alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Blåtrøye

Blåtrøye er ein mørkeblå ullgenser som er særs slitesterk og god mot væte. Blåtrøya har røter til 1800-talet, og er framleis i produksjon.

I Noreg vart produksjonen av blåtrøyer sett i gang av O.A.Devold i Langevåg på Sunnmøre. På verdsutstillinga i London i 1851 hadde han sett maskinproduserte blå fiskartrøyer. Han reiste heim og starta produksjonen av liknande trøyer. 

Blåtrøya vart strikka i tynt kamgarn og plattert med sjoddygarn. Sjoddy er resirkulert ull. Denne tråden har kortare fibrar, noko som motverkar toving. På same tid absorberer sjoddy fukt så ein ikkje kjenner seg våt. Under plattering vert det strikka med to trådar i gongen, slik at den eine dekkjer den andre. Blåtrøya skal produserast utan saumar. Den tradisjonelle blåtrøya, som har vore svært populær mellom fiskarar og andre sjøfolk, var ein heilt enkel genser. Stundom kunne logoen til reiarlaget vere plassert på brystet. Devold produserte og blåtrøyevariantar som bluseskjorte med krage, brystlommer og glidelås eller knappar.

Kjelder 
 Annemor Sundbø: «Blåtrøyas lange liv». I Kysten nr 2 2009

Norske klede
Klede for overkroppen
Norsk kystkultur
Domkyrkjebyggjaren

Domkyrkjebyggjaren (1921) er det sjette bindet i den episke kronologien til romanserien Dansen gjenom skuggeheimen av Kristofer Uppdal. I denne romanen møtest dei to hovudpersonane Tørber Landsem og Ølløv Skjølløgrinn som tillitsvalde i Kristiania, og det er også deira namn som er brukte som undertittel på romanen. Bindet kan sjåast på som ein overgang frå den skildringa av lære- og vandreår som desse to hadde gjennomlevd i den andre, tredje og fjerde boka, og inn i ein ny, organisasjonsbyggjande fase. Uppdal sitt stikkord til romanen var «Dådshug og tru», som kan forståast som at det no er tid for handling.

I det fyrste kapittelet vert gjenfortalt eit samandrag av handlinga frå dei tidlegare bøkene frå Tørber sin synsvinkel, og det vert også forklart kva Ølløv har opplevd sidan sist: Under gruvearbeid på Grønland møtte han danske arbeidarar som lærde han om fagorganisering. Og «då Skjølløgrinn kom heim til Noreg att, fekk han til å samle rallarane i eit forbund. Sjølv vart han formann i forbundet». Han er ein visjonær leiar, som har Bibelen og Karl Marx sine skrifter side om side i bokhylla, og som tenkjer på organisasjonsutviklinga som å «byggje ei domkyrkje» – ikkje ulikt Uppdal sin eigen visjon for romanverket. Tørber vert i byrjinga av romanen tilsett i forbundet som sekretær og læregut. Tråden tilbake til dei tidlegare bøkene vert synleggjord ved at boktitlane vert kursiverte når dei er med som ord i den løpande teksten.

Hovudmotivet i romanen er venskapstilhøvet mellom dei to mennene, og dei motsetnadene som dei to står oppe i som organisasjonsleiarar: spenninga mellom teoretiske og praktiske erfaringar, avstand og mistru mellom meinige medlemmer og valde tillitsmenn, og politisk usemje mellom ei revolusjons- og ei reformlinje. Uppdal og hovudpersonane hans er motstandarar av den revolusjonære linja til Fagopposisjonen av 1911. Mot slutten av romanen vert Ølløv arrestert, og dømd for underslag. Tørber vert vald som etterfølgjaren hans. Kona til Ølløv, Ambjør, giftar seg deretter med Ølløv sin motmann Odd Klampan. Ambjør er systera til Mildrianna, som Tørber giftar seg med i dei siste kapitla i romanen. 

Romanen gjev også eit godt bilete av Kristiania anno 1900.

Fotnotar 

Dansen gjenom skuggeheimen
Bøker frå 1921
Tyskarar

Tyskarar (tysk Deutsche) er menneske knytte til tysk kultur gjennom busetjing eller opphav. 

