alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tegan and Sara

Tegan Rain Quin og Sara Kiersten Quin () er eit canadisk tvillingpar som syng i bandet Tegan and Sara. Dei fekk sitt gjennombrot då dei vann konkuransen Garage Warz i Calgary i 1998. Begge både skriv og syng sine eigne songar. Dei har mellom anna turnert med fleire kjende artistar, til dømes Neil Young, Ryan Adams, Ben Folds, Rufus Wainwright, The Pretenders, The Killers, Lilith Fair, Hot Hot Heat, Weezer, Little Birdy og Tiësto. 

Tegan bur i Vancouver i Britisk Columbia, medan Sara bur i Montreal i Quebec. Begge to er lesbiske. Dei opptredde i ein episode i den amerikanske serien The L Word, om liva til homofile, bifile og transseksuelle, i 2006.

Diskografi 
 Under Feet Like Ours (1999)
 This Business of Art (2000)
 If It Was You (2002)
 So Jealous (2004)
 The Con (2007)
 Sainthood (2009)

Kanadiske musikkgrupper
Musikkgrupper frå 2000-talet
Syskenduoar
Statsråd Rolf Jacobsen

Rolf Jacobsen () var ein norsk jurist og Venstre-politikar. Han var statsråd 1924-26 i den første Mowinckel-regjeringa. Albert Jacobsen var far hans, Oscar Jacobsen farbror hans.

Jacobsen var fødd i Fredrikstad. Han tok examen artium i 1881 og vart cand.jur. i 1885.  Han var 1885-90 fullmektig hos sorenskrivaren i Nordre Gudbrandsdalen. Advokatfullmektig i Kristiania 1890-93, samstundes som han arbeidde med å utarbeide eit nytt panteregister for Aker sorenskriveri. Høgsterettsadvokat i Kristiania 1893-1903. Sidan var han sorenskrivar i Steigen frå 1903 og i Vinger og Odalen 1917-24 og 1926-36.

Jacobsen var medlem av Narvik formannskap 1907-10, ordførar 1910-11 og varaordførar ein periode, 1912-14. Medlem av Vinger heradsstyre 1919-25 og 1928-36.

Jacobsen var innvald på Stortinget frå Nordre Salten krins i Nordland 1913-1918, og var heile tida formann i konstitusjonskomitéen. Han var aktiv i fråhaldsrørsla, og støtta opp om brennevinsforbodet. Jacobsen var forsvarsminister i Johan Ludwig Mowinckels første regjering som styrte Noreg frå 25. juli 1924 til 4. mars 1926.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 

Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Mowinckel I
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Nordland
Ordførarar i Narvik
Venstreordførarar i Nordland
Norske juristar
Folk frå Fredrikstad
Norske sorenskrivarar
Christian Andreassen

Christian Andreassen () var ein norsk lærar, lensmann, politikar og avismann. Han var fødd i Ullsfjord i Troms, der far hans dreiv gardsbruk.

Andreassen var elev ved Tromsø seminar, men tok ikkje eksamen. Han var så lærar i Karlsøy. I 1848 flytta han til Nesseby i Aust-Finnmark der han var lærar og etter kvart også kyrkjesongar fram til 1860. Her var han eit år, 1857, også ordførar. Han var lensmann i Polmak frå 1860, deretter frå 1876 i Nesseby til han døydde i 1879.

Andreassen lærte seg samisk språk og omsette salmar og andre tekster til samisk, og skreiv også eigne salmar på samisk. Saman med Johan Eriksen Soffa gav han i 1873 ut den fyrste samiske avisa i Noreg, Muittalægje. Avisa vart gjeven ut fram til 1875, etter å ha kome i 33 nummer vart ho nedlagt grunna lågt opplag og dårleg økonomi.

