alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Smekkemaurfugl

Smekkemaurfugl, Myrmeciza longipes, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er ein fugl som lever i den neotropiske regionen frå Panama i nord til det nordlege Brasil og øya Trinidad. 

Dette ein fugl med preferanse for tett, tørr til fuktig underskog opp til 1300 moh. i Venezuela. Dei legg to eller tre egg i reir i eit tre, begge kjønna rugar.

Smekkemaurfugl er vanlegvis 15 cm lang og veg 26 gram. Dei har raudbrun overside og kvitaktig underside med kanel-gulbrun skyggelegging på flankane og nedre buk. Dei har ein lang grå supercilium, stripe over auge som går ned til skuldra.  Dei rosa beina er lange og sterke, det reflekterer det bakkenære i livsstilen til denne arten.

Hannen har ein svart andlet, hals og øvre bryst. Hoa har ei mørkare krone, grå kinna flekker og små mørke flekker på vengene, og manglar svart på strupe og bryst som hos hannfuglen. Den nordlege underarten M. l.griseopectus har svarte flekker på vengene og grå sentral undersida hos begge kjønn.

Smekkemaurfugl er ein insetetar som lever av maurar og andre leddyr på eller nær bakken, iblant følgjer dei kolonnar av vandremaurar. Songen er lys, avtakande jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir-jir, som endar med nokre få tju-tonar.

Kjelder 
 Første utgåva av artikkelen byggjer på «White-bellied Antbird» frå , den 9. juli 2011

Bakgrunnsstoff
 Videoar, bilete og lydopptak av smekkemaurfugl hos Internet Bird Collection
BirdLife International (2014) Species factsheet: Myrmeciza longipes. Henta frå http://www.birdlife.org den 24. august 2014.

Maurfuglfamilien
Fylkesveg 408 i Hordaland

Fylkesveg 408 i Hordaland går mellom Kvamshøgda og Nøtlevåg i Radøy kommune. Vegen er 1,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kvamshøgda
 Nøtlevåg

Bakgrunnsstoff

 408
Vegar i Alver
Fylkesveg 413 i Hordaland

Fylkesveg 413 i Hordaland går mellom Ystebø og Valdersnes i Radøy kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Ystebø
Endepunkt Valdersnes

Bakgrunnsstoff

 413
Vegar i Alver
Tinnmaurfugl

Tinnmaurfugl, Cercomacra tyrannina, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Arten har leveområde i tropisk Sentral-Amerika og Sør-Amerika frå søraustlege Mexico sørover til vestlege Ecuador og til Amazonas i Brasil.

Dette er ein vanleg fugl i tett underskog i våte skogsområde, spesielt i utkantar og lysningar, og i tilstøytande høg gjenvekst skog. Hoa legg to kvite egg med raudbrune flekker, som blir ruga av begge kjønn i eit lite, djupt koppforma reir av plantefiber og visne blad, som er hengt opp frå gaffelen av ei tynn grein eller slyngstenglar lågt i eit tre. Begge foreldre matar ungane.

Tinnmaurfugl er vanlegvis 14,5 cm lang, og veg 18 gram. Den vaksne hannen er hovudsakleg svartgrå over og lysare grå under, med to kvite vengeband. Hoa har brun overside og raudbrun-kanelfarga undersida. Unge fuglar, spesielt hannar, er mørkare enn dei vaksne. Nøyaktige fjørdraktnyansar varierer geografisk, sidan det er ei rekkje underartar av denne maurfuglen.

Denne arten har eit plystra kick rop, og songen er ein duett, hannen med ein stigande fløytetone pu pu pe pi pi som hoa følgjer opp med si mjukare, rykkande juu-ut juu-ut juu-ut juu-ut juu-ut.

Tinnmaurfugl lever normalt som par gjennom heile året, og ikkje i fleirartsflokkar. Dei beitar på insekt og andre leddyr plukka frå kvister og lauvverk i kratt eller slyngplanteflokar. Denne arten er enklare å observere frå lyden enn å sjå i den tette vegetasjonen.

