alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tarsila do Amaral

Tarsila de Aguiar do Amaral (), internasjonalt kjend som Tarsila do Amaral eller berre Tarsila, var ein brasiliansk målar og bilethoggar rekna som ein av dei leiande kunstnarane innan latinamerikansk modernisme. Etter å ha vore kubist fann ho frå 1928 inspirasjon hjå brasilianske menneske og brasiliansk kultur til måleria sine. Seinare blei kunsten hennar sosialrealistisk.

Tarsila var medlem av Grupo dos Cinco, ei kunstnargruppe av fem brasilianske kunstnarar rekna som den største påverknaden innan moderne kunst i Brasil. Dei andre medlemmane av gruppa var Anita Malfatti, Menotti Del Picchia, Mário de Andrade og Oswald de Andrade. Tarsila var også med på å grunnleggja Antropofagia-rørsla (1928-1929), og var inspirasjon for Oswald de Andrade sitt kjende Manifesto Antropófago.

Galleri
Verk av Amaral ved Museu Paulista:

Verk av Tarsila do Amaral
{{Columns-list|
 Pátio com Coração de Jesus (Ilha de Wright) - 1921
 A Espanhola (Paquita) - 1922
 Chapéu Azul - 1922
 Margaridas de Mário de Andrade - 1922
 Árvore - 1922
 O Passaporte (Portrait de femme) - 1922
 Retrato de Oswald de Andrade - 1922
 Retrato de Mário de Andrade - 1922
 Estudo (Nu) - 1923
 Manteau Rouge - 1923
 Rio de Janeiro - 1923
 A Negra - 1923
 Caipirinha - 1923
 Estudo (La Tasse) - 1923
 Figura em Azul (Fundo com laranjas) - 1923
 Natureza-morta com relógios - 1923
 O Modelo - 1923
 Pont Neuf - 1923
 Rio de Janeiro - 1923
 Retrato azul (Sérgio Milliet) - 1923
 Retrato de Oswald de Andrade - 1923
 Autorretrato - 1924
 São Paulo (Gazo) - 1924
 A Cuca - 1924
 São Paulo - 1924
 São Paulo (Gazo) - 1924
 A Feira I - 1924
 Morro da Favela - 1924
 Carnaval em Madureira - 1924
 Anjos - 1924
 EFCB (Estrada de Ferro Central do Brasil) - 1924
 O Pescador - 1925
 A Família - 1925
 Vendedor de Frutas - 1925
 Paisagem com Touro I - 1925
 A Gare - 1925
 O Mamoeiro - 1925
 A Feira II - 1925
 Lagoa Santa - 1925
 Palmeiras - 1925
 Romance - 1925
 Sagrado Coração de Jesus I - 1926
 Religião Brasileira I - 1927
 Manacá - 1927
 Pastoral - 1927
 A Boneca - 1928
 O Sono - 1928
 O Lago - 1928
 Calmaria I - 1928
 Distância - 1928
 O Sapo - 1928
 O Touro - 1928
 O Ovo (Urutu) - 1928
 A Lua - 1928
 Abaporu - 1928
 Cartão Postal - 1928
 Antropofagia - 1929
 Calmaria II - 1929
 Cidade (A Rua) - 1929
 Floresta - 1929
 Sol Poente - 1929
 Idílio - 1929
 Distância - 1929
 Retrato do Padre Bento - 1931
 Operários - 1933
 Segunda Classe - 1933
 Crianças (Orfanato) - 1935/1949
 Costureiras - 1936/1950
 Altar (Reza) - 1939
 O Casamento - 1940
 Procissão - 1941
 Terra - 1943
 Primavera - 1946
 Estratosfera - 1947
 Praia - 1947
 Fazenda - 1950
 Porto I - 1953
 Procissão (Painel) - 1954
 Batizado de Macunaíma - 1956
 A Metrópole "'- 1958
 Urutu - 1923
 Passagem de nível III - 1965
 Porto II - 1966
 Religião Brasileira IV - 1970
}}

KjelderDenne artikkelen bygger på «Tarsila do Amaral» frå ,  den 7. desember 2019.  
 

