alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Loch Venachar

Loch Venachar (skotsk-gælisk Loch Bheannchair) er ein innsjø i Stirling i Skottland, mellom Callander og Brig o' Turk. Han ligg om lag 82 meter over havet og er 6 km lang. Den største djupna er om lag 33 meter. 

Black Water renn frå Loch Achray og ut i vestenden av Loch Venachar og i aust renn Eas Gobhain frå vatnet til River Leny ved Callander der dei dannar River Teith.

Sørsida av innsjøen er skogkledd med mange skogsstiar. Nokre av dei fører over åsane til Lake of Menteith og nokre vestover langs innsjøen til Loch Achray og Trossachs.

Invertrossachs House, som vart vitja av dronning Victoria i 1869, ligg òg på sørsida. 

Det finst mykje aure og gjedde i innsjøen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Venachar» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Loch Venachar på «In Callander»  
 Loch Venachar Sailing Club 

Venachar
Geografi i Stirling
Loch Watten

Loch Watten er ein innsjø i Caithness i Skottland i nedslagsfeltet til River Wick. Namnet har norrønt opphav og «Watten» tyder «vatn».

Innsjøen er ein populær stad for flogefiskarar og inneheld mykje aure. De lokale landsbyen Watten ligg i sør.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loch Watten» frå ,  den 4. september 2010.  
 

Watten
Watten
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Lake of Menteith

Lake of Menteith (skotsk-gælisk Loch Innis MoCholmaig), er ein innsjø i Skottland, ved Carse of Stirling, flodsletta i øvre delar av elvne Forth og Teith, oppfor Stirling. Fram til tidleg på 1800-talet vart det meir vanlege skotske namnet Loch of Menteith nytta. Den einaste større busetnaden ved Lake of Menteith er Port of Menteith. 

Det ligg fleire små øyar i innsjøen. Den største er Inchmahome og her finn ein Inchmahome kloster, eit eldgammalt kloster. Dronning Maria av Skottland søkte tilflukt her i 1547. Ho var då berre fire å gamal og var her i fire veker etter det katastrofle slaget ved Pinkie Cleugh i september dette året. 

Innsjøen er ikkje særleg djup og kan fryse heilt til i kalde vintrar. Om isen vert tjukk nok vert det halde ein utandørs curlingkonkurranse her, kalla The Bonspiel eller Grand Match. Sjølv om dette er sjeldan, trekkjer det til seg tusenvis av curlingspelarar. Den siste Grand Match vart halde i 1979. De vart planlagt Bonspiel i 2010, men dette vart skrinlagd på grunn av tryggleiken.

Lake of Menteith vert ofte omtalt som den einaste innsjøen i Skottland som vert omtalt med namnet «lake», men det er i røynda fleire andre. Nesten alle innsjøar i Skottland heiter noko med «loch».

Bakgrunnsstoff
 Inchmahome Priory ved The Lake of Menteith

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lake of Menteith» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Skottland
Geografi i Stirling
Hirsel Lake

Hirsel Lake eller Lake of the Hirsel er ein kunstig innsjø nær Coldstream i det historiske fylket Berwickshire, no Scottish Borders, i Skottland. Han ligg på eigedomen The Hirsel, heimstaden til familien Home og den britiske statsministeren Alec Douglas-Home.

Innsjøen dekkjer om lag 11 hektar og er om lag forma som ein firkant, med sider på 300-400 meter.
Han utgjer eit viktig hekke- og overvintringsområdet i Scottish Borders-regionen, og er del av Hirsel Site of Special Scientific Interest (SSSI).

Det er ein av få innsjøar i Skottland som er omtalt som «lake» og ikkje «loch».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lake of the Hirsel» frå ,  den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff

Innsjøar i Scottish Borders
Pressmennan Lake

Pressmennan Lake er ein innsjø i East Lothian i Skottland.

Han er ein kunstig innsjø skapt i 1819. Innsjøen ligg i kløft i Lammermuir Hills, oppfor landsbyen Stenton i East Lothian. Han er om lag 2 km lang, men mindre enn 100 meter brei. 

Det er ein av få innsjøar i Skottland som vert omtalt som «lake» og ikkje «loch».

