alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jan Gunnar Hoff

Jan Gunnar Hoff () er ein norsk komponist og jazzpianist, fødd i Bodø. 

Hoff har høgare musikkutdanning, mellom anna tre års jazzstudium ved NTNU under Terje Bjørklund og eit års studium i komposisjon og arrangement frå Norges Musikkhøgskole. Han debuterte ved Festspillene i Nord-Norge (1992) med eigen suite, sidan har han spelt i gruppene Trio Nord og  Jan Gunnar Hoff Group.

Verk
Winds, sea and rhythm, for distriktsmusikarane i Bodø kommune 2001
Blå sitron, for strykekvartett og jazztrio 2002
Meditatus, urframført til Nattjazz i Bodø Domkyrkje 17. desember 2004 med Bodø Domkor.  Edvard-prisen i 2005.
Free Flow Songs, bestillingsverk til Vossajazz 2005, turne i 2006.
Magma, bestillingsverk 2006 til Jan Gunnar Hoff Group feat. Mike Stern
Seven seasons, bestillingsverk til Festspillene i Harstad 2007
Fantasie nr.1, bestillingsverk til NMFU 2007
Songs for trio, bestillingsverk til Acuna/Hoff/Mathisen CD "Jungle City" 2008
Electric blue, bestillingsverk til NMFU 2009
For ingens øyne, bestillingsverk til Hamsunjubileet 2009

Utmerkingar
Stubøprisen 1997
Statens arbeidsstipend 2000–02
Edvard-prisen kirkemusikk, for Meditatus, 2005
Nordlysprisen 2006

Utgivingar
 Syklus, Odin Records, 1993
 Moving, Curling Legs, 1995
 Crosslands, Curling Legs, 1998
 In Town, Curling Legs, 2003
 Meditatus, Grappa, 2007 med Bodø Domkor
 Magma, Grappa, 2008
 Jungle City, Alessa Records, 2009 (med Acuna/Hoff/Mathisen)
 Atmospheres (Ove Bjørken & Jan Gunnar Hoff-album)|Atmospheres]] (2011), med Ove Bjørken
 Acuña-Hoff-Mathisen Trio in Concert (2011), med Alex Acuña og Per Mathisen
 Barxeta (2012), med Alex Acuña og Per Mathisen
 Living (2013)
 Fly North (2014)
 Stille Lys (2014)
 Stories (2016)

Folk frå Bodø
Norske jazzmusikarar
Lusaka

Lusaka er hovudstad og største byen i Zambia. Han ligg på sørdelen av sentralplatået, 1 279 meter over havet. Innbyggartalet vart i 2007 berekna til 3,1 millionar. Byen hyser regjeringskontora og er det økonomiske senteret i landet. Fire av hovudvegane i Zambia; Great North Road, Livingstone Road, Great East Road og Great West Road går ut frå/inn i byen. Dei to mest brukte språka i Lusaka er engelsk og nyanja.

Styre 
Både den lovgjevande, utøvande og dømmande makta i Zambia har sine sete i Lusaka. Parlamentet har plass i ein 15 etasjar høg bygning. Byen er også hovudstad for Lusaka-provinsen, den minste men mest folkerike av dei ni provinsane i landet.

Samferdsle

Fly 
Byen har flyplass, Lusaka International Airport, og ligg ved jarnbanen mellom Livingstone og Kitwe. Flyplassen vert brukt av både offentleg og militær luftfart.

Buss 
Bussruter går frå Lusaka til nærliggjande byar som Siavonga og Chirundu.

Klima 
Lusaka har eit fuktig, subtropisk klima. Kjølegaste månaden, juli, har ein middeltemperatur på 16 °C. Klimaet er prega av varme, men ikkje heite, somrar. Resten av året er det mildt. Den varmaste månaden, oktober, ligg temperaturen godversdagane på kring 25 °C. Lusaka har både regntid og tørketid. Tørketida er den dominerande og varer frå april til slutten av oktober.

