alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alexandra Meissnitzer

Alexandra Meissnitzer () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Abtenau i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner 1999 og same sesongen vart verdsmeister i både storslalåm og super-G under VM i alpine greiner 1999 i Vail i USA.

Aktiv
Meissnitzer debuterte i verdscupen i alpine greiner den. 7. desember 1991. Nøyaktig på dagen fire år seinare vann ho super-G-rennet i Val-d’Isère og tok sin fyrste siger i verdscupen. 

Sesongen 1997/98 oppnådde Meissnitzer seks pallplasseringar, og i det siste rennet for sesongen fekk ho sin fyrste verdscupsiger i storslalåm. Under Vinter-OL 1998 i Nagano tok ho sølv i storslalåm og bronse i super-G, i utfor kom ho på åttandeplass.

Framom 1999-sesongen bytta ho til skimerket Völkl. Under VM i alpine greiner 1999 i Vail og Beaver Creek vann ho gullmedaljane i både super-G og storslalåm. Ho kom på fjerdeplass i utfor, seks hundredels sekund bak bronsevinnaren. Gjennom vinteren vann ho heile åtte verdscuprenn og stakk dermed avgarde med den store FIS-pokalen. Ho gjekk også til topps i kampen om super-G- og storslalåm-pokalane.

Meissnitzer var noko skadeplaga dei neste sesongane. Under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz vann ho sølvmedaljen i utforrennet, slått med elleve hundredels sekund av kanadiske Mélanie Turgeon. I januar 2004 vann Meissnitzer eit verdscuprenn for fyrste gong på nær fem år, då ho sigra i super-G i Megève i Frankrike.

32 år gammal vann Meissnitzer si tredje olympiske medalje under vinterleikane 2006, ein bronsemedalje i yndlingsgreina super-G. Den 13. mars 2008 vart ho nummer tre i super-G under verdscupavslutninga i italienske Bormio, dermed var ho den eldste kvinnelege skialpinisten som hadde stått på sigerspallen etter eit verdscuprenn.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Alexandra Meissnitzer» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Deltakarar under vinter-OL 2006
Folk frå Abtenau
Dagmar Rom

Dagmar Rom () var ein austerriksk skirennar frå Innsbruck som vann gullmedaljane i både slalåm og storslalåm under alpin-VM 1950 i USA.

Karriere
Rom vart austerriksk meister i utfor i 1947. Ho vart utteken til Vinter-OL 1948, men vart stygt skadd under trening og kunne ikkje delta.

I 1950 vart Dagmar Rom dobbelt verdsmeister under VM i alpine greiner i Aspen i delstaten Colorado. Både då ho vann slalåm og storslalåm hadde ho sterkast konkurranse frå ei landskvinne. I slalåm slo ho Erika Mahringer med eitt tidels sekund, dei to var i ein  klasse for seg, medan ho i storslalåm hadde ein sigersmargin til Trude Jochum-Beiser på to tidels sekund. Rom vart for 1950 vald til årets kvinnelege idrettsutøvar i Austerrike.

Under Vinter-OL 1952 i Oslo tok Rom sølvmedaljen i storslalåm, bakom Andrea Mead Lawrence frå USA. I det olympiske utforrennet vart ho nummer fem. Same sesongen vart ho austerriksk meister i både slalåm og storslalåm. 

Etter giftarmål og barnefødsel kom Rom tilbake i alpinløypa i 1955-sesongen, men nådde ikkje heilt opp og avslutta skikarrieren. På 1950-talet hadde Rom ei hovudrolle i ein spelefilm, og i 1963 i ein fjernsynsserie saman med sonen sin.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dagmar Rom» frå ,  den 7. desember 2014.

Bakgrunnstoff
Dagmar Rom i fis-ski.com
Dagmar Rom i olympedia.org

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Andrea Mead Lawrence

Andrea Mead Lawrence () var ein USA-amerikansk skirennar fødd i Rutland County i delstaten Vermont. Ho vart den fyrste nordamerikanske alpinisten som vann to olympiske gullmedaljar, begge triumfane kom i vinterolympiaden 1952.

Aktiv
Mead deltok i dei olympiske leikane i St. Moritz i 1948, knapt 16 år gammal, og vart nummer åtte i slalåm. To år seinare var det klart for alpint verdsmeisterskap i heimlandet, der ho i Aspen vart nummer 6, 9 og 12 i høvesvis slalåm, storslalåm og utfor. 