Kjelder 
 Første utgåva av artikkelen byggjer på «Dusky Antbird» frå , den 9. juli 2011

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av tinnmaurfugl hos Internet Bird Collection
BirdLife International (2014) Species factsheet: Cercomacra tyrannina. Henta frå http://www.birdlife.org den 21. august 2014.
Maurfuglfamilien
Fylkesveg 416 i Hordaland

Fylkesveg 416 i Hordaland går mellom Kårdal og Risasjøen i Lindås kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kårdal
Endepunkt Risasjøen

Bakgrunnsstoff

 416
Vegar i Alver
Fylkesveg 5434

Fylkesveg 5374 i Vestland fylke går mellom Masfjordnes og Andvik i Masfjorden kommune. Vegen er 7,2 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga Fylkesveg 374 (i Hordaland).

Kommunar og knutepunkt

 Masfjordnes
Kommunal veg frå Andvik til Lund (4,7 km)

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Vestland
Vegar i Masfjorden
Vaktelmaurfugl

Vaktelmaurfugl, Myrmornis torquata, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Myrmornis. 

Vaktelmaurfugl er 16,5 cm i lengd og veg 46 gram. Han har særs kort stjert, kraftig langt nebb, strupen er svart, krone, nakke og oversida raudbrun og gulbrunflekkete, undersida er gråleg. Vengene er mørke med fleire brungule band. Bak auga, ned til eit band rundt brystet er det svartkvite striper eller flekker. Hofuglen liknar, men har raudbrun krone og strupe. 

Denne arten har habitat i våt tropisk eller subtropisk skog i lågland eller i bakkeskråningar. Vaktelmaurfugl søkjer føde parvis på bakken ved å hoppe rundt og flytte på eller snu på nedfallsblad. Dei følgjer ikkje svermar av vandremaur. Reiret er hengt opp i ei låg grein, egga er fløytekvite med brunfiolette strekar og flekker. 

Vaktelmaurfugl kan treffast i alle desse landa: Brasil, Colombia, Ecuador, Fransk Guyana, Guyana, Nicaragua, Panama, Peru, Surinam og Venezuela.

Kjelder 
 
BirdLife International (2014) Species factsheet: Myrmornis torquata. Henta frå http://www.birdlife.org den 24. august 2014.

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av vaktelmaurfugl hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Fylkesveg 372 i Hordaland

Sjå òg fylkesveg 372 (fleirtyding).
Fylkesveg 372 i Hordaland går mellom Byrkjeland og Bernes i Osterøy kommune. Vegen er 1,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Byrkjeland
Kommunal veg frå Bernes til Bernesviki (0,6 km)

Bakgrunnsstoff

 372
Vegar i Osterøy
Elektrisk folk

Elektrisk folk eller electric folk  er ein type folkrock utvikla i England sist i 1960-åra og i 1970-åra. Stilen blei så teken opp og utvikla innan keltisk musikk frå ulike land. Han har også gjeve opphav til folk-punk. Musikkstilen blei mindre populær i 1980-åra, men har overlevd og ført til nye stilar og til ei viss grad smelta saman med stilane han utvikla seg frå, rock og folk.

Elektisk folk la vekt på bruk av moderne instrument til å framføra gamle folkeviser. Innan det som til då var blitt kalla folkrock hadde ein hovudsakleg framført sjølvskrivne viser med moderne instrument, slik som Bob Dylan og Byrds. Elektriske folk-grupper tok i bruk særleg engelske tradisjonelle songar, men skreiv også eigne songar inspirerte av desse.

