alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Zerfaliu

Zerfaliu (sardisk Tzorfolìu) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Oristano i regionen Sardinia. Han har 1 092 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 15.56 km² og ligg i ei høgd på 15 meter over havet.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Kommunar i provinsen Oristano
Flygande teppe

Eit flygande teppe, også kalla magisk og svevande teppe på norsk, er eit magisk transportmiddel kjend frå eventyr og annan fantastisk litteratur. Det er eit teppe, som regel eit orientalsk teppe, som kan flyge.

Flygande teppe er særleg knytt til arabisk og persisk kultur. Dei vart kjende i Vesten gjennom Tusen og ei natt. Etterkvart blei dei ein del av ikonografien til orientalsk-inspirerte verk.

Kjelder 

Arabisk kultur
Magi
Persisk kultur
Teppe
Eventyr
Thor Bjarne Bore

Thor Bjarne Bore () er ein norsk redaktør og politikar for Venstre. 

Bore vart fødd i Molde. Han er utdanna cand.mag frå Universitetet i Oslo med fagkretsen matematikk, astronomi og historie.

Bore var redaktør i Romsdals Budstikke frå 1966 til 1970, og vart sjefredaktør i Vårt Land i 1974. Der vart han til 1983, då han vart sjefredaktør i Stavanger Aftenblad.
Han sat i stillingatil 2000, og var også adm. direktør frå 1991).

Han er gift med journalisten Marie Rein Bore. Dei har to søner som også gjekk inn i journalistikken – Bjørn Kristoffer Bore, som følgde far sin og i 2019 vart ny sjefredaktør i Vårt Land, og pressemannen Geir Åre Bore.

Bore har tidlegare vore styreleiar i Kirkens Nødhjelp (2001–2006) og leier av Kirkerådet (2002–2006), leiar av TV2-utvalet (1983–85), medlem av Ytringsfridomskommisjonen (1997–1999), Innsynsutvalget (2000–2008), styret i Statistisk sentralbyrå (2000–2008), styret i NRK (2002–2006) og redaktør i The Norseman (2001–2007). 

Han mottok Kongens fortenestemedalje i gull i 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thor Bjarne Bore» frå ,  den 27. mai 2019.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Bloggen til Thor Bjarne Bore

Folk frå Molde
Kongens fortenestmedalje i gull
Lokalpolitikarar i Stavanger
Venstrepolitikarar i Rogaland
Norske redaktørar
Hanne Skartveit

Hanne Benedichte Skartveit () er ein norsk journalist, statsvitar og jurist med lang verketid i Verdens Gang. Sidan 2009 har ho hatt stillinga som politisk redaktør i avisa.

Bakgrunn
Skartveit vart fødd i Oslo som dotter av forlagsdirektøren og programredaktøren i NRK Andreas Skartveit. Ho tok examen artium ved Oslo katedralskole i 1985, ex. phil. ved Universitetet i Oslo i 1986 og 2. avdeling jus frå same stad i 1989. Skartveit har juridisk embetseksamen og ein mastergrad i internasjonal politikk frå Paul H. Nitze School of Advanced International Studies ved Johns Hopkins University i Washington, D.C.

Karriere

Ho var nestleiar i Studenttinget i Studentsamskipnaden i Oslo i 1987 og politisk journalist i Arbeiderbladet 1990–1991. Ho har òg politisk bakgrunn frå AUF og Sosialdemokratisk Studentforbund. 

Skartveit har jobba i VG sidan våren 1991, og var politisk reporter i avisa fram til 2000. Då tok ho eit avbrekk frå jobben for å fullføra jusutdanninga. Seinare fekk ho tilbod om å verta kommentator i VG, før ho etter eit opphald i Washington vart leiar for leiar- og kommentaravdelinga i same avis. 1. januar 2009 tok ho over stillinga som politisk redaktør i VG etter Olav Versto.

I 1999 vart ho tildelt eit SKUP-diplom for prosjektet Fylkespolitikerne – politikkens lønsadel.

