alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
It's Hard

It's Hard er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet The Who. Det er det siste Who-albumet med bassisten John Entwistle og trommeslagar Kenney Jones, samt det siste Who-albumet på Warner Bros. Records i USA. Det kom ut i 1982 på Polydor i Storbritannia og nådde 11. plass her. I USA nådde det åttande plass.

Historie 
Det finst to ulike syn på It's Hard. Enkelte meiner at albumet var inspirert av det harde politiske klimaet tidleg i 1980-åra, medan andre berre ser på albumet som eitt The Who måtte gje ut for å oppfylle kontrakten sin med det amerikanske plateselskapet. Albumet fekk òg delt mottaking i musikkpressa, enkelte gav det dårleg kritikk, medan det fekk fem av fem stjerner i musikkmagasinet Rolling Stone.

Den første songen «Athena» er ein av dei få songane som vart godt motteken på albumet. Denne songen vart gjeven ut som singel og nådde 28. plass på den amerikanske singellista. I seinare år har songen «Eminence Front» vorte trekt fram som ein av dei mest kritikarroste i songkatalogen til bandet. 

Albumomslaget vart utforma av Graham Hughes, og syner ein ung gut som speler eit arkadespel, ein referanse til rockeoperaen Tommy, der hovudkarakteren spelar flipparspel. Townshend kritiserte albumet kort tid etter det kom ut. 

I 1997 gav MCA ut ei nymastra utgåve av albumet med nye miksar av «Athena» og «Eminence Front».

Innhald 

Bonusspor på 1997-utgåva av albumet var fire konsertopptak frå Toronto den 17. desember 1982.

Medverkande

The Who
Roger Daltrey – solovokal, rytmegitar, korvokal på «Eminence Front» og «One at a Time»
Pete Townshend – sologitar, korvokal, solovokal på «Eminence Front», felles solovokal på «Athena» og «Cooks County»
John Entwistle – bass, korvokal, solovokal på «One at a Time»
Kenney Jones – trommer

Andre medverkande
Andy Fairweather Low – rytmegitar på «It's Your Turn»
Tim Gorman – klaverinstrument

Produksjon
Jon Astley – leiande produsent
Chris Charlesworth – leiande produsent
Bill Curbishley – leiande produsent
Greg Fulginiti – mastering
Glyn Johns – produsent, lydteknikar
Doug Sax – mastering
Bob Ludwig – ommastering
Robert Rosenberg – leiande produsent
Richard Evans – design
Graham Hughes – fotografi

Salslister

Vekeslister

Salstrofé

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «It's Hard» frå , den 4. juli 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 www.thewho.net. It's Hard Liner Notes] . Accessed on February 18, 2005.
 www.allmusic.com. [http://www.allmusic.com/album/its-hard-r21837 It's Hard album Credits. Accessed on February 18, 2005.
 

Musikkalbum frå 1982
The Who-album
Album produserte av Glyn Johns
MCA Records-album
Polydor Records-album
Warner Bros. Records-album
Coahuila

Coahuila er ein delstat i den nordlege delen av Mexico. Andre namn for Coahuila er  Coahuila de Zaragoza. Den har sams grense med Nuevo León, Zacatecas, San Luis Potosí, Durango og Chihuahua. Delstaten ligg ved elva Rio Grande og grensar til den amerikanske delstaten Texas.

Hovudstad og administrasjonsstad er Saltillo. Med eit flatevidd på 149 985 km² er Coahuila den tredje største delstaten i Mexico. Han har eit folketal på om lag 2 495 200 innbyggjarar i 2005.

Bakgrunnsstoff 
 www.coahuila.gob.mx (spansk)

Delstatar i Mexico
Raudflamingo

Raudflamingo (Phoenicopterus ruber) er ein av dei seks artane som utgjer slekta Phoenicopterus,  einaste slekta i flamingofamilien, Phoenicopteridae.  Raudflamingoen hekkar på Galapagosøyane, ved kysten av Colombia og Venezuela med øyane utanfor, på Yucatán-halvøya i Mexico, og i det nordlege Karibia inklusive øyane Bahamas, Hispaniola, Cuba og Turks- og Caicosøyane. I Florida har det vore gjort mange observasjonar av denne fuglen, dei fleste er rekna for å vere rømlingar frå parkar. Raudflamingo er nasjonalfugl på Bahamas.

