alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Put Your Hand in the Hand

«Put Your Hand in the Hand» er ein gospel-popsong komponert av Gene MacLellan og først spelt inn av den kanadiske songaren Anne Murray for det tredje studioalbumet hennar, Honey, Wheat and Laughter.

Han vart ein hit singel for det kanadiske bandet Ocean, som gav han ut som tittelsporet på debutalbumet sitt. Singelen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart den 22. mest selde singelen i 1971. Singelversjonen hadde ikkje med instrumentalpartiet mellom andre refreng og andre vers, og kuttar òg ut nokre repeteringar av refrenget.

Innhald
7" single

A1 «Put Your Hand in the Hand» – 2:52
A2 «Tear Down the Fences» – 2:53

Andre versjonar
Songen vart spelt av fleire artistar i 1970-åra, som Elvis Presley (som òg spelte MacLellan sin «Snowbird»), Randy Stonehill, Frankie Laine, Donny Hathaway, Joan Baez, Les Humphries Singers og ein tyskspråkleg versjon («Ich fand eine Hand») av Cindy & Bert. Evangelisten Garner Ted Armstrong spelte inn songen i ein episode av Hee Haw i januar 1976. Countrysongarane Sandy Posey, Lynn Anderson og Loretta Lynn og The Oak Ridge Boys spelte òg inn songen.

Den sørafrikanske songaren Ray Dylan spelte inn ein versjon til albumet sitt Goeie Ou Country - Op Aanvraag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Put Your Hand in the Hand» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1971
Anne Murray-songar
Kanadiske popsongar
Kanadiske religiøse songar
Kristne songar
Debutsinglar
Elvis Presley-songar
Gospelsongar
Joan Baez-songar
Songar på toppen av VG-lista
Songar skrivne av Gene MacLellan
Frankie Laine-songar
Lynn Anderson-songar
Loretta Lynn-songar
Perry Como-songar
Dottie West-songar	
Nana Mouskouri-songar
Engelbert Humperdinck-songar
James Last-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Wanda Jackson-songar
Carola Häggkvist-songar
Crystal Gayle-songar
Bert Kaempfert-songar
Until It's Time for You to Go

«Until It's Time for You to Go» er ein song frå 1965 frå albumet Many a Mile av den kanadiske First Nations-songar-låtskrivaren Buffy Sainte-Marie. Songen gjekk inn på britiske Topp 20 for den britiske gruppa The Four Pennies i 1965, og for Elvis Presley i 1972, og Neil Diamond fekk ein hit på US Hot 100 med songen i 1970. Det same gjorde New Birth med det framtidige Supremes-medlemmet Susaye Greene i 1973. Andy Williams gav ut ein versjon i 1972 på albumet Love Theme from «The Godfather».

Buffy Sainte-Marie spelte inn ein franskspråkleg versjon av songen, «T'es pas un autre», i 1967 på albumet Fire & Fleet & Candlelight. Den franske omsetjinga vart skriven av Claude Gauthier.

Teksten omhandlar ein vanleg mann og ei kvinne som elskar kvarandre, men ikkje kan vere saman fordi dei kjem frå forskjellige verder.  Utanom The Four Pennies, Diamond og Presley, har songen blitt spelt av Paul Anka, Eddy Arnold, Chet Atkins, Emilie-Claire Barlow, Shirley Bassey, The Boston Pops Orchestra, Glen Campbell, Vikki Carr, Anita Carter, Cher, Jim Croce, Bobby Darin, Bette Davis, Roberta Flack, Robert Goulet, Françoise Hardy, Cleo Laine, Pierre Lalonde (på fransk), Claudine Longet, Joe Longthorne, Vera Lynn, Johnny Mathis, Willie Nelson, Michael Nesmith, New Birth, Helen Reddy, Nancy Sinatra, Barbra Streisand, Grover Washington jr., Dottie West og Andy Williams.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Until It's Time for You to Go» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1965
Singlar frå 1970
Singlar frå 1972
Buffy Sainte-Marie-songar
Jim Croce-songar
Andy Williams-songar
Songar skrivne av Buffy Sainte-Marie
Songar frå 1965
Elvis Presley-songar
Johnny Mathis-songar
Neil Diamond-songar
Barbra Streisand-songar
Glen Campbell-songar
Paul Anka-songar
Eddy Arnold-songar
Chet Atkins-songar
Shirley Bassey-songar
Glen Campbell-songar
Cher-songar
Bobby Darin-songar
Bette Davis-songar
Roberta Flack-songar
Robert Goulet-songar
Vera Lynn-songar
Johnny Mathis-songar
Willie Nelson-songar
Nancy Sinatra-songar
Barbra Streisand-songar
Dottie West-songar
Stephen Ackles-songar
Early Morning Rain

