alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lorraine Hansberry

Lorraine Vivian Hansberry () var ein afro-amerikansk dramatikar, forfattar og aktivist.

Hansberry var den fyrste svarte kvinna som fekk eit skodespel satt opp på Broadway i 1959. Det best kjende verket hennar, A Raisin in the Sun, tek føre seg konfliktane som oppstår når ein afro-amerikansk familie flyttar inn eit nabolag der berre kvite familiar bur. Stykket gir innsyn i kvardagen til svarte amerikanarar under rasesegregering i Chicago. Hansberry sin familie levde sjølv under segrering og utfordra dei restriktive Jim Crow-lovene på same måte som den fiktive familien i stykket. Dette enda eventuelt med ei sak ved USA sin høgaste rett, som fekk namnet Hansberry v. Lee. Tittelen for skodespelet fekk Hansberry frå diktet "Harlem" av Langston Hughes:"What happens to a dream deferred? Does it dry up like a raisin in the sun?"

Som 29-åring vann ho New York Drama Critic's Circle-prisen. Ho vart den yngste, femte kvinnelege og fyrste afro-amerikanske dramatikaren som fekk denne utmerkinga.

Hansberry flytta til New York, der ho jobba for det pan-afrikanske tidsskriftet, Freedom. Ved Freedom jobba ho saman med viktige intellektuelle figurar som Paul Robeson og W.E.B. Dubois som vart mentorane hennar. Mykje av arbeidet hennar i denne perioden var oppteken av den afrikanske frigjeringskampen og verknaden den hadde på verda. Hansberry er blitt identifisert som lesbisk, og seksuell fridom er òg eit viktig tema i mange av hennar verk.

Hansberry døydde av kreft i ein alder av 34 år i 1965. Før det rakk berre skrive eit skodespel til, The Sign in Sidney Brustein's Window som vart publisert i 1964.  Ho var inspirasjonen bak Nina Simone sin song, "To Be Young, Gifted and Black."

Referansar 

Afro-amerikanske forfattarar
Afro-amerikanske aktivistar
USA-amerikanske forfattarar
USA-amerikanske dramatikarar
USA-amerikanske aktivistar
Folk frå Chicago
The Ellipse

The Ellipse, også kalla President's Park South, er ein 210 mål stor park like sør for Det kvite huset i Washington, D.C.

Parken er open for publikum, og er del av den større President's Park.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Ellipse» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Det kvite huset
Parkar i USA
Tandemladning

Tandemladning er ei bombe, ein granat eller liknande der detonasjonen skjer i to steg med eit svært kort mellomrom. Føremålet er at den første ladninga, som oftast har fokusert hólladning, skal forsterke effekten av den andre ladninga, som òg kan vere fokusert ladning eller eit sekundærprosjektil. Tandemladningar er spesielt effektive mot reaktivt panser fordi den første ladninga løyser ut det reaktive panseret og let panseret ligge open for den andre ladninga.

Våpen med tandemladning
RPG-29
9M113 Konkurs

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tandemladdning» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 
United States Patent 5744746 Tandem warhead for combatting active targets
United States Patent 5561261 Tandem warhead with a secondary projectile

Ammunisjon
Panser
Reaktivt panser

Reaktivt panser er stålkassettar fylte med sprengstoff som ein festar på utsida av vanleg panser. Det finst på dei fleste moderne stridsvogner.

Reaktive panser er ein måte til å verne seg mot våpen med hólladning, som ved kontakt med panser lagar ein tynn sveisestråle som brenn seg gjennom vanleg panser. Ved treff i reaktivt panser vert sveisestrålen kutta av sprengstoffet i kassetten med sprengstoff, slik at han ikkje kan trenge gjennom panserstålet med sveisestrålen. Ei slik hending kan sjølvsagt skade personell i nærleiken av panseret som det vert skote mot.