Raudflamingoen har kroppslengd på 120-140 cm, hannar veg ca. 2,8 kg og hoer ca. 2,2 kg. Artsnamnet kjem av at mykje av fjørdrakta har rosa farge. Den rosenraude farga skil raudflamingoen frå den mykje bleikare rosenflamingoen, P. roseus. Vengdekkfjørene er raude, og dei primære og sekundære svingfjørene er svarte. Nebbet er rosa og kvitt med avgrensa svart spiss, og beina er heilt rosa. Lyden frå raudflamingoen er som tuting frå gjæser.

Til likskap med dei næraste slektningane føretrekk raudflamingoar habitat med salthaldige laguner, mudderbankar eller grunne innsjøar med ferskvatn eller brakkvatn. Som andre flamingoar, får dei eit kalkkvitt egg i kullet, det skjer mellom mai og august. Ruginga tar frå 28 til 32 dagar, begge foreldra har omsut for ungane i ein periode på opp til 6 år då dei vert kjønnsmodne. Forventa levetid er ca. 40 år, det er av det lengste blant fuglar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Raudflamingo» frå ,  den 5. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 

Flamingofamilien
Keisarpingvin

Keisarpingvin (Aptenodytes forsteri) er den største og tyngste av alle nolevande pingvinarter og er endemisk til Antarktis. Kjønna er mykje like i fjørdrakt og storleik, ca. 122 cm i høgd og med vekt frå 22 til 37 kg. Ryggsida er svart og med klår overgang til den kvite buksida. Brystet er bleikgult og han har lysegule øyreflekker. Han er ein straumlinjeforma kropp utan flygeevne, men vengene er forma som flate, stive luffar vel egna for symjing og marint levevis. 

Fisk gjer ut for storparten av dietten, som òg kan inkludere krepsdyr som kril og blekksprutar. Det er observert at keisarpingvinar gjer dukk ned til djupner på over 500 meter og kan vere under vatn i opptil 18 minutt. Dei har mange tilpassingar for å meistre dette, inkludert eit uvanleg strukturert hemoglobin som gjev dei god funksjonsevne med lågt oksygennivå, solid skjelett som avgrensar trykkskilnadsskadar, barotrauma, og evna til å redusere stoffskiftet og stenge av uvesentlege organfunksjonar. 

Keisarpingvinar er kanskje mest kjente for det årlege vandringsmønsteret vaksne fuglar gjer for å skaffe føde til avkommet. Dette er einaste pingvinarten som hekkar i den antarktiske vinteren, dei vandrar 50-120 km over isen og samlar seg i hekkekoloniar som kan innehalde tusenvis av individ. Hofuglen legg eitt egg og vandrar deretter til havet for å beite. I mellomtida rugar hannfuglen. Seinare vekslar foreldra mellom omsorg for ungen i kolonien og matauke til havs. Levetida er typisk 20 år i naturen, men observasjonar tyder på at enkelte individ kan oppnå 50 år i levealder.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Emperor Penguin» frå ,  den 5. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 

Pingvinar
Skarlaksflugeskvett

Skarlaksflugeskvett (Petroica boodang) er ein raudbrysta flugeskvett, vanleg i Australia. Arten lever på Det australske kontinentet og nærliggjande øyar, inkludert Tasmania. Schodde og Mason splitta arten i to i 1999, og den originale samlinga av Gmelin frå Norfolkøya heldt fram med det spesifikke namnet multicolor og er no kjent med det engelske namnet 'Pacific Robin' ein art som lever frå Norfolkøya til Samoa.

Som andre artar av flugeskvettfamilien er skarlaksflugeskvetten ein tettvaksen sporvefugl med stort hovud. Dei varierer i storleik frå 12 til 13,5 cm i lengd og veg mellom 12 og 14 gram. Fjørdrakta syner kjønnsdimorfisme. Hannar har svart hovud, rygg og hale, svarte og kvite venger, raudt bryst og kvit panne, buk, undergump og kroppsside. Hofuglen har liknande fargemønster, men i meir avdempa farger. Ungfuglar liknar hofuglen, utan raudt på brystet. 

