alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tabuk

Tabuk (arabisk تبوك, Tabūk), òg skrive Tabouk, er det adminsitrative senteret i Tabuk-regionen nordvest i Saudi-Arabia. Han har eit folketal på 534 893 (2010).

Tabuk ligg nær grensa til Jordan. Han husar den største flybasen i Saudi-Arabia.

Geografi og klima

Tabuk har eit ørkenklima med varme somrar og milde vintrar. Temperaturen om sommaren varierer mellom 26 og 46 °C, medan han om vinteren kan ligge mellom −4 og 18°C. Snø er ganske vanleg og kan nå −6 °C. Det regnar i Tabuk-område frå november til mars med nedbørsmengder som varierer frå 50 til 150 mm.

Historie 
Ptolemaios nemnte ein stad kalla Tabawa som låg nordvest i Arabia. Dette kan vere Tabuka.

Tabouk vart kjend etter islam nådde området i år 630 evt. for tilknytinga til eit slag som Muhammed utkjempa her. Sidan den gong har han vore ein inngangsport til Nord-Arabia. Han vart vitja av mange vestlege reisande som Doughty i 1877 og Huber i 1884.

Tabuk-regionen har mange funn frå antikken med hellereitingar, inskripsjonar, fort, palass, murar og ruinane av Hejazbanen.

Golfkrigen
Tabuk vart eit senter for militæraktivitet under Golfkrigen då byen var truga av irakiske scud-missil og luftåtak. Som følgje av dette sette den pakistanske hæren ut eit luftforsvarsregiment i byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tabuk» frå ,  den 26. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Tabouk - Saudi-Arabia
Tabuk City on Saudi Tourism Site

Byar i Saudi-Arabia
Busetnader i provinsen Tabuk
Provinshovudstader i Saudi-Arabia
Al Wajh

Al Wajh (arabisk الوجه) er ein kystby nordvest i Saudi-Arabia, ved kysten av Raudehavet. Byen ligg i provinsen Tabuk.

Al Wajh er ein forholdsvis liten by. Fiske er hovudnæringa til innbyggjarane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Wajh» frå ,  den 26. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Wajh
Wajh
Anton Espeland

Anton Severin Espeland () var ein norsk lærar og lokalhistorikar, fødd på Onarheim i Tysnes i Sunnhordland, der foreldra hans då var nytilsette lærarar. Han har etterlate seg ei rekkje artiklar og skrifter som omhandlar Sunnhordland si historie.

Til liks med foreldra utdanna Anton Espeland seg til lærar. Kring 1894-95 var han lærar på Rosendal privatskule. I 1900 var han bankkasserar i Tysnes, noko seinare slo han seg ned på Vålerenga i Oslo, og arbeidde sidan ved ein skule i hovudstaden.

Espeland skreiv ei rekkje artiklar prenta i ulike tidsskrift, særleg i ymse årbøker, men òg i tidsskrift som Maal og Minne. Ikkje minst innleia han eit samarbeid med Rikard Berge, som i mange år redigerte Norsk Folkekultur, Folkeminne-tidsskrift. Espeland var ei tid med i skriftstyret for denne skriftserien.

Fleire av dei større arbeida til Espeland vart publiserte som tilleggsbøker i nettopp Norsk Folkekultur, mellom dei Tun og Teig. Av den norske bosetnings historie i 1931. To år etter kom også Segn og Soge fraa Hordaland ut hos Norsk Folkekultur. I april 1933 forsvarte Espeland doktorgrads-avhandlinga Tun og teig på Noregs Landbrukshøgskule på Ås i Akershus.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
lokalhistoriewiki

Norske historikarar
Folk frå Tysnes
Tom Jacobsen

Tom Jacobsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Hamar. Han spelte 16 landslagskampar i tida 1971-82. Pål Jacobsen er bror hans.

