alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Utlendingsdirektoratet

Utlendingsdirektoratet (UDI) er eit norsk direktorat med kontor i Oslo. Direktoratet vart skipa i 1988 ved at Statens utlendingskontor og Statens flyktningssekretariat vart slegne saman, og ligg under Justis- og beredskapsdepartementet.

Direktoratet har ansvaret for førehavinga av søknader frå utlendingar om visum til Noreg, opphaldsløyve i landet, norsk statsborgarskap, reisedokument for utlendingar, krav frå flyktningar om få vern (asyl) i Noreg, og for drifta av asylmottak. Direktoratet avgjer dessutan søknader om assistert retur, som går ut på å gje økonomisk stønad til søkarar som må reise attende til heimlandet etter å ha fått avslag på søknad om asyl, og avgjer søknader om tilbakevending, som går ut på å gje økonomisk stønad til flyktningar som ynskjer å returnere til heimlandet. Direktoratet har òg som oppgåve å gjere vedtak om bortvising og utvising av folk som ikkje har rett til å kome inn eller vere i Noreg. 

Fram til 1. januar 2006 hadde Utlendingsdirektoratet ansvaret for integreringa av flyktningar i kommunane ikring i Noreg, men dette vart då lagt under Integrerings- og mangfoldsdirektoratet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Regelverket for Utlendingsdirektoratet

Norske statsetatar
Skipingar i 1988
Eamonn Coghlan

Eamonn Christopher Coghlan () er ein irsk politikar og tidlegare friidrettsutøvar frå Dublin Coghland vart verdsmeister på 5000 meter ved friidretts-VM 1983 i Helsinki. Han var medlem av  det irske senatet, Seanad Éireann, frå 2011 til 2016.

Idrett
Coghlan meisterskapsdebuterte internasjonalt med fjerdeplass på 1500 meter under Sommar-OL 1976 i Montreal. To år seinare vann han sølvmedaljen på same distansen under EM 1978 i Praha. Han sette då personleg rekord med 3.36,5 og var i mål sekundet bak briten Steve Ovett. Coghlan studerte og tevla mykje i USA, der han gjorde mange av sine aller beste løp å den engelske mila, og ofte innandørs.

Frå 1980 valde Coghlan å delta på 5 000 meter i dei store internasjonale meisterskapane. I Sommar-OL i Moskva var han med i medaljekampen heilt inn til målstreken, men enda på fjerdeplassen, knapt to sekundar bak vinnaren. Den 19. august 1981 sette han personleg rekord på 5 000 m med 13.19,1 i storstemnet i Zürich.

Coghlan vart i 1983 verdsmeister på 5 000 meter i Helsinki, etter ei fabelaktig sterk avslutning var han nesten to sekundar føre dei andre medaljevinnarane i mål. Han heldt fram å delta i ulike tevlingar i mange år, trass i at han tidvis var plaga med skadar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Nr 4 på 1500 m – 3.39,5
EM 1978 i Praha:  Sølvmedalje på 1500 m – 3.36,7, bakom Steve Ovett (3.35,5)
OL 1980 i Moskva: Nr 4 på 5 000 m – 13.22,7
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje på 5 000 m – 13.28,5, framom Werner Schildhauer (13.30,2)
OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 5 000 m – 14.02,1 (=nr 28)

Politikk
Eamonn Coghlan vart utnemnd til senator av den irske statsministeren Enda Kenny i mai 2011.
Han sat utan partitilknytting fram til 7. februar  2012, då han blei med i Fine Gael.
Ved suppleringsvalet til underkammeret Dáil Éireann i Dublin West i 2014 stilte han til val for Fine Gael, men blei slått ut til fordel for Ruth Coppinger frå Sosialistpartiet.
Coghlan var senator fram til 2016.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eamonn Coghlan» frå ,  den 11. august 2017.  
 

Irske friidrettsutøvarar
Irske senatorar
Mellomdistanseløparar
Langdistanseløparar
Irske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Irske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Irske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Högvålen

Högvålen i Härjedalens kommun i landskapet Härjedalen er den grenda med fast busetnad i Sverige som ligg høgast, på 830 meter over havet. Grenda er omkransa av fjellryggar og vide myrområde. Fedrift har vore næringsgrunnlaget, korn har det ikke vore råd å dyrke i denne høgda. Fisket i sjøane Norra Ränningarna i nærleiken er bra i byrjinga av juni, etter isløysinga som går føre seg sist i mai.

