alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vulkanbelte

Vulkanbelte er eit større område som er vulkansk aktivt. Ein finn vulkanbelte over soner med uvanleg høge temperaturar (700-1400 °C) der magma blir laga gjennom delvis smelting av solid materiale i jordskorpa og den øvre mantelen. Områda blir vanlegvis danna langs grensene mellom jordskorpeplater på djupner på rundt 10–50 km. 

Nokre døme på vulkanbelte er det transmeksikanske vulkanbeltet, som strekker seg 900 km frå aust til vest over sentral-sørlege Mexico og omfatta dei fleste vulkanane i landet, og 
det andinske vulkanbeltet, som går gjennom store delar av vestlege Sør-Amerika.

Vulkanbelte liknar på fjellkjeder, men med fjell danna av vulkanar og ikkje folding eller forkasting når jordskorplater kolliderer.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Volcanic belt» frå ,  den 16. juni 2017.  

 
Vulkanar
Kurilargropa

Kurilargropa er ei havdjupne i Stillehavet utanfor søraustkysten av Kurilane. Den største djupna er omlag 9750 m.

Gropa er danna som eit resultat av ei subduksjonssone som også danna øybogen til Kurilane og vulkanbogen på Kamsjatka i krittida. Stillehavsplata er plata som er i ferd med å gå under Okhotsk-plata langs gropa, noko som fører til intenss vulkanaktivitet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kuril–Kamchatka Trench» frå ,  den 16. juni 2017.  
 

Djuphavsgroper
Geologi i Stillehavet
Plutark

Plutark (gresk Πλούταρχος; fødd ca. 45, død ca. 120) var ein gresk historikar, biograf og essayist. Etter at han vart romersk borgar fekk han namnet Lucius Mestrius Plutarchus (Λούκιος Μέστριος Πλούταρχος).

Han var fødd i den vesle byen Kherónia i den greske regionen kjend som Viotía, truleg under styret åt den romesrske keisaren Claudius. Plutark reiste mykje i området ved Middelhavet, mellom anna to gongar åt Roma. Han hadde fleire innflytelsesrike romerske venar, mellom andre Soscius Senecio og Fundanus, båe viktige senatorar. Plutark har dedikert skrifter åt båe. Han levde mesteparten av livet sitt i Kaeronea. Der var har den øvste av dei to prestane åt Apollon ved orakelet i Delfi, men brukte tydelegvis lite tid på pliktane som prest. Plutark levde eit aktivt sosialt og borgerleg liv og produserte ei svært stor mengde skrifter. Mange av dei er fortsatt intakte.

I Vita parallelae (Livsskildringar med samanlikgning) skriv han biografiar om parvis grupperte kjende romarar og hellenarar, som «Aleksander og Cæsar». I Moralia, ei samling på 78 essay, drøfter han dei fleste spørsmål. Der finn ein mellom anna «Om Isis og Osiris», som er den einaste samanhengane versjonen av Osirismyta, ei sentral kjelde åt egyptisk gudelære og den fyrste kjende refleksjonen om høna og egget.

Kjelder
Denne artikkelen byggjer på Plutark på  og Plutarch på den 16.06.2017.

Litteratur 
Wikipedia på bokmål oppgav denne litteraturlista.
 Plutarchos. Livsskildringer med sammenligning. Bind 1–3. Oversatt av Henning Mørland. Aschehoug, 1967–68
 To antikke dialoger om kjærlighet og seksualitet. Plutark, Pseudo-Lukian; oversatt fra gammelgresk med innledning og noter av Inge Tjøstheim. Aschehoug, 2004. (Thorleif Dahls kulturbibliotek) ISBN 82-03-18038-8
 Aleksander og Cæsar. Plutark ; oversatt fra gresk med innledning og noter ved Rebekka Hammering Bang. Dreyer, 1955. (Dreyers kulturbibliotek; 5)
 Revolusjonen i Sparta. Oversatt av Eiliv Skard. Samlaget, 1927. (Klassiske bokverk)

Greske historikarar
Fødde i første hundreåret
Døde på 100-talet
Hovudstadsguvernementet i Bahrain

Hovudstadsguvernementet (arabisk محافظة العاصمة; Muhafazat al-'Asimah) er eit av fire guvernement i Bahrain. Guvenementet omfattar Manama, hovudstaden i Bahrain.

