alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ørsta Skisenter

Ørsta Skisenter er eit skisenter som ligg på Bondalseidet om lag 15 km frå Ørsta sentrum. Anlegget har ein stolheis, tre skitrekk, langrennsløyper med lys, varmestover og eit barneanlegg. På Eitrefjell ligg ein kafé 700 moh.

Skisenteret vert drive på dugnad og vart opna 28. januar 1962 som Fjellheis på Bondalseidet. Fjellheisen var den første stolheisen mellom Voss og Trondheim.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside
 Offisiell Facebook-side
 Ørsta Skisenter - VisitÅlesund-Geiranger 

Idrett i Møre og Romsdal
Skipingar i 1962
Skisenter i Noreg
Ørsta kommune
BBC One

BBC One (tidlegare: BBC1) er den eldste fjernsynsstasjonen i verda. Han er den fyrste, og i byrjinga den einaste, kanalen til BBC og byrja å kringkaste regulære sendingar som BBC Television Service 2. november 1936. BBC hadde på førehand kringkasta prøvesendingar i mange format sidan 1929. Stasjonen hadde monopol på fjernsynssendingar i Storbritannia fram til 1955 då ITV byrja sendingane sine. Han er ein av dei viktigaste kanalane i Storbritannia og tilbyr eit stort utval av nyhende, komediar, drama, konkurransar, barneprogram, kunst og nokre utdanningsprogram og religiøse program.

One
Skipingar i 1936
Prøvebilete

Eit prøvebilete er eit TV-signal som vert sendt utanfor vanlege fjernsynssendingar når sendaren er aktiv. Prøvebiletet nyttast for å kontrollere kvaliteten på TV-signala og eventuelt kalibrere sendaren/mottakaren. Som lydbakgrunn til et prøvebilde vert det sendt anten radioprogram, musikk eller ei kontinuerleg pipetone. 

I dag sender ikkje dei norske fjernsynstasjonane prøvebilete til dagleg.

Døme

Bakgrunnsstoff 
 http://www.pembers.freeserve.co.uk/Test-Cards/ 

Fjernsyn
Film- og videoteknikk
Hobby

Hobby er eit omgrep for ein fritidsaktivitet som ofte tar tid og ofte er ubetalt. Ordet er av usikkert opphav, men kan ha opphav anten i falkejakt i mellomalderen eller etter ein hestetype som blei vidareført til kjepphest (engelsk hobby-horse). Hobbyutøvaren blir rekna som ein amatør (av latin amare, å elske), men kan ha kunnskapar og dugleik på høgde med profesjonelle (dei som har det same feltet som yrke og levebrød). 

Nokre unge vel å lære så mykje om si hobbyinteresse, at dei kan gå inn i eit yrke med dette som grunnlag. Uttrykket nerd blir ofte brukt om personar som har hobbyar svært få andre synes er interessante og derfor blir sett på som sære.

Fritid
Salvador Dalí

Salvador Felipe Jacinto Dalí (), best kjend som Salvador Dali, var ein kunstnar frå den spanske regionen Katalonia. Dalí er best kjend for dei surrealistiske måleria sine, men jobba også med andre medium, som skulptur og film. Han blei også vidkjend på grunn av den underlege veremåten sin.

Salvador Dalí var fødd og voks opp i Figueres i spansk Katalonia, ikkje langt frå den franske grensa. I 1922 flytta han til Madrid for å studera ved kunstkulen Academia de San Fernando. I Madrid han møtte kunstnarane Luis Buñuel og Federico García Lorca, som han blei nær ven med. Allereie på denne tida fekk Dalí rykte på seg for å vera eksentrisk. Også måleria, der han eksperimenterte med kubisme, fekk stor merksemd frå medstudentane hans.

Dalí eksperimenterte også med dadaisme, noko som påverka arbeida hans gjennom heile livet. Dalí blei utvist frå skulen i 1926, rett før sin siste eksamen, etter at han uttalte at ingen ved skilen hadde nok kompetanse til å eksaminera han. Dette året drog han til Paris der han møtte Pablo Picasso. Han blei sterkt påverka av både Picasso og Joan Miró.

