alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Conditbreen

Conditbreen er ein isbre ved austsida av Cathedral Rocks, som flyt nord og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter løytnant John C. Condit i U.S. Navy som var feltprest vinteren 1956 ved Naval Air Facility i McMurdo Sound.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Condit Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Conrowbreen

Conrowbreen er ein liten isbre, like vest for Bartleybreen, som flyt nord frå Asgard Range og delvis ned sørveggen av Wright Valley i Victoria Land. Han vart namngjeven av Roy E. Cameron, leiaren for den biologiske gruppa i området under US Antarctic Research Program i 1966–67, for Howard P. Conrow, eit medlem i gruppa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Conrow Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Coral Sea-breen

Coral Sea-breen er ein sørleg sidebre til Trafalgarbreen, som igjen er ein sidebre til Tuckerbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1957–58 etter slaget i Korallhavet, eit sjøslag som USA og dei allierte vann i 1943, og på grunn av ei korallinjeaktig utsjånad på isbreen på grunn av særs oppstykka isfall i den nedre delen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coral Sea Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cosmonautbreen

Cosmonautbreen er ein sidebre, 9 km lang, i Southern Cross Mountains, som flyt aust langs sørsida av Arrowhead Range og ut i Aviatorbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63 i samband med Aviator-, Aeronaut- og Astronautbreen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cosmonettebreen

Cosmonettebreen er ein sidebre i Southern Cross Mountains, som flyt aust langs nordsida av Daley Hills til Aviatorbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63 i samband med Cosmonaut- og Aeronautbreen og til minne om den første kvinnelege kosmonauten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cosmonette Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Cottonbreen

Cottonbreen er ein isbre som er kring 19 km lang på sørsida av Clare Range, og som flyt austover mellom Sperm Bluff og Queer Mountain i Victoria Land. Han vart oppdaga av den vestlege geologgruppa, leia av Thomas Griffith Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen, og vart namngjeven av Taylor etter professor Leo A. Cotton ved geologiavdelinga i Sydney University. Cotton hadde på sommaren vore med på Nimrod-ekspedisjonen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Coulstonbreen

Coulstonbreen er ein liten sidebre som flyt sør frå Cartographers Range og ut i Trafalgarbreen, 19 km vest for Bypass Hill i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Peter W. Coulston, ein flyelektrikar i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Covertbreen

Covertbreen er ein isbre som flyt frå nordaustdelen av Royal Society Range mellom Pearsall Ridge og Stoner Peak, og flyt saman med Bluebreen i nærleiken av Granite Knolls i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kathy L. Covert, ein kartograf i US Geological Survey. Ho var leiaren for to personar ved Amundsen-Scott-stasjonen (seismisk overvaking), vinteren 1982, og medlem av gruppa som oppretta geodetisk kontroll ved Minna Bluff, Mount Discovery, White Island og Beaufort Island i 1986–87.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Covert Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Crispbreen

Crispbreen er ein isbre mellom Killer Ridge og Second Facet, som flyt søraust og ut i Debenhambreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kelton W. Crisp i U.S. Navy som var ansvarleg for elektronikkverkstaden ved McMurdo-basen i 1962.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crisp Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Cracktrackbreen

Cracktrackbreen er ein isbre som flyt vestover frå sentrale Homerun Range til øvre Tuckerbreen i Admiralty Mountains i Victoria Land. Isbreen fungerte som ei rute til Field Neve for  geologgruppa til R.H. Findlay frå New Zealand Antarctic Research Program i løpet av 1981–82. Han fekk dette namnet fordi ein av motorsledane rauk eit belte her, og måtte reparerast.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cracktrack Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Crawfordbreen

Crawfordbreen er ein sidebre som drenerer austsida av Explorers Range mellom Mount Hager og Mount Ford. Han flyt aust og saman med Lilliebreen sør for Platypus Ridge. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Douglas I. Crawford, ein biolog ved McMurdo-basen i 1965–66.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «CrawfordS Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Creaghbreen

Creaghbreen er ein isbre, 7,5 km lang, som flyt nordaust frå Creagh Icefall til nærleiken av Canoe Nunatak i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter presten Gerry Creagh frå New Zealand som var feltprest for U.S. Navy i over 25 år ved Chapel av Snows ved McMurdo-basen. Han vart uoffisielt kalla «feltpresten i Antarktis».

