alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Come Hell or High Water

Come Hell or High Water er ein CD og DVD av hardrockgruppa Deep Purple. Det vart spelt inn 16. oktober 1993 i «Hans-Martin-Schleyer-Halle» i Stuttgart i Tyskland og i Birmingham den 9. november. 

Albumet er eit av dei siste med Ritchie Blackmore, sidan han forlet bandet etter konserten den 17. november 1993 i Helsingfors i Finland. Han vart erstatta av Joe Satriani for resten av turneen og sidan av Steve Morse. 

Blackmore mislikte at han hadde ein kameramann ved sidan av seg under starten på Birmingham-konserten, og gjekk tilbake til garderoben medan kameramannen vart fjerna. Dette gjer at det er ein uvanleg lang «gitarfri» intro til «Highway Star» og fleire avkorta gitarsoloar gjennom showet. Resten av bandet var misnøgd med denne oppførselen, noko ein kan sjå i intervjua med dei på DVD-en. 

CD-en inneheld forkorta versjonar av songar frå Stuttgart-showet, utanom «Anyone's Daughter», som er henta frå Birmingham.

Dei fullstendige konsertversjonane frå Stuttgart og Birmingham kom ut i 2006 som ein boks på fire CD-ar. I 2007 vart dei to konsertane gjevne ut kvar for seg, men Birminham-konserten vart raskt sletta, etter at Ian Gillan protesterte på utgjevinga.

Innhald

DVD-innhald
 «Highway Star»
 «Black Night»
 «Talk About Love»
 «A Twist in the Tale»
 «Perfect Strangers»
 «Beethoven's Ninth»
 «Knocking at Your Back Door»
 «Anyone's Daughter»
 «Child in Time»
 «Anya»
 «The Battle Rages On»
 «Lazy»
 «Space Truckin'»
 «Woman From Tokyo»
 «Paint It Black»
 «Smoke on the Water»

Medverkande
Ritchie Blackmore - gitar
Ian Gillan - vokal
Roger Glover - bass
Jon Lord - orgel, tangentinstrument
Ian Paice - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 5. juni 2012.  
 
 

Deep Purple-konsertalbum
Konsertalbum frå 1994
RCA Records-album
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert

King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert er eit konsertalbum av Deep Purple henta frå den originale sendinga av King Biscuit Flower Hour, gjeven ut i juli 1995. Albumet vart gjeven ut i Storbritannia under tittelen On the Wings of a Russian Foxbat. Albumet vart nymastra og gjeven ut på ny med nytt album på Live at Long Beach 1976 den 24. februar 2009.

Konserten vart spelt inn på Long Beach Arena den 27. februar 1976. Albumet inneheld fire bonusspor spelt inn på ein Deep Purple-konsert i Springfield i januar 1976. Denne konserten skulle opphavleg nyttast for King Biscuit-sendinga. Dårleg lyd på delar av konserten gjorde at dei ikkje kunne sende denne konserten, og måtte gjere eit nytt opptak i Long Beach ein månad seinare.

Innhald

CD 1

CD 2

Live i Long Beach 1976

Disk 1

Disk 2

Medverkande
Tommy Bolin: gitar, vokal.
David Coverdale: vokal.
Glenn Hughes: bass, vokal.
Jon Lord: tangentinstrument, orgel, synthesizerar, korvokal.
Ian Paice: Trommer, perkusjon.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1996
Deep Purple-konsertalbum
California Jamming

California Jamming er eit konsertalbum av det engelske hardrockbandet Deep Purple. Det var spelt inn i 1974 og gjeven ut i 1996. Ei ny utgåve kom ut i 2003 med bonussporet «Lay Down, Stay Down». 

Albumet er eit konsertopptak av den kjende konserten deira på California Jam Festival den 6. april 1974, som vart synt på ABC-TV i beste sendetid. Mot slutten av konserten går gitarist Ritchie Blackmore først til åtak på eit av kameraa med gitaren sin, og så set han fyr på forsterkarane sine, som så eksploderer.

