alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Make Me Smile

«Make Me Smile» er ein song skriven av James Pankow for rockebandet Chicago. Songen er den første delen av den sju satsar lange songsyklusen/suiten Ballet for a Girl in Buchannon som vart spelt inn for det andre albumet deira, Chicago (ofte kalla Chicago II) frå 1970.

Bakgrunn
Eit radiovennleg klipp av «Make Me Smile» (med slutten av «Now More Than Ever» det siste sporet frå Ballet) vart gjeve ut som singel i mars 1970 og vart den første singelen til bandet som nådde topp 10 i USA med ein niandeplass på Billboard Hot 100-lista. Då Chicago gav ut samlealbumet The Very Best of: Only the Beginning i 2002, laga dei ein annan klipp av songen, med «Make Me Smile» og «Now More Than Ever» sett saman til eit klipp, men utan redigeringa og nedkortinga frå singelversjonen. 

Etter at Terry Kath døydde i 1978, var det Bill Champlin som song «Make Me Smile». Han kom med i bandet for innspelinga av Chicago 16, og var med til han slutta i gruppa i august 2009.

I populærkultur
«Make Me Smile» var mogeleg å laste ned for videospelet Rock Band 3.

Medverkande
 Terry Kath - solovokal, elektrisk gitar
 Robert Lamm - korvokal, piano
 Peter Cetera - korvokal, bass
 Danny Seraphine - trommer, tamburin, maracas
 Jimmy Pankow - trombone
 Lee Loughnane - trompet
 Walt Parazaider - tenorsaksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Make Me Smile» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Chicago-songar
Songar skrivne av James Pankow
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Colour My World av Chicago

«Colour My World» er ein song skriven av den amerikanske musikaren James Pankow, ein av dei opphavlege medlemmane i gruppa Chicago. Songen var ein del av songsyklusen/suiten «Ballet for a Girl in Buchannon» av Pankow, som vart spelt inn for det andre albumet deira, Chicago, òg kalla Chicago II (1970). Terry Kath syng solovokal på songen, medan Walter Parazaider spelar ein fløytesolo.

Songen vart teken med til Acuff-Rose Music i Nashville so ein enkel fem akkordar song med tekst. Earl Knosher utvida og arrangerte så progresjonen, og la til fargerike septim- og noneakkordar for å gjere songen unik. Septimakorden som byrjar songen har blitt kalla «den mest kjende septimakkorden i musikkhistoria». Mr. Knosher arrangerte òg fløytesoloen og spelte piano på den første demoen av songen.

Songen vart opphavleg gjeven ut som B-side til «Make Me Smile» i mars 1970. Han vart gjeven ut på ny i juni 1971 som B-sida til nyutgjevinga av «Beginnings». Denne andre singelen nådde sjuandeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100.

«Colour My World» vart ein populær slow-dans-song på skuleball i 1970-åra.

Chicago spelar framleis songen, anten som ein eigen song, eller som ein del av heile suiten. Etter at Kath døydde i 1978 var det Bill Champlin som song songen fram til 1991, og sidan vart han sungen av Robert Lamm.

Medverkande
 Terry Kath - solovokal, gitar (så vidt mogeleg å høyre)
 Robert Lamm - piano, Hammondorgel
 Peter Cetera - bass
 Danny Seraphine - trommer
 Walter Parazaider - fløyte

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Colour My World (Chicago song)» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1970
Chicago-songar
Songar skrivne av James Pankow
Singlar frå 1970
Singlar frå 1971
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Rockeballadar
Softrocksongar
Barbara Fairchild-songar
25 or 6 to 4

«25 or 6 to 4», òg skrive «Twenty-Five Or Six To Four», er ein song skriven av den amerikanske musikaren Robert Lamm for Chicago. Han vart spelt inn for det andre albumet deira, Chicago i 1970, med Peter Cetera på solovokal. Songen vart redigert og gjeven ut som singel i juni det året og han nådde fjerdeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og sjuandeplassen på UK Singles Chart. Songen har ein elektrisk gitarsolo med wah-wah-pedal av gitaristen Terry Kath, og har vore med på mange samlealbum av Chicago.

