alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sophie Amalie av Braunschweig-Lüneburg

Sophie Amalie av Braunschweig-Lüneburg, Sophie Amalie av av Danmark-Noreg () var dronning av Danmark-Noreg gjennom ekteskapet sitt med Fredrik III. 

Sophie Amalie og Fredrik gifta seg i 1643. Ekteparet fekk fleire born; Kristian, tronfølgjar og seinare Kristian V, Anna Sophie, gift med kurfyrst Johan Georg III av Sachsen, Frederikke Amalie,  gift med hertug Christian Albrecht av Holstein-Gottorp, Vilhelmine Ernestine, gift med kurfyrst Karl av Pfalz, Jørgen, som under namnet George vart gift med prinsesse og seinare dronning Anne av Storbritannia og Ulrika Eleonora som vart gift med Karl XI av Sverige.

Sophie Amalie er gravlagd i Roskilde domkyrkje.

Referansar

Litteratur 
Steffen Heiberg (2004). Danske dronninger i tusind år, s. 56–59. Gyldendal, København (dansk). ISBN 87-02029-46-4.

Bakgrunnsstoff 

 

Danske dronningar
Norske dronningar
Huset Hannover
Huset Oldenburg
Gravlagde i Roskilde domkyrkje
Karlstad Musikkorps

Karlstad Musikkorps er eit brassband som held til i den vesle bygda Karlstad, i Målselv kommune i Troms og Finnmark. Korpset har litt over 30 aktive medlemmar.

Historie 
Korpset vart stifta 19. november 1971 av Valter Hole. I 2011 hadde korpset 40 års jubileum, der Forsvarets Musikkorps Nord-Norge medverka på jubileumskonserten til korpset.

Priser 
 Korpset fekk 2. plass i kategorien sin og publikumspris under Nord-Norsk Mesterskap (NNM) 2009 for korps, som vart heldt i Tromsø 31. oktober 2009.
 Korpset blei uoffisielt noregsmeister under bakkeløpet som vart heldt på korpsstemnet Rytmix i Tromsø, 20. juni 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Coop-pris til Karlstad Musikkkorps 
 Resultater NNM 2009
 Målselv kommune
 For full musikk i 40 år 

Norske musikkorps
Målselv kommune
Ferdamannen

Ferdamannen var eit norsk vekeblad som kom ut i tida 1865-68, i vel to år. Bladet var det andre som kom ut i nynorsk språkdrakt.

Ferdamannen, «eit Vikoblad aat Aalmugen», kom ut med sitt fyrste nummer i Bergen 14. oktober 1865, sju år etter nynorskbladet Dølen kom med sitt fyrste nummer. Henrik Krohn var utgjevar og bladstyrar av Ferdamannen. Krohn skreiv det meste av innhaldet. Mellom skribentane fann ein elles Kristofer Janson, Olav Lofthus, Olav Paulson, Hagbard E. Berner, Aasta Hansteen, John Klæbo og Hans Ross. Lars Holst og Steinar Schjøtt debuterte som nynorskskrivande i Ferdamannen.

På det meste hadde Ferdamannen 550 tingarar, i året 1866. Seinare vart det færre, og bladet kom med sitt siste nummer den 4. januar 1868. Krohn slutta å gje ut bladet då han tapte mykje pengar på det.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok, IV.bandet, 1952-53 
 Allkunne

Tidlegare norske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1865
Publikasjonar nedlagde i 1868
1865 i Noreg
1868 i Noreg
Wilhelm Marstrand

Wilhelm Marstrand ()var ein dansk kunstmålar og professor ved Det Kongelige Danske Kunstakademi. 

Han er særleg kjend for sine folkelivsskildringar og for monumentale historiemåleri som «Christian IV på Trefoldigheden» og  «Christian IV dømmer Rosenkrantz», begge i Roskilde domkyrkje.

Marstrand var òg ein av personane i den danske gullalderen.

