alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Pondus

Pondus er ein norsk teikneserie av Frode Øverli. Han vart starta i 1995 og fekk sitt eige blad i 2000. Han går òg i ei rekkje aviser, mellom anna Dagbladet.

Handlinga i seria krinsar rundt tittelpersonen og venekrinsen hans. Pondus er ein middelaldrande mann med ei brennande interesse for fotball og klassisk tungrock, ei overdriven homofobi og sterk skepsis til mellom anna golf, volleyball, V-genserar, akvarium og tupéar. Serien tek òg for seg sjekking og familieliv.

Til skilnad frå tradisjonelle stripeserier som Billy og Hårek, utviklar figurane i Pondus seg heile tida. Pondus' beste ven Jokke var til dømes ein trygdesnyltar med enorme dameproblem i dei første stripene, medan han seinare både har arbeid og familie. Begge borna til Pondus har på si side vakse, om enn ikkje like mykje som ein skulle tru på 10 år.

Bakgrunnsstoff 
 Pondus.no

Norske teikneseriar
Teikneseriar for vaksne
Teikneseriefigurar
Vous

Vous (gresk Βους) er ei lita øy i Hellas som ligg i Kykladane i Egearhavet. Øya høyrer til kommunen Sérifos, som er ein del av periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Øya har ingen busetnad.

Vous ligg 2 km utanfor kysten til øya Sérifos. Namnet tyder «okse» på gresk, og ho har fått namnet sitt er forma ho har. Øya har ei kystlinje på om lag 2 km, og er 570 meter på det lengstre. Øya er populær hos fisketuristar i Hellas.

Referansar 

Kykladane
Sífnos

Sífnos (gresk Σίφνος) er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Sífnos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Hovudbyen på øya heiter Apollonía og ligg om lag midt på øya. Den nest største landsbyen er Kástro, som er bygd på toppen av ei høg klippe på nordvestkysten. Hamna, som ligg på vestkysten, heiter Kamáres.

Geografi 
Sífnos ligg i den vestlege delen av Kykladane som har noko mindre turisme enn den austlege delen av øygruppa. Ho ligg mellom Sérifos og Mílos, vest for Dílos og Páros og om lag 130 km frå Pireus. Ho har eit areal på 74 km² og er 15 km lang og 7,5 km brei med ei kystlinje på 70 km. Folketalet er på om lag 2 500. Øya har ferjesamband med ruta som går mellom fleire av øyane i Kykladane og til Pireus.

Historie 
Sífnos var ei velståande øy i antikken på grunn av gull- og sølvgruvene som var her. Dette veit ein på grunn av skattkammeret innbyggjarane bygde ved Delfi på 500-talet fvt. Ein veit derimot ikkje om gruvene gjekk tom eller om dei vart fylt med sjøvatn. Uansett stoppa produksjonen opp.

Øya har vore rik på leire, har mykje sol og fine temperaturar, og dette har gjort Sífnos til eit senter for keramikk i Egearhavet gjennom tidenene.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Andre busetnader på øya:
 Káto Petálio (109)
 Fáros (105)
 Ajía Marína (70)
 Vathý (40)
 Kherrónisos (37)
 Trouláki (27)
 Khrysopijí (6)

Småøyar i kommunen:
 Kitrianí (0)

Referansar

Kjelde 

Sifnos
Sifnos
Sifnos
Sifnos
Polýegos

Polýegos (gresk Πολύαιγος), eller Polyaigos, er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg nær Mílos og Kímolos, og namnet tyder «mange geiter» etter dei mange geitene som lever her.

Polýegos har 2 innbyggjarar (2011) og høyrer til kommunen Kímolos, som er ein del av periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Øya er opp mot 6 km lang og 4,3 km brei. Ho har eit areal på 18 km² og ei kystlengd på 22–27 km. Ho ligg berre 2 km søraust for Kímolos og 6 km frå Mílos. Det er to fjell på øya. Strongyló er 330 moh og Psiló Vounó 370 moh.

Det meste av øya høyrer til den gresk-ortodokse kyrkja, og mindre delar høyrer til lokale gjetarar frå dei nærliggande øyane.

