alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hagar

Hagar er ei kvinne i Den hebraiske bibelen. Ho opptrer i Fyrste Mosebok saman med Sara og Abraham og sonen sin, Ismael.

Koranen omtalar Hagar, sjølv om han ikkje nemner henne ved namn. I islam er ho æra og rekna som andrekona til Abraham og stammor til profeten Muhammed.

Bibelsoga om Hagar

Hagar er ei egyptisk slavekvinne som Sara overlèt til ektemannen Abraham fordi ho sjølv er barnlaus. 

Hagar blir svanger, og byrjar å sjå ned på Sarai. Då audmjuker Sarai henne slik at ho rømmer ut i ørkenen.
Men ved ei vasskjelde «på vegen til Sjur», seinare kalla Lahai-Ro'i-brønnen, blir ho møtt av ein engel som bed henne venda tilbake og la seg audmjuka.
Han lovar henne: 

Hagar får sonen Ismael. Etter at Sara har fått sin eigen son, Isak, får ho Abraham til å jaga bort Hagar og Ismael.
Gud lover Abraham: «Ikkje ta det så tungt, dette med guten og tenestekvinna. Du skal høyra på alt det Sara seier til deg. For gjennom Isak skal du få ei ætt som skal kallast di. Men sonen til slavekvinna vil eg òg gjera til eit folkeslag, for han er ditt barn.»

I ørkenen ved Beer-Sjeba går Hagar seg vill og går tom for vatn. Ho går eit stykke bort frå sonen fordi ho ikkje vil sjå han døy. Då blir ho fortald av ein engel frå Gud at ho skal få hjelp og at sonen skal bli opphav til eit stort folkeslag. Ho finn då ein brønn med vatn slik at dei overlever. Etterkvart finn ho ei kone til han frå Egypt.

Hagar i Det nye testamentet
Forteljinga om dei to kvinnene og dei to barna deira er allegorisk tolka i Galatarbrevet i Det nye testamentet.

Galleri

Kjelder

Personar i Den hebraiske bibelen
Første Mosebok
Kvinner i Bibelen
Kommunaleiningar i Hellas

Ei kommunaleining (gresk δημοτική ενότητα, dimotikí enótita) er ei administrativ inndeling i Hellas. Etter den administrative reforma i 2010 er landet delt inn i 13 periferiar, som igjen er delt inn i 74 periferieiningar. Innanfor kvar periferieining er talet på kommunar kraftig redusert. Mange av kommunane er delte inn i mindre kommunaleiningar, som svarer til dei tidlegare kommunane.

Referansar

Administrative inndelingar i Hellas
Kommunar i Hellas

Ein kommune (gresk δήμος, dimos) er ei administrativ inndeling i Hellas. Etter den administrative reforma i 2010 er landet delt inn i 13 periferiar, som igjen er delt inn i 74 periferieiningar. Innanfor kvar periferieining vart talet på kommunar kraftig redusert. I 2019 vart fem av kommunane delte opp att, slik at det samla talet på kommunar er 332. Mange av kommunane er delte inn i mindre kommunaleiningar, som svarer til dei tidlegare kommunane.

Kommunar

Referansar

Administrative inndelingar i Hellas
Badestamp

Badestamp er ein stamp som vert nytta for å lauga seg, slappa av og ha sosialt samvær.

Historie
Tidlegare var badestampen eit kar ein fylte med oppvarma vatn for hand og gjerne berre bada i ved særskilde høve, som til jul.
Slike stampar var flyttbare og kunne ha ulike bruksområde. På gardar kunne ein til dømes ta stampen ein elles vaska sauar i og bada heile hushaldet der etter tur.
Badestampar kunne brukast ulike stader, til dømes i eldhus, på kjøken eller soverom.

Moderne badestampar
Moderne badestampar blir som regel fylte med oppvarma vatn automatisk. 
Ein kan bruka innlagt vatn, fylla stampen ved hjelp av ein hageslange, eller pumpa inn vatn frå ei vasskjelde som sjøen.
Vatnet vert ofte varma opp med vedfyring.

Badestampar i dag kan lagast av tre og/eller glasfiber.
Dei er gjerne laga som eit lite basseng. Stampane er ofte store og rommelege med plass til fleire personar.

Dei blir som regel monterte på ein fast stad,
men det finst også døme på at ein set opp stampar på ein hengjar og dermed kan flytta dei rundt.

