alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fuller Dome

Fuller Dome er eit kuppelforma, isdekt fjell, 2850 moh, ved nordvestenden av Rawson Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C.E. Fuller, ein lagersjef i U.S. Navy-skvadron VX-6 på Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Papuaprovinsen

Papua er ein indonesisk provins vest på Ny-Guinea (Vest-Papua). Han grenser til Papua Ny-Guinea i aust. 

Papuaprovinsen fekk sitt noverande namn i 2002. Tidlegare heitte han Irian Jaya og før dette Vest-Irian eller Irian Barat. Provinsen Papua Barat eller Vest-Papua (tidlegare kalla Irian Jaya Barat) var tidlegare ein del av Papua, men blei skild ut som eigen provins i 2003. 

Konflikt mellom separatistar og styresmaktene held fram (2019).

Innbyggjarar 

Dei opphavlege innbyggjarane i provinsen er mange ulike folkegrupper, som amungme, asmat, bauzi, dani, kamoro, kombai, korowai, mee, sentani, yali og yei. Tilflytting frå andre delar av Indonesia har ført til stor auke i innflytta folkegrupper.

Sidan 1990-talet har folketalet i Papuaprovinsen auka kraftig, Med ein årleg folkevekst på over 3 % har han gjennom mange år hatt den største folkeauken i Indonesia. Frå folketeljinga i 2000 til den i 2010 steig innbyggjartalet frå 1,9 til 2,9 millionar. Auken kjem delvis av eit høgt tal barnefødslar per kvinne, men byggjer hovudsakleg på den høge tilflyttinga.

I folketeljinga frå 2010 rekna 83,15 % av Papua-innbyggjarar seg som kristne (65,48 % protestantar og 17,67 % katolikkar). 15,89 % var muslimar og under 1 % var buddhistar eller hinduar.
Mange papuanarar følgjer også animstiske tradisjonar.

Hovudstad og største by i provinsen er Jayapura. I tillegg til dei store indonesiske byane langs kysten finst også ei større innlandsbusetjing i og rundt Wamena i Palim-dalen i dei sentrale høglanda.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Papua (province)» frå , og «Papua» frå  den 8. april 2013.  

Provinsar i Indonesia
Autonome regionar i Asia
Ny-Guinea
Mount Gardiner

Mount Gardiner er eit ryggliknande granittisk fjell, 2480 moh, som ligg 3 nautiske mil aust for Mount Ruth og like sør for samløpet mellom Bartlettbreen og Scottbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Joseph T. Gardiner i Wellington på New Zealand, som var agent for Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Gevers

Mount Gevers er eit fjell, 1480 moh, i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis, som ligg ved nordsida av Cappellaribreen der denne møter Amundsenbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter T.W. Gevers frå Universitetet i Witwatersrand (Johannesburg), ein geolog ved McMurdo-basen i 1964–65.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Gjelsvik Peak

Gjelsvik Peak er eit fjell på 3660 meter over havet, som ligg 2,5 nautiske mil nordvest for Mount Fridtjof Nansen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter Tore Gjelsvik, direktør i Norsk Polarinstitutt i Oslo.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Mount Goodale

Mount Goodale er eit fjell med to toppar på 2420 og 2570 moh, som ligg 6 nautiske mil søraust for Mount Thorne i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Laurence Gould, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Edward E. Goodale, eit medlem i gruppa. Frå 1959 til 1968 tente Goodale som representant for US Antarctic Research Program i Christchurch på New Zealand og sendte tusenvis av forskarar til Antarktis.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Graphite Peak

Graphite Peak er eit fjell, 3260 moh, som ligg nordaust på ein rygg som strekkjer seg 3 nautiske mil nordaust frå Mount Clarke, like sør for toppen av Falkenhofbreen i Antarktis. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) på grunn av grafitt dei fann på toppen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Adamstown

Adamstown er hovudstad på Pitcairn, som høyrer til Storbritannia. Byen har 48 innbyggjarar.

