alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fox News

Fox News (offisielt Fox News Channel og forkorta FNC) er ein amerikansk fjernsynsstasjon etablert i 1996. Han er eigd av Fox News Group, som er eit dotterselskap av medieselskapet Fox Corporation.

Fox News er ein kabel- og satellittnyhendekanal som vart grunnlagd for å ta opp konkurransen med CNN. Fjernsynsstasjonen byrja å satse på nyhendesendingar i 2003 og har i åra etterpå hatt stor vekst i sjåartal. Han sender hovudsakleg frå studioa sine i New York City.

Stasjonen har ein konservativ profil. Fox News er stundom oppfatta som eit talerøyr for republikansk politikk.

Kjelder 

Fjernsynskanalar frå USA
Skipingar i 1996
Sjóvar kommuna

Sjóvar kommuna er ein kommune på Færøyane. Han femner bygdene Strendur, Innan Glyvur, Kolbanargjógv, Morskranes og Selatrað. Det bur 1.043 menneske i kommunen, der 817 av dei bur i bygda Strendur. 

Namnet på kommunen kjem frå det gamle Sjóvar sokn, eit kyrkjesokn der grenda Sjógv i Strendur var sentrum.

Historie 
Det gamle Sjóvar sókn femnde om bygdene Selatrað, Strendur, Skáli og Skálafjørður. Av desse bygdene er Skálafjørður den yngste. Ho vart bygd ei tid på 1600-talet. For ein 100 år sidan kom i tillegg nybygdene Morskranes og Innan Glyvur. Den nyaste bygda er Kolbanargjógv som kom for ein 60 år sidan.

1. januar 1952 vart Sjóvar kommuna delt. Skáli og Skálabotnur kom inn under den nye kommunen, Skála kommuna, som siden 2005 har vore ein del av Runavíkar kommuna. Dei andre bygdene kom inn under den noverande Sjóvar kommuna.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Sjóvar_kommuna» frå ,  den 22. februar 2020.  
 
Kommunar på Færøyane
Eysturoy
Jurf Al-Nasr

Jurf Al-Nasr (arabisk جرف النصر) eller formelt Jurf Al Sakhar  (arabisk جرف الصخر) fram til seint i 2014, er ein liten by i Irak, kring 60 kilometer sørvest Bagdad. Han ligg nær Musayyib og kring 80 kilometer aust for Fallujah.

Byen har kring 90 000 innbyggjarar, hovudsakleg sunnimuslimar frå Al-Janabi-stamma.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Jurf Al-Nasr» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Babil guvernement
Underdistrikt i Irak
Latifiya

Latifiya (arabisk اللطيفية) er ein by i Irak sør for Bagdad, mellom Mahmoudiyah og Iskandariya med kring 100 000 innbyggjarar..

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Latifiya» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Babil guvernement
Saddat al Hindiyah

Saddat al Hindiyah er ein by ved elva Eufrat i Irak. Han ligg like sør for Musayyib og 80 km sør for Bagdad. Namnet kjem frå det arabiske ordet for «indarar» og syner til dei mange indiske framandarbeidarane som vart henta hit av britane etter fyrste verdskrigen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saddat al Hindiyah» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar ved Eufrat
Busetnader i Babil guvernement
Abu Ghraib

Abu Ghraib (arabisk أبو غريب, Abū Ghurayb) er ein by i Bagdad guvernement i Irak, like vest for Bagdad, eller nordvest for Bagdad internasjonale flyplass. Byen hadde i 2003 189 000 innbyggjarar. Den gamle vegen til Jordan går gjennom Abu Ghraib. 

Abu Ghraib var kjend for Abu Ghraib babymjølkfabrikk, som vestlege etterretningsagentar meinte kunne vere eit produksjonsanlegg for biologiske våpen, mellom anna i opptakten til Irakkrigen. 