Per august 2017 er det 11 fastbuande i grenda. På det meste har grenda hatt 100 fastbuande på ti gardar. 

Grenda ligg fint til i Härjedalen, med hytter til utleige for dei som ynskjer å dyrke friluftslivet. Det er om lag 30 minutter med bil nordover til Tännäs, og om lag ein time sørover til Särna i Älvdalens kommune i Dalarna. Frå fjelltoppane i området er det milevis utsyn, mellom anna inn i Noreg. Om sommaren beitar det tamrein i området, og her er òg bjørn, elg, tiur og anna vilt.

Bakgrunnsstoff
  Länsstyrelsen Jämtlands län om Högvålen

Härjedalens kommun
Hammersborggata

Hammersborggata er ei gate i sentrum av Oslo, i bydel St. Hanshaugen. Gata går frå Akersgata og i ei svak boge i søraustleg lei gjennom ei overdekt skjering under nordre del av regjeringskvartalet og under brua for den kryssande Grubbegata, og deretter under brua for den kryssande Møllergata, langs vestsida av Arbeidersamfunnets plass fram til Storgata rett i nærleiken av krysset mellom Storgata og den likeins søraustgåande Lybekkergata. 

Den 360 meter lange Vaterlandstunnelen, som er ei strekning av Ring 1, går i same trasséen som Hammersborggata og Lybekkergata, og vart bygd ved at desse gatene vart grevne opp på langs. Mellom Vaterlandstunnelen og Hammersborgtunnelen er òg Hammersborggata ein del av ring 1 ved at trafikken nytter Hammersborggata på ei stutt firefelts strekning.

Mellom Møllergata og Torggata fylgjer Hammersborgata traséen til den tidlegare Vaskerigata, og fram mot Storgata går gata gjennom det som i tidlegare tider var eigedomen til arbeids- og straffeinstitusjonen Tugt- og Manufacturhuset. Mot Storgata var det her ein hovudbygning i barokkstil, som i si tid var den mest staslege og ruvande bygningen i byen, oppført i 1737 -1740, rive i 1938. Alt som høyrde til eigedomen, inklusive muren ikring, har med tida vorte fjerna. Men ein liten rest av muren som stod att, vart riven og attreist etter bygging av nye kontorbygg i dette såkalla Tukthuskvartalet i 2000, og er å sjå i søre enden av Calmeyers gate.

Hammerborggata fekk namnet i 2006 etter stroket Hammersborg på nordaustsida av byrjinga på gata oppe ved Akersgata, etter at gata frå 1930 hadde hatt namnet Henrik Ibsens gate til ære for den namngjetne forfattaren Henrik Ibsen. Men i 2006 kom dei kommunale organa fram til at det var til større heider for Henrik Ibsen at namnet Henrik Ibsens gate vart gjeve til den strekninga av Drammensveien som går langsetter Slottsparken og fram til Solli plass. Henrik Ibsen hadde budd i Drammensveien (med adresse til sidegata Arbins gate) frå 1895 til han døydde i 1906, og spasert i denne gata på si daglege ferd til Grand Kafé i Karl Johans gate, men hadde aldri hatt noko med Hammersborggata å gjere.

Kjelder
Oslo byleksikon, femte utgåva, side 229 og side 583. Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 978-82-573-1760-7

Bakgrunnsstoff

Gater i Oslo
Rhesusape-rhadinovirus

Rhesusape-rhadinovirus (RRV) er eit rhadinovirus som kan infisera rhesusapen. Det er eit av dei nærast skylde virusa til menneskeviruset Kaposi-sarkom-assosiert herpesvirus (KSHV) og er nytta som modell for dette viruset. Rhesusape-rhadinovirus vart oppdaga på slutten av 1990-talet og er ein prototype for RV2-ættelina av rhadinovirus.

Rhesusape-rhadinoviruset har eit genom på  basepar. Nesten alle gena har homologar hjå Kaposi-sarkom-assosiert herpesvirus, men båe artane har òg særeigne gen. Fleire mikro-RNA er kjende frå viruset.

Kjelder 

Herpesviridae
Myrteordenen

Myrteordenen (Myrtales) er ein orden av dekkfrøplantar. Han omfattar hovudsakleg tropiske og subtropiske urter, busker og eviggrøne tre, men også ein stor familie med temperert utbreiing.

