alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kilmarnock

Kilmarnock  er ein by i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 45 000 innbyggjarar og er administrasjonsbyen for regionen. Kilmarnock ligg mellom Glasgow og Ayr.

Dei tradisjonelle næringsvegane har vore teppe og andre tekstil. Byen er kjent for fengselet sitt, HMP Kilmarnock og for å vere heimbyen til whiskyprodusenten Johnnie Walker. Fotballaget til byen er Kilmarnock FC.

Den skotske diktaren Robert Burns utgav det første verket sitt, Poems, i Kilmarnock i 1786. Denne svært ettertrakta førsteutgåva er difor kjent som Kilmarnockutgåva.

I Dean slott, som ligg i byen, er det ei kjend utstilling av antikke musikkinstrument.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kilmarnock» frå , den 27. oktober 2011. 
 

Byar og landsbyar i East Ayrshire
Cockenzie and Port Seton

Cockenzie and Port Seton  er ein by i regionen East Lothian i Skottland. Han har kring 5500 innbyggjarar. Cockenzie ligg på vestkysten av Skottland, på sørsida av fjorden Firth of Forth. Han ligg seks kilometer nordvest for Musselburgh.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cockenzie and Port Seton» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i East Lothian
Dunbar

Dunbar  er ein by i regionen East Lothian i Skottland. Han har kring 6500 innbyggjarar. Byen ligg langs kysten, nær byen Edinburgh. Engelskmenn og skottar har to gonger slost mot kvarandre i eller nær denne byen. Skottane tapte begge kampane, til trass for at dei hadde fleire soldatar enn engelskmennene.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dunbar» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i East Lothian
Haddington

Haddington  er ein by (burgh) i regionen East Lothian i Skottland. Han har kring 9000 innbyggjarar. 

Han var sentrum for jordbruksrevolusjonen i Skottland. John Knox, grunnleggjar av Den skotske presbyterianske kyrkja, vart fødd der i 1513 eller 1514. 

Viktige bygningar er rådhuset, Mitchell's Close, Lennoxlove House og Mariakyrkja, der kona til historikaren og forfattaren Thomas Carlyle er gravlagt. Haddington ligg cirka 27 kilometer frå den skotske hovudstaden Edinburgh. Byen har ikkje togsamband, men kan nåast med buss 44 frå Edinburgh. 

Tandbergs Radiofabrikk A/S oppretta avdelinga Tandberg Electronics med ca 150 tilsette i Haddington våren 1975 for produksjon av fargefjernsyn. Denne vart overteke av Mitsubishi i 1979 etter at Tandbergs Radiofabrikk gjekk konkurs i desember 1978. Fabrikkbygningane ligg i det som no heiter Gateside Commerce Park ca 2,5 kilometer vest for sentrumet til byen. 

Alle Tandbergfabrikkar hadde ein skulptur i parken, og skulpturen som høyrde til Haddington avdelinga står no i Haddington sentrum, utanfor The George Hotel. Skulpturen heitte «Konkurransen» og var utforma av Dyre Vaa. Skulpturen framstiller to stangande bukkar. Seinare viste det seg at Haddingtons kommunevåpen inkluderte ei geit.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Haddington» frå , den 27. oktober 2011. 
 

Byar og landsbyar i East Lothian
Musselburgh

Musselburgh  er ein by i regionen East Lothian  i Skottland. Han har kring 22 000 innbyggjarar og ligg på sørsida av Firth of Forth, omkring 8 km austom Edinburgh.
Elva Esk renn ut i sundet ved Musselburgh.

Byen er kjent for Musselburgh Race Course, den private internatskulen Loretto School og for Musselburgh Grammar School frå 1600-talet, som er ein av dei eldste allmennskulane i landet.

Rett sør for byen ligg Inveresk, kjent for Inveresk Lodge Gardens.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Musselburgh» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i East Lothian
Tranent

Tranent er ein liten by i East Lothian i det søraustlege Skottland, omtrent 18 kilometer austom Edinburgh. 

