alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Operasjon Condor

Operasjon Condor (spansk Operación Cóndor, portugisisk Operação Condor) var ein organisasjon som dreiv ein hemmeleg «skiten krig» mot venstreopposisjonen i Sør-Amerika i åra frå 1973 til om lag 1980. Det er vanleg å rekne med at ca. 30 000 menneske blei drepne. Mange av desse blei torturerte i hel og mange berre «forsvann» utan at slektningane deira fekk vite noko hos politiet eller fekk ei grav å gå til. Ein spesialitet var å kaste ut folk frå fly eller helikopter når torturistane meinte dei ikkje kunne få meir ut av dei.

Initiativet til Operasjon Condor kom frå den chilenske generalen Augusto Pinochet, som hadde leidd militærkuppet mot den folkevalde sosialistiske presidenten Salvador Allende 11. september 1973. Med støtte frå den USA-amerikanske etterretningsorganisasjonen CIA blei det organisert ein fleirnasjonal terrororganisasjon med namnet Operasjon Condor. Organisasjonen skulle også forfølgje venstreorienterte som flykta frå Sør-Amerika til USA eller Europa. Med i organisasjonen var representantar frå USA, Chile, Argentina, Bolivia, Brasil, Paraguay og Uruguay. 

I 1980-åra blei mange av erfaringane frå torturen og terroren Operasjon Condor dreiv med bruka i tilsvarande «skitne krigar» som lokale regime med støtte frå USA førte mot venstreopposisjonen i Mellom-Amerika. Den nyutnemnde (2005) sjefen for all USA-amerikansk etterretning, John Negroponte, spela ei sentral rolle i området på denne tida.

Amerikansk historie
Den kalde krigen
Advokatfullmektig

Ein advokatfullmektig er ein person som har teke juridisk embetseksamen (graden cand.jur.), eller ein Mastergrad i rettsvitskap, men enno ikkje har fått advokatløyve. Advokatfullmektigen er tilsett hos ein advokat som har ansvaret for det advokatfullmektigen gjer.

Advokatfullmektigen kan få advokatløyve etter vanlegvis minst 2 års praksis. I tillegg må advokatfullmektigen vanlegvis ha prosedert 3 sivile saker av tilstrekkeleg omfang på eit akseptabelt vis. 

Reglane om dette står i domstollova.

Juridiske stillingar
Aktor

Aktor er ein person med juridisk embetseksamen som representerer påtalemakta i ei straffesak for domstolane. Aktor skal føre prov for at sakgjevne er skuldig, og argumentere for at den som vert kjend skuldig, skal ha ein viss straff. Det er ein føresetnad at aktor skal vere nøytral i den meininga at han må òg føre eventuelle prov som òg er til gunst for sakgjevne.

I Noreg kan Riksadvokaten, statsadvokatar og dei juristane som er tilsett i politiet som politifullmektigar, politiadvokatar og politiinspektørar, vere aktorar. I de fleste av sakene for tingrettane, som er sakene på det lågaste nivået i domstolsystemet, er det til vanleg juristar i politidistriktet som fungerer som aktorar, medan statsadvokatane tek seg av sakene for høgare domstolar og når meir alvorlige saker er oppe til avgjerd. Riksadvokaten kan i somme sjeldsynte høve, særleg om saka er sers prinsipielt viktig, ta oppgåva som aktor når saka står for Høgsterett.

Rettshandheving
Støtteadvokat

Støtteadvokat eller bistandsadvokat er ein advokat som på det offentlege sin kostnad skal take seg av interessa til offeret (den skadelidne) i særlege grove straffesaker, altså saker som den offentlege påtalemakta reiser mot ein person som det er grunn til å tru har stått attom eit sers alvorleg brotsverk. Hovudregelen etter norsk og mange andre lands strafferett er at ei straffesak berre har å gjere med den offentlege påtalemakta på den eine sida mot den eller dei personane som vert rekna for å ha gjort brotsverket på den andre sida, medan offeret for brotsverket berre har status som eitt av eventuelt fleire vitne i saka. Men når det gjeld visse typar særleg grove brotsverk mot personar, vil offeret ha eiga interesse av utfallet av straffesaka og trong til å få kravt inn skadebot og oppreising for ikkje-økonomisk tap i samband med straffesaka. Difor er det rimeleg at det offentlege tek kostnadene ved ein advokat som kan hjelpe offeret i samsvar med særskilde reglar i denne typen straffesaker.

