alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurovision Song Contest 1999

Eurovision Song Contest 1999 var den 44. Eurovision Song Contest, og vart arrangert den 29. mai 1999 i Merkaz HaKongresim HaBeinLeumi i Jerusalem i Israel. Israel fekk arrangementet etter at Dana International vann året før, i 1998. Programleiarane var Yigal Ravid, Dafna Dekel og Sigal Shahamon. Etter ei spanande avstemming vann Sverige sitt bidrag «Take me to your heaven» av Charlotte Nilsson. Dette var fjerde gongen Sverige vann i historia, og andre gongen dei vann i 1990-åra. (Carola vann i 1991 med «Fångad av en stormvind»).

Frå og med dette året droppa EBU regelen som sa at bidraga måtte vera på eitt av dei offisielle språka i landet det kom frå; deltakarane stod no fritt til å syngja på kva språk dei ville. I 1999 valde 13 av dei 23 landa å syngja heilt eller delvis på engelsk. Arrangøren trong heller ikkje å stille med eit orkester lenger, noko som har ført til at alle songane har blitt framført med singback sidan. Irske Johnny Logan, som har vunne tevlinga tre gonger (to gonger som artist, ein gong som låtskrivar) kritiserte denne avgjersla, og sa at tevlinga hadde vorte ei rein karaoke-tevling.

Latvia skulle eigentleg debutera, men trekte seg i siste liten. Som fylgje av dette vart Ungarn tilbode plassen deira. Då Ungarn avslo, fekk Portugal tilbodet om den ledige plassen, og dei takka ja. Ungarn kom ikkje att før i 2005.

Både Tyskland og Bosnia-Hercegovina måtte senda 2. plassane frå sine nasjonale finalar til Jerusalem. Dette kom av at vinnarane frå begge landa vart diskvalifiserte. Men både vinnaren i Tyskland, Corinna May, og vinnaren i Bosnia-Hercegovina, Hari Mata Hari, skulle koma att seinare, i kvar seg 2002 og 2006. 

Artisten Selma frå Island med songen «All Out of Luck» var ein stor favoritt til å vinna tevlinga. Kypros vart på førehand tippa som ein av hovudutfordrarane hennar, men enda til slutt nest sist med berre to poeng (frå Storbritannia). Under avstemminga vart det ein kamp mellom Island, Kroatia, Sverige og Tyskland, der Island låg i teten det meste av tida. Bosnia-Hercegovina avgjorde til slutt det heile i Sverige sin favør, ved å gje dei 12 poeng og ingenting til Island. 

Noreg sitt bidrag, «Living My Life Without You» av Stig van Eijk enda på 14. plass med 35 poeng.

Resultat

Røystegjeving
Tavla er ordna etter rekkefølgjen på røystinga i finalen. Deltakerlanda brukte telefonrøysting, medan Litauen, Tyrkia, Irland og Bosnia-Hercegovina brukte jury.

12 poeng 
Under er lista over landa som fekk 12 poeng i finalen:

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå «Eurovision Song Contest 1999» frå ,  den 12. april 2011.  
 

Musikk i 1999
Eurovision Song Contest etter år
Let's Stick Together

«Let's Stick Together» eller «Let's Work Together», er ein bluessong skriven av Wilbert Harrison og gjeven ut i 1962. I 1969–1970 vart han ein hit for Harrison og har sidan vorte spelt inn av andre artistar, som Canned Heat og Bryan Ferry, som begge tok songen til listene.

Originalen
Wilbert Harrison spelte inn «Let's Stick Together» i 1962 som eim 12-takts shuffle-blues i middels tempo. Songen nådde ikkje listene den gongen, men då Harrison spelte inn songen på ny i 1969 for Sue Records, nådde han 32. plass på Billboard Hot 100 i 1970, som var første gongen Harrison var på lista sidan «Kansas City» i 1959. I motsetnad til den tidlegare versjonen, var den andre ein soloframføring med Harrison (tilskriven som «Wilbert Harrison One Man Band») på vokal, munnspel, gitar og perkusjon.

