alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Martin Smeby

Martin Smeby () var ein norsk bygningsmann, papirarbeidar og politikar frå Søndre Land i Oppland. Han var stortingsmann for Arbeidarpartiet og Oppland frå 1934 til 1957.

Smeby var son til ein småbrukar og bygningsmann. Til liks med faren utdanna han seg til bygningsmann og arbeidde som snikkar fram til 1920. Då fekk han jobb ved Land Træsliperi og Pappfabrik, der han var papirarbeidar til 1945. Frå 1916 var han fagorganisert og i mange år formann i den lokale avdelinga av Norsk Papirindustriarbeiderforbund. Han var styremedlem i Oppland faglege samorganisasjon og 1932-37 medlem i representantskapet i Landsorganisasjonen.

Smeby var medlem i Søndre Land heradsstyre frå 1919. Han var varaordførar 1922-25, ordførar 1928-33, varaordførar på ny 1937-39, og ordførar 1940-41 og 1945.

Valbolken 1928-30 var Semby tredje vararepresentant til Stortinget frå Oppland. Ved stortingsvalet 1933 vart han vald inn på Tinget, og med fire attval vart han verande stortingsmann for Arbeidarpartiet heilt til 1957. På Stortinget var han medlem 1945-49 i Skog- og vassdragskomiteen og frå 1950 i Justiskomiteen til han forlet Tinget hausten 1957. Siste seks sesjonane var han også visepresident i Lagtinget.

I åra etter andre verdskrigen var Smeby medlem frå 1948 i Komiteen om lån til vanskeligstilte kommunar, styremedlem i Lånekassen for jordbrukere og medlem hovudstyret i Noregs vassdrags- og elektrisitetsvesen.

Kjelder
 

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Ordførarar i Søndre Land
Ap-ordførarar i Oppland
Norske fagforeiningsleiarar
Folk frå Søndre Land
Jonas Enge

Jonas Enge () var ein norsk gardbrukar frå Vik på Helgeland som var stortingsrepresentant frå Nordland fylke og for Arbeidarpartiet gjennom tjue år, 1950-69. Også far hans, Cornelius Enge, var i si tid stortingsmann.

Enge gjekk 1929 fylkesskulen i Bodø, realskule 1930/31 ved Firda gymnas i Førde og 1934/35 på Treiders handelsskule i Oslo. I 1936 tok han over postopneriet i heimbygda etter far sin, og i 1942 også farsgarden. Han stod som drivar av desse til 1978.

Frå 1945 til -51 var Enge varaordførar i Sømna herad, deretter ordførar 1952-55. Ved stortingsvalet 1949 vart han vald til å representere Arbeidarpartiet på Stortinget, og vart attvald ved dei neste fire stortingsvala. Den fyrste fireårsbolken, 1950-53, var han medlem i Administrasjonskomiteen, frå 1954 hadde han fast sete i Landbrukskomiteen til han gjekk ut av Stortinget i 1969.

Enge var formann i Regionplanrådet for Sør-Helgeland i tida 1969-76.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Sømna
Finn Kristensen

Finn Kristensen () er ein norsk politikar frå Brevik i Telemark. Han var i tida 1981-93 statsråd i tre regjeringar leia av Gro Harlem Brundtland, og stortingsrepresentant frå Telemark og for Arbeidarpartiet frå 1969 til 1985.

Yrke og stortingsrepresentant 
Kristensen var son til ein sveisar. Etter å ha vore lærling 1950-53 gjekk han 1954/55 sterkstraumlina ved Oslo elementærtekniske skole. Det neste året var han elektriker til sjøs, medan han åra 1958-62 var elektrikar ved Dalen Portland Cementfabrikk Norcem. Frå 1962 til -65 var han instruktør i Arbeidernes opplysningsforbund, sidan fylkessekretær i Telemark Arbeidarparti til 1969.

Valperioden 1960-63 var Kristensen medlem i Eidanger heradsstyre. Etter kommunesamanslåing var han medlem i Porsgrunn kommunestyre i to valperiodar, 1964-67 og 1968-71. I september 1969 vart han vald til å representere Arbeidarpartiet og Telemark fylke på Stortinget. Han var då 1969-73 medlem i Forsvarskomiteen. Etter attval 1973 og -77 var han medlem i Industrikomiteen til 16. oktober 1979, då han vart vald til formann i same komite.

