alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
I'll Never Fall in Love Again av Lonnie Donegan

«I'll Never Fall in Love Again» er ein song skriven av Lonnie Donegan og Jimmy Currie, og først gjeven ut av Donegan som singel i 1962. Tom Jones fekk stor suksess med songen i 1967 med ein andreplass på UK Singles Chart. I USA nådde songen berre 49. plassen på Hot 100 og 28. plassen på Adult Contemporary-lista.

Som ein oppfølgjar til Jones-songen «Love Me Tonight», vart «I'll Never Fall in Love Again» gjeven ut på ny i i 1969 i USA og nådde då sjetteplassen på Hot 100 og toppen av Adult Contemporary-lista.

Songen vart òg spelt inn av Elvis Presley på albumet From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee i 1976.

Han vart spelt inn av Richard Marx (B-side til «The Way She Loves Me»), Timi Yuro (Something Bad on My Mind album, 1968) og Lena Martell.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'll Never Fall in Love Again (Lonnie Donegan song)» frå ,  den 26. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1962
Songar frå 1962
Singlar frå 1969
Tom Jones-songar
Elvis Presley-songar
Richard Marx-songar
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Pye Records-singlar
Welcome to My World av Elvis Presley

Welcome to My World er eit samlealbum av Elvis Presley som kom ut på RCA Records tidleg i 1977, berre månader før han døydde. I følgje Elvis: The Illustrated Record av Roy Carr og Mick Farren, hadde alle utanom eitt spor vore gjevne ut før. Denne eine songen er «I Can't Stop Loving You», som vart spelt inn ein ettermiddag i Madison Square Garden den 10. juni 1972. Resten av denne konserten vart gjeven ut i 1990-åra som An Afternoon in the Garden. Welcome to My World selde til gullplate 30. september 1977 og platina 14. januar 1983 hos RIAA. Eit spor, Your Cheatin' Heart, gjekk 19 år attende.

Innhald

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Welcome to My World (Elvis Presley album)» frå ,  den 26. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
APL1-2274 Welcome to My World på The Elvis Presley Record Research Database

Samlealbum frå 1977
Elvis Presley-album
RCA Records-album
Martin Buvik

Martin Buvik () var ein norsk politikar frå Trondenes i Troms som representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1965 til 1977 og var fylkesmann i Troms 1977-90.

Buvik var son til ein gardbrukar og fiskar. Etter middelskuleeksamen 1939 arbeidde han frå 1942 til -47 som folkeskulelærar i Skånland og Evenes. Sidan var han i to år distriktssekretær i Unge Høgre, medan han i tida 1948-65 var fylkessekretær for Troms Høgre. Han budde i Tromsøysund og var med i kommunestyret der i to periodar frå 1956. Etter kommunesamanslåing var han medlem i bystyret i Tromsø.

Frå hausten 1965 var Buvik stortingsrepresentant frå Troms. Med attval i 1969 og 1973 vart han verande på Stortinget i tre valperiodar. Den fyrste fireårsbolken var han medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Sidan var han tre sesjonar, 1969-72, med i Kommunalkomiteen og der etter i Kommunal- og miljøvernkomiteen 1972-77.

Buvik kunne i 1977 trekke sitt kandidatur til stortingsvalet då han allereie var utnemnd til fylkesmann i Troms, eit embete han hadde til 1990. Samstundes var han 1977-89 styreformann i Oljedirektoratet, 1980-87 leiar i Reindriftsstyret og 1986-92 formann i Norsk-finsk kulturfond. Åra 1984-86 og 1987-89 var han leiar av to ulike såkalla kommuneinndelingsutval. Frå 1990 til -92 var han både medlem i Forsvarskommisjonen av 1990 og leiar av Utvalet til å vurdere den sivile beredskapen.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Harstad
Little Darlin'

«Little Darlin'» er ein amerikansk rockesong gjort kjend av The Diamonds.

The Gladiolas-versjonen
Songen vart skriven av Maurice Williams med både melodi og doo-wop-akkompagnement som legg kraftig vekt på ein claves-rytme. Han vart først spelt inn for Excello Records i januar 1957 og kort tid etter som ein rhythm-and-blues-song av Williams si R&B-gruppe, The Gladiolas. Songen er kjend for eit talt vers av songaren («My Darlin' I need you...»).  The Gladiolas, med Williams, kom frå Lancaster i Sør-Carolina, der dei hadde vore i lag sidan skulen. The Gladiolas-versjonen nådde 11. plassen på R&B-lista i april 1957, men kom berre så vidt inn på Hot 100. I 1959 vart gruppa til Williams «Maurice Williams and The Zodiacs» med ein rock 'n roll-R&B-hit «Stay.»

