alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Peter-John Vettese

Peter-John Vettese () er ein skotsk klaverspelar, låtskrivar, arrangør og plateprodusent.

Vettese vart medlem av Jethro Tull i 1982 for innspelinga av albumet deira Broadsword and the Beast, og turnerte mykje med bandet dei neste åra, og er med på albumet Live at Hammersmith '84. Vettese medverka i stor grad på det tungt elektroniske albumet Under Wraps, (1984) og turnerte igjen med bandet i 1986. Han var òg gjestemusikar på albumet Rock Island (1989).

Vettese samarbeidde med frontmannen i Tull, Ian Anderson på soloalbumet hans Walk Into Light i 1983. Vettese var medlåtskrivar på halvparten av songane der han nyttar mykje elektroniske tangentinstrument.

Etter dette starta Vettese karrieren sin som låtskrivar, arrangør og produsent. I 1980-åra arbeidde han med og prorduserte artistar som Frankie Goes to Hollywood, Go West, Pet Shop Boys, Bee Gees, Cher, Foreigner, Carly Simon og Clannad. I 1987 spelte han i studio med Paul McCartney, men avslo eit tilbod om å verte medlem av det gjenforeinte bandet til McCartney, Wings.

I nyare tid har han arbeidd med Simple Minds, Annie Lennox (vann Grammy for arrangementet på Walking on Broken Glass), Zucchero, Peter Cox, Heather Small, Dido, Sophie B. Hawkins, Andy Leek, Beverley Knight, Gary Barlow, Mark Owen, Geri Halliwell, Melanie C, Nate James, Alex Parks, Darren Hayes, Robin Gibb, Laura Critchley, Peter Heppner og Spark.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Peter-John Vettese» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull 

Skotske klaverspelarar
Skotske låtskrivarar
Skotske plateprodusentar
Jethro Tull-medlemmar
Jonathan Noyce

Jonathan Mark Thomas Noyce () er ein engelsk musikar. Han er hovudsakleg kjend som bassist i den britiske rockegruppa Jethro Tull, som han har turnert og spelt med sidan 1995 og fram til 2007.

Noyce var fødd i Sutton Coldfield i Warwickshire. Han vart utdanna ved Royal Academy of Music i London, og hadde først suksess med den britiske popgruppa Take That, som han spelte bass for i studio i 1993. I denne perioden arbeidde Noyce tett med produsent Joey Negro. 

I 1995 møtte Noyce gitaristen i Jethro Tull, Martin Barre, og spelte på soloalbumet hans The Meeting. Slik møtte han frontmann Ian Anderson, som spurte Noyce om han kunne spele på hans Divinities-turne seinare på året. Etter nokre månader annonserte Dave Pegg at han gav seg i Jethro Tull. Noyce vart det naturlege førstevalet og kom inn i bandet i august 1995. I løpet av dei elleve åra han var med i bandet spelte han inn fleire album med dei og var med på mange turnear. 

Utanom Jethro Tull har Noyce spelt med Gary Moore på hans Old New Ballads Blues og på konserten til minne om Phil Lynott, One Night in Dublin, i lag med medlemmar av Thin Lizzy, samt det siste konsertopptaket med Moore, Live at Montreux 2010. 

I 2006 vart Noyce med The Divine Comedy på ein turné i Europa. Sidan 2007 har Noyce vore medlem av det britiske bandet Archive. I 2009 spelte Noyce med Rick Wakeman på konsertane hans i Hampton Court Palace. Desse showa vart spelte inn og filma og gjevne ut på CD og DVD som The Six Wives of Henry VIII Live at Hampton Court Palace.

I 2010 spelte Noyce med Mylène Farmer på albumet hennar Bleu Noir, som vart ein stor salssuksess. 

I 2012 har Noyce spelt i lag med Martin Barre att for konsertane hans i Europa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jonathan Noyce» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Jonathan Noyce på myspace.com

Engelske bassistar
Folk frå Sutton Coldfield
Jethro Tull-medlemmar
The Gary Moore Band-medlemmar
Andrew Giddings

Andrew Giddings () er ein engelsk klaverspelar. Han var medlem av rockebandet Jethro Tull frå 1991 til 2007.

