alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Crazy Water

«Crazy Water» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det er den sjuande songen på albumet Blue Moves frå 1976. Songen vart gjeven ut som singel i Storbritannia i 1977 der han nådde 27. plass på singellista. Songen nådde òg listene i Skandinavia og Sveits.

Medverkande
Elton John – piano, vokal
Paul Buckmaster – dirigent
Cindy Bullens – korvokal
Ray Cooper – perkusjon
Martyn Ford – strykarar
Ron Hicklin – korvokal
Bruce Johnston – korvokal
Davey Johnstone – elektrisk gitar
Jon Joyce – korvokal
Gene Morford – korvokal
James Newton-Howard – clavinet
Kenny Passarelli – bassgitar
Roger Pope – trommer
Caleb Quaye – elektrisk gitar
Toni Tennille – korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crazy Water» frå ,  den 23. november 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Elton John-songar
Singlar frå 1977
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Gus Dudgeon
Songar frå 1976
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar
The Goaldigger's Song

«The Goaldigger's Song» er ein støttesingel av Elton John, som kom ut i 1977. Songen er skriven for og om eit britisk fotballag. På denne tida budde Elton John i London, og dei einaste gongane han gjekk ut var når han skulle sjå Watford F.C., fotballaget han støtta. Singelen gjekk aldri inn på lista nokon stad, sidan han vart trykt i lite opplag. Berre 500 eksemplar vart trykte, og kvar av dei var signerte av Elton John. 

Songen vart skriven, komponert og framført av Elton John aleine, og har sidan singelutgjevinga aldri blitt gjeven ut på ny.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Goaldigger's Song» frå ,  den 23. november 2011.  
 

Songar frå 1977
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Ego av Elton John

«Ego» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Han vart gjeven ut som ein singel tidleg i 1978, og kom ikkje med på albumet som kom ut seinare på året, A Single Man. Songen vart derimot i 1998 gjeven ut som eit bonusspor på dette albumet. 

Singelen gjorde det heller dårleg og nådde 34. plass i både Storbritannia og USA. Det vart laga ein musikkvideo til songen, og var på den tida den dyraste videoen som var laga av sitt slag.

Medverkande
Elton John - piano, vokal, synthesizerar, organ
Tim Renwick - gitarar
Clive Franks - bass
Steve Holly - Trommer
Ray Cooper - perkusjon, togfløyte
Paul Buckmaster - orkesterarrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ego (Elton John song)» frå ,  den 23. november 2011.  
 

Songar frå 1978
Singlar frå 1978
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Part-Time Love

«Part-Time Love» er ein song skriven av Elton John med tekst av Gary Osborne for albumet A Single Man frå 1978. Songen vart fjerna frå albumet då dette vart gjeve ut i Sovjetunionen. Singelen nådde 15. plass i Storbritannia og 21. plass i USA.

Sologitaren på songen er spelt av Davey Johnstone, som hadde spelt med Elton John i lang tid.

Medverkande
Elton John - piano, vokal
Tim Renwick - gitarar
Clive Franks - bass
Steve Holly - Trommer
Ray Cooper - perkusjon
Vicki Brown - korvokal
Joanne Stone - korvokal
Stevie Lange - korvokal
Gary Osborne - korvokal
Chris Thompson - korvokal
Davey Johnstone - korvokal, sologitar
Paul Buckmaster - orkesterarrangement

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Part-Time Love» frå ,  den 23. november 2011.  

Songar frå 1978
Singlar frå 1978
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Gary Osborne
The Rocket Record Company-singlar
MCA Records-singlar
Song for Guy

«Song for Guy» er eit nesten instrumentalt musikkstykke av Elton John. Det er den siste songen på albumet hans A Single Man frå 1978.

Elton John sa sjølv dette om singel i plateomslaget: 

«...Eg skreiv denne songen ein sundag, og såg for meg meg sjølv flyte ut i rommet og sjå ned på min eigen kropp. Eg førestilte meg sjølv døy. Med desse tankane i meg skreiv eg denne songen om døden. Dagen etter fekk eg vite at Guy (Burchett), vår 17 år gamle bodbringar, hadde omkomme i ei motorsykkelulukke dagen før. Guy døydde den dagen eg skreiv denne songen.»

Songen er bygd opp av piano, ein trommemaskin og synthesizerar. Mot slutten av songen syng Elton John «Life, isn't everything» fleire gonger. 

Singelen nådde fjerdeplassen i Storbritannia. Han vart ikkje gjeven ut i USA før mars 1979 og nådde då berre 110. plass.

