alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Melodi Grand Prix 1979

Melodi Grand Prix 1979 var den 19. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK plukka ut åtte finalistar frå 312 innsende bidrag til finalen, som blei arrangert 10. februar 1979. Vinnarlåten blei «Oliver», framført av Anita Skorgan og komponert av Skorgan sjølv med tekst av Philip A. Kruse. Skorgan representerte Noreg i den internasjonale finalen i Jerusalem, der bidraget enda på 11. plass med 57 poeng. Dette var Noregs beste plassering på seks år.

Sendinga 
NRK fekk inn 312 songar i den opne konkurransen, og ein jury beståande av Kjell Karlsen, Fred Nøddelund og Øyvind Westby, plukka ut åtte av dei til finalen laurdag 10. februar 1979. Finalen blei halden i Studio 2 med Egil Teige som programleiar. Dei åtte finalistane blei akkompagnerte av Kringkastingsorkestret under leiing av Egil Monn-Iversen. 

Dette året gjorde NRK ein vri som på mange måtar synleggjorde kringkastaren si innstilling til konkurransen på 1960- og 1970-talet. Studio var fullstendig ribba for dekorasjonar, og artistane stilte opp i kvardagsklede. Det var heller ikkje publikum i studio, anna enn dei medverkande artistane og låtskrivarane. «Det er lydbiletet vi satsar på i Grand Prix, så det er betrakteleg mindre glitter og stas enn vanlegvis altså, men det skulle vel ikkje ha noko betyding for det musikalske utbyttet?» innleia Teige. Fråværet av all den unødvendige staffasjen gjorde finalen til ein av dei kortaste i konkurransen si historie, berre 41 minutt.  

Blant artistane var kjende ansikt som Inger Lise Rypdal, Gudny Aspass og førehandsfavorittane Anita Skorgan og Hanne Krogh. Også Tore Johansen, kjend frå Travellin' Strawberries, deltok i finalen. Som året før blei vinnaren kåra av ein fagjury på ni personar. Til slutt vann Anita Skorgan med diskolåten «Oliver».

Resultat

Avstemming 
Også dette året blei vinnaren kåra av ein fagjury på ni personar. Medlemmane var valde av NOPA, Norsk populærkomponisters forening. Sigurd Jansen var formann, og kvar medlem gav 5, 4, 3, 2 og 1 poeng til sine topp fem favorittlåtar.

Hendingar 
Etter finalen varsla Skorgan og Kruse at «Oliver» skulle givast ut i dei fleste europeiske landa før den internasjonale finalen. Dette var første gong ein norsk Melodi Grand Prix-vinnar blei gitt ut før Eurovision Song Contest. Pressa var også relativt positive til vinnarlåten dette året. Mona Levin karakteriserte låten som ein «internasjonal akseptabel melodi» og la til at «'Oliver' går rett inn i øret så man nynner med, og den må formodes å skaffe Norge flere poeng enn fjorårets bidrag til finalen». Det gjorde han òg – «Oliver» innkasserte 57 poeng og ein 11. plass, Noregs beste plassering sidan 1973.

Den norske finalen blei spelt inn om ettermiddagen 10. februar og send i opptak på radio og fjernsyn seinare same kveld. Dette var vanleg på 1970-talet for å kunne redigere bort tekniske feil. Pressa måtte derimot sjå sendinga frå eit anna rom på NRK Marienlyst, og dei fekk ikkje til i studio før etter at opptaket var ferdig. Då hadde dei fleste artistane allereie reist.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1979-songar
Hendingar i 1979
1979 i Noreg
Melodi Grand Prix 1981

Melodi Grand Prix 1981 var den 21. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK inviterte ti komponistar til å sende inn bidrag til finalen 7. mars 1981. Vinnaren blei «Aldri i livet» komponert og framført av Finn Kalvik. Han representerte også Noreg i den internasjonale finalen i Dublin, der songen enda på 20. og siste plass utan poeng. Dette var tredje gong Noreg fekk 0 poeng i tevlinga, og det var Noregs sjette sisteplass.

Sendinga 
Etter suksessen året før, heldt NRK seg til same oppskrift og inviterte ti kjende komponistar til å levere bidrag. Komponistane fekk sjølv velje tekst, arrangør og artist.  

Finalen blei igjen halden i Studio 2 på NRK Marienlyst, og denne gong var det vinnaren frå 1980 Sverre Kjelsberg som var programleiar. Dei ti bidraga blei akkompagnerte av Kringkastingsorkestret under leiing av Egil Monn-Iversen. 