Giddings vart fødd i Pembury i Kent og vart send til pianotimar som ung gut. Han slutta med formelle timar då han var 13, og ønskte heller å spele popmusikk. Giddings spelte i fleire lokale band i Kent, mellom anna Profusion. Etter ein kort periode som støttemusikar for andre artistar, spelte han med Eric Burdon frå The Animal. Giddings spelte med Burdon i kring fem år, før han igjen spelte for ei rekkje andre artistar som Leo Sayer, Sniff 'n' the Tears, Vyktoria Keating, Willy Porter, The NEC Orchestra of Boston og Jon Anderson frå Yes. 

Giddings vart medlem av Jethro Tull i 1991 og tok over etter Martin Allcock. Han spelte på albuma Catfish Rising, The Beacons Bottom Tapes, Roots to Branches, Jethro Tull In Concert, J-Tull Dot Com, Living with the Past, The Jethro Tull Christmas Album og Aqualung Live. Han slutta i bandet i 2007 og vart etterfølgd av John O'Hara. Giddings var den lengstvarande klaverspelaren i bandet og spelte i alt 16 år med dei.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Jethro Tull si offisielle side 

Folk frå Pembury
Engelske klaverspelarar
Jethro Tull-medlemmar
Tony Iommi

Anthony Frank «Tony» Iommi () er ein engelsk gitarist og låtskrivar, mest kjend for å ha vore med i det banebrytande heavy metal-bandet Black Sabbath frå starten av, og den einaste som har vore med i bandet heile tida.

Tony Iommi spelar venstrehendt gitar, og mista tidleg i karrieren sin fingertuppane på høgre hand. Men i staden for å leggje bort gitaren fann han på ein måte å lage «kunstige» fingrar. Denne inspirasjonen kom frå jazzgitaristen Django Reinhardt, som trass i handicapet med to forbrende fingrar på «gripe-handa» hadde revolusjonert gitarspelet og opparbeidd seg ein unik teknikk. Med sine mørke og blytunge gitarriff blir Iommi av mange rekna som far til metal-sjangeren. Før han vart medlem i Black Sabbath, var Iommi medlem av ei rekkje lokale bluesrock-band i Birmingham-område og prøvespelte ein gong for Jethro Tull, men dei valde Martin Barre i staden.

Tony Iommi har òg spelt inn fleire soloalbum. Han har òg vore med i Rock Aid Armenia og laga The Earthquake Album. Då Queen-vokalisten Freddie Mercury døydde, vart han invitert til å spele i Freddie Mercury Tribute, der både Metallica, Extreme, Elton John og Guns N’ Roses deltok.

Han er frå 2006, som medlem av Black Sabbath, innvotert i Rock and Roll Hall of Fame. Han vart i 2011 ranka som nummer 86 på «Rolling Stone si liste over dei 100 største gitaristane gjennom tidene».

I januar 2012 vart det kjend at Iommi hadde lymfom.

Diskografi

Solo
Iommi (2000)
The 1996 DEP Sessions (2004)
Fused (2005)

Black Sabbath

Heaven & Hell
Live from Radio City Music Hall (2007)
The Devil You Know (2009)
Neon Nights: 30 Years of Heaven & Hell (2010)

Gjesteartist
Forskjellige artistar - Heavy Metal Soundtrack (1981)
Forskjellige artistar - Rock Aid Armenia (1989)
Forskjellige artistar - Guitar Speak II (1990)
Comic Relief - Hale & Pace: "The stonk" / Victoria Wood: "The smile song" (1991)
Queen & forskjellige artistar - The Freddie Mercury Tribute Concert (1992)
Diamond Head - Death and Progress (1993)
Ozzy Osbourne - Live and Loud (1993)
Cathedral - The Carnival Bizarre (1995)
Forskjellige artistar - Twang! - A Tribute to Hank Marvin & The Shadows (1996)
Ozzy Osbourne - The Ozzman Cometh (1997)
Necromandus - Orexis of Death (1999, recorded 1973)
Forskjellige artistar - Party at the Palace: The Queen’s Concerts, Buckingham Palace (2002)
Ian Gillan - Gillan's Inn (2006)
WhoCares (Ian Gillan, Tony Iommi & Friends) - Out of My Mind/Holy Water (2011, charity CD single)
Ian Gillan & Tony Iommi - Ian Gillan & Tony Iommi: WhoCares (2012)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tony Iommi» frå , og «Tony Iommi» frå  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Black Sabbath-medlemmar
Engelske gitaristar
Engelske heavy metal-gitaristar
Engelske låtskrivarar
Sologitaristar
Folk frå Birmingham
Eurovision Song Contest 2013-låtskrivarar
Armenske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Scott Hammond

Scott Hammond () er ein engelsk trommeslagar. Han har spelt med Ian Anderson (leiaren og frontmann i det britiske rockebandet Jethro Tull) og har òg spelt ei kort stund i Jethro Tull sjølv. 

