alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vilnes kyrkje

Vilnes kyrkje står på Atløy i Askvoll kommune i Vestland, og er ei tømra langkyrkje frå 1674.

 
Kyrkja vart restaurert i 1950-åra, då vart tak og vegger isolerte og når det òg vart installert ljos og varme gjorde det ein stor skilnad frå tidlegare. 
Kyrkja fekk òg sakresti og nytt altar og altarring.

Historie 
Den noverande kyrkja erstatta ei kyrkje frå før 1320 som hadde brunne ned i 1673. Altartavla er ein kopi etter eit altarfrontal frå kring 1250 som stod i gamlekyrkja. 
Originalen er no i Universitetet i Oslo si Oldsakssamling på Historisk museum.

Kyrkja var fram til 1. januar 2006 soknekyrkje i Vilnes sokn, då vart dei tre sokna i Askvoll prestegjeld ihopslegne til eitt sams sokn som vart heitande Askvoll sokn. 
I eldre tid sokna folk frå delar av Solund til kyrkja i periodar, i tillegg til folk frå dei vestre delane av Askvoll. 
Den gamle soknegrensa mellom Askvoll og Vilnes sokn delde Atløy i to.

Kjelder 
 Sigurd Muri: Norske kyrkjer. Det Norske Samlaget. Oslo 1971

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Askvoll sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Askvoll kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Askvoll
Kulturminne i Askvoll
Kyrkjer i Sunnfjord prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1670-åra
Stongfjorden bedehuskapell

Stongfjorden bedehuskapell står i den tidlegare industristaden Stongfjorden i Askvoll kommune i Vestland, og er eit ombygd bedehus frå 1908.

Bedehuset vart vigsla til kyrkjeleg bruk 6. desember 1914, men fekk ikkje kor før i 1970. 
Klokketårnet kom til i 1971, etter at kapellet hadde hatt ein stopul sidan 1949. 
Gravstaden ved kapellet vart teken i bruk i 1950.

Kapellet høyrer til Askvoll sokn i Sunnfjord prosti og fram til utfasinga av prestegjelda frå 2004 låg det i Askvoll prestegjeld. Før det vart vigsla til kyrkjeleg bruk sokna folk i området til Askvoll kyrkje.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Askvoll sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Oversyn over gravminne i Askvoll kommune på nettstaden disnorge.no
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 
 

Kyrkjer i Askvoll
Kulturminne i Askvoll
Kyrkjer i Sunnfjord prosti
Norske kyrkjer frå 1908
Bedehuskapell i Vestland
Søndagsskule

Søndagsskule er ei samling av barn om søndagen til med formål om å forkynne kristendom og utvikle den kristne trua til barna.

Den første søndagsskulen i Noreg vart arrangert i Ås i 1730-åra. Ved inngangen til 1800-talet vart det halde søndagsskule i regi av haugianarane. I 1844 vart det starta søndagsskule etter dei prinsippa skulen følgjer i dag. Det skjedde i Stavanger. Frå 1899 har arbeidet med søndagsskular i tilknyting til Den norske kyrkja vore organisert gjennom Norsk Søndagsskoleforbund.

Den første organiserte søndagsskuleundervisninga er rekna å ha komme i gang i Storbritannia i 1769.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Religiøse skular
Kristen misjon
Bulandet bedehuskapell

Bulandet bedehuskapell står på Kjempeneset i Bulandet i Askvoll kommune i Vestland, og er eit ombygd bedehus frå 1905. 

Bedehuset vart vigsla som kapell 27. juli 1909, etter å ha vorte påbygd kor og klokketårn. På 1960-talet vart bygget restaurert og det vart bygd på sakresti. Fram til 1938 vart folk på Bulandet og Værlandet gravlagde ved Vilnes kyrkje på Atløy, men då vart det opna kyrkjegard på Værlandet. Bulandet fekk eigen gravplass i 1976. Han ligg på Kjempeneset, ikkje så langt unna bedehuskapellet.

Også tidlegare har det vore kapell i Bulandet, men dei er det berre nokre stadnamn att etter. 
Det første kapellet skal ha stått på Kyrkjeøyna ved Sandøya. 
Sidan skal det ha stått eit kapell på ein stad dei framleis kallar Kyrkjebakken på øya Gjelsa. 
Dette vart rive i 1813.