Historie 

Lusaka var ein landsby oppkalla etter hovdingen sin, Lusakasa, som i fylgje soga låg på Manda Hill, nær der Zambias nasjonalforsamling står no. Området vart utvida av europeiske, i hovudsak britiske, settlarar då det i 1905 vart bygt jarnbane.

I 1935 vart byen vald til hovudstad i den britiske kolonien Nord-Rhodesia, til dess hadde Livingstone vore hovudstad i kolonien. Staden vart vald, både for at han låg nokså sentral og for at han låg i krysset mellom Great North Road og Great East Road.

Etter danninga av føderasjonen mellom Nord- og Sør-Rhodesia i 1953, vart byen eit senter for ei sjølvstendrørsle mellom nokre av den utdanna eliten. Dette førte til danninga av republikken Zambia. I 1964 vart Lusaka hovudstad i det nyleg sjølvstendige Zambia.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Lusaka» frå , den 19. januar 2011.

Bakgrunnsstoff

Hovudstader i Afrika
Byar i Zambia
X Factor Danmark

X Factor er eit dansk songtalentprogram som starta på DR1 i 2008.

Sesongar
  X Factor 2008 Danmark
  X Factor 2009 Danmark
  X Factor 2010 Danmark
  X Factor 2011 Danmark

Danmark, X Factor
Danske fjernsynsprogram
X Factor Storbritannia

The X Factor (norsk: X Factor) er eit britisk songtalentprogram som starta på ITV og TV3 i 2004.

Sesongar
  X Factor 2004 Storbritannia
  X Factor 2005 Storbritannia
  X Factor 2006 Storbritannia
  X Factor 2007 Storbritannia
  X Factor 2008 Storbritannia
  X Factor 2009 Storbritannia
  X Factor 2010 Storbritannia

Storbritannia, X Factor
Britiske fjernsynsprogram

cy:The X Factor
fa:ایکس فاکتور
ga:The X Factor
nl:The X Factor (Groot-Brittannië)
X Factor Armenia

X-Factor (armensk: ԻՔՍ-ՖԱԿՏՈՐ) er eit armensk songtalentprogram som starta på Shant TV i 2010.

Sesongar
  X Factor 2010-2011 Armenia

Armenske fjernsynsprogram
Armenia, X Factor
X Factor Australia

The X Factor er eit australsk songtalentprogram som starta på Network Ten i 2005.

Sesongar 
  X Factor 2005 Australia
  X Factor 2010 Australia

Kjelder 

Hendingar i 2005
Hendingar i 2010
Australia, X Factor
Australske fjernsynsprogram
Song to a Seagull

Song to a Seagull er debutalbumet til Joni Mitchell frå 1968. Mitchell sa seinare at albumet kom til som følgje av kjærleiken hennar til klassisk musikk og ikkje så mykje viser, og dette kan ein høyre gjennom dei fyldige, rike og ofte uvanlege harmoniane, og den ordrike poetiske teksten. Albumet vart opphavleg gjeven ut utan tittel eller berre kalla Joni Mitchell på grunn av ein feil i distribusjonsavdelinga til Reprise Records.

Song to a Seagull er eit konseptalbum delt i to halvdelar. «I Came to the City» og «Out of the City and Down to the Seaside». Dei to halvdelane samsvarar med dei to sidene på vinylutgåva, som vart kalla «Part 1» og «Part 2» i staden for den vanlege «Side 1» og «Side 2»). Den første songen omhandlar det mislukka ekteskapet med Chuck Mitchell i Detroit, og liknande tema utforska på «Michael from Mountains», som stillar spørsmål om ein verkeleg kan elske nokon utan å kjenne dei. «Night in the City» er ei hyllest til nattelivet. «Marcie» skildrar ei einsam kvinne, medan «Nathan La Franeer» endar side ein med ei soge om ein bitter taxisjåfør som Mitchell ein gong møtte.

