alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Vang stavkyrkje

Vang stavkyrkje er ei stavkyrkje frå 1100–1200-talet som opphavleg stod i Vang i Valdres, men som vart riven på 1800-talet og overteken av kongen av Preussen.

Då det i 1832 vart fastsett av heradsstyret å rive stavkyrkja, som var for lita og dårleg for bygda og måtte erstattast av ei ny kyrkje, freista kunstmålaren J.C. Dahl å berga ho som eit kulturminne ved å få ho flytta. Då dette ikkje lukkast, kjøpte han kyrkja på auksjon for eigne pengar. Kong Fredrik Vilhelm IV av Preussen, som var kjend med Dahl, gjekk i 1841 med på å overta kyrkja etter at Dahl hadde teke dette opp med han. Sterkt rekonstruert og mykje ombygd vart kyrkja reist i det som i vår tid er Karpacz i Karkonosze i Polen, der kyrkja no har namnet Świątynia Wang.

På ein portal i stavkyrkja finst det ei runeinnskrift. Innskrifta er tyda som (på normert norrønt): Eindriði skar, mjáfingr, sonr Ólafs á Ló. Dette kan omsetjast som: Eindride skar, Mjåfinger, son til Olav på Lo. Dette er truleg ein kunstnarsignatur på den utskorne portalen. «Mjåfinger» tyder i så fall ein med mjåe fingrar, i overført tyding, fingernæm. I 1937 vart det meldt at innskrifta ikkje lenger var leseleg, grunna stor slitasje av turistar som hadde rørt ved henne.

Ein biletstein med runeinnskrift, Vangsteinen, stod attmed stavkyrkja. Biletsteinen står no ved kyrkjeporten til Vang kyrkje, som vart bygd på staden til erstatning for stavkyrkja. Ein stein på kyrkjegarden markerer kvar stavkyrkja stod.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Flytta stavkyrkjer
Kyrkjer i Vang
Kyrkjer i Polen
Bruschghorn

Bruschghorn er eit 3 056 meter høgt fjell i den sveitsiske kantonen Graubünden. Bruscghorn er hovudtoppen på ein 2200 m lang og nokså jamnhøg fjellrygg.
Frå 3 036 m høge “Schwarzhorn” (=Svarthorn) må ein knapt 40 meter ned fjellryggen før ein etter kring 520 meter luftlinje når “Gelbhorn” (=Gulhorn), som også er 3 036 moh. Derifrå er  er det 1 100 meter vidare til sjølve Bruschghorn. Mellom Gelbhorn og Bruschghorn må ein ned ca 80 høgdemeter. 680 meter nord for hovudtoppen er eit namnlaust toppunkt på 3 044 m, ryggen mellom denne høgda og hovudtoppen er heile vegen over 3 000 meter over havet.

Alle toppane, frårekna den nordlegaste og namnlause 3 044 m høge toppen, som høyrer til Safien, ligg på grensa mellom Safien og Safiental i vest og Casti-Wergenstein i Schams i aust.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bruschghorn» frå , den 8. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Turskildring på hikr.org

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Samir Handanovič

Samir Handanovič () er ein slovensk fotballspelar som spelar for Inter Milan (2020).

Han har spela som keeper for Udinese i Italia, og for det slovenske landslaget.

Handanovič vart fødd i Ljubljana og begynte karrieren sin i Domžale. Han fekk kontrakt med Udinese sommaren 2004. Sommaren 2005 var han på lån til Treviso og seinare same sesongen til Lazio. Sesongen 2006-2007 var han på lån til Rimini i Serie B. Sommaren 2007 kom han attende til Udinese, der han skreiv under på ein ny og forbetra kontrakt, som varer til 30. juni 2012. Den same sesongen vart han førsteval som keeper for Udinese, og også for det slovenske landslaget.

Søskenbarnet hans, Jasmin Handanovič, er også ein fotballkeeper med landskampar for Slovenia.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk og slovensk wikipedia 8. mars 2010.

Slovenske fotballspelarar
Golden Hinde

Golden Hinde er eit fjell i Vancouver-fjella på øya Vancouver i Britisk Columbia. Den 2 197 meter høge fjelltoppen er den høgste på øya.  Fjellet ligg nær midten av den 2 450 km² store Strathcona Provincial Park, ved kjeldene på elva Wolf River og vest for vatnet Buttle Lake, om lag 25 km aust for bygda Gold River. Fjelltoppen er eit populært mål for erfarne fjellfolk, og vart kliven fyrste gongen i 1913 eller -14. Fjellgrunnen består av basalt og er del av Karmutsen-formasjonen.

