alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Berit Reiss-Andersen

Berit Reiss-Andersen () er ein norsk advokat med møterett for Høgsterett og fast forsvarer for Høgsterett sidan 2002. Ho har også gitt ut to kriminalromanar saman med forfattaren og tidlegare justisminister Anne Holt. I 2008 vart ho vald til leiar i Den norske Advokatforening.

Berit Reiss-Andersen tok jurisk embetseksamen i 1981. Ho har deretter arbeidd som sakshandsamar i Utlendingsdirektoratet, konsulent i Justisdepartementet og politifullmektig og politiadjutant ved Oslo politikammer. Frå 1987 har ho drive eigen advokatpraksis. I 1997 vart ho fast forsvarar i Oslo tingrett og Borgarting lagmannsrett. Ho var statssekretær for justisminister Anne Holt frå 1996 i Thorbjørn Jagland si regjering, men slutta etter at Gerd-Liv Valla tok over ministerposten i 1997. I høve Ingunn Yssen sine påstandar mot Valla i januar 2007 kom det fram at Reiss-Andersen slutta på grunn av samarbeidsproblem med Valla.

Berit Reiss-Andersen var tidlegare gift med animatøren Pjotr Sapegin.

Boka Uten ekko er dramatisert som høyrespel for NRK Radioteateret.

Den Norske Nobelkomité 
I 2011 vart ho vald som medlem av Den Norske Nobelkomité for perioden 2012–2017, og vart fungerande leiar for komitéen frå 20. februar 2017 etter Kaci Kullmann Five sin død.

Bøker 
 Løvens gap – kriminalroman (1997) (Saman med Anne Holt)
 Uten ekko – kriminalroman (2000) (Saman med Anne Holt)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Berit Reiss-Andersen i NRK Forfatter
 Intervju med Berit Reiss-Andersen om Valla

Norske advokatar
Statssekretærar frå Ap
Statssekretærar i Regjeringa Jagland
Norske kriminalforfattarar
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Dukagjini

Dukagjini er ein region nord i Albania og vest i Kosovo, der fjellkjeda Prokletije ligg. Ho er ei forlenging av Dei dinariske Alpane. Det høgaste punktet her er Maja Jezerce på 2694 moh.

Regionen er ein del av distriktet Shkodër i Albania.

Historie 

Dukagjini var ein region som først fekk namn under fyrst Pal Dukagjini seint på 1300-talet. Den opphavlege hovudstaden hans var Lipljan, som i dag ligg i Kosovo. Sonen hans, Lekë Dukagjini, vart fødd her og har gjeve namn til regionen. Leka vart leiar for den albanske motstanden mot åtaka til osmanarane. Sjølv om tyrkarane dominerte området i 500 år, vart Dukagjini nærast sjølvstendig frå resten av Albania, i lag med Malësi e Madhe. Det kuperte terrenget og eit godt samhald mellom innbyggjarane hindra at tyrkarane klarte å utøve for stor makt i området.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dukagjini» frå , den 20. mars 2009. 
 

Albansk geografi
Kosovisk geografi
Podunavlje

Podunavlje (serbisk Подунавље) er namnet på tilsigsområdet til Donau i Serbia (Vojvodina og Sentral-Serbia) og Kroatia (Slavonia, Srijem og Baranja).

Historie 

På den første halvdelen av 1700-talet låg grenseområdet Sava-Donau for Habsburg i området. 

Mellom 1922 og 1929 var Podunavlje oblast ein av dei administrative einingane i Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar. Det inkluderte delar av regionane Šumadija og Banat og setet låg i Smederevo. Mellom 1929 og 1941 var han ein av provinsane i Kongedømet Jugoslavia og vart kalla Donau Banovina. Provinsen bestod av dei geografiske regionane Syrmia, Bačka, Banat, Baranja, Šumadija og Braničevo. Hovudstaden i Donau Banovina var Novi Sad. I 1941, under den andre verdskrigen , okkuperte aksemaktene provinsen. Bačka og Baranja vart ein del av Ungarn ,medan Syrmia vart ein del av Den sjølvstendige staten Kroatia. Resten av provinsen vart ein del av det tysk-okkuperte Serbia mellom 1941 og 1944 med hovudstad i Smederevo. I dag er Smederevo setet for Podunavlje distrikt i Serbia.

