alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Force Majeure av Tangerine Dream

Force Majeure er det 12. albumet og niande studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i februar 1979. Det kom opphavleg ut på gjennomsiktig vinyl. Etter Stratosfear vart stilen på det albumet her utvikla vidare av Tangerine Dream mot ein meir melodisk stil dei skulle bruke mykje i 1980-åra. Til dømes er «Cloudburst Flight» meir som progressiv rock enn det bandet laga i 1970-åra innan Berlin-skulen.

Forvrenginga ein kan høyre i bass-sekvensen på «Thru Metamorphic Rocks» kom av ein utbrent transistor i miksepulten. Då bandet høyrte resultatet valde dei å la det vere slik.

Remixa utdrag av «Force Majeure» kalla «Lana» og av «Cloudburst Flight» kalla «Guido the Killer Pimp» vart nytta i filmen Risky Business medan eit remixa utdrag av «Thru Metamorphic Rocks» kalla «Igneous» vart nytta i Thief. Ein kraftig remixa versjon av framført på konsert i 2003 og seinare gjeve ut som «Meta Morph Magic» på albumet DM 4.

Etter at Steve Jolliffe hadde slutta i gruppa, spelte Edgar Froese og Chris Franke inn albumet på eiga hand i Berlin sommaren 1978. Klaus Krüger spelte igjen trommer, men slutta i bandet etter innspelinga. Edgar Froese sa i eit intervju med Neumusik i 1980: «Me brukte sju veker på innspelinga i eit godt studio midt på sommaren. Det var ei god kjensle, ein god atmosfære og ingenting å krangle om. Klaus Krüger slutta for å bli med Iggy Pop i New York, men utanom det kom me fram til å utelate trommene fordi det var så mange problem med det.»

Force Majeure var det fjerde bestseljande albumet til Tangerine Dream i Storbritannia. Det nådde 26. plass på albumlista og låg sju veker inne på lista.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – klaverinstrument, elektrisk & akustisk gitarar, effektar
 Christopher Franke – klaverinstrument, sekvenserar
 Klaus Krieger – trommer & perkusjon
 Eduard Meyer – cello

Teknisk
 Produsert og miksa av Christopher Franke, Edgar Froese
 Lydteinkar – Eduard Meyer
 Måleri og design – Monica Froese.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 "Force Majeure" på discogs

Musikkalbum frå 1979
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
Tangram av Tangerine Dream

Tangram er det 13. albumet og det tiande studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i mai 1980. Det vart det femte bestseljande albumet deira i Storbritannia med ein 36. plass på albumlista.

Oversyn
I 1979 møtte Edgar Froese Johannes Schmoelling, som vart med i Tangerine Dream og gruppa vart igjen ein trio. Denne besetninga kom av mange fans til å bli rekna som den sterkaste besetninga i historia til bandet. Det første nye prosjektet til denne besetninga var Tangram. Tittelen kom frå eit særs gammalt, kinesisk puslespel og kom ut våren 1980. Det vart spelt inn i det nye studioet til Chris Franke, Polygon i Berlin, og var delt i to delar som kvar tok opp si plateside. Kvar av dei to delane inneheld mange satsar, der somme er rytmiske og somme atmosfæriske. Musikken er blitt skildra som varmare og nesten symfoniske samanlikna med tidlegare Tangerine Dream-album. Tangram kom ut ved vendepunktet mellom to musikalske periodar med blikk attende på tida med dei «lange klassiske sekvenserane» og eit blikk framover mot kortare new age-musikk. 

Ei tidleg konsertutgåve i Berlin (spelt inn i januar 1980 og dokumentert på Quichotte, seinare kalla Pergamon) inneheld passasjar som minnar om Tangram.

Schmoelling sa i 1994: «Før eg kom inn i bandet, følte eg at musikken til Tangerine Dream i hovudsak var bygd på sekvenser-sløyfer, meir eller mindre i ein toneart, utan harmoniske endringar og lange improvisasjonar. Då eg kom inn, prøvde me ei blanding med meir strukturerte element med meir jazzorienterte akkordar, komponerte melodiar og synthesizersoloar som likna på rock.»

Plateomslaget var laga av Monique Froese, kona til Edgard.

