alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Helmut Rahn

Helmut Rahn () var ein tysk fotballspelar frå Essen som vart matchvinnar då Vest-Tyskland i 1954 overraskandane vann verdsmeisterskapen i fotball i Sveits med 3-2 mot favoritten Ungarn. Han var angrepsspelar, ofte frå ein vengposisjon.

Rahn spelte på Rot-Weiss Essen frå 1951 til 1959. Med laget frå heimbyen var han med å vinne DFB-pokalen 1953 og bundesligaen i 1955. Sesongen 1959/60 gjorde han teneste i FC Köln. Sidan spelte han tre sesongar i nederlandsk SC Enschede, før han 1963-65 avslutta med MSV Duisburg.

Rahn landslagsdebuterte for Vest-Tyskland i november 1951 i Istanbul. Få veker seinare skåra han sitt fyrste av 21 landslagsmål då Vest-Tyskland i heimbyen hans vann 4-1 over Luxembourg. Under Fotball-VM 1954 spelte høgrevengen fire av dei fem kampane til Vest-Tyskland. I finalen i Bern den 4. juli 1954 mot Ungarn utlikna han i det 18. minutt til 2-2, før han i det 84. minutt skåra det avgjerande målet til 3-2. Fire år seinare spelte Rahn alle Vest-Tysklands kampar i Fotball-VM 1958 i Sverige, ein meisterskap der vesttyskarane tapte 3-6 mot Frankrike i kampen om bronsen. Rahn var landslagskaptein i to kampar våren 1957 og alle seks landskampane i 1958/59-sesongen. I sin 40. og siste landskamp i Ludwigshafen den 27. april skåra han det andre målet då Portugal måtte reise heim med tap 1-2.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Helmut Rahn» frå ,  den 17. juni 2018.  
 
eu-football

Tyske fotballspelarar
Rot-Weiss Essen-spelarar
Köln-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1954
Carlos Casemiro

Carlos Henrique José Francisco Venâncio Casemiro () er ein brasiliansk fotballspelar, fødd i i São José dos Campos, som vann meisterligaen i fotball 2016, 2017 og 2018 med Real Madrid. Casemiro spelar vanlegvis i ei defensiv midtbanerolle. Han spelte på FC São Paulo til januar 2013, sidan 2013 for Real Madrid, bortsett frå 2014/15-sesongen i FC Porto. Casemiro fekk sin landslagsdebut i 2011 og hadde per 15. juni 2018 delteke i 24 landskampar for Brasil.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Casemiro» frå ,  den 17. juni 2018.  

Brasilianske fotballspelarar
Porto-spelarar
Real Madrid-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2018
Jomfruland nasjonalpark

Jomfruland nasjonalpark er ein norsk nasjonalpark som ligg på og omkring øyane Jomfruland og Stråholmen i skjergarden i Vestfold og Telemark. 98 % av arealet i nasjonalparken er sjøområde. Parken vart oppretta i 2016 for å ta vare på eit større naturområde med geologisk særpreg med israndavsetningar og biologisk mangfald i sjø og på land med særeigne og representative økosystem og landskap som er utan tyngre naturinngrep.

Nasjonalparken dekker eit område på 117 km2 og ligg i Kragerø kommune. Han grensar opp til Stråholmen landskapsvernområde, som vart nyoppretta samtidig med nasjonalparken. Opprettinga kom som følgje av eit lokalt initiativ som starta i 2013.

Referansar 
Denne artikkelen bygger på «Jomfruland nasjonalpark» frå ,  den 17. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Nasjonalparkar i Noreg
Verneområde i Vestfold og Telemark
Verneområde oppretta i 2016
Geografi i Kragerø
Raet nasjonalpark

Raet nasjonalpark er ein nasjonalpark i kommunane Arendal, Tvedestrand og Grimstad  i Agder fylke. Parken vart oppretta 16.desember 2016 for å verne eit stort naturområde i sjø og på land. Området består av eit variert kystlandskap og interessante økosystem med stort artsmangfald og godt bevarte kvartærgeologiske lokalitetar med stor naturhistorisk verdi.

