alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jazzstandard

Jazzstandard er ein standardlåt innan jazz, altså eit  musikkstykke som er velkjent og ofte blir framført og spelt innav jazzmusikarar. Ettersom jazz omfattar mange ulike stilarter vil dei ulike standardane variera alt etter kva for ein type musikk ein speler. Dei fleste profesjonelle musikarar vil ha eit repertoar med mange fleire stykke enn dei som er kjende som standardar, men dei vil sikkert ha eit par standardar parat ved ein opptreden, anten som ein del av programmet eller som ekstranummer.

Den mest innspelte standardlåten gjennom tidene per 2012 var «Body and Soul» av Johnny Green frå 1930. Det finst inga fastlagd liste over standardlåtar. Mange av dei blei opphavleg skrivne for mange tiår sidan og kan stamma frå gamle populærmelodiar, utdrag frå musikalar, til dømes frå Broadway, eller frå gamle opptak av kjende band. Mange jazzmusikarar tek òg med nyare låtar når dei brukar nemninga standard. 

Dei ulike standardlåtane høyrer ikkje berre til dei jazzkategoriane der dei har oppstått, dei blir gjerne spelt av musikarar som har ein annan stil som spesialitet. Ein avant-gardemusikar kan til dømes ha glede av å spela ein gammal melodi i sin moderne stil, eller eit dixieland-band kan spela eit moderne stykke slik at det får eit tradisjonelt uttrykk.

Nokre døme

Dixieland og New Orleans-jazz 

 «(At the) Darktown Strutters Ball»
 «Bill Bailey (Won't You Please Come Home)»
 «(Home Again in) Indiana»
 «Milenburg Joys»
 «Panama» (opphavleg «Panama, a Characterist Novelty» frå 1912)
 «That's A Plenty»
 «Tiger Rag»
 «When the Saints Go Marching In» (eigentleg ein gospelsong)

Swing 

 «Caravan»
 «In the Mood»
 «It Don't Mean A Thing If It Ain't Got That Swing»
 «King Porter Stomp»
 «One O' Clock Jump»
 «Sing, Sing Sing»
 «Stardust»
 «Take the A Train»
 «Woodchopper's Ball»

Bebop 

 «Blue Monk»
 «Donna Lee»
 «Joy Spring»
 «Milestones»
 «Night in Tunisia»
 «Oleo»
 «Round Midnight»
 «Salt Peanuts»
 «Hot House»

Mainstream 

 «All of Me»
 «Autumn Leaves»
 «Misty»
 «My Favourite Things»
 «My Funny Valentine»
 «Satin Doll»
 «Summertime»
 «I Remember Clifford»
 «Four Brothers»

Instrumentalar 

 «Harlem Nocturne»
 «Cherokee»
 «Bags' Groove»
 «Robbins' Nest»
 «Stable Mates»

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jazz-standardlåt» frå ,  den 15. juli 2021.  

Jazz
Padling under Sommar-OL 2004

Padling under Sommar-OL 2004 vart avvikla i Marathónas, ei 40 kilometer nordaust om Aten. Tevlingane gjekk føre seg i dagane frå 23. til 28. august

Tyskland sanka 9 medaljar (4–4–1) og Ungarn 6 (3–1–2). Noreg vann ein gullmedalje og ein bronsemedalje.

Kajakk, menn

K1 500 meter

K1 1000 meter

K2 500 m

K2 1000 m

K4 1000 m

Kajakk, kvinner

K1 500 m

K2 500 m

K4 500 m

Kano

Kano1 500 m

Kano1 1000 m

Kano2 500 m

Kano2 1000 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olympische Sommerspiele 2004/Kanu» frå ,  den 15. juli 2021.  
 

Sommar-OL 2004
Padling
Sport i 2004
Vadims Vasiļevskis

Vadims Vasiļevskis () er ein latvisk tidlegare spjutkastar frå Riga. Han vann sølvmedaljen i øvinga under Sommar-OL 2004 og vart elles nummer 4 i tre store internasjonale meisterskap.

Aktiv
Vasiļevskis sette personbeste med 84,43 m i kvalifiseringa under Sommar-OL 2004. I finalen forbetra han seg til 84,95 meter og kneip sølvmedaljen, like framom framom Sergej A. Makarov frå Russland, nordmannen Andreas Thorkildsen vann den olympiske gullmedaljen med eit kast på 86,50 m. 