Innhald

1996-utgåva

2003-utgåva

Medverkande
David Coverdale - vokal
Ritchie Blackmore - gitar
Glenn Hughes - bass, korvokal
Jon Lord - orgel, synthesizer, korvokal
Ian Paice - trommer

Konsertalbum frå 1974
Deep Purple-konsertalbum
Mk III: The Final Concerts

MK III: The Final Concerts eller Archive Alive er eit konsertalbum av Deep Purple. Det vart spelt inn under den europeiske turneen deira i 1975 etter Stormbringer. Albumet kom ut i 1996.

Albumet er frå ein av dei siste konsertane med Deep Purple i lag med Ritchie Blackmore før han forlet bandet og starta Rainbow med songaren Ronnie James Dio. Albumet inneheld stort sett songar frå den siste konserten deira på turneen i Palais des Sports i Paris den 7. april 1975, med nokre songar frå to konsertar i Graz i Austerrike 3. og 4. april.

Innhald

Disk ein

Disk to

Medverkande 
 Ritchie Blackmore - Gitar
 David Coverdale - Vokal
 Glenn Hughes - Bass, Vokal
 Jon Lord - tangentinstrument
 Ian Paice - Trommer

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mk III: The Final Concerts» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1996
Deep Purple-konsertalbum
Live at the Olympia '96

Live at the Olympia '96 er eit dobbelt konsertalbum av det engelske rockebandet Deep Purple. Det vart spelt inn i Olympia i Paris den 17. juni 1996 under Purpendicular-turneen og gjeve ut i 1997. 

Albumet er eit av berre to konsertalbum av Deep Purple med konsertversjonar av «Maybe I'm a Leo».

Innhald

Disk 1

Disk 2

Medverkande

Bandet
 Ian Gillan - vokal, munnspel
 Steve Morse - gitar
 Roger Glover - bass
 Jon Lord - Orgel, tangentinstrument
 Ian Paice - trommer

Andre medverkande
På «Highway Star», «Cascades: I'm Not Your Lover», «No One Came», «The Purpendicular Waltz»
Vincent Chavagnac - saksofon
Christian Fourquet - trombone
Eric Mula - trompet

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Live at the Olympia '96» frå ,  den 5. juni 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1997
EMI Records-album
Deep Purple-konsertalbum
Ronnie og Donnie Galyon

Ronnie og Donnie Galyon () var to amerikanske siamesiske tvillingar. Ifylgje Guinness rekordbok frå 2009 var Galyon-brørne dei eldste nolevande siamesiske tvillingane i verda. 29. oktober 2014 blei det dei lengstlevande slike tvillingane nokonsinne då dei passerte rekorden til Giacomo og Giovanni Battista Tocci.

Tvillingane blei fødde 28. oktober 1951 på St. Elizabeth Hospital i Dayton i Ohio. Foreldra, Wesley og Eileen Galyon, visste ikkje at dei venta tvillingar. Brørne var samanvaksne frå brystbeinet til skrittet, og hadde felles indre organ. Etter to år ved sjukehuset kom ein fram til at dei ikkje kunne skiljast kirurgisk. Dei fekk ikkje oppleve ein normal skulegang, og blei aldri heilt lesekunnige.

Foreldra hadde ni barn å forsørga, og far deira tok den vanskelege avgjerda å stille dei ut på ein «sideshow»-attraksjon. Dei blei viste fram i USA og Latin-Amerika. 
Gutane vart kjendisar gjennom denne bransjen, og familien fekk høge inntekter. 

I 1991, etter tre tiår i underhaldningsbransjen, trekte tvillingane seg tilbake. Dei flytta for seg sjølv for første gong i heimbyen Dayton, der dei levde eit relativt normalt liv, takka vere ein spesialbygd dobbel rullestol. Sjølv om dei ikkje dreiv med oppvisingar meir, opptredde dei fleire gonger på fjernsyn – på The Jerry Springer Show i 1997, i ein dokumentar på Discovery Channel i 1998 og på ein dokumentar på Channel 5  Storbritannia i 2009.

