alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Írthes av Sákis Rouvás

Írthes (gresk Ηρθες, gresk for Du ankom), nytugjeve som This Is Our Night (engelsk for Dette er vår natt), er det tolvte studioalbumet til den greske songaren Sákis Rouvás. Albumet var gjeven ut 3. desember 2008 av Minos EMI og var hans fyrste nye album sidan 2006. Dimítris Kontópoulos har komponert alle dei ti songane på albumet. Tittelsporet på albumet, «Írthes», var skriven som ein dedikasjon til Rouvás sin nyfødde jente. Hovudsponsoren til albumet er Trident og Vodafone Hellas.

I april vart det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2009 i Moskva i Russland, «This Is Our Night» av Sákis Rouvás, og to andre songar han framførte i den greske uttakinga til Eurovision Song Contest, «Out of Control» og «Right on Time», teken med på albumet. Det vart teken med både ein gresk og ein engelsk versjon av dei to sistnemnde songane. Den nye albumversjonen fekk namnet This Is Our Night. Albumet var rangert som det fjerde beste greske albumet i 2009 av avisa Ethnos.

Sporliste

Utgjeving

Utgjevingshistorie

Prisar og nominasjonar

Eurovision Song Contest

MAD Video Music Awards

Status Men of the Year Awards

Tashir Armenian Music Awards

Fotnotar

Musikkalbum frå 2008
Musikkalbum frå 2009
Engelskspråklege album
Greskspråklege album
Fleirspråklege album
Sákis Rouvás-album
Nummer-ein-album på Kypros
Run Through the Jungle

«Run Through the Jungle» er ein song frå 1970 av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Songen vart skriven av frontmannen John Fogerty og gjeven ut på albumet deira Cosmo's Factory i 1970.

Historie
Tittelen på songen, teksten og at han kom ut i 1970, i tillegg til at Creedence hadde songar som antikrigssongen «Fortunate Son», har fått mange til å meine at songen omhandlar Vietnamkrigen. I følgje Fogerty sjølv stemmer ikkje dette. I eit intervju i 1993 med Los Angeles Times sa han  

Songen opnar og avsluttar med jungellydar, skapt av bassisten Stu Cook ved hjelp av «gitar og piano spelt av baklengs». Dleen på munnspel vart spelt av John Fogerty. Songen var òg favoritt CCR-songen til Tom Fogerty: «Favorittsongen min med Creedence var 'Run Through the Jungle'... Det er som ein liten film med alle lydeffektane. Han skiftar aldri tone, men held interessa di heile vegen. Det er som ein musikalsk draum. Han endrar ikkje tone, men gjev deg ein illusjon om dette.»

Songen vart gjeve ut på singel i lag med «Up Around the Bend» og kom ut i april 1970. Singelen nådde fjerdeplassen på poplista i USA (den sjette singelen til bandet som nådde Topp 10) og selde etter kvart til gullplate for meir enn ein million selde eksemplar.

Songen har vorte spelt inn av The Gun Club, Bruce Springsteen, Georgia Satellites, 8 Eyed Spy, Killdozer, Link Wray, The Cramps og Los Lobos.

Kontrovers
Songen var sidan ein del av ein kontrovers då Saul Zaentz, sjef for plateselskapet til CCR, Fantasy Records, som eigde rettane til musikken til Creedence Clearwater Revival, saksøkte John Fogerty fordi han meinte Fogerty-songen «The Old Man Down the Road» frå 1984 likna for mykje på «Run Through the Jungle». Zaentz vann fram med nokre av klagane sine mot Fogerty, men tapte saka om rettane. Dommaren meinte at ein artist ikkje kan plagiere seg sjølv. Etter å ha vunne saka saksøkte Fogerty Zaentz for kostnadane han hadde hatt med forsvare seg i retten. Fogerty vann denne saka.

I andre media
«Run Through the Jungle» er nytta i følgjande filmar: Rude Awakening (1989), Air America (1990), Rudy (1993), Forrest Gump (1994) The Big Lebowski (1998), Radiofreccia (1998), Tropic Thunder (2008) og TV-filmen To Heal a Nation. Han er òg nytta i fjernsynsseriane Supernatural, Entourage og Skins (2010).