Offeret for brotsverket vil som hovudregel ha krav på støtteadvokat dersom straffesaka gjeld seksuelle overgrep, valdtekt, freistnad på valdtekt, incest, vald i nære relasjonar (såkalla familievald), menneskehandel, kjønslemlesting, tvangsekteskap, brot på forbod mot at ein særskild person tek kontakt eller kjem på vitjing, eller når det gjeld rettsmøte om forbod mot kontakt og vitjing i eigen heim, eller offeret er påført stor fysisk eller psykisk skade.

Dersom ein person under 18 år er avliden som fylgje av eit brotsverk, har foreldra krav på støtteadvokat i samband med straffesaka. I andre høve kan det òg vurderast om offeret har særskild trong for støtteadvokat som det offentlege bør ta kostnadene for.

Støtteadvokaten skal hjelpe offeret under både etterforskinga av brotsverket og under den straffesaka som påtalemakta eventuelt reiser. Støtteadvokaten kan såleis hjelpe til med å melde frå til påtalemakta (politiet) om brotsverket, gjere greie for offeret for gangen i straffesaka, og førebu offeret på å kunne forklare seg i ei komande rettssak. Støtteadvokaten har rett til å vere til stades under tilleggsavhøyr som offeret skal møte til hjå politiet, eller vere til stades når born skal avhøyrast i domaravhøyr. Advokaten skal dessutan syte for at offeret får informasjon om viktige steg som vert gjort i etterforskinga, og at offeret får innsyn i saksdokumenta. Under sjølve rettssaka skal advokaten fremje offerets interesser, inklusive å setje fram krav om skadebot mot den skuldige. Skulle saka på eit eller anna stadium verte lagt bort av påtalemakta, skal støtteadvokaten klage på avgjerda dersom offeret krev det. Det er òg støtteadvokatens oppgåve å fremje søknad om valdsoffererstatning frå det offentlege, eit krav som i særlege høve vil kunne verte godteke sjølv om det ikkje vart fellande dom i straffesaka.

Bakgrunnsstoff

Om støtteadvokat (bistandsadvokat) på internettsidene til Advokatforeningen.

Litteratur
 Anne Robberstad. Bistandsadvokaten. Oslo 2014, Universitetsforlaget. ISBN 978-82-15-02262-8

Rettshandheving
Rettsvitskap
Den fornærma

Med den fornærma meiner ein innan rettsvitskapen (på nynorsk) den personen som har vorte utsett for ærekrenkjing e.l. Sjå elles den krenkte

Rettsvitskap
Den krenkte

Med den krenkte meiner ein innan rettsvitskapen (på nynorsk)) den personen som har vorte utsett for t.d. vald, seksuelle overgrep eller økonomiske brotsverk. Sjå elles den fornærma.

Rettsvitskap
Antonio Gramsci

Antonio Gramsci () var ein italiensk journalist og ein av dei viktigaste sosialistiske tenkjarane på 1900-talet. Gramsci var fødd på Sardinia i Italia. Han studerte ved universitetet i Torino, den leiande industribyen i landet, og blei kjend med mellom andre den seinare kommunistleiaren Palmiro Togliatti. 

Gramsci arbeidde som journalist i ei avis som høyrte til det italienske sosialistpartiet PSI, og frå 1919 var han med å gi ut tidsskriftet Ordine Nuovo, som gjekk inn for eit arbeidarrådssystem med direkte demokrati. I 1921 gjekk Gramsci med i det italienske kommunistpartiet PCI, som blei danna det året. Han stod i motsetning til leiaren Amadeo Bordiga, som han meinte førte ein sekterisk politikk. I 1926 vann han fram på det no illegale partiet sin kongress i Lyon i Frankrike, men same året blei han arrestert, og sat resten av livet i Benito Mussolini sine fascistiske fengsel.

Det er såleis ikkje som praktisk-politisk leiar han er blitt kjend. Men i fengsel, trass i sjukdom og ymse vanskar, skreiv han ei rekkje notatbøker der han mellom anna skisserer ein sosialistisk strategi for utvikla land, som måtte vere heilt annleis enn bolsjevikane sin revolusjon i det tilbakeliggjande Russland. Gramsci sine notatbøker, som først blei kjende etter han var død, la mykje av grunnen for det italienske kommunistpartiet si politiske frigjering frå sovjetisk dominans etter andre verdskrigen. 

