alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Xánthi

Xánthi (gresk Ξάνθη, tyrkisk İskeçe, bulgarsk Ксанти (Ksanti) og stundom Скеча (Sketsja)) er ein by og kommune i periferieininga med same namn, der han òg er hovudstad, i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Historie
Ein har kjende kjelder om Xánthi eller Xanthia tilbake til år 879 fvt.. Han byrja som ein liten landsby og har opplevd alle tumultane gjennom Thrakia sin historie, som plyndringstokt, katastrofar, rasekonfliktar og borgarkrigar. Innbyggjarane i området har nesten vore utrydda og nesten alt vart lagd i grus, Dette var situasjonen då osmanarane kom til området. Som følgje av dette førte osmanarane kolonistar frå Vesleasia til området, som er korleis Jeniséa (Γενισέα) vart oppretta, medan Oréo (Ωραίο) og Xánthi vart verande hovudsakleg greske og kristne senter.

Jeniséa-perioden
Ved 1715 var Xánthi og Jeniséa kjend for den gode tobakken som vart dyrka her. Handelen med tobakk i Europa førte til at Xánthi vart ein velståande by. I mars og april 1829 vart byen råka av to jordskjelv som bokstavleg talt jamna byen med jorda, men dei spelte ei viktig rolle i den vidare utviklinga til byen. Alle byane vart raskt bygd opp att. I 1870 brann byen Genisea med og alle kontor og tenester vart flytta til Xánthi, som på den tida hadde om lag 10 000 innbyggjarar. I 1891 vart det bygd ei jernbanelinje nær byen, som førte til vidare økonomisk vekst og oppretting av skular og foreiningar.

Balkankrigane
Bulgaria tok Xánthi i 1912 under den første balkankrigen, men etter ein periode på åtte månadar vart han erobra av den greske hæren under den andre balkankrigen. Kort tid etter vart derimot Xánthi og Vest-Thakia avstått til Bulgaria, som hadde kontroll over området til slutten av den første verdskrigen. Etter bulgarsk tap i denne krigen vart Vest-Thakia, og dermed Xánthi, ein permanent del av Hellas i 1919-1920.

Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Stavroúpoli. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 65 133 innbyggjarar, medan kommunaleininga Xánthi hadde 63 083 og tettstaden med same namn 56 122 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Kjelde

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (gresk)

Xanthi
Xanthi
Xanthi
Xanthi
Xanthi
Komotiní

Komotiní (gresk Κομοτηνή, bulgarsk Гюмюрджина Gjumjurdzjina, tyrkisk Gümülcine) er ein by i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Han er hovudsete i kommunen med same namn og er hovudstad både i periferieininga og i periferien.

Komotiní har lenge vore ein travel gresk by og eit handelssenter ved krossvegen mellom sivilisasjonar. Byen har like over 50 000 innbyggjarar i tillegg til 13 000 studentar og soldatar.

Historie 
Byen voks fram langs Via Egnatia, den romerske vegen som gjekk frå Dyrrhachium til Konstantinopel, først under skuggen til Maximianopolis og så under den osmanske perioden. Under Austromarriket vart festninga og den omliggande busetnaden kalla Koumoutzina eller Komotina, og under Det osmanske riket var Komotiní kalla Gümülcine - eit namn som framleis vert nytta av den muslimske minoriteten i byen.

Under den første balkankrigen erobra bulgarske styrkar byen, men måtte overgje han til den greske hæren under den andre balkankrigen i 1913. Bucharesttraktaten gjorde derimot at Hellas måtte gje området tilbake til Bulgaria. Byen vart verande ein del av Bulgaria fram til etter den første verdskrigen. I denne korte perioden vart republikken Gumuljina oppretta i Vest-Thrakia, der Komotiní vart hovudstad. I 1919 medførte Neuillytraktaten at Komotiní kom tilbake til Hellas i lag med resten av Vest-Thrakia.

