alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Double Trouble av Elvis Presley

Double Trouble er det 29. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor i mono og stereo som LPM/LSP 3787 i juni 1967. Innspelinga fann stad i Radio Recorders og i MGM Studios i Hollywood i California, den 28. til 30. juni 1966. Albumet nådde 47. plassen på Billboard 200.

Innhald
Presley hadde vanlegvis insistert på å arbeide i komfortable, vanlege lydstudio, og hadde unngått dei store, lydtette filmstudioa. Sjefane i MGM som ønskte å halde budsjettet lågt, insisterte på å flytte filmmusikkinnspelinga nettopp til eit slikt studio. Ein frustrert Presley gjekk med på dette, men dropen rann over då han måtte syngje «Old MacDonald», og han storma ut av studio i sinne etter å ha gjort ferdig ein særs kort master-innspeling av «Long Legged Girl (with the Short Dress On).» Denne songen vart gjeven ut på singel seint i april, før filmen hadde premiere. Singelen nådde berre 63. plassen på Billboard Hot 100.

Etter det entusiastiske gospelalbumet How Great Thou Art som vart spelt inn månaden før i Nashville, gjekk Presley her attende til å kverne ut plater og filmar som raskt gjekk i gløymeboka. Sjølv utgjevingsdatoen for Double Trouble var uheldig - same dagen som The Beatles gav ut landemerket Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, og same dagen som David Bowie gav ut debutalbumet sitt. 

Det vart spelt inn ni songar for filmen og dei vart berre i alt 17 minuttar og 11 sekund, altfor kort for eit vanleg album. For å auke speletida vart det lagt til tre sognar frå innspeligna til eit «tapt album» i mai 1963, slik at lengda på albumet kom like over tjue minuttar. To songar vart alt gjevne ut som b-sider til singlar, «Never Ending», som var B-sida til eit fire år gammalt albumspor, «Such a Night» og «Blue River» som var B-sida til det åtte år gamle sporet «Tell Me Why." «It Won't Be Long» vart spelt inn for filmen, men ikkje nytta. 

I 2004 vart Double Trouble gjeven ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med originalalbumet og mange alternative opptak.

Medverkande 
 Elvis Presley − vokal
 The Jordanaires − korvokal
 Richard Noel − trombone
 Boots Randolph − saksofon
 Butch Parker, Mike Henderson − saksofon («City by Night»)
 Pete Drake − pedal steel gitar
 Scotty Moore − elektrisk gitar
 Tiny Timbrell − akustisk gitar
 Mike Deasy − elektrisk gitar («City by Night»)
 Charlie McCoy − munnspel
 Floyd Cramer − piano
 Bob Moore − kontrabass
 Jerry Scheff − bassgitar («City by Night»)
 D.J. Fontana, Buddy Harman − trommer
 Toxey Sewell − trommer («City by Night»)

Innhald

Originalutgåve

Follow That Dream-utgåva
Spor 1-12 er originalalbumet

Lister
Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Double Trouble (Elvis Presley album)» frå ,  den 6. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
LPM-3787 Double Trouble på The Elvis Presley Record Research Database

Filmmusikkalbum frå 1967
Elvis Presley-album
RCA Records-album
Engelskspråklege album
Album produserte av Jeff Alexander
Gaulardølen

Gaulardølen var ei lokalavis som kom ut på Svorkmo i perioden 1898-1902. Bladpengane var 1 kr pr. halvår. Avisa nytta begge målformer.

Den første redaktøren var O. Landvik. Bladet vart trykt hos  Kr. Myklebusts Bogtr. i Trondheim.
Redaktør i åra 1901 og 1902 var Sigvard Samset frå Melhus.

Kjelder

Norske lokalaviser
Aviser i Trøndelag
Aviser skipa i 1898
Aviser nedlagde i 1902
Norske aviser etter namn
1898 i Noreg
1902 i Noreg
Sigvard Samset

Sigvard Samset () var ein norsk bonde og bygdelagsmann. Samset hadde røter i Måndalen i Romsdal der slekta hans kom i frå.

