alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Emil Lie

Emil Carl Jonas Lie () var ein norsk skulptør, fødd i Berchtesgaden i Bayern. Forfattaren Bernt Lie var far hans.

Emil Lie utdanna seg ved École des Beaux-Arts i Paris. Han budde mange år i den franske hovudstaden, men flytta til Oslo i 1932. Ei «sers ven kvinneakt» står utstilt i Freiaparken i Oslo, og på Rådhusplassen i same byen er ein stor aktfigur i stein og bronse. Lie, som i den beste perioden var sterkt påverka av fransk kunst, er også representert i Nasjonalgalleriet.

Av hans best kjende verk er:
 «Bernt», bronsehovud 1926, Nasjonalgalleriet
 «Sittende gutt» (Erik), 1932; vann Prix de Viking
 «Stående kvinne» («Ba»), Modum rådhus og Nasjonalgalleriet
 «Ung kvinne», Freiaparken i Oslo
 Rådhusplassen i Oslo; konkurransevinnar (med Per Hurum) 1939, ny utforming (basseng med kvinne- og barneskulpturar) i 1950, ferdig 1960 
 Niels Henrik Abel-monument, Oslo katedralskole 1953
 Minnesmerke over britiske falne på Vestre gravlund i Oslo 1960
 «I ungdommen», monument over Morten Wilhelm Wilhelmsen i Tønsberg 1961

Han laga også gallionsfigurar til fleire av Fred. Olsen sin skip.

Tidleg i karrieren var mange av arbeida til Lie abstrakte og kubistiske. Dei fleste av desse øydela han sjølv seinare, og berre få er bevart. Han gjekk så over til meir klassiske former, og mange av dei viktigaste arbeida hans er naturalistiske aktfigurar.

Lie hadde tallike verv i kunstnarorganisasjonane. Han var formann i Norsk Billedhuggerforening 1954–57 og satt i direksjonen for Kunstnernes Hus 1936–41 og 1964–65.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Denne artikkelen bygger på «Emil Lie» frå ,  den 4. desember 2017.  
 

Norske bilethoggarar
Leif G.W. Persson

Leif Gustav Willy Persson () er ein svensk kriminolog og forfattar. Han bruker Leif GW Persson som forfattarnamn.

Karriere
Persson har undervist ved Stockholms universitet. I 1991 vart han professor i kriminologi. Han er dessutan sakkynding for det svenske justisdepartementet. Han har skrive doktorgradsavhandling og vitskaplege arbeid som særleg gjeld  smugling. Han er òg mykje nytta som ekspertkommentator om kriminalitet, lovbrytarar og politiarbeid i svenske media.

I 1978 debuterte han med kriminalromanen Grisfesten, seinare filmatisert som Mannen från Mallorca (1984). Òg romanen Samhällsbärarna er filmatisert, som I namnet til lagen (1986). Han har òg utgjeve ei kokebok, i tillegg til vitskaplege arbeid.

Persson har saman med Jan Guillou skrive manus til tv-seriane Den vita riddaren (1994) og Anna Holt (1996).
Frå 2010 til 2018 var han med i SVT-programmet Veckans brott saman med SVT-ankeret Camilla Kvartoft. Det siste programmet vart sendt 13. mars 2018.

Familie og privatliv 
Leif G.W. Persson var 1968–1980 gift med Birgitta Liedstrand (fødd 1944), 1987–2002 med Margareta Jönsson (fødd 1947) og 2003 med siviløkonom Kim Olsson (fødd 1957). Han var i 2017 bosett i Solna kommun og leigde ein gard med jaktmark av hertuginne d'Otrante på Elghammars slott utanfor Gnesta i Södermanland.  

Persson fekk sitt fyrste barn, ein son, då han var 20 år. Han fekk seinare to døtrer i første ekteskap, ei av desse forfattaren Malin Persson Giolito, og ei dotter i andre ekteskapet.

Under lang tid var Leif periodedrankar slik at han stort sett var drukken om sumaren og edru om vinteren.

