alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen Pretend (1952)

«Pretend» er ein popsong skriven i 1952 av Dan Belloc, Lew Douglas, Cliff Parman og Frank Levere.

Den mest kjende innspelinga, av Nat King Cole, kom ut på Capitol Records og gjekk inn på Billboard Best Seller-lista den 31. januar 1953. Han låg 20 veker på lista og nådde tredjeplassen. Han nådde òg andreplassen på UK Singles Chart i mai 1953. Cole spelte seinare inn songen i 1961 for albumet The Nat King Cole Story.

Innspelinga til Ralph Marterie kom ut på Mercury Records og nådde Billboard Best Seller-lista 7. februar 1953 på 16. plassen.

Innspelinga til Eileen Barton kom ut på Coral Records og gjekk inn på Billboard Best Seller-lista 7. mars 1953 og nådde 18. plassen.

På Cash Box-lista, der alle versjonane av songen vart kombinerte, nådde songen femteplassen i 1953. 

Songen vart sidan spelt inn av Tab Smith, som nådde 89. plassen på Billboard-lista i 1957, og av Carl Mann som nådde 57. plassen på Billboard og 56. plassen på Cash Box i 1959.

Alvin Stardust sin versjon vart populær i Storbritannia i 1981 då han nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart. Denne var i stor grad basert på utgåva til Carl Mann frå 1959.

Innspelingar
Nat King Cole (1953)
Eileen Barton (1953)
Ralph Marterie (1953)
Henri Rene & His Orchestra med Franz Dietschmann (sitarsolo) (1953)
Tab Smith (1957)
Carl Mann (1959)
Keely Smith (1959) på albumet Be My Love
Tielman Brothers (1960) på albumet Tielman On Stage
Brenda Lee (1960)
Gerry & The Pacemakers på albumet How Do You Like It? (1963) og spelte han live med The Everly Brothers i 1965 på Shindig!.
Johnny Preston gav ut ein versjon av songen i 1960 på albumet hans, Running Bear.
Buzz Clifford (1963)
Sammy Davis jr., The Nat King Cole Songbook, (1965)
Marvin Gaye  (1965)
Alvin Stardust (1981)
Don Williams  (1995)
 Barbra Lica (2012)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pretend (1952 song)» frå ,  den 19. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1952
Songar skrivne av Lew Douglas
Nat King Cole-songar
Johnny Preston-songar
Buzz Clifford-songar
Alvin Stardust-songar
Brenda Lee-songar
Gerry and the Pacemakers-songar
Sammy Davis jr.-songar
Marvin Gaye-songar
Nummer-ein-singlar i Australia
I Feel Like Buddy Holly

«I Feel Like Buddy Holly» er ein song av Alvin Stardust frå 1984, skriven og produsert av Mike Batt. Songen låg elleve veker inne på UK Singles Chart, og nådde sjuandeplassen i 1984. Singelen kom ut på Chrysalis Records med songen «Luxury» på B-sida, som var skriven og produsert av Alvin Stardust.

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Feel Like Buddy Holly» frå ,  den 19. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 I Feel Like Buddy Holly at discogs.com

Songar om Buddy Holly
Singlar frå 1984
Alvin Stardust-songar
Songar skrivne av Mike Batt
Songar produserte av Mike Batt
Songar frå 1984
Chrysalis Records-singlar
Popballadar
Rockeballadar
Stockton i California

Stockton er ein by i delstaten California i USA. Byen er fylkessete i San Joaquin County. Stockton hadde 320 804 ibuarar i 2020. Byen vart grunnlagd i 1850.

Stockton ligg sentralt i California, midt i eit vidstrekt landbruksområde. Dei siste tiåra har byen vorte kjend for dårleg styring og mykje kriminalitet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stockton, California» frå ,  den 19. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i California
Tampa i Florida

Tampa er ein by i delstaten Florida i USA. Byen er fylkessete i Hillsborough County. Tampa vart grunnlagt i 1849 og hadde 384 959 ibuarar i 2020. 

