alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Torskemunn

Torskemunn er ei plante i maskeblomsterfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. 

Planta er kring 40 cm høg, har blågrøne blad og kort klase. Ho har ei 10-12 mm lang spore. Frukta er ein eggforma kapsel som er lengre enn begerflikane. Det er brei vengekant på frøet. Torskemunn blømer kring juli månad på turre steinete stader. 

Arten finst over heile Noreg, men sjeldan i nord. Planta er funnen opp til 1100 m på Hardangervidda.

Kjelder 
 Svensk Wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg
maskeblomsterfamilien
Bleik piggsopp

Bleik piggsopp (Hydnum repandum) er ein matsopp som er lett å kjenne att på dei karakteristiske piggane på undersida av hatten. Desse piggane er sprø og kvite eller lyst kremgule. Oversida av hatten er kvelva og gjerne uregelmessig bølgja. Han er kjøtfull og gulkvit på farge, somme tider med lyseraudt skjær. Soppen er om lag 5-15 cm brei, men oftast ganske liten. Foten er kraftig og kjøtfull og har omtrent same fargen som hatten.
Kjøtet på soppen er fast og kvitt med mild smak. Kan vere beiskare hjå eldre eksemplar.

Bleik piggsopp er vanleg over heile Noreg og veks samanfiltra i rekkjer eller ringar i både lauv- og barskog.

Bakgrunnsstoff

Piggsopp
Matsopp
Sopp i Noreg
Mineralkjelde

Mineralkjelder er naturlege kjelder med vatn som inneheld mineral eller andre oppløytse stoff, som anten endrar smaken eller gjev vatnet ein påstått terapeutisk verdi. Salt, svovelsambindingar og gassar er av stoffa som kan løysast opp i kjeldevatn når det renn under jorda. 

Kurbad er feriestader som har utvikla seg rundt mineralkjelder, der (ofte rike) kundar drikk vatnet (hydroterapi) eller badar i mineralvatnet. 

Historiske mineralkjelder vart ofte utrusta med utførleg steinarbeid - inkludert kunstige basseng, støttemurar, sølyegongar og tak - stundom forma som fantasirike «greske tempel», lysthus eller pagoder. 

Mineralvatn frå mineralkjelder har lenge vore ei viktig handelsvare.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mineral spring» frå ,  den 7. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Cohen, Stan (Revised 1981 edition), Springs of the Virginias: A Pictorial History, Charleston, West Virginia Quarrier Press.
 

Geomorfologi
Vatn
Bading
Mohorovičićs diskontinuitet

Mohorovičićs diskontinuitet (ofte berre kalla Moho) er grensa mellom skorpa og mantelen til jorda. Moho skil både havskorpe og kontinentalskorpe frå mantelen under. Moho ligg nesten heilt innanfor litosfæren, berre under midthavsryggane definerer han grensa mellom litosfæren og astenosfæren. Mohorovičićs diskontinuitet vart først identifisert i 1909 av Andrija Mohorovičić, ein seismolog frå Kroatia, som oppdaga at seismogram frå grunne jordskjelv hadde to sett med P-bølgjer og S-bølgjer, ei som følgde ei direkte linje nær jordoverflata og den andre som vart broten av eit raskare medium.

Mohorovičićs diskontinuitet ligg 5-10 km under havbotn og 20 til 90 km under typiske kontinent, med 35 km i snitt.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Mohorovičić discontinuity» frå ,  den 7. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Platetektonikk
Strukturen til jorda
Mohole-prosjektet

Mohole-prosjektet var eit amerikansk forskingsprosjekt frå 1958 til 1966 der ein ønskte å bore gjennom jordskorpa for å undersøke dei fysiske og kjemiske eigenskapane til mantelen. Ein prøvde å bore ute i djuphavet der jordskorpa er tynnast, men sidan havdjupna her var fleire tusen meter, var dette langt utanfor det som var teknisk mogeleg på denne tida. 

