alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Adam Alsing

Rolf Adam Engelbrekt Alsing   var ein svensk programleiar på radio og fjernsyn. 

Alsing er mest kjend som programleiar for den svenske utgåva av Big Brother frå 2000 til 2004, og den norsk-svenske samproduksjonen av serien saman med Brita Møystad Engseth i 2005. Han har dessuten hatt sitt eige talkshow, Adam, og leia realityserien Masterplan.

Alsing var også programleiar for Jeopardy på TV4 2006–2007. Saman med Gry Forsell var han programleiar for morgonprogrammet Äntligen morgon på radiokanalen Mixmegapol.

Alsing var busett i Bromma i Stockholm med kone og to born.

Kjelder

Svenske programleiarar
Programleiarar for TV4
Carolina Gynning

Carolina Gynning () er ein svensk programleiar, forfattar, glamourmodell og vinnar av svensk Big Brother 2004.

Gynning deltok i ei live-sending i den norsk-svenske Big Brother 2005. Ho var programleiar på svensk Idol i 2007 og var den svenske programleiaren i den skandinaviske TV-serien Hitmakers i 2008. Same året hadde ho ein eigen serie på svensk TV med namnet I huvudet på Gynning. Ho har skrive sjølvbiografien «Ego girl», som handlar om då ho som 17 åring vart oppdaga som modell og møtet med sex og narkotika i modellverda.

Svenske programleiarar
Svenske forfattarar
Svenske realitydeltakarar
Svenske modellar
Big Brother-deltakarar
Boksartruse

Boksartruse er ein type undertøy for menn. Dei dekkjer det øvste på beina, som boksarshorts, men er meir tettsitjande, som truser, og er ein hybrid mellom dei to hovudtypane av mannsundertøy i Australia, Canada, Storbritannia, og USA.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boxer briefs» frå ,  den 9. januar 2012.  

Undertøy
Mannsklede
Boksarshorts

Boksarshorts eller berre boksar er ein type underbukse som dekkjer store delar av låra. Ordet stammar frå engelsk boxer shorts, 'boksar-kortbukse'). Underbuksa har strikk i livet og ofte gylf. Buksebeina kan vera vide rundt beina eller elastiske og stramme. Boksarskjorts er mest brukt av menn, men blir også laga for kvinner.

Kjelder

Undertøy
Bukser
Anette Bøe

Anette Bøe () er ein tidlegare norsk langrennslaupar og ishockeyspelar frå Larvik. Ho var ein av dei fyrste utøvarane som meistra skøyteteknikken.

Skikarriere
Ho vann bronse på 4 x 5 km stafett i OL i Lake Placid i 1980, og i VM i Oslo i 1982 vann ho gull på stafett. I VM i Seefeld i 1985 vann Anette Bøe individuelt gull på 5 og 10 km, sølv på stafetten samt bronse på 20 km. Ho vann også verdenscupen i langrenn i 1985.

Prisar og utmerkinger
Anette Bøe har fått Holmenkollmedaljen, Porsgrund Porselænsfabriks ærespris for kvinner og Egebergs ærespris.

Anna
Anette Bøe har vunne NM i både triathlon og ishockey for Vålerenga Ishockey, og har vore aktiv innan terrengsykling.

Bakgrunnsstoff
Biografi hos FIS 
Anette Bøe hos Store Norske Leksikon

Norske ishockeyspelarar
Norske langrennsløparar
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Vinnarar av Egebergs Ærespris
Ishockeyspelarar for Vålerenga
Folk frå Larvik
Langt undertøy

Langt undertøy er undertøy med lange føter og/eller ermer. Slike klede kan brukast til å laga eit av fleire varmane lag i kaldt vêr. Ein finn langt undertøy som eit enkelt plagg for heile kroppen, eller todelt i lang underbukse (eller longs) og trøye. Undertøyet blir gjerne laga i ull, bomull eller kunstfiber som polyester eller polypropylen.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Langt undertøy herre (Ribber) 81031 og 81041 - produktside - ved cottonchild.no
Tykt undertøy  ved outnet.no

Undertøy
Vinterklede
Naturisme

Naturisme (tidlegare nudisme) er ein ikkje-seksuell nakenkultur/livsstil der ein praktiserer felles nakenheit (sosial nakenheit). 

