alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Peter Waage

Peter Waage () var ein norsk professor i kjemi, kjent for at han saman med Cato Guldberg utvikla masseverknadslova i 1864.

Waage voks opp på garden Vaage på øya Hidra. Han vart elev ved Bergen katedralskole i 1849, byrja deretter å studere medisin, men skifta fag til mineralogi og kjemi. Han studerte òg i Frankrike og Tyskland. Han vart universitetsstipendiat i 1859, og professor i 1866.

Waage var formann i Den Polytekniske Samskipnad 1868-69, første formannen i Noregs Kristelege Ungdomsforbund 1880. I det andre ekteskapet sitt var Waage svoger med kollegaen Cato Guldberg og diakonipioneren Cathinka Guldberg. Waage omsette Julie von Hausmann si salme Så ta da mine hender frå tysk til norsk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 6. november 2010.  
 

Professorar ved Universitetet i Oslo
Folk frå Flekkefjord
Norske kjemiprofessorar
Gudrun Waadeland

Gudrun Waadeland () er ein norsk skodespelar, teaterinstruktør og tidlegare sjef for Riksteatret, ei stilling ho hadde i tolv år, frå 1975 til 1987. I 1971 gifta ho seg med skodespelar, teatersjef og forfattar Svein Erik Brodal. Per Ung laga i 1987 ei byste av henne som står hos Riksteatret i Oslo.

Biografi
Gudrun Waadeland fullførte examen artium i 1956 og studerte deretter jus eit år før ho kom inn på Statens teaterskole i 1957. Alt medan ho studerte debuterte ho på Nationaltheatret. Det skjedde i 1959 i ei rolle i skodespelet Tornerose av Hans Wiers-Jenssen. I 1964 tok ho mellomfag i teatervitskap og i 1966 grunnfag i kunsthistorie.

I 1960 byrja ho som skodespelar i Fjernsynsteatret. Deretter hadde ho rollar på Riksteatret og Edderkoppen Teater før ho kom til Det Norske Teatret. Frå 1970 vart ho fast knytt til Riksteatret og var i tillegg til å vere skodespelar òg kunstnarisk konsulent og instruktør.

Då Gudrun Waadeland i 1975 vart utnemnd til teatersjef for Riksteatret, var det mange tiår sidan det hadde vore kvinneleg teatersjef i Noreg. Dramatikarverkstaden Askeladden vart etablert i 1977 etter hennar initiativ, det same vart dukketeateravdelinga med ein dukkespelarutdanning (treårig) på nivå med skodespelarutdanninga på Teaterhøgskolen. Ho sette opp mykje samtidsdramatikk og spelte sjølv òg i mange stykke i tida ho var sjef på Riksteatret.

Frå 1999 har ho vore leiar for stiftinga Akershus Festning for Kunst og Kultur. Året etter opna ho Nordens litterære teater på Akershus festning. Der samarbeider ho med den danske regissøren Sam Besekow. Med han og Svein Erik Brodal har ho òg drive salongteateret Henrik Ibsens Teater, der ein spelar Henrik Ibsens Når vi døde vågner i ein versjon for to personar. Denne har òg turnert i utlandet.

Verv
Formann i Norsk Teaterlederforening, 1983–88
Formann i Nordisk Teaterlederråd
Formann i Norsk Filmproduksjonsutvalg 1985–88

Heider
Kongens fortenestmedalje i gull 2000
Riddar av 1. klasse av den svensken Nordstjärneorden 2002
Riddar av 1. klasse av Finlands løves orden 2005

Verk
Bakvendtland. Barnekomedie basert på Alf Prøysens tekster, 1972 
Bubabei – vil du leke med meg?, barnekomedie, 1973 (ny utg. Bestefarsfjernsynet, 1974) 
Amalie og Bjørnstjerne: Brevene 1982 
DD. MM. Kongen og Dronningen – Oscar og Sophie 2003

