alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Prostitusjon

Prostitusjon er sal av seksuelle tenester mot betaling eller for andre gjentenester. Ein person som sel seksuelle tenester blir på norsk kalla for ein «prostituert» eller «sexarbeider».  I ei meir generell tyding av ordet kan eitkvart og eit sal av seksuelle tenester til eit eige føremål sjåast på som og reknast som prostitusjon.

Sjå òg 

 Bordell
 Hallik
 Pornografi
 Pornokrati
 Stripping
 Trafficking

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Prostitusjon» frå ,  den 13. oktober 2018.

Referansar

Litteratur 

 Andrés Lekanger Prostitusjon - Pro et contra Humanist forlag 2016 ISBN 9788282821315

Bakgrunnsstoff

 Rapport om vald mot prostituerte i Oslo, Noreg 
 Pro Senteret – Oslo hjelpetiltaket til kommune for kvinner og menn i prostitusjon
 Dagbladet sitt Magasinet 21.08 .2007 om kvifor menn kjøper sex
 Norske rusprostituerte følar seg jaget
 Nettstad for PION – Prostituertes Interesseorganisasjon i Noreg
 Forskar meiner sexkjøpsloven fremjar menneskehandel

Brotsverk
Nyhavn

Nyhavn er eit hamnekvarter i København, og eit av dei mest vitja turistmåla i byen. Hamna vart graven ut frå 1671 til 1673 av svenske krigsfangar etter Karl Gustav-krigane som eit alternativ til den eksisterande hamna.

Kong Fredrik III hadde på slutten av 1660-talet eit prosjekt for ein kanal som skulle gå frå hamneløpet og heilt inn til Kongens Nytorv. Kongen byrja å dra på åra på dennne tida, og planen hans enda i ein skuff og vart ikkje realisert. 
I 1670 overtok Christian V trona og då vart det umiddelbart fart i plana. Kongen sende ut ein ordre datert 28. desember same år, og her befalte han «..den forordnede Havn til det nye Torv udi tilstundende Aar 1671 at lade forferdige.»

Fullt så fort gjekk det ikkje å få kanalen ferdig. Arbeidet vart gjort av soldatar, hovudsakleg svenske krigsfangar frå den nyleg avslutta krigen med Sverige.

I mange år var Nyhavn blant dei meir skumle kvartera i byen med vertshus for sjømenn og dertil høyrande gledespiker. Men i 1980-åra vart området renovert, og Nyhavn husar i dag ei rekkje restaurantar, kaféer og barar. Blant dei mest kjende er Nyhavn 17 og Cap Horn.

Opphavleg innvigde Christian V området som «Nyhavnskanalen», men i dag heiter det berre Nyhavn. Severdige er dei over 300 år gamle husa som er vorte verna.

H.C. Andersen og Nyhavn 
Diktaren H.C. Andersen budde fleire stadar i Nyhavn. I september 1834 flytta han inn i nr. 20 hos Karen Sophie Larsen. I 1848 flytta han inn hos skipper Anholm. Den 23. oktober 1871 flytta han inn hos fotograf Thora Hallager som dreiv pensjonat i huset, frå 1873.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nyhavn» frå ,  den 13. oktober 2018.  

København
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Røldalstunnelen

Røldalstunnelen er ein vegtunnel på Europaveg 134 og Riksveg 13 i Ullensvang kommune i Vestland. Tunnelen går gjennom Røldalsfjellet mellom Hordadalen og Seljestadjuvet. Han er 4 657 meter lang og det høgaste punktet i tunnelen er 876 moh. Røldalstunnelen vart opna i 1964, og var den lengste vegtunnelen i Noreg til Haukelitunnelen opna i 1968.

Som mange andre tunnelar i Noreg er Røldalstunnelen noko plaga med kondens. Kondensen kan føra til farlege situasjonar fordi bilrutene plutseleg doggar til når ein køyrer inn i tunnelen.

Sjå òg 

 Seljestadtunnelen
 Vegtunnelar i Noreg

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Røldalstunnelen» frå ,  den 13. oktober 2018.  

Skipingar i 1964
Vegar i Ullensvang
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Tunnelar i Vestland
Nordic Fest

Nordic Fest er ein norsk alkoholfri heavy metal-festival.

