alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Unalaska-øya

Unalaska (aleutisk ) er ei øy i Fox Islands som er del av den større øygruppa Aleutane i Alaska. Unalaska er den nest største øya i Fox Islands og i Aleutane. Byen Unalaska ligg på delar av øya og naboøya Amaknak Island, der ein også finn hamna Dutch Harbor. Innbyggjartalet på øya om ein ikkje tek med innbyggjarane på Amaknak er ifølgje folketeljinga frå 2000 på 1 759.

Øya har eit areal på 2 720 km²; ho er  127,8 km lang og 55,9 km brei. Kystlina skil seg merkbart frå den til andre større øyar i Aleutane, med talrike bukter og nes. Tre lange, store bukter skjer seg inn i øya: Beaver Inlet, Unalaska Bay og Makushin Bay. Terrenget på øya er fjellendt, og høgare område er delt av snø gjennom store delar av året..

«Unalaska» er eit innfødd aleutisk namn. Det finst fleire teoriar om opphavet til namnet, men den mest trulege er at det er ei omforming av det russiske Ounalasjka som igjen kjem frå aleutisk for 'nær fastlandet', nawan Alaskax.

Historie

Øya blei oppdaga av europearar då Vitus Bering kom hit i 1741. Det blei grunnlagd ei russisk busetjing her i 1759, men denne blei øydelagd fire år seinare av aleutar, saman med fire handelsskip.162 russarar blei drepne. Dei overlevande forskansa seg fram til 1764, då dei fekk forsterkningar. Hendinga førte til blodige straffereaksjonar mot aleutane, der rundt 5000 menneske blei drepne.

I 1788 utforska ein ekspedisjon leia av Esteban José Martínez og Gonzalo López de Haro kysten av  Alaska til Unalaska-øya. Dette var den vestlegaste utforskinga spanjolar nokon gong gjorde i regionen.

Også i 1788 kom den engelske utforskaren James Cook til øya. Han omtalte henne som «Oonalashka» i dagboka si.

8. desember 2004 grunnstøtte det malaysiske lasteskipet «Selendang Ayu» ved øya og forårsaka eit større oljeutslepp.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Unalaska Island» frå ,  den 10. august 2016.

Bakgrunnsstoff

  Community of Unalaska
  Unalaska information
 Unalaska Island: Blocks 1016 thru 1018, Census Tract 1 and Blocks 2002 thru 2028, Block 2031, Census Tract 2, Aleutians West Census Area, Alaska United States Census Bureau
  Unalaska Community Broadcasting
 Xpda.com: photos of Unalaska Island

Aleutane
Øyar i Alaska
Marjorie Jackson

Marjorie Jackson-Nelson () er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Coffs Harbour i New South Wales som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Ho var guvernør i South Australia frå 2001 til -07.

Liv og gjerning
Jackson vann fire av tevlingane i British Empire Games 1950, høvesvis 100 og 220 yards, samt to stafettøvingar. To år etter stilte ho som favoritt foran då sommarleikane 1952 fann stad i Helsinki. Ho vann 100 meter-finalen på tangert verdsrekordtid, 10,5 sekundar. Dermed tok ho det fyrste australske friidrettgullet i eit OL sidan Edwin Flack vann både 800 meter og 1500 m i 1896 i Aten. Ho vann også gullmedaljen på 200 meter, ein distanse som stod på OL-programmet til kvinnene for fyrste gong, på personleg rekord 23,4 sekundar. Den 4. oktober 1952 sette Jackson ny verdsrekord på 100 meter med tida 11,4, ved eit stemne som fann stad i Gifu i Japan.

Ved British Empire Games 1954 vann Jackson-Nelson begge dei individuelle sprintdistansane på ny, og ho sprang sisteetappen for Australia sitt vinnarlag i 4 x 110 yards stafett. Ho la opp etter 1954-sesongen.

I 2001 vart Jackson-Nelson utnemnd til guvernør i delstaten South Australia, der ho bur, av dronning Elisabet av Australia. Ho trekte seg frå stillinga i august 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marjorie Jackson-Nelson» frå ,  den 10. august 2016.  
 