Rekreasjon
Metallic Spheres

Metallic Spheres er det tiande studioalbumet til ambienttechno-gruppa The Orb og kom ut i oktober 2010. Med seg har dei Pink Floyd-gitarist David Gilmour og Killing Joke-bassisten Youth. Albumet låg tre veker på den britiske albumlista og nådde 12. plassen.

Bakgrunn
Tidleg i karrieren sin vart The Orb skulda (men aldri bevist) for å ha gjeve ut ei rekkje piratkopiplate med trance-miksar av Pink Floyd-album, og gruppa hadde mange andre Pink Floyd-referansar, mellom anna så vart Battersea Power Station nytta på fleire av plateomslaga deira. I 2009 spelte David Gilmour inn ein versjon av Graham Nashsingelen «Chicago» med hjelp av produsenten Youth, som stundom hadde vore medlem av The Orb heilt attende til tidleg på 90-talet. Dette var ein veldedig singel til støtte for hackeren Gary McKinnon, men det vart eit springbrett for vidare samarbeidd eit år seinare, etter at leiaren i Orb, Dr. Alex Paterson, vart involvert. Metallic Spheres vart resultatet. 

Albumet strekkjer seg over 49 minuttar og er berre delt inn i to spor. Gilmour speler gitar, lap steel og stundom vokal (sampla frå «Chicago»).

Innhald
 Metallic Side (28:42)
Metallic Spheres
Hymns to the Sun
Black Graham
Hiding in Plain View
Classified
 Spheres Side (20:12)
Es Vedra
Hymns to the Sun (Reprise)
Olympic
Chicago Dub
Bold Knife Trophy
Cult of Youth Ambient Mix (Parts 1 & 2) (Edit) (5:35) (bonusspor på iTunes)

Alle songar er skrivne av David Gilmour, Alex Paterson & Youth.
«Hymns to the Sun» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Graham Nash.
«Black Graham» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Marcia Mello.
«Hiding in Plain View» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Tim Bran.

Medverkande
David Gilmour - gitarar, vokal
Alex Paterson - lydmanipulering, klaverinstrument, turntables
Youth - bass, klaverinstrument, programmering
Tim Bran - klaverinstrument, programmering
Marcia Mello - akustisk gitar (på «Black Graham»)
Dominique Le Vac - korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Metallic Spheres» frå ,  den 7. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

The Orb-album
David Gilmour-album
Musikkalbum frå 2010
Album produserte av Martin Glover
Allsang på Grensen

Allsang på Grensen er eit underhaldningsprogram som vert sendt på TV 2. Programmet byggjer på det svenske programmet Allsång på Skansen og vert leia av Katrine Moholt. Tidlegare leia ho programmet saman med Tommy Steine, men frå 2010 har ho leia det saman med ulike kjende personar. Programmet tek for seg allsangfavorittar med kjende norske og utanlandske musikarar. Husbandet i programmet er Hans Orkester under leiing av Hans Aaseth. Programmet vert spela inn på Fredriksten festning i Halden i sommarhalvåret.

Allsang på Grensen er produsert av Monster Media og vart sendt for fyrste gong sommaren 2007. Det har gått på TV kvar sommar sidan.

Norske fjernsynsprogram
When the Wind Blows

When the Wind Blows er ein animert film som kom ut i Storbritannia i 1986. Filmen er basert på den grafiske novella med same namn av Raymond Briggs. Filmen var regissert av Jimmy Murakami og hadde stemmer av John Mills og Peggy Ashcroft.