«Early Morning Rain» (stundom «Early Mornin' Rain») er ein song skriven og innspelt av den kanadiske songar-låtskrivaren Gordon Lightfoot. Songen kom ut i 1966 på debutalbumet hans Lightfoot! og i ein nyinnspelt versjon i 1975 på samlealbumet Gord's Gold.

Lightfoot skreiv songen i 1964, men opphavet til songen var ei reise han gjorde til Westlake i Los Angeles i 1960. På denne tida hadde Lightfoot heimlengsel og brukte å dra ut til Los Angeles lufthamn på regndagar for å sjå på flya. Biletet av flya som tok av og forsvann i skyene var framleis med han i 1964 då han passa på den fem månader gamle sonen sin og tenkte «Eg skal legge han i vogga si og skrive ein song». «Early Morning Rain» vart resultatet.

Kjende innspelingar
Den kanadiske ektefolkduoen Ian & Sylvia var blant dei første som gav ut denne songen i 1965. Det tok over eit år før Lightfoot spelte inn og gav ut sin versjon i 1966. Grateful Dead spelte òg inn songen i 1965. Funk supergruppa Cameo har ofte spelt songen på konsertane sine som ei hyllest til Lightfoot. We Five gav ut ein versjon av songen i 1970 på albumet Catch the Wind.<ref>[http://www.allmusic.com/album/catch-the-wind-r1888338 We Five, Catch the Wind] Henta 28. februar 2012.</ref> 

Hitsinglar
1965 – Peter, Paul and Mary - 91. plass på Billboard Hot 100
1966 – George Hamilton IV - 9. plass på country chart
1971 – Oliver, Prism - 38. plass på adult contemporary chart og 124. plass på Billboard Hot 100
2005 – Paul Weller - 40. plass i Storbritannia

På hitalbum
1965 – Ian & Sylvia, Early Morning Rain - 77. plass på Billboard 200
1965 – Judy Collins, Fifth Album - 69. på Billboard 200
1965 – Peter, Paul and Mary, See What Tomorrow Brings - 11. plass på Billboard 200
1966 – Chad & Jeremy,  - 61. plass på Billboard 200
1966 – George Hamilton IV, Steel Rail Blues - 3. på Country Albums chart
1967 – Roy Drusky, Now is a Lonely Time - 31. på USA Country.
1970 – Bob Dylan, Self Portrait - 4. plass på Billboard 200
1971 – Jerry Reed, Ko-Ko Joe - 153. plass på Billboard 200, 7. plass på Country Albums
1972 – Elvis Presley, Elvis Now - 43. plass på Billboard 200
1973 – Jerry Lee Lewis, The Session - 37. plass på Billboard 200
1975 – Gordon Lightfoot, Gord's Gold - 34. plass på Billboard 200
1977 – Elvis Presley, Elvis in Concert - 5. plass på Billboard 200
2004 – Wendy Matthews, Café Naturale'' - 42. plass på Australian Album Charts

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Early Morning Rain» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Songar frå 1964
Songar skrivne av Gordon Lightfoot
Gordon Lightfoot-songar
Cameo-songar
We Five-songar
Peter, Paul and Mary-songar
George Hamilton IV-songar
Oliver-songar
Chad & Jeremy-songar
Bob Dylan-songar
Elvis Presley-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Songar om luftfart
The Kingston Trio-songar
Bobby Bare-songar
Eva Cassidy-songar
Paul Weller-songar
Richard Hawley-songar
Neil Young-songar
Billy Bragg-songar
Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)

«Fools Rush In» er ein amerikansk popsong frå 1940. Teksten vart skriven av Johnny Mercer og musikken av Rube Bloom.

