alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
David Alaba

David Olatukunbo Alaba () er ein austerriksk fotballspelar frå Wien som sidan 2009 har vore knytt til Bayern München. Med storlaget frå München vann han Meisterligaen 2013 og har elles vunne bundesligaen seks år på rad, 2013-18, samt DFB-pokalen tre gongar. Alaba har sidan landslagsdebuten på Austerrike i oktober 2009 spelt 60 landskampar og skåra to mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Alaba» frå ,  den 21. mai 2018.  
 

Austerrikske fotballspelarar
Bayern München-spelarar
Hoffenheim-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2016
Spelarar i Fotball-EM 2021
Let 'Em In

«Let 'Em In» er ein song av Wings frå 1976 på albumet Wings at the Speed of Sound. Han vart skriven og sungen av Paul McCartney og nådde andreplassen i Storbritannia og tredjeplassen på poplista i USA, medan han gjekk heilt til topps på easy listening-lista. I Canada nådde songen tredjeplassen. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar. Songen finst òg på samlealbumet til McCartney frå 1987, All the Best!. Ein demoversjon av songen, med Denny Laine på solovokal, vart gjeven ut som bonusspor på seinare utgåver av Wings at the Speed of Sound.

Songen byrjar med ein vibrafon, som spelr dei første åtte tonane frå Westminster Quarters, før rytmen byrjar. Teksten nemner fleire kjende folk, i tillegg til tanta til McCartney, in, og broren hans Michael og broren til Linda McCartney John. Phil og Don Everly (kjende som Everly Brothers) er nemnt i lag med Martin Luther. Uncle Ernie er nemnd, som var rollefiguren Ringo Starr song i London Symphony Orchestra sin versjon av The Who sitt Tommy. «Let 'Em In» har ein falsk uttoning.

Utgjeving
Songen kom ut på ein 7" singel verda over, utanom i Frankrike der han kom på ein 12", der begge sidene var merkte «Special Disco Mix».

Innhald
 7"-singel (R 6015)
 «Let 'Em In» – 5:08
 «Beware My Love» – 6:05

 12"-singel (2C 052-98.062 y)
 «Let 'Em In» (Special Disco Mix) – 5:08
 «Beware My Love» (Special Disco Mix) – 6:05

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
 Songen vart spelt i 1977 av Billy Paul, som i namnelista nemnde ei rekkje kjende afroamerikanske personar som Malcolm X og Louis Armstrong. Denne versjonen nådde 26. plassen på den britiske singellita.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let 'Em In» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1976
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Capitol Records-singlar
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Linda McCartney
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar produserte av Paul McCartney
Wings-songar
Billy Paul-songar
Björn Skifs-songar
Dr. John-songar
Chet Atkins-songar
Hn/Våpn

Sjå òg heraldiske våpn

Våpn er innbunadar som hev som hovudbruksmåte å øydeleggja menneske, dyr eller fysiske mål. Våpn kan nyttast til åtak, forsvar eller berre som trugsmål. Våpn er og vortne samleemne.

Ein kann deilda våpn inn i gruppor ut ifrå bruksumråde eller slag. Dei tvæ hovudgruppone er våpn hovudsakleg meinte for militære fyremål og våpn meinte for veiding. Undergruppor av våpn etter slag er blankvåpn, det vil segja ulike former for sogelege våpnslag som sverd, øks og spjut, og notidige skjotevåpn som rifla og maskinbyrsa.

Høgnorske flokkar
Wings over America

Wings over America er eit trippelt konsertalbum av Wings, gjeve ut i desember 1976. Opptaka til albumet vart gjort under den amerikanske delen av Wings Over the World-turneen deira i 1975-1976. Albumet nådde åttandeplassen på UK Albums Chart og gjekk heilt til topps på den amerikanske Billboard Top LPs & Tape-lista, som det siste i ei rekkje på fem Wings-album som klarte dette.

I tillegg til fleire av McCartney sine hittar med Wings, inneheld albumet fem Beatles-songar: «Yesterday», «Lady Madonna», «I've Just Seen a Face», «Blackbird» og «The Long and Winding Road». Plateomslaget vart designa av Hipgnosis og syner eit fly med døra open. Wings over America vart nymastra og gjeve ut på ny i mai 2013.