Polýegos er stort sett ei berr øy, men har mange flotte strender, særleg i sør. I tillegg har ho fleire grotter.

Referansar

Kjelde 

Polyegos
Polyegos
Kímolos

Kímolos (gresk Κίμωλος) er ei øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg nær den større øya Mílos.

Kímolos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Kímolos 910 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 837 innbyggjarar.

Øya har ikkje så mykje turisme og vert rekna som ei mellomklasse, landleg øy. Kímolos er det administrative senteret for seg sjølv og fleire ikkje-busette øyar som Polýegos, Ájos Evstáthios og Ájos Jeórjos.

Historie 
Kímolos er ei øy med rik historie. Namnet kjem frå Kímolos, dei første innbyggjarne på øya. Ekhinoúsa er eit anna namn på øya som vart nytta under antikken, og stundom òg i dag. I antikken var ho ei slagmark mellom Aten og Sparta, som styrte over Mílos. I mellomalderen vart ho kalla Argentiera, på grunn av den sølvfarga bergarten på sørkysten. Sidan desse tider vart stein frå øya transportert til andre stader, og øya vart på grunn av dette eit handelssentrum. I lag med resten av Hellas vart ho styrt av Det osmanske riket, og i 1829 vart ho annektert av Hellas i lag med resten av Kykladane.

Innbyggjarar 
I meir enn 150 år var innbyggjarane eit fattig jordbruksfolk, men tidleg på 1990-talet byrja turismen å utvikle seg også her. Levestandarden til innbyggjarane auka, men likevel har mange flytta frå øya, og i dag bur det ikkje meir enn 600 personar, stort sett pensjonistar, her om vinteren.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Andre busetnader på øya:
 Alykí (17)
 Goúpa-Kará (14)
 Prássa (13)
 Kalamítsi (6)
 Ájos Nikólaos (2)

Småøyar i kommunen:
 Polýegos (2)
 Ájos Jeórjos (0)
 Ájos Evstáthios (0)
 Prasonísi (0)

Referansar

Kjelde 

Kimolos
Kimolos
Kimolos
Kimolos
WilliamsF1

WilliamsF1 er eit privat britisk formel 1-lag oppretta av sir Frank Williams og Patrick Head i 1977. Mellom 1980 til 1997 har laget vunne ni konstruktørtitlar og 7 førarmeisterskap.

Før 2006-sesongen braut Williams et langvarig samarbeide med BMW og i 2006-sesongen køyrde dei motorer frå Cosworth, med liten suksess.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettside
 AT&T Williams Official Club

Formel 1-konstruktørar
Pansermallar

Pansermallar (Corydoras) er ei stor slekt mallar i pansermallefamilien. Dei er utbreidd i temperert og tropisk ferskvatn i store delar av Sør-Amerika, frå Trinidad til Argentina, og er den største fiskegruppa her. Amazonasbassenget er det viktigaste området, med dei fleste artane. Vitskapen kjenner til 142 artar; i tillegg kjem det eit vell av ikkje klassifiserte variantar og uregistrerte artar. Mange, både beskrivne og ubeskrivne artar, er populære som akvariefisk.

Ubeskrivne artar som vert haldne i akvarium vert ofte omtalt som C-artar. Desse er kjende, men er enno ikkje registrert vitskapleg.

Kjenneteikn 
Corydoras er små fisk, frå 25 til 70 mm. Dei har vanlegvis ein grå eller metallfarga (sølv med skjær av grønt eller blått) grunnfarge med varierande mønster i svart. Nokre artar har også markeringar i gult, oransje eller gull-farge. Kroppen har to radar overlappande beinplater på kvar side. Munnen er liten og sit på undersida, og har eit sett med skjeggtrådar framfor seg.

Levesett 
Corydoras  lever vilt i småbekkar, langs breddene av større elvar, i myrer og i tjern. Dei skal helst ha ein del vegetasjon. Slekta er tilpassingsdyktig, men føretrekk tilnærma pH-nøytralt vatn og ei hardheitsgrad på 5-10 dH. Vasstemperaturen bør over lengre tid vera mellom 22° og 28° C. Dei fleste artane lever i stim på botnen, og er dagaktive. Dei finn maten sin i sand, grus eller detritus. Stimane er på frå tre til seks fisk, og opp til 30-40.

