alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lindholm Høje

Lindholm Høje er eit gravfelt frå jarnalderen og vikingtida i Nørresundby på nordsida av Limfjorden i Danmark. Gravfeltet ligg på ein bakke, 42 meter over havet, rett ved staden der Limfjorden er på det smalaste, slik at det truleg har vore vanleg i uminnelege tider å krysse sundet her for dei som skulle fare mellom landskapet Vendsyssel nord for fjorden og resten av Jylland sør for fjorden.

Heile gravfeltet vart arkeologisk utgrave og granska frå 1952 til 1958 og freda som fornminne i 1960. Det vart funne fleire enn 700 graver som vart tidfesta frå om lag år 500 til om lag år 1000, dei fleste av dei var branngraver, det vil seie at den døde hadde vorte brend på bål før jordfestinga.Det vart registrert fleire hundre steinsettingar, altså stein som var plassert i system for å markere graver, og dessutan grave ut restane etter ein byliknande konsentrasjon av hus. Då alt hadde vorte liggjande under eit lag av sand som hadde blese inn over området allereie i slutten av vikingtida, hadde restane vore godt teke vare på gjennom hundreåra.

Ein ihuga amatørarkeolog på slutten av 1800-talet, Augusta Zangenberg, vert rekna som den fyrste som såg på området som eit viktig fortidsminne. Ho skulle kjøpe området i 1986 for 200 kroner, men før handelen var gått i orden, hadde det vore gjort utgravingar på staden og funne så mange graver at eigaren tidobla prisen, og handelen vart om inkje. Men i 1898 kjøpte plantasjeeigar Lassen området etter å ha reist attende til Danmark frå Brasil, og planta det til, før han i 1901 gav det bort til dåverande Nørresundby Kommune.

Bakgrunnsstoff
 Lindholm Høje på 1001 fortællinger om Danmark]
 Frøken Zangenbergs samling af oldsager  – artikel fra Historisk Årbog for Thy og Vester Han Herred 1910

Jarnalderen
Aalborg kommune
MS «Emsland»

MS «Emsland» var eit tysk lasteskip som vart bomba utanfor Stadlandet i 1944 og sett på land i Ervik. Det er framleis vrakrestar etter det på Erviksanden.

Bakgrunnsstoff
Video - Dykkar ved vrakrestane
Krigshistoria, Sogn og Fjordane

Selje kommune
Tyske skip frå andre verdskrigen
Hoddevik

Hoddevik (uttale: Haudevikja) er ei bygd på Ytre Stadlandet i Stad kommune.
Hovudnæringar i Hoddevik er landbruk og turisme. 

Sandstranda Hoddviksanden er ein km lang, og mykje nytta som utgangspunkt for surfing.

Kjende folk frå Hoddevik 
 Sverre Hoddevik - Stortingsrepresentant

Bakgrunnsstoff 
 
 Reisemål Stryn og Nordfjord om Hoddevik 
 Om Hoddevik på nettstaden til Selje kommune 

Busetnader i Stad
Bygder i Vestland
Skipstunnel

Ein skipstunnel er ein tunnel for skip. Det finst ingen slike i dag, men det har lenge vore planar om å byggje ein på Stadlandet.

Allereie i 1870-åra vart det laga planar og skisser for bygging av denne skipstunnelen.

Bakgrunnsstoff 
 Stad Skipstunnel
 Minidokumentar, NRK
 Bergens Tidende: «Skipstunnel ved Stad får ramsalt kritikk» (7. januar 2013 

Skipsfart
Tunnelar
Dragseidet

Dragseidet er det vestlegaste av tre eide over Stadhalvøya. Eidet er om lag 5 km breidt og går frå bygda Drage ved Sildegapet i vest til Leikanger ved Vanylvsfjorden i aust.

Frå gammalt til har folk som fór langs sjøen med båt, drege båtane over dette eidet i i staden for å krysse det opne Stadhavet. 

Dragseidet er omtalt i Snorres kongesoger. I år 997 skal Olav Tryggvason ha kalla leiarane frå fire fylke hit for å få dei til å gå over til kristendommen.  På høgaste punktet på eidet er det sett opp ein bauta; denne staden blir kalla Kongshaugen. I 1913 vart det reist ein steinkross til minne om kristninga i 997.