Namnet ser ut til å vere av brytonisk, med elementa tre og nant som tyder «byen ved bekken». 

Staden er særleg kjent for Tranentmassakren, som fann stad i august 1797. Under ein protest mot innføringa av obligatorisk verneplikt i Skottland braut det ut opptøyar, og soldatar skaut ned og drap 12 personar. I 1995 vart det reist ein statue i sentrum av byen som viser eit av offera, Joan «Jackie» Crookston. I 1998 måtte han gjerast om ved at ein gut vart plassert ved sida av henne, sidan statuen var ustabil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tranent» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i East Lothian
Falkirk

Falkirk  er ein by i regionen Falkirk i Skottland. Han har kring 35 000 innbyggjarar med opp under 100 000 innbyggjarar i heile byområdet som omfattar dei nærliggande tettstadane Carron, Grangemouth, Polmont og Stenhousemuir. Han ligg nordvest for Edinburgh og nordaust for Glasgow. 

Byen ligg der Forth and Clyde Canal møter Union Canal og voks kraftig som eit stort industrisenter under den industrielle revolusjonen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Falkirk» frå ,  den 27. oktober 2011.  

Byar og landsbyar i Falkirk
Grangemouth

Grangemouth  er ein by i regionen Falkirk i Skottland. Han har kring 18 000 innbyggjarar og ligg ved elva Forth. Byen er kjent for Grangemouth-raffineriet som er eit av dei største i Europa.

Byen vart grunnlagt på slutten av 1700-talet, då sir Lawrence Dundas foreslo å byggje ein landsby og ein kai i austenden av Forth og Clyde-kanalen. Forslaget fekk støtte frå styresmaktene, og byggeverksemda starta i 1777. Innan 1797, då det vart skrive ein rapport om framgangen, var staden ein stor landsby, og hadde fått namnet Grangemouth.

Det første namnet var Sealock, men dette vart endra til Grange Burn Mouth, etter den vesle elva Grange Burn som rann inn i Carron like ved. I løpet av 1780-åra vart dette trekt saman til Grangemouth.

Etter at det vart konstruert eit hamneanlegg, som hadde direkte samband med Glasgow via kanalen, byrja staden verkeleg å vekse. Ein stor del av varene som vart importert til Skottland vart teken inn over hamna i Grangemouth før dei vart sende vidare gjennom kanalnettverket. I 1810 fekk byen sitt eige tollhus, og trong dermed ikkje lenger å betale toll til den eldre landsbyen Bo'ness nokre kilometer unna. Det vart òg bygt ein tørrdokk i 1811. Mot slutten av det 1800-talet fekk Grangemouth bystatus.

Grangemouth Aerodrome vart oppretta i februar 1939 som ein del av planlegginga for ein eventuell krig, og var ei tid den største flyplassen i Storbritannia. Under andre verdskrigen vart han særleg brukt til opplæring av jagarflygarar. Berre to hangarar står igjen av anlegget, medan resten av området er dekt av ein stor petrokjemisk fabrikk, eit sportsstadion og andre bygningar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Grangemouth» frå ,  den 27. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 Heimeside 

Byar og landsbyar i Falkirk
Stenhousemuir

Stenhousemuir er ein by i regionen Falkirk i Skottland. Han har kring 10 000 innbyggjarar og ligg rett nord for byen Falkirk. 

Byen har namn etter eit steinhus, som var romersk bygning liggjande nord for elva Carron. Bygningen fekk seinare namnet Arthur's O'on, eigenleg kong Arthurs omn. Denne bygningen passar med den skildringa Wace gav av den såkalla «rotunda tabulata» i boka Roman de Brut frå 1155, noko som kan ha gjeve grunnlaget for feiltolkinga «runde bord» 

Bygningen vart riven i samband med bygginga av ein dam i 1743, men han vart grundig dokumentert i teikningar. Ein replika vart oppført i 1763 i Midlothian, og denne står enno. 

