alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stolheis

Stolheis, òg kalla skiheis, er ein slags taubane som hovudsakleg vert bygd i alpinanlegg eller skisenter for å frakte folk snøgt opp i høgda, så dei kan nytte dagen til køyre fleire gonger ned slalåm-, utfor- eller snøbrettbakkane. Men det har også vore bygd stolheisar for at publikum skal kome seg opp til eit utsynspunkt eller inn i turterreng.

Stolheisane har benkar, stolar, som heng etter kvarandre i eit ståltau som er løfta opp frå bakken av mastar, og som går i ei endelaust sløyfe frå høgste til lågaste punktet. Ein maskin dreg i ståltauet og syter for at folk som sit på stolane med ski på beina, vert frakta opp til øvste enden av heisen, der dei kan hoppe av.

Skitrekk
Alternativet til stolheis er skitrekk. Skitrekk er laga slik at det i staden for stolane, går liner ned frå ståltauet, utstyrt med ein J-forma, T-forma eller skålforma innretningar i enden som skiløparen skal plassere baken sin på for å bli dregen ståande på sine eigne ski opp til toppen i ei løype under trekket.

Sjå òg
Skiheis

Idrettsanlegg
Vertikal transport
Sete
Bjarne Lysholm

Bjarne Lysholm () var ein norsk lækjar og fabrikkeigar frå Trondheim, med stor interesse for entomologi.

Lysholm var utdanna lækjar og praktiserte faget i ein del år. Seinare tok han over leiinga av familiefirmaet, brenneri- og destillasjonsverksemda Jørgen B. Lysholm i Trondheim.

I 1904 var Lysholm med å stifte Norsk entomologisk forening. For si interesse og sitt mangeårige arbeid i entomologi vart han utnemnd til heidersmedlem i Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim. Han var og Riddar av St. Olavs orden.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske næringslivsleiarar
Entomologar
Folk frå Trondheim
St. Olavs Orden
Arne Meidell

Arne Meidell () var ein norsk industrimann og høgsterettsadvokat frå Oslo.

Meidell var son til ein høgsterettsadvokat og tok i 1916 sjølv jus-eksamen, advokatløyve hadde han frå 1925. I åra frå 1922 til 1933 var han fyrst disponent, seinare administrerande direktør i AS Lilleborg Fabrikker. Sidan var han frå 1934 generaldirektør i AS Borregaard, seinare også styreformann i selskapet.

Meidell hadde gjennom åra ei mengd tillits- og styreverv, både i banknæringa, industrien og handelsnæringa. Han var 1945-51 formann i Norges Eksportråd.

Kjelder
 Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske næringslivsleiarar
Folk frå Oslo
Energimontør

Energimontør er ein handverkar som jobber med alt frå kraftstasjonen der det blir produsert elektrisitet og fram til forbrukaren. 
Utdanninga til å blir energimontør i Noreg er 2 års skulegang, VG1 Elektrofag og VG2 Elenergi. Deretter er det 2,5 års læretid i bedrift med avsluttande fagprøve.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Energimontør» frå ,  den 29. november 2017.

Bakgrunnsstoff  
 Utdanning.no sin yrkesbeskrivelse av energimontør

Handverksyrke
Elektroteknikk
Aslak Nilsen

Aslak Nilsen () var ein norsk industriarbeidar og kontorist frå Kragerø, busett i Skien, som frå 1934 til 1945 representerte Arbeidarpartiet på Stortinget.

Nilsen var son til ein arbeidar. Sjølv gjekk han middelskule og var frå 1914 til -16 mekanikarlærling på Kragerø Støperi og Mek. Verksted. Sidan arbeidde han ei tid på Union Co. påi Skotfoss og 1917-18 på Trosvik Verksted i Brevik. I 1918 fekk han han stilling som reparatør i AS Klosterfossen i Skien, ein arbeidsplass han hadde til desember 1945. Til sist var han kontorsjef i Telemark fylkesarbeidsnemnd. 