Side ein omhandlar meir naturlege og organiske tema: «Sisotowbell Lane» skildrar heimleg lykke (Joni har sagt at «Sisotowbell» står for «Somehow, in spite of trouble, ours will be ever lasting love»), og «The Dawntreader» og «Pirate of Penance» omhandlar sjøen - den første om ein mystisk kaptein som kallar ho til seg, og ein mordarisk sjørøvar som ein dansar forelskar seg i. Somme har spekulert i om «The Dawntreader» er skriven for David Crosby, men Mitchell har nekta for dette. Den siste to songane omhandlar fridom: «Song to a Seagull» og «Cactus Tree». «Song to a Seagull» er særleg merkverdig for den uhemma handsaminga av ønsket om fridom.

Mitchell hadde skrive songar som vart hittar for andre artistar (t.d. «Both Sides Now» og «Chelsea Morning» av Judy Collins, «Eastern Rain» av Fairport Convention, «Urge for Going» og «The Circle Game» av Tom Rush), men valde ikkje å spele inn nokre av desse for debutalbumet sitt. Albumet er tileigna «Mr. Kratzman, who taught me to love words» («Mr. Kratzman, som lærte meg å elske ord»).

Innhald

Medverkande
 Joni Mitchell - gitar, piano, vokal
 Stephen Stills - bass på «Night in the City»
 Lee Keefer - kvinnespøkelse som varslar død

Teknisk
 David Crosby – produsent
Art Crist – lydteknikar
Ed Thrasher – kunstnarisk leiar

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Song to a Seagull» frå ,  den 19. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1968
Joni Mitchell-album
Konseptalbum
Album produserte av David Crosby
Album spelte inn i Sunset Sound Recorders
Plateomslag av Joni Mitchell
Reprise Records-album
Chelsea Morning

«Chelsea Morning» er ein song skriven av Joni Mitchell og gjeven ut på albumet hennar Clouds i 1969.. 

Songen vart inspirert av rommet til Mitchell i nabolaget Chelsea i New York City. Inspirasjonen for det første verset kjem delvis frå dekoren i leilegheita hennar. Medan ho var i Philadelphia hadde Mitchell og venene hennar laga ein uro frå bitar av farga glas dei hadde funne på gata og ståltråd, som filtrerte lyset i rommet hennar gjennom vindauget og skapte ein «regnboge på veggen» («rainbow on the wall»). Då ho spelte songen på kafear seint i 1960-åra forklarte Mitchell at det farga glaset kom frå vindauge frå eit øydelagd hus.

Teksten syner talentet Mitchell hadde for biletspråk, og den visuelle inspirasjonen hadde ho frå bakgrunnen sin i visuell kunst. «The sun poured in like butterscotch and stuck to all my senses.» Mitchell snakka om songen i 1996: «Det var ei ung og herleg tid... før eg hadde platekontrakt. Eg syns det er ein særs søt song, men eg syns ikkje han er av mine beste. For meg verkar desse tidlege songane som noko ei naiv, uskuldig jente skreiv.»

«Chelsea Morning» vart faktisk skriven før Mitchell gav ut debutalbumet Song to a Seagull i 1968, men Mitchell heldt songen tilbake for det andre albumet hennar, delvis fordi «Chelsea Morning» alt hadde vorte spelt inn av andre artistar, mest kjend Judy Collins som spelte songen i 1968 for Who Knows Where the Time Goes. Ho gav ut songen på singel i juli 1969 og nådde 25. plass på Billboardlista for easy listening, og ein 78. plass på den offisielle singellista. 

Andre tidlege versjonar av «Chelsea Morning» vart spelte inn av Fairport Convention på deira sjølvkalla debutalbum i juni 1968 og av Jennifer Warnes på debutalbumet hennar I Can See Everything frå 1968. Den sistnemnde versjonen vart gjeven ut på singel i 1969. 

