alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tynset kyrkje

Tynset kyrkje er ei åttekanta kyrkje frå 1795 i Tynset kommune i Innlandet fylke.

Kyrkja er bygd i tømmer og har 700 sitjeplassar. Dette er den største åttekanta kyrkja oppført i lafta tømmer. Den store steinkyrkja på Røros var førebilete for Tynset kyrkje. Byggverket er i tømmer og har 700 plassar. Grunnplanet er ein langstrakt åttekant med seks søyler som ber taket. Det er preikestolsalter med losjar på kvar side på same måte som i Røros kyrkje. Ordninga med preikestolsalter er i tråd med den tids skikk og med protestantismens vekt på preika og samanheng mellom ord og sakrament. Orgelet står over preikestolsalteret. Kor og skip går i eitt utan skarpt skilje. Alterbildet kom i 1826. Den forrige kirken (fra 1708) brant i 1792. Arbeidet med oppføring av kirkebygget tok til i 1793. Taket har knekk, sakristi i to etasjar og et høgt tårn mot vest. Vreim skildrar bygget som «langstrakt åttekant av Røros-typen».

Den åttekanta murkyrkja på Røros var modell for Tynset kyrkje som vart laga noko mindre og oppført i lafta tømmer. Tynset kyrkje er den største åttekantkyrkja i tømmer. Byggmester for var Peder Ellingsen, overbyggmester på kobberverket. Vreim omtalar Ellingsen som ein gåverik konstruktør. Ellingsen hadde deltatt ved oppføring og innreiding av Røros kyrkja, og truleg var han ein av fleire som truleg deltok i utforming av bygget - han laga mellom anna to modellar som forslag til ei lafta kyrkje på Røros. Svend Aspås, som også deltok på Røros, takka nei til oppdraget på Tynset. Det første forslaget var å bygge ei steinkyrkje også på Tynset, men dette vart avvist som for vidløftig. Tømmeret var dei første 40 åra utan kledning, da vart den panelt og måla raud, seinare kom kvitfargen på. Domenico Erdmann henta i 1924 fram igjen dei opphavlege innvendige fargene og marmoreringa som hadde vore dekt av måling.

Bardu kyrkje frå 1829 er bygd etter mønster av Tynset kyrkje. Omkring 1800 utvandra ein god del frå Nord-Østerdalen til Nord-Norge og særleg til nybyggarområda i Bardu. Størstedelen av folkesetnaden i Bardu på den tida hadde bakgrunn fra Tynset og Alvdal, og heldt kontakt sørover.

Galleri

Kjelder 
 Redaktør: Alf Henry Rasmussen – Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7 - «Tynset kirke», s. 612.

Bakgrunnsstoff 
 
 Om Tynset kyrkje på nettstaden til Tynset kyrkjelege fellesråd 
 Om Tynset sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 
 Eldre fotografi av Tynset kyrkje på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen

Kyrkjer i Tynset
Norske kyrkjer frå 1790-åra
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Kulturminne i Tynset
Valkyrkjer i 1814
Lucinda Williams

Lucinda Williams () er ein amerikansk musikar som speler country, blues og rock.

Williams er fødd i Lake Charles i Louisiana.
I 2002 blei ho kåra til beste singer-songwriter i USA av Time Magazine.

Utgjevingar 
 Ramblin''' (1979) 
 Happy Woman Blues (1980)
 Lucinda Williams]] (1980)
 Sweet Old World]] (1992)
 Car Wheels on a Gravel Road (1998)
 'Essence (2001)
 World Without Tears (2003)
 Live @ The Fillmore (2005)
 West (2007)
 Little Honey(2008)
 Blessed (2011)

USA-amerikanske musikarar
Folk frå Louisiana
Holm kyrkje

Holm kyrkje ligg sentralt i bygda Holm i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke.

Kyrkja vart bygd i 1907 og er ein langkyrkje av treverk. Kyrkja har drakehovud øvst på mønet. Byggjeleiar var Anton Nerheim.