Filmen var det andre samarbeidet til Briggs med TVC, etter at dei hadde laga The Snowman i lag i 1982. Han vart distribuert av Recorded Releasing i Storbritannia og Kings Road Entertainment i USA. Ein oppfølgjar av Briggs, Ethel and Ernest (1998), gjorde det klart at Briggs baserte hovudpersonane i When the Wind Blows på hans eigne foreldre. 

When the Wind Blows er ei blanding av teikna animasjon og «stop-motion»-animasjon. Hovudrollene Jim og Hilda Bloggs er teikna, medan heimen deira og dei fleste lekamane er verkelege ting som sjeldan vert flytta, men som vert animert med «stop motion» når dei vert. 

Filmmusikken inneheld musikk av Roger Waters og David Bowie (som song tittelsongen), Genesis, Squeeze og Paul Hardcastle.

Oppsummering
When the Wind Blows omhandlar eit atomåtak på Storbritannia frå Sovjetunionen sett frå det pensjonerte paret, Jim og Hilda Bloggs. Familien Blogg lever i landlege Sussex og er forvirra omkring omstendet og kor alvorleg situasjonen deira er. Denne forvirringa vert stundom nytta til å skape ein lett komedie, i tillegg til mørkare element. Etter kvart som filmen går framover vert ting stadig meir håplause då paret vert råka av effektane av strålingssjuke. Filmen sluttar særs dyster, medan paret bed i tilfluktsrommet sitt før dei døyr. 

Heilt mot slutten av rulleteksten kan ein høyre ein morsekode som stavar «MAD».

Filmmusikk

Innhald 
Filmmusikkalbumet er delt i to, der Roger Waters og  The Bleeding Heart Band framfører alle songane på side B av den opphavlege B-sida, medan resten av albumet er andre artistar. David Bowie skreiv tittelsporet og Genesis ein instrumental, «The Brazilian», som bere finst her. 

På somme versjonar av albumet vert alle Roger Waters-songane sett i saman til eitt enkelt spor på 24 minuttar. Teksten til avslutningssongen «Folded Flags» inneheld ein referanse til songen «Hey Joe» og tekstlinjene «Hey Joe, where you goin' with that gun in your hand?», der Waters syng «Hey Joe, where you goin' with that dogma in your head?»

Medverkande

The Bleeding Heart Band 
Roger Waters – bassgitar, akustisk gitar, vokal på «Towers of Faith» og «Folded Flags»
Jay Stapley – gitar
Snowy White – gitar
John Gordon – bassgitar
Matt Irving – klaverinstrument, orgel
Nick Glennie-Smith – piano, orgel
John Linwood – Linn-programmering
Freddie Krc – trommer, perkusjon
Mel Collins – saksofon
Clare Torry – korvokal på «Towers of Faith»
Paul Carrack – klaverinstrument og vokal på «Folded Flags»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «When the Wind Blows (film)» frå ,  den 7. mars 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Filmar frå 1986
Animasjonsfilmar frå 1986
Dramafilmar frå 1980-åra
Krigsfilmar frå 1980-åra
Britiske filmar
Britiske krigsfilmar
Britiske dramafilmar
Filmar om den kalde krigen
Engelskspråklege filmar
Filmmusikkalbum frå 1986
Roger Waters-album
In the Flesh Live

In the Flesh – Live er eit dobbelt konsertalbum frå den tre år lange Roger Waters-turneen med same namn. Ein DVD med same tittel kom òg ut, og dei to vart gjeven ut i lag med ny innpakning i 2006. Det vart òg laga ein SACD med både stereo- og 5.1-miksar. 

Konserten for DVD-en er filma den 27. juni 2000 i Rose Garden Arena i Portland i Oregon, medan konsertalbumet inneheld forskjellige innspelingar frå heile den amerikanske delen av turneen i 2000.

