alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songlerke

Songlerka (Alauda arvensis) er ein fugl i lerkefamilien. Arten er ført opp som sårbar i Noreg av Artsdatabanken.

Utsjånad 
Songlerka er gråbrunt spraglete med lyse fjørkantar på oversida. Hals og bryst er kvite, med ein gul tone, og tette svartaktige flekkar som sluttar tvert mot den ustrekete buken som er kvit med svakare gul tone. Oversida av svingfjørene er svartaktige med raudbrune kantar og oversida av vengane har ein kvitaktig bakkant, medan undersidene av vengane er gråkvite. Velet er trefarga: dei ytre styrefjørene er i ulik grad kvite, sidan følgjer svarte styrefjør meda dei mellomste para er brunaktige. Songlerka er 16-18 cm lang, har eit vengespenn på 30-36 cm og veg 33-45 gram.

Læte 

Hannen framfører songen oftast i ei songflukt, mindre ofte og samstundes kortare medan han sit på marka. Songen varer lenge, 3 -15 minutt, og er sett saman av ei rask ubroten følge av vekslande og delvis rytmiske rullande og trillande og zirpande tonar med nokre imitasjonar fløgt inn i det heile. Songen kan høyrast straks fuglen kjem om våren, og vidare framover til juli månad, og kjem frå morgongryet til kvelden. Hoa syng også iblant, men mindre intenst og berre medan ho sit på marka.

Utbreiing 
Arten er utbreidd i eit breidt belte frå Europa og Marokko mot aust til Kamtsjatka og Japan. Tolv underartar er skildra, og i Noreg er det nominatunderarten arvensis som hekkar. I Europa reknar ein 25-45 millionar par. Arten har vore i tilbakegang i heile det vestlege Europa, og ein reknar med at intensiveringa av jordbruket er årsaka.

Biotop og utbreiing i Noreg 
Songlerka er knytt til kulturlandskap med kort vegetasjon. I Noreg er hovudutbreiinga på Austlandet rundt Oslofjorden og i Mjøs-traktene, vidare langs kysten av Sørlandet og opp til Trøndelag. Arten finst sparsamt lengre nord. I Noreg hekkar 100-300 tusen par (2015), og arten er i tilbakegang.

Føde 
Fuglen lever mest av frø og insekt, med dominans av insekt om sommaren.

Hekking 

I næringsrike område kan songlerka førekome i glisne koloniar men vanlegast er at dei hekkar kvar for seg. Sanglerka bygg reir av gras på marka, og hoa legg 3-6 egg som vert klekte etter rundt 11 døgn. Egga er grågrøne i botnen og er dekte av brune flekkar. Hoa rugar egga aleine. Ungane flyttar ut før dei er flygedyktige, etter ti døgn. Sanglerka legg ofte to kull per år.

Trekkvanar 
Dei fleste fuglane flyg frå Noreg i siste halvdelen av september og i oktober. Somme kan overvintre, særleg på Jæren og Lista. Nominatunderarten overvintrar truleg langs vestkysten av det kontinentale Europa sør til den iberiske halvøya. Her møtast dei skandinaviske og dei nordaust- og austeuropeiske bestandane. Hoene startar trekket tidlegare om hausten enn hannane.
Dei første songlerkene flyg frå vinterkvartera i januar, og kjem til Noreg i februar og mars. Hannane kjem først.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Sånglärka» frå , den 24. februar 2012. 
 Denne artikkelen bygger på «Feldlerche» frå , den 6. mars 2013. 
 Norsk RingmerkingsAtlas, 2006.

Fuglar i Noreg
Lerkefamilien
Out of Time av R.E.M.

Out of Time er eit musikkalbum frå 1991 utgjeve av den amerikanske musikkgruppa R.E.M.. 