Kjelder
Opplev Selje om Dragseidet 
Store norske leksikon

Bakgrunnsstoff
Dragseidspelet
Opplev Selje 
Reisemål Stryn og Nordfjord 

Fylkesarkivet

Geografi i Stad
Lakseelva

Lakseelva er ei elv i Ervik i Stad kommune. Ho renn frå Ervikvatnet og ut i havet ved Erviksanden.

Elvar i Vestland
Lakseelvar i Noreg
Geografi i Stad
Nordiske greiner under vinter-OL 1988

Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1988 i Calgary bestod av 13 øvingar. Fire av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping.

Langrenn menn

15 km klassisk stil 

Dato: Fredag 19. februar 1988

30 km klassisk stil 

Dato: Måndag 15. februar 1988

50 km fristil

Dato: Laurdag 27. februar 1988

4 x 10 km stafett 

Dato: Måndag 22. februar 1988

Langrenn kvinner

5 km klassisk stil 

Dato: Onsdag 17. februar 1988

10 km klassisk stil 

Dato: Søndag 14. februar 1988

20 km fristil

Dato: Torsdag 25. februar 1988

4 x 5 km stafett

Kombinert

Lag

Skihopping

Normalbakken

Storbakken

Lag

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 1988» frå ,  den 2. februar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1988/Ski Nordisch» frå ,  den 2. februar 2013.  
 

Vinter-OL 1988
1988 i Canada
Nordiske greiner under vinter-OL
Ludvig Munk

Ludvig Ludvigsen Munk () var greve, dansk-norsk embetsmann og statthaldar i Noreg frå 1577 til 1583.

Han var lensherre i Trøndelag frå 1571 og kom med ein gong i konflikt med bøndene. Han let futane fare hardt fram for å krevje inn skattar og det vart opprør. Opprøret blei slått hardt ned på og fem av leiarane vart avretta.

Etter at Povel Huitfeldt trekte seg som statthaldar i 1577 vart Munk utnemnd i embetet og han sat i det til 1583.

Etter 1583 var han lensherre over Hedmark, deretter Lister og frå 1589 Trøndelag igjen. Han vart avsett som lensherre i 1596. Han slog seg ned på godset Nørlund på Jylland.

Munk gifta seg med den 17 år gamle Ellen Marsvin i 1589, han var da 52 år. Dei fekk dottera Kirsten Munk. Ho gifta seg med Kristian IV til venstre hand i 1615.

Referansar

Norske statthaldarar
Folk frå dansketida
Folk frå Vejle
Trond Arne Bredesen

Trond Arne Bredesen () er ein norsk tidlegare kombinertrennar og skihoppar frå Gran i Oppland som vann verdscupen i kombinert i 1989. Under VM 1987 vann han sølv i den individuelle kombinerttevlinga, to år seinare vart han verdsmeister med Noregs tremannslag i Lahti og tok bronsen individuelt. Bredesen, som var medlem av Gran Idrettslag på Hadeland, vart noregsmeister i 1990.

Karriere
Bredesen debuterte i verdscupen i kombinert på tampen av 1986-sesongen med ein sjetteplass i Strbske Pleso. Vel ei veke etter han i 1987 vart nummer to i verdsmeisterskapen for juniorar, overraska han stort då han i verdsmeisterskapen i Oberstdorf kom i mål som tredjemann i kombinert-øvinga. Han vart tildelt bronsemedaljen, men etter meisterskapen vart den opphavlege sølvvinnaren, USA-amerikanske Kerry Lynch, diska på grunn av doping, og Bredesen fekk VM-sølvet. Bredesen vann også ein annan sølvmedalje i lagtevlinga i same meisterskapen, saman med Hallstein Bøgseth og Torbjørn Løkken.

På nyåret 1988 vann Bredesen i Le Brassus sitt fyrste renn i verdscupen. Under vinterolympiaden i Calgary gjekk han i mål til ein ellevteplass. 1989-sesongen vart hans beste sesong. Han vann tre av dei seks verdscuprenna han deltok i og vart vinnar av verdscup-pokalen. I VM i Lahti i 1989 tok han bronse i den individuelle øvinga og vann gullmedalje i lagtevlinga, saman med brørne Trond Einar og Bård Jørgen Elden.