Prosjektet var leidd av geofysikarar og geologar som konstruerte eit boreskip, som i 1961 klarte å bore to hòl utanfor kysten av Mexico i Stillehavet. Det djupaste vart utført på ei havdjupne på 3,8 km, men sjølve borehòlet vart berre 214 meter djupt. 

Prosjektet vart skrinlagt, men det var likevel eit viktig teknologisk gjennombrot i marin geologi og den nye boreteknologien vart seinare nytta i Deep Sea Drilling Project og andre studiar av djuphavet. 

Namnet på prosjektet kjem av moho, som er ei forkorting for Mohorovičićs diskontinuitet, og det engelske hole, som tyder «hòl».

Kjelder

Geofysikk
Maringeologi
Strukturen til jorda
Ragnhild Queseth Haarstad

Gerda Ragnhild Queseth Haarstad () var ein norsk politikar frå Senterpartiet. Ho var fødd i Grue i Hedmark, blei vald inn på Stortinget frå Hedmark i 1981, og sat på Stortinget til 1997. I periodane 1973–1977 og 1977–1981 var ho vararepresentant.

Regjering 
 17. oktober 1997–31. desember 1997 Statsråd i  Kommunal- og arbeidsdepartementet, med ansvar for kommunalsaker (kommunalminister) i regjeringa Bondevik I.
1. januar 1998–16. mars 1999 Statsråd i Kommunal- og regionaldepartementet (kommunal- og regionalminister) i Regjeringa Bondevik I.

Stortingskomitéar 
1981–1985 sekretær i Kyrkje- og undervisingskomitéen
1981–1985 medlem i Kyrkje- og undervisingskomitéen
1981–1985 medlem i Valkomitéen
1985–1989 nestleiar i Kyrkje- og undervisingskomitéen
1985–1989 medlem i Valkomitéen
1989–1993 medlem i Kommunal- og miljøvernkomitéen
1989–1993 medlem i Valkomitéen
1993–1997 leiar i Energi- og miljøkomitéen
1993–1997 varamedlem i Den utvida utanrikskomitéen

Kjelder 

Stortinget.no - Biografi

Norske kommunalministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Bondevik I
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Folk frå Grue
Bandopptakar

Bandopptakar er eit apparat som lagrar lyd, bilde eller data på eit magnetiserbart band.

Verkemåte 

Bandet, som er samansett av ein plastfolie tilsett eit magnetisk materiale, vert ført forbi eit innspelingshovud. Ein vekselstraum som varierer i takt med signalet, framkallar der eit kraftig og varierande magnetfelt slik at bandet får ei magnetisering som varierer i takt med inngangssignalet. Når bandet seinare vert ført fordi eit avspelingshovud, vil det i dette hovudet skje ein induksjon som gjev ei vekselspenning som svarar til den som magnetiserte bandet tidlegare.

Det innspelte signalet vert viska ut ved at ein på nytt lèt bandet passere eit kraftig magnetfelt som vert danna ved hjelp av eit slettehovud. Andre kraftige magnetfelt kan derimot også skade innhaldet på eit magnetband.

Typar 
Den vanlegaste typen lydbandopptakarar er framleis den analoge kassettspelaren, men han har fått sterke konkurrentar i form av digitale bandopptakarar, av desse DAT og DCC, som gjev ein vesentleg betre lydkvalitet. Dessutan vert bandopptakarar i stadig større omfang erstatta av andre lagringsmedia for digitale signal, kompaktplater (CD) med optisk lagring og magnetiske plater, harddiskar, minidiskar og liknande for magnetisk lagring.

Videobandopptakarar har fått ei stor utbreiing dei seinare åra. Desse verkar i prinsippet på same vis som lydbandopptakarane, men dei må lagra mykje større mengder informasjon og krev derfor meir avanserte tekniske detaljar.