Sidan april 2010 har Hammond turnert internasjonalt med Ian Anderson og han medverka på innspelinga av Thick As a Brick 2 som kom ut i april 2012. 

Andre artistar han har spelt med er mellom andre Ruth Hammond, Bruce Dickinson, Greg Lake, Justin Hayward, Tina May, Gilbert O'Sullivan, Herb Geller, Bobby Wellins, Pee Wee Ellis, Phil King og Limahl.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Scott Hammond (British drummer)» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske trommeslagarar
Sunshine Day

«Sunshine Day» er ein song av det britiske progrockbandet Jethro Tull. Songen vart gjeven ut som debutsingelen deira, produsert av Derek Lawrence, og gjeven ut i 1968 av MGM Records. På singelen står namnet på bandet som Jethro Toe. Dette kom av at nokon i plateselskapet ringte for å høyre kva bandet heitte og høyrte feil.

Songen er skriven av Mick Abrahams.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sunshine Day» frå ,  den 17. september 2012.  
 

Debutsinglar
Singlar frå 1968
Songar frå 1968
Jethro Tull-songar
Thor Helland

Thor Oluf Helland () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sørfold i Nordland, som tevla på mellomdistansane og seinare spesialiserte seg på  langdistansane. Han deltok i Sommar-OL 1964 i Tokyo, der han vart nummer åtte på 5000 meter. Helland, som var medlem av IL i BUL i Oslo, vann tolv NM-gull i friidrett i åra 1961-67, fire av desse i terrengløp. Hans personlege rekordar på distansane frå 800 m til 10000 m er 1.51,2 (1960), 3.44,4, 7.54,8, 13.37,4 (alle tre i 1965) og 29.20,8 (1966).

Aktiv
Frå 1960 høyrde Helland til eliten av norske mellomdistanseløparar. Han vann sitt fyrste NM-gull i 1961 då han sigra i terrengløpet over 4 km. Året etter slo han Arne Hamarsland i spurten på 1500 m under NM 1962 i Drammen, og tok sin fyrste gullmedalje på bane. Etter 1963 satsa han på langdistansane, og kniva dei neste fem sesongane med Odd Fuglem om å vere Noregs beste 5- og 10000 m-løpar. Her hadde Helland ofte fordel å vere spurtsterk, medan Fuglem hadde sin styrke i tempo.

I juli 1964 sprang Odd Fuglem 5000 m på 13.53,4 og vart den fyrste nordmannen som kom under 14 minuttar på distansen. Fuglem deltok ikkje i olympiaden i Tokyo i oktober månad same året, noko Helland gjorde. Her forbetra Helland den norske rekorden med eitt sekund i kvalifiseringa, og sikra seg tredjeplassen i heat nummer to. I finalen kom Helland inn på åttandeplass med tida 13.57.0. 

Helland sette i alt seks norske rekordar, tre på 3000 meter, to på 5000 meter og ein på 10 000 meter. Av desse rekordane var tidene 7.54,8 på 3000 meter og 13.37,4 på 5000 meter, begge oppnådd i 1965, også nordiske rekordar. Denne siste 5000-metersrekorden sette han i Helsingfors, der han slo førre års olympiameistrar på både 5000 m og 10000 m. 

I 1966 var Helland, saman med spydkastaren Terje Pedersen og sprintaren Carl Fredrik Bunæs, dei fyrste mottakarane av Bislett-medaljen.

Plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 8 på 5000 m – 13.57,0
EM 1966 i Budapest: Utslått i kvalfiseringa på 5000 m (14.23,2)

Medaljar i norske meisterskap
1960: Sølv på 1500 m (3.51,1), bakom Arne Hamarsland (3.48,3)
1961: Sølv på 1500 m, bakom Arne Hamarsland, begge på 3.48,5
1962: Gull på 1500 m (3.49,7), framom Arne Hamarsland (3,50,1)
1964: Gull på 10000 m (29.27,6), framom Odd Fuglem (29,28,0)
1965: Gull både på 5000 m (14.14,4 ) framom Odd Fuglem (14.15,4), og på 10000 m (30.30,2) framom Arne Hamarsland (30.30,6)
1966: Gull både på 5000 m (14.22,6 ) framom Arne Hamarsland (14,22,8) og Ivar Isaksen st, samt 10000 m (29.51,6) framom Odd Fuglem (29.55,2)
1967: Gull både på 5000 m og 10000 m (14.10,2 og 29.32,0 ), begge gongane framom Odd Fuglem (14.11,? og 29.32,2)
1968: Sølv på 5000 m (14.17,8) bak Odd Fuglem (14.17,4)