Andreassen var 1877-79 1. varamann frå Finmarkens amt på Stortinget. Han møtte i 1878 frå 28. mars og heile 1879-sesjonen, i 1878 medlem av tollkomiteen, året etter av justiskomiteen. I 1879 gjorde Andressen framlegg om eit forbod mot kvalfangst med det som den gong var moderne fangstmetodar som dampbåt og harpun. Framlegget fekk fleirtal og vedtektene om kvalfredning tredde i kraft i 1881. Perioden 1. januar-31. mai var det forbod mot kvalfangst nærare land enn ei nautisk mil. Til grunn for striden låg ei oppfatning hos lokale fiskarar om at loddetorskefisket var avhengig av ein god kvalbestand. Andreassen vart i 1879 vald til 1. representant frå Finnmark på Stortinget 1880-82, men døydde i Vadsø straks etterpå.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Bokmålswikipedia

Notar 

Stortingsrepresentantar 1877-1879
Ordførarar i Nesseby
Norske redaktørar
Powderfinger

«Powderfinger» er ein song skriven av Neil Young og først gjeven ut på Rust Never Sleeps i 1979. Han har sidan vorte gjeven ut på fleire av konsertalbuma til Young og er spelt av mange andre band, som Cowboy Junkies, Beat Farmers, Rusted Root og Jazz Mandolin Project. Det australske rockebandet Powderfinger er kalla opp etter denne songen.

Historie
I følgje Young sjølv skreiv han dei første linjene, «Look out, Mama, there's a white boat comin' up the river» fleire år før resten av songen. Young spelte inn ein akustisk versjon av «Powderfinger» i september 1975 (som aldri er offisielt gjeven ut) og sendte lydbandet til venen Ronnie Van Zant i Lynyrd Skynyrd, som skulle nytte songen på det neste albumet deira. Van Zant døydde i ein flystyrt i oktober 1977 og Lynyrd Skynyrd spelte aldri inn songen. Songen vart offisielt gjeven ut i ei elektrisk utgåve med bandet Crazy Horse i 1979.

Teksten 

Songen omhandlar ein familie som bur i utanfor allfarveg og driv med ulovlege ting. Ein båt (kanskje ein politibåt eller andre styresmakter som ein kan tenke seg med flagg, tal på sida og den store raude lyset som vert skildra) kjem til syne og det står ein mann med våpen på båten, medan båten sjølv er utstyrt med eit våpen av større kaliber. 

Ei anna tolking av songen er at han finn stad under den amerikanske borgarkrigen og at båten er ein kanonbåt frå Nordstatane som nærmar seg heimen til ein sørstatsfamilie i Mississippi.

Hovudpersonen i songen er ein son. Faren er død og broren er borte på jakt, medan John sørgjer over dødsfallet til Emmy-Lou («Daddy's gone, my brother's out hunting in the mountains/Big John's been drinking since the river took Emmy-Lou»). Han finn ut at det er opp til han å ta ei avgjersle. Etter at båten avfyrer det første skotet, og den ungen mannen hevar rifla mot båten, før han vert skoten av styresmaktene («raised the rifle to my eye, never stopped to wonder why/then I saw black and my face splash in the sky»). I siste verset seier han «Shelter me from the powder and the finger, cover me with the thought that pulled the trigger».

Andre versjonar
 Beat Farmers, på Glad 'N' Greasy EP (Rhino, 1985). 
 Cowboy Junkies på The Caution Horses (RCA, 1990). 
 Rusted Root på Live (Touchy Pegg, 2004)
 Joe D'Urso & Stone Caravan på Rock and Roll Station (SCR/Schoolhouse Records, 2000)
 Acoustic Syndicate på Live from the Neighborhood (2002)
 Jeffrey Foucault & Mark Erelli på Seven Curses (2010)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Powderfinger (song)» frå ,  den 28. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Young-songar
Songar skrivne av Neil Young
Songar frå 1979
Songar produserte av David Briggs
Songar produserte av Neil Young
Crazy Horse-songar
Cowboy Junkies-songar
Helen Bøsterud

Helen Marie Bøsterud () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho var innvald på Stortinget frå Akershus frå 1977 til 1993, og var justisminister frå 1986 til 1989 i Gro Harlem Brundtland si andre regjering.

Ho er utdanna spesialpedagog ved Oslo lærerhøgskole (1961) og Statens spesiallærerhøgskole (1972). 

Før ho blei heiltidspolitikar arbeidde Bøsterud som lærar i Vestby kommune. I perioden 1975-79 var ho medlem av Akershus fylkesting. Ho var varamann til Nordisk råd i perioden 1979-81. Vidare var ho medlem av representantskapen i Vestby Ap i 1972-82.

Etter at ho gjekk ut av Stortinget var ho direktør for Direktoratet for sivilt beredskap frå 1993 til 2003.