Innhald

Medverkande
 Musikarar
 Edgar Froese — klaverinstrument, gitar
 Christopher Franke — klaverinstrument, elektronisk perkusjon
 Johannes Schmoelling - klaverinstrument

Kjelder

Musikkalbum frå 1980
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
Exit av Tangerine Dream

Exit er det sekstande albumet og 11. studioalbumet av det tyske electronicabandet Tangerine Dream. 

Exit nådde 43. plassen på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i fem veker.

Musikk
Exit inneheld seks spor som vart skapt med det som då var det nyaste utstyret, inkludert Fairlight Computer Instrument. I følgje Edgar Froese bygde bandet alt kring eit MCI-miksebord, fordi dei måtte ha alle instrumenta i nærleiken. Dei brukte ikkje så mange akustiske instrument, og dei trengde ikkje ein lydteknikar. Dei tre musikarane hadde berre alt kring seg, slik dei hadde på scenen. 

På det første sporet kan ein høyre ei skodespelarinne frå Berlin som snakkar på russisk og nemner kontinenta på jorda og ber om å slutte trugselen om «avgrensa» atomkrig, som var ein potensiell fare på denne tida under den kalde krigen då albumet kom ut. Froese var veldig mot kjernevåpen og fekk organisert utsendinga av fleire tusen eksemplar av Exit til forskjellige maktpersonar, kunstnarar og vanlege folk i Russland. Kort tid før Exit kom ut hadde Tangerine Dream spelt ein spesialkonsert for nedrusting utafor Riksdagen i Vest-Berlin føre eit publikum på kring 100 000 personar. 

Sporet «Choronzon» var nytta som kjenningsmelodi for det ungarske, politiske TV-showet Panoráma. «Remote Viewing» er med i videospelet Grand Theft Auto IV frå 2008 på radiostasjonen The Journey. Tittelsporet er nytta i sjette episoden av første sesongen av Netflix-serien Stranger Things, og eit remiksa utdrag, kalla «No Future (Get Off the Babysitter)», vart nytta i filmen Risky Business frå 1984.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – komponist, musikar, produsent
 Christopher Franke – komponist, musikar, produsent
 Johannes Schmoelling – komponist, musikar
 Monica Froese – plateomslag

Kjelder

Musikkalbum frå 1981
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
White Eagle av Tangerine Dream

White Eagle er det 17. albumet totalt og det 12. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Det nådde 57. plass på den britiske albumlista og låg inne på lista i fem veker. 

Sporet «Mojave Plan» var blitt framført på konsert for første gongen med Eberhard Schoener og orkester for «Classic Rock Night» i München den 9. desember 1981. Edgar Froese og Chris Franke var òg med på klaverinstrument ei kort tid for det siste sporet, «Time Square» av Eberhard Schoener, og «Give Peace a Chance».

Tittelsporet vart miksa på ny og vart kjenningsmelodien for den tyske fjernsynsserien Tatort med den tyske tittelen «Das Mädchen auf der Treppe».

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Johannes Schmoelling

Kjelder

Musikkalbum frå 1982
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
Hyperborea av Tangerine Dream

Hyperborea er det nittande albumet og det 13. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det var det siste offisielle albumet dei gav ut på Virgin Records. Det låg to veker inne på den britiske albumlista og nådde ein 45. plass. 

Albumet vart spelt inn i august 1983. 
På songen «No Man's Land» vert det nytta mykje sitar. Det vert òg nytta sitar på «Cinnamon Road», men i mindre grad enn på førre song. Det lengste sporet på albumet, «Sphinx Lightning», er innom alle stilartar Tangerine Dream hadde vore borti dei ti siste åra. 

Tittelen på albumet referer til Hyperborea, eit mytisk, idyllisk land i den greske antikken, som visstnok låg langt nord for Thraki der det vart hevda at sola skein 24 timar om dagen. 

I eit intervju med Mark Prendergast i januar 1994 sa Johannes Schmoelling: «Som Logos Live var Hyperborea prega av ein ny generasjon digitale synthesizerar og samplingsteknologi. Me klare å memorisere lydane og bruke mykje sampla trommelydar. Me fann opp nye rytmestrukturar ved å bruke ein spesiell arpeggiatorteknikk. Tittelen «No Man's Land» var inspirert av filmen Gandhi og det glimrande lydsporet.»