Kjelder
 www.friidrett.no
 Friidrott-65. Hälsingborg, 1964

Norske langdistanseløparar
Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Vinnarar av Bislett-medaljen
Folk frå Sørfold
EM i friidrett 1982

Europameisterskapen i friidrett 1982 vart avvikla frå 6. til 12. september 1982 på olympiastadion i Athen.   

Under meisterskapen vart det sett fire nye verdsrekordar. Briten Daley Thompson oppnådde 8 744 poeng i tikamp. Marita Koch frå Aust-Tyskland sprang 400 m på 48,16 sekundar. Ho var også med på det austtyske laget i 4 x 400 m stafett som forbetra verdsrekordtida til 3.19,05. Ulrike Meyfarth frå Vest-Tyskland hoppa 2,02 meter i høgdehopp. 

Vesttyskaren Harald Schmid vann 400 meter hekk på ny europarekord; 47,48 sekundar.

Noreg fekk ein bronsemedalje i maraton ved Ingrid Kristiansen. Ho kom i mål på tida 2.36.39, 35 sekundar bak europameisteren Rosa Mota frå Portugal. Kristiansen vart dessutan nummer åtte på 3 000 m.

Menn

100 m 

Dato: 7. september

200 m 

Dato: 9. september

400 m 

Dato: 9. september

800 m 

Dato: 8. september

1500 m 

Dato: 11. september

5000 m 

Dato: 11. september

10 000 m 

Dato: 6. september

Maraton 

Dato: 12. september

20 km kappgang 

Dato: 7. september

50 km kappgang 

Dato: 10. september

110 m hekk 

Dato: 11. september

400 m hekk 

Dato: 8. september

3000 m hinder 

Dato: 10. september

4 × 100 m stafett 

Dato: 11. september

4 × 400 m stafett 

Dato: 11. september

Høgdehopp 

Dato: 11. september

Stavhopp 

Dato: 9. september

Lengdehopp 

Dato: 9. september

Tresteghopp 

Dato: 10. september

Kulestøyt 

Dato: 9. september

Diskoskast 

Dato: 11. september

Sleggjekast 

Dato: 10. september

Spydkast 

Dato: 7. september

Tikamp 

Dato: 7./8. september
Poengverdi frå 1964

Kvinner

100 m 

Dato: 7. september

200 m 

Dato: 9. september

400 m 

Dato: 8. september

800 m 

Dato: 8. september

1500 m 

Dato: 11. september

3000 m 

Dato: 9. september

Maraton 

Dato: 12. september

100 m hekk 

Dato: 9. september

400 m hekk 

Dato: 10. september

4 × 100 m stafett 

Dato: 11. september

4 × 400 m stafett 

Dato: 11. september

Høgdehopp 

Dato: 8. september

Lengdehopp 

Dato: 7. september

Kulestøyt 

Dato: 6. september

Diskoskast 

Dato: 8. september

Spydkast 

Dato: 9. september

Sjukamp 

Dato: 9./10. september
Poengverdi frå 1980

Medaltabell

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leichtathletik-Europameisterschaften 1982/Medaillenspiegel» frå ,  den 3. august 2013.  
 

Idrett i Aten
1982
Sport i 1982
1982 i Hellas
Blind-Anna

Anna Ivarsdotter Opedal () var ein kjend norsk tradisjonsberar i Indre Hardanger på 1800-talet. Til vanleg vart ho kalla Blind-Anna.

Anna Opedal vart blind etter at ho fekk koppar i barndommen. I mange år tente ho i prestegarden hjå prosten Niels Hertzberg i Ullensvang. På sine eldre dagar budde ho hjå ei syster, og fekk stønad frå kyrkjesoknet. Ho var kjend i lokalmiljøet som ei uvanleg påliteleg kjelde til eventyr, segner og folkeviser.