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Crescentbreen

Crescentbreen er ein liten isbre i Antarktis. Han ligg like aust for Howardbreen i Kukri Hills, som flyt nord og ut i Taylor Valley i Victoria Land. Isbreen vart undersøkt by geologen Troy L. Pewe i desember 1957, og fekk dette namnet av ban på grunn av halvmåneforma han hadde sett frå botnen av Taylor Valley.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crescent Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Crollbreen

Crollbreen er ein sidebre som flyt søraust langs nordsida av Handler Ridge og ut i Trafalgarbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege gruppa av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter W.G. Croll, eit medlem av kartleggingsgruppa under denne ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Croll Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Crumebreen

Crumebreen er ein sidebre som er 9 km lang og som flyt aust og ut i Ommanneybreen nær nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William R. Crume, ein utstyrsansvarleg i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen under Operasjon Deep Freeze 1968.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Cyclebreen

Cyclebreen er ein isbre, 6 km lang og 2 km brei, som flyt nord frå polarplatået mellom Mount Dearborn og Robinson Peak og ut i Mackaybreen i Victoria Land. Namnet vart godkjend av New Zealand Geographic Board i 1995 og var eit av fleire namn i området som hadde eit sykkeltemam.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cycle Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Darkowskibreen

Darkowskibreen er ein isbre i Cathedral Rocks, som flyt nord mellom Zollerbreen og Bolbreen og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter løytnant Leon S. Darkowski i U.S. Navy som var feltprest i 1957 ved Naval Air Facility i McMurdo Sound.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Darkowski Glacier» frå ,  den 15. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Davidbreen

Davidbreen er ein av dei største breutløparane i Victoria Land i Antarktis, og får is frå to hovudområde som drenerer eit areal på meir enn 200 000 kvadratkilometer av Aust-Antarktisplatået, og gjev i frå seg kring 7,8 +/- 0,7 km³/år. Den nordlege straumen flyt frå Talos Dome til Rosshavet, men hovudgreina får is frå eit nettverk av sidebrear som drenerer eit felles område av det indre platået kring Dome C og møter kvarandre i eit isfall som normalt vert kalla David Cauldron, Davidkjelen. Der Davidbreen flyt ut i Rosshavet dannar han ein flytande ismasse kalla Drygalski istunge.

Hughes Bluff ligg i nærleiken.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Isstraumar i Antarktis
Davisbreen

Davisbreen er ein isbre med mange bresprekkar, som er 9 km lang og som drenerer nordvestsida av Mount George Murray og flyt til kysten av Victoria Land ovanfor sørenden av Lamplugh Island. Isbreen medverkar til isen som flyt nord langs vestsida av Lamplugh Island og til Cheetham istunge. Han vart først kartlagt av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, under Ernest Shackleton, som namngav han etter John King Davis, førstestyrmann og seinare kaptein på ekspedisjonsskipet «Nimrod».

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
DeAngelobreen

DeAngelobreen er ein sidebre som drenerer fjellsidene av Mount Robinson i Admiralty Mountains. Han flyt søraust og ut i Moubraybreen sør for Mount Ruegg. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard J. DeAngelo, flysoldat i United States Air Force som omkom då eit C-124 Globemaster kræsja i nærleiken i 1958.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «DeAngelo Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Debenhambreen

Debenhambreen er ein isbre som flyt inn i den nordlege delen av Wilson forlandsbre på kysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av Discovery-ekspedisjonen, og vart namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen etter Frank Debenham, ein geolog på ekspedisjonen og direktør i Scott Polar Research Institute i 1925–48.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Debenham Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Deckerbreen

Deckerbreen er ein bratt, smal isbre som drenerer nordaustsida av Mount Newall i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter sjefsflymaskinist William D. Decker i U.S. Navy som var i skvadron VXE-6. Han døydde ved McMurdo-basen den 11. oktober 1971,

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Decker Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Isfall

Eit isfall eller brefall er ein del av somme isbrear som strøymer raskt og har ei kaotisk overflate med mange bresprekker. Isfalla oppstår der flata under isbreen vert bratt og/eller smalare. Isfall kan samanliknast med fossefall, som liknar men har langt høgare fart. 