Skiping
Hovudstadsguvernementet vart danna etter ein kongeleg resolusjon 3. juli 2002. Det noverande guvernementet omfattar kommunane Al Manamah, Ras Rumman og delar av Jidd Haffs.

Demografi
I følgje ei folketeljing i 2010, var det 329 510 innbyggjarar i Hovudstadguvernementet; 261 921 ikkje-bahrainske borgarar og 67 589 bahrainske statsborgarar. Dei fleste av bustadane i Hovudstadguvernementet er leiglegheiter, i alt kring 34 000 stykk. Einebustader er den nest vanlegaste bustaden, litt over 7 000 i alt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Capital Governorate, Bahrain» frå ,  den 16. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Guvernement i Bahrain
OLIG1

OLIG1 eller oligodendrocytt-transkripsjonsfaktor 1 er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-hovudtranskripsjonsfaktor og repressor som styrer utviklinga av oligodendrocyttar. Til liks med OLIG2 dannar han sterke homodimerar og veike heterodimerar med bHLH-proteina E12 og E47.

OLIG1 finst hjå pattedyr, krypdyr, amfibium og ekte beinfiskar, men ser ikkje ut til å finnast hjå bruskfiskar. Det er ukjent om OLIG1 finst hjå fuglar og kjevelause fiskar.

Kjelder 

Transkripsjonsfaktorar
Jarmila Kratochvílová

Jarmila Kratochvílová () er ein tsjekkisk tidlegare  friidrettsutøvar som representerte Tsjekkoslovakia. Ho vart verdsmeister både på 400 m og 800 m i 1983. Kratochvílová sin verdsrekord på 800 meter frå 1983 er framleis gjeldande i 2017.

Aktiv
Kratochvílová utmerkte seg ikkje som toppløpar før ho var 28 år gammal. Dei neste åra presterte ho på eit heilt anna nivå enn tidlegare. Under dei olympiske sommarleikane i Moskva tok ho sølvmedaljen på på 400 m på sterke 49,46, to år etter at ho fyrste gongen sprang under 53 sekundar på distansen. Den 6. juli 1981 sette ho i Bratislava nasjonale rekordar på både 100 m og 200 m med høvesvis 11,09 og 21,97 sekundar, fenomenale tider for ein utøvar som ikkje var spesialist på distansane. To år etter OL i Moskva tok ho ein ny sølvmedalje på 400 m då ho under europameisterskapen sette personleg rekord på 48,85, nett som i Moskva måtte ho sjå seg slått av austtyske Marita Koch.

Den 26. juli 1983 vann Kratochvílová 800 meter under eit stemne i München. Tida 1.53,28 var ny verdsrekord og er i 2017 framleis gjeldande. Fjorten dagar seinare sikra ho seg VM-gullet på distansen då ho vart klokka inn på 1.54,68 i Helsinki, nær halvtanna sekund framom sølvvinnaren og nesten tre sekund føre bronsemedaljøren i tevlinga. Dagen etter, 10. august 1983. smelte ho til med ny verdsrekord på 400 m med tida 47,99 sekundar, landskvinna Taťána Kocembová tok sølvet på 48,59, begge gjorde sitt livs løp på distansen. 400-meterrekorden vart ståande i vel to år, til dess Marita Koch presterte 47,60, også det ein verdsrekord som i 2017 har vart i over tretti år. 

