alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Longest Time

«The Longest Time» er ein doo-wop-song av Billy Joel. Songen vart gjeven ut på singel i 1984, som den fjerde singelen frå albumet An Innocent Man frå 1983. Han nådde 14. plasse på Billboard Hot 100 og førsteplassen på Billboard Adult Contemporary-lista. I Storbritannia nådde songen 25. plassen på UK Singles Chart.

Joel syng alle stemmene på songen., i alt 14 spor som vart miksa inn i songen. Berre eit instrument spelar på songen, ein bassgitar, og alle dei andre lydane er vokalen til Joel, i tillegg til perkusjonslydane som knipsing og klapping. Han vart opphavleg spelt inn som demosongen «The Prime of Your Life».

Musikkvideo 
Musikkvideoen starta med ein mann (spelt av Joel) i ein treningssal etter ein fest for 25-års skulejubileum. Han ser rundt på plakatar av fleire klasseprisar, og bryt ut i song då bandet hans, som speler skulevener, kjem inn i treningssalen. Dei syng og scenane byter mellom skule tida og den noverande tida. Videoen vart filma ved Pratt Institute i Brooklyn.

Lister

Andre versjonar
I 1984 spelte Alvin and the Chipmunks and The Chipettes inn songen for Alvin and the Chipmunks-episoden «Operation Theodore».  Me First and the Gimme Gimmes, eit punkband, spelte inn songen i 2004 for Ruin Jonny's Bar Mitzvah. I 2009 spelte Only Men Aloud inn songen på albumet Band of Brothers, og i 2010 spelte The Overtones inn songen på Good Ol' Fashioned Love, som nådde fjerdeplassen på den britiske albumlista. 

I 2013 song medlemmar i Glee ein acapella-versjon av songen.». 

Den norske acapellagruppa Bjelleklang song ein versjon av songen på norsk kalla «For meg sjøl ei stønn» på albumet Dæng Dæng (1991).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Longest Time» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
  / ⒞1984 VEVO channel
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1984
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Doo-wop-songar
Songar produserte av Phil Ramone
Bjelleklang-songar
This Night av Billy Joel

«This Night» er ein song av Billy Joel og den femte singelen frå albumet An Innocent Man frå 1983.

Grunnlaget for refrenget i songen er den andre satsen av Pathétique Sonata av Ludwig van Beethoven. Beethoven er tilskriven som komponist på songen. 

Songen vart berre gjeven ut som singel i Storbritannia og Japan, og nådde 78. plass i UK Singles Chart og 88. plass på den japanske Oricon-lista. Joel har sagt i intervju at «This Night» vart skriven om eit kort forhold med supermodellen Elle Macpherson, som han var saman med ei kort stund før den andre kona hans Christie Brinkley.

I USA var «This Night» B-side til «Leave a Tender Moment Alone».

Innhald

7" singel
«This Night»
«I'll Cry Instead» (live)

Japansk 7" singel / CBS 07SP 722
«This Night»
«Careless talk»

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «This Night (Billy Joel song)» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1984
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Popsongar baserte på klassiske verk
Songar produserte av Phil Ramone
Tell Her About It

«Tell Her About It» er ein song av Billy Joel frå albumet An Innocent Man i 1983. Songen er ei hyllest til Motown-stilen og singelen nådde toppen av Billboard Hot 100-lista i ei veke i 24. september 1983, og erstatta den Phil Ramone-produserte songen «Maniac» av Michael Sembello. Singelen selde til gull med over ein halv million eksemplar i USA. I intervju har Joel sagt at songen, høyrt ut av samanhengen på albumet «Innocent Man», høyres meir ut som Tony Orlando og Dawn enn Motown-stilen han hadde tenkt. 

Ein 'special version' miksa av John «Jellybean» Benitez vart gjeven ut som ein 12" maxi-singel. Plateomslaget var forskjellig frå land til land. Den remixa versjonen var forskjellig frå albumet og var lengre, kring 5:35. På B-sida var «Easy Money» og eit konsertopptak av «You Got Me Hummin'» avIsaac Hayes og David Porter. Denne songen var mellom anna spelt inn av Sam & Dave, Cold Blood og The Hassles (eit av dei første banda til Joel). 

