alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1988

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1988 fann stad på Meinau-stadion i Strasbourg 11. mai 1988, framfor 39 446 tilskodarar. KV Mechelen frå Belgia vann finalen, den 28. i sitt slag, med 1-0 over titteforsvarar Ajax frå Amsterdam.

Kampen

Ajax-backen Danny Blind vart utvist allereie etter eit kvarters spel. Kampens einaste nettkjenning kom då nederlendaren Piet den Boer i det 53. minutt avgjorde kampen i det belgiske laget sin favør.

Dieter Pauly frå Vest-Tyskland dømde kampen.

Laga
KV Mechelen sitt vinnarlag bestod av: Michel Preud’homme, Koen Sanders, Lei Clijsters (kaptein), Graeme Rutjes, Geert Deferm, Wim Hofkens, Marc Emmers, Erwin Koeman, Pascal De Wilde, Piet den Boer og Eli Ohana. I den andre omgangen vart Paul De Mesmaker bytta inn i det 60. og Paul Theunis i det 73. minutt, ut gjekk fyrst De Wilde og så Hofkens.

Ajax stilte med: Stanley Menzo, Danny Blind, Frank Verlaat, Jan Wouters, Peter Larsson, Arnold Mühren, Aron Winter, Arnold Scholten, John van 't Schip (kaptein), John Bosman og Rob Witschge. Kapteinen vart skadd og gjekk ut i det 37. minutt, inn kom Dennis Bergkamp. I det 73. minutt tok Henny Meijer over for Verlaat.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1988 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 11. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1988
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1983

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1983 fann stad på Nya Ullevi i Göteborg 11. mai 1983, framfor 17 804 tilskodarar. Det skotske laget Aberdeen FC vann finalen, den 23. i sitt slag, etter ekstraomgangar med 2 mål mot 1 for spanske Real Madrid.

Kampen

Eric Black sende Aberdeen i føringa i det 7. minutt, sju minuttar seinare utlikna Juanito Gómez på straffespark. Så gjekk det nesten 100 minuttars spel før det tredje og avgjerande målet kom; i det 112. minutt vart innbytaren John Hewitt matchvinnar for skottane med ei heading.

Gianfranco Menegali frå Italia dømde kampen.

Laga
Aberdeen sitt vinnarlag: Jim Leighton, Doug Rougvie, Alex McLeish, Willie Miller (kaptein), John McMaster, Neale Cooper, Gordon Strachan, Neil Simpson, Peter Weir, Eric Black og Mark McGhee. Målskårar Black vart bytta ut med komande matchvinnar John Hewitt i det 87. minutt.

Real Madrid mønstra: Agustín Rodríguez, Juan José Jiménez, John Metgod, Paco Bonet, José Antonio Camacho, Ángel de los Santos, Ricardo Gallego, Uli Stielike, Isidro Díaz, Juanito Gómez og Santillana Alonso. Isidoro San José spelte ekstraomgangane i staden for Camacho og Pepe Salguero tok plassen til Isidro Díaz frå det 103. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1983 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 11. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1983
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1994

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1994 fann stad i Parken i København 4. mai 1994, framfor 33 765 tilskodarar. London-laget Arsenal FC vann finalen, den 34. i sitt slag, med sluttsiffera 1-0 over tittelforsvarar Parma FC.

Kampen

Alan M. Smith skåra kampens einaste mål på ein volley i det 20. minutt.

Václav Krondl frå Tsjekkia dømde kampen.

Laga
Arsenal sitt vinnarlag bestod av: David Seaman, Lee Dixon, Tony Adams (kaptein), Steve Bould, Nigel Winterburn, Paul Davis, Ian Selley, Steve Morrow, Kevin Campbell, Alan M. Smith og Paul Merson. På tampen av kampen spelte Eddie McGoldrick fem minuttar i staden for Merson.