Han var bonde på garden Lerli på Melhus og dreiv denne fram til 1915 då han flytta til Gullikstad ved Drammen. I tida på Melhus skipa han ungdomslaget Heimhug  i 1898 og var den første formannen i Nedre Gauldals landmannslag frå 1899.

I 1901-1902 var han redaktør for lokalavisa Gaulardølen som kom ut på Svorkmo. I ein periode var han òg formann i Uttrøndelagens ungdomsforeninger. På denne tida heldt han mange opplysingsforedrag om skog og skogbruk.

Kjelder

Folk frå Hamarøy
B.O.L.T. Warhead

B.O.L.T. Warhead var ei norsk rapgruppe i 1993.

Forkortinga i namnt på gruppa, står for Brotherhood of Lost Territories - (B.O.L.T.).

Historie
"I 1991 utga de Rage, som regnes som det første norske rap-albumet", skriver Audun Kjus Aahlin i Store Norske Leksikon.

Sjå òg
Norsk rap

Norske musikkgrupper
Auprès de ma blonde

«Auprès de ma blonde» eller «Le Prisonnier de Hollande» er ein populær fransk song frå 1600-talet. Han dukka opp under eller like etter den fransk-nederlandske krigen (1672–78), under regjeringstida til Ludvig XIV, då franske sjømenn og soldatar ofte vart tekne til fange i Nederland. Songen er kjapp og livleg og passar militærmarsjar, og vert ofte spelt under paradar. Av same årsak vart han raskt populær som drikkevise og barnerim.

Songen er den første av Songs of the World av The Norman Luboff Choir. Songen var meint å representere Frankrike på to album med songar frå heile verda. 

Elvis Presley song ein engelskspråkleg versjon kalla «I Love Only One Girl» for filmen Double Trouble i 1967.

Tekst med notar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Auprès de ma blonde» frå ,  den 6. desember 2016. 

Franske songar
Franske folkeviser
Songar frå 1600-talet
There Is So Much World to See

«There Is So Much World to See» er ein song av Elvis Presley som vart spelt inn for Metro-Goldwyn-Mayer-filmen Double Trouble (1967). Elvis framfører «There Is So Much World to See» til Jill Conway (Annette Day), medan ho sit på senga si. 

Presley spelte inn songen den 28. juni 1966 i Radio Recorders i Hollywood. Han vart gjeven ut på filmmusikkalbumet Double Trouble (RCA Victor LPM 3787 (mono) og RCA Victor LSP 3787 (stereo)) i 1967. MGM-produsenten var Jeffrey Alexander.

Sue Moreno har òg spelt inn ein versjon for albumet Bye Bye Blues (Jungle Records TCB-3131CD) i 2005.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «There Is So Much World to See» frå ,  den 6. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Elvis Presley-songar
Songar frå 1966
Songar skrivne av Randy Starr
Michael Staksrud

Michael Staksrud () var ein norsk skeiseløpar frå Tingelstad i Gran kommune. Han vart i tida 1930-37 verdsmeister tre gongar, europameister to gongar og norsk meister ved to høve. I alt vann han til saman 15 meisterskapsmedaljar i NM, VM og EM i tida 1929-37. Staksrud var etter tur medlem i Brandbu Idrettsforening, Hamar Idrettslag og Oslo Skøiteklub. Saman med Ivar Ballangrud og Hans Engnestangen utgjorde Staksrud «Hadelandstrioen».

Aktiv
Staksrud, som var son til ein gråsteinsmurar, debuterte i skeise-VM med ein sjetteplass i 1927. Året vart han nummer fem i VM, og i 1929 kom han på bronseplassen. I 1930 tok han på Frogner stadion sin fyrste VM-tittel, ein prestasjon han gjentok både i 1935 og 1937. Ved verdsmeisterskapen i 1932 og 1933 vart han begge gongane andremann. Staksrud vart noregsmeister i 1932 og 1934, i 1934 kleiv han også heilt til topps i europameisterskapen på Hamar.

