alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Paul Grice

Herbert Paul Grice (), som òg er kjend under forfattarnamna H. P. Grice, H. Paul Grice eller Paul Grice, var ein britisk språkforskar og språkteoretikar som i dei to siste tiåra av karrieren sin hadde tilhald i USA. Han vart fødd i Birmingham i England og døydde i Berkeley i USA. Utdanninga tok han hjå University of Oxford i Oxford i England, og hadde arbeidet sitt der fram til 1967, då han flytta til University of California i Berkeley. Arbeida hans om kva som ligg i omgrepa meining og kommunikasjon har vore viktig innanfor semantisk forsking.

Paul Grice er kjend for å ha formulert dei to omgrepa konvensjonell implikatur og konversasjonell implikatur (implikatur tyder den underliggjande eller underforståtte meininga i ei ytring), der han mellom anna introduserer sine fire maksimar for forståing. Konvensjonell implikatur er uavhengig av konteksten, det vil seie at meininga ligg i språket. Men når det gjeld konversasjonell implikatur, er konteksten heilt avgjerande for korleis bodskapen vert forstått. I dette høve gjelde det eit samarbeidsprinsipp mellom avsendar og mottakar av bodskapen, ettersom mottakaren må freiste å forstå kva avsendaren seier. Dei fire maksimane, som altså berre har med konversasjonell implikatur å gjere, går difor ut på:
Kvantitet: Gje så presise informasjonar som du kan, og sei korkje for lite eller for mykje.
Kvalitet: Sei sanninga, og gje ikkje vidare informasjon som du ikkje kan prove er sann.
Relasjon: Gje så relevant informasjon som mogleg.
Måten: Unngå uklare og tvitydige ytringar, og gje så stutte og velordna meldingar som mogleg.

Publikasjonar av Herbert Paul Grice
Arbeida til Herbert Paul Grice er samla i boka:
Studies in the Way of Words, Harvard University Press 1989, ISBN 0-674-85271-0
1957. Meaning, The Philosophical Review 66: 377-88.
1969. Utterer's Meaning and Intention, The Philosophical Review 78: 147-77.
1975. Logic and conversation. In Cole, P. and Morgan, J. (eds.) Syntax and semantics, vol 3. New York: Academic Press. 
1991. The Conception of Value. Oxford University Press. 1979, John Locke Lectures. 
2001. Aspects of Reason (Richard Warner, ed.) Oxford University Press.

Bakgrunnsstoff
Stanford Encyclopedia of Philosophy

Britiske språkforskarar
Folk frå Birmingham
Oshiwambo

Oshiwambo er eit eigenleg bantuspråk som vert tala i Namibia og Angola. Det er nært i slekt med herero.

Over halvparten av innbyggjarane i Namibia snakker oshiwambo Det blir særleg tala av ovambofolk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oshiwambo» frå ,  den 5. desember 2015.  

Denne artikkelen bygger på «Ovambo language» frå ,  den 5. desember 2015.

Bakgrunnsstoff
 Ovambo ved PanAfrican L10n 
 Nyhende på oshiwambo i avisa The Namibian

Språk i Angola
Språk i Namibia
Einskildspråk
Bantuspråk
Kostakií

Kostakií (gresk Κωστακιοί) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Kostakií høyrer til kommunaleininga Árta i kommunen Árta.

Referansar 

Kostakii
Melissa Horn

Astrid Melissa Edwarda Horn Weitzberg () er ein svensk popmusikar og låtskrivar som er fødd i Stockholm.

Biografi 
Horn vart fødd 8. april 1987, i eit område ved Søderholm i Stockholm, og er dotter av songar Maritza Horn og professor i anestesiologi Eddie Weitzberg.  Ho har fire sysken, alle brør.  Då ho var 16 fekk ho ein gitar og skreiv sin første låt. Ho fekk platekontrakt før ho var ferdig med skolegangen.