Søsterkyrkje 
Veøy kyrkje, på Sølsnes i Molde kommune er bygd samtidig og er systerkyrkje. De to kyrkjene ligg på kvar si side av Langfjorden.

Kjelde 
 Thaule, John Ove; Ubostad, Ingar; Pedersen, Bjørn. 1990. Kyrkjene våre i Ei bok om Rauma, Rauma kommune. s 207-210

Bakgrunnsstoff 
 Om Eid og Holm sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Møre og Romsdal» på nettstaden til Arkivverket
 Om kyrkjene i Eid og Holm sokn på nettstaden til Grytten prestegjeld

Bildegalleri 

 

Kyrkjer i Indre Romsdal prosti
Kyrkjer i Rauma
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Karl Norum
Norske kyrkjer frå 1907
Kulturminne i Rauma
Skatval kyrkje

Skatval kyrkje ligg ved E6 på Skatval i Stjørdal kommune i Trøndelag fylke, og var opphavleg ei mellomalderkyrkje, men er blitt påbygd fleire gonger. Kyrkja slik ho står i dag er ei trekyrkje frå 1901. Det er kyrkjegard ved kyrkja.
 

I 1589 var det tre kyrkjer som det ikkje lenger var behov for, Auran og Fløan kyrkjer i Skatval og Skjølstad kyrkje i Hegra. Det vart då igjen fire kyrkjer i Stjørdal prestegjeld, hovudkyrkja Værnes kyrkje og Skatval, Hegra kyrkje og Lånke kyrkje. Desse kyrkjene vart betent av to prestar. 

Ved kongeleg resolusjon 28. juli 1849 vart Stjørdal prestegjeld delt, og Nedre Stjørdal prestegjeld kom til å bestå av Værnes (Stjørdal) hovudsokn og anneksa Lånke og Skatval. Prestegjeldet fekk ein sokneprest og ein kapellan.

Kjelder 
 Redaktør: Alf Henry Rasmussen – Våre kirker : norsk kirkeleksikon. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7 - «Skatval kirke», s. 229

Vidare lesnad 
 Johan Petter Rønningen: Skatval kirke 1901-1976 Utgitt i 1976. 81 sider 
 Johan Petter Rønningen: Skatval kirke 1901-1991 Utgitt i 1991. 247 sider

Bakgrunnsstoff 
 Om Skatval sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Fotografi frå 1927 av Skatval kyrkje, fotograf: Anders Beer Wilse
 Arkivverket: «Kirkebøker, Nord-Trøndelag» 

Kyrkjer i Stjørdal
Norske kyrkjer frå 1901
Trekyrkjer i Nidaros
Kulturminne i Stjørdal
Langkyrkjer i Nidaros bispedømme
Britisk folkemusikk

Britisk folkemusikk er folkemusikk som har utvikla seg på dei britiske øyane, Storbritannia og Irland. Denne musikken har ofte vore delt inn etter geografiske område, som engelsk, irsk, skotsk eller walisisk folkemusikk, eller endå mindre regionar. Men mykje av tradisjonen har kryssa desse ofte kunstige grensene, slik at det også kan vera nyttig å sjå britisk folkemusikk som eit heile.

Nokre viktige typar britisk folkemusikk er balladar, sjantiar og dansemusikk som jig, reel og hornpipe.

Undersjangrar 
 Elektrisk folk
 Keltisk musikk
 Irsk folkemusikk
 Skotsk folkemusikk

Kjelder

 
Folkemusikk etter nasjonalitet
Folkemusikk
Lisleherad kyrkje

Lisleherad kyrkje står vestom Kloumannsjøen (Tinne) i Lisleherad i Notodden kommune i Vestfold og Telemark, og er ei tømra langkyrkje som vart oppført i 1873–76. Kyrkja avløyste ei stavkyrkje som vart riven like før den nye kyrkja vart oppført. Lisleherad kyrkje har 140 sitjeplassar.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Brendalsmo, Jan: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2015), s. 30–31
 Om Lisleherad kyrkje på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebok for Telemark» på nettstaden til Arkivverket