Albumet kombinerer element av pop, folkemusikk og klassisk musikk, som på det førre albumet, Green, men i tillegg innførte R.E.M. og element frå country, som dei heldt fram med på det neste albumet Automatic for the People i 1992. Albumet inneheld fleire R.E.M.-klassikarar som «Losing My Religion», «Near Wild Heaven» og «Country Feedback»

Singelen «Losing My Religion» vart gjeven ut før albumet og vart den største hitten til bandet i USA og var med på å slå bandet igjennom verda over. Albumet gjekk til førsteplass på både den amerikanske og den britiske albumlista. På VG-lista nådde albumet 4. plass og låg på lista i totalt 34 veker i 1991, 2000 og 2001. 
Albumet vann tre Grammy Awards i 1992, ein for «beste alternative musikkalbum» og to for den første singelen «Losing My Religion». 

I 1998 stemde lesarane av musikkmagasinet Q Out of Time fram som det 38. beste albumet gjennom tidene, medan det på ei ny kåring i 2006 hamna på 37. plass. I 2006 vart albumet valt ut av TIME Magazine som eit av dei 100 beste albuma nokon gong.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe.

 «Radio Song» - 4:15
 «Losing My Religion» - 4:28
 «Low» - 4:56
 «Near Wild Heaven» - 3:19
 «Endgame» - 3:50
 «Shiny Happy People» - 3:46
 «Belong» - 4:06
 «Half a World Away» - 3:28
 «Texarkana» - 3:40
 «Country Feedback» - 4:09
 «Me in Honey» - 4:06

Fotnotar 

Musikkalbum frå 1991
R.E.M.-album
Automatic for the People

Automatic for the People er eit musikkalbum av den amerikanske musikkgruppa R.E.M. som vart utgjeve i 1992. Albumet fører vidare elementa frå folk-musikk, countryrock og klassisk pop som vart brukte i Green og Out of Time, men med færre element frå pop-en og ein generelt dystrare stemning. Bono i U2 har kalla det «den største countryplata som aldri vart laga».

Namnet på albumet viser til mottoet til etestaden «Weaver D’s Delicious Fine Foods» i Athens i Georgia. Biletet på framsida har ikkje noko med denne restauranten å gjere, det viser skiltet til eit motell i Miami, der delar av albumet vart spela inn, i gråtonar. Andre delar av albumet vart spela inn i New Orleans. John Paul Jones, bassisten i Led Zeppelin, arrangerte strenginstrumenta i «Drive», «The Sidewinder Sleeps Tonite», «Everybody Hurts» og «Nightswimming».

I 2005 gav Warner Bros. Records ut ei utgåve av Automatic for the People med to plater. Den eine var ei CD-plate, og den andre var ein lyd-DVD som inneheldt ei miksing av albumet som var gjort av Elliot Scheiner. Plata er den som er representert med flest songar (fire) på samleplata In Time: The Best of R.E.M. 1988-2003.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe.

 «Drive» – 4:31
 «Try Not to Breathe» – 3:50 
 «The Sidewinder Sleeps Tonite» – 4:06
 «Everybody Hurts» – 5:17 
 «New Orleans Instrumental No. 1» – 2:13
 «Sweetness Follows» – 4:19 
 «Monty Got a Raw Deal» – 3:17
 «Ignoreland» – 4:24
 «Star Me Kitten» – 3:15
 «Man on the Moon» – 5:13
 «Nightswimming» – 4:16
 «Find the River» – 3:50

Kjelder 

Musikkalbum frå 1992
R.E.M.-album
 249
 096
Monster av R.E.M.

Monster er eit musikkalbum av den amerikanske musikkgruppa R.E.M. som vart utgjeve i 1994. Scott Litt var medprodusent på dette albumet som var ei medviten stilistisk endring frå dei to føregåande albuma, Out of Time (1991) og Automatic for the People (1992). Musikken på Monster innheldt forvridde gitartonar, få overdubbingar og enkle gitararrangement. Tekstane til vokalist Michael Stipe omhandla mellom anna naturen til kjendisar. Innleidd av singelen «What’s the Frequency, Kenneth?», debuterte Monster som nr. 1 både på Billboard-listene i USA og dei britiske albumlistene. Bandet promoterte plata gjennom den fyrste konsertturnéen deira sidan 1989. Plata hadde fleire songar som vart kjende, spesielt «What’s the Frequency, Kenneth?», «Strange Currencies», og «Bang and Blame».