Det finst også spesielle bandopptakarar for lagring av data, som bandlager. For digital lagring av video vert det brukt stadig meir optiske media (DVD) og magnetplater, som i harddiskar.

Sjå òg 
 Lydredigeringsprogram

Kjelde 
 «båndopptaker» av Ragnar Johnsen Store Norske Leksikon

Analog audio
Møllestein

Møllesteinar eller kvernsteinar er runde steinskiver nytta i vindmøller og vassmøller, inkludert tidvassmøller, eller kverner for å male korn og andre material.

Steintypen som høver seg best til møllesteinar er ein kiselstein, som har ein open struktur som er porøs, men hard, og består av finkorna sandstein eller kiselhaldig kalkstein med forsteiningar.

I Noreg har ein nytta staurolittførande granat-glimmerskifer frå Klæbu, kyanittførande granat-glimmerskifer frå Hyllestad og gneis frå Ryfylke som materiale for møllestein.

Sjå òg 
Slipestein

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Millstone» frå ,  den 8. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Ein database over europeiske steinbrot for møllesteinar
 Nasjonalt kulturminneprosjekt om kvernstein i Selbufjellet 
 Forskning.no: Kvernsteinsbrudd som historiebok, 06. juli 2009
 Forskning.no: Selbu-stein ga brød til folket , 22. november 2006
 Kvernstein.no: Kvernstein i Hyllestad

Kvernar
Steinprodukt
Morten Smelror

Morten Smelror () er ein norsk paleontolog. Han tok cand. scient i 1985 og dr. philos i 1992. Han var direktør i Norges geologiske undersøkelse (NGU) frå 2006 til 2018. 

Frå 1983 til 1985 var han stipendiat ved Paleontologisk museum ved Universitetet i Oslo. 
Han hadde ulike forskar- og leiarstillingar ved Institutt for kontinentalsokkelundersøkelser og petroleumsteknologi i Trondheim frå 1985 til 1997, og frå 1997 var han underdirektør ved Institutt for naturhistorie ved NTNU. I 2000 vart han avdelingsdirektør ved geofagleg avdeling ved Noregs geologiske undersøkingar (NGU) og i 2006 vart han administrerande direktør her.

Kjelder

Norske paleontologar
Medlemmar av Norges Tekniske Vitenskapsakademi
Folk frå Trondheim
Nativt element

Eit nativt element er eit grunnstoff som opptrer i rein form som mineral i naturen. Av metall ein kan finne som native element er vismut, kadmium, krom, indium, jern, nikkel, tellur, tinn, titan og sink, samt to metallgrupper, gullgruppa og platinagruppa. Gullgruppa består av gull, kopar, bly, kvikksølv og sølv. Platinagruppa består av platina, iridium, osmium, palladium, rhodium og ruthenium. Berre gull, sølv, kopar og platina finst i naturen i større mengder.

Over geologiske tidsskalaer er det berre få metall som kan motstå erosjonsprosessane i naturen, som oksidering, og dette gjeld hovudsakleg berre dei mindre reaktive metalla som gull og platina.

Native metall var dei einaste metalla som førhistoriske menneske kunne få tak i, sidan ein ikkje oppdaga utvinning av metall frå malm via smelteomnar før kring 6500 f.Kr. Ein kunne berre finne desse metalla i små mengder, så dei kunne ikkje nyttast i omfattande grad. Så sjølv om kopar og jern var kjende lenge før bronsealderen og jernalderen, hadde dei ikkje stor innverknad på mennesket før ein klarte å smelte dei fram frå malmen deira og slik masseproduserast.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Native metal» frå ,  den 8. september 2010.