Byar i Storbritannia
Pitcairn
Universitetet i Witwatersrand

Universitetet i Witwatersrand (engelsk: University of the Witwatersrand), forkorta Wits er eit universitet i byen Johannesburg i Sør-Afrika. Det har bakgrunn frå gruveverksemda og eit historisk fokus på teknologiske fag. 

Grunnlegginga skjedde som ein gruveskole i Kimberley –  South African School of Mines – i 1896. Universitetsstatusen og dagens namn vart tildelt i 1922. Studenter og lærarar ved Wits har vore nokre av dei mest sentrale motstandarane av apartheid. Skulen har òg leia dei arkeologiske utgravingane av tidlege hominine fossil frå Sterkfontein og Swartkrans.

Wits består av fem fakultet:
Faculty of Commerce, Law, and Management 
Faculty of Engineering and Built Environment
Faculty of  Health Sciences 
Faculty of  Humanities 
Faculty of Science

Blant tidlegare studentar finn vi nobelprisvinnarane Aaron Klug (1982 kjemi), Nadine Gordimer (1991 litteratur), Nelson Mandela (1993 fred), Sydney Brenner (2002 medisin).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Witwatersrand» frå ,  den 8. april 2013.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside

Byggverk i Johannesburg
Universitet i Sør-Afrika
Skipingar i 1896
1896 i Sør-Afrika
Europanto

Europanto er eit blandingsspråk med struktur henta frå engelsk, men med ordtilfang frå alle utbreidde europeiske språk. I prinsippet kan ein som talar europanto fritt hente ord frå europeiske ord han kjenner. Språket vart lansert i 1996 av Diego Marani, som er journalist, forfattar og tolk for EU-rådet i Brussel. 

Om språket er meint som en parodi, ein visjon eller eit skremebilete er uavklart. 

Namnet Europanto hermar Esperanto og tyder 'alleuropeisk'; ordet er samansett av orda 'Europa' og det greske ordet πάντ- ("pant-") som tyder 'all'.

Kjelder

EU
Konstruerte språk
Gray Peak i Antarktis

Gray Peak er eit markant fjell i Dronning Maudfjella i Antarktis. Fjellet ligg på vestsida av Canyonbreen, opposite Hughes Range. Fjellet vart namngjeve i 1958 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), etter Thomas I. Gray, Jr., ein meteorolog ved Little America V.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gray Peak i Antarktis» frå ,  den 8. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Dronning Maudfjella
Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Greenlee

Mount Greenlee er eit bratt, taggete fjell i Antarktis, 2030 moh, av metamorfisk bergart, oppom vestsida av Shackletonbreen like aust for Mount Butters. Det vart namngjeve av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1962–63), etter David W. Greenlee, eit medlem av gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Griffith

Mount Griffith er eit 3095 moh høgt fjell, som ligg 4 nautiske mil nord-nordaust for Mount Vaughan i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga og grovt kartlagd i desember 1929 av geolog-gruppa frå Byrd-ekspedisjonen (ByrdAE) under Laurence Gould. Det vart kartlagd på ny i desember 1934 av geolog-gruppa frå ByrdAE under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Raymond Griffith frå Twentieth Century-Fox Pictures. Han assisterte i å samle saman filmopptaka gjort under ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Gunner

Mount Gunner er eit delvis snødekt fjell, 1430 meter over havet, som stig opp frå den sørlege delen av Morris Heights i Queen Alexandra Range i Antarktis. Fjellet vart undersøkt av ei geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John D. Gunner, ein geolog i gruppa og andre stader i Antarktis tre somrar frå 1967 til 1970.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Golo Mann

Angelus Gottfried Thomas «Golo» Mann () var ein tysk-sveitsisk historikar, skribent, kommentator og forfattar.

Golo Mann var son av Katia Pringsmann og den tyske forfattaren og nobelpristakaren Thomas Mann. Golo studerte frå 1927 jus i München, men var umotivert og veksla same året over til historie og filosofi i Berlin. Våren 1929 kom han til universitetet i Heidelberg der universitetslæraren Karl Jaspers råda han til å ta doktorgraden i filosofi samstundes som han studerte historie og latin. Frå hausten 1930 engasjerte Mann seg i den sosialistiske studentgruppa. Han tok doktorgraden i mai 1932 over temaet Zum Begriff des Einzelnen, des Ich und des Individuellen bei Hegel.

