alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nebblaksetobis

Nebblaksetobis (Magnisudis atlantica) er ein fiskeart i laksetobisfamilien som lever i dei fleste av dei tempererte og tropiske hava i verda.

Utsjånad 
Fisken er lang og smal med spist hovud og stor munn. Kroppen minner om den til ein barrakuda, og bukfinnane og ryggfinnen er plasserte langt bak. Den lengste finnen, analfinnen, har mellom 21 og 25 finnestråler. Nær halefinnen har han ein liten feittfinne. Lengda kan bli opptil 56 cm.

Levesett 
Nebblaksetobis er ein pelagisk fisk som lever frå havoverflata til djupner på 4 700 meter. Føda består av småfisk og reker. Arten er sjølv føde for haiar, tunfisk og kvalar. Han har ingen særskild paringssesong, men kan formeira seg heile året.

Utbreiing 
Arter er blitt funnen i alle tempererte og tropiske hav mellom 69°N og 61°S. Han går berre sjeldan inn i Nordsjøen (den nordre delen) og Skagerrak, og finst ikkje i Middelhavet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Laxtobis» frå ,  den 14. juni 2022.  

Øglefiskar
Zari

Zari (eller jari) er ein jamn metalltråd tradisjonelt laga av fint gull eller sylv som blir brukt i tradisjonelle indiske, bangladeshiske og pakistanske  klede, særleg som brokade og broderi til sariar og liknande. Tråden blir voven inn i tøyet, som typisk er av silke, eller brodert i ulike mønster, såkalla zardozi. Zari blei utbreidd under mogultida, the port of Surat was linked to the Meccan pilgrimage route which served as a major factor for re-introducing this ancient craft in India. 
During the Vedic ages, the gold embroidery was associated with the grandeur and regal attire of gods, kings, and literary figures (gurus){as shown in the movies}.

Zari blir mykje brukt til å dekorera silkesaraiar og ghararadrakter. Det kan også brukast på andre silkeklede, som lehenga (skjørt), tsjoli (bluse), kurta og dhoti.

Tillaging 

Ordet zari stammar frå persisk.

Zari blir laga med metalltråd som ein vever eller broderer med. Denne tråden blir laga ved at ein vinnar eller omsluttar ei flat metallstripe laga av reint gull, sølv eller metallisk polyesterfilm på ei garnkjerne, vanlegvis av silke, viskose, bomull, polyester eller liknande. 

Metallisk zari er ein modernisert versjon av zari som erstattar tradisjonelle metall som gull, sølv og koppar. Det er billigare å laga, men også varig og lett. Metallet held på skinnet sitt ei god tid.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Zari» frå ,  den 14. juni 2022.

Bakgrunnsstoff 
 Banaras brocades, av Anand Krishna, Vijay Krishna, All India Handicrafts Board. Red. Ajit Mookerjee. Crafts Museum, 1966.

Veving
Fibrar
Pakistanske klede
Indiske klede
Trådarbeid
Brokade

Brokade er eit tjukt stoff med innvovne trådar som dannar eit mønster eller motiv. Brokade viste opphavleg til ein vevnad, gjerne av silke, med eit brosjert mønster, det vil seia med ekstra mønsterinnslag som berre går fram og tilbake innanfor den mønsterfiguren som blir framstilt. Allereie i mellomalderen fekk ordet ei vidare tyding og blei brukt om rikt mønstra tekstil av ulike typar vove med tråd av gull eller sølv. Brokade blir no brukt om forskjellige stoff blanda med metall eller andre materiale med metalleffekt, og med relieffmønster.

Sjå òg 

 Lamé, fellesnemning for stoff med metalltrådar i varp og/eller veft
 Damask, atlaskvove tøy med innvove mønster i blank tråd mot matt botnvev eller matte mønster mot blank botn

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brokade» frå ,  den 14. juni 2022.

Bakgrunnsstoff

Tekstilar
St Magnus International Festival

St Magnus International Festival er ein årleg, vekeslang festival som blir halden ved midtsommar på Orknøyane utanfor nordkysten av  Fastlands-Skottland.

Festivalen blei skipa i 1977 av ei gruppe som omfatta komponisten Peter Maxwell Davies, som nyleg hadde busett seg på Orknøyane, og den orknøyiske diktaren George Mackay Brown. Det kunstnariske programmet består hovudsakleg av musikk i tillegg til dans, drama, litteratur og biletetkunst. Festivalen blir driven av ei lita gruppe tilsette og mange frivillige, som også husar tilreisande artistar. Kunstnarisk leiar er Alasdair Nicolson, som etterfølgde Glenys Hughes i 2010.

