alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Naturally av J.J. Cale

Naturally er debutalbumet til J.J. Cale. Det kom ut i 1972 og inneheld songen «After Midnight», som først vart spelt inn av Eric Clapton i 1970. Cale, som stort sett var gått i gløymeboka på den tida, kjende ikkje til at Clapton hadde spelt inn songen før «After Midnight» vart ein radiohit i 1970. Cale fortalte til Mojo at då han høyrde Clapton sin versjon på radio «var eg lutfattig, og tente ikkje nok til mat og eg var ikkje ung heller. Eg var i trettiåra, så eg vart veldig glad. Det var så fint å tene litt pengar.» Venen til Cale, produsenten Audie Ashworth, oppfordra Cale til å spele inn eit heilt album for å utnytte suksessen til songen hans. 

Naturally vart spelt inn sjølvstendig, og musikarane fekk betalt demo-honorar. Somme songar, som «Call Me the Breeze», vart spelte inn med ein primitiv trommemaskin og høyrest nesten ut som demoar. Albumet synte den særeigne, underdrivne stilen til Cale, og sette i gang solokarrieren hans, som han heldt gåande til han døydde i 2013. Albumet inneheld hittane «Crazy Mama» (22. plassen på Billboard Hot 100- den einaste han fekk på topp 40) og «After Midnight» (42. plassen) i tillegg til radiohittar som «Bringing it Back» (spelt inn av Kansas for debutalbumet deira), «Call Me the Breeze» (seinare spelt inn av Lynyrd Skynyrd) og «Clyde» (seinare spelt inn av Dr. Hook and the Medicine Show og ein countryhit i 1980 for Waylon Jennings).

Thom Owens frå AllMusic gav albumet tre av fem stjerner og sa då at «Cale fangar leikande lett ein lat, rullande boogie som gjekk i mot alle kommersielle artar av boogie blues og countryrock på den tida». 

I 2009 kom albumet ut på ny i lag med Really, som ei fransk 24-spors dobbeltplate på Universal Records i serien '2 For 1' .

Innhald

Medverkande

Musikarar

 J.J. Cale – gitar, vokal
 Karl Himmel – trommer
 Chuck Browning – trommer
 Tim Drummond – bass
 Carl Radle – bass
 Norbert Putnam – bass
 Bob Wilson – piano
 David Paul Briggs – piano, orgel
 Jerry Whitehurst – piano
 Weldon Myrick – steelgitar
 Buddy Spicher – fele
 Shorty Lavender – fele
 Walter Hayness – dobro
 Mac Gayden – slidegitar
 Ed Colis – munnspel
 Diane Davidson – korvokal

Produksjon
 Plateomslag - Rabon
 Lydteknikar – James Long

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Naturally (J. J. Cale album)» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1972
J.J. Cale-album
Shelter Records-album
Album produserte av Audie Ashworth
Carl Radle

Carl Dean Radle () var ein USA-amerikansk bassist som har spelt og turnert med mange kjende artistar frå seint i 1960-åra og i 1970-åra. Han vart posthumt innlemma i Oklahoma Music Hall of Fame i 2006.

Radle var mest kjend for det lange samarbeidet med Eric Clapton, som byrja i 1969 med Delaney and Bonnie and Friends og fortsette i 1970 med Derek and the Dominos. I 1970 vart Radle med på Joe Cocker sin Mad Dogs and Englishmen-turné. Han spelte på alle soloprosjekta til Clapton frå 1970 til 1979 og var med på turneane hans. 

Radle spelte òg inn musikk med Dave Mason, J.J. Cale, George Harrison, Joe Cocker, Leon Russell og Buddy Guy, blant fleire. Han er å sjå i Martin Scorsese-filmen The Last Waltz frå 1978, som dokumenterer den siste konserten til The Band i 1976.

Radle døydde i mai 1980 av ein nyreinfeksjon han fekk som følgje av langvarig misbruk av alkohol og dop. Han vart 37 år gammal.

Diskografi

Med Derek and the Dominos
 1970 Layla and Other Assorted Love Songs
 1973 In Concert
 1990 The Layla Sessions: 20th Anniversary Edition
 1994 Live at the Fillmore

Med Eric Clapton
 1970 Eric Clapton
 1974 461 Ocean Boulevard
 1975 E. C. Was Here
 1975 There's One in Every Crowd
 1976 No Reason to Cry
 1977 Slowhand
 1978 Backless

Andre
 1972 Naturally - J.J. Cale

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Carl Radle» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikarar frå Tulsa
Bluesmusikarar frå Oklahoma
USA-amerikanske rockebassistar
Derek and the Dominos-medlemmar
Delaney & Bonnie & Friends-medlemmar
USA-amerikanske studiomusikarar
Weldon Myrick

Weldon Merle Myrick () var ein USA-amerikansk steelgitarist.

