alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Forbodstida

Forbodstida viser til tidsrom i ulike land då det var forbode å omsetja alkoholhaldige drikkevarer. Dei fleste slike forbod blei innførte i perioden frå rundt 1915 og fem år framover. I Noreg varte brennevinsforbodet frå 1916 til 1927.

Forbodstid i enkelte nasjonar 

 USA 1920–1933: Alle drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 0,5 %
 Finland 1919–1932: Alle drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 2,5 %.
 Færøyane 1907–1992: Alle alkoholhaldige drikkevarer. Opning for rasjonert import til privat bruk frå Danmark frå 1928.
 Island 1915–1935: Alle alkoholhaldige drikkevarer. Sterkøl (over 2,25 %) forbode til 1989.
 Noreg 1916–1927: Brennevinsforbodet blei innført frå 1916, og blei innskjerpa av Hetvinsforbudet 1917–1923. Avskaffinga av forbodet er det einaste dømet i norsk historie på tilsidesetting av ein lov vedteken ved folkerøysting.
 Russland 1914–1925: Forbod mot visse alkoholhaldige drikkevarer.

I Sverige (som hadde innført monopol på omsetnad av sprit og vin i 1919) blei det gjort ei folkerøysting om forbod den 27. august 1922. Dette var òg den første folkerøystinga i Sverige. Valdeltakinga var 55,1 %. 51 % av alle stemmane blei avgitte mot forbod (63 % av desse var menn, 37 % var kvinner). Etter folkerøystinga blei likevel motboka innført som ei permanent ordning for heile Sverige fram til 1955.

The Volstead Act 

Den mest berømte (og beryktede) tida baserte seg på vedtaket om The Volstead act i USA i 1919. Loven hadde  namn etter den som fremja han, juristen Andrew John Volstead (1860-1947), som var barn av eit norsk emigrantpar. 

Ifølgje forslagsstillaren var føremålet med loven:

 å redusera kriminalitet og korrupsjon.
 å løysa sosiale problem.
 å redusera offentlege utgifter til fengsel og fattighus.
 å forbetra helse- og hygienetilhøve.

Loven blei gjeldande frå 16. januar 1920, og innførte forbod mot produksjon, transport og omsetnad av drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 0,5%. 

Loven førte til ei valdsam oppbløming av kriminalitet basert på smugling og illegal produksjon (moonshine). I denne tida blei dessutan Cuba, under president Gerardo Machado, ein fristad frå loven, og øya opplevde ein nærast eksplosiv vekst av nye hotell og kasino. På halvøya Varadero oppretta den amerikanske mafialeiaren Al Capone eit senter for smugling. 

Loven blei oppheva i 1933.

Statlege monopolutsal 
I fem nordiske land førte forbodstida til skipinga av statlege monopolutsal for drikkevarer med alkoholinnhald  over ein viss prosentsats. 

 Noreg (Vinmonopolet – 1922)
 Sverige (Systembolaget – innføring av Motboken i staden for forbod i 1919, erstatta ved skipinga av Systembolaget i 1955)
 Finland (Alko – 1932)
 Island (Vínbúð – 1922).
 Færøyane (Rúsdrekkasøla Landsins – 1992)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Forbudstiden» frå ,  den 16. mai 2020.  
 
Hendingar i 1910-åra
Alkoholpolitikk
Gary Pihl

Gary O. Pihl () er ein USA-amerikansk gitarist, mest kjend for å ha spelt med Sammy Hagar og som medlem i bandet Boston.

Frå heimestudioet sitt arbeidde Pihl med eit band som etter kvart kom til å bli kalla Night Ranger. Dei spelte inn demoar for dei to første albuma sine (Dawn Patrol og Midnight Madness). 

Han spelte òg med fleire andre band og artistar, som Day Blindness, Crossfire, Stark Raving Mad og Alliance. Phil slutta i Stark Raving Mad for å bli med i bandet til Sammy Hagar. I 1980-åra vart Pihl medlem av Boston.

