alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gerd Kristiansen

Gerd Elin Kristiansen ()) er ei norsk fagforeiningskvinne. Ho var  leiar i LO frå 6. mai 2013 til 11. mai 2017. 

Kristiansen er utdanna hjelpepleiar og har yrkesbakgrunnen sin frå Universitetssjukehuset i Tromsø.

Ho var hovudtillitsvald for Norsk Helse- og Sosialforbund i Troms i ein tiårsperiode. I 2002 vart ho vald til nestleiar i same forbund. Då Norsk Kommuneforbund og Norsk Helse- og Sosialforbund slo seg saman og stifta Fagforbundet i 2003 vart ho medlem av arbeidsutvalet i det nye forbundet. I 2005 vart ho vald til 1. nestleiar, eit verv ho hadde til ho vart nestleiar i LO.

I 2009 vart Kristiansen 2009 vald til ny nestleiar i LO. På kongressen i 2013 vart ho vald til leiar for Landsorganisasjonen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gerd Kristiansen» frå ,  den 4. mai 2015.

Bakgrunnsstoff 

LO-leiarar
Folk frå Harstad
Carl Frederik Fearnley

Carl Fredrik Fearnley () var ein norsk astronom frå Fredrikshald. Målaren Thomas Fearnley var ein eldre bror.

Etter examen artium i 1837 tok Fearnley mineralogisk embetseksamen 1844, og vart same året observator og universitetsstipendiat med bustad i Christiania. I løpet av åra 1849-52 besøkte han dei fleste større observatoria i Europa.

Han vart i 1857 lektor og i 1863 professor i astronomi ved Det Kongelige Frederiks Universitet i den norske hovudstaden. Fram han døydde i 1890 var han styrar av Observatoriet til universitetet. Han observerte kometar, småplanetar og solformørkingar.

Fearnley sitt hovudarbeid er Zonenbeobachtungen der Sterne zwischen 64° 50' und 70° 10' nördlicher Declination, som han gav ut i 1888, saman med dåverande observator Hans Geelmuyden. Den gjeldande sona fekk det norske observatoriet tildelt som arbeidsområde i det internasjonale observasjonsprogrammet som Astronomische Gesellschaft sette opp i 1867. Elles forfatta Fearnley avhandlingar som vart trykt i Astronomische Nachrichten og Forhandlinger i Videnskabsselskabet i Kristiania.

Frå 1861 var Fearnley ansvarleg for den norske offisielle almanakken. I 1864 tok han initiativet til opprettinga av Meteorologisk institutt. Han deltok i 1865 saman med den svenske astronomen Georg Lindhagen og den danske astronomen Hans Schjellerup i meridianfastsettinga Kristiania-Stockholm-København.

Fearnley var frå 1876 formann i Kommissionen til ledelse af Norges deltagelse i den europæiske gradmåling.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Carl Fredrik Fearnley» frå ,  den 4. mai 2015.  
 

Norske astronomar
Folk frå Halden
Professorar ved Universitetet i Oslo
Paus-familien
Fearnley-familien
Astronomar på 1800-talet
Tørvikbygd skule

Tørvikbygd skule er ein barneskule i Tørvikbygd i Kvam herad. Skulen har eige bygg som vart bygd i 1937 og har hatt påbyggingar i både 1987 og 2008. Ungdumskuleelevar i bygda må gå på skule i nabobygda Strandebarm.

Rektor er Per Røberg (2010-).

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til skulen

Kvam herad
Barneskular i Vestland
Idrettslaget Varegg

Idrettslaget Varegg (stifta 11. april 1947) er eit norsk idrettslag frå Sandviken i Bergen, som oppstod ved at dei tidlegare idrettslaga Pallas og Høgdkameratane slo seg saman. Klubben er kjend for å ha eit godt samarbeid med Nordnes Idrettslag og Sandviken Idrettslag. Varegg fotball arrangerer den årlege Varegg Cup, som vert spelt på ulike banar rundt i Bergen. Varegg arrangerer Stoltzekleiven Opp.