Tydinga av omgrepet har variert. Opphavleg var alle tysktalande rekna som tyskarar, medrekna dei som snakka nedertysk, no kjend som nederlendarar. Ei tid blei det brukt om folk frå det tysk-romerske riket, og seinare har det gjerne vist til folk frå Tyskland. Sidan andre verdskrigen har tydinga av ordet gått meir over til å visa til nasjonalitet, det at ein har statsborgarskap i Tyskland, heller enn etnisitet, der til dømes austerrikarar tidlegare rekna seg som tyskarar.

Tysktalande utgjer fleirtalet i Tyskland, Austerrike, Sveits, Liechtenstein og Luxemburg. Ein finn dei òg i tilstøytande område som sørvestre Danmark, austre Belgia, franske Alsace (tysk Elsass) og Lorraine i (Lothringen), italienske Sør-Tirol, Ungarn, Polen og vestre Tsjekkia. Det finst også folk med tysk som morsmål i Brasil, Namibia (tidlegare Tysk Sørvestafrika) og Kasakhstan, der ei rekkje sovjetiske tyskarar blei deporterte under andre verdskrigen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tyskere» frå , og «Tyskar» frå  den 29. mars 2009. 
 

Tyskland
Europeiske folkegrupper
Filmindustri

Filmindustri er verksemda rundt det å laga og senda ut filmar. Ulike filmselskap, institusjonar og andre verksemder tek for seg utvikling, produksjon, marknadsføring og distribusjon av filmar.

Stader der filmindustrien er spesielt viktig er Hollywood nær Los Angeles i USA og Bollywood (frå Bombay) i India.

Film
I skiftet

I skiftet (1922) er det sjuande bindet i den episke kronologien til romanserien Dansen gjenom skuggeheimen av Kristofer Uppdal. Det er ei direkte vidareføring av handlinga frå den førre romanen, og følgjer Tørber og Mildrianna vidare, han som forbundsleiar og paret som nygifte og busette i ei bygd utanfor hovudstaden. Bygda kan lett gjenkjennast som Asker, der Uppdal sjølv budde. Handlinga vekslar mellom det psykologiske og private i tilhøvet mellom dei to, og det fagpolitiske livet i fagforeininga. Tittelen må forståast i tydinga vendepunktet, noko som vert understreka av Uppdal sitt stikkord til romanen, «krisa». 

Ekteskapet vert skildra som uroleg og spent. Mildrianna opplever isolasjon og baksnakk i den nye heimbygda, og kjensla av å ikkje verte sett av ektemannen. Dette slår også tilbake slik at Tørber opplever henne som mistenksam og var for rykte om han. Tørber vert utfordra dels i ekteskapet, og dels av problema og vala han møter i fagforeininga: fraksjonsstrid, leiarkrise og vegval. 

Romanen er skriven med stadig skiftande synsvinkel mellom dei ulike personane i handlinga, nokre gonger også med kollektivperspektiv i indre monologar.

Fotnotar 

Dansen gjenom skuggeheimen
Bøker frå 1922
Røysingfolke

Røysingfolke, også kalla Røysingfolket, (1914 og 1923) er det åttande bindet i den episke kronologien til romanserien Dansen gjenom skuggeheimen av Kristofer Uppdal. Det var den tredje romanen i den fyrste runden med utgjevinga av verket. Det var då han seinare vart gjenutgjeven i revidert utgåve at han var plassert som nummer åtte. Romanen følgjer handlinga og personane frå Dansen gjenom skuggeheimen, rallaren Sjugur Rambern og bondedottera Innbranna Røysing, og går føre seg 10–12 år seinare enn denne. Paret er gift, og driv Røysing, garden til far hennar. Etter stadnamnet som vert brukt i boka å dømme, ligg garden i Steinkjer-området..

Handlinga i romanen følgjer både gardsdrifta, parforholdet og ein politisk karriere for Sjugur. Rallaren må fyrst slite for å få respekt frå svigerfaren Gamle-Stål. Sjugur sin son frå eit tidlegare kjærleikstilhøve, Litl-Sjugur, vert introdusert, og arbeider som gjetar på garden. Sjugur vert vald til ordførar i bygda, og legg mykje energi i arbeidet med å byggje ned klassemotsetnader, mellom anna ved å hjelpe arbeidarane til å eige jord. («Ein skulle hjelpe arbeidarane til å få jord, noko fast å stå på i samfundet. Då turvte ikkje bøndene ottast dei. Frå jorda si vil dei då koma til å sjå både utetter og innetter».). Mot slutten av romanen vert han også vald til stortingsrepresentant. Tilhøvet mellom Sjugur og Innbranna er sterkt, og eldfullt i meir enn éin forstand.

