alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Finnmark Dagblad

Finnmark Dagblad er ei avis utgjeven i Troms og Finnmark fylke. Med eit opplag på rundt 9 500 er ho den største avisa i tidlegare Finnmark fylke. Hovudkontoret ligg i Hammerfest, med lokalkontor i Alta, Lakselv og Honningsvåg.

Avisa kjem ut alle vekedagane. Ansvarleg redaktør er Lars Petter Einarsson, medan Gudrun B. Rollefsen er administrerande direktør.

Finnmark Dagblad har tidlegare heitt Vestfinnmark Arbeiderblad og Vestfinmarken Socialdemokrat. 

Det er A-pressa som eig avisa, medan ho igjen har aksjemajoriteten i den samiske avisa Min Áigi og eig vekesavisa Finnmarksposten, som kjem ut i Honningsvåg.

Opplagstal

Bakgrunnsstoff 
 http://www.finnmarkdagblad.no/

Kjelder 

Hammerfest kommune
Aviser i Troms og Finnmark
Norske aviser etter namn
Skipingar i 1913
Min Áigi

Min Áigi («Vår tid») er ei tidlegare samiskspråkleg avis som dekte samisk kultur og samfunnsliv. Ho kom ut to gonger i veka, og hadde redaksjon i Karasjok. Min Áigi hadde lokalkontor i Tana, Kautokeino og Jokkmokk, og marknadsavdeling i Lakselv.

Min Áigi var eit framhald av den samiske avisa Sámi Áigi, som gjekk konkurs i mars 1993. Ho vart etablert i 1993, første nummer kom ut 22. mai 1993. Sjølv om redaksjonen og dei fleste abonnentane var i Noreg, ønskte Min Áigi som visjon å bli ei «allsamisk» avis for samar i alle dei nordiske landa.

Finnmark Dagblad i Hammerfest var hovudeigar gjennom eigarselskapet Min Áigi AS. Andre eigarar var mellom anna Karasjok kommune, Norske Samers Riksforbund (NSR), Samenes Landsforbund (SLF) og Davvi Girji.

Samanslåing til Ávvir 

På ein pressekonferanse 15. august 2007 la Áššu og Min Áigi fram planar om å slå seg saman til ei samisk dagsavis. Namnet på den nye avisa blei Ávvir (etter eit framlegg av Láilá Susanne Vars, namneframlegget vart publisert i Min Áigi og Áššu 18. januar 2008). Første utgåva av Ávvir kom på Samefolkets dag, 6. februar 2008.

Opplag 
 2002: 1 197
 2003: 1 072
 2004: 1 211
 2005: 1 179
 2006: 1 177
 2007: 1 104:

Kjelder

Norske aviser etter namn
Kultur i Karasjok
Tidlegare norske aviser
Tidlegare samiske aviser
Aviser skipa i 1993
Nedleggingar i 2008
Nordsamiske utgjevingar
Matias Faldbakken

Matias Faldbakken () er ein norsk forfattar og biletkunstnar. Han er son til forfatteren Knut Faldbakken og vart fødd i Hobro i Danmark og voks opp på Hamar. 

Matias Faldbakken er utdanna biletkunstnar frå Vestlandets Kunstakademi i Bergen (1994-98) og Staatliche Hochschule für Bildende Künste i Frankfurt i Tyskland (1996-97).

Han har nytta pseudonymet Abo Rasul som forfattarnamn for triologien Skandinavisk Misantropi.

Prisar 

 2002 – Bjørnsonstipendet for The Cocka Hola Company.

Bøker 

 2001 – The Cocka Hola Company. Skandinavisk misantropi – Gjeve ut under pseudonymet Abo Rasul.
 2002 – Macht und Rebel. Skandinavisk misantropi 2 – Gjeve ut under pseudonymet Abo Rasul.
 2005 – Snort Stories – Artikkelsamling.
 2006 – Kaldt Produkt – ein modedrne utgåve av Ibsen sitt "et dukkehjem"
 2008 – Unfun. Skandinavisk misantropi 3 – Gjeve ut under pseudonymet Abo Rasul.

