alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Handtrykk

Handtrykk er ei helsing som skjer ved at to personar rekkjer kvarandre handa og trykkjer med eit fast grep. Handtrykket vert bruka ved presentasjon, ved møte og ved avskil. Det vert òg bruka til å stadfeste avtaler; at handtrykket forpliktar, er i Noreg lovfesta i Norske lov.

Eit handtrykk vert til vanleg utført med høgre hand. Speidarar handhelsar med venstre hand, medan høgrehanda vert bruka til å gjere speidarhelsing. 

I Noreg er det skikken at begge dei helsande er like ivrige og villige til å rekkje kvarandre handa. I mange andre land er hovudregelen at den som har høgst rang, avgjer om ein skal handhelse eller ikkje. Dersom ei hand vert strekt fram for presentasjon, kan det verte oppfatta om ei fornærming om den andre ikkje tar imot handa.

Kjelder 

Helsing
Handa
Speidarhelsing

Speidarhelsing vert i Noreg framført med høgre hand lyfta mot høgre augnebryn, handflata vend ut, og med tre fingrar samla medan tommelen og litlefingeren dannar ein ring.

Dei tre fingrane som peikar oppover symboliserer dei tre ledda i speidarløftet:
 tene Gud (peikefingeren)
 hjelpe andre (langfingeren)
 leve etter speidarlova (ringfingeren)

Ringen dei to siste fingrane dannar, symboliserer den verdsomfattande speidarrørsla.

Kjelder: 
 Lederhåndboka ISBN 82-7070-044-4

Helsing
Speiding
Nikea

Nikea (gresk Νίκαια) var ein hellenistisk by nordvest i Anatolia, og er mest kjend for det første og andre kyrkjemøtet i Nikea (det første og sjuande kyrkjemøtet i den tidleg historia til kristendomen), den nikenske truvedkjenninga (som kjem frå det første møtet) og som hovudstad i keisardømet Nikea. 

Nikea var ei kort stund hovudstad i Austromarriket mellom 1204 og 1261 etter det fjerde krosstoget i 1204 og fram til Konstantinopel vart erobra attende av austromarane i 1261. 

Nikea låg der som dagens Iznik i Tyrkia ligg. Den gamle byen hadde 5 km lange bymurar kring seg med ovr 100 vakttårn. Tre store portar i muren var inngangen til byen. Store delar av muren finst framleis og er i dag ein stor turistattraksjon.

Kjende folk 
Hipparkhos (100-talet fvt.) gresk astronom, geograf og matematikar
Sporos av Nikea (f. ca. 240; d. ca. 300) gresk matematikar og astronom
Cassius Dio (ca. 165–ca. 229), romersk historikar
Georgius Pachymeres (1242 – c. 1310), austromersk historikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nicea» frå ,  den 29. august 2012.

Bakgrunnsstoff

Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Bithynia
Busetnader i Austromarriket
Krossfararstader
Hellenistiske koloniar
Romerske stader i Tyrkia
Åsta

Åsta, òg skrive Aasta, er eit kvinnenamn. Namnet kjem frå norrønt Ásta og er ei kortform av Astrid eller ein variant av Åsa, med tydinga 'ås' (gud). Andre former av namnet er Åste og Asta.

Åsta og Åste har namnedag den 28. mars.

Bruk 
Namnet vart vanleg frå 1300-talet og framover.

Namnet er lite kjend utanfor Noreg. I 2009 var det 870 kvinner som heitte Åsta i Noreg, 463 heitte Aasta, 136 heitte Åste. 930 heitte Asta. Namna var mest bruke dei første 30 åra av 1900-talet.

Kjende namneberarar 

 Åsta Gudbrandsdotter, mor til Olav den heilage og Harald Hardråde som levde på 1000-talet
 Aasta Hansteen (1824–1908), norsk målar, forfattar og forkjempar for kvinnesaka. 
 Åsta Holth (1904–1999), norsk forfattar
 Åsta Hjelm (1919–2003), norsk komponist og tekstforfattar.

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru
Åsskard

Åsskard (Åsgård) er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Møre og Romsdal som frå 1837 vart del av Stangvik formannskapsdistrikt.

Åsskard vart skilt ut som eigen kommune 1. mai 1895. Kommunen hadde då 629 innbyggjarar.

