alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Teikneseriefigurane Sandman

Sandman er ein samlande nemning på sju ulike teikneserieheltar som har vore nytta av serieforlaget DC Comics i USA frå 1930-åra og frametter. Den mest kjende inkarnasjonen av Sandman er karakteren Draum (The Sandman), skapt av Neil Gaiman. Gaiman bygde fleire av dei tidlegare Sandman-karakterane inn i sitt episke univers. Alle Sandman-karakterane har namnet sitt etter draumegjevaren i engelsk og amerikansk folketru, som er kjend for å drysse sand i auga på den som skal sova.

Ulike Sandmenn 

Den første Sandman-karakteren i rekkja vart skapt på 1930-talet. Sandman var her eit alter ego for Wesley Dodds, som nytta gassmaske og svevnpulver for å få has på forbrytarar.

Seinare vart det skapt ein ny Sandman, alter ego for Garrett Sandford, som skulle verja born mot ulike slag mareritt. Denne Sandman-karakteren hadde ein fargerik superhelt-framtoning, med kappe og maske. Denne vart så avløyst av Hector Hall. Seriane om desse vart laga tidleg på 1980-talet. 

Neil Gaiman skapte sin Sandman, Draum av dei evige, i 1988. Den første serien om The Sandman vart utgjeven i 1989, og tok opp i seg sogene om dei som var laga før. Denne Sandman er og kjend som Draum eller Morpheus, og er langt mektigare enn nokon av dei førre. Gaiman forklåra dei andre sandmennene med at Draum sjølv vart fanga i eit glasbur av ein trollmann i 1916, og at dei andre skulle fylle rolla hans medan han var borte. Han slapp ut hausten 1988. 

Soga om Draum endar med at Gaiman let Morpheus døy, og han vart erstatta med Daniel Hall, som vart eit nytt aspekt av Draum. 

Det har og vore laga ei avleggjarserie med ein karakter som er kalla Sandy Hawkins.

Teikneseriefigurar
The Sandman

The Sandman er namnet på ein teikneserie som vart skapt av forfattaren Neil Gaiman i samarbeid med DC Comics og eit lag med teiknarar. Serien fortel om hovudpersonen Draum av Dei evige, inkarnasjonen av Draumeriket. Dei evige er ein søskenflokk på sju, som alle er eit tematisk prinsipp i menneskelivet: Destiny (Dom), Daude, Draum, tvillingparet Despair (rådløyse) og Desire (girugskap), og Delirium (sinnsjukdom). 

Serien gjekk i hefteform frå 1989 til ut på 1990-talet. Han vart rekna som grensesprengande innanfor teikneseriesjangeren, og vann snart stor åtgaum. Han vart omsett til norsk av Anne Granberg. 

Gaiman tok i bruk forteljingane om Sandman, som alt fanst, og bygde vidare på det superhelt-universet som DC alt hadde snekra saman. Mange av dei kjende superheltane har hatt gjesteinnslag i seriane, som Supermann og karakterar frå Watchmen. Noko av handlinga går og føre seg i Gotham City. Utover i serien gjekk Gaiman noko bort frå superhelt-referansane. 

Elles vil lesaren råke på ulike slag mytologiske vesen, frå norrøn mytologi, gresk mytologi, folketru, japansk mytologi og så vidare. Kristen mytekrins er til stades i same mon, og den argaste fienden til Draum er fyrsten av Helvete, Lucifer. Elles møter ein William Shakespeare, som gjer ei avtale med Draum, og ei rekkje vanlege menneske som er blanda borti handlinga meir eller mindre etter fri vilje.

Karakteren 

Draum eller Morpheus er teikna som den rake motsetnaden av den vanlege framstillinga av Draumekongen. Han ber ei rekkje namn, og er kjend for å vera tankefull, streng og regelbunden, arrogant og lite viljug til å sjå verda frå andre synsstader enn sin eigen. Han har ei rekkje ulukkelege kjærleikssoger bak seg, og er kjend for manglande evne til å knyte seg til folk. Han har soleis få vener. Denne Draumekongen går støtt i svart, og syner seg ofte som likbleik, mager og med svart hår. Han syner seg ofte slik folk ventar å sjå han. Kjem drøymaren frå Afrika, framstår han som afrikansk. Er drøymaren ein katt, syner Draum seg og som ein katt, og slik bortetter. Likevel møter han alle med same grunnhaldning. Neil Gaiman ville han skulle sjå kongeleg ut, og valde framtoninga til ein moderne rockestjerne, av di han meinte desse i røynda var nærast moderne kongeleg framtoning. 

