alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Edmund Piątkowski

Edmund Piątkowski () var ein polsk, tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Florentynów. Han vart europameister i diskoskast i 1958, og sette året etter ein verdsrekord i øvinga. I si tid som aktiv var Piątkowski 182 cm høg og vog 95 kg.

Aktiv
Dei polske kastarane lukkast overmåte under EM i friidrett 1958 i Stockholm. Tadeusz Rut vann sleggjekast og Janusz Sidło sigra i spydkast, og i diskoskast vann, særs overraskande, den unge polakken Edmund Piątkowski. Med 53,92 meter slo han bulgararen Todor Artarski med 10 centimeter og russaren Vladimir Trusenjov med 18 cm.

Den 14. juni 1959 slengde Piątkowski i Warszawa diskosen 59,91 meter. Med det sette han verdsrekord og forbetra den seks år gamle rekorden til Fortune Gordien med 63 centimeter.
I olympiaåret 1960 heldt Piątkowski ikkje same nivå som i 1959-sesongen. Han vart nummer fem i OL i Roma med 55,12 meter. 

USA-amerikanaren Jay Silvester slengde den 11. august 1961 diskosen heile 60,56 meter, og fyrste mann som kasta diskosen over 60 meter. Berre fem dagar seinare kasta Piątkowski i Lodz 60,47 meter og sette europarekord. Russaren Trusenjov tok over som europa-rekordhaldar i 1962, og vart også meister i øvinga under europameisterskapen i Beograd. Piątkowski vart nummer i EM med eit lengstekast på 55,13 meter.

Piątkowski vart sjuandemann med 55,81 m under OL-finalen 1964. To år seinare forbetra han sin polske rekord frå 1961 til 61,06 meter. Same året ved europameisterskapen i Budapest kom han som i førre EM på fjerdeplass. Alle medaljane i øvinga gjekk til dei austtyske deltakarane i øvinga; Detlef Thorith, Hartmut Losch og Lothar Milde. Med 56,76 m var Piątkowski 66 cm bak gullmedaljøren og fire centimeter frå bronsevinnaren. I 1967 oppnådde Piątkowski 61,12 meter, hans aller beste som aktiv. Under OL 1968 i Mexico-byen vart han som i førre OL nummer sju.

I perioden 1955-69 vann Piątkowski alle dei nasjonale meisterskapane i diskoskast. Einast i 1956 og 1967 gjekk den nasjonale tittelen til ein annan utøvar.

Piątkowski deltok også i kulestøyt, der han hadde ein personleg rekord på 18,05 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 53,92 m, framom Todor Artarski (53,82 m)
OL 1960 i Roma: Nr 5 – 55,12 m
EM 1962 i Beograd: Nr 5 – 55,13 m
OL 1964 i Tokyo: Nr 7 – 55,81 m
EM 1966 i Budapest: Nr 4 – 56,76 m, bakom Lothar Milde (56,80 m)
OL 1968 i Mexico by: Nr 7 – 59,40 m
EM 1969 i Athen: Nr 12 – 53,64 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Edmund Piątkowski» frå ,  den 25. august 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Edmund Piątkowski» frå ,  den 25. august 2013.  
 

Polske diskoskastarar
Polske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett
Polske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Polske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Polske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Trond Dancke

Trond Michael Eie Dancke () var ein norsk arkitekt. Han er særleg kjend for sitt virke i Finnmark kor han var fylkesreguleringsarkitekt i samband med attreisinga etter nedbrenninga av Finnmark og Nord-Troms under andre verdskrigen.

Mellom dei kyrkjene han har teikna er Austertana kapell, Øvretana kapell, Repvåg kapell og Karlebotn kapell.

Kjelder
Trond Dancke: Opp av ruinene : gjenreisningen av Finnmark 1945-1960, Gyldendal forlag 1986, forord ved Anders Aune side 7-8, digital utgåve
Denne artikkelen bygger på «Trond Dancke» frå ,  den 25. august 2013.

Bakgrunnsstoff

Norske arkitektar
I Am...I Said

«I Am... I Said» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som singel i mars 1971, og gjorde det bra. Han klatra først sakte på listene, men nådde fjerdeplassen i Billboard Hot 100 i mai 1971.  Han nådde like høgt i Storbritannia.

