alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Handball-VM 2021 for menn

Verdsmeisterskapen i handball 2021 for menn vart arrangert i Egypt i dagane frå 13. til 31. januar 2021. Dette var tredje gongen at verdsmeisterskapen vart arrangert på det afrikanske kontinent og andre gongen at meisterskapen vart arrangert i Egypt. Det var òg den fyrste meisterskapen der 32 landslag deltok. I dei føregåande meisterskapane har talet på deltakande landslag vore 24.

18. januar 2021 trekte Kapp Verde seg frå meisterskapen, etter fleire tilfelle av spelarar som testa positivt for COVID-19. Dimed kunne ikkje Kapp Verde stille lag i resten av turneringa. Kampane som Kapp Verde skulle ha spelt, frå 17. januar 2020, vart resultata sette til 10–0 til motstandarlaga. 

Regjerande meister Danmark vann meisterskapen for andre gong, etter å ha slått Sverige 26–24 i finalen. Spania fekk bronsemedaljen etter å ha slått Frankrike 35–29 i bronsefinalen. Mikkel Hansen vart kåra til meisterskapens beste spelar.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E 
USA skulle ha delteke i verdsmeisterskapen, men måtte trekkje laget 12. januar 2021 då fleire spelarar hos det amerikanske landslaget testa positivt på Covid-19-test før avreise til Egypt. Sveits tok over plassen til USA.

Gruppe F

Gruppe G 
Tsjekkia skulle ha delteke i verdsmeisterskapen, men måtte trekkje laget 12. januar 2021 då fleire spelarar hos det tsjekkiske landslaget testa positivt på Covid-19-test før avreise til Egypt. Nord-Makedonia tek over plassen til Tsjekkia.

Gruppe H

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Plasseringskampar om 25.- til 32.-plass 
Kamp om 31.-plass

Kamp om 29.-plass

Kamp om 27.-plass

Kamp om 25.-plass

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-VM 2021 for kvinner

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle nettsida til Handball-VM 2021
 Den offisielle nettsida til IHF

 
Handball-VM
Sport i 2021
Sport i Egypt
Idrettstilskipingar i Egypt
Hilde Stavik

Hilde Stavik ( var ein norsk friidrettsutøvar oppvaksen i Kolvereid i Nord-Trøndelag. I tida frå 1982 til 1996 vart ho norsk meister på 1500 meter fem gongar og på 3 000 meter fire gongar. Stavik var på omgang medlem i Steinkjer FIK, Aksla Idrettslag og Sportsklubben Vidar.

Aktiv
Stavik utmerkte seg i terrengløp frå ung alder. 15 år gammal flytta ho med familien til Langevåg på Sunnmøre. Som medlem av Aksla IL vart ho norsk juniormeister i terrengløp våren 1979. I 1982 sette ho personleg rekord med 4.18,5 på 1500 meter og vann gullmedaljen under noregsmeisterskapen. Same hausten gjorde ho personbeste på 800 meter med 2.04,7, ein distanse ho sidan ikkje prioriterte.

Dei neste åra var Stavik plaga med skadar og presterte på eit lågare nivå enn før. Fyrst i 1991 var ho tilbake i noregseliten på mellomdistansane, noko ho viste med å ta sølv på 3 000 m og bronse på 1500 m ved noregsmeisterskapen.

Perioden frå 1992 til 1995 var Stavik Noregs klart beste kvinneløpar på mellomdistansane. Alle desse fire åra vart ho dobbeltmeister i NM, med jamt god margin på begge distansane. Under NM i friidrett 1992 i Mosjøen presterte ho sitt livs beste 1500 m, klokka inn på 4.10,5. Raskaste 3 000-meteren sprang Stavik i London 15. juli 1994, tida 8.47,4 heldt til femteplass i ei tevling der vinnaren Sonia O’Sullivan gjorde sitt livs beste løp og sette europarekord med 8.21,6. Under EM i friidrett 1994 rauk ut Stavik i kvalifiseringa på 3 000 m med 8.58,80, landskvinna Brynhild Synstnes kneip siste finaleplassen med 8.58,75.