Myrick var frå Jayton i Texas. Han debuterte i 1964 då han spelte på countryhitten «Once a Day» av Connie Smith. Ho kalla Myrick «karen som var ansvarleg for å skape Connie Smith-stilen.»

Seint i 1960-åra byrja han å spele med Bobby Thompson og Charlie McCoy og danna Area Code 615.

Han var òg medlem av ei gruppe studiomusikarar i Nashville kalla The Nashville A-Team. Dei akkomapagnerte mange songarar som Eddy Arnold, Jim Reeves, Bob Dylan, Moon Mullican, Jerry Lee Lewis, for å nemne nokre få. 

Han døydde i 2014, 76 år gammal, av eit hjerneslag.

Diskografi

Med Area Code 615
Area Code 615, 1969
Trip in the Country, 1970

Som studiomusikar

 Browns Sing the Big Ones from Country, The Browns, 1967 
 Make Mine Country Charley Pride, 1968 
 Come from the Shadows, Joan Baez, 1972
 Home Free, Dan Fogelberg, 1972 
 Jesus Was a Capricorn, Kris Kristofferson, 1972
 Superpickers, Chet Atkins, 1974 
 Breakaway, Kris Kristofferson og Rita Coolidge , 1974
 The Car Over the Lake Album, The Ozark Mountain Daredevils, 1975 
 Tattoo, David Allan Coe, 1977
 From A Radio Engine To The Photon Wing Michael Nesmith, 1977
 Family Album, David Allan Coe, 1978
 Three on the Trail, Riders in the Sky, 1979 
 The Champ, Moe Bandy, 1980
 Feel the Fire, Reba McEntire, 1980
 The Baron, Johnny Cash, 1981 
 Heart to Heart, Reba McEntire, 1981
 One of a Kind, Moe Band], 1982 
 Unlimited, Reba McEntire, 1982
 Bobbie Sue,  The Oak Ridge Boys, 1982
 #8, J.J.Cale, 1983
 Somebody's Gonna Love You, Lee Greenwood, 1983
 Behind the Scene, Reba McEntire, 1983
 Just a Little Love, Reba McEntire, 1984
 Does Fort Worth Ever Cross Your Mind, George Strait, 1984 
 Have I Got a Deal for You, Reba McEntire, 1985
 Just a Woman, Loretta Lynn, 1985
 Paper Roses, Marie Osmond, 1973
 In My Little Corner of the World, Marie Osmond, 1974
 Who's Sorry Now, Marie Osmond, 1975
 Whoever's in New England, Reba McEntire, 1986
 Who Was That Stranger,  Loretta Lynn, 1988
 At This Moment, Neal McCoy, 1990
  Greatest Hits, Vol. 3, Ronnie Milsap, 1991
 A Lot About Livin' (And a Little 'bout Love), Alan Jackson, 1992
 In This Life, Collin Raye, 1992
 Delta Dreamland, Deborah Allen, 1993 
 Honky Tonk Angels, Dolly Parton, Loretta Lynn og Tammy Wynette, 1993

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Weldon Myrick» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
Steelgitaristar
Mac Gayden

McGavock Dickinson «Mac» Gayden er ein USA-amerikansk rock- og countrysongar, låtskrivar, musikar og platepodusent. Han er òg sjef i Wild Child Records, som vart skipa i 2004.

Gayden var med å starte musikkgruppene Area Code 615 og Barefoot Jerry, der han spelte gitar, klaverinstrument og song. Gayde slutta i Barefoot Jerry i 1972 for å skipe sitt eige band, Skyboat. Den største hitten til Gayden som låtskrivar var «Everlasting Love», opphavleg innspelt av Robert Knight. Dnene gjekk til topps i Storbritannia då han vart covra av Love Affair i januar 1968. 

Gayden spelte òg med Bob Dylan, Linda Ronstadt and the Stone Poneys, John Hiatt, Loudon Wainwright, Joe Simon, Ivory Joe Hunter, Margie Hendrixs, Kris Kristofferson, Gregg og Duane Allman, Steve Young, Jerry Jeff Walker, Ian & Sylvia, Elvis Presley, Hoyt Axton, Leonard Cohen og Simon & Garfunkel blant fleire.

