alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sweet and Lovely

«Sweet and Lovely» er ein USA-amerikansk popsong frå 1931, komponert av Gus Arnheim, Charles N. Daniels og Harry Tobias.

Fleire innspelingar frå 1931 gjekk inn på salslistene: 
 Gus Arnheim & His Cocoanut Grove Orchestra med eit vokalrefreng av Donald Novis – toppa lista i 14 veker. 
 Guy Lombardo & His Royal Canadians – andreplassen
 Bing Crosby – niandeplassen – spelt inn 14. september 1931 med Victor Young and His Orchestra.  (denne kom ut på ny i 1944 og gjekk ei kort stund inn på lista på 27. plassen)
 Ben Bernie & His Orchestra – 12. plassen
 Russ Columbo – 19. plassen

Andre innspelingar
Denny Dennis – med Jay Wilbur and his Orchestra (1940)
Flip Phillips Fliptet - spelt inn 9. oktober 1944, gjeve ut seinare på ein 78-singel (Signature 90003)
Thelonious Monk – for albumet hans frå 1952 Thelonious Monk Trio 
Bing Crosby – for albumet hans frå 1954 Bing: A Musical Autobiography
Gerry Mulligan – for albumet hans frå 1955 Presenting the Gerry Mulligan Sextet
Vince Guaraldi – for albumet hans frå 1956 Vince Guaraldi Trio
Gerry Mulligan – for albumet hans frå 1957 Mulligan Meets Monk
Les Paul – for albumet hans frå 1957 Time to Dream
Milt Jackson – for albumet hans frå 1958 Bags & Flutes
Keely Smith – i 1958 på albumet hennar Politely!
Jerry Vale – for albumet hans frå 1958 I Remember Russ
Ella Fitzgerald – i 1959 på albumet hennar Ella Fitzgerald Sings Sweet Songs for Swingers
Bill Evans Trio - albumet deira frå 1961, Explorations
Stan Kenton – for albumet hans frå 1961, The Romantic Approach
Thelonious Monk – for albumet hans frå 1962, Monk's Dream
Lou Donaldson – for albumet hans frå 1967, Lush Life (orkesterert)
Phineas Newborn jr. spelte inn songen i 1969 og gav han ut i 1975 på albumet hans Harlem Blues
Bryan Ferry – for albumet hans frå 1999 album As Time Goes By

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sweet and Lovely» frå ,  den 24. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1931
Songar med musikk av Charles N. Daniels
Songar med tekst av Harry Tobias
Songar skrivne av Gus Arnheim
Guy Lombardo-songar
Bing Crosby-songar
Patti Page-songar
Les Paul-songar
Ella Fitzgerald-songar
April Stevens-songar
Trini Lopez-songar
Bryan Ferry-songar
Chick Corea-songar
Art Tatum-songar
Benny Goodman-songar
Thelonious Monk-songar
Liberace-songar
Milt Jackson-songar
King Curtis-songar
Stan Kenton-songar
The Ventures-songar
Coleman Hawkins-songar
Blue Mitchell-songar
Mike Garson-songar
Herb Alpert-songar
One Way Love av Bert Berns

«One Way Love» er ein song frå 1964 song skriven av Bert Berns og Jerry Ragovoy under pseudonyma Bert Russell og Norman Meade. Det var den første singelen til The Drifters, og han nådde 56. plassen på Billboard Hot 100. Seinare vart han ein hit i Storbritannia for Cliff Bennett and the Rebel Rousers i 1964, då han nådde niandeplassen.

Songen vart spelt av The Gamblers i 1965.

Dexys Midnight Runners spelte inn songen i 1980 og han kom ut på singelen deira «Keep It Part Two (Inferiority Part One)».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «One Way Love (Bert Berns song)» frå ,  den 24. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1964
Songar skrivne av Bert Berns
Songar skrivne av Jerry Ragovoy
The Drifters-songar
Dexys Midnight Runners-songar
Bryan Ferry-songar
Mick Green

Michael Robert Green () var ein engelsk rock and roll-gitarist som spelte med The Pirates (med og utan Johnny Kidd), Billy J. Kramer and the Dakotas og Cliff Bennett and the Rebel Rousers.