Ein oppdatert versjon av «25 or 6 to 4» vart spelt inn i 1986 for albumet Chicago 18 med James Pankow oppført som medlåtskrivar. Denne hadde det nye medlemmet Jason Scheff på solovokal. Versjonen vart òg gjeven ut på singel og nådde då 48. plassen i USA. Denne versjonen vart òg nytta som B-side for den neste singelen til bandet, «Will You Still Love Me?» i 1986.

Songen følgjer med videospelet Rock Band 3 og var òg mogeleg å laste ned i Rocksmith 2014.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar 
Songen er blitt spelt av fleire andre artistar, som Straitjacket, Local H, Robert Forster, Intruder, Bruce Foxton, The Moog Cookbook, Earth, Wind, and Fire, Paul Gilbert, Pacifika, Umphrey's McGee og Nick Ingman.

Medverkande 
 Peter Cetera – solovokal, fuzzbass
 Terry Kath – korvokal, elektrisk gitar
 Robert Lamm – korvokal, Hohner Pianet elektrisk piano
 Danny Seraphine – trommer
 Jimmy Pankow – trombone
 Lee Loughnane – trompet
 Walt Parazaider – tenorsaksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «25 or 6 to 4» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Chicago-songar
Songar skrivne av Robert Lamm
Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Singlar frå 1986
Songar om musikk
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Where Do We Go from Here av Chicago

«Where Do We Go from Here» er ein song av det amerikanske rockebandet Chicago frå det andre albumet deira Chicago II (1970). Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «25 or 6 to 4». Singelen nådde fjerdeplassen på den amerikanske Pop Singles-lista i juni 1970. 

Songen er òg den første songen bassisten Peter Cetera, skreiv.

Eit konsertversjon av songen finst på Chicago at Carnegie Hall frå 1971.

Medverkande
 Peter Cetera - solovokal, bass
 Robert Lamm - piano, korvokal
 Terry Kath - 6- og 12-strengs akustisk gitarar, korvokal
 Danny Seraphine - trommer

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1970
Chicago-songar
Songar skrivne av Peter Cetera
Singlar frå 1970
Songar om Vietnamkrigen
Columbia Records-singlar
Chicago III

Chicago III er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet Chicago, gjeve ut i 1971. Det var det tredje dobbeltalbumet til bandet på rad på mindre enn to år.

Produksjon 
Etter Chicago vart ein stor suksess verda over, var Chicago på turné det meste av 1970. Då dei skulle setje i gang å spele inn Chicago III i midten av året - som produsenten James William Guercio alt hadde avgjort skulle vere nok eit dobbeltalbum, var dei fysisk slitne. 

Dei lange timane på vegen gav låtskrivarane i bandet, Robert Lamm, Terry Kath og James Pankow, mykje tankeføde og det førte til meir alvorlege tema i songane, i motsetnad til dei meir positive første to platene. Lamm skreiv om heimlengsel i «Travel Suite», medan Pankow klaga over industrien som vann over naturen i den instrumentale suiten «Elegy». Kath sin «An Hour In The Shower» omhandlar tankevekkande erfaringar frå reisene deira. Chicago III bar preg av eit band som hadde sett baksida av verda dei siste månadane. 

Chicago III er òg kjend for den store variasjonen i musikken. Bandet nytta mindre blåserekkja, som dei var kjende for. Både «Sing A Mean Tune Kid» og «Free» er påverka av funk, «What Else Can I Say» og «Flight 602» har ei kjensle av country, medan ein finn abstrakt musikk i «Free Country» og «Progress?»

Albumet kom ut i januar 1971, først på Columbia Records, og var det første albumet deira som hadde romartal i tittelen. Det selde godt då det kom ut men få hitsinglar og den meir eksperimentelle musikken, gjorde òg at det ikkje heldt seg like bra hos massane som The Chicago Transit Authority og Chicago gjorde.  «Free» nådde topp 20 i USA og Peter Cetera sin «Lowdown» nådde topp 40. Albumet nådde niandeplassen i Storbritannia, men oppnådde den høgaste plasseringa deira til no i USA med ein andreplass på albumlista. 

Det følgde med ein plakat med albumet av bandet kledd i uniformer frå amerikanske krigar, føre ei mark med krossar, som representerte dei som hadde døydd i den då pågåande Vietnamkrigen. 