I 2012 vart ho tildelt Gullpennen av Riksmålsforbundet. 

Ho er gift med journalisten og programleiaren Gerhard Helskog.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på Hanne Skartveit frå Wikipedia på bokmål, utgåva frå 12. oktober 2018
Folk frå Oslo
Elevar ved Universitetet i Oslo
Norske statsvitarar
Norske juristar
Journalistar i Dagsavisen eller forlauparar
Olav Versto

Olav Versto () var ein norsk journalist som var tilsett i VG i ei årrekkje. I perioden 1994–2008 var han politisk redaktør i avisa.

Versto var fødd i Tinn i Telemark. Han tok graden cand.mag. ved Universitetet i Oslo i 1976, og byrja året etter å arbeida for NRK. Versto var i mange år kjent som programleiar og reporter i NRK Radio, der han i 1980-åra leidde fleire debattar mellom dei to viktigast politikaranæ i Noreg på den tida, Kåre Willoch og Gro Harlem Brundtland. Han kom til VG som redaksjonssekretær i 1987 og vart politisk redaktør for avisa i 1994. 31. desember 2008 forlét han stillinga, og vart etterfølgd av Hanne Skartveit. Frå 2009 og fram til han døydde var Versto redaktør i kommentaravdelinga. Olav Versto døydde 7. juli 2011 i ei båtulukke i Farsund.

Personlege tilhøve 
Olav Versto stamma frå Vinje i Telemark, og var barnebarn av Olav Aslakson Versto og son av Aslak Versto, som begge var politikarar.  Han var bror av journalisten Astrid Versto og forfattaren Stein Versto. Han var gift med journalist Kari Storsletten  i Aftenposten. Hausten 2007 vart paret sett opp på ei liste over dei mektigaste para i Media-Noreg av NA24.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Olav Versto» frå ,  den 18. mai 2019.  
 

Folk frå Vinje
Norske redaktørar
NRK-journalistar
2019-filmen The Lion King

The Lion King er ein amerikansk drama-filmmusikal, regissert av Jon Favreau og produsert av Walt Disney Pictures. Det er ein fotorealistisk animert langfilm basert på 1994-filmen med same namn. Filmen har stemmeskodespelarar som Donald Glover, Seth Rogen, Chiwetel Ejiofor, Alfre Woodard, Billy Eichner, John Kani, John Oliver, Beyoncé Knowles-Carter og James Earl Jones.

Planane for ei nylaging av The Lion King vart stadfesta i september 2016, etter at 2016-filmen The Jungle Book, regissert av Favreau, var ein suksess. Filmen kom ut på kino 19. juli 2019 i USA.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Dramafilmar
Eventyrfilmar
Filmar frå 2019
Filmar frå USA
Andres G. Sundbø

Andres Gregarsson Sundbø () var ein lærar og gardbrukar frå Flåbygda i Lunde herad i Telemark. Han representerte Bondepartiet på Stortinget perioden 1937-45, etter å ha vore vararepresentant den forrige treårsbolken.

Sundbø tok lærareksamen på Notodden i 1900 og var derette lærar heime i Lunde fram til 1921. Samstundes var han 1903-13 også heradskasserar. I 1912 tok han over farsgarden Sundbø og dreiv denne i fleire tiår.

Gjennom dei 28 åra 1910-37 hadde Sundbø plass i heradsstyret i Lunde. Han var ordførar 1926-34, alle desse ni åra hadde han sete i fylkesutvalet i Telemark. Sundbø var med å stifta Flaabygd Sparebank og han var styremedlem i Skien-Telemarkens Dampskibsaktieselskap og frå 1934 i Bandak-Nordsjøkanalen. Elles var han ei tid med i landsstyret i Bondepartiet og i Norges Bondelag. Han var òg ein flittig avisskribent.