Fotball 
A-laget i fotball for herrar spelar 2013-sesongen i 3. divisjon, etter å ha rykt opp frå 4. divisjon i 2011.

Orientering 
Etter ein lang tørkeperiode starta orienteringssatsinga igjen i 1997. Klubben har utvikla seg fort og vart raskt den leiande orienteringsklubben i Hordaland. I dei siste åra har orienteringsmiljøet i Bergen sentrert seg rundt Varegg. Både nivået og storleiken på klubben har vakse svært mykje. Varegg har sidan tilsetjingane av fulltidstrenarar vunne medaljar, spesielt i Noregsmeisterskapa. Stortalentet til Varegg, Håkon Jarvis Westergård, tok bronse i Juniorverdsmeisterskapen i 2012.

Bakgrunnsstoff 
 
 Varegg i Bergen byleksikon

Bergenhus
Fotballag i Bergen
Idrettslag i Bergen
Orienteringsklubbar i Noreg
Idrettslag skipa i 1947
Fotballag skipa i 1947
Arsi Harju

Arsi Ilari Harju () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kurikka. Han vart olympisk meister i kulestøyt i 2000 og tok VM-bronsen i same øvinga året etter.

Aktiv
Harju tok bronsemedaljen i kulestøyt under den finske friidrettsmeisterskapen i Lapua i 1995. Året etter vart det gullmedalje i den nasjonale meisterskapen, vinnarstøyten målte akkurat like langt som bronsestøyten året før; 19,46 meter. I 1997 kompletterte han premiesamlinga med ein nasjonal sølvmedalje, slått av sin sterkaste nasjonale konkurrent, Mika Halvari.

Harju fekk si fyrste internasjonale medalje i ein seniormeisterskap under innandørs-EM 1998 i Valencia, då han tok bronse med ein støyt på 20,53 m. I den finske meisterskapen i Tammerfors i byrjinga av august 1998 imponerte han stort med 21,04 m, ny personleg rekord. Men under EM i friidrett 1998 stoppa Harju på 19,54 m og niandeplass.

I OL-sesongen 2000 viste Harju god form då han vart finsk meister for tredje gong med 20,84 m. Under OL 2000 i Sydney sette han ny personleg rekord i kvalifiseringa med 21,39 m, hans lengste støyt nokon gong. I finalen nådde han 21,29 m i sitt andre forsøk, og vann framom Adam Nelson (21,21 m) og John Godina (21,20 m), begge frå USA. Det var andre gongen Finland vann OL-gull i kulestøyt, 80 år etter at Ville Pörhölä sigra i OL i Antwerpen i 1920.

I 2001 tok Harju bronse i VM. Deretter vart det fjerdeplass under EM 2002. Med 20,21 m vart han nummer to i den finske meisterskapen i 2005, slått av Ville Tiisanoja med 21 cm.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (18,79 m -nr 17)
OL 1996 i Atlanta:  Utslått i kvalifiseringa (19,01 m -nr 18)
VM 1997 i Aten:  Utslått i kvalifiseringa (19,43 m -nr 14)
EM 1998 i Budapest: Nr 9 – 19,54 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 12 (20,16 m i kvalifiseringa)
OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 21,29 m, framom Adam Nelson (21,21 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 20,93 m, framom Manuel Martinez (20,91 m)
EM 2002 i München: Nr 4 – 20,47 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arsi Harju» frå ,  den 5. mai 2015.  
Denne artikkelen bygger på «Arsi Harju» frå ,  den 5. mai 2015.  
 

Finske friidrettsutøvarar
Finske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Finland
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Aase Lionæs

Aase Wind Lionæs () var ein norsk økonom og mangeårig stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet. Gjennom 31 år var ho medlem av Nobelkomiteen, der ho siste tiåret var leiar.