I tida frå 1925 til 1945 var Nilsen bystyremedlem i Skien, lengste tida med plass i formannskapet. Stortingsperiodane 1934-36 og 1937-45 representerte han dei seks kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder på Stortinget, alle sesjonane medlem i Militærkomiteen. Frå 1928 til -36 var han elles styremedlem i Skien kraft- og lysverker, etter 1945 var han nestformann i selskapet.

Under den tyske okkupasjonen av Noreg var Nilsen medlem av det illegale faglige utvalet for Telemark fylke, det siste halve året som formann og såleis med i heimefrontleiinga i fylket.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Folk frå Kragerø
Folk frå Skien
Hærmændene paa Helgeland

Hærmændene paa Helgeland (moderne norsk 'krigarane på Helgeland') er eit drama av Henrik Ibsen som kom ut i 1858. Stykket hadde
premiere på Kristiania norske Theater den 24. november 1858.

Rolleliste

Ørnulv fra fjordene, landnåmsmann på Island
Sigurd hin sterke, sjøkonge
Gunnar Herse, rik bonde på Helgeland
Torolv, Ørnulvs yngste sønn 
Dagny, Ørnulvs datter 
Hjørdis, hans fosterdatter 
Kåre Bonde, en helgelending
Egil, Gunnars sønn, fire år gammel
Ørnulvs seks eldre sønner
Ørnulvs og Sigurds menn 
Gjester, huskarer, terner, fredløse menn, osv.

Handling

Handlinga går føre seg på Eirik Blodøks si tid, på og i nærleiken til Gunnar sin gard på Helgeland i Nord-Noreg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hærmændene paa Helgeland» frå ,  den 29. november 2017.

Litteratur
 
 Utgåva frå 1894 (PDF) hos Nasjonalbiblioteket.

Skodespel av Henrik Ibsen
Kultur i 1858
1858 i Noreg
Rohrbach-Berg

Rohrbach-Berg er ein bykommune i Distriktet Rohrbach i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 37,9 km² og i kring 5 200 ibuarar. Småbyen Rohrbach ligg 605 meter over havet og hyser både kommune- og distriktsadministrasjonen.

Rohrbach voks fram som marknadsplass kring 1200. Staden drog nytte av ei handelsrute over fjellkjeda Böhmerwald. Handelsfolka nytta plassen både som sals- og kvilestad, noko som gav ibuarane stigande velstand. Staden fekk marknadsrettar, fyrste gongen, i 1320.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rohrbach-Berg» frå ,  den 29. november 2017.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Oberösterreich
Campbelløyane

Campbelløyane (engelsk Campbell Islands) er den sørlegaste av dei fem subantarktiske øygruppene som tilhøyrer New Zealand. 
Øygruppa ligg ca. 70 mil sør for Sørøya. Den største av dei er Campbelløya.
Denne har namn etter Robert Campbell, den australske eigaren av skipet som oppdaga øyane. Campbelløyane utgjer saman med dei andre newzealandske subantarktiske øyane eit verdsarvområde på grunn av sitt rike og særeigne biologiske mangfald.

Geografi
Campbelløyane ligg ca. 700 km sør for Sørøya og 270 km søraust for Aucklandøya.
Øyane dekkjer om lag 113 km², og Campbelløya (Campbell Island) er den desidert største. Ho er omgjeven av fleire småøyar og skjer, mellom anna Dent Island, Folly Island, Isle de Jeanette Marie og Jacquemart Island. Eit lite namnlaust skjer 50 meter sør for Jacquemart-øya er det sørlegaste punktet på New Zealand, om ein ser bort frå kravområdet til New Zealand i Antarktis.

Campbelløya er bratt og kupert, og hever seg 569 moh. på Mount Honey. Øykysten er dominert av høge klipper. Det finst tre naturlege hamner på austsida av øya. Campbelløya er danna av dei eroderte restane av ein stor skjoldvulkan.