Valperioden 1934-36 var Sundbø varamann til Stortinget, møtte då nokre veker våren og sommaren 1936. Perioden 1937-45 hadde han fast sete i Stortinget frå Telemark og for Bondepartiet. På Tinget var han medlem i Administrasjonskomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1937-1945
Norske lærarar
Norske gardbrukarar
2016-filmen The Jungle Book

The Jungle Book er ein amerikansk fantasy-eventyrfilm, regissert av Jon Favreau og produsert av Walt Disney Pictures. Filmen er basert på dei samla verka av Rudyard Kipling og inspirert av 1967-filmen med same tittel. The Jungle Book kombinerer skodespel og animasjon, og fortel historia om den foreldrelause guten Mowgli, som får hjelp av dyreverjene sine og drar på ei reise for å realisere seg sjølv og unngå den trugane tigeren Shere Khan. Filmen har Neel Sethi i rolla som Mowgli, og stemmeskodespelarar som Bill Murray, Ben Kingsley, Idris Elba, Lupita Nyong'o, Scarlett Johansson, Giancarlo Esposito, og Christopher Walken.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Eventyrfilmar
Fantasyfilmar
Filmar frå 2016
Filmar frå USA
Frøis Frøisland

Nils Frøis Frøisland () var ein norsk journalist og krigsreporter, og  redaktør i Aftenposten frå 1919 til han døydde i 1930.

Utgjevingar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frøis Frøisland» frå ,  den 11. mai 2019.  

Folk frå Vestre Toten
Norske redaktørar
Redaktørar for Aftenposten
Norske journalistar
Journalistar i Aftenposten
Anton Mosbæk

Anton Julius Mosbæk () var ein skogsarbeidar, gardbrukar og politikar frå Aremark. Han var ordførar i Øymark herad frå 1926 til 1931, og representerte Østfold og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1937 til 1945.

Mosbæk var son til ein husmann innved svenskegrensa i Aremark. I yngre år var han gjetar og seinare gardsgut. Han livnærte seg òg som hotellgut, vognmannshjelpar og sporvegskonduktør. Sidan veksla han mellom å vere skogsarbeidar vintrane og tømmerfløytar somrane, han arbeidde såleis i Haldenvassdraget i om lag 20 år. Ein sommar var han med å bygge tømmertunnelen ved Vamma. I 1928 slo han seg ned som småbrukar på øydegarden Gråbøl i Øymark.

Mosbæk var med i Øymark heradsstyre frå 1923 til 1937, dei to valbolkane 1926-28 og 1929-31 som ordførar. Hausten 1936 vart han vald til stortingsmann frå Østfold, som ein av tre Arbeidarparti-karar frå Østfold. Han var medlem av Kyrkjekomiteen.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1937-1945
Böheimkirchen

Böheimkirchen er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet St. Pölten-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45,5 km² og 5 000 ibuarar. Landsbyen Böheimkirchen ligg ei 8 kilometer aust om Sankt Pölten, 247 meter over havet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Böheimkirchen» frå ,  den 11. mai 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Thorstein Diesen

Halvor Thorstein Romdal Diesen () var ein norsk jurist, journalist og avisredaktør.

Etter ein oppvekst i Enerhaugen tok han examen artium 1881 og vart cand.jur. i 1886. Etter ei tid i avisa Fædrelandet var han dommarfullmektig i Voss og Hardanger 1886-90. Han var redaktør i Bergens Aftenblad 1891-98 før han vart engasjert som sekretær for Høgre av Emil Stang i 1899.  

Diesen gjekk til Aftenposten som politisk redaktør 1899-1900. I 1901 byrja han som sakførar i Kristiania, og vart advokat i 1904. Han dreiv òg si eiga avis - Akersposten - fram til 1908. Då vart han nok ein gong politisk redaktør i Aftenposten. Han var redaktør 1913-1925 etter Amandus Schibsted, frå 1920 saman med Frøis Frøisland. 

Diesen gav ut verka Folkeafstemning, en historik og en udredning (1912) og Fra riksretten til 1905 (1922). Han omsette også verk frå fransk.

Han var far til journalisten Einar Diesen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Thorstein Diesen» frå ,  den 27. mai 2019.  
 

