alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
483 Seppina

483 Seppina er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 4. mars 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 483 Seppina - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Seppina
Seppina
Seppina
484 Pittsburghia

484 Pittsburghia er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. april 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 484 Pittsburghia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Pittsburghia
Pittsburghia
Pittsburghia
485 Genua

485 Genua er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. mai 1902 av Luigi Carnera ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 485 Genua - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Genua
Genua
Genua
486 Cremona

486 Cremona er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. mai 1902 av Luigi Carnera ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 486 Cremona - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Cremona
Cremona
487 Venetia

487 Venetia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. juli 1902 av Luigi Carnera ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 487 Venetia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Venetia
Venetia
Venetia
488 Kreusa

488 Kreusa er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 26. juni 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf og Luigi Carnera ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 488 Kreusa - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Kreusa
Kreusa
Kreusa
489 Comacina

489 Comacina er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 2. september 1902 av Luigi Carnera ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 489 Comacina - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Comacina
Comacina
Comacina
490 Veritas

490 Veritas er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. september 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 490 Veritas - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Veritas
Veritas
Veritas
491 Carina

491 Carina er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. september 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 491 Carina - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Carina
Carina
Carina
492 Gismonda

492 Gismonda er ein  hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. september 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 492 Gismonda - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Gismonda
Gismonda
493 Griseldis

493 Griseldis er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. september 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 493 Griseldis - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Griseldis
Griseldis
494 Virtus

494 Virtus er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. oktober 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 494 Virtus - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Virtus
Virtus
Virtus
495 Eulalia

495 Eulalia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 25. oktober 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 495 Eulalia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Eulalia
Eulalia
496 Gryphia

496 Gryphia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 25. oktober 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 496 Gryphia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Gryphia
Gryphia
Gryphia
497 Iva

497 Iva er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 4. november 1902 av Raymond Smith Dugan ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 497 Iva - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Iva
Iva
Iva
498 Tokio

498 Tokio er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 2. desember 1902 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.

Kjelder 

 498 Tokio - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Tokio
Tokio
Tokio
499 Venusia

499 Venusia er ein  asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 24. desember 1902 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 499 Venusia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Venusia
Venusia
Venusia
404 Arsinoë

404 Arsinoë er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. juni 1895 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.

Kjelder 

 404 Arsinoë - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Arsinoë
Arsinoë
Arsinoë
421 Zähringia

421 Zähringia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. september 1896 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 421 Zähringia - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Zähringia
Zähringia
Zähringia
369 Aëria

369 Aëria er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 4. juli 1893 av Alphonse Louis Nicolas Borrelly ifrå Observatoire de Marseille.

Kjelder 

 369 Aëria - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Aëria
Aëria
Aëria
353 Ruperto-Carola

353 Ruperto-Carola er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. januar 1893 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 353 Ruperto-Carola - baneparametrar hjå JPL
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Ruperto-Carola
Ruperto-Carola
Ruperto-Carola
Brenda Song

Brenda Song () er ein amerikansk songar og skodespelar.

Filmografi

Bakgrunnsstoff 
 Brenda Song si heimeside 
 fan site

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå California
Southwark-katedralen

Southwark-katedralen (St Mary Overie) er ein anglikansk katedral i Southwark, London. Den ligg på sørbreidda av Themsen, nær London Bridge, og er sete for Southwark bispedømme. 

Jernbanelinja frå London Bridge-stasjonen til Cannon Street-stasjonen går rett utanfor katedralen, og blokkerer innsikta mot sørsida av katedralen.

Kyrkja blei bygd som ei soknekyrkje omkring 1220, med fleire ombyggingar fram til 1420. Den blei ein katedral først i starten av det 20. århundre, då det anglikanske bispedømmet Southwark blei oppretta. Dette er ein av to stader for anglikanske og katolske bispedømme som har same namn; det andre er Liverpool. I begge tilfella er det det katolske som er eldst, sjølv om det dreiar seg om ei nyetablering i moderne tid, då alle katolske bispedømme blei overtatt av Den engelske kyrkje ved reformasjonen. I begge tilfella er det også snakk om eit anglikansk bispedømme og eit katolsk erkebispedømme. 

