alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fjernsynsprogrammet Tabloid

Tabloid er eit debatt- og aktualitetsprogram som vert sendt på TV2 måndagar, tysdagar, onsdagar og torsdagar frå kl. 18.55 til 19.30. 

Programmet byrja å gå 4. september 2000, og vert i dag sendt fire dagar i veka. Pål T. Jørgensen var programleiar frå starten og fram til sommaren 2006, i totalt 687 sendingar. 14. august 2006 til byrjinga av 2008 var Jan Øyvind Helgesen programleiar. No har Trude Teige teke over som programleiar.

Bakgrunnsstoff 
 Tabloid på TV2.no

Tabloid
Tabloid
Tabloid
Jenisch

Jenisch er eit språk med hovudsakleg tysk rammeverk og eit blanda ordforråd med element frå m.a. keltisk, romansk, hebraisk og romanés. Det er føreslege at det kan vera samband mellom dette språket og det vestlandske vandrarspråket rodi.

løynspråk
Vestgermanske språk

ro:Ieni%C5%9Fii
Vetrhus

Vetrhus er eit stadnamn og etternamn som blir brukt fleire stader i Noreg:

 Vetrhus i Birkenes
 Vetrhus i Evje og Hornnes
 Vetrhus i Odda
 Vetrhus i Sauda
 Vetrhus i Selje
 Vetrhus i Vinje

Sjå òg 
 Vetrhus Bluesband

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Norgesglasset på statkart.no 

Norske slektsnamn
Norske stadnamn
Vetrhus i Selje

Vetrhus er ei grend i Stad kommune i Vestland. Staden ligg på austsida av fjorden Nordpollen.

Busetnader i Stad
Bygder i Vestland
Selje i Nordfjord

For kommunen med same namn, sjå Selje kommune.

 
Selje er ein tettstad i Stad kommune i Vestland. Staden var kommunesenteret i tidlegare Selje kommune som 1. januar 2020 vart slegen saman med Eid kommune.

Tettstaden har  og ligg sørvest på Stadlandet, innom øya Selja. Tett ved sentrum ligg Seljesanden og Selje kyrkje. Den tradisjonelle næringsvegen er fiske og jordbruk, men Selje har også ein del industriarbeidsplassar.

Bakgrunnsstoff
 NRK sitt leksikon om tettstaden Selje 

Busetnader i Stad
Tettstader i Vestland
Kommunesenter i Vestland
Heilage Sunniva

Den heilage Sunniva eller Sankt Sunniva er ei kvinne som skal ha levd på 900-talet. Ho var vernehelgen for Bjørgvin bispedøme såvel som heile Vestlandet. I dag blir ho framleis rekna som vernehelgen for denne landsdelen, i tillegg til Bergen og nordisk ungdom. Minnedagen hennar er 8. juli. 

Soga fortel at Sunniva var ei irsk kongsdotter som flykta frå ein heidensk konge som ville gifta seg med henne. Ho kom med skip til øya Selja i Selje kommune, der ho og følgjet slo seg ned i ei hole. Folk som budde på staden meinte utlendingane stal sau av dei, og sende etter Håkon Jarl. Då Sunniva bad til Gud om at dei ikkje måtte falla i hendene på heidningane, fall tunge steinar ned og stengde igjen inngangen til hola. I ettertid skal mange under ha skjedd på øya, og då kong Olav Tryggvason fekk flytta steinblokkene i 996 fann dei kroppen til Sunniva, like heil som då ho levde. I 1103 blei det bygd eit benediktinarkloster på staden. Ruinane av dette kan ein framleis vitja på Selja.

I kunsten blir Sunniva gjerne framstilt som ei ung kvinne med liljer, og med helgenattributtet sitt, som er ei steinblokk, ettersom ho vart drepen av eit steinras.

Bakgrunnsstoff
Om Sunniva ved dalehavn.com 
Den hellige Sunniva (900-t) ved katolsk.no
Sankta Sunniva, kvinnestemmer.net

Fotnotar

katolske helgenar
Ortodokse helgenar
Ortodoks kristendom i Noreg
norske helgenar
Selje kommune
Synnøve

Synnøve og Synøve er norske kvinnenamn avleia av det engelske namnet Sunniva, frå gammalengelsk Sunngifu, der sunn tyder 'sol' og gifu 'gåve'.

