alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Georg Thoma

Georg Thoma () er ein tysk, tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Hinterzarten. Han vart olympisk meister i kombinert under OL 1960 i Squaw Valley, og tok bronsen under vinterleikane i Innsbruck fire år seinare. I 1966 vart han verdsmeister i kombinert i Oslo.

Skihopparen Dieter Thoma er brorsonen hans.

Aktiv 
Thoma kom på fjerdeplass i Bischofshofen i januar 1957, avslutningsrennet i den tysk-austerrikske hoppveka der han samanlagt vart nummer åtte. Året etter vart han nummer 16 i kombinertøvinga og nummer 27 i hopprennet for spesialistar under ski-VM i Lahti. I 1959 deltok han i Holmenkollen og kom på åttandeplass i kombinert.

I 1960 vart Thoma nummer sju i den tysk-austerrikske hoppveka, etter femteplassar både i Garmisch-Partenkirchen og Innsbruck. Deretter reiste han til vinter-OL i Squaw Valley i California, der han vann OL-gullet med nesten fem poengs margin til sølvvinnaren, Tormod Knutsen frå Noreg. I OL-sesongen tok Thoma elles den fyrste av tre vesttyske meisterskapstitlar i skihopping. Han gjentok prestasjonen i 1961 og 1963. I 1961 vart Thoma elles ein klar vinnar av kombinertrennet i Lahti.

Nyårsdag i 1962 hoppa Thoma seg til siger i hoppvekerennet i Garmisch-Partenkirchen. Kanskje var det like imponerande då han i hoppveka året etter vart nummer tre i Innsbruck og kom på andre plass i Garmisch-Partenkirchen, ettersom mange fleire av topphopparane deltok i den siste hoppveka. Norske Toralf Engan vann då begge dei nemnde renna og hoppveka, medan Thoma hamna på sjetteplass samanlagt. Seinare i 1963-sesongen var Thoma heilt suveren både då han vann kombinert i Svenska skidspelen i Falun og i Holmenkollrenna.

Thoma fekk i 1964 bronsemedaljen i kombinert under vinter-OL i Innsbruck. Sidan vann han ein ny klar siger i Holmenkollrenna og vart tildelt Holmenkollmedaljen. Etter å ha vunne kombinertrennet i Lahti i 1965 med 36 poeng, sikra han seg sin tredje siger på rad i Holmenkollen. I 1966 var det verdsmeisterskap på ski i Kollen-løypene og enno ein gong gjekk sigeren til Thoma, som vart verdsmeister i hard konkurranse med landsmannen Franz Keller. Thoma la etter meisterskapen opp som aktiv.

Kjelder 
 FIS: Resultat (kombinert)  
 FIS: Resultat (skihopping) 
 Sports Reference: Georg Thoma 

Tyske kombinertløparar
Tyske skihopparar
Verdsmeistrar i kombinert
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske meistrar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Tyske deltakarar under vinter-OL 1960
Kombinertløparar under vinter-OL 1960
Medaljevinnarar under vinter-OL 1964
Tyske deltakarar under vinter-OL 1964
Kombinertløparar under vinter-OL 1964
Franz Keller

Franz Keller () er ein tysk, tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Nesselwang. Han var medlem av SK Nesselwang og deltok internasjonalt for Vest-Tyskland. Keller vart olympisk meister i kombinert i Grenoble i 1968. Under VM i Oslo to år tidlegare vann han sølvmedaljen bakom landsmannen Georg Thoma. Keller vart vesttysk meister i kombinert i 1967 og 1970-1973, samt spesielt hopp i 1966.

Aktiv 
Keller vart i 1965 nummer tolv både i hopprennet i Bischofshofen og i kombinertrennet i Lahti. Året etter vann han kombinertsølvet i ski-VM i Oslo, like bak landsmannen Georg Thoma, og vart elles nummer 11 i normalbakken og 17 i storbakken i spesielt hopp. Han imponerte som skihoppar i den tysk-austerrikske hoppveka 1966/67, der han i Innsbruck einast vart slått av Bjørn Wirkola. Samanlagt fekk Keller ein sjetteplass. I mars 1967 vann han kombinertrennet i Holmenkollen.

