alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Måleininga karat

Karat er det same som 200 mg og blir nytta i Noreg og andre land som vekteining i samband med verdifastsetting av perler, diamantar og andre edelsteinar. Før det nye målesystemet vart innført i Noreg i 1875 utgjorde ein karat 192 mg.

Medan 1 karat historisk har svart til 207 mg, vart 1 metrisk karat redefinert til 200 mg av den 4. CGPM (Conférence Générale des Poids et Mesures) i 1907 for handel med perler, diamantar og andre edelsteinar. I Noreg vart den metriske karat innført ved lov av 31. oktober 1946.

1 metrisk karat = 200 mg = 2 × 10−4 kg

Historisk 
Frå gammalt av var det vanleg å nytte ulike frø og nøtter som målestokk for vekt. Ein valde då frø som syntest å vere mest mogleg like kvarandre for å minske vektvariasjonar. Ein karat var då lik vekta av tre byggkorn (3 grain) eller 4 kveitekorn. Dette førte til at det vart lokale variasjonar alt etter fukt og planteveksttilhøve.

Karat var opphavleg ei nemning på frø frå Johannesbrødtreet. Frøa vart nytta som lodd av handelsmenn som kjøpte og selde edelmetall og -steinar.

Tidlegare vart nemninga karat òg nytta om reinheits- eller finheitsgraden i edelmetall og anna metall, men i dag nyttar ein tusendelar om reinheita i desse varene.

24 karat var da det same som 100/100 eller 1000/1000. Den vanlege legeringa i smykker inneheldt 14 karat gull som svarte til 58,5 % eller 585 ‰ medan dei resterande 10 karat var andre metall.

Måleiningar for masse
Gamle måleiningar
Karat

Karat kan visa til:

Reinleiksmålet karat, eit mål for reinleiken eller finleiken av gulllegeringar
Måleininga karat, vekteining i samband med verdifastsetting av perler, diamantar og andre edelsteinar
Saxicola

Saxicola er ei biologisk slekt av ca. 15 artar av små sporvefuglar i flugesnapparfamilien avgrensa til «den gamle verda». Fleire artar i denne slekta har fellesnemningane 'buskskvettar' og 'svartstrupar' på norsk språk. Dei er insektetarar og lever i open krattskog og på grassletter med spreidde småbuskar.

Tidlegare nytta ein det vitskaplege namnet Saxicola torquatus for det ein trudde var eit større takson svartstrupe. Data frå DNA-analysar i 2002 synte at ikkje berre kanariskvett og reunionsvartstrupe er distinkte artar, men i tillegg trengjer afrikasvartstrupe, svartstrupe, Saxicola rubicola og asiasvartstrupe å vere rekna som sjølvstende artar. På grunn av forvekslingar ved tildeling av underarter, vart namnet S. torquatus i kort tid nytta for den europeiske svartstrupen, og den afrikanske svartstrupen blei til S. axillaris. 

Studiar tyder på at underarten Saxicola torquatus sibilla på Madagaskar kan reknast som ein eigen art, noko som òg er reflektert i IOC-lista.

Artslista 
Skvettar og svartstrupar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Buskskvett, Saxicola rubetra, Whinchat, LC, Linné, 1758
 Ørkenbuskskvett, Saxicola macrorhynchus, White-browed Bushchat, VU, Stoliczka, 1872
 Mongolbuskskvett, Saxicola insignis, White-throated Bushchat, VU, Gray, 1846
 Kanariskvett, Saxicola dacotiae, Fuerteventura Stonechat, NT, Meade-Waldo, 1889
 Svartstrupe, Saxicola rubicola, European Stonechat
 Asiasvartstrupe, Saxicola maurus, Siberian Stonechat
 Afrikasvartstrupe, Saxicola torquatus, African Stonechat, LC, Linné, 1766
 Reunionsvartstrupe, Saxicola tectes, Reunion Stonechat, LC, Gmelin, 1789
 Kvithalesvartstrupe, Saxicola leucurus, White-tailed Stonechat, LC, Blyth, 1847
 Svartskvett, Saxicola caprata, Pied Bushchat, LC, Linné, 1766
 Grasskvett, Saxicola jerdoni, Jerdon's Bushchat, LC, Blyth, 1867
 Jernskvett, Saxicola ferreus, Gray Bushchat, LC, Gray, 1846
 Timorskvett, Saxicola gutturalis, Timor Bushchat, NT, Vieillot, 1818
 Okerskvett, Saxicola bifasciatus, Buff-streaked Bushchat