Tre år seinare vann Staksrud i Davos EM for andre gong. Under 1500-meteren i Davos gjekk han i par med landsmannen Hans Engnestangen. Begge gjekk langt fortare enn Oscar Mathisen sin 23 år gamle verdsrekord på 2.17,4. Staksrud vann parløpet på rekordtida 2.14,9, eitt tidels sekund framom Engnestangen. Samstundes steig han til topps på den såkalla Adelskalenderen, ein posisjon han hadde i to år.

Staksrud vart i 1937 tildelt Morgenbladets gullmedalje for sine meisterskapstriumfar i EM og VM. Han drukna i Gjersjøen i Oppegård hausten 1940 under uklare omstendende etter ein fest.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michael Staksrud» frå ,  den 6. desember 2016.  

Norske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Norske deltakarar under vinter-OL 1928
Skeiseløparar under vinter-OL 1928
Norske deltakarar under vinter-OL 1932
Skeiseløparar under vinter-OL 1932
Norske deltakarar under vinter-OL 1936
Skeiseløparar under vinter-OL 1936
Folk frå Gran
Døde av drukning
Guitar Man av Jerry Reed

«Guitar Man» er ein song frå 1967 av Jerry Reed. Han nådde 53. plassen på countrylista i USA med songen i 1967. 

Kort tid etter singelen til Reed kom ut, spelte Elvis Presley inn songen og Reed sjølv spelte gitar på versjonen. Denne vart ein liten country- og pophit. I følgje Peter Guralnick i biografien sin om Presley, hadde Presley prøvd å spele gitar på songen sjølv, men var ikkje nøgd med resultatet. Han ønskte derfor at Reed sjølv skulle komme i studio. Singelen låg ei veke på toppen av countrylista.

Tretten år seinare vart «Guitar Man» spelt inn på ny i eit nytt elektrisk arrangement, men med originalvokalen til Presley. Denne versjonen nådde ellevteplassen på countrylista og 28. plassen på Billboard Hot 100.

Lister

Jerry Reed

Elvis Presley

Innspelingar

Ein nederlandsk versjon av songen, òg kalla «Guitar Man», vart omsett av John Spencer og Tom Peters og framført av John Spencer i 1985.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Guitar Man (Jerry Reed song)» frå ,  den 6. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Singlar frå 1981
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Jerry Reed-songar
Songar skrivne av Jerry Reed
Elvis Presley-songar
The Jesus and Mary Chain-songar
Pidie Jaya-distriktet

Pidie Jaya er eit distrikt i Aceh-regionen, heilt nord på Sumatra i Indonesia. Distriktet dekkjer eit areal på
1.073,6 km² og hadde ein folkesetnad på omlag 140.000 (2014).

Geologi 
Pidie Jaya er utsett for jordskjelv. Den 7. desember 2016 vart distriktet utsett for eit skjelv med styrke 6,4 på Richterskalaen. Episenteret låg omlag 10 km nord for byen Reuleut, på ei djupn på ca. 17 km.

Kjelder 

Aceh
Californiabukta

Californiabukta (spansk Golfo de California, også kjend som  Mar de Cortés og Mar Bermejo) er ei bukt i Stillehavet mellom Californiahalvøya og det meksikanske fastlandet. 
Ho har ein overflate på omlag 160 000 km².
Dei meksikanske delstatatane Baja California, Baja California Sur, Sonora og Sinaloa har kyst mot bukta, med ei kystlinje på rundt 4000 km. Nokre av elvane som renn ut i bukta er Colorado, Fuerte, Mayo, Sinaloa, Sonora og Yaqui. 