Også dette året var det ei rekkje kjende namn blant komponistane og artistane, mellom anna Tore Hansen, Terje Rypdal, Halvdan Sivertsen og Tramteatret. Benedicte Adrian og Ingrid Bjørnov debuterte også i Melodi Grand Prix med låten «1984». Treffande nok skulle dei vinne konkurransen nettopp i 1984.

Kjeldsberg framførte låten «I Dublin, i Dublin» i pausen før avstemminga. Ein jury av ni fagfolk røysta fram «Aldri i livet» som klar vinnar i finalen. Nok ein gong brukte NRK datamaskinen «Petra» til å oppdaterte den digitale poengtavla.

Resultat

Avstemming 
Juryen bestod av ni fagfolk som sat i Studio 4. Kvar jurymedlem rangerte dei ti låtane frå 1 til 10 poeng. Bjørn Jacobsen var juryformann.

Hendingar 
Det var ei stund uvisst om det i det heile tatt ville bli nokon Melodi Grand Prix-finale dette året. Grunnen var usemje mellom NRK og Norsk Musikerforbund, men partane blei samde innan finalen.

Pressa var skeptisk etter finalen, og Aftenposten meinte vinnermelodien ikkje var iøyrefallande nok til å hevde seg internasjonalt. VG var ikkje mer positiv og slakta sendinga og kalla vinnarlåten «liketil». VG spurde òg Melodi Grand Prix-nestor Øivind Bergh om nokre av forventingane hans til Melodi Grand Prix hadde blitt innfridde etter at Noreg debuterte i 1960: «Til en viss grad, en liten grad. Men skal jeg være helt ærlig, så har vel ikke Grand Prix innfridd noe som helst.» svarte Bergh.

I den internasjonale finalen kom «Aldri i livet» på sisteplass og enda med null poeng. Dette var andre gong på fire år at Noreg fekk 0 poeng i Eurovision Song Contest. I Storbritannia spekulerte dei no på om Noreg med vilje gjekk inn for å få null poeng. 

Likevel blei «Aldri i livet» ein hit i Noreg, og songen låg på VG-lista i sju veker med ein tredjeplass som beste plassering. Songen blei også brukt i Tines Norvegia-reklame Rømme hjemmefra i 2006.

Det var fjerde året på rad at den siste melodien ut i finalen blei vinnaren.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1981-songar
Hendingar i 1981
1981 i Noreg
Gryn

Gryn er avskala korn eller stiverike plantedelar frå ulike kornslag. Dei kan kokast til graut, velling, suppe og liknande, til bakverk og dessertar, eller i kornblandingar.

I byggryn kan ytre delar av kjerna slipast bort til heilgryn og eventuelt grovknust vidare til halvgryn. 

Tørrpressa havregryn er tørka havremarg (kjerner) som er pressa mellom glatte valsar,   damppressa havregryn er dampa, og lettkokte havregryn er også snitta opp før pressing. 

Semulegryn er gryn laga av den innste kjerna av kveitekorn. Dei blir mellom anna brukt til couscous.

Andre gryntypar er polenta, risgryn og sago.

Kjelder

Kornprodukt
Alvdal sentrum

Alvdal (også kalla Steia) er ein tettstad og administrasjonssenter for Alvdal kommune i Innlandet fylke. Staden ligg 502 m.o.h. ved samløpet mellom elvane Glåma og Folla. Størsteparten av busetnaden ligg på austsida av elva. Tettstaden har . Her ligg Alvdal kyrkje frå 1861.

Riksveg 3 går midt gjennom bygda. Rørosbanen med Alvdal stasjon går parallelt med riksvegen.

Sjå òg 
 Tettstader i Hedmark

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alvdal (tettsted)» frå ,  den 4. september 2016.  
 

Geografi i Alvdal
Tettstader i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Våler i Solør

Våler er ein tettstad og administrasjonssenteret i Våler kommune i Hedmark i Innlandet fylke. Tettstaden har . Her ligg mellom anna Våler torvdriftmuseum, Vålbyen skole, Våler ungdomsskole, Våler kyrkje og Våler stasjon.

Sjå òg 
 Tettstader i Hedmark

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Våler (tettsted)» frå ,  den 4. september 2016.  