Songen er spelbar i videospelserien Rock Band.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Run Through the Jungle» frå ,  den 17. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Creedence Clearwater Revival-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Songar skrivne av John Fogerty
Songar produserte av John Fogerty
Fantasy Records-singlar
Up Around the Bend

«Up Around the Bend» er ein song spelt inn av det amerikanske bandet Creedence Clearwater Revival, og skriven av frontmannen John Fogerty. Songen vart skriven og spelt inn berre få dagar før den europeiske turneen deira i april 1970 og vart gjeven ut på albumet Cosmo's Factory.

Songen opnar med eit markant gitarriff spelt av John Fogerty. Teksten omhandlar ei samling «up around the bend» (rundt svingen) på ein hovudveg og inviterer lyttaren om å bli med. 

Han vart gjeven ut som singel i lag med «Run Through the Jungle» og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 våren 1970. Han selde til gullplate for salstal over ein million. Han vart òg ein stor hit i Storbritannia, der han nådde tredjeplassen på UK Singles Chart. I Noreg låg songen på VG-lista i 13 veker og nådde andreplassen som høgaste plassering. 

Songen er blitt spelt inn av andre artistar som Elton John, tidleg i karrieren hans og det finske rockebandet Hanoi Rocks, som spelte han i 1984 på albumet Two Steps from the Move.

I media
«Up Around the Bend» er blitt nytta i følgjande filmar: Eau froide, L' (1994), Michael  (1996), Remember the Titans (2000), Invincible (2006), The Hoax (2007) og Red Dawn (2012). Han vart òg nytta i miniserien From the Earth to the Moon (1998) og i ein episode av My Name Is Earl (2008).

Songen er nytta i Kurt Cobain-dokumentaren Kurt Cobain About a Son og finst på filmmusikkalbumet til dokumentaren. 

Songen er spelbar i videospela Guitar Hero World Tour og Rock Band-serien.

Salslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Up Around the Bend» frå ,  den 17. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Creedence Clearwater Revival-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Songar skrivne av John Fogerty
Songar produserte av John Fogerty
Nummer-ein-singlar i Australia
Nummer-ein-singlar i Canada
Hanoi Rocks-songar
Singlar frå 1984
CBS Records-singlar
Columbia Records-singlar
Fantasy Records-singlar
Relativity Records-singlar
Songar produserte av Bob Ezrin
My Baby Left Me

«My Baby Left Me» er ein rhythm and blues-song skriven av bluesartisten Arthur Crudup seint i 1940-åra. 

Han vart kjend då Elvis Presley spelte inn songen og gav han ut som b-sida til singelen hans «I Want You, I Need You, I Love You» i 1956. Han vart òg spelt inn av Wanda Jackson, Creedence Clearwater Revival i 1970 for albumet Cosmo's Factory og av John Lennon (feilaktig kalla «Since My Baby Left Me»), spelt inn under Rock 'n' Roll-innspelinga i 1973, men først gjeve ut etter han døydde på Menlove Ave. i 1986. 

Ein singel av Dave Berry and the Cruisers nådde 37. plass på singellista i Storbritannia i 1964. Elton John spelte ein bit av «My Baby Left Me» som ein del av ein medley (i lag med eit bit av the Beatles sin «Get Back») under ei konsertframføring av «Burn Down the Mission»" på konsertalbumet 11-17-70.

Slade-versjonen 

«My Baby Left Me» vart spelt inn av rockebandet Slade og gjeve ut som singel i 1977 som ei hyllest til Elvis Presley, som døydde i august det året. Singelen låg fire veker inne på UK Singles Chart og nådde 32. plassen. Han vart den siste singelen til Slade inne på lista, før 1980. 

Slade-versjonen av «My Baby Left Me» vart blanda med ein annan Crudup-song kalla «That's All Right».

Lister

Medverkande 
Noddy Holder – solovokal, gitar
Jim Lea – bassgitar, synthesizer, sologitar, korvokal
Don Powell – trommer
Chas Chandler – Produsent på «My Baby Left Me/That's Alright Mama»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «My Baby Left Me» frå ,  den 17. august 2013.  
 