Bakgrunnsstoff
Artikkel om innsjøen 
Kart over området 

Reservoar i Skottland
Geografi i East Lothian
Darfield på New Zealand

Darfield er ein by i Selwyn District på Sørøyapå New Zealand. Han ligg 45 km vest frå bygrensa til Christchurch, ved State Highway 73 (The great Alpine highway) og jarnvegslinja Midland railway line, der den kjende togruta TranzAlpine går. Ved folketeljinga i 2006 hadde byen eit folketal på 1 485.

Darfield er den viktigaste byen mellom Christchurch og West Coast. Han vert ofte kalla «Byen under Nor'west arch», dette viser til eit karakteristisk vêrfenomen som ofte dannar ein boge av skyer vest for byen, på ein elles klår himmel. Skyene vert danna gjennom kondensering av vasspartiklar som vert løfta opp over Søralpane. Darfield ligg i dei grøderike jordbruks- og beiteområda i Malverndistriktet. Byen er innfallsport til dei kjende elvene Waimakariri- og Rakaiaelva og Søralpane, og er også einpopulær oppstigingsstad for varmluftsballongar.
Darfield har ei lokal vekeavis, Malvern News, som kan lesast på nettet.

Jordskjelvet 4.september 2010 
Klokka 04:35 lokal tid laurdag 4. september 2010 vart byen råka av eit jordskjelv med styrke 7,1 på Richters skala og med episenter i nærleiken. Skjelvet førte til store skadar både i byen og områda omkring, heilt ut til Christchurch.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Darfield, New Zealand» frå , den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
Heimesida til Selwyn District

Canterbury på New Zealand
Byar på New Zealand
Llyn Alaw

Llyn Alaw er eit kusntig reservoar på Anglesey i Nord- Wales. Det er drikkevasskjelde for den nordlege halvdelen av øya. Reservoaret vart skapt i 1966 i eksisterande myrterreng. 

Tilsigsområdet er stort sett jordbruksland og få elvar renn ut i innsjøen. Reservoaret vert stort sett fylt opp i vinterregnet, medan vassnivået fell i sommarmånadane. Reservoaret er 4,3 km lang med ei flate på 3,6 km², noko som gjer det til den største innsjøen på øya. Innsjøen er ikkje djupare enn 5,2 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llyn Alaw» frå ,  den 4. september 2010.  
 

Alaw, Llyn
Alaw, Llyn
Alwen-reservoaret

Alwen-reservoaret eller Cronfa Alwen er eit 5 km lang reservoar nær Pentre-Llyn-Cymmer i Conwy i North Wales. Reservoaret er skapt av den 27 meter høge Alwen Dam og ligg 8 km frå Llyn Alwen. Dammen vart bygd mellom 1909 og 1921 og skulle opphavleg gje vatn til byen Birkenhead, nær Liverpool. I dag er han ein del av reguleringssystemet til River Dee.

Demninga er ein boga murdam. Vatnet vart reinsa i eit anlegg like nedanfor dammen. Huset står der framleis, men utstyret inni er for lengst bytta ut med eit moderne anlegg i eit nyare bygg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alwen Reservoir» frå ,  den 4. september 2010.  
 

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Bala Lake

Bala Lake (walisisk Llyn Tegid) er ein stor innsjø i Gwynedd i Wales. Det var den største naturlege innsjøen i Wales før vassnivået i innsjøen vart heva av Thomas Telford for å gje meir vatn til Ellesmere-kanalen. Han er 6,4 km lang og 1,6 km brei, og vert stundom råka av brå og farleg flaum. River Dee renn gjennom innsjøen og vatnet er kjend for å vere djupt og klårt. Byen Bala ligg ved den nordlege breidda og Bala Lake Railway går fleire kilometer langs sørsida av innsjøen.

Bala Lake er rik på gjedde, åbor, karpe, aure, ål og sik. Her finst òg det sjeldne blautdyret Myxas glutinosa - ein klebrig snigl. 

Fleire selskap driv utleige av kajakk og andre typar båtar ved innsjøen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bala Lake» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bala Lake 
Bala Lake illusterte guide
www.geograph.co.uk : bilete av Bala Lake og omliggande område

Geografi i Gwynedd
Bala (Llyn Tegid)
Site of Special Scientific Interest i Wales
Beacons-reservoaret

Beacons-reservoaret er det nordlegaste av tre reservoar i Taff Fawr-dalen i Sør-Wales. Det er eigd av Welsh Water og som namnet indikerer så ligg det i Brecon Beacons nasjonalpark i Powys og innanfor dei historiske grevskapsgrensene til Breconshire.

