alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tannourine

Tannourine (òg kalla Tannoureen eller Tannorine, på arabisk تنورين) er ein landsby i Libanon i Batroun distrikt i  Nord guvernement, 75 km frå hovudstaden Beirut.

Etymologi
Tannourine er fleirtal av det assyriske ordet tannour. Ein tannour er ein gammal steinomn nytta i antikken. Dei første busetjarane her bygde fleire slike steinomnar i Tannourine-Al-Fawqa, og busette seg seinare ned dalen i Tannourine-Al-Tahta, der det var lettare å drive jordbruk i det meir frodige landskapet.

Klima

Tannourine sederreservat
Landsbyen deler òg namn med ein sederskog med kring 60 000 tre, og er den nest største sederskogen i Libanon. Landskapet ligg oppom den historiske dalen Ain-Al-Raha og ideellt for sedervekst. Sedertreka ligg langs vegen som går nordover til Hadath al-Jebbeh.

Landsbyen
Landsbyen Balaa er kjend for dei djupe, naturlege slukhola. Eit slukhol er 250 meter djupt. Tre naturlege bogar utgjer ein del av landskapet her. Om våren smeltar snøen og dannar den 90 meter høge Baatarafossen.

Tannourine er kjend for fleire eldgamle maronittiske kloster, som St. Shallitah og St. Antonios Houb, sistnemnde i landsbyen Wata Houb.

Mellom klippene i Tannourine-Al-Tahta ligg eit 500 år gammalt libanesisk hus, som ein meiner kan vere det tidlegaste døme på libanesisk arkitektur. Det same huset har vore avbilda på framsida av National Geographic. I huset budde den eldste dålevande mannen i Libanon, som i 2008 visstnok var 109 år gammal. Han vart kalla Massoud.

Arkeologiske funn
Det er gjort mange arkeolgoiske funn frå romartida og frametter i Tannourine.

I dalen Tannourine-Al-Tahta ligg ein nesten intakt romersk akvedukt og eit forfalle reservaor og romersk cisterne. Det syner at det har vore folk i dalen sidan minst det første hundreåret evt. 

Høgare opp i fjella i den no fråflytta landsbyen Ain-Al-Raha, ligg fleire kyrkjer frå 700-talet og kyrkjer bygd av i krossfarartida, som mange forskarar trur kan vere dei tidlegaste bevisa på kristendom i øvre Levanten. 

Ovanom det tidlegare nemnte gamle libanesiske huset, ligg eit fråflytta kloster i ei grotte i fjellsida.

Kjende folk
 Julio Cesar Turbay - tidlegare president i Colombia 1978-1982.
 Boutros Harb - paralementsmedlem og tidlegare arbeids- og utdanningsminister
Claude Comair - medgrunnleggjar av Nintendo Software Technology
 Thomas Wiennett (Tarabay) - kokk busett i Chicago som er kjend for å ha skapt iskremen Viennetta for Unilever og sjokoladen Kit Kat for Rowntree's og Nestlé.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tannourine» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Nord guvernement
Batroun distrikt
Chouf distrikt

Chouf (òg skrive Shouf, Shuf eller Chuf, på arabisk جبل الشوف Jebel ash-Shouf) er ein historisk region i Libanon, og eit administrativt distrikt i guvernementet (mohafazat) Libanonfjella.

Regionen ligg søraust for Beirut og består av ei smal kyststripe kjend for den kristne byen Damour, og landsbyane og fjella i vestsida av Jabal Barouk, det lokale namnet på denne delen av Libanonfjella. Chouf ligg i hjartet av det libanesiske drusar-samfunnet og drusarleiaren Walid Jumblatt bur i Jumblatt-palasset i byen Moukhtara. Emirane av Libanon brukte å bu i Chouf, mellom anna Bachir Chehab II, som bygde det storslått palasset Beiteddine på første halvdel av 1800-talet. Ein annan historisk by, like nedanfor Beiteddine, er Deir al Qamar (Måneklosteret). 

Baakline, ein annan stor og historis by i Chouf, brukte å vere hovudstad i dei gamle Libanonfjella, der drusar-amiren Fakher El-Deen II vart fødd. Han var godt likt av både kristne og drusarar. Han flytta til Deir al Qamar på grunn av vassmangel i Baakline.

