alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stridshovud

Eit stridshovud er den delen av eit missil, rakett eller torpedo som skal gje verknad i målet.  Ofte er dette sprengstoffet, men òg kjemiske og biologiske stridshovud finst, i tillegg til atomstridshovud. For å få dette sprengstoffet til å tenne, må det til ei fenghette eller eit brannrøyr til, så stridshovudet har to hovuddelar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stridshode» frå ,  den 26. februar 2017.  
 

Våpen
Stridshovud
Brannrøyr

Brannrøyr var ei lunteliknande innretning på granatar, bomber og torpedoar som tende eksplosiva i rett tid i tilhøve til ynskt effekt. I gamle artillerigranatar vart brannrøyret rett utover langs løpet på kanonen og røyret var fylt med krut som brann ei bestemd tid, slik at granaten eksploderte etter ein kjend brenntid. I nyare brannrøyr skjer forbrenninga på plater eller spiralar som kan dreiast eller på andre vis verte endra for å påverka brenntida. Dei vert tende i det granaten vert skoten ut viss granaten skal sprengast etter ei gjeven flukttid, eller ved anslag viss granaten skal sprengast etter innslag.

Brannrøyr i bomber og torpedoar var gjerne mekaniske og drivne av ein propell for å mæla fallhøgd eller utgått distanse. Brannrøyr i luftvernskyts kan vera trykkstyrt.

Moderne brannrøyr er ofte ei elektronisk innretning som avgjer tenningstidspunkt anten ved fjernstyring eller når granaten er på rett stad. Optimalt stad for detonasjon kan då kalkulerast ut frå måledata gjeve av fleire tilhøve, men ofte inkluderer det ei form for nærleikdeteksjon. Slike brannrøyr vert omtalt som nærleiksbrannrøyr.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brannrør» frå ,  den 26. februar 2017.  
 

Ammunisjon
Eksplosiv
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Fenghette

Ei fenghette (òg kalla sprenghette, sprengkapsel, knallhette og knallperle) er ei lita eksplosiv ladning som vert brukt for å detonera større mengder sprengstoff. Fenghetter vert vanlegvis detonert med elektrisitet eller lunte.

Føremålet med å bruka fenghetter er for å unngå å transportera større mengder kjenslevart sprengstoff.  Fenghettene er svært kjenslevare, men inneheld små mengder sprengstoff.  Detonasjonen av ein fenghette vert då brukt til å detonera til dømes dynamitt, som er mindre kjenslevart. Ein tilsvarande innretning som kan påverkast med fysisk deformering vert kalla tennhette og er brukt i skytevåpen.

Historie 
Den fyrste fenghetta vart demonstrert i 1745, då ein Dr. Watson frå Royal Society of England demonstrerte at ein elektrisk gneiste frå ei leidnerflaske (primitiv kondensator) kunne setja fyr på svartkrut.

I 1750 produserte Benjamin Franklin i Philadelphia ei kommersielt tilgjengeleg fenghette. Ho bestod av eit røyr av papir fylt med svartkrut, med leidningar ut begge endane. Dei to leidningane var nær kvarandre inni fenghetta, men rørte ikkje kvarandre. Ei høg elektrisk spenning skapte ein gneiste mellom leidningane, noko som kunne setja fyr på fenghetta.

I 1822 vart den første fenghetta med glødetråd laga av Robert Hare. Han brukte ein enkelt tynn leidning gjennom fenghetta som tende ei blanding (truleg av kaliumklorid/arsen/svovel) då ho vart varm. Denne blandinga tende igjen ei større ladning pakka svartkrut.

I 1867 innførte Alfred Nobel den første pyrotekniske fenghetta. Ho brukte Hg(ONC)2 for å detonera dynamitt. I 1868 lanserte H. Julius Smith ein fenghette med gneistetenning av Hg(ONC)2, den første elektriske fenghetta som kunne detonera dynamitt.

I 1875 utvikla og lanserte Perry Gardiner og Smith samtidig og uavhengig av kvarandre fenghetter som kombinerte glødetråd og kvikksølvfulminat, Hg(ONC)2. Desse var forgjengaren til moderne fenghetter, som rett nok brukar andre kjemiske samansetjingar, men elles er ganske like Gardiner og Smith sine fenghetter.

Sjå òg 
 Tennhette

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fenghette» frå ,  den 26. februar 2017.  