Songar frå 1950
Elvis Presley-songar
Bluessongar
Singlar frå 1977
Slade-songar
Creedence Clearwater Revival-songar
John Lennon-songar
Songar produserte av Chas Chandler
Who'll Stop the Rain

«Who'll Stop the Rain» er ein song av John Fogerty og spelt inn av Creedence Clearwater Revival i 1970 for albumet Cosmo's Factory. I lag med «Travelin' Band» vart songen gjeve ut som singel og nådde andreplassen på Billboard Pop Singles-lista. I 2004 og 2012 vart songen rangert på 188. plass på lista deira over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Historie

Tekstmessig er «Who'll Stop the Rain» delt inn i tre vers med eit vers i fortida, eit i nyleg fortid og eit i notida. Alle versa gjev ei kjensle av at noko ikkje er som det skal vere, men seier ikkje kva, berre at problema må handsamast av dei som ønskjer å fikse dei. 

Musikalsk står songen i kontrast til den 50-talsrock-inspirerte «Travelin' Band» og har ei meir akustisk folkrock kjensle. Som mange folkrocksongar starta han med eit akustisk gitarriff, men akkompagnementet gjennom songen har meir ein roots-rock-stil enn det ein høyrer på meir vanlege folkrocksongar. Sidan songen kom i 1970 og den noko truande kjensla i songen, er det mange som har rekna «Who'll Stop the Rain» som ein protest mot Vietnamkrigen. John Fogerty sa om songen i Rolling Stone

Andre versjonar
Songen vart mykje spelt av Bruce Springsteen på konsertturneen hans i 2003. Springsteen og E Street Band opna med «Who'll Stop the Rain» kvar gong det regna.

Då Creedence Clearwater Revival vart innlemma i Rock & Roll Hall of Fame i 1993 spelte Springsteen songen i lag med John Fogerty. Songen er òg spelt av Rudy Rotta, Rod Stewart, Rise Against, Courtney Jaye, The Ventures, Vince Neil og finst på konsertalbumet til John Fogerty frå 1998, Premonition. The Stereophonics har ?og spelt inn songen. 

I 2013 spelte Fogerty inn songen for albumet Wrote a Song For Everyone i ein duett med Bob Seger.

Salslister og trofé

Vekeslister

Salstrofé og salstal

I andre media
Songen er spelbar i videospelserien Rock Band.

I 1978 vart songen nytta i filmen Who'll Stop the Rain. I filmen spelar Nick Nolte ein Vietnam-veteran. Han skulle opphavleg heite Dog Soldiers etter boka han er basert på, men då produsentane fekk rettane til songen, endra dei tittelen. Songen finst òg i filmen Powwow Highway frå 1989. Både originalen og ein langsamare versjon av Courtney Jaye finst i filmen December Boys. Eit klipp av songen finst i filmen The War.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Who'll Stop the Rain (song)» frå ,  den 17. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1970
Creedence Clearwater Revival-songar
Songar skrivne av John Fogerty
Fantasy Records-singlar
Songar produserte av John Fogerty
Bruce Springsteen-songar
Rod Stewart-songar
Garth Brooks-songar
 188
Songar om vêr
Songar om depresjon
I Heard It Through the Grapevine

«I Heard It Through the Grapevine» er ein song skriven av Norman Whitfield og Barrett Strong for Motown Records i 1966, og gjort kjend av Marvin Gaye som gav han ut på singel i oktober 1968 på Motown sin Tamla-etikett.

Han vart opphavleg spelt inn av Smokey Robinson & the Miracles i 1966, ein versjon som vart avslått av Motown-eigaren Berry Gordy, som bad  Whitfield og Strong om å gjere han mektigare. Etter innspeling av songen med Marvin Gaye i 1967, som Gordy òg avslo, produserte Whitfield ein versjon med Gladys Knight & the Pips, som Gordy gjekk med på å gje ut som singel i september 1967, og som gjekk til andreplass på Billboard-lista. Marvin Gaye-versjonen kom ut på albumet hans In the Groove i 1968, der han vart lagt merke til av radiostasjonar. Dette gjorde at Gordy gjekk med på å gje ut songen på singel i oktober 1968. Han gjekk til topps på Billboard-lista og vart liggande der i sju veker frå desember 1968 til januar 1969 og vart den største hitten til Motown på den tida.

Gaye-innspelinga har sidan vorte ein soul-klassikar og i 2004 vart han plasert på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Han vart òg innlemma i Grammy Hall of Fame.

I tillegg til at han vart spelt inn av fleire andre Motown-artistar, er songen spelt inn av mange andre musikarar, som Creedence Clearwater Revival, som lagde ein elleve minuttar lang versjon for Cosmo's Factory i 1970.

Lovord
Gaye-innspelinga har vorte ein soul-klassikar. I 2004 vart han plassert på 80. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. I ei ny liste publisert i 2011 vart songen flytta ned til 81. plass.