Bulandet bedehuskapell høyrer til Askvoll sokn i Sunnfjord prosti. Fram til 1. januar 2006 høyrde det til Vilnes sokn, men då vart sokna i prestegjeldet slegne saman tii eitt, Askvoll prestegjeld. Prestegjelda er seinare utfasa.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Red: Alf Henry Rasmussen – «Bulandet bedehuskapell» på s. 336 i Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Askvoll kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
 Oversikt over gravminne i Askvoll kommune på nettstaden disnorge.no
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen/Digitalarkivet
 
 

Kyrkjer i Askvoll
Bedehuskapell i Vestland
Kulturminne i Askvoll
Kyrkjer i Sunnfjord prosti
Norske kyrkjer frå 1909
Bedehus
Værlandet bedehuskapell

Værlandet bedehuskapell står på Leiteneset i Værlandet i Askvoll kommune i Vestland, og er eit kapell frå 1960. 

Kapellet er teikna av arkitekt Torgeir Alvsaker og vart til stor del sett opp ved dugnadsinnsats frå bygdefolket. 
Det er bygd i gul teglstein.

Altartavla frå 1959 viser Peter i stormen på Genesaretsjøen og er måla av Wilhelm Bjørknes. 
Værlandet fekk eigen gravplass i 1938. 
Gravplassen ligg sør på Værøyna, eit stykke unna kapellet.

Kapellet høyrde fram til 2006 til Vilnes sokn, men då vart sokna i Askvoll ihopslegne til eitt, og no høyrer Værlandet til Askvoll sokn. Fram til utfasinga av prestegjeld frå 2004 låg ho i Askvoll prestegjeld.

I 2014 vedtok soknet å klegge ned kapellet.

Kjelder 
 Red: Alf Henry Rasmussen – «Værlandet bedehuskapell» på s. 334 i Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Askvoll sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Askvoll kommune på nettstaden disnorge.no
  
 

Kyrkjer i Askvoll
Bedehuskapell i Vestland
Kulturminne i Askvoll
Kyrkjer i Sunnfjord prosti
Norske kyrkjer frå 1960
Bedehus
C. G. Conn

C.G. Conn Ltd., òg kalla Conn Instruments eller berre Conn, var ein USA-amerikansk produsent av musikkinstrument, særleg messingblåseinstrument. Selskapet blei skipa av Charles Gerard Conn.

Selskapet vart kjøpt opp av Steinway Musical Instruments i 2000 og vart i 2003 skilt ut i selskapet Conn-Selmer.

Bakgrunnsstoff 

 C.G. Conn

Musikkinstrumentprodusentar
Tommy Dorsey

Thomas «Tommy» Dorsey () var ein amerikansk jazztrombonist og storbandleiar. Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

Han var bror til Jimmy Dorsey.

Bakgrunnsstoff 
 

USA-amerikanske jazzmusikarar
Folk frå Pennsylvania
Hollywood Walk of Fame
Damptraktorprodusentar

Damptraktorprodusentar er liste over føretak som produserte damptraktorar. Lista femnar om produsentar både av dampplogar og trekkmaskinar for jordbruk og vegtransport.

Storbritannia 
 Burrell
 Clayton & Shuttleworth
 Foden
 Foster
 Fowler
 Garrett
 Mann
 Marshall
 McLaren 
 Ransome Sims & Jefferies
 Ruston & Hornsby 
 Sentinel
 William Tuxford & Sons
 Wallis & Steevens

Tyskland 
 Bosig
 Heucke
 Kemna
 Lanz
 Ottomeyer
 Rheinmetall

USA 
 Advance-Rumely
 Aveling & Porter
 Avery
 Case
 Gaar-Scott
 Reeves & Co.

Sjå òg 
 Damptraktor

 Traktorar
 Dampmaskinar
Berislav Grgić

Berislav Grgić () er katolsk biskop i Tromsø stift. 

Utnemninga vart offentleggjort den 18. desember 2008 og vigslinga fann stad 28. mars 2009. 

Berislav Grgić studerte ved den teologiske høgskolen i Vrhbosna, og vart vigsla til prest i 1986 i Banja Luka. Sidan studerte han til lisensiatsgrad i spiritualitet ved det pavelege universitet Gregoriana i Roma 1988-1991. 

