alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stein Ugelvik Larsen

Stein Ugelvik Larsen () er ein norsk statsvitar. Frå 1969 til 2008 var han tilsett ved Universitetet i Bergen, Institutt for sammenlignende politikk, og vart etter det professor emeritus. 

I forskinga si har Larsen særleg vore oppteken av fascisme og nazisme, og norsk krigshistorie. Han gjekk mellom anna i spissen for å kartlegge tilhøva for norske krigsbarn. Hans redigerte verk om teori og metode i samfunnsfaga er omsett til engelsk, tysk, russisk og kinesisk. På 2000-talet leia han arbeidet med å kartlegge leivningar etter norske frontkjemparar som fall på Kaprolat-høgda i Karelen.

Larsen er grunnleggar av NorgesLexi, ei samling digitalisert materiale, hovedsakleg om Noreg under andre verdskrigen, og som også har digitaliserte versjonar av Pax Leksikon og Arbeidernes Leksikon.

Stein Ugelvik Larsen mottok i 2009 Kongens fortjenstmedalje i gull.

Familien Ugelvik dreiv Djupvasshytta i Geiranger, og Larsen vurderte som ung å ta over drifta. Djupvasshytta blei seld ut av familien i 1965.

Verk 
 Blodbadet i Karelen: skijegerbataljonens undergang Historie & Kultur 2015 ISBN 9788283230086
 med Beatrice Sandberg og Volker Dahm, Meldungen aus Norwegen 1940-1945. Die geheimen Lageberichte des Befehlhabers der Sicherheitspolizei und des SD in Norwegen, seks bind, München: Oldenburg, 2008
 med António Costa Pinto og Roger Eatwell (red.), Charisma and fascism in interwar Europe, London: Routledge, 2007
 Teori og metode i geografi, Bergen: Fagbokforlaget, 2006
 (red.): Theory and methods in political science. The first steps to synthesize a discipline, Boulder: Social Science Monographs, 2005
 med Ekkart Zimmermann (red.), Theorien und Methoden in den Sozialwissenschaften, Wiesbaden: Westdeutscher Verlag, 2003 
 (red.), Teori og metode i statsvitenskap, Bergen : Fagbokforlaget, 2003
 (red.), Fascism outside Europe. The European impulse against domestic conditions in the diffusion of global fascism, New York: Columbia University Press, 2001
 (red.), The Challenges of theories on democracy. Elaborations over new trends in transitology, 2000
 (red.), Teori og metode i samfunnsfaga, 1999
 (red.), I krigens kjølvann. Nye sider ved norsk krigshistorie og etterkrigstid, 1999
 På vakt mot ideologiene. Om hvordan fordreid kunnskap, politisk strategi og hatet som drivkraft er nøkkelen til forståelsen av nynazismens aktivitet i Tyskland, 1995
 Den norske kirkes politiske stilling belyst ved konflikten omkring "den rette kirke" og NS-kirken under okkupasjonen, 1976
 (sammen med Bjarte Birkeland), Nazismen og norsk litteratur, 1975
 De Valeras Irland, 1966
 Mot eget Fiskeridepartement. Noen trekk ved Noregs Fiskarlags virksomhet foran endringer i den offentlige administrasjon, 1964

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Stein Ugelvik Larsen» frå ,  den 24. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
	

 NorgesLexi. Norsk politisk dokumentasjon på Internett
 Informasjonsside, Institutt for sammenliknende politikk, UiB. 

Norske statsvitskapsprofessorar
Professorar ved Universitetet i Bergen
Folk frå Ålesund
Kongens fortenestmedalje i gull
Pave Gregor XIII

Gregor XIII () var pave frå 14. mai 1572 til han døydde i 1585. Han var ein viktig figur under motreformasjonen, og kjempa for å ta tilbake område Kyrkjestaten hadde tapt. Gregor er best kjend for innføringa av den gregorianske kalenderen, som er det mest brukte kalendersystemet i verda i dag.

Pavar
Italienske pavar
Folk frå Bologna
Olav Lysne

Olav Lysne () er ein norsk informatikar. Han leier seksjonen for nettverk og distribuerte system ved Simula Research Laboratory. Han er òg professor ved Universitetet i Oslo, der han leier den strategiske forskingsgruppa ConSeRNS.

