alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Halldor Espelid

Halldor Espelid () var ein norsk krigsflygar frå Askøy.

I september 1940 rømde Espelid med båt til England og fekk flygarutdanning der og i Canada. I 1942 vart flyet hans skote ned, og han vart teken til fange. Espelid deltok i den vidgjetne flukta frå Stalag Luft III (i dagens Polen), og saman med Nils Jørgen Fuglesang kom han seg til Flensburg før dei vart arresterte. Hitler skal ha vorte rasande over flukta, og gav ordre om at alle fangane skulle avrettast, i strid med Genève-konvensjonen. Espelid og Fuglesang vart skotne bakanfrå for å få det til å sjå ut som om dei vart skotne under fluktforsøk.

Halldor Espelid var bror til Ingrid Espelid Hovig og Mons Espelid.

Forteljinga om flukta vart filmatisert som Den store flukten i 1963.

Kjelder 

Nordmenn frå andre verdskrigen
Folk avretta ved skyting
Folk frå Askøy
Stalag Luft III

Stalag Luft III (Stammlager Luft III) var ein krigsfangeleir oppretta av Luftwaffe under den andre verdskrigen for krigsfangar frå dei allierte luftforsvarsstyrkene. Leiren låg nær byen Sangan, i dag Żagań i Polen, ca. 160 km sydaust for Berlin. Leiren vart sett på som særleg sikker for rømming, men likevel var det nokon som greidde å stikke av.

Fangeleirar
Polen under andre verdskrigen
Jan Inge Hovig

Jan Inge Hovig () var ein norsk arkitekt. 

Hovig fullførte studiet ved Norges tekniske høgskole i 1946. Frå 1947 til 1950 var han byarkitekt i Narvik under gjenoppbyggingen av byen som hadde vorte bomba under andre verdskrigen i 1940. I 1950 flytta han til Oslo der han oppretta eit eige arkitektkontor. Han er mest kjend for Ishavskatedralen i Tromsø som han teikna fyrste utkastet til i 1960, og som vart fullført i 1965. Denne kyrkja er rekna som den mest kjende bygningen i Tromsø. Kyrkja og arkitekten vart heidra med arkitekturprisen Houens fonds diplom i 2015.

Jan Inge Hovig gifta seg med Ingrid Espelid Hovig i juni 1977, men bere ei veke etter bryllaupet døyde av hjarteinfarkt.

Kjende bygningar  
 1950 Svenska kyrkan i Narvik
 1957 Fredskapellet i Narvik
 1958 Harstad kyrkje
 1958 Store kapell, Stalsberghagen, Strømmen
 1961 Tromsø politihus (tidligere Troms fylkesadministrasjon)
 1962 Norges Varemesse, Oslo i samarbeid med Egil Mørck
 1965 Idrettens hus i Narvik
 1965 Ishavskatedralen i Tromsø
 1965 Alfheim svømmehall i Tromsø
 1971 Privat hytte ved Mokkavatnet i Steinkjer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jan Inge Hovig» frå , den 16. oktober 2014, revisjon 13347832.  
 
Norske arkitektar
Houens fonds diplom
Folk frå Verran
Pjotr Bolotnikov

Pjotr Grigorjevitsj Bolotnikov () var ein friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen, fødd i det som i dag er republikken Mordovia i Russland. Han vart olympisk meister på 10 000 meter i 1960 og europameister på same distansen i 1962.

Aktiv
Bolotnikov deltok både på 5000 m og 10 000 m under sommar-OL 1956 i Melbourne. Best gjorde han det på 5000 m, der han vart nummer ni. Året etter vart han nasjonal meister på 10 000 meter, olympiameisteren Vladimir Kuts vart overraskande slått. I åra frå 1958 til 1962 vart Bolotnikov årleg dobbelt sovjetmeister på 5000 og 10 000 meter. 

Under OL 1960 i Roma kontrollerte Bolotnikov mil-feltet frå starten av, og vann med fem sekundars forsprang til næraste konkurrent, Hans Grodotzki frå Tyskland. Same året forbetra Bolotnikov verdsrekorden på 10 000 meter med nesten 12 sekundar, til 28.18,8.