Regjering 
 21. april 1980 – 14. oktober 1981 Statssekretær i Sosialdepartementet
 9. mai 1986 – 16. oktober 1989 Statsråd i Justis- og politidepartementet (justisminister)

Stortingets presidentskap
 11. oktober 1977 – 21. april 1980 Varasekretær i Stortinget

Stortingskomitéar
1977–1981 medlem i Sosialkomitéen
1981–1985 formann i Justiskomitéen
1981–1985 varamedlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
1981–1985 varamedlem i Valkomitéen
1985–1989 medlem i Kontrollkomitéen
1985–1989 leiar i Justiskomitéen
1985–1989 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen
1985–1989 varamedlem i Valkomitéen
1989–1993 nestleiar i Forsvarskomitéen
1989–1993 medlem i Den utvida utanriks- og konstitusjonskomitéen

Kjelder 

 

Norske justisministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Brundtland II
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Akershus
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Statssekretærar i Regjeringa Nordli
Statssekretærar frå Ap
Folk frå Oslo
Folk frå Vestby
Det endokrine systemet

Det endokrine systemet styrer hormonproduksjonen i kroppen, og omfattar mellom anna kjertlar og vev i hjernen (hypofysen og epifysen), i halsen (skjoldbruskkjertelen), i magen (nyrer og bukspyttkjertel) og i underlivet (eggstokkar og testiklar). Systemet blir også kalla Det indresekretoriske systemet.

Det endokrine systemet er eit av dei to indre kommunikasjonssystema i kroppen, saman med nervesystemet. 
Dei to blir bundne saman av den delen av hjernen som blir kalla hypothalamus. I hypofysen, også i hjernen, blir det danna fleire hormon som verkar på ulike hormonproduserande kjertlar, ofte for å stimulera hormonproduksjonen i desse kjertlane.

Ved hjelp av slike endokrine kjertlar blir det danna hormon som så blir sende med blodet til alle delar av kroppen. Slik blir det sendt informasjon til dei ulike cellene i kroppen slik at dei heile tida kan tilpassa sitt aktivitetsnivå til kva kroppen treng.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Det endokrine system» frå ,  den 28. oktober 2010.  

Anatomi
Fysiologi
Endokrinologi
Kåre Bjørgen

Kåre Immanuel Bjørgen () var ein norsk forfattar. 

Frå 1942 hadde han diktargasje frå Kulturdepartementet. Han var medlem av Den Europeisk Forfatterforening (stifta i Weimar 1942).
Etter krigen i 1948 vart han dømd til tre års tvangsarbeid.

Bibliografi 
 I Noregs namn, Dikt, Kamban forlag, 1940
 Eld og blod, Kamban forlag, 1941
 Storm og stille, Gyldendal Norsk Forlag, 1942
 Angvare : drama i åtte akter, Kamban forlag, 1943, Gyldendal norsk forlag, 1944
 Lengselens land, Kamban forlag, 1945

Kjelder 
 Kåre Bjørgen i Bibsys
 Slekter frå Ringebu

Referansar 

Norske forfattarar
Forfattarar frå Oppland
Folk frå Ringebu
Live Rust

Live Rust er eit konsertalbum av Neil Young og Crazy Horse, som vart spelt inn hausten 1978 under Rust Never Sleeps-turneen. Showet på Cow Palace i San Francisco vart filma og gjeven ut som ein konsertfilm. Albumet Live Rust består derimot av innspelingar frå fleire andre stader og kom ut i 1979. 

Ein kan òg høyre lydklipp frå Woodstock og Jimi Hendrix si utgåve av «Star Spangled Banner». 

CD-utgåva av albumet er noko forkorta slik at ein fekk plass til heile på ein enkelt CD. Mellom anna manglar delar av gitarsoloen frå «Cortez the Killer». I 2014 vart ei nymastra, høgoppløyseleg utgåve tilgjengeleg for nedlasting på Pono, der albumet var i originallengda.

Albumet nådde 15. plassen på den amerikanske albumlista og i Noreg nådde det 27. plassen.

Innhald

Medverkande
Neil Young: sologitar, munnspel, piano, solovokal
Crazy Horse
Frank Sampedro Gitar, keyboard, vokal
Billy Talbot Bass, vokal
Ralph Molina Trommer, vokal

Salslister
Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live Rust» frå ,  den 29. oktober 2010.  
 