Dei største hitversjonane av songen på den tida var av Tony Martin, Glenn Miller med Ray Eberle og Tommy Dorsey med Frank Sinatra. Han vart òg spelt inn av Billy Eckstine. Songen vart populær att i 1960-åra som pop- og R&B-song, med nyinnspelingar av Brook Benton, Etta James og Ricky Nelson. 

Ricky Nelson-versjonen vart ein enorm hit og nådde 12. plassen på Billboard si popliste og vart den mest kjende versjonen av songen. Versjonen vart nytta i Kenneth Anger-filmen Scorpio Rising (1963). Doris Day og André Previn spelte inn ein duett for albumet Duet i 1965. Elvis Presley spelte inn songen i same stil som Ricky Nelson i 1971 og denne kom ut i 1972 på albumet Elvis Now. Bow Wow Wow spelte inn songen i 1980 på debutplata Your Cassette Pet. She & Him spelte Ricky Nelson-versjonen for Levi's Pioneer Sessions i 2010.

Andre kjende innspelingar 
 Frank Sinatra og Tommy Dorsey (29. mars 1940)
 Harry James (Varsity 8264, 1940)
 Stan Getz - Complete Studio Sessions: Stan Getz & Jimmy Raney (1952)
 Jo Stafford - Starring Jo Stafford (1953)
 Julie London - Lonely Girl (1956), and Julie London (1964)
 Keely Smith - I Wish You Love (1957)
 Brook Benton - Brook Benton (album) Best of Brook Benton (1960)
 Shirley Bassey - Shirley Bassey (1961)
 Doris Day with André Previn - Duet (1962)
 Al Hirt - Trumpet and Strings (1962)
 Etta James (1962)
 Brenda Lee - Sincerely, Brenda Lee (1962)
 Lesley Gore - Lesley Gore Sings of Mixed-Up Hearts (1963)
 Ricky Nelson (1963)
 Dean Martin - Dream with Dean (1964)
 Johnny Hartman - Unforgettable Songs (1966)
 Elvis Presley - Elvis Now (1972)
 Susannah McCorkle - The Songs of Johnny Mercer (1977)
 Bow Wow Wow - Your Cassette Pet (1980)
 The Four Freshmen - Voices in Latin / The Freshmen Year (2001)
 The Hi-Lo's - A Musical Thrill (2006)
 The Morning Benders - Bedroom Covers (2008)
 Cliff Richard - Bold as Brass (2010)
 Peggy Sue - Peggy Sue Plays the Songs of Scorpio Rising (2012)
 Norah Jones - Harold Mabern Afro Blue album (2014)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)» frå ,  den 20. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1940
Songar med musikk av Rube Bloom
Songar med tekst av Johnny Mercer
Mildred Bailey-songar
Bow Wow Wow-songar
Al Hirt-songar
Ricky Nelson-songar
Tony Martin-songar
Glenn Miller-songar
Frank Sinatra-songar
Brook Benton-songar
Etta James-songar
Ricky Nelson-songar
Harry James-songar
Stan Getz-songar
Jo Stafford-songar
Julie London-songar
Keely Smith-songar
Shirley Bassey-songar
Doris Day-songar
Brenda Lee-songar
Leslie Gore-songar
Dean Martin-songar
Elvis Presley-songar
Cliff Richard-songar
Peggy Sue-songar
Norah Jones-songar
Buddy Rich-songar
Tony Bennett-songar
Vera Lynn-songar
Sammy Davis jr.-songar
Helen Shapiro-songar
Peggy Lee-songar
James Last-songar
Follobanen

Follobanen er ei 22 kilometer dobbeltspora, elektrifisert jernbane for høgfartstog mellom Oslo sentralstasjon og Ski stasjon på Østfoldbanen, der banen vert tilkopla Østfoldbanen. Banen er under bygging, og skal etter planen opnast i desember 2022. Byggjearbeidet tok til i juni 2015. 

