alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Slaget ved St. John's

Slaget ved St. John's var eit slag ved St. John's på Newfoundland der franskmennene erobra den britiske kolonien Newfoundland, den  under Dronning Anne-krigen. Ein blanda og brokete styrke på 164 menn leia av Joseph de Monbeton de Brouillan de Saint-Ovide, løytnant for Philippe Pastour de Costebelle, den franske guvernøren i Plaisance, klarte raskt å ta den britiske garnisonen i St. John's, og tok kring 500 fangar. 

Costebelle, som hadde for få ressursar til å halde St. John's, øydela festningsverka og forlet staden i april 1709. Han vart seinare gjenerobra av britane. Dei franske koloniutpostane på Newfoundland vart fråreiste etter Frankrike avstod kontrollen over øya til Storbritannia i 1713 med freden i Utrecht. Dei fleste franske nybyggjarane vart flytta til Île-Royale, som i dag heiter Cape Breton Island.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Battle of St. John's» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Pothier, Bernard. Biography of St. Ovide
 Prowse, Daniel Woodley. A history of Newfoundland: from the English, colonial, and foreign records
 Quinn, D.B. Biography of Thomas Lloyd
 Salagnac, Georges Cerbelaud. Biography of Costebelle
 

Konfliktar i 1709
Franske slag
Britiske slag
Slag i den spanske arvefølgjekrigen
Ny-Frankrike
Historia til Newfoundland og Labrador
Asiento

Asiento var ein avtale mellom Spania og andre land som gav dei andre landa løyve til å selje folk som slavar i dei spanske koloniane mellom 1543 og 1834. I britisk historie refererer dette vanlegvis til ein avtale mellom Spania og Storbritannia frå 1713 som omhandla tilgangen til afrikanske slavar for dei spanske territoria i Amerika. Den britiske regjeringa gav desse rettane til Sørhavskompaniet.  

Avtalen vart først gjeven til republikken Genova og Portugal, vart avtalen i 1701 gjeven av Filip V av Spania til det franske Guinea-selskapet (som på denne tida òg vart kalla «Asiento-selskapet»). Ved freden i Utrecht i 1713 fekk England og det engelske Sørhavskompaniet (South Sea Company) monopol på denne handelen dei neste 30 åra. Det mest merkverdige i denne Asiento-avtalen var at selskapet saman med 4800 slavar årleg kunne sende eit «Asiento-skip» med 500 tonn varer til same stad der slavane vart innført. På denne måten mjukna det harde kommersielle monopolet Spania heldt fast på i koloniane sine, og gjennom omfattande smugling klarte England ytterlegare å auke handelssambandet sitt med dei spanske koloniane. Dette førte alt i 1739, før dei 30 åra var over, til krig mellom England og Spania, krigen om øyra til Jenkins. Ved freden i Aachen i 1748 gjeldt Asiento-avtalen enno i fire år for Sørhavskompaniet, men i 1750 gjekk avtalen ut mot at Spania betalte ei erstatning på 100 000 pund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Asiento» frå ,  den 29. mai 2011.  
 

Slaveri
Britisk kolonisering av Amerika
Nederlandsk kolonisering av Amerika
Spansk kolonisering av Amerika
Historia til Dei tretten koloniane
Nueva Planta-påboda

Nueva Planta-påboda (spansk Decretos de Nueva Planta) var ei rekkje påbod som vart signert mellom 1707 og 1716 av Filip V—den første Bourbon-kongen i Spania—under og kort tid den spanske arvefølgjekrigen var over, som han vann. 

Han nytta fødelandet Frankrike som modell for ein sentralisert stat og undertrykte institusjonar, privilegia og gamle fueros i nesten alle områda som tidlegare var ein del av Krona Aragon (Aragon, Catalonia, Valencia, og Balearane). Påboda bestemte at alle områda i Krona Aragon, utanom Arandalen, skule styrast under lovene til Castilla («dei mest prisverdige i heile universet» i følgje påbodet frå 1707) og innlemma desse regionane i eit nytt, og nesten uniformt styrt, sentralisert Spania. Andre historiske område som Navarra og Baskarland, som støtta Filip V under krigen, fekk halde på dei gamle lovene sine. 