Statsråd 
Då Gro Harlem Brundtland danna si fyrste regjering, 4. februar 1981, vart Kristensen utnemnd til industriminister, ein post han hadde til regjeringa gjekk av midt i oktober. Stortingsperioden 1981-85 var Kristensen nestformann i Energi- og industrikomiteen. 

Etter eit mellomspel som direktør i T-invest på Notodden kom Kristensen tilbake som statsråd også i Brundtlands andre regjering. Frå 9. mai 1986 til regjeringa måtte gå 16. oktober 1989, leia han Industridepartementet/Næringsdepartementet. I om lag eitt år var han så avdelingsdirektør i Statoil.

Også då Brundtland skipa regjering for tredje gong, 3. november 1990, tok ho med Kristensen med i statsrådskollegiet. Han fekk då leie Olje- og energidepartementet, seinare kalla Nærings- og energidepartementet, til han vart skifta ut 7. oktober 1993. I realiteten var det mykje same departementet som han styrte i tida 1986-89.

Næringsdrivar 
Frå 1994 gjekk Kristensen over til å drive forretning. Han starta då opp F.K. Bedriftsutvikling, som han leia til 2007. Åra 1994-97 var han elles rådgjevar for selskapa ABB og FIBA Nordic Securities.

Kjelder
 

Norske industriministrar
Norske nærings- og energiministrar
Norske olje- og energiministrar
Statsrådar i Regjeringa Brundtland I
Statsrådar i Regjeringa Brundtland II
Statsrådar i Regjeringa Brundtland III
Ap-statsrådar
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Telemark
Lokalpolitikarar i Porsgrunn
Ap-politikarar i Telemark
Folk tilknytte Statoil
Folk frå Porsgrunn
Sjølvdrive artilleri

Sjølvdrive artilleri (også kalla mobilt artilleri og panserartilleri) er artilleri utstyrt med eit eige framdriftssystem. Omgrepet omfattar også sjølvdriven kanon (eller haubits og rakettartilleri). Sjølvdrivne artilleri er sterkt mobile og flyttbare køyretøy, ofte med beltedrift som gjer terrengkøyring mogleg, og utstyrt anten med en stor haubits, feltkanon, granatkastar, eller ein form for rakett- eller missilskytar. Dei blir vanlegvis brukt for langavstands indirekte støttebombardering på slagmarka.

Tidlegare har sjølvdrive artilleri inkludert direkteskytande køyretøy, som stormkanonar og panserjagarar. Desse har vore tungt væpna køyretøy, med førstnemnde brukt for tett eldstøtte og sistnemnde spesialisert for å gå til åtak på stridsvogner.

Moderne sjølvdrivne artilleristykke kan på overflaten likna stridsvogner, men er generelt lettare pansra og ikkje meint for direkte kamp. Dei verner derimot mannskapet på innsida mot splintar, skrap og lett eld, og er derfor vanlegvis også rekna som eit pansra kampkøyretøy. Mange er utstyrt med maskingevær som forsvar mot fiendtleg infanteri.

Hovudfordelen med sjølvdrive artilleri kontra taua artilleri er at det kan mobiliserast og utplasserast mykje raskare. Før eit taua artilleristykke kan nyttast må det stoppast, takast av tauekøyretøyet og setjast opp. For å endra skytestilling må taua artilleri så festast på eit køyretøy og bli taua til ein ny posisjon. Sjølvdrive artilleri kan derimot stoppa på ein vald stad og skyta så godt som umiddelbart, før det så kan flyttast til ein ny posisjon. Denne skyt-og-flykt-evnen er særs nyttig i mobil konflikt, og særleg på offensiv.

Taua artilleri er likevel raskare å byggja og vedlikehalda. Det er også lettare, og kan tauast til stader sjølvdrive artilleri ikkje kan nå. Sidan Vietnamkrigen har kraftige transporthelikopter blitt brukt til å utplassera artilleri raskt. Dermed er også taua artilleri framleis i arsenalet til mange moderne hærar

Sjå òg
 Sjølvdrivne artilleritypar
 Howitzer
 Sjølvdriven luftvernskanon
 Sjølvdriven kanon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Selvdrevet artilleri» frå ,  den 12. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Oversikt «Self-propelled artillery Systems» hos www.dtig.org 

 Litteratur 
 

 
Militære køyretøy
Artilleri
Per Aas

Per Almar Aas () var ein norsk arbeidar, skulemann og politikar frå Ballangen i Nordland. Han var stortingsrepresentant for Kristeleg Folkeparti og Troms fylke i fire samfulle periodar frå 1973 til 1989.

