alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurovision Song Contest 2018

Eurovision Song Contest 2018 (ESC 2018), offisielt 63. Eurovision Song Contest, var den 63. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart arrangert i MEO Arena i Lisboa, Portugal, som vann Eurovision Song Contest i 2017, med semifinaler 8. og 10. mai og finale 12. mai.

43 land deltok i Eurovision Song Contest i 2018. Russland returnerte til tevlinga, etter ein pause på eitt år.

Etter ein røysteprosess basert på eit format med 50 prosent juryrøyster og 50 prosent telefonrøyster, vann Israel tevlinga for fjerde gong, med «Toy» av Netta Barzilai. Austerrike vann juryrøystinga, med Sverige på andre plass og Israel på tredje plass. Israel vann telefonrøystinga, med Kypros på andre plass og Italia på tredje plass. Dette var Israel sin fjerde seier i tevlinga.

Deltakande land

Attendevendande til tevlinga 
Waylon representerte Nederland, saman med gruppa The Common Linnets, i 2014 som artist med låta «Calm After The Storm» og enda på 2. plass i finalen.

Alexander Rybak representere Noreg og vann Eurovision Song Contest i 2009 med låta «Fairytale». Han mottok den høgaste poengsummen i Eurovision Song Contest si historie, med det "gamle" poengsystemet, med 387 poeng.

Semifinale 1 
Nitten land deltok i den fyrste semifinalen 8. mai. Portugal, Spania og Storbritannia kringkasta og røysta i denne semifinalen.

Semifinale 2 
Atten land deltok i denne semifinalen 10. mai. Frankrike, Italia og Tyskland kringkasta og røysta i denne semifinalen. Italia hadde eit ynske om å kringkaste denne semifinalen, noko som vart godkjent av referansegruppa.

Finale

Røystegjeving

Semifinale 1

12 poeng – juryane 

Juryane frå kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 1:

12 poeng – sjåarane 

Kvart land hadde ei telefonrøysting der sjåarane gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 1:

Semifinale 2

12 poeng – juryane 

Juryane frå kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 2:

12 poeng – sjåarane 

Kvart land hadde ei telefonrøysting der sjåarane gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 2:

Finalen 
Jury- og telefonrøystene i finalen er satt opp i to separate tavler for å gjere tavlene meir oversiktlege.

12 poeng – juryane 

Juryane frå kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i finalen:

12 poeng – sjåarane 
Kvart land hadde ei telefonrøysting der sjåarane gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over landa som fekk 12 poeng i finalen:

Sjå òg 
 Junior Eurovision Song Contest 2018
 OGAE Second Chance Contest 2018
 Adresse Lisboa

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

 Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest

Eurovision Song Contest
 
2018
Musikktevlingar i 2018
Kryptonitt

Kryptonitt er eit fiktivt mineral som er sentralt i teikneserien Supermann. Mineralet har namn etter den fiktive planeten Krypton.

Oppdikta stoff
Supermann
Arnljot Norwich

Arnljot Norwich () var ein norsk forretningsmann og politikar frå Harstad. Han representerte partiet Høgre og Troms fylke på Stortinget frå 1977 til -89. Perioden 1973-77 var han vararepresentant.

Norwich gjekk elektrolina ved Trondheim tekniske skole 1944-46 og handelsskule i Harstad 1946/47. Til 1948 arbeidde han som ingeniør i faren sitt elektrofirma, Marcus Norwich i Harstad. I 1949 grunnla han og ein bror elektrofirmaet Brødrene Norwich, eit firma han var disponent for til 1984.

Norwich engasjerte seg i lokalpolitikken for Høgre, og var varaordførar i Harstad 1968-69 og ordførar 1970-77. Tingbolken 1973-77 var han vararepresentant til Stortinget frå Troms fylke, og møtte ved eit par høve medan den faste representanten, Martin Buvik, hadde permisjon. Frå 1977 til 1989 hadde Norwich fast tingsete. Han var då medlem i Industrikomiteen 1977-1981, sekretær i Energi- og industrikomiteen 1981-85 og medlem i Finanskomiteen frå oktober 1985 til mai 1986. Då Gro Harlem Brundtland danna si andre regjering, vart Norwich vald til leiar i Forbrukar- og administrasjonskomiteen, eit verv han hadde dei siste tre åra på Stortinget.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Harstad
Hans Frette

Hans Frette () var ein norsk arbeidar og politikar frå Sauda. Han var stortingsrepresentant frå Rogaland og Arbeidarpartiet frå 1977.