I 1980- og 1990-åra spelte Green med mange andre artistar, som Bryan Ferry, Van Morrison, Paul McCartney, Robert Plant og Lemmy, i tillegg til The Pirates, som han fortsette å spele konsertar med til godt inn i 2000-åra. 

Mick Green døydde av hjartesvikt 11. januar 2010 på King George Hospital i Ilford i Essex. 

27. november 2010 vart det halde ein minnekonsert for han på 100 Club med mellom andre The Animals og The Wilko Johnson Band.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mick Green» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Pirates - offisiell nettstad

Folk frå Matlock i Derbyshire
Engelske rockegitaristar
Beat-musikarar
Johnny Kidd & the Pirates-medlemmar
The Dakotas-medlemmar
Cliff Bennett and the Rebel Rousers-medlemmar
Pete Glenister

Pete Glenister er ein engelsk gitarist, låtskrivar og produsent, kjend for arbeidet sitt med Alison Moyet og Kirsty MacColl. Han har òg arbeidd med ei rekkje andre artistar, som Anni-Frid Lyngstad, Bruce Foxton, Terence Trent D'Arby, Bros, E.G. Daily, Mary Coughlan, Geoffrey Williams, Five Thirty, Bryan Ferry og Raphael Gualazzi.

Glenister var gitarist i new wave-bandet The Hitmen, som gav ut to album, Aim for the Feet (1980) og Torn Together (1981).

Utvald diskografi
 The Hitmen - Aim for the Feet (1980, gitar/låtskrivar)
 The Hitmen - Torn Together (1981, gitar/låtskrivar)
 New Asia - Gates (1982, gitar/låtskrivar)
 Frida - Shine (1984, gitar/låtskrivar)
 Bruce Foxton - Touch Sensitive (1984, gitar/låtskrivar)
 Anne Linnet & Marquis De Sade – Hvid magi (1985, gitar)
 Anne Linnet & Marquis De Sade – En elsker (1986, gitar)
 Bronski Beat – Truthdare Doubledare (1986, gitar)
 State of Play – Balancing the Scales (1986, gitar)
 Double – Dou3le (1987, gitar)
 Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According to Terence Trent D'Arby (1987, gitar)
 Bros - Push (1988, gitar)
 E.G. Daily - Lace Around the Wound (1989, gitar/låtskrivar/produsent)
 Kirsty MacColl - Kite (1989, gitar/låtskrivar)
 Waterfront - Waterfront (1989, gitar)
 Dreams Come True - Dreams Come True (1989, gitar)
 Mary Coughlan – Uncertain Pleasures (1990, gitar/låtskrivar/produsent)
 Kirsty MacColl - Electric Landlady (1991, gitar/låtskrivar)
 Alison Moyet - Hoodoo (1991)
 Geoffrey Williams – Bare (1992, gitar/låtskrivar/produsent)
 Helen Watson – Companion Gal (1992, gitar)
 Kirsty MacColl - Titanic Days (1993, gitar)
 Alison Moyet - Essex (1994, gitar/låtskrivar/produsent)
 Deanna – Divide and Continue (1995, gitar/låtskrivar)
 Fischer-Z – Stream (1995, gitar/låtskrivar/produsent)
 Juno Reactor – Bible of Dreams (1997, gitar)
 Kirsty MacColl – Tropical Brainstorm (2000, gitar/låtskrivar/produsent)
 Beth Gibbons & Rustin Man – Out of Season (2002, gitar)
 Bryan Ferry – Frantic (2002, gitar)
 Alison Moyet - Hometime (2002, låtskrivar/gitar)
 Alison Moyet - The Turn (2007, gitar/låtskrivar/produsent)
 Jim Lauderdale – London Southern (2017, gitar)
 Mary Coughlan – Life Stories (2020, gitar/låtskrivar/produsent)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pete Glenister» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske gitaristar
Engelske låtskrivarar
Engelske plateprodusentar
Engelske new wave-musikarar
Bobby Irwin

