alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cajamarca

Cajamarca by ligg i det nordlege høgland i Peru og er hovudstaden i Cajamarca-regionen. Byen ligg på ca. 2700 moh., og folkesetnaden er på kring 100 000 menneske. Klimaet i området er ekvatorialt, så det er mildt, tørt og mykje sol. Jorda er fruktbar og området er godt kjent for meieriprodukt og ein fin ost. Turistar kjem til byen for å oppleve dei varme kjeldene også kalla inkabadet, og for å sjå katedralen. Det finst fleire gruveverksemder i drift i nærområda. Men framføre alt minnest peruanarane Cajamarca som den staden der inkariket fekk sin bane med slaget i Cajamarca og kor den siste inka, Atahualpa vart avretta.

Historie 
Cajamarca har ei historie meir enn 3000 år attende. Ein kan observere spor av pre-Chavín-kulturar på arkeologiske stader i nærleiken, så som Cumbe Mayo og Kuntur Wasi. I perioden frå år 1463 til 1471, erobra Túpac Yupanqui regionen og fekk Cajamarca inn i Tawantinsuyu, eller inkariket, i den tida då faren Pachacútec regjerte riket frå Cuzco.

Sjå òg 
 Inkarikets fall

Inkariket
Byar i Peru
Cajamarca-regionen
Sandviksfjellet i Bergen

Sandviksfjellet på 392 moh. er eit av dei sju fjella kring Bergen og ligg nordaust for sentrum. På Bergen Turlag sin årlege sjufjellstur er dette det siste fjellet ein går over. Då har ein gått over Lyderhorn, Damsgårdsfjellet, Løvstakken, Ulriken, Fløyfjellet og Rundemanen. 
Stien opp til toppen er kalla Stoltzekleiven etter Gerhard Stoltz (1833-1907), som var eigar av Frydenlund og let plante til fjellsida i 1873.

Dei sju fjella
Damsgårdsfjellet

Damsgårdsfjellet (317 moh.) er eit av dei sju fjella kring Bergen og ligg vest for sentrum. Det har namnet sitt frå Store og Lille Damsgård, gnr. 153 og 154 i Bergen. Tidlegare heitte garden Hásteinar og var truleg oppkalla etter fjellet.

På Bergen Turlag sin årlege sjufjellstur er Damsgårdsfjellet andre fjellet ein går over. Då har ein gått over Lyderhorn, og har att Løvstakken, Ulriken, Fløyfjellet, Rundemanen og Sandviksfjellet.

Sjå òg 
 Damsgård
 Damsgård hovudgard

Dei sju fjella
Andes

Andes eller Andesfjella er ein enorm samanhengande fjellkjede nær vestkysten av Sør-Amerika. Fjellkjeda er kring 7000 km lang, opp til 500 km brei og har ei medelshøgd på ca 4000 meter. Namnet Andes kjem frå quechua andi, og tyder 'høg kam'.

Grovt sett er Andesfjella sett saman av to store fjellkjeder med eit nedsøkkt mellomområde. Nokre stader reiser det seg andre mindre fjellkjeder mellom dei to store som til dømes Cordillera de la Costa i Chile. Andre mindre kjeder folder seg opp ved sida av dei to store. Cordillera de la Costa byrjar i det ytre sørlege punkt på kontinentet, går i ei nordleg retning parallelt med kysten og vert lengst sør broten opp til øyar som vidare nord former den vestlege grensa av det sentrale nedsøkkte dalliknande landskapet i nord-sør retning i Chile. Denne kystkjeda held fram nordetter som mindre rygger eller meir isolerte høgder langs Stillehavet så langt nord som til Venezuela. Sju land har område som overlappar Andes: Argentina, Bolivia, Chile, Colombia, Ecuador, Peru og Venezuela.

Andes er det høgste fjellområde i verda utanom Asia med eit høgste fjell Aconcagua på grensa mellom Chile og Argentina, på 6,959 moh. Toppen av Chimborazo i Ecuador er målt til å vere det punktet på jorda som ligg lengst ute frå jordsenteret fordi jorda er ellipseforma. Om ikkje Andes når opp til Himalaya i høgd, så er Andes like vid og meir enn dobbelt så lang.