Referansar

Danske målarar
Den danske gullalderen
Professorar ved Det Kongelige Danske Kunstakademi
Medlemmar av Det Kongelige Akademi for de Skønne Kunster
Dannebrogordenen
Mottakarar av Thorvaldsenmedaljen
Folk frå København
Loreen

Lorine Zineb Nora Talhaoui, kjend som Loreen (), er ein svensk songar og låtskrivar. Ho har tidlegare delteke i Idol, og representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2012, der ho vann med songen «Euphoria».

Bakgrunn 

Loreen vart fødd i Stockholm i 1983, men flytte seinare til Västerås, der ho voks opp. Begge foreldra hennar er marokkanske. Fyrste gongen Loreen vart kjend som musikar var då ho deltok i den svenske versjonen av Idol i 2004. Der vart ho den siste som vart røysta ut før finalen og enda på fjerdeplass. 

Etter Idol var ho ei tid tilsett som programleiar for den svenske kanalen TV400. Dessutan vart ho nytta som røystskodespelar i den svenske dubbinga av Shrek den tredje i 2007 og i Smurfene i 2011.

I 2011 deltok ho i Melodifestivalen med songen «My Heart Is Refusing Me», men slo ikkje gjennom. Den svenske Eurovision-representanten dette året vart i staden Eric Saade.

I Melodifestivalen 2012 forsøkte Loreen på nytt med songen «Euphoria». Denne gongen vann ho tevlinga med 268 poeng, 70 poeng meir enn andreplassen, Danny Saucedo. Ho fekk dermed representere Sverige i Eurovision Song Contest 2012 i Aserbajdsjan.

Eurovision Song Contest 2012 

Same veka som finalen gjekk av stabelen kom det til «diplomatisk krise» mellom Aserbajdsjan og Sverige etter at Loreen fekk møta menneskerettsforkjemparar i landet. Ei aserbajdsjansk avis skreiv nemleg at den svenske ambassadøren i landet, Mikael Eriksson, skulle ha oppfordra Loreen til å koma med politiske ytringar frå scena.  I tillegg var ho nær ved å verte diskvalifisert då ho fekk spørsmål om menneskerettssituasjonen i Aserbajdsjan av di det ikkje er lov å blande inn politikk i Eurovision Song Contest.

Loreen deltok i den andre semifinalen i Baku 24. mai 2012, saman med mellom anna norske Tooji. «Euphoria» var på førehand rekna som ein av dei store favorittane dette året.  Både Loreen og Tooji gjekk vidare til finalen. 

«Euphoria» vann finalen med 372 poeng,  og sette rekord i å få flest tolvpoengarar. «Euphoria» fekk tolv poeng frå heile 18 ulike land.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Loreen» frå ,  den 25. mai 2012.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Kvinnelege songarar
Svenske songarar
Svenske låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Svenske Eurovision Song Contest-deltakarar
Svenske Idol-deltakarar
Melodifestivalen 2011-deltakarar
Melodifestivalen 2012-deltakarar
Melodifestivalen-vinnarar
Melodifestivalen 2011-låtskrivarar
Melodi Grand Prix 2013
Eurovision Song Contest 2013
Programvara brannmur

Ein brannmur er ei programvare eller maskinvare som undersøkjer informasjon som kjem frå og går til internett.
Brannmurar hindrar datasnokar som prøver å ta seg inn i datamaskina via internett.

Sjå òg 
 Antivirusprogram

Datatryggleik
Systemprogramvare
Ole Fladager

Ole Henriksen Fladager () var ein norsk bilethoggar frå Nord-Aurdal, ein av dei fremste norske skulptørane på 1800-talet.

Liv og gjerning 
Fladager var son til ein gardbrukar på garden Flatåker i Nord-Aurdal. Han byrja med treskjering, gjekk deretter på teikneskulen i Christiania. Åra 1853-58 var han elev på kunstakademiet i København og assistent hos professor Herman Bissen.