Stavik la opp etter 1996-sesongen, ein sesong der ho måtte nøye seg med NM-sølv etter Gunhild Halle på 1500 m. 3 000 meter var då fjerna frå meisterskapsprogrammet.

Kreftsjuke Hilde Stavik døydde i heimen sin i Langevåg i Sula kommune, 52 år gammal.

Kjelder
friidrett.no
friidrett.no
Bergensavisen 17. juli 1994
Minneord i Sunnmørsposten 27. april 2015

Norske friidrettsutøvarar
Norske mellomdistanseløparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Nærøy
Folk frå Sula
She's a River

«She's a River» er ein song av det skotske rockebandet Simple Minds, gjeven ut som den første singelen frå det 11. studioalbumet deira, Good News from the Next World i 1995. Han var skriven av bandmedlemmane Charlie Burchill og Jim Kerr, og var inspirert av Herman Hesse-romanen Siddhartha, ei bok om sjølvoppdaging. Singelen kom ut i januar 1995 og nådde tredjeplassen i Canada og Italia, sjuandeplassen i Flandern i Belgia, og niandeplassen på UK Singles Chart. I USA nådde songen sjetteplassen på Billboard Album Rock Tracks-lista.

«She's a River» var den første singelen deira med Mark Schulman på trommer.

Innhald
Europeisk CD-singel/australsk maxisingel
 «She's a River» – 4:31
 «She's a River» (Instrumental) – 5:28
 «E 55» – 5:10
 «Celtic Strings» – 5:13

Amerikansk CD-singel
 «She's a River» – 4:29
 «She's a River» (LP Version) – 5:32
 «She's a River» (Duo Mix) – 4:25
 «E 55» – 5:07

Amerikansk kassettsingel

Side A
 «She's a River» – 4:29
 «She's a River» (LP Version) – 5:32

Side B
 «She's a River» (Duo Mix) – 4:25
 «E 55» – 5:07

Fransk 7" EP
 A. «She's a River» (Edit)
 B. «E 55»

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «She's a River» frå ,  den 11. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1994
Singlar frå 1995
Simple Minds-songar
Songar skrivne av Jim Kerr
Songar skrivne av Charlie Burchill
Virgin Records-singlar
Maxayn Lewis

Maxayn Lewis er ein USA-amerikansk soulsongar, musikar, låtskrivar og produsent. Karrieren hennar byrja i 1960-åra som medlem av The Ikettes i Ike & Tina Turner Revue. I 1970-åra song Lewis i bandet Maxayn med den dåverande ektemannen Andre Lewis. Ho vart skildra som ei «blanding mellom Aretha Fraklin og Roberta Flack.» Seinare vart gruppa til Mandré. Lewis har òg arbeidd mykje som korvokalist. Ho har sunge med forskjellige artistar, som The Gap Band, Donna Summer, Ray Charles, Celine Dion, Johnny «Guitar» Watson, Bonnie Raitt, Simple Minds, Duran Duran, Smokey Robinson, Ricky Martin og Britney Spears.

Diskografi

Singlar 

 1969: «(Gimme Back) My Love» / «Should I Let Him Go» (Duke 451)
 1969: «I Pity The Fool» / «Driving Wheel» (Duke 455)