Han underviste ved guteseminaret i Zadar i Kroatia 1991-1992, og arbeidde for dei katolske hjelpeorganisasjonane Caritas Banja Luka og Caritas Zabreb frå 1992 til april 1995. Sidan var han sokneprest i Budžak til han flykta frå krigshandlingane den 20. august 1995. 

Han kom til Oslo 1996 og vart sjelesørjar i Oslo katolske bispedømme, og frå 2000 var han skoleprest ved St. Sunniva skole og kapellan tilknytt St. Olav domkirke. Frå 2007 til 2008 arbeidde han i erkebispedømmet München og Freising.

Kjelder 
 Biografi på katolsk.no

Katolske prestar
Høyr kor englar syng frå sky

«Høyr kor englar syng i kor» er ei omsetjing av den engelske julesongen «Hark! The Herald Angels Sing», opphavleg skriven av Charles Wesley og trykt i Hymns and Sacred Poems i 1739. Salmen vart omsett til nynorsk av Kjetil Frøysa i 1978. Salmen er teken med i Norsk Salmebok på nr 50. Ei eldre omsetjing til bokmål heiter «Hør den englesang så skjønn».

Førstelina lydde opphavleg «Hark! how all the welkin rings / Glory to the King of Kings». Dagens versjon er resultatet av fleire endringar, hovudsakleg ved George Whitefield, som Wesley samarbeidde med. 

Den mest kjende melodien byggjer på ein korsats komponert av Felix Mendelssohn i 1840, ein del av kantaten  Festgesang zur Säcularfeier der Buchdruckerkunst, som vart komponert til feiringa av Johann Gutenberg og oppfinninga av boktrykkarkunsten. Tonen er omarbeidd av den engelske songaren William H. Cummings i 1856.

Det finst også eit arrangement av «See, the Conqu'ring hero comes» frå Judas Maccabaeus av Händel. Dette blir tradisjonelt blitt framført ved Nine Lessons and Carols i St Patrick's Cathedral i Dublin, som blir overført på RTÉ Radio 1 julaftan. Organisten W.H. Jude komponerte under viktoriatida også ein melodi til songen.

Kjelder

«Hark! The Herald Angels Sing» på Engelsk Wikipedia 21.12.2008
Norsk Salmebok

Bakgrunnsstoff

Julesongar
Salmar frå 1700-talet
Engelske julesongar
Charles Wesley
Vegtransport

Vegtransport er transport av personar og gods etter veg. Ein skil ofte mellom persontransport, som kan føregå til fots, med dyr, sykkel, drosje, bil, buss og liknande, og godstransport som kan femna om lokaltransport, til dømes med varebilar, og langtransport, som gjerne føregår med lastebil.

Soge
Transport på land føregjekk opphavleg til fots eller med ride- eller kløvdyr langs stiar og tråkk. Ein kunne etterkvart gjera vad, myrer, pass og liknande meir farbare ved å fjerna tre og steinar, byggja opp grunnen, laga kavlevegar og liknande. Nokre stader blei stiane bygde ut til lange og omfattande nettverk, som Natchez Trace i Nord-Amerika. Utvikling av køyretøy med hjul, som vogner og kjerrer, gjorde det fleire stader ønskeleg med betre underlag i og ved mange oldtidsbyar. Dei første steinlagde vegane blei truleg bygde i Ur rundt 4000 f.Kr., medan Indusdalkulturen bygde vegar med mursteindekke på om lag same tid. Frå 2000-talet f.Kr. var steinlagte vegar vanleg i Midtausten og Hellas.

På 400-talet f.Kr. bygde Persarriket kongevegen, ein veg på over 300 mil som dramatisk korta ned reisetid or sendebod mellom aust og vest. Vegen hadde karavanserai, eller trygge herberge der reisande kunne kvila. Frå same tidsrommet bygde romarane eit omfattande nettverk av vegar som letta transport av troppar, embetsmenn, sivile, meldingar og gods gjennom riket. Vegane hadde ulik storleik, men var gjerne utgravne og drenerte med knust stein som underlag og ofte steinlagte på toppen. Hestekøyretøya kunne koma raskt fram, men måtte ha fjøring for å redusera støt frå steinskøytane.

