alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kessens Peak

Kessens Peak er eit fjell, 2660 moh, 5 nautiske mil (9 km) søraust for Mount Paine i La Gorce Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerard R. Kessens i U.S. Navy-skvadron [[VX-6, ein fotograf under Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Kivi Peak

Kivi Peak er eit fjell i Antarktis på 2390 moh. Det ligg heilt sør på Cleveland mesa på austsida av Michigan Plateau. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Stephen Kivi, som var utstyrsansvarleg ved Byrd-stasjonen i 1962.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Kohler

Mount Kohler er eit fjell (480 moh) på sørsida av Boydbreen 4 nautiske mil (7 km) aust for Mount Woodward i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av ein ekspedisjon for U.S. Antarctic Service (USAS) 1939–41 leia av Richard Evelyn Byrd. Fjellet vart kalla opp etter Herbert V. Kohler jr. og Ruth DeYoung Kohler II, son og dotter av Herbert V. Kohler, som støtta Byrd-ekspedisjonen, 1933-35, økonomisk.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Kohler Dome

Kohler Dome er eit avrunda, snødekt fjell med ei høgd på 2680 moh heilt aust i Mount Moulton-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-66. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) kalla fjellet opp etter Robert E. Kohler i U.S. Coast and Geodetic Survey, ein geomagnetikar/seismolog ved Byrd-stasjonen, 1970.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Kohnen

Mount Kohnen er eit fjell sørvest i Bowyer Butte i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Fjellet vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Heinz Kohnen, ein geofysikar ved Byrd-stasjonen frå 1970 til 1971.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Kosciusko i Antarktis

Mount Kosciusko er eit markant fjell på 2910 moh. som ligg sentralt i Ames Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Henry M. Kosciusko i US Navy som var offiser i Antarctic Support Activities 1965-67.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Kouperov Peak

Kouperov Peak er eit fjell (890 moh) ved sørenden av Demas Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Leonid Kouperov, ein sovjetisk utvekslingsforskar som forska på ionosfæren ved Byrd-stasjonen i 1961.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Langford Peak

Langford Peak er eit isolert fjell 2 nautiske mil (3,7 km) vest for den nedre delen av Reedybreen og 5 nautiske mil (9 km) nordvest for Abbey Nunatak. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lawrence G. Langford jr., ein bygningssnekkar ved Byrd-stasjonen vinteren 1958.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Langway

Mount Langway er eit kystfjell (760 moh) 2,5 nautiske mil (4,6 km) sørvest for Mount LeMasurier i Ickes Mountains i Marie Byrd Land. Fjellet vart først fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Chester C. Langway, glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen, 1968-69.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Lavris Peak

Lavris Peak er eit snødekt fjell med ei høgd på 2745 moh nordaust på Mount Hartigan i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958–60, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William C. Lavris, ein meteorologisk teknikar ved Byrd-stasjonen i 1959.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Leister Peak

Leister Peak er eit fjell 3 nautiske mil (6 km) nord for Early Bluff i Kohler Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Geoffrey L. Leister, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) Marie Byrd Land Survey Party, 1966-67.

Kjelder

 
 Fjell i Marie Byrd Land
Mount LeMasurier

Mount LeMasurier er eit isfritt kystfjell på meir enn 800 moh mellom Mount Vance og Mount Langway, sentralt i Ickes Mountains i Marie Byrd Land.

Fjellet vart oppdaga og fotografert frå lufta under U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Wesley E. LeMasurier, geolog under kartlegginga av Marie Byrd Land, 1967-68.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Lichen Peak

Lichen Peak er eit fjell som ligg mellom Saunders Mountain og Swanson Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga i desember 1934 av sledelaget til Byrd-ekspedisjonen under Paul Siple og fekk dette namnet på grunn av lav og andre botaniske artar som fanst her.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Linwood Peak

Linwood Peak er eit isolert fjell i Hershey Ridge, som ligg 14 nautiske mil (26 km) vest for Mount Ronne i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Linwood T. Miller, ein seglmakar på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Lockhart

Mount Lockhart er eit markant fjell nord for hovudmassivet i Fosdick Mountains 6 km nordaust for Mount Avers i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen på ein flytur den 5. desember 1929. Det er kalla opp etter Ernest Earl Lockhart, ein fysiolog ved West Base under United States Antarctic Service Expedition og eit medlem av den biologiske gruppa som vitja området i 1940.