Wings over America selde ove fire millionar eksemplar i USA aleine. Albumet var det første triple albumet som nådde toppen av albumlista der og det fekk god kritikk. «Maybe I'm Amazed» kom ut som singel den 4. februar 1977, og nådde 10. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA og 28. plassen i Storbritannia.

I 1984 kom albumet ut på dobbel-CD på Columbia.

Innhald

2013-utgåva
Wings over America kom ut i fleire utgåver i 2013:
Standardutgåve 2-CD; det originale albumet med 28 spor
Nymastra vinyl 3-LP-versjon av standardutgåva
Luksusutgåve 3-CD/1-DVD; det originale albumet, ei bonusplate, ein DVD med TV-dokumentaren Wings Over the World, ei bok på 112 sider, ei fotografibok på 60 sider, ei skissebok på 80 sider og tilgang til å laste alt ned digitalt. 

Ingen av desse vart gjevne ut før, spelt inn på Cow Palace i San Francisco.

Medverkande
Paul McCartney – solo- og korvokal, bass, akustisk gitar, piano, klaverinstrument
Linda McCartney – piano, klaverinstrument, korvokal, perkusjon
Denny Laine – elektrisk og akustisk gitar, bass, korvokal, piano, klaverinstrument, perkusjon, munnspel, solovokal på «Spirits of Ancient Egypt», «Richard Cory,» «Time to Hide» og «Go Now», harmonivokal på «Picasso's Last Words (Drink to Me)»
Jimmy McCulloch – elektrisk og akustisk gitar, bass, korvokal, solovokal på «Medicine Jar»
Joe English – trommer, perkusjon, korvokal
Tony Dorsey – trombone, perkusjon
Howie Casey – saksofon, perkusjon
Steve Howard – trompet, flygelhorn, perkusjon
Thaddeus Richard – saksofon, klarinett, tverrfløyte, perkusjon

Salslister

Vekeslister

Vekeslister (nyutgjeving)

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wings over America» frå ,  den 21. mai 2018.  
 

Wings-album
Plateomslag av Hipgnosis
Musikkalbum produserte av Paul McCartney
Konsertalbum frå 1976
Parlophone-album
Capitol Records-album
Columbia Records-album
Girls' School av Wings

«Girls' School» er ein song av Wings gjeven ut i 1977. Songen vart skriven og produsert av Paul McCartney under den første innspelinga til London Town og kom ut som ei dobbel A-side i lag med «Mull of Kintyre». Slik vart han den einaste singelen til bandet som nådde toppen av den britiske singellista, og låg ni veker på toppen av lista i desemberr 1977 og januar 1978. I Storbritannia var «Mull of Kintyre» ein langt meir populær song, medan det var «Girls' School» som vart mest populær i USA, der han nådde 33. plassen på Billboard Hot 100 og 34. plassen i Canada.

Medverkande
Paul McCartney – bass, solovokal, perkusjon, gitar, piano, klaverinstrument
Linda McCartney – piano, perkusjon, vokal
Denny Laine – gitar, perkusjon, vokal
Jimmy McCulloch – gitar, korvokal
Joe English – trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Girls' School av Wings» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:
 Guinness Book of British Hit Singles'' - 14th Edition - 

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Wings-songar
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar produserte av Paul McCartney
Thrillington

Thrillington er eit album frå 1977 av Paul McCartney, under pseudonymet Percy «Thrills» Thrillington. Heile albumet består av instrumentale versjonar av songane frå Paul og Linda McCartney sitt album Ram frå 1971.

Historie
Albumet vart spelt inn i juni 1971 - med McCartney som produsent - og var meint å kome ut kort tid etter. Arrangøren Richard Anthony Hewson vart spurt om å orkestrere albumet før Ram hadde kome ut. Då Paul og Linda valde å skipe Wings, vart albumet lagt på hylla.

