alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Linni Meister

Linn Irene Meister, kjend som Linni Meister () er ein norsk glamourmodell og songar. Meister har norsk-tysk far og srilankisk mor. Ho er oppvaksen på Slependen i Bærum, og er no busett i Oslo.

Ho vart fyrst kjend som glamourmodell i det no nedlagde Team Aylar. I 2007 deltok ho i Robinsonekspedisjonen på TV3, og har sidan då vorte mykje omtalt i underhaldningspressa.

Fjernsyn
I 2008 og 2009 hadde ho faste innslag i TV 2 sitt ungdomsprogram Waschera. Her var konseptet at Meister skulle testa ulike typar yrke. I eitt av innslaga lærde Meister bort stripping, noko som fekk både fjernsynssjåarane og tilsette i TV 2 til å reagera. I 2007 deltok ho i Robinsonekspedisjonen på TV3 og kom på fjerdeplass. Dessutan har ho sitt eige fjernsynsprogram som heiter Linni, på TV 2 Bliss.

Musikkarrière 
Meister starta tidleg med song, og song i kor frå ho var sju år gammal. Den profesjonelle musikkkarrieren starta sommaren 2007 då ho spela inn ein coverlåt av Destiny's Childs «Survivor» i samband med at ho skulle vere med i Robinsonekspedisjonen. Låten vart utgjeve på C+C Records, og fekk dårleg mottaking av pressa, mellom anna terningkast éin i VG. Året etter gav Meister ut singelen «Where my limo at», ein ironisk song om livet i rampelyset. I mai 2009 gav ho ut popsingelen «My Ass» som kom inn på iTunes Music Stores liste over dei hundre mest selde songane i Noreg. Melodien vart lansert i samband med lanseringa av filmen Død snø i utlandet. Ho har òg sunge inn ein russelåt, produsert av geniAL. Låta var for russebussen Cheezy.

Anna 
Ho er òg kjend for å angiveleg ha vorte fråstolen private videoklipp med intime scener med sin tidlegare svenske kjæraste Kristian Hilberg på ferietur i 2006. Videoen vart deretter lasta opp på ulike pornografiske nettstader. Paret prøvde sidan å inngå eit samarbeid med pornofilmprodusenten Thomas «Rocco» Hansen for å kunna tena pengar på den stolne filmen, då skaden likevel hadde hendt. Paret trekte seg etter kort tid frå avtalen. Filmprosjektet vart avslutta og aldri lansert. Heile situasjonen førte òg til at Meister vart sparka frå Team Aylar. 

Jula 2008 fekk Meister merksemd i samband med ei FHM-framside der lesarane kunne skrapa bort bikinioverdelen hennar. Ho har tidlegare arbeidt som sex-spaltist i same bladet. 

Sommaren 2010 gifta ho seg med Bernhard Berntzen i Las Vegas, men giftarmålet vart aldri gyldig fordi dei ikkje kom seg til eit tinghus i Noreg. I januar 2011 tok forholdet slutt. Saman har dei sonen Dennis Michael Meister.

Diskografi
Singlar
 2007: Survivor
 2008: Where my limo at
 2009: My Ass

Filmografi
 2007: Kodenavn - Hunter
 2011: Tomme Tønner 2 - Det Brune Gullet

Referansar

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Linni Meister» frå , den 14. januar 2011. 
 

Folk frå Bærum
Norske songarar
Norske realitydeltakarar
Norske skodespelarar
Norske bloggarar
Norske Skal vi danse-deltakarar
Filipstad i Sverige

Filipstad er ein tettstad i austre Värmland i Sverige. Han er administrasjonssenter i Filipstads kommun.

Filipstad ligg i ein dal mellom sjøane Lersjön og Daglösen. Mellom desse renn Skillerälven, som buktar seg gjennom sentrum, og forbi Nils Ferlin-statuen ved Stora torget.

Historie

Filipstad fekk byprivlegium 6. april 1611 og er i og med det den tredje eldste byen i Värmland, etter Karlstad og Kristinehamn. Staden er oppkalla etter prins Karl Filip som var son til Karl IX og bror til Gustav II Adolf.

