alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Money and Cigarettes

Money and Cigarettes er eit album frå 1983 av Eric Clapton. Plateomslaget syner Clapton, med ein sigarett i handa, som står ved sidan av ein smeltande Fender Stratocaster-gitar. Eric Clapton gav albumet tittelen fordi «det vart alt eg såg eg hadde att.» 

Money and Cigarettes markerte fleire viktige vendepunkt i karrieren til Clapton. Det var debutplata hans på sin eigen Duck-etikett på Warner Bros. sitt Reprise Records. Det var òg det første albumet han laga etter han tok tak i alkoholproblemet sitt. Han sparka det gamle bandet sitt, men heldt på gitaristen Albert Lee. I staden leigde han inn studiomusikarar som bassisten Donald «Duck» Dunn og trommeslagaren Roger Hawkins, og henta òg inn gjestegitaristen Ry Cooder. 

Singelen «I've Got a Rock 'n' Roll Heart» vart ein stor hitt i USA for Clapton og nådde 18. plassen der, men gjorde det heller dårleg i Storbritannia der han ikkje gjekk inn på listene. Albumet nådde 16. plassen i USA og i Noreg gjekk det heilt til tredjeplassen.

Innhald

Medverkande

 Eric Clapton – elektrisk gitar, slidegitar, solovokal
Ry Cooder – elektrisk gitar, slidegitar
Albert Lee – akustisk gitar, elektrisk gitar, klaverinstrument, korvokal
Donald «Duck» Dunn – bassgitar

Roger Hawkins – trommer
Chuck Kirkpatrick – korvokal
John Sambataro – korvokal
Peter Solley – Hammondorgel

Produksjon
Produsentar – Tom Dowd og Eric Clapton 
Lydteknikarar – Tom Dowd og Michael Carnavale
Assiterand lydteknikar – Dennis Halliburton
Mastra av Mike Fuller av Criteria Studios (Miami, FL).
Kunstnarisk leiar – El & Nel Ink., Graham Hughes
Fotografi – Graham Hughes
Design – El & Nel Ink., Ian Murray

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Money and Cigarettes» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 1983
Eric Clapton-album
Album produserte av Tom Dowd
Warner Bros. Records-album
Backtrackin'

Backtrackin' er eit samlealbum av Eric Clapton. Det kom ut i mai 1984 på Starblend.

Innhald

Kjelder
[ Backtrackin'] på Allmusic

Bakgrunnsstoff
Backtrackin Essex Cover Band 

Eric Clapton-album
Samlealbum frå 1984
Coveralbum
Samansett tal

Eit samansett tal er eit naturleg tal større enn 1 som ikkje er eit primtal. Alle samansette tal er eit produkt av to eller fleire primtal.

Dei samansette tala som er mindre enn 100 er:
4, 6, 8, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 54, 55, 56, 57, 58, 60, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 98, 99.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Sammensatt tall» frå , den 14. mars 2011. 
 

Heiltalsfølgjer
Aritmetikk
Edge of Darkness av Eric Clapton

Edge of Darkness er eit filmmusikkalbum frå 1985 av Eric Clapton og Michael Kamen for den britiske fjernsynsserien Edge of Darkness. Temaet frå serien vann dei ein Ivor Novello-pris for låtskriving og komposisjon, i tillegg til at dei vann BAFTA-prisen for beste musikk i 1986.

Bakgrunn
For Clapton var dette første gongen han skreiv filmmusikk, kort tid etter at han hadde sett Terry Gilliam-filmen Brazil med venen Kamen, som hadde skrive musikken for filmen. Han fekk ein telefon frå BBC som spurte om han ville lage musikk til Edge of Darkness, og han bad så Kamen om hjelp.

