alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Willy DeVille

Willy DeVille () var ein amerikansk songar og låtskrivar. Gjennom den 35 år lange karrieren sin, først med bandet Mink DeVille (1974–1986) og seinare sitt eige band, skapte Deville originale songar med røter i tradisjonelle amerikanske musikkartar. Han arbeidde med artistar innan mange sjangrar, som Jack Nitzsche, Doc Pomus, Dr. John, Mark Knopfler, Allen Toussaint og Eddie Bo. I musikken til DeVille kan ein høyre Latinske rytmar, bluesriff, doo-wop, cajunmusikk, litt fransk cabaret, og ekko frå tidleg 60-talssoul.

Mink DeVille var husband på CBGB, ein historisk nattklubb i New York City, der punkrock vart fødd i midten av 1970-åra. DeVille var med på å definere Brill Building-stilen på ny. I 1987 vart songen hans «Storybook Love» nominert til Oscarprisen. Etter han flytta til New Orleans i 1988, var han med på å setje i gang roots revival innan klassisk New Orleans R&B. Dei sjelfulle tekstane hans og utforskinga av latinske rytmar og stilar, var med på å definere ein ny musikkstil som stundom vert kalla «Spanish-Americana».

DeVille døydde av bukspyttkjertelkreft den 6. august 2009 på eit sjukehus i New York, 58 år gammal. Sjølv om den kommersielle suksessen hans har stige og falle gjennom åra, har ettermælet hans som låtskrivar påverka mange andre musikarar, som Mark Knopfler og Peter Wolf.

Diskografi
Med Mink DeVille:
 1977: Cabretta (i Europa); Mink Deville (i USA)  (Capitol)
 1978: Return to Magenta (Capitol)
 1980: Le Chat Bleu (Capitol)
 1981: Coup de Grâce (Atlantic)
 1983: Where Angels Fear to Tread (Atlantic)
 1985: Sportin' Life (Polydor)

Som Willy DeVille:
 1987: Miracle (Polydor)
 1990: Victory Mixture (Sky Ranch) 1990 (Orleans Records)
 1992: Backstreets of Desire (Fnac Music) (Rhino, 1994)
 1993: Willy DeVille Live (Fnac Music)
 1995: Big Easy Fantasy (New Rose)
 1995: Loup Garou (EastWest) (Discovery, 1996)
 1999: Horse of a Different Color (EastWest)
 2002: Acoustic Trio Live in Berlin (Eagle)
 2004: Crow Jane Alley (Eagle)
 2008: Pistola (Eagle)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Willy DeVille» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 
 «Willy DeVille, Whose Creativity and Influence Outgrew the New York Punk Scene" - Minneord i The Guardian

USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske bluessongarar
USA-amerikanske munnspelspelarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songar-låtskrivarar
USA-amerikanske soulsongarar
Døde av kreft
Slidegitaristar
Mink DeVille-medlemmar
Last Exit to Brooklyn av Mark Knopfler

Last Exit to Brooklyn er eit filmmusikkalbum av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut 3. oktober 1989 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen Last Exit to Brooklyn i 1989, produsert av Bernd Eichinger og regissert av Uli Edel.

Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav William Ruhlmann albumet tre av fem stjerner, og kalla det Knopfler sitt «mest ambisiøse og fullendte filmmusikk». Ruhlmann skreiv at i motsetnad til dei tre første filmmusikkalbuma til Knopfler, høyrtes ikkje musikken for Last Exit to Brooklyn «ut som unytta opptak frå Dire Straits-innspelingar, men i staden som eit fullt orkestrert musikkstykke».

Innhald

Medverkande
Musikk
 Guy Fletcher – klaverinstrument
 David Nolan – fiolin (4)
 Irvine Arditti – fiolin (9)

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Bill Schnee – miksing
 Don Cobb – digital redigering
 Denny Purcell – remastering
 Jonathan Russell – remasteringsassistant

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Last Exit to Brooklyn (album)» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Last Exit to Brooklyn på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
 

Filmmusikkalbum frå 1989
Mark Knopfler-album
Vertigo Records-album
Warner Bros. Records-album
Irvine Arditti

Irvine Arditti () er ein britisk fiolinist.

Biografi
Arditti studerte ved Royal Academy of Music frå han var 16 år gammal, i lag med Clarence Myerscough og Manoug Parikian. Han kom inn i London Symphony Orchestra i 1976 og etter to år, 25 år gammal, vart han medkonsertmeister. Han slutta i orkesteret i 1980 for å bruke meir tid på Arditti Quartet, som han hadde danna då han var student.