Keller nådde høgdepunktet i si tid som aktiv då han vann OL-gull i kombinert i Grenoble i 1968, vel eitt poeng føre sveitsaren Alois Kälin. I Holmenkollen måtte han same året nøye seg med ein fjerdeplass i kombinertøvinga. Året etter var Keller tilbake på sigerspallen i Holmenkollen, der han vart nummer to, langt bakom den nye flinke kombinertrennaren frå Finland, Rauno Miettinen. Keller vart nummer elleve i kombinert i verdsmeisterskapen på ski i 1970, året etter kom han på fjerdeplass i kombinerttevlinga i Holmenkollen.

I OL i Sapporo i 1972 vart Keller berre nummer 33 i kombinert. Han kom i 1973 på tredjeplassen i Holmenkollen, slått av den suverene vinnaren Rauno Miettinen og nordmannen Stein Gullikstad.

Keller vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1973.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 Sports Reference: Franz Keller 
 FIS: Resultat 

Tyske kombinertløparar
Tyske skihopparar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1968
Kombinertløparar under vinter-OL 1968
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1972
Kombinertløparar under vinter-OL 1972
Latterkokaburra

Latterkokaburra (Dacelo novaeguineae) er ein brun og kvit latterfugl i isfuglfamilien, Halcyonidae. Arten har naturleg utbreiing i austlege Australia, og har blitt introdusert til sørvestre Australia, Tasmania og nordlege Nordøya på New Zealand. Latterkokaburra er ein vanleg og kjend fugl i utbreiingsområdet, spesielt kjend for det latteraktige lætet.

Skildring 

Latterkokaburraen er ein tettvaksen fugl og ein svært stor medlem av isfuglfamilien, gjennomsnittleg på ca. 45 cm i lengd, og ca. 350 gram i kroppssvekt. Han har stort hovud, brune auge, og eit svært stort, kraftig nebb. Kjønna er like, sjølv om hofuglar i gjennomsnitta er større. Kroppen og hovudet er generelt kvit til kremfarga, hovudet har ei mørk brun augestripe og er svakt brunleg på oversida. Vengene og ryggen er brune med mindre lysblå flekker på skuldrene. Undersida av vengene er lyse med ein klår, kvit flekk, ein «blink» ut mot vengetuppen. Halen er rustleg raudoransje med mørkebrune tverrstriper, kvit ut mot enden av undersida. Det tunge, litt flattrykte nebbet er mørkt på oversida og gult, beinfarga på undernebbet.

Latterkokaburraen er naturleg heimehørande i den austlege delen av fastlandsaustralia, og har blitt introdusert på Tasmania, Flinders Island og Kenguruøya. Nokre individ vart òg introdusert på New Zealand tidleg på 1860-talet. Etterkommarar av desse individa lever i dag i området Whangarei sørover til nordre Waitakere Ranges nord på Nordøya. Streiffuglar kan treffast på Sørøya.

Latterkokaburraer jaktar mykje som andre isfuglar gjer, sit på ei praktisk grein eller annan post med nebbet peikande ned og ventar tålmodig på at byttedyr skal passere. Dei kastar seg fort ned på bakken eller i grunt vatn. Vanlege byttedyr inkluderer mus og tilsvarande små pattedyr, ferskvasskrepsar, store insekt, øgler, småfuglar og fugleungar, og mest kjent, slangar. Dei føretrekk små byttedyr, men kokaburraer kan nokre gonger ta store dyr, inkludert giftslangar som er mykje lengjer enn eigen kroppslengd.

Para held seg på eit territorium gjennom året. Reiret er i ei hòle grave ut i ein roten trestamme. Dei legg vanlegvis tre egg i kullet. Klekkinga skjer etter ca. 23 dagar og ungane kan flyge etter 33-39 dagar. Det eldste kjende individet i Australia blei over 13 år.

