alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sklerose

Sklerose tyder at vevet i delar av hud eller indre organ blir hardt, fast og fortjukka på grunn av auka danning av bindevev. Dei fleste arr er ei form for sklerose, og mange betennelsar blir gjort friske att gjennom danning av sklerotiske partiklar, til dømes ved tuberkolose.
 
Ein lokal sklerose kan opptre utan kjend årsak, særleg i seneplata på handflata, og føre med seg skrumping og krumning av fingrane (Dupuytrens kontraktur). I sentralnervesystemet kan det av ukjend årsak opptre talrike, avgrensa, sklerotiske parti, kjende under namnet multippel sklerose. I eldre alder trer det etter kvart inn ei diffus sklerosering av ei rekke organ og organsystem, særleg i blodårene. Dette blir kalla for arteriosklerose.

Kjelder 

Biologiske prosessar
Malmlaft Eiendom

Malmlaft Eiendom AS er ein eigedomsutviklar i det norske fritidsmarkedet. Bedrifta vart skipa som leverandør av laftekasser med 4 tilsette i 1987 i Alvdal. Produksjonen av laftekasser vart solgt ut i sin heilheit i 2010, og firmaet tilbyr i dag nøkkelferdige fritidsboliger og hyttetomter over store delar av Noreg.

Malmlaft Eiendom AS eiges 91 % av CH Gruppen AS og 9 % av Tore Haugen. CH Gruppen AS eiges 100 % av Cato Haugen.

Skipingar i 1987
Næringsliv i Innlandet
Alvdal kommune
Images av The Walker Brothers

Images er det tredje albumet av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Det kom ut i 1967 og nådde sjetteplassen på albumlista i Storbritannia. Det var det siste albumet trioen spelte inn i 1960-åra. Dei neste albumet kom først i 1975 med No Regrets.

Akkompagnementet for gruppa vart dirigert av Reg Guest og produsert av John Franz. Albumet fekk god til middels kritikk då det kom ut i både mono og stereo i mars 1967. Albumet vart sidan gjeven ut på CD og vart nymastra og utvida med bonusspor i 1998.

Mottaking

Images fekk god til middels kritikk. Richie Unterberger for Allmusic kalla albumet «like ujamnt som dei to første. Gripande pop/rock-balladar og operatiske vokalreiskap vart ispedd heilt upassande livleg blue-eyed soul (alltid eit svakt punkt for gruppa) og rockecoverar». Unterberger meiner Scott Walker sine bidrag «syner ein vekst som varslar om dei meir ambisiøse aspekta i dei tidlege soloalbuma hans». Han skildrar òg John Walker sin «I Can't Let It Happen to You» som «ein av dei beste songane til The Walker Brothers og utan tvil det beste John Walker nokon gong medverka med til platene deira».

Innhald

Medverkande
Gary Walker - trommer og vokal
John Walker - gitar og vokal
Scott Walker - vokal, gitar og klaverinstrument
Reg Guest - akkompagnement

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Images (The Walker Brothers album)» frå ,  den 30. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1967
The Walker Brothers-album
Engelskspråklege album
Philips Records-album
Musikkalbum produserte av Johnny Franz
VitaePro

VitaePro er eit kosttilskot som vert marknadsført av det norske selskapet VitaeLab AS, som inngår i Sana Pharma-konsernet. Verkestoffa i VitaePro er antioksidantane lutein, astaxanthin og zeaxanthin, vitamin C, D, E, selen og omega 3. VitaePro vart lansert i 2002.

Marknadsføringa i Sverige
Den svenske Marknadsdomstolen fastsette i dom 24. mars 2016 forbod mot at Vitaelab AB marknadsførar kosttilskotet Vitaepro, eller eit anna kosttilskot med den vesentleg same samansettinga, ved å påstå eller gje inntrykk av:

1. att intag av kosttillskottet ökar energin och orken,
2. att intag av kosttillskottet medför att smidighet, rörlighet, styrka och muskelstyrka kan bevaras eller behållas samt
3. att det motverkar stelhet och orörlighet.