Chouf er eit levande bevis på at maronittiske kristne og drusarar kan leve side om side i fred, sjølv om det har vore fleire valdelege samanstøytar mellom dei to gruppene i 1848, 1860, og siste gong i 1983-1984 under den libanesiske borgarkrigen (Fjellkrigen, arabisk Harb el-Jabal). Under sistenemnte slo Progressivt sosialistparti (PSP), eit tradisjonelt drusarorientert parti, Libanesiske Styrkar (LF), som bestod av maronittiske kristne. Fred mellom dei to samfunna kom til 8. august 2001, då den maronittiske patriarken kardinal Mar Nasrallah Boutros Sfeir gjorde ei historisk vitjing i Chouf og møtte drusarleiaren Jumblatt. 

Trass i den blodige historia, er Chouf eit av dei best bevarte libanesiske distrikta og naturen har i stor grad blitt spart for den intense utbygginga som har øydelagd nabolaga Metn og Kesrouan. Dei største skogane av libanonseder ligg i fjellsida av Jabal Barouk.

Demografi

Trass i dei historiske stridane mellom kristne maronittar og drusarar, er Chouf distrikt framleis ein av dei mest religiøst mangfaldige regionane i Libanon. Drusarane utgjer den størset gruppa, men det finst òg mange sunnimuslimar, maronittar og gresk-katolikkar, i tillegg til ei mindre gruppe sjiamuslimar. Kring 70 % av regionen er muslimar, medan resten er kristne.

Byar og landsbyar

Ainbal
Ain Qani
Ammatour
Anout 
Baadaran
Baakline
Barja
Barouk
Batloun
Beqaata
Beitedine
Beykoun
Bsaba
Bourjain
Boutmeh
Brih
Chhime
Dahr El Maghara
Dalhoun
Damour
Daraya
Deir el Qamar
Dibbiyeh (Fairuz landsby)
Gharife
Haret Jandal
Fouara
Jahlieh
Jba'a
Jiyyeh
Joun (Nasri Shamseddine sin landsby)
Kahlouniye
Kfarfakoud
Mazraat el chouf
Maasser Beiteddine
Moukhtara 
Mristi
Mtolleh
Niha Chouf (Wadih El Safi sin landsby)
Serjbel
Shheem
Zaarourieh
Wadi el sett

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chouf District» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

distrikt i Libanon
Chouf distrikt
Ammatour

Ammatour eller Aammatour er ein fjellandsby i Shouf (Al-Shouf) distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Han ligg 57 km søraust for Beirut, i ei høgd mellom 800 og 1 050 meter over havet. Namnet «Ammatour» kjem frå 'Ain Maa Tour', som tyder «fjellkjelde». Landsbyen er rik på vasskjelder med mange kjelder og elvar. 

Landsbyen er busett av kring 5 000 innbyggjarar, hovudsakleg drusarar med ein kristen minoritet av greske melkittiske katolikkar og maronittar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ammatour» frå ,  den 17. september 2014. 

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Chouf distrikt
Baakleen

Baakleen eller Baakline er ein by i Libanonfjella i Chouf distrikt, 45 kilometer søraust for Beirut. Han ligg 850 – 920 meter over havet og har kring 17 000 innbyggjarar og eit areal på 14 kvadratkilometer. Byar i nærleiken er Deir El Kamar, Beit Eddine, Aynbal, Deir Dourit, Symkanieh og Jahlieh.

Historie
Han vart grunnlagd på 1100-talet av Maan-emirane og tenkte som hovudstad for dei fram til tidleg på 1600-talet, då den mest kjende emiren, Fakhreddin II, flytta til Deir el Qamar. I dag er Baakline ein viktig drusarby og setet for ein religiøs leiar i sekta. Den store serail-bygningen, som var rådhuset i Baakline før andre verdskrigen, har blitt restaurert og omgjort til bibliotek. I sentrum av byen står palasset til sjeik Hussein Hamadeh, som vart bygd i fleire stadium frå 1591. 

Røtene til Libanon slik ein kjennar det i dag, går attende til Baakleen.  Kring år 1120 var Amir Maan Ibn Rabeaah, oldefaren til Amir Fakher Eddine Al Maani II som grunnla «Lubnan Al Kabeer», busett i Baakleen med familiens in. 