1. juli 1915 vart ein del av Halsa kommune med 114 innbyggjarar overført til Åsskard.

1. januar 1965 vart Åsskard kommune og ein del av Stangvik kommune slått saman med Surnadal til dagens Surnadal kommune. Åsskard hadde ved samanslåinga 1014 innbyggjarar.

Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Åsskard kommune frå 1920 til 1965:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Åsskard» frå ,  den 19. oktober 2008.  
 

Historie i Surnadal
Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Norske kommunar skipa i 1895
Norske kommunar nedlagde i 1965
Håkon Aasnes

Håkon Aasnes () er ein av dei mest produktive teikneserieskaparane i Noreg. Han har sidan 1972 arbeidd med tekst og teikningar til rundt tjue teikneseriar, mellom anna norske seriar som Seidel og Tobram, Stomperud, Smørbukk, Tuss og Troll, Kråka Konrad, Olsenbanden, Gråtass og Annika. Han har òg teikna internasjonale figurar som Fantomet og Donald Duck.

Håkon Aasnes bur og arbeider på Aurskog i Akershus fylke.

Han fekk Kyrkje- og undervisningsdepartementet sin pris i 1981.

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Håkon Aasnes digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Presentasjon på Tegneserier.no
 Oversyn over produksjonen til Håkon Aasnes på minetegneserier.no
 Kort omtale på Lambiek.net (på engelsk)
 Intervju i Seriefokus.no
 Intervju i Romerikes Blad

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Håkon Aasnes» frå , den 19. oktober 2008. 
 

Norske teikneserieskaparar
Norske illustratørar
Vinnarar av kulturdepartementet sine barnebokprisar
Kunstnarar frå Oslo
Aslaug

Aslaug og Åslaug er to norske kvinnenamn. Namnet kjem av norrønt og er samansett av áss («gud») og laug («lova» eller «vigd til»)

Nesten 6000 kvinner i Noreg heiter Aslaug, medan rundt 400 heiter Åslaug. 

Aslaug og Åslaug har namnedag 6. januar.

Aslaug var mest populært som namn på jentebarn i Noreg mellom 1900 og 1930.

Kjende namneberarar 
 Aslaug Vaa (1889-1965), forfattar
 Aslaug Låstad Lygre (1910-1966), lyrikar
 Aslaug Høydal (1916-2007), forfattar
 Aslaug Fredriksen (1918-2000), tidlegare politikar
 Aslaug Groven Michaelsen (f. 1926), forfattar
 Aslaug Moksnes (f. 1930), forfattar
 Aslaug Dahl (f. 1949), skiløpar
 Aslaug Nyrnes (f. 1953), litteraturvitar
 Åslaug Haga (f. 1959), politikar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Åslaug» frå , den 19. oktober 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Gilja

Gilja er ein tettstad i Gjesdal kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg ved Dirdalsåna i Dirdal, 29 kilometers køyring aust for kommunesenteret Ålgård.

Verksemda Gilje Tre har ein vindaugsfabrikk på Gilja og Dirdal misjonslag eig Gilja bedehus. Det er planar om ein vindmylnepark ved Gilja.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Gjesdal
Hålandsmarka

Hålandsmarka er ein tettstad i Sola kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og er eit bustadområde sju kilometers køyring frå Solakrossen.

Sjå òg
 Tettstader i Rogaland

Kjelder
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Sola
Stenebyen

Stenebyen er ein tettstad i Sola kommune i Rogaland fylke. 
Staden har .

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Sola
Sandve

Sandve er ein tettstad i Karmøy kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg sør på vestsida av øya Karmøy.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Fotnotar 

Tettstader i Rogaland
Geografi i Karmøy
Vorå

Vorå er ein tettstad i Karmøy kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg ved Voravågane på austsida av øya Karmøy, fire kilometers køyring nordom Kopervik. Hydro Aluminium Karmøy ligg like austom tettstaden.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Karmøy
Visnes

Visnes er ein tettstad i Karmøy kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg nordvest på øya Karmøy.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Karmøy
Eike

Eike er eit gammalt namn på ein liten robåt. Han har flat og bratt akterspegel. Uttrykket eike brukast i Vestfold, på Nordmøre, i Sør-Trøndelag og Telemark om ein liten pram eller liten robåt lik ein pram. Vidare vert brukt det om ein bestemd lokal båttype i Østfold, Solør, Råbyggelag, Mandal, Setesdal, Sunnhordland og fleire andre stadar som nemning på ein flatbotna båt.