Australske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Olympiske meistrar for Australia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Australske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Barbora Špotáková

Barbora Špotáková () er ein tsjekkisk spydkastar frå Jablonec nad Nisou som i tida 2006-14 vann to olympiske gllmedaljar, VM-gull 2007 og EM-gull 2014, samt to VM-sølv, eitt EM-sølv og ei EM-bronse. Sidan 2008 er ho verdsrekordhaldar i spyd for kvinner.

Aktiv
Špotáková tevla i unge år i mangekamp. Ho byrja så å spesialisere seg i spydkasting, utan å kunne kvalifisere til finale korkje under Sommar-OL 2004 eller friidretts-VM 2005. Ho fekk sitt internasjonale gjennombrot i 2006 med sølv i europameisterskapen i Göteborg. Året etter vart ho verdsmeister i Osaka med ny tsjekkisk rekord på 67,07 meter, og i 2008 vart ho olympisk meister i Beijing, då med europarekord målt til 71,42 meter. Den 13. september 2008, tre veker etter OL-tevlinga slengde ho spydet 72,28 m under IAAF-finalen i Stuttgart, ny verdsrekord med over ein halv meter.

Etter sølvmedaljar i VM 2009 og 2011 og bronse i EM 2010, tok ho ein ny gullmedalje då ho forsvarte OL-tittelen i London i 2012. I åra etter OL-sesongen nådde ho ikkje lengre opp mot sitt gamle toppnivå, men lukkast likevel verte europameister 2014, med knapp margin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Barbora Špotáková» frå ,  den 10. august 2016.  
 

Tsjekkiske spydkastarar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Tsjekkia
Olympiske meistrar i spydkast
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkia
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Medaljevinnarar under sommar-OL 2008
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Tsjekkiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Varaha

Varaha eller  varaha-avatara er ein avatar av hinduguden Vishnu, med form som eit villsvin. I hindumytologien nedkjemper han asuraen Hiranyaksja og løfter jorda opp frå verdshavet med støyttennene sine. Den personleggjorte jorda, Bhudevi, er maken hans.

Varaha kan avbildast som eit dyr eller med menneskekropp og villsvinhovud. I tidlege avbildingar av myta løfter han Bhudevi i menneskeform opp frå havet. I seinare avbildingar kan han også visast med ein  del av jorda på ei støyttan.

I dei vanlege listene over dei ti hovudavatarane til Visjnu (Dashavatara) er Varaha nemnd som den tredje.

Kjelder

Visjnu
Mytologiske svin
Tsjerkessiske språk

Tsjerkessiske språk er ei grein av dei nordvestkaukasiske språka. Det omfattar vesttsjerkessisk (adygeisk) og kabardinsk. I tilegg til i opphavsområdet blir tsjerkessiske språk  også brukt av utvandra tsjerkessarar i Vesle-Asia, Syria og Balkan.

Kjelder

Nordvestkaukasiske språk
Kirkelig Fornyelse

Kirkelig Fornyelse er ein organisasjon som har hatt som mål å vere eit bøne- og arbeidsfellesskap av kristne frå ulike tradisjonar som søkjer ei høgkyrkjeleg fornying av kyrkja. Det vil dei arbeide for   «gjennom den udelte Kirkes tilbedelse og teologiske tradisjon» – det inneber at organisasjonen er økumenisk, samtidig som han står nær tradisjonen til ortodoks og katolsk kyrkjeliv.

Organisasjonen vart opprettet som ei prestegruppe med namnet Pro Ecclesia i 1967. I 1976 vart han konstituert på nytt som ei samanslutning for prestar og lekfolk innanfor Den norske kyrkja. I 2001 vart Kirkelig Fornyelse opna for medlemmer frå ulike kyrkjesamfunn etter at fleire sentrale medlemmer braut med Den norske kyrkja og melde seg inn i andre trussamfunn.

Den markant høgkyrkjelege og konservative profilen gjorde organisasjonen kontroversiell både blant leiinga i Den norske kyrkja og i dei lågkyrkjelege misjonsorganisasjonane. Dei første reagerte blant anna på tydeleg motstand mot kvinneleg presteteneste og støtte til Børre Knudsens abortkamp, dei siste på det dei oppfatta som tilnærming til katolisisme.