Byen ligg inne i ei bukt, Tampa Bay, på vestbreidda av Florida. Hamna er viktig for utførsel av særleg fosfat, og for cruise-trafikken i Karibiahavet.

Alle dei fire store lagidrettane i USA har klubbar frå Tampa som deltek på toppnivå i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tampa, Florida» frå ,  den 19. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i Florida
Rock with Alvin

Rock with Alvin er det tredje studioalbumet til den engelske popsongaren Alvin Stardust, gjeve ut i 1975 på Magnet Records

Albumet inneheld fleire coverversjonar av artistar som Eddie Cochran og The Everly Brothers i tillegg til originale songar. I motsetnad til dei to første albuma, som vart produsert av Peter Shelley, vart dette albumet produsert av Roger Greenaway.

Innhald

Medverkande
Henta frå Discogs:
 Alvin Stardust - vokal
 John Fiddy - bass, dirigent, arrangør
 Brian Bennett - trommer
 Trevor Spencer - trommer
 Ricky Hitchcock - gitar
 Terry Britten - gitar
 Graham Todd - klaverinstrument
 Mike Moran - klaverinstrument
 Johnny Dean - perkusjon
 Rex Morris - saksofon

Teknisk
 Roger Greenaway - produsent
 Peter Shelley - produsent (spor 8)
 J. Kitchingham, Greg Cutler - lydteknikarar
 Arun Chakraverty - mastering
 Ken Ley - design
 Harry Goodwin - fotografi framsida
 Martyn Goddard - fotografi baksida
 Ian Vaughan - fotografi innsida

Kjelder

Musikkalbum frå 1975
Magnet Records-album
Alvin Stardust-album
Norske sportsfiskerekordar

Norske sportsfiskerekordar er lister over dei største fiskane  som er tekne med sportsfiskeutstyr i Noreg.
Det var bladet Alle Menn som i 1973 kom med den første rekordlista, som då innheldt 19 artar. Det var lita oppsluttning første åra. Oppsluttinga vart betre då bladet Villmarksliv overtok  lista i 1976. Frå då vart den lista rekna som dei offisiellle norske sportsfiskerekordane. I førstninga var lista delt i to, ei for saltvassfisk og ei for ferskvassfisk.

Frå 1979  har det og vorte rekordar for fisk fanga på fluge.

Rekordlistene
Slik er det no fire rekordlister:

 Rekordane for saltvassfiskar

 Flugerekordane for saltvassfiskar 

 Rekordane for ferskvassfiskar

 Flugerekordane for ferskvassfiskar

For nokre av dei største artane vert det ført to rekordlister. Av praktiske grunnar kan det vere uråd å få til skikkeleg veging.  Då er det ei liste med vekt, og ei med lengdemål. Dette gjeld artar som håkjerring, makrellstørje, håbrann, kveite og ulike skater.
For kvar rekordnotering finn vi: Fiskeslag, vekt kg, fiska av, fangststad og dato.

Godkjenning
Fiskarar som vil ha godkjende rekordfiskar må forhalde seg til eit heller detaljert sett av fangstreglar.

Det er ein omfattande prosess å få ein rekordfisk godkjend
Det skal innmeldast med eit detaljert skjema  om fiskaren ,  fiskestaden,   reiskapen , og fisken. 
Det krevst vitne som bekreftar fangsten, og det skal foreligge fotodokumentasjon.

Nokre rekordar
 Håkjerring 880,0 kg  Boknafjorden, 2010
 Kveite 233,5 kg Laksefjorden,  2013
 Torsk 41,72 kg Sørøya, 2012
 Makrell 3,474 kg, Stølefjorden, 1997
 Lita havnål 1,14 g, Oslofjorden, 2019
 Gjedde 19,540  kg, Grøtlitjernet, 2017
 Laks 32,5 kg, Tana, 1951

Referansar 

Fiskeri i Noreg
Riverside i California

Riverside er ein by i delstaten California i USA. Byen, som vart grunnlagd i 1883, er fylkessete i Riverside County. Riverside hadde 314 998 ibuarar i 2020.

