alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hallvor A. Berg

Hallvor Arneson Ellestad Berg () var ein norsk lærar og stortingsmann frå Gol i Buskerud. Han var medlem av Venstre.

Berg var son av ein gardbrukar og handelsmann på Gol. Han gjekk på seminaret på Hamar, eksamen 1875. Deretter var han lærar ved Totens høiere almenskole i eitt år, og 1½ år ved folkeskulen i Kragerø. Frå 1878 var han lærar og kyrkjesongar i Gol, stillingar han hadde til han døydde. Han tok aktivt del i skogsaka, elevane dreiv med skogplanting kvar vår.

Han var medlem av heradsstyret og var heradskasserar i Gol. Elles var han aktiv for fråhaldsaka.

Berg representerte 1892-94 og 1898-1900 Buskeruds amt på Stortinget. I den fyrste perioden var han medlem av vegkomiteen, i den siste av jarnbanekomiteen og valkomiteen.

Han døydde på klokkargarden i Gol våren 1905.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Folk frå Gol
Anders Bergan

Anders Olsson Bergan () var ein norsk lærar, gardbrukar, revisor og stortingsmann frå Røros i Sør-Trøndelag. Han var medlem av Venstre.

Bergan var son til ein gardbrukar. Han var lærar i Røros landsokn frå 1862 til-65 og på ny frå 1867. I mellomtida 1865-67 gjekka han på Klæbu seminar der han tok eksamen. År 1878 vart han lærar i folkeskulen på sjølve Røros, styrar av skulen 1889-1909. Frå 1874 var han gardbrukar på Nordre Ryen, eit gardsbruk han overtok etter svigerfaren. I 1894 kjøpte han ein gard nær Røros by, men måtte gå frå denne garden etter odelssøksmål. Han kjøpte eit anna bruk på garden Ryen, eit bruk som han dreiv om sommaren, vintrane budde han i Røros. I 1909 fekk han stilling som statsrevisor, budde då i hovudstaden.

Bergan var 1882-1910 medlem av Røros heradsstyre, frårekna ein valperiode. Han var ordførar i 18 år. Medlem av forlikskommisjonen i 12 år, og av kommisjonen for åstadssaker.

Bergan var stortingsrepresentant 1892-1906 for Søndre Trondhjems amt, 1906-09 og 1913-15 for «Guldalens kreds». Heile tida var han medlem av protokollkomiteen, frå 1904 sekretær i komiteen. I 1902 av nøytralitetskomiteen. 1905-09 og 1913-15 av valkomiteen og 1913-15 av komiteen etter paragraf 75 i grunnlova.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske pedagogar
Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Folk frå Røros
Thore Myrvang

Thore Embretsen Myrvang () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Tynset i Hedmark. I sine år på Stortinget representerte han Venstre fram til 1903, sidan Arbeiderdemokratene. Han var bror til Tore Aaen.

Myrvang var son til ein gardbrukar i Tynset. Han vart seminarist frå Hamar i 1877, deretter var han lærar i Stor-Elvdal. År 1896 kjøpte han gard i Stor-Elvdal og var sidan gardbrukar òg. Han var medlem av heradsstyret i mange år, ordførar 1901-04.

Myrvang representerte Hedemarkens amt på Stortinget 1895-1906, heldt fram 1906-09 som representant for einmannskrinsen Søndre Hedemarken. 1895-97 var han medlem av næringskomite nr 2, 1898-1900 sekretær i same. Sekretær i Odelstinget 1898-1909, medlem av valkomiteen 1900-09. Frå 1900 var han også medlem av kyrkjekomiteen, 1905-09 sekretær i same.

Myrvang var landsstyremedlem av Arbeiderdemokratene og av landsforeininga for krinssjukekassene. Også medlem av ein departemental komite om valdgift i arbeidstvistar.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar frå Arbeiderdemokratene
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ordførarar i Stor-Elvdal
Norske pedagogar
Norske gardbrukarar
Folk frå Stor-Elvdal
Folk frå Tynset
Mingus av Joni Mitchell

Mingus er det tiande studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell og eit samarbeid med jazzmusikaren Charles Mingus. Det vart spelt inn i månadane før han døydde, og vart det siste musikkprosjektet til Mingus. Albumet er tileigna han. Mingus kom ut 13. juni 1979.
 
Albumet er forholdsvis eksperimentelt med minimalistisk jazz, akustiske gitarar og til og med ulvar som hyler gjennom «The Wolf That Lives in Lindsey». Alle tekstane er skrivne av Mitchell, medan musikken til fire av songane vart komponert av Mingus, tre av dei nye songar, medan den fjerde er hyllesta hans til saksofonisten Lester Young frå Mingus Ah Um, «Goodbye Pork Pie Hat» frå 1959, som Mitchell skreiv tekst for. 
 
Som det føregåande Don Juan's Reckless Daughter, hyrte Mitchell jazzfusiongruppa Weather Report til å spele på plata, mellom andre med Jaco Pastorius. Mingus var òg første gong saksofonisten Wayne Shorter og pianisten Herbie Hancock spelte i studio i lag sidan Shorter sitt Native Dancer frå 1974. 
 
Innimellom songane finn ein lydbandopptak frå eit gebursdagsselskap, kalla «(Rap)». På «Funeral» diskuterer Mingus og andre kor lenge han kjem til å leve og korleis gravferda hans kjem til å bli. På plateomslaget finn ein fleire måleri som Mitchell målte av Mingus. Albumet nådde 17. plass på den amerikanske albumlista.

Innhald

Medverkande
Kjelder:

Musikarar
Før innspelinga av albumet hadde Mitchell fleire «eksperimentelle innspelingar» med musikarar frå New York som hadde arbeidd med Mingus. Desse musikarane var mellom andre:

Desse «eksperimentelle» innspelingane skal ha gått tapt. 

Medverkande på sjølve albumet var:

Teknisk
Miksa av Joni Mitchell, Henry Lewy og Steve Katz
Mastering av Bernie Grundman
Management: Elliot Roberts
Måleri av Joni Mitchell
Kunstnarisk leiar: Glen Christensen

Innspelt i A&M Studios i Hollywood av Henry Lewy og Steve Katz.
Ekstra innspelingar i Electric Lady Studios, New York av Henry Lewy og Jerry Solomon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mingus (album)» frå ,  den 10. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1979
Joni Mitchell-album
Asylum Records-album
Charles Mingus
Album spelte inn i A&M Studios
Album spelte inn i Electric Lady Studios
Plateomslag av Joni Mitchell
Shadows and Light av Joni Mitchell

Shadows and Light er eit dobbelt konsertalbum av Joni Mitchell frå 1980, spelt inn i Santa Barbara County Bowl i september 1979 under Mingus-turneen. Konsertfilmen vart gjeven ut på VHS og DVD.

Innhald
Alle spor av Joni Mitchell, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
 Joni Mitchell – elektrisk gitar, vokal
 Pat Metheny – sologitar
 Jaco Pastorius – bandlaus bass (Fender Jazz)
 Don Alias – trommer, perkusjon
 Lyle Mays – elektrisk piano (Rhodes), synthesizer (Oberheim FVS-1) 
 Michael Brecker – saksofon
 The Persuasions – korvokal på «Why Do Fools Fall in Love» og «Shadows and Light»
 Toller Cranston – skates
Teknisk
 Andy Johns – lydteknikar
Glen Cristensen – kunstnarisk leiar, fotografi
Joel Bernstein – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Shadows and Light (Joni Mitchell album)» frå ,  den 12. juli 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Joni Mitchell-album
Konsertfilmar
Konsertalbum frå 1980
Asylum Records-album
Wild Things Run Fast

Wild Things Run Fast er det ellevte studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell og hennar første av fire album for Geffen Records. Det kom ut i 1982 og ho gjekk her bort frå jazz og meir mot 80-tals pop. Det var det første albumet hennar med bassisten Larry Klein, som ho gifta seg med i 1982. Klein kom til å spele bass og vere medprodusent på dei neste fire albuma hennar. 
 
Etter albumet la Mitchell ut på ein verdsturné gjennom USA, Europa, Asia og Australia. Ein video frå turneen kom ut i 1983, kalla Refuge of the Roads. Innspelingane vart ikkje spelte inn under konsertane, men i eit studio etter turneen var over, og applaus lagt opp etterpå. Videoen har sidan vorte gjeven ut på DVD.
 
Mitchell hevda at inspirasjonen for albumet kom frå musikken til populære band som Steely Dan, Talking Heads og The Police på eit diskotek under ei reise til Karibia i 1981. Ho sa at særleg The Police påverka stilen hennar og sa «den rytmiske hybriden deira, og plasseringa av trommene og lyden av trommene, det var noko av det som fekk meg lyst til å lage eit meir rytmisk album.»

Innhald

Medverkande
Joni Mitchell - vokal; akustisk gitar på 3,5,9,10,11; elektrisk gitar på 4,6,8; piano på 1; elektrisk piano på 10
Larry Klein - bass
Michael Landau - elektrisk gitar på 5,7,8,10
Steve Lukather - elektrisk gitar på 1,2,9,11
John Guerin - trommer på 1,4,6,9
Vinnie Colaiuta - trommer på 2,3,5,7,8,10,11
Larry Williams - Prophet synthesizer på 1,2; tenorsaksofon på 3,7
Russell Ferrante - Oberheim synthesizer på 4,6,9
Wayne Shorter - sopransaksofon på 4,6,11
Larry Carlton - gitar på 3
Victor Feldman - perkusjon på 9
Kim Hutchcroft - barytonsaksofon på 7
Lionel Richie - korvokal på  3,8
Charles Valentino, Howard Kinney - korvokal på 3
James Taylor, Joni Mitchell  - korvokal på 9
John Guerin, Joni Mitchell, Kenny Rankin, Robert De La Garza, Skip Cottrell - kviskrekor på 6

Teknisk 
Joni Mitchell – produsent, miksing
Larry Klein – miksing
Henry Lewy – lydteknikar i A&M
Skip Cottrell – lydteknikar i A&M
Clyde Kaplan – assisterande lydteknikar i A&M
Jerry Hudgins – lydteknikar i Devonshire Sound
Larry Hirsch – miksing
Chase Williams – assisterande miksing
John Golden – vinylmastering
Lee Herschberg – CD-ommastring

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wild Things Run Fast» frå ,  den 20. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

 

 
Musikkalbum frå 1982
Joni Mitchell-album
Geffen Records-album
Album spelte inn i A&M Studios
Album produserte av Joni Mitchell
Plateomslag av Joni Mitchell
Andres Lavik

Andres Johannesson Lavik () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Modalen i Hordaland. Nils Lavik var sonen hans, Andreas og Johannes Lavik brørne hans.

Lavik tok over som gardbrukar av farsgarden i Eksingedalen. Han var medlem av heradsstyret i Hosanger frå 1888, i 1910 ordførar i det nye Modalen herad. Lavik var leiande då det var bygt kyrkje i Eksingedalen 1881-83.

Lavik var 1. representant frå Søndre Bergenhus amt i perioden 1898-1900. Han var medlem av protokollkomiteen.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Folk frå Vaksdal
Erik O. Tokle

Erik Olsson Tokle () var ein norsk lærar, bankmann og stortingsmann frå Hen i Romsdal.

Tokle var son til ein gardbrukar i Hen. Åra 1862-64 var han fiskar og sjømann i kystfart. Deretter gjekk han lærarskule i Nesset og vart dimittert i 1866. Same året vart han tilsett som lærar i heimbygda, ein post han hadde til 1903. Samstundes var han gardbrukar på Tokle frå 1867 til -92.

Tokle var medlem av heradsstyret i Grytten 1872-1904 og ordførar 1885-1904. Han var forlikskommissær for åstadssaker 1884-86, og for ordinære saker 1886-1902. Han var formann i sparebanken og hadde fleire andre verv på både kommunalt nivå og på amtsnivå.

I 1901 vart han medlem av styret i Noregs bank si avdeling i Ålesund, der han seinare vart styrar for avdelinga. Han flytta då til Borgund, grannekommunen til Ålesund.

Tokle representerte Romsdals amt på Stortinget frå 1898 til 1906. Alle tre valperiodane var han medlem av Lagtinget og av jarnbanekomiteen. Han var sekretær i komiteen 1900-03 og mellombels formann i 1903-04. Dessutan var han med i arbeidsløysekomiteen i 1904 og på ny i 1905-06-sesjonen.

Erik O. Tokle vart tildelt borgardådsmedaljen i sølv.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Rauma
Norske lærarar
Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Uvdalselve

Uvdalselve (òg skriven: Uvdalselvi, -elva, -åe, -åi, -åne) er ei elv i Nore og Uvdal kommune i Viken. Ho munnar ut i Numedalslågen ved Rødberg. Elva er  lang, og har eit nedbørfelt på . Middelvassføringa ved munningen er .

Kjelder 

Elvar i Viken
Geografi i Nore og Uvdal
Peder Eiesland

Peder Tobias Eiesland () var ein norsk prest og stortingsmann frå Fjotland i Vest-Agder. På Stortinget representerte han Moderate Venstre 1889-91 og Venstre 1895-1900. Johannes Steen var svigerfar hans.

Eiesland var son til Torborg Lindeland og  gardbrukaren Gunnuf Eiesland. Han var omgangsskulehaldar 1858-59 og gjekk deretter på Holt seminar. Etter at han vart seminarist i 1860, dreiv han 1860-61 privatskule for vaksne heime i Fjotland. Etter eit år som skulelærar i Grimstad reiste Eiesland til hovudstaden og var lærar ved ulike skular der, samstundes som han studerte. Han vart student i 1870 og cand. theol. i 1877. 

Åra 1879-82 var han hjelpeprest og seinare kapellan ved domkyrkja i Stavanger. Frå 1883 var han stiftskapellan i Bergens stift. I 1886 fekk han stilling som sokneprest i heimbygda Fjotland. Frå 1900 til 1919 var han Voss sin sokneprest. 

Eiesland representerte Lister og Mandals amt på Stortinget 1889-91 og 1895-1900. Han var 1889-91 medlem av konstitusjonskomiteen, 1895-97 av vegkomiteen og 1898-1900 av Lagtinget og kyrkjekomiteen. I debatten i Stortinget om røysterett for kvinner i juni 1890 tala han kraftig for å gje også kvinner røysterett.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar 

Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Folk frå Kvinesdal
Karl Julius Arnesen

Karl Julius Arnesen () var ein norsk prest og stortingsmann frå Christiania. På Stortinget representerte han Høgre.

Arnesen var son til ein departementstilsett. Han vart student frå Nissens skole i Christiania i 1865 og cand. theol. fem år seinare. I 1871 vart han personalkapellan i Balestrand, frå 1874 sokneprest i Bindal. Deretter residerande kapellan i Horten frå 1878. Han var så sokneprest i Sarpsborg 1884-95, Hetland 1895-1906 og Tønsberg frå 1906.

Arnesen var ordførar i Bindal 1877-78, seinare var han medlem av bystyret i Sarpsborg. Elles var han medlem av forlikskommisjonane i Horten og i Sarpsborg.

Arnesen representerte Sarpsborg på Stortinget 1886-91 og 1895-97. Han var 1886-89 medlem av protokollkomiteen, medan han 1890-91 og 1895-97 var medlem av gasje- og pensjonskomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Politikarar frå Oslo
Terje A. Mørland

Terje Andersson Mørland () var ein norsk verftseigar, sagbrukseigar, trelasthandlar, stortingsrepresentant og skipsreiar frå Moland i Aust-Agder.

Liv og gjerning
Mørland arbeidde i ungdomen på verft i Stokken, dagens Saltrød. Sidan leigde han inn arbeidslag, sjølv var han formann. I 1880 byrja han bygge ein bark på ein leigd slipp ved Strengereid. Dette seglskipet vart ferdigbygt i 1881, i fylgje DNV, og fekk namnet «Sichem». Dei fylgjande tiåra stod han for 23 nybygg og 5 innkjøpte. Det siste skipet, «Sambo», vart ferdigstilt i 1920. Sambo var det einaste seglskipet bygt av Mørland som hadde motor.

Sagbruk og skipsverft
Gartha-verven med dampsaga låg på Nedre Gartha ved Strengereid. På det meste skal 100 personar ha vore i arbeid på bruket og verftet. Saga hadde eigen kjøledam for dampmaskina, og hadde utrusting til å trekke tømmeret opp or vatnet via ei tømmerrenne. Verven kunne bygge 2 seglskip om gongen.

Dyvik Bruk låg i Dyvika seks kilometer aust for Arendal. Mørland, fløytingsinspektør Lidvard Midttun og disponent G. Blichner tok over bruket i 1921 gjennom firmaet A/S Box. Dette selskapet moderniserte drifta. Sagbruket på Nedre Gartha i Holt vart rive og flytta til ytre Dyvika, der det vart forsynt med to oppgangssager. Dampmaskin som drivkraft vart bytt ut med elektrisk kraft.

Trelasthandelen gjekk dårleg frå kring 1920. Grunna sterk oppskriving av den norske krona fall trelastprisene i utlandet mykje. Sagbruka vart då liggjande inne med store lager av tømmer kjøpt for høge prisar. Fleire bruk i Agder innstilte drifta eller fekk nye eigarar. Også A/S Box fekk vanskar, og i 1928 gjekk Blichner og Midttun ut av firmaet.

Firmaet heldt dei neste åra fram verksemda som familieselskap leia av Mørland. Bruket vart drive vidare i ein mindre målestokk. Innteninga var jamt over lita, så i desember 1935 stansa drifta av bruket.

Mørland kjøpte kring 1901 Bomuldsvarefabrikken i Arendal, der han var disponent i mange år.

Samfunnsaktivitet
Mørland hadde ei rekke verv i kristelege organisasjonar, samt barnevernsinstitusjonar som Barbu barneheim og seinare Arendal guttehjem. Han var også sterkt engasjert i å etablere to folkehøgskular i Agder, 'Risøy ungdomsskole for sjømenn' samt kjøpet av Risøya frå staten, i tillegg til oppstartinga av 'Sørlandets kristelige ungdomsskole'. Han var ei tid ordførar i Holt herad og 1890-1900 forlikskommissær i Holt.

Mørland representerte valkrinsen Arendal og Grimstad og partigruppa Samlingspartiet på Stortinget i perioden 1906-09. 1906-07 var han medlem av næringskomite nr 1, 1908-09 av næringskomite nr 2.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
 Skipsbygging i Stokken
 Risør og Lyngør Mønstringskrets
 Bark Sichem 1881
 Norsk Skipsfartshistorisk Selskap 
 Skuteregisteret Aust Agder Arkivet
 Aust-Agder Kulturhistorisk senter

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Norske skipsreiarar
Folk frå Arendal
Ole Brandt

Ole Brandt () var ein norsk gardbrukar, kyrkjesongar, ordførar og stortingsmann frå Vestre Slidre i Oppland.

Brandt var son til ein kyrkjesongar og gardbrukar i Vestre Slidre. Han vart seminarist frå Asker i 1837 og tok to år seinare over som kyrkjesongar i heimbygda og skaffa seg garden Løken. Brandt var ordførar i Vestre Slidre 1849-55 og frå 1860. Dessutan var han medlem av forlikskommisjonen og formann for sparebanken frå 1868. 

Brandt representerte Kristians amt på Stortinget 1859-64, 1868-69 og 1876-79. Han var 1859-60 medlem av justiskomite nr 1, 1862-63 av kyrkjekomite nr 2, 1868-69 av Lagtinget og kyrkjekomite nr 1. I 1876 møtte han som 1. varamann frå 25. mars, medlem av tollkomiteen. Heldt 1877-79 fram i denne komiteen som 4. representant frå amtet, også medlem av Lagtinget.

Han døydde på garden sin i Vestre Slidre i 1880.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Oppland
Ordførarar i Vestre Slidre
Norske gardbrukarar
Norske lærarar
Folk frå Vestre Slidre
Peder P. Spilling

Peder Pedersson Spilling () var ein norsk gardbrukar, utskiftingsmann, ordførar og stortingsmann frå Audnedal i Vest-Agder.

Spilling var son til ein gardbrukar. Han gjekk på amtet sin høgare allmennskule 1855-56. Seinare, 1861-62, fekk han privat undervisning hos utskiftingsformannen i amtet, og atter seinare hos ein oberstløytnant i Kristiansand.

Spilling tok over farsgarden i 1865 og dreiv han til 1910. 1896-1910 var han i tillegg utskiftingsformann i det som i dag er Vestfold, Telemark og Agder-fylka, samt 1897-1906 styrar av skjønnsforretningar i Lister og Mandals amt og i Romsdals amt.

Han var ordførar i heradsstyret 1879-1904. Elles var han forlikskommissær frå 1884 og formann i amtsskulestyret frå 1896. Vidare var han formann i Vest-Agder skogselskap 1902-12, og hadde tidlegare vore medlem av styra for både amtet sin landbruksskule og sjukehuset i amtet.

Spilling var 1. representant frå Lister og Mandals amt på Stortinget 1877-79. Han var medlem av næringskomite nr 2. I 1878 var han medlem av ein kongeleg kommisjon om utskipinga.

Spilling var innehavar av St. Olavs Orden.

Peder E. Spilling, som også var stortingsrepresentant, var sonen hans.

Kjelder 
 
 
 

Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Vest-Agder
Lokalpolitikarar i Audnedal
St. Olavs Orden
Norske gardbrukarar

Folk frå Audnedal
Bernhard Essendrop

Bernhard Ludvig Essendrop () var ein prest og stortingsmann frå Christiania.

Essendrop var son til ein kjøpmann. Sjølv vart han student frå Christiania katedralskole i 1830 og cand. theol. i 1834. Sidan var han nokre år vekselvis huslærar og privatlærar. I 1842 vart han lærar ved Christiania katedralskole. Sokneprest til Baklandet i Trondheim 1847-51 og i Strinda 1851-75. Til sist, 1875-83, stiftsprost ved kyrkjelyden til Domkyrkja i Trondheim.

Essendrop var stortingsmann 1862-66 og 1871-82. I 1862-63 var han medlem av kyrkjekomiteen og matrikkelkomiteen. Formann i kyrkjekomiteen 1865-66 og 1871-73. Han var president i Lagtinget 1872-73 og medlem av valkomiteen 1872-82. Dei tre periodane frå 1874 til -82 var han president i Stortinget, medlem av Lagtinget og formann i budsjettkomiteen. Han var medlem av deputasjonen til tusenårsminnet i Haugesund i 1872, og av deputasjonen til kongekroninga i Stockholm året etter. 

Essendrop var i mange år ordførar i Strinda og forlikskommissær der i 24 år. I fleire år var han preses i vitskapsselskapet i Trondheim.

Etter han slutta som stiftsprost i 1883 flytta Essendrop til Christiania, døydde der i 1891.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske prestar
Stortingspresidentar
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar for Trondheim og Levanger
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Medlemmar av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab
Ordførarar i Strinda
Politikarar frå Oslo
Night Ride Home

Night Ride Home er det 14. studioalbumet til Joni Mitchell, gjeve ut i 1991. Det var det siste av fire album ho spelte inn for Geffen Records.
 
Songar på albumet er mellom anna «Cherokee Louise» om ein barndomsven som vart seksuelt misbrukt, «The Windfall (Everything For Nothing)» om ei hushjelp som prøvde å saksøke Mitchell, og den attendesjåande singelen «Come in from the Cold» om barndom og mellomaldring. Tittelsongen «Night Ride Home» (opphavleg kalla «Fourth of July» og først framført under turneen etter det førre albumet hennar i 1988) var inspirert av ein månelys kveld på Hawaii.  Sjølv om ingen av singlane frå albumet gjekk inn på listene, vart «Come in from the Cold» ein delt spelt på AOR-stasjonar. 

Ein heimevideo, Come in from the Cold, kom ut same året med musikkvideoar for fem spor på albumet i lag med eit intervju med Mitchell, der ho fortel om inspirasjonen til songane. 
 
Fram til desember 2007 hadde albumet seld 238 000 eksemplar i USA..

Innhald

Medverkande
 Joni Mitchell – vokal, gitar, klaverinstrument, perkusjon, Birotron på 6, obo på 8, Omnichord på 8
 Wayne Shorter – sopransaksofon på 3, 9
 Bill Dillon – gitar på 2, 7; pedalsteelgitar på 1
 Michael Landau – gitar på 10
 Larry Klein – bass; perkusjon på 1, 2, 3, 5, 6; gitar på 6; klaverinstrument på 7
 Vinnie Colaiuta – trommer på 4, 5, 6, 10; skarptromme på 3
 Alex Acuña – perkusjon på 1, 2, 5, 6, 7, 8
 Karen Peris – korvokal på 3
 Brenda Russell – korvokal på 9
 David Baerwald – korvokal på 7
 Jeremy Lubbock – dirigent, arrangør, strykararrangement på 10

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Night Ride Home» frå ,  den 21. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Inspirasjon  for «Two Grey Rooms» og ni andre songar. 
 

 
Joni Mitchell-album
Musikkalbum frå 1991
Album produserte av Larry Klein
Geffen Records-album
Album produserte av Joni Mitchell
Album spelte inn i A&M Studios
Nicky Hilton

Nicholai Olivia Hilton, kjend som Nicky Hilton () er ein amerikansk fotomodell, kjendis, motedesigner, kjend som ein av arvingane til Hilton-formuen, i tillegg til omtrent 5–15 % av eiendomsformuen og investeringane til faren.

Folk frå New York City
USA-amerikanske modellar