Fotnotar 

Kyrkjer i Øvre Telemark prosti
Kyrkjer i Notodden
Norske kyrkjer frå 1870-åra
Kulturminne i Notodden
Jacob Wilhelm Nordan
1873 i Noreg
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Elverhøy kyrkje

Elverhøy kyrkje er ei krosskyrkje frå 1803 i Tromsø kommune i Troms og Finnmark.
Opphavleg vart kyrkja bygd i det som no er Tromsø sentrum, i kyrkjeparken i 1803. I 1834 vart ho domkyrkje. I 1861 vart kyrkja flytta til Strandveien som kyrkje for Tromsøysund sokn, og for Elverhøy i 1967. I 1974 vart ho flytt dit ho no står, og restaurert.

Kyrkja er bygd i tre og har 350 plassar.

Kjelder 
 Om kyrkja på nettstaden Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard

Bakgrunnsstoff 
 
 

Krosskyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Tromsø
Kyrkjer i Tromsø Domprosti
Norske kyrkjer frå 1800-åra
Kulturminne i Tromsø
Valkyrkjer i 1814
Rolvsøy kyrkje

Rolvsøy kyrkje er ei langkyrkje frå 1908 i Fredrikstad kommune i Østfold fylke.

Kyrkja er bygd i teglstein og er i romansk stil. Ho har 450 sitjeplassar.

Ein kan kome til kyrkja via Riksveg 109 og Riksveg 112.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Rolvsøy kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforskning
 Om Rolvsøy kyrkje på nettstaden til Fredrikstad kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff 
 Om Rolvsøy sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Østfold» på nettstaden til Arkivverket 
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 Rolvsøy kirke Kyrkjesøk 

Kyrkjer i Fredrikstad
Norske kyrkjer frå 1908
Kyrkjer i Fredrikstad Domprosti
Kulturminne i Fredrikstad
Langkyrkjer i Borg bispedømme
Trondenes kyrkje

Trondenes kyrkje er soknekyrkje for Trondenes sokn i Harstad kommune i Trondenes prosti. Kyrkja er den nordlegaste bevarde mellomalderkyrkja i Noreg og hovudverket i norsk seinmellomlalderkunst. Det var Svein Erikson, som var sokneprest i Trondenes frå 1427 og seinare dekan i Nidaros, som sytte for at kyrkje vart bygd. Ho er den rikast ustyrte mellomalderkyrkja i Nord-Noreg, og ho har det høgaste bevarte kyrkjeskipet i ei norsk mellomalderkyrkje utom Nidarosdomen. Opp til toppen av vestgavlen er det 23 meter.

Kyrkja ligg på Trondenes, om lag tre kilometer nord for sentrum av Harstad, ein historisk stad med spor attende til vikingtida. Ein har lenge meint at kyrkja var bygd rundt 1250, men nyare forsking tydar på at ho er bygd på 1400-talet. Det er årringsprøvar av takverket som har gjort at ein har kome fram til at kyrkja truleg var ferdigbygd kring 1440. Kyrkja er bygd på eit område der det truleg tidlegare har stått trekyrkjer frå 1100-talet. Rundt kyrkja finst det restar av festningsverk. Formålet med det var truleg å verne kyrkja mot brutale russiske skatteinnkrevarar som verka i Finnmark og Troms på 1400- og 1500-talet.

I Noreg var det lite kyrkjebygging på 1400-talet. Det verkar vore noko økonomisk tilbakegang allereie før Svartedauden kom kring 1350, men Svartedauden og dei påfølgjande pestane førte til ein stor attendegang i folketalet og med det nedgang også i jordleiga kyrkja til ein stor del levde av. Dette vart i Nord-Noreg oppvoge av ein blømande tørrfiskhandel, og det er truleg tørrfiskpengar som har finansiert bygginga av Trondenes kyrkje.