I førebuinga av Thrillington, fann McCartney opp Percy Thrillington, og laga annonsar i forskjellige musikktidsskrift i Storbritannia for å skape blest rundt Thrillington.

Albumet kom ut i april 1977 og namnet til McCartney vart berre nemnt i omslaget som ein ven av Percy. Thrillington gjekk stort sett under radaren då det kom ut, men fekk ei melding i magasinet Rolling Stone. Det vart raskt kjend at det var McCartney som arbeidde under eit pseudonym og albumet vart eit samlarobjekt. McCartney innrømde rolla si for journalisten Peter Palmiere på ein pressekonferanse i Los Angeles den 27. november 1989 under verdsturneen hans.

Innhald

Medverkande

Musikarar
Richard Hewson – dirigent
Vic Flick – gitar
Herbie Flowers – bassgitar
Steve Gray – piano 
Clem Cattini – trommer
Jim Lawless – perkusjon
Chris Karan – guica
 Medlemmar av Swingle Singers og The Mike Sammes Singers, leia av Mike Sammes – korvokal

Produksjon 
Percy «Thrills» Thrillington – produsent
Richard Hewson – arrangør
Tony Clark – lydteknikar
Hipgnosis – plateomslag
Jeff Cummings – plateomslag
Clint Harrigan – notat i omslaget
Phil Smee – design

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thrillington» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1977
Paul McCartney-album
Regal Zonophone Records-album
Capitol Records-album
Plateomslag av Hipgnosis
Musikkalbum produserte av Paul McCartney
Verk publiserte under eit pseudonym
Oppdikta musikarar
Album spelte inn i Abbey Road Studios
With a Little Luck

«With a Little Luck» er ein song av bandet Wings frå 1978 på albumet London Town.

Songen vart skriven i Skottland og vart oppfølgjaren til den store hitsingelen deira, «Mull of Kintyre» .

Songen var spelt inn i mai 1977 ombord på båten «Fair Carol» på Jomfruøyane i samband med innspelinga av albumet, som då hadde arbeidstittelen Water Wings,. 

Singelen kom ut i mars 1978 som den første singelen frå albumet og gjekk til topps i USA og femteplassen i Storbritannia. 

B-sida til singelen var to korte songar, «Backward Traveller»/«Cuff Link», som òg er på albumet.

Musikkvideoen til songen vart regissert av Michael Lindsay-Hogg.

Medverkande
Paul McCartney — vokal, bassgitar, synthesizer, klaverinstrument
Linda McCartney — klaverinstrument, korvokal
Denny Laine — klaverinstrument, korvokal
Joe English — trommer (truleg)

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «With a Little Luck» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1978
Songar frå 1978
Songar på toppen av Billboard-lista
Capitol Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Parlophone-singlar
Paul McCartney-songar
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar produserte av Paul McCartney
Songar skrivne av Paul McCartney
Wings-songar
I've Had Enough av Wings

«I've Had Enough» er ein song av Wings frå 1978 på albumet London Town. Songen kom ut på singel og nådde 25. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA, 24. plassen i Canada og 42. plassen i Storbritannia.  I Nederland nådde singelen 13. plassen.

Innspeling
Songen vart skriven og sungen av Paul McCartney. Musikken og eit improvisert refreng vart spelt inn ombord på båten «Fair Carol» på Jomfruøyane før Wings-gitaristen Jimmy McCulloch og trommeslagaren Joe English slutta.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I've Had Enough (Wings song)» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Singlar frå 1978
Wings-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Capitol Records-singlar
Parlophone-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar frå 1978
Songen London Town

«London Town» er tittel- og opningssporet på Wings-albumet London Town frå 1978. Songen vart gjeven ut som den tredje og siste singelen frå albumet.

Soge
Songen vart skriven av Paul McCartney og Denny Laine i Perth i Australia seint i 1975 under verdsturneen deira. Paul McCartney syng solovokal, medan Linda McCartney og Laine syng korvokal. Songen nådde 39. plassen på Billboard Hot 100-lista, 43. plassen i Canada og 60. plassen i Storbritannia.
«London Town» nådde òg 17. plassen på den amerikanske Easy Listening-lista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Songen London Town» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Singlar frå 1978
Wings-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Capitol Records-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar skrivne av Denny Laine
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Songar frå 1978
Songar om London
Goodnight Tonight

«Goodnight Tonight» er ein song av bandet Wings med ein discoaktig til og ein gitarsolo i flamenco-stil. Singelen nådde femteplassen i både Storbritannia og USA i 1979.