Debutalbumet Långa nätter vart sloppe den 30. april 2008. I låten «Som jag hade dig förut» syng ho duett med Lars Winnerbäck. Album nummer to, Säg ingenting till mig, kom i oktober 2009, og album nummer tre, Innan jag kände dig, vart sloppe i september 2011.  Album nummer fire, Om du vill vara med mig, kom i oktober 2013, og Jag går nu den 27. november]] 2015.  Ein singel, Du går nu, vart sloppen den 9. oktober og ein annan, Jag har gjort det igen, den 20. november.

Horn var ein av artistane som deltok på minnekonserten i Oslo den 21. august 2011, til minne om offera frå terroråtaka 22. juli 2011. Ho song låten «Kungsholmens hamn» frå debutalbumet sitt.

Diskografi

Studioalbum
 2008 – Långa nätter (debutalbum)
 2009 – Säg ingenting till mig
 2011 – Innan jag kände dig
 2013 – Om du vill vara med mig
 2015 - Jag går nu

Singlar
2007 – Långa nätter
2008 – En famn för mig
2008 – Som jag hade dig förut (med Lars Winnerbäck)
2009 – Lät du henne komma närmre
2009 – Jag kan inte skilja på
2010 – Falla fritt
2011 – Innan jag kände dig
2011 – Under löven
2011 – Jag saknar dig mindre och mindre
2013 - Om du vill vara med mig
2015 - Du går nu
2015 - Jag har gjort det igen

Prisar og utmerkingar (utval) 
 2012 – Evert Taube-stipendet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Melissa Horn» frå ,  den 05. dec 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad
Melissa Horn på MySpace
Melissa Horn Official Video Channel på YouTube

Svenske popsongarar
Svenske visesongarar
Svenske låtskrivarar

Folk frå Stockholm
Johs. B. Thue

Johannes Brynjulf Thue (), forfattar, rektor ved Høgskulen på Vestlandet 1981-1983, redaktør i Sogn Dagblad 1994-1997 og politikar for Arbeidarpartiet, var frå Balestrand kommune i Sogn.

Thue har mellom anna skrive historebøker - band to av sjøfartssoga til Bergen, debattbøker, artiklar og petitar. Han debuterte i bokleg samanheng i 1975.

Johannes Brynjulf Thue fekk i 2011 kulturprisen til Balestrand kommune.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Johs B. Thue i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane 

 
 

Forfattarar frå Balestrand
Folk frå Balestrand
Ap-politikarar i Sogn og Fjordane
Norske sakprosaforfattarar
Nynorskforfattarar
Néa Selévkia

Néa Selévkia (gresk Νέα Σελεύκεια) er ein landsby i periferieininga Thesprotía i Ípiros i Hellas. Néa Selévkia høyrer til kommunaleininga Igoumenítsa i kommunen Igoumenítsa.

Referansar 

Nea Selevkia
Dragseid

Dragseid fornminnefelt er ei samling av bautasteinar og gravhaugar og er  tusenårsstaden i Åfjord kommune. Funna stammar frå rundt 400 e. Kr. og er den største samlinga i Noreg.

Namnet kjem av at staden var eit gammalt dragseid; ein plass der båtane vart trekt over land, her mellom Skråfjorden og Åfjorden.

Bakgrunnsstoff 
 
Kulturminne i Åfjord
Tusenårsstader
Geografi i Åfjord
Vibeke Stjern

Vibeke Stjern () er ein norsk lokalpolitikar frå Arbeidarpartiet og ordførar i Åfjord kommune frå 2007.
Ho var vararepresentant til Stortinget for perioden 2009-2013.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vibeke Stjern» frå , den 4. desember 2015, revisjon 14814580

Ordførarar i Åfjord
Ap-ordførarar i Sør-Trøndelag
Ole Bjarne Østby

Ole Bjarne Østby () er ein norsk lokalpolitikar frå Senterpartiet som var ordførar 
i Tydal kommune frå 2015 til 2019.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ole Bjarne Østby» frå , den 4. desember 2015, revisjon 14815580

Ordførarar i Tydal
Sp-ordførarar i Sør-Trøndelag
Bjørn Otto Bragstad

Bjørn Otto Bragstad () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Trondheim, som vann 10 seriemeisterskap og tre cupgull med Rosenborg BK i tida 1990-2000. Midtstopparen spelte 15 landskampar for Noreg i 1999-2000. Storvaksne Bragstad hadde sin fremste styrke i hovudspel.