Under Vinter-OL 1952 i Oslo sigra nygifte Mead Lawrence både i slalåm og i storslalåm, i den sistnemnde greina slo ho sølvmedaljøren Dagmar Rom frå Austerrike med 2,2 sekundar. I dei neste vinterleikane, i Cortina d'Ampezzo i 1956, kom ho på delt fjerdeplass i storslalåm.

Lawrence døydde i Mammoth Lakes i California, der ho hadde budd sidan ho vart skild på slutten av 1960-åra. Heilt frå 1970-talet var ho ein aktiv naturvernar, og ein 3 731 meter over havet høg fjelltopp på grensa mot Yosemite nasjonalpark fekk i 2010 namnet Mount Andrea Lawrence for å heidre hennar vedvarande innsats for å hindre at fjellområde vart bygde ut til masseturisme.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andrea Mead Lawrence» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Alpinistar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Verdsmeistrar i alpine greiner
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1948
Alpinistar under vinter-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956
Kinnbein

Kinnbeina (lat. os zygomaticus eller zygoma) er to parvise knoklar som artikulerar med overkjeven, tinningbeinet, kilebeinet og pannebeinet. Dei ligg i den øvre laterale delen av andletet og formar prominensen i kinnet, delar av den laterale veggen og golvet i augehòla, samt delar av fossa temporalis og fossa infratemporalis. Kvar av knoklane dannar to overflater, tre apofysar og fire grenser.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Zygomatic bone» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Uregelmessige knoklar
Andletstrekk
Ganebein

Ganebeina (lat. os palatinum) er to parvise knoklar i hovudskallen hjå menneske og mange andre artar. Dei ligg langs baksida av nasehòla, mellom overkjeven og processus pterygoideus i kilebeinet.

Knoklane med vev rundt blir gjerne kalla ganen (palatum).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Palatine bone» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Uregelmessige knoklar
Ellinikós Telikós 2012

Ellinikós Telikós 2012 var ein gresk musikktevling som fann stad 12. mars 2012 på kjøpesenteret River West i Aten i Hellas, der vinnaren fekk representere Hellas i Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan. Ellinikí Radiofonía Tileórasi kunngjorde 30. januar 2012 at dei ville kutte i kostnadene på grunn av den økonomiske krisa i Hellas. Kringkastaren ville ikkje bruke penger på innspeling og produsjon av songbidraga, og Universal Music Greece var det einaste plateselskapet som aksepterte desse vilkåra. 

28. februar 2012 vart Cassiopeia, Dora, Elefthería Eleftheríou og Velvet Fire presentert som dei fire artistane via Ellinikí Radiofonía Tileórasi sin offisielle Eurovision-nettstad, Facebook og Twitter. Vinnarbidraget vart «AphrodisiacAphrodisiac» av Elefthería Eleftheríou, som vart valt med ein kombinasjon av juryrøyster og sjåarrøyster. Etter tevlinga promoterte Eleftheríou bidraget gjennom ein kampanje på Internett.

Finalen

Fotnotar

2012 i Hellas
Musikktevlingar i 2012
Musikk i Aten
Greske Eurovision Song Contest-uttakingar
Eurovision Song Contest 2012-uttakingar
Nedre nasemusling

Dei nedre nasemuslingane (lat. concha nasalis inferior, concha nasi inferior) er to parvise knoklar og to av nasemuslingane i nasa. Dei strekker horisontalt langs den laterale veggen i nasehòla, og er sett saman av ein lamina av svampeaktig bein, krølla over seg sjølv som ein bokrull. Begge dei nedre nasemuslingane vert rekna som parvise andletsbein, sidan dei oppstår i overkjevebeinet og projiserer horisontalt inn i nasehòla. Når luft straumar inn i muslingane vert den kverna mot dei slimhinnedekte knoklane for å skape varme, fukt og reinsing. Over dei nedre nasemuslingane finn ein dei midtre og øvre nasemuslingane, som oppstår i kraniepartiet i hovudskallen. Desse er difor rekna som kraniebein.

Begge dei nedre nasemuslingane har to overflater, to grenser og to ekstremitetar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Inferior nasal concha» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Nina Badrić

Nina Badrić () er ein kroatisk songar. Ho representerte Kroatia i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Nebo». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen. 

