alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Neandertalarar

Neandertalarar viser til ei gruppe menneskeapar i slekta Homo som levde i Europa og Vest-Asia frå rundt 200 000 år sidan, fram til dei forsvann frå Asia for rundt 50 000 
og frå Europa for rundt 30 000 år sidan. 

I kroppsbygnad likna neandertalarar ganske mykje på moderne menneske, men skilde seg særleg frå dei i utforminga av kraniet. Modellar tyder på at dei hadde ein hjerne som var like stor eller større enn den til moderne menneske. Etter dei funna som er gjort var menn rundt 165–168 cm og kvinner rundt 152–156 cm, omtrent same høgd som moderne menneske i samtida si. Dei var truleg sterkare enn moderne menneske, særleg i armar og hender, og tettbygde, noko som truleg gjorde dei betre tilpassa kulde. Neandertalarar åt variert dyrekost frå dyr dei jakta på eller sanka, men særs lite plantekost.

Neandertalarane blei gradvis erstatta av moderne menneske (Homo sapiens). Det er framleis ikkje heilt klart om neandertalane kan kallast ein eigen art, Homo neanderthalensis, eller ein underart nærare i slekt med mennesket, Homo sapiens neanderthalensis, noko som ville innebera at dei to mennesketypane kunne få avkom saman. Det har også vore ei rekkje spekulasjonar rundt utdøydinga deira — om moderne menneske ganske enkelt utkonkurrerte neandertalarane, om dei døydde ut av seg sjølv ettersom klimaet blei varmare, eller om det var konfliktar mellom gruppene.

Oppdaging 
Dei første neandertalarskallane blei funne i Engis i Belgia i 1829 og i Forbes' Quarry på Gibraltar i 1848. Det første større funnet, Neanderthal 1, blei gjort i den vesttyske dalen Neanderthal i 1856, tre år før Darwin gav ut Origin of Species. Funnet omfatta 16 knoklar og knokkeldelar: Toppen av ein skalle, to lårbein, eit tarmbein, tre bein frå høgrearmen og to frå den venstre, delar av eit skulderblad og ribbein.

Rekonstruksjonar

Kjelder 
 
 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Neandertalere» frå , og «Neanderthals» frå  den 27. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

 Jensen, Peter K. A. : Menneskets oprindelse og udvikling, 2005
 Dawkins, Richard: The Ancestor's Tale (A Pilgrimage to the Dawn of Life), 2004

Paleoantropologi
Hominidar
Utdøydde dyr
Det nordlandske kyrkje- og skulefond

Det nordlandske kyrkje- og skulefond (bokmål Det nordlandske kirke- og skolefond, dansk det Nordlandske Kirke- og Skole-Fond) vidareførte etter 1814 arbeidet som sidan 1715 hadde vore drive av det dansk-norske Misjonskollegiet. Fondet høyrde under kyrkjedepartementet. 

Hovudføremålet til fondet var først å fremje misjon blant samane. Sidan vart føremålet å sikre lønsinntekter til geistlege embetsmenn i Nord- og Sør-Hålogaland bispedømme, å vedlikehalde kyrkjer og kapell fondet åtte og å fremje skulestellet i desse bispedømma.

Kyrkjene Misjonskollegiet åtte i Nord-Noreg vart selde etter Lov av 1. august 1821 «angaaende de Nordlandske Kirkers Salg». Eigedommane fondet åtte, vart forvalta som anna kyrkjegods, etter Lov av 20. august 1821 «angaaende det beneficerede Gods». Ved lov av 4. august 1827 vart det opna for at leiglendingane kunne få kjøpe eigedommane dei dreiv.

Fondet hadde i 1954 ein grunnkapital på kr 1 659 300 og eit rentefond på kr 2 460.

Fondet tok slutt 31.12.1971, så Stortinget overdrog eigedommane til Opplysningsvesenets fond.

Kjelder: 
 Norsk Allkunnebok (1958)
 Norges Lover 1682-1965
 Historisk leksikon

Norske statsetatar
Nord-Hålogaland bispedømme
Sør-Hålogaland bispedømme
Nedleggingar i 1972
Dag Ole Teigen

Dag Ole Teigen () er ein norsk politikar frå Volda. Han er vald inn frå Hordaland, og representerer Arbeidarpartiet på Stortinget i perioden 2009-2013. I perioden 2005-2009 var Teigen fastmøtande vararepresentant på Stortinget, medan Anne-Grete Strøm-Erichsen var forsvarsminister.