Bakgrunnsstoff 
 Om Matias Faldbakken hjå the-artists.org

Kjelder 
 Matias Faldbakken henta frå Bokmålswikipedia 5. juli 2005.
 Dagbladets forfattarside.
 SAMBOK: søk Faldbakken, Matias

Faldbakken, Matias
Faldbakken, Matias
Faldbakken, Matias
Faldbakken, Matias
Vinnarar av Bjørnsonstipendet
Pakora

Pakora eller pakoda (hindi पकोड़ा, urdu پکوڑا [pakōṛā], pl.  पकोड़े [pakōṛē]) er ein indisk matrett som blir laga ved dypping av grønsaker eller kjøt i ei røre av kikertermjøl og frityrkokt i vegetabilsk olje. Grønsakslag som ofte blir bruka til pakora er blomkål, løk, aubergin, tomat, potet og spinat, medan kylling er eit vanleg kjøtslag. 

Pakora blir gjerne servert som eit lite snacksmåltid, gjerne saman med indisk te, eller som forrett. Retten er ofte ein del av iftar, kveldsmåltidet der ein bryt ramadan-fasta, for sørasiatiske muslimar.

Dei er også utbreidde som snøggmat i Storbritannia, der dei finst både i indiske restaurantar og i andre matutsal, som kioskar og matbutikkar. I Skottland er det til og med utvikla ein haggis-pakora.

Japansk tempura kan minna litt om pakora, men er mindre krydra.

Kjelder 
 «Pakora» på Engelsk Wikipedia

Bakgrunnsstoff 
 Oppskrift på laukpakora (engelsk)
 Oppskrift på kyllingpakora  (engelsk)

Indisk mat
Snøggmat
Frityrkokt mat
Ord frå hindi
Hyll

Hyll er ein samleterm for fleire ulike staudar, buskar og småe tre av slekta Sambucus eller hylleslekta. Dei mest kjende i Skandinavia er:

 Sambucus ebulus — dansk «sommer-hyld, staude-hyld»
 Svarthyll (lat. Sambucus nigra) — dansk «(vanlig) hyld», svensk «fläder»
 Sambucus nigra, var. laciniata — dansk «fligetbladet hyld, persille-hyld»
 Raudhyll (lat. Sambucus racemosa) — dansk «drue-hyld»
 Sambucus pubens - American Red Elder

Lauvtre
San Fernando del Valle de Catamarca

San Fernando del Valle de Catamarca er hovudstad i provinsen Catamarca nordvest i Argentina. Byen vert i daglegtale berre kalla for Catamarca. Byen dekkjer eit område på 684 km2 og har ein busetnad på om lag 141 000 (2001). Med forstadane er der om lag 200 000 innbyggjarar, om lag 70 % av busetnaden i provinsen.

Geografi 
Byen ligg i dalen Valle de Catamarca, ved foten av det 3220 meter høge fjellet Ambato, 533 meter over havet. Regionen høyrer til Sierras Pampeanas og er mest tørt steppelandskap, men jordkvaliteten er god, noko som gjer at jordbruket er bra.

Historie 
Spanske busetjarar etablerte den første busetnaden i 1558, den gongen under namnet Londres. Byen låg då der dagens forstad San Isidro del Valle Viejo no ligg. 5. juli 1683 vart byen offisielt grunnlagt av Fernando de Mendoza y Mate de Luna, og skilde samstundes provinsen Catamarca frå provinsen Tucumán. 

I 1754 vart den første skulen oppretta i denne provinsen, Colegio de San Francisco. Etter ein sjølvstendedeklarasjon 9. juli 1816, vart den noverande provinsen omfamna av borgarkrig fram til dei fekk sjølvstyre 25. august 1821. Dette varde fram til 1853, når Argentina fekk si eiga grunnlov.

I 1882 hadde byen fått 8000 innbyggjarar, i 1888 vart det første jarnbanenettet oppretta, og litt etter vart ein provinsbank oppretta slik at ein sikra ein viss stabilitet i økonomien. 

I starten voks byen sakte, men ei statue av vår frue Maria, helgenen til dalen, gav status blant pilegrimar og byen vart til eit religiøst senter utover regionen. Likevel var regionen lenge fattig og teknisk tilbakeståande samanlikna med resten av landet, noko som den dominerande Saadi-klanen først og fremst har fått skulda for. Motorkøyrety vart ikkje teke nemneverdig i bruk før på 1990-talet.

Sjølv dei siste åra har regionen vore plaga av eit ustabilt politisk klima, og før guvernørvalet i 2003 brann Partido Justicialista-kandidaten Luis Barionuevo valurner for å tvinge fram eit skifte.