Domstolen nedla òg forbod mot at verksemda gjev inntrykk av astaxanthin, lutein och zeaxanthin har antioksidantive funksjonar hjå menneske. Dei kan heller ikkje kallast «växternas immunsystem», og gje inntrykk av at stoffa skulle ha positiv innverknad på immunsystemet hjå menneske.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
NRK: Kritikk av marknadsføringa av VitaePro.

Kosttilskot
Once Upon a Summertime

«Once Upon a Summertime» er ein song skriven av Johnny Mercer, Michel Legrand, Eddie Barclay og Eddy Marnay.

Kjende innspelingar 
Eit utval av kjende innspelingar. 
Tony Bennett - I Wanna Be Around (1963)
Betty Carter - It's Not About the Melody (1992)
June Christy - Impromptu (2006) with the Lou Levy Sextet
Miles Davis - Quiet Nights (1963)
Blossom Dearie - Once Upon a Summertime (1958), Blossom Time at Ronnie Scott's (1966)
Bill Evans - Waltz for Debby (1964)
Astrud Gilberto - Look to the Rainbow (1966)
Oscar Peterson - Walking the Line (1970)
Barbra Streisand - Je m'appelle Barbra (1966)
Sarah Vaughan - Star Eyes (1963)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Once Upon a Summertime» frå ,  den 30. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar med musikk av Michel Legrand
Songar med tekst av Johnny Mercer
Songar skrivne av Eddy Marnay
Songar frå 1950-åra
The Walker Brothers-songar
Tony Bennett-songar
Miles Davis-songar
Bill Evans-songar
Astrud Gilberto-songar
Barbra Streisand-songar
Sarah Vaughan-songar
Stan Getz-songar
Chet Baker-songar
Karin Krog-songar
Knut Kvalheim

Knut Kvalheim () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som dreiv med mellomdistanse- og langdistanseløp. Kvalheim er i dag trenar for sin gamle klubb, IK Tjalve, der han mellom anna har trent Susanne Wigene. Bror hans er Arne Kvalheim som også dreiv med friidrett på toppnivå.

Karriere 

Frå og med 1973 deltok Knut Kvalheim på 16 individuelle senior-NM på distansane 1500 meter, 3000 m, 5000 m, 10 000 m og terrengløp. I 1978 tok han kongepokalen i friidrett og vann Bislett-medaljen for langdistanseløp. I løpet av karrieren sin sette han sju norske rekordar på distansane 3000 meter, 5000 meter, 10 000 meter, 3000 meter hinder og éi engelsk mil. I åra 1978-1987 heldt han rekorden på alle fem distansane samtidig, og rekorden på engelsk mil på 3,56.2 vart ståande heilt til Henrik Ingebrigtsen slo han i London den 14. juli 2012. Knut Kvalheim deltok på 5000 meter under sommar-OL 1976 i Montreal, og enda her på ein niandeplass.

Knut Kvalheim var ein allsidig løpar og tevla også innan halvmaraton og maraton. Som trenar har han kritisert teoriar om at ein kan bli betre ved å trena mindre, men springa raskare. Ifølgje Kvalheim er det god treningsmengd som er løysinga. På Norges Idrettshøyskole har han tilrådd langdistanseløparar å springa over 160 km i veka gjennom heile vinteren, for: «Skal du løpe fort, må du løpe mye!»

Kjelder 
, henta inn 30. september 2013.