Fjellet, som er synleg frå vestkysten av øya, er oppkalla etter Francis Drake sitt skip «Golden Hind». Ein skipper som dreiv pelshandel såg for seg Drake sitt skip i det dei siste solstrålane lyste opp fjellet. Jordomseglaren Drake skal ha vore opp under kysten av det seinare Britisk Columbia på jordomseglinga si, 1577-80. Namnet vart fyrst offisielt godkjent i 1938, etter det var vist til loggboka til ein pelshandlar. Det alternative namnet «The Rooster's Comb» vart nytta av dei tidlege fjellklivarane grunna utsjånaden til fjellet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Golden Hinde» frå ,  den 8. mars 2010.  

Fjell i British Columbia
Stader kalla opp etter skip
Sciora di Dentro

Sciora di Dentro er ein 3 275 meter høg fjelltopp i kantonen Graubünden i Sveits. Toppen, som også vert kalla Sciora Dadent høyrer med til Bregagliafjella og ligg nokre kilometer nord for statsgrensa mot Italia. Sciora di Dentro er den høgste toppen i Sciore-massivet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sciora di Dentro» frå ,  den 8. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Om Sciora på summitpost.org

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Ago di Sciora

Ago di Sciora er ein fjelltopp i den sveitsiske kantonen Graubünden. Han er ein av toppane i Sciora-massivet i Bregagliafjella. Toppen er forma som ei kvass nål og står midt i massivet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ago di Sciora» frå ,  den 8. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Om Sciora-massivet på Summitpost.org

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Dale kraftverk

Dale kraftverk ved Dale i Vaksdal kommune er eit kraftverk i Bergsdalsvassdraget i Vestland fylke.

Vassdrag
Kraftverket er det nedste i Bergsdalsvassdraget. Vatnet i Bergsdalsvassdraget blir magasinert i Torfinnsvatnet og Hamlagrøvatnet og nytta av kraftstasjonene Hodnaberg, Kaldestad og Fosse før det til slutt blir nytta i Dale kraftverk. Konsesjonsvilkåra for kraftverka i Bergsdalsvassdraget krev minstevannføring i Daleelva, og vassnivå i magasina på sommarstid.

Nedslagsfeltet er på , og tilsig er på . Vasskraftverket utnytter eit fall på . Vatnet blir leia i ein  lang tunnel frå Storefossdammen, som er inntaksmagasin for kraftstasjonen.

Dale I
Kraftverket blei sett i drift i 1927 og var ferdig utbygga i 1951. Totalt blei det installert seks aggregat. Arkitekt Arent Greve var ansvarleg for bygningen, som er rekna som den viktigaste nyklassisistiske kraftstasjonen på Vestlandet. Bygginga av kraftanlegget blei finansiert med eit lån frå USA på 2 millionar dollar.

Dale II
Mellom 1987 og 1990 blei det bygd ein ny kraftstasjon i fjellet like bak den gamle kraftstasjonen. Etter at det siste aggregatet blei installert i 2007 overtok den nye kraftstasjon heile produksjonen.

Installert effekt er  fordelt på to francisturbinar. 

Bergenshalvøens Kommunale Kraftselskap, BKK, driv og eig anlegget.

Fleirbrukshall
Frå 2007 var det ikkje lenger behov for den gamle kraftstasjonbygningen. BKK fekk ein avtale med Vaksdal kommune om å etablera ein ny fleirbrukshall ved den gamle kraftstasjonen. Ein avtale med Hordaland fylkeskommune bestemte at første byggetrinn frå den gamle kraftstasjonens (1927) skulle bevarast som eit kulturminne på staden, og dei nyare byggetrinna bevarast gjennom dokumentasjon og rivast for å gje plass til den nye fleirbrukshallen. Hallen blei opna 25. januar 2014.

Kjelder

 
 NVE vannkraftdatabase 
 BKK 
 Vaksdalsposten
 Om kulturminnet

Denne artikkelen bygger på «Dale kraftverk» frå ,  den 22. januar 2020.  
 

Vasskraftverk i Vestland
Kulturminne i Vaksdal
BKK
Byggverk i Vaksdal
Skipingar i 1927
1927 i Noreg
Skipingar i 1990
Eduardo dos Reis Carvalho

Eduardo dos Reis Carvalho, eller berre Eduardo () er ein portugisisk fotballspelar og keeper for det portugisiske landslaget og, i 2013/14-sesongen, Braga i den portugisiske toppdivisjonen, der han spelar på lån frå Genoa i italiensk Serie A.