Diskografi
McGavock Gayden (produsert av Bob Johnston)
Skyboat
Hymn to the Seeker
Nirvana Blues (CD)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mac Gayden» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Wild Child Records

Musikarar frå Nashville
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske southern rock-musikarar
Clyde av J.J. Cale

«Clyde» er ein song skriven av J.J. Cale og først gjeven ut på albumet hans Naturally i 1972. Den amerikanske gruppa Dr. Hook spelte inn songen i 1978 på albumet deira Pleasure and Pain. Songen vart ein suksess for den amerikanske countryartisten Waylon Jennings.

Jennings gav ut songen i april 1980 som den første singelen frå albumet Music Man, og nådde sjuandeplassen på Billboard Hot Country Singles-lista og nådde toppen av RPM Country Tracks-lista i Canada. 
Songen er òg å høyre i filmen Watchmen frå 2009.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Clyde (song)» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
J.J. Cale-songar
Songar skrivne av J.J. Cale
RCA Records-singlar
Waylon Jennings-songar
Singlar frå 1980
Dr. Hook-songar
After Midnight av J.J. Cale

«After Midnight» er ein rockelåt av J.J. Cale, først spelt inn i 1966. Eric Clapton spelte seinare songen for debutalbumet sitt, som kom ut i 1970. Clapton si utgåve vart ein suksess og dette fekk Cale til å spele inn songen på nytt for sitt debutalbum, Naturally, i 1972. I 1988 spelte Clapton inn songen på ny for ein ølreklame for Michelob og gav òg denne ut på singel.  «After Midnight» er rekna som ein av signaturlåtane til Clapton.

Salslister

Eric Clapton-versjonen

Andre versjonar
I tillegg til Clapton, har songen blitt spelt av artistar som Chet Atkins, Jerry Garcia Band, Pretty Lights, Phish, Maggie Bell, The Disco Biscuits, Marc Cohn og Danny Elfman. Sérgio Mendes og hans Brasil '77 spelte inn songen i 1971 på albumet País Tropical. Han vart òg spelt inn av reggaebandet The Pioneers under tittelen «Let It All Hang Out» på albumet Yeah frå 1971. John Mayer Trio framførte ein versjon av songen på Late Night with Seth Meyers on 27. februar 2014.

Sjå òg
«Cocaine», ein annan Cale-song som Clapton gjorde kjend.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «After Midnight (J. J. Cale song)» frå ,  den 15. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

songar frå 1966
Singlar frå 1970
J.J. Cale-songar
Liberty Records-singlar
Polydor Records-singlar
Songar skrivne av J.J. Cale
Eric Clapton-songar
Chet Atkins-songar
Jerry Garcia Band-songar
Phish-songar
Mark Cohn-songar
Sergio Mendes-songar
The Pioneers-songar
Handball-NM 1976 for kvinner

Noregsmeisterskapen i handball 1976 for kvinner vart vunne av Idrettslaget Vestar etter finalesiger 15-9 over Sverresborg Idrettsforening. Det var Vestars fyrste triumf i NM-cupen og Sverresborgs fyrste cupfinale.

Finalen
Finalen vart avvikla i Mossehallen i Moss laurdag 11. desember 1976 framfor 250 tilskodarar. Vestar tok kommandoen i kampen frå start og leia 11-5 ved pause, i den andre omgangen auka laget frå Oslo leiinga med to mål slik at sluttresultatet vart 15-9.

Målskårarar for Vestar var Karen Fladset med 5 nettkjenningar, Berit Urdal 3, Anne Gangsø og Anne Eriksen 2, medan Unni Anisdahl, Grethe Tønnesen og Kari Aagaard skåra 1 kvar.

Seks av Sverresborg sine mål kom ved Åse Nygård, elles skåra Inger Sundal, May-Britt Sætre og Tove Haugen kvar sitt mål.

Kai Huseby og Arne Kristiansen dømde kampen.

Kjelder
Arbeiderbladet 13.12.1976

Handball i Noreg
Sport i 1976
1976 i Noreg
Idrettstilskipingar i Viken
Idrett i Moss
Karl Ivarsson

Karl Marenius Ivarsson () var ein norsk skulemann og politikar frå Trondenes i Troms. Han var stortingsmann frå 1919 til 1922 for partiet Venstre.

