alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Islands av Mike Oldfield

Islands er det 11. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1987 på Virgin. Gjestesongarar på albumet er Bonnie Tyler, Kevin Ayers, Anita Hegerland og Jim Price. Den amerikanske utgåva nytta ei anna rekkjefølgje på songane og eit anna plateomslag.

Info 
Islands kom òg ut som ein fullstendig VHS-video. Det vart laga ein musikkvideo for kvart spor på albumet, som ofte miksa moderne (for den tida) datagenererte bilete med levande bilete. 

Albumet vart laga ved hjelp av ei rekkje medprodusentar, fleire enn Oldfield jobba med verken før eller sidan. Produsentar på albumet var Michael Cretu (seinare for Enigma), Geoffrey Downes, Tom Newman, Simon Phillips, Alan Shacklock og Oldfield sjølv. 

Den største singelen frå albumet i Europa var tittelsporet, «Islands», som var sungen av Bonnie Tyler. I USA vart den største hitten «Magic Touch» og denne nådde topp 10 på Billboard Hot Mainstream Rock Tracks tidleg i 1988.

Det vart gjeve ut fire singlar totalt frå albumet, «Islands» (som Mike & Bonnie) og «The Time Has Come», og to i 1988, «Flying Start» og «Magic Touch».

Innhald
Alle songane komponerte av Mike Oldfield.

Amerikansk utgåve frå 1988

Medverkande
 Mike Oldfield
 Simon Phillips – trommer (på «The Wind Chimes»)
 Anita Hegerland – vokal (på «The Wind Chimes», «North Point», «The Time Has Come», «When the Night's on Fire»)
 Bonnie Tyler – vokal (på «Islands»)
 Kevin Ayers – vokal (på «Flying Start»)
 Max Bacon – vokal (på «Magic Touch» [amerikansk utgåve]; korvokal på «Islands»)
 Jim Price – vokal (på «Magic Touch» [britisk utgåve])
 Tony Beard
 Raf Ravenscroft – saksofon (på «Islands»)
 Andy Mackay
 Mickey Simmonds
 Phil Spalding
 Micky Moody
 Rick Fenn
 Björn J:son Lindh – fløyte (på «The Wind Chimes»)
 Mervyn (Spam) Fence
 Pierre Moerlen
 Benoit Moerlen

Salslister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Islands (Mike Oldfield album)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Musikkalbum frå 1987
Mike Oldfield-album
Virgin Records-album
Album produserte av Tom Newman
Album produserte av Simon Phillips
Album produserte av Michael Cretu
Album produserte av Alan Shacklock
Songen Islands av Mike Oldfield

«Islands» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield og den walisiske songaren Bonnie Tyler på vokal.

Singelen kom ut i september 1987 og er frå albumet med same namnet, Islands. Andy Mackay spelte obo på songen.

Innhald
 «Islands» (lang versjon) – 5:35
 «When the Nights on Fire» – 6:40
 «The Wind Chimes» (Part 1) – 2:24

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Islands (Mike Oldfield song)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1987
Songar frå 1987
Mike Oldfield-songar
Bonnie Tyler-songar
Songar produserte av Tom Newman
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
Magic Touch av Mike Oldfield

«Magic Touch» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeven ut på albumet Islands i 1987 og på singel i 1988. 

Songen kom berre ut i USA, Tyskland og Australia. 

På den originale miksen song Max Bacon vokal. Denne versjonen finst ikkje på den europeiske utgåva av Islands fordi Max Bacon framleis var under kontrakt med Arista Records på den tida. Versjonen med Bacon på vokal kom derimot ut i USA i 1988. På den britiske utgåva syng Jim Price vokal.

Innhald
 «Magic Touch» (original miks - forkorta) – 4:04
 «Music for the Video Wall» – 4:34
 «Magic Touch» (original miks) – 4:13

Salslister 
Songen nådde tiandeplassen på den amerikanske Billboard Hot Mainstream Rock Tracks-lista.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Magic Touch (song)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1988
Mike Oldfield-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
Songar frå 1987
The Time Has Come av Mike Oldfield

«The Time Has Come» er ein song av multi-instrumentalisten Mike Oldfield. Han kom ut i 1987 på albumet Islands og var den andre singelen frå albumet. 

Norske Anita Hegerland, som var kjærasten til Oldfield på denne tida, syng på songen og han vart produsert av Oldfield og Michael Cretu, som seinare arbeidde med det musikalske prosjektet Enigma. 

