alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Olonets

Olonets (russisk Олонец, finsk Aunus, karelsk Anus) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 9000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Olonka, aust for Ladoga. 

Olonets er den eldste dokumenterte busetnaden i Karelia, nemnt i kjelder frå Novgorod så tidleg som 1137. Historia til byen er uklår fram til 1649, då ei festning vart bygt der for å verne Storfyrstedømet Moskva mot svenskane. Same år fekk staden byrettar. Fram til den store nordiske krigen utvikla Olonets seg som ein leiande marknad for russisk handel med Sverige. Sørover frå byen strekte det seg eit belte med festningskloster, der Aleksander-Svirskij-klosteret var det viktigaste.

På 1700-talet endra Olonets fokus frå handel til jernindustri. I 1773 vart byen hovudstad i Olonets gubernija. Elleve år seinare vart den regionale hovudstaden flytta til Petrozavodsk og Olonets vart mindre viktig. 

Dagens Olonets er rekna som ein av dei historiske byane i Karelia og det er den einaste byen i republikken der karelar er i fleirtal (over 60 % per 2004). I 1999 feira byen 350-års jubileum.

Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Pitkjaranta

Pitkjaranta (russisk Питкяранта, finsk Pitkäranta) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg på nordaustbreidda av Ladoga, den største innsjøen i Europa.

Byen vart grunnlagd på 1800-talet. 

Busetnader grunnlagde på 1800-talet
Pudozj

Pudozj (russisk Пудож, finsk Puutoinen) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Vodla rundt 30 km aust for innsjøen Onega. 

Pudozj vart første gong nemnt i 1382 som busetnaden Pudoga, som seinare vart kalla Pudozjskij Pogost. Pudozj fekk bystatus i 1785.

Busetnader grunnlagde i 1380-åra
Segezja

Segezja (russisk Се́гежа, finsk Sekee) er ein by i Karelia i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg 267 km nord for Petrozavodsk, ved utløpet av elva Segezja på vestsida av innsjøen Vygozero. 

Byen vart grunnlagd i 1914 og har hatt bystatus sidan 1943.

Busetnader grunnlagde i 1914
Sortavala

Sortavala (russisk Сортавала) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved nordbreidda av Ladoga. Byen er ein viktig stasjon på jernbanen Viborg–Joensuu.

Historie 
Sortavala-området vart første gong registrert i svenske kjelder frå 1468. Russiske dokument nemner han først som «Serdovol» eller «Serdobol» i 1500. Busetnaden Sortavala er nemnt frå 1582. Han vart avstått til Sverige etter krigen om Ingermanland (1610-1617). Den noverande byen ser ut til å ha vorte grunnlagt i 1632.

Med freden i Nystad i 1721 kom busetnaden under Russland saman med resten av Finland, og vart gjeve det russiske namnet Serdobol. Han vart kjend for sine marmor- og granittbrot, som sørgde for dei nødvendige materiala til tsaren sine palass i Sankt Petersburg og omegn. I 1812 vart området lagt inn under det nyoppretta storhertugdømet Finland.

I 1917 var byen ein del av det nyleg sjølvstendige Finland. Han vart påført omfattende skadar etter sovjetisk massebombardment under vinterkrigen, og gjennom freden i Moskva vart Finland tvunge til å avstå byen til Sovjetunionen. Heile folkesetnaden i byen vart evakuert for første gong. Som med resten av Finsk Karelen vart Sortavala teke tilbake att av Finland under framhaldskrigen 1941–1944, og dei fleste av dei evakuerte vendte tilbake til heimane sine. Etter våpenkvilen i 1944 vart finnane igjen evakuert og byen avstått igjen. Etter krigen vart byen folkesett av slaviske folk.

Fram til 1940 var breidda av Ladoga sørvest for Sortavala ein av dei få relativt tett folkesette områda nord for Det karelske neset som var folkesett av karelar.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Sortavala» frå , den 31. januar 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Sortavala, uoffisiell nettsaed

Busetnader grunnlagde på 1100-talet
Suojärvi

Suojärvi (karelsk og finsk Suojärvi, russisk Суоя́рви) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 140 km nordvest for Petrozavodsk og har hatt bystatus sidan 1940. 

Namnet Suojärvi kjem av karelsk/finsk suo, 'myr' og järvi, 'sjø'.