Fjelltoppar 
Liste av nokre av fjelltoppane på over 5000 moh.

Bolivia 
 Ancohuma  6 427 m
 Cabaray  5 860 m
 Chacaltaya  5 421 m
 Huayna Potosí  6 088 m
 Illampu  6 368 m
 Illimani  6 438 m
 Macizo de Larancagua  5 520 m
 Macizo de Pacuni  5 400 m
 Nevado Anallajsi  5 750 m
 Nevado Sajama  6 542 m
 Patilla Pata  5 300 m
 Tata Sabaya  5 430 m

Bolivia/Chile 
 Cerro Minchincha  5 305 m
 Irruputuncu  5 163 m
 Licancabur  5 920 m
 Olca  5 407 m
 Paruma  5 420 m
 Pomerape  6 348 m

Chile/Argentina 
 Aconcagua  6 962 m
 Acotango  6 052 m
 Cerro Bayo  5 401 m
 Cerro Escorial  5 447 m
 Cordón del Azufre  5 463 m
 Falso Azufre  5 890 m
 Lastarria  5 697 m
 Llullaillaco  6 739 m
 Maipo  5 264 m
 Marmolejo  6110 m
 Ojos del Salado  6 893 m
 Olca  5 407 m
 Parinacota  6 348 m
 Pissis  6 795 m
 Sierra Nevada de Lagunas Bravas  6 127 m
 Socompa  6 051 m

Colombia 
 Galeras  4 276 m
 Nevado del Ruiz  5 389 m

Ecuador 
 Antisana  5 753 m
 Cayambe  5 790 m
 Chimborazo  6 267 m
 Corazón  4 790 m
 Cotopaxi  5 897 m
 El Altar  5 320 m
 Illiniza  5 248 m
 Pichincha  4 784 m
 Reventador  3 562 m
 Sangay  5 230 m
 Tungurahua  5 023 m

Peru 
 Alpamayo  5 947 m
 Carnicero  5 960 m
 El Misti  5 822 m
 El Toro  5 830 m
 Huascarán  6 768 m
 Jirishanca  6 094 m
 Rasac  6 040 m
 Rondoy  5 870 m
 Sarapo  6 127 m
 Seria Norte  5 860 m
 Siula Grande  6 344 m
 Yerupaja  6 635 m
 Yerupaja Chico  6 089 m

Venezuela 
 Pico Bolívar  4 981 m

Fjellkjeder i Sør-Amerika
Chavín

Chavín er den eldste «høgkulturen» ein kjenner i Andesområdet. Han er datert til perioden 1000-300 år f.Kr., det vil seie i «tidleg horisont». Kulturen har fått namn etter Chavín de Huantar, der ein har gjort rike funn frå denne kulturen. Chavín de Huantar, som ligg nord for Lima og i dag er rekna som verdsarv av UNESCO, var senter og kultstad for chavínkulturen.

Kulturen utvikla sin eigen kjennelege stil i handverk. Påverknaden har rekt langt og stilen er kjent frå mange arkeologiske funn i Peru. Funngjenstandar omfattar  tekstilarbeid, metallarbeid, keramikk og religiøse gjenstandar. 

Utviklinga av to nye byar, Nazca i sør og Mochica (Moche) i nord, førte etter kvart til at chavínkulturen mista styrke og forsvann.

Bakgrunnsstoff 

 Understanding Chavín and the Origins of Andean Civilization (engelsk)

Peruansk historie
Chimú

Chimú (også kalla kongeriket Chimú) var ei politisk eining grunnlagt på Chimú-kulturen som eksisterte frå ca. år 850 til 1470. Staten låg på nordkysten av dagens Peru, langs ei kystlinje frå grensa mot Ecuador og ca. 1000 km mot sør med eit senter omtrent der byen Trujillo ligg no. Dette var den største staten i den seinare mellomperiode og vart erobra av Inkariket. Hovudstaden Chanchan står i dag på UNESCO si liste for verdsarv.

