alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ljusdals kommun

Ljusdals kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. Kommunen grensar til tre andre kommunar i Gävleborgs län. Desse er Hudiksvalls kommun i aust, Bollnäs kommun i søraust og Ovanåkers kommun i sør. Elles grensar han til Ånge kommun i Västernorrlands län i nord, Orsa kommun og Rättviks kommun i Dalarnas län i sør og Härjedalens kommun i Jämtlands län i vest. Administrasjonssenteret i kommunen er Ljusdal. Dette ligg 50 km vest for Hudiksvall.

Landskapet i kommunen er kupert og ligg på det meste på 400–600 moh. Ein finn store område med skogkledde morener med innslag av myrmark. I dalføra er det ein del dyrka mark. Elva Ljusnan renn gjennom kommunen frå nordvest til søraust. Jord- og skogbruk dominerer, i tillegg til skogbruksindustri og mekanisk industri.

Administrativ historikk 
Ljusdals municipalsamhälle vart innlemma i Ljusdals kommun i 1889. I 1914 braut ein del av kommunen ut og vart Ljusdals köping, medan resten vart ein landskommune. Det vart ikkje gjort nokon samanslåingar under kommunereforma i 1952, men i 1963 vart Ljusdals landskommun og Ljusdals köping slegne saman att. 1. januar 1971 vart Ljusdals kommun oppretta, då köpingen vart slegen saman med landskommunane Färila, Los, Järvsö og Ramsjö.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På svart bakgrunn, eit bukkehovud i gull, med horn, tunge og tenner i raudt.

Bukkehovudet representerer bukken i landskapsvåpenet til Hälsingland. Ljusdals köping tok i 1958 i bruk eit vapen som aldri vart fastsett av kongen. Det liknar på det noverande våpenet, men hadde ein bord av gull. Etter kommuneopprettinga i 1971 var det fem våpen å velje mellom. Den namngjevande eininga, Ljusdal, fekk også bidra med våpen til den nye kommunen. Våpenet vart endra gjennom att borden vart teken vekk, og det vart registrert i Patent- och registreringsverket i 1974.

Tettstader 
Det er åtte tettstader i Ljusdals kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Ljusdals kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Ljusdal» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Nordanstigs kommun

Nordanstigs kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige som ligg ved Bottenhavet. Kommunen grensar til Ånge kommun og Sundsvalls kommun i Västernorrlands län i høvesvis nordvest og nord og Hudiksvalls kommun i Gävleborgs län i sør. Administrasjonssenteret i kommunen er Bergsjö. Dette ligg om lag 30 km nord for Hudiksvall.

I kommunen finn ein eit lågt kystland i aust, som lenger vestover stig opp i eit kupert og barskogkledd grunnfjellslandskap. I den austlege delen ligg det mange vatn. Dei fleste arbeidsplassane er innan servicenæringane, men ein finn også tre- og foredlingsindustri i kommunen.

Administrativ historikk 
Ved kommunereforma i 1952 vart kommunane Harmånger, Ilsbo og Jättendal slegne saman til storkommunen Harmånger, medan det ikkje vart gjort endringar i Bergsjö, Gnarp og Hassela. I 1974 vart alle desse slegne saman til ein ny kommune, med tettstaden Bergsjö som administrasjonssenter. Den nye kommunen fekk namnet Nordanstigs kommun etter «Nordanstigs kontrakt».

Kommunevåpenet 
Blasonering: Eit delt skjold med ein gåande helsinghest i svart på sølvbakgrunn øvst og eit fiskenett i sølv med seks fullstendige masker på blå bakgrunn nedst.

Av dei seks sokna som inngår i Nordanstigs kommun hadde fem heraldiske våpen frå før. Sidan ingen av desse var namngjevarar til den nye kommunen valde ein i staden å lage eit heilt nytt våpen, og det vart utlyst ein konkurranse. Framlegget til kunstnaren Paul Persson vann. Hesten symboliserer på jord- og skogsbruk og nettet talet på sokn som er med i kommunen. Våpenet vart registrert i Patent- och registreringsverket i 1983.

Tettstader 
Det er åtte tettstader i Nordanstigs kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Nordanstigs kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Nordanstig» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Carl Wilson

Carl Dean Wilson () var ein amerikansk songar og gitarist, mest kjend som ein av medlemmane i The Beach Boys- Her var han sologitarist og stundom solovokalist. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1988 i lag med resten av bandet.