Hovudføden til Corydoras er botnlevande insekt og nokre makk. Dei kan òg ta litt plantemateriale. Stundom tek dei òg åtsel av andre fisk, sjølv om ingen artar har dette som nokon viktig bestanddel i kosten.

Hjå minst ein Corydoras-art (Corydoras aeneus) vert hoa befrukta via munnen. Observasjon av den såkalla T-forma hjå andre artar tyder på at dette er vanleg innanfor slekta.

Pansermallar i akvarium 

Dei fleste artar pansermalle er enkle akvariefisk å halda. Dei går godt i lag med dei fleste andre artar, sidan dei korkje er aggressive eller særleg attraktive som bytte for større fisk. Det er tilrådd at ein bør ha dei i små stimar på 6-8 fisk for at dei skal trivast. Ein bør òg nytta fôr som søkk fort for at ikkje fisk i øvre lag av vatnet skal eta det før det rekk ned til mallane. Såkalla pellets er lette å få kjøpt i akvariebutikkar.

Pansermallar er hardføre, og klarar seg bra i nesten all slags vatn. Ein bør likevel prøva å halda nivået av nitrat nede, då dette kan skada skjeggtrådene deira. Skjeggtrådene kan òg bli skada av skarpkanta grus på botnen. Dei er dessutan følsomme for salt.

Det er ti til femten artar som lett leikar i fangenskap, og der ein får kjøpt oppdrettsfisk.

Litteratur
 Rüdiger Riehl og Hans A. Baensch: Akvariets lexikon. 3. utg., Mergus Verlag, 1997.
 Werner Seuß: Corydoras. Dähne Verlag, 1993.

Bakgrunnsstoff
Callichthyidae på FishBase
Corydoras på akvaforum.no 

Akvariefisk
Mallefisk
McLaren

Mclaren er eit motorsport-lag grunnlagd av New Zealandaren Bruce Mclaren i 1963. McLaren er best kjend som formel 1 konstruktør, men har og delteke i Indianapolis 500, 24 timarsløpet i Le Mans og anna. I dag er det Ron Dennis som administrerer McLaren.

Mclaren er det nest mest suksessfulle laget i Formel 1. Berre Ferrari har vunne fleire Grand Prix-løp enn Mclaren.

Bakgrunnsstoff 

 Den offisielle nettstaden til McLaren

Formel 1-konstruktørar
Nick Heidfeld

Nicklaus «Nick» Heidfeld () er ein tysk formel 1-førar som køyrer for laget BMW Sauber. Heidfeld har tidlegare køyrd Formel Ford, Formel 3 og Formel 3000 før han debuterte i formel 1 for Prost ved 2000-sesongen.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad 

Heidfeld, Nick
Heidfeld, Nick
Amanoreke

Amanoreke (Caridina multidentata, tidlegare kjend som Caridinia japonica) er ein rekeart som finst i området rundt den japanske elva Yamato. I Noreg er dei mest kjend som gode algeetarar til bruk i ferskvassakvarium.

Populærnamnet sitt har arten fått av den japanske akvaristen Takashi Amano, som populariserte bruken av dei som akvariedyr.

Kjenneteikn 
Amanoreker har raudbrune prikkar på ein nesten gjennomsiktig bakgrunn, med ei kvit stripe langs ryggen. Augo er svarte. Hoa er større enn hannen, og har prikkane til ein viss grad organisert i linjer nedst på kroppen. Maksimal storleik er på rundt 5 cm.

Amanoreker i akvarium 
Amanoreker er i utgangspunktet altetarar, men i akvarium klarar dei seg ofte med alger og rester etter fiskefor. Stundom et dei òg ekskrement frå fisk, og bidreg såleis til å halda akvariet reint. Skal ein halda amanoreker bør ein helst ha dei i grupper, både for å få meir effektiv algereinsking og for å unngå stress hjå dyra. Dei er ikkje aggressive mot fisk eller andre reker, men kan verta jakta på av større rovfisk.

