alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Songen The Stranger

«The Stranger» er ein song av Billy Joel frå albumet med same namn, The Stranger, frå 1977. Songen vart gjeven ut som singel i Japan der han vart særs populær og nådde andreplassen på singellista. Songen gjekk òginn på lista i Australia. Det var den siste singelen frå albumet i Japan, medan USA og Storbritannia fekk «She's Always a Woman», gjeven ut året før, som den siste singelen frå albumet. 

Singel er òg gjeven ut på samlealbumet Greatest Hits - Volume I & II.

Ein to minuttar lang instrumental reprise av songen finst på slutten av albumet, etter «Everybody Has a Dream».

Billy Joel ønskte opphavleg eit instrument til å spele melodien og plystra melodien for produsenten Phil Ramone. Ramone meinte då at Joel burde plystre melodien på innspelinga i staden.

Innhald

7" vinyl (CBS)
 «The Stranger»
 «Just The Way You Are»

Japansk 7" vinyl
 «The Stranger» [5:10]
 «Movin' Out (Anthony's Song)» [3:27]

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Stranger (song)» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Billy Joel-songar
Songar produserte av Phil Ramone
Songar skrivne av Billy Joel
Scenes from an Italian Restaurant

«Scenes from an Italian Restaurant» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977.

Sjølv om han aldri vart gjeven ut som singel, vart han ein av dei mest kjende songane til Joel og finst på fleire av samlealbuma hans. I eit intervju fortalte Joel at den andre sida av The Beatles-albumet Abbey Road var ein av dei største inspirasjonskjeldene hans. Songen er i røynda ein medley av tre forskjellige songar: «Italian Restaurant» byrjar med ein roleg, melodisk pianoballade, som handlar om to gamle klassekamaratar som sit på ein italiensk restaurant og preikar. Dette glir over i ein meir livleg jazz-aktig del med klarinett og saksofonsolo, etterfølgd av ein rock and roll-del (som Joel kallar «The Ballad of Brenda and Eddie»).

6. mai 1977, før songen vart gjeven ut offisielt, spelte Joel songen på Long Island University C.W. Post Campus. Han dediserte songen til Christiano's restaurant, som låg i Syosset, i New York, men som no er lukka.

Med ei lengd på sju minuttar og 37 sekund er han ein av dei lengste songane til Joel. 

Songen har fått god omtale i seinare år. Scott Floman som skriv for Goldmine skildra songen som «eit episk meisterverk i fleire nivå som starta som ein langsam, røykfullt ballade, og byggjer seg opp til ein pianorockar med ein smak av New Orleans som syner Joel som historieforteljar og rim-artist, før han endar opp i ein røyktfullt ballade igjen.»

Etter år med spekulasjonar om kva restaurant som inspirerte til songen sa Joel i eit intervju som finst på 30-årsjubileumsutgåva for The Stranger at songen var skriven om ein restaurant som låg tvers over for Carnegie Hall kalla Fontana di Trevi, som han ofte vitja under ei rekkje konsertar på Manhattan i juni 1977. Opningslinja i songen er A bottle of white, a bottle of red, perhaps a bottle of rosé instead?» og vart sagt til han av ein servitør ved Fontana di Trevi då Joel skulle bestille.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Scenes from an Italian Restaurant» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Songar produserte av Phil Ramone
Vienna av Billy Joel

«Vienna» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «She's Always a Woman».

I ein artikkeln i juli 2008 i New York Times sa Joel at dette var ein av favorittsongane hans, i lag med «Summer, Highland Falls».

Songen vart spelt i ein episode av Taxi i 1981.

Andre versjonar
Den amerikanske songaren og Victorious-skodespelarinna Ariana Grande spelte inn songen i 2011.
Christian Borle framførte songen i ein episode av Smash.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vienna av Billy Joel» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Songar frå 1977
Songar produserte av Phil Ramone
Songar om byar
Only the Good Die Young

«Only the Good Die Young» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977. Songen var kontroversiell då han kom ut med ein tekst som er skriven frå synspunktet til ein ung mann som ynskjer å ta jomfrudomen frå ei katolsk jente.

Song informasjon
Songen var inspirert av Joel som var forelska på skulen i Virginia Callahan. Guten eller forteljaren trur et jenta avviser han fordi ho kjem frå ein religiøs, katolsk familien og at ho trur at det er ei synd å ha seks før ekteskap. Han syng,

«You Catholic girls start much too late,
but sooner or later it comes down to fate.
I might as well be the one.»