The Diamonds-versjonen
The Diamonds-versjonen kom ut ein månad seinare. The Diamonds var frå Canada  og nådde andreplassen på Billboard Hot 100, der han låg i åtte veker. Billboard rangerte denne versjonen på tredjeplassen for heile 1957.

Andre versjonar
Songen vart seinare spelt inn av Elvis Presley for det siste albumet hans, Moody Blue (1977).
Rock-and-roll-revival-gruppa Sha Na Na framførte «Little Darlin'» på Woodstock-festivalen i 1969. 

 The Rocky Fellers - eit guteband frå Filippinane klarte å få ein hit med songen Billboard Hot 100-lista i 1960
 Joan Baez framførte ein parodiversjon på konsertane sine tidleg i 1960-åra. Eit opptak kom ut i 1983 på albumet Very Early Joan.
 The Chevrons
 Classics IV
 The Four Seasons
 The Monkees framførte songen på TV-sendinga 33⅓ Revolutions Per Monkee i 1969.
 Victor Wood spelte inn denne songen på albumet hans Knock on Wood.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Little Darlin'» frå ,  den 26. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1957
The Diamonds-songar
Elvis Presley-songar
Mercury Records-singlar
Swan Song Records-singlar
Joan Baez-songar
The Four Seasons-songar
The Monkees-songar
Øyacup

Øyacup er ei fotballturnering for seniorlag som blir spelt på Nordøyane i Haram kommune og Harøy i Sandøy kommune i Møre og Romsdal. Fjørtoft TIL, Harøy IL, HaNo FK og Lepsøy IL rullerer på å arrangere turneringa. Turneringa blir som regel spelt første helga etter at vårsesongen er over. Den blei arrangert for første gong i 1985. I byrjinga var turneringa berre for herrelag. Seinare vart det og eiga klasse for damelag.

Tidlegare vinnarar

Herreklassa

Kvinneklassa 

Idrett i Møre og Romsdal
Sandøy kommune
Haram kommune
Skipingar i 1985
Epstein-Barr-virus

Epstein-Barr-viruset (EBV) eller menneskeherpesvirus 4 (HHV-4) er eit herpesvirus som infiserer meir enn  av folkesetnaden i verda. Viruset kan valda ymse kreftformer, som Hodgkin-sjukdomen og Burkitt-lymfom. Det valdar òg kyssesjuke. EBV-viruset infiserer i hovudsak B-seller og epitelseller, men kan òg infisera naturlege drepeseller, T-seller og seller i glatt muskulatur. EBV-virus kan sitja latent i seller i kroppen, ute av rekkjevidda til immunsystemet, og slik skipa ein livslang infeksjon.

Epstein-Barr-viruset er mellom dei potensielle faktorane som kan bidra til multippel sklerose (MS) med sterkast prov. Over  av alle MS-pasientar mot kring  av kontrollar er vortne infiserte med EBV.

Epstein-Barr-viruset vart oppdaga i 1964 av britiske Anthony Epstein, PhD-studenten hans Yvonne Barr og kollegaen hans Bert Achong. Viruset er namnsett etter to av desse.

Genom 
Viruset har eit dobbelttråda DNA-genom på kring 172 kilobasar, noko som er høvesvis stort for eit virus. Det kodar for kring 85 gen, men genomet varierer ein del frå virusvariant til virusvariant. EBV-viruset vert delt inn i to hovudtypar basert på skilnader i genet for Epstein-Barr-virus-sellekjerneantigen 2 (EBNA-2), nemleg type 1 (EBV1 eller EBV A) og type 2 (EBV2 eller EBV B).

Sekvenseringar av delar av genomet til EBV-viruset vart utgjevne i 1982, og den fyrste heile genomsekvensen i 1984. Alle desse sekvenseringane var av EBV1-varianten B95-8. Den fyrste heile genomsekvensen til eit EBV2-virus vart utgjeven i 2006 og var av varianten AG876.

Kjelder
1-2-Switch

1-2-Switch er eit selskapsspel som er utvikla av Nintendo til Nintendo Switch. Spelet inneheld 28 minispel som er laga for å visa fram funksjonane til Joy-Con-handkontrollane. Det vart gjeve ut den 3. mars 2017, same dato som Nintendo Switch vart lansert.

