alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kontsert

Kontsert (russisk Концерт) er det andre konsertalbumet til Billy Joel, gjeve ut i 1987. Albumet vart spelt under ein turné i Sovjetunionen i 1987, som ein del av The Bridge-turneen. Turneen var historisk sidan det var den første rockekonserten som gjekk live på radio i sovjetisk historie.

Joel sin versjon av The Beatles sin «Back in the U.S.S.R.» vart den første singelen Joel gav ut som ikkje var skriven av han sjølv. B-sida var «The Times They Are A-Changin'», skriven av Bob Dylan.

19. mai 2014 vart albumet gjeve ut på ny som A Matter of Trust: The Bridge to Russia, med elleve spor som ikkje tidlegare var gjeven ut.

Innhald

A Matter of Trust: The Bridge to Russia
All songs written by Billy Joel, except where noted.

Disk ein
«Odoya» (Traditional Georgian)
«Prelude/Angry Young Man»
«Honesty»
«The Ballad of Billy the Kid»
«She's Always a Woman»
«Scenes from an Italian Restaurant»
«Goodnight Saigon»
«Stiletto"
«Big Man on Mulberry Street»
«Baby Grand»
«What's Your Name» 
«The Longest Time»
«An Innocent Man»

Disk to
«Pressure»
«Allentown»
«A Matter of Trust»
«Only the Good Die Young»
«It's Still Rock and Roll to Me»
«Sometimes a Fantasy»
«You May Be Right»
«Uptown Girl»
«Big Shot»
«Back in the U.S.S.R.» (Lennon/McCartney)
«The Times They Are A-Changin'» (Dylan)
«She Loves You» (Lennon/McCartney) (Russian concerts rehearsal recording)
«New York State of Mind» (Russian concerts rehearsal recording)
«Piano Man»

Medverkande
Billy Joel - vokal, klaverinstruments, gitar
Liberty DeVitto - trommer
Doug Stegmeyer - bass
Dave Lebolt - klaverinstrument
Russell Javors - gitar
Mark Rivera - saksofon
Kevin Dukes - gitar
Peter Hewlett - korvokal
George Simms - korvokal
The Georgian Singers Zhournalist of USSR - vokal på «Odoya»
Oleg Smirnoff - tolk på scenen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kontsert» frå ,  den 3. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Billy Joel-album
Konsertalbum frå 1987
Sony BMG-album
Engelskspråklege album
The Ultimate Collection av Billy Joel

The Ultimate Collection er eit dobbelt samlealbum av den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel. Det vart gjeve ut av Sony Music Entertainment Japan i desember 2000, og sidan i Europa og Oseania med noko anna innhald (erstatta den japanske hitten «The Stranger» med eit konsertopptak av «You're My Home»).

Samlinga omfatta heile karrieren til Joel, frå tidlege songar til hitsinglane som ikkje var med på Greatest Hits. Albumet vart ein stor hitt og nådde topp 5 i mange land, mellom anna i Storbritannia. 

The Ultimate Collection vart ikkje gjeven ut i USA, fordi Legacy Recordings gav ut ei liknande samling, The Essential i oktober 2001.

Innhald

Disk ein

Disk to

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Ultimate Collection (Billy Joel album)» frå ,  den 3. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Billy Joel-album
Samlealbum frå 2000
Ål stavkyrkje

Ål stavkyrkje var ei mastestavkyrkje (stavkyrkje med heva midtrom) som stod i Ål i Ål kommune, rive i 1880, same året som Ål kyrkje vart teke i bruk. Ein portal frå kyrkja, og ein kvelv av tre over koret i kyrkja, vart teke vare på, og er nå i Kulturhistorisk museum (Universitetets Oldsaksamling) ved Universitetet i Oslo. Men det er òg mellom anna kome for dagen materiale frå kyrkja i samband med restaurering av den noverande Ål kyrkje, då materiale frå stavkyrkja har vore nytta under bygginga av denne kyrkja, og delar av inventaret har dessutan vore lagra her.

Ei planke frå stavkyrkja har ei innskrift i runer: «Toralf gjorde denne kyrkja, Geirstein var med og Gunnar, Vidar, Eyvind, Eirik, Gunnar. Nå har eg ristet alles (namn)». Ein tilleggstekst lyder «Alf var òg (med)». Denne Toralf eller Torolf kan ha vore den same byggmeistaren som er nemnd i ei runeinnskrift i Torpo stavkyrkje.