Klubbspel
Bragstad debuterte på Rosenborg i 1989. Sesongane 1900 og -91 fekk han ein del seriekampar, men det var fyrst i 1992 han sikra seg ein plass i fyrsteellevaren. Fram til sommaren 2000 spelte han 194 seriekampar og skåra 26 seriemål for Rosenborg. Særleg dei siste sesongane i RBK utgjorde han og Erik Hoftun eit framifrå midtstoppar-par, viktige for Rosenborgs prestasjonar i meisterligaen.

Etter EM i fotball 2000 vart han overført til engelske Derby County. Han hadde minimal suksess både i Derby og seinare i Birmingham City. Hausten 2002 skreiv han kontrakt med den austerrikske klubben Bregenz, der han etterkvart fann seg godt til rette og fekk rikeleg med speletid.

Han la bort fotballskoa sommaren 2004.

Landslagsspel
Bragstad debuterte på det norske landslaget i 1999, og spelte i Noregs alle tre kampar under EM i fotball 2000 i Frankrike. Han kom aldri på skåringslista.

Merittar
Seriemeister: 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999 og 2000 (10) med Rosenborg
Noregsmeister: 1992, 1995 og 1999 (3) med Rosenborg

Kjelder
Spelarbiografi

Norske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Norske landslagsspelarar i fotball
Rosenborg-spelarar
Derby-spelarar
Birmingham-spelarar
Stortingsrepresentantar 1961-1965

Stortingsrepresentantar 1961-1965 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden 1. oktober 1961 til 30. september 1965. Stortinget hadde totalt 150 representanter, fordelt med 74 til Arbeidarpartiet, 29 til Høgre, 16 til Senterpartiet, 15 til Kristeleg Folkeparti, 14 til Venstre og 2 til Sosialistisk Folkeparti.

I valkrinsen Vest-Agder vart det halde omval vinteren 1962, utan at det skipla noko på mandatfordelinga.

Aust-Agder

Vest-Agder

Før omval

Etter omval
Frå 2. mars 1962

Akershus

Bergen

Buskerud

Finnmark

Hedmark

Hordaland

Møre og Romsdal

Nordland

Oppland

Oslo

Rogaland

Sogn og Fjordane

Telemark

Troms

Nord-Trøndelag

Sør-Trøndelag

Vestfold

Østfold

 
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Menhir

Menhir er den franske og engelske arkeologiske nemninga på slike reiste steinar frå forhistorisk tid som på norsk vanlegvis vert kalla bautastein. Men ordet menhir (og menhirar) vert òg nytta i norsk arkeologisk samanheng, men då helst om dei store bautasteinane og bautasteinrekkjene som finst i Bretagne i Nordvest-Frankrike, og som vert tidfesta til yngre steinalder.

Det er språket i Bretagne som har gjeve opphavet til nemninga menhir, som kjem seg av bretonsk maen, som tydar stein, hir, som tydar lang, altså lang stein. Det skal visstnok ha vore den franske forfattaren Théophile-Malo de La Tour d'Auvergne-Corret som var den fyrste som bidrog til å gjere «menhir» til eit vanleg kjend omgrep for desse bautasteinane ved å nytte ordet i verket Origines gauloises. Celles des plus anciens peuples de l'Europe puisées dans leur vraie source ou recherche sur la langue, l'origine et les antiquités des Celto-bretons de l'Armorique, pour servir à l'histoire ancienne et moderne de ce peuple et à celle des Français («Gallarane sitt opphav. [...]»), utgjeve mellom 1792 og 1796.

