alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bodens kommun

Boden kommune er ein kommune i Norrbottens län i landskapet Norrbotten i Sverige. Kommunen grensar til nabokommunane Jokkmokk, Gällivare, Överkalix, Luleå og Älvsbyn. Administrasjonssenteret i kommunen er Boden.

Administrativ historikk 
Det opphavlege soknet Överluleå braut i 1831 ut frå Nederluleå. Når kommunalreformen frå 1862 tredde i kraft vart soknet innretta som Överluleå landskommune. I 1892 braut Ederfors landskommune ut frå Överluleå, og i 1896 vart den raskt veksande garnisonsbyen Boden eit municipalsamhälle innan Överluleå landskommune. I 1919 braut Boden ut for å danne Bodens stad. Kommunalreformen i 1952 påverka ikkje området. I 1967 vart Överluleå gjenforeint med byen, og kommunen fortsette under namnet Bodens stad; Gunnarsbyns församling frå Råneå landskommune vart òg innlema i kommunen. I 1971 vart Bodens kommune slik han er i dag danna, då Edefors landskommune vart slått saman med Bodens stad.

Historie

Urtid 
Fornminnet i Alträsk utanfor Boden har saman med andre i Jokkmokk, Vuollerim og Överkalix lagt grunn for den nye forståinga av den norrländske urtida. Buplassvollane i Alträsk har vorte datert til å vere 7000 år gamle.

Yngre jernalder 
I Hedan har det vorte gjort funn frå kommunikasjon (handel o.l.) med sørlege Sverige i den yngre jernalderein på 1000-talet. I Hedan-området vart òg kommunen sin første kyrkje bygd, men denne ligg no i ruinar.

Mellomalderen 
Første gongen Boden (som Bodebyn) vart nemnt skriftleg var i eit riksskatteinnkrevingsskrift frå 1539.

Moderne historie 
Överluleå kyrkje vart bygd i 1827, og sentrum vart dermed flytta frå Hedan til Bodträsket.

Sidan slutten av 1800-talet har både Stambanan genom övre Norrland (Stockholm–Haparanda) og Malmbanan (Luleå–Narvik) gått gjennom kommunen.

På byrjinga av 1900-talet byrja ein å etablere fort og garnison (Bodens fästning) i byen for å verne den viktige stillinga til staden. Den største risikoen vart rekna å vere åtak austfrå, frå Russland. Fram til 1990-åra var arbeidsmarknaden i kommunen prega av arbeidet i garnisonen, og dessutan garnisonssjukehuset som vart bygd i nærleiken av kasernane. På 90-talet vart sjukehuset flytta til Södre Sunderbyn i Luleå kommune.

Geografi

Tettstader 
Boden kommune hadde seks tettstader (tätorter) i 2005.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

Småstader 
I tillegg til dei seks tettstadane finst det òg 15 småstader (småorter) i kommunen:

Venskapskommunar 
Boden har tre vennskapskommunar i andre land:
  Alta, Noreg
  Uleåborg, Finland
  Apatity, Russland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boden kommune» frå ,  den 27. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell heimeside

 
Kommunar i Norrbottens län
Haparanda kommun

Haparanda kommune ligg i Norrbottens län i landskapet Norrbotten i Sverige. Haparanda grensar mot nabokommunane Övertorneå og Kalix. I aust utgjer Torne älv grensa mot Torneå kommune i Finland. Administrasjonssenter i kommunen er Haparanda ved Torne älvs utløp i Bottenviken. Haparanda by har vokse saman med nabobyen Torneå, og den samanvaksne byregionen vert gjerne som omtalt Haparanda-Tornio.

Språk
Meänkieli og finsk har status som offisielle minoritetsspråk i kommunen, og Haparanda er ein av seks svenske kommunar der meänkieli har status som offisielt minoritetsspråk.