Næringsveg 
Jordbruk er den viktigaste aktiviteten for økonomien i San Fernando del Valle de Catamarca, men lite regn gjer at vatning er naudsynt. Bomull og fedrift er viktigast, medan frukt og druer vert dyrka rundt oasane nær byen. Anna lokal produksjon inkluderer først og fremst teppe og ponchoar, men denne får mindre og mindre å seie. I 1970-åra etablerte fleire industriar seg i byen, men klarte aldri å få same dynamikk i næringa som nabobyane La Rioja og San Juan.

Turisme har vorte viktig, både grunna ei idyllisk plassering, samt den koloniale stilen i og rundt byen.

Byar i Argentina
Catamarca
Oskar Braaten

Oskar Alexander Braaten () var ein norsk skjønnlitterær forfattar som skildra arbeidarmiljøet i Oslo i si samtid, og er særleg vidgjeten for skildringane sine av livet til dei kvinnelege tekstilarbeidarane i veveria og spinneria langs Akerselva.

Oskar Braaten vart fødd på Sagene i Oslo, eller Kristiania, som byen heitte den gongen. Foreldre var Berte Marie Olsdatter og blekkslagar Hans Oskar Haakensen; dei var ugifte, og det vart til at mora oppfostra han og systera åleine. Etter å ha gjort unna folkeskulen, arbeida han som visargut før han vart tilsett hjå bokhandlar og antikvar Bertrand Jensen. Her vart han til 1910, då han tok til som fulltidsforfattar. I tillegg var han ei tid sjef for Det norske Teatret i Oslo. Han skreiv både romanar, noveller og mange skodespel, som mellom anna vart synt på Det Norske Teatret. Han skreiv mykje på nynorsk, og frå 1916 på eit dialektprega bokmål. Mange av nynorskbøkene kom seinare ut i bokmålsversjon.

Braaten gifta seg i 1910 med fiolinisten Ragna Aurora (Nanna) Martinsen.

Oskar Braaten døydde i ei trafikkulukke i Trysil den 17. juli 1939 på veg til den hytta han hadde skaffa seg der.

Verkliste 
 Du heimen min (drama) 1906
 Arv (spelstykke i ei vending) 1910
 Ungen (drama) 1911
 Stor-Anders (drama) 1912
 Sorgenfri (drama) 1914
 Borgen (komedie) 1915
 Mens hjulene staar og andre fortællinger (noveller) 1916
 Arven (ei akt) 1917
 Kammerset (av billedhugger Leo Dürings papirer) 1917
 Bak høkerens disk (drama) 1918
 Fabrikken (noveller) 1918
 Gamlehjemmet Sorgenfri (noveller) 1918
 Ulvehiet (drama) 1919
 Matilde (drama) 1920
 Bams (drama) 1921
 Tapte slag (noveller) 1922
 Opover (drama) 1924
 Den store barnedåpen (drama) 1925
 Dei kvinnfolka! (drama) 1925
 Tribunen (drama ) 1925
 Godvakker-Maren (komedie) 1927
 Bra mennesker (komedie) 1930
 I godt selskap (noveller) 1930
 Prinsesse Terese (drama) 1931
 Masken (drama) 1933
 Oslo-fortellinger (noveller) 1935
 Fugleburet (drama) 1937
 Norske folkeeventyr for born (eventyr) 1939
 Sønnafor syd og nordanfor nord (eventyr) 1941
 Akerselva (dokumentar) 1951
 Bru over elva (utvalde tekstar v/Robert Grøndahl) 1971
 Dømd (drama, finst berre i sml. verk?) 1978
 Hvetebollene (forteljing, fyrste gong publ. i heftet «Jul i Norge» 1920) 1981
 Fortellinger (kortprosa) 1993

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Oskar Braaten hjå Nasjonalbiblioteket

Bokmålsforfattarar
Norske forfattarar
Nynorskforfattarar
Norske dramatikarar
Forfattarar frå Oslo
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Rektangel

Rektangel er det me gjerne kallar firkantar. Det er ein geometrisk figur med fire sider som kvar har rett vinkel mot kvarandre. Sidene er derfor alltid parvis like lange.

Dei lange sidene i eit rektangel blir kalla lengde (l) og dei korte breidde (b). Arealet er produktet av desse: A = l × b

Rektangel er ein særskild type parallellogram medan kvadrat igjen er ein særskild type rektangel.