I 1980 vart to versjonar av «Chelsea Morning» rangert som Easy Listening-hittar i Billboard: Green Lyte Sunday med Susan Darby, som nådde 29. plass, og Sérgio Mendes & Brasil '66 som tok songen til 21. plass. Neil Diamond spelte inn «Chelsea Morning» for albumet Stones i 1971. 

Joni Mitchell-utgåva av songen finst på filmmusikken til filmen After Hours frå 1985. 

Bill og Hillary Clinton har sagt at dottera deira Chelsea er kalla opp etter songen framført av Judy Collins. Collins framførte songen på tiltredingsdagen til president Clinton i 1993.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chelsea Morning» frå ,  den 19. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1969
Joni Mitchell-songar
Judy Collins-songar
Fairport Convention-songar
Folkrock-songar
Songar skrivne av Joni Mitchell
Elektra Records-singlar
Songar om New York
Songar produserte av Joni Mitchell
Songar produserte av Paul Rothchild
Sergio Mendes-songar
Neil Diamond-songar
Emiliana Torrini-songar
Tyrannus



Fugleslekta Tyrannus er ei gruppe av store insektetande sporvefuglar i tyrannfamilien. Dei fleste har fellesnamnet kongetyrann, engelsk 'kingbird'.

Dei føretrekkjer halvopne eller opne område. Desse fuglane sit på ei grein med fri utsikt, ventar på høve og fangar deretter insekt i flukt. Hovudføda er insekt, men somme kan ete av frukter om vinteren. Dei har lange spisse venger og store breie nebb. Kongetyrannar er typisk trekkfuglar, somme sterke trekkfuglar, andre er standfuglar som karibkongetyrann. Storkongetyrann er endemisk til Cuba.

Desse fuglane har ein tendens til å forsvare hekketerritoria sine særs aggressivt, ofte jagar dei bort mykje større fuglar. Slektsnamnet tyder «tyrann». 

Verdas naturvernunion, IUCN, vurderer alle artar i slekta som lite sårbare. Unntaket er storkongetyrann, Tyrannus cubensis, med status trua og minkande populasjon,

Artslista 
Kongetyrannar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.9 frå august 2014  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Inkakongetyrann, Tyrannus niveigularis
 Tupikongetyrann, Tyrannus albogularis
 Tropekongetyrann, Tyrannus melancholicus
 Mayakongetyrann, Tyrannus couchii
 Krattkongetyrann, Tyrannus vociferans
 Tjukknebbkongetyrann, Tyrannus crassirostris
 Vestkongetyrann, Tyrannus verticalis
 Austkongetyrann, Tyrannus tyrannus
 Gråkongetyrann, Tyrannus dominicensis
 Karibkongetyrann, Tyrannus caudifasciatus
 Storkongetyrann, Tyrannus cubensis
 Saksetyrann, Tyrannus forficatus
 Gaffeltyrann, Tyrannus savana

Kjelder 
  «Kingbird» frå , den 19. januar 2011
 Ridgeley, Robert S. Paul J. Greenfield, The Birds of Ecuador vol II Christopher Helm London (2001) ISBN 0-7136-6117-8

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av tyrannar hos Internet Bird Collection

Tyrannfamilien
Fugleslekter
Harald Tusberg jr.

Harald Tusberg jr. () er ein norsk musikar og musikkskapar. Han har skrive eigen musikk og tekstar, og har vore med i og produsert ei rekkje band.

Tusberg har mellom anna spelt i gruppene Rustam Hayat, Ping Pop og White Magic Orchestra. I denne gruppa samarbeidde han med Jean-Jacques Burnel frå The Stranglers og skapte platselskapet Medicine Records, som mellom anna gav ut plater for Knust Knekt, Spacelings og Backstreet Girls.

Utgjevingar

Just another lazy day (1986) med Ping Pop
Stjerneskudd (2007)
Ildgang (2010)
Baka (2010) med White Magic Orchestra
"Beat Generation" samlelp frå musikkavisa Beat.