Diskografi

med Day Blindness 
 Day Blindness (1969)

med FOX 
 San Francisco Session (1970)

med Sammy Hagar 
 Musical Chairs (1977)
 All Night Long (1978)
 Street Machine (1979)
 Danger Zone (1980)
 Loud & Clear (1980)
 Standing Hampton (1981)
 Three Lock Box (1982)
 Live 1980 (1983)
 VOA (1984)

med Boston 
 Third Stage (1986)
 Walk On (1994)
 Greatest Hits (1997)
 Corporate America (2002)
 Life, Love & Hope (2013)

med Alliance 
 Alliance (1997)
 Missing Piece (1999)
 Road To Heaven (2008)

med Color Three 
 Paint By Number (2013)

med All 41 
 The World's Best Hope (2017)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gary Pihl» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-medlemmar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
Sammy Hagar & the Waboritas-medlemmar
Musikarar frå Chicago
Walk On av Boston

Walk On er det fjerde studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut den 7. juni 1994 av MCA Records. Det er det einaste albumet utan vokalisten Brad Delp, som kom inn att i albumet på den påfølgjande turneen for albumet.

Historie
Etter suksessen med albumet Third Stage i 1986, byrja bandet å planlegge ein oppfølgjar og byrja å skrive songar i 1988. Men på grunn av aukande krangling og usemjer mellom gitariste og leiaren i bandet, Tom Scholz og songaren Brad Delp, slutta Delp i 1989 for å bli med i eit band i lag med den tidlegare Boston-gitaristen Barry Goudreau, kalla RTZ. Kort tid etter vart Fran Cosmo henta inn og introdusert som den nye songaren i bandet. Delp kom attende til Boston for å hjelpe til med å skrive songar og song solovokal på den påfølgjande Walk On Tour, men song ikkje på sjølve albumet. Delp og Cosmo song begge på det neste Boston-albumet, Corporate America.

Etter det kom ut nådde Walk On sjuandeplassen på Billboard 200 og gav ein hit, «I Need Your Love». Albumet selde til platinaplate i USA den 8. september 1994.

Dei siste åtte sidene av plateomslaget vart kalla «Walk On — Against Violence and Cruelty», og omhandla å forhindre vald i heimen og dyremishandling med kontaktinformasjon til mange organisasjonar, som National Coalition Against Domestic Violence og Humane Society.

Innhald

 spor 4, 5, 6 og 7 er alle del av ein lang song («Walk On Medley»), men hadde forskjellige spor på CD-plata. 
 «Walkin' at Night» og «Get Organ-ized» er instrumentalar.
 «Magdalene» vart opphavleg skriven av Pennsylvania-bandet Hybrid Ice.

Medverkande

 Tom Scholz – gitar, bass, trommer, piano, orgel, klaverinstrument, clavinet, klapping, produsent, lydteknikar, arrangør, «moral støtte og snop»
Fran Cosmo – solovokal
 Gary Pihl – gitar, klapping, assisterande lydteknikar
 David Sikes – bassgitar, korvokal, assisterande lydteknikar
 Doug Huffman – trommer
 Matt Belyea – klapping
 Bob Cedro – rytmegitar, spesialeffektar, klapping
 Tommy Funderburk – korvokal
 Sean Olsen - klapping, rytmegitar, fløyte
 Ted Jensen – mastering
 Ron Larson – design, illustrasjonar
 Andy Engel – konsept for plateomslaget

Salslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Walk On (Boston album)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-album
Musikkalbum frå 1994
Album produserte av Tom Scholz
MCA Records-album
Fran Cosmo

Francis Cosmo Migliaccio (), kjend som Fran Cosmo, er ein amerikansk musikar, mest kjend som tidlegare songar i gruppene Boston og Orion the Hunter.

Cosmo song på gitaristen det første soloalbumet til Barry Goudreau i 1980, før han vart med Goudreau i bandet Orion the Hunter i 1983.  Orion the Hunter gav ut eit album i 1984. I 1994 var Cosmo den einaste songaren på Boston-albumet Walk On. Då Brad Delp kom attende til Boston for den påfølgkjande turneen, delte dei to vokaljobben. 