Då Jørgen Moe kom til Hardanger på innsamlingsferd sommaren 1846, fekk han møta Blind-Anna og skreiv ned ein del stoff etter henne. Blind-Anna gjorde eit sterkt inntrykk på Moe, noko ein kan sjå av måten han skildrar henne på i teksten Blind-Anne frå 1850. Her ser han henne som ei personifisering av den djupe, poetiske folkediktaråra. Han skildrar også korleis ho kunne trollbinda ein stor skare med born med eventyra sine.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Blind-Anna» frå ,  den 17. september 2012.  
 

Bokmålswikipedia referte til desse kjeldene: 

 Jørgen Moe: Blind-Anne, 1850
 Halldor O. Opedal: Blind-Anna, i Syn og Segn, 1927

Folk frå Ullensvang
Norske tradisjonsberarar
Songen Aqualung

«Aqualung» er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull, og tittelsporet på albumet deira Aqualung frå 1971. Songen vart skriven av frontmannen i bandet, Ian Anderson, og den dåverande kona hans Jennie Franks.

Songen varer seks og eit halvt minutt. Dei første seks notane av «Aqualung» kan godt syne at Anderson var interessert i Beethovens femte symfoni. Songen inneheld ein av dei mest kjende gitarsoloane til Martin Barre og 20 år etter innspelinga fortalte Barre:

I eit intervju med Ian Anderson i september 1999 i Guitar World sa han: 

Aqualung-personen vert òg nemnd i «Cross-Eyed Mary», den neste songen på albumet. 

«Aqualung» vart kåra til den 90. beste hardrocksongen av VH1 i 2009.

Ein alternativ miks av «Aqualung» med ekko på vokalen til Anderson og opningsriffet spelt to gonger i staden for ein, finst på samleplate M.U. - The Best of Jethro Tull. Denne versjonen har òg ein litt anna akustisk gitar og vokalpartane i den andre delen av songen («sun streaking cold»), men går så attende til den vanlege miksen frå og med «Aqualung my friend».

Dette er ein av dei mest kjende songane til Jethro Tull, men han vart ikkje gjeve ut som singel. I eit intervju med Songfacts sa Anderson: «Det var fordi han var for lang, for episodisk. Han starta med eit høglydt gitarriff og går så inn i meir roleg akustisk stoff. Led Zeppelin gav heller ikkje ut singlar på denne tida. Det var ein albumsong. På radioen var det eit skarpt skilje mellom AM radio, som spelte tre minuttar lange pophittar, og FM radio, der dei spelte det dei kalla djupe spor. Du kunne gå inn på eit album og spele obskure, dei lengre, meir snodde songane i den perioden. Dei dagane er ikkje her lengre.»

Utgjevingar 
 Aqualung (1971)
 M.U. - The Best of Jethro Tull (1976)
 Bursting Out (1978)
 Slipstream (1981)
 A Classic Case (1985)
 Original Masters (1985)
 20 Years of Jethro Tull (1988)
 20 Years of Jethro Tull: Highlights (1988)
 The Very Best of Jethro Tull (2001)
 Living with the Past (2002)
 A New Day Yesterday (2003)
 Ian Anderson Plays the Orchestral Jethro Tull (2005)
 Aqualung Live (2005)

Medverkande
Ian Anderson - Vokal, akustisk gitar
Martin Barre - Elektrisk gitar
Clive Bunker - Trommer, perkusjon
John Evan - Piano
Jeffrey Hammond - Bassgitar

I popkulturen
 Songen vert referert til i filmen Anchorman: The Legend of Ron Burgundy frå 2004 der Burgundy (Will Ferrell) spelar ein jazzfløytesolo, der han spelar byrjinga av songen. 
 Songen kan høyrast i ein episode av King of the Hill.
 Opningsteksten og riffet vert mumla av Tony Soprano når han kjem inn på kjøkenet i episode 71 av The Sopranos.
 Songen vart spelt i ein episode av 30 Rock. Pete Hornberger spelar akustisk gitar medan Jack Donaghy syng teksten «I don't know the words except park bench.»

Musikk
 Bob Rivers laga ein parodisk juleversjon av songen kalla «Aquaclaus» i 2002 på albumet White Trash Christmas.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aqualung (song)» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Teksten 
 Songfacts

Jethro Tull-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av Ian Anderson
Songar om heimlause
Cross-Eyed Mary

«Cross-Eyed Mary» er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull frå albumet deira Aqualung som kom ut i 1971. Songen omhandlar «Cross-Eyed Mary», ei prostituert skulejente som heller held seg saman med dei «lystne grå» enn skulevenene. 

