alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karl Fischer

Karl Kristian Emil Fischer () var ein norsk journalist og bibliotekar frå Oslo. Han var gjennom fleire tiår ein leiande bibliotekmann i Noreg.

Liv og gjerning
Fischer var fødd i Christiania og voks opp både der og på Hamar og i Drammen. Han tok examen artium 1879, studerte deretter filologi ved universitetet i Kristiania og tok embetseksamen 1887.

Frå 1885 til 1910 arbeidde Fischer ved Universitetsbiblioteket i hovudstaden, der han var engasjert i kjøp av ny litteratur på framande språk. Ved sida av arbeidet i biblioteket var han 1891-96 lærar ved Otto Anderssens skole, og skreiv utanriksartiklar i Norske Intelligenz-Seddeler og bokmeldingar i Aftenposten. Perioden 1900-11 var han norsk redaktør av det danske Salmonsens konversationsleksikon, som hadde ei rekke norske medarbeidarar og la stor vekt på norsk stoff.

Fischer var ein av tre menn som i 1901 fekk i oppdrag av Kyrkjedepartementet å vurdere den vidare utviklinga av biblioteksaka i Noreg. Komitéarbeidet resulterte i innstillinga Folkebogsamlinger i Norge. Innstillinga bidrog til å vekke forståing for betydninga av eit utbygd nett av folkebibliotek og ei profesjonell koordinering av arbeidet.

Frå 1910 var Fischer tilsett som stortingsbibliotekar. Elleve år seinare fekk han ei stilling i Kyrkjedepartementet, der han arbeidde med folkebiblioteksaka. Allereie to år tidlegare vart han formann i ein ny bibliotekkomité som i 1921 kom med Innstilling om bibliotekvesenets ordning. Denne innstillinga fremja forslag om reglar for statsbidrag, endring i lov om pliktavlevering, oppretting av ein norsk bibliotekskule, lovfesta skuleboksamlingar og distribusjon av offentlige publikasjonar.

Fischer starta tidsskriftet For folke- og barneboksamlinger, som i 1916 endra namn til For folkeoplysning. Han var redaktør til 1933, då det fekk namnet Bok og Bibliotek. Etter han døydde vart Karl Fischers Fond oppretta til beste for yngre bibliotekarar.

Kjelder

Norsk biografisk leksikon

Norske bibliotekarar
Folk frå Oslo
Jan Oort

Jan Hendrik Oort () var ein nederlandsk astronom som gjorde viktige bidrag i å forstå Mjølkevegen og ein pioner innan feltet radioastronomi. Han er blitt omtalt som ein av dei største astronomane på 1900-talet I 1955 var Oort nemnt i magasinet Life si liste over dei 100 mest kjende personane som var i live då. 

Oort fann ut at Mjølkevegen roterer og forkasta ideen om at sola ligg i sentrum. Han oppdaga mystisk, usynleg «mørk materie» i 1932, som ein trur utgjer meir 90 % av universet og gravitansjonstiltrekkjinga skapar «grupper av stjerner i galaksar og galaksar i grupper.» Han oppdaga den galaktiske haloen, ei gruppe stjerner som krinsar kring Mjølkevegen, men utafor hovudskiva. I tillegg er Oort ansvarleg for mange viktige funn om kometar, inkludert forståinga av at banane deira «impliserte at det var mykje meir av solsystemet enn regionen som planetane dekkjer.»

Oortskya, Oort-konstantar og asteroiden 1691 Oort er alle namnsette etter han. 

Han var professor og direktør for observatoriet i Leiden 1945 til 1970 og han var president i International Astronomical Union (IAU) frå 1958 til 1961.

Prisar
Prisar
 Brucemedaljen til Astronomical Society of the Pacific i 1942
 Royal Astronomical Society sin gullmedalje i 1946
 Henry Norris Russell Lectureship hos American Astronomical Society i 1951
 Gouden Ganzeveer i 1960
 Vetlesen-prisen i 1966
 National Radio Astronomi Observatory, Jansky-prisen, 1967
 Karl Schwarzschild-medaljen til Astronomische Gesellschaft i 1972
 Association pour le Développement International de l’Observatoire de Nice, evt.ION medal, 1978
 Balzan-prisen for astrofysikk i 1984
 Inamori Foundation, Kyoto-prisen, 1987

Oppkallingar
Asteroiden 1691 Oort
Oortskya
Oortkonstantar for galaktisk struktur. 

