alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mars Express

Mars Express er ein europeisk romsonde som går i bane rundt planeten Mars. Han er den første Mars-sonden til Den europeiske romfartsorganisasjonen (ESA). Han blei skoten opp 2. juni 2003, og har krinsa i bane rundt Mars sidan 25. desember 2003. Romsonden hadde med seg ein liten landingssonde, kalla Beagle 2, som skulle lande på Mars den 26. desember 2003 for å leite etter liv. Sonden gav aldri lyd frå seg og blei meld tapt den 6. februar 2004 av ESA.

Føremålet med Mars Express var å undersøke overflata og atmosfæren på Mars. Frå Mars-banen skulle Mars Express romsonden:

 leite etter teikn på vatn, ned til nokre kilometer under overflata
 kartlegge overflata på Mars meir nøyaktig enn tidlegare
 slå fast samansetnaden til overflata
 slå fast tettleiken og samansetnaden til atmosfæren
 studere kva påverknad solvinden har på planeten.

Bakgrunnsstoff 
 Mars Express
 Fakta om Mars Express (engelsk)

Marssondar
ESA-sondar
Trebišnjica

Trebišnjica (serbisk Требишњица) er ei elv i Bosnia-Hercegovina, Montenegro og Kroatia. Ho renn 98 km på overflata og 187 km totalt både under og over bakken, og ho er ei av dei lengste elvane i verda i sitt slag.

Øvre del 
Elva renn gjennom eit karst-dominert (kalkstein) område, og Trebišnjica er eigentleg eit komplekst system av elvar både over og under bakken. Ho har sitt utspring i Bosnia-Hercegovina frå to småelvar i fjella Lebršnik og Čemerno:

 ei elv, kalla Mušnica, renn frå den austlege til den vestlege grensa av Gatačko Polje (Gackosletta). Ho renn gjennom innsjøen Klinje og forbi fleire busetnadar før ho forsvinn ned i bakken vest for fjellet Baba.

 den andre elva, kalla Gračanica, renn frå fjellet Čemerno og inn på Gatačko Polje før ho renn i hop med Mušnica nær Srđevići.

Elva dukkar opp igjen på Fatničko Polje (Fatnicasletta) med namnet Fatnička reka eit kort stykke, før ho går under jorda igjen.

Midtre del 
Etter å ha gått under jorda i totalt 30 km strøymer fleire småelvar ut frå fjellet nær byen Bileća, og dei samlar seg saman til elva Trebišnjica. Elva renn sørover og er demma opp ved landsbyen Gornje Grnčarevo og den kunstige innsjøen Bilećasjøen. Den vestlege breidda av innsjøen høyrer til Montenegro. 

Elva snur så vestover og inn på Trebinjsko polje (Trebinjesletta), og så inn i ein nytt lite reservoar. Elva held så fram sør for fjellet Bjelašnica og ut på Popovo Polje (Prestesletta), den største karstlsletta på Balkan. Her forsvinn ho ned i fleire hol i bakken.

Nedre del 
Vatnet frå Trebišnjica frå Popovo Polje kjem opp til overflata igjen som tre separate elvar: 

 Elva Čapljina, i det nedre område til elva Neretva i Hercegovina.

 Fleire undergrunnselvar (kalla vrulje; kokande vatn) nær den vesle hamnebyen Slano i Kroatia, nordvest for Dubrovnik.

 Etter 20 km under bakken kjem Trebšinjica opp igjen som ei lita elv i den svære grotta nær Gruž, i vestlege delar av Dubrovnik. Elva vert her kalla Ombla (Umbla eller Dubrovačka rijeka; Dubrovnikelva). Ho er berre 4,2 km lang, men svært brei og kraftig (middelvassføringa er 24 m³/s). Fleire forstadar i Dubrovnik ligg langs denne delen av elva. Vatn frå elva har vore brukt i vassverk i Dubrovnik sidan 1437.

Det totale nedslagsfeltet til Trebšnjica er 4 926 km², der om lag 600 km² renn ut i Neretva gjennom Čapljina. Nedslagsfeltet til den sentrale og lengste delen av elva dekkjer 2 225 km².

Kjelder 
 Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Denne artikkelen bygger på «Trebišnjica River» frå ,  den 20. februar.  