Etter ein tredjeplass i St. Moritz i desember 1989, lukkast Bredesen ikkje å hevde seg heilt i toppen internasjonalt i kombinertøvinga. Derimot vann han i 1990 sitt einaste NM-gull, med over minutts margin til Trond Einar Elden på sølvplass og Knut Tore Apeland som fekk bronsen.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1986: Nr 6 i Strbske Pleso
1987: VM-sølv i Oberstdorf og nr 2 i Holmenkollen
1988: Vinnar i Le Brassus
1989: Vinnar i Saalfelden, Reit im Winkl og Lake Placid
1989/90: Nr 3 i St. Moritz
1991: Nr 8 i Falun

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1986: Nr 4 på Vang
Ski-NM 1987: Nr 4 i Steinkjer
Ski-NM 1988: Bronsemedalje på Vang
Ski-NM 1989: Nr 10 i normalbakken i Vikersund
Ski-NM 1990: Gullmedalje på Gjøvik

Han la opp etter 1991-sesongen og er i 2012 busett på Skreia i Østre Toten.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske kombinertløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Kombinertløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Gran
Vendômesøyla

Vendômesøyla,  Colonne Vendôme eller Colonne de la Grande Armèe, er ei 44 meter høg biletsøyle som Napoléon Bonaparte fekk reist i 1810 på  () i Paris i Frankrike for å heidre seg sjølv og den krigerske framferda si. Søyla vart støypt i bronse frå  omsmelta kanonar som hadde vorte erobra frå motstandarane, og er utforma med førebilete i Trajansøyla, ei sigersøyle som den romerske keisaren Trajan hadde sett opp i Roma. På toppen av Vendômesøyla står det ein statue i antikk stil av Napoleon.

På same staden som Vendômesøla vart reist, hadde det tidlegare stått ein ryttarstatue av kong Ludvig 14.

Vendômesøyla vart velta over ende i 1871, under Pariskommunen, men reist opp att i 1875.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Napoleonstida
Skulpturar i Frankrike
Monument og minnesmerke i Frankrike
Paris
Søyler
Bergseminaret

Bergseminaret med fullt namn «Det Kongelige Norske Bergseminarium» var Europas første institusjon for høgare utdanning i bergteknikk, skipa på Kongsberg 19. september 1757 etter kongeleg resolusjon av Fredrik V og i drift til 1814. 

Formålet var å styrke Danmark-Noregs bergverkskunnskap og å heve kompetansenivået ved Kongsberg Sølvverk. Fram til 1811 var Bergseminaret, ved sidan av Krigsskulen i Christiania, den einaste høgare utdanning i Noreg. Det var planar om at landets første universitet skulle leggjast til bergstaden Kongsberg.

Bygninga vart freda av Riksantikvaren i 2004.

Referansar

Litteratur
G. A. Blom: Fra Bergseminar til Teknisk Høyskole. Oslo 1957.
R. Falck-Muus: Vårt bergtekniske undervisningsvesens historie. 1757-1932. Tidsskrift for Kjemi og Bergvesen 9. 1932.

Bakgrunnsstoff
 Nasjonalbiblioteket: Bergseminaret på Kongsberg: 1757 – 1814

Byggverk i Kongsberg
Historie i Kongsberg
Høgskular i Noreg
Kulturminne i Kongsberg
Freda bygg i Viken
Isdrift

Isdrift (også kala ishandel eller istrafikk) er aktivitetar for å skaffe is av ferskvatn til bruk ved kjøling, særleg av ferske matvarer. Knust is vart og blir brukt til kjøling av mellom anna fisk. Isblokker vart tidlegare brukt som kjøleelement i isskåp, ein forløpar til vår tids kjøleskåp. Med nøye lagring i eigne ishus kunne isblokkene halde seg heile sommaren. I tillegg til å skjære frå naturlege innsjøar og dammar, vart det bygd steindammar på høvelege stader for å samle opp vatn og få størst mogleg produksjon. Slike isdammar vart ofte lagt nær kysten for å lette omlasting til skip for eksport. Nokre eksempel på slike dammar er ved Refsnes på Fosen ved Trondheimsfjorden, nord for Moss sentrum og ved Vollen i Asker. 