Kritikarros
Som med fjernsynsserien fekk filmmusikken mykje ros: The Age kalla han eineståande; The Atlanta Journal-Constitution sa at han var «særleg merkverdig». Singelen nådde 65. plass på den britiske lista, der han låg tre veker i januar 1986.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edge of Darkness (soundtrack)» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Eric Clapton-album
Musikkalbum frå 1985
Fjernsynsmusikk
August av Eric Clapton

August er eit album frå 1986 av Eric Clapton. Det hovudsakleg produsert av Phil Collins i lag med Tom Dowd og vart ein av dei bestseljande albuma til Clapton. 

Av songane er den Dowd/Clapton-produserte signaturlåten «It's in the Way That You Use It» (skriven i lag med Robbie Robertson), som vart nytta i Paul Newman-Tom Cruise-filmen The Color of Money, og som nådde førsteplassen på Mainstream Rock Tracks-lista i USA. Andre songar er tre Collins-produserte songar, den horn-baserte «Run» og dei gitartunge «Tearing Us Apart» med Tina Turner og «Miss You».

Det einaste hitten frå albumet i Storbritannia, «Behind the Mask», vart spelt inn etter forslag frå Greg Phillinganes. Soga er at då produsenten Quincy Jones høyrte Yellow Magic Orchestra sin orirignalversjon av songen kring 1980-1982, så likte han songen så godt at han og Michael Jackson spelte inn si eiga utgåva av han med ny tekst under innspelinga til Jackson av Thriller. Songen kom aldri med på Thriller, men Phillinganes, som på den tida spelte keyboard for Jackson, spelte seinare inn si eiga utgåve av songen på albumet Pulse i 1984, som liknar versjonen Clapton spelte inn for August.

Studiobandet til Clapton omfatta trommeslagar/vokalist Collins; bassist Nathan East og klaverspelar Greg Phillinganes;  saksofonist Michael Brecker, trompetistane Randy Brecker og Jon Faddis, og trombonist Dave Bargeron.

August svinga mellom soul/popen til Collins og blues/rocken til Clapton og stadfesta comebacket til Clapton. Albumet nådde 12. plass på albumlista i Noreg.

Innhald

Medverkande
Eric Clapton	 - gitar, vokal
Phil Collins	 - trommer, perkusjon, korvokal
Tina Turner	 - vokal (spor 3), korvokal (spor 8)
Nathan East		 - bassgitar
Henry Spinetti	 - trommer (spor 1)
Michael Brecker	 - saksofon (spor 2, 4, 6, 7 & 9)
Jon Faddis		 - trompet (spor 2, 4, 6, 7 & 9)
Gary Brooker		 - klaverinstrument og vokal (spor 1)
Leon Pendarvis		 - hornarrangement
Greg Phillinganes	 - klaverinstrument og vokal
Richard Feldman	 - klaverinstrument (spor 5)
Laurence Cottle	 - bass (spor 1)
Dave Bargeron		 - trombone (spor 2, 4, 6, 7 & 9)
Randy Brecker		 - trompet (spor 2, 4, 6, 7 & 9)
Richard Cottle		 - synthesizer (spor 1)
Katie Kissoon		 - korvokal (spor 7, 10 & 11)
Magic Moreno		 - korvokal (spor 7), lydteknikar
Tessa Niles		 - korvokal (spor 7, 10 & 11)

Salslister

Vekeslister

Salstrofé

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «August (album)» frå ,  den 14. mars 2011.  
 

Eric Clapton-album
Musikkalbum frå 1986
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Tom Dowd
Reprise Records-album
Warner Bros. Records-album
The Cream of Eric Clapton

The Cream of Eric Clapton er eit samlealbum av Eric Clapton. Det inneheld songar frå tre av banda hans, Cream, Blind Faith og Derek & the Dominos, samt frå solotida hans. Det kom ut i 1987 i Storbritannia. Det må ikkje forvekslast med det amerikanske samlealbumet frå 1995, The Cream of Clapton.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Cream of Eric Clapton» frå ,  den 14. mars 2011.  
 