Busetnader grunnlagde på 1500-talet
Kandalaksja

Kandalaksja (russisk Кандалакша, finsk Kantalahti, òg Kandalax eller Candalax på eldre kart, karelsk Kannanlakši, skoltesamisk Käddluhtt) er ein by i Murmansk oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg inst i Kandalaksjabukta i Kvitsjøen.

Historie 

Busetnaden har eksistert sidan 1000-talet. På 1200-talet vart han ein del av republikken Novgorod, saman med den sørlegaste delen av Kola og i 1478 vart han annektert av Russland.

I 1915 starta bygginga av ei hamn og i 1918 vart jernbanen mellom Moskva og Murmansk, som gjekk gjennom byen, opna.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kandalaksja» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde på 1000-talet
Gadzjijevo

Gadzjijevo (russisk Гаджиево) er ein lukka by i Murmansk oblast i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Byen var òg kjent som Jagelnaja Guba (russisk Ягельная Губа) til 1967 og som Skalistyj (russisk Скалистый) frå 1981 til 1994, men han vart oftest omtalt som Murmansk-130 (russisk Мурманск-130). Namnet Skalistyj vart offisielt i 1994, men byen vart i 1999 omdøypt til Gadzjijevo, som var namnet frå 1967 til 1981.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Gadzjijevo» frå , den 1. februar 2009. 

Busetnader grunnlagde i 1957
Lukka byar
Nordflåten
Kirovsk

Kirovsk er ein gruveby i Murmansk oblast i Russland ved foten av Khibiny-fjella. Han har om lag 30 000 innbyggjarar. Byen vart grunnlagd i 1929 etter oppstarten av apatitt- og nefelinitt-utvinning. 

Byen har ein filial av Det russiske vitskapsakademiet, ein botanisk hage Kirovsk vennskapshage, eit eige ballettensemble Kirovskballetten og eit stort alpinanlegg i Khibiny-fjella. 

Byen er venskapsby med Harstad.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kirovsk» frå , den 1. februar 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Nettside

Busetnader grunnlagde i 1929
Kovdor

Kovdor (russisk Ковдор) er ein by i Murmansk oblast i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Han ligg tett ved grensa til Finland

Byen vart grunnlagd i 1953 og fekk bystatus i 1965. Ei karbonatittgruve ligg i nærleiken av byen.

Busetnader grunnlagde i 1953
Olenegorsk i Murmansk oblast

Olenegorsk (russisk Оленего́рск, tyder 'Hjortefjellet') er ein by i Murmansk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg 112 km sør for Murmansk.

Jernbane 
Jernbanestasjonen Olenja (russisk Оленья; ordet er ei adjektiv form av 'hjort') vart opna i 1916 då jernbane vart lagt til Murmansk. Bygningar knytt til stasjonen og den vesle busetnaden som låg her, låg aust for jernbanen. Staden vart noko viktigare i 1930-åra då han vart eit knutepunkt for jernbanelinja som gjekk til den byen Montsjegorsk.

Gruve 

I 1949 starta arbeidet på ei jerngruve og ein fabrikk for å handsame malmen eit par kilometer vest for Olenja stasjon. Samstundes vart det grunnlagd ein busetnad for arbeidarane i gruva. 27. mars 1957 fekk han bystatus og namnet Olenegorsk.

Jernbanestasjonen vart framleis kalla Olenja i mange år før han til slutt fekk namnet Olenegorsk i 1980-åra. 

Hovudnæringa i byen er framleis basert på gruvedrifta og det meste vert i dag frakta til Severstal i Tsjerepovets.

Olenja flybase ligg ved Vysoky, eit par kilometer aust for byen, på den andre sida av innsjøen Permusozero.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Olenegorsk, Murmansk Oblast» frå , den 1. februar 2009. 
 
 Historia til Olenegorsk (russisk)

Busetnader grunnlagde i 1947
Ostrovnoj

Ostrovnoj (russisk Островно́й), òg kjend som Jokanga (1938), som Gremikha (1981) og som Murmansk-140 (russisk Му́рманск-140), er ein lukka by i Murmansk oblast i Russland. Staden vart grunnlagd den 17. september 1611, og fekk status som ZATO i 1981. Talet på innbyggjarar vaks til 14000 i 1996, men minka til 4000 i 2009. I 2016 var talet på innbyggjarar 1960.