Sjå òg

Kontakt-5, eit døme på tredje generasjon reaktivt panser.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reaktivt panser» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Panser
Detonasjon

Detonasjon er ein svært rask, varmegjevande (eksoterm) kjemisk reaksjon som går føre seg i eit sjikt som spreier seg utover som eit kuleskal frå eit initieringspunkt i eit stoff eller ei stoffblanding. Både gasser, væsker og faste stoff kan detonera.

Referansar

Pyroteknikk
Kjemiske reaksjonar
Honest Lullaby

Honest Lullaby er eit studioalbum frå 1979 av Joan Baez. Det var det siste albumet hennar for CBS Records-etiketten Portrait og det siste nye studioalbumet hennar i USA før 1987. Det sjølvbiografiske tittesporet vart skriven for sonen Gabriel Harris, og framført på The Muppet Show i 1980. I tillegg til sine eigne songar inneheld albumet songar av Janis Ian og Jackson Browne. «Let Your Love Flow» var opphavleg ein hit i 1976 for The Bellamy Brothers. I sjølvbiografien sin frå 1987, And a Voice to Sing With, spekulerte Baez i at ho truleg vart droppa frå CBS på grunn av ei politisk usemje med den dåverande direktøren i selskapet.

Baez dediserte albumet til journalisten John L. Wasserman. Wasserman døydde i februar det året og hadde skrive notata i omslaget til samleplata The Best of Joan C. Baez' i 1977.

Biletet på plateomslaget vart teken av den kjende fotografen Yousuf Karsh.

Innhald

Medverkande
Joan Baez - solovokal, akustisk gitar (5-8)
Larry Byrom - akustisk gitar (1,3,7)
Pete Carr - akustisk gitar (2,4,5,7), elektrisk gitar (3)
Jimmy Johnson - elektrisk gitar (1-3, 4)
Barry Beckett - klaverinstrument (1-3, 5-7,9,10)
David Hood - bassgitar (1-7)
Roger Hawkins - trommer (1-3, 5-6)
Hill Abrahams - fiolin (4)
Janes Crozier - cello (4)
Charlie McCoy - munnspel (4)
Ava Aldridge - korvokal
George Jackson - korvokal
Lenny LeBlanc - korvokal 
Mac McAnally - korvokal
Cindy Richardson - korvokal
George Soulé - korvokal
Eddie Struzick - korvokal
Marie Tomlinson - korvokal

KjelderDenne artikkelen bygger på «Honest Lullaby» frå ,  den 24. oktober 2018.  oppgav desse kjeldene: 
Baez, Joan. 1987. And a Voice to Sing With: A Memoir''. Century Hutchinson, London. 

Musikkalbum frå 1979
Joan Baez-album
Album produserte av Barry Beckett
Portrait Records-album
Larry Byrom

Larry Clifton Byrom () er ein USA-amerikansk gitarist. Byrom spelte i bandet Precious Few i 1960-åra, før han vart med T.I.M.E., og i 1970 med Steppenwolf. Han slutta i Steppenwolf i 1972 og skipa Ratchell. Byrom byrja å arbeide som studiomusikar i 1980 etter å ha flytta til Nashville.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Larry Byrom» frå ,  den 24. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Alabama
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske countrygitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske countryrocksongarar
Steppenwolf-medlemmar
Gitaristar frå Alabama
Mac McAnally

Lyman Corbitt «Mac» McAnally Jr. () er ein USA-amerikansk countrysongar og låtskrivar, studiomusikar og plateprodusent. I karrieren sin har han spelt inn ti studioalbum og åtte singlar. To av singlane hans vart hittar på Billboard Hot 100 og seks til gjekk inn på Hot Country Songs-lista.

Den niande listeplasseringa hans kom seint i 2008 som gjestevokalist på Kenny Chesney sin versjon av «Down the Road». Han har òg produsert musikk for Sawyer Brown og Restless Heart, skrive fleire singlar for andre artistar og er medlem av bandet til Jimmy Buffett, The Coral Reefer Band.