Innspeling
«Goodnight Tonight» byrja som eit instrumentalt spor McCartney hadde spelt inn i 1978. Han trengde ein singel for Wings til albumet Back to the Egg og tok ut dette sporet som Wings så gjorde ferdig. Laine og Juber la til elektrisk gitar, medan Holley la til perkusjon. Heile bandet song med på refrenget. Sidan songen var over sju minuttar lang, måtte ein korte han ned for singelen, medan den fulle versjonen kom ut på 12"-versjonen av singelen. Det vart laga ein musikkvideo dder Wings spelar songen i kostyme frå 1930-åra.

Utgjeving
Songen kom ikkje ut på albumet Back to the Egg, og kom seinare ut på samlealbuma All the Best! (1987), Wingspan: Hits and History (2001) og Pure McCartney (2016). 7"-versjonen vart gjeven ut som bonusspor på CD-utgåva av McCartney II i 1993 som ein del av The Paul McCartney Collection.  B-sida til singelen var «Daytime Nighttime Suffering». Ein lengre versjon av songen kom ut digitalt på iTunes-utgåva av Back to the Egg.

Salslister
«Goodnight Tonight» vart ein internasjonal hit og nådde femteplassen på både Billboard Hot 100 i USA og UK Singles Chart. John Lennon, sa seinare at han ikkje likte songen, men syns bassen til McCartney på songen var bra. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar.

Innhald
7"-singel (R 6023)
 «Goodnight Tonight» - 4:15
 «Daytime Nighttime Suffering» - 3:19

12"-singel (12 YR 6023)
 «Goodnight Tonight» (Long Version) - 7:15
 «Daytime Nighttime Suffering» - 3:19

Medverkande

 Paul McCartney - solovokal, akustisk og elektrisk sologitar, bass, trommer
 Linda McCartney - harmoni- og korvokal, klaverinstrument
 Denny Laine - korvokal, sologitar
 Laurence Juber - korvokal, sologitar
 Steve Holley - korvokal, perkusjon

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Goodnight Tonight» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1979
Columbia Records-singlar
Dansepopsongar
Parlophone-singlar
Paul McCartney-songar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar skrivne av Paul McCartney
Wings-songar
Wings Greatest

Wings Greatest er eit samlealbum frå 1978 av Wings og det åttande albumet totalt. Det er det første samlealbumet som dekka karrieren til McCartney etter The Beatles vart oppløyst. 

Hipgnosis stod for design av plateomslaget.

Innhald

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wings Greatest» frå ,  den 21. mai 2018.  
 

Samlealbum frå 1978
Wings-album
Musikkalbum produserte av Paul McCartney
Parlophone-album
Capitol Records-album
Old Siam, Sir

«Old Siam, Sir» er ein hardrocksong av Wings frå 1979 på albumet Back to the Egg. Han vart gjeven ut på singel i Storbritannia og nådde 35. plassen der. B-sida var ein annan song frå albumet, «Spin it On». «Old Siam, Sir» var òg B-sida til den amerikanske singelen «Arrow Through Me».

Innspeling
Wings-trommeslagaren Steve Holley, som spelte klaverinstrument då dei var i studio, fann ein akkordsekvens som til slutt vart nytta på denne songen. Paul McCartney og gitaristen Denny Laine spelte seinare inn ein instrumental demo av songen kalla «Super Big Heatwave».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Old Siam, Sir» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Wings-songar
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Parlophone-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Chris Thomas
Getting Closer

«Getting Closer» er ein rockelåt frå det engelsk-amerikanske rockebandet Wings, bandet til Paul McCartney etter The Beatles. Songen vart gjeven ut på albumet Back to the Egg.