Byen ligg i det sørlege California, på ei slette 262 meter over havet, om lag 90 km frå Stillehavet. Området har ein sentral plass dyrkinga av appelsinar i USA.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Riverside, California» frå ,  den 20. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i California
Skipignar i 1883
Santa Ana i California

Santa Ana er ein by i delstaten California i USA. Byen, som vart grunnlagd i 1869, er fylkessete i Orange County. Santa Ana hadde 310 227 ibuarar i 2020.

Byen ligg om lag 70 km søraust om Los Angeles og er ein del av storbyområdet med 18 millionar menneske. Meir enn 3/4-delar av ibuarane i Santa Ana er såkalla latinos, folk med bakgrunn i spansk kultur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Santa Ana, California» frå ,  den 20. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i California
Skipingar i 1869
Évariste de Parny

Évariste Désiré de Forges de Parny () var ein fransk vicomte og skald.

Parny var fødd i Saint-Paul på Réunion. Som niåring kom han til Frankrike og fekk utdanninga si der. Han blei offiser, og vitja heimøya i perioden 1773–1775. Her blei han forelska i ein ung kreolsk kvinne, som han gjorde kjend i songane sine under namnet Éléonore. I Paris levde Parny eit behagleg, epikureisk liv. I 1784 blei han send til India som adjutant for franske generalguvernøren, men tok avskil frå hæren i 1786. Etter å ha mista formuen sin i samband med revolusjonen hadde han ulike sivile embete. I 1803 blei han vald inn i Det franske akademiet. Med Poésies érotiques (1778–1781) tok Parny sann og usminka kjensler i den franske lyrikken. Vellyst, sjalusi og sakn blir måla med varme og elskverdigheit. Samtida gav ei mindre gunstig mottaking til La guerre de dieux anciens et til moderne {1799; fleire opplag). Sidan skreiv han Le déguisements de Venus (1805), Le paradis perdu (same år) med fleire lange dikt. Oeuvres complètes kom  ut i 5 band i 1808 (fleire opplag), hans Oeuvres inédites i 1826 og Oeuvres choisies i 1827. Dikt av Parny er tolka på svensk av blant anna Anna Maria Lenngren.

Kjelder 

 

Diktarar frå 1800-talet
Medlemmer av Det franske akademiet
Fransk adel
Franske diktarar
Tate Modern

Tate Modern i London er nasjonalmuseum for moderne kunst i Storbritannia. Saman med Tate Britain, Tate Liverpool, Tate St Ives og Tate Online er det ein del av gruppa Tate Gallery.

Museet held til i det tidlegare kraftverket Bankside Power Station, opphavleg teikna av Giles Gilbert Scott. Bygningen blei bygd i to etappar mellom 1947 og 1963, og var i bruk som kraftverk fram til 1981 Deretter blei han bygd om om av sveitsarane Herzog og de Meuron (Herzog & de Meuron) og opna som kunstmuseum den 12. mai 2000.

Tate-samlinga er permanent stilt ut i tredje og femte etasje i bygningen, medan fjerde etasje blir brukt til mellombelse utstillingar. Delar av andre etasje blir brukte til mindre utstillingar av samtidskunst.

Turbinhallen
Turbinhallen i fyrste etasje husa eingong generatorane til kraftstasjonen. No blir plassen brukt til bestillingsverk laga spesielt for Tate Modern, eitt kvart år. Følgjande kunstnarar har bidratt til turbinhallen:

 2000 — Louise Bourgeois — Maman, I Do, I Undo, I Redo
 2001 — Juan Muñoz — Double Bind
 2002 — Anish Kapoor — Marsyas
 2003 — Olafur Eliasson — The Weather Project
 2004 — Bruce Nauman — Raw Materials
 2005 — Rachel Whiteread — Embankment
 2006 — Carsten Höller — Test Site
 2007 — Doris Salcedo — Shibboleth
 2008 — Dominique Gonzalez-Foerster – TH.2058
 2009 — Miroslaw Balka - How It Is
 2010 — Ai Weiwei - Sunflower Seeds
 2011 — Tacita Dean - Film
 2012 — Tino Sehgal - These associations
Sponsa av Hyundai:
 2015 — Abraham Cruzvillegas - Empty Lot
 2016 — Philippe Parreno - ANYWHEN
  2017 — Superflex - One Two Three Swing!
  2018 — Tania Bruguera - About
  2019 — Kara Walker - Fons Americanus

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tate Modern» frå ,  den 20. mars 2022.

Bakgrunnsstoff 

Museum skipa i 2000
Museum i London
0°W
51°N
Diskografien til The Velvet Underground

Diskografien til det amerikanske rockebandet The Velvet Underground består av fem studioalbum, seks konsertalbum, 14 samlealbum, seks plateboksar og elleve singlar.

Album

Studioalbum

Fotnotar
A Då det kom ut i 1967 nådde albumet i USA 171. plassen. Kort tid etter Lou Reed døydde i 2013 gjekk det igjen inn på lista for ei veke og nådde 129. plassen.På same vise i Storbritannia, der albumet ikke gjekk inn på lista før i 1994, då det nådde 59. plassen. Det gjekk inn att på lista og nådde 43. plassen då Reed døydde i 2013. 
B Albumet gjekk ikkje inn på lista då det opphavleg kom ut i 1969, men gjekk inn då det kom ut på nytt i 1985 på ein 197. plass. 
C Albumet gjekk inn på Billboard's Bubbling Under the Top LPs i ei veke den 30. januar 1971.

Konsertalbum

Samlealbum

Notes
D 2002-utgåva

Plateboksar

Singlar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Velvet Underground discography» frå ,  den 20. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Diskografi
Diskografiar
Den gylne vinkelen

Den gylne vinkelen (Ψ) er innan geometrien eit snitt av ein sirkel på 360 grader, der tilhøvet mellom to vinklar følgjer det gylne snittet. Om den store sirkelsektoren a og den mindre sirkelsektoren b blir dividerte blir kvotienten 1,618... = φ

Om a+b er omkrinsen på sirkelen og han blir dividert med den større delen a, er det det same som at den større delen a blir dividert med den mindre delen b.

 

Den gylne vinkelen er bestemd av vinkelen på den mindre sirkelsektoren, og blir rekna ut gjennom å dividera 360/2,618 som blir cirka 137,508°. 

Namnet kjem frå koplinga av vinkelen til det gylne snittet φ. Den eksakte verdien på den gylne vinkelen er

Avleiing 
Det gylne snittet er ifølge definisjon over φ = a/b

Lat no ƒ vera snittet av bogelengda til sirkelskiva over den totale sirkelomkrinsen. Det gylne snittet kan derfor inkorporerast i formelen ifølge

 

Men ettersom

 

Så følgjer det at

 

Dette er det same som å seia at φ 2 'tal gyle vinklar' får plass i ein sirkel.

Fraksjonen av ein sirkel som blir opptatt av den gylne vinkelen blir dermed

 

Den gylne vinkelen g kan deretter approksimerast i talet grader ifølge:

 

Eller i radianar:

Den gylne vinkelen i naturen 

Den gylne vinkelen speler ei viktig rolle i høve til phyllotaxis eller bladstilling; til dømes er vinkelen mellom respektive blad hjå ei sosikke omtrent den gylne vinkelen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gyllene vinkeln» frå ,  den 20. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene: Engelsk Wikipedia
 

Vinkel
Matematiske konstantar
Heliotropisme

Heliotropisme (av gresk helios, 'sol', og trope, 'vending') er i botanikken ein eigenskap hjå plantar som går ut på at organa deira kan ta ei bestemt stilling vend mot sollyset. Dette kan vera særleg tydeleg hjå plantar i eit vindauge, der greinene strekker seg mot det innkomande lyset.