Til minne om 50-årsjubieleet for Billboard Hot 100 i juni 2008 vart Marvin Gaye-versjonen rangert på 65. plass på ei liste over tidenes beste songar. Han vart òg innlemma i Grammy Hall of Fame.

Lister

Marvin Gaye-versjonen

Creedence Clearwater Revival-versjonen

Soultans-versjonen

Kjelder

 John Covach, Mark Spicer, Sounding Out Pop: Analytical Essays in Popular Music,  2010, University of Michigan Press
 Bill Dahl, Motown: The Golden Years, 2011, Krause Publications
 David N. Howard, Sonic Alchemy: Visionary Music Produsentar and Their Maverick Recordings, 2004, Hal Leonard Corporation
 Gerald Posner, Motown : Music, Money, Sex, and Power, 2002, New York: Random House, ISBN 0-375-50062-6

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Singlar frå 1968
Singlar frå 1981
Marvin Gaye-songar
Gladys Knight & the Pips-songar
Creedence Clearwater Revival-songar
The Miracles-songar
Trini Lopez-songar
Michael McDonald-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Grammy Hall of Fame Award
Songar skrivne av Barrett Strong
Songar skrivne av Norman Whitfield
Motown-songar
Songar produserte av Norman Whitfield
 081
Pendulum av Creedence Clearwater Revival

Pendulum er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, gjeve ut av Fantasy Records den 15. desember 1970 — det andre albumet deira det året. Ein singel frå albumet, «Have You Ever Seen the Rain?» i lag med «Hey Tonight», kom ut i januar 1971.

Oversyn
Pendulum var det einaste albumet av gruppa som ikkje inneheldt coverversjonar. Alle songane vart skrivne av John Fogerty. Det vart det siste albumet bandet gjorde med Tom Fogerty, som slutta for å satse på ein solokarriere. Det var òg det siste albumet med John Fogerty som einaste produsent.

Creedence nytta fleire instrument enn dei tidlegare hadde gjort på dette albumet, mellom anna med blåseinstrument og klaverinstrument, i motsetnad til tidlegare album som var dominert av gitar. Blant fleire mindre kjende Fogerty-songar («Pagan Baby», «Sailor's Lament», «It's Just a Thought», «Born to Move») inneheldt albumet to Topp 10-hittar, «Hey Tonight» og «Have You Ever Seen the Rain?». Begge songane nådde åttandeplassen i 1971. Han inneheld òg det avantgarde, psykedeliske musikkstykket «Rude Awakening #2».

Produksjon
Albumet vart spelt inn i Wally Heider Studios i San Francisco, og tok ein månad å fullføre—ei uvanleg lang tid for bandet. På tidlegare album, øvde gruppa på songane før dei gjekk i studio. Men på Pendulum lærte bandet seg songane medan dei var i studio. Det første opptaket av ein song vart framført av heile bandet, før dei forskjellige medlemmane la til forskjellige instrument og ekstra song-spor, som saksofonar, som vart spelt av John Fogerty sjølv, i tillegg til mykje bruk av klaverinstrument, spelt av Fogerty og Cook.

Albumet nådde toppen av salslistene i Australia og Noreg.

Innhald

Medverkande
John Fogerty – vokal, sologitar, blåseinstrument, klaverinstrument, produsent, arrangør
Doug Clifford – Trommer, perkusjon
Stu Cook – bass
Tom Fogerty – rytmegitar, utanom spor 13

Andre medverkande
Ed Caraeff – fotografi og plateomslag
Russ Gary – lydteknikar, miksing
Kevin L. Gary – lydteknikar
Steve Hoffman – lydteknikar

Lister

Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pendulum (Creedence Clearwater Revival album)» frå ,  den 17. august 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1970
Creedence Clearwater Revival-album
Fantasy Records-album
Album produserte av John Fogerty
Album spelte inn i Wally Heider Studios
Have You Ever Seen the Rain?

«Have You Ever Seen the Rain» er ein song skriven av John Fogerty og gjeve ut som singel i 1971 frå albumet Pendulum (1970) av den amerikanske rockegruppa Creedence Clearwater Revival. Songen gjekk til topps på salslista i Canada i mars 1971. I USA nådde han åttandeplassen på Billboard Hot 100 same året og på Cash Box-lista nådde han tredjeplassen, medan han i Noreg nådde andreplassen og i Storbritannia berre 36. plass i Storbritannia. Det var den åttande singelen til gruppa som selde til gullplate i USA.

