alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gary Moore

Robert William Gary Moore () var ein blues-gitarist og songar frå Belfast i Nord-Irland.

Karriere 

Moore fekk sin fyrste gitar som åtteåring. Sjølv om han var venstrehendt, lærte han å spela på den «normale» måten med høgrehanda mest i bruk. I 1969 flytte han sørover til Dublin og vart med i bandet Skid Row der. Det var her samarbeidet hans med Phil Lynott tok til. Skid Row gav mellom anna ut albuma Skid i 1970, og 34 Hours i 1971.

I 1973 gav Moore ut sitt fyrste soloalbum, Grinding Stone, med hjelp frå Lynott. Om lag på same tida overtok han som gitarist etter Eric Bell i bandet Thin Lizzy, som var stifta av Phil Lynott. Han var med i Thin Lizzy gjennom heile syttitalet før han valde å fylgja solokarrieren sin. Han gav ut ei heil rekkje med soloalbum frå 1973 til 2008, og er i dag mellom anna kjend for hitsa Parisienne Walkways, Still Got the Blues og Over the Hills and Far Away.

I løpet av karrieren sin har han samarbeidd med svært mange artistar, til dømes B.B. King, George Harrison, The Beach Boys, Ozzy Osbourne, og komponisten Andrew Lloyd Webber. Han har også delteke på Notodden Bluesfestival, der han også etter planen skulle ha spelt sommaren 2011.

Moore vart funnen død på eit hotellrom i Estepona i Spania i februar 2011. Han døydde truleg medan han sov.

Diskografi 

Studioalbum
    
 Grinding Stone (1973)
 Back on the Streets (1979)
 G-Force (1980)
 Gary Moore (1982)
 Corridors of Power (1982)
 Victims of the Future (1984)
 Dirty Fingers (1984)
 Run for Cover (1985)
 Wild Frontier (1987)
 After the War (1989)
 Still Got the Blues (1990)
 After Hours (1992)
 Blues for Greeny (1995)
 Dark Days in Paradise (1997)
 A Different Beat (1999)
 Back to the Blues (2001)
 Power of the Blues (2004)
 Old New Ballads Blues (2006)
 Close As You Get (2007)
 Bad for You Baby (2008)

Live-album

 Live at the Marquee (1983)
 We Want Moore! (1984)
 Rockin' Every Night - Live in Japan (1986)
 We Want Moore Jagger - Live at the British National Music Day, 28 June, 1992 - Hammersmith Odeon, London, UK
 Blues Alive (1993)
 Live At Monsters Of Rock (2003)
 Live At Montreux DVD [The Definitive Montreux Collection] (2007)

Sjå òg kategorien Gary Moore-songar.

Kjelder 

 Engelsk Wikipedia og Bokmålswikipedia om Gary Moore, henta inn 7. februar 2011.

Referansar 

Folk frå Belfast
Britiske gitaristar
Nordirske musikarar
Britiske bluesgitaristar
Colosseum II-medlemmar
Hjarteskjel

Hjarteskjel (Cardiidae) er ein biologisk familie av muslingar i underklassen Heterodonta. Dei er kjenneteikna av sterkt boga kraftige skal som har tydelege, ofte pigga ribber som går radiært ut frå skalnavlen eller umbo. Skala er hjarteforma sett framme- eller bakfrå. Skjela er kjende som mat i mange kulturar.

Familien omfattar mellom anna vanleg hjarteskjel eller saueskjel (Cerastoderma edule), pigghjarteskjell (Acanthocardia echinata) og glatt hjarteskjel (Laevicardium crassum), som alle finst i Noreg.

Kjelder

Hjerteskjell - Cardiidae , artsdatabanken.no

Bakgrunnsstoff

Muslingar
I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama!

I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama! er eit studioalbum frå 1969 av den amerikanske songaren og låtskrivaren Janis Joplin. Det var det første soloalbumet hennar etter ho forlet det tidlegare bandet sitt, Big Brother and the Holding Company, og det einaste ho gav ut medan ho levde (Pearl kom ut tre månader etter ho døydde).