Farer
Badestampar er djupare enn vanlege badekar, og det har vore fleire tilfelle der vaksne har drukna i dei.

Badestampar med vatn som blir ståande og ikkje reinsa mellom kvar gong dei blir brukte kan danna grobotn for bakteriar.
Ein av desse er legionella, som kan vera døydeleg. Ofte reinser ein vatnet med klorin eller bromin, men saltvatnklorinering er også blitt meir vanleg.

Sjå òg 
 Badekar
 Boblebad

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Bading
Utemøblar
Kenzaburō Ōe

Kenzaburō Ōe () er ein japansk forfattar. I heimlandet blir han rekna som ein av dei viktigaste forfattarane i sin generasjon.

I 1994 fekk Ōe Nobelprisen i litteratur med grunngjevinga at han «med poetisk kraft skapar en imaginär värld, där liv och myt förtätas till en skakande bild av människans belägenhet i nutiden.»

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Nobeltildelinga 1994  på nobelprize.org
 Biografi på pobelprize.org
 Verkforteikning (Pdf; 114 kB)
 Artikkel om Kenzaburō Ōe på Bildungs-Wiki

Japanske forfattarar
Japanske nobelprisvinnarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå Ehime
Alf Storelvmo

Alf Ole Storelvmo () var ein norsk langrennsløpar, fødd og død i Sørreisa.

Han slo gjennom i 1962 og vart noregsmeister på 15 km det året etter ein sekundstrid med Magnar Lundemo og Sverre Stensheim. Til sist var han 0,7 sekund føre Lundemo i mål. Hans einaste VM-renn var 15 km i Zakopane i 1962. Her enda han på 25. plass, over fem minuttar bak verdsmeisteren Assar Rönnlund frå Sverige. Året etter, 1963, vart han nr 2 på 15-kilometeren i Holmenkollen, bak Hallgeir Brenden. I tur og orden var Storelvmo medlem av Sørreisa Skilag, Mo Skilag og BUL Oslo. Både i 1961 og 1970 var han med på BUL sine vinnarlag i NM-stafetten på 3x10 km. Første gongen gjekk han i lag med Arne Jensen og Ingmund Holtås, andre gongen med Odd Martinsen og Lorns Skjemstad. Både i 1960 og 1971 fekk han NM-sølv for BUL i stafett.

Besteplasseringar i internasjonale renn 
 1962: Nr 11 på 15 km i Holmenkollen
 1963: Nr 2 på 15 km i Holmenkollen
 1964: Nr 8 på 15 km i Holmenkollen
 1969: Nr 9 på 15 km i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap 
Ski-NM 1960: Nr 11 på 15 km i Nedre Eiker, og NM-sølv i stafett for BUL Oslo
Ski-NM 1961: Gull i 3x10 km stafett med BUL Oslo 
Ski-NM 1962: Gullmedalje på 15 km i Skien
Ski-NM 1963: Nr 5 på 15 km på Rælingen
Ski-NM 1965: Nr 5 på 30 km på Fåberg
Ski-NM 1966: Nr 10 på 15 km på Hernes
Ski-NM 1969: Nr 6 på 15 km i Alvdal
Ski-NM 1970: Nr 11 på 50 km i Meldal og gull i 3x10 km stafett med BUL Oslo 
Ski-NM 1971: Sølv i 3x10 km stafett med BUL Oslo

Storelvmo vann Monolittrennet i 1964.

Kjelde 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Sørreisa
Ingmund Holtås

Ingmund Holtås () var ein norsk langrennsløpar frå Evenskjer i Skånland.

Holtås vann to bronsemedaljar i noregsmeisterskap, begge på 50-kilometeren. Den fyrste kom i 1960, berre noregsmeisteren Reidar Andreassen og Sverre Stensheim gjekk fortare. To år seinare vart det ny bronse, Harald Grønningen kapra gullet, Stensheim fekk eit nytt sølv. Sesongen i mellom, 1961, vart Holtås saman med Arne Jensen og Alf Storelvmo noregsmeistrar i 3 x 10 km stafett for BUL i Oslo.

Internasjonale renn 
Holtås var ikkje med i langrennstroppen til vinterolympiaden i Squaw Valley i 1960. To år seinare deltok han på femmila under verdsmeisterskapen i Zakopane, men braut løpet. 
Hans største prestasjon i internasjonale tevlingar var tredjeplassen på 50-kilometeren i Holmenkollen i 1960, der nest ein tiandeplass på same distansen same året i Lahti.

