alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ørnefiskar

Ørnefiskar er ein stor fiskefamilie som lever over heile verda. Dei fleste artane lever i tropiske og subtropiske hav, men nokre arter finst i ferskvatn. På mange språk vert dei kalla trommefiskar på grunn av at dei kan lage ein høg, brummande lyd med symjeblæra. Eit anna kjenneteikn på familien er dei uvanleg store øyresteinane, som gjer at ørnefiskane kan høyre artsfrendar på lang avstand.

I Noreg og Nord-Europa lever berre arten ørnefisk (Argyrosomus regius). Dette er ein stor fisk (opptil 2 m og 65 kg), som lever pelagisk ved kysten og i brakkvatn. I våre farvatn er han berre ein sjeldan gjest. Normalt lever han i Atlanterhavet frå Kanalen til Kongo, i Middelhavet og det sørvestlege Svartehavet. Han har òg spreidd seg til Suezbukta gjennom Suezkanalen.

Bakgrunnsstoff 
 FishBase: Sciaenidae 
 The Neotropical Sciaenidae

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ørnefiskar» frå , den 10. februar 2009. 
 

Åborfiskar
Matfisk
Resolusjon 242 frå Tryggingsrådet i SN

Resolusjon 242 frå Tryggingsrådet i SN vart samrøystes vedteken 2. november 1967, i etterkant av seksdagarskrigen. Han vart vedteken under kapittel VI av FN-pakta. Resolusjonen vart utarbeidd av den britiske ambassadøren Lord Caradon, og vart vald før fire andre utkast som var under handsaming.

Resolusjonen oppfordrar til «etablering av rettferd og varig fred i Midtausten» som kan oppnåast ved «innføringa av begge desse prinsippa: 'Tilbaketrekking av israelske væpna styrkar frå okkuperte territorium i den nylege konflikten' og 'Avslutting av alle krav eller statar i krigstilstand' og respekt for kvar av statane i området sin rett til å leve i fred innanfor sikre og godkjende grenser. Egypt, Jordan, Israel og Libanon vart med i konsultasjon med ein FN-representant over innføringa av resolusjon 242. Etter først å ha fordømd han i 1967, aksepterte Syria resolusjonen i mars 1972 – med atterhald. Syria aksepterte formelt resolusjon 338 frå Tryggingsrådet, våpenkvilen ved slutten av Jom Kippur-krigen, som slutta seg til resolusjon 242.

Han er ein av resolusjonane frå SN som det oftast vert referert til i politikk knytt til Midtausten.

Fotnotar 
 Artikkelen var opphavleg basert på ei omsetjing av «Sikkerhetsrådets resolusjon 242» på Wikipedia på bokmål og riksmål.

Bakgrunnsstoff 

242
Midtausten
1967
Idiopatisk trombocytopenisk purpura

Idiopatisk trombocytopenisk purpura (ITP) er ein kroppstilstand der ein har lågt tal blodplater (trombocytopeni) av ei ikkje kjend årsak (idiopatisk). Dei fleste tilfella viser seg å vere relaterte til antistoff mot blodplater, og tilstanden er difor også kjent som immunologisk trombocytopenisk purpura. Sjølv om dei fleste tilfella er asymptomatiske, kan eit veldig lågt tal blodplater føre til blødingsdiatese og purpura.

Kjelder 
 Artikkelen var opphavleg basert på «Idiopatisk trombocytopenisk purpura» på Wikipedia på bokmål og riksmål den 10. februar 2009.

Hematologi
Koagulopatiar
Idiopatiske sjukdommar
Asmara

Asmara er hovudstaden og den største byen i Eritrea. Han hadde eit estimert innbyggjartal på 601 000 i 2007.

Asmara voks fram frå fire landsbyar grunnlagt som handelsutpostar på 1100-talet. I 1897 blei byen hovudstad i den italienske kolonien Eritrea. På slutten av 1930-talet gjorde italienarane store endringar i bybildet. Det blei bygd ei rekke hus i art deco-stil. Mange bygningar i byen stammar frå denne tida, og fleire av dei har framleis italienske namn. Den italienske arva kan også sporast til kaffibarar og pizzarestaurantar, noko som har gjeve Asmara kallenamna «Vesle Roma» og «Italia sin afrikanske by». 