Eksplosiv
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Frida Hansdotter

Frida Marie Hansdotter () er ein svensk alpin skirennar frå Västerås. Ho har frå 2013 til -17 vunne tre individiduelle VM-medaljar og to i lagtevling. To av medaljane er i sølv, tre i bronse. Hansdotter er spesialist i slalåm, med 24 (4-15-5) pallplasseringar i verdscupen i alpine greiner i tida 2009-17. Ho vann FIS-pokalen i slalåm 2016-sesongen, etter å ha vorte nummer to dei to føregåande sesongane. I 2016 enda ho på femteplass i FIS-verdscupen totalt.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2007: Nr 30 i super-G under VM i Åre
2009: Nr 15 i slalåm under VM i Val-d’Isère
2010: Nr 15 i slalåm under Vinter-OL i Vancouver
2011: Nr 8 i slalåm under VM i Garmisch-Partenkirchen
2013: Sølv lagtevlinga, bronse i slalåm og nr 5 i storslalåm under VM i Schladming
2014: Nr 5 i slalåm og nr 13 i storslalåm under Vinter-OL i Sotsji
2015: Sølvmedalje i slalåm under VM i Vail/Beaver Creek
2017: Bronsemedaljar i slalåm og i lagtevlinga under VM i St. Moritz

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frida Hansdotter» frå ,  den 26. februar 2017.  
 

Svenske alpinistar
Olympiske meistrar for Sverige
Svenske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Svenske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Svenske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Medlemmar i Den internasjonale olympiske komitéen
Nærleiksbrannrøyr

Eit nærleiksbrannrøyr er eit brannrøyr som detonerer sprengstoffet i eit stridshovud automatisk når avstanden til målet vert mindre enn ein førehandsbestemt verdi. Nærleiksbrannrøyr er eigna for mål som til dømes fly, rakettar, skip på havet og bakkestyrkar. Dei gir ein meir sofistikert utløysarmekanisme enn det vanlege kontaktbrannrøyret eller tidsbrannrøyr (tempering), og det er anslått at det aukar dødsraten med 5 til 10 gonger samanlikna med andre brannrøyr.

Sensortypar

Radio 
Radiofrekvenssensor er den viktigaste sensoren for artillerigranatar.
Den eininga som er skildra i patent frå andre verdskrigen fungerer som følgjer: Granaten inneheld ein mikrobølgesendar som brukar granatkroppen som  antenne og sender ut ei kontinuerleg berebølge på omlag 180-220 MHz. Når granaten nærmar seg eit reflekterande objekt, vert eit interferensmønster oppretta. Dette mønsteret forandrar seg med minkande avstand til målet og vert omgjort til eit signal. Dette signalet vert så sendt gjennom eit bandpassfilter, forsterka, og utløyser ein detonasjon når det overstig ein gjeven storleik.

Optisk 
Ein optisk sensor som nytta eit petoskop vart utvikla i 1935, og patentert i Storbritannia i 1936. Han hadde ein svensk oppfinnar, sannsynlegvis Edward W. Brandt. Sensoren vart først testa som ein del av eit brannrøyr for bombar som skulle sleppast over bombefly, som var ein del av Storbritannia sitt «bomber mot bombefly»-konsept. Han vart rekna (og seinare patentert av Brandt) for bruk med luftforsvarsmissil avfyrt frå bakken. Det vart då brukt ei toroidallinse, som konsentrerar alt lys frå flyet vinkelrett på missilet sin fluktakse og overfører det til ei fotocelle. Når cella endra eit visst verde innan eit visst tidsintervall, vart detonasjonen utløyst.

Nokre moderne luft-til-luft missil (t.d. ASRAAM og AA-12 Adder) nyttar laserar for å utløysa detonasjon.

Akustisk 
Akustisk sensor brukar ein mikrofon i missilet. Karakteristisk frekvens og lydbilete av ein motor- eller propelltype vert filtrert og utløyser ein detonasjon. Dette prinsippet vart brukt i britiske eksperiment med bomber, luftforsvarsmissil og luftsprengning (ca. 1939). Det vart seinare brukt i tyske luftforsvarsmissil, som for det meste enno var i utvikling då krigen slutta.

Sjøminer kan òg bruka akustiske sensorar, med moderne versjonar som kan programmerast til å «lytta» etter signaturen til eit bestemt skip.