Lovene var den første gjennomføringa av Spania som ein sentralisert stat og var meint både som eit moderniserande element, på linje med ander europeiske land der monarkane stadig fekk meir makt, og som ei straff for områda som hadde kjempa mot Filip V i arvefølgjekrigen. Dei øvste embetsmennene vart utpeikte direkte frå Madrid, byen til kongen, og dei fleste institusjonane i desse områda vart nedlagde. Kastiljansk var det einaste offentlege språket og erstatta latinsk, katalansk og andre spanske språk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nueva Planta decrees» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Basert på den versjonen av artikkelen på Spansk Wikipedia frå januar 2006.
 

1707
1715
1716
Katalansk historie
Spansk historie
Huset Stuart

Huset Stuart eller Stewart var eit skotsk, og seinare britisk, fyrstehus av normannisk opphav. Namnet stammar frå den gamle skotske tittelen High Steward. Maria Stuart tok i bruk den franske skrivemåten Stuart då ho budde i Frankrike.

Huset Stuart herska i Skottland i 336 år, frå 1371 til 1707. Etter at Elisabeth I av England, den siste monarken frå huset Tudor, døydde, kom huset Stuart på trona òg i England og Irland, og styrde dei tre kongerika i personalunion mellom 1603 og 1707. I denne perioden kalla herskarane av huset Stuart seg for kongar og dronningar av Storbritannia, sjølv om ein stat med dette namnet endå ikkje eksisterte. Dronning Anne var den første monarken som herska over eit sameint Storbritannia, frå 1707 til ho døydde i 1714. Etter ho døydde vart huset Stuart etterfølgd av huset Hannover på trona.

Regentar

Skotske monarkar

Skotske, engelske og irske monarkar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Huset Stuart» frå ,  den 29. mai 2011.  
 

 
Stuart
Rupert's Land

Rupert's Land, stundom kalla «Prince Rupert's Land», var eit territorium i Britisk Nord-Amerika som bestod av nedslagsfeltet til Hudsonbukta som var nominelt eigd av Hudson's Bay Company i 200 år frå 1670 til 1870, sjølv om det budde mange innfødde grupper i same området og som ønskte suverenitet i området. Rupert's Land ligg i dag hovudsakleg i Canada, men ein liten del finst i dag òg i USA. Det vart kalla opp etter prins Rupert av Rhinen, ein nevø av Karl I og den første guvernøren i Hudson's Bay Company.

Områda som høyrte til Rupert's Land omfatatr heile Manitoba, det meste av Saskatchewan, det sørlege Alberta, det sørlege Nunavut, nordlege delar av Ontario og Quebec, i tillegg til delar av Minnesota og Nord-Dakota og nokre små område av Montana og Sør-Dakota.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rupert's Land» frå ,  den 29. mai 2011.

Bakgrunnsstoff

 
Britisk kolonisering av Amerika
Tidlegare britiske koloniar
Tidlegare engelske koloniar
Britisk Nord-Amerika
Pelshandel
Skipingar i 1670
Stader kalla opp etter britar
Stader kalla opp etter tyskarar
Spansk Geldern

Øvre Geldern eller Spanske Geldern var ein av fire delar av det keisarlege Hertugdømet Geldern. I den nederlandske revolusjonen var det det einaste fjerdedelen som ikkje lausriven frå Habsburgmonarkiet og vart ein del av Dei sameinte Nederlanda, men vart verande under spansk styre under åttiårskrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Upper Guelders» frå ,  den 29. mai 2011.  
   

Nederlandsk historie
Hertugdømet Geldern
Historia til Nordrhein-Westfalen
Rolf Åge Berg

Rolf Åge Berg () i Stjørdal er ein tidlegare skihoppar og hopptrenar frå Vassbygda i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Han representerte Idrettslaget Stjørdals-Blink og treningsgruppa Trønderhopp.

Karriere 
Berg var med på det norske hopplandslaget frå 1983, og debuterte i verdscupen den 30. desember 1983. Han vann NM i stor bakke i 1984, og kom på 2. plass i normalbakken. Berg kom på 5. plass i normal bakke under vinter-OL 1984 i Sarajevo.

1986-sesongen vart hans beste og hans siste som skihoppar. Han kom på tredjeplass i Bischofshofen under den tysk-austerrikske hoppveka den 6. januar 1986, og vart nummer fem samanlagt i hoppveka. 19. februar vann han verdscuprennet i St. Moritz i Sveits, hans einaste verdscupsiger. Under NM i 1986 vann han sølvmedaljen i både stor bakke og normal bakke.