Eike som båttype 
Det finst ei rekkje variantar av denne båttypen, som er fullstendig flatbotna. Han vert nytta til fiske og transport på småvatn, innsjøar og elver. Eiker vart ofte bygd av vrakbord og var difor ofte billege i innkjøp. Den vart difor ein båt for allmugen.

Eika har typisk kasseform, men det er variantar med underliggande senterbord og ein mindre spegel forut eller overliggande senterbord. Ein variant på Randsfjorden er noko ulik, med eit flatt kjølbord og rund fasong som likna mykje på dei rundbotna åfløyene i Valdres. Båtar med kasseliknande fasong vart kalla flatbotningar, medan dei runde vart kalla rundbotningar.

Den vanlege eika 
Eika liknar ein avskoren robåt, med flat og bratt akterspegel. Den finst både med rund og flat botn. Tollegangen kunne skiftast ut med åregaflar, og det var berre plass til ein roar. Eika eigna seg best i smult farvatn og var vanlegvis lettrodd.

Modellmessig var han nær opp til jolla som kunne seglast og var utstyrt med feste for ror, men eikekjølen var ikkje stor nok til å hindra sideavdrift. Begge desse typane kunne utstyrast med ein nedsenking i akterstamnen der ein kunne leggja ei åre og hamla seg fram. For segljoller i vindstille var dette beste måten å koma seg heim på utan hjelp.

Dory 
Ein «slektning» frå den andre sida av Atlanterhavet er dory. Haner flatbotna og sidene var bygd slik at den ikkje trong spant for å halda fasongen. Denne båttypen var mykje brukt i det rike torskefisket på fiskebankane rundt Newfoundland. 

Moderskipet var ein skarpseglende skonnert som hadde med seg ein stabel av doryar på dekk. Desse vart sloppe ut med ein fiskar i kvar, medan moderskipet låg i nokoleis same posisjon for å ta dei opp etter endt økt.

Sjå òg 
 Pram
 Øygardenbåten

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eike» frå ,  den 20. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Espen Skjærbakken: Indre Østlandets trebåter 2005 ISBN 82-90660-24-3
 A.W. Brøgger og Haakon Shetelig: Vikingeskipene - Deres forgjengere og etterfølgere Oslo 1950
 Svein Molaug: Vår Gamle Kystkultur Bind 1 1985 ISBN 82-09-10214-1
 

Norske båttypar
Robåtar
Førre

Førre er ein tettstad i Tysvær kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg inst i Førresfjorden og strekkjer seg søraustover til Aksdalsvatnet.

Her ligg Førre kyrkje frå 1893.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Tysvær
Skjold på Haugalandet

Skjold er ein tettstad og eit sokn i Vindafjord kommune på Haugalandet i Rogaland fylke. Skjold var tidlegare også ein kommune. Tettstaden har  og ligg ved nordenden av Skjoldafjorden.

Skjold sokn
Skjold sokn var før i tida meir enn dobbelt så stort som no. I 1964 vart Flatnes krins overflytta til Vestre Vikebygd sokn, og i 1965 vart soknet halvert: Då vart Vordneset (seinare nemnt Skjoldastraumen) kapelldistrikt overflytta til Tysvær sokn, og same område vart i 1969 overført på ny til Nedstrand sokn.

I dag femnar soknet om den sørvestlegaste delen av Vindafjord kommune (krinsane Alendal, Ersland, Haugen, Egge, Austrheim og Langeland) og har 1 415 innbyggjarar (2013). Det høyrer til Haugaland prosti.

