alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pastoral

Pastoral er eit omgrep som viser til noko idyllisk, knytt til det landlege og prega av enkelheit og fredfullheit. Ordet kjem frå latinsk pastoralis med same tyding som latinsk pastor, som tyder 'hyrding'. Pastoral er brukt om verk innan litteratur, kunst og musikk, både for å skildra verka og i nokre høve også som del av tittelen deira.

Døme på pastorale verk frå antikken er fleire «Idyll»-dikt av Theokrit frå Syrakus, diktverket Arbeid og dagar av Hesiod, Bucolica av Vergil og Epodar av Horats.

Nokre nyare døme er musikkverka Pastoralsymfonien av  Beethoven, Rosamunda av Schubert, A Pastoral Symphony av Ralph Vaughan Williams og Pastoralsvit av Lars-Erik Larsson og litterære verk som The Shepheardes Calender og The Faerie Queene av Edmund Spenser, «A Country Life» av Katherine Philips. L'Astrée av  Honoré d'Urfé og Pastoral av Nevil Shute.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pastoral» frå , og «Pastoral» frå  den 19. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
Nationalencyklopedin
 
Kultur
Latinske ord og uttrykk
Anonym

Anonym er gresk for 'utan namn' og kan visa til at nokon er unemnde, ukjende eller namnlause.

Kommunikasjon og utgjevignar kan vera anonyme. Ein kan til dømes senda anonyme brev eller kommentarar ved å ikkje signera dei. Verk kan også gjevast ut anonymt, altså utan namn, eller pseudonymt, under eit oppdikta eller falsk namn. Forfattarar kan velja å vera anonyme av ei rekkje ulike grunnar, til dømes for å verna seg mot konsekvensar av det dei har skrive. I tillegg kan forfattarnamnet gå tapt.

Det er kome ut fleire verk der ein avslører anonym og pseudonym. Dei nordiske hovudverka er: 
 Hj. Pettersen: Norsk anonym- og psevdonym-lexikon (1924)
 H. Ehrencron-Müller: Anonym og psevdonym-lexikon for Danmark og Island til 1920 og Norge til 1918 (1940)
 A.L. Bygdén: Svenskt anonym- och pseudonym-lexikon (1898–1915)
 S. Kolstad: Norsk anonym- og psevdonymleksikon (1982).

Kjelder

Greske ord og uttrykk
Namn
Lee Sang-hwa

Lee Sang-hwa () er ein sørkoreansk skeiseløpar som vart olympisk meister på 500 meter både under Vinter-OL 2010 og 2014, og verdsmeister i sprint 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lee Sang-hwa» frå ,  den 19. februar 2018.  
 

Sørkoreanske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Sør-Korea
Øystein Bråten

Øystein Bråten () er ein norsk freestyleutøvar frå Torpo i Buskerud som tevlar i slopestyle. Han vart olympisk meister i øvinga under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang og gjekk i 2017 til topps i Vinter X-games i Aspen i USA.

Bråten deltok i Vinter-OL 2014 i Sotsji der han vart tiandemann i slopestyle. Under X-games 2016 i Aspen kom han på bronseplassen i same øvinga. Vinteren 2017 lukkast han vinne slopestyle i X-games både i Aspen og i Hafjell i Øyer kommune. OL-sesongen 2018 tok han i Aspen sølvmedaljen i så vel slopestyle som luftsvev (big air), i begge tevlingane møtte han sin overmann i svenske Henrik Harlaut. Under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang smelte Bråten til med med 95 poeng i den fyrste omgangen, noko som gav han gullmedaljen i slopestyle.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Øystein Bråten» frå ,  den 19. februar 2018.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske freestylekøyrarar
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Freestylekøyrarar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Freestylekøyrarar under vinter-OL 2018
Folk frå Ål
Håvard Holmefjord Lorentzen

Håvard Holmefjord Lorentzen () er ein norsk skeiseløpar frå Bergen i Hordaland som vart olympisk meister på 500 meter under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Han er son til Liv Holmefjord og bror til fotballspelaren Håkon Holmefjord Lorentzen. Han er medlem i Fana Idrettslag.

I 2018 vart han tildelt Oscarstatuetten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Håvard Holmefjord Lorentzen» frå ,  den 19. februar 2018.  
 