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gudrun Waadeland» frå ,  den 6. november 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Hvem Hva Hvor 1976 side 86
Norsk Biografisk Leksikon''

Bakgrunnsstoff 
Gudrun Waadeland hos imdb.com
Gudrun Waadeland i NBL
Finsk orden til Gudrun Waadeland Artikkel hos Finlands ambassade

Norske skodespelarar
Norske teatersjefar
Norske dramatikarar
Kongens fortenestmedalje i gull
Nordstjerneordenen
Folk frå Oslo
Finlands løves orden
Songs from The Capeman

Songs from the Capeman er studioalbum frå 1997 av Paul Simon, hans niande som soloartist. Det inneheld songar av Simon for ein Broadwaymusikal han skreiv og produserte, kalla The Capeman. Musikarane på albumet var dei opphavlege rollebestninga. Albumet var ei ny musikalsk retning for Simon og inneheld doo wop, rock 'n' roll og puertoricanske rytmar. Musikalen vart ein flopp og han tapte $11 millionar. Albumet selde heller ikkje særleg bra og nådde berre 42. plass på den amerikanske albumlista.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Songs from The Capeman» frå ,  den 6. november 2010.  

 

Paul Simon-album
Musikkalbum frå 1997

fi:Songs from The Capeman
You're the One

You're the One er det tiande studioalbumet til Paul Simon og kom ut i 2000. Det var det første suksessrike albumet hans på ti år. Albumet vart nominert til Grammy-pris for «Årets album» i 2001 og Simon vart då den første artisten som vart nominert til denne kategori i fem tiår på rad, frå 1960-åra til 2000-åra. I 2006 vart Paul McCartney den einaste andre artisten som har klart det same. You're the One vart òg rekna som eit comeback etter det noko mislukka førre albumet hans, Songs from The Capeman. Albumet vart nymastra og gjeven ut på nytt i 2004 med tre konsertopptak som bonusspor.

Innhald

Medverkande
Paul Simon – vokal, gitar, sitar
Steve Gorn – bambusfløyte
Larry Campbell – pedalsteel
Dan Duggan – hammardulcimer, vielle
Jay Elfenbein – vielle, vihuela
Steve Gadd – trommer
Jamey Haddad – perkusjon
Peter Herbert – kontrabass
Bakithi Khumalo – bass
Skip LaPlante – harp, boller
Abraham Laboriel – bass
Howard Levy – munnspel
Alain Mallet – piano, pumpeorgel & hamonium, wurlitzer
Vincent Nguini – gitar
Andy Snitzer – sopran- & tenorsaksofon
Evan Ziporyn – bassklarinett, sopran- & tenorsaksofon
Clifford Carter – celeste, klokkespel
Mark Stewart – dobro, pedalsteel, cello, gitar
Steve Shehan – perkusjon

Paul Simon-album
Musikkalbum frå 2000
Surprise av Paul Simon

Surprise er det ellevte studioalbumet til Paul Simon og det kom ut i mai 2006.

Etter å ha hatt noko suksess med You're the One i 2000, som han vart nominert til Grammy-prisen for «Årets album» for, la han ut på turne, mellom anna i lag med Art Garfunkel som Simon & Garfunkel i 2003 og 2004. I 2004 starta Simon arbeidet det nye albumet og vart introdusert for produsenten Brian Eno.

Albumet vart spelt inn i London, New York og Nashville. Simon møtte først Brian Eno i London for å diskutere korleis dei skulle blande den elektroniske produksjonen til Eno med den akustiske gitaren til Simon. Eno vart til slutt ikkje tilskriven som produsent, men for å ha skapt «lydlandskap». Simon var takksam for dette på albumet: «Å arbeide med Brian Eno opnar døra til ei ny verd med lydmessige mogelegheiter; samt at han er ein flott fyr å ha med seg i studio, eller i livet for den saks skuld. Eg hadde det verkeleg kjekt.»