Songen var meint å vere eit stykke som høyrde saman med «Aqualung», ein song på same albumet om ein uteliggjar. Personen Aqualung vert òg nemdn i teksten på «Cross-Eyed Mary».

Andre versjonar av songen er spelt inn av Elf, Iron Maiden og Clutch.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cross-Eyed Mary» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Jethro Tull-songar
Iron Maiden-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av Ian Anderson
Songar om prostitusjon
Elf-songar
Mother Goose

«Mother Goose» er ein song av det britiske rockebandet Jethro Tull. Det er den fjerde songen på albumet Aqualung som kom ut i 1971. Teksten er ein pastisj av surrealistiske figurar basert på bilete som Ian Anderson såg då han vandra rundt i Hampstead Heath. Songen er hovudsakleg akustisk som «Cheap Day Return» og «Slipstream» frå same album. Songen vart òg gjeven ut på The Best of Jethro Tull - The Anniversary Collection og vart framført i lag med heile Aqualung den 23. november 2004 i XM Studios og gjeve ut på albumet Aqualung Live.

Medverkande
Ian Anderson: akustisk gitar, perkusjon, vokal, korvokal
Martin Barre: akustisk rytmegitar, perkusjon
Jeffrey Hammond: altblokkfløyte, korvokal
Clive Bunker: perkusjon
John Evan: Mellotron

Mellotronen vart erstatta med trekkspel på Aqualung Live, spelt av Andrew Giddings.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mother Goose (song)» frå ,  den 17. september 2012.  
 

Jethro Tull-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av Ian Anderson
Locomotive Breath

«Locomotive Breath» er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull frå albumet deira Aqualung i 1971. Han er kjend for den lange bluesaktige pianointroen og fløytesoloen til Ian Anderson. Teksten nyttar biletet av ein truande og uunngåeleg togkræsj på livet til ein mann som er i ferd med å falle i saman. Songen vert ofte spelt på classic rock-radio. 

Han vart spelt inn av Rabbitt i 1975 på albumet Boys Will Be Boys, av W.A.S.P. på deira The Headless Children i 1989, Styx i 2005 på deira Big Bang Theory og Helloween i 1999 på deira Metal Jukebox. Eit svensk rockeband er kalla opp etter songen. '

Produksjon
«Locomotive Breath» vart spelt inn på ein heller uvanleg måte for si tid. Heile stykket vart sett saman av forskjellige opptak og dei fleste delane av songen vart spelte inn separat. Ian Anderson spelte inn fløyte og vokal i tillegg til enkle trommer, akustisk gitar og elektrisk gitar. John Evan spelte så inn pianoet, Clive Bunker spelte inn resten av trommene og Martin Barre gjorde ferdig den elektriske gitaren. Alle innspelingane vart så lagt oppå kvarandre fordi Anderson syns det var vanskeleg å kommunisere dei musikalske ideane sine om songen til dei andre i bandet.

Medverkande
 Ian Anderson - Fløyte, vokal, basstromme, hi-hat, akustisk gitar, elektrisk gitar
 John Evan - Piano
 Martin Barre - Elektrisk Gitar
 Jeffrey Hammond - Bassgitar
 Clive Bunker - Trommer

Andre utgjevingar
Locomotive Breath finst på mange andre album: 
Living in the Past
M.U. - The Best of Jethro Tull
Bursting Out (konsertopptak)
A Classic Case
20 Years of Jethro Tull
Rock Island (berre som bonusspor 2006-utgåva)
Live at Hammersmith '84 (konsertopptak)
Original Masters
Through the Years (konsertopptak)
A Little Light Music (konsertopptak)
Living with the Past (konsertopptak)
20 Years of Jethro Tull: Highlights
The Extended Versions
36 All-Time Greatest Hits
The Best of Jethro Tull
The Very Best of Jethro Tull
Aqualung Live
100% Classic Rock (The Pure Gold Collection)
Live At Montreux 2003 av Jethro Tull (konsertopptak)
Ian Anderson Plays the Orcehstral Jethro Tull (konsertopptak)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Locomotive Breath» frå ,  den 17. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene: Jethro Tull. Aqualung. CD-ROM. 1998. Chrysalis Records. Originally released as an LP 1971; Remastered with more material 1998.
 

Jethro Tull-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av Ian Anderson
Horslips-songar
Styx-songar