alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kyllíni

Kyllíni (gresk Κυλλήνη) eller Kyllene, stundom kalla Zíria (gresk Ζήρια), er eit fjell på Peloponneshalvøya i Hellas. Det stig til 2 374 moh og er det nest høgaste på halvøya. Det ligg nær grensa mellom dei historiske områda Arkadía og Akhaía, nordaust i Arkadía og i det som i dag er Korinthía. Fjellet ligg vest for byen Korint, nordvest for Stymfalía, nord for Trípoli og sør for Dervéni.

I gresk mytologi vart Hermes fødd i ei heilag grotte i fjellet. I antikken stod det eit tempel og ein statue tileigna han på toppen av fjellet. Kyllene var ei fjellnymfe (ein oreade), som heldt til på fjellet. 

Hyginos skriv at det var på Kyllíni at sjåaren Tiresias endra kjønn då han vart biten av to slangar som para seg. Mykje av fjellet er bert og steinete, men under 2 000 meter kan ein finne store skogområde. Det ligg eit observatorium på 908 meter. Frå toppen kan ein sjå store del ar av det nordaustlege Peloponnes, inkludert dei austlege områda av Akhaía og Aroánia (Khelmós), Korintbukta og det meste av Korinthía. Dei næraste fjellkjedene er Olíjyrtos i sør og Aroánia (Khelmós) i vest.

Næraste stader 
 Feneós
 Kastaniá 
 Kesári, søraust
 Goúra, sørvest

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Kyllini» frå ,  den 23. august 2007.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.pbase.com/dead_poet/ziria
 http://www.gianniskofinas.com/Vouna/ziria/z.htm
 http://www.loizosgroup.com/Greek/M35K.htm 
 http://www.mountains.gr/geographia/ziria.html  
 http://www.oreivatein.com/page/mountains/q_z/ziria/ziria_f.htm

Kyllini
Kyllini
Lákmos

Lákmos (gresk Λάκμος) er eit fjell i den austlege delen av Ioánnina og den vestlege delen av Tríkala i Hellas. Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos og har ei høgd på 2 295 moh. Det høgaste punktet heiter Tsoukaréla (Τσουκαρέλα). Fjellet er om lag 30 km langt og 15-20 km breitt. Elva Árakhthos renn i vest, Metsovítikos i nord og kjelda til Akhelóos ligg i aust. I sør renn Kalarrýtikos og Melissourjítikos i sørvest. 

Frå toppen kan ein sjå dei austlege områda av Ioánnina heilt til dalen langs Aóos (Vjosë), byen Ioánnina og Pamvótidasjøen. Ein kan òg sjå dei vestlege områda av Tríkala og Piniósdalen.

Næraste stader 

 Anthoúsa, aust
 Anatolikí, sørvest
 Krápsi, sørvest
 Méga Peristéri, nordvest

Bakgrunnsstoff 
 Lákmos på gtp.gr

Kjelde 

Lakmos
Lakmos
Lakmos
Levká Óri

Levká Óri (gresk: Λευκά Όρη, tyder «Kvite fjell») er eit fjell vest på Kreta i Hellas. Dei kvite fjella eller Levká Óri utgjer ein god del av dei sentrale områda vest på Kreta og dominerer landskapet der. Dei består av kalkstein og vert kalla Dei kvite fjella fordi dei er dekte av snø til langt ut på våren. 

Den høgaste toppen er Pakhnes på 2 453 moh og det er over 30 toppar som er høgare enn 2 000 meter. Dei kvite fjella har om lag 50 raviner, det mest kjende er Samariáravinen. Eit anna geografisk trekk med fjellet er platået Omalós, som er eit rundt platå omringa av fjell i ei høgd på om lag 1 100 meter. 

Levká Óri er det nest høgaste fjellet på Kreta (etter Idi eller Psilorítis) og det tiande høgaste i Hellas. 

Sentrale og sørlege delar av Levká Óri ligg i ei høgd på 1 800 meter og over dette har ein i praksis eit månelandskap, kalla ein høg ørken, som er unik for den nordlege halvkula. 

Levká Óri har ei rik historie sidan opprørarar har gøymd seg under dei greske krigane mot venetianarane og tyrkarane, i tillegg til under den tyske okkupasjonen i 1941-1945.