Under VM i skiflyging 1986 i Kulm mista Berg kontrollen over skia etter sterkt luftpress ovanfrå. Han vart frakta til sjukehus med hjerneskaking, skamslått skulder og brot på korsbandet i det venstre kneet. Etter fallet vart han erklært 12 prosent invalid, og slutta som aktiv skihoppar. Trass i at han ikkje kunne fullføre sesongen, vart han nummer åtte i den totale verdscupen. 

Berg har seinare vore trenar, jamnast i Trønderhopp, men også trenar for mellom andre Espen Bredesen og Vegard Sklett, samt landslagstrenar i midten av 1990-åra.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1983: Nr 8 i Holmenkollen
1984: Nr 5 i normalbakken i OL Sarajevo. Nr 5 i Holmenkollen
1985: Nr 4 i Örnsköldsvik
1986: Siger i St. Moritz, ein andreplass og ein tredjeplass

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1982: Nr 12 i storbakken på Rena
Ski-NM 1983: Nr 9 i normalbakken i Mo i Rana
Ski-NM 1984: Gullmedalje storbakken i Meldal, sølvmedalje i normalbakken på Kongsberg
Ski-NM 1985: Nr 6 både i normalbakken i Bardu og i storbakken i Bærum
Ski-NM 1986: Sølvmedalje både i normalbakken på Vang og i storbakken i Oslo
Ski-NM 1987: Nr 5 i normalbakken i Sprova
Ski-NM 1988: Nr 11 i storbakken på Rena

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Rolf Åge Berg i fis-ski.com
Rolf Åge Berg i olympedia.org

Norske skihopparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Skihopparar under vinter-OL 1984
Folk frå Stjørdal
Jean Alaux

Jean Alaux, kalla «le Romain» («romaren») () var ein fransk historiemålar og direktør i Det franske akademiet i Roma frå 1846 til 1852.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jean Alaux» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Måleri av Alaux (Insecula)

Franske målarar
Folk frå Bordeaux
Spanske monarkar

Dette er ei liste over spanske monarkar, det vil seie herskarar over eit samla Spania.

Føregjengarar til det spanske monarkiet var:
 Kongedømet til visigotarane
 Cordoba-kalifatet
 Kongedømmet Aragon
 Kongedømmet Castilla og Leon
 Kongedømmet Navarra

Ferdinand II av Aragon og Isabella I av Castilla regjerte gjennom personalunionen sin dei to kongedøma saman. Ferdinand la og under seg den søre delen av Navarra. Etter Isabella døydde overtok dottera hennar Joanna trona, men Ferdinand fortsette som regent fordi Joanna var sinnsjuk. Sonen til Joanna, Karl (seinare tysk-romersk keisar), etterfylgde henne. Då Ferdinand døydde i 1516 overtok han òg Aragon. I 1580, under sonen til Karl I, Filip II av Spania, vart òg Portugal innlema i kongedømmet. Med dette vart heile Den iberiske halvøya sameint under ein konge og namnet på riket vart forandra til Spania. Portugal vart igjen sjølvstendig i 1640, men namnet Spania vart enno brukt om unionen mellom Castilla og Aragon.

Huset Habsburg 
Det er vanleg å rekne Karl I som den første kongen av Spania, sjølv om sonen Filip var den første til å bruke tittelen. (Nummereringa av monarkane held fram etter den kastiljanske linja.)

 Karl I: 23. januar 1516 – 16. januar 1556
 Filip II: 16. januar 1556 – 13. september 1598
 Filip III: 13. september 1598 – 31. mars 1621
 Filip IV: 31. mars 1621 – 17. september 1665
 Karl II: 17. september 1665 – 1. november 1700

Huset Bourbon 
 Filip V: 16. november 1700 – 14. januar 1724
 Ludvig I: 14. januar – 31. august 1724
 Filip V (gjeninnsett): 6. september 1724 – 9. juli 1746
 Ferdinand VI: 9. juli 1746 – 10. august 1759
 Karl III: 10. august 1759 – 14. desember 1788
 Karl IV: 14. desember 1788 – 19. mars 1808
 Ferdinand VII: 19. mars 1808 – 6. mai 1808