Frette var son til ein fabrikkarbeidar. Frå 1942 arbeidde han som bod i Televerket på heimstaden. Sidan hadde han Televerket som arbeidsgjevar til han vart pensjonert. Han var telefonarbeidar frå 1947, telefonmontør frå 1953, telefonformann frå 1967 og montasjeleiar frå 1971.

Frette deltok i lokalpolitikken og vart vald til varaordførar i Sauda for 1966-67. Deretter var han ordførar i ti år frå 1968 til -77. Han var landsstyremedlem i Det norske Arbeidarparti i tida 1965-1977. I 1977 vart han vald til å representere Arbeidarpartiet og Rogaland på Stortinget, attvald 1981 og 1985. Alle tolv sesjonane på Tinget var han medlem i Samferdslekomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Sauda
Porfyrin

Porfyrin (av porfyr) er ei gruppe av organisk sambindingar som har eit heterosyklisk grunnskjelett av pyrrolkjernar knytt saman med metingrupper (-CH-). Heme og klorofyll er porfyrin som finst i naturen. Dei inneheld kvar eit metallatom (respektive jarn og magnesium) som er knytt til nitrogenatoma i pyrrolkjernane.

Porfyrindelen av heme vert syntetisert i sellene ut frå aminosyra glysin og sitronsyresykluskomponenten ravsyre-CoA, som saman dannar δ-aminolevulinsyre. To molekyl av dette stoffet dannar  porfobilinogen, og fire av desse att reagerer so under danninga av ymse porfyrin. Visse arvelege forstyrringar og tungmetallforgiftingar gjev opphoping av eitt eller fleire av mellomprodukta (porfyri).

Kjelder 

 
Biomolekyl
Reidar Bruu

Reidar Bruu () var ein norsk forretningsmann og politikar frå Oslo. Han representerte partiet Høgre og Oslo på Stortinget frå 1954 til 1969.

Bruu var son til ein kjøpmann i hovudstaden. Han utdanna seg ved Oslo handelsgymnasium før han var innom Krigsskulen. Seinare i 1920-åra tok han praktisk utdanning i Tyskland og England. I 1923 vart han tilsett i manufakturforretninga Brødrene Bruu, eit firma han vart medeigar av i 1926.

Bruu tok ei leiande rolle i organisasjonslivet. Mellom anna var han formann 1952-55 i Manufakturkjøpmennenes landsforening og 1954-57 i Norges Kjøpmannsforbund. Seinare var han styremedlem i Norsk Folkemuseum 1963-73 og styreformann i Televerket 1969-73 og i Den norske Opera 1969-75.

Perioden 1952-55 var Bruu bystyrerepresentant i Oslo. Hausten 1953 vart han vald inn på Stortinget for Høgre. Med tre attval vart han sitjande på Tinget i seksten år. Her var han medlem 1954-57 i Justiskomiteen, 1958-61 i Militærkomiteen og 1961-69 i Samferdslekomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Oslo
Mário Soares

Mário Alberto Nobre Lopes Soares () var ein portugisisk statsleiar under den tredje republikken. Etter å ha vore med å grunnleggje det portugisiske sosialistpartiet i Vest-Tyskland i 1973, deltok han i den såkalla nellikrevolusjonen og var Portugals utanriksminister i 1974. I tre ulike periodar var han i 1976-77, 1978 og  1983-85 statsminister i landet. Til sist var Soares frå 1986 til 1996 president i republikken Portugal. Frå 1999 til 2004 var han parlamentsmedlem i Europaparlamentet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mário Soares» frå ,  den 4. februar 2017.  
 

Portugisiske statsministrar
Portugisiske presidentar
Portugisiske politikarar
David Herd

David George Herd () var ein skotsk fotballspelar, mest kjend frå si tid som midtspiss på Manchester United på 1960-talet.

