alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alan Ball

James Alan Ball () var ein britisk-engelsk fotballspelar, fødd i Farnworth i Lancashire, som vart verdsmeister med England under fotball-VM 1966.

Midtbanespelaren Ball spelte for Blackpool FC frå 1962 til -66. Straks etter fotball-VM 1966 vart han overført til Everton FC og vart seriemeister med klubben i 1970. I desember 1971 vart han overført til London-laget Arsenal for rekordhøge 220 000 pund. Sommaren 1976 gjekk turen til Southampton FC, ein klubb spelte for til 1983, med fleire avbrot til spel i Nord-Amerika.

Ball fekk sin landslagsdebut borte mot Jugoslavia i mai 1965. Løpssterke Ball deltok i fyrste rekke då England i 1966 vann fotball-VM på eigen grunn, han var pasningsleggjar då Geoff Hurst gav England leiinga 3-2 under VM-finalen på Wembley stadion i London. Han var også med i fotball-VM 1970 i Mexico. Fram til 1975 spelte Ball 72 landskampar og skåra åtte mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alan Ball, Jr.» frå ,  den 23. mai 2016.  
 

Engelske fotballspelarar
Engelske fotballtrenarar
Arsenal-spelarar
Everton-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Order of the British Empire
Martin Peters

Martin Stanford Peters (, daud 21. desember 2019) var ein britisk-engelsk tidlegare  fotballspelar frå London som vart verdsmeister med England under VM i fotball 1966 på heimebane. Han spelte i mange sesongar på London-klubbane West Ham United og Tottenham Hotspur.

Peters debuterte på West Ham påska 1962. Dei neste åtte åra var han ein drivande midtbanespelar/veng i West Ham, der han var lagkamerat med mellom andre Bobby Moore og Geoff Hurst. Han fekk likevel ikkje spele finalen i FA-cupen 1964 då West Ham sigra med 3-2 over Preston. Året etter var han sterkt delaktig då West Ham vann Cupvinnarcupen. I mars 1970 vart han overført til byrivalen Tottenham for rekordsummen 200 000 pund. Med Tottenham vann han ligacupen 1971 og 1973, i det mellomliggjande året vann laget UEFA-cupen. Etter nøyaktig fem år i Tottenham, gjekk turen til Norwich City og fem sesongar med klubben frå Aust-England.

Peters debuterte på England sitt landslag mot Jugoslavia på Wembley stadion i mai 1966. Med eit par gode kampar fekk han plass i VM-troppa. Frå og med andre kampen i fotball-VM 1966 hadde han fast plass på venstrevengen i den engelske lagoppstillinga. I VM-finalen gav Peters England leiinga 2-1, i ein kamp mot Vest-Tyskland som enda med 4-2-siger til heimelaget. Peters deltok også i fotball-VM 1970 i Mexico. Fram til 1974 spelte han 67 landskampar og skåra 20 mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martin Peters» frå ,  den 23. mai 2016.  
 

Engelske fotballspelarar
West Ham-spelarar
Tottenham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Olivier Giroud

Olivier Giroud ()  er ein fransk fotballspelar som som spelar på AC Milan i Serie A (2021). 

Sidan 2012 har han spelt på London-klubben Arsenal i Premier League. I perioden 2011-16 har han delteke i 47 landskampar for Frankrike og skåra 14 mål. Han var med i fotball-VM 2014 og fotball-EM 2016.

Giroud har tidlegare spelt på dei franske klubbane Grenoble, FC Istres, Tours FC og Montpellier HSC.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olivier Giroud» frå ,  den 23. mai 2016.  
 

Franske fotballspelarar
Arsenal-spelarar
Chelsea-spelarar
Milan-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Spelarar i Fotball-VM 2018
Laurent Koscielny

Laurent Koscielny () er ein fransk fotballspelar frå Tulle i Frankrike som sidan sommaren 2010 har spelt i forsvaret til London-klubben Arsenal. Sidan landslagsdebuten i 2011 har han delteke i 27 landskampar for Frankrike.

Koscielny tidlegare spelt på dei franske klubbane Guingamp, Tours FC og FC Lorient. Han var med i fotball-EM 2012 og 2016, og i fotball-VM 2014.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Laurent Koscielny» frå ,  den 23. mai 2016.  
 