Kjelde 

Levka Ori
Levka Ori
Levka Ori
Lýkeo

Lýkeo (gresk Λύκαιο), òg kalla Diaforti, er eit fjell i Arkadía i Hellas som var heilaga for Zevs Lykaeos, som skal ha vorte fødd og oppvaksen på fjellet, og det skal ha vore heimstad for Pelasgos og son hans Lykaon, som skal ha grunnlagd ritualet for Zevs som vart utført på fjelltoppen. Det ser ut til at ritualet invovlerte menneskeofring og ein fest der personen som fekk ein bit av menneskeofferet vart omvandla til ein ulv, som Lykaon skal ha vore etter at han ofra eit barn. Alteret til Zevs bestod av ein stor oskehaug med veggar rundt. Det vart sagt at veggane ikkje kasta skugge og at dei som gjekk innanfor veggane døydde innan eitt år.

Kjelde 

Lykeo
Lykeo
Lykeo
Lykeo
Lýgos

Lýgos (gresk Λύγκος), stundom kalla Ligkos, Lyngos, Ligos eller Lingos, er eit fjell aust i Ioánnina og vest i Grevená nordvest i Hellas. Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos og har ei høgd på 2 249 moh. Det har ei lengd på 20-30 km frå nord til sør og er 15-20 km breitt. Elva Aóos (Vjosë) renn i vest, medan ei anna elv renn aust for fjellet. 

Frå toppen kan ein sjå fjella i nord, Aliákmonasdalen i aust, Khásiafjella i søraust, Mitsikéli i sørvest, Týmfifjella i vest og Smólikas i nordvest.

Nærliggande stader 

 Samarína, nord
 Filippéi, nordaust
 Smíxi, nordaust
 Perivóli, aust
 Vovoúsa, søraust
 Laísta, vest
 Dístrato, nordvest

Kjelde 

Lygos
Lygos
Lygos
Vingenfeltet

Vingenfeltet er eitt av dei største helleristingsfelta i Nord-Europa.  Det ligg inne mot Vingepollen ved Frøysjøen, sør for Hornelen. Feltet inneheld minst 2000 ulike ristingar, og skriv seg frå ca. 4000-2000 år f.Kr.

Oppdaging 

Helleristningane blei oppdaga i 1910 av fjellklatraren Kristian Bing, då han ville kjøpe ein gard for å utnytte vasskrafta i fossane i området.

Mengde 

Der er funne om lag 1500 helleristningar i Vingen, medan ca. 500 andre er spreidde utover i Hennøy, Vingelven og Fura.

Stenging for ålmenta 

I 2002 vart Vingenfeltet og landskapet kring det freda av Riksantikvaren, og det vart sett forbod mot ferdsle utan særskilt løyve. Bergen Museum er eigar og forvaltar av det store helleristingsfeltet. 

I tillegg vart i 2020 eit område på 300.000 kvadratmeter gjeve i gåve til Universitetet i Bergen.

Kjelder 

 NRK Fylkesleksikonet

Bakgrunnsstoff
 

Helleristingar i Noreg
Kulturminne i Bremanger
Ménalo

Ménalo (gresk skrift Μαίναλο) eller Mainalo er ei fjellkjede i Arkadía i Hellas. Eldre namn på fjellet er Mainalon, Mainalos, Menalon, Menalos, og meir sjeldan Menalus eller Mainalos, på latin Maenalos og Maenalus, og meir sjeldan Maenalon. Fjellkjeda strekkjer seg 15-20 km frå Trípoli til Vytína og er 5-10 km brei frå Zygovísti til Kápsas. 

I mellomalderen og fram til seint på 1900-talet vart fjellet kalla Apáno Khrépa. Det ligg òg ein landsby på fjellet som har sitt opphav i antikken. I tillegg ligg det eit skisenter her, 20 km nordvest for Trípoli. Det høgaste punktet på fjellet heiter Profítis Ilías og er 1 986 moh, som gjer Ménalo til det høgaste fjellet i Arkadía.

Nærliggande stader 
 Thána, søraust
 Trípoli, søraust
 Khánia, søraust
 Kápsas, aust
 Levídi, nord
 Vytína, nordvest
 Dimitsána, vest
 Zygovísti, sørvest
 Stemnítsa, sørvest

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mainalo» frå ,  den 23. august 2007.  
 