Album produserte av David Briggs
Konsertalbum av Neil Young
Konsertalbum frå 1979
Reprise Records-album
Crazy Horse-album
Hawks & Doves

Hawks & Doves er eit album av Neil Young frå 1980. Dei to sidene vart spelte inn på forskjellig tidspunkt. Den eine var innspelingar gjorde frå om lag 1974 til 1977, og den andre var frå innspelingar tidleg i 1980. Albumet nådde 30. plass på den amerikanske albumlista. Det er òg eit av dei kortaste albuma til Young, like under ein halvtime. 

Albumet kom ikkje ut på CD før det vart gjeve ut som HDCD i 2003.

Informasjon 
Side ein, «doves»-sida, var songar som opphavleg var meint for Homegrown i 1975. «The Old Homestead» er ein song som stiller spørsmål ved dei som sette spørsmålteikn ved kvifor Young stadig nytta bandet Crazy Horse når han lett kunne få tak i flinkare musikarar. Sidan David Crosby fleire gonger har stilt dette spørsmålet kan songen vere eit direkte svar til han. Songen er òg noko lik Crosby sin song «Cowboy Movie» frå hans If I Could Only Remember My Name frå 1971.  

Side to, «hawks»-sida, består av innspelingar gjort for dette albumet. Songane var dei mest country-aktige Young hadde skrive til då. Denne sida bestod av utrøytteleg patriotisme og såg ut til å hylle høgrevridd politiske verdiar, noko som forvirra kritikarar og tilhengjarar, sidan Young hadde gått imot desse verdiane og skrive ein av dei beste protestsongane frå 70-åra, «Ohio».

Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut.

Innhald

Medverkande 
 Neil Young – gitar, munnspel, piano, vokal
 Greg Thomas – trommer
 Dennis Belfield – bass
Ben Keith – steel og dobro, harmonivokal
Rufus Thibodeaux – fele
 Ann Hillary O'Brien – harmonivokal
Levon Helm – trommer på «The Old Homestead»
Tim Drummond – bass på «The Old Homestead»
 Tom Scribner – sag-spelar på «The Old Homestead»

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hawks & Doves» frå ,  den 29. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Tekstar på HyperRust.org

Neil Young-album
Musikkalbum frå 1980
Reprise Records-album
Warner Bros. Records-album
Album produserte av Neil Young
Album produserte av Elliot Mazer
Album spelte inn i Gold Star Studios
Re-ac-tor

Re-ac-tor er eit studioalbum av Neil Young og Crazy Horse, som kom ut i 1981. Albumet blandar den elektriske gitarstilen som Crazy Horse var kjend for mot slutten av 70-åra med tidleg 80-tals New Wave-rytmar. Den enkle, overdrivne lyden på songane er eit framhald av dei punkrock-aktige songane på Rust Never Sleeps, som «Sedan Delivery».

Albumet fekk dårleg kritikk, bortsett frå det siste sporet på albumet, «Shots». Albumet var det første der Neil Young nytta Synclavier, som han skulle nytte mykje på dei seinare albuma Trans (1982) og Landing on Water (1986).

Albumet kom ikkje ut på CD før det vart gjeve ut på HDCD i 2003.

Innhald

Medverkande
Neil Young – vokal, gitar, Synclavier, piano, klapping
Frank Sampedro – gitar, Stringman, vokal, klapping
Billy Talbot – bass, vokal, klapping
Ralph Molina – trommer, perkusjon, vokal, klapping

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Re-ac-tor» frå ,  den 29. oktober 2010kjelder=
.

Bakgrunnsstoff
Tekstar på HyperRust.org

Musikkalbum frå 1981
Neil Young-album
Album produserte av David Briggs
Reprise Records-album
Album produserte av Neil Young
Crazy Horse-album
Kanadiske hardrockalbum
USA-amerikanske hardrockalbum
Joe Lala

Joe Lala () er ein amerikansk skodespelar og trommeslagar. 

Han har spelt trommer for mange artistar, mellom andre Blues Image, Crosby, Stills, Nash & Young, Manassas, Neil Young, The Bee Gees, Whitney Houston og mange andre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joe Lala» frå ,  den 29. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå Florida
Souther–Hillman–Furay Band-medlemmar
Old Ways

Old Ways er eit countryalbum av Neil Young som kom ut i 12. august 1985 på Geffen Records.

