alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Audun André Sandvik

Audun André Sandvik () er ein norsk cellist, fødd og oppvaksen i Bergen. Han spelar på ein cello som vart bygd i Roma i 1695 av Giorgio Tangingardo.

Audun André Sandvik har studert ved Norges Musikkhøgskole, der han mellom anna hadde Truls Mørk til lærar. I 2005 kom Sandvik til Det Norske Kammerorkester som stipendiat, og utvikla seg raskt til å bli solo-cellist i orkesteret. Han avslutta diplomstudiet sitt ved musikkhøgskulen i 2007. I tillegg til å undervisa ved skulen, er han i dag solo-cellist i både kammerorkesteret og Kringkastingsorkesteret, og han fungerer som kunstnarisk leiar for Gloppen Musikkfest i Sandane.

Prisar og utmerkingar 

 I 2000 vann han ei prestisjetung solisttevling ved Indiana University i USA og fekk utøvardiplom av Janos Starker.
 I 2013 vann han De Unges Lindemanpris (50 000 kr).

Kjelder 

 Lindemans Legat, 11.10.13: Cellist får De Unges Pris

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
 http://www.audunsandvik.com

Norske cellistar
Musikarar frå Bergen
Anne Borg

Anne Borg () var ein norsk dansar, koreograf, ballettsjef og Noregs fyrste professor i klassisk ballett.

Karriere 

Anne Borg studerte ballett i heimbyen under Gerd Kjølaas og Rita Tori i Noreg før ho studerte vidare i utlandet, i London, St. Petersburg og New York. I 1954 vart ho medlem i Den Norske Ballett og blei der i fire år. I 1960 vart ho tilsett som solist ved Den Norske Operas Ballett. Snart dansa ho store roller i ballettar som Coppélia, Giselle, Sylfiden, Svanesjøen, Frøken Julie, Månerenen og Medea.

I 1970 vart ho avløysande ballettsjef ved Den Norske Opera, men vart fast tilsett året etter fram til 1977. I 1976 var ho her med på å urframføra den fyrste norske heilaftans balletten, nemleg Pinocchio av koreografen Henny Mürer til musikk av Antonio Bibalo. Frå 1979 var ho lektor ved den nyoppstarta Statens Balletthøgskole til 1983, då ho vart ballettsjef ved operaen i nye fem år. I 1988 vendte ho tilbake til lektorstillinga ved balletthøgskulen. I 1989 vart ho beden om å overta leiinga ved Carte Blanche, som hadde flytta til Bergen. Då ho var ballettsjef her eit års tid 1990-91, fekk ho institusjonen på rett kjøl. Carte Blanche er i dag Noregs nasjonale kompani for samtidsdans. I 1991 vart ho rektor ved balletthøgskulen fram til høgskulen blei innlemma i Kunsthøgskolen i Oslo i 1996. Ho heldt då fram som prorektor, og vart forfremja til professor i klassisk ballett i 2001. 

I 2003 gav ho ut sjølvbiografien Dans!.

Prisar og utmerkingar 

 1976: Oslo bys kunstnerpris 
 1989: Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden
 2006: Senter for dansekunsts Ærespris
 2013: Norsk kulturråds ærespris

Kjelder 
 (fri lisens)

Fotnotar 

Folk frå Oslo
Norske ballettdansarar
Norske dansarar
Norske koreografar
Norske professorar
St. Olavs Orden
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
Wilhelm Hansen

Wilhelm Hansen () var ein norsk kjøpmann, trelasthandlar og stortingsmann busett i Fredrikshald.

Hansen var fødd på garden Tunheim i Vestby, som faren dreiv jamsides ein ustrekt handel med trelast. Etter han fekk merkantil utdanning i England, busette Hansen seg i Fredrikshald i 1807. Her slo han seg opp som kjøpmann og trelasthandlar, og gjorde det så godt at han kunne kjøpe opp mange eigedomar. Mellom anna løyste han ut farsgarden Tunheim på odel, ein gard som Bernt Anker hadde ått i nokre år. 