Tettstader
Haparanda kommune hadde fem tettstader i 2005.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

Folketalsutvikling

Venskapsbyar 

 Hammerfest i Noreg
 Ikast i Danmark
 Kovdor i Russland
 Sirvintos i Litauen

Bilete

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Haparanda kommune» frå ,  den 27. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

 
Kommunar i Norrbottens län
Kiruna kommun

Kiruna kommune (nordsamisk: Girona gielda) ligg i Norrbottens län i Sverige, i landskapet Lappland. Kommunen er den nordlegaste og arealmessig største i Sverige, og størrelsesmessig er han like stor som dei tre sørlegaste lena (Skåne län, Hallands län og Blekinge län) til saman. Kiruna kommune er faktisk 7 % større arealmessig enn heile Sogn og Fjordane fylke.

Kiruna grensar til kommunane Gällivare og Pajala i Sverige, Enontekis i Finland og Storfjord, Målselv, Bardu og Narvik i Noreg.

Administrasjonssenter i kommunen er Kiruna. Kiruna vart grunnlagt i 1900, og Hjalmar Lundbohm reknast som grunnleggjaren av byen. Han var disponent ved gruveselskapet LKAB, som byrja utvinning av jernmalm i Kiirunavaara på slutten av 1890-talet. Kiruna har jernbanesamband med Narvik og Luleå via Malmbanan og Ofotbanen, og den nordlegaste flyplassen i Sverige ligg i kommunen. Om lag 40 kilometer aust for Kiruna by ligg rakettskytefeltet Esrange (European Space and Sounding Rocka Range), den einaste romrakettbasen i Sverige.

Språk 
Samisk, meänkieli og finsk har status som offisielle minoritetsspråk i kommunen, og Kiruna er saman med nabokommunen Gällivare dei to einaste svenske kommunane med tre offisielle minoritetsspråk.

Geografi 
Det høgaste fjellet i Sverige, Kebnekaise, ligg i kommunen, 70 kilometer vest for Kiruna. Det finst over 6000 innsjøar og vatn i kommunen, den største er den over sju mil lange Torneträsk. Dei to største vassdraga i kommunen er Torne älv og Kalixälven. Den nordlegaste elva i Sverige, Könkämä älv og Muonio älv utgjer grensa mot Finland. Nasjonalparkane Abisko og Vadvetjåkka ligg innanfor kommunegrensene, det same gjer ni naturreservat.

Tettstader 
Kiruna kommune hadde sju tettstader i 2005.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

Vatn og innsjøar i kommunen 
Abiskojaure
Ala Lompolo
Alajaure
Arpojaure
Kaitumjaure
Kilpisjärvi
Ladtjojaure
Luossajärvi
Rautasjaure
Rissajaure
Torneträsk
Vassijaure
Vittangijärvi

Andre mindre stader i Kiruna kommune

Bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kiruna kommune» frå ,  den 27. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

 
Kommunar i Norrbottens län
Samiske kommunar
Nordkappbanken

Nordkappbanken er eit bankområde og fiskefelt utanfor Finnmark. Banken strekker seg i vest frå nord for Sørøya, i aust frå områda nord for Berlevåg og i nord i opptil 120 nautiske mil av Slettnes. Fiskebanken smalnar av mot vest og dreiar til sist i sørvestleg retning og går over i Hjelmsøybanken. 

Nordkappbanken er kjend som er rik fiskebanke, med årleg store fangstar av torsk og dessutan av sei og hyse. Frå 1960-åra og inn på 1980-talet var det svære fiskeri av kolmule på Nordkappbanken. Fiskjet føregår både med trål, liner og med snurpenot.

Kjelder 
 Store norske leksikon, 8. bandet

Fiskebankar
Barentshavet
Såmaskin

Såmaskin er ein jordbruksreiskap nytta for å så frø til ulike vekstar i åker. Tidlegare var det vanleg med berbare såmaskinar og såmaskinar trekte av hestar. Moderne såmaskinar er monterte på trepunktsopphenget på ein traktor, eller slepa etter ein traktor. Mange såmaskinar kan òg plassera kunstgjødsel i høveleg avstand frå frøa. Dette sparar ein arbeidsoperasjon og at jorda ikkje vert så samanpakka.