<div class="references-small">Denne artikkelen bygger på «Tarsila do Amaral» frå ,  den 8. desember 2019.''

Bakgrunnsstoff
 
 Tarsila do Amaral  ved Fundación Juan March

Brasilianske målarar
Brasilianske bilethoggarar
Målarar frå 1900-talet
Handball-EM 2020 for menn

Europameisterskapen i handball 2020 for menn, den 14. i rekka, vart avvikla i dagane frå 9. til 26. januar 2020 i Austerrike, Noreg og Sverige. Meisterskapen var den fyrste europameisterskapen der tre land samarbeidde om å arrangementet. Den var også den fyrste som hadde 24 deltakarland:  Austerrike, Bosnia-Hercegovina, Danmark, Frankrike, Island, Kroatia, Kviterussland, Latvia, Makedonia, Montenegro, Nederland, Noreg, Polen, Portugal, Russland, Serbia, Slovenia, Spania, Sveits, Sverige, Tsjekkia, Tyskland, Ukraina og Ungarn.

Gull, sølv og bronse
Regjerande europameister Spania vann EM-gull for andre gong gjennom finalesiger 22–20 over Kroatia, etter å ha leia 12–11 ved pause. Straffeskyttaren Aleix Gómez vart spansk toppskårar med sine 5 nettkjenningar, Jorge Maqueda skåra 3 mål, medan Raúl Entrerríos, Aleks Dujsjebajev, Daniel Sarmiento, Julen Aguinagalde, Joan Cañellas, alle saman skåra 2 gongar, Ángel Fernández, Ferran Solé, Iosu Goñi, Adrià Figueras fann vegen til nettmauskane 1 gong kvar. Målvakta Gonzalo Pérez de Vargas kom med i meisterskapens All Star Team. Kroatias mestskårarande var Domagoj Duvnjak med 5 skåringar.

Noreg vann bronse, etter å ha slått Slovenia 28–20 i bronsefinalen. Flest mål for Noreg skåra Magnus Jøndal med sine 7 fulltreffarar, Kristian Bjørnsen noterte seg for 5 mål, medan Gøran Johannessen og Sander Sagosen skåra 4 gongar kvar. Sagosen vart elles suveren toppskårar i turneringa med sine 63 skåringar.

Arenaar

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Sluttspelet

Kamp om 5.-plass

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-EM 2020 for kvinner

Fotnotar

Kjelder
Handball-EM 2020

Handball-EM
Sport i 2020
Sport i Austerrike
Idrettstilskipingar i Austerrike
Idrettstilskipingar i Noreg
Idrettstilskipingar i Sverige
Blåstjert

Blåstjert (Tarsiger cyanurus) er ein liten sporvefugl i flugesnapparfamilien. Han har det sentrale hekkeområdet i Sibir, men det finst òg hekkepopulasjonar i Europa, både i Nordvest-Russland og i Nord-Finland. Blåstjert er ein trekkfugl som overvintrar i søraustlege delar av Asia, inkludert Japan.

Skildring 
Med 13–14 centimeter i kroppslengd og 10–18 gram vekt, har blåstjerten storleik og vekt omtrent som raudstjert og marginalt mindre og slankare kropp enn raudstrupe. Som namnet tilseier har begge kjønn ein blå hale og overgump; dei har òg ein kvit hals og gråkvitt underparti, oransjeraude flankar, og eit kort og spinkelt svart nebb, og tynne svarte bein. Vaksne hannar har i tillegg djupblå overside, medan hoer og umodne hannar har brunfarge her bortsett frå blå overgumpen og hale, og dei har eit mørkt bryst. I åtferd liknar blåstjerten på ein raudstjert, ofte rører han seg på same måten og flyg regelmessig frå ei grein for å fange insekt i lufta eller nede på bakken. 

Himalayablåstjert, Tarsiger rufilatus, liknar og han vart tidlegare ofte rekna som ein underart av blåstjert.