Mellom 1980 og 1989 var Podunavlje namnet på ein av dei sju tidlegare kommunane i Novi Sad i Serbia.

Byar i Podunavlje 

Serbia:
 Apatin 
 Bačka Palanka
 Beočin
 Futog
 Veternik
 Novi Sad, hovudstaden i Vojvodina
 Sremska Kamenica
 Petrovaradin
 Sremski Karlovci
 Zemun
 Beograd, hovudstaden i Serbia
 Pančevo
 Smederevo
 Kovin
 Kostolac
 Veliko Gradište
 Kladovo

Byar i Kroatia:
 Borovo
 Vukovar
 Ilok

Galleri

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Podunavlje» frå , den 20. mars 2009. 
 

Serbisk geografi
Kroatisk geografi
Vojvodina
Banat
Posavina

Posavina (serbisk Посавина) er det slaviske namnet på tilsigsområdet til elva Sava i Kroatia, Bosnia-Hercegovina og Serbia.

Historie 

På første halvdel av 1700-talet var Sava-Donau ein del av grensa til Habsburgmonarkiet. Ho strekte seg mellom Nova Gradiška og estuaret til Drina ut i Sava. 

Mellom 1929 og 1939 var ein av provinsane i Kongedømet Jugoslavia kalla Sava Banovina. Hovudstaden i denne provinsen var Zagreb. I 1939 vart Sava Banovina slått saman med Primorska Banovina og danna det nye Banovina av Kroatia. 

I dag er eit av fylka i Kroatia kalla Brod-Posavina fylke og ein av kantonane i Bosnia-Hervegovina heiter Posavina kanton.

Byar i Posavina 

Kroatia:
 Nova Gradiška
 Slavonski Brod
 Županja

Bosnia-Heczegovina:
 Orašje
 Brčko
 Derventa
 Gradiška
 Bosanski Brod
 Bosanski Šamac

Serbia:
 Sremska Mitrovica
 Šabac
 Obrenovac
 Beograd, hovudstaden i Serbia
 Novi Beograd

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Posavina» frå , den 20. mars 2009. 
 

Kroatisk geografi
Bosnisk geografi
Serbisk geografi
Vojvodina
Boge for strykeinstrument

Ein boge er ein musikalsk reiskap, hovudsakleg nytta til å skapa musikk ved å stryka over strengene til strykeinstrument. Han er gjort av tre delar: taglet, som dannar lyden i møtet med strengene, bogeryggen, og froschen (frosken), der utøvaren har grepet sitt.

Skildring 
Moderne felebogar er om lag 75 cm lange, og ikkje særleg boga. At reiskapen framleis er kalla boge, skuldast at forma på han var meir boga før i tida. Formgjevinga har endra seg dei siste 150 åra, og lengda på bogen har auka. Ein stuttboge, nytta på tidlegmusikk-instrument, er gjerne meir runda, og kan vera ned i 60 cm på lengd. Denne er ofte nytta i autentisk barokkmusikk og folkemusikk. 

Taglet på bogen er oftast henta frå rova på ein hest, og vert innsett med harpiks for å gripe betre på strengen.

Utføring 

Alle bogar stryk over strengene i ein kombinasjon av trykk og fart. Til saman gjev dette nok vibrasjon til at strengene svarar med rett klang. Trykket varierer og lydstyrken, og er avstemt etter tjukkleiken på strengen. Fiolinspeling treng meir trykk enn hardingfele, og sameleis mindre trykk enn bratsj eller cello.

