alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Meet the Robinsons

Meet the Robinsons (norsk tittel: Familien Robinson) er ein amerikansk animert filmkomedie frå 2007, produsert av Walt Disney Animation Studios og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 47. animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2007
Filmar frå USA
Treasure Planet

Treasure Planet (norsk tittel: Sjørøverplaneten) er ein amerikansk animert filmkomedie frå 2002, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 43. animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2002
Filmar frå USA
The Many Adventures of Winnie the Pooh

The Many Adventures of Winnie the Pooh (norsk tittel: Filmen om Ole Brumm) er ein amerikansk animert filmkomedie frå 1977, produsert av Walt Disney Productions og utgjeven av Buena Vista Distribution. Han er den 22. animerte langfilmen til Disney og er basert på A.A. Milnes bøker om Ole Brumm.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1977
Filmar frå USA
The Emperor's New Groove

The Emperor's New Groove er ein amerikansk animert filmkomedie frå 2000, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 40. animerte langfilmen til Disney.

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2000
Filmar frå USA
2000-filmen Dinosaur

Dinosaur er ein amerikansk animert filmkomedie frå 2000, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 39. animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2000
Filmar frå USA
The Adventures of Ichabod and Mr. Toad

The Adventures of Ichabod and Mr. Toad er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1949, produsert av Walt Disney og utgjeven av RKO Radio Pictures. Han var den ellevte animerte langfilmen til Disney, og er sett saman av to kortfilmar: The Wind in the Willows og The Legend of Sleepy Hollow.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1949
Filmar frå USA
Melody Time

Melody Time er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1948, produsert av Walt Disney og utgjeven av RKO Radio Pictures. Han er den tiande animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1948
Filmar frå USA
Make Mine Music

Make Mine Music (norsk tittel: Spill for meg!) er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1946, produsert av Walt Disney og utgjeven av RKO Radio Pictures. Han var den åttande animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1946
Filmar frå USA
The Three Caballeros

The Three Caballeros (norsk tittel: Donald møter nye venner) er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1944, produsert av Walt Disney og utgjeven av RKO Radio Pictures. Han var den sjuande animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1944
Filmar frå USA
Saludos Amigos

Saludos Amigos er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1942, produsert av Walt Disney og utgjeven av RKO Radio Pictures. Han var den sjette animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1942
Filmar frå USA
Fantasia

Fantasia er ein amerikansk animert fantasy-filmmusikal frå 1940, produsert av Walt Disney og utgjeven av Walt Disney Productions. Han var den tredje animerte langfilmen til Disney.

Oppfølgjaren til filmen, Fantasia 2000, kom ut i 1999.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Filmar frå 1940
Filmar frå USA
Fantasia 2000

Fantasia 2000 er ein amerikansk animert filmkomedie frå 1999, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 38. animerte langfilmen til Disney, og er oppfølgjaren til Fantasia frå 1940.

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1999
Filmar frå USA
Atlantis: The Lost Empire

Atlantis: The Lost Empire (norsk tittel: Atlantis: En forsvunnet verden) er ein amerikansk animert eventyrfilm frå 2001, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 41. animerte langfilmen til Disney.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2001
Filmar frå USA
Cars 2

Cars 2, kalla Biler 2 på norsk, er ein amerikansk dataanimert eventyrfilm frå 2011, produsert av Pixar Animation Studios og utgjeven av Walt Disney Pictures. Filmen er ein oppfølgjar til 2006-filmen Cars.

Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 2011
Filmar frå USA
Pixar-filmar
Svenska skidspelen 1988

Svenska skidspelen 1988 vart avvikla i Falun dagane 10. til 13. mars 1988.

Menn

30 km 

Dato: 12. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 13. mars

Kombinert

Kvinner

5 km 

Dato: 12. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 13. mars

Kjelder
Sportsboken 88-89. Sportsboken As/VG. 1988.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1988
Adula-Alpane

Adula-Alpane er ei 40-50 km lang fjellrekke i Sveits og Italia. Fjellrekka høyrer til Lepontin-Alpane og når opp i 3 402 meter over havet på fjelltoppen Rheinwaldhorn. Hovudretninga på Adula-Alpane er nord-sør og fjella ligg i kantonane Ticino og Graubünden i Sveits, ein liten del går inn i Sondrio-provinsen i Italia.

