alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kapp Finisterre

Kapp Finisterre (galisisk Cabo Fisterra) er ei halvøy på vestkysten av Galicia i Spania.

Kapp Finisterre vert stundom sagt å vere det vestlegaste punktet i Spania, men dette er ikkje korrekt. Kapp Finisterre ligg ved 
. Cabo da Nave ligg om lag 5 km nordvest for Kapp Finisterre ved . Punta Laxial på Kapp Touriñán er om lag 20 km lenger nord og ligg enno lenger vest, ved . Denne delen av Spania er heller ikkje det vestlegaste punktet på det europeiske kontinentet. Dette ligg i Cabo da Roca i Portugal, som ligg om lag 16,5 km lenger vest. Namnet Kapp Finisterre, som med Finistère i Frankrike, kjem frå det latinske namnet Finisterrae, som tyder «slutten på land».

Monte Facho er eit fjell på Kapp Finisterre med ei høgd på 238 meter over havet. Det står eit fyr på toppen av Monte Facho. Byen Fisterra ligg ved kysten like i nærleiken.

Geografi 

Det finst nokre flotte strender på Kapp Finisterra, inkludert O Rostro, Arnela, Mar de Fora, Langosteira, Riveira og Corbeiro. Rundt mange av strendene ligg bratte klipper som fører ned til «Mare Tenebrosum» (eller «det mørke havet» som var namnet på Atlanterhavet i mellomalderen].

Fleire klipper i området er knytt til religiøse segner, som «heilage steinar», «dei farga vinsteinane», «steinstolen» og grava til den keltiske kjerring-gudinna Orcabella.

Pilegrimsreiser 
Kapp Finisterre er målet for mange pilegrimar som går Jakobsvegen, pilegrimsreisa til helgenskrinet etter apostelen Jakob i Katedralen Santiago de Compostela. Kapp Finisterre ligg om lag 90 km frå Santiago de Compostela. Ein nyare tradisjon er at pilegrimane brenn kleda eller skoa sine når reisa er over ved Kapp Finisterre.

Ein kjenner ikkje sikkert til opphavet til pilegrimsreisa til Finisterre. Ein trur dette kan ha opphav frå førkristen tid og var kanskje knytt til at ein trudde Finisterre var «verdas ende». Denne tradisjonen heldt ved gjennom mellomalderen. Somme pilegrimar held fram til Muxia, som ligg ein dagsmarsj unna.

Galleri

Sjøfartshistorie 
Neset har vore eit kjent kjennemerke for mange som har reist frå Nord-Europa til Middelhavet, og fleire slag i nærleiken er kalla «slaget ved Kapp Finisterre». Kysten, som lokalt vert kalla Costa da Morte (Dødskysten), har vore åstad for mange skipsforlis og skipbrot, mellom anna den britiske panserskipet HMS «Captain», då nesten 500 miste livet i 1870.

Breiddegraden som Kapp Finisterre ligg på vart nytta av Det britiske imperiet for å fastsetje breiddegraden som handelsskip ikkje kunne kryssa mellom dei britiske koloniane i Vestindia. Til dømes var det ikkje lov for eit skip å frakte sukkerrøyr direkte mellom britiske koloniar, til dømes mellom Jamaica og Nova Scotia. I staden for måtte sukkerrøyra fraktast frå Jamaica til England, og frå her til Nova Scotia.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Cape Finisterre» frå , den 26. august 2009. 
  oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Panorama frå Fisterra fyr 
 Biletgalleri av Fisterra
 Faro de Finisterre - video av Monte Facho

Pilegrimsstader
Geografi i Galicia
Finisterre
Finisterre
Vehicle Assembly Building

Vehicle Assembly Building er namnet på ein større bygning ved John F. Kennedy Space Center i Florida. Bygningen fungerer som monteringshall for dei amerikanske romferjene og vart innvigd i 1966 for apollo-programmet. Den gongen var namnet VERTICAL Assembly Building, ettersom bygningen vart bygd for å kunne montere månerakettane ståande. Då romferjeprogrammet tok over, forandra ein namnet på byggningen, sjølv om romferjene og vert montert i oppreist stilling.

Vehicle Assembly Building er den største ein-etasjes bygningen i verda. Dei fire dørene tek tre kvarter å opne heilt. Den 21. januar 2000 vart Vehicle Assembly Building inlemma i National Register of Historic Places. Når romferjeprogrammet vert pensjonert i 2010, er planen å nytte Vehicle Assembly Building til det komande Constellation-programmet.

