alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jomfrutur

Jomfrutur (etter engelsk maiden trip eller maiden voyage) er den første reisa til eit nybygd fartøy, særleg eit skip. Jomfruturen finn gjerne stad ei tid etter sjøsetjing, etter at skipet har blitt testa.

Berømte jomfruturar som har end i katastrofe er mellom anna dei til det svenske skipet  «Vasa», som kantra i 1628, RMS «Titanic», som gjekk på eit isfjell i 1912 og det tyske slagskipet «Bismarck», som blei senka av fiendtlege styrkar i 1941.

Sjå òg
Sjøsetjing
Skipsdåp

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maiden voyage» frå ,  den 10. juli 2014.

Bakgrunnsstoff

Sjøfart
Jabal Amel

Jabal Amel (arabisk جبل عامل jabal ʿāmil) er eit fjellområde i Sør-Libanon. Sjiasamfunnet i Jabal Amil er av dei eldste i historia og berre sjiasamfunnet i Medina er eldre, etter å ha vorte omvendt til sjiaislam av Abu Dharr al-Ghifari, ein av følgjesveinane til profeten Muhammed og ein tidleg støttespelar til Ali. 

Regionen er kalla opp etter Banu 'Amilah, eit jemensk folk som i lag med slektningane Hamadan, Lakhm og Judham, folkesette Syria, Palestina, delar av Jordan og Libanon.  Området vart kalla Jabal 'Amilah i antikken og seinare Jabal 'Amil (Jabal Amel). Ei segn fortel at folket Banu 'Amilah flytta frå Jemen til Levanten i før-islamsk tid på grunn av ein flaum som oppstod då Ma'aribdammen vart øydelagd.

Byar
Dei største byane i Jabal Amil er:
 Sidon (Saida)
 Tyr  (Sour)
 Nabatieh
 Jezzine
 Bint Jbeil
 Tibnine

Kjende innbyggjarar 
 Hassan Kamel Al-Sabbah, ein vitskapsmann
 Mohamad Bazzi, ein amerikansk journalist
 Hassan Al Amin (1908–2002), ein forskar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jabal Amel» frå ,  den 10. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Fjell i Libanon
Kabelias

Kabelias (arabisk قب الياس Qab Ilyās, òg skrive Kab Elias, Qab Elias, Qob Elias og Qoub Elias) (Wadi Ed Delm er ein kommune i Zahle distrikt i Libanon. Kabelias ligg 15 km frå Zahleh og 45 km frå hovudstaden Beirut. Han ligg 950 meter over havet og har eit areal på kring 32 km². Dei fleste innbyggjarane er sunnimuslimar.

Kabelias er den tredje største byen i Beqaadalen, etter Zahleh og Baalbeck.

Namn 
Kabelias hadde opphavleg eit fønikisk namn, men dette vart seinare kalla Kaber Elias (Grava til Elias). Dette kom av at ein trudde at profeten Elias var gravlagde der. Seinare vart namnet forkorta til Kabelias.

Folkesetnad

Det er estimert at det bur kring 55 000 innbyggjarar i Kabelias spreidd i bydelane Kabelias Fawka, Kabelias Tahta, Wadi El Delm, garden Bmahray og Bahsasa.

Turistmål
Ein trur at borgruinane til drusarar-prinsen Fakhreddin II var den største borga i Beqaadalen og han valde denne staden på grunn av høgda og det gode forsvaret mot osmanarane. Borga vart etter kvart øydelagd av osmanarane, men ruinane ligg her enno.

Haidara-ruinane er datert attende til Romarriket. I følgje ei lokal segn var det ein gong ein spegel på sida av bygningen, som brukte å reflektere sollys ned i landsbyen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kabelias» frå ,  den 10. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Municipality of Kabelias - Wadi El Delm
http://www.localiban.org/spip.php?article3745
http://www.Kabelias.org 
http://www.Kabelias.net

Busetnader i Zahlé distrikt
Cima Tosa

Cima Tosa er ein 3 173 meter over havet høg fjelltopp i Brenta-massivet i Italia, i regionen Trentino-Alto Adige. Cima Tosa er det høgste fjellet i Brenta-massivet, og med ein primærfaktor på heile 1 521 meter er det ein av ultratoppane i Europa.