Menalo
Menalo
Makrynóros

Makrynóros (gresk Μακρυνόρος) eller Makrinoros er ei fjellkjede nord i periferieininga Etoloakarnanía vest i Hellas. Ho har ei lengd på 25-30 km frå nord til sør og er om lag 10 km brei. Det joniske havet ligg vest for fjellkjeda. 

Frå fjellet kan ein sjå Ártabukta, som inkluderer dei nordvestlegaste områda av Etoloakarnanía og det sørlege Ípiros, fjella søraust i Ípiros, fjella nær Evrytanía og fjella i dei nordlege områda av periferieininga.

Nærliggande stader 

 Valmáda, nord
 Agrídi, nordaust
 Tríklino, aust
 Néa Malesiáda, søraust
 Sardínia, sørvest
 Ambeláki, sørvest
 Loutró, vest
 Menídi, nordvest

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Makrynoros» frå ,  den 23. august 2007.  
 

Makrynoros
Makrynoros
Mitsikéli

Mitsikéli (gresk Μιτσικέλι) er ei fjellkjede sentralt i Ípiros i Hellas. Fjellet ligg nordaust for Ioánnina og har ei høgd på 1 810 moh. 

Ho har ei lengd på 25-35 km frå nordvest til søraust og ei breidd på om lag 15 km. Den kjende Perámagrotta ligg i sørvest. 

Frå fjelltoppen kan ein sjå fjella i nord, inkludert Týmfi, Píndosfjella og Lákmos i aust. I sør kan ein sjå Xerovoúni, Pamvótidasjøen og Ioánnina, i tillegg til Mourgána i vest.

Nærliggande stader 

 Pétra, nordaust
 Demáti, søraust
 Ligkiádes, sør
 Peráma, sørvest
 Káto Vítsa, nordvest
 Greveníti, nord

Kjelde 

Mitsikeli
Mitsikeli
Elikónas

Sjå òg musikkinstrumentet helikon

Elikónas (gresk Ελικώνας) eller Helicon er eit fjell i regionen Thespiés i Viotía i Hellas med ei høgd på 1 749 moh. Det ligg like i nærleiken av Korintbukta.

Fjellet er kjend frå gresk mytologi på grunn av to kjelder som var heilaga for musene: Aganippe og Hippokrene. Hippokrenekjelda vart danna då hesten Pegasus trødde så hardt på ein stein på fjellet at det sprang ut ei kjelde frå staden. Elikónas var òg staden der Narkissos vart inspirert av sin vakre utsjånad i ei anna kjelde. Elikónas var ein heilag stad som ein meinte vart nytta av gudane og gudinnene. Elikónas var særleg assosiert med musene, som delte emnene sine med kunstnarar. Det vart bygd eit tempel på Elikónas til ære for musene, og tempelet inneheldt statuar av dei.

Hippokrenekjelda vart rekna for å vere kjelda for poetisk inspirasjon. Seint på 600-talet fvt. song diktaren Hesiod om korleis han i ungdomen hadde gjeta sauer i fjellsida på Elikónas. Der skal musene ha inspirert han til å byrje med song om opphavet til gudane. Dermed vart Elikónas eit symbol på poetisk inspirasjon.

Fotnotar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mount Helicon» frå ,  den 23. august 2007.  

Elikon
Elikon
Elikon
Flåklypa

Flåklypa er namnet på eit skard ved garden Flå i Bøverdalen i Lom kommune, litt nord for garden Aukrust. 
Namnet «Flåklypa» blei brukt av Kjell Aukrust i Flåklypa Tidende og animasjonsfilmen Flåklypa Grand Prix.

Namnet Flåklypa kjem av at Bøverdalen sør for garden Flå smalnar inn til eit elvegjel med store steinar der bøndene i eldre tid risikerte å bli sijande fast når dei trakk lasset sitt på isen – dei sat fast i «klypa».

Avkjørsel til Flåklypa er skilta frå riksveg 55 og riksveg 15 i Lom.

Den fiktive bygda Flåklypa
Flåklypa er namnet på ei fiktiv norsk bygd som var skapt av forfattaren Kjell Aukrust i 1950-åra. 