Cosmo gav ut det første albumet sitt i 2006, kalla Alien.

Discography

med Barry Goudreau
 Barry Goudreau (1980)

med Orion the Hunter
 Orion the Hunter (1984)

med Boston
 Walk On (1994)
 Greatest Hits (1997)
 Corporate America (2002)

med Cosmo
 Alien (2006)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fran Cosmo» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 The World Classic Rockers offisiell nettstad

Musikarar frå New York
Boston-medlemmar
USA-amerikanske rockesongarar
Rømer

Rømer er drikkekar til vin og brennevin, i seinare tid helst brukt som kvitvinglas. Rømeren har buka klokke på ein sylinder- eller trompetforma stett. Rømerar er gjerne laga i glas, men også i metall. Forma ser ut til å ha utvikla seg i Rhinområdet på 1400-talet. 

I løpet av 1600-talet lærte ein å laga vassklart glas, men rømeren blei framleis laga i farga glas. Han vart svært populær i store delar av Nord-Europa og blei laga i store mengder i Holland på 1600-talet. På slutten av 1500-talet byrjar gullsmedane å laga rømerar av sølv. Desse blei populære på 1600-talet, men gjekk av moten tidleg på 1700-talet.

Rømerar av glas er gjerne laga heilt eller delvis av grønt eller brunt materiale, og dei er ofte dekorerte med knoppar eller rosettar. Rømerar rommar gjerne frå 0,10 til 0,3 liter, men eldre rømerar kan òg vera større.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rømer (drikkekar)» frå ,  den 16. mai 2020.

Litteratur 

 Norheim, Per Terje (1997): Norske sølvbegre. Gullsmedkunst i 300 år fra 1550 – 1850. Oslo. ISBN 82-512-0524-7
 Polak, Ada (1974): Gamle vinglass. Oslo. ISBN 82-7003-005-8
 Østby, Jon Birger (1983): Nomenklatur for drikkestell, med tegninger av Torill Sand. Oslo

Bakgrunnsstoff 

 Rømerar i glas ved DigitaltMuseum
 Rørmer-beger ved DigitaltMuseum

Vin
Alkohol
Drikkekar
Varaskål

Varaskål, òg kalla åbryskål, åbrukopp og nopebolle, er eit drikkekar av tre med hol som ein kan sjå igjennom medan ein drikk. Dei fleste verna varaskåler er datert til 1700- og 1800-talet. Dei er runde med holet plassert i midten. Det finst òg varaskåler som er uregelmessige i forma. Dei er gjerne umåla og laga av knutar (utvekstar på tre).

Namnet «varaskål» reflekterer at ein skal kunna halda auge med verten eller andre gjester i laget medan ein drikk frå henne. Om slike bollar skriv Magnus Brostrup Landstad: «Paa denne maade kunde ein vare sig for et, svigagtig hug eller deslige, hvilket man derimod ikke kunde naar man sat med en alminneleg stor ølbolle for uden. En sørgelig erfaring havde vel ogsaa her været læremester.»

Slike bollar har òg vore kalla åbryskål, åbrukopp eller nopebolle. Åbru tyder skinnsjuk eller sjalu og med åbruskålen kunne ein halda auge med kjærasten eller ektefellen medan ein drakk. Nemninga nopebolle finn ein på den avbilda bollen frå Telemark. Her heiter den i ei innskrift: 

Drik af NoPe BolDen Min Ven
Jev Dig Tid og Rom
Herfor Du se Dig om
Her stor min NoPe Bolles alder 1753.

Ordet «nopen» kan tyda 'knipen' eller 'gjerrig', og nemninga «nopebolle» kan ha samanheng med at denne bolletypen ser stor ut, men rommar lite øl.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Varaskål» frå ,  den 16. mai 2020.