Skjold kommune
Allereie då dei norske kommunane vart oppretta ved formannskapslovene i 1837 var Skjold ein av dei. Den omfatta då soknene Skjold, Vats og Tysvær. Tysvær vart frådelt som eigen kommune i 1849, og Vats vart frådelt i 1891, så deretter var Skjold kommune og sokn identiske. I 1964 vart Flatnes krins overført til Sveio kommune, og i 1965 vart kommunen oppløyst og oppdelt mellom kommunane Vindafjord og Tysvær.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»
Dag Juvkam, Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen (SSB, 1999)

Tettstader i Rogaland
Tidlegare kommunar i Rogaland
Sokn i Stavanger bispedømme
Haugalandet
Geografi i Vindafjord
Historie i Vindafjord
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1965
Shavian

Shavian (Shaw-alfabetet eller The Shaw Alphabet) er eit fonetisk alfabet, spesielt utarbeidd for det engelske språket med mål om å eliminere vanskane ved konvensjonell staving. Alfabetet vart utforma av Kingsley Read og oppkalla etter den irske forfattaren George Bernhard Shaw. Skriftspråket finst i fleire variantar og blei koda for Unicode i 2003, men er ikkje i utstrekt bruk.

Bakgrunn 

George Bernhard Shaw var frustrert at engelsk rettskriving var så lite regelbunden. Sjølv skreiv han fleire av tekstane sine stenografisk, som stort sett er fonetisk basert. Han ønskte seg derfor eit alfabet som på ein betre måte kunne takle lydane i det engelske språket. 

Shaw hadde tent seg rik på verket Pygmalion som vart omskapt til musikalen My Fair Lady, der den språk-elskande professor Higgins er ein av hovudpersonane. I testamentet sitt sette han av ein pengepremie til den som kunne uarbeide alfabet der kvart teikn stod til éin lyd. Teikna skulle vere forskjellige frå det latinske alfabetet for å forhindre forvirring.

Gjennom testamentet til Shaw vart det lyst ut ein konkurranse, og av fire vinnarutkast utforma Kingsley Read det endelege resultatet som vart kalla Shavian.

Alfabetet 

Som det latinske alfabetet skriv ein shavian over tre høgdenivå. Bokstavane er derfor korte (berre i midtfeltet), høge (i midt- og overfeltet), eller djupe (går over midt- og nederfeltet). Høge og djupe bokstavar er alltid konsonantar og opptrer i par: den høge bokstaven er alltid ustemd (med unntak av «yea» og «hung»), den djupe motparten er alltid stemd. Dei korte bokstavane er vokalar eller nasalar. I motsetnad til latinsk skrift, har ikkje shavinan nokon skilnad mellom majusklar og minusklar (såkalla «store» og «små» bokstavar). For å indikere eigennamn brukar ein «namneprikk» (•) framfor namnet.. Elles har shavian teiknsetjing som på engelsk.

Bokstavane

Bakgrunnsstoff 
 Omniglot.com artikkel om Shavian
 Yahoo!-gruppe om Shavian
 shavian.org
 Shavian  ved saytheword.org

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Shavian» frå , den 19. oktober 2008. 
 

Alfabet
Skriftsystem
George Bernard Shaw
Kne

Kne er ein kroppsdel midt på foten rundtom eit hengselledd som bind saman låret og underbeinet. I menneske held kneet størsteparten av kroppsvekta, og er dermed det leddet som er mest utsett for både akuttskader og utvikling av artrose, ei form for revmatisme.

Kneregionen (medisinsk latin regio genus) omfattar kneleddet (Articulatio genus), kneskåla (patella) og knehasen (fossa poplitea). Lårbeinet står på skinnbeinet med ein vinkel på rundt 175°. Ein mindre vinkel enn dette vil gjera ein kubeint (genu valgum) medan ein større vil gjera ein hjulbeint (genu varum).

Kneet blir brukt i dei fleste former menneske har for å flytta på seg, som gåing, springing, klatring og mange former for symjing. Ein bøyer kneet for å sitja og å neia. Å knela eller knea vil seia at ein set eitt eller begge knea i bakken og kviler kroppstyngda der.

Ledd
Vikevåg

Vikevåg var kommunesenteret i tidlegare Rennesøy kommune i Rogaland fylke. 
Tettstaden har  og ligg ved Mastrafjorden sørvest på Rennesøy. Europaveg 39 kjem via den undersjøiske Mastrafjordstunnelen frå Mosterøy og opp i dagen ved Vikevåg.

