alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kastanjevenghokko

Kastanjevenghokko (Ortalis garrula) er ein fugl i hokkofamilien, og er endemisk til Colombia med utbreiing i nordlege Antioquia-departementet nordover til sørlege Magdalena. 

Dette er ein mellomstor hokko, ca. 53 cm i lengd. Vekta ligg rundt 630 til 750 gram. Kjønna er like, men hannar er truleg større enn hoer. Vaksne fuglar har brun overside, brunt strupeområde og bryst, elles lys underside, halen er mørk med ein lys tupp. Morfologi og kroppsform er elles som hos andre slekta, dei har relativt lang hals og ein lang hale, kraftig, litt nedbøygd nebb og kraftige føter. Ungfuglar er ikkje skildra.

Kastanjevenghokkoar beitar i flokkar og er truleg standfuglar.

Lite er kjent om hekkevanar, men dei legg vanlegvis tre egg i kullet. Hofuglen rugar egga i 26 dagar.

Storleiken på populasjonen er ikkje kjent, men han er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig fordi han er utbreidd i eit 110 000 km2 stort område i nordlege Colombia.

Kjelder 
 del Hoyo, J., Collar, N. & Christie, D.A. (2014). Chestnut-winged Chachalaca (Ortalis garrula) In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 6. april 2015 
BirdLife International (2015) Species factsheet: Ortalis garrula . Henta frå http://www.birdlife.org den 6. april 2015

Bakgrunnsstoff 

hokkofamilien Fuglar endemiske til Colombia
Gammalkatolikkar

Gammalkatolikkar er ei religiøs gruppering som oppstod på 1700-talet grunna strid mellom ulike kyrkjesamfunn og paven. Dei godtek doktrinane frå dei sju kyrkjekonsila frå før det store skismet i 1054, og legg elles vekt på Vincent av Lérins si utsegn om å tru på «det alle, alle stader, alltid har trudd».

Den jansenistiske Utrecht-kyrkja braut banda med Roma då ho blei ekskommunisert i 1724. Det  første Vatikankonsilet i 1870 førte til meir usemje, der kyrkjer som mellom anna ikkje godtok trua på paven som ufeilbarleg, også blei ekskommuniserte. I 1889 gjekk nederlandske og tyske kyrkjer saman i Utrecht-unionen. Sidan har erkebiskopen av Utrecht vore leiaren for den internasjonale gammalkatolikk-kongressen. 

Dei gammalkatolske kyrkjene er nært knytte til den anglikanske kyrkja, som dei er i kommunion med. Dei er også medlem av Kyrkjenes verdsråd.

Kjelder

«Old Catholic». Oxford Dictionary of English. Red. Stevenson, Angus. Oxford University Press, 2010. 

«Old Catholics». World Encyclopedia, Philip's.

kristne samfunn
religion på 1700-talet
religion på 1800-talet
religion i Nederland
katolisisme
Mjølkesjokolade

Mjølkesjokolade er ein etesjokolade laga av kakao, sukker og mjølkepulver eller kondensert mjølk. 

Mjølkesjokoladen blei funne opp i Sveits i 1875 då Peter Daniel frå Vevey byrja laga sjokolade med mjølk. Saman med Henri Nestlé, skiparen av Nestlé, gjekk han over til å bruka mjølkepulver, og fekk eit haldbart salsprodukt.

Etter EU/EØS-reglar skal mjølkesjokolade minst innehalda 30 % kakao. I USA er kravet 10 %. 

Den best kjende mjølkesjokoladen i Noreg er Freia Melkesjokolade, som er blitt produsert sidan 1906.

Kjelder
«Fra drik til spisechokolade». Toms Gruppen, toms.dk. Vitja 5. april 2015.
Denne artikkelen bygger på «Sjokolad» frå ,  den 7. april 2015.

Bakgrunnsstoff

Sjokolade
Skipingar i 1875
Egon Askvik

Egon Askvik () var ein norsk prest og forfattar.