I teksten på songen formanar songaren ein ung mann om å fortelje kvinna han elskar om korleis han føler for ho, før det vert for seint for han. 

Videoen til singelen syner Joel som syng songen som om han var på The Ed Sullivan Show i 1963. Omslaget for den britiske versjonen av singelen er henta frå denne videoen.

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Tell Her About It» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
  / ⒞1983 Sony BMG channel
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar produserte av Phil Ramone
Leave a Tender Moment Alone

«Leave a Tender Moment Alone» er ein song av Billy Joel og den femte singelen frå albumet An Innocent Man. Toots Thielemans spelar munnspel på songen. 

Songen er ei hyllest til soulmusikken frå 50-åra og tidleg i 60-åra, og minnar om R&B-grupper som Smokey Robinson and the Miracles. Songen nådde 27. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og låg to veker øvst på Adult Contemporary-lista. «Leave a Tender Moment Alone» var den einaste singelen frå albumet som ikkje nådde topp 20 i USA.

Innhald

7" singel
«Leave a Tender Moment Alone»
«This Night» (US B-side)
«Goodnight Saigon» (UK B-side)

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leave a Tender Moment Alone» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1984
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Songar produserte av Phil Ramone
Softrocksongar
Keeping the Faith

«Keeping the Faith» er ein song av songar-låtskrivaren Billy Joel på albumet An Innocent Man frå 1983. Han nådde 18. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og tredjeplassen på den amerikanske Billboard Adult Contemporary-lista. Songen var den einaste singelen frå albumet som ikkje nådde UK Singles Chart, trass i suksessen til An Innocent Man i Storbritannia. 

«Keeping the Faith» er det siste sporet på albumet og teksten oppsummerer årsaka til Joel skapte albumet, som er spelt inn i musikkstilen frå 1950- og 1960-åra, før Den britiske invasjonen nådde USA. 

Songen vart remixa og gjeve ut som ein 7" singel. Ein lengre miks vart gjeven ut i USA på ein 12" singel (Columbia AS 1982). Begge miksane er omtalt som «Special Mix» med tida 4:44 trykt på etiketten. Den faktiske lengda er 4:52 for 7"-versjonen og 5:27 for 12"-versjonen. Ein tredje miks vart gjeven ut i plateboksen My Lives. På boksen er miksen feilaktig omtalt som 12"-miksen. 

I musikkvideoen for songen ser ein Joel i ein rettssak som skal finne ut om han er uskuldig og «keeping the faith» (medan songen «An Innocent Man» spelar i bakgrunnen.) Publikum i rettssalen er folk frå 1950-åra på eine sida og 1960-åra på den andre sida (inkludert ein som liknar på Jimi Hendrix). Joel syng og dansar gjennom heile videoen. Richard Pryor har ei lita rolle i starten av videoen. Den seinare kona til Joel, Christie Brinkley, er òg med mot slutten av videoen.

Bakgrunn
Songen er sett til 1980-åra og songaren minnast livsstilen i 1950-åra. Joel listar opp mange ting frå den tida, som Lucky Strike-sigarettar, chino-bukser, Sen-Sen-mynte, Trojan-kondomar og Old Spice etterbarberingsvatn, og mange motestilar som var vanleg på den tida. Songen handlar òg om musikken som var vanleg i 1950-åra («I'm going to listen to my 45s»). Samstundes set Joel spørsmålsteikn ved å vere for sentimental når det gjeld fortida og syng «The good old days weren't always good./ And tomorrow ain't as bad as it seems».

Lister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Keeping the Faith (song)» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1984
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Songar produserte av Phil Ramone
Rudsbygd

Rudsbygd er ei bygd nord i Lillehammer kommune. Det bur om lag 600 menneske på staden. Tidlegare var Rudsbygd ein del av Fåberg kommune, men da Fåberg og Lillehammer vart slegne saman, fylge Rudsbygd med. Follebu, Auggedal, Øyer og Fåberg er nabostader til Rudsbygd.

Rudsbygd er delt opp i tre delar: Baklia mot vest for fylkesveg 255, Midtbygda som er langs Fv255 og Øverbygda mot aust/nord.

Fylkesveg 255 er vegen som går langs midtbygda og har stoppestad i Vinstra.