Taksonomi 
I APG III-systemet omfattar ordenen desse familiane:

 Alzateaceae S. A. Graham
 Combretaceae R. Br. (omfattar Combretum imberbe)
 Crypteroniaceae A. DC.
 Lythraceae J. St.-Hil. (Lythrum og  granateplefamilien)
 Melastomataceae Juss. (including Memecylaceae DC.)
 Myrtaceae Juss. (myrtefamilien; omfattar Heteropyxidaceae Engl. & Gilg, Psiloxylaceae Croizat)
 Onagraceae Juss. (mjølkefamilien)
 Penaeaceae Sweet ex Guill. (omfattar Oliniaceae Arn., Rhynchocalycaceae L. A. S. Johnson & B. G. Briggs)
 Vochysiaceae A. St.-Hil.

Cronquist-systemet har for det meste same innhaldet, men Vochysiaceae er flytta til ordenen Polygalales, og Thymelaeaceae er inkludert. Familiane Sonneratiaceae, Trapaceae og Punicaceae er tekne ut av Lythraceae. I klassifikasjonssystemet til Dahlgren var Myrtales i superordenen Myrtiflorae (også kalla Myrtanae).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Myrteordenen» frå ,  den 12. august 2017.  

 
Planteordenar
Gong Lijiao

Gong Lijiao () er ein kinesisk friidrettsutøvar frå Luquan som vart verdsmeister i kulestøyt i 2017 og 2019, og olympisk meister i 2021.

Aktiv
Allereie 18 år gammal tok Gong seg til finalen i eit stort internasjonalt meisterskap då ho ved verdsmeisterskapen i Osaka enda på sjuandeplassen. Året etter sette ho personleg rekord med 19,46 m i kulekvalifiseringa under Sommar-OL på kinesisk heimebane, der ho vart nummer fem i finalen. Også i VM 2009 i Berlin sette ho personleg rekord, finalestøytet på 19,89 meter heldt til tredjeplass. To månader seinare passerte Gong 20-metersstreken for fyrste gong, under kinameisterskapen i Jinan vann ho kuletevlinga med 20,35 m.

Etter Gong vart nummer fire i VM 2011 i Daegu, tok ho bronsemedaljen både under Sommar-OL 2012 i London og VM 2013 i Moskva. Gong støytte 20,30 m i fyrste finaleomgang då VM 2015 fann stad i Beijing, eit resultat som gav henne sølvmedaljen, ettersom tyske Christina Schwanitz i tredje omgangen presterte 20,37 m. I mai 2016 forbetra Gong sin personlege rekord til 20,43 m i eit stemne i tyske Halle, men lukkast ikkje ta medalje i Sommar-OL i Rio de Janeiro.

Under friidretts-VM 2017 i London steig Gong heilt til topps på sigerspallen etter kuletevlinga. Ho tok leiinga med 19,16 m og auka i andre omgang til 19,35 m, før ho i femte omgang tok fram gullstøytet som målte 19,94 m. År 2018 sigra Gong for andre gong i asialeikane, år 2019 vann ho asiameisterskapen for andre gong og ho forsvarte verdsmeister-tittelen i Doha. I dei olympiske sommarleikane i Tokyo 1. august 2021 støytte Wang kula 20,58 meter, personleg rekord og ein suveren fyrsteplass i kuleøvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Nr 7 – 18,66 m
OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 19,20 m
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 19,89 m
VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 19,97 m
OL 2012 i London: Bronsemedalje – 20,22 m
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 19,95 m
VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 20,30 m, bakom Christina Schwanitz (20,37 m)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 19,39 m
VM 2017 i London: Gullmedalje – 19,84 m, framom Anita Márton (19,49 m)
VM 2019 i Doha: Gullmedalje – 19,55 m, framom Danniel Thomas-Dodd (19,47 m)
OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje – 20,58 m, framom Raven Saunders (19,79 m)
VM 2022 i Eugene: Sølvmedalje – 20,39 m, bakom Chase Ealey (20,49 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gong Lijiao» frå ,  den 27. april 2021.  
Denne artikkelen bygger på «Gong Lijiao» frå ,  den 12. august 2017.  

Kinesiske friidrettsutøvarar
Kulestøytarar
Folk frå Luquan
Michelle Carter

Michelle Carter () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå San Jose i California som vart olympisk meister i kulestøyt i 2016 og vann VM-bronsen i øvinga både i 2015 og 2017. Far hennar, Michael Carter, tok sølvmedalje i kulestøyt under Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Michelle Carter sin personlege rekord på 20,63 m presterte ho då ho vann kulestøyt-tevlinga under sommarleikane 2016 i Rio de Janeiro.