Biletet på coveret viser ei uklar teikning av eit bjørnehovud på oransje bakgrunn. Idéen oppstod då Stipe viste coverteiknar Chris Bilheimer ein ballong han ville skulle brukast på coveret, og bad han om å «leike med» han. Bilheimer endra biletet på ballongen, som opphavleg var grøn. Han måtte også ta bilete av bjørnehovudet på nytt. Då filmrullen hans nesten var tom, tok han eit par bilete utan å bry seg om å fokusere. Det var desse bileta han og Stipe enda opp med å like best.

Innhald 
Alle tekstane og melodiane er ved Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe.

 «What’s the Frequency, Kenneth?» – 4:00
 «Crush With Eyeliner» – 4:38
 «King of Comedy» – 3:41
 «I Don’t Sleep, I Dream» – 3:28
 «Star 69» – 3:08
 «Strange Currencies» – 3:53
 «Tongue» – 4:13
 «Bang and Blame» – 5:30
 «I Took Your Name» – 4:03
 «Let Me In» – 3:28
 «Circus Envy» – 4:15
 «You» – 4:54

Kjelder 
 Artikkelen var opphavleg basert på «Monster (R.E.M. album)» på Engelsk Wikipedia
 Buckley, David: R.E.M.: Fiction: An Alternative Biography (Virgin, 2002)

Musikkalbum frå 1994
R.E.M.-album
In View: The Best of R.E.M. 1988-2003

In View: The Best of R.E.M. 1988-2003 er ein DVD som inneheld musikkvideoar som det amerikanske rockebandet R.E.M. spela inn mellom åra 1988 og 2003. Musikk-DVD-en vart lansert samtidig som samlealbumet In Time: The Best of R.E.M. 1988-2003 og inneheld alle dei same songane unnateke «All the Right Friends» (som ikkje har nokon offisiell video), samt «Animal» (som ikkje vart filma før i 2004).

Videoar 
(Regissørar i parentesane)
 «Bad Day» (Tim Hope) (4:01) 
 «All the Way to Reno (You’re Gonna Be a Star)» (Michael Moore) (4:25) 
 «Imitation of Life» (Garth Jennings) (3:38) 
 «The Great Beyond» (Liz Friedlander) (4:16) 
 «At My Most Beautiful» (Nigel Dick) (3:35) 
 «Daysleeper» (Snorri-brørne) (3:39) 
 «Electrolite» (Peter Care & Spike Jonze) (4:08) 
 «E-Bow the Letter» (Jem Cohen) (4:23) (med Patti Smith)
 «What’s the Frequency, Kenneth?» (Peter Care) (4:01)
 «Nightswimming» (Jem Cohen) (8:15) 
 «The Sidewinder Sleeps Tonite» (Peter Care) (4:07) 
 «Everybody Hurts» (Jake Scott) (5:37) 
 «Man on the Moon» (Peter Care) (4:46) 
 «Losing My Religion» (Tarsem Singh) (4:45) 
 «Stand» (Katherine Diekmann) (3:14) 
 «Orange Crush» (Matt Mahurin) (3:51)

Bonusvideoar 
 «Tongue» (Jonathan Dayton og Valerie Faris) (4:07) 
 «How the West Was Won and Where It Got Us» (Lance Bangs) (4:57) 
 «New Test Leper» (Lance Bangs og Dominic DeJoseph) (5:30) 
 «Bittersweet Me» (Dominic DeJoseph) (4:48) 
 «Lotus» (Stéphane Sednaoui) (4:35) 
 «I’ll Take the Rain» (David Weir) (4:38)

Live-framføringar 
Filma ved Trafalgar Square 29. april 2001:
 «Imitation of Life»
 «Losing My Religion»
 «Man on the Moon»

Lyd 
 Dolby Digital Stereo
 Dolby Digital 5.1
 DTS 5.1

R.E.M.
When the Light Is Mine: The Best of the I.R.S. Years 1982-1987

When the Light Is Mine: The Best of the I.R.S. Years 1982-1987 er ein DVD som inneheld musikkvideoar og andre inspelingar av låtar frå det amerikanske rockebandet R.E.M. medan dei hadde kontrakt med plateselskapet I.R.S. Records. 

