alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alpine greiner under Vinter-OL 1980

Alpine greiner under Vinter-OL 1980 i Lake Placid vart avvikla i tida 14. - 23. februar 1980 på Whiteface Mountain, ikrig 20 km aust for Lake Placid. Både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar.

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 26. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Hanni Wenzel frå Liechtenstein vann to OL-gull og eitt VM-gull, samt eitt OL-sølv. Sveriges Ingemar Stenmark vann to olympiske gullmedaljar.

Menn

Slalåm 

Dato: 22. februar
Start: 876 moh, mål: 667 moh
Løypelengd: 549 m, høgdeskilnad: 209 m

Storslalåm 

1. renn: 18. februar
Start: 876 moh, mål: 481 moh
Løypelengd: 1354 m, høgdeskilnad: 395 m
2. renn: 19. februar
Start: 876 moh, mål: 481 moh
Løypelengd: 1303 m, høgdeskilnad: 395 m

Utfor 

Dato: 14. februar
Start: 1313 moh, mål: 481 moh
Løypelengd: 3009 m, høgdeskilnad: 832 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 23. februar
Start: 845 moh, mål: 667 moh
Løypelengd: 465 m, høgdeskilnad: 178 m

Storslalåm 

1. renn: 20. februar
Start: 845 moh, mål: 481 moh
Løypelengd: 1231 moh, høgdeskilnad: 364 moh
2. renn: 21. februar
Start: 876 moh, mål: 512 moh

Utfor 

Dato: 17. februar
Start: 1181 moh, mål: 481 moh
Løypelengd: 2698 m, høgdeskilnad: 700 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner 

Vinter-OL 1980
1980 i USA
Alpine greiner under vinter-OL
Basal i medisin

Basal i medisin visar til det minimale, grunnleggjande eller fundamentale nivået som trengst for å oppretthalde helse og liv.

Diabetikarar og helsepersonell brukar det for å skildre ein låg, kontinuerlig dose av insulin, anten som ein basaldose frå ei insulinpumpe eller som ein langsamtvirkande insulininjeksjon, som «dekkar» glukoseutskiljinga i leveren.

Sjå òg 
 basaltemperatur
 basaldose

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Basal (medicine)» frå ,  den 21. desember 2014.  
 

Diabetes
Insulinbehandlingar
Degenerasjon i medisin

Degenerasjon i medisin visar til forvitring, øydelegging eller endring, anten av celler, eller av substans mellom cellene. Generelt er det endring frå ein høgare til ein lågare tilstand. Meir spesifikt er det endringa av vev til ein lågare eller mindre funksjonell form.

Det kan vere:
 Ekte degenerasjon, der det skjer ei kjemisk endring i sjølve vevet
 Infiltrasjon, der endringa kjem frå avsetninga av unormalt materie i veva
 Degenerativ sjukdom

Sjå òg 
 makuladegenerasjon
 nevrodegenerasjon

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Degeneration (medical)» frå ,  den 21. desember 2014.  
 

Medisinsk terminologi
Knusingsskade

Knusingsskade er ein skade som medfører kompresjon av kroppen. Slike skadar er vanlege ved naturkatastrofar, bilulukker og etter traume frå medvitne overfall. Vanlege attåtverknadar er rabdomyolyse og knusingssyndrom.

Sjå òg 
 blåmerke
 hematom

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crush injury» frå ,  den 21. desember 2014.  
 
Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:

Traumatologi
Dødsårsaker
Akuttmedisinske tilstandar
Diatese i medisin

Diatese (frå gresk diathesis, «ordning», «arrangement») er ein medfødd eller konstitusjonell predisposisjon til å utvise visse symptom eller sjukdommar. Omgrepet er lite brukt, men «hemoragisk diatese» vert stundom nytta om blødingstendensar.

Kjelder 

Medisinsk terminologi
Kasuarfuglar

Kasuarfuglar, Casuariiformes, er ein biologisk orden med fire noleveande medlemmer: tre kasuarar og arten emu, alle fire er klassifiserte som Casuariidae, kasuarfamilien.

Alle de fire medlemmene i denne ordenen er særs store fuglar utan evne til å flyge, alle har leveområde i Australia - Ny-Guinea.