Geografi i Våler i Innlandet
Tettstader i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Wolfgang Overath

Wolfgang Overath () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Siegburg som spelte 81 landskampar på Vest-Tyskland, og i 14 år på FC Köln, hans einaste proffklubb. Overath vart verdsmeister i 1974, og vann dessutan VM-sølv og VM-bronse med Vest-Tyskland. Med FC Köln vart han vesttysk seriemeister i 1964, og cupmeister 1968 og 1977.

Aktiv

Klubbspel
Overath spelte på den heimlege amatørklubben Siegburg før han sommaren 1963 fekk kontrakt med FC Köln, ein klubb han spelte på til han la opp i 1977. Allereie i sin fyrste sesong på laget opplevde han høgdepunktet då Köln vann Bundesliga. Overath vart snøgt den leiande spelaren på laget, der han tok rolla som spel-leggjar på midtbana. I 1968 førte han Köln til siger i den vesttyske cupen, ein triumf laget kopierte våren 1977, i Overath sin siste kamp før han plasserte fotballskorne på hylla.

Landslagsspel
Overath debuterte på landslaget 28. september 1963. Før fotball-VM 1966 tok til i England i juli 1966, hadde han spelt 16 landskampar, vennskapskampar alle, unnateke to. I verdsmeisterskapen spelte han alle seks kampane, også den historiske finalen mot vertslandet der det måtte ekstraomgangar til for å kåre ein meister; England vann 4-2. Også under VM i fotball 1970 i Mexico spelte Overath alle seks kampane. Han skåra det einaste og avgjerande målet i bronsekampen mot Uruguay. Den 22. juni 1971 opna Overath skåringsfesten då Vest-Tyskland feia Noregs landslag av Ullevaal stadion med 7-1, Odd Iversen skåra eit trøstemål i det 88. minutt.

Overath vart vraka frå midtbaneplassen då Vest-Tyskland spelte seg fram til EM-tittel i 1972. Den tyske landslagssjefen valde i staden Günter Netzer til «Spielführer», då erfaringar med å ha begge på bana samstundes ikkje hadde fungert etter føremålet. Under VM i fotball 1974 var Overath derimot tilbake i den sentrale rolla på den vesttyske midtbana. Han spelte alle sju kampane i meisterskaps-turneringa og skåra to mål. Med VM-sigeren 2-1 over Nederland på olympiastadion i München den 7. juli 1974, avslutta han landslagskarrieren etter 81 kampar og 17 mål.

Merittar
Verdsmeister: 1974 med Vest-Tyskland
VM-sølv: 1966 med Vest-Tyskland
VM-bronse: 1970 med Vest-Tyskland
Bundesliga-meister: 1964 med FC Köln
Vesttysk cupfinalevinnar: 1968 og 1977 med FC Köln

Leiar
Overath var 2004-11 styreformann i FC Köln.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wolfgang Overath» frå ,  den 4. september 2016.  
 

Tyske fotballspelarar
Köln-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-VM 1974
Eschbach i Usingen

Eschbach er ein bydel i Usingen i Hessen i Tyskland.

Byar i Hessen
Livlege

Livlege er ein personleg lege for ein høgtståande person, til dømes ein politikar, konge, president eller pave. Livlegen står ansvarleg for helsa til pasienten sin og må vera tilgjengelege døgnet rundt.

Ordet «livlege» er ei omsetjing av tysk Leibarzt, der «liv» har tydinga «person» (samanlikn livvakt - Leibwache og livrett - Leibgericht). I eldre tid kalla ein livlege ofte arkiatar, av gresk, ἀρχιατρός, «førstelege». Det finst òg livkirurgar.

Livlegar er kjent frå antikken og opp gjennom mellomalderen. I Danmark kom dei første frå midten av 1400-talet. Livlegen til den danske kongen var gjerne innkalla frå utlandet. På grunn av stillinga si i nærleiken til fyrsten kom livlegen ofte til å spela ei viktig rolle òg politisk. Eit døme frå historia til Danmark-Noreg er Struensee.

Berømte livlegar
 Galenos (129–216), livlege for keisar Marcus Aurelius
 Jean-Nicolas Corvisart (1755–1821), livlege for Napoleon
 Theo Morell (1886–1948), livlege for Adolf Hitler

Sjå òg
 Lege
 Huslege
 Livvakt

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Livlege» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Salmonsens konversationsleksikon, 2. utg., bind XV, s. 929. København: J. H. Schultz, 1923.
Referansar

Helsepersonell
Historiske yrke
Frederik Vilhelm Conrad Holck

Grev Frederik Vilhelm Conrad Holck () var ein dansk hoffmann og greve. Han er kjend for å ha vore drikkekameraten til den sinnsjuke kong Christian VII under hans utskeiingar.

