alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lomen kyrkje

Lomen kyrkje vart oppført ved garden Hovi i Vestre Slidre (Innlandet) og innvigd 29. juli 1914. Kyrkjegarden ved Lomen stavkyrkje var for liten omkring hundreårsskiftet, og ny kyrkjegard vart teken i bruk i 1903. Kyrkja vart bygd nokre år seinare.

Arkitekt Holger Sinding-Larsen skal ha teikna utkast til kyrkje allereie i 1905, men dei endelege teikningane vart utarbeidd av Heinrich Jürgensen, som var utførande arkitekt. Byggverket er oppført i mur og har om lag 200 sitjeplassar. Kyrkja har glasmåleri av Emanuel Vigeland frå 1940.

Kjelder 
 «Norges kirker»

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Vestre Slidre kyrkjelege fellesråd
 Valdres.com
Denne artikkelen bygger på «Lomen kyrkje» frå ,  den 1. desember 2013.  
 

Kyrkjer i Vestre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1914
Georg Robert Schirmer

Georg Robert Schirmer () var ein sorenskrivar, forfattar og stortingsmann i Ringerike 1893-1908. Han var stortingsrepresentant for Buskerud frå 1901 til 1903 og ordførar i Norderhov åra 1876-91.

Mor hans, Lisbet Sjønnesdatter, var frå garden Berger i Sør-Odal. Far hans, Bernhard Schirmer, kom til Noreg frå Tyskland som 19-åring. Faren gjekk i tenteste hos eigaren av Odals Verk, Andreas Grüning, og var først bokhaldar og seinare malt- og spritkontrollør ved ølbryggeriet der.

Schirmer skreiv den kjende visa «Je veit ei vakker jente» i 1863, året før han vart student. I 1871 vart han cand.jur., same året som vart visa omskriven til nynorsk og teken inn i «De norske Studenters Visebog». Ho vart landskjend som ei folkevise. Handlinga i visa er frå Blomstermyrene på Odals Verk.

I første halvdelen av 1870-åra arbeidde Schirmer ei tid som sorenskrivarfullmektig. Frå 1876 til 1893 var han overrettssakførar i Norderhov, og deretter i 15 år sorenskrivar i Ringerike. Alle desse  åra budde han på garden sin, Elvbakken i Norderhov.

Schirmer var i perioden 1876-91 ordførar i Norderhov herad. I mange år var han også «direktør» i Ringerike Sparebank. Perioden 1900-03 var han andrerepresentant for Buskerud på Stortinget, medlem av protokollkomiteen 1900-02 og av næringskomite nr 2 frå 1902 til -03.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Denne artikkelen bygger på «Georg Robert Schirmer» frå ,  den 1. desember 2013.  
 

Norske forfattarar
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar for Buskerud
Ordførarar i Norderhov
Folk frå Sør-Odal
Folk frå Ringerike
Peter Rinnan

Ole Peter Schjølberg Rinnan () var ein norsk sjømann og tollbuformann frå Trondheim, aktiv politikar for partiet Høgre.

Rinnan var son til ein skipper i Trondheim, men voks opp i Ibestad hos farbroren Ole P. Schjølberg fram til konfirmasjonsalderen. Han arbeidde som snikkar 1860-65, og var sjømann i kystfart med reiarlaget Nordenfjeldske frå 1865 til 1876. Frå 1872 hadde han styrmannseksamen og frå 1876 skipperborgarskap. Han var så dampskipsførar i kystfart og utanriksfart til 1881 og skipsførar til 1891. Frå 1891 var han arbeidsformann ved tollbua i Trondheim.

Rinnan var medlem av Trondheims bystyre 1895–1901, og av formannskapet i byen 1895–98. Perioden 1904-06 representerte han bykrinsen Trondheim og Levanger på Stortinget, der han var medlem av kyrkjekomitéen.