Etter å ha laga verk over nasjonalromantiske tema reiste han i 1858 til Roma og budde der resten av livet. Sidan arbeidde han helst med religiøse emne, men i alle år nytta han ein klassisistisk stil i utforminga av arbeida sine.

Han laga dåpsenglane i Oslo domkyrkje og Skien kyrkje, og ei byste av statsminister Jørgen Herman Vogt. Dessutan laga han ei dåpsfontene i Ulnes kyrkje i heimbygda Nord-Aurdal. Han tok også del i debatten om Karl Johan-monumentet.

I Roma laga han gravmonumentet til P. A. Munch, som til liks med Fladager sjølv, vart gravlagd der. Både denne marmorbysta og ei av Georg Sverdrup merker «seg ut med ein karakter og ei reisning som er sjeldsynt i tida»

Ei byste av Fladager vart reist på Ivarshaugen i Nord-Aurdal i 1922, etter initiativ frå Valdres historielag. I Oslo er Ole Fladagers gate oppkalla etter han.

Kjelder og notar
Norsk Allkunnebok, IV.bandet, 1952-53

Norske bilethoggarar
Folk frå Nord-Aurdal
Halvor Olsen Folkestad

Halvor Olsen Folkestad () var ein norsk biskop og politikar. Han var den fyrste biskopen i Hamar bispedømme i nyare tid, frå 8. juni 1864 til 30. juni 1887.

Liv og gjerning 
Folkestad var son til ein gardbrukar i Bø i Telemark. I unge år var han omgangsskulelærar i heimbygda. Sidan studerte han ved universitetet i Christiania og vart cand. theol. i 1836 med beste karakter. Frå 1841 var han sokneprest i Mo i Telemark. Sidan hadde han same stillinga i Kviteseid 1849-59, der han også styrte lærarskulen i bygda. Etter fem år, 1859-64, som sokneprest i Halden vart han biskop i Hamar, eit embete han hadde til få månader før han døydde. I 1875 tok han del i interimsregjeringa.

Folkestad var med i kommisjonen som førebudde skulelova av 1860. Tida 1859-70 tok han del i den store kyrkjekommisjonen. Han arbeidde også for ein type folkehøgskule i N.F.S. Grundtvig si ånd, men fjerna seg med åra bort frå grundtvigianarane. Folkestad var ein framifrå forkynnar og fekk i 1873 tittel som «overhoffpredikant».

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok, IV.bandet, 1952-53

Biskopar i den norske kyrkja
Norske prestar
Folk frå Bø i Telemark
Gréta Salóme Stefánsdóttir

Gréta Salóme Stefánsdóttir, eller berre Gréta Salóme () er ein islandsk songar og fiolinist. Ho og Jón Jósep Snæbjörnsson representerer Island i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Never Forget».

Gréta Salóme Stefánsdóttir har spelt fiolin sidan ho var fire år gamal. Seinare har ho teke musikalsk utdanning; ho fullfører ein mastergrad i musikk våren 2012. I tillegg speler ho andrefiolin i Island Symfoniorkester.

Stefánsdóttir vann Söngvakeppni Sjónvarpsins i 2012 med songen «Mundu eftir mér» saman med Jón Jósep Snæbjörnsson. Songen var også skriven av Gréta Salóme, men vart seinare omsett til engelsk og fekk tittelen «Never Forget». Songen vart framført som den fyrste i fyrste semifinale i Baku og gjekk vidare til finalen, der han enda på ein 20. plass.

Kjelder 
Intervju med ESCNorge

Fotnotar 

Islandske songarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Islandske Eurovision Song Contest-deltakarar
Islandske fiolinistar
Pasha Parfeny

Pavel Parfeni (), kjend som Pasha Parfeny, er ein moldovsk songar. Han representerte Moldova i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Lăutar».