1-2-Switch gjer aktiv bruk eigenskapane til Joy-Con-handkontrollane, mellom anna registrering av rørsler, vibreringsfunksjonen og IR-kameraet. I spelet blir spelarane oppmoda til å sjå på kvarandre i staden for skjermen og bera seg åt ut ifrå lydeffektane i spelet og reaksjonane til motspelaren.

Minispel 
1-2-Switch inneheld 28 ulike minispel derav dei fleste krev to deltakarar. Minispela er:

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Dataspel frå 2017
Nintendo Entertainment Planning & Development-spel
Nintendo Switch-spel
Selskapsspel
Way Down

«Way Down» er ein song spelt inn av Elvis Presley i oktober 1976. Det vart den siste singelen han gav ut før han døydde 16. august 1977. Songen var skriven av Layng Martine jr. og seinare spelt av Status Quo og Cliffhanger. Elvis spelte inn songen i heimen sin Graceland.

Songen vart utgjeven som singel (med «Pledging My Love» på B-sida) den 6. juni 1977, og var den siste singelen han gav ut før han døydde. Songen nådde først berre 31. plassen på Billboard Hot 100 i veka den 6. august 1977 og hadde falle til 53. plassen veka etter. Etter Presley døydde klatra han til 18. plassen på Hot 100-lista og heilt til førsteplassen på countrylista den veka han døydde. I Storbritannia gjekk singelen inn på UK Singles Chart, nesten sju år etter den førre førsteplassen hans der, «The Wonder of You», i 1970. Den førre singelen, «Moody Blue», hadde nådd førsteplassen på countrylista tidlegare i 1977. «Way Down» kom ut på ny i april 2005 og klatra då heilt til andreplassen på UK Singles Chart.

På innspelinga syng J.D. Sumner teksten «way on down» på slutten av kvart refreng ned til ein låg C (C2). På slutten av songen går han ein heil oktav lågare, til ein C1. I følgje Guinness Book of World Records er dette den lågaste tonen som er produsert av ei menneskerøyst.

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Way Down» frå ,  den 26. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
RCA Records-singlar
Songar produserte av Felton Jarvis
Songar skrivne av Layng Martine Jr.
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Gerhard Munthe frå Hafslo

Gerhard Munthe () var ein norsk kartograf, offiser, gardbrukar og historikar frå Hafslo i Sogn. Han var farbror til den samnemnde målaren frå Elverum.

Løytnant Munthe vart topograf ved det som sidan vart til Noregs geografiske oppmåling. Elles teiknelærar ved Krigsskulen. Saman med Nicolay A. Ramm gav han i åra 1826-32 ut den fyrste serien med norske amtskart. Interessa for historie og topografi gjorde at han byrja arbeide med norske stadnamn frå eldre tid. I 1839 kom han ut med det historiske kartet «Noregr», eit grunnleggjande arbeid. Tidlegare, i 1835-36, fekk han prenta «Heraldisk-historiske Optegnelser» i bokverket Samlinger til det Norske Folkes Sprog og Historie, eit sentralt arbeid i granskinga av norsk adel. I 1838 vart Munthe sett til å redigere språket i matrikkelen. «Han førde inn ein meir rasjonell skrivemåte og reviderte i no[rsk] lei.»

I 1841 flytta Munthe frå hovudstaden attende til ættegarden i Hafslo.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske kartografar
Norske historikarar
Folk frå Luster
Moody Blue av Elvis Presley

«Moody Blue» er ein song gjort kjend av Elvis Presley. Songen vart skriven av Mark James, som òg skreiv Presley-songen «Suspicious Minds». «Moody Blue» var den siste førsteplassen Presley fekk medan han levde, då songen toppa Billboard Hot Country Singles-lista i februar 1977. «Moody Blue» nådde òg 31. plassen på Hot 100. RCA Records gav òg ut ei særs avgrensa utgåve «Moody Blue» i ein eksperimentell, gjennomsiktig blå vinyl, med «She Thinks I Still Care» som B-side. Seks månader etter at «Moody Blue» toppa lista, var Presley gått bort.

Songen vart spelt inn i februar 1976 i Jungelrommet heime hos Presley i Graceland.
Den einaste gongen Elvis framførte heile songen på konsert var 21. februar 1977 i Charlotte i Nord-Carolina. Han hadde prøvd å framføre songen 20. februar på same stad, men avslørte for publikum at han hadde gløymt teksten. 21. februar hadde han eit tekstark i handa. Begge utgåvene vart gjevne ut på «Follow That Dream»-utgåva av albumet Moody Blue.