I 1962 forbetra Bolotnikov sin eigen verdsrekord på mila med seks tidels sekundar til 28.18,2. Under EM i friidrett 1962 i Beograd forsvarte han favorittstempelet med glans og vann 10 000-meteren med klar margin. Han var favoritt også på 5000 meter. Finaleløpet gjekk i moderat tempo og noko overraskande måtte han nøye seg med bronsemedaljen.

I 1964 vart Bolotnikov sovjetisk meister på 10 000 meter. Han deltok på distansen under sommar-OL i Tokyo, men gjorde eit svakt løp. Året etter la han opp som friidrettsutøvar.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pjotr Grigorjewitsch Bolotnikow» frå ,  den 16. oktober 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske langdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Sakhnin

Sakhnin (arabisk سخنين, hebraisk סַחְ'נִין eller  Sikhnin) er ein by i Israel i Nord distrikt. Han ligg i Nedre Galilea, kring 23 km aust for Akko. Sakhnin vart erklært ein by i 1995. Folketalet er 25 100 og dei fleste er arabarar, hovudsakleg muslimar med ein større kristen minoritet.
Sakhnin er heimstad til den største gruppa sufimuslimar i Israel, kring 80 personar.

Geografi 
Sakhnin er bygd over tre høgder og ligg i ein dal omgjeve av fjell, det høgaste på 602 meter over havet. Landskapet er landleg og nesten heilt dekt av oliven- og fikenlundar, i tillegg til kratt av oregano og sesam.

Historie 

Det har vore busetnad ved Sakhnin i 3 500 år og han vart først nemnt i 1479 fvt. av Thutmose II frå Det gamle Egypt, då han var nemnt som eit senter for produksjon av indigo. Sargon II nemner òg byen som Suginin.

Han vart nemnt som Sogane, ein festningsby i 66 evt., av Josefus. Det er funne ruinar av søyler og cisterner på staden frå antikken. Ei cisterne, grave ut nær moskéen i gamlebyen, avdekte bitar av keramikk datert til første til 400-talet evt.

På 1100-talet var han ein av casales (landsbyar) som høyrte til Den tyske riddarordenen, ein krossfararorden.

Osmansk tid
I 1596 var Sakhnin omtalt i osmanske skatteregister som ein del av Akka nahiya i Tabariyya liwa. Han hadde då 66 muslimske hushaldningar og 8 ungkarar. Det vart betalt skatt for kveite, bygg, oliven, bomull og ei vassmølle.

I 1859 estimerte den britiske konsulen Rogers at folketalet var 1100, medan Victor Guérin i 1875 fann 700 innbyggjarar, både muslimar gresk-ortodokse og skismatiske grekarar.

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 av dei britiske styresmaktene i Palestinamandatet, hadde han 1575 innbyggjarar, 1367 muslimar og 208 kristne. og i 1931 hadde talet auka til 1891 med 1688 muslimar, 202 kristne og éin jøde i totalt 400 hus. I 1945 hadde Saknin 2600 innbyggjarar.

Staten Israel
Under Den arabisk-israelske krigen i 1948 overgav Sakhnin seg til israelske styrkar den 18. juli 1948 under Operasjon Dekel, men vart erobra attende av arabiske styrkar kort tid etter. Han fall til slutt utan kamp under Operasjon Hiram, 29–31. oktober 1948. Mange av innbyggjararane flykta nordover, men somme vart verande att og vart utviste av dei israelske soldatane. Byen vart verande i unntakstilstand i 1966.

Idrett 
I 2003 vart fotballklubben Bnei Sakhnin ein av dei første arabiske laga til å spele i israelsk eliteserie. Året etter vann klubben den israelske cupen, og vart det første arabiske laget som klarte dette. Dei deltok så i UEFA-cupen sesongen etter, der dei tapte mot Newcastle United. Sidan 2005 har laget spelt på Doha stadion, betalt av dei israelske styresmaktene og Qatar. Stadionet har ein kapasitet på 5 000.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sakhnin» frå ,  den 17. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
'Not quite Zurich' Eretz magazine

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Byar i Israel
Arabiske stader i Israel
Byar i Det nordlege distriktet i Israel
Tamra

Tamra (arabisk طمرة, hebraisk טַמְרָה eller תַמְרָה) er ein arabisk by i Nord distrikt i Israel i Nedre Galilea, 5 km nord for byen Shefa-'Amr og kring 20 km aust for Akko. Namnet Tamra tyder daddelpalme på arabisk. Det er eit vanleg bynamn gjennom den arabiske verda.