Chimú-staten 
Dette riket sprang ut av fragmenter frå Moche. Etter ei legende skal herskaren Taycanamo ha kome frå havet på ein balsaflåte og tufta hovudstaden Chanchan i Moche-området. Utviding av territoriet har dels gått føre seg gjennom frivillig assimilasjon, medan Sican vart innlemma gjennom erobringar. Det fanst to sjølvstendige dynasti (dualisme), Taycanamo basert på Chanchan og Naymlap utvikla i Lambayeque-regionen. Chimú vart mektig og var den siste stat som kunne klart å stoppe Inkariket sin ekspansjon i det nordlege Peru. Men inkaene starta erobringa av Chimú ca år 1463 og område blei ein del av Inkariket frå 1470.

Chimú-kulturen 
Folket i Chimú hadde sitt eige språk som var heilt ulikt quechua. Utanom Moche, var kulturen påverka av dei andre område som vart erobra, så som Sicán, men var og påverka av kulturar utanfor som Cajamarca og Wari. Døme på arkeologiske funn frå Chimú-kulturen er gjenstandar frå utgravingar ved pyramidane i Tucume. Thor Heyerdahl har gjennom funn i utgravingane peika på eksistens av ein maritim verksemd i preinkaperioden.

Peruansk historie
Jærhus

Jærhus er ein type hus som er rekna som typisk for Jæren i Rogaland fylke. Hustypen vart mykje brukt fram mot byrjinga på 1900-talet. Etter kvart vart hustypen rekna som gamaldags, og mange slike hus vart rivne for å gje rom for meir moderne typar. Det finst truleg berre noko over 100 jærhus att. Få av desse er frå tida før 1800, og få er tekne vare på i opphavleg stil.

Husa vart bygde der landskapet kunne gje ly for vinden. Husa vart helst plasserte slik at vinden frå nordvest trefte gavlen, der skutar av stein tok av for det verste. Ein skut er eit utbygg på kvar side av huset. Ein skut har gjerne skråtak og kunne verta nytta som lagringsplass for torv vinterstid. Slik fekk ein ekstra isolering mot naturkreftene. Sjølve huset er gjerne bygd av tre, men med delar kledd med stein. Bordkledinga er gjerne liggjande panel, såkalla vestlandspanel. Slik var det lettare å skifta ut trebord som lett ròtna nede ved bakken i det våte klimaet. I eldre tider vart gjerne bordkledinga tjørebreidd. Seinare tok ein til å måla med brun eller mørkeraud husmåling. Frå kring 1830 vart husa kvitmåla. Kvitmåling var dyrt, slik at mange måla berre fasaden. Taket vart tekt med halm eller gras, og seinare gjerne tegl eller skifer. Dei fleste jærhusa er korte og låge, med ein og ein halv etasje i høgda. I tillegg til skutar har eit typisk jærhus sâltak, inngangsdør med bislag i tillegg til bakdør nokolunde midt på huset. Det er gjerne to vindauge på kvar side av inngangsdøra.

Omgrepet jærhus vart fyrst nytta av samfunnsforskaren Eilert Sundt i 1862.

Bakgrunnsstoff 
 Jærmuseet om jærhus
 Jærhuset på http://www.northseatrail.org

Litteratur 
 Marta Hoffmann: Jærhuset, Norsk Folkemuseum 1943.
 Torunn Måseidvåg: Registrering av jærhus i Randaberg, Stavanger, Sola, Sandnes, Klepp, Time, Gjesdal, Hå, Rapport utgjeven av Rogaland Fylkeskommune og kommunane, 2000. 
 Ingebjørg Reigstad: Jærhuset, i Sjå Jæren Årbok for Jærmuseet 1997, s. 9 - 28.
 Eilert Sundt: Om bygingsskikken på landet i Norge, 1862.

Jæren
Hustypar
Norsk arkitektur
G8

Gruppa av åtte (G8) er ei gruppe av åtte av verdas leiande industrialiserte land: Frankrike, Italia, Japan, Storbritannia, Tyskland, USA, ( G6, 1975), Canada ( G7, 1976), og Russland (som ikkje er med på alle møta), og EU. Den viktigaste G8-hendinga er eit årleg økonomisk og politisk møte mellom stats- og utanriksleiarane, men G8-landa har også andre, mindre viktige møte og sambarbeidsformer.