Lionæs var dotter av ein bokhandlar i Oslo. Ho fullførte økonomisk utdanning i 1930, sidan hadde ho eit studieår på London School of Economics. Lionæs underviste i økonomi på vaksenopplæringskurs i Oslo, heilt til ho vart vald inn på Stortinget i 1953.

Periodane 1934-37 og 1945-47 var Lionæs medlem av Oslo bystyre. Ho var ein leiande  likestillingspolitikar i Arbeidarpartiet, mellom anna som formann for kvinnesekretariatet i partiet 1945-53 og redaktør i Arbeiderkvinnen. Åra 1948-51 var ho formann i Redd Barna.

Lionæs var stortingsrepresentant frå 1954 til 1977, fyrste perioden som fast møtande vararepresentant. På Stortinget arbeidde ho mellom anna for liberalisering av abortlova, og ho fremja forslag om at kvinnelege prestar skulle verte tillate i statskyrkja. Ho var den fyrste kvinna som var medlem i Finanskomiteen og leiar i same, og ho var den fyrste kvinna i Stortinget sin presidentskap.

Lionæs var medlem av Nobelkomiteen frå 1. januar 1948 til 31. desember 1978. Ho var leiar av  komiteen 1968–78. Som leiar var ho ein pådrivar for å tildele Nobels fredspris til Henry Kissinger og Le Duc Tho i 1973, noko som sprengde komiteen då to av dei fem komitemedlemene trekte seg i protest. Også då Menachem Begin og Anwar Sadat fekk prisen i 1978, hennar siste år i komiteen, skal ho ha spela ei viktig rolle for utfallet.

Lionæs var 1972-76 formann i hovudstyret for Folketrygdfondet. Ho var òg den fyrste leiaren av Den Norske Helsingforskomitéen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aase Lionæs» frå ,  den 6. mai 2015.  
 

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Leiarar av Den Norske Nobelkomite
Folk frå Oslo
Norske abortforkjemparar
Bob Brunning

Robert «Bob» Brunning  () var ein britisk musikar, som ei kort stund var den første bassgitaristen i bluesrockbandet Fleetwood Mac.

Karriere

Fleetwood Mac
Då Peter Green slutta i Bluesbreakers i 1967, valde han å starte si eiga gruppe, som han kalla Fleetwood Mac etter rytmeseksjonen han ønskte seg i bandet - Mick Fleetwood og John McVie. Fleetwood vart med frå starten av, og slidegitaristen Jeremy Spencer vart henta inn, men McVie føretrekte å bli verande i the Bluesbreakers, der han hadde ei god og fast løn. I mellomtida tok Green inn Brunning som bassist, med håp om at McVie skulle ombestemme seg.

Etter nokre få veker skjedde nettopp dette, då han meinte leiaren i Bluesbreakers John Mayall tok bandet for langt i retning jazz. Så McVie vart med i bandet, medan Brunning måtte gje seg. Brunning medverka med bassgitar på eit enkelt spor på debutalbumet Fleetwood Mac, songen «Long Grey Mare».

Savoy Brown og lærarkarriere
Etter den korte tida i Fleetwood Mac vart Brunning med Savoy Brown før han byrja å arbeide som lærar ved The College of St. Mark & St. John i Chelsea. Lærarkarrieren hans varte i 30 år fordelt på fleire skular, men han gav aldri opp musikken, og spelte i Brunning Sunflower Blues Band, Tramp, og sidan DeLuxe Blues Band.

I 1972 spelte han bass på 22nd Streatham Cub Scouts-plata Songs for Your Enjoyment.

Som forfattar
Brunning skreiv òg fleire bøker, og fleire om Fleetwood Mac, den britiske bluesbølgja og musikk generelt. Bøkene hans om den tidlegare gruppa er mellom andre Behind The Masks, publisert i 1990, Fleetwood Mac: The First 30 Years frå 1998 og The Fleetwood Mac Story: Rumours and Lies'.