Bobby Irwin () var ein engelsk trommeslagar, plateprodusent og låtskrivar. Han er kjend for arbeidet sitt med Nick Lowe som med-låtskrivar og trommeslagaren, og som medlem av Lowe-bandet The Cowboy Outfit. I tillegg har han vore trommeslagar for Van Morrison. Irwin var òg medlem av gruppene Roogalator, The Sinceros og The Balham Alligators.

I tillegg til Nick Lowe og Van Morrison, har Irwin spelt trommer for og produsert mange andre artistar, som Bryan Ferry, John Hiatt, Lene Lovich, Paul Carrack, Carlene Carter, Billy Bremner, Geraint Watkins, Jim Lauderdale, Eleni Mandell, Norman Bergen, Tres Chicas og My Darling Clementine.

Irwin var òg kjend som Robert Trehern (eller Treherne). 

Irwin døydde av kreft 8. mai 2015 i Twickenham.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bobby Irwin» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Musikarar frå London
Døde av kreft
Britiske trommeslagarar
Engelske rocketrommeslagarar
Engelske plateprodusentar
Engelske låtskrivarar
The Sinceros-medlemmar
Julia Thornton

Julia Thornton er ein britisk harpist. Ho har gjeve ut to soloalbum, Harpistry (2003) og Eye of the Storm (2004).

Thornton studerte ved Royal Academy of Music frå 1990 til 1995, og vann mange prisar for harpespelinga si. 

Etter å ha blitt observert av Clare Davies, kona til Rhett Davies, som på den tida var produsenten til Bryan Ferry byrja ho å arbeide med Bryan Ferry, og spelte harpe og perkusjon på «As Time Goes By»-turneen hans. I 2001 vart ho spurt om ho ville bli med Roxy Music på turné, 50 konsertar der ho berre skulle spele perkusjon. Thornton takka ja til invitasjonen. 

Våren 2007 vart Thornton medlem av eit nytt band, The Metaphors, i lag med Roxy Music-medlemmet Andy MacKay og Paul Thompson. Dei spelte inn albumet London! Paris! New York! Rome! som kom ut i mars 2009.

Video
Bryan Ferry (2000) Live at the Grand Rex
Roxy Music (2001) Live at the Apollo
Konixxtreffen 2002 Concert (extra on Bryan Ferry: The Bete Noire Tour 2008 DVD reissue)
Classic FM TV Greatest Hits Vol.1
Live 8 (2005) with Roxy Music
Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds – Live on Stage (2006)

Innspelingar
Roxy Music (2001) Live
Susheela Raman (2001) Salt Rain
Bryan Ferry (2002) Frantic
Julia Thornton (2003) Harpistry * 
Julia Thornton (2004) Eye of the Storm
The Bench Connection (2007) Around the House in 80 Days
Athena (2008) Breathe With Me
Andy MacKay & The Metaphors (2009) London! Paris! New York! Rome!

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Julia Thornton» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
http://www.juliathornton.com

Britiske harpistar
Tilsette ved Royal Academy of Music
Elevar ved Royal Academy of Music
Alison Goldfrapp

Alison Margaret Elizabeth Goldfrapp () er ein engelsk musikar og plateprodusent, mest kjend som vokalist i den britiske electronica-duoen Goldfrapp.

Ho byrja karrieren i 1994 då ho song på Orbital-albumet Snivilisation og spelte inn dei to songane «The Good» og «The Bad» med trip reggae-gruppa  Dreadzone. I 1995 song ho med trip hop-artisten Tricky på songen «Pumpkin» og samarbeidde med Stefan Girardet på to songar for filmen The Confessional.