Elvar i Bosnia-Hercegovina
Elvar i Montenegro
Elvar i Kroatia
Alexander G. Rubio

Alexander G. Rubio () er ein norsk lyrikar.

Diktsamlingar 
 Nylonroser, 1993.
 Betonghagen, Dikt og gjendiktingar, 1994.
 Utland, 1996.

Gjendikting 
 Gennadij Ajgi: Forutaning om eit rekviem, 1999. (Saman med Erik Egeberg.)

Bakgrunnsstoff 
 Dagbladet

Norske forfattarar
Folk frå Lørenskog
Una

Una er ei elv i vestlege delar av Bosnia-Hercegovina som utgjer ein del av grensa mot Kroatia. Una er ei av sideelvane til Sava frå høgre. Nedslagsfeltet hennar er 10 400 km² og om lag ein million menneske bur innanfor dette området. 

Una har sitt utspring i den nordaustlege fjellsida av Stražbenica og renn gjennom Martinbrod, Kulen Vakuf, Ripac, Bihać, Bosanska Krupa, Bosanska Otoka, Novi Grad (Bosanski Novi), Kostajnica (Srpska (Bosanska) og Hrvatska), Kozarska Dubica ((Bosanska Dubica)). Ho munnar ut i elva Sava nær Jasenovac i Kroatia. Dei største sideelvane hennar er Unac, Sana, Klokot og Krušnica.

Over 170 forskjellige medisinske urter veks ved Una, mellom anna ei sjeldan plante kalla Campanula unensis, Una blåklokke, som er kalla opp etter den lyseblå fargen til elva Una. Det finst 28 forskjellige fiskeslag i elva, og dei største av desse er huchen (Donau laks).

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Una River» frå ,  den 20. februar 2007.

Bakgrunnsstoff 
 www.greenvisions.ba om Una 

Sava
Elvar i Bosnia-Hercegovina
Elvar i Kroatia
Uvac

Uvac (serbisk kyrillisk Увац) er ei elv i sørvestlege delar av Serbia og Republika Srpska i Bosnia-Hercegovina. Ho er 119 km lang og ei av dei største sideelvane til Lim. Før ho munnar ut i Lim utgjer dei siste 10 km grensa mellom Serbia og Bosnia-Hercegovina. 

Uvac har sitt utspring på Pešter-platået i Ninajafjellet som Rasanska reka (Cyrillic: Расанска река). Ho møter Brnjička reka (kyrillisk Брњичка река), og går inn i Sjenica-senkinga og vidare frå her som Vapa (kyrillisk: Вапа). Elva tek så imot den korte elva Uvac, som har sitt utspring i fjellet Ozren, og frå her har elva namnet Uvac. 

I regionen Stari Vlah er det bygd tre vasskraftverk på elva, og kvar av desse har ein stor kunstig innsjø (opp til 7,3 km²). I den nedre delen av elva renn ho mellom fjella Zlatar og Zlatibor og når så den bosniske grensa. Uvac munnar ut i Lim nord for byen Priboj.

Uvac har eit nedslagsfelt på 1 310 km², og er ein del av tilsigsområdet til Svartehavet. Ved munningen har ho ei middelvassføring på 18 m³/s.

Kjelder 

 Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg. (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
Denne artikkelen bygger på «Uvac» frå ,  den 20. februar 2007.  

Elvar i Serbia
Elvar i Bosnia-Hercegovina
Vrbas

Vrbas (serbisk kyrillisk Врбас) er ei av dei store elvane vest i Bosnia-Hercegovina. Ho er ei av sideelvane til Sava frå høgre. Ein av byane ho renn gjennom er Banja Luka, hovudstaden i Republika Srpska.

Ho har sitt utspring i fjellet Vranica, og ei totalt lengd på 192 km. Av større byar ho renn igjennom er Uskoplje, Bugojno, Donji Vakuf, Jajce og Banja Luka. Det er òg bygd eit vasskraftverk på elva mellom Jajce og Banja Luka, som produserer opp mot 110 MW straum. 

Elva gav i si tid namn til ein av provinsane i Kongedømet Jugoslavia, Vrbas Banovina.

Ein lokal turistattraksjon er elverafting.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vrbas (Fluss)» frå ,  den 20. februar 2007.  