Artistar og repertoar 
Artistar som har vore ved festivalen er mellom anna Vladimir Ashkenazy, Nicola Benedetti, Colin Currie, Evelyn Glennie, John Harle, Angela Hewitt, Steven Isserlis, Paul Lewis, John Lill, Tasmin Little, Joanna MacGregor, Lisa Milne, Steven Osborne og Isaac Stern. Mange orkester og ensemble har vitja festivalen både frå Skottland og England.

Festivaldiktarar har mellom anna vore Carol Ann Duffy, John Gallas, Seamus Heaney, Jackie Kay, Gwyneth Lewis, Liz Lochhead og Andrew Motion. National Theatre of Scotland var også ved festivalen i 2007.

Bestillingsverk 
St Magnus-festivalen har bestilt verk frå komponistar som James MacMillan, Judith Weir, Simon Holt, sir Richard Rodney Bennett, Thea Musgrave, Sally Beamish, Edward McGuire, William Sweeney, Gordon McPherson og David Horne. Han har hatt åremierar av verk av sir Peter Maxwell Davies, nokre av dei skrivne i samarbeid med eller inspirert av tekstar av George Mackay Brown.

Det er også bestilt kunst, drama og danseprosjekt til festival, mellom anna ein trio av skodespel av Alan Plater.

Lokal deltaking og tilleggsarrangement 
Utdannings- og samfunnsprosjekt har inkludert mange innbyggjarar på Orknøyane. St Magnus Festival Chorus inkluderer rundt 130 songarar frå alle delar av øygruppa. Festivalen legg vekt på engasjement i lokalsamfunnet og støtte frå lokale innbyggjarar.

Festival on Tour-prosjektet har vitja dei ytre øyane i Orknøyane for å halda kurs og framsyningar for skular og lokalsamfunn. Frå 2006 har ein halde ein sidefestival kalla MagFest som har omfatta seine framsyningar, sirkus, kabaret, komedie, musikk og barneframsyningar. Ulike kurs som Orkney Conducting Course, St Magnus Composers' Course, eit Writers' Course og frå 2012 eit Singers' Course blir også drivne parallelt med festivalen.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «St Magnus Festival» frå ,  den 15. juni 2022.

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1977
Festivalar i Storbritannia
Orknøyane
Scotland the Brave

«Scotland the Brave» (skotsk-gælisk «Alba an Aigh») blir rekna som ein av nasjonalsongane til skottane, og blir mellom anna nytta som nasjonalhymne ved Samveldeleikane. Til liks med England har heller ikkje Skottland nokon offisiell nasjonalsong, men «Scotland the Brave» blir tradisjonelt nytta som ein song for nasjonen – ofte saman med «Flower of Scotland». Melodien blei truleg fyrst spelt seint på 1800-talet. Teksten blei skriven ca. 1950 av journalisten Clifford Leonard Clark Hanley (1922–1999). Tittelen kjem frå refrenget:
Land of my high endeavour,
Land of the shining river,
Land of my heart for ever,
Scotland the brave.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scotland the Brave» frå ,  den 15. juni 2022.  

Skotsk kultur
Nasjonalsongar
Scots Wha Hae

«Scots Wha Hae» (skotsk-gælisk «Brosnachadh Bhruis», tyder 'skottar som har') er ein song  som i lang tid har fungert som uoffisiell nasjonalsong for Skottland. I seinare tider har han i stor grad blitt erstatta av «Scotland the Brave» og «Flower of Scotland».

Teksten blei skriven av den skotske nasjonalskalden Robert Burns, i 1793. Til liks med «Flower of Scotland» er songteksten inspirert av kong Robert Bruce sin siger over engelskmennene og Edvard II i 1314 i slaget ved Bannockburn.

Teksten har form av ein tale gjeven av Robert Bruce] før slaget. Burns skreiv han til den skotske  folketemelodien «Hey Tuttie Tatie», som etter tradisjonen blei spelt av hæren til Bruce i samband med slaget.

Fyrste verset

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Scots Wha Hae» frå ,  den 15. juni 2022.  

Skotsk kultur
Nasjonalsongar
Robert Burns
Verdsmeisterskapen i roing 1975

Verdsmeisterskapen i roing 1975 vart avvikla 21. til 30. august ved Nottingham i Storbritannia.