I 1929 hadde Dalí fleire store utstillingar, og blei offisielt ein del av surrealistrørsla.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Salvador Dalí» frå , og «Salvador Dalí» frå  den 17. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 

Spanske målarar
Surrealisme
Moderne målarar
EM i fotball 2008

Europameisterskapen i fotball 2008 (EM i fotball 2008), òg kjend som UEFA Euro 2008, blei arrangert i Sveits og Austerrike, 7. juni til 29. juni 2008. Vinnarane Spania slo Tyskland 1-0 i finalen på Ernst Happel Stadion. Dei var det andre landslaget som vann alle kampane i sluttspelet, berre Frankrike hadde greidd det før i 1984. 

Begge vertsnasjonane var direktekvalifisert til sluttspelet, og for Austerrike blei det det første EM-sluttspelet dei fekk vere med i.

Andre nasjonar som søkte om å arrangere meisterskapen, var Russland, Ungarn, som begge ønskte å arrangere meisterskapen åleine, og samarbeidsløysingar mellom Hellas og Tyrkia, Kroatia og Bosnia, Skottland og Irland, og eit nordisk samarbeid kor både Noreg, Sverige, Danmark og Finland var involvert.

Hellas var regjerande meister etter at dei slo Portugal 1–0 i finalen i 2004.

Kvalifiserte lag 
Dette er landa som kvalifiserte seg til EM-sluttspelet etter rekkjefølgje:

  (Vertsnasjon, direkte kvalifisert)
  (Vertsnasjon, direkte kvalifisert)
  (Gruppe D, kvalifisert 13. oktober 2007)
  (Gruppe C, kvalifisert 17. oktober 2007)
  (Gruppe D, kvalifisert 17. oktober 2007)
  (Gruppe G, kvalifisert 17. oktober 2007)
  (Gruppe E, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe F, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe G, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe A, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe B, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe B, kvalifisert 17. november 2007)
  (Gruppe F, kvalifisert 21. november 2007)
  (Gruppe C, kvalifisert 21. november 2007)
  (Gruppe E, kvalifisert 21. november 2007)
  (Gruppe A, kvalifisert 21. november 2007)

Gruppene 

Gruppene i sluttspelet blei etter ei trekning sjåande slik ut:

Gruppe C blei sett på som den vanskelegaste gruppa å komme vidare frå.

Arenaene

Dommarar 

Dersom hovuddommaren blir skadd, eller av ein annan grunn ikkje kan fullføre kampen, vil fjerdedommaren overta. Dersom ein av assistentdommarane blir skadd tar femtedommaren over. Femtedommaren er ein assistentdommar frå ei dommargruppe som ikkje skal dømme den dagen.

Fjerdedommarar

Sluttspelet

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Finalane

Oversikt 

* Talet på skåringar etter straffesparkkonkurranse

** Etter ekstraomgangar

Europameisterskapar i fotball
EM i fotball 2008
Fotball i 2008
Tidebøn

Tidebøn er ei bøn som vert beden til faste tider i løpet av dagen.  I kristen liturgi er tidebøn ei av to hovudformer for gudsteneste.

Tidebøner i katolsk tradisjon
Tidebøn, (officium divinum) er i Den katolske kyrkja den offisielle bøna utanom nattverden. Tidebønene har ein fast liturgi, sett saman av bibelske salmar frå Det gamle og Det nye testamentet, lesingar frå Bibelen og bøner.

Det er i tradisjonen sju tidebøner: laudes (morgon, ottesong), prim, ters, sext (den sjette time, dvs klokka tolv), non (den niande time, dvs kl 15), vesper (når mørkret bryt fram) og kompletorium (ved leggjetid]].  I tillegg kjem  matutin (eigentleg nattebøn).  Talet på tidebøner er sett i samanheng med Salme 119 vers 164: «Sju gonger om dagen prisar eg deg» og 62 «Midt på natta står eg opp og prisar deg».

Eit breviarium, eller ei tidebønebok, inneheldt tidebønene for søndagar, vekedagar og kyrkjehøgtider gjennom året.  I mellomalderen vart kyrkjene pålagde å ha slike  handbøker for å sikre at feiringa gjekk rett for seg.