På grunn av vassmangel i Baakleen, var Maani-amirane tiltrekte til nabobyen Deir Al Kamar (ifølgje drusarararkiv kalla Dar Al Kamar), der dei bygde mange palass og ein moské som framleis står midt på bytoreg med namn etter Amir Fakher Eddine Ibn Othman Ibn Al Hajj Younis Al Maani (1493). Den siste amiren frå Maan-familien var amir Ahmad som døydde i 1697, og då han døydde gjekk emiratet over til Shihab-familien som var knytte til Maan-familien via ekteskap og alliansar. 

Under osmansk styre vart Baakleen igjen viktig som ein Qasabat eller storby. Han var sommarbustad for den drusiske Qaem Makqam eller lokal guvernør underlagt den osmanske sultanen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baakleen » frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Chouf distrikt
Barja

Barja (برجا) er ein kystby i Chouf distrikt i Libanon i Libanonfjella guvernement. Med kring 31 500 innbyggjarar (2012), ligg Barja 32 kilometer sør for Beirut, halvvegs mellom hovudstaden og Sidon. Byen dekkjer eit areal på 7,3 kvadratkilometer og det høgastepunktet i kommunen er 310 meter over havet.

Historie
Namnet Barja kjem opphavleg frå det gamle greske ordet taparkhia, som tyder «kultursenter», og det assyriske ordet burgas, som tyder 'ei åsrekkje oppom sjøen'. Ein person frå Barja vert ofte kalla 'barjawi'.

Byen vart bygd på midten av 1900-talet og var kjend for det rike jordsmonnet, vasskjeldene, kalksteinen og grusførekomstane, i tillegg til den strategiske plasseringa langs kysten av Libanon. Tidlege næringar var fiske, jordbruk og lett tekstilproduksjon. 

Mykje av byen vart øydelagd av eit øydeleggjande jordskjelv som råka Chouf distrikt i 1956. 

Under den libanesiske borgarkrigen (1975-1990) flytta hundrevis av unge menn og kvinner frå Barja til forskjellige land som Australia, Brasil, USA, Canada og Storbritannia. Med god hjelp frå forskarforbund som Rafic Hariri, kunne desse unge menneska frå Barja ta høgare utdanning ved forskjellige universitet.

Klima
Barja har eit mildt middelhavsklima med ein middeltemperatur som varierer mellom 11 - 27 °C. Rundt byen vekst det pinjelunder, oliventrehagar og her finst mange friluftsområde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barja» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Beitedine

Beit ed-Dine (arabisk  بيت الدين, tyder «Religionshuset») er ein liten libanesisk by i Chouf distrikt, kring 50 km søraust for Beirut og nær byen Deir el-Qamar som han er skild frå av ein bratt dal. Byen er kjend for det storslagne Beiteddinepalasset som husar Beiteddinefestivalen kvar sommar.

Den lokale emiren Bashir Chehab II, som seinare vart utpeikt som herskar over Libanonfjella, starta å byggje palasset i 1788 der det hadde lege ein drusisk eremitasje. Det tok kring 30 år å byggje palasset ferdig. Dei beste handverkarane frå Damaskus og Aleppo, i tillegg til italienske arkitektar vart inviterte og gjevne mykje fridom, så stilen er ei blanding mellom tradisjonell arabisk og italiensk barokk.

Etter 1840, då Bashir vart send i eksil, vart palasset nytta av osmanarane som eit regjeringsbygg, og under Det franske mandatet fungerte det som bygg for den lokale administrasjonen. I 1934 vart det erklært eit nasjonalmonument. I 1943 erklærte Bechara El Khoury, den første libanesiske presidenten, bygningen som offisiell sommarresidens for presidenten. Under den libanesiske borgarkrigen vart palasset kraftig øydelagd. Etter 1984, då kampane i området avtok, gav Walid Jumblatt ordre om å restaurere bygget. Delar av palasset er i dag ope for ålmenta, medan resten framleis er sommarresidens for presidenten. 

Bashir bygde tre palass til i byen for sønene sine, men i dag har berre Mir Amin-palasset overlevd og er i dag eit luksuriøst hotell.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beitedine» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 360 virtuell tur i mosaikkrommet i Beit El Dine 
 MiddleEast.com
 LebGuide
 Beiteddinefestivalen

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Breeh

Brih eller Breeh (arabisk بريح) er ein landsby i Chouf distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Brih ligg 53 km frå Beirut, hovudstaden i Libanon, 840 meter over havet. Han har eit areal på 3,05 kvadratkilometer. 

