alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Arne Kristoffersson Jørstad

Arne Kristoffersson Jørstad () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Fåberg i Oppland. Han var farfar til Thomas Jørstad.

Far hans var gardbrukar i Fåberg. I 1808-09, 1812 og 1814 var Jørstad utkommandert til hæren. Der gjorde han teneste som grensevakt og deltok ved transportar. Han tok i 1809 over farsgarden og dreiv han til han skøytte han vidare.

Jørstad var valmann 1814-30. I 1827 var han 3. varamann til Stortinget, sjølv vart han vald til stortingsmann og representerte Kristians amt på Stortinget 1830. Han var då medlem av bankkomiteen.

Jørstad var forlikskommissær 1822-48, og varaordførar 1838-39 i det fyrste heradsstyret i Fåberg.

Han døydde på slektsgarden i Fåberg i 1874.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1830-1832
Stortingsrepresentantar for Oppland
Norske gardbrukarar
Folk frå Lillehammer
Jon Jonsson Harildstad

Jon Jonsson Harildstad () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Østre Gausdal i Oppland.

Han var son til ein gardbrukar på Vålen i Østre Gausdal. Sjølv var han gardbrukar på Harildstad i bygda Nord-Fron frå 1832 til 1866. I 1837 kom han med i det fyrste heradsstyret, der han var ordførar i mange år.
 
Harildstad var valmann frå 1835 til 1866. Han vart sjølv vald til stortingsmann 1845-54 og 1862-66. På alle tingsamlingane var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen, frå 1851 var han også medlem av Lagtinget.

Han døydde på garden sin i 1884.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar for Oppland
Ordførarar i Nord-Fron
Norske gardbrukarar
Folk frå Gausdal
Kristian Gundersson Fougner

Kristian Gundersson Fougner () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Østre Gausdal i Oppland.

Fougner tok over farsgarden Søndre Fogner i 1845 og dreiv han heilt fram til 1890. Han var medlem av heradsstyret 1848-91, 32 år var han med i formannskapet, ordførar i mange år. Medlem av forlikskommisjonen i mange år. Direktør i Gausdal sparebank.

Fougner representerte Kristians amt på Stortinget 1859-64 og 1874-76, samt perioden 1880-82. I den siste valbolken var han opphavleg 1. varamann, men møtte heile bolken i staden for avdøde Nils Trondsson Thune. Han var medlem av konstitusjonskomiteen 1859-60, 1862-63, 1874-76 og 1880-82. På omframstortinget 1864 var han medlem av komiteen om Schjelde-tollen, medlem av Lagtinget 1874-76 og 1880-82, røysterettskomiteen 1875-76 og i 1880-82 av valkomiteen.

Han var medlem av dei kongelege kommisjonane om høvesvis skogtilhøva i «Folden» i 1873, og folkeskulelova i 1884.

Fougner døydde på garden sin i Østre Gausdal i 1896.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1880-1882
Stortingsrepresentantar for Oppland
Norske gardbrukarar
Folk frå Gausdal
Jon Svennsson Vålen

Jon Svennsson Vålen () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Østre Gausdal i Oppland.

Vålen var gardbrukar på farsgarden. Han var ordførar i heradsstyret frå 1852 til -79, og medlem av same frå 1883. Frå 1851 var han med i forlikskommisjonen, elles sparebankdirektør og valmann i over 20 år.

Vålen representerte Kristians amt på Stortinget frå 1865 til 1873. Både i 1865-66 og 1868-69 var han medlem av protokollkomiteen, medan han i perioden 1871-73 hadde sete i konstitusjonskomiteen.

Han døydde av magekreft på garden sin i Gausdal i 1894.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Norske gardbrukarar frå 1800-talet
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Folk frå Gausdal
Olaf Anton Thommessen

For informasjon om den nolevande Venstre-politikeren, sjå Olaf Henning Thommessen. For komponisten, sjå Olav Anton Thommessen.

Olaf Anton Thommessen (), også Olav eller Ola, var ein norsk journalist og politikar, kjend som redaktør i avisa Verdens Gang (1868–1923).

Han vart utdanna cand. jur. i 1877 og vart tilsett i avisa Verdens Gang i 1876. Frå 1878 til 1910 var han også redaktør i avisa, og gjorde ho til det viktigaste dagbladet for venstresida i Noreg. Gjennom sterkt politiske og polemiske leiarartiklar var han for ei tid den personen med størst innverknad i norsk presse.

