alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Le Mans

Le Mans har fleire tydingar.

Le Mans er ein by i Frankrike ved breidda av elva Sarthe. Han var lenge hovudstad i provinsen Maine, og er i dag prefecture (hovudstad) i departementet Sarthe. Innbyggjarane i byen vert kalla Manceaux og Mancelles. Le Mans har om lag 150 000 innbyggjarar, medan storbyområdet har nær 300 000 innbyggjarar.

Historie 
Byen vart først nemnd av Ptolemaios som den romerske byen Vindinium og hovudstad for aulerci, ei stamme under Aedui. Le Mans vart òg kalla Civitas Cenomanorum (Byen av Cenomani). Byen låg då i den romerske provinsen Gallia Lugdunensis. Ein kan framleis sjå eit amfiteater frå 200-talet i byen. 

Gregorius av Tours nemner den frankiske underkongen Rigomer, som vart drepen av Clovis under felttoget hans for å samle dei frankiske områda. 

Som den største byen i provinsen Maine var det fleire kampar i Le Mans på 1000-talet mellom hertugane i Anjou og hertugane i Normandie. Då normannarane hadde kontroll over Maine, kunne Vilhelm Erobraren invadere England, men i 1069 gjorde innbyggjarane opprør og forviste normannarane. Etter dette vart Hugo V hertug av Maine. 

Under den andre verdskrigen vart Le Mans frigjeve 8. august 1944 av amerikanske styrkar under Operasjon Overlord.

Sport 
Byen er er kanskje best kjend for motorsport. To forskjellige racerbanar ligg i Le Mans. Den minste heiter Circuit Bugatti du Mans, og er ein relativt kort bane som vert brukt årer rundt. Den lengre og meir vidkjende Circuit de la Sarthe består delvis av offentleg vegar, som vert stengd for vanleg trafikk under løp, og som har vore åstad for det vidkjende billøpet 24 heures du Mans sidan 1923.

Bakgrunnsstoff 

 Turisme
 Offisiell side for 24 heures du Mans 
 Bilete av Le Mans 

Byar i Frankrike
Byar i Pays-de-la-Loire
Sarthe
Andreas Tjernshaugen

Andreas Tjernshaugen () var leiar for SV sin ungdomsorganisasjon Sosialistisk Ungdom 1994–1996.

Leiarar i Sosialistisk Ungdom
Romper Stomper

Romper Stomper er ein australsk film frå 1992. Han tek for seg opplevingane og undergangen til ei gruppe nynazistiske skinhead i forstadene til Melbourne. Russell Crowe, Daniel Pollock, Jacqueline McKenzie og Tony Lee speler hovudrollane.

Australske filmar
Filmar frå 1992
Sophisti-pop

Sophisti-pop er nemninga på ein musikksjanger som var nært knytt til new wave-bølgja på 1980-talet. Han kjennast som en mjuk, jazz-liknande radiovennleg popmusikk. Han vart først høyrd på midten av 1980-talet med framtredende bruk av synthesizerar, slik vanleg var i dette tiåraet. I oversyn kan sophisti-pop reknast å dele vesentlege element med smooth jazz, blue-eyed soul og new wave.

Populariteten hans bland det store publikumet var likevel begrensa og vara ikkje lenge.

Liste over sophisti–pop-artistar 
 Basia
 Rhian Benson
 The Blow Monkeys
 The Blue Nile
 Curiosity Killed The Cat
 Danny Wilson
 The Dolphin Brothers
 Double
 Everything but the Girl
 Joe Jackson
 Johnny Hates Jazz
 Laid Back
 Matt Bianco
 Orange Juice
 The Philosopher Kings
 Prefab Sprout
 Sade
 Safire
 Scritti Politti
 Chris Rea
 Simply Red
 Spandau Ballet
 The Style Council
 Swing Out Sister
 When in Rome

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Sophisti-Pop - All Music Guide Framstillinga av sjangeren og tilrådingar

Musikksjangrar
Jazz
Clermont i Oise

For byen i Puy-de-Dôme, sjå Clermont-Ferrand
 

Clermont er ein by og kommune nord i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Oise i regionen Hauts-de-France, og har om lag 10 000 innbyggjarar.

