alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lily, Rosemary and the Jack of Hearts

«Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» er ein song av Bob Dylan frå studioalbumet Blood on the Tracks frå 1975. Songen er kjend for eit innvikla plott som strekkjer seg over åtte minuttar. Det er ein av fem songar på Blood on the Tracks som Dylan opphavleg spelte inn i New York City i september 1974 og så spelte inn på ny i Minneapolis i desember det året. 

New York-innspelingane av «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» kom ut på luksusutgåva av The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks i 2018, og det andre opptaket kom òg ut på den enkle CD-utgåva og den doble vinylutgåva av albumet. Luksusutgåva av The Bootleg Series Vol. 14 inneheld òg ein ny miks av albumutgåva.

Handling og personar
Songen er sett til eit klassisk western-miljø, og krinsar om fire personar: Jack of Hearts (hjarterknekt), Big Jim, Lily og Rosemary. I visa kjem det fram at Big Jim, den rikaste kaksen i byen, blir drepen av einkvan, truleg Jack. Men det er Rosemary som blir hengd for drapet. Rosemary er truleg mor til Lily, som no er gift med Jim. Jim blir drepen av ein kniv, sjølv om ein høyrer det klikkar i ein revolver. Medan dette skjer, er dommaren i byen skjenkt full og er ute av stand til å gripe inn. Han står likevel ved henginga av Rosemary dagen etter («Domaren var edru, han hadde ingen trong»). 

Jack of Hearts er innblanda i eit ran, der venene hans borrar seg inn i ein kjellar for å hente gull, samstundes som leiaren «måtte gjera ein ting til» inne i byen (drapet på Big Jim).

Tema

Dylan sjølv har tagd i alle år om kva denne visa i røynda handlar om. Det finst nokre leiemotiv, mellom anna kortspel (hjarterknekten). Både Lily og Rosemary spelar kort i opninga av visa, når Jack kjem inn i rommet. Bakgrunnen er, typisk for Dylan, ein marknad med tivoli, karusellar og klovnar. Jack of Hearts sjølv ser ut som han er med i ein forestilling midtveges, og i alle fall Rosemary er lei av å spela «rolla som» kona til Big Jim.

Det er blitt skrivne to filmmanus basert på songen, eit av John Kaye tinga av Dylan, og eit anna skriven av James Byron. Ingen av dei er blitt til ein film.

Andre versjonar 
 Joan Baez framførte «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» på konsertalbumet sitt From Every Stage i 1976. Denne inneheld eit ekstra vers som ikkje er på Dylan-utgåva 
 I 2002 spelte Mary Lee's Corvette «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» på ein konsert der dei framførte heile Blood on the Tracks.
 Den USA-amerikanske visesongaren Tom Russell spelte inn ein versjon av songen med Eliza Gilkyson og Joe Ely i 2004 på albumet Indians Cowboys Horses and Dogs.

Norsk utgåve

Songen er omsett til norsk av Tom Roger Aadland på plata Blod i spora. Her er tittelen «Lilly, Rosemary og hjarterknekt» Aadland har lagt handlinga til eit «norskare» miljø, der Big Jim er blitt til «stor-Jo». Utover dette er handlinga lik (men ein skjønar dette går føre seg på 1800-talet). Norske sitat er henta frå Aadlands omsetjing.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Teksten

Songar frå 1975
Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Joan Baez-songar
Songar produserte av Bob Dylan
Mordballadar
Joan Baez-songar
Tom Roger Aadland-songar
Maria Anna av Spania

Maria Anna av Spania (), infantinne av Spania og den yngste dottera til kong Filip III av Spania og Margaret av Austerrike var ei tysk-romersk keisarrinne og dronning av Ungarn og Böhmen som kona til Ferdinand III av Det tysk-romerske riket.

Ho var ei yngre syster av Anna av Austerrike, dronninggemalinne til Ludvig XIII av Frankrike og mor til Mariana av Austerrike, dronninggemalinna til Filip IV av Spania. 