Bakgrunn og historie 
Samarbeidsgruppa har røter i oljekrisa i 1973 og nedgangstidene i økonomien som følgde. For å hanskast med dette grunnla USA den såkalla bibliotekgruppa, ei samling av høgtståande statsmenn frå USA, Europa og Japan som hadde med finans å gjera, for å diskutera dei økonomiske problema. I 1975 inviterte den franske presidenten Valéry Giscard d'Estaing statsleiarane frå dei seks største industrilanda til eit møte i Rambouillet og føreslo jamne møte. Det kom i gang årlege møter med presidentskap som gjekk på omgang. Gruppa av dei seks blei kalla G6 og hadde Frankrike, Vest-Tyskland, Italia, Japan, Storbritannia og USA som medlemmer. I 1976 blei Canada med slik at gruppa blei til G7, og etterkvart blei òg Russland med som meir eller mindre fullverdig medlem i det som no heiter G8.

Internasjonal politikk
Internasjonal økonomi
Sandviksfjellet

Sandviksfjellet er eit stadnamn som finst fleire stader i Noreg:

 Sandviksfjellet i Bergen er eit fjell på 417 moh. i Hordaland fylke.
 Sandviksfjellet i Bygland er eit fjell på 931 moh. i Setesdalen i Aust-Agder fylke.
 Sandviksfjellet i Meløy er ei fjellside i Meløy kommune på grensa mellom Helgeland og Salten i Nordland fylke
 Sandviksfjellet i Osen eller Sandviksberget i Osen er eit høgdedrag på 108 el. 123 moh. rett austom Ramsøysundet i Osen i Fosen i Sør-Trøndelag fylke.

Norske stadnamn
Astrid Hjertenæs Andersen

Astrid Gerd Judith Hjertenæs Andersen () var ein norsk forfattar og lyrikar. Ho vert rekna med mellom dei mest sentrale norske lyrikarane i etterkrigstida.

Andersen debuterte med diktsamlinga De ville traner i 1945 og skreiv i tillegg til ei rad diktsamlingar også ein kortroman og to reiseskildringar.

Ho var gift med biletkunstnaren Snorre Andersen.

Bøker 
 1945 – De ville traner – diktsamling
 1948 – De unge søylene – diktsamling
 1950 – Skilpaddehagen – diktsamling 
 1955 – Strandens kvinner – diktsamling 
 1957 – Vandrersken – diktsamling
 1960 – Pastoraler – diktsamling 
 1963 – Treklang – dikt i utval  (saman med Astrid Tollefsen og Gunvor Hofmo)
 1964 – Frokost i det grønne – diktsamling
 1967 – Dr. Gnomen – kortroman 
 1968 – Hyrdefløyten – epistler fra Algerie – reiseskildring 
 1970 – Som en vår – dikt i utval
 1972 – Rosenbusken – diktsamling 
 1973 – Svaner og nåtid – epistler fra Island – reiseskildring 
 1976 – Et våroffer – diktsamling 
 1980 – De tyve landskaper – samling dikt skrive til eit utval akvarellar av Snorre Andersen.
 1985 – Samlede dikt

Prisar 
 1964 – Kritikarprisen  for Frokost i det grønne
 1976 – Riksmålsforbundets litteraturpris
 1984 – Doblougprisen
 1984 – Det Norske Akademis Pris til minne om Thorleif Dahl

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Astrid Hjertenæs Andersen hjå Nasjonalbiblioteket
 Astrid Hjertenæs Andersen i Biblioteksøk

Folk frå Horten
Forfattarar frå Vestfold
Bokmålsforfattarar
Norske forfattarar
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1945
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Doblougprisen
Oskar Stein Bjørlykke

Oskar Stein Bjørlykke () er ein norsk forfattar, lærar og teolog fødd  i Fitjar på Stord. 

Bjørlykke har eit mangesidig forfattarskap med romanar, noveller, dikt, bønebøker, andaktsamlingar og barnebøker. I tillegg til det eigne forfattarskapet har han omsett og gjendikta utanlandsk litteratur til norsk. Bjørlykke har vore formann i foreininga Norske Barne- og Ungdomsbokforfattere.
Han var festivaldiktar ved den første Falturiltu-festivalen i 2007.