Festivalen vart starta i 2002 med ein dag og 6 band, og har utvikla seg til ein fire dagars festival (2008) med band frå heile Europa. Festivalen vert halden på Sub Scene i sentrum av Oslo, som òg har halde Infernofestivalen, by:Larm og Øyafestivalen, men Nordic Fest er den som har vore der lengst.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordic Fest» frå ,  den 14. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 

Musikkfestivalar i Noreg
Festivalar i Oslo
Skipingar i 2002
Stein Erik Hagen

Stein Erik Hagen () er ein norsk entreprenør og finansmann. Stein Erik Hagen er særleg kjend for etableringa av butikk-kjeder som Rimi, og er av og til omtala som «Rimi-Hagen».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stein Erik Hagen» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 
 Stein Erik Hagen i Norsk Biografisk Leikikon

Folk frå Oslo
Norske forretningsfolk
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Leif Vetlesen

Leif Vetlesen () var ein norsk sjømann, organisasjonsmann og forfattar. 

Faren var ingeniør, mora lærer, etter examen artium ved Oslo katedralskole drog 17 år gamle Vetlesen i 1939 til sjøs. Under andre verdskrigen segla Vetlesen på ei rekkje skip som underordna mannskap (der han avanserte til matros). Han vart politisk og organisatorisk aktiv og vart mot slutten av krigen redaksjonssekretær i Norsk Sjømannsforbund i London. Ved fredsslutt heldt fram han ved kontoret til forbundet i Oslo og engasjerte seg spesielt i saka om Nortraships Sjømannsfond, i opposisjon til linja til forbundsleiinga.

Vetlesen mista stillinga i forbundet, vart ekskludert og hadde gjennom åra ei rekkje organisatoriske stillingar for NKP. I 1950 vart han ekskludert i kjølvatnet av Furubotn-oppgjeret, men han vart teken til nåde igjen nokon år seinare. Etter den sovjetiske invasjonen av Ungarn i 1956 braut han med NKP og melde seg inn i Arbeidarpartiet, frå 1966 var han informasjonssjef i Norad. Saman med Thore Horve fekk Vetlesen mot slutten av 1960-åra reist saka om krigsseglarane og sørgd for at dei fekk ein «ex gratia» utbetaling. I 1982-1985 var han generalsekretær i Amnesty International i Noreg. 

Vetlesen mottok Krigsmedaljen og Kongens fortjenstmedalje i gull i 1997. Han var gift med Vesla Vetlesen.

Bibliografi 

 Oktober-eksplosjonen i NKP : årsaker og omstende i samband med sprengningen av Noregs kommunistiske parti i oktober 1949 (1980) Ebok frå bokhylla.no
 Reis ingen monumenter,  kampen om Nortraships hemmelige fond (1981) Ebok frå bokhylla.no)
 Det norske fredskorps : fra Trollvannshytta til Afrika (1987) Ebok frå bokhylla.no) Med døden i kjølvatnet (av ein krigsseillers dagbok) (1989) Ebok frå bokhylla.no)
 Hard tørn : streiftog i en broket fortid	(1991) Ebok frå bokhylla.no)
 Syv fortellinger fra Norges krig på havet  (1993) Ebok frå bokhylla.no)

Kjelder 

 «Leif Vetlesen», frå Norsk biografisk leksikon

Bakgrunnsstoff

 «Eit raus radikal», minneord om Vetlesen i avisa Klassekampen 21. mai 2003

Kongens fortenestmedalje i gull
Norske sakprosaforfattarar
Norske sjømenn
Folk frå Oslo
Aleksandr Tsjivadze

Aleksandr Gabrielis dze Tsjivadze () er ein georgisk tidlegare fotballspelar frå Klukhori som spelte 46 landskampar for Sovjetunionen og vann cupvinnarcupen 1981 med Dinamo Tbilisi. Han var midtstoppar.

Karriere

Klubbspel
Tsjivadze spelte på Dinamo Tbilisi frå 1974 til han la opp i 1987. Med laget frå Tbilisi vann han i 1976 finalen i sovjet-cupen med 3-0 over Ararat Jerevan. Tre år seinare var han ein av eksekutørane som syrgde for at Tbilisi vann cupfinalen mot Dynamo Moskva på straffeskyting. Same året vann Dinamo Tbilisi dobbeltsiger då laget også gjekk til topps i seriemeisterskapen i Sovjetunionen. Våren 1981 slo  Dinamo ut West Ham United og der etter Feyenoord på sin veg til finalen i cupvinnarcupen. Den 13. mai 1981 kunne lagkaptein Tsjivadze heve turneringspokalen etter Dinamo Tbilisi vann med 2-1 over Carl Zeiss Jena framfor 4 750 tilskodar på Rheinstadon i Düsseldorf.

Landslagsspel
Perioden 1980-87 spelte Tsjivadze 46 landskampar for Sovjetunionen. Han deltok med laget under VM i fotball 1982, der Sovjetunionen rauk ut etter kvartfinalen mot Belgia. Også i 1986 var han med i VM-troppa, men kom ikkje på bana. Tsjivadze var lagkaptein i 25 landskampar, fast kaptein i 1982-84. Han skåra 3 landslagsmål.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1981 med Dinamo Tbilisi
Sovjetisk seriemeister: 1979 med Dinamo Tbilisi
Sovjetisk cupmeister: 1976 og 1979 med Dinamo Tbilisi

Tsjivadze var landslagssjef for Georgia 1993-97 og 2001-03.

Kjelder
eu-football
Denne artikkelen bygger på «Aleksandre Tschiwadse» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Georgiske fotballspelarar
Dinamo Tbilisi-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-VM 1986
Otto von Hanno

Otto Friedrich Wilhelm von Hanno () var ein norsk teiknar og teatermalar. Han var son av arkitekten Carl Wilhelm von Hanno og Ingeborg Gjerdrum og soneson av arkitekten Wilhelm von Hanno. Systera hans Lillian von Hanno var hoffdame for dronning Maud.

Biografi 
Otto von Hanno var gift to gonger. Hans første ekteskap var med Erna Wadel, kalla "Pus", som seinare vart ein kjend matskribent under namnet Pus Thaulow. Dei fekk sonen Carl Cato von Hanno saman i 1916. Noko år seinare tok ekteskapet slutt, og i 1927 gifta Otto von Hanno seg på nytt med Bergljot Gjems Selmer, kalla "Lillemor". Som Lillemor von Hanno vart ho eit kjent namn både som teater- og filmskodespelar og som forfattar. Otto ovon Hanno illustrerte fleire av bøkene til hustrua. Òg ekteskapet med Lillemor enda likevel i skilsmisse.

Sonen Carl Cato hadde utdanna seg til flyver. Då annan verdskrig braut ut, drog sonen til England for å delta i krigen på dei alliertes side. Han vart instruktør i Little Norway, og falle i 1941.

Otto von Hanno hadde òg hatt ein militær karriere, og han var major i det norske forsvaret.

Kunstnerisk virke 
Otto von Hanno var ein kjend teatermalar, men verkt òg som illustratør. Hans reklameplakat "Si-ko-fuglen" frå 1926 vart i 1994 trykket opp i den såkalte Norsik Kalenderen 1995 saman med andre døme på norsk plakatkunst frå mellomkrigstiden.

Bøkar illustrert av Otto von Hanno (utval) 

 Oplevet og hørt. Overtro og bjørnehistorier av Otto Schulz (1934)
 De og vi av Lillemor von Hanno (1936)
 Fjellet drar. Fiskerliv av Waldemar Kallevig (1936)
 Blindebukk av Lillemor von Hanno (1939)
 Dumme menn og troll til kjerringer av Lillemor von Hanno (1937)
 Det går et år av Lillemor von Hanno (1940)
 Soldatens syvende sans (1949)
 Å verge seg og sine –  – utgjeve av Sivilforsvaret (1952)

Andre verk 

 Oslo Museum har i sin teaterhistoriske samling eit flygel som har tilhøyrt Aase Bye, og seinare Dag Frøland, og som er dekorert av Otto von Hanno.
 Schous byggeris Reklamefigur Ølbæreren skal ha vore teikna av Otto von Hanno; teikninga signerte han med sina initialar OVH.
Posthornfrimerkene er teikna av von Hanno

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Otto von Hanno» frå ,  den 15. oktober 2018.