Norske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Folk frå Bergen
Vinnarar av Oscarstatuetten
Tormod Morset

Tormod Morset () var ein norsk motstandsmann under andre verdskrigen. Tormod Morset var son av Peder og Marit Morset. Han er kjend for motstandsarbeidet sitt under andre verdskrigen i Selbu og trøndelagsområdet.

Tormod Morset var bror av Ola Morset, Reidar Morset, Oddmund Morset, Einar Morset, Helge Morset og Trond Morset.

Kurer og agent under 2. verdskrigen 
Frå sommaren 1942 tok Tormod Morset på seg ei rekke farlege oppdrag, mellom anna som kurér med post og radiosendarar mellom svenskegrensa og Selbu og Trondheim.

1. mars 1943 slo Gestapo og Rinnanbanden til mot heimgarden til Morset-familien, Kleset i Selbu, og alle i familien måtte flykte. Henry Rinnan var først og fremst ute etter å arrestere nettopp Tormod, som dei hadde funne ut dreiv med illegal verksemd.

Tormod Morset kom seg til Sverige over fjellet, men heldt fram med motstandsarbeidet. Han lærte opp nye kurerar og etterretningsfolk, og bygde også opp etterretnings- og postruter mellom Trondheim og Stockholm over Selbu og Tydal. Han deltok òg i forarbeidet til sabotasjeaksjoner mot Thamshavnbanen og bygde opp motstandsnettverk i området. 6. juni 1944 vart han send (frå Sverige) til Skottland, og han gjennomførte kurs/utveljingsprosess på Isle of Man, før han fekk beskjed 27. juni 1944 om at han hadde blitt tatt ut til teneste i Secret Intelligence Service.

I oktober 1944 hoppa han i fallskjerm over Gauldalsfjella saman med Karl Johan Breida frå Trondheim. Dei to agentane etablerte ein etterretningssentral like ved Kleset i Selbu, der det var nazistar som heldt til. Etter kvart flytta dei operasjonssentralen til Kalvsjøbua, som ligg i Bringenfjellet. Herifrå sende dei rapportar til England om trafikken på hamna i Trondheim, alle transportar av militær art over Trondheim jernbanestasjon og disposisjonane til tyskarane ved ubåtbasen på Persaunet.

Tormod Morset var fenrik i dei norske styrkane etter krigen, men valde å ikkje satse på nokon militær karriere. I juli 1945 vart han dimittert og reiste tilbake til Selbu. Han vitna i rettssaka mot Henry Rinnan i Frostating lagmannsrett, ein omfattande rettssak som pågjekk i fem månadar i 1946.

Kjelder

Norske motstandsfolk
Folk frå Selbu
Leppestift

Leppestift (også kalla lebestift) er eit sminkeprodukt som ein bruker til å farga leppene med. Det er som regel ei fargestift som inneheld pigment, olje, voks og blautgjerande middel. Ein kan også måla farge på leppene, men slike produkt blir i dag gjerne kalla lipgloss.

Historie
I det gamle Sumer og Assyria, for rundt 5000 år sidan, brukte menn og kvinner å farga leppene raude. Dei knuste farga steinar til pulver og kunne blanda dei med kvitt bly. Folk kunne gravleggjast med leppefargane sine lagra i haldarar av skjel.
Det er også funne leppefarge frå Induskulturen, for rundt 4000 til 3000 år sidan. I det gamle Egypt brukte menn og kvinner fargestoff som oker som kunne vera blanda med kvae og parfyme til å farga leppene raude, oransje, sterkt rosa eller blåsvarte. Oker er også blitt brukt av aboriginarjenter i Australia til å farga leppene raude i samband med overgangsrituale.

Under den islamske gullalderen fann kosmetikaren Abu al-Qasim al-Zahrawi (Abulcasis) frå Al-Andalus opp den faste leppestiften. Denne var laga i former og parfymert, og blei skildra i verket hans Al-Tasrif.
Kinesarar laga tidlege leppestifter av bivoks for over tusen år sidan. Under Tang-dynastiet (618-907) blei desse laga med velduftande oljer.