Referansar

Busetnader grunnlagde i 1981
Lukka byar
Poljarnyj

Poljarnyj (russisk Поля́рный) er ein lukka by i Murmansk oblast i Russland med om lag 16 000 innbyggjarar. Byen ligg på vestsida av den ytre delen av Murmanskfjorden. Byen vart grunnlagd i 1896 som Aleksandrovsk (russisk Алекса́ндровск) og han er ein av dei eldste byane på Kolahalvøya. Byen fekk bystatus i 1899 og vart omdøypt Poljarnyj i 1939. 

Russisk skipsverft nummer 10 (Sjkval) ligg i Poljarnyj og i Vesten er verftet oftere referert til ved bynamnet enn ved det offisielle namnet. Dåd ei første atomubåtane vart levert til den Sovjetiske nordflåten på slutten av 1950-talet, vart verftet modifisert for dokking og reparasjon av desse fartøya. Etter kvart som den russiske marine sine atomdrivne fartøy no vert utrangert, så vert dei lagt i opplag ved Poljarnyj i påvente av defueling og opphogging.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Poljarnyj» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1896
Lukka byar
Poljarnyje Zori

Poljarnye Zori (russisk Полярные Зори, tyder 'Polare daggry') er ein by i Murmansk oblast i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Niva, mellom innsjøane Imandra og Pinozero, rundt 224 km sør for Murmansk. 

Poljarnye Zori vart grunnlagd i 1968 som ein busetnad for arbeidarar innan elektrisitetsindustrien, etter bygginga av Kola kjernekraftverk. Byen fekk bystatus i 1991.

Bakgrunnsstoff 
 * Kart 

Busetnader grunnlagde i 1968
Snezjnogorsk i Murmansk oblast

Snezjnogorsk (russisk Снежного́рск) er ein lukka by i Murmansk oblast i Russland med om lag 14 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 25 km nordnordaust for Murmansk og 8 km vest for Poljarnyj. Byen er under administrativ jurisdiksjon frå Alexandrovsk i Murmansk Oblast, Russland. Folketalet var 12683 i 2010.  
Staden var òg kjend som Murmansk-60 og Vyzjny.

Bakgrunnsstoff 
 Uoffisiell nettstad for byen.

Busetnader grunnlagde i 1970
Lukka byar
Zaoziorsk

Zaoziorsk (russisk Заозёрск), tidlegare kalla Murmansk-150 (russisk Му́рманск-150) og Severomorsk-7 (russisk Североморск-7), er ein lukka by i Murmansk oblast i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. 

Byen ligg 54 km nordvest for Murmansk og vart bygd for å tene Zapadnaja Litsa, den største og viktigaste russiske marinebasen opphavleg bygd for den sovjetiske nordflåten.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad med fotogalleri (russisk)
 Kort historie (engelsk)

Busetnader grunnlagde i 1958
Lukka byar
Zapoljarnyj

Zapoljarnyj (russisk Заполя́рный) er ein by i Murmansk oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. 

Petsjenga-området der byen i dag ligg høyrte til Finland mellom 1920 og 1944. Byen vart grunnlagd i 1956 som Zjdanovsk (russisk Жда́новск) og fekk bystatus og nytt namn i 1963. Han ligg på Kolahalvøya, 10 km sør for Kola Superdeep Borehole-prosjektet.

Bakgrunnsstoff 
 Zapoljarnyj på MojGorod. (russisk)

Busetnader grunnlagde i 1956
Boksitogorsk

Boksitogorsk (russisk Бокситого́рск) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Pjardomlja, ei sideelv til Sias, rundt 245 km aust for Sankt Petersburg. 

Bygginga av busetnaden Boksiti starta i 1929, med bakgrunn i utvinning av bauxittmalm i området. I 1935 fekk staden status som urbanliknande busetnad og vart samstundes omdøypt til det noverande namnet. Han fekk bystatus i 1950.

Busetnader grunnlagde i 1929
Ivangorod

Ivangorod (russisk Ивангород, estisk Jaanilinn) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av Narva, ved grensa mellom Russland og Estland, 159 km vest for Sankt Petersburg. 

Byen er kjend for Ivangorod festning. Ivangorod er òg ein viktig grensekryssingspunkt og ein jernbanestasjon på Tallinn–St.-Petersburg-banen. Han ligg like overfor den estiske byen Narva.