Tom Jacobsen spelte på midtbana til Hamarkameratene frå 1971 til 1978. Allereie i sin debutsesong debuterte han på det norske landslaget hausten 1971, og deltok i fire landskampar som 17-åring. Deretter forsvann han ut av landslagsdiskusjonen i fem år. Både i 1977- og 1978-sesongen fekk han fleire kampar med landslagstrøya. Den einaste sigeren han opplevde i landslagsdrakta kom då Noreg vann 2-1 over Sverige i ein VM-kvalifiseringskamp 5. september 1977.

Etter å ha vore med på å spele Hamarkameratene opp i 1. divisjon i 1978, var Jacobsen Vålerenga-spelar dei fire neste åra; 1979-82. Med Oslo-klubben vann han NM-pokal i 1980 og vart seriemeister året etter. Han spelte på Hamarkameratene i 1983-sesongen, men la så bort fotballskoa grunna vedvarande skadeplager.

Merittar
Noregsmeister: 1980 med Vålerengen IF
Seriemeister: 1981 med Vålerengen IF

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Hamarkameratene
Vålerenga-spelarar
Folk frå Hamar
Matte

Matte er eit lite teppe eller dekke som ein gjerne bruker på golvområde som blir mykje brukt eller treng eit ekstra teppe av ein annan grunn. Ein kan bruka matter ved dører og i gangar, på baderom, i kjøkken og liknande. Matter kan også brukast til å opphalda seg på, til dømes utandørs, eller til idrett som bryting eller turn. Nokre mattetypar blir også brukte oppå bord og møblar, som musematter eller ølmatter.

Matter kan vera av tekstil eller ulike fibrar som bast, halm, siv eller kokosfiber. Andre kan vera av ulike plastmaterial eller av metall.

Å «halde seg på matta» er eit biletleg uttrykk for å te seg sømeleg eller å halde seg i skinnet. Det viser eigentleg til å bli ståande på ei dørmatte utan å tre inn.

I overført tyding kan ein omtale ein person som lèt seg audmjuka eller utnytta ei «dørmatte».

Kjelder

Teppe
Sutlej

Sutlej (uttalt sˈʌtlidʒ) er ei elv i Sør-Asia med utspring i Himalaya. Ho er den austlegaste og største sideelva til Indus gjennom Chenab.
Sutlej er rundt 1450 km lang, og ei av dei fem elvene som har gjeve namn til Punjab («Femelvlandet»).

Elva  har utspring ved Rakshastal-sjøen sørvest i Tibet. Ho følgjer ein djup dal som går tvers gjennom heile fjellkjeda og deler Himalaya i vestleg og ein austleg del.

Sutlej er mykje nytta til kunstig vatning og kraftproduksjon. Elva er opphav til to vatningssystem: Sirhindkanalen, som ved Rupar tek vinterflaumen frå Sutlej, og oversvømmingskanalen for øvre og nedre Sutlej i Ferozepur og Bahawalpur nedanfør møtepunktet mellom Sutlej og Bias.

I byrjinga av 1800-talet, då Ranjit Singh herska over Sikh-riket, danna Sutlej ei grense mellom sikhane og områda under Det britiske austindiakompaniet. Sikhstatar sør for elva blei kalla Cis-Sutlej-statar.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Sutlej» frå ,  den 27. mai 2016.  
 
Elvar i India
Elvar i Pakistan
Elvar i Tibet
Øvre Eide naturreservat

Øvre Eide naturreservat  er ei verna flatmyr i Kopervik-området i Karmøy kommune. Verneområdet strekkjer seg austover frå Nordre Brekkevatn og svinger oppover mot Øvre Eideveg der ho også breiar seg ut.

Naturreservatet blei verna i 1986 med grunngjevinga at dette er eit spesielt variert område med innslag av mange spesielle artar.

Sjå òg 
Verneområde i Rogaland

Bakgrunnsstoff 
Forskrift for vern
Verneområder i Rogaland ved Bokmålswikipedia

Verneområde i Rogaland
Karmøy kommune
Hadhramaut

Hadhramaut, Hadhramout, Hadramawt eller Ḥaḍramūt (arabisk حضرموت Ḥaḍramawt) er ein region som i dag utgjer Hadhramaut guvernement i Jemen på Den arabiske halvøya. Folket frå Hadhramaut vert kalla hadhramar og talar hadhramarabisk.