Folk frå Oslo
Norske redaktørar
Norske sakprosaforfattarar
Journalistar i norske lokalaviser
Redaktørar for Aftenposten
Sorenskrivarar
Chioma Ajunwa

Chioma Ajunwa () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Nigeria som i 1996 vart olympisk meister i lengdehopp. Ho vart dermed den fyrste frå Nigeria som vann ei olympisk gullmedalje for landet sitt.

Ajunwa var med i Nigerias tropp til Fotball-VM 1991, utan å få spele. Seinare same året vann ho lengdehopp-tevlinga i Afrika-leikane i Kairo i Egypt. Året etter vart ho hekta i ein dopingkontroll og stengd ute frå idrett i 4 år. 

Under dei olympiske sommarleikane 1996 i Atlanta i USA tok Ajunwa leiinga i den fyrste finaleomgangen i lengdehopp. Med sitt livs lengste hopp på 7,12 meter vann ho gullmedaljen med god margin. Ho vart den dermed den fyrste svarte afrikanske kvinna som vart olympisk meister. I friidretts-VM 1997 hoppa Ajunwa lengst i kvalfiseringa med sine 7,01 m. I finalen skada ho seg i det fyrste hoppet og braut tevlinga.

Doping
I 1992 testa Ajunwa posititv på anabole steroidar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 7,12 m, framom Fiona May (7,02 m)
VM 1997 i Aten: Nr 12 – 5,21 m
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (6,43 m =-nr 15), nr 4 i 4 x 100 m stafett med Nigeria

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chioma Ajunwa» frå ,  den 11. mai 2019.  
 

Nigerianske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Nigeria
Knud Bull

Knud Geelmuyden Bull () var ein norsk-australsk målar som var bror av fiolinisten og komponisten Ole Bull og arkitekten Georg Andreas Bull.

Han fekk truleg den første målarutdanninga si i København, og fekk seinare ein del undervising hjå Jacob Calmeyer i Bergen. I 1833–34 var han elev av J.C. Dahl i Dresden.

I 1845 drog han frå Stockholm til Storbritannia, der han laga ei trykkplate for 100 spesidalar for å kunna produsere falske norske pengesetlar. Han blei avslørt, stilt for retten og dømd til forvising til Australia i 14 år. I 1846 kom han til straffekolonien på Norfolkøya vest for Australia. Året etter blei han flytta til Tasmania. I 1853 blei han frigjeven, men blei som mange andre forviste fangar verande i Australia. Han slo seg ned i Hobart, der han etablerte seg som profesjonell landskapsmålar.

Han flytta til Sydney i 1856. Året etter blei han tatt for sjekkforfalsking, men frifunnen på grunn av mangel på bevis. I åra som følgde gav han undervising og tok diverse tilfeldig arbeid, men måla lite sjølv.

Knud Bull er rekna som ein pioner innan australsk målarkunst. Han er representert i alle dei sentrale musea i Australia. Berre nokre få verk av han er kjende frå Noreg.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Norsk kunstnerleksikon, b.  1 : A-G, side 354-355, digital utgåve
 Ragnar Kvam jr. Straffen Gyldendal 1999.
 Familens sorte får. Aftenposten Historie Nr. 2 2019. s. 66-71

Australiarar av norsk opphav
Australske målarar
Norske målarar
Folk frå Bergen
Kari Aagaard

Kari Aagaard () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Hamar. Ho spelte 92 landskampar og skåra 54 mål for Noregs landslag i tida frå juni 1973 til november 1978. Både i 1973 og i 1975 deltok ho i verdsmeisterskap i handball. Kantspelaren var aktiv i Hamarkameratene til 1972, sidan vann ho mange pokalar med den norske toppklubben Vestar frå Oslo til ho la opp i 1980?