Sava
Elvar i Bosnia-Hercegovina
Bosnia

Regionen Bosnia (Bosna/Босна) er historisk og geografisk den nordlege delen av det som i dag er Bosnia-Hercegovina. Regionen ligg hovudsakleg i Dei dinariske Alpane og strekkjer seg opp til dei sørlege områda av Den pannoniske sletta med elvane Sava og Drina som den nordlege og austlege grensa. Den sørlege middelhavsregionen av landet er Hercegovina.

Arealet av Bosnia er om lag 41 000 km², og utgjer om lag 80 % av heile Bosnia-Hercegovina. Det finst ingen verkelege grenser mellom dei to regionane, men uoffisielt ligg Hercegovina sør for Ivan-planina. 

Dei to regionane har vore eit geopolitisk område sidan mellomalderen, og namnet «Bosnia» refererer i regelen historisk og geopolitisk til båe regionane (Bosnia og Hercegovina). Den offisielle bruken av båe namna vart først teken i bruk seint i den osmanske perioden.

Historie 

Frå midten av 1100-talet skipa ban Kulin ein uavhengig bosnisk stat. Frå 1360-talet inkluderte det bosniske kongedømet områda i Bosnia og det som seinare skulle verte Hercegovina. Som ein del av Det osmanske riket i fire hundre år (1463-1878) utgjorde Bosnia ein stat (sanjak) som inkluderte Hercegovina fram til midten av 1800-talet. Området fekk namnet Bosnia-Hercegovina i 1853 på grunn av ein politisk tvist.

Kjelder 
 W. Miller. Bosnia before the Turkish Conquest, The English Historical Review © 1898 Oxford University Press
Denne artikkelen bygger på «Bosnia (region)» frå ,  den 20. februar 2007.  
 

Bosnisk geografi
Bosnisk historie
Livnosletta

Livnosletta (Livanjsko polje) er ei karstslette omringa av høge fjell i Bosnia-Hercegovina. Buško Blato ligg i søraust og Ždralovac i nordvest. Ždralovac er ein smal korridor der Livnosletta er forbunde med Grahovosletta mellom fjella Dinara og Šator.

Sletta ligg sørvest i Bosnia-Hercegovina og mellom dei karstiske fjella Dinara og Kamešnica i sør, Tušnica i aust, Cincar og Golije i nord, og Šator og Staretina i vest.

Sletta har eit areal på 405 km², og er i snitt 6 km brei. Ho ligg om lag 720 meter over havet. I den yngre steinalderen (neolittisk tid) var sletta under vatn. I dag er det fleire innsjøar på sletta, der Buško Blato er den største. Brežinsko jezero er ein annan innsjø som ligg nordvest på sletta. Då vasskraftverket Orlovac vart bygd på 1960-talet vart klimaet i reginone Livno endra. Lange og kalde vintrar med mykje snø og den karakteristiske Boravinden, vart bytta ut med regnfulle vintrar og lange, varme somrar.

Det renn fleire elvar over Livnosletta, som alle renn ut i Adriahavet. Dei største av desse er Sturba, Bistrica, Brina, Plovuča, Jaruga og Ričina, som er rik på fisk og krabbe. Den største byen på sletta er sjølve Livno, som har gjeve namn til sletta. Byen Livno har om lag 12 000 innbyggjarar, og ligg i den nordaustlege delen av sletta, ved sida av fjellet Bašajkovac. Av andre landsbyar finn ein Guber, Grborezi, Podhum, Prolog, Čuklić, Zabrišće, Bila, Čelebić, Lusnić, Strupnić, Kovačić, Vrbica og Bojmunte.

Kjelde 

Bosnisk geografi
Mostar

Mostar er ein by i Bosnia-Hercegovina. Byen er den fjerde største byen i landet, og er hovudsete i Herzegovina-Neretva kommune og ein uoffisiell hovudstad i Hercegovina. Byen har 105 448 innbyggjarar (tal frå 2003).

Mostar har fått namn etter den gamle brua Stari most over elva Neretva, og tårna på båe sider av elva, dei såkalla «bruvaktarane» (mostari). Den 9. november 1993 vart Stari most, som hadde stått sidan midten av 1500-talet, øydelagd av kroatiske styrkar. Etter krigen vart brua rekonstruert og opna att den 23. juli 2004.