Bakgrunnsstoff 

Musikkinstrumentutstyr
Treting
Hestehår
Donau-Tisa-Donau-kanalen

Donau-Tisa-Donau-kanalen (DTD) (serbisk Kanal Dunav-Tisa-Dunav/ Канал Дунав-Тиса-Дунав) er eit kanalsystem knytt til elvane Donau og Tisa som vert nytta til flaumkontroll, utbetring av skogbruk, vassforsyning, transport, fiske, jakt og turisme. Det dekkjer den nordlege delen av Serbia, eit område kalla Vojvodina.

Den totale lengda på dei utgravde hovudkanalane er 929 km, inkludert nye og gamle kanalar, og elvar som vart delvis eller heilt ombygd og ein del av det nye systemet. I hovudkanalen er det 51 byggverk - 24 sluseportarr, 16 sluser, fem tryggleikssluser, seks pumpestasjonar og 180 bruer. Det er 14 hamner langs kanalen. Ein av dei viktigaste strukturane er demninga over elva Tisa nær Novi Bečej som regulerer vassregimet i hovudkanalen i Banat.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Danube-Tisa-Danube Canal» frå , den 20. mars 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Interaktivt kart over Donau, Sava og Tisa  - inkluderer DTD-kanalen

Kanalar i Serbia
Vojvodina
Serbisk geografi
Donau
Banat
Deliblatska Peščara

Deliblatska Peščara (Делиблатска Пешчара) er eit stort sandområdet i provinsen Vojvodina i Serbia. Det ligg sør i Banat. Sandområdet er kalla opp etter landsbyen Deliblato i kommunen Kovin. 

Deliblatska Peščara er det største sandområdet i Europa og var ein gong ein del av ein stor førhistorisk ørken, som oppstod då Det pannoniske havet trekte seg attende. På grunn av skogane og omgjevnadane er området erklært eit spesielt naturreservat.

Bakgrunnsstoff 
 Deliblatska Peščara 
 Deliblatska Peščara
 Deliblatska Peščara

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Deliblatska Peščara» frå , den 20. mars 2009. 
 

Serbisk geografi
Vojvodina
Banat
Geografiske ytterpunkt i Serbia

Dette er ei liste over geografiske ytterpunkt i Serbia.

Breidde- og lengdegrad 

 Nord: Hajdukovo ()
 Sør: Dragaš 41°52' N
 Vest: Bezdan 18°51'E
 Aust: Senokos 23°01'E

Høgd 
 Høgaste punkt: Đeravica, 2656 m
 Lågaste punkt: Timok, 28 m

Sjå òg
Serbisk geografi

Serbisk geografi
Serbia
Molinskogen

Molinskogen (serbisk Molinska šuma eller Молинска шума) er ein skog i kommunen Nova Crnja i Vojvodina  i Serbia. Fram til 1961 var her ein busetnad kalla Molin. Landsbyen vart forlaten i 1961 på grunn av grunnvatnet. I dag vert Molinskogen nytta til jakt. 

Banat
Vojvodina
Serbisk geografi
Obedska bara

Obedska bara (serbisk Обедска бара) er eit stort myr- og skogområde som er ein del av eit naturreservat langs elva Sava i Serbia, om lag 40 km vest for Beograd. 

Området inneheld ein kroksjø, restane etter ein gammal sving i Sava, som i dag ligg litt lenger sør. I området finst over 30 forskjellige vass-, myr-, skog- og eng-biocønoser. Av dyreliv finn ein 220 fugleartar, 50 forskjellige artar av pattedyr, 13 amfibiar, 11 reptilar og 16 fiskeartar, medan ein finn over 500 planteartar. Området er eit av dei rikaste og best bevarte naturområda på Den pannoniske sletta

Obedska bara er eit av dei eldste naturreservata i verda og dei første vernetiltaka vart innført i 1874, då herskarane av Habsburgmonarkiet bevarte det som eit jaktområde for seg sjølv. Området har vore ein Ramsar-stad sidan 1977 og er på lista til UNESCO over dei viktigaste våtmarksområdene i verda.