Kjelder
 Mount Lockhart 
 

Fjell i Marie Byrd Land
Buksbomslekta

Buksbomslekta (Buxus) er ei planteslekt i buksbomfamilien. Ho omfattar rundt 70 artar, der buksbom er den mest kjende. 
Plantane er seintveksande og eviggrøne med lêraktige blad. Dei dannar vanlegvis små buskar. Buksbom kan verte fleire hundre år gamal.

Det veks buksbom i tempererte og tropiske strøk.
Blada inneheld alkaloid, og er giftige.
Dei har tidlegare vore brukt ein del i medisin mot smerter som gikt og kolikk.

Trevirket er tungt og hard, og eigner seg til tredreiing, treskjering og som materiale for musikkinstrument.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Buksbomfamilien
Planteslekter
United States Antarctic Service Expedition

United States Antarctic Service Expedition (1939–1941), ofte omtalt som Den tredje Byrd-ekspedisjonen, var ein ekspedisjon finansiert av United States Navy, Utanriksdepartementet, Innanriksdepartmentet og Finansdepartementet i USA. Sjølv om staten finansierte ekspedisjonen, fekk han i tillegg støtte i form av donasjonar og gåver frå privatpersonar, selskap og institusjonar. 

Kontreadmiral Richard Evelyn Byrd leia ekspedisjonen som hadde med i alt 125 mann frå USA fordelt på to skip. Dei fleste var militære, frå dei statlege byråa eller frå forskingsinstitusjonar. Totalt 59 mann overvintra i Antarktis. 

Målet med ekspedisjonen var å opprette to basar: East Base i nærleiken av Charcot Island eller Alexander I Land, eller ved Marguerite Bay om ein ikkje fann noko eigna stad på øya, og West Base i nærleiken av King Edward VII Land, men om dette viste seg å verte umogeleg, ved Hvalbukta eller nær Little America. Ekspedisjonen klarte begge måla sine. 

I tillegg vart det utført vitskaplege observasjonar av mange slag. Alt i alt var ekspedisjonen særs vellukka.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «United States Antarctic Service Expedition» frå ,  den 11. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Antarktiske ekspedisjonar
1939 i USA
1939 i Antarktis
1940 i Antarktis
1941 i Antarktis
USA og Antarktis
USA-amerikanske ekspedisjonar
Tetrafylía

Tetrafylía (gresk Τετραφυλία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Tetrafylía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Jeórjos Karaiskákis.

Referansar 

Tetrafylia
Tetrafylia
Inger Sitter

Inger Solveig Sitter () var ein norsk prisløna grafikar og målar.

Biografi 

Inger Sitter si mor kom frå Viborg i Finland; faren var derimot trøndar og utdanna styrmann. Ho voks opp i Antwerpen og lærte dermed flamsk på skulen. I tenåra var det tydeleg at jenta hadde kunstnartalent, og ho vart difor teken inn på ulike kunstskular, både i Noreg og Antwerpen. Også i vaksen alder har ho veksla mellom å bu i Noreg og i Europa, mellom anna i Antibes i Frankrike. Dei siste åra av livet sitt budde ho på Tjøme i Vestfold.

Allereie i 1948 var ho representert ved Statens høstutstilling. I 1950-åra vart kunsten hennar prega av såkalla lyrisk (naturbasert) abstraksjon. Saman med Irma Salo Jæger og Berit Soot Kløvig danna ho kunstprosjektet Park 62 frå 1973-1976. Frå 1981-1984 var ho professor ved Statens Kunstakademi, og har i tillegg hatt ei rekkje høgtståande verv. Inger Sitter var også oppteken av å betra kåra for norske kunstnarar, og mykje på grunn av innsatsen hennar vart det innført ordning med garantiinntekt.

Kunstverket hennar, In The Picture (1964) vart kåra til eitt av Morgenbladets tolv viktigaste norske kunstverk 1945-2005. Sitter har også laga skulpturar.