Byen er heimbyen til fotballklubben Stenhousemuir FC.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stenhousemuir» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i Falkirk
Anstruther

Anstruther (skotsk Enster, gælisk Eanstar) er ein by i regionen Fife i Skottland. Han har kring 3500 innbyggjarar. Byen er den største busetjinga i området East Neuk, ei strekning langs nordsida av Firth of Forth, rett ovanfor Isle of May. Han har eit minnesmerke over slaget ved Isle of May. 

Det er gjort funn knytt til piktarane og tidleg kristen tid på staden. Han var tidlegare ein fiskarlandsby, og Scottish Fisheries Museum ligg der. 

Turisme er no viktigaste næringsvegen, spesielt knytt til golfbanen og marinaen. Byen har ein fish and chips-butikk som har vunne ein pris for maten sin.  

Anstruther er fødebyen til geologiprofessor Andrew Lawson.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anstruther» frå ,  den 27. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i Fife
Auchtermuchty

Auchtermuchty  er ein by i regionen Fife  i Skottland. Han har kring 2000 innbyggjarar og ligg ved Pitlour Hill, omkring 14 km nord for Glenrothes. Byen er ein kongeleg burgh, grunnlagt under charter frå Jakob V i 1517. 

Ein har funne spor etter busetjing 2000 år tilbake. Romarane hadde ein leir i den søraustlege delen av byen. 

Tidlegare var tekstilindustrien viktigaste næringskjelde, men på byrjinga av det 1700-talet grunnla John White det første støyperiet i byen, og dette vart seinare følgt av eit til. Frå 1829 til 1929 var det òg eit destilleri der, men med forbodstida i USA forsvann den viktigaste eksportmarknaden, og det vart nedlagt. I dag er det noko industri i byen, men dei fleste pendlane til andre stader. 

Blant kjende personar frå byen er John Gladast, som grunnla sekta glasittane i 1725 og sir Jimmy Shand. Charlie og Chris Red frå The Proclaimers vart fødd i Leith, men voks opp i Auchermuchty.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Auchtermuchty» frå ,  den 28. oktober 2011.  
 

Byar og landsbyar i Fife
Alexis Claude Clairaut

Alexis Claude Clairault eller Clairaut () var ein fransk matematikar. Alt 18 år gammal vart han medlem av vitskapsakademiet på grunn av undersøkingane sine av algebraiske kurver. 

Han deltok i gradmålinga til Maupertuis i Lappland i 1736, og på grunnlag av denne utarbeidde han i 1743 teorien sin om forma til jorda. Her synte han mellom anna det kjende Clairault-teoremet, som var eit enkelt samband mellom flattrykkinga til jorda, omdreiingssnøggleiken og tyngdefordelinga på overflata. Måneteorien hans vart i 1752 prislønt av Det russiske vitskapsakademiet i St. Petersburg. Clairault utgav òg eit verk om kometbanar og rekna i 1758 når for Halleys komet kom attende.

Kjelder
Alexis Claude Clairault. (2011-10-28) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Alexis_Claude_Clairault

Folk frå Paris
Franske matematikarar
Franske astronomar
Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Medlemmar av Royal Society
Matematikarar på 1700-talet
Algebraisk geometri

Algebraisk geometri er ei grein av matematikken som nyttar abstrakt algebra, spesielt ringar og kommutativ algebra, for å formulere og løyse geometriske problem.

Greina har ein sentral plass i moderne matematikk og har fleire bruksområde som blant anna kompleks analyse, topologi og talteori. Eit døme er Andrew Wiles bevis for Fermats siste sats som nyttar seg av teknikkar frå algebraisk geometri om elliptiske funksjonar.