Byen var òg kjend for Abu Ghraib-fengselet, som var ein av stadane der politiske dissentar vart fengsla av den tidlegare herskaren Saddam Hussein. Tusenvis av dissentane vart tortuerte og avretta her. Etter Saddam Hussein fall, vart fengselet nytta av dei amerikanske styrkane i Irak. I 2003 vart det kjend at soldatar i den amerikanske hæren torturerte og misbrukte fangar i fengselet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Abu Ghraib» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Mahmoudiyah i Irak

Mahmoudiyah (òg skrive Al-Mahmudiyah, Al-Mahmoudi eller Al-Mahmudiya) er ein landleg by sør for Bagdad. Han er kjend som «inngangsporten til Bagdad». Distriktet kring byen har kring 350 000 innbyggjarar, stort sett sjia-arabarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mahmoudiyah, Iraq» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Distriktshovudstader i Irak
Taji

Taji (arabisk التاجي) er eit landleg område nord for byen Bagdad, i Bagdad guvernement og Saladin guvernement.

Taji-distriktet har kring 400 000 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Taji» frå ,  den 22. februar 2020.  
 

Busetnader i Bagdad guvernement
Al Nasr Wal Salam

Al Nasr Wal Salam eller Nasser Wa Salaam (arabisk النصر والسلام), òg kjend som Al-Hasuah) er ein by i Abu Ghraib-distriktet i Bagdad guvernement i Irak, kring 30 km vest for Bagdad. Han har kring 200 000 innbyggjarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Al Nasr Wal Salam» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Byar ved Eufrat
Al Zaidon

Al Zaidon er eit landleg område sør for byen Fallujah i Abu Ghraib-distriktet i Bagdad guvernement i Irak. Under Irakkrigen vart området rekna som eit opprørssenter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Zaidon» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Saab Al Bour

Saab Al Bour eller Sabaa Al Bour er ein liten by kring 29 km nordvest for byen Bagdad i Taji-distriktet i Bagdad guvernement. Det er estimert at folketalet er kring 250 000 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Saab Al Bour» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Salman Pak

Salman Pak (arabisk سلمان باك) er ein by kring 24 km sør for Bagdad nær ei halvøy forma av ein vid sving i elva Tigris. Han er kalla opp etter persaren Salman, ein av følgjesveinane til Muhammed som er gravlagd i byen. 

Byen dekkjer dels oldtidsbyen Al-Mada'in, som omfattar ruinane av Ktesifon og oldtidsbyen Selevkia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Salman Pak» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Yusufiyah

Yusufiyah (arabisk اليوسفية; òg skrive Yusafiyah, Youssifiyah eller Yusifiyah, stundom med Al-) er ein by i Bagdad guvernement i Irak .

Han ligg kring 35 km sør for Bagdad. Han ligg òg kring 21 km aust for Fallujah, 10 kilometer vest for den store byen Mahmudiyah, og 15 kilometer nordvest for byen Latifiyah.

Han har kring 130 000 innbyggjarar.

Yusufiyah-området ligg på austsida av elva Eufrat og Yusufiyah-kanalen er ei grein av elva. To arkeologiske område, Aldear og Abu Haba, ligg i området.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yusufiyah» frå ,  den 22. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Bagdad guvernement
Verdscupen i alpine greiner 1995/Mennn

Verdscupen i alpine greiner for menn i 1995-sesongen tok til 3. desember 1994 i Tignes i Frankrike og vart avslutta 19. mars 1995 i Bormio i Italia. Turneringa omfatta 30 renn og 32 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 5 super-g-renn, 9 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.

Alberto Tomba frå Italia vann ein klar siger i turneringa og vart såleis den tredje (og hittil, 2020, siste) italienske  utøvaren som kleiv heilt til topps i Verdscupen i alpine greiner. Günther Mader frå Austerrike kneip andreplassen og Jure Košir frå Slovenia tredjeplassen.

Samanlagt

Slalåm

Storslalåm

Super-g

Utfor

Kombinasjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alpiner Skiweltcup 1994/95» frå ,  den 23. februar 2020.  
 