Mistankar om at Kratochvílová var dopa har aldri ville lagt seg, men ingen prov har vorte lagt fram.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Utslått i semifinalane (53,93 =nr 14)
OL 1980 i Moskva: Sølv på 400 m – 49,46, bakom Marita Koch (48,88)
EM 1982 i Aten: Sølv på 400 m – 48,85, bakom Marita Koch (48,16) og i 4 x 400 m stafett 
VM 1983 i Helsinki: Gull på 400 m – 47,99, og 800 m – 1.54,68
VM 1987 i Roma: Nr 5 på 800 m – 1.57,81

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jarmila Kratochvílová» frå ,  den 16. juni 2017.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Sentralguvernementet i Bahrain

Sentralguvernementet (arabisk المحافظة الوسطى Al Muhafazah al Wustah) var eit av fem guvernement i Bahrain fram til september 2014. Det omfatta delar av dei tidlegare kommunane Al Mintaqah al Wusta, Ar Rifa' wa al Mintaqah al Janubiyah, Madinat 'Isa, Sitrah og A'ali.

Venskapsbyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Central Governorate, Bahrain» frå ,  den 16. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Guvernement i Bahrain
OLIG4

OLIG4 er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-transkripsjonsfaktor som vert uttrykt i nervesystemet hjå amfibium og ekte beinfiskar. Under fosterutviklinga til Xenopus tropicalis vert OLIG4 uttrykt i lag med OLIG2 og OLIG3 frå gastrulasjonssteget fram til steg 30.

Kjelder 

Transkripsjonsfaktorar
Europacupen i fotball 1989

Europacupen i fotball 1989 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar PSV Eindhoven. Turneringa var den 34. i rekka. I finalen 24. mai 1989 i Barcelona vann AC Milan med fire mål mot null for FC Steaua București. Det var tredje gongen laget frå Milano gjekk til topps i Europacupen i fotball, tjue år etter den forrige triumfen. 

Europacupen 1989 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 6. september 1988. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars og april 1989.

Vinnarlaget frå Milano slo i turneringa ut høvesvis Levski Sofia, Raude Stjerne frå Beograd etter straffesparktevling, Werder Bremen og Real Madrid. Finalist FC Steaua București vann mot Sparta Praha, Spartak Moskva, IFK Göteborg og Galatasaray frå Istanbul.

Finalen
97 000 tilskodarar såg finalen på Camp Nou i Barcelona 24. mai 1989. AC Milan leia 3-0 ved pause og la straks etter pausen på til 4-0. Det nederlandske spissparet Ruud Gullit og Marco van Basten skåra kvar sine to mål for det italienske laget, Gullit i det 18. og 39. minutt, Basten i det 27. og 47. minutt.

Vinnarlaget AC Milan bestod av: Giovanni Galli, Mauro Tassotti, Franco Baresi (kaptein), Alessandro Costacurta, Paolo Maldini, Angelo Colombo, Frank Rijkaard, Carlo Ancelotti, Roberto Donadoni, Ruud Gullit og Marco van Basten. Etter ein times spel gjekk Gullit av bana, inn kom Pietro Paolo Virdis, og eit kvarter seinare bytta Filippo Galli med Costacurta. 

Steaua mønstra: Silviu Lung, Dan Petrescu, Ștefan Iovan, Adrian Bumbescu, Nicolae Ungureanu, Daniel Minea, Tudorel Stoica (kaptein), Gheorghe Hagi, Iosif Rotariu, Marius Lăcătuș og Victor Pițurcă. I pausen vart Rotariu bytta ut med Gavril Balint. 

Karl-Heinz Tritschler frå Vest-Tyskland var dommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1988/89» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Europacupen i fotball
Fotball i 1989
Sport i 1989
Elektronisk krigføring

Elektronisk krigføring (EK) inkluderer følgjande operasjonar:

 Elektroniske mottiltak (EMT) eller elektronisk angrep (EA). Aktive tiltak for å hindra fienden i å nytta det elektromagnetiske spektrumet. 

