alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Knapstad

Knapstad er eit tettbygd område i Indre Østfold kommune i Viken.

Staden høyrde tidlegare til Hobøl kommune i Østfold med ein liten del av staden i Spydeberg kommune, og blei tidlegare rekna som tettstad. Statistisk sentralbyrå rekna frå 2008 Knapstad med i tettstaden Spydeberg. I 2007 budde det 1148 personar på Knapstad 

Knapstad stasjon ligg på den austre linja av Østfoldbanen.

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Østfold»
 SSB: «Nye og utgåtte tettsteder. 1.januar 2008»

Fotnotar 

Busetnader i Indre Østfold
Ringvoll

Ringvoll er ein tettstad i Indre Østfold kommune i Viken.

Staden låg i Hobøl kommune i Østfold. Han har .

Kjelder 

Busetnader i Indre Østfold
Tettstader i Viken
Fosby

Fossby, også skrive Fosby, er administrasjonssenteret i Aremark kommune i Viken. Han var tidlegare rekna som ein tettstad. Fossby ligg ved fylkesveg 21 omtrent 30 kilometer sør for Ørje og ca. 25 kilometer nordaust for Halden.

Kjelder 

Geografi i Aremark
Utgåtte tettstader
Kommunesenter i Viken
Live 8

Live 8 var ein serie med konsertar som blei arrangert i juli 2005 i G8-landa. Ni konsertar fann stad samstundes den 2. juli, blant anna i London, Paris, Berlin, Roma og Philadelphia (USA). a-ha var det einaste norske bandet som deltok. Dei spelte på konserten i Berlin. Konsertane blei direkteoverført på fjernsyn over heile verda.

Konsertane blei arrangert rett før det 31. G8-toppmøtet, som blei halde på Gleneagles Hotel i Perthshire, Skottland i juli 2005. Arrangementet blei også arrangert på 20-årsdagen for Live Aid. Målet med konsertane var å overbevise dei mektigaste leiarane i verda om at dei skulle gjelda u-landa hadde til den rike verda, auke og forbetre bistanden og forhandla fram meir «rettferdige» reglar for internasjonal handel for å gjere slutt på svelt og fattigdom i den tredje verda. Det pågjekk ei underskriftskampanje samtidig med konsertane og underskriftene blei levert til dei åtte leiarane for G8.

7. november 2005 blei det utgjeve ein DVD med opptak frå konsertane i tillegg til ekstramateriell.

Artistar på Live 8

Bakgrunnsstoff 
 Live 8 offisiell heimeside
 Live 8 videostreaming på aol.com 

 Denne artikkelen bygger på «Live 8» frå , den 25. mai 2008. 
 

Musikk i 2005
Rockefestivalar
Diskografien til Pink Floyd

Dette er diskografien til det kjende britiske bandet Pink Floyd.

Diskografi

Studioalbum 

Totalt sal i USA: 74,500,000

Konsert-album

Samlealbum

EPar

Filmmusikk

Ikkje utgjevne album

Singlar 

 *Selde over to millionar eksemplar

Musikkvideoar

Videoar

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 The Pink Floyd Archive 

 Denne artikkelen bygger på «Diskografien til Pink Floyd» frå , den 25. mai 2008. 
 

Pink Floyd
Lene Egeli

Lene Egeli () er ein fotomodell frå Stavanger. Ho vart kåra til Frøken Norge i 2008, og representerte Noreg i Miss World 2008.

Bakgrunnsstoff 
 VG om Frøken Norge

Folk frå Stavanger
Norske modellar
Frøken Norge-vinnarar
Vânia Fernandes

Vânia Fernandes () er ein portugisisk fadosongar fødd i Funchal på Madeira. Ho vann Festival da Canção i 2008 med songen «Senhora do Mar». Ho kom på trettandeplass i finalen i Eurovision Song Contest 2008.