Med i The Beach Boys var òg brørne Dennis og Brian. Carl var berre 14 år i 1961 då dei danna The Beach Boys. Eit av dei første namna på bandet var Carl & the Passions. Carl song solo på fleire av dei mest kjende songane til bandet, som til dømes «God Only Knows», «Good Vibrations», «Wild Honey», «Darlin'», «I Can Hear Music» og «Kokomo». Då broren Brian slutta å turnere med bandet i byrjinga av 1965 tok Carl over som leiaren i bandet under turneane. Frå og med 1967 hadde han òg ansvaret for studioalbuma til bandet. 

Han var misnøgd med den musikalske retninga til bandet og forlet The Beach Boys i 1980 for å starte ein solokarriere. Resultatet vart to album, men dei gjorde det ikkje betre enn 185. og 166. plass på Billboard-lista. I april 1982 vende Carl tilbake til The Beach Boys. 

Året før han døydde arbeidde Carl med eit musikalsk prosjekt i lag med Gerry Beckley (frå gruppa America) og Robert Lamm (frå gruppa Chicago). Samarbeidet resulterte i 2000 i albumet Beckley-Lamm-Wilson.

På soloalbumet til Brian Wilson, Getting in over my head frå 2004 syng Carl ein duett i lag med Brian på tittelsporet. 

Carl døydde av lungekreft i 1998 etter lang tids sjukdom.

Diskografi 
 Carl Wilson (1981)
 Youngblood (1982)
 Beckley-Lamm-Wilson (1997)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carl Wilson» frå , og «Carl Wilson» frå  den 15. juli 2009. 
 

The Beach Boys
USA-amerikanske gitaristar
Papyrus 46

Papyrus 46, som òg vert kalla P46, er mellom dei eldste handskriftene frå Det Nye Testamentet som er tekne vare på fram til i dag. Det er ei nesten komplett samling av apostelen Paulus sine brev og skal vere ei avskrift frå ca. år 200.

Det er ikkje kjent kvar skriftet vart funne. Dateringa av blada er gjort utifrå ein analyse av sjølve skrifta, paleografi. Men under alle omstende er blada det næraste ein kjem apostelen Paulus sine eigne ord.

Det er bevart 86 papyrusblad, men ein trur skriftet opphavleg hadde 104 blad. Dei 18 blada som er forsvunne er frå byrjinga og slutten av skriftet.

Papyrus 46 er skriven på gresk og inneheld dei siste 8 kapitla av Romarbrevet, heile Hebrearbrevet, nesten heile 1. korintarbrev og 2. korintarbrev , efesarbrevet, Galatarbrevet, Filipparbrevet og Kolossarbrevet, samt dei to fyrste kapitla av 1. tessalonikarbrev.

Enkelte av blada dukka opp i 1930 hjå ein egyptisk antikvitetsforhandlar i Kairo, der dei vart kjøpte opp av den private samlaren Chester Beatty frå London. I løpet av 1930–1935 vart resten av skriftet kjøpt opp av Chester Beatty og representantar frå University of Michigan. 30 av blada ligg i dag hjå University of Michigan, medan dei resterende 56 er hjå Chester Beatty Collection i Dublin.

Bakgrunnsstoff 
 Bible Research - Papyrus 46
 University of Michigan - Introduction to P46: The Pauline Epistles 

Kristne skrifter
Papyrusar
Dennis Wilson

Dennis Carl Wilson () var ein amerikansk rockemusikar som var best kjend som eit av medlemmene og trommeslagaren i The Beach Boys. Han var medlem av gruppa frå det vart danna til han døydde i 1983 i lag med dei to brørne Brian og Carl. I 60-åra var det derimot ofte studiomusikarar som spelte på albuma deira. Dennis vart trommis mest fordi Brian alt spelte bass og Carl spelte gitar. 

Dennis song stort sett berre korvokal og sjeldan solovokal som brørne og syskenbarnet Mike Love. På scenen song han derimot sjeldan i det heile. Han vart ofte sett på som den flottaste i bandet og fekk utover 70-talet vart han gradvis viktigare og song stundom solo, samt skreiv nokre songar. Dennis var òg den einaste i bandet som faktisk dreiv med surfing. 

I 1971 spelte han hovudrolla i filmen Two-Lane Blacktop i lag med songaren James Taylor.