Bakgrunnsstoff
Mineral og mineralogi (engelsk)
Metallutvinning (engelsk)
Native element-klassar (engelsk)
Native metall  (engelsk)
Lausøyre

Lausøyre er gods som ikkje er fast eigedom. Lausøyre kan derfor til dømes vera ting som høyrer til heimen; som syklar, treningsutstyr eller verktøy. Sikring av rettar i lausøyre kan skje ved at desse vert registrerte (å tinglysa) i Lausøreregisteret. Dette skjer på den måten at rettar og heftingar vert registrerte på den fysiske eller juridiske personen som har eigedomsretten til tingen. Pantsetjing av lausøyre vil normalt berre vera mogleg ved overlevering (handpant), men nokre unntak gjeld frå dette. Mellom anna kan nokre former for lausøyre ein kan registrera i eit realregister, kunne verta sett i pant ved at panteretten vert registrert på bladet til eigendelen i dette registeret. Slike register, som fungerer omtrent som ved tinglysing av fast eigedom, finst i Noreg for skip, skip under bygging og luftfartøy. Nokre andre former for lausøyre kan verta pantsette saman med den faste eigedomen de er knytte til, mellom anna gjeld dette driftstilbehør av ymse slag. Eit tredje unntak frå hovudregelen om overlevering er reglane om salspant. 

Kjøpsloven av 1988 gjeld omsetjing av lausøyre.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Løsøres» frå ,  den 8. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
Tinglysing i Brønnøysundregistrene
Kjøpsloven
Lov om pant

Sivilrett
Eigedom
Yerkes-observatoriet

Yerkes-observatoriet er eit astronomisk observatorium i Williams Bay i Wisconsin i USA, om lag 140 km nordvest for Chicago. Det vart bygd av George Ellery Hale og finansiert av Charles T. Yerkes i perioden 1892 til 1897. Det høyrer til Chicago University. 

Observatoriet er utstyrt med fleire instrument, mellom anna den største refraktoren i verda med ein objektivdiameter på 102 cm og ei brennvidde på 19 m. Frå 2006 har teleskopet berre vore nytta til undervisningsføremål.

Kjelder 
 
Yerkes-Observatoriet. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Yerkes-observatoriet.
 Litt frå :en:Yerkes Observatory

Bakgrunnsstoff 
 Yerkes Observatory  (offisiell side).

Astronomiske observatorium i USA
University of Chicago
Byggverk i Wisconsin
Yeoman

Yeoman var frå seinmellomalderen eit engelsk omgrep for ein sjølveigande bonde. 

Yeoman of the Guard eller Yeoman Warders er namnet på livvaktene til den britiske monarken og vart oppretta i 1485. Vaktene i Tower of London er òg yeoman, men høyrer ikkje til livvakta.

Kjelder

Britisk historie
Agrarianisme
Yellowknife

Yellowknife (uttalt /ˈjɛloʊnaɪf/) er hovudstaden og den største byen i Nordvestterritoria i Canada, med 18 700 innbyggjarar (2006). Byen ligg på nordsida av Great Slave Lake, på vestsida av Yellowknife Bay, nær munningen til elva Yellowknife. Byen har ei blanding av etnisitet og fem offisielle språk er utbreidd: engelsk, fransk, dene suline, dogrib og sør og nord slavey. På dogrib heiter byen Somba K'e («der pengane er»). Byen vart først busett i 1935, etter at det vart funne gull i området. Byen voks fram som ein viktig regional handelsstad, og vart hovudstad i 1967. Etter at gruvedrifta vart redusert, voks Yellowknife på 1980-talet fram meir som ein administrasjonsby. Nye funn av diamantar nord for byen kan kanskje endre denne trenden.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Yellowknife» frå ,  den 8. september 2010.

Bakgrunnsstoff 

Nordvestterritoria
Byar i Canada
Busetnader grunnlagde i 1936
Busetnader i Nordvestterritoria
Gulskolm

Gulskolm eller gulflatbelg (Lathyrus pratensis) er ei plante i ertefamilien. Arten er utbreidd i Europa, Asia og Nord-Afrika.