Karl Ivarsson var son til ein fiskar frå Kasfjord i dåverande Trondenes herad. Han dreiv sjølv fiskje i yngre år, gjekk så 1886-88 seminaret i Tromsø. Der etter var han lærar 1898-90 i Måsøy og 1891-98 i Trondenes og Harstad. Frå våren 1898 til 1918 underviste han ved folkeskulen i Vardø, siste fem åra som skulestyrar. Jamsides var han kyrkjesongar i Vardø. I tida frå 1. oktober 1920 til han døydde i desember 1922 var han skuledirektør i Finnmark.

Ivarsson var forlikskommissær i Vardø 1901-17 og bystyremedlem 1904-22. Treårsperioden 1913-16 var han ordførar i Vardø. Hausten 1918 vart han vald til stortingsrepresentant for dei tre byane i Finnmark og Venstre, attvald hausten 1921 som ein av fire representantar frå dei seks byane i Nord-Noreg. På Stortinget var han heile vegen medlem i Konstitusjonskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Norske skulefolk
Folk frå Harstad
Köflach

Köflach er ein by og ein kommune i distriktet Voitsberg i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 43,3 km² og i kring 9 900 ibuarar. Byen Köflach ligg straks vest om Graz, 449 meter over havet, og har 4 400 ibuarar.

Stölzle-Glasgruppe, ein produsent av glasvarer med om lag 2 400 tilsette, har hovudkontor i Köflach.

Kjelder

Kommunar i Steiermark
Byar i Austerrike
Blodsmak

Blodsmak er ei norsk folkrockgruppe. Gruppa vart skipa i 2012 i Drammen og er samansett av vokalisten Tom Ostad, gitaristane Asgeir Størdal og Magnus Tveiten og bassisten Steinar Evant. Songane til gruppa er skrivne på nynorsk. Siden oppstarten har dei halde fram med å utvikle sin eigen hybrid av heavy rock med snev av norsk folkemusikk, som dei har kalla «hallingcore».

Det andre albumet deira, Gjennom marg og bein, vart gjeve ut 11. mars 2016.

Diskografi 
 Av jord er me komne (2014)
 Gjennom marg og bein (2016)

Referansar 

Musikkgrupper frå 2010-talet
Musikkgrupper skipa i 2012
Norske heavy metal-band
Voitsberg

Voitsberg er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 28,6 km² og i kring 9 400 ibuarar. Byen Voitsberg ligg 394 meter over havet, om lag 30 km vest om Graz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Voitsberg» frå ,  den 16. september 2018.  
 

Kommunar i Steiermark
Byar i Austerrike
Really av J.J. Cale

Really er det andre studioalbumet til J.J. Cale, gjeve ut i 1973. 

Really vart produsert av Audie Ashworth, som produserte alle Cale-albuma fram til 1983. Cale var særs stolt over at bluegrassmusikarane Uncle Josh Graves og Vassar Clements spelte på Really, og sa seinare til Derek Halsey på Swampland.com i 2004, «Det var eit av høgdepunkta i livet mitt, altså. Me spelte inn i Bradley’s Barn, og eg var stor fan av Lester Flatt og Earl Scruggs. Og Josh var sjølvsagt dobro-spelaren for dei, og Vassar var 'Mister bluegrass felespelar', og begge desse kom til studio og spelte den dagen. Dei var som Buddy Emmons i studio; dei var så gode at du hadde lyst å stoppe og spele sjølv berre for å nyte kor gode dei var til å spele.»

I 2009 vart albumet gjeve ut på nyt med Naturally, som ein del av ei fransk, eksklusiv dobbeltplate.

Innhald

Medverkande
 J.J. Cale – gitar, vokal
 Barry Beckett – piano
 Bill Boatman – gitar
 David Briggs – piano
 Kenneth A. Buttrey – trommer
 Jimmy Capps – gitar
 Vassar Clements – fiolin
 Kossie Gardner – organ
 Mac Gayden – gitar
 Gary Gilmore – bassgitar
 Josh Graves – dobro
 Roger Hawkins – trommer
 Bob Holmes – harmonivokal
 David Hood – bassgitar
 Bill Humble – trombone
 Jimmy Johnson – gitar
 Jim Karstein – trommer
 Charlie McCoy – munnspel
 Farrell Morris – perkusjon, conga, trommer
 Bob Phillips – trompet
 Norbert Putnam – bassgitar
 Bob Ray – bassgitar
 Norman Ray Bass – saksofon, vokal
 Don Sheffield – trompet
 George Soulé – trommer
 Robert Tarrant – conga
 Bobby Woods – piano
 Joe Zinkan – bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Really (album)» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
J.J. Cale-album
Shelter Records-album
Album produserte av Audie Ashworth
Bärnbach

Bärnbach er ein by og ein kommune i distriktet Voitsberg i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 31,6 km² og i kring 5 600 ibuarar. Byen Bärnbach ligg 424 meter over havet, om lag 48 km vest om Graz.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bärnbach» frå ,  den 16. september 2018.  
 