Dei fleste isbreane flyt med ein fart på nokre få hundre meter i året eller mindre. I eit isfall kan farten vere i kilometer per år. I slik rask straum vert ikkje isen deformert plastisk, men i staden vert det danna brot i isen i form av bresprekker. Sprekker som kryssar kvarandre dannar issøyler eller pinakkelar. Desse prosessane er stort sett umerkelege, men ein pinakkel kan brått kollapse eller velte utan åtvaring. Dette er ein stor risiko for fjellklatrarar som klatrar i eit isfall. 

Nedanfor isfallet vert undersida av breen flatare og/eller breiare, og isstraumen går seinare igjen. Bresprekkene lukkar seg og overflata vert mykje jamnare og lettare å krysse. 

Høgdene til isfalla varierer mykje. Isfallet på Rooseveltbreen på nordsida av Mount Baker (Kaskadefjella i USA), er krig 730 meter høg (biletet til høgre). Isklippene på venstresida av isfallet og over steinane som dekkjer isen er 20 til 40 meter høge. 
Isfall er typiske for fjellbrear og oppstår når isen strøymer frå høge platå til ein lågare dal. Mykje større isfall finn ein i breutløparar frå kontinentale iskalottar. Isfallet som gjev is til Lambertbreen i Antarktis (biletet til venstre) er 7 km breitt og 14 km langt, sjølv om høgdeskilnaden berre er 400 meter. 

Isfall vert ofte nytta til isklatring. I somme tilfelle kan isfalla verte den enklaste eller einaste vegen opp ei fjellside. Eit døme er Khumbuisfallet på den nepalesiske sida av Mount Everest. Det ligg kring 5500 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Icefall» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
Ismassar
Fjellklatring
John King Davis

John King Davis () var ein engelskfødd australsk oppdagar og navigatør, kjend for arbeidet sitt som kaptein på ekspedisjonsskip i antarktiske farvatn så vel som for etableringa av meteorologiske stasjonar på Macquarieøya i Sørishavet og på Willisøya i Korallhavet.

Davis avslutta utdanninga si ved Colet Court, London og ved Burford School i Oxfordshire i 1900, då han og faren hans forlét London til fordel for Cape Town i Sør-Afrika.

I 1908–1909 var Davis overstyrmann på «Nimrod» under den antarktiske ekspedisjonen til Ernest Henry Shackleton. Han var òg kaptein på «Aurora» og nestkommandarende på den australasiatiske ekspedisjonen til Douglas Mawson i 1911–1914.

Ved utbrotet av første verdskrigen i august 1914 meldte Davis seg til aktiv teneste, og vart ansvarleg for transport av troppar og hestar til Egypt og England.

Han teenestegjorde òg som kaptein for «Discovery» under British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition i 1929–1930. Davis var Commonwealth Director of Navigation i Australia frå 1920 til 1949, og det var i byrjinga av denne perioden at han meldte seg frivillig til personleg å sette opp den eksterne meteorologiske stasjonen på Willisøya i 1921–1922.

Davis var president i Royal Society of Victoria i perioden 1945–1946, i tillegg til at han var medlem i Royal Geographical Society. Davisbasen i Antarktis, etablert i 1957, er kalla opp etter han. Han vart òg utnemnd til Commander of the British Empire (CBE).

