alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Yatirskogen

Yatirskogen (hebraisk יער יתיר) er ein skog i Israel, i sørsida av Hebron-fjellet, i utkanten av Negevørkenen. Skogen dekkjer eit areal på 30 kvadratkilometer og er den største planta skogen i Israel.

Historie

Dei første trea vart planta i 1964 av Jewish National Fund etter initiativ frå Yosef Weitz. Skogen er kalla opp etter ein gammal levittisk by som låg her, Yatir, som det er nemnt i Gamletestamentet: «Etterkomarane av Aron, prestane, fekk desse byane: Hebron, fribyen for drapsmenn, med beitemarker, og Libna med beitemarker, Jattir og Esjtemoa med beitemarker» (Josva 21:13-14.)

Det er planta over fire millionar tre, hovudsakleg bartre som aleppofuru og sypress, men òg lauvtre som terebint, tamarisk, jujube, johannesbrød, oliven, fiken, eukalyptus og akasie, i tillegg til vindruer og forskjellig kratt. Yatirskogen har endra det tørre landskapet nord i Negev, trass i at mange ekspertar var pessimistiske. Det har vist seg å vere eit viktig økologisk verkemiddel for å hindre ørkenspreiing i høgdene nordaust for Beersheba.

Skogen ligg relativt høgt, mellom 400 og 850 meter over havet, i ein halvtørr region med ein årsnormalnedbør på 300-350 mm.

Sjå òg
Skogar i Israel
Jewish National Fund
Yatir vingard

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yatir Forest» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Jewish National Fund 
Weizmann Institute's Yatir Forest
Weizmann Institute study suggests that rising carbondioksid levels might cause forests to spread into dry environments

Skogsøkologi
Skogar i Israel
Verneområde i Det sørlege distriktet i Israel
Jordskjelvet i Galilea i 749

Det sjuande jordskjelvet (hebraisk רעש שביעית), Ra'ash Shvi'it), òg kalla jordskjelvet i 749, var eit øydeleggjande jordskjelv som råka Palestina og det austlege Transjordan den 18. januar 749.
Byane Tiberias, Beit She'an, Hippos og Pella vart i stor grad øydelagde,m edan andre byar i Levanten fekk store skadar. I tillegg kan jordskjelvet ha teke ti tusenvis av liv.

Skadar
I følgje historiske kjelder vart Scythopolis (Beit She'an), Tiberias, Capernaum, Hippos (Sussita), Pella hardast råka. Ein koptisk prest frå Aleksandria rapporterte at berebjelkar hadde flytta seg i hus i Egypt og ein syrisk prest skreiv at ein landsby nær Tabor hadde «flytt seg 6 km.» Andre kjelder rapporterte om ein tsunami i Middelhavet, fleire dagar med etterskjelv i Damaskus, og byar som vart slukt av jorda.
Dødstala i Jerusalem var tusenvis. Mange bygningar, som Al-Aqsa-moskéen, vart hardt skadd. Byen Umm el Kanatir og den gamle synagoga der vart øydelagd.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «749 Galilee earthquake» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Margaliot Mordechai, «Determining the Time of Seventh jordskjelv», Israel Exploration Society 8, 1940/1941. 
 Margaliot Mordechai, «A New Record of the Fasting jordskjelv», Tarbitz 29, 1959/1960, s. 339–344. 
 Tsafrir Y. Ferster C, «On the Dating of the Seventh jordskjelv», Tarbitz 58, 1988/1989, s. 357–362. 
The Seventh jordskjelv – The Death of the City

Jordskjelv på 700-talet
0749 Galilea
Israelsk geologi
749 i Asia
Eilatfjella

Eilatfjella (hebraisk הרי אילת) ere i fjellkjede sør i Israel og sør i Negev.

Fjella er kalla opp etter den nærliggande byen Eilat. Timnadalen ligg i Eilatfjella. 

Av dei sentrale fjella i kjeda er Hezekiahfjellet det høgaste, etterfølgd av Salomonfjellet. 

Ramat Yotam er det lågaste fjellet i ryggen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eilat Mountains» frå ,  den 2. oktober 2014.  
 