Arditti har gjeve verdspremierar på fleire store verk som er spesifikt skriven for han, som Iannis Xenakis sitt Dox Orkh og Toshio Hosokawa sitt Landscape III, begge for fiolin og orkester, i tillegg til Terrain av Brian Ferneyhough, Riti Neurali og Body Electric av Luca Francesconi, Vernal Showers av James Dillon, Scena av Jonathan Harvey, Vita Nova av Brice Pauset og Aspiration av Roger Reynolds og Salvatore Sciarrino sin Le Stagioni Artificiali alle for fiolin og ensemble. 
Han har òg skrive mange soloverk sjølv.

Han har spelt med mange kjende orkester og ensemble som Bayerische Rundfunk, BBC Symphony, Berlin Radio Symphony, Royal Concertgebouw, Junge Deutsche Philharmonie, Munich Philharmonic, Orchestre National de Paris, Het Residentie den Hague, Rotterdam Philharmonic, Asko Ensemble, Ensemble Contrechamps, London Sinfonietta, Nieuw Ensemble, Nouvel Ensemble Modern, Oslo Sinfonietta og Schoenberg Ensemble.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Irvine Arditti» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske komponistar
Engelske fiolinistar
Medlemmar av Royal Academy of Music
Jødiske fiolinistar
Musikarar frå London
Sparebankstiftelsen DNB

Sparebankstiftelsen DNB, opphavleg Sparebankstiftelsen DnB NOR, er ei norsk stifting som er den største i landet i sitt slag. Stiftinga har som føremål å halde fram med tradisjonen frå sparebankane om å dele ut middel til ålmennyttige føremål frå avkastinga av finansverksemda.

Stiftinga vart skipa i 2002 i samband med at ein part av selskapet Gjensidige NOR vart omdanna til aksjeselskapet Gjensidige NOR ASA, og i 2003 fusjonerte med Den norske Bank (DnB) til finanskonsernet DnB NOR. Etter at DnB Nor slo saman verksemda i DnB NOR Bank, Postbanken og Vital  i 2011 og endra namnet til DNB, fekk Sparebankstiftelsen DNB NOR sitt noverande namn.

Sparebankstiftelsen DNB eig om lag ti prosent av finanskonsernet DNB, og er med dette (per 2011) den nest største aksjonæren i dette konsernet etter den norske staten. Stiftinga er òg medlem i den ideelle foreininga Foreningen Store norske leksikon, som driv nettleksikonet snl.no.

Bakgrunnsstoff

Norske stiftingar
Skipingar i 2002
The Notting Hillbillies

The Notting Hillbillies var eit countryrockprosjekt danna av Steve Phillips og Brendan Croker med Mark Knopfler, som då var sologitarist og songar i Dire Straits, og bandkollegaen til Knopfler Guy Fletcher. Dei gav berre ut eitt album, Missing...Presumed Having a Good Time, gjeve ut på Vertigo i Storbritannia (Warner Bros. i USA) i 1990. The Notting Hillbillies har kome saman att fleire gonger for konsertar. I mai 1997 heldt the Hillbillies 11 konsertar i Storbritannia.

Bandmedlemmar
Mark Knopfler: gitar, vokal
Guy Fletcher: klaverinstrument, vokal
Steve Phillips: gitar, vokal
Brendan Croker: gitar, vokal
Ed Bicknell: trommer - erstatta av Danny Cummings for dei fire konsertane i 2002
Marcus Cliffe: bass
Chris White: saksofon
Paul Franklin: pedalsteelgitar (studioalbum og turneen i 1990)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Notting Hillbillies» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Britiske folkemusikkgrupper
Dire Straits
Steve Phillips

Steve Phillips () er ein engelsk blues- og countrymusikar. Han er hovudsakleg kjend som gitarist i musikkgruppa Notting Hillbillies i lag med frontmannen i Dire Straits Mark Knopfler og Brendan Croker.

Diskografi
The Best Of Steve Phillips (1987)
Steel-Rail Blues (1990)
Missing...Presumed Having a Good Time (1990) [med The Notting Hillbillies]
Been A Long Time Gone (1995)
Just Pickin' (1996)
Every One A Gem (2000)
Solo (2005)
Live at the Grosvenor (aka The Grosvenor Sessions) (spelt inn 2007, gjeve ut i 2012)
North Country Blues (2013)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steve Phillips (musician)» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske bluesmusikarar
Engelske countryartistar
Engelske countrygitaristar
Musikarar frå Leeds
Brendan Croker

Brendan Croker () er ein musikar frå Leeds som har spelt inn album som soloartist og stundom med bandet The Five O'Clock Shadows. Han var òg medlem av The Notting Hillbillies. Seint i 1980-åra var han medlem i The Mekons og fulltidsmedlem i Sally Timms and the Drifting Cowgirls.

Han har spelt i lag med Eric Clapton, Tanita Tikaram, Mark Knopfler, Kevin Coyne og Chet Atkins.

Album
 Central Station Hotel (1985)
 A Close Shave (1986)
 Boat Trips in The Bay (1987)
 On The Big Hill (1988) - filmmusikk
 Brendan Croker and The 5 O'Clock Shadows (1989)
 Country Blues Guitar (1990) - instrumental
 The Great Indoors (1991)
 Time Off (1992)
 Made in Europe (1993)
 Redneck State of The Art (1995)
 The Kershaw Sessions (1995)
 Three Chord Lovesongs (1996)
 Not Just A Hillbilly... More Like a Best of Brendan Croker (2000)
 Life Is Almost Wonderful

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brendan Croker» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Nettstad
 [ Brendan Croker] på Allmusic

Engelske popartistar
Folk frå Bradford
Engelske studiomusikarar
Ed Bicknell

Ed Bicknell ( er ein britisk trommeslagar og manager.

Han arbeidde i tidlege år for Jess Conrad og sidan progrockband som Wishbone Ash. Då Dire Straits fekk platekontrakt i 1977 vart Bicknell manageren deira og heldt fram å vere manager for Mark Knopfler som soloartist i fleire år etter Dire Straits vart oppløyst i 1995.

Han spelte trommer i The Notting Hillbillies danna i 1990 av Mark Knopfler. Dei spelte inn eitt album, Missing...Presumed Having a Good Time.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ed Bicknell» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
Official biography 

 

Engelske musikkmanagerar
Engelske trommeslagarar
Folk frå Yorkshire
Marcus Cliffe

Marcus Cliffe () er ein engelsk musikar, i dag bassist i The Manfreds, eit gjenforeiningsband av 60-talsgruppa Manfred Mann (utan Manfred Mann sjølv). Han har òg arbeidd med mellom andre Brendan Croker, Mark Knopfler, Eric Clapton og Rod Stewart. Marcus er òg medlem av jazztrioen PBD i lag med Mike Hugg

Bakgrunnsstoff
PBD Jazz Trio

Engelske bassistar
Folk frå Leeds
Missing...Presumed Having a Good Time

Missing...Presumed Having a Good Time er eit studioalbum av The Notting Hillbillies, gjeve ut 6. mars 1990 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA.

Mottaking

I meldinga si for AllMusic, gav Tom Demalon albumet fire av fem stjerner og kalla albumet «eit lågmeldt, moro gjennomgang av hovudsakleg tradisjonelle bluesbaserte songar med ei handfulle originalar». Demalon skreiv òg:

Demalon konkluderte med at Missing...Presumed Having a Good Time er ei «deilig plate som ikkje blir for lenge».

Innhald

Medverkande
Musikk
 Mark Knopfler – gitar, vokal
 Guy Fletcher – klaverinstrument, vokal
 Brendan Croker – gitar, vokal
 Steve Phillips – gitar, vokal
 Paul Franklin – pedalsteelgitar

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Guy Fletcher – produsent
 Bill Schnee – lydteknikar
 Brian Aris – fotografi
 Ron Eve – teknikar

Lister

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Missing...Presumed Having a Good Time» frå ,  den 13. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Missing...Presumed Having a Good Time på den offisielle heimesida til Mark Knopfler

Debutalbum frå 1990
Album produserte av Mark Knopfler
Album produserte av Guy Fletcher
Mark Knopfler-album
Warner Bros. Records-album
DNB

DNB ASA (ASA tyder allmennaksjeselskap), eller DNB, er den største banken eller finanskonsernet i  Noreg, og nest største i Norden etter den svenske banken Nordea. Hovudkontoret for DNB ligg i Bjørvika i Oslo. 

Konsernet var skipa 4. desember 2003 ved at Den norske Bank (DnB) og Gjensidige NOR vart slege saman. Den norske Bank (DnB) hadde vorte skipa i 1990 ved at Den norske Creditbank med hovudkontor i Oslo og Bergen Bank med hovudkontor i Bergen vart slege saman. DnB kjøpte i 1996 Vital Forsikring, og 1. desember 1999 vart Postbanken fusjonert inn i DnB. I 2011 fekk konsernet det noverande namnet DNB. Dei største aksjonærane er den norske staten (34 prosent) og Sparebankstiftelsen DNB (10 prosent). 

DNB-aksjen er notert på Oslo Børs, der konsernet er mellom dei største selskapa.

Bakgrunnsstoff 
DNB på Oslo Børs.

Norske bankar
Skipingar i 2003
Sjømatallergi

Sjømatallergi eller skaldyrallergi er ein form for matallergi med uvanleg immunrespons på eitt eller fleire protein som finst i sjømat.

Hypersensitivitet til proteina som finst i skaldyr, skjellfisk eller krepsdyr valdar hyperreaksjon i immunsystemet og kan føre til alvorlege kroppslege symptom, deriblant anafylaksi. Asthma and Allergy Foundation of America reknar med at storparten av vaksne og barn med matallergi også har sjømatallergi. Sjømatallergi oppstår i hovudsak (men ikkje utelukkande) hjå barn.

Allergiske reaksjonar treng ikkje naudsynleg å oppstå ved inntak av allergene substansar, men kan også oppstå ved eksponering for dampen av kokt sjømat, eller ved førebuing og handtering av sjømat.

Behandling 
Sjømatallergi blir oftast behandla med eksklusjonsdiett og årvakenheit rundt mat som kan innehalda skaldyr, fiskeingrediensar, fiskeoljer og liknande. Den mest alvorlege sjømatallergien kan valda ein allergisk reaksjon kjent som anafylaksi. Dette er eit medisinsk naudhøve som krev beinveges tilsyn. Den vanlege behandlinga av anafylaksi er med adrenalin.

Sjå òg 
 allergi
 type I hypersensitivitet
 liste over allergiar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Seafood allergy» frå ,  den 14. januar 2015.  
 
Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Norges Astma- og Allergiforbund (NAAF)
 Astma og allergi Helsenorge.no
 Hva er allergi?  Norsk helseinformatikk, nhi.no

Matallergiar
Sjømat
Karimatasundet

Karimatasundet er eit sund som bind saman Sørkinahavet med Javasjøen. Aust i sundet ligg Karimataøyane. 

Saman med Bangka- og Gasparsundet er Karimatasundet ein del av skipsleia mellom Sørkinahavet med Javasjøen. Sundet ligg mellom dei indonesiske øyane Sumatra og Borneo. Det er 150 km breidt på det smalaste, målt frå Borneo til øya Belitung utanfor Sumatra.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karimata Strait» frå ,  den 14. januar 2015.  

Sund i Asia
Hav i Indonesia
Penicillinallergi

Penicillinallergi er ein lækjemiddelrelatert attåtverknad som oppstår ved bruk av penicillin.

Vanlege attåtverknadar (≥1 % av pasientar) ved bruk av penicillin er diaré, hypersensitivitet, kvalme, utslett, nevrotoksisitet, elveblest og superinfeksjon (inkludert candidiasis). Uvanlege attåtverknadar (0,1-1 %) inkluderer feber, oppkast, erytem, eksem, angioødem, anfall (særleg hjå personar med epilepsi) og pseudomembranøs kolitt.

Smerte og betennelse rundt injeksjonsstaden er vanleg for parenteralt administrert benzatinbenzylpenicillin, benzylpenicillin og, i mindre grad, prokainbenzylpenicillin.

Penicillin er den høgst rapporterte allergien. Mindre enn 20 % av alle pasientar som trur dei har penicillinallergi er eigentleg allergiske; penicillin er likevel den vanlegaste årsaka til alvorlege lækjemiddelreaksjonar. Det oppstår ein immunologisk reaksjon mot Streptolysin S, eit toksin sloppe ut av visse daude bakteriar, som kan føre til fatale kardiale synkopar.

Allergiske reaksjonar mot β-laktam-antibiotika kan oppstå hjå bortimot 1 % av pasientar. Den allergiske reaksjonen er ein type I hypersensitivitet. Anafylaksi oppstår hjå kring 0,01 % av pasientar. Tidlegare rekna ein med at det var bortimot 10 % kryssfølsemd mellom penicillin-derivat, cefalosporiner og karbapenemer, sidan desse deler ein felles β-laktam-ring. Nyare forsking viser likevel inga kryssfølsemd for andregenerasjonscefalosporiner eller nyare typar. Nyare forsking har vist at ein viktig funksjon ved bestemminga av immunologiske reaksjonar er likskapen mellom sidekjeda i fyrstegenerasjonscefalosporiner og penicillin, i staden for β-laktam-strukturen dei delar.

Sjå òg 
 type I hypersensitivitet
 lækjemiddelallergi
 betalaktamase
 lækjemiddelintoleranse
 matallergi

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Penicillin drug reaction» frå ,  den 14. januar 2015.  
 
Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:

Farmakologi
Type I hypersensitivitet
Elling A. Seljeset

Elling A. Seljeset (), kjend som Elling A. Seljeset den eldre, var ein norsk folkesongar frå Seljeset i Hornindal i Sogn og Fjordane. Saman med kona Irvine Pedersdatter Seljeset fekk Elling Andersson Seljeset til saman 12 born, mellom anna Anders Ellingsen Seljeset og Marta Seljeset Frøland. Elling A. Seljeset var farfar til folkemusikaren Elling Seljeset den yngre. Farmor til Elling A. Seljeset var spelekvinna Samuline Seljeset. 

Seljeset samla og formidla kveding frå Hornindal. Han hadde songtradisjon frå faren og mora, Anders Ellingssen Seljeset (1836-1857) og Synneve Andersdatter Vinsrygg Seljeset (1830-1886). Elling A. Seljeset song i mange ulike samankomstar, mellom anna gravferder og bryllaup. NRK gjorde lydopptak av Seljeset i 1939, og desse opptaka blei mellom anna sende i radioprogrammet Folkemusikkhalvtimen ved Rolf Myklebust i 1961.

Kjelder
«Folkemusikarar frå Hornindal», NRK.no

Folk frå Hornindal
Norske folkemusikarar
Norske kvedarar
Anders Ellingsen Seljeset

Anders Ellingsen Seljeset () var ein norsk folkesongar frå Seljeset i Hornindal i Sogn og Fjordane. Anders Ellingsen Seljeset var son av folkesongaren Elling A. Seljeset, og far til Elling A. Seljeset junior.

Bakgrunnsstogff
 Lydopptak av Anders Ellingsen Seljeset kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga. 

Folk frå Hornindal
Norske folkemusikarar
Australsk kelpie

Australsk kelpie er ein hunderase som vert brukt som gjetarhund. Til forskjell frå australsk gjetarhund stammar han frå Australia, og ætter særleg frå skotske colliar. Kelpie er blitt spesielt utvikla til gjeting, og har i oppgåve å gjeta husdyr. Australsk kelpie blir i dag brukt ei rekkje stader i verda til å samla og vakta flokkar av sau, geit og storfe. Ein skil mellom arbeidshundar som blir avla for gjetareigenskapane sine, og utstillingshundar som blir avla for utsjånaden.

Kjelder 

Hunderasar
Gjetarhundar
Australske husdyr
Bergamasco

Bergamasco er ein stor hunderase som stammar frå provinsen Bergamo i Lombardia-området i  Italia, der han tradisjonelt vart brukt som gardshund og voktarhund for kveg og sau.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Hunderasar
Gjetarhundar
Italienske husdyr
Australsk gjetarhund

Australsk gjetarhund, også kalla «aussie», er ein hunderase som vert brukt som gjetarhund. Hunderasen er ein gjetarhund med sterke gjete- og vaktinstinkt. Han stammar frå USA, der han blei kalla «australsk» fordi han blei mykje brukt av baskiske gjetarar som var komne frå Australia. Hunden blei kjend for allmugen gjennom rodeoførestillingar og opptredenar på film fjernsyn.

Kjelder 

Hunderasar
Gjetarhundar
USA-amerikanske husdyr
Borzoi

Borzoi eller russisk ulvehund er ein mynde med lang pels som stammar frå Russland. Borzoi var opphavleg avla som vakt- og jakthundar, men er no ofte heller selskapshundar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Hunderasar
Bewildered

«Bewildered» er ein popsong skriven i 1936 av Teddy Powell og Leonard Whitcup. Han vart ein hit i 1938 for Tommy Dorsey and His Orchestra, og vart òg spelt inn av Mildred Bailey same året. Songen vart spelt inn fleire gonger seint i 1940-åra, då i to forskjellige versjonar, av Red Miller Trio og Amos Milburn, og desse ndådde toppen av R&B-lista i 1948. Begge desse versjonane skil seg frå den originale publiserte melodien og inspirerte seinare innspelingar. «Bewildered» vart sidan spelt inn av mange andre R&B-artistar, som Billy Eckstine and The Ink Spots, som nådde ein fjerdeplass på R&B-lista og 27. plass på poplista. Eit tiår seinare vart han spelt inn av Mickey & Sylvia, igjen med ein annan melodi, som likna på innspelinga til Red Miller Trio. «Bewildered» vart òg spelt i 1990 av The Notting Hillbillies på albumet deira Missing...Presumed Having a Good Time

James Brown and The Famous Flames-versjonen

James Brown and The Famous Flames spelte inn «Bewildered» i 1959. Den doo-wop-aktige utgåva minna om Amos Milburn-versjonen, med ein kraftig triol-kjensle og ein kraftfull melismetisk vokallinje. Han vart først gjeven ut som eit spor på Brown-albumet Think! i 1960. Året etter vart han gjeven ut som singel, og nådde då Topp 10 på R&B-lista og vart den adnre singelen til Brown (etter «Think») som nådde Topp 40 på pop-lista.

«Bewildered» vart spelt mykje på konsertane til Brown gjennom karrieren hans. Han var med i ein medley på gjennombrotsalbumet hans Live at the Apollo og finst på fleire seinare konsertalbum, som Revolution of the Mind: Recorded Live at the Apollo, Vol. III (1971) og Love, Power, Peace (1992). Han spelte òg inn nye studioversjonar for album, som Prisoner of Love (1963) og Sex Machine (1970).

Medverkande
 James Brown - solovokal

and The Famous Flames:
 Bobby Byrd - vokal, piano
 Bobby Bennett - vokal
 «Baby Lloyd» Stallworth - vokal
 Johnny Terry - vokal
 Willie Johnson - vokal

with the James Brown Band:
 George Dorsey - altsaksofon
 J.C. Davis - tenorsaksofon
 Bobby Roach - gitar
 Bernard Odum - bass
 Nat Kendrick - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bewildered» frå ,  den 14. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1936
Singlar frå 1948
Singlar frå 1949
Singlar frå 1958
Singlar frå 1961
Songar skrivne av Teddy Powell
Songar skrivne av Leonard Whitcup
James Brown-songar
The Famous Flames-songar
Neck and Neck

Neck and Neck er eit samarbeidsalbum av den amerikanske gitaristen Chet Atkins og den britiske songaren og gitaristen Mark Knopfler, gjve ut 9. oktober 1990 av Columbia Records. «Poor Boy Blues» vart gjeven ut som singel, og i 1991 vann albumet Grammy-prisen for beste countrysamarbedi med vokal. Det same året vann «So Soft Your Goodbye» ein Grammy-pris for beste countryinstrumental.

Atkins spelte opphavleg inn «Yakety Axe», ein parodi av Boots' Randolph sin «Yakety Sax», i 1965 på albumet More of That Guitar Country. Denne nye innspelinga er med tekst og eit nytt arrangement som vart skriven av Merle Travis. Atkins har òg tidlegare spelt inn «I'll See You in My Dreams» på eit album med Merle Travis.

Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet fire av fem stjerner og kalla det «det mest fokusert og utan tvil mest gjevande innspelinga Atkins har gjeve ut».  Erlewine peika på innverkanden Knopfler hadde hatt på albumet med den legendariske gitaristen:

Innhald

Medverkande
Musikk
 Chet Atkins – gitar, vokal
 Mark Knopfler – gitar, vokal
 Larrie Londin – trommer
 Guy Fletcher – trommer, bass, klaverinstrument
 Edgar Meyer – bass
 Steve Wariner – bass
 Mark O'Connor – fele, mandolin
 Paul Franklin – steelgitar, pedabro, dobro, 
 Floyd Cramer – piano (spor 6)
 Vince Gill – korvokal

Produksjon
 Mark Knopfler – produsent
 Mike Poston – lydteknikar
 Guy Fletcher – lydteknikar
 Vanelle – assisterande lydteknikar
 Ron Eve – assisterande lydteknikar
 Bill Schnee – mikslydteknikar
 Doug Sax – mastering på The Mastering Lab i Los Angeles
 Alan Yoshida – mastering på The Mastering Lab i Los Angeles
 Deborah Feingold – fotografi

Lister

Album

Singlar

Fotnotar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Neck and Neck» frå ,  den 14. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Neck and Neck på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
 «I'll See You in My Dreams»

Musikkalbum frå 1990
Album produserte av Mark Knopfler
Chet Atkins-album
Columbia Records-album
Mark Knopfler-album