Topper 
Dei høgaste toppane i Adula-Alpane er
 Rheinwaldhorn / Adula / Piz Valragn (3402 moh.)
 Güferhorn (3379 moh.)
 Tambohorn / Pizzo Tambò / Piz Tambo (3279 moh.)
 Grauhorn (3260 moh.)
 Läntahorn (3237 moh.)
 Piz Medel (3210 moh.)

Fjellkjeder i Alpane
Fjell i Graubünden
Fjell i Ticino
Fjell i Lombardia
Qwan ki do

Qwan ki do er ein kampsport.

Den 6. verdsmeisterskapen i qwan ki do vart halden i Brussel i Belgia (2. til 5. april 2015).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 http://www.qwankido.de/

Kampsport
Liabøen

Liabøen (eller Liabø) er ein tettstad i Heim kommune i Trøndelag. Liabøen er eit av to administrasjonssenter i Heim, saman med Kyrksæterøra. Han var også administrasjonssenter i tidlegare Halsa kommune. Tettstaden har . På staden ligg rådhus, bank, butikkar og kafé. Det ligg også eit helsebygg her. 300 meter nord for senteret fligg Halsa barne- og ungdomsskole og Halsahallen, som er ein stor fleribrukshall.

E39 går gjennom staden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Libø» frå ,  den 16. januar 2020.  
 

Busetnader i Heim
Tettstader i Trøndelag
Treskjering

Treskjering eller treskurd er eit kunsthandverk der ein brukar knivar, meislar og andre verktøy til å utforma trevirke til nytte- og kunstobjekt. Tre er eit lett og mjukt materiale som ein kan skjera ut fine detaljar i. Teknikken kan til dømes brukast til masker, skulpturar og dekorasjonar av reiskapar, møblar, fargreier og bygningar.

Utskjering i tre er utbreidd gjennom svært mange kulturar, men tre held seg mykje dårlegare enn materiale som stein og bronse, fordi det lettare kan rotna, brenna eller øydeleggjast av insekt. Treskjering er derfor ofte gøymd frå kunsthistoria. Utskore tre som står ute varer ikkje lenge dei fleste stader i verda, og ein kjenner derfor ikkje til kor lenge totempåletradisjonar har eksistert. Det finst fine døme på treskjering frå europeisk mellomalder, ofte med religiøse motiv.

Stilartar 
Treskjering finst i fleire stilartar.

Akantus 
Akantus er ein plante frå Middelhavet, der han veks vilt.  Treskjering i akantusstil formar treet slik at det liknar på akantusplanten. Denne stilarten går heilt tilbake til gresk vasemåling og steinhogging. Seinare utvikla romarane motivet til eit ornament. Akantusmønsteret blei òg brukt i Europa i renessansen, men var mest populært i barokken. Akantusstilen frå barokktida er den som blir brukt i dag.  

Først på 1600-talet kom akantusranka til Noreg, og blei brukt på altertavler og preikestolar i nye kyrkjer på den tida. Tida frå 1750 til 1850 er verdsett som gullalderen for norsk treskjerarkunst. Akantusstilen var mest populær på Austlandet og særleg i  Gudbrandsdalen.  I dag er akantusen eit av dei mest nytta motiva i moderne norsk treskjering.

Karveskurd 
Karveskurd er ein relativt enkel teknikk. Ein snittar eit geometrisk mønster i overflata av treet.  Ein liten kniv med kort blad blir brukt til å skjera mønsteret i treet.  Ein variasjon er å farga treet først.  Dermed blir mønsteret framheva i trekvitt mot den farga overflata.  Karveskurd blir mest brukt på små gjenstandar, og er utbreidd i samisk folkekunst.

Figurskjering 
Figurskjering består av å laga treskulpturer som er tredimensjonale.  Det finst ein lang tradisjon i denne stilarten som har opphav langt attende i tid.  Han blei dømes nytta til å skjera ut drakehovud i vikingtida. Ein del av den historiske figurskjeringa var knytt til religiøse og mytologiske symbol som til dømes utsmykking av stavkyrkjer.

