alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Wilhelm von Schadow

Friedrich Wilhelm von Schadow () var ein tysk målar frå Berlin, som for det meste måla religiøse monumental-bilete i akademisk-klassisistisk stil. Han var gjennom tre tiår den leiande representanten for den såkalla Düsseldorfskulen, då han var direktør for Kunstakademie Düsseldorf frå 1826 til 1859. Bilethoggaren Johann Gottfried Schadow var far hans.

Liv og gjerning

Schadow deltok i 1806-07 som soldat i napoleonskrigane. Frå 1808 til -11 studerte han ved Berliner Kunstakademie. Saman med storebroren Rudolph reiste han i 1811 til Roma. Der slutta han seg til krinsen av nazarenarar, og vart snart ein av dei leiande i miljøet.

Til liks med Friedrich Overbeck, og andre, konverterte han frå den lutheranske protestantismen til katolisismen. Han hevda mellom anna at ein kunstnar må tru og på same tid leve seg inn i sanninga i dei motiva han skal måle. Saman med kollegaene Peter von Cornelius, Overbeck og Philipp Veit fekk han av den prøyssiske handelsmagnaten Jakob Salomon Bartholdy i oppdrag å smykke ut eit rom i huset hans på Pincio-åsen. Oppdraget gjekk ut på å måle ein freske over temaet Josef og brørne hans. To av scenene fekk Schadow ansvar for, høvesvis Den blodige katten og Josef i fangenskap.

I 1819 fekk Schadow stilling som professor ved kunstakademiet i heimbyen Berlin. Hans grundige undervisning og evner som lærar gjorde at han fekk mange flinke elevar. Særleg i dei komande åra utvikla han sine måleri retta mot utsmykking av kyrkjerommet.

Schadow vart så i 1826 tilsett som direktør for Düsseldorf kunstakademi, ein læreinstitusjon som frå då av orienterte seg mot å forbetre den kristne kunsten. Det heile starta elles med langvarig strid mellom Schadow og ein av professorane, Heinrich Christoph Kolbe, ein strid som enda med at sistnemnde forlet akademiet i 1832. Schadow måla i 1835 Kristus på veg mot Emmaus, medan han heldt på i fire år med det storfelte, allegoriske Dei kloke og dei tåpelege jomfruene. 

Schadows ry kviler meir på den kunstskulen han danna, enn hans eigne kunstverk. Hans lange virke i Düsseldorf slutta med ein reaksjon mot den åndelege og prestelege stilen han hadde etablert. I 1859 tvinga ei gruppe av naturalistisk-orienterte målar han bort frå lærestolen. 

Wilhelm Schadow døydde i Düsseldorf i 1862. Seinare vart reist eit monument i byen, til minne om den rolla han spela som leiar for kunstakademiet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Friedrich Wilhelm von Schadow» frå ,  den 12. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff 

Tyske målarar
Målarar frå 1800-talet
Folk frå Berlin
Gabriele Münter

Gabriele Münter () var ein tysk ekspresjonistisk målar som var ein forgrunnsfigur mellom avantgarde-kunstnarane i München.

Liv og gjerning
Münter hadde storborgarleg bakgrunn. Begge foreldra var døde før hundeårsskiftet, noko som gjorde at ho sat med ein stor arv. Ho reiste då mellom anna eit par år i USA, saman med ei syster. Den økonomiske rikdomen, kjennskap til sosiale miljø i fleire land, samt personleg frisinn, sette henne i stand til å søke eit mykje friare liv enn andre kvinner i samtida.

Frå 1902 var Münter elev av den russiske kunstnaren Vasilij Kandinskij ved den progressive Phalanx-skulen i München. Saman med Kandinskij og Aleksej von Jawlensky stifta ho Neue Künstlervereinigung i München i 1909. Ho bidrog til fleire av dei viktige avantgarde-utstillingane i Tyskland føre verdskrigen, mellom anna på utstillingane til Der Blaue Reiter-rørsla.