Surprise fekk positiv kritikk hos dei fleste kritikarane. Det fekk 78/100 på Metacritic, basert på 23 profesjonelle meldingar. Simon la ut på turne etter albumet kom ut for å gjere reklame for det. Albumet selde ganske godt og nådde 14. plass på den amerikanske albumlista, medan det i Storbritannia gjekk til fjerdeplass og i Noreg nådde det 20. plass.

Innhald

Medverkande
Paul Simon – Vokal, gitar
Adrian Simon – Vokal
Jessy Dixon Singers – Vokal
Vincent Nguini – Akustisk gitar
Bill Frisell – Elektrisk gitar
Herbie Hancock – Piano
Gil Goldstein – harmonium, keyboard
Alex Al – Bass
Abraham Laboriel – Bass
Pino Palladino – Bass
Leo Abrahams – Bandlaus bass
Robin DiMaggio – Trommer
Steve Gadd – Trommer
Jamey Haddad – Perkusjon
Brian Eno – Elektronikk, lydlandskap

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Surprise (Paul Simon album)» frå ,  den 6. november 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 A Psychic Meltdown, Joined in Progress – brief analysis of "Everything About It Is a Love Song" by Tom Moon for NPR's Song of the Day.

Album produserte av Brian Eno
Paul Simon-album
Musikkalbum frå 2006
Ånneland

Ånneland er ei bygd på Sandøy i Gulen i Vestland fylke.

Stolt Seafarm bygde eit anlegg ved Ånnelandsundet på klekking og oppdrett av torskeyngel.
I 2000 tok Vestvik Marinefarm AS over torskeoppdrettet.

4. november 2010 vart den nye fylkesvegtraséen mellom Ånneland og Sløvåg offisielt opna og ferjesambandet mellom Skipavik og Sløvåg (Skipavik-Sløvåg) vart nedlagt.

Bygder i Gulen
Aardalens Venner

Aardalens Venner (skipa i 2006) er eit venelag som mellom anna arbeider for å halde i hevd den veglause garden Aardalen i Selje kommune. Aardalens Venner arbeider med å ta vare på hus og tun både i Aardalen og på Rydjejorda, som har vore ein plass under Aardalen. Dei tek også mål av seg til å skjøtte kulturlandskapet, og fremje bruk av plassen. Aardalens Venner står i Brønnøysundregistra med organisasjonsnummer 991 261 818. Jan Hammersvik er leiar for Aardalens Venner (2013). I 2009 vart strekninga Hoddevik - Liset, der Aardalen ligg, teke med i regjeringa sin rapport om kulturlandskap i landbruket. Området vart vald ut som eitt av 20 område i Noreg som skal takast særskilt vare på grunna særeigne kulturlandskap med store biologiske og kulturhistoriske verdiar. I forvaltningsplanen for Hoddevik-Liset står det: 
Gardane i Årdal, Skårbø og Liset utgjer kvar for seg heilskapelegekulturlandskap i skiljet mellom hav og fjell. Områda er rike på tekniske strukturar, tufter og
gamle bygningar. Ein del aktive grunneigarar og lag skjøttar areal og bygningar men også herer det behov for fleire beitedyr og skjøtselstiltak.Bakgrunnsstoff
Nettsida til Aardalens Venner 
Selje Kommune om Aardalens Venner
Hoddevik - Liset vart i 2009 teke med som eitt av 20 utvalde kulturlandskap (Nettsidene til regjeringa)
LitteraturGården Årdal i Selje - en vegetasjonsøkologisk undersøkelse av kulturmark, (Masteroppgåve ved Institutt for naturforvaltning, Universitet for miljø- og biovitenskap) Anne Lise Koller, mai 2010
 Antikvarisk vurdering av Aardalen'', Sogn og Fjordane fylkeskommune, Kulturavdelinga, 22. februar 2007
Norske organisasjonar
Selje kommune
Skipingar i 2006
The Pink Robots

The Pink Robots er eit norsk poporkester med medlemmar frå Sogn og Fjordane og Nordland. Dei vann Årets Urørt i 2010 med songen Curly, og var med og kjempa om eitt av fire Aha-stipend.

