alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Aegyptopithecus

Aegyptopithecus er ei utdøydd primatslekt. Ho levde i Nord-Afrika i oligocen og var truleg ein av føreløparane for overfamilien Hominoidea, som omfattar både menneskeaper (familien Pongidae) og menneske (familien Hominidae). Eit nesten fullstendig kranium vart funne i 1965 i al-Faiyum i Egypt.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Utdøydde aper
Primatar frå eocen
Primatar frå oligocen
Austaper
Afrikanske pattedyr frå paleogen
Piet Kleine

Pieter Kleine, kjend som Piet Kleine, () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Hollandscheveld. Han vart olympisk meister på 10000 meter under Vinter-OL 1976 og verdsmeister i firkamp same sesongen.

Kleine fekk sitt gjennombrot i 1973-sesongen med ein tredjeplass i VM i firkamp. To sesongar seinare kom på same pallplassen då EM 1975 vart avvikla i Heerenveen.

Under Vinter-OL 1976 i Innsbruck tok Kleine sølvmedaljen på 5000 meter, slått med to sekundar av norske Sten Stensen. Tre dagar seinare revansjerte Kleine seg og gjekk til topps på 10000 meter. I eit seint par kom han i mål på tida 14.50,5, og slo dermed Stensen si leiartid med knappe tre sekundar. Eit par veker seinare vann Kleine firkamp-VM i Heerenveen, framom nettopp Stensen.

Kleine vart i 1978 nederlandsk firkampmeister for fyrste og siste gong, elles kom han seks gongar på andreplassen i den nasjonale meisterskapen i tida 1973-81. Internasjonalt markerte han seg lite etter 1976-sesongen, eit OL-sølv på 10 000 meter under Vinter-OL 1980 i Lake Placid var hans einaste pallplassering.

Han la opp etter 1981-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Piet Kleine» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Olympiske meistrar for Nederland
Olympiske meistrar i lengdeløp på skeiser
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Nederland
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1976
Skeiseløparar under vinter-OL 1976
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1980
Skeiseløparar under vinter-OL 1980
Aglaspidida

Aglaspidida eller basal arthropodgruppe er eit utdøydd leddyr frå nedre kambrium til slutten av ordovicium. Dei likna ein del på moderne dolkhalar, og var derfor tidlegare rekna som forfedre til sjøskorpionar og dolkhalar, men dei er i dag rekna å vere nærare i slekt med trilobittane.

Dyret hadde ei lengd på 5–15 cm. Kroppen var delt i hovud-bryst og bakkropp. Bakarst på bakkroppen var det ein lang brodd. Hovud-bryststykket hadde eit par fasettaugo og seks par ledda vedheng (eit par chelicerer og fem par gangbein).

Dei er ikkje funne i Noreg, men eksemplar av arten Paleomerus hamiltoni er funne i underkambriske lag på Kinnekulle i Sverige.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Utdøydde leddyr
Leddyr i kambrium
Chelicerata
Agnostida

Agnostida er ein utdøydd leddyrorden som vanlegvis blir klassifisert saman  med trilobittane, men har òg blitt rekna for å vere meir i slekt med krepsdyra.

Dei hadde skal av kalk. Hovudskjoldet og haleskjoldet var like store og ganske like kvarandre. Kroppen mellom desse to hadde berre to ledd. Dyra levde truleg konstant samanrulla slik at fronten av hovudet og bakkanten av halen låg nær kvarandre. Funksjonelt liknar dette på leveviset hos muslingkreps som har to skal på kvar side av hovudet som kan lukkast.

Agnostidane finst ofte over store område og levde derfor planktonisk. Dei oppsto i slutten av underkambrium og utvikla seg raskt i mellom-, og overkambrium og er derfor viktige ledefossil i desse tidsperiodane. Gruppa levde gjennom heile ordovicium, men var sjeldne og mindre utbreidd.

Den mest kjente agnostiden er Agnostus pisiformis frå nedste overkambrium i Skandinavia, der han kan danne tjukke lag kalkstein som berre består av skal av dette dyret. På Kinnekulle i Sverige har ein funne eksemplar med alle bein og antenner bevart, slik at denne arten truleg er eit av dei mest detaljert kjende fossile leddyra som finst.