Fjell i Israel
Negev
Naturreservat i Israel
Geografi i Det sørlege distriktet i Israel
Eilatstein

Eilatstein kjem frå namnet på byen Eilat, der han ein gong vart broten. Han er ein grønblå uhomogen blanding av fleire sekundære koparminaral som malakitt, azuritt, turkis, pseudomalakitt og krysokoll. Eliatsteinen er nasjonalsteinen til Israel, og vert òg kalla Kong Salomon-stein. Den blå og grøne steinen vert seld til turistar i suvernirbutikkar og vert ofte henta frå utanlandske kopargruver, og er ikkje i røynda frå Israel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eilat stone» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Israelsk geologi
Hatrurimformasjonen

Hatrurimformasjonen eller den spetta sonen er ein geologisk formasjon med frambrot kring Daudehavet i Negevørkenen i Israel, i Judeaørkenen på Vestbreidda, og i vestlege Jordan. Han består av urein kalkstein frå krittida til eosen i lag med kolførande kalk og mergel. Bergartane har vore utsett for pyrometamorfose ved at det har vore fyr i det underliggande kolet. Formasjonen er kalla opp etter frambrot i Hatrurimbekkenet som ligg like vest for Daudehavet.

Formasjonen er typelokalitet for fem uvanlege mineral og er kjend for mange andre mineral som er meir vanleg i portlandleire.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hatrurim Formation» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Geologiske formasjonar i Asia
Israelsk geologi 
Jordansk geologi
Jerusalemstein

Jerusalemstein (arabisk حجر القدس ; hebraisk  אבן ירושלמית) er ein type bleik kalkstein, dolomitt og dolomittisk kalkstein, som er vanleg i Jerusalem-området. Han har vore brukt til byggjestein sidan antikken. Ein av desse kalksteinane, meleke, er brukt i mange av dei mest kjende byggverka i regionen, som Vestmuren.

Jerusalemstein vert framleis nytta som byggstein og i jødiske seremoniartiklar som menoraer og sedertallerkenar. I 2000 var det 650 steinbrotselskap drivne av palestinarar på Vestbreidda.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jerusalem stone» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Kalkstein
Jerusalem
Byggestein
Israelsk geologi
Tatjana Lebedeva

Tatjana Romanovna Lebedeva () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sterlitamak i Basjkortostan som tevla i både lengdehopp og tresteghopp. Ho vann gullmedaljar i tresteghopp under VM 2001 og 2003 og EM 2006. I lengdehopp vart ho olympiske meister i 2004 og verdsmeister i 2005.

Aktiv
Lebedeva tok sølvmedaljen i tresteg under Sommar-OL 2000 i Sydney med eit hopp på 15,00 m, Tereza Marinova frå Bulgaria vann med 15,20 m. Året etter vart Lebedeva suveren verdsmeister i tresteg med 15,25 m, sølvmedaljøren Françoise Mbango Etone stoppa på 14,60 m. Lebedeva og kamerunske Etone vart nummer ein og to også i den neste verdsmeisterskapen, då det i Edmonton i 2001 skilde det tretten cm mellom dei, Lebedeva vart målt til 15,18 m.

Under olympiaden i Aten i 2004 tok Lebedeva bronse i tresteg, og gjekk heilt til topps i lengdetevlinga. I lengdegropa vart ho målt til 7,07 m, hennar russiske landskvinner, Irina Simagina og Tatjana Kotova tok sølv og bronse, begge med 7,05 m i sine bestehopp. 

Før sjette og siste omgang i trestegtevlinga under EM i friidrett 2006 i Göteborg låg Lebedeva på tredjeplass med 14,92 m. I sitt siste forsøk smelte ho til med 15,15 m og tok gullmedaljen med 10 cm margin. Året etter fekk Lebedeva med seg heim ein gullmedalje og ein sølvmedalje frå VM i Osaka. Med 7,03 m vann ho ein rimeleg klar siger i lengdehopp, medan 15,07 m i tresteghopp var 21 cm for lite i høve til gullvinnar Yargelis Savigne frå Cuba. 

