alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Serenade nr. 5 av Mozart

Serenade nr. 5 i D-dur, K. 204/213a vart skriven 5. august 1775 av Wolfgang Amadeus Mozart for seremoniar ved Universitetet i Salzburg. Verket er særs likt K. 203-serenaden komponert for Salzburg sommaren før.

Struktur
Serenaden er skriven for to oboar (doble av fløyter), fagott, to horn, to trompetar and strykarar. Verket består av sju satsar:

Allegro assai, 4/4
Andante moderato i A-dur, 3/4
Allegro i A-dur, 2/2
Menuetto & Trio, 3/4
[Andante] i G-dur, 2/4
Menuetto & Trio, 3/4
Andantino Grazioso, 2/4 — Allegro, 3/8

Marsj i D, K. 215/213b, vart nytta som introduksjon eller avslutning for dette verket.

Den andre, tredje og fjerde satsen består av dominerande solofiolin, og dannar ein tre satsar lang fiolinkonsert inne i serenaden. Dette vart òg gjort for K. 203-serenaden året før. Mozart spelte truleg solofiolinen sjølv.

Som med dei fleste orkesterserenadane hans, vart det arrangert ein symfoni av satsane i serenaden. «Serenadesymfonien» for dette verket bestod av sats 1, 5, 6 og 7.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 5 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Serenade 05
Musikk i 1775
Serenade nr. 6 av Mozart

Serenade for orkester nr. 6 i D-dur K. 239, Serenata notturna, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i Salzburg i 1776.  Far til Mozart, Leopold Mozart, skreiv tittelen og januar 1776 som dato på det originale manuskriptet.

Verket har tre satsar: 

Marcia (maestoso)
Minuetto
Rondo (allegretto)

Verket er instrumentert for 

To små orkester
1. fiolin (solist), 2. fiolin (solist), 1. bratsj, kontrabass
1. fiolin, 2. fiolin, 2. bratsj, cello, paukar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 6 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Serenade 06
Musikk i 1776
Serenade nr. 7 av Mozart

Serenade for orkester i D-dur, K. 250, populært kalla Haffnerserenaden, er ein serenade av Wolfgang Amadeus Mozart kalla opp etter Haffnerfamilien. Venen til Mozart, Sigmund Haffner den yngre, bestilte serenaden for å nyttast i festlegheitane før bryllaupet til syster hans Marie Elisabeth Haffner og hennar Franz Xaver Spaeth. Serenaden vart først spelt 21. juli 1776, kvelden før bryllaupet. Verket har åtte satsar: 

I.   Allegro maestoso - Allegro molto  
II.   Andante   
III.  Menuetto  
IV.   Rondeau: Allegro   
V.    Menuetto galante   
VI.   Andante
VII.  Menuetto 
VIII. Adagio - Allegro assai

Den andre, tredje og fjerde satsen er dominert av solofiolinar. Rondoen (fjerde satsen) har vorte arrangert for solofiolin og vert nytta som eit populært virtuosstykke. 

Ei typisk framføring varer 55 minuttar.

Sjå òg
Haffnersymfonien, K. 385, eit anna stykke bestilt av Haffner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 7 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012.

Bakgrunnsstoff
 
Program notes on the Haffner Serenade for its performance by the New York Philharmonic

Serenade 07
Musikk i 1776
Trollhättan

Trollhättan er ein svensk by som ligg i lenet (fylket) Västra Götaland, i landskapet Västergötland. Trollhättan, tidlegare kalla Stora Edet, er administrasjonssentrum i Trollhättans kommun. Byen fekk bystatus så seint som i 1916 og har  (2009) innbyggjarar. Arbeidsløysa i byen er i 2005 på 10,3%, noko som er blant det høgaste i Göteborgsregionen.

Næringsliv
Dei to to største føretaka i Trollhättan er Saab Automobile AB og Volvo Aero Corporation med til saman drygt 10 000 tilsette. Filmindustri er ei ny verksemd som held på å vokse fram i Trollhättan, «Trollywood». Hos Film i Väst vert omtrent halvparten av all svensk langfilm spelt inn. Innovatum Kunskapens Hus, som blei innvigd i 1998, er ein ny møteplass for innovasjonar.

Attraksjonar
Natur- og kulturmiljøet i Göta älvs foss- og sluseområde med sluser frå 1800, 1844 og 1916 er ein turistattraksjon av internasjonal klasse. Her er fossen Trollhättefalla og Trollhätte kanal. Av andre attraksjonar kan nemnast SAAB-museet og Carl Johans Torg.