Asmara har Bergen i Noreg som vennskapsby.

Folk frå Asmara
Dawit Isaak (f. 1964), journalist, fengsla i Eritrea sidan 2001

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Asmara» frå , den 10. februar 2009. 
 

Hovudstader i Afrika
Byar i Eritrea
Viasat Sport N

Viasat Sport N eller berre Sport N, er ein norsk sportskanal som vart lansert den 29. november 2005 av MTG og NRK. Sport N erstatta den tidlegare nordiske kanalen Viasat Sport 1, og er tilgjengeleg som ein del av grunnpakka til Get kabel-TV, satellittplattforma til Viasat og i det digitale bakkenettet.

Kanalen vert drifta av Digital Vision, og har teknisk base på Bjerke i Oslo.

Viasat
Norske fjernsynskanalar
Sportskanalar
Fjernsynskanalar og -stasjonar skipa i 2005
Fjernsynskanalar og -stasjonar nedlagde i 2009
Tannregulering

Tannregulering eller kjeveortopedi er ein behandlingsmåte for rette opp tenner som står feil i høve til kvarandre. Dei fungerer ved at strengane i reguleringa gradvis vert stramma, slik at tennene vert pressa i den retninga dei skal.

Nesten 35% av alle norske ungar og ungdommar treng ei tannregulering i oppveksten. Grunnane til dette kan mellom anna vere at tennene og kjeven ikkje har same storleik eller at ein har store mellomrom mellom tennene. 

Det vanlege er å ha tannreguleringa på i 1½ til 2 år.

Kjelder

Odontologi
Viasat Golf

Viasat Golf er ein nordisk sportskanal som Viasat eig og sender på. Kanalen viser golf 24 timar i døgnet. Viasat Golf må bestillast separat utanom Viasat sine kanalpakkar.

Bakgrunnsstoff 
 Viasat Golf 
 Nye sportskanaler 

Viasat
Norske fjernsynskanalar
Sportskanalar
Golf
Fjernsynskanalar og -stasjonar skipa i 2007
Svenske fjernsynskanalar
Danske fjernsynskanalar
Albumet Yellow Submarine

Yellow Submarine er eit filmmusikkalbum av The Beatles med musikk frå filmen med same namn.

I motsetnad til korleis filmen vart teke imot, vert Yellow Submarine vanlegvis rekna som det svakaste albumet til The Beatles, sidan det berre inneheld seks songar av bandet. Ho var ei av få Beatles-plater som ikkje nådde toppen av albumlista i verken Storbritannia eller USA. Den høgaste plasseringa i USA var andreplass. Albumet nådde derimot førsteplassen på VG-lista i Noreg. The Beatles sjølv rekna det ikkje som eit studioalbum, sidan dei fire songane som ikkje var gjeve ut før dette albumet, vart spelte inn til forskjellige tider i 1967 og 1968.

Historie 
«Only a Northern Song» vart spelt inn under innspelinga av Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, men kom ikkje med her. Det meste av songen vart spelt inn i februar 1967. «It's All Too Much» vart spelt inn like før Sgt. Pepper kmo ut, men vart korta ned (frå åtte minuttar) for Yellow Submarine. «Hey Bulldog», spelt inn i februar 1968, og «All Together Now», spelt inn i mai 1967, var heile tida meint for filmen. 

«Baby You’re a Rich Man» vart òg opphavleg tenkt som ein del av musikken i filmen, men vart i staden gjeve ut som B-sida til «All You Need is Love» og ikkje med på Yellow Submarine-albumet.

To songar på albumet hadde vore gjeve ut før. «Yellow Submarine» hadde alt vore på Revolver i august 1966 og på same tid ein hitsingel då. «All You Need Is Love» hadde vore ein hit i 1967, samt vore gjeve ut på den amerikanske utgåva av Magical Mystery Tour seinare på året. Songen er i ekte stereo på dette albumet. Songen hadde tidlegare vore gjeve ut i mono eller i omkanaliserte stereoutgåver på Magical Mystery Tour.