Flåklypa ligg truleg i Gudbrandsdalen, og har kontakt til Østerdalen og til Valdres. Lokalavisa heiter Flåklypa Tidende, tidlegare Folk og Fe, og er utgjeven av Frimand Pløsen og sportsjournalist Melvind Snerken.

I bygda er det og eit ysteri, styrt av Ollvar O. Kleppvold, og hjelpt av Emanuel Desperados. Elles har bygda ein gamleheim, Krogryggen, der hobbyjuristen Sindre Piltingsrud deler rom med Myrullbråten. Reodor Felgen bur øvst på Flåklypatoppen.

Andre folk i bygda er minkeigar Jostein Kroksleiven, Roger Jurtappen, veterinær, enkefru Stengelføhn-Glad. Diktaren Hallstein Bronskimlet d.a.y. frå Volda skriv òg i lokalavisa.

Kjelder

Kjell Aukrust
Geografi i Lom
Olea Crøger

Olea Crøger () var kanskje den første store folkevise- og folkeminnesamlaren i Noreg, sjølv om ho har komme i skuggen av Ludvig Mathias Lindeman og Magnus Brostrup Landstad som publiserte mykje av materialet hennar.

Olea Crøger var frå Heddal i Telemark, dotter av Helle Margrethe Neumann og soknepresten Johannes Crøger.

Livsverket 
Sjølv om det var Olea Crøger som samla mange av folkevisene i Norske Folkeviser som Landstad gav ut i 1853, er ho berre så vidt nemnd i forordet. Sameleis leverte ho meir melodimateriale til Lindemans Norske fjeldmelodier enn nokon annan. Mellom dei melodiane/visene ho skreiv opp, finn vi nokre av dei mest kjende balladane: «Liti Kjersti og Bergekongen», «Falkvor Lomannsson» og «Åsmund Frægdegjeva». Crøger skreiv ned tonane ved hjelp av siffernoteskrift utvikla for salmodikonspel.

I 1839 flytta Olea med dei to systrene sine til Seljord, og her kjøpte dei den tidlegare lensmannsgarden Hegnin, som dei dreiv i lag. Olea underviste i tillegg i song på Kviteseid Seminar. I Seljord kom ho i kontakt med presten M.B. Landstad. Dei to kom til å samarbeide om å redde mykje av det som var att i munnleg tradisjon av folkedikting i Vest-Telemark. Ho starta arbeidet før både Jørgen Moe, L.M. Lindeman og M.B. Landstad, og ho møtte mykje motgang. 

I seinare år har det viktige innsamlingsarbeidet til Olea Crøger blitt meir verdsett enn før.

Ettermæle 
Livet hennar Olea Crøger dannar bakgrunnen for nokre av romanane til Gudrun Brauti Knutslid og Ingebjørg Mælandsmo. Edvard Hoem har òg skrive eit stykke til 200-årsdagen for Magnus Brostrup Landstads fødsel; som ei hyllest til Magnus Brostrup Landstad og Olea Crøger.

Kjelder 
 Profilar i norsk folkemusikk og folkedans
 Tilsvarande artikkel på bokmålswikipediaen, som oppgjev til hovudkjelde Wagn,Anne Haugen: Olea Crøger - ein underkjent pioner (2007) (Hjartdal historielag) 
 NBL-artikkel om Crøger, skriven av Sigurd Aa. Aarnes.

Norske folkemusikarar
Norske folkeminnesamlarar
Norske folkemusikksamlarar
Folk frå Notodden
Bojan Zajić

Bojan Zajić () er ein serbisk fotballspelar. Han spelar på midtbanen til Vålerenga, og kom til klubben sommaren 2007 frå FK Partizan i Beograd. Han var først på utlån, og fekk kontrakt frå hausten 2007.

Kjelder

Fotnotar 

Serbiske fotballspelarar
Vålerenga-spelarar
C.H.D. Buys Ballot

Christophorus Henricus Diedericus Buys Ballot (òg kalla Christoph Heinrich Diedrich Buys Ballot) () var ein nederlandsk kjemikar og meteorolog, som Buys-Ballot si lov og Buys-Ballot-tabellen er kalla opp etter.