USA-amerikanske teikneseriar
Game Boy Color

Game Boy Color (og kjend som GBC) er ein handhalden spelkonsoll laga av Nintendo og er etterfylgjaren til Game Boy. Han har fargeskjerm og kan vise opp til 56 forskjellige fargar samstundes, frå ein palett på 32 768 fargar. Game Boy Color kan også fargeleggje spel som var utvikla for den opphavlege Game Boy-konsollen.

Game Boy Color har ein dobbelt så rask prosessor og  dobbelt så mykje minne som dei tidlegare utgåvene, i tillegg til ein infraraud kommunikasjonsport. Ein av dei mest ettertrakta eigenskapane er bakoverkompabiliteten, det at ein kan nytte Game Boy-kassettar laga for eldre utgåver for å spele eldre spel. Dette vart ein hovudeigenskap til Game Boy-serien, som ved kvar ny-lansering fekk eit større spelbibliotek enn nokon av konkurrentane.

Tekniske spesifikasjonar 
 CPU: Z80 – kunne køyre på 4 og 8 MHz
 RAM: 32 kbit (pluss 128 kbit på kassettane)
 ROM: Kassettar på opp mot 64 Mbit vart produsert
 Video RAM: 16 kbit
 Lyd: 4 kanalars stereo
 Skjerm: Reflektiv LCD, 160 x 144 pikslar
 Fargepalett: 32 768 fargar; støtta 10, 32, eller 56 samtidige fargar på skjermen
 Kommunikasjon:
Seriell: 512 kbit/s; opptil fire konsollar samstundes
Infraraud: Mindre enn to meter ved 45 grader
 Straum: 2 stk AA batteri som rekk til ca. 13 timar. Også ein straumadapter var tilgjengeleg.

Bakgrunnsstoff 

Colour

de:Game Boy#Game Boy Color
hu:Nintendo#Game Boy sorozat
Myrkdalen Fjellandsby

Myrkdalen Fjellandsby ligg i Myrkdalen, i den nordlege delen av Voss i Vestland. Myrkdalen Fjellandsby er to køyretimar unna Bergen, Sogndal og Geilo. Skisenteret er Vestlandets største skisenter og i stadig utvikling. Myrkdalen har 22 løyper i alle vanskegrader og er i tillegg kjend for gode moglegheiter for off-piste og fjell- og toppturar. Toppen av anlegget ligg på 1060 moh.

Skianlegget 
Myrkdalen har 22 løyper og 9 heiser, fordelt på to 6-setars ekspressheisar, tre t-krokheisar, tre tallerkentrekk og eit saktegåande rulleband for dei minste. Av dei 22 løypene er det fire grøne løyper, sju blå løyper, åtte raude løyper og tre svarte løyper. Til saman har Myrkdalen 28,5 km preparerte løyper. 

Myrkdalen har to parkar, familievenleg skicross-løype, og preparerte langrennsløyper i tilknyting til skisenteret. Myrkdalen har i tillegg hotell, hytter, leilegheiter, sportsbutikk, skiutleige, skiskule, barnepass, restaurantar, kafear og matbutikk. 

Myrkdalen er per desember 2017 eigd av Schage Eiendom AS og Aurland Ressursutvikling AS. Harald Haaland er dagleg leiar for Myrkdalen Fjellandsby. Han tok i 2015 over som leiar for Nils Akselberg, som no er eigedomsdirektør i Myrkdalen.

