alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Marcel Schlutt

Marcel Schlutt (), òg kjend som Marcel, Dennis, Ben Rogers og Ben Rodgers, er ein tysk modell, fotograf, pornoskodespelar og programleiar.

Biografi

Tidleg liv
Schlutt vart fødd i Demmin i Mecklenburg-Vorpommern i Aust-Tyskland, men levde mesteparten av ungdomstida i Bielefeld i Nordrhein-Westfalen etter at Tyskland var sameint att. Han vart tidleg interessert i hestesport og vann fleire premiar i idretten. Etter å ha fullført vidaregåande utdanning flytta han til Münster der han byrja i lære som stallgut.
 
Som 18-åring fekk Schlutt tilbod om å verte modell for TeeJott i Köln, og han dukka opp i ei rekkje bøker. I 1998 deltok han i ei lokal modelltevling og vann. Som modell for So Dam Tuff budde han i London og Madrid og arbeidde som profesjonell modell for mellom anna Paul Smith, The Face, Levis, New Yorker og H&M.

Karriere
Etter han kom heim i 2001 arbeidde han som programleiar for fjernsynsprogramma SexyGayplaces.tv og Backstage på fjernsynskanalen Premiere og som programleiar for Das Magazine på vaksenkanalen Beate Uhse TV mellom 2002 og 2004. Etter å ha vore med i nokre små rollar på British Broadcasting Corporation (BBC) og RTL Television byrja han som pornoskodespelar i 2003. Han er mest kjend for produksjonane sine for dei tyske pornoselskapa Cazzo Film og Wurstfilm, samt Eurocreme og Lucas Entertainment. I tillegg til å spele i filmar dukka han òg opp i fleire videoar på Internett og arbeidde som prostituert. Parallelt med dette fortsette han å arbeide som modell for mellom anna VIVA og M4. 

I 2005 starta Schlutt med profesjonell fotografering. Nokon av dei fyrste bilete hans dukka opp i boka Skate! og i det homofile magasinet DU&ICH. I 2007 gjorde han det kjent at han skulle slutte som pornoskodespelar og den siste pornofilmen han spelte i vart mjukpornofilmen Otto; or Up with Dead People.

Filmografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marcel Schlutt» frå , og «Marcel Schlutt» frå  den 9. juli 2012.  
 

Folk frå Demmin
Tyske modellar
Tyske fotografar
Tyske pornoskodespelarar
Tyske programleiarar
Aukrustsenteret

Aukrustsenteret er eit kulturanlegg i Alvdal kommune i Innlandet fylke, som vart opna i 1996.

Det har ei stor kunstsamling som er gjeven ut av Kari og Kjell Aukrust. Sentralt i den faste utstillinga i senteret er måleri, teikningar og fantasiverda hans Aukrust. Det er også arrangert konsertar, mellombelse utstillingar og andre kulturarrangement. Senteret har kino og bygget er teikna av Sverre Fehn.

Senteret har eit auditorium med plass til 130 personar, kalla «Flåklypasalen», som blir brukt til kurs, møte og kino. Senteret har også kafeteria og ein eigen butikk som sel Aukrusteffektar.

Aukrustsenteret er turistinformasjon for  Alvdal kommune, og er også tusenårsstaden i kommunen.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aukrustsenteret» frå ,  den 9. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
 Aukrustsenteret
 Alvdal kommune

Alvdal kommune
Turistmål i Innlandet
Tusenårsstader
Skipingar i 1996
Prøysenhuset

Prøysenhuset er eit kulturhus og museum på Rudshøgda i Ringsaker kommune i Innlandet. Museet ligg i skogen rett på oversida av husmannsplassen Prøysen og Præstvegen, der diktaren Alf Prøysen voks opp. Hovuddelen i museet er ei permanent utstilling som fortel historia om livet og forfattarskapen hans Alf Prøysen. Utstillinga «Musehullet» gjev ei oppleving av korleis det er å vera så liten som ei teskei. Her er alt mykje større enn den besøkende.