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1957: Nr 8 på 15 km i Mo i Rana
Ski-NM 1958: Nr 4 på 15 km i Oslo
Ski-NM 1959: Nr 9 på femmila i Porsgrunn
Ski-NM 1960: Bronsemedalje på femmila på Fåberg
Ski-NM 1961: Nr 5 på femmila i Trondheim
Ski-NM 1962: Bronsemedalje på femmila i Skien
Ski-NM 1964: Nr 9 på femmila i Bærum
Ski-NM 1965: Nr 12 på femmila i Bærum

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Skånland
Norske deltakarar under vinter-OL 1960
Elevtherés

Elevtherés (gresk Ελευθερές) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Elevtherés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pangéo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Elevtherés 9 082 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 303 innbyggjarar.

Referansar 

Elevtheres
Elevtheres
Elevtheres
Orfáni

Orfáni (gresk Ορφάνι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Orfáni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pangéo.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Orfáni 5 249 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 656 innbyggjarar.

Referansar 

Orfani
Orfani
Orfani
Pierís

Pierís (gresk Πιερείς) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Pierís inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pangéo.

Referansar 

Pieris
Pieris
Kinesisk Taipei

Kinesisk Taipei er det offisielle namnet idrettsutøvarane til Taiwan tevlar for under dei olympiske leikane og dei paralympiske leikane.

Det offisielle namnet til Taiwan er Republikken Kina. Både Folkerepublikken Kina og Republikken Kina gjer krav på å representere heile Kina. I tillegg meiner regimet i Beijing at heile øya Taiwan tilhøyrer Kina. Denne konflikten har pågått heilt sidan den kinesiske borgarkrigen på 1940-talet.

Taipei er hovudstaden i Taiwan. For at denne politiske konflikten ikkje skal hindre idrettsutøvarar frå Taiwan frå å deltake i fredelege idrettstilstellingar, tevlar dei under det geografiske og politisk nøytrale namnet Kinesisk Taipei.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kinesisk Taipei» frå ,  den 28. januar 2012.  
 

Republikken Kina
Kina
Skirennaren Jo Eggen

Jo Eggen () er ein tidlegare langrennar og gardbrukar frå Engerdal i Hedmark. Gjermund Eggen er tvillingbroren hans.

Eggen tevla for Engerdal Sportsklubb, som vann 3x10 km stafett under noregsmeisterskapen i 1966. Under same meisterskapen på Hernes vart det dobbeltsiger til dei to brørne Eggen på tremila, Jo fekk sølvmedaljen. I 1968 vann han bronsemedaljen på 15 km under NM, broren Gjermund vart då nr 4.

Besteplasseringar i internasjonale renn 
 1965: Nr 12 på 15 på 50 km i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
 Ski-NM 1964: Nr 10 på 30 km på Voss
 Ski-NM 1965: Nr 11 på 30 km på Fåberg
 Ski-NM 1966: Sølvmedalje på 30 km på Hernes
 Ski-NM 1967: Nr 7 på 30 km i Skorovatn
 Ski-NM 1968: Bronsemedalje på 15 km i Bærum

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Engerdal
Audun Nerland

Audun Malvin Nerland () er ein tidlegare norsk langrennsløpar frå Vistdal i Nesset og seinare forretningsmann i Molde.
 
Nerland var medlem av Vistdal Idrettslag fram til 1970, sidan av Idrettslaget BUL i Oslo. Han fekk sitt gjennombrot då han i 1971 vann femmila under prøve-OL i Sapporo. Tevlinga fann stad samstundes som noregsmeisterskapen, så han fekk ikkje prøvt seg mot dei beste norske i NM-samanheng før året etter. Under NM 1972 i Tydal kom han på andreplass på 30 km, berre slått av Pål Tyldum som seinare i sesongen vart olympisk meister på 50 km. Åra 1972-76 var Nerland med på BUL sitt tremannslag som vann NM-stafetten over 3x10 km fem år på rad. Nerland gjekk alle gongane andre-etappen, Eystein Weltzien den første og Odd Martinsen den siste.

