alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Keith Forsey

Keith Forsey () er ein engelsk popmusikar og plateprodusent.

Forsey byrja karrieren som trommeslagar for The Spectrum i 1960-åra og som trommeslagaren i Udo Lindenberg sitt Panik Orchester fram til 1976, då han òg spelte perkusjon for Amon Düül II. Seint i 1970-åra var han ein pioner innan disco og arbeidde med artistar som Lipstique, Claudja Barry, La Bionda og Boney M. Han vart trommeslagaren til Giorgio Moroder og spelte på Donna Summer sine discoplater, inkludert Bad Girls. Forsey sitt eige band, Trax, eit samarbeid med Pete Bellotte, var ikkje like populært. 

Som Moroder byrja Forsey å produserte musikk sjølv. I 1982 produserte han debutplata til Billy Idol, Billy Idol og gjennombrotsalbumet til Icehouse Primitive Man. Oppfølgjaren til Idol i 1983, Rebel Yell, vart ein stor hit . I 1983 samarbeidde han med Moroder og Irene Cara som låtskriva rpå «Flashdance... What a Feeling» for filmen Flashdance. I 1984 vann songen Oscarprisen. Han var òg medlåtskrivar på meir filmmusikk etter dette, som Ghostbusters, Beverly Hills Cop, The NeverEnding Story og The Breakfast Club. Hitten «Don't You (Forget About Me)» frå The Breakfast Club vart opphavleg tilbode til Simple Minds, som avslo. Men eter at Bryan Ferry, Billy Idol og fleire andre artsitar avslo, vurderte Simple Minds songen på nytt og dei tok han til topp 10 i mange land. 

I 2003 produserte Forsey det amerikanske gitarpopbandet Rooney.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Keith Forsey» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 
 

Oscarvinnarar
Musikarar frå London
Golden Globe-vinnarar
Grammy-vinnarar
Engelske plateprodusentar
Engelske låtskrivarar
Engelske studiomusikarar
Engelske trommeslagarar
Engelske rocketrommeslagarar
Terminal Jive

Terminal Jive er det niande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks og det andre dei spelte inn i lag med Giorgio Moroder. Albumet har ei disco-kjensle som føregangaren, men består av færre synthesizerar og litt meir elektrisk gitar. Dette gjev albumet ein tydelegare new wave-stil. Albumet vart produsert av Moroder og Harold Faltermeyer. Faltermeyer sa seinare at han hadde produsert det meste av albumet. 

Sparks fekk ein hitsingel i Frankrike med «When I'm with You», som førte til at dei var i landet i eitt år for å marknadsføre albumet.

Utgjeving
Terminal Jive kom ikkje ut i USA, men Polydor Records gav det ut i Canada. Det vart heller ikkje ein suksess i Storbritannia, men gjorde det betre i Europa. 

Den første singelen, «When I'm with You», var ein hit i Frankrike, der han nådde 16. plassen. Singelen nådde òg 14. plassen i Australia. Den andre singelen frå albumet var «Young Girls», og denne gjorde det òg bra i Frankrike. «Young Girls» vart gjeven ut med ein lengre remiks på 12-tommar, ein redigert versjon på 7-tommarsingelen, og med B-sida «Just Because You Love Me». Den franske utgåva inkluderte «Rock 'n' Roll People in a Disco World», sidan «Just Because You Love Me» alt hadde kome ut som B-sida til «When I'm with You» i dette området.

Plateomslag
Plateomslaget består av Mael-brørne som står i ulike poseringar i og kring leiketøysbutikken Hamleys i Regent Street i London.

Innhald

Salslister

Medverkande
 Russell Mael - vokal
 Ron Mael - klaverinstrument
W. G. Snuffy Walden - gitar
Richie Zito - bassgitar
Harold Faltermeyer - klaverinstrument
 Keith Forsey - trommer 
Laurie Forsey - korvokal
Teknisk
 Giorgio Moroder - produsent
 Harold Faltermeyer - produsent
Brian Reeves, Dennis Drake - lydteknikar
Gered Mankowitz - fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Terminal Jive» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Sparks-album
Musikkalbum frå 1980
USA-amerikanske discoalbum
Album produserte av Giorgio Moroder
Virgin Records-album
Polydor Records-album
Carrere Records-album
Ariola Records-album
Repertoire Records-album
Oglio Records-album
When I'm with You av Sparks