Ordenar 
 Dannebrogordenen
 Troskapsordenen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frederik Vilhelm Conrad Holck» frå ,  den 5. september 2016.

Bakgrunnsstoff 
 Biografi hos Dansk Biografisk Leksikon

Danske adelsmenn
Dannebrogordenen
Troskapsordenen
Wildest Dreams av Iron Maiden

«Wildest Dreams» er ein song av Iron Maiden frå albumet Dance of Death, frå 2003. Han var skriven av gitaristen Adrian Smith og bassisten Steve Harris.

Oversyn
Bandet byrja å spele songen på konsertar før albumet kom ut. Singelen inneheld ein improvisasjonsjam frå innspelinga av Dance of Death. Songen vart spelt igjen på The Final Frontier World Tour.

Musikkvideoen er ein dataanimert kortfilm, der bandmedlemmane køyrer rundt på ein aude planet og inn i munnen på Eddie (slik ein kan sjå på singelomslaget).

Gitarsoloen i «Wildest Dreams» vert spelt av Adrian Smith.

Songen vart òg gjeven ut på ein DVD-singel, noko som var unikt for bandet, samstundes med CD-singelen. 

Singelen vart òg gjeven ut på 7" grøn vinyl i avgrensa opplag med to spor, ein CD maxi-singel med tre spor, og på DVD med tittelsporet som singel og videoklipp av innspelinga.

Innhald

CD-singel

 «Wildest Dreams» (Adrian Smith, Steve Harris) – 3:49
 «Pass the Jam» (Bruce Dickinson, Janick Gers, Harris, Nicko McBrain, Dave Murray, Smith) – 8:20
 «Blood Brothers» (Orchestral Mix) (Harris) - 7:10

7" grøn vinyl

 A1 - «Wildest Dreams» (Smith, Harris) – 3:49
 B2 - «Pass the Jam» (Dickinson, Gers, Harris, McBrain, Murray, Smith) – 8:20

DVD-singel

 «Wildest Dreams» (promo video) (Smith, Harris) – 3:49
 «The Nomad» (rock mix) (Murray, Harris) - 9:01
 «Blood Brothers» (rock mix) (Harris) - 7:10
 "Dance of Death – Behind the Scenes" (video) - 2:00

Japansk CD-singel

 «Wildest Dreams» (promovideo) (Smith, Harris) – 3:49
 «Pass The Jam» (Dickinson, Gers, Harris, McBrain, Murray, Smith) - 8:20
 «Blood Brothers» (rock mix) (Harris) - 7:10
 «Blood Brothers» (orchestral Mix) (Harris) - 7:10

Medverkande 
Henta frå CD-omslaget
Iron Maiden
Bruce Dickinson – solovokal
Dave Murray – gitar
Janick Gers – gitar
Adrian Smith – gitar
Steve Harris – bassgitar, medprodusent
Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Kevin Shirley – produsent, miksing
Howard Greenhalgh – musikkvideoregissør

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wildest Dreams (Iron Maiden song)» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Iron Maiden-songar
Singlar frå 2003
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar skrivne av Steve Harris
Songar frå 2003
EMI Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Finland
Rainmaker av Iron Maiden

«Rainmaker» er ein song av Iron Maiden. Det var den 37. singelen deira og den andre singelen frå studioalbumet Dance of Death.

Oversyn
Songen vart stort sett skriven av gitaristen Dave Murray. Teksten var inspirert av kommentaren til vokalisten Bruce Dickinson om at introriffet minna han om regndropar. Songen har ingen samband med John Grisham-romanen med same namn.

Gitarsoloen i «Rainmaker» vert spelt av Dave Murray.

Singelomslaget er henta frå musikkvideoen, som vart regissert av Howard Greenhalgh. Singelen kom med ein plakat med bilete på begge sider. 

«More Tea Vicar» på B-sida er ei innspeling av ein jam (liknande «Pass the Jam») der Bruce Dickinson prøver å rappe, tydelegvis ein parodi på sjangeren.