Også under sommarleikane 2008 i Beijing vann Lebedeva to medaljar, begge i sølv. Trass i sterke 15,32 m måtte ho sjå seg overgått av Etone i tresteghopp¨med sju cm. I lengdehopp landa ho på 7,03 i siste omgang, ein centimter bakk vinnarhoppet til Maurren Maggi frå Brasil. I sin siste seson vart Lebedeva nummer seks i tresteg under verdsmeisterskapen i Berlin, før ho avslutta som sølvmedaljør i lengde med 6,97 m, 13 cm bakom verdsmeisteren Brittney Reese frå USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tatjana Romanowna Lebedewa» frå ,  den 2. oktober 2014.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske lengdehopparar
Russiske tresteghopparar
Olympiske meistrar for Russland
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Thick as a Brick - Live in Iceland

Thick as a Brick - Live in Iceland er eit konsertalbum og ein DVD/Bluray av frontmannen i Jethro Tull, Ian Anderson, frå 2014. DVD-en vart spelt inn i Reykjavík, Island den 22. juni 2012.

Innhald

Disk ein Thick as a Brick
Thick as a Brick - 51:48

Disk to Thick as a Brick 2
From a Pebble Thrown - 2:56
Pebbles Instrumental - 3:46
Might Have Beens - 0:54
Upper Sixth Loan Shark - 1:21
Banker Bets, Banker Wins - 4:33
Swing It Far - 3:33
Adrift and Dumfounded - 4:25
Old School Song - 3:24
Wootton Bassett Town - 3:43
Power and Spirit - 2:00
Give Till It Hurts - 1:13
Cosy Corner - 1:24
Shunt and Shuffle - 2:13
A Change Of Horses - 8:02
Confessional - 3:10
Kismet in Suburbia - 4:17
What-ifs, Maybes and Might-have-beens - 5:30

Blu-ray/DVD

Thick as a Brick
Thick as a Brick

Thick as a Brick 2
From a Pebble Thrown
Pebbles Instrumental
Might Have Beens
Upper Sixth Loan Shark
Banker Bets, Banker Wins
Swing It Far
Adrift and Dumfounded
Old School Song
Wootton Bassett Town
Power and Spirit
Give Till It Hurts
Cosy Corner
Shunt and Shuffle
A Change Of Horses
Confessional
Kismet in Suburbia
What-ifs, Maybes and Might-have-beens

Berre DVD/Bluray 
Interview with Ian Anderson
Workshop performance of Someday The Sun Won’t Shine For You with Montreux Jazz Festival founder Claude Nobs
Upper Sixth Loan Shark/Banker Bets, Banker Wins filmed live at Montreux 2012

Medverkande 
 Ian Anderson - fløyte, bambusfløyte, akustisk gitar, vokal
 Scott Hammond - Trommer, perkusjon
 David Goodier - bassgitar, klokkespel
 John O'Hara - tangentinstrument, trekkspel
 Florian Opahle - akustisk og elektrisk gitar
 Ryan O'Donnell - vokal

Bakgrunnsstoff 
 Thick as a Brick - Live in Iceland på jethrotull.com
  på Allmusic

Konsertfilmar
Ian Anderson-album
Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 2014
album produserte av Ian Anderson
Jekaterina Volkova

Jekaterina Gennadjevna Volkova () er ein russisk tidlegare friidrettsutøver frå Zjeleznogorsk i Kursk oblast som tevla i hinderløp. Ho vart verdsmeister på 3000 m hinder i Osaka i 2007.

Aktiv
Volkova deltok i sitt fyrste internasjonale meisterskap i Helsingfors i 2005. Under verdsmeisterskapen i den finske hovudstaden tok ho sølvmedaljen på 3000 meter hinder, med ny personleg rekord på 9.20,49, litt over to sekundar bak vinnaren, Dorcus Inzkiuru frå Uganda.

I 2007 forbetra sin personbeste til 9.13,3 då ho vart russisk meister på 3000 m hinder. Etter eit framifrå hinderløp under friidretts-VM 2007 i Osaka, spurta ho inn til siger på 9.06,57. Året etter kjempa ho ein drabeleg, men forgjeves strid om sølvmedaljen i hinderløpet under Sommar-OL 2008 i Beijing. Kenyas Eunice Jepkorir fekk 9.07,41, Volkova 9.07,64. Gulnara Galkina vart olympisk meister på verdsrekordtida 8.58,81.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jekaterina Gennadjewna Wolkowa» frå ,  den 2. oktober 2014.  