Portalen
Portalen er av den  typen som i kunsthistoria har fått nemninga Sogn-Valdres-gruppa, og er både av teknisk og kunstnerisk høg kvalitet. Nedst på kvar av de to sideplankane er synt eit rovdyrhovud som or den opne kjeften spyr ei bølgjande ranke oppover planken, og i greinene med lauvet som gror i sirklar ut frå ranken er det små drakar. I midtstykket over inngangsdøra finst ein drake som to andre drakar går til åtak på. Døropninga er er flankert av halvsøyler med kapitel, og med ein stiliserte dyrefigur (ei «løve») plassert oppå kvart av kapitela. På søylene, kapitela og drakane er det funne spor etter sort, raud og kvit farge som tyder på at figurane har vore måla i si tid.

Trekvelven i koret
Over koret i kyrkja var det ein kvelv av tre som er rikt dekorert med til saman 23 målte scener frå Jesu liv og lagnad, og difor vart teke vare på då kyrkja vart rive. Kvelven med måleria, som er frå mellomalderen, er no stilt ut i Kulturhistorisk museum (Oldsakssamlingen) i Oslo.

Tuften etter stavkyrkja
Tuften der Ål stavkyrkje låg, eit par hundre meter vest for dagens Ål kyrkje, eksisterer framleis. Eit informasjonsskilt er sett opp på staden.

Litteratur
Fuglesang, Signe Horn (redaktør). 1996. Middelalderens bilder : utsmykningen av koret i Ål stavkirke [fotografi hovudsakleg ved Eirik Johnsen]. [Oslo]: Cappelen (i serien Cappelens kunstfaglige bibliotek). ISBN 82-02-15998-9

Bakgrunnsstoff
Om Ål kyrkjestad (tufta etter den nedrivne stavkyrkja) på Riksantikvarens Kulturminnesøk.
Om noverande Ål kyrkje og den rivne stavkyrkja i Norges kirker.
 
Fotografi av mellomaldermåleria i kvelven over koret.

Tapte stavkyrkjer
Kyrkjer i Ål
Kulturminne i Ål
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Valerij Borzov

Valerij Filippovitsj Borzov () er ein tidlegare sprintar og politikar frå Sambir i Ukraina som tevla for Sovjetunionen. Han vann to OL-gull i 1972 og til saman fire EM-gull i tida 1969-74. Borzov er gift med turnaren Ljudmila Turitsjeva.

Idrett
Borzov fekk sitt gjennombrot i 1969-sesongen då han med tida 10,0 tangerte europarekorden på 100 m. Same året vart han europameister på distansen i Aten med tida 10,4 sekundar, same tid fekk også sølvmedaljøren Alain Sarteur frå Frankrike. På 4x100 meter stafett vann Frankrike ein klar siger med tida 38,8, Borzov sprang Sovjetunionen inn til sølv på 39,3. I 1970-sesongen forbetra han den personlege rekorden på 200 m til 20,5. 

I EM i friidrett 1971 i Helsingfors vart Borzov dobbeltmeister. Han tok ein suveren siger på 100 m med 10,26, andremann Gerhard Wucherer frå Vest-Tyskland fekk notert 10,48. Også 200 m vann Borzov på overlegent vis. Med sluttida 20,30 slo han dei andre medaljevinnarane med over fire tidels sekund.

Borzov vann gullmedaljane på 100 m og 200 meter også under Sommar-OL 1972 i München. På 100 m fekk han sluttida 10,14, sølvmannen Robert Taylor frå USA hadde 10,24. På 200 meter gjorde Borzov sitt snøggaste løp noko gong og vart klokka inn på 20,00 sekundar, Larry Black frå USA tok sølvet på 20,19. I 4x100 m stafett sprang Borzov på siste etappen Sovjetunionen inn til sølv på tida 38,50, USA sine fire utvalde vann gullmedaljen etter 38,19 sekundar.