Innhald

Medverkande 

 Roger Waters – Bassgitar, akustisk & elektrisk gitar, solovokal.
 Doyle Bramhall II – Gitarar, vokal.
 Andy Fairweather Low – Gitarar, bassgitar, vokal.
 Snowy White – Gitarar.
 Andy Wallace – Klaverinstrument, Hammond orgel.
 Jon Carin – Klaverinstrument, lap steel, programmering, akustisk gitar, vokal.
 Katie Kissoon – Vokal.
 Susannah Melvoin – Vokal.
 P. s. Arnold – Vokal.
 Graham Broad – Trommer, perkusjon.
 Norbert Stachel – Saksofon.

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «In the Flesh – Live» frå ,  den 7. mars 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Roger Waters-album
Album produserte av James Guthrie
Konsertalbum frå 2000
Flickering Flame: The Solo Years Volume 1

Flickering Flame: The Solo Years Volume I er eit samlealbum av soloperioden til det tidlegare Pink Floyd-medlemmet Roger Waters. Det kom ut i 2002, men vart aldri gjeven ut i Nord-Amerika. .

I mange land vart det gjeven ut med kopivern, og oppfylte derfor ikkje CD-standarden og hadde heller ikkje den vanlege CD-logoen. Slike utgåver hadde påskrifta «will not play on PC/MAC». I fleire land vart albumet gjeven ut som ein vanleg CD.

Innhald

Medverkande på songar som ikkje finst på studioalbum
01 Knockin' On Heaven's Door
Roger Waters - vokal, bass
Simon Chamberlain - klaverinstrument
Clem Clempson - elektrisk/akustisk gitar
Katie Kissoon - korvokal
Nick Griffiths - produsent

09 Flickering Flame
Roger Waters - vokal, akustisk gitar, bass
Jon Carin - klaverinstrument
Doyle Bramhall II - gitar, bass
Roger Waters & Nick Griffiths - produsent

12 Lost Boys Calling (original demo)
Ennio Morricone - musikk
Roger Waters - tekst, vokal
Rick Wentworth - instrumentering
Nick Griffiths - miksing

Kjelder
Pink Floyd Hyperbase om Flickering Flame

Roger Waters-album
Samlealbum frå 2002
Album produserte av Patrick Leonard
To Kill the Child/Leaving Beirut

«To Kill the Child»/«Leaving Beirut» er ein singel frå 2004 berre gjeven ut i Japan skriven og framført av Roger Waters.

«To Kill the Child»
Den første songen har ein open tekst om eit barn som søv i «lyset frå Donald Duck-lampen sin», , ein referanse Waters nytta i songen «The Tide Is Turning». Waters spør så kvifor ein kultur som hovudsakleg er oppteken av luksus, forbruk og uviktige verdiar kan «drepe barnet», som er ein referanse til synet hans om korleis krigane vert drivne for å tilfredsstille masseproduksjon og paranoia, uansett kven som vert drepen. Songen endar med ei bøn om å verne born frå krosstog-førande «bigots and bully boys / Slugging it out in the yard.»

«Leaving Beirut»
Det andre sporet på singelen er 12 og eit halvt minutt lang. Det meste av teksten til songen kjem frå ei novelle om då Waters haika i Libanon som tenåring. Desse passasjane, sagt som ein monolog over ein fallande synthesizerostinato med eit refreng som syner reaksjonen til Waters på at USA og Storbritannia var involvert i irakkrigen. Waters har spelt songen på alle konsertane sine under The Dark Side of the Moon Live-turneen og erstatta den talte teksten med ei grafisk novelle på den store skjermen bak scenen.

Kontrovers og kritikk
Waters fordømmer George W. Bush (ein stad i teksten syng han «that Texas education must have fucked [him] up») og han fekk negative reaksjonar frå publikum under konserten hans i New Jersey den 6. september 2006, i Madison Square Garden i New York City den 12. september 2006 og i Tampa i Florida den 19. mai 2007, medan publikum jubla stort den 5. oktober 2006 i Hollywood Bowl. Òg andre stader i USA fekk songen positive reaksjonar, men særleg då han vart spelt andre stader i verda som Mumbai og Dubai. 