Oppbygging

Radsåmaskin 
Radsåmaskinar har fleire sålabbar på sida av kvarandre, som grev ei grunn fure, legg frø ned i fura og grev ho att. Avstanden mellom sålabbane er rundt 10 cm og for å få plass er dei som oftast plasserte i to rekker, etter kvarandre. Sålabbane er utstyrte med små plogliknade skjer, som grev fura der frøa vert plasserte. På toppen av maskinen er det ein behaldar for frøet, såkassen, som vert ført ned til sålabbane via røyr. Desse munnar ut i bakkant av skjera som grev fura. For å halda sådjupna konstant er sjølv trepunktsmonterte såmaskinar utstyrte med støttehjul. 

Kornet/frøet vert mata ut frå såkassen til røyra ned til labbane av matarar (ofte grove tannhjul). Dei fleste såmaskinane har jamn utmatingfart, så frøa vert liggande i ein avstand på berre nokre mm etter kvarandre. Dette fører til at røtene veks utover, noko som kan gje dårleg feste. Nokre produsentar har difor teke til å mata frø sekvensielt, slik at plantene i naborader vert ståande i sikksakk.

Enkeltfråsåmaskin 

Nokre såmaskinar er i stand til å plassera einskilde frø i jorda. Denne typen vert nytta til vekstar som treng å ha avstand til naboplantene. Forutan å spara frø treng ein ikkje å tynna plantene når berre sår dei frøa som skal veksa seg til planter. Slike planter veks som oftast i renner. Sålabbane har difor mykje større avstand enn på radsåmaskinar for korn og grasfrø. Mange enkeltfrøsåmaskinar har separate såkassar for kvar sålabb.

Historie 
Dei fyrste såmaskinane var berre eit røyr som frøa vart slept ned gjennom og vart laga av sumerane for rundt 3500 år sidan. På 100-talet f.Kr. laga kinesarane såmaskinar med fleire røyr. Den fyrste kjende europeiske såmaskina vart laga av av venetianaren Camillo Torello i 1566.  I 1701 laga gardbrukaren Jethro Tull i Berkshire i Storbritannia ei såmaskin av orgelpiper. Rundt 1720 eksperimenterte Christopher Polhem med ein såmaskin og på 1740-talet bygde Daniel af Thunberg ein maskin. I 1783 bygde James Cook ein seks-rads såmaskin. Denne maskinen fekk stor betydning for den vidare utviklinga. Det fyrste kjende patentet på ein såmaskin vert teke ut av Eliakim i 1799. Frå midten av 1850-talet vart såmaskinar produserte i større skala. Garrett & Sons i Storbritannia var ein av dei mest kjende produsentane. På 1950-talet tok Överrums bruk og Ystads mekaniska verkstad i Sverige til å produsera såmaskinar.

Galleri

Referansar 

Hestereiskapar
Planting og såing
Naturgjødselspreiar

Naturgjødselspreiar, eller møkkaspreiar, er eit jordbruksreiskap nytta for å spreia naturgjødsel på åker og eng. Tidlegare var naturgjødselspreiarar utforma som ei vogn og vart dregne av hestar, medan moderne spreiarar vert dregne av ein traktor.

Oppbygging

Spreiarar for fast gjødsel

Bakspreiar 

Denne typen har eit belte i botnen som førar møkka attover mot spreieorganet. Speieorganet er vanlegvis utforma som to roterande akslingar med skovlar og/eller knivar . Om det er halm i møkka vert han i nokon grad kutta opp av knivane. Mate- og spreieorgana vert drivne frå kraftuttaket på traktoren, eller med hydraulikkmotorar. Hestedregne spreiarar vert drivne frå hjula på spreiaren.

