alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Barry Manilow

Barry Manilow () er ein amerikansk songar, komponist og produsent mest kjend for låtane «I Write the Songs», «Weekend in New England», «Mandy» og «Copacabana». Han spelar òg klaverinstrument og trekkspel. 

I 1978 var fem av albuma hans på salslista samstundes. Denne rekorden har berre blitt tangert av Herb Alpert, Frank Sinatra, Michael Jackson, Bruce Springsteen og Johnny Mathis. Mellom 1974 og 1983 hadde Manilow tre singlar på toppen av Billboard-lista i USA og 25 singlar som nådde Topp 40. I 1988 skal Bob Dylan ha stoppa Barry Manilow på ein fest og sagt «Don't stop what you're doing, man. We're all inspired by you.»  (Ikkje stopp med det du driv med. Du er ein inspirasjon for oss alle.)

Han har òg produsert og arrangert songar og plater for andre artistar, som Bette Midler, Dionne Warwick og Rosemary Clooney, i tillegg til at han har skrive songar for film, musikalar og reklamar. Frå februar 2005 til 30. desember 2009 spelte han fast på Las Vegas Hilton, og spelte fleire hundre show før han gav seg ved hotellet. Sidan mars 2010 har han halde show ved Paris hotel i Las Vegas. Han har selt meir enn 80 millionar plater verda over.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Barry Manilow» frå , og «Barry Manilow» frå  den 18. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Folk frå New York City
USA-amerikanske dirigentar
Croonerar
USA-amerikanske dansemusikarar
USA-amerikanske discoartistar
USA-amerikanske musikalartistar
USA-amerikanske softrockartistar
Emmy-vinnarar
Grammy-vinnarar
USA-amerikanske jødar
Jødiske musikarar
Songwriters Hall of Fame
Tony Award-vinnarar
Plystrarar
I Write the Songs

«I Write the Songs» er ein popsong skriven av Bruce Johnston i 1975 og gjort kjend av Barry Manilow. Versjonen til Manilow nådde toppen av Billboard Hot 100 i januar 1976 etter å ha ligge på toppen av Billboard adult contemporary-lista i desember 1975. Han vann ein Grammy-pris årets song og vart nominert for årets plate i 1977.

Den originale versjonen vart spelt inn av The Captain & Tennille, som arbeidde med Johnston tidleg i 1970-åra i lag med The Beach Boys. Han finst på albumet deira Love Will Keep Us Together frå 1975. Den første utgjevinga av «I Write the Songs» som singel var av tenåringsidolet David Cassidy på albumet hans The Higher They Climb i 1973, som òg vart produsert av Bruce Johnston. Cassidy-versjonen nådde 11. plass på UK Singles Chart i august det året.

Johnston har sagt at for han er eg-personen («I») i songen «Gud» og at songane kjem frå kreativitetsanda som me alle har. Han har sagt at songen ikkje handlar om bandkollegaen i Beach Boys, Brian Wilson.

Manilow var opphavleg motvilling til å spele inn songen, som han sa i sjølvbiografien Sweet Life: «Problemet med songen er at om du lyttar nøye til teksten, vil du tru at songaren syng om seg sjølv. Det kan høyrast ut som ein gigantisk egotripp.» Etter å ha blitt overtydd av Clive Davis, då sjef i Arista Records spelte Manilow inn songen, og versjonen hans vart den første singelen frå albumet Tryin' to Get the Feeling. 

Songen er òg blitt spelt av Johnny Mathis, Frank Chacksfield, Mantovani, Ray Conniff, Richard Clayderman, Tom Jones, Dinah Shore, i tillegg til Bruce Johnston sjølv på albumet Going Public i 1977. Frank Sinatra song songen som «I Sing the Songs» frå 1976 (og tok ikkje med linja «and I wrote some rock and roll so you could move»). I 1979 framførte Sammy Davis Jr. songen som ein del av konsertane sine. 