B-sida på den britiske og portugisiske versjonen av singelen var eit utdrag av del to av «The Wind Chimes», medan B-sida på den tyske utgåva var «North Point».

Innhald

Britisk/portugisisk singel 
 Side A
 «The Time Has Come» – 3:53 (Mike Oldfield)
 Side B
 «Final Extract from The Wind Chimes (part 2)» (Oldfield)

Tysk singel
 Side A
 «The Time Has Come» – 3:53 (Oldfield)
 Side B
 «North Point» – 3:32 (Oldfield)

Spansk, fransk, britisk maxi-singel 
 Side A
 «The Time Has Come» - 4:25 (Oldfield)
 Side B
 «The Time Has Come» (Original mix) – 3:53 (Oldfield)
 «Final Extract from The Wind Chimes» (Oldfield)

Tysk maxi-singel 
 Side A
 «The Time Has Come» - 4:25 (Oldfield)
 Side B
 «The Time Has Come» (Original mix) – 3:53 (Oldfield)
 «North Point» – 3:32 (Oldfield)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Time Has Come (Mike Oldfield song)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1987
Mike Oldfield-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
Songar frå 1986
Max Bacon

Max Bacon er ein britisk rockesongar. Han var frontmann i GTR i 1980-åra, i tillegg til vokalist i Burn the Sky, Moby Dick, Nightwing, Phenomena, og Bronz. 

I 1996 gav han ut eit soloalbum, The Higher You Climb, med mellom anna songar av GTR. Bacon har òg sunge med Steve Howe og Mike Oldfield

Diskografi

Soloartist
 1995: The Higher You Climb (1995)  With Geoff Downes, Steve Hackett, Steve Howe, etc.
 2002: From the Banks of the River Irwell  - With Geoff Downes, Mike Oldfield, Scott Gorham, Phil Spalding, Michael Sturgis, etc.

Moby Dick
 1982: Can't Have My Body Tonight (singel, Ebony Records)

Nightwing
 1983 Stand Up and Be Counted 
 1984 My Kingdom Come

Bronz
 1984: Taken by Storm

GTR
 1986: GTR 
 1997: King Biscuit Flower Hour Presents GTR (Live)

Phenomena
 1987: Dream Runner

Mike Oldfield
 1987: Islands 
 1989: Earth Moving

Steve Howe
 1999: Portraits of Bob Dylan <ref>[https://www.discogs.com/Steve-Howe-Portraits-Of-Bob-Dylan/master/398565 Discogs.com: Steve Howe - Portraits of Bob Dylan (1999) album releases & credits]</ref>

KjelderDenne artikkelen bygger på «Max Bacon» frå ,  den 2. juli 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Engelske songarar
Engelske popsongarar
GTR-medlemmar
Mickey Simmonds

Mickey Simmonds () er ein engelsk studiomusikar, klaverspelar, arrangør og komponist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med progressive rockeartistar, som Mike Oldfield, Renaissance, Camel og Fish. Han har òg arbeidd med Joan Armatrading, Paul Young, The Rutles, Art Garfunkel, Kiki Dee, Mastermind, John Coghlan's Diesel Band, Elkie Brooks, Judie Tzuke, Imagination, Bucks Fizz, Jennifer Rush, The Bonzo Dog Doo-Dah Band og fleire.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mickey Simmonds» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske klaverspelarar
Camel-medlemmar
Renaissance-medlemmar
Earth Moving

Earth Moving er det 12. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1989. I motsetnad til dei tidlegare albuma til Oldfield har dette albumet ingen instrumentalar.

Info 
Oldfield brutke fleire vokalistar på albumet, inkludert den dåverande kjærasten Anita Hegerland. Albumet vart hovudsakleg framført ved hjelp av synthesizer. Det var første gongen Oldfield gav ut eit album utan instrumentalar. Alle songane var pop- og rockesongar med vokal. Det einaste andre albumet til Oldfield utan instrumentalar så langt er  Man on the Rocks frå 2014.

I følgje Oldfield vart albumet laga i samråd med plateselskapet Virgin Records, som kravde at han laga meir kommersiell musikk enn på dei føregåande albuma. Etter at han spelte inn Earth Moving ønskte Oldfield å gå bort frå 'dataprega musikk' og i staden bruke verkelege musikarar og instrument. Dette er tydeleg på det neste albumet hans, Amarok.

Innhald
Alle songar skrivne av Mike Oldfield.