Huset Bonaparte 
 Joseph Bonaparte: 6. juni 1808 – 11. desember 1813

Huset Bourbon 
 Ferdinand VII (gjeninnsett): 11. desember 1813 – 29. september 1833
 Isabella II: 29. september 1833 – 30. september 1868

Interregnum 
 1868 - 1871

Huset Savoie 
 Amadeus I: 2. januar 1871 – 11. februar 1873

Den første republikken 
 Den første spanske republikken: 1873 - 1874

Huset Bourbon 
 Alfonso XII: 29. desember 1874 – 25. november 1885
 Alfonso XIII: 17. mai 1886 – 14. april 1931

Den andre republikken 
 Den andre spanske republikken 1931 - 1939
 Francisco Franco (diktator): 1939 - 1975

Huset Bourbon 
 Juan Carlos I: 22. november 1975 -

 
Spanske monarkar
Bek

Bek er eit reststoff som vert att etter destillasjon av ulike organiske stoff. Ein får ulike typar bek alt etter kva som vert destillert. Ein  kan til dømes få  tretjørebek, steinkolbek eller petroleumbek.

Tretjørebek vert brukt når ein kalfatrar nata i huda eller på dekk av eit fartøy. 

Bekatråd som har vorte brukt av skomakarar er og beka med tretjørebek. Bek til dette bruk kan ein lage ved å koke inn tretjøre, og setje til sauetalg. For kvar liter tjøre ein kokar, set ein til 100-150 gram talg. Tjøren må innkokast til om lag ein tredel før talga vert tilsett.

Kjelde
Norsk Allkunnebok I. 1948
Lars Longva: Tjørebrenning på Pollmoen i Syft og Skaut. Jula 98 Sykkylven 1998.

Båtbygging
Materiale
Francisco Castillo Fajardo

Francisco Castillo Fajardo, 2. marki av Villadarias () var ein spansk general. 

I 1693 mislukkast han i å forsvare Charleroi mot franskmennene, men i 1698 klarte han å forsvare Oran mot tyrkarane. I 1702 vart han generalkaptein i Andalucia og klarte å forsvare Cadiz mot ein britisk-nederlandsk flåte under George Rooke i slaget ved Cádiz i 1702 under den spanske arvefølgjekrigen. I 1704 kommanderte han styrken som invaderte Portugal og erobra Castelo de Vide og Marvão. Dei to neste åra prøvde han å ta attende Gibraltar frå britane, før han vart erstatta den 8. februar 1705 av den franske marskalken de Tessé, som gav opp omleiringa og trekte seg attende. I 1710 var han kommandant for armeen som tapte slaget ved Almenar. Etter dette slaget vart han erstatta av Marquis de Bay. Han vart generalkaptein i Valencia i 1713.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Francisco Castillo Fajardo, Marquis of Villadarias» frå ,  den 29. mai 2011.  
 

Spanske generalar
Markiar av Villadarias
Spanjolar i den spanske arvefølgjekrigen
Hans Olav Sørensen

Hans Olav Sørensen () i Selbu) er ein norsk tidlegare skihoppar som var medlem av IL Mebonden.

Han slo gjennom i 1964-sesongen. I den tysk-austerrikske hoppveka 1963/64 kom han på 5. plass i Oberstdorf, og vart nummer 10 samanlagt. I Vinter-OL 1964 vart han nummer 8 i normalbakken. Seinare i sesongen vann han bronsemedaljen under noregsmeisterskapen på Voss, siste året det vart tevla i ein bakke i NM.

I NM 1966 tok han sølvmedalje i storbakken og bronsemedalje i normalbakken i 1966, begge på Rena. Bjørn Wirkola var klar vinnar i begge renna, Sørensen kom 0,1 poeng bak Toralf Engan i normalbakken. Tidlegare i sesongen kom han på sjuandeplass samanlagt i den tysk-austerrikske hoppveka. Han fekk plass i den norske troppen til ski-VM i Oslo, der han vart nummer 26 i storbakken.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1964: Nr 8 i OL Innsbruck. Nr 5 i Bischofshofen, nr 6 i Kiruna 
1966: Nr 7 i Bischofshofen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1961: Nr 9 i Trondheim
Ski-NM 1963: Nr 8 i Rælingen
Ski-NM 1964: Bronsemedalje på Voss
Ski-NM 1965: Nr 4 i storbakken i Bærum
Ski-NM 1966: Sølvmedalje i stor bakke og bronsemedalje i normal bakke, begge på Rena
Ski-NM 1967: Nr 6 i storbakken på Voss

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske skihopparar
Folk frå Selbu
Louis François de Boufflers

Louis François, Duc de Boufflers, Comte de Cagny () var ein fransk marskalk.