Romanen har ei heroiserande skildring av Sjugur, og ei skildring av velstand og framgang i gardsdrifta som i enkelte avsnitt kan verke idylliserande. Uppdal sitt eige stikkord til romanen, «sambandet med upphavet», kan oppfattast som eit ynske om ein avspenningsallianse mellom bønder og arbeidarar, slik hovudpersonen Sjugur også arbeidde for i det politiske livet sitt.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Røysingfolke i fyrsteutgåve (1914), digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Føysingfolket i utgåve frå 1923, digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Dansen gjenom skuggeheimen
Bøker frå 1914
Bøker frå 1923
Manger kyrkje

Manger kyrkje står i tettstaden Manger i Alver kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1891. 
Arkitekt for bygget var Hans Heinrich Jess.

Dagens kyrkje er den fjerde kjende på plassen. 
Den fyrste var truleg ei stavkyrkje frå 1100-talet som ein meiner stod til kring 1600 då ho vart avløyst av ei lafta kyrkje. 
Den andre kyrkja stod til 18. januar 1738 då ho brann ned etter lynnedslag. 
Ny kyrkje vart vigsla 5. november 1743. 
Dette var ei steinkyrkje som stod til 1889 då ho måtte vike plassen for dagens kyrkje.

Manger kyrkje høyrer til Radøy sokn i Nordhordland prosti.

Vedlikehald 
Målingar tatt i 2014 avslørte kyrkja blir stadig skeivare i veggen mot nordaust. Veggen mot nordaust er no  22.9 centimeter skeiv frå topp til botn. Dette er ein auke av  3.9 centimeter siden 2006. Kyrkja har vorte stengd fleire gonger grunna vind, og gudtenester har verta halde I Sæbø kyrkje i staden. Utbetringsarbeidet hastar, og frykta er at ekstremvêr med storm eller orkan frå sørvest skal gjera større skader på kyrkjebygget innvendig, og i verste fall føra til at kyrkja rasar saman. Eit plan til utredningsarbeid har konsulentselskapet Akasia lagt fram i et forslag til løysing til soknerådet. Kostnaden til stabilisering var I 2015 ramma på 7,5 millionar kroner.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Manger kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking
 Radøy kommune om Om Manger kyrkje

Litteratur 
Harry Fett, Norges kirker i det 16de og 17de aarhundrede, Norsk folkemuseum, Kristiania, 1911. E-bok
B.E. Bendixen,Kirkerne i Søndre Bergenhus amt : bygninger og inventarium., John Griegs Bogtrykeri, Bergen 1904. E-bok
Johan Litleskare, Soga um Manger kyrkja. Frå den fyrste kristne tid til 1941, Manger herad, 1940.
Gunnar Kolstad, Lars Morken, Magne Myrtveit, Per Einar Sønnesyn (redaksjon), Manger kyrkje og prestegard. Jubileumsskrift i høve 100-årsdagen til Manger kyrkje 27. oktober 1991, Manger sokneråd, 1991. ISBN 82-99-2484-1-8 E-bok
Jarle Sulebust, Strilesoga. Nord- og Midthordland gjennom tidene. Band 2, Eide forlag, Bergen, 1997. ISBN 82-514-0520-3
Atle Døssland og Karl Egil Johansen, Strilesoga. Nord- og Midthordland gjennom tidene. Band 4, Eide forlag, Bergen, 1999. ISBN 82-514-0554-8
Hans-Emil Lidén og Vidar Trædal, Red: Anne Marta Hoff, Norges kirker. Hordaland. Bind III i serien Norske minnesmerker, Norsk institutt for kulturminneforskning/Gyldendal, Oslo, 2003. ISBN 82-05-311-38-2. Elektronisk utgåve av relevant kapittel på Norges kirker.
Anders Haugland, Radøy gjennom tidene. Bind 3. Frå gnr 42 Flone til gnr 62 Kolås, Radøy kommune, 2010. ISBN 978-82-995960-4-6

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Radøy sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Radøy kommune på nettstaden disnorge.no
 

 

Hans Heinrich Jess
Kyrkjer i Alver
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1891
Kulturminne i Alver
Anybody Seen My Baby?

