alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sjøstøvlar

Sjøstøvlar av lêr var vanleg før støvlar kom i bruk mellom bøndene. Fiskarane tok dei i bruk på 1700-talet. Midt på 1800-talet fann ein fire støveltypar med ulik lengd.

 Langstøvlar nådde opp i skrevet. Dei gjekk under skinnbroka, og hadde stropper av lêr i overkant. Dei vart tredde på beltet. I tillegg hadde dei hemper, innvendig, i knehøgde. Støvlane kunne då haldast oppe med eit band når dei var nedbrett. Langstøvlar var svært viktige når det var langgrynt der fiskaren skulle kome i land. Då måtte han vade i djupt vatn når han skulle hente fisken, og når båten skulle ut og inn.

 Slagstøvlar var kortare enn langsøvlane. Dei rakk om lag til midt på låret. Når fiskaren var på land vart slagstøvlane bretta ned i eit stort slag. For å halde dei heller mjuke støvlane opp når dei var nedbretta, vart det vikla eit strømpeband kring beinet.

 Røysertar rakk så vidt opp for kneet. Bak var dei noko lågare. I bakkant var det ei hempe som ein tok tak i når støvelen skulle dragast på. Ho kom og til nytte når støvlane skulle hengast til tørk. Namnet røysert fekk støvelen fordi han stod sjølv, stod opprøyst.

 Smårøysertar nådde berre til midt på leggen.

Stundom hadde sjøstøvlane trebotn. Dei var varmare enn støvlar med lêrsole og vart gjerne brukte på ishavet. Dei egna seg best ombord i fartøy. Støvellêret vart spikra til solen med jarnspikar.

Det var vanleg at fiskaren laga sjøstøvlane sine sjølve. Dei vart sydde med skogarn av heimespunnen hampetråd. Den nyspunne tråden vart beka og trekt med bivoks. Når skogarnet skulle trekkast gjennom sylhola i støvellêret, vart det festa grisebust i enden. Frå kring 1850 vart støvelsolen plugga til overlêret med trepinn. Før den tid vart det sydd med beksaum. Det vart bruk tre solar: bindsole, mellomsole og yttersole. 

Dei ferdige støvlane måtte godt smørjast med smurning kokt av tran, smelta talg og tjøre. Stundom vart det slege varm tjøre i støvlane. Etterpå kunne ei tjukk ullstrømpe plasserast innvendig. Ho festa seg i tjøra. Dette gjorde støvlane ekstra varme. Det vart og brukt sennegras og halm i sjøstøvlane for å gjere dei varme.

Kjelder 
 Gunvor Ingstad Trætteberg: Skinnhyre og sjøklær Landbruksforlaget 1999

Fottøy
Norsk kystkultur
Plessurfjella

Plessurfjella er ei fjellkjede i Alpane aust i Sveits. Ho vert rekna som ein del av Dei sentrale Alpane. Fjella er kalla opp etter elva Plessur, som spring ut midt i fjella. Plessurfjella er fråskilde Glarus-Alpane i vest av Rhinendalen; frå Rätikonfjella i nord av Landquartdalen (Prättigau); frå Albulafjella i søraust av Landwasserdalen; og frå Oberhalbsteinfjella i sør av Albuladalen. 

Plessurfjella vert drenerte av elvane Rhinen, Plessur, Landwasser og Landquart. Vintersportsstaden Arosa ligg midt i fjellkjeda. 

Av fjelltoppar i Plessurfjella finn ein Aroser Rothorn (høgast på 2985 moh.) og Stätzer Horn (2576 moh.).

Fjellovergangar i Plessurfjella er Strela-passet, frå Davos til Langwies, på 2377 moh.

Galleri

Sjå òg
Dei sveitsiske Alpane

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Plessur Range» frå ,  den 5. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Swisstopo-kart

Fjellkjeder i Alpane
Fjellkjeder i Sveits
Fjellkjeder i Graubünden
This Is the Night

«This Is the Night» (engelsk for 'Dette er natta') er ein song av den maltesiske songaren Kurt Calleja. Songen vann Malta Eurosong 2012 og representerte Malta i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2012. Songen gjekk vidare til finalen, der han enda på 21. plass med 41 poeng. Teksten er skriven på engelsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «This is The Night» frå ,  den 5. februar 2012.  
Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.

Eurovision Song Contest 2012-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Maltesiske Eurovision Song Contest-songar
Kurt Calleja

Kurt Calleja () er ein maltesisk songar. Han vann Malta Eurosong 2012 og representerte Malta i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2012 med songen «This Is the Night». Songen gjekk vidare til finalen, der han enda på 21. plass. 