Goldfrapp møtte komponisten Will Gregory i 1999 og dei skipa Goldfrapp, som fekk kontrakt med Mute Records. Debutalbumet deira, Felt Mountain, kom ut i 2000. 

I 2009 fekk ho ein æresdoktorgrad ved University of Portsmouth.

Goldfrapp har gjeve ut sju album så langt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alison Goldfrapp» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 
 

Ambient-musikarar
Electroclash
Engelske elektroniske musikarar
Engelske pop-pianistar
Engelske plateprodusentar
Engelske songarar
Engelske låtskrivarar
Britiske trip hop-musikarar
Goldfrapp-medlemmar
Ivor Novello-prisvinnarar
Musikarar frå Bath i Somerset
Synth-pop-songarar
Engelske kvinner i elektronisk musikk
Patti Russo

Patricia «Patti» Russo () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og skodespelarinne. Ho er kanskje mest kjend som tidlegare solovokalist for Meat Loaf og turnerte i bandet hans Neverland Express mellom 1993 og 2013. Sidan den gongen har ho hatt ein solokarriere.

Russo har òg sunge med grupper som Trans-Siberian Orchestra (TSO) og Queen, og ho song i Las Vegas-showet til Cher frå 2009 til 2010.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Patti Russo» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske heavy metal-songarar
Neverland Express-medlemmar
Musikarar frå New Jersey
Meat Loaf
Lucy Kaplansky

Lucy Kaplansky () er ein USA-amerikansk visesongar. Kaplansky har ein doktorgrad i klinisk psykologi frå Yeshiva University og speler gitar, mandolin og piano.

Diskografi

Soloutgjevingar
 The Tide (1994)
 Flesh and Bone (1996)
 Ten Year Night (1999)
 Every Single Day (2001)
 The Red Thread (2004)
 Over the Hills (2007)
 Kaplansky sings Kaplansky (2011)
 Reunion (2012)
 Everyday Street (2018)

Samarbeid
The Song Project (1985) med Frank Christian, Tom Intondi og Martha Hogen
Cry Cry Cry (1998) med Dar Williams og Richard Shindell
Red Horse (13. juli 2010) med John Gorka og Eliza Gilkyson
Tomorrow You're Going (2014) med Richard Shindell (The Pine Hill Project)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lucy Kaplansky» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske visesongarar
Musikarar frå Chicago
Cry Cry Cry-medlemmar
Kelli Ali

Kelli Dayton, òg kjend som Kelli Ali (), er ein engelsk vokalist, som tidlegare var songar i trip hop-gruppa Sneaker Pimps, før ho lanserte ein solokarriere under namnet Kelli Ali. 

Det første soloalbumet hennar, Tigermouth, kom ut i 2003.

Diskografi

Samarbeid
 «Long Hard Road Out of Hell» med Marilyn Manson
 «Almost Diamonds» med Marc Almond
 «Faster Kill Pussycat» av Paul Oakenfold og Brittany Murphy (låtskrivar)
 «Up in Flames» med Satoshi Tomiie
 «Love in Traffic» med Satoshi Tomiie
 «Play With Bootsy» med Bootsy Collins frå albumet Play With Bootsy
 Remiks av «My December» av Linkin Park, på albumet Reanimation (2002)
 «Still» med Double Six frå albumet Beyond Sci-fi
 «Payback Time» med The Dysfunctional Psychedelic Waltons, singel (mars 2003)
 «Transient Man» med Millenia Nova frå albumet Narcotic Wide Screen Vista (2003)
 «A Paradise Inhabited By Devils» med Ozymandias (2010)
 «Above as Below» med Cult With No Name (2012)
 «Another Landing» med [[Cult With No Name] (2014)
 «Heir of the Dog» med Cult With No Name (2017)
 «Mediaburn» med Cult With No Name (2019)