Etter fyrste verdskrigen flytta ho mykje rundt, til dess ho slo seg ned i Murnau am Staffelsee i Oberbayern, der ho og Kandinskij hadde budd i lag sommarmånadene åra 1909-14. Ho måla oftast landskap, stilen hennar minner meir om Jawlensky sin stil enn Kandinskij sin.

Münter levde eit tilbaketrekt liv fram til ho i samband med 80-årsdagen i 1957 donerte 120  Kandinskij-bilete og 60 av sine eigne, i tillegg til bilete av ei rad andre leiande 1900-talskunstnarar, til  München by.

Gabriele Münter døydde og vart gravlagd i småbyen Murnau i 1962.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gabriele Münter» frå ,  den 12. oktober 2013.  
 

Tyske målarar
Ekspresjonistiske målarar
Skyggemaneren

Skyggemaneren (originaltittel Shadowmancer) er ei bok av G.P. Taylor utgjeven i 2002.  Boka kom ut på norsk i 2005, omsett av Kjetil Høybråten. 

Handlinga føregår i England på 1700-talet, der Thomas Barrick, Kate Coglan og Raphah skal få tilbake ein magisk gjendstand frå den vonde Obadiah Demurral har.

Boka fekk gode tilbakemeldingar og fekk fleire prisar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shadowmancer» frå ,  den 12. oktober 2013.  
 

Fantasy-litteratur
Bøker frå 2002
Taddeo Gaddi

Taddeo Gaddi () var ein italiensk målar og arkitekt i mellomalderen. Som målar laga han altartavler og murmåleri, og var i mangt og mykje ein som fylgde Giotto-stilen. Som arkitekt vert han kreditert utforminga av brua Ponte Vecchio.

Liv og gjerning 
Far hans var målaren Gaddo Gaddi, som ein veit lite om. Taddeo Gaddi var assistent til målaren Giotto di Bondone, og lærde det meste om måling av han. Tidlege verk som Brennemerkinga av helgenen Frans, ca 1325-30, måla på ei treplate, demonstrerer ei subtil omarbeiding av Giotto sin stil. Komposisjonane til Gaddi er rikare på detaljar og meir forteljande enn Giotto sine, med kompliserte arkitektoniske kulissar.

Gaddi sitt kanskje mest kjente verk er ein serie freskomåleri i Giugni-kapellet i Santa Croce-kyrkja i Firenze. Verket vart til i perioden 1328-38 og skildrar liva til jomfru Maria og Jesus Kristus.  Arbeidet Engelen kjem med bod til gjetarane viser interessa hans for lys og lyseffektar. Omfattande  studiar av solformørkingar førte etter kvart til at han i 1339 fekk ein alvorleg augeskade.

Taddeo Gaddi har fått æra for å ha utforma brua Ponte Vecchio i Firenze, og likeeins nabobygningen Ponte Santa Trinita, den siste vart øydelagd i det 16. hundreåret.

Tre av dei fire sønene hans; Giovanni Gaddi, Agnolo Gaddi og Niccolò Gaddi, var kjende målarar i samtida.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Taddeo Gaddi» frå ,  den 12. oktober 2013.  
 

Italienske målarar
Døde i 1366
Anton Ažbe

Anton Ažbe () var ein slovensk målar. Han spela ei viktig rolle som lærar for mange målarar frå det austlege Europa.

Liv og gjerning
Ažbe vart fødd i ein landsby i nærleiken av Škofja Loka, den gongen ein del av keisarriket Austerrike. Han var delvis lam frå fødselen, og vart foreldrelaus i åtteårsalderen. Han lærde seg å måle som lærling til Janez Wolf, og seinare ved kunstakademia i Wien og München.