Klima
Øyane har eit kaldt, vått og vindfullt klima. Kvart år har dei berre 650 timar med skyfri himmel, og ein del av året er det berre 1 time solskinn i løpet av 215 dagar. Det regner gjennomsnittleg 325 dagar av året, og vinden bles over 27 sekundmeter minst 100 av dagane i året. Gjennomsnittleg årstemperatur er 6°C, og er sjeldan over 12°C.

Flora og fauna
På øyane hekker seks artar av albatross, mellom anna  svartbrynalbatross, gråhovudalbatross, gråalbatross og ein liten populasjon av Diomedea antipodensis gibsoni (engelsk Gibson's albatross). Fleire truga og endemiske fugleartar held også til på øyane.

Campbellanda blei gjeninnført på øyane i 2004 etter mange års fråvære. Tidlegare var desse fuglane alvorlig truga av rotter som var blitt innført på øyane, og det var først då rottene blei fjerna at endene kunne førast tilbake.
Andre framande artar som er blitt fjerna frå øyane er storfe og kattar.

Øyane har eit rikt planteliv, rundt 128 artar av karplantar. Av desse er fleire endemiske. Det finst rundt 50 artar av innførte plantar på øya.

Historie
Campbelløyane blei oppdaga i januar 1810 av kaptein Frederick Hasselburgh med fartøyet «Perseverance». Hasselburg kalte opp øyane opp etter arbeidsgjevaren sin, Robert Campbell frå Campbell & Co. i Sydney.

Selfangst blei den første industrien på øya. Etter at selane var utrydda, blei fokuset endra til kvalfangst. På eit tidspunkt var det to kvalfangststasjonar på øya.

I 1895 blei det starta kvegdrift her, men denne blei etterkvart ulønsam, og blei lagt ned i 1931. Noko kveg og sauer blei verande på øya fram til 1987. I 1954 blei øygruppa proklamert som naturreservat. I 1998 blei Campbelløyane og resten av dei subantarktiske øygruppene til New Zealand ein del av UNESCO si verdsarvliste. The Campbell Island/Moutere Ihupuku Marine Reserve ble opprettet i 2014.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Campbelløyene» frå ,  den 29. november 2017.  
 

Verdsarv på New Zealand
Øyar på New Zealand
Øygrupper i Oseania
Sjakti

Sjakti eller shakti er eit omgrep innan hinduismen som kan visa til kvinneleg guddommeleg skaparkraft og energi, eller til ei gudinne. Gudinna kan vera maken til ein mannleg gud, eller vera den øvste guddommen. Ho er hovudguddommen i sjaktismen. Ofte blir gudinna Sjakti identifisert med Mahadevi, Durga eller Kali. I rolla som guddommeleg mor blir ho ofte kalla Adi Sjakti eller Adi Parasjakti. 

Sanskritordet sjakti (devanagari शक्ति, IAST Śakti) tyder bokstaveleg 'kraft, styrke, evne, makt' eller 'energi'.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shakti» frå , og «Shakti» frå  den 30. november 2017.  
 
Hinduisme
Ord frå sanskrit
Hanover Parish

Hanover Parish er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg nordvest på øya. Det grensar til Saint James i aust og Westmoreland i sør, og har kyst mot Det karibiske havet i nord og vest. Fylket er det nest minste i landet (etter Kingston Parish) med eit areal på 450 km². Det hadde 69 533 innbyggjarar ved folketeljinga i 2011. 

Administrasjonssenteret i Hanover Parish er byen Lucea. Byen har ei god naturleg hamn som kan ta imot store skip.
Ei mindre hamn er Green Island. 

Fylket er fjellrikt og inneheld fleire små elvar. Det høgaste punktet er Dolphin's Head, som også er eit tradisjonelt landemerke for skip.

I Hanover Parish blir det mellom anna dyrka banan, ingefær, jams, maranta (arrowroot) og sukkerrøyr, med tilhøyrande romproduksjon. Området er også kjend for godt kveg.