Administrativ inndeling 

Frå 2011 omfattar kommunen Komotiní òg dei tidlegare kommunane Éjiros og Néo Sidirokhóri. Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 66 919 innbyggjarar, medan kommunaleininga Komotiní hadde 54 272 og tettstaden med same namn 50 990 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Komotini» frå ,  den 18. september 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad (gresk)

Komotini
Komotini
Komotini
Komotini
Komotini
Komotini
Komotini
Dráma i Hellas

Dráma (gresk Δράμα) er ein by i periferieininga med same namn i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Han er hovudsete i kommunen med same namn og er hovudstad i periferieininga.

Historie 
Under romartida vart Dráma kalla Dravescus (Δραβήσκος) og var eit handelssentrum og ein militærleir langs den romerske vegen Via Egnatia. Dráma har gode vasskjelder og det er mogeleg at namnet kjem av «Hydrama» (hydro, gresk for 'vatn)'. Ein meiner at byen har stått på same stad sidan antikken.

Administrativ inndeling 

Frå 2011 omfattar kommunen Dráma òg den tidlegare kommunene Sidirónero. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 58 944 innbyggjarar, medan kommunaleininga Dráma hadde 58 532 og tettstaden med same namn 44 823 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (gresk)

Drama
Drama
Drama
Drama
Drama
Berlevåg kyrkje

Berlevåg kyrkje er ei langkyrkje frå 1960 som står i tettstaden Berlevåg i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark.

Kyrkja er bygd i betong og har sitjeplassar til 300 personar. Arkitekt for bygget var Hans Magnus.
Inventaret er frå byggeåra eller seinare. Altertavla er laga av Kåre Jonsborg.

Berlevåg kyrkje er soknekyrkje i Berlevåg sokn i Varanger prosti.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard]
 
 Om Berlevåg sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 Om Berlevåg kyrkje i Arkitekturguide Nord-Norge
 «Kysten og kirka i Finnmark» på nettstaden til Fylkesbiblioteket i Finnmark
 Visitasprotokoll frå bispevisitasen i Berlevåg i 2004

Kyrkjer i Berlevåg
Kyrkjer i Varanger prosti
Hans Magnus
Norske kyrkjer frå 1960
Kulturminne i Berlevåg
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Orestiáda

Orestiáda (gresk Ορεστιάδα), tidlegare òg kalla Orestias, er ein by i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Sjølve byen er den nordlegaste og nordaustlegaste i Hellas og har vel 18 000 innbyggjarar. Han er sete i kommunen med same namn og ligg berre 2 km vest for elva Évros (Maritsa).

Administrativ inndeling 

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Výssa, Trígono og Kyprínos. Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 37 695 innbyggjarar, medan kommunaleininga Orestiáda hadde 23 584 og tettstaden med same namn 18 426 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Kjelde 

Orestiada
Orestiada
Orestiada
Orestiada
Mobbing

Mobbing inneber å utsetja ein eller fleire personar for systematisk plaging og utestenging innan ein organisasjon, til dømes ein skule eller ein arbeidsplass. Å bli utsett for mobbing kan føra til nedsett sjølvtru og depresjon, medan ein aktiv mobbar ofte har trekk som manglande empati og høg agressivitet.

Mobbing kan ta ulike former:
 Fysisk mobbing (slag, spark, lugging, øydelegga eigedelar osb.)
 Verbal mobbing (trugsmål, erting, aukenamn osb.)
 Psykisk mobbing (utfrysing, talande blikk og sukk, baksnakking osb.) 

Ein person som aktivt mobbar ein annan blir kalla ein mobbar. Mobbeforsking har vist at mobbarar gjerne har mykje sjølvtillit, men låg evne til medkjensle. Dei liker makt- og statuskjensla det kan gje å kontrollera og trakassera ein annan person. For at mobbing skal skje treng mobbaren som regel hjelp av ein «taus masse», menneske som ser på eller deltek mindre aktivt i mobbinga. 