 Elektronisk vern (EV). Aktive og passive tiltak for å verna eigne styrkar mot fienden sitt bruk  av det elektromagnetiske spektrumet, som mellom anna inkluderer bruk av kommunikasjonshjelpemiddel som byter frekvens kontinuerleg (til dømes spreitt spektrum) for å verna eigen kommunikasjon mot forstyrring og avlytting. 

 Elektroniske støttetiltak (EST) eller elektronisk støtte  (ES). Bruk av det elektromagnetiske spektrumet for å henta inn informasjon om fienden, slik som mellom anna geografisk plassering av våpen- og overvakingsradarar. Innhenta data kan verta brukt direkte til å finna fiendtlege mål under oppdrag eller på eit meir strategisk nivå for å overvaka ein potensiell fiende eller planleggja operasjonar.

Det norske forsvaret har eit eige EK-kompani (EKKP) underlagt Etterretningsbataljonen (EBN) i Hæren.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Elektronisk krigføring» frå ,  den 17. juni 2017.
Herma Bauma

Hermine Leopoldine Bauma, kjend som Herma Bauma, () var ein austerriksk friidrettsutøvar og handballspelar, fødd og død i Wien. Ho tok Austerrikes fyrste olympiske gullmedalje i ei friidrettsøving då ho vann spydkasttevlinga under London-OL 1948.

Aktiv
Bauma vart austerriksk meister i spydkasting 16 år gammal. To år seinare deltok ho i øvinga i Verdsleikane for kvinner og vann sølvmedaljen med eit bestekast på 40,30 m, vel to meter bak vinnaren, tyske Lisa Gelius. Då Sommar-OL 1936 fann stad i Berlin vart Bauma nummer fire etter eit kast på 41,66 m, slått av bronsemedaljøren med 14 centimeter.

Sommaren 1947 sette Bauma verdsrekord med 48,21 meter heime i Wien. Året etter vart ho i London olympisk meister med eit kast på 45,57 m, før ho den 12. september forbetra sin eigen verdsrekord til 48,63 m, også då heime i Wien.  Ved europameisterskapen 1950 i Brussel fekk ho sølvmedaljen i spydtevlinga, medan ho vart nummer ni med 42,54 m under Sommar-OL 1952 i Helsinki.

Frå 1931 til 1952 vart Bauma austerriksk meister i spydkast femten gongar, og femkampmeister tre gongar. Ho forbetra den austerrikske spydrekorden 14 gongar. Den siste rekorden stod til Erika Strasser i 1959 kasta spydet 48,99 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 Sommar-OL 1936: Nr 4 – 41,66 m
 Verdsleikane 1934 i London: Sølvmedalje – 40,30 m, bakom Lisa Gelius (42,43 m)
 OL 1948 i London: Gullmedalje – 45,57 m, framom Kaisa Parviainen (43,79 m)
 EM 1950 i Brussel: Sølv – 43,87 m, bakom Natalja Smirnizkaja (47,55 m)
 OL 1952 i Helsinki: Nr 9 – 42,54 m

Bauma spelte i fleire år på det austerrikske landslaget i handball.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Herma Bauma» frå ,  den 17. juni 2017.  

Austerrikske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Austerrike
Folk frå Wien
Elektroniske mottiltak

Elektroniske mottiltak (engelsk Electronic Countermeasures, ECM)  eller meir moderne elektronisk angrep (engelsk Electronic Attack, EA)  er elektroniske signal som vert sende ut for å forstyrra eller totalt blokkera til dømes radar, sonar, infraraude instrument eller laser. EMT er ein del av det som vert kalla elektronisk krigføring.

EMT kan delast opp i tre undergrupper:
 Elektronisk jamming
 Elektronisk villleiing
 Elektronisk nøytralisering

Elektronisk jamming 
Jamming av samband går ut på å overdøyva ein radiomottakar med eit sterkare signal enn det signalet som mottakaren prøver å motta. Sambandet mellom sendar og mottakar kan med dette brytast, og ein veikjer høva til fienden til å leia styrkane sine.

