alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
T-banen i København

T-banen i København (dansk: Københavns Metro) er ein dobbeltspora, elektrisk driven tunnelbane med automatiserte, førarlause tog for persontrafikk i Københavnområdet. Han tener byane København, Frederiksberg (ein eigen kommune inni Københavns kommune) og Tårnby på Amager, og vart opna i 2002. I 2007 vart han kåra av tunnelbaneekspertar til den beste tunnelbanen i verda. 

Banen har 22 stasjonar, ni av dei ligg under bakken. Tunnelane er lagt 25 – 30 meter under jordoverflata for å kunne borast ut i kalkfjellet under byen med store boremaskinar som tok ut heile tunnelprofilen på ein gong. Kalksteinen er eit stabilt materiale som er veleigna til å bygge slike tunnelar i. Med unnatak for tunnelen vest for Fredriksberg stasjon er mesteparten av tunnelane bora gjennom slik kalkstein, som er eldre enn ca. 61,7 millionar år. Over kalksteinen ligg det moreneavleiringar eldre enn om lag  9.600 f.Kr., altså frå siste istida.

Til liks med det som er vanleg for tunnelbanar, får toga straum til drifta gjennom straumskjener langs spora, ikkje ved leidning over toga. I tunnelane, på motsett side av der straumskjena er montert, er det fortau som kan nyttast til evakuering av toga om det trengst, og det er naudutgangar for kvar 600 meter. Tunnelane er godt opplyste for at det skal vere lett å finne vegen ut. Elektriske kablar, vassrøyr for brannslokking og andre tekniske innretningar er plasserte under desse naudfortaua, og det er ekstra plass i kabelkanalane som vert leigd ut for fiberkablar for ulike sambandsnett.

For å spare energi til oppbremsing og start av togsetta ved stasjonane, er tunnelane bygde slik at stasjonane ligg på eit høgare nivå enn resten av banen, slik at toga køyrer i utforbakke når dei set opp farten frå stasjonen, og i motbakke når dei bremsar ned  mot stasjonen. Denne løysinga har vore lett å lage til i det flate landskapet som Stor-København ligg i.

Metrotunnelen går under sundet til øya Amager, der banen deler seg i Christianshavn i ei line til Vestamager gjennom Ørestad (line M1) og ei line til Københavns Lufthavn langs Amager Strandpark (line M2), forlenga til lufthamna i 2007. På Amager går linene på jordoverflata eller som høgbane.

Metroen er open heile døgeret, og toga går utan faste rutetider, men med mellomrom som varierer i tid frå to til tjue minutt.

I 2009 hadde metroen 50 millionar reisande. Saman med S-toga og dei lokale DSB-toga, utgjer den førarlause metroen det skjenegåande transportsystemet i Københavnsområdet.

Konstruksjon av den fjerde fasen i metrosystemet, Cityringen, er byrja. Lina skal gå i tunnel i ein ring kring bykjernen, og skal etter planen opnast i 2018.

Eigaren av metroen er Metroselskabet, eit selskap som Københavns og Frederiksberg kommunar eig saman med det danske transportministeriet. Dotterselskapet Metro Service A/S opererer systemet.

Bakgrunnsstoff
Metroselskapets offfisielle internettside 

K
K
K
K
K
K
S/S Siljan

Dampskipet «Siljan av Helsingborg» var eit svensk handelsfartøy som vart torpedert i Atlanterhavet i 1940 av den tyske ubåten U 46 i 1940; 9 mann miste livet og 18 vart redda.

Historie 
Siljan var bygd i England i 1920 for skipsreiaren J.W. Tatem i Cardiff og heitte då «Pilton». I 1938 vart skipet kjøpt til Sverige av skipsreiaren H. Lundgren i Helsingborg og høyrde til sidan reiarlaget AB Sigyn under namnet «Siljan». Kaptein Cronberg hadde befalet på «Siljan» frå første til siste reise. Han hadde tidlegare ført S/S Japan; denne blei torpedert den 4. mai 1941 utanfor Vest-Afrika.