Heilt sidan 1300-talet finst det tradisjon innom jern og gruvehandsaming som er grunnen til at området har blitt folkesett. I området fanst store naturrikdomar, og då gruveindustrien fekk eit oppsving på 1700-talet, voks Filipstad fram. I 1694 mista ein byprivilegia etter ein brann, og staden fekk dei ikkje tilbake før i 1835. Etter det voks staden i rask takt mellom anna takka vere at fleire føretak og institusjonar voks fram. Filipstads Bergsskola, som finst enno i dag, er mellom dei.  

1904 er eit viktig årstal i Filipstad si historie. Då starta nemleg eit bakeri, som seinare fekk namnet Wasabröd, og som er den største knekkebrødsfabrikken i verda. Fabrikken har heile tida hatt mykje å seie for Filipstad, då den er tørste arbeidsgivaren der. Mange meiner at Wasa har hatt for stor tyding ved at ein ikkje har satsa på det øvrige næringslivet. 
OLW, som er stor innan snacksbransjen, er òg eit storføretak som ligg i Filipstad sidan 1968.

Den største marknaden i Sverige, Oxhälja, ligg i Filipstad. Han har ei historie attende til 1600-talet og går av stabelen den første helga i september kvart år. Kvart år vitjar oppimot 150 000 menneske Oxhälja.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Filipstad» frå ,  den 10. juni 2013.

Bakgrunnsstoff
Filipstads kommun
Filipstads webbtidning
Filipstads Gille

Filipstads kommun
Byar i Sverige
tettstader i Värmlands län
Jon Grue

Jon Grue () var ein norsk lærar som var sentral innanfor norsk spesialskulevesen kring 1900.

Grue var frå Tolga i Hedmark. Han vart styrar for Hansens Institutt for Åndssvake Gutter, Lindern i 1896 då staten overtok skulen. Grue var dermed den som fekk ansvaret for flyttinga av skulen til Røstad ved Levanger i 1903. Grue styrte Røstad skole til 1915. Han vart då tilsett som styrar ved Torshov skole, men var då sjuk av tuberkulose og fungerte aldri i stillinga før han døydde.

Jon Grue var gift med den kjende kvinnesakskvinna og målkvinna Anna Welle Grue. Jon Grue stod på oppropet for den store målmarknaden i Oslo hausten 1898 der kona Anna sat i arbeidsnemnda.

Kjelder

Sølvberg, Lauritz: Johan Anton Lippestad og hans verk. Et bidrag til åndssvakeskolens historie i Norge gjennom 100 år. Oslo 1945, s. 242-244.
Røstad skole 75 år. 1903-1978. (1978). Digital utgåve ved Levanger kommune 
Alf Taraldsen: Røstad skole Levanger 1903-1992. Skole og heim gjennom 89 år. Levanger 1994.

 Folk frå Tolga
 Folk frå Levanger
Norske lærarar
Molkom

Molkom er ein svensk tettstad i Karlstads kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 1 883 innbyggjarar. 

Tidlegare var Molkom centralort i Nyeds kommun og tingsplats i Nyeds härad. Namnet Nyed kjem frå soknet som Molkom tidlegare låg i, Nyeds socken.

På hausten 2006 vart Nyeds skola innvigd. Den inneheld førskuleklasse til år 9. klasse. Tidlegare vart Nyeds skola kalla Åsvallaskolan.

Tettstaden har om lag 2 000 innbyggarar og ligg mellom Karlstad og Filipstad i Värmlands län. På 1800-talet var Molkom eit av Värmlands største bruk, og framleis finst det mange industriføretak der - spesielt innanfor stålbransjen.