Folk frå Mostar
Goran Jurić, fotballspelar

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Bosnian National Monument - Muslibegovica House

Byar i Bosnia-Hercegovina
Ken George

Ken George, opphavleg oseanograf, er kjend som opphavsmannen til Kernewek Kemmyn, ei rettskrivingsform av kornisk, tilhengjarane av denne reforma hevdar hevdar at ho representerer mellomkornisk fonologi betre enn forgjengaren (sameint kornisk). Dette synet blir ikkje delt av motstandarane til kernewek kemmynk. Reforma vart introdusert i 1987, og blir no brukt av fleirtalet av det korniske språksamfunnet. Frå og med 1990-talet har kernewek kemmyn vorte kritisert, framfor alt av Nicholas Williams. Andre, som Richard Gendall, har vald å ignorere kernewek kemmyn og i staden basere revitalisert kornisk på seinkornisk.

Ken George har publisert fleire korniske ordbøker, og artiklar både om klassisk kornisk og om den korniske revitaliseringsprosessen. Hovudverket hans er P. George sin versjon av det mellomkorniske dramaet Bewnans Ke (som vart oppdaga i 1990, (kernewek kemmyn-tittel Bywnans Ke),vart publisert av The Cornish Language Board i mai 2006, jf. her .

George bur i søraustlege Cornwall, og snakkar bretonsk i tillegg til engelsk og kornisk. George var tidlegare Principal Lecturer i oseanografi ved Institute of Marine Studies ved University of Plymouth.

George, Ken
Britiske oseanografar
Nicholas Williams

Nicholas Jonathan Anselm Williams () er ein keltolog og ekspert på kornisk og irsk. Han skriv under namnet Nicholas Williams og no og då N.J.A. Williams.

Liv 

Williams lærte seg sjølv kornisk på skolen i Essex, og han vart ein skald i den korniske organsiasjone Gorsedh Kernow allereie som tenåring, under bardenamnet Golvan ('sporven'). Han studerte klassiske språk, engelsk og keltisk ved Oxford. Etter ein kort periode ved universiteta i Belfast (der han tok doktorgraden) og Liverpool vart han førelesar i irsk ved University College Dublin i 1977, og Associate Professor i 2006.

Arbeid 
Williams har skrive mykje om keltiske språk og litteraturen deira. Arbeidet hans om irsk er m.a. tekstutgåver som The Poems of Giolla Brighde Mac Con Midhe (1980) og Pairlement Chloinne Tomáis (1981); I bPrionta i Leabhar (1986). Williams var også koeditor av Stair na Gaeilge ('Det irske språkets historie'), og har skrive om mansk.
Williams var den første profesjonelle keltologen som sette seg inn i revitalisert kornisk. I 1990 publiserte han artikkelen «A problem in Cornish phonology» der han viste at fonema /tj/ og /dj/ som Ken George hadde gjort framlegg om i Kernewek Kemmyn aldri hadde vore ein del av kornisk, og dermed skulle bli fjerna. Han heldt fram med kritikken av kernewek kemmyn i Cornish Today (Kernewek Dre Lyther 1995) der han også kom med sitt eige framlegg til kornisk standard, som bygde på sameint kornisk, revidert sameint kornisk (Unified Cornish Revised eller UCR). Williams utdjupa UCR i Clappya Kernowek (Agan Tavas, 1997) og i ordboka si English-Cornish Dictionary (Agan Tavas, 2000). Forlaget Spyrys a Gernow publiserte Williams’ Testament Noweth, ei kornisk omsetjing av det nye testamentet frå den greske originalen i 2002. 