Somme har spekulert i om teksten syner til Vietnamkrigen, der «rain» eller «regn» er ein metafor for fallande bomber. Fogerty sjølv har i intervju og på konsertar sagt at songen handlar om det dårlegare forholdet som hadde oppstått i bandet og som førte til at broren Tom slutta i bandet.

John Fogerty gav ut ein konsertversjon av songen på hans The Long Road Home - In Concert frå Wiltern Theatre i Los Angeles i 2005.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé og salstal

I populærkulturen
 Songen vert spelt i bakgrunnen i filmen «Philadelphia».
 Ein kan høyre heile songen mot slutten av «Look Again», den første episoden av fjernsynsserien Cold Case.
 Songen vert nytta i opninga av filmen Evan Almighty.
 Songen vart spelt i The Longest Yard frå 2005.
 I filmen December Boys kan ein høyre både CCR-versjonen og ein rolegare instrumentalversjon. 
 Ein kan høyre songen i ein av episodane av Tour of Duty, kalla «The Good, the Bad and the Dead» (slutten).
 Dexter i episoden «Father Knows Best».
 I sesongfinalen av Nurse Jackie.
 I siste episoden av Stargate SG-1.
 Han er spelbar i videospelet Rock Band 3 .

Andre versjonar
 Spin Doctors for filmen Philadelphia, gjeve ut som singel
 Brian Fallon på konsertar
Boney M.
Bonnie Tyler (Spania #8, Irland #13, Frankrike #40, UK #47, Tyskland #63)
Cassandra Wilson
Dr. Sin
Emmerson Nogueira
Hi-Standard
Heroes del Silencio
Joan Jett (fleire samlealbum), versjonen hennar vert nytta i andre sesongfinale av The Wire.
Johnny Cash
Sass Jordan
Mango, spelte ein piano- og vokalversjon på albumet Acchiappanuvole (2008) 
Melanie Safka
Priscila Y Sus Balas De Plata spelte songen på spansk, kalla «Ven Por Favor».
The Minutemen
Needtobreathe spelar ofte songen på konsertar
R.E.M. har spelt songen på konsertar
Rod Stewart spelte songen i 2006 og gav han ut på coveralbumet Still the Same... Great Rock Classics of Our Time
Smokie
T.Love
Teenage Fanclub
Karen Souza
The Fray
The Jeevas
The Ramones spelte songen på det 13. studioalbumet sitt Acid Eaters, i 1993.
The Ventures
Rise Against
Saving Abel spelar stundom songen på konsertar
Vanilla Sky
The Low Life
Justice Friends
Amy Gilliom
Love Psykedelico

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Creedence Clearwater Revival-songar
Songar frå 1970
Singlar frå 1971
Joan Jett-songar
Songar skrivne av John Fogerty
Songar produserte av John Fogerty
Fantasy Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Canada
Nummer-ein-singlar i Sør-Afrika
Ramones-songar
Bonnie Tyler-songar
Rod Stewart-songar
Johnny Cash-songar
Spin Doctors-songar
Smokie-songar
Rockeballadar
Alexander Agricola

Alexander Agricola, fødd Alexander Ackerman i 1445 eller 1446 i Gent, død 15. august 1506 var ein fransk-flamsk renessansekomponist. Han skreiv messer, motettar, vokalmusikk og instrumentalmusikk.

Biografi 

Ein veit i dag svært lite om Agricolas tidlege liv. Noko forsking tyder på at han vart fødd som Alexander Ackerman utanfor ekteskap og at foreldra hans var den velståande Heinric Ackerman og handelskvinna Lijsbet Naps. Han skal ha opphalde seg i Cambrai i 1476, truleg tilsett som kyrkjesongar, men elles finst det få sikre kjelder om kva slags musikalsk inspirasjon og utdanning Agricola fekk.