Artslista 
Artane i Casuariiformes i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:     

Familie Casuariidae - Kasuarar og Emu 
Slekt Casuarius 
 Toflikkasuar, Casuarius casuarius, Southern Cassowary, Linné, 1758, (VU)
 Dvergkasuar, Casuarius bennetti, Dwarf Cassowary, Gould, 1857, (NT)
 Enflikkasuar, Casuarius unappendiculatus, Northern Cassowary, Blyth, 1860, (VU)
Slekt Dromaius 
 Emu, Dromaius novaehollandiae, Emu, Latham, 1790, (LC)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Casuariiformes» frå ,  den 21. desember 2014.  
  
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Strutsefuglar
Alpine greiner under Vinter-OL 1976

Alpine greiner under Vinter-OL 1976 i Innsbruck vart avvikla i tida 5. - 13. februar 1976, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Mennene sitt utforrenn gjekk føre seg på fjellet Patscherkofel, alle dei andre øvingane fann stad ved Axamer Lizum, eit stort skianlegg 12-13 kilometer sørvest for Innsbruck. 

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 24. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Menn

Slalåm 

Dato: 14. februar 
Start: 1830 moh, mål: 1610 moh
Løypelengd: 520 m, høgdeskilnad: 220 m

Storslalåm 

1. renn: 9. februar 
Start: 1990 moh, mål: 1540 moh
Løypelengd: 1525 m, høgdeskilnad: 450 m
2. renn: 10. februar 
Start: 2035 moh, mål: 1610 moh
Løypelengd: 1200 m, høgdeskilnad: 425 m

Utfor 

Dato: 5. februar 
Start: 1950 moh, mål: 1080 moh
Løypelengd: 3020 m, høgdeskilnad: 870 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 11. februar 
Start: 1785 moh, mål: 1610 moh
Løypelengd: 400 m, høgdeskilnad: 175 m

Storslalåm 

Dato: 13. februar 
Start: 1925 moh, mål: 1610 moh
Løypelengd: 1220 m, høgdeskilnad: 285 m

Utfor 

Dato: 8. februar 
Start: 2310 moh, mål: 1610 moh
Løypelengd: 2515 m, høgdeskilnad: 700 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1976/Ski Alpin» frå ,  den 21. desember 2014.  
 

Vinter-OL 1976
1976 i Austerrike
Alpine greiner under vinter-OL
Den store moskeen i Kano

Den store moskeen i Kano er hovudmoskeen i byen Kano i Nigeria og den største moskeen i Nigeria. Han ligg ved sida av Gidan Rumfa, bustaden til emiren av Kano, ein viktig muslimsk leiar i Nigeria.

Den opphavlege store moskeen i byen var ein jordmoské forma som eit tårn (soro). Han blei bygd for kong Muhammad Rumfa på 1400-talet, då islam fekk fotfeste i Kano-riket. Moskeen skal ha blitt gjenbygd for Muhammed Zaki i 1582 på ein ny stad. På siste halvdel av 1800-talet skal han ha blitt gjenreist av Sarkin Kano Abdullahi etter å ha forfalle. Denne moskeen hadde eit 20 meter høgt tårn, og blei omtalt som den mest imponerande bygningen i Vest-Afrika. Som andre jordbygningar måtte han stadig reparerast.

Den siste jordmoskeen blei riven på 1950-talet. Deretter støtta Storbritannia bygginga av ein ny moské som takk for Nigeria sitt bidrag i andre verdskrigen. Den noverande moskeen blei bygd i 1963. Han følgjer generell muslimsk arkitektur med kuppel og to minaretar, og har ikkje noko til felles med tradisjonell nigeriansk byggjekunst.

Moskeen blei råka av eit bombeåtak frå Boko Haram den 28. november 2014. Rundt 120 menneske døydde og 260 blei såra. Åtaket blei sett på som retta mot emiren av Kano, Sanusi II, som hadde gått sterkt ut mot Boko Haram og oppfordra folk til å slost mot dei berre ei veke tidlegare. Emiren var ikkje i Kano då åtaket fann stad.

Kjelder

«Great Mosque - Kano, Nigeria». Aga Khan Visual Archive, archnet.org
 
Omtale og bilde av den gamle og den nye moskeen ved Submissions

Bakgrunnsstoff
Omtale og bilde av den gamle og den nye moskeen ved Submissions
Great Mosque - Kano, Nigeria. Historie og bilde ved Aga Khan Visual Archive.
Great Mosque of Kano . Kort omtale og bilde ved openbuildings.com.