Korvokal 

 1972: High Voltage – High Voltage
1973: D.J. Rogers – D. J. Rogers
 1975: Bonnie Raitt – Home Plate
 1976: Steve Marriott – Marriott
1976: Sammy Hagar – Nine on a Ten Scale
1977: Bonnie Raitt – Sweet Forgiveness
1977: Van Morrison – A Period Of Transition
 1978: Tina Turner – Rough
 1978: Grease (Original Motion Picture Soundtrack)
 1979: Billy Preston – Late At Night
 1979: Rufus – Numbers
1979: Bonnie Raitt – The Glow'
 1979: Lowell George – Thanks I'll Eat It Here
 1980: The Gap Band – The Gap Band III 1981: Rosanne Cash – Seven Year Ache 1982: Rosanne Cash – Somewhere in the Stars 1982: The Gap Band – Gap Band IV 1983: The Gap Band – Gap Band V: Jammin' 1984: Bobby Bland – You've Got Me Loving You 1985: Morris Day – Color Of Success
 1987: Smokey Robinson – One Heartbeat 1987: Donna Summer – All Systems Go
1987: Morris Day – Daydreaming
1987: Tower of Power – Power
1988: Brenda Russell – Get Here 
1990: Gino Vannelli – Inconsolable Man1992: Rita Coolidge – Love Lessons1993: B.B. King – Blues Summit1993: Ray Charles – My World1994: Johnny «Guitar» Watson – Bow Wow1994: Kathy Troccoli – Kathy Troccoli
1994: Chanté Moore – A Love Supreme
1995: Duran Duran – Thank You
1995: Simple Minds – Good News from the Next World1995: Ricky Martin – A Medio Vivir1996: Celine Dion – Falling Into You
1999: The Gap Band – Y2K: Funkin' Till 2000 Comz2000: Namie Amuro – Genius 20002000: The Doobie Brothers – Sibling Rivalry 
2000: Namie Amuro – Break the Rules
2001: Rollins Band – Nice
2001: Britney Spears – Britney
2002: Les McCann – Pump It Up2004: Tift Merritt – Tambourine
2005: Tift Merritt – Stray Paper2007: Jerry Lee Lewis – Last Man Standing Live2007: Ai – Don't Stop Ai2011: Jude Johnstone – Quiet Girl2015: Ben Haenow – Ben Haenow 
2019: Coco Montoya – Coming In HotKjelderDenne artikkelen bygger på «Maxayn Lewis» frå ,  den 11. september 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Folk frå Tulsa i Oklahoma
USA-amerikanske R&B-musikarar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske soulsongarar
Afroamerikanske songarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Ike & Tina Turner-medlemmar
Silver Box

Silver Box er ein plateboks på fem CD-plater av det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut 18. oktober 2004. Boksen inneheld albumet Our Secrets Are the Same (som plate 5), som skulle ha blitt det tolvte studioalbuemt deira i 1999-2000.

Oversyn 
Silver Box består hovudsakleg av demoar, radio- og TV-framføringar og forskjellige konsertopptak frå 1979 til 1995, i tillegg til det tolvte studioalbumet deira, Our Secrets Are the Same, som vart spelt inn i april og juni 1999. Det var planlagt gjeve ut tidleg i 2000 som eit sjølvstendig album, men vart forseinka mange gonger og til slutt skrinlagd, før det omsider kom ut i denne plateboksen.

Innhald
Silver Box (november 2004 Virgin Records)

Plate 1

Plate 2

Plate 3

Plate 4

Plate 5: Our Secrets Are the Same

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Silver Box» frå ,  den 11. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 2004
Simple Minds-album
Virgin Records-album
Konsertalbum frå 2004
Demoalbum
Universidade Federal de Goiás

Universitetet i Goiás (Universidade Federal de Goiás, UFG) er eit  universitet i Goiás i Brasil.

Det blei oppretta i 1960.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Goiás
Universitet i Brasil
Øyvind Kjerpeset

Øyvind Strømmen Kjerpeset () er ein norsk sprintar og hekkeløpar frå Florø. Han er norsk meister fire gongar i 400 meter hekk og ein gong på 200 meter. I 2013 vart han tildet kongepokalen for sin meisterskapsrekord på 50,38 sekund. Kjerpeset er medlem i Florø Turn & Idrettsforening.