Død
Brunning døydde 18. oktober 2011, 68 år gammal, etter eit hjarteinfarkt.

KjelderDenne artikkelen bygger på «Bob Brunning» frå ,  den 6. mai 2015.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Biography på fmlegacy 
Minneord i The Independent

Engelske rockebassistar
Engelske rockemusikarar
Engelske bluesmusikarar
Britiske bluesmusikarar
Bluesrockemusikarar
Britiske rhythm and blues-musikarar
Folk frå Bournemouth
Fleetwood Mac-medlemmar
Døde av hjarteinfarkt
Mr. Wonderful av Fleetwood Mac

Mr. Wonderful er det andre studioalbumet til det britiske bluesrockbandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1968. Som debutalbumet består albumet utelukkande av blues, men vart spelt inn på ein annan måte. Albumet vart spelt inn live i studio med mikrofonar på forsterkarane og PA-systemet, i staden for at instrumenta var plugga inn i miksepulten. Dei hadde òg med seg ei blåserekkje og Christine Perfect frå Chicken Shack spelte klaverinstrument. Ho gifta seg seinare med bassisten i bandet, John McVie, og vart fast medlem av bandet. Albumet vart ikkje gjeve ut i USA, men kring halvparten av songane kom med på albumet English Rose. 

Ein utvida versjon av Mr. Wonderful var med i plateboksen The Complete Blue Horizon Sessions.

Mottaking
I motsetnad til den store suksessen debutalbumet Fleetwood Mac var, fekk dette albumet middels kritikk og selde dårlegare: Allmusic skildra det som «skuffande». Fire av songane, «Dust My Broom», «Doctor Brown», «Need Your Love Tonight» og «Coming Home» byrjar alle med det same Elmore James-riffet.

Sputnik Music skildra stilen som vokalmessig konservativ, med barske manerar, og det høyres ofte ut som Green vandrar gjennom musikken som ein full mann. Den dårlege produksjonen gjer det heile verre, og både vokalen og instrumenta høyrest grumsete ut.

Innhald

Medverkande
Fleetwood Mac
Peter Green – vokal, gitar, munnspel
Jeremy Spencer – vokal, slidegitar
John McVie – bassgitar
Mick Fleetwood – trommer

Andre medverkande
Christine Perfect – klaverinstrument, piano, vokal
Duster Bennett – munnspel
Steve Gregory – altsaksofon
Dave Howard – altsaksofon
Johnny Almond – tenorsaksofon
Roland Vaughan – tenorsaksofon

Produksjon
Produsent: Mike Vernon
Lydteknikar: Mike Ross
Koordinering: Richard Vernon
Plateomslag: Terence Ibbott
Fotografi: Terence Ibbott

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mr. Wonderful (Fleetwood Mac album)» frå ,  den 6. mai 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fleetwood Mac-album
Musikkalbum frå 1968
Album produserte av Mike Vernon
Engelskspråklege album
Stop Messin' 'Round

«Stop Messin' Round» er ein song skriven av Peter Green frå Fleetwood Mac og vart opphavleg spelt inn av Fleetwood Mac på albumet Mr. Wonderful i 1968. Songen er eit godt døme på bluesstilen til Fleetwood Mac, og andre britiske band, mot slutten av 1960-åra. 

Aerosmith har spelt ein versjon av songen på albumet Honkin' on Bobo som «Stop Messin' Around". Gitaristen Joe Perry syng solovokal. Ein annan kjend versjon av songen vart spelt inn av Gary Moore på albumet Still Got the Blues.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stop Messin' 'Round» frå ,  den 6. mai 2015.  
 