Kano by
Moskear i Nigeria
Brystskiljevegg

Brystskiljeveggen eller mediastinum (frå mellomalderlatin mediastinus, «midtveg», «det som står i midten») er ei uavgrensa gruppe av strukturar i brystkassen som er omfemna av laust bindevev. Det er det sentrale kammeret i brysthòla. Den inneheld hjartet, dei store blodårene i hjartet, matrøyret, luftrøyret, mellomgolvsnerven, hjartenervane, brystlymfegangen (ductus thoracicus), briset (thymus) og lymfeknutane i det midtre brystet.

Struktur 

Brystskiljeveggen ligg mellom høgre og venstre brysthinne i nærleiken av midtsagittalplanet. Den strekker seg frå brystbeinet framme til ryggsøyla bak, og inneheld alle brystorgana med unntak av lungene. Den kan delast i to delar: ein øvre eller superior del, og ein nedre eller inferior del.

Den øvre brystskiljeveggen strekker seg frå høgda av hjarteposen (perikard) med ei øvre grense langs den vesle brystopninga (apertura thoracis superior), og ei nedre grense som strekker seg frå brystbeinsvinkelen (leddet mellom manubrium sterni («handtaket») og corpus sterni («kroppen»)) til mellomvirvelskivene i brystvirvel 4–5 (T4–T5). Den nedre brystskiljeveggen strekker seg under det øvre nivået av hjarteposen, til mellomgolvet (diafragma). Den nedre brystskiljeveggen er delt inn i tre regionar, alle i forhold til hjarteposen. Den fremre brystskiljeveggen ligg føre hjarteposen. Den midtre brystskiljeveggen inneheld hjarteposten og dens innhald. Den bakre brystskiljeveggen ligg bak hjarteposen.

Den er omfemna av brystveggen framme, lungene langs sidene og ryggmargen bak. Den er samanhengande med laust bindevev i nakken.

Anatomar, kirurgar og radiologar delar brystskiljeveggen ulikt.

Signifikante funn på høgd med brystskiljeveggen 
 Byrjinga og slutten av aortabogen
 Den øvre marginen av øvre hòlvene (vena cava superior)
 Kryssinga mellom den store lymfegangen (ductus thoracicus)
 Bifurkasjonen av luftrøyret
 Bifurkasjonen av lungepulsåra
 Høgda av brystbeinsvinkelen
 Det andre ribbeinet, som festar seg til brystbeinet via den andre ribbeinsbrusken
 Kroppen av brystvirvel T4
 Dreneringa av vena azygos inn i øvre hòlvene

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mediastinum» frå ,  den 21. desember 2014.  

Brysthola
Alpine greiner under Vinter-OL 1972

Alpine greiner under Vinter-OL 1972 i Sapporo vart avvikla i tida 5. - 13. februar 1972, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Dei to utforrenna gjekk føre seg på vulkanfjellet Eniwa, dei andre øvingane fann stad ved skisenteret Teine.

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 22. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Menn

Slalåm 

Dato: 13. februar 
Start: 795 moh, mål: 567 moh
Løypelengd: 530 m, høgdeskilnad: 228 m

Storslalåm 

9./10. februar 
Start: 952 moh, mål: 550 moh
Løypelengd: 1034 m, høgdeskilnad: 402 m
Start: 952 moh, mål: 550 moh
Løypelengd: 1130 m, høgdeskilnad: 402 m

Utfor 

Dato: 7. februar 
Start: 1126 moh, mål: 354 moh

Kvinner

Slalåm 

Dato: 11. februar 
Start: 751 moh, mål: 567 moh
Løypelengd: 450 m, høgdeskilnad: 184 m

Storslalåm 

Dato: 8. februar 
Start: 982 moh, mål: 625 moh
Løypelengd: 1240 m, høgdeskilnad: 357 m

Utfor 

Dato: 5. februar 
Start: 870 moh, mål: 336 moh
Løypelengd: 2110 m, høgdeskilnad: 534 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1972/Ski Alpin» frå ,  den 21. desember 2014.  
 

Vinter-OL 1972
1972 i Japan
Alpine greiner under vinter-OL
Pia Riva

Pia Riva () var ein italiensk alpin skirennar frå Piovene Rocchette i provinsen Vicenza som vann sølvmedaljen i utfor under VM i alpine greiner 1962 i Chamonix.

Aktiv
Riva markerte seg mellom verdseliten under VM i alpine greiner 1958 i austerrikske Bad Gastein, der ho vart nummer fire i utfor og sju i storslalåm. Under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley enda ho enno ein gong på fjerdeplassen i utfor-tevlinga.