Historie 
Tamra vart erobra av israelske styrkar frå Den arabiske frigjeringshæren og den syriske hæren i den arabisk-israelske krigen i 1948 som ein del av Operasjon Dekel. Den 20. mai 1948 vart den sivile folkesetnaden evakuert etter ordre frå arabiske irregulære styrkar. I følgje Benny Morris var det frykta at landsbyen skulle overgje seg til Yishuv. Byen voks raskt dei første åra på grunn av mange palestinske flyktningar som flytta hit frå øydelagde landsbyar som al-Birwa eller al-Damun. Store jordbruksområde kring byen vart konfiskert av israelske styresmakter og gjeve til gardskollektiv og nærliggande jødiske busetnader som Mitzpe Aviv. Tamra fekk lokal kommunestatus i 1956 og bystatus i 1996.

Byen er kjend for det store meieriet «Rajeb-Tamra», som har ein viss del av meierimarknaden i Israel, særleg i den arabiske sektoren.

Demografi 
I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen på slutten av 2007 eit folketal på 27 300. I 2001 bestod byen nesten utelukkande av arabarar (99,6% muslimar), utan noko signifikant jødisk folkesetnad.

Idrett 
Fotballaget i byen er Hapoel Bnei Tamra og spelar i dag i Liga Artzit, det tredje nivået i israelsk fotball. Mindre klubbar er Hapoel Tamra og Maccabi Tamra, som spelar i Liga Bet, det femte nivået.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tamra» frå ,  den 17. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Abu Fana, Mohammed  (2009):  Tamra Final Report  Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel, No. 121. 
Kommunen Tamra (Israel) 
The Condition of the palestinsk Minority Exposed By New Book Reilly Vinall

Bakgrunnsstoff
Susan Nathan: Ein israelske jøde i ein muslimsk by 
Velkomen til Tamra

Byar i Israel
Arabiske stader i Israel
Byar i Det nordlege distriktet i Israel
Zdzisław Krzyszkowiak

Zdzisław Ludwik Krzyszkowiak () var ein polsk friidrettsutøvar som tevla på langdistansane og i hinderløp. Han vart olympisk meister på 3000 meter hinder i 1960, to år etter han tok EM-gull både på 5000 m og 10000 m i 1958.

Aktiv
Krzyszkowiak vart lagd merke då han i kvalifiseringsløpet til finalen på 3000 meter hinder under sommar-OL 1956 i Melbourne vart nummer fen i sitt heat, og dermed syrgde for at den regjerande olympiameisteren, Horace Ashenfelter frå USA, vart slått ut. Krzyszkowiak braut finaleløpet og vart dermed nummer ti.

Under friidretts-EM 1958 i Stockholm vann han både 5000 og 10 000 meter. Våren 1960 sette Krzyszkowiak ny verdsrekord på 3000 meter hinder med tida 8.31,4. To månader seinare, under OL 1960 i Roma, vann han gullmedaljen i hinderløpet, einast Nikolaj Sokolov frå Sovjetunionen klarde å halde fylgje inn på oppløpssida. Fem dagar etter hinderløpet vart Krzyszkowiak nummer sju på 10 000 meter. 

Sommaren 1961 forbetra Krzyszkowiak verdsrekorden på 3000 m hinder til 8.30,4 under eit løp i småbyen Wałcz. Han la opp i 1963, etter å ha vorte polsk meister 13 gongar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zdzisław Krzyszkowiak» frå ,  den 17. oktober 2014.  
 

