alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Carnegie Range

Carnegie Range er ei fjellkjede i Ross Dependency. Ho er 18 nautiske mil lang, og går frå nord til sør mellom Errantbreen og Holyoake Range i vest og Algiebreen og Nash Range i aust. Fjellkjeda stig til over 1400 moh og er isdekt utanom fjelltoppar og ryggar i nord og Russell Bluff i sørenden. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Andrew Carnegie, ein amerikansk industrileiar frå Skottland som grunnla mange institusjonar for utdanning og forsking i USA, Storbritannia og andre engelsktalande land.

Kjelder 

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Churchill Mountains

Churchill Mountains er ei fjellkjede som grensar til Rossisen på vestsida mellom Byrdbreen og Nimrodbreen i Antarktis. Fleire av dei høgare fjella, som Mounts Egerton, Field, Nares, Wharton og Albert Markham vart oppdaga og namngjeven av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04, under Robert Falcon Scott

Fjella vart kartlagde i detalj av USGS frå Tellurometer-målingar, 1960-61, og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter sir Winston Churchill.


Fjell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Churchill Mountains» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Ross Dependency
Oates Land
Shackleton Coast
Cook Mountains

Cook Mountains er ei gruppe fjell i Ross Dependency. Fjella grensar til Mulock- og Darwinbreen i Antarktis. Delar av fjella vart først sett frå Rossisen av Discovery-ekspedisjonen (1901–04). Resten av fjella vart kartlagde av gruppa frå New Zealand under CTAE (1956–58), og USGS frå Tellurometer-målingar og flyfoto tekne av US Navy, 1959-63.

Ho vart namngjeven av NZ-APC for kaptein James Cook.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Hillary Coast
Oates Land
Frigate Range

Frigate Range er ei høg fjellkjede som strekkjer seg 12 nautiske mil aust frå Mount Markham i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Ho vart namngjeven av den nordlege gruppa av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1961–62) til minne om arbeidet til fregattane frå New Zealand som patruljerte kring Antarktis.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Geologists Range

Geologists Range er ei fjellkjede kring 55 km lang, mellom Lucy- og Nimrodbreen i Antarktis. Ho vart oppdaga av den nordlege gruppa under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) og namngjeve til minne om arbeidet til geologane som utforska Antarktis.

Av fjell i fjellkjeda finn ein Mount Albrigght, Mount Csejtey, Mount Isbell – 2360 moh, Mount Macpherson – 2360 moh, Mount Summerson – 2310 moh og Vogt Peak – 2180 moh. Andre geologiske kjennemerke i fjella er Boucot Plateau, Endurance Cliffs, McKay Cliffs og Wellman Cliffs.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Geologists Range» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Grosvenor Mountains

Grosvenor Mountains er ei gruppe vidt spreidde fjell og nunatakar som stig opp av polarplatået i Antarktis, aust for toppen av Millbreen. Dei strekkjer seg frå Mount Pratt i nord til Mount Raymond-området i sør, og frå Otway Massif i nordvest til Larkman Nunatak i søraust. Dei vart oppdaga av kontreadmiral Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929, og vart namngjeven av han etter Gilbert Grosvenor, leiar i National Geographic Society, som var med på å finansiere ekspedisjonen. Fleire fjell nær Mount Raymond vart visstnok observert av Ernest Shackleton i 1908, men vart då rekna for å vere eit framhald av Dominion Range.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Dufek Coast
Holland Range

Holland Range er ei ulendt fjellkjede langs kysten av Antarktis, kring 60 nautiske mil lang og som ligg like vest for Rossisen. Ho strekkjer seg frå Robbbreen til Lennox-Kingbreen. Ho vart namngjeven etter sir Sidney Holland, som var statsminister i New Zealand og som støtta deltakinga til nasjonen i Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58).

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Holyoake Range

Holyoake Range er ei fjellkjede i den sørlege delen av Churchill Mountains som strekkjer seg 46 km frå nordvest til søraust mellom Prince Philipbreen og Errantbreen. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Keith Holyoake som var jordbruksminister, så statsminister og seinare leiar for opposisjonen, og gav sterk støtte til New Zealand si deltaking i Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Hughes Range

Hughes Range er ei høg massiv fjellkjede i Antarktis, med seks markante fjelltoppar. Den høgaste av desse er Mount Kaplan på 4230 moh. Fjellkjeda ligg aust for Canyonbreen i Dronning Maudfjella og strekkjer seg 72 km frå samløpet til Brandau- og Keltiebreen i sør, til Giovinco forlandsbre i nord.