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Moody Blue (song)» frå ,  den 26. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Singlar frå 1977
Songar på toppen av Billboard Hot Country Songs-lista
Songar skrivne av Mark James
Songar produserte av Felton Jarvis
Hartvig Munthe

Hartvig Andreas Munthe () var ein norsk offiser og ættegranskar, fødd i Elverum. Gerhard, Margrethe og Oscar Munthe var alle saman hans yngre sysken.

Hartvig Munthe gjorde teneste i ingeniørkorpset, oberst og sjef i korpset i 1905. I 1883 og 1888 gav han ut to band Efterretninger om Familien Munthe i Ældre og nyere tid, eit pionerarbeid i norsk slektgransking.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske offiserar
Norske ættegranskarar
Folk frå Elverum
Wilhelm Munthe

Abraham Wilhelm Støren Munthe () var ein norsk bibliotekmann frå Oslo. Han var far til økonomen Preben Munthe.

Munthe vart utdanna cand.philol. ved universitetet i Kristiania i 1911. Han arbeidde på Universitetsbiblioteket frå 1908, der han var overbibliotekar i tida 1922-53. Elles var han med å skipe Videnskapelige Tjenestemenns Landsforening og Norske Statsbibliotekarers Forening, der han var formann 1920-25. Også formann 1940-46 i Den Norske Turistforening og frå 1952 i Norsk Slektshistorisk Forening.

Munthe gav ut fleire bøker, mellom dei Statsborgeren og Peder Soelvold i 1907, De norsk bibliotekers historie i 1927, Litterære falsknerier i 1942, Boknåm i 1943 og Professor Ludvig Daae i1944.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Munthe» frå ,  den 26. juni 2017.  
 

Norske bibliotekarar
Norske forfattarar
Folk frå Oslo
Målaren Ludvig Munthe

Ludvig Munthe () var ein norsk målar, fødd i Sogndal.

Munthe studerte i Düsseldorf og vart der buande livet ut. Han «skapte si eiga form og sin eigen koloritt i slekt med det beste» i fransk og belgisk kunst. I Nasjonalgalleriet i Oslo finn ein fleire landskapsbilete frå hans hand, mellom andre Potetopptaking frå 1873, og Kyst om vinteren, eit måleri som vart tildelt gullmedalje i Paris i 1878.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

Norske målarar
Folk frå Sogndal
It's Easy for You

«It's Easy for You» er ein song av Elvis Presley, gjeven ut i 1977 av RCA Records som det siste sporet på det siste studioalbumet til Presley, Moody Blue. Han vart skriven av Andrew Lloyd Webber og Tim Rice. Songen vart produsert av Felton Jarvis.

Songen vart spelt inn i Jungelrommet i Graceland, heimen til Presley.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It's Easy for You» frå ,  den 26. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Songar frå 1977
Songar med musikk av Andrew Lloyd Webber
Songar med tekst av Tim Rice
Songar produserte av Felton Jarvis
Fotball-EM 1989

Europameisterskapen i fotball 1989 var den tredje europameisterskapen i fotball for kvinner. Vertslandet Vest-Tyskland vart europameister etter å ha vunne 4-1 over tittelforsvarar Noreg i finalen.

Turneringsformatet var det same som i 1987, med fire deltakarland og semifinalar/finalar i eitt av dei fire meisterskapskvalifiserte landa; Noreg, Sverige, Vest-Tyskland og Italia. Meisterskapen vart avvikla dagane 28. juni til 2. juli 1989 i vesttyske Siegen, Lüdenscheid og Osnabrück. I semifinalane tok Vest-Tyskland seg vidare til finalen gjennom straffesparktevling, etter at sjølve kampen enda 1-1, medan Noreg vann 2-1 over Sverige med mål av Linda Medalen og Sissel Grude. Sverige kapra sidan bronse gjennom siger 2-1 mot Italia etter ekstraomgangar i bronsefinalen.

Finalen
Finalen mellom tittelforsvarar Noreg og Vest-Tyskland fann stad på eit fullsett Stadion an der Bremer Brücke i Osnabrück den 2. juli. Dei 22 000 tilskodarane såg at Ursula Lohn skåra to gongar før Heidi Mohr la på til 3-0 straks før pausesignalet let. I det niande minutt av andre omgang reduserte Sissel Grude for Noreg, atten minuttar seinare fastsette Angelika Fehrmann sluttresultatet til 4-1.