«I Am... I Said» tok Diamond fire månadar og skrive.  I teksten er songaren dradd mellom to verdenar:

Well, I'm New York City born and raisedBut nowadays, I'm lost between two shores
L.A.'s fine, but it ain't home —New York's home but it ain't mine no more...

Versa startar roleg i lågt stemmeregister, halvt talt og halvt sungen, med ein lett gitar og lette strykarar. I refrenget når songen toppen med kraftigare vokal og i høgare toneleie, horn, tyngre trommer og fleire strykarar, medan songeren er enno meir usikker: 

I am, I cried!I am, said I.
And I am lost, and I can't even say why...

«I Am... I Said» vart sidan gjeven ut på Diamond-albumet Stones i november 1971.  Singel versjonen startar plata, medan ein reprise av songen kjem sist på plata.

Songen har stort sett fått god omtale av musikkpressa og Rolling Stone meinte teksten var glimrande i ei melding frå 1972. Ein omtale av Diamond i The Daily Telegraph i 2008 kalla songen «rasande eksistensiell angst», og Allmusic kalla han «ein lidenskapleg framstilling av opprørte kjensler... veldig i tråd med den personlege songar/låtsrkivar-rørsla på den tida.» 

Diamond fekk sin første nominasjon til Grammy Awards for beste mannlege popsong med vokal.

«I Am... I Said» finst i konsertversjonar på Hot August Night (frå 1972) og The Greatest Hits: 1966-1992'' (frå 1992), i tillegg til fleire samleplater.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Am...I Said» frå ,  den 26. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Neil Diamond
Songar om New York
Songar om einsemd
The Last Thing on My Mind

«The Last Thing on My Mind» er ein song skriven av den amerikanske visesongaren Tom Paxton tidleg i 1960-åra og først spelt inn av Paxton i 1964. Songen vart gjeve ut i 1964 på albumet hans Ramblin' Boy, som var det første albumet hans på (Elektra Records).

Songen er ein av dei mest kjende songane til Paxton.

Andre innspelingar
Songen har vorte spelt av mange andre artistar: 

 Bill Anderson
 Chet Atkins
 Joan Baez
 Harry Belafonte
 Blitzen Trapper
 Pat Boone
 Dennis Brown
 Chris de Burgh
 Glen Campbell
 The Carter Family
 Johnny Cash (med Diana Trask)
 The Chad Mitchell Trio
 Gene Clark
 Judy Collins
 Cry, Cry, Cry
 Rick Danko
 Sandy Denny
 Joe Dassin
 Neil Diamond
 The Dillards
 Danny Doyle 
 The Dubliners
 Marianne Faithfull
 José Feliciano
 Flatt & Scruggs
 Noel Harrison
 Carolyn Hester
 The Kingston Trio
 Hank Locklin
 Misty River
 Nana Mouskouri
 The Move
 Anne Murray
 Willie Nelson
 Daniel O'Donnell
 Gram Parsons
 Phil Everly 
 Peter, Paul and Mary
 Herb Pedersen
 Stu Phillips
 Charley Pride
 Paddy Reilly med The Dubliners
 Tony Rice
 The Seekers
 Jean Shepard
 Hank Snow
 Doc Watson
 Clarence White
 Delroy Wilson
 Samuel Hui 
 The Womenfolk 

Porter Wagoner og Dolly Parton song ein duett av songen i 1967, den første singelen deira som ein duett, og denne nådde sjetteplass på country-lista i USA i desember det året. Finn Kalvik spelte ein norskspråkleg versjon av songen «Sjølv om jeg kanskje såra det iblant».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Last Thing on My Mind» frå ,  den 26. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Tom Paxton
Dolly Parton-songar
Porter Wagoner-songar
The Kingston Trio-songar
Songar produserte av Bob Ferguson
Songar produserte av Paul Rothchild
Chet Atkins-songar
Joan Baez-songar
Harry Belafonte-songar
Glen Campbell-songar
Chris de Burgh-songar
The Carter Family-songar
Johnny Cash-songar
Gene Clark-songar
Judy Collins-songar
Sandy Denny-songar
Marianne Faithfull-songar
José Feliciano-songar
Willie Nelson-songar
Gram Parsons-songar
Peter, Paul and Mary-songar
Charley Pride-songar
The Seekers-songar
Finn Kalvik-songar
Neil Diamond-songar
Opus citatum

Op cit er ei forkorting for det latinske uttrykket opus citatum, som tyder «det siterte verket». Utrykket blir brukt i fotnotar for å  vise  til eit tidlegare referert verk. For å finne kjelda som Op cit refererer til, må ein sjå på tidlegare fotnotar for å finne den aktuelle forfattaren.