Han vart tildelt 7. juni-medaljen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Lokalpolitikarar i Trondheim
Norske tollarar
Folk frå Trondheim
Øyjar kapell

Øyjar kapell er ei langkyrkje 1964 i Vestre Slidre kommune i Innlandet. Kapellet er oppført på ein gamal kyrkjegard der det stod ei stavkyrkje fram til 1747.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 «Norges kirker»
 
 Vestre Slidre kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Vestre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Vestre Slidre
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1964
Ole P. Schjølberg

Ole Peter Schjølberg () var ein norsk lensmann, bankmann og stortingsmann frå Trondheim. Peter Rinnan var brorsonen hans.

Liv og gjerning
Schjølberg var son til ein smedmeister. Sjølv vart han lensmann i Ibestad då han var 22 år gammal og sat i stillinga i 44 år. I tillegg var han frå 1838 til 1872 den fyrste kommunekasseraren i Ibestad. Frå 1843 til 1882 var han medlem av heradsstyret, og samstundes heile tida kasserar i den lokale sparebanken.

Schjølberg representerte Finnmarken og Troms på stortinga 1845, 1848, 1854, 1857 og 1865-66, samt det overordentlege storting 1858. Han var i 1845 medlem av justiskomite nr 2 og i 1848 sekretær i same komiteen. Frå 1854 til -66 var han medlem av Lagtinget når han hadde stortingsplass, i 1865-66 som sekretær. Dessutan var han i 1854 medlem av og i 1857 sekretær kyrkjekomiteen. Ved den siste tingsamlinga han tok del i, 1865-66, var han medlem av budsjettkomiteen.

Då han i 1882 sa frå seg posisjonane i Ibestad, flytta han til hovudstaden og døydde der tre år seinare.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar for Finnmark
Lokalpolitikarar i Ibestad
Norske politifolk
Folk frå Ibestad
Folk frå Trondheim
Røn kyrkje

Røn kyrkje er ei langkyrkje i Vestre Slidre kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart teken i bruk i 1748, men vigslinga skjedde fyrst i februar 1749. Våpenhuset er truleg frå 1800-talet og sakristiet frå tidleg på 1920-talet. Interiørfargane vart valde i 1963. På kyrkjegarden står eit hus frå 1986 som inneheld kyrkjestove og bårerom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 
 Vestre Slidre kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Vestre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Vestre Slidre
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1747
Vestre Slidre kyrkje

Vestre Slidre kyrkje eller Slidre kyrkje er ei langkyrkje av stein i Vestre Slidre kommune i Innlandet
. Kyrkja vert ofte kalla Slidredomen, men har aldri vore domkyrkje. Bygget vert gjerne datert til slutten av 1100-talet eller omkring år 1200.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 «Norges kirker»
 
 Vestre Slidre kyrkjelege fellesråd
 Kunsthistorie.com
 

Kyrkjer i Vestre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Vestre Slidre
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Innlandet
Diaklaser

Diaklaser er eit omgrep som er lite nytta innan geologien om plane, lukka sprekker i bergarter. Når bergarta blir utsett for mekanisk forvitring, vil han gjerne sprekke opp etter diaklaser til regelmessige blokker.

Kjelder 
Diaklaser. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/diaklaser.

Forvitring
Dislokasjon i geologi

Dislokasjon er ei eldre nemning nytta i geologi for geologiske prosessar som forkasting, folding og overskyvingar som fører til at større bergartsmassar skiftar plass.

Kjelder 
Dislokasjon: geologi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/dislokasjon%2Fgeologi.

Geologiske prosessar
Ole Erichsen

Ole Erichsen () var ein norsk konditor, fabrikkeigar og politikar for Høgre frå Trondheim.

Liv og gjerning
Erichsen tok eksamen ved kjemilinja ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt i 1881. Han arbeidde deretter som konditor i faren sitt konditori i Trondheim, åra 1884-86 gjekk han i konditorlære og arbeidde på ein sjokoladefabrikk i Düsseldorf. I 1886 tok han over Erichsens konditori i Trondheim og E. Erichsens Dampchokolade- & Sukkervarefabrik etter faren Ernst Erichsen, og drev familiefirma fram til sonen Odd Erichsen tok styringa i 1920. Ole Erichsen var delaktig i oppstartinga av hermetikkfabrikken Trondhjem Preserving Co., Trondhjems Aktiebryggeri A/S og Nidar Chokoladefabrik A/S, og var styreformann i fleire industrielle foretak.