Alpine greiner
Sport i 1995
Tignes

Tignes er ein kommune i departementet Savoie i regionen Auvergne-Rhône-Alpes i Frankrike. Kommunen har om lag 2 200 ibuarar fordelt på fem landsbyar, alle bygt etter ein stor dam drukna den opphavlege landsbyen i 1952. Kommunesenteret ligg 1810 meter over havet. Tignes er grannnekommune til Val-d'Isère og grensar i aust til Piemonte i Italia. Kommune dekker eit landareal på 81,6 kvkm, med fjelltoppar opp til 3 757 moh (Aiguille de la Grande Sassière).

Turismen er den heilt dominerande næringa i Tignes, med særleg vekt på skiturismen. Den alpine verdscupen har arrangert tevlingar her i fleire tiår. Freestyle under Vinter-OL 1992 vart avvikla i Tignes.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tignes» frå ,  den 23. februar 2020.  
 

Kommunar i Savoie
Lyrisk sopran

Lyrisk sopran er ei sopranrøyst for operasongarar som er meir «lett» og med meir utprega modulasjon enn dramatisk sopran, og i større grad skildrar kjensler og stemningar. Samstundes er ho «tyngre» enn subrette. Omgrepa «lett» og «tung» skildrar fleire eigenskapar innan stemmefysiologi, som omfang, klangfarge, rørsle, volum og berekraft. Ein lyrisk sopran har ein varm, lys klangfarge. Ofte blir røysta delt inn i lys lyrisk sopran og full lyrisk sopran.

Lyriske sopranar har typisk eit register frå rundt middel C (C4)] til «høg D» (D6). Dette er den vanlegaste kvinnerøysta.

Roller

Roller for lys lyrisk sopran
Det finst ei rekkje roller for denne røysta, og utøvarar kan også syngasubrette, barokk opera og andre lyse roller.

Kjelde:

 Alice, Le comte Ory (Gioacchino Rossini)
 Ännchen, Der Freischütz (Carl Maria von Weber)
 Annina, La traviata (Giuseppe Verdi)
 Antonia, Les contes d'Hoffmann (Jacques Offenbach)
 Clorinda, La Cenerentola (Gioachino Rossini)
 Despina, Così fan tutte (Wolfgang Amadeus Mozart)
 Euridice, Orfeo ed Euridice (Christoph Willibald Gluck)
 Gretel, Hänsel und Gretel (Engelbert Humperdinck)
 Juliette, Roméo et Juliette (Charles Gounod)
 Laurie Moss, The Tender Land (Aaron Copland)
 Lauretta, Gianni Schicchi (Giacomo Puccini)
 Marzelline, Fidelio (Ludwig van Beethoven)
 Manon, Manon (Jules Massenet)
 Musetta, La bohème (Puccini)
 Pamina, Tryllefløyten (Mozart)
 Servilia, La clemenza di Tito (Mozart)
 Sophie, Rosenkavaleren (Richard Strauss)
 Sophie, Werther (Jules Massenet)
 Susanna, Figaros bryllup (Mozart)
 Zerlina, Don Giovanni (Mozart)

Roller for full lyrisk sopran

Kjelde:

 Emilia, Věc Makropulos (Leoš Janáček)
 La Contessa, Figaros bryllup (Wolfgang Amadeus Mozart)
 Liù, Turandot (Giacomo Puccini)
 Lulu, Lulu (Alban Berg)
 Marsjallinen, Rosenkavaleren (Richard Strauss)
 Magda, La rondine (Puccini)
 Wally, La Wally (Alfredo Catalani)
 Mimì, La bohème (Puccini)
 Micaëla, Carmen (Georges Bizet)
 Rusalka, Rusalka (Antonín Dvořák)
 Tatyana, Eugen Onegin (Peter Tsjajkovskij)
 Hanna, Den glade enke (Franz Lehár)
 Bess, Porgy and Bess (George Gershwin)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lyrisk sopran» frå , og «Lyric soprano» frå  den 23. februar 2020.  