Oise
Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Christiania Theater

Christiania Theater var eit teater i Oslo som låg på Bankplassen ved Akershus festning. Det vart teikna av arkitekt Christian H. Grosch og opna den 4. oktober 1836 med skodespelet Kong Sverres Ungdom av Andreas Munch. Trass i det nasjonalromantiske stykket, var alle skodespelarane danske. Dette vart etter kvart eit stridstema på teateret, og det toppa seg ved det store teaterslaget, «Campellerslaget» i 1838, da gruppene kring Henrik Wergeland og Johan Sebastian Welhaven stod mot kvarandre.

Teateret hadde da sett opp stykket Campbellerne eller den hjemkomne Søn av Wergeland. Dette førte til ein veldig pipekonsert og etter kvart slagsmål i teateret.

Striden gjekk på om ein skulle bruke norske skodespelarar for å fremme det norske språket, eller om ein skulle bruke danske skodespelarar fordi dei var betre skolerte og det danske språket var tilstrekkeleg etablert i Noreg.

Ettersom teateret vart meir etablert, kom det stadig fleire norske skodespelarar inn i staben og «blanda ut» det danske innslaget; blant desse var Johannes Brun og Laura Gundersen. I 1856 lova leiinga å ikkje engasjere fleire danske skodespelarar, men da løftet ikkje vart halde vart det nye pipekonsertar, og Bjørnstjerne Bjørnson støtta dei opprørske tilskodarane. Uro vart det i 1873 òg, da svensken Ludvig Josephson vart leiar — utlendingar var ikkje velkomne. Også her skal Bjørnson ha vore blant iscenesettarane for pipekonsert og demonstrasjonar.

Men det var Josephson som i 1876 sette opp Peer Gynt, og det var han som gjorde dette stykket til ein stor suksess etter at det hadde lege lenge av di andre meinte at det ikkje eigna seg for scena.

Medan teateret framleis spela Peer Gynt, braut det ut brann den 15. januar 1877, og denne brannen øydela dekorasjonane til stykket. Skadane etter brannen vart snøgt utbetra, og Christiania Theater fungerte som eit slags nasjonalteater fram til Nationaltheatret vart bygd. Nationaltheatret vart innvigd den 1. september 1899.

Kjelder 
 «Christiania Theater» på Bokmålswikipediaen

Litteratur 
 Næss, Trine: Christiania Theater forteller sin historie : 1877-1899, Novus forlag, 2005 ISBN 82-7099-427-8

Christian H. Grosch
Tidlegare føretak i Oslo
Teater i Oslo
Skipingar i 1827
1800-talet i Oslo
Amiens

Amiens er ein by nord i Frankrike, 120 km nord for Paris. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Somme og hovudstad i regionen Hauts-de-France. Byen har om lag 130 000 innbyggjarar.

Historie 
Steinalderkulturen kalla Acheulean vart gjeve dette namnet fordi dei først vart identifisert i Saint-Acheul, ein forstad til Amiens. Under romarrtida var byen, då kalla Samarobriva, ein sentral busetnad for Ambiani, ei av dei største stammene i Gallia. Dei brukte myntar, sannsynlegvis frå Amiens, i det første hundreåret f.kr. I følgje segna var det ved byporten til Amiens at Sankt Martin av Tours, då han framleis var ein romersk soldat, delte kappa si med ein naken tiggar. St. Honoratus (d. 600 evt.) var den sjuande biskopen i byen.

Attraksjonar 

Amiens katedral (ein verdsarvstad) er den høgaste av dei store «klassiske» gotiske kyrkjene på 1200-talet og den største av sitt slag i Frankrike. Etter at ein brann øydela den tidlegare katedralen, vart den nye katedralen påbyrja i 1220, og stod ferdig i 1247. Amiens katedral er kjend for den samanhengande planløysinga, dei tre vakre nivåa inne i kyrkja, skulpturane på fasaden og tverrskipet, og labyrinten og andre utskjeringar på golvet. Ho har vorte kalla «det gotiske svaret på Parthenon».