Synnøve og det avleia namnet Synne har namnedag 8. juli, etter minnedagen til den heilage Sunniva.

Bruk 
Namna spreidde seg i Noreg på grunn av den heilage Sunniva som døydde på Selja på 900-talet. Dei har vore brukt i Noreg sidan om lag år 1000, og har spreidd seg til resten av Norden og er i bruk på Færøyane, Island og i Sverige, Danmark og Finland. Norske variantar av namnet er Sunni, Synne, Synnev, Synnøv, Sønnev og Sønnøv. Svenske variantar er Sönni, Sönne og Sönneva.

Det er om lag  norske kvinner som heiter Synnøve eller Synøve,  som heiter Synne, og  som heiter Sunniva. Den siste, eldre utgåva av namnet er teke opp att sidan slutten av 1960-talet og fekk ein enorm popularitet som toppa seg rundt år 2000.

Kjende namneberarar 
 Synnøve Matre (f. 1951), norsk språkforskar
 Synnøve Solbakken (f. 1957), norsk lokalpolitikar
 Synnøve Svabø, norsk underhaldar
 Sunniva Gylver, norsk prest
 Sunniva Stordal, norsk supermodell
 Synnøve Riste (1858-1889), norsk redaktør, målkvinne og kvinneforkjempar

Bakgrunnsstoff 

 Variantar av Sunniva på nordicnames.de

Kjelder 
 Spørjekassa om namn ved uio.no 

Kvinnenamn
Namn knytte til sola
Førenamn av gammalengelsk opphav
Roy Magnus Løken

Roy Magnus Løken () var ein norsk lækjar, samt styreleiar i Direktedemokratane. Han var òg grunnleggjaren og administrerande overlege ved Sentrum Røntgeninstitutt.

Løken starta oppbygginga av ei ny røntgenavdeling ved Nordland Sentralsykehus i Bodø i 1970. I 1976 vart han godkjend spesialist i medisinsk radiologi. 

I 1977 starta han oppbygginga av Sentrum Røntgeninstitutt. Då det stod ferdig, tok det berre få år før det vart det største røntgeninstituttet i landet.

Løken har vore medlem av både landsstyret og sentralstyret til Den norske legeforening. Han var elles formann i Praktiserende Spesialisters Landsforening, og i 1991 starta han tidsskriftet Legekunsten, der han var redaktør i 12 år. Han var medlem av styret i Norsk radiologisk forening og starta tidsskriftet deira, Noraforum, der han også var redaktør. Han var også med på oppstarten av Røntgeninstituttenes Felles-organisasjon som han leidde i mange år.

Roy Magnus Løken fekk Kongens fortenestmedalje i 2004 for innsatsen sin.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 direktedemokratene.no
 Minneord i Tidsskrift for den norske legeforening.

Norske legar
Norske redaktørar
Norske politikarar
Steinar Bastesen

Steinar Bastesen () er ein norsk politikar frå Dønna og tidlegare leiar i Kystpartiet. Han representerte Nordland på Stortinget frå 1997 til 2005, og sat som representant for Kystpartiet i perioden 2001–2005.

Bastesen tok kystskippereksamen i Bodø i 1967. Han er tidlegare kystfiskar og kvalfangar. I perioden 1977–1991 representerte han Høyre i Brønnøy kommunestyre (varamedlem 1975–1977). Bastesen grunnla Kystpartiet i 1999 og sat som partileiar fram til 2005, då Roy Waage blei ny leiar og han sjølv blei nestleiar. Den 18. april i 2008 blei Steinar Bastesen ekskludert frå Kystpartiet.