Kjerpeset vann gullmedaljen i 400 meter hekk i noregsmeisterskapen både i 2011, 2012, 2013, 2014. Han vart fyrste nordmann under under 50 sekund i øvinga då han i Gateshead 22. juni 2013 fekk tida 49,98 sekund. Seks dagar seinare forbetra han rekorden til 49,95 under eit internasjonalt stemne i Göteborg.

Under NM i friidrett 2013 i Tønsberg vann Kjerpeset både 200 m og 400 meter hekk, den siste på meisterskapstida 50,38 sekund, ein prestasjon som vart lønt med kongepokal. Kjerpeset var i sitt livs beste form i 2013-sesongen, vel ei veke før noregsmeisterskapen sette han personleg rekord på 200 meter med tida 20,98 sekund.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Øyvind Strømmen Kjerpeset» frå ,  den 12. september 2020.  
 

Norske friidrettsutøvarar
Folk frå Kinn
Norske hekkeløparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Neon Lights av Simple Minds

Neon Lights er eit studioalbum med coverversjonar av det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i oktober 2001.

Oversyn 
Neon Lights er ei samling coverversjonar sett saman som ei oppvarming for det som kom til å bli det neste albumet deira, Cry (2002). Jim Kerr sa om albumet då det kom ut: «Neon Lights er første gongen Simple Minds har sett saman ei samling av ikkje-originale songar. Men tenkte det passa seg å sjå attende på sjølve grunnlaget til Simple Minds, som sjølvsagt er musikken og banda som inspirerte oss.»

Bakgrunn
Etter det førre albumet deira, Our Secrets Are the Same, vart lekt på Internett av ein DJ i Spania, og Simple Minds måtte gå frå EMI, trekte dei seg delvis attende. Frontmannen Jim Kerr flytta til Italia for å starte eit hotell. Her kom ei rekkje unge, italienske artistar til han for å spørje han om råd. Dette overtydde etter kvart bandet om å ta opp tråden att.

Dei signerte ein avgrensa kontrakt med Eagle Records. For å hjelpe bandet i gang att, valde dei å spele inn eit album med coverversjonar for å gje Simple Minds merksemd på ny, og Neon Lights vart resultatet.

Innhald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Neon Lights (album)» frå ,  den 12. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2001
Coveralbum
Simple Minds-album
Gaute Myklebust

Gaute Myklebust () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sand i Suldal. I tida 2005-2012 vann han norske meisterskap sju gullmedaljar i diskoskasting og tre gullmedaljar i kulestøyting. Perioden 2002-12 tok han 20 (10-9-1) NM-medaljar, likt fordelt på dei to øvingane. Myklebust var etter tur medlem i Sand Idrettslag, Norna-Salhus og IK Tjalve.

Myklebust sitt personbeste i kulestøyt på 18,78 meter oppnådde han i USA i 2003. Han satsa mest i diskoskast og sette sin siste personlege rekord på 64,08 meter i eit stemne i Helsingborg 18. juni 2012.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gaute Myklebust» frå ,  den 12. september 2020.  
 

Norske friidrettsutøvarar
Norske diskoskastarar
Norske kulestøytarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Suldal
Cry av Simple Minds

Cry er det 13. studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut 1. april 2002. Albumet var derimot hamna på Internett fleire veker før det kom ut offisielt.

Oversyn 
Cry var det første albumet med originale songar av Simple Minds på fleire år etter ein pause som følgde Neapolis og det skrinlagde Our Secrets are the Same. Som eit comeback valde dei å lage eit fokusert popalbum med fokus på melodi og stramme arrangement.

Jim Kerr sa då albumet kom ut: «Eg likar ideen om særs fokuserte melodiar, stramme arrangement, kommersielle greier. Eg sa til Charlie: Dette er den einaste musikken eg har lyst å lage no. La oss prøve å gå på kanten og gjere nokre skikkelege popgreier.»