Bakgrunnsstoff
Om megalittane og «megalittismen» («megalittkulturen») i Morbihan i Frankrike (fransk eller engelsk)

Sjå òg
Bautastein
Megalitt

Arkeologi
Megalittiske monument
Høgskolen i Tromsø

Høgskolen i Tromsø (HiTø) var ein høgskole i Tromsø som vart etablert 1. august 1994 og slått saman med Universitetet i Tromsø 1. januar 2009. 

HiTø hadde omkring 3 000 studentar og 300 tilsette (2006-tal). Høgskolen var ein av 24 statlege høgskolar i Noreg og var eit resultat av at fire statlege høgskolar i Tromsø vart slått saman som ein del av Høgskolereformen i 1994. Dei fire høgskolene som fusjonerte var Tromsø helsefaghøgskole, Tromsø maritime høgskole, Nord-norsk Musikkonservatorium og Tromsø lærerhøgskole.

Høgskolen tilbaud fag- og profesjonsstudi innan kunstfaga musikk, dans og drama, ulike helsefag, ingeniør- og økonomifag og lærarutdanning. Desse kunne takast i varierande lengder frå halvårseiningar til bachelorgradar, mastergradar og nokre doktorgradstudie, samt ei rad kurs-, etter- og videreutdanningar.

Dei fire fakulteta ved høgskolen var:
Avdeling for helsefag
Avdeling for ingeniør- og økonomifag
Avdeling for kunstfag
Avdeling for lærerutdanning

Høgskolen tilbaud internasjonalisering av studia, både høve for å ta delar av den ordinære utdanninga i utlandet, eller ved å halde fram å utdanne seg i utlandet etter endte studie.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Høgskolen i Tromsø» frå ,  den 4. desember 2015.

Bakgrunnsstoff
Fusjonen , uit.no

Tidlegare høgskular i Noreg
Utdanning i Tromsø
Utdanning i Troms
Skipingar i 1994
Nedleggingar i 2009
Georges Pompidou

Georges Jean Raymond Pompidou () var ein fransk politikar. Han var statsminister (1962–1968) og president 1969–1974.

Pompidou var tilsett i Rothschild bank, der han vart utnemnd til generaldirektør i 1956. Mellom 1959 og 1962 var Pompidou medlem av Konstitusjonell Råd i Frankrike. Mellow 1962 og 1968, under regjeringa til Charles de Gaulle, var Pompidou statsminister i Frankrike. Så, i det franske presidentvalget i 1969, vart Pompidou vald til fransk president.

Pompidou døydde under presidentperioden sin, den 2. april 1974.

Franske statsministrar
Franske presidentar
Sputnik Planitia

Sputnik Planitia (tidlegare Sputnik Planum) er ei isslette på dvergplaneten Pluto. Sletta er rik på nitrogen, og det er vorte observert noko som kan vera isbrear av frose nitrogen som har utlaup i Sputnik Planitia.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Pluto
Stortingsrepresentantar 1965-1969

Stortingsrepresentantar 1965-1969 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden 1. oktober 1965 til 30. september 1969. Stortinget hadde totalt 150 representantar, fordelt med 68 til Arbeidarpartiet, 31 til Høgre, 18 til Senterpartiet, 18 til Venstre, 13 til Kristeleg Folkeparti og 2 til Sosialistisk Folkeparti.

Aust-Agder

Vest-Agder

Akershus

Bergen

Buskerud

Finnmark

Hedmark

Hordaland

Møre og Romsdal

Nordland

Oppland

Oslo

Rogaland

Sogn og Fjordane

Telemark

Troms

Nord-Trøndelag

Sør-Trøndelag

Vestfold

Østfold

 
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Langesundsfjordens indremisjonsselskap

Langesundsfjordens Indremisjonsselskapet er den minste av dei tre misjonsorganisasjonane som 1. januar 2001 gjekk saman i misjonsverksemda som fekk namnet Normisjon.