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Saxicola» frå , den 29. august 2010

Referansar 

Flugesnapparfamilien
Fugleslekter
Erik Enge

Erik Matiasson Enge () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Østre Gausdal. Han var 1912-13 landbruksminister i Jens Bratlies regjering. Enge var stortingsrepresentant for tre ulike parti. Han var formann i Frisinna Venstre og 1927-29 i Bondepartiet.

Enge var son av ein gardbrukar. Han tok over farsgarden i 1877 og dreiv han i lang tid. Før han tok over garden hadde han i 1871 gått på folkehøgskulen som Christopher Bruun dreiv i Gausdal.

Enge var med i heradsstyret I Østre Gausdal i årevis, ordførar 1888-91 og 1896-1901. Han var formann i amtsskulestyret i to år, 1903-05, og styremedlem i Hovedjernbanene 1901-06 og på ny frå 1910-27. Medlem av matrikkelkommisjonen av 1910.

Enge var stortingsmann for tre ulike parti. Frå 1898 til 1906 representerte han Venstre, 1910-12 Frisinna Venstre og 1928-30 Bondepartiet. Han møtte fyrste gongen på Stortinget som vararepresentant frå Kristians amt 19.2.1895-26.4.1895, samt frå 20.7.1895 ut sesjonen, og frå 5.5.1897 ut sesjonen. 1910-12 representerte han krinsen Sør-Gudbrandsdal og 1928-30 atter Oppland. Han var medlem av tollkomiteen 1895, Lagtinget og jarnbanekomiteen 1897-1903. I 1902 medlem av nøytralitetskomiteen. Perioden 1903-06 var han medlem av Lagtinget, landbrukskomiteen og valkomiteen. Han var i 1905 medlem av deputasjonen som Stortinget sende til København for å forhandle med den seinare norske kongen. 1910-12 var han sekretær i Lagtinget, nestformann i landbrukskomiteen, samt medlem av valkomiteen, fullmaktskomiteen og reguleringskomiteen.

I Bratlie-regjeringa, som 1912-13 hadde regjeringsmakta knapt eit år, var Enge statsråd og sjef for Landbruksdepartementet. Då Bondepartiet vart skipa i 1920 kom Enge med i det fremste sjiktet av tillitsmenn. Han var leiar av partiet frå 1927 til -29. Stortingsrepresentant på nytt i perioden 1928-30, han var då medlem av vegkomiteen og valkomiteen.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Bratlie
Frisinnede Venstre-statsrådar
Leiarar for Senterpartiet
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar frå Frisinnede Venstre
Stortingsrepresentantar frå Sp
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Oppland
Ordførarar i Østre Gausdal
Venstreordførarar i Oppland
Folk frå Gausdal
Jacob Aall Bonnevie

Jacob Aall Bonnevie () var ein skuledirektør, stortingsmann og statsråd for Høgre. Honoratus Bonnevie var far hans, Kristine Bonnevie ei dotter.

Bonnevie var fødd i Christiania. Han vart student frå katedralskulen i hovudstaden i 1856, og cand.real. i 1863. Han byrja undervise ved katedralskulen i 1862, vart overlærar i 1865. Som skuledirektør i Trondheim stift frå 1872 etablerte han realgymnaset i lovs form, og var visstnok pådrivar for at kalkulus med differensial- og integralrekning skulle vere med i pensum. Han gav sjølv i 1871 ut boka Kortfattet Lærebog i Arithmetik og Algebra med Exempelsamling. Seinare gav han ut fleire lærebøker.

Bonnevie var over åra med i fleire utval vedkomande skulestellet. Han var 1865 medlem av kongeleg kommisjon om revisjon av den høgre skulen, 1877 av kommisjon om «abnormskolen» (psykisk utviklingshemma), 1880 av kommisjonen om seminara og om oppretting av læararinneseminar. I 1891 formann i ein departementskomite om pensjonsordningane. År 1894 medlem av den parlamentariske arbeidarkommisjonen.

