alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cape Denison

Cape Denison er eit kupert nes ved Commonwealth Bay i Antarktis. Det vart oppdaga i 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter sir Hugh Denison frå Sydney, som støtta ekspedisjonen økonomisk. Neset var hovudbasen til ekspedisjonen.

Cape Denison vart i 2004 utnemnd til eit spesielt forvaltingsområde i Antarktis og står på listen over historiske stader og kulturminne i Antarktis.

Første fly i Antarktis

Flytraktorsleden, det første flyet som vart ført til Antarktis (i 1912) var stasjonert ved Cape Denison, men det tok aldri av i lufta fordi det vart øydelagd under overfarten. Flyet, som var ein Vickers R.E.P. Type Monoplane (den første flytypen bygd av Vickers) vart nytta ein kort periode som «propelldriven snøtraktor» og så forlate, sidan stempela slutta å virke i kulda.

Restane funne den 1. januar 2010

Nyårsdagen 2010 fann snekkaren på den siste ekspedisjonen til Kapp Denison over eit lite (150 mm) stykke av røyr frå flyskroget i hamna ved særs låg fjøre. Restane av skroget ligg truleg framleis gravlagd i isen nær hyttene til Mawson. Isen er tre meter djup og restane står kring 30 meter frå kanten av hamna. Det vart gjort eit forsøk i desember 2010 på utgravingar ved staden.

Sjå òg
 hyttene til Mawson

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cape Denison» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Key Publishing Ltd Aviation Forums 

Verneområde i Antarktis
Nes i George V Land
Cape Freshfield

Cape Freshfield er eit isdekt nes mellom Deakin Bay og Cook isbrem i Antarktis. Kyststrekninga i nærleiken vart først grovt kartlagd av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes og for ein perioden trudde ein at neset var det Wilkes hadde kalla Cape Hudson. Neset vart kartlagd i 1912 av Far Eastern Party under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, som namngav det etter Douglas Freshfield, som var medlem i rådet i Royal Geographical Society og ein gong president i organisasjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Garnet Point

Garnet Point er eit klipperikt nes som består av granatgneis og som ligg på vestsida av innløpet til Watt Bay ved George V Coast i Antarktis. Garnet Point vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, og vart namngjeve av eit geologisk lag under ekspedisjonen leia av Frank L. Stillwell.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Gray

Cape Gray er eit klipperikt nes på austsida av innløpet til Commonwealth Bay, ein del av George V Coast i Antarktis. Neset er i røynda ei lita klipperik øy som er nytt til fastlandet via tjukk is. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter Percival Gray, andrestyrmann på ekspedisjonsskipet «Aurora».

Kjelder

Nes i George V Land
Horn Bluff

Horn Bluff er eit kjenneleg, klipperikt nes på nordsida av øya på vestsida av Deakin Bay i Antarktis. Neset er 325 moh og markert av søylestrukturar av doleritt som utgjer den øvre delen av klippene. Det vart oppdaga og kartlagd som ein del av fastlandet av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som kalla det opp etter W.A. Horn frå Adelaide, som støtta ekspedisjonen økonomisk. Neset synte seg å vere ei øy på flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1962.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Hunter

Cape Hunter er eit klipperikt nes på vestkysten av Commonwealth Bay i Antarktis, 8 nautiske mil vest for Cape Denison. Det vart oppdaga i 1912 og utforska året etter av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, som namngav det etter John G. Hunter, sjefsbiolog på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Hurley

Cape Hurley er eit isdekt nes i Antarktis, som i aust er prega av senkinga danna av enden av Mertzbreen. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter Frank Hurley, den offisielle fotografen på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Pollock

Cape Pollock er det nordlegaste neset på Dixson Island, på vestsida av munningen av Ninnisbreen. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter professor J.A. Pollock i den rådgjevande komiteen til ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Webb

Cape Webb er eit nes mellom Ainsworth Bay og Doolette Bay, og markerer i vest senkinga der Ninnisbreen ligg. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911-14) under Douglas Mawson, og kalla opp etter Eric N. Webb, som var sjefsmagnetikar for Main Base Party på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Wild

Cape Wild er eit kjenneleg nes ved austenden av Organ Pipe Cliffs. Dette kan ha vore neset sett under US Exploring Expedition leia av løytnant Charles Wilkes, 19. januar 1840. Wilkes gav det namnet «Point Emmons» etter løytnant George F. Emmons på «Vincennes». Neset vart nøyaktig posisjonert av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter Frank Wild, eit ekspedisjonsmedlem og leiaren for det vestlege laget under ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i George V Land
Cape Adriasola