Album
 Tigermouth (One Little Indian Records) (2003)
 Psychic Cat (One Little Indian Records) (2004)
 Sweet Oblivion ( Victor Entertainment,Inc.) (2007) (prosjekt med Hoshino Hidehiko)
 Rocking Horse (One Little Indian Records) (2008)
 Butterfly (sjølvstendig utgjeving) (2009) (akustiske nyinnspelingar av Rocking Horse)
 A Paradise Inhabited By Devils (Ozymandias & Kelli Ali) (2010)
 Band Of Angels (sjølvstendig) (2013)
 Ghostdriver (sjølvstendig, album og filmprosjekt) (25. januar 2019)

Singlar
 2003 «Inferno High Love»
 2003 «Teardrop Hittin' The Ground»
 2003 «Kids»
 2004 «Speakers/Voyeur»
 2004 «Hot Lips»
 2008 «What to Do/One Day at a Time»
 2009 «The Savages/Rocking Horse (Acoustic Version)/Willow's Song»
 2013 «Kiss Me Cleopatra»
 2016 «The Art Of Love»
 2017 «The Hunter»
 2019 «The Fear Of London»
 2019 «Sadistic»

Filmar

 Ghostdriver (sjølvstendig film) (2020-2021)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kelli Dayton» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Kvinnelege rockesongarar
Engelske rockesongarar
Musikarar frå Birmingham i England
Engelske popsongarar
Engelske kvinner i elektronisk musikk
Britiske trip hop-musikarar
Oljepalmeslekta

Oljepalmeslekta (Elaeis, frå gresk for 'olje') er ei planteslekt i palmefamilien som omfattar to artar. Trea i slekta blir brukt til å produsera palmeolje. Afrikansk oljepalme Elaeis guineensis (artsnamnet guineensis viser til landet det stammar frå) er hovudkjelda til palmeolje. Arten kjem frå Vest- og Sørvest-Afrika, og finst mellom Angola og Gambia. Amerikansk oljepalme Elaeis oleifera (frå latin oleifer, 'oljelagande') stammar frå tropis Mellom- og Sør-Amerika, og blir brukt i dette området til å produsera olje.

Skildring 

Utvaksne palmar har ein enkel stamme, og kan bli over 20 meter høge. 
Lauvet er parflika og blir rundt 3-5 meter lange. Blomane dannar tette klumpar; kvar enkelt blome er liten, med  tre kronblad og tre begerblad.
Palmefrukta er raudleg, omtrent på storleik med ei stor plomme, og veks i store klynger. Kvar frukt har ein oljete, tjukt ytterlag (perikarp), og eitt frø (palmekjerna), som også er rik på olje.

Artar 

Dei to artane, E. guineensis og E. oleifera, kan danna fertile hybridar. Ein har sekvensert genomet til E. guineensis, noko som kan gjera det lettare å avla fram forbetra jordbruksplantar.

Kommersiell dyrking 
Menneske har brukt palmeolje i Vest-Afrika i kanskje så mykje som 5000 år. På 1800-talet oppdaga arkeologar også slik olje i Abydos i Egypt frå 3000 f.Kr.

Sidan palmolje inneheld meir metta feitt enn andre vanlege planteoljer, kan ho brukast til hard frityrsteiking utan å oksidera. Olja inneheld ikkje transfeitt, og bruken av olja i mat har auka etter innføring av reglar om å merka mat med transfeittinnhaldi. Olje frå Elaeis guineensis blir også brukt til biodrivstoff.

Elaeis guineensis blir no dyrka i ei rekkje tropiske land utanfor Afrika, særleg i Malaysia og Indonesia, som til saman produserer det meste av palmeolja i verda, rundt 90 %. Plantasjar der ein dyrkar oljepalmar kan føra til avskoging, ofte av regnskog med stort biologisk mangfald, auka utslepp av drivhusgass og negative innverknadar på lokalsamfunn. Palmeolje er derfor eit kontroversielt produkt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Elaeis» frå ,  den 25. juli 2021.  
 

Planteslekter
Palmefamilien
Oliver Thompson

Oliver Thompson () er ein engelsk gitarist, låtskrivar og songar. Han har turnert med Roxy Music og Bryan Ferry sidan 2005, og spelt med gitaristar som Phil Manzanera, Chris Spedding og Johnny Marr. Han byrja å spele med Ferry då han berre var 17 år gammal.

Diskografi med Bryan Ferry
 Dylanesque (2007)
 Olympia (2010)
 Avonmore (2014)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Oliver Thompson» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegitaristar
Engelske gitaristar
Lucy Wilkins

Lucy Wilkins er ein engelsk fiolinist og klaverspelar frå Nottingham i England.  Ho har turnert med Roxy Music og spelt med James Blunt og Snow Patrol. Ho fekk mykje ros for fiolinsoloane sine under turneringa med Roxy Music. I følgje ei konsertmelding av bandet i The New York Times: «Wilkins klarte den vanskelege rolla å vere synthesizer-trollkvinne, ei rolle legendariske Brian Eno opphavleg hadde i bandet.»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lucy Wilkins» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Nottingham
Engelske fiolinistar
Engelske rockeklaverspelarar
Anthony Pleeth

Anthony Pleeth () er ein engelsk cellist, som har spesialisert seg på historiske framføringar av musikk frå 1700- og 1800-talet på periodeinstrument.

Han spelte den første innspelinga si for BBC då han var 13 år gammal. Han var med å skipe The Galliard Trio (med Trevor Pinnock, cembalo og Stephen Preston, fløyte), som han spelte med frå 1965 til dei vart oppløyst i 1972. 

Han var fremste cellist i The Academy of Ancient Music og seinare The English Concert, men slutta i 1985. Han var framleis medlem av English Concert Chamber Group fram til 1991. 

Han vart professor i cello ved Guildhall School of Music & Drama i 1969 og ved Royal College of Music i 1986.

Pleeth har òg spelt mykje filmmusikk, som We Were Soldiers av Nick Glennie-Smith, Gladiator av Hans Zimmer og Lisa Gerrard og Tron: Legacy av Daft Punk.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Anthony Pleeth» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske cellistar
Musikarar frå London
Britiske musikklærarar
Tilsette ved Royal College of Music
Jon Thorne

Jon Thorne () er ein engelsk kontrabassist, produsent og komponist.

Thorne er sjølvlært og byrja å spele 23 år gammal. Han studerte og spelte jazz i mange år og reknar Danny Thompson som sin mentor.

Thorne har vore bassist i bandet Lamb sidan 1996, der han blanda kontrabass med elektronisk musikk. 

Han har òg spelt inn album med ei rekkje andre artistar, som Scott Matthews, Liam Bailey, Robert Miles, Trilok Gurtu, Robert Fripp, Donovan, Guy Barker, Badly Drawn Boy, Kate Havnevik, Lou Rhodes, James Yorkston, King Creosote, John Smith, The Accidental, CocoRosie, Amos Lee, Jesca Hoop, The Memory Band, Mr Scruff and Steve og Martha Tilston.

Utvald diskografi

Solo
Watching the Well - album 2010
Manchester Road (som Jon Thorne's Oedipus Complex) - album 2006

Med Yorkston/Thorne/Khan

Everything Sacred - album 2016
Neuk Wight Delhi All-Stars - album 2017
Navarasa: Nine Emotions - album 2020

Med Lamb
Backspace_Unwind - album 2014
5 - album 2011
Live at Koko - album 2011
Remixed - album 2005
Best Kept Secrets - album and DVD 2004
Between Darkness and Wonder - album 2003
Fear of Fours - album 1998
Lamb - album 1996

Andre samarbeid
Hypoxia, Kathryn Williams - album 2015
Salvor, Falselights - album 2015
Charms Against Sorrow, Hannah Sanders - album 2015
The Sea, Martha Tilston - album 2014
Definitely Now, Liam Bailey - album 2014
The Cellardyke Recording And Wassailing Society, James Yorkston - album 2014
Crown Electric, Kathryn Williams - album 2013
Phonograph, Jesca Hoop - singel 2013
Great Lakes, John Smith - album 2013
World Without Form, Nat Birchall - album 2013
Machines of Love and Grace, Martha Tilston - album 2012
I Was a Cat from a Book, James Yorkston - album 2012
As the Sun Comes Up, Jay Leighton - album 2011
Thirteen, Robert Miles - album 2011
Snowglobe, Jesca Hoop - album 2011
Oh My Days, The Memory Band - album 2011
Lucy and the Wolves, Martha Tilston - album 2010
One Good Thing, Lou Rhodes - album 2010
Map or Direction, John Smith - album 2009
Folk Songs, James Yorkston - The Analogue Catalogue Sessions, CD/DVD 2009
Ninja Tuna, Mr Scruff - 2008
Hairy Bumpercress, Mr Scruff - 12" 2008
Bloom, Lou Rhodes - album 2007
Migrating Bird, The Songs of Lal Waterson - Various (with James Yorkston) - album 2007
 Cortina Deluxx - Debut EP 10" vinyl 2006
Of Milkmaids and Architects, Martha Tilston - album 2006
Beloved One, Lou Rhodes - album (as komponist) 2006
Miles/Gurtu, Robert Miles/Trilok Gurtu - album 2004
Back to Mine LP, MJ Cole - album (with The John Ellis Big Bang) 2002

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jon Thorne» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske kontrabassistar
Folk frå Bishop's Stortford
Whatever Gets You Thru the Night

«Whatever Gets You Thru the Night» er ein song skriven av John Lennon, gjeven ut på singel i 1974 på Apple Records. Han nådde toppen av Billboard Hot 100, Cashbox og Record World Top 100, og 36. plassen på den britiske singellista. I USA var songen den første singelen frå Walls and Bridges. I Storbritannia vart singelen gjeven ut same dag som albumet. I Canada låg singelen to veker på andreplassen og vart den 30. største hitten der i 1974.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
Musikarar på den originale innspelinga:
John Lennon – solovokal, gitar
Elton John – harmonivokal, piano, organ
Ken Ascher – clavinet
Jesse Ed Davis – elektrisk gitar
Arthur Jenkins – perkusjon
Jim Keltner – trommer
Bobby Keys – tenorsaksofon
Ron Aprea – altsaksofon
Eddie Mottau – akustisk gitar
Klaus Voormann – bass

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Whatever Gets You Thru the Night» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

John Lennon-songar
Apple Records-singlar
Singlar frå 1974
Songar på toppen av Billboard-lista
Songar skrivne av John Lennon
Songar produserte av John Lennon
Songar frå 1974
Bryan Ferry-songar
Gary «Mani» Mounfield

Gary «Mani» Mounfield () er ein engelsk bassist, mest kjend som medlem av The Stone Roses og Primal Scream.

Mounfield vart medlem av The Stone Roses i 1987 og var medlem fram til dei vart oppløyst i 1996. I 2003 turnerte han med Ocean Colour Scene, som oppvarmingsband for Stereophonics. Han var tsidan fulltidsmedlem av Primal Scream fram til 2011, då han slutta for å bli med i eit samla Stone Roses.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gary «Mani» Mounfield» frå ,  den 25. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad: Primal Scream The Stone Roses

Alternativ rock-bassistar
Britiske alternative rockemusikarar
Madchester-musikarar
Engelske rockebassistar
Folk frå Failsworth
Primal Scream-medlemmar
The Stone Roses-medlemmar
Freebass-medlemmar