«Anybody Seen My Baby?» er ein song av det engelske rockebandet The Rolling Stones frå albumet Bridges to Babylon frå 1997.

Han er skriven av Mick Jagger og Keith Richards, men er òg tilskriven K.D. Lang og Ben Mink. Refrenget på songen er særs likt songen «Constant Craving» av K.D. Lang frå 1992. Jagger og Richards hevda dei aldri hadde høyrt denne songen før, og då dei oppdaga dette før songen deira kom ut, vart dei forbløffa over kor like dei var. Dei gjorde då slik at songen òg vart tilskriven Lang og medlåtskrivaren hennar Mink, for å unngå mogelege søksmål. Seinare har Lang sat ho vart smigra og då ho oppdaga dette. 

«Anybody Seen My Baby?» er ein typisk song for Bridges to Babylon-perioden til Stones. Han syner fleire inspirasjonskjelder og inneheld ei sampling av hip-hop-gruppa Biz Markie, som ein av få songar av The Rolling Stones. Bass og keyboard på songen vart spelt av Jamie Muhoberac, medan Waddy Wachtel spelar akustisk gitar. Songen har ei særeigen R&B-kjensle, driven fram av bassen til Muhoberac. Jagger, Richards og Wachtel spelar elektrisk gitar. 

Songen vart ein stor hit i 1997 og nådde Topp 20 i Europa og tredjeplassen på Billboard Mainstream Rock Tracks. Musikkvideoen vert kanskje best hugsa for ei topplaus Angelina Jolie, like før ho vart kjend som skodespelarinne. Ho spelar ei stripperske som vandrar rundt i New York City.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Anybody Seen My Baby?» frå , den 29. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1997
Singlar frå 1997
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar skrivne av Ben Mink
Songar skrivne av k.d. lang
Songar produserte av Don Was
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar produserte av Dust Brothers
Virgin Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Samuel Bayer
Nummer-ein-singlar i Canada
Fjellskjeringa

Fjellskjeringa (1924) er det niande bindet i den episke kronologien til romanserien Dansen gjenom skuggeheimen av Kristofer Uppdal. Boka har undertittelen Basola Storbas og laget hans, og kom ut i mars 1924, eit halvt år før sistebindet. Dei fyrste kapittelutkasta til boka vart publiserte i 1910 og 1912. Den fyrste halvparten av boka vart også publisert som føljetong i avisene Demokraten på Hamar og Ny Tid i Trondheim våren 1913.. Før den endelege utgjevinga i 1924, hadde nokre avsnitt vorte trykte i Arbeiderbladet og Norig i november og desember 1923.

Handlinga i boka er lagd til eit jernbaneanlegg nokre haustmånader. Anlegget er ikkje stadfesta, men det er rimeleg å tenkje seg at handlinga går føre seg på Hell-Sunnanbanen, som i dei tidlegare bøkene. «Stiftsstaden» som vert nemnd i teksten er av forfattaren stadfesta å vere Trondheim. Hovudpersonane i boka har i liten grad vore synlege i dei andre bøkene, med eitt unntak: Øl-Kalle frå Vandringa er med her, no som eldre og erfaren slusk. Sjugur Rambern og livet og arbeidet hans, slik det vert skildra i Røysingfolke, vart nemnd og omtala i denne boka, utan at han medverkar i handlinga. Boka kan med ein viss rett kallast ein kollektivroman, der typen, miljøet og mentaliteten er hovudperson. Dei figurane som står tydelegast fram er Øl-Kalle, den gamle slitaren Gamal-Ola, og arbeidsformannen Basola, som svingar mellom barsk autoritet og redsla for å ikkje makte oppgåvene sine.

Forfattaren sitt stikkord til romanen var «det primitive kjenslelivet», og han går då også inn på dei ulike personane i den mest usminka åtferda og den mest karakteristiske manns- og arbeidarrolla deira. Det er lite episk framdrift i historia som best kan oppfattast som ein serie typeportrett og miljøskildringar. I dette vekslar Uppdal mellom barske skildringar av slit, nokre sentimentale scener, og grotesk uvøren humor.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Fjellskjeringa i fyrsteutgåva, digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Fjellskjeringa i utgåve frå 1991, digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

Dansen gjenom skuggeheimen
Bøker frå 1924
Saint of Me

«Saint of Me» er ein song av Rolling Stones på albumet Bridges to Babylon frå 1997. Songen vart gjeven ut på singel i 1998. Mick Jagger syng om forskjellige folk gjennom historia som har konvertert til kristendomen, mellom andre Paulus og St. Augustin. Jagger fortel så at dei aldri vil gjere han til ein helgen.