Askvik vart gift 14. januar 1984 med Hege Feet. Han avla teologisk embetseksamen på Menighetsfakultetet og vart ordinert til prest i Seim kyrkje i 1988. Egon Askvik har sidan vore vikarprest i Leikanger 1988-1989, sokneprest i Aurland 1989-1996, kapellan i Lindås 1996-2008 og sokneprest i Leikanger og Norum frå 2008 til han døydde.

Egon Askvik påvist uhelbredeleg kreft våren 2016, ei veke før konfirmasjonane pinsedag, men gjennomførte likevel dei tre konfirmasjonsgudstenestene som planlagt. Han fortalde då ope om sjukdomen frå preikestolen. Resten av året var Askvik sjukmeld, men han heldt fram som redaktør for kyrkjelydsbladet og deltok i soknerådet så langt det lét seg gjera. Julaftan lyste han velsigninga over kyrkjelyden for siste gong, før han sovna inn med dei nærmaste rundt seg nyårsaftan.

Egon Askvik har gjeve ut omsetjinga We shall never die – kamp- og lovsongar frå Sør-Afrika, boka Skatten og prerlene og ei ressursbok til denne. Dei to siste handlar om Kristuskransen, ein bønekrans laga av den svenske biskopen Martin Lönnebo som vert nytta i konfirmantundervisinga.  Askvik har bidrege med omsetjinga av salmen «Gå du med oss, for vegen er lang» i Norsk Salmebok 2013. Han var produsent og medverka på platene Gladværugt - julesong frå Sogn (2010) og Over stjernebru - kveldstonar ved Sognefjorden (2016). I 2015 fekk han nasjonal merksemd for å ha skrive boka Kyrkjefolk, med portrett av hundre sokneborn sitt forhold til kyrkja. Biskop Halvor Nordhaug omtala boka som eit monument over folkekyrkja. Egon Askvik fekk Lindås kommune sin kulturpris i 1977, Leikangerprisen i 2016 og Nordal Brun-prisen posthumt i 2017.

Verkliste
 Bøker
 1986 - We shall never die – kamp- og lovsongar frå Sør-Afrika
 2004 - Kristuskransen for konfirmantar
 2004 - Skatten og perlene 
 2015 - KYRKJEFOLK

 Musikkalbum
 2010 - Gladværugt - julesong frå Sogn
 2016 - Over stjernebru - kveldstonar ved Sognefjorden

Kjelder 
 Egon Askvik , skald.no
 Prester i Den norske kirke og andre teologiske kandidater 2000, Den norske kirkes presteforening/Verbum forlag, 2000. ISBN 82-543-0860-8. Side 21.

 Fotnotar

Norske prestar
Norske forfattarar
Norske plateprodusentar
Norske omsetjarar
Sigurd Holemark

Sigurd Holemark () var ein funksjonær og politikar frå Norderhov i Buskerud. Han representerte Østfold og partiet Høgre på Stortinget frå 1981 til 1993.

Etter å ha gått handelsgymnas byrja Holemark som praktikant, fyrst ved Borregaard Fabrikker i Sarpsborg og deretter ved firmaet si avdeling i Frankfurt am Main i dåverande Vest-Tyskland. I tida 1957-59 studerte han internasjonal marknadsføring ved eit college i Manchester i Storbritannia. Deretter arbeidde han to år i salsavdelinga til eit lokalt basert selskap i Manchester. Frå 1961 til 1981 hadde han ulike stillingar i administrasjonen i Borregaard i Sarpsborg, dit han også gjekk tilbake då han forlet Stortinget i 1993. Han slutta ved Borregaard i 1997.

Holemark var medlem av bystyret i Sarpsborg i tida 1968-79. Til Stortinget 1977-81 var han fyrste vararepresentant, og møtte nokre få månader i den eigenskapen. Frå 1981 hadde han fast plass for Høgre og Østfold på Tinget i tre valperiodar. I den fyrste perioden, 1981-85, var han medlem av Forsvarskomiteen, deretter 1985-89 av Finanskomiteen og av Landbrukskomiteen, og til sist, 1989-93, av Energi- og industrikomitéen. I tillegg var han med i Valkomiteen 1985-93 og 1989-93 med i Fullmaktskomitéen.