Isdrift kravde stor arbeidsinnsats både frå folk og hestar i dei tidlege års. I dei tre hereda Solum, Eidanger og Bamble hadde nesten 1300 mann arbeid i 20–25 veker vinteren 1895–96. Dei skar 125 000 tonn is. Rundt Oslofjorden var det og stor isverksemd. Noregs iseksport nådde ein topp i 1898 med samla eksport på 500 000 tonn, og Noreg var med det verdas største eksportør av is. Handelen spela ei mindre rolle frå tida omkring første verdskrigen då industrielt framstilt is vart vanleg og det vart heilt slutt med ishandel då kjøleskåp og frysarar vart vanleg etter andre verdskrigen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Om isdrift på Refsnes 
Isforretningene i Langangen
 Isdrift på Nesøya i Asker 
 Digitalt fortalt: «Den siste istid i Kragerø» (skrive av Inger Kristine Bratland, Telemark Museum) (besøkt 16. februar 2012)

Industrihistorie
Is
Industri
Christer Majbäck

Christer Majbäck () er ein svensk tidlegare langrennsløpar frå Kiruna. Mellom 1987 og 1992 vann han seks medaljar; ein gull-, to sølv- og tre bronsemedaljar i tre ulike verdsmeisterskap og ein vinterolympiade. Gullmedaljen og eine sølvmedaljen kom på stafettar, dei fire andre medaljane i individuelle tevlingar over frå 10 til 30 km. Majbäck vann eitt verdscuprenn.

Aktiv
Majbäck debuterte i verdscupen  desember 1984, og fekk sitt gjennombrot då han i Syktyvkar i slutten av mars 1985 vart nummer tre på ein 15 km, landsmannen Gunde Svan vann føre Tor Håkon Holte frå Noreg. Majbäck vart tre gongar nummer tre i verdscupen 1987, mellom anna då vann han bronsemedaljen på tremila under ski-VM i Oberstdorf, der landsmannen Thomas Wassberg vart suveren verdsmeister på distansen.

I OL-sesongen 1988 fekk Majbäck atter ein tredjeplass som si beste plassering i verdscupen. Sesongen etter kopierte han plasseringa frå 30 km i førre verdsmeisterskapen, då han i Lahti fekk bronsen, einast 12,9 sekundar bakom verdsmeisteren, Vladimir Smirnov som representerte Sovjetunionen. Sidan i meisterskapen gjekk Majbäck fyrsteetappen i stafetten, der Torgny Mogren vann spurten for Sverige framfor Finland, Tsjekkoslovakia og Noreg.

16. desember 1989 vann Majbäck sin fyrste og einaste siger i eit verdscuprenn. Han sigra føre norske Bjørn Dæhlie og austerrikaren Markus Gandler i eit renn over 15 km i Calgary.

Majbäck vann i 1991 sølvmedaljen på 10 km i ski-VM i Val di Fiemme, med tida 25.59,7 var han 4,7 sekundar bakom nordmannen Terje Langli i mål. Sølv fekk Majbäck også i stafetten, der han gjekk den andre etappen for Sverige. Under OL året etter i Albertville gjekk han inn til bronsemedalje på 10-kilometeren og vart nummer seks på tremila.

Etter 1994 klarte ikkje Majbäck lengre å hamle opp med verdseliten i langrennsløypa. Derimot kom han i 1997 kom han på andreplassen i Vasaloppet.