Herd slo seg inn i fyrsteellevaren til Arsenal FC i 1956/57-sesongen og var fast på laget dei neste fire åra. Sommaren 1961 vart han overført til Manchester United og var ein viktig angrepsspelar som var med å vinne FA-cupen i 1963. I finalen mot Leicester City FC skåra Herd to av måla då Manchester United vann 3–1. Han vart ligameister i 1965 og på ny i 1967. Etter eit beinbrot i mars 1967 fekk han lite speletid. I juli 1968 gjekk han til Stoke City, der han spelte i to år.

Herd spelte fem landskampar for Skottland i tida 1958-61 og skåra tre mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Herd (footballer)» frå ,  den 4. februar 2017.  
 

Manchester United-spelarar
Arsenal-spelarar
Stoke-spelarar
Skotske fotballspelarar
Odd Kikinaskald

Odd Kikinaskald (norrønt: Oddr kíkinaskáld) var ein islandsk skald. Det einaste vi veit om han, er at han var i Noreg omkring år 1047.

Norrøne kjelder 
I Skaldatal er Odd Kikinaskald ført opp som skald hos kong Magnus den gode og kong Harald Hardråde. 
Dikt av han er sitert i soga om Magnus den gode, i soga om Harald Hardråde, i Fagerskinna og i Flatøyboka.

Liv og skaldskap 
Det einaste som er kjent om Odd Kikinaskald, er at han var i Noreg omkring den tida då kong Magnus den gode døydde i 1047. Kva tilnamnet hans tyder, er uvisst. 
Av diktinga hans, kjenner ein til berre tre vers av eit arvekvad om kong Magnus. Det første verset omtalar striden mot vendane ved Århus; dei to andre handlar om den store sorga folk kjende, då kong Magnus døydde og liket hans vart ført heim til Noreg. 

Språkmannen Finnur Jónsson karakteriserer Odd Kikinaskald slik: «Et blødt og af sorg let bevægeligt sind», og eit av versa lyder slik (norsk omsetjing etter Finnur Jónsson):

Kjelder og utfyllande opplysningar

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Det norrøne fyrstediktet av Bjarne Fidjestøl (1982)
 Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning av Finnur Jónsson (side 327).
 Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie av Finnur Jónsson  (side 613) (Internet Archive).

Skaldar
Folk frå vikingtida
Islendingar frå norrøn tid
Folk i Skaldatal
Keith Emerson

Keith Noel Emerson () var ein engelsk klaverspelar, låtskrivar og filmkomponist. Han spelte klaverinstrument i ei rekkj band før han slo gjennom med The Nice seint i 1960-åra. Han vart internasjonalt kjend for arbeidet sitt med The Nice, der han mellom anna laga rockearrangement av klassisk musikk. Etter han slutta i The Nice i 1970 var han med å skipe Emerson, Lake & Palmer (ELP), ei av dei første progressiv rock-supergruppene. Emerson, Lake & Palmer hadde stor suksess gjennom 1970-åra og vart ei av dei mest kjende progressive rockegruppene på den tida. Emerson skreiv og arrangerte mykje av musikken til ELP på album som Tarkus (1971) og Brain Salad Surgery (1973), der han kombinerte sine eigne originale komposisjonar eller tradisjonelle stykke som vart omgjort til rock.

Då ELP vart oppløyst mot slutten av 1970-åra la Emerson ut på ein solokarriere, skreiv musikk for fleire filmar og skipa banda Emerson, Lake & Powell og 3 med ein liknande stil som ELP. Tidleg i 1990-åra vart Emerson med i ELP att, og dei gav ut to album og gjennomførte fleire turnear før dei igjen vart oppløyste seint i 1990-åra. Emerson vart òg sameint med The Nice att i 2002 for ein turné.

I 2000-åra fortsette Emerson solokarrieren sin, mellom anna med sitt eige Keith Emerson Band og samarbeid med fleire orkester. I 2010 drog han på turné med ELP-medlemmen Greg Lake, og på ein av konsertane i London vart heile ELP samla for å feire 40-årsjubileet til bandet. Det siste albumet til Emerson, The Three Fates Project, kom ut i 2012. Emerson sleit visstnok med depresjon og hadde dei seinare åra utvikla ein nerveskade som hindra han i å spele, og som gjorde han nervøs for å opptre. Han tok livet sitt 11. mars 2016 i heimen sin i Santa Monica, California.

Emerson vart ofte rekna som ein av dei aller beste klaverspelarane innan progrocken. AllMusic skildra Emerson som «kanskje den største, mest teknisk begava klaverspelaren i rockehistorien».