Fotnotar 

Norske langdistanseløparar
Norske maratonløparar
Norske mellomdistanseløparar
Norske friidrettstrenarar
Vinnarar av Bislett-medaljen
Kongepokalvinnarar i friidrett
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Folk frå Oslo
Cardwell i Queensland

Cardwell er ein tettstad i Queensland i Australia som ligg i Cassowary Coast-regionen. Byen ligg rundt  165 kilometer nordvest for Townsville i Queensland og rundt 1497 kilometer nordvest for delstatshovudstaden Brisbane. rundt Cardwell har ein jernbanestasjon på Brisbane-Cairnsbanen og ligg langs National Highway 1. Verneområde som Hinchinbrookøya, Gouldøya, Brook-øyane og Oyster Point ligg i nærleiken av tettstaden.

Historie

Cardwell ligg i eit aboriginarområde der warrgamayspråket var utbreidd; grensa mellom dette språket og dyirbal går mellom Cardwell og Tully i nord. Staden blei først kolonisert av europearar i januar 1864 då dei grunnla Port Hinchinbrook, den første hamnebyen i Queensland nord for Port Denison (no Bowen). 
Tettstaden fekk seinare namn etter den britiske politikaren Edward Cardwell, 1. vicomte Cardwell.

Cardwell fekk svært hard medfart under syklonen Yasi i februar 2011.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cardwell, Queensland» frå ,  den 30. september 2013.  
 
Byar i Queensland
Arne Haukvik

Arne Haukvik () var ein norsk politikar og friidrettsentusiast. Arne Haukvik var ein av hovuddrivkreftene bak den årvisse idrettstevlinga Bislett Games i Oslo. Han vart gjerne kalla «Mannen med stråhatten».

Som politikar representerte Arne Haukvik Senterpartiet, både i Oslo bystyre (1968-1979 og 1992-1995) og som stortingsrepresentant på 1990-talet. Etter 1997, då han ikkje vart nominert av Senterpartiet, gjekk han over til Pensjonistpartiet. 

Haukvik hadde ei rekkje verv innan både idrett og politikk. Han var i mange år manager for den australske langdistanseløparen Ron Clarke som Haukvik hadde henta til Noreg for å delta på dei fyrste Bislett Games i 1965. Clarke budde då heime hjå Haukvik. Når det så ringte journalistar og ville intervjua Clarke, inviterte Haukvik dei på jordbær og fløyte i hagen. Dette vart byrjinga på Haukvik sine jordbærselskap og pressetreff som blei ein årleg tradisjon i forkant av Bislett Games.  Under Bislett Games 1965 senka Clarke verdsrekorden på 10 000 meter med 34.8 sekund - den nye rekorden blei 27,39.4. 

Arne Haukvik var lenge leiar for Bislett-Alliansen og var stemnedirektør for Bislett Games til Svein Arne Hansen tok over. Han arrangerte sjølv jordbærfestane fram til 2001, då han var for sjuk til å halda fram med det. Etter at Haukvik døydde av kreft i 2002, har kona hans, Ingjerd Haukvik, vorte invitert som æresgjest til Bislett Games.

Prisar og utmerkingar

 Høgste utmerking frå Oslo Idrettskrets 1985
 Bislettmedaljen 1985
 Årets Oslo-borgar 1992
 Riddar av det raude jordbær 1993
 Høgste utmerking frå Norges Friidrettsforbund 1996
 Norske Idrettsleder-Veteraners Ærespris for særleg fortenestfull innsats for norsk idrett 1998
 Groruddalen Miljøforums Miljøpris 2000
 Kongens fortenestmedalje i gull 2002
 Idrettsgallaens heiderspris 2002

Kjelder 

, henta inn 30. september 2013.
Denne artikkelen bygger på «Arne Haukvik» frå ,  den 30. september 2013.  
 