Kjelder

 
Trilobitt-ordenar
Trilobittar frå kambrium
Trilobittar frå ordovicium
Utryddingar i ordovicium
Roar Grønvold

Roar Grønvold () er ein norsk tidlegare skeiseløpar, fødd i Sandsvær. Han vart norsk firkampmeister i 1972, same året som han vart nummer to både i EM og VM og tok to sølvmedaljar under Vinter-OL i Sapporo. Grønvold var medlem i Holmestrand og Botne Skøyteklubb, deretter i Tønsbergs Turnforening.

Grønvold vann junior-NM 1964, men fekk ikkje noko gjennombrot før 1970-sesongen. Under noregsmeisterskapen 1970 i Skien kom han på andreplassen bak Dag Fornæss, plasseringar som vart nøyaktig dei same då firkamp-NM 1971 fann stad i Moss.

1972-sesongen vart den store for Grønvold. På nyåret vart han noregsmeister på heimebane i Tønsberg, framom Fornæss og Sten Stensen. To veker seinare vart han andremann bak nederlendaren Ard Schenk i europameisterskapen i Davos. Under vinterleikane i Sapporo kom han sølvplassen både på 1500 meter og 5 000 m, også her var Schenk hans overmann. To veker syrgde Schenk enno ein gong for at Grønvold måtte nøye seg med andreplassen då firkamp-VM vart avvikla på Bislett stadion i Oslo.

Grønvold deltok i proff-EM 1973 og 1974, også i desse meisterskapane enda han på trinn to på sigerspallen. I 1973 vart han nummer tre i proff-VM.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roar Grønvold» frå ,  den 5. november 2016.  
 

Norske skeiseløparar
Norske fotballtrenarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske sølvmedaljevinnarar i lengdeløp på skeiser
Noregsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Norske deltakarar under vinter-OL 1968
Skeiseløparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Norske deltakarar under vinter-OL 1972
Skeiseløparar under vinter-OL 1972
Folk frå Kongsberg
Folk frå Holmestrand
Helikase

Helikasar er motorprotein som katalyserer fråskiljinga av DNA- og RNA-trådar ved hjelp av adenosintrifosfat. I menneskegenomet er det funne sekvensar for 95 helikasar: 64 RNA-helikasar og 31 DNA-helikasar.

Kjelder 
 

Enzym
DNA-replikasjon
EC 3.6.4
Enchytraeidae

Enchytraeidae er ein familie av fåbørstemakkar. Han er i slekt med meitemakk og har artar med ei lengd på 0,2–30 millimeter. Dei viktige dyr i jordbotnen, særskilt i arktiske strok som saknar meitemakk. 

Artar i slekta ismakkar lever berre i isbrear og finst i Nord-Amerika.

Kjelder 

Enchytraeidae
Akritarkar

Akritarkar er organiske mikrofossil, som er påvist heilt attende til 1,4 til 3,2 milliardar år gamle lag frå prekambrium og før den kambriske eksplosjonen. Namnet er eit samleomgrep som vert nytta om fleire forskjellige organismar som ikkje har noko biologisk samanheng. Dei er typisk 0,02 til 0,15 mm, som er forholdsvis stort for mikrofossil. Desse fossila vert ikkje løyst opp i syre og kan derfor løysast ut frå sedimentære bergartar. Dei er ofte funne i sandstein og skifer, men stundom òg i kalkstein. Arkitarkane vert nytta som leiefossil i lag frå eldre paleozoikum.

Kjelder

Palynologi
Mikrofossil
Kvitkinnsvartterne

Kvitkinnsvartterne (Chlidonias hybrida) er ei sumpterne i måsefamilien, Laridae. Ho har hekkeområde i Eurasia og overvintrar i Afrika, sørlege Asia, Søraust-Asia og i Australia.

Skildring 

Den svarte hetta, det litt kraftige nebbet og kvikke flygerørsler har ho felles med raudnebbterna, men andre eigenskapar er typiske for sumpterner, slik som kort, berre svakt gaffelforma hale og mørk hekkefjørdrakt. Ho er òg monaleg mindre enn raudnebbterna, 23-29 centimeter i kroppslengd og rundt 85 gram i masse.

Hekkedrakta er  gjennomgåande mørk grå med kvite kinn. Det mørkaste området er buken, men undergumpen er kvit og undersida av venger og hale er lys. Både bein og nebb er raude i hekkedrakta. 
Når kvitkinnsvartterner ikkje hekkar er dei lyse, panna kvit, hetta blir kvitflekkete, men med eit markert svart felt bak augo. Nebbet er svart og beina mørkeraude. 
Kjønna er like i drakta, men hannfuglar er større enn hoer.