Geografi

Hadhramaut syner ofte til dei historiske sultanata Qu'ait og Kathir, som låg i protektoratet Aden og styrt av den britiske residenten i Aden fram til Sør-Jemen vart sjølvstendig i 1967. Den noverande guvernementet Hadhramaut utgjer omtrent dei same områda som dei to sultanata. Det består av ei smal, tørr kystslette avgrensa av ein bratt skrent opp til eit vidt platå (al-Jawl, i snitt 1370 moh.), med eit særs tynt netterverk av djupe wadiar (med elvar som renn av og til). Den udefinerte nordgrensa til Hadhramaut heller ned til ørkenen Rub' al Khali.

I eit vidare syn, omfattar Hadhramaut territoriet Mahra i aust heilt til dagens grense med Oman. Dette omfattar dei noverande guvernementa Hadramaut og Mahra, i tillegg til delar av Shabwah guvernement.

Hadhramane bur i folketette byar ved tradisjonelle vasstasjonar langs wadiane. Dei dyrkar kveite og hirse, dadlar og kokosnøtter, og noko kaffi. På platået gjetar beduinar sauer og geiter. Samfunnet er særs stammebasert med det gamle Seyyid-aristrokratiet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hadhramaut» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk historie
Jemenittisk geografi
Adenbukta
Historiske regionar
Jabal al-Dokhan

Jabal al-Dokhan er ein stad i Jemen nære grensa til Saudi-Arabia som den 6. november 2009 vart råka av eit flyåtak frå det saudiarabiske luftforsvaret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal al-Dokhan» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk geografi
Jabal Bura

Jabal Bura (eller Jabal Bura') er eit granittfjell i forberga i Tihama, aust for Bajil i Jemen. Det vert vurdert om området skal bli ein del av UNESCO si verdsarvliste over stader som har «eineståande universell verdi».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Bura» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Training course & workshop on Jabal Bura’a - Jemen Times  Accessed 24-02-2009.
 prados.html 
 McLaughlin, D. (2008). Jemen: The Bradt Travel Guide. Bradt Travel Guides. P. 166. ISBN 1-84162-212-5, ISBN 978-1-84162-212-5

Fjell i Jemen
Jabal Haraz

Jabal Haraz er eit fjellområde i Jemen, mellom Sana'a og al-Hudayda. På 1000-talet var det ein skanse for Sulaihid-dynastiet, og mange av bygningane frå den tida står enno.

Historie og plassering
På grunn av plasseringa mellom kystsletta Tihamah og Sana'a, har dette fjellområdet alltid vore strategisk viktig. Staden var ein stoppestad for karavanar under Himjar, og vart seinare ein tilfluktsstad for Sulaihid-staten som vart grunnlagd i Jemen i 1037. Sidan den gong har innbyggjarane her vore ism'ail-muslimar.

Haraz er kjend for det vakre landskapet, festningsutbygde landsbyar og nesten utilgjengelege fjelltoppar. Den imponderande arkiktekturen hadde to føremål, å forsvare landsbybuarane og samstundes gje nok rom for å dyrke avlingar. Kvar by er bygd som ei borg og sjølve husa dannar ein del av muren, utstyrt med ein eller to dører som var enkle å forsvare. Dei er bygde av sandstein og basalt og er integrert i landskapet og det kan vere vanskeleg å sei kvar berget byrjar og landsbyen sluttar. Fjellet er delt inn i terrassar, skilde av murar som kan vere fleire meter høge. På desse terrassane vert det dyrka alfalfa for buskapen, hirse, linser, store område for kaffi og khat.

