alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hagesongar

Hagesongaren (Sylvia borin) er ein fugleart i songarfamilien. Lengda er kring 14-15 cm. Vekt 16-22 gram. Oversida er grå med ein olivengrøn tone, undersida bleik. Fuglen manglar typiske kjenneteikn. Ein lys ring rundt auga, og grå bein. Kjønna ser like ut.

Lyd 
Songen er ein lang jamn serie av flytande tonar, som ofte vert framført på kveldane. Etter at egga er klekte sluttar songen, men einslege hannar syng seinare. Sameleis med par som må starte på nytt etter at egga har vorte øydelagde.

Utbreiing 
Fuglen er vanleg i Europa og finst austover forbi Ural til Altaj og Jenisej i aust, og til Kaukasus i søraust. Arten er utbreidd over det meste av Europa og mot aust gjennom Russland frå Kaukasus i sør og . To underartar er skildra, og i Vest-Europa er det nominatunderarten borin som hekkar. I Europa reknar ein med 17-31 millionar par som hekkebestand. Denne bestanden ser ut til å vere stabil.

Biotop og leveområde i Noreg 
I Noreg reknar ein med at 200-700 tusen par hekkar. Hagesongaren lever i lauv- og blandingsskog med mykje urter og busker, og lever her langs kantar og i glenner. Elles gjerne i parkar og hagar, og helst der det er store tre. Fuglen held seg helst skjult i lauvverket. Finst over det meste av landet. Vanleg i dei sørlege og sommarvarme landsdelane, mindre vanleg i Nord-Noreg nord til Troms. På 1900-talet auka bestanden markert i Nord-Noreg, elles er utviklinga dårleg kjend eller utan store endringar.

Føde 
Om våren og sommaren et hagesongaren edderkoppar, blautdyr, insekt og insektlarver. Om hausten gjerne bær og frukt i tillegg.

Hekking 

Hannen kjem til hekkeplassen før hoa og bygger nokre uferdige reir. Når hoa kjem vert eit av desse fullført av begge fuglane saman. Reiret er ei skål som vert bygd av gras, røter, hår og strå, og vert plassert nær marka i tett buskas. Hoa legg 4 til 5 egg, som er grøn- eller gulkvite med grå og brunaktige flekkar. Dei vert ruga i 12-14 dagar til dei vert klekte. Ungane vert i reiret i 10 til 12 dagar. Nokre gongar kan paret legge eit kull til.

Trekkvanar 
Trekket sørover startar straks hekkesesongen er avslutta i juli-august. Granskingar tyder på at fuglane legg bak seg 50-90 km per døgn på hausttrekket. I Sør-Noreg er der framleis mange fuglar i september, men dei fleste er komne lengre sør i Europa. For fuglar frå det vestlege Skandinavia går trekket sørvestover gjennom Europa, via den iberiske halvøya til Afrika, der fuglane overvintrar sør for Sahara i det sentrale og vestlege Afrika. Stort sett reknar ein med at underarten borin overvintrar i dette området, medan underarten woodwardi overvintrar i det austlege Afrika. Dei første hagesongarane flyg frå vinterkvartera i februar. Trekket nordover går langs same ruta som hausttrekket. I mai er dei fleste komne til Europa, og til Noreg kjem dei i slutten av mai eller tidleg i juni.

Kjelder 
 Artikkelen er bygd på stoff frå tysk og svensk wikipedia.
 Norsk FUGLEATLAS, Norsk Ornitologisk Foreining, 1994.
 Norsk RingmerkingsAtlas, 2006.

Songarfamilien
Fuglar i Noreg
Takson namngjevne av Pieter Boddaert
Oviedo

Oviedo (asturisk Uviéu) er hovudstaden i fyrstedømet Asturias nord i Spania. 

Oviedo er det administrative og kommersielle senteret i regionen. Kvart år vert Fyrsten av Asturias-prisen halde her. Oviedo universitet har mange studentar frå heile verda.

Historie 

Det er sagt at to munkar, Máximo og Fromestanus, grunnla byen i 761, men det er funne arkeologiske spor her frå det første hundreåret. 