Eksempel 
 9. R. Millan, Art of latin grammar (Academic, New York, 1997), s. 23.
 10. G. Wiki, Blah and its uses (Blah Ltd., Old York, 2000), s. 12.
 11. Millan, op. cit., s. 148.

Referanse nummer 11 er til det same verket som referanse nummer 9 (R. Millan, Art of latin grammar), sjølv om sidetalet er eit anna.

Sjå òg
 Bibliografi
 Ibid

Latinske ord og uttrykk
Denne artikkelen bygger på «Opus citatum» frå ,  den 26. august 2013.
Grimse

Grimse er ei fjellelv som spring ut på Dovrefjell og munner ut i Folla ved Grimsbu i Folldal kommune.

Kjelder 

Glommavassdraget
Elvar i Innlandet
Geografi i Folldal
Geografi i Dovre
Ibidem

ibid. er ei forkorting for det latinske ordet ibīdem, «på same stad»). Omgrepet blir brukt i referansar, fot- eller sluttnotar for å vise at informasjon i teksten er henta frå det førre verket det er referert til. Om ein vil vise til ei referert kjelde eller eit sitat i teksten, bruker ein ordet (ibid. + sidetal).

I juridiske tekstar nytter ein ofte ordet «idem», 'noko som er nemnt tidlegare'; 'det samme', forkorta «Id.». I 1600-talskjelder er ordet ofte forkorta «ibm.», som viser til «same stad».  

For å finne Ibid.-kjelda, må ein sjå på den siste referansen før ibid.

I oppgåveskriving vil det ofte vere betre å gjenta referansen enn å bruke ibid.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ibid» frå ,  den 26. august 2013.  
 
Latinske ord og uttrykk
Kåfjord kyrkje i Kåfjord

Kåfjord kyrkje er ei langkyrkje frå 1949 i Kåfjord kommune i Troms og Finnmark. Byggverket er i tre og har 250 plassar. Arkitekt for kyrkja var Kirsten Sand.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
 Alf Henry Rasmussen (red.): Våre kirker - norsk kirkeleksikon side 116, Vanebo forlag 1993, ISBN 82-75-27022-7
 

Kyrkjer i Kåfjord
Kulturminne i Kåfjord
Kyrkjer i Nord-Troms prosti
Norske kyrkjer frå 1949
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Espanyol

Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona, til vanleg berre Espanyol, er eit idrettslag i Barcelona i Spania, skipa i 1900. Idrettslaget er særleg kjend gjennom fotballaget sitt, som spelar i Primera Division, toppdivisjonen i Spania. Fotballaget Espanyol har sidan 2009 spela heimekampane på Estadi Cornellà-El Prat, eit tribuneanlegg med plass til 40 500 tilskodarar. Laget spelar i blå og kvite drakter.

Fotballaget har nådd finalen i UEFA-cupen to gongar. I 1988 tapte Espanyol mot Bayer Leverkusen, medan det i 2007 tapte mot Sevilla FC. Både i 1988 og 2007 enda finaleane uavgjort, før Espanyol gjekk tapande ut av straffeskytingane. Espanyol har vunne den nasjonale cupmeisterskapen, Copa del Rey, i 1929, 1940, 2000 og 2006. 

Idrettslaget Espanyol deltek elles aktivt med basketballag for både menn og kvinner, lag i volleyball og fotball for kvinner, samt i baseball og landhockey for menn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Espanyol» frå ,  den 26. august 2013.  
 

Spanske fotballag
Husbands and Wives av Roger Miller

«Husbands and Wives» er ein song skrive og spelt inn av den amerikanske countrysongaren Roger Miller. Originalen til Miller frå albumet Words and Music, vart gjeve ut i 1966 og vart ein hit på både countrylista og Adult Contemporary-lista, i tillegg til at han gjekk inn på Topp 40 på poplista. Songen har sidan vorte spelt inn av mange andre artistar, som The Everly Brothers, Ringo Starr, ein duett mellom David Frizzell og Shelly West, og av Brooks & Dunn, som nådde toppen av countrylista med versjonen sin i 1988. Neil Diamond har òg spelt songen.