Kvart år arrangerer Prøysenhuset «Prøysenfestivalen Blåklokkevikua».

Prøysenhuset, teikna av arkitektfirmaet Snøhetta AS, vart gjeve i gåve frå Arthur Buchardt til Ringsaker kommune i samband med 100-årsjubileumet for Alf Prøysen i 2014, og erstatta det opphavlege Prøysenhuset frå 1997.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Prøysenhuset» frå ,  den 9. juli 2012.

Bakgrunnsstoff
 Prøysenhuset

Alf Prøysen
Litterære museum
Kulturhistoriske museum i Noreg
Museum i Innlandet
Museum skipa i 1997
1997 i Noreg
Kultur i Ringsaker
Byggverk i Ringsaker
Landa

Landa er ein fortidslandsby i Forsand kommune i Rogaland fylke, nokre km sør for munningen av Lysefjorden. Med utgangspunkt i funn av spor av nesten 250 hus frå bronsealder og jernalder, har ein skapt på nytt litt av dei miljøa som fanst her for nesten 3000 år sidan og framover, mellom anna leirklinte bronsealderhus og ein tømra gildehall frå folkevandringstida.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Landa — Fortidslandsbyen — Ryfylke 

Byggverk i Forsand
Kultur i Forsand
Museum i Rogaland
Turistmål i Rogaland
Froland verk

Froland verk er eit kulturminne i Froland kommune i Aust-Agder. Froland verk var på slutten av 1700-talet eit av dei norske jernverka, m.a. med ein omfattande produksjon av kanonkuler. Verket hadde òg ein omfattande produksjon av jernomnar, og knytte m.a. til seg omnskunstnaren Ole Nielsen Weierholt. I dag det er lite att av sjølve jernverket, men hovudbygninga, gardstunet og kontorbygninga er på plass. Dei fleste bygningane er i dag eigd av Froland kommune, og hovudbygninga vart restaurert i 2008. 

Froland verk ligg ved Riksveg 42 12 km frå Arendal. 

Hovudbygninga vart freda i 1927.

Niels Henrik Abel er knytt til Froland verk fordi han døydde her i 1828 på det såkalla bukkerommet i hovudbygninga. Utanfor hovudbygninga står det ein skulptur med matematikaren som motiv.

Historie
Froland verk vart grunnlagt på garden Træ i 1763, og jernverksdrifta starta noko seinare. Grunnleggaren var Hans Hagerup som var veigar og målar i Arendal. Under utskiftinga vart bøndene i omlandet pålagt å levere trekol til verket. Bøndene fekk betaling i kontantar eller varer frå verksbutikken.

Etter nokre år vart verket kjøpt av Johan Fredrik Classen som opphavleg kom frå Kongsberg, men hadde viktige foretak i Danmark. Mellom anna åtte han Fredriksverk i Danmark, der han dreiv med framstilling av krut og våpen. Han var busett i Danmark. Classen engasjerte seg i Froland verk for å sikre seg leveransar av jern til sin våpenproduksjon i Danmark. Den totale kjøpesummen låg på 45 000 riksdalar.

Jernet frå verket vart transportert på lekterar til Rore ved Grimstad. På veg tilbake vart det frakta korn til bøndene og arbeidarane. Denne handelen bidrog i stor grad til kjøpstadsutviklinga i Grimstad.

Classens inngifta slektning Hans Smith (gift med Magdalene Marie Classen) overtok drifta og bygde ferdig hovudbygninga i 1791. Smith var sorenskrivar i Råbyggelaget og var òg involvert i Lofthusopprøret (1786 – 87) der bøndene skaka det dansknorske riket i grunnvollane. 
Hans Smith døydde i 1804, og kona hans med familien budde i hovudhuset fram til 1830-åra. 

Etter 1867 vart Froland Verk gjort om til sagbruk og Hans Smiths barnebarn, Hans Roosen Smith (fødd 1810), tok over drifta midt på 1870-talet.