Bibliografi
 
 
 
 

Musikkterminologi
Song
Opera
Heaven & Earth av Yes

Heaven & Earth er det tjuande studioalbumet til det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve 16. juli 2014 den Frontiers Records. Det er det første albumet deira med songaren Jon Davison i besetninga, og det siste studioalbumet deira med den originale bassisten Chris Squire før han døydde i 2015.

Albumet vart produsert av Roy Thomas Baker, som først arbeidde med bandet på innspelingar i 1979, og miksa av den då tidlegare og noverande medlemmet Billy Sherwood. Då det kom ut nådde Heaven & Earth 20. plassen på den britiske albumlista, den høgaste plasseringa deira der sidan Talk i 1994. Det nådde òg 26. plassen på den amerikanske albumlista.

Innhald

Medverkande
Yes
Jon Davison – solo- og korvokal, akustisk gitar (spor 1 og 6)
Steve Howe – elektrisk og akustisk gitar, steelg	itars, korvokal, Portuguese guitar (track 4)
Chris Squire – bass, korvokal
Geoff Downes – klaverinstrument, programmering
Alan White – trommer, perkusjon

Andre musikarar

Gerard Johnson - ekstra klaverinstrument (The Game)

Produksjon
Roy Thomas Baker – produsent
Dave Dysart – lydteknikar 
Eric Corson – lydteknikar
Daniel Meron – assisterande lydteknikar
Billy Sherwood – miksing
Maor Appelbaum – mastering
Kate Haynes – design
Roger Dean – plateomslag, Yes-logo

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Heaven and Earth (Yes album)» frå ,  den 23. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Yes-album
Musikkalbum frå 2014
Plateomslag av Roger Dean
Frontiers Records-album
Album produserte av Roy Thomas Baker
Emerson, Lake & Palmer

Emerson, Lake & Palmer (ELP) var ei engelsk progressiv rock-gruppe, ei supergruppe, skipa i London i 1970. Bandet bestod av klaverspelaren Keith Emerson; songaren, bassisten, gitaristen og produsenten Greg Lake; og trommeslagaren og perkusjonisten Carl Palmer. Med album som selde til gullplate i USA, og eit samla salstal på 48 millionar verda over, har dei vore eit av dei mest populære og suksessrike progressive rockebanda i 1970-åra, med ein stil som blanda klassisk musikk med jazz og symfonisk rock, dominert av den ekstravagante måten Emerson spelte Hammondorgel, Moog synthesizer og piano. Lake skreiv i tillegg fleire akustiske songar for gruppa.

Bandet vart kjend etter konserten deira på Isle of Wight-festivalen i august 1970. I løpet av det første året sitt, signerte gruppa kontrakt med E.G. Records (som  distribuerte platene deira på Island Records i Storbritannia og Atlantic Records i Nord-Amerika), og gav ut Emerson, Lake & Palmer (1970) og Tarkus (1971), som begge nådde topp fem på den britiske albumlista. Suksessen til bandet heldt fram med Pictures at an Exhibition (1971), Trilogy (1972) og Brain Salad Surgery (1973, utgjeve på ELP sitt eige Manticore Records). Etter ein tre år lang pause gav Emerson, Lake & Palmer ut Works Volume 1 (1977) og Works Volume 2 (1977). Etter Love Beach (1978) vart gruppa oppløyst i 1979. 

Bandet vart dels samla att i 1980-åra som Emerson, Lake & Powell med Cozy Powell på trommer i staden for Palmer. Robert Berry erstatta så Lake medan Palmer kom attende og skipa 3. I 1991 gav den originale trioen ut to album til, Black Moon (1992) og In the Hot Seat (1994), og turnerte stundom mellom 1992 og 1998. Den siste konserten deira fann stad i 2010 på High Voltage Festival i London i høvet 40-årajubileet deira. Både Emerson og Lake døydde i 2016, og Palmer var det einaste medlemmet som var att i bandet.