Stortingskomitear 
 2001–2005 - medlem av Finanskomitéen.
 1997–2001 medlem av Finanskomitéen.
 1997–2001 medlem av Fullmaktskomitéen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 John-Arne Storhaug: Bastesen - en kysthistorie, Gyldendal 1994 (biografi)
 Stortinget.no - Biografi

Kystpartipolitikarar
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar for Nordland
Folk frå Dønna
Khakasia

Khakasia (russisk Хакасия) er ein republikk i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Abakan, arealet er 61 900 km² og innbyggjartalet 532 300 (2010).

Khakasia ligg i det sørvestlege Sibir. Elvene Jenisej, Abakan og Tom renn gjennom republikken. 60 % av arealet er berglendt, det høgste punktet er fjellet Karagosj (2 930 meter over havet). Klimaet er kontinentalt, middeltemperaturen i januar er - 19 grader celsius, i juli + 18 grader celsius. Dei rike mineralressursane i republikken omfattar jernmalm, molybden, gull, kol, baritt, bentonitt og marmor. Kopar og olje finst òg, men vert foreløpig ikkje utvunne.

Viktige næringsvegar er gruvedrift, metallindustri og kraftproduksjon (vasskraft). Det vert òg drive skogbruk og jordbruk. Viktigast innan jordbruk er saueal. Det vert dyrka kveite, havre, poteter og grønsaker.

Dei fleste innbyggjarane, 80,3 %, er russarar. Khakassar, eit folkeslag som snakkar det tyrkiske språket khakassisk, utgjer 12,0 %. Elles er 1,1 % av innbyggjarar tyskarar og 0,9 % ukrainarar.

Historie 

Området som i dag er Khakasia var frå gamalt av ein møtestad for finsk-ugriske, iranske og tyrkiske folkeslag. Området har vorte kalla eit «arkeologisk mekka», her har det blitt gjort funn frå fleire tusen år gamle kulturar. Ei statsdanning i Khakasia vart øydelagd av den mongolske invasjonen på 1200-talet. På 1600-talet oppstod det igjen uavhengige fyrstedøme her, men på 1700-talet kom området under Russland, då russarane var klar over mineralrikdomane her. I 1707 vart det første russiske fortet bygd, på staden der dagens by Abakan ligg, og Russland gjorde krav på området. I 1727 vart det skrive under ein grensetraktat med Kina som offisielt gjorde Khakasia til russisk område.

Khakassane var på denne tida stort sett nomadar. I løpet av 1800-talet vart dei fleste av dei omvendt til russisk-ortodoks kristendom. Russisk innflytting i samband med gruvedrift gjorde khakassarane til ein minoritet.

I 1930 vart det khakassiske autonome område oppretta. Før 1991 var det autonome området del av Krasnojarsk kraj. I juli 1991 erklærte Khakasia seg som eigen republikk innan den russiske føderasjonen. Aleksej Lebed, bror til den profilerte politikaren og generalen Aleksandr Lebed vart president i Khakasia i desember 1996.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Republikken sine offisielle heimesider  
 Kommersant artikkel  
 Artikkel frå NUPI 

 
Russiske føderasjonssubjekt
Republikkar i Russland
Woody Allen

Woody Allen fødd Allen Stewart Konigsberg (), er ein amerikansk-jødisk filmregissør og skodespelar.

Filmar som Woody Allen har regissert 

What's Up, Tiger Lily? (1966)
Take the Money and Run (1969)
Bananas (1971)
Everything You Always Wanted to Know About Sex (1972)
Sleeper (1973)
Love and Death (1975)
Annie Hall (1977)
Interiors (1978)
Manhattan (1979)
Stardust Memories (1980)
A Midsummer Night's Sex Comedy (1982)
Zelig (1983)
Broadway Danny Rose (1984)
The Purple Rose of Cairo (1985)
Hannah og hennes søstre (Hannah and Her Sisters, 1986)
Radio Days (1987)
September (1987)
Another Woman (1988)
New York Stories (1989) (segment "Oedipus Wrecks")
Crimes and Misdemeanors (1989)
Alice (1990)
Shadows and Fog (1992)
Husbands and Wives (1992)
Manhattan Murder Mystery (1993)
Bullets Over Broadway (1994)
Mighty Aphrodite (1995)
Everyone Says I Love You (1996)
Harry bit for bit (1997)
Celebrity (1998)
Sweet and Lowdown (1999)
Small Time Crooks (2000)
The Curse of the Jade Scorpion (2001)
Hollywood Ending (2002)
Anything Else (2003)
Melinda and Melinda (2004)
 Scoop (2006)
 Cassandra's Dream (2007)
 Vicky Cristina Barcelona (2008)
 Whatever Works (2009)
 You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010)
 Midnight in Paris (2011)
 To Rome with Love (2012)
 Blue Jasmine (2013)
 Magic in the Moonlight (2014)
 Irrational Man (2015)
 Café Society (2016)
 Crisis in Six Scenes (2016) – tv-serie på 6 episodar
 Wonder Wheel (2017)
 A Rainy Day in New York (2019)
 Rifkin's Festival (2020)

