alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Erlend Larsen

Erlend Larsen () er ein norsk flygar og politikar frå Stokke i Vestfold. Han har sidan 2017 representert Vestfold fylke/valkrins på Stortinget, vald for Høgre.

Frå 1984 til 2005 var Larsen tilsett i infanteriet i Forsvaret, dei fyrste åra på heiltid. Sidan var han områdesjef i Heimevernet i ni år. I 1993-94 var han med Norbatt i Libanon. Larsen var flygar 1989-93 i Norsk Flytjeneste og 1994-2011 i Widerøe Norsk Air + Widerøes Flyveselskap. Han har gitt ut ni bøker på E-forlag.

Larsen var ordførar i Stokke kommune frå 2011 til då Stokke i 2016 vart slått saman med kommunane Andebu og Sandefjord.

Til stortingsvalet 2017 var Larsen Høgre sin tredjekandidat i Vestfold. Då partiet gjorde eit framifrå val kom han inn på Stortinget, der han i fireårsperioden hadde plass i Helse- og omsorgskomiteen. Ved stortingsvalet 2021 var han Vestfold Høgre sin fyrstekandidat, fylkespartiet vart  representert med to.

Kjelder

 

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Ordførarar i Stokke
Høgreordførarar i Vestfold
Norske sakprosaforfattarar
Norske offiserar
Norske flygarar
Folk frå Sandefjord
Sawao Katō

Sawao Katō () er ein japansk tidlegare turnar frå Gosen i Niigata som vart olympisk meister i 1968 og 1972.

Katō deltok i dei olympiske sommarleikane i 1968, 1972 og 1976. Under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen vann han mangekampen og tok gullmedaljen frittståande, dessutan var han med om å vinne lagkampen. Fire år seinare, ved Sommar-OL 1972 i München sigra han på ny i mangekampen og fekk gull i lagkampen. Han vann elles gullmedaljen i skranke og tok to sølvmedaljar i andre apparatfinalar. I Sommar-OL 1976 i Montreal vart han nummer 2 i mangekampen, olympisk meister vart Nikolaj Andrianov frå Sovjetunionen. Derimot vann Katō for tredje gong i rad gull i lagkampen, og han forsvarte fyrsteplassen i skranke-øvinga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sawao Katō» frå ,  den 4. oktober 2021.  

Japanske turnarar
Olympiske meistrar for Japan
Fred Gerlach

Fred Gerlach () var ein amerikansk folkemusikar og instrumentmakar som kanskje er best kjend for innspelinga si av den tradisjonelle balladen «Gallows Pole», som Jimmy Page, nemnde som inspirasjon for Led Zeppelin sin versjon av songen.

Karriere 
Tidleg i 1950-åra song Gerlach i koret Jewish Young Folksingers, som hadde Robert De Cormier som dirigent. Gerlach var ven av folkemusikarar som Ramblin' Jack Elliott, Woody Guthrie og Pete Seeger. Han var ein av dei fyrste folkemusikarane som tok i bruk tolvstrengsgitar som sitt instrument. Det fyrste albumet han gav ut hadde tittelen Twelve-String Guitar. Den best kjende songen på albumet, «Gallows Pole», inspirerte gitarspelaren i Led Zeppelin, Jimmy Page, som sa:I first heard it ('Gallows Pole') on an old Folkways LP by Fred Gerlach, a 12-string player who was, I believe, the first white to play the instrument. I used his version as a basis and completely changed the arrangementGerlach skal ha blitt inspirert til å ta i bruk gitaren av mentoren sin Lead Belly, ein bluesgitarist som var kjend for å bruka dette instrumentet. Då Gerlach blei interessert i instrumentet var det så godt som ukjent. Han fortalde seinare:I went into one of the largest musical instrument stores in the country, and the manager assured me that no such instrument existed. On another occasion a maker of fine 12-string lutes (nylon strings) pictured for me a nightmare of explosive force required to hold twelve steel strings in proper tension. He envisioned bits of guitar and guitarist flying asunder. I have combed New York City pawnshops and music stores and have received a variety of comments ranging' from 'Sorry, we're out of them now. Won't a six-string guitar do? to 'Have you got rocks in your head, buddy?' In fact, it took me about a year after I had first decided to play a twelve-string before I found one. It wasn't a concentrated search, but it nevertheless indicates the general unavailability of the instrument.På grunn av vanskane med å finna tolvstrengsgitarar byrja Gerlach å laga sine eigne, både for eigen bruk og for andre. Pete Seeger, Leo Kottke, Dick Rosmini og andre kjende folkemusikarar brukte instrumentar hans.