Den heliotropiske stillinga til ein plante blir bestemt av innfallsretninga til lyset. Greiner og bladskaft innrettar seg mot lyset i innfallsretninga, dei er positivt heliotropiska, medan bladskivene er diaheliotropiska, det vil seia at dei breier seg ut i eit plan som er vinkelrett mot det innfallande lyset, slik at dette i så høg grad som mogleg kjem bladet til gode. Klatrerøtene til eføy, Ficus og mange røter som høyrer til i jorda er negativt heliotrope ved at dei veks vekk frå det innfallande lyset.

Heliotropismen er knytt til rørslefenomen hjå plantene der den eine sida veks sterkare enn den andre. Ved positiv heliotropisme veks til dømes sida vend vekk frå lyset sterkare enn den som blir direkte treft av det. Hjå nokre plantar kan dei heliotropiske eigenskapane til organa veksla med utviklinga. Blomeskafta hjå murtorskemunn (Cymbalaria muralis) er til dømes positivt heliotropiske. Når frukta er utvikla, blir dei derimot negativt heliotropiske, slik at frukta blir bøygd vekk frå lyset og  inn mot sprekker i berg eller mur der planten gjerne veks.

Lysintensitet har stor tyding for heliotropiske rørslefenomenen. Ved svak belysing er vekstane positivt heliotropiske, ved for sterk belysing negativt heliotropiske, og om det er midt imellom har dei eit heliotropisk mellomstadium. Tendensen hjå plantar til å slik finna den best passande lysintensiteten er blitt kalla fotometri.

Heliotropisme er tendensen nokre plantar har til å vende seg mot eller bort fra lyset, medan fototropisme er sjølve evna nokre plantar har til å gjera det.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Heliotropism» frå ,  den 20. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 Dictionary.com: heliotropism
 Dictionary.com: phototropism
 Nationalencyklopedin: heliotropism
 Nationalencyklopedin: fototropism
 

Plantefysiologi
Fototropisme

Fototroppsisme viser til plantar sin respons på lys. Ordet kjem av gresk foto, som betyr 'lys', og tropos, 'å venda'. Som ordet antyder vender planten seg etter lyset. Dette er ein funksjon som blir styrt av nokre plantehormon kalla auxin. Forsøk med fototropisme førte til oppdaginga av plantehormon.

Historie 
Mekanismen bak fototroppsisme blei fyrste gang utforska i 1880 av Charles Darwin og sonen hans. Dei utforma ei rekke forsøk der dei skar toppen av nokre spirer og registrerte at desse ikkje lenger vende seg mot lyset. Dermed konkluderte dei at spissen av planten var kjelda til mekanismen, og dei avdekka no denne med høvesvis ein lysgjennomtrengeleg og ei ikkje-gjennomtrengeleg hette der ein kunne registrera at der lyset kunne komma inn vende planten seg etter dette, men elles skjedde det ikkje noko. Dei avdekka òg delen der bøyinga finn stad, men i dette tilfellet hadde ikkje avdekkinga nokon effekt. Dei påviste dermed at det var lyset som fekk planten til å venda seg og at signalet byrja i toppen.

I 1913 vidareførte den danske botanikaren Peter Boysen Jensen forsøka og skilde spissen frå resten av planten med ei gelatinblokk som eit stoff kan diffundera gjennom, i lag med ei glimmerplate, som er impermeabel. Dette forsøket viste at det var snakk om eit stoff som blei danna i spissen av ein plante og transportert nedover for å signalisera at planten skulle veksa.

Seinare forsøk gjort av nederlendaren Frits Went med meir avanserte teknikar stadfesta teoriane.