Av Williams sine arbeid om kornisk er mellom anna «'Linguistically sound principles': the case against Kernewek Kemmyn», Cornish Studies, 4, (1997); «Pre-occlusion in Cornish», Studia Celtica 32 (1998); «Indirect Statement in Cornish and Breton», Cornish Studies 6, (1998); «Saint in Cornish», Cornish Studies 7 (1999) og bokmeldinga, «'A modern and scholarly Cornish-English dictionary': Ken George’s Gerlyver Kernewek Kemmyn (1993)», Cornish Studies, 9 (2001). I lag med Graham Thomas har Williams redigert det mellomkorniske dramaet Bewnans Ke

Sjå også 
 Richard Gendall
 Ken George
 Morton Nance

Kjelder 
 Engelsk Wikipedia

Britiske språkforskarar
Kornisk språk
Dativ

Dativ (frå latin dare, «gjeva») eller sidefall er termen på eit morfologisk kasus. Syntaktisk er dativ ofte kasusen ein nyttar for indirekte objekt, eller han kan verta styrt av preposisjonar og adjektiv. Dativ kan også dukka opp som (oblikt) subjekt.

Kasusen dativ finst i fleire moderne språk, som til dømes i dei germanske språka tysk og islandsk. Dativ finst òg i somme norske dialektar, og må sjåast som ein rest frå gamalnorsk jamfør norrønt.

Restar av dativ i moderne norsk 
I det moderne norske skriftspråket har ein berre nokre få faste uttrykk att: 

 i live
 i søvne
 i/på tide
 av syne
 av garde
 tatt av dage
 gå mann av huse 

Kvifor og fordi/difor er òg to døme på restar av dativ i moderne norsk frå norrøn: kvi (hví) er dativ av kva (hvat), og di (því) er dativ av det (það).

Dativ i gamalnynorsk 
Dei siste dativformene, igjennom sideform, brukt før rettskrivinga av 2012 er ikkje lenger godteke som rett nynorsk:

Sjå òg 

 Kasus
 Akkusativ
 Genitiv
 Normativ

Kjelder 

Kasus
Joik

Joik er den tradisjonelle folkelege songen til samane. Joiken er oftast svært lydmålande. Alle samiske språk har omgrep for å joika, juoigat. Joik heiter vuelie på sørsamisk, vuolle på lulesamisk, luohti på nordsamisk og levd på austsamisk.

Songane handlar ofte om kjærleik og relasjonar. Ein joik kan beskrive ei vakker jente eller ein kjekk gut som songaren synest om – eller for den del ein rival som songaren ikkje synest like godt om. Det er mykje kjensler, glede og sorg i joiken. Joiken kan òg synast med eit religiøs siktepunkt. 

Språkleg sett er verbet «å joike» transitivt, det vil seie at ein talar om å «joike ei jente» snarare enn å «synge ein joik om ei jente» .

Variasjonar 
Det finst mange ulike stilar innan joik.

 Den sørsamiske joiken vert kalla vuollie og har i dag eit alderdommeleg preg, sidan utviklinga av musikken stoppa opp ved møtet med kristendomen. Å joike vart sett på som ukultivert eller heidensk, og samane slutta for ein stor del å joike. 

 Luohti er den nordsamiske varianten og i dag den mest utvikla joikstilen.

 Den austsamiske joiken vert kalla leu'dd.

Artistar 
 Mari Boine
 Ulla Pirttijärvi
 Wimme Saari
 Berit Alette Mienna

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 «Jojkarkivprojektet» 
 Samisk joik

Samisk kultur
Song
Samiske ord og uttrykk
German Gref

German Oskarovitsj Gref, tysk Hermann Gräf (), er ein russisk politikar. Han var økonomi- og handelsminister i Russland frå 2000 til 2007.

Gref er etnisk tysk. Foreldra hans vart deporterte til Kasakhstan i 1941, saman med store delar av den etnisk tyske befolkninga i Sovjetunionen. Etter to års militærteneste studerte han jus ved statsuniversitetet i Omsk frå 1985 til 1990. Han flytta så til Leningrad/St. Petersburg. Etter å ha hatt diverse stillingar ved universitetet og byadministrasjonen der vart han henta til Moskva i 1998, då han vart viseminister for statlege eigedomar. I 2000 utnemnde president Vladimir Putin han til økonomi- og handelsminister. Han vart avsett då Viktor Zubkov tok over som ny statsminister i september 2007.

Gref er styremedlem i ei rekkje større russiske selskap, mellom anna det statlege gasselskapet Gazprom sidan 1999.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 German Gref, på det russiske økonomi- og handelsdepartementet sine nettsider på russisk.

Russiske politikarar
Russiske økonomar
Russiske bankierar
Lansana Conté

Lansana Conté () var president i Guinea frå 3. april 1984 til han døydde.