Gramsci meinte ein på venstresida måtte slutte å tenkje før eller etter «revolusjonen». Sosialismen må vere ein prosess «i uavbroten utvikling i eit styre der fridommen er organisert og kontrollert av folkefleirtalet». Særleg viktig er arbeidarklassen sine eigne demokratiske organ, fagforeiningane og arbeidarråda. Desse må liggje i botnen for eit verkeleg arbeidardemokrati, ifølgje Gramsci. 

I Russland hadde tsar-staten vore alt og det sivile samfunnet ingenting, men slik er det ikkje i utvikla land, meinte Gramsci. Det «nasjonale terrenget» er heilt annleis i til dømes Italia. Derfor kunne ikkje endring skje ved eit frontalangrep på ei statsmakt som mesta berre bygde på vald, som i det gamle Russland. I Vest-Europa har den beståande staten eit massegrunnlag i det sivile samfunnet, og byggjer normalt meir på ideologisk hegemoni enn direkte vald, og sikrar seg samtykke frå mange av dei styrte gjennom dei «hegemoniske apparata» sine, blant anna massemedia. Sosialistane må derfor føre ein langvarig «stillingskrig» for at ei mot-hegemonisk politisk-kulturell blokk frå venstre skal avløyse den rådande borgarlege maktblokka. Alliansespørsmålet blir avgjerande viktig, og all sekterisme negativt. 

Gramsci si tenking rundt sosialistisk strategi spela ei stor rolle for utviklinga av ei uavhengig og demokratisk linje i det italienske og seinare det spanske og franske kommunistpartiet, den såkalla eurokommunismen.

Bakgrunnsstoff
http://www.marxists.org/archive/gramsci/index.htm

Italienske filosofar
Italienske politikarar
Italienske marxistar
Kalsium

Kalsium er eit grunnstoff med kjemisk symbol Ca og atomnummer 20. Det høyrer til jordalkalimetalla og er plassert i gruppe 2 og periode 4 i periodesystemet.

Særlege kjenneteikn 

Kalsium er eit gråaktig metall.

Bruk 

Kalk (kalsiumhydroksid, ) blir mellom anna brukt til kalking av vassdrag, dyrkbar jord og grasplenar for å redusera syrenivået (auka pH-en) og dermed betra levekåra for fisk og nyttevekstar.

Kalsiumoksid vert nytta i stålproduksjon.

Historie 

Sambindingar av kalsium har vore kjende i lang tid. Kalsiummetall vart isolert første gong i 1808. Sir Humphrey Davy gjorde dette ved elektrolyse av ein blanding av kalsiumoksid og kvikksølvoksid.

Biologisk rolle 

Kalsium er viktig for plantar og dyr. Tenner og skjelett er for ein stor del bygd opp av kalsiumfosfat.

Mennesket sitt dagsbehov av kalsium er mellom 800 og 1500 mg.

Førekomst og framstilling 

Kalsium er det femte vanlegaste grunnstoffet på jorda. Det vert for det meste funne som kalsiumkarbonat.

Kjemi og sambindingar 

Ved romtemperatur reagerer kalsium sakte med luft, men ved høg temperatur brenn metallet kraftig og kalsiumoksid (CaO) vert danna. 

Kalsiumhydroksid (Ca(OH)2) og Kalsiumkarbonat (CaCO3) er andre viktige sambindingar.

Isotopar

Tryggleik / Forholdsreglar

Sjå også 
 Kalkstein
 Krit
 Grunnstoffliste
 Periodesystemet
 Isotoptabell

Referansar 

 Geoff Rayner-Canham Descriptive Inorganic Chemistry 2.ed, New York 2000
 WebElements
 Kalsium 

 
Jordalkalimetall
Kosttilskot
Mineraltilskot
Reduksjonsmiddel
Natriumkanalblokkarar
Essensielle lækjemiddel
Grunnstoff
Standard temperatur og trykk

Temperatur og trykk kan variera frå stad til stad på jorda, og kan dessutan variera på den same staden til ulike tider. Sidan desse verdiane er svært viktige i mange kjemiske og fysiske prosessar, særleg i samband med målingar, har det vore nødvendig å definera standardtilhøve for temperatur og trykk.