Ordet Brih, er syrisk-arameisk og tyder «Parfymehuset» der «Bet» tyder hus eller stad og «Rih» eller «Reeha» tyder parfyme. 

Brih har ei blanding av kristne og drusarar,

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Breeh» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Dahr El Maghara

Dahr El Maghara (òg skrive Dahr El Mghara eller Dahr Al Magharah; arabisk ﺿﻬﺮ ﺍﻟﻤﻐﺎﺭﺓ) er ein liten kristen landsby i Libanon som ligg kring 20 km sør for Beirut i Chouf distrikt i Libanonfjella.

Landsbyen er hovudsakleg busett av Dagher-familien, men fleire andre familiar har flytta til landsbyen i nyare tid. Landsbyen vart råka av den libanesiske borgarkrigen (1975–1990) som førte til at halvparten av innbyggjarane flytta til Australia, Canada og andre område av Libanon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dahr El Maghara» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Damour

Damour (arabisk الدامور) er ein kristen by i Libanon som ligg 24 km sør for Beirut. Namnet på byen kjem frå namnet på den fønikiske guden Damoros som symboliserte udøydelegheit.

I 2009 vart Damour vald som den framtidige staden for den første kunstige øya utafor kysten av Libanon.

Geografi 
Byen ligg på eit av dei flate områda av den libanesiske kysten. Han er bygd nord for den gamle elva Tamyrus,. Han er omgjeve av plantasjar med bananar og grønsaksavlingar. Byen har eit areal på 10,1 km². Motorvegen Beirut-Tyr kryssar plantasjane.

Turisme 
Fordi Damour er ein av dei få byane på den libanesiske kysten med ei sandstrand, og sidan han ligg ti minuttar frå frå Beirut, har Damour trekt til seg turistar, og særleg vassportentusiastar. Fleire restaurantar, kafear og kioskar ligg derfor langs stranda. Det ligg òg nokre restaurantar langs kanten av Damourelva.

Historie 

Emir Fakhreddine den store hadde ei stor interesse i Damour. Han var hovudstaden i Libanonfjella mellom 1600-talet og 1900-talet.

På 1800-talet var Damour eit blømande senter i Chouf-regionen. Slettene var planta med morbær og hadde tolv produksjonsselskap. Titusen arbeidarar og ingeniørar arbeidde i silkeindustrien her.

I mai 1860 utførte drusar-styrkar ein massakre på innbyggjarane i byen.

Byen ligg ved eit strategisk vegkryss på vegen til Beirut, og den 21. juli 1941, vart staden åstad for eit slag som råka Libanon under andre verdskrigen Syria-Libanon-felttoget. Australske soldatar, som marsjerte nordover langs kysten, tok Damour, halden av ein fransk framandlegion som var tru mot Vichy-styret. Ein våpenkvile enda slaget.

Den 9. januar 1976 kringsette palestinarar byen. Den 20. januar 1976 massakrerte tusenvis av palestinarar innbyggjarane i byen, i det som er blitt kalla Damour-massakren.

Under israelske invasjonen i 1982, bombarderte det israelske luftvåpenet byen, som var under palestinsk kontroll.

Under den israelske krigen i 2006, øydela det israelske flyvåpenet undervis av bruer på hovudvegen Beirut-Tyr, mellom anna over Damourelva.

Nabolag i Damour 
 Mar Thecla El Naame
 Mar Mikhael Al Damour
 Khiyam Al Damour
 Saadiyat
 Ghandouriyeh
 Missiar

Sjå òg 
 slaget ved Damour (1941)
 Damour-massakren

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Damour» frå ,  den 17. september 2014.  

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Chouf distrikt
Daraya

Daraya (òg kalla Darayya, Daraiya, Darayia, arabisk داريا) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er maronittisk-katolske og somme er ortodokse.

Daraya ligg kring 10 kilometer nordaust for Zgortha, 20 kilometer nordvest for Tripoli og 120 km frå Beirut.

Det ligg sju kyrkjer i Daraya. Hovudkyrkja er Vår frue av Daraya.