Fenomenet kan òg oppstå tilfeldig ved at to radiosendarar sender på same frekvens i eit område der ein mottakar er i stand til å høyra begge sendestasjonene. Dette skjer særleg i frekvensband der radiobølgjene følgjer jordkrumninga - frå dei lågaste radiofrekvensane opp til 30 Megahertz. Frekvensar høgare enn 30 MHz rekkjer vanlegvis berre innan synsvidde, slik at jammesenderen må vera i same område som den jamma radiomottakaren.

Jamming av radar har til føremål å blinda radaren slik at den ikkje kan motta ekko av eigne pulsar skikkeleg. Det er òg mogleg å skapa falske mål ved å bruka ein metode kalla «Digital Radio Frequency Memory» som digitaliserer den mottekne radarpulsen for å senda han tilbake til radarmottakaren litt forseinka slik at det vert skapt eit falskt mål bak det eigenlege målet.

Jamming av navigasjonssystem som GPS og GLONASS fører ofte til mindre nøyaktig navigasjon.

Jamming eller villeiing av nærleiksbrannrør fører til at ladninga i granaten eller missilet eksploderar før den når målet, eller ikkje eksploderar i det heile.

Villeiing 
Elektronisk villeiing eller skinnutsending omfattar ei rekkje metodar som må vurderast ut frå den taktiske situasjonen på slagmarka. Blant dei meste brukte metodane for elektronisk villeiing er:
Manipulativ elektronisk villeiing  - ei metode der ein fangar opp fienden sin utsendelsar på sambandet for seinare avspeling i redigert form.
Simulativ elektronisk villeiing tyder at ein narrar fienden ved å setja opp eigne elektroniske ressursar slik at ein skapar eit falskt bilete av situasjonen. Eit døme kan vera å simulera eit typisk bataljonssamband der ein vil at fienden skal tru at ein bataljon av eigne styrkar er deployert.

Elektronisk nøytralisering 
Elektromagnetisk  puls (EMP) var tidlegare eit biprodukt ved detonasjon av eit kjernefysisk våpen, men er per 2016 lagt inn under elektronisk krigføring fordi det er mogleg å produsera reine elektromagnetisk bomber utan kjernefysisk detonasjon. Ein EMP kan øydeleggja alt elektronisk utstyr inne i ein bygning, eit køyretøy, fly eller skip som ikkje er sikra mot dette.
Andre mål for EMP kan vera radaranlegg, sambandsentralar eller overvåkningsanlegg.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Elektroniske mottiltak» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Elektronisk krigføring
Elektroniske støttetiltak

Elektroniske støttetiltak (EST) heiter no berre elektronisk støtte (ES) og kan brukast til å produsera signaletterretning (SIGINT) som atter består av sambandsetterretning (COMINT) og elektronisk etterretning (ELINT).

Disiplinen består i å fanga opp elektromagnetiske impulsar frå fienden av militær interesse. Eiga innsamling av slike impulsar kan vera i verksemd over lang tid på ein passiv måte, slik at fienden ikkje oppdagar det.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Elektroniske støttetiltak» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Spionasje
Elektronisk krigføring
Signaletterretning

Signaletterretning (SIGINT) er ein etterretningsdisiplin som baserer seg på oppfanging av signal, til dømes ved radiospaning. SIGINT inneber ofte kryptoanalyse og dechiffrering.

Mellom organisasjonar som hovudsakleg driv signaletterretning er Etterretningstenesta (Noreg), Government Communications Headquarters (Storbritannia), National Security Agency (USA), Defence Signals Directorate (Australia), Communications Security Establishment (Canada) og Försvarets radioanstalt (Sverige).

Signaletterretning (SIGINT) er delt i fleire nye element - sambandsetterretning (COMINT), elektronisk etterretning (ELINT) og FISINT.