Blant dei viktigaste arrangementa til Kirkelig Fornyelse er det årlege kyrkjestemnet på Gran på Hadeland.  Blant sentrale medlemer har vore  Øystein Thelle, Bernt Oftestad,  Trond Hans Farner Kverno og  Asle Dingstad .

Formann i 2016 er  Dag Øivind Østereng, sokneprest i Den norske kyrkja. Han melder at organisasjonen blir lagd ned i 2017.

Bakgrunnsstoff
 Bønne-og arbeidsfellesskapet Kirkelig Fornyelse

Kjelder
 Dagen 10.8.2016  

Kristendom
Liturgi
Gullinbuste

Gullinbuste eller Gyllenbuste (norrønt Gullinborsti) er ein galte i norrøn mytologi som tilhøyrer Frøy. Han blir også kalla Slidrungtanne (Slíðrugtanni).

Grisen blei laga av Ivalde-sønene Brokk og Eitre. Forteljinga om dette er attgjeven i Skaldskaparmål i Den yngre Edda.
Gullinbuste har lysande bust som gjer natta så lys som dagen.
Han kan springa så raskt som ein hest, gjennom luft og over vatn.

Frøy kan anten ri på grisen eller spenna han for ei vogn. I Husdråpa rir han på Gyllenbuste til Balder si gravferd, medan Snorre fortel i Gylfaginning at han dreg dit i ei vogn dregen av grisen.

Sjå òg
Hildisvina, grisen til Frøya

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gullinbursti» frå ,  den 11. august 2016.  
 

Dyr i norrøn mytologi
Mytologiske svin
Bison

Bison er ei partåa klauvdyrslekt i oksefamilien. Ho har to nolevande artar, amerikansk bison og europeisk bison (visent). I tillegg kjenner ein til 4 utdøydde artar. 

Bison er store og kraftige dyr med kvelva panne. Dei har korte horn og ein svær framkropp. Dyra er dekte av eit raudbrunt, krusete og tett hårlag, med eit langt, hengande skjegg frå haka ned til frambeina. 

Bison er det største nolevande landpattedyret i både Amerika og Europa. Dei er planteetarar og drøvtyggjarar som lever i flokkar.

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Bison» frå ,  den 11. august 2016.

Bakgrunnsstoff

Kvegdyr
Præriesnipe

Præriesnipe (Bartramia longicauda) er ein medlem av snipefamilien, Scolopacidae. Ho er einaste medlemmen i slekta si, Bartramia. Arten hekkar i sentrale Nord-Amerika og  overvintrar i sørvestre Sør-Amerika.

Skildring 
Præriesnipe når ei lengd 26-32 centimeter og veg i området 98-226 gram. I høve til lekamen synest storleiken på hovudet lite. Det rette, litle gule nebbet er langt som hovudet og svakt nedbøygd mot tuppen. Auga er store og mørke. Beina er gule. Andletet er bleik beige, strupen kremfarga utan teikningar,  halsen og nakken er fint brunstipla, brystet med meir dråpeforma brune flekker. Buken og undersida av halen er bleik kremfarga. Oversida er olivenbrun med mørke tverrstriper og fløytefarga fjørrender. Halen er brun med mørke tverrstriper og ei kvit rand.

Præriesniper er gode flygarar med kraftfulle vengeslag. Etter landing vil præriesniper ofte halde vengene loddrett opp i lufta.

Habitat og utbreiing 
Hekkeområdet for denne arten er i stor grad todelt, eit område strekkjer seg frå nordvestre Alaska, Yukon og litt inn i Britisk Columbia. Eit anna til i sørlege Alberta og Saskatchewan i Canada og tvers over Great Plains og sørvestover over det meste av nordlege til vestlege USA. Præriesnipa hekkar òg innanfor staten Oregon. Overvintringsområda ligg i Sør-Amerika frå vestelege Bolivia, det sørlege Brasil til nordvestlege Argentina. Området dekker òg Uruguay og det meste av Paraguay. Avreisa frå hekkeområda byrjar i august og held fram til september. Dei første fuglane møtest på den søramerikanske Pampasen allereie i slutten av september. Etternølarar blir observert i Nord-Amerika tidleg i november. Vårtrekket startar i midt i februar. Vanlegvis er præriesnipa attende på hekkeplassane igjen i april, lengst nord i mai til juni.