Jernbanen
Bergslagsbanan Kil–Daglösen–Ställdalen går gjennom Molkom. Stasjonen i Molkom ligg 32 km frå Kil og 109 km frå Ställdalen. Før Molkom på banen ligg Deje og etter Molkom kjem møtestasjonen i Lindfors. Trafikken på jernbanen vart opna 1. mars 1876. Det var jernbanen som gjorde at samfunnet Molkom voks. Tidlegare forslag på jernbanestrekning var via Norum, sør for Molkomssjön, og sidan dette forslaget hadde vunne hadde Molkom med stort sannsyn ikkje vokse til den staden som han no er.

Etymologi
Stadnamnet Molkom er nemnt første gongen i 1503 og vart då skrive Molchen og Molchom. Det avsåg då ein gard, som sidan fekk gi namn til nærliggande jernbanestasjonen. Namnet kan vere danna av det forsvenska ordet muld eller mold med tydinga ’mull’.  

Ei skrøne seier at namnet Molkom kom til på følgjande vis: Bøndene i Karlstad dreiv kvart år dei kyrne dei ville selje til den store husdyrmarknaden i Filipstad. Vel framme i Molkom – litt meir enn halvvegs – var det tid for å mjølke kyrne. På dialekt heitte det då at det var tid for å «molk om» kyrna, og derav namnet Molkom.

Kjende personar frå Molkom
 Ulf Malmros, regissør 
 Ann-Louise Skoglund, hekkeløpar
 Johan Larsson , innebandyspelar, Noreg
 David Shutrick, popartist
 Dan Larsson, fotballmålvakt i Degerfors, ÖSK, moderklubb: IF Nyedshov
 Magnus Rongedal, musikar 
 Henrik Rongedal, musikar
 Christer Lindén, musikar
 Stefan Olsson, kaptein for det svenske friidrettslandslaget
 Maud Lindström, musikar, poet, historieforfattar
 Jan-Erik Vaara, forbundskaptein, svenske dameinnebandylaget

Kuriosa
Ulf Malmros sin kritikarroste og prislønte film Den bästa sommaren finn stad i Molkom.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Molkom» frå ,  den 7. desember 2012.

Bakgrunnsstoff
Molkomsportalen 

Karlstads kommun
tettstader i Värmlands län
Kopparberg

Kopparberg er ein tettstad i Västmanland og centralort i Ljusnarsbergs kommun i Örebro län. Til tettstaden reknar ein òg med Bångbro.

Namnet Kopparberg kjem av at området vart busett i samband med koparfunnet Mårten Finne frå Löa gjorde i 1624. Området var då kalla Lindesås finnmark, og seinare fekk området namn etter sjøen Ljusnan og berget, Ljusnarsberg. Namnet var først Nya Kopparberget (frå 1634) med ei tilvising til Stora Kopparberget i Falun, for sidan å bli forkorta til berre Kopparberg.	

Kopparberg er eit tidlegare gruvesamfunn som ligg ved riksväg 63. Den siste gruva, Ljusnarsbergs gruva (sulfidmalm), vart lagd ned i 1975 av den dåverande eigaren Boliden. Gruva ligg i nord-kanten av Kopparberg. Etter drifta står de att ein flyttbar så kalla "gruvcirkus". Eit minne frå gruvetida er bergmeisterbustaden Stora gården, som ligg sentralt i Kopparberg. Den er i dag eit bygningsminne.

I den nærliggande bygda Bångbro fanst tidlegare eit jernverk med kallvalsverk, som vart nedlagd i 1987. I dag er dei fleste arbeidsplassane på staden i offentleg sektor. Mellom større føretak er  Kopparbergs Bryggeri  det største med over 100 tilsette på staden.

Kopparbergsmarken ved Mikkelsmesse er årets høgdepunkt når det gjeld talet på besøk i kommunen. Hovudgata på staden og alle tilgrensande område blir forvandla til marknadsplass og kring 100 000 menneske vitjar staden. 

Kopparberg er elles kjent for det lilla frimerket som var eit feiltrykk og har ein verdi som er ukjend, men vert rekna for å vere høgast i heile verda. Frimerket vart seld for 15 millionar kroner på slutten av 1990-talet til ein anonym kjøpar. Det gule treskilling banco-frimerket som vart poststempla i 1857 i Kopparberg skulle ha vore grønt.