Karar

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Firar med styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1975 World Rowing Championships» frå ,  den 16. juni 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Storbritannia
Sport i 1975
Mitchell Watt

Mitchell Watt () er ein australsk tidlegare lengdehoppar. Han vann etter tur medalje i to verdsmeisterskap og i Sommar-OL 2012.

Watt forbetra seg jamnt og trutt i 2009-sesongen, frå 8,04 meter i januar til 8,43 m i Rethymno på Kreta den 20. juli. Ein månad seinare landa han på 8,37 m under verdsmeisterskapen i Berlin og vann bronsen. Den 29. juli 2011 sette han australsk rekord i Stockholm med eit hopp som målte 8,54 meter. I september 2011 sikra han seg sølvmedaljen i VM med eit hopp på 8,33 m, Året etter tok han i London-OL eit nytt sølv i lengdehopp, trass i moderate 8,16 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 8,37 m
VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 8,33 m, bakom Dwight Phillips (8,45 m)
OL 2012 i London: Sølvmedalje – 8,16 m, bakom Greg Rutherford (8,31 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mitchell Watt» frå ,  den 16. juni 2022.  

Australske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Australia
Abdalaati Iguider

Reda Abdalaati Iguider () er ein marokkansk tidlegare mellomdistanseløpar. Han var i tida 2008-16 ein av verdas beste 1500-meterløparar. Iguider sikra seg bronsemeddaljen på distansen både under Sommar-OL 2012 og Friidretts-VM 2015, våren 2012 sigra han på 1500 m ved hall-VM i Istanbul. 15. juli 2015 sette han livsbeste på 1500 meter med 3.28,79 ved eit stemne i Monaco, på 5 000 meter sette han same året personleg rekord med 12.59,2.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Utslått i forsøket på 1500 m (3.43,2=nr 29)
OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 1500 m – 3.34,6
VM 2009 i Berlin: Nr 11 på 1500 m – 3.38,3
VM 2011 i Daegu: Nr 5 på 1500 m – 3.36,5
OL 2012 i London: Bronsemedalje på 1500 m – 3.35,1. Nr 6 på 5000 m – 13.44,1
VM 2013 i Moskva: Utslått i semfinalane på 1500 m (3.44,3=nr 21)
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje på 1500 m – 3.34,5
OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 på 1500 m – 3.50,5
VM 2017 i London: Utslått i semfinalane på 1500 m (3.40,7=nr 21)
VM 2019 i Doha: Utslått i semfinalane på 1500 m (3.42,2=nr 25)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Abdalaati Iguider» frå ,  den 17. juni 2022.  

Marokkanske idrettsutøvarar
Renata Pytełewska-Nielsen

Renata Pytełewska-Nielsen () er ein polsk-dansk tidlegare friidrettsutøvar frå Otwock som særleg utmerkte seg i lengdehopp.

Ho utvandra til Danmark i 1980-åra og representerte sidan Danmark. Som Renata Nielsen vann ho bronsemedaljen i lengdehopp ved Friidretts-VM 1993. Den 5. mai 1994 sette ho dansk rekord med 6,96 meter i eit stemne i Sevilla. Våren 1996 vann ho lengdetevlinga under innandørs-EM 1996 i Stockholm med eit bestehopp på 6,76 meter.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 11 – 6,35 m
VM 1991 i Tokyo: -
OL 1992 i Barcelona: Nr 11- 6,06 m
VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 6,76 m
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 6,82 m
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (6,42 m=nr 22) 
OL 1996 i Atlanta: -
VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (6,49 m=nr 19)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Renata Pytełewska-Nielsen» frå ,  den 17. juni 2022.  

Danske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Brampton Old Church

Brampton Old Church er ei kyrkje som ligg rundt  vest for byen Brampton i Cumbria i England.  Ho var opphavleg soknekyrkje for Bramptonm men er no avvigsla. Kyrkja er med på National Heritage List for England som ein verna bygning med Grade II*.

Historie 
Kyrkja blei bygd på ein stad der det låg ein romersk festning ved romarvegen Stanegate, om lag  sør for Hadrianmuren. Kyrkjebygningen er frå 1100-talet, med seinare endringar og tilbygg. Han bestod tidlegare av eit tårn, skip og kor. Tårnet og skipet vart rive mellom 1787 og 1789, sjølv om det vart lagt til eit våpenhus i 1861. Det er mogleg at det blei lagt nytt tak i 1891. Kyrkja blei erstatta som soknekyrkje i 1878 av St Martin's Church i Brampton. Ho blei erklært overflødig i 1978, og interiøret blei teke ut.