Trass i at han kom ut i 1979, skreiv Paul McCartney «Getting Closer» i 1974. Han henta songen fram att for Back to the Egg og omgjode han frå ein langsam song til ein «drivande rockelåt».

Som dei fleste songane frå Back to the Egg har «Getting Closer» ein smak av punk og new wave. Forfattaren og skribenten i Mojo Tom Doyle skildra songen som ein «power-pop»-song som minna om det engelske bandet Squeeze.

«Getting Closer» kom ut med B-sida «Spin It On» i USA i juni 1979 som den første singelen der frå Back to the Egg. Singelen nådde 20. plassen på Billboard Hot 100-lista og nådde same plass på Cashbox-lista og 22. plassen på Record World-lista. Den første singelen i Storbritannia var «Old Siam, Sir», men kom ut i Storbritannia i august 1979. Der vart han marknadsført som ei dobbel A-side med «Baby's Request», men selde dårleg og nådde berre 60. plassen.

Det vart laga musikkvideoar til fleire av songane på albumet, inkludert «Getting Closer».

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Getting Closer» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Paul McCartney-songar
Singlar frå 1979
Wings-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Columbia Records-singlar
Parlophone-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Chris Thomas
Svinehjortar

Svinehjortar (Axis) er ei biologisk slekt av hjortedyr (Cervidae) som lever i Sør- og Søraust-Asia. 

Svinehjortane har kroppslengder på mellom 1,1 og 1,75 meter og skulderhøgder på 60-100 cm. Dei veg frå 27 til 110 kg.
Halen er relativt lang, 13 til 38 cm, og buskete med ei kvit underside.
Pelsfargen til alle dyra er raudbrun. Dei har kvit strupe og underside, og i nokre høve kvite prikkar.

Hannane har gevir med opptil tre takkar. Gevira er særmerkte ved at dei bøyer seg bakover mot ryggen og deretter framover att. Dei kan ha to gaffeltakkar i enden og ein mindre takk lengre nede.

Fostertid for alle artane ligg på rundt 220-230 dagar, og dei får som regel berre ein unge.

Artar 
Slekta er delt inn i fem artar:
 aksishjort eller chital (Axis axis)
Axis porcinus-gruppa, som også blir kalla underslekta Hyelaphus (føreslått som eiga slekt av nokre biologar) 
 indokinasvinehjort  (Axis annamiticus)
 svinehjort (Axis porcinus)
 Kuhls hjort eller baweansk svinehjort (Axis kuhlii)
 calamiansvinehjort eller filippinsk svinehjort (Axis calamianensis)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Axishirsche» frå ,  den 21. mai 2018.  
 

Hjortedyr
Arrow Through Me

«Arrow Through Me» er ein R&B-song av Wings, som kom ut i 1979 på albumet deira Back to the Egg.

«Arrow Through Me» var meir pop- enn rock-aktig, som dei fleste songane på Back to the Egg. Songen kom ut som den andre singelen frå albumet i USA og nådde 29. plassen på singellista der. B-sida var «Old Siam, Sir», som vart gjeven ut som ein eigen singel i Storbritannia.

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arrow Through Me» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Singlar frå 1979
Balladar frå 1970-åra
Wings-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Columbia Records-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Chris Thomas
Popballadar
Rockestra Theme

«Rockestra Theme» er ein song av Wings frå 1979 på det siste studioalbumet deira, Back to the Egg. Songen vart gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet. Singelen kom berre ut i Frankrike.

Innspeling
Songen vart spelt inn 3. oktober 1978 i Abbey Road Studios av eit stjernelag av musikarar som fekk namnet «Rockestra», sjølv om songen teknisk sett er tilskriven Wings. 

Av musikarar som spelte på songen (og på «So Glad To See You Here», som òg er på Back to the Egg, finn ein Denny Laine, Laurence Juber, David Gilmour, Hank Marvin, Pete Townshend (gitar), Steve Holley, John Bonham, Kenney Jones (trommer), Paul McCartney (piano, bass), John Paul Jones, Ronnie Lane, Bruce Thomas (bass), Gary Brooker, Linda McCartney, Tony Ashton (klaverinstrument), Speedy Acquaye, Tony Carr, Ray Cooper, Morris Pert (perkusjon), Howie Casey, Tony Dorsey, Steve Howard og Thaddeus Richard (blåsarar).