Bukta er heim til over 5000 artar av mikroskopiske virvellause dyr, og er trudd å vera ein av havområda med størst biologisk mangfald i verda. 

Delar av bukta og øyar i henne er ein verdsarvstad, teken med på UNESCO-lista i 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gulf of California» frå ,  den 7. desember 2016.  

Bukter i Stillehavet
Bukter i Mexico
Verdsarv i Mexico
Rolf Bjørnarheim

Rolf Bjørnarheim () er ein norsk forfattar frå Gloppen i Sogn og Fjordane.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Gloppen folkebibliotek

Forfattarar frå Gloppen
Norske sakprosaforfattarar
Job Ndugai

Job Yustino Ndugai () er ein politikar frå Tanzania som høyrer til Chama Cha Mapinduzi ('Revolusjonspartiet'). Han har vore parlamentspresident i Nasjonalforsamlinga i Tanzania sidan 2015. Frå 2010 til 2015 var han viseparlamentspresident. Ndugai blei vald inn i nasjonalforsamlinga i 2000.

Bakgrunn
Ndugar fekk den grunnleggjande utdanninga si ved Matare Primary School, Kibaha Secondary School og Old Moshi High School.
Han studerte ved College of African Wildlife Management i Mweka (1986-1988), ved Universitet i Dar es Salaam (1989-1993), der han tok ein bachelorgrad, ved Noregs landbrukshøgskule på Ås (1994-1996) der han tok mastergrad, og ved Eastern and Southern African Management Institute (2005-2008), der han også tok ein mastergrad.

Karriere

Ndugai var leiar for Selous Game Reserve frå 1993 til 1994 og direktør for WesternSerengeti Project frå 1996 til 1998. Han var forskar ved Tanzania Wildlife Research Institute (TAWIRI/MNRT) frå 1998 til 2000.

Job Ndugai blei vald inn som parlamentsmedlem for Kongwa-distriktet i 2000. Han blei utropt til det mest aktive parlamentsmedlemmet i det 9. parlamentet.

Ndugai var viseparlamentspresident frå 2010 til 2015. Han blei vald til president 17. november 2015, med 254 av 365 røyster.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Job Ndugai» frå ,  den 7. desember 2016.  
 

Chama Cha Mapinduzi
Tanzanianske politikarar
Studentar ved Noregs landbrukshøgskule
Studentar ved Universitetet i Dar es Salaam
Mette Davidsen

Mette Davidsen () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bergen. Perioden 1993-99 var ho med å vinne både gull, sølv og bronse i VM, samt gull- og sølvmedalje i EM.

Davidsen var i unge år medlem i Åsane IL. 16 år gammal melde ho seg inn i det norske toppserielaget Tertnes. Kring 1995 fekk ho kontrakt med den austerrikske toppklubben Hypo Niederösterreich og spelte eit par sesongar på den. Deretter kom ho tilbake til Tertnes og var sentral då laget i 2000 nådde finalen EHF-cupen, eit finalespel som enda med eittmålstap mot spanske Mislata.

Davidsen fekk sin landslagsdebut mot Polen 2. februar 1993. I desember same året fekk ho bronsemedalje då Noreg vann bronsefinalen i handball-VM 1993 på heimebane. Frå både handball-EM 1996 og handball-VM 1997 reiste ho heim med sølvmedalje, etter at Noreg i begge finalane hadde fått stryk av dei danske handballkvinnene. Også under EM 1998 i Nederland og VM 1999 på heimebane spelte Noreg seg fram til finalekampen. Begge finalane enda med norsk triumf og gull til Davidsen. Særleg under europameisterskapen i Nederland spelte ho ei viktig rolle som spelesjef (playmaker) i det norske angrepet. Hausten 2000 var ho i si beste form, men ein korsbandskade straks før OL-turneringa i Sydney sette ein stoppar for OL-detaking, og vidare landslagsspel. Davidsen deltok i 148 landskampar og skåra 257 landslagsmål frå sin plass som midtre rykkrom-spelar.