Den første organisten etter at den blei oppgradert til katedral var dr. E.T. Cook, som i 1920-åra og 1930-åra hadde daglege konsertar på BBC Radio. 

I 2002 vann bispedømmet nybygg ved katedralen, kalla Southwark Cathedral's Millennium Buildings, ein pris for beste nye bygningar det året. 

Katedralar i England
Turistmål i London
Kyrkjer i London
Lambeth Palace

Lambeth Palace er den offisielle residensen til Erkebiskopen av Canterbury i London. Palasset ligg ved Themsen i Lambeth, ikkje langt frå Palace of Westminster. Det blei overtatt av erkebiskopen omkring år 1200. 

I moderne tid er palasset mest kjend for Lambeth Conference, ein konferanse for alle anglikanske biskopar, som blir halde kvart tiande år.

Bakgrunnsstoff 
 Lambeth Palace official website

Byggverk i London
Canterbury erkebispedøme
Westminsterkatedralen

Westminsterkatedralen er den hovudkyrkja for den katolske kyrkja i England, og er eit eksempel på nybysantinsk arkitektur frå 1900-talet. Arbeidet blei starta under erkebiskop Herbert Vaughan i 1894, og ennå arbeider ein med mosaikkutsmykkingane, då desse blir finansierte gjennom gåver til kyrkja. Ho blei innvia i 1910, og er dedisert til «Jesu Kristi mest dyrebare blod». Katedralen er sete for erkebiskopen av Westminster katolske erkebispedømme.

Bakgrunnsstoff 

 Westminster Cathedral 
 New Advent
 Bilde frå katedralen 

Katedralar i England
Turistmål i London
Kyrkjer i London
St. Georgs katedral

St. Georgs katedral i Southwark i London er domkyrkja til det katolske Southwark erkebispedømme. Den ligg på Lambeth Road, rett ovanfor Imperial War Museum. 

Den første katedralen stod ferdig i 1848, og var teikna av Augustin Pugin. Den blei sterkt skada under andre verdskrig, og den noverande katedralen blei innvigd i 1958. 

Katedralen har ein sterk kortrafisjon, med eit gute- og mannskor som syng under gudstenester på søndagar og festdagar, og eit jentekor som syng under ein av søndagsgudstenestene. 

London South Bank University nyttar kvar sommar katedralen til avslutningsseremonien sin.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Katedralar i England
Turistmål i London
Kyrkjer i London
London lufthamn, City

London lufthamn, City (offisielt: London City Airport) ligg ca. 10 km aust for London City og 5 km frå det andre finanssentrumet i byen, Canary Wharf. Det er den nyaste lufthamna i byen og blei opna i 1987. Ruter herifrå er hovudsakleg med mindre fly berekna på forretningsreisande. Plassen blir nytta mykje av mindre private og charterfly.

Flyplassen er bygd på ein kai i hamneområdet i London, «Docklands».

Flyplassar i Storbritannia
Samferdsle i London
Skipingar i 1987
London lufthamn, Stansted

London lufthamn, Stansted (offisielt London Stansted Airport, IATA: STN, ICAO: EGSS) er ein mellomstor flyplass med ein rullebane i Essex, omkring 48 km nord for London. Den er tredje travlaste flyplassen i området rundt London etter Heathrow og Gatwick. Fleire lågprisselskap som Ryanair og easyJet har basar på Stansted, og Volga-Dnepr har ofte ein stor Antonov An-124 ståande klar nordvest for rullebanen for å frakte store kolli. FedEx flyr mykje transatlantisk frakt til og frå Stansted. 

Flyplassar i Storbritannia
Samferdsle i London
Skipingar i 1942
London lufthamn, Gatwick

London lufthamn, Gatwick (offisielt: London Gatwick Airport, IATA: LGW, ICAO: EGKK) er den nest største flyplassen i London etter Heathrow, og den nest travlaste i Storbritannia i talet passasjerar. Den ligg i West Sussex, omkring 40 km sør for London og omtrent like langt frå Brighton. 