Carter tok steget opp i verdseliten i kulestøyting då ho i 2009 for fyrste gong støytte over 19 meter, 19,13 m, i eit stemne i Stockholm og like etter vart nummer seks i verdsmeisterskapen. Gjennom 2011-sesongen forbetra ho den personlege rekorden, sist til 19,86 m i Eugene. Den 22. juni 2013 passerte ho 20-meteren då kula landa på 20,24 m i Des Moines. Under verdsmeisterskapen i Moskva enda ho på fjerdeplassen med 19,94 m, ein fattig centimeter bak bronsemedaljøren, Gong Lijiao frå Kina. Derimot lukkast ho ta bronsen i den neste verdsmeisterskapen, 2015 i Beijing.

Under dei olympiske sommarleikane 2016 i Rio de Janeiro låg Carter på andreplass med 19,87 m før siste omgangen av kulefinalen, gullgrossist Valerie Adams leia med sine 20,42 m. Carter avslutta så med sitt livs lengste kulestøyt på heile 20,63 m, ein prestasjon Adams ikkje lukkast overgå då ho som «sistemann» støytte 20,39 m. Carter heldt ikkje same nivå i 2017-sesongen, men vann bronsen ved VM i London.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2008 i Beijing: Nr 15 – 17,74 m
VM 2009 i Berlin: Nr 6 – 18,96 m
VM 2011 i Daegu: Nr 9 – 18,76 m
OL 2012 i London: Nr 6 – 19,42 m
VM 2013 i Moskva: Nr 4 – 19,94 m, bakom Gong Lijiao (19,95 m)
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 19,76 m
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje – 20,63 m, framom Valerie Adams (20,42 m)
VM 2017 i London: Bronsemedalje – 19,14 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michelle Carter» frå ,  den 12. august 2017.  
 
IAAF-profil

Friidrettsutøvarar frå USA
Kulestøytarar
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 2008
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2012
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Folk frå San Jose i California
Kiruna byforvandling

Kiruna byforvandling eller Kiruna byflytting er eit prosjekt som går ut på å flytta delar av byen Kiruna i Norrbottens län i Nord-Sverige. Grunnen til flyttinga er at gruvedrifta i Kiirunavaara har medført deformasjonar av bakken som har nærma seg byen. 

Planane om å flytta byen byrja i 2004, då det statlege gruvekompaniet LKAB sende eit brev til lokale styresmakter om at graving like ved byen kunne føra til sprekker i grunnen under lokale bygningar.
Flyttinga skulle gå føre seg over ei viss tid.
Styresmaktene måtte avgjera kvar den nye bykjernen skulle flyttast, korleis han skulle sjå ut, kva bygningar ein skulle demontera og flytta og kva for nokre ein skulle erstatta med nye.

Den nye staden låg rundt 3 kilometer aust, til foten av fjellet Luossavaara. Dette var urørt mark nedanfor eit tidlegare gruveområde som allereie tilhøyrde LKAB.

Prosjektet har fått stor merksemd rundt om i verda.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kiruna byforvandling» frå , og «Kiruna stadsomvandling» frå  den 12. august 2017.  
 

Gruvedrift i Sverige
Kiruna
2000-åra i Sverige
2010-åra i Sverige
Byplanlegging
Hjalmar Lundbohm

Johan Olof Hjalmar Lundbohm (), kjend som Hjalmar Lundbohm, var ein svensk geolog, kjemikar, bedriftsleiar og kunstekspert. Han var den første disponenten for gruveselskapet LKAB i Kiruna.

Hjalmar Lundbohm var son av lensmannen August Ferdinand Lundbohm og prestedottera Augusta Hammarin. Han studerte kjemi og geologi i Göteborg. I 1889 gjorde han si første reise til Lappland for å undersøka apatittførekomstane i Nord-Sverige som statsgeolog. Året etter kom han tilbake for å undersøka dei geologiske tilhøva i Kiirunavaara.

Då Den svenske riksdagen og det norske Stortinget avgjorde at Malmbanen skulle forlengjast frå Gällivare til Narvik, blei Lundbohm tilsett av LKAB i Kiruna. Lundbohm tok også over driftsansvaret i Malmberget.