Parma stilte med: Luca Bucci, Antonio Benarrivo, Roberto Sensini, Lorenzo Minotti (kaptein), Luigi Apolloni, Alberto Di Chiara, Tomas Brolin, Gabriele Pin, Massimo Crippa, Gianfranco Zola og Faustino Asprilla. Pin vart skifta ut med Alessandro Melli i det 71. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1994 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 11. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1994
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1996

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1996 fann stad i Kong Baudouin-stadion i Brussel 8. mai 1996, framfor 37 500 tilskodarar.  Paris Saint-Germain vann finalen, den 36. i sitt slag, med sluttsiffera 1-0 over Rapid Wien.

Kampen

Midtstopparen Bruno N'Gotty på PSG skåra kampens på eit frispark 28 minuttar ut i fyrste omgang.

Pierluigi Pairetto frå Italia dømde kampen.

Laga
Paris Saint-Germain sitt vinnarlag var: Bernard Lama (kaptein), Patrick Colleter, Bruno N'Gotty, Paul Le Guen, Alain Roche, Laurent Fournier, Daniel Bravo, Raí Oliveira, Vincent Guérin, Youri Djorkaeff og Patrice Loko. Raí Oliveira vart skadd tidleg i kampen og bytta ut i det 12. minutt med Julio Dely Valdés. I det 77. minutt kom Francis Llacer inn på bana i staden for Fournier.

Rapid Wien mønstra: Michael Konsel (kaptein), Michael Hatz, Trifon Ivanov, Peter Schöttel, Peter Guggi, Dietmar Kühbauer, Andreas Heraf, Stephan Marasek, Peter Stöger, Christian Stumpf og Carsten Jancker. Stumpf måtte vike plass i pausa for Zoran Barisic.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1996 UEFA Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 11. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1996
Felehovud

Felehovud er nemninga på dei unge skota til bregnar som kan brukast til mat. 
Skota ligg samankrølla i ei spiralform som kan minna om hovudet på ei fele.

Felehovud frå ulike bregnetypar blir brukt til mat, men nokre av dei inneheld ein del giftstoff. Desse må i det minste gjennom varmebehandling før dei kan etast, eller ein lèt dei vera.

Bregnetypar 
Strutseveng (Matteuccia struthiopteris) er rekna som ein trygg bregnevariant å eta felehovud frå, og har vore brukt til mat i Nord-Amerika, Japan og Europa.
Ein kan også bruka bregnetypar som geittelg (Dryopteris dilatata) og skogburkne (Athyrium filix-femina).

Felehovud av einstape (Pteridium aquilinum) har vore brukt til mat i Japan, Europa og Nord-Amerika, men denne planten inneheld ein del giftstoff - tiaminase, eit enzym som kan gje B-vitaminmangel, prunasin, eit cyanidproduserande glykosid, og ptaquilosid, som kan vera kreftframkallande.
Mange unngår derfor å eta dette bregneslaget i dag, eller et berre små mengder.

Tilreiing
Ein plukker rundt fem cm av den samanrulla stengelen tidleg om våren. Eventuelle skjel blir fjerna og grønsaken kan så dampast, kokast, steikast eller sauterast. Grønsaken kan også brukast i supper, sausar, gryterettar og på pizza.

Felehovuda held seg ikkje lenge ferske,
men dei kan forvellast og deretter frysast.

Kjelder

Bregnar
Matplantar
Christianssands Bryggeri

Christianssands Bryggeri (forkorta til CB) er eit bryggeri i Kristiansand. Bryggeriet produserer pilsnerøl, glutenfritt pilsnerøl, fatøl, lettøl, mineralvatn og brus. Til jul produserer bryggeriet juleøl og julebrus. Bryggeriet vart skipa i 1856 og eit av dei eldste i Noreg.

Vatnet som vert nytta til brygging kjem frå kjeldevatn frå Christian IVs kjelde. Kjelda vart funne med ønskekvist i 1932. Vatnet held jamn temperatur på 9 – 10 grader celsius og er heilt reint.

Christianssands Bryggeri har hatt fleire eigarar. Frå 1859 til 1964 vart bryggeriet eigd i fleire generasjonar av same familie. I 1964 vart det seld til Tou Bryggeri i Stavanger som selde bryggeriet vidare til lokale eigarar og svenske Spendrups. I 1999 vart det kjøpt opp av Hansa Borg Bryggerier.

