alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gulerle

Gulerle er ein fugleart i erlefamilien.

Utsjånad 
Gulerla er på form ganske lik linerla, og som andre erler vippar ho på den lange stjerten. Denne er likevel litt kortare enn på dei andre europeiske artane i slekta. Den vaksne fuglen har i store trekk ei olivenfarga oversida og gul underside og har elles mykje gult i drakta. Ryggen, kantane på svingfjørene, underkroppen og stjertdekkfjørene på undersida er gule. Styrefjørene er svarte og svingfjørene olivenfarga. Hoa har mattare fargar og ryggen er meir grå enn på hannen. På hausten vert hannen mørkare i drakta. Fuglen si totallengd er 17 cm, vengespennet 23-27 cm. Hovudteikningane på hekkande hannar er ulik på dei ulike underartane.

Utbreiing 
Arten er utbreidd over det meste av palearktis og i Alaska.

Førekomst i Noreg 
Det er kjent tre underartar av gulerle i Noreg. Såerla er langt den vanlegaste. Denne hekker i indre og høgareliggande trakter på Austlandet,  i Trøndelag og i Nord-Noreg, og helst i bjørkebeltet til fjells. Ho finst også i barskogområde nordpå og dessutan i høgareliggande, open barskog, ofte i myrlende, både i Trøndelag og på Austlandet. På det meste av Vestlandet er såerla fråverande. Sørleg gulerle og engelsk gulerle har heilt andre krav til leveområde enn såerla, og finst i ein kystnær bestand hovudsakleg frå Østfold til Rogaland. Dei fleste av desse fuglane finst frå Lista til Jæren, dessutan har ytre delar av Østfold ein livskraftig bestand av sørleg gulerle. Begge underartane trivst i ope landskap, gjerne dyrka mark og beiteområde nær våtmarker. Dei krev også småbusker, gjerde og liknande ved reiret. Dessutan vil desse gulerlene ofte ha ope vatn nær hekkeområdet, gjerne stiltflytande elvar.

Hekking 
Gulerlene kjem til Noreg i mai. Hoa legg 4-8 egg i eit reir som er gøymd i ei grastue. I sør vert egga, som er spraglete i mønsteret, lagde i månadsskiftet mai-juni, til fjells og i Nord-Noreg midt i juni. Rugetida er 11-13 døgn, og ungane ligg i reiret om lag like lang tid etter klekkinga. Dei kan flyge når dei er 16-17 døgn gamle, og foreldra matar dei lenge etter at dei har drege frå reiret.

Føde 
Fuglane et i hovudsak insekt.

Trekktilhøve 
Gulerla er ein utprega trekkfugl som flyg frå landet om hausten, oftast i september. Arten overvintrar hovudsakleg i grasområde og på savannen i tropisk Afrika.

Kjelder 
 Norsk fugleatlas, 1994.
  «Gulärla» frå  

Fuglar i Noreg
Erlefamilien
Tim Renwick

Timothy John Pearson 'Tim' Renwick () er ein engelsk gitarist. Han er blant anna kjent som medlem av Quiver (seinare Sutherland Brothers & Quiver) og for samarbeidet sitt med Pink Floyd og Elton John.

Renwick er ein av få musikarar som på 1980-talet både samarbeidde med dei gjenverande medlemmane David Gilmour, Nick Mason og Richard Wright samstundes som han spelte saman med bassist Roger Waters som forlét Pink Floyd i 1985. Renwick har òg spelt saman med mellom anna Al Stewart, Elton John, Procol Harum, David Bowie, Mike Oldfield, Gary Brooker og Eric Clapton.

Då Renwick samarbeidde med Elton John, skreiv dei to låten «Dreamboat» saman, som Elton John gav ut som b-side på singelen I'm Still Standing.

Renwick spelte gitar på dei to Pink Floyd-albuma A Momentary Lapse of Reason og The Division Bell, og dessutan spelte på turneane som følgde etter desse utgjevingane. Difor er han òg å høyre på Delicate Sound of Thunder og P•U•L•S•E. Då Gilmour, Mason og Wright vart gjenforent med Water sine under Live 8-konserten i 2005 spelte Renwick gitar og bassgitar med bandet.