Kong Fruela I av Asturias, den fjerde av dei asturiske monarkane, var den første som tok seg av byen for fullt og bygde både eit palass og ei kyrkje i nærleiken. Ein seinare konge, Alfonso II den kyske (791-842), flytta hovudstaden hit frå Pravia og skapte pilegrimsvegen til Santiago de Compostela, ei stor hending i historia til Oviedo. Han bygde òg ei kyrkje tileigna Frelsaren, San Salvador-katedralen og eit kongepalass. 

I denne perioden vart byen eit senter for eit original og unikt arkitektonisk uttrykk, som bygde på tradisjonar frå vestgotiske, romerske og nordiske tradisjonar. Denne stilen nådde eit høgdepunkt under Ramiro I av Asturias. Ramiro I gav økonomisk støtte til mange unike bygningsprosjekt, som framleis pregar Oviedo i dag. 

Etter Alfonso III den store døydde, vart hovudstaden flytta til León. Dei neste hundreåra (1100- til 1500-talet) utvikla mellomalderbyen seg og danna grunnlaget for slik ein kjenne rbyen i dag. Det vart bygd bymurar, ein omfattande brann råka byen på juleaftan i 1521 og akveduktene Los Pilares vart bygd for å gje vatn til byen på 1500-talet. 

På byrjinga av 1600-talet vart Oviedo universitet oppretta av Fernando de Valdés Salas og dette opna Oviedo for utviding av byen. Adelen i regionen bygde fleire palass i byen på 1700-talet, og på 1800-talet utvikla industrien seg. 

Omleiringa av Oviedo i 1936 var ei viktig hending under den spanske borgarkrigen. Garnisonen her støtta statskuppet og stod imot ei tre månader lang omleiring.

Klima

Kjende personar frå Oviedo 
 Kronprinsesse Letizia av Spania

Bakgrunnsstoff 

 http://www.visitasturias.co.uk 
 Offisiell side
 Oviedo universitet

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Oviedo» frå , den 25. oktober 2009. 
 

Skipingar i 761
Busetnader grunnlagde på 700-talet
Byar i Asturias
Verdsarv i Spania
Doctor juris

Doctor juris, forkorta dr. juris eller dr.jur., er det tradisjonsrike namnet på ei juridisk doktorgrad, og i nyare tid særleg brukt på den juridiske forskingsdoktorgrada i Danmark og Noreg. Grada er ei av dei tre tradisjonelle doktorgradene i dei klassiske universitetsdisiplinane med røter frå universiteta i mellomalderen.

Danmark og Noreg 

Grada blei oppretta ved grunnlegginga av Københavns Universitet i 1479. I Noreg blei grada etter oppløysinga av den dansk-norske unionen formelt etablert med universitetsfundasen av 1824. Grada blei første gong tildelt ved Det Kongelige Frederiks Universitet i 1876. Totalt blei det tildelt 113 dr. juris-grader ved universitetet fram til 1999. Som følgje av «Kvalitetsreforma» blei grada fasa ut i Noreg fram til 2008, og erstatta av philosophiae doctor-grada (ph.d.).

Den dansk-norske grada er direkte samanliknbar med den svenske grada juris doktor. Grada Doctor Juris finst dessutan i Tyskland, men krava er der noko lågare. I Storbritannia og USA finst grada Juris Doctor (JD) som tilsvarerar ei kandidatutdanning.

I Danmark blir grada gjerne omtalt som ei høgare doktorgrad, for å skilje den frå «den lågare doktorgrad» (ph.d.).

Doktorgradar
Skipingar i 1479
Nedleggingar i 2008
Myklebust i Vartdal

Myklebust i Vartdal er ein matrikkelgard i Ørsta kommune. Han ligg i Årsetdalen, om lag 5 kilometer frå Vartdalsfjorden.

