alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Do It Again av The Kinks

«Do It Again» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks, skriven av Ray Davies for albumet Word of Mouth. Songen vart gjeven ut på singel etter albumet kom ut. 

Songen omhandlar dei stressande tilhøva Davies kjende på med å lage nok eit album. Musikalsk er songen i den same gitardrivne stilen som dei andre på albumet og opnar med ein gitarakkord og vokal med ekko. 

Singelen kom ut i både USA og Storbritannia og fekk ein viss suksess i USA og nådde 41. plassen på Hot 100-lista der og fjerdeplassen på Mainstream Rock Tracks-lista. I Canada nådde han 91. plassen. 

Det vart laga ein musikkvideo til songen regissert av Julien Temple med den tidlegare Kinks-trommeslagaren Mick Avory.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Do It Again (The Kinks song)» frå ,  den 28. april 2018.  
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1984
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1984
Arista Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Julien Temple
Living on a Thin Line

«Living on a Thin Line» er ein song skriven av Dave Davies og framført av The Kinks i 1984 på albumet deira Word of Mouth.

Bakgrunn

«Living on a Thin Line» er ein av to songar på Word of Mouth skriven av Dave Davies (den andre er «Guilty»). I biografien sin Kink, sa Davies at songen var inspirert av den lange og vanskelege karrieren til The Kinks og hatet hans mot politikarar.

Utgjeving

«Living on a Thin Line» kom først ut på Word Of Mouth, men vart sidan gjeven ut på ein 12-tommars singel for radio (med B-sida «Sold Me Out») i Amerika, og sidan på mange samlealbum, som Come Dancing with the Kinks, Lost & Found (1986-1989), The Ultimate Collection og Picture Book. Songen er òg blitt spelt på konsertar av både The Kinks og  Dave Davies.

Sjølv om songen ikkje vart ein kommersiell suksess, vart han ein favoritt blant fansen. Songen vart spelt tre gonger i ein episode av The Sopranos i 2001 i episoden «University». Produsenten Terence Winter har sagt at det var den songen i serien folk spurte mest om.
Songen vart òg spelt i siste episode av HBO-serien Vice Principals.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Living on a Thin Line» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1984
Songar skrivne av Dave Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1984
Arista Records-singlar
Summer's Gone

«Summer's Gone» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks. Det kom ut i 1984 på albumet deira Word of Mouth og var skriven av Ray Davies.

Utgjeving

«Summer's Gone» kom først ut på Word of Mouth i 1984. Songen vart så gjeve ut året etter som singel i Amerika, i staden for radiopromosingelen «Living on a Thin Line» av Dave Davies, som hadde nådd 24. plassen på Mainstream Rock Chart. Men i motsetnad til «Living on a Thin Line», gjekk ikkje denne songen inn på noko lise. «Summer's Gone» kom òg ut på 12"-versjonen av singelen «Do It Again» og på samlealbumet Picture Book.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Summer's Gone» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1985
Songar skrivne av Dave Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1984
Arista Records-singlar
Det armenske folkemordet

Det armenske folkemordet var ei etnisk reinsking av armenarar frå Det osmanske riket under det ungtyrkiske styret i 1915–1920. Eit stort tal armenarar blei tvangsdeporterte eller drepne. Anslaga for kor mange menneske som døydde varierer mellom minst 300 000 til litt over 1,5 millionar. 

Omtalen og nemninga på folkemordet er omstridd. Tyrkiske styresmakter nektar for at hendingane var eit folkemord, eller at drapa var planlagde. Å hevda det motsette kan straffast under tyrkisk lov.

Den offisielle minnedagen for det armenske folkemordet er 24. april.

Kjelder

Det osmanske riket
Tyrkisk historie
Rock 'n' Roll Cities

«Rock 'n' Roll Cities» er ein song av den engelske rockegruppa The Kinks. Songen kom ut i 1986 på albumet Think Visual og var skriven av Dave Davies.