På 1500-talet blei det vanlegare å farga leppene i England, med ei blanding av bivoks eller gummi arabicum og raudfargar frå plantar eller Cochenillelus-insekt. Dronning Elisabet I gjorde at sterkt raude lepper mot eit kvitfarga fjes kom på moten. Det var likevel berre kvinner frå overklassen og mannlege skodespelarar som brukte sminke.
På 1600-talet blei leppefarging forkasta av kyrkja for å forandra Guds skaparverk, og i 1770 vedtok det parlamentet ein lov som knytte skikken til hekseri.
Lenge blei lepper berre farga av skodepelarar på scena. Ved slutten av 1800-talet byrja den kjende skodespelaren Sarah Bernhardt å bruka leppestift og rouge også offentleg.

Ved slutten av 1800-talet byrja det franske kosmetikkselskapet Guerlain å laga leppestift. Den første kommersielle leppestiften blei funnen opp i Paris i 1884. Han var laga av bivoks, hjortetalg og lakserolje og dekt av silkepapir. 
Rundt 1915 byrja ein å selja leppestifter som kunne pressast opp i metallhaldarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lipstick» frå ,  den 19. februar 2018.  
 

Kosmetikk
Jorien ter Mors

Jorien ter Mors () er ein nederlandsk skeiseløpar frå Enschede som tevlar i både kortbaneløp og lengdeløp. Ho vart i 2014 olympisk mester i lengdeløp på 1500 meter og i lagtempo med Nederland, samt i 2018 i 1000 meter lengdeløp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jorien ter Mors» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Fiskefluge

Fiskefluge er ein fiskekrok, ongul,  som fungerer som agn (lokkemat) under flugefiske ved å vere omgjort til eit kunstig insekt eller anna byttedyr. Til kroken er det festa ulike fargerikt materiale som imiterer vengar, følehorn, kropp og anna. Jamvel imitasjonar av småfisk, reker, krabbar og liknande, kan verte rekna som fluge i denne samanhengen.

Den kunstige fluga skal gjerne karakterisere slike fluger som det aktuelle fiskeslaget beiter på i den aktuelle tida på året. Materiala som vert nytta til å imitere fluger er ofte fjører frå fargerike fuglar, tråd av ulike fargar, og anna kunstig eller naturleg råstoff som er eigna til slikt bruk. 

Fiskefluger kan kjøpast ferdige, men mange lager dei sjølv som eit viktig innslag i sportsfisket dei driv. Slik verksemd vert kalla flugebinding; fiskekroken vert festa i ei skrustikke, og fjøra og anna materiale vert surra fast til kroken med tråd. Fluger vert laga både i tradisjonelle standardiserte utformingar med eigne meir eller mindre vidgjetne namn, eller som utgåver som vert hevda å vere godt tilpassa ei konkret elv eller ein særleg fiskeart. Mange eksperimenterer òg med eigne former og materiale, og med fantasi-agn som ikkje liknar naturlege byttedyr.

«Fiskehanar» 

I Frankrike, der ein kan råke på sportsfiskarar på dei mest uventa stadene, er det lang tradisjon for å ale opp hanar med fargerike fjører som er særs eigna til å lage gode fiskefluger av. Slike hanar vert kalla fiskehanar, coq de pêche. Neuvic i Corrèze i regionen Limousin har utpeika seg sjøl til fiskehanehovudstad, og har arrangert nasjonale årlege tevlingar om kven som kan syne fram den beste fiskehanen. Den noverande fiskehanerasen coq de pêche du Limousin har opphav i ein særs gamal rase som særleg vart halde på gardane i området Haute Corrèze.

Flugefiske er ein fiskemetode som i det sørlege Europa skriv seg frå langt attende i tida. Metoden er ikkje ein relativt moderne britisk oppfinning, som ein kan få inntrykk av i vår tid, ettersom så mange fiskeflugemodellar har fått engelske nemningar, og av di det finst etter måten så mykje eldre litteratur på engelsk om sportsfiske. Dei eldste vitnesbyrda om bruk av hanefjører til kunstig agn er å finne i bokverket  Natura Animalium frå 200 e.Kr., skrive av den romerske, greskspråklege historikaren, zoologen og talaren Claudius Aelianus, fødd om lag i år 175 i Præneste, noverande Palestrina nokre mil aust for Roma, og som døydde i Roma ikring år 235. Han skriv om ein makedonsk metode for å fiske «flekkete fisk», truleg aure, med ein fiskekrok dekt av raud ull omgjeve av hanefjører. I det såkalla Astorga-manuskriptet frå 1624, namngjeve etter byen Astorga i León og utgjeve i Spania av Juan de Bergara, er det skildra 33 kunstige fiskefluger av fjører frå hane-rasane Indios og Pardos som vart ala opp i León. Det har vore diskutert om fiskehane-rasane frå León er av same eller eldre opphav enn fiskehanerasen frå Limousin, som til liks med rasane frå León, er ein hanerase som ein ikkje kjenner opphavet til.

