennom tettstaden Ørsta går Europaveg 39 (E39), den ytre stamvegen på Vestlandet. Vegen går vidare langs Vartdalsfjorden med ferje over fjorden til Sula og Ålesund (Festøya–Solavågen). Sørover frå tettstaden går E39 via Volda til Grodås i Hornindal kommune (Kvivsvegen). Frå Ørsta sentrum går riksveg 655 gjennom Bondalen og med ferje over Hjørundfjorden (Sæbø–Lekneset) og vidare gjennom Norangsdalen til Hellesylt i Stranda kommune. Om lag 4,0 kilometer sørvest for tettstadeen Ørsta ligg flyplassen Ørsta/Volda lufthamn, nær grensa til Volda kommune.

Sjå òg 
 Ørsta kommune

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettsidene til Ørsta kommune
 www.orstainfo.no - Informasjon om Ørsta og Sunnmørsalpane

Geografi i Ørsta
Tettstader i Møre og Romsdal
Kommunesenter i Møre og Romsdal
Kaikoura Ranges

Kaikoura Ranges er to parallelle fjellkjeder som ligg nordaust på Sørøya på New Zealand.
Dei er danna langs forkastingssona på New Zealand, og kan sjåast på som den nordlegaste armen av Søralpane på Sørøya.

Fjellkjeda vart kalla «Looker-on mountains» av kaptein James Cook, men dei har fått namnet sitt etter byen Kaikoura som ligg ved den sørlege enden av den austlege kjeda, Seaward Kaikouras. Denne fjellkjeda reiser seg, og dominerer kysten like nord for byen og når det høgaste punktet sitt i det 2610 meter høge Mount Manakau.

Den lange og rette elvedalen til Clarence River skil den austlege og kystnære Seaward Kaikouras frå den vestlege, lengre og høgare Inland Kaikouras. Den sistnemnde kjeda har den høgaste toppen i kjedene, det 2880 meter høge Tapuae-o-Uenuku, omsetjinga frå maori vert det poetiske 'Fotspor til regnbogen'. Innanfor Inland Kaikouras ligg elvedalen til Awatere River, som renn parallelt med henne til Clarence.

Dei to fjellkjedene er synlege på lang fråstand, inkludert sørkysten av Nordøya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kaikoura Ranges» frå ,  den 7. februar 2010.

Bakgrunnsstoff 

 Marlborough på New Zealand
Kaikoura District
 Fjellkjeder på New Zealand
Grav aksent

Grav aksent,  ` , er eit aksentteikn brukt i mange moderne skriftspråk basert på det latinske alfabetet. Det latinske ordet gravis tyder «tung» og viser til ein fallande tone i motsetning til ein «skarp» tone (akutt aksent).  I norsk språk vert grav aksent ved somme høve bruka for å markere open uttale av vokalar. 

I skriftleg norsk skal grav aksent brukast i visse utanlandske namn, som Genève, Liège, Val-d’Isère.  Grav aksent kan brukast i den franske preposisjonen à i uttrykk som à jour (men ikkje i samansetningar: ajourføre), à la carte, vis-à-vis, 2 poser à 500 g. 

Vi bør òg bruke grav aksent for å skilje adverbet òg (= også) frå konjunksjonen (bindeordet) og: Han òg ville vere med. Elles kan vi bruke grav aksent ved nokre få heimlege ord, som i fòr (plogfòr) og lèt (presens av late).

Merk at det ikkje skal ikkje vere aksentteikn i franske lånord som 
ampere, premiere, misere, barriere, bohem, tantieme, og heller ikkje i desse uttrykka av italiensk opphav:  
a cappella, a konto, a viso, a vista 

I oppslagsverk o.l. kan tonelag 2 bli markert med ein grav aksent etter vokalen: å ka`ste.

Praktisk bruk
På ein PC med Microsoft Windows og norsk tastatur skriv ein teiknet ` ved å halde «Shift» inne og trykke «\» (omvendt skråstrek). Dersom ein straks etterpå trykker tasten e, blir det ein è. Ønskjer ein berre aksentteiknet, trykker ein mellomromstasten i staden. På Macintosh er grav aksent ein daudtast, tast E12, dvs. tasten til høgre over Å. Trykk shift - aksenttasten, og deretter vokalen.