Den tidlegare Kinks-trommeslagaren Mick Avory spelar på songen, trass i at han slutta i bandet i 1984 under innspelinga av Word of Mouth på grunn av krangling med Dave Davies. Dette var den siste Kinks-songen Avory spelte på. Dave Davies har sidan rost spelinga til Avory på songen og sa «Eg likte verkeleg tromminga til Mick på Rock 'n' Roll Cities.»

Utgjeving
«Rock 'n' Roll Cities» kom ut i november 1986 på albumet Think Visual. Same dagen som albumet kom ut, vart songen gjeven ut på singel i Amerika, med B-sida «Welcome to Sleazy Town».

Musikkvideo
For å marknadsføre songen vart det laga ein musikkvideo. I videoen forsvinn Ray Davies og resten av bandet (inkludert Dave Davies, om er travel med kone og barn) prøver å finne anten Ray eller ein erstattar. Til slutt finn ein Ray. Blant dei mange som prøveselte som erstattar for Ray kan ein sjå folk kledde som Freddie Mercury og Rick Astley. I tillegg spelte Mick Avory i videoen. Marina Sirtis, som spelte Deanna Troi i fjernsynsserien Star Trek: The Next Generation, spelte kona til Dave Davies i videoen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rock 'n' Roll Cities» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1986
Songar skrivne av Dave Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1986
MCA Records-singlar
How Are You

«How Are You» er ein song av The Kinks på albumet Think Visual frå 1986. Songen var skriven av Ray Davies.

Innspeling
Den første demoinnspelinga av «How Are You» vart gjort i januar 1986 i Konk Studios. Ray Davies likte vokalen på demoen så godt at han brukte dette på den endelege innspelinga.

Utgjeving

«How Are You» vart først gjeven ut i november 1986 på Think Visual. Ein månad seinare kom han ut som den første britiske singelen frå albumet, med B-sida «Killing Time». Singelen vart ein moderat suksess og nådde 86. plassen på den britiske singellista. Dette var den siste Kinks-singelen som gjekk inn på lista i Storbritannia. I USA vart Dave Davies-songen «Rock 'n' Roll Cities» vald ut som den første singelen frå albumet. «How Are You» vart sidan gjeven ut som oppfølgjaren, denne gongen med B-sida «Working at the Factory». I USA snudde radiopratarane plata og spelte «Working at the Factory» i staden. Denne nådde 16. plassen på Billboard si Album Rock Tracks-lista.

Musikkvideo

Det vart laga musikkvideo til songen med Ray Davies. Videoen vart ikkje regissert av Julien Temple, som hadde regissert alle musikkvideoane deira sidan «Predictable».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «How Are You» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1986
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1986
MCA Records-singlar
Gvarv Idrettslag

Gvarv Idrettslag er eit idrettslag frå Gvarv i Vestfold og Telemark, skipa 6. mai 1919. Laget er aktivt med i fotball og volleyball.

Gvarv IL har all tid spelt på nivå 4-6 i seriesystemet i fotball. Fotballaget spelar i kvite trøyer og strømper og svarte bukser på Gvarv stadion.

Kjelder
 heimeside 

Idrettslag i Vestfold og Telemark
Idrett i Midt-Telemark
Idrettslag skipa i 1919
1919 i Noreg
Lost and Found av The Kinks

«Lost and Found» er ein song av The Kinks på albumet Think Visual frå 1986. Han var skriven av Ray Davies.

Tekst

Teksten på «Lost and Found» skildrar eit par i New York City som mistar kvarandre då ein orkan råkar området. Midt under uvêret finn dei kvarandre att.

Utgjeving

«Lost and Found» kom først ut på albumet Think Visual i november 1986. Songen vart gjeven ut på singel i både Storbritannia (som den andre singelen) og Amerika (som den tredje singelen). Sjølv om han ikkje nådde Billboard Hot 100 eller UK Singles Chart, nådde han 37. plassen på Mainstream Rock-lista i USA, like hgt som «Rock 'n' Roll Cities», den første singelen frå albumet.