Hausken kyrkje ligg her.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Stavanger
Wai

Wai (thai ไหว้) er ein tradisjonell høfleg helsingsmåte i Thailand. Han går ut på at ein lèt handflatene røra kvarandre framfor seg, ein stad mellom brystet og over hovudet, men ofte framfor ansiktet. Samstundes kan ein bøya hovudet, bukka eller neia. Ved møte vil ein også helsa med ordet sawadi (สวัสดี).

Ein kan utføra wai når ein møter nokon, takkar eller bed om orsaking. Det er vanleg å bruka helsinga i høgtidelege samanhengar og seremoniar og når ein helser lærarar, munkar og folk med høg status. Også statuar og bilde kan helsast med wai.

Det finst mange ulike måtar å utføra wai på, ut frå situasjonen, stillinga til den som helser og den som blir helsa. Jo høgare ein held hendene framfor kroppen og jo djupare ein bøyer seg, jo meir respekt viser ein den ein helser. Personen med lågast status waiar fyrst, og han med høgare status svarer så på helsinga.

I klassiske former av helsinga, som ein ofte ser på statuar, peiker olbogane ut til sida når ein bringer handflatene mot kvarandre. Når ein utfører moderne wai peiker derimot olbogane helst nedover. Om ein står når ein waiar kan ein bukka eller neia. Sit ein, kan ein bøya hovudet. For å visa mykje respekt kan ein knela eller bøya seg til bakken medan ein waiar. Ei slik respekt viser ein gjerne høgtståande personar, som kongelege, åndelege leiarar, avdøde og gudar. 

Wai-helsinga stammar frå ein indisk mudra, añjali mudrā eller pranamasana. Ein finn ei liknande helsing i den kambodsjanske helsinga sampeah og fleire andre søraustasiatiske tradisjonar. Den hinduiske namaskaram eller namaste har same opphavet, men skil seg frå moderne thailandsk wai ved at armane peiker utover.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Døme på ulike thailandske helsingar ved seameo.org

Helsing
Thailandsk kultur
Østhusvik

Østhusvik er ein tettstad i Stavanger kommune i Rogaland fylke. 
Staden har  og ligg ved Brimsefjorden på austsida av Rennesøy.

Staden har grendehus og barnehage. Tidlegare Østhusvik skule er nedlagd og riven.

Sjå òg 
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Stavanger
Åkrehamn/Vedavågen

Åkrehamn/Vedavågen var ein tettstad i Karmøy kommune i Rogaland fylke, på vestsida av øya Karmøy. 
Det tettbygde området i Åkrehamn og Veavågen har vokse saman og Statistisk sentralbyrå reknar området som ein samanhengande tettstad.

Sjå òg 
 Åkrehamn
 Veavågen
 Tettstader i Rogaland

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Geografi i Karmøy
Utgåtte tettstader
The Magnetic Fields

The Magnetic Fields er ei USA-amerikansk popgruppe som vart grunnlagd i 1990 og har halde fram til i dag. Medlemene er Stephin Merritt (song, tekstar, ukulele og keyboard), Claudia Gonson (perkusjon og song), Sam Davol (cello og tverrfløyte) og John Woo (banjo og gitar). Dei er kanskje mest kjende for eit trippelalbum frå 1999 med tittelen 69 Love Songs.

USA-amerikanske popgrupper
Musikkgrupper skipa i 1990
Representanthuset i USA

Representanthuset i USA (engelsk United States House of Representatives) er det eine av dei to kammera i den riksdekkjande lovgjevande forsamlinga i USA, Kongressen. Det andre er Senatet. Delstatane er representerte i tråd med folketalet deira, men kvar delstat er garantert minst éin representant. Per i dag har den mest folkerike staten, California, 53 representantar, medan talet på representantar med røysterett er sett til 435.

Kvar representant tener i ein toårsperiode. Mange kommentatorar meiner at dette gjer at arbeidet i Representanthuset vert sabotert av den nærast kontinuerlege valkampprosessen alle representantane som ynskjer attval må gjennom.

Leiaren for Representanthuset er den såkalla talaren, som til eikvar tid vert vald av og frå representantgruppa til det største partiet. 

Representantane til dette huset vert i regelen valde frå mindre valdistrikt enn dei som gjeld for senatrepresentantane (eit gjennomsnittstal frå 2007 ligg på 693.000). Somme meiner at dette gjer at Representanthuset vert dominert av partipolitikk.