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon ved Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Folk frå Volda
Odd Iversen

Odd Iversen () var ein norsk fotballspelar kjend som «Ivers». Han var ein av Noregs beste fotballspelarar gjennom tidene, og hadde erfaring frå både norsk, og belgisk toppdivisjon.

Iversen var fødd i Trondheim. Han kom til Rosenborg frå klubben Trond i 1964. Rosenborg rykte opp i toppserien (dåverande 1. divisjon) i 1967, og Odd Iversen blei toppskårar i serien tre år på rad med heile 73 mål på 54 kamper. Han hadde landslagsdebuten sin i ein landskamp mot Finland 1. juni 1967 (Resultat: 2–0). 
Våren 1970 blei han saman med Harald Sunde utanlandsproff i den belgiske klubben Racing Mechelen, der han spelte fram til 1973. Han sleit med ein skade som ikkje blei helt bra. Før han blei skada stod han øvst på ønskelista til den belgiske toppklubben Anderlecht, som nr 2 på lista hadde dei den legendariske vingen Johan Cruyff. Odd Iversen spelte deretter for Rosenborg fram til 1975, då han gjekk til Vålerenga, der han blei i fem år. Han avslutta karrieren som fotballspelar i Rosenborg, frå 1980 til 1982.

«Ivers» fekk 45 landskamper og han skåra 19 mål for Noreg.

Odd Iversen er far til landslagsspelaren Steffen Iversen.

Odd Iversen svevna stille inn på Øya Helsehus i Trondheim, etter ein periode med sjukdom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 rbkweb.no: Odd Iversen

Norske landslagsspelarar i fotball
Rosenborg-spelarar
Vålerenga-spelarar
Norske fotballspelarar i Belgia
Folk frå Trondheim
Aiguilles Dorées

Aiguilles Dorées er eit 3 519 m høgt fjell i Mont Blanc-massivet i Sveits. Fjellet, som ligg i kantonen Valais, er grannefjell til Mont Dolent og Aiguille d'Argentière.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Aiguilles Dorées» frå , den 27. oktober 2009. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Petite Pointe d'Orny

Petite Pointe d'Orny er eit 3 187 m høgt fjell i Mont Blanc-massivet i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Valais.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Petite Pointe d'Orny» frå , den 27. oktober 2009. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Howard Zinn

Howard Zinn () var ein US-amerikansk historikar og statsvitar. Han har sidan 1960-talet vore ein markant forkjempar for borgerrettar og mot krig. I sitt virke er han inspirert av både marxisme, anarkisme, sosialisme og sosialdemokrati. Hans mest kjende bok, «A People's History of the United States» er gitt ut på norsk under tittelen «USA: Folkets historie: 1492 - i dag».

Samfunnskritikar og aktivist 
Zinn la i 1958 fram doktoravhandlinga si om kongressrepresentanten Fiorello H. LaGuardia. Men det var som politisk aktivist han skulle verte kjent. I 1963 vart han oppsagt frå undervisningsstillinga si på Spelman College ved Atlanta University Center, etter å ha støtta eit studentopprør mot collegets filosofi om å utdanne «unge fruer». I 1964 begynte han ved Boston University der han vart aktiv i motstanden mot Vietnamkrigen. Zinn hadde krigserfaring frå 2. verdskrigen og hadde sjølv vore med første gong napalm vart brukt, og visste derfor at napalm drep ikkje berre soldatar, men òg sivile. Han har sagt at denne erfaringa har fått han til å stille spørsmål til andre tilfelle av bombing av sivile mål, som i Dresden, Hiroshima og Nagasaki.

I 1968 besøkte han Hanoi og hjelpte til med å få sett fri dei første tre US-amerikanske krigsfangane. Saman med Daniel Ellsberg og Noam Chomsky offentleggjorde han i 1971 hemmelegstempla dokument om dei diplomatiske relasjonane mellom USA og Vietnam i tida etter 1945. Zinn har i alle år sidan vore ein av de fremste US-amerikanske ekspertane på Vietnamkrigen. I tråd med dette har han kritisert amerikanskleia krigføring i Jugoslavia, Afghanistan og Irak.

Historikar 
Zinn er i dag mest kjend for «A People's History of the United States», ei bok som er seld i over ein million eksemplar i USA. I motsetning til tradisjonell US-amerikansk historieskriving ser Zinn utviklinga frå dei undertrykte si side, frå Columbus og dei første kolonialistane sine forsøk på utrydde urbefolkninga, via slavehandelen og dei uverdige tilhøva som US-amerikanske arbeidarar har levd under, til borgerrettar og krigsmotstand.