Då han døydde sa nobelprisvinnaren og astrofysikaren Subrahmanyan Chandrasekhar «Den store astronomi-eika har falle, og me er bortkomne utan skuggen hennar.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jan Oort» frå ,  den 17. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Nederlandske astronomar
Medlemmar av Royal Society
Medlemmar av Det sovjetiske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det russiske vitskapsakademiet
Astronomar på 1900-talet
Tilsette ved Leiden universitet
Elevar ved Universitetet i Groningen
Folk frå Franekeradeel
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege nederlandske vitskapsakademiet
Jean Baptiste Joseph Delambre

Jean Baptiste Joseph, chevalier Delambre () var ein fransk matematikar og astronom.  Han var direktør ved Paris-observatoriet, og skreiv fleire kjende bøker om astronomihistorie frå antikken til 1700-talet.

Frå 1788 hadde Delambre eit eige observatorium til disposisjon, der han gjorde omfattande observasjonar av solsystemet. I 1792 publiserte han resultata sine i Tables du Soleil, de Jupiter, de Saturne, d’Uranus et des moons de Jupiter. Her vart astronomiske tabellar for den nyoppdaga planeten Uranus for første gang presentert.

Frå 1792 til 1799 hadde han ansvaret for nymålinga av meridianbogen mellom Dunkerque og Paris, som inngjekk i avgjersla av storleiken til jorda, og dermed for definsjonen av den nye lengdeeininga meter. Han publiserte resultata sine i tre bind i Base du système métrique (1806, 1807 og 1810). Frå 1807 var han professor i astronomi ved Collège de France i Paris.

Kjelder
Mæhlum, Lars. (2011, 16. desember). Jean Baptiste Joseph Delambre. I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Jean-Baptiste-Joseph_Delambre.

Astronomar på 1700-talet
Astronomar på 1800-talet
Tilsette ved Collège de France
Medlemmar av American Academy of Arts and Sciences
Medlemmar av Royal Society
Franske astronomar
Franske historikarar
Vitskapshistorikarar
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Jean Sylvain Bailly

Jean-Sylvain Bailly () var ein fransk astronom, matematikar, frimurar og politisk leiar under den tidlege delen av den franske revolusjonen. Han tente som borgarmeister i Paris frå 1789 til 1791, og vart til slutt avretta i giljotinen under terrorveldet.

Som astronom var han kjent for sine arbeid om rørslene til Jupiter-månane og bøker om astronomihistorie, Histoire de l'Astronomie ancienne (1775), Histoire de l'Astronomie moderne (3 bd., 1778–93), Histoire de l'Astronomie indienne et orientale (1787).

Kjelder

Vitskapsfolk frå Paris
Astronomar på 1700-talet
Franske astronomar
Franske frimurarar
Borgarmeistrar i Paris
Medlemmar av Académie des Inscriptions et Belles-Lettres
Medlemmar av Académie française
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Folk avretta ved giljotin under den franske revolusjonen
Kármi

Kármi (gresk Κάρμι, tyrkisk Karaman eller Karmi) er ein busetnad på Kypros i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros i distriktet Girne, fordelt på to ulike administrative einingar:
Aşağı (=Nedre) Karaman er administrert som ein del av kommunen Girne (Kerýnia).
Karaman eller Yukarı (=Øvre) Karmi ligg utanom kommunestrukturen.

Ved folketeljinga i 2011 hadde Aşağı Karaman 675 innbyggjarar, medan Yukarı Karmi hadde 55 innbyggjarar.

Referansar 

Karmi
Karmi
Nils Lid

Nils Lid () var ein norsk kulturgranskar og språkforskar frå Voss. Johannes og Brita Lid var syskena hans.

Liv og gjerning
Lid tok i 1910 middelskuleeksamen i Nordfjordeid og to år etter artium på Voss. Han byrja studere filologi i 1913, samstundes arbeidde han som lærar og journalist. Etter han tok embetseksamen med hovudfag i norsk i 1918, var han i fem år lektor ved Voss offentlege Landsgymnas til 1923. Dessutan var han 1920-28 universitetsstipendiat i folkeminnevitskap.
Lid tok doktorgraden i 1924 med avhandlinga Norske slakteskikkar, med jamføringar frå nærskylde umråde.

Frå 1924 til 1940 var Lid fast knytt til Instituttet for sammenlignende kulturforskning ved Universitetet i Oslo, der han var leiar av dei folkloristiske og etnologiske undersøkingane. Åra  1935-40 var han dosent i nynorsk ved Universitetet i Oslo, og deretter frå 1940 til han døydde i 1958, professor i norsk folkelivsgransking (etnologi) ved same universitetet.