Disiplinen består i å fanga opp elektromagnetiske impulsar frå fienden av militær interesse. Eiga innsamling av slike impulsar kan vera i verksemd over lang tid på ein passiv måte, slik at fienden ikkje oppdagar det.
Det er viktig å etablera eit normalbilete over kva for signaler som finnst innafor gjevne område, slik at ein kan oppdaga endring i dette biletet og freista tolka kva dette kan tyda på. Difor må SIGINT drivast 24/7 heile året om det skal ha avgjerande verknad på den strategiske situasjonen. Dette gjeld ikkje like mykje på operasjonelt og taktisk nivå.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Signaletterretning» frå ,  den 17. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 NSAs oversyn over SIGINT (engelsk)
 USAF brosjyre om kjelder for etterretning (engelsk)
 Etterretningsprogrammer og system (engelsk)

Elektronisk krigføring
Etterretning
Etterretningsdisiplinar
Olga Gyarmati

Olga Gyarmati () var ein ungarsk friidrettsutøvar frå Debrecen som vart olympisk meister i lengdehopp i 1948.

Aktiv
I åra fram til 1956 vann Gyarmati seg 31 nasjonale meisterskapsgull i friidrett. Ho vann lengdehopp åtte gongar, 80 meter hekk sju gongar, 100 meter tre gongar, og to gongar kvar 200 meter, høgdehopp og femkamp. Sine personlege rekordar i 80 m hekk og lengdehopp på høvesvis 11,1 sekundar og 6,23 meter, oppnådde ho i 1953.
 
Gyarmati kvalifiserte seg til Sommar-OL 1948 i London med eit lengdehopp på 5,99 m. I London landa ho på 5,69 meter i sitt beste hopp, likevel nok til å vinne gullmedaljen med ein margin på ni centimeter til argentinske Noemi Simonetto på andreplass. Gyarmati deltok også i høgdehopp der ho med 1,40 meter enda  på 17.-plass. Fire år seinare, under Sommar-OL 1952 i Helsinki, deltok Gyarmati  både i lengdehopp, 200 meter og 4 x 100 meter stafett. Best gjorde ho det i lengde med ein tiandeplass. I dei neste sommarleikane, i Melbourne i 1956, vart ho nummer elleve i spesialøvinga.

Gyarmati vende ikkje heim til Ungarn etter sommarleikane 1956, men slo seg ned i Storbritannia. Sidan flytta ho til USA. Ho døydde i Greenfield i delstaten Massachusetts.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
 OL 1948 i London: Gullmedalje i lengdehopp – 5,69 m
 OL 1952 i Helsinki: Nr 10 i lengdehopp – 5,67 m
 EM 1954 i Bern: Nr 15 i lengdehopp – 5,39 m
 OL 1956 i Melbourne: Nr 11 i lengdehopp – 5,66 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olga Gyarmati» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Ungarske lengdehopparar
Olympiske meistrar for Ungarn
Folk frå Debrecen
Europacupen i fotball 1990

Europacupen i fotball 1990 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar AC Milan. Turneringa var den 35. i rekka. I finalen 23. mai 1990 i Wien vann tittelforsvararen 1-0 over Benfica frå Lisboa. AC Milan sikra seg dermed sin fjerde triumf i Europacupen i fotball.

Europacupen 1990 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 13. september 1989. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars og april 1990.

Vinnarlaget frå Milano slo i turneringa ut høvesvis HJK Helsinki, Real Madrid, KV Mechelen og Bayern München. Både i kvartfinalane mot KV Mechelen og i semifinalane mot Bayern tok Milan seg vidare etter ekstraomgangar. Finalist Benfica vann mot Derry City, Honvéd Budapest, Dnepr Dnepropetrovsk og på bortemål mot Olympique Marseille.

Finalen
57 500 tilskodarar såg finalen på Praterstadion i Wien 23. mai 1990. AC Milan vann 1-0 då nederlendaren Frank Rijkaard skåra frå 13-14 meter i det 68. minutt, etter eit glitrande framspel.
 