Utbreiinga for denne arten i Europa er særs fragmentert frå sørvestre og sentrale område i verdsdelen og austover til meir vidstrekte område i sørvestre Russland, i Kasakhstan og inn i nabolanda. Dessutan i søraustre Russland, austre Kina og sørlege Afrika. Overvintringsområde er Nord-Afrika, Afrika sør for Sahel, det indiske subkontinentet, Søraust-Asia og i Australia. Det finst òg små fragmenterte hekkeområde i Australia, Nord-Afrika og nordlege India. Kvitkinnsvartterner hekkar i koloniar ved ferskvatn oftast i lågland. Dei beitar over ferskvatn, myrar, rismarker og ned mot elvemunningar og mudderbankar. Her tar dei insekt, småfisk, amfibium og krepsdyr. 

Denne fuglen har ei rekkje geografiske underartar, dei skil seg ved små detaljar i fjørdrakt.

Dei tropiske underartane er standfuglar, men europeiske og asiatiske fuglar trekker sørover om vinteren.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere over 100 000 par i Europa og globalt stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Whiskered Tern» frå ,  den 6. november 2016.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

måsefamilien
Streiffuglar i Noreg
Alalcomenaeus

Alalcomenaeus er ei utdøydd leddyrslekt frå under- og mellomkambrium. Slekta inneheld éi art; Alalcomenaeus cambricus Simonetta. Dyret kunne verta opp mot 6 cm langt og hadde eit halvsirkelforma hovudskjold, 12 kroppledd og ei padleåreaktig halevifte (telson). Det første beinparet var utvikla som såkalla «great appendages» (to store kloberande «bein» fremst på hovudet) med berre eitt langt «følehorn» i motsetnad til Actaeus som hadde tre følehorn. Slekta vert gruppert med andre kambriske arthropodar som òg har slike store første beinpar, som Anomalocaris og Opabinia. Denne gruppa er truleg i slekt med Arachnomorpha (edderkoppar, skorpionar og dolkhalar). Dei er kjend i meir enn 600 eksemplar frå den mellomkambriske Burgess Shale i British Columbia i Canada, men òg frå Utah i USA og Chenjiang i Kina.

Kjelder

Utdøydde leddyr
Burgess Shale-fossil
Alcide d'Orbigny

Alcide Dessalines d' Orbigny () var ein fransk paleontolog. Frå 1853 var han professor i paleontologi ved Jardin des plantes i Paris, der han var elev hos Georges Cuvier. I hovudverket sitt Paléontologie française (8 bind) bygde han på katastrofeteorien til Cuvier og meinte at alt levande var tilinkjesgjort minst 27 gonger og skapt på nytt, slik at kvar lagrekkje har sine karakteristiske fossil, som ikkje finst i andre lag. Han vart dermed ein av grunnleggjarane av biostratigrafien.

Kjelder

Franske zoologar
Franske entomologar
Franske paleontologar
Teutologar
Zoologar på 1800-talet
Allosaurus

Allosaurus er ei dinosaurslekt i ordenen Saurischia. Dei var tobeinte med store, kraftige bakbein, relativt små frambein med kraftige 25 cm lange klør og lang hale. Allosauriane kunne bli opptil 12 meter lange, vog 4 tonn og hadde stort hovud med små hornlinknande utvekster over augo og ca. 70 lange, skarpe tenner i kjevane. Dei var truleg de vanlegaste kjøttetarane i den seine juratida. Ein har funne tusenvis av beinrestar av individ frå ungar på 1 meters lengd til kjemper på 12 meter. Dei er særleg vanlege i Nord-Amerika, men nærståande slekter er òg funne i Europa og Afrika. Allosaurus hadde ei hovudrolle i fleire av episodane av BBC-serien Walking with Dinosaurs.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Carnosaurar
Dinosaurar i juratida
Arne Nilsen

Arne Nilsen () var ein norsk jarnbanemann og politikar, fødd i Bergen og oppvaksen på Voss. Han representerte Hordaland og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida i 1965-85. I tida 1978-81 var han statsråd i Nordli- og Brundtland-regjeringar.

Liv og gjerning
Nilsen var son til ein murar. Etter mellomskule-eksamen i 1940 fekk han i 1941 tilsetjing i Norges Statsbaner og arbeidde i selskapet til 1965. Etter eksamen ved Jernbaneskolen i 1945 var han telegrafist til 1960, deretter ekspeditør og til sist fullmektig ved jarnbanen, heile tida med Voss som tenestestad.