Follobanen, som har namn etter distriktet Follo, kjem i tillegg til den sterkt trafikkerte Østfoldbanen på strekninga Oslo-Ski og er den siste strekninga inn til Oslo sentralstasjon som får fire spor. Dette vil auke kapasiteten og regulariteten på strekninga monaleg. Banen er lagt i tunnel, Blixtunnelen, på så godt som heile strekninga, utan stasjonar. Det er bygd atskilde tunnelløp for kvart av dei to spora, i motsetnad til det som har vore vanleg her i landet til no.

Bakgrunnsstoff
Bane NOR SF: Follobanen

Norske jarnbanar
Ski stasjon

Ski stasjon er ein jernbanestasjon på Østfoldbanen, opna i 1879. Her deler Østfoldbanen seg i ei austre line som går til Sarpsborg over Askim, Mysen og Rakkestad, og ei vestre line som går til Sarpsborg over Moss, Rygge, Råde og Fredrikstad. Det er den vestre lina som vert nytta for tog frå Oslo til Halden og vidare til Göteborg i Sverige. 

Ski stasjon ligg 128,9 meter over havet og  24,290 kilometer frå Oslo Sentralstasjon.

Follobanen vert knytt til Østfoldbanen på Ski stasjon.

Bakgrunnsstoff
BaneNOR om Ski stasjon
Norsk Jernbaneklubb: Ski stasjon
NSB om ski stasjon

Jarnbanestasjonar på Østfoldbanen
Jarnbanestasjonar i Viken
Jarnbanestasjonar opna i 1879
Byggverk i Nordre Follo
Samferdsle i Nordre Follo
1879 i Noreg
Peter Andreas Blix
Krabbe-sjukdomen

Krabbe-sjukdomen eller globoidselleleukodystrofi er ein genetisk lysosomlagringssjukdom og leukodystrofi som råkar både sentralnervesystemet og det perifere nervesystemet. Sjukdomen er valda av mutasjonar i genet GALC, som kodar for enzymet galaktocerebrosidase.

Galaktocerebrosidase bryt ned lipida galaktocerebrosid og psykosin, slik at desse molekyla ikkje vert brotne ned normalt ved Krabbe-sjukdomen. Manglande nedbryting av galaktocerebrosid fører til at makrofagar går inn i hjernen og vert globoide. Psykosin er giftig og hopar seg opp i oligodendrocyttar og Schwann-seller, der det vert danna. Psykosin er giftig og drep desse sellene. I sum fører sjukdomen til demyelinisering.

Spedborn råka av den klassiske spedbarnsutgåva vil ved byrjinga av sjukdomen mellom anna syna hyperirritabilitet, episodisk feber, hyperestesi og noko stive lemer, og vil etter kvart døy. Pasientar med andre utgåver av sjukdomen kan leva lenger og potensielt ha ei normal livslengd.

Krabbe-sjukdomen vart fyrste gongen skildra av dansken Knud Haraldsen Krabbe i 1916. I tillegg til menneske råkar sjukdomen artar som hund og mus.

Kjelder 

Leukodystrofiar
Sjeldne sjukdommar
Demyeliniserande sjukdommar i sentralnervesystemet
Oryza

Oryza er ei planteslekt i grasfamilien.
Ho omfattar fleire tropiske artar, der særleg asiatisk ris (Oryza sativa) er ein viktig matplante som blir dyrka kommersielt. Også afrikansk ris (Oryza glaberrima) blir brukt som matplante. 