Dei åtte sesjonane frå hausten 1985 til 1993 var han sekretær i Stortinget.

Kjelder
Stortinget.no - Biografi

Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Folk frå Ringerike
Nesher

Nesher (hebraisk skrift ) er ein by i Haifa distrikt i Israel. I 2011 hadde Nesher 23 000 innbyggjarar.

Historie

Nesher vart grunnlagd i 1924 som ein arbeidarby for Nesher sementfabrikk, som vart grunnlagd i september 1982 av Michael Pollack, ein jødisk industrileiar frå Russland. Området var myrlendt og plaga av malaria, men tilsette i fabrikken flytta gradvis til staden med familiane sine, og førte folketalet opp til 1 500. Nesher vart stifta som aksjeselskap i 1925. I 1929 gjekk arabarar frå Balad al-Sheikh til åtak på fabrikken og brende ned ein gard. 

Midt i 1930-åra hadde Nesher sementfabrikk 700 tilsette, både jødar og arabarar.

I 1948 slo tusenvis av jødiske immigrantar frå Europa, Irak og Nord-Afrika seg ned i Nesher. I 1952 vart det danna ein lokal kommune som bestod av fire nabolag – Nesher, Giv’at Nesher, Ben-Dor og Tel Hanan. Den første borgarmeisteren var Yehuda Shimroni.

Demografi 
CBS-statistikk for 2005 syner at den etniske samansetnaden i Nesher er 99,5 % jødisk og andre ikkje-arabarar. 30,7 % av folkesetnaden i 2005 var immigrantar som kom til Israel etter 1990.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nesher» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad 

Byar i Israel
Byar i Haifa distrikt
Or Akiva

Or Akiva (hebraisk skrift ) er ein by i Haifa distrikt i Israel på Den israelske kystsletta. Han ligg like innafor den gamle hamnebyen Caesarea ved kysten av Middelhavet, og nord for byen Hadera. Han ligg 50 km sør for Haifa og 38 km nord for Tel Aviv. I 2012 hadde Or Akiva 16 206 innbyggjarar.

Byen består nesten utelukkande jødar og andre ikkje-arabarar.

Økonomi
Det ligg fleire store fabrikkar i Or Akiva som Dexxon (legemidlar), Anna Lotan Ltd. (hudprodukt), Darbox Ltd. (plastemballasje), Meprolight (våpensikte og nattkikkert) og Tyco (elektronikk).

Venskapsbyar
Or Akiva er venskapsby med 
  Miami i USA 
  Hîncești i Moldova

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Or Akiva» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Or Akiva kommune  

Byar i Israel
Byar i Haifa distrikt
Kiryat Ata

Kiryat Ata (hebraisk skrift ; òg Qiryat Ata, arabisk كريات آتا, Kiryāt ʾĀtā) er ein by i Haifa distrikt i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen mot slutten av 2009 50 700 innbyggjarar. Han er òg kjend under det tidlegare namnet Kfar Ata (hebraisk skrift ).

Historie 
Det er gjort arkeologiske undersøkingar i Khirbet Sharta, nordaust i byen, som syner spor av busetnad attende til bronsealderen, jernalderen, hellenstisk tid, Romarriket, Austromarriket og mamelukkane.

I 1283 vart han nemnd som ein del av området til krossfarane, i følgje hudnaen mellom krossfararane og mamelukk-sultanen Qalawun. På den tida vart han kalla Kafrata.

Byen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 og Kufrata stod oppførst i osmanske skattelister i 1596 i Akko nahiya i Safad liwa. Han bestod då av 15 hushaldningar, alle muslimar. Dei betalte skatt for kveite, bygg, frukttre, bomull, geiter og bikubar.