Nilsen var medlem i heradsstyret på Voss frå 1952 til 1967, ordførar 1960-63. Ved stortingsvalet i september 1965 vart han vald til å representere Hordaland fylke på Stortinget, og med fire attval vart han verande tingmann i 20 år. Han var frå 1965 til 1977 medlem i Kommunalkomiteen, som nestformann 1969-73 og formann 1973-77. Hausten 1977 vart han vald til formann i Finanskomiteen, men allereie 11. januar 1978 vart han utnemnd til statsråd i Kommunal- og arbeidsdepartementet. Den 8. oktober 1979 flytta statsminister Odvar Nordli han over til Sosialdepartementet. Nilsen vart verande sosialminister då Gro Harlem Brundtland tok over som norsk statsminister 4. februar 1981, og han gjekk av saman med den fyrste Brundtland-regjeringa i oktober same året. I si femte stortingsperiode var Nilsen 1981-85 medlem i Forbrukar og administrasjonskomiteen og president i Odelstinget.

Frå 1970-åra og fekk Nilsen plass i ei rad nasjonale utval og styre. Mellom anna var han medlem 1971-77 i Hovedkomiteen for reformer i lokalforvaltningen, styremedlem 1972-76 i Statens fiskarbank og 1974-77 i Norsk institutt for by- og regionforskning og 1986-94 i Norges Statsbaner.

Kjelder
Stortingsbiografi

Norske sosialministrar
Statsrådar i Regjeringa Nordli
Statsrådar i Regjeringa Brundtland I
Ap-statsrådar
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Hordaland
Ordførarar i Voss
Ap-ordførarar i Hordaland
Folk frå Voss
Hans Borgen

Hans Borgen () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Fet i Akershus. Han var ein sentral person både i landbruksnæringa og i landbrukspolitikken gjennom tre tiår. Borgen vert nok særleg hugsa som formann i Nei til EF-rørsla, og den politiske striden som førte fram til siger for hans medlemskapssyn den 25. september 1972.

Liv og gjerning
Borgen var frå garden Borgen i Fet i Akershus. Han gjekk Hvam jordbruksskole 1927/28 og tok i 1932 eksamen ved forvaltningsavdelinga til Vinterlandbruksskulen i Oslo. I tida 1933-35 studerte han ved jordbruksavdelinga til Noregs Landbrukshøgskule på Ås i Akershus. Frå 1936 til -38 var han stipendiat i driftslære og landbruksøkonomi på landbrukshøgskulen, i 1938 vart han elles cand.oecon.

Etter å ha vore samvirkekonsulent for Vestlandet og Nord-Noreg i Norges Vel i to år, arbeidde Borgen åra 1940-45 som sekretær i Forsyningsdepartementet. I 1945 tok han over farsgarden i Fet og dreiv denne til 1974, frå 1965 eigde han også garden Granholt i Nord-Odal.

Borgen var stortingsrepresentant for Bondepartiet/Senterpartiet i fem valperiodar frå 1950 til 1969. På Tinget var han nestformann 1954-65 i Landbrukskomiteen, med unnatak for ei 2-3 månader hausten 1963 då han var statsråd og deretter medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen. Borgen var landbruksminister i Lyng-regjeringa i fire veker. Frå hausten 1965 til 1969 var han formann i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, som bytta namn til Industrikomiteen i 1967. Borgen var elles parlamentarisk nestleiar i Senterpartiet i tolv sesjonar; 1958-69, og visepresident i Odelstinget 1965–69.

Også i dei landbruksfaglege organisasjonane stod Borgen i fremste rekke. Han var ordførar 1950-60 for representantskapet i Norges Bondelag, formann i Norske Melkeprodusenters Landsforbund frå 1955 og formann 1957-79 i Landbrukets Sentralforbund. I 1970 vart han vald til formann i  Folkebevegelsen mot norsk medlemskap i Fellesmarkedet, ein posisjon han hadde til 1977. 

Borgen var kommandør av St. Olavs Orden frå 1976.

Kjelder
 

Norske landbruksministrar
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Lyng
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar for Akershus
St. Olavs Orden
Folk frå Fet
Ids Postma

Ids Hylke Postma () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Deersum. Han vart både europameister og verdsmeister i 1997, og verdsmeister og olympisk gullvinnar i 1998. I tida 1996-2000 vann han tre gullmedaljar i VM i enkeltløp, to på 1500 meter og ei 5000 m.