Erichsen var medlem av Trondheim bystyre frå 1897 til 1922, varaordførar 1911–1912. Elles var han styremedlem i Den Norske Fællesforening for Haandværk og Industri frå 1898, medlem av arbeidsutvalet i Norsk Arbeidsgiverforening, formann i Trondhjems Håndverks- og Industriforening i 12 år, medlem av Norges Husflidsråd 1910-25, formann i Norske Konditorers Landsforening frå 1917.

Dei to stortingsperiodane 1906-09 og 1913-15 representerte Erichsen valkrinsen «Bratøren og Ihlen» på Stortinget. I fyrste perioden, då han hadde sete i næringskomite nr 2, vart han vald på programmet til Samlingspartiet, i den andre perioden møtte han for partiet Høgre og var medlem av justiskomite nr 2 og av tollkomiteen.

Han var riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden frå 1947 og riddar av Dannebrogordenen, og vart tildelt Kongens fortenestemedalje i gull.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Denne artikkelen bygger på «Ole Erichsen» frå ,  den 1. desember 2013.  
 

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Trondheim
St. Olavs Orden
Dannebrogordenen
Kongens fortenestmedalje i gull
August Embretsen

August Embretsen () var ein norsk snikkar, gardbrukar og stortingsmann frå Åsnes, medlem av Arbeidarpartiet.

Liv og gjerning
Embretsen var frå garden Ingelsrud i Åsnes, eit bruk som far hans dreiv. Sjølv gjekk han amtsskulen og byrja i 1896 i snikkarlære i Kristiania. Sidan arbeidde han som snikkar og gardbrukar i heimbygda Åsnes.

I 1904 var Embretsen med å stifte Hedmark Arbeiderparti, der han vart fyrste formann. Same året vart han vald inn i kommunestyret i Åsnes. Som lokalpolitikar i Åsnes var han sentral i oppkjøpet av avisa Solungen, som  Arbeiderpartiet eigde frå 1. januar 1907. I 1910 vart han den første ordføraren i Åsnes som representerte  Arbeiderpartiet.

Embretsen vart vald inn på Stortinget i 1909 frå valkrinsen Solør, på tinget var han medlem av kyrkjekomiteen. Etter han vart attvald hausten i 1912, tok han sete i vegkomiteen og i Lagtinget. Han døydde året før stortingsperioden var over, Theodor Aaset tok då over ombodet etter han.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Åsnes
Ordførarar i Åsnes
Stortingsrepresentantar frå Ap
Men in Black

Men in Black er ein amerikansk film frå 1997 som handlar om romvesen. Regissøren er Barry Sonnenfeldt og i hovudrollene spelar Tommy Lee Jones og Will Smith. Filmen var basert på ein teikneserie med same namnet, der Men in Black var ein organisasjon som jobba med å overvaka utanomjordiske vesen på jorda og å skjerma verda frå å vita om at dei fanst.

Oppfølgjaren Men in Black II kom ut i 2002, og Men in Black 3 i 2012. I tillegg gjekk det ein animasjonsserie om Men in Black frå 1997 til 2001 på amerikansk fjernsyn. Suksessen med å laga ein film av teikneserie var noko av det som inspirerte Marvel til å vurdera samarbeid med Columbia Pictures. Dette resulterte seinare i filmen Spiderman (2002).

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Men in Black (film)» frå ,  den 2. desember 2013.  
 

Filmar frå USA
Filmar frå 1997
Olympiastadion i Helsingfors

Helsingfors Olympiastadion er Finlands største stadion og ligg i bydelen Tölö, om lag to kilometer frå bysentrum i Helsingfors. Olympiastadion var hovudstadion under Sommar-OL 1952.

Arkitektur
Den funksjonalistiske bygningen vart teikna av arkitektane Yrjö Lindegen og Toivo Jäntti. Eit 72 meter høgt tårn er olympiastadion sitt særmerk og ope for gjester.