Den andre sida inneheld musikkstykke (spelt inn spesifikt for albumet) av George Martin nytta i filmen.

Etter at blanda mottaking då albumet kom ut, tenkte The Beatles på å gje ut Yellow Submarine som ein EP med fem spor, utan filmmusikken til Martin, men med «Across the Universe» som bonusspor. Dette skjedde derimot aldri.

Innhald

Medverkande

The Beatles (side ein)
 John Lennon – solo- og korvokal, rytme- og sologitar, piano, klapping
 Paul McCartney – solo- og korvokal, bass og akustisk gitar, kontrabass, trompet, klapping, perkusjon
 George Harrison – solo- og korvokal, sologitar og akustisk gitar, Hammondorgel, perkusjon og klapping, fiolin
 Ringo Starr – trommer, perkusjon og klapping, korvokal, solovokal (på spor 1)
 George Martin – piano på «All You Need is Love», orkesterarrangement

Salstrofé

Salslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yellow Submarine (album)» frå , den 10. februar 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Beatles kommenterer kvart spor
 Innspeling og merknader på forskjellige miksar 

Filmmusikkalbum frå 1969
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Apple Records-album
George Martin-album
The Beatles-album
Konseptalbum
Album på toppen av VG-lista
Nummer-ein-album i Canada
Hjørdis

Hjørdis er eit kvinnenamn, av norrønt Hjǫrdís, samansett av hjǫrr, 'sverd' og dís, 'gudinne'.

Hjørdis har norsk namnedag den 14. februar.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet Hjørdis kom i bruk i Noreg omkring 1860, først registrert på Eidsvoll. Populariteten steig kraftig og namnet vart mykje bruka fram mot ein topp i tida rundt første verdskrigen. Den siste mannsalderen har få jenter fått dette namnet.
 Ved folketeljinga i 1801 var ingen kvinner registrerte med dette namnet 
 Ved folketeljinga i 1900 var 2137 registrerte med namnet i formene Gjørdis, Gørdis, Hiørdis, Hjørdis, Hjørdiss, Hyørdis, Hørdis, Jørdis, Yørdis
 I 2008 hadde 2805 kvinner Hjørdis til første fornamn.

Kjende namneberarar 
 Segnfiguren Hjørdis, mor til Sigurd Fåvnesbane
 Hjørdis Grøntoft Raknerud (1878–1918), norsk arkitekt
 Hjørdis Landmark (1882-1961), norsk kunstnar
 Hjördis Nerheim (f. 1940), norsk filosofiprofessor
 Hjørdis Kurås (f. 1974), norsk kunstnar
 Hjørdis Høsøien, norsk handballspelar

Kjelder 
 Folketeljingar i Digitalarkivet
 Olav Veka 1991: Namneboka, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4

Bakgrunnsstoff 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Pentacon

Pentacon er namnet på ein kameraprodusent, med opphav i restane frå Zeiss Ikon-fabrikken i Dresden i Tyskland etter andre verdskrigen.

Historie 

Namnet Pentacon var opphavleg ei kamerarekkje, samandrege av merkenamnet Contax (opphavleg ei kamerarekkje frå Zeiss Ikon) og Pentagon, etter forma på prisma i spegelreflekskamera, som først vart produsert i Dresden. 

Planane for eit slikt spegelreflekskamera vart påbyrja i 1938 av Zeiss Ikon. I 1949 vart produksjonen av dette kameraet sett i verk av den aust-tyske delen av Zeiss Ikon (VEB Zeiss Ikon) som Contax S, men etter søksmål frå den vest-tyske delen av selskapet i Stuttgart, fekk den aust-tyske delen seinare ikkje lov til å bruka dette merkenamnet. Dei kamera som vart eksporterte fekk difor namnet Pentacon, medan dei framleis vart marknadsførte som Contax på heimemarknaden. Det aust-tyske selskapet bytte namn frå VEB Zeiss Ikon til VEB Kinowerke Dresden i 1958.