Renwick har gjeve ut to soloalbum. Det første vart titulert med hans eige namn i 1980, medan han i 2007 utgav albumet Privateer.
Han er blant anna kjent som medlem av Quiver (seinare Sutherland Brothers & Quiver) og for samarbeidet sitt med Pink Floyd og Elton John.

Renwick er ein av få musikarar som på 1980-talet både samarbeidde med dei gjenverande medlemmane David Gilmour, Nick Mason og Richard Wright samstundes som han spelte saman med bassist Roger Waters som forlét Pink Floyd i 1985. Renwick har òg spelt saman med mellom anna Al Stewart, Elton John, Procol Harum, David Bowie, Mike Oldfield, Gary Brooker og Eric Clapton.

Då Renwick samarbeidde med Elton John, skreiv dei to låten «Dreamboat» saman, som Elton John gav ut som b-side på singelen «I'm Still Standing».

Renwick spelte gitar på dei to Pink Floyd-albuma A Momentary Lapse of Reason og The Division Bell, og dessutan på turneane som følgde etter desse utgjevingane. Difor er han òg å høyre på Delicate Sound of Thunder og P•U•L•S•E. Då Gilmour, Mason og Wright vart gjenforeint med Waters under Live 8-konserten i 2005 spelte Renwick gitar og bassgitar med bandet.

Renwick har gjeve ut to soloalbum. Det første vart titulert med hans eige namn i 1980, medan han i 2007 utgav albumet Privateer.

Kjelder 

Engelske gitaristar
Folk frå Cambridge
Hand on Your Heart

«Hand on Your Heart» er ein dansepop-song framført av den australske songaren Kylie Minogue og skriven og produsert av Stock Aitken Waterman. Songen fekk ei blanda mottaking frå kritikarane då han vart utgjeven som den første singelen frå hennar andre album Enjoy Yourself.

Utgjeving og listepasseringar 
«Hand on Your Heart» vart utgjeven i Storbritannia den 24. april 1989. Songen vart den andre singelen til Minogue som nådde nummer to på dei britiske hitlistene, før han nådde fyrsteplass veka etter. Utanfor Storbritannia var songen òg vellykka. Han nådde nummer fire i Australia og vart den femte singelen til Minogue å toppe hitlistene. Songen nådde òg Topp 10 i Finland, Frankrike, Japan og Sør-Afrika og Topp 20 i Tyskland, Nederland, New Zealand og Sverige.

Format og sporliste 
CD-singel
«Hand on Your Heart» (The Great Aorta Mix) – 6:26
«Just Wanna Love You» – 3:34
«It's No Secret» (Extended Mix) – 5:30

Kassett-singel
«Hand on Your Heart» – 3:54
«Just Wanna Love You» – 3:34
«Hand on Your Heart» (The Great Aorta Mix) – 6:26

7" singel
«Hand on Your Heart» – 3:54
«Just Wanna Love You» – 3:34

12" singel
«Hand on Your Heart» (The Great Aorta Mix) – 6:26
«Just Wanna Love You» – 3:34
«Hand on Your Heart» (Dub) – 5:33

Topplisteplasseringar

Sertifisering

Bakgrunnsstoff 
Hand on Your Heart på Allmusic

Kylie Minogue-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Take It Back

«Take It Back» er ein song frå Pink Floyd-albumet The Division Bell frå 1994. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i mai same året. 

Gitarist David Gilmour nyttar ein E-bow på ein Gibson J-200 akustisk gitar gjennom ein effektboks for å skape effekten i starten av songen.

Ei konsertutgåve av songen vart gjeven ut på Pulse i 1995.