Bakgrunnsstoff 
 Christianssands Bryggeri på Hansa Borg Bryggeriers heimesider
 Christianssands Bryggeri, produkter

Norske bryggjeri
Næringsliv i Kristiansand
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1993

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1993 fann stad på Wembley stadion i London 12. mai 1993, framfor 37 393 tilskodarar. Italienske Parma FC vann finalen, den 33. i sitt slag, med siffera 3-1 over Royal Antwerp frå Antwerpen.

Kampen

Parma-kapteinen Lorenzo Minotti sende laget i føringa i det 9. minutt etter hjørnespark. Allereie to minuttar seinare var laga likt att då Francis Severeyns skaut i mål etter å ha vorte spelt fri. Alessandro Melli heada Parma i føringa att etter ein halvtimes spel. Eit siste mål kom ved Stefano Cuoghi som i det 84. minuytt fastsette resultatet til 3-1.

Karl-Josef Assenmacher frå Tyskland dømde kampen.

Laga
Parma FC sitt vinnarlag var: Marco Ballotta, Antonio Benarrivo, Georges Grün, Lorenzo Minotti (kaptein), Luigi Apolloni, Alberto Di Chiara, Marco Osio, Daniele Zoratto, Stefano Cuoghi, Alessandro Melli og Tomas Brolin. Zoratto måtte gå av bana i det 26. minutt, inn kom Gabriele Pin. I det 75. minutt tok Fauzto Pizzi over for Osio.

Royal Anterp mønstra fylgjande mannskap: Stevan Stojanović, Wim Kiekens, Nico Broeckaert, Rudi Taeymans, Rudi Smidts (kaptein), Dragan Jakovljević, Ronny Van Rethy, Hans-Peter Lehnhoff, Didier Segers, Francis Severeyns, Alexandre Czerniatynski. Patrick Van Veirdeghem og Noureddine Moukrim kom innpå etter 50 og 81 minuttars spel, ut gjekk høvesvis Jakovljević og Segers.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1993 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 12. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1993
Muhammad V av Kelantan

Sultan Muhammad V () er konge av Malaysia med tittelen Yang di-Pertuan Agong. Han blei utropt til sultan av Kelantan den 13. september 2010 etter at faren, Sultan Ismail Petra, blei rekna som ute av stand til å styra grunna sjukdom. 13. desember 2016 blei Muhammad V utropt til Yang di-Pertuan Agong, eller statsoverhovud for heile Malaysia.

Bakgrunn
Muhammad V blei fødd som  Tengku Muhammad Faris Petra ibni Tengku Ismail Petra i Istana Batu i Kota Bharu i Kelantan. Han blei utnemnd til kronprins (Tengku Mahkota) av Kelantan den 30. mars 1979 og formelt innsett ved Balairong Sri i Istana Balai Besar i Kota Bharu den 6. oktober 1985. Han var elev ved  Alice Smith School i Kuala Lumpur og deretter Oakham School i Rutland i England frå 1983 til 1989. Seinare studerte han diplomati og islam ved St Cross College i Oxford og ved Oxford Centre for Islamic Studies, og gjekk ut i 1991.  Han har også studert ved Huron University College i London i Ontario i Canada, Deutsche Stiftung für Internationale Entwicklung (DSE) i Berlin og European Business School i London.

Han var ei tid gift med Y.A.M Tengku Zubaidah binti Tengku Noorudin nee Kangsadal Pipitpakdee frå Pattani-kongefamilien. Etter at paret skilde seg har han ikkje gifta seg opp att.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Muhammad V of Kelantan» frå ,  den 12. mai 2018.

Bakgrunnsstoff

Monarkar av Malaysia
Sultanar av Kelantan
Folk frå Kelantan
Folk frå Kota Bharu
Malaysiarar
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1997

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1997 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 14. mai 1997, framfor 36 802 tilskodarar. FC Barcelona vann finalen, den 37. i sitt slag, med siffera 1-0 mot Paris Saint-Germain.