Fjellkjeda vart oppdaga og fotografert av kontreadmiral Byrd på ein flytur den 18. november 1929, og vart namngjeven av US-ACAN, etter tilråding frå Byrd, etter Charles Evans Hughes, justisminister i USA og rådgjevar for Byrd.

Fjell 
 Mount Kaplan
 Mount Waterman er eit massivt fjell, 3880 moh, som står 5 km nordaust for Mount Wexler. Fjellet vart oppdaga og fotografert av kontreadmiral Byrd på ein flytur 18. november 1929, og kartlagd av A.P. Crary i 1957-58. Ho vart namngjeven av Crary etter Alan Tower Waterman, direktør i National Science Foundation, som direkte støtta USA sine prosjekt i Antarktis løpet av og etter Det internasjonale geofysiske året, 1957-58.
 Mount Wexler er eit markant, isfritt fjell, 4025 moh, som ligg 5 km nordvest for Mount Kaplan, det høgaste fjellet i Hughes Range. Det vart oppdaga og fotografert av Byrd på ein flytur den 18. november 1929, og kartlagd av A.P. Crary i 1957-58. Ho vart namngjeven av Crary etter Harry Wexler, sjefsforskar for dei antarktiske prosjekta til USA i 1957-58.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hughes Range (Antarctica)» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Dronning Maudfjella
Fjellkjeder i Ross Dependency
Dufek Coast
Lyttelton Range

Lyttelton Range er ei smal fjellkjede sør for Dunedin Range i Admiralty Mountains i Antarktis. Fjellkjeda er 26 km lang og dannar vestveggen av den øvre delen av Dennistounbreen.

Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter hamnebyen Lyttelton i New Zealand, der mange ekspedisjonsskip fylte drivstoff og forsyningar på veg til Antarktis.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Admiralty Mountains
Marshall Mountains

Marshall Mountains er ei fjellkjede oppom Beardmorebreen i Queen Alexandra Range, som i nord grensar til Berwickbreen og i sør til Swinfordbreen. Ho vart oppdaga av sørpolgruppa til den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), og kalla opp etter dr. Eric Marshall, som var kirurg og kartograf i ekspedisjonen og ein av personane i polgruppa.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Moore Mountains

Moore Mountains er ei lita, men kjenneleg fjellkjede like nord for New Year Pass i Queen Elizabeth Range. Ho vart sett i 1957 av New Zealand Southern Party frå Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og kalla opp etter R.D. Moore, kasserar i Ross Sea Committee.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Queen Alexandra Range

Queen Alexandra Range er ei stor fjellkjede i Aust-Antarktis, kring 160 km, som grensar til heile vestsida av Beardmorebreen frå Polarplatået til Rossisen. Andre namn på denne fjellkjeda er Alexandra Mountains, Alexandra Range og Königin Alexandra Gebirge.

Det høgaste fjellet i fjellkjeda er Mount Kirkpatrick på 4528 moh. Andre fjelltoppar i fjellkjeda omfattar Mount Dickerson på 4120 moh.

Denne fjellkjede vart oppdaga på resia mot Sørpolen av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09), og vart namngjeven av Ernest Shackleton etter dronning Alexandra av England.  Shackleton og mennene hans, og ein seinare ekspedisjon leia av Robert Falcon Scott, samla begge steinprøvar frå fjellkjeda som inneheldt fossil. Oppdaginga av fleircella liv så nær Sørpolen var eit av bevisa nytta i teorien om kontinentaldrift som vart publisert i 1910 og 1912.

Fjell

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Queen Alexandra Range» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Oppkallingar etter Alexandra av Storbritannia
Oppkallingar etter danskar
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Queen Elizabeth Range

Queen Elizabeth Range er ei fjellkjede i Antarktis som går nesten 160 km parallelt til austsida av Marshbreen frå Nimrodbreen i nord til Lawbreen i sør. Mount Markham (4350 moh) er det høgaste fjellet i fjellkjeda.

Ho vart namngjeven av J.H. Miller frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956-58) som i lag med G.W. Marsh, utforska området. Det vart kalla opp etter dronning Elizabeth II av Storbritannia, som verna ekspedisjonen.