Portugisiske songarar
Fado
Portugisiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2008-deltakarar
Marcel Bezençon Awards-vinnarar
Ingeborg Midttømme

Ingeborg Synøve Midttømme () er biskop i Møre bispedømme og tidlegare leiar i Presteforeininga. 

Midttømme er fødd i Oslo. Ho studerte teologi på menighetsfakultetet i Oslo og tok praktisk-teologisk eksamen i 1987 og vart ordinert same år. Deretter jobba ho som kapellan i Høybråten meinigheit i Oslo frå 1987 til 1993. Frå 1993 til 1997 var ho sokneprest i Sørfold i Salten, før ho frå 1997 var kapellan i Holmlia i Oslo.

I 2003 vart ho som første kvinne vald til leiar i Presteforeininga. Ho blei attvald som leiar i 2006. 

Midttømme vart utnemnd til biskop i i Møre bispedømme etter Odd Bondevik den 15. mai 2008. Bispevigslinga skjedde i Molde domkyrkje 21. september, samstundes med ei markering av bispedømmet sitt 25-årsjubileum. Midttømme vart den fjerde kvinna av dei noverande biskopane, og er med sine 47 år den yngste i bispekollegiet.

Kjelder 
 Midttømme på Kirken.no

 Denne artikkelen bygger på «Ingeborg Midttømme» frå , den 25. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel om bispeutnemninga i Vårt Land
 Kort biografi på Presteforeininga sine sider 
 Pressemelding frå Kultur- og kyrkjedepartementet om bispeutnemninga
 Nyheitssak om bispeutnemninga frå den norske kyrkja sine nettsider
 Midttømme svarar på spørsmål i samband med bispenominansjonen. NRK Møre og Romsdal

Norske fagforeiningspersonar
Norske teologar
Folk frå Oslo
Biskopar i den norske kyrkja
Londinium

Sjå òg Historia til London

Londinium var det romerske namnet på London frå omkring år 47 til deira tilbaketrekking frå dei britiske øyane og slutten på Romersk Britannia på 400-talet. 

Londinium vart grunnlagd som by etter at romarane hadde invadert Britannia i år 43. Arkeologar meiner at grunnlegginga fann stad kring år 50 eller noko før.

Namnet Londinium blir rekna å vere av førromersk og kanskje også førkeltisk opphav. Det er ikkje semje om kva det tyder, men det er store sjansar for at det har noko med elva å gjere. 

Byen blei raskt eit viktig handelssentrum. I 61 blei byen plyndra av innfødde icenarar frå det som i dag er Norfolk, under leiing av dronninga Boadicea, men blei snart gjenreist under prokuratoren Gaius Suetonius Paulinus. Ved starten av 100-talet erstatta Londinium Colchester som hovudstad for provinsen Britannia. Folketalet hadde då nådd omkring 60 000. Romarane bygde ein basilika (ved det som i dag er Leadenhall Market), eit amfiteater (ved det som i dag er Guildhall), og ei bru nær det som i dag er London Bridge. I bymuren blei det bygd portar, og derfrå blei det laga vegar mot andre romerske byar som Camolodunum (Colchester) og Durovernum (Canterbury). Basilikaen blir rekna for å ha vore den største nord for Alpane. 

Byen var frå år 225 verna av ein mur som ein fortsett kan sjå delar av, blant anna langs gata London Wall. Muren var omkring tre kilometer lang, seks meter høg, 2,5 meter tjukk, og gjekk rundt byen på landsida. Mot elva var det opent, og rundt midten av 200-talet blei byen fleire gonger angripen av piratar. Dette førte til at ein omkring 255 starta å bygge ein mur også langs Themsen. Seks av dei sju tradisjonelle byportane er frå romersk tid: Newgate, Aldersgate, Cripplegate, Bishopsgate og Aldgate. Moorgate er unntaket; denne er frå mellomalderen. 