Landsbyen Hopewell er eit viktig turistmål. Turistområdet Negril ligg delvis i Hanover Parish. Området har ellers mange andre fine strender som ikkje er særleg utvikla for turisme.

Folk frå Hanover Parish
William Alexander Bustamante (d. 1977), politikar og nasjonalhelt
Barrington Watson (1931–2016), målar
Percival Noel James Patterson (f. 1935), statsminister
Peter Broggs (1954–2015), reggaemusikar
Jean Binta Breeze (f. 1956), diktar
Elvis Gordon (1958–2011), judoutøvar 
Merlene Ottey (f. 1960), sprintar
Jah Cure (f. 1978), reggaemusikar
Odail Todd (f. 1994), sprintar

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Hanover Parish» frå ,  den 30. november 2017.  
 

Parish på Jamaica
Parish på Jamaica

Parish er ei administrativ eining på Jamaica, tilsvarande norske fylke. Øya er delt inn i fjorten parish. Desse høyrer igjen inn under tre historiske county.

Liste

(1) Parisha Kingston og Saint Andrew dannar saman Kingston and St. Andrew Corporation. 
(2) Kingston Parish omfattar ikkje heile byen Kingston. Det meste av byen ligg i St. Andrew Parish.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Parishes of Jamaica» frå ,  den 30. november 2017.

Bakgrunnsstoff 
Kort skildring av kvart parish ved fiwiroots.com

 
Jamaicansk geografi
Jamaica
Guava

Guava eller guajavatre (Psidium guajava) er ei frukt og eit frukttre i myrtefamilien. Guava stammar frå tropisk Amerika. Fruktene liknar pærer på form og storleik, men har blankt skal som kan vera gult, gulgrønt eller raudt. Fruktkjøtet er gulkvitt eller rosa med mange små, harde frø. Frukta kan etast som ho er, men blir også mykje brukt til syltetøy eller til framstilling av guava-rom. 

Guava inneheld ca. 184 mg vitamin C, 285 mg kalium, 86 % vann og 205 kJ tilført energi per 100 g etande vare.

Sjå òg
jordbærguava
feijoa, også kalla vill guava eller ananasguava

Kjelder

Tropisk frukt
Myrtefamilien
Eilert Schanche

Eilert Gerhard Schanche () var ein norsk gardbrukar, fødd i Skånevik i Hordaland, stortingsmann 1892-1903 og 1906-09. Før unionsoppløysinga i 1905 representerte han Moderate Venstre, sidan vart han vald for Samlingspartiet.

Schanche var son til ein prest. Sjølv tok han i 1882 eksamen ved den høgare avdelinga på landbruksskulen på Ås. Tre år seinare tok han over slektsgarden Utstein kloster, der han vart den siste eigar av det eigenlege Utstein kloster, ettersom han i 1896 forhandla fram ein avtale med den norske staten der staten fekk eigedomsretten til klosterkyrkja mot å koste restaureringa av kyrkja. Dette gav Schanche høve til å sette i verk ei svært omfattande nydyrking på godset.

Schanche fekk tidleg ein sentral posisjon i Mosterøy, medlem i heradsstyret frå 1885, der etter ordførar frå 1889 til 1910. Han også forlikskommissær og elles formann i Rogaland landhusholdningsselskap.

I alle dei fire tingbolkane frå 1892 til 1903 representerte Schanche Stavanger amt på Stortinget. Ved stortingsvalet i 1903 var det innført val frå einmannskrinsar og Schanche lukkast ikkje å verte attvald. Tre år seinare lukkast han derimot å verte vald til tingmann frå krinsen Hesbø og Hafrsfjord. På Stortinget hadde han i alle år plass i Landbrukskomiteen, sekretær 1898-1900 og formann 1900-03 og 1906-09. Valperioden 1906-09 var han tillegg medlem i Lagtinget. Schanche var også medlem i to riks-utval; Telefonkomiteen av 1902 og den parlamentariske landbrukskommisjonen av 1895.