Planta er kring 40 cm høg med ein oftast snau stengel som kliv i andre plantar. Ho har spisse småblad som er 2-3 cm lange og store spisse øyreblad. Blomstrane er lysgule. Frukta er ein snau eller finhåra skolm som er rundt 30 cm lang. 

Gulskolm blømer kring juli på eng, vegkantar og i småskog. Han er vanleg over heile Noreg, og er funnen opp til 1050 m i Hemsedal.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gulvial» frå ,  den 8. september 2010.  
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Viltveksande plantar i Noreg
Erteblomfamilien
Yazdegird I av Persia

Yazdegird I («skapt av gud» Izdigerdes) var konge av Persia 399–421. Han var son av Shapor III og vart kalla «syndaren» av persarane.

Han var ein særs intelligent herskar som freista å frigjere seg frå makta til stormennene og magi-prestane. Han straffa adelsmennene strengt då dei freista undertrykking. Han stoppa forfølgingane av dei kristne og gav dei ein eigen organisasjon.

Han levde i fred og venskap med Austromarriket, og vart difor lovprist like mykje av bysantiske forfattarar som han vart skulda av persarane.

Etter eit styre på tjue år ser det ut til at han vart myrda i Khorasan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yazdegird I av Persia» frå ,  den 8. september 2010.  
 

Fødde på 300-talet
Døde i 421
Sasanidane
Yazdegird II av Persia

Yazdegird II, («skapt av gud» Izdegerdes) var konge av Persia og herska frå 438 til 457. Han var sonen til Bahram V. 

Han forfølgde dei kristne og jødane og hadde ein kort krig med Austromarriket i 441. Han freista å utvide kongedømmet i aust og kjempa mot Kushan og kidaritane (eller hunarane).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yazdegird II av Persia» frå ,  den 8. september 2010.  
 

Sasanidane
Persiske monarkar
Fødde på 400-talet
Døde i 457
Yazdegird III av Persia

Yazdegird III, («skapt av gud» Izdegerdes) var konge av Persia som vart sett på trona i 632 etter ei rekkje interne konfliktar. Han var barneborn av Khosrau II, som vart myrda av sonen sin Kavadh II i 628.

Han var berre eit barn og kan aldri ha hatt reell makt. I dei første åra hans starta han den arabiske invasjonen av Persia, og i 637 avgjorde slaget om Kadisiya lagnaden til imperiet.

Ctesiphon vart erobra av arabarane, og kongen flykta til Media. Yazdegird flykta frå eit distrikt til eit anna, før han til slutt vart myrda ved Merv i 651. Parsiane som brukte den gamle persiske kalenderen, heldt fram å telje åra frå han kom på trona (Yazdegirds periode, starta 16. juni 632).

Dottera hans Shahr Banu gifta seg med barnebarnet til Muhammed, Husayn ibn Ali, og fødde den fjerde sjiaimamen, Ali Zayn al Abidin. Sonen hans Peroz flykta til Kina.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yazdegird III av Persia» frå ,  den 8. september 2010.  
 

Sasanidane
Fødde på 600-talet
Døde i 651
Persiske monarkar
Gauss' lov

Gauss' lov er ei lov som seier korleis ladningar skapar elektriske felt. Ho kan utleiast frå Coulombs lov, men det er ofte lettare å rekna med Gauss' lov enn med Couloumb si lov.
I dei tilfella der ein har enkle symmetriske former på ladningar, vil ein ved hjelp av Gauss' lov enkelt kunna finna uttrykk for feltet rundt ladningen.

  (1)

kor

for vanlege material som har lineære eigenskapar.

Her er vektorfeltet D  den elektriske forskyvinga. E eit vektorfelt for feltstyrken.  er den elektriske permittiviteten, som er ein materialeigenskap.