Innspeling 
Songen har Jagger på vokal, akustisk gitar og keyboard, Waddy Wachtel og Ron Wood på elektrisk gitar (Keith Richards er ikkje med), Me'Shell Ndegéocello og Pierre de Beauport på bass og seksstrengs bass og Billy Preston på orgel.

Utgjeving 
«Saint of Me» vart gjeven ut på singel og nådde 26. plassen i Storbritannia og 94. plass i USA. Eit opptak frå Bridges to Babylon-turneen finst på konsertalbumet No Security.

B-sida «Anyway You Look at It» er ein ballade.

Innhald 
 «Saint Of Me» (Radio Edit) - 4:11
 «Anyway You Look at It» - 4:30
 «Gimme Shelter» (live) - 6:54
 «Saint Of Me» (Deep Dish Grunge Garage Dub) 7:25

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Saint of Me» frå , den 29. mars 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Songteksten

Rolling Stones-songar
Songar frå 1997
Singlar frå 1998
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Don Was
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar produserte av Dust Brothers
Musikkvideoar regisserte av Samuel Bayer
Religionskritiske songar
Out of Control av The Rolling Stones

«Out of Control» er ein song av the Rolling Stones på albumet Bridges to Babylon frå 1997. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og var den tredje singelen deira frå albumet, og den andre og siste singelen i 1998. 

Songen vart spelt på Bridges to Babylon-turneen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Out of Control (Rolling Stones song)» frå ,  den 29. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1997
Singlar frå 1998
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av Don Was
Songar produserte av The Glimmer Twins
Herdsla

Herdsla (1924) er det tiande og siste bindet i den episke kronologien til romanserien Dansen gjenom skuggeheimen av Kristofer Uppdal. Det har undertittelen Tørber Landsem og Audun Rambern. Tørber Landsem er ein av hovudpersonane i romanverket, og har vore sentral i tre av dei tidlegare bøkene. Audun Rambern er ein ny hovudperson – han er diktar og bror av Sjugur Rambern frå tidlegare bøker. Boktittelen tyder herdinga, og saman med Uppdal si eiga tolking av temaet for romanen («geniet») er det rimeleg å tolke dette som at boka vil skildre den sluttførande og avgjerande politiske og psykologiske utviklinga av personane og den klassen dei representerer. Uppdal skildra romanverket som ei domkyrkje, med tverrskip og sideskip; i føreordet til Herdsla skriv han at «sjølve bygningen er med alle skip ferdig med Fjellskjeringa. Herdsla er tårnet over bygningen.»

Handlinga i denne romanen går føre seg i perioden 1914–18, og det er mange innslag frå tilhøve i samtida, både i det store samfunnsbiletet, og frå vegvalsdiskusjonen i fagrørsla. Tørbern Landsem har gjennom serien gått frå barndom, via lære- og vandreår i anleggsbransjen til læreår i leiinga av fagrørsla. I dette siste bindet vert han vald til LO-leiar, etter at den sitjande leiaren Lars Lunnan døyr i vervet. Tørber kjem heil og styrkt gjennom alle intrigane i samband med valet, på same måte som han også må gjennomleve fleire andre kriser i privatlivet: alkohol, tilhøvet til kona Mildrianna og ansvaret for alle vala han sjølv må stå inne for.

Forfattaren Audun Rambern er eit utilslørt sjølvportrett frå forfattaren si side. Forfattaren gjengjev systematisk detaljar frå sitt eige liv og frå arbeidet med verket, og legg det i Audun sine hender: «fyrste året sende han ut eit bind kvart år. No køyrer han på med to bind for året, av romanserien sin 'Ut av myrkret'». I sluttkapittelet i romanen vert alle hovudpersonane samla, saman med Audun/forfattaren, som i ørska vekslar mellom å forhalde seg til dei andre personane som faktiske personar og som romanpersonar han har dikta. Verket tonar ut med at Audun framseier kvadet «Avreise mot glitretind», som er ei poetisk oppsummering av den idémessige handlinga i verket.. Her er eit utdrag: «Til endeleg ho renn den stunda, / med han, i ætta, / som er av alle / og som alt må bli med, mot glitretind».