Præriesniper hekkar på grasletter, prærien og graskledde myrar. Dei stiller høge krav til storleiken på territoriet, som må innehalde minst 150 dekar.

Under trekket kan præriesniper treffast på savannar og på opne område på Pampasen og blir òg ofte observert på flyplassar og golfbanar.

I Europa er præriesnipa ein sjeldan haustgjest som er observert hovudsakleg i Storbritannia og Irland relativt regelmessig. Eit individ er notert i Noreg hausten 2005.

Levevis 

Præriesniper er dagaktive og aktiv i tussmørker. Mykje som ei lo spring dei korte avstandar svært raskt, så plutseleg stoppar dei og byrjar å hakke i bakken. Dietten består hovudsakleg av insekt. Her spelar grashopper, sirissar og snutebiller og ulike billelarver ei viktig rolle. Han et òg edderkoppar, sniglar og meitemakk. Dei fleste byttedyr blir tatt på overflata.

Præriesnipe har nomalt allereie danna par når dei kjem til hekkeplassen. Reiret er ein senking i bakken, som er fôra med tørr plantematerialar. Kullet består vanlegvis av fire egg. Rugetida er ca. 24 dagar og begge foreldra deltar. 

Den totale populasjonen er estimert til ca. 350 000 individ og er trudd å vere aukande.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Prärieläufer» frå ,  den 11. august 2016.  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Snipefamilien
Fuglar i den nearktiske regionen‎
Fuglar i den neotropiske regionen
Heli Rantanen

Heli Orvokki Rantanen () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lammi i Södra Finland som vann gullmedaljen i spydkasting under Sommar-OL 1996 i Atlanta.

Aktiv
Rantanen kvalifiserte seg til alle dei internasjonale spydfinalane tida 1991-98, med unnatak for EM 1994 på finsk heimebane, ho var då skadd og deltok ikjje i meisterskapen. Året etter var ho nær å vinne si fyrste VM-medalje, men vart snytt for bronsen av landskvinna Mikaela Ingeberg med ein margin på 12 centimeter.

Under dei olympiske sommarleikane 1996 i Atlanta i delstaten Georgia sette Rantanen personleg rekord med 66,54 m i kvalifiseringa. I finalen smelte ho til med 67,94 m i fyrste omgangen, eit kast ingen annan sidan var i nærleiken av. Ho vann tevlinga med meir enn to meters margin til sølvvinnaren Louise McPaul frå Australia, norske Trine Hattestad tok bronsen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Utslått i kvalifiseringa (Nr 18 - 54,02 m)
VM 1991 i Tokyo: Nr 9 - 60,96 m
OL 1992 i Barcelona: Nr 6 - 62,34 m
VM 1993 i Stuttgart: Nr 11 - 53,14 m
VM 1995 i Göteborg: Nr 4 - 65,04 m
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje - 67,94, framom Louise McPaul (65,54 m)
VM 1997 i Aten: Nr 10 - 62,64 m
EM 1998 i Budapest: Nr 5 - 62,34 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Heli Rantanen» frå ,  den 11. august 2016.  
 

Finske spydkastarar
Olympiske meistrar for Finland
Olympiske meistrar i spydkast
Finske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Finske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Vid Flumina

Vid Flumina (latin for Videlva) er ei elv som munnar ut i Ligeiasjøen på saturnmånen Titan. Elva ligg i eit djupt elvegjel som er opptil 570 meter djupt og med sider som er meir enn 40 grader bratte.

Det er uvisst kva prosess som grov ut elvegjelet, men det kan vera ein prosess som liknar dei ein finn på jorda.

Kjelder 
 Cassini Finds Flooded Canyons on Titan - NASA

Saturnmånen Titan
Sally Gunnell

Sally Janet Jane Gunnell () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Chigwell i Essex som internasjonalt deltok i hekkeløp. I åra 1992-94 vann ho både OL-, VM- og EM-gull i 400 meter hekk. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart setter ho ny verdsrekord med 52,74 sekundar.