Nasjonalparken utgjer om lag 607 km², derav 599 km² i sjø. Han strekker seg frå Lyngør i Tvedestrand kommune i nordaust til Valøyene i Grimstad kommune i sørvest. I Arendal omfattar nasjonalparken heile kyststripa til kommunen, og mesteparten av landarealet i nasjonalparken ligg her på øyane Tromøy og Merdø. 

Raet landskapsvernområde og ei rekke naturreservat vart innlemma i nasjonalparken ved opprettinga.

Referansar 
Denne artikkelen bygger på «Raet nasjonalpark» frå ,  den 17. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Geografi i Arendal
Geografi i Tvedestrand
Geografi i Grimstad
Verneområde oppretta i 2016
Ratrinnet
Mário Figueira Fernandes

Mário Figueira Fernandes () er ein brasilianskfødd russisk fotballspelar. Han har spela for CSKA Moskva i den russiske fotballigaen frå 2012, og for det russiske landslaget.

Kjelder 

Russiske fotballspelarar
Brasilianske fotballspelarar
CSKA Moskva-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2018
Spelarar i Fotball-EM 2021
Tundrapiplerke

Tundrapiplerke (Anthus gustavi) er ein sporvefugl med hekkeutbreiing i nordlege Sibir og med vinterkvarter i Søraust-Asia. Ho høyrer til den største biologiske slekta Anthus i familien av erler og piplerker, Motacillidae.

Skildring 
Utsjånd ut storleik er mykje som ei heipiplerke, med strekete fjørdrakt i olivengråbrunt, med underside i kvitt som har streker på flankene og brystet. Tundrapiplerka er ca. 14 til 15 centimeter i kroppslengd. Ho skil seg frå andre artar i slekta med relativt breie kvite langsgåande band på ryggen, og markerte lyse vengband, ho har dessutan korte tertialar som ikkje dekker handsvingfjørene i lengd. Nebbet er relativt kraftig og rosa farge, beina er lyse. Kjønna er like. Songen er låg, metallisk og karakterisert som ei trille med rytmiske slag. 

Hekkinga skjer i Nord-Russland frå omtrent vestsida av elva Petsjora vest for Ural-fjella, austover til Beringsundet, sørover til Kamtsjatkahalvøya og Kommandørøyane, dessutan eit isolert område i Amur og Primorskij kraj i Russland og på tilgrensande kinesisk område. Dei er trekkfuglar som overvintrar på øyar i Filippinane og Wallacea i Indonesia.

Hekkehabitat er myrer med sparsam vegetasjon, ved elvebreidder med tett og låg vegetasjon, også i overgangssona mellom tundra og taiga. Føda er hovudsakleg insekt.

Mellom 1991 og 2017 var det ca. 50 registreringar av tundrapiplerker på vitjing i Noreg. Alle er notert i månadene september eller oktober og alle vest i landet frå Troms til Vest-Agder med  eit dominerande tal i Røst, Træna og Værøy kommunar i Nordland fylke. 

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

erlefamilien
Streiffuglar i Noreg
Kant i geometri

Kant er eit linjestykke mellom to hjørne i ein geometrisk figur, som polygon, polyeder eller fleirdimensjonal polytop.

I ein polygon (eller mangekant) er kanten eit linjestykke på grensa, og blir ofte kalla side. I eit polyeder eller meir generelt polytop er ein kant eit linjestykke der to sideflater treff kvarandre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Edge (geometry)» frå , og «Kant (geometri)» frå  den 18. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Geometri
Nils Liedholm

Nils Erik Liedholm () var ein svensk fotballsspelar og -trenar frå Valdemarsviks kommun i Östergötlands län. Han vann OL-gull 1948 og VM-sølv 1958 med det svenske landslaget og var gjennom 1950-åra del i den legendariske svenske trioen Gre-No-Li i AC Milan. Liedholm var ein klok indreløpar og ein uvanleg presis pasningsleggjar.