Cape Adriasola er eit særeige nes med isklipper ved sørvestenden av Adelaide Island, 15 km nordvest for Avian Island. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter ein kar han kjende i Punta Arenas.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Landauer Point

Landauer Point er eit nes på austkysten av Adelaide Island, på vestsida av det nordlege innløpet til Tickle Channel i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Joseph K. Landauer, ein amerikansk fysikar som studerte tilhøva i is.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Mackay Point

Mackay Point er eit nes på søraustkysten av Adelaide Island, kring 4 km nord-nordaust for Rothera Point. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1961–62, og av Royal Navy Hydrographic Survey Unit frå HMS «Endurance», 1976-77.  

Neset vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1978 etter Donald C. Mackay som var med å byggje stasjonane Halley Station, 1972–73, Signy Island, 1974–75 og Rothera forskingsstasjon, 1976-78. Mackay Point er ein av få stadane det er mogeleg å gå i land på Adelaide Island.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Cape Mascart

Cape Mascart er det nordlegaste neset på Adelaide Island. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot, og vart namngjeve av han etter Eleuthere Mascart, ein fransk fysikar og direktør i Bureau Central Meteorologique.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Mothes Point

Mothes Point er eit nes 7 nautiske mil (13 km) sørvest for The Gullet på austsida av Adelaide Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Dets Mothes, ein tysk glasiolog som i lag med B. Brockhamp gjorde dei første seismiske undersøkingane av ein isbre i Austerrike i 1926.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Rothera Point

Rothera Point er eit nes ved austsida av innløpet til Ryder Bay, på søraustkysten av Adelaide Island. Det vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter John M. Rothera, ein landmålar i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved stasjonen på Horseshoe Island i 1957 og ved Detaille Island i 1958.

Kjelder

Nes på Adelaide Island
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Benedict Point

Benedict Point er eit nes kring 5 nautiske mil sør for Cape Leblond på austsida av Lavoisier Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Francis G. Benedict, ein amerikanske fysiolog som i lag med W.O. Atwater perfeksjonerte teknikken for kalorimetriske målingar av stoffskifte.

Kjelder 

Nes på Biscoe Islands
Burton Point

Burton Point er det nordaustlege neset på Krogh Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Alan C. Burton, ein kanadisk fysiolog som har spesialisert seg på fysiologi i kalde klima og korleis ein skal kle seg i kalde miljø.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Burton Point» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Biscoe Islands
Edholm Point

Edholm Point er det nordvestlege neset på Krogh Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto under Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Otto G. Edholm, ein britisk fysiolog som leia avdelinga for humanfysiologi ved National Institute for Medical Research frå 1949, og som spesialiserte seg på effektane kulde har på menneske.

Kjelder 

Nes på Biscoe Islands
Gagge Point

Gagge Point er det sørlege neset på Lavoisier Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Adolph P. Gagge, ein amerikansk fysiolog som har spesialisert seg på korleis menneskekroppen reagerer på kulde.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Jurva Point

Jurva Point er eit nes ytst på halvøya på søraustenden av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Risto Jurva, ein finsk oseanograf og pioner innan studiet på havis.

Sjå òg
Bates Island

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Kuno Point

Kuno Point er det sørvestlege neset på Watkins Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Yasau Kuno, ein japansk fysiolog som har spesialisert seg på studiet av sveitte hos menneske og korleis denne regulerer kroppstemperaturen.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Kusunoki Point

Kusunoki Point er eit nes på vestkysten og nær nordenden av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto under Hunting Aerosurveys, 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Kou Kusunoki, ein japansk havisspesialist ved Hokkaido Universitet.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Cape Leblond

Cape Leblond er eit nes på nordenden av Lavoisier Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908–10, og vart namngjeve av han etter presidenten i Norman Geographical Society i Rouen.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Lively Point

Lively Point er eit nes heilt sør på Île Renaud i Biscoe Islands i Antarktis. Biscoe Islands vart oppdaga i 1832 av ein britisk ekspedisjon under John Biscoe, og vart først grovt kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og 1908–10, begge under Charcot. Île Renaud vart igjen grovt kartlagd i 1935-36 av British Graham Land Expedition (BGLE), under Rymill. Neset vart namngjeve i 1954 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kutteren «Lively», eit av to fartøy under ekspedisjonen til Biscoe i 1830-32.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Maurstad Point

Maurstad Point er eit nes som ligg 6.5 nautiske mil (12 km) nord-nordaust for Speerschneider Point, midtvegs langs vestsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Alf Maurstad, som laga eit havisatlas i 1935.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Monflier Point