Garden låg lenge folketom etter Svartedauen, truleg vart han ikkje busett før enn i fyrste halvpart av 1500-talet. I 1603 var det seks brukarar på Myklebust, seinare voks det og var stundom opp i åtte og ni. Myklebust var delt i to klyngjetun, kalla Ytregarden og Nergarden. Ytregarden låg nærare fjorden, medan Nergarden vart kalla så av di han låg meir ned mot Storelva. På kvar av garddelane var det minst tre bruk. Ei fyrste utskifting for innmarka på Myklebust vart halde i 1850-åra. Meir omfattande utskiftingar, som også gjaldt tuna, kom i stand i 1872-73 (for Ytregarden) og 1882-84 (for Nergarden).

Myklebust ligg under ei høg dalside, der det under gjevne tilhøve stekker ut mange snøskred. Særleg gjeld dette dei delane av garden som ligg fram mot grannegarden Kvia, lenger framme i Årsetdalen. Sommaren 1873 gjekk elles store jordskred på den nemnde strekninga. Ein heim vart skadd, og bygde opp att husa på den motsette, heimre delen av matrikkelgarden. Mot nordvest grensar Myklebust mot Årset.

Fv 5906 er tilkomst for Myklebust.

Folketal 
 1801: 39 - 6
 1865: 46 - 6
 1900: 70 - 9

Kjelder 
 Buset, Johannes: Vartdalssoga. Første bandet. 1964
 Grøvik, Ivar: Vartdalssoga. II. 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Myklebust i Ørsta

Myklebust er ein matrikkelgard i Ørsta kommune. Han ligg i Follestaddalen, på austsida av Storelva. Garden grensar mot Follestad i sør og Øy i nord. Garden, som i lang tid var fembølt, har halde utskifting over innmarka fleire gonger. Fyrste gongen kring 1800, så i 1839, dernest 1869 og til sist i 1939. Klyngjetunet vart oppløyst ved den fyrste utskiftinga, som ein i dag ikkje har dokument kring. Dei enkelte bruka bygde tun kring ein hovudteig, opp mot og langs dalsida, fjellfoten.

Garden hadde seter (Myklebustsætra) i Øyadalen, til endes for Follestaddalen, og på Myklebustfjellet opp for garden. Setringa tok slutt i 1950.

Eit kraftverk ovan om garden kom i drift i 1919, då ein nytta vatn frå Fjellelva (elva frå Myklebustfjellet). Verket leverte straum til alle husstandane på Myklebust og var operativt til 1966. Det er i 2009 bygt eit nytt kraftverk her.

Fv 55 er tilkomst for Myklebust.

Folketal: 
 1801: 29 personar (5 heimar)
 1865: 55 personar (8 heimar)
 1900: 45 personar (7 heimar)

Kjelder 
 Øye, Asbjørn: Follestaddalen i farne dagar, Stend 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Samordningsminister

Samordningsminister er ein uoffisiell og ikkje-formell tittel, ofte nytta av media om personen som til ei kvar tid innehar posisjonen som statsråd og stabssjef ved Statsministerens kontor.

Ordet samordningsminister dukka første gong opp i media i samband med utnevninga av Karl Eirik Schjøtt-Pedersen som statsråd etter Stortingsvalet 2009.

Titlar
Marianne von Werefkin

Marianne von Werefkin (), fødd Marianna Vladimirovna Verevkina, var ein russisk-sveitsisk kunstmålar, kjend for sine ekspresjonist-verk.

Liv og gjerning 
Marianne von Werefkin kom til verda i Tula i Russland, og voks opp som dotter av kommandanten for tsar-regimentet i Ekaterinaburg. I 1880 vart ho elev av Ilja Repin, den fremste av dei russiske realisme-målarane. Utviklinga som målar vart sett tilbake då ho i 1888 under jakt, ved eit uhell, skaut seg sjølv i høgrehanda. Dette var handa ho nytta til å måle med.

I 1892 møtte ho Aleksej von Jawlensky, som ynskte å gjere henne til sin protésjé. I 1896 reiste ho saman med Javlenskij og tenaren deira til München. Werefkin heldt opp å måle i nær ti år, for å gje rom for Javlenskijs målarutvikling.