ISO-8859-1-bokstavkodinga inkluderer bokstavane store og små bokstavar av à, è, ì, ò, ù. Mange fleire prekomponerte bokstavar er tilgjengelege i Unicode. I tillegg inneheld Unicode også modifiserande teikn grav aksent, slik at ` kan plasserast oppå kva bokstav som helst.

Kjelder
Språkrådet om aksentteikn

aksentteikn
Cirkumfleks

Cirkumfleks ( ^ ) (av latin accentus circumflexus) eller møne er eit aksentteikn som på norsk vert nytta for å markere lukka uttale, som i 
«fôr» (mat til dyr) og «lêr» (hud). Elles vert cirkumfleks nytta i ein del framandord og- namn: 
 château, châteauvin, 
 tête-à-tête, enquête, raison d'être
 crème fraîche
 Côte d'Azur, Rhône, Colôn entrecôte, entrepôt

Praktisk bruk
På eit vanleg norsk tastatur skriv ein teiknet ^ ved å halde «shift» inne og trykkje på tasten til høgre for «å». Dersom ein straks etterpå trykkjer på tasten «o», vert det ein ô. Ønskjer ein berre å skrive sjølve teiknet, trykkjer ein på mellomromstasten i staden.

ISO 8859-1-bokstavkodinga inkluderer bokstavane â, ê, î, ô og û. Mange fleire bokstavar er tilgjengelege i Unicode. 

Teiknet vert nytta i ASCII for å representere ein eksponent 2^3 = 8.

Kjelder
 Språkrådet om aksentteikn

Aksentteikn
Audi A4

Audi A4 er ein mellomstor bil produsert av den tyske bilfabrikanten Audi sidan 1995. Den erstatta modellane Audi 80 og Audi 90. 

Audi A4 vart seld for første gong i 1995. Modellen som kom då hadde B5 karosseriet. I 1998 vart det litt forandringar. Ein kutta ut Audi-merket på framskjermen og interiøret fekk ei lita ansiktsløfting. Seint i 1999 kom Audi A4 ut, med ei noko anna formgjeving. Han har andre støytfangarar og interiøret var igjen endre. Han har dessutan nye lykter rundt heile bilen. Denne modellen vart òg levert med tåkelys, noko som elles berre dei nordamerikanske modellane vart levert med.

A4 med B6-karosseriet kom i 2000.

Sjå òg 
 Audi S4
 Audi RS4''

Bakgrunnsstoff 

 Den norske Audi A4-nettstaden
 Den offisielle Audi A4-nettstaden
 Den offisielle Audi A4 USA-nettstaden
 Den offisielle Audi A4-Canada nettstaden 
 Biletgalleri over forskjellige A4 konfigurasjonar

Audi
Hurunui District

Hurunui District er eit distrikt på austkysten av Sørøya på New Zealand, nord for Christchurch. Det er ein del av regionen Canterbury. Flatevidda er 8 660,43 km².

Ved folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet 10 476. Som tilfellet òg er med Waitaki District, har dette distriktet det lågaste talet av innbyggjarar med ikkje-europeisk bakgrunn på heile New Zealand, både i reine tal og høvesvis. Meir enn 95% av innbyggjarane ved folketeljinga i 2006 gav opp bakgrunnen sin som «europeisk» eller som «New Zealanders» (som kan tolkast som for ein stor del eruropearar). Lokalinnbyggjarar kunne til og med kjenna att identitetane til lokale maoriar eller asiatar som var registrerte under folketeljinga.

Byar og større busetnadar 
 Amberley - administrasjonssenter i distriktet.
 Cheviot
 Culverden
 Greta Valley
 Hanmer Springs - termal/alpin feriestad.
 Hawarden
 Leithfield
 Motunau
 Parnassus
 Waiau
 Waikari
 Waipara

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Hurunui District Council

Denne artikkelen bygger på «Hurunui District» frå ,  den 7. februar 2010.  
 

Canterbury på New Zealand
Hurunui District
Japansk teseremoni

Japansk teseremoni er ei nemning for den rituelle tilreiinga og serveringa av te utvikla i Japan med påverking frå zen-buddhismen. Teseremonien omfattar servering av grøn te, i nokre høve også eit lett eller meir omfattande måltid.