Innanfor algebraisk geometri skilst det mellom to undergreiner, klassisk og moderne algebraisk geometri. I klassisk algebraisk geometri studerer ein nullpunktsmengder av funksjonar, såkalla varietetar, ved hjelp av ringar av polynom. I moderne algebraisk geometri studerer ein skjema ved hjelp av kategoriar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Algebraisk geometri» frå ,  den 28. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff
 R.C. Churchill: A brief introduction to algebraic geometry .
Algebraisk likning

Ei algebraisk likning er ei matematisk likning på forma: 

der P og Q er (mogelege multivariate) polynom over dette feltet. Til dømes 

Der a0, a1, ··· , an er koeffisientar som er storleikar som ikkje er avhengig av x. Når a0 ikkje er 0, seier ein at likninga er av n-te grad. Ei løysing til likninga er ein verdi av x som tilfredsstiller likninga.

Kjelder
 algebraisk ligning. (2011-10-28) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/algebraisk_ligning

Polynom
Likningar
Algebraisk topologi

Algebraisk topologi er ei grein av matematikk som nyttar reiskapar frå abstrakt algebra for å studere topologiske rom. Hovudmålet er å finne algebraiske invariantar som å klassifisere topologiske rom opp til homeomorfisme, sjølv om ein vanlegvis klassifiserer opp til homotopisk likskap.

Sjølv om algebraisk topologi vanlegvis nyttar algebra for å studere topologiske problem, er det stundom mogeleg å nytte topologi til å løyse algebraiske problem. Algebraisk topologi gjer at ein til dømes kan finne høvelege bevis for at alle undergrupper i ei fri gruppe igjen er ei fri gruppe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Algebraic topology» frå ,  den 28. oktober 2011.  
 

Topologi
 
Abstrakt algebra
Det kroatiske flagget

Det kroatiske flagget er ein vassrett trikolor der dei tre like breie stripene har fargane raud, kvit og blå. Det kroatiske riksvåpenet er avbilda midt på flagget. Dette gjer at det kroatiske skil seg frå det nederlandske flagget, som det elles er heilt likt.

Historie 
Kroatia har brukt trikoloren i raudt, kvitt og blått sidan 1848, men med ulike merke i midten. Fargane er ofte rekna som panslaviske, og går att i mellom anna det serbiske og det russiske flagget, men er henta frå våpenskjolda til dei sentrale kroatiske områda: Raudt og kvitt frå kongeriket Kroatia og blått frå Dalmatia og [[{Slavonia]]. Desse områda høyrde til keisarriket Austerrike-Ungarn, og fekk ikkje ha eigne flagg, men kunne ha våpenskjold. Trikoloren blei offisielt forboden i Austerrike-Ungarn den 10. september 1852, men blei gjeninnført i 1860.

Kongeriket Kroatia og Slavonia nytta trikoloren med eit nytt våpenskjold fram til 1918, då Austerrike-Ungarn braut saman. Landet gjekk i union med Serbia i 1918, frå 1929 som kongeriket Jugoslavia. I førstninga blei det lagt preg på sentralisme i det nye landet, og det kroatiske flagget var ikkje tillate, men frå 1938, då områda fekk meir sjølvstende att, blei det teke i bruk. Banatet Kroatia leidd av Ustasja-partiet hadde både det sjakkruta våpenskjoldet, eit tradisjonelt flettemønster og ein U som merke. Etter andre verdskrigen, då Kroatia blei delstat i det kommunistiske Jugoslavia, blei merket på trikoloren ei raud stjerne. I samband med at Kroatia byrja arbeida for sjølvstende i 1990 blei stjerna bytta ut med det enkle kroatiske våpenskjoldet. 

21. desember 1990 blei det noverande flagget vedteke. Den offisielle datoen for introduksjonen av flagget fann dermed stad rundt ti månader før Kroatia erklærte sjølvstende frå Jugoslavia. Trikoloren er den same som før, men våpenskjoldet i midten er endra ved at sjølve skjoldet har fått ei krone sett saman av fem våpenskjold for det gamle Kroatia, Dubrovnik, Dalmatia, Istria og Slavonia. 