Fiske
Fritidsutstyr
Christine Nesbitt

Christine Nesbitt () er ein kanadisk skeiseløpar frå London i Ontario som vart olympisk meister på 1000 meter i 2010 og sprint-verdsmeister i 2011.

I 2012 vart ho tildelt Oscarstatuetten.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christine Nesbitt» frå ,  den 20. februar 2018.  

Canadiske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Canada
Vinnarar av Oscarstatuetten
Folk frå Melbourne
Svetlana Zjurova

Svetlana Sergejevna Zjurova, gift Tsjernenko, () er ein russisk politikar og tidlegare skeiseløpar frå småbyen Pavlovo i Leningrad oblast. Ho vart i 2006 sprint-verdsmeister og olympisk meister på 500 meter. Frå 2008 representerte ho det statsstyrande Sameint Russland i den russiske Dumaen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Svetlana Zjurova» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Russiske skeiseløparar
Russiske politikarar
Olympiske meistrar for Russland
Marianne Timmer

Maria Aaltje Timmer, kjend som Marianne Timmer (), er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå landsbyen Sappemeer i provinsen Groningen. Ho vart olympisk meister på 1000 og 1500 meter under Vinter-OL 1998, også i 2006 vann ho den olympiske gullmedaljen på 1000 meter. I 2004 vart ho verdsmeister i sprint. Timmer var ei tid gift med trenaren Peter Mueller.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marianne Timmer» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Nederland
Cindy Klassen

Cynthia Klassen, kjend som Cindy Klassen, () er ein kanadisk tidlegare skeiseløpar frå Winnipeg. Ho vart verdsmeister i firkamp i 2003 og 2006, olympisk meister på 1500 meter under Vinter-OL 2006 og vann elles to indivuduelle gullmedaljar i VM i enkeldistansar, samt ein i lagtempo.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cindy Klassen» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Canadiske skeiseløparar
Olympiske meistrar for Canada
Appalachian dulcimer

Appalachian dulcimer er eit strengeinstrument utvikla i USA med utgangspunkt i ein instrumenttype kjend fleire stader i Europa, som nederlandsk hummel, fransk epinette des Voges og norsk langeleik. Det er særleg kjend frå folkemusikk i Appalachane i Aust-USA.

Instrumentet er også kjend som lap dulcimer, mountain dulcimer, Kentucky dulcimer og mountain zither eller kortare namn som delcumer, dulcymore, harmonium, hog fiddle, music box og harmony box.

Dulcimeren har fire strengar. Han har ein dobbel melodistreng, ein bass- og ein kvintstreng, og har ofte open stemming. Gripebrettet har diatonisk skala. Instrumentet blei tradisjonelt spelt ved at strengane blei pressa ned med ein «noter», ein rund pinne av tre, men i dag kan ein også spela dulcimer med fingrane. Dette gjer at ein også kan spela akkordar. Strengane blir plukka med eit plekter.

Ein knyter særleg appalachian dulcimer til tradisjonell amerikansk folkemusikk. Ein av dei fremste utøvaraene var Jean Ritchie frå Kentucky (f. 1922). Instrumentet er også brukt i moderne musikk, der ein til dømes kan nemna Joni Mitchell, som stemmer dulcimeren på utradisjonelt vis og speler akkordar. I England er dulcimeren blitt brukt av Brian Jones i The Rolling Stones og av folkrock-grupper som Fairport Convention og Steeleye Span, i Noreg av Folque og Kong Lavring.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Appalachian dulcimer» frå ,  den 20. februar 2018.