Dei to songane til Harrison nyttar same melodi og struktur, men teksten er forskjellig.

Canned Heat-versjonen

Kort tid etter at Wilbert Harrison gav ut «Let's Work Together», spelte bluesrockbandet Canned Heat inn sin versjon av songen. I motsetnad til dei tidlegare singlane deira med vokal og munnspel av Alan Wilson, var det Bob Hite som song på denne songen, medan Wilson spelte slide-gitar. Songen vart klargjort for singelutgjeving i desember 1969, men då det viste seg at Harrison sin versjon vart populær, venta dei med å gje ut singelen til Harrison sin versjon hadde falle ut av lista.

Canned Heat sin «Let's Work Together» kom ut i august 1970 og nådde 26. plass på Billboard Hot 100-lista. Han vart òg gjeven ut på albumet Future Blues i 1970. Harrison-singelen nådde ikkje lista i Storbritannia, medan Canned Heat-versjonen vart den største hitten deira i landet då han nådde 2. plass.

Bryan Ferry-versjonen
I 1976 gav Bryan Ferry ut «Let's Stick Together» på singel. Ingen andre av singlane hans nådde like høgt på lista i Storbritannia, ein 4. plass. Songen vart gjeven ut på albumet Let's Stick Together same året. Ein remiksa versjon frå 1988 vart gjeven ut som singel, som «Let's Stick Together '88», og nådde 12. plass i Storbritannia.

Andre versjonar
 1988 - Bob Dylan spelte inn ein versjon på albumet Down in the Groove.
 1990 - Dwight Yoakam fr¨å If There Was a Way.
 1991 - Kentucky Headhunters frå Harley Davidson and the Marlboro Man
 1991 - Status Quo frå Rock 'til You Drop.
 1995 - George Thorogood i ein konsertversjon med Elvin Bishop på slidegitar for Live: Let's Work Together.
 2007 - K.T. Tunstall på Radio 1 Established 1967.
 2008 - Ry Cooder med Buckwheat Zydeco, Jim Keltner, Jim Dickinson og Mike Elizondo på albumet The UFO Has Landed.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Let's Stick Together (song)» frå ,  den 12. april 2011.  

Songar frå 1962
Singlar frå 1962
Singlar frå 1969
Singlar frå 1970
Singlar frå 1976
Bluessongar
Bryan Ferry-songar
Bob Dylan-songar
Status Quo-songar
Canned Heat-songar
Dwight Yoakam-songar
Leningrad Cowboys-songar
George Thorogood-songar
Showaddywaddy-songar
K.T. Tunstall-songar
Ry Cooder-songar
Bokbuss

Bokbuss er ein buss som er fylt med bøker, som fungerer som eit omreisande bibliotek. Bokbussane har ofte faste ruter i distrikta eller til stader og institusjonar der lånarane har vanskeleg for å kome seg til bibliotek. I Noreg er bokbussen ein del av den oppsøkjande bibliotekverksemda tufta i biblioteklova frå 1985 og vert mellom anna drivne av fylkesbiblioteka. 

I dei tre vestlandsfylka Hordaland, Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal går òg bokbåten «Epos».

Historie 
Den fyrste bokbussen i Noreg tok til å køyra rundt i Vestfold i 1948, men tenesta vart etterkvart ein viktig kultur- og kunnskapsformidlar over heile landet. I dag har kommunikasjonen vorte betre og det er lettare å reisa for folk. Saman med at det er lettare å henta informasjon via fjernsyn og Internett har dette ført til at bokbusstilbodet fleire stadar er i ferd med å verta lagt ned.

Galleri

Kjelde 
 Omsett frå Wikipedia på bokmål, måndag 12. april 2011.

