alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Diakonhjemmet Sykehus

Diakonhjemmet Sykehus er eit privat, ikkje-kommersielt og offentleg finansiert diakonalt sjukehus som tilbyr behandling og pleie på spesialisthelsetenestenivå. Stiftinga Det norske Diakonhjem eig sjukehuset, og har avtale med Helse Sør-Øst om å ha lokalsjukehusfunksjon for tre bydelar vest i Oslo.
Administrasjon og dei somatiske avdelingane ligg på Diakonhjemmet sitt område på Steinerud. Dei psykiatriske avdelingane ligg på Tåsen og Vinderen.

I 2017 var det i gjennomsnitt 1 655 fast tilsette ved sjukehuset og 1 381 faste årsverk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Diakonhjemmet Sykehus» frå ,  den 28. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Diakonheimen Sykehus
 Nasjonal kompetanseteneste for revmatologisk rehabilitering (NKRR)
 Nasjonal handsamingsteneste for revmatologisk rehabilitering (NBRR)
 Alderspsykiatrisk avdeling Tåsen
 Eular Center of Excellence
 Helse Sør-Øst
 Vener av Diakonheimen Sjukehus
 Diakonheimen stiftelse
 VID VITSKAPLEGE HØGSKULE

Sjukehus i Oslo
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Vestre Aker

Vestre Aker i Oslo er dels ein kyrkjeleg, dels ein geografisk og dels ein forvaltningsadministrativ nemning, med opphav i det historiske kyrkjelege soknet Vestre Aker som vart etablert i 1861. Vestre Aker har historisk vore eit sokn innan Den norske kyrkja, ei nemning på den vestre delen av dåverande Aker kommune og ein eigen sognekommune innanfor Aker kommune. I dag er Vestre Aker namnet på ein av Oslos bydelar, Bydel Vestre Aker. Vestre Aker bestod opphavleg av størstedelen av det moderne Oslo vest, men dei nøyaktige grensene på dei kyrkjelege og forvaltningsmessige einingane med namnet har variert betydeleg.

Historie 

Soknet Vestre Aker vart etablert i 1861 ved at det tidlegare soknet Aker vart delt i Østre Aker og Vestre Aker. Vestre Aker, som lå i Aker kommune, grensa på dette tidspunktet i sør til Nesodden (havgrense) og det som den gongen var Oslo. I sør og aust til  Østre Aker, i aust til Nittedal og Hakadal i Nittedal, i nord til Lunner og i vest til Norderhov i Ringerike og Haslum i Bærum. 

Sagene og Uranienborg vart skild ut som eigne sokn i 1880, Ullern i 1906 og Ris og [[Grefsen] i 1937. Andre sokn som har vorte skilt ut frå Vestre Aker er Bakkehaugen, Majorstua, Maridalen, Nordberg, Røa, Skøyen, Sørkedalen og Voksen. 

Vestre Aker var òg eit geografisk omgrep utanfor den reint kyrkjelege sfære, noko som må forståast på bakgrunn av at kyrkjelege inndelingar historisk òg hadde ein geografisk og forvaltningsmessig administrativ karakter. Opphavleg kalla Vestre Aker i geografisk samanheng er den vestre delen av Aker kommune. I 1906 vart Vestre Aker etablert som ein eigen sognekommune, dvs. ein underkommunal eining basert på grensene til kyrkjesoknet, innanfor Aker kommune.

I 1948 vart Aker kommune og dermed òg Vestre Aker sognekommune innlemma i Oslo. Ved innlemmelsen i Oslo bestod Vestre Aker sognekommune av 201 km² eller nesten halvdelen av Aker-arealet til kommunen, herunder størstedelen av Nordmarka. I dag heiter ein av Oslos bydelar Bydel Vestre Aker, men denne er langt mindre enn det historiske Vestre Aker med eit areal på 16,6 km².

Kyrkjesoknet Vestre Aker opphøyrde i 2015 då det vart ein del av den sammenslåtte Bakkehaugen, Majorstua og Vestre Aker menighet. Vestre Aker kyrkje på Ullevål og Ris kyrkje er kyrker i soknet.

I folketeljingar og andre offentlege dokument frå før 1948 er ofte Vestre Aker oppgjeve som fødestad.