Medverkande
David Gilmour – gitar, Ebow, solovokal
Richard Wright – klaverinstrument, Hammond- og Farfisaorgels
Nick Mason – trommer, perkusjon

Andre medverkande:

Tim Renwick – ekstra gitar
Jon Carin – programmering
Guy Pratt – bass
Bob Ezrin – klaverinstrument, perkusjon
Sam Brown – korvokal
Durga McBroom – korvokal
Carol Kenyon – korvokal
Jackie Sheridan – korvokal
Rebecca Leigh-White – korvokal

Salslister

Årslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Take It Back» frå ,  den 24. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Singlar frå 1994
Pink Floyd-songar
Rockeballadar
Songar skrivne av David Gilmour
Songar skrivne av Bob Ezrin
Songar skrivne av Nick Laird-Clowes
Songar produserte av Bob Ezrin
Songar produserte av David Gilmour
Songar frå 1994
EMI Records-singlar
Columbia Records-singlar
High Hopes

«High Hopes» er ein song frå Pink Floyd-albumet The Division Bell frå 1994, skriven av David Gilmour med tekst i lag med Polly Samson. Teksten omhandlar ting ein kan ha oppnådd og tapt i livet, skriven frå eit sjølvbiografisk syn av Gilmour. Douglas Adams, ein ven av Gilmour, valde albumtittelen ut frå teksten i denne songen.

Songen vart gjeven ut på singel i oktober 1994 og kom seinare ut på samlealbumet Echoes: The Best of Pink Floyd i 2001 i ei forkorta utgåve.

Musikkvideo
Musikkvideoen for «High Hopes» som vart synt på skjermen under Division Bell-turneen er filma i Fenland i Cambridgeshire. I videoen kan ein sjå ein mann som ser ut over the Fens ved Ely Cathedral, den same bygningen ein kan sjå på plateomslaget mellom metallhovuda. Videoen har òg mange referansar til Cambridge, der Syd Barrett, Roger Waters og David Gilmour voks opp.

Medverkande
David Gilmour - solo- og korvokal, klassisk gitar, bassgitar, lap steel-gitar
Richard Wright - Kurzweil synthesizer
Nick Mason - trommer, kyrkjebjølle, tamburin
Jon Carin - piano
Michael Kamen - orkestrering
Edward Shearmur - orkestrering

Andre versjonar

Shark 'N The Smoke på hyllestalbumet A Fair Forgery of Pink Floyd.
Nightwish har gjeve ut fleire konsertversjonar av songen, mellom anna på samlealbumet Highest Hopes og på DVDen End of an Era
Gregorian på albumet Masters of Chant Chapter IV.
Sylvan i 2000 for albumet 'Signs of Life - A Tribute to Pink Floyd'
Det franske powermetal-bandet Karelia i 2005 for albumet 'Raise'

Salslister

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «High Hopes (Pink Floyd song)» frå ,  den 24. februar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1994
Pink Floyd-songar
Songar skrivne av David Gilmour
Songar produserte av Bob Ezrin
Songar produserte av David Gilmour
Songar frå 1994
Jonas Brothers

Jonas Brothers var ein amerikansk pop-rockgruppe frå Wyckoff i New Jersey som blei kjent gjennom Disney Channel. Bandet var sett saman av Kevin Jonas, Joe Jonas, Nick Jonas, John Taylor, Greg Garbowsky, Jack Lawless og Ryan Liestman. 

Alt starta som eit soloprosjekt av Nick Jonas, etter at han som 6-åring blei oppdaga då han song i ei frisørsalong. Som 7-åring byrja han å spille på Broadway. Han har vore med i fleire stykkar. Han blei signert av plateselskapet Columbia Records, men då dei tidleg i 2005 høyrte songen «Please Be Mine», blei Daylight/Columbia einige om å signere alle tre.

Musikkgrupper frå 2000-talet
USA-amerikanske musikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 2005
USA-amerikanske gutegrupper
Musikkgrupper oppløyste i 2013
Lodde

Lodde er ein fiskeart i gruppa krøklefisk.