Sidespreiar 
Denne typen har spreieorganet på den eine sida og kastar møkka sidevegs. Behaldaren er forma som ei trakt i sideretning, med transportskruvar i botnen som fører møkka fram til spreieorganet.

Rotasjonssidesidespreiar 

Denne typen kastar møkka til den eine sida . Desse har ofte ein roterande aksling som går på langs over heile lengda på spreiaren. På denne akslingen er det festa kjettingar som tek tak i møkka og kastar ho sidevegs.

Tankspreiar 
I Noreg vert som oftast land og møkk sampla opp i tette møkkakjellarar, eller tankar. Ein nyttar då tankspreiarar for å transportera og spreia gjødsla. Desse vert som oftast fylte med ei gjødselpumpe. Spereieorganet var tidlegare ofte utforma som eit roterande skovlhjul, plasser bak på tanken. Moderne tankspreiarar har ofte ei innebygd gjødselpumpe som pumpar gjødsla gjennom ei spreiedøse eller mot ein spreiekam. Tankspreiarar kan òg nyttast for vatning. 

Tankspreiarar kan òg utstyrast med stripenedleggarar, som grev grunne furer i jorda, plasser gjødsel i dei og grev att. Denne typen kan berre nyttast på open åker.

Galleri: Fastgjødselspreiarar

Galleri: Tankspreiarar

Referansar 

Jordbruksmaskinar
Hestereiskapar
Gjødsling og vatning
Chogolisa

Chogolisa er eit  høgt trapesforma fjell i fjellkjeda Karakorum i den autonome pakistanske regionen  Gilgit-Baltistan.

Dei to toppane på fjellet, sørvesttoppen () og nordausttoppen , er knytt saman av ei nesten vassrett egg. Nordausttoppen blir òg kalla Chogolisa II og William Martin Conway omtala den som Bride Peak. Chogolisa høyrer til Masherbrum-fjella, ei fjellkjede i Vesle Karakorum sør for Baltoro-breen. Referansetoppen for Chogolisas skardhøgd er Hidden Peak i den nærliggande kjeda Baltoro Muztagh og ikkje det høgste fjellet i Masherbrum-kjeda, Masherbrum, som ein kanskje skulle tru.

Klatrehistorikk 
Ein ekspedisjon under leiing av Luigi Amadeus, hertug av Abruzzo, nådde ei høgd på knappe  før dårleg vêr tvinga deltakarane til retrett. Base Camp for desse første toppforsøka blei oppretta på nordsida av fjellet, ein høgfjellsleir låg på Chogolisasadelen, .  

Hermann Buhl og Kurt Diemberger gjorde eit forsøk på Chogolisa i 1957 etter at dei saman med Marcus Schmuck og Fritz Wintersteller hadde lukkast i å førsteklatre Broad Peak. 27. juni fall Buhl frå om lag  på nordveggen då ein snøskavl brast. Kroppen hans blei aldri funne.

I 1958 nådde M. Fujihira og K. Hirai, medlemar av ein japansk ekspedisjon frå universitetet i Kyoto toppen av Chogolisa II.

Ein austerriksk ekspedisjon under leiing av Eduard Koblmüller nådde med klatrarane Fred Pressl og Gustav Ammerer hovudtoppen på Chogolisa 2. august 1975. Under nedstigninga var Koblmüller nær ved å lide same lagnad som Hermann Buhl, men redda livet takka vere at han gjekk i tau då en skavl brast under han.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Forteljing om den austerrikske ekspedisjonen i 1957C, BroadPeak.at
 Everest News: Chogolisa/Bride Peak

 Teksten er omsett frå artikkelen Chogolisa på Wikipedia på tysk slik den var 28. juni 2012.

Fjell i Pakistan
Fjell i Asia
Karakoram
Magellanpingvin

Magellanpingvin (Spheniscus magellanicus) er ein mellomstor pingvinart som er i slekt med galapagospingvin, kappingvin og humboltpingvin. Namnet kjem av at pingvinen held til i Magellansundet, men hekkar også sør i Argentina og Chile på Eldlandet og på Falklandsøyane.