Han var aktiv under sprenginga av partiet Venstre i 1880-åra, der han var ein av leiarane for fraksjonen «det reine Venstre». Han knytte seinare sterke band til Christian Michelsen og vart ein av leiarane for partiet Frisinna Venstre som vart danna i 1909.

Etter ei konflikt med den økonomiske leiinga i Verdens Gang vende han redaksjonen ryggen og starta bladet Tidens Tegn, der han var redaktør og utgjevar fram til 1917.

Ein lite flatterande karikatur av Thommessen er hovudperson i romanen Redaktør Lynge av Knut Hamsun frå 1893.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olaf Anton Thommessen» frå ,  den 10. desember 2010.

Litteratur
 Christopher Hals Gylseth: En forbannet svartmusket redaktør. Olav Thommessen og hans tid, Tiden, Oslo 2006

Norske redaktørar
Venstre-politikarar
Legat

Eit legat er ei pengegåve som blir gitt til personar som oppfyller bestemte kriterium. Det finst legat for fleire ulike formål, som stipend for ungdom under utdanning eller støtte til livsopphald for eineforsørgjarar eller vanskelegstilte. Det finst òg mange legat for kunstnarar og musikarar.

Eit legat kan bli oppretta dersom ein person testamenterer ein sum med pengar til eit bestemt føremål. Det blir så oppretta eit styre som får i oppgåve å forvalte desse pengane og fordele midla etter gitte kriterium. Pengane blir gjerne investert i fond eller aksjar med låg risiko, og det er avkastinga som blir fordelt mellom verdige søkjarar.

Bakgrunnsstoff 
Legatsiden
Legater og stipender - ABC Startsiden 
fou.no - Forskning og utdanning 

Økonomi
Sør-Østerdal tingrett

Sør-Østerdal tingrett er ein førsteinstansdomstol under Eidsivating lagdømme. Tingretten ligg i Elverum i Hedmark fylke og dekker kommunane Elverum, Åmot, Trysil, Våler og Åsnes. Domstolen består av sorenskrivar, éin dommar og to dommarfullmektigar.

Bakgrunnsstoff 
 Sør-Østerdal tingrett

Tingrettar i Noreg
Elverum kommune
Åmot kommune
Trysil kommune
Våler kommune i Innlandet
Åsnes kommune
Styresmakter i Hedmark
Nord-Østerdal tingrett

Nord-Østerdal tingrett er ein førsteinstansdomstol under Eidsivating lagdømme. Tingretten ligg i Tynset i Hedmark fylke og dekker kommunane Alvdal, Engerdal, Folldal, Os, Rendalen, Stor-Elvdal, Tolga og Tynset. Domstolen består av sorenskrivar og én dommarfullmektig.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Nord-Østerdal tingrett» frå , den 7. desember 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Nord-Østerdal tingrett

Tingrettar i Noreg
Alvdal kommune
Engerdal kommune
Os kommune
Rendalen kommune
Stor-Elvdal kommune
Tolga kommune
Tynset kommune
Styresmakter i Hedmark
Den brende jords taktikk

Den brende jords taktikk eller brend jords taktikk er ein militær taktikk som går ut på å øydeleggje alt som kan brukast av fienden medan ein sjølv rykker fram eller særleg trekkjer seg ut av eit område. Utrykket stammar frå praksisen med å brenne avlingane for å hindre fienden matkjelder, sjølv om han ikkje avgrensar seg til matlager, men òg kan omfatte øydelegging av husly, transportmiddel, kommunikasjonsmiddel og industrielle ressursar og fordriving av folk frå området. Ofte har desse handlingar ein like stor eller større nytteverdi i moderne krigføring sidan moderne hærar vanlegvis tek med seg sine eigne matforsyningar. Praksisen kan utførast av ein hær i fiendtleg territorium, eller av ein hær på eige territorium. Taktikken kan òg innebere å setje opp dødsfeller eller mineleggje husly, transportmiddel osb

Krigar der taktikken er blitt brukt
 Vlad Tepes brukte den brende jords taktikk med stor effekt i 1462 under invasjonen til tyrkarane av Valakia. Denne taktikken var så effektiv at tyrkarane returnerte heim utan å ha vore i slag.
Under napoleonskrigane vart taktikken brukt med militær suksess både i Spania og Russland.
 I den amerikanske borgarkrigen sette general Sherman i verk denne taktikken under marsjen sin til havet.
 Under den andre kinesisk-japanske krigen (1937-1945) øydela kinesiske soldatar demningar i eit forsøk på å oversymje landet for å forsinke framrykkinga til japanske soldatar. Denne taktikken førte til oversymjinga av Huang He i 1938.
 Indonesia og proindonesiske militsar brukte taktikken i tida rundt lausrivinga til Aust-Timor i 1999.
 Under andre verdskrigen sette tyske troppar i verk taktikken for alle områda på Murmanskfronten som dei måtte trekkje seg ut av sommaren og hausten 1944, i Sovjetunionen (Russland), på Lapplandsfronten i Finland og i Noreg. Òg Sovjetunionen brukte denne taktikken under krigen.