30 år gammal grunnla Ažbe ein målarskule i München som vart mykje søkt av kunststudentar frå Aust-Europa. Mellom andre vart alle dei såkalla «fire store» slovenske impresjonistane; Rihard Jakopič, Ivan Grohar, Matej Sternen og Matija Jama, utdanna hos Ažbe. Dessutan var ein hel generasjon av russiske målarar som Ivan Bilibin, Mstislav Dobuzjinskij, Igor Grabar, Vasilij Kandinskij, Dmitrij Kardovskij og Kuzma Petrov-Vodkin, innom skulen hans. Ažbe sine undervisningsmetodar vart tekne i bruk av fleire russiske målarar, både av dei som vart verande i heimlandet, som Grabar, Kardovskij, og av emigrantar som Bilibin og Dobuzjinskij.

Ažbes eigen produksjon av kunst består av einast 26 verk, inklusive klasseromsstudiar. Hans lenge planlagde meisterverk vart aldri noko av, og hovudverket Odalisque frå 1902 er gått tapt. Til den gåtefulle personlegdomen hans kom alkoholisme, kjederøyking og bitter einsemd. Han førte ein enkel, nesten asketisk livsstil i det private og viste eksentrisk framferd i det offentlege. Ažbe verna om sine personlege hemmelegheiter til siste slutt, han var eit mysterium også for studentane sine og for lærarkollegaene.

Han døydde i München.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anton Ažbe» frå ,  den 12. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff

Slovenske målarar
målarar frå 1800-talet
Georg von Rosen

Johan Georg Otto von Rosen () var ein svensk målar. Han måla for ein stor del historiemåleri og portrett i den akademiske stilen. Rosen var professor ved Konstakademien i Stockholm 1880-1908, og samstundes direktør for same 1881-87 og 1893-99.

Liv og gjerning

Georg von Rosen vart fødd i Paris i 1843, der far hans, greven Adolf Eugène von Rosen, var generalkonsul. Under februarrevolusjonen 1848 flykta familien til Sverige. Åra 1855-61 studerte Rosen ved Konstakademien i den svenske hovudstaden. I 1862 reiste han til London for å sjå på verdsutstillinga i byen. Der vart han kjend med belgiaren Hendrik Leys sine arbeid, måleri med scener frå mellomalderen og renessansen måla i ein alderdomleg stil. Leys verk gjorde eit stort inntrykk på Rosen. 

Året etter reiste Rosen og oppsøkte Hendrik Leys i Antwerpen og heldt ei tid til i verkstaden hans. Vel heimkomen til Sverige måla han Sten Sture d.ä. intåg i Stockholm. Det mellomalderske bymiljøet med den noggranne attgjevinga av steinlegginga og den nærast usannsynlege rikdomen med bygningsdetaljar kjenner ein att frå frå Leys sine måleri. Rosen vart løna med «kongeleg medalje» for måleriet, og vart hylla av Oscar II for biletspråket, som i høg grad uttrykte idealet i den oscarianske tidsalderen.

Same året, 1863, la Rosen ut på ei lang reise. Han besøkte både Egypt, Palestina, Syria, Det osmanske riket, Hellas og Ungarn, der han studerte måleri. Frå 1866 budde han eit år i Roma, og vitja sidan Leys fram til belgiaren døydde i 1869. Deretter studerte han i München under Carl von Piloty og reiste sidan vidare til Italia, før han kom tilbake til Sverige i 1871. Etter heimkomsten måla han Erik XIV och Karin Månsdotter.

Frå 1880 var Rosen professor i figurteikning og måling ved kunstakademiet i Stockholm. Periodane 1881-87 og 1893-1899 var han direktør for Akademins läroverk. Som direktør for akademiet kom han i konflikt med ein ny generasjon av kunstnarar, dei såkalla opponenterna, som kravde reformer i utdanninga og ved utstillingspraksisen til akademiet. Georg von Rosen var derimot ein målar av den tradisjonelle akademiske skulen. Synet på kunstnaren som dekoratør var honom like framand som motbydeleg. Eit måleri skulle ha noko å seie, ha ein foredlande verknad.