Firkantar
Europaveg 18

Europaveg 18 (E18) er ein europaveg på nær 190 mil som startar i Craigavon i Nord-Irland og endar opp i St. Petersburg i Russland. Undervegs er han innom Skottland, England, Noreg, Sverige og Finland. Vegen er ei viktig transport- og sambandsåre mellom dei nordiske landa, Russland og Storbritannia.

Rute 
I Noreg går E18 som hovudveg frå Kristiansand austover gjennom Agder, Vestfold og Telemark og Viken via Oslo til Ørje i Viken før han kjem inn på svensk side ved Töcksfors. 

Heile traseen er slik (ferjesamband markert med symbol): 

Craigavon, Belfast, Larne  Stranraer, Gretna, Carlisle, Newcastle  Kristiansand, Arendal, Porsgrunn, Larvik, Drammen, Oslo, Askim, Ørje, Karlstad, Örebro, Västerås, Stockholm/Kapellskär  Mariehamn  Åbo, Helsingfors, Kotka, Vaalimaa, Viborg, St. Petersburg.

E18 deler trasé med E16 eit lite stykke nord for Belfast og mellom Oslo og Sandvika.

Historie 
Etter omstruktureringa av europavegane i 1992 fekk norske delar av vegen namnet Europaveg 39. Andre delar av vegen, det vil seie strekninga frå Kristiansand til Stockholm, blei heitande E18 fordi det tilfeldigvis passa slik i det nye systemet.

Strekninga mellom Stockholm og Sankt Petersburg heitte før omstruktureringa Europaveg 3.

Anna

Oppgradering av E18 i Vestfold 
På grunn av mykje trafikk og ønske om betra sikkerheit er Statens vegvesen i ferd med å byggja om delar av E18 i Vestfold til firefelts motorveg, mot to felt tidlegare. Målet til vegvesenet er at heile strekninga skal ha fire felt innan 2015. På grunn av arbeidet føretok ein arkeologiske utgravingar i arbeidsområda i 2003 og 2004, der ein undersøkte kjende kulturminner frå steinalder, bronsealder, jernalder og mellomalder.

Oppgradering av E18 i Østfold 
Stortinget vedtok utbygging av E18 gjennom Østfold i 1999. Arbeidet skal skje frå 2001 til 2014.

Knutepunkt

Alternative vegar 
Det finst alternative vegar for å reise frå ein stad langs vegen til ein annan. 
 Porsgrunn – Drammen:  via Skien, 9 km kortare. 
 Drammen – Ski:  via Drøbak, 15 km kortare. 
 Örebro – Stockholm/Solna (kryss med E4):  via Södertälje, 1 km kortare, men det er ofte køproblem i Stockholm. Derimot kan E20 nyttast til Stockholm sentrum.
 Kotka – Viborg: // via Villmanstrand, 40 km lengre.

Sjå òg 
 Europaveg 18 i Noreg
 Europaveg 18 i Sverige
 Europaveg 18 i Finland

Bakgrunnsstoff 
 
 Statens vegvesen – vegrapport E18
 E18-prosjektet  - om arkeologiske utgravingar før utbygginga i Vestfold

Europavegar
 
Vegar i Agder
Vegar i Vestfold og Telemark
Vegar i Viken
Vegar i Oslo
Vegar i Storbritannia
Vegar i Nord-Irland
Vegar i Sverige
Vegar i Finland
Vegar i Russland
Høgskulen i Volda

Høgskulen i Volda (HVO) ligg i Volda sentrum i Volda kommune i Møre og Romsdal og hadde i 2017 rundt 4.200 studentar og 350 tilsette.  

Høgskulen i Volda er ein  statleg høgskule i Noreg. Den vart etablert 1. august 1994 etter at det vart vedteke å slå saman dei to statlege høgskulane i Volda som ein del av Høgskulereforma i 1994. Høgskulane som fusjonerte var Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda og Volda lærarhøgskule.

Høgskulen er kjend for å ha lærar- og medieutdanning. I tillegg kan ein ta fag- og profesjonstudiar innan humanistiske fag og samfunnsfag. Faga kan takast i varierande omfang, frå halvtårseiningar til bachelorgrad, mastergrad og nokre doktorgradstudium, og ei rekkje kurs-, etter- og vidareutdanningar.

Rektor er Johann Roppen (sidan 1. august 2015).