Litteratur 

 Gjærder, Per. 1975. Norsk drikkekar av tre. Bergen – Oslo – Tromsø
 Drikkekar, artikkel i Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder, bd. 3, 1958. Oslo
 Landstad, M. B. 1853. Norske Folkeviser. Christiania.
 Midttun, Gisle. 1921. Drikkekar fra landet i 16- og 1700årene. Scous Bryggeri. Mindeskrift til Hundreaarsjubilæet. Kristiania
 Østby, Jon Birger. 1983. Nomenklatur for drikkestell med tegninger av Torill Sand. Oslo

Bakgrunnsstoff 

 Varaskål på DigitaltMuseum

Øl
Norsk folkekunst
Drikkekar
Vangar

Vangar er eit drikkekar eller kar av tre til å setja bort mjølk i. Dei fleste vangarar som er att er frå 1700- og 1800-talet, men slike kar kunne vera i bruk, særleg til mjølk, i fleire bygder eit stykke ut på 1900-talet. EIn vangar har form som ein bolle eller skål med to symmetriske øyre. Øyro kan vera smale eller breie. Vangarar som er brukte til øl eller små vangarar brukte til brennevin har gjerne måla eller utskoren dekor, medan vangarar som er brukte til mjølk gjerne er trekvite eller måla einsfarga utvendig. Synonym er hankeskål, vangar, vengebolle, vengeskål, vingefat, ølvengje og øyreskål.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vangar» frå ,  den 16. mai 2020.

Litteratur 

 Gjærder, Per (1975): Norsk drikkekar av tre. Bergen – Oslo – Tromsø. ISBN 82-00-02229-3
 Østby, Jon Birger (1983): Nomenklatur for drikkestell, med tegninger av Torill Sand. Oslo

Bakgrunnsstoff 

 Vangar på DigitaltMuseum
Norsk folkekunst
Drikkekar
Corporate America av Boston

Corporate America er det femte studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut i 2002. Dei fleste utgåve av albumet inneheld eit konsertopptak av «Livin' for You». Den originale versjonen av «Livin' for You» kom frå det førre albumet til Boston, Walk On (1994).

Albumet introduserte både Anton Cosmo og Kimberley Dahme som bandmedlemmar og låtskrivarar. Dette var òg det siste Boston-albumet med solovokalisten og opphavleg medlem Brad Delp, som tok livet sitt i 2007. Det var òg det siste albumet deira med Fran Cosmo.

Albumet selde 32 000 eksemplar den første veka det kom ut og nådde 42. plassen på Billboard 200 i USA. I 2013 hadde albumet selt over 500 000 eksemplar i USA. Albumet vart trekt frå alle digitale marknader av Tom Scholz på grunn av ein strid med plateselskapet Artemis.

Ein instrumental, «Crystal Love», som på Internett ofte er omtalt som eit bonusspor frå Corporate America er i røynda ein song av den sørkoreanske gitaristen Lee Hyun Suk frå albumet 3 i 1995.

Innhald

Medverkande
Tom Scholz – gitar, bassgitar, klaverinstrument, trommer, vokal på 6, 8, 9
Brad Delp – vokal på 1, 3, 5, 8, korvokal på 2  
Fran Cosmo – vokal på 2, 3, 6, 7, 10
Beth Cohen – vokal på 9
Charlie Farren – vokal på 9
Gary Pihl – gitar, klaverinstrument
Anthony Cosmo – gitar, vokal på 2, 6
Kimberley Dahme – vokal på 3, 4, 6, 9; gitar på 4
David Sikes – bassgitar
Curly Smith – trommer
Julia Van Daam – røyst på 1
Bill Ryan – røyst på 3
Charlie Farren – vokal
Beth Cohen – fløyte, vokal
Bill Carman – bassgitar
Tom Moonan – trommer, perkusjon
Frank Talarico – perkusjonsloop
Sean Tierney – klaverinstrument