Parfeny har spelt piano sidan han var sju år gamal. Han har også teke musikkutdanning innan song, og har erfaring som komponist.

Eurovision Song Contest

Pasha Parfeny har vore eitt av medlemmene i gruppa SunStroke Project. Dei var med i den nasjonale uttakinga i Moldova i 2009, men enda då på tredjeplass med songen «No Crime». Same år forlét han gruppa.

I 2010 forsøkte SunStroke Project på nytt, saman med songaren Olia Tira, utan Parfeny. Songen deira, «Run Away» fekk representera Moldova i Eurovision Song Contest 2010 i Bærum, men enda på ein delt 22. plass. 

Parfeny forsøkte seg for fyrste gongen som soloartist i den nasjonale uttakinga i 2011, med songen «Dorule», og enda på tredjeplass. I 2012 vann han tevlinga med songen «Lăutar», og fekk dermed representera Moldova i Eurovision Song Contest 2012 i Baku.

Parfeny deltok i den fyrste semifinalen, og gjekk vidare til finalen. Her enda han på ellevteplass med 81 poeng.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pavel Parfeni» frå ,  den 25. mai 2012.  
Poengsum er henta frå eurovision.tv, 27. mai 2012.
 

Moldovske songarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Moldovske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2012-låtskrivarar
Moldovske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Hurdalsrose

Hurdalsrose er ein sort i rosefamilien som er nytta som hageplante. Hurdalsrose høyrer truleg til alba-hybridane av roser og er ei hardfør buskrose (H7) som er vanleg i norske hagar.

Busken kan bli 4 meter høg og har ingen tornar. Blomen er rosa. Hurdalsrosa er ikkje remonterande, dvs. ho blomstrar berre ein gong på same kvist.

I følge tradisjonen kom denne kultivaren til Hurdal ved at ein presteson tok henne med seg heim frå Giessen i Tyskland på 1800-talet.

Kjelder 
 NRK

Roser
Hurdal kommune
Tsjukotko-kamtsjatkiske språk

Tsjukotko-kamtsjatkiske språk er ein språkfamilie i det nordaustlege hjørnet av Sibir, mot Beringstredet. Familien består av to språkgreiner, tsjuktsjisk og kamtsjatisk. Den tsjuktsjiske greina omfattar tsjuktsjisk, korjakisk, aljutor og kerek.
Det var tidlegare fleire kamsjatiske språk, men berre eitt, itelmensk, har talarar i dag.

Tsjuktsjisk og itelmensk blir ofte, i lag med fleire andre austsibirske språk, referert til som paleosibirske språk. Dette er ikkje ein språkfamilie i eigentleg forstand, i og med at ingen har vore i stand til å vise til genetisk slektskap mellom desse språka. Dei paleosibirske språka er dermed rett og slett dei (attlevande) urfolksspråka i dette området.

Medan dei tsjuktsjiske språka ligg ganske nær kvarandre, er det ganske stor språkleg avstand mellom tsjuktsjisk og itelmensk.

Litteratur
 Fortescue, Michael. 2005. Comparative Chukotko–Kamchatkan Dictionary. Trends in Linguistics 23. Berlin: Mouton de Gruyter.

Bakgrunnsstoff 
 Chukotko-Kamchatkan languages page in the MultiTree Project at the LINGUIST List.

Språkfamiliar
Paleosibirske språk
Jeniseiske språk

Jeniseiske språk er ein språkfamilie i Kranojarsk kraj i det sentrale Sibir. Familien består av språka ketisk,  jugh, kottisk og pumpokol, av desse har berre ketisk talarar i dag. Ifølgje Ethnologue hadde ketisk mellom 550 og 990 talarar i 1995. Under folketeljinga i 2002 blei det tala av 190 menneske frå ein etnisk folkesetnad på 1 494.