Aktiv
Gunnell vart samveldemeister på 110 meter hekk i 1986. Ho nådde semifinalen i øvinga både under VM 1987 og OL 1988. I Seoul-OL 1988 tok ho seg til finalen på 400 m hekk, der ho sette ny personleg rekord med 54,03 og vart nummer fem.

Frå 1991 til -94 låg Gunnell heilt i verdstoppen på langhekken. Gjennom 1991-sesongen forbetra ho den britiske rekorden til 53,78 sekundar i Monaco, deretter til 53,63 i Zürich, før ho under VM i Tokyo tok sølvmedaljen med tida 53,16, fem hundredels sekund bak sovjetiske Tatjana Ledovskaja. Under dei olympiske leikane i Barcelona tok Gunnell gullmedaljen etter 53,23 sekundar, og vann klart føre Sandra Farmer-Patrick. Året etter pressa Farmer-Patrick henne heilt til målstreken i VM-finalen og fekk notert tida 52,79, men Gunnell kom inn på 52,74 og ny verdsrekord.

Ved friidretts-EM 1994 vann Gunnell 400 m hekk med rekordstor sigersmargin, 1,45 sekund. Ho vart skadd under OL 1996 og la deretter opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
OL 1988 i Seoul: Nr 5  på 400 m hekk– 54,03. Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
EM 1990 i Split: Nr 6 på 400 m hekk – 55,45
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 400 m hekk – 53,16, bakom Tatjana Ledovskaja
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,23, framom Sandra Farmer-Patrick (53,69). Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett
VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje på 400 m hekk – 52,74, framom Sandra Farmer-Patrick (52,79)
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,33, framom Silvia Rieger (54,68)
OL 1996 i Atlanta: Braut semifinalen på 400 m hekk (nr 16)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sally Gunnell» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Britiske hekkeløparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Robert Změlík

Robert Změlík () er ein friidrettsutøvar frå Prostějov i Tsjekkia som vann tikampen under Sommar-OL 1992. Han representerte Tsjekkoslovakia til 1993, sidan Tsjekkia.

Změlík vart fjerdemann i tikamp både i friidretts-EM 1990 og i VM 1991. I 1992-sesongen gjorde han sitt livs beste tikamp då han vann Götzis-tevlinga etter å ha oppnådd 8 627 poeng. Seinare same året vann han den olympisk gullmedaljen i Barcelona-OL, ei 200 poeng føre spanske Antonio Peñalver.

Skadar sette han noko tilbake dei neste sesongane. Han vart nummer sju i Sommar-OL 1996. Våren 1997 vann han sjukamp-tevlinga i innandørs-VM i Paris med 6 228 poeng, hans beste poengsum i den greina. Etter han braut tikampen i VM 1997, la han opp.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 4 - 8249 
VM 1991 i Tokyo: Nr 4 - 8379
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje - 8611, framom Antonio Peñalver (8412)
VM 1993 i Stuttgart: Braut
VM 1995 i Göteborg: Nr 14 - 7963
OL 1996 i Atlanta: Nr 7 - 8422
VM 1997 i Aten: Braut

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Robert Změlík» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Tsjekkiske friidrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Tsjekkoslovakia
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Ivanka Khristova

Ivanka Khristova () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oskovitsa som tevla i kulestøyt. Ho vann gullmedaljen i øvinga i OL 1976, og bronsen i OL 1972.

Khristova vart nummer seks i kuletevlinga under Sommar-OL 1968. Året etter kom ho på fjerdeplass i friidretts-EM, etter å sett bulgarsk rekord med 18,04 meter. Ved sommarleikane 1972 tok Khristova bronsemedaljen med 19,35 meter, langt bak sølvvinnar Margitta Gummel frå Aust-Tyskland.