Sjå òg 
 Bokbåt
 Bibliotek

Bussar
Litteratur
In Your Mind

In Your Mind er det fjerde studioalbumet til den engelske songaren Bryan Ferry, som soloartist. Det var det første soloalbumet hans med berre originale songar, gjeve ut under ein fire år lang pause for bandet hans Roxy Music. På grunn av pausen la Ferry ut på ein lang turné etter albumet kom ut.

Mottaking

The Village Voice-kritikaren Robert Christgau skreiv: «Ferry har skreddarsydd ei ny rekkje med songar for solokonseptet sitt, i staden for å låne frå tidlegare Roxy eller hans ringe forfedrar, og særskild på side ein er greiene jordnære på appellerande vis.» I 1992 skreiv Mark Coleman i The Rolling Stone Album Guide at «In Your Mind strevar etter den forblåste, friske innverknaden av Roxy Music-klassikaren Siren. Dei mange Ferry-komposisjonane er gledelege, men sjølv dei mest fengande ('Tokyo Joe,' 'Party Doll') strevar med å gjenskape Roxy sine kjende romantiske og musikalske tema.»

AllMusic-kritikaren Ned Raggett skreiv seinare at In Your Mind «er framleis det løynde høgdepunktet i karrieren til Ferry, eit energisk album som hadde fått langt meir merksemd om det hadde vore eit Roxy-album.»

Innhald

Medverkande
Bryan Ferry - vokal, keyboard
Chris Spedding - gitar
Phil Manzanera - gitar
Neil Hubbard - gitar
Paul Thompson - trommer
John Wetton - bass
John Porter - bass
David Skinner - piano
Ann O'Dell - strykearrangement
Chris Mercer - saksofon, hornarrangement
Mel Collins - saksofon, hornarrangement
Martin Drover - trompet
Ray Cooper - perkusjon
Morris Pert - perkusjon
Preston Heyman - trommer
Jacquie O'Sullivan, Helen Chappelle, Dyan Birch, Paddie McHugh, Doreen Chanter - korvokal

Teknisk
Steve Nye – lydteknikar
Ross Cullum – assisterande lydteknikar
Nigel Walker – assisterande lydteknikar
Nick de Ville – design
Bob Bowkett (C.C.S.) – kunst
Monty Coles – fotografi

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «In Your Mind» frå ,  den 13. april 2011 og 19. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
 David Buckley (2004). The Thrill of It All: The Story of Bryan Ferry and Roxy Music''''

Bakgrunnsstoff
 Roxyrama 
 Viva Roxy Music 
 British certification

Musikkalbum frå 1977
Bryan Ferry-album
Album produserte av Steve Nye
E.G. Records-album
Take Me to the River

«Take Me to the River» er ein song frå 1974 skriven av Al Green og gitarist Mabon «Teenie» Hodges. Hitversjonar vart spelt inn av både Syl Johnson og Talking Heads.  I 2004 vart originalen til Al Green rangert på 117. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.

Al Green
Den originale versjonen vart spelt inn av Al Green i 1974 for albumet Al Green Explores Your Mind, produsert av Willie Mitchell med musikarane Charles, Leroy og Mabon Hodges (The Hodges Brothers), trommeslagar Howard Grimes og Memphis Horns.  Green og Mabon Hodges skreiv songen i eit hus dei leigde ved Lake Hamilton i Arkansas, i løpet av tre dagar i 1973, då dei måtte kome med nye songar.  I følgje Mitchell skreiv Green teksten og Green og Hodges melodien i lag.

Syl Johnson
Plateselskapet Hi Records gav ikkje ut Green-utgåva på singel, men gav han i staden til Syl Johnson, som var på same selskapet. Johnson-innspelinga, som hadde med dei same musikarane som Green, med munnspel og ein råare synging i tillegg, nådde 48. plass på den amerikanske singellista i 1975, og 7. plass på R&B-lista.