Diskografi

Studioalbum 
Emerson, Lake & Palmer (1970)
Tarkus (1971)
Trilogy (1972)
Brain Salad Surgery (1973)
Works Volume 1 (1977)
Works Volume 2 (1977)
Love Beach (1978)
Black Moon (1992)
In the Hot Seat (1994)

Konsertalbum 
Pictures at an Exhibition (1971)
Welcome Back My Friends (1974)
In Concert (1979)

Bandmedlemmar
 Keith Emerson – tangentinstrument
 Greg Lake – bass, gitarar, munnspel, vokal
 Carl Palmer – trommesett, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emerson, Lake & Palmer» frå ,  den 23. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 *
Kunstrockgrupper
Britiske progrockband
Symfoniske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1970
Musikkgrupper oppløyste i 1979
Supergrupper
Lucky Man av Emerson, Lake & Palmer

«Lucky Man» er ein song av den engelske progressiv rock-gruppa Emerson, Lake & Palmer frå debutalbumet deira frå 1970. Han var skriven av Greg Lake då han var berre 12 år gammal og spelt inn av trioen med hjelp av improviserte arrangement. 
Songen inneheld ein av dei tidlegaste Moog synthesizer-soloane i rockehistorien. «Lucky Man» kom ut på singel i 1970 og nådde topp 20 i Nederland. Songen gjekk òg inn på singellista i USA og Canada. Singelen vart gjeve ut på ny i 1973 og gjekk då igjen inn på lista i både USA og Canada.

Innhald
7"-singel
 «Lucky Man» (Lake) - 4:35
 «Knife-Edge» (Emerson, Frazer, Janáček, Lake) - 5:04

7" Atlantic Oldies Series-singel
 «Lucky Man» (Lake) - 4:35
 «From The Beginning» (Lake) - 5:04

Medverkande
Keith Emerson:  Moog synthesizer
Greg Lake: akustisk gitar, elektrisk gitar, bass, vokal
Carl Palmer: trommer, perkusjon

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lucky Man (Emerson, Lake and Palmer song)» frå ,  den 23. februar 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Emerson, Lake & Palmer-songar
Songar frå 1970
Songar skrivne av Greg Lake
Songar produserte av Greg Lake
Debutsinglar
Island Records-singlar
Cotillion Records-singlar
Carl Palmer

Carl Frederick Kendall Palmer () er ein engelsk trommeslagar og perkusjonist, ofte omtalt som ein av dei mest respekterte rocketrommeslagarane som kom fram i 1960-åra. Han har spelt trommer for ei rekkje engelske band: The Crazy World of Arthur Brown, Atomic Rooster, Emerson, Lake & Palmer og Asia. Han vart innlemma i Modern Drummer Hall of Fame i 1989, og han fekk prisen «Prog God» i 2017 under Progressive Music Awards.

Diskografi
{| class="wikitable"
!År 
!Band
!Album
!Merknad
|-
|1966
|The Craig
|I Must Be Mad
|Singel
|-
|1966
|The Chants
|Love Light
|Singel
|-
|1967
|Chris Farlowe and the Thunderbirds
|Moanin'''
|Singel
|-
|1970
|Atomic Rooster
|Atomic Roooster|Studio
|-
|1998
|Atomic Rooster
|Devil's Answer|1970–81 BBC Radio sessions
|-
|2000
|Atomic Rooster
|Live and Raw 70/71|Live
|-
|1980
|PM
|1:PM|Studio
|-
|1982
|Mike Oldfield
|Five Miles Out|Studio
|-
|1988
|3
|To the Power of Three|Studio
|-
|2015
|3
|Live Boston '88|Live
|-
|2000
|Qango
|Live in the Hood|Live
|-
|2001
|Carl Palmer
|Carl Palmer Anthology - Do ya wanna play, Carl?|Compilation
|-
|2003
|Carl Palmer Band
|Working Live, Volume 1|Live
|-
|2003
|Carl Palmer Band
|Working Live, Volume 2|Live
|-
|2006
|Carl Palmer Band
|In Concert: Carl Palmer plays the Music of ELP|DVD
|-
|2010
|Carl Palmer Band
|Working Live, Volume 3|Live
|-
|2011
|Carl Palmer
|Drum Solos|DVD
|-
|2016
|Carl Palmer's ELP Legacy
|Live In The USA
|Live
|-
|2016
|Carl Palmer's ELP Legacy
|Pictures At An Exhibition - A Tribute To Keith Emerson
|DVD
|-
|2018
|Carl Palmer's ELP Legacy
|Live
|Live (CD/DVD)
|}