Dette er ein trekkande, insektetande art som hekkar i blanda barskog med undervekst. Hekkeområdet er samanhengande i sentrale og austre Sibir, frå Uralfjella i vest og austover til stillehavskysten, så langt sør som nordlege Mongolia, nordaustre Kina, Nord-Korea og i aust inkluderer hekkeområdet Kamtsjatkahalvøya og øyane som avgrensar Okhotskhavet, sør til øya Hokkaido i nordlegaste Japan. I tillegg hekkar blåstjerten i meir fragmenterte område i nordvestre Russland, inkluder Kolahalvøya, og i Nord-Finland. Arten har overvintringsområde hovudsakleg i Japan, på Korea-halvøya, sørlegaste Kina og nordlege Indokina. 

Hekkeområdet blir utvida sakte vestover gjennom Finland, der ca. 150-6500 par no hekkar, og han er ein sjeldan, men aukande streiffugl i Vest-Europa, hovudsakleg til Storbritannia. Det har òg vore nokre få registreringar i det vestlegaste Nord-Amerika, mest i vestlege Alaska, men ein gong på ei øy utanfor den sørlege kaliforniakysten.

I Sibir hekkar han i taigaskog, i fuktig, mosegrodd granskog og gjerne i høgtliggande terreng, men òg i furuskog eller blanda med bjørk. I Japan er hekkehabitatet eviggrøn lauvskog med tett underskog.

Streiffugl i Noreg
Det er registrert eitt hekkefunn i landet, i Sør-Varanger, 2011. Frå 2005 til og med 2022 er det registrert minst ein blåstjert per år i landet, år 2010 representerer ein topp med 15 individ, alle på hausten og spreidd på seks ulike fylke.                              

Storleiken på populasjonen i Europa er estimert til ca. 40 000-113 000 individ, det er antatt å gjere ut for 5 % av den globale populasjonen. Bestanden er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC.

Kjelder  

Denne artikkelen bygger på «Red-flanked bluetail» frå ,  den 7. desember 2019.  

Referansar

Bakgrunnsstoff 

flugesnapparfamilien
Streiffuglar i Noreg
Verdscupen i alpine greiner 1984/Kvinner

Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1984-sesongen tok til 1. desember 1983 i Kranjska Gora i dåverande Jugoslavia og vart avslutta 24. mars 1984 i Oslo. Turneringa omfatta 28 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 11 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 2 super-g-renn, 8 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn. 

Erika Hess frå Sveits vann FIS-premien, framom Hanni Wenzel frå Liechtenstein og Tamara McKinney frå USA i den totale verdscup-turneringa.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm/Super-G

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1983/84» frå ,  den 8. desember 2019.  
 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «1983–84 FIS Alpine Ski World Cup» frå ,  den 8. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1984
Verdscupen i alpine greiner 1984/Menn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1984-sesongen tok til 1. desember 1983 i Kranjska Gora i dåverande Jugoslavia og vart avslutta 25. mars 1984 i Oslo. Turneringa omfatta 32 renn og 37 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 4 super-g-renn, 10 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Pirmin Zurbriggen frå Sveits vann FIS-premien, framom Ingemar Stenmark frå Sverige og tredjemann Marc Girardelli som representerte Luxembourg.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm/Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1983/84» frå ,  den 8. desember 2019.  
 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «1983–84 FIS Alpine Ski World Cup» frå ,  den 8. desember 2019.  
 

Alpine greiner
Sport i 1984
This is not a drill – An extinction rebellion handbook



This is not a drill – An extinction rebellion handbook er ei essaysamling med påstandar om konsekvensar av klimaendringar og framlegg om handlingar for å mildne eller unngå framtidige verknadar. Samlinga inneheld i alt 29 essay skrivne av like mange bidragsytarar og dei er kategoriserte i to hovuddelar, «Sei sanninga» og «Handle no». Boka kom ut på Penguin Books forlag i Storbritannia, 2019.

Innhald 
Den indiske forskaren og miljøaktivisten Vandana Shiva har skrive forordet. For å uttrykke kva som skjer i dag referer Shiva til hopi-omgrepet powaqqatsi som uttrykkjer ein eksistens, eit levevis, som tar livskrafta frå andre vesen for å fremme eiget liv. Shiva introduserer òg slagordet «Det finst ingen planet B».