Etter 2. verdskrig vart fleire småeigedomar som hadde høyrt til Froland verk selde til drivarane.

Bakgrunnsstoff 
Frolands Verk Kultursenter

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Froland verk» frå ,  den 19. september 2012.  
 

Kjemiske industrianlegg
Jernverk
Norske industriselskap
Næringsliv i Agder
Kulturminne i Froland
Føretak skipa i 1763
1763 i Noreg
Byggverk i Froland
Rogaland arboret

Rogaland arboret er eit parkområde som ligg utanfor Sviland i Sandnes kommune i Rogaland fylke.

Arboret har meir enn 1400 ulike tre og buskar frå ei rekkje land. Det blei etablert i 1972 som stifting av Rogaland fylke og kommunane Gjesdal, Hå, Klepp, Randaberg, Sandnes, Sola, Stavanger og Time. Dette skjedde etter eit initiativ frå Bjørn A. Stangebye. Det var ein brann i Melshei i 1970 som la 500 dekar skog i oske som gjorde etableringa av Rogaland Arboret mogeleg. Etter stiftinga var etablert mottok arboretet gåver i form av pengar, plantar, utstyr og gratis arbeidskraft.

Det er eit rikt fugleliv i parken. Ein av grunnane til dette er at personalet i parken fôrar fuglane om vinteren. Ved utgangen av 2007 var det registrert 119 fugleartar i parken. Av sjeldne artar som er observert er svartspett, furukrossnebb, nøttekråke, vassrikse og gulbrynsongar.

Bakgrunnsstoff
  Offisiell heimeside

Botaniske hagar i Noreg
Skipingar i 1972
Turistmål i Rogaland
Norske stiftingar
Karnilshaugen

Karnilshaugen, også kalla Tinghaugen på Hauge, er ein tinghaug som ligg på garden Hauge, to kilometer vest for kommunesenteret Sandane i Gloppen kommune i Sogn og Fjordane. 

Haugen var over ti meter høg med ein diameter på kring 55 meter. Dette gjer haugen den største menneskebygde tinghaugen på Vestlandet, og blant dei ti største haugane i Norden. Plasseringa gjer at haugen er godt synleg i terrenget, både frå Gloppefjorden og frå landevegen mot Breim i vest.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Karnilshaugen» frå , den 9. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Nordfjordhistorie.no: Funn i Gloppen 

Gloppen kommune
Turistmål i Vestland
Kulturminne i Gloppen
Programkodebot

Programkodebot er ein liten kodesnutt som rettar feil i, eller legg til ny funksjonalitet i programkode. Bøter vert ofte nytta for å tetta sikkerheitshol i kode, for å gjera koden meir effektiv og så vidare. 

Programvare
Programvareutvikling
Ole Nielsen Weierholt

Ole Nielsen Weierholt () er først og fremst kjend som modellskjerar for jernverka i Aust-Agder, særleg Næs jernverk, men òg Froland verk. Han skar modellar i tre til støyping av jernomnar i rokokkostil, og blir ofte kalla Sørlandets rokokkomeister. 

Ole Nielsen var fødd på Sagene i Austre Moland, i dag ein del av Arendal kommune. Han arbeidde som tømrar og snikkar, og stod for ei rekke byggjeoppdrag på kyrkjene i distriktet på midten av 1700-talet, m.a. Austre Moland kyrkje og Tromøy kyrkje. 

Han skar ei rekke omnsmodellar for Næs; mest kjend er Kammerherren frå Morland, som er ein kopi etter ein eldre modell. Motivet er henta frå Apostelgjerningane, og er mellom anna nytta av Rembrandt i eit måleri. 

Ole Nielsen skar òg omnsmodellar for Froland verk og for jernverk i Nedre Telemark.

Bakgrunnsstoff

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Ole Nilsen Weierholt» frå ,  den 19. september 2012.  
  