Han la opp som langrennsløpar i 1999.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
Ski-VM 1987 i Oberstdorf: Bronsemedalje på 30 km
Vinter-OL 1992 i Calgary: Nr 11 på 15 km
Ski-VM 1989 i Lahti: Bronsemedalje på 30 km og gull i 4x10 km stafett
Ski-VM 1991 i Val di Fiemme: Sølvmedalje på 10 km og i 4x10 km stafett
Vinter-OL 1992 i Albertville: Bronsemedalje på 10 km
Ski-VM 1993 i Falun: Nr 12 på 30 km
Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Nr 6 på 50 km
Ski-VM 1995 i Thunder Bay: Nr 17 på 50 km

Kjelder 
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 

Svenske langrennsløparar
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Birdy av Peter Gabriel

Birdy er det første filmmusikkalbumet og det sjette albumet totalt av den britiske rockemusikaren Peter Gabriel, med musikk for filmen med same namn, utgjeve i 1985. Albumet var det første Gabriel laga i lag med produsenten Daniel Lanois. 

I tillegg til å ha skrive ny musikk for filmen, nytta Gabriel òg instrumentale tema og delar frå tidlegare musikk på somme av spora. Det vart ikkje skrive tekst til albumet. 

Stykket «Birdy's Flight» vart sidan nytta i filmen A Better Tomorrow av John Woo.

Innhald

Medverkande
Peter Gabriel - vokal, klaverinstrument
Jon Hassell - trompet
Ekome Dance Company - trommer
Larry Fast - klaverinstrument
Tony Levin - bassgitar, kontrabass, korvokal
Jerry Marotta - trommer, perkusjon
David Rhodes - gitar, korvokal
Manny Elias - trommer
Morris Pert - trommer, perkusjon
John Giblin - kontrabass, bassgitar
Greg Fulginiti - mastering

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Birdy (Peter Gabriel album)» frå ,  den 2. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Gabriel-album
Album produserte av Daniel Lanois
Filmmusikkalbum frå 1985
Charisma Records-album
Geffen Records-album
Brendan Fraser

Brendan Fraser () er ein canadisk-amerikansk skodespelar. Han har spelt på scena og i ei rekkje Hollywood-filmar.

Filmroller
(utval)
 George of the Jungle (1997)
Journey to the Center of the Earth (2008)
The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2008)
Inkheart (2009)

Bakgrunnsstoff
 Brendan Fraser ved Internet Movie Database
 BrendanFraser.com

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Indianapolis
Christopher Showerman

Christopher Showerman () er ein skodespelar frå Michigan i USA. Han er best kjend for rolla som George i George of the Jungle 2. Showerman er også filmprodusent i eit uavhengig selskap han starta med australske Clint Morris, Shorris Film.

Filmroller 
 Dumped (2000) 
 Frankenbabe (2001) 
 George of the Jungle 2 (2003)
 The O.C. (2004) 
 The Gentle Barn (2005) 
 Sea of Fear (2006) 
 Idol (2006)
 A Night at the Silent Movie Theater (2009)
 Hole in One (2009)
 Commander-and-Chief (2012)
 The Temple (2012) 
 Beautiful Evil (2013) 
 Room & Board (2013)

Bakgrunnsstoff 
 Christopher Showerman ved Internet Movie Database
 ChristopherShowerman.com

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Michigan
Nordiske greiner under vinter-OL 1992

Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1992 i Albertville bestod av 15 øvingar. Fem av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla både i langrenn, kombinert og skihopping. Langrennsøvingane vart avvikla i landsbyen Les Saisies, 1 600 meter over havet, hopprenna i Courchevel.

Langrenn menn

10 km klassisk stil

Dato: Torsdag 13. februar 1992

15 km jaktstart fristil

30 km klassisk stil

Dato: Måndag 10. februar 1992

50 km fristil

Dato: Laurdag 22. februar 1992

4 x 10 km stafett

Dato: Tysdag 18. februar 1992

Langrenn kvinner

5 km klassisk stil

Dato: Torsdag 13. februar 1992

15 km jaktstart fristil

15 km klassisk stil

Dato: Søndag 9. februar 1992

30 km klassisk stil

Dato: Fredag 21. februar 1992

4 x 5 km stafett

Kombinert

Lag

Skihopping

Normalbakken (K90)

Storbakken (K120)

Lag

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nordiske greiner under vinter-OL 1992» frå ,  den 3. februar 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1992/Ski Nordisch» frå ,  den 3. februar 2013.  
 