I 2002 vart Chicago III remastra og gjeve ut på ein enkel CD av Rhino Records. Chicago III (Columbia 30110) nådde andreplassen i USA og låg inne på lista i 63 veker.

Innhald

Medverkande
Peter Cetera – bassgitar, solo- & korvokal, pedalsteelgitar
Terry Kath – elektrisk & akustisk gitarar, solo- & korvokal
Robert Lamm – akustisk piano, Wurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, Hohner Pianet, solo- & korvokal, tack piano, vibrafon, celesta
Lee Loughnane – trompet
James Pankow – trombone, blåsararrangement
Walter Parazaider – saksofonar, fløyte
Danny Seraphine – trommer, perkusjon, pauke

Produksjon
Produsent:  James William Guercio
Lydteknikar: Don Puluse og Sy Mitchell
Innspelt av Lou Waxman og Willie Greer
Logo-design – Nick Fasciano
Albumdesign – John Berg
Flaggdesign – Natalie Williams
Fotografi – Sandy Speiser
Plakatfoto – Steve Horn og Norm Griner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chicago III» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Chicago-album
Musikkalbum frå 1971
Album produserte av James William Guercio
Columbia Records-album
Engelskspråklege album
Album spelte inn i CBS 30th Street Studio
Free av Chicago

«Free» er ein song skriven av Robert Lamm for rockebandet Chicago og spelt inn for det tredje albumet deira, Chicago III (1971), med Terry Kath på solovokal. Det var den første singelen som kom frå albumet og han nådde tjuandeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100.

Medverkande
 Terry Kath - solovokal, elektrisk gitarar
 Robert Lamm - korvokal, Hammondorgel
 Peter Cetera - korvokal, bass
 Danny Seraphine - trommer, conga
 James Pankow - trombone
 Lee Loughnane - trompet
 Walter Parazaider - altsaksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Free (Chicago song)» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Chicago-songar
Songar skrivne av Robert Lamm
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Lowdown av Chicago

«Lowdown» er ein song skriven av Peter Cetera og Danny Seraphine for rockebandet Chicago og spelt inn for det tredje albumet deira, Chicago III (1971). Det var den andre singelen deira frå dette albumet, og nådde 35. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100.

Cetera syng solovokal, medan gitarist Terry Kath brukar ein fuzzbox og wah-wah-pedal på gitarsoloen. Robert Lamm spelar Hammondorgel. Det vart spelt inn ein japanskspråkleg versjon av songen i 1972 for den japanske marknaden, der han vart gjeven ut på singel. Han vart berre gjeve ut digitalt på den japanske samleplata The Heart Of Chicago 1967-1971 Volume II Special Edition (grønt omslag), som òg inneheld «Questions 67 And 68» sungen på japansk.

Gruppa framførte songen på konsert med japansk tekst på turneane i Japan i 1972. Dette kan ein høyre på Live In Japan.

Medverkande
 Peter Cetera - solovokal, bass
 Terry Kath - elektrisk gitar, korvokal
 Robert Lamm - Hammondorgel, Hohner Pianet elektrisk piano
 Danny Seraphine - trommer, tamburin, maracas
 James Pankow - trombone
 Lee Loughnane - trompet
 Walter Parazaider - tenorsaksofon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lowdown (Chicago song)» frå ,  den 20. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Chicago-songar
Songar skrivne av Peter Cetera
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Lars Løkke Rasmussen

Lars Løkke Rasmussen () er ein dansk jurist og politikar frå Vejle. Rasmussen er tidlegare partileiar for partiet Venstre, og har vore statsminister i Danmark i to periodar, frå 5. april 2009 til 3. oktober 2011, og i perioden frå 28. juni 2015 til 27. juli 2019. Rasmussen skipa saman eit nytt parti, Moderaterne, og har sidan 5. juni 2022 vore partileiar for dette partiet.

Bakgrunn 
Rasmussen studerte ved universitetet i København der han tok ein Cand.jur.

Rasmussen er gift med Sólrun Jákupsdóttir Løkke Rasmussen frå Færøyane, og saman har dei eit barn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lars Løkke Rasmussen» frå ,  den 20. oktober 2015.  