I moderne tradisjon har prim falle bort, og matutin kan ein be når som helst i løpet av døgeret. Morgonbøna laudes og kveldsbøna vesper er rekna som dei to krumtappane blant tidebønene.

Tidebøner i luthersk tradisjon
Det eldste innhaldet i tidebøna er skriftlesing og bøn, men tidleg fekk lesing frå Salmane i Det gamle testamentet ein viktig plass i gudstenesta. Som messene utvikla òg tidebønsgudstenestene ein fast struktur, sannsynlegvis med røter i jødiske bøner til bestemte tider på dagen. Tidebønene vart utvikla vidare i klostra.  Etter reformasjonen heldt ein først og fremst på morgonbøna og kveldsbøna, då som gudsteneste i byane, og som husandakt i heimen.  

I Gudstenestebok for Den norske kyrkja er det tre tidebøner: Morgonsong (laudes), Aftansong (Vesper) og Kveldbøn (kompletorium). 

Ein treng ikkje nokon fast liturgi for at bøner skal bli rekna som tidebøner, men dersom tidebønene vert bedne i fellesskap, er det vanleg å lage ein liturgi som bruker bøner henta frå Bibelen.

Sjå òg
Tidebok

Referansar

Kristen liturgi
Zielona Góra

Zielona Góra (tysk Grünberg in Schlesien) er ein by i Nederschlesien vest i Polen med om lag 120 000 innbyggjarar. Byen ligg i Lubusz-voivodskapet (sidan 1999) og var tidlegare hovudstad i Hertugdømet Zielona Góra og Zielona Góra voivodskap (1975-1998). Namnet, både på polsk og tysk, tyder «grønt fjell».

Historie 

Opphavleg var han ein slavisk landsby, som vart ein del av hertugdømet Głogów i 1250. Han fekk bystatus med Magdeburgrettar i 1323. I 1477 slo byen ein 5000 mann stor hær frå naboområdet Brandenburg, som prøvde å erobre byen. 

I 1294 bygde fyrst Konrad I Głogowski ei kyrkje for St. Jadwig, vernehelgenen til Schlesien. Denne bygningen, konkatedra św. Jadwigi w Zielonej Górze, er i dag den eldste bygningen i byen. 

Etter at hertugdømet Sagan (Żagań) fall, kom byen inn under Kongedømet Böhmen. Han gjekk i arv til Habsburgmonarkiet i Austerrike i 1526, og vart annektert av Kongedømet Preussen under dei schlesiske krigane i 1740-1763. I løpet av denne perioden vart den polske folkesetnaden pressa ut på landsbygda. , men enkelte vart verande i byen og fram til 1809 var det framleis ei polsk kyrkje i drift. .

Byen vart verande ein del av Tyskland fram til 1945 då Nederschlesien vart overført til Polen som følgje av Potsdamerkonferansen. Den gjenverande tyske folkesetnaden som ikkje flykta frå fronten vart kasta ut av byen, og byen vart busett på ny av polakkar frå Kresy, ein tidlegare polsk provins i aust som vart annektert av Sovjetunionen.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Zielona Góra» frå , den 17. juni 2008. 

Lubusz-voivodskapet
Byar i Polen
Vinområde i Polen
Chorzów

Chorzów (tysk Königshütte) er ein by sør i Polen med om lag 115 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Rawa på Det schlesiske høglandet i hjartet av Øvre Schlesien Industriområde, 7 km nordvest for Katowice. Chorzów ligg òg i Øvre Schlesien storbyområde som har nesten 3,5 millionar innbyggjarar. 

Byen er i dag del av Schlesiske voivodskap, men var før 1999 ein del av Katowice voivodskap.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Chorzów» frå , den 17. juni 2008. 
 

Byar i Polen
Schlesiske voivodskap
Kalisz

Kalisz er ein by sentralt i Polen med om lag 103 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Prosna søraust i Storpolske voivodskap, og dannar eit storbyområde i lag med dei nærliggande byane Ostrów Wielkopolski og Skalmierzyce. 