Under Golfkrigen i 1990, då irakiske styrkar blei drivne ut av Kuwait, sette dei fyr på  over 600 kuwaitiske oljebrunnar. Brannane bleistarta frå januar til februar 1991, og den siste blei sløkt i november 1991.

I Noreg
 Under den store nordiske krigen nytta Peter Motzfeldt og norske dragonar taktikken mot invaderande svenske styrkar på Dovrefjell. Dei brann fleire gardar, og hindra dermed dei svenske styrkane frå å gå over Dovrefjell. 

Tvangsevakueringa og nedbrenninga av Finnmark og Nord-Troms av den tyske okkupasjonsmakta under andre verdskrigen  førte til at all busetnad og infrastruktur i norske område nord og austom Lyngen vart øydelagt for å hindre at dei invaderande, sovjetiske styrkane frå aust fekk tilgjenge på forsyningar. Dei tyske styrkane sine systematiske og totale rasering av landsdelen denne siste krigsvinteren vart av kong Olav omtalt som den største katastrofen i norsk historie sidan svartedauden.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brente jords taktikk» frå ,  den 11. desember 2010.

Bakgrunnsstoff

Militærstrategi
Øydelegging
Overgjevinga i Perevolotsjna

Overgjevinga i Perevolotsjna var kapituleringa til nesten heile den svenske armeen den 11. juli 1709. Heile den ein gong så imponerande svenske armeen vart utsletta etter nederlaget i slaget ved Poltava og bana veg for russisk siger i sen store nordiske krigen.

Bakgrunn 

Etter nederlaget i Poltava hadde Karl XII planar om å føre den svenske armen over Vorskla nær landsbyen Bjeliki, sør for Poltava og inn i området til tatarane. Morgonen etter slaget vart det ikkje gjeven ordre etter at dei drog frå Novo Sensjary, og marsjen heldt fram langs høgrebreidda av Vorskla. Det låg ein vadestad over elva nær Kisjenka, men ingen av offiserane oppdaga denne og styrken marsjerte vidare til Perevolotsjna fem kilometer lenger unna.

Overgjevinga 
Ved Perevolotsjna fekk kong Karl sjansen til å styrte framom med ein styrke på 1500 mann til osmanske området av general Adam Ludwig Lewenhaupt og andre erfarne offiserar. Av årsakene til at kongen ønskte å krysse der var ønske om å raskt kom seg attende til Polen. I følgje planen til Karl, skulle Lewenhaupt følgje han over Dnepr, men generalen valde å bli verande attende å kommandere armeen. Karl gav Lewenhaupt ordre om å føre armeen over Vorskla og inn i det tatar-kontrollerte området, og han lovde å utføre denne ordren.

Morgonen den 1. juli kom general Mensjikov frå nord med ein russisk styrke på mindre enn 9 000 mann, hovudsakleg kavaleristar. Lewenhaupt ønskte ikkje kamp mot russarane, og etter eit møte og avstemming mellom dei høgare offiserane, valde armeen å kapitulere.

Følgjer for krigen
Overgjevinga medverka til den russiske sigeren i den store nordiske krigen. Svenskane hadde ikkje lenger ein arme på kontinentet og resten av Det svenske imperiet var nærast forsvarslaust. Russland var no på offensiven, medan Sverige var under hardt press for å få samla saman ein ny arme for å forsvare seg sjølv. General Lewenhaupt vart fengsla og døydde i russisk fangenskap i 1719. Kong Karl gjorde ingenting for å få han fri, men flykta til Bender i det som då var Det osmanske riket.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Surrender at Perevolochna» frå ,  den 11. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Nordisk familjebok, eit svensk leksikon frå mellom 1904 og 1926.
 

Perevolotsjna
Hendingar i 1709
Glåmdalen

Glåmdalen er ei nyare nemning for distriktet kring elva Glåma, særleg nytta om landskapa Odalen og Solør. I vidare tyding blir namnet nytta òg om Østerdalen.