Magnetisk 

Ein magnetisk sensor kan berre brukast til å oppdaga stor masse av jarn, til dømes skip. Det er brukt i miner og torpedoar. Brannrøyr av denne typen kan overvinnast av degaussing, ved hjelp av skipsskrog som ikkje er av metall (spesielt minesveiparar) eller ved magnetisk induksjon-loopar montert på fly eller slepebøyer.

Lufttrykk 
Nokre sjøminer er i stand til å oppdaga trykkbølger av skip som passerer over dei.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nærhetsbrannrør» frå ,  den 26. februar 2017.

Bakgrunnsstoff
http://www.kvf.no/vaapen.php?type=Brannroer&weaponid=BR0004
http://www.kvf.no/vaapen.php?type=Brannroer&weaponid=BR0001
http://www.ffi.no/no/Publikasjoner/Documents/FFIs-historie-nr12.pdf

Ammunisjon
Bomber
Brannrøyr
Michaela Kirchgasser

Michaela Kirchgasser () er ein alpin skirennar frå Schwarzach im Pongau i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Ho vann VM-gull i lagtevlinga med Austerrike både i 2007, 2013 og 2015. Elles har ho sikra seg to VM-sølv og like mange bronsemedaljar i tida 2007-17. Kirchgasser har per februar 2017 to verdscupsigrar i slalåm og ein i storslalåm. I alt har ho 17 (3-6-8) pallplasseringar i verdscupen i alpine greiner, sju av dei i kombinasjonstevlingar.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2006: Nr 5 i slalåm og nr 6 i kombinasjon under Vinter-OL i Torino
2007: Gullmedalje i lagtevlinga, nr 4 i storslalåm under VM i Åre
2009: Nr 5 i storslalåm under verdsmeisterskapen i Val-d’Isère
2010: Nr 9 i kombinasjon under Vinter-OL i Vancouver
2011: Sølvmedalje i lagtevlinga under VM i Garmisch-Partenkirchen
2013: Gull i lagtevlinga, sølv i slalåm og nr 4 i kombinasjon under VM i Schladming
2014: Nr 7 i kombinasjon under Vinter-OL i Sotsji
2015: Gull i lagtevlinga, bronse i kombinasjon under VM i Vail/Beaver Creek
2017: Bronsemedalje i kombinasjon, nr 6 i slalåm under VM i St. Moritz

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michaela Kirchgasser» frå ,  den 26. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Tessa Worley

Tessa Worley () er ein fransk alpin skirennar frå Annemasse i Haute-Savoie. Ho har spesialisert seg i storslalåm og vart verdsmeister i øvinga i såvel 2013 som 2017. Både i 2011 og 2017 vann ho VM-gull i lagtevlinga med Frankrike, medan ho i 2011 sikra seg ein bronse i spesialøvinga storslalåm.

Worley har pr februar 2017 vunne elleve renn i verdscupen i alpine greiner i tida 2008-17, og alle 19 (11-4-4) pallplasseringane har kome storslalåm.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
2009: Nr 7 i storslalåm under verdsmeisterskapen i Val-d’Isère
2010: Nr 16 i storslalåm under Vinter-OL i Vancouver
2011: Gullmedalje i lagtevlinga, bronsemedalje i storslalåm under VM i Garmisch-Partenkirchen
2013: Gullmedalje i storslalåm under verdsmeisterskapen i Schladming
2015: Nr 24 i super-G under VM i Vail/Beaver Creek
2017: Gull i storslalåm og gull i lagtevlinga, nr 8 i super-G under VM i St. Moritz

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tessa Worley» frå ,  den 26. februar 2017.  
 

Franske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Franske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Franske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Franske deltakarar under vinter-OL 2022
Alpinistar under vinter-OL 2022
Folk frå Annemasse
Leif Kristian Nestvold-Haugen

Leif Kristian Nestvold-Haugen () er ein norsk alpin skirennar frå Bærum som vann bronsemedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 2017. Han er medlem av Lommedalens Idrettslag.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leif Kristian Haugen» frå ,  den 26. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Norske alpinistar
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Norske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Folk frå Bærum
Aleksander Kilde

Aleksander Aamodt Kilde () er ein norsk alpin skirennar frå Bærum som vann verdscupen i alpine greiner 2020. Han er medlem i Lommedalens IL.