Liedholm byrja spele for Valdemarsviks IF i 1938. Fem år seinare kom han til Norrköpings-klubben IK Sleipner. Frå 1946 spelte han på storklubben IFK Norrköping, eit lag han vann allsvenskan med både i 1947 og 1948. Gjennom åra 1947-49 spelte han 18 landskampar, høgdepunktet var finalen i dei olympiske sommarleikane 1948 i London, ein kamp som enda med svensk siger 3-1 over Jugoslavia.

Sommaren 1949 skreiv Lidholm kontrakt med AC Milan. I Milan fekk han landsmennene Gunnar Gren og Gunnar Nordahl til lagkameratar. Liedholm vart den sentrale spelstyraren i Gre-No-Li-trioen, ein angrepstrio som skapte svensk etterkrigshistorie ikkje berre i AC Milan men også i italiensk fotball. Gjennom tolv sesongar var han med å vinne den italienske liagen fire gongar. I 1958 tok Milan seg til finalen i europacupen i fotball, der det vart tap for Real Madrid. Etter å ha vore utanfor landslaget i nær ti år, deltok Liedholm i VM i fotball 1958 på svensk heimebane. Han var Sveriges lagkaptein i alle fem VM-kampane. Den 29. juni 1958 leidde han eit svensk lag ut til finalen i turneringa. Fire minuttar ut i kampen mot Brasil sende han Sverige i føringa, men sidan tok brasilianarane over og vann 5-2, ikkje minst takk vere 17-åringen Pele. Med dei fem VM-kampane kom Liedholm opp i 23 kampar og 12 mål i landslagstrøya.

Både i 1960-, 1970- og 1980-åra var Liedholm trenar for AC Milan, eit lag han førte til seriemeisterskap 1979. Tre år etter førte han også AS Roma til siger i Serie A. Også AS Roma trente han i fleire periodar.

Liedholm flytta ikkje tilbake til Sverige. Han døydde i ein landsby i provinsen Alessandria, der han hadde budd i fleire tiår.

Kjelder

 
Denne artikkelen bygger på «Nils Liedholm» frå ,  den 18. juni 2018.  
 

Svenske fotballspelarar
Svenske fotballtrenarar
Milan-spelarar
Norrköping-spelarar
Olympiske meistrar for Sverige
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
Svenske deltakarar under sommar-OL 1948
Fotballspelarar under sommar-OL 1948
Spelarar i Fotball-VM 1958
Wallacea

Wallacea er ei biogeografisk nemning for ei gruppe hovudsakleg indonesiske øyer som er skilde frå dei asiatiske og australske kontinenta gjennom djupe sund. Området omfattar eit landareal på kring  km² med større øyer som Sulawesi, Lombok, Sumbawa, Flores, Sumba, Timor, Halmahera, Buru og Seram, i tillegg til  mange mindre øyer.

Området har namn etter den britiske oppdagelsesreisande naturforskaren Alfred Russel Wallace (1823–1913), som også er kjend for å ha definert den faunaregionale skillelinja kalla wallacelinja.

Geografi

Wallacea er avgrensa av wallacelinja i vest og av lydekkerlinja i aust. Filippinane blir som regel rekna som ein eigen region.
Øyene i Sundaland vest for linja, som Sumatra, Java, Bali og Borneo, har ein pattedyrfauna som likner på den i Fastlands-Asia, med tigrar, nashorn og menneskeapar, medan dei frå Lombok og austover hovudsakleg har pungdyr og fuglar som likner på dei i Australasia. Sulawesi har teikn på begge. 

Medan landlevande dyr kunne kryssa over til Sundaland frå fastlandet og frå øy til øy under istider då havnivået var lågare, kunne dei ikkje lett kryssa  ope hav til Wallacea. Øyene i denne økoregionen har derfor få landpattedyr, landfuglar og ferskvassfiskar med asiatisk opphav.
På liknande vis hadde Australia og Ny-Guinea i aust ein grunn kontinentalsokkel som laga eit geografisk samband mellom dei, ein region forskarar mellom anna har kalla Australia-Ny-Guinea, Meganesia, Papualand og Sahul. Dette området har mange pungdyr, landlevande og ferskvassfiskar ein ikkje finn i Wallacea.
Fuglar, reptil og insekt hadde lettare for å kryssa sunda, og Wallacea har mange artar av denne typen av både asiatisk og australsk opphav. 