Det finst teoriar om språkslektskap mellom jeniseiske språk og na-dené-språk i Amerika. Dette er ikkje allmennt akseptert, men det er nok den mest sannsynlege av hypotesene om språkslektskap over Beringstredet. Eit nyare studium av dei moglege banda mellom desse språka blei lagt fram av Edward Vajda i 2008.

Kjelder

 
Språkfamiliar
François Boucher

François Boucher () var ein fransk rokokkomålar. Han er kjend for sine raudkrit-teikningar, ornamenteringsverk og elegante og kolorerte portrett, barnegrupper, pastorale og mytologiske måleri.

Liv og virke
Boucher var fødd i Paris. Han gjekk nokre månader i lære hjå François Lemoyne, der han tileigna seg den lette og lyse stilen til den tidlege rokokkomålaren. Deretter lærte Boucher etsing hjå Jean-François Cars, og byrja å utføra etsingar etter Antoine Watteau. 

I 1720 vann kunstnaren Prix de Rome, som mellom anna omfatta eit studieopphald i Italia. Under opphaldet sitt frå 1727 til 1731 blei han særleg påverka av Giovanni Battista Tiepolo. 

I 1734 blei Boucher medlem av det kongelege franske kunstakademiet. Året etter blei han tilsett ved Beauvaismanufakturen, og utforma gobelengtapet for denne og for Des Gobelins i Paris. I 1755 blei han leiar (inspektør) ved Des Gobelins etter Jean-Baptiste Oudry. Boucher verka også som interiørarkitekt, teaterdekoratør, teiknar og grafikar. Boucher blei også kjend som bokillustratør, og var samtidig med Hubert-François Gravelot, Charles Eisen og Charles-Nicolas Cochin.

På 1740-talet var François Boucher blitt kjent med Madame de Pompadour, den offisielle elskarinna til Ludvig XV, og måla fleire portrett av henne. Gjennom hennar innverknad ved hoffet blei han førstehoffmålar (premier peintre) i 1765. 

Som kunstnar var François Boucher svært produktiv, og etterlét seg over 10 000 større og mindre verk. Dei fleste arbeida hans er samla i Louvre, men det finst òg nokre hovudverk i Nationalmuseum i Stockholm. Jean-Honoré Fragonard var elev av Boucher.

Kjelder

François Boucher i Store norske leksikon
 

Franske målarar
Folk frå Paris
Rokokkomålarar
Nikolaj Berdjajev

Nikolaj Aleksandrovitsj Berdjajev () var ein russisk-fransk idéhistorikar og filosof, fødd i Kiev i Ukraina, død i Clamart i Frankrike. Han skreiv dei fleste av dei viktige bøkene sine i Berlin og Paris etter å ha vorte utvist frå Sovjetunionen i 1922. Bøkene hans er omsette til mange europeiske språk og fekk ei mengd lesarar. Boka Den russiske idé frå 1947, som òg ligg føre på norsk, vart den siste han skreiv.

Litteratur
 Berdjajev, Nikolaj. 2012. Den russiske idé : Grunnleggende problemer i russisk tenkning på 1800-tallet og begynnelsen av 1900-tallet. Omsett til norsk av Torgeir Bøhler, innleiing av Pål Kolstø, personregister og forklårande notar. Oslo 2012: Solum Forlag. ISBN 978-82560-1704-1

Folk frå Kiev
Russiske filosofar
Ukrainske forfattarar
Filosofar på 1900-talet
Hardførheitssone

Hardførheitssone, herdigheitssone eller klimasone er eit geografisk område der ein kategori planter kan vekse. Dette er klimasoner der planter med ein gitt hardførheit eller høgare kan klare seg over fleire sesongar. Slik soneinndeling blir spesielt nytta på hageplanter.

Opphavleg kom slike klassifiseringar frå US Department of Agriculture (USDA). I dag har dei fleste land definert hardførheitssoner. Inndelinga kan vera ulik frå land til land.