Til bruk på land er Kroatia sin trikolor i storleikstilhøvet 1:2. Han blir brukt slik både som nasjonalflagg og statsflagg. Til sjøs, som handelsflagg og statsflagg, er trikoloren kortare, i forholdet 2:3. Orlogsflagget er basert på nasjonalflagget i tilhøvet 2:3, men har to korslagte gule anker bak riksvåpenet.

Historiske flagg

Kjelder 

 Croatia ved FOTW Flags Of The World

 Denne artikkelen bygger på «Kroatias flagg» frå , og «Kroatiens flagga» frå  den 28. oktober 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Alt om de Kroatiske flaggene fra Zeljko Heimer's Vexillological Webpages
 Kroatia på Flags of the world

Flagg
Kroatia
Pluton

Pluton (gresk Πλούτων, Ploutōn) er eit namn på dødsguden i gresk mytologi som også er kjend under namnet til dødsriket som han herska over, Hades. På latin blei namnet hans skrive Pluto. Romersk mytologi identifiserte han også med Dis [Pater] og Orcus. I moderne tid har guden gjeve namn til grunnstoffet plutonium og dvergplaneten Pluto.

Pluton var kjend som ein skremmeleg og strid gud. Den beste kjende soga om han er korleis han bortførte kona si, Persefone (latin Proserpina), dottera til grødegudinna. Dette paret kunne gje grøde og rikdom.

Namnet til rikdomsguden Plutos kan lett forvekslast med Pluton, særleg ettersom Pluton òg blei knytt til rikdom.

Sjå òg
Plutonisme

Bakgrunnsstoff

Kjelder

«Pluton» i Store Norske Leksikon

Greske gudar
Romerske gudar
Kjell Kopstad

Kjell Kopstad () var ein norsk skihoppar frå Eidsfoss i Hof i Vestfold.

Kopstad vann tre medaljar i noregsmeisterskap. Han tok sølv i Drammen i 1956 og i Mo i Rana året etter, og bronse i Midtstubakken i Oslo i 1958. Arne Hoel var hans overmann i 1956, medan Halvor Næs vart noregsmeister i 1957. I 1958 var det Arnfinn Bergmann som tok NM-gull og Sverre Stenersen stakk av med sølvet.

Kopstad deltok i verdsmeisterskapen på ski både i 1954 og 1958, og vart nummer 27 i Falun i 1954 og nummer 16 i Lahti i 1958. Han var med i den tysk-austerrikske hoppveka i 1956/57 og 1958/59, siste gongen vart han samanlagt nummer 16. Hans beste enkeltresultat i hoppveka var sjetteplassen i Garmisch-Partenkirchen 1. januar 1959.

Besteplasseringar i internasjonale renn
1956: Nr 10 i Holmenkollen og i Lahti
1957: Nr 11 under Svenska skidspelen i Skellefteå
1959: Nr 6 i Garmisch-Partenkirchen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1956: Sølvmedalje i Drammen
Ski-NM 1957: Sølvmedalje i Mo i Rana
Ski-NM 1958: Bronsemedalje i Oslo
Ski-NM 1960: Nr 12 i Nedre Eiker
Ski-NM 1962: Nr 8 i Skien

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Kjell Kopstad» frå ,  den 28. oktober 2011.  
 

Norske skihopparar
Folk frå Hof
Folk frå Holmestrand
Bandar-e Anzali

Bandar-e Anzali (av iransk bandar, 'hamn') er ein hamneby ved Anzali-lagunen i Kaspihavet som ligg nordvest i Iran. Han har rundt 112 500 innbyggjarar (2001). 
Byen blei grunnlagd som uthamn for Rasht, som ligg 25 km søraust for Bandar-e Anzali. Byen er fiskerihamn og omlastingshamn for godstrafikken til andre statar ved Kaspihavet. Ein produserer også mellom anna bomull og kaviar her.