Av fjell i fjellkjeda finn ein Mount Bonaparte, Inaccessible Cliffs, Mount Lecointe, Mount Predoehl, Mount Rabot, Prince Andrew Plateau og Sherwin Peak.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Queen Elizabeth Range (Antarctica)» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Ross Dependency
Shackleton Coast
Rawson Mountains

Rawson Mountains er ei fjellkjede i Dronning Maudfjella søraust for Rossisen. Dei ligg mellom enden av Amundsen- og Scottbreen. Av fjell i fjellkjeda finn ein Mount Wyatt (2930 moh) og Mount Weaver (2780 moh).

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
Amundsen Coast
Rockefeller Mountains

Rockefeller Mountains er ei gruppe lågtliggande, spreidde granitttoppar og ryggar som er nesten heilt snødekte i Antarktis. Dei ligg 48 km sør-sørvest for Alexandra Mountains på Edward VII Peninsula i Antarktis.

Fjellkjeda vart oppdaga av Byrd-ekspedisjonen den 27. januar 1929. Dei vart namngjevne av Byrd etter John D. Rockefeller, Jr., som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Fjellkjeder i Ross Dependency
King Edward VII Land
Worcester Range

Worcester Range er ei fjellkjede i Antarktis mellom Skelton- og Mulockbreen på vestsida av Rossisen. Ho er truleg kalla opp etter skuleskipet på Themsen, der mange av offsierane på dei tidlege britiske antarktisekspedisjonane fekk opplæring. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (BrNAE), 1901-04. Namnet vart først nytta på kart av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907-09.

Fjellkjeda er ein del av Prince Albert-McMurdo Range, som omfattar Prince Albert Mountains i Victoria Land. Begge desse er ein del av Dei transantarktiske fjella, som kryssar heile kontinentet. 

Den høgaste fjelltoppen i fjellkjeda er Mount Harmsworth på 2765 moh, ved nordvestenden av Deltabreen. Det vart oppdaga av BrNAE og kalla opp etter sir Alfred Harmsworth, seinare vicomte Northcliffe, som generøst støtta ekspedisjonen økonomisk.

Andre fjell er Mount Marks (~2600 moh), kalla opp etter Rodney Marks og Portal Mountain (2555 moh).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Worcester Range» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Ross Dependency
Hillary Coast
Tangra Mountains

Tangra Mountains (bulgarsk Тангра Планина, 'Tangra Planina') er den største fjellkjeda på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellkjeda fekk ikkje namn før 2001, då ho vart kalla opp etter den bulgarske guden Tangra.

Tangra Mountains er 30 km lang mellom Barnard Point og Renier Point, 8 km brei, og grensar til Moon Bay og Huronbreen i nord, Huntressbreen i nordvest, False Bay i vest og Bransfieldsundet mot søraust, og er knytt til Bowles Ridge via Wörner Gap og til Pliska Ridge via Nesebar Gap. Fjellet er delt inn i tre hovudkammar: Friesland Ridge i vest, Levski Ridge i midten og Delchev Ridge i aust.

Det ligg mange isbrear i Tangra som Huron, Huntress, Ruen Icefall, Peshterabreen, Charitybreen, Tarnovo forlandsbre, Prespabreen, Macybreen, Boyanabreen, Srebarnabreen, Magurabreen, Dobrudzhabreen, Ropotamobreen, Strandzhabreen, Pautaliabreen, Sopot forlandsbre og Iskarbreen.

Camp Academia ligg nordvest for foten av Zograf Peak og er den beste vegen inn i dei sentrale Tangra Mountains via Catalunyan Saddle (1260 moh) i sør og Lozen Saddle (437 moh) i aust.