Utbreiingsområdet er Australia frå sør Queensland til sentrale Sør-Australia, Tasmania og sørvestre Vest-Australia. 
Dei er vanlegvis standfuglar, men somme populasjonar på fastlandet gjer mindre lokale flyttingar haust og vinter, anten til meir opne habitat eller til lågare høgder, også urbane område. Skarlaksflugeskvett er mest vanleg i lauvskog av eukalyptus frå havnivå opp til 1000 m, særleg i opne habitat med grassletter og buskar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Skarlaksflugeskvett» frå ,  den 5. juli 2009.  

 BirdLife International. 2017. Petroica boodang. The IUCN Red List of Threatened Species 2017: e.T22735719A112749310. Henta 22. juni 2022
 Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler. Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)

Fotnotar 

Flugeskvettfamilien
Bylotøya

Bylotøya ligg utfor nordenden av Baffinøya i Nunavut-territoriet i Canada, på i kring 71 grader nordleg breidd. Ho har ei flatevidd på 11067 km².

Øya er den største i verda som aldri har hatt fast busetnad. Men inuittar frå Pond Inlet og andre stader reiser nokså jamleg til Bylotøya. I jaktsesongen nyttar inuittar ein leir sørvest for Camp Graham Moore.

Fjella på Bylotøya er del av Byam Martinfjella, som høyrer til Baffinfjella i den arktiske cordilleraen. Angilaaqfjellet (1951 moh) er det høgste, andre høge fjelltoppar er Malikfjellet, Mount St. Hans og Mount Thule. Stupbratte berg langs kystlina er danna av prekambrisk dolomittstein. Om lag halve øya er dekt av is. Fleire av bretungene kalvar i sjøen.

Sirmilik nasjonalpark dekker mest heile øya. I dei stupbratte fjellsidene finst store koloniar av polarlomvi (over 300000), snøgås (100000) og krykkje. Aust på øya er eit område utpeika til reservat for flyttfugl; Bylot Island Migratory Bird Sanctuary. Over 50 ulike fugleartar er observert. Øyas strender mot Lancastersundet i nord er ein yngleplass for isbjørn. Kvitkval, grønlandskval, grønlandssel og ringsel er tidvis oppunder kysten.

Øya er oppkalla etter den britiske oppdagaren Robert Bylot.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Bylot-Insel» frå , den 5. juli 2009. 

Øyar i Nunavut
Øyar i Arktis
Stader i Canada kalla opp etter britar
Pattedyr i Noreg

Pattedyr i Noreg er ei oversikt over pattedyr med ville bestandar på norsk territorium, inkludert Svalbard og Jan Mayen. Menneske og husdyr er ikkje rekna med.

Tabellen under er inndelt i ordenar, familiar og artar.

Innleiing 
Innvandringa til pattedyra skjedde for alle nålevande pattedyr sitt vedkomande etter siste istid, den faunaen som levde her mellom tidlegare istider hadde anten vandra sørover eller døydd ut. Nokre av dagens pattedyr er innførte til landet. Dei fleste artene har ei sirkumpolar utbreiing i samband med Nordishavet, og er tilpassa eit arktisk klima. Lemen er einaste art som ser ut til å ha si hovudutbreiing i Noreg.

Dei tidlegaste innvandrarane var kvalar og selar, tett følgt av reinsdyr, raudrev, fjellrev og menneske. Typiske skogsartar som elg, brunbjørn og mange gnagar- og flaggermusarter har først kunna etablere seg etter at landa var vorte skogkledd. Den norske pattedyrfaunaen er relativt artsfattig, men det blir forventa at fleire nye europeiske arter vil klare å etablere seg der i framtida. Villsvin vart utrydda i bronsealderen, nordkaper og svartrotte i historisk tid. Villsvin har vandra inn att frå Sverige, medan moskusfe, som var utbreidd i landet i førre mellomistid, har vorte introdusert på nytt.