Bibliografi

Romanar 
 Grisfesten (1978)
 Profitörerna (1979)
 Samhällsbärarna (1982)
 Mellan sommarens längtan och vinterns köld (2002)
 En annan tid, eitt annat liv (2003)
 Linda – som i Lindamordet (2005)
 Faller fritt som i ein dröm (2007)
 Den som dödar draken  (2008)
 Den döende detektiven (2010)
 Den sanna historia om Pinocchios näsa (2013)
 Kan man dö två gånger? (2016)
Dei tre bøkane Mellan sommarens längtan och vinterns köld, En annan tid, eitt annat liv og Faller fritt som i en dröm inngår i ein trilogi om mordet på ein svensk statsminister.

Sjølvbiografi 
 Gustavs grabb (2011)

Jakt- og kokebøker 
 Grabbarnas kokbok (m. Jan Guillou)
 Stora Machoboken (m. Jan Guillou og Per Lorenzon)
 Grabbarnas Presentbok (m. Jan Guillou og Per Lorenzon)
 Om jakt och Jägare- från Fagerhult till Sibirien (m. Jan Guillou)

Omsetjingar til norsk

Prisar og utmerkingar 
 Svenska Deckarakademins pris för bästa svenska kriminalroman 1982, for Samhällsbärarna
 Glasnøkkelen 2011, for Den döende detektiven
 Palle Rosenkrantz-prisen 2011, for Den döende detektiven

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leif G.W. Persson» frå , og «Leif G.W. Persson» frå  den 26. november 2017.  
 

Folk frå Stockholm
Svenske forfattarar
Svenske kriminalforfattarar
Malin Persson Giolito

Anna Malin Ulrika Persson Giolito () er ein svensk forfattar og jurist.

Biografi
Malin Persson Giolito debuterte i 2008 med romanen Dubbla slag. Deretter gav ho ut spenningsromanen Bara ett barn i 2010. Rettsaksthrilleren Störst av allt kom ut 2016. Netflix planlegg å spela denne inn som TV-serie. Ved prisutdelinga av Årets bok på Bokmessa i Gøteborg den 29. september 2017 kom Giolito på andre plass med boka Störst av allt.

Persson Giolito er dotter til kriminologen og forfattaren Leif G.W. Persson og Birgitta Liedstrand. Ho voks opp i Stockholm og Djursholm, studerte ved College of Europe og flytta i vaksen alder til Brussel i Belgia.

Bibliografi

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Malin Persson Giolito» frå ,  den 18. november 2017.

Bakgrunnsstoff 
Författarens blogg

https://www.vg.no/rampelys/bok/litteratur/malin-persson-giolito-og-pappa-gw-persson-vi-ble-sinte-og-skrev-en-bok-om-saken/a/23978605/

Folk frå Stockholm
Svenske forfattarar
Svenske kriminalforfattarar
Vinnarar av Glassnøkkelen
Elghammar

Elghammar (også skrive Älghammar) er ein slottsliknande herregard på eit nes i innsjøen Lockvattnet i Björnlunda socken i Gnesta kommun i Södermanland. Hovudbygget vart reist i byrjinga av 1800-talet for feltmarskalk Curt von Stedingk. Anlegget er eit monument i tidig empirestil.

Historie

Elghammar vart omtala i 1344 som Elyamar, men var då ein landsby. Landsbyen har aner tilbake til jarnalderen.

Referansar

Denne artikkelen bygger på «Elghammar» frå ,  den 18. november 2017.  
 

Byggverk i Södermanland
Gnesta kommun
Katharina Andresen

Katharina Gamlemshaug Andresen () er ein norsk arving som i mars 2016 vart verdas nest yngste dollamilliardær (1,15 milliardar US-dollar) som rapportert av Forbes.

Ho er dotter av Johan H. Andresen jr., eigaren av Ferd AS, som i 2007 overførte 42,2 % eigarskap kvar til Katharina og systera Alexandra. Ho er oldebarn av Johan H. Andresen, tipp-tipp-oldebarn av Johan Henrik Andresen og Anton Klaveness, og tipp-tipp-oldebarn av Nicolai Andresen. Johan Henrik var bror av Nicolay August Andresen, og onkel til Nils August Andresen Butenschøn.

I 2018 blei ho praktikant i Innovasjon Norge.