Sjå òg 
 Bulgarske namn i Antarktis
 Antarctic Place-names Commission
 St. Kliment Ohridski-basen
 Camp Academia
 Tangra 2004/05-ekspedisjonen
 Bansko Peak

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tangra Mountains» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 D. Gildea. 2003 - Omega Livingston Island GPS Expedition . Antarktis Mountains: Climbing i Antarktis.
 L.L. Ivanov, Livingston Island: Tangra Mountains, Komini Peak, west slope new rock route; Lyaskovets Peak, first ascent; Zograf Peak, first ascent; Vidin Heights, Melnik Peak, Melnik Ridge, first ascent, The American Alpine Journal , 2005, 312-315.
 Livingston Island, Climb Magazine, Issue 14, Kettering, UK, April 2006, 89-91
 Gildea, D. Mountaineering in Antarctica: complete guide: Travel guide. Primento and Editions Nevicata, 2015. ISBN 978-2-51103-136-0
 Ivanov, L. General Geography and History of Livingston Island. In: Bulgarian Antarctic Research: A Synthesis. Eds. C. Pimpirev and N. Chipev. Sofia: St. Kliment Ohridski University Press, 2015. pp. 17-28. ISBN 978-954-07-3939-7

Bakgrunnsstoff 
 Tangra 2004/05 Expedition
 Expedition Omega Livingston 2003
 Antarctic Mountains: Climbing in Antarctic 

Bulgaria og Antarktis
Fjellkjeder i Antarktis
Alexandra Mountains

Alexandra Mountains er ei gruppe låge, spreidde fjell nord på Edward VII Peninsula, like sørvest for Sulzberger Bay i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga i januar-februar 1902 av Discovery-ekspedisjonen i løpet av ein utforskingssegla med «Discovery» langs Rossisen. Fjellkjeda er kalla opp etter Alexandra, då dronning av Storbritannia.

Fjell 
 Balsley Peak er eit fjell (ca 1100 moh) som ligg 2,6 km søraust for La Gorce Peak. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter James R. Balsley, U.S. Geological Survey, som utførte magnetometer-målingar frå fly nær denne toppen i løpet av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

 Bowman Peak er ein fjelltopp på sørsida av Butlerbreen i Alexandra Mountains. Det vart oppdaga av Byrd-ekspedisjonen i 1929 og kalla opp etter John McEntee Bowman, direktør i Bowman-Biltmore Hotels Corporation, som donerte hovudkvarter for førebuinga av ekspedisjonen.

 Mount Josephine er eit fjell med markante steinutspring, 10 km søraust for Bowman Peak. Det vart oppdaga av kontreadmiral Byrd under Byrd-ekspedisjonen den 5. desember 1929, og vart namngjeven av han i løpet av Byrd-ekspedisjonen (1933-35) etter Josephine Clay Ford, dotter til Edsel Ford, som støtta ekspedisjonane.

 La Gorce Peak er eit markant fjell 13 km sørvest for Mount Josephine og er det høgaste fjellet i Alexandra Mountains. Det ligg heilt sør i fjellkjeda. Det vart oppdaga i februar 1929 av Byrd-ekspedisjonen, og vart namngjeven av Byrd etter John Oliver La Gorce.

 Scott Nunataks er eit kjenneleg fjell heilt nord i Alexandra Mountains. Det vart oppdaga i 1902 av Discovery-ekspedisjonen under kaptein Robert F. Scott og kalla opp etter Scott av løytnant Kristian Prestrud, leiaren for det austlege sledelaget under Sørpolekspedisjonen til Amundsen som gjekk til topps på dette fjellet då dei utforska Edward VII Peninsula i 1911.

 Sneddon Nunataks er ei gruppe nunatakar ved kysten på nordsida av Edward VII Peninsula ovanom Swinburne isbrem og Sulzberger Bay. Dei står 17 km søraust for Scott Nunataks nord i Alexandra Mountains. Nunatakane finst på eit kart frå Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Dei vart namngjevne av US-ACAN etter Donald L. Sneddon i US Navy, som var elektrikar på Byrd-stasjonen vinteren i 1967.

 Mount Swadener

 Mount Youngman er eit snødekt fjell (620 moh) på kysten, 6,5 km søraust for Scott Nunataks. Det står ved Cumbiebreen ovanom Swinburne isbrem og Sulzberger Bay som ligg like nord. Fjellet vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1964-66. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Samuel A. Youngman i US Navy, militærlege på «Commander», eit skip nytta under Operasjon Deep Freeze 1969 og 1970.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexandra Mountains» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellkjeder i Marie Byrd Land
King Edward VII Land
Arnardo

Arne Otto Lorang Andersen, best kjend med kunstnarnamnet Arnardo eller Arne Arnardo, () var ein norsk artist og sirkusdirektør for sitt eige sirkus, Cirkus Arnardo. 