Medverkande
 Mike Oldfield – gitar og klaverinstrument
 Max Bacon – vokal («Hostage», «Bridge to Paradise»)
 Adrian Belew – vokal («Holy»), gitarsolo i venstre kanal («Far Country»)
 Nikki «B» Bentley – vokal («Earth Moving»)
 Anita Hegerland – vokal («Innocent»)
 Carol Kenyon – vokal («Nothing But»)
 Raphael Ravenscroft – saksofon
 Maggie Reilly – vokal («Blue Night»)
 Phil Spalding – bassgitar, korvokal («Bridge to Paradise», «See the Light», «Holy») 
 Chris Thompson – vokal («Runaway Son», «See the Light»)
 Carl Wayne – korvokal («Earth Moving»)
 Mark Williamson – vokal («Far Country»)

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Earth Moving» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Mike Oldfield-album
Musikkalbum frå 1989
Virgin Records-album
(One Glance Is) Holy

«(One Glance Is) Holy» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeven ut i 1989 på albumet Earth Moving. Songen er sungen av Adrian Belew frå King Crimson. Singelen vart berre gjeven ut i Tyskland, og inneheld fire miksar av songen, mellom anna ein instrumental versjon.

Innhald
 «(One Glance Is) Holy» (Hard and Holy mix) – 4:49
 «(One Glance Is) Holy» (Remix) – 3:45
 «(One Glance Is) Holy» (Edit) – 3:36
 «(One Glance Is) Holy» (Holy Groove Instrumental) – 4:46

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «(One Glance Is) Holy» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1989
Mike Oldfield-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Songar frå 1989
Virgin Records-singlar
Innocent av Mike Oldfield

«Innocent» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1989 på albumet Earth Moving og med vokal av Anita Hegerland.

Inspirasjon 
I følgje eit intervju med Mike Oldfield og Anita Hegerland i TV-programmet Good Morning Britain, var songen inspirert av den yngste dottera deira, Greta, som òg er med i musikkvideoen. Oldfield og Hegerland framførte ein akustisk versjon av songen i programmet.

Innhald
 «Innocent» (12" mix) – 5:35
 «Innocent» – 3:25
 «Earth Moving» (discoversjon) – 4:02

Salslister

Andre versjonar

Ein versjon av songen vart spelt inn og gjeve ut av den tyske dance-gruppa Groove Coverage. Denne nådde 48. plassen på singellista i Austerrike og 38. plassen i Tyskland i 2010.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Innocent (Mike Oldfield song)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1989
Mike Oldfield-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Singlar frå 2010
Groove Coverage-songar
Virgin Records-singlar
Songar frå 1989
Songen Earth Moving

«Earth Moving» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1989 frå albumet med same namn. Songen er sungen av Nikki Lamborn.

Singelomslaget vart laga av Storm Thorgerson og Colin Chambers, med foto av Andy Earl.

Innhald
 «Earth Moving» (discoversjon) – 4:02
 «Earth Moving» – 4:04
 «Bridge to Paradise» – 4:37

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Earth Moving (song)» frå ,  den 2. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar om jorda
Singlar frå 1989
Mike Oldfield-songar
Songar skrivne av Mike Oldfield
Songar frå 1989
Virgin Records-singlar
Lokomotiv Oslo Fotballklubb

Lokomotiv Oslo Fotballklubb er ein fotballklubb i Oslo med heimebane på Marienlyst idrettsanlegg på Marienlyst. Klubben vart skipa i 1999. Fotballklubben har i 2020 tre lag, eit i 3. divisjon i Oslo Fotballkrets.

Fotballag i Oslo
Skipingar i 1999
Rommen Sportsklubb

Rommen Sportsklubb er eit norsk idrettslag som held til på Rommen i Bydel Stovner i Groruddalen i Oslo. Klubben vart skipa 24. november 1997, etter ein sammanslåing av Stovnerkameratene Ballklubb og Smedstua Idrettslag.

Fotball
A-laget for menn er i 3. divisjon i Norsk Tipping-ligaen (2020).

Referansar

Fotballag i Oslo
Idrettslag i Oslo
Skipingar i 1970
Cork Harbour

Cork Harbour (irsk ) er ei naturleg hamn og estuar ved munningen av elva Lee i County Cork i Irland. Ho er ei av fleire påståtte nest største naturlege hamner etter navigerbart område (etter Port Jackson i Sydney). Andre kandidatar er Halifax hamn i Canada, Trincomalee hamn på Sri Lanka og Poole hamn i England. Cork ligg eit lite stykke opp elva i nordvsthjørnet av Cork Harbour. 