Prisar
1967: Vekebladet Familiens ærespris 
1986: Jubileums-stipend frå Den norske Bokklubben 
1995: Samlagsprisen 
1999: Kultur- og kirkedepartementets spesialpris for barne- og ungdomslitteratur for Hendene i veret!
2003: Kritikarprisen for årets beste barne- eller ungdomsbok for Kom til dammen.
2007: Falturiltuprisen for forfattarskp for barn og unge

Bøker 
1966: Deg høyrer dagen til – diktsamling
1968: Reise til september – roman 
1970: Futurum 1 – diktsamling
1972: Huttiheito – novellesamling
1973: Ord i bønn – bønebok 
1974: Alfen og meg – barnebok 
1974: Hans Klure – prosadikt 
1975: Lasse Li – novellesamling
1979: Breviarium – diktsamling
1980: Hallo mamma! – diktsamling for barn
1982: Fredsdalen – barnebok 
1984: Forklåringar – diktsamling
1984: Godt mot – novellesamling for barn
1986: Gler meg – novellersamling for barn
1987: Marie. Bilde frå eit liv 
1989: Presta-Svein – eventyr 
1988: Saman i vinden – Musikkspel (skrive saman med Sigvald Tveit)
1989: Det dirrar slik – diktsamling for barn
1989: Presta-Svein – novellesamling
1990: Ansikt – diktsamling
1991: Himmel og jord – novellesamling
1992: Fadervår – bønebok
1992: Agape – roman 
1993: Dagane våre. Meditasjonar og bøner
1994: Sally – roman 
1995: Kongen og 33 andre forteljingar – novellesamling
1995: Ute - inne, ute - inne – diktsamling for barn
1996: Den tid den sorg – roman 
1997: Korn i vind: meditasjoner over søndagens tekstar 
1997: Tusen gonger tusen – barnebok 
1998: Skrift – forteljing
1999: Hendene i veret! – barnebok 
2000: Dropar – roman 
2001: Den dagen – barnebok 
2002: Himmel med måne i ne – roman 
2003: Kom til dammen! – barnebok 
2004: Han Tolle – roman
2005: Hanni
2006: Bakken – diktsamling
2006: Perlekransen 
2006: Engelen – diktsamling
2007: Hoppe i havet – dikt for born
2009: Diktet lyser i kvelden – dikt i utval
2012: Vår tid – roman
2014: For deg  – lyrikk
2015 Hans Klure  – lyrikk 
2019 Blikket  – novellesamling 
2020 Her vi går

Kjelder
 Oskar Stein Bjørlykke henta frå Bokmålswikipedia 2. juli 2005.
 Dagbladets forfattarside om Oskar Stein Bjørlykke.
 Aftenpostens forfattarside om Oskar Stein Bjørlykke
 SAMBOK søk på Bjørlykke, Oskar Stein.
 Det norske Samlagets forfattarside om Oskar Stein Bjørlykke

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Oskar Stein Bjørlykke hjå Nasjonalbiblioteket

norske forfattarar
norske lyrikarar
nynorskforfattarar
folk frå Fitjar
Forfattarar frå Hordaland
Norske barnebokforfattarar
Folk frå Stord
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Samlagsprisen
Hals (fleirtyding)

Hals er eit ord med fleire tydingar:

Halsen er den kroppsdelen som bind saman kroppen og hovudet hjå dei fleste virveldyr.

Stadnamnet Hals 
 Hals på Tustna
 Hals, gnr. 105 i Vefsn
 Hals i Danmark

Hals som familienamn og føretaksnamn 
 Brødrene Hals var ein norsk pianofabrikk.
 Frans Hals var ein nederlandsk kunstmålar

Andre tydingar 
 For halsen på instrument, sjå instrumenthals.
 Ein flaskehals er den smale delen av ei flaske.
 Den fremre delen av botnen på ein båt, sjå hals på båt
 Halsen er det hjørnet av eit råsegl som vender fram og ned.

Norske stadnamn
Kefár Nahúm

Kefár Nahúm (hebr. כְּפַר נָחוּם [Kəfar Nāḥūm]) eller Kapernaum (frå gr.), var ein by ved Jam kinnéret (Genesaretsjøen i Galilea som var busett frå kring 150 fvt. til byen vart øydelagd av jordskjelv i 746 evt.. Kefár Nahúm er i dag kjend både for ein godt bevart synagogeruin og for si rolle i Det nye testamentet.