Flyplassar i Storbritannia
Samferdsle i London
Oxford Street

Oxford Street er ei av dei viktigaste handlegatene i London. Den går frå Marble Arch ved nordvesthjørnet av Hyde Park, gjennom Oxford Circus og fram til St Giles' Circus, i krysset med Charing Cross Road og Tottenham Court Road. Etter St Giles' Circus fortset gata som New Oxford Street. På vestsida av Marble Arch heiter fortsetjinga av gata Bayswater Road. 

Gater i London
Notting Hill

Notting Hill er ein stad i London, nær det nordvestlege hjørnet av Hyde Park i bydelen Kensington and Chelsea. Det er i dag kjend som eit fasjonabelt område, med store hus frå viktoriatida og eksklusive butikkar og restaurantar. Samstundes har området ein levande alternativ kultur, som blant anna er synleg i dei mange bruktbutikkane for musikk rundt Notting Hill Gate.

Området blei bygd ut på 1820-talet, og har frå den tid vore knytt til kunstnarar og «alternative» kulturar. I tida like etter andre verdskrigen var Notting Hill prega av billige og dårlege bustader, der husa var delte opp i små leilegheiter. Særleg blei Peter Rachman kjend som ein bustadhai i området. Mange karibiske innvandrarar slo seg ned i området på denne tida, og blei utsett for raistiske teddy boy-grupper i Notting Hill-opptøyane i 1958.

Kultur
Den kjende bruktmarknaden Portobello Road Market blir halde kvar søndag i Notting Hill. Dette har blitt ein stor turistattraksjon i London.
 
Kvart år i august blir Notting Hill Carnival halde i bydelen. Dette er ein stor gatefestival og feiring av afro-karibisk kultur i Storbritannia. 
Karnevalet blei skipa i 1965. Karnevalet er kjend for opptod med fargerike karnevalsvogner og dansarar.

Notting Hill i kulturen
Området er bakgrunn for romanar som The Napoleon of Notting Hill av G.K. Chesterton, The Hopkins Manuscript av R.C. Sherriff og The Line of Beauty av Alan Hollinghurst. Det blei internasjonalt kjend gjennom filmen Notting Hill med Julia Roberts og Hugh Grant i hovudrollene. Filmen viser mellom anna marknaden i Portobello Road og dei typiske felleshagene på plassane i Notting Hill. Butikken rollefiguren til Hugh Grant arbeider i var ein verkeleg bokhandel i Notting Hill. Andre filmar som har blitt laga her er The Knack …and How to Get It (1965), Performance (1970) med Mick Jagger, Lava (2001) og Paddington (2014).

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Notting Hill» frå , og «Notting Hill» frå  den 23. juli 2015.

Bakgrunnsstoff

Stader i London
EMI

EMI er eit større plateselskap med hovudkontor i Hammersmith i London. Det opererer i meir enn 25 land over heile verda. Selskapet blei oppretta som Electrical and Music Industries Ltd i mars 1931, og var ei samanslåing av Columbia Graphophone Company og Gramophone Company/HMV. I 1955 kjøpte EMI opp Capitol Records, og kom seg på den måten inn på den amerikanske marknaden.

Skipingar i 1931
Britiske plateselskap
FA-cupen

FA-cupen er det viktigaste cupmesterskapet i engelsk fotball, og den eldste fotballturneringa i verda. Den første finalen blei spelt i 1872. Finalen blir vanlegvis spelt på Wembley i London.

Tidlegare vinnarar av FA-cupen   

=== Resultat frå alle finalar ===

Sjå også
FA-cupfinalen i fotball 2004

The Football Association
Fotballturneringar
Skipingar i 1872
FA-cupfinalar
Wembley stadion

Wembley Stadium er eit fleirbruksstadion i Wembley i den engelske hovudstaden London. Den ligg rett ved sida av Wembley Arena.