Bakgrunnsstoff
Harald Tusberg Jr. på Myspace
Harald Tusberg Jr. på ReverbNation

Kjelder

norske musikarar
Norske plateprodusentar
Buksbom

Buksbom (Buxus sempervirens) er ein plante i buksbomslekta som veks i områda kring Middelhavet, i Vesleasia og Kaukasus, og vert mykje nytta som hageplante.

Busken har stive greiner og veks i ei open og rund form. Knoppane er er eggforma med grøne skjel. Blada er ovale eller tilnærma sirkulære med ei rett «avskåre» tupp, tjukke, med blank og sterkt grøn overside og matt grøn underside. Blomane er gulgrøne, sit samla ved bladhjørna og angar med ei karakteristisk, god duft. Frukta er ein kapsel med tre rom, men frøa treng eit varmare klima enn her i landet for å modne. Veden er gulaktig og særs hard og tung og egnar seg godt for biletskjering, til plater for trestikk (xylografi), til musikkinstrument (blåseinstrument som til dømes obo), og vart i tidlegare tider ofte nytta til verktøy av ulike slag.

Buksbom er funnen i Noreg nord til Trøndelag.
Han vart nytta som hageplante i kyststroka med dei mildaste vintrane frå Oslofjorden og nordover mot Vestlandet.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Buksbomfamilien
Hekkplantar
Buskar
Miles of Aisles

Miles of Aisles er det første konsertalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell, gjeve ut i 1974 på Asylum Records. Det er eit dobbeltalbum som dokumenterer konsertane hennar under Court and Spark-turneen, i lag med bandet hennar for turneen, L.A. Express. Albumet nådde andreplassen på Billboard 200 og vart eit av dei bestseljande albuma hennar. Det selde til gullplate i USA.

Innhald
Dette var den første turneen til Mitchell med musikarar til å akkompagnere seg. Før dette hadde ho generelt spelt solo og hadde aldri organisert ein turné med eit band. Ho tok med seg eit allereie eksisterande band, jazzfusionbandet L.A. Express, som hadde spelt på det førre studioalbumet hennar, Court and Spark, den største salssuksessen hennar. Eit spor frå dette konsertalbumet, «Big Yellow Taxi», kom ut på singel. Fire år etter studioversjonen hadde nådd 67. plassen på Billboard Hot 100 som singel, nådde denne konsertversjonen 24. plassen på Billboard Hot 100-lista, og vart den fjerde topp 40-singelen til Mitchell og den tredje på rad. 

Albuemet inneheld mange av dei mest kjende songane hennar til då, men berre ein song frå det nyaste albumet, og ingen av dei to hitsinglane «Help Me» og «Free Man in Paris». Det inneheld òg to heilt nye songar, «Love Or Money» og «Jericho». Sistnemnde vart spelt inn i ei studioutgåve i 1977 på albumet hennar Don Juan's Reckless Daughter. Alle snogane utanom to vart spelte inn i Universal Amphitheatre i Los Angeles, 14. til 17. august 1974. «Cactus Tree» vart spelt inn i Los Angeles Music Center den 4. mars og «Real Good for Free» i Berkeley Community Theater den 2. mars. Bilete på omslaget var henta frå Pine Knob Music Theater i Clarkston i Michigan.

Innhald

Medverkande
 Joni Mitchell — vokal, gitar, piano, dulcimer, fotografi og grafikk. 
The L.A. Express
 Tom Scott — treblåseinstrument, munnspel
 Robben Ford — elektrisk gitar
 Larry Nash – piano
 Max Bennett — bass
 John Guerin — trommer, perkusjon
Teknisk
Henry Lewy – sound lydteknikar, miksing
Ken Caillat – assisterande lydteknikar
Anthony Hudson – kunstnarisk leiar
Mobil innspeling: Wally Heider Recording
med Jack Crymes, Biff Dawes

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Miles of Aisles» frå ,  den 1. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Joni Mitchell-album
Konsertalbum frå 1974
Asylum Records-album
Theodor Stousland

Theodor Nilsson Stousland () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Søgne i Vest-Agder. Han var medlem av Venstre.