Kampen

Eitt straffesparkmål, sett inn av brasilianaren Ronaldo i det 38. minutt, var det som skilde laga då sluttsignalet lydde.

Markus Merk frå Tyskland dømde kampen.

Laga
FC Barcelona sitt vinnarlag bestod av: Vítor Baía, Albert Ferrer, Abelardo Fernández, Fernando Couto, Sergi Barjuán, Gheorghe Popescu (kaptein), Pep Guardiola, Luís Figo, Iván de la Peña, Ronaldo Lima og Luis Enrique Martínez García. Kaptein Popescu vart bytta ut i pausa, inn kom Guillermo Amor. I sluttminuttane steig fyrst Iván de la Peña og så Luis Enrique Martínez av grasmatta, deira plassar tok Hristo Stoitsjkov og Juan Antonio Pizzi.

Paris Saint-Germain stilte med: Bernard Lama, Laurent Fournier, Bruno N'Gotty, Paul Le Guen, Didier Domi, Jérôme Leroy, Vincent Guérin, Benoît Cauet, Raí Oliveira, Patrice Loko og Leonardo Araújo. Etter 57, 67 og 77 minuttars spel entra høvesvis Jimmy Algerino, Julio Dely Valdés og Cyrille Pouget bana. Ut etter tur forsvann Fournier, Guérin og Loko.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1997 UEFA Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 12. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1997
Yang di-Pertuan Agong

Yang di-Pertuan Agong er den malayiske tittelen til statssjefen i valmonarkiet Malaysia, vanlegvis omsett til konge. Tittelen blei innført då Malaya-føderasjonen blei sjølvstendig i 1957 og ein ny grunnlov gjorde landet til eit konstitusjonelt monarki med ein vald konge som tenestegjer i ein periode på fem år. Ordninga blei halden ved like då den utvida forbundsstaten Malaysia blei til i 1963.

Grunnloven av 1957 nedfeller funksjonen og fullmaktene til Yang di-Pertuan Agong i del 4, kapittel 1. Kongen blir vald av og blant herskarane i dei delstatane i Malaysia som er monarki, det vil seia sultanatene Johor, Kedah, Kelantan, Pahang, Perak, Selangor og Terengganu, rajadømet Perlis og Negeri Sembilan, der herskaren har tittelen Yang di-Pertuan Besar. Herskarane i desse statane utgjer, såen med delstatsoverhovuda (Yang di-Pertua Negeri) i dei fire andre statane, Herskarkonferansen (Majlis Raja-Raja). Herskarkonferansen utfører valet av Yang di-Pertuan Agong, men utan deltaking frå Yang di-Pertua Negeri.

Liste over monarkar av Malaysia
Lista omfattar monarkar som har vore monark i Malaysia frå landet blei sjølvstendig i 1957.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yang di-Pertuan Agong» frå , og «Liste over Malaysias monarker» frå  den 12. mai 2018.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad for Yang di-Pertuan Agong

Malaysia
Titlar
Statsleiarar
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1985

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1985 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 15. mai 1985, framfor 38 500 tilskodarar. Everton FC frå Liverpool vann finalen, den 25. i sitt slag, med siffera 3-1 over Rapid Wien.

Kampen
Etter ein mållaus fyrsteomgang sende Andy Gray Everton i teten, eit kvarter seinare la Trevor Steven på til 2-0. Midtspissen til Rapid, Hans Krankl, reduserte til 1-2, før Kevin Sheedy omgåande la på til Everton-siger 3-1.

Paolo Casarin frå Italia dømde kampen.

Laga
Everton sitt vinnarlag var: Neville Southall, Gary M. Stevens, Kevin Ratcliffe (kaptein), Derek Mountfield, Pat Van Den Hauwe, Trevor Steven, Peter Reid, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Graeme Sharp og Andy Gray.