Arten har status som livskraftig (LC), storleiken av bestanden er ukjend, men er trudd å vere stabil. Populasjonen på New Zealand er truleg under 500 fuglar.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Laughing Kookaburra» frå , den 2. mars 2013. 
  
 Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005 
 BirdLife International (2013) Species factsheet: Dacelo novaeguineae . Henta frå http://www.birdlife.org den 2. mars 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 The National Zoological Park Laughing Kookaburra Fact Sheet  henta 2. mars 2013
 The Office of Environment and Heritage Laughing Kookaburra henta 2. mars 2013

Isfuglfamilien
Fuglar i den australske regionen
Humor

Humor er noko som verker komisk, det vil seie får nokon til å le eller smila. Ein kan sjå humoren i situasjonar, forteljingar, lyd- og synsinntrykk og liknande, og med dette hevda å ha ein humoristisk sans. Kva ein finn humoristisk varierer mellom personar, kulturar og tradisjonar. Humor kan brukast som underhaldning, til å skapa samhald innan ei gruppe, til å auka lukkekjensla eller hanskast med vanskelege opplevingar, men det kan også brukast til mobbing og utestenging.

Ordet «humor» er i slekt med «humør», og stammar frå det latinske for væske. Det er knytt til den gamle greske og mellomalderske teorien om humoralpatologi som sa at sinnsstemningar kunne sporast til væskebalansar i kroppen. Ein person som driv med humor kan kalla seg humorist, komikar eller klovn.

Humoristiske sjangrar
Farse
Gapstrek
Komedie
Sketsj
Skjemteeventyr
Skrøne
Stand-up
Vits
Vitseteikning

Humoristiske verkemiddel
Absurditet
Ironi
Ordspel
Overrasking
Overdriving
Parodi
Satire
Slapstick
Tabubrot

Kjelder

humor  i Bokmåls- og Nynorskordboka
«humor» (27.02.2013) i Store norske leksikon.

Bakgrunnsstoff

 
Kjensler
Underhaldning
Sjangrar
Hermann Weinbuch

Hermann Weinbuch () er ein vesttysk, tidlegare kombinertløpar frå Bischofswiesen i Bayern. Han vart verdsmeister i kombinert i 1985, både då og to år seinare fekk han VM-gull i lagtevlinga. I ski-VM 1987 vann han elles bronsemedaljen i det individuelle rennet.

Sidan 1996 har han vore landslagssjef for Tysklands kombinertlandslag.

Aktiv 
Weinbuch vart junior-europameister i kombinert både i 1978 og 1979. I sitt fyrste, store internasjonale meisterskap, vinter-OL i Lake Placid i 1980, vart han nummer 16. To år seinare, i verdsmeisterskapen på ski i Oslo, kom han i mål til ein 13. plass. Deretter kleiv han til ein åttandeplass i vinterleikane 1984 i Sarajevo.

Frå 1985 høyrde Weinbuch til den ypparste verdseliten i kombinertøvinga. På nyåret tok han sin fyrste siger i verdscupen i Schonach, og to veker seinare feira han sin største triumf då han vart verdsmeister i kombinert i Seefeld, framom norske Geir Andersen. Han var også med på Vest-Tysklands lag som tok gullet i lagkonkurransen. I mars 1985 gjekk han til topps i kombinerttevlinga i Holmenkollen, også der var det Geir Andersen som vart nummer to. 

Weinbuch vann i 1986 verdscupen i kombinert. Gjennom sesongen noterte han seg for fire sigrar, to andreplassar og ein tredjeplass. Etter ein svak fyrste del av 1987-sesongen, kom han sterkt tilbake i VM på vesttysk heimebane. Under VM 1987 i Oberstdorf fekk han bronsemedaljen i den individuelle rennet, og var sidan med på å forsvare lagtittelen. Han stod på pallen i alle dei fire verdscup-tevlingane etter ski-verdsmeisterskapen, og avslutta si tid som aktiv med å vinne kombinert i Holmenkollen, med dei norske VM-heltane, Trond Arne Bredesen og Torbjørn Løkken, på dei neste plassane.