Den 27. mai 2006 kasta Vasiļevskis over 90 meter for fyrste gong. 90,43 meter var årsbeste i verda, så han kom til Göteborg-EM som gullkandidat. Med 83,21 m i finalen enda han fjerdeplassen, langt bak dei tre medaljevinnarane; Andreas Thorkildsen, Tero Pitkämäki og Jan Železný. Vasiļevskis flytta så den personlege og latviske rekorden til 90,73 meter ved eit stemne i Tallinn 22. juli 2007. I verdsmeisterskapen i Osaka nådde han 85,21 m og vart på ny fjerdemann, vel meteren bakom bronsevinnaren.

I 2008 vann Vasiļevskis spjut-tevlinga ved IAAF-finalane i Stuttgart med eit kast på 86,65 m. Dermed viste han Andreas Thorkildsen til andre- og Tero Pitkämäki til tredjeplassen. Sommaren 2009 var Vasiļevskis med eit kast på 90,71 meter nær ved å pynte på den latviske spjut-rekorden. Trass i moderate 82,37 m fekk han ein ny fjerdeplass då verdsmeisterskapen 2009 vart avvikla i Berlin. Sesongane 2010-14 makta han berre sjeldan å nærme seg gammalt nivå.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (78,20 m=nr 16)
OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 84,95 m, bakom Andreas Thorkildsen (86,50 m)
VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (76,16 m=nr 16)
EM 2006 i Göteborg: Nr 4 – 83,21 m
VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 85,19 m
OL 2008 i Beijing: Nr 9 – 81,32 m
VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 82,37 m
EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (67,56 m=nr 23)
VM 2011 i Daegu:  Utslått i kvalifiseringa (75,23 m=nr 25)
EM 2012 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (0)
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (72,81 m=nr 38)
VM 2013 i Moskva:  Utslått i kvalifiseringa (79,68 m=nr 14)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vadims Vasiļevskis» frå ,  den 15. juli 2021.  
 

Denne artikkelen bygger på «Vadims Vasiļevskis» frå ,  den 15. juli 2021.  
 

Latviske friidrettsutøvarar
Spydkastarar
Verdsmeisterskapen i orientering 1989

Verdsmeisterskapen i orientering 1989, den 13. i sitt slag, vart avvikla ved Skövde i Sverige dagane frå 17. til 20. august. Det var andre gongen landet verdsmeisterskapen i orientering fann stad i Sverige, 21 år etter den fyrste. Deltakarane kom frå 26 land.

Menn

Klassisk-distanse – 17,7 km/24 postar

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 9,75 km/15 postar

Stafett

Kjelder

Verdsmeisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1989
Superretometerfordelar

Ein superretometerfordelar er ei fiktiv oppfinning laga av Reodor Felgen kjend frå Flåklypa-universet. Den gjer det mogleg å auka «karadialeffekten» (nokon gonger kalla «korrealeffekten») med over 110 prosent (nærare avgjort 112 prosent) og gjev «sprut til tusen». Felgen har ikkje publisert detaljar oppfinninga si virkemåte, men delen kan sjå ut til å fungera som ein slags elektrisk fordelar. Oppfinninga vart fyst lansert i Flåklypa Tidende som ei sensasjonell oppfinning som det var uklart kva kunne brukast til. I spelefilmen Flåklypa Grand Prix kjem det fram at Rudolf Blodstrupmoen har stole oppfinninga og brukt den som ein svært sentral del i sin raserbil Boomerang Rapido. Blodstrupmoen sleng med leppa og utfordrar kven som helst til å stilla opp mot han i billøp, og Felgen svarar ved å byggja sin eigen raserbil Il Tempo Gigante kvar hans eigen implementasjon av superretometerfordeleren òg er ein svært sentral del. Diverre vert Felgen utsett for sabotasje før løpet.

Referansar 

Kjell Aukrust
Verdsmeisterskapen i orientering 1987

Verdsmeisterskapen i orientering 1987, den 12. i sitt slag, vart avvikla ved Gérardmer i Vosges-departementet i Frankrike dagane frå 3. til 5. september. Det var fyrste gongen Frankrike var vertskap for ein verdsmeisterskap i orientering. Deltakarane kom frå 25 land.

Menn

Klassisk-distanse – 14,6 km/21 postar

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 8,8 km/15 postar

Stafett

Kjelder

Verdsmeisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Frankrike
Sport i 1987
Cédric Soares

Cédric Ricardo Alves Soares () er ein portugisisk fotballspelar som sidan 2020 har spelt på den engelske klubben Arsenal FC. Han vart europameister 2016 for Portugal og har vore med om å vinne den portugisiske cupmeisterskapen to gongar, fyrst med Académica Coimbra og deretter Sporting Lisboa.