Fleetwood Mac-songar
Songar skrivne av Peter Green
Songar frå 1968
Aerosmith-songar
Gary Moore-songar
Finland i Eurovision Song Contest

Finland debuterte i Eurovision Song Contest i 1961 i Cannes i Frankrike, med songen «Valoa Ikkunassa», framført på finsk av Laila Kinnunen.  Bidraga vart vald gjennom den nasjonale finalen Euroviisut fram til 2011. Frå 2012 har bidraga vore valde gjennom den nasjonale finalen Uuden Musiikin Kilpailu. Begge finalane er vortne arrangerte av den finske kringkastaren YLE.

I 2006 vann Finland tevlinga for fyrste gong med songen «Hard Rock Hallelujah», framført på engelsk av rockegruppa Lordi. I 2007 arrangerte Finland tevlinga i Hartwall Arena i Helsingfors. Jaana Pelkonen og Mikko Leppilampi var programleiarar.

Bidraga

Røystehistorikk (1975-2021)

Finalane

Galleri

Eurovision Song Contest i Finland

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Finland i Eurovision Song Contest

Denne artikkelen bygger på «Finland in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 6. mai 2015.  
 

 
Land i Eurovision Song Contest
Finsk musikk
Ramsar-konvensjonen

Ramsarkonvensjonen er ein internasjonal konvensjon (internasjonal bindande avtale) om berekraftig bruk av våtmarker som det er av internasjonal interesse å take vare på, særleg slike som er habitat for fuglar. Føremålet med slikt vern er å avgrense tapet av vikige våtmarker og bremse det aukande presset på slike område. Ramsarstader er våtmarksområde som vert tekne vare på i medhald av konvensjonen.

Konvensjonen vart vedteken på eit møte mellom 18 nasjonar i Ramsar i Iran 2. februar 1971, og trødde i kraft 21. desember 1975. Landa som er med møter kvarandre ved ein deltakarkonferanse kvart tredje år. Det er skipa eit fast sekretariat med sete i Gland i Sveits.

Ramsarstader
Våtmarksområde
Internasjonale konvensjonar
Arne Kielland

Arne Kielland () var ein norsk journalist og politikar frå Bø i Telemark. Han var etter tur medlem av både Venstre, Arbeidarpartiet og Sosialistisk Venstreparti.

Liv og gjerning
Kielland vart tilsett som landssekretær for Norges Unge Venstre i 1958, men braut med partiet Venstre og melde i 1959 seg inn i Arbeidarpartiet. Han tok initiativ til «Ungdomsaksjonen for samnorsk», som seinare vart til Landslaget for språklig samling. 

Kielland arbeidde som journalist i Porsgrunns Dagblad. I 1963 deltok han som sersjant eit halvt år i FN sin fredsbevarande styrke i Kongo. Gjennom 1964-65 heldt han seg i sju månader i landområdet Biafra i Nigeria, eit område som to år seinare søkte å bryte ut or den nigerianske staten.

Kielland var formann for AUF i Telemark 1966-67. I 1967 tok han magistergraden i statsvitskap ved Universitetet i Oslo og var i perioden 1967-69 redaksjonssekretær i Arbeidets Rett på Røros.

Han var frå 1969 stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i Sør-Trøndelag. Som medlem av Justiskomiteen var han særleg oppteken av avkriminaliseringa av mannleg homofili. Han fremja i 1970 ein interpellasjon om å oppheve lovparagrafen. Kielland var saksordførar for det som enda med at paragrafen vart fjerna i 1972, avslutninga av det han kalla «denne skampletten i straffeloven».

Han forlet Arbeidarpartiet etter folkerøystinga om EF i 1972, og melde seg inn i Sosialistisk Folkeparti 25. september 1972, same dag som folkerøystinga fann stad. Tidspunktet vart vald for å vise at utfallet av folkerøystinga ikkje spela ei rolle for partiskiftet. Han vart attvald til Stortinget hausten 1973 for Sosialistisk Venstreparti i Telemark. I si tid som stortingsrepresentant var han medlem av Justiskomiteen 1969-73, Utanriks- og konstitusjonskomiteen 1973-75 og Forsvarskomiteen 1975-77.