Historia 
Den opphavlege planen for Myrkdalen var å bygga eit skitrekk og ein campingplass, men campingplassen vart det aldri noko av. I 1999 starta arbeidet med å planleggje hytter og fritidseigedommar, og to år seinare, i 2001, vart ein reguleringsplan med 355 hytter, eit lite senterområde med hotell og varmestove vedteke. I 2002 var Voss Fjellandsby grunnlagd, og i januar 2003 opna fjellandsbyen sitt fyrste skitrekk.

I 2005 såg Myrkdalen eit potensiale for å utvikle fjellandsbyen endå meir. I tillegg til dei 355 tradisjonelle hyttene som allereie var der, ligg det per desember 2017 3400 fritidsbustader inne i kommunedelplanen. Allereie året før planen var vedteke, starta arbeidet med regulering av 2000 av dei, og per desember 2017 er 558 bustader bygd, utanom Myrkdalen Hotel som har 112 rom. 

Dei store milepålane for utviklinga av Myrkdalen har vore Myrkdalstovo (2006), Kari Traa-trekket (2007), Myrkdalsekspressen (2008), Myrkdalen Hotel (2012), Storhaugekspressen (2014), barnetrekket Mikkel og Mikkeline (2016) og Torggarden (2016), som er eit nytt leilegheitsbygg vis-à-vis Myrkdalen Hotel med Myrkdalen Sport og Skiutleige i fyrste etasje. 

I 2013 skifta Voss Fjellandsby profil, og fekk namnet Myrkdalen Fjellandsby. For den nye profilen fekk ein tildelt merket for god design og vart også kåra til «Best of» i 2016 REBRAND 100® Global Awards, i konkurranse med jobbar frå 42 land. Som ein del av den nye profilen, vart det vedteke at Myrkdalen skulle bruke nynorsk skriftmål gjennomgåande i heile bedrifta. Dette førte til at Myrkdalen i mars 2017 fekk tildelt målprisen frå Noregs Mållag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Byggverk i Voss
Idrett i Voss
Skipingar i 2002
Alpinanlegg i Noreg
VM i freestyle 2013
Three Cheers for Sweet Revenge

Three Cheers for Sweet Revenge er det andre studioalbumet frå My Chemical Romance.

Spor

Medverkande 
 Frank Iero — gitar
 Matt Pelissier — trommer
 Ray Toro — gitar
 Gerard Way — vokal
 Mikey Way — bass

Musikkalbum frå 2004
My Chemical Romance-album

he:מיי כמיקל רומנס#Three Cheers for Sweet Revenge
The Black Parade

The Black Parade er det tredje studioalbumet frå My Chemical Romance.

Spor 

Musikkalbum frå 2006
My Chemical Romance-album
Hjellegjerde

Hjellegjerde er eit norsk møbelkonsern. Morselskapet er Hjellegjerde ASA, og selskapet har salsselskap i Noreg, Tyskland, Storbritannia, Frankrike og USA. I Noreg har selskapet ein fabrikk i Sykkylven; Hjellegjerde Møbler AS. Hjellegjerde har òg produksjon i Litauen (Hjellegjerde Baltjia) og Thailand (Hjellegjerde Asia Co Ltd).

Historie 
Hjellegjerde møbler vart etablert i 1941 av brørne Otto og Mindor Hjellegjerde i bygda Sykkylven i Møre og Romsdal. Bedrifta starta med møbelproduksjon i kjellaren heime hjå Otto og Henny Hjellegjerde. I 1946 vart også den tredje broren, Ingvald Hjellegjerde med i firmaet.

Bedrifta har vore utsett for to brannar, den største av desse i 1981, der halvparten av fabrikken, ca. 4500 m2 gjekk tapt. Eit heilt livsverk gjekk opp i røyk, men andre generasjon saman med dei tilsette klarte å rydde opp att etter brannen og få produksjonen i gang igjen. Allereie månaden etter var produksjonen i gang igjen. I 1981 opna fabrikken ein ny og moderne fabrikkbygning.

Dagens situasjon 
Sidan starten i 1941 og fram til i dag har Hjellegjerde gått frå å vere ei lita familiebedrift til å vere eit større børsnotert konsern med marknadspreiing over fleire kontinent; Europa, USA, Asia og Australia. Varemerket «Hjellegjerde» vert ofte målt til å vere det nest mest kjende i Noreg, og selskapet har ein sterk posisjon i heimemarknaden.