Bibliografi 
Noveller
«Getting Even» (1971), ISBN 0-394-47348-5
«Without Feathers» (1975), ISBN 0-394-49743-0
«Side Effects» (1980), ISBN 0-394-51104-2
Woody Allen on Woody Allen: In Conversation With Stig Bjorkman (1995), ISBN 0-8021-1556-X
Apropos of Nothing. Autobiography (2020)

Bakgrunnsstoff 
 IMDB om Woody Allen

USA-amerikanske skodespelarar
Askenasar
Folk frå New York City
William Faulkner

William Faulkner () var ein amerikansk forfattar som fekk nobelprisen i litteratur i 1949.

I 1955 vart han tildelt Pulitzerprisen for romanen A fable. Den same prisen fekk han òg i 1963 (posthumt) for romanen Tyveknektene.

Faulkner, William
Faulkner, William
Nobelprisvinnarar frå USA
Folk frå Mississippi
Pulitzerpris-vinnarar
Rammsund

Rammsund er ei norsk metallgruppe som hovudsakleg spelar den tyske industrimetall-gruppa Rammstein sin musikk omsett til nynorsk.

Rammsund hadde sin første offisielle konsert den 15. november 2004, dagen før Rammstein sin eigen konsert i Oslo Spektrum.

Songtekstane 

Omsetjingsprosjektet var inspirert av musikkgruppa DDR, som framførte DDE-songar omsett til tysk. Medlemmene i Rammsund meinte at dei tyske Rammstein-tekstane blei best i nynorsk språkdrakt. Språkrådet har vore med på omsetjinga av dei tyske tekstane.

I songtekstane er ein tru mot opphavet, og omset tekstane med både tittel og tekst så direkte som mogleg. Nokre døme finst i tabellen til høgre.

Medlemer 
 Gråbein - vokalist (2003-)
 Kvitebjørn Solfjeld - slagverk (2003-)
 Testicholas Nystad - gitar (2011-)
 Mattias-Evangeliet Müller- bass (2011-)
 Espen 'Kyrring' Kregnes - bass (2006-2011)
 Kevin Alvaro - bass (2003-2006)
 Nikko Løvstad - gitar (2003-2011)
 Ali Reza Ahmadi - synth og programmering (2004-2008)
 Christine Eng - synth (2003-2004)

Diskografi 
 EP med songane «Lemmen min», «Mutter'n» og «Hjartet mitt brenn»

Bakgrunnsstoff 
 Rammsund sine offisielle heimesider - mellom anna gratis nedlasting av MP3-filer
 Rammsund live i Urørt  på nrk.no/urort

Avisartiklar 
 Nynorsk rocker (omtale av Rockefeller-konsert 20/6-08) på lokalavisenfrogner.no (21. juni 2008)
 Rammsund rocket Rockefeller på ostkantavisa.no (23. juni 2008)
 Smertefull tilstedeværelse (omtale av Rockefeller-konsert 20/6-08) på musiq.no (22. juni 2008)
 Ramme Rammsund  på budstikka.no (9. februar 2006)
 Rammsund gjør Rammstein - på nynorsk på bt.no (19. januar 2006)
 «Mein Teil» = «Lemmen min»  på dagsavisen.no (13. januar 2005)
 Tung tysk hardrock på nynorsk  på nesteklikk.no (16. november 2005)
 Rammsund: Nynorsk Rammstein  på nynorsk.no (30. mai 2005)

Metallgrupper
Norske musikkgrupper
Nynorskmusikk
Will Eisner

Will Eisner () var ein amerikansk teikneserieteiknar frå USA, fødd i New York, som skapte teikneseriar i over 70 år og har hatt mykje å seia for utviklinga av teikneseriemediet. Han var oppteken av å gjera teikneseriar til "sekvensiell kunst". Eit døme på dette er "A Contract with God" frå 1978. Han har også gjeve ut læreboki "Comics & Sequential Art".