Den 3. september 1974 tok Borzov sin fjerde EM-tittel. På 100-meteren i Roma slo han Pietro Mennea frå arrøngørlandet med sju hundredels sekund, vinnartida var 10,27. Under der olympiske leikane i Montreal i 1976 tok Borzov to nye olympiske medaljar då han fekk bronse både på 100 meter og på 4x100 meter stafett. På 100 m fekk han akkurat same tid som då han vann OL-gull fire år tidlegare, den nye olympiameisteren Hasely Crawford frå Trinidad og Tobago hadde 10,06.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1969 i Aten: Gullmedalje på 100 m – 10,4, og sølvmedalje i 4x100 stafett.
EM 1971 i Helsingfors: Gullmedalje på 100 m – 10,26, og 200 m – 20,30
OL 1972 i München: Gullmedaljar på 100 m – 10,14 og 200 m – 20,00, sølvmedalje i 4x100 m stafett
EM 1974 i Roma: Gullmedalje på 100 m – 10,27, framom Pietro Mennea (10,34)
OL 1976 i Montreal: Bronsemedaljar på 100 m (10,14), og i 4x100 m stafett (38,78)

Politikk
Borzov var parlamentsmedlem i Ukraina frå 1998 til 2006. Til 2001 representerte han Fedrelandsforbundet, sidan Det sameinte sosialdemokratiske partiet.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walerij Borsow» frå ,  den 3. september 2014.  
 

Sovjetiske sprintarar
Ukrainske politikarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Klaus-Peter Justus

Klaus-Peter Justus () er ein tysk tidlegare friidrettstuøvar frå Königsee i Thüringen som tevla for Aust-Tyskland. Han vart europameister på 1500 meter i 1974.

Aktiv
Justus vann 1500 m i junior-europameisterskapen 1970. I 1972 sette han personleg rekord på distansen med 3.39,0 og fekk delta i sommarleikane i München. Her tok han seg vidare frå forsøket med eit godt løp, men i den tredje og siste av semifinalane presterte han langt under pari og vart utslått.  

I 1974 tangerte Justus den personlege rekorden på 1500 m, men var ikkje mellom dei fremste medaljekandidatane under EM i friidrett 1974 i Roma. Han tok seg vidare som fjerdemann frå sitt kvalifiseringsløp, men ovverraska stort i finalen og vann spurten framfor Tom B. Hansen frå Danmark og Thomas Wessinghage frå Vest-Tyskland. Tida 3.40,5  var den same som då han tidlegare i sesongen vart austtysk meister på 1500 m. Han vann denne distansen i den nasjonale meisterskapen i 1970 og 1972-75.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Utslått i semifinalane på 1500 m
EM 1974 i Roma: Gullmedalje på 1500 m – 3.40,5, framom Tom B. Hansen (3.40,7)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Klaus-Peter Justus» frå ,  den 3. september 2014.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Tadeusz Ślusarski

Tadeusz Ślusarski () var ein polsk friidrettsutøvar frå Żary som deltok i stavhopp. Han vart olympisk meister i øvinga i 1976, og fekk OL-sølv fire år seinare.

Aktiv
I 1972 forbetra Ślusarski den polske rekorden i stavhopp til 5,31 m. Under sommar-OL 1972 var han ein av dei fire finalistane som ikkje klarde opningshøgda, og dermed kom på delt 11. plass.

Ślusarski var største favoritten til å ta EM-gull i Roma 1974, ettersom han i juni månad hadde sett polsk rekord med 5,42 meter, det nest beste stavhoppet i verda gjennom heile sesongen. Men i finalen mislukkast han i å ta seg over 5,30 m, og kom på ein delt sjuandeplass.

Ślusarski vart olympisk gullmedaljør i stavhopp under OL 1976 i Montreal. Han hoppa 5,50 meter, same høgda som sølvmedaljøren Antti Kalliomäki frå Finland og bronsemedaljevinnaren David Roberts frå USA presterte. Fire år seinare, under OL 1980 i Moskva hoppa han 5,65 m i stavfinalen og kom på delt andreplass bak landsmannen og gullvinnaren Władysław Kozakiewicz, som sette ny verdsrekord med eit hopp på 5,78 m.

I sitt siste store meisterskap, den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsingfors i 1983, vart Ślusarski nummer fire etter å ha gått over 5,55 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Nr 11
EM 1974 i Roma: Nr 7 – 5,20 m
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 5,50 m, framom Antti Kalliomäki (5,50 m)
OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje – 5,65 m, delt med Konstantin Volkov
VM 1983 i Helsingfors: Nr 4 – 5,55m

Ślusarski omkom i ei bilulukke saman med gullmedaljøren i kulestøyt frå OL 1972, landsmannen Władysław Komar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tadeusz Ślusarski» frå ,  den 3. september 2014.  
 