På nordsida ris Cima Tosa opp frå fjelldalen Val Rendena i ei 800 meter høg, vertikal fjellside med eit bratt gyl kalla «Canalone della Tosa» som skil fjellet frå den motstånde fjelltoppen Crozzon di Brenta. Opp dette gylet stig ei av dei mest kjende is-klatrerutene i Aust-Alpane. Søraustsida består av fleire snøbrear inn i mellom bratte bergveggar. Toppen av Cima Tosa er dekt av ei iskappe, nærast som ein barbert skalle, derfor namnet Cima Tosa.

Giuseppe Loss frå den nærliggjande fjelldalen Primiero nådde toppen 18. juli 1865, saman med fleire kameratar. Den letteste oppstininga går frå aust, frå 2 700 moh over «Sentiero dell' Ideale».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cima Tosa» frå ,  den 10. juli 2014.  
Denne artikkelen bygger på «Cima Tosa» frå ,  den 10. juli 2014.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Italia
Volsungesoga

Volsungesoga, òg kalla Soga om volsungane, det vil seie soga om Volsungeætta (den ætta som den mytiske Sigurd Fåvnesbane høyrde til), er ei norrøn soge, nedskriven truleg på 1200-talet, som skildrar lagnaden til dei to høvdingeættene Volsungane og Gjukungane og korleis dei vart endeleg utsletta i ein slektsfeide mellom dei, kjenneteikna av svik, normbrot på grunn av seksuell attrå og kjærleik og freistnader på å sikre seg ein gullskatt. Attom det heile, og pådrivarar i utviklinga, står dei heidne gudane Odin, Høne og Loke, med guden Odin i brodden.

Soga byggjer på gamalt segn- og mytestoff, som til dels òg er kjent frå det gamle tyske Nibelungenlied (songen om Nivlungane), og ein meiner at nokre av personane har førebilete i historisk kjende personar. Men dei fleste er segnfigurar, guddommar og kvinnelege makter med førebilete i den førkristne nordiske mytologien. Ettersom mange av hendingane dessutan er meir eller mindre lett attkjenneleg motiv i tidlegkristen biletkunst, er det mykje som taler for at denne bloddrypande soga om svik og mord er meint å fungere som ein kristen reiskap i arbeidet med å overvinne heidendommen og heiden samfunnsstruktur.

Henrik Ibsen nytta soga som inspirasjon til Hærmendene på Helgeland.

Den såkalla heltediktinga i Den eldre Edda skildrar mykje av det same som Volsungesoga, men ikkje på det fullstendige og samanhengande viset som Volsungesoga gjer.

Omsetjing til moderne norsk
 Soga om volsungane, omsett av Magnus Rindal. Oslo 1974: Det Norske Samlaget. ISBN 82-521-0300-6
 Soga um Volsungane, omsett av Torleif Hannaas. Oslo 1922: Det Norske Samlaget.

Bakgrunnsstoff
«Vǫlsunga saga» av Eyvind Fjeld Halvorsen i Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder (1976)

Sjå òg
Hylestad stavkyrkje
Sigurdsristinga

Kjelder

Fornaldersoger
Giulianova

Giulianova er ein by og ein kommune i provinsen Teramo i regionen Abruzzo i Italia. Kommunen har vel 23 000 ibuarar og eit areal på 27 km². Byen, som har sitt sentrum 68 meter over havet, ligg mellom elvane Salinello og Tordino.

Giulianova er delt mellom den historiske byen, «paese», oppe i åssida, og den nyare byen, «lido», nede ved sjøkanten. Turismen spelar ei stor rolle for den lokale økonomien. Byen, med fleire sandstrender, er om sommaren ein feriestad for folk frå storbyar som Roma og Milano, samt for tyske og franske turistar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giulianova» frå ,  den 11. juli 2014.  
 