I periodar når vatnet står lågt er det mogeleg å sjå restar av langhus. Ein bygning som ligg oppfor Taff Fawr har fundament av massive vêrslitte steinheller. Det er òg gjort funn av flintreiskap. Det er derimot rekna som uforsvarleg å gå nær ruinane på grunn av faren for djup gjørme.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beacons Reservoir» frå ,  den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
www.geograph.co.uk: bilete av Beacons-reservoaret og omliggande område

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Geografi i Powys
Llyn Bodgynydd

Llyn Bodgynydd er ein innsjø i Gwydir-skogen i North Wales. Han er 5,7 hektar stor og ligg ca. 270 meter over havet. 

Han vert lokalt kalla «Llyn Bod» eller «Bod Mawr» (stor), for å skilje han frå eit mindre vatn like ved («Bod Bach» eller «Cors Bodgynydd-reservoaret») i nordaust. Vatnet frå det største vatnet renn ut i det mindre vatnet. 

Begge innsjøane vart demde opp for å skape reservoar som dreiv det store vasshjulet i den nærliggande Pandora-gruva, men dei inneheld no mindre vatn enn dei gjorde før Bod Bach-dammen vart øydelagd. 

Eit område ved sidan av det minste vatnet er omgjort til Cors Bodgynydd naturreservat på grunn av det varierte dyre- og plantelivet der.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Bodgynydd» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene: The lakes of Eryri, av Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985
 

Bodgynydd, Llyn
Llyn Bodgynydd
Llyn Brenig

Llyn Brenig er eit vassreservoar i North Wales, i hjartet av Denbigh Moors, på grensa mellom grevskapa Conwy og Denbighshire. Det vert nytta til å kontrollere vassnivået i River Dee som ein del av reguleringssystemet i elva, som vernar vassforsyninga for Nordvest-England og Nordaust-Wales, særleg Liverpool og området kring.

Reservoaret
Bygginga av demninga starta i 1973 og stod ferdig i 1976. Reservoaret har ein kapasitet på 60 millionar m³ og vart først fylt i 1979. Det har eit overflateareal på 3,7 km² og er dermed den fjerde største innsjøen i Wales. Innsjøen har ei kystlengd på 23 km. 

Tilsigsområdet til reservoaret er ikkje stort nok til å fylle det i løpet av eitt år. Det vil sei at når reservoaret vert tappa, så kan det ta fleire år før det vert heilt fylt opp att.  Llyn Brenig vert derfor berre nytta under tørkeperiodar når kapasiteten til Llyn Celyn og Llyn Tegid ikkje lenger klarar å halde vassnivået i River Dee oppe.

Arkeologi

Under bygginga av reservoaret vart det funne fleire lekamar frå bronsealderen og ein leir frå mellomsteinalderen for jegerar og samlarar. Ved hjelp av radiokarbonanalysar av kol frå eldstadane ved leiren vart leiren datert til kring 5700 f.Kr.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Llyn Brenig» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Clwyd-Powys Archaeological Trust 
Llyn Brenig Sailing Club 

Brenig, Llyn
Brenig, Llyn
Llyn Brenig
Brenig, Llyn
Cantref-reservoaret

Cantref-reservoaret er det midtre av tre reservoar i Taff Fawr-dalen i South Wales. Det er eigd av Welsh Water og ligg i Brecon Beacons nasjonalpark, hovudsakleg i Powys og det historiske grevskapet Breconshire. Delar av det sørvestlege hjørnet av innsjøen ligg i Rhondda Cynon Taff.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cantref Reservoir» frå ,  den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
www.geograph.co.uk : bilete av Cantref-reservoaret og omliggande område

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Brecon Beacons
Geografi i Powys
Llyn Celyn

Llyn Celyn er eit stort reservoar som vart bygd mellom 1960 og 1965 i dalen til elva Tryweryn i North Wales. Det er om lag 4 km langt og har ei maksimal djupne på 43 meter. Det har ein kapasitet på 71,2 milliardar liter vatn.

Det vart opphavleg kalla Llyn Tryweryn Mawr, men i september 1964 endra Liverpool Corporation namnet.