Lodde er ein arktisk art. Sjølv om det i Noreg finst lokale loddebestandar langs kysten i Nord-Noreg er det først og fremst i dei arktiske områda ein finn det store talet. Lodde er utbreidd i store delar av Barentshavet der lodda beiter i dei produktive områda langs iskanten i nordaust før ho vandrar sørover mot kysten av Nord-Noreg for å gyte. 

Lodda gyt på 20-60 meters djupn på sand- og grusbotn, og klistrar egga fast til underlaget. Egga utviklar seg på botnen; etter klekkinga i mai/juni sig dei nyklekte loddelarvane utover i Barentshavet. Lodda er i svært dårleg forfatning etter gytinga, og dei fleste loddene døyr derfor etter si første gyting. 

Lodde er torsken sitt viktigaste byttedyr i desse områda og spelar ei avgjerande rolle i utviklinga av den nordaust-arktiske torskebestanden, og er også eit viktig byttedyr for grønlandssel og sjøfugl som krykkje.

Fiske
Loddefisket si økonomiske betyding auka etter samanbrotet i sildefisket i 1969. Fangstane nådde eit maksimum på nær tre millionar tonn i 1977. Fram til samanbrotet i bestanden i 1985 låg fangstane omkring to millionar tonn. Etter kollapset i loddebestanden var fisket stengt 1987-1990 og har sidan aldri nådd nivået frå 1970-åra. Samanbrotet i 1985 har truleg samanheng med veksten i bestanden av norsk vårgytande sild og innstrøyming av store mengder sildeyngel til Barentshavet i 1983. 

Silda vert i Barentshavet til ho er om lag tre år gammal, og det var derfor store mengder 1-2-årig sild i 1984 og 1985. Når loddelarvane seig ut frå kysten gjennom sommaren, vart dei utsette for så stor predasjon frå 1-2 årig sild og frå torskeyngel at rekrutteringa var tilnærma null. Etter som lodda døyr etter gyting førte dette til at bestanden sakk med 96 % i løpet av berre to år (frå 3 millionar tonn i 1984 til 0,1 millionar tonn i 1986). Gode oppvekstvilkår for sildeyngel og påfølgjande innstrøyming av sildelarvar har funne stad fleire gongar i år etter 1983, og har hatt ein tendens til å lage samanbrot i loddebestanden. Slike samanbrot skjedde i 1993 og 2003 og førte til at fisket vart stengt i åra 1994-1998 og 2004-2008.

Fisket etter lodde vart gjenopna 26. januar 2009 med ein total kvote på 390 000 tonn fordelt mellom Noreg og Russland. 

Lodderogn vert rekna som delikatesse av mange. Lodde av god kvalitet er særleg etterspurt i den japanske marknaden, men også i Russland og Ukraina. I år med mykje fiske vert mesteparten av lodda brukt som industrifisk, dvs. i produksjon av fiskeolje og fiskemjøl.

Krøklefisk
Fisk i Noreg
Kevin Jonas

Paul Kevin Jonas II, kjent som Kevin Jonas og K2 () er ein amerikansk musikar, songar, skodespelar, låtskrivar og medlem av pop/rock bandet Jonas Brothers. Han er gift med Danielle Delesea.

Folk frå New Jersey
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske gitaristar
JONAS L.A.

JONAS L.A. (opphavleg: J.O.N.A.S., under sesong 1: Jonas) er ein amerikansk fjernsynsserie som gjekk på Disney Channel frå 2009 til 2010.

Serien følgjer liva til dei tre brørne Joe, Nick og Kevin Lucas, som alle tre er medlemmer i eit populært band som heiter JONAS. I serien forsøkjer gutane å vera popstjerner samstundes som dei har så normale tenåringsliv som mogleg. Brørne bur i ein ombygd brannstasjon i New Jersey saman med mora Sandy, faren Tom og den yngre broren Frankie. Bandnamnet deira kjem frå gata dei bur i, Jonas Street. I Jonas L.A. dreg gutane frå New Jersey til Los Angeles.