 Biografi på Stortinget.no

Fotnotar

Folk frå Sauherad
Kongens fortenestmedalje i gull
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Vinnarar av Bislett-medaljen
Stortingsvalet 2013

Stortingsvalet 2013 var eit val i Noreg hausten 2013 der det vart vald 169 representantar til Stortinget for perioden 2013–2017. Samstundes vart Sametingsvalet 2013 arrangert. Valdagen var måndag 9. september , men i 206 av 428 kommunar var det òg val sundag 8. september.
Valresultatet vart ein solid siger for den borgarlege blokka (Høgre, Framstegspartiet, Kristeleg Folkeparti og Venstre), som fekk 96 mandat mot dei radgrønne partia sine 72 (Arbeidarpartiet, Senterpartiet, Sosialistisk Venstreparti). Eit så stort fleirtal har ingen av blokkene hatt etter andre verdskrigen. Arbeidarpartiet gjorde sitt nest dårlegaste stortingsval sidan 1924, og Senterpartiet og Sosialistisk Venstreparti gjorde begge sine dårlegaste stortingsval nokosinne. Høgre vart vinnaren av valet med ein framgang på 18 mandat. Venstre kom over sperregrensa og fekk med det ein framgang på 7 mandat. Miljøpartiet Dei Grøne vart for første gongen representert på Stortinget med éit mandat, frå Oslo.

Etter valet varsla statsminister Jens Stoltenberg at han vil søkja avskjed for regjeringa etter framlegginga av statsbudsjettet 14. oktober 2013.
3 641 753 nordmenn hadde røysterett. Frammøtet var 2 848 898 eller 78,2 prosent.  Mandatfordelingen frå dei 19 fylka vart endra i høve til stortingsvalet 2009 for å følgje folketalsutviklinga. Fem fylke mista eit mandat kvart, og desse vart fordelt på fire andre fylke. Oslo fekk to nye og valde i alt 19 representantar til Stortinget.

Ved valet stilte totalt 21 parti eller lister. 13 parti, av dette dei sju som var representert på Stortinget i 2009–13, stilte i alle fylke. Dei åtte andre partia/grupperingane stilte i opptil tolv fylke. Det var tre lister som fanst i berre éit fylke. Som ein følgje av valeg gjekk regjeringa Stoltenberg II av og Regjeringa til Erna solberg tok over.

Ei forsøksordning med røysting over internett vart vidareført frå valet i 2011 i ein del kommunar. Ei rekkje valgobservatører følgde valet.

Resultat på landsbasis 

Mellombels tal per 30. september kl 14.30 (Kjelde: www.valgresultater.no)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stortingsvalget 2013» frå ,  den 30. september 2013.  
 

2013
Val i 2013
Hendingar i 2013
2013 i Noreg
Stortingsrepresentantar 2013-2017

Liste over alle stortingrepresentantar i perioden 2013 til 2017 omfattar alle som vart vald til Stortinget ved stortingsvalet 2013, 9. september 2013.

Det er totalt 169 representantar. Det blir vald 150 distriktsmandat i tillegg til eitt utjamningsmandat frå kvart avfylka (i alt 19). Grunnloven seier i paragraf 68, at Stortinget normalt møtest den første «syknedagen» (vyrkedagen) i oktober. Dei nye representantane utgjer derfor Stortinget frå og med tysdag 1. oktober 2013. I møtet denne dagen blir det vald ein fullmaktskomite til å gjennomgå valet. Innstillinga frå denne komiteen er skal handsamast i Stortingets plenum 7. oktober, og frå då er representantane endeleg valt. 8. oktober blir Stortinget konstituert med val av presidentskap, og onsdag 9. oktober 2013 gjennomfører Kongen den høgtidelege opninga av tinget.

Det fylkesvise oversynet under følgjer same rekkefølge og alfabetiseringsprinsipp (som Agder, Vest) som plasseringa av representantane i stortingsssalen. Lista viser derfor og partia si oppslutning i kvart fylke, ved at den første representanten i kvart fylke kjem frå det partiet som fekk flest røyster i fylket. Deretter følgjer representantane etter den kvotienten partia fekk rekna ut med den modifisert versjon av Sainte-Laguës metode.