Mekanisme 
Auxinane blir produserte i skotspissane til ein plante på skuggesida og diffunderer ned til celler lenger nede i planten. Der påverkar dei hydrogenionkanalar, som drivne av ATP pumpar H+ inn i celleveggen, Dermed sitg surheita og fleire enzym som verkar best ved ved låg pH, forårsakar at mikrofibrilane som er vikla rundt cella blir omarrangerte, slik at cella kan bli lengre, men ikkje breiare. Deretter blir det danna nye celleveggkomponentar og nytt cytoplasma medan vatn kjem inn i den sentrale vakuolen ved osmose på grunn av at celleveggen er mindre motstandsdyktig, og forstørrer cella.

Sjå òg
Helitropisme
Tropisme

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fototropisme» frå ,  den 20. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

Plantefysiologi
Pinatubo

Pinatubo er ein vulkan på øya Luzon i Filippinane. Han ligg 100 km nordvest for Manila i provinsen Pampanga.

Pinatubo er ein stratovulkan og er rundt 1760 meter høg. Namnet Pinatubo betyr 'som får til å veksa', og kjem kanskje av den fruktbare jorda rundt fjellet.

På 1500-talet trekte mange frå aeta-folkegruppa til Pinatubo under ekspansjonen til spanjolane. 

Pinatubo hadde eit veldig utbrot i juni 1991. Dette var eit av dei kraftigaste vulkanutbrota på 1900-talet. Utbrotet blir trass i følgjene sine rekna som eit godt døme på føregåande skadeførebyggande arbeid. Utbrotet førte til at 700 menneske omkom og at 100 000 blei heimlause. Om tidlegare utbrot finst det lite nøyaktig informasjon, men Pinatubo hadde truleg ikkje hatt noko større utbrot på over 400 år. Aeta-folket fortalde om at ein nokre gonger i tidlegare tider kunne høyra små eksplosjonar, noko som er vanleg i eit område med geotermisk aktivitet. 

Før utbrotet sørgde Det filippinske instituttet for vulkanologi og seismologi for at mange blei evakuerte. Dei erklærte eit 10 km breitt område rundt vulkanen som farleg. Det blei sett i gang eit stort arbeid for å evakuera folk. Ein gjorde det ein kunne for å gje beskjed om den overhengande faren. Mellom anna sørgde ein for å visa videoar av vulkanutbrot. Sidan så mange menneske blei evakuerte, klarte ein å unngå mykje skade.

Det første større utbrotet fann stad 12. juni. Ein opplevde at det regna sand ned over store landområde. Dette blei følgt av fleire jordskjelv og utbrot. Ei oske- og dampsøyle blei send 30 km opp i lufta. 20 millionar tonn svoveldioksid blei slynga ut i atmosfæren. Det blei meldt om at sand hadde falle ned så langt unna som i Vietnam. Utbrotet hadde til ei viss grad verknad på vêrforhold fleire stader. Svoveldioksid som samla seg i stratosfæren hadde innverknad på solstrålane og gjorde at det mange stader i verda blei nokre grader kaldare.

Eit utbrot følgde i august 1992. I dette utbrotet omkom omkring 70 personar. 

Av frykt for ras og flaum sørga ein i 2001 for å drenera bort ein del av vatnet som hadde samla seg i krateret.

I dag driv ein med symjing og padling med kajakk i kratersjøen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pinatubo» frå ,  den 20. mars 2022.

Bakgrunnsstoff

1000 m-toppar
Vulkanar på Filippinane
VEI-6-vulkanar
120°E
15°N
Nokia Arena

Nokia Arena er ein innandørs fleirbrukshall i Tammerfors i Finland.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nokia Arena» frå ,  den 21. mars 2022.  

Tammerfors
Skipingar i 2021
Byggverk i Birkaland
Fuglemat

Fuglemat eller fuglefrø er mat gjeven til ville og tamme fuglar. Han kan innehalda ulike frø, nøtter, tørka frukt eller insekt, eller kraftfôr. Det meste av slik mat blir gjeven til fjørfe i jordbruket, som høns, ender og kalkun, men fuglemat blir òg gjeven til kjæledyr, fuglar i fangenskap eller gjeven til villfugl gjennom ulike former for fuglemating.