Hansen representerte Fredrikshald på det fyrste overordentlige Storting i 1814. Valet til Stortinget vart forkasta med 74 røyster mot 1, på grunn av at han hadde avlagt truskapseiden til den svenske kongen. Men etter at det vart vedteke å godkjenne unionen den 11. november, møtte han fram på tinget. Hansen var seinare stortingsmann for same krinsen både i 1824 og 1830. Ved begge desse tingsamlingane var han medlem av komiteen om gasjar, pensjonar, budsjett- og skattestell, samt kjøpstadskatten. I 1824 var han også med å handsame statskassa sine krav mot Møller & Co., medan han i 1830 fekk sete i Lagtinget frå 27. juni. Hansen var forlikskommissær i mange år.

Han døydde i Fredrikshald i 1851.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1814
Stortingsrepresentantar 1824-1826
Stortingsrepresentantar 1830-1832
Stortingsrepresentantar for Fredrikshald
Norske handelsfolk
Norske trelasthandlarar
Folk frå Vestby
Folk frå Halden
Maybe av Valentina Monetta

«Maybe» er ein song av Valentina Monetta, gjeven ut 14. mars 2014. Songen er skriven av Ralph Siegel og Mauro Balestri. Det finst òg ein italiensk versjon av songen, kalla «Forse».

Eurovision

Serenissima - Benvenuti a bordo: Verso Copenhagen
«Maybe» vart presentert av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino, i programmet Serenissima - Benvenuti a bordo: Verso Copenhagen, som det sanmarinske bidraget i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

Eurovision Song Contest 2014
«Maybe» vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å vere det sanmarinske bidraget i Eurovision Song Contest 2014, og vil verte framført på engelsk av Valentina Monetta. Dette vil vere den tredje gongen på rad at San Marino vert representert av Monetta.

Kjelder
 
 
 

Singlar frå 2014
Sanmarinske songar
Valentina Monetta-songar
Songar skrivne av Ralph Siegel
Songar skrivne av Mauro Balestri
Songar produserte av Ralph Siegel
Eurovision Song Contest 2014-songar
Sanmarinske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege songar
Marathónas

Marathónas (gresk Μαραθώνας) er ein kommune på austsida av halvøya Attikí i Hellas, nordaust for Aten. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Slaget ved Marathon stod på sletta i nærleiken av tettstaden Marathónas. I kommunen ligg òg den kunstige Marathonsjøen, som er vassreservoar for Aten.

Maratonløpet har namn etter ei legende knytt til slaget ved Marathon. Under Sommar-OL 2004 gjekk maratonløpet med start i Marathónas og mål på den gamle olympiastadion i Athen. Dette er òg ruta til det årlege Athen klassiske maraton.

Administrativ inndeling 

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Marathónas
 Grammatikó
 Néa Mákri
 Varnávas
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 33 423 innbyggjarar, medan kommunaleininga Marathónas hadde 12 849 og tettstaden med same namn 7 170 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Marathonas
Marathonas
Marathonas
Marathonas
Jens Gran

Jens Gran () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Bergen.

Gran var son til ein kjøpmann og skipsreiar. Frå 1810 var han tilsett i faren si forretning, tre år seinare tok han sjølv borgarskap i Bergen. Åra 1814-16 tok han merkantil utdanning utanlands, særleg i Frankrike, eit land han seinare besøkte ofte. Sidan var han sjef i Jens Gran & Søn til han døydde.

I 1837 vart Gran medlem av det aller fyrste bystyret i Bergen, eit ombod han hadde til tidleg i 1850-åra då han flytta til Kalfaret, som den gongen låg utanfor bygrensa. Han var medlem av forlikskommisjonen i åtte år.

Gran representerte Bergen på Stortinget i 1839, 1845 og 1848. I 1839 var han medlem av tollkomiteen, seks år seinare var han sekretær i same komiteen, medan han i 1848 var vanleg medlem att. På 1848-tinget var han elles medlem av komiteen om statslån og om krigen i Danmark.

I 1845 var Gran medlem av ein kongeleg kommisjon om tollova, og i 1848 om statslånet.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar for Bergen
Lokalpolitikarar i Bergen
Norske forretningsfolk 
Folk frå Bergen
Arnt Ulstrup

Arnt Severin Ulstrup (), opphavleg Arnt Severin Axelsen, var ein norsk lege frå Brekkestø i dåverande Vestre Moland i Aust-Agder. Han var stortingsrepresentant for Høgre og krinsen Østerrisør på Stortinget i periodane 1910-1912 og 1913-15.