Aagaard er tilsett i Norges Håndballforbund i Oslo.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Astri Bech

Astri Knudsen, gift Astri Bech, () er ein norsk tidlegare handballspelar. Ho spelte 103 landskampar i tida frå februar 1970 til desember 1977 og stod for 69 nettkjenningar. Både i 1971, 1973 og 1975 var ho med Noregs lag i Handball-VM. Rykkromspelaren var aktiv på Kjelsås IL frå 1967 til ho la opp i 1980.

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Oskepott

Oskepott er ein kvinneleg figur i folkeeventyr frå fleire land. Ho er oftast den forakta yngste dottera eller stedottera som mora og systrene set til å gjere det tyngste og simplaste arbeidet i huset, men som ved å vere god og ven til slutt når fram til lukke og makt, og vinn hjartet til prinsen i kongeriket.

Dei eldste versjonane av eventyret finst i kinesisk litteratur frå 800-talet. I Europa er det teikna ned omkring 500 versjonar av eventyret, med namn som Askepot (Danmark), Cendrillon (Frankrike), Cenerentola (Italia), Cinderella (Storbritannia) og Aschenputtel (Tyskland).

Oskepott er skildra mellom anna hos Charles Perrault (i Contes de ma mère l'Oye, 1697) og brørne Grimm (1812). Norsk tradisjon kjenner ikkje Oskepott-namnet, men eit motstykke finst i Kari Trestakk.

Den mest kjende filmversjonen av Oskepott er truleg teiknefilmen Cinderella frå 1950, produsert av Walt Disney, som bidrog vesentleg til å gje eventyret ny aktualitet i etterkrigstida. Det finst også filmatiseringar av utgåvene til Perraults og brødrene Grimm av eventyret, og mange andre har brukt sjølve temaet i ulike variantar. I Noreg har filmen Tre nøtter til Askepott frå 1973 vorte ein populær film å sjå i juletida.

Kjelder 
 

Grimm-eventyr
Eventyrfigurar
Eventyr av Charles Perrault
Askepott (fleirtyding)

Askepott eller Oskepott kan vise til:

 Oskepott, ein figur i folkeeventyr frå fleire land

Filmar 
 1950-filmen Askepott, ein animert langfilm frå 1950
 2015-filmen Cinderella, ein spelefilm frå 2015
 Tre nøtter til Askepott, ein spelefilm frå 1973
Kari Storsletten

Kari Storsletten () er ein norsk journalist som vart tilsett som innanrikssjef i Aftenposten (avdelingsleiar for Innanriksredaksjonen) i 2005. Før det var ho kanalsjef i NRK P2.

Storsletten har lang erfaring som politisk reporter i presse og kringkasting, og har blant anna arbeidd i NRK Dagsnytt. I 1999 blei ho sjef i P2. Før det var ho tilsett som kultur- og underhaldningsleiar i VG, Ho tiltredde stillinga som innanrikssjef i Aftenposten i april 2005. der ho arbeidde frå 1995 til 1999.

Kari Storsletten var gift med VG-journalisten Olav Versto, og dei hadde eit barn saman.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kari Storsletten» frå ,  den 18. mai 2019.

Fotnotar 

Journalistar i Aftenposten
Journalistar i VG
NRK-journalistar
Kari trestakk

Kari trestakk er eit undereventyr skrive av Peter Christen Asbjørnsen i Røyken, trykt i Norske Folkeeventyr i 1843. Det er ofte rekna som eit norsk motstykke til eventyret om Oskepott.

Medan Oskepott i eventyrsamlinga til brørne Grimm frå 1812 viser til det gamle tyske føydalsamfunnet med borgar og slottsball, møter Kari trestakk frå det norske bondesamfunnet kongssonen utanfor kyrkja under og etter gudstenesta. Ein annan variant som Asbjørnsen og Moe samla inn, og gav ut i 1852, er eventyret om Lindedronninga.

Kjelder 
 

Norske folkeeventyr
Eventyrfigurar
Every Open Eye

Every Open Eye er eit studioalbum av den skotske musikkgruppa Chvrches, som var utgjeve 25. september 2015 av Virgin EMI Records og Goodbye Records. Det vart spelt inn mellom januar og juli 2015 i Glasgow, og var skrive, komponert og produsert av gruppa sjølv. Albumet var utgjeve både som ei standardutgåve med 11 spor og ei spesialutgåve med 14 spor.