Franske fotballspelarar
Arsenal-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Mésa Jitonía

Mésa Jitonía (gresk Μέσα Γειτονιά, tyrkisk Mesayitonya) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Lemesós i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 14 477 innbyggjarar, fordelt på desse bydelane:
Kondováthkia (3 948)
Khalkoútsa (5 204)
Tímios Pródromos (3 769)
Panthéa (1 556)

Mésa Jitonía inngår i storbyområdet til Lemesós.

Referansar 

Meso Jitonia
Meso Jitonia
Meso Jitonia
Islandske nasjonaldrakter

Islandske nasjonaldrakter eller folkedrakter (nasjonaldrakter eller bunader heiter på islandsk Þjóðbúningurinn) har vore meir eller mindre populære på Island frå 1800-talet som klede til fest og ved høgtidelege høve. Frå 2001 har  det islandske rådet for nasjonaldrakter, Þjóðbúningaráð, fastsett retningsliner for utforminga av dei ymse nasjonaldraktene.

Gamle islandske drakter

Fotnotar

Klede etter land
Islandsk kultur
Pagode

Pagode (kinesisk: 塔, pinyin: tǎ) er eit tårnaktig byggverk med markerte, utstikkande etasjar, skilde frå kvarande nærast som gesimsar.

Pagodar finn finn ein i Vietnam, Burma, Nepal, Kina, Korea og Japan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pagode» frå ,  den 24. mai 2016.  
 

Byggverk
Dei klassiske hagane i Suzhou

Dei klassiske hagane i Suzhou er ni ulike hagar i byen Suzhou i Jiangsu-provinsen og er sidan 1997 og 2000 lagt til UNESCO si verdsarvliste.

Hagane vart til over ein periode på i kring 900 år. Den eldste stammar frå det 11. hundreåret og det nordlege Song-dynastiet, medan den yngste vart oppretta i det 19. hundreåret, seint i Qing-dynastiet si tid. Hagane, som mange er bygt under leiing av lærde, tek opp i seg mange av kjenneteikna på ein klassisk kinesisk hage; hagar med konstruerte landskap som etterliknar natur-former med sine bakkar, bergnabbar og bekker og sine strategisk plasserte paviljongar og pagodar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Classical Gardens of Suzhou» frå ,  den 24. mai 2016.  
 

Byggverk i Kina
Verdsarv i Kina
Lars Holst

Lars Kristian Holst () var ein norsk journalist, redaktør i avisa Dagbladet og aktiv Venstre-mann i dei siste tiåra før og etter 1900.

Holst var son til ein «Overstuver» i Bergen. Sjølv vart han cand.jur. frå Universitet i Kristiania i 1871. I studietida var han med i krinsen rundt nynorskbladet Ferdamannen og i 1872 skreiv han i bladet Fram, som Olaus Fjørtoft gav ut. Han flytta tilbake til Bergen og var tilsett i Bergens Tidende frå 1873 til 1883. I 1883 tok han over som sjefredaktør i Dagbladet i Kristiania, ei stilling han hadde fram til 1898. Frå denne posisjonen tok han aktivt del i partipolitikken i Noreg.

Frå 1898 var Holst justissekretær ved Kristiania byrett. Samstundes heldt han fram den politiske verksemda, mellom anna som teaterkritikar og politisk skribent i Stavanger Aftenblad. I treårsperioden 1900-03 var han formann i partiet Venstre.

Holst var ei tid gift med Fernanda Nissen. Han døydde i Oslo i 1915.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lars Holst» frå ,  den 24. mai 2016.  
 

Norske journalistar
Norske redaktørar
Leiarar for Venstre
Folk frå Bergen
Øivind Johannessen

Øivind Johannessen () var ein norsk fotballspelar og -trenar frå Sandefjord, norsk landslagssjef  1970-71. I tida 1949-52 spelte han fire landskampar for Noregs landslag.

Johannessen spelte på Sandefjord Ballklubb då han debuterte som norsk landslagsmålvakt borte mot Sverige i oktober 1949, han entra bana i det 11. minutt som innbytar for Torgeir Torgersen. I 1950 melde han overgang til osloklubben Skeid og var ein viktig bidragsytar i stordomstida til laget. Mellom anna vakta han målet då Skeid vann cupfinalen i 1954, 1955, 1956 og 1958. Skeid vann A-gruppa i Hovudserien 1957/58, men tapte seriefinalen mot Viking FK.

Seinare trente han Skeid då laget vann norgesmeisterskapen i 1965. Johannessen var sjef for det norske juniorlandslaget 1967-69 , før han var landslagssjef 1970–71. Sidan var han trenar i Vålerenga i 1974 og i Skeid i 1981.