I perioden 1880-97 hadde Bonnevie fast plass på Stortinget. Fram til 1891 representerte han valkrinsen Trondhjem og Levanger, 1892-94 Fredrikstad medan han i si siste stortingsperiode møtte for Nedenes amt. I heile si stortingstid var han medlem av kyrkjekomiteen, formann i 1889 og 1891. 1889 og -91 var han i tillegg medlem av valkomiteen.

Frå juli 1889 til mars 1891 var Bonnevie kyrkjeminister i den fyrste regjeringa leia av Emil Stang d.e. I juni 1895 vart han oppmoda av kongen om å danne ei koalisjonsregjering, men lukkast ikkje samle støtte.

Bonnevie døydde i Lunnevad i Östergötland i Sverige, der han var på eit skulemøte.

Kjelder 
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
Strømsnes, Åsmund Lønning:Jacob Aall Bonnevie: Sentral norsk skulemann og politikar sist i det 19. hundreåret.

Bakgrunnsstoff

Norske statsrådar 1884-1905
Norske undervisningsministrar
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Norske pedagogar
Folk frå Oslo
Norske lærebokforfattarar
Samfunnsvitskap

Samfunnsvitskap er vitskapen om korleis menneske og samanslutningar av menneske utviklar seg i forhold til kvarandre.

Sentralt står spørsmålet om kor fritt det enkelte mennesket og den enkelte samanslutninga er til å ta rasjonelle val, det vil seie val som er til størst mogleg nytte for den enkelte. 

Innanfor denne vitskapsgreina finn ein først og fremst faga: 

 samfunnsøkonomi 
 sosialantropologi 
 sosialpsykologi 
 sosiologi
 statsvitskap

Skotta mellom desse faga er likevel ikkje tette.

Samfunnsvitskapar
Svestad brygge

Svestad brygge ved Fjellstrand på Nesodden er ein stad som blir brukt til dykking i Oslofjorden. Brygga har eit nedlagd hamnenalegg og ei hamn i drift. Like ved brygga finst tre vrak og ein lekter.

Bakgrunnsstoff 
 Prodykk, dykkarsenter på Svestad brygge

Nesodden kommune
Dykking i Noreg
Hans-Jörg Butt

Hans-Jörg Butt () er ein tysk fotballspelar som har spela som keeper for Bayern München. Han har òg landskampar for Tyskland.

Butt vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2010. Han debuterte for A-landslaget 7. juni 2000 i ein landskamp mot Liechtenstein. Han var med i troppen til fotball-EM same året og til fotball-VM i 2002, men begge gongene var han tredjeval i mål, etter Oliver Kahn og Jens Lehmann, og han fekk ikkje spela nokon kampar. I fotball-VM i 2010 kom han igjen med i troppen, og stod i mål for Tyskland i bronsefinalen mot Uruguay.

Tyske fotballspelarar
Hamburg-spelarar
Bayer Leverkusen-spelarar
Benfica-spelarar
Bayern München-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-VM 2010
Martín Cáceres

José Martín Cáceres Silva () er ein uruguayansk fotballspelar som spelar for ACF Fiorentina. I 2018 spela han i forsvar for Lazio i italiensk Serie A, og på Uruguay sitt landslag.

Cáceres var med på å bli seriemeister i Spania og å vinna Den europeiske meisterligaen i 2009 med Barcelona. Med Juventus har han vorte seriemeister i 2012, 2013, 2014, 2015 og 2016. Han debuterte for Uruguay sitt A-landslag 12. september 2007 i ein privatlandskamp borte mot Sør-Afrika. Han var med i troppen til fotball-VM i 2010, der han fekk spela to kampar, semifinalen mot Nederland og bronsefinalen mot Tyskland. I 2011 var han med på å vinna Copa América med Uruguay.

Uruguayanske fotballspelarar
Villarreal-spelarar
Recreativo de Huelva-spelarar
Barcelona-spelarar
Juventus-spelarar
Sevilla-spelarar
Southampton-spelarar
Verona-spelarar
Lazio-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-VM 2018
Folk frå Montevideo
Glans

Glans er ein optisk overflateeigenskap ved materiale. Glans oppstår når overflata til stoffet er så glatt at fordjupningane er mindre enn bølgjelengda for synleg lys. 