Byar i Abruzzo
Byar i Italia
Assemini

Assemini, på sardinsk Assèmini, er ein by og ein kommune i provinsen Storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia i Italia, i kring 12 kilometer nordvest for byen Cagliari. Kommunen har vel 26 000 ibuarar og dekker eit flatemål på 117,5 km².

Assemini ligg på ei slette danna av elevane Cixerri, Flumini Mannu og Sa Nuxeddas. Byen har tusenårige tradisjonar for produksjon av keramikk, heilt tilbake til den tida kartagarane rådde i området.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Assemini» frå ,  den 11. juli 2014.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i storbyområdet Cagliari
Capoterra

Capoterra, på sardinsk Cabuderra, er ein by og ein kommune i Storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia i Italia. Kommunen har 23 000 ibuarar og eit areal på 68,3 km².

Capoterra ligg 54 meter over havet på vestsida av Cagliaribukta, om lag 15 kilometer frå Cagliari by. Næringslivet består i fyrste hand av landbruk, dei siste tiåra har elles turistnæringa vakse seg vesentleg for økonomien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Capoterra» frå ,  den 11. juli 2014.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i storbyområdet Cagliari
Selargius

Selargius, på sardisk Ceràrgius eller Celàrgius, er ein by og ein kommune i storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia i Italia. Kommunen har om lag 29 000 ibuarar og eit areal på 26,7 km². Byen ligg om lag seks kilometer nordaust for byen Cagliari.

Byen er kjend sidan mellomalderen. I 1928 vart han lagd inn under Cagliari kommune, men vart frådelt att i 1947 etter ei lokal folkeavrøysting. Selargius omfattar elles bydelane Su Pezzu Mannu, Is Corrias og Su Planu.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Selargius» frå ,  den 11. juli 2014.  
 

Byar på Sardinia
Byar i Italia
Kommunar i storbyområdet Cagliari
Bzoummar

Bzoummar eller Bzommar (arabisk بزمار) er ein landsby i Libanon. Han ligg 36 km nordaust for Beirut kring 920-950 meter ver havet. Han er ein del av Keserwan caza. Det ligg eit nonnekloster frå den armensk-katolske kyrkja i Bzoummar, som vart bygd i 1749.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bzoummar» frå ,  den 11. juli 2014.  
 

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Keserwan distrikt
Balder Brygg

Balder Brygg er eit mikrobryggjeri i Leikanger i Sogndal kommune. Det byrja ølproduksjonen i 2012. Verksemda trekk linjer tilbake til vestnorsk heimebryggartradisjon samtidig som dei også lagar lagerøl.

Øl laga med tradisjonelle bryggemetodar og overgjæring (ale) er Gammal-Ole, som liknar engelske old ale-typar, og Bergen Pale Ale, eit pale ale som minner om IPA. Undergjæra lagerøl er Sognapils, Sognapils Extra, Vårøl, Julebukk, Turken, Kjedlarpils og Eplepils.

Bryggjeriet bruker Baldersteinen som motiv på flaskeetikettane.

Kjelder

«BRYGGERIET» , balderbrygg.no. Vitja 12. juli 2014.
«Balder brygg – Vestnorsk Nisjeøl» , abcnyheter.no

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Norske bryggjeri
Næringsliv i Sogndal
Leikanger
Italiensk teiknspråk

Italiensk teiknspråk (Lingua dei Segni Italiana, LIS) er eit teiknspråk som primært blir brukt i kommunikasjon med og blant døve i Italia. Språket har breidd seg frå Frankrike til Italia.  Følgjeleg har også dette teiknspråket mange fellestrekk med fransk teiknspråk. 