Manilow framførte ein parodiduett kalla «I Write the Songs/I Wreck the Songs» med Rosie O'Donnell på talkshowet hennar den 18. april 1997. 

Manilow framførte ein forkorta versjon av songen med Stephen Colbert då han var gjest på The Colbert Report on October 30, 2006.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1973
Singlar frå 1975
Singlar frå 1976
Barry Manilow-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Årets song i USA
Songar skrivne av Bruce Johnston
David Cassidy-songar
Johnny Mathis-songar
Richard Clayderman-songar
Tom Jones-songar
Frank Sinatra-songar
Sammy David Jr.-songar
Songar om musikk
Andreas Romberg

Andreas Romberg () var ein tysk komponist og fiolinist, søskenbarn av Bernhard Romberg. Andreas Romberg spelte ein fiolin av Antonio Stradivari.

Biografi

Andreas Romberg kom frå ein musikalsk familie. Han lærte å spela fiolin av far sin, Heinrich Romberg, som var militærmusikar og spela både klarinett og fiolin. Andreas opptrådte offentleg første gongen som seksåring. I tillegg voks han opp saman med den jamgamle fetteren Bernhard Romberg, som spela cello, og i 1774 vart dei to fetrane for fyrste gong sett til å opptre saman under det falske namnet "dei yngre Romberg-brørne". Dei reiste også til Amsterdam for å halda konsertar, saman med Heinrich. Familien reiste på fleire turnear rundt om i Europa i oppveksten. I 1782 vart begge fetrane tilsette ved kapellet i Münster. Andreas Rombergs fyrste komposisjon, to soloar for fiolin, stammar frå dette året.

I 1790 vart Andreas Romberg medlem av hoffkapellet i Bonn med komponisten Andrea Luchesi som kapellmeister. Romberg oppheldt seg ved kapellet samtidig med den unge Ludwig van Beethoven. I 1793 fullførte Romberg her eit oratorium basert på Der Messias av Friedrich Gottlieb Klopstock. Same året flytte Romberg til Hamburg der han vart med i operaorkesteret. Ved denne operascenen vart Andreas Rombergs første opera, «Der Rabe» (Ramnen) urframført i 1794.

Etter å ha reist til Italia og Wien samt opphalde seg ein periode i Paris, slo Romberg seg ned i Hamburg, der han vart ein sentral figur i det lokale musikklivet. I 1815 overtok han etter Louis Spohr som konsertmeister ved hoffkapellet i Gotha i Thüringen. Her døydde han etter lang tids sjukdom i 1821.

Andreas Romberg komponerte både symfoniar, konsertar og andre orkesterverk, operaer, verdsleg og kyrkjeleg vokalmusikk, kammermusikk og lieder. Ein kronologisk bibliografi over verka etter Andreas Romberg vart utgjeven av Kurt Stephenson i 1938.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andreas Romberg» frå ,  den 18. august 2013.  
 

Tyske komponistar
Tyske fiolinistar
Operakomponistar
Arista Records

Arista Records var eit amerikansk plateselskap som var i eige av Sony BMG Music Entertainment. Selskapet opererte under RCA Records og vart grunnlagt av Clive Davis i 1974. Selskapet vart nedlagt i 2011.

Arista Records var ein stor distributør og marknadsførar på den amerikanske og britiske marknaden. På kontraktlista til selskapet fann ein mange kjente artistar, som Whitney Houston, Alan Jackson (Arista Nashville), Annie Lennox, Brad Paisley (Arista Nashville), Eros Ramazzotti, Carlos Santana, 5ive, Carrie Underwood (Arista Nashville), Westlife og Dionne Warwick.

Sjå òg 
 Arista Nashville

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arista Records» frå ,  den 18. august 2013.  
 

USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1974
Nedleggingar i 2011
Weekend in New England

«Weekend in New England» er ein song skriven av Randy Edelman, og spelt inn av Barry Manilow i 1976 for albumet This One's For You. Songen vart gjeven ut på singel i 1976 og nådde førsteplassen på U.S. Adult Contemporary (Easy Listening)-lista og tiandeplassen på Billboard Hot 100. Han er eit klassisk døme på dei storslåtte balladane som Manilow gjorde kjend, med eit romantisk tema, svulstig orkester og ein dramatisk finale. Den einaste referansen til tittelen finn ein i linja «Time in New England took me away...», og ordet «weekend» er aldri nemnd. Singelen vart følgd opp av «Looks Like We Made It».

Songen vart spelt inn av John Barrowman i 2007 for albumet Another Side, medan ein kan høyre versjonen til Manilowi komedien Paul Blart: Mall Cop frå 2009.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Weekend in New England» frå ,  den 18. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Barry Manilow-songar
Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Bernhard Romberg

Bernhard Romberg (fødd 11. eller 12. november 1767 i Dinklage, død 13. august 1841 i Hamburg) var ein tysk cellist og komponist.

Biografi

Bernhard Romberg kom frå ein svært musikalsk familie. Far hans spela både fagott og cello, men det er uklårt om unge Bernhard lærte cello av faren, eller av andre cellistar som familien kjende. Bernhard Romberg spela offentleg cello i Münster for fyrste gong som sjuåring. I tillegg voks han opp saman med den jamgamle fetteren Andreas Romberg, som spela fiolin, og i 1774 vart dei to fetrane for fyrste gong sett til å opptre saman under det falske namnet "dei yngre Romberg-brørne". Bernhard og Andreas Romberg reiste òg på turnéar i lag, m.a. til Amsterdam, Frankfurt og Paris. I Paris skal den franske komponisten François-André Danican Philidor ha blitt så imponert over gutane at han tok dei med for å treffa den vidgjetne fiolinisten Giovanni Battista Viotti. Dei vellukka konsertane i Paris gjorde også at dei fekk spela i Concert spirituel i 1785.

Bernhard Romberg vart fast tilsett ved kapellet i Münster i 1782, og i 1790 vart han medlem av hoffkapellet i Bonn, begge gongene saman med Andreas Romberg. I Bonn spela dei under kapellmeister Andrea Luchesi og fekk m.a. møta den unge Ludwig van Beethoven, som spela der samtidig med dei. Med Andreas Romberg og Franz Anton Ries på fiolin, Ludwig van Beethoven på bratsj og Bernhard Romberg på cello, spela dei unge musikarane i kvartett i 1790-åra. Det finst også ein kjend anekdote om at Beethoven komponerte og dedikerte ein cellokonsert til Bernhard Romberg, men at Romberg nekta å ta imot fordi han utelukkande spela sine eigne verk. Det finst riktignok ingen belegg på dette.

I 1799 drog Bernhard Romberg på konsertreise til Spania. Seinare fekk han ei undervisningsstilling ved musikkonservatoriet i Paris fram til han vart medlem i det kongelege kapellet i Berlin. I 1820 reiste Romberg til Hamburg, der han budde fram til han døydde i 1841. Som komponist gav han ut tre symfoniar, fleire operaer, kammermusikk samt ei celloundervisning som har hatt stor tyding for ettertida.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Bernhard Romberg» frå ,  den 18. august 2013.  
 

Fødde i 1767
Døde den 13. august
Døde i 1841
Tyske cellistar
Tyske komponistar
Operakomponistar
Looks Like We Made It

«Looks Like We Made It» er ein song av den amerikanske songaren Barry Manilow frå 1976 på albumet This One's for You, skriven av Richard Kerr og tekst av Will Jennings. Han kom ut på singel 20. april 1977.

Oversyn
Songen vart først gjeven ut i 1976 på albumet This One's for You, og kom ut på singel i 1977 og nådde toppen av Billboard Hot 100, and the U.S. Adult Contemporary-lista.