Dei fleste er sulfid, til dømes blyglans, vismutglans og molybdenglans. Jernglans er eit oksid. I moderne mineralogi er desse namna erstatta med dei internasjonale nemningane galenitt, bismuthinitt, molybdenitt og hematitt.

I mineralogien nyttar ein følgjande nemningar på mineralglans:
Diamantglans
Glasglans (glasaktig)
Metallglans (metallisk)
Halvmetallglans
Silkeglans
Porselensglans
Perlemorsglans
Feittglans (feitta)
Voksglans
Matt

Bakgrunnsstoff

Mineralogi
Sebastián Abreu

Washington Sebastián Abreu Gallo () er ein uruguayansk fotballspelar som har spela som spiss for Botafogo i den brasilianske fotballigaen og på Uruguay sitt landslag.

Abreu har spelt i ei stor mengd fotballklubbar i Latin-Amerika, Europa og Asia. Han hadde kontrakt med Deportivo La Coruña i Spania i seks år, men var det meste av denne tida på lån til klubbar i Latin-Amerika. Han har vore med på å vinna den argentinske fotballigaen med San Lorenzo og River Plate, og den uruguayanske fotballigaen fem gonger med Club Nacional. Han har vore toppskårar i den mexicanske toppdivisjonen fire gonger.

Abreu debuterte for A-landslaget til Uruguay 17. juli 1996 i ein bortekamp mot Kina. Han tok del i fotball-VM i 2002, der han spelte to kampar. Han spelte fire kampar under fotball-VM i 2010 som innbytar.

Uruguayanske fotballspelarar
Deportivo La Coruña-spelarar
Recreativo de Huelva-spelarar
Real Sociedad-spelarar
Aris Thessaloniki-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-VM 2010
Yosemite Valley

Yosemite Valley (uttalt ) er ein U-dal  vest i Sierra Nevada-fjella i California som er graven ut av Merced River. Dalen er kring 11 km lang og omringa av opp mot 1500 meter høge fjellsider og store fossefall. Her finn ein mellom anna dei høge granitttoppane Half Dome, El Capitan og Cloud's Rest, og fleire av fjellsidene er kledde med tett furuskog. Dalen er kjend for den vakre naturen og vert rekna som høgdepunktet i Yosemite nasjonalpark som har mange turistar frå heile verda. 

Yosemite Valley ligg på vestsida av Sierra Nevada-fjella, 240 km aust for San Francisco. Han strekkjer seg 11 km frå aust til vest og er om lag 1,5 km brei. Yosemite Valley utgjer berre ein prosent av heile nasjonalparken, men det er her dei fleste turistane kjem. Det går mange stiar i området og i fjellsidene finst fleire fossefall, som Yosemite Falls. I dalbotn finn ein både skog og store opne sletter.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Yosemite Valley» frå ,  den 29. august 2010.

Bakgrunnsstoff 

Dalar i USA
Geografi i California
Yoldiahavet

Yoldiahavet er namnet på Austersjøen mot slutten av den siste istida for kring 10 300 til 9 600 år sidan. Yoldiahavet hadde då samband med Nordsjøen i vest over det som i dag er låglandet sentralt i Sverige, og det var dette havet som avsette yoldialeire.

Havet gjekk gradvis over til Ancylussjøen, den neste fasen i utviklinga av Austersjøen, etter kvart som landhevinga skaut fart i Skandinavia og stengde opninga mot Nordsjøen.

Namnet på havet kjem etter ein arktisk musling, Portlandia arctica (tidlegare kalla Yoldia arctica) som er funnen rundt Stockholm. Denne muslingen krev kaldt, salt sjøvatn og var her berre i denne perioden då salt vatn strøymde inn frå Nordsjøen i tida før isbreane hadde rokke å smelta og tilført ferskvatn.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Yoldia Sea» frå ,  den 29. august 2010.  