Plantar i slekta veks i våte område. Dei blir til høge gras på 1–2 meter. Plantane kan vera eittårige eller fleirårige.

Artar
Det er usemje om korleis slekta skal delast inn, og ulike kjelder har ulike artstal og underindelingar. 
Over 3000 namn er føreslått tilhøyrande slekta, medan andre oversyn berre nemner 25 artar.
Lista under byggjer på Kew Garden si  World Checklist.
 Oryza australiensis  – Australia
 Oryza barthii – tropisk Africa
 Oryza brachyantha – tropisk Afrika
 Oryza coarctata – India, Pakistan, Bangladesh, Myanmar
 Oryza eichingeri – tropisk Afrika, Sri Lanka
 Oryza glaberrima – afrikansk ris – tropisk Afrika
 Oryza grandiglumis – Brasil, Venezuela, Fransk Guiana, Colombia, Peru, Bolivia
 Oryza latifolia – Latin-America + Karibia frå Sinaloa og Cuba til Argentina
 Oryza longiglumis – Ny-Guinea
 Oryza longistaminata – Madagaskar, tropisk og sørlege Afrika 
 Oryza meyeriana – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia
 Oryza minuta – Himalaya, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Northern Territory i Australia
 Oryza neocaledonica – Ny-Caldeonia
 Oryza officinalis – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Australia
 Oryza punctata – Madagaskar, tropisk og sørlege Afrika 
 Oryza ridleyi – Søraust-Asia, Ny-Guinea
 Oryza rufipogon – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Australia
 Oryza sativa – asiatisk ris – Kina, India, Japan, Søraust-Asia; dyrka mange andre stader
 Oryza schlechteri – Ny-Guinea

Tidlegare inkludert
mange artar er no plasserte i andre slekter: Echinochloa, Leersia, Maltebrunia, Potamophila, Prosphytochloa, Rhynchoryza 
,

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oryza» frå ,  den 21. juni 2017.  
 
 
Grasfamilien
Planteslekter
Salve Salvesen

Salve Andreas Salvesen () var ein norsk organisasjons- og stortingsmann frå Kristiansand. Han møtte på Stortinget frå Vest-Agder og for Arbeidarpartiet i tida 1958-73.

Salvesen var son til ein fabrikkarbeidar. Etter middelskule 1922-25, gjekk han teknisk kveldsskule 1927-29. Han var kasserar i Sørlandets faglege samorganisasjon frå 1933 og sekretær i organisasjonen frå 1936. Frå 1957 var han sekretær og 1960 leiar av Landsorganisasjonen sitt distriktskontor for Sørlandet.

Gjennom 30 år, 1934-63, var Salvesen medlem i Kristiansand bystyre, varaordførar 1945-47. I denne tida var han styremedlem 1940-54 og formann 1954-65 i Kristiansand elektrisitetsverk.

I 1949 vart Salvesen vald inn landsstyret til Det norske Arbeiderparti og til medlem i representantskapet i Landsorganisasjonen. Dei to verva hadde han til høvesvis 1952 og 1956. Stortingsperiodane 1958-61 og 1961-65 møtte han fast på Stortinget som vararepresentant frå Vest-Agder i staden for statsråd Jens Haugland, bortsett frå fem veker i august/september 1963. Sidan representerte han fylket og Arbeidarpartiet som fast representant frå 1965 til 1973. På Stortinget var Salvesen medlem i Sosialkomiteen 1958-61, Finans- og tollkomiteen 1961-65 og formann i Administrasjonskomiteen 1965-73. Den siste valbolken, 1969-73, var han elles varapresident i Odelstinget; fungerande odelstingspresident i to månader hausten 1970.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Folk frå Kristiansand
Pernille Wibe

Pernille Bjørseth Wibe () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo. Linjespelaren vart europameister i 2014 og verdsmeister i 2015. Ho deltok i 53 landskampar i tida 2011-16 og skåra 34 mål.