Bakgrunn
Young kalla ofte dette albumet Old Ways II, sidan han opphavleg planla å gje ut eit countryalbum kalla Old Ways i 1983. Geffen avslo albumet og bad Young i staden lage eit «rock 'n roll»-album, noko Young gav dei i form av rockabilly-albumet Everybody's Rockin'.  Old Ways I inneheldt fleire songar som ikkje vart gjevne ut før seinare, som «Depression Blues», som kom ut på samleplata Lucky Thirteen.

Young lente seg mykje mot venene sine, særleg på vokalen, og Waylon Jennings syng harmonivokal på seks av ti songar, og ein av dei andre er ein duett med Willie Nelson. 

Tittelsporet og «Get Back to the Country» vart gjevne ut på singlar med tilhøyrande musikkvideoar, men som dei førre videoane hans, vart dei stort sett ignorerte av MTV. Albumet vr nær ein kommersiell og kritisk fiasko og er eit av albuma til Young som har seld dårlegast så langt. Allmusic skreiv om albumet at det ikkje er eit stort Neil Young-album, og då det kom ut så framandgjorde han seg ytterlegare frå tilhengjarane, men at det likevel har sine augneblink. 
Trass i dårleg mottaking, turnerte han med Old Ways og spelte songar frå albumet i lag med eldre songar. Young fekk mykje meir merksemd for gjenforeininga med David Crosby, Stephen Stills og Graham Nash på Live Aid for den første framføringa til kvartetten på eit tiår.

Innhald

Medverkande
Neil Young: gitar, banjo-gitar, munnspel, vokal
Waylon Jennings gitar, vokal
Willie Nelson gitar, vokal
Rufus Thibodeaux fele
Ben Keith pedalsteelgitar, dobro
Tim Drummond bass
Karl Himmel: trommer
Joe Allen: bass 
Ralph Mooney: pedalsteelgitar
Hargus "Pig" Robbins piano
Gordon Terry fele
Joe Osborn bass
Anthony Crawford: mandolin, vokal
Terry McMillan munnspel, munnharpe
Béla Fleck banjo
Bobby Thompson: banjo
David Kirby: gitar
Grant Boatwright: gitar
Johnny Christopher: gitar
Ray Edenton: gitar
Gove Scrivenor autoharpe
Farrell Morris: perkusjon
Marty Stuart mandolin
Carl Gorodetzky: fiolin
Spooner Oldham piano
Larry Byrom: vokal
Rick Palombi: vokal
Doana Cooper: vokal
Denise Draper: vokal
Gail Davies vokal
Betsy Hammer: vokal
Pam Rose: vokal
Janis Oliver-Gill: vokal
Mary Ann Kennedy: vokal
Kristine Oliver-Arnold: vokal
Leona Williams: vokal
Strykarar:
Carl Gorodetsky, leiar
George Binkley
John Borg
Roy Christensen
Virginia Christensen
Charles Everett
Larry Harvin
Mark Hembree
Lee Larrison
Betty McDonald
Dennis Molchan
Pamela Sixfin
Mark Tanner
David Vanderkooi
Gary Vanosdale
Carol Walker
Stephanie Woolf

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Old Ways» frå ,  den 29. oktober 2010.  
 

Neil Young-album
Musikkalbum frå 1985
Album produserte av David Briggs
Geffen Records-album
Album produserte av Elliot Mazer
Album produserte av Ben Keith
Album produserte av Neil Young
Høyrslehemming

Høyrslehemming er det å ha nedsett høyrsle i høve til dei som høyrer normalt. Nedsettinga av høyrsla kan gå frå ganske lette, kanskje forbigåande nedsettingar til det å vera heilt døv. Høyrslehemming finst særs hyppig og i alle aldrar, men aukar med åra. Ein skil mellom to hovudtypar hemming, mekanisk eller leiingstype der årsaka sit i den mekaniske delen av øyret (øyregangen eller mellomøyret), og persepsjonstype eller nevrogen type der årsaka sit i nervedelen av høyreorganet (det indre øyret, høyrenerva eller høyrebanane i hjernen).

Årsaker
Høyrslehemming kan vera medfødt på grunn av arv, skadar i fosterlivet (til dømes frå raude hundar) eller skadar ved fødselen, eller ein kan ha fått hemminga gjennom sjukdom i øyregang, mellomøyre eller det indre øyret, høyrslenerva med høyrebanane i hjernen. Ho kan òg skuldast aukande alder eller skader, til dømes støypåverknad eller hovudskader. Støyskade av høyrsla kan førekoma i industri og landbruk, ved skyting (militære, jakt), ved å høyra for høg musikk og liknande.