When I'm with You er ein song av Los Angeles -bandet Sparks. Songen blandar disco og new wave med rocka gitar. Han gjekk ikkje inn på Billboard-lista i USA, men var den einaste topp 40-singelen deira i Australia, der han nådde 14. plassen. Songen låg seks veker på toppen av den franske singellista. Det er ikkje sikkert om det var Giorgio Moroder eller Harold Faltermeyer som produserte songen, men sistnemnde hevda å ha produsert det meste av albumet.  Keith Forsey, mest kjend som produsent for Billy Idol i 1980-åra spelte trommer på songen. B-sida er ein instrumentalversjon av «When I'm with You».

Salslister

Medverkande
 Russell Mael – vokal
 Ron Mael – klaverinstrument
 W.G. Snuffy Walden – gitar
 Richie Zito – bassgitar
 Harold Faltermeyer – klaverinstrument
 Keith Forsey – trommer
 Laurie Forsey – korvokal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «When I'm with You av Sparks» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1980
Sparks-songar
Songar frå 1979
W.G. Snuffy Walden

William Garrett Walden, kjend som W.G. Snuffy Walden (), er ein USA-amerikansk musikar og filmmusikkomponist. Walden vann Emmyprisen for kjenningsmelodien til The West Wing (NBC), og har vore nominer til fleire Emmyprisar gjennom karrieren, og har mottatt 26 BMI Awards.

Diskografi

Soloalbum
 Music by... W. G. Snuffy Walden (2001, Windham Hill Records)

Stray Dog-album
 Stray Dog (1973)
 Fasten Your Seat Belts (1973) 
 While You're Down There (1974)

Samlealbum
 Still (1973, Peter Sinfield - Command Studios)
 thirtysomething Soundtrack (1991, Geffen Records)
Babylon Minstrels (1992, Hollywood Records)
 The Stand (1994, ABC Circle Music)
 My So-Called Life Soundtrack (1995, Atlantic Records)
 A Winter's Solstice VI (1997, Windham Hill Records)
 Celtic Christmas III (1997, Windham Hill Records)
 The Carols Of Christmas II (1997, Windham Hill Records)
 Summer Solstice 2 (1998, Windham Hill Records)
 Sounds Of Wood & Steel (1998, Windham Hill Records)
 Celtic Christmas IV (1998, Windham Hill Records)
 Touch – Windham Hill 25 Years of Guitar (2001, Windham Hill Records)
 A Winter's Solstice, Vol. 1: Silver Anniversary Edition (2001, Windham Hill Records)
 A Windham Hill Christmas (2002, Windham Hill Records)
 Windham Hill Chill: Ambient Acoustic (2003, Windham Hill Records)
 Windham Hill Chill 2 (2003, Windham Hill Records)
 Friday Night Lights Vol. 2 (2010)
 The West Wing (2017, Varèse Sarabande)

Filmar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «W.G. Snuffy Walden» frå ,  den 25. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 W. G. Snuffy Walden Official Website

Musikarar frå Houston
Musikarar frå Louisiana
USA-amerikanske filmmusikkomponistar
USA-amerikanske gitaristar
Whomp That Sucker

Whomp That Sucker er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks, gjeve ut i 1981.

Historie
Sparks hadde spelt inn No. 1 In Heaven og Terminal Jive med Giorgio Moroder. Begge hadde vore relativt suksessrike, men brørne syntest at alt det elektroniske utstyret var tungvindt å turnere med. Whomp That Sucker vart så spelt inn utan Giorgio Moroder i Musicland Studios i München, men framleis knytt til Giorgio Moroder Enterprises. Dei neste fire albuma vart spelte inn i same partnerskapen. Produsenten for albumet var Mack, som nyleg hadde produsert Queen-albumet The Game.