Albumet har avla fleire singlar, mellom anna «Leave a Trace», «Never Ending Circles» og «Clearest Blue».

Innhald

Referansar 

Musikkalbum frå 2015
Chvrches-album
Thorstein Diesen (1894–1962)

Einar Thorstein Diesen () var ein norsk journalist som verka i NRK Radio.

Diesen var fødd i Åsgårdstrand og voks opp i Halden. Han flytta til Kristiania der han tok examen artium 1913. Diesen jobba ved ulike kontor, blant anna som sekretær i Oslo Høgre 1917–1926 og formann i Den Konservative Studenterforening 1921–1923, til han blei tilsett ved Kringkastingsselskapet i 1926. Dette blei til Norsk rikskringkasting i 1933, og Diesen var  ei kjend radiostemme.

Han var far til TV-mannen Erik Diesen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Thorstein Diesen (1894–1962)» frå ,  den 12. mai 2019.

Bakgrunnsstoff
  Thorsten Diesen i Store norske leksikon

Folk frå Horten
Høgrepolitikarar i Oslo
Norske radiojournalistar
Programleiarar for NRK
Norske programleiarar
Konrad av Bayern

Konrad av Bayern () var ein cisterciensarmunk som var son av hertug Henrik den svarte av Bayern. 
Domkyrkja i Molfetta i Bari er vigd han. Han er vernehelgen for Molfetta, sjølv om han teknisk sett berre er saligkåra og ikkje utropt til helgen av den katolske kyrkja.

Konrad var fødd på Ravensburg rundt 1105. Han studerte teologi i Köln under erkebiskopen der, ein slektning. Meininga var at han skulle ettefølgja erkebispen i embetet, men i 1147 blei han inspirert av Bernhard av Clairvaux, som vitja byen, til å bli munk i staden. Han avla munkeløfte som cisterciensear til Bernhard i Clairvaux. I 1151 gav Bernhard han løyve til å dra til Det heilage landet for å bu som eremitt.

I 1153 vende Konrad tilbake til Europa då han høyrde at Bernhard var blitt sjuk. Medan han var i Bari fekk han vita at Bernhard hadde døydd. Han vitja grava til den heilage Nikolas i Bari, og slo seg så ned som einebuar i ei hole i Modugno ved Molfetta. Han budde her til han døydde den 17. mars 1154 eller 1155.

Konrad blei gravlagd i domkyrkja i Molfetta. Her oppstod det ein lokal kultus kring han, og kyrkja blei etterkvart vigd til han som San Corrado. Han blei saligkåra 7. april 1832 av pave Gregor XVI.
Den offisielle minnedagen hans er 15. februar, men han blir også minna 14. februar, 9. februar og på dødsdagen 17. mars. Molfetta har også ei translasjonsfeiring den 10. juli.

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Conrad of Bavaria» frå ,  den 12. mai 2019.  
 

Molfetta
Tyske saligkåra folk
Tyske munkar
Cisterciensarar
Huset Welfen
Folk frå Ravensburg
Georg Andreas Bull

Georg Andreas Bull () var ein norsk arkitekt og stadskonduktør i Kristiania frå 1865 til 1903.

Familie 
Bull var son av Johan Storm Bull (1787–1838), som var apotekar ved Svaneapoteket i Bergen og Anne Dorothes Geelmuyden (1789–1875). Han var bror av fiolinisten Ole Bull og målaren Knud Bull.

Han gifta seg i 1858 med Emilie Constance Hjelm. Sonen hans Henrik Bull vart ein av dei best kjende arkitektane i si samtid.

