alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Weertman Island

Weertman Island er den største og sørlegaste av Bennett Islands, som ligg i Hanusse Bay. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57), og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Johannes Weertman, amerikanske metallurgist som studerte isbrestraumar.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Graham Land
Loubet Coast
Wollan Island

Wollan Island er ei kuppelforma, isdekt øy med iaugefallande klipper på nordvestsida, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nord for Davidson Island i Crystal Sound. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ernest O. Wollan, amerikanske fysikar som studerte isstrukturen.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Graham Coast
Wyatt Island

Wyatt Island er ei øy og som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) sør for Day Island nær midten av Laubeuf Fjord, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill som nytta det provisoriske namnet South Island. Øya vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven på ny etter viseadmiral Sir Arthur G.N. Wyatt, hydrograf i marinen 1945-1950.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Loubet Coast
Wyck Island

Wyck Island er ei lita øy som ligg nær vestsida av Brooklyn Island aust i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og etter anbefaling frå ekspedisjonslegen Frederick A. Cook, etter ære R.A. Van Wyck, den første borgarmeisteren i New York.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Graham Land
Danco Coast
Brattøy

Brattøy eller Abrupt Island er ei øysom ligg 2,5 km aust for Langøy, aust for Øygarden og Edward VIII Bay. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Det norske namnet vart omsett av ANCA etter ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 som kartla området.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Thorshavn-ekspedisjonane

Thorshavn-ekspedisjonane var fem norske antarktisekspedisjonar som vart gjennomført i perioden 1931–1937. Ekspedisjonane vart sende for å utforske kvalførekomstar i Sørishavet og kartlegge kysten av det antarktiske kontinentet, hovudsakleg frå fly. Ekspedisjonane nytta motortankaren «Thorshavn», som òg har gjeve namn til ekspedisjonane og var finansiert av kvalfangstpioneren Lars Christensen. Thorshavn-ekspedisjonane var ei vidareføring av Norvegia-ekspedisjonane (1927–1931), òg dei finansiert av Christensen.

Alle ekspedisjonane var leia av Lars Christensen sjølv med Klarius Mikkelsen som kaptein.

Den første Thorshavn-ekspedisjonen (1930/1931) 
Dei oppdaga mellom anna Cape Darnley. Klarius Mikkelsen gjekk med HVB «Torlyn» i land i sørenden av MacKenzie Bay og namngav området Lars Christensen Land. Dette heiter i dag Lars Christensen Coast.

Den andre Thorshavn-ekspedisjonen (1932/33) 
Ei tremannsgruppe med Hjalmar Riiser-Larsen skulle prøve å køyre med hundesledar langs iskanten frå Enderby Land til Weddellhavet.

Den tredje Thorshavn-ekspedisjonen (1933/34) 
Under denne ekspedisjonen segla dei rundt det antarktiske kontinentet og det vart gjort flygingar over Lars Christensen Coast og Mac. Robertson Land. Prinsesse Astrid Kyst vart under flyturane oppdaga frå lufta.

Thorshavn-ekspedisjonen 1934/35 
Under denne ekspedisjonen vart Ingrid Christensen Coast oppdaga og eit lag gjekk i land på Vestfold Hills den 20. februar 1935.

Den fjerde Thorshavn-ekspedisjonen (1936/37) 
Under den siste av desse ekspedisjonane vart kysten fotografert frå Vestbarrieren til Proclamation Island. Prins Harald Kyst vart oppdaga og fotografert frå fly. 4. februar 1937 gjorde Noreg krav på dette området.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Thorshavn-ekspedisjonene» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Thorshavn III Norsk Polarhistorie
 Thorshavn IV Norsk Polarhistorie

Norsk polarhistorie
Antarktiske ekspedisjonar
Norske ekspedisjonar
1930-åra i Antarktis
Lars Christensen

Lars Christensen () var ein norsk kvalfangstreiar og konsul. Han utrusta ni vitskaplege ekspedisjonar til Antarktis og deltok sjølv på fire av dei.

Christensen byrja som skipsreiar i Sandefjord i 1907 og vart frå 1909 aktiv i norsk kvalfangst. Frå 1920 sat han i leiinga for A/S Thor Dahl, og dessutan fleire andre kvalfangstselskap og Framnæs Mekaniske Værksted.

Christensen finansierte mellom anna dei fire Norvegia-ekspedisjonane med selfangaren «Norvegia» i tidsperioden 1927-31. Den første ekspedisjonen annekterte Bouvetøya for Noreg 1. desember 1927. Selfangaren «Norvegia» var moderskip for den første flyginga inn over Antarktis, segla heile Antarktika rundt og kom heim til Noreg 15. mai 1931.Lars Christensen finansiert, og leia dei fire Thorshavn-ekspedisjonane.

Under andre verdskrigen var Christensen i seks år finansråd ved den norske ambassaden i Washington i USA og medlem av rådet i Nortraship.

I 1917 vart han utnemnd til Kommandør av Dannebrogordenen. Han vart i 1931 utnemnd til Riddar av St. Olavs Orden og i 1944 fekk han Kommandørkrossen med Stjerne av St. Olavs orden. I tillegg var han Kommandør av Vasaordenen og den franske Æreslegionen. Han hadde Haakon VIIs Frihetskors, Gunnerusmedaljen, Det Kongelige Norske Videnskabers Selskabs gullmedalje og American Geographical Society sin Livingstonemedalje.

Christensen var æresdoktor ved St. Olaf College i Minnesota og æresmedlem i Det Norske Geografiske Selskab og i Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim. Han er æresborgar av Granby i Quebec, Canada.

Christensen donerte mellom anna Hvalfangstmuseet til Sandefjord by og finansierte Sjøfartsmuseet i Oslo.

Fleire stader i Antarktis er kalla opp etter han, blant anna:
 Lars Christensen-toppen på Peter I. Øy
 Lars Christensen Land, òg kjent som Mac. Robertson Land
 Lars Christensen Coast i australsk sektor
 Christensenbreen på Bouvetøya

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Lars Christensen» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Norskpolarhistorie.no: Side om Lars Christensen
 Lardex.no: Konsul Lars Christensen in memoriam . Skrive av lektor Joh. N. Tønnesen i Norsk Hvalfangst-Tidende

Norske skipsreiarar
Norske kvalfangarar
Norske antarktisfararar
Konsular
St. Olavs Orden
Haakon VIIs frihetskors
Dannebrogordenen
Vasaordenen
Æreslegionen
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Folk frå Sandefjord
Utøy i Antarktis

Utøy eller Achernar Islander ei øy som ligg 1,5 km vest for Sørøya i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37). Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954. Øy vart av ANCA dei namngjeven etter stjerna etter stjerna Achernar, som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Australian National Antarctic Research Expeditions

Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) er det historiske namnet på Australian Antarctic Program (AAp), som vert administrert av Australia og Australian Antarctic Division (AAD).

Namnet ANARE fall ut av bruk tidleg i 2000-åra. Australia har lenge vore aktive i Antarktis, heilt sidan Douglas Mawson og hans Australasian Antarctic Expedition var der i 1911. I tillegg var Australia med på British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), som vart utført i 1929-1931. Australian National Antarctic Research Expeditions vart oppretta i 1947 med ekspedisjonar til Macquarie Island og Heard Island. I 1948 vart Australian Antarctic Division (AAD) oppretta for å styre ekspedisjonsprosjektet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Australian National Antarctic Research Expeditions» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Tim Bowden, The Silence Calling: Australians in Antarctica 1947-97: the ANARE Jubilee History (St Leonards: Allen & Unwin, 1997).

Bakgrunnsstoff
Australian Antarctic Division
ANARE Club

Vitskap og teknologi i Australia
Australia og Antarktis
Antarktiske ekspedisjonar
Australske ekspedisjonar
Meøya

Meøya eller Alphard Island er ei øy som ligg nord for Sørøya i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Ho vart først vitja av eit lag frå Australian National Antarctic Research Expeditions leia av R. Dovers i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter stjerna Alphard, som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
Cartography

Kjelder 

Øyar i Kemp Land
Australian Antarctic Names and Medals Committee

Australian Antarctic Names and Medals Committee, forkorta AANMC, vart oppretta som eit rådgjevande organ for australske styresmakter for namn i Australsk Antarktis og det subantarktiske området i Heard Island og McDonald Islands. Komiteen nominerer òg personar til Australian Antarctic Medal.

Medlemmane i komiteen vert utpeikte av ministeren eller parlamentssekretæren som er ansvarleg for saker i Antarktis. Komiteen vart opphavleg skipa i 1952 som Antarctic Names Committee of Australia og endra namn til det noverande i 1982.

Sjå òg
Australian Antarctic Division
SCAR Composite Gazetteer of Antarctica

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Australian Antarctic Names and Medals Committee» frå ,  den 23. oktober 2012.

Bakgrunnsstoff
AAD si nettside

Australske styresmakter
Australske organisasjonar
Australsk Antarktis
Australia og Antarktis
Stadnamn i Antarktis
Borgøy i Antarktis

Borgøy  er ei øy i austlege delen av Øygarden i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei..

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Kemp Land
Broka

Broka er ei klipperik øy med ei stor vik på nordsida som ligg 2 nautiske mil nord for Law Promontory og 1 nautisk mil vest for Havstein. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Dei gav ho dette namnet (buksene) fordi forma på øya likna på eit par bukser.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Kemp Land
Depot Island

Depot Island er ei lita øy i Øygarden i Antarktis, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nord for vestenden av Sørøya. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi det vart oppretta eit depot der av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Depot Island» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Kemp Land
Foldøya

Foldøya er ei øy nord for Ives Tongue, som i lag med mindre øyar lenger sør, skil Stefansson Bay i vest frå William Scoresby Bay i aust. Øya vart oppdaga av Discovery Investigations på RSS «William Scoresby» i februar 1936, som kartla ho som ein del av fastlandet. Norske kartografar fann ut at det var ei øy og gav ho namnet sitt. Kartlegginga vart gjort frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen in januar-februar 1937.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fold Island» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Kemp Land
Håkollen

Håkollen er ei øy som ligg sørvest i Øygarden i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Kemp Land
Havstein

Havstein er ei klipperik øy som ligg 1,5 nautiske mil nord for Law Promontory og 1 nautisk mil aust for Broka i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og dei gav ho namnet sitt, truleg på grunn av dei mange klippene og at ho ligg ut mot storhavet.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Kemp Land
Karmøy i Antarktis

Karmøy er ei øy utanfor kysten av Antarktis. Ho ligg 1,5 km søraust for Sørøya. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeven av dei. Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Kjølen i Antarktis

Kjølen eller Keel Island er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) sør for Foldøya på austsida av Stefansson Bay, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart òg observert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Den omsette forma av namnet er godkjend av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 

Øyar i Kemp Land
Kringla i Antarktis

Kringla eller Kring Islands er ei gruppe på to øyar og mange skjer som ligg ved austsida av Bell Bay langs kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd som ei øy av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla Kringla. ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) sine flyfoto frå 1959 synte at dette var meir enn ei øy.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Krokøy i Antarktis

Krokøy er den største øya i den antarktiske øygruppa som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) sør for Brattøy og 6 nautiske mil (11 km) vest for breen Skotviktangen. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei etter forma si.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjeldder

Øyar i Kemp Land
Langøy i Antarktis

Langøy er ei øy som ligg halvvegs mellom Brattøy og Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho er kalla opp etter den lite kjende australske oppdagaren Pierce Lang.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Utvikgalten

Utvikgalten eller Martin Island er ei lita øy nord i Edward VIII Bay, like utanfor sørkysten av Edward VIII Plateau. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart kartlagd på ny av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1958 etter A.R. Martin, ein offiser som leia eit ANARE-lag på Macquarieøya i 1948.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
McCarthy Island i Kemp Land

McCarthy Island er ei øy som ligg like nordaust for Foldøya, utanfor kysten av Kemp Land. Ho vart kartlagd som ein del av Foldøya av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Ho vart identifisert som ei eiga øy av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1961 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter W.R. McCarthy, ein australsk petrologist, som skildra fleire hundre prøvar samla inn frå Antarktisk av geologane i ANARE.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Øygarden i Antarktis

Øygarden er ei gruppe klipperike øyar som strekkjer seg kring 18 km frå aust til vest og som ligg i den sørlege delen av innløpet til Edward VIII Bay. Dei vart først oppdaga i februar 1936 av Discovery Investigations på RSS «William Scoresby», og rekna av dei som ein del av fastlandet. Dei vart kartlagde som øyar av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar-februar 1937, og namngjevne av dei.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Øygarden Group» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Kemp Land
Patricia Islands

Patricia Islands er tre småøyar i Antarktis som ligg 15 nautiske mil (28 km) sørvest for Austnes vest i Edward VIII Bay. Dei vart oppdaga og namngjevne i februar 1936 av DI på RSS «William Scoresby». Øyane vart kartlagde i større detalj av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Dei vart vitja av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) under R.G. Dovers i 1954.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Kemp Land
Utskjera

Utskjera eller Rigel Skerries er ei rekkje øyar og skjer nordvest i Øygarden, som ligg sør i innløpet til Edward VIII Bay. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjevne av dei. Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter stjerna Rigel som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken. 
 

Øyar i Kemp Land
Sørøya i Antarktis

Sørøya eller Shaula Island er ei øy som ligg 1,5 km aust for Utøy i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Øya vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1954 og fekk nytt namn av dei etter stjerna Shaula som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Kemp Land
Nordøyane i Antarktis

Nordøyane eller Sirius Islands er ei rekkje øyar nord i Øygarden i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Dei vart først vitja av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter stjerna Sirius som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Tillett Islands

Tillett Islands er ei gruppe små, noko spreidde øyar som ligg 5 nautiske mil (9 km) nordaust for Cape Wilkins. Dei vart oppdaga og namngjevne i februar 1936 av DI på RSS «William Scoresby».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Tverrholmen

Tverrholmen eller Transverse Island er ei øy mellom Foldøya og Kjølen på austsida av Stefansson Bay, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart observert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Den omsette forma av namnet er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) og er godkjend av dei.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Kemp Land
Andersen Island

Andersen Island er ei øy 4 nautiske mil vest for Thorgautøya i Robinson Group i Antarktis. Ho vart kartlagd av the British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson i februar 1931. Øya vart òg kartlagd frå kvalbåten «Thorgaut» om lag på same tid. Ho vart kalla opp etter kaptein Lars Andersen på kvalbåten «Falk» som hadde gjeve kol til «Discovery».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Mac. Robertson Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Auster Islands

Auster Islands er ei gruppe småøyar nordaust i Robinson Group, located 9 km nord for Cape Daly i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og flyfoto 1959–66, og ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee på grunn av nærleiken til Auster rookery, og fordi laga som vitja hekkestaden hadde leir på denne øya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Auster Islands» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Mac. Robertson Land
Solsbury Hill av Peter Gabriel

«Solsbury Hill» er ein song av den engelske musikaren Peter Gabriel, om ei spirituell oppleving på toppen av Solsbury Hill i Somerset i England. Gabriel skreiv songen etter at han slutta i det progressive rockebandet Genesis, der han hadde vore frontmann og songar sidan starten av bandet. Trass i det uttrykksfulle og reine synet på toppen av Solsbury Hill, var det nokre ambivalente kjensler med å vere fri eller å gå solo: «And liberty she pirouette when I think that I am free.» Det var debutsingelen hans. Singelen nådde Topp 20 i Storbritannia og Topp 70 på Billboard Hot 100 i USA.

Songen har vorte nytta i mange filmar, som til dømes Vanilla Sky frå 2001, og In Good Company frå 2004. Songen er òg spelt inn av mange andre artistar, som moe., Dave Matthews, Erasure, Sarah McLachlan, Saga og Justin Hines.

Songen går i ein 7/4-takt gjennom det meste av songen. Dei to siste taktane i kvart refreng er i 4/4.

Innhald

7" UK single (1977)
 «Solsbury Hill» – (3:24)
 «Moribund The Burgermeister» – (4:17)

7" «Old Gold» single (1982)
 «Solsbury Hill» - (3:26)
 «Games Without Frontiers» - (3:50)

UK maxi-single (1983, 1988)
 «Solsbury Hill» – (3:24)
 «Moribund The Burgermeister» – (4:17)
 «Solsbury Hill (Full Length Live Version)» – (4:45)

7" European single (1990 re-issue)
 «Solsbury Hill» – (4:24)
 «Shaking The Tree» – (5:06)

12" UK single (1990 re-issue)
 «Solsbury Hill» – (4:22)
 «Shaking The Tree» – (5:06)
 «Games Without Frontiers (Live)» - (6:06)

Konsertversjon

7" US single (1983)
 «Solsbury Hill (Live)» - (3:58)
 «I Go Swimming (Live)» - (4:29)

7" nederlandsk singel (1983)
 «Solsbury Hill (Live)» - (4:41)
 «Kiss Of Life (Live)» - (5:01)

7" US single (1983)
 «Solsbury Hill (Live)» - (3:58)
 «Shock The Monkey» - (3:58)

Erasure-versjonen 

«Solsbury Hill» vart spelt inn av den britiske synthpopduoen Erasure i 2003 for albumet deira Other People's Songs og han vart gjeven ut som singel i Storbritannia den 6. januar 2003 og i USA seinare same månad. Han nådde 10. plass på lista i Storbritannia. Songen vart gjort om til ein elektronisk dance-song, som var typisk for stilen til Erasure. Den einaste større endringa i strukturen til songen var at han vart omgjort frå 7/4 til 4/4-takt i refrenget.

Andre versjonar

Songen er òg spelt inn av Ruby Isle, Dave Matthews & Friends, Kyte, Scala & Kolacny Brothers, Mercury Rev og Sarah McLachlan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Solsbury Hill (song)» frå ,  den 23. oktober 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Singlar frå 2003
Peter Gabriel-songar
Erasure-songar
Songar skrivne av Peter Gabriel
Debutsinglar
Songar produserte av Bob Ezrin
Oljemåleri

Oljemåleri er ein måleteknikk der ein bruker olje som bindemiddel mellom pigmenta. Den vanlegaste olja brukt til å laga målinga er linolje, medan ein bruker terpentin eller liknande til å tynna henne. Ein kan måla på ulike underlag, som lerret, tre, kartong eller papir. Det ferdige måleriet blir beskytta av ein ferniss av harpiks.

Oljemåleri er har særleg hatt ein framtredande plass i vestleg biletkunst frå 1400-talet. Overgangen byrja med tidleg nederlandsk måleri, og  i løpet av renessansen fortrengde oljemåling nesten heilt eggtempera i store delar av Europa. Opphavleg framstilte ein målinga for hand, ved å blanda pulver av naturlege pigment og olje. Frå 1850-talet av blei det også laga syntetiske pigment, og målinga blei også selt i tuber.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

oljemaleri i Store norske leksikon. 

Denne artikkelen bygger på «Oil painting» frå ,  den 23. oktober 2012.  
 

Målarkunst