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Johannes Schmoelling

Kjelder

Musikkalbum frå 1983
Tangerine Dream-album
Virgin Records-album
Le Parc av Tangerine Dream

Le Parc er det 26. albumet og det 14. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i mai 1985.

Historie
Le Parc var det siste albumet til Tangerine Dream med Johannes Schmoelling. Han slutta i bandet i oktober 1985. Sjølv om Tangerine Dream hadde gjeve ut filmmusikkalbum tidlegare med kortare spor, var dette eit vendepunkt i karrieren deira, då dei lange instrumentalane var bytta ut med ni kortare spor. Det lengste sporet er berre så vidt over seks minutt. Edgar Froese sa i intervju med Jonathan Miller: «Tangerine Dream er som å puste - dei første 12-13 åra pusta me ut og det neste tiåret pusta me inn. Det enkle koneptet er innsida og utsida av verda. Det er meir komplisert når du går på innsida, men pusting tyder den naturlege sida ved å puste, det er innsida og ikkje rom-aktig. Det er ikkje makrokosmos, det er mikrokosmos.» Bandet hadde med seg tre gjestemusikarar på albumet, inkludert Clare Torry, som song med Pink Floyd attende i 1973. 

Kvart spor på albumet er inspirert av ein særskild park ein stad i verda. Tittelsporet «Le Parc» vart nytta som kjenningsmelodi for den kortvarige amerikanske fjernsynsserien Street Hawk. Det vart laga ein video for «Tiergarten». «Central Park» vart nytta som opningsmelodi i filmen Diamond Ninja Force regissert av Godfrey Ho.

Innhald

Medverkande
 Christopher Franke
 Edgar Froese
 Johannes Schmoelling

Gjesteartistar
 Clare Torry – vokal på «Yellowstone Park»
 Katja Brauneis – vokal på «Zen Garden»
 Robert Kastler – trompet på «Bois de Boulogne»
 Christian Gstettner – programmering
 Steffan Hartmann – programmering

Teknisk
 Monica Froese – design

Kjelder

Musikkalbum frå 1985
Tangerine Dream-album
Green Desert

Green Desert er det 27. albumet og det 15. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i januar 1986. Musikken vart spelt inn i Berlin i 1973, i ein periode då Peter Baumann hadde reist frå Tyskland til Nepal og India. Sjølv om albumet ikkje kom ut på den tida, var det denne innspelinga som fekk Tangerine Dream ein platekontrakt hos Virgin Records då dei høyrde opptaka. 

Gruppa hadde nyleg fått nytt utstyr, mellom anna ein Minimoog, ein phaser, og ein EKO ComputeRhythm trommemaskin, som kunne førehandsprogrammerast og/eller endrast undervegs medan han spelte. Chris Franke rekna dei seks interne lydane som «ganske elendige», men på grunn av fleksibilteten som  sekvensator, kunne han seinare endrast til å kontrollere eksterne lydkjelder. Denne rytmiske effekten vart nytta på fleire av dei seinare albuma til Tangerine Dream. 

Det var nok materiale på for eit nytt album, men sidan Baumann ikkje hadde vore med på innspelingane, vart dei samde om å setje dei til sides. Då Baumann kom attende frå reisa si, vart ikkje Green Desert fullført. I staden gjekk dei i gang med Phaedra. I 1984 henta Froese fram att dei gamle opptaka og omarbeidde det til eit heilt album, med noko nyinnspelingar og heile albumet miksa på ny. Albumet var inkludert i ein boks med seks plater kalla In the Beginning. Sidan kom albumet ut som sjølvstendig album. 

Edgar Froese sa i 1986: «Det finst bokstavleg talt hundrevis av timar med Tangerine Dream-musikk som ikkje er utgjeven. Me eig tre studio i Tyskland, og når me ikkje turnerer arbeider me i desse ti timar om dagen. Me må lage musikk. Me klarar ikkje stoppe. Green Desert burde ha kome ut før Phaedra. Me hadde akkurat fått den første analoge sequencer-en vår og byrja å leike oss med den, men så fekk med eit tilbod frå Virgin Records om å bruke deira Manor Studios i 1973, så me skrinla opptaka og byrja på nytt.»