Lid redigerte skriftserien Ord og Sed i tida 1934-47, ein serie som i hovudsak inneheldt spørjelister vigd ulike kulturhistoriske tema, men også nokre småartiklar. Skriftet vart utvida til tidsskriftet Norveg, med undertittelen «Ny serie av Ord og Sed», som Lid redigerte frå 1951 til han døydde. 

I Norsk folkeminnelags skrifter gav Lid ut sju band av Nicolai Storakers samlingar og eitt band av Wilhelm Mannhardt sine norske samlingar frå 1860-åra. Lid var også engasjert i språkforsking, og kunne fleire språk, mellom andre samisk, finsk og estisk. Han leverte bidrag til stadnamntolking og etymologi.

Nokre av artiklane hans er publisert i Trolldom: Nordiske studiar, som kom ut til 60-årsdagen i 1950.

Lid vart æresdoktor ved Åbo Universitet i 1955 og tok mot Finlands hvite roses orden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nils Lid» frå ,  den 18. juni 2016.  
 

Norske folkeminnesamlarar
Norske etnologar
Norske språkforskarar
Folk frå Voss
Gordon Banks

Gordon Banks () var ein britisk-engelsk fotballspelar frå  Sheffield som spelte 73 landskampar for England i tida 1963-72 og vakta målet då England vann VM i fotball 1966 på heimebane. Han spelte på Chesterfield FC 1958/59, Leicester City 1959-67 og Stoke City 1967-72. Banks vann ligacupen 1964 med Leicester og 1972 med Stoke. Han la opp i oktober 1972, etter han miste synet på eit auge i ei trafikkulukke.

Banks vart rekna som den beste fotballmålvakta i verda i siste halvparten av 1960-åra. Ei redning av ei heading frå den brasilianske spelaren Pele under VM i fotball 1970 har nærast fått ein ikonisk status.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gordon Banks» frå ,  den 18. juni 2016.  
 

Engelske fotballspelarar
Leicester-spelarar
Stoke-spelarar
Engelske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Order of the British Empire
Jens Fredrik Schroeter

Jens Fredrik Wilhelm Schroeter () var ein norsk astronom. 

Han var fødd i Drammen som son av skipskaptein Fredrik Julius Bech Schroeter og kona Julie Schroeter. Familien på farssida hadde flytta til Noreg frå Langeland i Danmark i 1787. Gjennom systera Jenny, var han svogeren til presten Jens Jonas Jansen og onkel til historikaren Einar Jansen. Schroeter sjølv vart ikkje gift.

Han tok artium i 1872, og cand.real.-graden i 1882. Interessa frå astronomi kom heilt frå barndommen, då faren lærte han om dyrekrinsen, planetane og korleis han kunne bruke ein sekstant. Han arbeidde ved observatoriet i Bossekop frå 1882 til 1884, og som assistent ved Det norske meteorologiske instituttet frå 1884 til 1888. Frå 1888 til 1890 var han observatør i utlandet, men i 1891 kom han attende til Noreg som observatør ved Universitetet i Kristiania i 1891. Direktøren ved observatoriet sidan 1890 var professor Hans Geelmuyden, og då Geelmuyden pensjonerte seg som professor i 1919, vart han erstatta av Schroeter. Schroeter var òg redaktør for den offisielle norske almanakken, etter Geelmuyden.

Han var òg redaktør for tiddsskriftet Nordisk astronomisk Tidsskrift, og var medlem av Det norske vitskapsakademiet. Dei akademiske publikasjonane hans var stort sett på tysk. Utafor astronomien medverka han òg til leksikonet Salomonsens Konversationsleksikon, i tillegg til almanakken. Han døydde i 1927 i Oslo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jens Fredrik Schroeter» frå ,  den 18. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Norske astronomar
Norske almanakkredaktørar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Folk frå Drammen
Jeremi Wasiutyński

Jeremi Maria Franciszek Wasiutyński  () var ein polsk-norsk astrofysikar og filosof. 

Wasiutyńs kistuderte matematikk, fysikk og astronomi ved universitetet i Warszawa og tok magistergrad i astronomi i 1930. Han tok doktorgraden ved Universitet i Oslo i 1948. I 1964 vart han statsstipendiat. 