Fuglematblandingar kan ha ulike typar mat tilpassa ulike fuglar. Ulike fuglar kan til dømes vera kjøtetarar, planteetarar, insektetarar, nektaretarar og anna. Dei kan også føretrekke frø av ulik storleik, med eller utan skal.

Solsikkefrø tiltrekk seg ei stor mengd ulike fuglar, og er derfor vanlege å ha i fuglefrøblandingar. Fuglar kan plukka gjennom frøa for å finna typen dei vil ha, noko som kan føra til at ei stor mengd fell på bakken. Dette kan føra til sopp- og bakterivekst, eller at andre dyr kjem til for å eta frøa.

Typar

Naturlege typar

Frø 
Svarte solsikkefrø er utbreidde som fuglemat ettersom dei tiltrekk seg ei mengd ulike fuglar, har eim stor del frøinnhald i høve til skalet, og har høgt feittinnhald, noko som særleg er viktig for fuglar om vinteren. Andre vanlege fuglefrø er ramtillablom (Guizotia abyssinica), hirse og safrantistel.

Anna 
Ister og talg kan gjevast til insektetande fuglar. Kunstig nektar – ganske enkelt sukkervatn –  kan tiltrekka kolibriar. Brød og diverse kjøkkenavfall kan gjevast til ender og måkar, men dette kan nokre gonger føra til feilernæring for fuglane. Høns får gjerne mais, kveite, bygg, hirse og biprodukt frå kverning. Tamme papegøyar kan få frisk frukt, grønsaker og nøtter, i tillegg til frø.

Ein talgball er ei feittrik form for fuglemat meint som støtteforing for ville fuglar, særleg småfuglar, om vinteren. Ballen er vanlegvis litt mindre enn ein tennisball, men finst òg i større storleikar. Talgballar ein kjøpar i butikk er oftast runde og omgjevne av nett for enklare opphenging. Talgballen består av fuglefrø blanda med ei form av hardt feitt, til dømes talg eller kokosfeitt.

Kraftfôr

Hushald 
Kommersiell fuglemat for tamme og ville fuglar er utbreidde produkt, både som frøblandingar og med pellets.

Gardsbruk 

Kommersielt fôr for fjørfe er ei vitskapleg utforma blanding som kan vera tilpassa kyllingar, eggleggjarar og så bortetter. Dei kan ha ulik konsistens, som pulver, smular eller pellets

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bird food» frå ,  den 21. mars 2022.

Bakgrunnsstoff 

 Cornell Lab of Ornithology Food Preferences Chart

Mat
Fuglemating
Dyrefôr
Solsikkeprodukt
Mathias Normann

Mathias Antonsen Normann  () er ein norsk fotballspelar frå Svolvær. Han er midtbanespelar.

Karriere

Klubbspel
16 år gammal spelte Normann 5 seriekampar for Lofoten FK på nivå 4 i seriesystemet. Året etter skreiv han kontrakt med Bodø/Glimt. Sesongen 2015 var han aktiv for Alta IF på nivå 3. År 2016 spelte han seg til fast plass på eliteserielaget Bodø/Glimt. Våren 2017 fekk han kontrakt med engelske Brighton, men kom aldri på bana i kamp og spelte i staden for Molde FK frå hausten 2017 og halve 2018-sesongen. Frå hausten 2019 gjorde Normann teneste i FK Rostov i den russiske toppserien i to sesongar. Sesongen 2021/22 har Normann spelt for Norwich City, nyopprykka til engelske Premier League.

Landslagsspel
Normann debuterte på det norske landslaget som innbytar den 5. september 2019. Den 8. oktober 2020 skåra han Noregs mål då landslaget på heimebane tapte EM-kvalifiseringskampen mot Serbia med 1–2. Per 1.1.2022 hadde han delteke i 11 landskampar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mathias Normann» frå ,  den 21. mars 2022.  
eu-football

Norske landslagsspelarar i fotball
Folk frå Vågan