Innhald
«Husbands and Wives» er ein mellomrask vals i F-dur. Forteljaren observerer eit par som er i ferd med å gjere det slutt («Two broken hearts, lonely, looking like houses / Where nobody lives»). Han meiner så at forholdet deira er spent fordi dei to er for stolte («It's my belief pride is the chief cause in the decline / In the number of husbands and wives»).

Roger Miller-versjonen
Roger Miller spelte inn songen i 1966 for albumet Words and Music, og gav han ut som den første singelen frå albumet. Singelen nådde Topp 5 på både country- og Adult Contemporary-lista, i tillegg til Topp 40 på Billboard Hot 100. B-sida, «I've Been a Long Time Leavin' (But I'll Be a Long Time Gone)», nådde 13. plass på countrylista.

Lister

David Frizzell- og Shelly West-versjonen

David Frizzell og Shelly West spelte inn songen i 1981 for duettalbumet deira Carryin' On the Family Names, og gav han ut som den tredje og siste singelen frå albumet. Versjonen deira nådde Topp 20 på countrylista.

Lister

Brooks & Dunn-versjonen

Country-duoen Brooks & Dunn spelte songen i 1998 for albumet If You See Her. Med solovokal frå Ronnie Dunn, gav dei songen ut som den tredje singelen frå albumet og han nådde toppen av countrylista i desember 1998. Han nådde òg 36. plass på Billboard Hot 100.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Husbands and Wives (song)» frå ,  den 26. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Singlar frå 1981
Singlar frå 1998
Roger Miller-songar
The Everly Brothers-songar
Ringo Starr-songar
David Frizzell-songar
Shelly West-songar
Brooks & Dunn-songar
Neil Diamond-songar
Songar skrivne av Roger Miller
Buru

Buru er den tredje største øya i øygruppa Molukkane i Indonesia. Øya ligg mellon Bandahavet i sør og Seramhavet i nord, vest for øyane Seram og Ambon. Buru har eit areal på 9 505 km², og er 145 km lang og 80 km på det breidaste. Folketalet var i 2010 på vel 160 000. 

Buru er i hovudsak dekt av tropiske skogar i eit åslandskap, i aust er eit lågland der ein større del av befolkninga held til. Namlea, administrasjonsbyen, er ein hamneby nordaust på øya. Høgste fjellet på Buru er Kaplamada på 2 428 moh.

Om lag ein tredel av ibuarane er innfødde; flest buru, men også lisela, ambelau og kayeli-folk. Dei andre ibuarane er immigrantar frå Java og nærliggjande øyar i Molukkane. Religiøst deler folket seg i to jamstore halvpartar mellom kristendom og sunni-islam.

Ibuarane på Buru lever av å dyrke ris, mais, søtpotet, bønner, kokosnøtter, kakao, kaffi, nellik og muskat. Også dyreavl og fiskeri er viktige næringar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buru» frå ,  den 26. august 2013.  
 

Øyar i Indonesia
Molukkane
Skei Hotel

Skei Hotel er eit hotell som ligg ved Jølstravatnet på Skei i Sunnfjord kommune. Hotellet er medlem av Best Western Hotels og har vore drifta av familien Skrede sidan det vart grunnlagt av Tollef Gabrielson Skrede 23. juli 1889. 

Det opphavlege hotellbygget i hadde i starten ca 30 sengeplassar. Bygget vart øydelagt av brann i 1943. Etter krigen bygde andre generasjon Skrede, Tollef Tollefson Skrede, eit nytt og større hotell. Etter dette har hotellet vorte utvida fleire gonger. 

Hotellet har i dag 129 rom og 250 senger. Vinteren 2006/2007 vart hotellet utvida med bl.a. ny kurs- og konferanseavdeling.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Skei Hotel
NRK Sogn og Fjordane fylkesleksikon: Skei Hotel 

Hotell i Vestland
Næringsliv i Sunnfjord
Byggverk i Sunnfjord
Samferdsle i Sunnfjord
Føretak skipa i 1889
1889 i Noreg
Marc Chagall

Marc Chagall (), opphavleg Mojsje Zaharovitsj Sjagalov , var ein russisk-jødisk ekspresjonistisk målar. Han er særleg kjend for sine mange bilete med motiv frå barndomslandskapet i Kviterussland, og frå Bibelen, gjerne i reine, skarpe fargar.