Namnet «When the Light is Mine» er henta frå ei linje i teksten til «Feeling Gravity’s Pull» frå musikkalbumet Fables of the Reconstruction som R.E.M. gav ut i 1985. DVD-en inneheld også ein del sjeldsynt materiale frå ymse framsyningar, som til dømes på ulike fjernsynsprogram.

Videoar 
 «Wolves, Lower»
 «Radio Free Europe»
 «Talk About the Passion»
 «Radio Free Europe» (fjernsynsopptak)
 «Talk About the Passion» (fjernsynsopptak)
 «So. Central Rain (I’m Sorry)»
 «Left of Reckoning» (kortfilm)
 «Pretty Persuasion» (fjernsynsopptak)
 «Can't Get There From Here»
 «Driver 8»
 «Life and How To Live It»
 «Feeling Gravitys Pull»
 «Can’t Get There From Here» (fjernsynsopptak)
 «Fall On Me»
 «Swan Swan H» (frå dokumentarfilmen Athens, GA: Inside Out)
 «The One I Love»
 «It’s the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)»
 «Finest Worksong»

Bonusmateriale 
I. «The Cutting Edge», oktober 1983
 Redigert MTV-innslag frå Echo Park i Los Angeles.
 Ekstra intervju
II. «The Cutting Edge», juni 1984
 Redigert MTV-innslag
 Ekstra intervju
 Studioopptak frå MTV Unplugged:
 «Driver 8»
 «Wendell Gee»
 «(Don’t Go Back To) Rockville»
 «Time After Time (AnnElise)»
III. Pageantry
 Utdrag frå promoteringsintervju gjort med Peter Buck og Mike Mills for musikkalbumet Lifes Rich Pageant (frå september 1986).

R.E.M.
Joranger kyrkje

Joranger kyrkje er ei langkyrkje frå 1600-talet som står på Indre Hafslo i Luster kommune i Vestland. 
Kyrkja, som ligg på ei høgd med utsyn over Lustrafjorden, er bygd i tre og kvitmåla. 

Medan ein tidlegare rekna med at kyrkja var bygd rundt 1660, viser dateringar av interiør og inventar at ho sannsynlegvis er eldre, truleg frå byrjinga av 1600-talet. 
Altartavla er måla i 1639, medan bjelkane i kortaket har vore dekorert i 1643 og 1652. 

Også før den noverande kyrkja blei bygd har det stått kyrkje på staden. 
To kyrkjeklokker som finst her er frå 1200-talet. Ein bronselysestake frå same hundreåret finst no på Bergen Museum.

Joranger kyrkje er i lag med Fet kyrkje soknekyrkje i Fet og Joranger sokn i Sogn prosti.

Sjå òg 
 Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Margrethe Henden Aaraas og Sigurd Vengen: «Joranger kyrkje» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
 «Joranger kyrkje» på nettstaden til Luster kommune 
 «Joranger kyrkje» i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon

Bakgrunnsstoff 
 Om Fet og Joanger kyrkjelydar på nettstaden til Den norske kyrkja
 «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
 Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Univeristetet i Bergen

 

Kyrkjer i Luster
Kyrkjer i Sogn prosti
Langkyrkjer i Bjørgvin
Norske kyrkjer frå 1600-talet
Kulturminne i Luster
Honningbier

Honningbier (Apis) er ei slekt insekt i familien Apidae (bier og humler), dei lagar honning. I Noreg finst berre arten europeisk honningbie, Apis mellifera.

Sjå òg 
 Melissa
 Debora

Bakgrunnsstoff 

Årevenger
Kill Rock Stars

Kill Rock Stars er eit uavhengig plateselskap som held til i Olympia i Washington i USA. Plateselskapet vart skipa i 1991 av Slim Moon.