Folk frå Arendal

nb:Ole Nilsen Weierholt
Isluga

Isluga er ein 5 550 moh høg stratovulkan i Tarapaca-regionen i det nordlege Chile, 7 km vest for landegrensa mellom Chile og Bolivia og ved vestenden av ei gruppe vulkanar som ligg på rekke i retninga aust-vest. Vulkanane Cabaray og Tata Sabaya ligg i denne rekka. Isluga har eit vidt toppområde og er omfatta av Volcán Isluga nasjonalpark.

Isluga er ein aktiv vulkan, siste utbrotet fann stad i 1913. Mellom 1863 og 1878 hadde Isluga tre større utbrot.

I 1927 kleiv den tyske geografen og botanikaren Carl Troll som den fyrste til topps på Isluga.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isluga» frå ,  den 9. juli 2012.  
Denne artikkelen bygger på «Volcán Isluga» frå ,  den 9. juli 2012.  
 

Aktive vulkanar
Stratovulkanar i Chile
Fjell i Chile
Bruvekt

Ei bruvekt er ei desimalvekt som vert nytta til å vege særs tunge lekamar, som til dømes heile vognlass. Prinsippet for ei bruvekt er at lodda heng i ei skål på den lengste armen av ein ulikearma vektstong, medan lekamen ligg på ei plate som held seg horisontalt, sjølv når vektstonga vert dreidd. Armane til vektstonga har lengder slik at vekta til lasta er 10, 100 osv. gonger loddvekta.

Kjelder
 brovekt. I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/brovekt

Bakgrunnsstoff

Bruer
Måleinstrument for masse

da:Brovægt
ar:ميزان بسكول
en:Truck scale 
es:Báscula puente
fr:Poids public
id:Jembatan timbang
nl:Weegbrug
pl:Waga samochodowa
Gasherbrum Aust

Gasherbrum Aust er ein topp i Gasherbrum-massivet i Karakorum på grensa mellom Pakistan og Kina. Til skilnad får andre toppar i dette massivet (t.d. G I, G II og G IV) blir ikkje G A rekna som eit sjølvstendig fjell, då det ikkje oppfyller dei krava til skardhøgd og dominans som blir krevd for fjell i Himalaya. Fjellet blir rekna som ein bitopp til Gasherbrum II eller som relativt sjølvstendig hovudtopp. Toppen er plassert på søraustegga til Gasherbrum II, mellom hovudtoppen og Gasherbrum La, passet mellom G II og G I.

Klatrerhistorikk 
Sommaren 1983 klatra polakkane Jerzy Kukuczka og Wojciech Kurtyka Gasherbrum II over austegga i alpinstil. For å akklimatisere seg førsteklatra dei Gasherbrum Aust, der dei var 24. juni. Etter ein bivuakk på toppen gjekk dei ned til base camp og klatra få dagar seinare G II. På vegen til hovudtoppen gjekk dei over Gasherbrum Aust og sidan dei steig ned via normalruta, var dette den første traversen av Gasherbrum II. 

7. juli 2006 klatra sveitsarane Ueli Steck, Hans Mitterer og Cedric Hählen som dei første nordveggen og til toppen av GII, den første klatringa frå kinesisk side.  På grunn av lavinefare valde dei å snu utan å gå over egga til hovudtoppen.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Websida til ekspedisjonen som klatra nordveggen i juni 2006 

 Teksten er hovudsakleg basert på artikkelen Gasherbrum Ost frå Wikipedia på tysk slik den var 10. juli 2012.

Karakoram
Fjell i Kina
Fjell i Pakistan
Xinjiang
Chenin blanc

Chenin blanc er ei allsidig vindrue av grøn type. Den er kjent som steen i Sør-Afrika, pineau de la Loire frå Loire-regionen i Frankrike.

Dei mest populære chenin blanc-vinane kjem frå denne regionen, blant anna i Anjou-Touraine og Vovray i Loire-dalen.

Drua kan gi alt frå tørre til svært søte vinar. Dei har alltid flott syre med ein kompleks mandel- og sitrusprega aroma. Dei søtaste vinane er meir eksotiske og honningprega.