Kalisz er ein viktig industrielt og kommersielt senter i regionen med fabrikkar som pianofabrikanten Calisia. Byen er òg eit senter for tradisjonell folkekunst. 

Kalisz er ein av dei eldste byane i Polen, og har ei historie så lang tilbake som til byrjinga av 100-talet. I 1281 fekk han status som by. Under den første verdskrigen vart byen kraftig bomba og sterkt skadd.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kalisz» frå , og «Kalisz» frå  den 17. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Polen
Koszalin

Koszalin (tysk Köslin kasjubisk Kòszalëno; latinsk Scurgum) er den største byen i Hinterpommern nordvest i Polen. Han ligg 15 km sør for kysten av Austersjøen. Koszalin ligg i Vestpommerske voivodskap sidan 1999, og var tidlegare hovudstad i Koszalin voivodskap (1950-1998).

Koszalin vart polsk etter den andre verdskrigen og størsteparten av den tyske folkesetnaden i byen vart drive bort.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Koszalin» frå , den 17. juni 2008. 
 

Byar i Polen
Vestpommerske voivodskap
Legnica

Legnica (tysk Liegnitz) er ein by i Nederschlesien ved elva Kaczawa sørvest i Polen. Byen har om lag 105 000 innbyggjarar. 

Byen vart tidlegare på polsk kalla Lignica og det offisielle namnet vart endra til Legnica i 1946, etter han vart avstått frå Tyskland etter den andre verdskrigen.

Sidan 1999 har Legnica vore ein del av Nederschlesiske voivodskap og frå 1975 til 1998 var han det administrative setet i Legnica voivodskap.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Legnica» frå , den 18. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Polen
Nederschlesiske voivodskap
Słupsk

Słupsk (tysk Stolp in Pommern) er ein by i Pommerske voivodskap nord i Polen. Før 1999 var han hovudstad i Słupsk voivodskap]]. Han er òg ein del av den historiske regionen Pommern.

Byen ligg nordvest i landet ved Koszalin-kysten, 18 km frå Austersjøen ved Słupia. Byen har om lag 100 000 innbyggjarar. Byen grensar til to kommunar (gmina), Gmina Kobylnica og Gmina Słupsk. Det pågår diskusjonar om byen skal utvidast og innlemme desse to kommunane.

Słupsk fekk byrettar, truleg frå Świętopełk II, hertugen av Gdańsk (Danzig), i 1265, og vart utvida i 1310 og stadfesta i 1313 av markgreven av Brandenburg. På den tida hadde byen vorte eit senter for lokal administrasjon, handel og eit medlem av Hansaen. Mellom 1368 og 1478 var han hovudstad i Hertugdømet Stolp, og kom så inn under Hertugdømet Pommern. I 1648 sin følgje av fredsavtalen i Osnabrück, vart Słupsk og det omliggande området gjeve til Brandenburg-Preussen og vart seinare ein del av provinsen Pommern. Byen vart del av Polen i 1945.

Folk frå Słupsk
Ulrich Beck (1944—2015), sosiolog

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Słupsk» frå , den 18. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene:

Pommerske voivodskap
Byar i Polen
Hansaen
Ole Nordhaug

Ole Nordhaug () var den første biskopen i Møre bispedømme. Han vart vigsla til biskop 18. september 1983, og gjorde teneste som biskop til 17. november 1991.

Nordhaug er cand. theol. frå Menighetsfakultetet (1951) og har innan den norske kyrkja tidlegare hatt stillingar som sekretær i Den Norske Kyrkjes Presteforeining og Oslo bispedømmeråd frå 1965 til 1969, som residerande kapellan i Onsøy frå 1969 til 1977 og som domprost i Fredrikstad frå 1977 til han vart biskop i 1983.

Ole Nordhaug er far til Halvor Nordhaug, som er noverande biskop i Bjørgvin bispedøme.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ole Nordhaug» frå , den 18. juni 2008. 