Vest-Tyskland mønstra: Marion Isbert, Frauke Kuhlmann, Jutta Nardenbach, Sissy Raith, Andrea Haberlaß, Doris Fitschen, Silvia Neid, Petra Damm, Martina Voss, Heidi Mohr og Ursula Lohn. Roswitha Bindl vart bytta inn midtvegs i fyrste omgang og Angelika Fehrmann kom innpå då kampen var ein time gammal. Ut gjekk høvesvis Haberlaß og Fitschen.

Noreg stilte med: Hege Ludvigsen, Agnete Carlsen, Liv Strædet, Cathrine Zaborowski, Gunn Nyborg, Toril Hoch-Nielsen, Tone Haugen, Heidi Støre (kaptein), Linda Medalen, Sissel Grude og Birthe Hegstad. I løpet av kampen tok Turid Storhaug og Trude Haugland over for Hoch-Nielsen og Hegstad. Erling Hokstad var norsk landslagssjef.

Dommar var Carlos Silva Valente frå Portugal.

Kjelder
Sportsboken 1989-90.
Denne artikkelen bygger på «Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1989» frå ,  den 27. juni 2017.  
 

Europameisterskapar i fotball
Fotball i 1989
Luis Fernández

Luis Miguel Fernández Toledo () er ein fransk tidlegare fotballspelar og -trenar, fødd i Tarifa i Spania. Han vart europameister med Frankrike i 1984 og fekk VM-bronse i 1986.

Spelar

Klubbspel
Fernández spelte på Paris Saint-Germain frå 1978 til -86. Gjennom desse åtte sesongane var han med å føre til laget til to triumfar i den franske cupen; 1982 og 1983. Også i 1985 tok PSG seg til nasjonal cupfinale, måtte då tole tap. Fernández avslutta sine år som aktiv i PSG med å vinne seriegull våren 1986. Der etter spelte han tre sesongar i Racing Paris, utan at den rike klubben oppnådde suksess. Frå 1989 til -93 opptredde han i drakta til Cannes, eit lag som han rykte ned med i 1992 og opp att i toppdivisjonen i 1993.

Landslagsspel
Fernández hadde den defensive rolla då han gjennom 1980-talet var ein spelarane i det franske landslaget sin magiske midtbanekvartett, dei andre var Michel Platini, Alain Giresse og Jean Tigana. Fernández debuterte på Frankrikes landslag i november 1982 og var med å vinne fotball-EM 1984 på heimebane. To år seinare vart det bronse på Frankrike og Fernández ved VM 1986 i Mexico. I 1987/88 var han landslagskaptein i fem kampar, mellom anna då Frankrike og Noreg spelte 1-1 i Paris, der norske Tom Sundby utlikna få minuttar før slutt. Fernández spelte sin 60. og siste landskamp då Frankrike tapte kvartfinalen mot Danmark under EM i fotball 1992. Han skåra seks landslagsmål.

Merittar
Europameister: 1984 med Frankrike
VM-bronse: 1986 med Frankrike
Fransk cupmeister: 1982 og 1982 med PSG
Fransk seriemeister: 1986 med PSG

Trenar
Sidan 1993 har Fernandez ofte arbeidd som trenar. Størst suksess hadde han med Paris Saint-Germain som i 1995 vann den nasjonale cupmeisterskapen og i 1996 sigra i Cupvinnarcupen med finalesiger 1-0 over Rapid Wien.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luis Fernández» frå ,  den 27. juni 2017.  
 

Franske fotballspelarar
Paris Saint-Germain-spelarar
Cannes-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1992
Polarreddik

Polarreddik (Eutrema edwardsii) er ein planteart i polarreddikslekta i krossblomfamilien.
Han har sirkumpolar utbreiing og finst i Noreg, Russland, Mongolia, Alaska og Canada og på Grønland. I Noreg er han blitt observert på Svalbard, i Tromsø og Nordland.

Polarreddik veks på tundra, i åssider og urer og ved breidda av bekkar og i våtområde.
Forma til planten kan variera mykje etter vekststad, og ein plante frå til dømes Norden kan skilja seg mykje frå ein frå Alaska.