I 2009 fekk Ronnie ein lungeinfeksjon som var livstrugande for begge brørne. Etter eit sjukehusopphald trengte dei begge hjelp heile døgnet. Den yngre broren deira Jim og kona hans Mary, som budde i same by, kunne ikkje husa dei ettersom huset deira ikkje hadde universell utforming. Lokale gåver og innsamlingar bidrog til at dei kunne byggja eit spesialtilpassa tilbygg. 22. desember 2010 viste TLC The World's Oldest Conjoined Twins Move Home om utviklinga.

Ronnie og Donnie Galyon døydde av hjartesvikt på eit hospits i Dayton den 4. juli 2020, omgjevne av familien.

Kjelder

Siamesiske tvillingar
Funksjonshemma personar
Folk frå Ohio
Unser Star für...

Unser Star für... eller Unser Song für... (USf..., tysk for Vår stjerne for... og Vår song for...) er ei årleg tysk musikktevling arrangert av ProSieben og Das Erste som avgjer representanten til Tyskland i Eurovision Song Contest. Tevlinga har vorte arrangert sidan 2010 og har litt ulike namn kvart år, alt etter kor Eurovision Song Contest vert arrangert: Unser Star für Oslo då Noreg arrangerte tevlinga i 2010, Unser Song für Deutschland då Tyskland arrangerte tevlinga og hadde valt Lena internt til sin representant i 2011, Unser Star für Baku då tevlinga vart arrangert i Aserbajdsjan i 2012 og Unser Song für Malmö når tevlinga vert arrangert i Sverige i 2013.

Vinnarar
For oversyn over poenga i Eurovision Song Contest, sjå Tyskland i Eurovision Song Contest.

I Eurovision Song Contest
Sidan Tyskland er ein av dei fem store, dei største bidragsytarane Den europeiske kringkastingsunionen (EBU), er landet alltid direktekvalifisert til finalen. Lena vann tevlinga i 2010 og fekk representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2010 der ho vann med 246 poeng. Det var den andre sigeren til Tyskland og den fyrste etter at Vest-Tyskland vart sameint på nytt med Aust-Tyskland. Det var òg fyrste gongen eit land frå dei fem store, som då heit dei fire store, vann Eurovision Song Contest. I 2011 vart det stadfesta at Lena fekk representere Tyskland på heimebane. Denne gongen enda ho på tiandeplass med 107 poeng. I 2012 enda Roman Lob på åttandeplass med 110 poeng.

Programleiarar
 2010: Sabine Heinrich og Matthias Opdenhövel
 2011: Sabine Heinrich og Matthias Opdenhövel
 2012: Sandra Rieß og Steven Gätjen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Germany in the Eurovision Song Contest 2010» frå , og «Germany in the Eurovision Song Contest 2011» frå  den 6. juni 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Germany in the Eurovision Song Contest 2012» frå , og «Dei fem store» frå  den 6. juni 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Unser Star für Oslo» frå , og «Unser Song für Deutschland» frå  den 6. juni 2012.  
 
Denne artikkelen bygger på «Unser Star für Baku» frå ,  den 6. juni 2012.

Fotnotar

Tyske musikktevlingar
Eurovision Song Contest-uttakingar
Sunne kommun

Sunne kommun er ein kommune i Värmlands län i landskapet Värmland og tidlegare Fryksdals härad. Centralort er Sunne.

Kommunen grensar til kommunane Arvika, Torsby, Hagfors, Munkfors, Forshaga og Kil.

Kommunen er med i den nordiske samarbeidsregionen ARKO og høyer til same arbeidsmarknadsområde som Torsby kommun - dessutan delar dei no òg lokalradiostasjon då Radio Sunne har ekspandert og heiter no Radio Fryksdalen.