Jeremi Wasiutynski var særleg oppteken av astrofysikk, og publiserte meir enn hundre populærvitskaplege artiklar i norsk og dansk presse. I åra 1931–1934 var han praktikant ved ein fabrikk for optiske instrument. Ved sidan av arbeidet skreiv han eit tobindsverk i generell astronomi saman med M. Kamieński. 1935–3196 skrev han ein biografi om Kopernikus, som 1938 oppnådde litteraturpris for årets beste bok i Polen. 1943–1944 utgav han trebindsverket Verden og geniet, og 1963 boka Universet. I sine seinare år dreiv han hovudsakleg med filosofiske spørsmål, særleg knytt til heilheitstenking og kosmologi. Av hans seinare publikasjonar finn ein mellom anna trebindsverket Creation. Materials to the General Theory of Reality og Det kosmiske drama og drømmer om den kongelege vei på terskelen til ein ny tid.

Bibliografi 
 På polsk eit tobandsverk i generell astronomi saman med M. Kamieński. 
 På polsk ein biografi om Kopernikus 1935-36. Boka fekk i 1938 Polens litteraturpris for årets beste bok. 

 Verden og geniet, fra solsystemets dannelse til i dag 3 bd (1943–44)
 Studies in hydrodynamics and structure of stars and planets (1946) dr.avh. 
 Veien til vår tid 2 bd (1948–49)
 Universets utvikling : Fra senere tids forskning (1950)
 Geniet og det overnaturlige (1951)
 The dynamic constitution of the outer layer of the sun (1958) 
 Universet – skapelse og utvikling (1963), utvidet utg. 1965
 Creation, Vieved From a Turning-Point in the History of the Earth as a Transromation of Existence and Consciousness 3 bd (1996) ISBN 82-993976-1-8
 Det kosmiske drama og drommer om den kongelige vei pa terskelen til en ny tid (1998) ISBN 82-530-1990-4
 A Unified View of Reality (2000)
 The Speech of God: From the Meta-Cosmic Beginnings to the Forthcoming Terrestrial Crisis in an Attempt at Human Understanding (2002) ISBN 82-560-1388-5
 The Solar Mystery. An Inquiry Into the Temporal and the Eternal Background of the Rise of Modern Civilization (2003) ISBN 82-560-1407-5

 Studies in creative processes 13 bd. (1998-  )  Utdrag fra Creation, 1996

 Wasiutynski publiserte mer enn hundre populærvitenskapelige artikler om astrofysikk i norsk og dansk presse.

Kjelder

Polske astronomar
Polske filosofar
Norske astronomar
Norske filosofar
Filosofar på 1900-talet
Astronomar på 1900-talet
Folk frå Warszawa
Ramon Wilson

Ramon Wilson (), kjend som Ray Wilson, var ein britisk-engelsk fotballspelar fødd i Shirebrook i Derbyshire. Han var venstreback på England sitt landslag som vann VM i fotball 1966 på heimebane. Wilson spelte 63 landskampar for England i tida 1960-68.

Wilson debuterte på Hudersfield Town i 1955. I 1964 vart han overført til Everton FC, der han 14. mai 1966 var med då klubben slo Sheffield Wednesday 3-2 i finalen i FA-cupen på Wembley stadion i London. Vel to månader seinare opplevde han på same arenaen høgdepunktet i karrieren då England sigra med 4-2 over Vest-Tyskland i VM-finalen 1966. Sommaren 1969 fekk Wilson kontrakt med Oldham Athletic. Han spelte sin siste ligakamp 7. november 1970 for Bradford City i 3. divisjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ray Wilson (English footballer)» frå ,  den 18. juni 2016.  
 

Engelske fotballspelarar
Everton-spelarar
Oldham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1962
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Order of the British Empire
Jernbanetid

Jernbanetid er ei lokaltid som er felles for ein jernbanestrekning. Han vart først nytta på Great Western Railway i England i november 1840, og var første gongen skilnader i lokaltid vart synkronisert. 

Jernbanestasjonane Østbanen (i dag Oslo Sentralstasjon) og Vestbanen i Oslo hadde i 1885 kvar si tidsrekning, der Østbanen hadde Oslo-tid, medan Vestbanen hadde Drammens-tid, då denne stasjonen låg under Drammen distrikt som endestasjonen på Drammensbanen. På denne tida nytta ein lokal soltid i Noreg og tidsskilnaden frå landsdel til landsdel var eit aukande problem, etter kvart som kommunikasjonen vart betre. Ein innførte derfor jernbanetid, slik at ein hadde den same tida langs heile jernbanestrekninga. Først i 1895 vart det innført felles tid for alle stader i landet.