Språket har om lag 3.525.000 brukarar Sidan språket er utvikla frå fransk teiknspråk, kan dei som snakkar fransk teiknspråk ha godt håp om å gjere seg forstått blant teiknspråkbrukarar i Italia og Sveits.

Fotnotar 

Teiknspråk
Språk i Italia
Einskildspråk
Fransk teiknspråk

Fransk teiknspråk (Langue des Signes Française, LSF) er eit teiknspråk som primært blir brukt i kommunikasjon med og blant døve i Frankrike. 

Språket har om lag 3.506.800 brukarar.

Fotnotar 

Teiknspråk
Språk i Frankrike
Einskildspråk
Cheyenne-språket

Cheyenne er eit algonkinsk språk som blir snakka av cheyenneindianarane i dagens Oklahoma og Montana i USA. Som alle algonkinske språk, er cheyenne agglutinerande.

Dei fleste som snakkar språket bor i Northern Cheyenne Indian Reservation, og det er få unge som snakkar språket.

Fonologi 

Cheyenne har tre vokalar, /e, a, o/.

Cheyenne har eit enkelt konsonantsystem, med bilabiale, dentale, velare og glottale lukkelydar og frikativar, og dessutan ein postalveolar frikativ og ein bilabial og ein dental nasal.

Morfologi

Cheyenne har ein morfologisk struktur like andre algonkinspråk: Verb blir bøygd i fire personar (1., 2., 3. og ein obviativ 4. person, som refererer til «tredje person ute av fokus»). Det er to 1. plural: inklusiv (eg, du og kanskje andre) og eksklusiv (eg og andre, men ikkje du).

Referansar

Litteratur 

 Mithun, Marianne, 1999. The Languages of Native North America. Cambridge Language Surveys. Cambridge: Cambridge University Press.

Algonkinske språk
Språk i USA
HMS «King George V» (1911)

HMS «King George V» var eit britisk dreadnought-slagskip av King George V-klassen. Det blei sjøsett i 1911 og deltok i første verdskrigen, mellom anna i Jyllandsslaget.

Bakgrunnsstoff 
 Bilder på HMS King George V från www.maritimequest.com

Britiske slagskip
Skip frå første verdskrigen
Britiske skip frå første verdskrigen
Lars Arvid Nilsen

Lars Arvid Nilsen () er ein norsk jurist og tidlegare kulestøytar som har den norske rekorden i øvinga (2014). Han representerte porsgrunnsklubben Urædd. Under friidretts-VM 1991 i Tokyo tok han sølvmedaljen i kuletevlinga. Opphavleg kom på tredjeplass, men sølvmedaljøren Georg Andersen vart diskvalifisert etter ei positiv dopingprøve i forkant av meisterskapen. Nilsen vart norsk meister i kulestøyt i 1989 og 1991.

Aktiv
Nilsen hadde store framgangar i kulestøyt i 1985 og -86. Under den USA-amerikanske studentmeisterskapen i Indianapolis 6. juni 1986 forbetra han den norske rekorden i kulestøyt til 21,22 meter, ein rekord som står seg også i 2014. Seinare i 1986-sesongen kom han på femteplass under friidretts-EM i Stuttgart. Året etter vart han teken for bruk av dopingmidlar og utestengt frå tevlingar i to år.

Etter utestenginga kom Nilsen i 1989 tilbake på friidrettsbana og vart norsk meister med sterke 20,87 meter. Han gjekk så heilt til topps i universiaden 1989 som vart avvikla i Duisburg i slutten av august, framom Mike Stulze frå USA. Nilsen vart så i 1990 nummer seks under EM i friidrett i Split.

I 1991 vann Nilsen sitt andre NM-gull i kulestøyt, framom sin hardaste konkurrent i Noreg; Georg Andersen. Etter kulestøyttevlinga i VM i friidrett 1991 i Tokyo stod begge desse på sigerspallen, med den suverene einaren, Werner Günthör frå Sveits, på toppen. Få dagar seinare vart Andersen diskvalifisert frå sølvplassen grunna ei dopingprøve frå før meisterskapen, og Nilsen tok over sølvemedaljen. Året etter, i 1992, vart Nilsen sjølv dopingdømd, og deretter fråteken retten til å delta i idrettstevlingar for all framtid.