Etter tida på Stortinget var Kielland knytt til Telemark distriktshøgskule i Bø, som amanuensis 1985–87. I 1986 starta han lokalavisa Bø Blad, der han arbeidde som redaktør frå 1987 til han døydde i 2003.

Kielland hadde tillitsverv i Fellesrådet for det sørlege Afrika og Norsk-Cubansk Forening, og kombinerte si interesse for idrett med tillitsverv i styret for Norges Cykleforbund.

Kjelder
Stortinget biografi

Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Stortingsrepresentantar for Telemark
Norske journalistar
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar frå SV
Hellmuth Marx

Hellmuth Marx () var ein austerriksk bilethoggar.

Liv 

Hellmuth Marx kom til verda i Linz som den yngste av fem barn. Faren hans, Viktor Marx frå Graz (1870-1928) var offiser i den keisarlege hæren; mora hans, Clara Marx, fødd Pichler (1876-1948), kom frå Oberdrauburg (Gasthof Post). 

I 1926 gjekk han på middelskulen i Graz, heimstaden til farmora hans (Theresia Pesendorfer, frå ein gruvefamilie). I juni 1933 tok han artium ved Marieninstitut.

Frå 1933 studerte Marx arkitektur i sju semester ved Den tekniske høgskulen i Graz – kan hende var han inspirert av Pichler-familien i Oberdrauburg. Samstundes studerte han ved Kunstskulen i Steiermark hos professorane Daniel Pauluzzi, Alfred Wickenburg og Fritz Silberbauer. Truleg srtuderte han der også hos Wilhelm Gösser, som leia ein meisterklasse i treskjerar- og bilethoggarkunst. Wilhelm Gösser var son til bilethoggaren Hans Brandstetter, som i 1909 laga ei minnetavle over diktaren Friedrich Marx i Oberdrauburg.

I 1938/39 vart han innkalla til militærteneste i Klagenfurt og måtte som soldat dra til fronten ved Nordishavet. Krigshendingane brakte han heilt til Lappland i Finland og Narvik i Noreg. Frå mai 1939 til januar 1940 fekk han høve til å avbryte militærtenesta og vere student ved Den allmenne bilethoggarskulen ved Akademiet for bildande kunst i Wien, etter fyrst å ha avlagd ei vellukka opptaksprøve. Her var han – takka vere ein studiepermisjon – innskriven som student fram til vintersemesteret 1941/1942.

I 1946/1947 reiste han attende til Wien til akademiet ved Schillerplatz, til meisterskulen for bilethoggarkunst til Josef Müllner. I 1948 hadde han slått seg ned hos mora og dei to systrene sine i Heiligenblut ved Großglockner. Etter studietida i Wien blei han frå juni 1947 til hausten 1955 verande i Heiligenblut og byrja frå 1948 å arbeide som frittståande kunstnar. 

Etter år med pendling mellom Heiligenblut og Oberdrauburg slog han seg endeleg ned her i Oberdrauburg og budde her i Stainernhaus ved Postplatz (i dag kalla torget) heilt til han døydde.

1. januar døydde Hellmuth Marx i Lienz.

Verk 

Hellmuth Marx skapa som bildande kunstnar figurative verk; menneskekroppen dominerte i verka hans. Framfor alt var han bilethoggar. I tillegg til dette hovudområdet arbeidde han òg med andre typar bildande kunst, til dømes maleri. I bilethoggarutdanninga inngjekk aktteikning og maling, noko han arbeidde med frå tid til anna, og seinare utvida med fotografi. Negativane til fotoa, blant dei portrettbileta, har gått tapt.