Wembley Stadium er ein av dei mest kjente stadiona i verda, og har vore det engelske nasjonalstadionet for fotball sidan 1923.

Bakgrunnsstoff 

Fotball i England
Fotballstadion i England
Byggverk i London
Konsertstader i London
Wembley Arena

Wembley Arena er ein konsert- og idrettsarena i Wembley, London. Den ligg rett ovanfor Wembley Stadium, og blei reist i 1934 for British Empire Games. Den var opphavleg ein symjehall, som sist blei nytta under Sommar-OL 1948. 

Idrettsanlegg i London
Sommar-OL 1948
Arenaer under sommar-OL 1948
Olympiske symjearenaer
Te Aroha

Te Aroha er ein landleg by i Thames Valley i regionen Waikato på New Zealand. Han ligg i distriktet Matamata-Piako. Innbyggjartalet var 3 768 ved folketeljinga i 2006. Byen ligg 53 km nordaust for Hamilton og 50 km sør for Thames. Namnet Te Aroha kjem av maorinamnet på fjellet Mount Te Aroha. I ei maoriforteljing klatra Rāhiri opp på fjellet og såg heimbygda si i det fjerne, og fekk ei kjensle av kjærleik (aroha) for henne. Namnet er ofte attgjeve på engelsk som place of love ('kjærleiksstaden').

Næringsvegar 
Te Aroha ligg midt i eit jordbruksområde med vekt på mjølkeproduksjon, og mykje av aktiviteten i byen dreier seg om tenesteyting til denne verksemda. Turisme er også veksande i byen.

Geografi 
Waihouelva renn gjennom Te Aroha. I nærleiken, mot aust, ligg foten til fjellrekkja Kaimai Ranges, og byen ligg under det 952 meter høge fjellet Mount Te Aroha. Mot nord ligg det sumpaktige låglandet i Hauraki Plains. 
Sist på 1800-talet var Te Aroha ein kjend badeby dit folk drog for å «ta vatnet». Varme kjelder og mineralvasskjelder ligg i nærleiken av bysentrum, det same også verdas einaste naturlege varme sodavass-kjelde (Mokena).

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Te Aroha» frå , den 11. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden for Te Aroha
 Varme kjelder og spa i Te Aroha
 Nettstaden til Te Aroha Museum

Busetnader i Waikato
Matamata-Piako
Byar på New Zealand
Kristeleg Folkepartis Ungdom

Kristeleg Folkepartis Ungdom (KrFU) er ungdomspartiet til Kristeleg Folkeparti (KrF). Det vart skipa i 1946. KrFU er eit kristendemokratisk parti som plasserer seg i sentrum av norsk politikk. 

I 2017 vart Martine Tønnessen vald til leiar i KrFU.

Ungdomspartiet er medlem av den Europeiske paraplyorganiasjonen YEPP, og samarbeider med sine nordiske søsterparti gjennom KDUN.

KrFU sitt nordsamiske namn er «Risttalaš Álbmotbellodaga Nuorat (RAN)». Det kvenske namnet er «Kristilisen Kansanparttiin Nuoriso (KrKN)».

Ideologi og politikk 
KrFU er eit kristendemokratisk parti. Den kristendemokratiske ideologien er ein sosial, verdiorientert ideologi som plasserer KrFU (saman med KrF) i sentrum av norsk politikk. KrFU er, som andre ungdomsparti, meir radikale enn sitt moderparti, og for KrFU gjeld det spesielt innan utvikling og miljø.

Viktige saker som karakteriserer KrFU:
 Grunnlovsfesting av retten til liv.
 Ansvarleg og radikal miljøpolitikk.
 Omfordeling av ressursane i verda, gjennom auka bistand, meir gjeldsslette og handel med utviklingsland.
 Eit likestilt samfunn der alle har like moglegheiter, uavhengig av kjønn, etnisk bakgrunn eller seksuell legning.
 Ein meir human og meir solidarisk flyktning- og asylpolitikk.