Postma kom på andreplass i firkamp-VM 1994, Johann Olav Koss vann meisterskapen. To år seinare vart han andremann både i EM i Heerenveen og firkamp-VM i Inzell, før han tok VM-gull på 5000 m under VM i enkeltløp på Hamar, 0,11 sekund framfor Keiji Shirahata frå Japan.

I 1997 triumferte Postma både i EM i Heerenveen og i firkamp-VM i Nagano. Under vinterleikane 1998 i Nagano vart han olympisk meister på 1000 meter og tok sølvmedaljen på 1500 meter, like bak norske Ådne Søndrål. På tampen av OL-sesongen forsvarte han VM-tittelen i heimlege Heerenveen. Både i 1999 0g 2000 sikra han seg gullmedaljen på 1500 m i enkeltløps-VM. 

Postma vart nummer to både i firkamp-VM 2000 og 2001, bak landsmennene høvesvis Gianni Romme og Rintje Ritsma. I 2001 kom han elles på tredjeplass i EM, same plasseringa fekk han i firkamp-VM 2003.

Postma sette to verdsrekordar, begge i OL-sesongen 1997/98. Den 29. november 1997 fekk han  notert 1.49,81 på 1500 m i Berlin, og i mars 1998 vart han verdsmeister med rekordpoeng i firkampen.

Ids Postma er sidan 2009 gift med den tyske skeiseløparen Anni Friesinger.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ids Postma» frå ,  den 6. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Olympiske meistrar for Nederland
Hein Vergeer

Henricus Coenradus Nicolaas Vergeer (), kjend som Hein Vergeer, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Reeuwijk. Han vart både europameister og verdsmeister i firkamp åra 1985 og 1986.

Vergeer vann i 1984 den nederlandske sprintmeisterskapen på skeiser. Sesongen etter forsvarte han den nasjonale sprinttittelen, og vart nummer to i den nederlandske meisterskapen i firkamp, slått av Hilbert van der Duim. I dei internasjonale meisterskapane, EM i Eskilstuna og VM på Hamar, viste derimot Vergeer seg å vere bestemann og triumferte begge stadene med god margin til sølvvinnarane.

Vergeer forsvarte i 1986-sesongen både EM- og VM-tittelen. Under verdsmeisterskapen i Inzell var han rett nok hardt pressa av sin sterkaste rival frå VM 1985, Oleg Bozjev frå Sovjetunionen. I same sesongen vart han nasjonal meister i firkamp, ein meistertittel han forsvarte vinteren 1987. Vergeer vart tredjemann under skeise-EM 1987 i Trondheim.

Veerger la opp etter 1988-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hein Vergeer» frå ,  den 6. november 2016.  
 

Nederlandske skeiseløparar
Verdsmeistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Europameistrar i lengdeløp på skeiser – Allround
Vinnarar av Oscarstatuetten
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1984
Skeiseløparar under vinter-OL 1984
Nederlandske deltakarar under vinter-OL 1988
Skeiseløparar under vinter-OL 1988
Campora San Giovanni

Campora San Giovanni er ein italiensk frazione i Amantea. Han har 7200 innbyggjarar, og befinn seg i provinsen Cosenza, nær grensa med provinsen Catanzaro hjå Tyrrenhavet.

På skråningane ved området vart det dyrka vin og oliven, og de største industriane i området er jordbruk og turisme. Byen har eit tårn frå 1300-tallet som heitar U Turriune, kvar ein kan sjå vulkanen Stromboli.

Kjelder 

Byar i Calabria
Metagenomikk

Metagenomikk er studien av metagenomet, den totale mengda av DNA i ein prøve frå eit visst miljø. Omgrepet metagenomikk vart fyrst nytta i 1998. Metagenomikk er eit viktig forskingsverktøy i mikrobeøkologi, og kan til dømes nyttast til å kartleggja mikrobane som lever ulike stader i menneskekroppen.

Kjelder 
 
 Hvem befolker oss? - forsking.no

Bioinformatikk
Genomikk
Svein Ottar Flaten

Svein Ottar Flaten () er ein norsk lyrikar frå Førde i Sogn og Fjordane.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Biblioteka i Sunnfjord kommune

Forfattarar frå Førde
Norske lyrikarar
Restriksjonsenzym

Restriksjonsenzym eller restriksjonsendonukleasar er enzym som kløyver DNA-molekyl. Dei er særs vanlege hjå prokaryotar og verkar der som eit vern av genomet til organismen mot framand DNA, til dømes bakteriofag-DNA.