Ei innleiing ramsar opp kva som er gjennomført av Extinction Rebellion-rørsla og kva som er strategien for vegen framover. At «Problemet» ikkje berre er klimaet, men er samansett og inkluderer kapitalismen, ulikskap, makt, korrupsjon, eit defekt system. Òg det at vi feilar i å førestille oss eit meiningsfullt alternativ.

«Sei sanninga»
Den første hovudseksjonen inneheld tolv essay skrivne av bidragsytarar som har erfart verknader av klimaendringar. Til dømes skriv Hindou Oumarou Ibrahim, ein leiar av eit halvnomadisk samfunn av innfødde ved Tsjadsjøen, om sjøen som har mista 90 % av overflata og at vassmangel fører til fattigdom og konfliktar.

«Handle no»
Denne seksjonen samlar 17 essay og inneheld mellom anna praktiske rettleiingar til aksjonar med sivil ulydnad og korleis førebu seg til å bli kasta i fengsel.

Omtale i norske media 
Nyhendemagasinet Ny Tid refererer til innhaldet i boka utan å vere kritisk. På nettstaden til Besteforeldra sin klimaaksjon (BKA) har Ivan Chetwynd eit innlegg om likskapar mellom This Is Not a Drill og Down to Earth. Politics in the New Climatic Regime (Polity 2019) av den franske sosiologen Bruno Latours. Begge bøkene handlar om å førebygge ei påstått kommande klimakatastrofe. I ein kommentar spør leiaren i Fremtiden i våre hender, Anja Bakken Riise, om føremålet med boka, å mane til verdsomspennande opprør er utopisk og naivt, og seier at styrken i boka er mangfaldet i tekstane.

Kjelder 
  Google books. Henta 12. desember 2019.
Referansar 

Miljø og samfunn
Tucker Carlson

Tucker Swanson McNear Carlson () er ein amerikansk konservativ politisk kommentator. Han har vore programvert for talkshowet Tucker Carlson Tonight på Fox News sidan 2016.

Carlson vart journalist i 1990-åra, då han mellom anna skreiv for bladet The Weekly Standard. Han var kommentator på CNN, frå 2000 til 2015, og vert i programmet Crossfire. Deretter var han vert for det nattlege programmet Tucker på MSNBC, frå 2005 til 2008. Han har vore ein politisk analytikar for Fox News sidan 2009. I 2010 var Carlson med på å skipe og drive den konservative nyhende og meiningsnettsida The Daily Caller.

Tidleg i karrieren sin var Carlson sett på som ein libertariansk politisk kommentator. I nyare tid har han uttrykt skepsis for libertariansk økonomisk politikk og tilpassa seg amerikansk nasjonalisme og høgrepopulisme. Carlson har skrive to bøker, memoaren Politicians, Partisans and Parasites: My Adventures in Cable News frå 2003 og Ship of Fools: How a Selfish Ruling Class is Bringing America to the Brink of Revolution frå 2018.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Einskildmenn
USA-amerikanske journalistar
USA-amerikanske programleiarar
Sean Hannity

Sean Patrick Hannity () er ein amerikansk talkshowvert og konservativ politisk kommentator. Han er vert for talkshowet The Sean Hannity Show, i tillegg til det ikkje-journalistiske programmet Hannity på Fox News channel.

Bakgrunnsstoff 
 

Einskildmenn
USA-amerikanske programleiarar
Laura Ingraham

Laura Anne Ingraham () er ein amerikansk konservativ TV-vert. Ho var tidlegare vert for radioprogrammet The Laura Ingraham Show, som gjekk frå april 2001 til desember 2018. Ho er redaktør for LifeZette og sidan oktober 2017 vert for The Ingraham Angle på Fox News Channel.

Bakgrunnsstoff 
 

Einskildkvinner
USA-amerikanske programleiarar
Svenska skidspelen 1962

Svenska skidspelen 1962 vart avvikla i Falun frå fredag 19. til sundag 21. januar 1962.