Kjelder
Magnus Breili: Fotballboken. 1967

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Sandefjord-spelarar
Skeid-spelarar
Morten Bakke

Morten Bakke () er ein norsk tidlegare fotballspelar, best kjend frå tida som målvakt i Molde Fotballklubb. 

Bakke spelte på Fåberg IL til 1990-sesongen. I 1991 vart han overført til Molde FK. Han stod i mål for laget då Molde i 1994 sikra seg sin fyrste triumf i norsk toppfotball, kongepokalen i NM-finalen mot oslolaget Lyn. I 1995 vart han tildelt Kniksenprisen som beste målvakt i Noreg.

Bakke spelte to landskampar, begge utanlands om vinteren i høvesvis 2000 og 2001. Under EM i fotball 2000 var han med i troppa som tredjemålvakt. Sesongane 2001, 2002 var han Vålerenga-spelar. Etter å ha vorte vraka som fyrsteval reiste han til Raufoss IL, der han fekk lite speletid i 2003-04.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Morten Bakke» frå ,  den 24. mai 2016.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Molde-spelarar
Vålerenga-spelarar
Sjøfly

Sjøfly er eit fly som er laga for å kunna starta og landa på vatn eller hav.

Typar
Det finst tre typar sjøfly: pongtongfly, flybåt og amfibiefly.
 Eit pongtongfly har pongtongar (eller flottørar) montert under skroget. 

Nokre landfly under ei viss vekt (totalvekt, ca. 9 000 kg) kan vera både land- og sjøfly. Her kan understellet byttast om: Ein byttar ut hjul med pongtongar til sjøfy. 

 Ein flybåt har eit skrog som er forma som eit skipsskrog  og flyet flyt på vatnet som en båt. 

 Ein tredje variant, amfibiefly, kan både starta og landa på ein vanleg landingsbane og på vatn. Fly som Catalina og Sikorsky S-43 er døme på dette.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sjøfly» frå ,  den 24. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 Nettsted som inkluderer oversikt over sjøfly i Norge og Europa
Heimestyre

Heimestyre er nemninga på den danske politiske forvaltinga av Færøyane og Grønland.

Hovedformålet er å overføra kompetanse, og dermed ansvar, frå danske politiske styresmakter til høvesvis færøyske og grønlandske styresmakter.  

Færøyane har hatt heimestyre sidan 1. april 1948, og Grønland sidan 1. mai 1979.

Heimestyre gjeld òg administrasjonen av koloniar, og i USA òg kommunar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hjemmestyre» frå ,  den 24. mai 2016.  
 
Dansk politikk
Færøysk politikk
Nonneseter kloster i Oslo

Nonneseter kloster i mellomalderbyen  Oslo har vore eit kloster for kvinner, og har mest truleg høyrd til  benediktinarordenen, sjølv om det ikkje er råd å stadfesta dette. Klosteret er kjend frå skriftlege kjelder frå 1161, ettersom det er omtalt i Soga om Håkon Herdebrei (kap. 17) i samband med kampane mellom kong Inge og Håkon Herdebrei. Difor er det truleg at klosteret vart skipa i 1100-åra, kan hende i fyrste fjerdeparten av 1100-talet og etter initiativ av Oslobiskopen. Det skal ha vore rikt og ha hatt ein sentral posisjon i si tid, og vart truleg lagt ned i 1547 som fylgje av at den romerskkatolske kyrkja i Noreg vart utradert under reformasjonen som den dansk-norske kongen sette i gang.

Det er no ikkje noko att av klosteret eller av klosterkyrkja, som var vigd til gudsmora, Jomfru Maria, og difor ikkje heilt visst kvar klosteret låg. Truleg har mesteparten av kyrkja vorte fjerna då bygarden Schweigaardsgate 50 i Gamlebyen vart bygd i 1887. Eit murt hjørne av ein kvadersteinsbygning som vart funne i grunnen under gata i 1879 kan vere eit av hjørna i kyrkja. Dette hjørnet låg på staden der den tidlegare «Munkeklostergaarden» sto i Schweigaards gate, nær krysset med gata Grønlandsleiret. Denne bygningen vart i 1602-1603 omtalt som del av «det gamle kloster Aaslo», og det vart sagt at det då vart lagt «nye bjelker i det krysshus ud fra den store kirke». I 1616 vart klosterets «kirkemur» overdratt Oslos borgarskap til bruk som materialar til bygging/reparasjon av rådhuset. Ved nybygging på denne tomta i 1757 kom det for dagen fleire restar av murar og ei mengd skjelett etter gravlagde menneske. Ved arkeologiske granskingar i det såkalla Hollenderkvartalet i Grønlandsleiret/ Schweigaardsgate, vart det i Grønlandsleiret 61 funne ein mur i aust-vestgåande lei med graver på sørsida, og dette kan ha vore ein nordre mur kring kyrkjegarden til klosteret. Elles er klosteret lite kjent i arkeologisk samanheng. Men det er altså mykje som tydar på at klosteret har lege på denne staden, og såleis utanfor mellomalderbyen i nord, på nordsida av Hovinbekken.