Trass i optimismen i songtittelen handlar songen om at eg-personen og eks-kjærasten hans begge har vorte lukkelege at etter å ha gått frå kvarandre. Dei har «klart det» (made it), men kvar for seg, ikkje i lag. Låtskrivar  Will Jennings sa,

Innhald
 7" AS 0244
 "Looks Like We Made It" – 3:33
 "New York City Rhythm (Live)"

Lister

Andre versjonar
Songen vart spelt inn av Facts of Life i 1977.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Looks Like We Made It» frå ,  den 18. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1976
Singlar frå 1977
Barry Manilow-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar med tekst av Will Jennings
Songar skrivne av Richard Kerr
This Is Our Night

«This Is Our Night» (engelsk for 'Dette er vår natt') var det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2009 i Moskva i Russland, framført på engelsk av Sákis Rouvas. Songen er skriven av Dimítris Kontópoulos, Craig Porteils og Cameron Giles-Webb, og vart gjeven ut 12. februar 2009. «This Is Our Night» vart teken med på nyutgjevinga av albumet Írthes, This Is Our Night, i 2009.

Eurovision

15. juli 2008 vart Sákis Rouvás vald internt av Ellinikí Radiofonía Tileórasi til å representere Hellas i Eurovision Song Contest 2009. I den nasjonale uttakinga framførte Róuvas tre songer, mellom dei «This Is Our Night», på engelsk. Songen fekk 81 prosent av røystane og vann. Rouvás fekk representere Hellas med «This Is Our Night».

Hellas deltok i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2009 og enda på fjerdeplass med 110 poeng; tolv frå Kypros og Albania, ti frå Serbia og Nederland, seks frå Ungarn, Moldova, Frankrike og Spania, fem frå Slovakia og Estland, fire frå Latvia, Slovenia, Aserbajdsjan, Litauen, Ukraina og Russland, tre frå Kroatia, to frå Polen og Danmark og eitt frå Noreg. Landet kvalifiserte seg til finalen der dei enda på sjuandeplass med 120 poeng; tolv frå Albania, Bulgaria og Kypros, ti frå Armenia, åtte frå Romania, sju frå Kroatia og Malta, seks frå Tyskland og Serbia, fem frå Bosnia-Hercegovina, Storbritannia, Belgia og Kviterussland, fire frå Russland, Slovenia og Ungarn, to frå Sverige, Montenegro og Sveits og eitt frå Spania og Nederland. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda femteplass med 151 poeng og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på ellevteplass med 93 poeng. Av di Hellas enda på topp 10 for sjette år på rad vart landet det nest mest vellukka deltakarlandet det siste tiåret til tross for at dei ikkje deltok i 2000.

Format og sporliste
Digital nedlasting
 "Right on Time" – 3:05
 "This Is Our Night" – 2:59
 "Out of Control" – 3:01

CD-singel
 "This Is Our Night" – 2:59
 "Right on Time" – 3:05
 "Out of Control" – 3:01

Utgjevingshistorie

Listeplasseringar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «This Is Our Night» frå ,  den 18. august 2013.

Fotnotar

Eurovision Song Contest 2009-songar
Greske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Songar produserte av Dimítris Kontópoulos
Songar skrivne av Dimítris Kontópoulos
Songar skrivne av Craig Porteils
Songar skrivne av Cameron Giles-Webb
Sákis Rouvás-songar
Nummer-ein-singlar i Hellas
Ingolf Elster Christensen

Ingolf Elster Christensen () var ein norsk jurist, offiser, embetsmann og politikar for Høyre. Christensen var amtmann og fylkesmann i til saman 33 år, og hadde også verv som stortingsrepresentant og statsråd i 1920-åra. Han var justisminister og forsvarsminister. Politisk var han særleg oppteken av forsvar, landbruk og samferdsle. Sommaren 1940 spelte han ei viktig rolle som formann i Administrasjonsrådet og deltakar i riksrådsforhandlingane.