Aktiv
Kilde sigra vinteren 2016 i to renn i verdscupen i alpine greiner, det fyrste i eit utforrenn og det andre i super-G. Med fleire gode plasseringar i super-g-tevlingane vann han super-g-cupen og han enda på sjuandeplassen i kampen om fyrstepremien i verdscupturneringa. I 2020-sesongen presterte Kilde jamt godt både i yndlingsøvinga super-g, utfortevlinga og storslalåmrenn, nok til å vinne ein knipen siger i verdscupen framom franske Alexis Pintureault og med sin eigen landsmann Henrik Kristoffersen på tredjeplass.    

Kilde har pr 2020 delteke i to olympiske vinterleikar og tre verdsmeisterskap, utan å kome på medaljeplass. Under verdsmeisterskapen i alpine greiner 2017 vart Kilde nummer fire både i super-g og i kombinasjonstevlinga, dessutan vart han sjettemann i utforrennet.

Verdscupsigrar i enkeltrenn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Aleksander Aamodt Kilde» frå ,  den 13. mars 2020.  
 

Norske alpinistar
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Folk frå Bærum
GRU

GRU (russisk ГРУ, akronym av Гла́вное Разве́дывательное Управле́ние, Glavnoje Razvedyvatelnoje Upravlenije (norsk: 'Hovuddirektorat for etterretningstenesta') var Sovjetunionen si militære etterretningsteneste. Frå 2017 heiter det berre Hovuddirektoratet. Dei fleste, jamvel dei fleste russarar, nyttar likevel framleis den gamle nemninga: GRU.

GRU vart oppretta i 1918 av Lenin for å ta hand om all militær etterretning. Det opererte gjennom underavdelingar over heile verda, mellom anna i signaletterretningsstasjonen på Cuba og i det tidlegare Sovjetunionen, særleg i Litauen og Latvia. Vidare hadde GRU plassert offiserar på dei fleste sovjetiske ambassadar, og desse hadde ansvar for innsamling av etterretningsmateriale og samarbeid med, eventuelt motarbeiding av, dei lokale etterretningstenestene.

GRU har mellom anna det overordna operative ansvaret for spesialstyrkene (SPETSNAZ).
Av kjende GRU-agentar kan nemnast svenske Stig Wennerström.

Emblem

Sjå òg 
 KGB

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «GRU» frå ,  den 26. februar 2017.  
 
Skipingar i 1918
Etterretningstenester
Sovjetunionen
Russiske føderale organ
Fredrik Sandberg

Fredrik August Zahn Sandberg () var ein norsk jurist og embetsmann, fødd i Fredrikstad. Han var stortingsrepresentant frå Moss og Drøbak i tida 1874-79. Christen Sandberg var far hans.

Fredrik Sandberg vart student i 1844 og cand.jur. i 1853. Han var fullmektig hos byfuten i Moss frå 1854, overrettsakførar frå 1857. I 1875 fekk han stillinga som politimeister i Moss, frå 1881 til han døydde i 1901 var byfut same staden.

Sandberg var i mange år medlem av bystyret i Moss, eit par gongar som ordførar. Tingbolkane 1874-76 og 1877-79 var han valkrinsen Moss og Drøbak sin representant på Stortinget. 1874-sesjonen var han medlem i Justiskomite nr 2, sidan i Justiskomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske juristar
Norske politifolk
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Moss og Drøbak
Ordførarar i Moss
Folk frå Moss
Folk frå Fredrikstad
Ski-VM 2017

Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2017 vart arrangert i perioden 22. februar til 5. mars 2017 i Lahti i Finland. 21 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen. Det var sjuande gongen eit ski-VM fann stad i Lahti, sist i 2001.

Langrenn menn

Sprint, fristil 

Dato: 23. februar 2017

15 km klassisk stil 

Dato: 1. mars 2017

30 km/stilbyte 
 
Dato: 25. februar 2017

50 km fellesstart fristil 

Dato: 5. mars 2017

Lagsprint, klassisk stil

Dato: 26. februar 2017

4 × 10 km stafett 

Dato: 3. mars 2017

Langrenn kvinner

Sprint fristil 

Dato: 23. februar 2017

10 km klassisk stil 

Dato: 28. februar 2017

15 km/stilbyte 

Dato: 25 februar 2017

30 km fellesstart fristil 

Dato: 4. mars 2017

Lagsprint, klassisk stil

Dato: 26. februar 2017

4 × 5 km stafett 

Dato: 2. mars 2017

Kombinert

Normalbakke &10 km 

Dato: 24. februar 2017

Storbakke & 10 km 

Dato: 1. mars 2017

Lagtevling (normalbakke & 4x5 km) 