Ymse 
Zinn har gitt ut fleire verbalplater, samt ei plate i lag med bandet Resident Genius. Han har òg forfatta skodespel.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Howard Zinn» frå , den 27. oktober 2009. 
 

USA-amerikanske historikarar
Folk frå New York City
Super Mario 64

er eit plattformspel utvikla og publisert av Nintendo som eit lanseringsspel for Nintendo 64. Det vart gjeve ut i Japan juni 1996, i Nord-Amerika september same året, og i Europa mars 1997. Ei omlaging av spelet, Super Mario 64 DS, vart gjeven ut på Nintendo DS i 2004.

Dataspel frå 1996
Plattformspel
Super Mario
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Nintendo 64-spel
Virtual Console-spel
Anwar Sadat

Anwar Sadat () var ein egyptisk offiser og politikar, og tok over som president av Egypt etter at Gamal Abdel Nasser døydde i 1970.

Egypt under Sadat og Syria starta Jom kippur-krigen mot Israel i 1973. Det overraskande åtaket gav den egyptiske hæren eit fotfeste på Sinai-halvøya, og gjorde Sadat til ein helt i Egypt og den arabiske verda. Medan Israel prøvde å driva dei ut att, innførte Tryggingsrådet i SN våpenkvile. Egypt og Israel gjekk deretter inn i forhandlingar som til slutt førte til at dei to landa anerkjende kvarandre og inngjekk fred. I 1977 reiste han sensasjonelt til Israel, som den første egyptiske leiaren. Sadat vitja Jerusalem og heldt tale for den israelske folkeforsamlinga Knesset. For fredsavtalen fekk Sadat og den israelske statsministeren, Menachem Begin, Nobels fredspris.

Sadat fjerna seg frå Nasser-politikken gjennom å innføra fleirpartisystem og økonomisk liberalisering, noko som opna for privat investering, men også førte til folkeoppstand då priskontrollen på brød vart oppheva i 1977. Under Sadat braut Egypt med Sovjetunionen og knytte seg tettare til USA. Landet, som tidlegare hadde vore sett på som ein leiar av arabarverda, blei ekskludert frå Den arabiske ligaen.

I februar 1981 fekk egyptiske styresmakter nyss om planar frå Al-Jihad eller Egyptisk islamsk jihad om å utføra ein islamistisk revolusjon i landet. I september det året gav Sadat ordre om å arrestera over 1&nbso;500 menneske, både medlemmer av Al-Jihad og koptiske leiarar, aktivistar og intellektuelle med ulik ideologisk bakgrunn.

Sadat vart drepen den 6. oktober 1981 under ein militærparade i Kairo til minne om sigeren i 1973. Fleire attentatsmenn kasta granatar og skaut mot plattforma han stod på. Elleve andre blei drepne i åtaket og tjueåtte blei skadde. Drapsmennene var leidd av Al-jihad medlemmen Khalid Islambouli.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Anwar Sadat» frå , den 28. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

Egyptiske politikarar
Opphavleg omsett med Apertium
Egyptiske presidentar
Egyptiske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Menachem Begin

Menachem Begin () var ein israelsk politikar fødd i Brest-Litovsk i Russland (noverande Kviterussland).

Begin var leiar av Irgun, ein militant jødisk organisasjon. Organisasjonen Irgun stod mellom anna bak bombeåtaket på det britiske hovudkvarteret i King David-hotellet i Jerusalem i 1946, der 91 menneske vart drepne. Mellom ofra var det både britar, arabarar og jødar.

Han var Israels 6. statsminister og sat frå 1977 til 1983, og fekk Nobels fredspris i 1978.

Begin var leiar for dei politiske partia Herut frå 1948, Gahal frå 1965 og Likud frå 1973 til 1982. Han blei med i regjering for første gong i 1967, under Levi Eshkol som minister utan portefølje. Han trekte seg frå regjeringa til Golda Meir i 1970. I 1977 vann Likud valet til Knesset, og Begin blei statsminister.

Begin fekk Nobels fredspris for 1978 saman med Anwar Sadat etter fredsavtala mellom Israel og Egypt. Fredsavtala vart inngått på Camp David i USA. Ettermælet hans har vorte sverta på grunn av ordrane hans om å invadere Libanon i 1982. Invasjonen var ei medverkande årsak til dei berykta massakrane i Sabra og Shatila i Beirut same året.