Innhald

CD-singel

 «Rainmaker» (Dave Murray, Steve Harris, Bruce Dickinson) – 3:48
 «Dance of Death (orchestral version)» (Janick Gers, Harris) – 8:37
 «More Tea Vicar» (Dickinson, Gers, Harris, Nicko McBrain, Murray, Adrian Smith) – 4:37

Japansk CD

 «Rainmaker» (Murray, Harris, Dickinson) – 3:48
 «Dance of Death (orchestral version)» (Gers, Harris) – 8:37
 «More Tea Vicar» (Dickinson, Gers, Harris, McBrain, Murray, Smith) – 4:37
 «The Wicker Man (Live at Brixton Academy, London - 19-21. mars 2002)» - 4:38
 «Children of the Damned (Live at Brixton Academy, London - 19-21. mars 2002)» - 5:02
Japansk ekstra:
 «Rainmaker» (video) - 3:50
 «Wildest Dreams» (video) - 3:39

Pock iT! mini-CD

 «Rainmaker» (Murray, Harris, Dickinson) – 3:48
 «Dance of Death (orchestral version 2)» (Gers, Harris) – 8:37

7" vinyl

 «Rainmaker» (Murray, Harris, Dickinson) – 3:48
 «Dance of Death (orchestral version)» (Gers, Harris) – 8:37

DVD

 «Rainmaker» (video) (Murray, Harris, Dickinson) – 3:48
 «The Wicker Man (Live at Brixton Academy, London - 19-21. mars 2002)» (Smith, Harris, Dickinson) - 4:35
 «Children of the Damned (Live at Brixton Academy, London - 19-21. mars 2002)» (Harris) - 5:03
 «Rainmaker Video – The Making Of»

Medverkande 
Henta frå singellomslaget
Iron Maiden
Bruce Dickinson – solovokal
Dave Murray – gitar
Janick Gers – gitar
Adrian Smith – gitar
Steve Harris – bassgitar, medprodusent
Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Kevin Shirley – produsent, lydteknikar, miksing (except «The Wicker Man»)
Doug Hall – produsent, miksing («The Wicker Man»)
Howard Greenhalgh – musikkvideoregissør
Lawrence Watson – fotografi

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rainmaker (Iron Maiden song)» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 2003
Iron Maiden-songar
Songar skrivne av Bruce Dickinson
Songar skrivne av Steve Harris
Vigmostad kyrkje

Vigmostad kyrkje er ei krosskyrkje i tre frå 1848 som står i Lindesnes kommune i Agder fylke.  Ho vart innvigd 12. november 1848.

Kyrkja er oppført under leiing av sokneprest Nils Jensson Lassen, og han kan òg ha vore arkitekten.

Fotnotar

Kjelder 
 
 

Kyrkjer i Lindesnes
Kulturminne i Lindesnes
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1848
Frauke Petry

Frauke Petry () er ein tysk politikar og kjemikar. Ho vart fødd i Aust-Tyskland og har doktorgrad frå Universitetet i Göttingen. I juli 2015 vart ho leiar i det politiske partiet Alternativ for Tyskland.

Kjelder 

 

Tyske politikarar
Folk frå Dresden
Different World av Iron Maiden

«Different World» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå albumet A Matter of Life and Death. Det vart gjeve ut som den andre singelen frå albumet, og den 35. singelen totalt. Singelen kom ut 14. november 2006 i USA og 26. desember 2006 i Europa. Songen har blitt omtalt som ei hyllest til Thin Lizzy på grunn av vokalen av Bruce Dickinson som minnar om vokallinjer som Phil Lynott song. Songen vart spelt først på alle konsertane til bandet på A Matter of Life and Death Tour. 

Gitarsoloen på «Different World» vert spelt av Adrian Smith.

Songen vert nytta i videospelet Tony Hawk's Downhill Jam.

Det kvinnelege hyllestbandet The Iron Maidens spelt ein akustisk versjon av songen på EPen The Root of All Evil i 2006.

Musikkvideo
Det vart laga to musikkvideoar til «Different World». Den første er ein dataanimert video med Dickinson. Den andre versjonen syner bandet som spelar songen i studio 1 i Sarm Studios i Vest-London. Delar av denne videoen var med i den første versjonen.