Den andre soknepresten i Vestre Aker var Jørgen Moe, kjend som samlar av folkeeventyr.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vestre Aker» frå ,  den 28. september 2018.

Referansar 

Strøk i Oslo
Fokker F28 Fellowship

Fokker F28 Fellowship er eit to-motors jetfly til bruk på mellomdistanseflygingar. Flyet vart produsert i 241 eksemplar av den nederlandske produsenten Fokker frå 1967 til 1987. Den første kommersielle flyginga vart gjord av Braathens S·A·F·E den 28. mars 1969, men det første flyet vart levert til det tyske flyselskapet LTU International. Dei seks ulike utgåvene av F28 tek mellom 64 og 79 passasjerar.

Den første og største ulukka med Fokker Fellowship var Asker-ulukka på vesle julaftan 1972, då Braathens rute 239 frå Ålesund til Oslo styrta og 40 liv gjekk tapt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fokker F28 Fellowship» frå ,  den 28. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Aviation Safety Networks database om ulukker med F–28
Passasjerfly
Fokker
Skipingar i 1967
Nedleggingar i 1987
Asker-ulukka

Asker-ulukka var ei flyulukke 23. desember 1972 då flight 239 frå Braathens SAFE frå Ålesund lufthamn, Vigra styrta i skogen i nærleiken av Asdøltjern i Vestmarka i Asker, nær grensa til Lier, under innflyginga til Oslo lufthamn, Fornebu.  Flyet hadde 42 passasjerar og eit mannskap på tre, og 40 av dei omkom. I 1976 døydde ein person av seinskader etter ulukka, i følgje Dagbladets utgåve 23/12-1992.

Ulukka var den verste som eit norsk flyselskap hadde vore utsett for fram til Partnair-ulukka i 1989. Ulukka var òg den første fatale styrten for flytypen Fokker F28 Fellowship. Dessutan var ulukka den verste på norsk jord fram til Operafjellulukka i 1996,  då eit russisk fly styrta på Operafjellet på Svalbard.

Ulukka 
Årsaka til ulukka vart aldri heilt klårlagd. Havarikommisjonen kunne konstatere at flyet var om lag fire nautiske mil ute av kurs då det råka tretoppane i Vestmarka i mørke og tåke. Flyet fylgde soleis ikkje innflygingsruta, men hadde likevel byrja på nedstiginga for landing mot aust på rullebane 06 på Fornebu. Det flaug såleis for lågt over dette høgtliggjande terrenget. Men kvifor flyet var kome ut av kurs, kunne ikkje avgjerast. I høve til ILS, det instrumentlandingssystemet på flyplassen som sender ut signal som gjev luftfartøya presis informasjon om navigeringa for å lande, var flyet ti nautiske mil ute av den kursen det skulle ha hatt under landinga. Om dette skuldast at flygarane ynskte å ta ein snarveg, eller fordi ILS–systemet i flyet ikkje fungerte slik det skulle, er ikkje kjent. Tåke og lågt skydekke kan òg ha vore avgjerande faktorar.

Redningsarbeidet
Eit stort tal friviljuge møtte fram for å hjelpe til med å finne flyet, mellom anna lokalkjente orienteringsløparar frå Asker Skiklubb, men vart bedne om å halde seg i ro til alt var koordinert av operasjonsleiinga. Men ei gruppe på seks personar frå Sylling, med ein flygar som leiar, drog ut i terrenget på eiga hand og fann flyet litt over klokka 22, nesten seks timer etter at det hadde styrta. Dei hadde ikkje radio, og måtte proritere å take seg av dei sju overlevande. Ikkje før klokka 23 fekk politiet melding, og sanitetspersonell og helikopter vart sende til staden. Helikopteret frakta dei overlevande til garden Solli, der dei vart sende vidare til sjukehus med ambulanse. Ein av dei skadde døydde under transporten, og ein annan døydde andre joledagen.