Lysne tok hovudfag i informatikk i 1988 og doktorgrad i 1991. Han er leiar for Center for Resilient Networks and Communication (CRNA) som forskar på tryggleik, robustheit og yting i nettverk og system, til identitets- og tillitshandtering, sikkerheitsbrukarvenlegheit, og dessutan formell verifisering av tryggleiksprotokollar og system. CRNA er finansiert av Samferdsledepartementet, og består av seksjon for kommunikasjonssystem ved Simula Research Laboratory, Simula@UiB ved Universitetet i Bergen og forskingsgruppa ConSeRNS ved Universitetet i Oslo.

Olav Lysne har særleg forska på korleis nettverksarkitektur har innverknad på yting, tenestekvalitet og oppetid i datanettverk. Spesielt har resultat knytt til målingar av robustheit i dei norske telenetta skapt debatt i telekom-bransjen. I 2015 spelte han ei sentral rolle i å klargjera i kva grad Aftenposten sine funn av falske basestasjonar i Oslo var reelle. 

I 2014 og 2015 var Lysne var leiar for «Lysneutvalget» - eit regjeringsoppnemnt utval som kartla samfunnet sin digitale sårbarheit og føreslo informasjonstryggleikstiltak. I 2016 vart Lysne II-utvalet nedsett. Dette utvalet fekk i oppgåve å greia ut behovet for digital grensekontroll i Noreg.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Olav Lysne» frå ,  den 25. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske informatikkprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Vita Pavlysj

Vita Pavlysj, fullt namn Viktorija Anatolivna Pavlysj, () er ein ukrainsk tidlegare kulestøytar frå Kharkiv. Ho vart europameister i øvinga i 1994 og 1998. Etter å ha vorte dopingdømd for andre gong i 2004 vart Pavlysj nekta å delta i friidrett for all framtid.

Aktiv
Pavlysj gjekk heilt til topps i EM 1994, 12 cm framom tyske Astrid Kumbernuss. Tre år seinare var rollene omsnudd under VM 1997 i Athen. Kumbernuss støytte fem cm lengre enn Pavlysj i deira respektive bestestøyt, dei to var elles i ei klasse for seg. Ved friidretts-EM 1998 i Budapest den 20. august 1998 var Pavlysj fullstendig suveren, med sitt livs lengste støyt på 21,69 meter hadde ho ein sigersmargin på nesten to meter til sølvvinnaren.

Både i 2001 og 2003 tok Pavlysj bronsen i kulestøyt i friidretts-VM. I det mellomliggjande 2002 sikra ho seg sølvmedaljen i europameisterskapen.

Doping
I 1999 mista Pavlysj gullmedaljen ho fekk tildelt i innandørs-VM, etter å ha testa positivt på det forbodne stoffet stanozolol. Ho vart samstundes nekta starte i friidrettstevlingar dei neste to åra. Nær fem år etter ho vart dopingdømd, vann ho kuleøvinga også i Innandørs-VM 2004, men vart atter ein gong hekta for bruk av dopingmiddel. Ho vart då stengd ute frå friidrett på livstid.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje – 19,61 m, framom Astrid Kumbernuss (19,43 m)
VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 17,97 m
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 19,30 m
VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 20,66 m, bak Kumbernuss (20,71 m)
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 21,69 m, framom Irina Korzjanenko (19,69 m)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 19,41 m
EM 2002 i München: Sølvmedalje – 20,02 m, bak Korzjanenko (20,64 m)
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 20,08 m, bak Nadzeja Ostaptsjuk (20,12  m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vita Pavlysh» frå ,  den 25. juni 2017.  
 

Folk frå Kharkiv
Ukrainske kulestøytarar
Patriz Ilg

Patriz Ilg () er ein tysk tidlegare hinderløpar frå Oberalfingen som representerte Vest-Tyskland. Han vart europameister 1982 og verdsmeister 1983 i 3000 meter hinder. Sin personlege rekord på 8.15,0 sette han då han vann VM-gullet.

Aktiv
Ilg var Vest-Tysklands beste hinderløpar i tiåret 1978-87 og vann øvinga i den nasjonale meisterskapen i 1978, 1980-82 og 1985-88. Under europameisterskapen 1978 tok han sølvmedaljen på ny vesttysk rekord, 8.16,9, borti to sekundar etter verdseinaren i hinderløping, polske Bronisław Malinowski, men klart framom bronsevinnaren. Ilg deltok ikkje i Sommar-OL 1980, ettersom Vest-Tyskland boikotta leikane.