Kjelder
Ringnes, Truls. (14. februar 2009). Jernbanetid. I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/jernbanetid.

Jarnbane
Tidsskalaer
Aram Chaos

Aram Chaos er eit kaosterreng på Mars som ligg aust for Marinerdalane. Det dannar ein tilnærma rund struktur med ein diameter på 280 kilometer og ligg mellom Ares Vallis og Aureum Chaos.

Massiva som utgjer Aram Chaos er mange kilometer breie. Dei har høgder på 1 000 meter eller meir relativt til terrenget kring.

Kjelder 
 Heavily eroded Aram Chaos - ESA

Kaosterreng på Mars
Témblos

Témblos (gresk Τέμπλος, tyrkisk Zeytinlik) er ein landsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Girne (Kerýnia) i distriktet Girne. Ein del av busetnaden er administrert som ein bydel i Girne (Zeytinlik Kesim), medan resten er administrert som ein separat busetnad (Zeytinlik Köy).

Ved folketeljinga i 2011 hadde Zeytinlik Kesim 468 innbyggjarar, medan Zeytinlik Köy hadde 622 innbyggjarar.

Referansar 

Temblos
Temblos
Bydelar i Kerýnia
Nord-India

Nord-India er ein laust definert region som omfattar nordlege delar av India. Regionen er prega av Det nordindiske låglandet og Himalayafjella, som skil region frå Tibetplatået and Sentral-Asia. Nord-India har historisk vore sentrum for Mogulriket, Delhi-sultanatet og Britisk India. Den indiske hovudstaden Delhi ligg framleis i Nord-India.

Dei indiske delstatane Haryana, Himachal Pradesh, Jammu og Kashmir, Panjab, Rajasthan, Uttar Pradesh og Uttarakhand og unionsterritoria Delhi og Chandigarh kan reknast med til Nord-India. 
Tidvis kan ein også rekna med Bihar, Gujarat, Madhya Pradesh og Vest-Bengal. 

Språk med offisiell status i eit eller fleire av desse områda er hindi, urdu, panjabi og engelsk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «North India» frå ,  den 4. juli 2020.  
 
Regionar i India
Statsråd Ole Erichsen

Ole Wilhelm Erichsen () var ein dansk-norsk marineoffiser og norsk statsråd, fødd i København.

Liv og gjerning 
Erichsen var son til ein lerretshandlar og postførar. Han deltok i napoleonskrigane ved Vlissingen som kadett på eit fransk linjeskip, og vart tildelt St.Helena-medaljen for innsatsen. Frå 1811 var han sekondløytnant i den dansk-norske marinen, frå 1814 divisjonssjef i den norske marinen og stasjonert på Hvaler.

I tida 1816 til -21 var Erichsen skipper i eit fransk reiarlag, gjekk då i fart mellom Bordeaux og Vestindia. År 1826 reiste han til England for å take imot dei to fyrste dampskipa i Noreg, skip han førte heim til Noreg i 1827. Åra 1836-39 arbeidde han med marinesaker hos kongen i Stockholm.

Erichsen var 1833-35 med i ein kommisjon om «plan for marinen» og i ein kommisjon av 1841 om ny vernepliktslov og militær straffelov i Noreg. 1841-44 var han medlem i den fyrste unionskomiteen.

Gjennom åra steig han i gradane, kaptein frå 1836 og sjef for Horten Verft frå 1845 og dermed grunnleggjar av den mekaniske verkstaden til den norske marinen.

Den 16. oktober 1848 vart Erichsen utnemnd til marineminister i Løvenskiold/Vogt-ministeriet, frå 1853 også øvste befalsmann i marinen. Han tok avskjed 31. mars 1856. Sidan budde han på storgarden Sem i Vestfold, der han døydde.

Familie 
Erichsen var gift to gonger, fyrste gong i Kristiansand i 1815 med Ida Thomine Fougner (1796–1821), andre gong med Abel Marie Isaachsen (1803–1883), dotter av konsul Isaach Isaachsen. I siste ekteskap fekk han mellom anna dottera Hedevig Lund.

Utmerkingar 
Erichsen var kommandør av 1. klasse av St. Olavs Orden, riddar av 1. klasse av Sverdordenen, riddar av Dannebrogordenen og innehavar av St. Helena-medaljen.

Kjelder

Norske marineministrar
Norske statsrådar 1814-1884
Norske marineoffiserar
St. Olavs Orden
Dannebrogordenen
Sverdordenen
Folk frå København
The Mountains Move

The Mountains Move er debutalbumet til det britiske folkrockbandet Treetop Flyers. Det vart utgjeve av plateselskapet Loose Music sommaren 2013.