Diskografi

Album 

 Twelve-String Guitar (1962)
 Songs My Mother Never Sang (1968)
 Easy Rider

Samlealbum 

 The Twelve-String Story Vol. 1 (1963)
 The Twelve-String Story Vol. 2 (1963)
 The Guitar Greats
 Golden Guitars
 Takoma Eclectic Sampler Vol 2 (1999)
 Imaginational Anthem Vol. 2

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fred Gerlach» frå ,  den 4. oktober 2021.  
 

Jødisk-amerikanske musikarar
Askenasar
USA-amerikanske visesongarar
USA-amerikanske folkegitaristar
Tolvstrengsgitar

Tolvstrengsgitar er ein gitar med tolv strenger i seks strengekor, der strengene er parvis stemte i same tone, men med ein oktavs avstand. Strengene er vanligvis arrangerte slik at den lysaste strengen i strengekoret står nedst. Standardstemminga for gitaren er elles som på ein ordinær gitar; E-A-D-G-H-E. Oppsettet gjev ein rikare og meir syngande lyd enn ein standard gitar.

Avstanden mellom strengene i kvart kor er liten, og dei blir haldne nede samtidig som ei eining. Halsen på tolvstrengsgitarar er noko breiare enn på vanlege gitarar.

Historie
Opphavet til gitaren er ikkje heilt sikker, men han er mest truleg avleidd frå meksikanske instrument som bandolón, guitarra séptima, guitarra quinta huapanguera og bajo sexto. 

På 1800-talet og tidleg på 1900-talet var tolvstrengsgitarar rekna som kuriositetsinstrument i USA. Gitaren blei ikkje ein del av blues eller amerikansk folkemusikk før på 1920- og 1930-åra, då den fyldige lyden deira gjorde dei ideelle som akkompagnment for songarar som Lead Belly og Blind Willie McTell. Seinare har han blitt brukt til nokre typar folk, rock, jazz og pop. Læresveinen til Lead Belly, Fred Gerlach, tok instrumentet inn i folkemusikken. I førstninga blei han hovudsakleg brukt til akkompagenment. Seinare på 1900-talet byrja fleire musikarar å spela soloar på instrumentet, som Leo Kottke, Peter Lang, John McLaughlin, Larry Coryell og Ralph Towner. Delta blues-gitarvirtuosen Robert Lockwood Jr blei gjeven ein handlaga akustisk tolvstrengsgitar av ein japansk instrumentmakar på slutten av 1960-talet, og hadde deretter dette som hovudinstrument.

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Tolvstrengsgitar» frå ,  den 4. oktober 2021.  

Delar av denne artikkelen bygger på «Twelve-string guitar» frå ,  den 4. oktober 2021.  
 

Gitarar
NM i badminton 1975

Noregsmeisterskapen i badminton 1975 vart avvikla på Kolbotn i Akershus. Finalane gjekk føre seg sundag 13. og måndag 14. april.