NASA
Bygningar
Apollo-programmet
Det amerikanske romferjeprogrammet
Skipingar i 1966
Saksenebbar

 

Saksenebbar Rynchops, er biologisk slekt av tre artar terneliknande fuglar i måsefamilien, Laridae. Slekta består av amerikasaksenebb, afrikasaksenebb og indiasaksenebb, funnen i tropisk og subtropisk Amerika, Afrika og Sør-Asia høvesvis. 

Dette er dei einaste fugleartane med ei særprega ulik lengd mellom overnebb og undernebb, kor undernebbet er lengst. Denne frapperande tilpassinga tillèt saksenebbane å fiske på ein eineståande måte. Dei flyg lågt og fort over vatnet med undernebbet ned i overflata klar til å lukke nebbet over småfisk som ikkje kjem seg unna. Dette er dei einaste fuglane kjent for å ha pupillar som snevrar seg i ein vertikal spalte. Saksenebbar flokkar seg i lufta og kviler ved elvebankar og på kystnære sandbankar. 

Saksenebbar legg 3-6 egg på sandstrender. Hoa rugar egga. På grunn av at artane har avgrensa hekkehabitat er dei sårbare for uroingar på hekkestadene. Ein art, indiasaksenebb, er lista som sårbar av IUCN grunna dette, samt av øydelegging og nedbrytning av innsjøar og elvar kor fuglane plar finne føde.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger dels på «Skimmer» frå , den 27. august 2009', han viste til følgjande kjelder'
 Mariano-Jelicich, R; Favero, M. and Silva, M.P. (Februar 2003). Fish Prey of the Black Skimmer Rynchops Niger at Mar Chiquita, Buenos Aires Province, Argentina. Marine Ornithology 31: 199-202. Lese 27. august 2009.
 Fusco, P.J. Connecticut Wildlife, Spectacular and Intriguing - The Black Skimmer  Connecticut Department of Environment Protection Bureau of Natural Resources - Wildlife Division. Mai-Juni 2006. Lese 27. august 2009.
 Zusi, R. L., Bridge, D., On the Slit Pupil of the Black Skimmer (Rynchops niger) '' Journal of Field Ornithology, Volume 52, Number 4, side 338 (1981)] Lese 27. august 2009
 BirdLife International (2007) Species factsheet: Rynchops albicollis Lese 27. august 2009 frå http://www.birdlife.org

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar av saksenebbar hos Internet Bird Collection

Måsefamilien
Fugleslekter
Artur

Artur eller Arthur er eit engelsk mannsnamn av keltisk opphav. Det kan òg vera eit slektsnamn. Artur har namnedag den 28. august i Noreg og den 13. april i Sverige.

Namnet kjem frå keltisk Artus og har truleg tydinga 'vidkjend, mektig'. Artur er særleg blitt kjend gjennom sogene om kong Arthur og riddarane av det runde bordet.

Bruk
Artur er eit vanleg namn i Polen. Formene Arttu og Artturi er mykje brukt i Finland. Arthur er utbreidd i USA og Arturo i Spania.

I Noreg var Arthur blant dei mest brukte gutenamna for nyfødde rundt år 1900, då opptil 1,0 % kunne få namnet.
I 2009 var det 1 529 norske menn som heitte Arthur og 649 som heitte Artur.

