alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sparkes Bay

Sparkes Bay er ei bukt mellom Mitchell Peninsula i nord og Robinson Ridge og Odbert Island i sør i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert S. Sparkes i U.S. Navy som var militærleiar ved Wilkes Station i 1958.

Bukter i Wilkes Land
Vincennes Bay

Vincennes Bay er ei stor V-forma bukt, 105 km brei, ved innløpet mellom Cape Nutt og Cape Folger i Antarktis, med fleire bratte isbrear i botnen, langs Knox og Budd Coast. Ho vart fotografert frå lufta av USN Operasjon Highjump, 1946-47. Bukta vart vitja av isbrytarar i januar 1948 under US Navy Operasjon Windmill. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter sluppen USS «Vincennes», flaggskipet til Wilkes då han gjekk i land fleire stader langs Wilkes Land vart oppdaga og kartla under januar-februar 1840.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vincennes Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Wilkes Land
Theo van Doesburg

Theo van Doesburg,  opphavleg Christian Emil Marie Küpper, () var ein nederlandsk målar, forleggar, forfattar, arkitekt, typograf og kunstteoretikar frå Utrecht.

Doesburg skapte det geometrisk oppbygde måleriet og var såleis ein av dei som la grunnsteinen for den abstrakte målarkunsten. I 1917 var han med å skipe kunstnarforeininga De Stijl. Seinare slutta han seg for ei kort tid til dadaistane.

Liv og gjerning
Doesburg studerte målarkunst frå 1899, etter å ha slege frå seg planen om å verte skodespelar. Fyrste utstillinga av arbeida sine hadde han i 1908. Til liks med Piet Mondrian laga han måleri basert på geometriske flater.

Han var ein sentral person i kunstnarlivet i Paris, etter fyrste verdskrigen. Saman med Piet Mondrian og fleire andre; Georges Vantongerloo, Robert van ’t Hoff, Jacobus Oud, Jan Wils og Bart van der Leck stifta han de Stijl i 1917. Han var redaktør for tidsskriftet som rørsla gav ut. Allereie i 1916 hadde han byrja samarbeide med arkitektane  Oud og Wils, og etter 1923 arbeidde han også i lag med Cornelis van Eesteren. Målet var å tilpasse de Stijl-tankegangen slik at denne også kunne brukast på bygningar og innreiingar av rom.

Doesburg vart kjend med Walter Gropius og Bruno Taut, og frå 1921 til -22 påverka han den arkitektoniske forma til Bauhaus-rørsla gjennom å undervise på eit privatkurs i Weimar. Same året gjorde han konstruktivismen kjend i Nederland, ved å gje ut tidsskriftet Mecano under pseudonymet I.K. Bonset. Doesburg lanserte omgrepet konkret kunst som motstykke til abstrakt kunst, og var sjølv sjølve ikjøtinga av omgrepet.

10. januar 1923]gjekk Doesburg i gang med eit felttog for dadaismen i Nederland, då han arrangerte den fyrste dada-kvelden i Den Haag. Den siste dada-soiréen fann stad 13. april i Drachten i Friesland. Aksjonen for dadaismen enda for godt det året.

Til kafé- og danselokalet Aubette på Kléberplatz i Strasbourg planla han, saman med ekteparet Hans Arp og Sophie Taeuber-Arp, i 1927/28 eit felleskunstverk skapt i ånda til De Stijl-rørsla. Målsettinga var å omstøyte førestillinga om korleis interiøret i eit bygg skulle vere.

I 1931 var Doesburg med på å stifte endå ei rørsle: Abstraction-Création i Paris, saman med Antoine Pevsner, Naum Gabo, Auguste Herbin og Georges Vantongerloo. Same året døydde han i Davos.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Theo van Doesburg» frå ,  den 30. november 2012.  
 