Besteplasseringar i internasjonale renn 
 1969: Nr 13 på 50 km i Holmenkollen
 1970: Nr 9 på 50 km i Lahti
 1971: Vinnar av 50 km prøve-OL i Sapporo
 1972: Nr 8 på 50 km i Holmenkollen
 1973: Nr 4 på 15 km og 5 på 50 km i Holmenkollen
 1974:
 1975: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1969: Nr 8 på femmila i Alvdal
Ski-NM 1970: Nr 5 på femmila i Meldal
Ski-NM 1972: Sølvmedalje på tremila i Tydal
Ski-NM 1973: Nr 4 på femmila på Lillehammer
Ski-NM 1974: Nr 6 på femmila i Sørreisa
Ski-NM 1975: Nr 6 både på 15 km i Heddal og på femmila i Flatebygd
Ski-NM 1976: Nr 4 på 30 km i Surnadal

Kjelde 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Nesset
Iver Jønland

Iver Jønland () er ein norsk tidlegare langrennsløpar frå Hølonda, som vann bronsemedaljen på 30 km under noregsmeisterskapen på ski i 1975. Han var medlem av Idrettslaget Leik og såleis klubbkamerat med den eitt år yngre Oddvar Brå.

Under europameisterskapen 1970 for juniorar vann det norske tremannslaget stafetten. Med på laget var Jønland, Ivar Formo og Brå.

Jønlands fremste prestasjon kom på 50 km under NM i Flatebygd i 1975. Her sørgde han for at tre sør-trønderar tok alle medaljane på distansen. Berre dei framifrå femmilsløparane Oddvar Brå og Magne Myrmo gjekk fortare.

Jønland er busett i Klæbu.

Besteplasseringar i internasjonale renn 
 1974: Nr 6 på 15 km Holmenkollen
 1975: Nr 13 på 50 km Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap 
Ski-NM 1970: Nr 12 på 15 km i Trondheim
Ski-NM 1974: Nr 4 både på tremila i Selbu og på femmila i Sørreisa
Ski-NM 1975: Bronsemedalje på femmila i Flatebygd

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Melhus
Omleiringa av Namur i 1695

Omleiringa av Namur frå 2. juli til 1. september 1695 var den andre omleiringa av byen Namur i niårskrigen. Dei allierte styrkane i Storalliansen tok attende byen frå franskmennene, som hadde erobra byen etter den første omleiringa i 1692. Atterobringa av Namur har er rekna som den viktigaste hendinga i niårskrigen.

Bakgrunn
Franskmennene erobra Namur etter den første omleiringa i 1692, kommandert av Duc de Luxembourg, med kong Ludvig XIV av Frankrike til stades. Forsvarsverka til Namur var designa av Menno van Coehoorn, som leia forsvaret av citadellet under den første omleiringa. Den franske motparten hans, Vauban utbetra forsvarsverka i stor grad etter at byen vart teken. På grunn av den strategiske plasseringa ved samløpet mellom elvane Sambre og Meuse, var citadellet i Namur den strategisk mest viktige festninga i Dei spanske Nederlanda.

Omleiringa
Då Frankrike var på defensiven kringsette den allierte armeen til Storalliansen, kommandert av kong Vilhelm III av England og Maximilian II Emanuel av Bayern, guvernør i Dei spanske Nederlanda, byen frå 2. juli 1695. 3. juli hadde dei bygd ein cirkumvallasjon kring byen. Rollene var no snudd og Menno van Coehoorn retta omleiringsvåpna mot byen.

Den 18. juli hadde dei allierte styrkane kome seg forbi dei ytre festningsverka som Vauban hadde bygd. Fem bataljonar av engelske og nederlandske soldatar gjekk til åtak på Brusselporten i Namur. Det generelle åtaket byrja den 3. august, og Duc de Boufflers, den franske kommandanten, tilbaud å overgje byen. Dette vart godteke og dagen etter, som ein del av avtalen, vart det starta ein seks dagar lang våpenkvile for å få ut skadde og trekkje seg attende til citadellet. Våpenkvilen vart garantert for ved at ein byta høgare offiserar som gislar. Etter dei seks dagane var over, vart gislane sleppte fri og kringsetjinga av citadellet heldt fram. 

Hertugen av Villeroi gjorde eit forsøk på å trekkje angriparane bort frå Namur ved bombardere den militært uviktige Brussel, med det einaste målet om å øydelegge byen. Bombardementet som varte frå 13. til 15. august gjorde ingenting for å få dei allierte til å gje opp kringsetjinga. Villeroi prøvde seinare å frigje Namur, men vart stoppa på slagmarka av armeen til fyrsten av Vaudemont.