Karakteristiske trekk er at drua utviklar mykje syre og at ho er særs mottakeleg for edelråte.

Vindruer
Druer
Gasherbrum

Gasherbrum-massivet er ei gruppe fjell i Baltoro Muztagh i det indre Karakorum på grensa mellom den autonome pakistanske regionen Gilgit-Baltistan og Kina (Shaksgam-dalen) i den omstridte delen av Kasjmir. Det indiskkontrollerte området Siachen ligg få kilometer unna. 

På massivet ligg det toppar opp til , og området er eit attraktivt mål for klatrarar og fotturistar. Dei høgste toppane har Gasherbrum I (, òg kalla Hidden Peak), Broad Peak  og Gasherbrum II (), men det mest markante fjellet er Gasherbrum IV (), og opphavleg var det dette fjellet som heitte Gasherbrum (tyder «vakkert fjell»).

Toppar i Gasherbrum-massivet

Litteratur 
 
 Günter Oskar Dyhrenfurth: Zum Dritten Pol. Die Achttausender der Erde. München, 1952
 Roberto Mantovani, Kurt Diemberger: K2 - Himalaya. Die große Herausforderung. Gondrom Verlag, Bindlach 2004, ISBN 3-8112-2330-5
 Reinhold Messner: Die Herausforderung. Zwei und ein Achttausender. BLV, München u.a. 1976, ISBN 3-405-11597-3.
 Reinhold Messner: G I und G II. Herausforderung Gasherbrum. BLV-Verlag, München 1998, ISBN 3-405-15465-0.
 Rollo Steffens: Faszination Karakorum. Die wilden Berge Asiens. Bruckmann, München 2000, ISBN 3-7654-3593-7.

Bakgrunnsstoff 

 dreams of Tibet, pbs.org

Karakoram
Fjell i Kina
Fjell i Pakistan
Johan J. Gjendem

Johan J. Gjendem () var ein norsk organist og komponist. Han arbeidde mellom anna som organist i  Røros kyrkje, Ullensvang kyrkje i Hardanger og  i Lund kyrkje og Grim kyrkje i Kristiansand. Han var og i ei årrekkje lektor ved Agder Musikkonservatorium. Han har komponert kyrkjemusikk og skrive fagartiklar om orgel og kyrkjemusikk.  Han arbeidde som konsulent for nye orgel.

Gjendem har ein salme i Norsk Salmebok. Han omsette den tyske teksten til norsk, og tilpassa Heinrich Schütz sin melodi av salmen «Alle vender augo sine til deg» til norsk. Denne salmen, som vert mykje brukt som bordvers, er innteken  i Norsk salmebok.

Kjelder
 Nytt Norsk Salmeleksikon  Trondheim 2011

Bakgrunnsstoff
Artikkel i Store Norske Leksikon

Norske organistar
[[Kategori:Folk frå Fræna
MAZ

Minskij Autamobiljnu Zavod (MAZ), belarusisk: Мінскі аўтамабільны завод, ru: Минский автомобильный завод) er eit statseigd belarusisk føretak som produserer lastebilar, bussar og militære køyretøy. Ein periode var MAZ den største lastebilprodusenten i Sovjetunionen og difor ein av dei største i verda.

Galleri: Lastebilar

Galleri: Bussar

Galleri: Militærkøyretøy 

Belarusiske føretak

Lastebilprodusentar
Bussprodusentar
Regnbogeflagget

Regnbogeflagget er eit populært symbol i LHBT-rørsla. Han står for stoltheit og mangfald hjå homoseksuelle, biseksuelle og transpersonar. Regnbogeflagget står òg for respekt for medmenneske og toleranse. Flagget vart til i USA på 1970-talet av Gilbert Baker og har sidan spreidd seg til heile verda. Fyrste gong flagget vart synt offentleg var under San Francisco Pride i 1978. I 1994, under 25-årsmarkeringa til Stonewallopprøret, vart det laga eit fleire kilometer langt regnbogeflagg som vart bore, i fleire korte delar, i prideparaden i New York. Flagget har sidan vorte nytta i fleire ulike pridefestivalar over heile verda.