Bakgrunnsstoff 

 Bilete og detaljar om Amiens katedral
 Bilete av Amiens
 Bilete av Amiens og Somme 
 Gamle postkort frå Amiens

Byar i Frankrike
Byar i Hauts-de-France
Somme
Limoges

Limoges (Lemòtges / Limòtges på oksitansk) er ein by i Frankrike med eit folketal på 130 000. Storbyområdet har 247 944 innbyggjarar. Limoges er prefecture (hovudstad) i departementet Haute-Vienne, og den administrative hovudstaden i tidlegare regionen Limousin.

Limoges er verdskjend for den glasserte emaljen frå mellomalderen (Limogesemalje) på kopar, for porselen frå 1800-talet (Limoges-porselen) og for eiketønnene (Limousin-eik), som vert nytta i produksjonen av konjakk.

Historie 

Byen vart grunnlagd av romarane som Augustortium rundt år 10 fvt., men galliske stammer skal ha vore busett i området før den tid. Romarane bygde mellom anna eit amfiteater i byen, i tillegg til forum, bad og heilagdomar. 

På 200-talet reiste dei fleste innbyggjarane frå byen, sidan germanarane invaderte området. Folkesetnaden flytta i staden til område som var lettare å forsvare. På 900-talet vart det oppretta eit kloster i byen, som etter kvart fekk eit stort bibliotek. Dette førte til at Limoges på 1000-talet vart eit blømande kunstnerisk senter, og det vart mellom anna oppretta ein viktig musikkskule. Den mest vidkjende eleven ved skulen var trubadur Bertran de Born på 1200-talet. 

I 1370 vart Limoges okkupert av Edward, den svarte prinsen, arving til den engelske trona, som massakrerte 3 000 menneske. 

Under den franske revolusjonen vart mange religiøse bygningar, som ein såg på som symbol på det gamle regimet, øydelagd, mellom anna klosteret frå 900-talet. Nokre år seinare utvikla porselensindustrien seg i byen, fordi ein fann kaolinitt i området. Dei fleste innbyggjarane vart på ein eller annan måte involvert i denne industrien, t.d. tømmerhoggarar som gav tømmer til koking av porselenen.

Bakgrunnsstoff 

 Adrien Dubouché Museum - kermaikk, glassvare og porselen frå Limoges
 Limoges universitet
 Historie og geografi

Haute-Vienne
Byar i Nouvelle-Aquitaine
Busetnader grunnlagde i første hundreåret fvt.
Nîmes

Nîmes (oksitansk Nimes) er ein by i Sør-Frankrike, og prefecture (hovudstad) i departementet Gard i regionen Languedoc-Roussillon. Byen har om lag 140 000 innbyggjarar. Nîmes har ein rik historie som går tilbake til Romarriket, og er eit populært turistmål.

Historie 
Byen har fått namnet sitt frå Nemausus, 'frå kjelda'. Våpenskjoldet til Nîmes viser ein krokodille festa til ei palme med inskripsjonen 'COLNEM', som er ei forkorting for «Colonia Nemausus». Det er ein referanse til koloniane til dei romerske legionveteranane i Cæsar sine felttog ved Nilen. Etter 15 år som soldat, fekk veteranane eit lite stykke land dei kunne dyrke på slettene ved Nîmes. Nîmes vart ein romersk koloni om lag 50 fvt.

Nîmes låg langs Via Domitia, ein romersk veg konstruert i 118 fvt, og som knytte Italia til Spania. Keisar Augustus gjorde Nîmes til hovudstad i provinsen Narbonne. Augustus bygde 6 km lange festningsvollar rundt byen, forsterka med 14 tårn og portar, der to framleis står i dag. Byen hadde eit estimert folketal på 60 000. Det vart bygd både forum, basilika, eit gymnas og kanskje òg eit sirkus. Amfiteateret er frå 100-talet. Nîmes var ein svært rik by, og då Romarriket stod for fall mot slutten av 200-talet, vart byen stadig plyndra av vestgotarar, burgundarar og austgotarar.