Danske statsministrar
Danske finansministrar
Danske folketingsrepresentantar
Venstrepolitikarar i Danmark
Danske juristar
Dannebrogordenen
Folk frå Vejle
Poul Nyrup Rasmussen

Poul Nyrup Rasmussen () er ein dansk politikar, fødd i Esbjerg. Han var statsminister i Danmark frå januar 1993 til november 2001. Frå 1992 til 2002 var han formann i Socialdemokraterne. Nyrup Rasmussen var medlem av Folketinget 1988-2004 og av Europaparlamentet 2004-09.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Poul Nyrup Rasmussen» frå ,  den 20. oktober 2015.  
 

Danske statsministrar
Danske folketingsrepresentantar
Socialdemokraterne-politikarar
Medlemmar av Europaparlamentet
Danske økonomar
Folk frå Esbjerg
Poul Schlüter

Poul Holmskov Schlüter () var ein dansk politikar frå Tønder. Han var statsminister i Danmark frå 1982 til 1993, og representerte Det Konservative Folkeparti på Folketinget frå 1964 til 1994. Schlüter var leiar av Konservative i to periodar; 1974-77 og 1981-93.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Poul Schlüter» frå ,  den 20. oktober 2015.  

Danske statsministrar
Danske folketingsrepresentantar
Det Konservative Folkeparti-politikarar
Medlemmar av Europaparlamentet
Danske juristar
Dannebrogordenen
Nordstjerneordenen
Den Kongelege Norske Fortenesteorden
Folk frå Tønder
Danske politikarar
Jens Otto Krag

Jens Otto Krag () var ein dansk politikar, fødd i Randers. Han var statsminister i Danmark 1962–68 og 1971–72. Krag representerte Socialdemokraterne i Folketinget frå 1947 til 1973.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jens Otto Krag» frå ,  den 20. oktober 2015.  
 

Danske statsministrar
Danske utanriksministrar
Danske handelsministrar
Danske arbeidsministrar
Danske folketingsrepresentantar
Socialdemokraterne-politikarar
Folk frå Randers
Hans Hedtoft

Hans Christian Hedtoft Hansen () var ein dansk politikar frå Aarhus. Han vart statsminister i Danmark frå 13. november 1947 til 30. oktober 1950 og på ny frå 30. september 1953 til han døydde brått 29. januar 1955 i Stockholm. Hedtoft var medlem av Folketinget frå 1925, vald for Socialdemokraterne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hans Hedtoft» frå ,  den 20. oktober 2015.  
 

Danske statsministrar
Danske sosialministrar
Danske arbeidsministrar
Danske folketingsrepresentantar
Socialdemokraterne-politikarar
Folk frå Aarhus
Slaget ved Trafalgar

Slaget ved Trafalgar den 21. oktober 1805 var eit sjøkrigsslag ved Kapp Trafalgar, litt vest om Gibraltarsundet, og vart utkjempa mellom Storbritannia på den eine sida og Frankrike og Spania på den andre sida, under det vert kalla den tredje koalisjonskrigen. Det innleia eit meir enn hundreårlangt britisk herredøme på verdshava. Indirekte førte slaget til Napoleons nederlag på dei europeiske slagmarkane.

Under slaget sigra Royal Navy, leia av viseadmiral Horatio Nelson, over den fransk-spanske armadaen, leia avg den franske viseadmiralen Pierre Charles de Villeneuve. Villeneuve hadde fått i oppdrag av Napoleon å bryte bryte den britiske blokaden av hamna i Cádiz, slik at denne kunne få støtte under ein landgang i Sør-Italia.

Den fransk-spanske flåten leid ved Trafalgar eit frykteleg nederlag. Britane erobra eller øydela 20 fiendslege skip, mellom dei den eineståande Santissima Trinidad, sjølve mista dei ikkje eit einaste kampskip. Nelson fall i slaget, men sigeren velta planane Napoleon hadde om ein invasjon av dei britiske øyane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schlacht von Trafalgar» frå ,  den 20. oktober 2015.

Bakgrunnsstoff
Frans Arne Stylegar. "Nordmenn ved Trafalgar - På flere av de britiske skipene i Slaget ved Trafalgar befant det seg norske sjøfolk helt ned i 16-års alderen". 2017-09-25. Klassekampen. S. 11

Napoleonskrigane
Hendingar i 1800-åra
Chicago at Carnegie Hall

Chicago at Carnegie Hall er det første konsertalbumet og det fjerde totalt av det amerikanske band Chicago. Det kom ut i 1971 som ein plateboks med fire LP-plater på Columbia Records. Det var òg ei stund til sals som to separate dobbeltplater. Det vart føreslått og lage ein kvadronisk miks av albumet, men det vart aldri gjort. Dette er det einaste av dei første ti utgjevingane til Chicago som ikkje kom ut i kvadrofonisk lyd.