Tradisjonar

Noreg
Treskjering har ein lang tradisjon i Noreg og finst i stort mangfald i både stil og skala.  

Handverksskolen på Hjerleid på Dovre er den einaste skulen i Noreg med vidaregåande opplæring i treskjering.
​

Bilete

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Treskjæring» frå  og «Wood carving» frå , den 17. januar 2020.

Litteratur 

 Borgersen, Tom Skånsar(2001): Enkel treskjæring. Landbruksforlaget. Oslo.
 Engeland, Knut (1994): Treskjæring. Damm. Oslo. ISBN 82-512-0408-9
 Engeland, Knut (2009): Treskjæringsmønstre. Cappelen Damm. Oslo.
 Hauglid, Roar (1950): Akantus. I og II. Oslo.
 Magerøy, Ellen Marie (1983): Norsk treskurd. Oslo. ISBN 82-5212341-4

Bakgrunnsstoff 

 
 

 
Kunsthandverk
Trearbeid
Svenska skidspelen 1989

Svenska skidspelen 1989 vart avvikla i Falun dagane 10. til 12. mars 1989.

Menn

30 km 

Dato: 11. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 12. mars

Kombinert 

Dato: 11. mars

Kvinner

15 km fristil

Dato: 11. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 12. mars

Kjelder
Sportsboken 89-90. Sportsboken As/VG. 1989.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1989
Wimbledon-turneringa

Wimbledon-turneringa eller berre Wimbledon (engelsk The Championships, Wimbledon, Wimbledon eller The Championships) er den eldste tennisturneringa i verda. Ho finn stad ved All England Lawn Tennis and Croquet Club i bydelen Wimbledon i London i juni/juli kvart år. Wimbledon er den tredje av dei fire årlege Grand Slam-turneringane og den einaste som blir spelt på gras. Turneringa heiter eigenleg The Championships, Wimbledon. Ho blir ofte berre omtala som The Championships eller ganske enkelt Wimbledon .

Historie 

Turneringa blei halden for første gong i 1877 på ein bane nær Worple Road. Den gongen blei det berre tevla i herresingle. I 1884 blei det innført to nye klassar: single for damer og double for herrar. Double for damer og mixed double blei innført i 1913. Turneringa blei flytt til dagens arrangørstad, ein bane nær Church Road, i 1922.

Turneringa startar kvart år seks veker før den første måndagen i august, og varer i fjorten dagar. Tradisjonelt blei det ikkje spelt på den midterste sundagen («Middle Sunday»). Tre gonger i historia til turneringa har ein vore nøydde til å spela på Middle Sunday.

Premiepengar 
I 2012 auka premiepengane frå 14 600 000 pund til 16 060 000 pund. Mest får vinnarane i singelturneringane, med 1 150 000 pund kvar og tapande finalist halvparten.

Wimbledon har like premiepengar for menn og kvinner.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wimbledon (tennis)» frå ,  den 17. januar 2020.

Bakgrunnsstoff 

Tennis
Sport i England
Sport i London
Skipingar i 1877
Banderole

Banderole, av fransk banderole frå italiensk banderuola, 'lite banner' er ulike former for dekorative band, flagg, vimplar og liknande.

Militær bruk

I militær samanheng kan banderole vera ein mastevimpel, ei lansefane eller ei snor med duskar som ein kan bera horn eller trompetar i.

Det kan vera ein langstrekt vimpel eller splittflagg på skip, særleg dei som er festa til mastetoppen på gamle orlogsskip.

I kunst
Ein kan bruka banderolar i heraldikken, der dei kan vere tekstband med motto og liknande.

Flagrande tekst- og taleband har vore brukt i biletkunst sidan mellomalderen, særleg i gotisk kunst og renessansen, men også i mesoamerikansk kunst.
Dei kunne forklara tydinga til figurane, eller visa noko dei sa.

Varer 
Ulike varer kan ha banderolar, til dømes i form av ein papirstrimmel rundt seg, for å gje informasjon eller som reklame. Banderolar kan vera etikettar rundt bøker, sigarar eller strikkegarn som gjev informasjon om vara.

Dei kan også vera eit omslag som viser at ein skatt eller avgift er betalt. I Noreg blei slike stempelmerke nytta i tobakkindustrien på kvar tobakkpakke som eit teikn på at avgifta, banderoleskatten, var blitt betalt. Ordninga opphøyrde i 1976.

Galleri

Merknadar

Sjå òg
 Banner
 Snakkeboble
 Skriftrull
 Vimpel
 Etikett

Kjelder 

Heraldikk
Franske ord og uttrykk
Flagg
Militær kledning og utrusting
Meisel

Meisel (tysk Meissel) eller meitel (norrønt meitill av meita ‘skjera, klippa’) er eit slagverktøy ein kan bruka til utskjering og tilverking av tre, stein og metall. Ein vanleg meisel er kileforma og har ein rett, breid, herda egg. Ein held meiselen i skråstilling mot arbeidsstykket og driv han med hammerslag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Snikkarreiskapar
Tyske ord og uttrykk
Svenska skidspelen 1990

Svenska skidspelen 1990 vart avvikla i Örnsköldsvik laurdag 10. og sundag 11. mars 1990.

Menn

30 km 

Dato: 10. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 11. mars

Kombinert 

Dato: 10./11. mars

Kvinner

10 km klassisk stil

Dato: 10. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 11. mars

Kjelder
Sportsboken 90-91. Sportsboken As/VG. 1990.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1990
Svenska skidspelen 1991

Svenska skidspelen 1991 vart avvikla i Falun dagane 8. til 10. mars 1991.

Menn

30 km 

Dato: 9. mars

4 x 10 km stafett 

Dato: 10. mars

Kombinert 

Dato: 8./9. mars

Hopprenn 

Dato: 10. mars

Kvinner

15 km fristil

Dato: 9. mars

4 x 5 km stafett 

Dato: 10. mars

Kjelder
Sportsboken 91-92. Sportsboken As/VG. 1991.

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 199
Adelheid av Meissen

Adelheid av Meissen () var ei dronning av Böhmen. Ho var gift med kong Ottokar I av Böhmen frå 1178 til 1199.

Adelheid og Ottokar møtte kvarandre på 1170-talet, då Ottokar var i eksil i Tyskland. Dei gifta seg i 1178, utan løyve frå familiane sine, kanskje på grunn av ein svangerskap. Dei busette seg i Böhmen, og fekk minst fire barn saman. I 1193 blei paret nøydd til å forlata Böhmen og venda tilbake til Tyskland. Adelheid budde hjå bror sin, markgreve Albrekt I av Meissen, medan Otto blei leigesoldat for tyske fyrstar. Paret gleid etterkvart frå kvarandre. 

Då Ottokar drog til Böhmen igjen som fyrste i 1197 etter å ha forsona seg med bror sin, Vladislaus, var Adelheid ikkje med han. Kort tid etter prøvde Ottotka å få ekteskapet sitt annullert på grunn av slektskap, og erklærte eldstesonen og arvingen Vratislav som uektefødd. Ottokar og Adelheid stamma begge frå Henrik av Schweinfurt og Mieszko II Lambert av Polen nokre slektsledd tilbak, og var anten fem- eller seksmenningar. I 1199 gifta Ottokar seg opp att med Konstanse av Ungarn, som var dotter av kong Béla III av Ungran og ein femmenning av Ottokar.

Adelheid godtok ikkje annulleringa eller erklæringa av barna sine som uektefødde, og kom til Böhmen i 1205 med døtrene sine. Ho bad om hjelp frå Hohenstaufen-familien og pave Innocens III. Ho fekk ein del støtte, og i 1205 kunne Adelheid dra til Praha for ei tid. Den første sonen hans med Konstanse hadde nettopp døydd, og Ottokar bestemte seg for å gifta bort dottera si med Adelheid, Margareta (Dagmar), til kong Valdemar II av Danmark. Etter at Konstanse fødde ein son same året måtte Adelheid og døtrene forlata landet. Ho slo seg ned på eit kloster i Meissen. Adelheid gav ikkje opp kampen, men etter fleire år erklærte paven oppløysinga av ekteskapet som gyldig.

Barn
Adelheid fekk minst fire barn med Ottokar:
 Vratislav (før 1181–1225)
 Markéta-Dagmar (1186?–1213), dansk dronning
 Božislava (Božislava Přemyslovna), die mit Heinrich I. von Ortenburg verheiratet wurde
 Hedwig (Hedvika Přemyslovna), nonne i Gernrode og seinare truleg i St. Georgsklosteret i Praha

Kjelder 

Kjelder
 

Denne artikkelen bygger på «Adelheid av Meissen» frå  og «Adelaide of Meissen» frå , den 19. januar 2020.  

Dronningar av Böhmen
Folk frå 1100-talet
Otto den rike

Otto den rike (), Otto I eller II av Meissen, var markgreve av Meissen frå 1156 til 1190.

Otto var den eldste sonen til Konrad den store og Liutgard av Ravenstein-Elchingen som levde opp. Han etterfølgde faren som makgreve av  Meissen, medan dei yngre brørne hans Theodoric og Dedi arva høvesvis Lausitz og Groitzsch og Rochlitz.

Otto var gift med Hedwig av Ballenstedt, dotter av markgreve Albert bjørnen av Brandenburg.. Dei fekk borna:
Albrekt den stolte, gift med Sofia, dotter av hertug Fredrik av Böhmen
Adelheid av Meissen, gift med kong Ottokar I av Böhmen i 1198
Didrik III av Meissen (Dietrich der Bedrängte),  gift med Jutta av Thüringen, dotter av Hermann I av Thüringen
Sofia av Meissen, gift med hertug Oldřich of Olomouc.

Kjelder

Litteratur

 

Denne artikkelen bygger på «Otto den rike» frå  og «Otto II, Margrave of Meissen» frå  den 19. januar 2020.  

Huset Wettin
Markgrevar av Meissen
Folk frå 1100-talet
Verdscupen i alpine greiner 1990/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1990-sesongen  tok til 11. august 1989 i Thredbo i delstaten New South Wales i Australia og vart avslutta 17. mars 1990 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 32 renn og 34 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 9 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Pirmin Zurbriggen frå Sveits om tilbake på toppen og var beste poengsankar i verdscupen for fjerde gong.  Nordmannen Ole Kristian Furuseth vart andremann i turneringa, og Günther Mader frå Austerrike nummer tre.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1989/90» frå ,  den 19. januar 2020.  
 

Alpine greiner
Sport i 1990
Hundesletta Ekeberg

Hundesletta, også kalla Svenskesletta, på Ekeberg ligg øvst i Ekebergskråninga i Oslo i dagens Bydel Nordstrand. Hundesletta ligg i Ekebergparken, som opna i september 2013.

Ein går ut frå at kampen mellom norske (danske) og svenske styrkar spelte seg ut her i 1567. Svenskane vann. I tilknyting til sletta låg ei stue kalla Svenskestua, som fekk namnet sitt frå Svenskesletta. Svenskesletta med Svenskestua var ein del av garden Jomfrubråten, som var ein del av Søndre Munkehagen seint på 1600-talet, eller tidleg på 1700-talet. 

Under andre verdskrigen vart sletta brukt som æreskyrkjegard for tyske soldatar. Sletta har vore mykje brukt til hundedressur i nyare tid og fekk då namnet Hundesletta, i tillegg til namnet Svenskesletta som ho historisk har heitt.

Referansar 

Denne artikkelen byggjer på «Svenskesletta» frå ,  den 19. jan 2020.  
 

Bydel Nordstrand
Stiklestad prosti

Stiklestad prosti er eit tenestedistrikt i Nidaros bispedømme  i Den norske kyrkja frå 1. januar 2019, ved samanslåinga av Nord-Innherad og Sør-Innherad prosti. Prostesetet skal ligge på Stiklestad når det er eigna lokale på plass der. Inntil det skal prosten vere i Steinkjer.

Prostiet er delt i kyrkjelege fellesråd. Fellesråda i Stiklestad prosti er desse, med sokn. Der soknet har fleire kyrkjer står soknet etter kyrkjenamnet. Dei fleste sokna har bokmål, men nokre har nynorsk liturgi. Dette blir vist gjennom det offisielle namnet på kyrkja.

Sør-Innherad kyrkjelege fellesråd (Frosta, Levanger og Verdal kommunar)

 Levanger kyrkje

 Ekne kyrkje

 Markabygda kyrkje

 Frosta kyrkje

 Ytterøy kyrkje

 Alstadhaug kyrkje

 Stiklestad kyrkje

 Verdalsøra kapell (Stiklestad)

 Vera kyrkje (Vera og Vuku)

 Åsen kyrkje

 Vuku kyrkje (Vera og Vuku)

 Okkenhaug kyrkje

 Vinne kyrkje

Inderøy kyrkjelege fellesråd

 Salberg kyrkje (Røra)

 Hustad kyrkje (Sandvollan)

 Heggstad kyrkje (Sandvollan)

 Sakshaug kyrkje (Inderøy)

 Sakshaug gamle kyrkje (Inderøy)

 Mosvik kyrkje

 Vestvik kyrkje (Mosvik)

Steinkjer kyrkjelege fellesråd

 Egge kyrkje

 Beitstad kyrkje

 Skei kyrkje (Ogndal)

 Malm kyrkje (Verran)

 Mære kyrkje

 Fines kyrkje (Verran)

 Henning kyrkje

 Bodom kapell (Ogndal)

 For kyrkje (Stod)

 Føling kyrkje

 Follafoss kyrkje (Verran)

 Kvam kyrkje

 Steinkjer kyrkje

Snåsa kyrkjelege fellesråd

 Snåsa kyrkje

Kjelder 
 Nye «Stiklestad prosti» vedtatt i bispedømmerådet  kirken.no

Prosti i Noreg
Trøndelag fylke
Nidaros bispedømme
Sibirjernsporv

Sibirjernsporv (Prunella montanella) er ein sporvefugl i jernsporvfamilien med hekkeutbreiing i Sibir frå like vest for Ural-fjella og austover, med overvintring i austlege Kina og på Koreahalvøya.

Skildring 
Kroppslengde på fuglar av denne arten er som jernsporv, 13 til 14,5 centimeter. 
Oversida er varmt raudbrun med mørke striper, undersida gulbeige med rike kastanjestrek på sidene av brystet og flankane.
Hovudet har ei mørkebrun krone, ei lang, brei, bleik gul augebrynstripe, supercilium. Kinnet er mørkt og dei har grå sider til nakken. Krona /issen er  brunsvart, iris er varm raudbrun, og det tynne spisse nebbet er mørkt og beina er raudlege. Hoa har bleikare underparti med svakare striper.

Det typiske hekkehabitatet er subarktisk lauvskog og open barskog, ofte nær vatn, sjølv om han òg finst i fjellområde og grantaiga.  Han lever i låg vegetasjon og buskar om vinteren, ofte i nærleiken av elvebankar, men kan òg finnast i tørr grasmark og skog. 

Sibirjernsporv hekkar i eit belte over Nord-Russland frå like vest for Ural-fjella til stillehavskysten, og med eit andre, meir fragmentert band over det sørlege Sibir.  Han er ein trekkfugl, overvintrar i Aust-Kina og Korea, dessutan overvintrar ei lita mengde i Mongolia, streiffuglar når til Japan. 

Storleiken på den globale populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Spontant i Noreg
I oktober og byrjinga av november 2016 kom ein sjeldan straum av sibirjernsporvar til Europa. I Noreg vart det ringmerkt fuglar på sju ulike stader frå Stad i nord til Lindesnes i sør. Arten har dessutan ein sikker observasjon på Løten i 2017 og vart ringmerkt på Utsira i 2011.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Siberian accentor» frå ,  den 19. januar 2020.  
 Hatchwell, B. (2020). Siberian Accentor (Prunella montanella)  Siberian Accentor (Prunella montanella) I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 18. januar 2020
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

jernsporvfamilien Asiatiske sporvefuglar i Noreg