Frå 1926 og fram til den iranske revolusjonen i 1980 heitte byen Bandar-e Pahlavi, etter Pahlavi-dynastiet.

Bakgrunnsstoff
www.anzaliport.ir

Kjelder

Byar i Iran
Byar ved Kaspihavet
Kaviar

Kaviar (gjennom fransk og italiensk frå tyrkisk khāvyār) er ei matvare laga av rogn frå visse fiskeslag, hovudsakleg stør. Som det beste kaviarslaget reknar ein rogn frå sterletten (Acipenser ruthenus). Elles bruker ein rogn frå mange ulike fiskeslag til å laga kaviar. Kaviar kan etast ukokt, frisk eller salta.

Kaviar frå stør
Kaviar frå stør blir ofte kalla ekte kaviar. Den største produksjonen finn stad i Russland ved elvene som renn ut i Kaspihavet og Svartehavet. 

Den beste kaviaren er laga av rogn teken ut før ho har mogna, og blir lagt med berre tre prosent salttilsetjing i små blikkdåsar eller glas som må haldast avkjølt. Han er ein grautaktig, svartgrøn masse av rognkorn på ca. 2 mm i tverrmål.

Kaviar frå annan fisk
Ein nyttar også rogn frå aure, sik, lagesild, gjørs, gjedde, rognkjeks, makrell, lodde og torsk til kaviar. Den norske torskerognkaviaren er mykje brukt, som oftast lettrøykt og krydra. Rogna til denne kaviaren blir sukkersalta og lagra på tynner før han blir brukt.

Kjelder

kaviar i Store norske leksikon. Henta 2011-10-28.

sjømat
fiskeprodukt
Fransk mat
Russisk mat
OGAE

OGAE (Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision) er eit av dei to store internasjonale fanklubbnettverka til Eurovision Song Contest. Dei har underavdelingar i 37 europeiske land.

OGAE starta i 1984 i Finland, lenge etter den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest i 1956. Alle land som deltek eller har delteke i Eurovision Song Contest kan ha sin eigen OGAE. Land som ikkje har delteke i Eurovision Song Contest er samla under OGAE Rest of the World, som vart starta i 2004.

Kvart år arrangerer organisasjonen fire tevlingar, OGAE Song Contest, OGAE Second Chance Contest, OGAE Video Contest og OGAE Homecomposed Song Contest.

Formålet er å spreie nasjonal populærmusikk over heile verda og å utøve samarbeid over OGAE-nettverka, samarbeid mellom Eurovision Song Contest fans, promotering av Eurovision Song Contest og skape gode relasjonar med nasjonale kringkastingsselskap.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «OGAE» frå ,  den 28. oktober 2011.
Atle Sommerfeldt

Atle Sommerfeldt () er ein norsk teolog. Han har vore biskop i Borg bispedømme sidan 2012.

Atle Sommerfeldt voks opp i Asker, avla teologisk embetseksamen i 1980 og tok praktisk-teologisk seminar ved Menighetsfakultetet i 1981. Han arbeidde som prest i Oslo bispedømme i tida 1982–1984, var assisterande generalsekretær i Botswana Christian Council frå 1989 til 1993 og generalsekretær i Mellomkyrkjeleg råd for Den norske kyrkja frå 1993 til 1994. Frå 1994 til 2011 har han vore generalsekretær i Kirkens Nødhjelp. Han vart utnemnd til biskop i Borg i kyrkjeleg statsråd 14. oktober 2011, og er truleg den siste biskopen som vert utnemnd av Kongen.

Atle Sommerfeldt er gift med Marianne Uri Øverland. Paret har ei dotter som dei adopterte i Botswana.