Namn på representantar markert med rosa farge er utjamningsmandat.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Stortingets møtende representanter, frå Stortingets nettstad; foreløpig ikkje oppdatert med ny representantliste

 
Denne artikkelen bygger på «Liste over stortingsrepresentanter 2013–2017» frå ,  den 30. september 2013.  
 

 
Lister over Stortingsrepresentantar etter periode
Stortingsrepresentantar etter periode
Hinchinbrookøya

Hinchinbrookøya (engelsk Hinchinbrook Island) er ei stor øy ved kysten av Nord-Queensland i Australia. Ho er ein del av marinvernområdet ved Det store barriererevet, og så godt som heile øya er verna som nasjonalpark. Hinchinbrook er 52 km lang og 10 km brei. Øya har ei flatevidd på 395 km² medan nasjonalparken dekkjer 399 km². Han er dermed den største øy-nasjonalparken i Australia.

Hinchinbrookøya ligg aust for Cardwell og nord for Lucinda. Øya er dekt av regnskog, har fleire sandstrender og mangroveskog. Hinchinbrook-kanalen som skil øya frå fastlandet er ein oversvømt elvedal. Midt på øya ligg Bowen-fjellet, ein utdøydd vulkan på 1 142 moh. som er den tredje høgaste toppen i Queensland.

Øya blei namngjeven av kaptein Cook i juni 1770, som kalla henne opp etter , landeigedommen til George Montague Dunk, som hadde støtta oppdagingsferda hans. Det blei først slått fast at Hinchinbrook var ei øy under vidare utforsking i 1819.

Eit mindre turistføretak, Hinchinbrook Island resort, opna her i 1970-åra.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Hinchinbrook Island (February 8, 2004), The Sydney Morning Herald, smh.com.au
HINCHINBROOK ISLAND , cairnsunlimited.com

Delar av denne artikkelen bygger på «Hinchinbrook Island» frå ,  den 30. september 2013.  
 

Øyar i Queensland
Øyar i Australia
Nasjonalparkar i Queensland
Nasjonalparkar i Australia
I Will Wait for You

«I Will Wait for You» er ein engelsk versjon av songen «Je ne pourrai jamais vivre sans toi» frå den franske musikalen The Umbrellas of Cherbourg (1964). Musikken vart komponert av Michel Legrand og teksten vart skriven av Jacques Demy. Han vart framført i filmen av Catherine Deneuve, som fekk stemma si dubba av Danielle Licari. Den engelske teksten av songen vart skriven av Norman Gimbel. Denne versjonen vart nominert til Oscarprisen for beste song i 1966. 

Songen er spelt inn av mange vokalistar, som Frank Sinatra, Astrud Gilberto, Violetta Villas, Trini Lopez, Bobby Darin, Nana Mouskouri (fransk tysk, spansk, italiensk og japansk), |Cher, Andy Williams, Petula Clark, Tony Bennett, Vikki Carr, Liza Minnelli, Connie Francis, Beverley Craven og the Walker Brothers. Av jazzmusikarar finn ein Oscar Peterson, Gil Evans,  Donald Byrd og Louis Armstrong. 

Sergio Franchi spelte songen i 1967 på albumet From Sergio – With Love.

Roger Williams og Herb Alpert & The Tijuana Brass har begge spelt inn instrumentalversjonar av songen. 

Vokalgruppa Pust har spelt inn ein norsk versjon, «Eg vil vent», på plata Fryktløs frå 2013.  

Connie Francis-versjonen av songen vart nytta i Futurama-episoden «Jurassic Bark».