Sidan 1988 har det internasjonale teikneseriemiljøet regelmessig delt ut prisen Eisner Award, oppkalla etter Will Eisner, til skaparar og utgivarar av teikneseriar (ein slags «Oscar for teikneseriar»).

Bakgrunnsstoff 
 Eisners eigne websider
 The Amazing Adventures of Will Eisner

Eisner, Will
Folk frå New York City
Vigdís Finnbogadóttir

Vigdís Finnbogadóttir () var den fjerde islandske presidenten og hadde embetet frå 1980 til 1996. Ho var den første demokratisk valde kvinnelege presidenten i verda.

Vigdís Finnbogadóttir studerte litteratur og drama ved universitetet i Grenoble, ved Sorbonne i Paris og ved Háskóli Íslands (Universitetet på Island). Ho studerte engelsk og fransk litteratur (med hovudvekt på den dramatiske litteraturen til desse to språka). 

Ho var kunstnarleg leiar av teatret i Reykjavík (Leikfélag Reykjavíkur) frå 1972 til 1980. Frå 1976 til 1980 var ho medlem av den rådgjevande kulturkomitéen til Nordisk Råd, og leiar frå 1978 til 1980. I 1982 vart ho tildelt storkrossen med kjede av St. Olavs Orden.

Ved presidentvalet i 1980 vart Vigdís Finnbogadóttir den første kvinna i verda som vart vald til statsoverhovud i eit demokratisk val. Ho vart attvald utan motkandidat i 1984 og 1992, og vann over motkandidaten med overveldande fleirtal ved presidentvalet i 1988.

Vigdís Fínnbogadóttir er «goodwillambassadør» for UNESCO, med spesielt ansvar for å fremje språkleg mangfald, kvinnenes rettar og rett til utdanning.

Kvinner i historia
Første kvinnelege stats- og regjeringsleiarar
Vigdís Finnbogadóttir
Vigdís Finnbogadóttir
St. Olavs Orden
Elefantordenen
Fot

Ein fot er den nedste delen av kroppen og blir hovudsakleg brukt til å gå med.

Anatomi 
Menneska har ein lang, flat fot med fem tær og ein kjøtfull hæl. Mange andre dyr, som kattar og hundar, bruker gå berre på dei nedre ledda, medan hestar har hóvar utanpå berre det ytste leddet i foten.

Føter i kulturen 

Føter er i kontakt med bakken, og blir derfor rekna som skitnare enn andre delar av kroppen. I ulike kulturar blir det derfor rekna som dårleg oppførsel å ha beina på bordet, å gå med sko innandørs, trø på papir, eller peika på nokon med tærne eller fotsolen.

Ein kan visa ærefrykt ved å medvita bryta slike reinleikstabu og ta på eller vaska føter. Innan nokre religionar er denne symbolikken særs viktig, mellom anna i forteljinga om Jesus som vaska føtene til følgjesveinane sine under den siste nattverda, som blir teken opp att i påskefeiringa fleire stader ved at prestar vaskar føtene til medlemmer av kyrkjelyden. I India er det å røra ved føtene til nokon teikn på at ein ærer dei, og ein vanleg måte å helsa eldre slektningar og andre respekterte personar på fleire stader i landet.