Mange tilhengjarar har slutta seg til tekstinnhaldet, som er sympatisk mot folket i Libanon, medan andre har vore usamde i den politiske ståstaden til Waters.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «To Kill the Child/Leaving Beirut» frå ,  den 7. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2004
Roger Waters-songar
Protestsongar
Songar frå 2004
Religionskritiske songar
Hello (I Love You)

«Hello (I Love You)» er ein song av det tidlegare Pink Floyd-medlemmet Roger Waters. Songen vart laga i lag med Howard Shore for filmen The Last Mimzy i 2007. Som Waters sa. «Eg trur me kom fram til ein song som fangar temaet i filmen - konflikten mellom dei verste og beste instinkta i mennesket, og korleis uskulda til eit barn kan vinne dagen.» Musikkvidoen til songen inneheld klipp frå filmen samt innspelinga av songen med Waters, Shore, produsent James Guthrie og skodespelarinne Rhiannon Leigh Wryn. Waters syng vokal og spelar bass på songen. 

Songen inneheld referansar til Pink Floyd-albuma The Wall og The Dark Side of the Moon, samt soloalbumet Radio KAOS.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hello (I Love You)» frå ,  den 7. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Roger Waters-songar
Songar frå 2007
Singlar frå 2007
Fictitious Sports

Nick Mason's Fictitious Sports er debutalbumet til trommeslagaren i Pink Floyd, Nick Mason, som soloartist, utgjeve i mai 1981 i Storbritannia og USA. 
Dette var det første større arbeidet Mason gjorde utanfor Pink Floyd. Det vert av mange rekna som eit Carla Bley-album, sidan ho skreiv alle songane og var medprodusent på albumet.. Bortsett frå opningssongen vert albumet sungen av Robert Wyatt.

Innspeling
Albumet vart spelt inn i oktober 1979, men utgjevinga vart forseinka nesten to år.

Nick Mason: 
«Eg lagde mest 'Fictitious Sports' som ei øving. 'Profiles' har meir levetid... det er sterkt nok til å kunne aksepterast som eit 'verkeleg' album.»

«Opphavleg var det planen at eg måtte dra til Amerika for å lage eit album med all slags songar, men så sende Carla meg ein kassett med ideane hennar. Det var særs forskjellig frå det ho hadde gjort tidlegare og eg var absolutt med på det. Så eg tenkte det ville vere betre å gjere det slik enn å desperat prøve å finne ting som fungerte i lag.»

Innhald

Medverkande
Nick Mason – trommer, perkusjon, produsent, lydteknikar
Carla Bley – klaverinstrument, låtskrivar, produsent
Chris Spedding – gitarar
Steve Swallow – bassgitar
Michael Mantler – trompet, lydteknikar
Robert Wyatt – vokal
Karen Kraft – vokal på «Can't Get My Motor to Start»
Gary Windo – tenor/bassklarinett, fløyte, vokal
Gary Valente – trombone, vokal
Howard Johnson – tuba
Terry Adams – piano på «Boo to You Too», munnspel og clavinet på «Can't Get My Motor to Start»
Carlos Ward – vokal
D. Sharpe – vokal
Vincent Chancey – vokal
Earl McIntyre – vokal
James Guthrie – lydteknikar
Hipgnosis – plateomslag

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nick Mason's Fictitious Sports» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:  

Debutalbum frå 1981
Engelske jazzfusionalbum
USA-amerikanske jazzfusionalbum
Harvest Records-album
EMI Records-album
Columbia Records-album
Album produserte av Nick Mason
Carla Bley-album
Nick Mason-album
Plateomslag av Hipgnosis
Profiles

Profiles er det andre studioalbumet til trommeslagaren i Pink Floyd, Nick Mason spelt inn i lag med 10cc-gitaristen Rick Fenn. Albumet kom kom ut i 1985.