I 1981-sesongen stod Ilg for årsbeste i verda i 3000 m hinder. Ved friidretts-EM 1982 spurta han på oppløpssida forbi dei to andre medaljevinnarane etter siste hinderet og vann gullmedaljen i tevlinga. Året etter gjorde han i Helsinki sitt livs snøggaste hinderløp under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, og vann ein klar siger. Under europameisterskapen 1986 på vesttysk heimebane i Stuttgart kjempa han drabeleg om sigeren med austtyske Hagen Melzer og italienaren Francesco Panetta, men måtte sjå seg slått av dei to med høvesvis 0,27 og 0,07 sekundar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Sølvmedalje – 8.16,9, bakom Bronisław Malinowski (8.15,0)
EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 8.18,5, framom Bogusław Mamiński (8.19,2)
VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje – 8.15,0, framom Bogusław Mamiński (8.17,0)
EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 8.16,9
VM 1987 i Roma: Nr 12 – 8.38,4

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Patriz Ilg» frå ,  den 25. juni 2017.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Hinderløparar
Karl Seip

Karl Seip () var ein norsk teolog, skulemann og politikar for Venstre. Han var kyrkje- og undervisingsminister i regjeringa Knudsen I.

Kjelder 

 

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Knudsen I
Venstrestatsrådar
Norske prestar
Norske skulefolk
Folk frå Oslo
Valentin K. Ivanov

Valentin Kozmitsj Ivanov () var ein russisk fotballspelar, fødd og død i Moskva. Angrepsspelaren vart europameister med Sovjetunionen i 1960 og toppskårar i turneringa. Med si store fart og ein vel utvikla teknikk var Ivanov ein flink driblar som skapte mange målsjansar, både til seg sjølv og lagkameratar.

Aktiv

Klubbspel
I 1952 byrja Ivanov spele på det sovjetiske topplaget Torpedo frå heimbyen Moskva. År 1960 vann han med Torpedo både den sovjetiske cupmeisterskapen og seriemeisterskapen. Fem år seinare vann Torpedo og Ivanov eit nytt seriegull. Gjennom fjorten år til 1966 spelte han 286 seriekampar og skåra 124 mål.

Landslagsspel
Ivanov fekk sin landslagsdebut sommaren 1955 og spelte sin 59. og siste landskamp ti år og ei veke seinare. Han spelte tre av Sovjets kampar under Sommar-OL 1956 i Melbourne, med var ikkje med om finalesigeren mot Jugoslavia. Under fotball-VM 1958 deltok han i alle kampane til Sovjetunionen, ein meisterskap som enda med at laget vart slått i kvartfinalane av vertslandet Sverige.

I 1960 skåra Ivanov to av dei tre måla då Sovjetunionen vann 3-0 over Tsjekkoslovakia i semifinalane i EM og bidrog mykje til at laget hans vann den fyrste europameisterskapen  fotball. Finalemøtet i Paris mellom Jugoslavia og Sovjetunionen enda 1-2. Både i EM 1960 og med sine fire nettkjenningar ved VM 1962 var Ivanov ein av toppskårarane i turneringane. I 1964 tok Sovjetunionen, med Ivanov på laget, seg til ein ny EM-finale, men lukkast ikkje å forsvare EM-tittelen mot Spania.

Totalt skåra Ivanov 26 landslagsmål, utan at han kom på skåringslista då eit briljant sovjetisk lag i VM-kvalifiseringskampar sommaren 1961 feia Noregs landslag av bana med 5-2 på heimebane og 3-0 på bortebane. Einast Oleh Blokhin og Oleh Protasov har skåra fleire landslagsmål for Sovjetunionen/Russland.

Merittar
Olympisk meister: 1956 med Sovjetunionen
Europameister: 1960 med Sovjetunionen
EM-sølv: 1964 med Sovjetunionen
Sovjetisk seriemeister: 1960 og 1965 med Torpedo Moskva
Sovjetisk cupmeister: 1960 med Torpedo Moskva

Ymse
Valentin K. Ivanov var gift med turnaren Lidija Ivanova. Dei to var foreldre til fotballdommaren Valentin Valentinovitsj Ivanov, som mellom anna dømde kampar under VM i fotball 2006.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Walentin Kosmitsch Iwanow» frå ,  den 25. juni 2017.  
 