Ein som blir utsett for mobbing blir kalla mobbeoffer. Det er ingen psykiske eller fysiske fellestrekk blant mobbeoffer. Det er ei vanleg oppfatting at visse utsjånader gjer ein til eit lettare offer for mobbing (til dømes raudt hår, å bruka briller eller å vera tjukkare eller tynnare enn gjennomsnittet), men alle slags vanlege og uvanlege eigenskapar kan brukast som påskudd til å mobba nokon. Det finst likevel nokre trekk som går igjen hjå fleire offer – eit studie gjort av den svenske mobbeforskaren Dan Olweus viste at fleire ungar som blei utsett for mobbing var meir engstelege, forsiktige eller hadde meir avvikande åtferd enn andre, medan eit norsk forskingsprosjekt kom fram til at ein del av dei som var blitt utsett for mobbing var meir nevrotiske og mindre utåtvende, medgjerlege og samvitsfulle enn dei som ikkje hadde vore utsett.

Eit uorganisert miljø med uklår leiing og høgt stressnivå kan gjera det lettare for mobbing å utvikla seg. Førebyggande arbeid kan dermed gå ut på å motverka desse faktorane, og å læra folk opp i å ta klar avstand frå mobbing.

Ordsoge 

Ordet «mobbing» er avleia av det engelske mobb-omgrepet, og ordet viser på engelsk helst til åtak utførte av store grupper. «Mobbing» slik det blir brukt på norsk blir rettare omsett med engelsk 'bullying'.

I kulturen 
Mobbing blir omtalt i ei rekke verk i moderne norsk kultur, til dømes i romanar som Jonas av Jens Bjørneboe og Herman av Lars Saabye Christensen, eller i novella «Liket» av Tor Jonsson.

Sjå òg 
 Mobbeåtferd blant dyr

Kjelder 
 Svensk Wikipedia: «Mobbning», Version från den 26 augusti 2007 kl. 11.36

Gruppeåtferd
Aggresjon
Jonas

Sjå òg romanen Jonas

Jonas er eit mannsnamn avleidd av det greske namnet Ionas, som kjem frå det hebraiske namnet Jonah, 'due'. Namnet er utbreidd i kristne land, særleg i Norden og i Litauen.

Namnet kan og vera eit slektsnamn.

Kjende namneberarar
Jonas Rein (1760-1821), norsk eidsvollsmann
Jonas Anton Hielm (1782-1848), norsk stortingsmann
Jonas Ueland (1830-1913), norsk stortingsmann
Jonas Lie (1833–1908), norsk forfattar
Jonas Vellesen (1842–1915), norsk forfattar
Jonas Christian Øglænd (1847–1931), norsk industrigrunnleggjar
Jonas Basanavičius (1851–1927), litauisk sjølvstendeforkjempar
Jonas Jablonskis (1860–1930), litauisk språkforskar
Jonas Mačiulis (1862–1932), litauisk forfattar kjend som Maironis
Jonas Hestnes (1869-1926), norsk stortingsmann
Jonas Pedersen (1871-1953), norsk stortingsmann
Jonas Hesselman (1877–1957), svensk sivilingeniør
Jonas Biliūnas (1879–1907), litauisk forfattar
Jonas Ekman Fjeldstad (1894–1985), norsk geofysikar
Jonas Salk (1914–1995), amerikansk forsker kjent for vaksinen mot polio
Jonas Savimbi (1934–2002), krigsherre frå Angola
Jonas Fjeld (f. 1952), norsk songar, låtskrivar og gitarist
Jonas Gahr Støre (f. 1960), norsk politikar
Jonás Gutiérrez (f. 1983), argentinsk fotballspelar

Etternamn
Franz Jonas (1899-1974), president av Austerrike
Hans Jonas (1903-1993), tysk filosof
Jonas Brothers, eit amerikansk band der medlemene heiter Jonas til etternamn

førenamn av hebraisk opphav
namn knytte til kristendommen
mannsnamn
slektsnamn
Namn knytte til dyr

fi:Joonas
Modernisme

Modernisme er ein retning innan kultur, vitskap og samfunnstenking som gjorde seg gjeldande rundt byrjinga av 1900-talet. Det er ein grunnleggjande optimistisk, framgangs- og framtidsretta tenkemåte som seier at menneska kan forbetra verda dei lever i ved hjelp av kunst, kunnskap og teknologisk utvikling.