Arnardo byrja som trapesartist og anna, men vart landskjend då han i 1949 starta Noreg sitt første omreisande sirkus, Cirkus Arnardo. Der var han sirkusdirektør, tryllekunstnar, hypnotisør med meir. Arnardo vart heidra med mellom anna Kongens fortenestemedalje i gull. Cirkus Arnardo reiser framleis Noreg rundt i sommarhalvåret  leia av etterkomarane. 

Arnardo utga sjølvbiografien Sirkusliv i 1962. I 1954 spela han sirkusdirektør i den norske spelefilmen Cirkus Fandango.

I 1983 var han tildelt Teskjekjerringprisen.

Bakgrunnsstoff
Cirkus Arnardo sine heimesider
 Søkbar digitalkopi av Finn Jor og Jørn-Kr. Jørgensen: I livets manesje – et møte med Arnardo og hans cirkus – i går, i dag og i morgen (utgitt av Grøndahl Dreyer 1998)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arnardo» frå ,  den 28. februar 2013.  
 

Folk frå Sarpsborg
Sirkus
Norske skodespelarar
Norske forfattarar av erindringsbøker
Kongens fortenestmedalje i gull
Vinnarar av Teskjekjerringprisen
Akson

Akson er utlauparar til cellekroppen som leiar impulsar frå nervecella. Denne lange nervetråden kan bli opptil 1 m.

Kjelder
 Eureka! 9 av Merte Hannisdal, John Haugan, Morten Munkvik. ISBN 978-82-05-33429-8

Fysiologi
Dendritt i anatomi

Dendritt er ein utlaupar som tar imot informasjon frå ei nervecelle til ei anna og leier impulsar til nervecella.

Kjelder
 Eureka! 9 av Merte Hannisdal, John Haugan, Morten Munkvik. ISBN 978-82-05-33429-8

Anatomi
Epilepsi

Epilepsi er ei gruppe nevrologiske lidingar som er kjenneteikna av epileptiske anfall. Anfalla kan utløysast av stress, søvnproblem, mensen og alkohol.

Kjelder
 Eureka! 9 av Merte Hannisdal, John Haugan, Morten Munkvik. ISBN 978-82-05-33429-8

Bakgrunnsstoff 

 
Anfallsutløysande sjukdommar
Sjukdommar i nervesystemet hjå barn
Hypofyse

Hypofysen (av hypo- og gr. 'vekst') eller hjernevedhenget eller glandula pituitaria er eit lite organ som ligg på undersida av hjernen i eit søkk i kraniet. Hos mennesket består hypofysen av ein framlapp og ein baklapp. Hos mange dyr finst også ein tydeleg mellomlapp. 

Organet har dobbelt opphav i fosterlivet: Framlapp og mellomlapp oppstår som utbuktning frå taket i munnhola, baklappen er ei nedbukting frå hjernen. Med noko varierande utforming er hypofysen bygd som eit dobbeltorgan hjå alle virveldyr, også fiskane. Slimålar har framlappen som ein frittståande kjertel.

I framlappen blir det produsert ei rekkje hormon, mellom dei veksthormonet som er viktig for vekst og utvikling hjå ein organisme, medan dei andre er naudsynte for funksjonen til andre endokrine organ. Denne delen av hypofysen er på den måten overordna dei fleste av dei andre endokrine organa. Framlappen står på si side under kontroll av hypothalamus idet eit fint nett av blodårer fører visse hormon frå hypothalamus til framlappen. Baklappen er lagringsstad for to hormon som blir danna i hypothalamus (vasopressin og oksytocin) og som herfrå blir ført til baklappen og blir frigjorde herfrå etter behov.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Det endokrine systemet
Hjernen
Nevroanatomi
Bunger Hills

Bunger Hills, Bunger Lakes eller Bunger Oasis er ei fjellkjede på kysten av Knox Coast i Wilkes Land i Antarktis, som består av ei gruppe låge, runde åsar som er isfrie store delar av året. Dei ligg sør for Highjump Archipelago.

Fleire små vatn ligg i Bunger Hills, mellom anna Algae Lake (òg kalla Lake Figurnoye), som er 25 km lang og 137 meter djup. Fjellkjeda vart kartlagd frå flyfoto tekne av Operasjon Highjump (1946-1947) og vart namngjeven av USA Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant David E. Bunger, ein flypilot under operasjonen på eit av tre fly som tok flyfoto av denne kysten. Bunger flyet hans landa på ein isfri innsjø i desse fjella i februar 1947.