Historie 

Festninga vart oppretta i 1492 under styret til Ivan III av Moskva og vart kalla opp etter han. Mellom 1581–1590 og 1612–1704 var festninga kontrollert av Sverige. Trass andre endringar i territorium og suverenitet, så vart Ivangorod administrativt sett på som ein del av byen Narva frå 1612 til 1945.

Etter kollapsen til Det russiske keisardømet skaffa den nyleg sjølvstendige republikken Estland seg i januar 1919 kontroll over heile byen Narva, inkludert Ivangorod og dette vart seinare anerkjend av bolsjevik-Russland gjennom freden i Dorpat i 1920. Sovjetunionen okkuperte Estland på ny i 1944 under den andre verdskrigen og i januar 1945 vart Ivangorod administrativt fråskild resten av Narva og overført til Leningrad oblast i den Russiske SFSR. Ivangorod fekk bystatus i 1954. 

Etter at Estland vann attande sjølvstende sitt i 1991, såg Russland grensa frå freden i Dorpat i 1920 som juridisk erstatta av grensa mellom dei to tidlegare sovjetrepublikkane, som seinare vart trekt opp av sovjetiske styresmakter. Ivangorod vart dermed verande ein del av Russland. På grunn av politiske spaningar har ein ny grenseavtale mellom Estland og Russland enno ikkje tredd i kraft.

Bakgrunnsstoff 
 Fotogalleri

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Ivangorod» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1490-åra
Kamennogorsk

Kamennogorsk (russisk Каменного́рск, finsk Antrea), er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 6000 innbyggjarar. Han ligg på Det karelske neset, på elva venstre breidda av elva Vuoksa, rundt 170 km nordvest for Sankt Petersburg. 

Han er den eldste busetnaden i Leningrad oblast.

Frå 1300–1600-talet var Antrea eit viktig administrativt senter for karelske busetnader ved øvre Vuoksa. Namnet kjem frå den lutherske St. Andreas-kyrkja og samfunnet som vart grunnlagd på 1600-talet. Byen vart i 1948 omdøypt først til Granitnij, så til Pervomajsk (russisk: Первомайск – 1. mai) og til slutt Kamennogorsk.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kamennogorsk» frå , den 1. februar 2009.
Kirovsk i Leningrad oblast

Kirovsk (russisk Ки́ровск) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg på sørbreidda av elva Neva, 33 km aust for Sankt Petersburg. 

Byen vart grunnlagd i 1929 som busetnaden Nevdubstroj av Sergej Kirov. Han fekk bystatus i 1953 og vart samstundes kalla opp etter Kirov. Byen består av den gamle byen, bygd på 1950-talet og Ladoga, delen som vart bygd under den sovjetiske byggeboomen på 1980-talet. Dei viktigaste industriane i byen vart sterkt råka av omveltingane under Jeltsin-tida på 1990-talet.

Busetnader grunnlagde i 1929
Kommunar i Leningrad oblast

Kommunar (russisk Коммуна́р) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Han ligg 35 km sør for Sankt Petersburg. 

Busetnaden vart grunnlagd på 1840-talet av landeigargrevinna Julija Samojlova som Grafskaja Slavjanka (russisk: Гра́фская Славя́нка). I 1846 vart han kjøpt av regjeringa og omdøypt til Tsarskaja Slavjanka (russisk: Ца́рская Славя́нка). Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1953 og bystatus i 1993. 

Hovudverksemda i byen er papirfabrikken Kommunar.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Kommunar i Leningrad oblast» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1840-åra
Lodejnoje Pole

Lodejnoje Pole (russisk Лодейное Поле) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Etter kommunereforma i Leningrad oblast i 2006 er byen eigen kommune, men samstundes òg det administrative sentrum i regionen med same namn. Regionen har i tillegg til Lodejnoe Pole fem mindre kommunar med til saman om lag 12 000 innbyggjarar.

Byen ligg ved elva Svir, 239 km nord-aust for St. Petersburg. Byen vart grunnlagd i 1702 på ordre frå tsar Peter den store og fekk bystatus i 1785. 

Lodejnoe Pole er venskapskommune med Gildeskål i Nordland. Samarbeidet vart formelt oppretta i 1993.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Lodejnoje Pole» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1702
Luga i Leningrad oblast

Luga (russisk Лу́га, finsk Laukaa, votisk Laugaz) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Luga, 140 km sør for Sankt Petersburg. 