Viktige musikkgrupper innan elektrisk folk var Fairport Convention, Fotheringay, Pentangle og Steeleye Span i England, medan bretonske Alan Stivell utvikla stilen i Frankrike. I Irland tok grupper som Horslips og Sweeney's Men utgangspunkt i irsk folkemusikk og skapte sin eigen versjon av elektrisk folk. Saman med grupper som skotske Runrig førte dei elektrisk folk vidare til ein eigen keltisk rock. Grupper som Led Zeppelin og Jethro Tull blir ikkje vanlegvis rekna til elektrisk folk-rørsla, men blei tydelege inspirerte av stilen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Electric folk» frå ,  den 9. juli 2011.  
 

rock
Marskmaursmett

Marskmaursmett, Stymphalornis acutirostris, er ein mellomstor maursmett i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Stymphalornis, men det er framlegg om å flytte han inn i slekta Formicivora. 

Dette er ein mørk fugl på ca. 13,5 centimeter. Han er mørk brun på oversida og mørk blygrå under. Han har kvitflekker berre på kantar av vengefjør og halefjør. Hofuglen er lysare med kvitaktig underside med mørke flekker. 

Han er endemisk til marsker og myrer i dei brasilianske delstatane Paraná og Santa Catarina.

Kjelder 
 Første utgåva av artikkelen byggjer på «Marsh Antwren» frå , den 9. juli 2011
BirdLife International (2014) Species factsheet: Stymphalornis acutirostris. Henta frå http://www.birdlife.org den 21. august 2014.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Videoar, bilete og lydopptak av marskmaursmett hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Divisormaurvarslar

Divisormaurvarslar, Thamnophilus divisorius, er ein fugl i maurfuglfamilien. Dei næraste slektningane er tepuimaurvarslar og amazonmaurvarsler (Whitney et al. 2004).

Divisormaurvarslar er 16 cm lang, hannen er nær einsfarga blågrå, men hovudet er noko mørkare, slik at det gjer inntrykk av å ha hette. Hoa er karakteristisk i to farger: blågrå overside og raudbrun underside, halen er gråblå òg på undersida. Han har ein song som er eit akselererande kuk-kuk-kuk-kuk-ku-ku-ku-ku wah, med avtakande styrke, ropa er aw, aww og kyuk.

Han finst i lågtveksande skog. Det kjende utbreiingsområdet ligg innanfor Parque Nacional da Serra do Divisor i Brasil og i den tilstøytande Parque Nacional de la Sierra del Divisor i Peru, under 500 moh., ein trur han er vanleg der. 

Divisormaurvarslar vart oppdaga i 1996 i Acre Arch høglandet i delstaten Acre i Brasil, og blei skildra som ei art ny for vitskapen i 2004. BirdLife International har gjeve han status 'livskraftig' (LC) på global raudliste, 2009.

Kjelder 
 Første utgåva av artikkelen byggjer bl.a. på «Acre Antshrike» frå , den 8. juli 2011, følgjande referanse var gjeve:
 Whitney, Bret M.; Oren, David C. & Brumfield, Robb T. (2004): A new species of Thamnophilus Antshrike (Aves: Thamnophilidae) from the Serra do Divisor, Acre, Brazil. Auk 121(4): 1031-1039. DOI:10.1642/0004-8038(2004)121[1031:ANSOTA]2.0.CO;2 HTML fulltext without images

 Schulenberg, T., Stotz, D. Lane, D., O'Neill, J, & Parker, T. Birds of Peru. Christopher Helm, London. (2007) ISBN 978-0-7136-8673-9

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 BirdLife International (2014) Species factsheet: Thamnophilus divisorius . Henta frå http://www.birdlife.org den 20. august 2014.
 Videoar, bilete og lydopptak av divisormaurvarslar hos Internet Bird Collection

Maurfuglfamilien
Åge Ellingsen

Åge Ellingsen () er ein norsk tidlegare ishockeyspelar, no trenar og ekspertkommentator. Han representerte Sportsklubben Forward, Furuset Idrettsforening, Storhamar Idrettslag, IF Björklöven, Idrettslaget Stjernen og Lillehammer Ishockeyklubb. 