Langesundsfjordens Indremisjonsselskap hadde hovudsakleg verksemdområda sine knytt til byar og bygder kring Langesund og Langesundsfjorden. Selskapet hadde hovudkontor i misjonshuset «Hauges Minde» i Skien. Etter fusjonen har ytremisjonsarbeidet fått større fokus.

Langesundsfjordens Indremisjonsselskap vart etter fusjonen av Santalmisjonen og Indremisjonsselskapet tilgodesett med økonomiske ressursar og ein eigen regionsadministrasjon med base i Skien. Den tidlegare regionseininga «TeVeBu» (Telemark-Vestfold-Buskerud) vart dermed stykka opp slik at Telemark vart utskilt som eigen administrativ region med eige styre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Langesundsfjordens indremisjonsselskap» frå ,  den 7. desember 2015.  

Nedleggingar i 2001
Norske religionsorganisasjonar
Ligeia Mare

Ligeia Mare er ein innsjø i nordpolområdet til saturnmånen Titan. Han er den nest største kjende innsjøen på Titan, etter Kraken Mare. Ei meir enn 400 km lang elv munnar ut i Ligeia Mare, og på observasjonstidspunktet såg ho ut til å vera fylt med væske.

På det djupaste kan Ligeia Mare vera opp til 200 meter djup.

Kjelder 

Sjøar på Titan
Auberge av Chris Rea

Auberge (fransk for «vertshus») er det ellevte studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1991. Albumet, og tittelsongen, var knytt til bilen Caterham Super Seven, som han eigde, og som han kalla «Blue Seven». Bilen er med på omslaget, illustrert i eit oljemåleri av den kjende motorkunstnaren Alan Fearnley. Fleire av songane på albumet refererer til bilen, i tillegg til musikkvideoen av songen,. I 2005 selde Rea bilen på ein auksjon. Auberge nådde toppen på albumlista i Storbritannia i 1991. Tittelsporet vart òg ein av dei største hittane hans med ein 16. plass på den britiske singellista. Andre songar som kom ut som singlar frå albumet var «Heaven», «Looking for the Summer» og «Winter Song». Ein annan song, «And You My Love», sjølv om han ikkje vart gjeven ut som singel, vart ein stor favoritt hos fansen til Rea og vart mykje spelt på konsertane hans.

Innhald 

«Winter Song» var ikkje med på den originale utgjevinga, men vart gjeven ut som ein eigen singel i november 1991. Han var med på seinare CD-utgåver.

Salstrofé

Medverkande 
 Chris Rea - gitar, slidegitar, klassisk gitar, hammondorgel, munnspel
 Anthony Drennan - gitar, dobro
 Robert Ahwai - bass
 Max Middleton - piano, strykearrangement
 Tim Sanders - tenorsaksofon
 Simon Clarke - altsaksofon, barytonsaksofon
 J. Neil Sidwell - trombone
 Rick Taylor - trombone
 Roddy Lorimer - trompet, valthorn
 Paul Spong - trompet, valthorn
 Nick Hitchens - tuba
 Martin Ditcham - perkusjon, trommer
 Carol Kenyon - korvokal
 Linda Taylor - korvokal
 Gavyn Wright - dirigent
 The Kick Horns - blåsearrangement

Teknisk
 Jon Kelly - produsent
 John Mackswith - lydteknikar
 Justin Shirley-Smith - lydteknikar
 Russell Shaw - lydteknikar
 Willie Grimston - produksjonskoordinering
 Alan Fearnley - måleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Auberge (album)» frå ,  den 7. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Chris Rea-album
Musikkalbum frå 1990
Album produserte av Jon Kelly
Atco Records-album
Nummer-ein-album i Storbritannia
Roddy Lorimer

Roddy Lorimer () er ein skotsk musikar som har spelt med mange forskjellige artistar, som Blur, Gene, The Rolling Stones, The Who, The Style Council, Eric Clapton, Suede, Supergrass, Beyoncé, Jamiriquai, Dr John, The Waterboys, Nik Kershaw og Bruce Foxton. Han er for tidsa medlem i blåserekkja Kick Horns.