Linja som skil Wallacea frå Australia–Ny-Guinea blir kalla lydekkerlinja. Weberlinja er ei midtlinje mellom dei asiatiske og australske flora- og faunaområda, og følgjer dei djupaste sunda i det indonesiske øyriket.

Plantane i Wallacea er hovudsakleg av asiatisk opphav, og botanikarar tek med Sundaland, Wallacea og Ny-Guinea i floraprovinsen Malaya, ein del av Malesia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wallacea» frå , og «Wallacea» frå  den 18. juni 2018.

Bakgrunnsstoff
 Wallacea Reasearch Group 

Økoregionar
Natur i Indonesia
Oppkallingar etter Alfred Russel Wallace
Tego Calderón

Tegui Calderón Rosario (), betre kjend under artistnamnet Tego Calderón, er ein puertorikansk hiphop-artist. Han har gjeve ut album som El Abayarde og Contraataca.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «:es:Tego Calderón» frå ,  den 18. juni 2018.

Bakgrunnsstoff                                                                                                         
Offisiell nettstad

Puertorikanske musikarar
Puertorikanske rapparar
David Seaman

David Andrew Seaman () er ei britisk-engelsk tidlegare målvakt i fotball, fødd i Rotherham. Han er særleg kjend som sisteskanse i Arsenal FC gjennom 13 sesongar, 1990-2002. Perioden 1988-2002 vakta målet for det engelske fotballandslaget 75 gongar.

Klubbspel
Seaman fekk sin ligadebut hausten 1982 med Peterborough United i 4. divisjon. I oktober 1984 vart han overført til Birmingham City, der han gjennom to sesongar var med både på opprykk til 1. divisjon og nedrykk året etter. Perioden 1986-90 gjorde han teneste i Queens Park Rangers. Sommaren 1990 vart Seaman overført til Arsenal FC og dei neste 13 sesongane var han fyrstemålvakt for laget frå London. I hans tid på laget var han med å vinne tre ligameisterskap, fire FA-cupfinalar, ligacupen i 1993 og cupvinnarcupen i 1994. Nær 40 år gammal fekk han i 2003 kontrakt med Manchester City, der han fekk godt med speletid i den eine sesongen før han la opp i 2004.

Landslagsspel
Seaman debuterte for England i november 1988. Han var England fyrstemålvakt både i Fotball-EM 1996 på heimebane, under VM 1998 i Frankrike, i VM 2002 og den mellomliggjande europameisterskapen 2000. Seaman spelte sin 75. og siste landskamp då England og Makedonia spelte 2-2 i ein EM-kvalifiseringskamp hausten 2002.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1994 med Arsenal FC
Engelsk ligameister: 1991, 1998 og 2002 med Arsenal FC
Engelsk FA-cupvinnar: 1993, 1998, 2002 og 2003 med Arsenal FC
Engelsk ligacupvinnar: 1993 med Arsenal FC
Tapande finalist i cupvinnarcupen: 1995 med Arsenal FC
Tapande finalist i UEFA-cupen: 2000 med Arsenal FC

Engelske fotballspelarar
Arsenal-spelarar
Queens Park Rangers-spelarar
Birmingham-spelarar
Manchester City-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1996
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-VM 2002
Order of the British Empire
45. ingeniørkamuflasjeregiment

45. inzjenerno-maskirovotsjnyj polk, «45. ingeniør-kamuflasje regiment»er eit ingeniørregiment i det russiske forsvaret som er underlagt Den russiske føderasjonens ingeniørstyrkar i Forsvarsdepartementet i Russland. Regimentet er forlagt til Murom, Vladimir oblast, og har ekstra kapasitet for kamuflasje og villeiing i form av oppblåsbare narremål, så som rakettramper, panservogner, stridsvogner og anna militært materiell.