Innafor ei dagsreise er Banu Mora og andre landsbyar på ryggen oppom Manakhah. Manakhah er hjartet i denne fjellkjeda, ein stor by med ein marknad som tiltrekkjr seg folk frå landsbyane rundt. Al Hajjara, vest for Manakhah, er ein vakker, innmura landsby med eit citadell som vart bygd på 1100-talet av sulahidane. Frå der er det tilkomst til andre landsbyar, som Bayt al-Qamus og Bayt Shimran. Landsbyen Hutaib er bygd på ei plattform av raud sandstein, med utsyn over terrassert åsar med fleire landsbyar. Her ligg òg mausoleet til den tredje jemenittiske «dai» Hatim al-Hamdi.

Verdsarv 
Området er lagt til ei liste av UNESCO for at det i framtida kan verte ein verdsarvstad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Haraz» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Lonely Planet

Bakgrunnsstoff

Fjell i Jemen
Nedre Jemen

Nedre Jemen (arabisk اليمن السفلى) og Øvre Jemen er tradisjonelle regionar i dei nordvestlege høge fjellområda i Jemen. Dei nordlege og sørlege høglanda er omgrep som oftare vert nytta. Sumarafjella like sør for byen Yarim markerer grensa mellom dei to regionane. Desse to tradisjonelle regionane samsvarar ofte med dei økologiske sonene Gourchenour og Obermeyer. Større byar i området er Ibb og Ta'izz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lower Yemen» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk geografi
Qataban

Qataban eller Katabania (arabisk مملكة قتبان) var eit jemenittisk kongedøme i antikken. Hjartet låg i Baihandalen. Som andre sørarabiske kongedømet voks det seg velståande på handel med røykjelse og myrra, som vart nytta ved altera. Hovudstaden Qataban vart kalla Timna og låg langs handelsruta som passerte gjennom dei andre kongedøma Hadramaut, Saba og Ma'in. Den største byen til qatabanarane var Amm, eller «Onkel» og folket kalla seg sjølv «barn av Amm».

Det var det viktigaste jemenittiske kongedømet på andre halvdel av det første tusenåret fvt., då herskaren hadde tittelen mukarrib, som tydde «konge over kongar».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Qataban» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
Alessandro de Maigret. Arabia Felix, translated Rebecca Thompson. London: Stacey International, 2002. ISBN 1-900988-07-0
Andrey Korotayev.  Ancient Yemen. Oxford: Oxford University Press, 1995. ISBN 0-19-922237-1.
Andrey Korotayev. Pre-islamic Yemen. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1996. ISBN 3-447-03679-6.
Andrey Korotayev. Socio-Political Conflict in the Qatabanian Kingdom? (A re-interpretation of the Qatabanic inscription R 3566) // Proceedings of the Seminar for Arabian Studies 27 (1997): 141–158.
 

Jemenittisk historie
Jemenittisk geografi
Den arabiske halvøya
Sayhad

Sayhad er eit ørkenområde som samsvarar med dei nordlege ørkenområda i dagens Jemen (Al-Jawf, Marib, Shabwah guvernement) og sørvestlege Saudi-Arabia (Najran).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sayhad» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk geografi
Øvre Jemen

Øvre Jemen (arabisk اليمن العليا) og Nedre Jemen er tradisjonelle regionar i dei nordvestlege fjellområda av Jemen. Ofte blir områda heller omtalt som dei nordlege og sørlege høglanda. Sumarafjella like sør for byen Yarim vert nytta som grensa mellom dei to regionane. Desse to tradisjonelle regionane samsvarar òg med dei økolologiske sonene Gourchenour og Obermeyer. Øvre Jemen er heimstaden til den islamske Zaidi-sekta og innbyggjarane vert stundom kalla zaidi. Større byar her er Dhamar, Hajjah og den jemenittiske hovudstaden Sanaa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Upper Yemen» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk geografi
Ramlat al-Sab`atayn

Ramlat al-Sab`atayn (arabisk رملة السبعتين) er ein ørken nord i det sentrale Jemen. Han består av tverrgåande og seif-forma sanddyne r og dekkjr eit område på kring 100 gonger 240 km og omtrent 26 000 km². Området omfattar ein del av det som i mellomalderen vart kalla Ṣayhad. Ørkenen strekkjer seg frå al-Khawr til kanten av Rub' al-Khālī eller Den tomme fjerdedelen. Her ligg dei jemenittiske regionane al-Jawf, Ma'rib og Shabwa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ramlat al-Sab`atayn» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ørkenar i Jemen
Ras Menheli