I 2010 og 2011 deltok han òg i den nasjonale finalen til Malta, men enda då på høvesvis tolvte- og tredjeplass.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kurt Celleja» frå ,  den 5. februar 2012.  
Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.
 

Maltesiske songarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012-låtskrivarar
Maltesiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Maltesiske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Belp

Belp er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 521 meter over havet, åtte kilometer søraust for bysentrum i Bern. 
Belp ligg ved munningen av Gürbetal og på venstrebreidda av elva Aare. 

Han ligg nær Belp lufthamn ved Bern. 

Belp er først omtalt i 1263 som Belpo.

Kommunen ligg ved munningen av Gürbetal og på venstrebreidda av elva Aare. Han omfattar landsbyen Belp, grendene Viehweide, Heitern og Hofmatt. I nyare år er fleire nye busetnader bygd ut, som Eissel (1956–75), Montenach (1960-åra), Schafmatt (1970-åra), Hühnerhubel (1980). Kommunen Belpberg vart 1. januar 2012 slått saman med Belp.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Belp» frå ,  den 24. mars 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad (tysk)

Kommunar i Bern
Remee

Mikkel Johan Imer Sigvardt, kjend som Remee, () er ein dansk låtskrivar og musikkprodusent. Saman med Camilla Ottesen var han programleiar for den fyrste utgåva av Junior Eurovision Song Contest i 2003.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Remee» frå ,  den 5. februar 2012.  
 

Danske låtskrivarar
Junior Eurovision Song Contest-programleiarar
Danske musikkprodusentar
Eurovision Song Contest 2012-låtskrivarar
Danske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2015-låtskrivarar
Eurovision Song Contest 2008-låtskrivarar
Tyske Eurovision Song Contest-låtskrivarar
Münchenbuchsee

Münchenbuchsee er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 564 meter over havet, om lag 10 km nordvest for Bern.

Målaren Paul Klee vart fødd i Münchenbuchsee.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Münchenbuchsee» frå ,  den 5. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Kommunar i Bern
Sankt Gotthard-massivet

Saint-Gotthard-massivet (tysk Gotthardmassiv) er ei fjellkjede i Alpane i Sveits, på grensa til dei fire kantonane Valais, Ticino, Uri og Graubünden. Sankt Gotthard-passet er kalla opp etter massivet. 

Dei høgaste fjelltoppane i massivet er Dammastock (3 630 moh) i nordvest, Pizzo Rotondo (3 192 moh) i sørvest og Oberalpstock (3 328 moh) i nordaust. Ingen av fjella i massivet heiter Sankt-Gothard.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saint-Gotthard Massif» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjellkjeder i Sveits
Fjellkjeder i Graubünden
Fjell i Valais
Fjell i Ticino
Fjell i Uri
Arild Haaland

Arild Petter Haaland () var ein norsk filosof, litteraturhistorikar, sakprosaforfattar, omsetjar og engasjert samfunnsdebattant. Han var fødd i Bergen. Han tok magistergrad i filosofi ved Universitetet i Oslo i 1947. I 1956 tok han doktorgrad i filosofi med avhandlinga Nazismen i Tyskland. Haaland var tilsett ved Filosofisk institutt ved Universitetet i Bergen frå 1961 til 1987, først som universitetslektor, seinare som førsteamanuensis.  Haaland har vorte kalla «Bergens mest kjente filosof» frå 1900-talet.

Heider
Meltzerfondets spesialpris for sin innsats ved Universitetet i Bergen 2007
Fritt Ords Honnør 1992. 
Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i1979

Bibliografi

Haaland har mellom anna gitt ut 
Nazismen i Tyskland (1955) 
Kirkedød og gudsfrykt (1964) 
Vekst og verdi (1970)
Samtidssyner fra Blåseborg med kapittel om Elie Wiesel av Michael Holmboe (1997) 
Han har og omsett 
Tragediens fødsel av Friedrich Nietzsche til norsk (1969) ISBN 82-530-1629-8 Ny utgave 1993
Moralens genealogi - et stridsskrift av Friedrich Nietzsche 1994 ISBN 82-05-22610-5

Bakgrunnsstoff
 På Høyden - Meltzerpris til Arild Haaland (7.3.2007)
 «Arild Haaland er død» ba.no
Lenke til NRK-program med Arild Haaland og Åshild Ulstrup

Fotnotar

Denne artikkelen bygger på «Arild Haaland» frå ,  den 5. februar 2012.  
 