Stousland var son til ein gardbrukar. Han var fyrst sjømann, deretter omgangsskulehaldar i heimbygda. Han gjekk ut frå Holt seminar i 1864 og vart året etter tilsett som kyrkjesongar i Tveit. Tre år seinare, 1868, kjøpte han garden Ryten og vart gardbrukar òg. Åra 1893-99 var han lensmann i Søgne, sidan statsrevisor med arbeidsstad Christiania.

Stousland var 1874-93 jamt medlem av heradsstyret, ordførar 1880-85. Han var kasserar i sparebanken 1875-93, medlem av forlikskommisjonen 1877-93 og amtsrevisor 1882-86.

Stousland representerte Lister og Mandals amt på Stortinget 1889-1900 og 1902-06, samt einmannskrinsen Oddernes 1906-10. Han var 1889-94 medlem av protokollkomiteen, 1895-1900 sekretær i same. Større delar av 1902 møtte han som 1. varamann, medlem av kyrkjekomiteen. Han heldt i fram i den komiteen då han i 1903 på ny fekk fast stortingsplass, formann 1904-05. 1905-10 medlem av protokollkomiteen, formann i 1909-sesjonen. Stortingsvalet for Oddernes i perioden 1910-12 vart underkjent og det måtte omval til. Stousland tok difor sete i tinget fyrst 28. februar 1910. Kort etter vart han sjuk og døydde i Kristiania.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Folk frå Søgne
Eupetidae

Eupetidae er ein biologisk familie av sporvefuglar. Synet på kva familien femnar om er under endring og skil seg frå ein taksonomisk autoritet til ein annan. Dette reflekterast i sjekklister og publikasjonar. Handbook of the Birds of the World, band 12 frå 2007, tar med følgjande slekter i familien: 
 Eupetes, Cinclosoma, Ptilorrhoa, Androphobus, Psophodes, Melampitta og Ifrita
Dette utgjorde då ei heterogen gruppe av 18 artar og det karakteristiske for slektene var tidlegare flyttingar mellom ulike familiar. 

Seinare forsking viste at riksetrast, Eupetes macrocerus, ikkje er nært knytt til dei fleste andre artar som ein tidlegare trudde utgjorde Eupetidae. Etter taksonomien som Clementslista speglar, er tidlegare Eupetidae-slekter plassert på følgjande vis:
etter versjon 6.5 
 Cinclosoma og Ptilorrhoa: no eigen familie Cinclosomatidae av åtte vakteltrastar
 Androphobus og Psophodes: ny familie Psophodidae av fem artar inklusive to mulgatrastar 
 Melampitta er del av paradisfuglfamilien, Paradisaeidae
etter versjon 6.7, 2012
 Blåkroneifrit, Ifrita kowaldi, blei flytta over til monarkfamilien, Monarchidae

Noverande Eupetidae-artar 
Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 står att med ei slekt og viser følgjande innhald i Eupetidae:

Slekt Eupetes
 Riksetrast, Eupetes macrocerus

Referansar 

Sporvefuglar
Paul Koht

Paul Steenstrup Koht () var ein norsk skulemann og stortingsmann frå Bodø. På Stortinget representerte han Venstre. Han var far til Halvdan Koht.

Koht var son til ein apotekar som fyrst dreiv verksemd i Bodø, seinare i Tromsø. Sjølv vart han student frå Tromsø skole i 1861 og cand. philol. frå universitetet i Christiania i 1868. Deretter lærar ved Gjertsens skole i hovudstaden i eitt år, frå 1869 lærar ved Tromsø skole. Ved sidan av lærargjerninga var han redaktør av Tromsøposten. Sidan 1885 var Koht overlærar ved Skien skole. 