Namneberarar

 Arthur Wellesley, 1. hertug av Wellington (1769–1852), britisk militær, politikar og diplomat
 Arthur Schopenhauer (1788–1860), tysk filosof
 Artur Immanuel Hazelius (1833–1901), svensk folklorist og museumsmann
 Arthur Seymour Sullivan (1842–1900), britisk komponist
 Arthur James Balfour (1848–1930), britisk politikar og statsminister
 Jean Arthur Rimbaud (1854–1891), fransk forfattar
 Arthur Conan Doyle (1859–1930) britisk forfattar
 Arthur Schnitzler (1862–1931), austerriksk forfattar
 Arthur Henderson (1863-1935), britisk politikar og fredsprisvinnar
 Arthur Allers (1875–1961), norsk seglar
 Artur Schnabel (1882–1951), austerriksk-amerikansk pianist
 Arthur Andersen (1885–1947), amerikansk forretningsmann
 Arthur Omre (1887–1967), norsk forfattar 
 Arthur Rubinstein (1887–1982), polsk-amerikansk pianist
 Arthur Benjamin (1893–1960), australsk komponist og pianist
 Arthur Honegger (1892–1955), sveitsisk komponist
 Arthur Alstad (1899–1989), norsk målar
 Arthur Koestler (1905–1983), ungarsk-britisk forfattar
 Artur Lundkvist (1906–1991), svensk forfattar og kritikar
 Arthur Adamov (1908–1970), russisk-fransk dramatikar
 Arthur Miller (1915–2005), amerikansk forfattar
 Arthur C. Clarke (1917–2008), britisk forfattar
 Artur Alliksaar (1923–1966), estisk forfattar
 Artur Rasizade (f. 1935), aserbajdsjansk politikar og statsminister
 Arthur Arntzen (f. 1937), norsk forfattar og skodespelar
 Arthur Scargill (f. 1938), britisk fagforeiningsleiar
 Arthur Murray Blythe (f. 1940), amerikansk jazzmusikar
 Arthur Krasilnikoff (f. 1941), dansk forfattar
 Arthur Ashe (1943–1993), amerikansk tennisspelar
 Arthur Conley (1946–2003), amerikansk songar

Etternamn
Chester Arthur (1829–1886), amerikansk president

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Artur» frå ,  den 27. august 2009.  
 

Mannsnamn
Engelske førenamn
Førenamn av keltisk opphav
Cabo Higuer

Cabo Higuer (baskisk Higer lurmuturra) er eit nes i Biscayabukta som stikk ut frå fjellkjeda Jaizkibel på grensa mellom Spania og Frankrike i kommunen Hondarribia (4 km frå sentrum). Her står eit fyr, ein camping og eit par gjestgjevari. Neset vert stundom rekna som den vestlegaste delen av Pyreneane.

Spor etter dei gamle romarane er funne på 17 meters djupne ved ein naturleg hamneplass ved sidan av borga San Telmo. Eit skipsvrak ligg på havbotn og er truleg frå romartida med minerallast og restar av tømmer og keramikk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cape Higuer» frå , den 27. august 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Romerske funn  (spansk)
 

Higuer
Orbiter Processing Facility

Orbiter Processing Facility er namnet på tre hangarar ved John F. Kennedy Space Center i Florida, der romferjene vert haldne ved like mellom romferdene.

 Etter at ei romferje har kome attende etter ei romferd, vert ferja taua til ein hangar. Last og utstyr nytta i den førre ferda vert fjerna og romferja vert testa og får vedlikehald. Varmeskjoldet vert inspisert og skadde blokker vert skifta ut. Deretter vert nyttelasta til neste romferd installert og klarert, før romferja vert frakta vidare til Vehicle Assembly Building for vidare prosessering.

Det er tre OPF-hangararar: OPF-1 er tildelt romferja Atlantis, OPF-2 er tildelt romferja Endeavour medan OPF-3 er tildelt romferja Discovery.

NASA
Bygningar i Florida
Det amerikanske romferjeprogrammet
Shuttle Landing Facility

Shuttle Landing Facility er ein privat flyplass ved John F. Kennedy Space Center. Den amerikanske romfartsorganisasjonen NASA nyttar staden som ein av tre moglege landingsstriper for romferjene sine etter endt romferd. Flyplassen vert elles nytta NASA sine treningsfly, i tillegg til Shuttle Carrier Aircraft, som vert nytta om ei romferje har landa andre stader enn KSC.

NASA
Flyplassar i Florida
Det amerikanske romferjeprogrammet
Musée d'Orsay

Musée d'Orsay (fransk uttale ) er eit museum i Paris. Museet held til i ein nedlagt jarnbanestasjon, Gare d'Orsay, bygd mellom 1898 og 1900. Samlingane består i hovudsak av fransk kunst frå tida mellom 1848 og 1914, og omfattar måleri, skulpturar, møblar og fotografi. Museet er særleg kjent for samlinga av impresjonistisk og postimpresjonistisk kunst. Kunstnarar som Monet, Manet, Degas, Renoir, Cezanne, Seurat, Gauguin og Van Gogh er rikeleg representert i utstillingane. </onlyinclude>

Museet har ei utstillingsflate på 57 400 m² og hadde 3,2 miliionar besøkande i 2007.