Referansar 

Norske illustratørar
Norske kunstnarar
Sverre Morken

Sverre Morken () er ein norsk kunstar som er mest kjend for å ha formgjeve ei lang rekkje norske frimerke og sedlar.

Han voks opp på eit småbruk i Folldal med Rondane som næraste nabo, og flytta til Nittedal i 1977. 

Han segla på Austen og Australia som ung mann. Deretter utdanna han seg som treskjærer og i bokkunstfaget i Oslo. 

I Noregs Bank sin seddeltrykkeri var han grafiker sidan 1972 med ansvar for design og gravering av forsidene på pengesedler. I over 30 år har han gravert frimerke for Posten Noreg. 

Då avbildningen av Noregs riksvåpen til offentleg bruk skulle omarbeidast, var det Morken som fekk ansvaret for oppgåva. Hans utforming frå 1992 vert i dag brukt av statlege styresmakter som den offisielle avbildningen av riksvåpenet .

På 50-kronerseddelen har han portrettert eventyrforteljaren Peter Christen Asbjørnsen. Vi kan sjå eit glimtar av vatna Øyrfiske og dermed Nittedal i bakgrunnen.

I fleire samanhengar har Morken henta motiv frå Nittedal kommune. Frimerka med landpostbudet Roar Ramstad føre plassen Mago nord i bygda og steinhoggeren Roll Molander i steinbrotet på Gjelleråsen.

29. juni 2004 fekk Sverre Morken overrekt Kongen sin fortjenstmedalje i gull. Sverre Morken mottok denne æresbevisning for sin innsats innanfor grafikk og design. Hans arbeid med sedler og frimerke har vore eit vesentleg bidrag til at norske sedler og frimerke har fått internasjonal heider for sin høge kunstneriske standard og ofte framstår som døme i estetisk utforming.

Morken har i løpet av 30 år designa meir enn 150 frimerke. Dette arbeidet har resultert i ei rekkje internasjonale prisar. Blant anna har norske frimerke vorte kåra til verda si venaste. Sverre Morken vann i 2003 stor heider for frimerka utgjevne til 100-årsjubileet for Nobels fredspris. Han er òg tildelt "Merkt for god design" saman med Enzo Finger for frimerket utgjeve til markeringa av H. M. Kong Olav Vs fødsel. Morken har laga ti prosent av alle norske frimerke som er gjevne ut siden 1855.

Morken har eige atelier og galleri i Nord-Atndalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sverre Morken» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Kongens fortenestmedalje i gull
Norske kunstnarar
Norske treskjerarar
Folk frå Folldal
Lillemor von Hanno

Lillemor von Hanno () var ein norsk skodespelar og forfattar. Ho var fødd Bergljot Gjems Selmer, og opptredde før ho gifta seg  under namnet Lillemor Gjems Selmer.

Familie 
Lillemor von Hanno var fødd i Balsfjord i Troms og var dotter av distriktslegen Alfred Selmer og forfattaren og skodespelaren Ågot Gjems.  Familien flytte til Ås i noverande Akershus fylke då ho var to år, sidan faren vart distriktslege i Follo.

Prisar og utmerkingar
Lillemor von Hanno vart tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull i 1951.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lillemor von Hanno» frå ,  den 14. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Utdypningsartikkel om Lillemor von Hanno i Store norske leksikon
 Om Lillemor von Hanno på www.filmfront.no

Kongens fortenestmedalje i gull
Norske forfattarar
Norske skodespelarar
Folk frå Balsfjord
Hans Krankl

Hans Krankl, eigenleg Johann Krankl () er ein austerriksk tidlegare fotballspelar frå Wien. Midtspissen er best kjend for sine år i Rapid Wien og FC Barcelona. Etter han la fotballskoa på hylla, arbeidde Krankl i vel 20 år frå 1987 som fotballtrenar for klubbar i Austerrike og Tyskland. Han var landslagssjef i Austerrike frå 2002 til 2005.