Diskoggrafi

Solo

Studioalbum
 Honky (1981)
 The Christmas Album (1988)
 Changing States (1995)
 Emerson Plays Emerson (2002)
 Keith Emerson Band featuring Marc Bonilla (2008)
 The Three Fates Project (med Marc Bonilla, Terje Mikkelsen) (2012)

Filmmusikk
 Inferno (1980)
 Nighthawks (1981)
 Best Revenge (1985)
 Murder Rock (1986)
 Harmageddon/China Free Fall (1987)
 La Chiesa (2002)
 Godzilla: Final Wars (2004)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keith Emerson» frå ,  den 3. august 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 
 
 
 Keith Emerson on Find-a-grave.com

Engelske komponistar
Engelske organistar
Engelske pianistar
Engelske klaverspelarar
Engelske rockeklaverspelarar
Engelske rockepianistar
Musikarar døde av sjølvmord
Progressive rock-klaverspelarar
The Nice-medlemmar
Emerson, Lake & Palmer-medlemmar
The Best-medlemmar
Emerson, Lake & Palmer
Emerson, Lake & Powell-medlemmar
Frøkappe

Frøkappe (aril eller arillus) er eit kjøtfullt hylster som dekkjer frøet til ein plante meir eller mindre fullstendig. Det blir danna av frøemnestrengen (funiculus) og kan danna ein fruktliknande som kan vera fargesterk og velsmakande for visse artar. Ho speler ei rolle ved frøspreiinga, til dømes som mat for fuglar.

Fleire dekkfrøplantar utviklar frøkappe, til dømes litchi, longan og ackee, som kan etast av menneske.
Ein del nakenfrøingar utviklar frøkappe. Hjå mellom anna barlind, spolebusk og muskatnøtt-treet er ho særskild utvikla.
Det newzealandske bartreet kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides) har ei frøkappe som blei kalla koroi av maoriar og brukt til mat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aril» frå ,  den 4. februar 2017.  
 
Planteformeiring
Plantemorfologi
Blomesymmetri

Blomesymmetri viser til kor mange tenkta symmetriplan ein kan finna i ein viss blometype.

Aktinomorf 

Den vanlegaste symmetrien er aktinomorf, eller radiærsymmetrisk, rund eller vanleg. Dette betyr at blomen kan delast i minst tre tenkte symmetriplan gjennom midten. Forma kan liknast med den til ei stjerne. Ved nokre høve kan det som kan oppfattast som ein aktinomorf blome vera ein heil blomestand, sæleg gjeld dette hjå korgplantefamilien (Asteraceae). Velkjende artar som prestekrage, løvetann og tusenfryd har slike korger av blommor. Kvitveis, smørblom, kvit nykkerose og pære har derimot typiske aktinomorfe blomar.

Zygomorf 

Zygomorfe blomar har berre eitt tenkt symmetriplan som gjev like delar, det blir også kalla spegelsymmetrisk eller bilateralt. Forma kan liknast med det til eit ansikt der høgre side speglar venstre side, men den øvre delen ikkje er den same som den nedre. Zygomorfe blomar er vanleg hjå orkidéar, fiolar, leppeblomar som salvie og dauvnesle og hjå amaryllis.

Bisymmetrisk 

Bisymmetriske blomar har nøyaktig to tenkte symmetriplan som gjev like delar. Forma kan liknast med ein kross, slik at høgre side er lik venstre sidr og den øvre delen er lik den nedre delen, men dei fire delane er ikkje like. Dette er typisk i korgplantefamilien. Ein annan type bisymmetri fist hjå ein plante som løytnantshjarte, der «hjartet» har høgre sida lik som venstre, men også framsida lik som baksida.

Asymmetrisk 

Det finst også ein del asymmetriske blomar som ikkje har noko symmetriplan. Desse er ganske sjeldne. Blomane kan bestå av svært ulike kronblad, eller asymmetrien kan bestå av berre ei lita bøying mot høgre eller venstre. Canna har asymmetriska blomar der ingen blomeblad er likt eit annaa, og Phaseolus elegans har ein kraftig bøy. Saintpaulia ville hatt zygomorfe blomar om det ikkje var for att fruktemnet alltid er skreivtm slik at dei blir asymmetriske.