Han gjekk på gymnaset ved Zaltbommel og Hogeschool (i dag Universitet) i Utrecht. Etter at han fekk doktorgrad i 1844, vart han forelesar i mineralogi og geologi i Utrecht. Han la til teoretisk kjemi i 1846. I 1847 vart han professor i matematikk og frå 186] fram til han pensjonerte seg var han professor i fysikk.

Buys Ballot testa dopplereffekten for lydbølgjer i 1845 ved å bruke ei gruppe musikarar som spelte ein kalibrert tone på eit tog langs Utrecht-Amsterdam-linja.

Buys Ballot er best kjend for resultata han kom fram til i meteorologi, særleg i samband med å forklare retninga til luftstraumane i store vêrsystem. I tillegg grunnla han Det nasjonale nederlandske meteorologiske instituttet (KNMI) i 1854 der han var administrerande direktør fram til han døydde. Han var ein av dei første som innsåg behovet for internasjonalt samarbeid, og i 1873 vart han den første styreformannen i Den internasjonale meteorologiske komiteen, ein føregangar for Verdas meteorologiorganisasjon (WMO).

Buys-Ballot si lov seier at om ein person på den nordlege halvkula står med vinden i ryggen, så har han eit lågtrykk til venstre for seg. Den største arbeidsoppgåva hans i meteorologi var å utforske lange tidsseriar for å finne faktorar som gjekk igjen. Han var meir opptatt av å finne desse faktorane enn å forklare dei. Han medverka ikkje til meteorologiske teoriar, noko som kan verke overraskande sidan han var utdanna innan fysikk. Dette står i kontrast til amerikanaren William Ferrel, som levde samtidig, og som oppdaga Buy-Ballot si lov noko tidlegare.

Buys Ballot utvikla ein tabellmetode for å utforske periodisiteten i tidsseriar. I 1847 nytta han tabellen, som i dag er kalla opp etter han, til å avgjere perioden til solrotasjonen frå daglege observasjonar av temperatur i Nederland frå 1729 til 1846.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «C.H.D. Buys Ballot» frå ,  den 24. august 2007.

Litteratur 
 Harold L. Burstyn «Buys Ballot, Christoph Hendrik Diederik» Dictionary of Scientific Biography volum 1, s. 628, New York: Scribners 1973.
 E. van Everdingen C. H. D. Buys Ballot 1817-1890 The Hague 1953.
 O. B. Sheynin On the History of the Statistical Method in Meteorology, Archive for the History of the Exact Sciences, 31, (1984-5) 53-95.
 J. L. Klein Statistical Visions in Time, Cambridge: Cambridge University Press 1997.

Bakgrunnsstoff 
 M. Buys-Ballot, «Note sur le rapport de l'intensite et de la direction du vent avec les ecarts simultanes du barometre», Comptes Rendus, Vol. 45 (1857), s. 765–768.

Nederlandske meteorologar
Nederlandske fysikarar
Fritt fall

Fritt fall er rørsle der tyngdekrafta står for all akselerasjon. 

Når ein gjenstand A berre er påverka av tyngdekrafta frå ein gjenstand B, seier ein at gjenstand A fell fritt i tyngdefeltet til B. Då har A ein akselerasjon lik tyngdeakselerasjonen i feltet til B. Denne akselerasjonen er også lik gravitasjonsfeltstyrken. 

der M er massen til B og r er avstanden mellom tyngdepunkta til A og B.

Nær havoverflata på jorda, har g gjennomsnittsverdien . Denne kan reknast ut numerisk ved å finne integralet av ein harmonisk varierande funksjon for g med breiddegrad som uavhengig variabel, og dele på 180°.

Sjølv om definisjonen ekskluderer andre krefter som luftmotstand, nyttast også uttrykket fritt fall om fall gjennom ein atmosfære. I fallskjermhopping og BASE-hopping vert aktiviteten mellom utsprang og skjermopning kalla «frittfall».

Grunnleggjande fysikk
Gravitasjon
Betaplan

Betaplan-approksimasjon er ei tilnærming i geofysisk væskedynamikk der coriolisfrekvensen, f, vert sett til å variere lineært i rommet. På ein roterande sfære, slik som jorda, varierer f med sinus av breiddegraden. Ein kan sjå ei lineær tilnærming til denne variasjonen rundt ein viss breiddegrad (i form av utviding med taylorrekkjer) som eit tangent plan som rører overflata til sfæren ved denne breiddegraden. Dei dynamiske likningane kan då nyttast i eit plant kartesisk koordinatsystem i staden for eit sfærisk koordinatsystem. Namnet «betaplan» kjem av at ein skriv den lineære variasjonskooeffisienten som den greske bokstaven β.

Betaplan-approksimasjon er nyttig for teoretiske analysar av mange fenomen i geofysisk væskedynamikk sidan ein får mykje enklare likningar, som likevel får med den viktige informasjon om at coriolisparameteren varierer i rommet. Særleg er rossbybølgjer, den viktigaste typen bølgjer i storskala atmosfærisk og oseanografisk dynamikk, avhengig av variasjonen til f som ei tilbakeverkande kraft, og dei oppstår ikkje om coriolisparameteren vert tilnærma til å vere ein konstant.

Kjelder 

 Holton, J. R., An introduction to dynamical meteorology, Academic Press, 1992
 Pedlosky, J., Geophysical fluid dynamics, Springer-Verlag New York, 1987

Sjå òg 
 Corioliskrafta
 Coriolisfrekvens
 Baroklinitet

Væskedynamikk
Atmosfærisk dynamikk
Fysisk oseanografi
Verbum Forlag

Verbum Forlag vart stifta 26. april 1820 under namnet Selskabet for Christelige Underviisnings- og Andagts-bøkers Udgivelse, etter kvart avkorta til Andaktsbokselskapet. Forlaget sprang ut av Det Norske Bibelselskap som vart stifta fire år tidlegare, i 1816. Bibelselskapet hadde som formål «at fremme den hellige Skrifts utbredelse» og «den evangeliske Religions Forkyndelse». For dette formålet utgav de ABC-ar, katekismer, salmebøker og bøker til «huslig andagts fremme».

Andaktsbokselskapet hadde alt frå starten fleire salssuksessar, blant dei viktigaste var Pontoppidans katekismeforklaring som i perioden 1828-38 vart seld i 47 000 eksemplar og Luthers lille katekisme som frå 1826-38 vart seld i 37 000 eksemplar.

Rundt 1900 vart etterspørselen etter andaktslitteratur mindre, og skiljet mellom Andaktsbokselskapet og Bibelselskapet vart nesten borte. Men i 1920 valde Bibelselskapet å spesialisere seg på berre å utgje Biblar, og då vart Andakstbokselskapet skilt ut som eit eige forlag. Sidan har det vore i kontinuerleg drift, under ulike namn. Namnet Verbum Forlag har vore i bruk sidan 1985.
 
Blant dei viktigaste utgjevingane frå nyare tid er Norsk salmebok (1985) og Salmer 1997. Forlaget gjev årleg ut 20 - 30 titlar. 
 
I 1998 vart vedtektene endra, slik at forlaget no ikkje lenger er luthersk, men tverrkyrkjeleg. Forlaget er medlem av Forleggerforeningen. Forlagssjef er Anne Veiteberg.

Etter 190 år vart Verbum Forlag ved årsskiftet 2010/2011 atter sameina med Det Norske Bibelselskap.

Kjelder: 
 Verbum Forlag

Norske forlag
Skipingar i 1820
1820 i Noreg
Óssa

Óssa (gresk Όσσα) eller Kíssavos (gresk Κίσσαβος) er eit fjell i periferieininga Lárisa mellom Pílio og Ólymbos. Mellom Óssa og Ólymbos ligg Témbidalen. I gresk mytologi skal gigantane ha prøvd å stable Óssa oppå Pílio for å lage noko tilsvarande Ólymbos.

Kjelde 

Ossa
Ossa
Parthénio

Parthénio (gresk Παρθένιο, «Jomfrufjellet»), i antikken Parthenion, er eit fjell i Arkadía på Peloponnes i Hellas mellom slettene Ysié og Tejéa. Parthénio er fjellet der helten Telefos vart avslørt. 