Ras Menheli er eit nes i Jemen på kysten av Bab-el-Mandeb nær øya Perim.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ras Menheli» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jemenittisk geografi
Bab Iskender

Bab Iskender (arabisk باب اسكندر, Iskendersundet) er den austlege delen av sundet Bab el-Mandeb. Det er kring 3 km breitt og rundt 30 meter djupt, og ligg mellom Ras Menheli i Jemen på Den arabiske halvøya og den jemenittiske øya Perim. På den andre sida av øya og over til Djibouti i Afrika, ligg den andre delen av Bab el-Mandeb, sundet Dact-el-Mayun.

Den vestlege delen av sundet, Dact-el-Mayun, er langt større og djupare og vert nytta som hovudskipsåra inn og ut av det sørlege Raudehavet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bab Iskender» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Sund i Indiahavet
Jemenittisk geografi
Raudehavet
Adenbukta
Wadiar i Jemen

Jemen har ingen permanente elvar, men mange wadiar, som angen er heilt tørre elvedalar, eller elvar som renn til tider av året. Dette er ei liste over wadiar i Jemen.
Lista er arrangert etter nedslagsfelt, med sideelvar som innrykk.

Raudehavet (Tihamah)
Wadi Harad
Wadi Mawr
Wadi Akhraf
Wadi Haydan
Wadi Surdud
Wadi Siham
Wadi Rima
Wadi Zabid
Wadi Mawza
Wadi Bani Khawlan
Wadi De Nachib
Wadi alwoja raimah

Adenbukta
Wadi Harim
Wadi Tuban
Wadi Bana
Wadi Hassan
Wadi Ahwar (Wadi Jurrah)
Wadi Milh (Wadi Ar Ruqub)
Wadi Mayfa‘ah
Wadi Amaqin
Wadi Hada
Wadi Hajr
Wadi Huwayrah
Wadi al Masilah
Wadi Hibun 
Wadi Hamir
Wadi Hayfari
Wadi Tabaqim
Wadi Sana
Wadi Adim
Wadi Hadramawt (Hadhramaut)
Wadi Sarr
Wadi Amd
Wadi al Jiz
Wadi Dawan (Dhahawn)
Wadi Kidyut
Wadi Mahrat
Wadi Tinhalin

Rub' al Khali
Wadi Jawf
Wadi Raghwan
Wadi al Kharid
Wadi Abrad
Wadi as Sudd
Wadi Harib
Wadi Dumays
Wadi Bayhan
Wadi Markhah
Wadi Makhyah (Wadi as Sidarah)
Wadi Qinab
Wadi Aywat al Manahil
Wadi Armah
Wadi Dahyah
Wadi Arabah
Wadi Rakhawt
Wadi Mitan
Wadi Shihan
Wadi Hat

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «List of wadis of Yemen» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Jemen
Aaragah

Aaragah er ein wadi (elv) i Jemen. Han går gjennom Abyan guvernement og byen Al Qaws.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aaragah» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Jemen
Abyan guvernement
Wadi Ahwar

Wadi Ahwar er ein stor wadi sør i Jemen. Han flyt ut i Adenbukta i Ahwar-distriktet i Abyan guvernement, nær landsbyen Ahwar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wadi Ahwar» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Jemen
Wadi Ar Ruqub

Wadi Ar Ruqub er ein wadi i Jemen. Han flyt forbi landsbyen Al Khayalah. Det var flaum i wadien i oktober 2008, som råka denne landsbyen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wadi Ar Ruqub» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvar i Jemen
Ruqub
Wadi Bana