Med Emerson, Lake and Palmer

Med Asia

KjelderDenne artikkelen bygger på «Carl Palmer» frå ,  den 23. februar 2020.  oppgav desse kjeldene:Bakgrunnsstoff

 2006 Carl Palmer interview
 Official site
 Official Asia Reunion website
 2013 Carl Palmer Drum Solo
Forrester, George, Martyn Hanson and Frank Askew. Emerson, Lake & Palmer, The Show That Never Ends, A Musical Biography''. (2001) Helter Skelter Publishing .

Engelske rocketrommeslagarar
Emerson, Lake & Palmer-medlemmar
Asia-medlemmar
Musikarar frå Birmingham i England
Engelske studiomusikarar
Britiske perkusjonistar
Vibrafonistar
The Crazy World of Arthur Brown-medlemmar
Atomic Rooster-medlemmar
Progressiv rock-trommeslagarar
Emerson, Lake & Palmer
Qango-medlemmar
VM i skiskyting 2020

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2020, den 51. i rekka, vart avvikla i Antholz i Italia i tida 10. – 23. februar 2020. Meisterskapen omfatta fem individuelle tevlingar for kvinner og like mange for menn, dessutan ein mixstafett der kvart land deltok med to kvinner og to menn på laget, samt ein parstafett der ei kvinne og ein mann veksla om å gå kvar sine to etappar.

Norske Marte Olsbu Røiseland vart den store framgrunnsfiguren i meisterskapen ettersom ho vann medalje i samtlege sju tevlingar ho deltok i, fem gullmedaljar og to bronser.  Også landsmannen Johannes Thingnes Bø med tre gull og like mange sølv forsynte seg rikeleg av medaljefata, det same gjorde Dorothea Wierer frå Italia med sine to gull og to sølv, medan Émilien Jacquelin frå Frankrike sikra seg to gullmedaljar og to bronser.

Antholz arrangerte verdsmeisterskap i skiskyting for sjette gong. Tidlegare meisterskap fann stad i 1975, 1976, 1983, 1995 og 2007.

Menn

10 km 

Laurdag 15. februar

12,5 km jaktstart 

Sundag 16. februar

20 km normal 

Onsdag 19. februar

15 km fellesstart 

Sundag 23. februar

4 x 7,5 km stafett 

Laurdag 22. februar

Kvinner

7,5 km sprint 

Fredag 14. februar

10 km jaktstart 

Sundag 16. februar

15 km normal 

Tysdag 18. februar

12,5 km fellesstart 

Sundag 23. februar

4 x 6 km stafett 

Laurdag 22. februar

Mixøvingar

Parstafett 6 km + 7,5 km 

Torsdag 13. februar

Mixstafett 4 x 6 km 

Torsdag 20. februar

Medaljehaust

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2020» frå ,  den 24. februar 2020.  

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Idrettstilskipingar i Italia
Sport i 2020
2020 i Italia
Castelfidardo

Castelfidardo er ein by og ein kommune i provinsen Ancona i Marche-regionen i Italia. Kommunen har i kring 18 500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 33,4 km². Byen ligg på ein åsrygg, 199 meter over havet, 18 kilometer frå Adriahavet.

Castelfidardo er internasjonalt kjend for den store produksjonen av trekkspel. Den 18. september 1860, under risorgimento, slo ein hær frå Piedmonte ein hærstyrke utrusta av pavekyrkja. Endå om slaget ikkje var av dei største, kom det til å få ei viktig rolle i den italienske stats-samlinga.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Castelfidardo» frå ,  den 24. februar 2020.  
 