Artistar 
 Mika Miko
 Linda Perry
 Macromantics
 Anna Oxygen
 Numbers
 Gravy Train!!!!
 John Wilkes Booze
 The Makers
 The Old Haunts
 Jeff Hanson
 Nedelle
 Stereo Total
 the pAper chAse
 Gold Chains & Sue Cie
 Comet Gain
 Panther
 Casual Dots
 Slumber Party
 Mecca Normal
 Semiautomatic
 Deerhoof
 The Everyothers
 They Shoot Horses, Don't They?
 Harvey Danger
 Shoplifting
 Erase Errata
 Marnie Stern
 Thao Nguyen
 Mary Timony
 The Gossip
 The Decemberists
 Lung Leg
 Bikini Kill
 C-Average
 Sleater-Kinney
 Shotgun Won
 godheadSilo
 Witchypoo
 Huggy Bear
 Unwound
 Bangs
 Bratmobile
 Elliott Smith
 Mary Lou Lord
 Peechees
 Miranda July
 Wrangler Brutes

Bakgrunnsstoff 
 Heimeside

USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1991
Sax-a-boom

Sax-a-boom er ein elektronisk musikleiketøysaksofon frå Shoot the Moon II, eit dotterselskap frå DSI Toys ( no konkurs), gjort kjent av Tenaciuos D. Jack Black har brukt Sax-a-Boomen under fleire konsertar.

Sax-a-Boom har 8 melodiknappar med melodiar som høyrer nett ut som ein saksofon. 7 av knappane har forsjellige, korte melodiar mens den åttande har eit groovande kompliknande uttrykk. Å få lyd i ein Sax-a-Boom er relativt enkelt, berre å trykke på knappar. Sax-a-boom har også ein volumknapp, ein stoppknapp og 3 stiller for å låse den til bestemte rytmer.

Instrumentet har mellom anna vore brukt av musikkgruppa Tenaciuos D og det norske funkbandet Groove Company.

Bakgrunnsstoff 
 Tenacious D live med Sax-a-boom 
 Groove Company framfører song med Sax-a-boom under UKM

Elektroniske musikkinstrument
Musikkleiketøy
John Constable

John Constable () var ein engelsk kunstmålar frå romantikken. Han er best kjend for landskapsmåleria sine frå Dedham Vale, området omkring der han budde, i dag kjent som «Constable Country». Sjølv om måleria hans i dag er blant dei mest populære og kostbare i den britiske kunsten, fekk han aldri nokon finansiell suksess medan han levde.

Constable er best kjend for måleria Dedham Vale (1821) og The Hay Wain (1821). Han blei vald som medlem av Royal Academy då han var 52 år gammal. Verka hans blei populære i Frankrike, der han selde fleire verk enn i heimlandet, og inspirerte franske kunstnarar som Eugène Delacroix, kunstnarane i Barbizon og dei seinare impresjonistane.

Galleri 

Romantiske målarar
Engelske målarar
Britiske målarar
Målarar frå 1800-talet
Folk frå Suffolk
Raske Menn

Raske Menn er ein norsk humortrio beståande av Anders Hoff, Calle Hellevang-Larsen og Øyvind Rafto. Gruppa er kjend for sine sketsjar, TV-serien «Snabbgrabbar med Raske Menn og showførestillinga deira, «The Fast Show».

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside

Norske komikarar
Knekkand

Knekkand (Spatula querquedula, tidlegare Anas querquedula) er ei lita grasand i andefamilien.

Ho hekkar i store delar av Europa og tverr over Palearktis til stillehavskysten. Ho er ein sterk trekkfugl, heile populasjonen migrerer til Afrika, India, Bangladesh, Søraust-Asia og Australasia om vinteren, der dei kan leve i store flokkar. Til liks med andre små ender, stig denne arten lett opp av vatnet med ei snøgg vadefuglliknande flukt.
Hekkehabitat er grassletter nær grunne sjøar og våtmark.

Knekkand (Spatula querquedula) hekkar i Noreg svært fåtalig i næringsrike våtmarksområde, fortrinnsvis i sørlege delar av landet. Arten har hovudutbreiinga si søraust for Skandinavia. Knekkanda føretrekker grunne og vegetasjonsrike ferskvatn som hekkebiotop. Føda er variert, og inkluderer plantemateriale, invertebrater, amfibium og småfisk. Fuglar som hekkar i Noreg overvintrar, til forskjell frå dei fleste andre norske andefuglar, i det sentrale Afrika.

Ved raudlistevurderingen i 2015 vart arten nedgradert frå kritisk trua CR til sterkt trua EN°. Vi bedømmer likevel bestanden som høgare enn den som vart lagt til grunn i 2015. I tillegg ser vi ingen grunn til nedgradering sidan bestandar i nabolanda våre er i nedgang. Sannsynet for rekolonisering blir derfor sett på å vera liten.