Ho la opp for godt i 2008.

Merittar
 VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania
 VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
 EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
 VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
 EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
 VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mette Davidsen» frå ,  den 7. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Spelarar i Handball-VM 1993 for kvinner
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Folk frå Bergen
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Ungdomslaget Heimhug på Melhus

Heimhug var eit ungdomslag på Melhus i Sør-Trøndelag skipa i 1898. Sigvard Samset var den første formannen i laget.

Det reiste bautasteinen over Asbjørn af Medalhusum den 17. mai 1900 ved hovudbygninga på Melhus-garden. Seinare vart den flytta til 
hovedbygningen på Melhusgården. Den ble senere flytte til Prestgadslåna ved Melhus kyrkje.

Laget reiste òg ein bauta over Einar Tambarskjelve på Gimse den 17. mai 1900.

Kjelder

Tidlegare norske ungdomslag
Organisasjonar skipa i 1898
Mia Hundvin

Mia Terese Hundvin () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bergen. Vengspelaren vann i tida 1998-2002 både EM-gull og VM-gull, OL-bronse og EM-sølv.

Karriere

Landslagsspel
Hundvin debuterte på landslaget mot Litauen 15. januar 1998. I desember same året var ho med på Noregs lag som vann handball-EM 1998 etter suveren finalesiger mot Danmark. Eitt år seinare skåra ho fem mål då Noreg vart verdsmeister på Lillehammer, etter ein høgdramatisk finalekamp mot Frankrike. Under Sommar-OL 2000 i Sydney fekk Hundvin ein bronsemedalje med Noreg, før ho til sist deltok i EM-finalen 2002 i danske Herning, ein kamp som enda med dansk tomålstriumf. Hundvin spelte 72 landskampar og skåra 174 mål for landslaget.

Klubbspel
Hundvin var Tertnes-spelar i den norske toppserien fram til våren 2000, med unnatak for 1996/97-sesongen då ho var aktiv i Gjerpen IF. Ho avslutta tida i Tertnes med finaletap i EHF-cupen mot spanske Mislata. Perioden 2000-04 spelte ho på danske handballklubbar; Frederiksberg, Slagelse og Aalborg. Frå 2004 til 2008 var ho medlem i Nordstrand IF.

Merittar
EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

Ymse
Hundvin var frå 1999 kjærast og sidan sambuar med den danske handballspelaren Camilla Andersen. Frå 2002 var ho sambuar med snøbrett-utøvaren Terje Håkonsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mia Hundvin» frå ,  den 7. desember 2016.  
 

Norske handballspelarar
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Folk frå Bergen
Verdsmeistrar i handball
Europameistrar i handball
Kabushiki kaisha

Kabushiki kaisha (japansk 株式会社) er ei japansk form for lutlag.

Føretaksformer
Japansk økonomi
Arna gymnas

Arna gymnas var ein vidaregåande skule i Arna bydel i Bergen kommune. 1. august 2006 vart han slått saman med Garnes vidaregåande skule, og det nye namnet vart Garnes vidaregåande skule.

Historie
Skulen vart skipa som middelskule i 1935, og hadde ikkje eksamensrett. Frå 1950 fekk skulen eksamensrett og vart realskule. I 1965 vart skulen gymnas. Frå 1972 til 1976 husa skulen to av klassene til Garnes Husflidskule. Husflidskulen, seinare Garnes vidaregåande skule, har sidan 1972 nytta gymsalen til Arna gymnas. Hausten 1977 starta skulen eit samarbeid med Garnes Husflidskule og Arna yrkesskule om eit toårig grunnkurs, og då elektronisk tekstbehandling kom inn på undervisningsplana låna gymnaset vekk utstyr, lærar og rom til husflidskulen.