Utviklinga av blomseymmetri 

Den opphavlege symmetriet til dekkfrøplantane er aktinomorf. Andre former har utvikla seg seinare. Zygomorfe blomar er ei tilpassing til dei pollinerande insekta. Den zygomorfe symmetrien blir styrt av få gener, og artar som bruker å ha zygomorfe blomar kan av og til ha aktinomorfe. Detta blir kalla peloria ocg er blitt omtalt av Carl von Linné hjå torskemunn og av Charles Darwin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blomsymmetri» frå ,  den 4. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 

 Svensk flora, Fanerogamer och ormbunksväxter. Th. O. B. N. Krok, S. Almquist. ISBN 91-47-04992-8
 
Plantemorfologi
Fruktemne

Fruktemne eller støvveg er ho-delen av blomen til dekkfrøa plantar. Han inneheld frøemne. Fruktemnet er danna av eitt eller fleire fruktblad og består av fruktknute, griffel og arr.

Kjelder
 Fruktemne. (19. mars 2013). I Store norske leksikon. Henta 4. februar 2017.

Plantemorfologi
Blomar
Wildschönau

Wildschönau er ein kommune i distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 97,4 km² og i kring 4 200 ibuarar. Kommunesenteret Oberau ligg 936 meter over havet, seks kilometer sør om Wörgl.

Kommunen omfattar dei fire kyrkjebygdene Niederau, Oberau, Auffach og Thierbach og ein del spreidde gardsbruk, og ligg i ein 24 km lang dal i Kitzbüheleralpane. Turisme er hovudnæring i kommunen, både sommar og vinter. På det feltet legg aktørane i Wildschönau vekt på å skilje seg ut frå den hektiske ski-valfartsstaden i nærliggande Kitzbühel. Landbruk spelar òg ei økonomisk rolle. Mange ibuarar pendlar til arbeid i andre kommunar.

Gruvedrift var i lang tid ei viktig næring i Wildschönau.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wildschönau» frå ,  den 4. februar 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Wörgl

Wörgl er ein by og ein kommune i distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 19,7 km² og 13 000 ibuarar. Byen ligg 511 meter over havet, 55 km aust om Innsbruck.

Wörgl var ein landsby inntil det vart bygt jarnbane mellom Tirol og Salzburg i 1870-åra. Då staden ligg der dalane Inndalen og Brixental møtest, vart Wörgl omgåande eit trafikknutepunkt. Det førte til ei formidabel økonomisk oppgangstid med mellom anna sement- og celluloseproduksjon.

Ordinær industriproduksjon og handel er største næringsgreinene i dag, medan ein del små og mellomstore firma som driv med teknologi og logistikk gjev viktige tilskot til den lokale økonomien.

Soge

Wörgl fanga internasjonal merksemd då kommunen i 1932/33 motarbeidde høg arbeidsløyse med ein rentefri bytteøkonomi etter idear frå Silvio Gesell om «Freiwirtschaft». Det vart innført byttelappar, såkalla Wörgler Schilling, som erstatta den offisielle schillingen som betalingsmiddel. Enkelt sagt vart heile byen gjort om til ein stor byttering. Ettersom ein ikkje kunne setje byttelappane i banken og dei tvert imot vart devaluert med 1 % kvar månad, kom det ny fart i økonomien. Medan arbeidsløysa heldt fram å auke i resten av Austerrike, vart den i Wörgl redusert frå 21 til 15 % i løpet av eitt år, og byen opplevde sterk vekst i investeringar og i byggjeverksemda. Tiltaket vekte internasjonal interesse hos leiande økonomar og politikarar, men også sinne i Austerrike sin nasjonalbank som såg sitt pengemonopol for krenka. Etter at nasjonalbanken hadde vunne ei rettssak og nasjonale styresmakter truga med å bruke militær makt, vart tiltaket avslutta etter 14 månader.

Kjende folk frå Wörgl
Romfararen Reinhard Furrer, racerbilføraren Gerhard Berger og skihopparen Stefan Horngacher var/er alle frå Wörgl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wörgl» frå ,  den 4. februar 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Byar i Tirol
Supersonisk motor

Supersonisk motor  (engelsk scramjet, av  supersonic combusting ramjet) er ein variant av ramjet-jetmotoren der forbrenninga skjer i ein luftstraum med overslydsfart. Dette kan berre henda når eit fly kjem  over hastigheita til lyden, og lufta vert pressa tett saman før den vert tend saman med brennstoffet.