Musikkvideo

Det vart laga ein video (med The Kinks) for å marknadsføre «Lost and Found». I videoen spelar eit orkester songen med medlemmar av The Kinks, medan ein ser ein film i bakgrunnen. Ray Davies har på seg gammaldagse klede.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lost and Found (The Kinks song)» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1987
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1986
MCA Records-singlar
Brevik Idrettslag

Brevik Idrettslag er eit norsk idrettslag frå Brevik i Vestfold og Telemark, skipa 17. oktober 1893. Laget er aktivt med i fotball, symjing og troppsturn.

Fotballaget spelar i raude trøyer, kvite bukser og grøne strømper. Brevik har med få unnatak spelt fotball på lokalt nivå, 4.-6. nivå i seriesystemet.

Brevik IL hadde bandylag i mange år til inn på 1990-talet. I 1968 deltok bandylaget i den norske toppserien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brevik Idrettslag» frå ,  den 28. april 2018.  
 
 heimeside

Idrettslag i Vestfold og Telemark
Idrett i Porsgrunn
Idrettslag skipa i 1893
1893 i Noreg
Down All the Days (Till 1992)

«Down All the Days (Till 1992)» er ein song og singel av den engelske rockegruppa The Kinks. Han vart gjeven ut på albumet UK Jive i 1989 og var skriven av Ray Davies.

Utgjeving

«Down All the Days (Till 1992)» var den første singelen frå albumet i Storbritannia (men ikkje i Amerika) og kom ut 25. september 1989. B-sida var ein konsertversjon av hitten «You Really Got Me» frå 1964. Som den førre singelen, «The Road», selde han dårleg og gjekk ikkje inn på nokre salslister. I 1990 vart songen nytta som B-side til oppfølgjarsingelen, «How Do I Get Close», i Storbritannia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Down All the Days (Till 1992)» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1989
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1989
MCA Records-singlar
How Do I Get Close

«How Do I Get Close» er ein song av den engelske rockegruppa The Kinks på albumet UK Jive frå 1989. Songen er skriven av Ray Davies.

Utgjeving

«How Do I Get Close» kom først ut på albumet UK Jive. «How Do I Get Close» vart gjeven ut som den andre britiske singelen frå albumet, trass i at både den første singelen og albumet hadde selt dårleg. B-sida var «Down All the Days (Till 1992)», som òg hadde blitt gjeve ut som den første singelen frå albumet. I USA vart singelen gjeven ut md B-sida «War is Over», og nådde 21. plassen på Mainstream Rock Tracks-lista, den høgaste plasseringa på denne lista for bandet sidan «Working at the Factory» i 1986.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «How Do I Get Close» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1990
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1989
MCA Records-singlar
The Road av The Kinks

«The Road» er ein song av The Kinks, gjeven ut på konsertalbumet Live: The Road i 1988, men spelt inn i studio. Songen var skriven av Ray Davies.

Songen vart gjeven ut på singel i Storbritannia (men ikkje i Amerika) med B-sida «Art Lover», som òg kom ut på konsertalbumet. Singelen selde dårleg og gjekk ikkje inn på singellista.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Road (The Kinks song)» frå ,  den 28. april 2018.  
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1988
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1987
MCA Records-singlar
IL Jotun

Idrottslaget Jotun er eit idrettslag heimehøyrande i Øvre Årdal i Sogn og Fjordane, skipa i 1923. Laget er aktivt med i fotball, friidrett, handball, motorsport, skiidrett, styrkeløft, sykling, turn og volleyball.

Jotun spelar i heilkvitt i Årdalshallen og på Jotun stadion. Frå 1970-åra til 2000 spelte Jotun sitt fotballag veksla mellom nivå tre og fire i det seriesystemet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Idrettslaget Jotun» frå ,  den 28. april 2018.  

Idrettslag i Vestland
Årdal kommune
Nymark Idrettslag

Nymark Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Årstad i Bergen kommune, skipa 20. april 1921. Idrettslaget er aktivt med i fotball, friidrett og sykling. Laget spelar i svartkvite stripete trøyer og svarte bukser og strømper.
 