Organiasjon 
KrFU sin organisasjon er delt opp i tre ulike nivå; sentralleddet, fylkes- og lokallag.

Sentralleddet består av eit arbeidsutval, samansett av leiar og nestleiarar – og eit sentralstyre. Både sentralstyre og arbeidsutval blir valt på det årlege landsmøtet. KrFU har sitt landskontor i Øvre Slottsgate 18-20.

Leiarar i KrFU

Kjelder 
 Nettsida til KrFU
 Artikkelen «Kristelig Folkepartis Ungdom» på Wikipedia på bokmål og riksmål

Bakgrunnsstoff 
 Nettsida til KrFU

KrFU
Norske politiske ungdomsfylkingar
Skipingar i 1946
Synthesizer

Synthesizer eller synth er eit elektronisk musikkinstrument som lagar ljod ved hjelp av analoge eller digitale elektroniske kretsar. Ein synthesizer inneheld komponentar som genererer, modifiserer, kontrollerer og kombinerer signal. Synthesizerar kan ha ulike utformingar, men ei tangentfjøl med pianotangentar og kontrollpanel er den vanlegaste. Dei kan også styrast frå andre intrumenttypar ved hjelp av MIDI. 

Dei første synthesizerane blei laga i 1950-åra og blei først brukt til kunstmusikk. Seinare fekk dei ein sentral plass i jazz og popmusikk. På 1970-talet blei synthesizerar i aukande grad brukt til pop- og rockemusikk, og på 1980-talet oppstod musikkforma synthpop.

Historie
Dei fyrste kommersielle synthsizarane vart produsert av Robert Moog og selskapet Moog Music, som også fekk stor innverknad på synthesizerbruken. Den første moog-synthesizeren blei lansert i 1964.

Kjelder

elektroniske musikkinstrument
Engelske ord og uttrykk
Mikrolyd

Mikrolyd eller mikroljod inneber all høyrbar ljod (20 Hz til 20 kHz) og infrasonisk ljod (under 20 Hz, rytme), kortare enn musikalske toner og lengre enn eit sample eller mellom 10 millisekund og ein tiandedel av eit sekund.

Kjelder 
 Roads, Curtis (2001). Microsound. Cambridge: MIT Press. ISBN 0-262-18215-7.

Lyd
Dampturbin

Ein dampturbin er ei mekanisk innretning som omformar termisk energi frå damp under trykk slik at den kan brukast til mekanisk arbeid.

Turbinar
Liadalsnipa

Liadalsnipa (924 moh.) er eit fjell i Ørsta på Sunnmøre. Det ligg like ved bygda Liadal ved Ørstafjorden. Båe dei vanlegaste rutene til toppen startar på garden Halse i Liadal. Det krev noko kliving for å kome til topps.

I 1940 vart det oppsett ei vindfløy på toppen av Liadalsnipa. Ei 7 meter lang metallpil vart montert på toppen av ein 6 meter høg stake. Den totale vekta var om lag 500 kg. 

I Norsk Landboeblad (red. Sivert Aarflot), nr 26 frå 1810, er der ein artikkel der det mellom anna er vist eit kart over Ørstafjorden og ei teikning av Liadalsnipa sett frå Hovdebygda. Som biletet nederst til høgre viser, blir fjellet her kalla «Saalmunds-Nasa» eller «de Gamles Birkjin».

Frå andre kjelder er det òg kjent at ute frå øyane på Sunnmøre, der dette fjellet var, og framleis er, eit viktig méd og landemerke, vart det før i tida kalla «Salmundnosa».

Kjelder 

 Helge Standal, Jon Hagen, Gunnar Wangen: Fotturar på Sunnmøre. Iris Forlag 2000.

Fjell i Ørsta
Fjell på Sunnmøre
Jezioro Rusałka

Jezioro Rusałka er ein kunstig innsjø i Poznań i Polen med eit areal på 0,367 km². Han vart laga i 1943 då det vart bygd ei demning i elva Bogdanka. 

Poznań
Innsjøar i Polen