Polske stavhopparar
Olympiske meistrar for Polen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Polen
Polske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Polske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Polske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Døde i trafikkulukker
Jon & Vangelis

Jon and Vangelis er eit samarbeidsprosjekt mellom songaren Jon Anderson (tidlegare frontmann i progrockbandet Yes) og den greske synthesizer-musikaren Vangelis Papathanassiou. I lag gav dei ut fleire populære album i 1980-åra.

Historie
I 1974 vart Vangelis vurdert som ein erstattar for Rick Wakeman som klaverspelar i Yes, men jobben gjekk til Patrick Moraz då Vangelis var lunken til å starte i bandet. Han vart under prøvespelinga kjend med Anderson, og han song på Vangelis sitt Heaven and Hell (1975), spelte harpe på Opera Sauvage (1979), og song igjen på See You Later i 1980.

Anderson slutta i Yes mellom 1980 og 1983, og i denne tida starta samarbeidet med Vangelis for fullt. Dei to spelte inn fleire album i lag mellom 1979 og 1991, og fleire hittar som «I Hear You Now» (UK nr. 8), «I'll Find My Way Home» (UK nr. 6) og «The Friends of Mr Cairo» (Canada nr. 1). Anderson skreiv tekstane, medan Vangelis komponerte musikken. 

I 1986 gjorde Jon & Vangelis fleire forsøk på å lage eit nytt album, men mykje av dette vart ikkje offisielt gjeve ut under namnet Jon and Vangelis. Tolv songar vart sett saman i 1991 til Page of Life, medan andre songar frå desse innspelingane kom ut seinare, som «Let's Pretend», som er den siste songen på albumet Anderson Bruford Wakeman Howe i 1989. Anderson omarbeidde sjølv Page of Life, som kom ut i 1998 i USA med ni spor. Vangelis godkjende ikkje dette og det er sagt å vere årsaka til at dei ikkje samarbeidde meir. «Sing With Your Eyes» kom ut i 1991 som B-sida til CD-singelen «Wisdom Chain» / «Page of Life». I 2011 møtte Anderson Vangelis for å diskutere eit nytt samarbeid, men fekk ikkje noko svar.

Diskografi

Album
 Short Stories (1980)
 The Friends of Mr Cairo (1981)
 Private Collection (1983)
 Page of Life (1991) (re-released in 1998 with different tracks)

Samlealbum
 The Best of Jon and Vangelis (1984)
 Chronicles (1994)

Singlar
 «I Hear You Now» / «Thunder» (1979)
 «One More Time» / «The Road» (USA 1980)
 «The Friends of Mr Cairo (edit)» / «Beside» (1981)
 «State of Independence (edit)» / «Beside» (1981)
 «I'll Find My Way Home» / «Back to School (edit)» (Europa/UK 1981)
 «I'll Find My Way Home» / «I Hear You Now» (USA 1982)
 «He is Sailing (edit)» / «Polonaise» (1983)
 «He is Sailing» / «Polonaise / «Song is» (1983)
 «And when the night comes» / «Song is» (UK 1983)
 «State of Independence» / «The Friends of Mr Cairo» (1984)
 «Wisdom Chain (edit)» / «Page of Life» / «Sing with Your Eyes» (1991)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jon & Vangelis» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikalske duoar
Britiske progrockband
Loukas Sideras

Loukas Sideras () er ein gresk trommeslagar, mest kjend som tidlegare trommeslagar i det greske progrockbandet Aphrodite's Child.

Biografi
Han starta å spele trommer då han var 13 år gammal, og i ein alder av 15 år spelte han i fleire band i Aten. Seinare møtte han Vangelis og Demis Roussos, og dei danna i lag Aphrodite's Child. I 1967 fekk dei kontrakt med Mercury Records i Frankrike og dei gav ut tre album:  End of the world (med songen «Rain and Tears»), It's Five O'Clock og 666, og dei selde i alt over 20 millionar album verda over. 

Etter Aphrodite's Child gav seg i 1972, byrja Siedra å skrive musikk for det første soloalbumet sitt, One Day for Polydor-France. Det selde 28 000 eksemplar. I 1974 gav han ut eit anna album, Pax Spray, som selde 45 000 eksemplar.

Sideras var òg ein aktiv produsent. I 1975 produserte han albumet Alba for Riccardo Cocciante som nådde toppen av albumlista i Italia. I 1979 produserte han albumet Love's Fool for Sigma Fay, som selde 75 000 copies. I 1981 produserte han albumet Dead Line for Sigma Fay, som selde 52 000 eksemplar. I 1984 produserte han singelen «You're the Drug in My Life» for Sigma Fay, som selde 34 000 singlar.