Torpederinga 
«Siljan», som hadde gått utanfor avsperra Skagerrak sidan april, var i september 1940 på reisa frå Cardiff til Lisboa. Då skipet den 26. september var cirka 250 sjømil vest for Irland vart fartøyet torpedert og sokk. Mannskapet gjekk i livbåtane og redda seg frå fartøyet. Det sat ni mann i kvar av dei tre livbåtane. Desse mista seinare kontakten med kvarandre. Livbåten til befalhavaren nådde etter ni døgn inn til Dingle på sørvestkysten av Irland etter ei strabasiøs reise. 
Livbåten til andrestyrmannen trefte etter seks døgn på den franske fiskekuttaren Auguste Maurice og kunne førast inn til ei fransk hamn. Den tredje livbåten med ni mann ombord, under befaling av førstestyrmannen, høyrde ein ikkje meir frå.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «S/S Siljan» frå , den 1. januar 2011. 
 Artikkelen oppgav denne kjelda:
 
 

Andre verdskrigen
Svenske lasteskip
Svenske dampskip
Handelsskip

Handelsskip eller handelsfartøy er etter folkeretten eit privateigd og privat nytta skip, til motsats frå statsskip. Handelsskip kan frakta last og passasjerar. Dei kan vera nytta i handel, men treng ikkje vera det. Cruiseskip, ferje, fraktbåt og tankskip er nokre døme på handelsskip.

Lov og rett 
Handelsskip som høyrer til eit visst land blir kalla «handelsflåte». Eit handelsskip kan vera registrert og sigla under flagget til det landet eigaren høyrer heime i, eller det kan vera utflagga til eit anna land.

Handelsskip har særskilde rettar, som eksterritorialrett, i det minste når dei ikkje blir brukt kommersielt.
Etter folkeretten sitt prinsipp om fritt skip, fritt gods har handelsskip etter visse reglar rett til å frakta gods rekna som fiendtleg i krigstid.

Kjelder 

Sjøfart
Skip
Anders Bakken

Anders Bakken () er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Han er frå Lillehammer og tevla for Lillehammer Skiklub. Bakken vart noregsmeister ein gong, på femmila i 1981. Han vann elles tre bronsemedaljar i NM-renn. Beste meisterskapsplassering i verdsmeisterskap var ein 12. plass på femmila i Lahti-VM 1978. Hans fremste internasjonale prestasjon kom då han sigra på 15-kilometeren i Lahti i 1979.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1978: Nr 12 på 50 km og nr 13 på 30 km under VM i Lahti
1979: Vinnar av 15 km og 3. plass på 50 km i Lahti
1980: Nr 3 på 15 km i Holmenkollen. Nr 15 på 50 km under Olympiske leikar i Lake Placid 
1981: Nr 2 på 50 km i Lahti (ikkje verdscuprenn)

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1976: Nr 7 på 50 km i Oppdal
Ski-NM 1977: Nr 4 på 50 km i Røros
Ski-NM 1978: Bronsemedalje på 50 km på Konnerud
Ski-NM 1979: Nr 4 på 50 km i Rindal
Ski-NM 1980: Bronsemedalje på 15 km i Asker
Ski-NM 1981: Gullmedalje på 50 km og bronsemedalje på 30 km i Eidsvoll
Ski-NM 1982: Nr 9 på 50 km i Trondheim
Ski-NM 1983: Nr 8 på 50 km i Lillehammer

Kjelde
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Lillehammer
Lillehammer SK

Lillehammer Skiklub er eit norsk idrettslag på Lillehammer i Innlandet. Laget, som vart stifta i 1883, er eit av dei eldste laga i Noreg som driv skiidrett. Laget driv einast med skiidrett, og er i dag, i fylgje klubben si eiga nettside, det største reine skilaget i Noreg. Laget har grupper for både langrenn, hopp, kombinert og alpint.

Lillehammer Skiklub arrangerte i 1909 den første noregsmeisterskapen på ski, og er den klubben som har arrangert flest NM-arrangement. Laget skipar elles årleg til fleire skitevlingar. Til OL på Lillehammer i 1994 stilte klubben med over 500 frivillige funksjonærar. Lillehammer skiklub har saman med Rena Idrettslag vore arrangør av Birkebeinerrennet sidan starten i 1932. Klubben er medeigar i hoppanlegget Balbergbakken, saman med Faaberg Idrettslag.

Lillehammer Skiklub vann herrestafetten under NM i 1982. Mellom dei mest kjende skiløparane som har representerte laget finn ein Lars Høgvold, Arne Rustadstuen, Simon Slåttvik, Oddmund Jensen, Anders Bakken, Per Knut Aaland og Jon Inge Kjørum.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Lillehammer Skiklub» frå , den 1. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Idrettslag i Innlandet
Skipingar i 1883
Idrett i Lillehammer
Erling Steineide

Erling Øistein Steineide, () var ein norsk langrennsløpar frå Heidal i Oppland. Han vart i 1965 noregsmeister på 15 kilometer på Fåberg. Steineide var medlem av Heidal Idrettslag, ei tid tevla han for Sjårdalen Idrettslag, før han atter gjekk for Heidal.

Aktiv
Steineide var med å vinne NM-gull i 3 x 10 km stafett for Sjårdalen IL 1963-65 og for Heidal IL 1968, 1969 og 1971. Vinteren 1964 vart han nummer fire på tremila i NM på Voss, då Gjermund Eggen vart norsk meister for fyrste gong, og fekk same plassering som beste nordmann på tremila i den Svenska skidspelen. Under noregsmeistersakpen på Fåberg i 1965 gjekk Steineide sitt livs løp og vann gullmedaljen på 15 km framom Gjermund Eggen og med Ole Ellefsæter på bronseplass. I 1966 vart Steineide fjerdemann på 15 km i Lahti-renna.

Steineide gjekk den andre etappen for Noregs lag som vart nummer fire på OL-stafetten i 1964. Og han var ankermann for mannsakpet som fekk same plasseringa under Ski-VM 1970.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn 
 1964: Nr 4 på 30 km i Kiruna i Svenska skidspelen
 1965: Nr 5 på 30 km i Falun i Svenska skidspelen
 1966: Nr 4 på 15 km i Lahti
 1969: Nr 8 på 15 km i Holmenkollen
 1970: Nr 23 på 30 km under VM i Štrbské pleso

Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap 
 1960: Nr 11 på 30 km i Nedre Eiker
 1961: Nr 10 på 15 km på Røros
 1963: Nr 6 på 15 km Rælingen
 1964: Nr 4 på tremila på Voss
 1965: Gullmedalje på 15 km på Fåberg
 1967: Nr 5 på 15 km på Skorovatn
 1968: Nr 12 på 30 km på Bærum
 1969: Nr 5 på 15 km i Alvdal
 1970: Nr 4 på 15 km i Trondheim

Kjelde 
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Sel
Presidentar i Hellas

Presidentar i Hellas er ei liste over presidentane i Den tredje greske republikken frå 1974 og fram til i dag.

Bakgrunnsstoff
Martin Hole

Martin Hole () på Geilo er ein norsk, tidlegare langrennsløpar. Han vart noregsmeister to gongar, på 15 km i 1985 og 30 km i 1986. Dessutan vann han ein sølvmedalje og fire bronsemedaljar i NM-renn. Beste meisterskapsplasseringa i store internasjonale meisterskap kom under verdsmeisterskapen i Oberstdorf i 1987 då han vart nr 11 på 50 km. Fremste internasjonale prestasjonen var likevel tredjeplassen i verdscuprennet i Falun i 1986. Hole var medlem av Geilo Idrettslag.

Karriere

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
1983: Nr 9 på 30 km, Sarajevo
1985: Nr 8 på 15 km, Holmenkollen, nr 14 på 15 km under VM, Seefeld
1986: Nr 3 på 30 km, Falun
1987: Nr 6 på 50 km, Holmenkollen, nr 11 på 50 km under VM, Oberstdorf
1987/8: Nr 10 på 15 km, La Clusaz

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1980: Nr 9 på femmila på Vingrom
Ski-NM 1982: Nr 12 på 30 km på Raufoss
Ski-NM 1983: Sølvmedalje på 50 km på Lillehammer
Ski-NM 1984: Nr 6 på 50 km på Hof
Ski-NM 1985: Gullmedalje på 15 km, bronsemedalje på 50 km i Tromsø
Ski-NM 1986: Gullmedalje på 30 km, bronsemedalje på 50 km på Vang
Ski-NM 1987: Bronsemedalje på 50 km på Steinkjer
Ski-NM 1988: Bronsemedalje på 50 km på Vang
Ski-NM 1989: Nr 9 på 15 km på Geilo

Kjelde
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
Martin Hole i olympedia.org
Martin Hole i fis-ski.com

Norske langrennsløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Langrennsløparar under vinter-OL 1988
Folk frå Hol
Tang-dynastiet

Tang-dynastiet (kin. 唐朝; Tángcháo) var ei keisarslekt som hadde makta i Kina frå 618 til 906, unntatt tida 690-705. Dynastiet var grunnlagt av Li Yuan og hadde si største utstrekking under keisar Taizong si regjeringstid (626—649). Etter Tang-dynastiet følgde tidsperioden Fem dynasti og ti kongerike-tida. 

Tang-dynastiet og det føregåande Sui-dynastiet utvikla seg frå føydalkultur til byråkratkultur, med vekt på strenge konfutsianistiske ideal.

Tidslinje
 tok makta i 618 etter at keisar Wang vart drepen av general Yuwen Huaji.
Ei tidlegare keisarkonkubine, Wu Zetian, tok makta og styrte som keisarinne fram til til 705. Keisar Zhongzong tok så tilbake trona for Tang-dynastiet.
Keisar Xuanzong, eit barnebarn av Wu Zetian, kom til makta i 712 og styrte i 43 år. Under han skal dynastiet ha vore på høgden av makta og den kulturelle utviklinga si.

I 751 tapte Tang-dynastiet slaget ved Talas mot abbasidane. Kinesiske soldatar som vart tekne til fange, røpte korleis papir vart laga i Kina. Dette var første gong kunnskapen om papirmaking spreidde seg vest for Kina. 

An Lushan-opprøret fann stad i 755–763.

Slutten av dynastiet
I tillegg til naturkatastrofar og aukande makt til jiedushi (militær-guvernørar) gjorde Huang Chao-opprøret (874–884) dynastiet svakare. 

Krigsherren Zhu Quanzhong drap keisar Zhaozong i 904, og han tok makta i 907 frå keisar Ai, den siste keisaren frå Tang-dynastiet .

Keisarar
618–626 Gaozu av Tang
626–649 Taizong av Tang
712–756 Xuanzong
904–907 Ai av Tang

Kjelder

Bibliografi

Bai, Shouyi (2003), A History of Chinese Muslim (bd. 2), Beijing: Zhonghua Book Company, ISBN 978-7-101-02890-4
Ebrey, Patricia Buckley; Walthall, Anne; Palais, James B. (2006), East Asia: A Cultural, Social, and Political History, Boston: Houghton Mifflin, ISBN 978-0-618-13384-0
Eberhard, Wolfram (2005), A History of China, New York: Cosimo, ISBN 978-1-59605-566-7

Delar av denne artikkelen bygger på «Tang dynasty» frå ,  den 25. september 2019.  

 
Kinesiske dynasti
600-talet
700-talet
800-talet
900-talet
Tore Gullen

Tore Gullen () er ein norsk tidlegare langrennsløpar og -trenar, frå Jevnaker i Oppland. Han vart noregsmeister to gongar, på 15 km i 1977 og på 30 km i 1981. Frå NM-tevlingar elles fekk han med seg to sølvmedaljar og ein bronsemedalje. Hans fremste internasjonale prestasjon kom på 15-kilometeren i Holmenkollen i 1981, der han kom på delt tredjeplass med Gunde Svan. Pål Gunnar Mikkelsplass og Oddvar Brå kom på dei første plassane.

Besteplasseringar i internasjonale renn
1977: Nr 7 på 30 km, Falun
1978: Nr 12 på 15 km, Holmenkollen
1979: Nr 7 på 30 km, Falun
1980: Nr 5 på 15 km, Holmenkollen
1981: Nr 3 på 15 km, Holmenkollen

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1974: Nr 8 på 15 km i Selbu
Ski-NM 1975: Nr 7 på 15 km i Heddal
Ski-NM 1976: Nr 6 på 30 km i Surnadal
Ski-NM 1977: Gullmedalje på 15 km på Vang og bronsemedalje på 30 km på Røros
Ski-NM 1978: Nr 5 på 30 km på Konnerud
Ski-NM 1979: Nr 4 på 15 km på Steinkjer
Ski-NM 1980: Sølvmedalje på 15 km i Asker
Ski-NM 1981: Gullmedalje på 30 km og sølvmedalje på 15 km på Eidsvoll
Ski-NM 1984: Nr 10 på 15 km på Hof

Trenar
Seinare var Gullen trenar for det norske kvinnelandslaget i langrenn, og deretter landslagstrenar for høvesvis Sveits og Sverige. Landslagstrenar i til saman sju år.

Kjelde
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske langrennsløparar
Folk frå Jevnaker
Gupta

Gupta var eit indisk dynasti som herska over størsteparten av nordlege Sør-Asia på 300- og 400-talet. Guptahovudstaden var Pataliputra, dagens Patna i den indiske delstaten Bihar. Tsjandragupta I, Samudragupta og Tsjandragupta II er rekna som dei viktigaste guptaherskarane.

Guptatida er rekna som gullalderen til det klassiske India, og førte med seg framsteg i astronomi, matematikk, naturvitskap, religion og filosofi. Lærde som Kalidasa, Aryabhata, Varahamihira og Prasjastapada verka på denne tida. Ein reknar òg med at dei eldste Puranaene blei skrivne under Gupta.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Gupta Empire» frå ,  den 1. januar 2011.  
 
 

afghansk historie
bangladeshisk historie
pakistansk historie
indisk historie
Alan Silvestri

Alan Anthony Silvestri () er ein USA-amerikansk filmmusikkomponist frå Teaneck i New Jersey.

Som ung tok Silvestri gitartimar ved Berklee College of Music i Boston, men etter to år hoppa han av og reiste på turné med bandet C. C. Riders. Tjueein år gamal tok han til med filmmusikkomposisjon, og den fyrste storfilmen han komponerte for var The Doberman Gang frå 1972.

Opp gjennom åra har han utvikla eit samarbeid med filmregissøren Robert Zemeckis. Dette har m.a. gjeve resultat i Tilbake til fremtiden-filmane, Forrest Gump, Contact, Cast Away, Polarekspressen, Beowulf og A Christmas Carol (2009). For soundtracka til Forrest Gump og Polarekspressen vann Silvestri både Oscar-prisen og Golden Globe-prisen.

Filmmusikk av Alan Silvestri (utval) 

 The Doberman Gang (1972)
 Romancing the Stone (1984)
 Tilbake til fremtiden (1985)
 Jente over bord (1987)
 Predator: den usynlige fiende (1987)
 Hvem lurte Roger Rabbit? (1987)
 The Abyss (1989)
 Tilbake til fremtiden II (1989)
 Tilbake til fremtiden III (1990)
 Predator 2 (1990)
 Brudens far (1991)
 Døden kler henne (1992)
 Gretne gamle gubber (1993)
 Clean Slate (1994)
 Forrest Gump (1994)
 Ri¢hie Ri¢h (1994)
 Brudens far II (1995)
 Gretne gamle gubber 2 (1995)
 Contact (1997)
 Foreldrefellen (1998)
 Holy Man (1998)
 Stuart Little (1999)
 Dobbeltspill (2000)
 What Lies Beneath (2000)
 Cast Away (2000)
 Det kvinner vil ha (2000)
 Meksikaneren (2001)
 Mumien vender tilbake (2001)
 Serendipity (2001)
 Lilo & Stitch (2002)
 Stuart Little 2 (2002)
 Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life (2003)
 Van Helsing (2004)
 Polarekspressen (2004)
 Villdyr (2006)
 Natt på muséet (2006)
 Beowulf (2007)
 Natt på muséet 2 (2009)
 G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009)
 A Christmas Carol (2009)
 The A-team (2010)
 Meet The Croods (2013)

Kjelder 

 Artikkelen byggjer på Engelsk Wikipedia om Silvestri, henta inn 1. januar 2011.
 Alan Silvestri på imdb.com

Folk frå New Jersey
USA-amerikanske filmmusikkomponistar
Oscarvinnarar
Metroen i Paris

Parismetroen er tunnelbanen i den franske hovudstaden Paris. Banen var opphavleg kjent under namnet Chemin de Fer Métropolitain ('storbyjernbane') og deretter Métropolitain, som raskt vart forkorta til Métro. Parismetroen er den tredje lengste i Vest-Europa, etter  undergrunnsbanane i London og Madrid.

Systemet består av 16 linjer, nummererte frå 1 til 14, med tillegg av to korte linjer kalla «3bis» og «7bis», danna som sidebanar med utspring i linje 3 og 7.

Tekniske data 

 213 km skjener, meir enn 300 stasjonar
 høgrekøyring
 kvar linje har eigne plattformer, sjølv på stasjonar der ein har overgang til andre linjer
 alle tog stansar ved alle stasjonane på linja
 sporvidda er 1,435 m (normalspor), akkurat som toga på det franske hovudbanenettet. Derimot er vognene smalare, så metroen kan køyre på hovudbanenettet, men ikkje omvendt
 elektrisk kraft blir henta frå ei strømskjene. Spenninga er 750 V DC
 gjennomsnittleg avstand mellom stasjonane er ca. 300 m
 linje 1, 4, 6, 11 og 14 køyrer på gummihjul
 linje 14 er førarlaus (heilautomatisk drift)
 lengda på toga varierer frå linje til linje (3 til 6 vogner er vanleg) avhengig av mengda av passasjerar. Alle tog på same linje har alltid like mange vogner

Ein enkeltbillett gjev reisande så mange overgangar dei vil innan ein to-timarsperiode. Toga går frå ca. fem om morgonen til klokka eitt om natta, heile året.

Metrosystemet vart komplementert med eit nettverk av forstadsbanar RER (Réseau Express Régional), frå 1970-talet.

Linjeoversikt

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Paris Metro» frå ,  den 1. januar 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad
 Panoramiske bilde av nokre av dei vakraste stasjonane på Parismetroen (på fransk)
 Nettstad for offentleg transport innan Paris  (på fransk)
 Generell informasjon om Parismetroen (på engelsk)
 Kart over metro- og forstadstoglinjene
 A Railfan's Guide to the Paris Métro (på engelsk)

T-bane
 
Transport i Paris
3+2

3+2 er ei kviterussisk musikkgruppe, beståande av Artyom Mihalenko, Elgiazar Farashyan, Julija Sjisko, Alyona Karpovitsj og Ninel Karpovitsj.

Eurovision Song Contest 2010 
Den 25. februar 2010 vart 3+2 valt til å representere Kviterussland i Eurovision Song Contest 2010 med songen «Far Away». Den 19. mars 2010 bytta dei song til «Butterflies», skriven av den kjende russiske produsenten Maxim Fadeev. Songen gjekk vidare frå den fyrste semifinalen og enda på 24. plass i finalen.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «3+2» frå ,  den 1. januar 2011.  
 

Belarusiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Belarusiske musikkgrupper
Eurovision Song Contest 2010-deltakarar
Omanbukta

Omanbukta (arabisk خليج عُمان, Ḫalīdj ʾUmān eller خليج مکران, Ḫalīdj Makrān; persisk دریای عمان Daryā-ye Ommān, دریای مکران Daryā-ye Makrān eller دریای پارس Daryā-ye Pārs) er ei havbukt (eigentleg eit sund) mellom Arabiahavet og Persiabukta, som det grensar til gjennom Hormuzsundet. Bukta ligg med landa Oman og Dei sameinte arabiske emirata i sør og Iran og Pakistan i nord.

Omfang
International Hydrographic Organization definerer grensene til Omanbukta som følgjer:

I nordvest. Ei linje frå Ràs Limah (25°57'N) ved kysten av Arabia og Ràs al Kuh (25°48'N) på kysten av Iran.

I søraust. Den nordlege grensa til Arabiahavet. Ei linje frå Ràs al Hadd, austpunktet i Arabia (22°32'N) og Ràs Jiyùni (61°43'E) på kysten av Pakistan.

Sjå òg
Omanbukta ørken og halvørken

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Gulf of Oman» frå ,  den 3. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Iransk geografi
Pakistansk geografi
Omansk geografi
Emiratarabisk geografi
Oman
Arabiahavet
Persiabukta
Den iransk-pakistanske grensa
Den emiratarabisk-omanske grensa
Sund i Asia
Internasjonale sund
Theodor Kallifatides

Theodor Kallifatides () er ein svensk forfattar og kulturperson. Han skriv på svensk. I 2000 blei Kallifatides tildelt ærestittelen Professors namn av den svenske regjeringa. Kallifatides er fødd i landsbyen Molai på halvøya Peloponnes i Hellas. Etter artium i 1956 arbeidde Kallifatides som skodespelar og avtente verneplikta. Kallifatides kom til Sverige i 1964. Han fekk fyrst småjobbar, lærte svensk og studerte filosofi. Han blei Cand.mag. i 1967. Han arbeidde som fiosofilærar i vidaregåande skule i Täby åra 1967-1969 på universitetet i Stockholm 1969-1972. Kallifatides var ansvarleg redaktør for tidsskriftet Bonniers litterära magasin mellom 1972 og 1976.

Litterær verksemd
Kallifatides debuterte som lyrikar, men han fekk sitt store gjennombrot med ein romantrilogi om livet i landsbyen Jalos under og etter den greske borgarkrigen. Fyrste del Bønder og herrer (1973) kom ut i norsk omsetjing i 1975. I slutten av 1970-åra følgde fire romanar om kjærleik. Eit tema som forfattaren kjem attende til er situasjonen til innvandrarar i Sverige. Kallifatides har òg skrive kriminalromanar, historiske romanar, samt reiseskildringar og reportasjebøker. Bøkene hans er omset til gresk, engelsk og fransk.

Verkliste

 Minnet i exil: dikter (1969)
 Utlänningar (1971)
 Tiden är inte oskyldig: dikter (1971)
 Bönder och herrar (1973)
 Plogen och svärdet (1975)
 Den sena hemkomsten. Skisser från Grekland (1976)
 Den grymma freden (1977)
 Kärleken (1978)
 Mitt Aten (saman med Henrik Tikkanen) (1978)
 En fallen ängel (1981)
 Brännvin och rosor (1983)
 Människor, skolböcker, minnen (1986)
 Lustarnas herre (1986)
 En lång dag i Athen (1989)
 Sidospår (1991)
 Vem var Gabriella Orlova? (1992)
 Cypern: en resa till den heliga ön (1992)
 Ett liv bland människor (1994)
 Svenska texter (1994)
 Det sista ljuset (1995)
 Afrodites tårar: om gamla gudar och eviga människor (1996)
 De sju timmarna i paradiset (1998)
 För en kvinnas röst: en kärleksdikt (1999)
 Ett enkelt brott: kriminalroman (2000)
 Ett nytt land utanför mitt fönster (2001)
 Den sjätte passageraren: kriminalroman (2002)
 En kvinna att älska (2003)
 I hennes blick: kriminalroman (2004)
 Herakles (2006)
 Mödrar och söner (2007) 
 Slump: kollektiv roman (2008)

Prisar og utmerkingar 
Litteraturfrämjandets stora romanpris 1982
Årets europé i Sverige 1998
Professors namn 2000
Stina Aronsons pris 2002 
Siripriset 2007
Signe Ekblad-Eldhs pris 2008

Kjelder

Litteratur
Litteraturens historia i Sverige, Olsson och Algulin, 2:a upplagan, Stockholm 1991, s. 567
Det svenske Immigrantinstituttet sin presentasjon av Kallifatides  , lese 2. januar 2011

Fødde i 1938
Svenske forfattarar