Innhald 
Amerikansk CD-singel
 «Different World» (Adrian Smith, Steve Harris) – 4:15
 «Hallowed Be Thy Name (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) – 7:13
 «The Trooper (Radio 1 'Legends' Session)" (Harris) – 3:56

Digital singel
Intervjuet med Steve Harris var berre tilgjengeleg om ein førehandsbestilte singelen før 26. desember 2006 gjennom nettsida til Iron Maiden.
 «Different World» (Recorded live in Aalborg on the A Matter of Life and Death tour, 9. november 2006) (Smith, Harris) – 4:15
 Interview with Steve Harris on A Matter of Life and Death – 10:38

Europeisk CD-singel
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:15
 «Iron Maiden» (Recorded live in Copenhagen on the A Matter of Life and Death tour, 10. november 2006) (Harris) – 5:40

Europeisk DVD-singel
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:17
 «The Reincarnation of Benjamin Breeg» (konsertopptak frå København under A Matter of Life and Death-turneen, 10. november 2006) (Dave Murray, Harris) – 7:47
 «Hocus Pocus» (Thijs van Leer, Jan Akkerman; Focus-song) – 5:31

Europeisk 7" biletplate
 «Different World» (Smith, Harris) – 4:15
 «Fear of the Dark» (Recorded live in Copenhagen on the A Matter of Life and Death tour, 10. november 2006) (Harris) – 7:47

Medverkande 
Henta frå CD-omslaget:
Iron Maiden
 Bruce Dickinson – vokal
 Dave Murray – gitar
 Janick Gers – gitar
 Adrian Smith – gitar, korvokal
 Steve Harris – bassgitar, korvokal, medprodusent (studiosongar), leiande produsent (konsertopptak)
 Nicko McBrain – trommer
Produksjon
Kevin Shirley – produsent, miksing
Tony Newton – innspeling, miksing (konsertopptak)
Howard Greenhalgh – musikkvideoregissør («Different World» video)

Lister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Different World (song)» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Music video (stream) 

Singlar frå 2006
Iron Maiden-songar
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar skrivne av Steve Harris
Songar frå 2006
EMI Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Finland
El Dorado av Iron Maiden

«El Dorado» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå albumet The Final Frontier frå 2010. Songen vart den 41. singelen til bandet og den einaste frå albumet. Songen vart gjort tilgjengeleg for gratis nedlasting via den offisielle nettsida til bandet 8. juni 2010, ein dag før turneen for albumet byrja. Singelomslaget vart laga av Anthony Dry og er basert på omslag av EC Comics, publiserte av William Gaines, som var populære i 1950-åra. Om den tidlege utgjevinga sa vokalisten Bruce Dickinson «El Dorado er ei førehandsvising av det komande albumet vårt. Me skal spele han på den komande turneen, så me tenkte å takke fansen vår med å få dei i The Final Frontier-stemning og gje dei ein song før turneen byrja og albumet kjem ut.»

Dickinson forklarte at teksten er ein kynisk kritikk av finanskrisa i 2007-2008 og samanlikna bankfolka som var ansvarlege med folka som selde myta om El Dorado.

«El Dorado» vann Grammyprisen for beste metal-song i 2011. Det var første gongen bandet vann etter å ha vore nominert to gonger tidlegare.

Gitarsoloen i songen vert spelt av alle dei tre gitaristane i bandet, Adrian Smith (3:42-3:53), Dave Murray (3:53-4:06) og Janick Gers (4:06-4:23).

Medverkande 
Iron Maiden
 Bruce Dickinson – solovokal
 Dave Murray – gitar
 Adrian Smith – gitar
 Janick Gers – gitar
 Steve Harris – bassgitar, medprodusent
 Nicko McBrain – trommer
Produksjon
 Kevin Shirley – produsent, miksing
 Jared Kvitka – lydteknikar
 Anthony Dry – illustrasjon
 Peacock – kunstnarisk leiar, design

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «El Dorado (Iron Maiden song)» frå ,  den 5. september 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Iron Maiden-songar
Songar frå 2010
Singlar frå 2010
Grammy-vinnarar
Songar skrivne av Adrian Smith
Songar skrivne av Steve Harris
Songar skrivne av Bruce Dickinson
Songar produserte av Kevin Shirley
EMI Records-singlar
Grindheim kyrkje i Audnedal

Grindheim kyrkje står i Lyngdal kommune kommune, Agder fylke og er ei krosskyrkje i tre frå 1783. 

Kyrkja har 250 sitjeplassar. Innvendig er kyrkja dekorert med rosemåling laga av Tore Asbjørnsen Risøyne.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Lyngdal
Kulturminne i Lyngdal
Kyrkjer i Lister og Mandal prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1780-åra
1783 i Noreg
Rosemåla kyrkjer
Audnedal