Etter maktovertakinga til nasjonalsosialistane emigrerte Golo Mann i 1933 via Frankrike og  Sveits til USA, men kom tilbake til Tyskland i midten av 1950-åra og slo seg seinare ned i Sveits. Etter ein periode som professor i statsvitskap i Stuttgart arbeidde han som sjølvstendig skribent og samfunnskommentator, ei verksemd der han fekk stor påverknad. Han arbeidde med politikarar som Konrad Adenauer og Willy Brandt, for sistnemnde var han først rådgjevar og støtta han i austpolitikken. Mann var avvisande til studentrørsla som voks fram på slutten av 1960-talet. I 1980 engasjerte han seg i valkampen til Franz Josef Strauß.

Til Golo Manns mest kjende publikasjonar er Deutsche Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts (1958) som blei eit historisk standardverk. Det kom i millionopplag og blei omsett til ni språk. Eit anna kjent verk er biografien Wallenstein. Sein Leben erzählt von Golo Mann (1971). Golo Mann var ein konservativ historikar som i dei forteljande formulerte verka sine plasserte menneska i sentrum, og fekk derfor mykje kritikk av yrkesbrør som la meir vekt på samfunnsmessige teoriar.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Golo Mann, thomasmann.de
 Golo Mann, Bücher-Wiki
 Tilmann Lahme: War so ein Mensch als Kollege wünschbar?, om kontroversen Adorno/Horkheimer mot Golo Mann. faz.net, mars 2009
 Patrick Bahners: Selbstbehauptung des Unter-Ichs, om ein utstilling om Golo Mann i Lübeck. faz.net, 29. oktober 2009

Tyske forfattarar
Tyskspråklege forfattarar
Tyske historikarar
Tyske filosofar
Erika Mann

Erika Julia Hedwig Mann () var ein tysk skodespelar, kabaretartist, journalist og forfattar. 

Erika Mann var dotter av Katia Pringsheim og forfattaren Thomas Mann. I 1933 grunnla ho den politiske kabareten Die Pfeffermühle og heldt antinazistiske foredrag. Ho emigrerte til USA etter den nasjonalsosialistiske maktovertakinga i 1933 og heldt fram kampen mot nazismen som forfattar og journalist.

I tillegg til å arbeide med materialet etter faren Thomas og broren Klaus, etterlét ho seg ei omfattande verkliste med politiske essays, reportasjar, reiseskildringar og barnebøker.

Erika Mann gifte seg med den britiske diktaren Wystan Hugh Auden i 1935, men dette var eit pro-formaekteskap for å gje henne britisk statsborgarskap.

Bakgrunnsstoff 
 
 Biografi, litteratur og kjelder, FemBio,  Institutt for forsking rundt kvinnebiografiar
 Livsløp på tabellform, dhm.de
 Privates und Politisches bei Erika Mann, om protestkampanjen mot Pfeffermühle i Sveits 1934, Neue Zürcher Zeitung,  11. mai 2005

Tyske forfattarar
Tyskspråklege forfattarar
Tyske skodespelarar
Folk frå München
Mount Hall

Mount Hall er eit fjell, 2430 moh, som ligg 1,5 nautiske mil sørvest for Mount Daniel og ragar over det snødekte, platåliknande fjellet som dannar sørenden av Lillie Range ved foten av Kronprins Olavfjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert av den amerikanske gruppa som kryssa Rossbarrieren (1957–38) under A.P. Crary, og vart namngjeve av han etter kapteinløytnant Ray E. Hall i U.S. Navy som var ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Hanssen

Mount Hanssen er eit isdekt fjell med ein spiss topp, 3280 moh, som ligg ved det sørlegaste punktet på Rawson Plateau i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga av kaptein Roald Amundsen på veg til Sørpolen i november 1911, og vart namngjeve av han etter Helmer Hanssen, nestleiaren for den norske gruppa som drog til Sørpolen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Hardiman Peak