Bakgrunnsstoff

te
japansk kultur
Læreboknormalen av 1959

Læreboknormalen av 1959 var ein revisjon av Rettskrivinga av 1938 for bokmål og nynorsk med sikte på å lage ei strammare norm for lærebøkene i skolen. 

Mange fann det problematisk at 1938-rettskrivinga hadde for mange hovudformer. Derfor vart mange hovudformer tekne ut av ordlistene eller gjort til sideformer. Eit anna formål var å roe ned språkstriden som tilnærmingslina mellom bokmål og nynorsk hadde ført til, spesielt frå riksmålshald.

Endringar

Bokmål 
For bokmålet var dei viktigaste endringane at nokre jamstilte former vart reduserte til sideform, som i ordpara dogg [dugg], dokke [dukke], golv [gulv], trøtt [trett], bein [ben], reim [rem], skeiv [skjev], rød [raud].  Verb som lakkere, plassere, trafikkere fekk dobbel konsonant, og verbformer som greidde, greidd og inkjekjønsformer som greitt, snautt vart sideformer. 

Framfor –v var h stroken i valp, verken, virvel. 

Den største endirnga i bøyingsverket var at hokjønsord med konkret tyding skulle ha obligatorisk –a i bunden form.

Nynorsk 
I nynorsk vart det mange endringar i vokalbruken for å få betre samanfall med bokmål. Former som gjæta, skræma, serleg, bylgja, vyrdnad, sumar vart sideformer, mens skole, skyld, dråpe, bakket vart jamstilte med skule, skuld, drope, bakkut. 

I ord som dommar, rommet, tamme vart forma med enkelkonsonant sideform, mens brot-brott, skot-skott, kjøt-kjøtt vart jamstilte. 

I infinitiv vart ending med –a og –e jamstilte, medan kløyvd infinitiv vart sideform.

Kjelder 
 Einar Lundby og Ingvald Torvik: Språket vårt gjennom tidene Gyldendal norsk forlag 1969

1959
1959
American Le Mans Series

American Le Mans Series er ein motorsportserie som går føre seg i USA og Canada. Serien nyttar dei same reglane som 24-timarsløpet i Le Mans og følgjeleg nyttar serien dei same fire bilklassane: Le Mans Prototypes 1 og 2, som er særbygde sportsvognprototypar, og 2 GT-klassar for produksjonsbaserte sportsbilar. Lengda på løpa varierer frå 2 timar til opptil 12 timar. American Le Mans Series vart skipa av den amerikanske forretningsmannen Don Panoz og var arrangert for fyrste gong i 1999.

Bakgrunnsstoff 
 American Le Mans Series

motorsport Sport i USA Sport i Canada skipingar i 1999
Språkmøtet i Stockholm

Språkmøtet i Stockholm i 1869 la grunnlaget for eit språkleg samarbeid mellom dei nordiske landa. Bakgrunnen var dei skandinavistiske straumdraga i tida som gav grorbotn for tanken om ei tilnærming mellom dei skandinaviske skriftspråka. Møtet var ikkje offisielt, men det kom med visse tilråingar til offisiell rettskriving.

Blant initiativtakarane til språkmøtet var Bjørnstjerne Bjørnson. Norske forfattarar var redde for ei språkleg utvikling som kunne avgrense lesarkrinsen deira. Frå norsk side deltok Knud Knudsen og Henrik Ibsen på møtet.  

Blant dei viktigaste framlegga når det gjaldt dansk og dermed norsk språk, var framlegg om bruk av små forbokstavar i substantiva, berre 'k' for 'kj'-lyden framfor e, æ, ø, bruk av 'å' i staden for 'aa', og diftongane skrivne 'ej, øj'. 

Ibsen og Bjørnson gjennomførte straks dei tilrådde endringane.  Møtet fekk slik mykje å seie for utviklinga av rettskrivinga i dei nordiske landa.