Inventar 

Kyrkja har heile tre altertavler i form av alterskåp laga i verkstaden til den kjende bileteskjeraren Bernt Notke frå Lübeck. Dei er frå perioden slutten av 1400-talet til byrjinga av 1500-talet og står plaserte på dei tre altera øvst i koret. I tillegg er ei tilsvarande tavle teken vare på i Bergen museum og ei ved Historsk museum i Oslo.

Referansar

Litteratur 
 Ekroll, Øystein, Stige, Morten, Havran, Jiri, Middelalder i stein 1. band i serien Kirker i Norge, Oslo 2000, ISBN 82-91399-09-3

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Harstad
Norske kyrkjer frå 1400-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Nord-Hålogaland bispedømme
Kulturminne i Harstad
Kyrkjer i Trondenes prosti
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Troms og Finnmark
Korinteidet

Korinteidet er eit smalt eid mellom halvøya Peloponnes og fastlandet i Hellas, nær byen Korint. Vest for eidet ligg Korintbukta, medan Saroniabukta ligg i aust. Sidan 1893 har Korintkanalen med ei lengd på 6,3 km gått gjennom eidet og i praksis gjort Peloponnes om til ei øy. 

Planar om ein vassveg gjennom eidet, så skip slapp å segle rundt heile Peloponnes, har eksistert sidan antikken. Det første forsøket på å byggje ein kanal vart utført av tyrannen Periander på 600-talet fvt. Dette var derimot så teknisk vanskeleg at han i staden konstruerte ein rampe av stein på land, kalla Diolkos, der båtane vart dradd over. Restane av Diolkos ligg i dag ved sida av den moderne kanalen. 

Då Den romerske republikken, og seinare Romarriket, tok kontroll over Hellas, vart det prøvd fleire løysingar. Det vart igjen gjort forsøk på å grave seg gjennom, men òg desse gongane vart det stogga.

Kjelde

Gresk geografi

hr:Korintski kanal
Tromsdalen kyrkje

Tromsdalen kyrkje, òg kalla Ishavskatedralen, er ei kyrkje i Tromsøysund sokn i Tromsø domprosti. 

Namnet Ishavskatedralen har kyrkja etter si karakteristiske form; forma og dei lyse felta gjev assosiasjonar til isfjell. Kyrkja, som vart vigsla i 1965, ligg på fastlandet utanfor ishavsbyen Tromsø, godt synleg frå Tromsøya, dei store bustadfelta i Tromsdalen, med båt, og med bil til eller frå byen.

Ishavskatedralen er både ein turistattraksjon og eit symbol og landemerke for Tromsø.

Historie 

Den første kyrkjeforeininga starta på 1920-talet arbeidet for å få reist ei kyrkje i Tromsøsundet. 7. november 1955 vedtok Tromsøysund formannskap at eigedommen «Sofiero» skulle bli kyrkjetomt. Ein plankomité bestemte at kyrkjebygget skulle gje plass til gravkapell og forsamlingssal. Sommaren 1957 kom det første planutkastet frå arkitekt Jan Inge Hovig. Revidert kyrkjeplan kom 8. februar 1960. Endeleg vedtak om bygging etter denne planen vart gjeve ved kgl. resolusjon 9. november 1962. Byggearbeida vart påbegynt 1. april 1964. Kyrkja vart vigsla av biskop Monrad Norderval den 19. desember 1965.

Frontpartiet mot vest er 35 meter høgt. På langsidene er taket bygd av betongskiver som strekkjer seg heilt ned til bakken og flatane er kledde med brennlakkerte, perlegrå aluminiumsplater. Lysrøyr ved vindauga kastar lys på flatene utvendig, samtidig som dei lyser opp inne i kyrkja.

Kyrkja har ei grunnflate på 900 kvm. med sitjeplass til 720 menneske. Kjellarplanet har ei grunnflate på 1020 kvm. Gravkapellet er bygd om til undervisningssal.

Orgelet 

Det nye orgelet med 3 manualar og 42 stemmer vart innvigd under 40-års jubileet for kyrkja 17. desember 2005. Det gamle orgelet frå 1965 var ikkje funksjonelt og heldt ikkje lenger moderne krav.