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese - synthesizer, gitar, klaverinstrument
 Christopher Franke - trommer, perkusjon, trommemaskin, synthesizer

Andre medverkande
 Pete Beaulieu – lydteknikar
 Mark Weinberg – design

Kjelder

Musikkalbum frå 1986
Tangerine Dream-album
Underwater Sunlight

Underwater Sunlight er det 29. albumet og det 16. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut sommaren 1986. 

Underwater Sunlight var første gongen Paul Haslinger spelte med Tangerine Dream.. Han hadde bakgrunn frå klassisk musikk og det kan høyrast på albumet i form av at songane er langt meir strukturerte enn tidlegare. 

Underwater Sunlight låg ei veke på den britiske albumlista med ein 97. plass som høgaste plassering.

Bakgrunn
Kort tid etter Johannes Schmoelling hadde slutta i Tangerine Dream, tilrådde vener av Edgar Froese ein klaverspelar som var aktiv i jazzmiljøet i Wien, Paul Haslinger. Han var berre 23 år gammal då Froese inviterte han til eit studio i Wien i lag med Chris Franke. Først virka det ikkje sannsynleg at Hasligner, som var ein funkjazz-pianist, skulle kunne erstatte Schmoelling, sidan det var så musikalsk forskjellig frå det Haslinger dreiv med til vanleg. Haslinger var derimot vant til å arbeide hardt og Froese og Franke var tålmodige, og han deltok på ein turné i Storbritannia og USA våren 1986. Då turneen var over vart Haslinger fast medlem i bandet for dei neste fire åra. Det første albumet han deltok på var Underwater Sunlight.

Innhald

Medverkande
 Christopher Franke - Synthesizer, elektronisk perkusjon
 Edgar Froese - Synthesizer, gitar
 Paul Haslinger - Synthesizer, flygel, gitar
 Christian Gstettner - dataprogrammering
 Monica Froese - plateomslag

Kjelder

Musikkalbum frå 1986
Tangerine Dream-album
Jive Records-album
Tyger av Tangerine Dream

Tyger er det 30. albumet og det 17. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Tre av spora har tekst henta frå diktet «The Tyger», «London» og «Smile» av William Blake. Sporet «London» har òg linjer frå «A Little Girl Lost», «America: a Prophecy» og «The Fly». Teksten er sungen av gjesteartisten Jocelyn Bernadette Smith frå New York. 

Det var det siste studioalbumet til det langvarige medlemmet Christopher Franke. 

Tyger låg ei veke inne på den britiske albumlista, på ein 88. plass. Det var det siste albumet til Tangerine Dream som gjekk inn på den britiske salslista.

Bakgrunn
Prosjektet var hovudsakleg ein idé av Edgar Froese: «Interessa mi i filosofi førte meg til William Blake, som eg hadde beundra i kring 20 år som ein av dei største forfattarane på engelsk språk - utanom Shakespeare. Eg hadde sjølv eit problem med Jocelyn under innspelinga. Ho hadde alt gått gjennom teksten, men under innspelinga tok ho boka og smelte ho i golvet og sa 'Eg er ein R&B-songar og eg vil ikkje gjere dette skule-tullet!' Eg syns ho gjorde ein ganske bra jobb, men ho hata teksten, som ikkje er lett å forstå om du ikkje kjenner til bakgrunnen. Det hjelper å vite kva Storbritannia handla om då Blake skreiv soga. Det var eit imperium og orda hans er dels politiske, sosiale og esoteriske på same tid. Om du ikkje forstår det kan du få eit problem å tolke teksten korrekt. Sjølv kollegaene mine forstod det ikkje, så eg skuldar ikkje på Jocelyn eller nokon andre. Innspelinga var særs hardt arbeid, men det var barnet mitt og eg tek fullt ansvar for den plata.»

Mange av fansen til Tangerine Dream mislikte at dei igjen brukte vokal, etter at Steve Jolliffe hadde sunge på Cyclone attende i 1978.