Ved den alpine verdsmeisterskapen 1962 i Frankrike vann Riva sølvmedaljen i utfor, med stor margin til bronsemedaljøren, men var sjølv over tre sekundar bak den suveren verdsmeisteren, Christl Haas frå Austerrike.

I sin siste store meisterskap, vinterleikane 1964 i Innsbruck, vart Riva nummer ni i både slalåm og storslalåm. Saman med eit svakt utforrenn gav det henne sjetteplassen i VM-kombinasjonen.

Frå 1958 til 1964 vann Riva ti italienske meisterskapstitlar; fem kvar i storslalåm og utfor.

Ho la opp i 1964 og utvandra same året til USA.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Pia Riva» frå ,  den 21. desember 2014.  
 

Italienske alpinistar
Italienske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1960
Italienske deltakarar under vinter-OL 1964
Alpinistar under vinter-OL 1964
Alpine greiner under Vinter-OL 1968

Alpine greiner under Vinter-OL 1968 i Grenoble vart avvikla i tida 9. - 17. februar 1968, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Alle seks øvingane fann stad i bygda Chamrousse, 15 km søraust for Grenoble.

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 20. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Menn

Slalåm 

Dato: 17. februar 
Start: 1826 moh, mål: 1650 moh
Løypelengd: 520 m, høgdeskilnad: 176 m

Storslalåm 

11./12 februar
Start: 2090 moh, mål: 1640 moh
Løypelengd: 1800 m, høgdeskilnad: 450 m
Start: 2153 moh, mål: 1703oh m
Løypelengd: 1780 m, høgdeskilnad: 450 m

Utfor 

Dato: 9. februar
Start: 2252 moh, mål: 1412 moh
Løypelengd: 2890 m, høgdeskilnad: 840 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 13. februar
Start: 1806 moh, mål: 1650 moh
Løypelengd: 420 m, høgdeskilnad: 156 m

Storslalåm 

Dato: 15. februar
Start: 2090 moh, mål: 1650 moh
Løypelengd: 1610 m, høgdeskilnad: 440 m

Utfor

Dato: 10. februar 
Start: 2252 moh, mål: 1650 moh
Løypelengd: 2160 m, høgdeskilnad: 602 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1968/Ski Alpin» frå ,  den 22. desember 2014.  
 

Alpine greiner under vinter-OL
Sport i 1968
Joe Cocker

Joe Cocker () var ein engelsk musikar og songar som kombinerte rock og blues.

Cocker vart for alvor kjend for publikum i Europa og Nord-Amerika då han i 1969 deltok på Woodstock-festivalen. Før den tid hadde han ein viss suksess i England med fleire coverversjonar av The Beatles-låtar, spesielt versjonen av «With a Little Help from My Friends». Etter det gjorde han i 1970 braksuksess med dobbel-albumet Mad Dogs and Englishmen. Konsertalbumet hamna på topp 10 på albumlista i USA.

Ein av dei mest kjende songane hans er «You Are So Beautiful» frå 1975. Andre songar som har vore viktige gjennom karrieren hans er mellom andre:
«Up Where We Belong», (Filmmusikk til En offiser og en gentleman) 
«You Can Leave Your Hat On» 
«When the Night Comes» 
«N'oubliez Jamais» 
«Unchain My Heart» 
«Feels Like Forever»

Cocker deltok òg på 25-årsmarkeringa av Woodstock-festivalen, Woodstock '94.

Diskografi
 
 Heart & Soul (2005)
 Ultimate Collection (2004)
 Respect Yourself (2002)
 No Ordinary World (1999)
 Greatest Hits (1998)
 Across from Midnight (1997)
 Organic (1996)
 The Long Voyage Home (1995)
 Have a Little Faith (1994)
 The Best of Joe Cocker (1993)
 Night Calls (1992)
 Joe Cocker Live (1990)
 One Night of Sin (1989)
 Unchain My Heart (1987)
 Cocker (1986)
 Civilized Man (1984)
 Sheffield Steel (1982)
 Luxury You Can Afford (1978)
 Greatest Hits (1977)
 Stingray (1976)
 Jamaica Say You Will (1975)
 I Can Stand a Little Rain (1974)
 Joe Cocker: Something to say (1972)
 Mad Dogs & Englishmen (1970)
 Joe Cocker! (1969)
 With a Little Help from My Friends (1969)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joe Cocker» frå ,  den 22. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske songarar
Folk frå Sheffield
Blue-eyed soul-songarar
Engelske skodespelarar
Engelske popsongarar
Engelske rockesongarar
Engelske soulsongarar
Grammy-vinnarar
Order of the British Empire
Døde av lungekreft
Manuel Valls

Manuel Valls () er ein fransk sosialistisk politikar som blei statsminister i Frankrike 31. mars 2014.