Rudsbygd er også kjend som heimbygda til proffsyklisten Edvald Boasson Hagen som har vunne mange proffsykkelritt, deriblant to etappesigrar i Tour de France 2011.

Lokalvisa Siste Post kjem ut fire gonger i året. Buvollen skule ligg i Rudsbygd.

Bakgrunnsstoff 

Geografi i Lillehammer
Bygder i Innlandet
Alhidade

Alhidade er den rørlege delen av eit vinkelmåleinstrument som går inn til den graderte skalaen. Han har enten form av ein arm eller av ein heil sirkel konsentrisk med avlesingssirkelen. Han er bygd saman med siktet eller kikkerten og er forsynt med indeks for avlesing av skalaen, stundom òg med nonius eller avlesingsmikroskop. Han vert nytta til astronomiske observasjonar.

Kjelder

 

Måleinstrument
Landmålingsinstrument
Astronomiske instrument
Navigasjonsinstrument
Vitskaplege instrument
Historiske vitskaplege instrument
Inklinometer
Alioth

Alioth (Epsilon Ursae Majoris, Epsilon UMa, ε Ursae Majoris, ε UMa) er den klåraste stjerna i stjernebiletet Den store bjørnen (trass i at ho i Bayernemninga berre har nemninga «epsilon») og med tilsynelatande storleik på 1,76 er ho den 31. klåraste stjerna på himmelen. Stjerna ligg i halen på bjørnen, nærast kroppen, og er dermed stjerna i styret på Karlsvogna som ligg nærast sjølve vogna. Tidlegare vart stjerna mykje nytta i stjernenavigering til sjøs, fordi ho er oppført som ei av 57 navigasjonsstjerner.

I følgje Hipparkos ligg Alioth 81 lysår (25 parsec) frå jorda. Spektralklassen er A0p.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alioth» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Ursae Majoris, Epsilon
Den store bjørnen
Subkjemper klasse A
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Alkor og Mizar

Alkor og Mizar (Zeta Ursae Majoris, Zeta UMa, ζ Ursae Majoris, ζ UMa) er to stjerner i Karlsvogna i stjernebiletet Den store bjørnen. Dei ligg tett inntil kvarandre, men eit skarpt auge kan skilje dei frå kvarandre. Arabarane nytta desse stjernene som ein prøve på godt syn. 

Den tilsynelatande storleiken er 2,23 og spektralklassen er A1V. Eigarørsla til dei to stjernene indikerer at dei flyttar seg i lag og kan indikerer at dei er knytte saman av tyngdekrafta. I 2009 vart det stadfesta at Alkor er ei dobbelstjerne og består av Alkor A og Alkor B (ei raud dvergstjerne). Mizar er eit stjernesystem på fire stjerner, så heile systemet består derfor av seks stjerner. Alkor og Mizar ligg kring 74 000 ± 39 000 astronomiske einingar eller 0,5–1,5 lysår frå kvarandre. Heile seksstjernerssystemet ligg kring 83 lysår frå jorda.  
 
Namnet Alkor er arabisk og tyder «Den lille ryttaren» og kjem frå det frå det persisk khwar som tyder «den venelause». Namnet Mizar kjem òg frå arabisk og tyder «livreim» eller «belte».

Det latinske ordtaket Vidit Alcor, et non lunam plenam eller «han såg Alkor, men ikkje fullmånen», blir brukt om ein som er opptatt av uviktige ting, men er blind for hovudsaka.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alkor» frå ,  den 30. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Alkor. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Alkor.

Bakgrunnsstoff
Mizar and Alcor articles at Jim Kaler's Stars website
First very high resolution imaging of Mizar A (using aperture synthesis)
A New View Of Mizar (a comprehensive article about the system)

Hovudseriestjerner klasse A
Ursae Majoris, Zeta
 
Ursae Majoris, 79
5
Stjerner med eigennamn
Den store bjørnen
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Arabiske ord og uttrykk
Alkyone

Alkyone (η Tau, η Tauri, Eta Tauri) er eit stjernesystem i stjernebiletet Tyren. Ho er den klåraste stjerna i Pleiadane, som er ei ung open stjernehop, mindre enn 50 millionar år gammal. Alkyone ligg kring 400 lysår frå jorda. 