Eduardo vart fødd i Mirandela i Bragança-distriktet. Han fekk ikkje gjennombrotet sitt som profesjonell fotballspelar før han var midt i 20-åra. Han begynte å spela i Braga, men fekk sine første kampar i den portugisiske toppdivisjonen på lån til Beira-Mar i 2006/07-sesongen.

Den neste sesongen vart Eduardo lånt ut til Vitória, og var ein nøkkelspelar i laget som vann den portugisiske ligacupen. Han redda tre straffespark i straffesparkkonkurransen i finalen mot Sporting.

I 2008/09-sesongen var Eduardo attende i Braga, der han spelte alle seriekampane og alle kampane i UEFA-cupen.

Etter fotball-EM i 2008 tok landslagstrenaren Carlos Queiroz med Eduardo i den nye landslagstroppen som han bygde opp til VM-kvalifiseringa for fotball-VM i 2010. Han fekk landslagsdebuten sin 11. februar 2009 i ein 1-0-siger over Finland i ein privatlandskamp heime. Han spelte resten av VM-kvalifiseringskampane.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 8. mars 2010.

Portugisiske fotballspelarar
Braga-spelarar
Beira Mar-spelarar
Vitória de Setúbal-spelarar
Benfica-spelarar
Genoa-spelarar
Istanbul-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Bjørn Erik Thon

Bjørn Erik Thon () er ein norsk jurist og forfattar, Forbrukarombod frå 2000 til 2010, frå 2. august 2010 til 2022 direktør for Datatilsynet, og frå 2022 likestillings- og diskrimineringsombod.

Thon blei utdanna cand.jur. i 1989 og har arbeidd som seksjonssjef i Forbrukarrådet, advokat- og dommerfullmektig, og var politisk rådgjevar for Odd Einar Dørum i Justisdepartementet i tida 1999–2000. Han har skrive fleire kriminalromanar og bøker om forbrukarspørsmål.

Thon blei 28. mai 2010 oppnemnd som Georg Apenes sin etterfølgjar som direktør i Datatilsynet..

Bibliografi 
Svart kappe – kriminalroman (2000)
Den tause klienten – kriminalroman (2002)
Den enes død – kriminalroman (2004)
Forbrukerjungelboka – fagbok (2005), medforfattar Ola Fæhn

Fotnotar

Bakgrunnsstoff

Norske forbrukarombod
Norske juristar
Norske kriminalforfattarar
Mackenzie District

Mackenzie District er eit distrikt på Sørøya på New Zealand. Det ligg i regionen Canterbury.

Viktige busetnadar 
 Fairlie
 Twizel
 Cave
 Mount Cook Village
 Albury
 Lake Tekapo

Andre
 Burkes Pass

Geografi 

Mackenzie District ligg sentralt på Sørøya, sørvest for Christchurch. Det ligg inntil Søralpane. Her ligg òg det 3754 meter høge fjellet Aoraki/Mount Cook, det høgaste i landet. Fleire brear har påverka landskapet i området betrakteleg. Slik har det oppstått tre innsjøar som nesten ligg parallelt: Lake Tekapo, Lake Pukaki og Lake Ohau. Dei fleste av elvene som renn ut or desse innsjøane munnar ut i Waitaki River.

Sjå elles:
 Mackenzie Basin,
 Mackenzie River,
 Tekapo River,
 Pukaki River,
 Grays River

Økonomi 
Distriktet er heller spreidd busett, men har ei rekkje gardsbruk. I den seinare tida (sist på 2000-talet) har det kome fleire framlegg om nye driftsformer for jordbruket, noko som har fått dei lokale innbyggjarane til å ottast at jordbruket vil verta endra frå ofte familiedrivne gardar til store landbruksselskap, og at dette kan føra til auka lokal økologisk skade og føra kapital ut av landet.

Vêrlag 
Mackenzie District har eit turt temperert-kontinentalt klima med klåre, friske og snørike vintrar og lange, varme sumrar. Haustane er kjende for eit sprakande fargespel, medan vårane fører med seg bløming av ville blomar over heile området. Den varme sumartida er mellom november og februar, då kvikksølvet ofte når over 30 °C. I dei kjøligare vintrane, frå juni til september, fell temperaturane under 0 °C om nettene, medan dagtemperaturen på solrike vinterdagar i gjennomsnitt ligg kring 8 °C, og der er regelmessige snøfall.