I 1910 skøytte Schanche Utstein-godset over til dei to sønene sine. Sjølv busette han seg i Oslo. Han var utnemnd til Riddar av 1. Klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Orden.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
skankeforeningen.no 

Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Folk frå Etne
Folk frå Rennesøy
Bladstilling

Bladstilling eller fyllotaksis er eit botanisk uttrykk som tek for seg korleis blada på ein plante sit på stengelen i høve til kvarandre. For plantene er det viktig at blada lagar minst mogleg skugge for kvarandre, så dei er gjerne spreidde ut på ulike vis. Det er fire grunnleggjande bladstillingar:

 Skruestilt, også kalla spreidd eller alternerande. Her sit blada eitt og eitt i ein skrue oppover stengelen. På ein viss sted på stengelen sit det berre eitt blad. Rotasjonsvinkelen mellom to blad som står etter kvarandre varierer, men i høve til ein heil rotasjon kan han som regel uttrykkast som ein brøk der teljaren er eit fibonaccital og nemnaren er det påfølgjande fibonaccitalet, som 1/3, 2/5, 3/8, 5/13 og vidare.
 Motsett - her sit blada parvis, eitt på kvar side av stengelen og festa i same leddknute. Ofte sit bladpara krossvis, altså 90° rotert i høve til føre og neste par. 
 Kransstilt - liknar på motsett bladstilling, men det sit meir enn to blad på kvar leddknute. Vanleg bladtal i kvar krans er 3, 4, 6, 8, men det finst også andre tal.
 Rosettstilt - her sit alle blada ved bakken. Planten har ofte berre ein stengel som også kan ha blad, men disse blada er ofte annleis og mindre enn rosettblada.

Biletdøme

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bladstilling» frå ,  den 1. desember 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Plantemorfologi
Gunn Karoline Fugle

Gunn Karoline Fugle () er ein norsk musikkterapeut frå Jølster kommune som er busett i Sunnfjord. Ho er cand.philol med hovudfag i musikk frå Universitetet i Oslo.  i tillegg har ho spesialistutdanning i barne- og ungdomspsykiatri, klinisk pedagogikk, og utdanning i kroppsdynamisk psykoterapi. 

Fugle arbeider i Helse Førde og i prosjekt i Helseforsking Sogn og Fjordane, forskingsgruppe: Psykisk helse og rus.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Lydbøker

Nyaste publikasjonar:
 Musikk som fredsbærar
 Group Therapy for Sexually Abused Children
 Musikk som terapeutisk metode til å fremme psykisk helse og vitalitet
 Adventskalender for barnehager. https://rvtsvest.no/adventskalender/
 Musikk og sansestimulering i arbeid med fosterheimsbarn; Fosterheimen som utviklingsarena.

Kjelder
 Skald

Bakgrunnsstoff
 Oversyn over utgjevingar i tidsskrift - eit utval ved Norske og nordiske tidsskriftartikler (Norart)

Forfattarar frå Førde
Norske sakprosaforfattarar
Byggjeheis

Byggjeheis er ein heis som vert mellombels montert på utsida av ein bygning for transport av folk og materiale under bygging, reparasjon og ombygging av bygningen. Heisen er konstruert slik at han vert driven av elektriske motorar på sjølve heiskabinen eller heisplattforma, og «klatrar» opp og ned ved hjelp av tannhjul som grip inn i ei tannstang på frittståande beresøyler på utsida av bygningen, festa med stag til fasaden på bygningen. Heisen er utstyrt med tryggings- og styringsmekanismer.

Heisar
Løfteutstyr
Trappeheis

Trappeheis er ein enkel heis lagd som ein stol eller ein plattform for rullestol som kan køyre på skjener langsetter veggen i trappa i eller opp til ein bygning for å gje rørslehemma tilgang til etasjar som dei elles ikkje ville ha kunne kome seg opp eller ned til. Ofte er heisen slik laga at plattforma kan vippast innåt veggen når heisen ikkje er i bruk, og såleis ikkje er til hinder for anna trafikk i trappa.