Wadi Bana er ein stor wadi sørvest i Jemen. Han flytt frå fjella gjennom Abyan guvernement og endar opp i Adenbukta mellom byane Al Kawd (i vest) og regionshovudstaden Zinjibar (i aust). Wadien er den dalen som fårmest nedbør i heile landet, og gjev vatn til jordbruksområdet som finst nær munningen i det elles så golde landet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wadi Bana» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Jemen
Elvar i Jemen
Abyan guvernement
Darsah

Darsah (arabisk درسة) er ei folketom øy i Socotraøyane i Jemen.  Darsah og naboøya Samhah (17 km i vest) vert i lag kalla «Al Akhawain» (arabisk الأخوين) som tyder «Brørne».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Darsah» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Jemen
Sokotra
Karl Wefring

Karl Wilhelm Wefring () var ein norsk lege og politikar, fødd i Øvre Eiker. Han var på 1920-talet statsråd i fleire regjeringar og formann 1924-25 i Frisinna Venstre. Far hans var prest i Den norske kyrkja.

Liv og gjerning 
Wefring tok examen artium ved Trondhjems katedralskole som 16-åring i 1884, og avla medisinsk embetseksamen i 1892. Han var lege ved Trondheim sjukehus i 1893, kommunelege i Løten 1893–1907, direktør ved Sanderud psykiatriske sjukehus 1907–17, «Overlege for statens sinnssykevesen» 1919–27, konstituert sjef for Medisinaldirektoratet, forløparen for Helsedirektoratet 1927–30 og direktør ved Rikshospitalet 1930–37.

Wefring var ordførar i Løten 1899–1901 og medlem av Stange heradsstyre og formannskap 1901–03 og 1907–13. Han var også forlikskommissær i Løten 1901–07, og sekretær i  jarnbanekommisjonen i Hedmark 1907–19. Perioden 1914-16 var Wefring president i Den norske lægeforening. Han var formann i Idrettskommisjonen av 1918, og styremedlem i Nasjonalforeningen mot tuberkulosen.

Valperioden 1916-18 var Wefring partiuavhengig stortingsrepresentant frå einmannskrinsen Søndre Hedemarken, men representerte Frisinnede Venstre frå Oslo då han valbolken 1925–27 på ny var å finne på Stortinget. Begge periodane var han medlem i Militærkomitéen, og var elles odelstingspresident 1925–26 og nestformann i Stortingets universitets- og fagskulekomité 1926–27. Wefring var forsvarsminister i Otto B. Halvorsens første regjering 1920–21 og Otto B. Halvorsens andre regjering i 1923, deretter i regjeringa Berge 1923–24 og Ivar Lykke si regjering i 1926. I juli 1926 søkte Wefring avskjed, då det same året vart reist riksrettsak mot dei sju medlemene i Berge-regjeringa, inkludert Wefring. Dei tiltalte vart frifunne i mars 1927.

Wefring vart i 1921 utnemnd til kommandør med stjerne av St. Olavs orden «for statsborgerlig og embetsfortjeneste». Han var også kommandør av fyrste klasse av Dannebrogordenen, storkors av Italias kroneorden og kommandør av 1. klasse av Nordstjerneordenen.

Kjelder 

 

Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Halvorsen I
Statsrådar i Regjeringa Halvorsen II
Statsrådar i Regjeringa Berge
Statsrådar i Regjeringa Lykke
Frisinnede Venstre-statsrådar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar frå Frisinnede Venstre
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Stortingsrepresentantar for Oslo
Ordførarar i Løten
St. Olavs Orden
Nordstjerneordenen
Dannebrogordenen
Norske embets- og tenestefolk
Norske idrettsleiarar
Norske legar
Folk frå Øvre Eiker
Henrik Svensen

Sven Søren Henrik Svensen () var ein norsk jurist, stortingsrepresentant og embetsmann frå Askøy.

Far til Svensen var maskinmeister. Sjølv vart han cand.jur. i 1926 og byrja arbeide som sakførarfullmektig same året. I 1928 vart han dommarfullmektig i Hardanger, og i 1931 fylkesfullmektig i Bergen og Hordaland. Han var sekretær 1933-37 i Justisdepartementet og 1938-42 hos finansrådmannen i Bergen.