Kjelder

Norske biskopar
Folk frå Asker
Bad as Me

Bad as Me er det 17. studioalbumet til Tom Waits, gjeven ut 21. oktober 2011 på ANTI- Records. Innspelinga av albumet starta i februar 2011 og vart offisielt annonsert den 23. august på den offisielle nettsida til Tom Waits.. Same dagen vart tittelsporet «Bad as Me» gjeven ut som den første singelen frå albumet på iTunes.

Albumet var det første Waits-albumet med berre nye songar på sju år, sidan Real Gone (2004). Bad as Me fekk særs god kritikk då det kom ut.

Bad as Me vart godt teken imot av kritikarane. På Metacritic, som gjev ei normalisert rating i ein skala som går til 100 av meldingar frå viktige kritikarar, fekk albumet ein rating på 89 av 100, basert på 28 meldingar.

Innhald

Bonusspor på Deluxe-utgåve og førehandsbestilling

Medverkande
Tom Waits – vokal (spor 1–13), gitar (1–4, 6, 7, 9–11, 13) piano (1, 6, 8, 9), perkusjon (1, 4, 5, 12), banjo (1), tablas (2), pumpeorgel (11)
Marc Ribot – gitar (1–8, 10–12)
Clint Maedgen – saksofon (1, 3, 4, 8, 10, 12, 13)
Casey Waits – trommer (1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 12)
 David Hidalgo – gitar (3, 4, 6, 7, 12), fiolin (6), perkusjon (7), trekkspel, bass, korvokal (13)
Ben Jaffe – trombone (1, 3, 4), bassklarinett (1), tuba (12, 13)
Charlie Musselwhite – munnspel (1, 2, 8, 10, 12)
Patrick Warren – klaverinstrument (3–5, 10, 13)
James Whiton – bass (3, 5–7, 11)
Keith Richards – gitar (1, 10–12), vokal (11)
Augie Meyers – vox orgel (2), piano (3), trekkspel (6)
Gino Robair – perkusjon (3, 5, 10), vibrafon (6)
Larry Taylor – gitar (1, 2), bass (1, 4)
Chris Grady – trompet (3, 12, 13)
Flea – bass (2, 12)
Will Bernard – gitar (6, 12)
Dawn Harms – fiolin (5)
Marcus Shelby – bass (9)
Les Claypool – bass (10)
Zack Sumner – bass (13)

Medverkande
Kathleen Brennan – produsent
Tom Waits – produsent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bad as Me» frå ,  den 28. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2011
Tom Waits-album
Alonzo Church

Alonzo Church () var ein amerikansk matematikar og logikar.

Han var professor i matematikk ved Princeton-universitetet frå 1929 til 1967, og frå 1967 var han professor i matematikk og filosofi ved University of California i Los Angeles. Han var ein av grunnleggjarane og utgjevarane av Journal of Symbolic Logic, det mest framståande tidsskriftet for moderne logikk. Arbeida til Church var viktigast innan matematisk logikk, rekursjonsteori og teoretisk informasjonsvitskap. 

Testen til Church er at alle effektivt funksjonar som kan utreknast er rekursive. Testen er allment akseptert og har vore viktig for forståinga av moderne logikk, men tesen kan ikkje bevisast. Om han er falsk, kan han derimot forkastast. 

Innan språkfilosofien har Church gjennom fleire arbeid utvikla ein innflytnadsrik meiningsteoretisk logikk som følgjer på ansatsar hos Gottlob Frege.

Kjelder
 Alonzo Church. (2011-10-28) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Alonzo_Church. 

USA-amerikanske matematikarar
USA-amerikanske logikarar
Matematikarar på 1900-talet
Alternerande rekkje

Ei alternerande rekkje er ei rekkje der annakvart ledd har har positivt og negativt forteikn. Ei slik rekkje har forma: 

med an ≥ 0 (eller an ≤ 0) for all n. Som for alle rekkjer, vil ei alternerande rekkje konvergere viss og berre viss den tilknytte rekkja av partielle summar konvergerer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alternating series» frå ,  den 28. oktober 2011.  
 

Differensialrekning
Matematiske rekkjer