Menn

30 km 

Dato: 21. januar

3 x 10 km stafett 

Dato: 20. januar

Kombinert 

Dato: 19.-20. januar

Hopprenn 

Dato: 21. januar

Kvinner

10 km 

Dato: 21. januar

Kjelder
Arbeiderbladet 22. januar 1962

Idrettstilskipingar i Sverige
Sport i 1962
Otto Freundlich

Otto Freundlich () var ein tysk målar og bilethoggar med jødisk slektsbakgrunn. Han var ein av dei første kunstnarane til å dyrka abstrakt kunst.

Liv og virke

Freundlich var fødd i Stolp i Pommern i Det tyske keisarriket (no Słupsk i Polen) og byrja med tannlegestudium før han valde å satsa på kunst. Han drog difor til Paris i 1908 og slo seg ned i Montmartre, der han var nær Picasso, Braque og andre forgrunnsfigurar innan kunsten på den tida.

Han drog tilbake til Tyskland i 1914. Etter første verdskrigen var han politisk aktiv som medlem av Novembergruppa. Han organiserte den første dada-utstillinga i Köln i 1919 saman med Max Ernst og Johannes Theodor Baargeld, og slo seg saman med Abstraction-Création-gruppa i 1925.

Han var hovudsakleg i Frankrike frå 1925 av. Som jødisk og modernistisk kunstnar blei han raskt erklært «entartet» av det nazistiske regimet i Tyskland. Verka hans blei inndregne, og nokre av dei stilte ut til spott og spe. Skulpturen «Der Neue Mensch» («Det nye mennesket») blei fotografert med vidvinkelobjektiv frå ein ufordelaktig vinkel, og pryda plakatane for den store utstillinga i 1937. Skulpturen sjølv forsvann seinare, og ein går ut frå han blei støypt om.

Då andre verdskrigen braut ut, blei Freundlich arrestert og internert av franske styresmakter. Picasso var blant dei som fekk han fri for ei tid. Han blei arrestert igjen i 1943 og send til konsentrasjonsleiren Majdanek, der han blei avretta same dag han kom fram.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Otto Freundlich» frå ,  den 9. desember 2019.

Bakgrunnsstoff

Tyske målarar
Modernisme
Tyske bilethoggarar
Målarar frå 1900-talet
Bilethoggarar frå 1900-talet
Døde i Holocaust
Ishockey-VM 1993

Verdsmeisterskapen i ishockey 1993 vart arrangert i München og Dortmund i Tyskland i tida frå 18. april til 2. mai 1993. Russland vart verdsmeister, Sverige tok sølv og Tsjekkia bronse.

Meisterskapen vart avvikla gjennom gruppespel og påfylgjande utslagsspel. Dei 12 deltakarlanda var delt i to grupper à 6 lag. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagskampar basert på plasseringa i gruppespelet; kvartfinalar, semifinalar, bronsefinale og finale.

Finalen
Finalen mellom Russland og Sverige og fann stad i München med 10 500 tilskodarar til stades. Midtvegs i fyrste omgang leia Russland 2-0 etter skåringar av German Titov og Andrej Nikolisjin. I den andre perioden auka Andrej Khomutov til 3-0. Ti minuttar før full tid reduserte Mikael Renberg til 1-3, noko som vart sluttresultatet.

Russland sitt meistermannskap
Målvakter: Maksim Mikhajlovskij, Andrej Zujev, Andrej Trefilov 
Forsvarar: Dmitrij Frolov, Ilja Bjakin, Dmitrij Jusjkevitsj, Aleksandr Karpovtsev, Andrej Saposjnikov, Sergej Sjendelev, Aleksandr Smirnov, Sergej Sorokin 
Løparar: Konstantin Astrakhantsev, Vjatsjeslav Butsajev, Aleksej Jasjin, Valerij Karpov, Andrej Nikolisjin, German Titov, Igor Varitskij, Vjatsjeslav Bykov, Andrej Khomutov, Sergej Petrenko, Sergej Pusjkov, Jan Kaminskij

Tsjekkia sikra seg bronsemedaljane etter 5-1 over Canada.