Vinnarlaget AC Milan bestod av: Giovanni Galli, Mauro Tassotti, Franco Baresi (kaptein), Alessandro Costacurta, Paolo Maldini, Angelo Colombo, Frank Rijkaard, Carlo Ancelotti, Alberigo Evani, Ruud Gullit og Marco van Basten. Daniele Massaro kom i det 72. minutt inn i staden for Ancelotti, medan Filippo Galli erstatta Colombo to minuttar før slutt.

Benfica mønstra: Silvino Louro, José Carlos, Aldair Santos, Ricardo Gomes, Samuel Quina, Vítor Paneira, Valdo Filho, Jonas Thern, Hernâni Neves, Mats Magnusson, António Pacheco. Cesar Brito og Vata Garcia vart bytta inn etter 61 og 75 minuttars spel, ut gjekk høvesvis Pacheco og Paneira.

Austerrikaren Helmut Kohl var kampens dommar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Europapokal der Landesmeister 1989/90» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Europacupen i fotball
Fotball i 1990
Sport i 1990
Elektronisk vern

Elektronisk vern er tiltak for å verna seg sjølv eller eigne styrkar mot fienden sitt bruk  av det elektromagnetiske spektrumet, som mellom anna inkluderer bruk av kommunikasjonshjelpemiddel som byter frekvens kontinuerleg for å verna eigen kommunikasjon mot forstyrring og avlytting. Den mest vanlege forma for EV er jamming og bruk av chaff og narrebluss for å avleia eit missil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elektronisk vern» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

Elektronisk krigføring
Spreitt spektrum

Spreitt spektrum er ein spesiell teknikk innan militært radiosamband der det elektromagnetiske signalet er generert med ekstra stor bandbreidde. Føremonen med dette er å gjera det vanskeleg for fienden å fanga opp signalet med vanlege radiomottakarar. Det er mange måtar å gjere dette på, mellom anna frekvenshoppande spreitt spektrum (FHSS), direktesekvensielt spreitt spektrum (DSSS), tidshoppande spreitt spektrum (THSS) og kombinasjonar av alle desse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spreitt spektrum» frå ,  den 17. juni 2017.  
 

 Elektronisk krigføring
Carl Olsen

Carl Rebek Olsen () var ein norsk kjøpmann og postopnar frå Skjervøy i Troms. Han møtte på Stortinget i tida 1931-45 som representant frå Finnmark og Høgre.

Far til Olsen var gardbrukar og fiskar i Uløybukt i Skjervøy. Han var sjølv fiskar nokre år, gjekk så eit navigasjonskurs i 1905 og tok handelsskoleeksamen ved ein privatskule i Kvæfjord i 1906. Etter å ha vore handelsdreng på Skorpen i Kvænangen frå 1904, starta han i 1909 opp ein assortert landhandel i Mafjordhamn i Måsøy der han også dreiv tran- og fiskeforretning. Han var vidare postopnar i Mafjordhamn frå 1911 og seinare medeigar i Mafjordhavn Sølvrev A.s.

Olsen var varaordførar i Måsøy herad 1919-22 og ordførar 1922-28. Han var dessutan formann i Måsøy gjensidige Båtforsikringsforening til 1928, styreformann 1921-44 i Måsøy Sparebank og fylkesstyreformann 1926-35 i Finnmark-avdelinga av Noregs Heradsforbund. I tida 1931-45 representerte han Finnmark og partiet Høgre på Stortinget. Alle sesjonane på Stortinget var han medlem i Post-, telegraf- og kystfartskomiteen. Utanom tingmannsvervet var han medlem i Dampskipsekspeditørkomiteen av 1939. Han var 1946-49 med i landsstyret til Høgre.

Kjelder
Stortingsbiogafi

Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Måsøy
Folk frå Skjervøy