Karar

Single
Haakon Ringdal – Knut Engebretsen 2 – 1 (15-9 i siste sett)

Dobbel
Haakon Ringdal/Petter Thoresen – Harald Nettli/Knut Engebretsen 2 – 0

Kvinner

Single
Kari Histøl – Else Thoresen  2 – 0

Dobbel
Else Thoresen/Bodil Bugge Aabol - Kari Histøl/Wenche Tønnessen 2 – 1 (15-9 i siste sett)

Mix dobbel
Else Thoresen/Hans Sperre – Inger Mette Olsen/Petter Thoresen 2 – 0

Kjelder
Sandefjords Blad 15.april 1975

Noregsmeisterskap i badminton
Noregsmeisterskap i 1975
Idrettstilskipingar i Viken
Idrett i Nordre Follo‎
Rutensk

Rutensk var eit austslavisk språk som blei tala i Storfyrstedømet Litauen og seinare i dei austslaviske områda i den polsk-litauiske realunionen. Det utvikla seg til moderne kviterussisk, ukrainsk og rusinsk. Desse blir kalla rutenske språk.

Andre namn 

I moderne tekstar kan rutensk bli omtalt som «gammalkviterussisk» (, Starabelaruskaja mova) og «gammalukrainsk» (, Staroukraіnska mova). Rutensk var daglegspråk i Kievriket, der det offisielle språket var kyrkjeslavisk. Rutensk blei og blir ofte kalla проста (я) мова (prosta (ja) mova, 'enkelt språk'. Samtidige kjelder skil berre sjeldan mellom målføret i Storfyrstedømet Litauen og det i Fyrstedømet Vladimir.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rutensk» frå , og «Rutensk (sprog)» frå  den 5. oktober 2021.  

Slaviske språk
Utdøydde språk i Europa
Rusjnik

Rusjnik (, , kviterussisk ручнік, ručnik, rusinsk ручник) er eit rituelt klede frå den slaviske verda. Rusjnikklede er broderte med symbol og kryptogram av eldgammalt opphav. Dei er blitt brukte i austslaviske rituale, religionsutøving og seremoniar som bryllaup og gravferder. Kvar region har sine eigne mønster og design som er blitt overleverte frå generasjon til generasjon og studert av etnografar. 

Det finst mange rusjniksamlingar i etnografiske museum. Ukraina, har eit Rusjnikmuseum i Perejaslav som del av Museet for byggeskikk og levesetti  sentrale Naddniprjansjtsjina.  Russland har ei samling ved Eremitasjen.

Tyding 

Kledet er rektangulært og er laga av lin eller hamp. Ornamenteringa viser regionale overleveringar. Den raude fargen som vanlegvis blir brukt til broderiet representer liv. Ein  rusjnik kan gjevast til eit barn når det blir fødd, følgja personen gjennom livet og brukast ved gravferda deira.

Farge har ei svært viktig rolle i tradisjonelt slavisk broderi. Raudt er fargen til livet, sola, fruktbarheit og helse. Dei fleste rusjnikar er broderte med raud tråd. Ordet for 'raudt' tyder tilmed 'vakker' eller 'strålande' på gammalaustslavisk og rutensk.

Rutemønster er vanlege på rusjnikar. Det er eit gammalt jordbrukssymbol som kan visa til ein åker eller til sola, og uttrykker ideen om fruktbarheit og vern mot det vonde. Ender i midten av rusjniken står for livgjevande vatn. I bryllaupsfolklore står ei and og ein andrik for brura og brudgommen, og er med andre ord eit symbol på familieliv. Andre fuglar er også vanlege symbol på rusjnikar.

Bruk 

Rusjnikar har mange bruksområde. Svært enkle versjonar kan ein kalla utyralnyk eller 'tørkar', og bruka som handklede. Utyralnyk har anten ingen pynt eller ei smal stripe ved kanten. Motsett har ein nabozhnyk mykje pynt, som broderi og blonder. Nabozhnyk blir også kalla nabraznyk og nakutnyk. Dei kan brukast til å pynta ikon eller ikonhjørne  i heimar. 