Medaljar i norske meisterskap
1984: Sølv – 17,71 m, bakom Knut Hjeltnes (18,32 m)
1985: Sølv – 19,13 m, bakom Arne Pedersen (19,28 m)
1986: Sølv – 19,73 m, bakom Jan Sagedal (20,49 m)
1989: Gull – 20,87 m, framom Georg Andersen (20,13 m) 
1990: Sølv – 20,46 m, bakom Georg Andersen (20,80 m) 
1991: Gull – 20,49 m, framom Georg Andersen (20,28 m)

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM i friidrett 1986 i Stuttgart: Nr 5 - 20,52 m
Sommar-universiaden 1989 i Duisburg: Gullmedalje - framom Mike Stulze
EM i friidrett 1990 i Split: Nr 6 - 20,13 m
VM i friidrett 1991 i Tokyo: Sølvmedalje - 20,75 m, bakom Werner Gunthör (21,67 m)

Doping
Nilsen vart teken for doping i 1987 og i 1992, noko som førte til at han i 1992 vart utestengt frå all organisert idrett for alltid. I 2004 vart Nilsen benåda av Idrettsstyret i Norges Idrettsforbund kva gjeld deltaking i organisert trening og konkurranseaktivitet i andre idretter enn kulestøyt. Benådinga omfattar ikkje tevlingar som kvalifiserar til nasjonale og internasjonale meisterskap.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar.

Norske friidrettsutøvarar
Norske kulestøytarar
Fotball-VM 1962

Verdsmeisterskapen i fotball 1962 vart avvikla i Chile i tida 30. mai til 17. juni 1962. Kampane fann stad på fire ulike arenaer i fire ulike byar; Arica, Rancagua, Santiago og Viña del Mar. Brasil vart verdsmeister etter å ha slått Tsjekkoslovakia 3-1 i finalen. Seks spelarar skåra fire mål i turneringa og vart toppskårar, mellom dei verdsmeistrane Garrincha og Vavá.

Turneringsformatet var det same som i 1958. Dei 16 deltakarlanda vart delt på fire innleiingsgrupper, og dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til kvartfinalane. Brasil, 
Sovjetunionen, Ungarn og Vest-Tyskland vart gruppevinnarar og fekk fylgje av Chile, England, Jugoslavia og Tsjekkoslovakia.

I kvartfinalane vann Chile over Sovjetunionen, Brasil over England, Tsjekkoslovakia over Ungarn, samt Jugoslavaia over Vest-Tyskland. Semifinalane vart spela dagen etter kvartfinalane og enda med tomålsigrar til Brasil og Tsjekkoslovakia over høvesvis Chile og Jugoslovia. Vertsnasjonen Chile vann så bronsemadaljane etter 1-0 mot Jugoslavia.

Gruppespel

Gruppe 1 

<noinclude>

Gruppe 2 

<noinclude>

Gruppe 3 

<noinclude>

Gruppe 4 

<noinclude>

Finalen
Finalen var spelt på Estadio Nacional i Santiago. Tsjekkoslovakia tok leiinga ved Josef Masopust etter 15 minuttar, men allereie to minuttar seinare utlikna Amarildo Tavares for Brasil. Midtvegs i andre omgang gav Zito Brasil leiinga og ni minuttar etter sikra Vavá sigeren med Brasils tredje mål i kampen. Det var andre gongen eit land lukkast forsvare VM-tittelen.

Brasil sitt vinnarlag bestod av: Gylmar dos Santos Neves, Djalma Santos, Mauro Ramos, Zózimo Alves, Nílton Santos, Zito, Didi, Garrincha, Vavá, Amarildo Tavares og Mário Zagallo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1962 FIFA World Cup» frå ,  den 12. juli 2014.  
 