Opphavleg hadde regnbogeflagget åtte farger: rosa, raud, oransje, gul, indigo, grøn, blå og fiolett. Indigo og rosa vart teken vekk tidleg, rosa fordi den var vanskeleg å trykkje på stoff og fiolett fordi det fungerte betre reint praktisk når ein skulle dele flagget på to sider av ei gate under prideparaden.

Flagget har vanlegvis seks farger, med den raude øvst, men av og til er dei to ekskluderte fargene inkludert att og flagget inneheld då åtte farger. Alle fargene symboliserer ein eigenskap.
 
 Rosa - seksualitet
 Raud - liv
 Oransje - læking
 Gul - sola
 Grøn - naturen
 Fiolett - magi
 Blå - harmoni
 Lilla - ånd
 
Liknande flagg vert nytta i Sør-Amerika som eit symbol for indianarane der og i Italia som eit fredssymbol. Desse flagga er ikkje heilt like regnbogeflagget som HBT-rørsla nyttar. I USA har liknande flagg vorte nytta tidlegare med andre tydingar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Regnbågsflaggan» frå ,  den 10. juli 2012.  
 

Flagg
Homoseksualitet
Regnboge
Paccar

Paccar er eit føretak i USA som eig lastebilprodusentane DAF, Kenworth, Leyland og Peterbilt. Det er den tredje største produsenten av lastebilar i verda, etter Mercedes-Benz og Volvo. 

Lastebilprodusentar
UD Trucks

UD Trucks (japansk: トラックス株式会社) er eit japansk føretak, eigd av Volvo, som produserer lastebilar, bussar og spesialkjøretøy. Føretaket, som vart kjøpt av Volvo i 2007, heite Nissan Trucks fram til 2010, då namnet vart endra til UD Trucks. 

Japanske føretak
Lastebilprodusentar
Mack Trucks

Mack Trucks er eit føretak i USA, eigd av Volvo, som produserer lastebilar. Føretaket vart stifta i 1907 og vart kjøpt av Volvo i 2000. Mack er ei populær trekkvogn for store vogntog i Nord-Amerika og Australia.  

Lastebilprodusentar
USA-amerikanske bilprodusentar
Asalea

Asalea er namn brukt om fleire plantar i rhododendronslekta, mellom anna fleire hybridvekstar. Tidlegare var asaleaene rekna som ei eiga plantegruppe, Azalea, kjenneteikna av å ha fem støvberarar (mot ti blant andre Rhododendron-plantar). I dag er plantar kjende som asalea fordelte på dei to underslektene Pentanthera (lauvfellande) og Tsutsusi (eviggrøne), som ikkje er nært i slekt. 

Asalea blir brukt som hage- og potteplante avhengig av type og klima. I Noreg kjenner ein særleg til juleasalea, som kan vera av arten Rhododendron simsii eller ulike kryssingar frå denne.
Denne asaleaen kan ha blomar som sit enkeltvis eller i klasar på to eller tre, og varierer i farge frå raud til kvit. Blada er elliptiske, mørkegrøne, glinsande og hårete.

Kjelder

Per M. Jørgensen, «Asalea - til besvær»  ved rhododendron.no
 M. A. Kim Powell, «Azaleas for North Carolina , Leaflet No: 629, North Carolina Cooperative Extension Service

 

Lyngfamilien
Potteplantar
Hageplantar

nl:Azalea
Avarua

Avarua er hovudstaden på Cookøyane og ligg på øya Rarotonga. Staden har hermetisering av frukt og ei internasjonal lufthamn.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Cookøyane
Hovudstader i Oseania
Stanley

Stanley er hovudstaden på Falklandsøyane. Staden hadde i 2001 eit innbyggjartal på 1 990. Han har ei naturleg hamn, flyplass, sjukehus, domkyrkje og fleire offentlege bygningar. Stanley var tidlegare ei viktig hamn for kvalfangarar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Falklandsøyane
Hovudstader i Sør-Amerika
Inger Waage

Inger Waage () var ein norsk kunsthandverkar, keramikar og formgjevar som er særleg kjend for arbeidet sitt på Stavangerflint.