Historiske hav
Austersjøen
Den siste istida
Yokosuka

Yokosuka 横須賀市 er ein japansk hamneby og marinebase. Byen har nærare 420 000 innbyggjarar, og ligg strategisk i den sørvestre delen av Tokyobukta. Alt under andre verdskrigen var Yokosuka ein av hovudbasane til den keisarlege japanske marinen. Etter den japanske kapitulasjonen 1945 vart Yokosuka ein viktig base for den amerikanske stillehavsflåten, og er i dag den største og viktigaste marinebase utanlands for USA. Basen sysselsett opp mot 20 000 militære og sivile.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside (engelsk).  

Byar på Honshu
Hamnebyar i Japan
Yokkaichi

Yokkaichi er ein by i Japan, sørvest for Nagoya. Byen har kring 314 000 innbyggjarar (2010) og er eit industrisenter for petrokjemi, glas og maskinindustri. 

Hamnebyar i Japan
Byar på Honshu
Yogyakarta

Yogyakarta (skriven Jogjakarta før 1972, òg kalla Jogja) er hovudstaden i provinsen og sultanatet Yogyakarta på Java i Indonesia. Byen har kring 3,2 millionar innbyggjarar (2003). 

Yogyakarta er eit leiande turistmål i Indonesia, òg på grunn av store attraksjonar i området rundt: Det store buddhistiske tempelanlegget Borobudur, det hinduistiske tempelanlegget Prambanan, og den sjåverdige aktive vulkanen Merapi.

Byen vart grunnlagt i 1749. Sultanatet oppstod like etter, i 1755, og gjekk ut frå Sultanatet Mataram. Dette riket hadde sidan 1500-talet herska over det meste av Java. Det nederlandske austindiakompaniet godkjende sultanatet, men heldt retten til å stadfeste kvar ny sultan i embetet. I de åra etter sjølvstendekrigen raste i Indonesia (1945-1949) vart hovudstaden tidvis lagt til Yogyakarta, sidan Jakarta var under nederlandsk kontroll. Sultan Hamengkubuwono IX (1912-1988) erklærte i 1950 at riket hans skulle inngå i Indonesia, og fekk til gjengjeld livslangt styresmakt over det som vart det administrative særområdet (Daerah Istimewa). Sultanen som overtok i 1988 var Hamengkubuwono X.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Yogyakarta» frå , den 29. august 2010. 
 

Byar i Yogyakarta
Byar i Indonesia
Java
Gulsildre

Gulsildre (Saxifraga aizoides) er ein plante i sildrefamilien. Arten har ei amfi-atlantisk utbreiing.
Planta er kring 10 cm høg og har krypande skott og slakke fåblomstra stenglar. Blada er lysgrøne  med kjertlar i kanten. Blomane har oftast 5 kronblad. Dei er bleikgule eller branngule, stundom purpurraude. Kronblada er  litt lengre enn begerblada. Gulsildre blømer kring juli månad på våte, steinete og grusete stader. Planten finst i alle fjelltrakter i Noreg, og er funnen opp til 1700 m i Jotunheimen.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Gullbräcka» frå ,  den 29. august 2010.  
 
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg
Sildrefamilien
Brot i mineralogi

Brot er eit uttrykk som innanfor mineralogien beskriv evna til eit mineral til å dele seg i andre retningar enn eventuelle kløyvretningar. Ikkje alle mineral har kløyvretningar slik som kvarts, og kløyv må ikkje forvekslast med brot. Mineral skil seg ofte frå kvarandre ved at dei kan ha forskjellige brotflater sjølv om dei elles ser heilt like ut, derfor er denne eigenskapen viktig og er mykje brukt til å identifisere mineral.

Terminologi

Konkoidalt brot 

Konkoidalt brot eller muslig brot er ei kurva glatt flate som inneheld fordjupningar og forhøgningar som kan minne om skjelet til ein musling.  Ordet «konkoidalt» kjem frå gresk og tyder skjel eller skjelaktig. Ein finn ofte dette på amorfe eller mikrokrystallinske mineral som flint, opal eller obsidian, men ein finn det òg på krystallinske mineral som kvarts.
Subkonkoidalt brott er det same som konkoidalt, men ikkje like kurva.

Jordaktig brot 

Jordaktig brot ser ut som nyleg broten jord.  Dette finn ein ofte på blaute og laust samansette mineral, som limonitt, kaolinitt og aluminitt.