Songar
Det er nesten heilt instrumentalt, bortsett frå to songar: «Lie for a Lie» med Pink Floyd-vokalist og gitarist David Gilmour og Maggie Reilly; og «Israel» sungen av UFO-klaverspelaren Danny Peyronel.

Rick Fenn: 
«Det var ei stund me vurderte å gjere eit heilt instrumentalt album, men me hadde 'Lie For A Lie', som me ønskte å ha med, så me følte me trong ein song til for balansen sin del.»

Nick Mason:
«Eg likte godt å arbeide med Rick... eg trur det er nyttig og viktig å skifte litt på folk du arbeider med. Du går deg så fast i visse mønster. Du veit: Roger vil gjere dette og Dave vil gjere dette og...vel, du kan gå og lage te, Nick!»

Innhald

Andre spor 
 «Lie for a Lie» (Fenn, Mason, Peyronel) (12" Mix) – 5:54

Medverkande
Nick Mason — trommer, klaverinstrument, perkusjon
Rick Fenn — gitar, klaverinstrument
Mel Collins — saksofon på «Rhoda», «And the Address», «Mumbo Jumbo» og «Black Ice»
David Gilmour — vokal på «Lie for a Lie»
Maggie Reilly — vokal på «Lie for a Lie»
Danny Peyronel — vokal på «Israel»
Craig Pruess — emulator-bass på «Malta»
Aja Fenn — klaverintro på «Malta»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Profiles (Nick Mason and Rick Fenn album)» frå ,  den 11. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1985
Harvest Records-album
EMI Records-album
Columbia Records-album
Album produserte av Nick Mason
Nick Mason-album
Wet Dream

Wet Dream er det første soloalbumet til klaverspelaren i Pink Floyd, Richard Wright, i 1978.

Komposisjon
Wet Dream var produsert av Wright sjølv, og han skreiv alle songane utanom «Against the Odds», som var skriven i lag med den dåverande kona, Juliette, som då ho heitte Juliette Gale hadde vore medlem i ein av dei første variantane av det som utvikla seg til å bli Pink Floyd.

Wright sa: «Eg fekk tilbake den kreative energien for den neste Pink Floyd-greia med dette albumet.»

Utgjeving og mottaking
Albumet selde særs dårleg då det kom ut. Albumet har lenge vore utselt i Storbritannia, men kom ut på CD i USA og Canada i 1990-åra med noko suksess, og igjen i Australia i 2008, like etter Wright døydde.

Innhald

Medverkande
Rick Wright: Piano, klaverinstrument, elektrisk piano, Hammondorgel, Oberheim Synthesizer, vokal
Mel Collins: saksofon, fløyte
Snowy White: gitar
Larry Steele: bassgitar
Reg Isidore: trommer, perkusjon
Hipgnosis: design og fotografi

Salslister
Album - Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wet Dream (album)» frå ,  den 6. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1978
Plateomslag av Hipgnosis
Harvest Records-album
EMI Records-album
Columbia Records-album
Album produserte av Richard Wright
Richard Wright-album
Identity

Identity er det einaste albumet til Zee, eit kortvarig band som bestod av klaverspelaren i Pink Floyd, Richard Wright, og Dave Harris frå New Romantic-bandet Fashion. Albumet kom ut i 1984. Wright har seinare sagt at han følte Identity var eit «eksperiment som gjekk feil», og at det aldri skulle ha vorte laga. Albumet vart skriven og produsert av Wright og Harris, og all teksten vart skriven av Harris.

Det vert nytta mykje Fairlight CMI på albumet, ein synthesizer som var populær i 1980-åra. Dette skapar ein særs elektronisk stil som går igjen på alle songane. 

«Confusion» vart gjeven ut som singel med «Eyes of a Gypsy» som B-side.

I 2019 kom albumet ut på ny med bonusspor.