Eksempel 
Sei at ein for eksempel vil finna det elektriske feltet ut frå ei kula med jamnt fordelt ladning over seg. Då kan ein leggja ei "Gaussflate" over denne, og seia at sidan denne er symmetrisk vil det elektriske feltet vera radielt retta og like sterkt (med styrken D) i alle retningar. Ettersom overflatearealet av ei kule er  har me frå lova (1) at:

Dersom omgivnadene rundt kula har lineære dielektriske eigenskapar, vil ein såleis kunne seia at:

Retninga på feltet utover av kula blir i -retning dersom senteret av kula er i origo, og då kan en seia at det elektriske feltet ut frå kula vil vera:

 ,

der  er ein einingsvektor i radiell retning.

Differensialform 
Ofte blir Gauss si lov uttrykt på ei anna form. Denne ser då slik ut:

Denne vert kalla Gauss si lov på differensialform, medan den andre vert kalla Gauss' lov på integralform. For å gå frå den eine til den andre forma brukar ein Divergensteoremet. Dette er den første av Maxwells likningar.

Sjå og
Maxwells likningar

Bakgrunnsstoff 
 Wolfgang K. H. Panofsky og Melba Phillips, Classical Electricity and Magnetism, Addison-Wesley, 1962.

Elektrostatikk
Triboelektrisitet

Triboelektrisitet eller gnidingselektrisitet er eit fenomen som gjer at dersom to spesifikt ulike materiale kjem i kontakt med kvarandre og så vert tekne frå kvarandre, vil begge materiala vera elektrisk lada. Effekten vert spesielt stor viss materiala vert gnidd mot kvarandre.

Kor sterk ladning og kva for eit materiale som blir positivt eller negativt ladd, avheng av fleire faktorar. Fyrst og fremst er typen av materiale viktig, men også overflateruheit, temperatur og andre eigenskapar har noko å seia.

Ulike typar materiale kan vera lista opp i ei liste der to materialer som er langt frå kvarandre på lista, vil gje større ladning enn to materiale som er nærme kvarandre. Til høgre er ei slik liste.

Når ein opplever at ein får støyt i seg eller at ein festar ein ballong i taket etter å ha gnidd han mot håret, kan ein takka den triboelektriske effekten.

Generatorar som har som formål å generera elektrostatisk ladning slik som for eksempel Van de Graaff-generatoren gjer og nytte av den triboelektriske effekt.

Elektrostatikk
Elektriske fenomen
Sverre Solberg

Sverre Solberg () var ein norsk skodespelar. Han var ferdig utdanna innan teater i 1984. Han var fyrst tilsett ved Rogaland Teater, men reiste så til hovudstaden og var tilsett ved Det Norske Teatret. Han  jobba  både Oslos nye teater og i Radioteatret. For ei tolking av Julian i dramaet Keiser og gallileer av Henrik Ibsen, vann han Radioteatrets blå fugl i 1994.

På fjernsyn er han kjend frå NRK-seriane Vestavind frå 1994, og Soria Moria frå 2000. Solberg har også spelt politispanaren «Kjetil» i TV 2-serien Fox Grønland, og den karismatiske «Alexander Löw» i Hotel Cæsar frå 2009.

Kjelder 
 Sverre Solberg på Filmfront
 Nrk.no, 29.01.04: Blå fugl til Sverre Solberg.
 TV2 underholdning, 17.01.09: Han er veldig glad i damer.

Norske skodespelarar
Rundskolm

Rundskolm er ei plante i ertefamilien. Arten er utbreidd i Europa, Asia og Nord-Afrika.
Stengel og blad er silkehåra. Planta har fingerforma støtteblad under hovudet og gule eller stundom raude blomstrar. 

Rundskolm finst i mange former og fargevariantar. Han blømer kring juli på sand og turr kalkrik grunn. Planta er nokså vanleg både i låglandet og til fjells i Noreg. Funnen opp til 1350 m på Hardangervidda.