Slkildring 

Pingvinen kan bli om lag 75 cm lang og oppnå ei vekt på 6,5 kg. Hannane er noko større enn hoene. Fjørdrakta er kvit på buken og svart på magen. Ville pingvinar kan bli opp til 25 år gamle, i fangenskap kan dei bli 30. Føda deira er små blekksprutar, sardinar, krill og andre krepsdyr.

Magellanpingvinen legg to egg som foreldra byter på å ruga på i om lag 40 dagar. Vanlegvis veks begge ungane opp, men det hender at berre ein av dei overlever. Desse pingvinane er seriemonogame.

Magellanpingvinen er den mest talrike av artane i familien sin. Ein reknar med at det finst mellom 4,5 - 10 millionar ville eksemplar. Tidlegare utnytta ein guanoen frå dei mange fuglane til gjødsel i jordbruket.  Likevel er statusen sett til nær truga på grunn av klimainngrep som oljesøl og at føda deira skiftar leveområde.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Magellanic Penguin» frå ,  den 28. juni 2012.

Fotnote 

Pingvinar
Knoppskarv

Knoppskarv  (Phalacrocorax atriceps) er ein fugl i skarvefamilien. Fuglen lever på dei subantarktiske øyane, på Antarktishalvøya og i det sørlege Sør-Amerika. 

Knoppskarven kan bli opp til 78 cm lang og vega opp til 3,5 kg. Fjørdrakta er svart på størsteparten av kroppen, bortsett frå den kvite fargen på halsen og magen. Han kan kjennast att på ein ring med blå hud rundt augo, rosaaktige føter og ein guloransje knopp over nebben; difor det norske namnet. Arten kan delast inn i mange underartar med varierande utsjånad.

Knoppskarven lever i store koloniar på område som han gjerne deler med klippehopparpingvin, svartbrynalbatross og magellanskarv. Fuglane er monogame og lagar reir av tang, gras, gjørme og guano. Vanlegvis legg dei 2-3 egg som blir klekka ut etter ca. 5 veker. Foreldra byter på ruginga. Fuglane lever av småfisk, blekksprutar, sniglar, krepsdyr og børsteormar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Imperial Shag» frå ,  den 28. juni 2012.

Fotnote

Skarvfamilien
Magellanskarv

Magellanskarv  (Phalacrocorax magellanicus) er ein fugl i skarvefamilien. Fuglen lever langs kysten i det sørlege Sør-Amerika, sørover frå Valdivia i Chile ned til Eldlandet og Kapp Horn samt Falklandsøyane. Om vinteren kan han flyga lenger nord; han har vorte sett i Santiago og på kysten av Uruguay. 

Frå avstand ser fuglen svart ut på ryggen og kvit på magen. Ser ein nærmare, oppdagar ein at den svarte fargen varierer frå oljegrønt til blåaktig og har kvite flekker. Føtene er rosaaktige, og huda rundt augo og nebben er raud. Magellanskarven dykkar etter mat i havet som all anna skarv; vanlegvis et han småfisk. Han hekkar i koloniar som kan variera i storleik frå 5 par til rundt 400.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Rock Shag» frå ,  den 28. juni 2012.

Fotnote

Skarvfamilien
Chono

Chono  var ei innfødd folkegruppe som levde på Eldlandet og på Chiloé-øyane i dagens Chile. Folket er i dag utdøydd.

Levevis 

Chono-mennene jakta på sjødyr, særleg sjøløver, medan kvinnene samla skaldyr og tang. Dei brukte reiskapar som nett, spyd og båtar, og dyrka poteter og andre matplanter. Dei hadde sitt eige språk, som ein trur var ei forgreining av språket Kawésqar.