Bakgrunn
Medan dei var på turné for å marknadsføre Chicago III, spelte Chicago i Carnegie Hall i ei veke i april 1971 og alle konsertane vart festa til lydband. Produsenten James William Guercio meinte at dei fleste songane som vart spelt der, frå dei tre første albuma, i tillegg til den nye songen «A Song For Richard And His Friends», var gode nok til å gjevast ut, og sette saman ein plateboks på fire LP-plater. 

Columbia var særs skeptisk til den store samlinga og gjekk berre med på å gje ut albumet mot at bandet fekk mindre igjen for salet av albumet (noko liknande skjedde med debutplata The Chicago Transit Authority i 1969). Chicago gav ut Chicago at Carnegie Hall i oktober det året, til blanda mottaking. Samlinga selde bra, og nådde tredjeplassen på albumlista i USA, men gjekk ikkje inn på lista i det heile i Storbritannia. Kritikarane meinte albumet var for langt - til og med stemminga av instrumenta var med. Bandet sjølv har vore delt kring tankane om albumet. 

Trass i dårleg lydkvalitet vart Chicago at Carnegie Hall ein av dei mestseljande plateboksane av eit rockeband. Dei hadde rekorden fram til utgjevinga av Live/1975-85 ein plateboks med fem plater av Bruce Springsteen & the E Street Band i 1986.  

Den originale plata kom med to store plakatar av bandet. 

I 2005 vart Chicago at Carnegie Hall mastra på ny og gjeve ut på tre CDar av Rhino Records med mykje betre lydkvalitet. I tillegg inneheldt det ein bonusdisk med åtte spor med alternative opptak og songar som ikkje var på 1971-utgåva, i tillegg til nesten alle dei originale plakatane og innpakninga.

Innhald

Volum ein

Side ein

Side to

Volum to

Side tre

Side fire

Volum tre

Side fem

Side seks

Volum fire

Side sju

Side åtte

Medverkande
Peter Cetera - bassgitar, solo- & korvokal
Terry Kath - gitar, solo- & korvokal
Robert Lamm - klaverinstrument, solo- & korvokal
Lee Loughnane - trompet, perkusjon, korvokal, gitar («Flight 602», «Where Do We Go From Here?")
James Pankow - trombone, perkusjon, korvokal, blåsararrangement
Walter Parazaider - treblåseinstrument, perkusjon, korvokal
Danny Seraphine - trommer

Produksjon
Produsert av James William Guercio
Lydteknikarar – Don Puluse, Bud Graham, Hank Altman, Aaron Baron og Larry Dahlstrom
Innspelt i Carnegie Hall, New York, NY
Miksa i Columbia Recording Studios i New York
Kunstnarisk leiing – John Berg/Virginia Team
Omslag – Fuding Cheng
Fotografi – Allen Goldblatt og Fred Lombardi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chicago at Carnegie Hall» frå ,  den 21. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av James William Guercio
Album spelte inn i Carnegie Hall
Chicago-album
Konsertalbum frå 1971
Columbia Records-album
Engelskspråklege album
Chicago V

Chicago V er det fjerde studioalbumet til det amerikansk rockebandet Chicago, gjeve ut i 1972. Albumet er det første enkle albumet dei gav ut, etter at dei tre første albuma deira var doble og konsertalbumet som kom før bestod av fire plater i ein boks.

Historie
Etter Chicago III i 1971 slutta gruppa å lage doble album med mange songar arrangerte i lange suitar. I staden gav dei ut meir konsise spor på eit enkelt album. V er òg det albumet som er mest dominert av Robert Lamm. Åtte av ti songar er skrivne av han aleine. Terry Kath skreiv og song det siste sporet på albumet, «Alma Mater», der han fekk vise seg fram på akustisk gitar. Sjølv om bassisten Peter Cetera ikkje medverka med nokre songar på albumet, song han solo på fleire og spelte bass, mellom anna med wah-wah-pedal på bassen på «While the City Sleeps». Dette var det siste albumet som ikkje hadde med songar frå Cetera medan han var i bandet. Songen «A Hit by Varèse» er ei hyllest til den fransk-amerikanske komponisten Edgard Varèse.