Dei første modellane var såleis merkte ulikt. Somme hadde Zeiss Ikon-logo, med eller utan VEB (Volkseigener Betrieb) skrive under, og andre hadde Pentacon-logo (Ernemann-tårnet i Dresden), med eller utan "ZI" (for "Zeiss Ikon") under.

I 1964 vart namnet Pentacon òg med i namnet på selskapet (VEB Pentacon). Selskapet vart oppløyst 30. juni 1991, medan rettane til merkenamnet Pentacon vart seld til linseprodusenten Schneider Kreuznach. Selskapet vart reetablert som Pentacon GmbH under Jos. Schneider-gruppa. Produksjonen er no flytta til Sør-Korea. Andre delar av VEB Pentacon vart seld til selskapet Noble, og høyrer no til Kamera Werk Dresden, som m.a. produserer panoramakamera under namnet Noblex og industrielle kamera under namnet Loglux.

Produkt

35 mm spegelreflekskamera 

 Contax S
 Contax D eller Pentacon
 Contax E eller Pentacon E
 Contax F eller Pentacon F
 Contax FB eller Pentacon FB
 Contax FM eller Pentacon FM
 Contax FBM eller Pentacon FBM

Kjelder

Lenkjer 
 Pentacon GmbH
 Jos. Schneider Optische Werke

Litteratur 
Alexander Schulz: Contax S. A History of the World's First 35 mm Prism SLR Camera. Lindemanns Verlag, 2003.

Fotografi
Kameraprodusentar
Tyske kameraprodusentar
NSB type 68

NSB type 68 er eit elektrisk motorvognsett med tre vogner som tenestegjorde i Noregs Statsbanar mellom 1956 og 2001. Typen var rekna for mellomdistansetrafikk. Type 68 blei bygd i to seriar, der den fyrste A–serien med 21 sett blei levert mellom 1956–1958, medan B–serien på ni sett blei levert mellom 1960–1961. A-serien hadde faste seter, men i B-serien kunne seteputene i styre- og motorvogn bli trekt ut, slik at ein fekk ei slags nedlegging av setene, og midtvognene hadde vendbare og nedleggbare stolar.

Både motorvogn og styrevogn (BM og BFS) blei bygd av Norsk Elektrisk & Brown Boveri og Skabo, medan midtvogna (B) blei bygd både av Skabo og Strømmens Værksted. Hos NSB blei type 68 gradvis tatt ut av trafikk frå 1994 og heilt ut i 2001, kor tre sett blei overtatt av Ofotbanen AS for chartertrafikk på Ofotbanen.

Setta er baserte på lokaltoga av type 65, men fekk sterkare motorar og ein høgare toppfart: 100 km/h i staden for 70 km/h.

Spesifikasjonar

Bakgrunnsstoff 
 Jernbane.net – Om NSB motorvogn type 68 
 Norsk Jernbaneklubb.no – Databaseoppføringar på type 68

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «NSB type 68» frå ,  den 11. februar 2009.  
 

Togtypar i Noreg
István Örkeny

István Örkény () var ein ungarsk forfattar som har skrive romanar og noveller kjenneteikna av samfunnssatire, groteskeri og svart humor. 

Den første novellesamlinga til Örkény var Tengertánc (Havdans) frå 1941. Boka var ei samling groteske historier om fascismen. År 1956 gav han ut novellesamlingar om sine røynsler frå den andre verdskrigen. Boka Macskajáték (Kattelek) frå 1966 handlar om forhold mellom menneske og boka Tóték (Familien Tót) frå 1967 skildrar psykologien i fascismen. Romanen Rózsakiállítás (Roseutstillinga) frå 1977 uttrykker tankar om livet og døden gjennom døyande menneske sine groteske rollespel.

Dramaet Kattelek er oppført i Noreg.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «István Örkény» frå , den 11. februar 2009. 
 
 

Ungarske forfattarar
Ørkenrose

Ørkenrose er blomeliknande eller rosettliknande formasjonar av minerala gips, barytt eller kalkspat i lag med sandkorn. «Blada» er krystallar, flate langs den krystallografiske c-aksen. 

