Blue Moon

«Blue Moon» er ein klassisk popsong skriven av Richard Rodgers og Lorenz Hart i 1934 som har blitt ein standardballade. Han kan ha vore første gongen den kjende «50-talsprogressjonen»  vart nytta i ein popsong. Songen vart ein hit to gonger i USA i 1949 med Billy Eckstine og Mel Tormé. I 1961 vart «Blue Moon» ein internasjonal hit for doo-wop-gruppa the Marcels. I løpet av åra har songen blitt spelt av mange artistar, som Billie Holiday, Elvis Presley, The Mavericks og Rod Stewart.

Versjonar av songen vart nytta i skrekk-komedien An American Werewolf in London i 1981.

Rodgers og Hart

Bakgrunn
Richard Rodgers og Lorenz Hart hadde kontrakt med Metro-Goldwyn-Mayer i mai 1933. Dei fekk raskt i oppgåve å skrive songar for Hollywood Party, ein film med mange av dei største stjernene til studioet. Richard Rodgers sa seinare, «Ein av ideane våre var å ha med ein scene der Jean Harlow vert vist som ei uskuldig, ung jente som seier - eller heller syng - kveldsbøna si. Korleis klippet passa inn i filmen har eg ingen aning om, men føremålet var å uttrykke det store ønsket til Harlow om å bli ei filmstjerne ('Oh Lord, if you're not busy up there,/I ask for help with a prayer/So please don't give me the air . . .').» Songen vart ikkje ein gong spelt inn (og filmen kom aldri ut) og MGM Song #225 «Prayer (Oh Lord, make me a movie star)» datert 14. juni 1933, vart registrert for opphavsrett som eit upublisert verk den 10. juli 1933.

Lorenz Hart skreiv ny tekst til melodien for å skape ein tittelsong for filmen Manhattan Melodrama i 1934. Songen, som òg fekk namnet «It's Just That Kind of Play», vart spelt inn før filmen kom ut, og opphavsretten vart registrert for eit upublisert verk den 30. mars 1934. Studioet bad så om eit nattklubbnummer for filmen. Rodgers likte framleis melodien, så Hart skreiv ein tredje tekst: «The Bad in Every Man» («Oh, Lord . . . /I could be good to a lover,/But then I always discover/The bad in ev’ry man»), som vart sungen av Shirley Ross. Songen, som òg vart publisert som noteark, vart ikkje ein hit.

Etter at filmen vart gjeven ut av MGM, meinte Jack Robbins—sjefen for forlaget til studioet—at melodien var kommersielt bra, men at songen trengde ein meir romantisk tekst og ein meir slagkraftig tittel. Hart var i starten motvillig om å skrive enno ein tekst til songen, men vart overtydd. Resultatet vart «Blue moon/you saw me standing alone/without a dream in my heart/without a love of my own».

Det finst eit introduksjonsvers (ein vanleg teknikk på songar i 1920- og 1930-åra) som kjem før det første refrenget i songen. Eric Clapton og Rod Stewart nytta denne versjonen i si utgåve av songen frå 2004 (Stardust: The Great American Songbook, Volume III). Den siste linja i det ekstra verset er «Life was a bitter cup for the saddest of all men.»

Robbins lisensierte songen til Hollywood Hotel, eit radioprogram som nytta songen som kjenningsmelodi. Den 15. januar 1935 spelte Connee Boswell inn songen for Brunswick Records. Han vart så nytta i minst sju MGM-filmar til, som At the Circus og Viva Las Vegas av Marx-brørne.

Billy Eckstine-versjonen

Den amerikanske swing-songaren Billy Eckstine spelte inn ein versjon av «Blue Moon» som nådde Billboard-lista i 1949. Han vart gjeven ut av MGM Records. Songen nådde først Juke Box-lista den 5. mars 1949, og låg tre veker på lista, med ein 21. plass som høgaste plassering.

Lister

Mel Tormé-versjonen

Den amerikanske jazz-songaren Mel Tormé spelte ein versjon av «Blue Moon» som nådde Billboard-lista i 1949. Han kom først ut på Capitol Records og nådde Best Seller-lista den 8. april 1949. Singelen låg fem veker på lista og nådde 20. plassen. På B-side var singelen «Again».

Lister

Elvis Presley-versjonen

«Blue Moon» vart først i rock and roll-samanheng av  came Elvis Presley i 1956. Hans versjon av songen vart gjeven ut på debutalbumet hans, Elvis Presley for RCA Records. Presley si utgåve vart gjeve ut på singel og var B-sida til «Just Because». Innspelinga vart produsert av Sam Phillips.

Jim Jarmusch-filmen Mystery Train frå 1989 har tre fråskilde soger som er knytte saman av delar av Elvis sin versjon av «Blue Moon» (via radio).

The Marcels-versjonen

The Marcels, ei doo-wop-gruppe, spelte òg inn songen for albumet Blue Moon. I 1961 hadde Marcels tre songar igjen å spele inn og trengde ein til. Produsenten Stu Phillips likte ikkje nokre av dei andre songane, utanom ein som hadde same akkordane som «Heart and Soul» og «Blue Moon». Han spurte dei om dei kjende nokre av desse songane, og ein av dei kjende «Blue Moon» som han lærte til dei andre.  Den kjende introen til songen («bomp-baba-bomp» og «dip-da-dip») var eit utdrag fr ein original song gruppa hadde spelt på konsertane sine. 