Byar i Italia
Byar i Marche
Hvalsmoen

Hvalsmoen er ein tidlegare militærleir i Ringerike kommune. Stortinget oppretta leiren som øvingsplass for Ingeniørvåpenet i 1893. Leiren utdanna ingeniørtropper for Hæren og var base for Hærens ingeniørregiment til 2001, då han vart vedteken nedlagt.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hvalsmoen» frå ,  den 24. februar 2020.

Bakgrunnsstoff 

 

Norderhov
Kulturminne i Ringerike
Norske militærbasar
Byggverk i Ringerike
Freda bygg i Viken
Frode Alfson Bjørdal

Frode Alfson Bjørdal () er professor emeritus ved Universitetet i Oslo, og professor colaborador ved Programa de pós-graduação em filosofia på Universidade Federal do Rio Grande do Norte i Natal i Brasil.

Utdanning 
Bjørdal tok cand. mag ved Universitetet i Bergen i 1985 med filosofi, logikk, samfunnsøkonomi, samfunnskunnskap og matematikk i fagkrinsen. Han var Deutsche Akademische Austauschsdiens Stipendiat ved Johan Wolfgang Goethe Universitetet i Frankfurt am Main i Vest-Tyskland 1985/86. Han fortsette studiane sine ved University of California i Santa Barbara i USA frå 1988 til 1992, og mottok doktorgrad der i 1993.

Karriere 
Frå 1992 til 1994 var Bjørdal universitetslektor ved Universitetet i Trondheim (nå Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet), fra 1994 til 1996 var han førsteamanuensis ved Universitetet i Tromsø og fra 1996 til 2005 var han førstemanuensis ved Universitetet i Oslo. Frå 2005 var han professor ved Universitetet i Oslo, og frå 2013 var han professor emeritus der. Frå 2013 har han også vore professor colaborador ved Universidade Federal do Rio Grande do Norte.

Vitskaplege interesser 
Bjørdal har i hovudsak vore opptatt av å utvikle ein alternativ mengdeteori £ (Libra) som grunnlag for den matematikken som trengst for naturvitenskapar, og som også kan handtera dei mengdeteoretiske og semantiske problema på ein ny måte. Han har også vore opptatt av emne i religionsfilosofi og modallogisk semantikk. Som logikar har han vide interesser i andre sentrale filosofiske område som etikk, metafysikk og epistemologi.

Offentleggjeringar i utval 
 Kritisk Tenkning, Cappelen Akademisk Forlag, 1996, ISBN 82-456-0050-4.
 Understanding Gödel's Ontological Argument, i T. Childers (ed.), The Logica Yearbook 1998, FILOSOFIA, Prague, 1999, s. 214-217.
 Considerations Contra Cantorianism, i M. Pelis & V. Puncochar (eds), The Logica Yearbook 2010, s. 43–52, College Publications 2011.
 Librationist Closures of the Paradoxes, i Logic and Logical Philosophy, Vol. 21, No. 4 (2012), s. 323–361.
 The Evaluation Semantics – A Short Introduction, i M. Pelis & V. Puncochar (eds), The Logica Yearbook 2011, s. 31–36, College Publications 2012.
 Cubes and Hypercubes of Opposition, with Ethical Ruminations on Inviolability, i Logica Universalis Volume 10, Issue 2–3 (2016), s. 373–376.
 Elements of Librationism i arXiv:1407.3877.
 All Properties are Divine or God Exists – The Sacred Thesis and its Ontological Argument, i Logic and Logical Philosophy, Vol 27, No 3 (2018), s. 329-350.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Heimeside ved Universitetet i Oslo
 Offentleggjeringar i den norske forskningdatabasen Cristin

Norske filosofiprofessorar
Stellaris

Stellaris er eit 4x-spel utgjeve og laga av Paradox Interactive. Det kom ut 26. februar 2016. Spelet lar ein spele som forskjellige rasar der spelaren utforskar og koloniserer verdsrommet.

Kjelder

Storstrategispel
Strategidataspel
Windows-spel
Videospel utvikla av Paradox Interactive
Dataspel frå 2016