Krystallhabitusen har ein tendens til å danne rosettar når krystallane oppstår i tørre, sandete tilhøve, som under fordamping i grunne saltbasseng. Ørkenrosene av gips er vanlegvis tydelegare med skarpare kantar enn baryttroser.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Desert rose» frå , den 11. februar 2009.

Bakgrunnsstoff 

Gips
Krystallar
Ørkenar
Ørkenløpar

Ørkenløpar (Cursorius cursor) er ein trastestor vadefugl i brakksvalefamilien, Glareolidae. Arten lever i Nord-Afrika Midt-Austen og over til Sørvest-Asia.

Skildring 
Ørkenløparar er ein sandfarga fugl med grått bakhovud og nakke omkrinsa av ei kvit og svart stripe frå auga til nakken. Nebbet er spisst og litt ned bøygd, beina lange. Storleiken er litt mindre enn heilo, 19–24 i kroppslengd og med kroppsmasse på ca. 100–150 gram. Kroppsforma minnar om loer.

I motsetnad til dei fleste andre vadarar trivst desse fuglane best på ope, tørt land, helst i halvørkenen, der dei vanlegvis jaktar insekt ved å springe langs bakken.

Ørkenløparar finst frå Kapp Verde og Kanariøyane i vest over Nord-Afrika til nordvestre India. Hekkesesongen strekkjer seg frå februar til september, men dei kan hekke om hausten og vinteren når lokale tilhøve med nedbør er gunstig. Dei er sjeldne streiffuglar til Europa. Ørkenløparar er delvis trekkfuglar, nordlege og nordvestlige fuglar overvintrar i India, Arabia og over den sørlege randen av Sahara. Nokre fuglar hekkar òg i dei sørlege ørkenregionane i det nordvestlige India, Pakistan og Afghanistan.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cream-colored Courser» frå ,  den 3. desember 2016.  
 Maclean, G.L. & Kirwan, G.M. (2016) Cream-colored Courser (Cursorius cursor) I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 3. desember 2016
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

brakksvalefamilien
Studiepoeng

Studiepoeng er ei nemning for kor omfattende eit fag eller eit studium er. Eitt norsk studiepoeng svarar til eitt ECTS-credit. I Noreg vil eit heilt studieår gi 60 studiepoeng med normal progresjon. Eitt semester svarar til 30 studiepoeng. 

Studiepoeng avløyste nemninga vekttal då Kvalitetsreforma vart sett i verk i 2003. Eitt vekttall svarar til det som i dag er tre studiepoeng. Alle norske høgskular og universitet bruker i dag studiepoeng. For utlanlandsk utdanning som oppfyller krav til innpassing i norsk utdanning må òg omfanget reknast ut i studiepoeng.

Utdanning i Noreg
Heilage Herman av Alaska

Heilage Herman av Alaska vart fødd omkring 1756 (eller 1760) i Serpukhov i Russland og sovna hen omkring 13. desember (eller 15. november) 1837 på Spruce-øya i Alaska. 

Hl. Herman var ein del av den fyrste, ortodokse misjonen til Nord-Amerika. Utsendinga frå Russland, ei samling av 10 munkar og prestar, kom til Alaska 24. september, 1794. Etter to år var munken Herman den einaste overlevande av dei ti. Han slo seg ned på Spruce Island, nær Kodiak Island og forsvarte ofte rettane til Aleutane mot russiske handelsselskap.

I Ortodoks kristendom er Hl. Herman kjend som vernehelgen for Nord-Amerika.

Bakgrunnsstoff 

Hl. Herman av Alaska kyrkjelyd  

Herman av Alaska
Døde i 1837
Alaska
Fotograf

Fotograf er ein person som driv med fotografi, anten som yrke eller som fritidssyssel. Det finst mange ulike typar fotografar, frå familifotografar, som tek bilete av familie og venner i ulike steg av livet, oftast for å kunna presentera bileta i eit familiealbum, og til pressefotografar, reklamefotografar osb., som er engasjerte av eit selskap eller eit medium som nyttar fotografi i framstillingane sine.