Han gjekk inn i militærteneste i 1663 i omleiringa av Marsal, og vart oberst for ein dragonskvadron i 1669. I erobringa av Lorraine (1670) tente han under marskalk de Créqui. I Holland tente han under Henri de la Tour d'Auvergne, Vicomte de Turenne, og utmerkte seg over med dugleik og mot, go då Turenne vart drepen av ei kanonkule i 1675, kommanderte han baktroppen under tilbaketrekkinga til den franske armeen. Han var alt ein brigadegeneral og i 1677 vart han maréchal de camp.

Han tente gjennom fleire felttog på denne tida og vart stadig forfremma og i 1681 vart han generalløytnant. Han kommanderte den franske armeen ved Moselle, som opna niårkrsigen med ei rekkje sigrar. Den 15. oktober 1688 tok han den viktige festninga Mainz, Aureum caput regni,  med 20 000 soldatar, før han leia eit korps til Sambre, og forsterka François Henri de Montmorency, Duc de Luxembourg kvelden før slaget ved Fleurus (1690).

I 1691 var han generalløyntant direkte under kongen sjølv, og under omleiringa av Mons vart han skadd i eit åtak på byen. Han var til stades med kongen under omleiringa av Namur i 1692, og tok del i sigeren ved Steinkirk. for tenestene sine vart han i 1692 forfremma til fransk marskalk og i 1694 vart han hertug.

I 1694 vart han utpeikt til guvernør i Franske Flandern og i byen Lille. Han vart sjølv omleira i Namur i 1695, og overgav seg først etter å ha tapt 8 000 av 13 000 mann. Han deltok i konferansen som enda krigen med freden i Ryswick.

Under den neste krigen, den spanske arvefølgjekrigen, då Lille var truga med omleiring av John Churchill, 1. hertug av Marlborough og prins Eugène av Savoie, vart Boufflers utpeikt som kommandant, og klarte å stå imot i tre månader. 

Han vart æra og løna av kongen for forsvaret sitt av Lille, der han gjekk av som sigerherre. Sjølv fienden sette så stor pris på forsvaret hans at han fekk lov å diktere sine eigne vilkår i kapituleringa. I 1708 vart han fransk adeleg. I 1709 var truga av invasjon, tilbaud Boufflers seg å tene under hans underordna Claude-Louis-Hector de Villars, og var med han i slaget ved Malplaquet. Her synte han stor dugleik, og etter Villars vart skadd leia han tilbaketrekkinga til den franske armeen utan å tape verken kanonar eller fangar. Han døydde i Fontainebleau den 22. august 1711.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Louis François, duc de Boufflers» frå ,  den 29. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Folk frå Oise
Hertugar av  Boufflers
Grevar av Cagny
Franske marskalkar
Franskmenn i den fransk-nederlandske krigen
Franskmenn i niårskrigen
Franskmenn i den spanske arvefølgjekrigen
Lester Embree

Lester Eugene Embree  () var ein amerikansk filosof og akademikar.

Lester Embree var fødd i California i ein arbeidarklassefamilie. Etter å ha tenestegjort i marinen under andre verdskrigen blei han student ved hjelp av ei offentleg støtteordning (G.I. Bill), som hjelpte krigsveteranar med utdanning.

Embree tok doktorgrad i filosofi ved The New School for Social Research i New York i 1972. Rettleiar var Aron Gurwitch. Andre lærarar ved New School var Alfred Schütz, Dorion Cairns og Thomas Luckmann.

Frå 1990 var han professor ved Florida Atlantic University (William F. Dietrich Eminent Scholar) og underviste før det ved universiteta i Northern Illinois og Duquesne. Han var leiar for the «Centre for Advanced Research in Phenomenology» i over 20 år. I tillegg var han vore med og grunnla «Organization of Phenomenological Organizations» og Newsletter of Phenomenology.