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske hinderløparar
Deltakarar under sommar-OL 2008
Kurkar

Kurkar (hebraisk כורכר) er ein type kalkhaldig sandstein som er vanleg i Israel. Kurkarryggane i landet er unike i verda og er fossilerte sjøsanddyner.  

Kontinentalsokkel og kystsletta i Israel består av kurkar. Kurkar er ei forsteining av vinddriven sand som skapte sanddyner under pleistocen. Det finst tre undervassryggar av sandstein utafor kysten, og to på land.

Sjå òg
Jerusalemstein
Eolianitt

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kurkar» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Chronology of pleistocen Sedimentary Cycles i Carmel Coastal Plain of Israel 

Israelsk geologi
Sedimentære bergartar
Matmorformasjonen

Matmorformasjonen frå juratida er namnet på ei 100 meter tjukk geologisk eining som er eksponert i Hamakhtesh Hagadol i Israel. Matmorformasjoen inneheld fossil frå eit grunn havmiljø frå juratida. muslingar, gastropodar, svampar, korallar og pigghudingar finst alle i forskjellige grader i Matmorformasjonen (Wilson et al., 2010). Stratigrafien i Matmorformasjonen består av vekslande lag av kalkstein og mergel (Hirsch og Roded, 1996).

Iraq Petroleum Company skildra opphavleg sekvensen frå juratida i Hamakhtesh Hagadol i 1930-åra (Hudson, 1958).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Matmor Formation» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Hirsch, F., Bassoullet, J. P., Cariou, E., Conway, B., Feldman, H., Grossowicz, L., Honigstein, A., Owen, E. and Rosenfeld, A. (1998). «The juratida of the southern Levanten. Biostratigraphy, palaeogeography and cyclic events.» In: S. Crasquin-Soleau and E. Barrier (eds.), Peri- Tethys Memoir 4: Epicratonic basins of the Peri- Tethyan platforms. Mem. Mus. natn. Hist. nat. 179: 213-235.
 

Miljø i Israel
Israelsk geologi
Geologiske formasjonar frå juratida
Kalkstein
Meleke

Meleke (arabisk ملكي, «kongeleg»; òg skrive melekeh eller malaki) er ein type kvit jerusalemstein, ein kalkstein som finst i Judeafjella i Israel og på Vestbreidda. Han har blitt nytta i tradisjonell arkitektur i Jerusalem sidan antikken, særleg i herodisk arkitektur. Sjølv om han ofte vert kalla jerusalemstein, omfattar dette òg andre typar stein ein finn i og kring Jerusalem.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Meleke» frå ,  den 2. oktober 2014.  
 

Kalkstein
Jerusalem
Byggestein
Israelsk geologi
Menuhaformasjonen

Menuhaformasjonen er ein geologisk kalkformasjon frå øvre krittida i Makhtesh Ramon-området sør i Israel og delvis nord i Israel (Avni, 1991).

Menuhaformasjonen syner dei tidlegaste spora av tektonisk aktivitet i Ramon-antiklinalen, og dannar eit dalføre kalla Makhtesh Ramon. Det er gjort fleire fossilfunn i formasjonen, som hai og fisk, østers og sporfossil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Menuha Formation» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Geologiske formasjonar i Asia
Israelsk geologi
Avshalomgrotta

Avshalomgrotta (hebraisk מערת אבשלום), òg kalla Soreqgrotta eller Stalaktittgrotta (hebraisk מערת הנטיפים), er ei 5 000 m2 stor grotte på vestsida av Ye'ela, i Judeafjella i Israel, med mange stalaktittar.

Grotta vart oppdaga tilfeldig i mai 1968 medan ein nytta eksplosivar til å bryte stein, 3 km aust for Bet Shemesh i Israel. Grotta er 83 m lang, 60 m brei og 15 m høg.

Grotta er kalla opp etter Avshalom Shoham, ein israelsk soldat som mista livet i utmattingskrigen. Etter ho vart oppdaga vart plasseringa halden løynd i fleire år i frykt frå at ho skulle verte øydelagd. 
 
Temperaturen og fukta i grotta er konstant året rundt og er i dag open for publikum i Avshalom naturreservat, som vart erklært i 1975. I 2012 vart det installert lys i grotta for å hindre danning og vekst av algar.