Etter desse invasjonane, på 700-talet, vart byen okkupert av maurarar frå Spania, men i 754 gjorde Pipin den yngre slutt på okkupasjon. Nîmes var no berre ein skugge av den flotte byen han hadde vore i romartida. Byen kom så under karolingisk styre, som førte med seg fred. Føydaltida på 1100-talet var derimot meir uroleg, og byen vart styrt av innbyggjarane i byen, biskopen og fire konsular som sat i Maison Carrée. Louis IX av Frankrike klarte etter kvart å opprette eit styre i regionen som vart Languedoc, som då vart ein del av Frankrike.

Nîmes opplevde ei oppgangstid på 1700-talet, og folketalet auka frå 21 000 til 50 000, medan slummen vart bytta ut med nyare hus.

Attraksjonar 
I Nîmes finst fleire svært godt bevarte romerske leivningar:

 Det ellipseforma amfiteateret, som ofte vert brukt til den provençalske utgåva av tyrefekting.
 Tempelet Maison Carrée frå 19 fvt. som vert rekna som det best bevarte romerske tempel
 Akvedukten Pont du Gard som ligg like utanfor byen
 Tour Magne som er restane av eit romersk festningstårn på Mt. Cavalier.
 Delar av bymuren
Nyare attraksjonar er
 domkyrkja Saint Castor, som ifølgje tradisjonen ligg der templet for Augustus låg. Ho er delvis bygd i romansk samt gotisk stil. 
I moderne tid har fleire vidkjende arkitektar fått oppført bygningar i Nîmes, m.a.
 Norman Foster sin Carré d'art frå 1986, som er eit kunstmuseum og mediatek, bygd ovanfor det antikke Maison Carrée.
 Jean Nouvel sin Nemausus, som er eit postmoderne bustadkompleks.
 Kisho Kurokawa som har teikna ein bygning i same ellipseform som amfiteatret.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettside for den romerske Nîmes 
 Bilete av romerske ruinar i Nîmes
 103 bilete av Nîmes 
 Biletgalleri frå Nimes 

Nimes
Nimes
Nimes
Tours

Tours er ein by i Frankrike, og prefecture (hovudstad) i departementet Indre-et-Loire ved den lågare delen av elva Loire, mellom Orléans og atlanterhavskysten. Touraine, området rundt Tours, er eit kjent vindistrikt, og området er òg kjent for den lokale franske dialekten og det vidkjende Slaget ved Tours i 732. Han er òg åstad for sykkelrittet Paris-Tours.

Historie 

Namnet på byen kjem frå den antikke galliske stamma kalla Turones. Under romartida vart byen kalla Turonensis eller Caesarodunum. Det moderne namnet Tours er det same som det franske ordet for «tårn». På midten av 200-talet vart Gaitanus send frå Roma for å organisere eit lite kristent samfunn. Martin av Tours var biskop i Tours mot slutten av 300-talet, og grava hans vart ein viktig pilegrimsstad, og kyrkja Saint-Martin vart ein av dei store romanske pilegrimskyrkjene, som Saturnin i Toulouse og Santiago de Compostela, og dei mektige biskopane i Tours, som Gregor av Tours, var personar dei merovingiske kongane rekna med.

Rådet i Tours vart halde her i 567.

Martel klarte å slå ein islamsk hær i byen, og slaget vert rekna som vendepunktet for dei vestlege kristne i kampen mot muslimske erobringar i Europa. Touraine var ein provins på tida under dei karolingiske herskarane (751 til 987). Vikingane plyndra byen i 853 og 903. I 1044 kom han inn under hertugane i Anjou. Under styret til Filip II, vart Livre Tournois (Tours-pund) vedtatt som internasjonal valuta i Frankrike.

På 1500- og 1600-talet hadde Tours ein større folkesetnad av hugenottar, og mange av desse var med på å starte den store silkeindustrien. Då Ediktet i Nantes vart avskaffa i 1685 vart tusenvis av protestantar massakrert og hugenottane flykta frå landet og den ein gong blømande silkeindustrien i Tours forsvann for alltid. Enkelte hugenottar slo seg ned i Irland, der vevekunnskapane deira var med på å etablere dei store irske linfabrikkane.