Formeiring er vanskeleg, sidan larvane lever planktonisk og såleis står i fare for å bli etne av fisk eller vaksne reker.

Bakgrunnsstoff 
 Akvaforum.no om amanoreker
 God artikkel om å halda amanoreke i akvarium 

Reker
Norvall Nøringset

Norvall Nøringset () er ein norsk politikar som representerer SV i bystyret i Førde kommune i Sogn og Fjordane og i fylkestinget i Sogn og Fjordane. Nøringset var varaordførar i kommunen i perioden 2003-2007, men mista denne posisjonen etter SV sitt dårlege kommuneval 10. september 2007. 

Ved valet i 2007 stod Nøringset på 1. plass på SV sine lister både til bystyret i Førde og til fylkestinget i Sogn og Fjordane, og kom inn begge stader. Politikarjobben er ein deltidsjobb, og han arbeider i tillegg som lærar ved Førde ungdomsskule.

Lokalpolitikarar i Førde
SV-politikarar i Sogn og Fjordane
Folk frå Hareid
Gaularspelet

Gaularspelet er eit historisk spel som vert synt på utescene på Osen Gard, i Gaular kommune i Sogn og Fjordane i august annakvart år. Spelet vart til i 1987 etter ein idé av Egil Hjelmeland. I fleire år sidan 2000 er det versjonen Kjærleikssaum skriven av Rolf Losnegård som har blitt synt. Spelet er bygd opp på ein stor lokal dugnadsinnsats der dei fleste aktørane er amatørar, men med enkelte profesjonelle innslag.

Gaularspelet byggjer på historiske hendingar i Dalsfjordområdet i vikingtida mellom år 865 og 874. Desse hendingane var viktige, ikkje berre i høve til maktkampen kring samlinga av Noreg, men i endå større grad busettinga på Island.

Kjærleiksaum er eit drama om korleis det kan ha gått føre seg då Harald Hårfagre sende mennene sine til veitsle hjå Atle Jarl «hin Mjove» (den smale) som styrde Gaular og Sygnafylket for han. Det handlar om Ingolf Arnarsson og syster hans Helga «Den Fagre» som var lova til frenden Leiv Rodmarsson, men som òg Holmstein, son til Atle Jarl, var hugteken av. Det fortel også om korleis drapet på Atlesønene førte til at Ingolfr og Leiv vart dømde fredlause og reiste vest i havet til Island og slo seg ned der.

Speleår 
 1987 - Urpremiere på Gaularspelet, forfatta av Egil Hjelmeland. Regissør: Kristin Geiring. Musikk av Glenn Erik Haugland. Stad: Osen Gard
 1988 - Regi: Kristin Geiring
 1990 - Regi: Kristin Geiring
 1992 - Regi: Kristin Geiring
 1995 - Regi: Kristin Geiring
 1997 - Oddvar Helland omarbeidde manus, og hadde regi på dette. Spelestaden blei flytta til bak Osen Stadion.
 2000 - Den siste versjonen av spelet, Kjærleikssaum (Rolf Losnegård) oppført for første gong, attende på den opphavlege speleplassen på Osen Gard. Ny musikk skriven av Magne Rutle. Instruktør: Rolf Losnegård. 
 2002 - Kjærleikssaum, instruktør: Rolf Losnegård. Spelet igjen flytta, denne gongen inn til Osbogen, p.g.a. arkeologiske utgravingar på den opphavlege speleplassen, som no vert bygd om til amfi, som ein del av tusenårsstaden til Gaular kommune.
 2005 - Kjærleikssaum, instruktør: Rolf Losnegård. Spelet er igjen attende på den opphavlege speleplassen, som no er bygd om til amfi.
 2007 - Kjærleikssaum, instruktør: Idun Losnegård.
 2009 - Kjærleikssaum, instruktør: Idun Losnegård
 2012 - Kjærleikssaum, instruktør: Idun Losnegård. 25 års jubileum.
 2014 - Kjærleikssaum, instruktør: Torkil Sandsund Scenekampinnstruktør: Jeff Pederen, hovudrolle: Nils Sletta