Lundbohm reiste mye, og var seks gonger i USA. Han var god ven med prinsane Gustav Adolf og Prins Eugen. Kunstinteressa hans gjorde at han blei kjent med dei store kunstnarane i samtida, som Anders Zorn, Carl Larsson, Bruno Liljefors og Albert Engström, i tillegg til forfattaren August Strindberg. Han bygde også opp ei viktig kunstsamling.

Hjalmar Lundbohm blir i dag rekna som grunnleggjaren av byen Kiruna.

17. februar 1914 blei Lundbohm utnemn til kommandør av 2. klasse av St. Olavs Orden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hjalmar Lundbohm» frå ,  den 12. august 2017.  
 

Svenske geologar
Svenske kjemikarar
Svenske forretningsfolk
St. Olavs Orden
Folk frå Färgelanda kommun
Medlemmer av Det kongelege svenske ingeniørvitskapsakademiet
Gruvedrift i Sverige
Denne artikkelen bygger på «Hjalmar Lundbohm» frå ,  den 12. august 2017.
Rhadinovirus

Rhadinovirus eller gamma-2 herpesvirus er ei slekt av gammaherpesvirus som kan infisera pattedyr. Dei kan vera vanlege hjå hovudverten dei infiserer (hjå over  av individa i ein populasjon), men utan at sjukdomsuttrykk hjå denne arten er kjende. Likevel er det kjent at dei kan valda kreftsjukdomar hjå andre artar. Menneskeviruset Kaposi-sarkom-assosiert herpesvirus kan derimot mellom anna valda den høvesvis sjeldne kreftsjukdomen Kaposi-sarkom hjå menneske. Det er mogeleg at andre rhadinovirus òg valdar sjeldne sjukdomar hjå hovudverten, og at desse sjukdomane ikkje er oppdaga av di dei er sjeldne.

Rhadinovirus vert delte inn i to grupper, rhadinovirus 1 (RV1) og rhadinovirus 2 (RV2). Dei kan ta opp gen frå vertsorganismen i genomet sitt.

Utanom mennesket er rhadinovirus kjende frå pattedyr som storfe, sau, hest, klatremus, vestapar og austapar.

Kjelder 

Herpesviridae
Gete Wami

Getenesh Wami Degife, kjend som Gete Wami, () er ein etiopisk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister på 10 000 meter i 1999 og elles vann ein sølvmedalje og tre bronsemedaljar på langdistansar i olympiske leikar og verdsmeisterskap i friidrett i tida 1996-2001.

Wami sprang inn til tredjeplass på 10 000 meter under Sommar-OL 1996 i Atlanta, fem sekundar bak vinnaren Fernanda Ribeiro frå Portugal. Tre år seinare slo ho spurtsvake Paula Radcliffe og vann gullmedaljen på same distansen då friidretts-VM fann stad i Sevilla.

I august 2000 sette Wami i Heusden afrikansk rekord på 5 000 m med 14,30,8. Under dei olympiske  sommarleikane i Sydney i slutten av september månad kneip ho bronsemedaljen på 5 000 m framom landskvinna Ayelech Worku, begge klart slått på oppløpssida av Gabriela Szabó og Sonia O’Sullivan. Fem dagar seinare sette Wami personleg rekord på 10 000 meter med 30.22,4 og tok sølvet framom Fernanda Ribeiro, gullet gjekk til Derartu Tulu på 30.17,4. I sin siste store meisterskap, VM 2001, sikra Wami etiopisk storeslem på 10 000 meter då ho slo Paula Radcliffe med 0,08 sekundar i kampen om bronsen, gullet og sølvet tok landskvinnene Tulu og Berhane Adere seg av.

Etter 2001 tevla Wami i maraton. Ho vann maratonløpa i Amsterdam 2002, San Diego 2005, Berlin 2006 og 2007.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Nr 18 på 10 000 m – 32.56,9
OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje på 10 000 m – 31.06,6
VM 1997 i Aten: Braut 10 000 m
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje på 10 000 m – 30.24,5
OL 2000 i Sydney: Sølv på 10 000 m – 30.22,4, bronse på 5 000 m – 14.42,2
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje på 10 000 m – 31.49,9
OL 2008 i Beijing: Braut maratonløpet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gete Wami» frå ,  den 13. august 2017.  
 

Etiopiske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Etiopia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Etiopiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Dalilah Muhammad

Dalilah Muhammad () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå New York City som vart olympisk meister i 400 meter hekk under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro og verdsmeister i same øvinga i Doha i 2019. I tillegg har ho vunne VM-gull 2019 og OL 2021 i 4 x 400 meter stafett.