Pattedyr sine leveområde. Pattedyra lever i alle slag biotopar i Noreg; frå bybakgardane til breen og skoggrensa til det karrige skjeret. Husmus og brunrotte er fullt knytt til menneske. Òg raudrev og grevling er vanleg i byar. Fleire arter trivst best i landbrukets kulturlandskap, som til dømes vånd, rådyr, raudrev, grevling og piggsvin. Mange av dei større pattedyra, som elg, hjort, brunbjørn, ulv, gaupe, mår og bever, har si hovudutbreiing i barskog og blandingsskog, noko som er med på å underbygge den utbreidde førestillinga om at «ville dyr lever i skogen». Rein, lemen, jerv og røyskatt er dyr som har sin hovudutbreiing på fjellet, det vil seie over tregrensa, eller i vierbandet opp mot tregrensa. Oteren er eit kystdyr som både trivst i havet og langs strandkanten. Nokre av dei sjølevande pattedyra har sin hovudutbreiing ut mot det opne havet (som havert), medan nise og steinkobbe er kystnære. Vågekvalhoene kan trekkje inn i fjordane, men dei fleste kvalane lever langt ute frå kysten.

Vernestatus. Artar som er truga av utrydding i Noreg er registrert på norsk raudliste 2006, med ein ei gradert vurdering som går frå «omsynskrevjande»/«nær truga» til «kritisk truga». Òg artar kor bestandstalet er ukjend kan bli lista opp på raudlista. Nye arter som ikkje er ynskt i norsk fauna blir lista på norsk svarteliste, og slike pattedyr (villsvin, mink og mårhund) vil det normalt vere tillate å jakte på heile året. Dyra er svartelista fordi ein fryktar at brei introduksjon av arta kan ha uønskte økologiske konsekvensar.

Piggsvindyr (Erinaceomorpha)

Spissmusdyr (Soricomorpha)

Flaggermus (Chiroptera)

Haredyr (Lagomorpha)

Gnagarar (Rodentia)

Rovpattedyr (Carnivora)

Klauvdyr (Artiodactyla)

Kvalar (Cetacea)

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Liste over pattedyr i Norge» frå , den  22. januar 2010.

Bakgrunnsstoff 

 
Pattedyr
Norsk natur
Langfredagsjordskjelvet i Alaska

Langfredagsjordskjelvet i Alaska (eng. Good Friday Earthquake eller Great Alaska Earthquake) var eit jordskjelv som fann stad i Alaska den 27. mars 1964, og var det kraftigaste jordskjelvet i USA i historisk tid. Skjelvet hadde ein styrke på 9,2 på Richterskalaen med episenter i Prince William-sundet. Det tok livet av 131 menneske, dei fleste drukna som følgje av flodbølgja jordskjelvet skapte.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Langfredagsjordskjelvet i Alaska» frå , den 5. juli 2009. 
 

Alaska
Alaska
Jordskjelv i 1964
1964 i USA
1964 i Canada
Jordras i USA
Tsunamiar på 1900-talet
Tsunamiar i USA
Zelda

Sjå òg dataspelserien The Legend of Zelda.

Zelda er eit kvinnenamn, frå Jiddisch som tyder kvinneleg krigar. Det kan også vera ein variant eller eit tilnamn av det germanske Griselda, som tyder mørk strid.

Kvinnenamn
Athena av The Who

«Athena» er ein song skriven av Pete Townshend og spelt inn av The Who. Han er opningssporet på det siste studioalbumet deira på 25 år, It's Hard frå 1982. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og oppnådde moderat suksess med ein 28. plass på Billboard Hot 100 i USA. Han vart likevel spelt ein god del på radio her. I Storbritannia nådde han 40. plass. I lag med den andre singelen, «Eminence Front», var «Athena» ein av to spor på albumet som vart godt motteke, medan resten av albumet ikkje vert så høgt verdsett av kritikarar og tilhengjarar. 

Pete Townshend skreiv songen etter eit møte med skodespelarinna Theresa Russell. Han vart forelska i ho, men ho ville ikkje ha han. Songen omhandlar dette. I denne samanhengen vart songen ein del av historia i The Lifehouse Chronicles som kom ut mykje seinare. Townshend endra tittelen på songen til «Athena» for å skjule kva songen verkeleg handla om. 
  