Ulstrup var son til ein skipper og gardbrukar. Han vart student i 1883. I 1890 var han ferdig utdanna cand.med. og praktiserte som lege i Lillesand til han i 1891 flytta til Risør, der han i 1910 vart sjukehuslege. Frå 1914 var han bylege i Risør.

Ulstrup, som fyrst i 1902 tok mora sitt etternamn, var medlem av bystyret i Risør frå 1894. Attåt var han styremedlem av den lokale sparebanken, nestleiar i Østlandske fiskeriselskap, stiftar og formann i både Risør havfiskefond og av Risør og omegns fiskeriforening. 

Stortingsperiodane 1910-12 og 1913-15 representerte han Risør på Tinget. Begge valperiodane var han medlem av Næringskomiteen, ei kort tid i 1913 var han nestleiar i komiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Lillesand
Folk frå Risør
Christen Grønnerup

Christen Grønnerup () var ein dansk-norsk kjøpmann og stortingsmann frå Hjørring, aktiv i Holmestrand.

Grønnerup var frå byen Hjørring på Jylland. I 1809 vart han tilsett på eit handelskontor i Holmestrand, nokre år seinare gifta han seg med ei kjøpmannsdotter i kjøpstaden og vart sjølv kjøpmann og eigar av bygard.

I 1815 kom Grønnerup med «en frimodig uttalelse» i Nationalbladet. Utsegna førte til at han vart tiltala for brot på trykkefridomen, men han vart frikjend då saka kom til doms to år seinare. Grønnerup var Tønsberg og Holmestrand sin representant på Stortinget i 1821 og på det overordentlege Storting 1822. I 1821 var han medlem av fire komitear, mellom anna i komiteen om politistellet i stiftsbyane, og komiteen om toll- og konsumpsjonsstellet. Seinare representerte han Holmestrand åleine på stortingsamlingane i 1827, 1828, 1836, 1836-37. Her var han i 1827 med i komiteen om handel- og næringsfridom, på det overordentlege Storting i 1828 i komiteen om vallova, medan han i 1836 var medlem av budsjettkomiteen, og på det overordentlege Storting 1836-37 av gasjekomiteen.

Få månader før han døydde i Holmestrand i 1846 oppretta Grønnerup eit legat verd 1 500 spesiedalar i sølv, pengar som gjekk til «et asyl med haandgjerningsskole». Kapitalen i legatet var på kroner 10 000 ved år 1900.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar 1827-1829
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar for Holmestrand
Norske kjøpmenn
Nordmenn av dansk opphav
Folk frå Hjørring
Folk frå Holmestrand
Ordførarar i Holmestrand
Thomas Natvig

Thomas Natvig () var ein norsk skipper, hamnefut og stortingsmann frå Kristiansand.

Natvig var son til ein koffardiskipper som døydde i krigsfangenskap i England. Han vart sjølv sjømann, og var skipper til 1843. I 1841 førte han barken «Ledaal» til Batavia, og skal ha vore den fyrste skipperen som viste det norske flagget i Ostindia.

År 1843 flytta Natvig til Stavanger, der han var navigasjonslærar til dess han i 1852 fekk ei stilling i tollverket. Allereie året etter vart han hamnefut og losoldermann i Stavanger, frå 1855 også innrulleringsbetjent.

Natvig var valmann frå 1847 til -73. Sjølv representerte han Stavanger på Stortinget 1851, 1857, det overordentlege Storting 1858 og 1859-60-tinget. I alle stortingssesjonane var han medlem av næringskomite nr 2, frå 1857 var han også medlem av Lagtinget. I 1856 og 1861 var Natvig medlem av kongelege kommisjonar som handsama høvesvis styrmannseksamenen og loslova.

I Stavanger er Thomas Natvig heidra med Losoldermann Natvigs vei som ligg på Kampen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Folk frå Kristiansand
Folk frå Stavanger
Karl Gylche

Karl Gylche () var ein lensmann og stortingsmann fødd i Trondheim.