Selskapet har i løpet av 2000-talet flagga ut ein del av produksjonen. Dette har kome på bakgrunn av høge produksjonskostnadar i Noreg samanlikna med andre land. Det er i dag produksjon av salongar og kvilestolar ved fabrikkane i Litauen og Thailand.

Varemerke 
 Hjellegjerde® er felles varemerke for alle møblar produsert av konsernet.
 Fjords® blei lansert i januar 2006. Namnet skulle fungere som eit samlande marknadsnamn for selskapet sitt internasjonale program. 
 Dsigned® dekker det skandinaviske modulsofakonseptet, dette er vidare inndelt i LivingTM, InlineTM og MantovaniTM
 Scansit® er selskapet sin kvilestolkolleksjon. Det meste av produksjonen foregår i Thailand.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Hjellegjerde - heimeside

Norske møbelprodusentar
Næringsliv i Sykkylven
Skipingar i 1941
Báben

Siyyid Ali-Muhammed (), kjend og dyrka som Báb eller Báben, var ein iransk martyrprofet som grunnla babismen og inspirerte den seinare religionen bahai. 

Siyyid Ali-Muhammed blei fødd inn i ein muslimsk kjøpmannsfamilie i den persiske byen Shiraz. Han stamma frå profeten Muhammed på både mor- og farssida. I 1842 gifta han seg med Khadíjih-Bagum (1820–1882).

Rundt 1839–40 drog Ali-Muhammed på pilegrimsreise til Irak, hovudsakleg til Karbala. Her møtte han truleg leiaren for shaykhismen, Sayyid Kázim, og høyrde den shaykhistiske læra, som kombinerte sufi og sjialære om endetidene og dagen for oppstoda. Då Kázim døydde i 1843 skulle dei som følgde han leita etter etterfølgjaren hans. Ein av dei, Mullá Husayn, drog til Shiraz og møtte Ali-Muhammed. Denne erklærte at han var etterfølgjaren, og etter å ha prøvd han godtok Husayn dette. I løpet av dei neste fem månadane blei også 17 andre shaykhistar overtydde om at han var etterfølgjaren.

23. mai 1844, tjuefire år gammal, erklærte Ali-Muhammed seg offentleg som qa'im (ein lova muslimsk frelsar). Han tok tittelen báb, arabisk for 'port', fordi han skildra seg som porten til den lova frelsaren. Sekta som oppstod rundt han blir kalla bábismen.

Etter ei pilegrimsreise til Mekka og Medina slo Báben seg ned i Bushehr i Persia. Han blei fengsla for den nye læra, og flytta rundt i landet. I 1848 blei han stilt for ein religiøs rett og dømd som ein fråfallen. Han fekk tjue piskeslag på føtene som straff, og tok ifølge styresmaktene tilbake erklæringa si om at han var den lova qaimen.

I 1850 gav den nye statsministeren Amir Kabir ordre om å avretta Báben. Han blei henta frå Chihríq til Tabríz der han blei skoten på andre forsøket. Det første forsøket, som skal ha kappa av taua han var bunden med utan å skada Báben, blir rekna som eit under av dei som følgjer han. Kroppen til han og bábien Anís, som var blitt avretta med han, blei kasta utanfor byporten. Bábiar fann leivningane og gøymde dei.

Bahaullah, grunnleggaren av bahai, blir rekna som etterfølgjaren til Báben. Dei blei smugla ut av landet i delar, og i 1909 blei dei gravlagde på Karmelberget i Haifa, nær bahaiverdssenteret.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Báb» frå ,  den 22. mai 2009.  
 

Bahai
Profetar
Folk frå Shiraz
Iranske religiøse leiarar
Religionsstiftarar
Musikkgruppa Briskeby

Briskeby var ei norsk rockegruppe frå Larvik.