Lester Embree redigerte og publiserte ei rad bøker og artiklar om moderne filosofi, (konsititutiv) fenomenologi og vitskapsteori. Han engasjerte seg i omsetjingar av europeisk fenomenologi og arbeidde med teoretiseringar kring arkeologi, sjukepleieteori og økologi mellom anna. Innføringsboka hans om fenomenologi Refleksiv analyse er omsett til ei rad språk.

Publikasjonar
 Daniel, M. og L. Embree, red. (1994). «Phenomenology of the Cultural Disciplines». Contributions to Phenomenology. Dordrecht, Kluwer.
 Embree, L., red. (1988). «Wordly phenomenology. The continuing influence of Alfred Schutz on North-American human sciences». Current Continental Research; 013.
 Embree, L., red. (1992). «Metaarchaeology. Reflections by archaeologists and philosophers.» Boston studies in the philosophy of science; 147. Dordrecht, Kluwer.
 Embree, L., red. (1997). «Encyclopedia of phenomenology.» Dordrecht, Kluwer.
 Embree, L. (1997). «Problems of the value of nature in phenomenological perspectives or what to do about the snakes in the grass. Phenomenology of Values and Valuing.» J. G. Hart and L. Embree, Kluwer: 49-61.
 Embree, L., red. (1999). «Schutzian social science.» Contributions to phenomenology;  37. Dordrecht, Kluwer Academic.
 Embree, L. (2003). «Reflective analysis in and of social psychology. A model for interdisciplinary phenomenology.» Essays in celebration of the founding of the organization of phenomenological organizations. C.-F. Cheung, I. Chvatik, I. Copoeruet al.
 Embree, L. (2007). «Reflective Analysis. A First Introduction into Phenomenological Investigation.» Bucharest, Zeta Books.
 Embree, L. (2008). «Environment, Technology, Justification: Reflective Analyses.» Bucharest, Zeta Books.
 Embree, L. og H. R. Sepp (2010). «Handbook of phenomenological aesthetics.» Dordrecht, Springer.
 Sepp, H. R. og L. Embree «Handbook of Phenomenological Aesthetics.» Dordrecht, Springer.
 Toadvine, T. og L. Embree, Red. (2002). «Merleau-Ponty's reading of Husserl.» Contributions to phenomenology ; vol. 45. Dordrecht, Kluwer Academic.

Festskrift til Embree:
 Nenon, T., P. Blosser, et al. (2010).« Advancing phenomenology. Essays in honor of Lester Embree.» Dordrecht, Springer.

Kjelder

USA-amerikanske filosofar
filosofar på 1900-talet
filosofar på 2000-talet
Barney & Friends

Barney & Friends er ein amerikansk fjernsynsserie for barn. Hovudpersonane er Barney, ein antropomorf lilla Tyrannosaurus rex, og dinosaurvenene hans. Dei blir òg vitja av menneske, både barn og vaksne kjendisar. Barney blei til som ein serie videoar i 1987, og blei frå 1992 produsert og send av PBS. Barney blei raskt populær, og hadde etter ein sesong rundt 5 millionar sjåarar, nesten like mange som rivalen Sesame Street. Bøker og leiketøy frå serien blei lanserte og gjorde det godt.
Serien fekk også kritikk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Barney-nettstad
 Offisiell nettside frå Hit Entertainment 
 Barney & Friends  på PBS Kids (USA)
 Barney & Friends på PBS Kids Sprout (USA)
 

USA-amerikanske fjernsynsseriar
Barne-TV
Skipingar i 1992
Fylkesveg 6302

Fylkesveg 6302 går mellom Strand og Sandviksberget i Osen kommune. Vegen er 757 meter lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 4 i Sør-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Strand, kommunal veg til Sundholmen (0,4 km)
Endepunkt Sandviksberget

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Osen
Fylkesveg 6310

Fylkesveg 6310 går mellom Roan og Utro i Roan kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 11 i Sør-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Roan
Kommunal veg frå Utro til Eian (1,2 km)

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Åfjord
Fylkesveg 6316

Fylkesveg 6316 går mellom Hongsand og Hongsand kai i Roan kommune. Vegen er 258 meter lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 17 i Sør-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Hongsand
Kommunal veg frå Hongsand kai til Purkholmen (0,3 km)

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Åfjord