Forfattarinna Selma Lagerlöf vart fødd i Sunne kommune.

Tettstader 
Sunne kommune har fem tettstader.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

Venskapsbyar 
 Elverum, Hedmark fylke, Noreg
 Siilinjärvi, Norra Savolax, Finland
 Mustvee, Jõgeva fylke, Estland
 Kingsburg, California, U.S.A.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sunne kommune» frå ,  den 27. juni 2012.

Bakgrunnsstoff 
Sunne kommune
Mårbacka  – Selma Lagerlöfs hjem

 
Kommunar i Värmlands län
Torsby kommun

Torsby kommun er ein kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. Centralort er Torsby noko som gjer kommunen til ein av dei 42 som har eit tidlegare municipalsamhälle som centralort. Kommunen er den 22. største i Sverige ut frå areal og er større enn Vestfold fylke. Dagens utstrekning fekk han i første halvdel av 1970-åra ved samanslåinga av kommunane Fryksände, Östmark, Vitsand, Norra Ny og Finnskoga Dalby. Venskapskommunen til Torsby i Noreg er Bømlo kommune.

Torsby kommun er med i den svensk-norske samarbeidsregionen som blir kalla ARKO, og er med i same arbeidsmarknadsområde som Sunne kommun.

Tettstader
Torsby kommune har seks tettstader.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

Kjende folk frå Torsby
Sven-Göran Eriksson, fotballtrenar
Bengt Berg, forfattar og lyrikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Torsby kommune» frå ,  den 27. juni 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

 
Kommunar i Värmlands län

fi:Torsby
ARKO

ARKO er ein samarbeidsregion mellom nokre kommunar i Värmland i Sverige og Hedmark i Noreg. Samarbeidet byrja i 1967. Organisasjonen er finansiert av Nordisk Ministerråd i tillegg til medlemsavgifter frå medlemskommunane. Namnet er ei samansetting av namna på dei to regionsentra – Arvika og Kongsvinger.

Om lag 110 000 innbyggarar bur i ARKO-området.

Kommunane

Bakgrunnsstoff 
 ARKO

Kjelde 
Denne artikkelen bygger på «ARKO» frå ,  den 4. desember 2012.  
  

Europeiske samarbeidsregionar
Värmland
Hedmark fylke
Skipingar i 1967
Mårbacka

Mårbacka er ein herregard i Sunne kommun i  Värmland i Sverige. Forfattaren Selma Lagerlöf vart fødd og voks opp på Mårbacka, og levde også dei siste åra av livet sitt der.

Byggnadshistorik
Hovudbygninga vart oppført i 1793 og bygd om i 1921-1923 etter teikningar av arkitekt Isak Gustaf Clason.

Garden var eigd frå omkring 1720 av kapellanen Olof Morell og gjekk sidan i arv til to av hans etterfølgarar i embetet. I 1801 kom den gjennom arv i familien Lagerlöfs eige. Etter farens død i 1885 overtok sonen Johan garden, men han klarte ikkje drifta, og gjekk konkurs. Han flytta til USA og i 1889 og garden gjekk ut av slekta ettersom den var tvangsseld. Selma Lagerlöf kjøpte attende hovudbygninga i 1907 og i 1910 kunne ho kjøpe tilbake heile garden ved hjelp av prispengane ho fekk med Nobelprisen i litteratur i 1909. Etter at ho nokre år seinare lét garden bygge om, stod det ikkje mykje att av den opphavlege utsjånaden til barndomsheimen hennar. Den opphavlege raudmåla våningshuset vart utvida austover, nye etasjar vart bygd på og den prangande  fasaden fullbyrda transformasjonen til ein standsmessig herregard.

Mårbacka i dag
Mårbacka er no eit museum, noko som er resultat av at Lagerlöf skreiv i testamentet sitt at Mårbacka skulle takast vare på og visast for ålmenta i den stand som den var ved hennar død.