Rusjnikar har ei viktig rolle i samband med bryllaup. Under ein vigsel kan brura og brudgommen stå på ein rusjnik kalla pidnozjnik, som tyder 'stå på-klede'. Brur dreg med seg pidnozhniken, og brurejentene følgjer etter. Etter tradisjon vil dei som følgjer pidnozjniken følgja i fotspora til brura og også bli gifte.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rushnyk» frå ,  den 5. oktober 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Virtual Guide to Belarus - Belarusian Rushniks
Broderi
Tekstilkunst
Religiøst utstyr
Slavisk kultur
Russisk folkekunst
Mazyar Keshvari

Mazyar Keshvari () er ein norsk, straffedømt politikar frå Oslo som representerte Framstegspartiet på Stortinget frå 2013 til 2018. 

Keshvari er fødd i Teheran, kom til Noreg i 1986. Han utdanna seg ved Handelshøyskolen BI. Frå 2005 til- 06 var han byrådssekretær i Oslo, frå 2006 rådgjevar til stortingsgruppa åt Framstegspartiet. I perioden 2007-15 var han bystyremedlem i Oslo.

Då Siv Jensen vart statsråd i Solberg-regjeringa i oktober 2013, rykte Keshvari inn på Stortinget i eigenskap av å vere fyrste vararepresentant frå Oslo. Perioden 2013-17 hadde han sete i Kommunal og forvaltningskomiteen. I 2017 vart han vald til leiar i Oslo Fremskrittsparti. Han heldt fram som stortingsrepresentant, då som medlem i Kontroll- og konstitusjonskomiteen. Oktober 2018 vart det avslørt at Keshvari hadde levert ei mengde fiktive reiserekningar til Stortinget. Han sjukmelde seg og vart permittert frå Stortinget, møtte ikkje sidan. Samstundes sa han frå seg leiarvervet i partiet sitt lokallag.  

I 2019 tilstod Keshvari i Oslo tingrett grovt bedrageri av ikring 450 000 kroner,  melde seg elles ut av Framstegspartiet. Han vart dømt til sju månader i fengsel, ein dom Høgsterett i oktober 2020 endra til 11 månader. I desember 2020 vart han dømt til fire månader i fengsel for våpentruslar i ei anna sak.

Kjelder

Mazyar Keshvari i Store norske leksikon
Denne artikkelen bygger på «Mazyar Keshvari» frå ,  den 5. oktober 2021.  

Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Folk frå Oslo
Mathilde Tybring-Gjedde

Mathilde Tybring-Gjedde () er ein norsk politikar frå Oslo som sidan 2017 har vore stortingsrepresentant frå Oslo for partiet Høgre.

Tybring-Gjedde har utdanning frå University of Warwick. Perioden 2015-19 var ho medlem i Oslo bystyre. Nokre månader i 2017 var ho politisk rådgjevar for helseminister Bent Høie. Etter stortingsvalet i september 2017 rykte ho inn på Stortinget som fast møtande vararepresentant og vart sitjande heile fireårsperioden. Ho var medlem i Utdannings og forskningskomiteen. Frå 2021 er Tybring-Gjedde sikra fast tingsete til 2025.

Christian Tybring-Gjedde er far hennar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mathilde Tybring-Gjedde» frå ,  den 5. oktober 2021.  

Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Høgrepolitikarar i Oslo
Folk frå Oslo
Lykkefugl

Lykkefugl () eller sponfugl er ein tradisjonell nordrussisk trefigur, ei hengande uro i form av ein fugl. Han blei funnen opp av innbyggarane ved kysten av Kvitesjøen og Barentshavet, som hang han i heimane sine for å verna om familien sin. Varmen frå komfyren får han til å røra seg.

Ein laga fuglen av ferskt trevirke, utan å bruka lim eller bindemiddel, gjennom å skjera ut tynne spon for vengene og halen til fuglen og sidan nytta ein spesiell metode for å spreia og bøya dei. Denne metoden blir òg nytta i anna nordrussisk handverk. Fuglen blir vanlegvis laga av furutre, gran, sibirfuru eller osp.

Vengene og halen til fuglen har ein bølgja fjørdrakt av tynne spon skorne ut i eitt stykke av friskt treverk.

Lykkefuglar i Noreg
Lykkefuglar er kjende frå Noreg der russiske krigsfangar under andre verdskrigen kunne gje dei i gåve til lokale folk.