Kopparberg var eigen köping, Kopparbergs köping før 1962, då han vart slått ihop med Ljusnarsbergs landskommun og Ljusnarsbergs köping vart oppretta, seinare Ljusnarsbergs kommun.

Galleri

Folketalsutvikling

Noter 

Ljusnarsbergs kommun
tettstader i Örebro län
Roma Mineralvannfabrikk

Roma mineralvannfabrikk vart starta i 1920 av Martin Bergersen, og held til på Lillestrøm i Lillestrøm kommune. Roma produserer ulike typar mineralvatn og leskedrikkar som vanlegvis blir seld kassevis frå fabrikkutsalet eller frå andre, eigne utsalsstader.

Roma Mineralvannfabrikk er ein av fire produsentar i Noreg som har lisens til å produsere og selje RC Cola.

Roma produserer tre typar julebrus. Ein av dei er den er ein variant av den svenske julmust.

Bakgrunnsstoff 
 Roma mineralvannfabrikk
 Produktliste hos Roma Mineralvannfabrikk Produktliste

Byggverk i Lillestrøm
Næringsliv i Viken
Skipingar i 1920
1920 i Noreg
Happy Cola

Happy Cola var ein norsk cola som vart utvikla på etter krigen og som kom på marknaden i 1950.
Colaen vart tappa på spesielle flasker som hadde karakteristiske ringar.

Essensen til Happy Cola var utvikla av Storm Kjemiske i Oslo på oppdrag av Mineralfabrikenes Landsforening.

Kjelde
 Helgeland Bruz/
 Storm kjemiske

Cola
Norsk drikke
Bantuekspansjonen

Bantuekspansjonen viser til utbreiinga av bantufolk i Afrika gjennom fleire tusenår med vandring, og er ein særs viktig prosess i afrikansk historie. Talarar av proto-bantuspråk oppstod i dagens Kamerun og Nigeria, og utvandringa ser ut til å ha byrja etter innføringa av landbruk, det vil seia rundt 3000–2500 f.Kr. for den første ekspansjonen i Vest-Afrika. Frå rundt 1500-1000 f.Kr. følgde vidare utvandring austover og sørover frå dette området. Bantufolk fortsette koloniseringa sørover, og hadde slått seg ned i dagens Sør-Afrika frå rundt år 0.

Bantuekspansjonen førte til utbreiing av språk og utveksling av kunnskap. Etterkvart oppstod nye folke- og samfunnsgrupper, ofte gjennom blanding gjennom giftarmål.
Bantufolk hadde fleire fordelar i høve til tidlegare innvånarar. Kjennskapen til landbruk og metallurgi gjorde at dei kunne slå seg ned i område med ulike tilhøve og bu mykje tettare enn jegerar og sankarar. Dei fortrengde khoisanfolk, hadzaer og sandawifolk som levde på denne måten med steinvåpen. I austre og sørlege Afrika lærte bantufolk om husdyrhald frå folk dei møtte, og spreidde denne kunnskapen vidare til jegerar og sankarar. 

Den tettare folkesetnaden av bantufolk gjorde det mogleg å danna større rike, som Mutapariket ved Zambezielva, som stod bak bygginga av Stor-Zimbabwe. I Sør-Afrika stod zululeiaren Shaka bak danninga av eit større rike på 1800-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bantu expansion» frå , og «Bantuexpansionen» frå  den 15. januar 2011.  
 

Afrikansk historia
Bantufolk
Kappløpet om Afrika

Kappløpet om Afrika viser til korleis europeiske stormakter mellom rundt 1870 og 1914 kappast om å sikra seg størst mogleg herredøme over område i Afrika. Desse områda blei danna og styrt som koloniar gjennom ofte blodige kampar mot lokale innbyggjarar. Gjennom slike kolonikrigar klarte dei ulike stormaktene i Europa å få politisk, økonomisk og militær makt over mesteparten av det afrikanske kontinentet.