Då ho gifta seg med Ferdinand III, syskenbarnet sitt, og reiste til Austerrike, måtte ho reise gjennom Italia, som var ei farleg ferd på denne tida under trettiårskrigen. Reisa tok derfor 14 månader å fullføre.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Maria Anna of Spain» frå ,  den 16. mai 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Worldroots.com 
 

Tysk-romerske keisarinner
Huset Habsburg
Italienske dronninggemalinner
Tyske dronninggemalinner
Ungarske dronninggemalinner
Bøhmiske dronninggemalinner
Austerrikske erkehertuginner
Vilhelm III av England

Vilhelm III () , òg kjend som Vilhelm av Oranien, var statthaldar i Nederland frå 28. juni 1672 og konge av England, Skottland og Irland frå 1689 til 1694.

Vilhelm III vart fødd i Haag som prins av Oranien og nevø av Karl II og Jakob II. Frå fødselen til 1667, og igjen frå 1672, var han statthaldaren til Nederland i strid med overklassa til landet. Ved den franske invasjonen i 1672 fekk han endeleg leiinga av Nederland og vart livet igjennom verande ein skarp motstandar av Ludvig 14. og den franske stormaktspolitikken.

Frå 1677 var Vilhelm gift med Maria, dotter til Jakob II, som han seinare regjerte saman med i  England. Han var protestant, og vart av den engelske opposisjonen oppfordra til å overta makta frå den katolske Jakob II. Han gjekk i land i England den 5. november 1688 med ein nederlandsk hær, men Jakob flykta utan kamp. Før dei overtok regjeringa måtte Vilhelm og Maria underskrive ein historisk avtale om rettar; «Bill of Rights» som sikra makta til parlamentet. Vilhelm overheldt stort sett lovnadene, men hadde likevel til tider stor innverknad over utanrikspolitiske spurnader. Utanom nederlandske rådgjevarar støtta han seg på ein krins av relativt lojale engelske adelege, mellom andre hertugen av Marlborough, lord Shrewsbury og lord Godolphin. Utan å bli spesielt populær i England oppnådde han respekt ved den faste protestantiske haldninga si.

I regjeringstida si støtta Vilhelm heilhjarta kampen mot Frankrike og førte krig i Irland 1690 for å hindre invasjonsforsøket til eks-kong Jakob. I 1702 organiserte han med aksepten til Parlamentet ein koalisjon mot Frankrike som førte til den spanske arvefylgjekrigen, men døydde etter eit rideuhell før krigen kom i gang.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vilhelm III av England» frå ,  den 16. mai 2011.  
 

Engelske monarkar
Huset Oranien-Nassau
Grevar av Nassau
Britar i niårskrigen
Gravlagde i Westminster Abbey
Nederlandske statthaldarar
Hosebandsordenen
Fyrstar av Oranien
Skotske monarkar
Vilhelmittar i den vilhelminske krigen i Irland
Folk frå Haag
Engelske pretendentar til den franske trona
Eldar Qasımov

Eldar Qasımov () er ein aserbajdsjansk songar. Han er med i duoen Ell & Nikki, saman med Nigar Camal.

Eurovision Song Contest 2011 
Ell & Nikki representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Running Scared» og enda på andreplass med 122 poeng i den fyrste semifinalen og vann med 221 poeng i finalen.

Dansk Melodi Grand Prix 2012
21. januar 2012 var han éin av fem musikarar frå Aserbajdsjan som deltok i ein internasjonal jury i Dansk Melodi Grand Prix 2012, den danske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan.

Eurovision Song Contest 2012 
Saman med Leyla Əliyeva og Nərgiz Birk-Petersen var han programleiar for Eurovision Song Contest 2012 som vart arrangert i den aserbajdsjanske hovudstaden Baku. I den andre semifinalen framførte han vinnarbidraget til den svenske gruppa ABBA frå 1974, «Waterloo», saman med Nigar Camal, Lena, Alexander Rybak, Dima Bilan og Marija Šerifović. Han opna finalen saman med Nigar Camal då dei framførte sitt eige vinnarbidrag frå 2011, «Running Scared».

Diskografi
 2011: Running Scared (med Nigar Camal)
 2012: Birlikdə nəhayət
 2012: I'm Free

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eldar Gasimov» frå ,  den 16. mai 2011.  
 eurovision.tv - Eldar, Nargiz, Leyla to host Eurovision 2012 (engelsk)

Fotnotar 

Folk frå Baku
Aserbajdsjanske popsongarar
Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012
Eurovision Song Contest-programleiarar
Aserbajdsjanarar frå 1900-talet
Aserbajdsjanarar frå 2000-talet
Nigar Camal

Nigar Camal () er ein aserbajdsjansk songar. Ho er med i duoen Ell & Nikki, saman med Eldar Qasımov. Dei representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Running Scared» og enda på andreplass med 122 poeng i den fyrste semifinalen og vann med 221 poeng i finalen.

Eurovision

Eurovision Song Contest 2014

Diskografi

Album
 2012: Play With Me

Singlar
 2011: Running Scared (med Eldar Qasımov)
 2011: Crush On You
 2012: Qal (med Miri Yusif)
 2012: Come Into My World (med Dima Bilan)
 2012: Play With Me
 2012: One With The Music
 2012: Sevdiyimə nifrət edirəm

Fotnotar

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «Nigar Jamal» frå ,  den 16. mai 2011.  
 

Folk frå Baku
Aserbajdsjanske popsongarar
Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest-vinnarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2014-jurymedlemmar
Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-jurymedlemmar
Aserbajdsjanarar frå 1900-talet
Aserbajdsjanarar frå 2000-talet
Glen Vella

Glen Vella () er ein maltesisk songar. Han representerte Malta i Eurovision Song Contest 2011 med songen «One Life». og kom på 11. plass i 1. semifinale. Songen fekk eitt poeng for lite til å kvalifisera seg til finalen.

Kjelde
Denne artikkelen bygger på «Glen Vella» frå ,  den 16. mai 2011.  
 

Maltesiske songarar
Maltesiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Malta Song for Europe-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Vendehalsar

Vendehalsar, biologisk slekt Jynx, er ei lita, men særprega gruppe av små hakkespettar i «den gamle verda».

Til likskap med dei «verkelege» spettane, har vendehalsar store hovud, lange tunger som dei nyttar til å trekkje ut byttedyr med, og zygodaktyle føter, klatreføter, med to tær peikande framover, og to bakover. Men dei manglar dei stive halefjørene som spettane brukar dei klatrar i tre, så det er meir sannsynleg at vendehalsar kviler på ei grein enn i oppreist stilling på ein trestamme slik som spettane gjer.

Nebba deira er kortare og mindre dolkliknande enn hos spettane. Hovudføda er maurar og andre insekt som dei plukkar frå rotnande trevirke eller i jord. Vendehalsar gjenbrukar spettehòl til reirplass, framfor å hakke ut eigne hòl. Egga er kvite, som hos mange andre hòlerugarar.

Dei to artane har kryptisk fjørdrakt, med intrikate mønstre av gråtonar og i brunt. Lydytringa er eit nasalt hakkespettliknande rop.

Desse fuglane har namn frå evna deira til å snu hovudet nesten 180 grader. Om dei blir forstyrra ved reiret, kveser dei og vrir det slangeliknande hovudet i ein truande oppvising. 

Det finst berre to artar:
 Vendehals, Jynx torquilla
 Rustvendehals, Jynx ruficollis

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Wryneck» frå , den 16. mai 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av vendehalsar hos Internet Bird Collection

Spettefamilien
Pikulettar

Pikulettar er ei gruppe små hakkespettar og ein distinkt underfamilie av ca. 30 artar som lever hovudsakleg i tropisk Sør-Amerika, med berre tre asiatiske og éin afrikansk art.

Til likskap med dei «verkelege» spettane, har pikulettar store hovud, lange tunger som dei nyttar til å trekkje ut byttedyr med, og zygodaktyle føter, klatreføter, med to tær peikande framover, og to bakover. Men dei manglar dei stive halefjørene som spettane brukar når dei klatrar i tre, så det er meir sannsynleg at pikulettar kviler på ei grein enn i oppreist stilling på ein trestamme slik som spettane gjer.

Nebba deira er kortare og mindre dolkliknande enn hos spettane, slik at dei søkjer insekt og larver hovudsakleg i råte trevirke. Tilsvarande gjenbrukar dei spettehòl til reirplass, framfor å hakke ut eigne hòl. Egga er kvite, som hos mange andre hòlerugarar.

Vanlegvis har desse fuglane grå eller mattgrøn overside og lys underside med mørke striper.

Storpikulett, monotypisk i slekta Nesoctites, er ikkje rekna som medlem av underfamilien Picumninae. 


Artslista 
Pikulettar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010  med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 

Slekt Picumnus
 Flekkpikulett, Picumnus innominatus
 Amazonpikulett, Picumnus aurifrons
 Orinocopikulett, Picumnus pumilus
 Selvaspikulett, Picumnus lafresnayi
 Eldkronepikulett, Picumnus exilis
 Krattpikulett, Picumnus sclateri
 Skjelpikulett, Picumnus squamulatus
 Kvitbukpikulett, Picumnus spilogaster
 Guyanapikulett, Picumnus minutissimus
 Perlepikulett, Picumnus pygmaeus
 Sjakkpikulett, Picumnus steindachneri
 Varzeapikulett, Picumnus varzeae
 Bandpikulett, Picumnus cirratus
 Pilspisspikulett, Picumnus dorb?ignyanus
 Okernakkepikulett, Picumnus temminckii
 Kilepikulett, Picumnus albosquamatus
 Rusthalspikulett, Picumnus fuscus
 Rustpikulett, Picumnus rufiventris
 Brunpikulett, Picumnus fulvescens
 Brunkinnpikulett, Picumnus limae
 Brunbrystpikulett, Picumnus nebulosus
 Mimosapikulett, Picumnus castelnau
 Ucayalipikulett, Picumnus subtilis
 Olivenpikulett, Picumnus olivaceus
 Colombiapikulett, Picumnus granadensis
 Kastanjepikulett, Picumnus cinnamomeus

Slekt Sasia
 Afrikapikulett, Sasia africana
 Malaypikulett, Sasia abnormis
 Kvitbrynpikulett, Sasia ochracea

Slekt Nesoctites
 Storpikulett, Nesoctites micromegas

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Piculet» frå , den 16. mai 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av pikulettar hos Internet Bird Collection

Spettefamilien
Amaury Vassili

Amaury Vassili () er ein fransk songar og verdas yngste profesjonelle tenor. Han representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 2011 med den operainspirerte songen Sognu. Songen inneheldt både fransk og korsikansk, og kom på 15. plass i finalen.

Kjelde
Denne artikkelen bygger på «Amaury Vassili» frå ,  den 16. mai 2011.  
 

Franske songarar
Tenorar
Franske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Skutvik

Skutvik er ein busetnad i Hamarøy kommune i Nordland som ligg lengst sørvest på halvøya Hamarøya. Namnet på staden kjem av skute.

På Skutvik ligg Skutviksenteret med pub og kafe. Avdelingskontor for industribedrifta Mainstream med lakseslakteri. Elektronikkforretninga Apold Euronics.

Bilferje over Vestfjorden til Svolvær. Den første ferja, "Skutvik", kom i drift frå 1963. Dagens ferje, "Vågan", kom i drift 1975. Hurtigbåt til Bodø og Svolvær. Fv81 til Ulvsvåg ved E 6.

I fjæra har Skulpturlandskap Nordland «Stella Maris» av Steinar Christensen frå 1994.

Kjelde

Bakgrunnsstoff 
 Skutvik.com
 Torghatten Nord AS (Ferje- og hurtigbåtruter)
 Hamarøy kommune

Busetnader i Hamarøy
Ferjeleie i Nordland
Skulpturlandskap Nordland

Skulpturlandskap Nordland er eit internasjonalt kunstprosjekt med inviterte kunstnarar frå 15 land. Prosjektet vart gjennomført av Nordland fylkeskommune 1992–98 i samarbeid med deltakande kommunar eller frivillige grupper. 32 kommunar i Nordland og ein i Troms fylke (Skånland) har alle fått ein samtidsskulptur plassert i naturen. Utgangspunktet for Skulpturlandskap Nordland var tanken om at eit kunstverk med sitt nærvær skapar ein eigen stad, og prosjektet skapte ein brei og viktig diskusjon om samtidskunst.


Skulpturar
«Alveborg» (Hreinn Fridfinnsson), 1993, Hattfjelldal kommune
«Dager og netter» (Sarkis), Hadsel kommune
«Den glömda staden» (Jan Håfström), Gildeskål kommune
«En ny samtale» (Kain Tapper), 1992, Vega kommune 
«Epitaph» (Toshikatsu Endo), Flakstad kommune
«Etterbilder» (Inghild Karlsen), Øksnes kommune
«Fire Eksponeringer» (Gediminas Urbonas), Saltdal kommune 
«Hai-Ku-Badekar» (Dorothy Cross), Sømna kommune
«Havmannen» (Antony Gormley), Rana kommune
«Havsøye (Sigurdur Gudmundsson), Sortland kommune
«Himmel på jord (Inge Mahn), Ballangen kommune
«Hode (Markus Raetz), Vestvågøy kommune 	
«I dag, i morgen alltid» (Kari Cavén), Beiarn kommune
«Il Nido/Reiret» (Luciano Fabro), Røst kommune
«Laurbærblad-Moskenes» (Cristina Iglesias), Moskenes kommune
«Mannen fra havet» (Kjell Erik Killi-Olsen), Bø kommune
«Media Thule» (Olafur Gíslason), Tjeldsund kommune
«Omkring» (Waltercio Caldas), Leirfjord kommune
«Opus for himmel og jord» (Oddvar I.N.). Vevelstad kommune
«Protractus» (Kristján Gudmundsson), Skjerstad, noverande Bodø kommune 	
«Steinar Breiflabb» (Erik Dietman), Brønnøy kommune
«Steinhuset» (Bjørn Nørgaard), Evenes kommune
«Stella Maris» (Steinar Christensen), Hamarøy kommune
«Syv magiske punkter» (Martti Aiha), Skånland kommune, Troms fylkeskommune
«Tre Éldar» (Hulda Hákon), 1997, Vefsn kommune
«Utan tittel» (Per Barclay), Fauske kommune
«Utan tittel» (Baard Breivik), Narvik kommune
«Utan tittel» (Tony Cragg), Bodø kommune 	
«Utan tittel» (Dan Graham), Vågan kommune
«Varde» (Per Kirkeby), Meløy kommune
«Vindenes hus» (Sissel Tolaas), Alstahaug kommune
«Øye i stein» (Anish Kapoor), Lødingen kommune
«Øymuseet» (Raffael Rheinsberg), Andøy kommune

Kjelde

Litteratur 
 Oddrun Sæter. «Samtidskunst i nordlandske landskaper : et umulig møte?» I: Om kunst, kunstinstitusjon og kunstforståelse; Dag Sveen (red.). Pax, 1995
 Skulpturlandskap Nordland. Redaktør: Maaretta Jaukkuri. Press forlag, 2001. ISBN 82-7547-083-8
 Øystein Cruikshank. «Makt, definisjonsmakt og smak» I: Research Magazine nr 5. 2002

Bakgrunnsstoff 
Skulpturlandskap Nordland, offisielle sider 
Avisa Nordland, 2006 «Skulpturlandskap Nordland forfaller»

Kultur i Nordland
Ulvsvåg

Ulvsvåg er ein busetnad i Hamarøy kommune i Nordland, ved E 6, ved Stordjupet, ein arm av Vestfjorden. Herfrå går Fv81 vestover til kommunesenteret Oppeid og Skutvik.

Dei fleste innbyggjarane bur i Nausthågen, og sentrum, med butikk, gjestgivariet, verkstad og bensinstasjon, blir populært kalla Krysset. Barneskulen i området er Ulvsvåg skole.

Første ledd i namnet på staden kjem av mannsnamnet Ulv.

Kjelder 

Busetnader i Hamarøy
Bygder i Nordland
Dverberg

Dverberg er ein liten busetnad i Andøy kommune i Nordland på austsida av Andøya med Fv82. Staden hadde ca. 238 innbyggjarar i 2001. Like nord for busetnaden ligg Dverberg kyrkje,  ei åttekanta trekyrkje bygd i 1843. Tidlegare vart Myre brukt som namn på busetnaden.

Dverberg var tidlegare ein eigen kommune i Nordland, og hadde ei utstrekning som svarar til Andøy kommune i dag. I 1924 vart Dveberg delt i tre og Bjørnskinn og Andenes vart skilde ut som eigne kommunar. I 1964 vart Dverberg slått saman med kommunane Bjørnskinn og Andenes att til nye Andøy kommune. Ved samanslåinga hadde Dverberg kommune 1 719 innbyggjarar.

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Dverberg» frå ,  den 16. mai 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Andøy Historielag om Dverberg 

Tidlegare kommunar i Nordland
Historie i Andøy
Geografi i Andøy
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Tosbotn

Tosbotn er ei grend i Brønnøy kommune i Nordland, inst i Tosenfjorden. Staden er eit turistsenter. Fylkesveg 76 går austover gjennom Tosentunnelen til E 6 i Svenningdal og nordvestover til Brønnøysund.

Kjelder 

Geografi i Brønnøy
Bygder i Nordland
Tosenfjorden

Tosenfjorden eller Tosen er ein fjord i Brønnøy og Bindal kommune i Nordland. Fjorden er ein nordaustleg arm av Bindalsfjorden lengst sør i fylket. Han er 37 km lang og 550 meter djup. Inst i fjorden ligg grenda Tosbotn.

Namnet på fjorden kjem av dialektuttrykket tosa, 'skodde'. Det siktar til at det ofte er skodde over fjella inst i fjorden.

Kjelde 

Fjordar i Nordland
Geografi i Brønnøy
Geografi i Bindal
Svenningdalen

Svenningdalen er eit dalføre i Grane kommune i Nordland. Det strekkjer seg frå Store Majavatnet (310 moh.) ved grensa til Nord-Trøndelag og nordover til Trofors. Staden er spreidd busett, i alt ca. 225 innbyggjarar i 2001. Det er mykje skogbruk og trevareindustri. I nord ligg nedlagde Svenningdal gruver som var i drift 1877–1900. E 6 og Nordlandsbanen med stasjonen Svenningdal følgjer dalføret. Det er veg over fjellet til Tosbotn og vidare til Brønnøysund via fylkesveg 76. Langs dalbotnen renn Svenningdalselva, ei sideelv til Vefsna.

Første ledd i namnet er truleg ei avleiing av norrønt sviðning, som tyder på at gardar i dalen var rydda ved brenning.

Kjelder 

Dalar i Nordland
Geografi i Grane
Finneid

Finneid er ein busetnad i Fauske kommune i Nordland, inst i Skjerstadfjorden. Staden er ein tidlegare utskipingsstad for malmen frå Sulitjelma Gruber. E 6 og Nordlandsbanen går gjennom Finneid. Sulitjelmabanen førte herfrå opp til gruvebyen, nedlagt 1972 og er no erstatta av veg. Finneid var tidlegare eit viktig bygdesenter i kommunen, er no nesten vakse saman med tettstaden Fauske.

Fyrste ledd i namnet kan kome av folkenamnet finn, eller mannsnamnet.

Kjelder 

Geografi i Fauske
Busetnader i Nordland
Fylkesveg 831 (fleirtyding)

Fylkesveg 831 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 831 (primær fylkesveg i Troms)
Fylkesveg 831 i Rogaland
Fylkesveg 831 i Sør-Trøndelag
Fylkesveg 831 i Østfold

Fylkesveg 831
Tømmerneset

Tømmerneset er ei grend i Hamarøy kommune i Nordland som ligg inst i Sagfjorden. Ved brua over Sagelva helleristningar frå steinalderen. Ved E 6, som går gjennom Tømmerneset, er minnesmerke over falne sovjetiske soldatar frå den andre verdskriven. Fylkesveg 835 går til Steigen via den 8,1 km lange Steigentunnelen.

Tømmernes kyrkje på Tømmerneset er ei tømra langkyrkje frå 1952.

Kjelder 

Busetnader i Hamarøy
Bygder i Nordland
Nordskot

Nordskot er ei grend i Steigen kommune i Nordland, som ligg ut mot Vestfjorden. Staden har anløp for skip, og det er drive jordbruk og fiske her. Like utanfor Nordskot ligg den gamle handelsstaden Grøtøy.

Bygda har ca. 80-100 innbyggjarar, som i sommarhalvåret aukar til rundt 150. Nordskot er endepunkt for fylkesveg 635 frå Saursfjord.

Sisteleddet i namnet kjem av norrønt skjóta, 'skyte', og siktar til den nordvestre utløparen av Skotstindan som skyt fram.

Kjelder 

Geografi i Steigen
Bygder i Nordland
Nordfold

Nordfold er eit sokn og ein tidlegare kommune i Nordland fylke. Den tidlegare kommunen omfatta landet på begge sider av Nordfolda og armane der. Kommunen vart oppretta ved deling av Nordfold og Kjerringøy i høvesvis Nordfold og Kjerringøy kommunar, 1964 lagt til høvesvis Sørfold (Mørsvikområdet) og Steigen (resten av kommunen). Soknet svarar til den delen av kommunen som vart lagt til Steigen og høyrer til Steigen prestegjeld. Nordfold kyrkjestad er endepunkt på fylkesveg 81 som frå 1990 gir Steigen ferjefritt samband med E 6.

Kjelder 

Historie i Steigen
Geografi i Steigen
Tidlegare ferjeleie i Nordland
Bygder i Nordland
Tidlegare kommunar i Nordland
Norske kommunar skipa i 1906
Norske kommunar nedlagde i 1964

no:Nordfold (kommune)
Rainpower

Rainpower ASA er eit norsk selskap som utviklar, konstruerer, produserer og sel utstyr for generering av elektrisk energi frå vassenergi.

Eigarskap
Rainpower ASA er eigd av Ard Group AS.

Stader med eiga verksemd
Hovudkontoret er på Kjeller, nær Oslo. Andre stader med eiga verksemd er Bryn (Oslo), Trondheim (turbinlaboratoriet), og Sørumsand (verkstad). Verksemd utanfor Noreg er i Peru, Tyrkia og Kina.

Produkt 
Føretaket utviklar og testar nye nye francisturbinar, peltonturbinar, kaplanturbinar og reversible pumpeturbinar, lagring av overskotsenergi i vassreservoar. Det leverer òg småkraftanlegg, turbinregulatorar, oljetrykksanlegg, ventilregulatorar, magnetiseringsutstyr, ventilar, vassveg, røyr og andre produkt og tenester.

Historie
Selskapet går attende til 1853, då Kværner Brug AS vart skipa av Oluf A. Onsum. Seinare var det slege saman med Sørumsand Verksted. Kværner tok så over vassenergiverksemda til Nohab, KMW, Tampella og andre og voks snøgt. I 1999 kjøpte General Electric Company Kværners vassenergiverksemda og etablerte seg under namnet GE Hydro. I 2005 selde GE Hydro Sørumsand verkstad til NLI AS; to år seinare kjøpte dette selskapet heile den norske vasskraftverksemda frå GE, og etablerte Rainpower ASA.

Norske føretak
Skipingar i 2007
Vassenergi