Talking Heads og seinare versjonar
I 1976 vart Foghat det første rockebandet som spelte inn songen, for albumet Night Shift.  To år seinare vart han spelt inn av både Levon Helm og Bryan Ferry for soloalbuma deira, og så av bandet Talking Heads for det andre albumet deira More Songs About Buildings and Food. Versjonen deira, spelt inn med produsenten Brian Eno i Nassau i Bahamas, vart korta ned og gjeven ut som singel og nådde 26. plass i USA i 1979. Singelen nådde òg 26. plass i Australia, 34. plass i Tyskland og 58. plass i Canada. Songaren David Byrne sa han var tiltrekt til songen fordi han «kombinerer tenåringsbegjær med dåp - ikkje set likskapsteikn mellom dei, men kastar dei i same stuing. Ei saftog blanding.» Konsertversjonar av songen finst på Talking Heads-albuma The Name of This Band is Talking Heads og Stop Making Sense.

«Take Me To The River» er òg spelt inn av fleire andre artistar som Diane Schuur, Tina Turner, The Blue Ox Babes, Annie Lennox, Toni Childs, Max on the Rox, Dave Matthews Band, Canned Heat, The Dresden Soul Symphony, Grateful Dead, Delbert McClinton, Maná, The Commitments, Gov't Mule, Guy Sebastian, Phish, The Gizmos, Element Of Crime og Eva Cassidy.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Take Me to the River» frå ,  den 13. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1974
Al Green-songar
Talking Heads-songar
Singlar frå 1979
Bryan Ferry-songar
Tina Turner-songar
Grateful Dead-songar
 117
Canned Heat-songar
Songen Carrickfergus

«Carrickfergus» er ei irsk folkevise. Opphavet til songen er uklårt, men han har vorte sport attende til den irske songen «Do bhí bean uasal», tilskriven diktaren Cathal Buí Mac Giolla Ghunna, som døydde i 1745 i County Clare.

Songen finst på eit balladeark i Cork frå midten av 1800-talet. Cork-songaren Seán Ó Sé spelar denne versjonen på albumet 'Heritage'. Den irske teksten omhandlar ein mann som vert gjort til hanrei, og er slibrig og morosam. Den engelske teksten er derimot nostalgisk. 

Songen er spelt inn av mange kjende artistar som Paddy Reilly, Declan Affley, Joan Baez, Dominic Behan, Charlotte Church, De Dannan, Joe Dassin (som «Mon village du bout du monde»), The Dubliners, Bryan Ferry, Brian Kennedy, Declan Galbraith, Irish Stew of Sindidun, Lisa Kelly, Loreena McKennitt, Órla Fallon, Van Morrison, Bryn Terfel, Van Morrison og the Chieftains og Ronan Keating.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Carrickfergus (song)» frå ,  den 13. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Kylie Mory — Carrickfergus på music.ronet.ru 
 http://www.irishmusicforever.com/carrickfergus 

Joan Baez-songar
Bryan Ferry-songar
Van Morrison-songar
Irske folkeviser
Eurovision Song Contest 2001

Eurovision Song Contest 2001 var den 46. Eurovision Song Contest, og vart arrangert på Parken Stadion i København, Danmark den 12. mai 2001 etter at Olsen Brothers vann tevlinga i 2000 med songen «Fly on the Wings of Love». Dette var fyrste gongen på 36 år at tevlinga vart arrangert i Danmark. Programleiarar var Natasja Crone Back og Søren Pilmark.

I forkant av tevlinga hadde arrangøren, Danmarks Radio (DR) vanskar med å finna ein passande stad å ha tevlinga, men valet fall til slutt på Parken Stadion. Parken husa 38 000 tilskodarar under arrangementet, og er dermed den største arenaen som har vorte brukt i Eurovision Song Contest til no. Dei store avstandane gjorde at tilskodarane som sat lengst borte ikkje kunne sjå scena. Ei endring i reglane gjorde at berre dei femten beste landa (utanom de fire største økonomiske bidragsytarane i til EBU: Frankrike, Spania, Storbritannia og Tyskland) ville kvalifisera seg til neste års finale.