Liv og gjerning

Chagall var fødd i Vitebsk i dagens Kviterussland som den eldste av ni sysken, far hans var fiskehandlar. Ein lukkeleg barndom i fattige kår påverka han i hans arbeid livet ut. I 1906 byrja han studere under målaren Jehuda Pen. Året etter flytta han til St. Petersburg der han studerte på det keisarlege kunstakademiet under Nicholas Roerich. Chagall budde i St. Petersburg til 1910.

Etter å ha fått eit namn som målar, flytta Chagall til Paris for å ha kontakt med  kunstnarmiljøa i bydelen Montparnasse. I 1914 vende han tilbake til Vitebsk, der han gifta seg med Bella Rosenfeld som han trefte i 1909. Chagall tok på sitt vis del i den russiske revolusjonen, og det sovjetiske kulturministeriet utpeika han til kommissær for biletkunst i Vitebsk-distriktet. I den tida han var kulturkommissær grunnla han ein kunstskule. Men Chagall kom på kant med aktivistiske, politiske krinsar, og med familien flytta han til Moskva i 1920 og vidare til Paris i 1923.

I 1937 hamna konfiskerte verk av Chagall på den utstillinga Nazi-Tyskland viste i München av såkalla Entartete Kunst. Så då Tyskland okkuperte Frankrike under andre verdskrigen, flykta Chagall frå Paris. Familien gjekk i dekning i Villa Air-Bel i Marseille og fekk hjelp til å flykte gjennom Spania og Portugal av den USA-amerikanske journalisten Varian Fry.

Frå 1941 til -46 budde Chagall i USA. Han vende deretter tilbake til Europa og slo seg etter kvart ned i landskapet Provence i Frankrike. I denne perioden oppdaga han atter den vitale energien i fargar. Arbeida hans frå denne perioden var inspirert av kjærleik og livsglede med kurva former og figurar. Han byrja også å arbeide med skulpturar, keramikk og farga glas.

Han døydde i Saint-Paul-de-Vence i Provence.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marc Chagall» frå ,  den 27. august 2013.

Bakgrunnsstoff

Ekspresjonistiske målarar
Russiske jødar
Russiske målarar
Belarusiske målarar
Franske målarar
Ronglan

Ronglan er ei bygd i Levanger kommune i Trøndelag, fem kilometer sørvest for tettstaden Skogn. Nordlandsbanen går gjennom bygda, som er knytt til lokaltoga gjennom Ronglan stasjon, opna i 1902. Fylkesveg 112 går frå Ronglan vestover til Ekne, ei strekning på til saman 6,5 kilometer. Fylkesveg 111 passerer gjennom Ronglan i hovudretning nord-sør. E6 er lagt utanom Ronglan og passerer bygda på vestsida. 

På Tuv oppvekstsenter på Ronglan er både barnehage og barneskule. Ved Holtås, aust for sjølve Ronglan, ligg eit helleristningsfelt som vart oppdaga i 1962.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ronglan» frå ,  den 27. august 2013.  
 

Bygder i Trøndelag
Levanger kommune
Barkestad

Barkestad er eit fiskevær i Øksnes kommune i Nordland. Bygda har ei god hamn og ligg på vestsida av Dyrøya.

Folketeljinga 1910 syner at 22 menneske budde på Barkestad. Utover 1900-talet voks folketalet og bygda hadde fiskemottak og slipp. Siste tiåra har folketalet minka, men slippen er i drift.

Barkestad har dagleg anløp av hurtigbåt med samband til dei andre øyane i Øksnes og til kommunesenteret Myre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barkestad» frå ,  den 27. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 barkestad.no 

Bygder i Nordland
Geografi i Øksnes
Fiskevær i Nordland
Qeqertarsuaq

Qeqertarsuaq er ei hamn og ein landsby i Qeqertalik kommune på Vest-Grønland. Byen, som ligg på sørkysten av øya Disko, vart grunnlagt i 1773 av kvalfangaren Svend Sandgreen og heiter Godhavn på dansk. I 2010 hadde landsbyen 907 ibuarar.

Qeqertarsuaq har samband til Ilulissat, Qasigiannguit og Aasiaat. Når sjøen er islagt, foregår kommunikasjonen med helikopter, medan det er båtsamband når sjøen er isfri.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qeqertarsuaq» frå ,  den 27. august 2013.  