Karriere

Lorimer studerte trompet ved Royal Scottish Academy of Music and Drama i Glasgow. Ein kan tydeleg høyre den klassiske musikkbakgrunnen hans på The Waterboys-singelen «The Whole of the Moon», som seinare vart ein av dei største suksessane til bandet. Lorimer har òg bidrege på ei anna Waterboys-innspeling, eit arrangement av W.B. Yeats-diktet «The Stolen Child».

Roddy Lorimer, har som ein del av the Kick Horns, turnerte i Nord-Amerika og Storbritannia med The Who i 1989. Verdsturnear med Eric Clapton i 1993 – 96 og seinare ein europeisk turne med Clapton Band i 2006. Han var medlem av Pete Townshend-bandet Deep End (1985), eit kortvarig superband med Pink Floyd-gitaristen David Gilmour. Gruppa bestod òg av trommisen Simon Phillips, bassist Chucho Merchan, perkusjonisten Jody Linscott, klaverspelaren John 'Rabbit' Bundrick, munnspelspelaren Peter Hope Evans, vokalistane Billy Nicholls, Cleveland Watkiss og Chyna. 

Han turnerte mykje i 1980- og tidleg i 1990-åra med The Waterboys.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roddy Lorimer» frå ,  den 7. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Glasgow
The Waterboys-medlemmar
Skotske rocketrompetistar
Elevar ved Royal Scottish Academy of Music and Drama
Kick Horns

Kick Horns er ei britisk blåserekkje, basert i London.

Dei har spelt på «Green Light» av Beyoncé, «Let Me Go» av Maverick Sabre, Once Upon a Time in the West av Hard-Fi og singelen «Wings» av Little Mix. Dei har turnert mykje med Eric Clapton og spelt på albuma hans From the Cradle og Back Home. I tillegg har dei spelt mykje på konsertar med The Who, The Waterboys, Baaba Maal, Deacon Blue og den tyske superstjerna Westernhagen. 

Dei har spelt på Steel Wheels av The Rolling Stones, White City av Pete Townshend og About Face av David Gilmour, Connected av the Stereo MCs, Modern Life is Rubbish, Parklife og The Great Escape av Blur, Anutha Zone av Dr. John og Want One av Rufus Wainwright. Andre artistar dei har spelt med er the Beautiful South, the Spice Girls, Jamiroquai, Chris Rea, S Club 7, Spiritualized, Groove Armada, Gabrielle, Supergrass, Verve, Dodgy, Primal Scream, Finley Quaye, China Crisis og Erasure. 

Dei har spelt med fleire afrikanske artistar som Baaba Maal, Oumou Sangare, Maryam Mursal, Cheb Khaled, Faudel og Rachid Taha.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kick Horns» frå ,  den 7. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Diskografi
The Kick Horns på AllMusic

Britiske jazzgrupper
Musikkgrupper skipa i 1980-åra
Britiske studiomusikarar
John Mackswith

John Anthony Mackswith () er ein engelsk lydteknikar. 

Sidan seint i 1960-åra har han vore lydteknikar på mange kjende innspelingar ved Landsdowne Studios & Utopia Studios i London og forskjellige studio i Israel, New York, Canada og Nederland.