Songen vart eit døme på Streisand-effekten når religiøse grupper rekna han som anti-katolsk, og la press på radiostasjonar for å få han fjerna frå spelelistene deira. «Då eg skreiv 'Only the Good Die Young' var ikkje poenget at songen skulle vere anti-katolsk, heller pro-begjær», sa Joel til Performing Songwriter. «Då dei bannlyste songen, byrja albumet å stige på listene.» Joel peikte òg på ein del av teksten som verka å ha gått kritikarane hus forbi. Mannen i songen kjem aldri nærleiken av jenta.

Innhald

7" singel (1977)
 «Only the Good Die Young» – (3:54)
 «Get It Right the First Time» – (3:32)

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Only the Good Die Young» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Billy Joel-songar
Religionskritiske songar
Songar produserte av Phil Ramone
Songar skrivne av Billy Joel
Songar om seksualitet
She's Always a Woman

«She's Always a Woman» er ein song av Billy Joel frå albumet The Stranger i 1977. Han er ein kjærleikssong om ei moderne kvinne, som han forelskar seg i trass i underlege vanar og lyte. Singelen nådde 17. plass i USA og i 1986 nådde han 53. plassen i Storbritannia då han vart gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «Just the Way You Are». Den 2. mai 2010 gjekk songen igjen inn på den britiske singellista og nådde 29. plassen. 

Songen vert spelt i 6/8-takt. Ein Muzak-versjon av songen vart spelt i World Trade Center augneblikk før bygningen vart øydelagd under 11. september-åtaka i 2001.

Opphav og tyding
Songen vart gjeven ut i 1977, etter fleire andre hittar frå The Stranger inkludert «Just the Way You Are», «Movin' Out (Anthony's Song)» og «Only the Good Die Young». Musikalsk har Joel sagt at han var inspirert av Gordon Lightfoot og dei rolege, akustiske gitarballadane hans. Det er ein kjærleikssong som Joel skreiv til den dåverande kona si, Elizabeth.

Innhald

7" singel (1977)
 «She's Always a Woman»
 «Vienna»

Singel (CBS)
 «She's Always a Woman»
 «Movin' Out (Anthony's Song)"

Japansk 7" singel (CBS 06SP 248)
 «She's Always a Woman»
 «Only The Good Die Young»

Lister

Fyfe Dangerfield-versjonen

Fyfe Dangerfield, frontperson i Guillemots, spelte ein versjon av songen i 2010 som vart nytta i ein reklamefilm for den britiske butikken John Lewis. Dette gjorde at originalversjonen til Billy Joel gjekk inn på den britiske singellista på 29. plass den 1. mai 2010. 

Dangerfield-versjonen av songen gjekk inn på UK Singles Chart den 2. mai 2010 på ein 99. plass og klatra etter kvart heilt til 7. plassen

Andre versjonar

Lynda Carter spelte ein versjon av songen på debutalbumet Portrait.
I 1980 spelte Hana Zagorová ein tsjekkisk versjon kalla «Vím málo».
Copeland spelte ein versjon av songen i 2004 på albumet Know Nothing Stays the Same.
I 2004 spelte Zorán ein ungarsk versjon av songen kalla «A nő».
I 2006 spelte saksofonisten Michael Lington inn songen.
Den britiske songaren John Barrowman spelte ein versjon av songen i 2007 på albumet Another Side.
The King's Singers spelte songen i 2008 på albumet Simple Gifts.
Bassisten Jon Reshard spelte inn songen i 2009. 
Celtic Thunder spelte inn songen for albumet deira Voyage.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «She's Always a Woman» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Billy Joel-songar
Songar skrivne av Billy Joel
Softrocksongar
Songar produserte av Phil Ramone
Albrecht Unsöld

Albrecht Otto Johannes Unsöld () var ein tysk astrofysikar. 

Han vart professor i Kiel i 1932. Han arbeidde med teorien for stjernespekter, stjerneatmosfærer, solfysikk og radioastronomi. Hans Physik der Sternatmosphären (1938, 2. utg. 1955) var i mange år den viktigaste handboka for alle som arbeidde med dei ytre, observerbare delane av sola og stjernene. Mykje utbreidd er òg Der neue Kosmos (3. utg. 1981, 3. eng. utg. 1983).