Referansar

Russiske militære einingar og formasjonar
BNLF2a

BNLF2a (avstytting av BamHI-N leftward frame 2a) er eit lite membranassosiert protein frå Epstein-Barr-viruset (EBV). Det har ei lengd på 60 aminosyrerestar og vert uttrykt tidleg i lytisk syklus. Det hjelper til med å gøyma viruset frå CD8+-T-seller, og slik immunforsvaret til verten. Proteinet er unikt for lymfokryptovirusa.

BNLF2a vekselverkar med menneskeproteina antigenpeptidtransportør 1 og 2 (TAP1 og TAP2). Desse proteina dannar eit kompleks som kan pumpa peptid i cytoplasma inn i endoplasmatisk retikulum ved hjelp av energien frigjeven ved hydrolyse av ATP. BNLF2a hemjar både peptid- og ATP-bindingsseta til dette komplekset og gjer at det ikkje verkar.

Menneskeproteinet ATPase ASNA1 syrgjer for at BNLF2a vert sett inn i membranen til endoplasmatisk retikulum. C-enden til BNLF2a er hydrofobisk og vert sett inn i membranen, medan den hydrofile N-enden er i cytosol og kan hemja TAP-komplekset.

Ulike aminosyresekvensar i BNLF2a er observerte hjå ville EBV-virus.

Kjelder 

Epstein-Barr-virus
Virusprotein
NM i turn 1962 for menn

Noregsmeisterskapen i turn 1962 for menn vart avvikla i Turnhallen i Ålesund helga 17.-18. november 1962, med Aalesunds Turnforening som arrangør. Deltakarane tevla i sekskamp.

Sekskamp

Åge Storhaug, som kom eins ærend frå studiestaden Köln, vart bestemann i fem av dei seks øvingane, Knut Thoresen fekk høgste poengsum i ringar.

Kjelder
Arbeiderbladet 19. november 1962

Noregsmeisterskap i 1962
Noregsmeisterskap i turn
Idrettstilskipingar i Møre og Romsdal
Idrett i Ålesund
Barbuda

Barbuda er ei øy i Karibia og ein del av øystaten Antigua og Barbuda. Barbuda ligg 40 km nord for Antigua. 
Den største byen er Codrington.
Ved folketeljinga i 2011 hadde Barbuda 1810 innbygjarar.
Øya blei hardt råka av orkanen Irma i 2017, og dei fleste innbyggjarane evakuerte.

Barbuda er ei flat kalksteinsøy av korallopphav. Den høgaste delen ligg rundt 40 moh. og er kjend som Highlands. Øya har eit rikt plante- og dyreliv og er kjend for korallrev og fine strender.
Namnet «Barbuda» kjem frå spansk og tyder 'skjeggete'.

Historie
Tainofolk kalla siboney eller guanahuatebey var eit førkeramisk jeger- og samlarfolk som budde på Barbuda i steinalderen. Øya bli seinare folkesett av arawakar, rundt byrjinga av vestleg tidsrekning. 

Karibar hadde truleg teke kontroll over øya då Christopher Columbus kom til området på si andre reise til Amerika i 1493. Dei utgjorde eit trugsmål mot europearar til 1700-talet, men tidlege spanske busetjingar blei følgde av franske og engelske.
Øya blei annektert av Storbritannia i 1628.

I 1685 blei Barbuda leigd ut til brørne John og Christopher Codrington, som grunnla byen Codrington.  Codrington-familien styrte øya som ein slags føydalstat i over 200 år. Dei produserte matvarer og transporterte slavar til å arbeida på sukkerplantasjane sine på Antigua. Det blei sendt ut slavar frå Barbuda, mest til Antigua, men også til Leeward- og Windwardøyene og til dei amerikanske Sørstatane.
Frå 1740-talet fann det stad fleire slaveopprør i Codrington. Då slaveriet blei oppheva i Det britiske imperiet var ikkje Barbuda nemnd. Gjennom eit opprør frå 1834 til 1835 frigjorde då slavane der seg sjølv. 