I 1859 var folketalet estimert til 100. I 1875 vitja Victor Guérin staden og fann 50 hus i landsbyen.  I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Kefr Etta som «ein liten adobelandsby, på ei slette, med ein vassbrunn i nord og oliven i aust.»

I folketeljinga i 1922 av dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Kufritta 400 innbyggjarar, sju kristne og 393 muslimar, og talet minka i 1931 til 4 muslimar og 29 jødar, i alt 13 hushaldningar. I 1945 var folkesetnaden i Kefar Atta (Kufritta) 1 690 jødar på eit område som dekte 6 kvadratkilometer. Av dette var seks mål for sitrus og bananar, 39 mål for plantasjar og kunstig vatna land, og 1 527 mål for korn, medan 3 591 mål var utbygde område.

Tidleg på 1900-talet vart landområde til den arabiske landsbyen Kefr Etta kjøpt av ei religiøs stifting frå Warszawa kalla Avodat Israel gjennom meklarar i American Zion Commonwealth. Avodat Israel grunnla Kfar Ata i 1925, som fekk namnet Kiryat Ata i 1965 då landsbyen vart slått saman med den nærliggande Kiryat Binyamin. Under opprøra i 1929 vart byen angripen og fråflytta. Eit år seinare kom innbyggjarane attande og bygde opp att samfunnet. Byen vart kjend for tekstilfabrikken Ata, oppretta i 1934 av Erich Moller.

Økonomi
Ata-fabrikken, som opna i 1934, vart eit ikon for tekstilindustrien i Israel. Han leid økonomiske problem i 1960-åra og vart nedlagd i 1985.

Klima
Kiryat Ata har eit middelhavsklima med varme, tørre somrar, og kjølige og regnfulle vintrar. Den varmaste månaden er juli og den kaldaste februar. Det kjem sjeldan snø, men det vart registrert snø i 1950, 1992 og 1999. Årsmiddelnedbøren er 524 millimeter.

Demografi 
Ifølgje CBS var den etniske samansetnaden i 2001 99,8 % jødisk og andre ikkje-arabarar, utan ein større arabisk folkesetnad.

Idrett
Den største fotballklubben i byen er Maccabi Ironi Kiryat Ata, som spelar på det andre nivået i israelsk fotball. Det lokale basketballaget, Elitzur Kiryat Ata, spelar på det øvste nivået i Israel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kiryat Ata» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Kommunen si heimeside 
 Beit Fischer bymuseum 

Byar i Israel
Krayot
Byar i Haifa distrikt
Kiryat Bialik

Kiryat Bialik (hebraisk skrift , òg Qiryat Bialik) er ein by i Haifa distrikt i Israel. Han er ein av dei forstadane kalla Krayot, nord for Haifa. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen mot slutten av 2007 i alt 36 200 innbyggjarar. Byen vart kalla opp etter diktaren Haim Nahman Bialik. I 2003 var alle innbyggjarane i byen jødar og det var ingen større arabisk folkesetnad her.

Historie 
I 1924 var Ephraim og Sabina Katz, som immigrerte frå Romania, dei første jødane som slo seg ned i Zevulundalen ved Haifabukta. Garden deira vart øydelagd under Palestinaopprøra i 1929. Det eine huset som overlevde opprøra, Beit Katz, gjekk i arv til Kiryat Bialik i 1959 og er i dag eit offentleg hus.

Byen Kiryat Bialik vart grunnlagd i juli 1934 av ei gruppe tyske, jødiske immigrantar som fekk eit landområde av Jewish National Fund. Innbyggjarane var hovudsakleg frie profesjonelle, legar, ingeniørar og advokatar som budde i private hus med hagar. Under andre verdskrigen vart Kiryat Bialik bomba på grunn av nærleiken til oljeraffineria i Haifa. I 1950 fekk han status som lokale kommune og i 1976 bystatys.