Privatliv
I 2017 vart Andresen registrert  med 0,6 promille alkohol i blodet under ein rutinekontroll ved Hafjell. Klagaren meinte i retten at bota måtte 
vere på minst ein million kroner fordi ho hadde formue på 7,7 milliarder kroner. Domen lydde likevel på 250 000 kroner i bot og fengsel i 18 dagar pluss inndraging av førarkortet i 18 månader.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Katharina Andresen» frå ,  den 18. november 2017.

Bakgrunnsstoff
Milliardærarvingen flyttet hjem etter at stalkingen tok overhånd i Dagbladet.no

Norske rikfolk
Cardinalis


Cardinalis er ei lita biologisk slekt av tre fargerike fugleartar som er medlemmer av kardinalfamilien, Cardinalidae. To artar, raudkardinal og ørkenkardinal, lever i sørlege Nord-Amerika, sinoberkardinal lever i nordlegaste Venezuela inkludert øya Margarita, og litt inn i Colombia.

Det karakteristiske for Cardinalis-artane er svært oppreiste fjørtoppar, kraftige, koniske nebb og lange halar. Dei syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakt og storleik, ved at hannar har friske, raudlege  farger, hoer er noko meir avdempa i brunleg, gråleg og bleik gulbrunt. Storleiken er frå 19 til 23,5 centimeter i kroppslengd, hoer er litt mindre enn hannar. 

Tørre og opne til halvopne habitat er føretrekte. Dei to nordlegaste artane kan leve i opptil 2000 moh. og har hovudsakleg vegetabilsk føde på menyen, medan sinoberkardinal kan ete virvellause dyr i tillegg til frukt og frø.

Dette er standfuglar. Dei er klassifiserte som livskraftige artar av IUCN.

Artslista
Cardinalis i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:     
 Sinoberkardinal, Cardinalis phoeniceus, Vermilion Cardinal, Bonaparte, 1838, (LC)

 Raudkardinal, Cardinalis cardinalis, Northern Cardinal, Linné, 1758, (LC)

 Ørkenkardinal, Cardinalis sinuatus, Pyrrhuloxia, Bonaparte, 1838, (LC)

Kjelder 
 BirdLife International (2017) IUCN Red List for birds Henta frå http://www.birdlife.org 19. november 2017
 (2017). Søk på artar i slekta Cardinalis i: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Hypertekst 'Species table', henta 19. november 2017 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

kardinalfamilien
Fugleslekter
Ruijin

Ruijin  (kinesisk 瑞金; pinyin Ruìjīn) er eit kinesisk byfylke i provinsen Jiangxi i sentrale Kina. Folkesetnaden i heile byfylket var i 1999 .

Historie
Byen er kjend for å ha vore hovudstad for Den kinesiske sovjetrepublikken frå 1931 til 1934.

Kommunistene etablerte seg der etter at dei blei tvinga ut av fjellpartiet Jinggangshan av Guomindang i 1920-åra. I 1934 la kommunistane derfor ut på «den lange marsjen». 

Det er ei mengd minnesmerke og attraksjonar i byen som er knytt til denne perioden under den kinesiske borgarkrigen og til Mao Zedong sitt nærvere der, og byen nyt godt av den «raude turismen» i Kina.  Det heile har sidan 1961 vore oppført på Folkerepublikken Kina si liste over verneverdige minnesmerke som Ruijin geming yizhi (瑞金革命遗址).

Samferdsle
Riksveg 206 i Kina, som passerer dette området, går frå kystbyen Yantai til kystbyen Shantou i provinsen Guangdong. Han går gjennom provinsane Shandong, Jiangsu, Anhui, Jiangxi og til slutt Guangdong.

Riksveg 319 i Kina går gjennom fylket. Riksvegen byrje i Xiamen i Fujian og går nordvestover gjennom provinsane Jiangxi, Hunan og Chongqing, til han ender opp i Chengdu, hovudstaden i provinsen Sichuan.

Riksveg 323 i Kina byrjar i Ruijin og går sørvestover gjennom Guangdong og Guangxi. Han endar opp i Lincang i Yunnan, på grensa mot Burma.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ruijin» frå ,  den 19. november 2017.  
 

Byfylke i Jiangxi
Den kinesiske borgarkrigen
historie i Jiangxi
Alfons Johansen

Alfons Johan Johansen () var ein pressemann frå Nes i Lødingen som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget 1928-30 og 1934-41.