1. november 1981 fekk Antigua og Barbuda sjølvstende frå Storbritannia, men blei verande medlem av Det britiske samveldet. Eit sjølvstendeparti på øya, Barbuda Independence Movement, stilte til val i  1989, men fekk ikkje nok røyster til å sitja i parlamentet.

I september 2017 råka orkanen Irma øya, og raserte 95 % av bygningane og infrastrukturen på øya. Etterpå blei nesten alle innbyggjarane på øya evakuerte til Antigua, som hadde mindre skade.
Berre rundt 100 menneske blei verande.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «en:Barbuda» frå ,  den 19. juni 2018.  
 

Antigua og Barbuda
Øyar i Karibia
Antigua

Antigua, også kjent som Waladli eller Wadadli lokalt, er ei øy i Karibia og ein del av øystaten Antigua og Barbuda.
Antigua er den største øya i staten, og ligg 40 km sør for Barbuda. Dei høyrer begge til Leewardøyane. Øyane blei tidlegare styrt som ein britisk koloni før dei blei ein sjølstendig stat i Det britiske samveldet den 1. november 1981.

Antigua tyder «gammal» på spansk, og har namn etter eit religiøst bilde i domkyrkja i Sevilla, Virgen de la Antigua. Namnet Waladli kjem frå dei innfødde karibane og betyr omlag «vårt eige». Det blir også skrive Wadadli etter ein calypsosong.

Øya har ein omkrins på rundt 87 km og eit areal på 281 km². Etter folketeljinga i 2011 hadde ho 80 161 innbyggjarar. Over 31 000 menneske bur i hovudstaden St. John's som ligg nordvest på øya. Byen har ei djup hamn som gjer det mogleg for store turistskip å leggja til kai. Andre større busethingar er All Saints (3 412 innbyggjarar) og Liberta (2 239 innbyggjarar), etter folketeljinga i 2001.

Den naturlege hamna English Harbour på søraustkysten er kjend for å gje ly for store stormar. Staden har ein restaurert britisk maritim kolonistasjon kalla «Nelson's Dockyard» etter kaptein Horatio Nelson. English Harbour og nabolandsbyen Falmouth er blitt kjende reisemål for seglskip og yachtar der dei kan ankra opp og ta inn forsyningar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Antigua» frå ,  den 19. juni 2018.

Bakgrunnsstoff
 Rogozinski, Jan (2000): A Brief History of the Caribbean from the Arawak and the Carib to the Present, Penguin Putnam, Inc
 Morse, Jedidiah (1797): «Antigua» i: The American Gazetteer, Boston, Massachusetts: At the presses of S. Hall, and Thomas & Andrews

 Kart over Antigua
 Kitesurfing in Antigua
 Antigua Barbuda Department of Tourism

Øyar i Karibia
Antigua og Barbuda
Tartarpiplerke

Tartarpiplerke (Anthus richardi)  er ein mellomstor sporvefugl og ei stor piplerke i familien erler og piplerker, Motacillidae. Ho hekkar i opne grasområde i Nordaust-Asia og er ein langdistanseflyttfugl til opent lågland på det indiske subkontinentet og i Søraust-Asia. Tartarpiplerka er ein sjeldan, men vanleg streiffugl til Vest-Europa.

Skildring 
Dette er ei stor piplerke med 17-20 centimeter i kroppslengd. Ho er ein slank fugl som ofte står uvanleg oppreist. Ho har lange gulbrune bein, ein lang hale med kvite ytre fjører og eit kraftig mørkt nebb med ein gulaktig base på undernebbet. Bakkloa er lang og ganske rett. Tartarpiplerka er lite iaugefallande på bakken, med hovudsakleg brun overside og bleikare underside. Ho har  striper på brystet medan buken og flankane er reint ustripa i varmt beige. Andletet har ei lys og brei augebrynstripe, supercilium, og mørk mustasjestripe med eit lyst felt (tygel) over. To svake vengband er danna av bleike tuppar på vengdekkarane. Fjørdrakta varierer litt med underart. Flukta er kraftig og bølgjande og ho gjev eit karakteristisk eksplosivt rop som liknar på ein gråsporv. Songen er ein lang gjentatt serie av monotone «tsjivy-tsjivy»-tonar gjeve i flukt.