I tida 1892-1900 var Rosen også leiar av Nordiska samfundet till bekämpande av det vetenskapliga djurplågeriet, ein organisasjon som i dag heiter Djurens Rätt.

Han levde ugift og døydde i Stockholm i 1923.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Georg von Rosen» frå ,  den 12. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff

Svenske målarar
Målarar frå 1800-talet
Kunstnarar frå Paris
Ingunn Foss

Ingunn Foss () er ein norsk politikar for Høgre. Ho vart vald som stortingsrepresentant for Vest-Agder fylke frå 2013.

Foss var ordførar i Lyngdal kommune frå 2007 til 2013. Ho kom inn i kommunestyret i 2003 og var varaordførar fram til ho tok over som ordførar etter valet 2007. Ho styrte kommunen saman med Venstre og Frp, der Frp har varaordføraren ved Sigmund Abusland. Ingunn Foss har også møtt som vararepresentant for Peter Gitmark i Stortinget.

Foss har jobba i Kvinesdal kommune i 27 år, og er tobarnsmor.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ingunn Foss» frå ,  den 12. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Ordførarar i Lyngdal
Høgreordførarar i Vest-Agder
Folk frå Lyngdal
Hans Fredrik Grøvan

Hans Fredrik Grøvan () er ein norsk politikar for Kristeleg Folkeparti. Han vart vald som stortingsrepresentant frå Vest-Agder fylke etter stortingsvalet i 2013. Sidan 2019 er han parlamentarisk leiar i KrF.

Grøvan var fylkesleiar i Vest-Agder KrF frå 2011 til 2013. Han har tidlegare vore ordførar i Lyngdal kommune i perioden 1995–2007. Han var vararepresentant nr. 3 på Stortinget for Vest-Agder 2001–2005, og han var også styreleiar i Agder Energi fram til desember 2005. Grøvan har også hatt ei stilling som prosjektleiar ved Senter for livsmestring og vore dagleg leiar i Lister nyskaping.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hans Fredrik Grøvan» frå ,  den 12. oktober 2013. 

 

Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Ordførarar i Lyngdal
KrF-ordførarar i Vest-Agder
Norunn Tveiten Benestad

Norunn Tveiten Benestad () er ein norsk politikar for Høgre. Ho er stortingsrepresentant frå Vest-Agder fylke og vart vald inn ved stortingsvalet 2013.

Benestad har bakgrunn frå forlagsbransjen, og kom til Stortinget frå ei stilling i Cappelen Damm Høyskoleforlaget. Tidlegare har ho jobba som lærar og kommunikasjonsrådgivar, og hatt stillingar i Høyskoleforlaget, Norges Røde Kors og Interkraft AS. Benestad har hatt verv i Sparebanken Pluss, Sørlandet Kunnskapspark Eiendom AS, Avfall Sør AS og Avfall Sør Husholdning AS.

Kjelder 

 
Denne artikkelen bygger på «Norunn Tveiten Benestad» frå ,  den 12. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Lokalpolitikarar i Kristiansand
Høgrepolitikarar i Vest-Agder
Folk frå Sarpsborg
Folk frå Kristiansand
Odd Omland

Odd Omland () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han var stortingsrepresentant for Vest-Agder fylke frå 2013 til 2017. I stortingsperiodane 2009–2013 og 2017–2021 var han vararepresentant nr 1 for Vest-Agder.

Omland var ordførar i Kvinesdal kommune frå 2003 til 2013. I kommunevalet i 2007 vart han vald på nytt med over 67 % av stemmene i det direkte ordførarvalet, i kommunen der han har vore kommunestyre-representant sidan 1980.  Ved stortingsvalet 2009 var Omland andrekandidat til Arbeidarpartiet frå Vest-Agder, og han vart dermed den første vararepresentanten frå partiet.