Arkitektur 
Kyrkja er bygd av raud sandstein, med noko av steinen henta frå Hadrianmuren. Ho har skifertak. Ho består av det tidlegare koret og våpenhuset. På nordsida er det eit skjult brukt av den tidlegare klokkaren. Våpenhuset har jernportar og eikedører, og gavlen er pynta med ein kross. Koret har eit normannisk vindauge; dei andre vindauga er frå 1891. I koret er eit sakrarium og ei nisje (armarium) som kan daterast til 1100-talet. På austgavlen er det ein kross på toppen og på vestgavlen er det eit klokketårn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brampton Old Church» frå ,  den 17. juni 2022.  

Kyrkjer i Cumbria
Carlisle
Brampton i Carlisle

Brampton er ein marknadsby og eit civil parish i Carlisle i Cumbria i England. Byen har  innbyggjarar (2001). Det ligg eit slott her, Naworth Castle, der jarlane av Carlisle heldt til.

St Martin's Church i Brampton er kjend som den einaste kyrkja utforma den prerafaelittiske arkitekten Philip Webb, og har eit sett glasmåleri utforma av Edward Burne-Jones og laga ved William Morris sitt studio.

Historie
Ein trur byen blei grunnlagd som ein anglarbusetnad på 600-talet. Brampton blei gjeven status som marknadsby i 1252 av kong Henrik III.

Stadnamnet «Brampton» er fyrst dokumentert i Charter Rolls frå 1252, der det er skrive «Braunton». I Taxatio Ecclesiastica frå 1291 er det skrive «Brampton». Namnet er avleidd frå gammalengelsk 'Brōm-tūn', som tyder 'by/busetnad der det veks gyvel'.

Ei stor motte-and-bailey-borg frå mellomalderen, kejnd som The Mote, har utsyn over byen.

Den opphavlege kyrkja på staden ligg nokre mile vest frå busetnaden. Ho er kjend som Brampton Old Church, og ligg på staden der det var ein romersk festning ved Stanegate.

Brampton jernbanestasjon, på jernbanelinja mellom Newcastle og Carlisle, ligg rundt ei mile utanfor byen, nær busetnaden Milton.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brampton, Carlisle» frå ,  den 17. juni 2022.  
Denne artikkelen bygger på «Brampton, Carlisle» frå ,  den 17. juni 2022.

Bakgrunnsstoff

Byar i Cumbria
Carlisle
Civil parish i Cumbria
Gnaeus Julius Agricola

Gnaeus Julius Agricola () var ein romersk embetsmann.

Agricola blei kvestor i Vesleasia i 64, og pretor og folketribun i Roma i 68. Under keisar Vespasian kjempa han i Britannia og forvalta frå 73 til 76 Aquitania. i 76 blei han konsul, og i 77 blei han send til Britannia, der han utvida dei romerske besittelsane nord til elva Tay. Keisar Domitian kalte han heim i 84. Deretter levde Agricola eit tilbaketrekt liv.

Liv og virke

Bakgrunn 
Gnaeus Julius Agricola var fødd i Gallia Narbonensis, den sørlege delen av dagens Frankrike. Foreldra hans var Julius Graecinus og Procilla. Han gifta seg med Domitia Decidiana, og dei fekk ei dotter saman, som truleg heitte Julia Agricola. Ho blei gift med historikaren Tacitus. Denne svigersonen skreiv om felttoget til Agricola, og var ein av dei fremste støttespelarane hans.

Karriere 
Karrieren han starta med ein periode som militærtribun i Britannia frå 58 til 62, i staben til Gaius Suetonius Paulinus. Etter å ha vendt tilbake til Roma blei han folketribun i 66 og kvestor i 68. I 71 blei han legat til guvernøren i Britannia, Quintus Petillius Cerialis, og kommandant for legionen XX Valeria Victrix. Då Cerialis forlét Britannia blei Agricola guvernør i Gallia Aquitania. Dette førte til at standen hans blei endra frå plebeiar til patrisiar. Åra i Gallia var fredelege.

I 77 blei han utnemnd til konsul, og året etter til guvernør i Britannia. Han lykkast i å overvinna keltarane i det som no er Wales og det nordlege England. Deretter invaderte han dagens Skottland og overvann caledonarane i slaget ved Mons Graupius. Det var i Agricola si tid som guvernør at den romerske flåten for første gang segla rundt Dei britiske øyane. 