Historia 
Gruppa byrja i området rundt Tønsberg/ Larvik, der Bjørn Bergene og Claus Heiberg Larsen starta å spele saman som 12-åringar. På slutten av 90-talet fór dei til Oslo saman med Bård Helgeland og vokalisten Liv Einarsen. På den tida kalla musikkgruppa seg for Cosmic Debris, men det gjekk kort tid før dei vedtok å skifte namn. Dei valde å kalle gruppa for Briskeby, oppkalla etter staden der dei hadde øvingslokalet sitt. Gruppa fekk ein kontrakt med selskapet Forward, og gav ut EP-en «Song To Whisper» tidleg i 1999. Vokalisten Liv forlét gruppa kort tid etter.

Gruppa var ute etter ein ny vokalist, og Lise Karlsnes frå Tønsberg vart oppdaga på ein fest. Ho jobba på ein bensinstasjon, og hadde inga anna musikalsk erfaring enn eit par tilfeldige oppvisningar med ein viseduo. Karlsnes takka ja til tilbodet, og vart frontfigur for Briskeby. Musikkgruppa slo gjennom med singelen «Propaganda», og fekk kontrakt med Universal. Giganten sendte Briskeby til Stockholm, der det første albumet deira, Jeans for Onassis vart spelt inn. I forkant av lanseringa til albumet, slapp gruppa ein ny singel, «Wide Awake», som vart ein ny slager. Jeans for Onassis kom til å verte ein storseljar med over 120 000 selde album. Briskeby gjorde det særskilt bra under Spellemannprisen 2000, der dei sikra seg fire trofear.

Gjennom store delar av 2001 hadde Briskeby suksess på fleire festivalar i både inn- og utlandet. Gruppa var også støtte for a-ha under turneen deira i Tyskland, og fekk då noko internasjonal merksemd. I 2002 reiste Briskeby til Frankrike saman med produsent Michael Ilbert for å lage det andre studioalbumet sitt. Albumet vart kalla for Tonight, Captain? og kom i 2003. Det selde rundt 30 000 eksemplar, og vart ein nedtur samanlikna med debutalbumet deira. I 2005 lanserte Briskeby det tredje og siste studioalbumet sitt, Jumping On Cars, som heller ikkje selte like mykje som det første albumet. I 2006 avgjorde gruppa at dei skulle ta seg ein pause.

The Disciplines 
Då Briskeby tok farvel, vart musikkgruppa The Disciplines skipa. Medlemmene som var frå Larvik heldte fram med å spele og fann ein ny vokalist, sidan Lise Karlsnes forlét gruppa. The Disciplines har medlemmene Ken Stringfellow (vokal), Bjørn Bergene (gitar), Bård Helgeland (bass) og Claus Heiberg Larsen (trommer), og dei gav ut debutalbumet sitt, Smoking Kills, våren 2008. Sommaren 2008 spelte The Disciplines på ei rekkje festivalar i Noreg og Europa, og hausten same året var musikkgruppa støtte på europaturneen til R.E.M..

Medlemmer 
 Lise Karlsnes - vokal
 Bjørn Bergene - gitar
 Bård Helgeland - bass
 Claus Heiberg Larsen - trommer

Diskografi

Bakgrunnsstoff 
 Biografi om Briskeby - Mic.no
 Briskeby tar farvel - Aftenposten.no
 Rest-Briskeby blir Disciplines - Nrk.no

Briskeby
Briskeby
Briskeby
Vinnarar av Spellemannprisen
Vinnarar av Alarmprisen
Musikkgrupper skipa i 1999
Briskeby
Helle Helle

Helle Helle () er ein dansk forfattar, opphavleg døypt Helle Olsen. 

Helle Olsen er fødd i Nakskov, Lolland kommune i Danmark. Ho debuterte med novella Et blommetræførste i avisa Information i 1987 under namnet Helle Krogh Hansen. Seinare valde ho å ta etternamnet til bestemor si, Helle, og det var under det namnet ho gav ut romanen Eksempel på liv i (1993). 

Helle Helle er exam.art. i litteraturvitskap frå Københavns Universitet. I tillegg er ho utdanna frå forfattarskule. Ho er kjend for ei avmålt, realistisk røyst i skrivinga si. Helle Helle har fått det danske Statens Kunstfonds tre-årige arbeidsstipend. Bøkene hennar er omsette til norsk, svensk, estisk, nederlandsk, tysk og tsjekkisk.