Ein forvekslingsart i Europa kan vere markpiplerke, men tartarpiplerka er litt større og meir oppreist på bakken. Markpiplerka manglar òg den tydelege mørke mustasjestripa. 

Tartarpiplerke hekkar i Sør-Sibir, Mongolia, delar av Sentral-Asia og i Nord-, Sentral- og Aust-Kina. Ho trekker til det indiske subkontinentet og Søraust-Asia, vesentleg på fastlandet. Nokre fuglar flyg over Himalaya, Koreahalvøya og Japan under trekket. Ein liten del av populasjonen rører seg regelmessig vestover på hausten, og slike fuglar er registrerte i dei fleste land i Europa, Midt-Austen og Nord-Afrika. Årleg kan ho observerast mellom september og november i kystnære strøk i Storbritannia, Nederland og Skandinavia, jamvel kjem nokre sporadiske fuglar fram om våren. Nokre overvintrar i land som Spania, Portugal og Marokko. I Noreg blir 95 % av registreringane gjort i månadene september til november, i dei siste ti åra er det gjort gjennomsnittleg meir enn 100 godkjente registreringar av arten årleg i landet, meir enn to tredelar av desse i Rogaland og Vest-Agder fylke. 

Habitata for tartarpiplerker er opne område, spesielt flatt lågland under 1800 moh. Som andre piplerker er ho ein insektetar. Ho beitar hovudsakleg på bakken og vil òg gjere korte flygingar for å fange flygande insekt. Det er registrert at ho kan ete frø.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Richard's pipit» frå ,  den 19. juni 2018.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

erlefamilien
Streiffuglar i Noreg
Silvio Piola

Silvio Piola () var ein italiensk fotballspelar frå Robbio i Pavia-provinsen. Midtspissen Piola vart verdsmeister med Italia i 1938 og er den spelaren med flest mål i Serie A i Italia, i tida 1930-54 skåra han 274 gongar.

Klubbspel
Piola spelte fram til 1934 på US Pro Vercelli. Perioden 1934-43 utmerkte han seg i eit Lazio-mannskap og var toppskårar i serien både i 1937 og 1943, men større suksess enn ein andreplass i Serie A i 1935 oppnådde ikkje Roma-laget. Etter den allierte invasjonen i Sør-Italia i 1943 vart ikkje Serie A arrangert dei neste to sesongane. Frå 1945 til -47 var Piola Juventus-spelar, begge desse sesongane enda laget frå Torino på andreplass i serien. Sesongen 1947/48 var han med å spele Novara Calcio opp i Serie A og var fram til 1954 aktiv i den italienske toppserien med laget frå Nord-Italia.

Landslagsspel
Piola fekk sin landslagsdebut våren 1935. Under Fotball-VM 1938 skåra han i alt fem mål då Italia forsvarte VM-tittelen frå 1934. To av måla skåra han i finalen mot Ungarn, ein kamp som enda 4-2. Fram til 1940 spelte han 29 landskampar og skåra 27 mål. Sidan fekk han berre enkeltkampar i landslagsdrakta, den siste så seint som i 1952. Han stoppa på 34 kampar og 30 mål for landslaget.

Merittar
Verdsmeister: 1938 for Italia
Andreplass i Serie A: 1935 med Lazio, 1946 og 1947 med Juventus

Piola døydde i Gattinara i Vercelli.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Silvio Piola» frå ,  den 19. juni 2018.  
 

Italienske fotballspelarar
Lazio-spelarar
Juventus-spelarar
Novara-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1938