Kjelder 

Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Vararepresentantar til Stortinget
Ordførarar i Kvinesdal
Ap-ordførarar i Vest-Agder
Folk frå Kvinesdal
All We Know Is Falling

All We Know Is Falling er debutalbumet til det amerikanske rockebandet Paramore. Albumet blei utgjeve i USA den 26. juli 2005, og 24. april 2006 i Storbritannia. Det blei spelt inn på berre tre veker. I september 2005 kom det ut ein japansk spesialversjon av albumet, som inneheldt ein ekstrasong; «Oh, Star». Bassisten i Paramore, Jeremy Davis, speler kun bass på songen «Here We Go Again».

Per juli 2010 hadde albumet selt til saman rundt 528 000 eksemplar i USA, men før Riot! kom ut, hadde albumet berre selt 50.000 eksemplar. 26. mai 2009 kom det ut ei deluxeutgåve av albumet utgitt eksklusivt på iTunes med to live-låtar og tre musikkvideoar.

Sporliste
 «All We Know» – 3:13
 «Pressure» – 3:05
 «Emergency» – 4:00
 «Brighter» – 3:43
 «Here We Go Again» – 3:46
 «Never Let This Go» – 3:40
 «Whoa» – 3:21
 «Conspiracy» – 3:42
 «Franklin» – 3:18
 «My Heart» – 3:59
Japansk bonusspor
 «Oh, Star»  – 3:50

Personell
Hayley Williams – Vokal
Josh Farro – Gitar, vokal
Zac Farro – Trommer
Jeremy Davis – Bassgitar
Jason Bynum – Rytmegitar (slutta i bandet i 2005.)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «All We Know Is Falling» frå , og «All We Know Is Falling» frå  den 12. oktober 2013.  
 

Debutalbum frå 2005
Paramore-album
Rockealbum
Musikkalbum frå 2005
Francis Picabia

Francis-Marie Martinez Picabia () var ein målar og poet med fransk mor og ein spansk-kubansk far knytte til Cubas diplomatiske representasjon i Paris. Viktigaste verka hans vert knytte til dadaismen.

Liv og gjerning
Picabia var fødd i Paris og studerte i heimbyen kunst både på 'École des Beaux-Arts' og kunsthandverksskulen 'École des Arts Decoratifs'. Perioden 1903 til 1908 var han mykje påverka av verk av den impresjonistiske målaren Alfred Sisley. Deretter vende han seg mot kubismen.

Rundt 1911 engasjerte Picabia seg i kunstnargruppa Section d'Or. I gruppa vart han venn med Marcel Duchamp og kjend med Guillaume Apollinaire, Albert Gleizes, Roger de La Fresnaye, Fernand Léger og Jean Metzinger. Picabia deltok i 1913 med mange mange verk på ei stor kunstutstilling i New York. Merksemda han fekk, gjorde at han mellom 1913 og 1915 fleire gongar tok turen til New York, der han var aktiv i kunstlivet og introduserte modernistiske stilar og tankar for målarar og publikum i USA.

I 1916 heldt Picabia til i Barcelona, der han gav ut sitt første nummer av eit dada-tidsskrift, kalla 391. Det var i denne perioden han laga sine såkalla portraits mécaniques, bilete som synte fram mekaniske former. Verka kunne minne om plansjar lag av ein ingeniør, som tannhjul mot einsfarga bakgrunn; til dømes i verket Machine turn quickly (1916-18). Året etter fór han atter til USA, der han saman med Marcel Duchamp og Man Ray danna ein dada-krins. Nokre år seinare fekk Picabia meir sans for surrealismen. Frå 1925 gjekk Picabia tilbake til figurativ måling.

Tidleg i 1940-åra flytta han til Sør-Frankrike. Han overraska med å gje ut ein serie erotisk prega nakenbilete, basert på fotografi i eit såkalla mannfolkblad. Stilen var langt frå den akademiske og tradisjonelle måten å lage akt på. Han reiste tilbake til Paris før andre verdskrigen var over, måla abstrakt og skreiv poesi.