Etter enno ein månad med motstand, overgav Boufflers citadellet til fienden den 1. september. etter å ha tapt 8 000 av dei 13 000 mennene sine. Dei allierte hadde då tapt 12 000 mann. Vilhelm tok Boufflers til fange, sidan Boufflers hadde brote overgjevingsvilkåra og handsama dei allierte krigsfangane dårleg etter slaga ved Deinze og Diksmuide.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Siege of Namur (1695)» frå ,  den 28. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Konfliktar i 1695
Slag i niårskrigen
Franske omleiringar
Tysk-romerske omleiringar
Engelske omleiringar
Skotske omleiringar
Irske omleiringar
Omleiringar med Dei sameinte Nederlanda
André de Nesmond

André, marquis de Nesmond () var ein fransk marinekommandant på 1600-talet. 

Henri de Nesmond (1655-1702) var den yngre broren hans. I 1658 vart han medlem av Maltesarordenen. I 1662 gjekk han inn i teneste for den franske marinen og vart i 1663 skadd i eit slag med tre algeriske korsarar. I 1667 vart han forfremma til kaptein og kjempa under hertug François av Beaufort i omleiringa av Candia i 1669.

I den fransk-nederlandske krigen kommanderte han «Vaillant» i slaget ved Solebay i 1672, «Conquérant» i slaget ved Schooneveld i 1673 og igjen «Vaillant» i slaget ved Texel.  

I 1674-1675 kommanderte han «Actif» og slo Engel de Ruyter nær The Lizard. I 1677-1678 kommanderte han «Belliqueux» i Karibia'' in the Caribbean, der han var medverkande til at flåten til Jean II d'Estrées forliste ved Las Aves-øyane.     

Under niårskrigen kommanderte han «Content» og eskorterte franske soldatar på skip til Irland i 1690. Han kjempa i slaget ved Beachy Head i 1690 som kaptein på «Souverain». Under slaget ved Barfleur ombord på «Monarque», kommanderte han ein divisjon, og heldt den nederlandske fronten attende til slutten av slaget. I det tapte slaget ved La Hogue, redda han fleire divisjonar og gjekk med dei to gjenverande skipa «Monarque» og «Aimbale» gjennom Doversundet og førte dei nord og kring Storbritannia. 

Markien av Nesmond fekk så rykte for dei mange tokta sine og han kapra mange skip og den verdifulle lasta deira. I slaget ved Lagos i 1693 kapra han to nederlandske krigsskip og mange handelsskip frå Smyrna-konvoien.

I byrjinga av den spanske arvefølgjekrigen vart han send til Karibia for å verne den spanske sølvflåten, men i juni 1702 vart han sjuk og døydde ombord på «Ferme» i hamna i Havanna i Cuba.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «André, marquis de Nesmond» frå ,  den 28. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: Bordeaux eit la marine de guerre: XVIIe-XXe siècles, by Silvia Marzagalli
 

Fransk adel
Franske marineoffiserar
Franskmenn i niårskrigen
Handelskrig

Handelskrig (fransk guerre de course) er ei form for sjøkrig som tar sikte på å øydeleggje eller avskjere samband til fienden på havet ved å angripe handelsfartøya deira i staden for å gå til åtak på krigsskipa deira. Blokade er òg eit verkemiddel innan handelskrig, men vert ikkje rekna som ein del av guerre de course, som tyder «forfølgingskrig». 

Handelskrig var ein viktig del av sjørkrigsstrategien frå tidleg moderne periode og gjennom den andre verdskrigen. Som regel vert handelskrig valt av svakare marinenasjonar mot ein sterkare marine. Det beste vernet mot handelskrig er for handelsfartøy å segle i ein konvoi med krigsfartøy som eskorte. 

Dei første som dreiv handelskrig var sjørøvarane, gjerne bestilt av dei krigførande nasjonane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Commerce raiding» frå ,  den 28. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Økonomisk krigføring
Sjøkrig
Sjørøveri

pt:Guerra de corso
Raidet mot Cartagena i 1697

Raidet mot Cartagena var eit åtak av franskmennene på festningsbyen Cartagena i Colombia den 6. mai 1697, som ein del av niårskrigen.