Innan kjemien refererer standard temperatur og trykk (STP) til den eksakte temperaturen 0°C (273,15 K) og eit trykk på 1 atm (101,325 kPa). Desse tilhøva tilsvarar smeltepunktet for vatn og det normale lufttrykket ved havflata.

Ein refererer somme tider også til standard romtemperatur og trykk (SATP), som er lik 25 °C (298,15 K) og 100 kPa. Sjølv om det er fleire variasjonar av denne definisjonen, er det vanlegast å bruka temperaturen og trykket der likevektskonstanten for autoioniseringa av vatn er 1,0×10−14 (dvs. at nøytral pH er 7,0).

Atmosfærisk termodynamikk
Kjemiteknikk
Gassar
Målingar
Maskinteknikk
Fysikalsk kjemi
Termodynamikk
Standardverdiar
Miljø
Sund

Sund er delar av hav som er innsnevra av landmassar, slik at ein kan sjå eller symja frå den eine til den andre sida. 

Innan skipsfarten har sund vore viktige fordi dei band saman ulike hav og gjorde at reisande kunne segla gjennom heller enn rundt eit kontinent. Men sunda kunne òg lett bli kontrollerte av lokale innbyggjarar som kravde toll eller løysepengar for å sleppa skip forbi.

Fleire norske byar er tilknytte sund og har fått namn etter dei, til dømes Farsund, Kristiansund og Ålesund.

Kjende sund 
 Beringsundet
 Danmarksundet
 Dardanellane
 Gibraltarsundet
 Øresund

 
Kyst- og havlandformer
Vassmassar
Sundag

Sundag eller søndag har i mange tradisjonar vore rekna som den første dagen i veka, men har sidan ein ISO-standard innført i 1973 vorte rekna som den sjuande og siste dagen i veka.

Namnet sundag kjem av norrønt sunnudagr og tyder 'soldag' , jamfør det latinske namnet dies solis.

Sundag som heilagdag 

Innan dei fleste retningane av kristendommen er sundag den heilagaste dagen, og blir sett av til kvile, kyrkjegang og refleksjon.

Mange kristne samfunn har på grunn av dette innført sundag som ein offentleg høgtidsdag der vanleg arbeid ikkje blir utført, og mange utsalsstader er stengde. Den norske heilagdagslova slår òg fast at det skal vera heilagdagsfred på heile sundagen.

Kjelder

 
Vekedagar
Behaviorisme

Behaviorismen er ei retning innan psykologien som voks fram ved byrjinga av 1900-talet. Retninga byggjer på å forska vitskapleg på åtferd ved å observera henne heller enn å ty til introspeksjon. Retninga har hatt stor innverknad på behandlinga av psykiske lidingar.

Ein av idéane bak behaviorismen er at fri vilje ikkje finst, men at all åtferd er bestemt av ein samverknad av påverknader frå gener og miljø.

Behaviorismen fekk ry som ein vitskap gjennom forskinga til B.F. Skinner med operant betinging og dei klassiske hundeforsøka til Ivan Pavlov med klassisk betinging.

Sidan 1970-talet har interessa for den tradisjonelle behaviorismen gått ned til fordel for kognitiv psykologi. 

Behaviorismen har sterkt fokus på klassisk betinging som læringsform, og miljøet vert dermed kjelda til danninga av personlegdomen gjennom måten det påverkar individet på. For behavioristane er det viktig at inga åtferd kan skje utan ein påverknad. Dette er grunnlaget for samanhengen mellom stimulus og respons, som kanskje er det behaviorismen er mest kjend for (Bø & Helle, 2002; Imsen, 1991).

Ei behavioristisk grunnhaldning vil ha fokus på formidling av informasjon (Ludvigsen, 2002). Kunnskapssynet er empirisk (Dysthe, 1999), noko som inneber at ein ser på kunnskap som erfaringar ein skaffar seg igjennom sansane (Magee, 1999). Fokus vert retta mot assosiasjonar mellom mentale prosessar og handlingar (Greeno m. fl., 1996). Undervisningssynet er dermed instruksjonalistisk, noko som medfører at kunnskapar er noko som kan overførast – instruerast – frå ein aktør til ein annan.