Avleidde omgrep 
 Fot er ei tidlegare måleining.
 Fotnote er ein setning på botnen av ei side.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Lungevene

Lungevenene fører oksygenrikt blod frå lungene til hjartet. Etter fostertida er dei dei einaste venene som inneheld oksygenrikt blod. Det er normalt fire stykker som munnar inn i venstre framkammer, to frå kvar lunge. Dei nemnast som øvre og nedre, høgre og venstre. Somme tider har venene frå øvre og midtre lungelapp på høgre side ikkje smelta saman før innmunning i hjartet, det blir då tre høgresidige lungevener til hjartet. Tilsvarande har dei to venstresidige somme tider felles innmunning til hjartet, det blir då ei venstresidig lungevene. Ein kan difor rekne alt frå tre til fem lungevener til høgre side av hjartet som normalt.

Feilinnmunning av ei eller fleire lungevener er ein komplisert medfødd hjartefeil kalla anomale lungevener. Ein meiner då at lungevenøst blod kjem inn i høgre framkammer i staden for venstre.

Kjelder 

Hjarte-karsystemet
Slottet

Slottet er nemninga på den offisielle bustaden til den norske kongen. Det ligg øvst på Karl Johans gate i Oslo, men har hatt adressa Drammensveien 1, seinare Henrik Ibsens gate 1, og no berre Slottsplassen, som har vorte det offisielle namnet på plassen framfor Slottet.

Slottet er bustad og arbeidsplass for kongefamilien. Her tek kongen imot regjeringa i statsråd, tek imot audienssøkjande og held offisielle middagar. Utanlandske statsoverhovud som kjem til Oslo på statsvitjing, bur på Slottet. Dei fleste av dei tilsette ved Det kongelege hoffet har normalt den daglege arbeidsplassen sin her.

Slottet vart teikna av den danskfødde arkitekten Hans Ditlev Franciscus von Linstow, og er halden i klassisistisk stil. Det vart bygt for kong Karl III Johan (1763-1844, regjerte frå 1818), som er minna med ein ryttarstatue rett framfor bygningen. Men slottet stod ikkje heilt ferdig før i 1849, under Oscar I, og har ikkje vorte fullført i samsvar med dei opphavlege planane. 

Planlegginga av slottet hadde teke til i 1821, og året etter la kongen sjølv fram ein stortingsproposisjon. Kostnaden vart rekna til 150 000 spesidalar, som vart skaffa gjennom sal av statsobligasjonar. Slottskommisjonen, som vart oppretta i 1823, fekk ansvaret for byggjeprosessen.

Slottet er eit kulturminne og har nummer 85500 i Riksantikvarens kulturminnebase.
Om sommaren er delar av Slottet ope for publikum.

Bilete

Kjelder 
 :nb:Det Kongelige Slott

Bakgrunnsstoff 
 Om slottet på Det norske kongehusets internettsider.
 Internettsida til Det norske kongehuset: Kontaktinformasjon, om mellom anna adressa til Slottet.
 

Byggverk i Oslo
Slott i Oslo
Kulturminne i Oslo
Bygningar teikna av Hans Linstow
Kongebustader
Julemusikk

Julemusikk omfattar ei rekke ulike typar musikktypar knytte til juletida, frå klassisk instrumentalmusikk og juleoratorium til meir folkelege julesongar med tekstar som kan knytta dei til juleevangeliet, julefeiring, julefigurar eller vinteren. Julemusikk kan framførast eller spelast i kyrkjer, på konsertar, i butikkar og handlesenter, privat og ved festar.

Historie
Musikk knytt til jul kan førast tilbake til Romarriket på 300-talet, med latinske hymne som «Veni redemptor gentium». Etterkvart blei det også laga julesongar på folkespråk, mellom anna under påverknad frå Frans av Assisi. I engelsk tradisjon blei det laga carolar, songar ein kunne dansa til, til jul. I 1426 nemnde John Awdlay 25 caroles of Cristemas i eit verk, truleg songar framørte av vandrande wassailerar. På 1500-talet blei det skrive fleire julesongar som framleis blir sungne, som «Det hev ei rose sprunge» og «Å juletre» (på tysk) og «God Rest You Merry, Gentlemen».

Johann Sebastian Bach sitt juleoratorium, , er ei barokk tolking av juleevangeliet skrive til jula 1734 som er blitt framført ved juletider sidan. Peter Cornelius komponerte eit verk av seks songar knytte til jul kalla Weihnachtslieder. 