Han fekk i 1956 Brucemedaljen og i 1967 gullmedaljen til Royal Astronomical Society. Asteroiden 2842 Unsöld er kalla opp etter han.

Kjelder
Albrecht Otto Johannes Unsöld. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014. 

Tyske astrofysikarar
Tyske astronomar
Tyske fysikarar
Royal Astronomical Society sin gullmedalje
Folk frå Heidenheim
Alkaid

Alkaid (Eta Ursae Majoris, Eta UMa, η Ursae Majoris, η UMa) er ei stjerne i Karlsvogna i stjernebiletet Den store bjørnen. Ho har dei tradisjonelle namna Alkaid (eller Elkeid) og Benetnash (Benetnasch). Alkaid er den austlegaste (lengst til venstre) i Karlsvogna. Med ein tilsynelatande storleiksklasse  på +1,84, er ho den tredje klåraste stjerna i stjernebiletet og ei av dei lysaste på nattehimmelen. 

Stjerna har seks gonger massen til sola og ein radius som er 3,4 gonger så stor.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alkaid» frå ,  den 28. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Ursae Majoris, Eta
Hovudseriestjerner klasse B
Den store bjørnen
Stjerner med eigennamn
Aldebaran

Aldebaran (α Tau, α Tauri, Alfa Tauri) er ei oransje kjempestjerne som ligg 65 lysår borte frå jorda i stjernebiletet Tyren. Med ein  tilsynelatande storleik på 0,87 er ho ei av dei klåraste stjernene i stjernebilete og på nattehimmelen. Namnet Aldebaran er arabisk og tyder «følgjaren», truleg fordi ho verkar å følgje Pleiadane eller Sjustjerna.

Stjerna er lett å finne på nattehimmelen. Om ein følgjer dei tre stjernene i Orions belte frå venstre til høgre (på den nordlege halvkula), så er Aldebaran den første klåre stjerna om ein følgjer denne linja.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 

 
Arabiske ord og uttrykk
Tauri, Alfa
Tauri, 087
029139
021421
1457
Kjempestjerner klasse K
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Stjerner med eigennamn
Tyren
Alderamin

Alderamin (Alfa Cephei, α Cep, α Cephei) er den lyssterkaste stjerna i stjernebiletet Kefeus, nær nordpolen. Ho har kvit farge. Stjerna er relativt nær jorda, berre 49 lysår. Namnet Alderamin, er arabisk og tyder «den høgre armen».

Med ein deklinasjon på meir enn 62 grader nord, er Alderamin stort sett synleg på den nordlege halvkula, men ein kan sjå stjerna så langt sør som 27 ºS. Stjerna er cirkumpolar i heile Europa, det nordlege Asia, Canada og amerikanske byar så langt sør som San Diego. Sidan Alderamin har ein tilsynelatande storleik på kring 2,5, er ho lett å få auge på, sjølv i lysforureina byar. 

Alderamin er ei kvit klasse A-stjerne, som utviklar seg bort frå hovudserien til ei subkjempe, truleg på veg til å bli ei raud kjempe.

Alderamin har ein radius som er 2,4 gonger solradien med ein masse som er 1,74 gonger sola si.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpha Cephei» frå ,  den 29. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Cephei, Alfa
Kefeus
Subkjemper klasse A
Stjerner med eigennamn
Objekt mindre enn 100 lysår frå jorda
Stromae

Paul Van Haver (), betre kjend som Stromae [stromaj], er ein franskspråkleg artist og låtskrivar av belgisk-rwandisk opphav. Han har utmerka seg både i hip-hop og elektronisk musikk. Stromae blei fyrst kjend med sangen «Alors on danse», som låg på fyrsteplass på hitlistene i fleire veker i ei rekkje land i Europa.

Biografi
Paul Van Haver vart fødd av rwandisk far og belgisk mor. I ein alder av elleve viste Paul Van Haver allereie interesse for musikk og gjekk på l'Académie Musicale de Jette, der han studerte musikkhistorie og lærte å spele trommer.

I 2000 opptredde han som rappar under artistnamnet Opmaestro, som han seinare endra til Stromae («Maestro»). Det var under dette aliaset van Haver blei kjend.

Som attenåring grunnla Stromae ei rapgruppe som heite Suspicion, saman med rapparen «Jedi» i Eichof. De produserte blant anna sangen og musikkvideoen «Faut que t'arrête le rap». Jedi bestemte seg for å forlate rapduoen litt seinare.