Frå og med dette året var det obligatorisk med telefonavstemming, og berre nokre få av landa brukte juryar som fylgje av tekniske problem med telefonavstemminga. På førehand var Frankrike, Hellas og Slovenia samt Malta og Spania rekna som dei største favorittane. Avstemminga utvikla seg til eit reint kappløp mellom Estland, Danmark, Hellas og Frankrike. Til slutt greidde ikkje Hellas og Frankrike meir, og det stod om Estland og Danmark. Den åttitalsinspirerte songen Everybody av Dave Benton og Tanel Padar vart til slutt den uventa vinnaren. Dave Benton kjem opphavleg frå Aruba og er den einaste farga personen som har vunne Eurovision Song Contest. Det svenske bidraget Listen to your Heartbeat av Friends skapte kontrovers ettersom det likna mistenkjeleg på Belgia sitt bidrag i 1996, «Liefde is een kaartspel» av Lisa del Bo, men kom på femteplass. 

Noreg sitt bidrag, «On My Own» av Haldor Lægreid , fekk berre tre poeng (alle frå Portugal) og kom på delt sisteplass saman med Island.

Resultat

Røystegjeving 
Landa kunne bruke telefonrøysting eller ein kombinasjon av sjåarstemmer og jury. Hellas, Kroatia og Malta brukte kombinert jury- og telefonavstemning, mens Bosnia-Hercegovina, Russland og Tyrkia kun brukte jury, sidan ein telefonrøysting ikkje var teknisk gjennomførleg i desse landa. Landa som brukte telefonrøysting, hadde i tillegg ein reservejury på åtte personer som skulle brukes om telefonrøystinga svikta, eller plutseleg ikkje kunne gjennomføres. Oversikta er ordna etter rekkjefølgja i finalen.

12 poeng 
Kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er ei oversikt over alle 12-poenga som ble avgitt under røystinga.

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå «Eurovision Song Contest 2001» frå ,  den 12. april 2011.  
 

Musikk i 2001
Musikk i 2001
Eurovision Song Contest etter år
Tidrom

I fysikken er tidrom (eller romtid) definert som ein matematisk modell som kombinerer vårt tredimensjonale syn på universet med tid. Tidrom er vanlegvis tolka som ein firedimensjonal lekam der lekamen har dei tre kjende romdimensjonane, i tillegg til tid som ein fjerde dimensjon.
Tid og rom er fletta saman. Det eine kan ikke eksistere utan det andre.

Vi kan tenka oss at tidrommet er ei trampoline. Om ein legg to bowlingkuler på trampolina, vil kulene rulle mot kvarandre. Slik verkar gravitasjon, objekta krummar tidrommet, 
noko som fører til at dei trekkjer mot kvarandre.
Ei bowlingkule som ligg i ro på trampolina lagar inga bølge. Det gjer derimot ei kule som ruller fram og attende. Søkket i trampolina følgjer kula, i tillegg laga kula bølger 
som spreier seg utover i alle retningar. 
Dette er omlag på samme måte med Gravitasjonsbølgjer – eit objekt som står i ro lagar ingen bølger, medan eit objekt som akselererar lagar bølger i tidrommet.

Omgrepet tidrom har i nyare tid blitt ein omgrep på alle teoriar som går utover dei tre dimensjonane. Kor mange dimensjonar som faktisk må nyttast for å skildre universet er framleis eit ope spørsmål. I følgje strengteorien finst det 10 til 26 dimensjonar.

Teoretisk fysikk
Svarteboka

Svarteboka eller Cyprianus er tittelen på handskrivne bøker basert på ein europeisk avskrifttradisjon. Bøkene inneheld medisinske råd og magiske formular. Ritual og tiltak mot påtrolla sjukdom på husdyr utgjer størstedelen av stofftilfanget i svartebøkene som er knytt til jordbruk. Menneskeleg sjukdom er også godt representert i denne gruppa svartebøker. Det finst også militære svartebøker. Desse har gjerne innslag av formlar om korleis ein skal døyva sverd og forgjera børser eller bli usårbar, slik at korkje hogg, stikk eller kuler skal bite på ein. Her finst også oppskrifter på korleis ein skal få kvinner til å bli forelska i seg, vinna i spel osb.