Vinter-OL
Vinter-OL 1992
1992 i Frankrike
Nordiske greiner under vinter-OL
Fugleslekta Athene

Fugleslekta Athene er ei biologisk slekt i uglefamilien. Dette er små ugler med brune og kvite spraglar, gule auge og kvite augebryn. Dei lever i den palearktiske regionen inkludert nordlege Afrika, den orientalske regionen og i Amerika.


Artslista 
Athene-ugler i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.2, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
 Graveugle, Athene cunicularia, Burrowing owl, (Molina, 1782), (LC)
 Tempelugle, Athene brama, Spotted owlet, (Temminck, 1821), (LC)
 Kyrkjeugle, Athene noctua, Little owl, (Scopoli, 1769), (LC)
 Kvitbrynugle, Athene superciliaris, White-browed owl, (Vieillot, 1817), (LC)
 Karmaugle, Athene blewitti, Forest owlet, (Hume, 1873), (EN)
 Salomonfalkugle, Athene jacquinoti, West Solomons owl, Bonaparte, 1850, ()
 manglar norsk namn, Athene granti, Guadalcanal owl, (Sharpe, 1888), ()
 manglar norsk namn, Athene malaitae, Malaita owl, (Mayr, 1931), ()
 manglar norsk namn, Athene roseoaxillaris, Makira owl, (Hartert, E, 1929), ()

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Athene (owl)» frå , den 3. februar 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Uglefamilien
Fugleslekter
Kyrkjeugle

Kyrkjeugle (Athene noctua) er ein fugl i uglefamilien. Ho er heimehøyrande i mykje av dei tempererte og varmare delane av Europa, Asia aust til Korea, og i Nord-Afrika. Ho har ikkje naturleg utbreiing i Fennoskandia eller Storbritannia, men vart introdusert til Storbritannia i 1842. Det vart òg gjort ei utsetting av arten på Sørøya på New Zealand i byrjinga av 1900-talet, både sørlege Storbritannia og Sørøya på New Zealand har livskraftige bestandar i dag.

Denne arten er ein del av slekta Athene som er representert med fire artar spreidd på alle kontinent unnateke Australia og Antarktis.

Skildring 
Kyrkjeugla er ei lita ugle, 21 til 23 cm i lengd, vengespenn på 50-56 cm og ho veg i området 140 til 200 gram. Vaksne kyrkjeugler av den mest utbreidde underarten, nominatforma, er kvitflekt brun på oversida, og brunstripa kvit under. Ho har eit stort hovud, lange bein, og gule augo, og kvite augnebryn gjev ho ein strengt uttrykk. Den korte halen medverkar til ein rund og samanhuka positur i sitjestilling. Denne arten har ei «opp og ned»-flukt, vinn høgd med snøgge vengeslag, følgd av dalande glideflukt. Juvenile fuglar er grå, og manglar dei kvite flekkene på hovudet som vaksne har. Lætet er eit grettent kiiiuu og korte kjappe kip kip kip.

Det er 13 godkjende underartar av kyrkjeugle spreidd over store delar av Europa og Asia. Ho er ei av dei mest utbreidde uglene, og på grunn av tilpassinga til menneskelege busetjingar og liten storleik, rangerer ho truleg blant dei mest talrike ugleartane i verda.

Dette er ein standfugl som er funne i ope landskap som til dømes parkområde og varierte landbruksområde. Dei tek byttedyr som insekt, meitemark, amfibium, men òg småfuglar og pattedyr. Kyrkjeugla kan åtake fuglar av monaleg storleik som fuglevilt. Ho er delvis dagaktiv og kviler ofte iaugnefallande i løpet av dagen.

Kyrkjeugla blir meir vokal om natta ettersom hekkesesongen nærmar seg. Plasseringa av reiret varierer med habitat, dei byggjer reira i hòler i tre, i fjellsider, elvebankar, husvegger, bygningar og anna. Kyrkjeugler vil òg hekke i tilpassa uglereirkassar. Hoa legg 2-5 egg som ho rugar i 28-29 dagar, det tek ytterlegare 26 dagar til ungane er flygedyktige.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Little Owl» frå , den 3. februar 2013. 
 Hume, Rob (2002). Damms store bok om fugler i Norden og Europa. Artikkel om kirkeugle. N. W. Damm & Søn AS. ISBN 82-496-0599-3.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 BirdLife International (2013) Species factsheet: Athene noctua 

Uglefamilien
Fuglar i den palearktiske regionen
Ninox

Ninox er ei biologisk slekt i uglefamilien. Dette er ca. 30 ugleartar, dei fleste med fellesnamnet falkugle, som lever i Asia og den australske regionen.