Kroatiske songarar
Kroatiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Folk frå Zagreb
Plogbein

Plogbeinet eller plogskjerbeinet (lat. vomer) er ein upara knokkel i hovudskallen. Den ligg langs midtsagittalplanet og artikulerar med kilebeinet, silbeinet, dei høgre og venstre ganebeina, samt dei høgre og venstre overkjevebeina. Plogbeinet formar den bakre delen av naseskiljeveggen, og den fremre delen er forma av silbeinet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vomer» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Uregelmessige knoklar
Underkjeve

Underkjeven eller mandibelen (lat. mandibula «kjevebein») er den største, sterkaste og lågaste knokkelen i andletet i hovudskallen. Den formar det nedre kjevepartiet og held tennene på plass. Langs den fremre midtlinja ligg kjevesymfysen, der knoklane har smelta saman frå høgre og venstre apofyse under kjeveutviklinga. Denne artikulasjonen er kopla saman av fiberbrusk, likt med andre symfysar i kroppen, men artikulasjonen smeltar saman i tidleg barndom.

Sjå òg 
 overkjeve

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mandible» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Tungebein

Tungebeinet (av latin os hyoideum) er ein hesteskoforma knokkel langs den fremre midtlinja i nakken, mellom kinnet og skjoldbrusken. Ved kvile ligg den på høgd med underkjeven forfrå og tredje halsvirvel (C3) bakfrå.

Den har ei fjern artikulering til andre knoklar og leddband. Den er ankra fast av musklar forfrå, bakfrå og nedantil, og bistår tunga i rørsle og svelging. Tungebeinet gjev feste til musklane i munngolvet og tunga over, strupehovudet (larynx) under, samt epiglottis og svelget (farynx) bak.

Namnet kjem frå gresk hyoeides, som tydar «forma som bokstaven ypsilon (υ)».

Fleire bilete

Sjå òg 
 adamseple
 tunge

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hyoid bone» frå ,  den 7. desember 2014.  
 

Knoklar i hovud og hals
Uregelmessige knoklar
Eurovision Song Project

Eurovision Song Project er ei kypriotisk musikktevling som finn stad frå 7. desember 2014 til 1. februar 2015, der vinnaren fekk representere Kypros i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Tevlinga vert arrangert av Radiofonikó Ídrima Kýprou og MAD TV, og vil vere sett saman av ti fjernsynssendingar.

Audition 1
Den fyrste auditionen vart send 7. desember 2014. Kvar artist framførte ein coverversjon av eit tidlegare Eurovision-bidrag samt sin eigen song. Sendinga vart spelt inn på førehand og songane vart ikkje framsyna i full lengd. Juryen som valde kven som fekk verte med vidare i tevlinga var sett saman av Déspina Olymbíou, Aléx Panagí, Élena Patróklou og Tásos Tryfonos.

Audition 2
Den andre auditionen vart send 14. desember 2014. Kvar artist framførte ein coverversjon av eit tidlegare Eurovision-bidrag samt sin eigen song. Sendinga vart spelt inn på førehand og songane vart ikkje framsyna i full lengd. Juryen som valde kven som fekk verte med vidare i tevlinga var sett saman av Déspina Olymbíou, Aléx Panagí, Élena Patróklou og Tásos Tryfonos.

Fotnotar

2014 på Kypros
2015 på Kypros
Musikktevlingar i 2014
Musikktevlingar i 2015
Kypriotiske Eurovision Song Contest-uttakingar
Eurovision Song Contest 2015-uttakingar
Vitengarden

Vitengarden er eit museum og vitensenter som ligg på Kvia, ved tettstaden Nærbø, i Hå kommune. Anlegget opna som museum i 1995, og har sidan 2002 vore ei avdeling i Jærmuseet.

Museumsbygningane og museumstomta representerer skjeringspunktet mellom tradisjon og nyskaping. Bygningane ligg i eit gammalt jordbrukslandskap som ennå ber preg av det gamle Jæren. Inne i utstillingsbygget er det moderne vitensenterutstillingar. Under slagordet "Vitensenteret midt i matfatet" skal avdelinga formidla dei "grøne" naturvitskapane gjennom eksperiment og interaktive utstillingar. Ei anna rettesnor er 4H-slagordet "læra ved å gjera".

Vitengarden har eit årleg besøkstal på omkring 45000.

På Kvia ligg òg hovudsetet for Jærmuseet.

Kjelder 
 Sjå Jæren 2010, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010).

Bakgrunnsstoff 
Vitengarden sin nettstad

Museum i Rogaland
Hå kommune
Skipingar i 1995
Vitenfabrikken

Vitenfabrikken er eit vitensenter og museum i sentrum av Sandnes i Rogaland. Det opna i 2008.