Rapid Wien mønstra: Michael Konsel, Leo Lainer, Kurt Garger, Karl Brauneder, Heribert Weber, Reinhard Kienast, Zlatko Kranjčar, Peter Hrstic, Rudi Weinhofer, Hans Krankl og Peter Pacult. I det 60. og 67. minutt kom Johann Gröss og Antonín Panenka inn på bana, ut gjekk fyrst Pacult og sidan Weinhofer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1985 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 12. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1985
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1968

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1968 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 23. mai 1968, framfor 53 276 tilskodarar. Italienske AC Milan vann finalen, den 8. i sitt slag, med siffera 2-0 over Hamburger SV.

Kampen

Den svenske Milan-spissen Kurt Hamrin vart einsleg målskårar med sine to nettkjenningar i den fyrste omgangen, i høvesvis det 3. og det 19. minutt.

José María Ortiz frå Spania dømde kampen.

Laga
Milan sitt vinnarlag bestod av: Fabio Cudicini, Angelo Anquiletti, Nevio Scala, Karl-Heinz Schnellinger, Roberto Rosato, Giovanni Trappatoni, Giovanni Lodetti, Gianni Rivera (kaptein), Kurt Hamrin, Angelo Sormani og Pierino Prati.

Hamburg mønstra: Özcan Arkoç, Helmut Sandmann, Egon Horst, Willi Schulz, Jürgen Kurbjuhn, Holger Dieckmann, Werner Krämer, Bernd Dörfel, Uwe Seeler (kaptein), Franz-Josef Hönig og Gert Dörfel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1968 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 12. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1968
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1963

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1963 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 15. mai 1963, framfor 49 000 tilskodarar. London laget Tottenham Hotspur vann finalen, den 3. i sitt slag, med siffera 5-1 over Atlético Madrid.

Kampen
  
Jimmy Greaves skåra det fyrste målet i kampen i det 16. minutt og John White la på til 2-0 i det 35. minutt. Straks etter pause reduserte Enrique Collar til 1-2 for Atlético Madrid på straffespark. Midtvegs i omgangen auka Terry Dyson Tottenham-leiinga til 3-1, før Greaves og Dyson begge skåra sine mål nummer to i kampen slik at Tottenham-sigeren lydde på 5-1.

Andries van Leeuwen frå Nederland dømde kampen.

Laga
Tottenham-triumfatorane var: Bill Brown, Peter Baker, Maurice Norman, Tony Marchi, Ron Henry, Danny Blanchflower, Cliff Jones, John White, Bobby Smith, Jimmy Greaves og Terry Dyson.

Atlético Madrid mønstra: Edgardo Madinabeytia, Feliciano Rivilla, José Antonio Rodríguez, Ramiro Valente, Jorge Griffa, Jesús Glaría, Miguel Jones, Adelardo Rodríguez, Chuzo González, Jorge Alberto Mendonça og Enrique Collar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1963 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 12. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1963
Lobotomi

Lobotomi, òg kalla frontal lobotomi eller leukotomi, er eit kirurgisk inngrep som går ut på å skjera over den kvite substansen i pannelappane i hjernen slik at ein bryt samband mellom hjernebarken og hypothalamus og thalamus.

Operasjonen er ei form for psykokirurgi som blei brukt i samband med psykiske lidingar, tvangsnevrosar og uuthaldelege smerter. Metoden var mykje brukt på 1940- og 1950-talet, men hadde særs negative effektar for personlegdom og kjensleliv, og blei etterkvart fasa ut til fordel for andre behandlingar. 
I dag blir det nokre stader laga avgrensa lesjonar i visse hjerneområde i nokre få tilhøve om behandling med medikament ikkje fører fram.

Historie

Lobotomi (av gresk λοβός, lobos, 'lapp' og τομή, tomē, 'skjera') blei utvikla av den portugisiske nevrologen Egaz Moniz. I 1949 fekk han Nobelprisen i medisin for behandlingsmetoden.

Norden

Det var overlegen ved Gaustad sjukehus som fyrst innførte lobotomi i Norden, i november 1941.
På denne tida var ikkje nevroleptika i vanleg bruk, og mange psykiatarar meinte at inngrepet hadde positive verknadar. Ein del av dei tok likevel avstand frå inngrepet.