Nymark IL var med i Arbeidernes Idrettsforbund og hevda seg godt i AIF-meisterskap og -turneringar. Etter 2. verdskrigen spelte  Nymark høgt oppe i seriesystemet til 1950-åra. Frå 1960-talet deltok laget på nivå 4 til 6 i lokalfotballen. I 1980-åra var kvinnelaget eit dei beste i Noreg, med mellom andre landslagsmålvakta Reidun Seth i stallen. Hausten 1985 vann laget seriefinalen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nymark Idrettslag» frå ,  den 28. april 2018.  
 
heimeside

Idrettslag i Bergen
Idrettslag skipa i 1921
Fotballag i Bergen
Fotballag skipa i 1921
Årstad
Did Ya

«Did Ya» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks. Han kom ut på ein EP med same namn, og på somme utgåver av Phobia.

Utgjeving

«Did Ya» kom først ut i 1991 i forskjellige format. I Amerika kom songen ut på ei EP-plate med fem songar. I Nederland vart songen gjeven ut på singel med ei nyinnspeling av Kinks-songen «Days» frå 1968. Singelen selde dårleg. I 1993 kom han ut på den japanske, britiske og europeiske versjonen av Phobia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Did Ya» frå ,  den 28. april 2018.  
 

The Kinks-songar
Singlar frå 1991
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1991
Columbia Records-singlar
Only a Dream

«Only a Dream» er ein song gjeven ut og framført av det engelske rockebandet The Kinks, skriven av Ray Davies. Songen kom ut i 1993 på albumet deira Phobia, det siste albumet dei gav ut.

Bakgrunn
Ray Davies sa om songen i 1993: «Eg trur eg på ein måte fann røysta mi att på 'Only a Dream,' som eg skreiv på eit fly til England etter eg bestemte meg for å skrive eit album med litt meir humanitet. Det er merkeleg korleis ein artist som har halde på ei stund, framleis vert skremd av visse ting, men det vert eg, og eg måtte verkeleg førebu meg for å syngje den songen. Kvelden før drog eg ut og vart dritfull på vin. Eg var framleis skjelven då eg gjekk i studio morgonen etter, og eg song songen på eitt forsøk. Det er berre ein popsong, men det er mykje kjensler der og mykje av meg i han.»

Teksten
I teksten til «Only a Dream» vert songaren forelska i det han skildrar som ein «ung sjef». Han ventar ikkje at ho skal leggje merke til han, men ho smilar til han og seier 'Hi-ya handsome, have a good day.' Han byrjar å undre seg over om det faktisk skjedde eller berre var ein draum. Ein annan dag ventar songaren på kjærasten då han ser ho snakke til ein annan mann og totalt ignorerer han. Han er knust og igjen undrar seg over om det berre var ein draum.

Utgjeving
«Only a Dream» kom ut på albumet Phobia. Albumet selde dårleg, men trass i dette vart songen gjeven ut på singel, med B-sida «Somebody Stole My Car» (ein annan song frå albumet). Singelen selde dårleg, men nådde 79. plassen i Storbritannia. Ein annan singel frå Phobia, «Scattered», vart marknadsført som oppfølgjaren til «Only a Dream», men vart trekt attende etter berre eit par eksemplar var seld til samlarar.

Musikkvideo
Det vart filma ein musikkvideo for «Only a Dream.» Både Ray Davies og Dave Davies er med i videoen der Davies mimar til songen.

Andre versjonar
Den amerikanske popgruppa E.Y.C. spelte inn ein versjon av «Only a Dream.»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Only a Dream» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1993
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1993
MCA Records-singlar
Scattered av The Kinks

«Scattered» er ein song av det britiske rockebandet The Kinks. Songen er skriven av Ray Davies og kom ut som det avsluttande sporet på albumet Phobia, det siste albumet bandet gav ut. Det var òg den siste originale singelen bandet gav ut.