Weinbuch vart då i 1987, saman med Matti Nÿkänen, tildelt Holmenkollmedaljen.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 Denne artikkelen bygger på «Hermann Weinbuch» frå , den 2. mars 2013. 
 

Tyske kombinertløparar
Verdsmeistrar i kombinert
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1980
Kombinertløparar under vinter-OL 1980
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1984
Kombinertløparar under vinter-OL 1984
Vesttyske deltakarar under vinter-OL 1988
Kombinertløparar under vinter-OL 1988
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Signe Seim

Signe Seim () er ein norsk forfattar og lærar frå Voss.

Ho debuterte i 1960 med diktsamlinga Trø varleg min fot på Fonna forlag, og har sidan skrive fleire diktsamlingar, ein roman, skodespel og to barnebøker. Ho har også skrive emnehefte om Ivar Aasen og Per Sivle og omsett bøker til norsk.  I Norsk salmebok 2013 er ho representert med ei omsetjing.

For romanen Her budde ein gong eit barn fekk ho Sunnmørsprisen og Oslo Domkirkes bokpris i 1986.

Seim budde i Leveld i Hallingdal frå 1954 til 1970 og arbeidde som lærar på Leveld skule. Leveld Kunstnartun gav i 2012 ut ei samling dikt frå Leveld-tida hennar. Boka er kalla Det måtte vera her.

Bøker 
 1960 – Trø varleg min fot – Diktsamling
 1965 – I stillaste timen – Diktsamling
 1972 – Etter lang vandring – Diktsamling
 1974 – Emnehefte om Per Sivle – Sakprosa
 1975 – Tre skodespel : «Skogen», «Med ljos» og «Vårliv» – Dramatikk for born
 1978 – Emnehefte om Ivar Aasen – Sakprosa
 1979 – Sju frostnetter – Diktsamling
 1982 – Det kvite landet – Diktsamling
 1986 – Her budde ein gong eit barn – Diktsamling
 1990 – Det finst eit fjell – Diktsamling
 1993 – Ekornfolket frå Hundreårsskogen – Barnebok
 1997 – Åleine med orda – Dikt i samling
 1999 – Rypefolket i Snøfonndalen – Barnebok
 2009 – Rop hausten heim – Diktsamling
 2012 – Det måtte vera her – Dikt i utval, med CD

Omsetjingar 
 1977 – Maria Gripe: Glasblåsarborna
 1978 – Clyde Robert Bulla: Guten og fuglen
 1979 – Otfried Preussler: Det vesle spøkjelset

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Signe Seim digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Om Signe Seim på nettstaden til Bergen Offentlige Bibliotek 
 Presentasjon av Signe Seim på nettstaden til Samlaget 
 Utgjevingar av Signe Seim i BIBSYS Ask

Folk frå Voss
Folk frå Ål
Forfattarar frå Hordaland
Forfattarar frå Buskerud
Norske barnebokforfattarar
Norske dramatikarar
Norske lyrikarar
Norske lærarar
Norske omsetjarar
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1960
Nynorskforfattarar
Hippolyt Kempf

Hippolyt Kempf () er ein sveitsisk tidlegare kombinertløpar. Han vart olympisk meister i kombinert i 1988, i same olympiaden var han også med på Sveits sitt lag som tok sølvmedalje i lagtevlinga. Seks år seinare vann han og Sveits ein ny OL-medalje i lagtevlinga på Lillehammer, ein bronsemedalje.

Aktiv 
Kempf debuterte i verdscupen den 4. januar 1986 og vart nummer 15 i kombinertrennet i Schonach. I slutten av februar månad kom han på åttandeplass i øvinga i Lahti-spelen. Han gjorde stor framgang til neste sesong og vann i romjula 1986 i Oberwiesenthal sin fyrste siger i verdscupen. I verdsmeisterskapen 1987 i Oberstdorf gjekk han seg inn til sjetteplassen.