For å finansiere si private vidaregående utdanning, jobba van Haver deltid i turistnæringen, men hans prestasjonar på skulen var ikkje opp til standarden. Det var fyrst seinare, då han hadde byrja på l' Institut National de Radioélectricité et Cinématographie, at han gav ut sitt fyrste album, Juste un cerveau, un flow, un fond et un mic.

I 2008 signerte han ei 4-års platekontrakt med  Because Music og  Kilomaître. I 2009 jobba Paul som læregutt ved den musikalske radiostasjonen  NRJ Brussel.  Vincent Verbelen, Music Manager, blei imponert over talentet til Stromae då han høyrde hans fyrste singel «Alors on danse», og bestemte seg for å lufte låta på NRJ for fyrste gong. Responsen frå lyttarane var av ein ekstrem entusiasme. Salet steig raskt til nummer éin i Belgia i løpet av berre nokre få veker. Vertigo Records, ein etikett med  Mercury Records Frankrike (Universal Music Group), signerte han for ein verdsomspennande lisensieringsavtale kort tid etter dette.

I mai 2010 hadde han nådd fyrsteplass på hitlistene i Hellas,  Nederland,  Tyskland,  Austerrike,  Sveits,  Italia,  Danmark,  Belgia og  Tsjekkia.

Diskografi

Studioalbum
Cheese (2010)
Racine carrée (2013)
Multitude (2022)

EP-ar
Juste un cerveau, un flow, un fond et un mic… (2007)

Mixtapar
Freestyle Finest (2006)
Mixture Elecstro (2009)

Videoalbum
Racine carrée Live (2015)

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
«Alors on danse» på YouTube

 Belgiske songarar
 Belgiske låtskrivarar
Granat

Granat (frå latin granatus, 'kornete') er ei metallhylse eller eit prosjektil som kan innehalda sprengstoff eller eit anna kjemisk stoff og typisk blir brukte i strid. Ein handgranat blir kasta for hand medan andre granatar kan skytast med artilleri eller gevær.

Sprenggranatar kan brukast til å sprenga sund eller opna daude mål. Sprengstykke inni dei kan skada eller drepa levande mål. 
Ein minegranat er ein granat som er meint å ha mineverknad, med stor sprenglading og forsinkelsesbrannrøyr slik at han kan trenga ned i jorddekningar og liknande før detonasjonen. Ein pansergranat skal slå gjennom panser på stridsvogner, festningar, krigsskip og andre motstandsdyktige mål. Desse kan ha lita eller inga sprenglading eller vera underkalibrerte, det vil seia at granaten har ei hard kjerne som etter skotløysing blir skild frå resten av granaten og fortset med stor hastigheit og dermed stor gjennomslagskraft mot målet.

Granatar med andre typar innhald er til dømes gassgranat, lysgranat, røykgranat og branngranat.

Sjå òg
Grenader

Kjelder

 «Granat: militærvesen» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 25. august 2014.
 «Minegranat» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 25. august 2014.
 

 
Artilleri
Ammunisjon
Gwen Guthrie

Gwen Guthrie () var ein amerikansk songar-låtskrivar og pianist, som song korvokal for Aretha Franklin, Billy Joel, Stevie Wonder, Peter Tosh og Madonna, blant andre, og som skreiv songar gjort kjende av Ben E. King, Angela Bofill og Roberta Flack.

Kkarriere
Guthrie var fødd i Okemah i Oklahoma og voks opp i Newark. Ho studerte klassisk musikk på skulen og faren lærte ho å spele piano då ho var åtte år gammal. Tidleg i 1970-åra vart ho med vokalgrupper som the Ebonettes og the Matchmakers, medan ho arbeidde som grunnskulelærar. Då ein korsongar som skulle synge på Aretha Franklin sin «I'm in Love» i 1974 vart sju, fekk Guthrie jobben ved sidan av Cissy Houston. Guthrie starta slik karrieren sin som profesjonell musikar. 

Ho byrja å skrive songar med den dåverande kjærasten, trombonist/bassisten Haras Fyre (med scenenamnet «Patrick Grant») som gav comeback-singelen til Ben E. King, «Supernatural Thing» og «This Time I'll Be Sweeter», som sidan er spelt av mange andre artistar. I lag skreiv dei sju songar for Sister Sledge-albumet Circle of Love i 1975: «Cross My Heart», «Protect Our Love», «Love Don't You Go Through No Changes on Me», «Don't You Miss Him Now», «Pain Reliever», «You're Much Better Off Loving Me» og «Fireman». Ho skreiv òg Roberta Flack-songen «God Don't Like Ugly».

Guthrie arbeidde mykje med Sly and Robbie på dub-aktige club-songar og byrja å skrive dancehittar. Ho slo seg så musikalsk saman med DJen Larry Levan og spelte inn den første hitten sin, «Padlock» i 1983 med Compass Point All Stars i Nassau på Bahamas som vart ein club- og radiohit to år seinare. Ho song òg korvokal på debutalbumet til Madonna i 1982.

Guthrie er truleg mest kjend for dance-songen «Ain't Nothin' Goin' on But the Rent» frå 1986, som ho skreiv og produserte sjølv, med kontroversielle teksten «You've got to have a j-o-b if you want to be with me/No romance without finance». 

«Ain't Nothin' Goin' on But the Rent» vart seinare sampla av mange dance- og hiphop-artistar, som Foxy Brown i 1998 på songen «JOB» og Utah Saints på «What Can You Do for Me». Songen vert omtalt av Eddie Murphy i hans Eddie Murphy Raw. Guthrie hadde òg ein hit i 1986 med ein coverversjon av «(They Long to Be) Close to You», som nådde 25. plassen på UK Singles Chart.

Singelen «Can't Love You Tonight» omhandla AIDS på ei tid då denne sjukdomen var tabulagt. 

Andre hittar var «Seventh Heaven», «Peanut Butter» og «Peek-a-Boo». «Padlock» vart seinare covra av M People på albumet Bizarre Fruit med Heather Small i 1995.

Død
Guthrie døydde av livmorkreft den 3. februar 1999, 48 år gammal.

Diskografi

Studioalbum

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gwen Guthrie» frå ,  den 29. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 Patrick Grant (Haras Fyre) ved Fyremusikk.com
 Podcast feature på Guthrie's life

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske danceartistar
USA-amerikanske discoartistar
USA-amerikanske soulsongarar
Døde av kreft
Musikarar frå Oklahoma
Patti Austin

Patti Austin () er ein amerikansk R&B-, pop og jazzsongar. I 2008 vann ho Grammyprisen for beste jazz-vokalalbum.

Ho debuterte som songar berre fem år gammal og var ein protesjé for Dinah Washington og Sammy Davis jr.. Ein singel frå 1969 for United Artists kalla «Family Tree» nådde top 50 på R&B-lista. Austin spelte inn debutalbumet sitt, End of a Rainbow i 1976, etterfølgd av Havana Candy i 1977 og Body Language i 1980. Ho song vokal for den japanske kotospelaren Yutaka Yokokura på «Love Light» i 1978, gjorde ein duett med Michael Jackson på «It's the Falling in Love» frå Off the Wall,  og song «The Closer I Get to You» på albumet til Tom Browne i 1979. Austin song duett med George Benson på «Moody's Mood for Love» i 1980. Ho song korvokal for Houston Person, Noel Pointer, Ralph McDonald, Angela Bofill og Roberta Flack.

Austin song vokal for Quincy Jones på albumet The Dude i 1981 og var med på hitten «Razzamatazz». Ho skreiv så ein platekontrakt med Jones sitt Qwest, og gav ut Every Home Should Have One i 1982, som inneheldt den store hitten «Baby, Come to Me», som vart mykje spelt i såpeoperaen General Hospital. Oppfølgjaren «How Do You Keep the Music Playing», vart kjenningsmelodien for filmen Best Friends. På begge songane song Austin med James Ingram. Ho fortsette å spele musikk for Qwest gjennom 1980-åra, men fekk ikkje like stor suksess, trass i fleire topp-produsentar, som Jam & Lewis i 1985. Austin flytta til selskapet GRP i 1990 og spelte inn Love Is Gonna Getcha med singlane «Through the Test of Time» og «Good in Love». Ho spelte så inn Carry On og Live i 1991 og 1992. Street of Dreams følgde i 1999 og On the Way to Love kom sommaren 2001. Hyllesta til Ella Fitzgerald, For Ella, kom ut våren 2002. Nesten fem år seinare gav ho ut Avant Gershwin og i 2011 kom Sound Advice, produsert av Greg Phillinganes.

Diskografi

Studioalbum

Konsertalbum

Singlar

Gjestartist
Med Lalo Schifrin
Black Widow (CTI, 1976)

Med Michael Jackson
Off the Wall (Epic, 1979)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Patti Austin» frå ,  den 29. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske dansemusikarar
Musikarar frå New York
Afroamerikanske songarar
Korvokalistar
Steely Dan-medlemmar
Hugh McCracken

Hugh C. McCracken () var ein amerikansk gitarist og studiomusikar, basert i New York City. McCracken var i tillegg arrangør og produsent.

Biografi
McCracken har spelt på mange innspelingar av Steely Dan, i tillegg til albuma v Donald Fagen, Jimmy Rushing, Billy Joel, Roland Kirk, Roberta Flack, B.B. King, John Lennon, Paul McCartney, The Monkees, Paul Simon, Art Garfunkel, Idris Muhammad, James Taylor, Phoebe Snow, Bob Dylan, Linda McCartney, Carly Simon, Graham Parker, Yoko Ono, Eric Carmen, Loudon Wainwright III, Lou Donaldson, Aretha Franklin, Van Morrison, The Four Seasons, Daryl Hall & John Oates, Hank Crawford, Jerry Jemmott og Gary Wright.

McCracken døydde av leukemi i New York City, 70 år gammal.

Diskografi
1967: Walk Away Renee/Pretty Ballerina – The Left Banke
1968: Eli and the Thirteenth Confession – Laura Nyro
1968: The Circle Game – Tom Rush
1969: Completely Well – B.B. King
1969: Everything's Archie – The Archies
1970: A Time To Remember! – The Artie Kornfeld Tree (ABC/Dunhill Records; Cat. DS 50092)
1970: Hoboken Saturday Night –  The Insect Trust (Atco Records; Cat. SD 33-313)
1970: Outlaw – Eugene McDaniels (Atlantic; Cat. SD 8259)
1970: Headless Heroes of the Apocalypse – Eugene McDaniels
1971: Ram – Paul McCartney
1971: Mike Corbett & Jay Hirsh (with Hugh McCracken)- S/T (Atco Records)
1971: Flagrant Délit – Johnny Hallyday (Frankrike; Philips; Cat. 6325 003)
1972: Album III – Loudon Wainwright III
1972: Stoneground Words – Melanie Safka
1972: Sweet Buns & Barbeque -  Houston Person
1973: Abandoned Luncheonette – Daryl Hall & John Oates
1973: Sassy Soul Strut – Lou Donaldson
1973: For the Good Times - Rusty Bryant
1973: From the Depths of My Soul – Marlena Shaw
1973: Breezy Stories – Danny O'Keefe (Atlantic; Cat. SD 7264)
1973: Daybreaks – John Wonderling (Paramount; Cat. 6063)
1974: Walking Man – James Taylor
1974: Until It's Time for You to Go - Rusty Bryant 
1975: Still Crazy After All These Years – Paul Simon
1975: Katy Lied - Steely Dan
1975: Feel Like Makin' Love – Roberta Flack
1975: New York Connection – Tom Scott
1975: First Cuckoo – Deodato
1976: Just a Matter of Time – Marlena Shaw
1976: Yellow & Green – Ron Carter
1976: Second Childhood – Phoebe Snow
1977: Havana Candy – Patti Austin
1977: The Stranger – Billy Joel
1978: 52nd Street – Billy Joel
1978: City Lights – Dr. John (US; Horizon Records & Tapes; SP 732)
1979: Tango Palace – Dr. John (US; Horizon Records & Tapes; SP 740)
1979: Headin' Home – Gary Wright
1980: Double Fantasy – John Lennon and Yoko Ono
1980: One-Trick Pony – Paul Simon
1980: Gaucho – Steely Dan
1981: Season of Glass – Yoko Ono
1981: 4 – Foreigner
1982: The Nightfly – Donald Fagen
1982: Another Grey Area – Graham Parker
1984: Milk and Honey – John Lennon and Yoko Ono
2003: Everything Must Go – Steely Dan
2005: Restless Angel – Marie Gabrielle (medprodusent)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hugh McCracken» frå ,  den 29. august 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Hugh McCracken på Find a Grave

Døde av leukemi
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske gitaristar
Steely Dan-medlemmar
Musikarar frå New Jersey