Historie 

Lik dei andre eldlendarane fekk chono-folket eit hardt møte med dei kvite, anten på grunn av nye sjukdommar eller direkte krigføring mot dei innfødde. Det finst kjelder som fortel at det i 1710 samla seg 500 chono-folk rundt ein jesuittisk misjonsstasjon. Etter relativt kort tid forsvann dei att utan å leggja spor att etter seg. I 1875 såg ein kaptein det han meinte var ein familie med chono-folk i farvatnet ved guaitecas-øyane utanfor Chile. Etter dette har ikkje chono-folket vorte nemnt nokon stad, og det er uvisst kva som til slutt skjedde med dei. Kanskje overlevde dei ved å slå seg saman med alakaluf-folket.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Chono people» frå ,  den 28. juni 2012.  
Store Norske Leksikon om Ildlendere, skrive av Henning Siverts, henta inn 2. juli 2012. 
 

Søramerikanske urfolk
Eldlandet
Harry Potter-parodiar

Den enorme populariteten til Harry Potter-serien av J.K. Rowling har gjort at han har blitt mykje parodiert. Mange medium har vore brukt til desse arbeida, mellom anna bøker, film og tv. Serien har rekorden for flest fan fiction-parodiar, på over 500 000. 

Mange Harry Potter parodier er publisert på eiga hand, medan andre blir sett ut som ein del av store komiske produksjonar, mellom anna Mad, The Simpsons, South Park, Saturday Night live og Robot Chicken, som alle har parodiert Harry Potter fleire gonger. Rowling har også blitt parodiert (og parodierte seg sjølv) i ei rekkje hendingar.

Harry Putter and the Chamber of Cheesecakes
Harry Putter and the Chamber of Cheesecakes er ein engelsk Harry Potter-parodi av Timothy R. O'Donnell. Hovudpersonanr i forteljinga er Harry Putter, Ron Cheesley og Hermione Stranger. Dei studerer på Hogwashes School for Wizards and Witches. Det er også ein oppfølgjar.

Her er namna og uttrykka O'Donnell har parodiert:
Harry Putter - Harry Potter
Ron Cheesley - Ronald Weasley (norsk Ronny Wiltersen)
Hermione Stranger - Hermione Granger (norsk Hermine Grang)
Hogwashes School for Wizards and Witches - Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry (norsk Galtvort høyere skole for hekseri og trolldom)
Lord Moldyfart - Lord Voldemort (norsk Fyrst Voldemort)
Chamber of Cheesecake - Chamber of Secrets (norsk Mysteriekammeret)
Deathly Hairballs - Deathly Hallows (norsk Dødstalismanene)

Sjå ogso
 A Very Potter Musical, ein delvis musikal og parodi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parodies of Harry Potter» frå ,  den 28. juni 2012.  
 

 Harry Potter wikia

Parodi
Harry Potter-kontroversar
Harry Potter-parodiar
Saharawiar

Saharawi (saharisk) vert brukt på norsk for å skildre folket i territoriet Vest-Sahara, men kan også skildre alle som bur i Sahara. Omgrepet vert brukt både om ein person frå Vest-Sahara og om det saharawiske folket, som lever i Mauritania og det sørlege Marokko, i tillegg til Vest-Sahara. Fleirtalet av saharawiar bur i dag i dei saharawiske flyktningleirane i Tindouf i Algerie, grunna den marokkanske okkupasjonen av Vest-Sahara. Dei fleste snakkar hassaniyaforma av arabisk.

Kultur 

Det saharawiske folket er eit nomadefolk som for det meste har dreve med kameldrift, geitedrift og fisk. Kamelkjøtt, fisk, geitemelk og te er dei viktigaste delane i klassisk saharawisk mat. Te har ein veldig viktig plass i saharawisk kultur. Under ein teseremoni er det vanleg med tre glass te: Det første er bittert som livet, det andre søtt som kjærleiken og det tredje mildt som døden.

På grunn av okkupasjonen er det vanskeleg for saharawiane i flyktningleirane, og umogeleg for folk i det okkuperte Vest-Sahara å drive nomadekulturen vidare. Ein del av saharawiane i flyktningleirane reiser framleis ut i dei frigjorde områda i Vest-Sahara som nomadar om somrane. Dette gjer dei mest i området rundt Tifariti i den nordlegaste delen av dei frigjorde områda.