Takka brot 

Takka brot eller kanta brot er skarpt takka eller kanta og dei er ujamne. Ein får det i metall som blir dratt eller brekt av. Såleis ser ein et ofte på brotflata i gedigne metall som kopar og sølv.

Splintra brot 

Splintra brot består av lange spisse og flisete splintar. Det er særs vanleg på fibrige mineral som krysotil, men ein kan òg finne det på ikkje-fibrige mineral som kyanitt.

Ujamnt brot 

Ujamnt brot er sjølvbeskrivande. Det opptrer på ei rekke mineral som arsenopyritt, pyritt og magnetitt.

Sjå òg 
 Ord og uttrykk i steinindustrien
 Brot i geologi
 Kløyv i geologi
 Kløyv i mineralogi

Referansar 

Geologi
Mineralogi
Yngleknopp

Yngleknopp er ein slags vegetativ formeiringsorgan der ei enkel celle, fleire celler eller vev veks laus frå hovudplanten og utviklar seg til ein ny. Dette er ei ukjønna formeiringsform for planter og ein kan finne dei i ein blomsterstand (til dømes harerug) eller i bladhjørner (til dømes knoppsildre). Sporeplanter kan ha eigne organ, yngleknoppbeger, som dannar yngleknoppar (som til dømes tvaremose).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gemma (botany)» frå ,  den 29. august 2010.  
 
9341104

Plantemorfologi
Soppmorfologi
Gunder Anton Jahren

Gunder Anton Johannessen Jahren () var ein norsk gardbrukar frå Rakkestad som var stortingsmann og -president i tillegg til statsråd for Høgre.

Jahren var son av ein gardbrukar i Rakkestad. Han gjekk amtsskulen 1875-78, var deretter elev hos landbrukslæraren Arne Grimstad i Berg og 1883/84 på Schives handelsskole i Kristiania. Samstundes var han interessent i sagbruk med høvleri og var åra 1884-86 kasserar og bokhaldar ved Sjåstad trevarefabrikk. Seinare var han bokhaldar ved Kristiania trevarefabrikk.

Jahren kjøpte i 1888 garden Brekke i Tomter og var gardbrukar frå 1889 til 1918.  Statsrevisor 1910-11, samt direktør i Hypotekbanken frå 1912 til sin død i 1933.

Perioden 1891-1910 var Jahren medlem av heradsstyret i Hobøl, ordførar 1893-98. Han var elles medlem av amtsskulestyret, ei tid som formann. Formann 1904-22 i tilsynskommisjonen for Smaalensbanen og fyrste formann i Øvre Smaalenenes telefonselskap.

Mellom 1895 og 1930 var Jahren stortingsmann for Smaalenenes amt/Østfold og Rygge krins i til saman elleve valperiodar. Han var medlem av gasje- og pensjonskomiteen 1895-1900, vegkomiteen 1903-09, arbeidsløysekomiteen 1906, valkomiteen frå 1906, fullmaktskomiteen frå 1909, samt formann 1910-12 og medlem 1913-18 i landbrukskomiteen. Formann i landbrukskomiteen 1919-30.

Jahren var 1920-21 landbruksminister i Otto Bahr Halvorsens fyrste regjering. Han var president i Stortinget 1925-27, og lagtingspresident 1909-20 og 1922-30.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 

Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Halvorsen I
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Smaalenenes amt
Stortingsrepresentantar for Østfold
Ordførarar i Hobøl
Høgreordførarar i Østfold
Norske gardbrukarar
Folk frå Rakkestad
Stjernesildre

Stjernesildre (Saxifraga stellaris) er ein plante i sildrefamilien. Arten har ei amfi-atlantisk utbreiing.
Planta er kring 10 cm høg og har lysgrøne rosettblad. Sidegreinene er oftast høgre enn midtblomsteren. Dei kvite kronblada er spisse og har raude eller gule flekkar nedst. Stjernesildre blømer kring juli månad på våte stader og ved bekkar. Planten finst i låglandet og i alle fjelltrakter i Noreg. Ho er funnen opp til 1970 m i Jotunheimen.

Plantar i Noreg
Sildrefamilien

Kjelder
Svensk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Ørjan Nilsson: Nordisk Fjellflora. Oslo 1995