Trass i at songen var den første singelen frå albumet og vart spelt ein del på radio, spelte The Who berre «Athena» om lag 10 gonger på 1982-turneen og har ikkje spelt han på konsertar sidan.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Athena av The Who» frå ,  den 8. oktober 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1982
Songar frå 1982
The Who-songar
Songar skrivne av Pete Townshend
Polydor Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Songar produserte av Glyn Johns
Eminence Front

«Eminence Front» er ein song av The Who frå albumet It's Hard frå 1982. Han er skriven og sungen av Pete Townshend og er den sjette songen på albumet. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde 68. plass på Billboard Hot 100 i USA. Han er den einaste songen frå albumet som bandet har halde fram med å spele på konsertar etter turneen som følgde albumet. Vokalist Roger Daltrey har vore kritisk til albumet, men har skildra «Eminence Front» som den einaste songen han følte var verdig å gje ut.

Inspirasjon og innspeling 
Teksten omhandlar ein fest der folk ignorerer problema sine og prøver å gøyme seg bak ein fasade, «eminence front» («høg fasade»). 

Tidleg i songen er det ein forskyving av rytmen, som enkelte meiner er ein feil i vokalen der Daltrey og Townshend syng tittelen med litt forskjellig timing. Feilen vart redigert og retta opp i utgåva som finst på 1997-utgåva av albumet. Det vart laga ein video til songen, spelt inn under ei øving i Landover i Maryland, under den amerikanske delen av turneen i 1982. Videoen vart mykje spelt på MTV då han kom ut. 

Den originale miksen av songen plasserte vokalen til Townshend i den høgre lydkanalen, på liknande måte som på «Athena» der vokalen til Daltrey var plassert i den venstre. Begge desse vart miksa på ny for 1997-utgåva av albumet og vokalen vart her sentrert. 

Det var meininga å gje «Eminence Front» ut på singel i Storbritannia av Polydor Records i 1982, men dette vart aldri noko av. 

Songen er ein del av musikken til videospelet Grand Theft Auto: San Andreas. Det finst òg ei utgåva som kan lastast ned til videospelet Rock Band.

CBS hadde planlagt å nytte songen som kjenningsmelodi til ein London-basert serie av den populære CSI-serien, men fjernsynsserien vart aldri noko av.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Eminence Front» frå , den 5. juli 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Teksten

Songar frå 1982
Singlar frå 1982
The Who-songar
Songar skrivne av Pete Townshend
Songar produserte av Glyn Johns
Warner Bros. Records-singlar
Polydor Records-singlar
Torgrim

Torgrim er eit mannsnamn av norrønt oppav. Det norrøne Þórgrimr er sett saman av gudenamnet Tor og grímr, truleg 'hjelm' eller 'hjelmkledd'. Torgrim har namnedag den 6. juli.

Namneberarar 
 Torgrim M. Kleppen (1849-1920), norsk politikar og bonde
 Torgrim Castberg (1874-1928), norsk fiolinist
 Torgrim Sollid (f. 1942), norsk musikar
 Torgrim Eggen (f. 1958), norsk forfattar og musikar
 Torgrim Øyre (f. 1977), norsk metallmusikar

Kjelder 
 

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru
Namn knytte til vern
Namn knytte til strid
Torgunn

Torgunn er eit kvinnenamn av norrønt oppav. Det norrøne Þórgunnr,  er sett saman av gudenamnet Tor og gunnr eller guðr, 'kamp, strid', truleg med tolkinga valkyrje. Torgunn har namnedag den 6. juli.

Ein finn namnet Torgunn i fleire norrøne soger.

Torgunn Vesetesdotter frå Bornholm er nemnd som mor til den danske sogehelten Vagn Åkesson som levde på 900-talet.
Torgunna Vagnsdatter var mor til Bodil Thrugotsdotter, ei dansk dronning som levde på 1000-talet.

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru
Namn knytte til strid
Endless Wire

Endless Wire er det ellevte albumet til det engelske rockebandet The Who, gjeve ut 30. oktober 2006. Det var det første studioalbumet deira på 24 år etter It's Hard i 1982. Albumet skulle opphavleg ut våren 2005 med arbeidstittelen WHO2. Endless Wire debuterte på sjuandeplass på Billboard lista i USA og niandeplassen i Storbritannia. Delar av albumet hadde vore spelt på turneen deira i 2006-2007. Dei fleste songane frå albumet vart nytta i rockemusikalen The Boy Who Heard Music som hadde premiere i juli 2007.