Kjelder

Cédric Soares, international footballer ved eu-football.info

Denne artikkelen bygger på «Cédric Soares» frå ,  den 16. juli 2021.  

Portugisiske fotballspelarar
Southampton-spelarar
Sporting-spelarar
Académica de Coimbra-spelarar
Arsenal-spelarar
Renato Sanches

Renato Júnior Luz Sanches () er ein portugisisk fotballspelar som sidan 2019 har vore aktiv i den franske klubben Lille OSC. Han vart europameister 2016 med Portugal. Midtbanespelaren har elles vorte seriemeister i Portugal, Tyskland og Frankrike.

Kjelder

sanches

Denne artikkelen bygger på «Renato Sanches» frå ,  den 16. juli 2021.  

Portugisiske fotballspelarar
Lille-spelarar
Bayern München-spelarar
Benfica-spelarar
Swansea-spelarar
Sjøliljer

Sjøliljer er ein klasse av pigghudingar.

Anatomi 

Dei fleste sjøliljer har stort sett eit fastsitjande ungdomsstadium og eit frittlevande vakse stadium. Sjøliljer festar seg permanent til substratet med ein stilk. Den festa enden av stilken har ei flat skive som er festa til substratet. Skiveliknande ossiclar til stilken er stabla oppå kvarandre, og blir haldne saman av samanhengande vev som gjev han ein ledda utsjånad. Stilken har vanlegvis cirri.

Enden av sjølilja som ikkje er festa blir kalla for krona. Enden til krona festar seg til stilken og er støtta av eit sett med ossiclar, kalla calyx. Fem armar festar seg òg til calyx. Desse armane er greina, støtta av ossicler og har igjen mindre greiner, som gjev dei ein fjørliknande utsjånad. På kvar arm er det tubeføter i doble rekkjer. Vegen som leiar til munnen er ein dekt veg langs armane som blir kalla for ambulacralfelt. Denne ligg på utsida av radialkanalane hjå kråkebollar, sjøpølser og sjøliljer. Munnen og anus blir opna ved den orale overflata.

Fjørstjerner er ganske like sjøliljer, berre at dei manglar stilk, og er symjande og krypande dyr. Enden av krona ber ein ring av rotliknande cirri, som held fast når dyret kviler på eit substrat. Fjørstjerner sym ved å løfta og senka armane, og dei kryp over substratet ved å løfta tuppen av armane.

Vedlikehaldsfunksjonar 
Sirkulasjon, gassutveksling og utsondring er lik som hjå andre pigghudingar. For å ta til seg føde bruker dei fjøra utstrekte armar til å fanga bytte. Dei manglar nerveringen som finst i dei fleste andre pigghudingar. I staden har dei ei koppforma nervemasse under calynx, som gjev opphav til radiale nervar som blir forlenga gjennom kvar arm, og kontrollerer tubeføtene og arm-muskulaturen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sjøliljer» frå ,  den 16. juli 2021.  

Pigghudingar
Vimpel

Ein vimpel (frå lågtysk og nederlandsk, i slekt med norrønt vimpill, 'hovudtørkle') er eit langt, smalt flagg som ein kan henga opp frå offentlege og private flaggstenger for å vise vindretning, gje signal eller dekorera. Han har ofte nasjonalfargar. Vimplar er gjerne trekanta, eller kan vera forma som band og ha splitt.

Vimpel i nasjonalfarger er rekna som meir uformelt enn nasjonalflagg, og ein kan ha dei heiste heile døgnet.

I handelsflåten kan ein vimpel visa logoen til eit reiarlag og er hengt opp frå ein mastetopp.

Vimpel med splitt blir kalla ein stander og er eit kommandoteikn for krigsskip.

Annan bruk 
Vimplar blir brukte i samband med ei form for rytmisk sportsgymnastikk som blir kalla vimpelgymnastikk. Utøvarane brukar ein eller fleire vimpler som handreiskapar.

Som supplement kan ein bruka handreiskapar tau, kjegler og ballar.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vimpel» frå ,  den 16. juli 2021.  
 

Flagg
Lille OSC

Lille Olympique Sporting Club er ein fotballklubb heimehøyrande i byen Lille i Frankrike. Klubben vart stifta 23. september 1944.