Kappløpstida er ofte kalla «den nye imperialismen», og hadde fleire årsaker. Dei fleste historikarar er einige om at økonomiske interesser, maktkamp mellom stormaktene og nasjonalisme var dei viktigaste drivkreftene til imperialismen som førte til det europeiske kappløpet om å erobra flest koloniar i Afrika.

I 1870-åra var tevlinga mellom dei europeiske maktene så intens at europeiske statsleiarar frykta at kolonikappløpet kunne føra til krig mellom dei. For å unngå dette kalla Otto von Bismarck saman til ein konferanse i Berlin. Berlinkonferansen hadde deltakarar frå ei rekkje europeiske land, men ingen afrikanarar. Dei europeiske statsleiarane delte dei gjenverande delane av Afrika mellom seg utan omsyn til etniske og geografiske tilhøvet. Konferansen hadde berre som mål å hindra europeisk kriging, dermed blei områda fordelt under føresetnad om at kolonimakta skulle ha fullstendig kontroll gjennom erobring.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kappløpet om Afrika» frå ,  den 15. januar 2011.  
 

Kolonihistorie
Afrikansk historie
1800-talet
1900-talet
Mineralvannsfabrikkenes Landsforening

Mineralvannsfabrikkenes Landsforening var ei norsk bransjeforeining for produsentar av mineralvatn eller brus. Ho blei stifta i 1913.
Tidleg på 1900-talet fanst det over 200 små brusfabrikkar i Noreg. Dette talet gjekk kraftig ned i løpet av hundreåret.

I 1938 gjekk 28 av medlemmene ut og danna ei ny foreining, Mineralvannsindustriens Landslag. I 1988 samla seg 36 brusfabrikkar og bryggeri seg i Norsk Bryggeri og Mineralvannindustris Forening. Namnet blei endra til Bryggeri- og mineralvannforeningen i 2001. Brusprodusentane gjekk ut att i 2005, men etter ei omorganisering i 2006 kom dei inn att og namnet blei til det noverande Bryggeri- og drikkevareforeningen.

Laget tok initiativet til utvikling av essensar for norsk brus. Mellom dei finn ein Asina, som vart lansert i 1948, Happy Cola, som vart lansert i 1950.

Erling Valentin Kielland var formann i foreininga frå 1950.

Kjelder

 

Skipingar i 1913
Norske bransjeorganisasjonar
Peter Andreas Sæther

Peter Andreas Sæther () var ein norsk lærar, ordførar og stortingsmann frå Trondheim.

Far til Sæther var sjømann og døydde tidleg. Sæther vart frå då oppfostra hos morfaren. I unge år var han i fire år huslærar hos soknepresten i Skogn, der han samstundes gjekk i lære for å verte skulehaldar. Han var så lærar og kyrkjesongar i Levanger frå 1832. Frå 1835 til 1879 var han lærar og kyrkjesongar i Alstadhaug sokn i Skogn. Sæther var ordførar i heradsstyret 1850-62 og 1870-73.

Sæther representerte Nordre Trondhjems amt på Stortinget 1851 og 1857-77. Han var 1851 og -57 medlem av kyrkjekomiteen, 1859-60 og 1865-66 av vegkomiteen, 1862-63 sekretær av kyrkjekomite nr 1 og medlem av jarnbanekomiteen, 1868-69 og 1871-77 av tollkomiteen, dei siste fire sesjonane sekretær i sistnemnde. Dessutan var han medlem av Lagtinget 1857-60, visesekretær 1862-63 og sekretær 1864-66, 1868-69 og 1871-73 i same. I den siste valbolken, 1877-79, møtte han berre i 1877, sidan permittert grunna sviktande helse. I 1860 var han medlem av Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Trondheim.

Sæther døydde i Levanger i 1897.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Ordførarar i Skogn
Norske lærarar
Folk frå Trondheim
Johan Augustinussen

Johan Augustinussen () var ein lærar og stortingsmann frå Nesna i Nordland.