Sju kommunar i Hedmark fylke samarbeider i Glåmdal regionråd som er eit interkommunalt regionrådssamarbeid:
 Sør-Odal
 Nord-Odal 
 Kongsvinger
 Eidskog (medrekna sjølv om det ikkje høyrer til Glåmas nedbørsfelt.)
 Grue
 Åsnes
 Våler

Distriktet har til saman 53 155 innbyggarar (1. juli 2009) og dekker 5 285 kvadratkilometer. Regionsenteret er byen Kongsvinger. Distriktet blir dekt av lokalavisa Glåmdalen som òg dekker Nes i Akershus. Industrinettverket 7sterke er eit samarbeid mellom føretak i området.

Andre inndelingar 
Prostier under Hamar bispedømme:
 Solør, Vinger og Odal prosti (alle sju kommunane)
Tingrettar under Eidsivating lagdømme:
 Glåmdal tingrett (Sør-Odal, Nord-Odal, Kongsvinger, Eidskog og Grue)
 Sør-Østerdal tingrett (Åsnes og Våler blant andre kommunar)
Tidlegare futedøme under Hedemarkens amt:
 Vinger og Odal futedøme (Sør-Odal, Nord-Odal, Eidskog, Vinger og Austmarka sokn i Kongsvinger)
 Solør futedøme (Grue, Åsnes og Våler, Brandval sokn i Kongsvinger, )

Bakgrunnsstoff 
 Glåmdal regionråd 

Geografi i Innlandet
Dalar i Innlandet
Dalar i Noreg
Glommavassdraget
Distrikt i Noreg
Hornugle

Hornugle (Asio otus) er ei ugle i gruppa Asio.

Kjenneteikn 
Hornugla har ei lengd på 31-37 cm og eit vengespenn på 86-98 cm. Ho veg om lag 280 gram. Fuglen har lange øyretufsar som kan reisast rett opp. Hoa er større enn hannen og har mørkare fjørdrakt. Dei brunaktige fjørene er loddrett streka. Fuglen er spraglete og vatra i svartbrunt, rustgult og kvitt på oversida. Bryst og buk er rustgule og kvite med svartbrune langsflekkar. Tarsen og tærne er heilt fjørkledde. På den sittande fuglen når vengen nedom stjerten. Den andre handsvingfjøra er innskåren i den ytre fana, den første i den indre. Iris er oransjefarga. Hornugla er vanskeleg å sjå om dagen då fuglen kamuflerer seg ved å sitte på ei grein tett inn til trestamma. Ho dreg saman fjørdrakta og kroppen og får ein ekstra avlang utsjånad.

Læte 
Territoriesongen til hannen er dempa, men kan bere ein kilometer eller meir. Dei gjennomtrengande tiggeropa ungane ytrar når dei er ute av reiret ber minst like langt.

Utbreiing og taksonomi 
Hornugla lever over store delar av Palearktis, frå det nordlege Afrika og Europa i vest gjennom det nordlege Asia austover til Kina og Japan og sørover til det nordvestre India. Vidare finst fuglen over store delar av Nord-Amerika sør til det nordlege Mexico. Fuglane som hekkar i nord er trekkfuglar eller lever nomadisk, dei i sør er standfuglar. 

Hornugla vert delt i fire underartar:
 Asio otus tuftsi – hekkar i frå vest i Canada sørover og austover til det nordlege Mexico og det sørlege Texas.
 Asio otus wilsonianus  – hekkar i det sørlege og søraustre Canada sørover gjennom det sentrale USA.
 Asio otus otus – hekkar i Europa, Asia og Nord-Afrika.
 Asio otus canariensis – hekkar endemisk på Kanariøyane

Biotop og leveområde i Noreg 
Hornugla er rekna som ein livskraftig art i Noreg. Ho hekkar i alle fylke, men spreidd i dei nordlege delane av landet. Vanlegast er fuglen i lågareliggande delar av Sørlandet, Austlandet og Trøndelag. Fuglane likar best i jordbrukslandskap med blanding av dyrka mark og barskog, og finst så høgt til fjells som barskogen strekker seg. Skogen treng fuglane spesielt for å gøyme seg om dagen.

Føde 
Hornuglene er nattfuglar som jaktar på smågnagarar, og også litt insekt.

Hekking 
Fuglane finn seg gjerne kvistreir etter kråke, skjor eller ekorn. Hoa legg 3-5 egg. Egglegginga skjer frå seint i mars til midt i mai. Hoa rugar i 25-30 døgn. Begge foreldra matar ungane.