I Noreg opererer ein med 9 soner, med sone 1 som det varmaste kystklimaet på kysten av Agder og Vestlandet nord til Stad og sone 8 som den kaldaste i låglandet. Den niande sona har fått nemninga F og femner om fjellområda.
Det første sonesystemet for Noreg kom i 1961. Det har seinare komme fleire system. Dagens soner er utarbeidd av Hageselskapet i samarbeid med Meteorologisk institutt. Det er frå 2006 og er ganske likt det svenske.

I praksis varierer klimaet mykje innanfor ei sone. Sonekart gir likevel ei god oversikt over forutsettinga for å dyrke visse planter.

Andre sonesystem

RSTs zonkarta (Sverige)
Riksförbundet Svensk Trädgård har utarbeidd eit sonekart med åtte dyrkingssoner. Sone I omfatter dei mildaste delane av Sverige og sone VIII dei kaldaste regionane. Jo høgare sonetal jo herdigare reknar ein veksten til å vere. 
Det første kartet vart lansert 1910 av Sveriges Pomologiska Förening og hadde fire soner. Gjennom åra har sonekartet blitt utvikla til dagens åtte soner.

USDA-soner
US Department of Agriculture (USDA) har laga eit sonekart for det nordamerikanske kontinentet. Systemet bygger på den kaldaste middeltemperaturen for eit område og består av ti soner:

Sone 3 (-35°F)  (-37°C)
Sone 4 (-25°F)  (-32°C)
Sone 5 (-15°F)  (-26°C)
Sone 6 (-5°F)   (-21°C)
Sone 7 (5°F)    (-15°C)
Sone 8 (15°F)   (-9°C)
Sone 9 (25°F)   (-4°C)
Sone 10 (35°F)  (+2°C)

Systemet kan ikkje direkte overførast til det norske og svenske systemet då det ikkje tar omsyn til kor lang varmeperioden er og heller ikkje kor intens varmen er. Ein art som er tilpassa t.d. eit innlandsklima kan klare ekstrem kulde, men treng ikkje klare å overleve i ekstrem varme eller lange varmeperiodar.

EGF-soner
European Garden Flora har lansert eit tilsvarande system:

H1 (-20°C og lågare)
H2 (-15° til -20°C)
H3 (-10° til -15°C)
H4 (-5° til -10°C)
H5 (0° til -5°C)
G1 (krever kaldveksthus til og med i Sør-Europa)
G2 (krever varmveksthus i heile Europa)

Kjelder
 Nordiske sonekart 
 Herdigheitssonekart BoGrønt 
 Riksförbundet Svensk Trädgårds zonkarta 
 USDA sonekart 
 USDA-soner i Europa

Referansar

Bakgrunnsstoff

Klimasonekart ved hageselskapet.no

Klima
Hagebruk
Exotic Birds and Fruit

Exotic Birds and Fruit er det sjuande studioalbumet til det britiske progrockbandet Procol Harum. Det kom ut i 1974. I Argentina vart albumet gjeve ut som «Pájaros Y Frutas Exóticas», som tyder «Birds and Exotic Fruit». Plateomslaget vart laga av Jakob Bogdani, ein slovakisk kunstnar som var kjend for å måleri av eksotiske fuglar og frukt (som er tittelen på albumet på engelsk).

Innspeling
Chris Thomas var produsent på albumet, som vart spelt inn i George Martin sitt Air London Studios i London. I følgje Gary Brooker ønskte bandet denne gongen å lage eit album utan orkester.

At dei spelte inn albumet med enklare instrumentering viste seg å vere lurt fordi innspelinga leid av at straumen gjekk mange gonger på grunn av ein strid mellom Edward Heath-regjeringa og dei britiske fagforeiningane.

Mottaking
Exotic Birds and Fruits vart godt teken imot då det kom ut av kritikarane men nådde berre 86. plassen på den amerikanske Billboard-lista. Den første singelen frå albumet var «Nothing But The Truth».