Hovudstjerna, Alkyone A, er ei blåkvit kjempe klasse B som liknar på mange andre klasse B-stjerner i Pleiadane. Ho har ein tilsynelatande storleik på +2,87 (absolutt storleiksklasse = −2,39), og ein radius som er neten 10 gonger så stor som sola. Temperaturen er kring 13 000 K som gjev ein luminositet som er 2400 gonger lysstyrken til sola

Alkyone er ei formørkande dobbelstjerne, og dei to stjernene har ein avstand på 0,031 bogesekund, eller omtrent avstanden frå sola til Jupiter.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Jim Kaler's Stars, University of Illinois:ALCYONE (Eta Tauri)
Alkyone and the Pleiadane 

Tauri, Eta
Tyren
Kjempestjerner klasse B
Hovudseriestjerner klasse A
Hovudseriestjerner klasse F
Formørkande dobbeltstjerner
5
Pleiadane
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 1000 lysår frå jorda
Allan Sandage

Allan Rex Sandage () var ein amerikansk astronom. 

Han var tilknytt Mount Wilson- og Palomar-observatoriet frå 1952. Han er særleg kjend for observasjonane sine kombinert med teoretiske underøkingar innafor områda stjerneutvikling, galaksar, kvasarar og kosmologi. Han har gjeve ut The Hubble Atlas of Galaxies (1961). 

I 1983 melde Sandage om at han var blit kristen, og byrja skriva artiklar om religion og vitskap.

Prisar og utmerkingar
Prisar
Helen B. Warner Prize for Astronomy (1957)
Eddington-medaljen (1963)
Royal Astronomical Society sin gullmedalje (1967)
National Medal of Science (1970)
Henry Norris Russell Lectureship (1972)
Elliott Cresson-medaljen (1973)
Medlem i Royal Society
Bruce-medaljen (1975)
Crafoord-prisen (1991)
Gruber-prisen i kosmologi (2000)

Asteroiden 9963 Sandage (1992 AN) er kalla opp etter han

Kjelder
Allan R. Sandage. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014.

Folk frå Iowa City
Astronomar på 1900-talet
Astronomar på 2000-talet
USA-amerikanske astronomar
Kosmologar
Asteroideoppdagarar
National Medal of Science
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Medlemmar av Royal Society
Døde av kreft
Marlies Göhr

Marlies Göhr () er ein tysk friidrettsutøvar, fødd i Gera i Thüringen, som tevla for Aust-Tyskland. Ho vart to gongar olympisk meister og to gongar verdsmeister, samt fem gongar europameister. Göhr sigra i fire tevlingar i verdscupen og tolv gongar i europacupen. Til saman vann ho ti nasjonale meistertitlar på 100 meter og to på 200 meter.

Aktiv
Den 1. juli 1977 sprang ho, som Marlies Oelsner, hundremeteren på 10,88 sekundar og vart dermed den fyrste kvinna som kom under 11 sekundar på distansen. Etter ho tangerte rekorden i juli 1982 i Dresden, forbetra Göhr sin eigen verdsrekord til 10,81 sekundar ved eit stemne i Aust-Berlin 8. juni 1983, hardt pressa av Marita Koch som fekk 10,83 i slutttid. Denne siste rekorden vart ståande i berre nokre veker, etter som Evelyn Ashford frå USA forbetra verdsrekorden til 10,79 sekundar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Sommar-OL 1976 i Montreal: Gullmedalje 4 x 100 m stafett (42,55). Nr 8 på 100 m – 11,34
EM 1978 i Praha: Gullmedalje 100 m – 11,13, sølvmedalje 200 m – 22,53, bronsemedalje 4 x 100 m stafett (43,07)
Sommar-OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje 100 m – 11,07. Gullmedalje 4 x 100 m  stafett (41,60)
EM 1982 i Aten: Gullmedalje 100 m – 11,01 og gullmedalje 4 x 100 m stafett (42,19)
VM 1983 i Helsingfors: Gullmedalje 100 m – 10,97 og gullmedalje 4 x 100 m stafett (41,76)
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje 100 m – 10,91 og gullmedalje 4 x 100 m stafett (41,84)
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje i 4 x 100 m stafett (41,95). Utslått i semifinalane på 100 m 
Sommar-OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje i 4 x 100 m stafett (41,95). Utslått i semifinalane på 100 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marlies Göhr» frå ,  den 31. august 2014.  
 