Arrangement
Olympiastadion var hovudstadion under Sommar-OL 1952. Sidan har det vorte brukt til idrettsarrangement og som konsertarena. I perioden 1939–64 vart arrangert fem VM på skøyter og tre EM på skøyter. Mellom dei store friidrettsarrangementa på stadion har vore EM i friidrett 1971, VM i friidrett 1983, EM i friidrett 1994, VM i friidrett 2005, og EM i friidrett 2012. Finlands landslag i fotball spelar kampane sine her.

Soge
Olympiastadion vart bygt i perioden 1934-38, med håp om å få tildelt dei olympiske sommerleikane 1940. Grunna andre verdskrigen vart leikane avlyst. Frå 1994 til 1999 var stadion ombygt og tilskodarkapasiteten redusert frå 70 000 til 40 000. Før euro vart innført som valuta i Finland var olympiastadion avbilda på 10-markseddelen, saman med langdistanseløparen Paavo Nurmi.

Kjelder
 Heimeside for Olympiastadion (engelsk)

Olympiastadion
Friidrettsarenaer
Det ungarske flagget

Det ungarske flagget er ein trikolor med tre vassrette striper i raudt, kvitt og grønt (rekna ovanfrå og ned). 

Dette flagget vart fyrst ført på banen før og under revolusjonen i 1848. Det raude symboliserer styrke, det kvite trufastheit og det grøne står for vona. Flagget har vore offisielt i bruk sidan 1957. 

Under Stalin-tida (1948-56) hadde flagget eit våpenskjold med raud stjerne i midten. Dette vart klipt ut under revolusjonen i 1956, og seinare har flagget med eit hól i midten blitt ståande som symbol på oppreisten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Det ungarske flagget» frå ,  den 2. desember 2013.

Bakgrunnsstoff

Ungarn
Ungarn
Eyvind Fjeld Halvorsen

Eyvind Fjeld Halvorsen () var ein norsk filolog.

Eyvind Fjeld Halvorsen vart cand.philol. i 1947, og reiste deretter på studieopphald i Paris to år. I 1949 tok han til å undervisa i norrøne studiar ved University of Glasgow, og blei verande der til 1954, då han vart dosent i norrøn filologi ved Universitetet i Oslo. I 1959 vart han dr.philos, med avhandlinga The Norse Version of the Chanson de Roland om Rolandskvadet. Frå 1962 blei han utnemnd av universitetet til professor i norrøn filologi. Denne stillinga heldt han i nøyaktig 30 år, og han var også dekanus for det historisk-filosiske fakultetet frå 1964-69. Han har skrive ei rekkje artiklar for Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder. 

Eyvind Fjeld Halvorsen fekk mykje å seia for utviklinga av det norske skriftspråket på 1900-talet. I trettiårsperioden frå 1958-1988 veksla han mellom å vera formann og viseformann i Norsk språknemnd, som blei til Norsk språkråd i 1972. Han sat også i Stadnamnutvalet.

Eyvind Fjeld Halvorsen var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1961.

Kjelde

Fotnotar 

Folk frå Ringerike
Norske filologar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi‎
Lidar kyrkje

Lidar kyrkje  er ei langkyrkje i Øystre Slidre kommune i Innlandet. Kyrkja var mørkebrun i byrjinga og fekk utvendig panel og kvitfarge i 1956.

Kyrkjegarden vart innvigd i 1902.

Litteratur

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 
 

Kyrkjer i Øystre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Øystre Slidre
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1932
Endre Lekve

Endre Torkelsson Lekve () var ein norsk ingeniør frå Ulvik, leiande innanfor ingeniørfaget i Finland i 1860-70-åra. Thorbjørn Lekve var bror hans.

Lekve var son til ein gardbrukar på garden Nedre Lekve i Ulvik. Sjølv gjekk han på underoffisersskulen i Bergen, der han vekte merksemd med sine givnader. Åra 1856–59 studerte han ved den den tekniske høgskulen Polytechnikum i Hannover, der han gjekk ut med ein framifrå eksamen. I 1860 vart han tilsett som professor i bygningsfag på den Tekniska högskolan i Helsingfors. Lekve vann eit stort ry som lærar i ingeniørvitskap og som praktisk ingeniør.