Fleire år etter ulukka vart det i jola hengt opp ein krans på ulukkesstaden. Asker kommune og flyselskapet reiste hausten 1998 eit minnesmerke over dei omkomne om lag 250 meter nordaust for den restaurerte tømmerhoggarkoia Myggheim.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Asker-ulykken» frå ,  den 28. september 2018.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Snl.no:Askerulykken

 Aviation-safety.net – Informasjon om Braathens Flight 239 
 Airsafe.com – Oversyn over fatale ulukker med Braathens SAFE sidan 1970
 Airliners.net – Bilete av flyet før ulukka
 40 år sidan Askerulykken

1972 i Noreg
Historie i Asker
Luftfartsulukker i Noreg
Flugfélag Íslands

Air Iceland Connect, tidlegare Flugfélag Íslands, var eit flyselskap med base i Reykjavík på Island. Flyselskapet flaug til ulike destinasjonar på Island, Grønland og Færøyane (med Atlantic Airways). Reykjavík lufthamn og Akureyri lufthamn. Selskapet tilhøyrde Icelandair Group, og vart slått saman med Icelandair i 2021.

Selskapet vart stifta i Akureyri av Tryggvi Helgason som Nordurflug. I mai 1975 vart namnet til selskapet endra til Flugfelag Nordurland. Ei seinare omorganisering og samanslåing av Icelandair Domestic og Norlandair (Flugfélag Nordurland) førte til det noverande namnet i 1997. Selskapet er heileigd av Icelandair Group og hadde i mars 2007 226 tilsette.

Ulukker og hendingar 

 29. mai 1947. Ein C-47, TF-ISI, styrta  i Heidinsfjørdur nær Akureyri på Island. Alle ombord, 19 passasjerar og ei besetning på fire, omkom. Dette er den verste flyulykka i islandsk historie.

 14. april 1963: Nesøya-ulukka der ein Vickers Viscount TF-ISU, «Hrimfaxi», styrta i eit bustadsområde på Nesøya under innflyging til Fornebu. Alle ombord, åtte passasjerar og ei besetning på fire, omkom.

 4. mai 2011. Ein Bombardier Dash 8 TF-JMB vart under landing på Nuuk lufthamn utsett for vindkast som førte til at høgre hjul vart rive av. Ingen vart skadde, men flyet måtte avskrivast.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flugfélag Íslands» frå ,  den 28. september 2018.  

Denne artikkelen bygger på «Air Iceland Connect» frå ,  den 28. mai 2021.

Bakgrunnsstoff
 
 Informasjonsside om Iceland Express

Islandske flyselskap
Skipingar i 1937
Skipingar i 1997
Nedleggingar i 2021
Norrønafly

Norrønafly er eit norsk flyselskap med base i Rakkestad. Norrønafly vart stifta av Odvar Korsvold den 1. oktober 1953 med hangar, verkstad og kontor i den delen av Fornebu som vart kalla «Dumpa».

Verksemda dei første åra var fotoflyging, rundflyging og alle formar for fraktflyging.

Selskapet utfører service og vedlikehald på eigne og andre sine fly, og var agent og importør for Pip Aircraft og Cessna.

I 1958 skaffa Norrønafly ein Convair 240 som vart registeret i Norges luftfartøyregister som LN-LAU. I samarbeid med Erik Myhre Reisebyrå starta selskapet så med charterflygingar av pakketuristar til Mallorca. Det vart verande med denne eine sesongen. Korsvold innsåg at Norrønafly ikkje hadde økonomiske musklar til å konkurrera med dei store aktørane. Han heldt fram å satsa på marknaden han kjende best og i 1969 kjøpte han  Åstorp gard i Rakkestad, der det vart anlagt hangar og flystripe (Rakkestad flyplass, Aastorp), og flytta delar av verksemda dit.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Norrønafly» frå ,  den 28. september 2018.

Bakgrunnsstoff
 Norrønaflys nettstad
 Flight Archive – Airlines of the World

Norske flyselskap
Næringsliv i Viken
Skipingar i 1953
Helse Sør-Øst

Helse Sør-Øst RHF (der RHF står for regionalt helseføretak) er eit av dei fire regionale helseføretaka i Noreg, og er eigar av dei offentlege sjukehusa og andre offentlege helseføretak i  fylka Østfold, Akershus, Oslo, Hedmark, Oppland, Buskerud, Vestfold, Telemark, Aust-Agder og Vest-Agder. Dessutan samarbeider Helse Sør-Øst RHF med private sjukehus og institusjonar. Til saman 2,9 millionar personar er busette i den luten av Noreg som Helse Sør-Øst RHF skal tene.