Plateomslaget til Monique Froese, kona til Edgar, vart seinare den offisielle logoen til Tangerine Dream i 1990-åra. 

CD-utgåva inneheld to delar av stykket «21st Century Common Man», som ikkje var med på LP-utgåva.

Innhald
1987 utgåva

1992-utgåva

Medverkande
 Edgar Froese
 Christopher Franke
 Paul Haslinger
 Jocelyn Bernadette Smith – vokal

Kjelder

Musikkalbum frå 1987
Tangerine Dream-album
Jive Records-album
Optical Race

Optical Race er det 35. albumet og 18. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i august 1988.

Historie
Det var det første albumet utan Christopher Franke sidan Alpha Centauri i 1971. Kontrakten deira med Jive Electro var òg over, og den attverande duoen Edgar Froese og Paul Haslinger signerte ein kontrakt med det Los Angeles-baserte Private Music, som vart starta av det tidlegare Tangerine Dream-medlemmet Peter Baumann i 1985. Optical Race var det første albumet som kom ut på selskapet. 

Det var òg første albumet av bandet som stort sett vart programmert på ein datamaskin, ein Atari ST med programvare frå Steinberg/Jones. 

«Atlas Eyes» går i 5/4-takt. «Mothers of Rain» kom først ut to år før albumet kom ut. «Optical Race» vart framført av gruppa på det tyske fjernsynsshowet Wetten daß? i 1988.
«Turning Off The Wheel» vart gjeven ut på ny på albumet Transsiberia i 1998 med tittelen «The Golden Horn». 

Eit av spora på albumet, «Sun Gate», var komponert i lag med Ralf Wadephul som ein kort periode vart det tredje medlemmet i bandet.

For å marknasføre albumet, la Tangerine Dream ut på ein amerikansk turné i august og september 1988. Opptak frå konserten kom i 2003 ut som Rockface.

Nyinnspeling
Heile Optical Race vart spelt inn på ny i 2002 som ein del av plateboksen The Melrose Years, i lag med nyinnspelingar av albuma Lily on the Beach (1989) og Melrose (1990). I mars 2009 vart nyinnspelinga gjeven ut som ei sjølvstendig utgjeving.

Innhald

Medverkande
 Paul Haslinger – komponist, musikar
 Edgar Froese – komponist, musikar
 Ralf Wadephul – komponist

Teknisk
 Christian Gstettner – studioteknikar
 Monica Froese – konsept for plateomslag
 Norman Moore – kunstnarisk leiar og design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Optical Race» frå ,  den 15. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1988
Tangerine Dream-album
Lily on the Beach

Lily on the Beach er det 37. albumet og det 19. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, gjeve ut i oktober 1989. 

Albumet hadde to aspekt som synte den musikalske retninga til Tangerine Dream for 1990-åra. Det var det første albumet med den då 19 år gamle sonen til til Edgar Froese, Jerome Froese, som var gjestemusikar på sologitar på sporet «Radio City». Han vart sidan fast medlem i bandet og fekk etter kvart meir innverknad på retninga deira. Det andre aspektet var at «Long Island Sunset» var det første sporet til Tangerine Dream med saksofon, som dei kom til å nytte mykje tidleg i 1990-åra.

Heile albumet vart spelt inn på nytt i 2002 som ein del av plateboksen The Melrose Years, i lag med nyinnspelingar av albuma Optical Race (1988) og Melrose (1990). Denne utgåva vart gjeven ut som sjølvstendig plate i mars 2009. Nyinnspelinga kom ut med eit bonusspor kalla «Pearl River», feilaktig plassert mellom «Twenty-Nine Palms» og «Gecko».

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese - klaverinstrument, sologitarar, trommer
 Paul Haslinger - klaverinstrument, rytmegitarar, stick, trommer
 Jerome Froese - sologitar på «Radio City»
 Hubert Waldner - sopransaksofon og fløyte på «Long Island Sunset»

Teknisk
 Norman Moore – plateomslag og design
 Ian Logan – fotografi
 Monica Froese – konsept for fotografi

Kjelder

Musikkalbum frå 1989
Tangerine Dream-album
Private Music-album
Melrose av Tangerine Dream

Melrose er det 39. albumet og det 20. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Albumet kom ut i 1990 på Private Music, som vart starta av det tidlegare Tangerine Dream-medlemmet, Peter Baumann. Albumet består av mykje av den same instrumentale popstilen som ein hadde høyrt på dei to førre platene på Private Music, Optical Race og Lily on the Beach. Sonen til Edgar Froese, Jerome, er med på plata for første gong som fulltidsmedlem i Tangerine Dream. Dette var det siste albumet til Paul Haslinger med Tangerine Dream.