Kempf lukkast overmåte under OL 1988 i Calgary; han vann den individuelle gullmedaljen framom Klaus Sulzenbacher frå Austerrike og Allar Levandi som representerte Sovjetunionen. Saman med Andreas Schaad og Freddy Glanzmann utgjorde han det sveitsiske tremannslaget som tok sølv i lagtevlinga, bakom Vest-Tyskland.

Dei same tre utøvarane sikra Sveits ein ny sølvmedalje i lagtevlinga under VM i Lahti året etter, Noregs tre utvalde vann ein overlegen triumf. Kempf vart nummer fire i den individuelle kombinerttevlinga i meisterskapen. Gjennom 1989-sesongen vann han elles to verdscuprenn og fekk ein andreplass. I 1989/90-sesongen vann han eitt verdscuprenn, medan han i den påfylgjande sesongen fekk to andre- og ein tredjeplass i verdscupen. Han kom den sesongen på sjuandeplass i ski-VM i Val di Fiemme.

Ein fjerdeplass i Schonach var Kempfs fremste prestasjon verdscupen i OL-sesongen 1992, og ein niandeplass same staden hans besteresultat i 1993. Under vinterleikane på Lillehammer i 1994 vart Kempf nummer seks individuelt og var dagen etterpå delaktig då Sveits fekk bronsen i lagtevlinga. I det siste rennet for sesongen, i Thunder Bay 19. mars 1994, sigra Kempf føre Kenji Ogiwara, Trond Einar Elden og Bjarte Engen Vik. Han slutta då som aktiv.

Kjelder 
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 Denne artikkelen bygger på «Hippolyt Kempf» frå , den 2. mars 2013. 
 

Sveitsiske kombinertløparar
Olympiske meistrar for Sveits
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sveits
Medaljevinnarar under vinter-OL 1988
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1988
Kombinertløparar under vinter-OL 1988
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1992
Kombinertløparar under vinter-OL 1992
Medaljevinnarar under vinter-OL 1994
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1994
Kombinertløparar under vinter-OL 1994
Hans Holtermann

Hans Holtermann (fødd ca. 1709, død 1781) og kjent som Hans Henrik Holtermann (eller Hans Henriksen Holtermann) var ein norsk forretningsmann (og omtala som commerceråd og borgar). Navnet Holtermann kom fra bestefaren som skal ha innvandra frå Rotenburg til Bergen i 1673 (borgarskap i 1676). Faren Henrik (1683-1728) fekk borgarskap som kjøpmann i Bergen, men budde på Gamlem og var gift med Meine Stokberg. Det var på denne tida ingen kjøpstad på Sunnmøre, Henrik Holtermann var ein såkalla «uteliggar» ved at han hadde løyve til å ligge ute i distriktet (i såkalla «kræmmerleier») og handle med bøndene der. Faren Henrik Holtermann åtte Brunholmen 1708-1727 (enka Mein Stochberg kjøpte i 1730 Djuvika og flytta dit), Hans Holtermann sat med Brunholmen i 1732-1738. Brunholmen er ein av dei eldste handelsstadane i det som vart sentrum Ålesund by. Brunholmen var vertskap for Christian VI då han med eit stort følge reiste langs kysten i 1733. Holtermann var handelsmann i Molde 1746-1750 og i Djuvika (Djupvika) i Vegsund, Borgund. På Sunnmøre var han ein av dei første som byrja med klippfiskhandel. «Hans Holtermann er den første, som satte Klipfisk-Handelen i Drift her paa Stædet», skreiv Hans Strøm. 

Han var gift først med Margaretha Knudsdatter Wiig (Vik eller Ørstavik i Ørsta) (1692-1743). Eit måleri (epitaf) som viser Knud Wiig, kona og barna har høyrt til i Ørsta kyrkje, med teksten: «Gud til Ære Dette Hans Huus til zirat Er Denne ovenstaaende Epitaphium foræret af Knud Nielsen Wiig og Ragnelde Laridtz Datter med sine Børen. Herren Holde sin Beskiermelse over alt. Anno 1703 den 28 Julius.» Margarethas eldste søster var gift med Jørgen Hansen Høgh (1678-1737) som var handelsmann og sorenskrivar for Sunnmøre.

Han gifta seg deretter med Ingeborg Cathrina (Cathrine) Hagerup (fødd 30. august 1730 - død 1796), dotter av biskop Eiler Hagerup. 

Han kjøpte øya Giske (resten av Giskegodset åtte amtmann Hans Hagerup) kring 1750 og i 1760 Austrått. Holtermann vart også eigar av Giske kyrkje og gjennomførte saman med Hans Strøm ei stor renovering av det forfalne bygget. Holtermann skal ha gjeve 26.000 riksdalar for Austrått. Same år selde han Giske for 5000 riksdalar til Nils Hagerup (fødd Pettersen). Etter reparasjonen av Giske kyrkje forfatta Hans Strøm eit epitafium med ros av Holtermann: 
«Sikkert var gudshuset faldt,
glemt som det var alverden,
hadde ei Holtermann faat,
den gjæve eier og værge,
reist dig til fordums magt.
Og kongen har arbeidet bifaldt.»

Kjelder

Holtermann, Hans
Holtermann, Hans
Holtermann, Hans
Holtermann, Hans
Nordmenn frå 1700-talet
The Sims 3: De fire årstider

The Sims 3: De fire årstider  er den åttande utvidingspakken til The Sims 3 på OS X og PC. Spelet kom ut den 13. november 2012 i Nord-Amerika og 16. november i Europa.

Gameplay
Spelarar kan samhandle med vêret. Det er ulike festivalar i løpet av kvar årstid, med arrangement som simar kan ta del i. Simar kan få ansikta sine måla og konkurrere i pølseeting-konkurransar om sommaren, skjere eit graskar og dykke etter eple i løpet av hausten og har snøballkrig eller drive med snowboard og skøyter om vinteren. Simane kan også bade i havet og spele fotball heile året. Det er kome nye karaktertrekk hjå simane, «elskar kulde» og «elskar varme».

Det finst fem typar vêr: regn/lyn, sol, hagl, snø og tåke. Det er varierande grad av regn, inkludert lett regn, regelmessig regn og torevêr. Simmne kan sprute og hoppe i sølepyttar for gje eit løft til moro-behovet sitt, og dette kan bidra til å sløkke brannar eller å vatne plantar.

Utgåver
Spelet kom i to utgåver, den vanlege utgåva og den avgrensa utgåva. Den avgrensa utgåva inneheld eksklusive element som iskrem-møblar.

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Sims 3: Seasons» frå ,  den 2. mars 2013.  
 

The Sims
Dataspel frå 2012
Alois Kälin

Alois Kälin () er ein sveitsisk, tidlegare langrenns- og kombinertløpar frå Einsiedeln. Han vann sølvmedaljen i kombinert under olympiaden i 1968 og bronsemedaljen i same øvinga i ski-VM 1966. I 1972 var han med på Sveits sitt langrennslag som tok OL-bronsen på 4x10 km stafett. Kälin er den siste utøvaren som har tatt OL-medaljar i både kombinert og langrenn.

Aktiv 
Kälin debuterte i internasjonale meisterskap med ein 14. plass i kombinertøvinga i ski-VM 1962 i Zakopane. To år seinare fekk han ein 12. plass i kombinert og ein 20. plass på 50 km under vinter-OL 1964 i Innsbruck.