Bygginga og motstanden
Bygginga av reservoaret omfatta at landsbyen Capel Celyn og omliggande jordbruksland vart lagt under vatn. Dette skapte mykje sinne, fordi walisisk kultur og språk stod særs sterkt i landsbyen, samt at reservoaret vart bygd for å gje vatn til Liverpool og delar av  Wirral i staden for Wales. Avgjersla om å byggje reservoaret vart teken trass i at 35 av 36 walisiske parlamentsmedlemmer var imot, og den 36. av desse stemde ikkje. Dette førte til auka støtte for det walisiske nasjonalistpartiet Plaid Cymru.

Det vart halde ei offisiell opning den 21. oktober 1965 med representantar frå byrådet i Liverpool. Det var venta store protestar og mykje politi var til stades. Seremonien varte mindre enn tre minuttar fordi protestantane hadde kutta mikrofonleidningane og ropa frå dei mange hundre protestantar gjorde at ingen høyrde noko av talen. 

I oktober 2005 gav byrådet i Liverpool ut ei offentleg unnskyldning for hendinga.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Celyn» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Abandoned communities ..... Llyn Celyn

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Claerwen

Claerwen er eit reservoar i Powys i Wales, som det siste leddet i Elan Valley-reservoara som vart bygd som ein del av vassforsyninga til Birmingham i England. Demninga er hovudsakleg bygd av betong med naturstein på utsida. Demninga er av ein type kalla massivdam. 

Claerwen-dammen stod ferdig i 1952 og vart bygd i ein viktoriansk stil for å passe inn med tidlegare dammar i dalen. Ein måtte leige inn italienske steinhoggarar, fordi dei britiske framleis var i London og bygde opp att byen etter krigen i 1940-åra. 

Det tok seks år å byggje dammen og han var nesten dobbelt så stor som dei andre dammane i Elan-dalen. Claerwen reservoaret er nesten like stor som alle dei andre reservoara i Elan-dalen til saman. Dammen er 56 meter høg og 355 meter lang. Kapasiteten i reservoaret er 48,3 millionar m³.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Claerwen» frå ,  den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
Bilete av Claerwen og det omliggande området på geograph.org.uk

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales
Geografi i Powys
Coedty-reservoaret

Coedty-reservoaret er eit reservoar i Snowdonia i North Wales. Det får vatn frå Afon Porth-llwyd som renn frå Llyn Eigiau. Reservoaret ligg 274 meter over havet og er om lag 4,9 hektar stort. Det er brunaure i innsjøen. 

Den originale dammen vart bygd i 1924 som ein del av vasskraftforsyinga til aluminiumsverket i Dolgarrog. I 1925 brast Eigiau-dammen og flaumvatnet frå denne førte òg til at Coedty-dammen brast. Den påfølgjande flaumen førte til at 17 mista livet i Dolgarrog.

Dammen vart gjenoppbygd i 1926 og endra igjen i 1956. Vatn frå reservoaret vert ført i store metallrøyr til vasskraftverket i Dolgarrog.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coedty-reservoaret» frå ,  den 4. september 2010.  
 

Innsjøar i Wales
Geografi i Conwy
Reservoar i Wales
Llyn Conwy

Llyn Conwy er ein innsjø i Conwy sentralt i Nord-Wales. Han er kjelda til River Conwy som renn sørover frå innsjøen og seinare snur nordover før ho munnar ut i Conwy Bay. Llyn Conwy ligg om lag 454 meter over havet og har ei djupne på kring 5 meter på det meste. Han er den klårt største innsjøen i Migneint-heiene

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Conwy» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Bilete frå området

Conwy
Llyn Conwy
Llyn Conwy
Cosmeston Lakes Country Park

Cosmeston Lakes Country Park er ein open friluftspark mellom Nedre Penarth og Sully, 11,7 km frå Cardiff i Vale of Glamorgan i Wales. Parken er open året rundt. 

Midt i parken ligg ein stor innsjø ved sida av ein tidlegare tapt mellomalderby, Cosmeston Medieval Village. Her har ein gjenoppbygd eit «levande museum» i form av ein mellomalderlandsby på 1300-talet. Denne vart oppdaga då ein konstruerte parken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cosmeston Lakes Country Park» frå ,  den 4. september 2010.