Innspeling
Cry vart spelt inn det siste halvåret av 2001 på Sicilia og i Glasgow i Skottland. Albumet vart stort sett skriven av bandet i lag. Jim Kerr arbeidde med fleire italienske musikarar, multiinstrumentalisten Gordon Goudie og andre, medan Charlie Burchill berre medverka på to spor. Det siste sporet på albumet var instrumentalen «The Floating World»,  skriven av Vince Clarke.

Mottaking
Albumet fekk middels kritikk. Sjølv om James McNair i magasinet Q kalla det «ei skuffande suppe av halvgode idear og stilmessige ingrediensar» fekk det òg positiv omtale somme stader. Jane Stevenson i Toronto Sun skreiv: «Dei episke nummera Spaceface, New Sunshine Morning, One Step Closer, Sugar og Sleeping Girl er særskild dansevennlege, medan dei meir dempa Lazy Lately og Cry Again definitivt er verdt å lytte på. Ikkje like godt utførte er den akustiske Face In The Sun, dei usamanhengande Disconnected og Slave Nation, og instrumentalen The Floating World som avsluttar albumet er ikkje verdt det.» Uncut-skribenten David Stubbs skreiv at bandet prøvde å fornye stilen sin: «sjølv om det er oppmuntrande at Simple Minds har gått bort frå den luftige stadionrock-stilen, manglar dette albumet den meisterlege lettheita til New Gold Dream eller Sons and Fascination.»

Innhald

Standardutgåve

Bonusspor på plata i Rejuvenation 2001–2014-plateboksen
Kjelde:

Medverkande
 Jim Kerr – vokal, produsent
 Charlie Burchill – gitar, bass, klaverinstrument, trommer, effektar, programmering

Andre medverkande
 Gordy Goudie – gitar, bass, klaverinstrument, trommer, effektar, programmering, ekstra vokal, produsent
 Pat Lego – klaverinstrument, trommer, effektar, programmering
 Dino Maggiorana – klaverinstrument, trommer, effektar, programmering
 Mark Kerr – akustisk gitar på «Face in the Sun», ekstra vokal
 Daniele Tignino –  ekstra vokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cry (Simple Minds album)» frå ,  den 12. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Simple Minds-album
Musikkalbum frå 2002
Ingar Kiplesund

Ingar Kiplesund () er ein norsk friidrettsutøvar frå Trondheim som tevlar i lengde- og tresteghopp. Han er sidan 2019 norsk rekordhaldar i lengdehopp med 8,10 meter. Kiplesund er medlem i Trondheim Friidrett.

Kiplesund sette ny norsk rekord med 8,10 meter då han 17. august 2019 vart andremann i ei lengdetevling i Sierra Nevada i Spania. Med dette hoppet sletta han den 46 år gamle norgesrekorden til Kristen Fløgstad på 8,02 m, den elste noregsrekorden i friidrett. Sitt personbeste tresteghopp presterte Kiplesund då han med 15,41 meter fekk sølv i øvinga under NM 2019.

Kiplesund vart noregsmeister i lengdehopp i 2016 og 2019, i 2018 sikra han seg NM-gullet i trestegtevlinga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ingar Kiplesund» frå ,  den 12. september 2020.  
 

Norske friidrettsutøvarar
Norske lengdehopparar
Norske tresteghopparar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Trondheim
Black & White 050505

Black & White 050505 er det fjortande studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut 12. september 2005. Albumet kom ikkje ut offisielt i USA.

Oversyn 
Arbeidet på denne oppfølgjaren til Cry byrja i 2002 og var særs inspirert av konsertane deira på denne tida. Då albumet kmo ut sa Jim Kerr: «Me syns albumet er klassisk Simple Minds, men med ein heilt ny energi. Men kan ærleg sei at me gleder oss over resultatet og ser fram til ei totalt revitalisert utsikt til denne neste fasen av den pågåande kreativiteten vår.»