Kunst

Innan kunst forkasta ein tidlegare tradisjon og la vekt på eigenverdet og autonomien til kunstnaren. Modernismen begynte å ta form seint på 1800-talet,  og ofte blir til dømes Picasso-måleriet Les Demoiselles d'Avignon frå 1907 brukt til å markera byrjinga på epoken.

Modernismen i Noreg 
Modernismen kom inn i norsk litteratur med Knut Hamsun og Sigbjørn Obstfelder på 1890-talet, men blei viktigare med ei rekke forfattarar som skreiv på 1930-talet, som Emil Boyson, Gunnar Larsen, Haakon Bugge Mahrt, Rolf Stenersen, og Edith Øberg. Tarjei Vesaas si diktsamling Leiken og lynet frå 1947 førte til store diskusjonar rundt form og rim for lyrikk. Rolf Jacobsen var den diktaren som tidleg etter krigen tok modernismen fram igjen med samfunnskritiske og urbane dikt. Modernismen i Noreg blomstra også i samband med Profil-gruppa på 1960-talet.

Kjente modernistar 

 Arkitektur: Le Corbusier, Ludwig Mies van der Rohe, Gunnar Asplund, Arne Korsmo
 Målarkunst: Henri Matisse
 Litteratur: Gertrude Stein, Knut Hamsun, James Joyce, Virginia Woolf, Tarjei Vesaas
 Lyrikk: Rolf Jacobsen, Edith Södergran, Artur Lundkvist

Sjå òg 

 Postmodernisme
 
Kunsthistorie
Réthymno

Réthymno (gresk: Ρέθυμνο), òg kalla Rethimno, Rethymnon, Réthymnon og Rhíthymnos, er ein by i periferieininga Réthymno, der han er hovudstad, på Kreta i Hellas. Byen har like over 32 000 innbyggjarar og vart grunnlagd i antikken (som Rhithymna og Arsinoe), sjølv om han aldri var ein viktig by for den minoiske siviliasjonen. Han var derimot seinare mektig noko til at innbyggjarane prega sine eigne myntar.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Réthymno
 Arkádi
 Láppa
 Nikifóros Fokás
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 55 525 innbyggjarar, medan kommunaleininga Réthymno hadde 37 462 og tettstaden med same namn 32 468 innbyggjarar.

Historie 
Réthymno byrja å vekse då ventianske erobrarar på øya ville ha ein handelsstasjon mellom Iráklio og Khaniá, og fekk sin eigen biskop og adel. I dag er gamlebyen (paliá póli) nesten berre bygd av venetianarane. Dette er ein av dei best bevarte gamlebyane på Kreta.

Venetianarane bygde ei borg her kalla Fortetza, som er eit av dei største og best bevarte på Kreta. Andre monument er Neratzemoskeen, Den store porten (megáli pórta, Porta Guerra), Piazza Rimondi (Rimmondiplassen). I dag er hovudnæringa turisme og mange bygg tilknytte dette er ført opp dei siste 20 åra.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Kjelde 

Rethymno
Rethymno
Rethymno
Rethymno
Rethymno
Rethymno
Lamía

Lamía (gresk Λαμία) er ein by i periferieininga Fthiotida i Sentral-Hellas i Hellas. Han er hovudstad i både periferien Sentral-Hellas og periferieininga.