Litteratur 
 Randall Armstrong: «The Adaptable Appalachian Dulcimer». I Music Educators Journal, Vol. 66, No. 6, februar 1980, s. 38–41 (Sage Publications)
 Lucy M. Long: «Appalachian dulcimer». I Deane L. Root: Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. 
 Sibyl Marcuse: Musical Instruments: A Comprehensive Dictionary'', W.W. Norton & Co.; New York:  1975. ISBN 0060127767

Siterinstrument
Monokord

Monokord er i utgangspunktet eit musikkinstrument med ein streng. Strengen er spent over ein resonanskasse og har ein rørbar stol til regulering av den klingande strengelengda. Monokorden var eit viktig instrument for pythagorearane i antikken når dei undersøkte taltilhøva i musikken. Dei kalla instrumentet kanon, som tyder 'regel, rettesnor'.

Monokordet hadde ei viktig rolle i musikkteori og -undervising fram til 1800-talet. Det heldt på namnet sjølv etter at ein la til fleire strengar, og er rekna som ein forløpar til klavikordet.

Ein finn monokord-instrument i mange utformingar i ulike kulturar, frå den kinesiske erhuen til enklare utgåver. I ulike frmer kan instrumentet brukast både til klimpring og som strykeinstrument.

Ein kan laga eit heimelaga monokord ved hjelp av til dømes ein (sigar)boks som resonanskasse på eit kosteskaft. Ein kjend variant i folkemusikk-samanheng bruker ein vaskebalje av sink som bass-resonanskasse og hellinga på kosteskaftet for å variera tonehøgd/straming av strengen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Monokord» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Klimpreinstrument
Historiske musikkinstrument
Strengeinstrument
Greske ord og uttrykk
Pony Time

«Pony Time» er ein song skriven av Don Covay ogo John Berry (eit medlem av den tidlegare vokalgruppa til Covay, The Rainbows), og opphavleg spelt inn i 1960 av Covay og truppa hans The Goodtimers. Songen fekk større suksess då han vart spelt inn av Chubby Checker året etter Dette vart den andre songen hans som gjekk til topps på poplista i USA (etter «The Twist» i 1960). Chubby Checker si innspeling av «Pony Time» gjekk òg til topps på R&B-lista. 

Songen introduserte ein ny dansestil, The Pony, der dansaren ser ut som han eller ho rid på ein hest. Songen er med i filmen «Hairspray». Ein referanse til den nye dansesstilen er nemnt i songen «Back to the Hop» (1961) av Danny and the Juniors.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pony Time» frå ,  den 20. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1961
Chubby Checker-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Songar skrivne av Don Covay
Cameo-Parkway Records-singlar
Songar frå 1961
Let's Twist Again

«Let's Twist Again» er ein song skriven av Kal Mann og Dave Appell, og gjeven ut på singel av Chubby Checker. Det var ein av dei største hitsinglane i 1961. Han nådde åttandeplassen på poplista til Billboard i USA og tredjeplassen på lista til Cash Box i august det året. I Storbritannia nådde singelen andreplassen i februar 1962. Songen refererer til twist-dansen som herja på denne tida og til singelen «The Twist» som gjekk to gonger til topps på den amerikanske singellista i september 1960 og igjen i januar 1962. 

Songen vann Grammy-prisen i 1962 foe beste rock and roll-song. Checker song òg i songen på tysk som «Der Twist beginnt» og på italiensk som «Balliamo il Twist». Songen er med på filmmusikkalbumet til filmen The Help.

Den kroatiske songaren Tatjana Cameron Tajči spelte inn ein versjon på kroatisk kalla «Moj mali je opasan». I 1985 spelte Kids Incorporated inn «Let's Twist Again» i sesong to av Rock of Ages.

Salsliste

Johnny Hallyday-versjonen

Songen vart spelt inn på fransk av Johnny Hallyday. Versjonen hans (kalla «Viens danser le twist») kom ut i 1961 og låg sju veker på toppen av den franske singellista, frå 13. november til 13. desember 1961 og frå 13. januar til 9. februar 1962. I Vallonia (Fransk Belgia) låg singelen 40 veker inne på lista og nådde òg toppen av singellista.