Soknerådet i Tromsøysund gav etter oppdraget om å lage eit nytt orgel til svenske Grønlund orgelbyggeri. Orgelet har eit moderne kombinasjonssystem, kapasitet inntil trestroken c, karakteristiske røyrstemmer, ein 32- fot i pedalen og ein fransk-symfonisk stil som gjer orgelet til eit attraktivt instrument, både under kyrkjelege handlingar og konsertar.

Prisar
Kyrkja og arkitekten vart heidra med arkitekturprisen Houens fonds diplom i 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Tromsøysund sokn 
 Arkitektguide
 Heimeside: Ishavskatedralen
 Bilete av Ishavskatedralen
 

Jan Inge Hovig
Kyrkjer i Tromsø
Kyrkjer i Tromsø Domprosti
Norske kyrkjer frå 1965
Kulturminne i Tromsø
Houens fonds diplom
Flyndrefisk

Flyndrefisk (Pleuronectiformes) eller flatfisk er ein orden flate botnfisk som lever i salt-, brakk- og ferskvatn over heile verda. Det finst over 600 artar, dei fleste av desse finn me i Stillehavet. I norske farvatn finst det seksten artar, mellom dei kveite og raudspette.

Flyndrene er kanskje den fiskeordenen som er enklast å kjenna att. Fiskane i gruppa er flattrykt frå sidene, og ligg sidelengs på botnen. Begge augo sit på sida som vender opp, noko som gjev dei ein særs asymmetrisk utsjånad.

Kjenneteikn 
Flyndrelarver er opphavleg bilateralsymmetriske, men under utviklinga frå larve til vaksen flyttar det eine auga seg frå den eine sida til den andre. Om det er den venstre eller den høgre sida som vender opp varierer frå familie til familie.

Oversida på ei flyndre er i regelen kamuflasjefarga og svakt avrunda. Undersida er flat og nesten alltid kvit. Augo sit høgare enn resten av kroppen, noko som gjer at fiskane i denne gruppa kan halda oppsyn med kva som skjer rundt dei sjølve når dei ligg nedgravne i sand.

Bakgrunnsstoff
Trípoli i Hellas

Trípoli (gresk Τρίπολη, eldre form og på latinsk Tripolis, og stundom Tripolitsa, Tripolitza og Tripolizza) er ein by på Peloponnes i Hellas. Trípoli er ein kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes og er hovudstad både i periferieininga og i periferien Peloponnes. Byen er den største i periferieininga og ein av få stader i Arkadía som veks.

Avstanden frå Pýrgos er om lag 145 km aust, han ligg 125 km aust for Olympia, 144 km søraust for Pátra og søraust for Kalávryta, 78 km sørvest for Korint og om lag 148 km sørvest for Aten. I tillegg ligg han vest for Árgos og Návplio, nordvest for Leonídio, nord for Spárti, nordaust for Kalamáta, 33 km nordaust for Megalópoli og nordaust for Kyparissía, aust for Stemnítsa og søraust for Dimitsána. I dag er Trípoli sete for det nye Peloponnes universitet.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Trípoli
 Valtétsi
 Korýthio
 Levídi
 Mandínia
 Skirítida
 Tejéa
 Fálanthos
Dei åtte tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 47 254 innbyggjarar, medan kommunaleininga Trípoli hadde 33 785 og tettstaden med same namn 30 866 innbyggjarar.

Historie 
I mellomalderen vart staden kalla Drobolitsa, Droboltsá eller Dorboglitza, som kanskje kjem frå det greske Hydropolitsa, «Vassbyen» eller kanskje det sørslaviske ordet som tyder «slette med eiketre».

Den moderne Trípoli vart grunnlagd i 1770 nær ruinane av dei antikke byane Pallantron, Tegea og Mantinea, derfor namnet Τρίπολης = τρεις πόλεις, som tyder «tre byar». Før den greske sjølvstendekrigen hadde han ein muslimsk og jødisk folkesetnad og var det sentrum for den osmanske okkupasjonen av Hellas.