74 år gammal døydde han i fødebyen Paris.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Francis Picabia» frå ,  den 13. oktober 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Francis Picabia» frå ,  den 13. oktober 2013.  
 

Franske målarar
Gebyr

Gebyr er ei avgift som blir kravd inn for tenester i næringslivet, for offentlege forretningar eller for mindre lovbrot. Nokre døme på gebyr er bankgebyr, tinglysingsgebyr og parkeringsgebyr. Gebyr gjevne for lovbrot er ikkje juridisk rekna som straff.

Kjelder
Gebyr (2009, 14. februar), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 13. oktober 2013.
8.11 Gebyr og forenklet forelegg, Trafikksikkerhetshåndboken, tsh.toi.no.

Gebyr
Pengekravsrett
Lovis Corinth

Lovis Corinth, opphavleg Franz Heinrich Louis Corinth, () var ein tysk målar og grafikar som i sine modne arbeid sameina ekspresjonisme og impresjonisme.

Liv og gjerning

Corinth var fødd i Tapiau i Aust-Preussen. Talentet hans for teikning førte til at han i 1880 kom inn på kunstakademiet i München, med lærarar som var påverka av Barbizon-skulen. Corinth reiste seinare vidare til Paris og Académie Julian, der han studerte hos William-Adolphe Bouguereau. Dei tidlege måleria til Corinth vart skapte i ein naturalistisk stil, han interesserte seg lite for dei samtidige, impresjonistiske straumdraga.

I 1891 returnerte han til kunstakademiet i München, men året etter gav han opp akademi-studiane. I staden slo han seg i lag med andre frie kunstnarar og danna ein eigen organisasjon i 1894, kalla Berlin Sezession. År 1900 flytta Corinth til Berlin, der han hadde separatutstilling hos galleristen Paul Cassirer. 43 år gammal starta han ein teikne- og måleskule for kvinner i den tyske hovudstaden, og gifta seg med ein av dei første elevane sine.

Corinth vart i 1911 råka av hjerneslag. Hjerneslaget delvis lamma han, men kona hans hjelpte han slik at han i løpet av eitt år trena seg opp til å måle med høgrehanda. Han var likevel ute av stand til å arbeide på same måten som før, noko som førte til at målestilen hans vart mjukare og meir fargerik. Han fekk mykje ros for desse nye måleria, både for portretta og landskapsbileta. Landskapsmåleriet fekk elles ein meir framskoten plass i produksjonen hans.

Som svartkvit-kunstnar prøvde Corinth alle kjende grafiske teknikkar, med unnatak for akvatint. Han laga si første etsing i 1891 og første litografien i 1894. Av tresnitt finst einast 11, alle laga omkring 1919. Dei siste 15 leveåra laga han meir enn 900 grafiske arbeid, derimellom 60 sjølvportrett.

I 1925 reiste Picabia til Nederland for å sjå nærare på verk av gamle hollandske meistermålarar På turen fekk han lungebetennelse og døydde i Zandvoort.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lovis Corinth» frå ,  den 13. oktober 2013.

Bakgrunnsstoff 

Tyske målarar
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Norsk salmebok 2013

Norsk salmebok 2013 : For kyrkje og heim (N13) er hovudsalmeboka i Den norske kyrkja. Boka vert tatt i bruk 1. søndag i advent 2013 der kyrkjelyden har gjort vedtak om det. 

Salmedelen av Norsk salmebok 2013 står på nr. 1–899 i boka, og  inneheld 
596 tekstar henta frå Norsk Salmebok (1985), dvs. 67 % av salmane i NoS-1985
147 tekstar henta frå Salmer 1997, dvs. 51 % av salmane i S-97
336 tekstar frå andre kjelder, herunder 174 av dei salmetekstane som var sende ut til høyring i heftet Salmebok 2008.
Det kan i nokre tilfelle vere to eller fleire tekster til eitt nummer i boka, sidan nokre salmar står på meir enn eitt språk, og desse salmane er gitt att på same hovudnummer i boka. Nær 40 % av dei norske salmetekstane er gitt att på nynorsk, vel 60 % på bokmål. 