Produksjon
Lydteknikar: Dietmar Schmidt
Lydteknikar: Bob Acquaviva
Mastering: Dr. Toby Mountain
Produsent/lydteknikar: Fran Cosmo/Anthony Cosmo («Stare Out Your Window», «Turn It Off» og «Cryin'»)
Redigering: Adam Ayan, Daniel Chase, Steve Churchyard, Adrian Hernandez, Matt Knobel, Carl Nappa, Gary Pihl, Bill Ryan
Digital overføring: Adam Ayan, Daniel Chase, Steve Churchyard, Adrian Hernandez, Matt Knobel, Carl Nappa, Gary Pihl, Bill Ryan
Kunstnarisk leiar: Tom Scholz
Fotografi: Ron Pownall
Biletredigering: Gary Pihl

Salslister

«I Had a Good Time» nådde 30. plassen på Billboard Heritage Rock Chart den 11. november 2002.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Corporate America (album)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-album
Musikkalbum frå 2002
Album produserte av Tom Scholz
Artemis Records-album
Life, Love & Hope

Life, Love & Hope er det sjette og så langt siste studioalbumet til det amerikanske rockebandet Boston. Det kom ut 3. desember 2013 på Frontiers Records, og var det første studioalbumet deira på 11 år. Det er det første albumet deira etter Brad Delp døydde i 2007. Delp syng på songane «Didn't Mean to Fall in Love», «Sail Away», «Someone» og «Te Quiero Mia».

Bakgrunn
Life, Love & Hope er ein oppfølgjar til Corporate America frå 2002. Tom Scholz produserte Life, Love & Hope og skreiv alle songane. Kimberley Dahme song på fleire av songane, i tillegg til nye vokalistar som David Victor, Louis St. August, Tommy DeCarlo og Jude Nejmanowski. Det er òg det første Boston-albumet med Tom Scholz på solovokal («Love Got Away»).

Mottaking

Då albumet kom ut fekk det blanda kritikk. Det har 47 av 100 på Metacritic. Albumet nådde 37. plassen på Billboard 200 den første veka for eit sal på 16 321 eksemplar. Det forsvann ut av lista etter tre veker. Det låg òg tre veker inne på Rock Album Sales-lista, der det nådde femteplassen, og det nådde andreplassen på Billboard Independent Albums Chart.

Innhald

Medverkande
Tom Scholz - gitar, bassgitar, klaverinstrument, trommer, vokal
Brad Delp - vokal
Gary Pihl - vokal, gitar
Kimberley Dahme - bassgitar, vokal, fløyte
Tommy DeCarlo - vokal
Curly Smith - munnspel
David Victor - vokal
Louis St. August - vokal
Jeff Neal - vokal
Jude Nejmanowski - vokal
Beth Cohen - vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Life, Love & Hope» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Boston-album
Musikkalbum frå 2013
Frontiers Records-album
Flaskegraskar

Flaskegraskar (Lagenaria siceraria eller L. vulgaris) er ein eittårig planteart i graskarfamilien. 
Han blir også kalla flaskefrukt, dhudi og kalebass. 
Den unge frukta til planten kan etast. Når ho blir eldre kan ein tørka skalet og bruka det til behaldar, drikkekar, musikkinstrument og andre føremål.

Kjelder

graskarfamilien
Foreigner av Foreigner

Foreigner er det første studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, gjeve ut i 1977. Det inneheldt fire hitsinglar, inkludert «Feels Like the First Time», «Cold as Ice» og «Long, Long Way from Home». Det inneheld òg albumspor som «Headknocker» og «Starrider», der sistnemnde er sungen av gitaristen Mick Jones. Det første forsøket på å mikse albumet vart gjort i Sarm Studios i London, men bandet var misnøgde med resultatet og miksa det på nytt i Atlantic Recording Studios by Mick Jones, Ian McDonald og Jimmy Douglass.