Vitenfabrikken er den største avdelinga i Jærmuseet med 70 558 besøkende i 2013. 

Vitenfabrikken er eit moderne vitensenter, der publikum blir oppfordra til å delta og utforska. Gjennom interaktive formidlingsmetodar er målet å vekka barn og unge si interesse for realfag, matematikk og teknologi. Leik, konkurranse og eksperimentering står sentralt. Men Vitenfabrikken skal òg fortelja Sandnes by si historie og regionen Jæren si industrihistorie. Museet har store samlingar av byens rikholdige industriprodukt, som leirgods og syklar, som dannar utgangspunktet for historiske utstillingar. Integrert i anlegget finn du Krossens havremølle, ei autentisk havregrynsmølle fra 1912, der maskineriet står som det gjorde då produksjonen stoppa i 1988. 

Andre sentrale element i utstillinga er den matematiske arva etter rogalendingen Nils Henrik Abel og eit planetarium med plass til meir enn 50 personar.

I 2015 begynnar eit nytt byggesteg, då nabobygget Huset vårt skal integrerast i museet.

Kjelder 
 Sjå Jæren 2010, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010)

Bakgrunnsstoff 
Vitenfabrikken si heimeside

Museum i Rogaland
Kultur i Sandnes
Byggverk i Sandnes
Skipingar i 2008
Limagarden

Limagarden er eit bygdemuseum i Gjesdal kommune i Rogaland, like utanfor tettstaden Ålgård. Sidan 2004 har det vore drifta av Jærmuseet.

Garden var i bruk til opp mot 1980. Den siste bebuaren døydde i 1985, og hadde testamentert garden til kommunen under føresetnad om at han skulle bli bygdemuseum. Gjesdal Bondelag og Gjesdal bondekvinnelag stod sentralt i arbeidet med å omskapa garden frå privatbustad til museum. Innbuet er teke vare på. Kommunen selde noko av areala til bustadfelt og brukte inntektene til å setta i stand bygningane. Eit eige fond har langt på veg finansiert vernevøling. I 1989 blei gjenstandssamlinga frå Gjesdal bygdemuseum flytta til Limagarden.

Limagarden har eit årleg besøk på omkring 3000.

Kjelder 
 Sjå Jæren 2010, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010)

Bakgrunnsstoff 
Limagarden si heimeside

Museum i Rogaland
Byggverk i Gjesdal
Kultur i Gjesdål
Bama i Nigeria

Bama er ein by og eit Local Government Area i Borno-staten nordaust i Nigeria. 
Området har rundt 270 000 innbyggjarar (2006) og dekkjer eit området på 4 997 km². Det ligg rundt 6 mil frå delstatshovudstaden  Maiduguri.

Bama tilhøyrde tradisjonelt Dikwa-emiratet, ein tradisjonell stat i Nigeria. 
Shehuen eller emiren i emiratet hadde sete i Bama frå 1939. 
Frå 2010 blei emiratet delt i to, det nye Dikwa-emiratet og Bama-emiratet. Bama blei sete for emiren i det sistnemnde.

Byen kom under åtak frå den militante islamistgruppa Boko Haram i mai 2013 og i februar 2014, då fleire døydde og emirpalasset blei brend ned.
Vegane blei stengde av militæret, og innbyggjarar måtte flykta gjennom villmark for å nå Dikwa eller Maiduguri.  
2. september 2014 blei det rapportert at Boko Haram hadde teke kontroll over Bama, og både sivile og militære hadde flykta.
Sjølv om hæren melde dei hadde teke Bama tilbake den 8. september,
fortalde mange lokale at militantane framleis hadde makta. I november 2014 var dei sivile som ikkje hadde kunna flykta frå byen framleis fanga av konflikten.

Kjelder

Local Government Area i Borno
Byar i Borno
Borno
Borno

Borno er ein av 36 delstatar i Nigeria. Han ligg nordaust i landet og grensar til Kamerun, Niger og Tsjad i tillegg til delstatane Yobe, Adamawa og Gombe. Maiduguri er administrasjonssenter i Borno.

Borno blei grunnlagd i 1976 gjennom delinga av . I 1991 blei Yobe skild ut frå Borno.

Det blei erklært unntakstilstand i Borno og nabodelstatane Adamawa og Yobe i mai 2013 på grunn av konflikten mellom den militante islamistgruppa Boko Haram og det nigerianske militæret. I juli 2014 erklærte delstatsguvernøren Kashim Shettima at 176 lærarar var blitt drepne og 900 skular øydelagde her sidan 2011.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Borno State» frå ,  den 8. desember 2014.  
 