Kjelder
Riksantivaren Kulturminnesøk: Nonneseter kloster 

Tidlegare kloster i Noreg
Norsk mellomalderarkitektur
Historie i Oslo
Hovinbekken

Hovinbekken i Oslo, som opphavleg heitte Hasla og dessutan òg har vore kalla Klosterelva, Nonneelva og Munkebekken, er ein av dei bekkane i Oslo som går gjennom store utbygde område, og difor er vorte lagt i røyr på mesteparten av sin ferd ned gjennom byen mot Bjørvika i Indre Oslofjord. No går bekken i røyr frå Gladengen og ut i Akerselva, men vart opna att gjennom skulpturparken på Klosterenga i samband med at denne parken vart bygd. Opphavleg har bekken gått ut i Bjørvika i sitt eige bekkefar. Det vert no gjort mykje for å få bekken fram i ljoset att på utvalde strekningar, både av di opne bekkefar tek betre unna for nedbør, og av di bekken er eit attraktivt innslag i parkar og grøntområde.

Kjeldene til Hovinbekken ligg i skogsmarka i Grefsen- og Årvollsområdet, men bekken får tilførsle frå andre bekker under vegs; dei fleste av dei er òg lagt i røyr. Før den store lukkinga av bekken i 1879 rann han open heile vegen ned forbi Ensjø, Jordal, og Klosterenga og ut i Bjørvika nedanfor dagens kryss mellom gatene Grønlandsleiret og Schweigaards gate. Ved oset låg Nonneseter kloster i mellomalderen, og dette var årsaka til at bekken vart kalla Klosterelva eller Nonneelva. Nemninga «elv» kan tyde på at det var  mykje større vassføring i bekken tidlegare enn det er i dag. Klosterelva var grensa for mellomalderbyen Oslo mot nord,  og elva Alna utgjorde grensa mot sør.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Om Hovinbekken på Miljolare.no
Oslo elveforum, mellom anna med kart over elvene i Oslo

Elvar i Oslo
Kong Fahd internasjonale lufthamn

Kong Fahd internasjonale lufthamn (KFIA) (IATA: DMM, ICAO: OEDF) er ein flyplass i Dammam i Saudi-Arabia, 20 km nordvest for Dammam. Flyplassen var ferdig utbygd mot slutten av 1990, og slik at dei allierte styrkane under den første Golfkrigen kunne nytte området tidleg i 1991 til å oppbevare militære luftfartøy. KFIA var basen til alle USAF A-10-fly (144), i tillegg til mange andre under Golfkrigen. Den nye King Fahd internasjonale lufthamn vart opna for sivil luftfart den 28. november 1999, og alle flyselskap flytta operasjonane sine frå Dhahran internasjonale lufthamn, som var i bruk fram til då. Den nye Dammam flyplass tener det meste av det austlege Saudi-Arabia, og særleg storbyområdet som utgjer Dammam, Dhahran, Khobar, Qatif og Ras Tanura, i tillegg til Jubail med i alt over 2,5 millionar innbyggjarar. Flyplassen er den tredje største for Saudia, og var tidlegare eit knutepunkt for det nedlagde Sama Airlines.

Flyplassen er kalla opp etter Fahd bin Abdulaziz Al Saud, som var konge av Saudi-Arabia frå 1982 til han døydde 2005.