Kjelder 

 Svensk Wikipedia.
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Erteblomfamilien
Digital Audio Tape

Digital Audio Tape, forkorta DAT, er ein digital og kompakt kassettspelar som kombinerer teknologi frå den vanlege analoge kassettspelaren og den digitale CD-spelaren. DAT er utvikla av Sony , vart lansert i 1987 og konkurrerte med Digital Compact Cassette (DCC) utvikla av Philips. Dei to systema går ikkje saman, og som ein arvtakar etter den vanlege analoge kassettspelaren har begge tapt i forhold til MiniDisc

Egenskaper 
I ein DAT- spelar vert det brukt magnetbandkassettar som lagringsmedium og han kan, som ein vanleg analog kassettspelar, gjere både opptak og avspeling. I tillegg til lydopptak kan ein lagre tilleggsinformasjon som ein kan vise på eit display og raskt søkja tilbake til opptaka. På ein digital kassett må ein spola fram og tilbake for å finna fram til aktuelle opptak, noko som skil bandspelarar frå CD-spelarar der det alltid er direkte tilgang til heile innhaldet på plata. Sett i høve lydkvalitet er DAT i same gruppe som CD. DAT vert brukt i ei viss utstrekning til tryggingskopiering av data.

Kjelde 
 «DAT» av Ragnar Johnsen Store Norske Leksikon

Digitale lagringsmedium for lyd
Gerd Janne Kristoffersen

Gerd Janne Kristoffersen () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho vart vald inn på Stortinget for Nord-Trøndelag i 2005 og 2009, og sat ut denne perioden til 2013. Ho var vararepresentant frå 2001. 

Kristoffersen var formannskapsmedlem i Verdal 1991–1995, og ordførar 1999–2005. I periodar 1995-1999 var ho medlem av Nord-Trøndelag fylkesting, i 1997-1999 medlem av Arbeiderpartiets landsstyre og leiar i Nord-Trøndelag Arbeidarparti frå 2008.

Ho er utdanna sjukepleier frå Innherad sjukepleiarhøgskole frå 1974, og har seinare vidareutdanna seg i leiing og pedagogikk. Ho har hatt ulike stillingar som sjukepleiar, faglærar og oversjukepleiar, det meste av tida ved Sjukehuset Levanger.

Stortingskomitear 
2005–2009: medlem i Kyrkje-, utdannings- og forskingskomiteen
2005–2009: varamedlem i Valkomiteen
2009–2013: medlem i Finanskomiteen

Bakgrunnsstoff 
Gerd Janne Kristoffersen hjå Stortinget
Gerd Janne Kristoffersen hjå TV 2

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Ordførarar i Verdal
Ap-ordførarar i Nord-Trøndelag
Norske sjukepleiarar
Folk frå Verdal
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Arild Grande

Arild Stokkan-Grande () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet, oppvaksen på Ytterøy i Levanger kommune. Han vart vald som vararepresentant til Stortinget frå Nord-Trøndelag i 2005, og møtte fast mens Bjarne Håkon Hanssen var i regjering. Ved stortingsvalet 2009 var han 2. kandidat frå Nord-Trøndelag Arbeidarparti, og vart vald inn på eige mandat.

Han er utdanna ved institutt for musikk ved NTNU, og arbeidde som organist i Levanger 2000–2005.

Stokkan-Grande var fylkessekretær i Nord-Trøndelag AUF 1997–2000, og fylkesleiar 2000–2002. Han var medlem av Nord-Trøndelag fylkesting 2003–2005. Hausten 2007 vart han nemnt opp som leiar av Mannspanelet, nedsett av Barne- og likestillingsdepartementet i samband med ei ny stortingsmelding om menn og mannsroller.

Stortingskomitear 
2005–2009: Medlem i Kommunal- og forvaltingskomiteen
2009–2013: Medlem i Familie- og kulturkomiteen

Bakgrunnsstoff 
Arild Stokkan-Grande hjå Stortinget

Stortingsrepresentantar for Nord-Trøndelag
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Folk frå Levanger