In 1977 starta Sideras gruppa Ypsilon med Lakis Vlavianos og Dimitris Katakouzinos. Dei gav ut albumet Morning Sunrise, som selde 75 000 og følgde opp med Alien Child i 1984, som selde 60 000 eksemplar. 

I 1987 starta han bluesrockbandet Diesel med Sigma Fay og Yanis Drolapas. Bandet var i lag i ti år og gav i 1995  ut albumet Diesel. 

I 2005 danna han bluesrockbandet Los-Tres med Simos Kokavesis og Bary Zealy. Sideras gav i 2008 ut soloalbumet Stay With Me.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loukas Sideras» frå ,  den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Aten
Greske trommeslagarar
End of the World av Aphrodite's Child

End of the World er debutalbumet til det greske progrockbandet Aphrodite's Child frå oktober 1968.

Albumet inneheld den første singelen deira, «Rain and Tears», som kom ut i mai 1968 og vart ein stor hit i Europa. Då singelen vart ein stor suksess, valde bandet å spele inn eit heilt album i Paris. Andre singlar frå albumet var «End of the World» med «You're Always in My Way» som B-side og «Valley of Sadness» med «Funky Mary» som B-side. Sistnemnde vart først gjeven ut i Frankrike, men trekt attende, og vart til slutt berre gjeve ut i Portugal. Songane på disse singlane finst alle på albumet.

I følgje Allmusic-skribent Richie Unterberger gjev bruken av Mellotron albumet ei kjensle av tidleg psykedelisk Moody Blues, og det same gjer den lette bruken av klassisk musikk i melodiane. Unterberger samanliknar albumet med britiske band på denne tida, og meinte at dei stod ikkje noko tilbake for desse, men med Middelhavspåverknaden vert melodiane og songane meir tydeleg romantiske enn noko britisk eller amerikansk psykedelisk band ville ha tenkt på som passande. Unterberger meiner at denne «episke melkanolske stordommen» gjer at Aphrodite's Child til ein viss grad skil seg ut og at bruken deira av psykedeliske effektar er ganske nyskapande, særleg på avlsutninga av «Day of the Fool».

Albumet kom ut på ny i 2010 i Storbritannia på Esoteric med to bonusspor frå den europeiske singelen «Plastics Nevermore»/«The Other People», som er meir poporienterte enn det meste av albumet.

Innhald

Medverkande
Demis Roussos: Akustisk og elektrisk gitar, bass, vokal
Vangelis: Klaverinstrument
Loukas Sideras: Trommer, perkusjon, pauker
Claude Chauvet: Vokal på «End Of The World» og «Rain And Tears»

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «End of the World (album)» frå , den 4. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Aphrodite's Child-album
Debutalbum frå 1968
Philips Records-album
Engelskspråklege album
Rain and Tears

«Rain and Tears» er ein song av Aphrodite's Child frå albumet End of the World frå 1968. Songen vart skriven av Vangelis med tekst av Boris Bergman. Melodien er basert på Pachelbels kanon frå 1600-talet. 

Songen vart gjeven ut på singel i mai 1968 og vart populær over natta i Europa og gjekk til topps i fleire land, mellom anna i Frankrike. I Noreg nådde singelen andreplassen på VG-lista, berre slått av «Fru Johansen» av Inger Lise Andersen. B-sida til singelen var «Don't Try to Catch the River»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rain and Tears (single)» frå ,  den 4. september 2014.  
 

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Aphrodite's Child-songar
It's Five O'Clock

It's Five O'Clock er det andre studioalbumet til det greske progrockbandet Aphrodite's Child. Det kom ut i oktober 1969. 

Albumet vart spelt inn i London i 1969. Den første singelen frå albumet, «Let Me Love, Let Me Live», kom ut i oktober 1969 og gjekk til topps i Frankrike, medan B-sida «Marie Jolie» vart mest populær i resten av Europa. Tittelsporet «It's five o'clock» kom ut i desember 1969 og gjorde det òg godt i mange europeiske land.

Kort tid etter albumet kom ut la bandet ut på turné i Spania og Italia, men utan Vangelis som føretrekte å halde seg i studio. For å erstatte Vangelis på scenen henta bandet inn grekaren Harris Khalkitis. I mellomtida arbeidde Vangelis med det første soloprosjektet sitt, filmmusikken til Henry Chapier-filmen Sex Power.