Russiske fotballspelarar
Sovjetiske fotballspelarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Spelarar i Fotball-VM 1958
Spelarar i Fotball-VM 1962
Torpedo Moskva-spelarar
EM i fotball 1984 for kvinner

Europameisterskapen i fotball 1984 for kvinner var den fyrste europameisterskapen i fotball for kvinner. Sverige vart europameister etter straffesparktevling.

Etter eit kvalifiseringsspel med 16 deltakarland à fire grupper, møttest dei fire gruppevinnarane til sjølve europameisterskapen. Meisterskapen vart avvikla i tida 8. april–27. mai 1984 med heime- og bortekampar, i semifinalane så vel som i finalen. Sverige tok seg til finale gjennom to eittmålssigrar (3-2 og 2-1) mot Italia, til saman 5-3, medan England vann med 3-1 mot Danmark, også det etter to eittmålssigrar (2-1 og 1-0).

Dei to finalekampane mellom Sverige og England enda begge med heimesiger 1-0. Dermed vart turneringa avgjort med ei straffesparktevling. Framfor 2 567 tilskodarar på Kenilworth Road i Luton mislukkast to av dei fem engelske eksekutørane og den tredje av dei svenske straffeskytarane. Så då toppskåraren i meisterskapen, Pia Sundhage, som den femte og siste av dei oppsette eksekutørane fann nettet med sitt skot, ja, då kunne dei svenske «tjejorna» juble som europameistrar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «EM i fotball for kvinner 1984» frå ,  den 25. juni 2017.  
 

Europameisterskapar i fotball
Fotball i 1984
Ragnhild Kvålshaugen

Ragnhild Kvålshaugen () er ein norsk professor i strategi ved Handelshøyskolen BI. Ho har doktorgrad BI (2001) og har hatt forskingsopphald ved Berkeley og Stanford. Ho har mellom anna forska på kven som blir toppleiar i norske verksemder.

Verk
2012 Organisere og lede - dilemmaer i praksis, med Grete Wennes. Fagbokforlaget. ISBN 9788245012484
 Breunig, K.J., Kvålshaugen, R., & Hydle, K.M. (2014). Knowing your boundaries: Integration opportunities in international professional service firms. Journal of world business, 49(4), 502-511.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ragnhild Kvålshaugen» frå ,  den 25. juni 2017.

Bakgrunnsstoff 
 
 Profil på Google Scholar

Norske professorar
Professorar ved Handelshøyskolen BI
Aubergine

Aubergine, eggfrukt eller eggplante (Solanum melongena) er ein plante i søtvierslekta med frukter som blir brukte som grønsak.
Han er i slekt med tomat og potet, men blei til forskjell frå desse først dyrka i Asia. I 2018 blei 87 % av alle auberginar i verda dyrka i Kina og India.

Planten blei opphavleg domestisert frå den ville søtvierplanten S. incanum, truleg i to ulike domestiseringar, ei i Sør-Asia og ei i Aust-Asia. Det finst to liknande, nærskylde matplantar, S. aethiopicum og S. macrocarpon, som særleg er blitt dyrka i Afrika.

Skildring

Aubergine-planten er fleirårig, men blir ofte dyrka som eittårig. Han dannar ein forgreina busk som kan bli opptil 2 meter høg.
Han har ei lang pålerot. Blada er store og lett flika.
Stilkar og blad har tett hårdekke og stilkane kan også ha torner.

Blomane er typisk lilla og ein sjeldan gong kvite.
Hermafrodittiske blomar med ein diameter på 3-4 cm sit vanlegvis einsleg på ein 1-3 cm lang stilk. På same blomestand kan det også sitja mindre hannblomar.

Frukta er botanisk sett eit bær. Ho har eit skinande skal, og kan ha ulike fargar, former og storleikar.
Ein aubergine kan vera rund, pæreforma eller avlang som ein agurk.
Skalet kan vera mørkelilla til svart på farge, men lyselilla, kvite, raude og gule former finst òg. Nokre variantar har striper.
På ville plantar har frukta ein diameter på under 3 cm, men dyrka variantar kan vera mykje større, med breidde på 2-20 cm og lengder på 2-30 cm.
Inni er fruktkjøtet lyst med ein svampaktig, tørr konsistens. Det har langsgåande rader med små kjerner.

Bruk
Aubergine blir som regel eten kokt, steikt eller grilla, men nokre asiatiske kultivarar blir etne rå.