Bakgrunnsstoff
 County Park 

Geografi i Vale of Glamorgan
Innsjøar i Wales
Llyn Cowlyd

Llyn Cowlyd er den djupaste innsjøen i North Wales. Han ligg i Snowdonia nasjonalpark langs Carneddau-fjella, 355 meter over havet. Innsjøen er lang og smal og er nesten 3 km lang. Han dekkjer eit areal på 1,1 km², ei middeldjupne på 33 meter og er ned mot 70 meter på det djupaste. 

Innsjøen er eit reservoar som forsyner vatn til byane Conwy og Colwyn Bay. Llyn Cowlyd er eit av to reservoar som forsyner vasskraft til aluminumsverka i Dolgarrog.  Den andre er Llyn Eigiau, som vart fysisk knytt til Llyn Cowlyd via ein tunnel i 1919 og dette er vatnet som renn ut i innnsjøen ved demninga. 

Demninga er kring 10 meter høg og står i nordaustenden. Han består av stein og jord, med betong i midten. Demninga vart offisielt opna i 1922.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Cowlyd» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene: The lakes of North Wales av Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987The lakes of Eryri av Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985

Bakgrunnsstoff 
 The Mabinogion
 Walk around Creigiau Gleision and Llyn Cowlyd
 The Dolgarrog Disaster

Cowlyd
Cowlyd
Llyn Cowlyd
Llyn Crafnant

Llyn Crafnant er ein innsjø nord i Wales der nordenden av Gwydir-skogen møter foten av Carneddau-fjella og ryggen av Cefn Cyfarwydd. Innsjøen er kring 25 hektar stor og om lag 1,5 km lang. 

Innsjøen er eit reservoar og vart demd opp i nordenden i 1874, men demninga er berre så vidt synleg sidan vatnet fossar bratt ned over dammen. Ved utløpet står ein obelisk, reist i 1896 av innbyggjarane av Llanrwst som eit minnesmerke over vatnet byen fekk frå reservoaret. 

River Crafnant møter River Conwy ved Trefriw.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Crafnant» frå ,  den 4. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene: The lakes of North Wales av Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987The lakes of Eryri av Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985
 Bathymetrical Survey of the lakes of Snowdonia, av T.J. Jehu, The Royal Society of Edinburgh, 1902
 

Crafnant, Llyn
Llyn Crafnant
Crafnant, Llyn
Skogstorkenebb

Skogstorkenebb eller sjuskjære (Geranium sylvaticum) er ei urt i storkenebbfamilien. Utbreidd i Europa og Asia.

Planta er kring 4 dm høg med ein rund stengel. Denne har nedst lange, og øvst korte hår og kjertelhår. Djupe skar mellom de sju bladlappane. Opprette fruktskaft. Smalt avlange begerblad og fiolette eller stundom kvite kronblad. Den nedre smale delen av kronbladet har hår på oversida.

Skogstorkenebb blomstrar kring juni månad i skog og enger i låglandet og til fjells over heile Noreg. Funnen opp til 1750 meter over havet i Jotunheimen.

Plantar i Noreg
Storkenebbfamilien

Kjelder
Svensk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Haukelifjell

Haukelifjell er eit fjellområde og ein fjellovergang i Sør-Noreg. Området ligg i Vinje kommune i Vestfold og Telemark og Ullensvang i Vestland. Fjellområdet er delvis overlappande med Hardangervidda, og vert avgrensa av tettstadene Røldal i vest og Haukeli i aust.

Fjellovergangen vart opna i 1886, og er ein del av Europaveg 134. Vegen går gjennom Haukelitunnelen, som var den lengste vegtunnel i Noreg frå han opna i 1968 fram til 1982. På gamlevegen over Dyrskar ligg ein av dei eldste vegtunnelane i Noreg, opna i 1900. E134 over Haukelifjell er det viktigaste transportsambandet mellom Haugesund og Oslo.

Overnattingsstaden Haukeliseter ligg ved vegen. Det vert drive av Stavanger Turistforening, og er den mest besøkte turisthytta i landet. Haukelifjell skisenter ligg på austsida av fjellet.

Bakgrunnsstoff 
 Haukeliseter
 Haukelifjell Skisenter

Hardangervidda
Geografi i Vinje
Geografi i Ullensvang
Fjellovergangar i Noreg
Haukeli

Haukeli er eit område vest i Vinje kommune i Telemark-området i Vestfold og Telemark fylke og er eit trafikknutepunkt der Rv9 og E134 møter kvarandre.