Aas var son til ein småbrukar og skomakar. I tida 1945-50 arbeidde han på gard, i skogen og i handverksproduksjon i heimbygda. Han jobba i 1951 ei kortare tid i Snåsa, før turen gjekk til Ørsta og Volda. Etter tre år der med mellom anna fabrikkarbeid, gjekk han skuleåret 1954/55 på Fredheim folkehøgskule. Frå 1955 til utdanna han seg på lærarskulane i Nesna og i Tromsø. I 1959 vart tilsett som lærar ved Fauskevåg skole i Harstad, sidan var han styrar av same skulen i tolv år til 1973.

Aas var medlem i Harstad bystyre 1968-75, og åra 1970-73 landsstyremedlem i Kristeleg Folkeparti. Hausten 1973 vart han vald til å representere partiet og Troms fylke på Stortinget. Dei neste seksten åra var Aas medlem i Samferdslekomitéen på Tinget, den siste fireårsperioden som sekretær i komitéen.

Frå 1991 til -98 var Aas driftsleiar ved Nord-Hålogaland Stiftsgård. Han var elles medlem av Riksrevisjonen 1991-94, og hadde plass i Noregs Bank sitt representantskap frå 1998 til 2002.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Ballangen
Folk frå Harstad
Jakob Jakobsson Hjelmeset

Jakob Jakobsson Hjelmeset () var ein skulemann frå Gloppen i Nordfjord.

Hjelmeset var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han landbruksskule i 1861 og vart sidan seminarist i 1864. I 1868 tok han studenteksamen og sju år seinare vart han cand.real. Inn i mellom studiane var han lærar og frå 1876 dreiv han privat folkehøgskule i Gloppen. Samstundes tok han over farsgarden. Han vart vald til 5. representant frå Nordre Bergenhus amt til Stortinget for perioden 1877-79. Men han døydde heime i Gloppen straks etter Stortinget var sett.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske skulefolk
Folk frå Gloppen
Kundl

Kundl er ein kommune i distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 21,9 km² og i kring 4 200 ibuarar. Småbyen Kundl er 526 meter over havet, 18 km sørvest om byen Kufstein, på sørsida av elva Inn.
Kundl ligg i eit austvest-gåande dalføre, med kringliggjande barskogkledde åsar og høgdedrag.

Maskinprodusenten Lindner Traktorenwerk har base og fabrikk i Kundl, og er saman med produsentar av farmasøytiske varer og trevarer dei viktigaste næringsaktørane i kommunen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kundl» frå ,  den 12. februar 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Nagurskaja

Nagurskaja (russisk: Нагурская) er den nordlegaste grensevaktstasjonen i Russland. Stasjonen ligg på øya Aleksandra land i Frans Josefs land og er den einaste staden der det bur folk på heile øya. Stasjonen har forlegning, lagerhus, garasjer, ein flyplass på 1400 meter og ei lita ortodoks trekirke.

Staden 
Nagurskaja ligg ydst i nordaust på den 1051 km² store øya Alexandraland. Øya er den vestligaste i øygruppa  Franz Josef land, og dermed i nærheten av Svalbard. Administrativt tilhøyrer øyene Arkhangelsk oblast.

Klima 
Klimaet er arktisk med lang og streng vinter. Sumaren er kort, kald og fuktig. Årleg middeltemperatur er  -11,8 grader C. Den varmeste månaden er juli med gjennomsnittstemperatur på 0,9°C. Den kaldeste måeden er mars med -23°C gjennomsnittleg. Høgaste målte temperatur er 13 °C. Lavaste målte temperatur er -54 °C. Gjennomsnittleg årsnedbør er 295 mm. Vanleg vindretning er sørleg med gjennomsnittlig 5,6 m/s. Øya er snødekt fra midten av september til midten av juli. Nagurskaja har midnattssol fra 11. april til 30. august og flere månadar mørketid.

Historie 
Under andre verdskrig i 1943 oppretta tyskerane den aller første vêrstasjonen, Wetterstation Schatzgräber. I 1944 måtte den evakuerast etter at besetningen hadde ete rått isbjørnkjøtt, og fått trikinose.