Kjende stadar

Fjell 
 Aoraki/Mount Cook

Innsjøar 
 Tekaposjøen og Church of the Good Shepherd (Kyrkja til den gode hyrdingen).
 Pukakisjøen
 Ruataniwhasjøen, eit av dei mest kjente rostadiona på New Zealand.
 Ohausjøen

Isbrear 
 Tasmanbreen

Skisenter 
 Fox Peak
 Mt Dobson
 Round Hill
 Tasman Glacier Heliski

Nasjonalparkar 
 Aoraki/Mount Cook National Park

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Mackenzie District» frå ,  den 8. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 

 Heimeside til Mackenzie District Council
 Mackenzie - legender, historikk og turistinformasjon

Canterbury på New Zealand
Distrikt på New Zealand
Forbrukarrådet

Forbrukerrådet er ein uavhengig interesseorganisasjon som hjelper forbrukarane og påverkar styresmakter og næringsliv i ei forbrukarvennleg retning gjennom rettleiing av forbrukarar, forbrukarpolitikk og marknadsportalar. Rådet vart stifta i 1953 for å gi styresmaktene råd på vegne av forbrukarane. Forbrukerrådet gav tidlegare ut bladet Forbrukerrapporten. Bladet kom ut for første gong i 1958 og vart lagt ned vinteren 2010, etter 52 år i drift. 

Forbrukerrådet er statleg finansiert, men fristilt politisk frå overordna departement (Barne- og familiedepartementet), med særskilde fullmakter, eige styre og eigne vedtekter fastsette ved kongeleg resolusjon. Direktør i Forbrukerrådet er Inger Lise Blyverket. Forbrukerrådet sitt styre blir leia av Anne Kathrine Slungård.  

Forbrukerrådet må ikkje bli forveksla med Forbrukartilsynet (tidlegare Forbrukarombodet). Medan Forbrukerrådet driv rådgjeving og politisk arbeid, fører Forbrukartilsynet tilsyn med marknadsføring og avtalevilkår, etter mellom anna marknadsføringslova. Frå 1. januar 2020 vart tvisteløysingsarbeidet flytta frå Forbrukerrådet til Forbrukartilsynet, det same vart Forbrukar Europa

Forbrukarpolitikk

Ei av Forbrukerrådet si oppgåver er å drive interessepolitisk arbeid mot styresmakter, organisasjonar og næringsdrivande og å setje forbrukarspørsmål på dagsorden i samfunnsdebatten. I nokre tilfelle er ikkje regelverket godt nok, og då jobbar Forbrukerrådet politisk med å styrke det rettslege forbrukarvernet. I andre tilfelle går arbeidet ut på å påverka korleis konkurransesituasjon og marknader fungerer. Dei prioriterte politikkområda i strategiperioden 2021-2025 er skiftet til eit berekraftig samfunn, digital utvikling og økonomisk sårbarheit.

==Samanlikningstenester\\

Forbrukerrådet har verktøya finansportalen.no og strømpris.no, som har som mål å gi forbrukarane korrekt, oppdatert og samanliknebar informasjon om prisar på bustadlån, forsikringar, pensjon og straum. Dette ut frå eit syn om at pris- og kvalitetsbevisste forbrukarar bidrar til auka konkurranse, rette prisar og effektivitet i økonomien. Portalane skal gjere det vanskelegare å utnytte forbrukarane sin manglande kunnskap om marknaden. 

Klagenemnder

Forbrukerrådet er representert i ei rekke klagenemnder, slik som Finansklagenemnda, Boligtvistnemnda, Transportklagenemnda og Parkeringsklagenemnda.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Forbrukerrådet.no
Oversikt over forbrukerklagenemnder

Norske statsetatar
Skipingar i 1953
Forbruker-rapporten

Forbruker-rapporten har vore eit reklamefritt forbrukartidsskrift utgjeve av Forbrukarrådet. Bladet kom ut første gongen i 1958. Det har no blitt lagt ned, og kom såleis med det siste nummeret i februar 2010.