Hamna har vore viktig for handel og forsvar i fleire hundreår, og har vore ein av dei større areidsstadene på Irland sidan byrjinga av 1900-talet. Tradisjonell tungindustri har gått tilbake sidan slutten av hundreåret, då verksemder som Irish Steel i Haulbowline og skipsverft i Verolme stengde. Hamn har framleis ei viktig rolle innan energiproduksjon, shipping, raffineri og lækjemiddelhandel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cork Harbour» frå ,  den 3. juli 2020.  
 

Cork
Bukter på Irland
Dunmanus Bay

Dunmanus Bay er ei bukt i County Cork på Irland. Bukta ligg mellom Mizen Head i sør og Sheep's Head i nord, med den vesle landsbyen Durrus i midten. Bukta ligg utanfor hovudtidvasstraumen og har ingen større elvar som renn ut i seg. Ho har lite skipstrafikk. På austkysen av bukta ligg ruinane etter Dunmanus-slottet bygd av O'Mahony-klanen. I sør står Dunlough Castle, ei eldre O'Mahony-borg på toppen av klippene nord på Mizen-halvøya.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dunmanus Bay» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 A hand book for travellers in Ireland (1854)
 

Cork
Bukter på Irland
Heaven's Open

Heaven's Open er det 14. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1991. Det var det siste albumet han gav ut på Virgin, og det einaste han gav ut under namnet Michael Oldfield, i staden for Mike Oldfield. Produsenten på albumet, Tom Newman, stava òg namnet sitt på uvanleg måte på albumet, som Thom Newman.

Historie 
Med utgjevinga av Heaven's Open i 1991 var Oldfield glad for å forlate Virgin Records. Ein kan høyre eit siste farvel til Virgin heilt mot slutten av «Music from the Balcony», der ein kan høyre ein stille latter og Oldfield som seier «Fuck off!».

Heaven's Open er det einaste albumet der Oldfield syng all solovokal sjølv.

Etter han forlet Virgin gav Oldfield ut det mykje venta Tubular Bells II i 1992 med Warner Brothers.

Samanheng med andre Oldfield-album 
Plateomslaget er ein variant av det opphavlege omslaget til Tubular Bells, då arbeidstittelen var Breakfast in Bed. På dette omslaget draup det blod frå egget, i staden for eggeplomme. Arbeidstittelen for Heaven's Open var Man in the Rain. Songen «Heaven's Open» var hovudsakleg ein tidleg versjon av «Man in the Rain». Tittelen «Man in the Rain» vart seinare nytta av Oldfield på ein singel frå Tubular Bells III.

Stilmessig går Heaven's Open attende til den kommersielle stilen til Oldfield frå tidleg til midten av 1980-åra, med radiovenlege poprocksongar, og eit lengre, progressivt stykke. I motsetnad til tidlegare album, som Five Miles Out og Crises, avsluttar den lengre komposisjonen albumet i staden for å opne det.

Singlar 
«Gimme Back» og tittelsporet «Heaven's Open» vart gjeve ut på singlar i 1991. Begge desse vart òg gjevne ut under namnet Michael Oldfield.

Innhald
Alle spor skrivne av Mike Oldfield.

Medverkande
 Mike Oldfield – vokal, gitar, klaverinstrument
 Simon Phillips – trommer
 Dave Levy – bass
 Mickey Simmonds – Hammondorgel, piano
 Andrew Longhurst – ekstra klaverinstrument, sekvensering og sampling
 Courtney Pine – saksofon, bassklarinett
 The «Sassy Choir»
 Vicki St. James
 Sylvia Mason-James
 Dolly James
 Debi Doss
 Shirlie Roden
 Valeria Etienne
 Anna vokal harmoni
 Anita Hegerland
 Nikki «B» Bentley
 Tom Newman

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Heaven's Open» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Mike Oldfield-album
Musikkalbum frå 1991
Virgin Records-album
Album produserte av Tom Newman
Gimme Back

«Gimme Back» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield frå albumet Heaven's Open i 1991. Han vart berre gjeve ut på singel i Tyskland i 1991. Oldfield syng vokal på songen sjølv.