Då krigen var over, oppgraderte russerane basen med flyplass i 1947. Navnet Nagursaja er etter den polsk-russiske flypionéren og polarforskeren Jan Nagórski (1888–1976). I 1914 hadde han, med utgångspunkt i Novaja Semlja flydd i retning Frans Josef land for å leite etter Nordpolsekspedisjonen med Sedov, Brussilov og Russanov. Tidlig på 1960-tallet ble det bygd en by ved flyplasstripa med status som polarstasjon. På 1980-tallet var det i tillegg til grensevakt, ein stab av vêrobservatørar, zoologar, geologar, ein kontingent frå luftvåpenet og ein kontingent frå marinen.

23. desember 1996 styrta eit russisk Antonov An-72 under landing. Flyet vart ødelagd, men heile besetningen på 24 overlevde.

Vêrstasjonen vart nedlagd i 1997. Frå 2007 har basen gradvis vorte bygd opp att. I 2015 vart eit større arbeid sett ut på anbod for å gjera flyplassen heilårleg.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nagurskaja» frå ,  den 13. februar 2017.  

 Александр Карпов: Застава "Нагурское". Главное - выжить. 11 september 2004 Artikkel om stasjonen på vesti.ru (på russisk)

 Referansar 

 

Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang

Polarforsking
Frans Josefs land
Flyplassar i Russland

Militærvesen i Arktis
Rags to Riches

«Rags to Riches» er ein song frå 1953 av Richard Adler og Jerry Ross. Den mest kjende versjonen av songen vart spelt inn av Tony Bennett med Percy Faith og orkesteret hans, og låg åtte veker på toppen av Billboard-lista i 1953 og selde til gullplate. Same året gjekk ein versjon med David Whitfield til tredjeplassen på den britiske singellista og ein versjon med Billy Ward and his Dominoes og Jackie Wilson på vokal, nådde andreplassen på R&B-lista til Billboard. Seinare innspelingar av Sunny & the Sunliners (45. plassen i 1963) og Elvis Presley (33. plassen i 1971) gjekk òg inn på Billboard-listene.

Ei innspeling av Les Howard med orkester dirigert av Frank Cordell vart spelt inn i London 14. november 1953. 

Tony Bennett sin versjon vart nytta i byrjinga av filmen Goodfellas, like etter Henry Hill lukkar bagasjerommet på ein bil og stemma hans seier «As far back as I can remember, I always wanted to be a gangster.» Songen vart òg nytta i ein episode av Columbo.

Opningslinja av songen vert ofte sungen av karakteren Carmine Ragusa i TV-serien Laverne & Shirley, ofte når han hadde gode nyhende. 

«Rags to Riches» danna grunnlaget for ei uvanleg hending seint i karrieren til Elvis Presley. Nær slutten av nyårskonserten 31. desember 1976, annonserte Elvis at han skulle syngje songen, men bandet hadde visstnok ikkje øvd på songen og visste ikkje om dette. Presley spelte piano og ropte ut akkordane til det overraska bandet og song ein overraskande sterk versjon. Framføringa fekk ståande applaus hos publikum. Dette var den einaste gongen Presley song songen på scenen. Eit pubikumsmedlem gjorde eit piratkopiopptak av framføringa. 

I 2006 spelte Barry Manilow «Rags to Riches» på albumet The Greatest Songs of the Fifties.

Songen finst i videospelet Mafia II frå 2010.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rags to Riches» frå ,  den 13. februar 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1953
Tony Bennett-songar
David Whitfield-songar
Songar skrivne av Richard Adler
Songar skrivne av Jerry Ross
Songar på toppen av Billboard-lista
Dinah Washington-songar
Gene Pitney-songar
Jackie Wilson-songar
Elvis Presley-songar
Jack Jones-songar
Barry Manilow-songar
Swanahild

Swanahild var ei adelskvinne på 700-talet frå den bayerske slekta agilulfingarane. Ho var den andre kona til frankarkongen Karl Martell, og mor til Grifo.

Karl Martell tok Swanahild og Pilitrud, kona til hertug Grimoald av Bayern, med seg tilbake frå Bayern etter å ha hærteke området i 725. Swanahild blir omtalt som ei niese eller kvinneleg slektning av Pilitrud og seinare av hertug Odilo av Bayern, men foreldra hennar er ukjende.