Delstatar i Nigeria
Plantehormon

Plantehormon er molekyl som styrer voksteren og utviklinga i ein plante ved å vera til stades i  svært låge konsentrasjonar. Plantehormona vert dana i heile planten, ikkje i eigne kjertlar som hjå dyr. Det vert likevel dana meir hormon i nokre deler av planten enn i hine . Hormona vert gjerne delt inn i vekstfremjande og veksthemmande hormom. Auxin, gibberelin og cytokinin er dei viktigaste vekstfremjande, medan etylen og absisinsyre er dei viktigaste veksthemmande hormona. 

Hormona vert oftast transportert i planten frå cellene dei vert dana i, til andre celler der dei er virkestoff.

Bakgrunnsstoff
Plantehormon ved ndla.no

 
Botanikk
Plantefysiologi
Michel Kafando

Michel Kafando () er overganspresident i Burkina Faso sidan november 2014.  Han er ein tidlegare diplomat og minister som var SN-ambassadør for frå 1998 til 2011 og utanriksminister for Øvre Volta (dagens Burkina Faso) frå 1982 til 1983.

Etter at president Blaise Compaoré gjekk av som følgje av massedemonstrasjonar 31. oktober 2014 blei Kafando vald til overganspresident i eit år fram til presidentvalet. Han blei teken i eid 18. november 2014.

Kafando er fødd i Ouagadougou. Han har ein bachelorgrad i juss frå Universitetet i Bordeaux frå 1969, eit diplom i statsvitskap frå Paris og eit frå Institut de hautes études internationales et du développement (IHEID) i Génève, begge frå 1972. I 1990 tok han doktorgrad i statsvitskap ved Sorbonne. Han er gift og har eit barn.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michel Kafando» frå ,  den 8. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
 Biografi ved africandatabase.org
 Biografi ved Scienceblog 

Burkinske presidentar
Folk frå Ouagadougou
Vistnestunet

Vistnestunet er eit bygdemuseum i Randaberg kommune, nord på Jæren i Rogaland. Det består av garden Vistnes, med originale bygningar frå tiåra rett før og rett etter 1900. Sidan 1976 har garden vore museum, frå 2009 drifta av Jærmuseet i samarbeid med kommunen.

Randaberg kommune eig anlegget og 30 dekar fulldyrka jord omkring tunet. Det er både sauer, lam, vêrar, geiter, kalkunar, høns, kaninar og hestar på garden.  

Vistnestunet har eit årleg besøk på rundt 4000.

Kjelder 
Sjå Jæren 2010, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010)

Bakgrunnsstoff 
Vistnestunet si heimeside

Museum i Rogaland
Byggverk i Randaberg
Kultur i Randaberg
Skipingar i 1976
Fatehpur Sikri

Fatehpur Sikri ('Sigersbyen') er ein by med kring 30 000 innbyggjarar (1. januar 2004) i den indiske delstaten Uttar Pradesh. Byen ligg ca. 4 mil frå Agra. Han var den politiske hovedstaden i Mogulriket under Akbar den store i eit tidsrom på litt over ti år, frå 1571 til 1585. Dei historiske bygningene frå denne tida står på UNESCO si liste over verdsarv. Dei omfattar fine byggverk i mogulstil i raud sandstein, mellom anna ein av dei største moskeane i India, Djama-moskeen.

Akbar bestemte seg for å byggja byen i 1571 til ære for sjeik Salim Chisti, som hadde spådd at han ville få tre søner. Seinare forlét Akbar staden for å kjempa mot afghanarar, og flytta hovudstaden til Lahore. Mangel på vatn her var eit anna problem. Byen blei likevel brukt att i 1619, då Akbar sin son Djahangir tok tilflukt her under ein pestepidemi. Arkeologiske utgravingar av Fatehpur Sikri fann stad i  1892.

Galleri

Kjelder

«Fatehpur Sikri», unesco.org
Delar av denne artikkelen bygger på «Fatehpur Sikri» frå ,  den 8. desember 2014.  

Mogulriket
Byar i Uttar Pradesh
Verdsarv i India
Alpine greiner under Vinter-OL 2006

Alpine greiner under Vinter-OL 2006 i Torino vart avvikla i kommunane Sestriere og Cesana Torinese, høvesvis 100 km og 97 km vest for Torino, i tida 12. - 25. februar 2006. Øvingane omfatta ti tevlingar, fem kvar for både kvinner og menn. Sju av tevlingane, alle for menn, samt slalåm og storslalåm for kvinner, fann stad i Borgata og Colle i Sestriere. Dei tre andre kvinne-tevlingane fann stad ved vintersportsarenaen San Sicario i Cesana Torinese. På dei ulike arenaene var det plass til 6 160 - 8 560 tilskodarar.