Dato: 26. februar 2017

Tomannsstafett (storbakke & 15 km á 10 etappar) 
 

Dato: 3. mars 2017

Skihopping menn

Normalbakke 

Dato: 25. februar 2017

Storbakke 

Dato: 2. mars 2017

Lagtevling 

Dato: 4. mars 2017

Skihopping kvinner 

Dato: 24. februar 2017

Skihopping mixlag 
 
Dato: 26. februar 2017

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nordische Skiweltmeisterschaften 2017» frå ,  den 28. februar 2022.  
 

Ski-VM
Sport i 2017
2017 i Finland
Internasjonale meisterskap i Finland
Universitetet i Søraust-Noreg

Universitetet i Søraust-Noreg (USN) er eit norsk statleg universitet som vart oppretta 4. mai 2018. USN er ei vidareføring av Høgskolen i Telemark, Høgskolen i Vestfold og Høgskolen i Buskerud, som fusjonerte til éin institusjon i perioden 2014–2016, med namnet Høgskolen i Søraust-Noreg. 

USN har åtte campusar som ligg på følgjande stader: Bø, Porsgrunn, Notodden, Rauland, Drammen, Hønefoss, Kongsberg og Horten (Bakkenteigen).  Til saman har USN 88 bachelorutdanningar, 44 masterutdanningar og 8 doktorgradsprogram. Målt i tal på studentar er USN mellom dei største i Noreg innan høgare utdanning.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Sørøst-Norge» frå ,  den 26. april 2020.

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 2016
Skipingar i 2018
Statlege universitet i Noreg
Utdanning i Viken
Utdanning i Vestfold og Telemark
Stig Wennerström

Stig Erik Constans Wennerström () var ein svensk oberst i flyvåpenet, spion for Sovjetunionen og dømd for spionasje.

Liv og virke

Bakgrunn
Stig Wennerström var fødd i Stockholm som son av major Gustaf Wennerström og Ester Berggren. Han gifta seg i 1939 med Ulla-Greta Carlsson, dotter av konsul Eric Carlsson og Helga Andersson.

Militær
Wennerström vart fenrik i marinen i 1929, og tok deretter flyutdanning. I 1936 vart han løytnant i flyvåpenet, i 1939 kaptein, i 1944 major, i 1946 oberstløytnant og i 1951 oberst. 

Under andre verdskrigen var han flyattaché og gjorde teneste i Moskva i perioden 1940-41. Etter krigen var han i Moskva i åra 1949-52 og i Washington i 1952-57. Han var arveprins Gustaf Adolfs sin adjunkt i åra 1938-47. I tillegg var han lærar ved den svenske flykrigshøgskulen og den kongelige sjøkrigsskulen.

Det fanst to høgt verdsette svenske GRU-agentar i denne perioden, ein hadde kodenamnet Ørnen (Wennerström), i tillegg var det òg ein agent som gjekk under kodenamnet Getingen («kvepsen»). Identiteten til den sistnemnde er aldri blitt klarlagt.

Wennerström avslørte så godt som heile det svenske forsvaret til Russland på 1950-talet. Dessuten overlét han heile det danske Drakenprosjektet til Sovjetunionen. Wennerström arbeidde òg som militærattaché i Washington der han var til stor nytte for GRU. 

Allereie i 1943 fekk den svenske Säkerhetspolisen (Säpo) mistanke om at Wennerström arbeidde i tysk teneste. I 1947 vart det funne indikasjonar på at han hadde kontakter med Sovjetunionen, men dette kunne ikkje bevisast tilstrekkeleg.

Avslørt som spion
Mot slutten av 1950-talet vart spaninga mot Wennerström intensivert, og hushjelpa hans vart verva som agent for Säpo. I juni 1963 melde ho at ho hadde funne nokre gøymde filmrullar. Filmane viste seg å innehalde bilde av graderte dokument, og Wennerström vart pågripen nokre veker seinare, den 25. juni 1963. 

Han vart dømd til livsvarig straffarbeid, men 6. oktober 1973 bestemte regjeringa Palme å gjera om straffa til 20 års fengsel, noko som førte til at han kunne prøveløslatast etter at halve straffa var sona. 6. september 1974 slutta Den svenske riksdagen å innvilge prøvelauslating.