Polske friidrettsutøvarar
Langdistanseløparar
Polske hekkeløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Polen
Polske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Polske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Vera Krepkina

Vera Samojlovna Krepkina  () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kotelnitsj i Russland, som tevla internasjonalt i lengdehopp og sprint for Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister i lengdehopp i 1960 og vann to EM-gull 4 x 100 meter stafett; 1954 og 1958.

Aktiv
Vera Kalasjnikova debuterte internasjonalt under dei olympiske leikane 1952 i Helsingfors. Ho vart slått ut i semifinalane på 100 meter, før ho og lagvenninnene vart nummer fire i 4 x 100 meter stafett med tida 46,3 sekundar.

Ved europameisterskapen i Bern i 1954 tok Krepkina, Rimma Ultikina, Marija Itkina og Irina Turova europameistrar på tida 45,8. Til liks med 1952-olympiaden vart Krekina under sommarleikane 1956 i Melbourne slått ut på 100 m i semfinalane. Sameleis vart Sovjetunionen og Krekpina nummer fire på stafetten på 45,6 sekundar.

Krepkina kom i mål på same tid som britiske Heather Young i finaleløpet på 100 m i EM i friidrett 1958 i Stockholm. Begge vart klokka inn på 11,7 sekundar, Young fekk gullmedaljen, Krepkina sølvet. Avslutningsdagen i Stockholm sprang Krepkina startetappen for Sovjetunionen sitt sigrande lag. Saman med Linda Kepp, Nina Poljakova og Valentina Maslovskaja vann ho sitt andre stafettgull på tida 45,3, ny europarekord.

Også under OL 1960 i Roma rauk Krepkina ut i semifinalane på 100 meter, og ho vart for tredje gong nummer fire i stafettløpet med Sovjetunionen. Mellom desse to øvingane nådde ho høgda i sine år som aktiv. Kort før leikane hadde Hildrun Claus frå Aust-Tyskland med eit hopp på 6,40 m, avløyst olympiameisteren Elżbieta Krzesińska frå Polen som verdsrekordhaldar. Claus stoppa i Roma på 6,21 m og vart nummer tre, bakom Krzesińska på 6,27 m. Krepkina smelte til med 6,37 i fjerde omgang, og sikra seg gullmedaljen.

Krepkina var sovjetmeister på 100 m i 1952, 1957 og 1958. Ho vann sovjetmeisterskapen på 200 m i 1952, men tok aldri nasjonal medalje i lengdehopp.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vera Krepkina» frå ,  den 17. oktober 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske lengdehopparar
Sovjetiske sprintarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Yokneam

Yokneam Illit (hebraisk יָקְנְעָם עילית, òg Yoqne'am Illit og Jokneam Illit) er ein by i eit åslendt område av Nedre Galilea ved foten av Karmelberget med utsyn over Jezreeldalen, 21 km frå Haifa og 80 km frå Tel Aviv. Yokneam er eit senter for høgteknologi i Israel med over 100 høgteknologiselskap. 
 
Yokneam Illit vart grunnlagd i 1950 og vart ein lokal kommune i 1967. Bystatus fekk han i 2007. Byen ligg ved to av dei store hovudvegane i landet – hovudveg 70 og hovudveg 6 – med rask tilkomst til det sentrale, nordlege og sørlege Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå, hadde Yokneam Ill eit folketal på 19 524 innbyggjarar på slutten av 2011.

Historie
Yokneam finst i lista av 119 byar som den egyptiske faraoen Thutmose III erobra etter sigeren i slaget ved Megiddo i 1468fvt. Yokneam er nemnt i Bibelen som ein levittisk by der Sebulon-stamma budde (Josva 12:1, 12:22, 19:10-11, 21:34). Han ligg nær Megiddo (Armageddon). Lrossfararane kalla Yokneam «Cain Mons» eller «Kainfjellet» for å halde på tradisjonen om at Kain, som av Adam (1. Mos 4: 23-24), vart drepen på denne staden. Yokneam var busett gjennom persisk hellenistisk, romersk/bysantinsk, arabisk, i krossfarartida, under mamelukkane og i osmansk tid.

Ved Yokneam låg ein palestinsk landsby kalla Qira, som vart avfolka i samband med den arabisk–israelske krigen i 1948.