Representanthuset har somme fullmakter som berre det har, mellom anna til å endra skattelovverket, trekkja folkevalde for riksretten og velja presidenten i situasjonar der valmennene ikkje kan einast om ein vinnar.

Talarar
Den noverande talaren i Representanthuset er Nancy Pelosi, ein demokrat som har hatt stillinga sidan januar 2019.

Blant andre som har vore talar er:
Paul Ryan (frå oktober 2015)
John Boehner, republikansk representant for delstaten Ohio (frå januar 2011)
Nancy Pelosi (frå januar 2007)
Dennis Hastert
Newt Gingrich
Tom Foley
Jim Wright
Tip O'Neill (d. 1994)
John W. McCormack
Sam Rayburn

Kjelder

Kongressen i USA
Bolsjoj Ik

Bolsjoj Ik (russisk Большой Ик; basjkirsk Оло Ыйыҡ - Olo Yjk) er ei elv i Basjkortostan og Orenburg oblast i Russland og ei av sideelvane til Sakmara frå høgre. 

Ho er 341 km lang og har eit nedslagsfelt på 7670 km². Elva spring ut frå Zilariskomu-platået og er forholdsvis bratt og steinete. 

Ho startar i Zilairskom rajon, og renn gjennom Ziantsjurinskomu og Kugartsjinskomu rajon før ho renn inn i Orenburg oblast. 

Den gjennmsnittlege middelvassføringa ved munningen er 61,0 m²/s.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Большой Ик (приток Сакмары)» frå , den 19. oktober 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Basjkortostan
Elvar i Orenburg oblast
Bujelva

Buj (russisk Буй) er ei elv i Perm kraj, Udmurtia og Basjkortostan i Russland og ei av sideelvane til Kama frå venstre i nedslagsfeltet til Volga. Ho spring ut i Kujedinskom i Perm kraj og renn nordvestover gjennom Basjkortosan før ho munnar ut i Kama i Udmurtia. 

Elvar er 228 km lang og har eit nedslagsfelt på 6530 km². Buj har eit fall på 153 meter frå kjelde til munningen og ei gjennomsnittleg helling på 0,4 meter per kilometer. 

Dei største sideelvane hennar er Arej og Amzia frå venstre, og Osja og Piz frå høgre.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Буй (река)» frå , den 19. oktober 2008. 
 

Elvar i Russland
Elvar i Basjkortostan
Elvar i Udmurtia
Elvar i Perm
Krumkake

Krumkake er eit tradisjonelt norsk bakverk av tynne, sprø kakeflak med bøygd form som ei skål eller kjegle. Kakene kan serverast som kaffimat og som julebakst.

Krumkakerøre kan lagast med like delar sukker, smør, kveitemjøl og potet- eller maismjøl i tillegg til egg og fløyte. Sukker og egg blir piska med smelta smør, ein tilset mjøl og derette fløyte. Ein kan også endra smaken med ulike tilsetjingar, som sitron, vanilje, krydder eller konjakk.

Alternativt kan ein lage ei røre utan egg ved å blande like mengder smør og sukker med dobbel mengd byggmjøl firdobbel mengd skumma kulturmjølk.

Ein steiker krumkaker i eit eige jern som gjev kakene mønster. Krumkakejernet kan minna om eit vaffeljern, men til forskjell frå vaflene blir krumkakene berre litt over ein millimeter tjukke og har mindre diameter. Etter steikinga, når kakene framleis er varme og mjuke, kan dei formast ved at ein ruller dei til kremmarhus rundt ein kjegleforma pinne, eller former dei til ei skål. Desse kan etast tørre, men blir gjerne fylt med til dømes krem, bær eller syltetøy. Dei kan også fyllast med iskrem, og minner mykje om kjeksen som blir brukt til å selja slik is i.

Krumkaker blir etne i Noreg og i norske utvandrarmiljø, som blant norskamerikanarar i den amerikanske Midtvesten. Ein finn også liknande krumkaker i tysk kultur.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger opphavleg på «Krumkake» frå , og «Krumkake» frå  den 19. oktober 2008. 
 
 Krumkaker av byggmel - på matoppskrift.no

Rørebakst
Julemat
Kake