Ellingsen spelte 67 offisielle landskampar for Noreg, og deltok under vinter-OL for Noreg i 1984 i Sarajevo med 11. plass, og i  1988 i Calgary med 12. plass. Han er no trenar på NTG-Lillehammer og ekspertkommentator under ishockeykampar på NRK.

Ellingsen blei drafta av Edmonton Oilers i 1987.

Bakgrunnsstoff
Norges Ishockeyforbund: Internasjonale spillere, menn - Adelskalender (pdf-fil) 
Norskfødte spillere draftet av NHL-lag
 

Norske ishockeyspelarar
Norske trenarar
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1984
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar under vinter-OL 1988
Ishockeyspelarar for Forward Flyers
Ishockeyspelarar for Furuset
Ishockeyspelarar for Stjernen
Ishockeyspelarar for Lillehammer IK
Ishockeyspelarar for Storhamar Hockey
Riomaursmett

Riomaursmett, Myrmotherula fluminensis, er ein fugl i maurfuglfamilien som er endemisk til Brasil.

Ein trur han overlever i Guapi Açu Ecological Reserve, sjølv om identifisering er vanskeleg og det har vore reist tvil om han har overlevd.

Dei naturlege habitata er subtropisk eller tropisk fuktige låglandsskogar. Han er truga av tap av leveområde.

Kjelder 
 Første utgåva av artikkelen byggjer på «Rio de Janeiro Antwren» frå , den 9. juli 2011

Bakgrunnsstoff

 Videoar, bilete og lydopptak av riomaursmett hos Internet Bird Collection
BirdLife International (2014) Species factsheet: Myrmotherula fluminensis. Henta frå http://www.birdlife.org den 20. august 2014.

Maurfuglfamilien
Fuglar endemiske til Brasil
Sunderland

Sunderland er ein industri- og hamneby i Tyne and Wear i England. Fram til 1974 utgjorde han eit distrikt i Durham, men han vart så innlema i City of Sunderland i Tyne and Wear. Han er dermed ein by innanfor ein annan by, ein situasjon som ikkje er uvanleg i England. 

Byen ligg ved munningen til Wear ved Nordsjøen, 15 km  søraust for Newcastle upon Tyne. Byen har kring 180 000 innbyggjarar. Tidlegare var byen ei viktig kolhamn med store verft som no er nedlagd. Industri i byen i dag er glas, møbel, keramikk, konfeksjon og elektroteknisk industri. Byen har eit eige universitet. I bydelen Monkwearmouth ligg St. Peterskyrkja, som delvis er frå 600-talet. Sunderland har hatt bystatus frå 1634.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sunderland (Tyne and Wear)» frå ,  den 9. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
 Sunderland Echo

Byar i Tyne and Wear
Hamnebyar i England
Byar ved Nordsjøen
Walsall

Walsall er ein stor industriby i West Midlands i England. Han ligg nordvest for Birmingham og aust for Wolverhampton. Historisk har han vore ein del av Staffordshire og er ein del av West Midlands storbyområde og ein del av Black Country.

Byen har kring 170 000 innbyggjarar. Av nabobyar finn ein Brownhills, Willenhall, Bloxwich og Aldridge.

Under den industrielle revolusjonen og 200 år framover vart Walsall forandra frå å vere ein liten landsby med 2000 innbyggjarar på 1700-talet, til ein by med over 86 000 innbyggjarar. 

Det lokale fotballlaget er Walsall FC.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Walsall» frå ,  den 9. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i West Midlands
Swindon

Swindon er ein by i Wiltshire i Sørvest-England. Han ligg halvvegs mellom Bristol, 64 km mot vest, og Reading, 64 km mot aust. London ligg 130 km mot aust. Byen har kring 165 000 innbyggjarar. 

Swindon vart utpeikt som Expanded Town i 1952 og dette har ført til at folketalet har auka raskt. Swindon jernbanestasjon ligg langs linja frå London Paddington til Bristol. Swindon er ei sameint styresmakt. Innbyggjarane i Swindon vert kalla Swindonians. I Swindon ligg Bodleian bibliotekdepot med 246 km med bokhyller.