Albumet vart spelt inn like før Chicago at Carnegie Hall kom ut seint i 1971. Chicago V vart spelt inn på berre litt over ei veke, men vart halde attende til sommaren etter. Kort tid før albumet kom ut, vart singelen «Saturday In The Park» gjeven ut og vart den største hitten deira til då. Singelen nådde tredjeplassen i USA. Chicago V var kritikarrost og vart det største hitalbumet i 1972. Det var første gongen eit Chicago-album nådde toppen av albumlista i USA og det vart liggande på toppen i heile ni veker. I Storbritannia nådde albumet 24. plassen. Oppfølgjarsingelen «Dialogue (Part I & II)» (24. plass) vart òg ein hit i USA. 

I 2002 vart Chicago V mastra på ny og gjeve ut av Rhino Records med tre bonusspor: ei øving av Lamm sin «A Song for Richard and His Friends», som vart framført første gongen i Carnegie Hall, ei tidleg øving av Kath sin «Mississippi Delta City Blues» (som seinare vart spelt inn på ny og gjeve ut på Chicago XI), og singelversjonen av «Dialogue».

Den 17. august 2011 gav Warner Japan ut albumet i ein hybrid stereo-fleirkanals Super Audio CD i Warner Premium Sound-serien.

Innhald

Bonus spor (2002-utgåva)

Medverkande 

Peter Cetera – bass, wah-wah-bass, solo- & korvokal
Terry Kath – elektrisk & acoustic gitarar, solo- & korvokal
Robert Lamm – piano, Hammondorgel, Fender Rhodes, Hohner Pianet, solo- & korvokal
Lee Loughnane – trompet, flygelhorn, perkusjon, korvokal
James Pankow – trombone, perkusjon, korvokal, blåsararrangement
Walter Parazaider – saksofonar, fløyte, perkusjon, korvokal
Danny Seraphine – trommer, congas, bjøller, perkusjon

Produksjon
Produsert av James William Guercio
Lydteknikar:  Wayne Tarnowski
Logodesign – Nick Fasciano
Plateomslag – John Berg
Fotografi – Jim Houghton and Earl Steinbicker

Lister
Album

Single

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chicago V» frå ,  den 21. oktober 2015.  
 

Chicago-album
Musikkalbum frå 1972
Album produserte av James William Guercio
Columbia Records-album
Album spelte inn i CBS 30th Street Studio
Nummer-ein-album i USA
Dialogue (Part I & II)

«Dialogue» er ein song skriven av Robert Lamm for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira Chicago V (1972). På albumet er songen over sju minuttar lang og delt inn i to delar. Ein redigert versjon av songen vart gjeven ut som singel i oktober 1972 og denne nådde 24. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100.

I den første delen av songen er teksten ein dialog mellom to unge folk med forskjellig syn. Den første personen (sungen av Terry Kath) er særs uroa over hendingar tidleg i 1970-åra, som krig, svelt og undertrykking. Den andre personen (sungen av Peter Cetera) meiner at «alt er bra.» Musikalsk er songen òg ein dialog mellom rytmegitaren til Kath og bassen til Ceterea. Etter kvart som del éin går mot slutten, vert personen til Kath samd med den andre, meir positive personen. 

Part II har ein meir optimistisk tekst sungen av heile bandet.

Medverkande
 Terry Kath - solovokal, elektrisk gitarar
 Peter Cetera - solovokal, bass
 Robert Lamm - solovokal (part to), Fender Rhodes elektrisk piano
 Danny Seraphine - trommer, maracas, pauke, tamburin, korvokal (part to)
 Jimmy Pankow - trombone, korvokal (part to)
 Lee Loughnane - trompet, korvokal (part to)
 Walt Parazaider - tenorsaksofon, korvokal (part to)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dialogue (Part I & II)» frå ,  den 21. oktober 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Chicago-songar
Songar skrivne av Robert Lamm
Songar produserte av James William Guercio
Columbia Records-singlar
Songar om krig