Aubergine er ein viktig ingrediens i rettar som levantinsk baba ganoush, gresk moussaka, italiensk parmigiana og fransk ratatouille. I India er aubergine kjend som kongen av grønsaker og blir brukt i karri, dal og most til stuing.
Han kan serverast i lag med kjøt eller i staden for kjøt i vegetarisk og vegansk mat.

100 gram aubergine inneheld ca. 4 mg vitamin C, 240 mg kalium, 2,3 g kostfiber, 92 % vatn og 74 kJ tilført energi.

Produksjon

I 2020 blei det produsert 57 millionar tonn aubergine. Den største prodsent var Kina med 65 % av totalen, følgd av India med 23 %.

Galleri

Kjelder

Grønsaker
Søtvierslekta
Søtvierfamilien
Kulturplantar frå Asia
Øystein Elgarøy (fødd 1972)

Øystein Elgarøy () er ein norsk astrofysikar. Han har sidan 2005 vore professor ved Universitetet i Oslo, Institutt for teoretisk astrofysikk. Faren Øystein Elgarøy var professor same stad.

Elgarøy fekk i 2004 Fridtjof Nansens belønning for yngre forskere for studiar innanfor kjernefysikk og astrofysikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Øystein Elgarøy (født 1972)» frå ,  den 25. juni 2017.  
Referansar 

 

Norske astronomiprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Schizosaccharomyces pombe

Schizosaccharomyces pombe er ein gjærsopp som økslar seg ved fisjon.

S. pombe var den sjette eukaryoten som fekk heile genomet sitt sekvensert, etter mellom anna mennesket. Sekvenseringa var på 13,8 megabasar og vart publisert i 2002. S. pombe har tre kromosom og eit mitokondriegenom på 20 kilobasar.

Kjelder 
 

Gjær
Today av Elvis Presley

Today er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Elvis Presley som vart gjeve ut 7. mai 1975 av RCA Records. Today vart spelt inn i RCA sitt Studio C i Hollywood i Los Angeles, 10.-12. mars 1975 og var siste gongen Presley var i studio. Den førre innspelinga hans i Studio C i Hollywood i var 1972, då han spelte inn gullplatene «Burning Love» og «Separate Ways». Denne gongen var Elvis 40 år gammal. Han hadde med seg den dåverande kjærasten Sheila Ryan. På FTD-utgåva av albumet frå 2005 bad Presley Sheila om «å kome opp her, la meg syngje til deg» på det første opptaket av Don McLean sin «And I Love You So». Han fortsette å spele «And I Love You So» og «Fairytale» på konsertane sine fram til han døydde. På scenen omtalte han ofte «Fairytale» som livssoga si. 

Today innheld ein ny rockelåt, «T-R-O-U-B-L-E», som vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og gjekk inn på Topp 40 i USA. «Bringin' It Back» var den andre singelen i USA. Albumet inneheld songar av Perry Como, Tom Jones, The Pointer Sisters, Billy Swan, Faye Adams, The Statler Brothers og Charlie Rich. 

«Green, Green Grass of Home» vart gjeven ut på singel i Storbritannia, der han nådde Topp 30, og vart òg spelt på radio i USA. Presley høyrte songen i 1967 då han køyrde med bussen sin attende til Memphis etter å ha laga ein film. Han høyrte den nye singelen til Tom Jones, «Green Green Grass of Home» for første gongen og elska han. Han fekk sin såkalla «Memphis Mafia» til å ringje den lokale radiostasjonen for å få dei til å spele songen om att og om att. Åtte år seinare spelte han inn sin eigen versjon.

Innhald

Originalutgåve

Follow That Dream-utgåva

Medverkande 

 Elvis Presley - solovokal
 James Burton - gitar
 David Briggs - klaverinstrument
 Buddy Spicher - fele
 Chip Young - gitar
 Millie Kirkham - korvokal
 Johnny Christopher - gitar

 Weldon Myrick - steelgitar
 Norbert Putnam - bass
 Mike Leech - bass
 Mary Holladay - korvokal
 Tony Brown - klaverinstrument
 Ginger Holladay - korvokal

 Duke Bardwell - bass
 Ronnie Tutt - trommer
 Charlie Hodge - gitar, harmonivokal
 Glen Hardin - klaverinstrument
 Jimmy Gordon - klaverinstrument
 Lea Berinati - korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Today (Elvis Presley album)» frå ,  den 25. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
APL1-1039 Today på The Elvis Presley Record Research Database
APD1-1039 Today på The Elvis Presley Record Research Database

Musikkalbum frå 1975
Elvis Presley-album
Album produserte av Felton Jarvis
RCA Records-album
Tony Brown

Tony Brown () er ein amerikansk plateprodusent og pianist, hovudsakleg innan country. Han var tidlegare medlem av The Stamps Quartet og akkompagnerte Emmylou Harris, og sidan slutten av 1980-åra har Brown hovudsakleg arbeidd som produsent. Han er kjend for produksjonsarbeidet med Reba McEntire, Vince Gill og George Strait.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tony Brown (record producer)» frå ,  den 25. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Southern Gospel-historie: Tony Brown
[ Biografi]

USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske countrypianistar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske countryklaverspelarar
The Notorious Cherry Bombs-medlemmar
TCB Band-medlemmar
Folk frå Greensboro i Nord-Carolina
Musikarar frå Nord-Carolina
Southern gospel-artistar
T-R-O-U-B-L-E

«T-R-O-U-B-L-E» er ein song skriven av Jerry Chesnut og spelt inn av Elvis Presley i 1975. Det er ein annan song enn «Trouble», ein song Presley først spelte inn i 1958.

Bakgrunn og låtskriving
Jerry Chesnut skreiv songen i 1975, inspirert av songaren og pianisten Little David Wilkins. Han sa at då han skreiv tittelen, tenkte han på ei kvinne som kom inn døra og skapte trøbbel. Han sa at han stava fram orda «trouble», så «alone» og «looking», og fann ut at dei rimde på kvarandre når dei vart stava.

Lister

Travis Tritt-versjonen

Songen vart spelt inn i 1992 av den amerikanske countrysongaren Travis Tritt. Det var den tredje singelen frå albumet same namn. Singelen nådde 13. plassen på countrysingellista i USA og 17. plassen i Canada. 

Musikkvideoen vart regissert av Jack Cole. Her ser ein Tritt syngje songen på scenen føre eit stort publikum. Seinare hoppar han ut i publikum for å leite etter ei jente.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «T-R-O-U-B-L-E (song)» frå ,  den 25. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elvis Presley-songar
Travis Tritt-songar
Songar frå 1975
Singlar frå 1975
Singlar frå 1993
Songar skrivne av Jerry Chesnut
RCA Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
And I Love You So

«And I Love You So» er ein song av visesongaren og gitaristen Don McLean som kom ut i 1970 på debutalbumet hans, Tapestry. Songen er sidan blitt spelt inn av mange andre artistar og vart ein hit i 1973 for songaren Perry Como på albumet hans med same namn, And I Love You So.

Como sin versjon nådde 29. plassen på Billboard Hot 100, den siste av dei mange populære innspelingane hans, datert attende til 1943, som nådde topp 40. Songen låg òg ei veke på toppen av easy listening-lista i 1973. I Storbritannia klatra songen heilt til tredjeplassen på UK Singles Chart i 1973 og åg 31 veker inne på lista, lenger enn nokre av dei andre songane hans.

Andre innspelingar
Songen vart spelt inn av Elvis Presley i RCA studio C i Hollywood i California, den 11. mars 1975. Songen kom ut på albumet hans, Today, og Presley spelte songen på nesten alle konsertane sine fram til han døydde. Harry Connick jr. tok med songen i 2009 på albumet Your Songs. Sergio Franchi spelte inn denne songen i 1976 på albumet 20 Magnificent Songs. 

I 1999 spelte Glen Campbell inn songen på albumet sitt My Hits and Love Songs.

Roch Voisine spelte inn songen på albumet hans Americana i 2008.

Andre artistar som har spelt inn songen er Rick Astley, Shirley Bassey, Glen Campbell, Bobby Goldsboro, Tom T. Hall, Emmylou Harris, Engelbert Humperdinck, Howard Keel, Johnny Mathis, Nana Mouskouri, Jim Nabors, Helen Reddy og Bobby Vinton.

Claude François spelte ein franskspråkleg versjon, «Et je t'aime tellement» i 1977.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «And I Love You So (song)» frå ,  den 25. juni 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1970
Singlar frå 1973
Songar skrivne av Don McLean
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Don McLean-songar
Perry Como-songar
Elvis Presley-songar
Glen Campbell-songar
Harry Connick jr.-songar
Rick Astley-songar
Shirley Bassey-songar
Bobby Goldsboro-songar
Emmylou Harris-songar
Engelbert Humperdinck-songar
Johnny Mathis-songar
Nana Mouskouri-songar