VM i fotball 1962
Verdsmeisterskapar i fotball
Fotball i 1962
Newzealandsk teiknspråk

Newzealandsk teiknspråk (New Zealander Sign Language, NZSL) er eit teiknspråk som primært blir brukt i kommunikasjon med og blant døve på New Zealand. Språket har om lag 24 000 brukarar, og er eitt av tre offisielle språk på New Zealand.

Sidan språket er utvikla frå BANZSL, kan dei som snakkar newzealandsk teiknspråk ha godt håp om å gjere seg forstått blant andre brukarar av BANZSL-teiknspråk. Språket skil seg frå dei andre BANZSL-språka mellom anna ved å ha ord for ulike maoriomgrep.

Fotnotar 

Teiknspråk
Språk på New Zealand
Einskildspråk
Australsk teiknspråk

Australsk teiknspråk (Australian Sign Language, AUSLAN) er eit teiknspråk som primært blir brukt i kommunikasjon med og blant døve i Australia. Språket har om lag 16 000 brukarar.. 

Sidan språket er utvikla frå BANZSL, kan dei som snakkar australsk teiknspråk ha godt håp om å gjere seg forstått blant brukarar av andre BANZL-teiknspråk.

Fotnotar 

Teiknspråk
Språk i Australia
Einskildspråk
Eyolf Soot

Eyolf Soot () var ein norsk målar frå Aremark, som er best kjend for sine naturalistisk inspirerte bilete, til dømes Barnemordersken. Kanalbyggjaren Engebret Soot var farfar hans.

Liv og gjerning

Soot voks opp i USA, der faren arbeidde som ingeniør. Han var elev på den offentlege teikneskulen og hos Knud Bergslien 1876-78, og studerte seinare fem måneder på kunstakademiet i Berlin under Karl Gussow. Han var også i korte perioder elev av Gyula Benczur ved kunstakademiet i München i 1881 og av Leon Bonnat i Paris 1882. 

Soot slutta seg på 1880-talet til den realistiske kunstretninga, og debuerte på den fyrste haustutstillinga i Kristiania i 1882. Sine beste verk laga han i tida mellom 1885 og 1895, då han arbeidde innan naturalismen. Han vekte merksemd med Kjerring med flatbrød (1885) og enno meir i 1890 med Ett besøk. År 1889 laga han eit dobbelportrett av Jonas Lie og kona, det beste av fleire  portrett. Han måla også dobbelportrett av Karoline og Bjørnstjerne Bjørnson, og elles portrett av Bjørnson åleine, av venen Olav Johan Sopp og av museumsbyggjaren Anders Sandvig.

Karakteristisk for fleire av Soots bilete er at motivet er i ei døropning, sett innafrå, der målaren utnyttar kontrastane mellom mørke og lys. Dette er særleg tydeleg i Velkommen frå 1890. I Barnemordersken frå 1895 utforskar han fargebruken i eit skymt fjøsrom.

Kjelder

Norsk-amerikanarar
Norske målarar
Realistiske målarar
Folk frå Aremark
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Zenobiakanalane

Zenobiakanalane eller El Kanat er kanalar som i følgje segner vart bygde av dronning Zenobia for å kanalisere vatn frå elva Orontes i Anti-Libanonfjella til Palmyra. Restar av kanalane finst fleire stader kring Libanon.

Ein av kanalane gjekk ned frå eit fjell nær Labweh til Al Kousair. Dei andre strekkjer seg frå landsbyen Chawaghir, 8 km nord for Hermel. Kanalane var skoren ut i fast kalkstein til ei djupne på 20 meter med brunnar kvar 100. m.