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Bergen

St. Olavs Orden
Norske filosofar
Mottakarar av Fritt Ords honnør
Andigonídes

Andigonídes (gresk Αντιγονίδες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Imathía i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Andigonídes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Alexándria.

Referansar 

Andigonides
Andigonides
Kavásila

Kavásila (gresk Καβάσιλα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Imathía i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Kavásila var hovudsete i den tidlegare kommunen Andigonídes, som no er ei kommunaleining i kommunen Alexándria.

Referansar 

Kavasila
Tafeljura

Tafeljura er ein del av Jurafjella nordvest i Sveits.

Fjellkjeder i Sveits
Zimmerberg

Zimmerberg (769 moh) er eit fjell og ein region i distriktet Horgen i kantonen Zürich i Sveits. 

Zimmerberg ligg om lag 15 km søraust for byen Zürich, mellom Langnau am Albis i Sihldalen og Rüschlikon og Horgen ved Zürichsjøen. Frå Zimmerberg har ein utsyn over Sihldalen, Albisåsane, Zürichsjøen og Pfannenstiel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zimmerberg» frå ,  den 5. februar 2012.

Bakgrunnsstoff 

Fjell i Zürich
Fjellkjeder i Sveits
Regionar i Sveits
Grison-Alpane

Grison-Alpane er fjella i kantonen Graubünden (Grisons) i Sveits. Det er mange høge fjell i Grison-Alpane, som Tödi (3 614 moh) og det høgaste fjellet Piz Bernina (4 049 moh). Mange av fjellkjedene i dette området har store isbrear, som Adula, Albula, Silvretta, Bernnina og Rätikonfjella. Grison-Alpane omfattar delar av både Dei austlege Alpane og Dei vestlege Alpane.  Dei austlege Alpane i Graubünden er Dei rätiske Alpane, som er ein del av Dei sentrale Alpane.  Dei rätiske Alpane består av følgjande fjellområde: Samnaunfjella, Rätikon, Silvretta, Sesvennafjella, Albulafjella, Plessurfjella, Oberhalbsteinfjella, Livignofjella, Bregagliafjella og Berninafjella. Dei vestlege Alpane i Graubünden omfattar delar av Dei lepontinske Alpane og Glarus-Alpane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grison Alps» frå ,  den 5. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellkjeder i Alpane
Fjellkjeder i Graubünden
Gao Xingjian

Gao Xingjian  () er ein kinesiskfødd fransk romanforfattar, dramatikar, regissør, kritikar og bildekunstnar. Han emigrerte til Frankrike i 1987, og fekk fransk statsborgarskap i 1997.

Dei kinesiske makthavarane reknar han som dissident og har forbode verka hans.

I 2000 fekk Gao Nobelprisen i litteratur «för ett verk av universell giltighet, bitter insikt och språklig sinnrikhet, som öppnat nya vägar för kinesisk romankonst och dramatik».

Verk omsett til norsk 
 Åndefjellet (《灵山》), omsett av Baisha Liu og Harald Bøckman, Aschehoug, 2002
 Et menneskes hellige bok (《一个人的圣经》), omsett av Baisha Liu og Harald Bøckman, Aschehoug, 2004

Litteratur 
 Wolfgang Wiesner:  Die Seelenwanderung des Herrn Gao: Das literarische Werk des Gao Xingjian, omsett av Wolfgang Wiesner. Wiesner, Petershausen 2002. ISBN 3-9803061-8-6.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Die Hölle ist man selbst Samtale med Gao Xingjian i Die Zeit nr. 23, 2004
 Schräg gelaufen  i Die Gazette nr. 30, november 2000
 Bokförlagen i storgräl. Nobelpristagaren bytte förlag – för tio dar sedan (Aftonbladet, 13. oktober 2000)
 masken loswerden- Vom Kommunismus über Becket zum Zen: Der Weg des Literatur-Nobelpreisträgers Gao Xingjian
 Translator of the Chinese star Den svenske sinologen Göran Malmqvist viktig for utnemninga av Gao Xingjian til Nobelprisen i litteratur 2000 (Taipei Times, 1. februar 2001)

Kinesiske forfattarar
Franske forfattarar
Franske nobelprisvinnarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå Ganzhou
Fødde i 1940
Fødde den 4. januar
Kinesiske nobelprisvinnarar
Idrettslaget Hjelset-Fram

Hjelset-Fram er eit idrettslag som høyrer heime på Hjelset i Molde kommune. Det vart skipa 10. februar 1907. Laget har aktive innan fleire idrettar. Særleg har utøvarar innan hoppsporten utmerkt seg. Kring 1970 var den såkalla Hjelset-trioen med Ingolf Mork, Jan Olaf Roaldset og Hans Jørgen Næss på topp både nasjonalt og internasjonalt.