I 1975 byrja han eit samarbeid med Gregg Jakobson som resulterte i soloalbumet Pacific Ocean Blue i 1977, og vart med det den første i bandet som gav ut eit soloalbum. Albumet nådde berre 96. plass på Billboard-lista, men dette var høgare enn dei to neste Beach Boys-albuma. Mot slutten av 1970-åra auka narkotika- og alkoholmisbruket til Wilson, noko som førte til at oppfølgjaralbumet Bamboo ikkje vart gjeven ut. Albumet kom først ut i 2008 som ei dobbeltalbum i lag med Pacific Ocean Blue.

Tida med The Beach Boys 

The Beach Boys blei danna i august 1961, og gruppa fekk umiddelbar suksess. Både namnet og imaget viste til surfekulturen i California, men Dennis var den einaste som verkeleg dreiv med surfing. Han hadde lite musikkerfaring, men lærte seg fort å spela trommer. Han hadde ein noko spesiell, litt røff stemme, som kan høyrast i bakgrunnen på plateinnspelingar, men i byrjinga song han sjeldan på scenen.

Av tidlege songar har Dennis Wilson hovudstemmen på «Little Girl (You're My Miss America)», «This Car of Mine», delar av «Girls on the Beach», «Do You Wanna Dance?» og «Beach Boys' Party!». Han song også på ein versjon av The Beatles' «You've Got to Hide Your Love Away», der han i tillegg spelte gitar. Etter kvart lærte han seg å spela fleire instrument, og på soloalbumet Pacific Ocean Blue speler han piano.

Den første songen han står som hovudkomponist på er «Little Bird». Seinare leverte han bidrag blant anna til albuma 20/20 (1969), Sunflower (1970), Carl and the Passions - «So Tough» (1972) og Holland (1973). På konsertalbumet The Beach Boys in Concert frå 1973 er Dennis åleine på omslaget, men ingen av hans songar er med på plata. 

The Beach Boys med original besetning er innvalt i Rockens æresgalleri.

Diskografi 
 Pacific Ocean Blue (1977)
 Bambu (1978-79, uferdig, kom ut som bonusspor i 2008 på Pacific Ocean Blue)

Bakgrunnsstoff 
 The Beach Boys
 Tilhengjarside 
 Offisiell side for Pacific Ocean Blue

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Dennis Wilson» frå , og «Dennis Wilson» frå  den 15. juli 2009. 
 

USA-amerikanske trommeslagarar
The Beach Boys
Folk frå California
Døde av drukning
Ockelbo kommun

Ockelbo kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. Kommunen grensar i Gävleborgs län til Bollnäs kommun i nordvest, Söderhamns kommun i nordaust, Gävle kommun i aust og Sandvikens kommun i sør. I tillegg grensar han til Falu kommun i Dalarnas län i vest. Administrasjonssenteret i kommunen er Ockelbo. Dette ligg om lag 30 km nordvest for Gävle.

Ockelbo har lange tradisjonar for jernindustri, noko næringslivet i kommunen i dag framleis er prega av. Administrasjonssenteret Ockelbo har ein del mindre og mellomstore industriføretak.

Administrativ historikk 
Ockelbo landskommun, som ikkje vart påverka i kommunereforma i 1952, vart i 1971 slegen saman med Lingbo församling, som kom frå den då oppløyste Skogs landskommun, og dermed var Ockelbo kommun oppretta.

Kommunevåpenet 
Blasonering: Eit skjold som loddrett er delt av grantre. På den venstre delen, tre loddrett oppstilte, grøne ringar på sølvbakgrunn, og på den høgre delen, ein loddrett oppstilt smedhammar i sølv på grøn bakgrunn.

Hammaren symboliserer jernhandtering, grantrea skogsbruk og ringane dei (då) tre forsamlingane i kommunen. Våpenet vart registrert i Patent- och registreringsverket i 1985. Femten år seinare vart dei tre forsamlingane slegne saman til Ockelbo församling, men det er framleis tre ringar i kommunevåpenet.

Tettstader 
Det er fire tettstader i Ockelbo kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Ockelbo kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Ockelbo» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Ovanåkers kommun

Ovanåkers kommun er ein kommune i Gävleborgs län i Sverige. I Gävleborgs län grensar kommunen til Ljusdals kommun i nord og Bollnäs kommun i aust. Han grensar også til Falu kommun og Rättviks kommun i Dalarnas län i høvesvis sør og vest. Administrasjonssenteret i kommunen er Edsbyn. Dette ligg ved Voxnan, om lag 35 km vest for Bollnäs.