Helse Sør-Øst RHF vart skipa 1. juni 2007 ved at dei tidlegare regionale helseføretaka Helse Sør og Helse Øst var slege saman, og har hovudkontor i Hamar, kontorstad i Skien og møtesenter i Oslo. Føretaket har om lag 160 tilsette i administrasjonen.

Sjukehus og andre føretak under Helse Sør-Øst RHF
Sjukehusa og andre verksemder under Helse Sør-Øst RHF er organisert som såkalla helseføretak, HF: 

 Akershus universitetssykehus HF, vanlegvis omtalt som Ahus.
 Oslo universitetssykehus HF, med sjukehusa Aker sykehus, Gaustad sykehus, Radiumhospitalet, Rikshospitalet, Spesialsykehuset for epilepsi (SSE), Ullevål sykehus
 Sunnaas sykehus HF, det største spesialsjukehuset i Noreg for rehabilitering og fysikalsk medisin.
 Sykehuset i Vestfold HF
 Sykehuset Innlandet HF med verksemd på 42 stader i Hedmark og Oppland, mellom anna seks somatiske sjukehus, to psykiatriske sjukehus, fleire distriktspsykiatriske sentra (DPS), barne- og ungdomspsykiatriske poliklinikkar (BUP) og habiliterings- og rehabiliteringseinigar, 29 ambulansestasjonar.
 Sykehuset Telemark HF 
 Sykehuset Østfold HF
 Sørlandet sykehus HF
 Vestre Viken HF med Bærum sykehus, Drammen sykehus, Kongsberg sykehus, Ringerike sykehus og Hallingdal sjukestugu, psykiatriske sjukehusavdelingar ved Blakstad og Lier, fem distriktpsykiatriske sentre (DPS-er), tilbod innanfor barne- og ungdomspsykiatri og rusproblematikk.
 Sykehusapotekene HF
 Sykehuspartner HF, som har det overordna ansvaret for IKT-, HR- og innkjøpstenester til alle sjukehusa i regionen.

Kjelder
Internettsidene til Helse Sør-Øst RHF

Skipingar i 2007
Regionale helseføretak
Billy Gibbons

William Frederick Gibbons () er ein USA-amerikansk musikar, songar, låtskrivar, produsent og skodespelar, mest kjend som gitarist og vokalist i det amerikanske rockebandet ZZ Top. Han byrja karrieren sin i Moving Sidewalks, som spelte inn Flash (1968) og varma opp for Jimi Hendrix Experience fire gonger. Gibbons skipa ZZ Top seint i 1969 og dei gav ut ZZ Top's First Album i 1971. 

Gibbons har òg spelt med andre artistar og på TV-how, mellom anna på Bones. Han vart rangert på 32. plassen på lista til Rolling Stone frå 2011 over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Billy Gibbons» frå ,  den 28. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Nettsida til ZZ Top

USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockegitaristar
Bluesrock-musikarar
Slidegitaristar
ZZ Top-medlemmar
Sologitaristar
Musikarar frå Houston
Texas blues-musikarar
Rock and Roll Hall of Fame
Dusty Hill

Joseph Michael «Dusty» Hill () var ein amerikansk bassist, klaverspelar og vokalist i det amerikanske rockebandet ZZ Top.

Hill, broren Rocky Hill (på gitar) og den framtidige ZZ Top-medlemmen Frank Beard spelte i banda The Warlocks, The Cellar Dwellers og American Blues.  I 1969 var Hill medlem i ein falsk versjon av det britiske bandet The Zombies i lag med Beard. I 1969 kom han og Beard inn i ZZ Top.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dusty Hill» frå ,  den 28. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske rockebassistar
Bluesrock-musikarar
Folk frå Dallas
ZZ Top-medlemmar
Rock and Roll Hall of Fame
USA-amerikanske gitaristar
JATO

JATO og RATO er forkortingar for høvesvis Jet Assisted Take-off og Rocket Assisted Take-off. Dette er nemningar på system for å kunna gje fly ekstra kraft til å ta av på korte rullebanar eller høgtliggande flyplassar ved hjelp av små eksterne jet- eller rakettmotorar som vert montert på flyet.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «JATO» frå ,  den 29. september 2018.  
 

Luftfart
Boeing KC-135 Stratotanker

Boeing KC-135 Stratotanker er eit amerikansk tankfly som vart produsert første gong i 1956. Flytypen er enno i drift og forventa å vera i aktiv teneste fram til 2040-talet.