Jamføring med rakettmotoren
Fordelen med ein supersonisk motor jamført med ein rakettmotor er den same som med ramjet. Ein treng ikkje blanda surstoff (O2) i brennstoffet, men vinn den frå lufta omkring nett som ved ein vanleg forbrenningsmotor.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scramjet» frå ,  den 4. februar 2017.

Referansar 

Bibliografi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Flymotorar
Nye teknologiar
Jetmotorar
Framdrift av romfartøy
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Vlasikha i Moskva

Vlasikha (russisk Вла́сиха) er ein by som i utgangspunktet er stengd for ålmenn ferdsel (ZATO) i Moskva oblast i Russland. Grunnen til avstenginga er at hovudkvarteret og staben til Dei strategiske rakettstyrkane i landet ligg her. Folketalet ved teljinga i 2010 var 26 359.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Vlasikha» frå ,  den 4. februar 2016.  
 

Lukka byar
Byar i Moskva oblast
Sprengkraft

Sprengkraft er ein måte å måle den øydeleggande verknaden for sprengstoff på. Ofte vert målet TNT-ekvivalent brukt. Dette tyder at ein samanliknar øydeleggingane av sprengstoffet med kor mykje TNT, ein må bruke for å oppnå den same skaden. Trykket målast i eininga bar eller millibar.

 3 mbar: Høgare smell enn smertegrensa på 140 dB
 10 mbar: Skade på vindauga
 35–70 mbar: Vindauga vert knuste
 50 mbar: Øvste grense for bøtelege skadar på levande vesen   
 70 mbar: Skade på bygningar
 200 mbar: Stor øydelegging på stålkonstruksjonar (høghus)
 1400 mbar: Full øydelegging 
 2000 mbar: Direkte død på levande vesen i 99% av tilfella.  
Berekna rekkevidde s - på ei sprenging med sprengkraftt M, forårsakar ein trykkskilnad P :
 
med: s = rekkevidde i meter; P = trykkskilnad i bar; M = TNT-masse-ekvivalent i kilo

10 tonn TNT forårsakar i ein radius på 100 meter ein trykkskilnad på 350 mbar. 1 kilo TNT forårsakar ein trykkskilnad på 280 mbar på 5 meter.   Atombomba over Hiroshima i 1945,  Little Boy, årsaka ei sprengkraft på 13000 tonn TNT.  Den største bomba som er sprengd nokon gong, er  Tsar-Bomba, hadde ei sprengkraft på 57 millionar tonn TNT.

Døme på eit typisk russisk stridshovud på 550 kilotonn:

Eldkule radius: 0.99 km (3.07 km²) - alt brenn eller smeltar

Trykkbølge 20 PSI: 1.78 km (9.99 km²) - alle bygningar fullstendig øydelagde

Strålingsradius (500 rem): 2.32 km (16.9 km²) - mellom 50 og 90% død av levande vesen

Trykkbølge 5 PSI: 3.75 km (44.2 km²) - flesteparten av vanlege bygg øydelagde

Varmestråling til 3. grads forbrenning: - 8.24 km (213 km²)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sprengkraft» frå ,  den 4. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Artikel der nationalen Koordinationsstelle für Katastrophenhilfe der USA (FEMA) (PDF; 1,4 MB)
 Sjå korleis ei atombombe ville verka i byen din: []

Pyroteknikk
Kjemiske eigenskapar
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Europa Clipper

Europa Clipper er ei planlagd romsondeferd til jupitermånen Europa av NASA. Romsonden vil gjera fleire passeringar av Europa i staden for å gå i bane kring månen. På denne måten vil romsonden vera minst mogeleg inne i strålebelta kring Jupiter og soleis kunna vara lenger. Etter planen vert romsonden skoten opp i oktober 2024 og vert sett inn i bane kring Jupiter i april 2030.

Romsonden kjem til å ha ni instrument og få straumen sin frå solsellepanel.

Kjelder 
 «Europa Clipper Mission» - NASA

Bakgrunnsstoff 
 

NASA-sondar
Jupitermånen Europa