Yokneam Moshava vart grunnlagd i 1935. I juli 1950 vart det sett opp ein teltleir (Maabara) for å ta i mot 250 nye immigrantfamiliar og han var ein del av Yokneam Moshava fram til 1967. I starten av 1952 vart 400 familiar til plasserte i teltleiren. Fram til slutten av 1951, flytta 285 av familiane frå teltleiren og inn i permanente hus på ein ås oppom Yokneam Moshava. 

I 1964 hadde Yokneam 4 300 innbyggjarar og i 1967 vart Yokneam delt inn i to lokale kommunar (Yokneam og Yokneam Illit).

Venskapsbyar
Yokneam Illit er venskapsby med:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yokneam» frå ,  den 17. oktober 2014.

Bakgrunnsstoff
Partnership 2000 Yokneam-Megiddo
Offisiell nettstad  

Byar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1950
Utviklingsbyar
Arkeologiske funn i Israel
Stader i antikken i Israel
Bronsealderstader i Israel
Jernalderstader i Israel
Byar i Det nordlege distriktet i Israel
1950 i Israel
Almak

Gamma Andromedae (Gamma And, γ And, γ Andromedae) er den tredje lysaste stjerna stjernebiletet Andromeda. Ho er òg kjend med det tradisjonelle namnet Almach (òg skrive Almaach, Almaack, Almak, Almaak eller Alamak).

I 1778 oppdaga Johann Tobias Mayer at γ Andromedae var ei dobbeltstjerne. I eit lite teleskop ser ho ut som ei lys, gyllengul stjerne (γ1 Andromedae) ved sidan av ei dimmare, indigoblå stjerne (γ2 Andromedae), med ein avstand på kring 10 bogesekund. Ho vert ofte rekna som ei vakker dobbeltstjerne av stjernekikkarar på grunn av denne fargekontrasten. Det vart seinare oppdaga at γ2 Andromedae igjen er eit tredobbelt stjernesystem. Det som ser ut som ei enkel stjerne med det nakne auga er eit firedobbelt stjernesystem som ligg kring 350 lysår frå jorda.

γ1 Andromedae
γ1 Andromedae er ei lyssterk kjempestjerne med spektralklasse K3IIb. Ho har ein tilsynelatande storleiksklasse på kring 2,26.

γ2 Andromedae

γ2 Andromedae, med ein samla tilsynelatande storleiksklasse på 4,84, er 9,6 bogesekund unna γ1 Andromedae med ein posisjonsvinkel på 63 grader. I oktober 1842 fann Wilhelm Struve ut at γ2 Andromedae sjølv var ei dobbeltstjerne, der dei to komponentane var skilde av mindre enn eitt bogesekund. Komponentane er eit objekt med ein tilsynelatande storleiksklasse 5,5, γ Andromedae B, og type-A hovudseriestjerne med tilsynelatande storleiksklasse 6,3, γ Andromedae C.  Dei har eit krinslaup som varer kring 64 år.  Spektrogram teken frå 1957 til 1959 avslørte at γ Andromedae B igjen var ei dobbeltstjerne som bestod av to type-B hovudseriestjerner som krinsa rundt kvarandre med ein periode på 2,67 dagar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Almach» frå ,  den 17. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Almaak (Gamma Andromedae) at The Internet Encyclopedia of Science
 Image ALMACH
 

Stjerner med eigennamn
Andromeda
Andromedae, Gamma
Andromedae, 57
Hovudseriestjerner klasse B
012533 4
009640
4
Lyssterke kjempestjerner klasse K
Spektroskopiske dobbeltstjerner
Hovudseriestjerner klasse A

5

BD+41 395
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
Almagest

Almagest er hovudverket til astronomen Klaudios Ptolemaios frå Alexandria frå 100-talet og den viktigaste kjelda til kunnskapen vår om astronomisk forsking i antikken. Tittelen kjem frå arabarane, som oversette verket i 827. Det opphavlege greske namn var Megále syntaxis (Det store systemet), megále vart seinare til megíste (største) som, med den arabiske artikkelen føre vart forvanska til Al mágisti. Verket består av i alt 12 bøker som omhandlar forskjellige tema. 