Fleire kjelder, som Guinnes rekordbok, har denne flyplassen som den største i verda ut frå areal, med eit samla areal på 780 kvadratkilometer (større enn Bahrain). Den offisielle nettsida til flyplassen skriv at det utnytta arealet er 36,775 kvadratkilometer, og nemner at 780 km² er heile området som flyplassen eig.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «King Fahd International Airport» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

King Fahd International Airport
FlightRadar24 for KFIA

1999 i Saudi-Arabia
Byggverk ferdigstilt i 1999
Flyplassar i Saudi-Arabia
Dammam
Dhahran
Khobar
Ras Tanura
Al Hafayer

Al Hafayer er ein liten landsby i Al Ahsa-regionen i Austprovinsen i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Hafayer» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Al-Awamia

Al-Awamia eller Awamia (arabisk العوامية al-ʿAwāmiyyah) er ein landsby i Al-Qatif-regionen i Austprovinsen i Saudi-Arabia. I 2009 hadde han eit folketal på kring 25 500 innbyggjarar. Al-Awamia grensar til Al-Ramis-gardane i aust og nokre andre gardar i vest og sør. I nord ligg grensa mellom Al-Awamiyah og nabolag i Safwa by, slik at denne byen ikkje kan veks meir i denne retninga. På grunn av avgrensa land, flytter derfor folk ut av byen og buset seg i andre nabolag, som Al-Nasera.

Geografi
Byen er gammal og ligg ved Persiabukta i nordenden av oasen Al-Qatif. Han ligg kring 2,1 km sør for Safwa by og kring 1 km nord for Al-Quddaih.

Byen ligg i eit mangroveområde.

Eit av nabolaga i Al-Zara brukte å vere ein historisk by og hovudstaden i den historiske provinsen Bahrain sidan tidleg islamsk tid.

Historie
Trass i forbod mot offentlege demonstrasjonar i Saudi-Arabia, fann det stad eit tog til støtte for Hizbollah 29. juli 2006 i Al-Awamia (og Al Qatif). Dei demonstrerte mot militærkonflikten til Israel mot Libanon og bad om våpenkvile. Nye demonstrasjonar fann stad 3. august same året og 28. april 2009.

I mars 2009 vart minst fire menneske, inkludert eit barn, arresterte for å ha teke del i samlingar som vart organiserte for å demonstrere mot arrestasjonen av sjeik Nimr Baqir al-Nimr, ein viktig sjia-prest og imam i ein moské i Al-Awamia. Han hadde kritisert åtak mot sjiamuslimar som reiste til grava til Muhammed.

Den 21. november 2011 støytte maskerte anti-Al Saud-militante og tryggingsstyrkar saman i byen, noko som resulterte i at tryggingsstyrkane flykta frå landsbyen og dei militante fekk hand om eit pansra køyretøy frå opprørspolitiet.

Økonomi

Hovudnæringa i Al-Awamia er hovudsakleg knytt til petroleumsproduksjon og jordbruk.

Jordbruk
Byen er særleg kjend for tomatane sine, kalla ramsi-tomatar etter området dei veks i, Al Ramis

Olje
Oljerøyrleidningar går kring landsbyen på vest- og nordsida, i tillegg til at her ligg fleire oljebrunnar. Somme av dei er gamle og andre nybora i samband med Qatif-prosjektet. Over to millionar fat olje passerer gjennom landsbyen kvar dag på veg til terminalen og raffineriet i Ras Tanura.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Awamia» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Al-Awamiyah på nett  
 Bilete frå Awam 

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Rumailah

Rumailah (arabisk: الرميلة) er ein liten landsby i Saudi-Arabia på austsida av Al-Ahsa. Han har over 12 065 innbyggjarar (2006). Landsbyen grensar til Omran, Murkaz, Dalwa og Huta. Han ligg 350 km frå Riyadh.

Det ligg åtte moskéar i Rumailah og fem Hussainyah. Den store moské er AlZahrah-mosken, bygd på 800-talet. Det vert drive jordbruk i Rumailah og mellom anna dyrka druer, bananar, sitronar, cantaloupmelon, papaya, vassmelon, dadlar, salat, squash, reddik, seleri, tomatar, lauk og granateple.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rumailah» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
http://www.rumailah.net/vb3  (arabisk)

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Saihat

Saihat (arabisk سيهات) er ein by på austkysten av Saudi-Arabia med kring 100 000 innbyggjarar i 2005. Byen ligg ved Persiabukta.

Historie 
Dei eldste skriftlege kjeldene som nemner Saihat, er meir enn 400 år gamle og nemner at Saihat var ein del av Dhahran. Under Det osmanske riket var Saihat, Bankat, Asseeh og Aljabba ein del av Dhahran. Sawhat vart bygd i ruinane av den gamle byen Avan. Dette namnet er nemnd i boka til Al-Musadi.

Geografi
Saihat ligg nær Qatif prefektur, som utgjer sørenden av byen. Dammam grensar til Saihat i sør, medan austgrensa til Saihat ligg ved Persiabukta. Saihat dekkjer eit område på litt over 5,6 kvadratkilometer.