Under kalifatet på 700-talet blei vegar i Bagdad dekte med tjøre, ein tidleg forløpar for asfaltering. I mellomalderen kunne lokalsamfunn stå for vegbygging, slik det til dømes er bestemt i Magnus Lagabøtes landslov. I renessansen blei det bygd mange nye vegar og bruar i Europa, ofte etter romersk mal. I Noreg blei den første landevegen for vogntransport bygd frå 1625 til 1630 mellom Kongsberg sølvverk og Hokksund. Viktige vegar til bruk for kongens forlk blei kalla kongevegar. Vegarbeid blei leia av offentlege offiserar.

På 1700-talet blei det bygd mange bomvegar med forbetra teknikkar utvikla av folk som John Metcalf, som forbetra drenering, Pierre-Marie-Jérôme Trésaguet, som brukte fleire gruslag som fundament,  Thomas Telford, som bygde opp vegar med grøfter på sidene, og John Loudon McAdam, som utvikla makadamisering til stabilt vegdekke. Først på 1900, med innføringa av bilar, utvikla ein moderne asfaltdekke. Frå 1920-talet blei det fleire stader laga motorvegar spesielt for rask forflytting med bilar.

I takt med utviklinga av vegbygging og køyretøy blei det også laga fleire trafikkreglar for vegbruk.

Sjå òg 
 Jarnbane
 Skipsfart
 Luftfart

Kjelder

Nordahl, Rasmus S: «vei» (15. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 6. november 2014.

Denne artikkelen bygger på «History of road transport» frå ,  den 6. november 2014.  
 

 
Transport
Transport
Freddy de Ruiter

Freddy de Ruiter () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Aust-Agder i 2005. Før det var han vararepresentant i periodane 1993–1997 og 1997–2001.

Freddy de Ruiter er utdanna cand.mag. frå Universitetet i Oslo og i Bergen med mellomfag i historie og statsvitskap. Han arbeidde som lærar/adjunkt 1998–2005. Han har òg tidlegare arbeidd som fylkessekretær i Aust-Agder AUF (1993–96 og 1997–98). Han var medlem av Arendal bystyre frå 1991 til 1995 og Aust-Agder fylkesting i alle periodar frå 1995 til 2007. De Ruiter var medlem av sentralstyret i AUF frå 1996 til 1998 og var leiar av Arendal Ap frå 2004 til 2005. På Stortinget er han medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskingskomiteen.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Stortingsrepresentantar frå Ap
Ap-politikarar i Aust-Agder
Lokalpolitikarar i Arendal
Folk frå Arendal
Torbjørn Andersen

Sjå òg Torbjørn Anderssen.

Torbjørn Andersen () er ein norsk FrP-politikar. Han vart innvald på Stortinget frå Aust-Agder i 1997 og sat i tre periodar.

Andersen er utdanna tømrar og har i tillegg ein eksamen i økonomi, leiing og marknadsføring frå Folkeuniversitetet. Han var medlem av Froland kommunestyre frå 1991 til 1999. I siste perioden på Stortinget var han medlem av Energi- og miljøkomiteen, og frå 1997 til 2005 var han medlem av Kommunalkomiteen.

Bakgrunnsstoff 
 
 Biografi hjå Framstegspartiet

Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Stortingsrepresentantar frå FrP
Lokalpolitikarar i Froland
FrP-politikarar i Aust-Agder
Folk frå Grimstad
Inger Løite

Inger Haldis Løite () er ein norsk arbeidarpartipolitikar. Ho vart innvald på Stortinget frå Aust-Agder i 2005. Ho kjem frå kommunen Gjerstad, lengst aust i Aust-Agder. Løite var medlem av Gjerstad kommunestyre i 1999-2003 og 2003-2007. Ho er ordførar frå 2015, sist attvald i 2019.

Løite har jobba størsteparten av det yrkesaktive livet sitt som kundehandsamar i Telenor, og har mellom anna vore hovudtillitsvald ved Opplysningen 180. På Stortinget var ho medlem av Kommunal- og forvaltingskomiteen og Valkomiteen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar 2005-2009
Folk frå Gjerstad
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Ordførarar i Gjerstad
Ap-ordførarar i Aust-Agder
Folk frå Gjerstad
Tenn lys

«Tenn lys» er ein adventsong skriven av presten Eyvind Skeie i 1988. Songen vert sungen til ein melodi av Sigvald Tveit. Songen vart opphavleg skriven til NRK sitt barne-TV-program «Portveien 2», som gjekk i adventa 1988. 