Tittelen «fotograf» er ikkje beskytta, så kven som helst kan kalle seg det.

Bakgrunnsstoff 
 Utdanning.no sin yrkesbeskriving av fotograf
 Nasjonalbiblioteket: Register over norske fotografar
 TV 2 Nett-TV Lørdagsmagasinet 29.03 2008 Slik skjer foto-jukset 

Yrke
Fotografi
Øyrevoks

Øyrevoks (latin cerumen) er eit gulaktig kjertelsekret som finst i den ytre øyregangen, meatus acusticus externus, hos dei fleste pattedyr. Det vert produsert i ein modifisert type sveittekjertel, glandula ceruminosa, som ligg i huda i den ytre øyregangen. Funksjonen til øyrevoksen er å hindre uønskte partiklar, som til dømes insekt og støv, i å nå det indre øyret. 

Nokre menneske fjernar ofte noko av øyrevoksen ved hjelp av ein bomullspinne. Problemet med å bruke bomullspinner er at ein dyttar øyrevoksen lengre inn i øyra, og kan dessuten skade huda i øyregangen og dermed gjere ein sårbar for ytre øyrebetennelse. Ein betre måte å fjerne øyrevoks på er å dryppe nokre dropar øyrevoksfjernar ein får kjøpt på apoteket eller vanleg matolje inn i øyret og la denne løyse opp voksen over natta. Dersom det er særs mykje voks kan ein skylje ut den oppløyste voksen med ein skyljeballong. Det er viktig å passe på å bruke kroppstemperert vatn, og å få alt vatnet ut att etter skyllinga. Ein bør ikkje sprøyte vatnet inn i øyret med for høgt trykk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ørevoks» frå ,  den 11. februar 2009.  
 

Øyret
Kroppsvæsker
Sekresjon
Ørestad

Ørestad er òg eit tidlegare namn på ein storby som ein meinte ville utvikle seg i Øresundsregionen, København - Malmøområdet, etter bygginga av Øresundsbrua.
 
Ørestad er namnet på ein bydel i København som dels er utbygd, dels er under utbygging på øya Amager, i området mellom Københavns sentrum og Københavns Lufthavn på Kastrup.

Bydelen er planlagt med utgangspunkt i Københavns metro, som har seks stasjonar her: Islands Brygge, DR Byen, Sundby, Bella Center, Ørestad og Vestamager. På Ørestad stasjon stoppar dessutan regionaltog, Øresundstog og somme av IC-toga på strekninga mellom jarnbanestasjonen på flyplassen og sentralstasjonen i København, Hovedbanegården.

Fleire føretak og institusjonar har flytta til Ørestad. Til dømes flytta Danmarks Radio (DR) heile verksemda si hit i slutten av 2006, der den såkalla DR-Byen, med sin eigne metrostasjon, har konserthus i tillegg til lokale for radio- og TV-verksemda. Ved DR-byen ligg òg IT-Universitetet. Det største messesenteret i Skandinavia, Bella center, ligg òg i Ørestad. Ved Islands Brygge har ein part av København Universitetet tilhald. Dessutan har Ørestad eit stort kjøpesenter.

Bakgrunnsstoff 

 ITU
 Metro
 Fields
 DR

København
Øresundsregionen
Said Aburish

Said K. Aburish () er ein palestinsk journalist og forfattar.

Aburish var fødd i El-Azariyeh. Etter skulegang i Jerusalem og Beirut byrja han på studium ved eit universitet i USA. Han vende tilbake til Beirut på 1950-talet, og vart journalist for Radio Free Europe og den londonbaserte avisa Daily Mail.

Aburish har skrive fleire bøker om Midtausten-konflikten, inkludert Cry Palestine og Children of Bethany. Han har også skrive sympatisk om kristne palestinarar sin situasjon i The Forgotten Faithful: The Christians of the Holy Land.

Aburish er ein sterk kritikar av den saudiarabiske kongefamilien, og dette kjem mellom anna fram i boka The Rise, Corruption and Coming Fall of the House of Saud.