I 84 blei han kalla tilbake til Roma, truleg fordi felttoget hans var blitt for kostbar, men det er sannsynleg at den eigentlege grunnen var at keisar Domitian uroa seg over framgangane hans. Han blei innvilga eit triumftog, men fall i unåde hos keisaren. 

I 93 døydde han utanfor Roma, i realiteten i eksil etter å ha nekta å ta imot embetet som guvernør i provinsen Africa. Etterpå verserte rykte om at han var blitt forgifta, men det verker som om Tacitus, som er den som skreiv biografien til Agricola, ikkje sjølv festar nokon lit til dette.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gnaeus Julius Agricola» frå ,  den 17. juni 2022.

Litteratur 

 Ronald Syme: Tacitus. Bd. 1 (av 2). Oxford 1958, S. 19ff; 121ff.
 Malcolm Todd: Julius Agricola, Gnaeus. I: Oxford Dictionary of National Biography (ODNB). Bd. 30 (2004), S. 822ff.

Romerske guvernørar i Britannia
Romerske folketribunar
Assassin's Creed Valhalla

Assassin's Creed Valhalla er eit action-eventyr-dataspel utvikla av Ubisoft Montreal og gjeve ut av Ubisoft. Spelet er 12. del av hovudserien i Assassin's Creed-spelserien, og er etterfølgjaren til Assassin's Creed Odyssey frå 2018. Handlinga føregår i ein historisk fiksjon med faktiske historiske fakta, og finn stad i vikingtida på 800-talet kring erobringane av England.

Spelet kom ut den 10. november 2020 for dei fleste plattformar, med ei litt seinare utgjeving for PlayStation 5.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Assassin's Creed Valhalla» frå ,  den 17. juni 2022.  

Xbox One-spel
PlayStation 4-spel
Windows-spel
Dataspel frå 2020
Musikaren Maxim

Maxim, tidigare Maxim Reality, eigentleg Keith Andrew Palmer () er ein britisk MC frå i Peterborough i Cambridgeshire i England. Han er best kjend som medlem av The Prodigy. På 1990-talet kalla han seg for Maxim Reality. Seinare bytta han namn til berre Maxim, som han så brukte i solokarrieren sin.

Diskografi 

 Hell's Kitchen (2000)
 Fallen Angel (2005)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maxim Reality» frå ,  den 17. juni 2022.  

Britiske rapparar
Psevdonym
Milecastle

Milecastle var ein liten, rektangulær festning frå Romarriket. Dei blie bygde med intervalla på rundt ei romersk mil langs fleire viktige grenser av riket, som ved Hadrianmuren i Britannia.

Langs Hadrianmuren blei milecastlea opphavleg bygde av stein ved dei austlege to tredelane av han, og av stabla torv med ein trepalisade i den vestre tredelen, men milecastle av torv blei seinare bygd opp att med sein. Storleiken varierte, men generelt var dei rundt 15 gangar 18 meter på innsida, med steinmurar så tjukke som 3 meter og truleg 5-6 meter høge, det same som den tilstøytande muren. Der var 80 milecastle og 158 tårn langs muren.

Langs Hadrianmuren vakta vanlegvis eit milecastle ein port gjennom muren og gangvegar over grøfta nord for muren. Dei hadde typisk ein garrnison på rundt 20–30 auxilia-soldatar som budde i to brakkegrupper. På kvar side av eit milecastle var det eit steintårn som låg rundt ei tredels romersk mil (500 meter) unna. Ein går ut frå at folk frå garnisonen også bemanna tårna. Garnisonen ved eit milecastle kontrollerte passasjen til folk, varer og husdyr over grensa, og det er sannsynleg at eit milecastle også fungerte som tollstasjon for grensetrafikken.

Det fanst også eit system av mindre milecastle (kalla milefortlets) og vakttårn imellom frå vestenden av Hadrianmuren, langs kysten av Cumbria så langt som Tårn 25B ved Flimby, men dei var bundne saman av ein trepalisade og ikkje ein mur med ei djup grøft. Dei hadde heller ingen portar gjennom palisaden.

Terminologi og nummerering 
Omgrepet «milecastle» blei formalisert av Robert Smith i 1708, men var i uformell bruk av lokalbefolkninga før dette. Det viser vanlegvis til byggverka knytte til ringmuren, medan omgrepet «milefortlet» gjerne blir brukt for å visa til liknande installasjonar som fortsette langs den cumbriske kysten og var samtidige med milecastlea. Vakttårna som står mellom milefortlet blir omtalte som tårn.