Bokmålsversjonen står som nr 2 i Salmer 1997. Eyvind Skeie omsette sjølv songen til nynorsk i 2008.

Songen er bygd opp slik at det første verset vert sunge første søndag i advent, når det første lyset i adventskransen vert tent, det første og andre verset andre søndag i advent, når to lys vert tende o.s.v. Det første lyset vert tent for jorda, det andre for kjærleik og tru, det tredje «for alle som må slåst for rettferd og for fridom», det fjerde «for himmelkongen».

Kjelder 
 Bloggen til Eyvind Skeie
 Nynorsk tekst 

Salmar frå 1900-talet
Advent
Eyvind Skeie
Linseforma galakse

Linseforma galaksar er galaksar som liknar på linser når dei blir sedde frå sida. Linseforma galaksar er ei slags mellomform mellom dei meir vanlege elliptiske galaksane og spiralgalaksane. Dei er klassifiserte som S0, noko som indikerer at dei har ei flatare form for spiralar, men ingen spiralarmar. Linseforma galaksar har både sentralbolning og omgjev seg med skiver av stjerner. Skivene inneheld monalege mengder med støv i visse tilfelle.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

 Denne artikkelen baserer seg på artikkelen «lenticular galaxy» s.225 i Phillip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

 
Galaksetypar etter morfologi
Den lokale gruppa

Den lokale gruppa er ein liten galaksehop med meir enn 54 galaksar, som Mjølkevegen høyrer til. Dei fleste av galaksane er dverggalaksar. Tyngdepunktet i hopen ligg ein stad mellom Mjølkevegen og Andromedagalaksen. Den lokale gruppa dekkjer ein diameter på 10 millionar lysår og er fordelt binært (som ein manual). Galaksane i hopen er bundne saman av gravitasjon, slik at dei i motsetning til andre, meir fjerne galaksar, ikkje er på veg vekk ifrå kvarandre.  
Sjølve gruppa er ein del av den større Jomfru-superhopen.

Dei to mest massive medlemmane i gruppa er Mjølkevegen og Andromedagalaksen. Desse to spiralgalaksane har kvar sine system av satellittgalaksar. Triangelgalaksen, er den tredje største og einaste ustripete spiralgalaksen i den lokale gruppa. Det er usikkert om denne følgjer Andromedagalaksen eller ikkje. Dei magellanske skyene ligg òg i gruppa.

Kart

Sjå òg
 Galaksehop

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Local Group» frå ,  den 23. mai 2016.  
 Denne artikkelen baserer seg på artikkelen «Local Group» s.232 i Phillip's Astronomy Encyclopedia utgjeven i 2002.

Bakgrunnsstoff

 The Local Group of Galaxies, SEDS Messier

Galaksehopar
 
Jomfru-superhopen
Gorm Kjernli

Gorm Lybeck Kjernli () er ein norsk arbeidarpartipolitikar frå Kråkstad i Akershus. Han var vararepresentant til Stortinget frå Akershus i perioden 2005–2009. Frå februar 2008 var han fast møtande representant etter at Anniken Huitfeldt vart statsråd. Han har vore medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskingskomiteen. Ved stortingsvalet 2009 vart han vald inn som fast representant for perioden 2009-2013. 

Kjernli sat i Ski kommunestyre 2003–08, og hadde permisjon da han møtte fast på Stortinget. Han studerer statsvitskap ved Universitetet i Oslo.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi på Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Akershus
Vararepresentantar til Stortinget
Lokalpolitikarar i Ski
Ap-politikarar i Akershus
Folk frå Ski
Tor-Arne Strøm

Tor-Arne Strøm () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet.  Tor Arne Strøm vart fødd i Rana, der han no er busett. Han var innvald på Stortinget for Nordland i 2001.

Strøm sat i formannskapet i Rana kommunestyre 1996–2000, og var varaordførar i Rana 2000–2001.

Stortingets presidentskap 

 2005–2009 - varasekretær i Lagtinget.

Stortingskomiteer 

 2001–2005 - medlem av Samferdselskomitéen.
 2001–2005 varamedlem av Valkomitéen.
 2005–2009 - medlem av Transport- og kommunikasjonskomiteen

Bakgrunnsstoff 

 Stortinget.no - Biografi

Strøm, Tor-Arne
Strøm, Tor-Arne
Strøm, Tor-Arne
Juletrefot

Ein juletrefot er ei innretning som held eit juletre ståande. Ein slik haldar kan vera laga av tre, metall eller plast. Juletrefoten skal halda treet stødig, samstundes som han skal vera liten nok til at ein kan gå rundt treet. Han kan også innehalda vatn som treet kan suga opp.

