alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sjur Johnsen

Sjur Johnsen () var ein norsk brytar og friidrettsutøvar fødd i Vik i Sogn, oppvaksen der og på Fjøsanger i Fana. Han vart tildelt kongepokalen i bryting i 1920 og 1922.

Bryting
Johnsen vann ni NM-gull i bryting. Han vann 82-kg-klassa i NM 1913. Sidan vart han norsk meister i 74-kg-klassa i 1916, 1917, 1918 og 1920. Deretter sigra han i 82 kg i 1921, 100-kg-klassa i 1922, 82 kg i 1923 og 100 kg i 1929. Johnsen deltok i Sommar-OL 1920 i Antwerpen der han tapte bronsefinalen mot finske Masa Perttilä og vart fjedemann. Han var medlem i Bergen Atletklubb.

Friidrett
Johnsen vann seks NM-gull i sleggjekast. Frå 1923 til 1927 vann han sleggjetevlinga i samtlege meisterskap. Sommaren 1924 sette han norsk rekord med 43,56 m heime i Bergen. Under NM 1926 på Bislett stadion i Oslo forbetra han rekorden til 44,24 m, dagen etter flytta han rekorden ytterlegare til 44,48 m i Bergen. Tidleg i 1927-sesongen sletta Harald Stenerud noregsrekorden hans, men Johnsen tok rekorden tilbake med eit kast på 46,81 meter ved NM 1927 i Oslo. 

Johnsen måtte dei neste åra sjå Harald Stenerud dominere øvinga, såleis vart det NM-sølv på Johnsen i 1928-30. Stenerud var også norsk rekordhaldar i mange år frå 1928. Johnsen forbetra den personlege rekorden til 48,31 m i Stockholm i 1929 og vart elles noregsmeister for sjette gong i 1932. Seinare tok han bronse i NM 1933, sølv i 1934 og 1937. 47 år gammal sikra han seg bronsen i øvinga ved NM 1938, hans 13. medalje i friidretts-NM. I friidrett representerte Johnsen Sportsklubben Brann. Han var banemeister på Brann stadion frå 1919 til 1961.

Kjelder

friidrett.no
Denne artikkelen bygger på «Sjur Johnsen» frå ,  den 6. september 2020.  

Norske brytarar
Norske friidrettsutøvarar
Noregsmeistrar i bryting
Noregsmeistrar i friidrett
Norske deltakarar under sommar-OL 1920
Folk frå Vik
Folk frå Bergen
Jorunn Tangen Hole

Jorunn Tangen Hole () er ein norsk tidlegare diskoskastar som i 1981 vart norsk meister i øvinga. I åra frå 1979 til 1998 tok ho 17 medaljar (1-9-8) i norske meisterskap.

Jorunn Tangen kom på tredjeplass i noregsmeisterskapen i friidrett både i 1979 og 1980. Med eit bestekast på 48,66 meter sikra ho seg gullmedaljen då NM i friidrett 1981 vart avvikla i Haugesund. Sidan sanka ho nesten årleg anten sølv- eller bronsemedaljen i noregsmeisterskap. Frå 1984 måtte Tangen finne seg i å stå i skuggen av Mette Bergmann, tidenes beste norske kvinnelege diskoskastar som vann 17 NM-finalar i rad.

Jorunn Tangen Hole var medlem i IF Sturla til 1995, sidan i Røyken og Spikkestad. Ho sette personleg rekord med 52,64 meter ved eit nasjonalt stemne i Spikkestad 7. september 1988, einast fem norske kvinner hadde kasta lengre per 2020.

I 1987 gifta Jorunn Tangen seg med trenaren sin, Iver Hole.

Kjelder
friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Norske diskoskastarar
Noregsmeistrar i friidrett
Diskografien til Simple Minds

Diskografien til det skotske bandet Simple Minds består av 18 studioalbum, åtte konertalbum, 12 samlealbum, ni plateboksar, 52 singlar og fem videoalbum.

Album

Studioalbum

Konsertalbum

Compilation albums

Merk: I Frankrike er ikkje samlealbuma med på Topp 200-lista for album, men i staden på eiga liste for samlealbum. Den franske listeplasseringa her er for samlealbumslista.

Plateboksar

Nettutgjevingar

Singlar

1970- og 1980-åra

1990-åra

Etter 2000

Videoar (VHS, DVD)
 1990: Forget About Me (TV) regissert av Michael Winterbottom (ikkje tilgjengeleg)
 1990: Verona (VHS; mai 1990; Virgin Music Video VVD 610) (i 2003 tilgjengeleg på DVD som ein del av Seen The Lights – A Visual History)
 1992: Glittering Prize 81/92 (VHS; oktober 1992; Virgin Music Video VVD 1103)
 2003: Seen The Lights – A Visual History (DVD; 28. oktober 2003) 
 2014: Celebrate – Live at the SSE Hydro Glasgow  (avgrens DVD-bok)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Simple Minds discography» frå ,  den 6. september 2020.  

Diskografiar
Life in a Day

Life in a Day er debutalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i april 1979 på Zoom.

Det nådde 30. plassen på UK Albums Chart. Tittelsporet og «Chelsea Girl» kom ut på singlar.

Utgjeving og mottaking 
Life in a Day låg seks veker inne på den britiske albumlista og nådde 30. plassen der. Tittelsporet kom ut 12. mai som den første singelen til Simple Minds og nådde 62. plassen på den britiske singellista, der han låg inne i to veker. Den neste singelen, «Chelsea Girl», gjekk ikkje inn på lista i det heile. Det var ei hyllest til Nico- og Andy Warhol-filmen Chelsea Girls, og var ein populær konsertsong for bandet.

Andy Kellman i AllMusic rangerte dette Simple Minds-albumet lågast av dei fem første utgjevingane deira, og skreiv at dei etterlikna Magazine og Roxy Music. Han rangerte «Someone» som det beste sporet på plata. NME-skribenten Tony Stewart roste tekstane og arrangementet, men meinte albumet var openbert inspirert av 70-talsmusikk. Han rangerte «Murder Story» som det beste sporet på albumet. Sjølv om han skreiv at albumet var overprodusert og undergrov stilen til bandet, vurderte han albumet som bra.

I eit intervju i 2012 angra frontmannen i bandet, Jim Kerr, at produksjonen på albumet hadde ført til at songane på albumet mangla «gneisten» som var ein del av konsertframføringane deira, og skildra kjenslene hans om albumet som «bittersøtt». Han hugsa at dei på den tida «køyrde opp til Skottland, og nokon gav meg ein kassett med Unknown Pleasures av Joy Division... og eg tenkte at me hadde fullstendig mislukkast».

Innhald

Medverkande
Jim Kerr – solovokal
Charles Burchill – gitar, fiolin, vokal
Derek Forbes – bass, vokal
Brian McGee – trommer, perkusjon, vokal
Michael MacNeil – klaverinstrument, vokal
John Leckie – plateprodusent

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Life in a Day» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Simple Minds-album
Debutalbum frå 1979
Album produserte av John Leckie
Jim Kerr

James Kerr () er ein skotsk songar og låtskrivar, og mangeårig frontmann i rockebandet Simple Minds. Han oppnådde fem førsteplassar på albumlista i Storbritannia med bandet, og ein singel på toppen av lista i 1989 med «Belfast Child». Han gav ut det første soloalbumet sitt, Lostboy! AKA Jim Kerr, den 27. mai 2010. Røysta til Kerr er blitt skildra som «den rike barytonrøysta til David Bowie blanda med fløyelsrøysta til Bryan Ferry».

Diskografi
Sjå òg diskografien til Simple Minds.

Soloalbum
 Lostboy! AKA Jim Kerr (2010)

Solosinglar
 «Shadowland» (2010)
 «Refugee» (2010)
 «She Fell In Love With Silence» (2010)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jim Kerr» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Penny Black Music  Interview with Jim Kerr, May 2010

Skotske songarar
Skotske new wave-musikarar
Skotske rockesongarar
Simple Minds-medlemmar
Musikarar frå Glasgow
Charlie Burchill

Charles Burchill () er ein skotsk musikar og komponist, mest kjend som gitarist i Simple Minds, som han var med å skipe i slutten av 1970-åra.

I tillegg til gitar, har Burchill spelt fiolin og saksofon på dei tre første studioalbuma til bandet, og tok over det meste av klaverinstrumentspelinga etter 1989 då Mick MacNeil slutta i bandet. Burchill er i lag med frontmannen Jim Kerr dei einaste originale medlemmane att i Simple Minds, som framleis er aktive.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Charlie Burchill» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Charlie Burchill på Discogs
simpleminds.com - Offisiell nettstad

Musikarar frå Glasgow
Simple Minds-medlemmar
Skotske new wave-musikarar
Skotske rockegitaristar
Skotske gitaristar
Derek Forbes

Derek Forbes () er ein skotsk bassist, vokalist og stundom gitarist. Han var medlem av det skotske bandet Simple Minds frå 1978 og fram til like etter hitten deira «Don't You (Forget About Me)» i 1985.

Han var først medlem av det skotske pønkebandet Subs, før han erstatta Tony Donald som bassist for Simple Minds i 1978. Han var attende i bandet i tre år frå 1995 til 1998. Andre artistar Forbes har samarbeidd med er Iggy Pop, Kirsty MacColl og Peter Gabriel.

Etter Simple Minds spelte Forbes i ei rekkje andre band, som Propaganda (Tyskland), Oblivion Dust (Japan), Spear of Destiny, 10:51 og The Alarm. Han spelte òg i Fourgoodmen, ei skotsk supergruppe, mellom 2005-2007 og skipa XSM med andre medlemmar frå det originale Simple Minds. 

Forbes vart røysta fram som beste bassisten i verda i 1982 og beste internasjonale bassist i ei undersøking i Australia. I 2009 vart Forbes kåra til den beste skotske bassisten gjennom tidene av lesarane av Dear Scotland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Derek Forbes» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Glasgow
Skotske bassistar
Skotske new wave-musikarar
Simple Minds-medlemmar
Big Country-medlemmar
Dead Men Walking-medlemmar
Brian McGee

Brian McGee () er ein skotsk trommeslagar som spelte i forskjellige band som Simple Minds og Endgames. Broren hans Owen, har under sitt eige namn, Owen Paul, hatt ein hitsingel med ein versjon av Marshall Crenshaw-songen You're My Favorite Waste of Time.

McGee møtte den framtidige Simple Minds-frontmannen Jim Kerr då dei begge gjekk på ungdomsskulen i lag, og vart med han og andre vener (gitaristen Charlie Burchill og bassisten Tony Donald) frå den same skulen i bandet Biba-Rom! kring midten av 1970-åra, medan dei framleis var på skulen. I 1977 skipa dei punkbandet Johnny and the Self Abusers, som endra namn til Simple Minds. Han var med på albuma Life in a Day, Real to Real Cacophony, Empires and Dance og Sons and Fascination. I september 1981 slutta han i Simple Minds etter å ha blitt trøytt av all turneringa og livet i bandet.

Han vart sidan med i gruppa Endgames. Etter to album vart bandet oppløyst i 1985. På den tida gjekk han saman med den tidlegare kollegaen i Simple Minds, Derek Forbes, i gruppa Propaganda, der han var fram til 1995. I 2009 skipa begge desse bandet Ex-Simple Minds eller XSM.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brian McGee» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Brian McGee på Simple Minds.org
 Discogs: Brian McGee

Skotske trommeslagarar
Skotske new wave-musikarar
Simple Minds-medlemmar
Folk frå Gorbals
Mick MacNeil

Norman Michael MacNeil () er ein skotsk låtskrivar og klaverspelar. Han er mest kjend som tidlegare medlem i gruppa Simple Minds. Han kom med i gruppa i 1978 og slutta i 1990. 

I 1997 gav han ut albumet People, Places, Things på sitt eige selskap, Mixrecords. Han var òg klaverspelar i bandet Fourgoodmen og spelte med eit sameina Visage.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mick MacNeil» frå ,  den 6. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Skotske klaverspelarar
Folk frå Barra
Hn/Bjøllesaud

Ein bjøllesaud er sauden i flokken med ei bjølla fest til halsen med klave.

Høgnorske flokkar
John Leckie

John William Leckie () er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar. Han har mellom anna produsert Magazine sitt Real Life (1978), XTC sitt White Music (1978), Dukes of Stratosphear sitt 25 O'Clock (1985), The Stone Roses sitt The Stone Roses (1989), Radiohead sitt The Bends (1995), Muse sitt Origin of Symmetry (2001) og The Levellers sitt We the Collective (2018).

Leckie byrja karrieren i Abbey Road Studios i 1970 som lydbandoperatør og vart seinare lydteknikar og produsent der.

Produksjonsarbeid

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Leckie» frå ,  den 6. september 2020.  
 

Engelske plateprodusentar
Engelske lydteknikarar
Brit Award-vinnarar
Folk frå Paddington
The Stone Roses
NM i sykling 1992 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 23. juni og lagtempo 25. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

Menn

50 km temporitt

70 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt for kvinner vart avvikla 24. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

Kvinner, 30 km

Kjelder
Sportsboken 92-93. Sportsboken As/VG. 1992.

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1992
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Lærdal
NM i sykling 1992 på landeveg

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1992 for menn vart avvikla 27. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

Menn, 183 km

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1992 for kvinner vart avvikla i Lærdal fredag 26. juni.

Kvinner, 82 km

Kjelder
Sportsboken 92-93. Sportsboken As/VG. 1992.

Noregsmeisterskap i sykling
Noregsmeisterskap i 1992
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Lærdal
Austkysten av USA

Austkysten av USA eller Austkysten (engelsk East Coast) er kystlinja der den austlege delen av USA møter Atlanterhavet. 14 av delstatar i USA har kystlinje mot Atlanterhavet. Frå nord til sør gjeld dette Maine, New Hampshire, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York, New Jersey, Delaware, Maryland, Virginia, Nord-Carolina, Sør-Carolina, Georgia og Florida. I tillegg ligg Pennsylvania langs Delaware-estuaret. Connecticut har heller inga direkte kystlinje med Atlanterhavet, sidan han ligg langs sundet Long Island Sound. 

Fleire øyar og halvøyar ligg langs austkysten av USA. I delstaten Massachusetts ligg halvøya Cape Cod. Lenger sør ligg øya Long Island i New York. Mellom Long Island og delstatane Connecticut og Rhode Island ligg sunda Long Island Sound og Block Island Sound. Mellom delstatane Delaware og New Jersey ligg den store bukta Delawarebukta. Den større Chesapeakebukta ligg mellom Virginia og Maryland. Mellom desse to buktene ligg Delmarvahalvøya. Heilt søraust i USA, mellom Atlanterhavet og Mexicogolfen, ligg Floridahalvøya som utgjer størsteparten av delstaten Florida.

Austkysten er det folkerikaste kystområdet i USA. I 2010 hadde statane med kystlinje mot aust eit samla estimert folketal på  (36 % av heile folketalet i landet). 
New York er både den største byen i USA og det største storbyområdet langs Austkysten.

Sjå òg 

 Vestkysten av USA
 Golfkysten

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «USAs østkyst» frå  og «East Coast of the United States» frå , den 7. september 2020.  

Atlanterhavet
USA-amerikansk geografi
Kystar
Sjølvmordsåtak

Eit sjølvmordåtak er eit åtak mot eit militært eller sivilt mål der åtakaren vil drepa andre medan han veit at han truleg sjølv vil døy under aksjonen. 

Sjølvmordåtak er blitt utførte med bilar fylt med eksplosiv, passasjerfly med store mengder brensle og av personar som ber klede eller belte fylt med eksplosiv. Slike åtak blir ofte utført mot mange menneske som er samla i transportmiddel som bussar, fly og undergrunnstog eller på marknader. Bakgrunnen for slike åtak er ofte politisk og/eller religiøs.

Sjølvmordsåtak har funne stad gjennom heile historia. Japanske kamikazepilotar under andre verdskrigen er eit kjend døme. Det moderne fenomenet oppstod i 1980-åra. Etter  åtaket på MNF i Beirut i 1983, som drap 300 og førte til at amerikanske og franske troppar trekte seg ut av Libanon, har taktikken spreidd seg til grupper som Den tamilske tigrane på Sri Lanka og islamistiske gruppe som Hamas.

Talet på sjølvmordsåtak har vokse mykje i seinare år; frå under fem om året i 1980-åra til 180 om året i byrjinga av 2000-åra og til 460 i 2005. Det er særleg militære og sivile mål på Sri Lanka, israelske mål i Israel og sidan den USA-leidde invasjonen av Irak i 2003 irakarar som er blitt hardt ramma av sjølvmordsåtak. Eit av dei valdsamaste sjølvmordsåtaka i nyare tid føregjekk den 11. september 2001, då terroristar med tilknyting til Al-Qaida flaug to fly inn i World Trade Center  i New York og drap seg sjølv og 3 038 andre.

Eksplosjonane i Stockholm den 11. desember 2010 var etter alt å dømma det første sjølvmordsåtaket i Norden.

Nokre forskarar meiner at depresjon hjå gjerningsmannen spelar ei rolle i eit sjølvmordsåtak; det vil seie at det primære målet med slike åtak er sjølvmord.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Selvmordsangreb» frå ,  den 7. september 2020.  
 

 
Sjølvmord
Terrorisme
Real to Real Cacophony

Real to Real Cacophony (stundom feilaktig kalla Reel to Real Cacophony) er det andre studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds. Det kom ut i november 1979 på selskapa Zoom og Arista.

Innspeling 
Real to Real Cacophony vart spelt inn og miksa i løpet av fem veker i Rockfield Studios. I følgje produsenten John Leckie hadde bandet berre fire songar («Premonition», «Factory», «Calling Your Name» og «Changeling») før innspelinga og resten av albumet vart skriven medan dei var i studio.

Utgjeving 
Real to Real Cacophony gjekk ikkje inn på albumlista, og det gjorde ikkje den einaste singelen frå albumet heller, «Changeling».

Nyutgjevinga på Virgin Records i 2002/2003 kalla feilaktig albumet Reel to Real Cacophony, og opningssporet «Reel to Real». Den feilaktige stavinga stod òg trykt i diskografien på innsida av dei ommastra utgåvene av Simple Minds-platene som kom desse åra. Seinare utgåver har kome ut med korrekt tittel på album og tittelspor.

Mottaking 

Real to Real Cacophony har generelt fått god kritikk i musikkpressa. Sounds-skribenten John Gill skreiv: «Real To Real Cacophony syner stor - og modig - progresjon. Det fangar nokre av sjokkeffektane av avantgarde, noko av den kjenslemessige krafta til band som The Pop Group, men held likevel det beste av Minds stramt og treffande. Arkiver under imponerande.»

Seinare roste AllMusic albumet og skildra det som «der Simple Minds våga seg ut over evna til å etterlikne inspirasjonskjeldene sin og byrje å manipulere dei i staden, nådelaust skubbe dei rundt og forme dei til morosame objekt som eit barn former ein klump modelleire til noko». Dei kalla det «ein bragd som er på nivå med andre post-punk-milepålar frå 1979 som Metal Box, 154, Entertainment! og Unknown Pleasures». Bob Stanley skreiv i Record Collector: «Real To Real Cacophony burde hyllast som ein eineståande sterk overgang mellom post-punk og synth-pop, men skuggen av 'Belfast Child' tårnar over rykte deira.»

Innhald

Medverkande
Simple Minds
 Jim Kerr – vokal
 Charles Burchill – gitar, fiolin, saksofon
 Derek Forbes – bassgitar
 Brian McGee – trommer, perkusjon
 Michael MacNeil – klaverinstrument

Technical
 John Leckie – arrangement, innspeling, miksing
 Graphyk – grafikk
 Sheila Rock – fotografi
 Trevor Rodgers – fotografi
 Paul Henry – innpakning
 Mariella Sometimes – lydbandoperatør

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Real to Real Cacophony» frå ,  den 7. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Musikkalbum frå 1979
Simple Minds-album
Album produserte av John Leckie
Arista Records-album
Album spelte inn i Rockfield Studios
Koppangen

Koppangen (nordsamisk Gohppi) er ei bygd i Lyngen kommune i Troms og Finnmark fylke. Ho ligg på vestsida av fjorden Lyngen og rundt 17 kilometer nord for kommunesenteret Lyngseidet, langs Fv311.

Bygda ligg utsett til for naturfenomenet jøkulhlaup, som er ein plutseleg flaum frå ein isbre. Dette kan oppstå når demninga for bredemte sjøar brest. Dette skjer frå tid til annan ved dei bredemte sjøane i kanten av Koppangsbreen, og er vanskeleg å varsla.

Namna Gohppi og Koppangen 

Bygda har namnet sitt frå bukta ho ligg med, som heiter Gohppi på nordsamisk. Ordet er også eit substantiv som betyr 'bukt'. Thor Frette har i ein artikkel frå 1986 vist at både Koppangen og sundet Kjølmangen litt lenger ut i fjorden er danna på same vis, i dette tilfelle frå det opphavleg samiske namnet Čoalbmi, som betŧr "sund": Eit opphavleg samisk nam blir lånt inn i norsk, og får etter analogi frå fjordnamn lenger sør eit suffiks -angen, som dermed blir identifisert som fjord, trang vik eller til og med eit sund også for dei som ikkje forstår meininga med førsteleddet i namnet.

Referansar

Litteratur 

 Frette, Thor 1986: Noen synspunkter på -anger (-angen). Årbok.

Denne artikkelen bygger på «Koppangen» frå ,  den 7. september 2020.  
 

Bygder i Lyngen
Empires and Dance

Empires and Dance er det tredje studioalbumet til det skotske new wave-bandet Simple Minds, gjeve ut den 12. september 1980 på plateselskapet Arista.

Innspeling og utgjeving 
Empires and Dance vart spelt inn i Wales med Rolling Stones mobile. Songane var inspirerte av opplevingane bandet hadde på turné i Europa.

Sjølv om albumet gjorde det betre enn føregangaren (Real to Real Cacophony), nådde berre Empires and Dance 41. plassen på UK Albums Chart. I følgje AllMusic kom dette hovudsakleg av at plateselskapet Arista berre gav ut få parti om gongen, før kvart parti vart utseld. Dette gjorde at albumet var nokså vanskeleg å få tak i.

Opningssporet «I Travel» kom ut på singel i 1980, men gjekk ikkje inn på singellista. «Celebrate» var den andre singelen og var populær blant fansen, men kom først ut etter at Simple Minds hadde forlate selskapet. Dermed selde singelen dårleg. Biletdisk-utgåva på 7-tommar er ein av dei største samlarobjekta til bandet. 

Etter dette albumet kom ut, flytta Simple Minds til Virgin Records, der dei fekk langt større suksess. Arista prøvde å utnytte suksessen deira med å gje ut singelen «I Travel» på nytt i 1982, i lag med samlealbumet Celebration. I 1983 gav Virgin ut «I Travel» på 12" samstundes med at selskapet fekk heile katalogen til bandet på Arista. Ingen av desse utgåvene gjekk inn på lista heller.

Mottaking 

Empires and Dance har blitt særs godt motteke i musikkpressa. 

NME-skribenten Paul Morley kalla det «ei rar, uroleg plate». I ei positiv melding la han vekt på opningssporet «I Travel» som ein av «dei beste disco-rock-songane» og «den fantastiske» «This Fear of Gods» som «noko av det mest imponerande dei har laga til no». Morley konkluderte: «Simple Minds har gått sine eigne vegar, melodramatisk og likevel modernistisk. Ein autentisk, ny musikk. Eg dansar så raskt eg kan.»  AllMusic skildra albumet som ein «post-punk/dance-klassikar».

Innhald

Medverkande
 Charlie Burchill – gitar, saksofon
 Derek Forbes – bassgitar, bandlaus bassgitar
 Jim Kerr – vokal
 Mick MacNeil – klaverinstrument
 Brian McGee – trommer

Technical

 John Leckie – produsent, lydteknikar
 Simon Heyworth – mastering
 Hugh Jones – lydteknikar
 Coward – fotografi
 Ruetz – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Empires and Dance» frå ,  den 7. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1980
Simple Minds-album
Album produserte av John Leckie
Arista Records-album