Media

Avis
 Trollhättans Tidning, (1906 – 2004).
 TTELA sidan 4. desember 2004 etter samanslåing av Elfsborgs Läns Allehanda og Trollhättans Tidning

Radio/TV
 Radio Trollhättan – Trollhättans Närradioförening (TNRF), 90,6 MHz
 Radio Väst (SR P4)
 TV Fyrstad

Utdanningsinstitusjonar
Högskolan Väst (HV) (før 1. januar 2006 kjend som Högskolan i Trollhättan/Uddevalla, HTU) har spesialisert seg på teknisk utdanning, og samarbeider med Saab og Volvo Aero.

Trollhättan har òg fleire frittståande grunnskular, samt gymnas. Dei to største grunnskulane er Fridaskolan og Nya skolan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Trollhättan» frå ,  den 4. august 2012.

Bakgrunnsstoff
Trollhättan by

Trollhättans kommun
Byar i Sverige
Tettstader i Västra Götalands län
Serenade nr. 9 av Mozart

Serenade for orkester nr. 9 i D-dur K. 320, Posthorn, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i Salzburg, i 1779. Manuskriptet er datert 3. august 1779 og var meint som seremonimusikk ved Universitetet i Salzburg det året.

Serenaden er instrumentert for to fløytear, flautino, 2 oboar, 2 fagottar, 2 valthorn, 2 trompetar, posthorn, pauke og strykarar. Verket har sju satsar: 

 Adagio maestoso - Allegro con spirito
 Minuetto
 Concertante: Andante grazioso i G-dur
 Rondeau: Allegro ma non troppo  i G-dur
 Andantino i D-moll
 Minuetto - Trio 1 & 2
 Finale: Presto

Concertanten og rondoen er dominert av fløyte og obo. 

Den første trioen av den andre menuetten består av ein soloflautino (eller piccolo) spelt over strykarar. Den andre trioen i den andre menuetten har ein solo for posthorn og dette har gjeve serenaden kallenamnet sitt. 

Ei typisk framføring varer om lag 42-45 minuttar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 9 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Serenade 09
Musikk i 1779
Kungälv

Kungälv er ein svensk by i Västra Götaland i Bohuslän. Byen er administrasjonssenter for Kungälvs kommun. Det er den sørlegaste byen i Bohuslän, grunnlagt i 1612 som erstatning for 1100-talsbyen Konungahelle, seinare Konghelle, som låg lenger vest, kanskje der Ytterby ligg i dag. Kungälv er den viktigaste tettstaden i Kungälvs kommune. Byen ligg ved Nordre älv der denne skil lag med Göta älv, og han vert delt av E6.

Kommunen har 37 191 innbyggjarar (2001). Byen har 20 500 innbyggjarar.

Kungälv vart flytta av kong Christian IV til Bagaholmen, no Fästningsholmen, inntil Båhus festning. Sidan har han ekspandert vestover langs Västra gatan, som er kjend for sin godt verna småbybusetnad. Det moderne sentrumet til byen blir kalla på folkemunne Västra tullen, sidan det opphavleg låg ved bygrensa mot vest. Tettstaden har enno å ekspandere vestover og har vekse saman med stasjonsbyen Ytterby, som ligg ved Bohusbanan.

Omkring 1900 vart Kungälv styrkt som sentrum for dei kringliggande landkommunane med lenssjukehus og gymnas. Frå 1970-talet minka Kungälvs rolle som skulesenter for nabokommunane.

Kungälvs industriepoke byrja i 1875 med eit glassverk, som vart nedlagt i 1956. Göteborgs kexfabrik blei etablert i Kungälv i 1888. Mellom 1909 og 1982 laga ABC-fabrikerna (AB Bröderna Claesson) sportsutstyr, mellom anna skeiser.

Historie
Konghelle var ein av dei viktigaste byane i Noreg i mellomalderen, grunnlagt truleg i 1080. Islandske sagaskrivarar på 1300-talet rekna byen som kjøpstad alt på 900-talet. Kong Sigurd Jorsalfare gjorde byen til residensby då han vende heim i 1111, ei rolle byen hadde inntil slutten av 1150-talet. Byen låg 3 km vest for dagens Kungälv. I 1135 vart byen overfalle og brunne av venderane. Byen vart bygd opp att og vart ståande heilt fram til svenskane brann han i 1612. Kong Christian IV avgjorde då, på grunn av dei stadige svenske herjingane, å flytte byen nærare Båhus festning, til staden der Kungälv ligg i dag.

Uttala av stadnamnet lokalt er Kongell, ein uttale som òg samsvarar med skriftbiletet på 1600-talet. Etter flyttinga i 1612 vart bynamnet oftast skriven Kongelf, truleg fordi opphavet til namnet var gløymt, og fordi uttala gjorde at ein misoppfatta det som avleidd av elva. Den noverande skrivemåten vart teke i bruk etter at Båhuslen blei avstått til Sverige i 1658. Den tidlegare bygrunnen inngår i ein gardseigedom, Kastellegården.

Sjå òg 
 Konghelle

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kungälv» frå ,  den 3. juli 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Flo, Berit Synnøve. Det norske Båhuslen og Noregs ukjende hovedstad Konghelle (Kungälv) : ein historisk og kulturell oppdagelsesreise (Andresen & Butenschøn, 2005)
Vigerust, Tore Hermundsson. Kastelle kloster i Konghelles jordegods ca. 1160 – 1600 (Upublisert hovedoppgave i historie, våren 1991)

Bakgrunnsstoff
Kungälvs-Posten
Henrik Wergelands dikt om Konghelle

Kungälvs kommun
Byar i Sverige
tettstader i Västra Götalands län
Serenade nr. 10 av Mozart

Serenade nr. 10 for blåseinstrument i B-dur, K. 361/370a, er ein serenade av Wolfgang Amadeus Mozart skriven for tretten instrument (tolv blåseinstrument og kontrabass). Stykket vart truleg komponert i 1781 eller 1782 og vert ofte kalla «Gran Partita». Verket har sju satsar.

Verket er instrumentert for to oboar, to klarinettar, 2 bassetthorn, 2 fagottar, 4 valthorn og kontrabass. Kontrabassen vert stundom erstatta av kontrafagott.

Satsar
Serenade har sju satsar:

I. Largo. Molto Allegro
II. Menuetto
III. Adagio
IV. Menuetto. Allegretto
V. Romance. Adagio
VI. Tema con variezioni
VII. Finale. Molto Allegro

Serenaden er vorte nytta i filmen Amadeus frå 1984, når Antonio Salieri først møter Mozart, i ein episode av How I Met Your Mother og i filmen Bright Star frå 2009.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 10 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Mozart's Manuscript (K. 361) at the Library of Congress I:p. 1, II:p. 25, III:p. 34, IV:p. 44, V:p. 52, VI:p. 62, VII:p. 81

Serenade 10
Musikk i 1780-åra
Serenade nr. 11 av Mozart

Serenade nr. 11 for blåseinstrument i Ess-dur K. 375, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart, den 15. oktober, 1781, for St. Theresa-dagen.

Den originale versjonen av serenaden er instrumentert for to klarinettar, to valthorn og to fagottar. Mozart endra seinare instrumenteringa og la til to oboar.

Verket har fem satsar:

Allegro maestoso
Menuetto
Adagio
Menuetto
Allegro

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 11 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Serenade 11
Kammermusikk
Musikk i 1781
Serenade nr. 12 av Mozart

Serenade nr. 12 for blåseinstrument i c-moll K. 388/384a, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1782 eller 1783.  Verket vert stundom kalla «Nacht Musique».  I 1787 transkriberte Mozart verket for bratsjkvintett. Denne transkripsjonen fekk namnet Strykekvintett, K. 406/516b.

Serenaden er instrumentert for to oboar, to klarinettar, to valthorn og to fagottar.

Verket har fire satsar:

Allegro, C-moll, 4/4
Andante, Ess-dur, 3/8
Menuett & Trio, C-moll og C-dur, 3/4
Allegro, C-moll, 2/4

Menuetten er ein kanon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Serenade No. 12 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Serenade 12
Musikk i 1782
Eine kleine Nachtmusik

Serenade nr. 13 for strykarar i G-dur, K. 525 vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1787. Verket er meir kjend under namnet Eine kleine Nachtmusik. Den tyske tittelen tyder «ein liten serenade», men vert ofte omsett meir unøyaktig til «litt nattmusikk» Verket er skriven for eit kammerensemble med to fiolinar, bratsj, og cello og stundom kontrabass, men vert ofte framført av eit strykeorkester.