Juletrefoten er blitt tillagd kristen symbolikk ved det at han opphavleg gjerne var laga av to krosslagde plankebitar.

Juletreføter for kunstige tre treng ikkje innehalda vatn, men kan ha andre roller. Føter for aluminiumsjuletre kan til dømes vera farga, gjennomskinnelege hjul som ved gjennomlysing kasta fargar på metallgreinene til treet. Nokre gonger kunne denne også rotera og slik endra fargane.

Utformingar

Kjelder

Jul
Haldarar
Metrostasjonen Alexandre Dumas

Alexandre Dumas er ein stasjon på metroen i Paris. Han blei omdøpt frå Rue de Bagnolet til det nåverande namnet som er etter forfattaren Alexandre Dumas den eldre i 1970.

Metrolinje 2 i Paris stoppar på denne stasjonen.

Metroen i Paris
Paris Metrolinje 2
Metrostasjonen Porte Dauphine

Porte Dauphine er ein stasjon på metroen i Paris, og er endestasjon på linje 2.

Stasjonen opna 13. desember 1900. På det tidspunktet hadde linjenetet for linje 2 ikkje kome lenger enn til Charles de Gaulle - Étoile.

Inngangspartiet er formgitt av Hector Guimard (1867–1942), som hadde fått i oppdrag av 
Compagnie de Métropolitain de Paris (CMP) i 1899 å formgi inngangspartia for alle stasjonane på metronettet. Av desse er Porte Dauphine éin av berre to som framleis eksisterer (den andre er ved Abbesses).

Paris Metrolinje 2
Metroen i Paris
Metrostasjonen Victor Hugo

Victor Hugo er ein stasjon på linje 2 på metroen i Paris. Han er kalla opp etter forfattaren Victor Hugo. Når stasjonen blei bygd i 1900 blei han plassert i ein skarp sving mellom Avenue Victor Hugo og Avenue Bugeaud. Når det kom nye vogner i 1931 gjorde denne svingen at det ikkje blei trygt for passasjerane å gå av og på. Dermed måtte ein flytte stasjonen litt nærmare metrostasjonen Charles de Gaulle - Étoile der skinnegangen retta seg ut.

Metroen i Paris
Paris Metrolinje 2
Metrostasjonen Charles de Gaulle - Étoile

Charles de Gaulle - Étoile er ein stasjon på både metroen i Paris og på forstadsbanen RER, linje A, gjennom Paris. 

Stasjonen ligg på grensa mellom arrondissementa VIIIe og XVIIe. I byrjinga var han kalla Étoile etter Place de l’Étoile. No er stasjonen namnsett etter både Place de l’Étoile og tidlegare president Charles de Gaulle, ettersom Place de l’Étoile fekk namnet Place Charles-de-Gaulle stutt tid etter at de Gaulle døydde. 

Plattformene er bygd under Place Charles-de-Gaulle (Place de l'Étoile), som ligg der Avenue des Champs-Élysées og fleire andre avenyar møtast og Triumfbogen står. Metrostasjonen opna i 1900, RER-stasjonen, som ligg 30 meter under metroen, opna i 1970.

Metrostasjonen har trafikk frå linje 1, linje 2 og linje 6.

Metroen i Paris
Paris Metrolinje 2
1277 Dolores

1277 Dolores er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. april 1933 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.

Kjelder 

 1277 Dolores - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Dolores
Dolores
Dolores
1278 Kenya

1278 Kenya er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. juni 1933 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.

Kjelder 

 1278 Kenya - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Kenya
Kenya
Kenya
1279 Uganda

1279 Uganda er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. juni 1933 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.

Kjelder 

 1279 Uganda - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Uganda
Uganda
1280 Baillauda

1280 Baillauda er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 18. august 1933 av Eugène Joseph Delporte ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.

Kjelder 

 1280 Baillauda - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Baillauda
Baillauda
Baillauda
1281 Jeanne

1281 Jeanne er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 25. august 1933 av Sylvain Julien Victor Arend ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.

Kjelder 

 1281 Jeanne - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Jeanne
Jeanne