I 1945 fekk Svensen jobb som lagdommar ved Gulating lagmannsrett, ei stilling han hadde til han i 1961 vart utnemnd til fylkesmann i Aust-Agder. Han styrte fylkesmannembetet i 13 år.

Svensen var 1945-51 formann i Kontrollnemndas avdeling for husleigesaker i Bergen, og frå 1945 medlem i Oppgjørsnemnda i Bergen. Tida 1952-61 var han bystyrerepresentant i Bergen, vald for partiet Høgre.

Svensen representerte Bergen og Høgre på Stortinget i periodane 1954-57 og 1958-61. I den fyrste fireårsperioden var han sekretær i Justiskomiteen, i den andre formann i Militærkomitéen. Som leiar i militærkomiteen «argumenterte [han] energisk for en styrkelse av landets forsvar i en tid da den kalde krigen gjorde forsvarspolitikken» til eit framskote politisk tema. Noko som kan forklare at han var president 1962-66 i Norges Forsvarsforening. Perioden 1969-73 var han formann i Postrådet.

Notar

Kjelder
Stortingsbiografi

Norske juristar
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Fylkesmenn i Aust-Agder
Folk frå Askøy
Frithjov M. Vik

Frithjov Meier Vik () var ein gardbrukar, næringsdrivar og politikar frå Kvæfjord som representerte Troms og Høgre på Stortinget i tida 1954-65.

Liv og gjerning
Vik var son til gardbrukarar i Vik i Kvæfjord. Han gjekk Vågan folkehøgskole skulevinteren 1918-19, Troms landbruksskule i 1920 og eit motorkurs ved Jønsberg landbruksskule i Hedmark i 1922. Han tok over farsgarden i 1928 og dreiv han til 1957. Frå 1926 til 1948 dreiv han også fiske og vart notbas. Han var i tida 1932-57 disponent i AS Kveøy fiske- og fraktrederi, og frå 1957 til 1965 i Kvedfjord Sildolje- og Kraftforfabrikk AS. 1939-40 var han disponent ved kontoret til Troms sildfiskarlag. Han hadde elles talrike verv i fiskeria, mellom anna var han styreformann i Notfiskarsamskipnadens sildesalgslag 1943-48 og Feitsildfiskernes Salgslag frå 1948 til 1957. Og 1946-51 var han medlem i representantskapet i Norges Bondelag.

Vik var medlem i kommunestyret i Kvæfjord frå 1947 til -55, varaordførar 1950-53. Gjennom tre etterfylgjande periodar, 1954-57, 1958-61 og 1961-65 representerte han Troms og partiet Høgre på Stortinget. Han var medlem i Sjøfarts- og fiskerikomiteen den fyrste perioden og i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen dei to neste. Frå 1950 til -55 var han sentralstyremedlem i Høgre.

For innsatsen under andre verdskrigen vart Vik tildelt Deltakarmedaljen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Folk frå Kvæfjord
Abd al Kuri

Abd al Kuri (arabisk skrift عبد الكوري) er ei steinete øy kring 105 km sørvest for Socotra i Indiahavet. Ho er ein del av Socotraøyane i Hadhramaut guvernement i Jemen, men ligg geografisk nærmare Somalia. Øya består av granitt og dioritt dekt av kalkstein.

Mykje av Abd al Kuri er halvørken med lite vegetasjon. To åsrekkjer strekkjer seg langs heile øya. Nordkysten består for det meste av ei sandstrand med nokre få klipper, medan sørkysten består av bratte klipper. Det høgaste punktet, Ṣāliḥ, har ei høgd på over 700 meter over havet. Dei fleste innbyggjarane lever av fiske. Den største landsbyen på øya er Kilmia.

Abd al Kuri har fleire endemiske planter og ein endemisk fugl, Abd al-Kuri-sporven, som ein trur det finst færre enn tusen av.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abd al Kuri» frå ,  den 28. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Øyar i Jemen
Sokotra