Døme

Kjelder 

Heidi Brunnbauer: Hellmuth Marx. Bildhauer in Oberdrauburg, Leben und Werke , ISBN 978-3-902589-51-4, Edition Weinviertel, 2014, p 9

Bakgrunnsstoff 

Austerrikske kunstnarar
Autoritetsdata

Autoritetsdata blir brukt innan Bibliotek- og informasjonsvitenskap for å organisera bibliotekskatalogar og bibliografiar på ein konsekvent måte. Kvart subjekt (som ein forfatter, ei bok eller ein organisasjon) blir tilordna ein unik identifikator, og denne blir deretter nytta for å skildra alle referansane til det same subjektet (sjølv om det finst variasjonar i stavemåte og liknande). Ved hjelp av identifikatoren kan brukarar finna all relevant (og relatert) informasjon om subjektet. Dersom det blir implementert som ein semantisk web, til dømes ved hjelp av RDF, kan informasjonen tolkast maskinelt.

Sjå òg 
 WorldCat
 BIBSYS
 Virtual International Authority File
 Gemeinsame Normdatei
 Library of Congress Control Number
 LIBRIS
 Mathematics Genealogy Project
 Web NDL Authorities

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Autoritetsdata» frå ,  den 8. mai 2015.  
 

Bibliotekvesen
Knut Olavsson Mevasstaul

Knut Olavsson Mevasstaul () var ein norsk gardbrukar og rosemålar frå Kviteseid i Telemark.

Mevasstaul var «ein av dei beste og mest kjende» rosemålarane i Telemark. Døme på interiørmålinga hans finst Rinde i Åmotsdal, Nordgarden i Langlem, Øvre Klomset og Meås i Seljord, samt på Donstad i Morgedal. Han måla også mange kister. «Kunsten hans har ei sterkt drag av rokokko, med fint avstemde fargar», skriv Øystein Vesaas.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske målarar
Folk frå Kviteseid
Gisle Midttun

Gisle Midttun () var ein norsk kulturhistorikar frå Kvinnherad. Olav Midttun var bror hans.

Midttun var tilsett på Norsk Folkemuseum frå 1910. Han vart konservator ved museet i 1914 og understyrar i 1919. Gjennom åra gjorde han mange samlarferder etter både gjenstandar og tradisjonar. Han skreiv om både husbygging, husbunad og folkekunst i samleverket Norske Bygder, eit verk han var med å redigere.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske historikarar
Norske museumsfolk
Folk frå Kvinnherad
Johannes Halvorsson Mårheim

Johannes Halvorsson Mårheim () var ein norsk husmann og rosemålar frå Tinn i Telemark.

Mårheim var frå unge år busett i Eidsborg i Tokke. Målestilen hans ligg «nærast nyare» Vest-Telemark-måling, «med lange, smale sveivar og mykje blomeformer, men utan vidare rokokko-drag», skriv Øystein Vesaas.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske rosemålarar
Folk frå Tokke
Folk frå Tinn
Cali

Santiago de Cali, best kjent som berre Cali, er hovudstaden i Valle del Cauca-departementet i Colombia. Byen vart grunnlagt 25. juli 1536 av den spanske conquistadoren Sebastián de Belalcázar.

Han er den folkerikaste byen i sørvestre Colombia, med om lag 2 319 655 innbyggjarar i samsvar med 2005-2020 DANE folketalsframskrivingar. Byen strekkjer seg ut over ca. 564 km²  med 120,9 km² i byområdet. Dette gjer Cali til den tredje største byen i landet, bak Bogotá og Medellín, og han er i hovudsak ein by med låg bygningsmasse. Som den einaste store colombianske byen med tilgjenge til stillehavskysten, er Cali det urbane og økonomiske sentrum i sørvestre Colombia, og har ein av dei raskast veksande økonomiane i landet. Cali er òg kjent som hovudstaden for salsamusikk.

Cali er òg eit senter for idrett i Colombia, som den einaste colombianske byen har han arrangert dei panamerikanske leikane, det skjedde i 1971. Cali var vertskap for verdsmeisterskapen i bryting i 1992 og verdsmeisterskapen i banesykling i 2013.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cali» frå , den 8. mai 2015

Bakgrunnsstoff

Byar i Colombia