Begin døydde i Tel Aviv og blei etter eige ønske gravlagd på Oljeberget.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Menachem Begin» frå , den 27. oktober 2009. 
 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Menachem Begin» frå , den 20. januar 2010. 
 

Israelske statsministrar
Israelske justisministrar
Folk frå Brest oblast
Opphavleg omsett med Apertium
Vinnarar av Nobels fredspris
Israelske nobelprisvinnarar
New Super Mario Bros.

New Super Mario Bros. (japansk New スーパーマリオブラザーズ) er eit siderullande plattform-dataspel utvikla og publisert av Nintendo for den handhaldne spelkonsollen Nintendo DS. Det vart gjeve ut i Nord-Amerika og i Japan mai 2006 og i Europa juni same året. Spelet er det første nye siderullande plattformspelet med Mario i hovudrolla sidan Super Mario Land 2: 6 Golden Coins frå 1992, og det første spelet i hovudserien innanfor Mario-serien sidan Super Mario Sunshine frå 2002.

Handlinga i spelet liknar dei i tidlegare Mario-plattformspel, der Mario må kome seg forbi ymse farar og fiendar for å berge prinsesse Peach frå Bowser. Mario får tilgang på fleire hjelpemiddel som hjelper han på ferda, deriblant supersoppen, eldblomen og stjerna som kvar gjev han særskilde eigenskapar. På ferda gjennom åtte verder med til samans 80 nivå, må Mario overvinne Bowser Jr. og Bowser før han får berga prinsessa.

Ein oppfølgjar til spelet, New Super Mario Bros. Wii, kom i 2009 på Wii.

Handling 
New Super Mario Bros. opnar med Mario og prinsesse Peach gåande i lag medan eit lyn brått slår ned i slottet til Peach. Når Mario renn mot slottet for å sjå nærare, kjem Bowser Jr. og bortfører prinsessa. Mario innser fort kva som har skjedd, og skundar seg tilbake for å sette etter kidnapparen.

Oppsett 
Attåt sjølve hovudeventyret i spelet er det ein modus for fleirspel. Her kan to spelarar kjempe mot kvarandre som Mario eller Luigi på ein av fem baner, der målet for begge er å bli førstemann til å samle eit fastsett nummer stjerner. Begge spelarane kan åta den andre spelaren for å stele stjerner. Å hoppe vanleg på motstandaren vil få han til å misse ei stjerne, medan å treffe han med eit rauvdunk vil koste han tre. Nokre minispel frå Super Mario 64 DS er tilgjengelege med nye moglegheiter for fleirspel. Det er til saman 18 småspel for ein enkelt spelar og 10 for fleire. Småspela er delte i fire kategoriar (en: «Action», «Puzzle», «Table» og «Variety»).

Arv 
New Super Mario Bros. introduserer Dry Bowser, som etter det har dukka opp i andre spel i serien. I Super Smash Bros Brawl er det nokre referansar til New Super Mario Bros.

Ein oppfylgjar til spelet, New Super Mario Bros. Wii, blei utgjeven i slutten av 2009 til Wii. Her kan ein spele opp til fire spelarar samtidig. Den direkte oppfylgjaren, New Super Mario Bros. 2, blei kunngjort 21. april 2012 og kom ut til Nintendo 3DS i august 2012. New Super Mario Bros U blei lansert til Wii U i november 2012 og er ein indirekte oppfylgjar til New Super Mario Bros Wii.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
New Super Mario Bros. hjå Nintendo.no
 OffisiellNew Super Mario Bros iQue DS-side 
 Offisiell nettstad til New Super Mario Bros.
 New Super Mario Bros. instruksjonsbok
 New Super Mario Bros. på Internet Movie Database

Dataspel frå 2006
Plattformspel
Super Mario
Nintendo Entertainment Analysis and Development-spel
Nintendo DS-spel
Hallgrímur Pétursson

Hallgrímur Pétursson () var ein islandsk prest og diktar.

Hallgrímur var fødd i Hólar nord på Island der onkelen var biskop og far hans ringde kyrkjeklokkene. Som ung rømde han heimefrå og til fastlands-Europa, der han blei smedlærling. Den omreisande islandske presten Brynjólfur Sveinsson kom over Hallgrímur i Glückstadt, då ein del av Danmark, og hjelpte han til å koma inn ved Vor Frue Skole i København.