Andre kjende komponistar har skrive instrumentale verk til jul, som Antonio Vivaldi sin fiolinkonsert RV270 Il Riposo per il Santissimo Natale ('For den alleheilagaste jula') og Julekonsert (1690) av Arcangelo Corelli. Andre klassiske verk knytte til jul er mellom anna L'enfance du Christ (1853–54) av Hector Berlioz, Oratorio de Noël (1858) av Camille Saint-Saëns, Nøtteknekkeren (1892) av Pjotr Iljitsj Tsjajkovskij, Fantasia on Christmas Carols (1912) av Ralph Vaughan Williams og A Ceremony of Carols (1942) av Benjamin Britten.

George Frideric Handel sitt oratorium Messias blir ofte framført til jul. Sjølv om det opphavleg blei skrive for å framførast til påske, dekkjer det delar av den kristne juleforteljinga.

Døme

Kjende norske julesalmar 
Eit barn er født i Betlehem
Frå høge himmel kjem eg ned
Mitt hjerte alltid vanker

Songleikar 
 Eg gjekk meg over sjø og land
 På låven sitter nissen
 Så går vi rundt

Populærmusikk 
White Christmas, verdskjend gjennom Bing Crosby
O helga natt, gjort kjend i Skandinavia av Jussi Björling

Klassisk musikk 
Händels Messias
Bachs juleoratorium

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Christmas musik» frå ,  den 14. desember 2019.  
 

Musikk
M*A*S*H

|medverkande = 
|sesongar = 11
|episodar = 256
|sjanger = Drama
|språk = Engelsk
|musikk = Johnny Mandel
|produsent =
|produksjonsleiar = 
|lengd = 30 minutt
|kanal = CBS
|først = 17. september 1972
|sist = 28. februar 1983
|biletformat = 480i (SDTV)
|lydformat = Mono
}}
M*A*S*H (Mobile Army Surgical Hospital) er ein tidlegare fjernsynsserie som vart inspirert av ein film med same namn. Utgangspunktet for historia er eit feltsjukehus, stasjonert i Korea under Koreakrigen. I Noreg er serien sendt både på NRK og TV 2.

Fjernsynsserien vart sendt i originalversjon på den amerikanske fjernsynskanalen CBS frå 17. september 1972 til 28. februar 1984 i til saman 251 episodar, dei fleste på ein halv time. Nokre episodar ein time lange, og siste episode varte i to og ein halv time. Serien vert framleis sendt i reprise over heile verda.

Som filmen var fjernsynsserien ein komedie, men med eit mørkare antikrigsbudskap bak. Mange av hendingane i serien kjem frå forteljingar frå verkelege hendingar frå verkelege M*A*S*H-kirurgar som vart intervjua av produksjonsteamet.

Medverkande 
Alan Alda - som kaptein Benjamin Franklin "Hawkeye" Pierce
Gary Burghoff - som korporal Walter Eugene "Radar" O'Reilly (1972-1979) - einaste av hovudrollene som vart spela av same skodespelar i både film og TV-serie
William Christopher - som førsteløytnant John Patrick Francis Mulcahy, feltprest - spelt i pilotepisoden av George Morgan
Jamie Farr - som korporal/sersjant Maxwell Q. Klinger
Mike Farrell - som kaptein B.J. Hunnicutt (1975-1983)
Larry Linville - som Major Francis Delano/Marion Burns (1972-1977)
Harry Morgan - som oberst Sherman T. Potter (1975-1983)
Wayne Rogers - som kaptein "Trapper" John Francis Xavier McIntyre (1972-1975)
McLean Stevenson - som oberstløytnant Henry Braymore Blake (1972-1975)
David Ogden Stiers - som major Charles Emerson Winchester III (1977-1983)
Loretta Swit som major Margaret "Hot Lips" Houlihan

Bakgrunnsstoff 
 TV Tome om serien
 IMDb om serien

Humorseriar
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 1970-åra
Fjernsynsseriar frå 1980-åra