«Den skandinaviske psykiatrikongressen i København i 1946 åpenbarte hvilken ansvarsløshet og uhyggelige sjansespill lobotomi var. Der ble det redegjort for følelsesmessig avstumpning, tap av evne til å drømme, sette seg fjerne mål, fantasere, planlegge,» skreiv psykolog Joar Tranøy og styreleiaren i Informasjonssenteret Hieronimus, Arve Kirkevik i 2018.

Kjelder

Medisinske kontroversar
Kirurgiske inngrep
Psykokirurgi
Giardiasis

Giardiasis er ein smittsam tarmsjukdom forårsaka av parasitten Giardia lamblia.
Han er særleg vanleg i utviklingsland, men finst over heile verda, også i Noreg. Til dømes hadde Bergen eit større utbrot i 2004.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Giardiasis ved lommelegen.no

Infeksiøse tarmsjukdommar
Protozosjukdommar
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1987

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1987 fann stad på Olympiakó-stadion i Athen 13. mai 1987, framfor 35 107 tilskodarar. Ajax frå Amsterdam vann finalen, den 27. i sitt slag, med 1-0 over Lokomotive Leipzig.

Kampen

Marco van Basten vart matchvinnar med si skåring i det 20. minutt.

Luigi Agnolin frå Italia dømde kampen.

Laga
Ajax sitt vinnarlag var: Stanley Menzo, Sonny Silooy, Frank Verlaat, Jan Wouters, Peter Boeve, Arnold Mühren (kaptein), Frank Rijkaard, Aron Winter, John van 't Schip, Marco van Basten og Rob Witschge. Dennis Bergkamp tok over for Witschge i det 66. minutt og Arnold Scholten for Mühren i det 83. minutt.

Lokomotive Leipzig stilte med: René Müller (kaptein), Ronald Kreer, Matthias Lindner, Frank Baum, Uwe Zötzsche, Heiko Scholz, Uwe Bredow, Frank Edmond, Matthias Liebers, Hans Richter og Olaf Marschall. I den andre omgangen vart Edmond og Liebers bytta ut etter 54 og 75 minuttars spel, inn kom fyrst Hans-Jörg Leitzke og sidan Dieter Kühn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1987 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 13. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1987
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1981

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1981 fann stad på Olympiakó-stadion i Athen 13. mai 1981, framfor 4 750 tilskodarar. Dinamo Tbilisi frå dåverande Sovjetunionen vann finalen, den 21. i sitt slag, med 2-1 over FC Carl Zeiss Jena frå dåverande Aust-Tyskland.

Kampen

Etter ein mållaus fyrsteomgang gav Gerhard Hoppe det auttyske laget leiinga i det 63. minutt. Fire minuttar seinare syrgde Vladimir Gutsajev for balanse i stillinga. Vitali Daraselia vart matchvinnar for Dinamo Tbilisi med ei skåring i det 86. minutt.

Riccardo Lattanzi frå Italia dømde kampen.

Laga
Dinamo Tbilisi-laget bestod av: Otar Gabelia, Giorgi Tavadze, Nodar Khizanisjvili, Aleksandr Tsjivadze (kaptein), Tamaz Kostava, Zaur Svanadze, Vitali Daraselia, Tengiz Sulakvelidze, Vladimir Gutsajev, David Kipiani og Ramaz Sjengelia. Nuzgar Kakilasjvilij fekk plassen til Svanadze straks før laget utlikna til 1-1.