Ho skapte sine fyrste ekspresjonistverk i 1907. I desse fylgde ho Paul Gauguins og Louis Anquetins målarstil med «overflatemåling», men trekk i bileta viste og påverknad frå Edvard Munch. I 1909 vart Neue Künstlervereinigung München (Münchens Nye Kunstnarforeining) stifta. Denne vart eit forum for utstillingar og kunstdebatt.

To år seinare, i 1911, vart gruppa Der Blaue Reiter danna. Gruppa gav ut ei bilet-almanakk over personar som hadde fått noko kalla opp etter seg, og Werefkin heldt si fyrste utstilling vinteren 1911/12. Werefkin og Javlenskij forlét Neue Künstlervereinigung og vart i staden med i Der Blaue Reiter.

Ved utbrotet av 1. verdskrigen immigrerte dei to til Sveits, og busette seg i nærleiken av Geneve. Seinare flytta dei til Zürich. I 1918 flytta Werefkin til Ascona ved Lago Maggiore, ho og Javlenskij hadde då skilt lag. Ho grunnla i 1924 kunstnargruppa Großer Bär ('Storebjørn').

I sine seinare åra måla Werefkin reklameplakatar. Figurane «Carmen» og «Diego Hagmann» sikra henne brød på bordet.

Ho vart gravlagt på den russiske gravlunden i Ascona.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Marianne von Werefkin» frå , den 25. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Tula
Russiske målarar
Sveitsiske målarar
Ekspresjonistiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Xylofon

Xylofon (utt. [sylofon]) er eit instrument i slagverkfamilien. Den er i slekt med marimbaen og kvar skiljet går kan vera vanskeleg å seie. Sjølve ordet «xylofon» stammar frå det greske ordet xylo som betyr 'tre' og fon som betyr 'lyd'. Det viser til at lyden i instrumentet kjem ved at ein slår på trestykke. Trestykke i ulik storleik er plassert i rekkjefølgje etter kva noter dei gjev, som tangentane på eit piano.

Idiofonar
Perkusjonsinstrument
Ord av gresk opphav
Norunn

Norunn og Norun er norske kvinnenamn som har namnedag den 29. oktober.

Namnet er sett saman av Nor-, som kan minna om Noreg, og -unn, eit namneledd av norrønt opphav. Norunn kan vera danna etter mønster av namn som Nora/Norma, og Jorunn/Torunn.

Namnet har truleg oppstått i Noreg rundt 1900. I folketeljinga frå 1900 var det registrert éi jente, fødd same året, som hadde Norunn som mellomnamn. I 2009 var det 899 norske kvinner som heitte Norunn og 149 som heitte Norun.

Namneberarar 
 Norunn Illevold Giske (f. 1935), norsk songpedagog og kordirigent
 Norunn Østråt Koksvik (f. 1953), norsk lokalpolitikar og ordførar
 Norunn Tveiten Benestad (f. 1956), norsk stortingsrepresentant 
 Norunn Lunde Furnes (f. 1957), norsk lokalpolitikar

Kjelder 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kvinnenamn
Norske førenamn
Noralf

Noralf og Noralv er norske mannsnamn som har namnedag den 29. oktober.

Namna er sett saman av Nor-, som kan minna om Noreg, og -alf eller alv, namneledd av norrønt opphav. Noralf kan vera danna etter mønster av namn som Nora og Toralf.

Namnet har truleg oppstått i Noreg like før 1900. I folketeljinga frå 1900 var det registrert 18 brukarar av namna Noralf eller Noralv, dei fleste under fem år. I 2009 var det 201 norske menn som heitte Noralf og 45 som heitte Noralv.

Namneberarar 
 Noralv Veggeland (f. 1941), norsk akademikar
 Noralf Ronthi (f. 1967), norsk musikar

Kjelder 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Mannsnamn
Norske førenamn
Badalona

Badalona (Baetulo i romartida) er ein by i Catalonia i Spania. Han ligg nær byen Barcelona på venstresida av den vesle elva Besòs ved Middelhavet.