Monflier Point er eit nes heilt sørvest på Rabot Island i Biscoe Islands. Det vart først kartlagd og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. under Charcot.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Newburgh Point

Newburgh Point er det nordvestlegaste neset på Lavoisier Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1958–59). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Louis H. Newburgh (1883–1956), ein amerikansk fysiolog som spesialiserte seg på varmereguleringa til kroppen og klede i kalde i miljø.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Speerschneider Point

Speerschneider Point er eit nes på vestsida av innløpet til Malmgren Bay på vestsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter C.I.H. Speerschneider, ein dansk meteorolog som redigerte årlege rapportar om havisutbreiinga i Arktis, gjeve ut av Dansk Meteorologisk Institut, 1910-34.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Talbott Point

Talbott Point er det nordlegaste neset på DuBois Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John H. Talbott, ein amerikansk fysiolog som har spesialisert seg på korleis menneskekroppen reagerer på kalde miljø.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Tula Point

Tula Point er eit nes som heilt nordaust på Île Renaud i Biscoe Islands. Biscoe Islands vart oppdaga i 1832 av ein britisk ekspedisjon under John Biscoe og vart først grovt kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05 og 1908-10. Île Renaud vart igjen grovt kartlagd i 19-36 av British Graham Land Expedition (BGLE). Neset vart namngjeven i 1954 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter «Tula», eit av to fartøy nytta under ekspedisjonen til Biscoe i 1830-32.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Weaver Point

Weaver Point er eit nes som ligg 2,5 nautiske mil (4,6 km) vest for Tula Point ved nordenden av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter John C. Weaver som laga havisatlas for den nordlege halvkula i 1946.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Yaglou Point

Yaglou Point er det nordlegaste neset på Belding Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Constantin P. Yaglou, ein amerikansk fysiolog som har spesialisert seg på korleis menneskekroppen reagerer på kulde.

Kjelder

Nes på Biscoe Islands
Alf Maurstad

Alf Maurstad () var ein norsk geograf som gav ut eit havisatlas, Atlas of sea ice, i 1935. 

Han studerte mellom anna ved Universitetet i Bergen. 

Maurstad Point på Biscoe Islands i Antarktis er kalla opp etter han.

Kjelder

Fødde i 1901
Norske geografar
Resolusjon 757 frå Tryggingsrådet i SN

Resolusjon 757 frå Tryggingsrådet i SN vart vedteken 30. mai 1992. Etter å ha stadfesta resolusjon 713, 721, 724, 727, 740, 743, 749 og 752 frdømte Tryggingsrådet styresmaktane i Den føderale republikken Jugoslavia for å ikkje ha gjennomført resolusjon 725 om å avslutta krigshandlingane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «United Nations Security Council Resolution 757» frå ,  den 12. desember 2012.  
 

1992 i Jugoslavia
757
Andreassen Point

Andreassen Point er eit lågt, isfritt nes nord i James Ross Island, ved Herbert Sound, 8 nautiske mil sør for Cape Lachman. Det vart truleg oppdaga av Otto Nordenskjöld i 1903. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1945, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter F.L. Andreassen, førstestyrmann på «Antarctic», skipet til Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04.

Kjelder 

Nes på James Ross Island
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Bibby Point

Bibby Point er eit nes med bratte klipper og ei snødekt side innover mot land, heilt nordaust i Brandy Bay på James Ross Island. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter John S. Bibby, geolog i Falkland Islands Dependencies Survey ved Hope Bay, 1958–59.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bibby Point» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på James Ross Island
Cape Broms

Cape Broms er eit nes på sørsida av innløpet til Rohss Bay og vestsida av James Ross Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld, som namngav det etter G.E. Broms, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Broms» frå ,  den 12. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på James Ross Island
Dreadnought Point

Dreadnought Point er eit kjenneleg, klipperikt nes på vestsida av Croft Bay på James Ross Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i august 1953. UK Antarctic Place-Names Committee gav ho dette namnet fordi ho minna om baugen på tidlege panserskip, òg kalla «dreadnoughts».

Kjelder 

Nes på James Ross Island
Ekelöf Point

Ekelöf Point er eit høgt nes som ligg,5 nautiske mil sørvest for Cape Gage og markerer nordsida av innløpet til Markham Bay på austsida av James Ross Island. Det vart oppdaga og kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, som namngav det «Kap Ekelof» etter dr. Eric Ekelof, som var militærlege på ekspedisjonen. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953. Point vart rekna som ei meir høvande skildring av neset enn kapp.