Far til Gylche var tilsett i det norske forsvaret som «batterichef». Sjølv var han kontorist og seinare fullmektig hos futen på Ørlandet, før han reiste til Tromsø og var fullmektig hos byfuten. År 1841 vart han lensmann i Trondenes, berre 20 år gammal. I 1862 fekk han lensmann-stillinga i Inderøy, men fem år seinare tok han over som overkontrollør av brennevins- og maltproduksjonen i Trondhjems distrikt. Han budde på Bragstad i Inderøy før han flytta til Stiklestad i Verdal, der han døydde i 1878.

Gylche møtte fyrste gongen på Stortinget som fyrste varamann for Finmarkens amt den 9. juli 1857, og heile 1858-sesjonen, for Stephen Thomas. Gylche representerte så Finmarken på Stortinget 1859-60, 1862-63 og det overordentlege Storting 1864. Han var i 1857 medlem av næringskomite nr 1, i 1959-60 var han sekretær i desisjonskomiteen og 1862-63 av næringskomite nr 2. I 1860 var Gylche med i deputasjonen som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Folk frå Trondheim
Grammatikó

Grammatikó (gresk Γραμματικό) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Marathónas i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Grammatikó 1 823 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 432 innbyggjarar.

Referansar 

Grammatiko
Grammatiko
Grammatiko
Ole Nilsen

Ole Nilsen () var ein norsk målarmeister og stortingsmann frå Skoger i Buskerud.

Nilsen var fødd i Sigdal prestegjeld, og voks frå 1811 opp på garden Gulliksrud i Skoger, der far hans var forpaktar. Sidan kjøpte faren garden Pettersvoll i Konnerud, også den garden låg i dåverande Skoger. Nilsen sjølv busette seg i Drammen by, der han gifta seg med tømrardottera Maren Tollefsdatter, saman fekk dei sju søner og ei dotter. Nilsen var målar, arbeidde seg opp til målarmeister.

I 1851 var Nilsen 3. representant for Drammen på Stortinget. Han var då medlem av Lagtinget og av tollkomiteen. 

Nilsen døydde i Drammen under koleraepidemien 1854, 46 år gammal.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar for Drammen
Folk frå Drammen
Martin Gundersen

Martin Gundersen () var ein norsk gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Åsnes i Hedmark.

Gundersen var son til gardbrukarar i Åsnes. Sjølv vart han eigar av garden Keiserud i heimbygda, folketeljinga 1865 fortel at han i tillegg til sitt arbeid som gardbrukar var «Incassator og Regnskabsfører». I 1873 vart han også lensmann i Åsnes.

Allereie i 1855, 20 år gammal, vart Gundersen kasserar for Åsnes herad, og frå 1864 til -74 var han ordførar i Åsnes. Han var dessutan med i forlikskommisjonen i mange år, samt kasserar i den lakale sparebanken frå 1879.

Gundersen var fyrste varamann til Stortinget 1871-73 og møtte i 1872 frå 25. april, i staden for den dødssjuke Anders Reitan. I 1873-sesjonen var han på fast plass. Stortingsperioden 1874-76 møtte han som 2. representant for Hedemarkens amt. Heile tida var han medlem av konstitusjonskomiteen. Gundersen var elles medlem av skoglovskommisjonen av 1871.

Han døydde på garden sin i Åsnes i sitt 51. år.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1874-1876
Folk frå Åsnes
Abraham Normann

Abraham Normann () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Bergen.

Normann var son til ein «konsumtionsinspektør» i Bergen. Sjølv tok han borgarskap i heimbyen i 1778, der han dreiv nordlandshandel. Seinare var han over-fiskevegar på Bryggen i Bergen. I 1818 var han Bergen by sin 3. representant på Stortinget, der han var medlem av ti komitear. Mellom anna komiteane om russehandelen i Finnmark, om kjøpstad i Ålesund, om forlikslova, om kvekarane, om kapra skip og om innkvartering.

Normann døydde brått som vert i selskapet Harmonien, 69 år gammal.

Kjelder

 
 

  
Norske handelsfolk
Stortingsrepresentantar 1818-1820
Stortingsrepresentantar for Bergen
Folk frå Bergen
Tholf Grini

Tholf Grini () var ein sakførar og politikar, fødd i Fyresdal og oppvoksen i Gjerpen i Telemark. 