Kjelder
hjelsetfram.no

Idrettslag skipa i 1907
Idrettslag i Molde
Gulbukknøttyrann

Gulbukknøttyrann (Myiornis auricularis) er ein fugl i tyrannfamilien med leveområde langs atlanterhavskysten av Brasil, frå Bahia til Rio Grande do Sul og vestover litt inn i Argentina og Paraguay. Dette er ein av verdas minste sporvefuglar, 7 cm og 5,3 gram.

Kjelder

Tyrannfamilien
Albristhorn

Albristhorn (eller Albrist) er eit fjell i Bern-Alpane, oppfor Lenk og Adelboden i kantonen Bern. Han er den høgaste toppen av ei rekkje mellom Wildstrubel og Thunsjøen og som er ein del av vasskilje mellom Simme og Kander.

Det er mogeleg å nå toppen for erfarne fjellfolk langs ein sti som starta ved Hahnenmoos-passet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Albristhorn på SummitPost

Bern-Alpane
Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Albrunhorn

Albrunhorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på den sveitsisk-italienske grensa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Albrunhorn» frå ,  den 5. februar 2012.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Italia
Internasjonale fjell i Europa
Gullklippehane

Gullklippehane, Rupicola rupicola, er ein kotinga, ein søramerikansk sporvefugl på rundt 28 cm i lengd. Den lysoransje hannen har ein uvanleg, halvmåneforma fjørtopp, som blir brukt under oppvisingar i spel på spelplassar for å trekkje til seg hofuglar.

Skildring 
Gullklippehanen er ein fugl med kompakt kroppsbygging. Hannfuglen av har ein eineståande, halvmåneforma kam, ein svart hale med oransjefarga fjørtoppar, venger i svart, oransje og kvitt, og silkeaktig, oransje filament på oversida av armdekkfjørene. I tillegg har hannar av denne arten òg oransje nebb, bein og hud. Hoa er langt mindre iaugefallande med mørk, brungrå fjørdrakt og har gul spiss på det elles svarte nebbet og ein mindre kam enn hannen. Begge kjønna har ei total lengd på ca. 28 cm og veg 190-210 gram, hannen ca. 20 gram meir enn hoa. Dietten består hovudsakleg av frukt.

Utbreiing og habitat 
Gullklippehanen har geografisk utbreiing i det som omtrentleg svarar til Guayanaskjoldet i nordaustre Sør-Amerika. I Venezuela er dette Guayana-regionen med delstatane Amazonas og spesielt langs Sierra de Lema i Bolívar. Han finst dessutan sørover gjennom Fransk Guyana, Surinam og Guyana til Brasil, i Brasil i dei nordlege delar av delstatane som er dekt av regnskogen i Amazonas, vestover og inn i austlege Colombia. Den føretrekte habitatstypen er fuktig skog nær fjellknausar, opp til 2000 moh., der dei kan finne sikre reirplassar.

Åtferd

Forplanting 
Akkurat som hos slektningen andesklippehane, er gullklippehanen polygam, og hannen har ikkje noko å gjere med hekking etter at paringen har skjedd. Den mannlege energien blir i staden vigd til svært forseggjorte ritual som viser fram den flotte fjørdrakta. Desse oppvisingane føregår i på felles spelplassar, der 40 eller fleire hannar, mest vanleg færre, kan samlast for å utfordre rivalar og lokke hoene.

Kammen på hannen kan skjule nebbet, og vengefjørene med silkefjører kan bli så store at dei skjuler halen, mest slik at det gjer det vanskeleg å gjenkjenne arten. Innanfor spelet har kvar fugl sin eigen plass på ei låg grein, med eit spelfelt på bakken nedanfor som er rydda for daude blad av vengeslag av hannfuglen som har landa og tatt av. Dei har òg ei rekkje rop og rørsler, viser fram kammen og dei langstrekte filamenta på overgumpen og vengene, og dei smeller med nebba. Hannar sit på greiner ca. 2,5 meter over bakken inntil ei ho nærmar seg, og hannar går ned på bakken og ropar frå sine felt på bakken. Det er hoa som vel hannar for paring, og berre blant dominerande hannar, og dermed vil nokre få utvalde hannar oppnå dei fleste paringane.