Det neste sikre provet frå Agricolas liv er frå 1490-åra. På denne tida var han medlem i hoffkapellet til kong Karl VIII av Frankrike, m.a. saman med Johannes Ockeghem. I 1491 skal han ha forlate kapellposten sin utan lov for å reisa til Italia. Han oppheldt seg i Mantova og reiste derifrå til Firenze. Frå hausten 1491 til våren 1492 var han kyrkjesongar ved katedralen i Firenze, saman med m.a. Heinrich Isaac. I mai 1492 skal Agricola ha fått eit brev frå franskekongen om å venda attende til hoffet hans, men Agricola reiste fyrst til Napoli, der han oppheldt seg ved hoffet til Ferdinand I i fire veker. Deretter for han til Roma og Firenze før han reiste tilbake til det franske hoffet same året. To år seinare vendte han tilbake til hoffet i Napoli, men utan å verta tilsett. På denne tida var Agricola ein verdsett europeisk komponist.

I år 1500 vart han kantor i kapellet hjå Filip, konge av Castilla og hertug av Burgund. Frå 1501 til 1503 var han på ferd i Spania saman med kongen. I 1506 reiste Agricola til Spania saman med Filip andre gongen, men på seinsommaren døydde Agricola av pest i nærleiken av Valladolid.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alexander Agricola» frå ,  den 17. august 2013.  
 

Fødde i 1440-åra
Døde den 15. august
Døde i 1506
Renessansekomponistar
Flamske komponistar
Franske komponistar
Someday Never Comes

«Someday Never Comes» er ein song av Creedence Clearwater Revival frå albumet deira Mardi Gras gjeve ut i 1972 og skriven av frontmannen John Fogerty. Songen nådde 25. plassen på singellista i USA i mai 1972 med Doug Clifford sin «Tearin' up the Country» som B-side.

Songen
Fogerty har sagt at songen handlar om å bli forlaten og at det er mykje ein ikkje veit som barn. 

«Someday Never Comes» er ein enkel song om foreldrene mine som skilde seg då eg var barn og at det var mykje eg ikkje forstod. Då far in forlet meg sa han at eg måtte ta det som ein mann og at eg ein dag ville forstå alt. No er eg her og gjentek mykje av det same eigentleg. Eg fekk ein son i 1966 og eg drog av stad då han var fem år gammal og sa til han at «ein dag» ville han forstå alt. -John Fogerty 1973

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Someday Never Comes» frå ,  den 17. august 2013.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Creedence Clearwater Revival-songar
Songar skrivne av John Fogerty
Songar produserte av John Fogerty
Fantasy Records-singlar
Elektroarbeidernes Fagforening

Elektroarbeidernes Fagforening, Hordaland Sogn og Fjordane vart stifta 1. juli 1997. Stifinga innebar en samling av alle dei organiserte elektromontørane i privat sektor i Hordaland og Sogn og Fjordane i éi fagforeining.

Samlinga var eit resultat av ei naturleg samfunnsmessig utvikling med omsyn til organisasjon og arbeidsliv, og ei forståing mellom dei to store fagforeiningane i dette området, Elektromontørenes Forening i Bergen og Stord Elektrikarforening.

Elektromontørenes Forening vart stifta i Bergen i 1903, og tilslutta Jern- og Metallarbeiderforbundet. Foreininga var mellom drivkreftene bak stiftinga av eit eige elektrikarforbund i 1918. I 1931 blei foreininga i likheit med resten av fagrørsla i Bergen, ekskludert frå LO. Frå 1934 var Elektromontørenes Forening tilslutta Bygningsarbeiderforbundet fram til ein i 1949 igjen tilslutta seg Norsk Elektriker- og Kraftstasjonsforbund.

Stord Elektrikarforening vart stifta i 1953 i miljøet rundt skipsindustrien på Stord, og tilslutta Norsk Elektriker- og Kraftstasjonsforbund. Foreininga vart etter kvart samlande for elektromontørane i heile Sunnhordland, og etablerte seg etter kvart med ei fast tilsett leiing, slik tilhøva også var i Bergen.

Saman med resten av Norsk Elektriker- og Kraftstasjonsforbund fulgte Elektroarbeidernes Fagforening med over i det nystarta EL&IT-Forbundet i 1998.

Elektroarbeidernes Fagforening er i dag EL&IT-Forbundets største fagforeining med til saman 2900 medlemmer både innanfor tradisjonell elektroinstallasjon, svakstraum og ikkje minst innan oljemiljøet og skipsinstallasjon.

Kjelder
Elektrikere mot strømmen: historien om Elektroarbeidernes fagforening Hordaland, Sogn og Fjordane, 1903-2003. Av Jone Kristian Sunde 2003.
www.efbergen.no

Skipingar i 1997
Norske fagforeiningar
Elektrofag