Tyske sprintarar
Verdsmeistrar i friidrett
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Medaljevinnarar under sommar-OL 1988
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Monika Zehrt

Monika Zehrt () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Riesa i Sachsen, som vart olympisk meister på 400 m i 1972 for Aust-Tyskland.

Aktiv
Zehrt vart junioreuropameister på 400 meter i 1970. Året etter sprang ho siste etappen då Aust-Tyskland vann 4x400 meter stafett under europameisterskapen 1971 i Helsingfors på ny verdsrekord 3.29,3. 

I OL-sesongen 1972 tangerte Zehrt i juli månad verdsrekorden på 51,0. Under sommarleikane i München i september 1972 vann ho gullmedaljen på 400 meter på tida 51,08, framom Rita Wilden frå Vest-Tyskland som fekk noterte 51,21. Saman med Dagmar Käsling, Rita Kühne og Helga Seidler vann Zehrt gull også på den lange stafetten. Ho spurta inn til verdsrekord både i forsøksløpet og i finalen, i finaleløpet vart ho og Aust-Tyskland klokka inn på tida 3.23,0.

Zehrt la opp etter 1974-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Monika Zehrt» frå ,  den 31. august 2014.  
 

Tyske sprintarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Ljudmila Bragina

Ljudmila Ivanovna Bragina () er ein russisk tidlegare mellom- og langdistanseløpar som tevla for Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister på 1500 meter i 1972, og sette fleire verdsrekordar på både 1500 m og 3000 m i tida 1972-76-

Aktiv
Bragina vart nummer seks på 1500 m i EM i friidrett 1971 i Helsingfors. Året etter hadde ho store framgangar på distansen, og på den nye distansen over 3000 m. Ho sette verdsrekordar i begge; 4.06,9 og 8.53,0. I dei olympiske sommarleikane i München drog ho med seg nesten heile 1500-meterfeltet under den gamle verdsrekordtida. Sjølv vart ho på den nye verdsrekordtida 4.01,4 ein klar vinnar føre Gunhild Hoffmeister frå Aust-Tyskland. 

Etter å ha forbetra sin eigen verdsrekord på 3000 m med tre tidels sekund til 8.52,7, var Bragina største favoritten på distansen i friidretts-EM 1974. Her vart ho derimot klart slått i spurten av Nina Holmén frå Finland, og måtte nøye seg med sølvmedaljen.

Den 7. august 1976 sprang Bragina inn på smått utrulege 8.27,2 på 3000 m og slo dermed Grete Waitz sin ferske verdsrekord på distansen med over 18 sekundar. Verdsrekorden til Bragina stod i seks år.

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lyudmila Bragina» frå ,  den 31. august 2014.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Margitta Gummel

Margitta Gummel () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Magdeburg som tevla internasjonalt i kulestøyt for Aust-Tyskland. Ho vart olympisk meister i øvinga i 1968, og tok tre sølvmedaljar i same øvinga i ulike europameisterskap og sommar-OL i tida 1966-72.

Aktiv
Gummel deltok i dei olympiske leikane i Tokyo i 1964 og vart nummer fem med eit støyt på 16,91 m. To år seinare tok ho sølvmedaljen i kuletevlinga i friidrets-EM 1966 i Budapest, slått av Nadesjda Tsjisjova frå Sovjetunionen. I 1967 sette Gummel austtysk rekord i Havanna med 17,69 m.

I OL-sesongen 1968 gjorde Gummel veldige framgangar frå kuleringen. Ho forbetra i september den nasjonale rekorden til 18,43 m, og kort etter sette ho verdsrekord med 18,87 m. I oktober vann ho gullmedaljen under dei olympiske sommarleikane i Mexico-byen. To gongar i OL-tevlinga forbetra ho verdsrekorden, fyrst til 19,07 m og så til 19,61 meter. Landskvinna Marita Lange fekk sølv og Nadesjda Tsjisjova bronse.