Kefár Nahúm (Kapernaum) i Det nye testamentet 
Byen er nemnd i dei nytestamentlege evangelia. I Lukasevangeliet er byen omtala som heimstaden åt apostlane Peter, Andreas, Jakob og Johannes — og dessutan skatteoppkrevjaren Matteus. I Matteus 4:13 er byen omtala som heimstaden åt Jesus sjølv. Etter Lukasevangeliet underviste Jesus i synagogen i Kapernaum, og ruinar av bygningen frå den tida er funne under ruinen av ein seinare synagoge. Eitt hus i byen vart æra som huset åt fiskaren Peter så tidleg som 100-talet evt., og to kyrkjer vart seinare bygd på den staden.

Kjelder 
 «Capernaum» frå Engelsk Wikipedia

Bakgrunnsstoff 
 BiblePlaces.com article
 Capharnaum - The town of Jesus
 Israeli official information on the site

Galilea
Det nye testamentet
Ellen Einan

Ellen Johanna Einan () var ein norsk lyrikar.

Einan vart fødd i Svolvær. Ho debuterte 51 år gamal med diktsamlinga Den gode engsøster i 1982. Diktinga til Einan var særmerkt av bruk av automatskrift som diktarmetode, og ho vart rekna med mellom dei viktigaste samtidslyrikarane i Norden.

Prisar 
 2002: Aschehougprisen 
 2009: Havmannprisen for Noen venter på bud

Diktsamlingar 

Alle bøkene er komne ut hjå Solum Forlag, med mindre anna forlag er nemnd.

 1982: Den gode engsøster
 1983: Muldsøstre
 1984: Jorden har hvisket (Gyldendal)
 1985: Søster natt 
 1986: Nattbarn 
 1987: Sene rop mellom bronsebergene 
 1989: Hestene våker i duggtoneengen 
 1991: Døgnfarvene er mørke 
 1992: De syv nattstegene 
 1994: Jade for min engel 
 1999: Innenfor og utenfor er ett 
 2004: Dagen får min uro 
 2009: Noen venter på bud
 2011: Samlede dikt

Kjelder

 Ellen Einan henta frå Bokmålswikipedia 4. juli 2005
 Aftenpostens forfattarside om Ellen Einan
 SAMBOK: søk på Einan, Ellen

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Ellen Einan hjå Nasjonalbiblioteket

Norske forfattarar
Norske lyrikarar
Vinnarar av Aschehougprisen
Forfattarar frå Nordland
Folk frå Vågan
Kambodsja

Kambodsja er eit kongedøme i Søraust-Asia som grensar til Thailand mot vest, Laos mot nord og Vietnam mot aust. I sørvest har det kystline mot Siambukta. Hovudstaden er Phnom Penh, med rundt 1 million innbyggjarar. Heile landet har om lag 12 millionar innbyggjarar (2000).

Geografi 

Landet er prega av Mekongelva, som på khmer blir kalla Tonle Thom, 'den store elva', og av Tonle Sap ('ferskvatnelva'), ei viktig fiskeelv.

Klima 
Monsunen gjev ein god del nedbør mellom mai og september eller oktober. Ein har eit lite høgdedrag i sørvest, og sidene som vender mot Siambukta har kraftig nedbør. Den tørre perioden varer frå desember til april, og er varm med mykje sol. I regntida er det meir skya, høgare fukt, og vêret er lummert og trykkjande. Temperaturane held seg ganske høge året rundt i låglandet. Phnom Penh har ein årleg nedbørsnormal på 1407 mm.

Innbyggjarar 
Dei fleste kambodsjanarar er khmerfolk som høyrer til theravada-buddhismen. Landet har òg fleire nasjonale minoritetar der den viktigaste er chamfolk.

Historie 
Landet kan trekkja liner tilbake til Keisardømet Khmer, som herska over store delar av den indokinesiske halvøya frå 1000- til 1300-talet. Den gamle hovudstaden Angkor med tempelkomplekset Angkor Wat er mektige minne om denne tida.