Luga vart grunnlagd ved breidda av elva med same namn etter ordre frå Katarina den store 3. august 1777. Byen spelte ei avgjerande rolle under den andre verdskrigen ved å forseinke frammarsjen til tyskarane mot Leningrad med over ein månad. 

Byen er hovudsenteret for transport, industri, jordbruk og handel sør for St. Petersburg. Han har eit universitet (KGU Kirilla og Mefodia) og tre institutt for teknisk utdanning.

Venskapskommunar 
  Ballangen i Noreg

Busetnader grunnlagde i 1777
Ljuban

Ljuban (russisk Любань) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 4500 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tigoda, 85 km søraust for Sankt Petersburg.

Busetnaden har vore kjend sidan 1400-talet. Han fekk bystatus i 1912. Jernbanen Moskva–Sankt Petersburg går gjennom byen. Den viktigaste industriverksemda i byen er eit sagbruk.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Ljuban» frå , den 1. februar 2009.
Nikolskoje i Leningrad oblast

Nikolskoje (russisk Нико́льское) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tosna, 40 km søraust for Sankt Petersburg. 

Busetnaden vart grunnlagd på byrjinga av 1700-talet og fekk bystatus i 1990.

Busetnader grunnlagde i 1710
Novaja Ladoga

Novaja Ladoga (russisk Но́вая Ла́дога) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 140 km aust for Sankt Petersburg, der elva Volkhov munnar ut i Ladoga. 

St. Nikolas-klosteret stod frå 1400-talet på staden der byen i dag ligg, men den nærliggande busetnaden (sloboda) vart lenge overskugga av den første russiske hovudstaden, Staraja Ladoga, som låg berre nokre få kilometer lengre opp i Volkhov-elva. I 1704 bygde Peter den store festningsverk ved klosteret og gav ordre om at folkesetnaden i Staraja Ladoga skulle flyttast til landsbyen ved klosteret. Den nygrunnlagde byen voks i samband med bygginga av Ladogakanalen og Volga-Austersjø-kanalen på 1700- og 1800-talet.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad  (russisk)
 Novaja Lagoda på Leningrad oblast sin nettstad (russisk)
 Bilete frå byen
Pikaljovo

Pikalyovo (russisk Пикалёво) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 240 km søraust for Sankt Petersburg og 25 km aust for Boksitogorsk.

Historie 
Ein busetnad der byen ligg i dag har vore kjend sidan 1620. I 1906 vart jernbanestasjonen Pikaljovo på St. Petersburg–Vologda-banen åpnet. Han var kalla opp etter bonden Pikaljov, som hadde grunnlagd ein khutor i nærleiken. Den noverande busetnaden Pikaljovo, som fekk namn etter jernbanestasjonen, vart grunnlagd i 1932 for å tene ein sementfabrikk. Pikaljovo fekk status som urbanliknande busetnad i 1947 og bystatus i 1954.

Økonomi 
Industrien i byen består av en RusAl-fabrikk, som produserer natriumbikarbonat og kaliumhydrogenkarbonat, ein sementfabrikk og eit sagbruk.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Pikaljovo» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1932
Podporozje

Podporozje (russisk Подпорожье) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Svir, 285 km nord-aust for St. Petersburg. Podporozje grensar til Onegasjøen og republikken Karelen, Vologda oblast og til dei to regionane Tikhvin og Lodejnoje Pole i Leningrad oblast.

Etter kommunereforma i Leningrad oblast i 2006 er Podporozje eigen kommune og er samstundes det administrative sentrumet i regionen med same namn. Regionen består av ytterlegare 4 mindre kommunar, med til saman om lag 14 000 innbyggjarar.

Podporozje vart grunnlagd i 1936 og fekk bystatus i 1956.

Podporozje er venskapskommune med Steigen i Nordland.

Kjelder 

 Delar av denne artikkelen bygger på «Podporozje» frå , den 1. februar 2009. 
 

Busetnader grunnlagde i 1936
Eraclea

Eraclea er ein kystby i provinsen Venezia i regionen Veneto i Italia.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell turistside

Byar i Veneto
Byar i Italia
Byneset kyrkje

Byneset kyrkje er ei mellomalderkyrkje i stein på Byneset i Trondheim. Kyrkja vart vigd til  St. Mikael. Ein veit ikkje nøyaktig når kyrkja vart innvigd, men ein trur det var i 1180. Steinhoggarmerka er dei same som ein finn på Nidarosdomen. Det er derfor nærliggande å tru at det var dei same som oppførte kyrkja eller i det minste hogg den hogde steinen til kyrkjebygget.