Tidlegare store jernbaneverkstader vart lag ned i 1980-åra. Det vert produsert bilar og legemidlar i byen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Swindon» frå ,  den 9. juli 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Swindon.gov.uk 
Visit Swindon - offisiell turistside

Byar i Wiltshire
Distrikt i Sørvest-England
Sameinte styresmakter i England
Southend-on-Sea

Southend-on-Sea er ein kystby og sameint styresmakt i Essex i England. Han ligg på nordsida av Themsen, omkring 65 km austom London, og grensar mot Rochford i nord og Castle Point i vest.

Namnet kjem av at byen opphavleg var den sørlege enden («south end») av landsbyen Prittlewell.

I viktoriansk tid vart staden, som hadde jernbanesamband med hovudstaden, populært som reisemål for londonarar. Turisme har sidan då vore den viktigaste næringa. Southend Piar er den lengste fornøyelsespiren i verda, 2185 meter lang.

I 1960-åra kom ei nedgangstid for britiske kystbyar, først og fremst på grunn av at mange tok billige charterturar framfor å feriere i heimlandet. Southend måtte finne nye inntektskjelder og det vart oppretta ei rekkje handelsbedrifter. Mykje av det viktorianske preget forsvann i denne tida. Byen har færre underhaldningstilbod enn andre engelske byar av same storleik, noko som truleg skuldast at ein stor del av den yrkesaktive folkesetnaden pendlar til London og difor oppsøkjer kulturelle attraksjonar der i staden.

HM's Revenue and Customs er ein av dei største arbeidsgjevarane i byen. University of Essex har eit kollegium i byen, South East Essex College.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Southend-on-Sea» frå ,  den 9. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Distrikt i Aust-England
Byar i Essex
Sameinte styresmakter i England
Tadas Labukas

Tadas Labukas () er ein litauisk fotballspelar. Hausten 2011 spelte han i angrep for Brann i den norske Tippeligaen. Ved sidan av fotballen har han også arbeidet på Røyrås Treindustri under sitt opphald i Noreg. Han spelar òg for det litauiske landslaget. Labukas har spelt for fleire klubbar i heimlandet, mellom anna toppklubben Žalgiris Vilnius, og for klubbar i Russland, Hellas, Romania, Aserbajdsjan og Polen før han kom til Noreg. Han kom til Brann frå Arka Gdynia sommaren 2011. Han hadde spelt i Gdynia i to sesongar i den polske toppdivisjonen og i 2010/11-sesongen var han klubben sin toppskårar med 8 mål i ein sesong som enda med nedrykk. Labukas stod då utan kontrakt og gjekk gratis til Brann på ein korttidskontrakt. Han debuterte i Tippeligaen 7. august 2011 som innbytar i ein heimekamp mot Strømsgodset. Kontrakten hans vart ikkje forlenga etter 2011-sesongen.

Fotnotar

Kjelder
"Her er Branns nye spiss"  frå Brann.no

Litauiske fotballspelarar
Brann-spelarar
Edward Jenner

Edward Jenner () var ein britisk lege med praksis på heimstaden Berkeley i Gloucestershire i England. Han er kjent som oppfinnaren av vaksinasjonen. Om arbeidet hans har det vorte sagt at det har berga fleire menneskeliv enn nokon annan manns verk.

Liv og gjerning 
Jenner studerte anatomi og kirurgi ved St. George's Hospital i London. Han reiste så heim til Berkeley der han opna eigen legepraksis.