Hardiman Peak er eit fjell, 1210 moh, på austenden av ryggen langs nordsida av Zotikovbreen i Kronprins Olavfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Terrance L. Hardiman, a US Antarctic Research Program ein geomagnetikar/seismolog ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1965.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Ordvev

Ein ordvev (frå engelsk wordnet) er ein leksikalsk database som grupperer ord saman i grupper med same semantiske tyding (synonym, kalla synset) og ulike semantiske samanhengar mellom ordgruppene. Ordvever finst for fleire språk, og det er prosjekt i gang for fleire andre språk, mellom anna dei skandinaviske. Den første ordveven var for det engelske språket og blei utvikla ved Princeton University i USA. Ein ordvev kan både brukast som ei ordbok (ordvever bygger gjerne på allereie eksisterande ordbøker) og som eit verktøy i automatisk tekstanalyse og kunstig intelligens.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Norsk ordvev (bokmål) - Nasjonalbiblioteket
Norsk ordvev (nynorsk) - Nasjonalbiblioteket
Engelsk ordvev - Princeton University 

Språk
Databasar

en:WordNet
Hare Peak

Hare Peak er ein isfritt fjell, 2970 moh, ved nordenden av ryggen på austsida av Leigh Huntbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter Clarence Hare, eit medlem av Discovery-ekspedisjonen (1901–04).

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Database

Ein database er ei strukturert samling av relaterte data, omgrepet er vanlegvis knytt til elektroniske datasystem. Eit databasesystem skal kunne handtera store mengder data effektivt, motsetningsfritt og sikkert. Databasesystemet skal sikre at endringar og tilføyingar ikkje fører til motsetningar eller feil, og skal kunne levere riktig informasjon effektivt til brukarar og programvare.

Data
Mount Harkness

Mount Harkness er eit fjell, 1900 moh, som ligg 1,5 nautiske mil sør for Organ Pipe Peaks og utgjer ein del av austveggen av Scottbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn og namngjeve på den tida av kontreadmiral Richard E. Byrd etter Bruce Harkness, ein ven av Richard S. Russell jr. som deltok i gruppa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Gould Coast
Mount Hassel

Mount Hassel er eit fjell på 2390 moh. og den nordaustlegaste toppen i massivet ved toppen av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. I november 1911 vart fleire fjell i dette området observert og grovt plassert på kartet av Roald Amundsen og laget hans på veg til Sørpolen. Amundsen kalla eit av dei opp etter Sverre Hassel, eit medlem av gruppa. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960–64. For å bevare namnet i området og til minne om den norske utforskinga av området, valde Advisory Committee on Antarctic Names ut dette fjellet for namnet Mount Hassel. Andre fjelltoppar i massivet er kalla opp etter andre medlemmar av gruppa som følgde Amundsen til Sørpolen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Hastings

Mount Hastings er eit lågt fjell 2 nautiske mil søraust for Mount Rigby i Karo Hills, på vestsida av Scottbreen i Antarktis. Det vart oppdaga av Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter James V. Hastings, som gjorde geomagnetiske studiar ved McMurdo-basen sommaren 1964–65.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Hawea

Mount Hawea er eit fjell, 3080 moh, som ligg 4 nautiske mil aust for Mount Markham i Frigate Range i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter den newzealandske fregatten, «Hawea».

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Hays Mountains

Hays Mountains er ei stor fjellgruppe og utgjer fleire fjelltoppar i Dronning Maudfjella i Antarktis, som ragar over skiljet mellom dei lågare delane av Amundsenbreen og Scottbreen og som strekkjer seg frå området nær Mount Thorne i nordvest til Mount Dietz i søraust. Dei vart oppdaga av kontreadmiral Richard E. Byrd på flyturen hans til Sørpolen den 28. og 29. november 1929, og kartlagde av geolog-grupper under Byrd-ekspedisjonen i 1929 og 1934. Dei vart namngjevne av Byrd etter Will H. Hays, tidlegare direktør i Motion Picture Producers and Distributors of America.