Landskapet i kommunen er storkupert i nord, og det høgste punktet er Rökaklitt på 497 moh. Langs elva Voxnan er landskapet fruktbart. Næringslivet er dominert av verkstad- og trevareindustri, og ein finn i tillegg forlagsverksemd.

Administrativ historikk 
Kommunane Ovanåker og Voxna vart ved kommunereforma i 1952 slegne saman til «storkommunen» Ovanåker. I 1977 vart Alfta, som frå 1974 til 1976 hadde høyrt til Bollnäs kommun, innlemma i Ovanåker.

Kommunen tilsvarar slik han er i dag Alfta socken i mellomalderen, der Ovanåker braut ut i 1639 og Voxna i 1759.

Kommunevåpenet 
Blasonering: På raud bakgrunn, ein songsvane i sølv med nebb av gull over ein gullstraum, og oppe til venstre ei open krone, også denne i gull.

Ovanåkers landskommun tok i 1956 i bruk eit våpen med ein svane som hadde ei krone rundt halsen. Våpenet vart aldri fastsett av kongen. Då den nye kommunen skulle registrere våpenet vart det sagt at det var upassande sidan det same motivet var i bruk i området Stormarn i Tyskland. Etter litt endring kunne våpenet registrerast i Patent- och registreringsverket i 1987.

Tettstader 
Det er seks tettstader i Ovanåkers kommun.

Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.

Kjelder 
 «Ovanåkers kommun» på Wikipedia på svensk.
 «Ovanåker» på Store Norske Leksikon.

Fotnote 

 
Kommunar i Gävleborgs län
Sanne

Sanna og Sanne er kvinnenamn danna som kortformer av det opphavleg hebraiske Susanna/e, som tyder 'lilje'. Namnet kan òg knytast til tydinga 'sann'. Sanne har norsk namnedag den 16. juli. 

Sanne kan òg vera eit stad- og slektsnamn.

Sanna er ei svensk form av namnet og Sanne ei dansk. Begge formene er brukte i Noreg. I 2009 var det 574 kvinner som heitte Sanne og 676 som heitte Sanna. Sanna hadde ein brukstopp på byrjinga av 2000-talet.

Namneberarar
Sanne Salomonsen (f. 1955), dansk artist
Sanne Munk Jensen (f. 1979), dansk forfattar
Sanna Nielsen (f. 1984), svensk artist

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sanna» frå ,  den 15. juli 2009.  
 

Kvinnenamn
Slektsnamn
Norske stadnamn
Jøssøya i Aure

Jøssøya er ei øy i Aure kommune, rett nordvest for utløpet av Foldfjorden på Ertvågsøya. Øya har eit areal på 462 dekar eller 0,462 km2. Høgaste punktet når 69 moh.

Geografi i Aure
Max Gluckman

Max Gluckman () var ein britisk sosialantropolog, fødd i Johannesburg i Sør-Afrika av russisk-jødiske foreldre. Han er særleg kjend for arbeida sine om konfliktteori, og fyrst og fremst hovudverket Customs and Conflict in Africa (1956).

Liv og gjerning 
Gluckman voks opp i Sør-Afrika og arbeidde i yngre år for det britiske kolonistyret i Nord-Rhodesia (dagens Zambia). Han fekk eit undervisningsstipend og studerte ved Exeter College i Oxford i England. Etter å ha arbeidd ved ein forskingsinstitusjon i Lusaka i seks år (1941–47), vart han i 1949 den fyrste professoren i sosialantropologi ved universitetet i Manchester i Storbritannia. Der vart han grunnleggaren av det som vert kalla Manchesterskulen.

Manchesterskulen sankar informasjon gjennom punktstudiar (case studies), der forskaren observerer dei sosiale handlingane til individa. Handlingane vert nøyaktig skildra, for slik å kunne trekke slutningar om kva normer og forventingar som gjeld i det bestemte samfunnet. Gluckman og mange av elevane hans studerte gjerne konfliktar i samfunn der det tilsynelatande herska orden, men som stendig var truga av individs manglande vilje til å akseptere kompromiss. Kompromiss som ikkje oppfylte deira grunnleggande ynskje eller behov. For Max Gluckman var samfunn moralske system, og berre i liten grad fellesskap av kalkulerande og stridande individ.