Badalona ligg aust i Catalonia, 10 minuttar frå Barcelona. Han ligg mellom fjella i innlandet og havet. Ein stasjon langs forstadstoget i Barcelona liggi byen og han har ei lita hamn. Det er gass-, kjemi- og oljeindustri i byen, og det vart produsert varer av bomull og ull, glas, kjeks, sukker og brennevin, og i dei omliggande frodige jordene vert det dyrka korn, vin og frukt. 

Badalona er ein av dei eldste byane i Catalonia og har kring 220 000 innbyggjarar. Han har eit typisk middelhavsklima og seks kilometer med strender. 

Byen vart grunnlagd som busetnaden Baetulo av romarane rundt år 100 fvt. Fleire spor etter romarane, som eit romersk bad, er bevart.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad  
Badaweb.com

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Badalona» frå , den 26. oktober 2009. 
 

Byar i Catalonia
Busetnader grunnlagde på 100-talet fvt.
Cartagena i Spania

Cartagena er ein by i Spania ved Middelhavet og ein marinebase for den spanske marinen søraust på Den iberiske halvøya. Han ligg i den autonome regionen Murcia. 

Cartagena har vore senter for den spanske marinen sidan Huset Bourbon tok over makta i Spania på 1700-talet. Heilt tilbake til 1500-talet var han ein av dei viktigaste marinebasane i Spania, i lag med Ferrol i nord. Byen er omringa av bymurar og har ei fin hamn som er forsvart av festningar. 

Cartagena har kring 210 000 innbyggjarar og er den nes tstørste i regionen. Han er den sjette største byen i Spania av dei som ikkje er provinshovudstader og den 24. største totalt.

Geografi 

Cartagena består av ei stor slette som grensar til kystfjella i både nord og sør. Gamlebyen grensar til fem små åsar (Molinete, Monte Sacro, Monte de San José, Despeñaperros og Monte de la Concepción). Tidlegare var det ein innsjø mellom åsane som heitte Estero, men denne tørka inn og ein bydel vart bygd her på byrjinga av 1900-talet.

Klima 
Varmt og halvtørt klima dominerer området. Nærleiken til havet jamnar temperaturen ut. Den kaldaste månaden er januar med ein normaltemperatur på 12 °C og august er den varmaste med ein normal dagtemperatur kring 35 °C. Det kjem sjeldan meir nedbør enn 300 mm i året i Cartagena.

Historie 

Byen heitte opphavleg Mastia og hadde ei av dei beste hamnene i det vestlege Middelhavet. Han vart grunnlagd på ny av den kartagiske generalen Hasdrubal i 227 fvt. som Carthago Nova (Ny-Kartago), slik at det vart lettare å erobre Spania. Den romerske generalen Scipio Africanus erobra han i 209 fvt. Julius Cæsar gav byen latinske rettar og Octavian gav byen det nye namnet til ære for Julius Cæsar, Colonia Iulia Victrix N.C. 

I 298 oppretta Diocletian ein ny romersk provins i Hispania som heitte Carthaginensis og la hovudstaden til Cartagena. Han vart verande ein viktig by fram til han vart øydelagd av vandalar i år 435. I romartida var det store sølvgruver ved byen. Han var òg kjend for produksjon av garum, ein gjæra fiskesaus, og for alfagras. 

Etter Romarriket fall vart byen styrt av vandalar (409-425), vestgotarar (425-550 og 624-714), austromarar (551-624), umayyadane (714-756), Kalifatet Córdoba (756-1031), Taifaen Denia (1031-1076), Taifaen Zaragoza (1076-1081), Taifaen Tortosa (1081-1092), almoravidane (1092-1145), almohadane (1145-1229) og Taifaen Murcia (1229-1245) før Kongedømet Aragon erobra byen i 1245.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cartagena, Spain» frå , den 26. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell turistide
 Viva Murcia  - informasjon og bilete frå Cartagena.