Eric Clapton-album
Samlealbum frå 1987
Journeyman

Journeyman er det 11. studioalbumet til Eric Clapton som soloartist, gjeve ut i 1989. 

Albumet inneheld bluessongar som «Before You Accuse Me», «Running On Faith» og «Hard Times». Singelen «Bad Love», gav han Grammyprisen for beste mannlege rockevokal i 1990 og den nådde førsteplassen på Album Rock-lista i USA. «Pretending» nådde òg førsteplassen på den same lista. 

Albumet nådde 16. plass på den amerikanske albumlista, men vart det første studioalbumet hans som selde dobbelt platina. Eric Clapton har omtalt albumet som ein av hans personlege favorittar. I Noreg gjekk albumet til andreplassen. 

Journeyman, er  «svenn» på norsk.

Innhald

Medverkande 
 Eric Clapton	- gitar, vokal, dobro, design
 Phil Collins	- trommer, kor- & harmonivokal
 David Sanborn	- altsaksofon
 Robert Cray	- gitar
 Phil Palmer		- gitar
 John Tropea		- rytmegitar
 George Harrison	- gitar & harmonivokal
 Cecil Womack		- akustisk gitar, vokal
 Jerry Williams		- gitar, kor- & harmonivokal
 Nathan East		- bass, korvokal
 Pino Palladino		- bass
 Darryl Jones		- bass
 Gary Burton	- vibraphone
 Hank Crawford		- altsaksofon
 Ronnie Cuber		- barytonsaksofon
 David «Fathead» Newman	- tenorsaksofon
 Jon Faddis		- trompet & horn
 Lew Soloff	- trompet
 Steve Ferrone		- trommer & Hi Hat
 Jim Keltner	- perkusjon, trommer, tamburin, trommeprogrammering
 Jeff Bova		- synthesizer, programmering, trommeprogrammering, synthesizerhorn
 Jimmy Bralower		- trommeprogrammering
 Alan Clark		- synthesizer, klaverinstrument, Hammondorgel, sekvensar, 
 Robbie Kondor		- synthesizer, munnspel, klaverinstrument, vocoder, trommeprogrammering
 Rob Mounsey		- synthesizer
 Robby Kilgore	- synthesizer
 Greg Phillinganes	- synthesizer, piano, klaverinstrument, korvokal
 Richard Tee		- piano, Fender Rhodes
 Carol Steele		- perkusjon, conga, tamburin
 Arif Mardin		- arranger, strykearrangement
 Linda Womack		- vokal
 Daryl Hall		- harmonivokal
 Tawatha Agee		- korvokal
 Lani Groves		- korvokal
 Chaka Khan		- korvokal
 Tessa Niles		- korvokal
 Vaneese Thomas		- korvokal

Produksjon

Produsert av Russ Titelman
Lydteknikarar - Steve «Barney» Chase,  Dave O'Donnell, Jack Joseph Puig og Dave Wittman
Assisterande lydteknikar – Richard Arnold, Paul Angelli, Mike Knowles and U.E. Natasi
Ekstra lydteknikar - Larry Alexander, Ben Fowler, Michael O'Reilly og Steve Rinkoff 
Innspelt i The Power Station (NYC), Skyline Studios (NYC) og The Town House (London)
Miksa av Gary Wright og Russ Titelman (spor 3, 6, 7, 9-12); Rob Eaton (spor 1, 2, 4, 8); Steve Chase (spor 5)
Innspeling og mikseassistent – Ben Fowler
Miksa i The Power Station og The Town House
Mastra av Ted Jensen hos Sterling Sound, NYC
Produksjonskoordinator – Jill Dell'Abate
Produksjonsassistent – Alexandra Saraspe Conomos
Design – Bill Smith Studio
Originalt designkonsept – Eric Clapton
Fotografi – Terry O'Neill
Management, turnéfotografi – Roger Forrester

Salslister

Vekeslister

Årslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Journeyman (album)» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Eric Clapton-album
Musikkalbum frå 1989
Album produserte av Russ Titelman
Reprise Records-album
Before You Accuse Me

«Before You Accuse Me» (òg kjend som «Before You Accuse Me (Take a Look at Yourself)» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Bo Diddley i 1957. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «Say Bossman» og kom ut på debutalbumet hans i 1958. Diddley song og spelte gitar, og med seg hadde han Jody Williams (gitar), Willie Dixon (bass) og Frank Kirkland (trommer).