Innhald
 «Gimme Back» – 4:12
 «Amarok» (excerpt II) – 3:22
 «Amarok» (excerpt III) – 9:30

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gimme Back» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

 

Singlar frå 1991
Mike Oldfield-songar
Songar produserte av Tom Newman
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
Songar frå 1990
Songen Heaven's Open

«Heaven's Open» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1991. Han var den første singelen frå albumet med same namn. Forskjellige variantar av singelen kom ut i lag med ein miks av A-sida som inneheld ei melodisk gitarlinje som ikkje er på albumversjonen, i lag med to utdrag frå Amarok, det førre albumet til Oldfield.

Oldfield vart oppført som «Michael» på denne utgjevinga, medan produsenten Tom Newman vart oppført som «Thom Newman».

Innhald
 «Heaven's Open» – 4:31
 «Amarok» (excerpt I) – 3:09
 «Heaven's Open» (12" mix) – 4:33
 «Amarok» (excerpt V) – 2:29

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Songen Heaven's Open» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1991
Mike Oldfield-songar
Songar produserte av Tom Newman
Songar skrivne av Mike Oldfield
Virgin Records-singlar
Songar frå 1990
Courtney Pine

Courtney Pine () er ein britisk jazzmusikar, som skipa det svarte, britiske bandet Jazz Warriors i 1980-åra. Sjølv om han hovudsakleg er kjend som saksofonist, er Pine ein multi-instrumentalist som òg spelar fløyte, klarinett, bassklarinett og klaverinstrument. På albumet hans Europa frå 2011, spelar han nesten berre bassklarinett.

Pine vart utpeikt til offiser i Order of the British Empire (OBE) i 2000 og kommandør av Order of the British Empire (CBE) i 2009.

Diskografi

Album
Som leiar
 Journey to the Urge Within (1986) – UK Nr. 39
 Destiny's Song + The Image of Pursuance (1988) – UK Nr. 54
 The Vision's Tale (1989)
 Closer To Home (1990)
 Within The Realms of Our Dreams (1991)
 To The Eyes of Creation (1992)
 Modern Day Jazz Stories (1995)
 Underground (1997)
 Back in the Day (2000)
 Devotion (2003)
 Resistance (2005)
 Transition in Tradition: En Hommage a Sidney Bechet (2009)
 Europa (2011)
 House of Legends (2012)
 Song (The Ballad Book) (2015)
 Black Notes From The Deep (2017)

Som sidemann
Mica Paris, So Good (1988)
Trevor Jones, Angel Heart (Soundtrack) (1987)
Jazz Warriors, Out of Many, One People (1987), Afropeans (2008)
Harry Beckett, Les Jardins Du Casino (1993, ITM)

Singlar
 «Children of the Ghetto» (1986) (Courtney Pine med vokal av Susaye Greene)
 «Like Dreamers Do» (1988) – UK Nr. 26 (Mica Paris med Courtney Pine)
 «I'm Still Waiting» (1990) – UK nr. 66 (Courtney Pine med Carroll Thompson)
 «Get Busy» (1992), produsert av Gussie Clarke – 12" vinyl, CD-singel 
 «Too Much To Lose» (1999) – Elkie Brooks med Courtney Pine
 «Lady Day (& John Coltrane)» (2000) – Courtney Pine med Lynden David Hall

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Courtney Pine» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Jazzfusion-musikarar
Engelske jazzsaksofonistar
Engelske bassklarinettistar
Order of the British Empire
Musikarar får London
Jazz Warriors-medlemmar
Sylvia Mason-James

Sylvia Mason-James () er ein britisk songar som har arbeidd mykje som kor- og solovokalist. 

Ho song duett med Jimmy Nail på hitten hans «Ain't No Doubt» i 1992, og har sunge med eller for Joan Armatrading, Chicane, Freemasons, Superchumbo, Scott and Leon, Go West, Simple Minds, Adam Rickitt, Robbie Williams, Cher, Bo Selecta, Swing Out Sister, Sheena Easton, The Blow Monkeys og Pet Shop Boys. 

Mason-James song korvokal for Roger Waters på verdsturneen hans mellom 27. april og 13. juli 2020, der ho erstatta Katie Kissoon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sylvia Mason-James» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske songarar
Dolly James

Dolly James er ein britisk songar-låtskrivar og studiomusikar. Ho gav ut fleire singlar i 1990-åra og har turnert internasjonalt med artistar som Simply Red og James Taylor Quartet.

Ho har òg vore korvokalist for Dance With A Stranger, Belinda Carlisle og [[Michael Bolton].