Lille vann den franske seriemeisterskapen i 1946, 1954, 2011 og 2021. Perioden 1946-55 triumferte laget fem gongar i den franske cupmeisterskapen (Coupe de France). I 2011 sikra Lille seg den sjette cuppokalen, etter siger 1–0 over Paris Saint-Germain med ei sein skåring av innbytaren Ludovic Obraniak. 

Sidan 2012 spelar Lille heimekampane på Stade Pierre-Mauroy, ein arena med plass til vel 50 000 tilskodar. Laget spelar i raude trøyer og elles mørkeblått.

Merittar
Seriemeister: 1946, 1954, 2011 og 2021
Cupmeister: 1946, 1947, 1948, 1953, 1955 og 2011

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lille OSC» frå ,  den 16. juli 2021.  
 

Franske fotballag
EHF-meisterligaen i handball 2021/Kvinner

Meisterligaen i handball 2021 for kvinner var ei turnering arrangert av Europas handballforbund (EHF) som tok til 12. september 2020. Turneringa med 16 deltakande lag opna med seriespel i to grupper à 8 lag. Basert på plasseringa i seriespela møttest laga til utslagsspel over fire rundar. Topplaga i dei to gruppene møtte botnlaga i åttedelsfinalane, vidare møtte toarane i gruppene sjuarane, trearane møtte seksarane og firarane måtte opp mot femmarane. Laga som vann kvartfinalane møttest til sluttspel i Budapest 29. og 30 mai.

IK Våg/Vipers frå Kristiansand vann turneringa etter finalesiger 34 – 28 over franske Brest BH. I semifinalen vann laget 33 – 30 over CSKA Moskva. Tidlegare slo Vipers ut GK Rostov med 57 mot 50 i kvartfinalane og Odense med 65 mot 62 i oktofinalane. Det var andre gongen eit norsk lag vann meisterligaen.

Sluttspelet
Semifinalane:
Brest BH – Győri ETO 27 – 25 etter ekstraomgangar
IK Våg/Vipers – CSKA Moskva 33 – 30
Bronsefinalen:
Győri ETO – CSKA Moskva 32 – 21

Finalen
IK Våg/Vipers – Brest BH 34 – 28.

Dei norske kvinnene tok kommandoen i kampen frå start. Ved pause leia dei 18 – 14, i den andre omgangen kontrollerte Vipers inn til klubbens fyrste internasjonale triumf. Med sine 12 skåringar var Henny Reistad kampens store profil, saman med målvakta Katrine Lunde. Elles skåra Jana Knedlíková 6 mål, Emilie Hegh Arntzen og Heidi Løke 4 mål, begge, Ragnhild Dahl 3 mål, Nora Mørk og Vilde Jonassen skåra 2 mål kvar, Marta Tomac fekk ei nettkjenning. Linn Sulland, Malin Aune, June Andenæs, Hanna Yttereng, Tonje Refsnes, Sunniva Andersen og målvakta Andrea Austmo Pedersen var også med på Vipers-triumfen.

Ana Gros vart toppskårar for Brest BH, som elles hadde norske Tonje Løseth med i sitt mannskap.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «EHF Champions League der Frauen 2020/21» frå ,  den 16. juli 2021.  
 

Handball
Jana Knedlíková

Jana Knedlíková () er ein tsjekkisk handballspelar frå Praha, sidan 2020 kantspelar i IK Våg/Vipers. Per 2021 hadde ho vunne EHF-meisterligaen fire gongar, tre år på rad med Győri ETO og ein gong med IK Våg/Vipers. Knedlíková har elles delteke i fire europameisterskap og Handball-VM 2013 med Tsjekkia sitt landslag.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jana Knedlíková» frå ,  den 16. juli 2021.  

Tsjekkiske handballspelarar
Banner

Banner er ein type fane, det vil seia eit flaggliknende kjenneteikn og samlingsmerke med symbol, fargar («tinkturar») og figurar frå våpenskjold og liknande. Banner er særleg blitt brukte som militært feltteikn eller stridsmerke i krig. Heraldiske våpenbanner er opphengde i ordenskapell for visse britiske riddarordenar.

På norsk kan banner òg visa til ei overskrift, eit tekstband eller tekstfelt som går tvers over ei avisside eller ei nettside. Banner kan elles også brukast om reklamebanner og demonstrasjonsplakatar, særleg i form av store, avlange band og plakatar med tekst og bodskap.

Ordet «banner» har kome til norsk via fransk bannière frå det mellomalderlatinske bannum, ei omskriving av eit opphavleg germansk ord som tyder «feltteikn».