Avdelingar 
Høgskulen har fire avdelingar:
 Kulturfag
 Mediefag (inkluderer bachelorgradene i journalistikk, kommunikasjon og animasjon)
 Humanistiske fag og lærarutdanning
 Samfunnsfag og historie

Høgskulen tilbyr internasjonalisering av studiar, og studentane har høve for å ta delar av den ordinære utdanninga si i utlandet ved eit av partneruniversiteta til høgskulen.

Rektor frå 1.8.2015 er Johann Roppen

Studentlag 

Organisasjoner som har studentlag ved høgskulen i Volda er blant andre:
 Amnesty International
 Changemaker
 Den Norske Dokumentarfilmfestivalen
 Fellesorganisasjonen (FO)
 Høgskulekoret
 International Students Union (ISU)
 KRIK
 Natura
 Norsk kommunikasjonsforening
 Norsk Journalistlag
 Norsk Målungdom, studentmållag
 Pangaia
 Pedagogstudentene
 Peikestokken
 Press
 PR-studentane
 RE:ACT
 Studentradio
 Student-TV
 Symfoniorkesteret
 Volda studentidrettslag (VSI)
 Volda kristelige studentlag (VOKS)

Tidligare kjente studentar 

 Margreth Olin
 Anders Tvegård
 Mah-Rukh Ali
 Guri Solberg
 Kari Lise Holmberg
 Asmund Kristoffersen
 Anne Berit Vestby
 Ingvild Bryn
 Thomas Numme
 Åsmund L. Strømnes
Kaare Fostervoll
Alv Jakob Fostervoll
Inge Krokann
 Øyvind Alsaker
 Synnøve Halkjelsvik
 Silje Therese Reiten Nordnes
 Rasmus A. Sivertsen
 Ørjan Håskjold Nyland
 Jakob A. Lothe
Sylvi Listhaug
 Erik Solbakken
 Unni Straume
 Cecilie Skog
 Helene Sandvig
 Espen Graff
 Pål Gordon Nilsen
Jon Hustad

Rektorar ved Høgskulen i Volda 
 Sverre Måseidvåg (1994-1997)
 Gunnar Stave (1997-2007)
 Jørgen Amdam (2007-2011)
 Per Halse (2011-2015)
Johann Roppen (2015-)

Sjå også 
 Studentsamskipnaden i Volda 
 Professorar ved Høgskulen i Volda
 Bygningar ved Høgskulen i Volda

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Høgskulen i Volda
 Studentsamfunnet i Volda 

 
Utdanning i Møre og Romsdal
Volda kommune
Skipingar i 1994
Statlege høgskular i Noreg
Sydney

Sydney er hovudstad i den australske staten New South Wales. Det er òg den største og eldste byen i Australia (grunnlagd i 1788), men trass i dette er det Canberra som er hovudstad i Australia. Med over 4 millionar innbyggjarar, er Sydney-metropolen den største og mest innflytnadsrike av dei to australske sentera for finans, transport, handel og kultur (den andre er Melbourne).

Det mest namngjetne landemerket i Sydney er Operahuset, som vart teikna av dansken Jørn Utzon.

Sydney er ein stor global og nasjonal turistdestinasjon og blir ofte omtala som ein av dei flottaste og mest pulserande byane i verda. Sydney var vertsstad for Sommar-OL 2000.

Sydney er òg kjend for dei flotte strendene sine like ved byen. Dei mest kjende er nok Bondi Beach og Manly Beach.

 
Vertsbyar for sommar-OL
Busetnader grunnlagde i 1788
Aire

Aire er ei elv i West Yorkshire i England. Delar av elva er utbetra slik at ho dannar ein kanal, og det er laga eit kanalsamband med elva Calder. Ho dannar såleis ein del av Aire- og Calder-kanalen. 

Elva har kjelde i sjøen Malham Tarn i North Yorkshire og renn under jorda til ho spring ut ved Aire Head nær Malham. Ho renn gjennom byane Gargrave og Skipton inn i West Yorkshire, der ho renn gjennom dei tidlegare industriområda Keighley, Bingley, Saltaire og Shipley, før ho går gjennom Leeds og landsbyane Swillington og Woodlesford. Ved Castleford renn elva saman med Calder. Nær Knottingley renn ho tilbake inn i North Yorkshire og dannar ei tid fylkesgrense mellom North og East Riding of Yorkshire. 

Aire munnar ut i Ouse ved Airmyn. Myn er eit gammalengelsk ord som tyder 'munning'.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «River Aire» frå ,  den 17. juni 2015.  
 