Somme av stalktittane i grotta er fire meter lange, og somme er så mykje som 300 000 år gamle. Somme møter stalagmittar og dannar steinsøyler.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avshalom Cave» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Gallery

Bakgrunnsstoff

Kalksteinsgrotter
Grotter i Israel
Naturreservat i Israel
Geografi i Det sentrale distriktet i Israel
Verneområde i Det sentrale distriktet i Israel
Ayalongrotta

Ayalongrotta er ei stor kalksteinsgrotte nær Ramla i Israel der det vart oppdaga nye artar av krepsdyr i april 2006.

Historie
Grotta er 100 meter djup og strekkjer seg nesten 2,5 km, noko som gjer ho til den nest lengste, kjende grotta i Israel. Grotta vart først oppdaga då ein smal opning synte seg i eit steinbrot nær Ramla. I følgje professor Amos Frumkin frå Hebraisk universitet, er grotta unik fordi eit tjukt lag med kalk har gjort ho ugjennomtrengeleg for vatn. 

Forskarar har så langt oppdaga åtte nye artar, alle utan auge, inkludert fire krepsdyr.

Sidan grotta var fullstendig isolert frå verda utafor, oppstod det eit sjølvstendig og unikt økosystem, som ikkje var avhengig av sollys og fotosyntese eller organiske sambindingar som energikjelde: i staden vart energien henta frå kjemoautotrofe bakteriar, som lever på ein film på toppen av vatnet i grotta. Desse bakteriane produserer energi ved å oksidere sulfidsambindingar i vatnet, og utleier organiske sambindingar ved å bruke karbondioksid frå lufta. Desse sambindingar dannar grunnlaget for økosystemet i grotta.

Sjå òg
Israelsk geografi
Dyr i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ayalon Cave» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
National Geographic

Kalksteinsgrotter
Grotter i Israel
Ramla
Eliagrotta

Eliagrotta er ei grotte som er nemnt i Bibelen der profeten Elia søkte ly på ei reise ut i villmarka.

I soga reiste Elia 40 dagar og netter og søkte ly i ei grotte på Horeb for natta. Då han vakna talte Gud til han. 

Den eksakte plasseringa til grotta er ikkje kjend.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cave of Elijah» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Grotter i Israel
Stader i Bibelen
Kongebøkene
Brevgrotta

Brevgrotta er ei grotte i ørkenen i Israel, nær grensa til Judea. Ho fekk dette namnet då det i 1960-1961 vart funnen brev og fragment av papyrus datert attende til Bar Kokhba-opprøret i år 132-135. Somme av breva var personlege brev mellom Bar-Kokhba og undersåttane hans, og ein særskild bunt med papyrus, kalla Babata eller Babatha skildra livet og slitet til ei kvinne, Babata, som levde på denne tida.

Geografi
Grotta ligg i ei kløft kalla Nahal Hever, kring 20 km sør for staden der Daudehavsrullane vart funnen. Ho ligg nokre kilometer sør for En-gedi, og kring 10 kilometer nord for Masada, på vestsida av Daudehavet.

Oppdaging
Ho vart først oppdaga av beduinar frå Ta`amireh-stamma og så utforska i 1953 og 1955 av ein inspektør i Israelsk antikvitetsdepartement, Y. Aharoni. Etter at somme brev skriven av Bar-Kokhba, funnen i grottene i ei kløft kalla Wadi Murraba`at, 18 km sør for Qumrangrottene og 3 km frå Daudehavet, vart seld, vart det sett saman ein ekspedisjon i 1953 for å utforske denne grotta. Ekspedisjonen drog i staden til Nahal Hever der det var rapportar om beduinaktivitet. Då dei kom fram oppdaga dei at det like over Brevgrotta var ein romersk leir. Ein annan leir låg på sørsida av kløfta. I Brevgrotta vart det funne kalkolittiske gjenstandar frå 3000-talet, og ting frå romartida. Dei utforska ikkje grotta vidare fordi nokre store steinar blokkerte tilkomsten til resten av grotta, i tillegg til at beduinane alt hadde vore der. Det var først i 1960, då fleire dokument frå Bar Kokhba-opprøret vart selde til vitskapsmenn i Jordan, at dei israelske styresmaktene godkjende ein ny ekspedisjon. Med støtte frå det israelske forsvaret, byrja fire forskargrupper å utforske ørkenen sommaren 1960. Dei fann då nokre av breva i grotta, og resten av breva vart funnen året etter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cave of Letters» frå ,  den 2. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Yigael Yadin, Bar-Kokhba: The Rediscovering of the Legendary Hero of the Second Jewish Revolt against Rome, Random House New York, 1971