Klubbspel
Etter spel på lågare nivå for Wiener AC, spelte Krankl frå 1972 på toppserielaget Rapid Wien. Sommaren 1978 vart han overført til FC Barcelona der han skåra 29 seriemål på 30 kampar i sin fyrste sesong på det spanske laget. Han skåra det fjerde målet då Barcelona vann finalen i cupvinnarcupen 1979 med 4-3 mot Fortuna Düsseldorf. Utpå hausten 1979 mista han plassen i fyrstelaget og vart send til First Vienna i heimlandet. Han prøvde seg i FC Barcelona att hausten 1980, men flytta allereie i desember same året heim til Rapid Wien. Her var Krankl med å vinne to seriemeisterskap og tre rake cuppokalar. I 1985 skåra han då Rapid møtte engelske Everton FC i finalen i cupvinnarcupen, ein kamp Everton vann 3-1. Frå 1986 var Krankl spelande trenar i Wiener SC i eit par år.

Landslagsspel
Krankl spelte 69 landskampar i tida 1973-85 og fann nettmauskane 34 gongar i dei kampane. Han deltok i VM i fotball 1978 og skåra fire mål i turneringa, to av dei då han i mellomspelet vart matchvinnar mot Vest-Tyskland, til lita nytte. Under VM i fotball 1982 skåra han eitt mål.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1979 med FC Barcelona
Austerriksk seriemeister: 1982 og 1983 med Rapid Wien
Austerriksk cupmeister: 1976, 1983, 1984, 1985 med Rapid Wien

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans Krankl» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 
eu-football

Austerrikske fotballspelarar
Rapid Wien-spelarar
Barcelona-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1978
Spelarar i Fotball-VM 1982
Tertit von Hanno Aasland

Tertit von Hanno Aasland () var ein norsk statsvitar, embetskvinne og bistandsarbeidar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tertit von Hanno Aasland» frå ,  den 20. oktober 2018.  
 

NRK-tilsette
Arbeidarpartipolitikarar
Norske embets- og tenestefolk
Norske statsvitarar
Folk frå Oslo
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Lasse Aasland

Lasse Aasland () var ein norsk Ap-politikar, embetsmann og bistandsarbeidar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lasse Aasland» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Arbeidarpartipolitikarar
Norske embets- og tenestefolk
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Norec

Norec (av engelsk Norwegian Agency for Exchange Cooperation, Norsk senter for utvekslingssamarbeid, betre kjend som Fredskorpset, er eit norsk forvaltingsorgan som legg til rette for utveksling av mellom-menneskelege føretak og organisasjonar i Noreg og land i Afrika, Asia og Sør-Amerika. Det er underlagt Utanriksdepartementet. 
Det norske Fredskorpset vart oppretta 4. april 1963, etter modell av det amerikanske Peace Corps. 
I 2017 vedtok Regjeringa Solberg å flytta Norec frå Oslo til Førde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Norec» frå ,  den 14. oktober 2018.

Referansar 

Skipingar i 1963
Sunnfjord kommune
Norske statsetatar
Mamo Wolde

Degaga Wolde, kjend som Mamo Wolde, () var ein etiopisk langdistanseløpar som vart olympisk meister i maratonøvinga under Sommar-OL 1968 i Mexico, der han også vann sølvmedaljen i milløpet. Fire år seinare tok han bronsen i maraton då Sommar-OL 1972 fann stad i München.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mamo Wolde» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Etiopia
Lennox Miller

Lennox Valencia Miller () var ein jamaicansk friidrettsutøvar frå Kingston som vann OL-sølv 1968 og OL-bronse 1972 på 100 meter. Han var far til USA-amerikanske Inger Miller og busett i Pasadena i delstaten California.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lennox Miller» frå ,  den 14. oktober 2018.  

Jamaicanske sprintarar
Jamaicanske OL-deltakarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Jamaica
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Jamaica
Norsk Aero Klubb

Norsk Aero Klubb (NAK) var eit norsk forbund for all luftsport fram til samanslutninga med Norges Luftsportforbund i 2003.

Norsk Aero Klubb vart stifta 3. mai 1928 med Roald Amundsen som fyrste formann for samskipnaden. Amundsen var berre med på eitt styremøte før han omkom i juni same år.