Då 400-talet starta var det vestlege romerske imperiet i forfall, og i 410 enda den romerske okkupasjonen av Britannia. Londinium tok til å forfalle, og innan år 500 hadde dei fleste innbyggarane flytta derifrå.

Historia til London
Romersk Britannia
Historia Regum Britanniae

Historia Regum Britanniae ('Soga om dei britiske kongane') er ei krønike skrive av Geoffrey av Monmouth i ca. 1136. 

Verket er bygd opp av biografiar over kongane i Storbritannia over ein periode på to tusenår. Det startar i mytisk tid med trojanarane og held fram til dei angelsaksiske kongane på 600-talet.

Som historieskriving er teksten etter moderne standard uferdig og av tvilsam truverd, men samstundes er det ein av dei viktigaste kjeldene til fragment av tidleg engelsk historie. Det er også opphavet til ei rekkje britiske legender som er spunne omkring herskarane. Dei fleste historikarar ser på verket nærmast som ei historisk roman med ein del fakta blanda inn. 

Krønika oppnådde ein enorm popularitet i samtida, og ein kjenner til eit par hundre avskrifter av verket. Omsetjinga av  Historia Regum Britanniae  til fransk i åttetaktars parrima vers gav opphav til ein heil sjanger som heldt seg populær gjennom store delar av mellomalderen - rimkrønika. 

Geoffrey ser ut til å setje dei keltiske britane som levde på øyene før angelsaksarane kom høgast. Historia Regum Britanniae blei då også brukt politisk for å rettferdiggjere erobringa normannarane gjorde av det landet som angelsaksarane ein gong hadde rana til seg.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Historia Regum Britanniae» frå , den 25. mai 2008.

Bakgrunnsstoff 

Engelsk historie
Historieverk
Bøker frå 1100-talet
Kjørnes

Kjørnes er ein tettstad i Sogndal kommune ved Riksveg 5 mellom Sogndalsfjøra og Kaupanger.

Kjørnes har . Staden består i stor grad av fleire store byggefelt, men her finst òg ein barnehage og ein campingplass.

Busetnader i Sogndal
Tettstader i Vestland
Geoffrey av Monmouth

Geoffrey av Monmouth (fødd ca. 1100 i Wales, død ca. 1154) var ein britisk historikar og biskop.

Etter å ha studert ved Universitetet i Oxford blei han erkediakon i Landaff og/eller i Monmouth. I 1152 blei han biskop av St Asaph bispedømme.

Den første av bøkene hans var Prophetia Merlini (Profetiane til Merlin), som blei skriven før 1135.  Boka er ein serie apokalyptiske visjonar skrive til Merlin. Dette er første gong forma «Merlin» blir brukt; tidlegare var han kjent som «Myrddin». Det er også det første verket om profeten og trollmannen på eit anna språk enn walisisk. Det blei lese av mange, og likt med profetiane til Nostradamus nokre hundreår seinare var det mange som trudde på dei. 

Det neste verket, som for ettertida står som hans viktigaste og mest kjente, var Historia Regum Britanniae (Historia om dei britiske kongane), skrive omkring 1136. Det er ei krønike over dei tidlegaste britiske kongar fram til dei angelsaksiske kongar på 600-talet. Det er ingen tvil om at verket ikkje er eit historieverk i moderne forstand; Geoffrey startar med trojanarane som grunnleggjarar av dei britiske kongehusa. Krønika har vore ein viktig inspirasjonskjelde for engelske nasjonallegendar, fordi ho er den eldste bevarte teksten som nemner kong Arthur og Kong Lear. Verket fortsette å ha stor innverknad på britisk historieskriving fram til renessansen.

Det siste kjende verket er Vita Merlini (Livet til Merlin), skrive mellom 1149 og 1151. I verket gjenfortel Geoffrey ei tidlegare Merlinlegende frå den walisiske tradisjonen. Som dei andre bøkene av Geoffrey blei det skrive på latin.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Geoffrey of Monmouth» frå , den 26. mai 2008. 