Bakgrunnsstoff 
 www.gaularspelet.no
 www.opragard.no

Historiske spel
Gaular kommune
Linjesender

Ein linjesendar var ein radiosendar som sende i langbølgjebandet. Som andre kringkastingssendarar brukte dei AM (amplitudemodulasjon). Namnet sitt fekk dei fordi dei bruka det høgspente kraftlinenettet som sendarantenne. Sendareffekten var oftast liten, berre 250 W til 2 kW. Dei hadde likevel god rekkjevidd. Dei var òg rimelege å setja opp. Linjesenderane vart utvikla av folk i Teledirektoratet i Noreg, og vart berre brukte her til lands. Den første linjesendaren vart testa i Sulitjelma i august 1953. Den siste, Røldal Linjesendar, var i drift til 1987.

Kjelder 
 Norske kringkastningsendere
 Norske AM kringkastningsendere 

Radio
Alexander Wurz

Alexander Wurz () frå Waidhofen an der Thaya er ein austerriksk motorsport-utøvar som køyrer for formel 1-laget Williams. Han er den andre sonen til den tidlegare rallycross utøvaren Franz Wurz som vart europeisk rallycrossmeister i 1974, 1976 og 1982.

Bakgrunnsstoff 

 Alex Wurz sin offisielle nettstad

Formel 1-førarar
Austerrikske motorsportutøvarar
Folk som har køyrd 24-timarsløpet i Le Mans
Nico Rosberg

Nico Rosberg () frå Wiesbaden i Tyskland) er ein a tysk-finsk Formel 1-førar som køyrer for Williams-laget.

Rosberg vann GP2-serien i 2005 for ART, og har tidlegare konkurert i Formel 3 for faren sitt lag.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Formel 1-førarar
Finske motorsportutøvarar
Tyske motorsportutøvarar
Folk frå Wiesbaden
Anthony Davidson

Anthony Denis Davidson () er ein engelsk formel 1-førar.

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle nettstaden for Anthony Davidson

Davidson
Mika Häkkinen

Mika Pauli Häkkinen () er ein finsk formel 1-motorsportutøvar. Han vart verdsmeister i 1998 og 1999 for McLaren. Han køyrde formel 1 frå 1991 til 2001.

Bakgrunnsstoff

 www.hakkinen.com

Formel 1-førarar
Finske motorsportutøvarar
Silas

Silas var ein kristen leiar som levde i det første hundreåret. Han var ein respektert mann og ein av dei førande personane i den første ortodokse kyrkja i Jerusalem. Silas er rekna som ein av Dei sytti apostlane og er ein helgen i fleire kyrkjer.

Helgenen er omtalt i Apostelgjerningane som «Silas» (gresk Σίλας), truleg den arameiske forma av det hebraiske namnet Saul. 
Han er truleg den same som Silvanus (Σιλουανός), som er nemnd i Apostelen Peter sine brev.

Liv og virke 
Etter disippelforsamlinga i år 51 e. Kr., som tok for seg spørsmålet om kristne, som tidlegare hadde vore heidningar, skulle følgje dei jødiske Moselovane, sende disiplane brev til kristne i Antiokia med apostlane Paulus og Barnabas om at dei heidningekristne ikkje måtte følgje Moses sine lover. Det vart derimot avgjort at dei måtte halde seg borte «frå kjøt ofra til avgudar, frå blod, frå kjøt av kvelte dyr og frå hor» (Apg. 15, 20-29) og «ikkje gjere mot andre som dei ikkje ønska for seg sjølv».

Apostelgjerningange fortel vidare at to andre medlemmer av kyrkja i Jerusalem, Silas og Judas, vart sende til Antiokia saman med Paulus og Barnabas for å bringe denne meldinga muntleg. Judas drog så til Jerusalem, medan Silas oppheldt seg i Antiokia og hjelpte ivrig Paulus med å forkynne evangeliet. Disiplane vitja Syria, Kilikia og Makedonia.