Heile albumet vart spelt inn på ny i 2002 som ein del av plateboksen The Melrose Years, i lag med nyinnspelingar av Optical Race (1988) og Lily on the Beach (1989). I motsetnad til desse to andre platene, har ikkje nyinnspelinga av Melrose kome ut på sjølvstendig album. Ei utgåve som kom i mars 2009 er i følgje plateomslaget denne nyinnspelinga, men innhaldet på plata er originalutgåva frå 1990.

Innhald

Medverkande
Tangerine Dream
 Edgar Froese– klaverinstrument, sologitar, rytmegitar
 Paul Haslinger– klaverinstrument
 Jerome Froese– klaverinstrument, sologitar
Gjestemusikar
 Hubert Waldner – saksofon på «Melrose»
Teknisk
 Jim Rakete – fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Melrose (album)» frå ,  den 10. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1990
Tangerine Dream-album
Private Music-album
Rockoon

Rockoon er det 44. albumet og det 21. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Innspelinga av albumet starta i mars 1991 og var ferdig i januar 1992, den lengste produksjonen deira gjennom heile bandhistoria. Albumet vart nominert i USA for «beste new age-album 1992» og nådde Topp 10 på Billboard New Age-lista og Topp 20 på Billboard Jazz-lista.

Det er det første heile albumet til Tangerine Dream som ein duo med far og son. Saksofonisten Linda Spa som kom inn i bandet i 1990 speler ikkje på denne plata. 

Albumet kom ut på ny i 1999 på Tangerine Dream sitt eige selskap TDI med nytt plateomslag av Edgar Froese.

Innhald

Rockoon Special Edition
Rockoon kom i lag med ein avgrensa singel CD-5. Denne inneheldt ein redigert versjon av tittelsporet, bonussporet «Oriental Haze» med Linda Spa og eit intervju med Edgar Froese.

Medverkande
Tangerine Dream
 Edgar Froese - komponist, musikar
 Jerome Froese - komponist, musikar
Framtidig Tangerine Dream-medlem
 Zlatko Perica - musikar
Andre medverkande: 
 Enrico Fernandez - musikar
 Richi Wester - musikar
Teknisk: 
 David Marino - lydteknikar
 Phillip Calvert - lydteknikar
 Jeff Robinson - lydteknikar

Kjelder

Musikkalbum frå 1992
Tangerine Dream-album
Quinoa av Tangerine Dream

Quinoa er det 46. albumet og det 22. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i 1992.

Bakgrunn
Quinoa vart gjeve ut i eit avgrensa opplag på berre 1000 eksemplar. Det vart sendt ut som ei spesiell gåve til medlemmar av den tidlegare offisielle fanklubben til Tangerine Dream, og dei attverande kopiane vart selde under den tyske turneen deira i 1997. Albumet inneheldt berre eitt spor, men det varte til gjengjeld i 28 minuttar. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 1998 på TDI. Det var då ikkje lenger avgrensa og inneheld to bonusspor. Eit av desse, «Voxel Ux», vart opphavleg skrive for ein konkurranse på den offisielle heimesida til bandet i 1996. Vinnaren fekk ein CDR med songen på, og det var berre denne eine kopien som fanst. «Lhasa» vart skildra som den første satsen i «Tibetan Cycle» i lag med seks andre stykke. Dette kom først ut i 2000 på albumet The Seven Letters from Tibet. «Lhasa» var då forlenga og heitte «The Blue Pearl».

I mars 2009 vart Quinoa gjeve ut på ny på Membran Music Ltd med nytt plateomslag.

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese
 Jerome Froese

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Quinoa (album)» frå ,  den 10. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1992
Tangerine Dream-album