Innhald

Medverkande
Richard Wright: klaverinstrument, elektronisk perkusjon, Fairlight, korvokal
Dave «Dee» Harris: gitar, klaverinstrument, perkusjon, Fairlight, solovokal

Produksjon
Produsert av Richard Wright og Dave Harris
Lydteknikar og medprodusent: Tim Palmer
Ekstra lydspor og miksing av Utopia (London)
Design av Dave Harris
Fotografi av Paul Cox

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Identity» frå ,  den 11. juli 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1984
Album produserte av Richard Wright
Album produserte av Tim Palmer
Harvest Records-album
Broken China

Broken China er eit soloalbum av klaverspelaren i Pink Floyd, Richard Wright. Det kom ut i 1996 og var det andre og siste soloalbumet hans.

Oversyn 
Albumet er eit firedelt konseptalbum som dokumenterer den dåverande kampen til den dåverande kona til Wright, Mildred, mot depresjon, og det er må mange måtar som eit klassisk konseptalbum av Pink Floyd i struktur og kjensle. Sinéad O'Connor syng på to av songane, «Reaching for the Rail» og «Breakthrough», medan Wright syng dei andre songane. Albumet vart spelt inn i det personlege studioet til Wright i Frankrike. Broken China var det andre soloalbumet til Wright, etter Wet Dream i 1978, og det siste før han døydde i september 2008. 

Wright spurte Pink Floyd-medlem David Gilmour om han kunne spele på albumet, og Gilmour gjekk med på å spele på ein song. Tilnærminga til songen vart derimot endra seinare, så Gilmour er ikkje med på det endelege albumet. 

På DVDen David Gilmour in Concert gjestar Wright på vokal på songen «Breakthrough» i lag med David Gilmour og bandet hans. 

Plateomslaget vart laga av den faste designeren til Pink Floyd, Storm Thorgerson og Peter Curzon.

Innhald

Medverkande
Richard Wright – klaverinstrument, piano, programmering, synthesizer, vokal
Tim Renwick – gitarar
Dominic Miller – gitarar
Steven Bolton – gitarar
Pino Palladino – bassgitar
Manu Katché – trommer, perkusjon
Sian Bell – cello
Kate St. John – obo, engelsk horn
Maz Palladino – korvokal
Sinéad O'Connor – vokal
Jason Reddy: datamaskinar
Anthony Moore – arrangement, 'telefonvokal' på «Night of a Thousand Furry Toys»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Broken China» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 EMI si offisielle side
 Broken China-intervju av M. Blake, august 1996 

Musikkalbum frå 1996
Plateomslag av Storm Thorgerson
Konseptalbum
EMI Records-album
Album produserte av Richard Wright
Album produserte av Laurie Latham
Richard Wright-album
Album spelte inn i RAK Studios
José Mujica

José Alberto Mujica Cordano () er ein uruguayansk politikar og tidlegare geriljakrigar. Frå  1. mars 2010 er han president i Uruguay. Han representerer den sosialistiske koalisjonen Frente Amplio (Den breie front), ei samanslutning av elleve parti på venstresida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «José Mujica» frå ,  den 8. mars 2011.  
 

Uruguayanske presidentar
Folk frå Montevideo
Taxi 020

Taxi 020 er eit svensk aksjeselskap med verksemd i Stockholm, Malmö, Göteborg, Linköping, Norrköping, Uppsala og Karlstad. Selskapet, med hovudkontor i Sundbyberg, omsette i 2006 for ca. 950 millionar kroner og har drygt 1100 drosjebilar. Sidan 2005 er nesten alle bilane deira gule, til forskjell frå dei fleste drosjebilar i Sverige, som er mørkeblå. Dei siste åra har Taxi 020 forsøkt å skaffe seg ein nisje i persontransportnæringa gjennom å satse på miljøbilar.

Bakgrunnsstoff

Taxi 020

Svenske drosjeselskap
Transport i Stockholm
Transport i Malmö
Transport i Göteborg
Transport i Linköping
Transport i Norrköping
Transport i Uppsala
Transport i Karlstad