Bydelar 
 Addeera (sentrum)
 An Nur (tidlegare Al Tabooq eller Al Ommal)
 Al Khasab
 Attaf
 Ghurnata (eller Al Nimr Al Janoubi)
 Assalam
 Al Khaleej (eller Al Kuwait)
 Qurtuba (omfattar Al Mahdoud, Al Falah og Al Nimr Ashimali)
 Al Ferdaws
 Al Muntazah (omfattar Al Jamiyah)
 Al Kawthar
 Al Neqa
 Al Ghadeer
 Annaseem
 Al Faiha
 Al Zohor

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Saihat» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
http://www.cdsi.gov.sa/pdf/census31-prim-05.pdf 

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Hamnebyar i Saudi-Arabia
Hamnebyar ved Persiabukta
Sanabes

Sanabes (arabisk سنابس) er ein av landsbyane på øya Tarut, den nest største øya på austkysten av Saudi-Arabia i Persiabukta. Sanabes strekkjer seg kring fire kilometer langs Tarutstranda.

Landsbyen har kring 7 000 innbyggjarar.

Sanabes hadde tidlegare mange arkeologiske restar frå Det osmanske riket, gammal islamsk tid og portugisarar, men alle er blitt øydelagd i samband med at landsbyen er blitt utbygd.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sanabes» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Holes, C. ‘Arabian Gulf Hiyya Biyya, Jewish Babylonian farfisa, Christian Sicilian sepolcri: popular customs with a common origin?’ Journal of Semitic Studies 49/2 (2004), 275–287.

Bakgrunnsstoff 
 «Dokhalah Festival»
 Offisiell nettstad 

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Al-Thuqbah

Al-Thuqbah (arabisk الثقبة) er eit distrikt i storbyområdet Dammam-Khobar i Austprovinsen i Saudi-Arabia. Han er berre skild frå sjølve al-Khobar av Dhahran-gata, men utgjer ein eigen kommune med kring 192 000 innbyggjarar (2004). I lag med Dhahran i nærleiken, utgjer al-Thuqbah og al-Khobar al-Khobar guvernement.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Thuqbah» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Folketal i Austprovinsen 
 

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Kystbusetnader i Saudi-Arabia
Udhailiyah

Udhailiyah (arabisk العضيلية) er eit lite bustadområde for oljearbeidarar i det indre av Austprovinsen i Saudi-Arabia i ørkenen sørvest for Dhahran-Dammam-Khobar storbyområde. Han vart bygd av det nasjonale oljeselskapet Saudi Aramco, og har kring 1 350 innbyggjarar. 

Udhailiyah er det minste av fire bustadområde bygde av Saudi Aramco. Han er òg den sørlegaste og mest isolerte av dei fire bustadområda. I nordaust ligg byen Hofuf og den store Al-Hasa-oasen. Som for dei andre bustadområda, er Udhailiyah omringa av fleire gjerde og tilsette i Saudi Aramco og familiane deira bur på innsida. Samfunnet er ei blanding av saudiarabarar, amerikanarar, andre arabarar, indarar, pakistanarar og fleire andre.

Historie

Leiren vart opphavleg oppretta for menn som dreiv oljeboring i området. Seint i 1970-åra vart leiren utvida til å ta i mot vestlege tilsette og familiane deira. Leiren vart stengd i 1980-åra, og opna opp att i åra etter Golfkrigen. Etter det stadig voks fram radikale element i Saudi-Arabia etter 2001, er det sett ut væpna vakter ved leiren frå den saudiarabiske nasjonalgarden.

Sjå òg
Saudi Aramco

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Inngjerda bustadområde i Saudi-Arabia
Saudi Aramco
Um Al-Sahek

Um Al-Sahek (arabisk ام الساهك) er ein liten by i Austprovinsen i Saudi-Arabia, 10 km sørvest for Ras Tanura. Han er kjend for dei naturlege vasskjeldene som gjer at ein kan drive jordbruk i området. Sjølv om det er uvanleg med frodig jord i denne delen av provinsen, er jordbruket lite utvikla og dei fleste innbyggjarane fattige.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Um Al-Sahek» frå ,  den 25. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia
Jabal Umm al Ru'us

Jabal Umm al Ru'us (arabisk جبل أم الرؤوس) er ein by i Saudi-Arabia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jabal Umm al Ru'us» frå ,  den 25. mai 2016.  
 

Busetnader i Austprovinsen i Saudi-Arabia