Mange av innbyggjarane flytta på slutten av 1800-talet til Australia, Venezuela, USA, England, Frankrike, Canada og andre land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daraya» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Zgharta distrikt
Busetnader i Nord guvernement
Deir el Qamar

Deir el Qamar (arabisk  دير القمر, tyder «Måneklosteret») er ein landsby i sør i det sentrale Libanon, fem kilometer frå Beiteddine. Han består av steinhus med raude tak.

Historie

Frå 1500- til 1700-talet var Deir el Qamar bustad for guvernørane i Libanon. Han er òg kjend for Fakhredinemoskéen frå 1400-talet, Fakhreddinepalasset, og andre historiske palass og administrative bygg. Deir el Qamar-synagoga frå 1600-talet ligg òg i landsbyen, men er lukka for ålmenta. Ein gong var byen senteret for libanesisk litteratur. Han var den første landsbyen i Libanon som hade ein kommune i 1864  og han er fødestaden til mange kjende folk, som kunstnarar, forfattarar og politikarar. Han var hovudstaden i det drusiske kansimatet Libanon (1840-1860).

Deir El Qamar er ein libanesisk by kjend som hovudstaden for emirane. Frå palassa her vart Libanon styrt frå 1500- til 1700-talet. Folk av alle religiøse bakgrunnar levde i fred, og derfor finst det både moské, synagoge og kyrkjer i byen. I 1860 vart Deir El Qamar øydelagd i ein konflikt mellom drusarar og kristne, då byen vart sett i brann. Den franske keisaren Napoleon sendte sju tusen soldatar for å opprette orden og forsvare dei kristne. Dei døde vart gravlade utafor Saydet El Talle-kyrkja (vår frue av åsen). Seinare vart leivningane, av innbyggjarane kalla «martyrane av Deir El Qamar», flytta inn i kyrkja. 

I dag er 85 % av innbyggjarane maronittar, og 14 % er gresk-katolikkar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deir el Qamar» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Sunny Land Tours 
Libanon fotoguide

Bakgrunnsstoff
Deir el Qamar
Deir el Qamar-festivalen
Kunst i Deir el qamar
Bilete av landsbyen

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Chouf distrikt
Turistmål i Libanon
Sarek

Sarek er ein 1970 km² vid nasjonalpark i den vestre delen av Jokkmokk kommune i Lappland i Sverige, oppretta i 1909. Nasjonalparken grensar mot Padjelanta nasjonalpark i vest og mot Stora Sjöfallets nasjonalpark i aust og nord.

Sarek er eit utprega høgfjellsområde der åtte fjelltoppar når over 2000 meter over havet. Høgst er Sarektjåkkå på 2 089 moh. Etter svenske tilhøve er det forholdsvis mange isbrear i området.

Sarek er eit av Sveriges mest kjende område for fjellturisme. Mengda smeltevatn frå snødekte fjell og isbrear kan verte svært stor på våren og sommaren, noko som gjer at vading av elvar kan vere risikofylt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sarek» frå ,  den 17. september 2014.  
 

Norrbottens län
Nasjonalparkar i Sverige
De Stijl

De Stijl (nederlandsk, 'Stilen') var ei kunstrørsle i Nederland som vekte stor merksemd i 1920-åra. Både målarar, bilethoggarar, arkitektar og forfattarar slutta seg til rørsla. Piet Mondrian, Theo van Doesburg og Gerrit Rietveld var mellom dei fremste utøvarane av stilen.

Soge
Rørsla vart danna i Leiden i 1917. Ved bruk av elementære former i kunsten, særleg kubar, vertikalar og horisontalar, kombinert med ein streng asymmetri, søkte ein å uttrykke eit nytt utopisk ideal, som bestod av åndeleg harmoni og formal orden. Rørsla var antiindividualistisk, antiekspresjonistisk og streba mot objektivitet. Formspråket i kunstverka er reint abstrakt og universelt, og ein brukte einast primærfargane blå, raud og gul samt svart, kvitt og grått.

I 1931 gjekk De Stijl med i den internasjonale kunstnarorganiasjonen Abstraction-Création.

Stiftarane gav ut eit tidsskrift med same namn som rørsla, som fremja idéane om harmoni og balanse såvel i kunsten som i livet og allment i samfunnet. Tidsskriftet spela ei stor rolle  for avantgarde-kunsten og for utviklinga av arkitektur, kunsthandverk, design og typografi.