Nederlandske forfattarar
Nederlandske målarar
Abstrakte målarar
Alasheyev Bight

Alasheyev Bight er ei bukt i vestleg del av kysten av Enderby Land. Kirkby Head er ei bratt klippe på Tange Promontory, ved austsida av innløpet til Alasheyev Bight. Alasheyev Bight vart fotografert frå lufta av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956. Ho vart kartlagd i 1957 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter D.A. Alasjejev, som var ein russisk hydrograf.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alasheyev Bight» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Enderby Land
Block Bay

Block Bay er ei lang isfyllt bukt som ligg aust for Guest Peninsula langs kysten av Marie Byrd Land. Ho vart oppdaga i 1929 av Byrd-ekspedisjonen, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Paul Block, ein avisforleggar som støtta ekspedisjonen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Block Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Marie Byrd Land
Bollevika

Bollevika er ei vik på vestkysten av Bouvetøya, på sørsida av Norvegiaodden. Ho vart grovt kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun, ho vart kartlagd på ny og namngjeven i desember 1927 av ein norsk ekspedisjon under kaptein Harald Horntvedt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bollevika» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter i Antarktis
Geografi på Bouvetøya
Cemetery Bay

Cemetery Bay er ei grunn, sørvestleg arm av Borge Bay, som ligg like nedanfor Orwellbreen langs austkysten av Signy Island. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med gravplassen på austsida av bukta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cemetery Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter på Sør-Orknøyane
Colvocoresses Bay

Colvocoresses Bay er ei bukt langs Budd Coast ved Williamsonbreen. Bukta er over 30 nautiske mil brei ved innløpet og er okkupert av bretunger og isfjell frå Williamsonbreen og Whittlebreen. Ho vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter George Colvocoresses, som var sjøkadett på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838-42) leia av Charles Wilkes. Colvocoresses, som seinare vart kaptein i U.S. Navy, publiserte (1852-55) si eiga skildring om reisa i Four Years in the Government Exploring Expedition Commanded by Captain Wilkes.

Kjelder 

Bukter i Wilkes Land
Couperin Bay

Couperin Bay er ei bukt på sørkysten av Beethoven Peninsula på Aleksanderøya, mellom Perce Point og Berlioz Point. Bukta vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947-48, og vart kartlagd frå fotografi av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 i samband med at andre detaljar i området var kalla opp etter komponistar, fekk denne bukta namn etter den franske komponisten François Couperin. Couperin Bay er den vestlegaste bukta på Aleksanderøya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Couperin Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Bukter på Aleksanderøya
Couzens Bay

Couzens Bay er ei isfylt bukt i Antarktika  på vestsida av Rossisen. Ho er kring 10 nautiske mil lang og ligg mellom Senia Point og Cape Goldschmidt. Bukta vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1960-61) etter løytnant Thomas Couzens i Royal New Zealand Air Force, som mista livet i ein bresprekk nær Cape Selborne den 19. november 1959.

Kjelder 

Bukter i Ross Dependency
Shackleton Coast
Cranton Bay

Cranton Bay er ei bukt sør for Canisteo Peninsula i austenden av Amundsenhavet. Sør i bukta grensar ho til Backer Islands og ein isbrem som skil denne bukta frå Pine Island Bay. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Elmer M. Cranton i U.S. Navy som var militærlege og øvstkommanderande ved Byrd Station i 1967.

Kjelder 

Bukter i Ellsworth Land
Davies Bay

Davies Bay er ei bukt på kysten mellom Drake Head og Cape Kinsey i Antarktis. Ho vart oppdaga i februar 1911 frå «Terra Nova» (løytnant Harry L.L. Pennell i Royal Navy) under Terra Nova-ekspedisjonen, og kalla opp etter Francis E.C. Davies, skipsvraket av «Terra Nova».

Kjelder 

Bukter i Oates Land
Davis Anchorage

Davis Anchorage er ei ankringsplass i Antarktis utanfor off Breidneset i Vestfold Hills. Ho grensar i vest til Krat Rocks og Hobby Rocks, og i aust til skjer og grunner som strekkjer seg 1 km utover frå Davis Station. Bukta har vore nytta av skipa til Australian National Antarctic Research Expeditions til Davis Station, som bukta vart kalla opp etter sidan 1957.

Kjelder 

Bukter i Princess Elizabeth Land
Devesil Bight

Devesil Bight (bulgarsk Залив Девесил, 'Zaliv Devesil') er ei 5,8 km brei vik som trengjer 2,2 km søraustkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Kermen Peninsula og den 2,7 km lange halvøya som endar opp med Robert Point. Ho ligg mellom Edwards Point og Robert Point. Bukta har vorte djupare som følgje av at isbreen i bukta har trekt seg attende sidan slutten av 1900-talet. 