Kjelder
Einar Lundby og Ingvald Torvik: Språket vårt gjennom tidene Gyldendal norsk forlag 1969

1869
Hendingar i 1869
Rica de Oro

Rica de Oro (spansk 'rik på gull') er ei fantomøy som ein lenge trudde låg i det nordvestlege Stillehavet, ikkje langt unna Rica de Plata ('rik på sølv'), ei anna fantomøy. Namnet på øya har sitt opphav i den spanske oppdagingstokta på 1500-talet. Øya blei først rapportert av den spanske sjøfararen Francisco Gali, som høyrde rykta blant portugisarane i Macao i 1582. Fem år seinare fekk Pedro de Unamuno i oppdrag frå den spanske krona til å finne øya - utan å lukkast.

Fleire hundreår gjekk utan hell samstundes som øya blei avteikna på kart over Stillehavet. Sjølv om mange etter kvart tvilte på eksistensen av øya, var fleire ekspedisjonar på utkikk etter henne, mellom anna hollendaren Abel Janszoon Tasman. 

Ein trudde lenge at øya låg ein stad mellom 29°N og 35°N, medan James Cook avteikna øya på 30°N, 155°A utan at han sjølv hadde sett henne. I 1801 meinte kaptein Crespo på skipet «El Rey Carlos» at han observerte øya og plasserte henne 34°N, 169°A.

Fantomøya Rica de Oro var sist avteikna så seint som i Times Survey Atlas i 1922.

Kjelder 
Stommel, Henry. 1984. Lost Islands. The story of islands that have vanished from nautical charts. University of British Columbia Press: Vancouver

Bakgrunnsstoff
Rica de Oro y de Plata; Hawaii? i The Spanish Lake (The Pacific since Magellan, Volume I) av O. H. K. Spate

Fantomøyar
Hoatzinfamilien

Hoatzinfamilien er ein biologisk familie Opisthocomidae av fuglar, og er den einaste medlemmen i ordenen Opisthocomiformes. Den einaste nolevande representanten er arten hoatzin (Opisthocomus hoazin), som lever i Amazonasbassenget og i Orinocodeltaet i Sør-Amerika. Det er identifisert mange fossile artar, medrekna ein frå Afrika og ein frå Europa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Opisthocomidae» frå ,  den 27. august 2016.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Hoatzinfamilien
Sainte-Chapelle

La Sainte-Chapelle, La Sainte-Chapelle du Palais de la Cité à Paris, er eit slottskapell som vart reist i tida 1242 til 1248 for kong Louis IX («Ludvig IX») den heilage av Frankrike ved det som då var det kongelege slottet på øya l'île de la Cité i elva Seinen i Paris. Kapellet vart bygd for å hysa Jesu heilage tornekrone (La Sainte Couronne) og andre relikviar knytte til Jesus. Kong Louis IX, som i katolske område er betre kjend som Saint (Sankt) Louis etter å ha vorte kanonisert i 1297, hadde kjøpt Den heilage tornekrona i 1239.

Slottskapellet er i to høgder. Den undre høgda var for tenarar og andre som var knytte til slottet, den øvre høgda var for reservert kongen og dei som omgav han. Det øvre kapellet hadde soleis berre tilgjenge gjennom passasjar i same høgda frå slottet, ingen inngang utanfrå for ålmenta. Kapellet er på dette viset utforma i samsvar med prinsippa for kongelege slott i mellomalderen med omsyn til å skilje konge og aristokrati frå folk og verksemd som hadde med arbeid og fysisk drift av slottet å gjere.

Kapellet vart skada av brann i 1630, og deretter restaurert over lang tid. Det vart likeeins hardt skada under den franske revolusjonen, og restaurert på 1800-talet. Opphavleg stod det eit lite tilbygg i to høgder attmed absiden, med sakristi i første høgda og eit rom for dei kongelege segla og dokumenta i andre høgda. Dette tilbygget vart rive i 1777.