Bakgrunnsstoff
BirdLife.org
Unge forskarar i Serbia 
Obedska Bara Workcamp 2006

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Obedska bara» frå ,  den 20. mars 2009.  
 

Naturreservat i Serbia
Ramsarstader i Serbia
Dei pannoniske øyfjella

Dei pannoniske øyfjella (serbisk Panonske ostrvske planine, Панонске острвске планине) er namna på nokre fjell sør på Den pannoniske sletta i provinsen Vojvodina i Serbia. Fruška Gora og Vršacfjella er nokre av desse fjella. I førhistorisk tird var desse fjella øyar i Det pannoniske havet som forsvann for om lag 600 000 år sidan.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pannonian Island Mountains» frå , den 20. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Dragan Rodić, Geografija za I ili III razred srednje škole, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1995.

Sjå òg 
 Det pannoniske havet
 Den pannoniske sletta

Serbisk geografi
Vojvodina
Det pannoniske havet

Det pannoniske havet var eit grunt hav som dekte området som i dag er Den pannoniske sletta i Mellom-Europa. Det pannoniske havet eksisterte under pliocen, då tre til fire kilometer med sediment vart lagt ned i Det pannoniske bassenget.

Historie 
Det pannoniske havet var ein del av Paratethys fram til dei vart skild frå kvarandre under siste del av miocen (rundt 10 millionar år sidan). Han vart knytt til Middelhavet. 

Gjennom Đerdapsundet var Det pannoniske havet knytt til eit anna hav i det valakisk-pontiske bassenget. På det største strekte Det pannoniske havet seg sørover til det som i dag er sør i Serbia, og var knytt til Egearhavet via det som i dag er Preševodalen.

Det pannoniske havet eksisterte i om lag ni millionar år. Dei siste delane av havet forsvann midt i pleistocen, om lag 600 000 år sidan, og etterlet Den pannoniske sletta. Restane av dei tidlegare øyane i havet vert i dag kalla Dei pannoniske øyfjella (Fruška Gora og Vršacfjella).

Sjå òg 
 Paratethys
 Den pannoniske sletta

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Pannonian Sea» frå , den 20. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Dragan Rodić, Geografija za I ili III razred srednje škole, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1995.
 

Historiske hav
Kroatisk historie
Serbisk historie
Ungarsk historie
Slovensk historie
Bosnisk historie
Austerriksk historie
Slovakisk historie
Tsjekkisk historie
Ukrainsk historie
Rumensk historie
Pliocen
Bendik

Bendik er eit mannsnamn, ei hovudsakleg norsk form av Benedikt som kjem frå latinsk Benedictus, 'signa'. Bendik har namnedag den 21. mars. Namnet finst òg med skrivemåtane Bendic, Bendick, Bendiks og Bendix, dei sistnemnde òg i Danmark.

Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Bengt, Bent og Ben, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn.

Bruk 
Namnet Bendik er nesten berre brukt i Noreg, der det er kjend frå 1300-talet. Det blir mellom anna brukt i den mellomalderske riddarvisa «Bendik og Årolilja».

I nyare tid har namnet vore nokså lite brukt fram til 1980-talet, då bruken voks kraftig. Namnet nådde toppen av populariteten mot slutten av 1990-talet, før populæriteten gjekk raskt ned igjen.

I 2009 var det rundt 1 830 norske menn som heitte Bendik.

Namneberarar 

 Bendix Ebbell (1865–1941), norsk lege og teolog
 Bendix Joachim Ebbell (1869–1937), norsk forfattar
 Bendik Riis (1911-1988), norsk kunstnar og forfattar
 Bendik Rugaas (f. 1942), norsk politikar (Ap)
 Bendiks H. Arnesen (f. 1951), norsk politikar (Ap)
 Bendik Hofseth (f. 1962), norsk jazzmusikkar (saksofon), plateprodusent og komponist
 Bendik Wold (f. 1979), norsk journalist og samfunnsdebattant

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Bendik» frå , den 20. mars 2009. 
 