Sidan år 2010 har knekkand vore ført opp i kategorien sterkt truga (EN) på norsk raudliste for artar, på bakgrunn av bestandsestimater og basert på kriteriet D1 (50-250 reproduserande individ).

Kjelder 
Referansar

Andefamilien
Fuglar i Noreg
Munn

Munnen er ein kroppsopning som mange dyr bruker for å ta til seg næring. Han kan også brukast til anding, kommunikasjon og utskiljing av væske, som spytt eller gift. For det meste ligg munnen i hovudet, men nokre dyr har han andre stader på kroppen. Hjå menneske er munnen tydeleg markert med lepper i fjeset.

Munnhola 
Munnhola (latinsk cavum oris) er første del av fordøyelsessystemet. Her tek meltinga til gjennom at maten blir kutta opp i mindre bitar av tennene og tilsett spytt frå spyttkjertlane. Spytt er basisk (pH høgare enn 7) og inneheld enzymet amylase som spaltar stivelsesmolekyl frå polysakkarid til disakkarid. Spyttet drep bakteriar og gjer også maten blautare og lettar å svelga. Når maten er ferdig toggen, blanda og fordelt, blir han dytta ned i svelget av tunga.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Mund» frå , og «Munnhule» frå  den 11. februar 2008. 
 

 
Andedragssystemet
Meltingsapparatet
Dyreanatomi
Sogndalsfjøra

Sogndal er omdirigert hit. For kommunen sjå Sogndal kommune.''

Sogndalsfjøra er ein tettstad og administrasjonssenteret i Sogndal kommune med . 

Tettstaden ligg på vestsida av Sogndalsfjorden, ein nordgåande arm av Sognefjorden. Sogndalsfjøra er eit skolesentrum med Høgskolen i Sogn og Fjordane, vidaregåande skule og folkehøgskule.  Her er også idretts- og symjehall i området rundt Fosshaugane Campus. Stiftelsen Vestlandsforsking held også til her. Staden er elles eit viktig handelssenter for midtre og indre delar av Sogn.

Sogndalsfjøra har kontor for Sogn og Fjordane tingrett. I tettstaden kryssar riksveg 5 (Lærdal–Florø) og riksveg 13 frå Hella. Lerum Konserves, som er den største norske produsenten av saft og syltetøy, låg her i perioden 1920–2018 før han flytta til nabobygda Kaupanger. Vidare finst sagbruk og trevareindustri, slakteri, fleire hotell og monaleg turisttrafikk.

Det finnes ein del gamal, verdifull byggningsmasse langs fjorden i sentrum. Nyare bustader ligg for ein stor del på austsida av fjorden. Sogndal lufthamn på Haukåsen ligg ti kilometer sør for tettstadefd.

Sogndalsfjøra vert no til dels brukt om heile sentrumsområdet i Sogndal, men Fjøra var opphavleg området som ligg mellom Gravensteinsgata (Riksveg 5) og fjorden, på nordsida av Dalaelvi. Heilt nede ved fjordfjøra ligg Dampskipskaia med ein liten kafe som har uteservering og matsal. Like ved går Fjordstien som går langs fjordkanten i Sogndalsfjøra og knyter sentrum saman med den nye Osenbrui.

Folketalsutvikling

Bilete

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Aage Engesæter: «Sogndalsfjøra» på nettstaden til Sogn og Fjordane Fylkesarkiv
 Eldre fotografi frå Sogndal på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

Busetnader i Sogndal
Kommunesenter i Vestland
Tettstader i Vestland
Anders Hoff

Anders Hoff (fødd 1976 i Oslo) er ein norsk komikar som er med i Raske Menn. Han har også gjeve stemme til Paparazzibåten i den norske animasjonsfilmen Elias og kongeskipet. Hoff er utdanna frå Handelshøyskolen BI.