Verket handlar om den tilsynelatande rørsla til stjernene og planetane og var akseptert i meir enn tolv hundre år fram til Kopernikus.

Kosmos i følgje Ptolemaios 

Kosmologien i Almagest består av fem hovudpunkt, kvart av dei er eit eige kapittel i Bok 1. 

 Himmelen er sfærisk og flyttar seg som ein sfære. 
 Jorda er ein sfære. 
 Jorda er i sentrum av kosmos. 
 Jorda, i forhold til fiksstjerner, har ikkje noko storleik og må handsamast som eit matematisk punkt.
 Jorda flyttar seg ikkje.

Kjelder
Almagest. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Almagest.
Denne artikkelen bygger på «Almagest» frå ,  den 17. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 University of Vienna: Almagestum (1515) PDF 

Arabiske ord og uttrykk
Astronomibøker
Astronomihistorie
Verk av Ptolemaios
Astronomi i antikken
Bøker frå 100-talet
Dietmar Mögenburg

Dietmar Mögenburg () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leverkusen som tevla i høgdehopp for Vest-Tyskland, og til sist for Tyskland. Han vart europameister i 1982 og olympisk meister i 1984. Mögenburg er 2,01 m høg og vog 79 kg då han var aktiv, hans personlege rekordar er 2,36 m utandørs og 2,39 m innandørs. Han bur i dag med den norske kona si i Bærum.

Aktiv
Mögenburg tangerte verdsrekorden 28. mai 1980 med eit hopp på 2,35 m, dagen etter at polakken Jacek Wszoła hadde sett ny verdsrekord på same høgda. Rekorden stod i to månader til 1. august 1980, då austtyske Gerd Wessig hoppa ein centimeter høgre under sommar-OL i Moskva.

I europameisterskapen 1982 vann Mögenburg gullmedaljen då han var åleine om å klare 2,30 m. Året etter kom han på delt fjerdeplass under VM i friidrett 1983, på same høgda som bronsevinnar Zhu Jianhua frå Kina.

Mögenburg vann OL-gull i Los Angeles 1984 med eit hopp på 2,35 m. Han var den einaste som klarde høgda, svenske Patrik Sjöberg mislukkast og fekk sølv på 2,33 m. Vinteren 1985 gjorde han sitt livs høgste hopp då han sette innandørs verdsrekord med 2,39 m.

Perioden 1986-90 var Mögenburg medaljekandidat i alle dei store meisterskapane. Både i EM 1986 og VM 1987 vart han nummer fire i høgdehopp, medan han vart nummer seks i OL 1988 og EM 1990. I alle desse fire tevlingane opplevde han rive på den høgda som kunne gitt han medalje, to eller tre centimeter over hans eige sluttresultat.

Frå 1980 til -89 vann Mögenburg høgdetevlinga i innandørs-EM heile fem gongar. Han vart vesttysk meister i høgdehopp 1980-85 og 1987-90.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 2,30 m, framom Janusz Trzepizur (2,27 m)
VM 1983 i Helsingfors: Nr 4 – 2,29 m, delt med Igor Paklin
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje 2,35 m, framom Patrik Sjöberg (2,33 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 4 – 2,28 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 2,35 m
OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 2,34 m
EM 1990 i Split: Nr 6 – 2,31 m
OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa – 2,15 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dietmar Mögenburg» frå ,  den 18. oktober 2014.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Deltakarar under sommar-OL 1984
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
DS «Tyrifjord»

DS «Tyrifjord» var eit norsk dampskip. 19. september 1944 vart skipet, saman med DS «Lynx», angripen av 28 bombefly frå dei allierte utanfor Stavenes i Askvoll i Sogn og Fjordane. Ingen på skipet omkom i angrepet. 22. september 1944 vart skipet slepa til Askvoll der det forliste.

Fotnotar

Tyrifjord
Tyrifjord
Tyrifjord
Tyrifjord
Tyrifjord
Tyrifjord
Historie i Askvoll