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «I Will Wait for You» frå ,  den 30. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
"I Will Wait For You" i Internet Movie Database
"I Will Wait For You" framført av Beverley Craven
 

Songar med musikk av Michel Legrand
Songar med tekst av Norman Gimbel
Songar frå 1964
Songar frå filmar
Franske songar
Franskspråklege songar
Kjenningsmelodiar
Lena Horne-songar
The Walker Brothers-songar
Nana Mouskouri-songar
Cher-songar
Petula Clark-songar
Frank Sinatra-songar
Trini Lopez-songar
Bobby Darin-songar
Andy Williams-songar
Tony Bennett-songar
Vikki Carr-songar
Liza Minnelli-songar
Connie Francis-songar
Beverley Craven-songar
Johnny Mathis-songar
Herb Alpert-songar
Brenda Lee-songar
Ray Conniff-songar
Benny Goodman-songar
Mantovani-songar
Jack Jones-songar
Vera Lynn-songar
Stay with Me av Lorraine Ellison

«Stay with Me» (ofte kalla «Stay with Me Baby») er ein song skriven av Jerry Ragovoy og George David Weiss. Han vart først spelt inn i 1966 av Lorraine Ellison, og produsert av Ragovoy.

Ellison spelte inn «Stay With Me» i full fart etter at studioet vart ledig då Frank Sinatra kansellerte studiotida si der.  Warner Bros. Records hadde alt hyra inn eit 46 mann stort orkester og bad Ragovoy, med berre to dagars varsel, om å ta over studiotida utan kostnadar. Ragovoy og arrangøren Garry Sherman arbeidde på orkesterarrangementet av songen, og kalla Ellison til studioet for å spele inn songen i lag med orkesteret. Innspelinga vart styrt av lydteknikaren Phil Ramone.  

«Stay With Me» vart gjeven ut som singel av Warner og gjekk inn i USA på Billboard R&B-lista den 15. oktober 1966 og nådde 11. plassen. På Billboard Hot 100 nådde singelen 64. plassen. Oppfølgjaren hennar, «Heart Be Still», vart ein liten hit i 1967.

Songen har vore med på mange samlealbum gjennom åra.

Andre versjonar
«Stay With Me» har blitt spelt inn av mange artistar, som Bette Midler i filmen The Rose. Andre versjonar er gjort av The Walker Brothers, David Essex, Ruby Turner, Rebecca Wheatley, Genya Ravan, Terry Reid, Long John Baldry, Sharon Tandy og Les Fleur de Lys, Natalie Cole, Jimmy Witherspoon, Kiki Dee, Shirley Brown, Sam Brown, Trine Rein, Whitesnake, Ronnie Montrose og Duffy. Duffy-versjonen vart gjeven ut på filmmusikkalbumet til den britiske komedien The Boat That Rocked i 2009, sjølv om det var originalversjonen som vart nytta i filmen. Dei fire første nemnde artistar fekk alle sine versjonar inn på UK Singles Chart.
Han vart framført av Karise Eden den 17. juni i 2012 i finalen av The Voice Australia og versjonen hennar nådde toppen av ARIA Singles Chart.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stay with Me (Lorraine Ellison song)» frå ,  den 30. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songteksten på Lyricsbay.com

Songar frå 1966
Singlar frå 1966
Singlar frå 1967
Songar skrivne av Jerry Ragavoy
Songar skrivne av George David Weiss
Soulballadar
The Walker Brothers-songar
Bette Midler-songar
Kiki Dee-songar
Natalie Cole-songar
Sam Brown-songar
Trine Rein-songar
Whitesnake-songar
Duffy-songar
Walking in the Rain av The Ronettes

«Walking in the Rain» er ein song skriven av Barry Mann, Phil Spector og Cynthia Weil og vart spelt inn av The Ronettes i 1964. Songen åndde 23. plass på The Billboard Hot 100 i 1964 og 28. plass på R&B Singles-lista i 1965. Songen er den einaste Phil Spector produderte som vann ein Grammy Award. Songen inneheld lydeffektar av torevêr, noko som gav Larry Levine ein nominasjon til Grammyprisen.

Jay and the Americans-versjonen
Jay and the Americans gav ut ein versjon av songen i 1970 for albumet Wax Museum, Vol. 1. Denne versjonen nådde 19. plassen på The Billboard Hot 100.