Gluckman var politisk aktiv; ein openlys og stridsglad antikolonialist. Han engasjerte seg direkte i sosiale konfliktar og kring kulturelle mistilhøve skapt av kolonialismen. Også rasisme, urbanisering og arbeidsvandring interesserte han mykje. Gluckman kombinerte i strukturfunksjonalismen med marxismens auge for det urettferdige i arbeida sine, og kunne gjennom dette kritisere kolonialismen frå strukturalismens ståstad. Ut av forskinga hans på Zululand i Sør-Afrika, hevdar han at dei afrikanske og dei europeiske fellesskapa dannar eitt enkelt sosialt system, eit system der skismaet i to rasegrupper dannar basisen for den strukturelle einskapen i systemet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Max Gluckman» frå , den 16. juli 2009. 
 

Britiske sosialantropologar
Sørafrikanske sosialantropologar
Puri

Puri er ein kystby i den austindiske delstaten Orissa og ein heilag by i hinduismen. Han er også kjend som Jagannath Puri etter tempelet der vigd Djagannath (Krisjna), og er kjend for den store tempelvognhøgtida si. Ein finn også over hundre andre tempel og Govardhana matha, ein av fire religiøse einingar grunnlagd av reformatoren Sjankara, i byen. Stranda i Puri blir både vitja av pilegrimar og turistar

I tillegg til religiøse høgdepunkt har byen også ein populær strand mot Bengalbukta der ein både kan sjå soloppgang og solnedgang. Det blir halden ein festival her kvart år i november.

Byen var styrt av Marathariket fram til 1803, då Det britiske austindiakompaniet tok over.

Kjelder 

 Puri Beach  ved Orissadiary.com

 Denne artikkelen bygger på «Puri» frå , og «Puri» frå  den 16. juli 2009.

Bakgrunnsstoff 

Byar i India
Orissa
Pilegrimsmål
Årvågen

Årvågen er ein tettbygd stad i botnen av Årvågfjorden i Aure kommune på Nordmøre.

Geografi i Aure
Somersetøya

Somersetøya er ei øy i det kanadiske Arktis. Ho har ei flatevidd på 24 786 km², og høyrer til Qikiqtaalukregionen i Nunavutterriroriet i Canada. Øya er skilt frå Boothiahalvøya på det nordamerikanske fastlandet av det 2 km breie Bellotsundet. Somersetøya er folketom.

For om lag 1000 år sidan var nordkysten av Somersetøya busett av folk frå thulekulturen. Kvalbein, tunnelar og steinruinar er synlege prov. Seint i året 1848 ankra James Ross med sine to skip opp ved Port Leopold på nordaustkysten. Her overvintra mannskapa til april året etter. Då vart eit mannskap på hundeslede sendt ut for å utforske øya.

I 1937 vart handelsstasjonen Fort Ross (72°0′34″N 94°14′8″W) oppbygt av Hudson’s Bay Company på søraustspissen av øya. Berre elleve år seinare vart han nedlagt. Trasige istilhøve gjorde han vanskeleg å nå og dermed ulønsam. Sidan har det ikkje budd folk på øya. Det tidlegare butikkbygget og styrarbustaden er framleis i bruk, no av inuittar frå Taloyoak som søker ly under karibujakt.

Grunna ruinane, dyre- og fuglelivet og grei tilkomst frå Resolute, har nordkysten på Somersetøya vorte eit populært reisemål for turistar.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Somerset Island and Fort Ross» frå , den 16. juli 2009. 

Øyar i Nunavut
Øyar i Arktis
Oppdagingstida

Oppdagingstida viser til tida frå Christofer Columbus oppdaga Amerika på vegner av europearane i 1492 til den metodiske kartlegginga av verdshava under det britiske imperiet på 1800-talet. Kombinasjonen av teknisk nyvinning innan skipsbygging og økonomiske oppgangstider i Europa, gjorde at skip frå Europa i laupet av ein 400-årsperiode fann alle kontinenta, teikna truverdige kart og tok med seg kunnskap om fjerne himmelstrok. Desse oppdagingane var ei viktig årsak til utskiljinga av vitskap som ei særskilt grein frå filosofi.

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Oppdagelsestiden» frå ,  den 16. juni 2009.
Tabarca

Tabarca er ei spansk småøy i Middelhavet nør byen Santa Pola i provinsen Alicante. Tabarca er den minste permanent busette øya i Spania og er kjend for det marine reservatet.