Skodespelarar

Internasjonal utgjeving

USA-amerikanske fjernsynsseriar
 fjernsynsseriar frå 2000-åra
Disney
Tyyl!

Tyyl! er eit norsk rockeorkester som vart danna i 2008. Tyyl! har gitt ut to album og spelt konsertar på klubbscener og festivalar over heile landet.

Medlemmer 
 Jon Landsem - trommer
 Håvard Øyrehagen - vokal, gitar
 Torkjel Solbraa - gitar, vokal
 Vegard Styvi Loftesnes - bass

Diskografi 
 Atterava? EP (2008)
 Ber Bod (2010)
 K.O. (2013)

Kjelder 
 Offisiell heimeside
 Facebook

Musikkgrupper frå 2010-talet
Musikkgrupper skipa i 2008
Norske musikkgrupper
Disney Channel Frankrike

Disney Channel Frankrike (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, krinkastet i Frankrike, Belgia, Luxembourg og Sveits.

Frankrike, Disney Channel
Skipingar i 1997
D
Disney Channel Skandinavia

Disney Channel Skandinavia (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Noreg, Sverige, Danmark, Finland, Island, Estland, Latvia og Litauen.

Skandinavia, Disney Channel
Skipingar i 2003
Disney Channel (Europa, Midtøsten og Afrika)

Disney Channel Europa, Midtøsten og Afrika (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Balkan, Hellas, Midtøsten, Nord-Afrika, og Afrika sør for Sahara.

Disney Channel
Skipingar i 2006
Disney Channel Tyskland

Disney Channel Tyskland (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Tyskland, Austerrike, Sveits og Liechtenstein.

Tyskland, Disney Channel
Skipingar i 1999
Disney Channel Storbritannia og Irland

Disney Channel Storbritannia og Irland (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Storbritannia og Irland.

Storbritannia og Irland, Disney Channel
Skipingar i 1995
Disney Channel Australia

Disney Channel Australia (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Australia, New Zealand, Fiji og Tuvalu.

Australia, Disney Channel
Skipingar i 1996
Disney Channel Nederland og Flandern

Disney Channel Nederland og Flandern (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Nederland og Flandern i Belgia.

Kanalen blei lansert 3. oktober 2009 på UPC Nederland, Telenet og Belgacom.

Kjelder

Nederland og Flandern, Disney Channel
Skipingar i 2009
Disney Channel Hongkong

Disney Channel Hong Kong (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkasta i Hongkong.

Hongkong, Disney Channel
Skipingar i 2010

en:Disney Channel Hong Kong
ms:Disney Channel Hong Kong
Disney Channel Korea

Disney Channel Korea (eller Disney Channel) er ein fjernsynskanal for born, kringkastet i Sør-Korea.

Korea, Disney Channel
Skipingar i 2011
Disney Channel Japan

Disney Channel Japan er ein fjernsynskanal for born, kringkasta i Japan. Han blei starta  i november 2003.

Kjelder

Japan, Disney Channel
Skipingar i 2003
Japanske fjernsynskanalar
Statisk elektrisitet

Statisk elektrisitet er elektrisk lading i eller på på overflata av ein lekam . Ladninga kan vera positiv eller negativ. Det oppstår då ei elektrisk spenning mellom den ladda lekamen og lekamar utan, eller med ei anna lading.

Opplading 
Grunnen til at ein lekam får ei overskotslading er ofte fysisk kontakt mellom isolerande materialar, som fører til at elektronar vert overførte frå ein lekam til eit annan. Dett kan til døme skje når person med ullestar går over eit golv med isolerande belegg, som til dømes vinyl.