Manuel Valls blei fødd i Barcelona og blei fransk statsborgar i 1982. Han var rådgjevar for statsminister Michel Rocard med ansvar for spørsmål knytt til ungdom frå 1988 til 1991. Frå 1997 til 1991 var han kommunikasjonsrådgjevar for statsminister Lionel Jospin. Han var medlem av den franske nasjonalforsamlinga 2002–2012 og borgarmeister i Évry 2001–2012.

Manuel Valls var kandidat til å bli kandidaten frå sosialistpartiet til det franske presidentvalet i 2012. Han hamna på femteplass i første runde, og støtta kandidaturet til François Hollande i andre runde. Med François Hollande som president frå 15. mai 2012 blei Valls innanriksminister i regjeringa til Jean-Marc Ayrault. Etter at Ayrault gjekk av blei han statsminister 31. mars 2014.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Manuel Valls» frå ,  den 23. desember 2014.  
 
Franske politikarar
Franske statsministrar
Folk frå Barcelona
Statsminister i Frankrike

Statsministeren i Frankrike er leiaren for den franske regjeringa. Denne tittelen har offisielt vore i bruk sidan skipinga av  Den femte franske republikken i 1958. Den noverande statsministeren er . Statsministeren har offisiell residens i Hôtel Matignon i 7. arrondissement i Paris.

Tidlegare, frå Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord si tid, hadde regjeringsleiaren i landet titlane chef du gouvernement français, men blei uoffisielt kalla  premiere ministre. 

Édith Cresson er den einaste kvinna som har vore statsminister i Frankrike.

Aristide Briand er den som har skipa det største talet regjeringar, 11 gonger. Han var statsminister mellom 1909 og 1929, med nokre periodar så korte som 26 dagar.

Regjeringsleiarar i Den første republikken og Det første keisardømet

Den provisoriske regjeringa i 1814

Statssekretærar

Erkekanslarar

Bourbondynastiet

Julimonarkiet

Den andre republikken

Leiarar av provisoriske regjeringar

Presidentar av ministerrådet

Det andre keisardømet

Den nasjonale forsvarsregjeringa

Den tredje republikken

Vichy-regimet

Provisorisk regjering

Den fjerde republikken

Den femte republikken

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Liste des chefs du gouvernement français» frå ,  den 23. desember 2014.  
Denne artikkelen bygger på «Frankrikes statsmnister» frå ,  den 23. desember 2014.  

  
Statsministrar
Statsministrar
Frankrike
Oleksandr Turtsjynov

Oleksandr Valentynovytsj Turtsjynov () er ein ukrainsk politikar som i 2014 var president i Den ukrainske nasjonalforsamlinga. Han fungerte som president og statsleiar  for Ukraina i tida 23. februar til 7. juli 2014.

Politisk karriere 
I 1994 stifta Turtsjynov partiet Hromada saman med Pavlo Lazarenko, og i 1998 blei han vald inn i parlamentet. Den politiske karrieren hans har vore tett bunde til Julija Tymosjenko sitt politiske virke.

Turtsjynov var fungerande statsminister under Julija Tymosjenko frå 2007 til 2010. Etter at Julija Tymosjenko måtte gå av som statsminister 3. mars 2010 blei Turtsjynov utpeikt til konstituert statsminister. Han sat i stillinga til 11. mars samme år, då Mykola Azarov ble valgt til ny statsminister.

22. februar 2014 valde Den ukrainske nasjonalforsamlinga Turtsjynov til sin president. Frå dagen etter var han fungerande president for landet, ettersom Viktor Janukovytsj vart avsett og rømde landet. Petro Porosjenko vart ny president i Ukraina om sommaren.

Privatliv 
Oleksandr Turtsjynov er baptist og pastor i baptistmeinigheiten i Kiev. Han er dessutan forfattar av fleire kriminalromaner.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Oleksandr Turtsjynov» frå ,  den 23. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
Ukrainske presidentar
Ukrainske statsministrar
Folk frå Dnipropetrovsk
Verkhovna Rada

Verkhovna Rada er nasjonalforsamlinga i Ukraina. Det har 450 medlemmer som blir vald for fem år av gongen. 