Palatiamonumentet på Lindesnes har form som ein stilisert lykkefugl. Monumentet blei reist i 1997 til minne om forliset av det tyske fangeskipet «Palatia».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lyckofågel» frå ,  den 5. oktober 2021.  

Russisk folkekunst
Treleiker
Leikedyr
Fuglar i kulturen
Gzjel-keramikk

Gzjel-keramikk er ein russisk keramikkstil med kvitt og blått mønster. Han har namn etter Gzjel i Moskva oblast som er eit senter for produksjonen av denne keramikktypen.

Oversyn

Det blir laga keramikk til heile Russland i rundt tretti landsbyar i området søraust for Moskva, som er rikt på ulike leiretypar. Namnet Gzjel blei knytt til keramikk allereie på 1300-talet. Frå midten av 1600-talet byrja ein utvinna leire i større skala. og i 1663 gav tsar Aleksis av Russland Gzjel einrett på å laga ilåt til apotekar- og alkymibruk for apotekarordrenen i Moskva. Dette førte til høge krav til produkta.

Keramikken blei opphavleg laga av pottemakarar heime, men desse byrja nokså tidleg å danna verkstadar saman og auka produksjonen. Desse verkstadane blei etterkvart vidareutvikla til fabrikkar der ein forma produkt i former og arbeidarane kunne ha ansvaret for særskilde produkt eller ein særskild stil eller dekorasjon. Ein laga keramikk med ein kvit, tinn-basert glasur dekorert med fargar som blått, grønt, gult og brunt, i ein stil kjend som majolika. På 1830-talet byrja ein å utvikla fajanse i Gzjel, kvitt steingods som kunne måla seg såkalla creamware som blei laga i England på denne tida. Deretter utvikla dei produkta sine til porselen.

På midten av 1800-talet gjekk likevel industrien tilbake i området, på grunn av aukande import frå utlandet og manglande modernisering av den lokale produksjonen. Ved byrjinga av 1900-talet tilhøyrde det meste av produksjonen familien Kuznetsov. Etter den russiske revolusjonen blei Kuznetsov-fabrikkane nasjonaliserte. 

På midten av 1900-talet byrja ei restaurering av Gzjel-keramikken. I tida 1945-1949 tok ein i bruk koboltblått på kvit bakgrunn, og sameinte dekorasjonsstilen. Meisteren A.B. Saltykov utvikla eit eige atlas over pernselstrøk, og kunstnaren N.I. Bessarabova, som utvikla ein ny blå og kvit stil, blei invitert inn i produksjonen.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gzhel» frå ,  den 5. oktober 2021. 
 oppgav desse kjeldene: 
Dulkina, T.I. and N.S. Grigorevna, Gzhel: keramika 18-19 vekov. Moskva: Izd-vo "Planeta", 1982.
Ovsyannikov, I. Russian Folk Arts and Crafts. Progress Publishers, Moscow, 1969.
Saltykov, A. B., Russkaia narodnaia keramika. Moskva, Sovetskii khudozhnik, 1960.
 

Russisk folkekunst
Keramikk
Namnet Moa

Moa  er eit kvinnenamn som særleg har vorte nytta i Sverige. Det kan kome av  eit kjælenamn for mor. Denne bruken av Moa kjenner ein særleg frå det svenske bondesamfunnet.
I Sverige er bruken av namnet heller nytt. I 1975  var det berre 66 kvinner som hadde Moa som fornamn.
Den aukande populariteten til namnet kan førast attende til forfattaren Moa Martinson. Ho døydde i 1964, men på 1970-talet vart ho henta fram av kvinnerørsla i Sverige.

31. desember 2008 var det 14 044 personar i Sverige med namnet Moa. 
I Noreg har namnet vorte meir vanleg. I oktober 2021 er det  156 kvinner som har Moa som første fornamn.
Moa vert og brukt som etternamn.