Milecastle er nummererte frå 1 i aust til nummer 80 i vest. Dette systemet blei innført av J. Collingwood Bruce ved slutten av 1800-talet, og blei standardisert rundt 1930. Peter Hill har lagt fram ein teori om at det kan ha vore eit ekstra Milecastle 0. Milefortlet har nummer frå 1 (West of Bowness on Solway) kanskje så langt opp som 26 (ved Flimby). Ein bruker ofte forkortingar som MC1, MC2 osb. for milecastle og MF1, MF2 osb. for milefortlet. Tårn imellom har alfabetiske suffiks, slik at tårna vesd MC20 er tårn 20a and 20b, eller T20a og T20b. Trass i bevis for at ringmuren fortsette rundt ei kvart mile vest for Bowness-on-Solway blir tårna mellom MC80 og MF1 kalla Towers 0a og 0b.

Der torvdelen og steindelen av Hadrianmuren skil lag frå kvarandre, like vest for Birdoswald, får milecastles og tårn som berre finst ved torvmuren eller Turf Wall suffikset TW, som MC50 TW.

Mogleg struktur

Oversyn over milecastle

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Milecastle» frå ,  den 17. juni 2022.  

Hadrianmuren
Romersk arkitektur
Flimby

Flimby er ein by i civil parishet Maryport, i distriktet Allerdale i grevskapet Cumbria i England. Byen hadde 1 699 innbyggarar i 2020. Parishet hadde 2 066 innbyggarar i 1951. Flimby var eige civil parish fram til 1934, då han blei del av Maryport.

Flimby ligg ved kysten av Cumbria, med byen Maryport i nord og Workington i sør. Namnet er dokumentert som Flemyngeby på 1100-talet. Det kjem frå norrønt, og tyder 'flamlendar-gard eller landsby'.

Flimby jernbanestasjon på Cumbrian Coast Line har tent landsbyen sidan 1846. Toget stoppar berre her på oppmoding.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Flimby» frå ,  den 17. juni 2022.  
Denne artikkelen bygger på «Flimby» frå ,  den 17. juni 2022.  

Landsbyar i Cumbria
Stadnamn av norrønt opphav i England
Blind Orphans

Blind Orphans var eit progressivrockband frå Ringsaker som var aktivt frå 1986 til 1990.

Medlemmer
Torbjørn Dybsand (trommer og keyboard)
Sven Kaare Sunde (vokal)
Rune Lamøy (gitar)

Tidligare medlemmer
Ketil Kjelland Lund
Bjørn Thomassen
Lars Christian Narum

Diskografi
Bandet gav ut kassettalbumet Blind Leading the Blind, som blei gitt ut på CD i 2012.

Kjelder

Norske musikkgrupper
Skipingar i 1986
Nedleggingar i 1990
Verdsmeisterskapen i roing 1974

Verdsmeisterskapen i roing 1974 vart avvikla på Rotsee nord om Luzern i Sveits, for kvinner dagane 29. august til 1. september og for karane dagane 4.-8. september. Karane tevla i 11 i ulike båtklassar og kvinnene i 6. Meisterskapen var den fjerde i sitt slag og den fyrste med kvinnelege deltakarar.
 
Noreg vann ein sølvmedalje i dobbeltsculler.

Karar

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kvinner

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Firar med styrmann

Dobbeltfirar

Åttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1974 World Rowing Championships» frå ,  den 18. juni 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Sveits
Sport i 1974
Vindolanda

Vindolanda var ein romersk festning (castrum) som låg like sør for Hadrianmuren i dagens Nord-England. Arkeologiske utgravingar på staden viser at romarane var på staden frå kring år 85 til år 370. Staden ligg nær den moderne landsbyen Bardon Mill i Northumberland, og vakta Stanegate, romarvegen frå elva Tyne til Solway Firth. Staden er kjend for vindolandatavlene, eit sett tretavler som då dei blei funne var det eldste eksempelet på skrivne dokument i Storbritannia.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vindolanda» frå ,  den 18. juni 2022.

Bakgrunnsstoff

 Vindolanda Trust
 BBC om Vindolanda
 Directions and further details about Vindolanda and the remaining sections of Hadrian's Wall 
 Hadrian's Wall Discussion Forum
 3D survey of Vindolana

Northumberland
Arkeologiske funn
Sider med Webarchive-mal som lenker til Wayback Machine