Pan viste seg for Filippides på Parthénio før slaget ved Marathon i 430 fvt.. Guden talte namnet hans og gav han ordre om å spør athenarane kvifor dei ikkje æra han, sjølv om han var god mot dei og hadde hjelpt dei mange gongar tidlegare. Som følgje av dette bygde athenarane eit altar til Pan ved foten av Parthenon.

Fotnotar

Kjelde 

Fjell i Hellas
Parthenio
Mourgána

Mourgána (gresk Μουργκάνα) eller Mourgkana er eit fjell sør i Albania og i Ípiros i Hellas. Fjellet er 1 806 meter høgt, om lag 20-25 km lang frå aust til vest og om lag 15 km breitt. Ei elv aust for fjellet renn ut i Det joniske havet i periferieininga Thesprotía. 

Frå toppen av fjellet kan ein sjå Albania i nordvest og i aust Týmfi- og Smólikasfjella. Ein kan så vidt sjå Det joniske havet i vest.

Nærliggande stader 

 Kouklií, nordaust
 Kouremádi, sør
 Tsamandás, sørvest

Stader i fjellet 

 Kastaní i Hellas

Kjelde 

Mourgana
Mourgana
Mourgana
Mourgana
Mourgana
Móvri

Móvri (gresk Μόβρη) er ei fjellkjede vest i periferieininga Akhaía i Hellas. Ho ligg om lag 30 km sørvest for Pátra, vest for Khalandrítsa, nordaust for Amaliáda og Pýrgos, søraust for Det joniske havet og sør for Pátrabukta. Fjellkjeda har fleire fjelltoppar og den høgaste er om lag 660 meter høg. 

Frå toppen kan ein mellom anna sjå Panakhaikó, sørlege delar av Etoloakarnanía, den austlege halvdelen av Dei joniske øyane, inkludert Zákynthos og Énos på Kefaloniá.

Elva Lárissos renn vest for fjellet og har sitt utspring i sør.

Nærliggande stader 
 Neápoli, vest
 Riólos, nordvest
 Krínos, nord
 Karéika, nordaust
 Eleokhóri, aust
 Santoméri, sør
 Dáfni, sørvest
 Aetorrákhi, sørvest

Kjelde 

Movri
Movri
Ókhi

Ókhi (gresk Όχη) eller Ohi er eit fjell søraust på øya Évvia i Hellas. Det har ei høgd på 1 372 moh. 

Frå toppen kan ein sjå den sørlege delen av øya og den austlege delen av Attikí på fastlandet. Ein kan òg sjå øyane Ándros og Tínos i Kykladane.

Nærliggande stader 

 Kallianós, nordaust
 Kómito, aust
 Platanistós, søraust
 Aetós, sør
 Marmári, sørvest
 Ájos Dimítrios, nordvest

Kjelde 

Okhi
Okhi
Íti

Íti (gresk Οίτη) er eit fjell sør i Sentral-Hellas i Hellas mellom dalane til elvane Sperkhiós og Kifisós. Ho er ei sidegrein av Píndoskjeda og er 2 158 meter høgt. Den austlege delen, kalla Kallídromo, ligg nær havet, og i antikken var det berre den smale passasjen ved Thermopylae (dagens Thermopýles) mellom fjellet og havet.

I mytologien var Íti staden der Herakles døydde. Han var klar for å døy og steig opp mot Íti, der han bygde ein gravhaug av tre og gav bogen og pilene sine til Poeas, far til Filoktetes. Han la seg ned på haugen, kvilte hovudet på klubba si og la løveskinnet sitt over seg før han kommanderte Filoktetes til å sette fyr på bålet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mount Oeta» frå ,  den 23. august 2007.  
 

Iti
Iti
Iti
Iti
Ólymbos på Évvia

Ólymbos  (gresk Όλυμπος) er eit fjell på øya Évvia i Hellas om lag 35 km aust for byen Khalkída. 

Frå toppen av fjellet kan ein sjå den austlege delen av øya og dei nordaustlege delane av Attikí på fastlandet.

Nærliggande stader 

Ájos Ioánnis, aust
Ájos Jeórjos, søraust
Alivéri, sør
Erétria, sørvest
Néa Psára, sørvest
Theológos, vest

Sjå òg 
Ólymbos

Kjelder 

Olymbos
Olymbos