Den 11. september 1969 passerte Gummel 20-metersstreken med verdsrekordstøyte 20,11 m. Under EM i friidrett 1969 i Aten mista ho rekorden då Tsjisjova forsvarte EM-tittelen frå 1966 med ein støyt på heile 20,43 m, Gummel fekk sølv med 19,58 m i sluttprotokollen. To år seinare var Tsjisjova atter i ei klasse for seg og vann EM-gull i Helsingfors, medan Gummel hamna på bronseplassen med 19,22 m, tre cm bakom landskvinna Marita Lange.

I sin siste sesong, 1972, tok Gummel OL-sølv, den tredje ho fekk etter å ha vorte overgått av sin fremste konkurrent, Nadesjda Tsjisjova. Under sommar-OL 1972 i München braut Tsjisjova ei ny grense då ho sette verdsrekord med 21,03 meter og vart olympisk meister.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Margitta Gummel» frå ,  den 31. august 2014.  
 

Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Aust-Tyskland
Tyske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Folk frå Magdeburg
Tamara Tysjkevitsj

Tamara Andrejevna Tysjkevitsj (russisk: Тамара Андреевна Тышкевич) () var ein russisk friidrettsutøvar frå Vitebsk som tevla for Sovjetunionen. Ho vann OL-gull i 1956 då ho gjorde sitt livs beste støyt med 16,59 m.

Aktiv
Dei sovjetiske utøvarane dominerte kulestøyt-tevlinga for kvinner då Sovjetunionen for fyrste gong var med i dei olympiske leikane i Helsingfors i 1952. Galina Zybina vann med ny verdsrekord på 15,28 m, medan Klavdija Totsjonova tok bronse med 14,50 m og Tysjkevitsj vart nummer fire med 14,42 m. Sølvmedaljen gjekk til Marianne Werner frå Tyskland med 14,57 m.

Under europameisterskapen 1954 i Bern vann Zybina på ny (15,65 m), føre Marija Kuznetsova (14,99 m). Tysjkevitsj fullenda den sovjetiske storeslemmen med 14,78 m og bronsemedalje.

Før dei olympiske leikane 1956 i Melbourne heldt Galina Zybina verdsrekorden med 16,76 m. I finalen, som fann stad 30. november, støytte Zybina 16,53 m og forebtra den olympiske rekorden for tredje gong i tevlinga. Men Tamara Tysjkevitsj støytte ho 16,59 m i siste forsøk og vann gullmedaljen framom Zybina og Marianne Werner (15,61). 

I europameisterskapen 1958 vann Marianne Werner frå Vest-Tyskland med 15,74 m. Tysjkevitsj tok sølvmedaljen med 15,54 m, ein centimeter føre Tamara Press på bronseplass.

Tyskjevitsj vart sovjetisk meister i kulestøyt i 1956 og 1957.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamara Andrejewna Tyschkewitsch» frå ,  den 31. august 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske kulestøytarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Folk frå Vitebsk
Mark Rivera

Mark Rivera () er ein amerikansk saksofonist, multi-instrumentalist, musikar og musikalsk leiar, mest kjend for arbeidet sitt med Billy Joel. I tillegg til å spele saksofon, syng Riviera og spelar gitar, fløyte, perkusjon og klaverinstrument.

Biografi
Rivera spelte i bandet Tycoon i midten av 1970-åra, og via dette bandet møtte han den legendariske produsenten Robert John «Mutt» Lange. Lange, var knytt til Mick Jones og Lou Gramm frå Foreigner.

I løpet av åra har Rivera arbeidd med Hall & Oates, Tycoon, Peter Gabriel på det banebrytande albumet So - der Rivera speler og arrangerer blåsarar for «Sledgehammer» og «Big Time», Simon & Garfunkel, John Lennon, Billy Ocean og Eagles-gitaristen Joe Walsh.

Rivera har spelt med Billy Joel og bandet hans sidan 1982, då han erstatta Richie Cannata.

I 1995 vart Rivera med Ringo Starr & His All-Starr Band på fleire turnear.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Folk frå Brooklyn
Musikarar frå New York
USA-amerikanske saksofonistar
USA-amerikanske perkusjonistar
USA-amerikanske fløytistar
USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske songarar