Wennerström skreiv memoarane sine etter lauslatinga. Han grunngav handlingane sine med at han bidrog til å oppretthalda terrorbalansen og gjennom dette freden.

Innflytelse 
Den svenske rockegruppa Reeperbahn (med mellom andre Olle Ljungström) har skrive ein song med tittelen «Kalla kriget» som handlar om Stig Wennerström.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stig Wennerström» frå ,  den 27. februar 2017.

Bakgrunnsstoff 
 Svensk storspion død - nyhetsoppslag i VG

Sovjetiske spionar
Svenskar frå den kalde krigen
Svenske offiserar
Frederik Norgreen

Frederik Wilhelm Weidemann Norgreen () var ein norsk embetsmann og stortingsmann, fødd på Eidsvoll. Han representerte Finmarkens amt (Troms og Finnmark) stortinget 1862-66 og Hedemarkens amt 1874-76.

Norgreen var son til ein militær offiser. Sjølv vart han student i 1835 og cand.jur. i 1842. Deretter var han sorenskrivar- og futfullmektig i to år og frå 1845 kopist i Revisjonsdepartementet. Han var så underrettssakførar 1849 i Smålenene og 1851 i Buskerud. I tida frå 1855 til 1867 var han fut og sorenskrivar i Tana, med unnatak for 1861-62 då han var sorenskrivar i Nord-Gudbrandsdal. Sidan i livet var han sorenskrivar 1867-79 i Nord-Østerdal, busett på Tynset, og 1879-99 i Solør, busett i Grue.

Etter å ha vore fyrste varamann til Stortinget 1859-60 frå Finmarkens amt, representerte Norgreen same valkrinsen på Stortinget 1862-63, Omframtstortinget 1864 og Stortinget 1865-66. Då han var komen til Hedmark, møtte han på Stortinget 1874-76 som fjerde representant frå landkommunane i amtet. På Stortinget var han 1862-63 medlem av Justiskomite nr 2, 1865-66 sekretær i Konstitusjonskomiteen, 1874 medlem i Justiskomite nr 1 og 1875-76  formann i Justiskomiteen.

Norgreen døydde i Vinger i 1902.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Ommund Norheim

Ommund Ommundsson Norheim () var ein norsk bladmann og fattigforstandar frå Time i Rogaland.

Norheim var son til ein gardbrukar og lensmann. Sjølv tok han studenteksamen i 1869, og andreeksamen året etter. Han var forretningsførar og seinare redaksjonssekretær i Vestlandsposten. Frå 1890 var han fattigforstandar i Stavanger.

Norheim var medlem av bystyret i Stavanger i tida 1885-1910. For stortingssesjonen 1892-94 vart han kåra til andre varamann på valtinget, men møtte heile perioden då den valde representanten, Lars Oftedal, sa frå seg valet vinteren 1892 og fyrste varamann melde forfall. Norheim var medlem av Gasje- og pensjonskomiteen.

Ingebret Svennsson Mossige var farbror til Norheim.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914    

Stortingsrepresentantar 1892-1894
Folk frå Time
Folk frå Stavanger
Eiler Prytz

Eiler Hagerup Krog Prytz () var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Hadsel i Nordland. Han møtte på Stortinget frå Nordlands amt i tida frå 1857 til 1866.

Prytz var son til ein fut. Medan han var kopist 1838-42 i eit departement i Christiania, tok han norsk juridisk eksamen i 1840. Frå 1849 var han underrettssakførar i Bodø, og i tida 1852-58 sorenskrivar i Helgeland, med bustad i Alstahaug. Han heldt fram som fut 1858-70 i Helgeland. I 1870 flytta han til hovudstaden og arbeidde som kopist Finansdepartementet i tjue år. 

Prytz representerte Nordlands amt på Stortinget 1859-60, 1862-63, Omframtstortinget 1864, og Stortinget 1865-66. Han var medlem 1859-60 og sekretær 1865-66 i Næringskomite nr 1 og i 1862-63 medlem av Justiskomite nr 1. I 1864 var han sekretær i komiteen om å senke innsjøen Øyeren, og i 1865-66 hadde han sete i Lagtinget.

Han døydde i Kristiania, 88 år gammal.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914    
 

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar for Nordland
Ordførarar i Bodin
Folk frå Hadsel