Far hans var gardbrukar på garden Grini i Gjerpen. Sjølv vart Grini student i 1886 og cand.jur. i 1983. Same året slo han seg ned som overrettssakførar i Skien. Frå 1923 var han sorenskrivar i Bamble.

Grini vart medlem av Skien bystyre i 1897 og hadde plass i formannskapen til 1921. Han var ordførar i fire bolkar; 1899-1905, 1909-10, 1912-14, 1919-20. Styremedlem i Skien-Telemarkens dampskipsselskap i mange år, formann frå 1924.

Grini representerte Skien på Stortinget 1910-12. Han var då varasekretær til Odelstinget, nestformann i protokollkomiteen.

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1910-1912
Folk frå Skien
Peter Jonas Collett

Peter Jonas Collett () var ein norsk jurist, litteraturkritikar, professor og politikar. Han Var ektemannen til Camilla Collett, og hjelpte henne ta fatt som forfattar.

Peter Collett var fødd i Huseby i Lier. Han var son av amtmannen Johan Collett (1775–1827) og kona Christiane Birgitte de Stockfleth (1782–1829), og tilhøyrde den norske slekta Collett. I 1841 gifta Collett seg med Camilla Wergeland. Paret fekk fire søner, mellom dei Robert Collett, som blei professor i zoologi, og historikaren og genealogen Alf Collett.

Peter Jonas Collett blei utnemnd til professor i lovkunne ved Universitetet i Christiania i 1848. Forelæsninger over Familieretten frå 1859 er den eldste systematiske framstillinga i Noreg om familierett. Forelæsninger over Personretten kom ut i 1865–66 i 2 band. 

Collett hadde også sterke litterære interesser. Han tilhøyrde Intelligenspartiet og var ein sentral støttespelar for Johan Sebastian Welhaven. I tida 1837-40 skreiv han ei rekkje bidrag til Den Constitutionelle. Då han reiste rundt i Europa i 1839–40 skreiv han Skizzer som «La bella Italia» og «Julies Grav i Verona». Collett verka også som  norsk korrespondent til det danske skandinavistiske tidsskriftet Brage og Idun (1839–41) og avisa Fædrelandet (1847–51).

Peter Jonas Collett døydde av lungebetennelse berre 38 år gammal.

Kjelder

«Peter Jonas Collett» (15. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 15. mars 2014.
 Peter Jonas Collett i Norsk biografisk leksikon

Denne artikkelen bygger på «Peter Jonas Collett» frå ,  den 15. mars 2014.

Bakgrunnsstoff

Dagbøker og breve [av] Camilla Collett og Peter Jonas Collett. Tre bind utgitt av Leiv Amundsen, 1926-34. 
 historieboka.no
 Digitaliserte bøker av Collett hos Nasjonalbiblioteket.
 Peter Jonas Collett i Norsk biografisk leksikon
 Slektstreet til Peter Jonas Collett på Geni.com

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske jusprofessorar
Arnold Bode

Arnold Bode () var ein tysk kunstmålar, arkitekt, formgjevar og kurator som er namngjeten for å ha skipa documenta, den store og internasjonalt viktige mønstringa av samtidskunst som går føre seg i Kassel i Tyskland kvart femte år.

Arnold Bode vart fødd i Kassel. I 1919 tok han til med studium i måleri og grafikk på akademiet i Kassel som elev av målarane Kurt Witte og Ewald Dülberg, og avla i 1924 den statlege eksamenen som teiknelærar. Han studerte i Berlin og Paris i 1925. Etter å ha vore engasjert i organiseringa av dei internasjonale utstillingane i Orangerie Kassel (1922, 1925 og 1927), flytta han i 1928 til Berlin, og arbeidde som kunstmålar og som lærar. Saman med si hustru, Marie Louise, kom han inn i krinsen av kunstnarar og forfattarar kring Bertolt Brecht og Teo Otto (Theo Otto). Men i 1933 vart han tvungen til å reise frå byen etter at dei nazistiske styresmaktene hadde nekta han å utøve yrket sitt under det forbodet mot entarteten Kunst («den degenererte kunsten») som rei Tyskland som ei mare i dei tidene.