Mount Astor, eit kjent fjell i gruppa, vart namngjeve av Byrd etter Vincent Astor, frå Astor-familien, for dei filantropiske bidraga hans til ekspedisjonen i 1929.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Dronning Maudfjella
Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Hayward

Mount Hayward er ein ås 2 nautiske mil sørvest for Mount Heine på White Island i Ross Archipelago i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1958–59) etter Victor Hayward, eit britisk medlem på Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton (1914–17). Han mista livet i ein snøstorm den 8. mai 1916 på isen i McMurdo Sound.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
White Island
Heale Peak

Heale Peak er eit fjell, 1340 moh, ved austsida av Starshotbreen, 2 nautiske mil nord for Adams Peak i Surveyors Range i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter Theophilus Heale frå New Zealand, som var av dei første til å nytte triangulering innan landmåling (1868), og seinare landmålingsinspektør på New Zealand.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Klaus Mann

Klaus Heinrich Thomas Mann () var ein tysk-amerikansk tyskspråkleg forfattar.

Klaus Mann var son av Katia Pringsmann og den tyske forfattaren og nobelpristakaren Thomas Mann. Klaus starta sin litterære løpebane under Weimarrepublikken, og var å rekne som ein outsider ved å omhandle tabulagde tema: i sitt første, svært suksessfylte skodespel, Anja und Esther (uroppført 1925), skreiv han om lesbisk kjærleik og etter at han sjølv var «ute av skåpet», om mannleg homofili i romanen Der fromme Tanz.

Mann emigrerte i 1933. Frå eksiltilværet i USA gjorde han ein nyorientering av verktematikken, og blei ein av dei litteratane som kjempa mot nasjonalsosialismen. Han fekk amerikansk statsborgarskap i 1943. Verka hans blei nyoppdaga i Tyskland fleire år etter at han var død. I dag blir Klaus Mann rekna som ein av dei viktigaste representantane for den tyskpråklege eksilliteraturen etter 1933.

Verk på norsk 
 Mefisto : roman om en karrière, Oktober forlag, Oslo 1983, 1995. Omsett frå tysk av Ådne Goplen, etterord av Odd Eidem ISBN 82-7094-679-6
 Vendepunktet : en livshistorie, Oktober forlag, Oslo 1994, 2001. Omsett frå tysk av Sverre Dahl ISBN 82-495-0014-8

Bakgrunnsstoff 

 
 Die „Mann twins“, Werbefoto aus den USA, 1927
 ub.fu-berlin.de , lenkesamling ved biblioteket til Freie Universität Berlin
 Uwe Naumann til Klaus Manns 100-årsdag i Die Zeit, nr. 47/2006
 Klaus Manns dagbøker (1931–1949) komplett online , monacensia-digital.de

Tyske forfattarar
Tyskspråklege forfattarar
Folk frå München
Tysk-amerikanarar
Forfattarar frå 1900-talet
Helmer Hanssen

Helmer Julius Hanssen () var ein norsk polfarar og var ein av dei første fem som nådde Sørpolen på sørpolekspedisjonen til Roald Amundsen.

Biografi
Hanssen var ein erfaren is-los etter at han hadde drive med selfangst i farvatna rundt Spitsbergen.

Frå 1903 til 1905 deltok Hanssen på ekspedisjonen til Amundsen som var den første til å segle gjennom Nordvestpassasjen. I løpet av ekspedisjonen lærde Hanssen av inuittane korleis ein skulle køyre hundeslede. I 1910 starta Hanssen, Amundsen, Olav Bjaaland, Sverre Hassel og Oscar Wisting ferda mot Sørpolen. Hanssen var teke med på grunn av den gode kunnskapen sin om hundekjøring og var i tillegg ansvarleg for navigering. Han hadde hovudkompasset på sleden sin, sleden var spesialkonstruert slik at han var utan stål som kunne ha påverka kompasset.

Den 14. desember 1911 nådde ekspedisjonen polpunktet. På grunn av at Amundsen ville sikre seg at dei faktisk hadde nått polpunktet vart det gjort fleire målingar og blant anna Hanssen vart send ut for å sirkle inn polpunktet, sjå Polheim. På ein av desse turane er det i ettertid berekna at Hanssen på det minste var berre 60 meter frå sjølve polpunktet.