Bibliografi 
 Eksempel på liv, roman, 1993 
 Rester, noveller, 1996
 Hus og hjem, roman, 1999 
 Biler og dyr, noveller, 2000
 Forestillingen om et ukompliceret liv med en mand, roman, 2002 
 Min mor sidder fast på en pind, barnebok (med Lars Nørgaard), 2003
 Rødby-Puttgarden, roman, 2005 
 Ned til hundene, roman 2008
 Dette burde skrives i nutid, roman 2011
Hvis det er, roman 2014
de, roman 2018

Bakgrunnsstoff 
 Offisielle hjemmeside - hellehelle.net
 Bogrummet.dk – Anmeldelser 

Danske romanforfattarar
Danske novelleforfattarar
Det Danske Akademis Store Pris
Folk frå Lolland
Oddlaug

Oddlaug er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Namnedelane kjem frå oddr, 'odd, spiss, spyd', medan -laug truleg er liugan, 'lova ved eid'. Oddlaug har namnedag den 23. mai

I 2009 var det 970 norske kvinner som heitte Oddlaug. Namnet var mest brukt først på 1900-talet. Bruken hadde ein topp på 1920-talet, då over 0,20 % av nyfødde jenter fekk namnet nokre år.

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til våpen
Oddleif

Oddleif eller Oddleiv er mannsnamn av norrønt opphav. Det norrøne Oddleifr er sett saman av oddr, 'odd, spiss, spyd', og leifr, 'arving, etterkomar'. Oddleif har namnedag den 23. mai

I 2011 var det 239 norske menn som heitte Oddleif og 127 som heitte Oddleiv.

Namneberarar 
 Oddleiv Sigurd Bang Hølaas (1898-1968), kjend som Odd Hølaas, norsk journalist og forfattar
 Oddleif Fagerheim (1911-1999), norsk lokal- og stortingspolitikar
 Oddleif Olavsen (f. 1945), norsk lokalpolitikar og fotballspelar
 Oddleiv Apneseth (f. 1955), norsk fotograf

Kjelder 
 

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til våpen
Jeans for Onassis

Jeans for Onassis er debutalbumet til den norske rockegruppa Briskeby.

Albumet vart ein stor suksess for gruppa, og selde over 120 000 eksemplar i Noreg.

Spor 

Alle songane er skrivne og komponert av Briskeby

Medverkande

Briskeby 
 Lise Karlsnes (vokal)
 Bjørn Bergene (gitar)
 Bård Helgeland (bass)
 Claus Heiberg Larsen (trommer)

Andre 
 Espen Berg (produsent)
 Björn Engelmann (ferdigstilling)
 Tommy Løland (utforming, fotografi)

Debutalbum frå 2000
Briskeby-album
Tonight, Captain?

Tonight, Captain? er det andre studioalbumet til den norske rockegruppa Briskeby.

Fyrste singel frå albumet er «Hey Baby». Singel nummer to er «Hallelujah».

Spor 
Alle songane er skrivne og komponert av Briskeby

Medverkande

Briskeby 
 Lise Karlsnes (vokal)
 Bjørn Bergene (gitar)
 Bård Helgeland (bass)
 Claus Heiberg Larsen (trommer)

Produsent 
 Michael Ilbert (produent, miksar)

Musikkalbum frå 2003
Briskeby-album
Jumping On Cars

Jumping On Cars er det tredje og siste studioalbumet frå den norske rockegruppa Briskeby.

Spor 
Alle songane er skrivne og komponert av Briskeby

Medverkande

Briskeby 
 Lise Karlsnes (vokal)
 Bjørn Bergene (gitar)
 Bård Helgeland (bass)
 Claus Heiberg Larsen (trommer)

Andre 
 Espen Berg (produent, miksar og programmering)
 Simen M. Eriksrud (programmering)

Musikkalbum frå 2005
Briskeby-album
Universal Music Group

Universal Music Group er eit plateselskap med eiga avdeling i Noreg. Selskapet var i førstninga eit dotterselskap av Universal Pictures, men har i ettertid blitt fusjonert med PolyGram, og er i dag eid av det franske mediakonsernet Vivendi. Universal Music reknast som ein av dei fire største plateselskapa i verda, med ein del av marknaden på 25,5%.