Hoa legg 1-2 egg i reiret av slam og plantemateriale, som er festa med spytt til ein vertikal fjellvegg. Hoa rugar aleine i 27-28 dagar.

Kjelder 

 Denne artikkelen byggjer på «Guianan Cock-of-the-rock» frå , den 5. februar 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 bilete og lydopptak av Gullklippehanar hos Internet Bird Collection

Kotingafamilien
Pizzo dell'Alpe Gelato

Pizzo dell'Alpe Gelato er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på den sveitsisk-italienske grensa.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pizzo dell'Alpe Gelato» frå ,  den 5. februar 2012.  
 

Alpe Gelato
Alpe Gelato
Alpe Gelato
Internasjonale fjell i Europa
Alpjuhorn

Alpjuhorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alpjuhorn» frå , den 5. februar 2012. 
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Bern
Älpliseehorn

Älpliseehorn er eit fjell i Plessurfjella (Alpane) i Sveits.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Altenalp Türm

Altenalp Türm (2 033 moh) er eit fjell i Alpstein-massivet, i kantonen Appenzell Innerrhoden, på ryggen mellom Ebenalp og Säntis. Han er den nordlegaste toppen over 2 000 moh i Sveits.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Altenalp Türm» frå ,  den 5. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
Altenalp Türm på Hikr.org

Fjell i Sveits
Fjell i Alpane
Fjell i Appenzell Innerrhoden
Altmann-fjellet

Altmann er eit fjell i Appenzelleralpane, på grensa mellom kantonane Appenzell Innerrhoden og St. Gallen. Han ligg i Alpstein-massivet nord for Wildhaus (St. Gallen), nokre kilometer frå Säntis.

Altmann er eit bratt kalksteinsfjell som stig 1000 meter opp over dalen Alpstein. Den normale vegen opp starta ved Rotsteinpass (2 120 moh) på nordvestsida og vert rekna som ein lett tur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Altmann (mountain)» frå ,  den 5. februar 2012.

Bakgrunnsstoff
Altmann på SummitPost

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Appenzell Innerrhoden
Fjell i St. Gallen
Piz Alv i Gotthardmassivet

Piz Alv er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits. Toppen er eit trippelpunkt mellom kantonane Uri, Graubünden og Ticino.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Piz Alv (UR, GR, TI)» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Uri
Fjell i Ticino
Fjell i Graubünden
Gulnebboksehakkar

Gulnebboksehakkar, Buphagus africanus, er ein sporvefugl i sin eigen familie, Buphagidae. Dei har habitat på savannen i Afrika sør for Sahara frå Senegal austover til Sudan. Det er minst vanleg i det ekstreme aust av utbreiingsområdet, der han overlappar med raudnebboksehakkar,  trass i at dei alltid dominerer over den andre arten når dei beitar saman.

Gulnebboksehakkaren er vel 20 cm lang og har brunleg overside og brunt hovud, gulbrun underside og ein bleik gump. Føtene er sterke. Nebba til vaksne fuglar er gule på basen og raud på tuppen, medan ungfuglar har brune nebb. Flyginga er sterk og direkte. Ropa er ein hissig, sprakande krisss, krisss.

Gulnebboksehakkaren et insekt og flått. Både det norske og det vitskaplege namnet skriv seg frå vanen denne arten har til å sitje på store, ville og tamme pattedyr som kyr. Dei plukkar leddyrparasittar. På ein dag kan ein voksen oksehakkar ta meir enn 100 blodsugande hoer av Boophilus decoloratus-flått eller 13 000 larver.

Likevel er den føretrekte føda blod frå vertsdyret, og medan dei kan få blod frå oppsvulma flott, tar dei òg blod direkte frå dyra, og hakkar på sår. Generelt ser det ut til at pattedyr tolererer oksehakkarar.

Gulnebboksehakkaren hekkar i hòl i tre, fora med dyrehår. Dei legg 2-3 egg. Utanfor hekkesesongen er dei ganske sosiale, og beitar i store, støyande flokkar. Ikkje-hekkande fuglar vil kvile på vertsdyra sine om natta.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Yellow-billed Oxpecker» frå , den 5. februar 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av gulnebboksehakkar hos Internet Bird Collection 

Oksehakkarfamilien
Alvier-fjellet

Alvier er eit fjell i Appenzelleralpane, halvvegs mellom Walensee og Rhinen i kantonen St. Gallen. Han er ein av toppane langs ei rekkje som skil dalane Seez og Rhinen. 