Salsliste

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let's Twist Again» frå ,  den 20. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
http://www.chubbychecker.com/discography.asp Chubby Checker discography
 

Singlar frå 1961
Chubby Checker-songar
Songar med tekst av Kal Mann
Songar skrivne av Dave Appell
The Isley Brothers-songar
Johnny Hallyday-songar
Songar frå 1961
Cameo-Parkway Records-singlar
Oppfølgjarsongar
Songar om dansing
Louis Prima-songar
Duane Eddy-songar
The Ventures-songar
Nummer-ein-singlar i Belgia
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Frankrike
Limbo Rock

«Limbo Rock» er ein song om limbo-dansing skriven av Kal Mann (under pseudonymet Jon Sheldon) og Billy Strange. Ein intrumentalversjon vart først spelt inn av The Champs i 1961. Den første vokale versjonen vart spelt inn i 1962 av Chubby Checker (på Parkway Records). Singelen hans nådde andreplassen på Billboard Hot 100 i to veker (berre «Telstar» av The Tornados låg på toppen) og gjekk til topps på Cash Box-lista.  Chubby Checker-innspelinga nådde òg tredjeplassen på R&B-lista.

Checker gav seinare ut oppfølgjaren «Let's Limbo Some More», i 1963, som nådde 20. plassen på Billboard-lista.

Opphav
I 1960 lytta studiogitaristen Billy Strange og ein ven til ein song på radioen. Strange meinte at han kunne skrive ein betre song på fem minutt. Venen hans vedda hundre dollar på at det var noko han ikkje kunne. Strange tok fram ei skriveblokk og kom opp med ein melodi på under fem minuttar medan teksten berre var «What a monotonous melody» i kvar linje. Han vann veddemålet. Då han seinare gjorde ei innspeling for Ricky Nelson vart Strange spurt om han hadde ein song for innspelinga. Som ein spøk song han «What a Monotonous Melody»-songen. Nokre månader seinare spurte manageren til Chubby Checker, Kal Mann Strange om han kunne spele inn songen med ein annan tekst, og dette vart «Limbo Rock».

Andre versjonar 
Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Herb Alpert & The Tijuana Brass, The Ventures, Fozzie Bear (på Muppet Beach Party), Sebastian the crab, Chet Atkins og Hank Snow (på fellesalbumet C.B. Atkins & C.E. Snow by Special Request), The Knickerbockers, Klaus Wunderlich, The Routers, Arthur Lyman, Skiantos, Jaume Sisa. Fordi songen bokstavleg talt handlar om limbo, finst det mange versjonar av mindre kjend band innan latinamerikansk musikk, calypso og reggae. Songen er òg populær på barnemusikkalbum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Limbo Rock» frå ,  den 20. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar med tekst av Kal Mann
Songar skrivne av Billy Strange
Chubby Checker-songar
The Champs-songar
Herb Alpert-songar
Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Songar om dansing
The Ventures-songar
Chet Atkins-songar
Hank Snow-songar
Klaus Wunderlich-songar
The Hucklebuck

«The Hucklebuck» (stundom skrive «The Huckle-Buck») er ein jazz- og R&B-dansesong som først var gjort populær av Paul Williams and His Hucklebuckers i 1949. Melodien vart komponert av Andy Gibson, og seinare vart det skrive tekst til songen av Roy Alfred. Songen vart ein hit innan fleire sjangrar og utløyste ein dansemani, og var på mange måtar ein føregangar for suksessen til rock and roll nokre år seinare. Songen vart sidan spelt av mange andre artistar som Lucky Millinder, Roy Milton, Tommy Dorsey, Frank Sinatra, Lionel Hampton, Louis Armstrong, Chubby Checker, Bo Diddley, Otis Redding, Canned Heat og Coast to Coast.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Hucklebuck» frå ,  den 20. februar 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1949
Singlar frå 1960
Rhythm and blues-songar
Jazzstandardar frå 1940-åra
Songar på toppen av Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista
Dansemaniar
Paul Williams-songar
Tommy Dorsey-songar
Frank Sinatra-songar
Louis Armstrong-songar
Chubby Checker-songar
Bo Diddley-songar
Otis Redding-songar
Canned Heat-songar
Bill Haley-songar
Floyd Cramer-songar
Lionel Hampton-songar
Benny Goodman-songar
Jackie Lee-songar
Quincy Jones-songar
Count Basie-songar
Little Willie-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Slow Twistin'

«Slow Twistin'» er ein song av rock and roll-musikarane Chubby Checker og Dee Dee Sharp. Songen vart gjeven ut på singel i 1962 og nådde tredjeplassen på både Billboard Hot 100 og R&B-lista i USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Slow Twistin'» frå ,  den 20. februar 2018.  
 

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Chubby Checker-songar