Semifinalane
Sverige – Tsjekkoslovakia 4-3e
Russland – Canada 7-4

Kvartfinalane
 Sverige – USA 5-2
 Tyskland – Russland 1-5
 Finland – Canada 1-5
 Tsjekkia – Italia 8-1

Nedrykk
Dei fire laga som enda sist i gruppespela møttest til nedrykkskampar. I den avgjerande kampen vann Noreg med 5-2 over Sveits.

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1993» frå ,  den 9. desember 2019.  
 

Ishockey-VM
Sport i 1993
Idrettstilskipingar i Tyskland
Unni Hinkel

Unni Nyhamar Hinkel () er ein norsk tidlegare handballspelar som vann VM-sølv med Noregs landslag i 2001.

Rykkromspelar Hinkel deltok i 50 landskampar og skåra 60 mål for Noregs handballandslag i tida frå landslagsdebuten i mars 2001 til Handball-VM 2003. I desember 2001 skåra ho eitt mål då Noreg i VM-finalen tapte 25-30 mot Russland. Hinkel fekk ikkje plass i EM-troppa 2002, derimot var ho med i 2003-verdsmeisterskapen. Det norske laget enda på sjetteplass og landslagskarrierne var over for Hinkel.

Hinkel spelte på Nordstrand IF sitt lag i toppserien frå 1995 til la opp i 2007, etter fleire år med skadeplager. Ein skade gjorde også at ho ikkje fekk med seg finalekampane då Nordstrand gjekk på finaletap i cupvinnarcupen 2001, frå tribuneplass måtte ho sjå lagkameratane Else Marthe Sørlie, Monica Sandve og Anette Hovind Johansen tape stort mot ukrainske Motor Zaporosje. Derimot var Hinkel med då Nordstrand vart norsk sluttspelmeister i 2004.

Merittar
 VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland 
 VM 2003: Nr 6 med Noreg

Kjelder
handball.no

Norske handballspelarar
Cecilie Thoresen

Ida Cecilie Thoresen Krog () var ein norsk kvinnesaksforkjempar, Venstre-politikar og den første kvinnelege studenten i Noreg. Ho var blant dei sentrale stiftarane av Diskusjonsklubben Skuld i 1883 og det etterfølgjande Norsk Kvinnesaksforening året etter, og av Norske Kvinners Sanitetsforening i 1896.

Bakgrunn 
Thoresen  var fødd og voks opp i Eidsvoll som dotter av distriktslegen Nils Windfeldt Thoresen (1822–1907) og  Marie Johanne Benneche (1827–99). Familien hadde eit stort gardsbruk, Marienlyst. Mora las mykje og var språkmektig. Faren kom frå Telemark og introduserte skisport til Eidsvoll, noko også Cecilie dreiv med.

Student 

Etter å ha gått på Nissens Pikeskole fram til 1879 ønskte Thoresen å ta examen artium, som på denne tida måtte avleggjast ved universitetet, der kvinner ikkje hadde tilgjenge. Med støtte frå faren søkte ho Kyrkjedepartementet om tilgjenge, men fekk avslag. Deretter kontakta ho sjølv kyrkjeministeren, som bad universitetskollegiet om deira syn. Dette var negativt. Endeleg allierte ho seg med venstrepolitikaren Hagbard E. Berner, som fremja eit privat lovforslag ved Stortinget. Dette blei vedteke 30. mars 1882, og same året tok ho artium med laud og blei immatrikulert ved Det Kongelege Frederiks Universitet. Thoresen var då blitt 24 år gammal. Ho studerte òg ved Københavns Universitet. Etter å ha gifta seg i 1887 gav ho seg med studia.

Politikk og kvinnesak 
Thorsen gifta ho seg med juristen Fredrik Arentz Krog (1844–1923), som var bror til kvinnesakspionéren Gina Krog. I løpet av tre år fekk dei tre born, ei jente og to gutar. Ein av dei var forfattaren Helge Krog (1889–1962).