Medlemmar 
Gruppa består av fem medlemmar, som er fordelt på instrumenta vokal, synthesizer, gitar, bassgitar og trommer. Medlemmane er som følger:

 Hans Christian Helgesen: vokal og synth
 Line Dybedal Vederhus: synth og vokal
 John Erik Åhjem: gitar
 Jens Petter Haugan: bass
 Christoffer Vighals Smedaas: trommer

Norske musikkgrupper
Nordgulen i Gulen

Nordgulen er ei bygd i Gulen kommune i Vestland. Ho ligg inst i Nordgulfjorden, om lag sju km i luftline austom kommunesenteret Eivindvik. Bygda, som ligg på begge sider av Nordgulelva, er samansett av tre delar: Haveland, som ligg sør for elva, Tveit, som ligg austom elva og sjølve Nordgulen som ligg nord og vest for elva. Fv57 går gjennom Nordgulen, og Fv7 går frå Nordgulen vestover til Eivindvik.

Kjelder 

Bygder i Gulen
Fylkesveg 7 i Sogn og Fjordane

Sjå òg fylkesveg 7 (fleirtyding).
Fylkesveg 7 i Sogn og Fjordane går mellom Nordgulen og Eivindvik, og mellom Sollibotn og Dingja i Gulen kommune.

Trasear: Nordgulen - Eivindvik 10,9 km, Sollibotn - Dingja 6,3 km.

Kommunar og knutepunkt

 Nordgulen
Eivindvik

Kommunal veg mellom Eivindvik og Sollibotn (2,9 km)

Sollibotn
Dingja
Kommunal veg frå Dingja til  Rutledal (16,2 km)

Bakgrunnsstoff

 007
Vegar i Gulen
Alexela Sløvåg AS

Alexela Sløvåg AS (tidlegare Vest Tank) er eit dotterselskap av Alexela Norge Holding, som igjen er eit dotterselskap av Alexela Logistics AS, som er basert i Estland. Alexela Sløvåg ligg i Sløvåg i Gulen kommune.

Historie og Vest Tank-ulukka 
Verksemda vart stifta i år 2000 og baserte seg i Sløvåg, under namnet Hasan Tank. Seinare vart namnet skift til Vest Tank. Vest Tank spesialiserte seg på motta og handsama såkalla slop, vaskevatn frå vasking av tømte tankar på tankskip. Verksemda hadde berre konsesjon til å ta imot slop, avgrensa til max. 175 000 kubikkmeter i året (tilsvarer omtrent 175 000 tonn.) Slop inneheld 90% vatn og 10% oljeprodukt. 

I 2006 underteikna verksemda ein avtale med Trafigura om å ta imot avfall frå annan type petroleumsproduksjon òg. Dette gjorde at selskapet tok til å ta imot og reinsa coker bensin. Det var denne aktiviteten, som verksemda ikkje hadde løyve til, som førte til ulukka i 2007. Restane etter reinsingsprosessen kom i kontakt med ein brannfarleg gass, og ein av tankane på Vest Tank sitt område eksploderte den 24. mai dette året. Ingen vart direkte skadd i ulukka, men det førte til mykje uro og helseskader for innbyggjarane i Gulen kommune. For meir informasjon, sjå Vest Tank-ulukka.

Etter eksplosjonen vart det naturleg nok mykje som måtte klarast opp i. Både Statens forureiningstilsyn og Direktoratet for samfunnstryggleik og beredskap fekk kritikk for å ha regulert verksemda for dårleg. I 2009 vart eigaren av Vest Tank dømt til 18 månaders fengsel.