Bunger Hills er omgjeve av isbrear. I søraust ligg dei bratte skråningane av isen som kjem frå det antarktiske isdekket, og i nord ligg Shackleton isbrem, som skil området frå det opne havet. Det isfri området dekkjer kring 450 km², og i følgje somme kjelder så mykje som 750 til 942 km² (men desse omfattar eit havområde som ikkje er dekt av kontinentalisen eller Shackletonisen). Leiaren for Operasjon Highjump, admiral Richard E. Byrd sa om Bunger Hills at det var «ein av dei mest merkverdige stadane på jorda. Ei øy høvande for liv finst i eit univers av død».

Cape Hordern er eit isfritt nes med morenestein over, ved vestenden av Bunger Hills. Det vart oppdaga av medlemmar av den vestlege gruppa under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911-1914), men dei klarte ikkje å nå fram til neset på grunn av store bresprekkar i Denmanbreen og Scottbreen.

Stasjonar 
Sovjetunionen bygde ein forskingsstasjon kalla Oazis (Оазис) i midten av området. Han kom i drift frå 15. oktober 1956, med to bygningar for åtte personar. Stasjonen vart gjeve til Polen den 23. januar 1959, og fekk det nye namnet A. B. Dobrowolski-stasjonen (kalla opp etter Antoni Dobrowolski). Stasjonen var berre i drift nokre få veker etter det. Den 22. februar 1979 kom stasjonen i drift ei kort stund, men eit forsøk på å overvintra vart mislykka og dei som var der måtte evakuerast til Mirny-stasjonen (350 km i vest) den 17. mars. 

Ei betongsøyle vart reist av den første polske antarktisekspedisjonen ved Dobrowolski-stasjonen i januar 1959 for målingar av tyngdekrafta, og det magnetiske observatoriet ved stasjonen til minne om opninga av Oazis-stasjonen i 1956, og er i dag rekna som historiske stader og kulturminne i Antarktis.

Sovjetunionen vart interssert i Bunger Hills att seint i 1980-åra og bygde ein ny stasjon - Oazis-2 - nokre hundre meter vest for Dobrowolski. Stasjonen vart nytta om sommaren fram til midten av 1990-åra.

Kring 7 km nordvest for Dobrowolski har Australia drive ein sommaropen stasjon kalla Edgeworth David Base, kalla opp etter Edgeworth David, sidan 1986.

Sjå òg
 Mill Island

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bunger Hills» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Antarktis
Oasar i Antarktis
Fjell i Wilkes Land
Craddock Massif

Craddock Massif er eit fjellmassiv i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i det chilenske kravområdet i Vest-Antarktis.

Craddock Massif ligg ved søraustsida av Vinson Massif, mellom Hammer Col og Karnare Col mellom Vinson Massif og dei sørlege Sentinel Range. Det høgaste fjellet i Craddock Massif er Mount Rutford, ein spiss topp på 4477 moh. Andre fjell i Craddock Massif er frå nord til sør Bugueño Pinnacle, Rada Peak og Mount Craddock.

Sentinel Range vart oppdaga og fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth. Heile fjellkjeda, inkludert Craddock Massif, vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken av U.S. Navy, 1958–61.

Massivet vart opphavleg kalla «Mount Craddock» av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1965, men på seinare kart var namnet gjeve til den sørlegaste toppen i massivet.

Sjå òg
 Sentinel Range

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Craddock Massif» frå ,  den 28. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
 Composite Gazetteer of Antarctica

Fjellkjeder i Marie Byrd Land
Ellsworth Mountains
Duncan Mountains

Duncan Mountains er ei gruppe kystfjell som strekkjer seg over 18 nautiske mil frå munningen av Liv-breen til munningen av Strombreen ved den inste delen av Rossisen. Dei vart oppdaga av Byrd-ekspedisjonen i november 1929 og kalla opp etter James Duncan, leiaren av Tapley Ltd, som var speditørar for Byrd-ekspedisjonane ved Dunedin på New Zealand.

Kjelder 

Fjellkjeder i Ross Dependency
Amundsen Coast