Andre versjonar

Eric Clapton-utgåva
«Before You Accuse Me» vart spelt inn og gjeven ut to gonger av Eric Clapton: ein elektrisk versjon på albumet Journeyman frå 1989 og ein akustisk konsertversjon frå Unplugged i 1992. Journeyman-utgåva nådde 9. plassen på Billboard si Hot Mainstream Rock Tracks-lista i 1990.

Medverkande
Journeyman version
Eric Clapton – vokal, gitar
Robert Cray – gitar
Richard Tee – piano
Robbie Kondor – synthesizer
Nathan East – bassgitar
Jim Keltner – trommer
Russ Titelman – produsent

Andre versjonar
Creedence Clearwater Revival spelte songen for albumet Cosmo's Factory i 1970. Creedence Clearwater Revival hadde tidlegare spelt songen i 1968 under innspelinga av debutalbumet, men denne kom først ut på 40-årsjubileumsutgåva av albumet. 

Andre som har spelt songen er Magic Slim og Delbert McClinton.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Before You Accuse Me» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Songar frå 1957
Singlar frå 1958
Songar skrivne av Bo Diddley
Bo Diddley-songar
Checker Records-singlar
Creedence Clearwater Revival-songar
Eric Clapton-songar
The 13th Floor Elevators-songar
24 Nights

24 Nights er eit konsertalbum av Eric Clapton, spelt inn i Royal Albert Hall i London i 1990 og 1991. Det kom ut 8. oktober 1991. Albumet er ein slag «beste av» 42 konsertar Eric Clapton gjorde i Royal Albert Hall i løpet av dei to åra. Clapton sette ny rekord då han spelte 24 kveldar i Royal Albert Hall mellom 5. februar og 9. mars 1991 etter at han hadde spelt 18 kveldar der i 1990. Clapton var visstnok ikkje nøgd med konsertopptaka frå 1990 og utsette plata til etter han hadde spelt dei «24 kveldane» i 1991.

Desse konsertane vart spelte med fire forskjellige instrumentformasjonar, 4-mannsband, blues, 9-mannsband og orkesterkveldar, sistnemnde med National Philharmonic Orchestra dirigert av Michael Kamen.

Innhald

Medverkande
Eric Clapton  - Gitar, vokal
Alan Clark  - Klaverinstrument
Phil Collins  - Tamburin
Ray Cooper  - Trommer
Richard Cousins  - Bass
Robert Cray  - Gitar
Nathan East  - bass, vokal
Steve Ferrone  - Trommer
Buddy Guy  - Gitar
Johnnie Johnson  - Piano, vokal
Michael Kamen  - Dirigent
Katie Kissoon  - Korvokal
Chuck Leavell  - Klaverinstrument
National Philharmonic Orchestra -
Tessa Niles  - Korvokal
Jamie Oldaker  - Trommer
Phil Palmer  - Gitar
Greg Phillinganes  - Klaverinstrument, vokal
Jerry Portnoy  - Munnspel
Edward Shearmur  - Klaverinstrument
Joey Spampinato  - Bass
Jimmie Vaughan  - Gitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «24 Nights» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Eric Clapton-album
Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1991
Album innspelte i Royal Albert Hall
Rush av Eric Clapton

Rush er eit filmmusikkalbum til filmen med same namn, skriven og framført av Eric Clapton. Albumet inneheld den akustiske rockeballaden «Tears in Heaven», som han vann Grammyprisen for årets song, årets plate og årets beste mannlege popvokal for i 1993.