Vika er kalla opp etter busetnaden Devesilovo sør i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Bukter på Sør-Shetlandsøyane
Geografi på Robert Island
Bulgaria og Antarktis
Edgell Bay

Edgell Bay er ei bukt på nordaustsida av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Denne bukta vart gravt skissert på kartet til Powell av Sør-Shetlandsøyane i 1822. Ho vart kartlagd på ny i 1934-35 av eit lag frå Discovery Investigations på «Discovery II», som namngav ho etter viseadmiral sir John Augustine Edgell i Royal Navy.

Kjelder 

Bukter på Sør-Shetlandsøyane
Eltanin Bay

Eltanin Bay er ei bukt i Antarktis sør i Bellingshausenhavet på kysten av Ellsworth Land vest for Wirth Peninsula. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter forskingsfartøyet til US Antarctic Research Program, «Eltanin» som hadde mange forskingstokt i det sørlege Stillehavet.

Kjelder 

Bukter i Ellsworth Land
Emperor Bay

Emperor Bay er ei lita bukt på Brunt isbrem like vest for Halley Station. Ho fekk dette namnet av den ekspedisjonen til Royal Society under Det internasjonale geofysiske året på grunn av keisarpingvinkolonien på fastisen i bukta under 1956. Basen til ekspedisjonen låg nokre kilometer austover (1955-59) i Brunt isbrem.

Kjelder 

Bukter i Coats Land
Ferrero Bay

Ferrero Bay er ei bukt kring 15 nautiske mil brei, og som ligg like vest for Cosgrove isbrem og utgjer den vestlege delen av ei bukt mellom King Peninsula og Canisteo Peninsula. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant H.H. Ferrero, sambandsoffiser for U.S. Navy Support Force i Antarktis i 1966-68.

Kjelder 

Bukter i Ellsworth Land
Fladerer Bay

Fladerer Bay er ei bukt mellom Wirth Peninsula og Rydberg Peninsula i Ellsworth Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein George Fladerer, kaptein på USNS «Eltanin» på cruise til Antarktis.

Kjelder 

Bukter i Ellsworth Land
Freeth Bay

Freeth Bay er ei 8 km brei bukt på kysten av Enderby Land i Antarktis, som ligg 19 km vest for Spooner Bay i Alasheyev Bight. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart først vitja av ANARE under D.F. Styles i februar 1961 og kalla opp etter Gordon Freeth, som var australsk innanriksminster på denne tida.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Freeth Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Enderby Land
Glacier Bight

Glacier Bight er ei open bukt på nordkysten av Thurston Island mellom Hughes Peninsula og Noville Peninsula. Ho vart først skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter isbrytaren USS «Glacier», det første skipet som klarte å nå denne kysten, i februar 1960.

Kjelder

Bukter i Ellsworth Land
Glade Bay

Glade Bay er ei bukt i Amundsenhavet mellom nordenden av Wright Island, føre Getz isbrem, og nordvestsida av Murray Foreland, Martin Peninsula, på Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy frå 1959-67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offisren Gerald L. Glade i US Navy, som var helikopterpilot på USNS «Atka»  under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1956-57, og nestkommanderande for Naval Support Force i Antarktis, 1975-76.

Kjelder

Bukter i Marie Byrd Land
Gould Bay

Gould Bay er ei bukt der Filchner isbrem møter nordausthjørnet av Berkner Island, sør i Weddellhavet. Ho vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947-48, leia av Finn Rønne i U.S. Navy Reserve, som namngav bukta etter Laurence M. Gould, som var geolog, geograf og nestkommanderande under Byrd-ekspedisjonen, 1928-30.

Kjelder

Bukter i Queen Elizabeth Land
Berkner Island
Harald Bay

Harald Bay er ei bukt på kysten mellom Archer Point og Williamson Head i Oates Land i Antarktis. Kartografov Island ligg i bukta. Ho vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947. Ho vart skissert og fotografert av Phillip Law, leiaren for Australian National Antarctic Research Expeditions («Magga Dan») den 20. februar 1959, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter kaptein Harald Møller Pederson, kaptein på «Magga Dan» under ekspedisjon.

Kjelder

Bukter i Oates Land
Harmon Bay

Harmon Bay er ei bukt på nordenden av Bear Peninsula mellom nordaustsida av Moore Dome, enden av Parkbreen og nordvestenden av Gurnon Peninsula, på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy, 1959-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offsier Robert H. Harmon, som var nestkommanderande på USCGC «Burton Island» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1969.