Historie 
Området har vore busett sidan år 4000 fvt., men vart først nemnd etter eit jordskjelv i 424 fvt. då han var ein viktig spartansk militærleir. Han vart okkupert av Aleksander den store. Atenarne gjorde opprør etter hans død og etterfølgjaren hans Antipatros tok tilflukt i dei omfattande bymurane rundt byen (den lamiske krigen 323–322 fvt.). Krigen enda då generalen til dei athenske troppane, Leosthenes, døydde og 20 000 soldatar frå den makedonske hæren kom til området. Lamía blømde på 200-talet fvt. under eit aetolisk hegemoni, som enda då Manius Acilius Glabrio plyndra byen i 190 fvt.. Lamía vart ein del av Hellas i 1829, og vart då ein grenseby mot Det osmanske riket.

Administrativ inndeling 

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Lamía
 Gorgopótamos
 Lianokládi
 Pávliani
 Ypáti
Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 75 315 innbyggjarar, medan kommunaleininga Lamía hadde 64 716 og tettstaden med same namn 52 006 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (gresk)

Kjelde 

Lamia
Lamia
Lamia
Lamia
Lamia
Lamia
Lamia
Sacred Reich

Sacred Reich er ei amerikansk thrash metal gruppe, stifta i Phoenix, Arizona i 1985.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Sacred Reich på Encyclopaedia Metallum
Livadiá

Livadiá (gresk Λιβαδειά), òg skrive Livadeia eller Leivadia), er ein by og ein kommune i periferieininga Viotía, der han er hovudstad, i periferien Sentral-Hellas i Hellas. Livadiá ligg 130 km nordvest for Aten, aust for Návpaktos, søraust for Ámfissa og Desfína, søraust for Lamía og vest for Khalkída. Området rundt Livadiá er fjellendt med jordbruksområde i dalområda.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Livadiá
 Dávlia
 Kherónia
 Korónia
 Kyriáki
Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 31 315 innbyggjarar, medan kommunaleininga Livadiá hadde 22 779 og tettstaden med same namn 21 379 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar

Kjelde

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad (gresk)

Livadia
Livadia
Livadia
Livadia
Livadia
Kalamáta

Kalamáta (gresk Καλαμάτα), eldre form Kalamai, er ein by på Peloponnes i Hellas. Han er ein kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes og er hovudstad i periferieininga.

Kalamáta ligg om lag 60 km søraust for Kyparissía, 120 km søraust for Pýrgos, om lag 80 km sørvest for Trípoli, om lag 60 km vest for Spárti, nordvest for Areópoli og om lag 8 km aust for Messíni. Byen har i dag oppunder 60 000 innbyggjarar.

Byen har ein internasjonal flyplass og ei viktig hamn. Frå her kan ein nå den greske øya Kýthira.

Messiníabukta, der Kalamáta ligg, har fleire lange strender. Fjella Taýjetos ligg 4 km aust for Kalamáta.

Oliven og olivenolje er viktige eksportvarer for Kalamáta som er kjend for sin eigen oliventype, kalamataoliven.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Kalamáta
 Áris
 Arfará
 Thouría
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 69 849 innbyggjarar, medan kommunaleininga Kalamáta hadde 62 409 og tettstaden med same namn 54 100 innbyggjarar.

Historie 
I motsetnad til mange andre greske byar har ikkje Kalamáta ei historie tilbake til antikken. Messíni, som òg ligg i Messinía, er ein antikk stad. Frå 1681 styrte venetianarane Kalamáta. 23. mars 1821 vart Kalamáta den første byen som vart frigjort frå den osmanske okkupasjonen som hadde vart i over 300 år. Greske opprørsstyrkar var leia av generalane Theodoros Kolokotronis, Petros Mavromikhalis og Papaflessas. I 1825 øydela Ibrahim Pasha byen under den greske sjølvstendekrigen. Kalamáta vart bygd opp at og vart ei av dei viktigare hamnene i Middelhavet. Det nest eldste handelskammeret i Middelhavet, etter det i Marseille, ligg i Kalamáta.