Innhald

Medverkande

Musikarar – filmmusikk
 Eric Clapton – gitar
 Randy Kerber – klaverinstrument
 Greg Phillinganes – klaverinstrument
 Chuck Leavell – piano og orgel
 Robbie Kondor – synthesizer
 Nathan East – bass
 Tim Drummond – bass
 Steve Ferrone – trommer
 Lenny Castro – perkusjon
 Bruce Dukov – konstermeister

Musikars – Songar
«Help Me Up»
 Eric Clapton – vokal, gitar
 Randy Kerber – orgel
 Greg Phillinganes – piano
 Nathan East – bass
 Steve Ferrone – trommer
 Lenny Castro – perkusjon
 Bill Champlin, Vaneese Thomas, Jenni Muldaur, Lani Groves – korvokal
 Synth-horn arrangert og framført av David Frank

«Don't Know Which Way to Go»
 Buddy Guy – vokal, gitar
 Eric Clapton – gitar
 Chuck Leavell – piano
 Greg Phillinganes – orgel
 Nathan East – bass
 Steve Ferrone – trommer

«Tears in Heaven»
 Eric Clapton – vokal, gitar, dobro
 Randy Kerber – synthesizer
 JayDee Maness – pedalsteelgitar
 Nathan East – bass
 Gayle Levant – keltisk harpe
 Lenny Castro – perkusjon
 Jimmy Bralower – trommemaskin

Salslister

Vekeslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rush (soundtrack)» frå ,  den 14. mars 2011.  
 

Eric Clapton-album
Album produserte av Russ Titelman
Filmmusikkalbum frå 1992
Warner Bros. Records-album
Tears in Heaven

«Tears in Heaven» er ein ballade skriven av Eric Clapton og Will Jennings om smerta Clapton følte då den fire år gamle sonen hans, Conor, omkom, etter å falle ut frå eit vindauge i 53. etasje frå ei leilegheit i New York hos ein ven av mora, den 20. mars 1991. Clapton, som kom til leilegheita kort tid etter ulukka, var synleg forstyrra i fleire månader etter. Songen er ein av dei mest populære songane til Clapton og nådde andreplassen i USA.

Will Jennings, som skreiv songen i lag med Clapton, var først motvillig til å hjelpe han med ein så personleg song. Songen vart først gjeven ut på filmmusikken til filmen Rush, og så på Unplugged året etter. Clapton vann med songen Grammyprisen for årets song, årets plate og beste mannlege popvokal i 1993.  «Eric og eg skulle skrive ein song for ein film kalla Rush. Me skreiv ein song kalla 'Help Me Up' for slutetn av filmen... så såg Eric ein annan stad i filmen for ein song og han sa til meg, 'Eg vil skrive ein song om guten min.' Eric hadde første verset av songen alt, som for meg er heile songen, men han ønskte at eg skulle skrive resten av versa og mellomspelt ('Time can bring you down, time can bend your knees...'), sjølv om eg fortalde han at det var så personleg at han burde skrive han sjølv. Han fortalte meg at han beundra det eg hadde gjort med Steve Winwood og til slutt var det ikkje noko anna enn å gjere som han bad om, trass i at det var kjenslemessig. Denne songen er så personleg og så trist at han er unik med min erfaring som låtskrivar» – Will Jennings

Clapton slutta å spele songen i 2004, samt songen «My Father's Eyes».
«Eg følte ikkje det tapet lenger, som er ein så stor del av dei songane. Eg må verkeleg sette over til dei kjenslene som var der då eg skreiv dei. Dei er på ein måte borte no og eg vil verkeleg ikkje ha dei attende. Livet mitt er annleis no. Dei treng truleg berre ein pause og kanskje eg spelar dei igjen seinare.»