Tankflyvarianten fekk først fabrikknemninga 367-138B, og seinare nemninga 717. Forsøk med lufttanking vart gjort allereie med prototypane parallelt med utviklinga av passasjerflyvarianten, og 31. august 1956 flaug den første produksjonsvarianten KC-135A for første gong.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boeing KC-135 Stratotanker» frå ,  den 29. september 2018.  

Tankfly
KC-135 Stratotanker
Firemotors jetdrivne luftfartøy
Fly frå Vietnamkrigen
Douglas DC-6

Douglas DC-6 er eit fly bygd av Douglas Aircraft Company frå 1946 til 1959. Flyet var eigenleg tiltenkt rolla som eit militært transportfly på slutten av andre verdskrigen, men vart redesigna etter krigen for å konkurrera mot Lockheed Constellation i marknaden for propellfly med lang rekkjevidd. Meir enn 700 fly vart bygd, og dei har fortsett i bruk som transportfly, militærfly eller som skogbrannfly.

DC-6 vart kjent som C-118 Liftmaster i det amerikanske luftforsvaret, og som R6D i den amerikanske marinen.

Eit av flya vart parkert på Flyhistorisk Museum Sola i Rogaland i 2020.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Douglas DC-6» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete av DC-6
 Fakta om flytypen på Airliners.net

Passasjerfly
Transportfly
Airliner World

Airliner World er eit engelsk flytidsskrift som vert gjeve ut av Key Publishing LTD i England og distribuert av Seymour Distribution LTD i London.

Airliner World kom på marknaden i 1999. Det blei det bestseljande britiske månadsbladet for sivil luftfart.

Airliner World tek for seg stoff som omfattar fly og flyselskap. Tidsskriftet publiserer luftfartsnyhende frå heile verda, såvel som artiklar om regionale og internasjonale lufthamner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Airliner World» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

Luftfart
Britiske tidsskrift
Lauritz Fjørtoft

Lauritz Andreas Hansen Fjørtoft () var ein norsk dauvelærar frå Fjørtofta i Haram kommune.

Fjørtoft tok ekseman ved lærarkulen på Elverum i 1897, underviste der etter ei tid på Skåtøy i Telemark. Frå 1902 var han lærar på den offentlege dauveskulen i Kristiania, til han i 1927 vart styrar for Trondheim offentlege dauveskule. I 1916 var han med i ei statleg nemnd som skulle nyskipe dauveskulane i Noreg. Fjørtoft var elles formann i Norges Døvelærerforening og Norges Abnormskolelærerforening. Han gav ut fleire skodespel og diktsamlingar.

Fjørtoft er gravlagd på Fjørtofta.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Norske lærarar
Folk frå Haram
Hans L. Falck

Hans Lindahl Falck () var ein norsk skipsreiar og forretningsmann frå Stavanger, son til Thomas S. Falck,

Hans L. Falck studerte handel i både Tyskland, England, Frankrike og USA. Frå 1885 var han kontorsjef i familiefirmaet Ths. S. Falck i heimbyen, kompanjong frå 1889. Gjennom fleire tiår hadde han styreverv i ulike industri- og forretningsverksemder. Falck var medlem i Stavanger bystyre i 25 år, i 8 av dei som ordførar.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Norske næringslivsleiarar
Folk frå Stavanger
Ole Gundersen Forseth

Ole Gundersen Forseth () var ein norsk gardbrukar og bygdesogegranskar frå Øksendal på Nordmøre. Ingebrigt G. Forseth var ein yngre bror.

Forseth tok over farsgarden og dreiv denne til 1890-åra. Tidleg tok han til å samle inn tilfang til ei bygdesoge for Øksendal. Han skreiv «Protokoll over de øksendalinger som fra 1855 til 1911 er utvandret til Amerika, deres fødested, videre skjebne m.v». I 1927 gav sambygdingar ut Øksendalen i eldre tid. Efter O. G. Forseths efterladte skrifter.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Norske lokalhistorikarar
Folk frå Sunndal
Erik Myhre

Erik Myhre () var ein norsk næringslivsleiar, Myhre var med og bygde opp charterverksemda til flyselskapet Braathens S.A.F.E og etablerte mellom anna Myhres reisebyrå og Saga Tours som han dreiv fram til eit av dei største i bransjen. I tillegg dreiv han eige reisebyrå. I 1957 starta han som den fyrste, i samarbeid med Norrønafly, charterflygingar til Mallorca