Kjelder

Bukter i Marie Byrd Land
Holmevika

Holmevika er ei bukt i Mac. Robertson Land i Antarktis som er 35 km brei. Det ligg mange øyar i bukta som ligg nord for Framnesfjella. Holmevika er stort sett snøfri og vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen i januar-februar 1937, og namngjeven av dei mange holmane i vika.

Øyar
 Azimuth Islands
 Flatøyholmane
 Béchervaise Island
 West Budd Island
 Giganteus Island
 Meholmane
 Nelson Rock
 Rouse Islands
 Welch Island
 Williams Rocks

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Holme Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Delvis kart over Holmevika 

Bukter i Mac. Robertson Land
Oasar i Antarktis
Hull Bay

Hull Bay er ei isfylt bukt fylt opp av Hullbreen, mellom Lynch Point og Cape Burks, på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart oppdaga av U.S. Antarctic Service, 1939-41, og har fått namn frå Hullbreen. Breen vart kalla opp etter den amerikanske statssekretæren Cordell Hull.

Kjelder

Bukter i Marie Byrd Land
Iceberg Bay

Iceberg Bay er ei bukt på sørkysten av Coronation Island mellom Cape Hansen og Olivine Point i Sør-Orknøyane i Antarktis. Ho vart namngjeven av Matthew Brisbane, som grovt kartla sørkysten av Coronation Island under rettleiing av James Weddell i 1823.

Kjelder

Bukter på Sør-Orknøyane
Land Bay

Land Bay er ei isfyllt bukt på kysten av Marie Byrd Land like aust for Groves Island. Ho vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939-41). Bukta har henta namn frå Landbreen som endar opp i bukta.
 

Bukter i Marie Byrd Land
Larvik Harbour

Larvik Harbour er ei lita bukt sørvest for Lagrange Peak søraust på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Bukta vart grovt kartlagd av ein britisk ekspedisjon, 1920-22, og namngjeven av norske kvalfangarar etter Larvik sør i Noreg.
 

Bukter i Graham Land
Geografi i Antarktiske Arkipel
Lauritzen Bay

Lauritzen Bay er ei isdekt bukt på kysten mellom Cape Yevgenov og Coombes Ridge. Matusevich bretunge går i Coombes Ridge på vestsida av bukta. Ho vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947. It was sketched and fotografert av Phillip Law, leader of ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) («Magga Dan») on februar 20. 1959. Ho vart då namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Knud Lauritzen, ein skipseigar frå København i Danmark, eigar av «Magga Dan» og andre fartøy nytta av ANARE sidan 1954.

Bukter i Oates Land
Lazarev Bay

Lazarev Bay er ei bukt som skil Aleksanderøya frå Rothschild Island og grensar i sør til Wilkins isbrem som møter austsida av Rothschild Island og vestsida av Aleksanderøya (delvis Cape Vostok, Havre Mountains og Lassus Mountains). Nordkysten av Aleksanderøya vart oppdaga frå avstand av ein russisk ekspedisjon i 1821 under Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Bukta vart først kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter løytnant Mikhail Petrovitsj Lazarev (1788-1851), nestkommanderande på den russiske ekspedisjonen og offiser på sluppen «Mirnyy». To mindre øyar ligg inne i isen i Wilkins isbrem med Lazarev Bay, Dint Island og Umber Island.

Sjå òg
 Couperin Bay
 Schokalsky Bay

Bukter på Aleksanderøya
Ledda Bay

Ledda Bay er ei grunn bukt på nordsida av Grant Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Ho vart oppdaga og først kartlagd frå USS «Glacier» (kaptein Edwin A. McDonald, USN) den 4. februar 1962. Ho er kalla opp etter R.J. Ledda i U.S. Navy, som var kvartermeister ombord på «Glacier» då bukta vart oppdaga.
 

Bukter i Marie Byrd Land
Leningradbukta

Leningradbukta er ei bukt i isbremmen langs Dronning Maud Land like vest for Lazarevisen. Leningradskiy Island ligg inst i bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) i 1959 og vart namngjeven av dei etter byen Leningrad.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leningradskiy Bay» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bukter i Dronning Maud Land
Norvegiabukta

Norvegiabukta er ei vik på nordsida av Kapp Ingrid på vestsida av Peter I Øy. Ho kalla opp etter «Norvegia», det norske forskingsfartøyet som vitja øya i februar 1929. Mannskapet deltok i kartlegginga av øya, i sjømålingar og mudring. 