Inger Sitter var gift to gonger; fyrste gong med kunstnaren Carl Nesjar, andre gongen med forfattaren Rolf Dahlström.

Prisar og utmerkingar 

 1978: Oslo bys kunstnerpris 
 1983: Prins Eugen-medaljen  
 1998: Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden
 2010: Forfremja til kommandør av St. Olavs Orden
 2011: Vestfold fylkeskommunes kunstnerpris
 2011: Norsk kulturråds ærespris

Kjelder 

 NBL-artikkel om Inger Sitter, skriven av Ole Henrik Moe. Henta inn 11. mars 2013.

Fotnotar 

Norske målarar
Norske grafikarar
Folk frå Trondheim
St. Olavs Orden
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
Áno Kalendíni

Áno Kalendíni (gresk Άνω Καλεντίνη) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas og hovudsete i kommunen Jeórjos Karaiskákis.

Referansar 

Ano Kalendini
Astrokhóri

Astrokhóri (gresk Αστροχώρι) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Astrokhóri var hovudsete i den tidlegare kommunen Tetrafylía, som no er ei kommunaleining i kommunen Jeórjos Karaiskákis.

Referansar 

Astrokhori
Iráklia i Árta

Iráklia (gresk Ηράκλεια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Iráklia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Jeórjos Karaiskákis.

Referansar 

Iraklia
Iraklia
Péta i Árta

Péta (gresk Πέτα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Péta inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nikólaos Skoufás, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Péta 4 781 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 563 innbyggjarar.

Referansar 

Peta
Peta
Peta
Kombóti

Kombóti (gresk Κομπότι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Kombóti inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nikólaos Skoufás.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kombóti 2 542 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 544 innbyggjarar.

Referansar 

Komboti
Komboti
Komboti
Komméno

Komméno (gresk Κομμένο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Komméno inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nikólaos Skoufás.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Komméno 769 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 625 innbyggjarar.

Referansar 

Kommeno
Kommeno
Kommeno
Árakhthos i Árta

Árakhthos (gresk Άραχθος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Árakhthos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nikólaos Skoufás. Han har namn etter elva Árakhthos.

Referansar 

Arakhthos
Arakhthos
Neokhóri i Árta

Neokhóri (gresk Νεοχώρι) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Neokhóri var hovudsete i den tidlegare kommunen Árakhthos, som no er ei kommunaleining i kommunen Nikólaos Skoufás.

Referansar 

Neokhori
Håpet i Tromsø

Håpet er ein av mange bydelar i Tromsø og er blant anna ein av dei fyrste drabantbyane som blei etablert her. Bydelen ligg på nord-vestsida av Tromsøya, og har på sommaren sol nesten 24 timer i døgnet når midnattsola skin.

Natur
Håpet ligg nokon minuttar unna fri natur, kor ein på vinteren kan la seg freiste av akebakkar og nypreparerte lysløyper som strekkjer seg over heile Tromsøya. Om sommaren finn ein eit stort utval av stiar ein kan nytte seg av, kor ein kan plukke blåbær og kantarell om ein ynskjer. Ein ynda utfluktsstad sommar som vinter er skihytta  i Tromsø, som ligg ved lysløypa berre nokre minuttar unna Håpet.

Institusjonar og føretak
 Mortensnes barneskule 
 Langnes ungdomsskule 
 Mortensnes Omsorgssenter 
 Jekta Storsenter

Kjelder
Tromsø brann- og redning 

Bydelar i Tromsø
Prestvannet

Prestvannet og parkområda rundt er eit kjært turmål i Tromsø, sommar som vinter. Vatnet har eit rikt fugleliv med ender, måker og andre fuglar, og derfor er delar av vatnet freda i hekkeperiodar. Vatnet ligg på Tromsøya, 96 moh.

Drikkevatn
I 1867 vart vatnet demma opp for å brukast til drikkevatn i byen nedanfor. I tida etter vart demningar og vollar utbetra og forsterka, men til tross for dette var Prestvannet eit dårleg drikkevatn. Då det nye vassverket på Slettaelva vart tatt i bruk i 1921, vart det slutt på å bruke Prestvannet som drikkevatn.