Krønikeskrivarar
Fødde i 1100-åra
Døde i 1150-åra
Folk frå 1100-talet
Historikarar på 1000-talet
Ludgate

Ludgate var i tidlegare tider den vestlegaste av portane i bymuren i London. Ei segn fortel at porten blei bygd av kong Lud ein gong før romarane kom til byen. Meir sannsynleg er det at namnet er avleia av «Floodgate», og at porten blei bygd for å hindre at elva Fleet fløymde inn i byen. 

Den franske kronikøren William de Jumieges skriv at Ludgate blei opna for Wilhelm Erobraren av kollaboratørar rett etter Slaget ved Hastings, og at Wilhelm først kunne overta byen etter harde gatekampar med londonbuarane.

Ludgate blei ombygd i 1215, kanskje med stein frå hus som hadde høyrt til jødar som var blitt fordrive frå riket, for då porten på nytt blei ombygd på 1600-talet, kom det til syne stein med hebraiske bokstavar på. Som det var vanleg fleire stader i London, tente porthuset som fengsel. På slutten av 1300-talet var Ludgate først og fremst eit gjeldsfengsel.

Ludgate blei saman med fleire andre byportar rivne i 1760 for å gi plass til den aukande trafikken inn og ut av byen. Namnet lever vidare i gata Ludgate Hill.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ludgate» frå , den 26. mai 2008. 

Historia til London
Fengsel i London
Egham

Egham er ein by i Surrey, innanfor pendlarbeltet til London. Han ligg omkring 30 km sørvest for det sentrale London, ved Themsen og motorvegen M25. Egham Hythe blir ofte rekna som ein del av Egham; dei to har samanlagt omkring 12 000 innbyggjarar.

Royal Holloway, som er ein del av University of London, ligg på Egham Hill ein kilometer vest for byen.

Historie 

Då Chertsey Abbey vart grunnlagt i 666 inkluderte eigedomen Ecga's Han, «Ecgas heimstad», som namnet Egham kjem frå. Staden er òg nemnt i Domesday Book (1086).

Landsbyen med omegn utgjorde tidlegare eit sokn i Berkshire og Surrey, som inkluderte fleire andre, mindre landsbyar. Herregarden høyrde til Chertsey Abbey fram til oppløysinga av Englands kloster omkring 1540. Han vart då eigedomen til krona, og vart gjeve til fleire ulike forvaltarar gjennom åra.

I 1215 vart Magna Carta signert i Runnymede, like ved Egham. Ved ei høgd utanfor byen står eit minnesmerke over dette. På toppen av høgda finn ein eit anna minnesmerke, rett innanfor grensa til landsbyen Englefield Green. Det er ein kenotaf for allierte flygarar som fall under andre verdskrig, viss jordiske leivningar ikkje er funne. Det var den første etterkrigsstrukturen i Storbritannia som vart verna, og er eigd av Commonwealth Wars Grave Commission. Det er god utsikt mot London, Windsor og Surrey Hills frå monumentet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Egham» frå , den 18. juli 2011. 
 

Byar i Surrey
Jane Grey

Lady Jane Grey (), òg kalla nidagarsdronninga, var ein engelsk kongeleg, ei kort tid rekna som dronning, som blei avretta i Tower of London. Ho blir ikkje alltid rekna med i den engelske tronfølgja, men ho var som femtenåring teknisk sett regent dei ni dagane frå 10. til 19. juli 1553. Ho var av huset Tudor, faren til mormora hennar var Henrik VII av England. 

Jane var fødd i Bradgate i Leicestershire. Ho var dotter av Frances Brandon og Henry Grey, hertug av Suffolk, og oldedotter av Henrik VII gjennom dottera hans Mary Tudor.