Kallenamnet Moa vert ofte brukt om fotballspelaren Mohammed Abdellaoue.

Namneberarar
Moa Hjelmer, svensk friidrettsutøvar.
 Moa Högdahl, norsk handballspelar.

I Sverige har Moa namnedag 18. november

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Moa» frå ,  den 5. oktober 2021.  

Kvinnenamn
Svenske førenamn
Diskografien til Slade

Diskografien til Slade, eit engelsk rockeband, består av femten studioalbum, 57 singlar, fire konsertalbum og tolv samlealbum.

Album

Studioalbum

Samlealbum

Plateboksar

Konsertalbum

EP-ar

Singlar

Promosinglar

«Merry Xmas Everybody»-singelen
«Merry Xmas Everybody» vart årlet gjeven ut på ny gjennom det meste av 1980-åra i Storbritannia. Sidan 2000-talet har reglane blitt endra i mange land og tillet digitale nedlastingar og strøymingar telje på singellistene.

Videografi

Videoar
Slade in Flame (1975)
Wall of Hits (1991)
Inside Slade - The Singles 1971-1991 (2004)
The Very Best of Slade (2005)
Slade Alive! - The Ultimate Critical Review (2006)
Slade - Live At Koko (2015)

Musikkvideoar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slade discography» frå ,  den 5. oktober 2021.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad for Slade
 Diskografi for den originale besetninga

Slade
Kevin Keegan

Joseph Kevin Keegan () er ein engelsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Armthorpe ved Doncaster. Han var angrepsspelar i mellom andre Liverpool FC og seinare Hamburger SV, to klubbar han gjorde stor suksess med. Keegan vart kåra til årets fotballspelar i Europa både i 1978 og 1979.

Karriere

Klubbspel
Keegan skreiv kontrakt med Scunthorpe United i 1968 og var aktiv i 3. divisjon til han sommaren 1971 vart overført til Liverpool FC. Dei neste seks sesongane bidrog han mykje til at laget vann tre ligameisterskap, to UEFA-cupar, FA-cupen 1974 og europacupen 1977. Perioden 1977-80 gjorde Keegan teneste i vesttyske Hamburger SV og vart kåra til årets fotballspelar i Europa 1978 og på ny i 1979. Sesongen 1978/79 var han med om å vinne bundesligaen. Våren 1980 tapte han og Hamburg med 0-1 mot Nottingham Forest i finalen i europacupen. Sidan spelte Keegan 1980-82 for Southampton FC og 1982-84 for Newcastle United i engelsk andredivisjon. Våren 1984 sikra Newcastle seg opprykk til 1. divisjon. Keegan ytte mykje med sine 27 ligamål, men kjende på at han var i ferd med å misse det kjappe steget, og bestemte seg for å leggje opp.

Landslagsspel
Keegan debuterte på det engelske landslaget 15. november 1972. Frå 1976 til 1980 var han kaptein i 31 kampar, mellom anna då England vart slått ut or europameisterskapen 1980. Under verdsmeisterskapen 1982, hans einaste, sleit han med smertar i ryggen og kom på bana fyrst då England rauk ut or turneringa. Keegan spelte sin 63. og siste kamp for England i 1984, han skåra til saman 21 mål.

Trenar
Keegan var lagsjef i Newcastle United frå 1992 til 97. Han førte laget til opprykk til Premiere League og andreplass i ligaen i 1996. Frå februar 1999 til oktober 2000 var Keegan landslagssjef for England. Han trekte seg etter at det vart tap 0–1 mot Tyskland i ein kvalifiseringskamp til VM i fotball 2002. Perioden 2001-05 leia han Manchester City, også her tok han laget frå nivå 2 til øvste-ligaen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kevin Keegan» frå ,  den 6. oktober 2021.  
eu-football

Engelske fotballspelarar
Liverpool-spelarar
Hamburg-spelarar
Southampton-spelarar
Newcastle-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982
NM i badminton 1974

Noregsmeisterskapen i badminton 1974 vart avvikla i Sandefjord. Finalane gjekk føre seg sundag 31. mars og måndag 1. april.