Sparks vende attende til rockestilen sin på dette albumet etter at dei to førre albuma hadde vore discoprega. Mael-brørne fekk med seg bandet Bates Motel til å akkompagnere seg. Dei bestod av gitaristen Bob Haag, bassisten Leslie Bohem og trommeslagaren David Kendrick. Denne besetninga spelte inn dei fire neste Sparks-albuma, fram til og med Music That You Can Dance To i 1986. Haag, Bohem og Kendrick spelte òg inn musikk under namnet Gleaming Spires. Gruppa spelte inn tre studioalbum tidleg i 1980-åra og fekk ein liten new wave-hit, «Are You Ready for the Sex Girls?», i 1981. Bohem vart seinare manusforfattar i Hollywood.

Utgjeving
Whomp That Sucker vart gjeve ut på fleire ulike plateselskap: RCA i USA, Underdog i Frankrike, Ariola/Oasis i Tyskland og i Storbritannia på det kortvarige Why-Fi Records. Albumet vart ikkje ein suksess i Storbritannia, men gjorde det forholdsvis bra i Frankrike, sidan det kom ut kort tid etter den franske hitten deira «When I'm With You» i 1980. I USA nådde albumet 182. plassen på Billboard 200, og vart det første albumet deira der sidan Indiscreet som gjekk inn på lista der.

«Tips for Teens» og «Funny Face» kom ut på singlar. I Frankrike var «Funny Face» den første singelen, medan «Tips for Teens» var først ute i Storbritannia. «Don't Shoot Me» vart vald ut som B-side for «Tips for Teens» i Storbritannia.

Innhald

Medverkande
 Russell Mael - vokal, gitar
 Ron Mael - klaverinstrument, synthesizer, konsept for omslaget
 Bob Haag - gitar, ekstra korvokal
 Leslie Bohem - bassgitar, ekstra korvokal
 David Kendrick - trommer
 Mack - synthesizerprogrammering, lydar («knust glas»), produsent, lydteknikar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Whomp That Sucker» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Sparks-album
Musikkalbum frå 1981
Album produserte av Reinhold Mack
RCA Records-album
Carrere Records-album
Oglio Records-album
Repertoire Records-album
Leslie Bohem

Leslie «Les» Bohem () er ein USA-amerikansk manusforfattar for film og fjernsyn, og tidlegare bassist. Han er son av manusforfattaren Endre Bohem.

Bohem spelte bass i 1980-åra i gruppene Sparks og Gleaming Spires.

Bohem har skrive manus for miniserien Taken og filmane Dante's Peak, Twenty Bucks (med faren), Daylight og The Alamo. Han skreiv òg manus for den Steven Spielberg-produserte miniserien Nine Lives.

Filmar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Leslie Bohem» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Heimeside

USA-amerikanske manusforfattarar
USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske rockebassistar
Sparks-medlemmar
David Kendrick

David Kendrick er ein USA-amerikansk trommeslagar som var med å skipe gruppene Gleaming Spires og Devo, og har tidlegare spelt og turnert med Sparks. Han er basert i Los Angeles i California.

Utvald diskografi

The Continental Miniatures
The Continental Miniatures (1979)

Gleaming Spires
Songs of the Spires (1981)
Life Out on the Lawn (EP) (1982)
Walk on Well Lighted Streets (1983)
Party E.P. (1984)
Welcoming a New Ice Age (1985)

Sparks
 Whomp That Sucker (1981)
 Angst in My Pants (1982)
 In Outer Space (1983)
 Pulling Rabbits Out of a Hat (1984)
 Music That You Can Dance To (1986)

Devo
Total Devo (1988)
Now It Can Be Told: DEVO at the Palace (1989)
Smooth Noodle Maps (1990)

Visiting Kids
Visiting Kids (1990)

The Extremophiles
Soundtrack for a Mars Movie (2003)

The Empire of Fun 
The Blue Head 
Classics of Enduring Elegance 
It Looks Like Today Outside 
Jeepers! 
I'm Sorry Mr. Kendrick, There's a Skull Inside Your Head (2006)
Crime, Memory and Loss (2015)
CANdYPIE 2000

Josie Cotton
Invasion of the B-Girls (2007)

Beth Hart
Beth Hart and the Ocean of Souls (2009) - spelt inn i 1993

Revolushn
Dark Matter (2014)
The Freshman (2016)
Further!! (2017)

Bastille
Wild World (2016)
Doom Days (2019)
Goosebumps EP (2020)
Give Me the Future (2021)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Kendrick» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske new wave-musikarar
Devo-medlemmar
I Predict

«I Predict» er ein song av Los Angeles-bandet Sparks. Han kom ut i 1982 som den første singelen frå albumet Angst in My Pants. Gruppa markandsførte singelen med ei framføring på Saturday Night Live. Dei framførte òg «Mickey Mouse», ein annan song frå Angst in My Pants.
Det vart den første singelen deira som gjekk inn på Billboard Hot 100-lista i America.

Video
Det vart laga ein musikkvideo til singelen der ein kan sjå Ron Mael i drag som gjer ein striptease-dans på ein nattklubb i Los Angeles medan Russell mimer teksten til songen. Musikkvideoen vert stundom feilaktig tilskriven David Lynch, men boka Talent is an Asset: The Story of Sparks skreiv at Steve og Doug Martin laga videoen i same stil som Lynch.

På grunn av det «vaksne innhaldet» i videoen spelte MTV vanlegvis berre songen i seine timar.

Innhald
7" vinyl (USA, Atlantic 4030)
 «I Predict» — 2:56
 «Moustache» — 3:32

12" vinyl promo (USA, Atlantic DMD 325)
 «I Predict» — 2:56
 «I Predict (Club Mix)» — 6:19

12" vinyl (Frankrike, Underdog 8159)
 «I Predict (Club Mix)» — 6:19
 «Moustache» — 3:32

Medverkande
 Russell Mael - vokal
 Ron Mael - klaverinstrument og synthesizer
 Leslie Bohem - bassgitar og ekstra korvokal.
 Bob Haag - gitar og ekstra korvokal.
 David Kendrick - trommer
 James Goodwin - synthesizer
 Mack - synthesizerprogrammering

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Predict» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
I Predict video on YouTube

Singlar frå 1982
Songar frå 1982
Sparks-songar
Songar skrivne av Ron Mael
Songar skrivne av Russell Mael
Songar produserte av Reinhold Mack
USA-amerikanske new wave-songar
In Outer Space

In Outer Space er det tolvte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks, gjeve ut i april 1983 av Atlantic Records. Brørne Ron og Russell Mael produserte albumet sjølv.

Utgjeving
In Outer Space vart eit av dei mest suksessrike albuma til Sparks i USA. Det nådde 88. plassen på Billboard 200, og bygde vidare på suksessen frå dei to førre albuma deira. I Frankrike vart singelen «Modesty Plays», som ikkje var med på det originale albumet og som opphavleg vart laga for TV-serien Modesty Blaise, lagt til som siste spor. 

«Cool Places» vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og nådde 49. plassen på Billboard Hot 100. Songen var ein duett med rytmegitaristen og korvokalisten i The Go-Go's, Jane Wiedlin. Bandet til Wiedlin var særs populære og at ho deltok på singelen, før til at han vart den største hitten til Sparks i USA. «Cool Places» vart forleng på 12-tommaren og begge formata kom med songen «Sports» som B-side, som ikkje var med på albumet. Singelen vart òg den første av mange for bandet som gjekk inn på Billboard Hot Dance Music/Club Play-lista, der han nådde 13. plassen. 

«All You Ever Think About Is Sex» vart remiksa og gjeven ut som den neste singelen, men gjekk ikkje inn på singellista. Det vart òg laga ein lengre miks og denne kom ut med ein remiksa versjon av albumsporet «Dance Godammit» på både 7"- og 12"-utgåvene. 

Verken albumet eller singlane gjorde det særleg godt i Storbritannia.

Innhald

Medverkande
Henta frå platenotata til In Outer Space.
Russell Mael – vokal
Ron Mael – klaverinstrument
Bob Haag – gitar
Leslie Bohem – bassgitar
David Kendrick – trommer
James Goodwin – klaverinstrument
Jane Wiedlin – gjestevokal på «Cool Places» og «Lucky Me, Lucky You»

Produksjon
Ron Mael – plateprodusent
Russell Mael – produsent 
Dan Lacksman – lydteknikar
Brian Reeves – miksing; lydteknikar
Marc Moulin – albumkoordinering
Larry Vigon – kunstnarisk leiar og design
Jim Shea – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In Outer Space» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Sparks-album
Musikkalbum frå 1983
Atlantic Records-album
Carrere Records-album
Oglio Records-album
Repertoire Records-album
USA-amerikanske synthpop-album
Cool Places

«Cool Places» er ein new wave-song av det amerikanske rockebandet Sparks frå 1983 i samarbeid med rytmegitaristen og korvokalisten i The Go-Go's, Jane Wiedlin. Det var den andre singelen deira som gjekk inn på Billboard Hot 100.

Bakgrunn
Songen vart gjeven ut som den første singelen frå Sparks-albumet In Outer Space i 1983. På den tida var Sparks på sitt mest populære i USA, etter at dei to førre albuma deira hadde gått inn på nedre del av Billboard 200-lista. Singelen nådde 13. plassen på Hot Dance Club Play-lista i juni 1983. 

Det vart laga ein musikkvideo for songen, regissert av filmskaparen og artisten Graeme Whifler.

Sparks spelte òg inn «Lucky Me, Lucky You» med Jane Wiedlin for det same albumet.

Innhald
7" Atlantic 0-89863
«Cool Places» — 3:25
«Sports» — 3:23

12" Atlantic 0-89863
«Cool Places» (Long Mix) — 4:38
«Sports» — 3:23

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cool Places» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1983
Sparks-songar
Jane Wiedlin-songar
Songar skrivne av Ron Mael
Songar skrivne av Russell Mael
Songar frå 1983
Atlantic Records-singlar
Jane Wiedlin

Jane Marie Genevieve Wiedlin () er ein USA-amerikansk musikar, songar, låtskrivar og skodespelar, mest kjend som opphavleg medlem, rytmegitarist og korvokalist i new wave-bandet The Go-Go's. Wiedlin har òg hatt ein suksessrik solokarriere. 

The Go-Go's vart eit av dei mest populære amerikanske banda i 1980-åra og var med å gjere new wave populært med hittar som «We Got the Beat», «Our Lips Are Sealed» og «Vacation». Som soloartist hadde ho den største hitten sin med songen «Rush Hour», som nådde niandeplassen på Billboard Hot 100. Som skodespelar har ho hatt små roller som syngande telegramjente i filmen Clue (1985) og som Jeanne d'Arc i Bill & Ted's Excellent Adventure (1989).

Som medlem av The Go-Go's fekk Wiedlin ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. Ho og bandet vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame den 30. oktober 2021.

Diskografi

Studioalbum

Samlealbum

Singlar

Som deltakar

Andre utgjevingar
 1990 Pretty Woman (EMI) – «Tangled»
 1996 Cold (Geffen Records) – som froSTed
 2001 Josie and the Pussycats Original Soundtrack – bidragsytar på «You Don't See» og «Come On». 
 2002 The Specials vs. the Untouchables: Ska's Greatest Stars (Big Eye Music) – Omarrangement av «Our Lips Are Sealed» med The Specials
 2006 80's New Wave Hits (Big Eye Music) – Omarrangement av «Our Lips Are Sealed» med The Specials
 2017 Elettrodomestico (If You're a Boy or a Girl)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jane Wiedlin» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

USA-amerikanske new wave-musikarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske skodespelarar
The Go-Go's-medlemmar
Musikarar frå Wisconsin
Rytmegitaristar
Pulling Rabbits Out of a Hat

Pulling Rabbits Out of a Hat er det trettande studioalbumet av det amerikanske rockebandet Sparks. Det kom ut i juni 1984 på Atlantic. Det vart ikkje så godt motteke og klarte ikkje å gli vidare på den kommersielle suksessen frå In Outer Space i 1983. Albumet utvikla vidare den lette synthpopen på In Outer Space, men med noko mørkare tekstar kring favoritttemaet til Ron Mael: kjærleiksforhold.

Utgjeving
Pulling Rabbits Out of a Hat gjekk ikkje inn på albumlista i USA trass i at det førre albumet deira In Outer Space hadde vore ganske populært der i 1983. I Storbritannia, der gruppa ikkje hadde hatt eit album på lista sidan 1979, selde albumet heller ikkje bra. 

Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet. Den første singelen «With All My Might» nådde 104. plassen på Bubbling Under Hot 100 Singles-lista og 28. plassen på Billboard Hot Dance Music/Club Play-lista. Dei to andre singlane var «Pretending To Be Drunk» og «Progress», som vart forlenga, remiksa og gjevne ut som club-promoar.

Innhald

Medverkande
Ron Mael – synthesizer (Roland Jupiter-8, Yamaha DX7, Synclavier II, Fairlight CMI)
Russell Mael – vokal
Leslie Bohem – bass, korvokal
Bob Haag – gitar, synthesizer, korvokal
David Kendrick – trommer
John Thomas – klaverinstrument
Teknisk
Produsent – Ian Little
Miksa av – Brian Reeves, Dave Bianco, Mick Guzauski
Lydteknikar – Steve Bates

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pulling Rabbits Out of a Hat» frå ,  den 26. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Sparks-album
Musikkalbum frå 1984
Atlantic Records-album
Carrere Records-album
Oglio Records-album
Repertoire Records-album
USA-amerikanske synthpop-album
Nord-Norsk Arkitekturpris

Nord-Norsk Arkitekturpris er ein heiderspris for å fremja av god arkitektur og gode bygningsmiljø i Nord-Noreg.Han blei skipa Nord-Norges Arkitektforening (NAF).

Prisen skal delast ut årleg eller annakvart år. Vinnaren får eit diplom og ein plakett.

Prisvinnarar
1974:  Haraldvollen leirskole, Målselv. Arkitekt: Harry Gangvik, Tromsø v/ Jan Østgaard
1977:  Komsa Skole, Alta. Arkitekt: Tromsø Plangruppe v/ Prøsch & Sunde
1985:  Tromsø kulturhus. Arkitekt: John Kristoffersen, Tromsø
1987:  Kautokeino kulturhus. Arkitekt: Boarch, Bodø
1989:  Lofotakvariet, Kabelvåg. Arkitekt: Blå Strek Arkitekter, Tromsø
1992:  Bodø Lufthavn. Arkitekt: Boarcch, Bodø
1993:  Sørreisa hovdkirke. Arkitekt: A3 Arkitektkontor, Finnsnes
1997:  Polarbu, Longyearbyen. Arkitekt: Steinsvik Arkitektkontor, Tromsø
2002:  Sametinget. Arkitekt: Stein Halvorsen AS sivilarkitekter MNAL
2007:  I-BOX 120 passivhus, Tromsø. Arkitekt: Steinsvik Arkitektkontor, Tromsø
2008:  Fugletitterskjul, sykkel-lé og rasteplass, Austvågøy og Vestvågøy i Lofoten. Arkitekt: 70°N arkitektur as, Tromsø
2009: Tredelt pris: 
Nord-Norsk Arkitektforenings ærespris. Professor Knut-Eirik Dahl, Tromsø. 
“Hamningberg – med varsomhet som forutsetning” Finnmark fylkeskommune, Statens vegvesen, Nasjonale turistveger, Vardø og Båtsfjord kommuner, Hamningberg bygdelag. 
Ungdomshuset Straumanstua, Kleppestad på Vestvågøy i Lofoten. Arkitekt: Jarmund/Vigsnes arkitekter AS, Oslo
2010:  Hamsunsenteret, Presteid på Hamarøy. Arkitekt: Steven Holl Architects, New York City og LY arkitekter, Oslo
2011:  Lofoten kulturhus og Thon hotell, Svolvær. Arkitekt: A3 Arkitektkontor A/S, Finnsnes/Harstad
2012: Lavvoen og den samiske gammen. Mottakar: Sametingets kulturminneavdeling v/ Sunniva Skålnes
2013: Steilnesset Memorial. Arkitekt: Peter Zumthor
2014: Fuglekikkerskjul. Arkitekt: Biotope, Vardø
2015: NODA – Nordnorsk Design- og Arkitektursenter
2016: Fordypningsstedet Fleinvær. Arkitekt: Tyin tegnestue og Rintala-Eggertsson architects
2017: Inga utdeling
2018: Turistvegprosjektet Bukkekjerka. Arkitekt: Morfeus arkitekter
2019: Inga utdeling
2020: Kaviarfabrikken i Henningsvær. Arkitekt: Petter Hoff

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Arkitekturprisar
Nordnorsk kultur