Utlading 
Om det ikkje finst ein konduktans som kan leia bort overskotsladninga på den lada lekamen vert han verande der. Vakuum kunne fungera som ein ideell elektrisk isolator, men i praksis finst det eit fysisk materiale mellom den lada lekamen og andre lekamar, og sjølv dei beste isolatorane har ein viss konduktivitet, så over lang tid vil den statiske elektrisiteten verta fjerna frå den lada lekamen. Om den lada lekamen kjem i kontakt med ein lekam som ikkje er lada, eller som har ei anna lading, vil det skje ei ladingsutveksling, slik at begge lekamane ender opp med same lading. Spenninga mellom ein lada og ein ulada lekam kan koma opp i fleire kV. Om ein lekam med stor lading kjemi nærleiken av ein nøytral lekam kan det føra til utlading via ein gneist, som kan vera både synleg og hørbar. Ein kan og føla utdainga om spenninga overstik 3 kV . Spenninagar opp til 10 - 12 kV er vanlege. Dette er likevel ikkje farleg. på grunn av at energien i utladinga er svært liten. Det er slike utladingar ein opplever som «støyt». Gneisten som oppstår kan medføre at brannfarlege væsker eller gassar vert tende om energien i utladinga overstig 0.2 mJ.

Referansar 

Elektrostatikk
Elektrisitet

pl:Elektrostatyka#Elektryczność statyczna
Ekstremt låg frekvens

Ekstremt låg frekvens (ELF) er elektromagnetisk stråling i området mellom 3 og 30 hertz.

ELF har vorte brukt av dei amerikanske og sovjetiske/russiske marinane for kommunikasjon med undervassbåtar.

Den elektriske konduktiviteten til saltvatn hindrar undervassbåtar i å bruke det meste av elektromagnetisk kommunikasjon. Signaler i ELF-områdd kan likevel trenge gjennom djupt vatn. Avgrensingar er den låge datasnøggleiken som kan vere nokre få teikn per minutt, og det faktumet at det er upraktisk å installere ein særs stor sendar på ein u-båt. Difor vart ELF berre brukt til å sende korte meldingar til undervassbåtane om å stige til grunnare vatn slik at dei kunne bruke anna form for kommunikasjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ekstremt lav frekvens» frå ,  den 25. februar 2011.  
 

Radiospekter
Veldig låg frekvens

Veldig låg frekvens (VLF) er elektromagnetisk stråling i området mellom 3 og 30 kHz.

VLF-bandet nyttast mellom anna for å sende meldingar til neddykka ubåtar.

Noregs einaste VLF-stasjon finst i Novika i Gildeskål, NATO driv tilsvarande anlegg i Tyskland og Italia. Dei krypterte meldingane kan sendast med snøggleik på opptil 50 bits i sekundet.

Bølgjelengd: 10–100 kilometer.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Veldig lav frekvens» frå , den 25. februar 2011.

Bakgrunnsstoff 
Artikkel i Forsvarets Forum om Novik-sendaren 

 

Radiospekter
St. Elms eld

Sankt Elms eld (òg corpo santo) er ein svak duskforma elektrisk utladning frå oppstikkande lekamar som fjelltoppar, tårnspir, lynavleiarar og mastetoppar. Han synest i mørket som eit svakt lysande, oppoverretta ljosskinn rundt desse lekamane - ofte saman med ein sprakande lyd for ein som er nær nok. Fenomenet finst når den elektriske feltstyrken, til dømes på grunn av ei nærliggande toresky, er tilstrekkeleg høg.

Sankt Elms eld har i folketrua blitt sett som eit forvarsel - i blant om gode ting, i blant om foreståande ulukker. Til sjøs er Sankt Elms eld ganske vanleg frå mastetoppar og metallgjenstandar i riggen, og det finst fleire gamle mytar om opphavet. Ein er at dei napolitanske sjømennene sine vernehelgen Sankt Erasmus, som på fleire andre språk blir kalla Elmo, omkom under ein storm til sjøs og i dødsaugneblinken sin lova at han med ljos skulle leie sjøfarande ut av farlege situasjonar (corpo santo: «kroppen til helgenen»). Ein annan er at Sankt Erasmus i ein storm tende eit ljos som trass uvêret brann med klår flamme. Ein tredje er at helgenen vart redda frå å drukne av ein sjømann, og lova å i framtida åtvare sjøfarande mot dårleg vêr.