Diskografi

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mac McAnally» frå ,  den 24. oktober 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske countrygitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske countrypianistar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske mandolinistar
Musikarar frå Alabama
Folk frå Red Bay i Alabama
Coral Reefer Band-medlemmar
Recently

Recently er eit studioalbum frå 1987 av Joan Baez. Albumet var det første albumet hennar i USA på åtte år. Som ho hadde gjort på 60-talet, spelte Baez inn songar av samtidige låtskrivarar, i dette tilfellet Mark Knopfler, U2, Peter Gabriel og Johnny Clegg, kanskje i eit forsøk på å nå eit yngre publikum. Mange hadde blitt merksam på Baez på ny då ho spelte på Live Aid og Amnesty International sin A Conspiracy of Hope Tour. 

Songen «Asimbonanga» vart nominert til ein Grammypris for beste kontemporære folkemusikkinnspeling.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Recently (album)» frå ,  den 24. oktober 2018.  
 

Musikkalbum frå 1987
Joan Baez-album
Sancho Panza

Sancho Panza er ein oppdikta figur i romanen Don Quijote av den spanske forfattaren Miguel de Cervantes Saavedra frå 1602. I forteljinga er bonden Sancho Panza ven og nabo med godseigaren Don Quixote. Panza får rolla som væpnar for Don Quixote då han som den komiske riddaren av den bedrøvelige skikkelse legg ut på eventyr. Panza vert dermed helten i historia, ein medhjelpar som viser seg både snarrådig og smart, og som vert tvinga til å lura herren han tener for at denne skal verna illusjonane sine. Panza kjem difor med kommentarar gjennom heile forteljinga, kjende som sanchismos, som er ei blanding av folkeleg humor, ironiske spanske ordtak og sunt bondevit. 

Panza tyder 'vom, buk' og kan òg stavast pança.

Kjelder
Denne artikkel bygger på Sancho Panza frå Wikipedia på bokmål, utgåva frå 28. desember 2015

Romanfigurar
Miguel de Cervantes Saavedra
Loring Park

Loring Park er den største parken i det sentrale Minneapolis i Minnesota. Han ligg i det sørvestre hjørnet av Minneapolis sentrum, nær Mindekirken. Distriktet rundet parken heiter òg Loring.

Parken 
Parken vart bygd av den amerikanske landskapsarkitekten Horace Cleveland i 1887. Han omfattar ein liten innsjø, Loringsjøen eller Loring Lake, tidlegare Johnson's Lake. Parken heitte opphavleg Central Park, men fekk namnet Loring Park etter den lokale forretningsmannen og park-styraren Charles M. Loring. 

Norsk-ætta amerikanarar held si 17. mai-feiring i parken. Denne feiringa vert lagt til den sundagen som fell nærast den 17. mai.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loring Park» frå , og «Loring Park» frå  den 25. oktober 2018.  
 

Minneapolis
Norsk-amerikansk kultur
Parkar i USA
Skipingar i 1887
Minnehaha-elva

Minnehaha-elva (, dakota ) er ei sideelv til Mississippielva i byen Minneapolis i Minnesota. Elva er 35 km lang og forbind ei rekkje gryteholsjøar i det sørvestre Minneapolis med Mississippi-elva. Elva renn austover frå Gray's Bay Dam ved Minnetonkasjøen gjennom forstadane Minnetonka, Hopkins, Saint Louis Park og Edina og byen Minneapolis. 
Elva er kjend for den 16 meter høge fossen Minnehaha Falls, som ligg i Minnehaha Park nær utløpet til elva i Mississippielva. Fossen er omtalt i The Song of Hiawatha frå 1855 av Henry Wadsworth Longfellow.

