alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
North Ronaldsay

North Ronaldsay er den nordlegaste i Orknøyane i Skottland og har eit areal på 6,9 km² og er den fjortande største i øygruppa.

Geografi
North Ronaldsay ligg rundt 4 km nord for den næraste naboøya, Sanday. Øya er rundt 5 km lang og har to store sandbukter, Linklet Bay på austsida og South Bay i sør. Vestsida av øya er steinete og mange skjer ligg like utanfor. Øya er låg og vindfull, vêret endrar seg raskt og er ofte hardt. Det omliggande farvatnet er stormfullt og farleg og det har vore mange skipsforlis her. 

Hollandstoun sør på øya er den einaste større grenda på øya, om lag midt mellom flystripa og kaien på øya. Øya har òg eit fugleobservatorium. 

North Ronaldsay har eit unikt steingjerde som går rundt heile øya for å halde sauane som lever av sjøvokster borte frå dyrkbar mark.

Historie
I følgje Orknøyingasoga tok Torv-Einar jarl på 900-talet livet av Halvdan Langbein på North Ronaldsay som hemn for at Halfdan og bror hans Gudrød Ljome tok livet av Ragnvald Øysteinsson, far til Torv-Einar. Halfdan og Gudrød var sønene til kong Harald Hårfagre av Noreg og hadde stengd Ragnvald inne i huset sitt og sett fyr på det. Harald var visstnok sjokkert over oppførselen til sønene og gav landområda til Ragnvald tilbake til sonen hans, Tor Ragnvaldson, medan Halfdan flykta vestover til Orknøyane og dreiv bort Torv-Einar. Frå ein base i Caithness kjempa Torv-Einar i mot Halfdan på øyane. Etter eit sjøslag og ein omsynslaus kamp på land, fann Torv-Einar ut at Halfdan gøymde seg på North Ronaldsay. I følgje sagaen vart Halfdan fanga og ofra til Odin ved blodørn-straff.

Holland House vart bygt i 1727 og Old Beacon frå from 1789 var det tredje fyret bygt av Thomas Smith for Commissioners of the Northern Lights.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «North Ronaldsay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Pálsson, Hermann og Edwards, Paul Geoffrey (1981). Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney. Penguin Classics. ISBN 0140443835

Bakgrunnsstoff
North Ronaldsay Bird Observatory
Northern Lighthouse Board om North Ronaldsay fyr 

Øyar i Orknøyane
Fyr i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Sverre Stensheim

Sverre Malvin Stensheim () var ein norsk langrennsløpar frå Oppdal. Han tevla i alle år for IL Snøhetta. Stensheim vann femmila i Holmenkollen tre år på rad; i 1959, 1960 og 1961. Berre Lauritz Bergendahl (1912-15) og Thorleif Haug (1918-1921) har makta det same. Stensheim vann også 50 km i Lahti i 1962.

Aktiv
Stensheim lukkast ikkje heilt i dei store meisterskapa. I OL 1960 i Squaw Valley vart han nummer ti på 50 km og nummer 20 på 30 km.  OL 1964 i Innsbruck vart han nummer elleve på 30 km og kom på femte plass på 50 km. Svensken Sixten Jernberg vann 50 km føre landsmannen Assar Rönnlund, medan Harald Grønningen og Ole Ellefsæter kom på plassane bak Stensheim. Grønningen meiner dei norske løparane smurte seg vekk, ettersom det ikkje vart solskin den dagen.

Stensheim deltok i fire verdsmeisterskap; i 1954, 1958, 1962 og 1966. Hans beste VM-plassering var ellevteplass på 50 km i VM 1962 i Zakopane.

Stensheim vart noregsmeister to gonger, begge på 30 km, i 1959 og i 1960. Han vann elles ni sølvmedaljar i NM; fem på 50 km, tre på 30 km og ein på 15 km. I tre NM-renn hamna han på bronseplassen.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1956: Nr 13 på 15 km i Holmenkollen
1957: Nr 6 på 15 km i Holmenkollen
1958: Nr 14 på 15 km i Holmenkollen
1959: Vinnar av 50 km i Holmenkollen
1960: Vinnar av 50 km i Holmenkollen, nr 2 på 50 km i Lahti. Nr 10 på 50 km i OL i Squaw Valley
1961: Vinnar av femmila i Holmenkollen, nr 3 på 15 km i Lahti
1962: Vinnar av 50 km i Lahti. Nr 11 på 50 km i VM i Zakopane
1963: Nr 2 på 50 km i Lahti
1964: Nr 5 på 50 km i OL i Innsbruck. Nr 3 på 15 km i Lahti
1965: Nr 5 på 50 km i Holmenkollen
1966: Nr 13 på 50 km i VM i Oslo

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
Ski-NM 1954: Nr 8 på 15 km på Kongsvinger
Ski-NM 1955: Nr 7 på 50 km i Trysil
Ski-NM 1956: Sølvmedalje på 50 km på Raufoss
Ski-NM 1959: Gullmedalje på 30 km på Gjøvik
Ski-NM 1960: Gullmedalje på 30 km i Nedre Eiker, og sølvmedalje på 50 km på Fåberg
Ski-NM 1961: Sølvmedalje på alle tre NM-distansane, to gjekk på Røros, femmila i Trondheim
Ski-NM 1962: Sølvmedalje på 50 km i Molde, sølv og bronse på høvesvis 30 km og 15 km i Skien
Ski-NM 1963: Gullmedalje på femmila i Kristiansand
Ski-NM 1964: Nr 5 på femmila i Bærum
Ski-NM 1965: Sølvmedalje på 30 km på Fåberg, og bronse på 50 km i Bærum
Ski-NM 1966: Sølvmedalje på 50 km på Rena
Ski-NM 1967: Nr 4 på 50 km på Mo i Rana
Ski-NM 1968: Nr 9 på 50 km på Hønefoss
Ski-NM 1969: Bronsemedalje på 50 km i Alvdal

Han vart tildelt Morgenbladets Gullmedalje i 1959 og Holmenkollmedaljen i 1960.

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Oppdal
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Norske deltakarar under vinter-OL 1960
Langrennsløparar under vinter-OL 1960
Norske deltakarar under vinter-OL 1964
Langrennsløparar under vinter-OL 1964
Definisjon

Ein definisjon er ei presis avgrensing av tydingsinnhaldet i eit ord, uttrykk eller omgrep. 

Forklaringa skal føre til at alle som les eller høyrer ordet eller uttrykket vil ha same forståing av tydinga. Når ein til dømes utarbeider ein lov er dette svært viktig, og vert gjerne teke inn som ein av dei første paragrafane i loven. I leksikon og mange oppslagsverk er det sjølve definisjonen som er det vesentlege i innhaldet.

Intensjon og ekstensjon 
Vi kan seie at setninga «A er ein B» tyder at A er medlem i mengda B, t.d. kan dette vere sant for setninga «Alfhild er ei brunette» viss Alfhild er medlem av mengda «brunetter».

Ein intensjonal definisjon gjev naudsynte og tilstrekkelege krav for at noko er medlem av ei viss mengd. For dømet over kunne ein ekstensjonal definisjon kravd at A har brunt hår og er kvinneleg.

Ein ekstensjonal definisjon er ein definisjon ved opprekning. Denne gjev ganske enkelt alle medlemmene av ei mengd. For dømet over kunne dette vore ei liste over alle brunetter.

Sjå òg 
 Forklaring

Opphavleg omsett med Apertium
Semantikk
Litteratur
Språkfilosofi
Papa Stronsay

Papa Stronsay (norrønt Papey Minni) er ei lita øy i Orknøyane i Skottland, nordaust for Stronsay. Ho er 74 hektar stor og det høgaste punktet ligg 13 meter over havet. 

I følgje segnene skal somme av dei innfødde på øya avstamme frå ein kvinneleg selkie. Dette var fordi dei hadde hornaktig hud på føtene og hendene og alltid lukta fisk.

Historie
Det ligg restar av to kapell på øya. Det eine er frå 1000-talet og det kan liggje eit piktisk kloster frå 700-talet under det. Andre gamle spor er vardar og ein gravhaug og fleire forlatne gardar. 

Ragnvald jarl frå Kirkjuvág (Kirkwall) skal ha kome her litt før jul for å hente malt til julebrygginga. Han vart seinare drepen i ei av kyrkjene på øya i 1046. 

Øya er frodig og vart eit senter for sildekonservering  på 1700-talet. Ho vart fråreist i 1970-åra. Det har vore eit katolsk klostersamfunn på øya sidan 1999, Golgotha kloster, med base for 25 munkar frå heile verda. Klosteret driv mellom anna gardsdrift på øya.

Geografi og geologi
Berggrunnen på øya består av gammal raud sandstein.

Ei smal landtunge svingar seg vestover frå hovudhamna på øya og sørover til Point of the Graand (eit lokalt ord som tyder «sandbanke»). Øya er generelt lågtliggande og det høgaste punktet er berre 13 meter over havet. 

Det står ei 8 meter høg fyrlykt nordaust på øya.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Papa Stronsay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Dødsfallet til Ragnvald
Golgotha kloster
Youtube-dokumentar om Golgotha kloster.

Øyar i Orknøyane
Peshawar

Peshawar er ein by i Den nordvestlege grenseprovinsen i Pakistan. Han er ein strategisk viktig by ved grensa mot Afghanistan, 15 km aust for Khyberpasset. Byen er også eit senter for grensehandel og reisande.

Innbyggjarane i byen er hovudsakleg pasjtunarar medan hindkotalarar er ei minoritetsgruppe. Folk frå fleire andre språkgrupper held også til i byen, der det i tillegg til pasjto og hindko også blir tala urdu, khowar, dari, farsi og panjabi.

Soge 
Byen har vore eit kultursentrum sidan oldtida, både innan indo-gresk og seinare buddhistisk kultur. Frå 100-talet var han hovudstad i Gandharariket, kjend under namna Parasawara, Purasapura og Begram. Som del av Silkevegen var han stoppestad for karavanar frå Kabul, Bukhara og Samarkand. 

Byen var under britisk styre frå 1849 til 1947, då Pakistan fekk sjølvstende. Etter at Sovjetunionen gjekk inn i Afghanistan i 1979 blei byen eit hovudmål for afghanske flyktningar, og det ligg store flyktningeleirar i nærleiken. I 2006 budde dei flest av dei rundt tre millionar afghanske flyktningane i Pakistan nær Peshawar.

Kultur og utdanning 
I Peshawar finst ei rekkje eldre bygningar, som Gor Khatri, eit tidlegare buddhistkloster og hindutempel, festninga Bala Hissar, ruinfeltet Shahji-ki Dhere, Mahabat Khan-moskeen. Gamlebyen i Peshawar ligg innanfor ein bymur med 16 portar.

Universitetet i Peshawar blei grunnlagd i 1950. Byen har også eit landbruksuniversitet, eit ingeniør og teknologi-universitetet og fleire private høgskular.

Økonomi 
Byen har ein stor handverksproduksjon av mellom anna smykke og dekorerte mugger. Han har også konserverings-, tekstil- og maskinindustri. Peshawar har også mange basarar med sal av daglegvarer og suvenirar.

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Peshawar» frå , og «Peshawar» frå  den 20. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Pakistan
Den nordvestlege grenseprovinsen
Papa Westray

Papa Westray, òg kalla berre Papay, er ei øy i Orknøyane i Skottland. I 2001 hadde øya 65 innbyggjarar, i dag 70. Jordsmonnet er særs frodig, og dette har i lange tider trekt til seg folk til øya. 

Historiske attraksjonar på øya er mellom anna Holland House og det tilknytte folkemuseumet og steinaldergarden Knap of Howar.

Ho er den tiande største av Orknøyane med eit areal på om lag 9 km². Dette gjer ho òg til den nest minste av dei busette øyane.

Dyreliv
Mange fuglar hekkar på øya, mellom anna isterne og tjuvjo. Det var ein av dei siste stadane der ein fann geirfugl før den siste vart drepen i 1813. Delar av øya inngår i eit fuglereservat.

Historie
Gardsbruket Knap of Howar frå yngre steinalder er det eldste bevarte huset i Nord-Europa, datert til kring 3500 f.Kr.. Gardshuset består av to nært rektangulære steinrom, side om side, med ei dør i mellom, og med dører til utsida på vestsida.

I følgje segnene skal den piktiske kong Nechtan på 700-talet ha prøvd å forføre ei ung kvinne kalla Triduana på øya. Kvinna reagerte med å grave ut augo sine. Ho vart seinare abbedisse i eit nonnekloster ved Restalrig, i dag ein del av Edinburgh og vart seinare kanonisert som St. Tredwell. Det står eit kapell tileigna henne på Papa Westray og dette vart ein pilegrimsstad for folk med augeplager. 

På øya står òg ei soknekyrkje frå 1100-talet tileigna St. Boniface (nyleg restaurert) med norrøne runesteinar (truleg frå 1100-talet) på kyrkjegarden.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Papa Westray» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Papa Westray
 RSPB North Hill, Papa Westray 

Øyar i Orknøyane
Pentland Skerries

Pentland Skerries (norrønt Pettlandssker) er ei gruppe på fire skjer i Pentland Firth, nordaust for Duncansby Head og sør for South Ronaldsay i Skottland.

Det klårt største av skjera er Muckle Skerry, der det står eit fyr. Dei andre skjera er Little Skerry, Louther Skerry og Clettack Skerry.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pentland Skerries» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Lorns Skjemstad

Lorns Olav Skjemstad () i Inderøy) er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Hans beste tevlingresultat kom i Holmenkollen i 1965 då han vann 15 km. Same sesongen vart han noregsmeister på 30 km. Skjemstad høyrde med mellom dei beste i norsk langrenn åra 1964-69. Han la opp i 1969, og byrja som trenar. Han bur på Røros.

Skjemstad representerte Noreg under Ski-VM 1966 i Oslo og OL 1968 i Grenoble. Han vart nummer 8 på 30 km i Oslo og nr 11 på same distansen i Grenoble. Skjemstad har tre individuelle NM-medaljar. I 1965 tok han gull på 30 km og sølv på femmila, og i 1969 tok han sølv på 15 km.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
 
1965: Vinnar av 15 km i Holmenkollen
1966: Nr 8 på 30 km under VM i Oslo, nr 2 på 15 km og nr 3 på 50 km i Lahti
1967: Nr 8 på femmila i Holmenkollen
1968: Nr 11 på 30 km under OL i Grenoble

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1964: Nr 6 på femmila i Bærum
Ski-NM 1965: Gullmedalje på 30 km på Fåberg, sølvmedalje på 50 km i Bærum
Ski-NM 1966: Nr 5 på 15 km i Hernes
Ski-NM 1967: Nr 7 på 15 km i Skorovatn
Ski-NM 1968: Nr 4 både på 30 km, Bærum og 50 km Hønefoss
Ski-NM 1969: Sølvmedalje på 15 km i Alvdal

Etter han slutta som aktiv langrennar, tok Skjemstad til som langrennstrenar. Han forfatta fleire bøker om langrennstrening.

Bibliografi
Langrenn – trening for gutter og jenter (1970)
Skismøring: Råd for tur- og langrennsløpere (1971) - skrive saman med Michael M. Brady - ISBN 82-09-00035-7
Langrennsboka for turgåere og konkurranseløpere (1972) - skrive saman med Michael M. Brady - ISBN 82-504-0020-8
Skiforeningens lille langrennsbok for jenter og gutter (1972) - ISBN 82-504-0000-3
Nye langrennsboka (1980) - revidert utgåve av Langrennsboka for turgåere og konkurranseløpere (1972) ISBN 82-504-0390-8

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Norske sakprosaforfattarar
Noregsmeistrar i langrenn
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Norske deltakarar under vinter-OL 1968
Langrennsløparar under vinter-OL 1968
Folk frå Inderøy
Khyber Pakhtunkhwa

Khyber Pakhtunkhwa, tidlegare Den nordvestlege grenseprovinsen, er den minste av dei fire provinsane i Pakistan. Han grensar til Afghanistan i vest og nord, Asad Jammu og Kasjmir i aust, Dei føderalt styrte stammeområda i sørvest mellom provinsen og Afghanistan. Panjab og houvdstadsterritoriet Islamabad ligg i sør. Arealet er på 74 521 km². Amdministrasjonssenteret er Peshawar. Det største språket er pasjto, og dei fleste innbyggjarane er pasjtunarar. 

Frå han blei danna i 1901 og fram til april 2010 heitte provinsen  Den nordvestlege grenseprovinsen (eng. North-West Frontier Province, NWFP). 19. april blei namnet offisielt endra til «Khyber Pakhtunkhwa», 'landet til pasjtunane ved Khyber'.

Distrikt 
Det er 24 distrikt i provinsen.

Viktige byar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Nordvestlige Grenseprovinsen» frå , den 20. mars 2010. 
 

 
Provinsar og territorium i Pakistan
Einar Sagstuen

Einar Sagstuen () er ein norsk tidlegare langrennsløpar frå Gjøvik. Han vann ein olympisk sølvmedalje i langrenn under vinter-OL 1976 i Innsbruck. Sagstuen gjekk då andre etappen på det norskestafettlaget som kom på andre plass på 4 x 10 km stafett, bak Finland. Dei hine på laget var Pål Tyldum, Ivar Formo og Odd Martinsen.

Sagstuen fekk med seg to NM-medaljar, eit sølv og ein bronse. Beste individuelle tevlinga på internasjonalt nivå stod han for på femmila i Holmenkollen i 1974.

Besteplasseringar i internasjonale renn og verdscuprenn
1972: Nr 11 på 30 km i Lycksele  i Svenska skidspelen
1973: Nr 13 på 50 km i Holmenkollen
1974: Nr 7 på 50 km i Holmenkollen
1975: Nr 12 på 50 km i Holmenkollen
1976: Nr 12 på 50 km i Holmenkollen
1977: Nr 11 på 50 km i Lahti

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
Ski-NM 1974: Nr 5 på 15 km i Selbu
Ski-NM 1975: Sølvmedalje på 30 km i Heddal
Ski-NM 1976: Bronsemedalje på 50 km på Oppdal
Ski-NM 1977: Nr 6 på 15 km på Vang

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Norske deltakarar under vinter-OL 1976
Langrennsløparar under vinter-OL 1976
Folk frå Gjøvik
Condoleezza Rice

Condoleezza Rice () er ein USA-amerikansk professor,  diplomat og forfattar. Ho var den sekstisjette utanriksministeren i USA,  og den andre under president George W. Bush, mellom 2005 og 2009. Rice var den fyrste  afroamerikanske kvinna som var utanriksminister i landet, den andre  afroamerikanske personen (etter Colin Powell) og den andre kvinna (etter Madeleine Albright). I den fyrste presidentperioden  til Bush var Rice den nasjonale tryggleiksrådgjevaren hans. Før ho vart  med i regjeringa til George W. Bush, var  ho professor i statsvitskap  ved Stanford University, der ho var provost  frå 1993 til 1999. Rice var rådgjevar i sovjet-  og austeuropasaker for president George H.W. Bush  under fallet til Sovjetunionen og  då Tyskland vart sameint att.

I  byrjinga av perioden sin som utanriksminister, stod Rice i spissen for  ein plan som hadde fokus på demokrati i Midtausten og områda rundt  («Transformational Diplomacy»). Fokuset hennar på å støtte demokratisk  valde regjeringar møtte motstand fordi Hamas, som støtta muslimske  militantar, fekk eit stort fleirtal i det palestinske valet, og fordi  store land som Saudi-Arabia og Egypt heldt fram med autoritære system  med støtte frå USA. Medan ho var utanriksminister leidde ho også styret i  Millennium Challenge Corporation.

I  mars 2009 vende Rice tilbake til Stanford University som  professor i statsvitskap og «Thomas and Barbara Stephenson Senior  Fellow» i offentleg politikk på Hoover Institution.

Bibliografi 
 The Soviet Union  and the Czechoslovak Army: Uncertain Allegiance  (Princeton University Press, 1984)
 The Gorbachev Era (Stanford Alumni Association, 1986,  saman med Alexander Dallin)
 Germany Unified and  Europe Transformed: A Study in Statecraft  (Harvard University Press, 1995, saman med Philip D. Zelikow)
 « Campaign 2000: Promoting the National Interest | Foreign Affairs» i Foreign Affairs (2000)
 The Strategy of  Campaigning: Lessons from Ronald Reagan and Boris Yeltsin (University of Michigan Press, 2007,  saman med Kiron K. Skinner, Serhiy Kudelia og Bruce Bueno de Mesquita)

Kjelder 
 « Condoleezza Rice» på Wikipedia på engelsk,  innhenta 11. mars 2010.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi hjå Stanford University
 Biografi  hjå Hoover Institution
  Biografi hjå  Utanriksdepartementet i USA
 Profil hjå BBC News
  Fulltekstversjon, lyd og video frå Rice sin opningstale på World  Economic Forum hjå  AmericanRhetoric.com
  Fulltekstversjon, lyd og video frå Rice sin opningstale ved opprettinga  av kommisjonen for 11. september-åtaka  hjå AmericanRhetoric.com

USA-amerikanske politikarar
USA-amerikanske utanriksministrar
USA-amerikanske diplomatar
Folk frå Alabama
Sind

Sind (eng. Sindh) er ein av dei fire provinsane i Pakistan og ligg søraust i landet. Han grensar til India i aust, Balutsjistan i vest og Panjab i nord, og har kyst til Arabiahavet i sør. Indus renn gjennom provinsen og skapar Indusdalen og -deltaet. Ved den indiske grensa i aust ligg Tharørkenen.

Regionen har særleg vore folkesett av sindhiar, men sidan opprettinga av Pakistan har mange hovudsakleg urdutalande indiske muslimar slått seg ned her. Også folk frå andre delar av Pakistan har busett seg i provinsen.

Regionen inneheld særs gamle og viktige spor etter menneske, som Kot Diji, ein forløpar for Induskulturen, og Mohenjo-Daro, ein av dei største byane innan kulturen.

Provinsen har 23 distrikt.

Byar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Sindh» frå , den 20. mars 2010. 
 

 
Provinsar og territorium i Pakistan
Christian Poulsen

Christian Bager Poulsen () er ein dansk fotballspelar, som i 2011/12-sesongen spelar for Evian Thonon Gaillard i fransk Ligue 1, og for det danske landslaget.

Danske fotballspelarar
FC København-spelarar
Schalke-spelarar
Sevilla-spelarar
Juventus-spelarar
Liverpool-spelarar
Evian-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Folk frå Odsherred
Jan Lindvall

Jan Petter Lindvall () er ein tidlegare norsk langrennsløpar. Han var mellom dei beste i norsk langrenn i perioden 1978 til 1984. Hans største prestasjon kom i 1982 då han vann femmila i verdscupen i Kavgolovo i dåverande Sovjetunionen (Russland). Lindvall vart noregsmeister tre gongar; to gull i 1982 og eit i 1984. Frå NM elles har han tre sølvmedaljar og tre bronsemedaljar.

Lindvall er i dag brannmann i Tromsø og har elles arbeidd som seljar for skimerket Fischer og skiutstyrsprodusenten Swix.

Langrennaren
Lindvall voks opp i bygda Olderdalen i Kåfjord kommune i Troms. 17 år gammal flytta han til Tromsø og melde seg inn i Tromsdalen Ungdoms- og Idrettslag. 27 år gamal vart han nordnorsk meister for første gong, medlem i Nordreisa Idrrettslag.

Fyrst i 1978-sesongen vart Lindvall lagt merke til på nasjonalt nivå. Han gjekk då gode løp på alle NM-distansane, med ein sjetteplass og to sjuandeplassar. Etter dette fekk han plass i landslagstroppen.

Han vart utteken til troppen til OL i Lake Placid i 1980, utan å få tevle. Under VM 1982 i Oslo vart han sjuk. Han deltok berre på femmila, den siste distansen i meisterskapet, og gjekk inn til ellevte plass. OL i Sarajevo i 1984 vart hans siste internasjonale meisterskap som aktiv løpar. Han kom der på femteplass på femmila.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1978: Nr 9 på femmila i Holmenkollen
1979: Nr 5 på femmila i Holmenkollen
1980: Vinnar av 50 km i Lahti, nr 3 på femmila i Holmenkollen
1981: Nr 4 på femmila i Holmenkollen
1982: Nr 2 på 50 km og nr 3 på 15 km i Lahti
1983: Nr 3 på 30 km i Falun
1984: Nr 3 på 30 km i Falun

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
Ski-NM 1978: Nr 6 på 15 km, Konnerud
Ski-NM 1979: Sølv på 15 km og bronse på 30 km, Steinkjer
Ski-NM 1980: Nr 7 på 15 km, Asker
Ski-NM 1981: Sølv på 30 km, Eidsvoll
Ski-NM 1982: Gullmedaljar på 15 km og 30 km, Raufoss
Ski-NM 1983: Sølvmedalje på 30 km og bronsemedalje på både 15 km og 50 på Lillehammer
Ski-NM 1984: Gullmedalje på 30 km, Hof

Kjelder
Bokmålswikipedia
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
 FIS-SKI Jan Lindvall  - Offisiell internasjonal statistikk

Norske langrennsløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1984
Langrennsløparar under vinter-OL 1984
Folk frå Kåfjord
Alou Diarra

Alou Diarra () er ein fransk fotballspelar. Han spelar på midtbanen for Marseille i den franske fotballigaen, og for det franske landslaget.

Klubbkarriere 
Diarra begynte å spela profesjonell fotball for CS Louhans-Cuiseaux før han gjekk til Bayern München i Tyskland i 2000. Han fekk ingen kampar for førstelaget til Bayern, og var på lån ein periode til SC Freiburg. I 2002 vart han kjøpt av Liverpool, men fekk heller ingen A-lagskampar for dei. I staden var han utlånt til Le Havre og Bastia. Heile 2004/05-sesongen var han på lån til Lens, før han flytta dit permanent mot slutten av sesongen. Der vart han fast på førstelaget, og mens han var der fekk han landslagsdebuten sin for Frankrike. Etter fotball-VM i 2006 gjekk han til Lyon. Lyon vart seriemeistrar, men Diarra hadde ein skuffande sesong, og spelte berre 15 ligakampar. Sommaren 2007 gjekk det spekulasjonar som knytte han til Manchester City, Portsmouth, Newcastle United og Werder Bremen. 19. juli 2007 vart han seld til Bordeaux for 7,75 millionar euro. I 2008/09-sesongen vart han ligameister for andre gong, med Bordeaux.

Landslagskarriere 
Diarra debuterte på landslaget i 2004. Under fotball-VM i 2006 kom han inn som innbytar for Patrick Vieira i VM-finalen mot Italia.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 23. mars 2010.

Franske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Freiburg-spelarar
Liverpool-spelarar
Le Havre-spelarar
Bastia-spelarar
Lens-spelarar
Lyon-spelarar
Bordeaux-spelarar
Marseille-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012