Innhald

Medverkande 

Treetop Flyers
Reid Morrison – vokal, akustisk gitar
Sam Beer – vokal, elektrisk gitar og elektrisk piano
Matthew Starritt – kor, bass og klokkespel
Tomer Danan – kor, slagverk og perkusjon
Laurie Sherman – gitar og mandolin 

Andre medverkande
Noah Gergeson – produsent
Samur Khouja – teknikar
Tim Young – teknikar
Mildred B. Seclow – omslagsillustrasjon
Laurie Sherman – fomslagsdesignar, fotograf
Leonie Cooper – fotograf

Omtale

Kjelder 

Musikkalbum frå 2013
Enduro

Enduro er namnet på ein konkurranseport der motorsyklar vert  køyrde på baner som er lagt i terreng som gjev køyrarane store utfordringar som ikkje berre krev dugleik, men òg at dei er særs uthaldande.  Dette vert poengtert i namnet på sporten, som kjem av spanske og italienske versjonar av det engelske ordet endurance. Det finst jamvel enduro for snøskutarar.

I enduro vert det nytta modifiserte, men elles i og for seg vanlege motorsyklar, med motorar med slagvolum på 125 - 650 cm³. Ein 125 cm³ motorsykkel veg om lag 100 kg, medan dei større syklane, opp til 650 cm³, veg 120-130 kg. Ein sykkel med 125 cm³ totaktsmotor er på 35 - 40 hk, medan dei større kan vere på meir enn 50. Det er fire ulike klasser, E0, E1, E2 eller E3, inndelt etter slagvolumet (cm³) på motorane på syklane, og om dei har to- eller firetakts motor.  Motorane skal vere bensindrivne.

Ein namngjeten edurokøyrar frå Noreg er Pål Anders Ullevålseter frå Ullevålseter i Oslo.

Motorsport
Jocelyn Bell Burnell

Jocelyn Bell Burnell () er ein nordirsk astrofysikar. 

Ho vart utdanna ved University of Glasgow, og tok doktorgrad i radioastronomi ved Cambridge University i 1968. Under doktorgradsarbeidet sitt deltok ho i oppbygginga av eit enormt radioteleskop og studerte spesielt kvasarar. I den samanhengen oppdaga ho nokre fram til då ukjende objekt, og har dermed ein stor del av æra for oppdaginga av dei første pulsarane (1967). Burnell har vore knytt til University College London, Royal Observatory, Edinburgh og James Clark Maxwell Telescope på Hawaii. Ho har vore president i Royal Astronomical Society. Burnell er særskild oppteken av formidling, og arbeidde i 10 år for Open University, noko som dobla talet på kvinnelege professorar i fysikk i Storbritannia. I 1999 turnerte ho i Australia med eigne Women in Physics-forelesningar. Frå 2001 var ho dekan ved naturvitskapeleg fakultet ved University of Bath.

Kjelder

Britiske astrofysikarar
Kvinnelege astronomar
Kvinnelege fysikarar
Nordirske astronomar
Nordirske fysikarar
Medlemmar av Royal Society
Medlemmar av United States National Academy of Sciences
Order of the British Empire
Folk frå Belfast
Medlemmar av Royal Astronomical Society
Jodrell Bank Observatory

Jodrell Bank Observatory (opphavleg Jodrell Bank Experimental Station, så Nuffield Radio Astronomi Laboratories frå 1966 til 1999) er eit britisk observatorium med fleire radioteleskop. Det er ein del av Jodrell Bank Centre for Astrophysics ved University of Manchester. Observatoriet vart grunnlagd i 1945 av sir Bernard Lovell, ein radioastronom ved University of Manchester som ønskte å undersøke kosmisk stråling etter at han hadde arbeidd med radar under andre verdskrigen. Det har sidan spelt ei viktig rolle i forskinga på meteorar, kvasarar, pulsarar, maserar og gravitasjonslinser, og var sterkt involvert i å spore romsonder i starten av romalderen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jodrell Bank Observatory» frå ,  den 18. juni 2016.

Bakgrunnsstoff

 Jodrell Bank Centre for Astrophysics
 Jodrell Bank Visitor Centre

 *
Radioteleskop
Astronomiske observatorium i England
Turistmål i Cheshire
1945 i Storbritannia
Botaniske hagar i England
Byggverk ferdigstilt i 1945