Besøkande kan få ei guida omvising i våningshuset. I tilslutning til garden finst ein hage, kafé og bokhandel. I løa er det ei minneutstilling over Lagerlöf sitt liv og forfattarskap.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mårbacka» frå ,  den 27. mai 2013.

Bakgrunnsstoff
Mårbacka, Selma Lagerlöfs hem

Museum i Sverige
Sunne kommun
Harry Potter og ildbegeret

Harry Potter og Ildbegeret er den fjerde boka i J.K. Rowling sin serie om Harry Potter. Bokas originaltittel er Harry Potter and the Goblet of Fire, og den kom på engelsk i 2000. Den norske oversettelsen, ved Torstein Bugge Høverstad, kom i 2001.

Kjelder
 

Bøker frå 2000
J.K. Rowling
I
Britiske romanar
Hans Chr. Mamen

Hans Christen Mamen () var ein norsk teolog, prost og lokalhistorikar, fødd og død i Asker kommune. Slektsnamnet hans skriv seg frå Mammen i noverande Viborg kommune på Jylland i Danmark.

Mamen var aktiv under siste verdskrig på ulike måtar. Under vinterkrigen i Finland var han i 1940 i arbeid som altmoglegmann ved ambulansetenesta til Norges Røde Kors. Han tok òg del i den norske motstandskampen. Då deportasjonen av norske jødar til tyske utryddingsleirar gjekk føre seg, var han grenselos som sytte for å berge mange norske jødar over grensa til Sverige. I 1944-45 var han kurer for Den norske legasjon i Stockholm.

Mamen vart cand.theol. ved universitetet i Lund i Sverige i 1944, og tok praktikum ved Menighetsfakultetet i 1946. Frå 1948 til 1969 var han sjukehusprest ved sjukehusa Dikemark sykehus og Vardåsen Sanatorium (som frå 1962 fekk namnet Vardåsen sykehus) på Dikemark i Asker kommune, sokneprest i Oppegård frå 1970 til 1978, og sokneprest i Ås og prost i Follo prosti 1978-1988. Dessutan underviste han ei tid i kristendomskunnskap ved Asker realskole og gymnas.

Mamen var representant for Kristeleg Folkeparti i Asker kommunestyre i 1948-51, og var ein av skiparane av Asker og Bærum Historielag. Han har var forfattar av teologiske skrift, og forfattar eller medforfattar av ei mengd lokalhistoriske bøker og artiklar.

Mamen mottok Akershus fylkes kulturpris i 1983, Asker kommunes kulturpris i 1995, og har for innsatsen i Noreg og Finland under siste verdskrigen fått Deltakarmedaljen og finske utmerkingar, og vorte æresborgar av staten Israel. I 2005 fekk han Kongens fortenestmedalje i sølv.

Norske prestar
Norske sakprosaforfattarar
Kongens fortenestmedalje i sølv
Folk frå Asker
Georges de La Tour

Georges de La Tour () var ein fransk målar under barokken, som var lenge gløymd.

Liv og gjerning
La Tour var son til ein bakarmeister i Vic-sur-Seille i Lorraine i Frankrike. I 1620 opna han målarverkstad i Lunéville, heimstaden til kona. Han arbeidde for hertugen av Lothringen på 1620-talet og for den franske kongen Ludvig XIII, som utnemnde La Tour til hoffmålar i 1639. Viktigaste oppdragsgjevarane hans var likevel frå borgarskapen. Forma i La Tours bilete indikerer at han vitja Nederland og kanskje Italia, og såleis vorte inspirert av Gerard van Honthorst og særleg Caravaggios bruk av chiaroscuro.