Singelen gjekk heilt til topps på Billboard Pop-lista der han låg i tre veker, og til topps på R&B-lista. Songen gjekk òg til topps på den britiske singellista. The Marcels-versjonen av «Blue Moon» selde ein million eksemplar og fekk gullplate. 
Songen er oppført på lista til Rock and Roll Hall of Fame over «500 songr som forma rock and roll». Doo-wop-versjonen til The Marcels  er ein av tre forskjellige versjonar nytta i filmen An American Werewolf in London. 

Lister

The Mavericks-versjonen

Den amerikanske countrygruppa The Mavericks spelte inn songen for filmen Apollo 13 i 1995. Versjonen deira nådde 57. plassen på RPM Country Tracks-lista og 15. plassen på RPM Adult Contemporary Tracks-lista i Canada. Musikkvideoen til songen vart regissert av Todd Hallowell.

Lister

Rod Stewart-versjonen

Den britiske songaren Rod Stewart spelte inn songen med Eric Clapton for Stewart-albumet Stardust: The Great American Songbook, Volume III i 2004. Versjonen deira vart gjeven ut på singel tidleg i 2005 og nådde 23. plassen på Billboard Adult Contemporary-lista i USA.

Lister

Andre versjonar
Den første suksessrike innspelinga av songen vart gjort av Connie Boswell for Brunswick i januar 1935.
Songen er blitt spelt inn mange andre gongar, mellom andre av Benny Goodman, Julie London, Frank Sinatra, Dean Martin, Jo Stafford, Patti Page, Conway Twitty, Showaddywaddy og Ella Fitzgerald.  
Songen vart framført i filmen Grease i 1978. 
The Ventures opna albumet sitt The Colorful Ventures frå 1961 med ein instrumental versjon. 
Takeshi Terauchi & Bunnys spelte ein instrumental versjon av songen i 1967 for albumet The World Is Waiting For TerryBob Dylan spelte inn songen i 1970 for dobbeltalbumet Self PortraitDen tidlegare Motown-gruppa The Originals spelte ein discoversjonen av songen og gav han ut på singel på Fantasy Records i 1978
Den kanadiske gruppa Cowboy Junkies spelte ein versjon av songen i 1989 på albumet The Trinity SessionsSkodespelaren og songaren Cybill Shepherd song «Blue Moon» i ein episode av TV-serien Moonlighting i 1987 i lag med Bruce Willis
Komponisten Mark Isham gav ut ein versjon av songen, med vokal av Tanita Tikaram, i 1990 på hans sjølvoppkalla album.
Den britiske skodespelaren og songaren John Alford gav ut ein versjon av songen i 1996 som ei dobbel A-side med «Only You» og vart den største hitten hans med ein niandeplass i Storbritannia. 
Red Elvises har ofte spelt songen på konsertane sine, og ein versjon finst på konsertalbumet Your Favorite Band Live frå 1999. 
Ein rapversjon av songen vart framført av musikaren Art Hodge og gruppa 40 Watt Hype i komedien The Adventures of Pluto Nash frå 2002. 
 Ein akustisk gitar-basert versjon vart gjeven ut av den kristne musikaren Phil Keaggy på instrumentalalbumet Roundabout i 2006. 
 Den venezuelanske songaren Alfredo Sadel spelte inn ein spanskspråkleg versjon av «Blue Moon» kalla «Azul». 
 Den italienske songaren Carlo Buti spelte den 17. september 1935 ein italiensk versjon av songen kalla «Luna Malinconica».
 Ein instrumental versjon av songen vart gjeven ut av Billy Vaughn i 1961 på albuma Moonlight Melodies og Billy Vaughn Plays''.

Sjå òg
Blue Moon of Kentucky

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blue Moon (song)» frå ,  den 30. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1934
Singlar frå 1949
Singlar frå 1956
Singlar frå 1961
Songar med musikk av Richard Rodgers
Songar med tekst av Lorenz Hart
Jazzstandardar frå 1930-åra
Songar på toppen av Billboard-lista 
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Elvis Presley-songar
Jo Stafford-songar
Mel Tormé-songar
The Mavericks-songar
Jan & Dean-songar
Bobby Vinton-songar
Bob Dylan-songar
Sam Cooke-songar
Billie Holiday-songar
Billy Eckstein-songar
Dean Martin-songar
Gene Summers-songar
Rod Stewart-songar
Benny Goodmann-songar
Julie London-songar
Frank Sinatra-songar
Dean Martin-songar
Jo Stafford-songar
Conway Twitty-songar
Patti Page-songar
Showaddywaddy-songar
Ella Fitzgerald-songar
The Ventures-songar
Cowboy Junkies-songar
Billy Vaughn-songar
Doo-wop-songar
RCA Records-singlar
Canadian-American Records-singlar
The Marcels-songar
Santo & Johnny-songar
Ferrante & Teicher-songar
Connie Talbot-songar
Mud-songar