Johansen var son til ein fiskar. Sjølv utdanna han seg til maskinist og var i to år skipsmaskinist, arbeidde så på Harstad mek. Verksted til 1923. Frå 1923 var han redaktør og forretningsførar i avisa Folkeviljen som kom ut i Harstad.

Johansen var medlem i Trondenes heradsstyre 1922-26, deretter varaordførar frå 1926 i det nyoppretta heradet Sandtorg. Ordførar i Sandtorg 1934-37. Hausten 1927 vart han vald til stortingsrepresentant frå Troms fylke for Arbeidarpartiet. Han lukkast ikkje verte attvald i 1930, men kom innatt på Tinget etter stortingsvalet 1933, attvald i 1936. Periodane 1928-30 og 1934-36 var han medlem i Militærkomiteen, frå 1937 sat han i Skog- og vassdragskomiteen.

Johan hadde ei rad tillitsverv. Mellom anna var styremedlem i Harstad hamnestyre, i Harstad og Troms fylkessjukehus, styreformann i Trondenes Kraftverk frå 1935, så vel som for avdelingskontoret til Hypotekbanken og Småbruk- og Boligbanken i Tromsø frå 1938, begge desse verva hadde han til døydde 50 år gammal.

Kjelder
 Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Troms
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1934-1936
Stortingsrepresentantar 1937-1945
Ordførarar i Sandtorg
Ap-ordførarar i Troms
Norske redaktørar
Folk frå Lødingen
Folk frå Harstad
Tryggingsrådet i SN

Tryggingsrådet i SN (bokmål FNs sikkerhetsråd) er eitt av seks hovudorgan i Dei sameinte nasjonane (SN). 
Det har som oppgåve å oppretthalda internasjonal fred og tryggleik og godkjenna nye medlemmer av SN og godkjenna endringar av SN-pakta. Det har mellom anna fullmakt til å skipa fredsbevarande operasjonar, internasjonale sanksjonar og militære handlingar gjennom resolusjonar. Det er det einaste SN-organet som kan gje bindande resolusjonar til medlemsstatar. Tryggingsrådet heldt sitt første møte 17. januar 1946.

Medlemmar

Tryggingsrådet har femten medlemmar. Stormaktene som var allierte i andre verdskrigen, USA (USA), Frankrike, Folkerepublikken Kina, Russland og Storbritannia er faste medlemmer av rådet og har vetorett, slik at dei kan hindra føreslåtte vedtak. I tillegg til dei fem faste medlemmene har rådet ti andre medlemmer frå ulike regionar i verda som sit i rådet i toårsperiodar. Presidentskapet går på omgang blant medlemmene.

Noreg har vore medlem av Tryggingsrådet fire gonger, i periodane 1949–50, 1963–64, 1979–80 og 2001–02. Noreg hadde sist formannsskapet i rådet i mars 2002, og arbeidet blei leia av ambassadør Ole Peter Kolby.

Forløpar 

Folkeforbundet hadde eit tilsvarande råd, som tok dei fleste avgjerdene . Dette rådet hadde fem permanente medlemmer (Storbritannia, Frankrike, Italia, Japan og Tyskland) og eit varierande tal valde medlemmer (først fire, sidan seks og ni).

Vetoretten 
Når det gjeld reine prosedyrespørsmål, som gjeld korleis rådet skal arbeida, trengst det ni stemmers fleirtal. I alle andre saker trengst det også at ingen av dei faste medlemmane stemmer imot. Det er dette som er kjend som vetoretten. Kina, Russland, Frankrike, Storbritannia og USA må dermed anten stemma for, eller avstå frå å stemme, dersom ein resolusjon skal gå gjennom.

Utviding 

Det har lenge vore diskusjonar om å utvide talet på permanente medlemmar. Landa som har markert seg med dei sterkaste krava om fast sete, Japan og Tyskland, er dei andre og tredje største netto bidragsytarane til SN. Tyskland er også den nest største bidragsytaren av troppar til SN-operasjonar etter USA. 