Møre bispedømme
Folk frå Molde
Biskopar i den norske kyrkja
Grudziądz

Grudziądz (tysk Graudenz, latinsk Graudensis, russisk Грудзёндз, Grudziondz) er ein by nord i Polen ved elva Wisła med om lag 100 000 innbyggjarar. Han ligg i Kujaviskpommerske voivodskap (sidan 1999) og var tidlegare ein del av Toruń voivodskap (1975-1998).

Historie 

Grudziądz (då kalla Graudenc) fekk byrettar i 1291 og tilslutta seg den prøyssiske konføderasjon i 1440. Mellom 1466 og 1772 høyrte byen til den polske krona som del av provinsen Det kongelege Preussen, som hadde stor grad av sjølvstyre. Ved den første delinga av Polen i 1772 vart byen annektert av kong Fredrik II av Preussen og vart slik same år del av kongedømet Preussen. I 1878 vart det bygd ei bru over Wisła (tysk Weichsel), noko som medverka til ei rask industrialisering av Graudenz. Ved riksdagsvala i 1912 fekk polske kandidater 21 prosent av stemmene, medan Det tyske nasjonalliberale partiet fekk 53 prosent.

Den 23. januar 1920 vart byen, som hadde ein overvegande tysk folkesetnad (84 %), del av den andre polske republikken som vart etablert etter den første verdskrigen.

Den 3. september 1939 erobra tyske militære styrkar byen. Det tyske styret varte i fem år. Ved Grudziądz låg den tyske konsentrasjonsleiren Graudenz som var satellittleir under konsentrasjonsleiren Stutthof lenger nord. Under kampane vinteren 1945 vart over 60 prosent av Grudziądz øydelagt.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Grudziądz» frå , og «Grudziądz» frå  den 18. juni 2008.

Fotnoteliste 

Kujaviskpommerske voivodskap
Byar i Polen
Jastrzębie Zdrój

Jastrzębie Zdrój er ein by sør i Polen med om lag 100 000 innbyggjarar. Fram til 1900-talet var han ein kurstad i Øvre Schlesien. Han fekk byrettar i 1963. Jastrzębie Zdrój er i dag i Schlesiske voivodskap (sidan 1999), og høyrte tidlegare til Katowice voivodskap (1975-1998).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Jastrzębie Zdrój» frå , den 18. juni 2008. 
 

Byar i Polen
Schlesiske voivodskap
Cabo de Santa Maria i Faro

Cabo de Santa Maria er det sørlegaste punktet på det portugisiske fastlandet, i kommunen Faro. Det er eit punkt på ei strand på øya Barreta, som òg vert kalla Cabo de Santa Maria. Koordinatane er om lag N 36º57'0", W 7º53'17".

Nes i Portugal
Cabo da Roca

Cabo da Roca (Kapp Roca) er eit nes som utgjer det vestlegaste punktet på det europeiske og det portugisiske fastlandet. Det ligg i kommunen Sintra vest for Lisboa.

Stad 

Neset ligg i distriktet Lisboa, om lag 40 km vest for Lisboa og 18 km vest for byen Sintra i Sintra-Cascais naturpark. Koordinatane, , er skrive inn på ein steinplakett ved monumentet som står på staden. Klippene stig opp av Atlanterhavet til ei høgd på om lag 140 meter over havet.

Historie 
Neset vart kalla Promontorium Magnum av romarane. Under seglskutetida var det kjend som Lisboaklippa. Den portugisiske diktaren Luís de Camões (1500-talet) skildra Cabo da Roca som staden «der landet sluttar og havet byrjar» (portugisisk Onde a terra acaba e o mar começa).

Landemerke 
Fyret på neset står på toppen av klippa i lag med ein suvenirbutikk. Neset er ein populær turistattraksjon.

Sjå òg 
 Finistère
 Kinnarodden

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cabo da Roca» frå , den 18. juni 2008.

Bakgrunnsstoff 

Roca
Vestlegaste punkt
Cape Santo André

Cape Santo André er eit nes nord på kysten av Portugal, i Santo André i kommunen Póvoa de Varzim. 

Romarane kalla truleg neset for Avarius/Auarius Promontorium eller Auaron Promontorium, og vart referert til at Klaudios Ptolemaios i området Callaici Bracares. Romaniseringa er synleg på staden. Nær neset står Santo André-kapellet.