Minnehaha er ei smal elv som skapar ein grøn lunge med større innsjøar og godt verna elveløp (Minnehaha Parkway) i det sørlege Minneapolis. Dei største sjøane er (frå vest) Lake Minnetonka, Libb's Lake, Lake of the Isles, Lake Calhoun, Lake Harriet, Lake Nokomis og Lake Hiawatha. Dei sistnemnde to innsjøane hengj nesten saman og ligg berre 2 km vest for utløpet i Mississippi.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Minnehaha (elv)» frå ,  den 25. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

Minnehaha Falls i Britannica

Elvar i Minnesota
Itasca-sjøen

Itasca-sjøen er ein liten bresjø nordvest i Minnesota i USA. Han vert rekna som kjelda til Mississippielva.

Sjøen ligg i Clearwater fylke. Han er 4,7 km² stor (dvs. noko større enn Maridalsvannet i Oslo (3,9 km²)). Sjøen ligg 450 meter over havet og har stort sett ei djupne på mellom 6 og 11 meter.

Det var geografen og etnologen Henry Rowe Schoolcraft (1793–1864) som fyrst fastslo at Itasca-sjøen var starten på det 3 770 km lange løpet til Mississippi mot Mexicogolfen. Dette skjedde i 1832. Schoolcraft hadde òg vore med på general Lewis og Clark-ekspedisjonen i 1820, då Cass-sjøen (lenger ned i elva) blei fastsett som kjelda til elva.

Namnet «Itasca» blei sett saman av dei latinske orda veritas, 'sanning' og caput, 'hovud'. Han plukka ut dei midterste bokstavane frå orda, sannsynlegvis for å få eit namn som høyrdest «indiansk» ut, og ifølgje si eiga forklaring også eit kvinneleg namn som høva til lokal mytologi.  På det lokale ojibwe-språket heiter sjøen Omashkoozo-zaaga'igan (Elgsjøen). 

Det finst elles ein annan sjø som i dag ber namnet Elgsjøen (Elk Lake). Denne har elvesamband med Itasca-sjøen, og somme har hevda at denne dermed er kjelda til Mississippi. Dette er likevel ikkje godkjent i fagkrinsar, fordi Elk Lake er så liten. Det same gjeld Nicolett Creek.

Det er verd å merka seg at Mississippi renn ut av Itasca-sjøen i nordleg retning, før ho svingar mot aust og etterkvart mot sør.

Utløpet vart elles flytt på 1930-talet. Ein kringliggande sump vart drenert, og området vart gjort meir turistvennleg. Det er faktisk mogleg enkelte stadar her å vassa over elva, noko som utgjer eit populært fotomotiv.

Frå 1891 har området rundt sjøen vore regulert til statleg naturpark.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Itasca-sjøen» frå ,  den 25. oktober 2018.  

Innsjøar i Minnesota
Mississippielva
Stadnamn av latinsk opphav i USA
Eksplosjon

Ein eksplosjon er ein eksoterm kjemisk prosess som, når han føregår ved konstant volum, vil forårsaka ein særs snøgg og tydeleg trykkauke. 

Kjemisk drivne forbrenningar som går med høg fart vert gjerne omtalte som eksplosjonar, medan kjemisk drivne nedbrytinger i høg fart vert omtalte som detonasjonar. Den første typen er gjerne knytt til ulike former for krut, medan den siste typen er gjerne knytt til ulike former for sprengstoff. Det finst òg overgangsformer der ei forbrenning i høg fart utløyser ein detonasjon.

Ulike typar eksplosjonar 
Det finst fleire ulike typar eksplosjonar:

 Kjemiske eksplosjonar
 Uniforme reaksjonar
 Termisk eksplosjon
 Propagerande reaksjonar
 Deflagrasjon - Eksplosjon der forbrenningsbølgja spreier seg med underlydshastighet i tilhøve til ubrent gass forut for flammen.
 Detonasjon - Eksplosjon der trykkbølgja spreier seg med overlydshastighet i den aktuelle materialen.
 Mekaniske eksplosjonar -  vert forårsaka av mekaniske krefter
 Nukleære eksplosjonar - inntrer når kjernereaksjonar produserer store energimengder over kort tid.
 Elektriske eksplosjonar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eksplosjon» frå ,  den 25. oktober 2018.  
 