I Fílippi (i dag Kavála) vart dei skulda for å hisse opp folket. Dei vart gripne, slått med stokk og så kasta i fengsel. Ved midnatt då Paulus og Silas bad, oppstod det plutseleg eit kraftig jordskjelv og lenkjene fall frå dei og dørene i fengselet opna seg. Fangevaktaren var redd for at fangane skulle rømme og han prøvde å ta livet sitt, men Paulus stoppa han. Då fall han føre føtene deira og tok imot orda deira om Kristus. Han førte dei ut av fengselet, tok dei inn i huset sitt for å stelle skadane deira og vart kristna saman med heile familien sin.

Paulus og Silas drog vidare til byane Amfipolis, Apollonia og Thessaloníki frå Filippi, fekk nye disiplar og grunnla kyrkjer i kvar by. I Korint vart Silas biskop resten av livet sitt, der han skal ha utført mange mirakel.

Silas er nemnd i Martyrologium Romanum. Korleis han døydde er ukjend, men han blir tradisjonelt rekna som ein martyr.

Bakgrunnsstoff 
 Saint Silas the Martyr ved saintsilas.org.uk
 Biografi (engelsk)

Kjelder 
 Ortodoks kalender
 Den hellige Silas eller Silvanus (1. årh) ved katolsk.no
  justus.anglican.com

Anglikanske helgenar
Katolske helgenar
Ortodokse helgenar
Personar i det nye testamentet
Døde i første hundreåret
Tetra

Tetra er eit populærnamn som vert nytta om små stimfisk i ordenen Characiformes. Dei skil seg frå andre fisk m.a. ved å ha feittfinne (noko berre få andre fisk har, m.a. lakse- og mallefisk).

Eigentleg er ikkje ordet tetra nokon vitskapleg term. I akvaristikken er mange tetra-artar populære (særleg neontetra, kardinaltetra, kongotetra m.m), noko som har gjort at mange ulike fisk ber namnet utan naudvendigvis å vera nærskylde kvarandre. Dei eigentlege tetraane høyrer til den Sør-Amerikanske familien Characidae, karpelaks. Familien Alestiidae, som tidlegare vart rekna som ein underfamilie av karpelaksane, har òg ei rekkje artar som vert omtalt som tetra; desse lever likevel i Afrika.

Akvariefisk

de:Tetra GmbH
Mallefisk

Mallefisk er ei stor og mangfaldig gruppe beinfisk som finst i alle verdsdelar, hovudsakleg i ferskvatn eller langs kystar. Dei fleste artane er botnlevande, og mange har skjeggtrådar (eit slags sanseorgan) i nærleiken av munnen. Det er stor variasjon innanfor gruppa; ho omfattar alt frå dei opp til 5 meter lange europeiske mallane til små artar som sjeldan vert over 10 cm.

I norske farvatn finst éin art, nemlig dvergmalle.

Kjelder 

 FishBase
 L'Abée-Lund, Jan Henning: «Mallefisker» i Norges Dyr - Fiskene 1 Cappelen 1992

 
strålefinnefiskar
Silvanus

Silvanus var ein av Jesu sytti disiplar. Silvanus talte Guds Ord saman med apostlane Peter og Paulus. Silvanus vart nemnd i Peters fyrste brev: «Med hjelp frå Silvanus, som eg held for ein påliteleg bror, sender eg dette vesle brevet eg har skrive for å setja mot i dykk og vitna om Guds sanne nåde. I den må de bli ståande.» (1 Pet. 5, 12). 

Silvanus vart biskop i Thessaloníki og der etter mykje liding for Gud døydde han som ein martyr.

Silvanus er sannsynlegvis same person som Silas, og somme omtalar desse to som eitt menneske.

Minnefestdagar for St. Silvanus 
 17. januar (4. januar i den julianske kalenderen) - Minnefest for Jesu sytti displar
 30. mai (17. mai i den julianske kalenderen)
 12. august (30. juli i den julianske kalenderen)

Kjelde 
 Ortodoks kalender
 Silas på katolsk.no

Ortodokse helgenar
Pierre Nkurunziza

Pierre Nkurunziza () var president i Burundi og sat i styret i Conseil National Pour la Défense de la Démocratie–Forces pour la Défense de la Démocratie (CNDD-FDD). Han blei fødd i den burundiske hovudstaden Bujumbura. Han studerte ved universitetet i Burundi og i 1990 blei han ferdig med studia sine.