Kyrkjebygget 
Kyrkja er romansk, og er ei langkyrkje i naturstein. Tårnet som er ein takryttar vart oppført rundt 1650. I 1656 vart det bygd eit våpenhus framfor vestportalen, dette vart fornya i 1811 og på slutten av 1970-åra. Ved restaureringa på 1960-talet vart det avdekt kalkmåleri frå 1500- og 1600-talet.

Kyrkjeeigarar 

Etter reformasjonen i 1537 vart kyrkja krongods. Ho kom i privat eige i 1725. I 1803 vart kyrkja kjøpt av bøndene på Byneset og i Buvika.

Bakgrunnsstoff 
 Byneset Kirke, Byneset, Sør-Trøndelag 
 

Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Kyrkjer vigde til St. Mikael
Kyrkjer i Heimdal prosti
Kyrkjer i Trondheim
Turistmål i Trondheim
Freda bygg i Trøndelag
Kulturminne i Trondheim
Valkyrkjer i 1814
Harstad kyrkje

Harstad kyrkje er ei arbeidskyrkje konstruert i rektangulær form, frå 1958. Kyrkja ligg i Harstad i Troms og Finnmark. Ho ligg sentralt plassert få hundre meter vest for Harstad sentrum, rett ved sida av Harstad stadion. Kyrkjetårnet er eit godt synleg bymerke.

Byggverket er i betong, og kyrkja har 600 plassar. Arkitekt for kyrkja var Jan Inge Hovig.

Kyrkja var ei av dei fyrste arbeidskyrkjene i Noreg, med kyrkjelydssal, kjøken og kyrkjestove.

Det trekantforma altertavlemåleriet synar Jesus som held Bergpreika, og misjonæren Hans Egede som held tale for menneske på Grønland. Det er laga av Axel Revold.

Kyrkja har to glasmåleri laga av Jardar Lunde, eit bakerst i kyrkjeskipet og eit på nordsida av koret.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Om Harstad kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 

Arbeidskyrkjer
Kyrkjer i Harstad
Jan Inge Hovig
Kyrkjer i Trondenes prosti
Norske kyrkjer frå 1958
Kulturminne i Harstad
Kjerringjuldagen

Kjerringjuldagen eller kjerringjula er, spesielt i Nord-Noreg, men òg sørover lang kysten, ei feiring som avsluttar jula. Det er sterkast tradisjon for å knyte kjerringjuldagen til kyndelsmesse 2. februar, men somme stader, i alle fall i nyare tid, er dagen markert tidlegare.

Innhaldet i feiringa 
Når mannfolka var reist på Lofoten, og kvinnfolka kunne slappe av etter strevet og ta seg tid til å smake på restar av rekstekosten, var det tid for å feire kjerringjul. Dei kunne komme saman og smake på lefsa, drikke god og sterk kaffi og ikkje minst prate. 

Kjerringjuldagen var fridagen, kosedagen, fredens dag for kvinnfolk ved havet. Dei kunne sitje med hendene i fanget og kose seg - i lag eller åleine.

Frå Lofoten, der mannfolka ikkje trong reise heimanfrå for å komme seg på fiske, finst det forteljingar om andre måtar å feire kjerringjula på. Då vart kjerringjuldagen ein dag kjerringane gjorde det ekstra koseleg for mannfolka, og lage noko god mat til dei når dei kom frå havet. Somme stader tok kjerringane med seg ungar og lefse og møtte opp ved rorbua når båtane kom til lands.

Datoen for feiringa 
Det er sterkast tradisjon for å knyte kjerringjula til kyndelsmesse, ein dag som i Noreg var heilagdag fram til festdagsreduksjonen i 1770. Sidan vart dagen mange stader heldt som «halvhelg». Slik vert det fortald frå Lofoten, frå Trondenes, og frå Senja. Slik var òg tradisjonen i Beiarn og på kysten av Helgeland.

Men det finst òg tradisjon for at feiringa er lagt til tjuande dag jul (13. januar) og til 8. januar.

Kjelder 

Juletradisjonar
Kvinnekultur
Norske tradisjonar
Februar