Karar

Single
Petter Thoresen – Knut Engebretsen 2 – 1  (15-7 i siste sett)

Dobbel
Haakon Ringdal/Petter Thoresen – Harald Nettli/Hans Sperre 2 – 1  (15-7 i siste sett)

Kvinner

Single
Kari Histøl – Inger Mette Olsen  2 – 0

Dobbel
Kari Histøl/Wenche Tønnessen – Karin Andersen/Berit Hagtvedt 2 – 0

Mix dobbel
Elisabeth Sommerfeldt/Harald Nettli – Kari Histøl/Terje Østhassel 2 – ?

Kjelder
Sandefjords Blad 2. april 1974

Noregsmeisterskap i badminton
Noregsmeisterskap i 1974
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Sandefjord
José Eduardo dos Santos

José Eduardo dos Santos ) var ein angolansk politikar som var president i landet frå 1979 til 2017. Som president var José Eduardo dos Santos også leiar for den angolanske hæren (FAA) og partileiar for MPLA, partiet som hadde styrt Angola sidan landet fekk sjølvstende  i 1975.

Merknadar

Kjelder

Angolanske politikarar
Angolanske presidentar
Folk frå Luanda
NM i bordtennis 1974

Noregsmeisterskapen i bordtennis 1974 vart avvikla i Laksevåghallen i Bergen helga 16. og 17. mars.

Karar

Single
Pål Guttormsen – Roy Heggelund 3 – 0

Dobbel
Pål Guttormsen/Tommy Schierning – Roy Heggelund/John Grahl-Madsen 3 – 1

Kvinner

Single
Rigmor Sørensen – Anne Schierning 3 – 0

Dobbel
Bente Paulsen/Anne Schierning – Solveig Greve/Kristin Steen 3 – 2 (21-19 i siste sett)

Mix dobbel
Solveig Greve/Gunnar Greve – Rigmor Sørensen/Knut Håvåg 3 – 2 (25-23 i siste sett)

Kjelder
Bergens Arbeiderblad 17. mars 1974

Noregsmeisterskap i bordtennis
Noregsmeisterskap i 1974
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Bergen
NM i bordtennis 1975

Noregsmeisterskapen i bordtennis 1975 vart avvikla i Wilhelmsenhallen i Nøtterøy 14.–16. mars, med Husøy og Foynland Idrettsforening som arrangør.

Karar

Single
Pål Guttormsen – Harald Meland 3 – 0

Dobbel
Pål Guttormsen/Jørgen Aas – Roy Heggelund/John Grahl-Madsen 3 – 2 (21-18 i siste sett)

Kvinner

Single
Bente Paulsen – Åslaug Hauge 3 – ?

Dobbel
Bente Paulsen/Anne Schierning – Solveig Greve/Kristin Steen 3 – ?

Mix dobbel
Anne Schierning/Pål Guttormsen – Solveig Greve/Gunnar Greve 3 – ?

Kjelder
Bergens Arbeiderblad 17. mars 1975

Noregsmeisterskap i bordtennis
Noregsmeisterskap i 1975
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Færder
Aleksander Stokkebø

Aleksander Stokkebø () er ein norsk politikar frå Stavanger. Han har sidan 2017 vore stortingsrepresentant frå Rogaland for partiet Høgre.

Stokkebø har studert jus. I 2015 vart han vald til bystyremedlem i Stavanger og til fylkestingsmedlem i Rogaland. Hausten 2017 vart han 1. vararepresentant til Stortinget frå Rogaland. Etter som Bent Høie vart verande statsråd i Solberg-regjeringa heile fireårsperioden, møtte Stokkebø fast til 2021. Fram til 8. februar 2018 var han medlem i Utdannings- og forskningskomiteen, sidan ut perioden i Finanskomiteen. Gjennom stortingsvalet 2021 fekk han fast plass på Stortinget.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Høgrepolitikarar i Rogaland
Folk frå Stavanger