Wibe spelte på Bækkelaget SK i tida 2005-08. Deretter gjekk ho til eit av Noregs beste lag på kvinnesida, Byåsen IL, og var aktiv på trondheimslaget i tre sesongar. Sommaren 2011 melde ho overgang til den suverene noregseinaren Larvik HK, og vart både noregsmeister og seriemeister. Då ho syntest ho fekk for lite speletid på Larvik, flytta ho i 2013 til franske Issy Paris, ein klubb ho spelte på til ho la opp våren 2017. 

Den 26. mars 2011 debuterte Wibe på det norske landslaget i kamp mot Russland. Ho var med i EM-troppa 2014 og VM-troppa 2015, i begge meisterskapane gjekk Noreg til topps. Wibe gjorde mest av seg i handball-VM 2015, der ho skåra eitt av måla då Noreg vann finalen i Herning mot Nederland med heile åtte mål.

Merittar
Handball-EM 2014: Gullmedalje etter 28-25 mot Spania
Handball-VM 2015: Gullmedalje etter 31-23 mot Nederland
Noregsmeister: 2011 og 2012 med Larvik HK
Norsk seriemeister: 2012 og 2013 med Larvik HK
Fransk seriesølv: 2014, 2015 og 2017 med Issy Paris

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pernille Wibe» frå ,  den 21. juni 2017.  
 

Norske handballspelarar
Byåsen-spelarar
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Silje Waade

Silje Katrine Waade () er ein norsk handballspelar frå Stjørdal som vart europameister i 2016. Ved utgangen av 2018 har ho bokført 27 landskampar og skåra 19 mål. 

Venstrehendte Waade har vore høgre rykkrom-spelar på Byåsen IL sidan 2010. Ho deltok i Ungdoms-VM 2012, der Noreg tok bronse etter siger 36–30 over Romania i bronsefinalen. Sommaren 2014 skadde ho korsbandet, og var på sidelinja i 2014/15-sesongen.

Waade meisterskapsdebuterte og spelte alle kampane på det norske laget som vann Handball-EM 2016 i Sverige. Særleg fekk ho ros for innsatsen i forsvaret. Ho skåra to av måla i finalen mot Nederland.

Merittar
Handball-EM 2016: Gullmedalje etter 30-29 mot Nederland
Handball-EM 2018: Nr 5 etter 38-29 mot Sverige

Kjelder
Landskampar
Denne artikkelen bygger på «Silje Waade» frå ,  den 21. juni 2017.  
 

Norske handballspelarar
Byåsen-spelarar
Folk frå Stjørdal
Europameistrar i handball
He Touched Me av Elvis Presley

He Touched Me er eit gospelalbum frå 1972 av Elvis Presley. Han fekk den andre av tre Grammyprisar for albumet. Albumet er det tredje og siste gospelalbumet hans, og det mest moderne av dei tre. He Touched Me selde til gullplate 27. mars 1992 og platina 15. juli 1999 hos RIAA.

Innhald

Original LP-utgåve

CD-utgåve frå 2008

Follow That Dream-utgåva

Medverkande 

Elvis Presley – arrangør, gitar, vokal
Felton Jarvis – produsent
The Imperials – vokal
David Briggs – orgel, piano
James Burton – gitar
Kenny Buttrey – trommer
Jerry Carrigan – trommer

Joe Esposito – gitar
Charlie Hodge – gitar
Ginger Holladay – vokal
Mary Holladay – vokal
Millie Kirkham – vokal
Kathy Westmoreland - vokal
Charlie McCoy – orgel, piano
Sonja Montgomery – vokal

Joe Moscheo – orgel, piano
Al Pachucki – lydteknikar
June Page – vokal
Norbert Putnam – bassgitar
Temple Riser – vokal
Chip Young – gitar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «He Touched Me (album)» frå ,  den 21. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-album
Musikkalbum frå 1972
Album produserte av Felton Jarvis
RCA Records-album
RCA Victor-album
Gospelalbum
Contemporary Christian-album
Felton Jarvis

Felton Jarvis () var ein amerikansk produsent som produserte dei fleste innspelingane til Elvis Presley frå 1966 til 1977. Han gav sjølv ut fleire singlar seint i 1950- og tidleg i 1960-åra. Jarvis produserte òg dei seks første albuma til John Hartford.