Sogn og Fjordane
3. november 1910 vart Christensen amtmann (seinare fylkesmann) i Nordre Bergenhus (Sogn og Fjordane). Han var pådrivar i viktige saker som samordning og offentleg drift av rutebilar, utbygging av jernbane og vegnett, samt kraftutbygging for allmenn bruk. Christensen vert rekna som den fremste forkjemparen for Flåmsbana, og har difor fått sitt minnesmerke reist på Flåm stasjon.

Stortingskomitear 
1925–1927 medlem i Landbrukskomiteen
1922–1924 nestformann i Militærkomiteen

Bibliografi 
1916 – Fædrelandet i verdenskrigens lys, med Hjalmar Christensen

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Norske justisministrar
Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Lykke
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
Norske amtmenn
Fylkesmenn i Sogn og Fjordane
Fylkesmenn i Oslo og Akershus
St. Olavs Orden
Norske juristar
Folk frå Førde
Antiloop

Antiloop var ein svensk elektronika-duo som bestod av Robin Söderman og David Westerlund (begge 1977). Duoen hadde ein del hits på 1990-talet og rundt tusenårsskiftet, dei mest kjende var «In My Mind», «Believe», «Nowhere to Hide», «Trespasser» og «Start Rockin'».

Karriere 

Söderman og Westerlund kjende kvarandre som barndomsvener frå oppveksten i Lidingö i Stockholm. Den fyrste musikken dei laga var i tracker-program på Commodore Amiga. I 1994 starta dei Antiloop og debuterte året etter med EP-en N.S.F.M.C (Not Suitable For Mass Consumption). Antiloop tok til å gjera ein del remixar av songar for band som Aqua, E-Type og Photogenique, men fekk sin fyrste store hit med «In My Mind» frå 1997. Den selde til gull i både Sverige, Noreg og Frankrike. Då Antiloop gav ut debutalbumet LP same året, vann dei ein Grammis for det i heimlandet. I 1998 gav dei ut Remixed, eit remixalbum av tidlegare låtar. 

I 2000 gav Antiloop ut andrealbumet, Fastlane People, som dei også vann ein Grammis for. Her samarbeidde dei m.a. med rapparen Timbuktu på låta «Catch Me». Antiloop produserte også to songar for soundtracket til dramafilmen Lilja 4-ever (2002) av Lukas Moodyson. Gruppa har elles vore inaktiv sidan 2002. David Westerlund produserer no sin eigen musikk under artistnamnet David West.

Diskografi

Album 
 LP (1997)
 Fastlane People (2000)

Samle- og remixalbum 
 Remixed (1998)
 At the Rebel's Room (2002)

Singlar og EP-ar 
 N.S.F.M.C. (Not Suitable For Mass Consumption) (EP; 1995)
 Purpose in Life (EP; 1996)
 I Love You (Beauty & the Beast) (1997)
 In My Mind (1997)
 Believe (1998)
 Trespasser (1998)
 Catch Me (med Timbuktu; 2000)
 Only U (2000)
 Start Rockin’'' (2000)

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Antiloop» frå ,  den 19. august 2013.

Bakgrunnsstoff 
 David West, Nettsida til David Westerlund.

Musikkgrupper skipa i 1994
Musikkgrupper oppløyste i 2002
Elektroniske musikkgrupper
Svenske musikkgrupper
Monzonitt

Monzonitt er ein djupbergart som har omtrent like store mengder alkalifeltspat og plagioklas. Han inneheld også noko kvarts eller eventuelt nefelin, og mørke mineral som pyroksen, amfibol og glimmer. 
Monzonitt har namn etter fjellmassivet Monzoni i Sør-Tirol i Italia.

I høve til streckeisen-klassifikasjon av magmatiske bergartar står monzonitt mellom syenitt og monzodioritt. Monzonitt og monzodioritt blir med ei fellesnemning kalla syenodioritt.