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Eksplosjon i Store Norske Leksikon

 
Eld
Kjemiske reaksjonar
Pyroteknikk
Composition C-4

C-4, eller Composition C-4, er eit plastisk sprengstoff med stor detonasjonsfart og sprengkraft, noko som gjer det eigna til militær nytte. C-4 er vanlegvis pakka i firkanta einingar. Hovudingrediensen (91% av vekta) er heksogen. Stoffa som er tilsett for å gjera hexogenen plastisk er polyisobutylen og dietylhexyl. I den sivile varianten er det tilsett 1,6% SAE-10 motorolje, medan den militære inneheld ein annan oljetype. C-4 er 1,34 gonger så eksplosivt som trinitrotoluen (TNT). Det kan detonerast med ein vanleg fenghette.

C-4 er eit relativt sikkert sprengstoff, men er meir kjenslevart enn TNT. Det kan ikkje detonerast ved hjelp av vanleg eld, skot eller støyt.

Det har ein detonasjonsfart på ca. 8 100 meter/ sek.

Bruksområde 

C-4 består tildels av ein plastisk ingrediens, slik at det kan verta omtrent forma som leire og til dømes pressast inn i sprekkar i bygningar, bruer, utstyr eller maskineri. Det kan òg formast rundt eit objekt om ønskeleg. C-4 kan brukast til å laga panserbrytende hulladninger eller kutte-ladningar på grunn av sin høge detonasjonsfart.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Composition C-4» frå ,  den 25. oktober 2018.

Referansar

Sprengstoff
Gottröra-ulukka

Gottröra-ulukka var ei flyulukke som skjedde ved Gottröra i Uppland i Sverige om  morgonen 27. desember 1991 då Scandinavian Airlines Flight 751 (SK751) frå Stockholm (Arlanda) til Warszawa via København måtte naudlande. Flyet brekte i tre delar, og fleire passasjerar vart skada, men ingen omkom. Flyet var ein McDonnell Douglas MD-81 med namnet Dana Viking, og årsaka til ulukka var at båe motorane svikta kort tid etter avgang frå Arlanda på grunn av at is frå vengane lausna og kom inn i motorane. Flyet hadde to jetmotorar, ein på kvar side av flykroppen akterut.

Ulukka 
Hendinga er òg vorten kalla mirakelet i Gottröra, ettersom ingen omkom. Rett etter avgang vart flygaren tvinga til å naudlande i ein åker utanfor Gottröra etter at eit lag av is på oversida av vingane hadde lausna og kome inn i motorane.

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scandinavian Airlines Flight 751» frå ,  den 25. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Luftfartshändelse den 27 december 1991 i Gottröra, AB län.Statens haverikommission.
 Aviation Safety Network - Gottröraolyckan
 P3 Dokumentär - Gottrörakraschen
 Nyhetsklipp från SVT om Gottröraolyckan
 Airliners.net - Bilete frå haveriplassen.

Luftfartsulukker på 1900-talet
Luftfartsulukker i Sverige
Frank Vercauteren

Frank Vercauteren () er ein belgisk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Sint-Jans-Molenbeek. Han var ein finteflink teknisk spelar som vekselvis spelte venstreveng og på midtbana. I tida 1975-87 hadde han stor suksess med RSC Anderlecht, mellom anna med triumfar i cupvinnarcupen og UEFA-cupen.