Viktige omgrep i denne tradisjonen er: Stimulus-respons, små suksessar, fokus på resultat og positiv forsterking (Dysthe, 2001a; Wilson & Myers, 2000).

Watson, Skinner og Thorndike er døme på teoretikarar frå denne tradisjonen. I eit instruksjonalistisk læringsmiljø er det altså lagt til rette for at ein kompetent person, som oftast læraren, skal ha høve til å formidle sine erfaringar til mindre kompetente lærande.

Kjelder 
 Svensk Wikipedia
 Engelsk Wikipedia
 Bø, I., & Helle, L. (2002). Pedagogisk ordbok. Oslo: Universitetsforlaget AS.
 Dysthe, O. (1999). Ulike teoriperspektiver på kunnskap og læring. Bedre skole.
 Dysthe, O. (2001a). Dialog, samspel og læring. Oslo.: Abstrakt forl.
 Greeno, J. G., Collins, A. M., & Resnick, L. B. (1996). Cognition and learning. In B. D. & C. R. (Eds.), Handbook of educational psychology (pp. 15-46). New York: Macmillan.
 Imsen, G. (1991). Elevens Verden (2. utgåve ed.). Oslo: TANO AS.
 Ludvigsen, S. (2002, 140302). Studentaktive arbeidsformer - Læring og IKT. Paper presented at the Kvalitetsreforma ved HVO, Høgskulen i Volda.
 Magee, B. (1999). Filosofi (J.-E. E. Hanssen, Trans.). Oslo: N.W. Damm & søn AS - Teknologisk forlag.
 Myhre, R. (1993). Grunnlinjer i pedagogikkens historie. Oslo: Ad Notam Gyldendal Norsk Forlag AS.
 Wilson, B. G., & Myers, K. M. (2000). Situated Cognition in Theoretical and Practical Context. In D. Jonassen & S. M. Land (Eds.), Theoretical Foundations of Learning Environments (pp. 57-88). Mahwah NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Pedagogikk
Psykologi
Kognitive vitskapar
Sosiokulturalisme

Sosiokulturalisme er eit rammeverk innan samfunnsvitskapane som voks fram etter kvart som ein fann ut at resultat frå laboratorieeksperiment med einskildsindivid ikkje stemde med det som skjedde når ein studerte situasjonar i verda utanfor laboratoriet. 

Sosiokulturell teori om kunnskap og læring er ikkje nokon eintydig storleik. Det finst ingen «sosiokulturell læringsteori», men ulike retingar og ulike vektingar. Det sosiokulturelle perspektivet går under nemningane kulturhistorisk, sosiohistorisk, sosiointeraktivt og situert perspektiv. 

Dei grunnleggande ideane er likevel rimeleg klåre: Det er ufornuftig å dele kognisjon og motivasjon frå den sosialt medierande konteksten, eller for den saks skuld, individ frå sine aktivitetar og samanhengen desse skjer i. Kunnskapen må konstruerast av individet i ein sosial samanheng, noko som medfører at kunnskap må sjåast på som forankra i og distribuert mellom individa og historiske, sosiale og kulturelle tilhøve. 

Med ei sosiokulturalistisk grunnhaldning legg ein vekt på diskursar. Kunnskapssynet er i dette paradigmet pragmatisk. Dette tyder at tilegning av kunnskap er ei handling, og dermed å rekne for ein praktisk aktivitet. Dette fører til at ein har fokus på samanhengen kunnskapen er tileigna i. Viktige omgrep i denne tradisjonen er praksisfellesskap, den nære utviklingssona, medierande artefakter og handlingsboren kunnskap. 

I denne tradisjonen set ein ikkje individet i sentrum av læringa, men den sosiale samhandlinga som individet er ein del av. Ein gjer seg nytte av fleire fagområde, t.d. antropologi, sosiologi, psykologi og pedagogikk, men i botnen av studia ligg ei tru på at læring er noko som skjer i ei sosial samhandling/i ein kultur, og at kunnskapen ein aktør har berre er delar av den totale kunnskapen som trengst. Resten av kunnskapen er samla i sosiale strukturar (t.d. eit byggjelag) og artefakter (t.d. hammar) .