Under den greske sjølvstendekrigen vart Trípoli den første store byen som vart teken av grekarane. Theodoros Kolokotronis tok byen 17. oktober 1821 . Den muslimske folkesetnaden, som bestod av tyrkarar og albanarar, vart massakrert, kanskje så mykje som 30 000 menneske. Då Ibrahim Pasha gjenerobra byen 22. juni 1825 massakrerte han til gjengjeld den kristne folkesetnaden og brende ned byen.

Etter at han vart erobra på ny av grekarane i 1829 vart Trípoli eit stort senter i det sjølvstendige Hellas.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Tripoli, Greece» frå ,  den 19. september 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Tripoli
Tripoli
Tripoli
Tripoli
Tripoli
Tripoli
Tripoli
Namn knytte til talet 3
Ytre Arna kyrkje

Ytre Arna kyrkje er ein langkyrkje frå 1899 i Bergen kommune i Hordaland fylke.

Kyrkja er bygd i tre og har 250 sitjeplassar. Ho vart vigsla  5. november 1895.

Historie
Kyrkja i Ytre Arna er ein kopi av Berger kyrkje frå 1895 i Svelvik i Vestfold. Kyrkjene har same arkitekt og er frå den same tidsperioden. Årsaka til at desse kyrkjene er bygd over same lest, handlar om industrihistorie. Bygdene Ytre Arna og Berger vart endra til industristader og vart bygd opp omkring tekstilindustrien. Peter Jebsen stod for bygginga i Ytre Arna, medan broren Jürg Jebsen stod for bygging i Berger. 

Arkitekt Schak August Steenberg Bull, nevø av Ole Bull, har og teikna Troldhaugen til sin fetter Edvard Grieg.

Referansar

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 Ytre Arna kyrkje Kyrkjesøk

Arna
Kyrkjer i Åsane prosti
Kyrkjer i Bergen
Kulturminne i Bergen
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1899
Árgos

Árgos (gresk Άργος) er ein by på Peloponnes i Hellas. Byen ligg i nærleiken av Návplio, som var den historiske hamna til byen, kalla opp etter Nauplios. Árgos var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 i kommunen Árgos-Mykínes i periferieininga Argolída i periferien Peloponnes, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Árgos 27 050 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 22 209 innbyggjarar.

Namnet 
Namnet stammar frå tida før grekarane, til liks med namnet på akropolisen, Lárisa. Etymologisk stammar det frå ein mytologisk grunnleggar kalla Argos, son av Zevs og Niobe.

Innbyggjarane i Árgos vart kalla Αργεῖοι, Argīvī på latin.

Historie

Antikken 
Ei neolitisk busetnad låg nær den sentrale heilagdomen i Argolis. Heilagdomen var tileigna «argiviske Hera». Hovudfestivalen i tempelet var Hekatombaia, ei av dei viktigaste markeringane i sjølve Árgos. Walter Burkert (Homo necans, s. 185) knytte festivalen med myter til Hermes sitt drap av Argus Panoptes. Det har vore spekulasjonar om at Hermes sitt epitet argeifontes som vart forstått som «argusdreparen» veldig tidleg, faktisk er knytt til adjektivet argós, «skimrande» eller «rask», frå rota arg- (urindoeuropeisk språk: *arǵ-, dermed òg argyros, «sølv») med tydinga «skinande klår» eller liknande, og berre sekundært knytt til stadnamnet eller den mytologiske Argus.

Árgos var ein viktig festning i mykensk tid, og vart saman med nabobyane Mykene og Tiryns (Tíryntha) svært tidlege busetnadar på grunn av plasseringa deira midt på den fruktbare sletta i Argolis.

På Homer tid høyrte han til ein av av tilhengarne til Agamemnon og gav namnet sitt til dei omkringliggande distrikta, argolidiske, som romarane kjende som Argeia. Historia til Árgos var knytt til Sparta etter 500-talet fvt.

På grunn av at byen nekta å delta i persarkrigane vart Árgos skydd av nesten alle dei andre bystatane. Árgos vart verande nøytral eller den ineffektive allierte til Aten under kampane mellom Sparta og Aten på 400-talet fvt.