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Herdsla i 1991-utgåve, digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket 

Dansen gjenom skuggeheimen
Bøker frå 1924
No Security

No Security er eit konsertalbum av The Rolling Stones frå 1998. Albumet er spelt inn under Bridges to Babylon-turneen deira i 1997 og 1998, og er det sjette offisielle konsertalbumet deira. 

På grunn av faren ved å velje dei same songane som hadde komeut på "Still Life" (American Concert 1981) og Flashpoint valde The Stones nøye ut songa som anten ikkje hadde vorte gjeven ut live før, eller som ikkje hadde vore på eit konsertalbum på lang tid. Av store hittar finst «The Last Time», «Respectable» og «Waiting On a Friend», samt albumspor som «Gimme Shelter», «Sister Morphine» og «Memory Motel». I tillegg finst fire spor frå det nye albumet Bridges to Babylon, med gjestartistar som Taj Mahal og Dave Matthews.

Albumet kom ut i november 1998 og for å reklamere for albumet, la bandet ut på ein ny turne. 

No Security nådde 67. plass på den britiske albumlista, og 34. plass i USA. I Noreg nådde albumet 19. plass.

Innhald

Japansk bonusspor 
Opptak frå Amsterdam Arena 1. juli 1998

Medverkande 
 Mick Jagger - vokal, munnspel, gitar
 Keith Richards - gitar, vokal
 Charlie Watts - trommer
 Ronnie Wood - gitar, lap-slide

 Darryl Jones - bass
 Chuck Leavell - keyboards
 Bernard Fowler - korvokal
 Lisa Fischer - korvokal
 Bobby Keys - saksofon
 Andy Snitzer - saksofon
 Michael Davis - trombone
 Kent Smith - trompet

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «No Security» frå , den 29. mars 2009. 
 

Rolling Stones-album
Konsertalbum frå 1998
Sæbø kyrkje

Sæbø kyrkje står i grenda Sæbø i Alver kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1884. 
Ho er teikna av byggmeister Karl Askeland. 

Den noverande kyrkja er den tredje ein kjenner til på Sæbø. 
Den fyrste er nemnd i kjeldene i 1329. Ein trur at dette var ei stavkyrkje. 
Mellomalderkyrkja vart avløyst av ei tømra kyrkje i 1634. 
Ho fekk stå til like før den noverande kyrkja vart innvigd i 1884.

Sæbø kyrkje høyrer til Radøy sokn i Nordhordland prosti.

Kjelder 
 Norges Kirker: «Sæbø kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking
 Jubileumsskrift om Sæbø kyrkje på nettstaden til Radøy sokn

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Om Radøy sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
 Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
 «Kirkebøker, Hordaland» på nettstaden til Arkivverket 
 Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
 Oversyn over gravminne i Radøy kommune på nettstaden disnorge.no
 
 

Kyrkjer i Alver
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1884
Kulturminne i Alver
Live Licks

Live Licks er eit dobbelt konsertalbum av The Rolling Stones frå 2004. Det kom ut seks år etter det førre konsertalbumet, No Security, og var det sjuande offisielle konsertalbumet til Rolling Stones. Opptaka er frå Licks-turneen i 2002-2003 som kom etter samleplata Forty Licks.

Historie 
Som eit dobbelt album valde bandet å dele dei to diskane inn i to kategoriar, dei velkjende klassikarane, og dei mindre kjende songane. Av spesielle gjesteartistar finn ein Sheryl Crow på «Honky Tonk Women», medan Solomon Burke syng på sin eigen «Everybody Needs Somebody to Love», som The Rolling Stones opphavleg spelte på The Rolling Stones No. 2 i 1965.

Live Licks kom ut i november 2004 og fekk særs god kritikk. Enkelte meldarar kalla albumet det beste konsertalbumet deira sidan 'Get Yer Ya-Ya's Out!' frå 1970. Albumet selde òg betre enn No Security frå 1998, med ein 38. plass i Storbritannia og 50. plass i USA. I Noreg enda albumet på 38. plass.

Innhald

Bakgrunnsstoff 
 Rolling Stones LIVE LICKS

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Live Licks» frå , den 29. mars 2009. 
 

Rolling Stones-album
Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 2004
Album produserte av Don Was