Sjå òg 

 Våpenbanner
 Fane
 Feltteikn
 Flagg
 Gonfalon
 Gonfanon
 Standart
 Vimpel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Banner» frå ,  den 16. juli 2021.  
 
Aviser
Reklame
Visuell kommunikasjon
Militærvesen
Heraldikk
Flagg
Truck On (Tyke)

«Truck On (Tyke)» er ein song frå 1973 av det britiske glamrockbandet T. Rex, gjeve ut i 1973. Verken songen eller B-sida, «Sitting Here», kom ut på noko studioalbum av bandet, men kom sidan ut som bonusspor på nyutgjevingar av albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow frå 1974. Singelen fekk dårleg kritikk då han kom og han selde ikkje like godt som tidlegare T. Rex-singlar. Singelen låg totalt elleve veker inne på den britiske singellista og nådde 12. plassen der, «Truck On (Tyke)» var den nest siste T. Rex-singelen, før «Teenage Dream» i 1973, som nådde topp 20 i Storbritannia før «New York City» i 1974. Marc Bolan sa sjølv at «Truck On (Tyke) er den 14. hitsingelen min og eg blir ikkje overraska om han ikkje når toppen av lista.» Seinare sa Bolan at det vart gjort med vilje at «utgjevinga var planlagt. Eg ønskte å gjere noko som ikkje var så bra, som framtidige utgjevingar kunne samanliknast mot.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Truck On (Tyke)» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1973
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Tony Visconti
EMI Records-singlar
Songar frå 1973
Songen Light of Love

«Light of Love» er ein song frå 1974 av den britiske glamrock-gruppa T. Rex. Songen kom ut på albumet Bolan's Zip Gun og på ein eigen singel. B-sida til singelen var  «Explosive Mouth», frå albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow frå 1974. I USA kom begge songane ut på det amerikanske albumet Light of Love. Rolling Stone-skribenten Ken Barnes likte den «livlege og økonomiske» stilen på songen i ei melding frå 1974 og hevda at songen var «frisk og attraktiv».

«Light of Love» vart produsert av Marc Bolan og var den første T. Rex-singelen som ikkje var produsert av Tony Visconti.

Singelen låg på den britiske singellista i alt fem veker og nådde 22. plassen, og er kjend som den første T. Rex-singelen som ikkje nådde topp 20. Songen vart nytta under rulleteksten til Vince Vaughn-filmen Delivery Man (2013).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Light of Love (T. Rex song)» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1974
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1974
Zip Gun Boogie

«Zip Gun Boogie» er ein song frå 1974, opphavleg gjeven ut som ein solosingel av Marc Bolan frå det britiske glamrockbandet T. Rex. I andre land enn Storbritannia vart singelen gjeven ut som «T. Rex» eller «Marc Bolan and T. Rex». Nesten alle nyutgjevingar av singelen er berre tilskriven T. Rex. Songen og B-sida kom begge ut på T. Rex-albumet Bolan's Zip Gun i 1975.

Singelen låg tre veker inne på singellista i Storbritannia og nådde 41. plassen. Det var den lågaste plasseringa til nokon T. Rex-singlar medan Bolan levde.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zip Gun Boogie» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1974
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1974
New York City av T. Rex

«New York City» er ein song frå 1975 av det britiske glamrockbandet T. Rex. Songen og B-sida kom begge ut på albumet Futuristic Dragon i 1976. Songen består berre av eit par linjer med tekst, «Did you ever see a woman coming out of New York City/With a frog in her hand?» og «I did don't you know/And don't it show?» repetert over ei basslinje.

Singelen låg åtte veker inne på singellista i Storbritannia og nådde 15. plassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «New York City (T. Rex song)» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1975
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1975
Dreamy Lady

«Dreamy Lady» er ein song frå 1975 av det britiske glamrockbandet T. Rex, men gjeven ut på singel under namnet «T. Rex Disco Party». Songen kom ut i 1976 på albumet Futuristic Dragon. B-sida består av coverversjonar av songane «Do You Wanna Dance?», opphavleg av Bobby Freeman, og «(Sittin' On) The Dock of the Bay», opphavleg av Otis Redding. Den sistnemnde av desse vert sungen av Gloria Jones, produsert av Bolan. Singelen er eit kraftig steg til sides for «T. Rex-stilen» og påverka av disco. Demoversjonar av songen vart framført i reggaestil.