Innhald

Medverkande
 Lou Gramm – solovokal, perkusjon
 Mick Jones – sologitar, korvokal, solovokal (3, 7), klaverinstrument
 Ian McDonald – gitar, korvokal, saksofon, klaverinstrument
 Al Greenwood – klaverinstrument, synthesizer
 Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
 Dennis Elliott – trommer, korvokal

Andre medverkande
 Ian Lloyd – korvokal

Produksjon
 Produsentar – Gary Lyons og John Sinclair, i samarbeid med Mick Jones og Ian McDonald.
 Lydteknikar – Gary Lyons
 Assisterande lydteknikar – Jimmy Douglass, Michael Getlin, Kevin Herron og Randy Mason.
 Miksing – Jimmy Douglass, Mick Jones og Ian McDonald.
 Mastering -  George Piros i Atlantic Recording Studios.
 Kunstnarisk leiar – Bob Defrin
 Illustrasjonar – Alex Gnidziejko

Salstrofé

Salslister

 Singles

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Foreigner (album)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Foreigner-album
Debutalbum frå 1977
Album produserte av Mick Jones
Atlantic Records-album
Feels Like the First Time

«Feels Like the First Time» er debutsingelen til det engelsk-amerikanske rockebandet Foreigner. Han vart skriven av Mick Jones og gjeven ut i 1977 frå debutalbumet deira. Songen nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
Lou Gramm – solovokal
Mick Jones – sologitar, korvokal
Ian McDonald – rytmegitar, korvokal
Al Greenwood – synthesizer
Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
Dennis Elliott – trommer, korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Feels Like the First Time» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1977
Foreigner-songar
Debutsinglar
Songar skrivne av Mick Jones
Songar frå 1976
Atlantic Records-singlar
Songar om seksualitet
Cold as Ice av Foreigner

«Cold as Ice» er ein song frå 1977 av det engelsk-amerikanske rockebandet Foreigner frå debutalbumet deira. Det vart ein av dei mest kjende songane deira, og nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100. Han var opphavleg B-side til somme versjonar av singelen «Feels Like the First Time».

Songen vart sampla av M.O.P. i songen deira «Cold as Ice» frå albumet Warriorz. Songen er nytta i videospelet Rock Band 3 og den andre episoden av den tredje sesongen av TV-serien Stranger Things. Den amerikanske rapperen og produsenten Kanye West brukte ein sample frå songen som intro for songen hans «Cold». Rapperen B.o.B sampla refrenget av songen i 2010 for sin eigen song kalla «Cold as Ice».

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande

 Lou Gramm – solovokal
 Mick Jones – sologitar, korvokal, klaverinstrument
 Ian McDonald – rytmegitar, korvokal
 Al Greenwood – synthesizer
 Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
 Dennis Elliott – trommer

Gjestemusikar

 Ian Lloyd – korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cold as Ice (Foreigner song)» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1977
Foreigner-songar
Songar skrivne av Mick Jones
Songar skrivne av Lou Gramm
Songar frå 1976
Atlantic Records-singlar
Lou Gramm

Lou Gramm () er ein USA-amerikansk rockesongar og låtskrivar, mest kjend som opphavleg songar i rockebandet Foreigner. Etter å ha blitt kjend i Foreigner, hadde Lou Gramm òg ein suksessrik solokarriere i 1980-åra.

Biografi
Gramm var første trommeslagar i bandet Black Sheep, men tok over på solovokal før gruppa gav ut det sjølvoppkalla albumet sitt i 1975 på Capitol Records. Verken dette albumet eller oppfølgjaren, Encouraging Words, selde særleg godt, men det fanga merksemda til gitaristen Mick Jones, som var mest kjend for ein periode i bandet Spooky Tooth. Jones henta kort tid etter Gramm til den nye gruppa si, Foreigner, og i lag byrja dei å skrive songar, mellom andre «Cold as Ice» frå et bestseljande og sjølvoppkalla debutalbumet frå 1977. Den mektige og særeigne røysta til Gramm var å høyre på ei rekkje hittar for Foreigner dei neste åra, som «Hot Blooded», «Double Vision», «Urgent», og «Waiting for a Girl Like You». Hittane kulminerte i 1984 med den populære powerballaden «I Want to Know What Love Is», som gjekk til topps i Amerika, Noreg, Sverige, New Zealand og Storbritannia. 