La Sainte-Chapelle er rekna som eit av meisterverka i den gotiske arkitekturen. Mange ser på dette bygget som sjølve høgdepunktet i gotisk byggekunst, ettersom kapellet i andre høgda stettar krava til at veggane skulle ha størst moglege vindauge. Ein av dei viktigaste ideologiske premissane for den gotiske kyrkjearkitekturen var at veggane skulle erstattast av vindauge så langt råd var, slik at interiøret vart gjort vakkert av ljoset som strøymde inn utanfrå gjennom glasmåleria i vindauga. Mykje vart gjort i mellomalderen for å finne fram dei beste bygningstekniske løysingane, og Sainte-Chapelle vart det fremste for si tid i så måte. Kapellet for kongen og følgjet hans i andre høgda har tolv meter høge vindauge som berre er skilde frå kvarandre av tynne knippe av søyler, glasflatene utgjer til saman 600 m²; to tredelar av glasmåleria er frå 1200-talet, ein tredel er fornyingar frå 1800-talet. Glasmåleria syner religiøse scener som korresponderer med plassane for dei kongelege under gudstenesta; glasmåleria som framstiller den eine av dei bibelske kongane David eller Salomo vart til dømes plasserte i nærleiken av kongen. Arkitekt for kapellet har truleg vore Pierre de Montreuil (Pierre de Montereau), ein av dei største arkitektane i den gotiske perioden. Han nytta metallarmering i muren, ein særs avansert framgangsmåte, uvanleg både på denne tida og seinare.

Bakgrunnsstoff 
 Jannic Durand, Les reliques de Constantinople, Dossier d'archéologie, Faton, vol. 264 «La Sainte Chapelle», juin 2001, p. 60-65. ISSN 1141-7137

Sainte-Chapelle; Centre des monuments nationaux

Byggverk i Paris
Katolisisme
Gotisk arkitektur
Kyrkjer i Frankrike
Allan McNish

Allan McNish () er ein motorsportutøvar frå Skottland. Han har vunne 24-timarsløpet i Le Mans to gonger, i tillegg til at han fleire gongar har blitt American Le Mans Series-meister. Han har konkurrert innan DTM, FIA GT, i tillegg til Formel 1, både som utøvar for Panasonic Toyota og som testførar for Mild Seven Renault.

Bakgrunnsstoff 

 

Skotske motorsportutøvarar
Formel 1-førarar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
DTM-førarar
FIA GT-førarar
Waimakariri District

Waimakariri District er eit distrikt på austkysten til Sørøya på New Zealand, nord i regionen Canterbury. Det ligg nord for Christchurch og elva Waimakariri River og er ein del av regionen Canterbury. Maorinamnet tyder «kald elv».

Distriktet vart oppretta i 1989 og har ei flatevidde på 2 218,72 km². Det strekkjer seg frå Pegasus Bay i aust til Puketeraki Range i vest. I nord grensar det til Hurunui District. Ved folketeljinga i 2006 var folketalet 42 834, ein auke på 16,08% frå 2001 og 32,42% frå 1996. Dei viktigaste byane er Kaiapoi og Rangiora, i tillegg Woodend og Oxford.
Andre mindre busetnadar i Waimakariri District er Swannanoa, Cust, Ohoka, Waikuku, Sefton og Loburn. Ein ny busetnad, Pegasus, er under utvikling.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside til Waimakariri District Council
 Turistinformasjon for Waimakariri

 Denne artikkelen bygger på «Waimakariri District» frå , den 7. februar 2010. 
 

Canterbury på New Zealand
Distrikt på New Zealand
Tom Walkinshaw

Tom Walkinshaw  () er ein tidlegare skotsk motorsportutøvar som vart ETCC-meister i 1984. Han stifta Tom Walkinshaw Racing (TWR) i 1976. I 1991 vart Walkinshaw hyra som Engineering Director av Benetton Formula Ltd., som vart konstruktørmeister i 1994. Walkinshaw  har og vore stallsjef for Arrows.

Skotske motorsportutøvarar
ETCC-førarar
BTCC-førarar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Ordførarar i Dalsfjord kommune

Dette er eit oversyn over ordførarar i Dalsfjord kommune. Dalsfjord på Sunnmøre var sjølvstendig kommune mellom 1924 og 1963.

Ordførarar i Dalsfjord kommune 
 1924-1937 – Knut Steinsvik
 1938-1943 – Samund P. Løvik
 1943-1945 – Ingv. Søvik (utnemnd)
 1945-1951 – Samund P. Løvik
 1952-1958 – Jakob K. Velsvik
 1958-1959 – Lars A. Velsvik
 1960-1963 – Samund P. Løvik