Karl Martell og Swanahild fekk sonen Grifo i 726.
Swanahild skal ha bidrege til at ei dotter av Karl Martell, Hiltrud, blei gift  med Odilo av Bayern i 741.
Ho skal også ha oppfordra Karl Martell til å etterlata ein viktig del av kongedømet til sonen deria. Etter at Karl Martell døydde i 741, delte sønene hans Karloman og Pipin riket mellom seg to. Swanahil skal då ha oppfordra Grifo til å gjera opprør for å gjera krav på sin del av riket. Dei blei nedkjempa, og Swanahild blei send til eit kloster i Chelles i Seine-et-Marne. 

Ho blei gravlagd i klosterkyrkja Saint-Denis, der dei fleste franske kongelege er gravlagde.

Namnet hennar blir også skrive som Swanachild, Suanachildis, Suanhilde, Sunnichilde, Sonichilde og Serenahilt.

Kjelder

Frankarar
Folk frå 700-talet
Antonov An-72

Antonov An-72 (NATO-kallenamn «Coaler» ) er eit ukrainsk STOL-transportfly. Prototypen flaug fyrste gong 22. desember 1977, og den fyrste produksjonsserien fekk nemninga An-72A. An-72 er òg produsert i spesialiserte versjonar som mellom anna An-72AT, som er eit fraktfly, An-72S, som er ein variant som kan konfigurerast som VIP-transport, passasjerfly for 38 passasjerar eller som ambulansefly, og An-72P som er eit maritimt overvakingsfly. An-72 har òg vorte vidareutvikla i form av An-74.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonov An-72» frå ,  den 13. februar 2017.  
 

Transportfly
Karl Martell

Karl Martell () var rikshovmeister og i røynda konge over dei tre frankiske kongedømma. Han er kjend for å ha vunne slaget ved Poitiers i 732, der han stoppa ein maurisk invasjon leia av guvernøren av al-Andalus. Med denne sigeren sette han ein stoppar for vidare muslimsk ekspansjon i Frankrike.
Han er kjend som ein dyktig general som var tidleg ute med å bruka tungt kavaleri (riddarskap), ein utviklar av den europeiske føydalismen og ein grunnleggjar av det som skulle bli Frankarriket.

Namnet «Martell» tyder 'hammaren'.
Karl Martell var fødd i Herstal i det noverande Vallonia i Belgia. Han var son av Pipin av Herstal og den andre kona hans Alpaida.
 Han hadde ein bror, Childebrand, som seinare blei frankisk dux ('greve') av Burgund (Bourgogne).

I eldre historiografi var det vanleg å omtala Karl som «uektefødd».  Dette er truleg ei mistolking etterom polygami var vanleg frankisk praksis. Truleg kan omtalen av Karl som uektefødd førast tilbake til Pipin si første kone, Plektrude, og hennar ønske om å gjera sitt avkom til arvingar av Pipin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karl Martell» frå , og «Charles Martel» frå  den 13. februar 2017.  
 

Frankarar
Frankiske rikshovmeisterar
Herskarar av Frankarriket
Enol

Enolar er organiske hydroksylsambindingar der OH-gruppa er bunden til eit dobbeltbunde karbonatom.

Kjelder 

 
Funksjonelle grupper
Olav Sæter

Olav Jørgen Sæter () var ein norsk lærar, pressemann og politikar frå Elverum. Han var stortingsrepresentant frå Hedmark for Arbeidarpartiet i tida 1921-45, og ordførar i Elverum kommune 1932-40.

Sæter var son til ein småbrukar. Etter middelskuleeksamen i 1901 tok det noko tid før han fekk råd til å fullføre utdanninga i 1906 med eksamen frå lærarskule. Frå 1906 til -11 underviste han i folkeskulen i Dovre herad, der han frå 1910 var medlem i heradsstyret. Deretter var han lærar i Elverum til 1915. Frå 1916 var han redaktør av Østerdalens Sosialdemokrat inntil avisa i 1932 var slått saman med Hamar Arbeiderblad.

Valperioden 1919-22 var Sæter varaordførar i Elverum heradsstyre. Hausten 1921 vart han vald inn på Stortinget for Arbeidarpartiet i Hedmark. Ved dei neste fem stortingsvala vart han attvald og vart såleis verande stortingsrepresentant til 1945. Dei to tingperiodane 1922-24 og 1925-27 var han medlem i Protokollkomiteen, medan han bolken 1928-30 var formann i Jarnbanekomiteen. Seinare var han 1931-33 og 1937-45 medlem i Militærkomiteen, i den mellomliggjande valperioden 1934-36 hadde han plass i Veg- og jarnbanekomiteen.