I 1982 oppstod Sankt Elms eld på flykroppen då ein Boeing 747 frå British Airways flaug inn i ei sky av vulkansk oske.

Les meir: British Airways Flight 9

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St. Elms ild» frå ,  den 25. februar 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Den heilage Erasmus
 Den salige Peter González («San Telmo»)

Elektriske fenomen
Folketru
Olav Hansson

Olav David Hansson () er ein tidlegare skihoppar frå Røa i Oslo. Under Ski-VM 1982 i Oslo hadde Hansson sin store meisterskap. Han vann sølvmedaljen i storbakkerennet i Holmenkollen, og var med på å vinne laghoppinga saman med Johan Sætre, Per Bergerud og Ole Bremseth. I normalbakken hamn han på sjuandeplass.
Han var medlem av Røa Idrettslag.

Karriere 
Hansson studerte i unge år i USA og vart ikkje lagd merke til i hoppbakken før enn i 1981. Sesongen etter høyrde han heime mellom dei beste hopparane verda, det vart òg hans beste sesong. Han lukkast aldri å vinne eit stort renn. Elleve gonger kom han på pallen i verdscupen; åtte andreplassar og tre tredjeplassar. Fleire gonger var han nær siger, som under skiflygingsrennet i Vikersund 20. februar 1983. Der enda han eit halvt poeng bak Matti Nykänen. Også i NM-tevlingane måtte Hansson nøye seg med sølv- og bronsemedaljar, høvesvis tre sølv og to bronse. Nærast NM-gull var han under storbakkerennet på Lillehammer i 1983. Med 270,8 poeng var han 0,6 poeng bak noregsmeisteren, Per Bergerud.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1982: VM-sølv i Holmenkollen og 2. plass i Štrbské pleso
1983: Fem andreplassar (Cortina d'Ampezzo, Bischofshofen, Thunder Bay, Vikersund, Bærum) og tre tredjeplassar
1985: Nr 7 i Cortina d'Ampezzo
1986: Nr 11 Holmenkollen
1986/87: Nr 2 i Chamonix

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1981: Nr 9 i normalbakken i Rælingen
Ski-NM 1982: Sølvmedalje i storbakken på Rena, bronsemedalje i normalbakken på Raufoss
Ski-NM 1983: Sølvmedalje i begge bakkane; høvesvis Mo i Rana og Lillehammer
Ski-NM 1986: Nr 4 i normalbakken på Vang
Ski-NM 1987: Bronsemedalje i normalbakken i Sprova

Hansson la opp skihoppinga i 1987.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Olav Hansson i fis-ski.com

Norske skihopparar
Idrettsutøvarar frå Oslo
Stein Erik Tafjord

Stein Erik Tafjord ()  er ein norsk jazzmusikar (tuba), og bror til jazzmusikaren Runar Tafjord.  Han er mest kjend for at han er ein del av The Brazz Brothers. Han var med på å starte Ytre Suløens Jass Ensemble i 1973, og spelte med dei i 17 år.

Tafjord er utdanna ved Noregs musikkhøgskole i Oslo. Etter mange år i Kringkastingsorkestret starta han som frilans jazz- og studiomusikar. Som improvisatør har Tafjord utvikla ein særs utradisjonell spelestil, som har påverka komponistar og andre til å få augo opp for tubaen som instrument. 

Han har turnert med fleire internasjonale orkester og grupper, som t.d. the Scandinavian Tuba Jazz Inc. og Carla Bley Scandinavian Jazz Ensemble. Han har arbeidd med songar og skodespelar Elisabeth Lindland i fleire samanhengar.

Stein Erik har fire born, mellom dei hornisten Hild Sofie Tafjord.

Prisar og utmerkingar
 1991: Buddyprisen (den høgaste utmerkinga innan norsk jazz)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Stein Erik Tafjord» frå ,  den 15. mars 2012.

Referansar

 

Opphavleg omsett med Apertium
Norske jazzmusikarar
Folk frå Sula
Norske tubaistar