Diskografi

Singlar
 Shine Your Light (1992)
 Emotions
 Andy Sheppard med Dolly James - Bright Moments (1990)

Studioalbum
 The Journey (2006)

Gjesteartist
 Mike Oldfield - Heaven's Open (LP) (1991)
 Matt Bianco - Another Time Another Place (Single) (1994)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dolly James» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Birmingham Music profile

 

Britiske songarar
Debi Doss

Debi Doss er ein amerikanske-fødd fotograf og songar. 

Ho var korvokalist for The Kinks i tre år i 1970-åra og song solovokal på «Video Killed the Radio Star», som vart ein stor hit. Doss var på turné med Hot Chocolate då songen gjekk til topps.

Debi vart med i jentebandet Love Force. I 1980-åra samarbeidde Doss mykje med låtskrivarane og produsentane Charlie Skarbek og Tim Smit. Som ei gruppe signerte trioen for CBS og gav ut singlar som The Rhythm Slaves, «Electricity» i 1981 og Dream Regime. 

Gjennom 1980- og 1990-åra fortsette Doss som studiomusikar for artistar som Chris De Burgh, Cilla Black, Twiggy, Samantha Fox, Mike Oldfield og Bill Wyman.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Debi Doss» frå ,  den 3. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske fotografar
Naide Gomes

Enezenaide do Rosario da Vera Cruz Gomes (), kjend som Naide Gomes, er ein tidlegare friidrettsutøvar frå São Tomé og Príncipe som frå 2001 representerte Portugal. Ho vann EM-sølv i lengdehopp i 2006 og 2010. I hallmeisterskap sikra ho seg to EM-gull og eitt VM-gull i lengdehopp og eitt EM-gull i femkamp.

Aktiv
Gomes deltok for São Tomé og Príncipe ved OL 2000, rauk då ut i forsøket på 100 meter hekk.

Frå 2001 var Gomes portugisisk statsborgar. Våren 2002 vart ho nummer to i femkampen ved hall-EM, på plassen bak russiske Jelena Prokhorova og plassen føre svenske Carolina Klüft. I 2004 gjekk Gomes til topps i femkampen i hall-EM med 4 794 poeng og personbeste. Året etter sigra ho i lengdetevlinga ved hall-EM 2005 med 6,70 meter.
 
Ved europameisterskapen vann Gomes sølv med 6,84, 9 cm kortare enn russiske Ljudmila Koltsjanova. I hall-EM 2007 i Birmingham toppa Gomes tevlinga med eit hopp på 6,89 m. 21. juli 2007 hoppa ho i Madrid for fyrste gong 7 meter, målt til 7,01 m. Ved verdsmeisterskapen 2007 i Osaka låg Gomes etter fem omgangar på andreplass med bak Tatjana Lebedeva. I siste omgang hoppa Ljudmila Koltsjanova og Tatjana Kotova lenger enn Gomes og ho vart nummer 4.

Ved hall-VM 2008 i Valencia vann Gomes med eit bestehopp på 7,00 m. Under eit stemne i Stockholm 22. juli 2008 forbetra ho landsrekorden sin til 7,04 m, ein rekord ho sju dagar seinare flytta til 7,12 meter i Monaco. I OL 2008 lukkast ho derimot ikkje kvalifisere seg til finalen. I Berlin-VM 2009 enda ho med 6,77 m på fjerdeplass, tre centimeter unna bronsemedaljøren.

Under europameisterskapen 2010 i Barcelona hoppa både Gomes og latviske Ineta Radēviča 6,92 m og lengst i tevlinga. Radēviča vann gullmedaljen då ho hadde eit mykje lengre nestbestehopp enn Gomes.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøket på 100 m
EM 2002 i München: Nr 10 i lengdehopp og 18 i sjukamp
OL 2004 i Aten: Nr 13 i sjukamp – 6 151 poeng
VM 2005 i Helsinki: Nr 7 i sjukamp – 6 189 poeng
EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,84 m, bakom Ljudmila Koltsjanova (6,93 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 4 i lengdehopp – 6,87 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp
VM 2009 i Berlin: Nr 4 i lengdehopp – 6,77 m
EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,92 m, bakom Ineta Radēviča (6,92 m)
VM 2011 i Daegu: Nr 10 i lengdehopp – 6,26 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Naide Gomes» frå ,  den 4. juli 2020.  
Denne artikkelen bygger på «Naide Gomes» frå ,  den 4. juli 2020.  
 

Portugisiske friidrettsutøvarar
Lengdehopparar
Mangekjemparar
Hekkeløparar
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Portugisiske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Portugisiske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008