Alexela Sløvåg i dag 

I 2007 vart alle aksjane i Vest Tank kjøpt opp av Alexela Logistics. Dette er eit holdingselskap av olje og logistikk- ressursar i Nord-Europa. Alexela Sløvåg er ein av tre terminalar i morselskapet, dei to andre ligg i Paldiski og Sillamäe i Estland. 

I løpet av 2008 vart området til Alexela Sløvåg oppgradert frå eit avfallshandteringsområde til ein moderne oljeproduktsterminal med tryggingstiltak og betre teknologiske løysningar for å møta alle internasjonale krav. Etter dette har Alexela Sløvåg drive ein terminal utelukkande for lagring og transitt av bensin og andre oljeprodukt. Ein informasjonsbrosjyre om dei nye tryggingstiltaka har vorte send ut av verksemda til husstandane som ligg i nærleiken av tankområdet.

Administrerande direktør i dag er Håkon Ivarson.

Kjelder 
 Offisiell nettside m/ informasjonsbrosjyre til nedlasting.
 Nettkatalogen.no om Vest Tank.
 Vest Tank-ulukka.

Næringsliv i Gulen
Skipingar i 2000
Furenes

Furenes er ei grend ved Brandangersundet i Gulen kommune.

Furenes har hatt opptil åtte båtar som har drive rekefiske. Ludvik Furenes fekk tilnamnet «Rekekongen». Han sette inn motor i ein gamal storebåt og starta rekefiske med trål i 1909.

Båtruta Sløvåg-Furenes-Eivindvik.

Kjelder

Bygder i Gulen
Ludvik Furnes

Ludvik Larsson Furnes () var ein pionér innan rekefiske frå Furenes ved Brandangersundet i Gulen kommune. Han gjekk under tilnamnet «Rekekongen».

Unge år 

Ludvik Furnes vart fødd på Furenes, og tok over farsgarden i ung alder. Han og broren Truls studerte rekefiskinga til eit par haugesundarar som var komne til Gulen. Dei brukte ein liten dampbåt, og var stasjonerte hos Otto Schreuder i Skjerjehamn. Dette gav Ludvik Furnes idéen til å driva rekefiske sjølv. I 1909 sette Ludvik Furnes motor i ein gamal båt, «Ampløy»,  og han brukte denne til reketråling. Då fiskinga vart vellukka, skaffa han seg betre utstyr. I 1912 vart han den fyrste som tok til med rekefiske nord for Stad. Furnes reiste heilt opp til grensa til Russland for å tråla etter reker. Han skal også ha drive laksehandel med samar og finnar.

Reker, sild og treverk 

Det var fleire på Furenes som tok etter Ludvik og skaffa seg reketrålarar sjølve. Ei stund var det ein heil flåte som dreiv rekefiske derifrå, og Furenes vart eit senter for rekefiske på Vestlandet. Ludvik Furnes fekk fire søner, som også skaffa seg eigne rekebåtar når dei vart gamle nok. Dei heldt på med rekefisket til dei vart pensjonistar.

Opp gjennom åra eigde Ludvik Furnes 16 båtar. Han sette også opp buer for salting av sild på Furnes i 1915. Store båtar kom jamleg innom for å henta sild, og mange i grenda vart sett i arbeid med silda. Ludvik installerte telefon på Furnes i 1916, som ein av dei fyrste i området. Han var også med på oppstartinga av to hermetikkfabrikkar; ein i 1934 på Bessaker i Roan, og den andre i 1936 i Vadsø.

Under andre verdskrigen måtte Furnes leggja ned fisket for ei stund av di farvatnet vart strøydd med miner og vrakrestar. Då starta han i staden opp med sagbruk for fiskekasseproduksjon i heimbygda, trelasthandel og bygging av fiskebåtar. Mange lokale båtar vart påbygde og ombygde i denne tida.