Fødde i 1976
Norske komikarar
Norske skodespelarar
Folk frå Oslo
Calle Hellevang-Larsen

Calle Hellevang-Larsen (fødd 1977 i Bergen) er ein norsk komikar som er med i Raske Menn. Han har også spelt i den norske spelefilmen Kalde føtter frå 2006 og gjeve stemme til Paparazzibåten i den norske animasjonsfilmen Elias og kongeskipet.

Fødde i 1977
Norske komikarar
Norske skodespelarar
Folk frå Bergen
Øyvind Rafto

Øyvind Rafto (fødd 1978 i Bergen) er ein norsk komikar som er med i Raske Menn. Han har også gjeve stemme til Paparazzibåten i den norske animasjonsfilmen Elias og kongeskipet frå 2006. Rafto er utdanna ved Norges Handelshøyskole.

Fødde i 1978
Norske komikarar
Folk frå Bergen
Norske skodespelarar
Høvessong

Ein høvessong eller leilegheitssong er ein song som omhandlar ei aktuell politisk eller samfunnsmessig hending. Desse songane er typisk ei blanding av ei forteljing og ein kommentar, men enkelte songar (som Neil Young sin song «Ohio» som omhandla Kent State-massakren) vert rekna som så kjende at berre kommentaren vert nytta. 

Høvessongar er ofte, men ikkje alltid, protestsongar. To døme på slike songar er «Talkin' John Birch Paranoid Blues» av Bob Dylan (1963) og «The Marines Have Landed on the Shores of Santo Domingo» av Phil Ochs (1965). Songane kan òg vere ei hyllest til spesielle hendingar som calypsosongen «FDR in Trinidad» (òg kjend som «Roosevelt in Trinidad») som vart spelt inn av fleire artistar på Trinidad i 1936 eller «Woodstock» av Joni Mitchell.

Generelt kallar ein berre ein song for høvessong om songen vart skriven like etter hendinga oppstod, så songar om historiske tema fell ikkje inn under denne klassifiseringa.

Sjå òg 
 Høvesdikt

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Topical song» frå , den 11. februar 2008. 
 

Songar
GWP-verdi

GWP-verdi eller Global Warming Potential er eitt uttrykk for ein klimagass sin evne til å bidra til drivhuseffekten.

GWP-verdien for ein gass er definert som det akkumulerte bidraget til drivhuseffekten frå eitt tonn utslepp av gassen samanlikna
med eitt tonn utslepp av CO2 over eit spesifisert tidsrom. Ved hjelp av GWP-verdiane veg ein utsleppa av klimagassar saman til CO2-ekvivalentar.

Kjelde 
 Statistisk sentralbyrå

Global oppvarming
Gassar
Torgeir Silseth

Torgeir Silseth () er ein norsk forretningsmann og hotelleigar. Silseth er utdanna frå Norsk Hotellhøgskole, som i dag er ein del av Universitetet i Stavanger. Silseth overtok jobben som administrerande direktør i Choice Hotels Scandinavia etter Petter Stordalen 7. februar 2006.

Karriere 
 Administrerande direktør ved Quality Hotel Hafjell frå 1991 til 1996.
 Driftsdirektør Choice Hotels Scandinavia frå 1996 til 1999.
 Vicekonsernsjef Choice Hotels Scandinavia frå [1999 til 2006.
 Administrerande direktør Choice Hotels Scandinavia frå 2006-

Kjelder 
Ledelsen i Choice Hotels Scandinavia AS 

Norske forretningsfolk
St. Moritz

St. Moritz (tysk Sankt Moritz; italiensk San Maurizio; retoromansk San Murezzan, fransk Saint-Moritz) er ein by i Engadindalen i Sveits. Han er ein kommune i distriktet Maloja i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1822 meter over havet. Den høgaste fjelltoppen i dei austlege Alpane i Piz Bernina, ligg nokre få kilometer sør for byen. 

Byen har arrangert olympiske leikar to gonger, i 1928 og 1948. 

Byen er ein kurbadestad med hotell og vintersportanlegg. St. Moritzsjøen ligg ved byen.

Edy Reinalter, Marc Berthod og Gian-Franco Kasper var/er frå St. Moritz.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.stmoritz.ch Offisiell nettstad
 

Byar i Sveits
Kommunar i Graubünden
Vintersportstader i Sveits
Kurstader i Sveits