Nes i Portugal
Kapp St. Vincent

Kapp St. Vincent (portugisisk ) er eit nes i Sagres i Algarve sør i Portugal. Neset er det sørvestlegaste punktet i Europa og ligg om lag 6 km frå landsbyen Sagres. Neset er eit landemerke for skip som seglar til eller frå Middelhavet. Klippene stig nesten vertikalt frå Atlanterhavet til ei høgd på 75 meter over havet. 

Ved neset finn eit rikt sjøliv og mange fuglar hekkar i klippene, som haukørn, vandrefalk, glente, steintrost, klippedue, stork og hegre.

Historie 
Kapp St. Vincent var alt ein heilag stad i steinalderen og ein har funne bautasteinar her frå denne tida som tyder på det. Grekarane kalla staden Ophiussa, folkesette området med Oestriminis og bygde eit tempel for Herakles her. Romarane kalla det Promontorium Sacrum (eller 'Det heilage neset'). Dei rekna neset som ein magisk stad der solnedgangen var større enn nokon annan stad. Dei trudde at sola sokk fresande ned i havet ved enden av verda. 

I følgje ei segn er namnet på neset knytt til soga om ein martyrdrepen spansk prest frå 300-talet kalla St. Vicente etter at leivningane hans flaut i land her. Det vart bygd ein heilagdom over grava hans. I følgje den arabiske geografen Al-Idrisi var grava alltid vakta av ramner. Kong Afonso Henriques (1139-1185) fekk liket grave opp i 1173 og ført med skip til Lisboa, medan ramnane framleis følgde etter. 

Området rundt neset vart plyndra fleire gonger av sjørøvarar frå Frankrike og Holland, og i 1587 av sir Francis Drake. Alle bygningar, inkludert Vila do Infante av Henrik Sjøfararen, vart rasert under Lisboa-jordskjelvet i 1755. Fransiskanarmunkar heldt til her fram til 1834, då alle kloster i Portugal vart forlatne.

Fyr 

Det noverande fyret vart bygd over ruinane av eit fransiskanarkloster frå 1500-talet i 1846. Statuar av St. Vicente og St. Francis Xavier hadde vorte flytta til den nærliggande kyrkja Nossa Senhora da Graça ved Sagresneset. Dette fyret, som ser ut over ei av dei travlaste skipsområda i verda, er det nest kraftigaste i Europa med to lampar på 1000 watt, som kan lyse 60 km avgarde.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Cape St. Vincent» frå , den 18. juni 2008. 
  oppgav desse kjeldene:
 The Rough Guide to Portugal - 11. utgåve. Mars 2005; ISBN 1-84353-438-X
 Rentes de Carvalho J. - Portugal, um guia para amigos (in Dutch translation : Portugal); de Arbeiderspers, Amsterdam; 9th ed., August 1999; ISBN 90-295-3466-4''

Bakgrunnsstoff 

 Sagres 
 Bilete av festninga Sagres

Nes i Portugal
Gresk mytologi
Algarvekysten
Øyar i Portugal

Dette er ei liste over øyar i Portugal (inkludert småøyar).

Asorane
 Corvo
 Faial
 Flores 
 Graciosa
 Pico
 Santa Maria
 São Jorge
 São Miguel
 Terceira
 Formigasøyane

Madeira
 Madeira
 Porto Santo

Desertasøyane (Madeira)
 Deserta Grande
 Bugio
 Chão

Selvagemøyane (Madeira)
 Selvagem Grande
 Selvagem Pequena
 Palheiro da Terra
 Palheiro do Mar
 Fora
 Alto
 Comprido
 Redondo
 Norte

Berlengaøyane
 Berlenga Grande
 Estelasøyane
 Farilhões-Forcados-øyane

Algarve
 Armona
 Barreta 
 Cabanas
 Cacela
 Coco
 Culatra
 Faro
 Farol
 Martinhal
 Tavira
 Cacela da Abóbora
 Barro
 Geada