Heisar
Løfteutstyr
Rise of the Teenage Mutant Ninja Turtles

Rise of the Teenage Mutant Ninja Turtles er ein animert USA-amerikansk animert TV-serie basert på Teenage Mutant Ninja Turtles av Kevin Eastman og Peter Laird. Serien blei først vist i september 2018.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

2018
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Cæsarsalat

Cæsarsalat er ein salat tilskriven den italiensk-amerikanske kokken og restauratøren Caesar Cardini. Han består av romanosalat med dressing av olivenolje, sitronsaft, worcestersaus, kvitlauk og svart pepper, i tillegg til egg, parmesan og krutongar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cæsarsalat» frå ,  den 1. desember 2017.  
 

Salatar
Potetsalat

Potetsalat er ein matrett som hovudsakleg består av kokte potetar som er skorne i terningar, rømme og majones. Mange bruker også  mange andre ingrediensar i potetsalaten, som creme fraiche, eple, lauk, raudlauk, vårlauk, purrelauk eller graslauk, sylteagurk, kapers, sitronsaft, sukker, og ulike andre frukter, krydder (som salt, peppar og sennep) og urter.

Ein blander ingrediensane saman og serverer potetsalaten anten kald eller luna, etter at han har fått stå ei tid og trekke.

I Noreg er det tradisjon for å servere potetsalat til blant anna grillmat og spekemat.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Potetsalat» frå ,  den 1. desember 2017.  
 

Potetretter
Salatar
Wanna One

Wanna One (hangul 워너원) er ei sørkoreansk gutegruppe skip av selskapet CJ E&M. Gruppa blei starta i 2017. Medlemmene er Kang Daniel, Park Ji-hoon, Lee Dae-hwi, Kim Jae-hwan, Ong Seong-wu, Park Woo-jin, Lai Kuan-lin, Yoon Ji-sung, Hwang Min-hyun, Bae Jin-young og Ha Sung-woon.

Medlemmer 
Yoon Ji-sung
Ha Sung-woon
Hwang Min-hyun
Ong Seong-wu
Kim Jae-hwan
Kang Daniel
Park Ji-hoon
Park Woo-jin
Bae Jin-young
Lee Dae-hwi
Lai Kuan-lin

Diskografi 
 2017: 1X1=1 (To Be One) 

Sørkoreanske musikkgrupper
Musikkgrupper skipa i 2017
Skipingar i 2017
Katarinahissen

Katarinahissen («Katarinaheisen») er ein offentleg personheis i Slussenområdet på Södermalm, òg kalla berre Söder, i Stockholm i Sverige. Heisen i kombinasjon med to gangbruer gjev fotgjengarsamband mellom Katarinavägen («Katarinavegen») attmed Slussen («Slusa») og Mosebacke torg.

Katarinahissen og Slussen var i mange år kjennemerket på Stockholm som ein moderne storby, avbilda på prospektkort og nytta av kunstmålarar som motiv.

Soga

Katarinahissen vart bygd i 1936 saman med ein kontorbygning for Kooperativa förbundet, og inngår i det såkalla KF-huset, eit kompleks av bygningar som vart bygd i fleire etappar, den fyrste i åra 1909-1912, den andre i 1934-1936 og den siste i 1972-1974. Heisen vart stengd i 2010 av di han var i dårleg stand, men er under utbetring. Det går føre seg store byggjearbeidar i Slussen, og den avsluttande og endelege fullføringa av arbeidet på heisen er mellom anna avhengig av dette. Ein reknar med at heisen kan verte teken i bruk att i 2019.