Området er tidlegare òg kalla Haukeligrend, men i 1999 vart namnet tilbakeført til det opphavlege Haukeli.

Næringsliv 
Områda kring Haukeli er utbygd av vasskraft. Utbygginga starta i 1957 med Haukeli kraftverk og vart sluttført i 1979 då Kjela kraftverk vart sett i drift.

TINE-konsernet har eit meieri som produserer chevre i Haukeli.

Turisme 
Haukelifjell ligg 12 km vest for Haukeli og er ein skidestinasjon vinterstid. 

Vinje kommune er eigar av den store fjelleigendomen Berunuten Vest, som ligg nord for Songavatn,  nord for Haukeli. Denne eigendommen, på  kjøpte Vinje kommune av brukseigar Treschow i 1979. Med dette kjøpet ville kommunen opne ein bit av dei store fjellviddene for bruk til jakt, fiske og friluftsliv for ålmenta. Desse områda var for ein stor del privat- og utanbygdseigde. Sportsfiske, småviltjakt, friluftsliv, delar av storviltjakta og dei sju hyttene på eigendommen er tilgjengeleg for alle.

Kjelder

Geografi i Vinje
Kvartal

Eit kvartal er eit firedels år. Dei fire kvartala i året vert til vanleg rekna med byrjing frå høvesvis 1. januar, 1. april, 1. juli og 1. oktober. På engelsk vert dei fire kvartala ofte korta til Q1 (første kvartal), Q2 (andre kvartal), Q3 (tredje kvartal) og Q4 (fjerde kvartal).

Sjå òg
Kvarter

Måleiningar for tid
Léonce Élie de Beaumont

Jean-Baptiste Armand Louis Léonce Élie de Beaumont () var ein fransk geolog. Han er kjend for den første geologiske kartlegginga av Frankrike og for ein teori om fjellkjededanning. 

Élie de Beaumont foretok i 1821, på oppdrag frå regjeringa, ei vitskapleg reise til England, hovudsakleg for å studere dei geologiske tilhøva. Etter han kom attende byrja han som ingeniør i École nationale supérieure des mines de Paris og vart så utnemnd som ingénieur en chef. I 1829 vart han professor i geologi ved École des mines og 1832 professor ved Collège de France samt 1835 medlem av Académie des sciences, deär han 1853 vart vald til permanent sekretær.

Han er mest kjend for å i lag med Armand Dufrénoy utarbeide geologiske kart over Frankrike i skalaen 1:500 000, som vart gjeven ut i seks artiklar frå 1840 til 1842, samt tilhøyrande tekst: Explication de la carte géologique de la France (1841-48). Begge to fekk Wollastonmedaljen for dette verket i 1843. 

Han fekk stor merksemd, men ikkje så mange tilhengjarar med Élie de Beaumonts Notice sur le systéme des montagnes (1849-52), der han deler inn fjellkjedene i visse system, etter hovudretninga deira, og framstiller teorien om at alle fjellkjeder med same retning vart løfta opp under same tidperiode, og oppløftinga hadde samanheng med avkjølinga av jorda. Av andre arbeid han skreiv finst Leçons de géologie pratique (tre volum, 1845). I 1867 fekk han oppdraget om å leie arbeidet for å opprette eit nytt, meir detaljert kart (i større skala) over Frankrike. 

Han var medlem av Det franske vitskapsakademiet og vart permanent sekretær etter François Arago døydde i 1853. Han vart til og med medlem av Det prøyssiske vitskapsakademiet og utanlandsk medlem av Royal Society. I 1848 vart han utanlandsk medlem av Kungliga Vetenskapsakademien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Léonce Élie de Beaumont» frå ,  den 5. september 2010.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Calvados
Franske geologar
Jens Andreas Werenskiold Bugge

Jens Andreas Werenskiold Bugge () var ein norsk geolog og son av Carl Bugge. Han tok doktorgrad i 1945. I 1954 vart han professor i malmgeologi ved NTH, og frå 1965 til 1983 var han professor i malmgeologi ved Universitetet i Oslo. Har arbeidde mykje med å undersøke norske jernmalmførekomstar.

Kjelder

Norske geologiprofessorar
Professorar ved NTH
Professorar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Kongsberg