Augustinussen var son til ein gardbrukar på garden Langset i Nesna. Frå 1830 til han døydde var han lærar og kyrkjesongar i heimbygda. Han var den første ordføraren i Nesna frå 1838 til 1848, på ny ordførar 1850-54. Elles var han kommunekasserar frå 1840, postopnar i 14 år og medlem av forlikskommisjonen i 49 år.

Augustinussen representerte Nordlands amt på Stortinget frå 1848 til 1869. 1848-1857 og 1859-60 var han medlem av kyrkjekomiteen, 1862-63 og 1868-69 av kyrkjekomite nr 2. Han var òg medlem av jarnbanekomiteen 1851, 1857 og 1868-69, av valkomiteen 1854-1869 og av fullmaktskomiteen 1859-1869. Dessutan medlem av finanskomiteen på omframstortinget 1858, komiteen om den danske-tyske krig på omframstortinget i 1864 og av næringskomite nr 1 i 1865-66. Grunna sjukdom var han i 1854 permittert frå den 15. mai.

Han var medlem av Lofotkommisjonen av 1855 og av kommisjonen om dei nordlandske handelstilhøva i 1859.

Augustinussen døydde i heimen sin i Nesna i 1888.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Folk frå Nesna
Nils Hilsen

Nils Nilssen Hilsen () var ein norsk lærar og stortingsmann frå Modum i Buskerud. Hans Nilssen Gubberud var bror hans.

Hilsen var son til ein gardbrukar og tidlegare lærar i Snarum sokn i Modum. Sjølv var han utdanna til lærar hos soknepresten i prestegjeldet. I den lange perioden 1821 til 1872 var han kyrkjesongar i alle tre kyrkjesokna i Lier; Frogner, Tranby og Sylling. I yngre år var han ei tid også lærar for konfirmerte gutar i Lier. Han hadde ei mengd kommunale verv, mellom anna var han ordførar i Lier, forlikskommissær og sparebankdirektør.

Hilsen representerte Buskeruds amt på Stortinget i 1848 og 1854-64. I 1848 var han medlem av kyrkjekomite nr 1. Frå 1854 var han medlem av Lagtinget på alle seinare tingsamlingar. I tillegg var han 1854 med i bankkomiteen, 1857 i kyrkjekomiteen, 1859-60 og 1862-63 i vegkomiteen og 1864 i jarnbanekomiteen.

Hilsen døydde på klokkargarden Heg i Lier i 1872.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Folk frå Lier
Folk frå Modum
Nicolai Ulstad

Nicolai Ulstad () var ein skulemann og stortingsmann frå Trondheim.

Ulstad, som var son til ein kjøpmann, vart student frå Trondhjems skole i 1829 og cand. theol. i 1837. Då Klæbu seminar vart oppretta i 1839 vart han andrelærar der. Styrar av seminaret frå 1860 til 1874.

Ulstad var medlem av heradsstyret i Klæbu, ordførar 1856-63. Frå 1858 til 1874 var han sparebankdirektør (styreleiar). Han representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget 1857 og 1858, samt 1859-60. Han var heile tida medlem av kyrkjekomiteen.

Ulstad døydde i 1875 på garden Torven i Klæbu, ein gard han eigde.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Trondheim
Zsa Zsa Gábor

Zsa Zsa Gabor () var ein ungarsk-amerikansk skodespelar. Systrene hennar, Eva og Magda Gabor, var òg skodespelarar. 

Gabor debuterte på scena i Wien femten år gammal og vart kåra til «Frøken Ungarn» i 1936. I 1941 kom ho til USA, der ho vart kjend først som skodespelar, seinare for personlegdomen sin og etterkvart ni ekteskap. Ein av mennene hennar, George Sanders, gifta seg seinare med systera Magda. I våre dagar er ho mest «kjend for å vere kjend».