1. august 2006 vart Arna gymnas slått saman med Garnes vidaregåande skule, og fekk namnet Garnes vidaregåande skule. Garnes vidaregåande skule føreslo at den nye skulen skulle få namnet Garnes vidaregåande skule etter staden skulen ligg på, eller Hambro vidaregåande skule etter Cristian Hambro som i 1887 starta Garnes Folkehøiskole på Garnes. Arna gymnas ville at skulen skulle få namnet Arna vidaregåande skule, eit namn Arna yrkesskule tok i bruk i 2010. Den nye skulen fekk to avdelingar. Avdeling Garnesstølen heldt til lokalane til Arna gymnas, og avdeling Tunesvegen heldt til i lokalane til Garnes vidaregåande skule. Ein ny rektor vart tilsett, tidlegare lærar på Garnes vidaregåande skule frå 1975 og hovudlærar frå 1977, Aud Åsne Kvamme. 1. august 2016 vart Garnes vidaregåande skule slått saman med Arna vidaregåande skule. Den nye skulen fekk namnet Arna vidaregåande skule, og har tre avdelingar: Vestlivegen, Garnesstølen og Tunesvegen.

Sjå òg
 Garnes vidaregåande skule
 Arna vidaregåande skule

Kjelder

Fotnotar

Tidlegare skular i Bergen
Utdanningsinstitusjonar skipa i 1935
Utdanningsinstitusjonar nedlagde i 2006
Big Boss Man av Jimmy Reed

«Big Boss Man» er ein bluessong først spelt inn av Jimmy Reed i 1960. I motsetnad til dei mest populære songane hans er songen skriven av Luther Dixon og Al Smith. Songen vart ein hit for Reed og er blitt tolka og spelt inn av mange andre artistar, mellom andre Elvis Presley og B.B. King, som nådde singellista med songen.

Originalen

«Big Boss Man» er ein livleg 12-taktsblues-shuffle med «ein av dei mest innverknadsrike Reed-rytmane gjennom tidene». Songen er tilskriven manageren til Jimmy Reed, Al Smith, og Vee-Jay Records-låtskrivaren Luther Dixon. Songen er ein av få Reed-hittar som var skrivne enn nokon annan enn han sjølv og kona hans. Reed, som song og spelte munnspel og gitar, vart akkompagnert av Mamma Reed på vokal, Lee Baker og Lefty Bates på gitar, Willie Dixon på bass og Earl Phillips på trommer.

«Big Boss Man» vart opphavleg gjeven ut på Jimmy Reed-albumet Found Love. I 1961 vart han gjeven ut på singel og nådde 13. plassen på Billboard R&B-lista og 78. plassen på Billboard Hot 100-lista.

Elvis Presley-utgåver
10. september 1967 spelte Elvis Presley inn ein versjon av «Big Boss Man». Denne vart gjeven ut på singel same månaden og nådde 38. plassen på pop-lista. Han vart gjeven ut på singel same månaden og nådde 38. plassen på poplista. Han framførte songen som ein del av ein medley under under Elvis 1968 Comeback Special, som òg finst i miniserien Elvis. I 1970-åra framførte Presley ofte songen på konsertane sine.

Ettermæle
I 1990 vart songen innlemma i Blues Foundation Hall of Fame og vart med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over «500 songar som forma Rock and Roll».

Innspelingar
«Big Boss Man» har blitt spelt inn av mange andre artistar innan fleire sjangrar.