Salmane nr. 2–274 er ordna etter kyrkjeåret. Frå nr. 275 er temaet Gud, skaparen vår, frå nr. 335 Guds nåde i Jesus Kristus, frå nr. 512 Den heilage ande og kyrkja, frå nr. 701 Mennesket i Guds verd, frå nr 855 døden og det evige livet. På nr. 900–991 står det bibelske salmar og liturgiske ledd.  

Den norske kyrkja starta arbeidet med revisjon av hovudsalmeboka i 2004. Den endelege utforminga av boka vart vedtatt på kyrkjemøtet i 2012. Kyrkja har lagt vekt på å få større sjangerbredde enn i tidlagere salmebøker, ved at det i tillegg til dei tradisjonelle salmane er tatt inn gospel, spirituals, såkalla moderne lovsang og viser.  I tillegg til salmar på norsk, svensk og dansk er innsalg av salmar på dei tre samiske  språka og kvensk.  

Norsk salmebok 2013 er gitt ut på Eide forlag.

Kjelder
 Nettsidene til Den norske kyrkja

salmar
salmebøker
Bøker frå 2013
Lene Vågslid

Lene Vågslid () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet.

Ho er utdanna adjunkt, og har permisjon frå stillinga som lærar i Tokke kommune. Ho er også aktiv innan revy, musikk og song i heimfylket.

Vågslid var leiar i Telemark AUF 2003–2006, og har vore styremedlem i Telemark Arbeidarparti sidan 2003. Vågslid har vore vald inn på Telemark fylkesting sidan 2007 og 1. vararepresentant til Stortinget frå Telemark sidan 2009, men har hatt permisjon frå førstnemnde sidan oktober 2010 for å møte for Gunn Olsen på Stortinget. Vågslid er medlem av Stortingets familie- og kulturkomité.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Lene Vågslid» frå ,  den 13. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Bloggen til Lene Vågslid 

 

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar 2021-2025
Norske pedagogar
Folk frå Tokke
Christian Tynning Bjørnø

Christian Tynning Bjørnø () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han er fylkesvaraordførar i Telemark og gruppeleiar for Arbeidarpartiet i fylkestinget. Bjørnø var ein av landets yngste folkevalde då han vart valgt inn i bystyret og formannskapet i Porsgrunn kommune i 2003. Ved kommunevalet i 2007 vart han i tillegg leiar av hovudutvalg for barn, unge og kultur i same kommune.

Hausten 2008 til våren 2009 tenestegjorde han som studentpraktikant i Utanriksdepartementet, stasjonert ved den norske ambassaden i Stockholm. Bjørnø vart vald til leiar av Porsgrunn Arbeidarparti i 2010. Han sit i styret i Telemark Arbeidarparti og i Arbeidarpartiets landsstyre. I november 2012 vart Bjørnø nominert på tredjeplass på stortingslista til Telemark Arbeidarparti i forkant av stortingsvalet 2013. Bjørnø er utdanna adjunkt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Christian Tynning Bjørnø» frå ,  den 13. oktober 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 

Folk frå Porsgrunn
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Universitetet i Tübingen

Universitetet i Tübingen (Universitas Eberhardina Carolina) er eit universitet i Tübingen i Baden-Württemberg. Det har over 27 000 studentar og 10 000 vitskapeleg fast tilsette. 

Universitetet vart grunnlagt 1477 av hertug Eberhard V.

Folk tilknytte universitetet 

 Hans Bethe
 Karl Ferdinand Braun
 Philipp Melanchthon
 Horst Köhler

Bakgrunnsstoff 
 http://www.uni-tuebingen.de/

Universitet i Tyskland
Tübingen
Skipingar i 1477
Tyskland i 1477