Den tilsvarande dagbergarten til monzonitt er latitt.

Kjelder

Monzonitt (2009, 14. februar). Store norske leksikon. Henta 19. august 2013.

Granittar
Sákis Rouvás (1991)

Sákis Rouvás (gresk Σάκης Ρουβάς) er debutalbumet til den greske songaren Sákis Rouvás, gjeve ut i oktober 1991 av PolyGram i Hellas og på Kypros. Heile albumet vart produsert av komponisten Níkos Terzís, medan songane vart skriven av Jórgos Pavrianós. Albumet gjorde Rouvás offisielt til den fyrste greske popsongaren som spegla vestleg popmusikk, og han vert ofte allment oppfatta som den fyrste greske popsongaren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sakis Rouvas (1991 album)» frå ,  den 19. august 2013.  
 

Debutalbum frå 1991
Musikkalbum frå 1991
Sákis Rouvás-album
Greskspråklege album
Album produserte av Níkos Terzís
Nummer-ein-album i Hellas
Fenotype

Fenotype er synlege eigenskapar til ein organisme, til skilnad frå genotype. Fenotype er resultat av samspel mellom arvematerialet til individet og miljøet det lever i.

Kjelder

Genetikk
Théleis í den théleis

«Théleis í den théleis» (gresk Θέλεις ή δεν θέλεις, 'Vil du eller ikkje') er ein song av den greske songaren Sákis Rouvás, gjeven ut i mai 1998 av Minos EMI og skriven av Jórgos Theofánous og Vangelis Konstantinidis. Han var gjeve ut i Hellas og på Kypros som ein firespora CD-singel. MAD TV rangerte songen som den beste i 1998.

Utgjevingshistorie

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Theleis I Den Theleis» frå ,  den 19. august 2013.

Fotnotar

Singlar frå 1998
Greske songar
Greskspråklege songar
Nummer-ein-singlar i Hellas
Nummer-ein-singlar på Kypros
Sákis Rouvás-songar
Wolfgang Gaede

Wolfgang Gaede () var ein tysk fysikar. Han gjorde grunnleggande arbeid innanfor vakuumteknikk og bygde ei diffusjonspumpe, som òg vert kalla ei molekylarpumpe.

Han arbeidde ved universitetet i Freiburg frå 1901, der han grunnla det teknisk-fysiske instituttet, som var det første i sitt slag. Han vart professor ved universitetet i Karlsruhe i 1913.

Kjelder
Wolfgang Gaede. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 19. august 2013 frå http://snl.no/Wolfgang_Gaede.

Tyske fysikarar
Fysikarar på 1900-talet
Wispel

Wispel (stundom òg kalla winspel) er ei gammal nordtysk måleining for volum. Eininga hadde vekslande storleik, mellom 13 og 25 hektoliter. Eininga vart særleg nytta om korn. 

I seinare tid har wispel òg vorte nytta om masseininga tonn (1000 kg).

Kjelder
 Wispel. (2009, 15. februar). I Store norske leksikon. Henta 19. august 2013 frå http://snl.no/Wispel.

Måleiningar for volum
Gamle måleiningar
VM i friidrett 2013

Verdsmeisterskapen i friidrett 2013, den 14. i rekka, vart avvikla på Luzjniki-stadion i Moskva i Russland mellom 10. og 18. august 2013. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 23 for kvinner. Frå 206 deltakarland vart påmeldt 1 974 utøvarar.

I meisterskapen vart sett tre meisterskapsrekordar. Bohdan Bondarenko frå Ukraina hoppa over 2,41 meter i høgdehopp, Jamaica sitt kvinnelag på 4x100 meter stafett kom i mål 41,29 sekundar, og Tatjana Lysenko frå arrangørnasjonen oppnådde 78,80 metter i sleggjekast.