Han fekk sitt gjennombrot under VM 1966 i Oslo, der han vann bronsemedaljen i kombinert og sidan gjekk Sveits inn til sjetteplass på 4x10 km stafett. Under dei olympiske leikane i Grenoble i 1968 kom han eit trinn høgre på pallen i kombinert, han var vel eitt poeng bakom olympiameisteren Franz Keller, og likeeins ein plass høgre opp i stafetten. Kälin vart då, den 1. februar 1968, den fyrste sveitsaren som tok ein OL-medalje i nordiske greiner, berre fire dagar før landsmannen Josef Haas tok bronsemedaljen på den olympiske femmila.

Ëtter 1968 satsa Kälin på langrenn åleine. Han gjorde to bra tevlingar i verdsmeisterskapen på ski i 1970 i Štrbské Pleso og vart nummer ni på 50 km og nummer 13 på 30 km. Som i 1968 gjekk han Sveits i mål til femteplass på 4x10 km stafett. Under Holmenkollrenna i 1971 gjekk Kälin inn til femteplass på 15 km, 13,6 sekundar bak vinnaren Osmo Karjalainen frå Finland. Han fylgde opp med ein sterk sjuandeplass på femmila på eit blytungt skiføre. Året etter, under OL 1972 i Sapporo gjekk han seg inn til sjuandeplass på tremila. Han fekk så bronsemedalje etter han gjekk tredjeetappen på det sveitsiske laget som i 4x10 km stafett slo Sverige med tre skundar i kampen om tredjeplassen.

Kjelder og bakgrunnsstoff 
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 FIS-oversyn 

Sveitsiske kombinertløparar
Sveitsiske langrennsløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sveits
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sveits
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1964
Kombinertløparar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1968
Kombinertløparar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Sveitsiske deltakarar under vinter-OL 1972
Kombinertløparar under vinter-OL 1972
Bagra Peak

Bagra Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2100 m nord i Petvar Heights, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis og oppom Kornickerbreen i nordvest, Thomasbreen i nord-nordaust og Dramabreen i aust. 

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Bagra i Sør-Bulgaria.

Bagra Peak ligg 3,52 km nordaust for Mount Landolt, 14,5 km sør for Mount Benson, 8,41 km vest for Long Peak og 7,12 km nord for Miller Peak.

Kjelder
 Bagra Peak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Ellsworth Mountains
Bulgaria og Antarktis
Fjell i Ellsworth Land
Bangey Heights

Bangey Heights er ei rekkje fjell med ei høgd opp mot 2900 m (Bezden Peak) nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis som strekkjer seg 12 km frå sørvest til nordaust og 10 km frå nordvest til søraust. Dei grensar til Patleynabreen i vest, Embreebreen i nordvest og nordaust, og Kopsisbreen i søraust, og er knytt til Probuda Ridge i sørvest via Chepino Saddle og til Maglenik Heights i sør via Panicheri Gap.

Høgdene are kalla opp etter busetnaden Bangejtsi i Nord-Bulgaria.

Kjelder

 Bangey Heights. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Fjell i Ellsworth Land
Bulgaria og Antarktis
Mount Barden

Mount Barden er eit fjell, 2910 moh, som står 2,5 nautiske mil (4,6 km) nordvest for Mount Sharp nord i Sentinel Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Virgil W. Barden, ein ionosfærisk fysikar og medlem av laget som overvintra ved Byrd-stasjonen i 1957.

Kjelder

Fjell i Ellsworth Land
Mount Barsoum

Mount Barsoum er eit delvis snøfritt fjell vest i Martin Hills. Det vart plassert på kartet av U.S. Ellsworth-Byrd Traverse Party den 10. desember 1958 og vart kalla opp etter løytnant Adib H. Barsoum i U.S. Navy som var militærlege ved Ellsworth-basen i 1958.

Kjelder

Fjell i Ellsworth Land
Mount Bearskin

Mount Bearskin er eit fjell (2850 moh) som ligg 5 nautiske mil (9 km) nordaust for Mount Tyree, mellom Patton- og Cornwellbreen i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Leland S. Bearskin i USA Air Force (USAF), som deltok i planlegginga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.

Kjelder

Ellsworth Mountains
Fjell i Ellsworth Land