Karriere

Georg Andreas Bull fekk teikneundervising hjå Franz Wilhelm Schiertz i Bergen i perioden 1843–1845. Han utdanna seg som maskiningeniør ved den polytekniske høgskulen i Hannover 1846–1850, der han òg kan ha følgd professor Conrad Wilheln Hase sine førelesingar i bygningskunst. I 1855–1856 tok han arkitektutdanning ved Der Königliche Bauakademie i Berlin.

Bull arbeidde med bygningsarkeologiske undersøkingar for Fortidsminneforeningen i perioden 1851–1855. I 1857 oppretta han arkitektkontor i Kristiania, vart bygningsinspektør i 1858, stadskonduktør frå 1865 og bygningssjef 1898–1903. Han var Finansdepartementet sib inspektør for Staten sine bygningar i Kristiania og omegn i perioden 1865–1887. 
I åra 1858–1889 verka han som utøvande arkitekt. I Kristiania regulerte han Homansbyen (1858), Meyerløkka (1859) og Grünerløkka (1861). Han teikna 15 av dei 65 husa i Homansbyen i ulike  historistiske stilartar. På Meyerløkka teikna han, og fekk i 1860 oppført, sin eigen villa på «stjerneplassen» St. Olavs plass 1.

Bull var ein av dei første norske jarnbanearkitektane, og var NSB sin faste arkitekt i åra 1863–72. Han hadde også hatt oppdrag for jarnbana i fem år før dette. I denne perioden teikna han ei rekkje stasjonar på Drammenbanen, Randsfjordbanen, Krøderbanen og Rørosbanen. Til desse teikna han vesentleg stasjonsbygningar i sveitserstil, men til enkelte større stasjonar i byane, som Trondheims første stasjon (1864), Drammen stasjon (1866), Vestbanestasjonen (1872) og Austbanestasjonen (1882) teikna han bygningar i mur.

Prisar og utmerkingar 
Bull vart i 1875 utnemnd til riddar av St. Olavs Orden. Han var òg riddar av Dannebrogordenen.

Galleri

Fotnotar

Litteratur 

 Brochmann, Odd; Stadskonduktøren, om Georg Bull og Christiania i Historismens år, Oslo 1989, ISBN 82-7532-001-1
 Flaatten, Harriet; Homannsbyen i  Byen bak Slottet Oslo 1988 ISBN 82-7165-031-9
 Oslo Bymuseum; Byminner nr.3, Oslo 1962

Bakgrunnsstoff
 Georg Andreas Bull i Norsk kunstnarleksikon
 Arc
 Slektsinformasjon om Georg Andreas Bull

Folk frå Bergen
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Dannebrogordenen
St. Olavs Orden
Henrik den svarte

Henrik «den svarte» av Bayern () var hertug av Bayern frå 1120 til han døydde i 1126.

Hennrik IX var son av hertug Welf I av Bayern (død 1101) og Judith av Flandern (død 1094). Han gifta seg ein gong mellom 1095 og 1100 med Wulfhild av Sachsen (fødd ein gong mellom 1071 og 1075, død 1126). Med henne fekk han sonen Henrik, kjend som «den stolte» som hertug av både Bayern og Sachsen.

Henrik den svarte døydde i Ravensburg og blei gravlagd i klosteret Weingarten.

Barn
Henry og Wulfhilde fekk desse barna:
Judith, gift med hertug Fredrik II av Schwaben, mor til Fredrik Barbarossa
Henik X den stolte, gift med Gertrud av Süpplingenburg, etterfølgde faren som hertug av Bayern
Konrad (d. 1126), saligkåra munk
Welf VI (d. 1191)
Sophia, gift med hertug Berthold III av Zähringen og seinare med markgreve Leopold av Steiermark
Wulfhild, gift med grev Rudolf I av Bregenz
Mathilde, gift med markgrev Diepold IV av Vohburg og seinare hertug Gebhard III av Sulzbach
Adalbert, abbed av Corvey

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Henrik den svarte» frå ,  den 12. mai 2019.  
Denne artikkelen bygger på «Henry IX, Duke of Bavaria» frå ,  den 12. mai 2019.  
Bibliografi

Huset Welfen
Hertugar av Bayern