Under det siste skuleåret fekk Hallgrímur Pétursson i oppgåve å gje kristendomsundervising til ei gruppe islendingar som var henta heim frå eit niårig fangenskap ved Barbareskkysten (dei var blitt røvde under Tyrkjaránið, 'tyrkarrana'). Ei av desse var den gifte kvinna Guðríður Símonardóttir, som han hadde eit tilhøve med og gjorde gravid. Hallgrímur blei med dei lauskjøpte fangane tilbake til Island, der Guðríður fekk vita at mannen var død, og dei to gifta seg snøgt med kvarandre. Det uvanlege tilhøvet deira, medrekna at Guðríður var 16 år eldre enn han, vekte oppsikt.

Hallgrímur arbeidde som fiskar og arbeidar, men blei etter sju år tilbake på Island utnemnd til prest av Brynjólfur Sveinsson, som no var blitt biskop ved Skálholt. Også dette var noko uvanleg, ettersom Hallgrímur ikkje hadde fullført utdanninga si i København. Han skikka seg likevel godt som prest, først ved Hvalsnes og deretter ved den ettertrakta Saurbær i Hvalfjörður frå 1651 til 1669.

Hallgrímur Pétursson skreiv ei rekkje dikt, som Aldarháttur, Rímur af Lykla-Pétri og Magellónu, Króka-Refs rímur og ei samling moralske barnerim. 

Då Hallgrímur blei spedalsk skreiv han eit verk på 50 Passiusálmar, salmar der han hans eiga liding og Jesus si glei saman. Samlinga blei svært populær på Island, og er blitt rekna blant den beste religiøse diktinga i verda. 
Salmesamlinga blei først trykt i 1666 og var i 1999 kome ut i 68 opplag. Hallgrímur heldt seg populær på Island, og blei også trykt den danske salmeboka.

Hallgrimúr Pétursson døydde i Ferstikla. Hallgrímskirkja i Reykjavík er bygd til minne om han.

Kjelder 
 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Hallgrímur Pétursson» frå , og «Hallgrímur Pétursson» frå  den 27. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Passíusálmar
 bild på Hallgrímur 

Islandskspråklege forfattarar
Islandske forfattarar
Islandske salmediktarar
University of Florida

University of Florida (forkorta UF) er eit delstatseigd, forskingsbasert sea-grant- og land-grant-universitet i Florida i USA, med campus i Gainesville. Det vart grunnlagt i 1853 som East Florida Seminary, medan Florida Agricultural College (FAC) frå 1884 var ein annan forløpar - som samstundes var det første land-grant-universitet i delstaten. Gainesville vart vald til campus i 1905.

I åra 1945-47 var det enorm søking frå heimvendte krigsveteranar, og den store tilstrøyminga vart avlasta ved å bygge eit tilleggscampus i Tallahassee. Etter to års drift vart derimot denne campusen sjølvstendig og utvikla seg til dagens Florida State University.

I 1958, etter 106 år, fekk svarte studentar tilkomst til University of Florida.

UF er den nest største campusen for høgare utdanning i USA. Budsjettet er om lag 23 mrd kroner årleg.  På grunn av høg kvalitet på fleire av fagtilboda (særleg ved det såkalla Honours program) vert universitetet tidvis rekna til gruppa Public Ivy - dei 10-30 beste offentlege universiteta i USA. Både studentane og forskarane kan vise gode resultat. Eit resultat av forskinga ved UF er sportsdrikken Gatorade.

Skular og studenttilhøve 
Dei 17 collega arrangerer i alt 123 mastergradsprogram og 76 doktorgradsprogram, ved i alt 87 skular og fakultet. Desse er:
 J. Hillis Miller Health Science Center (1956) - 6159 studentar
 University of Florida College of Dentistry
 University of Florida College of Public Health and Health Professions
 College of Medicine at the University of Florida
 University of Florida College of Nursing
 University of Florida College of Pharmacy
 University of Florida College of Veterinary Medicine
 University of Florida College of Engineering (1910) - 6 935 studentar
 Warrington College of Business (1926) - 6 339 studentar
 Fisher School of Accounting
 University of Florida School of Journalism (1916) - 3 000 studentar
 University of Florida College of Liberal Arts and Sciences (1910) - 1 400 studentar
 Bob Graham Center for Public Service
 Fredric G. Levin College of Law (1909) - 1 153 studentar
 University of Florida College of Health and Human Performance (1946) - 2004 studentar
 University of Florida College of Agricultural and Life Sciences (1964)
 Institute of Food and Agricultural Sciences
 University of Florida College of Design Construction and Planning (1925) - 1 500 studentar
 M.E. Rinker Sr. School of Building Construction
 University of Florida College of Education (1906) - 1 900 studentar
 P.K. Yonge Developmental Research School
 University of Florida College of Fine Arts (1975) - 900 studentar
 University of Florida Division of Continuing Education

University of Florida har 50 882 studentar og 2 311 vitskapeleg tilsette i 2006, og i haustsemesteret same år var skulepengane på årsbasis US$ 3 206 for studentar folkeregistrert i delstaten Florida. Studentane representerer meir enn 100 land. 