Klubbspel
Vercauteren debuterte på RSC Anderlecht i 1975 og var innbytar då klubben vann cupvinnarcupfinalen 1976 med 4-2 over West Ham United frå London. To år seinare spelte han heile finalen då Anderlecht vann cupvinnarcupen for andre gang, etter 4-0 over Austria Wien. I åra etter 1980 var Vercauteren ein sentral spelar på det belgiske meisterlaget, eit lag som i tida 1981-87 sanka fire seriemeistertitlar i Belgia. Våren 1983 var han kaptein då Anderlecht vann UEFA-cupfinalen med 1-0 mot Benfica. Perioden 1987-90 var han aktiv i franske FC Nantes og avslutta 1990-93 med spel for RWD Molenbeek i Brussel.

Landslagsspel
Vercauteren spelte 63 landskampar for Belgia i tida 1977-88, skåra 9 mål. Han deltok i alle Belgia sine kampar under VM 1982, EM 1984 og VM 1986, bortsett frå bronsefinalen i Mexico, ein kamp Belgia tapte med 2-4 mot Frankrike.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1976 og 1978 med Anderlecht
UEFA-cupen: 1983 med Anderlecht
Belgisk seriemeister: 1981, 1985, 1986, 1987 med Anderlecht
Belgisk cupmeister: 1975, 1976 med Anderlecht

Trenar
Vercauteren leidde Anderlecht til triumfar i den belgiske serien i 2006 og 2007 og Genk i 2011.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frank Vercauteren» frå ,  den 25. oktober 2018.  
 
eu-football

Belgiske fotballspelarar
Belgiske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Anderlecht-spelarar
Nantes-spelarar
National Geographic Channel

National Geographic Channel er TV-kanalen til mediekonserna National Geographic Society og Rupert Murdochs News Corporation.

National Geographic er mest kjent for tidsskriftet med same namn. Kanalen vart lansert i Europa og Australia i september 1997 og sender i dag til 230 millionar husstandar i 162 land, på 27 språk. I Europa når kanalen 43 millionar husstandar i 39 land og sender på 18 språk. Programma til kanalen er spesielt innretta mot natur, dyreliv, vitskap, historie og samfunnsliv. Programma vert gjerne sende i seriar på 10-12 enkeltprogram om same emne.

I Noreg er kanalen tilgjengeleg hos dei fleste norske tv-distributørar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «National Geographic Channel» frå ,  den 25. oktober 2018.  
 

Fjernsynskanalar
National Mall

National Mall er eit stort grøntområde i Washington, D.C. som strekkjer seg frå Capitol i nord ned via Washingtonmonumentet til Jefferson Memorial ved Potomac-elva. I aust/vestleg retning strekkjer National Mall seg frå John F. Kennedy Center for the Performing Arts via Washingtonmonumentet til Capitol Hill. 

I området sør og austom Washingtonmonument er dei fleste av monumenta over amerikanske presidentar, til dømes Lincolnmonumentet, Franklin Delano Roosevelt Memorial, National World War II Memorial, Korean War Memorial, Vietnam War Veteran Memorial og Albert Einstein Memorial.

Mellom Washington Monument og Capitol er Smithsonian Institution med fleire ulike musé.

Historie 
Tanken bak den nasjonale alleen vart opphavleg frå Pierre Charles L'Enfant, ein franskfødt amerikansk arkitekt og sivilingeniør. Hans planar for byen Washington, DC, skapt i 1791. Likevel vart hans tankar fyrst realisert på byrjinga av 1900-talet med McMillans kommisjonplan som òg var inspirert av City Beautiful movement, ein progreessiv arkitektonisk byforskjønnelsebevegelse. Blant anna innebar McMillans plan å flytta hovudjarnbana frå ein stad på National Mall til dens noverande lokalisering ved Union Station.