Måleri

Heile La Tours produksjon omfattar i underkant av tjue måleri, og han var ukjent for kunsthistoria til bileta hans vart oppdaga på nytt tidleg på 1900-talet. Verka hans består av bibelmotiv og sjangerscener, samtlege framstilt som nattbilete. Måleria er kjenneteikna av komposisjonar med eit fåtal store figurar, som regel plassert i forgrunnen av biletet, og med store kontrastar mellom lys- og skugge.

Måleriet Josef med Jesusbarnet i snikkarverkstaden har eit for dåtida uvanleg motiv. Berre sjeldan i biletkunsten vart den heilage Josef og Jesusbarnet framstilt utan at Jomfru Maria er nærverande. Dette nattbiletet med ein meisterleg bruk av farge og lys, er ei blanding av religiøs historie og sjangermåleri. La Tour har her avstått frå å legge helgengloriar kring figurane. I staden gir han ei livsnær skildring av arbeidet i verkstaden. Biletet får ei allsidig kristen og ikonografisk tyding, med tanke på at Jesus kallar seg sjølv for «Verdas lys» (Joh. 8:12).

La Tour og familien hans døydde 1652 i Lunéville i ein pest.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Georges de La Tour» frå ,  den 6. juni 2012.

Bakgrunnsstoff

Franske målarar
Barokkmålarar
C'était ma vie

«C'était ma vie» (fransk for Det var livet mitt) var eitt av bidraga i Die grosse Entscheidungsshow, framført på fransk av Lys Assia.

Die grosse Entscheidungsshow
Schweizer Fernsehen (SF) hadde ei røysting om kva for seks bidrag som skulle få deltake i finalen i Die grosse Entscheidungsshow. «C'était ma vie» gjekk vidare til finalen der det fekk 5,46 % av røystaee og enda på åttandeplass. Assia, som tidlegare har vunne Eurovision Song Contest 1956 og delteke i Eurovision Song Contest 1957 og 1958, fekk dimed ikkje representere Sveits i Eurovision Song Contest 2012.

Kjelder

Songar frå 2011
Sveitsiske songar
Franskspråklege songar
Die grosse Entscheidungsshow-songar
Lys Assia-songar
Songar skrivne av Ralph Siegel
Hoffmann

Hoffmann er eit slektsnamn av tysk opphav. Det kan også skrivast Hoffman og Hofmann. Ordet viste opphavleg til ein bonde som åtte sin eigen gard, men fekk seinare tydinga 'gardsstyrar'. Denne tydinga er som regel opphavet til namnet, som er vanleg i Sentral- og Aust-Europa. Det er også eit vanleg namn blant asjkenasiske jødar, ettersom jødar mange stader ikkje fekk eiga land.

Kjende namneberarar 
 Ernst Theodor Amadeus Hoffmann eller [[[E.T.A. Hoffmann]] (1776–1822), tysk diktar, komponist og jurist
 Erich Hoffmann (1900-1946), tysk krigsforbytar
 Jules Alphonse Hoffmann (f. 1941), fransk biolog og nobelprisvinnar
Philip Seymour Hoffman (f. 1967), amerikansk skodespelar og regissør

Annan bruk 
 1662 Hoffmann

Kjelder
Dictionary of American Family Names, Oxford University Press, ISBN 0-19-508137-4 ved ancestry.co.uk

Tyske slektsnamn
Namn knytte til yrke
Ivar Flem

Ivar Flem () var ein norsk bladmann som var redaktør i Sunnmørsposten i meir enn 50 år. Han var fødd på Vigra, tok eksamen artium i Kristiansund i 1885 og studerte filosofi ved Universitetet i Oslo. Då han i 1894 tok til som redaktør i Søndmørsposten, kom han frå huslærarpost hjå Bjørnstjerne Bjørnson på Aulestad.

I avisa arbeidde Flem for Venstre sine saker, også lokalt. At han gjekk inn for bruk av det reine norske flagget, førte til at det eit år gjekk to 17. mai-tog i Ålesund, eit med reint flagg, det andre med flagg med unionsmerke. Flem kjempa for åtte timars arbeidsdag. Dei tilsette i avisa fekk det lenge før det vart lovfesta. Likeeins fekk dei ferie med løn.