Rikt dyreliv
Prestvannet har eit rikt dyreliv. Blant fugleartane finst lom, toppand og hettemåke. Ei av årsakene til artsrikdomen er dei mange flytande torvøyene i vatnet som sikrar beskyttande hekkeplassar. I den seinare tid har det vore diskutert om vatnet gror saman, og at det kanskje bør setjast i gang tiltak for å halde vatnet ope for å beskytte det varierte dyrelivet. Om dette er nødvendig og rett å gjere er omstridt.

Fisk
Etter at Prestvannet vart demma opp, prøvde ein å sette ut røye og aure, men dei døydde kvar vinter av mangel på oksygen. Så prøvde ein å sette ut den sentraleuropeiske arten karuss, som faktisk klarte seg. Karussen har ein spesiell eigenskap; om vinteren legg den seg i mudderet på botn. På grunn av oksygenmangelen utviklar den alkohol i blodomløpet. Skulle Prestvannet botnfryse om vinteren, vil også alkoholen senke frysepunktet i blodet, og karussen har ein større sjanse for å overleve. I tillegg til karuss finst det også trepigga stingsild i vatnet, men denne fisken har ein mykje større døyelegheit på grunn av mangel på oksygen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Prestvannet» frå ,  den 11. mars 2013.  
 

Geografi i Tromsø
Innsjøar i Troms og Finnmark
Carl Frederik Ferdinand Stanley

Carl Frederik Ferdinand Stanley () var ein dansk arkitekt, son av bilethoggaren Carl Frederik Stanley. Delar av virket hans fann stad i Noreg.

Stanley fekk utdanninga si ved Det Kongelige Danske Kunstakademi under C.F. Harsdorff og Peter Meyn. Samstundes studerte venen Bertel Thorvaldsen ved akademiet under faren Carl Frederik Stanley. Dei to studentane søkte reisestipend saman i 1796, men berre Thorvaldsen fekk.  Stanley tok difor imot ei 
stilling som «stadsbyggmester», byarkitekt som ein vil seie i dag, i Kristiania i Noreg. Han kom til landet i 1797. 

Noko av det ein kjenne til at han utførte var eit prosjekt til Katedralskolen i Dronningens gate. Mellom anna auditoriet vart bygd om etter planane til Stanley, om enn i noko enklare utgåve. Auditoriet vart nytta av Stortinget når det var samla frå 1814 til 1854.

Geir Thomas Risåsen skriv i si bok om Carsten Anker og Eidsvollsbygningen på side 116: 
«Eidsvollsbygningens arkitekt har vært et åpent spørsmål gjennom hele 1900-tallet. Alt tyder imidlertid på at Anker benyttet den unge danske arkitekten Carl (Charles) Frederik Stanley.»

Bevis har ein ikkje, men Risåsen nemner at mange av forslaga til ombygginga av Katedralskolen og teikningana til Eidsvollsbygningen har store likhetstrekk. Dei syner og at prosjekta var laga av ein arkitekt med bakgrunn frå det danske kunstakademiet og på denne tida var Stanley den einaste med slik kunnskap tilstades i Noreg. 

Stanley hadde og utført gravmonumentet over Bernt Anker si kone Mathia. Det stod i fleire år ved Paléet, men er no i Frognerparken. 

Eit anna oppdrag hadde han for John Collett på Store Ullevål gård i Kristiania. Han teikna eit klassisk tempel som blei oppført i hagen. Tempelet er avbilda på eit måleri av Carl Frederik Vogt.

I 1800 reiste Stanley att til Danmark og fekk stipend slik at han kunne dra på studiereise. Han døydde i Roma hos Thorvaldsen.