Venskapsby
Kiryat Bialik er venskapsby med

  Steglitz-Zehlendorf i Tyskland
  Zestafoni i Georgia
  Rosh HaAyin i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kiryat Bialik» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Israel
Krayot
Byar i Haifa distrikt
Kiryat Motzkin

Kiryat Motzkin (hebraisk skrift ) er ein by i Haifa distrikt i Israel, 8 km nord for byen Haifa. Mot slutten av 2007 var folketalet 39 600. Byen er kalla opp etter Leo Motzkin, ein av dei som organiserte den første sionistkongressen i 1897. Det er utelukkande jødiske og andre ikkje-arabiske innbyggjarar i byen.

Historie
Kiryat Motzkin vart grunnlagd i 1934 på eit sandete oråde mellom jerbanespora og vegen mellom Haifa og Akko.

Venskapsbyar
Kiryat Motzkin er venskapsby med

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kiryat Motzkin» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Byar i Israel
Krayot
Byar i Haifa distrikt
Kiryat Yam

Kiryat Yam (hebraisk skrift , tyder Sjøbyen) er ein by ved Haifabukta i Israel, 12 km nord for Haifa. Han er ein av forstadane til Haifa som er ein del av forstadane Krayot, og ligg ved middelhavskysten, mellom Kiryat Haim og Tzur Shalom industriområde aust for Kiryat Motzkin.

Kiryat Yam har 45 000 innbyggjarar. Det nordlege område av byen er heimstad til mange immigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen, Nord-Afrika og Etiopia.

Historie

Eit stort landområde ved Haifabukta vart kjøpt frå familien Sursock frå Beirut av American Zion Commonwealth i 1925. I 1928 kjøpte Bayside Land Corporation, eit fellesprosjekt mellom Palestine Economic Corporation og Jewish National Fund, 2 400 mål med landområde for å byggje ein avtale knytt til bygginga av  IPC-oljerøyrleidninga. Utviklinga ag bustadområde byrja i 1939, og det første huset stod ferdig i 1940.

Under Libanonkrigen i 2006 vart Kiryat Yam råka av Hizbollah-rakettar, noko som førte til skadar på folk og eigedom.

Venskapsbyar
Kiryat Yam er venskapsby med:
 Créteil i Frankrike
 Berlin Friedrichshain-Kreuzberg i Tyskland
 Kislovodsk i Russland
 Makó i Ungarn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kiryat Yam» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Israel
Krayot
Byar i Haifa distrikt
Tirat Carmel

Tirat Carmel, tidlegare Ṭīrat el Lōz, (hebraisk skrift , arabisk طيرة اللوز), Tirat HaCarmel eller Al-Tira, er ein by i Haifa distrikt i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) mot slutten av 2007 hadde byen eit folketal på 18 700.

Den moderne byen vart grunnlagd på staden til den arabiske landsbyen al-Tira. 

Tirat Carmel fekk offisielt bystatus i 1992.

Historie 

Tirat Carmel er bygd på ruinane av byen al-Tira. Krossfarane kalla han St Yohan de Tire. Han vart styrt av osmanarane seint i mellomalderen og renessansen og var eit jordbruksområde med kveite, geiter og anna gardsdrift. Byen var kjend for produksjon av oliven og mandlar. 

I 1949 vart det oppretta to innslusingssenter for jødiske immigrantar på same stad, som i 1954 vart omorganisert som ein del av kommunen Tirat Carmel.

Demografi 
I følgje CBS var den etniske samansetnaden i byen i 2001 99,6 % jødar og andre ikkje-arabarar, utan ein større arabisk folkesetnad.

Venskapsbyar  
Maurepas i Frankrike
Monheim am Rhein i Tyskland
Veszprém i Ungarn

Bakgrunnsstoff
Tirat Carmel Municipality  

Byar i Israel
Byar i Haifa distrikt
Kafr Qara

Kafr Qara eller Kafr Qari (arabisk كفر قرع, ) er ein israelsk-arabisk by, 40 km søraust for Haifa i Israel. I 2009 var folketalet 15 300. Kfar Qara har rekorden for flest legar i høve til folketalet i landet, kring 14,8 legar per tusen innbyggjarar (2007), i tillegg til å ha flest akademikarar og folk med mastergrad i høve folketalet..