Vest-Sahara
Afrikanske folkegrupper
Nomadar
Antonio Cabrini

Antonio Cabrini () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Cremona i Italia. Han spela venstreback på Italia sitt vinnarlag i VM i fotball 1982. Cabrini spela 13 sesongar for Juventus, og var med på å vinne alle dei tre europeiske fotballturneringane, samt seks seriemeisterskap og to cupmeisterskap i Italia.

Han var landslagstrenar for Italia sitt kvinnelandslag i fotball frå 2012 til 2017.

Karriere

Klubbspel
Cabrini debuterte for den italienske tredjenivå-klubben Cremonese i 1973/74-sesongen. Sommaren 1975 fekk han proffkontrakt med Serie B-klubben Atalanta i Bergamo, der han spela ein sesong. Sommaren 1976 gjekk Cabrini over til toppklubben Juventus. Dei neste tretten sesongane spela han 297 kampar og skåra 33 mål for klubben frå Torino. Han var med å vinne det som var av viktige turneringar; den italienske Serie A seks gongar mellom 1977 og 1986, UEFA-cupen 1977, den italienske fotballcupen to gongar, Cupvinnarcupen 1984 og Europacupen 1985. Sommaren 1989 vart han overført til Bologna, der han spela to sesongar før han la opp i 1991.

Landslagsspel
Cabrini debuterte på Italia sitt landslag i laget sin opningskamp under VM i fotball 1978 i Argentina, mot Frankrike. Dei neste ni åra var han fast på venstrebackplassen til Italia. VM 1978 enda med Italia på fjerdeplassen, etter tap mot Brasil i bronsekampen. Ny bronsefinale vart det under EM i fotball 1980 på heimebane, med Tsjekkoslovakia som motstandar. Atter vart det italiensk tap, no 8-9 etter straffeskyting.

I VM i fotball 1982 i Spania spela Italia seg fram til finalen, der laget møtte Vest-Tyskland. Midtvegs i fyrste omgangen fekk Italia straffespark, på stillinga 0-0. Cabrini tok straffa, og bomma, han vart då den fyrste straffeeksekutøren som missa på eit straffespark i ein VM-finale. Italia vann likevel finalen med resultatet 3-1.

VM i fotball 1986 vart Cabrini si siste store turnering. Italia rauk ut i åttedelsfinalen etter 0-2 mot Frankrike. Cabrini spela sin 73. og siste landskamp for det italienske landslaget i oktober 1987 i ein EM-kvalfiseringskamp mot Sveits. Han skåra i alt ni landslagsmål, noko som den gongen var rekord for ein italiensk forsvarsspelar.

Merittar
VM-gull 1982 for Italia
Vinnar av Europacupen 1985 med Juventus
Vinnar av Cupvinnarcupen 1984 med Juventus
Vinnar av UEFA-cupen 1977 med Juventus
Italiensk seriemeister 1977, 1978, 1981, 1982, 1984 og 1986 med Juventus
Italiensk cupmeister 1979 og 1983 med Juventus

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antonio Cabrini» frå ,  den 28. juni 2012.  
 

Italienske fotballspelarar
Atalanta-spelarar
Bologna-spelarar
Cremonese-spelarar
Juventus-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-VM 1986
MovieStarPlanet

MovieStarPlanet er eit online spel for born frå 8-15 års alderen, oppretta av i 2009 og utvikla av ApS. Spelaren lagar ein virtuell MovieStar og kan lage filmar for å få berømmelse og tene Starcoins. Det er også chatterom og spel på nettstaden, der spelaren m.a. kan få vener. 

Nettstaden er tilgjengeleg på følgande språk: norsk, svensk, fransk, dansk, engelsk, nederlansk, tyrkisk, polsk og finsk.

Fotnotar

Nettstader