I 1695 hadde den franske marinen vorte svekka så pass at han ikkje lenger kunne møte den engelske og nederlandske marinen i eit ope sjøslag, og derfor gjekk over til kaperverksemd eller handelskrig. Baron Bernard Desjean de Pointis, som var aktiv i Karibia frå starten av krigen, klarte å overtyde kong Ludvig XIV av Frankrike om å prøve eit dristig åtak på den rikaste byen i regionen, Cartagena, i dagens Colombia.

Hann fekk kommando over ein flåte på sju skip, tre fregattar og nokre mindre fartøy. Skvadronen drog frå Brest i Frankrike, den 7. januar 1697, og nådde fram til Saint-Domingue i Vestindia den 3. mars. Pointis bad om støtte frå guvernør Jean du Casse, som berre motvillig gav han støtte, sidan han føretrekte eit åtak på Portbelo. Ein månad seinare, med ein flåte med 1200 soldatar og 650 sjørøvarar, nådde han fram til Cartagena.

Det kjende spanske forsvarsverka var ikkje det dei ein gong hadde vore og Pointis erobra begge festningane som forsvarte Cartagena forholdsvis lett, og mista berre 60 mann. Mellom 6. og 24. mai plyndra franskmennene byen, og tok eit krigsutbytte som var verdt mellom ti og tjue millionar livres.

Pointis segla så direkte mot Frankrike att og lurte dei allierte sjørøvarane som hadde fått lovnad om å dele potten. Rasande vendte sjørøvarane attende og plyndra byen ein gong til, denne gongen avherda av dei franske soldatane, det som vart ein orgie i valdtekt, utpressing og mord.

Etterverknad
På reisa attende til Frankrike klarte Pointis å unngå den engelske admiral John Nevell, som hadde sendt skvadronen sin frå Cadiz i Spania for å forfølgje den franske kaperen. Etter tre dagar klarte Nevell berre å ta eitt skip. Uheldigvis for han var dette eit sjukehusskip angripen av gul feber, som no spreidde seg til den engelske og nederlandske flåten. Sjukdomen tok livet av 1300 engelske sjømenn, seks kapteinar og admiral Nevell sjølv. Berre ein kaptein på den nederlandske flåten overlevde. 

Franskmennene kom ikkje frå det uskadd, sidan den gule feberen hadde spreidd seg i flåten deira òg, og tok livet av fleire hundre sjømenn. Pointis kom seg likevel attende til Frankrike og gav Ludvig XIV hans del på to million livres.  Resten av skatten gjorde Pointis til ein umåteleg rik mann. 

Han gav ut Relation de l'expédition de Carthagène faite par les François en 1697 i Amsterdam året etter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Raid on Cartagena (1697)» frå ,  den 28. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Lynn, John A. The Wars of Louis XIV: 1667–1714. Longman, (1999). ISBN 0-582-05629-2
 Roger N.A.M. The Command of the Ocean: A Naval History of Britain 1649–1815, Penguin Group, (2006). ISBN 0-141-02690-1
 

Konfliktar i 1697
Cartagena, Raidet
Cartagena, Raid et
Cartagena, Raidet
Cartagena
Cartagena (1697)
Jean-Bernard de Pointis

Bernard Desjean, baron de Pointis () var ein fransk admiral og kaper.

Han tok del i marineoperasjonar i 1680-åra under Duquesne, som bombardementet av Alger og straffhandlinga mot Genova. I 1690-åra kjempa han under Tourville mellom anna i slaget ved Beachy Head i 1690. 

I 1693 vart han chef d'escadre. I 1697 utførte han det største toktet sitt, raidet på Cartagena. Dette raidet vart så suksessfullt at han vart umåteleg rik og særs godt likt av kong Ludvig XIV. I 1702, etter at Jean Bart døydde, vart han utpeikt som leiar for Dunkirkers, men vart kort tid etter erstatta av Marc-Antoine de Saint-Pol Hécourt for manglande initiativ. I 1705 prøvde han å angripe Gibraltar frå sjøsida, men vart slått av John Leake i slaget ved Cabritaneset. Etter dette slaget trekte Pointis seg frå aktiv teneste.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bernard Desjean, Baron de Pointis» frå ,  den 28. januar 2012.  
 

Franske sjørøvarar
Franske admiralar
Franskmenn i niårskrigen
Franskmenn i den spanske arvefølgjekrigen