Innspeling 
Innspelinga av Black And White 050505 gav dei nok materiale til eit og eitt halvt album. Spora «Light Travels» og «Fortune Teller» vart ikkje tekne med på albumet fordi Jim Kerr ikkjeønskte å øydeleggje strukturen eller den totale kjensla på albumet. 

Ein demo for Black And White 050505, «Light Travels», vart seinare spelt inn på ny og gjeven ut på Graffiti Soul (2009).

Ein musikalsk idé som først kom opp under innspelinga for Good News from the Next World (1995) og spelt inn for Black And White 050505 (2005) som «Fortune Teller», vart så vurdert for Graffiti Soul (2009) men vart heller ikkje denne gongen gjeven ut, før han til slutt vart spelt inn på ny med ny tittel som «Magic» for Walk Between Worlds (2018).

Innspelinga av albumet enda 5. mai 2005 (05/05/05), som er nummeret i tittelen på plata.

Innhald

Medverkande
Jim Kerr — vokal
Charlie Burchill — gitar og klaverinstrument
Mel Gaynor — trommer og perkusjon
Eddie Duffy — bassgitar og perkusjon
Andy Gillespie — klaverinstrument

Andre medverkande
Jez Coad — ekstra gitar og klaverinstrument
Daniele Tignino og John Biancale — korvokal på «Stranger»
Sean Kelly — gjestevokal på «Too Much Television» (bonusspor på japansk utgåve)

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Black & White 050505» frå ,  den 12. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Offisiell nettstad

 

Musikkalbum frå 2005
Simple Minds-album
Sanctuary Records-album
Thomas Roth

Thomas Arne Roth ( er ein norsk friidrettsutøvar frå Sand i Ullensaker. Perioden 2010-18 vart han norsk meister på 800 meter fem gongar og ein gong på 400 meter. Roth er medlem i Ullensaker/Kisa.

Roth vann gullmedaljen på 800 meter i noregsmeisterskapen åra 2010, 2012, 2014, 2017, 2018. Under NM i friidrett 2012 vart han dobbeltmeister då han gjorde personbeste på 400 meter med tida 47,93 sekund. Roths personlege rekord på 800 meter er frå Bislett Games 2018 der han fekk sluttida 1.45,75.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «"Thomas Roth"» frå ,  den 12. september 2020.  
 

Norske friidrettsutøvarar
Norske mellomdistanseløparar
Norske sprintarar
Noregsmeistrar i friidrett
Folk frå Ullensaker
Graffiti Soul

Graffiti Soul er det femtande studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut 25. mai 2009.

Den 31. mai 2009 gjekk albumet inn på UK Albums Chart på tiandeplassen, og vart det første topp 10-albumet deira på 14 år, sidan Good News from the Next World i 1995.

Tidleg i april 2009 vart ein video for singelen «Rockets» gjort tilgjengeleg på den offisielle nettsida til bandet.

Oversyn
Under innspelinga av Graffiti Soul sa Jim Kerr: «Me er verkeleg full av idear no for tida. Eg føler at me kanskje skriv to album samstundes for augneblikket.» Fleire av spora kom ikkje med på Graffiti Soul slik at albumet vart meir fokusert, som «Six Degrees Of Separation», «Lotus Effect» og «Shaman».

Då albumet kom ut sa Charlie Burchill om albumet: «Me kom opp med idear og kunne arbeide på desse i timevis. Det er slik me arbeidde på Graffiti Soul. Me berre let ideane utvikle seg over lang tid.»

Innspeling 
Simple Minds skreiv at Graffiti Soul vart skriven på forskjellige stader, som Roma (Italia), Sicilia, Antwerpen (Belgia) og Glasgow (Skottland). For første gongen på nesten tre tiår kom bandet attende til Rockfield Studios, nær Monmouth i Wales, der gruppa hadde spelt inn albuma Real to Real Cacophony, Empires and Dance og New Gold Dream. Albumet vart miksa i Los Angeles av Bob Clearmountain.