Reinsking 

Då Ludvik Furnes til slutt gav seg med fisket på grunn av sviktande syn, starta han ein fabrikk for reinsing og pakking av reker i ei av sjøbuene på Furnes, der han sjølv var med og arbeidde. Fabrikken frakta ferdighandsama reker til Kavli-fabrikkane i Bergen, og til Sverige. Dette gav mange arbeidsplassar til kvinnene på Furnes.

På dødsleiet sitt i 1966, skal han ha sagt til dei som stod ved senga: «Gje aldri opp, stå på!»

Kjelder 

 Sogn og Fjordane Fylkesleksikon om Ludvik Furnes.
 Ingolf Austgulen på scandion.no: Brandangersundet gjennom 100 år.

Bakgrunnsstoff 

 Ingolf Austgulen på scandion.no: Ludvik Furnes - Askeladden frå Furenes.

Folk frå Gulen
Norske industrigrunnleggjarar
Storelva i Brekke

Storelva (òg kalla Brekkeelva) er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho renn i nordvestleg retning og munnar ut i Risnefjorden ved Brekke. Elva har ei lengd på  og eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Vassdraget består av mange små sideelvar som blir samla i Storelva. Den største sideelva er Olselva, som kjem inn frå sør ved Engeset. Dei einaste innsjøane av nokon storleik er Botnavatnet (455 moh) og Langvatnet, som begge ligg i elva sitt kjeldeområde heilt sørvest i nedbørfeltet. Elva byrjar frå Langvatnet, og etter samløpet med elva frå Botnevatnet fell ho bratt ned i Engesetdalen gjennom Reievegfossen. Elva er framleis stri også nedstraums frå fossen og ned til samløpet med Olselva, men frå Engeset blir dalbotnen flatare og herfrå til munningen i Risnefjorden ligg det busetnad og jordbruksområde på begge sider av elva.

Fv2 går langs sørsida av elva, mens Fv1 kryssar elva ved munningen. Det går òg ein kommunal veg langs nordsida av elva til eit stykke opp i Engesetdalen.

Elva er, som dei andre vassdraga i området, sterkt påverka av sur nedbør, noko som allereie på 1960-talet førte til minka fiskebestandar. Innhaldet av aluminium er noko høgt, men likevel innanfor grensa for drikkevatn. Innhaldet av andre metall er nokså lågt. Vassdraget er næringsfattig, men dei nedste delane er påverka av avrenning frå landbruket og av kloakk.

Kjelder 

Elvar i Gulen
Daddel

Daddel er frukta frå daddelpalmen (Phoenix dactylifera) i palmefamilien. Ein dyrkar dadlar i tørre delar av Asia og Nord-Afrika, særleg i oasar. Daddeldyrking er særleg viktig i Midtausten.

Skildring
Daddelpalmen er eit mellomstort tre, 15-25 meter høgt, som kan ha fleire stammar frå same rotsystemet eller ein enkel stamme. Blada er 3-5 meter lange.

Dadlar
Daddelfrukta er eigenleg eit bær som inneheld eitt frø. Ein har brukt dadlar til mat i Midtausten i tusenvis av år. Dei har vore dyrka frå Mesopotamia til Egypt, kanskje så tidleg som 4000 f.Kr Arkeologiske funn tyder på at dadlar kan ha vore kultiverte aust i Arabia i 6000 f.Kr

Dyrking
Daddelpalmar blir dyrka for frukta, for å gje ly og som prydplante.

Verdas eldste spirande frø
Eit 2000 år gammalt daddelfrø frå Masada nær Daudehavet vart i 2008 det eldste frøet i verda ein har fått til å spira. Førebels undersøkingar har vist at planta deler omtrent halvparten av DNAet med tre moderne variantar av daddelpalmen, frå Egypt, Irak og Marokko.

Daddel i kulturen
Daddelpalmen har lenge vore ein viktig kulturplante i området ho veks i. Han er nemnd fleire gonger i Bibelen og Koranen, og blir mellom anna nytta til å byggja lauvhytter under den jødiske sukkothøgtida. Palmegreinene er mellom anna eit symbol for siger, og kan brukast til å markera palmesundag. Innan islam er det vanleg å bryta fasta under ramadan med dadlar og vatn. Ifølgje tradisjonen likna Muhammed ein god truande med daddelpalmen.

Daddelpalmen er eit nasjonalsymbol for Saudi-Arabia, som nytte henne i riksvåpenet. Ho er også avbilda på pengar og frimerke frå Algerie, Libya og Tunisia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daddelpalme» frå ,  den 6. november 2010.  
Martha Modzelevich, Phoenix dactylifera, Date Palm, Tamr תמר מצוי , تمر, Flowers in Israel
Najma Mohamed, Plants of the Qur'an: The Date Palm, islamonline.net, 2011-01-20

Bakgrunnsstoff

Date Palm Cultivation. FAO PLANT PRODUCTION AND PROTECTION PAPER 156, Rev. 1.

Frukt
Palmefamilien
Saudiarabiske nasjonalsymbol
Plantar i Egypt
Plantar i Eritrea
Plantar i Libanon
Plantar i Libya
Plantar i Pakistan
Plantar i Saudi-Arabia
Plantar i Dei sameinte arabiske emirata
Planteliv i Nord-Afrika
Planteliv i Sahara
Planteliv på Den arabiske halvøya
Medisinplantar
Plantar i Bibelen
Plantar i Koranen
Plantar i islam
Plantar i jødedommen
Plantar i kristendommen
Storelva i Indre Oppedal

Storelva er ei elv i kommunane Gulen og Høyanger i Vestland. Ho er  lang, og har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Elva har utspring frå Strandavatnet austom Kvanngrødvarden lengst sørvest i Høyanger kommune. Derfrå renn ho mot nord til Årnesvatna, og så mot sørvest til Inngardsvatnet, der ho møter elva frå Skjerjevatnet. Ved utløpet frå Inngardsvatnet kryssar elva grensa til Gulen kommune og renn mot nordvest ned Fossedalen, der ho renn saman med elva derfrå etter at de to elvane har danna to parallelle fossar. Elva fortset mot nord gjennom den djupe og tronge dalen, der ho vekslar mellom fossestryk og meir rolege parti. Frå aust kjem Koveelva og Indredalselva inn. Nedstraums samløpet med Indredalselva blir dalen noko breiare og flatare, og det ligg busetnad og jordbruksområde på begge sider av elva. Rundt ein halv kilometer før munningen i Sognefjorden ved Indre Oppedal renn elva igjen i fossestryk.

Fiske 
I likskap med andre vassdrag i området vart Indre Oppedalselva negativt påverka av sur nedbør, spesielt i dei høgareliggjande delane av nedbørfeltet, der det på 1980-talet vart registrert reduserte fiskebestandar. Undersøkingar i seinare år har likevel vist ei betring og tildels normalisering av tilhøva.

Vasskraft 
Vassføringa frå Skjerjevatnet og Årnesvatna øvst i vassdraget er overført til Matrevassdraget og blir nytta til kraftproduksjon i Matre kraftverk. Skjerjevatnet blir overført til Årnesvatna i ein 734 meter lang tunnel, og vatnet frå begge felta blir vidare ført frå austenden av Årnesvatna til Krokevatnet i Matreselvas nedbørfelt gjennom ein 3039 meter lang tunnel.

Overføringa av dei to felta utgjer til saman 25% av Storelvas vassføring ved munningen.

Til Årnesvatna og vidare til Matre blir dessutan vassføringa frå Pinslevatnet i nedbørfeltet til Storelva i Ikjefjord overført (1,98 km², 0,27 m³/s), gjennom ein 402 meter lang tunnel som munnar ut ca 0,5 km nord for Årnesvatna.

Kjelder 

Elvar i Gulen
Geografi i Høyanger