Geografi 
Sjølv om han er samfunnsmessig og økonomisk mykje nærare knytt til fiskebyen Santa Pola, høyrer den vesle øya til byen Alicante. I 2004 hadde øya 98 innbyggjarar. 

Øya er 1750 meter lang, opp mot 300 meter brei og heilt flat. Like ved øya ligg holmane la Nao, la Galera og la Cantera. Ho ligg om lag 8 nautiske mil sør-søraust for Alicante og 5 nautiske mil aust-søraust for Santa Pola. Turisme er hovudnæringa på øya, særleg om sommaren. Det er fleire båtruter frå Tabarca til Alicante, Santa Pola og Torrevieja. Desse går oftare om sommaren. 

Den vesle øya er ein populær destinasjon for dagsturar frå Alicante eller Santa Pola, med ein roleg fiskelandsby, eit gammalt fort, fleire sjømatrestaurantar, ei steinete strand, fleire grotter og tidvassbasseng som er fine å bade i.

Historie 
Før 1700 vart øya kalla Isla de Sant Pau ('St. Paulus-øya') eller Illa Plana ('Flatøya'). Ei segn fortel at apostelen Paulus steig i land på øya. Mot slutten av 1700-talet var ho skjulestad for berber-piratar.

Den tunisiske øya Tabarka -som den spanske er kalla opp etter- var ein del av Republikken Genova fram til 1741 då han vart underlagt beyen i Tunis og seinare kongen av Algerie. I 1760 gav Karl III av Spania ordre om å byggje ei festning og folkesette den spanske øya. Ei gruppe genuesiske flyktninga frå kysten av Tunisia, som hovudsakleg kom frå den tunisiske øya Tabarka, slo seg ned her. Namnet Nova Tabarca (Nye Tabarca) vart gjeven av kong Karl III i 1768. 

I 1850 vart guvernøren og garnisonen på øya flytta. Mot slutten av 1800-talet hadde øya rundt 1000 innbyggjarar, som hovudsakleg levde av fiske. I dag er øya den minste folkesette øya i Spania, men innbyggjartalet vert tidobla i turistsesongen om sommaren.

Økologi 
Tabarca er eit verna marint reservat, Reserva marina de la Isla de Tabarca, med eit variert marint dyreliv. Farvatnet rundt øya er klårt og reint. Øya var den siste staden i det spanske Middelhavet der det fanst munkeselar. Reservatet vart oppretta i 1986 og var det første i sitt slag i Spania

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tabarca» frå , den 16. juli 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Tabarca på Google Maps
 Offisiell side for reservatet (spansk).
 Offisiell side for Alicante (spansk) .
 

Alicante
Øyar i Spania
Busetnader grunnlagde i 1760
Verneområde i Spania
Isla de Cabrera

Cabrera (latinsk Capraia) er ei av dei minste øyane i Balearane i Spania, like sør for Mallorca i Middelhavet.

Ho er den største øya i ei lita øygruppe som frå sør til nord er Estells de Fora, L'Imperial, Cabrera itself, Illa de ses Bledes, Na Redona, Conillera, L'Esponja, Na Plana, Illot Pla, Na Pobra og Na Foradada.

Cabrera vart nytta som fangeøy for franske fangar under napoleonskrigane. Av dei 9000 fangane som vart sende her, overlevde berre 3600. 

Seint i 1916 vart øya ekspropriert av den spanske marinen og ho vart verande ei militærsone fram til 1980-åra. Enkelte sivile frå Mallorca fekk likevel leige delar av øya frå 1920-åra til jordbruk. 

I 1936, under den spanske borgarkrigen, fall eit republikansk fly ned på øya. Mannskapet vart tekne til fangar, men to republikanske ubåtar kom til unnsetning og militærsjefen på Carbera og tre sivile fangar vart tekne til Minorca og avretta. Under den andre verdskrigen i 1944, styrta eit tysk fly like ved øya. 

Heile øygruppa er ein nasjonalpark, Parque Nacional del Archipiélago de Cabrera. Cabrera er ein populær båtdestinasjon, med mange naturlege hamner. Fleire stader av øya har derimot avgrens tilkomst på grunn av nasjonaplarken.

Bakgrunnsstoff 
 Archipiélago de Cabrera National Park 
 Cabrera med kart

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cabrera, Balearic Islands» frå , den 16. juli 2009. 
 

Nasjonalparkar i Spania
Øyar i Balearane