Richie Unterberger frå Allmusic skildrar albumet som både eit framhald av debutplata End of the World frå 1968, og eit steg til sides. Somme av songane hadde passa fint inn på det første albumet, medan andre songar går i nye retningar, som «Wake Up», den psykedeliske power-pop-låten «Let Me Love, Let Me Live», countryrock-låten «Take Your Time» og den grusete vaudeville-aktige soulsongen «Good Time So Fine». «Funky Mary» er eksperimenten soulrock med fasa vokal akkompagnert av trommer som nesten fungerer som musique concrète i lag med latinafrikanske bongotrommer og jazzaktig vibrafon. Ein av dei mest sukkersøte songane er «Marie Jolie», av Unterberger skildra som ein popballade med kjensler av gondolballade frå Middelhavet med trekkspelsolo.

Innhald

Medverkande
Demis Roussos: Bass, gitar, vokal
Vangelis: Bass, klaverinstrument
Lucas Sideras: Trommer, perkusjon

Kjelder

Aphrodite's Child-album
Musikkalbum frå 1969
Polydor Records-album
Engelskspråklege album
Irene Papas

Irene Papas () var ein gresk skodespelar og stundom songar. Ho spelte i over 70 filmar i ein karriere som varte meir enn femti år. 

Papas byrja den tidlege karrieren hennar i Hellas, oppdaga av Elia Kazan, og vart kjend i heimlandet, før ho spelte i internasjonale filmar som Kanonene ved Navarone og Zorba, og kritikarroste filmar som Z og Electra. Ho har fleire gonger spelt kvinner frå tragdiar frå antikken, som Helena i The Trojan Women, Clytemnestra i Iphigenia, Electra og Antigone. Ho spelte rolla som Katarina av Aragon i filmen Anne of the Thousand Days, i lag med Richard Burton og Geneviève Bujold i 1969. I The Trojan Women spelte ho mot Katharine Hepburn.

I 1976 spelte ho i filmen Mohammad, Messenger of God (òg berre kjend som The Message) om opphavet til islam og meldinga til Mohammed. Ein av dei siste filmane ho spelte i var Captain Corelli's Mandolin. Ho arbeider i dag i teateret i Portugal. 

I 1978 samarbeidde Papas med Vangelis i ei elektronisk utgåve av åtte greske folkeviser, gjeve ut på ei plate kalla Odes. Dei samarbeidde igjen i 1986 med Rhapsodies, ei elektronisk utgåve av sju bysantinske salmer. Ho har òg gjeve ut albumet Songs of Theodorakis i 1969, alle sunge på gresk. I 1970 gjesta ho på albumet 666 av den greske rockegruppa Aphrodite's Child på sporet «∞» (uendeleg). Ho roper «I was, I am, I am to come» om att og om att. Sporet vart rekna for utuktig av plateselskapet og førte til at albumet vart halde attende i to år før det endeleg kom ut i 1972. Sporet skapte furore i Hellas.

Utvald filmografi

 Dead City (1951)
 The Man from Cairo (1953)
 Le infedeli (1953)
 Theodora, Slave Empress (1954)
 Attila (1954)
 Tribute to a Bad Man (1956)
 Climax! (1958)
 Bouboulina (1959)
 The Guns of Navarone (1961)
 Antigone (1961)
 Electra (1962)
 The Moon-Spinners (1964)
 Zorba the Greek (1964)
 We Still Kill the Old Way (1967)
 L'Odissea (1968)
 The Brotherhood (1968)
 Z (1969)
 A Dream of Kings (1969)
 Anne of the Thousand Days (1969)
 The Trojan Women (1971)
 Roma Bene (1971)
 1931: Once Upon a Time in New York (1972)
 Don't Torture a Duckling (1972)
 The Battle of Sutjeska (1973)
 Moses the Lawgiver (1974)
 I'll Take Her Like a Father (1974)
 Mohammad, Messenger of God (1976)
 Blood Wedding (1977)
 Iphigenia (1977)
 Christ Stopped at Eboli (1979)
 Bloodline (1979)
 Lion of the Desert (1981)
 Eréndira (1983)
 Into the Night (1985)
 Chronicle of a Death Foretold (1987)
 High Season (1987)
 Nirvana Street Murder (1990)
 Jacob (1994)
 The Odyssey (1997)
 Anxiety (1998)
 Captain Corelli's Mandolin (2001)
 A Talking Picture (2003)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Irene Papas» frå ,  den 4. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Folk frå Korintia
Greske skodespelarar
Greske songarar