Frå 7. oktober 1870 til 6. februar 1871 var Tours provinshovudstad for Le Gouvernement de la Défense Nationale under den fransk-prøyssiske krigen. Léon Gambetta valde Tours som reservehovudstad, sidan Paris på denne tida var omleira av den prøyssiske hæren.

Bakgrunnsstoff 

 Arkitektur i Tours 
 François Rabelais Universitet i Tours
 Tours for turistar

Byar i Frankrike
Byar i Centre
Indre-et-Loire
Villeurbanne

Villeurbanne er ein kommune i storbyområdet Lyon i regiøn Auvergne-Rhône-Alpes aust i Frankrike. Han ligg rett nordaust for Lyon, og i lag dannar dei det største storbyområdet i Frankrike etter Paris. Med  innbyggjarar ved byrjinga av 2014 er Villeurbanne den folkerikaste forstadskommunen i landet. Han er den 4. folkerikaste kommunen i Auvergne-Rhône-Alpes og den 20. største i Frankrike. Storbyområdet han dannar saman med Lyon er det andre folkerikaste i Frankrike, etter det til [[Paris].

Historie 
Det noverande sentrumet i Villeurbanne har vore busett heilt tilbake til 6000 fvt. Det noverande namnet kjem frå det galloromerske jordbruksomrdået som vart oppretta om lag samtidig med Lyon (då Lugdunum) og var kjend som Villa Urbana («byhuset»). Han vart så Urbanum, så Villa Urbane og til slutt Villeurbanne.

Villeurbanne har vore ein del av kongedømet Frankrike sidan 1349. Han var då fråskild Lyon av elva La Rize, ei tidlegare grein av elva Rhône.

Fram til 1800-talet var byen berre ei samling av forskjellige landsbyar med jorde og uutvikla land mellom. Desse landsbyane har stort sett overlevd, og dannar i dag bydelane Charpennes, Cusset, Croix-Luizet, Maisons-Neuves, osv 

I den industrielle perioden skaut økonomien i Villeurbanne i veret. Tekstilindustrien var den første som blømde, etter følgd av mekaniske og kjemiske fabrikkar. Fabrikkane trekte til seg mange imigrantar, hovudsakleg italienarar.

Omvandlinga frå eit bygdesamfunn til ein industriell by førte til at folketalet i Villeurbanne eksploderte frå 3 000 i 1928 til 82 000 i 1931. Ordførar Lazare Goujon (vald i 1924) engasjerte så byen i eit omfattande offentleg arbeidsprogram. Det mest synlege frå denne perioden er Gratte-Ciel, eit bustadkompleks av to art deco-tårn og mindre bygningar rundt langs Henri Barbusse avenue. Desse bygningane vart teikna av Môrice Leroux og er ein av dei mest kjende art deco-bygningane i Frankrike.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Byar i Frankrike
Departementet Rhône
Metz

Metz er ein by nordaust i Frankrike, og hovudstad i regionen Lorraine og préfecture (administrasjonsstad) i departementet i Moselle. Byen ligg der elvane Mosel og Seille renn i hop. Byen har om lag 124 000 innbyggjarar. 

Sjølv om Nancy var hovudstad i hertugdømet Lorraine og den seinare franske provinsen Lorraine, vart Metz vald som hovudstad i den nye regionen på midten av 1900-talet. 

Metz er ei elvehamn og handelsby og har m.a. mat-, metall- og elektroteknisk industri. Ein del av mellomalderbygningane, murar og byportar er bevart, i tillegg til den store gotiske og vakre domkyrkja.

Historie 
Under romartida var den galliske Metz (Mettis) ei viktig grensefestning. Då Frankarriket vart løyst opp i 870 kom byen inn under Lothringen, og seinare under Det tysk-romerske riket der Metz var ein fri keisarby. År 1552 vart byen erobra av franskmennene, som gjorde han til ein sterk festning. Byen vart okkupert av tyskarane under Den fransk-prøyssiske krigen 1870–71 og vart ein del av Tyskland, men etter den første verdskrigen i 1918 vart byen gjeve tilbake til Frankrike.

Sport 
Fotballaget FC Metz kjem frå Metz. Dei spelar for tida i Ligue 2, det nest høgaste nivået i fransk fotball.