Kommunar i Steiermark
Byar i Austerrike
Josh Graves

Burkett Howard «Josh» Graves () var ein amerikansk bluegrassmusikar. Han hadde òg kallenamna «Buck» og «Uncle Josh», og skal ha introdusert resonatorgitaren (ofte berre kalla Dobro) i bluegrassmusikken kort tid etter han vart med i Lester Flatt, Earl Scruggs and the Foggy Mountain Boys i 1955. Han vart innlemma i International Bluegrass Music Hall of Honor i 1997.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Josh Graves» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Folk frå Tellico Plains i Tennessee
USA-amerikanske bluegrassgitaristar
Slidegitaristar
International Bluegrass Music Hall of Honor
Musikarar frå Tennessee
Cheeta

Cheeta (også skrive Cheetah, Cheta og Chita) er ein oppdikta sjimpanse som opptredde i Tarzan-filmane frå 1930- til 1960-åra, og i fjersynsserien om Tarzan frå 1966 til 1968. Rolla er blitt spelt fleire ulike sjimpansar, som regel hannar, men også nokre hoer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cheeta» frå ,  den 16. september 2018.  
 

Kjende dyr
Sjimpansar
Tarzan
Okie av J.J. Cale

Okie er det tredje studioalbumet til J.J. Cale, gjeve ut i 1974.

Fleire av songane på albumet vart seinare spelte inn av andre artistar, som «I Got the Same Old Blues» av Freddie King, Eric Clapton, Captain Beefheart, Bobby Bland, Lynyrd Skynyrd og Bryan Ferry; «Anyway the Wind Blows» av Brother Phelps i 1995 og Bill Wyman's Rhythm Kings i 1999; og «Cajun Moon», av Herbie Mann i 1976,  Poco og Randy Crawford. «I'd Like to Love You, Baby» vart spelt av Tom Petty & The Heartbreakers i 2003 og finst på albumet The Live Anthology frå 2009.

Innhald

Medverkande
Spor 2 & 3 – 10. mai 1973
Columbia Studio B, Nashville, Tennessee
 Stan Hutto - lydteknikar
 Tommy Cogbill - bass
 Karl Himmel - trommer
 Jerry Smith - piano
 Harold Bradley - rytmegitar
 Grady Martin - elektrisk gitar
 Spor 2
 J.J. Cale - gut slidegitar, vokal
 Spor 3
 George Tidwell - trompet
 Dennis Goode - trombone
 Billy Pruett - saksofon
 J.J. Cale - gitar, vokal

Spor 4 og 8 – 7. mai 1973; Spor 12 – 9. juli 1973; Spor 6 – 10. juli 1973
Woodland Studio B, Nashville, Tennessee
 Rick Horton - lydteknikar
 J.J. Cale - gitar, vokal
 Spor 4 & 8
 Tim Drummond - bass
 Karl Himmel - trommer
 Jerry Whitehurst - klaverinstrument
 George Tidwell - trompet
 Dennis Goode - trombone
 Billy Pruett - saksofon
 Spor 12 & 6
 Tommy Cogbill - bass
 Kenny Malone - trommer
 Hargus «Pig» Robbins - piano
 Mac Gayden - gitar

Spor 11 – 2. august 1973; Spor 9 – 4. oktober 1973; Spor 5 – 5. desember 1973
Huset til J.J. Cale i Tulsa, Oklahoma
 Audie Ashworth - lydteknikar
 Joel Green - bass
 Terry Perkins - trommer
 Paul Davis - gitar
 J.J. Cale - gitar, vokal
 Spor 5
 Weldon Myrick - steelgitar

Spor 1, 7 & 10 – 20. november 1973
Bradley's Barn i Mount Juliet i Tennessee
 Joe Leach - lydteknikar
 Kenny Malone - trommer
 Farrell Morris - perkusjon
 Beegie Cruzer - klaverinstrument
 Reggie Young - gitar
 J.J. Cale - gitar, vokal
 Spor 10
 Red Spivey - piano
 Spor 1 & 10
 Mike Leech - bass
 Spor 7
 Joel Green - bass