Utgjeving 
Graffiti Soul kom ut på vinyl og som ei luksusutgåve på to CD-ar. Begge inneheldt eit andre album kalla Searching for the Lost Boys, som i røynda er eit coveralbum med songar av Neil Young, Massive Attack, Magazine, The Stranglers, Thin Lizzy, Siouxsie and the Banshees, The Call og The Beach Boys.

Innhald

Medverkande
 Jim Kerr – vokal
 Charlie Burchill – gitar, klaverinstrument
 Mel Gaynor – trommer
 Eddie Duffy – bass

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Graffiti Soul» frå ,  den 12. september 2020.  
 

Musikkalbum frå 2009
Simple Minds-album
Sanctuary Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios
Marianne Auenbrugger

Marianne Auenbrugger () var ein austerriksk pianist og komponist som naut stor respekt i heimbyen Wien.

Auenbrugger var dotter av legen og librettisten Leopold Auenbrugger.

Saman med systera Caterina Franziska var Marianne elev av Joseph Haydn og Antonio Salieri. I 1780 dediserte Haydn begge systrene ein syklus med seks klaversonatar (Hob. XVI:35-39 og 20). Marianne Auenbrugger, som lei av dårleg helse og moglegvis var fysisk handikappa, døydde av tuberkulose i 1782, berre 23 år gammal. Til minne om Auenbrugger betalte Salieri for trykking av ein av hennar klaversonatar, og føydde til sin eigen sørgesong for sopran og klavar.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Marianne Auenbrugger» frå ,  den 12. september 2020.

Litteratur 

 Elisabeth Th. Hilscher-Fritz: «Auenbrugger, Leopold» i Oesterreichisches Musiklexikon. Onlineutgaven, Wien 2002 ff., ISBN 3-7001-3077-5

Bakgrunnsstoff
 

Folk frå Wien
Austerrikske pianistar
Kvinnelege komponistar
Austerrikske komponistar
Komponistar frå 1700-talet
Skafså stavkyrkje

Skafså stavkyrkje stod på same tufta som dagens Skafså kyrkje. Ho vart riven i 1830-åra, og dagens kyrkje vart innvigd i 1839.

Det er smått med omtale av kyrkja i mellomalderen, men Skafså-folket fekk som bøndene i nabosoknet Mo ikkje indulgents av Biskop Eystein i hans hyrdebrev. Jens Nilssøn nemnar kyrkja i sin visitasrapport frå 1595, og i ein synfaringsrapport frå 1668 er kyrkja skildra som lik Mo-kyrkja, med svaler og mange skruv. Lorentz Dietrichson spør seg om ho som Mo-kyrkja hadde heva kor. I ei jubileumsbok frå 1939 heiter det: «Kyrkja var bygd umkring ei mast.» Tyder det at ho var ei midtmastkyrkje? Utover dette synast lite kjent om utsjånaden.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Ein kristusfigur frå eit krusifiks vart i si tid overført frå gamlekyrkja til nykyrkja og fekk ny kross i 1928, samstundes som krusifikset vart montert på ein korbjelke. Bjelken vart fjerna ved ei vøling fram mot 1959, og krusifikset vart plassert i altartavla. Det vart fjerna for konservering i 1990 og er frå 2001 i Vest-Telemark Museum.

Eit renessansealtarbord frå stavkyrkja vart teke i bruk i dagens kyrkje i 1959 etter å ha vore i privat eige, og i dagens kyrkje er òg ein  Frederik II-bibel frå 1589. Enkelte materialar frå stavkyrkja er brukt opp att i dagens kyrkje. Til dømes er rosemåla bord oppdaga i golvet.

Kjelder 
 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 117
 

Denne artikkelen bygger på «Skafså stavkirke» frå ,  den 12. september 2020.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Tokke
Kulturminne i Tokke
Hjelvika

Hjelvika er ei vik i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke. Hjelvika ligg ved Europaveg 136, mellom Vikebukt og Vågstranda, sørvest for øya Sekken.

Rauma kommune