Mannsnamn
Norske førenamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til kristendommen
Bent

Bent er eit mannsnamn, ei dansk form av Benedikt som kjem frå latinsk Benedictus, 'signa'. Bent har namnedag den 21. mars. Bent kan òg vera eit slektsnamn.

Namnet finst òg med skrivemåtane Bendt og Beint. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bengt og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn.

Bruk 
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2 304 norske menn som heitte Bendik. 

I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27 415, Bent i 2008.

Namneberarar 

 Bent Røiseland (1902-1981), norsk venstrepolitikar
 Bent Fabricius-Bjerre (f. 1924), dansk komponist
 Bent Bredesen (f. 1952), norsk gitarist, vokalist og komponist
 Bent Hamer (f. 1956), norsk filmregissør
 Bent Sofus Tranøy (f. 1961), norsk statsvitar og forfattar
 Bent Høie (f. 1971), norsk politikar
 Bent Sørensen (f. 1958), dansk komponist

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Bent» frå , den 20. mars 2009. 
 

Mannsnamn
Slektsnamn
Danske førenamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til kristendommen
Bengt

Bengt er eit mannsnamn av svensk opphav, danna som ei form av Benedikt som kjem frå latinsk Benedictus, 'signa'. Bengt har namnedag i Noreg og Sverige den 21. mars. 

Bengt er kjend i svenske tekstar frå 1300-talet, då med skrivemåten Benkt. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bent og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn.

Bruk 
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2 304 norske menn som heitte Bendik. 

I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27 415, Bent i 2008.

Namneberarar 

 Bengt Algotsson (ca. 1330,-1360), svensk riddar og statthaldar
 Bengt Berg (1885-1967), svensk dokumentarfilmskapar
 Bengt Samuelsson (f. 1934), svensk kjemikar og nobelprisvinnar
 Bengt af Klintberg (f. 1938), svensk folklorist og forfattar
 Bengt Eriksen (f. 1965), norsk fotballekspert på TV 2
 Bengt Pedersen (f. 1970), norsk countryartist
 Bengt Sæternes (f. 1975), norsk fotballspelar

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Bengt» frå , den 20. mars 2009. 
 

Mannsnamn
Slektsnamn
Svenske førenamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til kristendommen
Podrinje

Podrinje (serbisk Подриње) er namnet på tilsigsområdet til Drina i Serbia (Sentral-Serbia) og Bosnia-Hercegovina (hovudsakleg Republika Srpska).

Historie 
Drina-området var det politiske senteret for fyrstedømet Serbia under Časlav Klonimirović frå Huset Vlastimirović på 900-talet.

Mellom 1918 og 1922 var Podrinje eit distrikt med sete i Šabac som høyrte til Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar. Mellom 1922 og 1929 eksisterte Podrinje oblast i om lag same området med sete i Šabac. I 1929 var området ein del av provinsen Drina Banovina i Kongedømet Jugoslavia med hovudstad i Sarajevo. Drina Banovina inkluderte vestlege delar av dagens Serbia og austlege delar av dagens Bosnia-Hercegovina. Etter den andre verdskrigen, då aksemaktene okkuperte området, vart provinsen avskaffa og området vart delt mellom Den sjølvstendige staten Kroatia og Serbia. 

I 1941 frigjorde jugolaviske partisanar store område frå tyskarane i Serbia. I dette området erklærte dei republikken Užice (Uzička Republika) med Užice som senter. Republikken vart kortvarig og tyskarane gjenerobra området like etter. 

I dag heiter ein av kantonane i Bosnia-Hercegovina Bosnian Podrinje kanton.

Byar i Podrinje 

Bosnia-Hercegovina:
 Foča
 Goražde
 Višegrad
 Vlasenica
 Zvornik
 Janja
Serbia (Sentral-Serbia):
 Bajina Bašta
 Banja Koviljača
 Ljubovija
 Loznica

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Podrinje» frå , den 20. mars 2009. 
 

Serbisk geografi
Bosnisk geografi
Potisje

Potisje (Потисје) er namnet på tilsigsområdet til elva Tisa i Serbia og provinsen Vojvodina. Tisa renn mellom regionane Banat og Bačka.