Historie 
Bygninga vart reist som jarnbanestasjon til Verdsutstillinga i 1900, og tente som stasjon for dei sørvestre linjene i Paris til 1939. Den opphavlege jarnbanestasjonen vart teikna av Victor Laloux. Ombygginga til museum vart vedteken i 1977 og gjennomført i perioden 1983-86 med etter teikningar frå arkitektane Renaud Bardon, Pierre Colboc, Jean-Paul Philippon og den italienske interiørarkitekten Gae Aulenti.

Utstillingar 
Grunnplanet er vigd verk frå før 1870, med to rekker av skulpturar langs midten og måleri langs sidene. Utstillinga held fram kronologisk i toppetasjen med meisterverk frå impresjonismen. Dei nyaste verka finst i mellometasjen. Her er det også salar med møblar og gjenstandar i art nouveau.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Byggverk i Paris
Museum i Frankrike
Skipingar i 1986
Gribbar

{{taksoboks|
   filnamn                      = Torgos tracheliotusEYP05A.jpg|
   biletstorleik                = 250 px|
   bilettekst               = ØyregribbTorgos tracheliotus |
   domene                       = |
   rike                         = Animalia|
   rekke                        = Chordata|
   underrekke                   = |
   klasse                       = Aves|
   overorden                    = |
   orden                        = Falconiformes |
   familie                      = Accipitridae|
   underliste                   = Slekter|
   underliste innhald           = Gypohierax Necrosyrtes Gypaetus Neophron Gyps Aegypius Torgos Trigonoceps Sarcogyps|}}
Gribbar er ein del av haukefamilien Accipitridae, som òg inkluderer ørner, våkar, glentar og haukar. Dei lever av åtsel med utbreiingsområde i Afrika, Asia og Sør-Europa.

Termen gribbar har tradisjonelt vore nytta om to ulike grupper, ekte gribbar i «den gamle verda» og den nye verdas gribbar i Amerika, sist nemnte no oftast kalla kondorar. Likskapen mellom desse to gruppene skyldast konvergerande evolusjon snarare enn eit nært slektskap. Begge gruppene er åtseletarar, men ekte gribbar finn åtsel utelukkande med hjelp av synet i motsetnad til kondorar som nyttar ein god luktesans i tillegg til synet. 

Eit særskilt kjenneteikn ved mange gribbar er eit skalla hovud fritt for fjør. Hovudet blir sølt til av blod og andre væsker når gribbane et kjøtt av kadaver. Fjører på hovudet ville vore vanskelege å halde reine.

 Artsliste gribbar 
Gribbar i rekkjefølgje etter Clementslista frå desember 2008 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
 Gypohierax Palmegribb, Gypohierax angolensis Necrosyrtes Hettegribb, Necrosyrtes monachus Gypaetus Lammegribb, Gypaetus barbatus Neophron Åtselgribb, Neophron percnopterus Gyps Kvitryggribb, Gyps africanus Bengalgribb, Gyps bengalensis Indiagribb, Gyps indicus Teraigribb, Gyps tenuirostris Skjelgribb, Gyps rueppellii Himalayagribb, Gyps himalayensis Gåsegribb, Gyps fulvus Kappgribb, Gyps coprotheres Aegypius Munkegribb, Aegypius monachus Torgos Øyregribb, Torgos tracheliotus Trigonoceps Kvithovudgribb, Trigonoceps occipitalis Sarcogyps Raudhovudgribb, Sarcogyps calvus Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger dels på «Old World vulture» frå , den 28. august 2009 Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler.'' Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)

Haukefamilien
Johan

Johan eller Johann er mannsnamn danna som ei kortare form av Johannes. Det har namnedag den 29. august.

Johannes er ei latinsk form av det greske Ioannes (Ιωαννης) som kjem frå hebraisk Yochanan og betyr 'Gud er nådig'. John, Jan, Jens, Hans og Hannes er nokre av fleire andre variantar av namnet.

Bruk 
Johan er eit vanleg namn i Sverige, Finland, Belgia og Noreg. På Island finst forma Jóhann, og på Færøyane både Jóhan og Johan. I Tyskland er Johann utbreidd.

Namnet var særs ubtreidd ved slutten av 1800-talet. Rundt 1880 fekk over 4,5 % av nyfødde gutar namnet Johan. Fram til 1950-talet var bruken minkande, og har sidan halde seg på eit lågare nivå.