I byrjinga av juli 1976 sette Khristova verdsrekord i kulestøyt med 21,87 m, ein rekord ho straks forbetra til 21,89 m. Den 26. juli tok Helena Fibingerová frå Tsjekkoslovakia over rekorden med eit støyt på 21,99 m. Fem dagar seinare var det klart for OL-finale i kvinnene si kuletevling i kanadiske Montreal. Her leia Nadesjda Tsjisjova frå Sovjetunionen tevlinga til og med fjerde omgang. I femte omgang tok Khristova leiinga med eit støyt på 21,16 m, ei liing som heldt seg til tevlinga var over.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Tokyo: Nr 10 - 15,69 m
OL 1968 i Mexico by: Nr 6 - 17,25 m
EM 1969 i Aten: Nr 4 - 18,04 m
EM 1971 i Helsinki: Nr 6 - 17,78 m
OL 1972 i München: Bronsemedallje - 19,35 m
EM 1974 i Roma: Nr 4 - 19,17 m
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje - 21,16 m, framom Nadesjda Tsjisjova (20,96 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iwanka Christowa» frå ,  den 12. august 2016.  
 

Bulgarske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Bulgaria
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Bulgaria
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Bulgarske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
The Fruit That Ate Itself

The Fruit That Ate Itself er den tredje EP-en til indie rock-bandet Modest Mouse. Den vart gjeven ut av K Records 6. august 1996 og trykka opp att i 2010 og gjeven ut på Glacial Pace.

Sporliste
 Sunspots (0:39)
 The Waydown (2:30)
 Fruit (0:52)
 Dirty Fingernails (3:20)
 Sunspots in the House of the Late Scapegoat (2:42)
 The Fruit That Ate Itself (3:17)
 Way Down (0:43)
 Summer (3:12)
 Karma's Payment (3:28)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Fruit That Ate Itself» frå  den 12. august 2016.

Musikkalbum frå 1997
Modest Mouse-album
Night on the Sun

Night on the Sun er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut av Rebel Beat Factory i 1999, berre i Japan. I 2000 vart han gjeven ut på vinylplate i USA (Up Records) og i Storbritannia (Matador Records).

Sporliste

CD
 Night on the Sun (9:21)
 You're the Good Things (It's Alright to Die) (4:23)
 Wild Packs of Family Dogs (1:47)
 Dark Center of the Universe (4:19)
 Your Life (3:21)
 No Title (0:18)

Vinylplate
 Willful Suspension of Disbelief (3:33)
 Night on the Sun (7:36)
 I Came as a Rat (Long Walk Off a Short Dock) (4:36)
 You're the Good Things (3:32)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Night on the Sun» frå  den 12. august 2016.
Musikkalbum frå 1999
Modest Mouse-album
Everywhere and His Nasty Parlour Tricks

Everywhere and His Nasty Parlour Tricks er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut på både CD og vinylplate av Epic Records 25. september 2001. Han samlar ikkje utgjevne låter frå innspelinga av The Moon & Antarctica med den tidlegare utgjevne EP-en Night on the Sun.

Sporliste
 Everywhere and His Nasty Parlour Tricks (3:38)
 Night on the Sun (7:38)
 3 Inch Horses, Two Faced Monsters (4:13)
 You're the Good Things (3:33)
 The Air (4:32)
 So Much Beauty in Dirt (1:24)
 Here It Comes (3:10)
 I Came as a Rat (Long Walk off a Short Dock) (4:36)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Everywhere and His Nasty Parlour Trick» frå  den 12. august 2016.

Musikkalbum frå 2001
Modest Mouse-album
No One's First, and You're Next

No One's First, and You're Next er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut av Epic Records 4. august 2009. 14. august same året kom han ut på vinylplate. EP-en inneheld ikkje utgjevne låter og B-sider frå dei to førre studioalbuma deira, Good News for People Who Love Bad News (2004) og We Were Dead Before the Ship Even Sank (2007).

Sporliste
 Satellite Skin (3:58)
 Guilty Cocker Spaniels (3:59)
 Autumn Beds (3:42)
 The Whale Song (6:07)
 Perpetual Motion Machine (3:11)
 History Sticks to Your Feet (3:55)
 King Rat (5:30)
 I've Got It All (Most) (3:10)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «No One's First, and You're Next» frå  den 12. august 2016.

Musikkalbum frå 2009
Modest Mouse-album