Kommunar i Potisje 

Bačka:
 Kanjiža 
 Senta
 Ada
 Bečej
 Žabalj
 Titel

Banat:
 Novi Kneževac 
 Čoka
 Kikinda
 Novi Bečej
 Zrenjanin

Historie 

I det første hundreåret nytta forfattaren Plinius namnet Pathissus for å skildre området rundt Tisa. Sidan dette namnet liknar mykje på det moderne slaviske namnet Potisje (som tyder landområdet rundt elva Tisa på slavisk), som er eit typisk slavisk namn for område rundt elvar (som Podunavlje, Pomoravlje, osv) kan namnet Plinius nemner indikere at det alt var slavarar i området på denne tida.

Mellom 1702 og 1751, høyrte vestlege delar av Potisje (i regionen Bačka) til den habsburgske Militærgrensa langs Tisa-Mureş. Av byar i dette grenseområdet fann ein Bečej, Ada, Senta og Kanjiža (i dagens Serbia), Szeged (i dagens Ungarn), samt andre stader i Bačka, som Subotica, Sombor og Sentomaš (Srbobran). Etter at grenseområdet vart avskaffa i 1751, emigrerte mange serbarar til Russland. For å hindre dette oppretta styresmaktene i Habsburgmonarkiet det autonome Distriktet Potisje med sete i Bečej. District Potisje eksisterte frå 1751 til 1848.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Potisje» frå , den 20. mars 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Potiska i Pomoriška vojna granica (1702-1751), Muzej Vojvodine, Novi Sad, 2003.
 Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjige 1-3, Novi Sad, 1990.

Sjå òg 
 Bačka
 Banat
 Vojvodina

Serbisk geografi
Vojvodina
Banat
Benedikt

Benedikt er eit mannsnamn avleidd frå det latinske Benedictus, 'signa'. Det er eit namn brukt av fleire helgenar og pavar, og kjend frå benediktinarmunkane. Benedikt er blitt utbreidd i den kristne verda i mange former, men den opphavlege forma er sjeldan i Noreg. 

I 2009 var det 22 norske menn som hadde Bendedikt som første førenamnet.  Kortformene Bendik og Bent er langt meir utbreidde.

Variantar
Namnet Benedikt er brukt i Tyskland, Tsjekkia  og på Island. Bendik er ei norsk, Bengt ei svensk og Bent ei dansk form av namnet. Forma Benedek er brukt i Ungarn, Benedetto i Italia, Benoît i Frankrike og Benito i Spania. Ben er ei kortform.

Benedikte og Bente er avleidde kvinnenamn.

Namneberarar

Kristne skikkelsar

Andre 
Benedict Gabrielsson Oxenstierna (1623 - 1702), svensk greve og statsmann
Henry Benedict Stuart (1725-1807), engelsk kardinal og hertug
Benedict Arnold (1741–1801), amerikansk general
Benedikt Roezl (1823-1885), tsjekkisk botanikar
Benedict Anderson (f. 1936), amerikansk statsvitar

Etternamn
Julius Benedict (1804–1885), tysk-britisk komponist
Ruth Benedict (1887–1948), USA-amerikansk antropolog
Dirk Benedict, amerikansk filmskodespelar

Annan bruk
Matretten eggs Benedict

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Benedikt» frå ,  den 20. mars 2009.  
 