Conté studerte ved militære skular i Elfenbeinskysten og Senegal, då del av det franske koloniriket i Afrika. I 1955 verva han seg til den franske hæren, og var stasjonert i Algerie under sjølvstendekrigen der i 1957. Etterpå vende han attende til Guinea, som vart sjølvstendig frå Frankrike 2. oktober 1958, og vart med i den nye hæren der som sersjant. Han steig i gradene til han vart assisterande stabssjef for hæren i 1975. I 1980 vart han vald inn i parlamentet.

26. mars 1984 døydde president Ahmed Sékou Touré, som hadde vore president heilt sidan sjølvstendet i 1958. 3. april same året leidde Lansana Conté eit militærkupp mot den mellombelse regjeringa. Dei neste åra leidde Conté ei militærregjering. Han leidde landet vekk frå den sosialistiske linja som forgjengaren hadde ført. I 1985 slo han ned eit kuppforsøk, om lag 100 militære vart avretta for deltaking i kuppforsøket. Tidleg i 1990-åra gjennomførte Conté ein prosess i retning sivilt styre. Politiske parti vart legaliserte i 1992, og 19. desember 1993 vart det halde presidentval. Conté stilte som kandidat for det nye partiet Parti de l'Unité et du Progrès (Partiet for einskap og framgang), og vann med 51,7 % av røystene, trass anklagar om valfusk. I 1996 overlevde han nok eit kuppforsøk. Conté vann nye presidentval 14. desember 1998 med 56,1 % av røystene. I november 2001 vart det halde ei folkerøysting som forlengde presidentperioden frå 5 til 7 år, og heva avgrensingar på kor mange periodar ein president kan sitja. Endringane vart godkjende, offisielt med 98,4 % av røystene, men opposisjonen avviste dette som valfusk. Presidentvalet 21. desember 2003 vart boikotta av alle utanom ein opposisjonskandidat, og Conté vann med 95,3 % av røystene. 

I januar 2007 var det omfattande uro i hovudstaden Conakry og store demonstrasjonar mot president Conté. Nesten hundre menneske skal ha blitt drepne i samband med demonstrasjonane. Conté avviste å gå av.

23. desember 2008 kunngjorde styresmaktene i Guinea at Lansana Conté hadde døydd dagen før. Seinare same dagen kunngjorde ein militærjunta at dei hadde avsett regjeringa i landet.

Kjelder

Guineanske politikarar
Guineanske presidentar
Abdoulaye Wade

Abdoulaye Wade () var president i Senegal frå 1. april 2000 til 2. april 2012. Han leiar det liberale partiet Parti Démocratique Sénégalais (Det senegalesiske demokratiske partiet), som er medlem av Den liberale internasjonale. Han var i fleire tiår opposisjonsleiar og har både vore fengsla og i eksil.

Wade stilte for første gong som presidentkandidat i februar 1978 mot president Léopold Sédar Senghor, og fekk 17,4 % av røystene. Han stilte igjen i 1983, 1988 og 1993, og kom kvar gong på andre plass, bak president Abdou Diouf. I februar 2000 kom han igjen på andre plass i første runde av presidentvalet, men sidan ingen kandidatar fekk reint fleirtal vart det ein andre valomgang 19. mars. Wade vann med 58,5 % av røystene. Han vart president 1. april same året.

Det første året som president måtte Wade samarbeida med eit sosialistisk fleirtal i nasjonalforsamlinga. I 2001 fekk partiet hans fleirtal i parlamentsvalet. Etter ei ny grunnlov som vart vedtatt i 2001 vart presidentperioden redusert frå sju til fem år, frå og med neste presidentperiode. I desember 2004 vart det skrive under ein fredsavtale som skulle gjera slutt på tjue år med krig i Casamance-regionen sør i Senegal. Wade har kome under kritikk frå menneskerettsorganisasjonar som Amnesty International for trakassering og trugsmål mot journalistar og opposisjonelle.

Ved presidentvalet i 2007 vann Wade, som kandidat for Det senegalesiske demokratiske partiet, ein klar siger i første runde, med 55.9 % av stemmane.

Kjelder

Senegalesiske politikarar
Senegalesiske presidentar
Folk frå Louga-regionen