Kafr Qara er ein del av Triangelet. Han ligg i Wadi Ara-regionen, nordvest for den grøne linja. Dei fleste innbyggjarane er muslimar. Han vert styrt som ein lokal kommune.

Historie
I 1859 var folketalet 450 innbyggjarar..
I 1883 skildra Palestine Exploration Fund Kefr Kara i i Survey of Western Palestine som ein «stor steinlandsby i høgareliggande område, med ein brunn i aust og grotter».

I folketeljinga i 1922 utført av dei britiske mandatstyresmaktene hadde Kufr Qara 776 innbyggjarar, ni kristne og 767 muslimar. Dette hadde auka i 1931 til 1 109, fire kristne og 1 105 muslimar, i 198 hus.

I 1945 hadde Kafr Qari eit folketal på 1 510 arabarar, som eigde 14 543 mål land.   Av dette var 227 mål for plantasjar og kunstig vatna land, 11 516 for korn, medan 25 mål var utbygde område.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kafr Qara» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Kafr Qari'

Lokale kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Wadi Ara
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Harish

Harish (hebraisk skrift ) er ein by (lokal kommune) i Haifa distrikt i Israel. Mot slutten av 2006 hadde byen 3 900 innbyggjarar. Kommunen dekkjer 9736 mål.

Historie
Harish vart grunnlagd av Nahal i 1982 og omgjort til ein kibbutz i 1985. I 1993 vart han slått saman med nabolandsbyen Katzir til byen Katzir-Harish. Dei tre busetjingane vart delte i 2012, og Harish vart verande by, medan Katzir vart flytta til Menashe regionale kommune.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Harish, Israel» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Lokale kommunar i Israel
Haifa distrikt
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Busetnader grunnlagde i 1982
1982 i Israel
Ar'ara

'Ar'ara (arabisk عرعرة; hebraisk skrift , einebærbusk) er ein arabisk by i Wadi Ara-regionen nord i Israel. Han ligg sør for Umm al-Fahm, like nordvest for den grøne linja og er ein del av Triangelet. I 2011 var folketalet 22 828.

Historie
Det er funne graver med nisjer, hogd ut i stein, og austromersk keramikk.

Det er grave ut i eit gravkompleks frå romartida ved Ar'ara med leirlampar og glassilåt og perler, som var vanleg dei første fire hundreåra. Det er òg funne leirbitar frå mamelukktida på same staden.  

I krossfarartida vart staden kalla Castellum Arearum. I landdelinga gjort av sultan Baybars i 1265-1266, vart Ar'ara delt mellom amirane hans Ala' al-Din og Sayf al-Din Bayhaq al-Baghdadi. 

Ar'ara, vart som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i 1596 stod han oppført i Ar'ara i osmanske skattelister som ein del av Shara nahiya i Lajjun liwa. Han hadde åtte muslimske hushaldningar og betalte skattar for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og/eller bikubar.

På 1700-talet var landsbyen framleis i Lajjun distrikt, men inntektene frå staden gjekk til mutasarrıfen i Jaffa. Seint på 1800-talet vart staden skildra som: Ein landsby med moderat storleik i høgda, med ei kjelde i aust, ei anna kjelde i vest og ein brunn i sør. Det finst graver hogd ut i berget i nærleiken. Folketalet er 400. 

I folketeljinga i 1922 utført av dei britiske mandatstyresmaktene hadde Ar'ara 735 innbyggjarar, alle muslimar. Dette auka i 1931 til 971, framleis alle muslimar, fordelt på 150 hus.

I 1945 hadde Ar'ara og Arah eit folketal på 2 290 og privateigde landområde på 29 537 mål, i tillegg til  5 802 mål kommunalt land.  Av dette var 1 724 mål nytta til plantasjar og kunstig vatna land, 20 560 for korn, medan 33 mål var utbygde område.