Sjølv om det er ein lang tur er toppane enkle å nå via stiar frå begge sider.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alvier (mountain)» frå ,  den 5. februar 2012.  
 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i St. Gallen
Piz Arblatsch

Piz Arblatsch er eit fjell i Oberhalbsteinfjella i dei sveitsiske Alpane i kantonen Graubünden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Piz Arblatsch» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Avon Heathcote-estuaret

Avon Heathcote-estuaret (engelsk Avon Heathcote Estuary) er det største, delvis innestengde, grunne estuaret i regionen Canterbury og er eit av dei viktigaste våtmarksområda ved kysten på New Zealand. Internasjonalt er dette godt kjent som eit viktig habitat for trekkfuglar, og det er ein stor ressurs både som rekreasjonsområde og for utdanningsføremål. Ein gong var estuaret høgt verdsett av maoriane for mahinga kai (maori for 'samlingsstad for føde').

Plassering 

Avonelva renn inn i estuaret frå nordvest, og Heathcote-elva frå sørvest. Estuaret har trekantfasong, eit kort innløp frå havet ved Pegasusbukta, som det er avgrensa frå, først og fremst av den fire kilometer lange landtunga Brighton Spit, der forstadane New Brighton, South New Brighton og Southshore ligg.

Det mest særprega kjennemerket ved innløpet, er den djupe kanalen mellom Rapanui Rock (Shag Rock) og Brighton Spit.

Storleik 
Estuaret har eit areal på 8 km², det er grunt (middeldjupna ved vanleg høgvatn er 1,4 meter), og i tidvassona ligg berre 15 % av arealet under vatn når det er fjære sjø ved vanleg [[tidvatn].]

Avon-Heathcote Estuary Ihutai Trust 
Avon-Heathcote Estuary Ihutai Trust vart danna i 2002. Dette kom som eit resultat av førespurnadar frå ulike samfunnsinteresser om langsiktige handlingsplanar for estuaret. Medlemer i trusten omfattar representantar frå det offentlege, frå lokalmiljøet, eksisterande grupper (Friends of the Estuary og Christchurch Estuary Association), representantar frå Christchurch City Council, Environment Canterbury, tāngata whenua (maoriinteresser) og andre interesser.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Avon Heathcote Estuary» frå ,  den 5. februar 2012.

Bakgrunnsstoff

Elver på New Zealand
Christchurch
Aroser Weisshorn

Aroser Weisshorn er eit fjell i Plessurfjella (Alpane) i Sveits.

Ein to-vogns svevebane går til toppen av fjellet frå byen og vintersportstaden Arosa.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Aroser Weisshorn» frå , den 5. februar 2012. 

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Graubünden
Piz Arpschella

Piz Arpschella er eit fjell i Albulafjella i Graubünden i Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Piz Arpschella» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Sveits
Fjell i Alpane
Fjell i Graubünden
Pic d'Artsinol

Pic d'Artsinol (òg skrive Pic d'Arzinol) er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits. Det ligg vest for Evolène i kantonen Valais

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pic d'Artsinol» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Äschhorn

Äschhorn (Ober Äschhorn) er eit fjell i Wallis-Alpane, i nærleiken av Zermatt i Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Äschhorn» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Augstbordhorn

Augstbordhorn er eit fjell i Wallis Alpane i Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Augstbordhorn» frå ,  den 5. februar 2012.

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Valais
Per Kristian Cani

Per Kristian Cani () er ein norsk forfattar. Han debuterte i 2011 med diktsamlinga Atlas.
Per Kristian Cani er eit pseudonym.

Dikta i Atlas er om Marokko og Vest-Sahara og fleire av dei har politisk brodd. I 2011 medverka han også i antologien Ut av de åpne vinduene i denne byen. Cani har hatt fleire dikt publisert i Klassekampens litteraturbilag.

Bøker 
 2011 – Atlas – Diktsamling

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Per Kristian Cani i BIBSYS Ask

Bokmålsforfattarar
Folk frå Oslo
Norske lyrikarar
Norske forfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2011
Augstenberg

Augstenberg er eit fjell i Silvrettafjella (Alpane), på grensa mellom Austerrike og Sveits.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Augstenberg» frå ,  den 5. februar 2012.  

Fjell i Alpane
Fjell i Sveits
Fjell i Austerrike
Fjell i Graubünden
Internasjonale fjell i Europa