Singlar

Viva Records
Honest John (The Workin' Man's Friend)/Don't Knock Elvis (1959)

Thunder Int.
Swingin' Cat/Honest John (The Working Man's Friend) (1960)
Dimples/Little Wheel (1960)

MGM
Indian Love Call / Goin'Down Town  (1961)

ABC-Paramount
Ski King / Be-I-Bye,ETC (1964)
Too Many Tigers / Knickle Knuckle (1965)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Felton Jarvis» frå ,  den 21. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Elvis Presley
USA-amerikanske plateprodusentar
Joe Esposito

Joe Esposito () var ein USA-amerikansk forfattar og forleggjar, som i lag med forretningspartneren Daniel Lombardy, har hatt ansvar for fleire bestseljande bøker. 

Esposito er likeve mest kjend for tilknytinga til Elvis Presley. Han møtte først Presley då han tente i militæret i 1958. Dei gjekk gjennom rekruttskulen i lag i Fort Hood i Texas, men møtte kvarandre ikkje før eit år seinare då dei begge var stasjonerte i Vest-Tyskland, der dei raskt vart vener. Esposito vart turnémanageren og livvakta til Elvis frå 1960. Esposito var ein av forlovarane til Elvis, i lag med Marty Lacker under bryllaupet hans, medan kona til Esposito, Joan, var brurjente. Då Elvis døydde i 1977 byrja Esposito å arbeide for Jerry Weintraub og vart turnémanager for artistar som Michael Jackson, The Bee Gees, Karen Carpenter og John Denver.

Publiserte bøker
Good Rocking Tonight, av Diamond Joe Esposito, (1996) Avon Books (ISBN 0380726947)Elvis Intimate and Rare , by Diamond Joe Esposito, (1997) Darwin Lamm, Elvis International Forum books(ASIN B0006QR02Y)
Remember Elvis. Produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2006) TCBJOE Publishing (ISBN 0977894525)
Elvis Straight Up, produsert av Diamond Joe Esposito og Joe Russo frå The Soft Parade,(2007)Steamroller Publishing (097971320X)
Celebrate Elvis - Volume 1, produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2006) TCBJOE Publishing (ISBN 0977894533)
Celebrate Elvis - Volume 2, produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2007) TCBJOE Publishing (ISBN 097789455X)

Filmar
It Happened at the World's Fair (1963)Kissin' Cousins (1964)
Viva Las Vegas (1964)Clambake (1967)
Elvis: That's the Way It Is (1970)Elvis on Tour (1972)
This is Elvis (1981)

KjelderDenne artikkelen bygger på «Joe Esposito» frå ,  den 21. juni 2017.''

Bakgrunnsstoff

Intervju med Joe Esposito

Elvis Presley
Folk frå Chicago
USA-amerikanske forfattarar
A Thing Called Love

«A Thing Called Love» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av Jerry Reed i 1968. Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Jimmy Dean, Elvis Presley og Dave Dudley. I 1971 vart songen spelt inn av Johnny Cash og han gjekk til topps på countrylista i Canada. Songen vart den største hitten til Cash i Europa, og nådde listene i Irland, Storbritannia og Nederland.

Lister

Jimmy Dean

Johnny Cash

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «A Thing Called Love (song)» frå ,  den 21. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Singlar frå 1972
Jerry Reed-songar
Jimmy Dean-songar
Johnny Cash-songar
Songar skrivne av Jerry Reed
Columbia Records-singlar
RCA Victor-singlar
Antikrigssongar
Lynn Anderson-songar
Tanya Tucker-songar
Glen Campbell-songar