Tidlegare generalsekretær Kofi Annan ba sine rådgjevarar om å fremja forslag til korleis SN-struktur kunne reformerast. Ei føreslått løysing er å utvide talet på faste medlemmar av rådet med fem, som inkluderer Japan, Tyskland, India, Brasil og eit afrikansk land. I september 2004 underteikna desse fire landa ei felles uttaling der dei gjensidig støtte kvarandre sine krav om fast plass. Storbritannia og Frankrike erklærte at dei støtta kravet.

Nokre land, som Italia og Nederland, har lagt fram ønske om eit felles europeisk sete.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «United Nations Security Council» frå , og «FNs sikkerhetsråd» frå  den 19. november 2017.

Bakgrunnsstoff 
 
 Sikkerhetsrådet  - (FN-sambandet)

SN
Skipingar i 1946
Etterverknader av andre verdskrigen
Fateh Ali Khan (1901–1964)

Fateh Ali Khan () var ein hindustani- og qawwalimusikar frå Britisk India og seinare Pakistan. Han var ein kjend qawwalisongar som var verksam på 1940- og 1950-talet, og var far til dei kjende artistane Nusrat Fateh Ali Khan og Farrukh Fateh Ali Khan.

Bakgrunn
Fateh Ali Khan var fødd 1901, i Jalandhar i Panjab i Britisk India. Han kom frå ein gammal qawwalifamilie, og fekk opplæring av far sin, Maula Baksh Khan. Fateh Ali Khan lærte å spela sitar, sarod og vitsjitra-vina (vichitra veena), i tillegg til vestlege instrument som fiolin.
Han lærte også vers på panjabi, urdu, arabisk og persisk.

Karriere
Fateh Ali Khan var leiar for familiegruppa «Fateh Ali Khan, Mubarak Ali Khan & Party». Broren Mubarak Ali Khan song og spelte harmonium i gruppa. Begge var rekna som nokre av dei fremste qawwali-artistane i samtida si. Dei er gjevne mykje av æra for å gjera dikta til Muhammad Iqbal kjend for eit større publikum.. Iqbal si dikting var omtykt i akademiske og intellektuelle krinsar, men var rekna som vanskeleg å tonesetja og synga. Fateh Ali Khan og Mubarak Ali Khan brukte den nye massemediateknologien under utvikling i Britisk India til å gjera han meir populær blant allmogen.

Etterkomarar
I 1948 blei sonen hans Nusrat fødd i Faisalabad i Pakistan. Fateh Ali Khan ville at Nusrat skulle bli lege eller ingeniør ettersom han følte at qawwali-utøvarar hadde låg sosial status. Då Nusrat likevel viste store interesse og evner for qawwali, gav faren etter, og byrja å læra han opp. Fateh Ali Khan døydde i 1964 då han var 63 år gammal, og Nusrat berre 16. Nusrat si opplæring blei fullført av brørne til Fateh Ali Khan, Mubarak Ali Khan og Salamat Ali Khan.
Fateh Ali Khan-familien er sidan blitt verdskjende for sin qawwalimusikk.

Prisar og utmerkingar
Pride of Performance-prisen i 1990 av presidenten av Pakistan

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fateh Ali Khan (Qawwali singer)» frå ,  den 19. november 2017.  
 
Folk frå Faisalabad
Pakistanske mannlege songar
Hindustanisongarar
Qawwali
Pride of Performance
Folk frå Jalandhar
Fateh Ali Khan-familien
Pakistanske musikarar
Jalandhar

Jalandhar (tidlegare skrive Jullunder) er ein by i den nordlege delstaten Panjab i India. Byen ligg 80 km søraust for Amritsar. Innbyggejatallet var i 2001 rekna å vera ca. 709 250. Jalandhar er eit samferdsleknutepunkt i Panjab, og byen er eit handelssenter for jordbruksprodukt frå omegnen. Han har også varierande industri, og er særleg kjend for produksjon av tekstilvarer (silke), tobakksvarer og sportsutstyr. Elles finst det eit stort utval av kunsthandverk. Jalandhar er sete for en del av Panjab-universitetet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jalandhar» frå ,  den 19. november 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Byar i Panjab i India
Eero Nelimarkka

Eero Alexander Nelimarkka () var ein finsk kunstmålar, fødd i Vasa, død i Helsingfors.