Handsaming

Høyrslehemming av meir uttalt grad er eit stort sosialt handikap og ofte ei psykisk påkjenning. Handsaming av lettare høyrslehemming hos born, særleg i skulealderen, og førebyggjande arbeid er viktige tiltak. 

Tiltak mot høyrslesvekkingar kan gå ut på å forsterka lyden som kjem inn på øyret ved bruk av høyreapparat, eller stimulera høyrenerva gjennom cochleaimplantat. Nokre høyrslesvekkingar kan betrast ved operative inngrep (otosklerose, kroniske betennelsar). Frå 2000-talet er det også gjort dyreforsøk med genterapi der ein kanskje kan utvikla høyrsle gjennom utvikling av nye hårceller.

I tillegg til medisinske tiltak finst det fleire måtar høyrslehemma kan kommunisera med høyrande og med kvarandre på. Høyrslehemma kan bruka ulike teknikkar for å fungera i det høyrande samfunnet, som teiknspråk, skrift, munnavlesing og auditorisk-verbal opplæring. Høyrslehemma kan bruka alminneleg teknologi som teksting, internett og SMS, særskilde innretningar som teksttelefon og teleslynge  eller tilpassingar som dørklokke med lys, vibrerande vekkarklokke og liknande. Dei kan også dra nytte av skrift- eller teiknspråktolkar og av spesialtrena nøyrehundar.

Noreg
Totalt reknar ein med at det er mellom  og  høyrslehemma i  Noreg, av desse er rundt – døve. Sidan mange høyrslehemmingar kjem seinare i livet er delen høyrslehemma barn lågare enn i den totale folkemengda, ein reknar delen ligg på 3–5 %.

Det finst fleire norske interesseorganisasjonar for høyrslehemma, mellom  anna Hørselshemmedes Landsforbund og Norges Døveforbund. Norges hørselsvern er ei samanslutning av samskipnader frå heile landet, som har til føremål å ivareta interessene til høyrslehemma og best mogleg hjelpe dei til å bli uavhengige av si nedsette høyrsle.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hearing impairment» frå ,  den 29. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff

 
Høyrsel

opphavleg omsett med Apertium
Landing on Water

Landing on Water er eit album av Neil Young som kom ut i 21. juli 1986 på Geffen Records. 

Fleire av songane på albumet vart henta fram att frå eit mislukka prosjekt av Young og Crazy Horse frå 1984 - ei innspeling der produsenten David Briggs hevda dei «spelte som apekattar». 

Young hadde berre med seg medprodusent Danny Kortchmar på gitar og Steve Jordan på trommer, samt at alle tre spelte synthesizerar. Neil Young prøvde her å blande den grove rocken sin med moderne trendar i popmusikken, særleg trommer langt framme i lydbiletet. Vokalen til Young er derfor stundom nesten gravlagd, medan tromminga til Jordan dominerer. I følgje Allmusic har ikkje dette så mykje å seie, sidan dei fleste songane er dårlege likevel. Songen «Hippie Dream» vert derimot trekt fram som ein av dei betre. 

Landing on Water om ut etter Young hadde ordna opp i søksmålet frå Geffen Records, som saksøkte Young for 3,3 millionar dollar fordi dei meinte platene til Young så langt på 80-talet hadde vore for ukommersielle og musikalsk ukarakteristiske. Seinare kom David Geffen med ei personleg årsaking til Young for søksmålet og for å ha forstyrra arbeidet hans.

Innhald

Medverkande
Neil Young – sologitar, synthesizer, vokal
Steve Jordan – trommer, synthesizer, vokal
Danny Kortchmar – gitar, synthesizer, vokal
San Francisco Boys Choir – vokal på «Violent Side» og «Touch the Night»

Teknisk
Niko Bolas – lydteknikar, miksing
Richard Bosworth – lydteknikar
Julie Last – lydteknikar
Laura LiPuma – design
Louis Magor – kordirigent
Tim Mulligan – lydteknikar
Doug Sax – mastering, original mastering
Duane Seykora – lydteknikar
Bernard Shakey - kunstnarisk leiar

Salslister
Album

Singlar

Kjelde

Musikkalbum frå 1986
Geffen Records-album
Neil Young-album
Album produserte av Neil Young
Album produserte av Danny Kortchmar