Kort tid etter singelen kom ut, spelte han på MTV Unplugged og spelte inn ein ny versjon av songen.

Andre versjonar
Andre artistar som har spela songen er Joshua Redman, Warren Hill, Paul Anka, Declan Galbraith, Coko, Aaron Hall og Jeff Berlin.

Unser Star für Baku
I det andre programmet i den tyske musikktevlinga Unser Star für Baku, som òg var den tyske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012, framførte Andrew Fischer songen «Tears in Heaven». Han enda på sjuandeplass, gjekk ikkje vidare i tevlinga, og fekk dimed ikkje representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2012.

Kjelder

 "Tears in Heaven" entry at Songfacts
 "Tears in Heaven" entry at Eric Clapton

Denne artikkelen bygger på «Germany in the Eurovision Song Contest 2012» frå ,  den 11. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
 Akkordar og tekst

Songar frå 1991
Eric Clapton-songar
Årets song i USA
Rockeballadar
Will Jennings-songar
Songar inspirerte av dødsfall
Songar om gråting
 362
Unplugged av Eric Clapton

Unplugged er eit konsertalbum av Eric Clapton frå 1992. Det vart spelt inn i England for MTV Unplugged-serien og inneheld både hitsingelen «Tears in Heaven» og ein kraftig omarbeidd akustisk versjon av «Layla». Clapton fekk seks Grammyprisar for albumet, mellom anna årets plate, årets album, årets song, beste mannlege popvokal, beste mannlege rockevokal og beste rockesong. «Tears in Heaven» gav han tre av desse prisane.  Albumet nådde toppen av Billboard 200, og har seld til diamantalbum der for over 10 millionar selde eksemplar i USA aleine. I 2000 kåra Q Unplugged på 71. plass på lista deira over dei 100 beste britiske albuma gjennom tidene.

Clapton framførte songane føre eit lite publikum den 16. januar 1992 i Bray Film Studios i Windsor i England. I tillegg til songane som kom med på albumet, spelte han tidlege versjonar av «My Father's Eyes» og «Circus Left Town» i lag med «Worried Life Blues».  Clapton spelte ein Martin 000-42 akustisk gitar det meste av konserten og i 2004 vart denne gitaren seld for 791 500 US-dollar (ca. 4,4 millionar kroner) på ein auksjon.

Innhald

Medverkande

 Eric Clapton – solovokal, akustisk gitar, dobro, kazoo
 Katie Kissoon – korvokal
 Tessa Niles – korvokal
 Andy Fairweather Low – akustisk gitar, mandolin, munnspel
 Nathan East – akustisk bass, korvokal

 Steve Ferrone – trommer, perkusjon
 Ray Cooper – perkusjon
 Chuck Leavell – piano, harmonium
 James Barton – lydteknikar
 Ted Jensen – mastering
 Steve Boyer – miksing i Power Station NYC

Salslister

Vekeslister

Årslister

Tiårsliste

Salstrofé

Album

VHS og DVD

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Unplugged (Eric Clapton)» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 

Eric Clapton-album
Clapton, Eric
Album produserte av Russ Titelman
Konsertalbum frå 1992
Reprise Records-album
Warner Bros. Records-album
From the Cradle

From the Cradle er eit bluescoveralbum av Eric Clapton frå 1994. I følgje teksten på omslaget er det ei direkte innspeling utan ekstra lydspor eller klipping, bortsett frå dobroen på «How Long Blues» og trommene på «Motherless Child». 

Sjølv om Clapton lenge hadde hatt ein kjærleik for blues, var From the Cradle det første forsøket hans på eit heilt album med berre blues. Han spelte sidan inn Riding with the King med B. B. King, ei hyllest til Robert Johnson, Me and Mr. Johnson, og eit samarbeid med J. J. Cale, The Road to Escondido.

Albumet gjekk heilt til topps på den amerikanske albumlista, medan det i Noreg nådde fjerdeplass.