Heisen vart opna i 1936, og erstatta då ein heis frå 1883. Den fyrste heisen vart bygd av ingeniør Knut Lindmark etter løyve frå styresmaktene i byen for å gjere det lettare for folk å ta seg fram i dette kuperte området av Södermalm, og vart då kalla Elevatorn (altså Heisen). Den belgiske verksemda Lecoq & Comp bygde heisen og gangbrua, og den USA-amerikanske verksemda Weeks & Halsey leverte det opphavlege heismaskineriet, som vart drive av ein dampmaskin, men skifta ut med ein elektrisk motor i 1915. Denne heisen vart stengd i mai 1933 og riven i juli dette året i samband med ombygging av det trafikk-knutepunktet som Slussen hadde vorte. Den nye og noverande heisen vart bygd på same plassen som ein funksjonalistisk fagverkskonstruksjon i stål, og med to heiskabinar. Til å byrje med vart desse køyrd manuelt, seinare automatisk, men framleis med tilsette folk som tok seg av biletsalet og køyringa av heisen ved å fylgje med på ferda opp og ned.

Katarinahissen har vore privat, men frå mars 2014 har Stockholm stad gått inn som deleigar.

Bakgrunnsstoff
Stockholms stad om renoveringa av Katarinahissen

Heisar
Transport i Stockholm
Byggverk i Stockholm
NM i skiskyting 1966

Noregsmeisterskapen i skiskyting 1966, den åttande i rekka, vart avvikla 19. og 20. mars 1966 på Elverum i Hedmark med to øvingar på programmet. I tillegg til den individuelle øvinga over 20 km, vart for fyrste gong arrangert ein stafett der ulike skyttersamlag deltok med tre mann på laget. Jon Istad vart dobbeltvinnar då han gjekk Hardanger & Voss inn til stafettriumf.

20 km

Dato: 19. mars 1966
Stad: Elverum

3 x 7,5 km stafett

Dato: 20. mars 1966
Stad: Elverum

Kjelder
Sportsboken 1966.

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1966
Idrett i Elverum
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Innlandet
NM i skiskyting 1965

Noregsmeisterskapen i skiskyting 1965, den sjuande i rekka, vart avvikla sundag 7. februar 1965 på Voss i Hordaland. Meisterskapen omfatta ei einaste øving, 20 km langrenn med fire innlagde skytingar à fem skot, to i liggande og to i ståande stilling. Ragnar Tveiten vann sitt einaste individuelle NM-gull.

20 km

Stad: Voss

Kjelder
Sportsboken 1965.

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1965
Idrett i Voss
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Vestland
NM i skiskyting 1964

Noregsmeisterskapen i skiskyting 1964, den sjette i rekka, vart avvikla vinteren 1964 i Oslo. Meisterskapen omfatta ei einaste øving, 20 km langrenn med fire innlagde skytingar à fem skot, to i liggande og to i ståande stilling. Olav Jordet vart norsk meister for andre gong.

20 km

Stad: Oslo

Kjelder
Sportsboken 1964.

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1964
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Oslo
NM i skiskyting 1963

Noregsmeisterskapen i skiskyting 1963, den femte i rekka, vart avvikla vinteren 1963 på Voss i Hordaland. Meisterskapen omfatta ei einaste øving, 20 km langrenn med fire innlagde skytingar à fem skot, to i liggande og to i ståande stilling. Voss eigen Jon Istad vann den fyrste av fem individuelle NM-titlar.

20 km

Stad: Voss

Kjelder
Sportsboken 1963.

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1963
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Voss
NM i skiskyting 1962

Noregsmeisterskapen i skiskyting 1962, den fjerde i rekka, vart avvikla 18. februar 1962 på Elverum i Hedmark. Meisterskapen omfatta ei einaste øving, 20 km langrenn med fire innlagde skytingar à fem skot, to i liggande og to i ståande stilling.

20 km

Stad: Elverum

Kjelder
Sportsboken 1962.

Noregsmeisterskap i skiskyting
Skiskyting i 1962
Skiskyting
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Elverum