Spydkastaren Andreas Thorkildsen fekk beste plasseringa av dei norske deltakarane, då han vart nummer sju i spydtevlinga. Jaysuma Saidy Ndure vart nummer åtte på 200 meter, det same vart Henrik Ingebrigtsen på 1500 meter. Femtusenmeter-løparane Sindre Buraas og Karoline Grøvdal kom begge på 13. plassen i respektive tevlingar.

Menn

100 m 

Dato: 11. august

200 m 

Dato: 17. august

400 m 

Dato: 13. august

800 m 

Dato: 13. august

1500 m 

Dato: 18. august

5 000 m 

Dato: 16. august

10 000 m 

Dato: 10. august

Maraton 

Dato: 17. august

20 km kappgang 

Dato: 11. august

50 km kappgang

110 m hekk 

Dato: 12. august

400 m hekk

3000 m hinder

4 × 100 m stafett 

Dato: 18. august

4 × 400 m stafett 

Dato: 16. august

Høgdehopp

Stavhopp 

Dato: 12. august

Lengdehopp

Tresteghopp 

Dato: 18. august

Kulestøyt 

Dato: 16. august

Diskoskast 

Dato: 13. august

Sleggjekast 

Dato: 12. august

Spydkast 

Dato: 17. august

Tikamp 

Dato: 11. august

Kvinner

100 meter 

Dato: 12. august

200 m 

Dato: 16. august

400 m 

Dato: 12. august

800 m 

Dato: 18. august

1500 m

5 000 meter

10 000 m 

Dato: 10. august

Maraton 

Dato: 10. august

20 km kappgang 

Dato: 13. august

100 m hekk

400 m hekk

3000 m hinder 

Dato: 13. august

4 × 100 meter stafett

Dato: 18. august

4×400 m stafett

Høgdehopp 

Dato: 17. august

Stavhopp 

Dato: 13. august

Lengdehopp 

Finale: 11. august
Kutsjerenko sitt resultat vart annullert i 2011

Tresteghopp

Kulestøyt 

Dato: 12. august

Diskoskast 

Dato: 11. august

Sleggjekast 

Dato: 14. august

Spydkast 

Dato: 18. august

Sjukamp 

Dato: 12./13. august

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Weltmeisterschaften 2013» frå ,  den 19. august 2013.  

2013
Sport i 2013
Moskva
Glitterheim

Glitterheim er ei turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg i Veodalen 1384 m.o.h. ved foten av Glittertind, 7 kilometer inne i Jotunheimen nasjonalpark. 

Glitterheim høyrer til Den Norske Turistforening. Hytta vart bygd i 1901, som den fyrste DNT-hytta bygd for vinterbruk, og er utvida ei rekkje gonger. Her er det 145 sengeplassar, derav åtte i sjølvbetent kvarter. Hytta er open for turgåarar i sommarsesongen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Turisthytter i Lom
Skipingar i 1901
Veodalen

Veodalen er ein dal aust i Jotunheimen, som ligg i kommunane Lom og Vågå i Innlandet.

Dalen strekkjer seg frå Veobreen aust for Leirhøi (2330 moh.) til Sjodalen og er om lag 30 kilometer lang. I Veodalen ligg turisthytta Glitterheim, og gjennom dalan renn elva Veo.

Namnet kjem av norrønt «viðr», som tyder skog.

Kjelder 

Dalar i Innlandet
Geografi i Lom
Geografi i Vågå
The Feel of Neil Diamond

The Feel of Neil Diamond er debutalbumet til Neil Diamond. Det kom ut på  Bang Records i oktober 1966, men har aldri vorte gjeve ut på CD. Det inneheld dei første tre store hittane hans, «Solitary Man» (#55), «Cherry, Cherry» (#6) og «Oh No No» (#16).

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Feel of Neil Diamond» frå ,  den 19. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-album
Debutalbum frå 1966
Musikkalbum produserte av Jeff Barry
Musikkalbum produserte av Ellie Greenwich