Mannsnamn
slektsnamn
førenamn av latinsk opphav
namn knytte til kristendommen

en:Benedict#People
Vojvodina

Vojvodina (serbisk Аутономна Покрајина Војводина, Autonomna Pokrajina Vojvodina; ungarsk Vajdaság Autonóm Tartomány; albansk Autonómna Pokrajina Vojvodina; rumensk Provincia Autonomă Voievodina; kroatisk Autonomna Pokrajina Vojvodina) er ein autonom provins i Serbia der om lag 27 % av innbyggjarane (2002) av landet bur. Det ligg nord i landet på Den pannoniske sletta i Mellom-Europa. Den største byen og sete for området er Novi Sad, med over 300 000 innbyggjarar, medan den nest største byen er Subotica. Vojvodina har seks offisiell språk og det finst meir enn 26 etniske grupper i regionen.
Preševodalen

Preševodalen (albansk: Lugina e Preshevës, serbisk: Прешевска Долина eller Preševska Dolina) er ein geografisk region sør i Sentral-Serbia. Regionen består om lag av kommunane Bujanovac and Preševo, som begge grensar til Kosovo.

Geografi 
Geografisk er Preševodalen same dalen som elva Moravica renn gjennom, frå munningen i Južna Morava i Bujanovac til kjelda nær byen Preševo i Medvedja. Han er ein del av Morava/Vardar ruta frå nord til sør over Balkan, som følgjer elvane Velika Morava, Južna Morava og Moravica gjennom Serbia frå der Velika Morava renn saman med Donau (når ein reiser sørover), til der ei sideelv renn saman med elva Vardar sør for Preševo. Vidare sørover kjem ein gjennom Makedonia og Hellas til Egearhavet. Ruta er den viktigaste kommunikasjonsåra som kryssar Balkanhalvøya frå nord til sør, og ei forholdsvis direkte rute frå Egearhavet til Mellom-Europa, medan resten av Balkanhalvøya er fjellkledd.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Preševo Valley» frå , den 20. mars 2009. 
 

Serbisk geografi
Et cetera

Et cetera er et latinsk uttrykk som betyr «og andre ting» eller «og så vidare». Det er tatt direkte frå det latinske uttrykket som bokstaveleg talt betyr «og resten (av slike ting)». Et betyr «og»; cetera (fleirtal av ceterum/caeterum) betyr «resten». Frasen et cetera er ofte brukt for å presentere det logiske framhaldet av ein serie ord.

Ordet vert til vanleg forkorta «etc.». I gamle skrift eller notat kan ein og finne avkortingar som &/c., &c., og &ca..

Latinske ord og uttrykk
Ravna Gora i Serbia

Ravna Gora (Равна Гора) er eit høgland i Serbia. Tradisjonelt er området rekna som fødestaden for den moderne Tsjetnik-rørsla leia av Dragoljub Mihailović i 1941. Ravna Gora var åstad for ei 50-årsmarkering av frigjeringsdagen i 1995. 

Serbisk geografi
Srem

Srem (serbisk Срем; kroatisk Srijem; ungarsk Szerémség; latinsk Syrmia) er eit frodig område på Den pannoniske sletta i Europa, mellom elvane Donau og Sava. Området er delt mellom Serbia i aust og Kroatia i vest. 

Det meste av Srem høyrer til distrikta Srem og Sør-Bačka i Vojvodina i Serbia. Mindre delar rundt Novi Beograd, Zemun og Surčin høyrer til byen Beograd. Den vestlegaste delen av området ligg i det austlege Kroatia, i Vukovar-Srijem fylke.

Byar 

Byar i Srem:
 Serbia
 Beograd
 Novi Beograd (217 180)
 Zemun (146 172)
 Surčin (14 209)
 Dobanovci (8114)
 Vojvodina
 Sremska Mitrovica (39 041)
 Ruma (32 125)
 Inđija (26 244)
 Stara Pazova (18 628)
 Šid (16 301)
 Petrovaradin (13 917)
 Sremska Kamenica (11 140)
 Sremski Karlovci (8839)
 Beočin (8037)
 Irig (4854)
 Kroatia
 Vinkovci (33 239)
 Vukovar (30 126)
 Županja (13 775)
 Ilok (5897)

Petrovaradin, Sremska Kamenica, Sremski Karlovci og Beočin ligg geografisk i Srem, men er ein del av Sør-Bačka distrikt.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Syrmia» frå , den 20. mars 2009. 
 

Serbisk geografi
Vojvodina
Kroatisk geografi
Delte område