Fordi forgjengaren hennar, Edvard VI, var mindreårig, blei England i hans tid styrt av riksforstandarane (protektor). Frå 1552 var hertugen av Northumberland riksforstandar. Sonen hans, lord Guilford Dudley, gifta seg med Jane Grey den 15. mai 1553. Målet til hertugen var at den engelske krona skulle tilfalla slekta hans. Han klarte å få den unge og sjukelege kong Edvard til å utelate halvsøstrene sine, Maria og Elisabeth, frå arvefølgja, og i staden peike ut Jane Grey som sin etterfølgjar. Jane Grey var som Edvard protestant, medan eldstesøstera Maria var katolikk. Like etter den engelske reformasjonen var dette eit stridsemne.

Då Edvard døydde 6. juli 1553, aksepterte Jane motvillig krona og blei utropa til dronning. Det viste seg derimot at folket støtta Maria, og borgarmeisteren i London utropa Maria til dronninga i England 19. juli. 

Jane Grey og mannen hennar blei arresterte, og dømd til døden for høgforræderi. Året etter blei dei avretta i Tower of London.

Jane på film 
Historia om Lady Jane har blitt filmatisert tre gonger:
 Lady Jane Grey; Or, The Court of Intrigue (1923) 
 Tudor Rose (1936)
 Lady Jane (1986) Med Helena Bonham Carter og Cary Elwes

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Lady Jane Grey» frå , den 26. mai 2008. 

Referansar

Engelsk historie
Engelske kongelege
Engelske pretendentar til den franske trona
Brentford

Brentford er eit forstadsområde i London Borough of Hounslow i London, der Themsen og Brent møter kvarandre omkring tretten kilometer vest-sørvest for Charing Cross. Namnet viser til ein vadestad (ford) i elva Brent.

Staden er først nemnd som Bregentforda omkring 781, då konsilet i Brentford blei halde. I Den angelsaksiske krøniken blir han i ei oppføring frå 1016 nemnd som Bregentforda og Brentforda. Busetjinga er langt eldre enn dette; den eksisterte allereie då romarane kom til øya. Det er funne ei rekkje pre-romerske gjenstandar der, blant anna keramikk frå bronsealderen og brent flint. Mengda funn tyder på at Brentford var ein møtestad for fleire stammar, og at det blei utført ritual der. Eit funn frå jernalderen, ein del frå ei stridsvogn, høyrde til opphavleg samlinga til Thomas Layton og er nå utstilt i Museum of London. Gjenstanden er dekorert med eit keltisk knutemønster kjend som Brentford Knot.

Det har blitt fremma ein teori om at det også var ein kryssingsstad i Themsen ved Brentford, og at det var der Julius Cæsar kryssa elva då han invaderte Britannia. Eit slag mellom styrkane til Cæsar og catuvellaunerne skal ha stått der, utan at det finst prov som støttar dette. To seinare slag er dokumentert, i 1016 og 1642.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Brentford» frå , den 26. mai 2008.

Hounslow
Byar i Stor-London
Kaupanger Idrettslag

Kaupanger Idrettslag er eit norsk idrettslag frå Kaupanger i Sogndal kommune.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Idrett i Sogndal
Idrettslag i Vestland
Amerikastorlom

Amerikastorlom (Gavia pacifica) er ein mellomstor art i lomfamilien. Han finst i arktiske område av Nordaust-Asia  og i sub-arktiske delar av Nord-Amerika. Det er gjort spreidde observasjonar i Europa.

Amerikastorlom var tidlegare klassifisert som ein underart av storlom. Artane er mykje like i fjørdrakt og storleik. Utbreiingsområdet til dei to artane er overlappande i det vestelege, asiatiske området for amerikastorlom, der dei kan leve side om side utan hybridisering, eit teikn på at dette faktisk er to ulike artar. Samanlikna med storlom har amerikastorlommen eit kortare og tynnare nebb og eit rundare hovud på ein kort, relativt tjukk hals.