Kjelder

Songar frå 1960
Singlar frå 1961
Singlar frå 1967
Singlar frå 1985
Bluessongar
Songar skrivne av Luther Dixon
Jimmy Reed-songar
Vee-Jay Records-singlar
Jimmy Reed-songar
Charlie Rich-songar
Alan Price-songar
Conway Twitty-songar
The Pretty Things-songar
The Spotnicks-songar
John Hammond-songar
The Standells-songar
Jerry Lee Lewis-songar
The Animals-songar
Barry Goldberg-songar
Elvis Presley-songar
Bill Cosby-songar
Jimmy Smith-songar
Bobbie Gentry-songar
Nancy Sinatra-songar
Leon Russell-songar
Grateful Dead-songar
Freddy Fender-songar
B.B. King-songar
Steve Miller Band-songar
Graham Bond-songar
Stephen Ackles-songar
Link Wray-songar
Eric Clapton-songar
Tom Petty-songar
Slim Harpo-songar
The Trashmen-songar
Cat Stevens-songar
Flekkdverglerke

Flekkdverglerke (Alaudala rufescens, tidlegare Calandrella rufescens) er ein liten fugl i lerkefamilien. Han har utbreiinga si i Nord-Afrika, frå Vest-Sahara til Egypt; den nordlege arabiske halvøya, Midt-Austen og sentrale og vestlege Asia. Dessutan lever arten på Den iberiske halvøya og i søraustlege Europa.

Skildring 

Flekkdverglerke veks til ei lengd på frå 13 til 14 cm og kjønna er like. Akkurat som med arten dverglerke (Calandrella brachydactyla), har fjørdrakta varierande fargetoner med dei mange skildra underartane over det vide utbreiingsområdet. Drakta er mørkt stripa gråbrun på oversida, og kvit under. Han har eit bleikt augebryn, og eit kort, butt nebb. Flekkdverglerka liknar dverglerka i utsjånad, men er  umerkeleg mindre, og generelt ein fugl med litt mattere fjørdrakt. Tydelegaste skilnaden er  eit meir stripa bryst hos flekkdverglerke.

Flekkdverglerker hekkar i Nord-Afrika frå Kanariøyane og Vest-Sahara i vest, austover nord for Sahara til Midt-Austen og Tyrkia, austover over halvørkenen i Sentral-Asia til Mongolia og Kina. I Europa på Den iberiske halvøya, austlege Ukraina og sørvestlege Russland. Særleg i den vestelege delen er hekkeområdet oppstykka. I Aust-Europa og i nordlegaste hekkeområda i Asia er flekkdverglerkene trekkfuglar. Dei er svært sjeldne streiffuglar i  Nord- og Vest-Europa, i mai 2013 vart eit individ funne på Hornøya i Vardø kommune.

Dette er ein fugl med leveområde på tørt og ope land, og føretrekkjer tørrare og meir naken jord enn sjølv dverglerker gjer. Han hekkar på bakken, legg to eller tre egg i kullet. Føda er frø og insekt, sistnemnde spesielt i hekkesesongen.

Flekkdverglerker vanlege i utbreiingsområdet og IUCN har kategorisert arten som «livskraftig», LC. Storleiken på populasjonen i Europa er estimert til mellom 3 og 6 millionar individ og er trudd å vere minkande.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lesser Short-toed Lark» frå ,  den 7. desember 2016.  
de Juana, E. & Suárez, F. (2016)   Lesser Short-toed Lark (Alaudala rufescens) I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. desember 2016
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

lerkefamilien
Just Call Me Lonesome av Eddy Arnold

«Just Call Me Lonesome» er ein song skriven av Rex Griffin og først spelt inn av Eddy Arnold i 1955, då han nådde andreplassen på den amerikanske countrylista.

Innspelingar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Just Call Me Lonesome (Eddy Arnold song)» frå ,  den 8. desember 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1955
Singlar frå 1955
Songar skrivne av Rex Griffin
RCA Records-singlar
Red Foley-songar
Eddy Arnold-songar
Wanda Jackson-songar
Jim Reeves-songar
Warren Smith-songar
Slim Whitman-songar
The Wilburn Brothers-songar
Ernest Tubb-songar
Al Martino-songar
Brook Benton-songar
Ray Price-songar
Don Gibson-songar
Elvis Presley-songar
Dottie West-songar
Bjøro Håland-songar