Nkurunziza var forelesar ved universitetet i Burundi da borgarkrigen i Burundi braut ut som følgje av drapet på Burundis første hutu-president Melchior Ndadaye i 1993. Han blei med i CNDD-FDD i 1995. Der steig han raskt i gradene og blei vise-generalsekretær i 1998.

Før valet i 2005 blei Nkurunziza nominert som CNDD-FDDs presidentkandidat. Han blei vald til president av parlamentet 19. august og overtok vervet som president 24. august.

Burundiske presidentar
Folk frå Bujumbura
Dunderlandsdalen

Dunderlandsdalen er eit dalføre i Rana kommune i Nordland. Dalføret strekkjer seg frå Mo til Saltfjellet. Ranelva følgjer dalen. I Dunderlandsdalen ligg tettstaden Storforsheia, bygdene Skonseng, Røssvoll og Storvoll.

E6 følgjer dalen frå Mo i Rana til Saltfjellet. Illhøllia tunnel, mellom Nevermoen og Røssvoll opna i 2002.

Som ein del av Dunderland Iron Ore Company sitt anlegg i 1902 vart det lagt jernbane frå Storforshei til Mo i Rana, og sidan 1947 har denne traseen vore ein del av Nordlandsbanen.

Historie

Steinalder

Det har vore busetnad i Dunderlandsdalen sidan steinalderen. Sommaren 2003 oppdaga ein dansk turist ei «stridsøks» (Streitaxe) ved elva Eiterå. Øksa vart overlevert kulturavdelinga ved Rana Museum den 1. juli 2004.

Dette er det første funnet av den stridsøkskulturen i innlandet i Nord-Noreg. I 1913 vart det oppdaga ei 20 cm lang øks frå den same kulturhorisonten på Brattland i Utskarpen.

Øksa er ei «båt-øks» av svensk-norsk type frå 2800−2400 f.Kr. Ho var neppe ein funksjonell reiskap, men ei pynteøks — eit symbol på rikdom og sosial lagdeling. Kanskje høyrte ho til ein lokal høvding.

Gruvedrift
Sidan 1799 har jernmalmleiene i dalen vore kjent, og den første industrielle utnyttinga av malmen skjedde i regi av Dunderland Iron Ore Company i fleire driftsperiodar, den første frå 1902. Selskapet vart avvikla i 1947. Frå 1937 har Rana Gruber drive utvinning av malmen. 

Under den andre verdskrigen, opna okkupasjonsmakta, fleire fangeleirar; fangar svelta i hjel og fangar vart avretta.

I 1948 var det ei bussulykke i dalen der 16 døde, Dunderlandsdalen-ulukka. Bussen var på veg frå Tromsø frå det første landsmøtet i Norske Reindriftssamers Landsforbund (NRL).

Frå 1964 vart magnetitt og hematitt frå dalen nytta i produsjonen ved Norsk Jernverk i Mo i Rana.

Geografi

Sentrale stader, frå foten av Saltfjellet i nord og sørover, er Krokstrand, Bjøllånes, Storvoll, Dunderland, Eiterå, Nevernes, Storforshei, Nevermoen og Røssvoll.

Av sidedalar finn ein mellom anna Plurdalen, Røvassdalen, Bjøllådalen, Grønfjelldalen og Virvassdalen.

Geologi 
Dunderlandsdalen er kjent for store førekomstar av jernmalm, glimmerskifer og tildels marmor.

Berggrunnen i Dunderlandsdalen består av kaledonsk skifer som har gjeve grunnlag for bergverksdrift; mellom anna på Fauske marmor som òg finst på Fauske. På Storforshei har det vore utstrekt drift på jern.

Folketal

Sjå òg
Fangeleirane til okkupasjonsmakta i Noreg under andre verdskrigen

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Dunderlandsdalen» frå , den 4. mai 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Dalar i Nordland
Saltfjellet
Geografi i Rana