Elvar i West Yorkshire
Elvar i North Yorkshire
Elvar i Bradford
Elvar i East Riding of Yorkshire
Sigurd Winge

Sigurd Winge () var ein norsk biletkunstnar. Han er mest kjend som grafikar og for monumentalkunsten sin, og han vert sett som ein av dei viktigaste norske biletkunstnarane i sin generasjon.

Far til Winge var byarkitekt i Hamburg, men familien flytte til Kristiania i 1917. Han studerte ved Statens Kunstakademi under Axel Revold frå 1929 til 1932. I 1933 debuterte han på utstillinga 11 unge maleres utstilling i Kunstnerforbundet i Oslo, og same året var han også representert på Haustutstillinga. Det var også i 1933 han møtte Rolf Nesch som fekk stor innverknad på kunsten hans.

Winge døydde i Trondheim i 1970.

Kjelder 
 Steinar Gjessing og Bodil Sørensen: Sigurd Winge, utstillingskatalog frå Nasjonalgalleriet – 1979.
 Wikipedia sin artikkel på bokmål om Winge.

Winge, Sigurd
Kunstnarar frå Oslo
Aix-en-Provence

Aix-en-Provence eller berre Aix [eks] (oksitansk Ais de Provença eller Ais de Prouvènço) er ein universitetsby og kommune som ligg sør i Frankrike, om lag 30 km nord for Marseille. Byen har i dag om lag 140 000 innbyggjarar, av dette ca. 30 000 studentar, og er sous-préfecture (administrasjonsstad) i departementet Bouches-du-Rhône i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur .

Historie 

Byen vart grunnlagd i 122 f. Kr. ved ei varm vasskjelde av den romerske konsulen Sextius Calvinus, som kalla opp staden etter seg og vatnet, Aquae Sextiae. På 300-talet hadde byen vekse til metropolen Narbonensis Secunda. I mellomalderen vart Aix hovudstaden i den tidlegare provinsen Provence. Størst var han først frå 1100-talet av, då han vart eit lærdoms- og kultursenter under husa av Aragon og Anjou.

I lag med resten av Provence, gjekk byen Aix-en-Provence til den franske krona i 1487 og i 1501 oppretta Louis XII parlamentet i Provence, som eksisterte fram til den franske revolusjonen i 1789.

Geografi og klima 
Aix-en-Provence ligg på ei slette, der ein kan sjå utover elva Arc, om lag ein kilometer får den høgre breidda til elva. Byen stig sakte oppover frå nord til sør, og Montagne Sainte-Victoire er lett synleg i aust. Aix ligg i Sør-Frankrike og har eit varmt klima. Middeltemperaturen i januar er 5 °C, og i juli 22 °C. Han har i snitt 300 dagar med sol, og berre 91 med regn. Byen ligg stort sett i le for den kalde mistralvinden, men stundom fører denne vinden til sure forhold.

Kjende folk frå Aix 
 Eleanor av Provence (d. 1291), dronning til Henrik III av England
 Paul Cézanne (1839-1906), målar, levde og måla her
 Émile Zola (1840-1902), forfattar, voks opp her, barndomsven av Cézanne
 Maurice Rouvier (1842-1911), politikar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side om turisme i Aix
 Festivalen i Aix
 Flagget til Aix-en-Provence

Byar i Frankrike
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Bouches-du-Rhône
Busetnader grunnlagde på 100-talet fvt.
Skipingar i 120-åra fvt.
Alexandria

Alexandria er den største hamnebyen og den nest største byen i Egypt. Han ligg i Nildeltaet nord i landet, og er eit viktig transport- og industrisenter, men er også kjend som badeby og turistmål.

Soge 
Alexandria er oppkalla etter Aleksander den store, som grunnla han i 332 f.Kr. nær fiskarlandsbyen Rhakotis. Byen blei bygd rundt ei naturleg hamn som blei kunstig utvida. Byen fekk stor tilflytting av grekarar og jødar. I 305 f.Kr. gjorde Ptolemaios I Soter Alexandria til hovudstaden for riket. Byen voks seg større enn Karthago, og blei ein av dei største byane i den hellenistiske verda. 

Alexandria var kjend for to av verdas sju underverk, det store biblioteket og fyrtårnet sitt. Biblioteket var ein del av forskingssenteret Mouseion, som Alexandria var vidkjend for. Her verka mellom anna matematikarane Euklid, Heron og Hypatia. Den eldste greske omsetjinga av Gamletestamentet, Septuaginta, blei utført i byen på 200-talet f.Kr.