Eero Alexander Nelimarkka hadde utdanning frå kveldskurs på Centralskolan för konstflit 1909–11, og frå studium på Helsingfors universitets ritsal  (1912–14) under Eero Järnefelt, og i 1912 og 1920 ved kunstskulane Académie de la Grande Chaumière, Académie Julian og hjå målaren André Lhote i Paris. Den  fyrste utstillinga hadde han i 1913.

Han var mykje produktiv innanfor ulike stilartar i løpet av karrieren. I ungdomstida høyrde han til mellom dei meir moderate i den finske samanslutninga av ekspresjonistiske målarar, Novembergruppen (finsk: Marraskuun ryhmä), saman med mellom andre Alvar Cawén og Ragnar Ekelund. Denne gruppa hadde fem utstillingar mellom 1916 og 1924. Han har mellom anna måla portrett, inkludert eit sekstitals sjølvportrett, og altartavler mellom anna i Ijo kyrka og i bedehus i Vasa og i Laihela, og i kyrkjene i Skibotn og Lyngenfjorden i Noreg.

Nelimarkka var med på å skipe Österbottniska konstnärsförbundet. I 1966 fekk han den finske honnørtittelen professors namn, og på 1960-talet vart òg Nelimarkkamuseet i Alajärvi skipa.

Kjelder
Om Eero Nelimarkka i Uppslagsverket Finland

Finske målarar
Folk frå Vasa
Ekspresjonistiske målarar
Moderne målarar
Mikhail Suslov

Michail Andrejevitj Suslov (, død 25. januar 1982) var ein sovjetisk kommunistisk politikar.

Biografi
Suslov var fødd i nærleiken av Simbirsk, noverande Uljanovsk. 
Suslov vart medlem i Sovjetunionen sitt kommunistiske parti i 1921. I 1941 vart han medlem av partiet sin sentralkomite. Han var 1944-46 ein av leiarane i Litauen sitt kommunistparti.
Frå 1947 til han døydde var Suslov sekretær i sentralkomiteen. Etter to år som redaktør for avisa Pravda var han åra 1952-53 og 1955-82 medlem av partiet sitt viktigaste organ, politbyrået. Frå cirka 1959 vart han rekna mellom partiet sine mest innflytelsesrike personar.

Han er gravlagd ved Kremlmuren, og er ein av berre tolv personar som har fått æra av å ha eit personleg gravmonument der.

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «Mikhail Suslov» frå , den 1. februar 2016

Fødde i 1902
Døde i 1982
Sovjetiske politikarar
Bolsjevikar
Sander Sagosen

Sander Sagosen () er ein norsk handballspelar frå Trondheim som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Frå sommaren 2017 var han spelar på handballaget til den franske idrettsklubben Paris Saint-Germain. Tidlegare har han vore aktiv i norske Charlottenlund, Kolstad, Haslum og danske Aalborg. Per 1.11.2017 hadde Sagosen delteke i 66 landskampar og skåra 245 mål.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sander Sagosen» frå ,  den 19. november 2017.  

Norske handballspelarar
Folk frå Trondheim
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Kristian Bjørnsen

Kristian Bjørnsen () er ein norsk handballspelar frå Stavanger som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2017 spelar han på den tyske handballklubben Wetzlar. Tidlegare har kantspelaren vore aktiv i norske Stavanger, Fyllingen og svenske Kristianstad. Bjørnsen har pr 1.11.2017 delteke i 82 landskampar og skåra 376 mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kristian Bjørnsen» frå ,  den 19. november 2017.  
 

Norske handballspelarar
Folk frå Stavanger
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020
Bjarte Myrhol

Bjarte Myrhol () er ein norsk handballspelar frå Oslo som var kaptein på Noregs landslag som vann sølv under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2015 spelar han på det danske handballaget Skjern. Tidlegare har han vore aktiv i norske Sandefjord TIF, ungarske Veszprém og dei tyske laga Nordhorn og Rhein-Neckar. Linjespelaren har delteke i 208 landskampar og skåra 630 mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bjarte Myrhol» frå ,  den 19. november 2017.  
 

Norske handballspelarar
Folk frå Oslo
Norske deltakarar under sommar-OL 2020
Handballspelarar under sommar-OL 2020