Koht var medlem av bystyret i Tromsø 1877-85, ordførar 1883-85. I 1887 kom han med i bystyret i Skien og vart vald til ordførar. Stortingsrepresentant for Skien frå 1889 til han døydde. Perioden 1889-91 var han på Stortinget sekretær i næringskomite nr 2. 1892-sesjonen var han formann for den same komiteen, samt medlem av valkomiteen.

Koht døydde i Skien i august 1892.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 

Norske pedagogar
Norske redaktørar
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Telemark
Ordførarar i Tromsø
Ordførarar i Skien
Folk frå Bodø
Ingebrigt Præsthus

Ingebrigt Hallsteinsson Præsthus () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Buvika i Sør-Trøndelag. Han var medlem av Høgre.

Præsthus var son til ein gardbrukar. Han var frå 1866 lærar i Kolvereid, gjekk deretter Klæbu seminar. I 1869 tok han eksamen og heldt fram som lærar. Han vart i 1874 tilsett ved ein privat borgarskule i Fredrikstad. År 1880 fekk han stilling som lærar og kyrkjesongar i Eidsberg. Ti år seinare kjøpte han gard i bygda og vart gardbrukar attåt.

Præsthus vart medlem av formannskapet i 1888 og ordførar i 1890. Perioden 1889-91 var han 1. representant frå Smaalenenes amt på Stortinget. Han var då medlem av justiskomiteen.

I 1891 døydde han på garden Finnestad i Eidsberg, einast to år etter han hadde kjøpte garden.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske lærarar
Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar for Østfold
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Ordførarar i Eidsberg
Folk frå Skaun
Ingebrigt Flønæs

Ingebrigt Ingebrigtsson Flønæs () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Selbu i Sør-Trøndelag.

Flønæs var son til ein gardbrukar. Han gjekk ut frå Klæbu seminar i 1862 og var så huslærar eit halvår. Deretter var han ein vinter lærar i Ytterøy. Sidan var han lærar i heimbygda Selbu i 49½ år, tok avskjed til jul i 1912. Attåt gardbrukar på farsgarden frå 1871 til 1908.

Han var medlem av heradsstyret frå 1873 til 1904, ordførar 1874-94. Elles var han sparebankdirektør, medlem av fleire fylkeskommunale utval og komitear, samt mange kommunale verv. 

Flønæs var valmann fem gonger. Perioden 1880-82 var han 1. varamann til Stortinget. 1889-91 var han 3. representant frå Søndre Trondhjems amt på tinget, medlem av vegkomiteen.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Folk frå Selbu
Anfinn L. Refsdal

Anfinn Larsson Refsdal () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Vik i Sogn. Han var medlem av Moderate Venstre.

Refsdal var fødd på garden Orvedal, der mora hans var i frå. Han var fødd utanfor ekteskap, faren var ein jekteførar frå Balestrand. Frå 1861 var han omgangsskulehaldar. År 1865 avla han eksamen frå ein lærarskule på Balestrand, og byrja året etter som omgangsskulehaldar i Sogndal. Frå 1868 var han lærar og kyrkjesongar i Vik. Han skaffa seg ein liten gard til å skøyte på levemåten.

Refsdal var medlem av heradsstyret frå 1875, ordførar 1886-97 og 1902-07. Elles var han formann i skulestyret i både heradet og i amtet, frå 1901 også forlikskommissær. Styremedlem i lærarane sin landsorganisasjon.

Refsdal møtte på Stortinget i 1889 frå 4. mars som 1. varamann for Edvard Liljedahl og Nordre Bergenhus amt, medlem av konstitusjonskomiteen. Tida frå 1892 til 1900 hadde han fast plass på Stortinget. Han var då heile tida medlem av kyrkjekomiteen, samt Lagtinget frå 28. juli 1892. Valbolken 1903-06 var han 2. varamann, men møtte to periodar i 1905, samt heile 1905-06-sesjonen. Då var han fyrst medlem av Lagtinget og budsjettkomiteen, deretter av vegkomiteen. I 1905 var han til stades 7. juni.

Refsdal døydde på garden sin i Vik i 1920.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Vik