Referansar

Litteratur
Geir Thomas Risåsen: Eidsvollsbygningen : Carsten Anker og Grunnlovens hus, Damm forlag 2005, ISBN 82-04-09489-2

Danske arkitektar
Folk frå København
Mount Maglione

Mount Maglione er eit lågt fjell 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Mount Ekblaw i Clark Mountains i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Charles R. Maglione i U.S. Navy Reserve, ein navigatør på LC-130F Hercules-flyet i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Mahan

Mount Mahan er eit fjell på 1260 moh. som ligg 3 nautiske mil (6 km) aust for Mount Fiedler i Bender Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Shirley F. Mahan, ein sambandsmann ved Byrd-stasjonen vinteren 1960.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Maigetter Peak

Maigetter Peak er eit fjell, den nordlegaste av Birchall Peaks, på sørkysten av Block Bay i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og kartlagd frå bilete tekne på flyturen den 5. desember 1929. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert Z. Maigetter, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) under den andre kartlegginga av Marie Byrd Land, 1967-68.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount Manke

Mount Manke er eit fjell, 900 moh, heilt aust i Harold Byrd Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert M. Manke, utstyrsansvarleg ved Byrd-stasjonen vinteren 1960.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Marks Peak

Marks Peak er eit fjell (3325 moh) på sørsida av kraterkanten of Mount Hampton i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Keith E. Marks, ein elektrikar i National Bureau of Standards og eit medlem av gruppa som kryssa Marie Byrd Land, 1959-60.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Matikonis Peak

Matikonis Peak er eit lite, heller isolert fjell som stikk opp av isen sentralt i Coulter Heights, nær kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William P. Matikonis i US Navy, underoffiser utdanna i brannvern ombord på USS «Glacier», 1961-62.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mayo Peak

Mayo Peak er eit fjell med flat topp (kring 300 moh) som dannar sørenden av Jones Bluffs på Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Elbert A. Mayo jr. i U.S. Navy Squadron VXE-6, flyteknikar som deltok under fem turar til Antarktis under Operasjon Deepfreeze.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount McClung

Mount McClung er eit fjell 2 nautiske mil (3,7 km) søraust for Mount Gonzalez i Sarnoff Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Herbert C. McClung i U.S. Navy, øvstkommanderande ved Byrd-stasjonen, 1965.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount McCormick

Mount McCormick er eit fjell 2 nautiske mil (3,7 km) søraust for Mount Ralph i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter W.S. McCormick, ein pilot på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount McCoy

Mount McCoy er eit høgt fjellmassiv med mørke, snøfrie veggar ved austsida av Landbreen i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av medlemmar av West Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter James C. McCoy, ein sjefpilot ved West Base.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
Mount McCrory

Mount McCrory er eit fjell 2 nautiske mil (3,7 km) aust-søraust for Mount Vance aust i Ickes Mountains i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Eugene E. McCrory, i USCG, befalshavande på USCGC «Glacier», i løpet av Operasjon Deep Freeze 1969 og 1970.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
McDonald Heights

McDonald Heights er eit breitt, hovudsakleg snødekt fjell kring 35 nautiske mil (60 km) langt og på over 1 000 m mellom Cape Burks og Morris Head på kysten av Marie Byrd Land. Høgdene grensar i sør til Hull-, Kirkpatrick- og Johnsonbreen. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Det vart observert og delvis kartlagd frå USS «Glacier» i løpet av februar 1962, og vart kartlagd i detalj av US Geological Survey (USGS) i 1965. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Edwin A. McDonald i U.S. Navy som var nestkommanderande i U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1962, og offiser for gruppa som utforska denne kysten i februar 1962.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
McGaw Peak

McGaw Peak er eit markant fjell (over 800 moh) på ryggen mellom Landbreen og Paschalbreen i Marie Byrd Land. Det ligg halvvegs mellom Mount McCoy og Pearson Peak. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Hugh R.L. McGaw, offiser i staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, i løpet av Operasjon Deep Freeze 1971 og 1972.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
McKinley Peak

McKinley Peak er ein fjelltopp som ligg 15 nautiske mil (28 km) vest for Hershey Ridge ved sørenden av Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen den 5. desember 1929, og vart namngjeven av Byrd etter Grace McKinley, kona til kaptein Ashley C. McKinley, ein flyfotograf og tredje nestøvstkommanderande på ekspedisjonen.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land
McLean Peak

McLean Peak er ein fjelltopp, 2290 moh, som ragar over ein utstikkar som stig ned frå nordvestenden av Stanford Plateau, langs Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant William E. McLean i US Navy, militærlege og øvstkommanderande på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1964.

Kjelder

Fjell i Marie Byrd Land