Lekve, som var gift med ei finlandssvensk kvinne, døydde i Helsingfors då han var 49 år gammal, fleire år etter kona var død. Eit stipendfond som ber namnet hans vart oppretta av studentane hans.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske ingeniørar
Folk frå Ulvik
Thorbjørn Lekve

Thorbjørn Torkelsson Lekve () var ein norsk ingeniør frå Ulvik. Han var ein leiande jarnvegskonstruktør, særleg kjend som den fyrste overingeniøren for Bergensbanen. Endre Lekve var bror hans.

Liv og gjerning
Lekve var son til ein gardbrukar på Nedre Lekve i Ulvik. Sjølv reiste han til Helsingfors i 1863 og studerte i tre år ved høgskular i byen, der broren var professor i bygningsfag. Han heldt fram studiane i Zürich 1866–69. Deretter deltok han ute i felten på jarnvegsanlegg i Austerrike, sidan på Østfoldbanen. År 1877 vart Lekve overlærar i bygningsfag på Kristiania tekniske skole, der han i tre år stod for eit reformarbeide som bar frukt. Frå 1880 var han medlem av den tekniske undervisningskommisjonen, som mellom anna planla den seinare tekniske høgskulen i Trondheim. I 1891 vart han leiar for den tekniske revisjonen i Arbeidsdepartementet, der han gjorde eit grunnleggande arbeid.

Lekve var mellom dei fyrste som orda frampå om ein jarnveg mellom Kristiania og Bergen. Han tok aktivt del i førebuingane til banen, og vart den fyrste overingeniøren då det i 1894 vart vedteke å bygge Bergensbanen. 

Den norske Ingeniør- og arkitektforening reiste i 1908 ein bautastein på Finse til minne om Thorbjørn Lekve.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Denne artikkelen bygger på «Thorbjørn Lekve» frå ,  den 2. desember 2013.  
 

Norske ingeniørar
Folk frå Ulvik
Volbu kyrkje

Volbu kyrkje  er ei langkyrkje i Øystre Slidre kommune i Innlandet. Kyrkja avløyste ei stavkyrkje frå mellomalderen som er minna med eit lite museum attmed kyrkja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 «Norges kirker»

Fotnotar 

Kyrkjer i Øystre Slidre
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Øystre Slidre
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1831
Tisleidalen kyrkje

Tisleidalen kyrkje  er ei langkyrkje i Nord-Aurdal kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført i 1957 og innvigd i 1958. Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1949.

Litteratur

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 «Norges kirker»
 
 Nord-Aurdal kommune
 

Kyrkjer i Nord-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Nord-Aurdal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1958
Strand kyrkje i Nord-Aurdal

Strand kyrkje  er ei krosskyrkje i Nord-Aurdal kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført på Svenes i 1735, og Svenes-namnet vert framleis brukt for soknet og ofte òg for kyrkja. I 1860 vart kyrkja flytta til Strand og fekk si noverande form. Somt av inventaret er frå ei stavkyrkje som ho avlølyste i 1735.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 102

Kyrkjer i Nord-Aurdal
Kyrkjer i Valdres prosti
Kulturminne i Nord-Aurdal
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1730-åra
Reidar Liaklev

Reidar Kristofer Liaklev () var ein skeiseløpar, fødd og død på Jaren, som i 1948 vart olympisk meister på 5 000 meter og europameister. Året etter vart han norsk meister. Han representerte Brandbu Idrettsforening.

Liaklev fekk sitt gjennombrot i 1947-sesongen då han vart nummer fire i verdsmeisterskapen på skeiser. I OL-sesongen 1948 vann langdistansespesialisten Liaklev OL-gullet på 5 000 meter i St. Moritz. Eit par veker etter vinterleikane vann Liaklev EM-tittelen under europameisterskapen på skeiser på Hamar med over eitt tidspoeng til svensken Göthe Hedlund. Liaklev vart norsk meister i 1949 framom trønderane Sverre Farstad og Hjalmar Andersen. I 1950-sesongen, hans siste, kom han på tredjeplass i noregsmeisterskapen, men vart i europameisterskapen slått einast av Hjalmar Andersen, som på olympiastadion i Helsingfors tok den fyrste av tre strake EM-titlar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reidar Liaklev» frå ,  den 2. desember 2013.  
 