Byen var lenge eit stoppepunkt på handelsruta mellom Europa og Asia. Etterkvart som sjøfart tok over mista han denne stillinga, men opninga av Mahmudiyya-kanalen og Suez-kanalen på 1800-talet gav støytet til ny vekst.

Kjelder 
 Delar av artikkelen bygger på «Alexandria» frå , den 23. mai 2009. 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Alexandria» frå , den 25. mai 2009. 
 
 

Byar i Egypt
Busetnader grunnlagde på 300-talet fvt.
Hamnebyar i Middelhavet
Tidlegare hovudstader
Byar ved Nilen
Hamnebyar i Egypt
Hospitality Club

Hospitality Club er verdas største online gjestmild-teneste.

Historie 
Ifølgje organisasjonen sin eigen statistikk hadde Hospitality Club 553 092 medlemmer i november 2009, kor mange av desse som er aktive vertar eller besøkande er ikkje opplyst.

Organisasjon 
Medlemskap er gratis og skjer ved at ein registrerer seg på vevstaden åt organisasjonen. Hovudaktiviteten er å utveksle huslyd mellom reisande. Medlemmer kan ta imot reisande eller sjølv ta kontakt med andre medlemmer for å besøke dei.

Klubben er drifta med hjelp frå mange friviljuge hjelparar frå rundt om i verda. Grunnleggjarane oppgjev motivasjonen for organisasjonen som «the idea that bringing people together and fostering international friendships will increase intercultural understanding and strengthen peace».

Sjå òg 
 CouchSurfing
 BeWelcome
 Pasporta Servo
 Servas Open Doors

Bakgrunnsstoff 
 http://www.hospitalityclub.org/ 

Reise
Vevstadar
Sosiale nettverk
Byar i Sveits

Alle kommunar med meir enn 10 000 innbyggjarar blir rekna for å vera byar (på tysk Städte, på fransk villes) i Sveits.

A 
 Aarau
 Adliswil
 Affoltern am Albis
 Allschwil
 Amriswil
 Arbon

B 

 Baar
 Baden
 Basel
 Bellinzona
 Bern
 Biel/Bienne
 Binningen
 Birsfelden
 Buchs
 Bulle
 Bülach
 Burgdorf i Bern

C 
 Carouge
 Cham
 Chur

D 
 Davos
 Delémont
 Dietikon
 Dübendorf

E 
 Ebikon
 Einsiedeln
 Emmen

F 
 Frauenfeld
 Fribourg

G 
 Genève
 Gland
 Gossau i St. Gallen
 Grenchen
 Gstaad

H 
 Herisau
 Horgen
 Horw

I 
 Illnau-Effretikon

K 
 Kloten
 Köniz
 Kreuzlingen
 Kriens
 Küsnacht
 Küssnacht

L 

 La Chaux-de-Fonds
 Lancy
 Langenthal
 La Tour-de-Peilz
 Lausanne
 Le Locle
 Liestal
 Locarno
 Lugano
 Luzern
 Lyss

M 

 Martigny
 Meilen
 Meiringen
 Meyrin
 Monthey
 Montreux
 Morcote
 Morges
 Münchenstein
 Münsingen
 Muri
 Muttenz

N 
 Neuchâtel
 Neuhausen
 Nyon

O 
 Oftringen
 Olten
 Onex
 Opfikon
 Ostermundigen

P 
 Ponte Tresa
 Pratteln
 Prilly
 Pully

R 

 Rapperswil-Jona
 Regensdorf
 Reinach
 Renens
 Rheinfelden
 Richterswil
 Riehen
 Rüti i Zürich

S 

 St. Gallen
 Schaffhausen
 Schlieren
 Schwyz
 Sierre
 Sion
 Solothurn
 Spiez
 Spreitenbach
 Stäfa
 Steffisburg

T 
 Thalwil
 Thônex
 Thun

U 
 Uster
 Uzwil

V 
 Vernier
 Versoix
 Vevey
 Volketswil

W 

 Wädenswil
 Wallisellen
 Wettingen
 Wetzikon
 Wil
 Winterthur
 Wohlen
 Worb

Y 
 Yverdon-les-Bains

Z 
 Zermatt
 Zofingen
 Zollikon
 Zug
 Zürich

Sveits
 
Sveitsisk geografi