Bauhaus-rørsla i Tyskland var inspirert av De Stijl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «De Stijl» frå ,  den 17. september 2014.  
 

Moderne kunst
Arkitektur
Skipingar i 1917
Nord-Makedonia i Junior Eurovision Song Contest

Nord-Makedonia debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København i Danmark, med songen «Ti ne me poznavaš», framført på makedonsk av Marija og Viktorija. Nord-Makedonia har delteke i tevlinga elleve gongar; i perioden 2003 til 2011, 2013 og 2015. Bidraga vart valde gjennom den nasjonale finalen Junior Eurosong, arrangert av den makedonske kringkastaren Makedonska radio televizija. Sidan 2013 har bidraga vore valde internt av den makedonske kringkastaren.

Fram til og med 2018, heitte landet Republikken Makedonia, men i Junior Eurovision-samanheng gjekk landet under namnet F.Y.R. Macedonia, grunna namnetvisten med nabolandet Hellas.

Namnendring 
I februar 2019 endra landet namn frå "Republikken Makedonia" (Republika Makedonija) til "Republikken Nord-Makedonia" (Republika Severna Makedonija). Hellas hadde ikkje godtatt at landet hadde namnet "Makedonia" fordi  Makedonia i Hellas er eit område nord i Hellas, og Hellas meinte at Makedonia er eit gresk namn. Som eit kompromiss vart republikken Makedonia i 1993 anerkjend av Dei sameinte nasjonane under namnet Den tidlegare jugoslaviske republikken Makedonia (makedonsk Πоранешна Југословенска Република Македонија, Poranesjna Jugoslovenska Republika Makedonija). I 2019 inngjekk Hellas og Nord-Makedonia eit kompromiss som innebar at Hellas anerkjente landet mot at det tok namnet "Nord-Makedonia".

Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

Røystehistorikk

Galleri

Sjå òg
 Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder
 Nord-Makedonia i Junior Eurovision Song Contest

Denne artikkelen bygger på «Macedonia in the Junior Eurovision Song Contest» frå ,  den 17. september 2014.  
 

Land i Junior Eurovision Song Contest
Dibbiyeh

Debbiyeh er ein landsby i Libanon i Chouf distrikt, kring 30 km sør for Beirut i Libanon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dibbiyeh» frå ,  den 17. september 2014.  
 

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Gharife

Gharifeh eller Gharife er ein landsby i Chouf distrikt i Libanon. 

Namnet har ukjend opphav, men kan kome frå assyrisk og tyde «klippe».

Gharifeh ligg 800 meter over havet, 56 km frå hovudstaden i Libanon, Beirut, og 8 kilometer frå Beit Ed Dine, det administrative senteret i distriktet. Det bur kring 8 260 innbyggjarar i Gharifeh. 

Gharifeh er omgjeve av høge fjell og skogar. Han er kjend for olivenolja som kjem frå oliventre daterte til romartida. Det er gjort mange arkeologiske funn kring Gharifeh, som ei bru mellom Chouf og  Iqlim el Kharroub, steinmøller og gamle romerske krukker.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gharife» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Jahlieh

Jahlieh, òg skrive Jahliye eller Jahliyeh, er ein landsby i Libanonfjella i Shouf distrikt, 35 kilometer søraust for Beirut, kring 400 til 650 meter over havet. Han dekkjer eit område på kring 250 hektar og har kring 5 500 innbyggjarar fordelte på kring 600 hus. Av landsbyar i nærleiken finn ein Daraya, Binwayte, Deir Dourit og Baakline.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jahlieh» frå ,  den 17. september 2014.  
 

Chouf distrikt
Busetnader i Libanonfjella guvernement
Jbaa

Jbaa (arabisk جباع) er ein by i Nabatieh guvernement, sør i Libanon.

Jbaa er setet i Iqlim al-Tuffah. Det ligg mange naturlege kjelder kring landsbyen og er derfor ein turiststad med fleire restaurantar og hotell. Jbaa ligg kring 12 km frå byen Nabatieh, og 68 km frå hovudstaden Beirut. 

Innbyggjartalet var kring 10 000, men 80 % av dei flytta under den isralske okkupasjonen på slutten av 1900-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jbaa» frå ,  den 17. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Nabatieh guvernement
Nabatieh distrikt
Busetnader frå yngre steinalder
Arkeologiske funn i Libanon
Den fruktbare halvmånen