Busetnader grunnlagde på 200-talet fvt.
Byar i Murcia
Spanske hamnebyar ved Middelhavet
Fønikiske koloniar i Spania
Móstoles

Móstoles er den tredje største byen i Regionen Madrid i Spania. Móstoles var lenge berre ein liten landsby, men voks kraftig på 1900-talet. På sett og vis er han ein studentforstad til Madrid, men har òg nokre «polígonos» (industribygg). 

Byen ligg 18 km sørvest for sentrum av Madrid, i den sørlege delen av storbyområdet. Nærleiken til den spanske hovudstaden har ført til sterk demografisk utvikling dei siste tiåra. På 40 år har byen gått frå å vere ein landsby på kring 4000 innbyggjarar til kring 210 000 innbyggjarar i dag.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Universidad Rey Juan Carlos

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Móstoles» frå , den 26. oktober 2009. 
 

Byar i Regionen Madrid
Terrassa

Terrassa er ein by aust i sentrale område av Catalonia i Spania i Vallès Occidental, der han er hovudby i lag med Sabadell, den historiske hovudstaden. Byen har like over 200 000 innbyggjarar. 

Byen ligg om lag 30 km frå Barcelona.

Historie
Ein har funne spor i området rundt Terrassa frå førhistorisk tid. I 2005 vart det grave ut ein tunnel for ei av jernbanelinjene i byen og det vart funne ein førhistorisk stad i Vallparadisparken, med steinverktøy og fossil av dyr som var 800 000 til 1 million år gamle. Dette er derfor ein av dei av dei eldste førhistoriske funnstadane i Europa.

Terrassa vart grunnlagd som den romerske byen Egara (Municipium Flavium Egara), grunnlagd under keisar Vespasian (69-79 fvt.) ved elva Vallparadís (i dag ein bypark) nær den iberiske byen Egosa. Ein har funne keramikk og myntar frå denne tida i byen. 

Bispesete Ègara vart grunnlagd rundt 450 e.Kr. og eit provinsråd vart halde her i 615. Domkyrkja eksisterte fram til 718 då muslimane erobra området. I dag finst den gamle vestgotisk-romanske kyrkja Sant Pere de Terrassa på staden. Andre viktige bygg frå mellomalderen er Vallparadis-borga (frå 1344 til 1413 eit karteusisk kloster og i dag eit museum) og tårnet på slottet til grevekongen).

På 1800-talet spelte byen ei viktig rolle i den industrielle revolusjonen og spesialiserte seg innan ullfabrikkar.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Terrassa» frå ,  den 26. oktober 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad
Universitetet 
Turisme 

Byar i Catalonia
Storfjordens Venner

Storfjorden Venner er ei ideell foreining som arbeider for å restaurere og vedlikehalde dei nedlagde fjord- og fjellgardane ved Storfjorden på Sunnmøre. Ho vart stifta i 1975. Sidan har om lag 15 gardar vorte oppattbygde og sette i stand. Dei fleste av desse gardane ligg innanfor området som kjem inn under verdsarven Vestnorsk fjordlandskap. Ein finn dei ved Storfjorden, Norddalsfjorden, Tafjorden, Sunnylvsfjorden og Geirangerfjorden. Arbeidet på gardane vert gjort på dugnad, og vert finansiert ved eigne midlar og offentlege og private tilskot. Storfjordens Venner hjelper og privatpersonar med tilskot til restaurering og transport.

Gardar Storfjordens Venner har arbeidd med å halde ved like:
 Skageflå
 Knivsflå
 Blomberg
 Matvika
 Furneset
 Meåkeneset
 Oaldsbygda
 Smogegardane
 Ospahjellen
 Kvennhusneset
 Djupedalen
 Stordalsholmen
 Bjørnevika
I 1989 fekk Storfjordens Venner overdrege eigedomsretten til garden Ytste Skotet. Denne garden vert dreven av Stiftinga Ytste Skotet saman med Sunnmøre Museum. Storfjordens Venner har eigne dugnadslag som har ansvar for vedlikehald og rydding.