Medverkande
Elton John - piano, mellotron, polymoog, synthesizer, tekst
Ray Cooper - windchime, shaker
Clive Franks - bass

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Song for Guy» frå ,  den 23. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1978
Singlar frå 1979
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar til minne om avdøde personar
Rockeinstrumentalar
Songar frå 1978
The Rocket Record Company-singlar
MCA Records-singlar
Easy listening-songar
The Thom Bell Sessions

The Thom Bell Sessions er ein EP spelt inn av Elton John hausten 1977, men først gjeven ut av MCA Records i juni 1979. Prosjektet var ein avstikkar for John på denne tida. Fram til då hadde han nesten berre arbeidd med tekstforfattar Bernie Taupin og plateprodusent Gus Dudgeon. I tillegg nytta ikkje John det faste bandet sitt. 

Prosjektet førte John i lag med den legendariske R&B-låtskrivaren og produsenten Thom Bell, som tidlegare hadde arbeidd med artistar som The Stylistics, The Delfonics og The Spinners. Visstnok vart forholdet mellom produsenten og artisten vanskeleg ganske raskt, og innspelinga enda før dei fekk spelt inn eit heilt album. Bell produserte alle songane og var medlåtskrivar på den eine songen i lag med nevøen LeRoy Bell og Casey James, som i lag utgjorde den populære duoen Bell & James. Bell og James skreiv dei andre songane på EPen. 

Minst seks songar vart spelt inn i 1977, men berre tre av dei vart gjeven ut på ein 12" EP i 1979. Prosjektet førte til ein Topp 10-singel, «Mama Can't Buy You Love», som nådde 9. plass i USA i 1979. Ti år seinare gav MCA Records ut The Complete Thom Bell Sessions, med fleire songar som vart spelte inn under prosjektet.

Innhald

CD-versjon The Complete Thom Bell Sessions 
I februar 1989 gav MCA Records ut denne på CD, med tre songar i tillegg.

Nice and Slow (Elton John-Bernie Taupin-T. Bell)
Country Love Song (L. Bell-C. James)
Shine on Through (Elton John-G. Osborne)
Mama Can't Buy You Love (L. Bell-C. James)
Are You Ready for Love (L. Bell-C. James)
Three Way Love Affair (L. Bell-C. James)

Sjå òg
 The Complete Thom Bell Sessions

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Thom Bell Sessions» frå ,  den 23. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1979
Elton John-album
Album produserte av Thom Bell
Mama Can't Buy You Love

«Mama Can't Buy You Love» er ein song av Elton John frå EPen The Thom Bell Sessions.  Songen vart skriven av LeRoy Bell og Casey James (frå Bell & James) og var den første Topp 10-hitten til John i USA på nesten tre år, då han nådde niandeplass der i august 1979..

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mama Can't Buy You Love» frå ,  den 23. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Elton John-songar
Singlar frå 1979
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar skrivne av LeRoy Bell
MCA Records-singlar
Are You Ready for Love

«Are You Ready for Love» er ein song av Elton John i 1977, og vart først gjeven ut i Storbritannia i 1979 på EPen The Thom Bell Sessions.  Songen var skriven av Leroy Bell, Thom Bell og Casey James, og vart produsert i Philadelphia av Thom Bell. Medan songen «Mama Can't Buy You Love» frå den same EPen nådde listene i 1979, selde denne singelen berre middels.

I 2003 vart songen remiksa av Ashley Beedle og gjeven ut som ein 12" vinylsingel og gjekk til topps i Storbritannia då han kom ut etter at songen vart nytta i reklamen for Premier League-sesongen på Sky Sports det året. Singelen vart dermed den femte førsteplassen i Storbritannia..

Salslister

Andre versjonar
Songen vart spelt av The Kooks i lag med Buena Vista Social Club i 2007 på albumet Rhythms del Mundo Classics.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Are You Ready for Love» frå ,  den 23. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 2003
Elton John-songar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar på toppen av Billboard Dance Club Songs-lista
Songar skrivne av Thom Bell
Songar skrivne av LeRoy Bell
The Spinners-songar
The Kooks-songar
Buena Vista Social Club-songar
Albumet Lady Samantha

Lady Samantha er eit samlealbum av Elton John som kom ut i 1980. Albumet inneheld sjeldne opptak og B-sider frå dei tidlege dagane av karrieren hans. Ei tidlegare utgåve med same innhald vart gjeven ut i Storbritannia i 1974. Det vart då berre gjeven ut på 8-spors lydband og kassett på den tida, medan LP-versjonen hadde eit anna plateomslag. 

Plata vart gjeven ut på CD av DJM i 1988 og på ny med betre lyd av Polygram i 1998.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lady Samantha (album)» frå ,  den 23. november 2011.  
 

Samlealbum frå 1980
Album produserte av Gus Dudgeon
Elton John-album
Little Jeannie

«Little Jeannie» (skriven «Little Jeanie» på omslaget til singelen) er ein song av Elton John og Gary Osborne, spelt inn av John og gjeven ut som singel i 1980 frå albumet 21 at 33. Han var skriven for Jeannie Bonds, som var i Miss. Sumter-konkurransen i 1979. Singelen nådde tredjeplassen i USA og vart den største hitten hans der sidan «Don't Go Breaking My Heart» i 1976. I Canada gjekk songen heilt til topps.

Songen kan skildrast som ein livleg ballade. I USA vart singelen den høgaste plasseringa Elton fekk av songane han skreiv i lag med Gary Osborne. I Storbritannia nådde singelen berre 33. plass.

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Sal og salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Little Jeannie» frå ,  den 23. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1980
Elton John-songar
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Gary Osborne
Songar frå 1980
The Rocket Record Company-singlar
Nummer-ein-singlar i Canada
Sartorial Eloquence (Don't Ya Wanna Play This Game No More?)

«Sartorial Eloquence (Don't Ya Wanna Play This Game No More?)» er ein song av Elton John med tekst skriven av Tom Robinson, gjeven ut på albumet 21 at 33 i 1980. I Storbritannia vart singelen gjeven ut som «Sartorial Eloquence» og i USA som «Don't Ya Wanna Play This Game No More?». Singelen gjorde det middels og nådde berre 39. plass i USA. Musikalsk er songen eit døme på popballadane som dominerer dei fleste songane på albumet. 

Songen vart meir kjend i heimlandet utover i 1980-åra då han vart nytta i BBC si årlege dekning av verdsmeisterskapen i snooker.

Medverkande
Elton John – solo- og korvokal, overdubba piano, akustisk piano
Reggie McBride – bassgitar
Steve Lukather – elektrisk gitar
James Newton Howard — elektronisk klaverspelar
Victor Feldman – tamburin
Alvin Taylor – trommer
Venette Gloud – korvokal
Carmen Twillie – korvokal
Stephanie Spruill – korvokal

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sartorial Eloquence (Don't Ya Wanna Play This Game No More?)» frå ,  den 23. november 2011.  
 

Elton John-songar
Singlar frå 1980
Songar frå 1980
Songar med musikk av Elton John
Songar skrivne av Tom Robinson
The Rocket Record Company-singlar
Jon Sjøen

Jon Rasmus Sjøen () er ein norsk musikar frå Haugesund som speler bassgitar og kontrabass. 

Han var bassist i Kaizers Orchestra frå 1999 til 2003, og i forløparbandet gnom. Sjøen jobbar no som frilansar på kontrabass og elektrisk bass i fleire stilartar. Han har vore med i samtidsmusikkgruppa BiT20 ensemble og i MiN-ensemblet.

Verkliste
Med Kaizers Orchestra:
Ompa til du dør (2001)
Evig Pint (2003)
Mann mot mann (2002)
Død manns tango (2002)

Medverkande musikar:
Stolpesko (Frelsearmeens juleplate. 1 låt med Kaizers Orchestra)
Juleplata (2004) av Roger Handeland
Imprint of The Bacchae (2001). Med BiT20 Ensemble, musikk av Håkon Berge)

Kjelder

Information ved nettstaden til Jon Sjøen
Jon Sjøen ved mic.no
Jon Sjøen ved Groove.no
Kjersti Stubø møter MiN-ensemblet 19. mars ved htgm.no
Denne artikkelen byggjer opphavleg på «Jon Sjøen» frå , den 23. november 2011. 

Norske bassistar
Folk frå Haugesund
Vasilij Stasov

Vasilij Petrovitsj Stasov () var ein russisk arkitekt under klassisismen. Han var sterkt delaktig i utforminga av St. Petersburg.

Stasov studerte ved  universitetet i Moskva og frå 1802 og seks år framover vidareutdanna han seg i Frankrike, England og Italia. Frå 1808 var han i teneste ved tsaren sitt hoff og blei ein av de viktigaste arkitektane i St. Petersburg. 

Kunstkritikaren Vladimir Stasov (1824–1906) var sonen hans.

Verk 
 1817/18 Ombygging av den tidlegare Pavlovskij-kaserna i St. Petersburg
 1817/18 ombygging av dei kongelege stallane i Tsarskoje Selo
 1818 Triumfbogen, Tsarskoje Selo
 1826–1828 Verklärungskirche i St. Petersburg
 1826–1829 Aleksander Nevskij-kyrkja (utkast) i Potsdam
 1828–1835 Treeiningskatedralen i St. Petersburg
 1833–1838 Triumfbogen i St. Petersburg
 1838–1840 Nikolauskatedralen i Omsk
 1839 Våpensalen i Vinterpalasset ved Eremitasjen i St. Petersburg
 184?–1857 Treeiningskatedralen i Morsjansk

Merknadar

Kjelder 
Denne artikkelen er basert på «Wassili Petrowitsch Stassow» frå , den 23. november 2011.

 Referansar 

Russiske arkitektar
Folk frå Moskva
Klassisistiske arkitektar
Sabel

Sabel er eit sverd med einegga, som regel bøygd klinge og usymmetrisk feste. Sablar kan ha sterkt krumma klinge, mindre krum eller rett klinge. 

Ordet «sabel» kjem frå tysk og er truleg avleidd av ungarsk szabni, 'skjere'. Våpenet stammar frå Asia, og hadde opphavleg sterkt krumma klinge. Denne typen kan også kallast krumsabel. Etter at sabelen blei innført i Europa blei krumminga gjort mindre, til ein også hadde våpen med rette klinger. 

Sabelen kom i bruk som sidevåpen for europeisk befal og meinige frå 1700-talet. Han gjekk i stor grad over til å bli eit paradevåpen på 1800-talet, men i kavaleri var han i bruk fram til 1900-talet.

I Noreg er sabel del av gallauniform for Hæren og Sjøforsvaret.

I fektesport bruker ein den lette ungarske konkurransesabelen som eit kombinert hogg- og stikkvåpen. Sabelfekting for menn var OL-øving frå 1896, for kvinner frå 2004.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Sverd
Tyske ord og uttrykk
Fjernsynsserien Dexter

Dexter er ein amerikansk TV-serie som vart send på Showtime. Serien hadde premiere i USA den 1. oktober 2006, og handlar om seriemordaren Dexter Morgan som òg jobbar som kriminalteknisk blodekspert for Miami-Metro-politiet (Ein fiktiv versjon av Miami-Dade-politiet). Hovudrolleinnehavar er Michael C. Hall, som òg er kjend frå TV-serien Six Feet Under, som blir send på NRK. 

I Noreg hadde serien premiere på Canal+ den 11. januar 2007. 
Serien blir òg vist på Viasat 4.

Kjelder 
<div class="references-small">
 Denne artikkelen bygger på «Dexter (TV-serie)» frå ,  den 23. november 2011.  

USA-amerikanske fjernsynsseriar
Fjernsynsseriar frå 2000-åra
Fjernsynsseriar frå 2010-åra
Kapellag

Eit kapellag eller ei kapellforsamling var ei svensk administrativ inndeling, der kvart område hadde sitt eige kapell, sin eigen kapellan og sin eigen prestegard.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kapellag» frå ,  den 23. november 2011.  
 

Svensk kultur
Svensk samfunn
Krumsabel

Krumsabel er ein sabel med sterkt krumma form. Det er eit einegga sverd som ofte har ei ekstra krumming nær odden. Våpenet har opphav i Midtausten, og har ein plass innan muslimsk kultur. Det finst ei rekkje ulike blankvåpen som fell inn under nemninga krumsabel, som arabisk saif, indisk talwar, persisk shamshir, polsk karabela og tyrkisk kilij og jatagan.

Krigsreiskap 
Krumsablar var veleigna til krigføring frå hest på grunn av ei relativt låg vekt og lang klinge. Bogeutforminga gjorde at ein lettare kunne hogga ned motstandarar frå hesteryggen.

Symbolsk bruk 
Mange muslimske tradisjonar bruker krumsabel som symbol. Seremonielle krumsablar kan har vers frå Koranen inngravert. Ein bruker også bilete av krumsablar som nasjonale symbol, som i det jemenittiske flagget og det saudiarabiske riksvåpenet.

Dhu al-Fiqar eller Zulfiqar er namnet på eit sverd som profeten Muhammed sjølv og svigersonen Ali skal ha brukt. Sverdet er blitt eit symbol på sjiaislam, og namnet er blitt brukt fleire gonger i militær samanheng også i moderne tid.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Krumsabel» frå ,  den 23. november 2011.

Bakgrunnsstoff

Krumsabel frå Asker ved Digitalt Museum

Sverd
Muslimsk kultur
Ildri Eidem Løvaas

Ildri Eidem Løvaas () er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Ho var ordførar i Oppegård kommune frå 2009 til 2015. Eidem Løvaas har vore medlem av kommunestyret i Oppegård sidan 2003, og var varaordførar og medlem av formannskapet frå 2007. Ho tok over som ordførar då Sylvi Graham vart vald inn på Stortinget i september 2009, og vart vald for fire nye år etter kommunevalet i 2011.

Løvaas arbeidde i Norges Blindeforbund frå 1989 til 2009.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Ildri Eidem Løvaas» frå , den 23. november 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Ordfører Ildri Eidem Løvaas, Oppegård kommune

Ordførarar i Oppegård
Høgreordførarar i Akershus
Folk frå Oppegård
Ibn Saud av Saudi-Arabia

Abdulaziz Ibn Saud (), best kjend som Ibn Saud, var grunnleggjaren og den første kongen av Saudi-Arabia. Han samla riket som omfattar størsteparten av Den arabiske halvøya gjennom å erobra Nedsjd, Hedsjas og Asir frå 1900 til 1934. Ibn Saud hadde fleire titals barn, mellom dei alle etterfølgjande kongar av Saudi-Arabia.

Ibn Saud vart truleg fødd i 1876 i Riyadh. Han var son av leiaren av Saud-dynastiet, Abdul-Rahman. I 1890 erobra Al Rashid-dynastiet Riyadh, og Saud-familien flykta først til Rub al Khali-ørkenen og så til Bahrain før dei slo seg ned i Kuwait.

Ibn Saud grunnla Ikhwan, ein muslimsk brorskap av beduinarstammar som hjelpte han til makta. Som forfedrene sine kjende Ibn Saud seg til wahhabismen, ei form av islam som har prega det saudiarabiske samfunnet. Som konge var han ein tilhengjar av panarabisme.

Det blei funne petroleum i Saudi-Arabia i 1939, og Ibn Saud gav amerikanske oljeslelskap løyve til å utnytta store felt i 1944. Dette danna grunnlaget for den seinare store rikdommen i Saudi-Arabia. For Storbritannia var valet uvelkomen, ettersom dei hadde støtta Ibn Saud gjennom mange år.

Under første verdskrigen gav Ibn Saud støtte til britane, men blei nedkjempa av den osmanske emiren Jabal Shammar i 1912. Også under andre verdskrigen støtta han vestmaktene. Ibn Saud motsette seg jødisk innvandring til Palestina etter verdskrigen, og deltok med lite hell i Den arabisk-israelske krigen i 1948.

Kjelder 

 «Abdulaziz Ibn Saud» i Store norske leksikon. Henta 2011-11-24.

Denne artikkelen bygger på «Ibn Saud of Saudi Arabia» frå , og «Ibn Saud» frå  den 24. november 2011.

Bakgrunnsstoff 

Saudiarabiske kongelege
Kongar av Saudi-Arabia
Reg Strikes Back

Reg Strikes Back er det tjueførste studioalbumet av den britiske songaren Elton John, utgjeve i 1988. «Reg» i tittelen referer til fødenamnet til Elton John, Reginald Kenneth Dwight. 

Songane «I Don't Wanna Go on with You Like That» og «A Word in Spanish» nådde Billboard Hot 100. Dette er det første studioalbumet som vart innspelt og utgjeve etter halsoperasjonen til John året før. Dette er det siste albumet som inneheld bidrag frå Dee Murray før han døydde i 1992. 

Omslaget til albumet inneheld fleire kostyme og utstyr frå garderoben til Elton John. 

Albumet selde til gullplate i USA i august 1988.

Innhald

Medverkande
Elton John - klaverinstrument, solo- og harmonivokal
Fred Mandel - synthesizer
Davey Johnstone - gitar
Pete Townshend - akustisk gitar på «Town of Plenty»
David Paton - bassgitar
Charlie Morgan - trommer
Ray Cooper - tamburin, maracas og timbales på spor 6-9
Freddie Hubbard - trompet og flygelhorn på «Mona Lisas and Mad Hatters, Part Two»
Korvokal (spor 1-9) - Dee Murray, Nigel Olsson, Davey Johnstone og Elton John
Korvokal på «Since God Invented Girls» - Adrian Baker, Bruce Johnston, Carl Wilson og Elton John

Produksjon
Produsent: Chris Thomas
Lydteknikarar: Bill Price, Michael Mason and Paul Wertheimer.
Assisterande lydteknikar: Karl Lever
Spelt inn i AIR Studios (London i England), Westside Studios (London i England), Circle Seven Recording and The Record Plant (Los Angeles).
Miksa i AIR Studios (London)
Mastering av Tim Young i CBS i London.
Kunstnarisk leiar: David Costa
Fotografi: Gered Mankowitz
Garderobe: Bob Stacey

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}
}
}
}
}
}

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reg Strikes Back» frå ,  den 16. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Reg Strikes Back på Allmusic

Musikkalbum frå 1988
Elton John-album
Album produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-album
Sleeping with the Past

Sleeping with the Past er det tjueandre studioalbumet av den britiske songaren Elton John, utgjeve i 1989. Det er det bestseljande albumet hans i Danmark, og er tilskriven den mangeårige låtskrivaren hans, Bernie Taupin. Dette albumet inneheldt «Sacrifice», den første singelen hans som nådde førsteplassen på singellista i heimlandet Storbritannia. Det vart òg det første albumet hans som selde til platinaplate i Storbritannia sidan Too Low for Zero (1983).

Guy Babylon spelte for første gong på dette albumet og heldt fram med å spele tangentinstrument for John dei neste 20 åra. Fred Mandel forlet bandet kort tid etter. John la seg inn til rehabilitering i 1990. 

I tillegg til «Sacrifice» og «Healing Hands», som begge vart gjevne ut som singlar i Storbritannia og USA, vart songane «Whispers» og «Blue Avenue» gjevne ut som singlar i delar av Europa. «Whispers» nådde 11. plass i Frankrike, medan «Blue Avenue» gjekk inn på singellista i Nederland.

Innhald

Medverkande

 Elton John – klaverinstrument, solo- og harmonivokal, korvokal (1)
 Guy Babylon – klaverinstrument
 Davey Johnstone – gitar, korvokal (spor 1, 2, 4, 5, 6, 8, 9, 10)
 Fred Mandel – klaverinstrument (1, 2, 3, 5, 7, 9, 10), gitar (1, 4, 8), orgel (4), gitarsolo (6)
 Romeo Williams – bassgitar
 Jonathan Moffett – trommer
 Vince Denham – saksofon på «Club at the End of the Street»
 Marlena Jeter – korvokal (spor 2, 5, 6, 8, 9)
 Natalie Jackson – korvokal  (spor 2, 5, 6, 8, 9)
 Mortonette Jenkins – korvokal  (spor 2, 5, 6, 8, 9)
 Peter Iversen – Fairlight and Audiofile-programmering

Teknisk
Produsent: Chris Thomas
Lydteknikar: John «Puk» Quist og David Nicholas
Assisterande lydteknikar: Karl Lever
Miksa i Air Studios (London) og Puk Studios.
Mastering av Greg Fulginiti i Artisan Sound Recorders (Hollywood).
Albumkoordinering: Steve Brown
Studiokoordinering: Adrian Collee og Dee Whelan
Teknikarar: Tom Pearce (klaverinstrument), Rick Salazar (gitar) og Terry Wade (trommer).
Design av Wherefore Art?
Fotografi av Herb Ritts
Management: John Reid, Birte Quist og John «Puk» Quist.
Personleg assistent for Elton John: Bob Halley

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

}

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sleeping with the Past» frå ,  den 24. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Sleeping with the Past på Allmusic

Musikkalbum frå 1989
Elton John-album
Album produserte av Chris Thomas
The Rocket Record Company-album
Edouard Grikurov

Edouard Grikurov () var ein russisk operadirigent og vinnar av Stalinprisen av andre grad (1951).

Han var fødd i Tbilisi og studerte ved konservatoriet i byen der han var elev av Mikhail Ippolitov-Ivanov.

Grikurov dirigerte Moskva filharmoniske orkester, Kirovoperaen, Leningrad filharmoniske kor og orkester og Malyteateret i Leningrad sitt kor og orkester.

Frå 1971 til han døydde 11 år seinare var han professor i direksjon ved konservatoriet i Leningrad.

Kjelde 
Denne artikkelen er basert på «Грикуров, Эдуард Петрович» frå , den 24. november 2011.

Referansar 

Russiske dirigentar
Georgiske musikarar
Folk frå Tblisi