Planten blir 8–30 cm høg.
Blada er lanseforma eller smalt eggforma, 9–35 mm lange og 4–25 mm vide.
Han har blomestander som inneheld 6–14 eller fleire blomar. Han har fire kvite kronblad som er 3,2–4,5 mm lange og 1,3–1,7 mm vide og fire lilla begerblad som er 1–1,3 mm lang og 1,5–2,3 mm vide.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Skildring og bilde i Flora of the Canadian Arctic Archipelago 

Krossblomfamilien
Viltveksande plantar i Noreg
After School Session

After School Session er debutalbumet til Chuck Berry. Det kom ut i mai 1957 på Chess Records med katalognummer LP 1426. Med unntak av tre songar, «Roly Poly», «Berry Pickin'» og «Together (We Will Always Be)», hadde alle songane tidlegare vore utgjevne på singlar. Det var det andre albumet plateselskapet gav ut.

Songar
Den første songen på den originale versjonen av After School Session som vart gjeven ut var «Wee Wee Hours», B-sida til «Maybellene», som kom ut i juli 1955. Denne nådde 10. plassen på Billboard si R&B Singles-liste. Den neste songen som vart gjeven ut var «Together We Will Always Be», B-sida til «Thirty Days», i september 1955. Den to neste songane var «No Money Down» med B-sida «Down Bound Train», i desember 1955, og førstnemnte nådde åttandeplassen på R&B Singles-lista. I mai 1956 vart «Drifting Heart» gjeven ut som B-sida til «Roll Over Beethoven». Den neste singelen til Berry var «Too Much Monkey Business» med B-sida «Brown Eyed Handsome Man», som kom ut i september 1956; desse songane nådde høvesvis fjerde- og femteplassen på R&B Singles-lista. «Havana Moon», som var B-sida til «You Can't Catch Me», kom ut i november 1956. Den siste singelen frå albumet som kom ut var «School Day (Ring Ring Goes the Bell)» i lag med «Deep Feeling», i mars 1957, der førstnemnte gjekk til topps på R&B Singles-lista og tredjeplassen på Hot 100.

Innspelinga
Songane på After School Session vart henta frå dei første fem innspelingane til Berry for Leonard og Phil Chess. «Wee Wee Hours» var den første som vart spelt inn, 21. mai 1955. «Together (We'll Always Be)» vart spelt inn i september 1955. Under den neste innspelinga, 20. desember 1955, spelte Berry inn «Roly Poly» (òg kjend som «Rolli Polli»), «No Money Down», «Berry Pickin'» og «Down Bound Train». Den tredje innspelinga var 16. april 1956, då han spelte inn «Too Much Monkey Business», «Brown Eyed Handsome Man» og «Drifting Heart». «Havana Moon» vart spelt inn 29. oktober 1956. Den siste innspelinga fann stad 21. januar 1957 då han spelte inn «School Days» og «Deep Feeling».

Innhald

Medverkande 
 Chuck Berry –  steelgitar på «Deep Feeling», vokal, gitar
 Johnnie Johnson –  piano
 Willie Dixon –  bass
 Fred Below –  trommer
 L. C. Davis – tenorsaksofon på «Too Much Monkey Business» og «Drifting Heart»
 Jasper Thomas – trommer
 Ebby Hardy – trommer
 Otis Spann –  piano
 Jimmy Rogers –  gitar
 Jerome Green – maracas på «Maybellene»
Technical
 Leonard Chess –  produsent
 Phil Chess –  produsent
 Andy McKaie – produsent for nyutgjeving
 Erick Labson – digital nymastring
 Vartan - kunstnarisk leiar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «After School Session» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Chuck Berry-album
Debutalbum frå 1957
Chess Records-album
Engelskspråklege album
Album produserte av Phil Chess
Album produserte av Leonard Chess
Wee Wee Hours

«Wee Wee Hours» er ein song skriven og framført av Chuck Berry i 1955. Han var opphavleg B-sida til den første singelen hans, «Maybellene», og vart ein hit som nådde tiandeplassen på Billboard R&B-lista.  

Songen er ein 12-taktsblues, skildra som ein «langsam, sensuell blues med glimrande pianospel av Johnnie Johnson».
«Wee Wee Hours» var på demolydbandet som Berry gav til Leonard Chess i håp om å få platekontrakt med Chess Records.  Sjølv om han verka å passe godt inn i lag med lista av blues selskapet gav ut, var Chess meir interessert i songen som vart «Maybellene». Dette vart songen som lanserte Berry som rock and roll-stjerne. 

Berry spelte ofte songen live, og eit konsertopptak frå 1969 finst på albumet Chuck Berry Live in Concert og i filmen Hail! Hail! Rock 'n' Roll frå 1987.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wee Wee Hours» frå ,  den 27. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1955
Bluessongar
Chuck Berry-songar
Songar skrivne av Chuck Berry