Artslista 
Ninox i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
 Rustfalkugle, Ninox rufa, Rufous Owl, Gould, 1846, (LC)
 Våkugle, Ninox strenua, Powerful Owl, Gould, 1838, (LC)
 Bjeffeugle, Ninox connivens, Barking Owl, Latham, 1801, (LC)
 Storsumbaugle, Ninox rudolfi, Sumba Boobook, Meyer, AB, 1882, (NT)
 Andamanfalkugle, Ninox affinis, Andaman Boobook, Beavan, 1867, (LC)
 Nattsvermarugle, Ninox novaeseelandiae, Southern Boobook, Gmelin, JF, 1788, (LC)
 Småsumbaugle, Ninox sumbaensis, Least Boobook, Olsen, Wink, Sauer-Gürth & Trost, 2002, (EN)
 Orientfalkugle, Ninox scutulata, Brown Boobook, Raffles, 1822, (LC)
 Mørkfalkugle, Ninox obscura, Hume's Boobook, Hume, 1872, (LC)
 Nordfalkugle, Ninox japonica, Northern Boobook, Temminck & Schlegel, 1844, (LC)
 Sjokoladeugle, Ninox randi, Chocolate Boobook, Deignan, 1951, (NT)
 Filippinarfalkugle, Ninox philippensis, Luzon Boobook, Bonaparte, 1855, (LC)
 Mindanaofalkugle, Ninox spilocephala, Mindanao Boobook, Tweeddale, 1879, (NT)
 Mindorofalkugle, Ninox mindorensis, Mindoro Boobook, Ogilvie-Grant, 1896, (VU)
 Tablasfalkugle, Ninox spilonotus, Romblon Boobook, Bourns & Worcester, 1894, (EN)
 Cebufalkugle, Ninox rumseyi, Cebu Boobook, Rasmussen et al, 2012, (EN)
 Camiguinfalkugle, Ninox leventisi, Camiguin Boobook, Rasmussen et al, 2012, (EN)
 Sulufalkugle, Ninox reyi, Sulu Boobook, Oustalet, 1880, (VU)
 Okerfalkugle, Ninox ochracea, Ochre-bellied Boobook, Schlegel, 1866, (NT)
 Togianfalkugle, Ninox burhani, Togian Boobook, Indrawan & Somadikarta, 2004, (NT)
 Kanelfalkugle, Ninox ios, Cinnabar Boobook, Rasmussen, 1999, (VU)
 Halmaherafalkugle, Ninox hypogramma, Halmahera Boobook, Gray, GR, 1861, (LC)
 Tanimbarfalkugle, Ninox forbesi, Tanimbar Boobook, Sclater, PL, 1883, (LC)
 Molukkfalkugle, Ninox squamipila, Hantu Boobook, Bonaparte, 1850, (LC)
 Christmasfalkugle, Ninox natalis, Christmas Island Boobook, Lister, 1889, (VU)
 Hekseugle, Ninox theomacha, Papuan Boobook, Bonaparte, 1855, (LC)
 Manusfalkugle, Ninox meeki, Manus Boobook, Rothschild & Hartert, 1914, (LC)
 Sulawesifalkugle, Ninox punctulata, Speckled Boobook, Quoy & Gaimard, 1832, (LC)
 Bismarckfalkugle, Ninox variegata, Bismarck Boobook, Quoy & Gaimard, 1832, (LC)
 Alvefalkugle, Ninox odiosa, New Britain Boobook, Sclater, PL, 1877, (VU)
 Salomonfalkugle, Ninox jacquinoti, Solomons Boobook, Bonaparte, 1850, (LC)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ninox» frå , den 3. februar 2013.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Uglefamilien
Fugleslekter