Under kolonitida var Kambodsja, som Khmer-riket, eit fransk protektorat og ein del av føderasjonen Indokina. Landet fekk sjølvstende i 1953.

På 1950- og 60-talet heldt landet under kong Norodom Sihanouk seg nøytralt under store delar av Vietnamkrigen i nabolandet. Frå 1969 utførte amerikanske bombefly hemmelege åtak på det dei hevda var kommunistiske leirar i landet, slik at 30 000–500 000 sivile blei drepne. Amerikanske styrkar stod òg for ein kortvarig invasjon i 1970.

Indre motsetnader førte til ein borgarkrig på 1970- og 80-talet. Det forhatte monarkiet blei bytt ut med eit katastrofalt regime leidd av Raude Khmer, som brukte element av kommunistisk tankegods til å forfølgja og drepa svært mange kambodsjanarar. 

Medan flyktningar strøymde inn i Thailand blei landet invadert av Vietnam i desember 1978. Raude Khmer-styret blei framleis støtta av USA, og heldt mellom anna på plassen til Kambodsja i SN. Etter kvart stabiliserte situasjonen i landet seg likevel.

Politikk 
Kongen i landet, Norodom Sihamoni, blei utnemnd av eit råd den 14. oktober 2004 etter at far hans, Norodom Sihanouk, abdiserte.

Statsministeren i Kambodsja heiter Hun Sen.

Administrativ inndeling
Dei 25 fylke er dela inn i distrikt.

Fylka er

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 :en:Cambodia
 :en:History of Cambodia (1979-present)
Harald Rosenløw Eeg

Harald Rosenløw Eeg () er ein norsk forfattar og musikar. Eeg er utdanna cand. philol. i religionshistorie frå Universitetet i Oslo. Han har mellom anna arbeidd som kateketvikar.

Eeg har skrive fleire prisløna ungdomsbøker, og forfattar dessutan filmmanus. Som musikar har han vore med i teknoduoen Subgud.

Bøker 
 1995 – Glasskår – ungdomsroman 
 1996 – Svidd – ungdomsroman 
 1997 – Vrengt – ungdomsroman 
 1998 – Filter – ungdomsroman 
 2000 – Karmakongen – ungdomsroman 
 2002 – Stjernetrekker – ungdomsroman 
 2003 – Alle duene – ungdomsroman 
 2004 – Yatzy – ungdomsroman

Filmmanus 
 2001 – Glasskår 
 2002 – Anolit saman med Stefan Faldbakken
 2002 – Folk flest bor i Kina 
 2004 – Hawaii, Oslo

Prisar 
 1995 – Tarjei Vesaas' debutantpris for Glasskår
 1995 – Kultur- og kirkedepartementets debutantpris for barne- og ungdomslitteratur for Glasskår
 1997 – Vestfolds litteraturpris 
 1997 – Brageprisen for barne- og ungdomslitteratur for Vrengt
 1998 – Sonja Hagemanns barne- og ungdomsbokpris for Filter
 2000 – Språklig samlings litteraturpris 
 2002 – Krystallbjørnen, Berlin Kinderfilmfests hovedpris for Glasskår
 2002 – Grand Prix, Berlin Kinderfilmfests barnejurypris for Glasskår
 2004 – Kultur- og kirkedepartementets litteraturpris for barne- og ungdomslitteratur for Yatzy
 2004 – Brageprisen for barne- og ungdomslitteratur for Yatzy

Kjelder 
 Harald Rosenløw Eeg henta frå Bokmålswikipedia 4. juli 2005.
 SAMBOK: søk på Eeg, Harald Rosenløw
 Forfattarside hjå Tønsberg Bibliotek

Bakgrunnsstoff 
 Digitaliserte bøker av Harald Rosenløw Eeg hjå Nasjonalbiblioteket
 Forfattarside for Harald Rosenløw Eeg hjå Aschehoug 
 Utgjevingar av Harald Rosenløw Eeg i BIBSYS Ask

Norske ungdomsbokforfattarar
Folk frå Tønsberg
Forfattarar frå Vestfold
Norske skjønnlitterære debutantar i 1995
Vinnarar av Tarjei Vesaas' debutantpris
Vinnarar av Brageprisen