Aktiv
Muhammad sette personleg rekord med 53,83 sekundar då ho i 2013 vart USA-meister i Des Moines. Under VM i Moskva tok ho sølvmedaljen framfor landskvinna Lashinda Demus, begge fullstendig parkert av tsjekkiske Zuzana Hejnová.

Etter eit par sesongar med svakare prestasjonar, vann Muhammad i Eugene den USA-amerikanske meisterskapen på sterke 52,88 sekundar. Mindre enn to månader seinare sikra ho seg gullmedaljen i 400 meter hekk under Sommar-OL i Rio de Janeiro. 23. juni 2017 forsvarte Muhammad i Sacramento den nasjonale meistertittelen på langhekken med den glitrande tida 52,64. Ho var favoritt til å vinne VM-gull i London, men vart der klart slått av landskvinna Kori Carter.

I VM-finalen på langhekken i Doha 2. oktober 2019 sette Muhammad verdsrekord med tida 52.16, sterkt pressa av landskvinna Sydney McLaughlin. To dagar seinare sprang dei to kvar sin etappe for USA-mannskapet som vann gull i 4 x 400 m stafett. 4. august 2021 kjempa dei same to utøvarane om sigeren på 400 meter hekk under Sommar-OL i Tokyo, McLaughlin forbetra verdsrekorden til 51,46 sekundar, også Muhammad på andreplass presterte livsbeste med sine 51,58. I OL-finalen i 4 x 400 m stafett sprang McLaughlin og Muhammad på ny USA inn til gull.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2013 i Moskva: Sølv i 400 m hekk – 54,09, bakom Zuzana Hejnová (52,83)
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje i 400 m hekk – 53,13, framom Sara Petersen (53,55)
VM 2017 i London:  Sølv i 400 m hekk – 53,50, bakom Kori Carter (53,07)
VM 2019 i Doha: Gull i 400 m hekk – 52,16, framom Sydney McLaughlin (52,23). Gull i 4 x 400 m stafett (3.18,9)
OL i 2021 i Tokyo:  Sølv i 400 m hekk – 51,58, bakom Sydney McLaughlin (51,46). Gull i 4 x 400 m stafett (3.16,8)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dalilah Muhammad» frå ,  den 13. august 2017.  
 

Hekkeløparar frå USA
Sprintarar frå USA
Olympiske meistrar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Tori Bowie

Frentorish Bowie, kjend som Tori Bowie, () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Sand Hill i delstaten Mississippi som vart verdsmeister på 100 meter i 2017. Ho har òg vunne gull i 4 x 100 m stafett under Sommar-OL 2016 og VM i friidrett 2017.

Karriere
Bowie tok steget opp i den nasjonale eliten i sprint og lengdehopp i 2013-sesongen, med personbeste 11,14 på 100 m og 6,91 i lengde. I 2014 vann ho 200 meter i DL-stemnet i Eugene på ny pers, 22,18. Ho vann 100-meteren i tre DL-stemne og sette ein glitrande personleg rekord med 10,80 i Monaco. I 2015 vann ho bronsemedaljen på 100 m då ho debuterte i friidretts-VM 2015.

OL-sesongen 2016 flytta Bowie sine personlege rekordar til 10,78 på 100-meter og 21,77 sekundar på 200-meter, begge oppnådd i Eugene i delstaten Oregon. Ho tok sølv på 100 meter, bronse på 200 m og fullførte medaljehaustinga då ho sprang USA inn til gull i 4 x 100 m stafett, etter at Tianna Bartoletta, Allyson Felix og English Gardner hadde lagt grunnlaget.

Under verdsmeisterskapen 2017 i London stupte ho over målstreken og tok gullmedaljen på 100 meter, ein hundredels sekund framom Marie-Josée Ta Lou frå Elfenbeinskysten. Ho deltok ikkje på 200 meter, men fekk gleda av å sikre eit nytt gull til USA i 4 x 100 m stafett, saman med Aaliyah Brown, Allyson Felix og Morolake Akinosun.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje på 100 m – 10,86
OL 2016 i Rio de Janeiro: Gull i 4 x 100 m stafett (41,01), sølv på 100 m – 10,83, bronse på 200 m – 22,15
VM 2017 i London: Gull på 100 m – 10,85, og i 4 x 100 m stafett (41,82)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tori Bowie» frå ,  den 13. august 2017.  
 

Sprintarar frå USA
Lengdehopparar frå USA
Tresteghopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016