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå Svarteboka frå Wikipedia på bokmål, henta inn 13. april 2011.

Folketru
Magi
Alternativ behandling
Den føderale republikken Jugoslavia

Den føderale republikken Jugoslavia var ein føderal stat beståande av Serbia og Montenegro. Han eksisterte frå 28. april 1992 til 4. februar 2003, då han vart gjort om til ein lausare føderasjon kalla Serbia og Montenegro. 

Den føderale republikken Jugoslavia vart skipa 28. april 1992 av Serbia og Montenegro, dei to gjenverande republikkane frå den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia.

Sjå òg
 Jugoslavia
 Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia
 Serbia og Montenegro

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Den føderale republikken Jugoslavia» frå ,  den 21. januar 2012.  
 

Jugoslavia
Dumparbil

Dumparbil eller bildumpar er ein lastebil med dumparkasse. Slike bilar vert nytta for transport av jord, grus og stein. Kraftige dumparkassar av stål kan òg nyttast for transport av sprengstein. Mange dumparbilar vert nytta innan anleggsarbeid og er ustyrte med firehjuls- eller tandemdrift. Dumparbilar vert utsette for harde påkjenningar og har oftast kraftigare dimensjonere rammer (med ekstra mange tverrbjelkar) enn bilar som vert nytta på veg med fast dekke.

Galleri

Sjå òg 
 Dumpar

Lastebilar

be:Самазвал
en:Dump truck
nl:Kiepwagen
pl:Wywrotka
pt:Tombador
Vartdal Plastindustri

Vartdal Plastindustri AS er ei bedrift på Vartdal i Ørsta kommune som produserer produkt baserte på ekspanderbar polystyren (EPS). Verksemda vart starta i 1960. Den første produksjonen var i ei gamal sjøbu. Han vart flytt til nybygde produksjonslokale i 1961. Fyrste produksjonen var isolasjonsmatter. I 1965 starta bedrifta, som den første i verda, med produksjon av fiskeembalasje i ekspanderbar polystyren. Dette produktet har vorte utvikla til spesialembalasje for flyfrakt. 

Saman med ein annan embalasjeprodusent, BEWI, fekk Vartdal Plastindustri Miljøprisen 2011 for ei nydesigna EPS kasse som, på grunn av den låge vekta, gir redusert CO2 utslepp ved flyfrakt. 

Vartdal Plastindustri produserer og byggisolasjon og teknisk emballasje. Ei transportavdeling, VD Transport, er lokalisert i Sykkylven.

Kjelder 
 Per I. Myklebust: Vartdalsoga Band IV Vartdal bygdeboknemnd 1999
 vartdalplast.no/

Norske fabrikkar
Næringsliv i Ørsta
Skipingar i 1960
1960 i Noreg
Skinnskatteberg

Skinnskatteberg er ein svensk tettstad og centralort i Skinnskattebergs kommun i Västmanland län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Tettstaden ligg cirka 55 kilometer nordvest for Västerås.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Skinnskatteberg kommun

Skinnskattebergs kommun
tettstader i Västmanlands län
Surahammar

Surahammar er ein svensk tettstad og centralort i Surahammars kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Surahammars kommun

Surahammars kommun
tettstader i Västmanlands län
Kungsör

Kungsör er ein svensk tettstad og centralort i Kungsörs kommun i Västmanlands län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. Tettstaden ligg på sørvestsida av Mälaren

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Kungsörs kommun

Kungsörs kommun
tettstader i Västmanlands län
Hallstahammar

Hallstahammar er ein svensk tettstad og centralort i Hallstahammars kommun i Västmanland län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. Dei næraste byane er Västerås, Köping og Eskilstuna.