Utgjeving

«Scattered» vart gjeven ut på singel i Europa som singel i 1993, 21 dagar før sjølve albumet. Songen kom så ut på Phobia. Etter songen «Only a Dream» vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i Storbritannia, var «Scattered» planlagt som ein oppfølgjar til. Men då «Only a Dream» selde for dårleg, vart singelen «Scattered» kansellert, trass i at han var blitt marknadsført. Likevel hamna enkelte av singlane ut på den britiske marknaden og vart eit samlarobjekt. Eit år seinare droppa Columbia Records The Kinks.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Scattered (The Kinks song)» frå ,  den 28. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Kinks-songar
Singlar frå 1993
Songar skrivne av Ray Davies
Songar produserte av Ray Davies
Songar frå 1993
MCA Records-singlar
Mike Smith i Dave Clark Five

Michael George Smith () var ein engelsk songar, låtskrivar og musikkprodusent.

I 1960-åra var Smith solovokalist og klaverspelar i The Dave Clark Five. Bandet var leiande i den britiske bølgja i USA og var ei kort stund dei viktigaste rivalane til The Beatles før The Rolling Stones kom på banen.

Biografi

Smith møtte først Dave Clark då dei begge var medlemmar på same fotballag for St. George Boys Club. 17 år gammal vart han invitert i bandet til Clark.

Med Smith på vokal, piano eller orgel (og stundom gitar i seinare år), debuterte bandet med singelen «I Knew It All the Time» i juni 1962 som var tilskriven det då ukjende bandet The Dave Clark Five featuring Mike Smith. Som songar i bandet vart Smith ofte rekna som den andre stjerna i bandet i lag med Clark. 

Smith fortsette å arbeidde med Clark i 1970-åra, etter bandet var oppløyst, som «Dave Clark & Friends.» I 1976 spelte Smith inn eit album med den tidlegare Manfred Mann-songaren, Michael d'Abo. Elles i 1970-åra og i 1980-åra arbeidde Smith hovudsakleg som produsent og låtskrivar og skreiv musikk for reklamar.

Smith byrja å spele att i 1990-åra som Mike Smith's Rock Engine.

Sonen til Smith, James, omkom i juni 2003 i ei dykkeulukke i Raudehavet. Tre månader seinare vart Smith hardt skadd i heimen sin i Spania då han hadde låst seg sjølv ute og prøvde å klatre ein tre meter høg port og fall ned og landa på hovudet. Han braut ryggsøyla tre stader og vart permanent lam frå livet og ned og i høgre armen, medan han hadde lite rørsle att i venstrearmen. Smith døydde 28. februar 2008, 64 år gammal, av lungebetennelse. Han døydde berre 11 dagar før han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Dave Clark Five.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike Smith (The Dave Clark Five)» frå ,  den 29. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

: Video av Mike Smith som syng med The Dave Clark Five.

Engelske songarar
Engelske popsongarar
Engelske rockesongarar
Rock and Roll Hall of Fame
Døde av lungebetennelse
The Dave Clark Five-medlemmar
Musikarar frå London
Engelske rockeklaverspelarar
Engelske låtskrivarar
Lenny Davidson

Leonard Arthur 'Lenny' Davidson () er ein engelsk musikar, mest kjend som gitarist i The Dave Clark Five.

I følgje Mike Smith (songar og klaverspelar i DC5), såg Dave Clark seg om etter ein sologitarist og spurte Smith om han kjende nokon. Smith tilrådde Davidson og sa at det ikkje fanst nokon betre. Smith og Davidson hadde spelt i lag i eit tidlegare band. 

Han var ein av tre medlemmar i gruppa som skreiv songar. Han skreiv hitten deira «Catch Us If You Can» i 1965 og medverka på fem andre songar på filmmusikkalbumet Having A Wild Weekend. Han skreiv òg på «Crying Over You» og «When» for albumet deira Coast to Coast i 1965. Han song solovokal på «Everybody Knows» i 1967, som nådde andreplassen på den britiske singellista. 