I 2009 var det 9 998 norske menn som heitte Johan og 305 som heitte Johann.

Namneberarar 

 Johann Gutenberg (1398-1468), oppfinnaren av trykkjekunsten
 Johann Pachelbel (1653-1706), tysk komponist
 Johann Sebastian Bach (1685-1750), tysk komponist
 Johann Gottlieb Naumann (1741-1801), tysk komponist
 Johan Herman Wessel (1742-1785), norsk forfattar
 Johan Nordahl Brun (1745-1816), norsk prest og diktar
 Johann Wolfgang von Goethe (1749-1842), tysk forfattar
 Johan Christian Clausen Dahl (1788-1857), norsk kunstmålar
 Johann Strauss d.e. (1804-1859), austerriksk komponist
 Johann Strauss d.y. (1825-1899), austerriksk komponist
 Johan Sebastian Welhaven, (1807-1873), norsk forfattar
 Johan Sverdrup (1816-1892), norsk politikar
 Johan Svendsen (1840-1911), norsk komponist og dirigent
 Johan Halvorsen (1864-1935), norsk komponist og dirigent
 Johan Sigmundstad (1874-1909), norsk forfattar
 Johan Nygaardsvold (1879-1952), norsk politikar og statsminister
 Johan Falkberget (1879-1967), norsk forfattar
 Johan Grøttumsbråten (1899-1983), norsk langrennsløpar
 Johan Støa (1900-1991), norsk idrettsmann
 Johan Borgen (1902-1979), norsk forfattar
 Johan Haanes (1912-2000), norsk idrettsmann
 Johan Galtung (f. 1930), norsk professor
 Johan J. Jakobsen (f. 1937), norsk politikar (Sp)
 Johann Olav Koss (f. 1968), norsk skeiseløpar
 Johan Golden (f. 1974), norsk komikar
 Johan Thorbjørnsen (f. 1983), norsk fotballmålvakt

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Johan» frå , den 28. august 2009. 
 

Mannsnamn
Førenamn av hebraisk opphav
Førenamn av latinsk opphav
Førenamn av gresk opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til kristendommen
Jone

Sjå òg Jonê, eit fylke i Kina

Jone er eit personnamn som kan brukast av menn og kvinner. Det har namnedag den 29. august. 

I Noreg kan namnet ha opphav i Jon eller Johannes. Det er mest brukt som mannsnamn, men kan òg brukast av kvinner. I 2009 var det 985 norske menn som heitte Jone, og 26 kvinner.

Jone er òg eit baskisk kvinnenamn avleidd av Jon.

Jone er eit utbreidd mannsnamn på Fiji.

Namneberarar

Kvinner 
 Jone Morino (1896–1978), italiensk filmskodespelar
 Jone Salomonsen (f. 1956), norsk teolog

Menn 
 Jone Daunivucu (f. 1977), fijiansk rugbyspelar
 Jone Railomo (1981-2009), fijiansk rugbyspelar
 Jone Tawake (f. 1982), fijiansk rugbyspelar
 Jone Samuelsen (f. 1984), norsk fotballspelar
 Jone Qovu (f. 1985), fijiansk rugbyspelar
 Jone Navakamocea, fijiansk hovding, politikar og minister

Sjå òg 
 Joni
 Etternamna Jones og Joner

Kjelder 
 norskenavn.no (gutenamn) og norskenavn.no (jentenamn)

Mannsnamn
Kvinnenamn
Tvikjønna namn
Førenamn av hebraisk opphav
Førenamn av latinsk opphav
Førenamn av gresk opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til kristendommen
Don’t Worry Baby

«Don’t Worry Baby» er ein song skriven av Brian Wilson og Roger Christian og spelt inn av the Beach Boys. Brian Wilson syng falsettvokal på denne balladen som først vart gjeven ut på albumet deira Shut Down Volume 2 i 1964. Han vart òg gjeven ut som B-side på singelen «I Get Around» som var den første førsteplassen deira i USA. «Don't Worry Baby» nådde 24. plass på eiga hand. Singelen vart gjeven ut i mai 1964 av Capitol Records. Ein månad seinare kom han òg ut i Europa. 

Brian Wilson har fortalt at songen var eit forsøk på å fange essensen i favorittsongen hans, «Be My Baby» av the Ronettes, som seinare skulle spele inn si utgåve av «Don't Worry Baby». 