Ar'ara vart overført frå Jordan til Israel i 1949 som ein del av Rhodes-avtalane. 

Nabolandsbyen ʿAra vart slått saman med Ar'ara i 1985.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ar'ara» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Abel, F.-M., (1967), Geographie de la Palestine, 2 vols. 3ed. Paris, (II, p. 88)
Baedeker, K., 1867, Palestine and Syria. A Handbook for Travellers, Dulan & Co., London ( p. 299)

Cohen, A. (1973), Palestine i Eighteenth Century: Patterns of Government and Administration, hebraisk University, Jerusalem. sitert iPetersen, (2002)

  

Hartmann, R., (1910), 'Die Strasse von Damascus nach Kairo', ZDMG (=Zeitschrift des Deutschen Morgenlandische Gesellschaft), 64, ( pp. 665–702) (p. 700)
 

   
   
  ( p.618 )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Ar'ara

Lokale kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Triangelet i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Basma

Basma (arabisk بسم, hebraisk skrift ) er ein israelsk-arabisk lokal kommune i Wadi Ara-området i Haifa distrikt. Den lokale kommunen vart oppretta i 1994 då landsbyane Barta'a Vest, Ein as-Sahala og Muawiya; Basma er eit akronym av namnet på landsbyane. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde staden 8 045 innbyggjarar i  2011.

Historie 
I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine  Barta som ein «arabisk landsby i ruinar på ein høg ås, med ei kjelde i dalen 400 fot nedanfor». 

I folketeljinga i 1922, utført av dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Barta'a 468 innbyggjarar, og  Mawiyeh 112, alle muslimar. Folketalet i Barta'a auka i 1931 til 692, framleis alle muslimar, fordelt på 94 hus, medan Mu'awiya hadde 141 innbyggjarar i 30 hus. 

I 1945 hadde Barta'a (inkludertKhirbat Tura el Gharbiya) eit folketal på 1 000 arabarar.

Sjå òg

 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Basma» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Barta'a
 Velkomen til Khirbat 'Ayn al-Sahla
 Velkomen til Mu'awiya

1995 i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Haifa distrikt
Lokale kommunar i Israel
Binyamina-Giv'at Ada

Binyamina-Giv'at Ada (hebraisk skrift ) er ein by i Haifa distrikt i Israel. Han vart danna i 2003 då dei to lokale kommunane Binyamina og Giv'at Ada vart slått saman. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Binyamina-Giv'at Ada 12 000 mot slutten av 2009. Før samanslåinga hadde Binyamina 6 600 innbyggjarar.

Historie

Binyamina
Binyamina vart grunnlagd i 1922 og kalla opp etter baron Edmond Benjamin James de Rothschild. I følgje Jewish National Fund vart Binyamina grunnlagd på landområde eigd av PICA av medlemmar frå den tredje Aliyah. Landsbybuarane levde først av sitrusdyrking. I 1947 hadde Binyamina 2000 innbyggjarar.

Givat Ada

Givat Ada, kalla opp etter kona til baron Edmond James de Rothschild, Adelaid (Ada), vart grunnlagd i 1903 av åtte familiar frå Zichron Ya'akov. Givat Ada vart grunnlagd som eit jordbrukssamfunn. Dei viktigaste avlingane var det dei fekk frå åkrane og grønsaker, og seinare druer.

Økonomi

Området er heimstaden til både Binyamina vingard, som produsert 2,8 millionar flasker vin i året, og Tishbi vingard, som vart starta opp av Jonathan Tishbi i 1985. Tishbi produserer i dag kring ein million flasker i året.

Venskapsbyar 
 Tokaj i Ungarn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Binyamina-Giv'at Ada» frå ,  den 7. april 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Lokale kommunar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1922
Jødiske landsbyar i Det osmanske riket
Jødiske landsbyar i Palestinamandatet
Lokale kommunar i Haifa distrikt