Mellomalderen 
På 1100-talet vart det bygd ei borg på høgda Lárisa, staden der den antikke akropolisen, kalla Kástro Lárisa, låg. Árgos kom under krossfararar, så til venetianarane og vart erobra av Det osmanske riket i 1463. Morosini erobra han for Venezia i 1686, men han vart gjenerobra av osmanarane i 1716. Han vart ein del av kongedømet Hellas etter den greske sjølvstendekrigen.

Árgos i dag 

Ifølgje den greske folketeljinga frå 2011 har sjølve byen vel 22 000 innbyggjarar. Han er den største byen i periferieininga, ein av dei få periferieiningane i Hellas der den største byen har større folketal enn hovudstaden.

Store delar av byen har overlevd og er populære turistattraksjonar. Men det er landbruk som er den hovudnæringa i området, der sitrusfrukt er den viktigaste avlingen. Oliven er òg populære her.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Kjelde 

Argos
Argos
Argos
Fjærland kyrkje

Fjærland kyrkje er ei langkyrkje frå 1861 i Mundal ved Fjærlandsfjorden, i Sogndal kommune i Sogn og Fjordane fylke. 

Kyrkja vart sett opp etter teikningar av Christian Heinrich Grosch. 
Fyrst på 1930-talet vart kyrkja pussa opp, utvida og mykje endra, ved arkitekt Johan Lindstrøm. 
Før omvølinga var kyrkja kvitmåla og romma kring 240 personar, sidan har ho vore raudmåla og hatt plass til 300. 
Kyrkja vart vigsla på nytt 13. august 1931. 
Altartavla er frå 1931 og er måla av Bernt Tunold.

Dagens kyrkje er den tredje ein kjenner til har vore i Fjærland. Den fyrste var ei stavkyrkje som stod på garden Bøyum, kring fire kilometer nordom Mundal. Ho skal ha vore frå 1100-talet og stod til 1610, då ho bles ned. Då det vart sett opp ny kyrkje til erstattning for stavkyrkja vart det på Mundal. Det er usikkert nett når den kyrkja vart sett opp, men det skjedde kring 1610. 

Kyrkja er soknekyrkje i Fjærland sokn i Sogn prosti- Soknet høyrde frå 2000 til 2004 (då prestegjeldsordninga vart utfasa) til Sogndal prestegjeld. Tidlegare høyrde soknet til Balestrand prestegjeld, og før Balestrand vart skild ut som eige prestegjeld i 1850, høyrde Fjærland til Leikanger prestegjeld.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Margrethe Henden Aaraas og Sigurd Vengen: «Fjærland kyrkje» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 «Fjærland kyrkje» på NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
 Sigurd Muri: Norske kyrkjer. Det Norske Samlaget. Oslo 1971

Bakgrunnsstoff 
 Om Fjærland sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen

Christian H. Grosch
Kyrkjer i Sogn prosti
Kyrkjer i Sogndal
Langkyrkjer i Bjørgvin
Johan Lindstrøm
Norske kyrkjer frå 1860-åra
Kulturminne i Sogndal
Sunnylven

Sunnylven er ein tidlegare kommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal. Kommunen vart oppretta som Sunnylven formannskapsdistrikt i 1837.

Den 1. januar 1965 vart Sunnylven samanslegen med Stranda til den nye Stranda kommune. Ved samanslåinga budde det 1 221 personar der. Sentrum i Sunnylven er Hellesylt. Sunnylven har eige idrettslag, Sunnylven IL

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Sunnylven kommune frå 1900 til 1965:

Kjende sunnylvingar 
Ole Karl Frøysøye, Ole M. Gausdal, Ivar Kjelstad, Arne Korsbrekke, Ole I. Langeland, Rasmus Langeland og Nils A. Liaaen var alle fødde i Sunnylven.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Historiske arkiv etter Stranda kommune og Sunnylven kommune på Arkivportalen

Historie i Stranda
Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Sunnmøre
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1965