I tida frå 1931 til 1940 var Sæter også ordførar i Elverum. Frå 1932 arbeidde han atter som lærar, då ved Leiret skole til han i mars 1942 vart ein av dei lærarane som NS-styret sende til Kirkenes med dampskipet «Skjerstad». Etter å ha vore fri sidan september 1942, vart han arrestert på ny og sat i fangeleiren Grini frå 5. februar 1943 til 5. februar 1944. I september 1944 flykta han til Sverige.

Kjelder
Stortingsbiografi

Bakgrunnsstoff
Gravminne

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Elverum
Nordmenn frå andre verdskrigen
Rolf Fjeldvær

Rolf Fjeldvær () var ein norsk skulemann og politikar frå Fillan i Sør-Trøndelag. I tida 1965-81 representerte han Sør-Trøndelag fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget.

Fjeldvær tok eksamen ved lærarskule i 1950. Han var lærar i Vardø frå 1951 til -54. Hausten 1954 var han tilbake i heimetraktene og underviste i Sandstad herad til 1960, deretter skuleinspektør i Sandstad til 1963. Frå 1964 skulesjef i Hitra herad. Han var også skulestyreformann 1956-63, formann i Folketannrøktnemnda 1959-67 og Nemnda for 9-årig skule på Hitra 1960-63. Elles formann i Reisetrafikkforeininga for Hitra og Frøya 1962-65, medlem 1964-67 i Fylkesfriluftsnemnda i Sør-Trøndelag og samstundes formann i Kommunikasjonsnemnda. 

Frå 1965 til 1981 var Fjeldvær stortingsrepresentant frå Sør-Trøndelag, vald for Arbeidarpartiet. På Tinget var han i tida 1965-73 medlem i Kyrkje- og undervisningskomitéen, deretter 1969-73 nestformann i Sjøfarts- og fiskerikomitéen og 1973-81 nestformann i Samferdslekomitéen.

Fjeldvær var elles styreformann i Arbeidsdirektoratet i 1975–79, og samstundes formann i Sjømannsnemnda. Åra 1977-82 leidde han eit statleg utval som utgreidde «utlendingers beskjeftigelse på norske skip».

Frå 1979 til 1994 var Fjeldvær eit av medlemene i Riksrevisjonen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Lokalpolitikarar i Hitra
Lokalpolitikarar i Sandstad
Folk frå Hitra
Valentin

Valentin er eit mannsnamn som stammar frå det latinske Valentinus, som er avleidd frå valens som tyder 'sunn, sterk'. Det kan også vera eit tysk og spansk etternamn.

Valentin kan også skrivast med W, Walentin. Den engelske forma av namnet er Valentine, med kortforma Val. Valentino er ei italiensk form.
Namnet finst også på til dømes ungarsk som Bálint, på walisisk som Folant, og på polsk som Walenty.
Valentina er ei kvinneleg form av namnet.

Fleire personar i tidleg kristendom heitte Valentin. Ein av desse, den heilage Valentin av Roma, har helgendag på valentinsdagen den 14. februar. Denne datoen har Valentin namnedag i Sverig og Finland, medan Valentinus har namnedag i Danmark.

Kjende namneberarar
 Keisar Valentinianus III av Vestromarriket
 Valentinus, gnostikar på 100-talet 
 Pave Valentinus, pave i 827
 Valentin de Boulogne (ca. 1591–1632), fransk målar
 Charles-Valentin Alkan (1813–1888), fransk komponist og pianist
 Valentin Serov (1865–1911), russisk målar
 Walentin Chorell (1912-1983), finlandssvensk forfattar
 Valentín Paniagua (1936-2006), peruansk president
 Jan Valentin Sæther (f. 1944), norsk-amerikansk målar
 Valentín Elizalde (1979–2006), meksikansk songar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valentin» frå , og «Valentin» frå  den 14. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Mannsnamn
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til eigenskapar
Store Molla

Store Molla 
er ei vik i sjøen i Lebesby kommune i Troms og Finnmark. Store Molla blir ofte forveksla med Stormolla, ei øy i Lofoten

Kjelder 

Geografi i Lebesby