Forbrukar-rapporten har innehalde allsidig forbrukarstoff. Her har vore fakta om varer og tenester, mellom anna med varetestar av forbrukarelektronikk, kvitevarer og anna. Den siste ansvarlege redaktøren var Jarle Oppedal. Tidsskriftet var medlem av Den Norske Fagpresses Forening

Bakgrunnsstoff 
 Forbruker-rapporten på nett

Fotnotar 

Tidlegare norske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1958
Publikasjonar nedlagde i 2010
1958 i Noreg
2010 i Noreg
Piz Platta

Piz Platta er med sine 3 392 m den høgste fjelltoppen i Oberhalbsteinfjella i den  sveitsiske kantonen Graubünden. Fjellet ligg vest for Marmorera og aust for Lago di Lei.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piz Platta» frå ,  den 8. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Piz Platta på SummitPost

Platta
Platta
Platta
Vedeld kraftverk

Vedeld kraftverk er eit vasskraftverk ved Rovde i Vanylven kommune i Møre og Romsdal. 

Kraftverket utnyttar eit fall på 260 meter i Vedeldselva og er eit elvekraftverk utan eige reguleringsmagasin. Nedslagsfeltet er på 11,3 km2

Midlare årsproduksjon er på 13 GWh og installert effekt er på 3.5 MW. Kraftverket vart sett i drift i 2003. 

Eigar er Tussa Energi AS.

Kjelder 
 Tussa
 NVE

Kraftverk i Vanylven
Tussa
Kraftverk skipa i 2003
2003 i Noreg
Ulsteindalen kraftverk

Ulsteindalen Kraftverk er eit vasskraftverk i Ulsteindalen i Ulstein kommune i Møre og Romsdal. 

Kraftverket utnyttar eit fall på 196 meter i Ulsteinelva. Reguleringsmagasin er Litlevatnet som vert regulert mellom 311 og 306 moh og Mosvatnet som vert regulert mellom 458 og 454 moh.og Tjeldstjenna.

Midlare årsproduksjon er på 5 GWh og installert effekt er på 1,3 MW. Kraftverket vart sett i drift i 1917, men ein ny kraftstasjon vart bygd ved sidan av den gamle i 2000 

Eigar er Tussa Energi AS.

Kjelder 
 Tussa
 NVE

Kraftverk i Møre og Romsdal
Ulstein kommune
Tussa
Splügenpasset

Splügenpasset er ein fjellovergang på 2113 meter over havet, mellom den sveitsiske dalen Rheinwald i kantonen Graubünden og den italienske dalen Valchiavenna i regionen Lombardia. Landsbyen Splügen ligg på nordsida, 6 km unna, og har gitt namn til passet. Fjellovergangen er enkel å nå frå nordsida, der det stig jamnt ei 600 høgdemeter frå Splügen og fram til passhøgda. På sørsida er det bratt ned den øvste delen. Høgdeforskjellen mellom Chiavenna, som ligg 30 km sør for passet, og passhøgda er 1 800 m.

Soge
Passet har vore kjent frå romartida. Kløvveg for pakkhestar og -muldyr vart opparbeidd på 1200-talet. Transport av varer over Splügenpasset var ei viktig inntektskjelde for folk både i Rheinwald og i Valchiavenna. Splügenpasset var lenge mindre brukt enn Settimopasset. Dette endra seg då Viamala, eit til då uframkomeleg juv ved inngangen til Hinterrheindalen vart opna. Ruta via Schams, Hinterrhein og Splügenpasset vart då greiare enn ruta via Churwalden og Settimopasset. Passtaten Graubünden kontrollerte Splügenpasset i lang tid ved å gjere Valchiavenna på sørsida til ein vasallstat (Untertanenland). Dette varte til 1797.

Den første passvegen vart bygt mellom 1818 og 1823. Dermed var vegen over Splügenpasset Sveits sin andre passveg gjennom Alpane, nest etter Simplonpasset. I dei fylgjande tiåra var Splügenpasset eit av dei mest trafikkerte alpepassa. Etter opninga av jarnbanestrekningane over Brennerpasset i 1867, under Mont Cenis-passet i 1872 og under Sankt Gotthard-passet i 1882, spela Splügenpasset ei mindre rolle som ferdselsåre.

Fjellovergangar i Sveits
Geografi i Graubünden
Fjellovergangar i Italia
Lombardia

Kjelde
Denne artikkelen bygger på «Splügenpasset» frå ,  den 8. mars 2010.
Hugo Lloris

Hugo Lloris () er ein fransk fotballspelar. Lloris spelar som keeper for Tottenham Hotspur og det franske landslaget.