John Lennon-songen «(Just Like) Starting Over» frå 1980 nyttar mykje av melodien i refrenget på «Don't Worry Baby», og det same gjorde Garbage i 1998 med «Push It».

Songen er rangert på 178. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone frå 2010 over dei 500 største songane gjennom tidene.

Andre utgåver 
Keith Moon, trommeslagaren i The Who, spelte inn denne songen på det einaste soloalbumet hans, Two Sides of the Moon, med Dick Dale på sologitar. Bryan Ferry, B.J. Thomas, the Everly Brothers, the Bay City Rollers, the Fun & Games og Andy Pratt har òg gjort utgåver av songen. 

Billy Joel spelte songen på ein hyllestkonsert til Brian Wilson i 2001.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Don’t Worry Baby» frå , den 28. august 2009.

Bakgrunnsstoff 
 Musikalsk analyse av «Don't Worry Baby»

Singlar frå 1964
Songar frå 1964
The Beach Boys-songar
 176
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Roger Christian
Bryan Ferry-songar
The Everly Brothers-songar
Billy Joel-songar
I Get Around

«I Get Around» er ein song av skriven av Brian Wilson og Mike Love for The Beach Boys. Mike Love syng solovokal på verset og Brian Wilson på refrenget. Songen er kjend for den bakvendte strukturen - han startar med refrenget og har to korte vers. Songen vart gjeven ut på singel i 1964 med «Don’t Worry Baby» som B-side. Singelen var den frøste songen ti lthe Beach Boys som nådde førsteplassen i USA. Singelen nådde òg 7. plass i Storbritannia og vart den første Topp 10-plasseringa til bandet her. Songen vart gjeven ut på albumet All Summer Long i 1964.

Komposisjon 
I november 1969 selde far til Wilson, Murry Wilson, rettane til songen til Irving Almo for om lag $700 000. Mange år seinare i april 1992, like etter Brian Wilson vann eit søksmål der han fekk tilbake rettane til mange av songane sine, saksøkte Mike Love Brian Wilson fordi Love ikkje hadde vorte tilskriven låtskrivinga på rundt 30 songar og derfor ikkje fått honorar. Ein av desse var «I Get Around». Opphavleg var berre Wilson tilskriven, men Love insisterte på at han hadde vore med på å skrive teksten.

Innspeling 

Instrumentsporet vart spelt inn 2. april 1964. Vokalen vart spelt inn åtte dagar seinare, den 10. april med Mike Love på versa og Brian Wilson på refrenga, samt korvokal frå Brian, Carl og Dennis Wilson, Mike Love og Alan Jardine.

Singelen 
Singelen kom ut i USA den 11. mai 1964. Singen gjekk inn på Billboard-lista den 6. juni på 17. plass. Songen nådde førsteplassen den 4. juli og erstatta «A World Without Love» av Peter and Gordon. Dette var den først førsteplassen deira i USA og låg der i to veker. 

I følgje Songfacts, Billboard og Cash Box var «I Get Around» den femte mestseljande singelen i USA i 1964 og selde nær 2 millionar eksemplar.

I juni 1964 nådde songen 7. plass i Storbritannia og vart dermed den første store hitten deira i dette landet. I Tyskland nådde singelen 38. plass. og vart den andre singelen til bandet som gjekk inn på dei tyske listene. Singelen var første gong bandet nådde listene i Nederland med ein 38. plass. Singelen nådde Topp 10 både i Canada og Sverige, ein 10. plass i begge land.

Salslister
Vekeslister

Årslister

Andre utgåver 
 Knights i 1964
 The Catalinas i 1964
 The Surfriders i 1967
 Langley Schools Music Project i 1977
 Bakersfield Boogie Boys i 1980
 Papa Doo Run Run på albumet California Project i 1985
 Papa-O i 1994
 Trygve Thue i 1994
 Brian Wilson på konsertalbumet Live at the Roxy Theatre i 2001.
 John B. & The Surfin’ Safaris i 2002
 Pennywise
 Red Hot Chili Peppers, på ein konsert i 2004

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «I Get Around» frå , den 28. august 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

The Beach Boys-songar
Singlar frå 1964
Songar frå 1964
Songar skrivne av Brian Wilson
Songar skrivne av Mike Love
Jan & Dean-songar
Red Hot Chili Peppers-songar