Skildring 
Kroppslengda for amerikastorlom varierer i området 58 til 74 centimeter, og dei veg mellom 1,0 og 2,5 kilogram. Amerikastorlommar er overvegande litt mindre enn ein storlom. I hekkedrakta er hovudet og nakken lys grå. Sidene av halsen har langsgåande kvite striper, den svarte flekken på framsida av halsen har fiolett glans. Brystet og undersida er kvite, oversida er svart med kvite flekker.  Nebbet er svart. I vinterdrakt er heile oversida frå nebb til stjert mørk grå, hake, framsida av halsen, bryst og underside er  kvitt. Nebbet er bleikgrått i vinterdrakta.

Hekkebiotopen til denne arten er strandsona i djupe innsjøar på tundraen. I Amerika hekkar han frå Alaska i vest til Baffinøya i aust og sørover til British Columbia, Manitoba og Ontario. I Nordaust-Asia, strekkjer hekkeområdet seg over ei stripe på fastlandstundraen i lågland omtrent frå Janaelva austover over deltaet via Indigirka og Kolyma til Beringsundet. Dei 1-3, oftast 2 olivenbrunflekte egga blir lagt i eit reir bygd som ein haug av vassplanter nær vatnet. Rugeperioden er på 28 til 30 dagar og ungfuglane er kjønnsmode etter 2 til 3 år. I hekketida gjev amerikastorlommar mykje læte, det inkluderer måseliknande skrik og gjentatte klagande eller jamrande rop.

I motsetnad til andre lommar, gjer amerikastorlom trekket i store flokkar. Han overvintrar på stillehavskysten, både på asiatisk og amerikansk side.

I hekketida er føda små fisk, medrekna frossen nipigga stingsild som tinar, virvellause dyr inkludert insektlarvar, sniglar, krepsdyr, skjoldkreps og anna. Når fuglane beitar i sjøen utanom hekketida er føda eit stort utval av fiskeartar og blekksprut. 

Den totale populasjonen er estimert til 930 000-1 600 000 individ, og er trudd å vere aukande.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pazifiktaucher» frå ,  den 20. april 2016.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete på flickr.com  av Glenn Bartley

lomfamilien
Streiffuglar i Noreg
Vauxhall

Vauxhall er ein stad i Lambeth, London. Det ligg på sørbreidda av Themsen, vis-a-vis Tate Britain i Millbank. 

Området høyrte på 1200-talet til Margaret de Redvers, som var ei velståande enke. Ho gifta seg med Fulk le Breant, ein leigesoldat som blei sheriff av Oxford og Hertford under kong Johan. Han fekk òg herregarden i Luton, og tok ein griff som sitt emblem. Huset paret bygde i området heitte først Fulk's Hall. Dette blei etter kvart forvanska til Fox Hall, så Vaux Hall og tilslutt Vauxhall. 

Vauxhall Pleasure Gardens var gjennom to hundreår ein oase i London. I 1840-åra kom London and South Western Railway til området, og Vauxhall blei eit område for bustader og lett industri. Dermed forsvann hagane. 

I 1857 blei Vauxall Iron Works grunnlagt på staden. Firmaet konstruerte først industrimaskinar, og tok griffen til Fulk i ein noko modifisert form som sin logo. Dette firmaet blei seinare til bilprodusenten Vauxhall Motors.

Kollektivtransport 

Vauxhall stasjon er ein stasjon for både undergrunns- og jernbanetog, og rett ved sida av ligg ein bussterminal. Pimlico undergrunnsstasjon ligg også rett ved Vauxhall.

 Denne artikkelen bygger på «Vauxhall» frå , den 26. mai 2008. 
 

Lambeth
1172 Äneas

1172 Äneas er ein trojansk jupitertrojan og ligg i L5-lagrangepunktet til Jupiter. Han har soleis same omløpstid og nokolunde den same avstanden til sola som planeten. Han blei oppdaga den 17. oktober 1930 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.

