alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Musikkgruppa Majorstuen

Majorstuen er eit norsk folkemusikkensemble skipa i 2000. Majorstuen består av fem felespelarar frå ulike kantar av landet. I tillegg til at alle spelar fele, spelar nokre av medlemmane cello,bratsj og oktavfele. Bandet spelar tradisjonell og eigenkomponert musikk med utgangspunkt i den norske folkemusikken, og dei legg til nyare rytmiske og riffbaserte element.

Ensemblet har gjeve ut fem album, og blitt nominert til Spellemannprisen for to av utgjevingane. For debutalbumet Majorstuen mottok dei Spellemannprisen 2003 i klassa folkemusikk/gammaldans. Ensemblet blei kåra til Årets folkemusikere 2005 av Rikskonsertene som dei fyrste vinnarane i eit nystarta INTRO-folk, eit lanseringsprogram for unge lovande folkemusikarar. Majorstuen fekk dessutan Hilmar Alexandersens Musikkpris samme år. 

Majorstuen har spelt på ei rekkje festivalar i Noreg og utlandet, og elles spelt konsertar i land som Canada, Aserbajdsjan, Israel, Frankrike, Slovenia, Storbritannia, Tsjekkia, Mexico og Danmark.

Medlemmar 
 Jorun Marie Kvernberg: fele
 Synnøve S. Bjørset: fele
 Anders Löfberg: fele, cello
 Tove P. Hagen: fele, cello
Bjørn Kåre Odde: fele, bratsj

Tidlegare medlemmar
 Gjermund Larsen: fele, oktavfele, (bratsj, cello)
 Ragnhild Furebotten: fele
Andreas Ljones: fele, oktavfele, bratsj

Eige platemerke 
Majorstuen Fiddlers Company (MFC) er Majorstuen sitt eige platemerke. Det blei skipa i 2004 ved utgjevinga av Majorstuen si andre plate, Jorun jogga. Plateselskapet har sidan då gjeve ut platene Juledrøm, Skir og Live in Concert.  Gruppa Majorstuen sitt firma har også same namn, Majorstuen Fiddlers Company AS.

Audun Strype var lydteknikar på utgjevinga Jorun jogga, og Jan Erik Kongshaug og Peer Espen Ursfjord frå Rainbow studio var lydteknikarar på Juledrøm og Skir. På Majorstuen – Live in Concert gjorde Herman Kvelprud opptaka mens Tor-Magne Hallibakken miksa og mastra. Einar Olav Larsen var produsent på dei tre siste platene. Trond Kverno var produsent på Jorun jogga og debutplata Majorstuen.

Diskografi 
 Jubel (Majorstuen Fiddlers Company, 2020)
Skrible (Majorstuen Fiddlers Company, 2018) 
Kvitre (Majorstuen Fiddlers Company, 2015) - tingingsverk til Førdefestivalen 2013 
 Live in Concert (Majorstuen Fiddlers Company, 2012) – konsertalbum
 Les Boréales compilation (Buda Musique, 2012) – samlealbum
 Skir (Majorstuen Fiddlers Company, 2010)
 Juledrøm (Majorstuen Fiddlers Company, 2006)
 Jorun jogga (Majorstuen Fiddlers Company, 2004)
 Majorstuen (2L, 2002)

Bakgrunnsstoff 
 Nettstad
 Facebookside

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Majorstuen_band» frå ,  den 30. januar 2014.  
 .

Norske folkemusikkgrupper
Vinnarar av Spellemannprisen
Buchino Rocks

Buchino Rocks (bulgarsk скали Бучино, ‘Skali Butsjino’) er ei gruppe skjer utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,5 nordvest for Stoker Island, 1,6 km søraust for Romeo Island og 1,9 km nord-nordvest for Tvarditsa Rocks.

Skjera er kalla opp etter busetnadane Butsjino og Golemo (Store) Buchino og Malo (Vesle) Butsjino vest i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Buchino Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Buchino Rocks. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Okol Rocks

Okol Rocks (bulgarsk скали Окол, ‘Skali Okol’) er ei gruppe skjer nord for Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Passage Rock ligg 800 meter aust for Okol Rocks og 1,07 km sør for Fort William, Robert Island, med Cheshire Rock  370 meter aust for Passage Rock, 1,09 km sørvest for Fort William, 850 meter nordaust for Jorge Island og 900 meter aust-søraust for Okol Rocks. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Okol Rocks er kalla opp etter busetnadane Gorni (Øvre) Okol og Dolni (Nedre) Okol vest i Bulgaria. Passage Rock vart kartlagt av Discovery Investigations i 1935 og seinare skildrande kalla opp etter som eit merke for skip som er på veg inn i English Strait. Cheshire Rock er kalla opp etter kapteinløytnant Peter Cheshire, leiaren for Royal Navy si sjømålingsgruppe i området i 1967.

Okol Rocks ligg 870 meter nord for Jorge Island, 1,34 meter aust for Kilifarevo Island og 1,89 km vest for Fort William Point på Robert Island.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Okol Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Okol Rocks.
 Passage Rock.
 Cheshire Rock.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Rabisha Rocks

Rabisha Rocks (bulgarsk скали Рабиша, Skali Rabisja) er ei gruppe skjer utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,5 km nordaust for Voluyak Rocks, 1,3 km nord for Kabile Island og 1,8 km vest for Ongley Island.

Skjera er kalla opp etter busetnaden Rabisha og innsjøen med same namnet nordvest i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rabisha Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Rabisha Rocks.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Rusokastro Rock

Rusokastro Rock (bulgarsk скала Русокастро, Skala Rusokastro) er eit skjer ved det nordlege innløpet til McFarlane Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,6 km nordaust for Pyramid Island, 5,7 km nordaust for Williams Point på Livingston Island og 5,7 km nordvest for Duff Point på Greenwich Island. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av 

selfangarar.

Skjeret er kalla opp etter busetnaden og mellomalderfestninga Rusokastro søraust i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rusokastro Rock» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Rusokastro Rock. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Tvarditsa Rocks

Tvarditsa Rocks (bulgarsk скали Твърдица, ‘Skali Tvarditsa’) er ei gruppe skjer utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,9 km nordaust for Ongley Island, 1,3 km sørvest for Stoker Island og 2,6 km vest for Sierra Island.

Skjeret er kalla opp etter byen Tvarditsa søraust i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tvarditsa Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tvarditsa Rocks.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Voluyak Rocks

Voluyak Rocks (bulgarsk скали Волуяк, ‘Skali Voluyak’) er ei gruppe holmar og skjer utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 400 meter nord for Pavlikeni Point. Dei strekkjer seg 1,9 km søraust-nordvest.

Skjera er kalla opp etter busetnaden Volujak vest i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Voluyak Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Voluyak Rocks.

Klippeformasjonar på Greenwich Island
Bulgaria og Antarktis
Caraquet Rock

Caraquet Rock er ein holme som ligg nesten 7,5 km vest-sørvest for Bell Point, utanfor vestsida av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter selskuta «Caraquet» (kaptein J. Usher) frå Liverpool, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821–22.

Kjelder 

Klippeformasjonar på King George Island
Chabrier Rock

Chabrier Rock er ei klippe som ligg 0,8 km sørvest for Vaureal Peak in austsida av innløpet til Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt og namngjeven i desember 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chabrier Rock» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klippeformasjonar på King George Island
Cove Rock

Cove Rock er ein låg holme som ligg 5,5 km vest for North Foreland på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt av Discovery Investigations i 1937 og kalla skildrande Cone Rock. Stavinga Cove Rock, som truleg er ei feilskriving, finst på art frå 1942 og vart det etablerte namnet.

Kjelder 

Klippeformasjonar på King George Island
Denais Stack

Denais Stack er ein markant [[staur]] som ligg 3 km nord for Point Thomas på vestsida av Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Anse Denais», etter ein av matrosane på «Pourquoi-Pas?», vart gjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot til ei vik på nordsida av Ezcurrafjorden. Nyare flyfoto syner at det ikkje er noko vik her og namnet Denais vart overført til stauren for å bevare namnet i området.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denais Stack» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Klippeformasjonar på King George Island
Emm Rock

Emm Rock er ein markant holme på 30 moh, som ligg 1 km utanfor sørkysten av King George Island ved austsida av innløpet til Potter Cove i Sør-Shetlandsøyane. Denne holmen, som truleg var kjend for tidlege selfangarar i området, vart skissert av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot og kartlagt av mannskap frå Discovery Investigations på «Discovery II» i 1935. Namnet kjem frå forma på holmen, som minnar om bokstaven M.

Kjelder 

Klippeformasjonar på King George Island
Growler Rock

Growler Rock er eit skjer kring 2 km nordvest for Lions Rump vest i King George Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagt og namngjeve under 1937 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations . Uttrykket «growler» vert nytta om stader der eit isfjell berre så vidt stikk opp av vatnet.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Hauken Rock

Hauken Rock er eit skjer som ligg nesten 2 km aust for Ornen Rocks og 3,5 km nordaust for Cape Melville ved austenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 frå tilknytinga til Ornen Rocks. «Hauken» og «Ørnen», var dei to første moderne kvalbåtane som segla i lag med kvalkokeriet «Admiralen» til Sør-Shetlandsøyane i januar og februar 1906.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Hole Rock

Hole Rock er den største av fleire holmar som ligg like nord for North Foreland, nordaustneset på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt i 1937 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations  og fekk dette namnet på grunn av eit markant hol som går gjennom holmen.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Nakenfrøingar

Nakenfrøingar (Gymnospermae) er ei gruppe frøplantar som ikkje har fruktknute. Dette gjer at frøemna ikkje er tildekka, som hjå dekkfrøplantar, men nakne. Gruppa omfattar rundt 15 familiar og 855 artar, av desse er rundt 550 artar bartrer. Ei rekkje utdøydde grupper som Glossopteris og Dicrodium blir vanlegvis sammenfatta i ein egen underklasse som frøbregner.

Taksonomi

Taksogrupperinga av nakenfrøplantane nedanfor byggjer på internasjonal taksonomi med APG II-systemet frå 2003, og det nordiske standardverket Den nya nordiska floran (2003, på norsk Gyldendals store nordiske flora 2007). med 5 klasser og 155 familiar i Norden. Hovudnamn som er sett i kursiv viser ordenar eller familiar som berre veks utanfor Norden og som i 2007 ikkje var med i dei 155 familiane i det nordiske standardverket.

 Karplantar (Tracheophyta) 
 Karsporeplantar (Pteridophyta) 
 Frøplantar (Spermopsida) 
 Klasse: NAKENFRØINGAR (GYMNOSPERMAE) 
  Underklasse: Bartre (Pinopsida) , 50 slekter, 550 artar
 Orden: Furuplantar (Pinales)
 furufamilien (Pinaceae), 12 slekter
 barlindfamilien (Taxaceae), 4 slekter, 15 artar
 blomsterbarlind-familien (Cephalotaxaceae) 
 sypressfamilien (Cupressaceae), 27-30 slekter, 130-140 artar
 apeskrekkfamilien eller skjelgranfamilien (Araucariaceae) 
 paraplyfurufamilien (Sciadopityaceae) 
 gultrefamilien (Podocarpaceae), 17-19 slekter
  Underklasse: Gnetumplantar (Gnetopsida) , 4 slekter, 120 artar
 Orden: Efedraplantar (Ephedrales), 1 slekt, 50 artar
 efedrafamilien (Ephedraceae) 
 Orden: Gnetumplanter (Gnetales) 3 slekter, 70 artar
 gnetumfamilien (Gnetaceae), 1 slekt, 25 artar
  Underklasse: Welwitschia (Welwitschia) , 1 slekt, 1 art
 Welwitschia mirabilis
  Underklasse: Cycadopsida (Cycadopsida) , 11 slekter, 185 artar
 Orden: Konglepalmar (Cycadales) 
 konglepalmefamilien (Cycadaceae)
 strangeriafamilien (Stangeriaceae)
 zamiafamilien (Zamiaceae)
  Underklasse: Tempeltre (Ginkgopsida) , 1 slekt, 1 art
 Orden: Tempeltre (Ginkoales)
 tempeltrefamilien (Ginkgoaceae)
 Klasse: Dekkfrøplantar (Angiospermae, Magnoliaphytina, Magnoliopsida)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nakenfrøede planter» frå ,  den 30. januar 2014.  

 
Karplantar
Alfred Bester

Alfred Bester () var ein amerikansk science fiction-forfattar. Blant dei mest kjente verka hans er romanen The Demolished Man frå 1953. Verket gav han den første Hugo-prisen som blei delt ut.

På norsk føreligg romanen The Stars My Destination (1956) som Mannen som ikke ville dø i omsetjing av Tor Edvin Dahl på Gyldendal Norsk Forlag i 1973. Dessutan er novella «They don't make life like they used to» omsett til «Siste par ut» for antologien Østenfor sol (Bokklubben 1969) og «Fondly Fahrenheit» til «Herlige Celsius» for antologien Jeg - en maskin (Gyldendal Norsk Forlag 1973).

Radioteatret sendte i 1981 ei dramatisering av The Demolished Man i form av høyrespelet Demolisjon. Stykket var omsett og regissert av Nils Nordberg, og hadde blant andre Kai Remlov, Lise Fjeldstad og Sossen Krogh på rollelista.

Referanser

USA-amerikanske romanforfattarar
USA-amerikanske novelleforfattarar
Science fiction-forfattarar
USA-amerikanske forfattarar
Aniara

Aniara. En revy om mennesket i tid og rom (svensk originaltittel Aniara. En revy om människan i tid och rum) er eit episk dikt i sjangeren science fiction av den svenske nobelprisvinnaren Harry Martinson. Diktet blei utgjeve i 1956. Tittelen er ein neologisme basert på det greske ordet ἀνιαρός, som tyder 'trist, trettande'.

Norsk omsetjing
Den norske omsetjinga er utgjeven på Pax forlag og dessutan av bokklubben som del av serien Århundrets Bibliotek i 2006. Espen Stueland og Johann Grip står bak omsetjinga.

Andre medie

Opera
31. mai 1959 hadde ein opera i to akter basert på verket premiere på Kungliga Operan i Stockholm. Librettoen var skriven av Erik Lindegren og musikken av Karl-Birger Blomdahl. Verket gjekk som fjernsynsteater året etter. Operaen blei oppført i Oslo i 1960. Blomdahl var i 1965 den første som fekk Nordisk råds musikkpris, for musikken til Aniara.

Musikk
Tommy Körberg og Carl-Axel Dominique gav i 1997 ut eit album kalla Aniara med tekstar av Martinson.
Ketil Bjørnstad ga i 1983 ut eit album med same namn inspirert av Martinson si utgjeving.
Tittelsporet på albumet The Great Escape frå 2010 av det svenske progressiv metal-bandet Seventh Wonder er basert på Martinson sitt verk.

Kulturell innverknad

Norsk science fiction-foreining
Studentane si science fiction-foreining ved Universitetet i Oslo heiter Aniara og er kalla opp etter diktet. Foreininga blei stifta i 1965 med mellom andre Jon Bing og Tor Åge Bringsværd til stades.

Aniara-prisen
Svensk Biblioteksförening har kvart år sidan 1974 delt ut Aniara-prisen til ein svensk forfattar av skjønnlitteratur for vaksne.

Referansar

Svenske dikt
Svenske bøker
Science fiction-bøker
Bøker frå 1956
Dikt frå 1956
1956 i Sverige
Limit Rock

Limit Rock er ei skvalpeskjer, som ligg 3,5 km aust for North Foreland, nordaustneset på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagt i 1937 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations og fekk dette namnet fordi det markerer austgrensa for det farlege farvatnet kring North Foreland.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Jenny Buttress

Jenny Buttress er ein holme 5 km nord for Melville Peak, i Destruction Bay på austsida av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter selfangstskuta «Jenny» frå Isle of Wight som vart funnen drivande i Drakesundet av kvalbåten «Hope» i september 1840. All ombord var døde og loggen var oppdatert fram til 17. januar 1823.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Livonia Rock

Livonia Rock er eit skjer som ligg 1 km sør for Cape Melville, austenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter selfangstskuta «Livonia» frå London, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Low Rock

Low Rock er eit lågt skjer omgjeve av farleg farvatn, 2 km sørvest for Stranger Point, sørenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Eit namnlaus skjer på same stad er med på eit kart av David Ferguson, den skotske geolog ombord på kvalbåten «Hanka», i desse farvatna i 1913-14. Low Rock vart meir nøyaktig kartlagt av mannskap under Discovery Investigations på RRS «Discovery II» i 1935 og 1937.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Nancy Rock

Nancy Rock er eit skjer som ligg 3,5 km vest for Flat Top Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 etter den amerikanske selfangstskuta «Nancy» (kaptein Benjamin Upton) frå Salem i Massachusetts, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-22.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Napier Rock

Napier Rock er eit skjer som ligg 3,2 km aust-søraust for Point Thomas i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot i 1908-10 og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Ronald G. Napier (1925–1956) frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), assistant og altmuligmann ved Signy Island stasjon i 1955, og leiar ved Admiralty Bay fram til han drukna der 24. mars 1956.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
O'Connors Rock

O'Connors Rock er ein holme 200 meter sørvest for Stenhouse Bluff på King George Island, som ligg i Visca Anchorage nord i Admiralty Bay i Sør-Shetlandsøyane. Han vart først kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10 under Charcot. Namnet «O'Connor's Rock» vart først nytta om holmen på eit britisk kart og er truleg kalla opp etter sjøkadett W. P. O'Connor i Royal Navy Reserve, som assisterte i ei grov kartlegging av Visca Anchorage i Discovery i 1927.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Shearer Stack

Shearer Stack er ein staur som ligg 2,4 km sørvest for False Round Point, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter den amerikanske selfangstskuta Charles Shearer frå Nantucket, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1874-75. I 1877 segla skipet igjen til øyane og forsvann utan spor.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Sinbad Rock

Sinbad Rock er ein låg holme som ligg 2,3 km vest-nordvest for Square End Island, utanfor vestenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Holmen vart kartlagt i 1935 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations, men namnet vart først nytta på eit kart frå 1948 basert på denne kartlegginga.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Simpson Rocks

Simpson Rocks er ei gruppe holmar, 10 meter over havet, omgjeve av grunner, som ligg 9 km nordaust for Cape Melville på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Simpsons Islands» finst på eit kart frå 1825 av den britisk selfangaren James Weddell, men «rocks» vert rekna som meir skildrande.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Syrezol Rocks

Syrezol Rocks er ei lita gruppe holmar som ligg 1,5 km vest for Martins Head ved austsida av innløpet til Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. I 1908-10 gav den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot namnet «Cap Syrezol» til eit nes mellom det som no er Martins Head og Chabrier Rock. Sidan det ikkje er noko særskild nes her, vart namnet flytta til desse holmane for å bevare det originale namnet.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Telefon Rocks

Telefon Rocks er ei gruppe holmar 2,4 km sør-sørvest for Demay Point, på vestsida av innløpet til Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. kalla opp etter «Telefon», eit skip som gjekk på grunn og vart forlate der i 1908.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Tu Rocks

Tu Rocks er ei to låge holmar som ligg i Maxwell Bay 3,5 km aust for sørvestenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet ser ut til å ha blitt gjeve av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations som kartla holmane i 1935. Tu er truleg fonetisk for to på engelsk.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Upton Rock

Upton Rock er ein holme som ligg 6 km nordvest for Flat Top Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 etter Benjamin Upton, kaptein på den amerikanske selfangstskuta «Nancy» frå Salem i Masschusetts, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Ørnen Rocks

Ørnen Rocks er ei gruppe skjer 2 km nordaust for Cape Melville på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Dei kalla opp etter den norske kvalbåten «Ørnen» som gjekk på grunn her i 1908 eller 1909.

Kjelder

Klippeformasjonar på King George Island
Snillfjord kyrkje

Snillfjord kyrkje er ei langkyrkje på Krokstadøra i Orkland kommune i Trøndelag.

Kyrkja vart teikna av Ole Falck Ebbell, oppført i 1899 av byggmeistrane Ole og Johan Væge og innvigd 27. september 1899. Taket inni kyrkja vart dekorert av D. og J. Skibnes i 1956, og sakristiet kom til i 1978.

Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1880.

Kjelder
 Orkdalsmenighetene

Bakgrunnsstoff
 
 
 Hemne og Snillfjord kyrkjelege fellesråd

Kyrkjer i Orkdal prosti
Kyrkjer i Orkland
Kulturminne i Orkland
Norske kyrkjer frå 1899
Langkyrkjer i Nidaros bispedømme
Belchin Rock

Belchin Rock (bulgarsk скала Белчин, ‘Skala Beltsjin’) er eit skjer utanfor nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg i Hero Bay 2,2 km nordaust for Siddons Point og 2 km nord for Melta Point.

Skjeret er kalla opp etter busetnaden Beltsjin vest i Bulgaria.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Belchin Rock» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Belchin Rock.

Klippeformasjonar på Livingston Island
Bulgaria og Antarktis
Chapman Rocks

Chapman Rocks er ei gruppe skjer sentralt i Hero Bay på nordsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Blythe Bay.

Skjera er kalla opp etter Thomas Chapman, ein engelsk kistemakar frå Southwark som i 1795 oppdaga ein metode for å handsame pelsselskinn slik at dei kunne nyttast til å lage hattar, og dermed starta denne industrien i London.

Skjera ligg 6,5 km nord-nordvest for Siddons Point, 6,03 km nordaust for Lynx Rocks, 12,09 km aust for Black Point, 7,97 km vest-sørvest for Iratais Point, Desolation Island, 7,6 km vest-sørvest for Miladinovi Islets, 7,28 km sør for Koynare Rocks og 5,23 km nordvest for Belchin Rock.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chapman Rocks» frå ,  den 30. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Composite Antarctic Gazetteer.

Klippeformasjonar på Livingston Island
Enchantress Rocks

Enchantress Rocks er ei lita gruppe skjer som ligg utanfor Elephant Point på sørsida av vestlege Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Skjera er kalla opp etter den britiske selfangstskuta «Enchantress» som opererte i Sør-Shetland i 1821-22 under kaptein W. Bond.

Skjera ligg 3 km søraust for Telish Rock, 2,87 km søraust for Elephant Point, 3,73 km vest for Bond Point og 12,2 km sørvest for Hannah Point.

Kjelder

Composite Antarctic Gazetteer.

Klippeformasjonar på Livingston Island