I byrjinga av den andre verdskrigen vart Arnold Bode innkalla som soldat, men unngjekk aktiv soldatteneste ved å ta på seg oppdrag som målar og mellom anna utsmykke offisersheimar med veggmåleri. Han kunne flytte til Alsace i Aust-Frankrike, der kvardagen var friare, og fekk der høve til å vitje ymse kunstutstillingar, mellom anna utstillingar med kunst av Pablo Picasso. Tida i Alsace kom til å prege Arnold Bode mykje, og det var her han fekk ideane og la planane til documenta. 

I 1945 reise familien Bode attende til Kassel. Her skipa han i 1955 den fyrste documenta-utstillinga, som uventa vart ein stor suksess. Utstillinga gav eit breitt oversyn over kunsten i det 20. hundreåret, og utmerka seg ved at store areal vart teke i bruk for å kunne presentere verka på eit nytt vis. Arnold Bode var òg leiaren for dei tre neste documenta-utstillingane, som snøgt hadde etablert seg som ei viktige mønstring av internasjonal samtidskunst, og framleis har ei framifrå posisjon i kunstverda, omtala som «museum på 100 dagar».

Arnold Bode fekk i 1974 den tyske utmerkinga großes Verdienstkreuz (det vil seie ein av gradane av Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland, Forbundsrepublikken Tysklands fortenestorden.)

Kjelder
 Om Arnold Bode på ''documenta Archiv für die Kunst des 20. und 21. Jahrhunderts.
Om Arnold Bode på Kassel.de, Kassel und die Region.

Tyske kunstnarar
Forskingsstasjonar i Antarktis

Fleire nasjonar har permanente forskingsstasjonar i Antarktis og desse bassane er spreidde over store område. I motsetnad til basane i Arktis er stasjonane i Antarktis anten bygde på fjell eller is som ikkje flyttar på seg. 

Mange av stasjonane er bemanna året rundt og kring 30 land (2006), som alle har skrive under på Antarktistraktaten, driv sommarstasjonar eller heilårsstasjonar på kontinentet. 
Talet på personar som driv og assisterer forskinga på kontinentet og dei nærliggande øyane varierer frå kring 4 000 om sommaren til 1 000 om vinteren. I tillegg til desse permanente stasjonane finst det kring 30 feltleirar som vert oppretta kvar sommar for særskilde forskingsprosjekt.

Forskingsstasjonar

* Har sommartid.

Sjå òg
Antarktiske feltleirar
Demografi i Antarktis
Antarktiskekspedisjonar
Transport i Antarktis
Overvintringssyndromet
Drivande isstasjonar (i Arktis)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Research stations in Antarctica» frå ,  den 15. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Research stations 
COMNAP Mai Antarktis Facilities 

 
Vitskap og teknologi i Antarktis
Antarktis
Statleg forsking
Varnávas

Varnávas (gresk Βαρνάβας) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Marathónas i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mitrópoli 2 081 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 326 innbyggjarar.

Referansar 

Varnavas
Varnavas
Varnavas
Markópoulo i Attikí

Markópoulo (gresk Μαρκόπουλο) er ein kommune aust for Aten i Hellas. Markópoulo høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Markópoulo 20 040 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 9 513 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Markopoulo
Markopoulo
Markopoulo
Antarctic Automatic Weather Stations Project

Antarctic Automatic Weather Station (AWS) Project er eit antarktisk forskingsprosjekt ved Space Science and Engineering Center ved University of Wisconsin–Madison som er finansiert av Office of Polar Programs ved National Science Foundation (NSF). AWS-prosjektet starta i 1980 av professor Charles Sterns.

I dag driv og vedlikeheld AWS-prosjektet kring 63 automatiske vêrstasjonar i Antarktis, meir enn halvparten av alle stasjonane som i dag er i drift på kontinentet.

Sjå òg
 United States Antarctic Program
 klima i Antarktis
 Antarktis Meteorological Research Center

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antarctic Automatic Weather Stations Project» frå ,  den 15. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 The Antarctic Meteorological Research Center and The Automatic Weather Stations Project
 The Space Science and Engineering Center

Vitskap og teknologi i Antarktis
USA og Antarktis