Erik Myhre var aktiv i motstandsrørsla mot tyskarane under okkupasjonen av Noreg under andre verdskrigen, og arbeidde med motstandsgruppa, britiske MI6.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Erik Myhre» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Om Erik Myhre, frå Norsk biografisk leksikon

Medlemmar av Milorg
Folk frå Lillehammer
Reiseliv
Ingebrigt G. Forseth

Ingebrigt Gunnarsson Forseth () var ein lærar og gardbrukar frå Øksendal på Nordmøre. Ole Gundersen Forseth var han eldste bror.

Forseth gjekk ut frå Klæbu seminar i 1867 og var sidan lærar og gardbrukar på Gjøra i Sunndal. Han var aktiv i lokalstyringa i mange år, ordførar i Sunndal 1896-1901. Dessutan valmann til fleire stortingsval, i to periodar varamann til Stortinget.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Norske lærarar
Norske gardbrukarar
Folk frå Sunndal
Rain Crow

Rain Crow er det 21. studioalbumet til den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut 27. mai 2016 på Yep Rock Records. 

Albumet var produsert av sonen Jody White, og kona Leann White er medlåtskrivar på to songar. 

Allmusic skreiv om albumet: «Den beste musikken til White har alltid hatt meir enn ein fot i bluesen og Rain Crow minner ofte om den hypnotiske urskog-stilen til R.L. Burnside og Junior Kimbrough, bygd på ein groove som dreg så langt og så djupt som han treng å gå. Rain Crow tråkkar ikkje opp nye stiar for Tony Joe White, men det er ikkje tvil om at han framleis er kongen av sin eigen swamp-stil, og han vert ikkje eldre, han vert djupare.»

Innhald

Medverkande 

Musikarar
Tony Joe White - gitar, vokal, munnspel
 Steve Forrest - bass
 Bryan Owings - trommer, perkusjon
 Tyson Rogers - klaverinstrument

 Teknisk
 Produsert av Jody White
 Innspelt og miksa av  Ryan McFadden
 Fotografi av Anne Goetze.

Kjelder

	

Musikkalbum frå 2016
Tony Joe White-album
Erling Ivarsson

Erling Ivarsson var ein norsk lendmann nemnd i 1263.

Erling var kongens lendmann i 1263 og deltok i hærferda mot Skottland 1263-64. Han var ein ætling etter både Tore Hund og Jon Arnesson på Giske. Erling var far til baronen Bjarne og Vidkun Erlingsson og såleis farfar til drottseten Erling Vidkunsson.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953

Folk frå norrøn tid
Brooklands

Brooklands er ein tidlegare racerbane og flyplass nær Weybridge i Surrey i  England. Han vart opna i 1907, og var den fyrste arenaen i verda spesielt bygd for motorsport. Siste gongen han vart brukt til bilsport var i 1939. Brookland var òg ein av av dei fyrste flyplassane i England. I dag er han mest kjend som fly- og bilmuseum, men òg ein stad der det vert halde årlege veteranbiltreff.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brooklands» frå ,  den 29. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 The Brooklands Society
 Brooklands Museum
 Kaye Don at Hampton Wick
 The Heights, Brooklands

Luftfartshistorie
Museum i Storbritannia
Racerbanar i Storbritannia
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Bad Mouthin'

Bad Mouthin' er det 22. studioalbumet til den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut 28. september 2018 på Yep Roc Records. 

Albumet er noko meir reint bluesprega enn dei førre albuma til White, og mange av songane er framført akustisk av White aleine. Han spelar til dømes John Lee Hooker sin «Boom Boom» og Jimmy Reed sin «Big Boss Man»

Allmusic skreiv: «White kombinerer bluesstandardar med songar han skreiv for mange år sidan, og syner kor viktig shuffle-rytmen til John Lee Hooker og Jimmy Reed var for hans eigen stil. Songane er sterke, men årsaka til å høyre på albumet er framføringa, korleis White opprettheld ei tjukk, tung stemning frå byrjinga til slutten.»

Innhald

Kjelder

	

Musikkalbum frå 2018
Tony Joe White-album