Trekkvanar 
Etter som hornuglene er nomadiske er det vanskeleg å snakke om ein norsk hekkebestand, men stort sett er det slik at fuglane i Noreg er trekkfuglar som kjem hit i mars-juni og reiser sørover og sørvestover stundom heilt til Spania. Nokre individ kan overvintre i Noreg når og der det er mykje smågnagarar og lite snø.

Kjelder 
 Norsk Fugleatlas, 1994.
 Hornugle Asio otus (Linnaeus, 1758) ved artsdatabanken.no
Denne artikkelen bygger på «Hornuggla» frå ,  den 11. desember 2010.  
Referansar

Ugler
Fuglar i Noreg
Anne Evenstad

Anne Evenstad () var ein norsk gardbrukar på garden Evenstad og legatstiftar.

Anne Olsdotter Evenstad var fødd på husmannsplassen Kjølhammar under garden Atneosen i noverande Stor-Elvdal kommune. 

Ho var trulova med Ole Olsen Evenstad (1827–1859) som var son av Ole Olsen Evenstad (1798–1859). Han døydde like før dei skulle gifte seg i 1859. Anne fekk imidlertid sonen Ole. Same året døydde òg farfaren til den ufødde Ole, som testamenterte til Anne og den ufødte Ole kvar sin halvparten av Evenstad.
Ho vart difor gardbrukar på på storgarden Evenstad i Østerdalen.

I 1859 vart Anne Evenstad gift med Erik Bergersen Messelt (1825-1867).

Sonen Ole døydde i 1891 barnlaus, og Anne arva heile Evenstadgodset.

Anne oppretta mange legat og var ein stor velgjerar.

Ettar at ho døydde kjøpte kommunen garden Evenstad. I 1912 vart Evenstad skogskole oppretta på garden etter ei legatgåve frå Anne.

Kjelder
 Anne Evenstad i Norsk Biografisk Leksikon
 Anne Evenstad i lokalhistoriewiki

Østerdalen
Folk frå Stor-Elvdal
Norske velgjerarar
Boris Kurakin

Boris Ivanovisj Kurakin () var den første permanente russiske ambassadøren i utlandet og ein av dei næraste medarbeidarane til Peter den store. Han var òg svogeren til tsaren, då han var gift med Eudoxia Lopukhina.

Han stamma frå ein av dei eldste kongelege familiane frå Storfyrstedømmet Moskva. Han hadde tidlegare delteke i dei militære styrkane og dei første diplomatiske oppdraga hans var å reise til Roma i 1707 for å unngå at paven anerkjende kandidaten til Karl XII til den polske trona, Stanisław I Leszczyński. Seinare deltok han i slaget ved Poltava.

Frå 1708 til 1712 representerte han Russland i London, Hannover og Haag. Ved Freden i Utrecht sat han med alle russiske fullmakter. Frå 1716 til 1722 var han ambassadør i Paris.

I 1723 prøvde han utan hell å få arrangert eit ekteskap mellom Elisabeth av Russland og Ludvig XV av Frankrike. Året etter var han tilbake i Paris som ambassadør og vart verande på denne posten til han døydde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Boris Kurakin» frå ,  den 11. desember 2010.  
 

Russiske diplomatar
Folk frå Moskva
Glåmdal tingrett

Glåmdal tingrett er ein samanslått førsteinstansdomstol (2006) under Eidsivating lagdømme. Tingretten ligg på Kongsvinger i Hedmark fylke og dekker kommunane Kongsvinger, Sør-Odal, Nord-Odal, Eidskog og Grue. Domstolen består av to dommarar og to dommarfullmektigar. Embetsleiar etter samanslåinga er sorenskrivar Lars Mæhlumshagen.

Sjå òg 
 Tingrett

Bakgrunnsstoff 
 Glåmdal tingrett

Tingrettar i Noreg
Kongsvinger kommune
Sør-Odal kommune
Nord-Odal kommune
Eidskog kommune
Grue kommune
Styresmakter i Hedmark
Hedmarken tingrett

Hedmarken tingrett er ein førsteinstansdomstol under Eidsivating lagdømme. Tingretten ligg på Hamar i Innlandet fylke og dekker kommunane Hamar, Ringsaker, Stange og Løten. Domstolen består av sorenskrivar Ola P. Svor, fire dommarar og to dommarfullmektigar.