Komposisjon og mottaking

Serenaden vart gjort ferdig i Wien den 10. august 1787, kring tida då Mozart arbeidde på den andre akta av operaen Don Giovanni. Det er ikkje kjend kvifor stykket vart komponert. Hildesheimer (1991, 215), skriv at dei fleste serenadane til Mozart vart skrivne på bestilling.

Den kjende tittelen på verket kjem frå Mozart sjølv, som nytta dette namnet i den personlege katalogen hans. Verket vart først publisert kring 1827, lenge etter Mozart var død, av Johann André i Offenbach am Main. Det hadde blitt seld til denne forleggaren i 1799 av enka til MozartConstanze, i lag med mange andre av komposisjonane til ektemannen.

I dag er serenaden mykje spelt og både Jacobson (2003, 38) og Hildesheimer (1992, 215) meiner at serenaden er det mest populære av alle verka til Mozart.

Satsar
Verket har fire satsar:
Allegro
Romanze: Andante
Menuetto: Allegretto
Rondo: Allegro

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eine kleine Nachtmusik» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
Hildesheimer, Wolfgang (1991) Mozart. Translated by Marion Faber. Macmillan. ISBN 0374522987.
Holoman, D. Kern (1992) Evenings with the orkester: a Norton companion for concertgoers. W. W. Norton & Company. ISBN 0393029360.
Jacobson, Julius H. (2003) The classical music experience: discover the music of the world's greatest låtskrivarar, Volume 2, narrated by Kevin Kline, Sourcebooks, Inc. ISBN 1570719500.
Zaslaw, Neal and Cowdery, W. (1991) The Compleat Mozart: A Guide to the Musical Works of Wolfgang Amadeus Mozart, Norton. (1991), ISBN 0-393-02886-0.

Bakgrunnsstoff
 
 

Serenade 13
Kammermusikk
Musikk i 1787
Serenade nr. 1 av Mozart

Serenade nr. 1 for orkester i D-dur, K. 100, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1769. Stundom vert verket kalla «Cassation». Serenaden er skriven for strykarar, men ikkje celloar, og vart skriven for at ein skulle kunne spelast ståande utandørs. 

I tillegg til strykarar finn ein oboar (dobla av fløyter), horn og trompetar.

Verket har åtte satsar: 
 Allegro 
 Andante 
 Menuetto & Trio
 Allegro 	
 Menuetto & Trio
 Andante
 Menuetto & Trio
 Allegro

Kjelder 
allmusic.com

Serenade 01
Musikk i 1769
Serenade nr. 3 av Mozart

Serenade nr. 3 for orkester i D-dur, K. 185, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1773. Stundom vert verket kalla Antretterserenaden. Truleg vart verket komponert som ein orkesterserenade til familievenen Judas Thaddäus Antretter, 

Verket har åtte satsar: 
 Allegro assai 
 Andante 
 Allegro 
 Menuetto & Trio 
 Andante grazioso 
 Menuetto & Trio 1, 2 
 Adagio 
 Allegro assai

Kjelder 
allmusic.com

Serenade 03
Musikk i 1773
Gina Dirawi

Gina Dirawi () er ein svensk skribent, programleiar og komikar. Ho vart kjend for sine humoristiske rollefigurar i videobloggar og for ulike programleiaroppdrag på radio og fjernsyn.

Melodifestivalen
Våren 2012 var Dirawi programleiar for Melodifestivalen saman med Sarah Dawn Finer og Helena Bergström. Som pausenummer i den fyrste deltevlinga framførte ho songen «Hela Sveriges fest» saman med dei to andre programleiarane. Ho var den fyrste programleiaren for Melodifestivalen som er fødd på 1990-talet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gina Dirawi» frå ,  den 1. mars 2012.  
 

Svenske bloggarar
Svenske programleiarar
Svenske komikarar
Melodifestivalen-programleiarar
Melodifestivalen 2012
Melodifestivalen 2013
Eurovision Song Contest 2012-kommentatorar
Svenske Eurovision Song Contest-kommentatorar
Divertimento nr. 11 av Mozart

Divertimento nr. 11 eller Divertimento i D, K. 251, er eit musikkverk av Wolfgang Amadeus Mozart. Det vart skriven i juli 1776 i Salzburg, kanskje for namnedagen til syster til Mozart, Nannerl den 26. juli eller bursdagen hennar den 30. juli. Verket er instrumentert for obo, to valthorn, to fiolinar, bratsj og kontrabass.

Satsar
Verket har seks satsar:
Molto allegro
Menuetto
Andantino
Menuetto (Tema con variezioni)
Rondo (Allegro assai)
Marcia alla francese

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Divertimento No. 11 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Divertimento 11
Musikk i 1776
Divertimento

Divertimento (frå italiensk divertire - å underhalde; fleirtal: divertimenti) er eit instrumentalstykke, ofte med mange satsar - frå ein til ni er vanleg, men det finst minst ein divertimento med tretten satsar. Divertimenti har gjerne ein underhaldande og munter karakter, ofte spelt som «taffelmusikk» eller utandørs. Fram til slutten av 1700-talet var divertimenti populære ved europeiske hoff. Ein av dei mest kjente komposisjonane er Wolfgang Amadeus Mozart sin  Divertimento i F-dur, KV 138. Av andre komponistar som skreiv divertimenti finn ein Leopold Mozart, Carl Stamitz, Joseph Haydn og Luigi Boccherini.

På 1800-talet vart divertimentoen umoderne, men nokre komponistar på 1900-talet har teke i bruk forma, som til dømes Béla Bartók  med Divertimento for strykeorkester og Leonard Bernstein med Divertimento for Symphonic Band.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Divertimento» frå ,  den 1. mars 2012.  
 

Musikkformer
Ein musikalsk spøk

Ein musikalsk spøk (tysk Ein musikalischer Spaß) K. 522, (Divertimento for to horn og strykekvartett) er eit klassisk verk av Wolfgang Amadeus Mozart. Komponisten skreiv dette inn i hans Verzeichnis aller meiner Werke den 14. juni 1787. Musikken var med vilje skriven for å vere morosam, som ein særs påtrengande klossete, mekanisk og overrepeterande komposisjon, med passasjar som vart skrivne for å etterlikne effektane av unøyaktig nedskrivne notar og dårleg framføring..

Struktur

Stykket består av fire satsar:
 Allegro. (i sonateform)
 Menuetto og Trio.
 Adagio cantabile.
 Presto. (Sonate-rondo-form)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «A Musical Joke» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
Recording of A Musical Joke 

Kammermusikk
Serenadar og divertimenti av Wolfgang Amadeus Mozart
Humor i klassisk musikk
Ájos Jeórjos i Thessaloníki

Ájos Jeórjos (gresk Άγιος Γεώργιος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Ájos Jeórjos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Vólvi.

Referansar 

Ajos Jeorjos
Ajos Jeorjos
Asproválta

Asproválta (gresk Ασπροβάλτα) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Asproválta var hovudsete i den tidlegare kommunen Ájos Jeórjos, som no er ei kommunaleining i kommunen Vólvi.

Referansar 

Asprovalta
Missa Brevis nr. 6 av Mozart

Missa Brevis No. 6 i G-dur, K. 140, K3 Anh. 235d, K6 Anh. C 1.12, kan ha vorte skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i 1773 for Salzburg. Messa er instrumentert for solistar, kor, strykarar og orgel, og seinare vart det lagt til besifra bass. Dei tidlegaste manuskripta vart førebudd av ein avskrivar, med «ferdiggjering og korreksjonar av Mozart» Desse vart funnen i eit kloster i Augsburg i Tyskland. 

Verket er delt inn i seks satsar.

 "Kyrie" Andantino, G-dur, 3/4
 "Gloria" Allegro, G-dur, 6/8
—"Laudamus te..." Andantino, 3/8
 "Credo" Allegro, G-dur, 4/4
—"Et incarnatus est..." Andantino, Ess-dur, 3/4
—"Et resurrexit..." Allegro, G-dur, 4/4
 "Sanctus" Andante, G-dur, 3/4 
—"Pleni sunt caeli..." Allegro vivace, 2/4
 "Benedictus" Andante, C-dur, 2/4
—"Osanna..." Allegro vivace, G-dur
 "Agnus Dei" Andante, G-dur, 4/4
—"Dona nobis pacem..." Allegro, G-dur, 3/8

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Missa Brevis No. 6 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Green (2002) Jonathan D. New York A Conductor's Guide to Choral-Orkesterl Works, Classical Period: Volume 1: Haydn and Mozart Scarecrow Press
 Heartz (1995) Daniel. New York. Haydn, Mozart, and the Viennese School: 1740 — 1780 W. W. Norton & Co.
 Hugues (1974) Rosemary. London. Haydn. J. M. Dent & Sons Ltd
 Schenbeck (1996) Lawrence. Chapel Hill, North Carolina Joseph Haydn and the Classical Choral Tradition Hinshaw Music

Bakgrunnsstoff 
 
 

235d
Musikk i 1773
Missa Brevis nr. 3 av Mozart

Missa Brevis i F-dur, K. 192 (186f), vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart og gjort ferdig i Salzburg den 24. juni 1774. Det er skriven for solistar, kor, to  trompetar (som Mozart la til sidan), tre trombonear, to fiolinar, bass og orgel. 

Credoet i messa har eit «Do-Re-Fa-Mi»-motiv som Mozart seinare nytta som hovudtema i finalen i Jupitersymfonien hans.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Missa Brevis No. 3 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

 

186f
Musikk i 1774
Missa Brevis nr. 9 av Mozart

Missa Brevis nr. 9 i H-dur av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 275/272b, vart truleg skriven før september 1777 for Salzburg. Messa er instrumentert for solistar, kor, fiolin I, fiolin II, tre tromboner, kontrabass og orgel. 

Messa er delt inn i seks satsar.

 "Kyrie" Allegro, H-dur, 4/4
 "Gloria" Allegro, H-dur, 2/4 
 "Credo" Allegro, H-dur, 4/4
—"Et incarnatus est..." Adagio 
—"Et resurrexit..." Allegro 
 "Sanctus" Andante, H-dur, 3/4 
 "Benedictus" Andante, Ess-dur, 3/4
—"Osanna..." Allegro
—"excelsis..." H-dur
 "Agnus Dei" Andante, G-moll, 4/4
—"Dona nobis pacem..." Allegro, H-dur, 4/4

Premieren fann stad 21. desember 1777 med kastratsongaren Francesco Ceccarelli som ein av solistane. Andre stader vart kyrkjemusikarane fornærma, som i Wasserburg am Inn, fordi dei meinte at «Mozart gjorde narr av den heilage teksten»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Missa Brevis No. 9 (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Heartz (1995) Daniel. New York. Haydn, Mozart, and the Viennese School: 1740 — 1780 W. W. Norton & Co.
 Hugues (1974) Rosemary. London. Haydn. J. M. Dent & Sons Ltd
 Schenbeck (1996) Lawrence. Chapel Hill, North Carolina Joseph Haydn and the Classical Choral Tradition Hinshaw Music

Bakgrunnsstoff 
 

272b
Musikk i 1777
Karyés

Karyés (gresk Καρυές) er ein landsby på halvøya Áthos i Hellas, den austlegaste av dei tre «fingrane» på halvøya Khalkidikí. Karyés er hovudsete for den kyrkjelege og sivile adminstrasjonen av klosterstaten Ájion Óros.

Referansar 

Karyes
Karyes
Kroningsmesse av Mozart

Krönungsmesse (tysk for Kroningsmesse) (Messe nr. 15 i C-dur, KV 317; stundom messe nr. 16), komponert i 1779, er ein av dei mest populære messene til Wolfgang Amadeus Mozart. Som dei fleste av messene til Mozart er det ein Missa brevis, eller kort messe (i motsetnad til dei lengre høgmessene kjend som Missae solemnes).

Historie
Denne messa vart ferdig den 23. mars 1779 i Salzburg. Mozart hadde akkurat kome attende etter ein 18 månadar lang jobbjakt i Paris og Mannheim, og faren Leopold skaffa han så jobb som hofforganist og komponist i Salzburgkatedralen. Messe var nesten heilt sikkert spelt første gongen på påskesundag 4. april 1779. Verket vart truleg ikkje framført under kroninga av keisaren i Praha i 1790 og 1792. Verket ser ut til å fått namnet sitt i keisarhoffet i Wien tidleg på 1800-talet.

Struktur 

Kyrie
Gloria
Credo
Sanctus
Benedictus
Agnus Dei

Verket er instrumentert for solistar og kor, to  fiolinar, «Bassi», to oboar, to valthorn, to trompetar, pauke, tre trombonar og orgel

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coronation Mass (Mozart)» frå ,  den 1. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Heartz (2009) Daniel. New York. Mozart, Haydn and Early Beethoven: 1781 — 1802 W. W. Norton & Co.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Download in OGG format (Creative Commons Licence)

3170
Musikk i 1779