Diskografi

Som lydteknikar
 1966: «Art Gallery» – The Artworks 
 1967: «Let's Go to San Francisco» – The Flower Pot Men
 1967: «A Walk In The Sky» – The Flower Pot Men 
 1968: «The Voice and Writing of Raymond Froggatt» – Raymond Froggatt 
 1969: «Where Do You Go To (My Lovely)?» – Peter Sarstedt 
 1969: Peter Sarstedt – Peter Sarstedt 
 1969: As Though It Were A Movie – Peter Sarstedt 
 1969: A Way of Life – The Family Dogg 
 1971: Coming from Reality - Sixto Rodriguez
 1972: Grave New World – Strawbs
 1973: «Sugar Baby Love» – Rubettes
 1975: L'Ete Indien (Africa) / Moi J'Ai Dit Non – Joe Dassin 
 1978: The Roger Whittaker Christmas Album  – Roger Whittaker 
 1978: PS – Peter Sarstedt 
 1979: Knock on Wood – Amii Stewart
 1983: Deep Sea Skiving - Bananarama.
 1985: Politics of Existing – Paul Young 
 1990: Auberge – Chris Rea

Filmar

Som lydteknikar
 1987: (Film) Withnail and I – David Dundas & Rick Wentworth 
 1995: (TV) The Infiltrator 
 2000: (TV) This Is Personal: The Hunt for the Yorkshire Ripper

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Mackswith» frå ,  den 7. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske lydteknikarar
Sjøar på Titan

Sjøane på Titan er fylte med hydrokarbon, som etan og metan. Utanom jorda er Titan den einaste kjende verda i solsystemet med væskefylte sjøar på yta. Dei aller fleste sjøane finst i den nordlege halvkula til Titan: berre 3 prosent av all væske på Titan fell utanfor eit område  stort. Meir enn 1,6 millionar kvadratkilometer av titanyta er dekt av væske, noko som svarar til nesten to prosent av heile ytearealet til Titan.

Desse sjøane på Titan har fått namn:

Kjelder
Russell Shaw

Russell Shaw er ein  britisk komponist og lyddesigner. Han er kjend for arbeidet sitt med mange videospel, særleg dei designa av Peter Molyneux.
Han har vore BAFTA-nominert, fleire gonger, for musikken til Fable, Fable II og Fable III.

Biografi
Shaw byrja å spele musikk då han var fem år gammal og fekk ein gitar av onkelen. Han lærte seg sjølv å spele og spelte i forskjellige band seint i 1970- og tidleg i 1980-åra. Etter kvart ønskte han å bli plateprodusent. Etter å ha fått opplæring ved SAE London i midten av 1980-åra vart han leigd inn av Gerry Anderson (frå Thunderbirds) for å styre platestudioet hans, og spele inn lydar for forskjellige TV-show. som Terrahawks, Dick Spanner og Space Precinct. 

Kring 1990 gjekk Shaw attende til musikkproduksjon og arbeidde for StreetSounds. På denne tida spelte han òg mykje videospel på ein Atari ST, som han òg nytta til å lage musikk med.  

I 1992 fekk han vite at Peter Molyneux sitt Bullfrog Productions var på utkikk etter ein lydspesialist for å legge på lyd i spela deira, og Shaw fekk jobben. I Bullfrog Shaw komponerte han musikk for mange av spela deira, som strategispela Syndicate, Theme Park, Magic Carpet og Dungeon Keeper. I 1997 slutta Peter Molyneux i Bullfrog og skipa Lionhead Studios, og Shaw følgde med han. 

Det første prosjektet hans då var musikken til Black & White. Shaw var fan av ambient techno, og komponerte ein mediterande og avslappande lydspor innan denne sjangeren. Musikken vart godt motteken av nettstader som IGN og Gamespot. Black & White vart følgd opp med Fable i 2004. Danny Elfman vart henta inn til å lage kjenningsmelodien, medan Shaw lagde meir tradisjonell orkestermusikk for sjølve spelet. Musikken fekk god kritikk og Shaw skreiv òg musikk til oppfølgjaren . Sidan laga han musikk til Fable III og Fable the Journey, før han slutta i Lionhead for å skipe sitt eige selskap i 2012. 

Shaw har nyleg skrive musikk til Fable Legends med Philharmonia Orchestra, i 2015.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Russell Shaw (composer)» frå ,  den 7. desember 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
MobyGames
Profil på OverClocked ReMix
Imdb

Videospelkomponistar
Ambient-musikarar
Lyddesignarar