Ein person som eigentleg skulle delta i supergruppa var Jeff Beck. Etter McCartney spurte om han ville vere med, sette Beck som krav at han ville ha vetomakt over sine eigne gitarparti, og McCartney droppa å ta han med.

I eit intervju i 2001 på VH1 sa McCartney at Keith Moon var meint å delta i «Rockestra», men døydde ein månad før innspelinga fann stad. Kenney Jones, som erstatta Moon på trommer i The Who, var med i staden. I boka Paul McCartney: Recording Sessions (1969-2013) sa Wings-trommisen Steve Holley at opplevinga var «skremande».

«Rockestra Theme» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental. Songen vart nytta som kjenningsmelodi for ymse idrettsprogram.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rockestra Theme» frå ,  den 21. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Singlar frå 1979
Wings-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Stjernelaginnspelingar
Veldedige singlar
Parlophone-singlar
Songar produserte av Paul McCartney
Grammy-vinnarar
Songar produserte av Chris Thomas
Songar frå 1978
August Fleischer

August Fleischer () var ein norsk jarnbaneingeniør, fødd i Bergen. Han stod i fremste rekke i norsk jarnbanevesen heilt frå 1860-åra og fram mot den fyrste verdskrigen. Både som teknisk fagmann og som administrator gjorde han ein stor og viktig innsats. Han var òg ein aktiv foreiningsmann og mellom initiativtakarane til organiseringa av norske ingeniørar og arkitektar.

Liv og gjerning
Fleischer var son til ein seinare generalløytnant. I tida 1859-62 utdann han seg til bygningsingeniør ved den polytekniske høgskulen i Karlsruhe i Tyskland. Han fekk arbeid i Statens vegvesen, men allereie i 1863 gjekk han over til jarnbanevesenet, der han skulle kome til å arbeide det meste av sitt yrkesaktive liv. Fram 1871 jobba han som assistentingeniør ved bygginga av Randsfjordbanen, Drammensbanen og Kongsbergbanen.

1871 reiste Fleischer til Sverige, der han var anleggsstyrar for kontraktørfirmaet Sandel & Wessel under bygginga av privatbanen Hallsberg-Motala-Mjällby. År 1874 kom han attende til Noreg og tok del i planlegginga og bygginga av ei rekkje av dei nye jarnbanane som vart bygde på denne tida. Sin viktigaste innsats la han ned ved bygginga av Smaalensbanen (Østfoldbanen), fyrst som avdelingsingeniør og frå 1879 som overingeniør.

Perioden 1883-90 var Fleischer brannsjef i Kristiania. Han gjekk så attende til NSB, og som overingeniør arbeidde han etter rokes ved Solørbanen, Hamar-Selbanen og Hell-Sunnanbanen. I 1897 vart han utnemnd til banedirektør, ei stilling han hadde fram til 1910. Under denne perioden vart Bergensbanen bygd. I dette storverket i norsk jarnbanebygging spelte han ei aktiv rolle både som øvste administrator og som ingeniør, der han var med på å utforme dei tekniske løysingane.

1910-12 var Fleischer fungerande generaldirektør for statsbanane. Der etter var han eit par år kontrollerande ingeniør ved Holmenkollbanen i Kristiania.

Fleischer var i 1874 ein av stiftarane av Den Norske Ingeniør- og Arkitektforening (NIAF),  og var ein aktiv foreiningsmann heilt til sine siste leveår. Han var formann i foreininga ein periode i midten av 1880-åra, dessutan ein periode formann i Fellesstyret mellom NIAF og Den Polytekniske Forening. I 1899 vart han utnemnd til æresmedlem i NIAF. Han var formann i den norske avdelinga av det nordiske Järnvägsmannaselskapet 1910–12.

Kjelder
Norsk biografisk leksikon

Norske ingeniørar
Folk frå Bergen