Studiane vert gjeve opp til doktorgradsnivå i fleire fag.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «University of Florida» frå ,  den 28. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 University of Florida

Public Ivy
Skipingar i 1853
Universitet i Florida
Deformasjon i meteorologi

Deformasjon i meteorologi er endringsraten til forma på ein væskelekam. Storleiken er særs viktig i danninga av frontar, i utforminga av skyer og i diffusjon av stoff og eigenskapar.

Likningar
Deformasjon av horisontal vind er definert som , der  og , representerer dei deriverte av vindkomponentane. Sidan desse deriverte varierer stort med rotasjonen til koordinatsystemet, så vil  og  gjere det same.

Strekkingsretning
Deformasjonselementa  og  (over) kan nyttast til å finne retninga til utvidingsaksen, altså linja som elementa strekkjer seg langs (òg kalla strekkingsretninga). Fleire straummønster er kjenneteikna ved stor deformasjon: konfluens, diffluens og skjerstraum. Konfluens, òg kjend som strekking, er ei forlenging av eit væskeelement langs straumeretninga (straumlinjene konvergerer), medan diffluens, òg kjend som skjerdanning, er ei forlenging av væskeelementet normalt på straumretninga (straumlinje divergens).

Sjå òg
Vindskjer
Konvergenssone
Divergens

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deformation (meteorology)» frå ,  den 28. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Vektorrekning
Atmosfærisk dynamikk
Antisyklonsk storm

Ein antisyklonsk storm er eit uvêr der vinden bles i motsett retning enn det corioliseffekten rundt eit lågtrykk skulle tilsei. På den nordlege halvkula bles ein antisyklonsk storm med klokka og på den sørlege halvkula mot klokka. 

Ein antisyklonsk storm oppstår som regel rundt høgtrykk. Desse strir ikkje «imot» corioliseffekten, men følgjer naturlovene for antisyklonsk vind rundt høgtrykksområde. Antisyklonske uvêr, som høgtrykkssystem, kjem ofte i samband med kaldt vêr og fører ofte til mykje snø. 

Den store raude flekken på Jupiter er eit godt døme på ein utanomjordisk antisyklonsk storm. 

Antisyklonske tornadoar oppstår ofte. Sjølv om tornadoar er kvervlar rundt lågtrykksområde, så skjer dette fordi tornadoen har så liten skala at corioliseffekten ikkje er merkbar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anticyclonic storm» frå , den 28. oktober 2009. 
 

Uvêr
Antisyklonar
American Meteorological Society

American Meteorological Society (AMS) er ein organisasjon for utvikling, informasjonsformidling og utdanning av meteorologiske og tilknytte oseanografiske og hydrologiske vitskapar. AMS vart skipa i 1919 og har i dag meir enn 11 000 medlemmar som består av yrkesaktive meteorologar, professorar, studentar og vêrentusiastar. Enkelte medlemmar har fått status som «Certified Consulting Meteorologist (CCM)» («sertifisert meteorologkonsulent»),. 

AMD gjev ut ni atmosfæriske og tilknytte oseanografiske og hydrologiske tidsskrift og dekkjer økonomisk meir enn 12 årlege konferansar, samt tilbyr mange program og tenester. 

Hovudkvarteret til AMS ligg i Boston.

Tidsskrift 
American Meteorological Society gjev ut følgjande vitskaplege tidsskrift: 
 Bulletin of the American Meteorological Society
 Journal of the Atmospheric Sciences
 Journal of Applied Meteorology and Climatology
 Journal of Physical Oceanography
 Monthly Weather Review
 Journal of Atmospheric and Oceanic Technology
 Weather and Forecasting
 Journal of Climate
 Journal of Hydrometeorology
 Weather, Climate, and Society
 Earth Interactions
 Meteorological Monographs

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «American Meteorological Society» frå ,  den 28. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

Meteorologiske organisasjonar
Skipingar i 1919