Sjå òg 
 Tingrett

Bakgrunnsstoff 
 Hedmarken tingrett

Tingrettar i Noreg
Hamar kommune
Ringsaker kommune
Stange kommune
Løten kommune
Styresmakter i Hedmark
Han-dynastiet

Han-dynastiet var ei kinesisk herskarslekt som hadde makta i Kina frå 200-talet f.Kr. til 200-talet e.Kr. Denne tida er rekna som ein gullalder i kinesisk historie, og dynastiet har gjeve namn til den største kinesiske folkegruppa, han-kinesarar.

Han-dynastiet var den første kulturelle blomstringsperioden etter at Kina vart samla i 221 f.Kr. Under dette dynastiet vart det innført eit strengt sentralisert embetsmannsstyre. 

Dynastiet blir delt inn i to greiner, Vestre Han (206 f.Kr–8 e.Kr.) og Austre Han (23–220 e.Kr.). Mellom dei kom «opprørsdynastiet» Xin (9–23 e.Kr.).

Han-keisarar 

Lista oppgjev regjeringsår og identifiserer keisarane med deira ærenamn, som dei fekk etter at dei døydde.

Kjelder 
Qin og Han-dynastiene. Store norske leksikon

 
Kinesiske dynasti
200-talet fvt.
100-talet fvt.
100-talet
200-talet
Iver O. Lunde

Iver Olsson Lunde () var ein gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Vågå i Oppland.

Lunde tok over farsgarden Lunde i Våga i 1859. Han var fleire år ordførar i heradsstyret, forlikskommissær og sparebankdirektør. Lunde representerte Kristians amt på Stortinget 1868-69 og 1871-73. I den fyrste perioden var han medlem av militærkomiteen, i den andre av kyrkjekomiteen.

Han døydde på slektsgarden i Våga i 1904.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Folk frå Vågå
Peder Olsson Brandvold

Peder Olsson Brandvold () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Nord-Fron i Oppland.

Brandvold var son av ein gardbrukar i Nord-Fron. Sjølv gifta han seg til garden Toksen og busette seg der. I 1863 overtok han også farsgarden. Han var medlem av heradsstyret 1860-69, i fleire år var han ordførar. Medlem av forlikskommisjonen 1871-91 og sparebankdirektør.

Brandvold representerte Kristians amt på Stortinget 1874-76 og 1877-79. Begge tingbolkane var han medlem av budsjettkomiteen.

Han døydde på garden sin, Toksen, i Nord-Fron i 1892.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar for Oppland
Ordførarar i Nord-Fron
Norske gardbrukarar
Folk frå Nord-Fron
Sigurd Blekastad

Sigurd Ivarsson Blekastad () var ein landhandlar, gardbrukar og stortingsmann frå Sel i Oppland.

Blekastad var son til ein gardbrukar i Sel. Han gjekk eit par vintrar på Christopher Bruun sin folkehøgskule og hadde ei kort elevtid på Askov og på Kold sine folkehøgskular i Danmark. Ei kort tid var han huslærar hos Bjørnstjerne Bjørnson. Frå 1866 var han gardbrukar og landhandlar i Vågå. I 1890 vart han tilsett som kontrollør ved brennevins- og malttilverkinga. Blekastad var medlem av heradsstyret og tidvis varaordførar.

Blekastad representerte Kristians amt på Stortinget frå 1883 til 1897. I den fyrste valbolken, 1883-85, var han medlem av vegkomiteen. Frå 1886 var medlem av jarnbanekomiteen, sekretær i denne frå 1889 til -97. 1886-97 medlem av valkomiteen. Sekretær i Odelstinget 1889-91 og i Stortinget 1892-94, medlem av Lagtinget 1892-97. Grunna sjukdom vart han permittert 5. mai 1897. Om sommaren same året døydde han heime i Vågå.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914. Biografier A-K  side 102, digital utgåve

Bakgrunnsstoff

Stortingsrepresentantar for Oppland
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Norske gardbrukarar
Folk frå Sel
Ole Johannesson Staff

Ole Johannesson Staff () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Østre Toten i Oppland.

Staff arbeidde i Vågå, der han ei tid fungerte som lensmann. Han gifta seg til garden Graffer i Lom kommune, og var sidan gardbrukar der.

Staff representerte Kristians amt på Stortinget 1836-42. Både i 1836, 1836-37, 1839 og 1842 var han visesekretær i Odelstinget og medlem av budsjettkomiteen, i 1842 også medlem av komiteen om skysslova.

Han døydde på garden sin i Lom i 1861.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar for Oppland 
Norske gardbrukarar 
Folk frå Lom
Folk frå Østre Toten