I 1896 vart han utgjevar og eigar av avisa. Som den første i Noreg innførte han forskotsbetaling for avisabonnementet. Under Ålesundbrannen miste alle avisene i Ålesund lokala sine. Flem hadde ei umontert presse som ikkje vart brannskadd. Det gav han ein foremun i høve dei andre avisene. Han gjorde Sunnmørsposten om til dagsavis i 1905. I 1943 vart det innsett nazi-redaktør i Sunnmørsposten. Flem tok over att etter freden i 1945.

Ivar Flem var ein av skiparane av Sunnmøre frilynde ungdomssamlaglag i 1895. Her var han første formannen. Han sat nokre år I Ålesund bystyre. Då Flem hadde dårleg helse, var det mykje redaksjonssekretær Olav Hatlemark som tok seg av det redaksjonelle arbeidet. Etter kvart fekk og sønene Dagfinn og Magne mykje ansvar. I 1946 overtok dei som redaktørar.

Ivar Flem døydde i 1948.

Kjelder 
 Harald Kjølås: Han skapte Sunnmørsposten i 100 år 100 navn. Personer som har preget Nordvestlandet. Sunnmørsposten Forlag 2000

Folk frå Giske
Norske redaktørar
David Gasman

David Gasman () er ein amerikansk skodespelar som har dubba fleire filmar, seriar, videospel and dokumentarar. Han er med i mange populære videospel og teikneseriar som Rayman og Code Lyoko. Han har spelt i filmar som Jefferson in Paris, The Bourne Identity, Arthur and the Vengeance of Maltazard, Babylon A.D. og Largo Winch, i tillegg til over 50 teaterproduksjoner deriblant flere musikaler.

Gasman vart fødd i Seattle i Washington og studerte skodespel ved Cornish College of the Arts. Han byrja driva med skodespel og dubbing medan han var busett i Paris.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Gasman» frå ,  den 15. mars 2019.  

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Seattle
Kvithakepetrell

Kvithakepetrell, Procellaria aequinoctialis, er ein stor sjøfugl i stormfuglfamilien Procellariidae. Han har utbreiing i sørlege hav så langt nord som utanfor Sør-Australia, Peru og Namibia, og hekkar sirkumpolart i koloniar på øyar i Sørishavet. 


Skildring 

Ikkje berre er dette den største medlemmen av slekta Procellaria, men det er òg den største arten i stormfuglfamilien med unnatak for kjempepetrellar. Kvithakepetrell måler 51-58 cm i lengd, veg 0.97-1.89 kg og har eit vengespenn på 134-147 cm. Denne store petrellen er sotsvart og har litt kvitt på halsen og haka. Primærfjørene kan ha ein sølvaktig utsjånad på undervengen. Nebbet kan vere lysgrått eller gult, med mørke nasebor. Han har svarte føter. Når han flyg, vekslar han mellom langsame vengeslag og glideflukt. Sjølv om han normalt er stille, læt han lydar som rasling eller stønning inne i kolonien.

Kvithakepetrellen nyttar mange øyar i Sørishavet i hekkeperioden. Største kolonien på 2 000 000 par hekkar på Sør-Georgia. Utanom hekkesesongen beitar desse petrellane mellom pakkisen i Antarktis og subtropisk område på den sørlege halvkula. Kosthaldet består hovudsakleg av kril følgt av fisk. Kvithakepetrellar beitar på overflata og ved å gjennomføre grunne dukk, og dei vil lett følgje skip for å ta utkast, noko som òg gjer dei sårbare for linefisket. 

Totalpopulasjonen er estimert til 3 millionar individ og er minkande.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «White-chinned Petrel» frå , den 7. juni 2012

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av kvithakepetrell hos Internet Bird Collection

Stormfuglfamilien