Storfjordens Venner skipar kvart år til til storfjordstemne på ein av dei fråflytte gardane.Her vert det halde kontakt med medlemmene og andre kultur- og historieinteresserte. Ein viktig del av programmet er å gi deltakarane kjennskap til historia til stemnegarden. Storfjordstemna har stor oppsluttning. Fleire hundre menneske møter fram, sjølv på gardar med vanskeleg tilkomst. 

Storfjordens Venner har ved fleire høve vorte heidra for arbeidet dei gjer:

 Fylkeskulturprisen for Møre og Romsdal (1986)
 Sparebanken Møres ærespris
 Stranda Sogelag sin kulturpris
 Landbrukets miljøpris
 Maihaugprisen
 Skade- og miljøvernpris (2000)
 Radio Storfjord-prisen (2003)
 Norsk kulturarvs ærespris (2010)
 Schistad-prisen (2011))

Asgeir Kvernberg er leiar for Storfjordens Venner (2011).

Kjelder 
 storfjordens-venner.no

Stranda kommune
Norddal kommune
Stordal kommune
Ørskog kommune
Norske organisasjonar
Storfjorden på Sunnmøre
Skipingar i 1975
Askvoll

Askvoll er kommunesenteret i Askvoll kommune i Vestland fylke. Tettstaden har , og ligg på nordsida av Vilnesfjorden.

I Askvoll ligg kommuneadministrasjonen og barne- og ungdomsskule, i tillegg til lensmannskontor, tannlækjeteneste, sjukeheim, veterinær og NAV-kontor. Staden har også ymse butikkar, hotel, bank og apotek. Her ligg også Askvoll kyrkje frå 1863, og Askvoll har vore kyrkjestad sidan mellomalderen. 

Frå Askvoll er det vegsamband via Riksveg 608 til Riksveg 609 som går mellom Førde langs sørsida av Førdefjorden og til Dale i Fjaler kommune langs nordsida av Dalsfjorden og med ferje frå Eikenes, og via Fv362 nordover på Askvollhalvøya. Det er også ferjesamband til Fure i Fjaler kommune på sørsida av Vilnesfjorden og til øyene Værlandet og Atløy lenger vest i Askvoll kommune.

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Askvoll kommune 

Askvoll kommune
Tettstader i Vestland
Kommunesenter i Vestland
Dents du Midi

Dents du Midi (fransk: "Tennene i sør") er eit fjell i Chablais-Alpane i kantonen Valais i Sveits. Fjellet består av sju ulike toppar, den høgste er 3 257 m. Det reiser seg veldig over Val-d’Illiez og Rhônedalen, på sørsida ligg det oppdemde vatnet Lac de Salanfe. Geologisk høyrer fjellet til Haut-Giffre-massivet.

Fjelltoppane 
Dents, eller «tennene», er frå aust mot vest:

 La Cime de l'Est (3178 m) 
 La Forteresse (3164 m) 
 La Cathédrale (3160 m) 
 L'Éperon (3114 m) 
 Dent Jaune (3186 m) 
 Les Doigts (3205 m og 3210 m) eller Doigts de Salanfe 
 La Haute Cime (3257 m)

Steinras 
Morgonen 30. oktober 2006 losna i kring 1 000 000 m³ fjell frå sida av Haute Cime og rausa ned til ei høgde av kring 3000 m. Raset var ikkje til fare for landsbyen Val-d'Illiez, men vegar og stiar vart stengde. Geologar forklarte raset med tining etter frostsprenging, forsterka av dei heite, forutgåande somrane.

L’Éperon 
Fleire fjellras i massivet har endra forma på fjelltoppane så mykje at namna gjev seg sjølve etter endringane i den lokale geologien. L’Éperon (=Brodden), til dømes, har ikkje to toppar lengre, sidan eit større ras i mellomalderen forandra forma på fjelltoppen.

Fyrsteklatringar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dents du Midi» frå , den 26. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Dents du Midi på SummitPost
 Bilete av Dents du Midi (frå Champery)

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Tour Sallière

Tour Sallière er eit 3 220 m høgt fjell i Chablais-Alpane i kantonen Valais i Sveits.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tour Sallière» frå , den 26. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Tour Sallière på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais