alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jan Christian Vestre

Jan Christian Vestre () er ein norsk jurist og politikar for Arbeidarpartiet frå Haugesund. Han har vore næringsminister i Støre-regjeringa sidan 14. oktober 2021. Før han gjekk inn i regjering var han dagleg leiar i den norske møbelprodusenten Vestre AS.

Bakgrunn 
Vestre har enkeltemne i statsvitskap og master i rettsvitskap frå Universitetet i Oslo. I 2019 vart han utnemnd til beste norske vekstskapar i den internasjonale konkurransen «EY Entrepreneur Of The Year», og i 2020 vart han kåra til årets berekraftsleiar av E24.

Vestre overlevde skytinga på Utøya. Mellom 2013–2017 var han styreleiar for gjenreisninga av Utøya etter terroråtaka i Noreg 2011. Han var politisk rådgjevar for nærings- og handelsminister Trond Giske i regjeringa Stoltenberg II, politisk rådgjevar i Arbeidarpartiet si stortingsgruppe frå 2010 til 2012, sentralstyremedlem i AUF frå 2010 til 2012, leiar av Utdanningspolitisk forum i Oslo Arbeidarparti frå 2008 til 2015, leiar av Elevorganisasjonen frå 2006 til 2007 og medlem av det regjeringsoppnemnde utvalet for fag- og yrkesopplæring frå 2007 til 2008.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jan Christian Vestre» frå ,  den 22. november 2022.  

Norske juristar
Folk frå Haugesund
Politiske rådgjevarar frå Ap
Politiske rådgjevarar i Regjeringa Stoltenberg II
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Støre
Orbina

Orbina var ei samisk musikkgruppe starta i Kautokeino i 1991. Dei var kjende for å kombinere joik med moderne arrangement og lydbilete.

Historikk 
Orbina vart starta av Leif Isak Eide (vokal), Roger Ludviksen (gitar og vokal) og Bjørn Ole Rasch (tangentar) i Kautokeino i 1991. Eide og Ludviksen, båe frå Kautokeino, hadde tidlegare spela saman i eit danseband dei starta i 1978 kalla Captain Morgan. Dei fann saman med Rasch frå Kristiansand, som på den tida var musikkstudent.

I november 1993 gav dei ut det fyrste albumet sitt, Orbina, på selskapet Iđut. Eide hadde på førehand brukt mykje tid på å samle joikar, med god hjelp av Inga Juuso, som òg var med på tre låtar på plata. Tittelsporet «Orbina» steig raskt på listene og låg tolv veker på topp ti på hitlista Ti i skuddet, fire av dei som nummer éin. 

I denne tida hadde dei òg nokre konsertar, og opptredde mellom anna på Riddu Riđđu i 1995.

Gruppa søkte om stønad frå Samisk Kulturråd til å gjeva ut ei ny plate både i 1995 og 1996, men fekk avslag då rådet ikkje meinte musikken heldt god nok kvalitet. Sametingsrådet gjorde etter kvart om på avgjersla, men det skulle ta mange år før resultatet var klart. Etter 1996 hadde gruppa ingen opptredenar før i 2002, då gruppa spela på haustfestivalen i Kautokeino. 

Same året kom plata Orbina II. Besetninga var endra noko sidan førre album. Gitarist Roger Ludviksen hadde forlate gruppa og blitt erstatta av Klemet Anders Buljo, og Inga Juuso var no med i gruppa på vokal. På andreplata samarbeidde dei òg med Svein Schultz på bass, Rune Arnesen på trommer og Hans Fredrik Jakobsen på fløyte og sekkepipe. 

I 2003 kunne ein òg oppleva Orbina på scena att. Dei spela mellom anna på påskefestivalen i Kautokeino og på RIddu Riđđu.

Etter dette har gruppa berre opptredd sporadisk, sist under påskefestivalen i Kautokeino i 2009.

Diskografi 

 Orbina (1993)
 Orbina II (2002)

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Orbina Arkivert versjon hjå Wayback Machine

Samiske musikkgrupper
Norske musikkgrupper
Skipingar i 1991
Bjørn Arild Gram

Bjørn Arild Gram () er ein norsk politikar for Senterpartiet frå Steinkjer. Han har vore forsvarsminister i Støre-regjeringa sidan 12. april 2022. Før det var han kommunal- og distriktsminister frå 2021 til 2022 i same regjering. Gram var ordførar i Steinkjer kommune frå 2007 til 2020 og arbeidande styreleiar i arbeidsgjevar- og interesseorganisasjonen til kommunane KS frå 2020 til 2021.

Bakgrunn 
Gram vaks opp på garden Øvre Skjefte i Steinkjer som son av Harald Gram og Else-Marie Grove, av trønderslekta Gram på farssida.

Etter at han fullførte vidaregåandeutdanninga si ved Steinkjer vidaregåande skule, gjekk han til rekruttskule på Steinkjersannan og tenestegjorde som grensevakt ved Garnisonen i Sør-Varanger. Han er utdanna siviløkonom frå Handelshøgskolen i Bodø. I tillegg har han studert økonomi, leiing og administrasjon ved Høgskolen i Nord-Trøndelag og dessutan historie ved NTNU.

Gram har tidlegare arbeida som avdelingsleiar for kontroll og analyse i Telenor Mobil si kredittavdeling på Rørvik frå 2000 til 2005. Før Gram kom inn på Stortinget var han gardbrukar på Øvre Skjefte i Steinkjer, der han har dreiv korndyrking, skogdrift og økologisk frilandgris.

Politisk karriere 
Gram vart fyrste gang valt inn i Steinkjer kommunestyre i 1992, og seinare inn i fylkestinget i Nord-Trøndelag i 1995. Mellom 1996 til 1998 var han leiar i Senterungdommen.

Frå 2003 til 2005 var Gram leiar i Senterpartiet si fylkestingsgruppe i Nord-Trøndelag, og statssekretær i Finansdepartementet under Stoltenberg II regjeringa frå 2005 til 2007. I 2007 vart han vald til ordførar i Steinkjer kommune. Han har òg vore vararepresentant til Stortinget i fleire periodar.

Mellom 2004 til 2007 og frå 2010 til 2012 var han leiar i Nord-Trøndelag Senterparti

Gram var nestleiar i arbeidsgjevar- og interesseorganisasjonen til kommunane KS frå 2012 til 2020, og frå 2020 til 2021 var han styreleiar. Han vart friteke frå ordførarvervet sitt etter at han vart KS-leiar.

Den 14. oktober 2021 vart han utnemnd til kommunal- og distriktsminister i Støre-regjeringa. Frå 12. april 2022 vart han forsvarsminister i same regjering etter at Odd Roger Enoksen trakk seg som forsvarsminister. Sigbjørn Gjelsvik vart ny kommunal- og distriktsminister.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bjørn Arild Gram» frå ,  den 22. november 2022.  

Folk frå Steinkjer
Vararepresentantar til Stortinget
Norske siviløkonomar
Statssekretærar i Regjeringa Stoltenberg II
Statssekretærar frå Sp
Sp-ordførarar i Nord-Trøndelag
Sp-ordførarar i Trøndelag
Ordførarar i Steinkjer
Senterpartistatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Støre
Norske kommunalministrar
Norske forsvarsministrar
Handball under Sommar-OL 1996/Karar

Handball under Sommar-OL 1996 for karar vart avvikla frå 24. juli til 4. august 1996 i to ulike arenaer i Atlanta. Tolv land deltok i turneringa: Algerie, Brasil, Egypt, Frankrike, Kroatia, Kuwait, Russland, Spania, Sveits, Sverige, Tyskland og USA.

Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei to beste laga frå kvar gruppe avanserte til semifinalar, resten til plasseringskampar. Vinnarane av semifinalane, Kroatia og Sverige, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Spania vann 27–25 over Frankrike i bronsefinalen.

Finalen
Sverige opna svakt, Kroatia leia 6–1 etter minutts spel. Oh ved pause leia Kroatia framleis med fem mål, 16–11. I den andre omgangen knappa Sverige ned på leiinga, men kom aldri i kapp med Kroatia som vann med 27 mot 26 mål.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball at the 1996 Summer Olympics – Men's tournament» frå ,  den 23. november 2022.  

Sommar-OL 1996
Handball under Sommar-OL
Kurt Inge Angell

Kurt Inge Angell () er ein norsk fagforeiningsperson. Angell har sidan 29. september 2022 vore forbundsleiar i Norsk Sjømannsforbund. Han har vore tilsett i forbundet sidan 1998, og har vore nestleiar sidan 2014. Han har tidlegare arbeida i Color Line, og vikarierte frå 2010 til 2011 som ITF-koordinator for det norske ITF-inspektoratet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kurt Inge Angell» frå ,  den 23. november 2022.  

Norske fagforeiningsleiarar
Handball under Sommar-OL 1992/Karar

Handball under Sommar-OL 1992 for karar vart avvikla frå 27. juli til 8. august 1992 i Granollers og Barcelona. Tolv land deltok i turneringa: Brasil, Egypt, Frankrike, Island, Romania, «Sovjetunionen», Spania, Sverige, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Tyskland og Ungarn.

Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei to beste laga frå kvar gruppe avanserte til semifinalar, resten til plasseringskampar. Vinnarane av semifinalane, «Sovjetunionen» og Sverige, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Frankrike vann 24–20 over Island i bronsefinalen.

Finalen
«Sovjetunionen» slo Sverige med 22 mål mot 20, etter at det ved pause stod likt, 9–9.

Kirgisaren Talant Dujsjebajev vart toppskårar i turneringa og for «Sovjetunionen» med 47 fulltreffarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball at the 1992 Summer Olympics – Men's tournament» frå ,  den 23. november 2022.  

Sommar-OL 1992
Handball under Sommar-OL
Trine Lise Sundnes

Trine Lise Sundnes () er ein norsk politikar frå Oslo. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant frå Oslo for Arbeidarpartiet.

Sundnes var leiar i LO-forbundet Handel og Kontor (HK) frå 2013 til 2020. Perioden april 2020 til hausten 2021 leia ho LO si internasjonale avdeling. Sidan 2015 er ho styreleiar i FN-sambandet.

Ved stortingsvalet 2021 var Sundnes Oslo Arbeidarparti sin fjerdekandidat og fekk med god margin fast plass på Stortinget. Her vart ho plassert i Arbeids- og sosialkomiteen.

Kjelder
Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2021-2025
Politikarar frå Oslo
Tove Elise Madland

Tove Elise Madland () er ein norsk helsearbeidar og politikar frå Randaberg i Rogaland, busett i Vats i Vindafjord. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet og frå Rogaland.

Madland var frå 1995 medlem av kommunestyret i Vindafjord kommune. I fire valperiodar representerte ho Kristeleg Folkeparti. Etter 2015 representerte ho Arbeidarpartiet og var frå 2019 varaordførar i kommunen. Hausten 2021 vart ho vald inn på Stortinget frå Rogaland og for Arbeidarpartiet. På Tinget var ho i fem veker medlem i Kontroll- og konstitusjonskomiteen, frå 26. november 2021 har ho hatt sete Helse- og omsorgskomiteen.

Kjelder
Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2021-2025
Folk frå Randaberg
Utdanningsforbundet

Utdanningsforbundet  er eit av 14 medlemsforbund i Unio. Utdanningsforbundet organiserar 187 692 pedagogar og leiarar i barnehage, skule og utdanningssystemet elles. (per 1. januar 2022). Det har vore med i Unio sidan starten i 2001, og er det største medlemsforbundet.

Leiarar
 2002–2009: Helga Hjetland
 2010–2012: Mimi Bjerkestrand (er valgt for perioden til og med 2012)
 2013–2015: Ragnhild Lied
 2016– Steffen Handal

Referansar

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til Unio

Unio
Norske fagorganisasjonar
Linn Kristin Engø

Linn Kristin Langley-Rasmussen Engø () er ein norsk politikar for Ap som er fungerande ordførar i Bergen.

Frå 25. april 2019 til 27. januar 2020 var ho byråd for barnehage, skule og idrett i Bergen kommune. Ho vart vald som varaordførar i Bergen kommune 22. september 2021.

Bakgrunn 
Engø vaks opp på Flaktveit i Åsane bydel.

Engø var elev ved Bergen katedralskole frå 2009 til 2012. Ho har ein bachelorgrad i historie med fordjuping i midtaustenhistorie frå Universitetet i Bergen, og ein påbegynt mastergrad i demokratibygging ved same universitet.

Engø har arbeidserfaring som pleieassistent ved sjukeheim, butikkmedarbeidar og frilansjournalist.

Politisk karriere 
Engø melde seg inn i AUF i ung alder. Som 17-åring måtte ho steppa inn som fungerande fylkesleiar for AUF i Hordaland etter at Tore Eikeland vart drepen på Utøya i terroråtaket 22. juli 2011.

Ved kommunestyrevalet i 2011 vart Engø vald inn som varamedlem i Bergen bystyre, og ved vala i 2015 og 2019 vart ho vald inn som fast bystyrerepresentant.

Engø jobba som politisk rådgjevar for byrådet Schjelderup under heile funksjonstida til byrådet (22. oktober 2015–25. april 2019); fyrst som politisk rådgjevar for skolebyråd Pål Hafstad Thorsen, og deretter for byrådsleiar Harald Schjelderup.

Då Schjelderup tredde til side og Roger Valhammer danna nytt byråd 25. april 2019, vart Engø utnemnd som byråd for barnehage, skule og idrett.

Engø gjekk av som byråd den 27. januar 2020 sidan partia SV, FNB, Høgre og Frp hadde meldt mistillit grunna Vigilo-saka. Saka handlar om ein skoleapp, som hadde fleire alvorlege tryggleikshol. I juli 2020 fekk ho jobb i næringslivet 

I september 2021 vart Engø vald som varaordførar i Bergen kommune og gruppeleiar for Arbeidarpartiet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Linn Kristin Engø» frå ,  den 24. november 2022.

Bakgrunnsstoff 
 Linn Kristin Engø på nettsida til Bergen kommune.

Norske politikarar
Byrådar i Bergen
Ap-politikarar i Hordaland
Ordførarar i Bergen
Folk frå Bergen
Alootook Ipellie

Alootook Ipellie () var ein inuittisk grafisk kunstnar, politisk og satirisk vitseteiknar, forfattar, fotograf og inuktitut-omsetjar.

Bakgrunn 
Ipellie var fødd i den vesle jaktleiren Nuvuqquq i nærleiken av Frobisher Bay, no kjend som Iqaluit, på Baffinøya. Staden tilhøyrde då Nordvestterritoria og er no del av Nunavut. Far hans, Joanassie, døydde i ei jaktulukke før Ipellie var blitt eitt år gammal, og mor hans, Napatchie, flytta med han til bygda Frobisher Bay. Bestefar hans var bilethoggaren Ennutsiak.

Der var ingen high school i nærleiken av staden han budde, så han måtte flytta for å fullføra utdanninga si. Ipellie enda opp ved High School of Commerce i Ottawa, der han oppdaga dei kunstnariske evnene sine. Han slo seg til slutt ned i Ottawa.

Karriere 
Ipellie verka som journalist, stripeteiknar og redaktør for Inuit Monthly ( også kjent som Inuit Today) på 1970- og 1980-talet. I 1974 byrja han å laga seriestripa Ice Box, som blei ein fast serie i Inuit Monthly.

Han skapte så seriestripa Nuna and Vut på 1990-talet. Denne teikneserien tok for seg inuittliv under skapinga av territoriet Nunavut. Med humor og illustrasjonar kommenterte han samfunnstilhøve og ulikskapar i inuittsamfunn.

Poesi og prosa 
I 1971 gav Department of Indian Affairs and Northern Development (DIAND) ut tre illustrerte dikt av den då 17 år gamle Ipellie i tidsskriftet North.

Andre dikt av han er blitt gjevne ut i diktantologiar og tidsskrift, som «Nipikti the Old Man Carver», «Frobisher Bay Childhood», «Damn Those Invaders» og «Siqiniq 'The Sun'».

I 1993 blei den fyrste boka som berre inneheldt Ipellie sine soger og teikningar ut – Arctic Dreams and Nightmares.

I 2005 skreiv Ipellie forordet til den illustrerte boka The Diary of Abraham Ulrikab: Text and Context. Boka fortalde soga om Ulrikab (1845–1881), som blei ein menneskeleg attraksjon i ei av Carl Hagenbeck sine etnografiske framsyning i Hamburg i Tyskland. Boka blei gjeven ut på tysk i 2007.

I 2007 gav han ut den illustrerte boka The Inuit Thought of It: Amazing Arctic Innovations, omsett til fransk som Innovations inuites: il fallait y penser, som var skrive i lage med David MacDonald. Boka vann fleire prisar, mellom anna Canadian Children’s Book Centre sin pris Best Books for Kids & Teens in 2008.

Han skreiv også stoff om Nunavut for Inuit.net saman med Carol Rigby.

Den illustrerte boka I Shall Wait and Wait kom ut i 2009, etter at Ipellie døydde, skildra tradisjonell inuittisk selfangst.

Kunst av Ipellie finst i fleire samlingar og galleri, mellom anna Carleton University Art Gallery, Canada Council Art Bank i Ottawa  og Richard F. Brush Art Gallery ved St. Lawrence University i New York.

Prisar og utmerkingar 
I 2019 blei Ipellie teken inn i Canadian Cartoonists Hall of Fame.

Død 
Ipellie døydde av hjarteinfarkt i Ottawa i Ontario då han var 56. Han etterlet seg ei dotter, Taina Ipellie.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alootook Ipellie» frå ,  den 24. november 2022.  

Inuittiske forfattarar
Kanadiske forfattarar
Folk frå Nunavut
Døde i 2007
Île-de-France på Grønland

Île-de-France er ei folketom øy i Grønlandshavet ved Grønland. Øya har ei flatevidd på 246,1 km ² og ei kystline på 71,9 kilometer. Ho ligg ved sørdelen av Jøkelbugten og søraust for Danske Øer.

Skærfjorden ligg sørvest for sørenden av Île-de-France. Dette er ein brei  fjord med fleire armar som går vestover.

Historie
Det er gjort ei rekkje arkeologiske funn på øya etter førhistoriske kulturar, truleg den såkalla Independence II-kulturen. Den største samlinga bustader frå denne kulturen er funnen på Kap Skt. Jacques på øya, med restar etter 400-500 bustader. Det er mogleg at ulike grupper samla seg her med jamne mellomrom.

Øya blei gjeven namn i 1905 av hertugen av Orléans under Hertugen av Orléans sin Arktis-ekspedisjon då han utforska nordaustkysten av Grønland ombord i «Belgica».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Île-de-France (Greenland)» frå ,  den 24. november 2022.  

Øyar på Grønland
USAs piratparti

USAs piratparti (USPP) (engelsk: United States Pirate Party) er eit politisk parti i USA grunnlagt i 2006 av Brent Allison og Alex English. Partiet er på linje med den internasjonale piratrørsla og er ein del av samskipnaden Pirate Parties International. Partiet arbeider for å setje menneske framfor selskap, openheit i statsforvaltninga, personvern, fri kultur gjennom reform av opphavsretts- og patentlovgjeving, reform av politiet, og motstand mot forskjellsbehandling (mellom anna fri bevegelse for amerikanarar frå alle amerikanske land, og dessutan fri bevegelse for alle folkeslag). Partiet arbeider også med politikk på ei rekkje andre saksområde.

Partiet er systerpartiet til det norske Piratpartiet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Offisiell wiki
 
 
 Discord-kanal
 YouTube-kanal

Politiske parti i USA
Andrea Palladio

Andrea Palladio, fødd Andrea di Pietro della Gondola, () var ein italiensk arkitekt.

Bakgrunn 
Han vart fødd i Padova i republikken Venezia, og arbeida med steinhogging. Humanisten Giangiorgio Trissino såg talentet hans, og støtta han, i tillegg til å gjeva han kallenamnet «Palladio» etter Pallas Atene som er den greske gudinna for visdom. I 1541 vitja han Roma der han studerte oldtidas arkitektur, som gjorde eit djupt inntrykk på han.

Han er kjend for kyrkjene sine, palass og især villaar. Mange av bygningane hans vert funne i eller nær adoptivbyen hans Vicenza. To av Venezia sine store kyrkjer San Giorgo Maggiore og Il Redentore er teikna av Palladio.

Innverknad 
Boka til Palladio I Quattro Libri dell'Architettura uttrykkjer hans prinsipp: forhold, symmetri, bruk av antikke modellar og attgjev bygningsteinkningar av mange av prosjekta hans. Dei var grunnlaget for palladianismen, ei viktig arkitekturrørsle i det 18. hundreåret, som beundra Palladio og freista å etterlikna arkitekturformane hans.

Arkitektar dreg ofte på pilegrimsferd til Palladio sine villaar for. inspirasjon og læring.

Boka til Witold Rybczynski The Perfect House, Det Perfekte Huset beundrar arkitekturen hans.

Verk (utval) 
Nokre av Palladio sine villaar har kome inn på UNESCO si verdsarvliste.
 Villa Badoer
 Villa Emo
 Villa Cornaro
 Villa Foscari "La Malcontenta"
 Villa Capra "La Rotonda"

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andrea Palladio» frå ,  den 24. november 2022.

Bakgrunnstoff 
 Andrea Palladio (2002). I Quattro Libri dell'Architettura (Engelsk oversettelse av Robert Tavernor og Richard Schofield utg.). MIT Press. ISBN 0-262-66133-0.
 Robert Tavenor (1991). Palladio and Palladianism. Thames & Hudson. ISBN 0-500-20242-7.
 James S. Ackerman (1966). Palladio. Penguin. ISBN 0-14-013500-6.
 Rybczynski, Witold (2002), The Perfect House: A Journey with the Renaissance Master Andrea Palladio (på engelsk), Simon and Schuster, ISBN 978-0-7432-0586-3

Renessansearkitektar
Italienske arkitektar
Hilda Heine

Hilda Cathy Heine () er ein marshallesisk pedagog og politikar som i januar 2016 vart president på Marshalløyane. Heine var den fyrste kvinnelege presidenten på Marshalløyane. Ho vart i 2020 etterfølgd i presidentembetet av David Kabua.

Liv og virke 
Heine vaks opp på atollen Jaluit. Ho flytta til Majuro for videregåande skulegang.

Heine er universitetsutdanna i USA. Ho har lågaregradsutdanning frå University of Oregon og tok i 1975 mastergrad i pedagogikk ved University of Hawaii. I 2004 avla ho doktorgrad ved University of Southern California. Heine var den fyrste kvinna frå Marshalløyane som avla doktorgrad.

Heine har arbeida som skulelærar og rådgjevar. Frå 1982 til 1986 var ho leiar for vidareutdanning ved Community College of Micronesia på Majuro, for så å verte administrativ leiar ved College of Micronesia Majuro Campus (1986–1990). Frå 1990 til 1992 var Heine president ved College of the Marshall Islands. Ho grunnla Women United Together Marshall Islands.

Heine var undervisingsminister frå 1992 til 1995. Etter perioden som minister flytta ho til Hawaii, der ho også arbeida med utdanning. Frå 2006 til 2011 var Heine programdirektør for Pacific Comprehensive Assistance Center ved Pacific Resources for Education and Learning (PREL) heime på Marshalløyene.

I 2015 vart Heine vald til parlamentet frå atollen Aur. Ho vart vald til president av Nitijela, det marshallesiske parlamentet, i januar 2016 etter at forgjengaren Casten Nemra tapte eit mistillitsvotum. Heine var einaste kandidat i valet. I januar 2020 tapte ho sjølv presidentvervet etter avrøysting i Nitijela. David Kabua vann presidentvalet.

Heine er æresdoktor ved College of the Marshall Islands.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hilda Heine» frå ,  den 24. november 2022.  

Marshallesiske politikarar
Marshallesiske presidentar
Første kvinnelege stats- og regjeringsleiarar
Andrew Qappik

Andrew Qappik CM () er ein kanadisk inuittisk biletkunstnar, kjend for grafikk og for å ha utforma våpenskjoldet til Nunavut-territoriet.

Qappik er fødd i Nunataq i Nordvestterritoria, no i Nunavut, og busett i Pangnirtung i Nunavut. Onklane hans Solomon og Imoona Karpik var også kunstnarar, og oppmuntra han til å teikna.

Verka til Qappik viser både dyr og tradisjonell inuittisk kultur, som han har lært om frå eiga erfaring og soger frå bestefedrar og andre slektningar. Nokre av desse slektningane har også verka inn på den kunstnariske stilen til Qappik. Han føretrekk å framstilla realistiske eller naturalistiske scener frå arktisk liv og har ei instinktiv forståing for linjer, form og komposisjon, med bruk av lysare fargetonar med lite negativt rom.

Qappik sine verk blir gjevne ut av Pangnirtung Print Shop, som er del av Uqqurmiut Centre for Arts & Crafts. Verka hans er blitt stilte ut ved fleire museum, mellom anna British Museum, National Gallery of Canada, Winnipeg Art Gallery, Canadian Museum of History og Dennos Museum Center.

Han blei utnemnd til Member of the Order of Canada i 2017 for bidraha sine til utforminga av våpenskjoldet til Nunavut og logoar for Government of Nunavut og Nunavut Tunngavik Incorporated.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Andrew Qappik» frå , den 24. november 2022.  
 oppgav desse kjeldene:
 Thomson, Jane Sproull and Luke Ratzlaff "Andrew Qappik's Contemporary Arctic Visions", Inuit Art Quarterly 20 (2005): 10-16.

Bakgrunnsstoff 
 Andrew Qappik exhibition at the Pangnirtung Print Shop
 I Can Make Art ... Like Andrew Qappik, ein kort dokumentarfilm National Film Board of Canada frå 2005

Kanadiske kunstnarar
Inuittiske kunstnarar
Folk frå Nunavut
Handball under Sommar-OL 1988/Karar

Handball under Sommar-OL 1988 for karar vart avvikla frå 20. september til 1. oktober 1988 i Suwon, bortsett frå finalen og bronsekampen som fann stad i Seoul. Tolv land deltok i turneringa: Algerie, Aust-Tyskland, Island, Japan, Jugoslavia, Sovjetunionen, Spania, Sverige, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Ungarn og USA.

Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan.  Gruppevinnarane, Sovjetunionen og Sør-Korea, møttest til finale, medan gruppetoarane møttest til kamp om bronseplassen. Dei andre laga møttest til plasseringskampar, basert på plassering i gruppene.
 
Jugoslavia sigra 27–23 over Ungarn i bronsefinalen.

Finalen
Sovjetunionen, som vann alle kampane i gruppespelet, tok tidleg kontroll over finalekampen mot vertslandet Sør-Korea. Etter 17–11 ved pause, auka det sovjetiske mannskapet til siger 32–25 i den andre omgangen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Handball at the 1988 Summer Olympics – Men's tournament» frå ,  den 24. november 2022.  

Sommar-OL 1988
Handball under Sommar-OL