Bibliografi 
 (1919) With the Aurora in the Antarctic
 (1921) Willis Island: a storm-warning station in the Coral Sea
 (1997) Trial by Ice. The Antarctic Journals of John King Davis (ISBN 1852970472)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John King Davis» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske oppdagarar
Australske oppdagarar
Order of the British Empire
Folk frå Surrey
Britiske antarktisfararar
Australske sakprosaforfattarar
Engelske sakprosaforfattarar
Polar Medal
Medlemmar av Royal Geographical Society
Delinskibreen

Delinskibreen er ein isbre som flyt sør ut i Øvre Wrightbreen mellom McAllister Hills og Prentice Plateau i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter George F. Delinski jr. i den geografiske avdelinga U.S. Geological Survey (USGS), som vart kartografisk teknikar i førebuinga av karta til USGS over Antarktis, 1966–2004.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Delinski Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Demingbreen

Demingbreen er ein sidebre som flyt langs nordsida av Novasio Ridge og ut i Man-o-Warbreen i Admiralty Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ralph A. Deming i US Navy, som var flyelektrikar i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deming Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Dennistounbreen

Dennistounbreen er ein isbre som er kring 80 km og som drenerer nordsida av Mount Black Prince, Royalist og Adam i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han flyt nordvest mellom Lyttelton Range og Dunedin Range, og svingar aust rundt sistnemnte og ut i sjøen sør for Cape Scott. Enden av isbreen i sjøen vart kartlagt i 1911–12 av den nordlege gruppa, leia av Victor Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen.

Isbreen er kalla opp etter James R. Dennistoun, ein alpinist frå New Zealand som hadde ansvaret for muldyra ombord på «Terra Nova» på reisa til Antarktis. Heile omfanget av isbre vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy, 1960–63. Namnet Fowliebreen, som er ein sidebre, har stundom feilaktig vorte nytta om denne breen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dennistoun Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Admiralty Mountains
Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Dentonbreen

Dentonbreen er ein liten hengebre som drenerer nordvestsida av Mount Newall og endar i sørveggen av Wright Valley i Victoria Land. Han vart namngjeven av den amerikanske geologen Robert Nichols etter George Denton, ein assistent til Nichols ved nærliggande Marble Point i feltsesongen 1958–59.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denton Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Descentbreen

Descentbreen er ein kort, bratt isbre mellom Briggs Hill og Conditbreen, som flyt nordvest frå Descent Pass og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet på grunn av den vågale nedstiginga her av ei gruppe leia av Albert Armitage under Discovery-ekspedisjonen. Namnet ser ut til å ha først vorte nytta på kart under Terra Nova-ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Descent Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
DeWaldbreen

DeWaldbreen er ein isbre som er kring 9 km lang og som flyt nordaustsida av Bramble Peak i Victory Mountains i Victoria Land. Isbreen flyt nordvest til han flyt saman med enden av Lensenbreen der begge møter den større Pearl Harborbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Bruce F. DeWald i US Navy, ein flyfotograf ved McMurdo-basen vinteren 1963 og 1966, og vêrvarslar ved McMurdo-basen i løpet av somrane i 1972–73 og 1973–74.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Dewdropbreen

Dewdropbreen er ein liten hengebre ved toppen av Devils Punchbowl mellom The Flatiron og Devils Ridge, ved sørvestsida av Granite Harbour i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter utsjånaden, der han hang over kanten av Devils Punchbowl. Devils Punchbowl tyder «djevelens punsjebolle» og dewdrop tyder «doggdråpe».

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Discoverybreen

Discoverybreen er ein brei isbre, 17 km lang, mellom Hurricane Ridge og Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Isbreen flyt nord og saman med austenden av den nedre Koettlitzbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) i samband med Mount Discovery, som kaptein Robert Falcon Scott hadde kalla opp etter ekspedisjonsskipet under Discovery-ekspedisjonen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Doranbreen

Doranbreen er ein isbre mellom Sollasbreen og Marrbreen på nordsida av Kukri Hills i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 i samband med plasseringa nær Doran Stream, som flyt nord frå denne breen ut i Taylor Valley.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Double Curtainbreen

Double Curtainbreen er ein liten isbre i sørsida av Kukri Hills, like sørvest for Mount Barnes, som flyt mot munningen av Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott i 1910–13, og han fekk dette namnet av dei på grunn av forma (doble gardiner).