FC Carl Zeiss Jena mønstra: Hans-Ulrich Grapenthin, Gert Brauer, Rüdiger Schnuphase, Lothar Kurbjuweit (kaptein), Wolfgang Schilling, Gerhard Hoppe, Andreas Krause, Lutz Lindemann, Andreas Bielau, Jürgen Raab og Eberhard Vogel. Etter 75 og 87 minuttars spel måtte fyrst Bielau og så Hoppe vike plass for høvesvis Thomas Töpfer og Ulrich Oevermann.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «File:Dinamo Tbilisi vs Carl Zeiss Jena 1981-05-13.svg» frå ,  den 13. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1981
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1975

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1975 fann stad på St. Jakob-stadion i Basel 14. mai 1975, framfor 10 897 tilskodarar. Dynamo Kiev frå dåverande Sovjetunionen vann finalen, den 15. i sitt slag, med siffera 3-0 over Ferencváros frå Budapest.

Kampen
Dynamo Kiev leia 2-0 ved pause etter skåringar av Volodimir Onitsjenko i det 18. og 39. minutt. Oleh Blokhin la på til 3-0 i det 67. minutt og fleire mål kom ikkje.

Skotten Robert Davidson dømde kampen.

Laga
Dynamo Kiev sitt vinnarlag bestod av: Jevgenij Rudakov, Viktor Matvjenko, Mykhaylo Fomenko, Stefan Resjko, Vladimir Trosjkin, Anatolij Konkov, Volodimir Muntjan, Viktor Kolotov (kaptein), Leonid Burjak, Volodimir Onitsjenko og Oleh Blokhin.

Ferencváros mønstra: István Géczi (kaptein), Győző Martos, István Megyesi, Miklós Pataki, Tibor Rab, Tibor Nyilasi, István Juhász, József Mucha, Ferenc Szabó, János Máté og István Magyar. Tibor Onhausz kom innpå i staden for Nyilasi i det 60. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1975 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 13. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1975
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1973

Cupvinnarcupfinalen i fotball 1973 fann stad på Kaftanzoglio stadion i Thessaloniki 16. mai 1973, framfor 40 154 tilskodarar. Italienske AC Milan vann finalen, den 13. i sitt slag, med siffera 1-0 over Leeds United.

Kampen
Luciano Chiarugi skåra kampens einaste mål i det 5. minutt. Riccardo Sogliano og Norman Hunter vart begge utvist i sluttsekundane.

Grekaren Christos Michas dømde finalen. Han vart etter kampen dømd for kampfiksing, etter som han konsekvent dømde til fordel for AC Milan.

Laga
Milan-laget mønstra: Villiam Vecchi, Giuseppe Sabadini, Angelo Anquiletti, Maurizio Turone, Roberto Rosato, Giulio Zignoli, Riccardo Sagliano, Romeo Benetti, Gianni Rivera (kaptein), Alberto Bigon og Luciano Chiarugi. I det 59. minutt vart Rosato bytta ut med Danilo Dolci.

Leeds mønstra: David Harvey, Paul Reaney (kaptein), Norman Hunter, Paul Madeley, Trevor Cherry, Mick Bates, Terry Yorath, Frank Gray, Peter Lorimer, Joe Jordan og Mick Jones. Gordon McQueen tok plassen til Gray i det 54. minutt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1973 European Cup Winners' Cup Final» frå ,  den 13. mai 2018.  
 

Cupvinnarcupen i fotball
Fotball i 1973
Mahathir Mohamad

Mahathir bin Mohamad () er ein malaysisk politikar som var statsminister i Malaysia i 22 år frå 1981 til 2003 og igjen frå 2018 til 2020.

Mahathir Mohamad blei medlem av United Malays National Organisation i 1946 og representerte partiet fram til 2008. I 2016 skipa han partiet Malaysian United Indigenous Party. Ved valet i 2018 var han statsministerkandidat for alliansen Pakatan Harapan, som blei valvinnar.
I ein alder av 92 blei Mahathir den eldste sitjande regjeringsleiaren i verda. Han er den første malaysiske statsministeren som ikkje kjem frå partiet Barisan Nasional (eller føregjengaren Alliansepartiet).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mahathir bin Mohamad» frå ,  den 13. mai 2018.  

Malaysiske statsministrar
Folk frå Kedah
Leirdal

Leirdal er eit område i Groruddalen i Oslo.

Stadnamnet kan ha opphav frå namnet på garden Leirdal.

Kjelder

Oslo