Namnet Verkhovna Rada (kyrillisk skrift Верховна Рада) tyder «det høgaste rådet» og stammar frå tida då Ukraina var ein del av Sovjetunionen. Det noverande Verkhovna Rada blei oppretta i samband med at Ukraina erklærte sjølvstende i 1990.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Verkhovna Rada» frå ,  den 23. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til nasjonalforsamlinga 

Ukraina
Nasjonalforsamlingar
Tusta Wefring

Tusta Wefring () var ein norsk-dansk tekstilkunstnar.

Ho voks opp på Stabekk og var dotter av biletkunstnaren Gunnar Wefring og Signe Ivarsdotter Mortensson Egnund (1898–1977). Morfaren var forfattaren og nynorskmannen Ivar Mortensson-Egnund.

Wefring studerte stofftrykk på Kunst­hånd­vær­ker­sko­len i København. På 1960-tallet gjorde ho suksess med måla ryggsekker, kjoler, jakker og busseruller. Ho hadde ei rekke utstillingar i 1950 til 1970-åra, mellom anna i London og på Me­tro­po­li­tan Mu­se­um i New York. Ho fekk utsmykkingsoppdrag i rådhusa i Bir­ke­rød, Hillerød og Haderslev, i Hvidovre Hospital og i fleire av avdelingane til Danske Bank.

Tusta Wefring var gift med Steen Bjarnhof frå 1949, og med den danske sølvsmeden og skulptøren  (1917-1982) frå 1956 til 1973.

Publikasjonar 
 Eigil Hinrichsen, Tusta Wefring, Galerie Långvinkeln: Inför en ny konstsalong

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Lexikon der Textildesigner 1950 - 2000
 Utstilling Vevringen 1994 (ført opp som Tusta Vefring) 
 Andreas Hansen: Scener fra et ægteskab ,  i kunstavisen.dk. Omtale av utstillinga Sølv, skulpter og malede stoffer -Et ægteskab

Norske tekstilkunstnarar
Danske tekstilkunstnarar
Folk frå Bærum
Alpine greiner under Vinter-OL 1964

Alpine greiner under Vinter-OL 1964 i Innsbruck vart avvikla i tida 30. januar - 8. februar 1964, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Mennene sitt utforrenn gjekk føre seg på fjellet Patscherkofel, alle dei andre øvingane fann stad ved skianlegget Axamer Lizum, ei 12-13 kilometer sørvest for Innsbruck. 

Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 18. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.

Oversyn
174 utøvarar frå 31 land var påmeld dei alpine øvingane. Dei 18 OL-medaljane vart fordelt til einast fire land, og alle dei seks gullmedaljane vart likt fordelt mellom Frankrike og arrangørlandet Austerrike. Dei franske systrene Christine og Marielle Goitschel vart forgrunnsfigurar med kvar si gull- og sølvmedalje, Marielle vann i tillegg eitt VM-gull.

Ross Milne frå Australia omkom den 25. januar då han under trening i utforløypa køyrde ut og trefte eit tre og fekk dødelege hovudskadar.

Menn

Slalåm 

7./8. februar 
Start: 1730 moh, mål: 1600 moh
Løypelengd: 350 m, høgdeskilnad: 130 m
Start: 1770 moh, mål: 1570 moh
Løypelengd: 470 m, høgdeskilnad: 200 m

Storslalåm 

Dato: 2. februar 
Start: 2100 moh, mål: 1570 moh
Løypelengd: 1250 m, høgdeskilnad: 530 m

Utfor 

Dato: 30. januar 
Start: 1952 moh, mål: 1085 moh
Løypelengd: 3120 m, høgdeskilnad: 867 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 1. februar 
Start: 1730 moh, mål: 1600 moh
Løypelengd: 350 m, høgdeskilnad: 130 m

Storslalåm 

Dato: 3. februar
Start: 2050 moh, mål: 1550 moh
Løypelengd: 1250 m, høgdeskilnad: 500 m

Utfor 

Dato: 6. februar 
Start: 2310 moh, mål: 1605 moh
Løypelengd: 2510 m, høgdeskilnad: 705 m

Verdsmeisterskap i kombinasjon

Menn

Kvinner

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1964/Ski Alpin» frå ,  den 23. desember 2014.  
 

Vinter-OL 1964
1964 i Austerrike
Alpine greiner under vinter-OL