Bibliografi 
 Children of Bethany: The Story of a Palestinian Family, Indiana University Press 1988. ISBN 0-253-30676-0
 Cry Palestine: inside the West Bank, Bloomsbury, London 1991. ISBN 0-7475-1005-9
 The forgotten faithful: the Christians of the Holy Land, Quartet, London, 1993. ISBN 0-7043-7036-0
 Rise, Corruption and Coming Fall of the House of Saud, Bloomsbury, London, 1994. ISBN 0-7475-1468-2
 A Brutal Friendship: The West and The Arab Elite, Victor Gollancz Ltd, London, 1997. ISBN 0-575-06275-4
 Arafat: From Defender to Dictator, Bloomsbury Pub. Ltd. (UK), 1998. ISBN 1-58234-049-8
 Saddam Hussein: The Politics of Revenge, Bloomsbury Pub., New York, U.S.A., 1999. ISBN 1-58234-050-1
 Nasser: the Last Arab, Thomas Dunne Boooks/St. Martin's Press, New York 2004. ISBN 0-312-28683-X

Bakgrunnsstoff 
 «Said K. Aburish – Journalist and Writer»
 «Selling to Saddam»  i new internationalist issue nr. 221 – juli 1991 (frå Pay Off: Wheeling and Dealing in the Arab World (André Deutsch, 1985).

Palestinske forfattarar
Journalistar
Maxwell’s Silver Hammer

«Maxwell's Silver Hammer» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969. 

«Maxwell's Silver Hammer» er skriven av Paul McCartney, men er på vanleg vis tilskriven Lennon/McCartney. Bandmedlem George Harrison skildra i 1969 songen som «ein av dei umiddelbart nynnbare songane som nokre hatar og andre verkeleg likar. Det er ein morosam song, skjønt han er eigentleg ganske sjuk sidan Maxwell held på å drepe folk...»

Stilen er «vaudevilsk», det vil sei ei form for amerikansk-engelsk folkeleg revysong som var populær i tida 1880-1920 og teksten handlar om medisinstudenten Maxwell Edison som ved hjelp av hammaren sin i sølv drep veninna si, læraren sin og til slutt ein dommar. I følgje McCartney symboliserer songen nedturane i livet. Han sa i 1994:

«Maxwell's Silver Hammer» er min analogi for når noko brått går gale, som det så ofte gjer, slik som eg sjølv starta å finne ut av på denne tida i livet mitt. Eg ønskte noko symbolsk for dette, slik at for meg var dette den oppdikta figuren Maxwell med ein sølvhammar. Eg veit ikkje kvifor hammaren måtte vere av sølv, men det høyrdest betre ut enn berre 'Maxwell's hammer'. Vi nyttar framleis det uttrykket når noko uventa skjer...

Det tok tre dagar å legge lyd på lyd (overdubbing) fordi McCartney såg for seg at han kunne verte ein framtidig singel. John Lennon fortalte seinare at McCartney «gjorde alt for å gjere han om til ein singel, men men det var han aldri og ville aldri kunne verte det heller». I følgje Lennon brukte The Beatles meir pengar på denne eine songen enn på nokre andre på Abbey Road.

Medverkande
 Paul McCartney – solo- og korvokal, piano, elektrisk gitar, Moog synthesiser
 George Harrison – korvokal, akustisk gitar, 6-strengsbass
 Ringo Starr – korvokal, trommer, ambolt
med:
 George Martin – orgel
Personell i følgje Ian MacDonald, Andy Babiuk og Mark Lewisohn

I studioversjonen av songen var det Starr som slo på ambolten; medan i Beatles-filmen Let It Be, kan ein sjå Mal Evans slå på ambolten medan The Beatles øver på songen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Maxwell's Silver Hammer» frå , den 11. februar 2009. 
  oppgav desse kjeldene: 
 The Beatles Ultimate Experience Database
 Turner, Steve. A Hard Day's Write: The Stories Behind Every Beatles' Song, Harper, New York: 1994

Bakgrunnsstoff 
 
 Animasjon til songen 

Songar frå 1969
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Lennon–McCartney
The Beatles-songar
Svart komedie
Frankie Laine-songar