Den amerikanske kongressen godkjende lova Reserve Act i 2003 for å innskrenka ytterlegare konstruksjonar på National Mall.
-->

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «National Mall» frå ,  den 25. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 

Washington, D.C.
Parkar i USA
Skjærselden

Skjærselden eller skirselden er i katolisismen ein stad menneske kan koma til etter at dei døyr. Han er ein «mellomstad» mellom himmelen og helvete der dei døde må gjera opp for syndene sine medan dei ventar på dommedag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Oslo Katolske Bispedømme om skjærselden

Katolisisme
Dødsrike
Dejan Stanković

Dejan Stanković () er ein serbisk tidlegare fotballspelar frå Beograd. Midtbanespelaren hadde frå 1995 til 2011 stor suksess med klubbar som Raude Stjerne i heimbyen, og med italienske SS Lazio og FC Inter. Mellom anna vann han meisterligaen med Inter, cupvinnarcupen med Lazio og til saman 16 nasjonale cup- og seriemeisterskap i Italia og Jugoslavia.

Klubbspel
Vel 16 år år gammal fekk Stanković sin debut på Raude Stjerne i februar 1995. Dei neste tre åra var han med om å vinne ein jugoslavisk seriemeisterskap og tre pokalfinalar. Sommaren 1998 vart han overført Lazio i Italia, der han mellom anna var med om Cupvinnarcupen 1999 og året etter den italienske Serie A. Då Lazio var nær ved å gå konkurs, var Stanković ein av dei spelarane som klubben let gå i januar 2004, mot ei godtgjerd på 4 millionar euro frå Inter. Åra 2005-11 hadde han eventyrleg suksess med laget frå Milano. Etter å ha vorte italiensk cupmeister i 2005 hadde  Stanković ein større del av æra for at det Inter vann fem strake seriemeisterskap i Italia, ytterlegare tre nasjonale cupfinalar. Suksessen toppa seg våren 2010 med trippeltriumf; siger i Coppa Italia, Serie A og i meisterligaen, den siste etter 2-0 over Bayern München i Madrid. I 2012 vart det mykje benkesliting og  Stanković la opp mot slutten av året.

Landslagsspel
Stanković deltok i 103 landskampar for Jugoslavia og Serbia i tida 1998-2013. Han deltok både ved VM 1998, EM 2000, VM 2006 og VM 2010. Gjennom 14 sesongar skåra han 15 landslagsmål. Stanković var lagkaptein i 46 kampar i tida 2005-11. Den siste landskampen kom etter han hadde lagt opp og var eit reint posøroppdrag.

Merittar
Meisterligaen: 2010 med FC Inter
Vinnar av cupvinnarcupen: 1999 med SS Lazio
Jugoslavisk seriemeister: 1995 med Raude Stjerne
Jugoslavisk cupmeister: 1995, 1996 og 1997 med Raude Stjerne
Italiensk seriemeister: 2000 med Lazio; 2006, 2007, 2008, 2009 og 2010 med Inter
Italiensk cupmeister: 2000 og 2004 med Lazio; 2005, 2006, 2010 og 2011 med Inter

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dejan Stanković» frå ,  den 25. oktober 2018.  
 
eu-football

Serbiske fotballspelarar
Inter-spelarar
Lazio-spelarar
Raude Stjerne-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Kontakt-5

Kontakt-5 er ein russisk type tredje generasjons reaktivt panser. Det vart innført i 1985 på T-80U som det første reaktive panseret som kunne hindra pilammunisjon å trenge gjennom det vanlege panseret på stridsvogna.

Kontakt-5 er samansett av bokser som ser ut som tegnsteinar med sprengstoff som er trykt i hop mellom to metallplater. Desse platene vil røre seg snøgt sidevegs når sprengstoffet i dei detonerar, noko som tving panserbrytande kinetiske prosjektil eller sveisetråle frå pansergranaten vekk frå å trenge gjennom det vanlege panseret på stridsvogna.

Referansar

Reaktivt panser
Russisk militærutstyr
Malakhit

Malakhit (russisk: Малахит) er ein russisk type fjerde generasjons reaktivt panser. Det er laga til montering på Armata, både T-14 OG T-15.

Referansar

Panser
Reaktivt panser
Russisk militærutstyr