Cecilie Thoresen var i likskap med svigerinna Gina Krog ein tidleg medlem av partiet Venstre og var engasjert i fleire liberale politiske saker, ikkje minst i kvinnesaka. Det liberale grunnsynet hennar prega òg engasjementet i kvinnerørsla.

I 1883 var ho med på å stifta diskusjonsklubben Skuld, som var forløparen til Norsk Kvinnesaksforening, og var den første «præsidentinde» i Skuld. Ved etableringa av Norsk Kvinnesaksforening i 1884 var ho blant stiftarane. Ho var medlem av det første styret, og var seinare nestleiar i organisasjonen.

Ho var òg med på å stifta Kvindestemmeretsforeningen i 1885, og var medlem av det første styret i Norske Kvinners Sanitetsforening, som blei stifta i 1896.

Ho har gjeve namn til Cecilie Thoresens vei i Oslo og Cecilie Thoresens vei i Trondheim.

Kjelder 

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Cecilie Thoresen» frå ,  den 9. desember 2019.  
 

Folk frå Eidsvoll
Venstrepolitikarar
Norske kvinnesaksfolk
Elevar ved Universitetet i Oslo
Cæcilie Lassen

Cæcilie Lassen () er ein dansk forfattar frå København. Ho blei landskjend då ho debuterte i 1987, berre 16 år gammal, med romanen Simone om opplevingane til ei lita jente under den franske revolusjonen.

Sidan har Lassen skrive fleire historiske romanar som spenner vidt i tid og rom, frå Spania under Franco over Karibia i 1720-åra til København i notida.
Ho har føreteke fleire studiereiser til område ho har skrive om, som Spania, Nicaragua, El Salvador, Russland, Irland og Nord-Irland.
Ho har cand.mag. i spansk.

Cæcilie Lassen sin roman En god dag at flyve er ein psykologisk thriller med bakgrunn i terroråtaka 11. september 2001 og den påfølgjande krigen mot terror.

Lassen var med i styret for Dansk PEN frå 2000. Ho var leiar frå 2003 til 2004, den første kvinna i stillinga.

Ho er gift med organisten Helgi Breiner Petersen, og har to barn.

Romaner 
 Simone (Borgen, 1987)
 Lulu (Borgen, 1988)
 Duen (Borgen, 1988)
 Chikaderne (Borgen, 1990)
 Avocadotræet (Borgen, 1991) 
 Kvinderne fra Santa Clara (Borgen, 1992)
 Jacks sidste rejse (Borgen, 1994)
 Væk er ingen steder (Borgen, 1996) 
 Trio (Borgen, 1999)
 Dybhavsfisken (Borgen, 2003)
 En god dag at flyve (Borgen, 2006)
 Piratpigen Mary Read (Borgen, 2010)
Sol Stjerne Ulykke (Rosinante, 2018)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cæcilie Lassen» frå ,  den 9. desember 2019.  
 

Danske romanforfattarar
Folk frå København
Agape

Agape er eit gammalgresk ord for kjærleik som blir nytta innan kristendommen om Gud sin kjærleik til menneskja og om nestekjærleik mellom menneske. I oldkyrkja blei agape brukt av kristne om fellesmåltidet, eller kjærleiksmåltidet, som ophavleg var ein del av nattverden.

«Agape» skil seg frå andre typar kjærleik, som eros. På latin er dei tilsvarande orda caritas for agape og amor for eros. Andre former for kjærleik som skil seg frå agape er til døms erotisk kjærleik, foreldrekjærleik og kjærleik mellom vennar.

Agape blir mykje brukt i Det nye testamentet og sjeldnare utanfor. Der blir det mellom anna brukt om å elska fienden sin. Når det heiter at Gud elskar verda, og at menneske skal elska Gud, er det «agape» som er brukt.

Sjå òg 
 Fili
 Agape - Agape, eit album av Popol Vuh

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Agape» frå ,  den 9. desember 2019.

Bakgrunnsstoff 

 

Greske ord og uttrykk
Oldkyrkja