Då Foreigner tok ein kort pause, lanserte Gramm solokarrieren sin i 1987 med albumet Ready or Not og fekk ein stor hit med «Midnight Blue». Foreigner kom saman att og spelte inn nok ein bestseljar, Inside Information, medan Gramm fortsette solokarrieren sin i 1989 med Long Hard Look og slutta etter kort tid for å skipe sitt eige band, Shadow King. Dei gav ut eit sjølvoppkalla debutalbum i 1991 på Virgin Records. Shadow King vart kortvarig og i 1994 kom Gramm og Jones saman att i Foreigner og gav ut Mr. Moonlight.

Mot slutten av tiåret fekk Gramm påvist ein hjernesvulst og måtte operere. Etter eit år med rehabilitering og strålebehandling vart songaren heilt frisk att og kunne fortsette å turnere i 1999. Han gav seg i Foreigner igjen i 2003 og fokuserte i staden på solokarrieren.

Diskografi

Soloalbum

Solosinglar

med Black Sheep
1974  Stick Around/Cruisin (For Your Love) 45 single.
1975: Black Sheep
1975: Encouraging Words

med Foreigner

med Poor Heart
1988: Foreigner in a Strange Land
1993: The Best of the Early Years
(Note: These are actually releases of much older recordings.)

med Shadow King
1991: Shadow King

med Liberty N' Justice
2004: Welcome To The Revolution

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lou Gramm» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske hardrockmusikarar
Black Sheep-medlemmar
Foreigner-medlemmar
Folk frå Rochester i New York
Shadow King-medlemmar
Al Greenwood

Alan «Al» Greenwood () er ein USA-amerikansk rockemusikar som var med å skipe og spele klaverinstrument i rockebandet Foreigner frå 1976 til 1980. Han spelte på albuma Foreigner av Foreigner (1977), Double Vision (1978) og Head Games (1979).

I 1981 skipa Greenwood bandet Spys med den tidlegare Foreigner-bassisten Ed Gagliardi, John Blanco, John Digaudio og Billy Milne og spelte inn albuma Spys (1982) og Behind Enemy Lines (1983).

Greenwood spelte klaverinstrument debutalbumet til Joe Lynn Turner som soloartist, Rescue You i 1985. 

I tillegg spelte Greenwood klaverinstrument på Kool the Candy Wrapper-songen «Shake It».

Diskografi

Foreigner
1977: Foreigner av Foreigner (#4 US)
1978: Double Vision (#3 US, #32 UK)
1979: Head Games (#5 US)
1982: Records (#10 US, #58 UK)

Ian Lloyd
1980: Third Wave Civilization

Spys
1982: Spys 
1983: Behind Enemy Lines

Joe Lynn Turner
1985: Rescue You (#146 US)
1998: Hurry Up and Wait 
1999: Waiting For A Girl Like You (EP)   
2016: Street of Dreams - Boston 1985

Jennifer Rush
1987: Heart Over Mind (#118 US, #48 UK)

Garbo Talks
1998: Garbo Talks

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Greenwood» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockeklaverspelarar
Foreigner-medlemmar
Ed Gagliardi

Edward John 'Ed' Gagliardi () var ein USA-amerikansk bassist, mest kjend som den originale bassisten i rockebandet Foreigner. Han var medlem av Foreigner frå byrjinga i 1976 og spelte på albuma Foreigner og Double Vision, men fekk sparken i bandet i 1979. 

I 1981 skipa Gagliardi bandet Spys i lag med den tidlegare Foreigner-klaverspelaren Al Greenwood. 

Gagliardi døydde av kreft i 2014.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ed Gagliardi» frå ,  den 16. mai 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske bassistar
Foreigner-medlemmar
Musikarar frå New York City
USA-amerikanske gitaristar
Døde av kreft