Norske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1948
Norske deltakarar under vinter-OL 1948
Skeiseløparar under vinter-OL 1948
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Folk frå Gran
Veslehjernen

Veslehjernen (latin: cerebellum) er den delen av hjernen som ligg bak og under bakhovudlappen av storhjernen. Veslehjernen har å gjere med balanseevna, koordinasjonen og reguleringa av muskelverksemda. Veslehjernen styrer så lette ting som å løfte eit glas til munnen, så utan denne delen av hjernen, ville det ikkje vore lett for eit menneske å fungere.

Kjelde 

 
Motoriske system
Kimmeridge-skifer

Kimmeridge-skifer eller Draupneskifer er ein bergart av skifer som vart danna i sein jura ved at gytje som var rik på organisk materiale vart herda. Han vart så dekt med tjukke, yngre sediment og har vorte ein viktig kjeldebergart for olje og gass i Nordsjøområdet.

Kimmeridgeleire eller Kimmeridge Clay er ein geologisk formasjon som dekker store delar av Europa. Leira er ei mørk, marin leire som vart avsett i juratida. Leira har og skiferen har namn etter landsbyen Kimmeridge på Dorset-kysten i Sør-England. I Dorset er leira òg godt kjend i Jurassic Coast der ho er del av verdsarva. Kimmeridgeleira opptrer derfrå og vidare nordaustover til East Anglia.

Kjelder 
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Kimmeridge Skifer. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Kimmeridge-skifer.
 Askheim, Svein. (2009, 13. juni). Kimmeridge Clay. I Store norske leksikon. Henta 9. februar 2014 frå http://snl.no/Kimmeridge_Clay.

Skifer
Leire
Geologiske formasjonar frå juratida
Geologi i Nordsjøen
Britisk geologi
Arne Olaus Fjørtoft Garborg

Arne Olaus Fjørtoft Garborg (), gjerne tiltalt som «Tuften», var ein norsk bibliotekar og forfattar, tilsett på Universitetsbiblioteket i Oslo. Han arbeidde med å samanfatta bibliografien til far sin, Arne Garborg.

Han var einebarn av Arne og Hulda Garborg. Barndomen hans er mykje omtala i foreldras dagbøker, brev og avisartiklar. Han var oppkalla etter faren og etter «Noregs første sosialist», Olaus Fjørtoft. 

Arne O. Garborg tok over barndomsheimen Labråten i Hvalstaddalen i Asker kommune, der han budde saman med kone og barn. Huset er i dag museum. Her heng Gustav Wentzel sitt måleri Tuften på ski.

Bibliografi
 Norske aviser, 1763-1920. Fortegnelse over aviser som finnes i Universitetsbiblioteket og andre samlinger (Oslo. Universitetsbibliotekets årbok. 1923. pt. 2.)

Folk frå Asker
Norske bibliotekarar
Norske forfattarar
Kongsberg–Bamblefeltet

Kongsberg–Bamblefeltet er eit kompleks av sterkt omdanna grunnfjellsbergartar langs sørlandskysten frå Kristiansand til Langesund, og langs vestsida av Oslofeltet til Randsfjorden. Feltet består særleg av bandgneisar og amfibolittar, men òg kvartsittar, kalksteinar og yngre granittar. Det er jernførekomstar ved Arendal i Arendalsfeltet, nikkel ved Flåt, som vert vunnen ut i Flåt nikkelgruver, apatitt i Bamble ved Bamblefeltet og kobolt i Modum som vart nytta i Modum Blåfarveværk. Sølvførekomstane på Kongsberg som vart vunne ut i Kongsberg Sølvverk ligg i Kongsberg–Bamblefeltet, men er av yngre opphav.

Kjelder 
Kongsberg–Bamblefeltet. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Kongsberg%E2%80%93Bamblefeltet.

Geologi i Agder
Geologi i Vestfold og Telemark
Geologi i Viken
Geologiske felt i Noreg