Byar på Grønland
Skipingar i 1773
Qeqertalik kommune
Videografien til Kylie Minogue

Dette er ein liste av offisielle utgjevingar av videoar til den australske songaren og låtskrivaren Kylie Minogue. Videografien inneheld 57 musikkvideoar og 18 VHS- og DVD-utgjevingar.

Musikkvideoar

1980-åra

1990-åra

2000-åra

2010-åra

Lyriske videoar

Videoalbum

Konsertturnear

Musikkvideo-samlealbum

Dokumentarfilmar

Blu-ray-utgjevingar

Litteratur 
The Complete Kylie, Simon Sheridan, Reynolds & Hearn Books (februar 2009) (andre versjon) ISBN 1905287895

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kylie Minogue videography» frå , den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad for Kylie Minogue

Kylie Minogue
Minogue, Kylie
Ordre des Arts et des Lettres

L’Ordre des Arts et des Lettres, norsk 'Ordenen for kunst og litteratur', er ein fransk orden som blir gjeven av det franske kulturministeriet til persomnar som har utmerka seg innan kunst eller litteratur, elle som ha bidrege til å spreia fransk kunst og litteratur i verda. Ordenen blei innstifta 2. mai 1957.

Grader
Ordenen for kunst og litteratur er inndelt i tre grader. 
Kommandør (commandeur) 
Offiser (officier)
Riddar (chevalier)

Ordensteikn
 
 

Ordenstegnet for Ordenen for kunst og litteratur består av ein grønemaljert krosse med åtte doble armar med kuler på spisseae, forbundet ved arabeskar. Midtmedaljongen består av dei sammenfletta bokstavane A og L. Medaljongen har ein bord med omskrifta «ORDRE DES ARTS ET DES LETTRES». Baksida viser «Marianne», personifikasjonen av den franske republikken. For kommandørar og offiserar er ordensteiknet i gull, for riddarar i sølv. Ordensbandet er grønt med fire smale kvite striper.

Insigniene er utforma av kunstnaren Raymond Subes.

Norske innehavarar
Ordenen for kunst og litteratur er  tildelt fkeire nordmenn. Mellom desse er Ingeborg Moræus Hanssen, som blei utnemnd til riddar i 1988 og forfremma til kommandør i 1999, og Lars Roar Langslet, som blei utnemnd til kommandør i 1986. Også Ole Henrik Moe er også utnevnt til kommandør. 

Arne Hestenes og Liv Ullmann er begge utnemnde til offiserar av ordenen.

Bentein Baardson, Erik Bjørnskau, Haaken A. Christensen, Lars Saabye Christensen, Eyvind Hjelmtveit, Johan Kaggestad, Vigdis Lian, Annie Mowinckel, Carl Nesjar, Johnny Ramm, Svein Erik Søland, Kiki Sørum  Dordi Skuggevik Tande  og Oscar Klingenberg, er alle utnemnd til riddarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ordre des Arts et des Lettres» frå ,  den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
«France» i Guy Stair Sainty og Rafal Heydel-Mankoo (red.): World Orders of Knighthood and Merit, Buckingham: Burke's Peerage, 2006, s. 1139–1140
Vincent Allard: Les ordres honorifiques et de chevalerie, Paris: Éditions de Vecchi, 2004
Poul Ohm Hieronymussen og Jørgen Lundø: Europæiske ordner i farver, København: Politikens forlag, 1966

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (culture.gouv.fr)

Franske ordenar
 
Skipingar i 1957
Moods av Neil Diamond

Moods er det åttande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1972. Det inneheld den andre songen hans som gjekk til topps i USA, «Song Sung Blue», og var noko av ein stilmessig oppfølgjar til det eksperimentelle Tap Root Manuscript.

Billboard hylla Moods, og sa det inneheld «glimrande, mangfaldige songar». Dette albumet og konsertalbumet som kom etter, Hot August Night, vert grenerelt rekna som dei to viktigaste innspelingane til Diamond.. Lee Holdridge var arrangør og dirigent for orkesteret.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Moods (Neil Diamond album)» frå ,  den 28. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Diamond-album
Musikkalbum frå 1972
MCA Records-album
Musikkalbum produserte av Tom Catalano