Kjelder 

Nes på James Ross Island
Flatcap Point

Flatcap Point er det nordlegaste av to relativt låge og flate klipper på austsida av nordarmen av Rohss Bay på James Ross Island. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61); det skildrande namnet (tyder flat topp) vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee.

Kjelder 

Nes på James Ross Island
Cape Foster

Cape Foster er eit nes som ligg 2 nautiske mil søraust for Carlsson Bay på sørsida av James Ross Island. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon, 1839–43, under James Clark Ross. Han namngav det etter kaptein Henry Foster i Royal Navy, som leia ein britisk ekspedisjon med «Chanticleer» i 1828–31. Neset vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04.

Kjelder 

Nes på James Ross Island
Cape Gage

Cape Gage er eit klipperikt nes på austenden av James Ross Island og vestsida av det nordlege innløpet til Admiralty Sound. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon, 1839–43, under James Clark Ross, som namngav det etter viseadmiral William Hall Gage, ein Lord Commissioner i Admiralty.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Hamilton Point

Hamilton Point er eit nes med flat topp på sørsida av innløpet til Markham Bay ved søraustsida av James Ross Island i Antarktis. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, 1839–43, som namngav det «Cape Hamilton» etter kaptein William Baillie-Hamilton i Royal Navy, då privat sekretær for Jarlen av Haddington og sidan andresekretær i Admiralty. Neset vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, og kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Jefford Point

Jefford Point er eit nes forma av ei klippe nedanfor isen 8 nautiske mil aust-nordaust for Cape Foster på sørkysten av James Ross Island i Antarktis. Neset vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948, men not the records being lost in a fire ved Hope Bay, it was surveyed again by FIDS i 1952. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Brian Jefford, ein landmålar i FIDS ved Hope Bay i 1948, og ved Admiralty Bay i 1949.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Kotick Point

Kotick Point er det sørlege neset ved Holluschickie Bay, på vestkysten av James Ross Island. Namnet, som var tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), kom frå tilknytinga til Holluschickie Bay. Kotick var namnet på den kvite selen i Rudyard Kipling si Jungelboka, medan Holluschickie var dei unge selane i soga The White Seal.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Cape Lachman

Cape Lachman er eit nes på nordenden av James Ross Island, som ligg sør for Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjöld, som namngav det etter J. Lachman, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Lagrelius Point

Lagrelius Point er eit lågt, isfritt nes på nordvestsida av James Ross Island, 1,5 nautiske mil (2,8 km) sør for Carlson Island. Det vart oppdaga og først kartlagd i 1903 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjöld, som namngav ho Cape Lagrelius etter Axel Lagrelius frå  Stockholm, som støtta ekspedisjonen økonomisk. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1952.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Matkah Point

Matkah Point er det nordlege neset ved innløpet til Holluschickie Bay, på vestkysten av James Ross Island. Namnet, som var tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), kjem frå tilknytinga til Holluschickie Bay. Matkah var mor til den kvite selen Kotick i Jungelboken av Rudyard Kipling.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Molley Corner

Molley Corner er eit nes på nordsida av Rohss Bay på James Ross Island, 3 nautiske mil (6 km) aust for Cape Obelisk. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983 etter William Molley, andrestyrmann på HMS «Terror» under den britiske ekspedisjonen, 1839–43, leia av kaptein James C. Ross.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Nygren Point

Nygren Point er eit kupert nes 4 nautiske mil (7 km) søraust for Cape Broms, på sørvestsida av James Ross Island. Det vart oppdaga og kartlagd i 1903 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjöld, som namngav det Cape Nygren etter G. Nygren, ein svensk kjemikar som medverka økonomisk til ekspedisjonen. Det vart kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1952.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Cape Obelisk

Cape Obelisk er eit nes ved nordsida av innløpet til Rohss Bay, på vestsida av James Ross Island. Det vart oppdaga og namngjeve av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjöld. Namnet er skildrande og syner til ein staur som står kring 2 nautiske mil (3,7 km) frå nes.

Kjelder

Nes på James Ross Island
Rabot Point

Rabot Point er eit høgt nes på austsida av James Ross Island. Det ligg i Markham Bay og mellom endane av Gourdon- og Hobbsbreen. Namnet «Rabot Gletscher» etter den franske glasiologen Charles Rabot, vart opphavleg gjeve av Otto Nordenskjöld, leiaren for Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, til ein liten isbre like vest for The Watchtower på sørsida av øya. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla den sørlege delen av øya i 1953 og meinte at isbreen var så liten at han ikkje trong noko namn. For å bevare namnet i nærleiken vart det gjeve til dette neset av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC).

Kjelder

Nes på James Ross Island