29. april 1941 vart det utkjempa eit slag nær hamna mellom dei invaderande tyske styrkane og ein newzealandsk divisjon. Etter den andre verdskrigen, av politiske årsaker, vart Kalamáta og Peloponnes ikkje teke med i regjeringa sine utviklingsplanar, som heller fokuserte på Nord-Hellas. Dette gjekk ut over den lokale økonomien og hamna, og dermed byen, vart mindre viktig. Først etter at byen vart hardt råka av eit jordskjelv 13. september 1986 gjekk styresmaktene inn med midlar for å få byen på fote att. Kalamáta er derfor i dag ein moderne hovudstad med alle fasilitetar og gode, og har mellom anna eit av dei mest moderne sjukehusa i Hellas.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kalamata» frå ,  den 19. september 2007.  
 

 Referansar 

Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Kalamata
Heggedal kyrkje

Heggedal kyrkje står i Heggedal sør i Asker kommune i Akershus fylke, og er ei tømra langkyrkje bygd i åra 1929–31. Ho høyrer til Asker prosti i Oslo bispedømme og vart innvigd 12. april 1931. Arkitekt for bygget var Fritz Holland.

Kyrkja hadde frå starten status som kapell og har 165 sitjeplassar. Kyrkja står stort sett som då ho vart bygd, bortsett frå at ho vart måla i 1950. Kapellet stod ferdig i 1931 med tømmer frå Telemark og Skjellestad. Snikkarane kom frå Heggedal Trevarefabrikk. Bygningen vart oppført for private midlar.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Heggedal kapell» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforskning

Bakgrunnsstoff 
 
 Heggedal kirke på Kyrkjesøk
 Om Heggedal sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Akershus» på nettstaden til Arkivverket 
 

Kyrkjer i Asker
Norske kyrkjer frå 1931
Trekyrkjer i Oslo bispedøme
Kyrkjer i Asker prosti
Langkyrkjer i Oslo bispedømme
Kulturminne i Asker
Holt kyrkje

Holt kyrkje er ei langkyrkje, seinare krosskyrkje frå 1100 i Tvedestrand kommune i Agder fylke. Mellomalderkyrkja som er bygd av stein vart opphavleg bygd som langkyrkje, men vart utvida og tilbygd som krosskyrkje i 1753. Tilbygget, austre del og korsarmane, er lafta av tømmer. Ved ombygginga vart kyrkja også utstyrt med korboge, dekorert i rokokkostil. 

Døypefonten i kleber er att av mellomalderinnreiinga.

Altarbiletet har Jesus i Getsemane som motiv, og er måla av den danske målaren Müller. Biletet er ei gåve frå jernverkseigaren Jacob Aall i 1837.

Bakgrunnsstoff 
 Om Holt sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Om Holt kyrkje på nettstaden agderkultur.no
 «Kirkebøker, Vest-Agder» på nettstaden til Arkivverket 
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Eldre fotografi av Holt kyrkje på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 
 

Kyrkjer i Tvedestrand
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kyrkjer i Aust-Nedenes prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Valkyrkjer i 1814
Kulturminne i Tvedestrand
Freda bygg i Agder
Honningsvåg kyrkje

Honningsvåg kyrkje er ei langkyrkje frå 1885 i Nordkapp kommune i Troms og Finnmark.

Kyrkja er bygd i tre og har 220 plassar. Ho er teikna av Jacob Wilhelm Nordan.

Kyrkja er ei av dei få kyrkjene i Finnmark som overlevde andre verdskrig. I kyrkja står to spesiallaga lysestakar i krystall, ei gåve til Nordkapp frå Olav V av Noreg.

Framkomst til kyrkja er via Fv173 og E69.

Bakgrunnsstoff 
 
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard: «Honningsvåg kirke» på nettstaden til Universitet i Tromsø
 
  Kyrkjer i Noreg (Kirchen in Norwegen)

Jacob Wilhelm Nordan
Kyrkjer i Nordkapp
Kyrkjer i Hammerfest prosti
Bygningar i Finnmark og Nord-Troms frå før 1944
Norske kyrkjer frå 1880-åra
Kulturminne i Nordkapp
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
1885 i Noreg