Bakgrunnsstoff
Ekspedisjon til Brevgrotta i 2000 

Arkeologiske funn i Israel
Bar Kokhba-opprøret
Grotter i Israel
Daudehavsrullane
Chakra

Chakra (frå sanskrit cakraṃ चक्रं, fonetisk uttale «chukr»; pali chakka; tibetansk khorlo; malaysisk cakera) er senter med intens, kvervlande energi som i følge tradisjonell indisk medisin ligg på spesifikke punkt i kroppen som ikkje kan sansast. Andeleg og emosjonell energi strøymer gjennom punkta. Ordet chakra kjem frå sanskrit og kan omsetjast med hjul. 

Sju hovudchakra eller energisenter skal eksistere og liggje langs midten av overkroppen. Det skal i tillegg finnast nokre underchakra som er plassert nedover beinet. Austlege medisinske tradisjonar og meditasjonsformer meiner chakra påverkar kroppen både psykisk og fysisk. Sjølv om det i første rekkje er eit psykisk fenomen, er det ein oppfatning at dei ulike energipunkta korresponderer fysisk med bestemte endokrine kjertlar. Dei forskjellige chakra skal ha tyding for ulike delar av kroppen og styre ulike kjensler. Sansane knytast gjerne til bestemte chakra. Det har også vorte vanleg å forbinde dei ulike chakra med ein bestemt farge. I følge hinduistisk tradisjon er dei enkelte chakra knytte til ein gud. Dei ulike chakra vert òg gjerne knytte til eit element. Eit spesielt mantra kan knytast til dei ulike chakra, og kan seiast for å stimulere punktet.

Mykje av den opphavlege informasjonen om chakra kjem frå den hinduiske teksten Upanishad, som vart skriven ned 1200-900 f.Kr.

Sju hovudchakra 

1 Inga fysisk tilordning.2 Sjela er ikkje rekna som eit element i alle tradisjonar. 3 Dei langerhanske øyane (Insulae langerhanenses) produserer dei endokrine hormona i bukspyttkjertelen.

Kjelder

 Wikipedia bokmål, engelsk, tysk, fransk
 http://www.chatsophia.org/insightfull.htm 
 
 

Metafysikk
Esoterisme
Indisk kultur
Filosofisk terminologi
Ord frå sanskrit
Es Skhul

Es Skhul er ei grotte som ligg kring 20 kilometer sør for byen Haifa i Israel og kring 3 kilometer frå Middelhavet. Den førhistoriske staden vart først utgravd av Dorothy Garrod sommaren 1928. Utgravingane avdekte dei første spora etter epipalaeolitiske natufikulturen, som er karakterisert av mange mikrolittar, gravlegging av døde og steinreiskap for å nyttast i jorda.  Skhul er òg ein stad der neandertalar var for 200 000 - 45 000 år sidan, og levde side om side med desse menneska for opp til 100 000 år sidan. Grotta har òg eit lag frå midtre eldre steinalder.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Es Skhul» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Jewish Virtual Library
Israelsk utanriksdepartement

Arkeologiske funn i Israel
Førhistoriske stader i Israel
Paleoantropologiske stader
Verdsarv i Israel
Neandertalarstader
Grotter i Israel
Geografi i Haifa distrikt
HaYonimgrotta

HaYonimgrotta (hebraisk  מערת היונים, Me'arat HaYonim, 'Duegrotta') er ei grotte som ligg i ein kalksteinsklippe kring 250 meter over havet i Øvre Galilea i Israel. Grotta var busett i midtre eldre steinalder i Moustérienperioden, frå 250 000 til 100 000 år sidan, og seinare under natufisk periode for kring 12 000 år sidan.

Moustérienkulturen etterlet seg fleire blad av stein. 

Natufikulturen danna sirkelforma rom med handsama golv og steinverktøy.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «HaYonim Cave» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Natufiske stader
Stader frå Moustérienkulturen
Grotter i Israel
Førhistoriske stader i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel