alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Living in the Past av Jethro Tull

Living in the Past er eit dobbelt samlealbum av Jethro Tull utgjeve i 1972. Det består av albumspor, unytta studioopptak, EPen «Life Is a Long Song», og fleire av singlane deira som ikkje var gjevne ut på album. Mange av songane hadde tidlegare berre vore gjevne ut i Storbritannia så Living in the Past var første gongen fleire av dei kom på den amerikanske marknaden. Albumet var kalla opp etter singelen som kom ut i mai 1969. Albumet vart gjeven ut i ei utførleg plateomslag med eit hefte med over 50 bilete av bandet. Påfølgjande CD-utgjevingar har berre ein brøkdel av desse bileta. To songar på albumet, «By Kind Permission Of» og «Dharma for One» var konsertopptak frå Carnegie Hall.

«Love Story», «Christmas Song», «Living in the Past», «Driving Song», «Sweet Dream» og «Witches' Promise» vart opphavleg gjevne ut som singlar i monoversjonar, og vart miksa på nytt for dette albumet. Av monoversjonane er det berre «Living in the Past» som er gjeven ut på CD, på 40-årsjubileumsutgåva av Stand Up.

Skilndane i songutvalet mellom den amerikanske og britiske utgåva av albumet fører til forskjellige innhald på nyare CD-versjonar. Ein CD-versjon frå 1994 har kutta ned innhaldet for å få plass til alt på ein CD og «Bouree» og «Teacher» var ikkje med på verken den britiske eller amerikanske utgåva. Begge land har derimot med «Inside» som opphavleg berre var med på den britiske vinylutgåva. Den amerikanske vinylutgåva hadde med «Hymn 43» i staden for «Locomotive Breath» og har med «Alive and Well and Living In» i staden for «Inside». 

Albumet nådde tredjeplassen på Billboard 200 og selde til gullplate ikkje lenge etter plata kom ut. Tittelsporet på albumet vart gjeven ut på singel på ny og nådde 11. plass i USA, som første gong Tull nådde Topp 40 i USA. 

Sidan 2001 har mange av singlane og B-sidene kome ut som bonusspor på den nye CD-utgåvene.

Innhald

Britisk vinylutgåve

Amerikansk vinylutgåve

CD-utgåver

Medverkande
Ian Anderson - Fløyte, song, mandolin, gitar, balalaika, Hammondorgel og fiolin.
Clive Bunker - Trommer, perkusjon og korvokal på «Dharma for One»
Glenn Cornick - Bassgitar og hammondorgel på «Singing All Day».
Mick Abrahams - Elektrisk gitar på «A Song for Jeffrey» og «Love Story»
Martin Barre - Elektrisk gitar, akustisk gitar, perkusjon og korvokal på «Dharma for One» 
Jeffrey Hammond - (som Jeffrey Hammond-Hammond): Bassgitar
Barriemore Barlow - Trommer 
John Evan - Piano, Hammondorgel, mellotron, cembalo, celeste, perkusjon og korvokal på «Dharma for One»
David Palmer - strykearrangement og dirigent
Lou Toby - Strykearrangement og dirigent på «Living in the Past»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 18. september 2012.

Bakgrunnsstoff
  (main)

Jethro Tull-album
Doble samlealbum
Samlealbum frå 1972
Chrysalis Records-album
Mobile Fidelity Sound Lab-album
album produserte av Ian Anderson
Where the Wild Roses Grow

«Where the Wild Roses Grow» er ein alternativ rock-song skriven av den australske songaren Nick Cave for det niande albumet hans Murder Ballads (1996). Songen er ein duett med den australske popsangeren Kylie Minogue.

Utgjeving og listeplasseringar 
Songen vart produsert av Nick Cave and the Bad Seeds, Tony Cohen og Victor Van Vugt, og fekk ein positiv mottakelse frå kritikarar. Han vart utgjeven som det første singelet til albumet i oktober 1995 og vart bandet sitt mest suksessfulle singel over heile verda, og nådde nummer tre i Noreg, Top 5 i Australia og Top 20 i Storbritannia, Irland, Tyskland og New Zealand.

Format og sporliste 
Britisk 7" single
"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34

Britisk kassett-single
"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34

Europeisk CD single
"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34
"The Willow Garden" – 3:57

Australsk CD single
"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34
"The Willow Garden" – 3:57

Topplisteplasseringar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Where the Wild Roses Grow på Allmusic

Nick Cave-songar
Kylie Minogue-songar
Songar frå 1995
Singlar frå 1995
Pervomajsk i Mykolajiv oblast

Pervomajsk (ukrainsk Первома́йськ, Pervomajsk) er ein by i Mykolajiv oblast i Ukraina og sentrum i Pervomajskyj rajon. Han ligg ved elva Søndre Bug som deler byen i to. Byen har kring 70 000 innbyggjarar. 

Namnet kjem frå russisk russisk pervomaj (первомай) som tyder 1. mai, eller 'maidagen', og syner til at byen vart grunnlagd 1. mai 1919 då dei tre nabobyane Holta eller Golta, Bohopol eller Bogopol og Olvjopol vart slått saman. Desse byane eksisterte frå 1773 og busetnader i området er nemnde så tidleg som i 1676. 

Under andre verdskrigen vart Pervomajsk okkupert av Nazi-Tyskland i 1941. Meir enn ein tredjedel av innbyggjarane i Pervomajsk var jødar før krigen, men desse vart myrda under okkupasjonen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pervomaisk, Mykolaiv Oblast» frå ,  den 18. september 2012.

Bakgrunnsstoff

Byar i Mykolajiv oblast
Busetnader grunnlagde i 1919
Smila

Smila (ukrainsk Смiла, russisk Смела, Smela) er ein by ved elva Tjasmyn i Tsjerkasy oblast sentralt i Ukraina. Byen er eit eige rajon (distrikt) i oblastet, samt det administrative senteret i Smila rajon. Han ligg 23 km frå Tsjerkasy. Smila har kring 70 000 innbyggjarar (2011).

Historie
I følgje ei segn hjelpte ei lokal jente hæren til Kiev-riket til baktroppen til Den gylne horden. Fienden vart slått, men jenta vart drepen av ei av pilene deira. Ingen kjende namnet hennar, så kolonien som seinare vart grunlagd på staden fekk namnet Smila, som på ukrainsk tyder modig jente, til minne om jenta.

Busetnaden vart først nemnd på 1500-talet som ein del av Det polsk-litauiske samveldet. I 1648–54 var Smila ein skvadronby i Tsjyhyryn regiment hos kosakkane. I 1773 fekk byen Magdeburgrettar og i 1795 vart han ein del av Det russiske imperiet.

Smila utvikla seg raskt då jernbanen kom hit i 1876, men på 1900-talet vart han hard råka fleire gonger: først under første verdskrigen, den ukrainske svolten i 1932–33 (Holodomor) og under andre verdskrigen. Økonomiske nedgangstider etter oppløysinga av Sovjetunionen i 1990-åra gjorde at den industrielle produkskjonen i Smila fall med over 70 % og meir enn 10 % av innbyggjarane flytta.

Økonomi
Hovudnæringa i byen er maskinbygging og matindustri.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Smila, Ukraine» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
(1972) Історіа мicт i ciл Укpaїнcькoї CCP - Черкаськa область (History of Towns and Landsbyar of the Ukrainske SSR - Tsjerkasy oblast), Kiev. (ukrainsk)

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Byar i Tsjerkasy oblast
Busetnader grunnlagd i 1542
Pokrovsk i Ukraina

Pokrovsk (ukrainsk skrift Покровськ; russisk Покровск) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Han er det administrative senteret i Krasnoarmijisk rajon. Byen har kring 75 000 innbyggjarar. 

Fram til 1938 heitte byen Grisjino (russisk skrift Гришино). Deretter heitte han Krasnoarmijsk''' (ukrainsk Красноармі́йськ; russisk Красноарме́йск, Krasnoarmejsk'') fram til 2016, då Ukraina avskaffa alle stadnamn av sovjetisk opphav.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pokrovsk» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1880
Kalusj

Kalusj (ukrainsk Калуш, polsk Kałusz) er ein by i lågberga i Karpatane i Ivano-Frankivsk oblast (provins) vest i Ukraina.

Han er ein eigen kommune i oblastet, og er i tillegg det administrative senteret i Kalusj rajon (distrikt).

Viktige lokale næringar er matindustri, produksjon av klede, kjemikaliar, handarbeid, treutskjering og betong.

Historie 

Kalusjon vart først nemnd som ein busetnad i Halytsjyna i 1437. Byen var ein del av Det polsk-litauiske samveldet, Austerrike-Ungarn og Den andre polske republikken. Byen har framleis eit gammalt rådhus.

Under andre verdskrigen vart innbyggjarane i byen vitne til mange folkeutreinskingar. I 1940 tvinga sovjetarane mange av innbyggjarane til Sibir, mange av dei polske. I 1941-1942 vart den jødiske folkesetnaden i byen myrda av tyskarane, og då krigen var over var det knapt ein einaste jøde igjen i byen. Byen hadde fram til krigen hatt eit livleg jødisk samfunn sidan 1500-talet.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Kalush, Ukraine» frå , den 18. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til byen

Byar i Ivano-Frankivsk oblast
Galizia
Shtetlar
Korosten

Korosten (ukrainsk Ко́ростень, russisk Ко́ростень) er ein historisk by og eit jernbaneknutepunkt i Zjytomyr oblast (provins) nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Korosten rajon (distrikt). Byen ligg ved elva Uzj og har kring 65 000 innbyggjarar.

Byen vart grunnlagd på 700-talet og var hovudstad i ein gammal slavisk stat som sidan vart ein del av Kiev-riket. Byen er i dag relativt liten, hovudsakleg fordi han ligg særs nær Tsjernobyl. Etter Tsjernobylulukka vart området kring byen erklært ein frivillig evakueringssone.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Korosten» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad  (ukrainsk) 

Byar i Zjytomyr oblast
Busetnader grunnlagde på 700-talet
Kovel

Kovel (ukrainsk og russisk Ковель, Kovel, polsk: Kowel, hebraisk: כהואל)  er ein by i Volyn oblast (provins), nordvest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kovelskyj rajon (distrikt), medan byen sjølv er eit eige rajon i oblastetByen har kring 65 000 innbyggjarar. Kovel har gjeve namn til ein av dei eldste runeinskripsjonane ein kjenner til, men denne vart tapt under andre verdskrigen.

Historie

Kovel (Kowel) vart først nemnd i 1310. Han fekk byrettar frå den polske kongen Zygmunt Stary i 1518. I 1547 vart Bona Sforza, den polske dronninga, eigaren av Kowel.

Etter delingane av Polen fall byen til Det russiske imperiet for over hundre år. Under første verdskrigen var byen åstad for slaget ved Kovel mellom  Sentralmaktene og Det russiske imperiet. I mellomkrigstida var Kovel senter for Kovel fylke i Volhyn voivodskap i Den polske republikken. I andre verdskrigen, etter den tyske invasjonen i Polen og den påfølgjande operasjon Barbarossa vart 18 000 jødar i Kovel myrda av tyskarane, hovudsakleg i august og september 1942. Seinare, i mars og april 1944, var det harde kampar mellom tyskarane og den raude armeen. I 1945 vart området ein del av Den ukrainske sovjetiske sosialistrepublikken. Han har vore ein del av det sjølvstendige Ukraina sidan 1991.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kovel» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Volyn oblast
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Shtetlar
Rubizjne

Rubizjne (ukrainsk Рубіжне) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 60 000 innbyggjarar (2011).

Byen byrja å vokse då det vart bygd ein jernbanestasjon her i 1904. 

Det ligg ein kjemisk og ein farmasøytisk fabrikk i byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rubizhne» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1895
Pryluky

Pryluky (ukrainsk Прилуки) er ein by ved elva Udaj i Tsjernihiv oblast, nord i det sentrale Ukraina. Han er det administrative senteret i Pryluky rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. I nærleiken ligg Pryluky flybase, ein viktig base under den kalde krigen og i dag den største flyplassen i Ukraina. Byen har kring 60 000 innbyggjarar (2011).

Historie 
Arkeologiske funn har synt at det har budd folk her i fire tusen år. Pryluky vart først nemnd i 1085 av fyrst Volodymyr Monomakh. Det låg då ei festning her. Byen vart ofte plyndra av austlege nomadiske folk og vart eit senter for dei øydeleggande krigane mellom dei rutenske fyrstane. I 1239 vart Pryluky øydelagd av mongolane. I 1362 vart byen erobra av Litauen.

Etter Lublinunionen i 1569 kom byen under polsk styre, og mange av innbyggjarane rømde til andre stader lenger aust. På 1600-talet tok kosakkane del i Khmelnytskyjopprøret. Byen hadde lenge ei viktig og mektig festning i nærleiken av grensa, men då grensa vart flytta lenger sør, vart byen mindre viktig.

Pryluky er på lista over dei eldste byane i Ukraina og i 1995 vart han erklært ein av dei historiske byane i landet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pryluky» frå ,  den 18. september 2012.  

Byar i Tsjernihiv oblast
Shtetlar
Bungle in the Jungle

«Bungle in the Jungle» er ein song av det britiske progrockbandet Jethro Tull. Han vart gjeven ut på albumet deira War Child i 1974 og er skriven av Ian Anderson.

Tidleg i 1972 eller seint i 1973 var Ian Anderson i Paris for å spele inn eit album som aldri vart gjeve ut. Det kom likevel nokre songar ut av det, og «Bungle in the Jungle» var ein av dei og vart henta fram att for War Child i 1974.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bungle in the Jungle» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Bungle in the Jungle by Jethro Tull . Songfacts.
"Bungle In The Jungle" by Jethro Tull. Classic Lyrics Daily.

Songar frå 1974
Jethro Tull-songar
Songar skrivne av Ian Anderson
M.U. – The Best of Jethro Tull

M.U. – The Best of Jethro Tull er det første ordinære samlealbumet til Jethro Tull, utgjeve i 1976. Det dekkjer perioden frå 1969 til 1975. Det tidlegare samlealbumet Living in the Past bestod hovudsakleg av songar som ikkje var gjevne ut på album tidlegare, medan dette albumet berre inneheld ein enkelt song som ikkje var gjeven ut tidelgare, «Rainbow Blues».

«M.U.» i tittelen stod for «Musicians's Union», som truleg er ein referanse til at musikarar frå dei forskjellige besetningane av bandet fungerer som eit band i lag på samlealbumet. 

Albumet nådde 44. plass i Storbritannia og 13. plass i USA og selde til gullplate i Storbritannia, Australia og New Zealand og til platinaplate i USA og Canada.

Medverkande
 Ian Anderson - Fløyte, akustisk gitar, sopransaksofon, mandolin og song
 Clive Bunker (C) - Trommer og perkusjon
 Glenn Cornick (G)  - Bassgitar
 Martin Barre - Elektrisk gitar og akustisk gitar
 John Evan (E) - Piano, hammondorgel, synthesizer og trekkspel 
 Jeffrey Hammond (H) - Bassgitar
 Barriemore Barlow (B) - Trommer og perkusjon

(M) Spelt inn i Morgan Studios, London
(I) Spelt inn i Island Studios, London
(U) Spelt inn i Vantone Studio, West Orange, New Jerey
(R) Lydteknikar: Robin Black
(J) Lydteknikar:  John Burns
(A) Lydteknikar:  Andy Johns
(P) 1975, 1974, 1973, og 1972 Chrysalis Records

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «M.U. - The Best of Jethro Tull» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Samlealbum frå 1976
Samlealbum av Jethro Tull
Chrysalis Records-album
Anton Raphael Mengs

Anton Raphael Mengs () var ein tysk målar og kunstteoretikar, aktiv under nyklassisismen. Han var fødd i byen Aussig, dagens Ústí nad Labem, i det dåverande kurfyrstedømmet Sachsen. Mengs var mykje etterspurd som målar av religiøse og historiske motiv og som portrettmålar. Størstedelen av livet arbeidde han enten i Roma eller ved det spanske hoffet.

Liv og gjerning 
Mengs gjekk i lære hos faren, den dansk-saksiske miniatyrmålaren Ismael Mengs i Dresden. Åra 1741-44 var far og son i Roma, der dei studerte den antikke kunsten. Etter han vende heim til Dresden vart Mengs utnemnd til hoffmålar. 

I 1749 vart han utnemnd til kurfyrst Fredrik August II sin førstemålar, men kom til å opphalde seg lengre tid i Roma enn i Dresden. Mengs høyrde til krinsen rundt Winckelmann og vann internasjonalt ry som målar.

Mengs konverterte i Roma til katolisismen, og Vatikanet utpeika han i 1754 til leiar for kunstnarskulen sin. Han heldt seg for det meste i pavebyen, trass i at han i to tilfelle lydde når Karl III av Spania kravde at han skulle kome til Madrid. I Madrid laga Mengs nokre av dei beste verka sine, til dømes Persevs friar Andromeda (1773-76). Då han så reiste tilbake til Roma i 1777, var han heilt ruinert og døydde i små kår i 1779.

Som kunstteoretikar var Mengs eklektikar, og ville kombinere antikk gresk stil med Rafaels uttrykk, Correggios chiaroscuro og Tizians fargeskala.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anton Raphael Mengs» frå , den 18. september 2012. 
 

Tyske målarar
Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II

Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II er eit samlealbum frå 1977 av Jethro Tull. Albumet inneheldt ein song som tidlegare ikkje var gjeven ut, «Glory Row».  

Albumet vart òg kalla Repeat: The Best of Jethro Tull, Vol. 2 eller Repeat: The Best of Jethro Tull - Vol II. 

Albumet nådde 93. plass på albumlista i USA.

Innhald

Medverkande
Ian Anderson – fløyte, mandolin, produsent, akustisk gitar, gitar, saksofonar, vokal, 
Martin Barre – akustisk gitar, elektrisk gitar
John Evan – trekkspel, piano, synthesiser, hammondorgel
Glenn Cornick – bassgitar på spor 3, 4, 8
Jeffrey Hammond – bassgitar på spor  1, 2, 5, 6, 7, 10
John Glascock – bassgitar, vokal på spor 9
Clive Bunker – trommer, perkusjon på spor  2, 3, 4, 8
Barriemore Barlow – Trommer, perkusjon på spor  1, 5, 6, 7, 9, 10
David Palmer – arrangement, saksofon, synthesiser, tangentinstrument, dirigent 
Maddy Prior – korvokal på spor 9

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1977
Samlealbum av Jethro Tull
Chrysalis Records-album
Cimabue

Cimabue (), opphavleg Cenno di Pepo og også kjend som Giovanni Cimabue, var ein italiensk biletkunstnar som i hovudsak arbeidde i Firenze, byen der han var fødd. Han vert halden som den fyrste store fornyaren av italiensk målarkunst. Ifølgje Giorgio Vasari var han læraren til den tidlege store renessansekunstnaren Giotto di Bondone.

Liv
Livsløpet til Cimabue er så godt som ukjent. Han byrja sannsynlegvis å arbeide i ein mosaikkverkstad i Firenze. Kring 1272 arbeidde han i Roma og 1301-02 i Pisa. Ifølgje Vasari døydde han i Pisa.

Verk

Som målar var Cimabue i yngre år sterkt påverka av den bysantinske kunsten, men endra stil gjennom å uttrykke meir plastiske former, tredimensjonalitet og kjensler hos figurane han måla.

Gradvis tok han avstand frå den vesteuropeiske mellomalderske deformasjonen. Han laga då bilete som var mindre stiliserte, men samstundes monumentale og intense. Gjennom denne kunstoppfatninga vert Cimabue rekna som banebrytande for det italienske måleriet. 

Få verk er med visse tilkjent han. Eit arbeid som uomtvisteleg er laga av Cimabue er mosaikkbiletet av Frelsaren og evangelisten Johannes i apsis til domkyrkja i Pisa (1301-02). Johannes-figuren der er laga av Cimabue. Vasari nemner elles ei rad andre verk som skal ha vore av Cimabue. Ein reknar også Madonnabiletet frå San Francesco i Pisa (no i Louvre), krusifikset i Santa Croce i Firenze og krusifikset i San Domenico i Arezzo og Madonna frå San Trinità same staden (no i Uffiziane) som sikkert knytte til han. Cimabue skal også ha vore sysselsett med større mosaikkarbeid i Siena, like eins i kyrkja Basilica di San Francesco i Assisi, der det er ei heil rekke livlege, men dårleg bevarte veggmåleri som Cimabue har måla.

Cimabue vart beundra av sine samtidige, og fekk mange etterliknarar. Vasari såg på Cimabue som grunnleggjaren av den nye stilen i målarkunsten, målaren som fremja ei meir naturtru kunstretning, og som til dels gav nytt liv til dei tradisjonelle og stive bysantinske formene, dels danna det naudsynte grunnlaget for gjennombrotet til eleven sin, Giotto. 

Dante omtala Cimabue som den leiande biletskaparen før Giotto. I Dante sin Den guddommelege komedie opptrår Cimabue i skjerselden, grunna den sterke sjølvvurderinga til målaren.

Kjelder

Giovanni Cimabue (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 11. november 2013.

Denne artikkelen bygger på «Cimabue» frå ,  den 18. september 2012.  
Delar av denne artikkelen bygger på «Cimabue» frå ,  den 11. november 2013.

Bakgrunnsstoff

Italienske målarar
Mellomalderkunstnarar
Mellomaldermålarar
Fødde i 1240-åra
Døde i 1300-åra
Målarar frå 1200-talet
Målarar frå 1300-talet
Folk frå Firenze
Bursting Out

Bursting Out er eit konsertalbum frå 1978 av rockebandet Jethro Tull. Det vart spelt inn forskjellige stader i Europa under Heavy Horses-turneen i mai og juni 1978. Det står ikkje oppført kvar songane vart spelte inn, men i teksten i omslaget står det at nokre av songane er frå Bern Festhalle i Sveits den 25. mai 1978. 

Albumet vart gjeve ut som ei dobbel CD-plate i Storbritannia, men i USA berre som ein enkel CD utan «Quatrain», «Sweet Dream» og «Conundrum». I 2004 vart heile albumet gjeve ut i USA òg som eit dobbeltalbum.

Innhald

Medverkande
 Ian Anderson – vokal, fløyte, akustisk gitar
 Martin Barre – Elektrisk gitar, mandolin, marimba, vokal
 John Evan – Piano, orgel, trekkspel, synthesiser, vokal
 Barriemore Barlow – trommer, klokkespel, vokal, fløyte
 David Palmer – Pipeorgel, synthesiser, vokal
 John Glascock – Bassgitar, elektrisk gitar, vokal

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bursting Out» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
  
 Progressive World-melding 

Konsertalbum frå 1978
Konsertalbum av Jethro Tull
Chrysalis Records-album
album produserte av Ian Anderson
Stormwatch

Stormwatch er det tolvte studioalbumet til den britiske rockegruppa Jethro Tull, utgjeve i september 1979. Det vert rekna som det siste i ein trilogi av folkrockalbum av Jethro Tull, sjølv om det er spor av folkemusikk på nær sagt alle Tull-album. Tekstane på albumet handlar mykje om problem tilknytt miljø, olje og pengar. 

Dette er det siste Tull-albumet med den klassiske besetninga frå 1970-åra sidan trommeslagaren Barriemore Barlow og klaverspelarane John Evan og Dee Palmer slutta i bandet etter Stormwatch-turneen var over året etter, medan bassisten John Glascock døydde under innspelinga.  

I 2004 vart det gjeve ut ein ommastra versjon av Stormwatch med fire bonusspor.

Produksjon
Bassisten John Glascock leid av hjarteproblem på denne tida og døydde til slutt av problema. Han er derfor berre med på tre av songane («Flying Dutchman», «Orion» og «Elegy»). Ian Anderson spelte bass andre stader på albumet, medan Dave Pegg spelte bass på den påfølgjande turneen. 

Det instrumentale stykket «Elegy» vart skriven av David Palmer.

Songar
Dun Ringill er ein historisk stad på Isle of Skye der det ligg eit jernalderfort, som opphavleg var sete for MacKinnon-klanen. Anderson eigde og budde ein gong i nærleiken i Kilmarie House, før han selde eigedomen i 1994. I songen «Warm Sporran» er ein sporran ei slags taske som vanlegvis høyrer til ein kilt. Andre songar handlar om stjernebiletet Orion og segna om Den flygande hollendaren.

Det har stundom vore rykte om at «Elegy» var ei hyllest til Glascock, som døydde kort tid etter albumet kom ut. Songen er i røynda ein klagesong til faren til Dee Palmer og ein av få spor som Glascock sjølv spelar på.

Innhald

Medverkande
Jethro Tull
 Ian Anderson – vokal, fløyte, akustisk gitar, bassgitar (på spor 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8 & 11)
 Martin Barre – elektrisk gitar, klassisk gitar, mandolin
 John Glascock – bassgitar (på spor 2, 9, 10, 12 & 13)
 John Evan – piano, orgel
 Dee Palmer – synthesizer, berbart orgel og orkesterarrangement
 Barriemore Barlow – trommer, perkusjon

Andre medverkande

 Francis Wilson – snakking (på spor 1 og 8)
 Dave Pegg – bassgitar (på spor 14)
 Robin Black - lydteknikar
 David Jackson - plateomslag
 Peter Wragg - kunstnarisk leiar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stormwatch (album)» frå ,  den 18. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Jethro Tull-album
Musikkalbum frå 1979
Chrysalis Records-album
Island Records-album
album produserte av Ian Anderson