Tradisjonelt er det trudd at kanalane vart bygd under den korte regjeringstida til Zenobia, men forsakren Michael Alouf har trekt dette i tvil og reknar dei som bygd i «ei fjern fortid».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Canalizations of Zenobia» frå ,  den 13. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Hermel
 Assi Rafting Club 

Kanalar i Libanon
Libanesisk geografi
Arkeologiske funn i Libanon
Romerske stader i Libanon
Turistmål i Libanon
Dinniyeh

Dinniyeh (òg kalla Addinniyeh, Al Dinniyeh, Al Danniyeh, arabisk skrift الضنية) er eit område i Miniyeh-Danniyeh distrikt i Nord guvernement i Libanon. Området ligg aust for Tripoli, og strekkjer seg så langt nord som til Akkar distrikt, sør til Bsharri distrikt og Zgharta distrikt og så langt aust som til Baalbek og Hermel. Dinniyeh har eit økologisk miljø fylt med skogområde, frukthagar og lundar. Fleire landsbyar ligg i dette fjellområdet og den største er Sir Al Dinniyeh.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dinniyeh» frå ,  den 13. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Libanesisk geografi
Qmatiye

Qmatiye er ein landsby i Aley distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Han ligg like nedanfor byen Souk El Gharb. Han har ein liten folkesetnad og er eit turistmål om sommaren.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Qmatiye» frå ,  den 13. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Aley distrikt
Saoufar

Saoufar, òg kalla Sawfar eller Sofar, er ein by i Aley distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Han ligg 1320 moh ved hovudvegen emllom Beirut og Damaskus i Syria.

Han har kring 3 000 innbyggjarar (aukar til kring 15 000 om sommaren) og har blitt viktig som ein strategisk stad med flott utsyn over Caza Matn, med LaMartinedalen mellom dei to. 

Saoufar får mykje snø om vinteren, men har tørre somrar med moderate temperaturar, som trekkjer til seg ein del turistar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Saoufar» frå ,  den 13. juli 2014.  
 

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Aley distrikt
Silfaya

Silfaya er ein landsby i Aley distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Silfaya» frå ,  den 13. juli 2014.  
 

Busetnader i Libanonfjella guvernement
Aley distrikt
Mzaar Kfardebian

Mzaar Kfardebian (arabisk مزار كفردبيان) er eit skisenter i Libanon og den største vintersportsstaden i Midtausten. Det ligg ein times køyring frå Beirut, hovudstaden i Libanon. Det vert òg kalla Ouyoune el Simane,
og var tidlegare kjend som Faraya Mzaar. 

Den første skiheisen vart bygd her i 1960. Skisesongen varerer vanlegvis frå tidleg i desember til tidleg i april. I dag har skianlegget 42 løyper som strekkjer seg over 80 km.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mzaar Kfardebian» frå ,  den 13. juli 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Mema, J. P. (Photographer). (2008). Faraya from the sky. [Web Photo]. Retrieved from http://www.snow-forecast.com/resorts/Faraya/photos/5241
http://www.comite-lesplateaux.com/history.html 
http://www.skileb.com/
http://www.ikamalebanon.com/national_heritage/mount_nh/mt_cities_nh/faqra.htm

Vintersportsstader i Libanon
Stoksund kyrkje

Stoksund kyrkje står på Revsneshalsen i Åfjord kommune i Trøndelag.

Den første kyrkja i Stoksund lå på Kjerkholmen, der det er funne restar av ein gravplass frå mellomalderen. Den noverande kyrkja vart bygd i 1825 som lafta åttekantkyrkje. I 1885 vart kyrkja utvida med nye delar i bindingsverk til krosskyrkje. I 1955 vart så dei nye delane tekne ned og ført opp att i lafteverk. Ein kan framleis sjå på kyrkja at ho har vore åttekantkyrkje.

Kyrkja fekk eit digitalt Allen-orgel i 2005. Dette orgelet har 29 stemmer samt fleire spesialregister (klokkespel og solostemmer).

Kjelder 
 Åfjord kyrkjelege fellesråd
 
Denne artikkelen bygger på «Stokset kirke» frå ,  den 13. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Åfjord
Kulturminne i Åfjord
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1820-åra
1825 i Noreg