Lev Vygotsky vert gjerne sett på som portalfiguren for dette paradigmet innan pedagogikken. Sjølv om Vygotsky var kognitivist, i den forstand at han var opptatt av kognitiv utvikling, skil han seg frå t.d. Piaget ved at han sette den stimulansen som omgivnadane gav barnet i sentrum, ikkje barnet si indre utvikling. Det som Vygotsky retta fokuset mot var den objekt-orienterte handlinga som vart mediert av kulturelle verktøy og teikn .

I eit kulturalistisk læringsmiljø er det lagt til rette for at den lærande skal fungere i den kulturen ein lærer for å meistre. Skulen er ein institusjon ein gjerne ser på som lausriven frå røyndomen, og ein må knyte kontaktar med t.d. eit meieri for å hente seg handlingsboren kunnskap når ein skal lære om mjølk for å knyte kunnskapane inn i kulturen .

I denne tradisjonen er det høgt fokus på samhandling i grupper, og at studentane kommuniserer seg imellom — skaper diskursar — og får samhandle med kompetente personar. Innanfor dette paradigmet er altså fokuset på samhandlinga mellom aktørane og ikkje på sjølve aktørane (slik som i den kognitive tradisjonen). Dette utelukkar på ingen måte at det skjer individuelle kognitive prosessar, men desse kan ikkje studerast utan å ta omsyn til kulturen dette skjer i.

Pedagogikk
Hn/Meter

Meter er ei SI-eining for lengd. I dag er denne lengda definert som strekningi ljos forplantar seg i vakuum i løpet av nøyaktig 1/299.792.458 sekund. Symbolet for meter er m.

Einingi blei til etter den franske revolusjonen, då dei revolusjonære villa hava eit nytt og uavhengig mål for lengd. Dei tok det greske ordet metron, som tyder mål, og lét denne einingi stå for 1/10.000.000 av avstanden frå Nordpolen til ekvator. Problemet med denne definisjonen var at dei såg på jordi som heilt rund, noko ho ikkje er.

Definisjonen på ein meter har derfor endra seg over åri, for å bliva meir presis og uforanderleg:
GNU General Public License

GPL (General Public License) er ein lisens mykje brukt i programvare, som Linux, Linuxkjernen og GNU-verktøy og program. Under GPL kan du fritt bruke og endre til dømes kode så lenge du lanserer alle endringar under GPL og gir fri tilgang til kjeldekoda.

Bakgrunnsstoff 
 The GNU General Public License (engelsk)
 Frequently Asked Questions about the GNU GPL

GNU
Fritt innhald-lisensar
Programvarelisensar
Programvarelisensar
Programvarelisensar
GNU-prosjektet

GNU-prosjektet vart skipa i 1984 av Richard M. Stallman med målsetjing om å utvikle eit 
komplett og fritt Unix-aktig operativsystem . GNU er eit rekursivt akronym for GNU's Not Unix, med dette meinast at GNU er eit heilt nytt operativsystem utan noko
felles programkode med Unix. Prinsippa bak GNU er derimot like med Unix og systema er i stor grad kompatible. 

Heilt sentralt i GNU-prosjektet er tanken om at programvare bør vera fri, det vil seie at brukarar har rett til å ha tilgang til programkoden, kunne endre denne og gje den vidare til andre og til og med selje den til andre. For å sikre dette vart GNU General Public License (GPL) programvarelisensen utarbeidd. 

GNU-prosjektet er styrt av Free Software Foundation (FSF) som vart skipa i 1985 av Richard Stallman. FSF jobbar med å støtte GNU-prosjektet, lisensiering, vern og å fremje bruken av fri programvare. 

Operativsystemkjernen i GNU systemet, GNU Hurd er derimot mindre kjend, og er ikkje brukt noko særleg. Langt vanlegare er det å bruke GNU-programvare saman med Linux-kjernen. Slike system kallast av nokon for GNU/Linux for å kreditere GNU-prosjektet. GNU-programvare blir også brukt i andre operativsystem, da særleg Unix-liknande operativsystem som *BSD, men også heilt ulike operativsystem som Microsoft Windows.

GNU programvare 
 Bourne-again shell 
 Coreutils
 Emacs
 GCC
 glibc
 Gimp 
 GNOME

Bakgrunnsstoff 
 Vevsida til GNU-prosjektet på nynorsk 

Fri programvare
GNU