Historie og komposisjon 
21. mars 2005 annonserte Pete Townshend at det nye albumet kom til å verte utsett. I 2006 drog The Who på turneen med ein del av songane frå det komande albumet. Townshend annonserte på heimesida si at delar av albumet, ein miniopera kalla The Glass Household danna kjernen i albumet og var basert på romanen hans The Boy Who Heard Music. 

Ei kortare utgåve av operaen vart gjeven ut sommaren 2006. Dette var ein EP kalla Wire & Glass. 

3. oktober 2006 vart songen «It's Not Enough» frå det komande albumet gjort tilgjengeleg på iTunes. Det same vart «Tea & Theatre». 14. oktober 2006 lanserte Polydor ei nettside for albumet. Her kunne ein høyre, men ikkje laste ned, delar av albumet. 

Endless Wire gjekk inn på sjuandeplassen på Billboard 200 og selde 81 000 eksemplar den første veka.

Innhald

Medverkande 
The Who
 Roger Daltrey – vokal
 Pete Townshend – gitarar, vokal, bassgitar, trommer, piano, tangentinstrument, fiolin, banjo, mandolin, trommemaskin

Andre
 Lawrence Ball – elektronisk musikk på «Fragments»
 Ellen Blair – bratsj på «Trilby's Piano»
 John «Rabbit» Bundrick – Hammondorgel, korvokal
 Jolyon Dixon – akustisk gitar på «It's Not Enough»
 Rachel Fuller – tangentinstrument på «It's Not Enough», orkestrering på «Trilby's Piano»
 Peter Huntington – trommer
 Gill Morley – fiolin på «Trilby's Piano»
 Vicky Matthews – cello på «Trilby's Piano»
 Billy Nicholls – korvokal
 Pino Palladino – bassgitar
 Stuart Ross – bassgitar på «It's Not Enough»
 Zak Starkey – trommer på «Black Widow's Eyes»
 Simon Townshend – korvokal, gitar
 Brian Wright – fiolin på «Trilby's Piano»

Salslister

«It's Not Enough» nådde 37. plassen på den amerikanske Billboard Mainstream Rock Tracks-lista, med B-sida «Black Widow's Eyes».

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Endless Wire (The Who album)» frå , den 5. juli 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Streaming av "It's Not Enough", "Tea & Theatre", "Black Widow Eyes" og "Man in a Purple Dress" 
 Pete Townshend snakkar om Endless Wire 
 Song for song 

Musikkalbum frå 2006
The Who-album
Polydor Records-album
Universal Records-album
Album produserte av Pete Townshend
Fonologi i prærie-cree-språket

Denne framstillinga av fonologien i prærie-cree-språket beskriv stavings-struktur, vokalar, konsonantar og konsonant-grupper.

Stavingsstruktur 
Prærie-cree har desse seks stavings-typane, der C = einskild-konsonant, V = kort eller lang vokal:

Stavingstype 1 og 2, som manglar opptakt, finst berre i framlyd (dvs. fremst i ord), slik at vokalane i to stavingar som fylgjer rett etter einannen, alltid er skilde med éin eller to konsonantar. Stavingstype 5 og 8, med to konsonantar i koda, finst berre i utlyd (dvs. i slutten av ord). Her er nokre døme på ulike stavings-typar, der stavingsgrenser er markerte med eit punktum:
 V.CVC a.tim 'hund'
 CV.CVC.CVC pi.mih.kān 'pemmikan'
 V.CVCC a.misk 'bever'
 VC.CCV.CVC os.pwā.kan 'pipe'
 CCVC.CV.CVC kwah.ko.tēw 'det står i brann'

Vokalar 
Prærie-cree har tre korte og fire lange vokal-fonem; vokallengd er markert ortografisk med ein makron over vokal-symbolet:
 Vokalar

Av di det ikkje finst nokon kort e, er det vanleg å utelate makronen på ē. I denne artikkelen tek vi makronen med også på ē.

Konsonantar 
Språket har ti konsonant-fonem, som her er attgjevne ortografisk:
 Konsonantar

Plosivane og affrikatane p t c k er stemde mellom vokalar og mellom ein vokal og ein halvvokal, og ustemde elles. C blir uttala [ʧ] eller [ʦ] når han er ustemd og [ʤ] eller [ʣ] når han er stemd, som vist i desse døma:

Konsonantgrupper 

Prærie-cree-språket