NAK var dei første åra ein samskipnad med sete i Oslo. I Ole Reistads formannsperiode vart NAK i 1937 omdanna til å verta eit landforbund for tilknytte klubbar.

NAK organiserte opphavleg motorflyging og modellflyging. Seglflyging vart starta i Noreg av NAK i 1932 og seinare vart fallskjermhopping, hanggliding, paragliding, ballongflyging og mikroflyging organisert i forbundet.

I 1971 vart Noregs Luftportforbund (NLF) stifta for at fallskjerm og seglflyging kunne takast opp som idrettar i Noregs Idrettsforbund og Olympiske Komité. NLF og NAK hadde felles administrasjon. Etter at alle NAKs aktivitetar var vorten aksepterte som idrettar vart det i 2003 vedteke å slå saman dei to forbunda. Namnet på det samanslutta forbundet er Norges Luftportforbund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Norsk Aero Klubb» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Skipingar i 1928
Luftsport
Luftfart i Noreg
Norske idrettsforbund
Nedleggingar i 2003
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Saab 91 Safir

Saab 91 Safir, òg kjend som Tp 91 og Sk 50 er eit svensk ein-motors lågvinga treningsfly, utvikla og produsert av Saab. Flyet flaug fyrste gong 20. november 1945. Det vart brukt av ei rekkje flyvåpen, mellom dei det norske Luftforsvaret.

Spesifikasjonar 

 Lengd:  8,0 m
 Vengespenn: 10,6 m
 Høgd: 2,2 m
 Vekt med last: 1 215 kg.
 Toppfart: 275 km/t.
 Maks. høgd: 6 250 m.
 Rekkjevidd: 1 000 km.
 Motor: Lycoming O-435A, 190 Hk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saab 91 Safir» frå ,  den 13. oktober 2018.  
 

Treningsfly
Utstyr brukt av Luftforsvaret
Einmotors propelldrivne luftfartøy
Sportsfly
Saab AB
Luftfartøy produserte i Sverige
George Woods

George Woods () var ein USA-amerikansk kulestøytar frå Sikeston i delstaten Missouri som vann sølvmedaljen i øvinga både under sommarleikane 1968 i Mexico-byen og i 1972 i München, i den siste tevlinga vart han slått av olympiameisteren Władysław Komar med ein centimeter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Sølvmedalje - 20,12 m, bakom Randy Matson (20,54 m)
OL 1972 i München: Sølvmedalje - 21,17 m, bakom Władysław Komar (21,18 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «George Woods (athlete)» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Friidrettsutøvarar frå USA
Kulestøytarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Dry lease

Dry lease er eit leigearrangement der eit flyselskap eller ein finansinstitusjon skaffar eit anna flyselskap eit fly utan besetning, bakketenester, forsikring, vedlikehald og drift. Utleigar krev at leietakaren nyttar flyet under sitt eige driftsløyve og syter for registrering. Leietakar betaler for den tida flyet blir nytta.

Eit typisk «dry lease»-tilhøve  varer vanlegvis frå to år og oppover. Det leigde flyet vert vanlegvis målt som mellom dei eigne flya til leigetakaren, og framstår utåt som mellom dei eigne flya til selskapet.

Dei to største aktørane i denne marknaden er International Lease Finance Corporation (ILFC) og GE Capital Aviation Services.

I tilfelle der utleigar held mannskap og vedlikehald nyttar ein omgrepet wet lease.

Sjå òg 
 Wet lease
 Leasing

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dry lease» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Engelske ord og uttrykk
Luftfart
Eva Janko

Eva Janko, fødd Eva Egger, () er ein austerriksk tidlegare friidrettsutøvar frå Floing i Steiermark som vann bronsmedaljen i spjutkasting under sommarleikane 1968 i Mexico-byen. Sommaren 1973 sette ho i Innsbruck austerriksk rekord med eit kast på 61,80 meter, ein rekord som vart ståande til dess ein tok i bruk ein ny spydtype.

Sonen Marc Janko har spelt mange kampar for Austerrike sitt fotballandslag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eva Janko» frå ,  den 14. oktober 2018.  
 

Austerrikske friidrettsutøvarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike