alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nahalal

Nahalal (hebraisk נַהֲלָל), er ein moshav nord i Israel.

Namnet kjem frå ein bibelsk landsby som høyrte til Sebulonstammen (Josva 19:15). Han ligg i Jezreeldalen regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 907.

Han vart grunnla i 1921 og var den første moshav shitufi, men statusen vart endra til moshav ovdim i 1992.

Historie
Den moderne moshaven vart forma av Richard Kauffmann og vart grunnlagd i 1921. Grunnleggjarane immigrerte til Palestinamandatet frå Aust-Europa i det som er kjend som den andre og den tredje Aliyah mellom 1904 og 1914 (på slutten av det osmanske styre). Somme hadde vore medlemmar i den første kibbutzen, Degania. Etter å ha arbeidd i gardssamfunna i eit tiår, ønskte dei å opprette ein fellesgard som minna om ein kibbutz, men der familiane budde kvar for seg (kibbutzar hadde fellesmåltid og barna sov i eigne hus).

Moshaven vart grunnlagd den 11. september 1921 på eit landområde som vart til dei av Jewish National Fund.

Dei små bekkane i området skapte myrer som trekt til seg mygg som spreidde malaria. Dei høyrte på åtvaringane til ekspertar blant dei, som dr. Hillel Yaffe, ein ekspert på kampen mot malari, og dei slo seg for ei stund ned på ein ås i nærleiken, nær den arabiske landsbyen Ma'lul. Seinare kom grunnleggjarane ned frå åsen og delte landet seg i mellom.

Den 22. desember 1932 vart eit medlem i moshaven og sonen hans drepen då ei bombe vart kasta inn i heimen deira.

Planløysinga til landsbyen i Nahalal, utforma av arkitekten Richard Kauffmann, danna mønsteret for mange moshavenim som vart oppretta før 1948. Løysinga baserte seg på konsentriske sirklar, med fellesbygningane (skule, administrasjon, kultur, butikkar og lager) i midten, heimane i den inste sirkelen, gardsbygningane i den neste, og utafor der hagar, marker og åkrar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nahalal» frå ,  den 27. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Degania & Nahalal UNESCO

Europeisk diaspora i Israel
Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1921
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
1921 i Israel
Sde Ya'akov

Sde Ya'akov (hebraisk skrift שְׂדֵה יַעֲקֹב, tyder 'Ya'akov-sletta') er ein religiøs moshav nord i Israel. Han ligg nær Kiryat Tiv'on og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 921.

Landsbyen vart grunnlagd i 1927 og vart kalla opp etter Yitzchak Yaacov Reines, som grunnla Mizrachi. Han var den første busetjingar som vart grunnlagd av Hapoel HaMizrachi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sde Ya'akov» frå ,  den 27. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1927
1927 i Palestina
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Tel Adashim

Tel Adashim (hebraisk תֵּל עֲדָשִׁים, tyder Linseåsen) er ein moshav nord i Israel. Han ligg mellom Nasaret og Afula og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 2006, hadde han eit folketal på 744.

Busetjinga av området byrja i 1913 då Hashomer grunnla Tel Adash, ei busetjing som skulle forsvare oljerøyrleidninga frå Irak til Haifa, men i 1918 var det berre to familiar att. I 1923 vart det grunnlagd ein moshav på staden som fekk namnet Tel Adashim.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tel Adashim» frå ,  den 27. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Moshavar
Busetnader grunnlagde i 1923
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
1923 i Israel
Manshiya Zabda

Manshiya Zabda (arabisk منشية الزبدة; hebraisk מנשייה זבדה), òg kalla Manshiyet Zabda er ein arabisk landsby nord i Israel. Han ligg nord for Ramat Yishai og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 979.

Landsbyen vart grunnlagd i 1945 av søner av familiar frå Ilut. Etter kvart kom et til beduinar og muslimar frå Galilea. Landsbyen vart anerkjent av styresmaktene i 1979.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Manshiya Zabda» frå ,  den 27. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1945
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Suweid Hamira

Suweid Hamira (arabisk سواعد حميرة; hebraisk סוויעד חמירה) er ein beduinlandsby nord i Israel. Han ligg nær Shefa-'Amr og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune.

Landsbyen vart anerkjend av staten i 1996.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Suweid Hamira» frå ,  den 27. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Arabiske landsbyar i Israel
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Bregma

Bregma er det anatomiske punktet på skalletaket der koronarsaumen blir kryssa vinkelrett av pilsaumen. Ordet bregma kjem frå gresk og tydar «på toppen av hovudet».

Struktur

Plassering 
Bregma ligg ved kryssinga mellom koronarsaumen og pilsaumen i den midtre delen av skalletaket. Den dannar punktet der pannebeinet møter issebeina.

Utvikling 
Bregma er kjent som den pannefontanellen i spedbarnsalderen. Fontanellen er membranøs og lukkar seg i laupet av dei første 36 månadane av livet.

Klinisk relevans 
I den medfødde lidinga cleidokranial dysplasi, lukkar ikkje pannefontanellen seg for å forme bregma.

Bregma blir ofte bruka som eit antropometrisk målepunkt ved stereotaktisk kirurgi i hjernen.

Ved undersøking av nyfødde og spedbarn er det vanleg å palpere pannefontanellen. Eit søkk i fontanellen tydar på dehydrering, medan ein spent eller bulande fontanell tydar på auka hjernetrykk.

Fleire bilete

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bregma» frå ,  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

Menneskeanatomi
Hovudskallen
Lambda i anatomi

Lambda er det anatomiske punktet på skalletaket der lambdasaumen blir kryssa vinkelrett av pilsaumen. Hjå fosteret er denne delen av skallen membranøs, og blir kalla den bakhovudfontanellen.

Namnet kjem av den greske bokstaven lambda, som i minuskelform liknar på krysset som blir danna av saumene.

Fleire bilete

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lambda (anatomy)» frå ,  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

Menneskeanatomi
Hovudskallen
Glabella

Glabella er den hårlause huda mellom augebryna og over nasa. Det kan òg vise til den underliggande knokkelen, som er noko nedtrykt, og som tiltrer ved dei to augebrynsbogane. Det er eit cefalometrisk kjennemerke som ligg rett over naserota. Glabella kjem av det latinske ordet glabellus, som tydar «glatt».

Huda i glabella kan brukast for å måle hudturgor hjå pasientar med mistenkt dehydrering ved å klype huda mellom fingrane og løfte den varsamt vekk frå skallen. Huda hjå dehydrerte pasientar plar å stå ved lag når ein slepp, i staden for å trekke seg tilbake til normal form.

Sjå òg 
 glabellarefleks

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Glabella» frå ,  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

Knoklar i hovud og hals
Andletstrekk
Naserot

Naserota (av latin nasion) er skjeringspunktet mellom pannebeinet og dei to nasebeina i hovudskallen. Den visar seg på den synlege delen av andletet som eit søkk over augene, rett ovanfor naseryggen. Det er eit cefalometrisk kjennemerke som ligg rett under glabella.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nasion» frå ,  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 

Menneskeanatomi
Andletstrekk
Didrik Tønseth

Didrik Tønseth () er ein norsk langrennsløpar som har vunne to VM-gull i 4 x 10 km stafett og eitt i same øvinga under Vinter-OL 2018. Han er medlem av Byåsen Idrettslag i Trondheim.

Aktiv
Tønseth var i 2010 med på det norske firemannslaget som vann stafetten under junior-VM i austerrikske Hinterarzten. I verdscupen markerte han seg fyrste gongen i franske La Clusaz ei helg i januar 2013, fyrst med ein fjerdeplass i den individuelle tevlinga, dagen etter imponerte han med ein framifrå etappe for det norske laget som vann stafettevlinga over 4 x 10 km. Han fekk sin fyrste individuelle pallplass i verdscupen då han 7. desember 2013 på Lillehammer vart nummer tre på 15 km. Vel eit år seinare, midt i desember 2014, kunne han klive opp på andreplassen etter 15 km i Davos, einast landsmannen Martin Sundby gjekk fortare.

Vinteren 2013 fekk Tønseth sølvmedaljen på 30 km under NM i Stokke i Vestfold, to år seinare tok han bronsemedaljen på same distansen då NM fann stad på Røros.

Tønseth var med i OL-troppen til Sotsji i 2014, utan å få gå eit renn. Under Ski-VM 2015 i Falun kom han i mål til fjerdeplass på 30 km og vart dermed beste nordmann. Seinare i meisterskapen gjekk han andreetappen for Noregs vinnarlag i 4 x 10 km stafett. Dei andre på laget var Niklas Dyrhaug, Anders Gløersen og ankermannen Petter Northug.

I 2017 vart Tønseth nummer fem på 15 km klassisk og nummer seks på 30 km då Ski-VM 2017 fann stad i Lahti. Sidan i meisterskapen gjekk han den fyrste etappen for Noreg i 4 x 10 km stafett, ei tevling som enda med norsk siger framom Russland, dei andre på laget var Niklas Dyrhaug, Martin Sundby og Finn Hågen Krogh.

Også under dei olympiske vinterleikane 2018 fekk Tønseth gå opningsetappen for Noreg på stafetten. Her veksla han 18 sekundar bak teten, noko som vart til 32 sekundar etter Sundby gjekk ein svak andreetappe. Gode etappeløp av Simen Krüger og Johannes Klæbo syrgde likevel for norsk triumf.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Didrik Tönseth» frå ,  den 28. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Olympiske meistrar for Noreg
Folk frå Trondheim
Niklas Dyrhaug

Niklas Dyrhaug () er ein norsk langrennsløpar frå Tydal som vann VM-gull i 4 x 10 km stafett under Ski-VM 2015. Han er medlem av Tydal Idrettslag.

Aktiv
Dyrhaug debuterte i verdscupen i langrenn på Beitostølen 21. november 2009. Han oppnådde si fyrste inndividuelle pallplassering i verdscupen då han vart nummer tre i verdscupfinalen 2012, ei tevling som inkluderte fire renn, og som vart arrangert i Stockholm og Falun frå 14. til 18. mars 2012. Tidlegare i same sesongen var han med på Noregs vinnarlag i 4 x 10 km stafett i eit verdscuprenn i Nove Mesto i Tsjekkia.

Sesongen 2015 tok Dyrhaug si fyrste NM-medalje då han vart nummer to på 30 km, bak Petter Northug, under NM på Røros. Under Ski-VM 2015 i Falun gjekk han fyrste etappe for Noregs lag som vart verdsmeistrar i 4 x 10 km stafett. Med seg på laget hadde han Didrik Tønseth, Anders Gløersen og ankermann Petter Northug.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Niklas Dyrhaug» frå ,  den 28. februar 2015.  
 

Norske langrennsløparar
Deltakarar under Ski-VM 2015
Folk frå Tydal
Ayrshirefe

Ayrshirefe er ein kurase som stammar frå Ayrshire-distriktet i Skottland. Dei er kjend for gode mjølkeeigenskapar, samstundes som dei er hardføre. Rasen var tradisjonelt kjent som dunlopfe eller cunninghamfe. Han er blitt eksportert til alle delar av verda, mellom desse Noreg.
Ayrshirefe er brukt til å avla fram fleire moderne rasar, mellom anna norsk raudt fe.

Dyra er raude og kvite på farge. Gjennomsnittsvekta er mellom 450 til 600 kilo. Dei kalvar lett og er langlivde.

Ayrshirefe i alsarbeid og eksport
Ein har fleire gonger teke inn ayrshirefe i storfeal i andre land. Dyra blei gjerne sende med skip frå Cunninghamhead i Ayrshire, og var kjende som dunlopfe eller cunninghamfe. I dag finst ayrshirefe eller avleidde rasar over store delar av verda, mellom anna i sørlege Afrika, i Australia og på New Zealand. Det finst også ein del kyr i tropane, som på Sri Lanka og i Malaysia.

Norsk raudt fe oppstod på grunnlag av kryssing mellom lokale dyr og importerte ayrshirekyr. Dei tidligare rasane raudt trønderfe og målselvfe var også utvikla på grunnlag av importerte ayrshiredyr. 
Også finsk ayrshire og svensk röd och vit boskap stammar frå ayrshirefe.

Bilete

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Ayrshirefe» frå , og «Ayrshire» frå  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 Ayrshirefe i Storbritannia og Irland
 Ayrshirefe i USA

Britiske husdyr
Skotsk jordbruk
Dyr i Skottland
Storferasar
Hunter S. Thompson

Hunter Stockton Thompson () var ein USA-amerikansk journalist og forfattar.

Thompson vart kjend for sin fargerike forteljarstil, særleg brukt i Fear and Loathing in Las Vegas, ein serie reportasjar som viska ut skilja mellom forfattar og subjekt, fakta og fiksjon. Boka kom ut i 1971. Stilen vart kjend som gonzo-journalistikk.

Thompson tok sitt eige liv i heimen i Woody Creek i delstaten Colorado, 67 år gammal. 

Fear and Loathing in Las Vegas er filmatisert to gongar. Fyrst av Terry Gilliam i ein film frå 1998, og sidan i 2011 som Rum Diary. Johnny Depp har hovudroller  i begge produksjonane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hunter S. Thompson» frå ,  den 28. februar 2015.  
 

USA-amerikanske forfattarar
USA-amerikanske journalistar
Folk frå Kentucky
Finsk ayrshire

Finsk ayrshire er den mest utbreidde storferasen i Finland (74 %). Han stammar frå skotsk ayrshirefe.
Finsk ayrshire er oftast horna og raud-brune, med roleg lynne. Gjennomsnittleg årsavdrått er på 7400 kg, med 4,36 % feitt og 3,36 % protein. Gjennomsnittleg levandevekt er på 540 kg for vaksne kyr.

Rasen kjem frå rundt 1 600 ayrshirefe som blei importerte frå Skottland og Sverige i tida 1847-1923. Finsk ayrshire er saman med svensk röd och vit boskap (SRB) og ulike norske kurasar opphavet til norsk raudt fe, som er den dominerande rasen i Noreg. Det vert enno importert sæd frå finsk ayrshire til bruk i norsk raudt fe. I 2008 var éin okse av finsk ayrshire brukt som såkalla oksefar i norsk raudt fe.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Finsk ayrshire» frå ,  den 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 FABA 
 N-EURO-CAD 
 NordGen 
 Geno
 Finsk ayrshire-samskipnad

Finske husdyr
Storferasar
Pinje

Pinje (Pinus pinea) er eit bartre i furufamilien. Det veks vilt i dei vestlige delane av middelhavsområdet. Pinje er særleg utbreidd i Spania og Italia, der det finst store pinjeskogar. Treet finst også planta i alle middelhavslanda. 

Fullvaksen pinje har ein høg, greinlaus stamme og ei karakteristisk paraplyforma krone. Treet har store konglar med 2 cm lange, litt kantete frø som har beinhardt, raudaktig skal. Dei kan etast som pinjekjernar.

Kjelder

«Pinje» (30. desember 2014), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 28. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Furufamilien
Plantar i middelhavsområdet
Plantar i Italia
Plantar i Spania
Early Orbison

Early Orbison er eit album spelt inn av Roy Orbison for Monument Records i studioet deira Hendersonville i Tennessee og gjeve ut i 1964. Det er i røynda ei samling av songar frå dei to første albuma hans for Monument, men har med «Pretty One» som var B-sida til den andre singelen til Orbison for Monument, «Uptown». Den andre songen av interesse på albumet er «Come Back to Me My Love» som Fred Foster, eigaren av Monument Records og produsent for alle dei tidlege hittane til Orbison, sa var songen som inspirerte til arrangementet av den seinare hitsingelen «Only the Lonely».

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Early Orbison» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Fred Foster
Roy Orbison-album
Samlealbum frå 1964
Monument Records-album
Orbisongs

Orbisongs er eit studioalbum av Roy Orbison, gjeve ut i 1965. Det var det siste albumet han spelte inn for Monument Records før han signerte for MGM. Albumet vart gjeve ut etter at Orbison hadde gjeve ut There Is Only One Roy Orbison for MGM.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Orbisongs» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1965
Album produserte av Fred Foster
Monument Records-album
Engelskspråklege album
Lambdasaum

Lambdasaumen (av latin sutura lambdoidea) eller bakhovudsaumen er ein tjukk og fibrøs skallesaum i den bakre delen av hovudskallen som koplar issebeina til bakhovudbeinet. Leddet er samansett av bindevev, og er kontinuerleg med sutura occipitomastoidea.

Namnet kjem av at den liknar på den greske bokstaven lambda.

Klinisk relevans 
Ved fødsel er knoklane i hovudskallen fråskilde. Av og til kan dei vekse saman for tidleg, ein tilstand kjend som kraniosynostose, som kan føra til skallemisdanningar. Ved prematur forbeining av lambdasaumen vil skallen framstå som vridd og asymmetrisk, ein tilstand kjend som plagiocefali. Merk at plagiocefali skildrar forma («skeivt hovude»), medan kraniosynostose skildrar tilstanden.

Lambdasamen artikulerar med bakhovudbeinet og issebeina.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lambdoid suture» frå ,  den 28. februar 2015.

Referansar 
 "Sagittal suture." Stedman's Medical Dictionary, 27th ed. (2000).
 Moore, Keith L., and T.V.N. Persaud. The Developing Human: Clinically Oriented Embryology, 7th ed. (2003).

Bakgrunnsstoff 

Skallesaumar
Hovud og hals
Ledd i hovud og hals
Hovudskallen
Koronarsaum

Koronarsaumen (av latin sutura coronalis) eller kronesaumen er ein tjukk og fibrøs skallesaum som skil pannebeinet frå issebeina i hovudskallen. Leddet er samansett av bindevev, og ved fødsel er knoklane fråskilde. Saumen utviklar seg frå paraksial mesoderm.

Klinisk relevans 
Ved fødsel er knoklane i hovudskallen fråskilde. Av og til kan dei vekse saman for tidleg, ein tilstand kjend som kraniosynostose, som kan føra til skallemisdanningar. Ved prematur forbeining av koronarsaumen vil skallen framstå som vridd og asymmetrisk. Det finst to moglege misdanningar som skuldast prematur lukking av koronarsaumen:
 ein høg, tårnliknande skalle kjend som oksycefali
 ein vridd og asymmetrisk skalle kjend som plagiocefali

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Coronal suture» frå ,  den 28. februar 2015.

Referansar 
 "Sagittal suture." Stedman's Medical Dictionary, 27th ed. (2000).
 Moore, Keith L., and T.V.N. Persaud. The Developing Human: Clinically Oriented Embryology, 7th ed. (2003).

Bakgrunnsstoff 

Skallesaumar
Hovud og hals
Ledd i hovud og hals
Hovudskallen
Pilsaum

Pilsaumen (av latin sutura sagittalis) eller sagittalsuturen er ein tjukk og fibrøs skallesaum mellom dei to issebeina i hovudskallen. Namnet kjem av det latinske ordet sagitta, som tydar «pil». Dette kjem av at pilsaumen har eit hakk i bakenden, i likskap med ei pil, som blir danna av lambdasaumen. Pilsaumen er òg kjend som sutura interparietalis.

I rettsmedisinsk antropologi blir pilsaumen bruka for å datere skjelettrestar av menneske. Saumen byrjar å lukke seg i ein alder av 29, ein prosess som startar bak ved lambdasaumen og som gradvis jobbar seg framover mot koronarsaumen. Ved ein alder av 35 er saumen vanlegvis heilt lukka. Dette tydar at ein enkelt kan avgjere om eit menneske er yngre enn 29 år ved å studere pilsaumen. Likeleis kan ein fastslå om personen var eldre enn 35 år.

Det finst to anatomiske kjennemerke på pilsaumen, kjend som bregma og vertex. Bregma blir danna av kryssinga mellom pilsaumen og koronarsaumen. Vertex er det høgaste punktet på hovudskallen, og ligg ofte nær midtpunktet på pilsaumen.

Ved fødsel er knoklane i hovudskallen fråskilde. Av og til kan dei vekse saman for tidleg, ein tilstand kjend som kraniosynostose, som kan føra til skallemisdanningar. Viss pilsaumen lukkar seg for tidleg vil det føre til at skallen blir lang, smal og kileforma, ein tilstand kjend som scafocefali.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sagittal suture» frå ,  den 28. februar 2015.

Referansar 
"Sagittal suture ", Stedman's Medical Dictionary, 27th ed. (2000).
Moore, Keith L., and T.V.N. Persaud. The Developing Human: Clinically Oriented Embryology, 7th ed. (2003).

Bakgrunnsstoff 

Skallesaumar
Hovud og hals
Ledd i hovud og hals
Hovudskallen
Let the Good Times Roll

«Let the Good Times Roll» er ein song som vart spelt inn av Shirley and Lee i 1956.  Songen vart skriven av duoen Shirley Goodman (seinare Shirley Pixley) og Leonard Lee, og 8. september 1956 hadde han klartra til 20. plassen på den amerikanske singellista. 

Songen har ein sterk, jamn rytme, spelt av trommeslagaren Earl Palmer. Songen var med på samlealbumet The Big 16 Golden Oldies gjeven ut av Scepter Records i 1964. Han vart òg nytta i filmen Stand By Me.

Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar som Sonny & Cher, Bunny Sigler, The Righteous Brothers, Delbert McClinton, Barbra Streisand, The Searchers, Whiskey Howl, Joe Strummer, Harry Nilsson, Roy Orbison, Conway Twitty, Slade, Freddy Fender, Buckwheat Zydeco, The Animals, Fishbone, The Kingsmen, The Sonics og George Clinton med Red Hot Chili Peppers og Kim Manning.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let the Good Times Roll» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1956
Singlar frå 1956
Shirley and Lee-songar
Rhythm and blues-songar
Aladdin Records-singlar
Barbra Streisand-songar
Sonny & Cher-songar
The Righteous Brothers-songar
The Searchers-songar
Harry Nilsson-songar
Roy Orbison-songar
Conway Twitty-songar
Slade-songar
Freddy Fender-songar
The Animals-songar
The Kingsmen-songar
The Sonics-songar
George Clinton-songar
Eva Cassidy-songar
There Is Only One Roy Orbison

There Is Only One Roy Orbison er det første albumet Roy Orbison spelte inn for MGM Records, gjeve ut i juli 1965. Det inneheld studioversjonen hans av «Claudette», ein song han skreiv som vart ein hit for The Everly Brothers i 1958. Songen var kalla opp etter kona, men ironisk nok, då han spelte inn songen i 1965 hadde dei skilt seg. Dei kom saman att i 1966, før ho omkom i ei motorsykkelulukke. 

Singelen «Ride Away» vart gjeven ut frå albumet og nådde 25. plassen på den amerikanske singellista, 12. plassen i Australia og 34. plassen i Storbritannia.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «There Is Only One Roy Orbison» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1965
MGM Records-album
Engelskspråklege album
The Orbison Way

The Orbison Way er eit studioalbum av Roy Orbison for MGM Records, gjeve ut i januar 1966. Det vart gjeve ut to singlar frå albumet: «Crawling Back» og «Breakin' Up is Breakin' my Heart», som begge gjekk inn på singellistene i England, USA og Australia. 

Orbison arbeider både med orkester og eit band. Bandet vart det nye bandet hans og kalla seg Candy Men. 

Allmusic meinte at albumet hadde fått meir respekt om det kom ut i 1963 eller 1964, men at popmusikken i 1966 var komen så pass langt at albumet verka noko utdatert, særleg utan ein hitsingel.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Orbison Way» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1966
MGM Records-album
Engelskspråklege album
The Classic Roy Orbison

The Classic Roy Orbison er eit studioalbum av Roy Orbison for MGM Records, gjeve ut i juli 1966. Singelen frå albumet, «Twinkle Toes», vart den siste singelen i karrieren hans som nådde topp 40 i USA, med ein 39. plass. Singelen nådde òg 24. plassen i Australia og 29. plassen i Storbritannia.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Classic Roy Orbison» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1966
MGM Records-album
Engelskspråklege album
Roy Orbison Sings Don Gibson

Roy Orbison Sings Don Gibson er eit studioalbum av Roy Orbison for MGM Records. Det kom ut i januar 1967 og inneheld songar skrivne av countrysongaren Don Gibson som, som Orbison, ofte skreiv om einsemd og kjærleikssorg. Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «Too Soon to Know», og denne vart ein stor hit i Storbritannia med ein tredjeplass på singellista der, og 27. plassen i Australia.

Albumet vart kalla Sweet Dreams i Afrika.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roy Orbison Sings Don Gibson» frå ,  den 28. februar 2015.  
 

Roy Orbison-album
Musikkalbum frå 1967
Hyllestalbum
Album produserte av Wesley Rose
MGM Records-album
Engelskspråklege album
Blue Blue Day

«Blue Blue Day» er ein song frå 1958 av Don Gibson.  «Blue Blue Day» låg to veker på førsteplassen på Country & Western Best Seller-lista i USA og låg i alt seks månader inne på denne lista.  Songen vart òg den andre av fire singlar Gibson fekk inn på topp 40 på poplista med ein tjuandeplass.

Ein versjon av The Kendalls nåde 60. plassen på Billboard Hot Country Singles-lista i 1989.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Blue Blue Day» frå ,  den 28. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1958
Singlar frå 1958
Singlar frå 1989
Don Gibson-songar
Songar skrivne av Don Gibson
Roy Orbison-songar
The Kendalls-songar
RCA Records-singlar