Produsent: Audie Ashworth

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Okie (album)» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
J.J. Cale-album
Shelter Records-album
Album produserte av Audie Ashworth
I'll Be There (If You Ever Want Me)

«I'll Be There (If You Ever Want Me)»' er ein song skriven og gjeven ut på singel av den amerikanske countryartisten Ray Price. Etter at han vart ein stor countryhit i 1954, vart songen ofte spelt av andre artistar, som Cowboy Copas, Elvis Presley, Connie Smith, Johnny Bush, George Jones og Tammy Wynette, Ronnie Milsap, Heather Myles, Martina McBride, Sam Palladio, Don White & Eric Clapton, Willie Nelson, Nick Lowe, Gail Davies og J.J. Cale.

Ray Price-versjonen 
Ray Price skreiv «I'll Be There (If You Ever Want Me)» i lag med låtskrivaren Rusty Gabbard. Songen vart spelt inn 28. desember 1953 i «Castle Recording Studio» på Tulane Hotel i Nashville. Same dagen spelte dei inn «Release Me» (som vart B-sida til singelen) og «The Last Letter». Innspelinga vart produsert av Don Law. Singelen kom ut i januar 1954 på Columbia Records og «I'll Be There (If You Ever Want Me)» nådde andreplassen på Billboard Magazine Most Played C&W in Juke Boxes-lista. I tillegg nådde B-sida («Release Me») topp 10 på same lista. Opphavleg vart ikkje songen gjeven ut på eit album.

«I'll Be There (If You Ever Want Me)» var ein del av ein serie songar spelte inn tidleg i karrieren til Ray Price. Han syner ein musikalsk person bygd på ideologien og musikken til venen og mentoren Hank Williams. Price spelte ofte songen med bandet til Williams, Drifting Cowboys, på konsertar.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'll Be There (If You Ever Want Me)» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1954
Singlar frå 1954
Singlar frå 1980
Ray Price-songar
Songar produserte av Gail Davies
Columbia Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
George Jones-songar
Connie Smith-songar
Ernest Tubb-songar
Johnny Cash-songar
J.J. Cale-songar
Ronnie Milsap-songar
Tammy Wynette-songar
Willie Nelson-songar
Leon Russell-songar
Nick Lowe-songar
Don Williams-songar
Martina McBride-songar
Gail Davies-songar
Elvis Presley-songar
John Fogerty-songar
Eric Clapton-songar
Precious Memories

Precious Memories er ein tradisjonell gospelsong tilskriven J.B.F. Wright i 1925. J. B. F. Wright var fødd i Tennessee 21. februar 1877. Songen er ofte blitt framført av ei rekkje forskjellige og kjende artistar som Tammy Wynette, Rosetta Tharpe, Johnny Cash, Alan Jackson, Emmylou Harris, Daniel O'Donnell, The Edwin Hawkins Singers, ein duett av George Jones & Patti Page, Jim Reeves, Bob Dylan, J.J. Cale og James Blackwood's quartet.

Dolly Parton spelte inn songen i 1999 på Dollywood-albumet Precious Memories. Systera hennar, Stella Parton, spelte inn songen for gospelalbumet hennar Appalachian Gospel.

Ein versjon av The Stanley Brothers kan høyrast på Rick Grimes (Andrew Lincoln) sin radio i byrjinga av The Walking Dead sesong fire. Susan Raye sin versjon vart brukt i introen og rulleteksten til Paul Schrader-filmen Hardcore (1979).

Aretha Franklin spelte inn eit konsertopptak for albumet hennar Amazing Grace (1972) og Ronnie Milsap for albumet sitt Then Sings My Soul (2009).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Precious Memories (hymn)» frå ,  den 16. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Gospelsongar
CeCe Peniston-songar
Sister Rosetta Tharpe-songar
Bill Monroe-songar
Jim Reeves-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Jimmie Rodgers-songar
Duane Eddy-songar
Charlie Walker-songar
Jean Shepard-songar
Kenny Rogers-songar
Willie Nelson-songar
Ray Price-songar
Bob Dylan-songar
Brenda Lee-songar
Dolly Parton-songar
George Jones-songar
Patti Page-songar
Randy Travis-songar
Ronnie Milsap-songar
Aretha Franklin-songar
J.J. Cale-songar
Emmylou Harris-songar