Karriere 
Lloris vart fødd i Nice, der han òg begynte karrieren sin. Etter tre år i ungdomssystemet til OGC Nice vart han forfremma til A-stallen i 2005. Som nittenåring fekk Lloris den 18. mars 2006 debuten sin for Nice i 1-0-sigeren over Rennes. Han fekk fire kamper til i debutsesongen sin. Sesongen etter vart han fast på laget på bekostning av publikumsfavoritten Damien Gregorini, noko som seinare førte til at Gregorini forlét Nice og gjekk til AS Nancy. Lloris heldt fram med godt spel, og vart etter kvart knytt til fleire europeiske storklubbar.

Etter endå ein sterk sesong heldt spekulasjonane om at Lloris skulle flytte på seg fram. Han vart knytt til den beste klubben i Frankrike, Olympique Lyonnais, som trong ein erstattar for Grégory Coupet, italienske AC Milan, som ville ha han som erstatning for brasilianske Dida, og engelske Tottenham Hotspur, som ville at Lloris skulle erstatte Paul Robinson.

Det vart rapportert at Lloris hadde kome til semje med Milan, men han enda likevel opp i Olympique Lyonnais. Lloris grunngav avgjerda med Champions League-deltakinga til Lyon. Lloris fekk trøye nummer éin og gjekk rett inn på laget. Etter 2008/09-sesongen vart Lloris kåra til beste keeper i serien, sjølv om sesongen enda med at Lyon ikkje vann seriemeisterskapen, for første gong på sju år. Han vann òg denne kåringa i 2009/10 og 2011/12. Lloris heldt fram som Lyon sin førstekeeper i 2009/10-sesongen. I desember 2009 kom han på tredjeplass i kåringa av "Årets spelar i Frankrike", bak Nicolas Anelka og Yoann Gourcuff.

Lloris fekk aldersbestemte landskampar for Frankrike, og seinare også kampar for France A''', det franske B-landslaget. I 2005 var han med på det franske laget som vann U19-EM. Han vart først kalla inn i A-landslagstroppen til ein kamp mot Spania i februar 2008, som reserve. Han spelte den første A-landslagskampen sin mot Uruguay 19. november 2008. Kampen enda 0-0. I kampen mot Serbia 9. september 2009 fekk Lloris sitt første raude kort, og vart utvist frå ein landskamp, for å ha felt Nikola Žigić innanfor 16-meteren. Han var tilbake på landslaget til kvalifiseringskampen mot Austerrike i oktober, og spelte òg begge kvalifiseringskampane mot Irland i november 2009, til stor åtgaum i fransk presse. Lloris stod i mål for Frankrike i alle kampane deira under både VM i 2010, EM i 2012, VM i 2014 og EM 2021.

 Kjelder Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå bokmålswikipediaen og engelsk wikipedia 8. mars 2010.''

Franske fotballspelarar
Nice-spelarar
Lyon-spelarar
Tottenham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Spelarar i Fotball-VM 2018
Spelarar i Fotball-EM 2021
Phonofestivalen

Phonofestivalen er ein musikkfestival i Bergen som har utgangspunkt i Studentradioen i Bergen og den 25 år lange levetida som lokalradio og som musikk-, samfunns- og kulturarrangør. Studentfestivalen blei først arrangert i 2005 som eit prosjekt over fleire periodar då ein avvikla festival både i februar og oktober. Phonofestivalen er ein ikkje-kommersiell organisasjon. Festivalen blir driven av eit frivillig styre på 6 personar, samt ei gruppe på omtrent 100 frivillige medarbeidarar. I tillegg er det samarbeid med dei forskjellige utestadene der festivalen blir halden.

Måla til Phonofestivalen
Phonofestivalen har som mål å presentere eit breitt program med eit fokus på dei små, spanande og kommande, dei lokale og regionale, dei alternative og dei uetablerte aktørane. Fleire av artistane har seinare blitt booka til større musikkfestivaler og arrangementer, som Øyafestivalen og Bylarm By:larm.

Dei seinare åra har festivalen blitt halden ei veke i september. Radioen og festivalen er nært knytte, gjennom til dømes radiokaféar som blir arrangert av dei forskjellige programma i radioen. Phonofestivalen skal gjenspeile radioen sitt lyttartilbod gjennom arrangering av ikkje berre konsertar, men òg kulturarrangement som teater og kunstutstillingar, i tillegg til samfunnsdebattar.

Tema
Kvart år ber festivalen preg at eit aktuelt tema for studentar og samfunnet generelt. Desse tema har - historisk sett - vore:
 2005: Arr
 2006: Flesk
 2007: Boss
 2008: Begjær
 2009: Robotar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Musikk i Bergen
Musikkfestivalar i Vestland
Skipingar i 2005