Restriksjonsenzym kjenner att sekvensar på nokre få basepar og kløyver DNA-molekylet i desse sekvensane. Soleis gjev eit visst restriksjonsenzym kvar gong ei viss samling DNA-fragment for eit visst DNA-molekyl. Denne eigenskapen gjer restriksjonsenzym til ein særs viktig reiskap i genteknologi, til dømes ved innsetjing av DNA-sekvensar i plasmid.

I organismar kjem restriksjonsenzym i lag med metyltransferasar som metylerer restriksjonssekvensane i DNA-et til organismen, slik at restriksjonsenzymet ikkje kløyver desse.

Kjelder 
 
 

 
Molekylærbiologi
Amiskwia

Amiskwia er ei utdødd dyreslekt frå kambrium som utgjer si eiga rekkje. Ho er berre kjend i nokre få eksemplar frå British Columbia i Canada. Kroppen var gelatinøs og hadde tydeleg hale. Hovudet hadde to tentaklar. Dyret hadde ei lengd på 2–3 cm. Dei symde truleg fritt i vassmassane.

Kjelder

Virvellause dyr frå kambrium
Burgess Shale-fossil
Daniel Gangeskar

Daniel Gangeskar () er ein tidlegare norsk politikar for partiet Venstre. Gangeskar var 1. nestleiar i Sogn og Fjordane Venstre, 1. vararepresentant på fylkestinget i Sogn og Fjordane og kommunestyrerepresentant i Vågsøy kommune. Han har tidlegare vore fylkesleiar av Sogn og Fjordane Unge Venstre og landsstyremedlem i Noregs Unge Venstre.

Gangeskar har studert samanliknande politikk på Universitetet i Bergen.

Frå 1. juli 2018 til 1. juli 2019 var Gangeskar redaktør for samfunnsredaksjonen ved Studentradioen i Bergen.

Kjelder

Venstrepolitikarar i Sogn og Fjordane
Norske ungdomspolitikarar
Anaspida

Anaspida er ein utdøydd urfiskorden i klassen agnatha. Hovudet og kroppen var dekt av skjel. Dei fleste mangla heilt para finnar og hadde ein særprega, såkalla hypocerkal halefinne. Han fanst i silur og devon. Fleire slekter av vel bevarte anaspidar er funne i siluravsetningane på Ringerike.

Kjelder

Førhistorisk fisk
Kjevelause fiskar frå paleozoikum
Anatolepis

Anatolepis er ei utdøydd urfiskslekt. Små fragment av fisken er funnen i Nord-Amerika, på Grønland og på Svalbard i bergarter frå sein kambrium til tidleg ordovicium. Funna er truleg dei eldste restane ein har funne av primitive virveldyr (urfisk). Fossil av slekta vart oppdaga i ordoviciske lag på Spitsbergen av norske paleontologar på 1970-talet. Slekta og arten Anatolepis heintzi fekk namn etter den norske paleontologen Anatol Heintz.

Kjelder

Utdøydde kjevelause fiskar
Anatol Heintz

Anatol Heintz () var ein norsk-russisk paleontolog. 

Heintz var fødd i St. Petersburg og kom til Noreg i 1919. Frå 1926 var han knytt til det paleontologiske museet ved Universitetet i Oslo, først som konservator og seinare som bestyrar og professor. Det vitskaplege arbeidsområdet hans omfatta hovudsakleg studiar av fossile urfisk og primitive fisk, men han arbeidde òg med norske mammutfunn. Heintz underviste i paleontologi og var verksam som populærvitskapleg forfatter og føredragshaldar. Han gav i tillegg til mange artiklar ut fleire bøker, mellom andre Menneskets avstamning (1941, 1966) og Verdener som svant (saman med J. Kiær, 1943).

Kjelder

Folk frå St. Petersburg
Flyktningar i Noreg
Norske paleontologar
Russiske paleontologar
Elevar ved Universitetet i Oslo
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske motstandsfolk
Overlevande frå Bredtveit konsentrasjonsleir
Overlevande frå Berg konsentrasjonsleir
Overlevande frå Grini konsentrasjonsleir
Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Medlemmar av Geological Society of London