Vaksinasjon med levande koppar hadde vore praktisert i Tyrkia. Mary Wortley Montagu gjorde praksisen kjent i Vest-Europa, til dømes hadde Jan Ingenhousz praktisert metoden. Men det var eit risikabelt førebyggande tiltak. Frå 1770 vart fleire personar i England og Tyskland, mellom dei Benjamin Jesty i 1774 og Peter Plett i 1791, vaksinerte med kukopplymfar. Jenner var kjent med at  budeier som vart smitta med kukoppar, vanlegvis ikkje fekk sjølve koppesykja. I mai 1796 gjorde han eit forsøk med guten James Phipps, som hadde fått blemmer av kukoppar. Guten vart vaksinert, og det viste seg at han var immun mot vanlege koppar. Jenner skreiv ein artikkel om testen, men Royal Society avviste den. Han gjorde då fleire forsøk, mellom anna med den 11 månader gamle sonen sin. I 1798 publiserte han resultata, og opplevde å verte gjort til lått. Det hindra ikkje at metoden hans snøgt kom i allmenn bruk. Jenner omtala metoden som "vaccination", på norsk vaksinasjon, frå latin vacca = kua.

Jenner var ein grundig observatør av naturen. Han var den som oppdaga at det var gaukungen som gradvis tvinga stesyskjena ut av reiret, tidlegare hadde ein trudd det var den vaksne gauken som fjerna dei andre ungane frå reiret. For denne observasjonen vart han i 1789 vald til medlem av Royal Society.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edward Jenner» frå , den 9. juli 2011. 
 

Britiske vitskapsfolk
Britiske legar
Døde av hjerneslag
Dampbil

Ein dampbil er ein bil dreven av ei dampmaskin.

Tidlege eksperiment med dampbilar

Verbiest (1679) 

Den fyrste som er laga ein dampdriven bil tykkjest ha vore belgiaren Ferdinand Verbiest, som rundt 1680 (truleg i 1679) laga ei lita dampdriva vogn med ei lengd på rundt 60 cm. Dette skjedde medan han budde i Kina og vogna vart truleg laga for å imponera keisaren. Dampmaskina hadde ikkje stempel, men nytta damptrykket til å driva eit skovelhjul, som så dreiv framhjula på vogna. Verbiest let vogna køyra rundt på gardsplassen til keisarpalasset i ein times tid . Vogna vart sett på som ein kuriositet og vart ikkje vidareutvikla.

Nolet (1748) 
I 1748 eksperimenterte den franske presten Nolet med eit liknande køyretøy som Verbiest<ref name="Nolet">[http://users.skynet.be/tintinpassion/VOIRSAVOIR/Auto/Pages_auto/Auto_003.html 1775. Eolipyle'''.]  (vitja 9/7-2011)</ref>. På same vis som vogna til Verbiest retta Nolet òg dampstrålen mot eit skovelhjul, som så dreiv drivhjula via nedgiring i fleire trinn. Vogna til Nolet vart demonstrert i Paris i 1775. Det skal finnast eit ekemplar av ei slik vogn i Karlsruhe i Tyskland.

 Cognout (1769) 

I 1769 bygde den franske militæringeniøren Joseph Cugnot ein damplastebil i full skala. Vogna var meint for å transportera tungt artelleri og vart kalla «la fardier de Cugnot». «Fardier» tyder ei vogn laga for å transportera svært tunge lass («fardeau»). Etter som det var eld under kjelen vart òg køyretøyet kalla «chariot à feu» (eldvogn''). I motsetning til Verbiest nytta Cognout ei stempeldampmaskin, så dette ser ut til å ha vore det første køyretøyet drive av ei stempeldampmaskin. Det var òg den fyrste lastebilen i soga.

Murdock (1784) 

I 1784 monterte engelskmannen William Murdock ei dampmaskin på ei vogn, som vart kalla «Sauterelle». Motoren i vogna til Murdock var ei stempeldampmaskin (truleg produsert av Boulton and Watt) med ein vertikal sylinder. Denne vogna står no på Museum of Science and Industry i Birmingham. Murdock køyrte ei strekning på to-tre kilometer. I 1791/1792 bygde Murdock fleire eksperimentelle vogner.