Alentejo
 Pessegueiro
 Perceveira
 Ariana
 Moínho
 Monte Branco
 Juromenha
 Bacelos
 Bacelos Pequena
 Palmeira
 Palmeira Pequena
 Azenha Brava
 Lezíria Internacional
 São Brás
 Lebre
 Safra
 Freixial
 Cascalheira

Beira Baixa
 Idanha
 A Nova
 Três Postes
 Marechal
 Carmona
 Estrada

Ribatejo
 Almourol
 Lombo
 Agolada
 Verde

Beirakysten
 Monte Farinha
 Testáda
 Ovos
 Gaga
 Gaivota
 Pedra
 Parrachill
 Mo-do-Meio
 Samos
 Poço
 Tranqueira
 Amoroso
 Morraceira
 Turbina
 Gramatal
 Marinha Nova
 Matadouce

Estremadura
 Baleal
 Bugio i Estremadura
 Rato
 Cambalhão
 Fora

Minho
 Insua
 Amores
 Boega
 Ermal
Kompletorium

Kompletorium (frå latin, eigentleg 'avslutting') er ei tidebøn som vert beden som ei liturgisk kveldsbøn før leggjetid.

Liturgi 
Under nemninga kveldbøn har denne tidebøna fått plass i Gudstenestebok for den norske kyrkja. Liturgien for denne kveldsbøna inneheld følgjande ledd:
 Innleiing
 Kveldssalme	
 Syndsvedkjenning
 Bibelske salmar – ein tillitssalme frå salmane i Det gamle testamentet 
 Tekstlesing
 Etter tekslesinga kan ein syngje ein svarsalme, vere stille eller ein kan halde ein stutt tekstmeditasjon
 Simeons lovsong (Nunc dimittis) – dette leddet er spesielt for kveldsbøna
 Bøn; gjerne ei kollektbøn
 Herrens bøn
 Overgiving i Guds hender
 Avslutning – lovprising, velsigning og evt postludium.

Kjelder: 
 Cappelens musikkleksikon (1980) ISBN 82-02-03690-9
 Gudstenestebok for Den norske kyrkja del I Gudstenester ISBN 82-543-0507-2

Kristen liturgi
Verdalsøra

Verdal, også kalla Verdalsøra, er ein by i Verdal kommune i Trøndelag fylke. Staden ligg ved Trondheimsfjorden, kring utlaupet av Verdalselva, og er administrasjonssenter i kommunen.

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Byar i Trøndelag
Tettstader i Trøndelag
Verdal kommune
Kommunesenter i Trøndelag
Kolvereid

Kolvereid er ein tettstad i Nærøysund kommune i Trøndelag fylke. Staden er administrasjonssenter i kommunen og ligg på eit eid mellom fjordane Innerfolda og Sørsalten. 

Kolvereid er òg ein tidlegare sjølvstendig kommune. Med formannskapslovene av 1837 blei Kolvereid prestegjeld oppretta som eiga 
formannskapsdistrikt (kommune). I 1964 blei Kolvereid slått saman med Foldereid, Gravvik og Nærøy til den nye Nærøy kommune.

Kjelder 

 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Byar i Trøndelag
Tettstader i Trøndelag
Tidlegare kommunar i Nord-Trøndelag
Busetnader i Nærøysund
Historie i Nærøysund
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Kommunesenter i Trøndelag
Bangsund

Bangsund er ein tettstad i Namsos kommune i Trøndelag fylke. Staden ligg ved Løgnin, ein fjordarm av Namsfjorden og har . Elva Bongna renn ut i fjorden ved Bangsund, og namnet på staden har samanheng med elvenamnet.

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nord-Trøndelag»

Fotnotar 

Busetnader i Namsos
Tettstader i Trøndelag
Armona

Armona er ei av øyane utanfor Algarve i Portugal. Armona er 9 km lang og frå 0,1 til 1 km brei. Ein kan nå øya med ein 20 minuttar lang båttur eller ein raskare båttaxi frå Olhão. På øya står det fleire strandhus og nokre kaffibarar. Den største stranda vender ut mot Atlanterhavet.

Bakgrunnsstoff

Algarve
Øyar i Portugal