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Devils Ridge

Devils Ridge er ein bratt, sigdforma rygg som strekkjer seg frå sørenden av The Flatiron og utgjer nordveggen av New Glacier, like vest for Granite Harbour i Victoria Land. Han vart kartlagd og namngjeven av Terra Nova-ekspedisjonen 1910-1913, under Robert Falcon Scott.

Kjelder 

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
John H. Roscoe

John H. Roscoe () var ein USA-amerikansk geograf og flyingeniør. Han deltok på to ekspedisjonar til Antarktis med admiral Byrd og tente som vitskapleg rådgjevar for Byrd og nytta flyfoto til å analysere mange isbrear, fjelltoppar og andre stader i Antarktis, som danna grunnlaget for mange kart og namn som han gav desse stadane. 

Som flyingeniør designa, utvikla og testa han eit sensorsystem for dei første spionsatelittane.

Kjelder
 Minneside for Roscoe

USA-amerikanske antarktisfararar
USA-amerikanske geografar
American Polar Society

American Polar Society var eit amerikansk foreining skipa i 1934 av August Howard.

Æresmedlemmar
Frå 1936 vart oppdagarar, forskarar og geografar i polar strøk æra:
David Legge Brainard (1936). Han var den første som fekk æresmedlemskap.
Richard Evelyn Byrd (1938).
Vilhjalmur Stefansson (1940).
Lincoln Ellsworth (1944).
Frank Debenham (1949). 
Paul Allman Siple (1957). 
Louise Arner Boyd (1959).
Finn Ronne (1960). 
Bernt Balchen (1966).
Laurence McKinley Gould (1969).
Thomas Charles Poulter (1973).
Richard B. Black (1979). 
Norman Dane Vaughan (1980).
Lincoln A. Washburn (1981).
Charles F. Passel (1982).
Thomas H. Manning (1983).
Conrad Shinn (1984).
Graham Westbrook Rowley (1985).
Waldo Kampmeier Lyon (1986)
William Robert Anderson (1987)
Joseph Otis Fletcher (1988)
Norbert Untersteiner (1989)
Max Brewer (1990).
James Francis Calvert (1991)
Martin Arthur Pomerantz (1992).
James R. Reedy (1993).
Beaumont Buck (1994).
David C. Nutt (1995).
Charles R. Bentley (1996).
Wilford Frank Weeks (1997). 
Kenneth Utuayuk Toovak, Sr. (1998).
Robert Hoxie Rutford (1998).
Anthony J. Gow (2004).
James Van Allen (2006).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «American Polar Society» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1934
1934 i USA
USA-amerikanske akademi
Syracuse University

Syracuse University er eit amerikansk privat forskingsuniversitet i byen Syracuse i New York. Skulen vart grunnlagt som ein metodistisk-|episkopal institusjon i 1832, og som college i 1850. Men kyrkja var ikkje lenger ein del av skulen etter 1920 då det vart eit universitet. Bygningane på universitetet er for det meste av romansk stil frå 1800-talet.

Kjente personar
Carmelo Anthony – basketballspelar i NBA
Eileen Collins – astronaut ved NASA
Clement Greenberg – kunstkritikar
Per Brinch Hansen – professor ved Syracuse University 
Daniel Heradstveit – norsk statsvitar med tilknyting til universitetet.
Demetris Nichols – basketballspelar i NBA (Chicago Bulls)
Meyer Prinstein – friidrettsutøvar
Charles Reidpath – friidrettsutøvar
Amartya Sen – indisk økonom og nobelprisvinnar
Aaron Sorkin – manusforfattar og produsent
 Vaughn Bodé – kunstnar og teikneserieteiknar

Bakgrunnsstoff
 

Universitet i New York
Skipingar i 1870
1870 i USA
Skuggekammen

Skuggekammen er ein taggete fjellkam som strekkjer seg søraustover frå Mentzelfjellet i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den norske antarktisekspedisjonen 1956–1960 og namngjeven av dei

Kjelder

Ryggar i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst