alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Klosteret

Klosteret er namnet på ein plass i Bergen som ligg i krysset mellom Klostergaten, Haugeveien, Holbergsallmenning og Vestre Holbergsallmenning. Namnet vart vedteke i 1857 på bakgrunn av at Munkeliv kloster låg her i mellomalderen, skipa i byrjinga av 1100-talet, brend og rive i 1536. Namnet Klosteret vert òg nytta i daglegtalen om området der plassen ligg.

På Klosteret ligg Hordaland kunstsenter i eit eldre hus som opphavleg er oppført i bindingsverk. Huset vart gjeve av Mads Forman til Nykirken sokn i 1739 som skulehus, ombygd i 1742 og gjeve namnet Betlehem, men mellom folk flest kjent som Grønneskolen. Stiftsarkivet for Bergen nytta huset frå 1885 til arkivet fekk ein ny bygning på Årstadvollen i 1921. Bildende Kunstneres Forening fekk overta huset i 1985, etter at det hadde vorte restaurert. Her er det utstillingslokale for biletkunst og kunsthandverk, og gjesteatelier.

Bakgrunnsstoff
Bergen byleksikon: Klosteret

Bergenhus
Torg i Bergen
Spjelkavikelva

Spjelkavikelva (også kalla Gamleelva) er ei elv i Ålesund kommune i Møre og Romsdal. Den renn frå Brusdalsvatnet (26 moh.) mot vest til munninga i Åsefjorden ved Spjelkavik. Elva er  lang. Den har eit nedbørfelt på  og middelvassføring ved osen er . 

Elva var nytta til kraftproduksjon frå 1917. Kraftstasjonen Spjelkavik var i drift til 1981.  For å leie vatn til kraftstasjonen blei det grave ein kanal frå Lillevannet (ein mindre innsjø nedanfor Brusdalsvatnet) til bygdesenteret.  Planen om kraftverk blei diskutert frå 1893. Kraftstasjonen leverte 600 kW og var Ålesunds elektrisitetsforsyning til Tafjord kraftselskap leverte straum frå 1923. Stasjonen blei i 1923 overført til Spilkevigs fabrikk for garn og anna fiskeutstyr.

Referansar 

Elvar i Møre og Romsdal
Geografi i Ålesund
Bernt Lorentzen

Bernt Lorentzen () var ein norsk lærar og historikar frå Bergen.

Lorentzen vart cand.philol. i 1929 og var lærar ved Tanks skole i heimbyen frå 1931 til 1954, dessutan i mange år timelærar ved Bergen tekniske skole. I 1953 vart han dr.philos. gjennom avhandlinga Gård og grunn i Bergen i middelalderen. Frå 1954 til -71 var han direktør ved Det Hanseatiske Museum i Bergen.

I førti år, 1931-71, var Lorentzen styremedlem i Bergens Historiske Forening, formann 1954-59. Han skreiv bøker og mange artiklar om det historiske Bergen, mellom anna Bergens by i svunne dager og Ostindiaflåten.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1957

Norske skulefolk
Norske sakprosaforfattarar
Norske historikarar
Folk frå Bergen
Rolv Laache

Rolv Laache () var ein norsk historikar og arkivar frå Oslo. Han var son til Søren Laache.

Rolv Laache tok artium ved Oslo katedralskole i 1905 og studerte deretter i England. Åra 1917-23 var han amanuensis ved Universitetsbiblioteket i Oslo, og frå 1923 til 1947 arbeidde han som arkivar ved Riksarkivet. Frå 1947 var han statsstipendiat, kosta av Kyrkje- og undervisningsdepartementet.

Laache vart dr.philos. i 1930 på ei tre band stor avhandling: Henrik Wergeland og hans strid med prokurator Praëm: Aktmessig fremstillet, for det meste efter utrykte dokumenter (1927-30). Han gav også ut Torvslaget i 1929, Nordmenn og svensker efter 1814 i 1941, Henrik Wergeland og hans historielærer i 1945 og Om hellener og barbarer i 1946.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1957

Norske historikarar
Norske sakprosaforfattarar
Folk frå Oslo
Bergens Tekniske Museum

Bergens Tekniske Museum er eit museum på Møhlenpris i Bergen. Muset vart skipa i 1989, og har tilhald i ein bygning oppført  i 1912 i Thormølensgate 23 av AS Bergens Elektriske Sporvei som verkstad og oppstillingsplass for trikkar. Bygningen vart nytta til dette fram til 1965, då bytrikken i Bergen vart lagt ned, og deretter fekk anleggseksjonen i Bergen kommune disponere bygningen til sine føremål fram til 1989. Riksantikvaren har freda bygningen.

Bergens Tekniske Museum vil syne den tekniske utviklinga i Bergen og på Vestlandet elles, med hovudvekta på transport og kommunikasjon. Museet legg vinn på å skape ei levande utstelling som gjer greie for korleis dei tekniske innretningane verkar, og publikum skal ha høve til å kome i fysisk kontakt med gjenstandane. Frå museet går det ei trikkeline ut i byen som det vert køyrd museumstrikk på i sommarsesongen.

Museet er ein paraplyorganisasjon for foreiningar og grupperingar som har den tekniske utviklinga på 1900-talet som sitt interesseområde. Dessutan har museet ein rad privatpersonar, verksemder og institusjonar som medlemar, og det er desse friviljuge som utan vederlag driv Bergens Tekniske Museum. Eit valt styre ivaretek interessene til museet.

Bakgrunnsstoff
Museets internettsider
Internettsidene til den «idealistiske organisasjonen» Bergens Elektriske Sporvei

Museum i Bergen
Tekniske museum i Noreg
Skipingar i 1989
Hordaland kunstsenter

Hordaland kunstsenter på Klosteret i Bergen er ein formidlingsinstitusjon for samtidskunst som vert styrt av kunstnarane i fylket. Institusjonen vart skipa i 1976, og var det fyrste av kunstsentera i Noreg. Frå 1987 har kunstsenteret hatt eit atelier for gjestar, som frå 2008 òg kan nyttast av  internasjonale kunstnarar, kuratorar, skribentar og andre innanfor kunstfeltet.

Hordaland kunstsenter er kontaktinstitusjon i Hordaland for det statlege organet Kunst i offentlige rom (KORO). Kunstsenteret mottek stønad til drifta frå Hordaland fylkeskommune, og er medlem av Landsforeningen Kunstsentrene i Norge.

Bakgrunnsstoff
Internettsida til Hordaland kunstsenter

Kultur i Bergen
Skipingar i 1976
Byggverk i Bergen
Langevåg kyrkje

Langevåg kyrkje er ei langkyrkje frå 1948 i Langevåg i Sula kommune i Møre og Romsdal fylke. Byggverket er i murstein og har 400 sitjeplassar. Øyvin Berg Grimnes var arkitekt.

Det er kyrkjegard (to atskilte parsellar) nokre titals meter sør for kyrkja.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Langevåg kyrkje på Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Sula
Kyrkjer i Nordre Sunnmøre prosti
Kulturminne i Sula
Norske kyrkjer frå 1948
Valderøy kyrkje

Valderøy kyrkje er ei langkyrkje frå 1961 på Valderøy i Giske kommune i Møre og Romsdal fylke.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Giske kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Giske
Kyrkjer i Nordre Sunnmøre prosti
Kulturminne i Giske
Norske kyrkjer frå 1961
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Sekken kyrkje

Sekken kyrkje (tidlegare Sekken kapell) er ei langkyrkje på øya Sekken i Molde kommune i Møre og Romsdal. Ho er soknekyrkje for Sekken sokn i Molde domprosti i Møre bispedøme.

Kyrkja vart bygd i 1908 og er i sveitserstil. Ho har 130 sitjeplassar. Arkitektane var Ole Havnæs og Knut Flåthe.

Kyrkja vart pussa opp i forkant av 100-årsminnet, mellom anna med utvendig måling. Arbeidet vart gjort på dugnad. Jubileet vart markert med ein jubileumsfest 26. oktober 2009.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Bilete

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Molde
Kyrkjer i Molde Domprosti
Kulturminne i Molde
Norske kyrkjer frå 1908
Milcah Cheywa

Milcah Chemos Cheywa () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som vart verdsmeister i 3 000 meter hinder i 2013. Ho har elles vunne tre bronsemedaljar i øvinga, to i verdsmeisterskap og ei i OL 2012.

Cheywa tevla i fleire år på mellomdistansane. Då ho ikkje lukkast hevde seg mot dei beste i heimlandet, satsa ho frå 2009 på 3000 meter hinder. I VM i Berlin same året kom ho på tredjeplassen med personleg rekord 9.08,5, slått i spurten av spanske Marta Domínguez (som fekk gullmedaljen annullert i 2015) og russiske Julija Zaripova. I 2010 vann Cheywa hinderløpet både i afrikameisterskapen i Nairobi og i samveldeleikane i New Delhi. Meir imponerande var prestasjonane i diamantserien (DL), der ho vann fire av hinderløpa; i Oslo, Roma, Eugene, London, og vart nummer to i dei tre andre.

Året etter kom Cheywa som storfavoritt til VM 2011 i Daegu, etter som ho hadde vunne alle dei fem hinderløpa i diamantserien ho hadde delteke i. I Daegu måtte ho sjå seg slått med ti sekundar av Julija Zaripova (som fekk gullmedaljen annullert i 2016) og fem av Habiba Ghribi på sølvplass, men ho vann spurten om bronsemedaljen.

OL-sesongen 2012 var Cheywa like dominerande i diamantserien som før, med sigrar i Shanghai, Eugene og Oslo. Under Bislett-leikane i Oslo sette ho også afrikarekord med 9.07,1. Hinderløpsfinalen ved Sommar-OL London enda på sett og vis ganske likt med VM 2011; Zaripova braut målsnøret og stod øvst på sigerspallen, for så å få annullert prestasjonen i 2016, medan Ghribi fyrst fekk sølv med sine 9.08,3 og så verte tildelt gullmedaljen i Rabat i 2016. Cheywa som opphavleg vart nummer fire, fire hundredels sekund bak etiopiske Sofia Assefa, rykte då opp på bronseplass.   

Under VM 2013 vann Cheywa gullmedaljen i 3 000 m hinder på årsbeste i verda, knapt sekundet framom landskvinna Lydia Chepkurui, med Sofie Assefa på tredjeplass. Sommaren 2014 tapte Cheywa spurten mot landskvinna Purity Cherotich i hinderløpet då samveldeleikane fann stad i Glasgow.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 9.08,5, bak Julija Zaripova (9.08,3)
VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 9.17,1, framom Mercy Wanjiku (9.17,8)
OL 2012 i London: Bronsemedalje – 9.09,88, bak Sofia Assefa (9.09,84)
VM 2013 i Moskva: Gullmedalje – 9.11,6, framom Lydia Chepkurui (9.12,5)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Milcah Chemos Cheywa» frå ,  den 26. august 2017.  
 

Kenyanske hinderløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Nordbyen kyrkje

Nordbyen kyrkje er ei lita kyrkje i Nordbyen bydel i Molde. Kyrkja vart vigsla av biskop Odd Bondevik den 5. mars 2006 etter at bygget i ti år hadde vore disponert av Nordbyen skule.

Kjelder 
 Nordbyen kirke hjå Molde kyrkjelege fellesråd

Kyrkjer i Molde
Kyrkjer i Molde Domprosti
Norske kyrkjer frå 2006
Odd Lien

Odd Arthur Lien () var ein norsk redaktør og politikar, fødd i Oslo. Han representerte Vest-Agder og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1973-81.

Lien var son til ein skogsarbeidar/underoffiser. Frå han var 15 til 25 år gammal arbeidde han i ein skofabrikk i Halden. Samstundes gjekk han teknisk kveldsskule i fleire år og 1936-38 gjekk han handelsskule.  

Frå sommaren 1940 var Lien aktiv i motstandsarbeidet som flyktninglos og kurér. Seint same året vart han arrestert og sat fengsla resten av krigen. Etter frigjeringa var Lien journalist i Halden Arbeiderblad til 1947, der etter redaktør i Rana Blad frå 1947 til -49. Sidan arbeidde han som journalist i avisa Sørlandet, frå 1956 til 1977 var han redaktør i avisa.

Lien var medlem av formannskapet i Halden 1945-47 og i Kristiansand 1952-64. Ved stortingsvalet 1973 vart han vald inn på Stortinget frå Vest-Agder, attvald fire år seinare. Leiinga i Arbeidarpartiet gav han plass i Utanriks- og konstitusjonskomiteen, der han vart verande alle åtte stortingsåra. Odd Lien var formann i Venner av Israel i Norsk Arbeiderbevegelse (VINA).

Kjelder
Stortingsbiografi

Norske motstandsfolk
Norske konsentrasjonsleirfangar under andre verdskrigen
Deltakarmedaljen
Norske redaktørar
Ap-politikarar i Østfold
Norske fagforeiningsleiarar
Lokalpolitikarar i Halden
Lokalpolitikarar i Kristiansand
Ap-politikarar i Vest-Agder
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Norske journalistar
Folk frå Oslo
Folk frå Kristiansand
Gursken kyrkje

Gursken kyrkje er ei langkyrkje frå 1919 i Sande kommune i Møre og Romsdal. Byggverket er i tre og har 270 sitjeplassar. Arkitekten var truleg Eduard Carlén.

Det er kyrkjegard ved kyrkja.

Fotnotar

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Kyrkjer i Søre Sunnmøre prosti
Langkyrkjer i Møre bispedømme
Kyrkjer i Sande i Møre og Romsdal
Kulturminne i Sande i Møre og Romsdal
Norske kyrkjer frå 1919
Trekyrkjer
Silje Aker Johnsen

Silje Marie Aker Johnsen er ein norsk sopran som òg driv med samtidsdans. Ho kan ofte reknast som ein hybridutøvar innanfor scenekunst, i spennet mellom desse to felta. 

Aker Johnsen har dei siste åra vore aktiv innanfor samtidsmusikk og kontemporær scenekunst. Særleg har ho utmerka seg med å urframføra ei lang rekkje verk av norske samtidskomponistar, og fekk i 2013 Norsk komponistforening sin pris «Årets utøvar», der mellom anna denne eldhugen er nemnd som grunngjeving. I 2017 vann ho igjen Norsk komponistforening sin pris «Årets utøvar», denne gongen som del av Ensemble Neon.

Som eit av medlema i Ensemble Neon vart ho i 2017 òg tildelt Spellemannprisen for albumet Neon (2016).

Aker Johnsen var i perioden 2014 til 2018 tilsett som stipendiat ved Kunsthøgskolen i Oslo, der ho arbeidde med å utvikla fusjonen mellom sang og samtidsdans vidare. I 2019 tok ho doktorgrad med En søken etter en utvidet fysisk tolkning av vokal samtidsmusikk og av opera.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Norske songarar
Norske dansarar
Hilbrandt Meyer

Hilbrandt Meyer (), også kjend som Hildebrandt Meyer, var ein norsk embetsmann frå Bergen som var borgarmeister i byen frå 1763. Han er kjend for sine store samlingar til Bergens historie, eigne verk og avskrifter av andre sine.

Meyer fekk i 1745 borgarskap som kjøpmann i heimbyen. År 1751 vart han utnemnd til viserådmann i byen, etter at han hadde betalt 600 riksdalar til Seminarium Fredericianum for å få embetet.

Frå 1763 til han døydde var Meyer ein aktiv og dyktig borgarmeister i Bergen. Han gav i åra 1764-65 ut vekebladet 'Den bergenske Borger-Ven', der han presenterte sentrale idear i samtida vedkomande skipsfart, handel og industri. Dei neste åra fekk han trykt opp fleire mindre avhandlingar om turrfiskhandelen. For å hegne om Bergen sine privilegium og handel propaganderte han imot å opprette ein kjøpstad i Nordlandene og at det kunne framstillast turrfisk i Romsdal og på Sunnmøre.

Meyer etterlet seg ei samling på 10 band som i 1786 vart kjøpt av 42 handelsborgarar og gitt til Bergen by. Hovudverket Samlinger til den Berømmelige og Navnkundige Norske Handel Stad Bergens Beskrivelse er frå 1764 og skrive med sirleg skrift og forsynt med 22 tusjteikningar av kyrkjene og ei rad andre offentlege bygningar, laga av stadsbyggmeister Johan Joachim Reichborn.

Kjelder
Norsk biografisk leksikon

Norske kjøpmenn
Folk frå Bergen
Kuchl

Kuchl er ein kommune i distriktet Hallein i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 47,1 km² og i kring 7 100 ibuarar. 

Folket bur i ni større og nokre mindre krinsar. To av landsbyane, kommunesenteret Kuchl og Georgenberg har kvar 17-1800 ibuarar. Dei ni krinsane ligg på ei elveslette på kora sida av elva Salzach, omgjevne av fjell opp til 1500-2500 meter over havet. Landbyen Kuchl ligg 468 moh.

Næringar knytt til skogbruk, så som hogst, sagbruk og møbelverksemd gjev størst sysselsetting i Kuchl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kuchl» frå ,  den 26. august 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Åge Hovengen

Åge Hovengen () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Brandbu i Oppland. Han møtte på Stortinget frå Oppland og for Arbeidarpartiet i tida 1973-76 og 1977-89.

Hovengen var son til ein verkstadeigar i Brandbu, der han var mekanikar frå 1942 til -46. I 1948 fullførte han Hærens bilfagskule på Helgelandsmoen, og arbeidde dei neste to åra som bilmekanikar. I 1950 reiste han i utanriksfart som maskinist eit års tid, deretter var han formann på ein anleggsverkstad i Canada. Åra 1952-55 dreiv han eigen bilverkstad på Toten. I 1955 kjøpte han småbruket Øvre Kårstad i Vestre Slidre og var gardbrukar til 1989.

Frå 1965 til -77 var Hovengen medlem  i kommunestyret i Vestre Slidre. I tida 18. oktober 1973 til 15. januar 1976 møtte han på Stortinget som vararepresentant frå Oppland og for Arbeidarpartiet, medan representanten Thorstein Treholt var landbruksminister. Hovengen var då medlem i Landbrukskomiteen. Frå hausten 1977 var han representant med fast plass i Stortinget, medlem 1977-81 i Sosialkomitéen, 1981-85 i Justiskomitéen og 1985-89 i Landbrukskomitéen.

Hovengen markerte seg ofte til fordel for, eller på vegne av, folk som hadde vanskar med å kome til ords, eller sleit i livet, til dømes organisasjonen Rettferd for taperne. I 2002 vart han tildelt Fritt Ords honnørpris «for sitt dype og mangeårige engasjement for småkårsfolk og mennesker på kant med samfunnet».

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Folk frå Gran
Folk frå Vestre Slidre
Larsnes kyrkje

Larsnes kyrkje (tidlegare Larsnes kapell) er ei arbeidskyrkje frå 1989 i Sande kommune i Møre og Romsdal.

Byggverket er i betong og tre og har 250 sitjeplassar.

Altartavla vart laga av Anne Brit Krag i 2000. Orgelet (frå Vestlandske orgelverkstad) vart bygd i 1971 for Spjelkavik kyrkje og kom til Larsnes i 1992.

Kyrkjekontoret for Sande er ved Larsnes kyrkje,

Det er kyrkjegard søraust for kyrkja.

Fotnotar

Kjelder 
 Kulturminne i Sande  (Sande kommune), s. 55
 

Kyrkjer i Søre Sunnmøre prosti
Kyrkjer i Sande i Møre og Romsdal
Norske kyrkjer frå 1989
Golling an der Salzach

Golling an der Salzach er ein kommune i distriktet Hallein i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 82,1 km² og i kring 4300 ibuarar og omfattar dei tre landsbyane Golling, Obergau og Torren.

Landsbyen Golling ligg 476 meter over havet, 25 km sør om Salzburg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Golling an der Salzach» frå ,  den 27. august 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Distriktet Hallein

Distriktet Hallein er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Salzburg som samsvarar med landskapet Tennengau. Distriktet dekker ei flatevidd på 669 km² og har om lag 59 800 ibuarar (2017). Byen Hallein er administrasjonssenter for distriktet.

Kommuneskipnaden
Distriktet består av 13 kommunar, ein av dei ein bykommune. Bykommunen Hallein har over 18 000 ibuarar, medan dei andre kommunane har folketal frå kring 800 til 6 000.

Kommunar
 Abtenau
 Adnet
 Annaberg-Lungötz
 Bad Vigaun
 Golling an der Salzach
 Hallein
 Krispl
 Kuchl
 Oberalm
 Puch bei Hallein
 Rußbach am Paß Gschütt
 Sankt Koloman
 Scheffau am Tennengebirge

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk Hallein» frå ,  den 27. august 2017.  
 

Delstaten Salzburg
Distrikt i Austerrike
Hat-trick

Hat-trick eller  hat trick er eit uttrykk frå engelsk som i Noreg og fleire andre land vert nytta i somme idrettskonkurransar  for noko som ein av deltakarane lukkast med tre gongar, som til dømes å score mål tre gongar i den same fotball- eller ishockeykampen.

Hat i dette uttrykket er hovudplagget hatt. Opphavet til uttrykket er ei hending i og etter ein cricketkamp i England i 1858.

Fotnotar

Ishockey
Fotball
Engelske ord og uttrykk
NM i friidrett 1967

Noregsmeisterskapen i friidrett 1967, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Lerkendal stadion i Trondheim i dagane 11.-13. august 1967. Arrangør var Trondheim & Omegn Friidrettskrets. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.

Kjellfred Weum og Anne Lise Wærness vart tildelt kvar sin kongepokal for sine prestasjonar i høvesvis 110 meter hekk og høgdehopp.

Menn

100 m

200 m

400 m

800 m

1500 m

5 000 m

10 000 m

110 m hekk

400 m hekk

3 000 m hinder

1000 meter stafett

Høgdehopp

Stavhopp

Lengdehopp

Tresteghopp

Kulestøyt

Diskoskast

Sleggjekast

Spjutkast

Kvinner

100 m

200 m

400 m

800 m

80 m hekk

Høgdehopp

Lengdehopp

Kulestøyt

Diskoskast

Spjutkast

Kjelder
Sportsboken 1967. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.

Noregsmeisterskap i 1967
Noregsmeisterskap i friidrett
Sport i 1967
Idrett i Trondheim
Kongsvinger Kunstforening

Kongsvinger Kunstforening er ei kunstforeining i Kongsvinger, skipa i 1978 av kunstnaren Rolf Grude. Foreininga har mellom fem og sju utstillingar i året med verk av  kunstnarar som har vorte inviterte, eller som har søkt om å få stille ut, vandreutstillingar og andre utstillingar organisert av ymse institusjonar, og dessutan ei årleg utstilling av medlemane sin eigen produksjon.

Kunstforeininga hadde sine fyrste lokale i Jonas Lies gate i Kongsvinger. Frå 1982 fekk foreininga leige godt høvelege lokale til kontor og utstillingar i  Aamodtgården i Øvrebyen i Kongsvinger, eit hus i empirestil frå 1798 i høgda oppunder Kongsvinger festning. Huset er eigd av ei stifting under  Kongsvinger museum (som no er eit konsolidert museum under driftsselskapet Anno museum). I Aamodtgården fekk foreininga til rådvelde totalt 110 rutemeter. Utstillingslokala er delt inn i eit hovudrom, eit mindre rom og ein gang, til saman 90 rutemeter. Her er tilhøva gode både når det gjeld kunstig og naturleg ljos. Lokala vart sett i stand med økonomisk stønad til oppussing frå Norsk kulturråd i kombinasjon med ein stor dugnadsinnsats frå medlemane og styret i kunstforeininga.

Bakgrunnsstoff
 

Kultur i Kongsvinger
Skipingar i 1978
Norske kulturorganisasjonar
Ottar Gravås

Ottar Gravås () var ein norsk offiser, næringsdrivar og politikar frå Leksvik i Nord-Trøndelag. Han representerte Kristeleg Folkeparti på Stortinget 1973-77 og 1983-85. 

Gravås var son til ein gardbrukar. Frå 1939 til-46 var han i periodar bilmekanikar, tok eksamen ved Trondheim Tekniske Skole i 1942 og gjekk folkehøgskule 1942/43. I 1944 sat han ei tid i tysk fangenskap. Frå 1946 var han knytt til Forsvaret, som sersjant og bilkontrollør 1947-52 og løytnant og teknisk kvartermeister ved 3. dragonregiment på Rinnleiret 1952–67. I 1967 starta han opp eigen bilverkstad med bensinstasjon og dreiv desse sidan.

Gravås var medlem av Frol kommunestyre 1956–61 og etter kommunesamanslåing av Levanger kommunestyre 1962–67 og 1972–74. Hausten 1973 vart han vald inn på Stortinget frå Nord-Trøndelag på ei fellesliste for Kristeleg Folkeparti og partiet Høgre. Der etter var han 1. vararepresentant 1977–81, då Høgre hadde fyrstekandidaten på felleslista og fekk representanten. Samstundes var han 1977-83 fylkessekretær i Nord-Trøndelag Kristeleg  Folkeparti. 

Gravås var også 1. vararepresentant til Stortinget 1981–85, då vald på ei fellesliste for Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet. Han møtte fast 1983-85 då Johan J. Jakobsen var statsråd i Willoch-regjeringa. All si tid på Stortinget var Gravås medlem i Forsvarskomitéen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1973-1977
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Folk frå Leksvik
Kingscote

Kingscote er ein by på Kenguruøya i delstaten South Australia i Australia, i kring 119 kilometer sørvest om Adelaide, hovudstaden i delstaten. Byen er den einaste på øya og har den eldste europeiske busetjinga i South Australia. Folketeljinga 2011 registrerte 1763 ibuarar.

Kingscote er eit velkjent turistmål og er det administrative og trafikale senteret på øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kingscote, South Australia» frå ,  den 28. august 2017.  
 

Sør-Australia