Kjelder 

 1172 Äneas - baneparametrar hjå JPL Solar System Dynamics
 Oppdagarar og oppdagingsplassar i Engelsk Wikipedia sine asteroidelister. Listene baserer seg på Minor Planet Center - «Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets»

Äneas
Äneas
Äneas
Albumet The Arctic Dance Experience



Songar 
 «In Trance I Trust» (Dj Falk)
 «Atmosphere» (Dj Falk)
 «Counterstrike» (Dj Falk)
 «Life» (Dj Falk)
 «The Awakening» (Dj Falk)
 «Tribute to Tiesto» (Dj Falk)
 «Fetish» (Dj Falk)
 «Skywalking» (Dj Falk)
 «Tribal Birds» (Dj Falk)
 «Latino summer chill» (Dj Falk)
 «Theme From Trollfjord» (Dj Falk)

Musikkalbum frå 2008
Dvergdukkar

Dvergdukkar (Tachybaptus ruficollis, der ruficollis tyder 'med raud hals') er den minste arten av dukkarfamilien i Europa. Fuglen er sjeldsynt i Noreg, og finst berre nokre få stader, helst i Oslofjordområdet, nord til stroket ikring Mjøsa, på Jæren og Sunnmøre, men vert å sjå ganske ofte i våtmarker og langsetter kysten om hausten og vinteren. Fyrste gongen fuglen vart observert hekkande i Noreg, var i 1973. Han er utbreidd i Afrika og Asia

Dvergdukkaren er 23-29 centimeter, hovudsakleg med grå fjørdrakt, men med tydeleg rustraude kinn og hals, og dessuten ein markert gulkvit flekk ved nebbrota. Om vinteren er fjørdrakta dominert av grått. Båe kjønna er like.

Reiret vert plassert i takrøyrskog i små tjern eller dammar.

Dvergdukkar er ført opp som sterkt truga på norsk raudliste for artar, 2021.

Kjelder
 Hermansen, Pål og Tom Schandy, 2018 [2017], Norske fugler, Vestfossen: Forlaget Tom & Tom. Side 68. ISBN 978-82-92916-23-0
Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Artskilding  hos Norsk Ornitologisk Forening 

Dukkarfamilien
Fuglar i Noreg
Olav Vigdeild

Olav Vigdeild hadde hovdingesete på Viktil i Frosta. Garden ligg om lag 2 km sørvest for vikinghamna på Fånestangen, og det er grunn til å tru at Vigdeild var brukar av denne hamna. Han levde på første delen av 1200-talet, var lendmann, og mogleg den største hovdingen Frosta har fostra.

Vigdeild var Hertug Skule sin mann og vårbelg, og kjempa mot Håkon Håkonson og birkebeinarane. Olav var med anna førar for 14 langskip som saman med Guttorm frå Suderheim (Sørem på Leinstrand i Trondheim) skulle til Bergen vinteren 1239-40 for å ta kongen. På grunn av motvind og at rykte gjekk føre dei over alt vart plana endra og dei byrja i staden å herja på Møre.

Etter desse herjingane vart Olav med Hertug Skule ned Gudbrandsdalen og ned til Nannestad, der det vart eit slag ved Laaka, som dei vann. Seinare kom dei i kamp med birkebeinarane i Vestre Strete i Oslo. Her rømde vårbelgane og kampen held fram på Halvard kyrkjegard. Olav rømde inn inn i Lavranskyrkja og berga livet ved at Gaute frå Melhus spurde om han ville ha grid, noko Olav sa ja til. Henrik Ibsen skriv om dette i Kongs-Emnerne.

Kjelder 
 Moksnes, Leif: Frostaboka (Bind 1), Frosta historielag (1968)
 Tordsson, Sturla: Håkon Håkonssons saga

Borgarkrigstida
Folk frå Frosta
Historie i Frosta
1200-talet
Folk frå vikingtida