Ho vart fødd i Bergelandsgaten i Stavanger i 1923, og voks opp i Løkkeveien på eigedomen der far hennar, John Nielsen, dreiv møbelverkstad og –forretning. Ho døydde i Stavanger i 1995, 72 år gammal. Inger Waage utdanna seg til keramikar ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo 1943-1946. I nokre år dreiv ho keramikkverkstad på Løkkeveien, og i 1953 begynte ho som brukskunstnar ved Stavangerflint i Hillevåg. Stavangerflint hadde starta produksjonen i 1949, og det var direktør Trygve Brekke sitt ønske at bedrifta i tillegg til produksjon av bruksprodukt i fajanse/flint, òg skulle ha eit sortiment av kunstprodukt. 

Waages handmåla produkt frå 1950-talet vann stor popularitet, særleg i utlandet. Det meste av hennar produksjon vart eksportert. I 1961 lagde BBC ein 20 minutt lang film om henne og verksemda. Den vart vist i Storbritannia og i ei rekke andre land i Europa. Ho arbeidde ved Stavangerflint og Figgjo Fajanse – Stavangerflint gjennom det meste av tre tiår, fram til 1979, då foretaket i Hillevåg vart lagt ned.  

Inger Waage hadde ein stor produksjon, og hennar produkt blir i dag rekna som dei kan hende mest kreative og særprega som vart laga i Europa på 1950- og 1960-talet. I antikvitets- og samlarkretsar blir ho rekna med i gruppa av tidas fremste designarar frå denne perioden. I tillegg til pynteting, laga ho souvenirartiklar, gåveartiklar, barneservise og dekor til ei lang rekke bruksservise. Mellom dei mest kjente av desse er det serviset Bambus. Det er utstilt på Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design i den nymonterte samlinga som markerte 100-årsjubileet for unionsoppløysinga i 2005.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Inger Waage» frå ,  den 22. november 2012.  
 
 Jan Gjerde: «Håndmalt – inger. Inger Waage 1923 -1995» With English Summary. Stavanger 2008. ISBN 978-82-997803-0-8

Bakgrunnsstoff 
 Inger Waage nettside 

Brukskunst
Norske keramikarar
Ollagüe

Ollagüe er ein 5 868 meter over havet høg stratovulkan i Andesfjella, på landegrensa mellom  Bolivia med Potosí-regionen og det nordlege Chile med Antofagasta-regionen.

Sør for høgste fjelltoppen er det jamn aktivitet av fumarole, men det er ukjent når vulkanen hadde sitt siste utbrot.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ollagüe» frå ,  den 10. juli 2012.  
 

Fjell i Bolivia
Fjell i Chile
Stratovulkanar i Chile
Vulkanar i Bolivia
Internasjonale fjell i Sør-Amerika
Planchón-Peteroa

Planchón-Peteroa er ein aktiv, kompleks vulkan som strekker seg i retninga nord-sør langs landegrensa mellom Argentina med Malargüe fylke, og det sentrale Chile med regionen Maule. Her er fleire vulkanar av varierande alder og med overlappande kalderaer. Mellom desse er 3 977 moh høge Volcán Planchón, 3 820 moh høge Volcán Peteroa og Volcán Azufre, som med sine 4 107 meter over havet er den høgste av fjelltoppane i det vulkanske massivet. 

Planchón-Peteroa hadde tre utbrot i september 2010. I dei siste utbrota, 18. og 21. september, vart vulkansk oske sendt høgt i lufta og bles langt innover i Argentina. Vulkane hadde 19 større ubrot i perioden mellom 1660 og 1998.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Planchón-Peteroa» frå ,  den 10. juli 2012.  
 

Fjell i Argentina
Fjell i Chile
Stratovulkanar i Argentina
Stratovulkanar i Chile