Andre versjonar
The Walker Brothers i 1967 på albumet Images
Cheryl Ladd i 1978 på albumet Cheryl Ladd
The Partridge Family i 1972 albumet The Partridge Family Notebook
Reparata and the Delrons i 1969
Erasure i 2003 på albumet Other People's Songs
The Party i 1990 på albumet The Party

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walking in the Rain (The Ronettes song)» frå ,  den 30. september 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1964
Singlar frå 1964
Singlar frå 1967
Singlar frå 1970
The Ronettes-songar
Jay and the Americans-songar
The Walker Brothers-songar
The Partridge Family-songar
Songar skrivne av Barry Mann
Songar skrivne av Phil Spector
Songar produserte av Phil Spector
Songar med tekst av Cynthia Weil
 269
Cosimo Tura

Cosimo Tura (), også kjend som Cosmè Tura, var ein italiensk målar under den tidlege renessansen, kjend som quattrocento. Han vert rekna som den fremste aktøren mellom skaparane av Ferrara-skulen.

Liv og gjerning
Tura var fødd i Ferrara og gjekk i lære hos Francesco Squarcione i Padova. Seinare gjekk han i teneste for hertugane Borso og Ercole I d'Este. Frå seinaste 1460 var hoffmålar i Ferrara. Francesco del Cossa og Francesco Bianchi var mellom elevane hans. Sjølv synest han å ha vore påverka av stilane til quattrocentistane Andrea Mantegna og Piero della Francesca.

Åra 1469-71 måla Tura freskar i Palazzo Schifanoia. Dette underhaldnings-palasset, som d'Este-familien eigde, låg den gongen rett utanfor bymurane. Saman med Francesco del Cossa laga Cosimo Tura ein omfattande serie med allegoriske verk over månadene i året og teikna i dyrekrinsen. I serien vart fletta inn portrett av samtidige musikantar, arbeidarar og karnevalsflåtar i idylliske paradar. Til liks med i Piero della Francesca si biletverd, framstår figurane i ei klassisk ro. 

I 1469 måla Tura orgeldørene i domkyrkja med motivet Kunngjeringa. Han måla det som er rekna som dei to hovudverka sine, altertavlene i London og Berlin, i 1470-åra. Pietà som no er i Museo Civico i Venezia er truleg yngre.

Han deltok i målinga av ein serie muser i eit arbeidsrom som tilhøyrde Leonello d'Este, der i mellom ei allegorisk framstilling av Kalliope.

Store delar av  produksjonen til Tura er tapt, mellom anna portretta frå tida ved hoffet til familien d'Este i Ferrara.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cosimo Tura» frå ,  den 1. oktober 2013.  
 </div>

Italienske målarar
Renessansemålarar
Folk frå Ferrara
Cento

Cento er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen har knapt 35 000 ibuarar og dekker eit areal på 64 km². 

Cento var i lang tid ein liten fiskarlandsby i sumplandet ved elva Po. I dei fyrste hundreåra etter år 1000 voks byen til å verte ein større by basert på produksjon og handel med landbruksvarer.

Målaren Guercino var fødd i Cento.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cento» frå ,  den 1. oktober 2013.  
 

Byar i Emilia-Romagna
Byar i Italia
Comacchio

Comacchio er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen har vel 22 000 ibuarar og dekker eit areal på 283 km². Han ligg 48 kilometer aust for provinshovudstaden Ferrara.

Byen Comacchio ligg ved ein lagune straks nord om munninga av elva Reno. Byen er bygt på meir enn tretten ulike holmar, som vert knytt saman med bruer. Fiskeoppdrett og utvinning av salt frå saltleie er viktigaste næringane i kommunen. Hamnebyen Porto Garibaldi ligg sju km aust for Comacchio.

Våtmarkene i kommunen, Valli di Comacchio, er verna av styresmaktene i Italia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Comacchio» frå ,  den 1. oktober 2013.  
 

Byar i Emilia-Romagna
Byar i Italia