Filmografi
 1997: The Ruby Wax Show
 1997: The Rosie O'Donnell Show
 1996: A Very Brady Sequel
 1995: Cybill
 1994: Empty Nest
 1993-1995: Late Show with David Letterman
 1993: Happily Ever After
 1992: The Naked Truth
 1991: The Fresh Prince of Bel-Air
 1990: City Babette Croquette
 1987: Johann Strauss - Der König ohne Krone
 1986: Charlie Barnett's Terms of Enrollment (V) Star Hungry' Celebrity
 1984: Frankenstein's Great Aunt Tillie
 1983: Matt Houston
 1981: As the World Turns
 1981: The Facts of Life Countess Calvet
 1980: The Love Boat Annette
 1980: Hollywood, ich komme
 1979: Supertrain Audrey
 1978: Every Girl Should Have One
 1977: 3 Girls 3
 1976: Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood
 1972: Up the Front
 1971: Night Gallery Mrs. Moore
 1971: Mooch Goes to Hollywood 
 1969: Bracken's World Cameo 
 1968: The Bob Hope Show
 1968: The Name of the Game Mira Retzyk 
 1968: Batman Minerva
 1967: Jack of Diamonds 
 1967: Bonanza Madame Marova 
 1966: Drop Dead Darling
 1866: Picture Mommy Dead 
 1966: The Rounders Ilona Hobson 
 1966: Alice in Wonderland or What's a Nice Kid Like You Doing in a Place Like This? 
 1966: F Troop Marika 
 1965: Gilligan's Island Erika Tiffany Smith 
 1965: Bob Hope Presents the Chrysler Theatre Pilot 
 1963-1964: Burke's Law Anna, the Maid 
 1963: The Dick Powell Show Girl 
 1962: Lykke og krone 
 1962: Boys' Night Out 
 1962: The Road to Hong Kong 
 1960: Make Room for Daddy Lisa Laslow 
 1960: Ninotchka 
 1960: La contessa azzurra 
 1959: Lux Playhouse Helen 
 1959: For the First Time 
 1958: Queen of Outer Space 
 1958: Touch of Evil 
 1958: Country Music Holiday 
 1958: Shower of Stars 
 1958: The Man Who Wouldn't Talk 
 1957: Playhouse 90 Erika Segnitz 
 1957: The Girl in the Kremlin 
 1957: The Life of Riley Gigi 
 1956-1961: General Electric Theater Countess Gloria 
 1956-1958: Matinee Theatre Eugenia 
 1956: Death of a Scoundrel 
 1956: Sneak Preview 
 1956: The Ford Television Theatre Dara Szabo 
 1955: The Red Skelton Show Movie Star
 1955: Climax! Mme. Florizel 
 1954: 3 Ring Circus 
 1954: Ball der Nationen 
 1954: Sangre y luces 
 1953: L'ennemi public no 1
 1953: Lili 
 1953: The Story of Three Loves 
 1952: Moulin Rouge 
 1952: We're Not Married! 
 1952: Lovely to Look at

USA-amerikanske skodespelarar
Ungarsk-amerikanarar
Ungarske skodespelarar
Hollywood Walk of Fame
Julmust

Julmust er ein svensk most og leskedrikk. Must blir hovudsakleg drukke til jul og ein del til påske. I påska blir musten kalla påskmust. Drikkane til dei to høgtidene har som regel same oppskrift, men det finst unnatak.

Drikken finst gjennom heile året som «must» av til dømes Apotekarnes. Tidlegare vart  Apotekarnes must laga før jul og vart lagra i eit år før han vart seld som julmust.

Historie 
Tidleg på 1920-talet vart must lansert som ein alternativ måltidsdrikk till den då populæraste mørke ølet under namnet Münchener-öl eller München-öl. Oppskrifta på musten fekk dei opphavlege eigarane frå Tyskland der Harry Roberts hadde studert kjemi. I 1910 starta dei tilverking i Örebro. Oppskrifta er hemmeleg og berre to personar kjenner til dei eksakte ingrediensane. I tillegg til  hemmelege smaksstoff inngår mellom anna malt og humle (no i ekstraktform).

Referansar

Bakgrunnsstoff

Svensk drikke
Julemat
Svenske ord og uttrykk