I 1919 var Hanssen kaptein ombord på «Maud». Denne gongen var Nordaustpassasjen målet. Ekspedisjonen starta frå Oslo 24. juni 1918. På denne ekspedisjonen vart tilhøvet mellom Amundsen og Hansen dårleg. Då ekspedisjonen nådde Nome i Alaska 27. juli 1920, vart Helmer Hanssen og andre av mannskapet sagt opp. Det er ikkje klårt kva som var årsak til brotet. Hanssen måtte ta seg jobb i Nome for å tene pengar til billetten heim.

Helmer Hanssen fortsette likevel med polarekspedisjonar. I 1924 var han hundekjørar for ein britisk ekspedisjon til Svalbard, og seinare kryssa han Nordaustlandet, den nest største av Svalbard-øyane. Han var òg med ein tysk filmekspedisjon til Svalbard og Grønland. Til slutt vart han skipskontrollør i Tromsø til han pensjonerte seg i 1940.

I 1906 vart han utnemnd til riddar av St. Olavs Orden «for kjæk sjømandsdaad». Han mottok Fram-medaljen og Sydpolsmedaljen.

Då Hanssen døydde i 1956 vart han gjeve gravferd på statens rekning. Han vart gravlagt i Tromsø.

Helmer Hanssen i ettertid
Helmer Hanssen har fått vegar eller gater oppkalla etter seg i Trondheim og Stavanger og med skrivemåten Helmer Hansen i Narvik og Tromsø. Hanssen er avbilda på haleflaten på LN-NIB, ein av Norwegian Air Shuttle sine Boeing 737-800. Eit minnesmerke over Hansen vart avduka ved Polaria i Tromsø 14. desember 2011. Ein bronsestatue i heilfigur utført av Per Ung viser Hanssen med slede og hundespann på Sørpolen.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Helmer Hanssen» frå ,  den 8. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Bård Michalsen Polarhelten Helmer Hanssen: den trofaste toer 2011 ISBN 978-82-91984-15-5

Bakgrunnsstoff 
 Andøy Historielag om Helmer Hanssen
 Andøy Historielag Helmer Hanssen forteller om Nordostpassasjen
 Norsk polarhistorie Biografiside om Helmer Hanssen
 Ære dem begge – Kronikk av Tor Bomann-Larsen i Nordlys 20. november 2011

Norske oppdagarar
Norske polfararar
St. Olavs Orden
Folk frå Andøy
Norske sjømenn
Hånuten

Hånuten er ein fjelltopp, 2885 moh, som ligg i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Den er den høgste av Skeidsnutane i Betechtinkjeda.

Hånuten vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Den vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

Kjelder

Fjell i Dronning Maud Land
Humboldtfjella
Sverre Hassel

Sverre Helge Hassel () var ein norsk polfarar og i lag med Roald Amundsen av dei fem første til å nå Sørpolen.

Hassel drog til sjøs så snart han var gammal nok. 1898–1902 deltok Hassel på den andre «Fram»-ekspedisjonen under leiing av Otto Sverdrup. I utgangspunktet skulle dei freiste å segle rundt Grønland via Baffinbukta, i staden utforska dei nytt landet i det nordlege Canada, blant anna Ellesmereøya og Sverdrupøyane.

Saman med Helmer Hanssen vart Hassel plukka ut som driven sledekøyrar under Sørpolekspedisjonen til Roald Amundsen 1910–1912. Hassel var ein av dei fem første til å nå Sørpolen den 14. desember 1911 saman med Amundsen, Hanssen, Olav Bjaaland og Oscar Wisting.

Då Hassel vart eldre flytta han til Grimstad og jobba der som tollbestyrar. Sverre Hassel døydde i 1928 medan han var på besøk hos den gamle venen Roald Amundsen.

Hassel vart tildelt Sydpolsmedaljen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sverre Hassel» frå ,  den 8. april 2013.  
 

Norske antarktisfararar
Norske polfararar
Norske oppdagarar
Folk frå Oslo
Antarktiske polfararar