Singelen låg fem veker inne på UK Singles Chart og nådde 30. plassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dreamy Lady» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1975
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1975
London Boys av T. Rex

«London Boys» er ein song av det engelske glamrockbandet T. Rex. Han kom ut på singel i 1976 på selskapet T. Rex Wax Co. Songen kom ikkje ut på noko album, men var opphavleg meint som ein del av den skrinlagde rockeoperaen til Bolan, The London Opera og Billy Super Duper.

Songen er, som alle T. Rex-songar, skriven av Marc Bolan.

«London Boys» kom ut på singel 21. februar 1976 med B-sida «Solid Baby», henta frå det sjette T. Rex-albumet Bolan's Zip Gun (1975).

Songen låg tre veker inne på singellista i Storbritannia og nådde 40. plassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «London Boys (T. Rex song)» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1976
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1976
Songar om London
I Love to Boogie

«I Love to Boogie» er ein song av det engelske rockebandet T. Rex. Han vart spelt inn i mai 1976 og gjeven ut på singel i juni same året på EMI. Året etter kom han ut på det siste studioalbumet til T. Rex, Dandy in the Underworld. B-sida til singelen var «Baby Boomerang», henta frå eit tidlegare T. Rex-album, The Slider (1972).

Innspeling 
«I Love to Boogie» vart spelt inn og miksa i løpet av same dagen av lydteknikaren Ian Maidman i Decibel Studio i Stamford Hill, London.

Utgjeving 
Songen låg i alt ni veker inne på singellista i Storbritannia og nådde 13. plassen.

Songen var kontroversiell då han kom ut, fordi han likna på Webb Pierce sin «Teenage Boogie», som fekk rockabillies til å brenne eksemplar av singelen utafor ein pub i Old Kent Road i South East London. DJ Geoff Barker klaga over at «Songane er så like at det ikkje kan vere tilfeldig.» Då forlaget til Pierce kontakta kontoret til Bolan, hyrte manageren til Bolan, Tony Howard, ein musikkforskar til å analysere begge songane. Musikkforskaren skreiv at «Teenage Boogie» var i seg sjølv basert på eit riff som hadde eksistert lenge før den songen vart skriven.

«I Love to Boogie» er blant dei mest kjende songane til T. Rex og ein av dei mest populære hittane.

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Love to Boogie» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1976
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1976
Songar om dansing
Laser Love av T. Rex

«Laser Love» er ein song av det engelske glamrockbandet T. Rex. Han kom ikkje ut på noko album, men vart gjeven ut på singel 2. oktober 1976 på selskapet T. Rex Wax Co.

Både A- og b-sida kom ut som bonusspor på CD-utgåver av Futuristic Dragon. Songen låg inne på singellista i Storbritannia i fire veker og nådde 41. plassen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Laser Love (T. Rex song)» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1976
T. Rex-songar
Songar skrivne av Marc Bolan
Songar produserte av Marc Bolan
EMI Records-singlar
Songar frå 1976
Nick Laird-Clowes

Nick Laird-Clowes () er ein engelsk musikar og komponist, mest kjend som songar og ein av låtskrivarane i musikkgruppa The Dream Academy. Han var medlåtskrivar på songanr som «Life in a Northern Town», «The Love Parade», «The Edge of Forever», «This World», «Indian Summer», «Power to Believe» og «12/8 Angel».

Han samarbeidde òg med andre artistar, som T. Rex, David Gilmour og Pink Floyd, og bidrog mellom anna med tekst til to songar på Pink Floyd-albumet The Division Bell.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nick Laird-Clowes» frå ,  den 16. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske låtskrivarar
Engelske songarar
Musikarar frå London
The Dream Academy-medlemmar
Dørk

I ein båt eller eit skip er dørk golvet i eit rom under dekk, dvs. opphaldsrom i det indre av skipet. Øvste golvet utandørs er skipsdekket. Dørken i ei bestemd form tyder ofte fyretasjen, dvs. fyrrommet eller kjelerommet på eit skip. «Dørk» er lånt frå det lågtyske dork. Frå dette ordet er uttrykket Gå i dørken kjent - velter grunna eit slag eller ein drink.

Opphavleg tyding: Dørken, eit rom akter under arkeliet (arsenalet)  i eit krigsskip, der artillerigodset er lagra i benker. 

Dørkluka er akterluka på nedre dekk som går ned til dørken.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Dørken» frå ,  den 17. juli 2021.  Artikkelen gav referansen:
Georg Albrecht Koefoed Danske Søe Ord-bog anno 1783
 

skipsrom
Golv