Universal Music gjer ut plater med mellom anna Fall Out Boy, Aerosmith, The Killers, Mariah Carey, Janet Jackson, Nirvana, Enrique Iglesias, Bon Jovi, Elton John, Eminem, The Eagles, Dr. Dre, 50 Cent, Marilyn Manson, Akon, Andrea Bocelli, Chamillionaire, Nas, U2, Peter Gabriel, Black Eyed Peas, Nelly Furtado, ABBA, Lil Wayne, Wu-Tang Clan, Gwen Stefani, Maroon 5, Rihanna, Kanye West, Sum 41, New Kids on the Block, Aaliyah, Guns N' Roses og Blink-182.

Den norske avdelinga har artistar som a-ha, Morten Harket, Espen Lind, Sissel Kyrkjebø, deLillos, Odd Nordstoga, Silje Nergaard og Nils Petter Molvær.

USA-amerikanske plateselskap
Skipingar i 1934
Ulstein kyrkje

Ulstein kyrkje er ei åttekantkyrkje frå 1849 i Ulstein kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja ligg i sentrum av Ulsteinvik. 

Det eldre kyrkjebygget fekk i 1847 store skader og allereie året etter var opp mot 28 mann var i gang med tømring av ny kyrkje som stod ferdig seinhaustes 1848 og vigsla 13. mai 1849. Materialkjøp kom totalt på om lag 1000 spesidaler, arbeidslønnene utgjorde om lag like mykje. Pannestein til tak vart henta frå gamlekyrkja. Sommaren 1878 vart bygget demontert og flytta til ny tomt i Ulsteinvik. Ved flyttinga vart det og lagt til eit kor slik at bygget vart større. Arkitekt for kyrkja var soknepresten i Ulstein, Hans Nicolai Wraamann (sokneprest 1844-1855). Kyrkja vart først sett opp ute på Ulstein, den gamle kyrkjestaden på garden Ulstein om lag 2 km frå den nye kyrkjestaden, og stod der i 29 år før ho vart teken ned og sett opp igjen i Ulsteinvik og vigsla på nytt 27. oktober 1878.

Byggverket er i tømmer og har 400 sitjeplasser.

Ulstein kyrkje er soknekyrkje i Ulstein sokn, Ulstein prestegjeld, Søre Sunnmøre prosti i Møre bispedømme. Det er den einaste kyrkja i Den norske kyrkja i Ulstein kommune.

Fram til 1906 var prestebustaden (prestegarden) i Dimnasundet.

Tidlegare kyrkje 

Det førre kyrkjebygget var frå mellomalderen, kanskje oppført så tidleg som på 1100-talet. Den var av stein og den var kvitkalka innvendig og utvendig. Veggane var holmur av vanleg gråstein, medan hjørne, dørkarmar og glasopningar var av marmor. Skipet var 21 alen langt og 16 alen bredt, koret var 11 x 11 alen. Opphavleg var inngangen frå vest, seinare vart denne flytta på nordsida og eit våpenhus i treverk vart sett opp. Lynet slo ned i kyrkja 30. oktober 1847 og bygget fekk store skadar. Wraaman, som var både sokneprest og ordførar, meinte at skadane var så store at full reparasjon var lite meining i. Dessutan var den gamle kyrkja for lita då folketalet auka og den var i generelt dårleg stand før lynnedslaget. Hans Strøm vitja kyrkja omkring 1755 og skildra den som «liden og ældgammel.» Den nye kyrkja vart ikkje sett opp på den gamle kyrkjetomta, men på ei ny tomt like ved. Den gamle kyrkja vart riven heilt ned til grunnen og steinen vart nytta til ny kyrkjegardsmur.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Ulstein sokn 
 
 

Kyrkjer i Ulstein
Kyrkjer i Søre Sunnmøre prosti
Norske kyrkjer frå 1849
Åttekanta kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Ulstein