Austerrikarane Michaela Dorfmeister og Benjamin Raich vann to gullmedaljar begge.

Menn

Slalåm 

Dato: 25. februar
Start 2240 moh, mål 2030 moh
Høgdeskilnad: 210 m

Storslalåm 

Dato: 20. februar 
Start: 2480 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 450 m

Super-G 

Dato: 18. februar 
Start: 2536 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 2 325 m, høgdeskilnad: 650 m

Utfor 

Dato: 12. februar 
Start: 2800 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 3 299 m, høgdeskilnad: 914 m

Kombinasjon 

Dato: 14. februar 
Start: 2686 m, mål: 1886 m
Løypelengd: 2 965 m, høgdeskilnad: 800 m
Start: 2210 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 180 m

Kvinner

Slalåm 

Dato: 22. februar 
Start: 2210 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 210 m

Storslalåm 

Dato: 24. februar 
Start: 2370 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 340 m

Super-G 

Dato: 20. februar
Start: 2286 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 2 331 m, høgdeskilnad: 548 m

Utfor 

Dato: 15. februar 
Start: 2538 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 3 058 m, høgdeskilnad: 800 m

Kombinasjon 

Dato: 17. februar (slalåm)  18. februar (utfor)
Start: 2170 m, mål: 2030 m
Høgdeskilnad: 140 m
Start: 2286 m, mål: 1738 m
Løypelengd: 2 331 m, høgdeskilnad: 548 m

Medaljeoversyn

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 2006/Ski Alpin» frå ,  den 8. desember 2014.  
 

Vinter-OL 2006
2006 i Italia
Alpine greiner under vinter-OL
Giuliana Minuzzo

Giuliana Minuzzo () var ein italiensk skirennar frå Vallonara di Marostica i Vicenza-provinsen som vann to OL-bronsar og ein VM-bronse under dei olympiske leikane 1952, 1956, 1960.

Aktiv
Minuzzo vann bronsemedaljen i utfor under Vinter-OL 1952 i Oslo, einast austerrikske Trude Jochum-Beiser og Mirl Buchner frå Tyskland rann fortare. I slalåm delte ho åttandeplassen med same Jochum-Beiser.

Under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo vart det ingen olympisk medalje på Minzzuo, men to fjerdeplassar og ein 13. plass i storslalåm, hjelpte henne til VM-bronse i kombinasjonen, ei tevling basert på prestasjonane i dei olympiske tevlingane.

Minuzzo tok sin andre olympiske bronsemedalje då ho under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley vart nummer tre i storslalåm, høvesvis tre og to tidels sekund bakom Yvonne Rüegg frå Sveits og Penny Pitou frå USA. I slalåm vart ho nummer ti.

Kjelder
 
Denne artikkelen bygger på «Giuliana Chenal Minuzzo» frå ,  den 8. desember 2014.  
 

Italienske alpinistar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Medaljevinnarar under vinter-OL 1952
Italienske deltakarar under vinter-OL 1952
Alpinistar under vinter-OL 1952
Italienske deltakarar under vinter-OL 1956
Alpinistar under vinter-OL 1956
Medaljevinnarar under vinter-OL 1960
Italienske deltakarar under vinter-OL 1960
Alpinistar under vinter-OL 1960
Chibok

Chibok er ein by og eit Local Government Area i Borno-staten i Nigeria. Chibok ligg sør i delstaten. Han har rundt 66 000 innbyggjarar (2006) på ei flatevidd av 1 350 km². Han tilhøyrer den tradisjonelle staten Borno-emiratet.

Dei fleste innbyggjarane i Chibok har kibaku (også kalla chibok) som morsmål.
Dei er hovudsakleg kristne, med eit mindretal muslimar. 

I april 2014 blei over tohundre skulejenter bortførte frå Chibok av den militante islamistgruppa Boko Haram. 14. november 2014 blei det meld at Boko Haram hadde teke kontroll over staden. Eit par dagar seinare melde den nigerianske hæren at han hadde teke byen tilbake med hjelp frå lokale militsfolk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Local Government Area i Borno
Busetnader i Borno
Byar i Borno