Innspeling
Innspelinga byrja 16. juni 1969 i New York City og var fullført 26. juni. Joplin fekk med seg gitaristen Sam Andrew frå Holding Company på innspelinga, i tillegg til The Kozmic Blues Band. Joplin fekk med seg ei blåserekkje på fleire av songane, noko det tidlegare bandet hennar ikkje hadde ønskt. Albumet skilde seg mykje frå den tidlegare psykedeliske rocken hennar og songane var her mykje meir i retning soul og blues. Alle utanom to songar var coverlåtar som produsenten Gabriel Mekler og Joplin valde ut. Dei to andre songane, «One Good Man» og «Kozmic Blues», var skrivne av Joplin sjølv. I alt var albumet meir polert, men vart ikkje ein like stor suksess som Cheap Thrills.

Utgjeving

Albumet kom ut 11. september 1969 og selde til gullplate to månader seinare.

CD-utgåva frå 1999 inneheld eit opptak av Bob Dylan sin «Dear Landlord», med ny tekst og arrangement av Joplin, og versjonar av «Summertime» og «Piece of My Heart» frå Woodstockfestivalen som bonusspor.

Innhald

Medverkande
Janis Joplin - solovokal, gitar
Sam Andrew - gitar, vokal
Michael Monarch - gitar (ikkje ført opp)
Mike Bloomfield - gitar (One Good Man, Work Me Lord, Mabye)
Brad Campbell - bass, blåseinstrument
Richard Kermode - orgel, klaverinstrument
Gabriel Mekler - orgel, klaverinstrument
Goldy McJohn - orgel, klaverinstrument (ikkje ført opp)
Maury Baker - trommer
Lonnie Castille - trommer
Jerry Edmonton - trommer (ikkje ført opp)
Terry Clements - tenorsaksofon
Cornelius Flowers - barytonsaksofon
Luis Gasca - trompet

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama!» frå ,  den 1. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Janis Joplin-album
Debutalbum frå 1969
Album produserte av Gabriel Mekler
Columbia Records-album
Pearl

Pearl er det fjerde og siste albumet til Janis Joplin. Det kom ut 11. januar 1971, tre månader etter at ho døydde av ein heroinoverdose. Det var det første albumet hennar med Full Tilt Boogie Band.

Historie
Albumet har ein langt meir polert stil enn albuma ho spelte inn med Big Brother and the Holding Company og Kozmic Blues Band på grunn av produsenten Paul A. Rothchild og det nye bandet som akkompagnerte ho. Rothchild vart mest kjend som produsenten til The Doors, og arbeidde godt med Joplin. I lag klarte dei å lage eit album som synte det uvanleg store songtalentet hennar. Full Tilt Boogie var musikarane som hadde spelt med ho på den kjende Festival Express sommaren 1970, og mange songane på albumet vart introduserte på scenen i Canada.

Pearl inneheld hittar som «Me and Bobby McGee» skriven av Kris Kristofferson og Fred Foster og «Move Over», som ho skreiv sjølv. Joplin syng på alle songane bortsett frå «Buried Alive in the Blues», som vart teken med som ein instrumental fordi Joplin døydde dagen før ho skulle legge vokal på songen. Innspelinga, som starta tidleg i september, enda brått då Joplin døydde den 4. oktober 1970. Det ikoniske plateomslaget syner Joplin som lener seg tilbake i den victorianske stolen hennar med ein drink i handa.

I 2003 vart albumet rangert på 122. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.

Innhald

Medverkande
Janis Joplin - vokal
Clark Pierson - trommer, korvokal
Bobbye Hall - conga, perkusjon
Phil Badella - korvokal
Brad Campbell - bass
Ken Pearson - orgel
Bobby Womack - akustisk gitar
Richard Bell - piano
Sandra Crouch - tamburin
John Till - gitar

Salslister

Vekeslister

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pearl (album)» frå ,  den 7. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Album produserte av Paul A. Rothchild
Janis Joplin-album
Columbia Records-album
Album spelte inn i Sunset Sound Recorders
 125
 259
Junior Eurovision Song Contest 2003

Junior Eurovision Song Contest 2003 (JESC 2003) var den fyrste gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Forum København i København i Danmark. Finalen fann stad laurdag 15. november. Kroatia vann tevlinga med songen «Ti si moja prva ljubav», sungen av Dino Jelusić.

Bidraga

Finale 
 Finalen vart halden 15. november 2003 i Forum København.
 Kroatia vann tevlinga for fyrste gong.

Røystegjeving

12 poeng 
Under er lista over landa som fekk 12 poeng.

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2003

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «JESC 2003» frå ,  den 7. februar 2011.  
 

Junior Eurovision Song Contest etter år
Musikk i 2003
Junior Eurovision Song Contest 2004

Junior Eurovision Song Contest 2004 (JESC 2004) var den andre gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Håkons Hall på Lillehammer i Noreg. Finalen fann stad laurdag 20. november. Spania vann tevlinga med songen «Antes muerta que sencilla», sungen av María Isabel.

Bidraga

Finale 
 Finalen vart halden 20. november 2004 i Håkons Hall.
 Spania vann tevlinga for fyrste gong.
 Polen og Latvia kom på ein delt 17. plass.

Røystegjeving

12 poeng 
Under er lista over landa som fekk 12 poeng:

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2004

Kjelder 
Denne artikkelen byggjer på «JESC 2004» frå ,  den 7. februar 2011.  
 

Junior Eurovision Song Contest etter år
Musikk i 2004
2004 i Noreg
Jens Thaulow

Jens Gram Thaulow () var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Kristiansand.

Thaulow var son til ein by- og rådstuskrivar. Han tok dansk embetseksamen i 1797 og arbeidde frå 1798 som justissekretær i heimbyen. År 1805 tilsett som fullmektig i rentekammeret i København. Den lange perioden 1808 til 1860 var han sorenskrivar i Hadeland og Land.

Thaulow representerte Kristians amt på Stortinget i 1827 og på omframstortinget året etter. I 1827 var han sekretær i Odelstinget, justiskomiteen og komiteen om Larviks grevskap samt medlem av komiteen om kjøpstad på Oplandene. 1828 var han sekretær i Stortinget og i reglementskomiteen.

I si tid som sorenskrivar budde han på Jevnaker, der han døydde i 1862.

Kjelder

Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 Slektstreet til Jens Thaulow på Geni.com

Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Oppland
Norske sorenskrivarar
Folk frå Kristiansand
Derek Boateng

Derek Owusu Boateng, () er ein ghanesisk fotballspelar som har spela på midtbanen for FK Dnipro i den ukrainske fotballigaen, og for det ghanesiske landslaget.

Boateng vart seriemeister i Israel med Beitar Jerusalem i 2007 og 2008. Han var med på å ta sølvmedalje i U20-VM med Ghana i 2001. Han var med i Ghana sin tropp til fotball-VM i 2006, der han spelte i tre av Ghana sine fire kampar. I fotball-VM i 2010 var han igjen med i troppen, men fekk ikkje spela i nokon av kampane.

Fotnotar

Ghanesiske fotballspelarar
Panathinaikos-spelarar
OFI Kreta-spelarar
AIK-spelarar
Köln-spelarar
Getafe-spelarar
Dnipro-spelarar
Arnoldus Schytte

Arnoldus Schytte () var ein norsk prest og stortingsmann, fødd i Buksnes i Nordland.

Schytte var son til ein prest. Han vart student i 1788 og cand. theol. tre år seinare. I 1793 vart han personalkapellan hos faren i Bodø. Han overtok sokneprestembetet etter far sin i 1797, og styrte det til sin død i 1834.

Schytte møtte på omframstortinget i 1822 frå 7. oktober som 1. varamann for Nordlands amt, i staden for Johan Ernst Berg. Han var 2. representant for Nordlands amt på Stortinget i 1824, 1827, 1830. I 1824 var han medlem av Lagtinget og av komiteane om fiskeria, om adelslova og om innløysinga av riksbanksetlane. Han var både i 1827 og 1830 medlem av Lagtinget. I 1827 var han elles formann i komiteen om kaianlegg på Helgeland og medlem av kyrkjekomiteen, medan han i 1830 var medlem av trykkekomiteen og komiteen om oppgjeret med Danmark. Han hadde ikkje sete i riksretten i 1827, då den klaga skaut han ut.

Schytte oppretta det Schytteske legat, stort kring kroner 50 000, til fordel for studentar frå Nordland med meir. Boksamlinga si på 1300 bind gav han til Universitetet i Christiania.

Han døydde i Bodø i 1834.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar 1830-1832
Stortingsrepresentantar for Nordland
Norske prestar
Folk frå Vestvågøy
Ole Schavland

Ole Schavland () var ein norsk prest og stortingsmann frå Sparbu i Nord-Trøndelag. Han var far til Aage Schavland.

Schavland vart cand. theol. i 1782. Han vart i 1786 personalkapellan i Mandal og Holum. Deretter var han residerande kapellan i Strand i Ryfylke frå 1789 til 1836, heile 47 år.

Schavland møtte på omframstortinget i 1822 i staden for Hans Nansen, ettersom han var 1. varamann for Stavanger amt. Til Stortinget 1827 og omframstortinget 1828 var han 2. representant frå amtet. I 1827 var han medlem av justiskomiteen, i 1828 av komiteen om bidrag til ministerkassa.

Han døydde i Stavanger i 1839.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Norske prestar
Folk frå Steinkjer
Christian Qvale

Christian Qvale () var ein norsk prest, ordførar og stortingsmann, fødd i Kvinesdal.

Qvale var son til ein prest. Han vart student frå katedralskulen i Trondheim i 1794 og cand. theol. fem år seinare. Frå 1800 til 1810 var han sokneprest i Hammerfest, sidan i Nesna til 1820. Tida 1820-46 var han sokneprest i Vefsn.

Qvale var 1. representant frå Nordlands amt på Stortinget i 1827 og på omframstortinget året etter. I 1827 var han medlem av komiteen om fiskeria, kanalanlegg i Helgeland og om reinskyss. Han var den fyrste ordføraren i Vefsn.  Som prest og representant for bygdefolket i Vefsn gjorde han ein innsats for at soknet fekk kjøpe Dolstad kyrkje, etter at private aktørar først hadde fått tilslaget då Det nordlandske kyrkje- og skulefond selde kyrkja på auksjon.

Han døydde på prestegarden i Vefsn.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 Ordførere i Vefsn drevja.com
 

Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar for Nordland
Ordførarar i Vefsn
Norske prestar
Folk frå Kvinesdal
Folk frå Vefsn
Ole Randers

Ole Christopher Randers () var ein norsk prest og stortingsmann frå Hølen i Akershus. Han var farfar til Kristofer Randers.

Randers vart cand. theol. i København i 1804. Åra 1802-06 var han lærar ved krigsskulen. Sidan var han residerande kapellan i Asker frå 1806 til han i 1808 var pers. kapellan ved slottskyrkjelyden i Christiania. I 1811 vart han sokneprest i Skjeberg, eit embete han styrte heilt fram til han døydde, 45 år seinare. 

Randers var 2. representant frå Smaalenenes amt på Stortinget 1830, medlem av kyrkjekomiteen.

Død i Skjeberg i 1856.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1830-1832
Stortingsrepresentantar for Østfold
Norske prestar
Folk frå Vestby
Prince Tagoe

Prince Tagoe, () er ein ghanesisk fotballspelar som i 2011 spela som spiss for Partizan i den serbiske fotballigaen, på lån frå Hoffenheim i tysk Bundesliga, og for det ghanesiske landslaget.

Tagoe vart seriemeister i Ghana i 2005 med Accra Hearts of Oak, og vart toppskårar i den ghanesiske eliteserien den same sesongen. Han var med i Ghana sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte tre av Ghana sine fem kampar.

Fotnotar 

Ghanesiske fotballspelarar
Hoffenheim-spelarar
Isaac Vorsah

Isaac Vorsah, () er ein ghanesisk fotballspelar som har spela for Hoffenheim i tysk Bundesliga, og for det ghanesiske landslaget.

Vorsah debuterte for Ghana sitt A-landslag 21. august 2007 i ein kamp mot Senegal. Han var med i Ghana sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte i to av Ghana sine fem kampar, opningskampen mot Serbia og Ghana sin siste kamp, kvartfinalen mot Uruguay.

Fotnotar

Ghanesiske fotballspelarar
Hoffenheim-spelarar
Jens Rasmussen

Jens Florup Rasmussen () var ein norsk prest og stortingsmann frå Bergen.

Rasmussen var son til ein jekteskipper. Han vart student i 1802 og cand. theol. i 1808. Frå 1809 var han lærar, fyrst i København, sidan ved realskulen i Stavanger. År 1814 residerande kapellan i Flekkefjord, sokneprest i Skjervøy frå 1818 til -23. Sokneprest i Tromsø frå 1823 til han døydde, i tillegg prost frå 1827.

Rasmussen var 1. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1830. Han var då medlem av Lagtinget, justiskomiteen og komiteen om «de finmarkske forhold». Den 26. juni vart han permittert frå tinget, grunna sjukdom.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1830-1832
Stortingsrepresentantar for Finnmark
Norske prestar
Norske lærarar
Folk frå Bergen
Junior Eurovision Song Contest 2005

Junior Eurovision Song Contest 2005 (JESC 2005) var den tredje gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Ethias Arena i Hasselt i Belgia. Finalen fann stad laurdag 26. november. Kviterussland vann tevlinga med songen «My vmeste», syngja av Ksenija Sitnik.

Bidraga

Finale 
 Finalen vart halden 26. november 2005 i Ethias Arena.
 Kviterussland vann tevlinga for fyrste gong.
 Lorena Jelusić som representerte Kroatia er systra til Dino Jelusić som vann Eurovision Song Contest 2003 for Kroatia.

Røystegjeving

12 poeng 
Under er lista over landa som fekk 12 poeng.

Sjå òg 
 Eurovision Song Contest 2005

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «JESC 2005» frå ,  den 7. februar 2011.  
 

Junior Eurovision Song Contest etter år
Musikk i 2005
Butterfly av Kylie Minogue

«Butterfly» er ein dansepopsong skriven av den australske songaren Kylie Minogue og Steve Anderson for Minogue sitt sjuande album Light Years. Songen kom ut som den sjette og siste singelen frå albumet på hausten 2001. Han var ein danseklubb-hit, og nådde fjortandeplass på den amerikanske Billboard-danselista.

Formater og sporliste 
Format og sporlister for kommersielle utgjevingar av «Butterfly».

Amerikansk CD single
«Butterfly» (Sandstorm Vocal Mix) – 7:15
«Butterfly» (E-Smoove Vocal Mix) – 8:05
«Butterfly» (Illicit Mix) – 7:19
«Butterfly» (Trisco Mix short) – 6:37
«Butterfly» – 4:09

Amerikansk 12" vinyl single
«Butterfly» (Sandstorm Vocal Mix) – 7:15
«Butterfly» (E-Smoove Vocal Mix) – 8:05
«Butterfly» (Illicit Mix) – 7:19
«Butterfly» (Trisco Mix long) – 7:50

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Butterfly (Kylie Minogue)» frå , den 7. februar 2011.

Bakgrunnsstoff 
Songteksten
Butterfly av Kylie Minogue på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 2000
Singlar frå 2001
John Simon

John Simon () er ein amerikansk musikar, plateprodusent og komponist. Han er mest kjend for arbeidet som produsent og musikar for The Band på Music from Big Pink og The Band.
Han starta karrieren sin med Columbia Records, der han produserte musikk for mange artistar. Av dei første produksjonane hans finn ein  «Red Rubber Ball» av The Cyrkle, som nådde andreplassen i USA i 1966. 

Han produserte Cheap Thrills av  Big Brother and the Holding Company, debutplata til Leonard Cohen, Songs of Leonard Cohen, Child Is Father to the Man av Blood, Sweat & Tears, Jackrabbit Slim av Steve Forbert og mange andre album. I tillegg har han laga plater som soloartist. Han speler òg tuba på «Rag Mama Rag» av The Band.

Solodiskografi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «John Simon (record producer)» frå ,  den 8. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Folk frå Connecticut
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske låtskrivarar
The Band
Ball 'n' Chain

«Ball 'n' Chain» er ein song av Big Mama Thornton. Songen er mest kjend i ei utgåve av Janis Joplin, på Big Brother and the Holding Company-albumet Cheap Thrills frå 1968. Dette var det siste albumet deira med Janis Joplin som vokalist. Utgåva til Joplin av «Ball 'n' Chain» på Monterey Pop Festival vert ofte omtalt som den beste framføringa hennar. Songen vart òg ein av dei mest populære songane på konsertane hennar. Ho songen to gonger på Woodstockfestivalen etter at publikum ropte om ekstranummer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ball 'n' Chain» frå ,  den 8. februar 2011.  
 

Songar frå 1968
Big Mama Thornton-songar
Singlar frå 1968
Arhoolie Records-singlar
Songar produserte av John Simon
Janis Joplin-songar
Big Brother and the Holding Company-songar
Mercedes Benz av Janis Joplin

«Mercedes Benz» er ein a cappella-song framført av Janis Joplin. Han vart spelt inn 1. oktober 1970,  på første forsøk. Han var den siste songen Joplin spelte inn før ho døydde tre dagar seinare, den 4. oktober (ho spelte òg inn eit par useriøse vers av «Happy Birthday» til John Lennon) . 

Janis Joplin skreiv «Mercedes Benz» i lag med diktarane Michael McClure og Bob Neuwirth.  Songen er ein ironisk kritikk av forbrukarsamfunnet som voks fram i etterkrigstida, og som ho sjølv var ein del av. Songaren ber til Gud om å gje ho mellom anna ein Mercedes, eit fargefjernsyn og «ein kveld på byn». I innspelinga introduserer Joplin han som «ein sosialt og politisk viktig song», og avlutter han med ein latter.

«Mercedes Benz» kom ut på albumet Pearl (1971). Han blei seinare remiksa med instrument og gjeve ut slik i 2003.

Bruk i media
Songen er nytta fleire gong i bilreklamar. Mercedes-Benz har sjølv nytta songen i reklamar for bilane sine. I 2007 nytta Mercedes-Benz songen igjen i ein reklame og igjen den 6. februar 2011 under ein reklame under Super Bowl.

I ein reklame for BMW Z3 lyttar sjåføren til eit lydband, og rynker panna etter at Mercedes-Benz vert nemnd, og kastar lydbandet ut av bilen etter at Porsche vert nemnd.

Songen vert nytta under opninga på den tyske filmen Der Baader Meinhof Komplex og i filmen Bangkok Hilton.

Andre utgåver
 Elton John spelte songen ein kort perioden i 1971 under ein turne i Amerika. 
 Tidleg i 1970-åra spelte Dave Clark & Friends inn ei utgåve av songen, men han kom ikkje ut før i 2010. 
 I 1972 vart songen spelt av Goose Creek Symfoni, og vart den mest kjende songen deira. 
 I 1980 spelte Klaus Lage ein tyskspråkleg versjon av songen. 
 I 1990 spelte den amerikanske bluesartisten Taj Mahal songen på Blue Light Boogie.
 I 1992 spelte den fransk-kandiske popstjerna Mitsou ein dance-pop-versjon av songen. 
 I 1994 gav Bob Rivers ut ein parodi på songen kalla «Honda Accord».
 I 1995 vart songen spelt av det nederlandske pop/dance-bandet T-Spoon.
 I 1997 vart det gjort ei utgåve av songen av den italienske pop/dance-songaren Spagna og gjeve ut som eit hemmeleg spor på Indivisibili.
 I 1998 spelte den tidlegare rytmegitaristen i Guns N' Roses, Gilby Clarke ein versjon av songen på albumet Rubber.
 Den finske kommediagruppa Eläkeläiset spelte i 1999 ein versjon av songen der dei bed om ein moped, eit maskingevær og ei oppblåsbar dokke. 
 I 1999 spelte den nederlandske pop/dance-gruppa T-Spoon songen.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Mercedes Benz (song)» frå ,  den 8. februar 2011. 
Denne artikkelen bygger på «Mercedes Benz (song)» frå ,  den 18. mars 2011.  
 

 

Songar frå 1970
Janis Joplin-songar