Metallindustri var grunnlaget for samfunnet i Hallstahammar. Starten skjedde i 1628 då ei smie blei etablert i Trångfors. Alt i 1558 hadde kong Gustav Vasa bygd Strömsholm slott, som i dag er eit museum. Strömsholm kanal blei innvigd i 1795 og gjorde godstransporten mykje lettare, så transport og handel blei viktige aktivitetar i byen. I 1931 tok Hans von Kantzow patent på stållegeringa Kanthal (oppkalla etter han sjølv i første ledd og Hallstahammar i andre) og etablerte bedrifta Kanthal AB. Hallstahammar er i dag ein tettstad med moderne og aktiv handel, men har bevart preget av industristad. 

Thore Skogman kom frå Hallstahammar.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Hallstahammars kommun

Hallstahammars kommun
Tettstader i Västmanlands län
Norberg

Norberg er ein svensk tettstad og centralort i Norbergs kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland, 15 km nordaust for Fagersta. I 2011 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Tettstaden er ein gammal gruveby med jernverk, mekaniske verkstader og annan industri.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Norbergs kommun

Norbergs kommun
tettstader i Västmanlands län
Adolf Brand

Adolf Brand () var ein tidleg tysk homofil aktivist og grunnleggar av det første regelmessig utkommande homofile tidsskriftet i verda – Der Eigene (1896-1932).

I 1903 grunnla han saman med Benedict Friedlaender og Wilhelm Jansen  Gemeinschaft der Eigenen (GdE), som hadde som ideal homofil kjærleik mellom maskuline menn og pederasti, i tydinga relasjonar mellom vaksne menn og unge gutar/menn etter modell frå den greske antikken. Dei avviste medisinske teoriar om homoseksualitet som til dømes Magnus Hirschfeld sin teori om «seksuelle mellomtypar» og homoseksuelle som eit «tredje kjønn». Likevel kjempa Brand og GdE dels saman med Hirschfeld og hans Wissenschaftlich-humanitäre Komitee for avskaffinga av straffeforbodet mot homoseksuell omgang mellom menn, § 175 i den tyske straffelova frå 1871, utan at dette lukkast. 

GdE dreiv også med friluftsarrangement og leirliv, og var såleis ein del av den tyske ungdomsrørsla (jf. til dømes Wandervogel-rørsla).  

Brand var mellom anna kjent for å avsløra kjente personar for å vera homoseksuelle; ei verksemd som seinare har blitt kalla outing. Han blei såleis dømd til 18 månader fengsel i 1907, for æreskrenking mot den tyske rikskanslaren Bernhard von Bülow etter ein slik aksjon. 

Brands ideologi hadde ein blanding av autoritære, anarkistiske, misogynistiske og dels antisemittiske trekk, særleg med brodd mot oppfatningar om at homoseksuelle menn var feminiserte som resultat av ein medfødd tilstand. Dette stod i skarp kontrast til Magnus Hirschfeld sine oppfatningar, som både var prega av ein biologisk teori om homoseksuelle som eit tredje kjønn, og som var venstreorienterte og knytte han til feminismen. 

Brand måtte på 1930-talet gi opp både aktivismen og verksemda som forleggar, etter fleire åtak frå nazistane og beslaglegging av bøker og utstyr. Han heldt fram med å bu i Berlin til han døydde under eit luftåtak frå dei allierte i 1945. 

Folk frå Berlin
Tyske forfattarar
Forkjemparar for homofile sine rettar
 LHBT-historie
Sala i Sverige

Sala er ein svensk by som ligg i Västmanlands län i Västmanland. Det er Sala kommuns administrasjonssenter og i 2000 hadde byen 12 118 innbyggjarar. Byen blir kalla ofte for «Sala silverstaden» lokalt.

Sala fekk bystatus i 1624 av Gustav II Adolf.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sala» frå ,  den 7. juli 2012.  
 

Sala kommun
tettstader i Västmanlands län
Byar i Sverige