Referansar

SJå òg 
 Damplastebil
 Damptraktor
 Dampmaskin

Bilar
Dampdrift
Laurits K. Grønnevet

Laurits K. Grønnevet () var ein norsk fiskar, bonde, postopnar og lokalpolitikar. Han var fødd på garden Sætre i Vartdal kommune, no Ørsta, på Sunnmøre. Han tok til som fiskar i open møringsbåt 15 år gammal. Seinare var han førar på eigne båtar. I 1921 slutta han som fiskar og vart postopnar, noko han var til 1944. 

L.K. Grønnevet hadde mange offentlege verv og oppgåver. i heimkommunen vart han vald til headstyret i 1910. I 1912 vart han ordførar. Det var han i fleire bolkar, til saman i 14 år. Han var formann i forstandarskapet i Vartdal Sparebank. Medhjelpar til presten i Vartdal kyrkje var han i 36 år. 

Som ordførar var han medlem av fylkestinget. I åtte år sat han i fylkesskulestyret. Grønnevet sat ofte i lagretten. Oftast var det i jordskifte- og grensegangforretningar. I 1935 gjekk han, saman med andre, frå Ålesund til Kristiansund i høve vegskjøn. Dei mest krevjande oppgåvene han utførte for samfunnet, rekna han sjølv å vere arbeidet med matforsyninga under første verdskrigen, og formannsjobben i byggenemnda for Vartdal kraftverk.

Kjelder 
 Minne og opplevingar oppskrivne av .K.Grønnevet - Vartdal Upublisert.

Folk frå Ørsta
Ordførarar i Vartdal
Tarsus i Mersin

Tarsus (hittitisk: Tarsa, gresk: Ταρσός, Tarsós) er ein historisk by sør i det sentrale Tyrkia, 20 km innfor kysten av Middelhavet, på slettelandet der elva Seyhan Nehri renn ut i Middelhavet. Han høyrer til Adana-Mersin storbyområde, det fjerde største byområdet i Tyrkia med 3 millionar innbyggjarar. Tarsus høyrer til provinsen Mersin og ligg i kjernen av regionen Çukurova. Tarsus har kring 240 000 innbyggjarar. 

Tarsus eller Tarsos er ein svært gammal by, med funn frå steinalderen. I oldtida var byen hovudstad for kongane av Kilikia og seinare for persiske satrapar. Han blei tidleg gresk-påverka og var ein viktig hellenistisk by. I 66 f.Kr. blei han annektert av Pompeius til Romarriket. Det var her det første møtet mellom Kleopatra og Marcus Antonius fann stad, og apostelen Paulus var fødd her.

Linproduksjon har lenge spelt ein stor rolle i økonomien i Tarsus. Tekstilindustri er saman med møbelmaking og handel framleis ei viktig næring.

Kjelder 
 Tarsus. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Tarsus
 Delar av denne artikkelen bygger på «Tarsus» frå ,  den 9. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 
Distriktet Tarsus
Tarsus kommune
 Informasjon om Tarsus frå Kultur- og turismedepartementet i Tyrkia 
 Om Tarsus sin tidlege historie på PBS

Çukurova
Byar i Tyrkia
Arkeologiske funn i Tyrkia
Tidlegare hovudstader i Armenia
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Stader i Bibelen
Kilikia
Busetnader i provinsen Mersin
Poole hamn

Poole Harbour er ei hamn i Dorset, sør i England, ved byane Poole og Wareham langs breidda. Hamna er ein sjøfylt dal som vart danna på slutten av den siste istida og er eit estuarium for fleire elvar, den største av dei elva Frome. Hamna har ei lang historia og har vore busett sidan før romersk tid. Hamna er derimot særs grunn (middeldjupne 48 cm) og høver seg derfor ikkje for store skip.

Sjå òg 
Brownsea Island
Dorset

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Poole Harbour» frå ,  den 10. juli 2011.  

Hamnebyar i England
Ramsarstader i England
Site of Special Scientific Interest i England