Davidson vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i mars 2008 i lag med dei andre medlemmane i bandet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lenny Davidson» frå ,  den 29. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Folk frå Enfield Town
Engelske rockegitaristar
Rock and Roll Hall of Fame
The Dave Clark Five-medlemmar
Musikarar frå London
Rick Huxley

Rick Huxley () var ei engelsk musikar som spelte bass i The Dave Clark Five, ei gruppe som var ein del av den britiske bølgja.

Huxley vart med i gruppa i 1958 og spelte på alle hittane deira, som «Glad All Over» og «Bits and Pieces». Han var det einaste bandmedlemmet som ikkje var låtskrivar. Etter gruppa vart oppløyst i 1970 byrja Huxley som eigedomsutviklar, men hadde framleis ein fot i musikkindustrien. I mars 2008 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av bandet.

Huxley døydde 11. februar 2013, 72 år gammal, etter å ha vore sjuk med emfysem i nokre år. Kona hans, Anne, hadde døydd året før.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rick Huxley» frå ,  den 29. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske rockebassistar
Folk frå Dartford
Rock and Roll Hall of Fame
Døde av emfysem
Musikarar frå Kent
The Dave Clark Five-medlemmar
Denis Payton

Denis Archibald West Payton () var ein engelsk musikar som spelte tenorsaksofon, barytonsaksofon, gitar og  munnspel i The Dave Clark Five.

Biografi
Som tenåring spelte Payton i eit jazzband med han studerte for å bli elektrikar. Gjennom bandet sitt vart han kjend med andre band og vart ofte invitert til å spele med desse banda, og han flytta frå eit band til det neste. Slik vart han kjend med Dave Clark, leiaren for Dave Clark Five with Stan Saxon. Då Saxon, som spelte saksofon og stundom song, slutta i 1962 i lag med den andre saksofonisten Jim Spencer, vart gruppa kalla Dave Clark Five og Denis Payton tok over som saksofonist i bandet.

I dei tidlege åra spelte gruppa til Dave Clark mykje instrumentalmusikk. Gradvis endra gruppa repertoaret sitt frå jazz og dansemusikk til pop. Bandet fekk fleire hitsinglar som Payton spelte på. Payton var òg medlåtskrivar i lag med Dave Clark på mange av songane til bandet. Gruppa vart oppløyst i 1970 og Payton vart eigedomsmeklar i Bournemouth, men fortsette å spele på fritida. 

Payton døydde i desember 2006, 63 år gammal, etter å ha hatt kreft nokre år. 

The Dave Clark Five vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame den 10. mars 2008.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denis Payton» frå ,  den 29. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske rockesaksofonistar
Folk frå Walthamstow
Rock and Roll Hall of Fame
The Dave Clark Five-medlemmar
Musikarar frå London
A Session with The Dave Clark Five

A Session with The Dave Clark Five er det debutalbumet til The Dave Clark Five i Storbritannia, gjeve ut i 1964.

Albumet nådde tredjeplassen i Storbritannia. Det inneheld singelen «Can't You See That She's Mine» og versjonar av «Rumble» av Link Wray & His Wray Men, «On Broadway» av The Drifters og Disney-songen «Zip-a-Dee-Doo-Dah».

Ti av tolv songar på albumet vart gjevne ut på det andre DC5-albumet i USA, The Dave Clark Five Return!. Dei to siste songane («She's All Mine» og «Time») var alt gjevne ut på debutalbumet deira i USA, Glad All Over.

Innhald

Medverkande
The Dave Clark Five
Dave Clark – trommer, korvokal
Mike Smith – klaverinstrument, solovokal
Lenny Davidson – gitar, korvokal
Rick Huxley – bassgitar, korvokal
Denis Payton – saksofon

Andre medverkande
Adrian Clark – produsent
Les Reed – musikalsk leiar på «Theme Without a Name»
Bruce Fleming – fotografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Session with The Dave Clark Five» frå ,  den 29. april 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Dave Clark Five-album
Debutalbum frå 1964
EMI Columbia Records-album