Innhald

Medverkande

 Eric Clapton – gitar, vokal, produsent
 Dave Bronze – bass
 Jim Keltner – trommer
 Andy Fairweather-Low – gitar
 Jerry Portnoy – munnspel

 Chris Stainton – klaverinstrument
 Roddy Lorimer – trompet
 Simon Clarke – barytonsaksofon
 Tim Sanders – tenorsaksofon
 Richie Hayward – perkusjon på «How Long Blues»

 Jack English – fotografi
 Russ Titelman – produsent, miksing
 Alan Douglas – lydteknikar, miksing
 Giles Cowley og Julie Gardiner – assisterande lydteknikarar
 Alex Haas – lydteknikar på «How Long Blues»

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «From the Cradle» frå ,  den 15. mars 2011.  
 

Eric Clapton-album
Musikkalbum frå 1994
Album produserte av Russ Titelman
Reprise Records-album
Reconsider Baby

«Reconsider Baby» er ein bluessong gjort i vestkyst-bluesstil som er spelt av mange bluesartistar og andre artistar. Lowell Fulson sin «Reconsider Baby» vart ein hitt på Topp 10 på R&B-lista i USA og er anerkjent av Blues Foundation Hall of Fame og Rock and Roll Hall of Fame.

Original song
I 1954 skreiv Lowell Fulson og spelte inn «Reconsider Baby» som den første singelen sin for Checker Records, eit selskap under Chess Records. Songen var ein 12-taktsblues i middels tempo med ein gitarsolo av Fulson. Songen vart ein hit og låg 15 veker på R&B-lista der han nådde tredjeplass som høgaste plassering. I 1993 vart «Reconsider Baby» innlemma i Blues Foundation Hall of Fame i kategorien «Classics of Blues Recordings».  Songen er òg på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma Rock and Roll".

Andre versjonar
Mange andre artistar har spelt inn songen, mellom andre: 
 1960 - Elvis Presley frå Elvis is Back!
 1964 - Bobby Bland frå Ain't Nothing You Can Do.
 1966 - Magic Sam som «Hate to See You Go» frå Magic Touch.
 1969 - Ike and Tina Turner frå Outta Season.
 1972 - Freddie King frå The Texas Cannonball.
 1994 - Eric Clapton frå  From the Cradle.
 2004 - Joe Bonamessea frå Had to Cry Today.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reconsider Baby» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1954
Singlar frå 1954
Bluessongar
Elvis Presley-songar
Eric Clapton-songar
Ike & Tina Turner-songar
Bobby Bland-songar
Joe Bonamassa-songar
Fortaleza Esporte Clube

Fortaleza Esporte Clube er ein idrettsklubb frå Fortaleza i Brasil , stifta 18. oktober 1918 .

Bakgrunnsstoff 
 - Fortaleza Site 
 - Fortaleza.Net 

Fortaleza
Skipingar i 1918
Brasiliansk kultur
Five Long Years

«Five Long Years» er ein bluesstandard som vart skriven og opphavleg spelt inn av Eddie Boyd i 1952.  Den originale innspelinga nådde førsteplassen på den amerikanske R&B-lista.

Andre innspelignar
Buddy Guy, 1991, Damn Right I've Got The Blues
Muddy Waters, tidleg i 1960-åra, finst på samleplata One More Mile 
Eric Clapton, 1994, From the Cradle
John Lee Hooker med Van Morrison
The Yardbirds
Memphis Slim
B. B. King
Cuby & The Blizzards
Ike & Tina Turner
Freddie King, 1971, Getting Ready
Lamont Cranston, "Lamont Live!"
Bobby Bland, 1977, Reflections in Blue

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Five Long Years» frå ,  den 14. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1952
Singlar frå 1952
Bluessongar
Muddy Waters-songar
Buddy Guy-songar
The Yardbirds-songar
B.B. King-songar
Eric Clapton-songar