Innhald

Medverkande
 Gary Brooker - piano og vokal 
 Chris Copping - Hammondorgel
 Mick Grabham - gitar
 BJ Cole - pedalsteelgitar
 Alan Cartwright - bassgitar
 B.J. Wilson - Trommer

Teknisk
Produsert av Chris Thomas
Lydteknikar: John Punter

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Exotic Birds and Fruit» frå ,  den 26. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet

Procol Harum-album
Musikkalbum frå 1974
album produserte av Chris Thomas
Chrysalis Records-album
Festival Records-album
Repertoire Records-album
B.J. Cole

Brian John Cole () er ein engelsk pedalsteelgitarist. Han vart kjend tidleg i 1970-åra med bandet Cochise, og har spelt innan mange stilartar frå pop og rock til jazz og eksperimentell musikk.

Han spelte sida med Marc Bolan / T.Rex på albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow i 1974, samt med Elton John på albuma Tumbleweed Connection og Madman Across The Water, mellom anna på songane «Country Comfort» og «Tiny Dancer». Han har òg spelt i lag med R.E.M., Cat Stevens, Kevin Ayers, Billy Connolly, Richard Ashcroft, The Verve, Luke Vibert, Graham Coxon, Roger Waters, Juno Reactor, Rockin Dave Taylor, Depeche Mode, Doll by Doll, Devon Sproule, Björk, Chumbawamba, David Gilmour, Hanson, Ian Siegal, Jah Wobble, The Stranglers, Sting, Icebreaker og Brian Joseph Friel. Han spelar på David Gilmour-albumet On An Island frå 2006 og på The Moody Blues-albumet Long Distance Voyager frå 1981.

Diskografi
Med Cochise
Cochise (United Artists Uas 29177) 1970
Swallow Tales (Liberty Lbg 83428) 1971
So Far (United Artists Uas 29286) 1972

Solo
 The New Hovering Dog (1972)
 Transparent Music (1989)
 Heart Of The Moment (1995)
 Trouble In Paradise (2004)

Med Luke Vibert
 Drum 'n' Bass 'n' Steel (1999)
 Stop The Panic (2000)
 Spring Collection (2000)

Med Pete Molinari
 A Virtual Landslide (2008)

Anna utval
Elvis Costello: Kojak Variety (2004)
Björk: Post (1995)
David Sylvian: Gone to Earth (1986)
Cat Stevens: Back to Earth
Joan Armatrading: Joan Armatrading (1976)
Joan Armatrading: What's Inside (1995)
Chris De Burgh: Far Beyond These Castle Walls (1975)
Jerry Lee Lewis: The Session (1973)
Decameron: "Say Hello To The Band" (1973)
Elton John: Madman Across The Water ("Tiny Dancer" -1972)
Felt: Me and a Monkey on the Moon (1989)
Graham Coxon: The Kiss of Morning (2002)
Richard Ashcroft: Alone with Everybody (2000)
Depeche Mode: Ultra (1997)
John Cale: Eat/Kiss: Music for the Films by Andy Warhol (1997)
John Cale: Walking on Locusts (1996)
Philip Clemo: Mesmer (2012)
Gorky's Zygotic Mynci: 20 (spelar på to songar) (1995)
Roger Waters: Amused To Death (1992)
Deacon Blue: Raintown (1987)
The Stranglers: Dreamtime (1986)
Delta 5: See the Whirl (1981)
Cat Stevens: Back to Earth (1978)
Joan Armatrading: Joan Armatrading (1976)
Humble Pie: «Humble Pie (album)» (1970)
 Otmar Binder Trio feat. BJ Cole & Christian Dozzler: «Boogie Woogie Turnaround"

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «B. J. Cole» frå ,  den 26. mai 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Astralwerks.com
Allmusic
Discogs

Engelske jazzgitaristar
Pedalsteelgitaristar
Engelske studiomusikarar