Bukter i Ellsworth Land
Peter I Øy
Pankratz Bay

Pankratz Bay er ei bukt i vestenden av Siple Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Bukta er like sør for Lovill Bluff og opnar opp mot Wrigley Gulf. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Leroy M. Pankratz frå US Antarctic Research Program (USARP) som var geomagnetikar og seismolog ved Byrd Station i 1965.

Bukter i Marie Byrd Land
Posadowsky Bay

Posadowsky Bay (tysk Posadowskybai) er ei open bukt i nærleiken av Gaussberg, like aust for West isbrem. Ho vart oppdaga i februar 1902 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski, som namngav ho etter grev Arthur von Posadowsky-Wehner, ein tysk statssekretær som støtta Drygalski-ekspedisjonen.

Kjelder

Bukter i Antarktis
Geografi i Wilhelm II Land
Stader i Antarktis kalla opp etter tyskarar
Ronne Entrance

Ronne Entrance er ei brei vik i George VI Sound som opnar ut mot Bellingshausenhavet ved sørvestsida av Aleksanderøya i Antarktis. Sørsida av Monteverdi Peninsula ligg nord for Ronne Entrance medan  Ellsworth Land ligg sør for innløpet. Innløpet er dekt av is det meste av året og får is frå George VI Sound og George VI isbrem frå sørvest. Ronne Entrance får òg noko is frå Bach isbrem (som skil sørsida av Beethoven Peninsula frå nordsida av Monteverdi Peninsula) og Wilkins isbrem (hovudsakleg frå sørvestdelen av isbremmen). Det ligg nokre øyar i Ronne Entrance, hovudsakleg i sørvest. Somme av desse øyane er Eklund Islands, DeAtley Island, Spaatz Island, Case Island og Smyley Island. Ho vart oppdaga på ein sledetur rundt sundet i desember 1940 av Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og namngjeven «Ronne Bay». Finn Rønne la bak seg fleire kilometer med ski og hundeslede enn nokon anna i historia og kartla den siste ukjende kystlinja på jorda under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947.

Sidan 1940 har botnen av bukta trekt seg austover og inn i George VI Sound, slik at det ikkje lenger kunne kallast ei bukt. Namnet vart derfor endra til Ronne Entrance, for å halde på namnet, som er kalla opp etter familien Rønne. Faren Martin Rønne deltok på den norske ekspedisjonen til Amundsen, 1910-12, og Byrd-ekspedisjonen 1928-30; sonen Finn Rønne (d. 1980), deltok på Byrd-ekspedisjonen, 1933-35, og USAS, 1939-41. Som kaptein  kaptein leia Finn Rønne Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947-49 og vart den vitskaplege og militære leiaren for USA i Weddellhavet. Kona hans, Edith Rønne, vart den første kvinna som overvintra på kontinentet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ronne Entrance» frå ,  den 30. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Sund i Antarktis
Bukter i Antarktis
Geografi på Aleksanderøya
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Rakiura nasjonalpark

Rakiura National Park er eit naturreservat på Stewart Island/Rakiura på New Zealand. Det er den 14. av nasjonalparkane på New Zealand, og vart offisielt opna 9. mars 2002. Han dekkjer eit areal på 1 570 km², det er om lag 85 % av Stewart Island, den tredje største øya på New Zealand. Parken omfattar ikkje det bymessige området kring Halfmoon Bay (Oban), ein del vegar, og såvel privat eller maori-eigd land lenger innover i landet. Parken er sett saman av eit nettverk av tidlegare naturreservat, andre verna område og statlege skogar.

Naturhistorie 
Den populære turruta Rakiura Track ligg inne i nasjonalparken. Mange stadeigne fugleartar held til i parken, og Rakiura byr kanskje på dei beste høva på New Zealand til å sjå kiviar i naturlege omgjevnadar. Dette er delvis også på grunn av at det ikkje finst røyskatt eller ilder i parken. Somme kystområde i parken er hekkeområde for den trua arten gulaugepingvin.

Sjå òg 
Nasjonalparkar på New Zealand

Bakgrunnsstoff 
Department of Conservation informasjon om Rakiura National Park.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rakiura National Park» frå ,  den 30. november 2012.

Referansar 

Nasjonalparkar på New Zealand
Stewart Island/Rakiura