Bakgrunnsstoff 

 Bilete frå Metz
 Historiske kart

Byar i Frankrike
Byar i Lorraine
Moselle
Besançon

Besançon (tysk Bisanz) er ein by nordaust i Frankrike, og kjend som den grønaste byen i landet. Han er hovudstad i regionen Bourgogne-Franche-Comté og har om lag 220 000 innbyggjarar i storbyområdet. Byen ligg nær grensa til Sveits og er prefecture (hovudstad) i departementet Doubs.

Geografi 
Besançon ligg i den nordaustlege delen av Frankrike ved elva Doubs og foten av Jurafjella. Han ligg om lag 325 km frå hovudstaden Paris og 100 km frå Dijon i Bourgogne, Lausanne i Sveits eller Belfort i Franche-Comté. 

Byen ligg ved ein nesten perferkt naturleg meander i elva Doubs med ein diameter på 1 km. Den indre svingen, eit flatt område, har ei høgd på om lag 250 meter, og er lukka av ein ås kalla Mont Saint-Étienne, med ei maksimal høgd på 371 m. Byen er omringa av seks andre åsar med høgder mellom 400 og 500 meter. 

Besançon har ei blanding av maritimt klima (forholdsvis mykje nedbør) og kontinentalklima med harde vintrar og varme og tørre somrar. Årsmiddeltemeraturen er 10,2 °C. Den varmaste månaden er juli (18,9 °C) og den kaldaste er januar (1,6 °C). Besançon har ein årleg nedbørsnormal på 1 108 mm. Den våtaste månaden er mai (111,4 mm), medan juli er den tørraste (80,5 mm).

Historie 

Besançon vart grunnlagd som ein gallisk by, og det latinske namnet var Vesontio. Namnet har gjennom åra utvikla seg frå Besantio, Besontion, Bisanz på tysk til det moderne franske Besançon.

Som ein del av Det heilage romerske rike frå 1034 vart byen Erkebispedøme Besançon, og fekk status som fri keisarby med sjølvstyre i 1184. På 1400-talet kom Besançon under hertugane i Burgund. Etter at Maria av Burgund gifta seg med Maximilian I av det tysk-romerske rike vart byen i realiteten ein lensgård i Habsburg og byen fekk spansk påverknad. I 1526 fekk byen lov til å lage sine eigne myntar, noko dei gjorde fram til 1673. Spanjolane bygde det store festningsverket i byen i 1668, etter modell frå den franske militærarkitekten Vauban. I 1674 tok franske troppar over byen, og Vauban kunne sjølv oppgradere festningane, noko som tok 30 år. Etter Freden i Nijmegen vart byen gjeven til Frankrike.

Bakgrunnsstoff 

 Byguide  (in French)

Byar i Bourgogne-Franche-Comté
Byar i Frankrike
Doubs
Caen

Caen er ein by nordvest i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Calvados i regionen Normandie. Byen har eit folketal på om lag 115 000, medan storbyområdet har om lag 199 490 innbyggjarar. Caen ligg 15 km frå Den engelske kanalen. 

Caen er kjend for sine historiske bygningar som vart bygd då Vilhelm I av England regjerte her. Han vart òg gravlagd her. Byen er òg kjend for Slaget ved Caen, kraftige kampar som fann stad i og rundt Caen under Operasjon Overlord i 1944 og som øydela store delar av byen.

Historie 
Nesten nøyaktig 600 år før byen vart lagd i ruinar i 1944, vart han på liknande måte øydelagd av krig, då den engelske kongen Edvard III av England i 1346 førte sin hær mot byen i håp om å plyndre han. På denne tida var Caen den rikaste byen i Normandie. 26. juli storma troppane hans byen og plyndra han, noko som kosta 3 000 innbyggjarar livet og medførte at store delar av handelskvarteret i byen brann ned. Berre borga stod att då engelskmenna få dagar seinare marsjerte mot aust og sigra i slaget ved Crecy.

Under slaget om Normandie i den andre verdskrigen var det intense og bitre kampar i og omkring Caen mellom allierte styrkar og nazistane. Etter landsetjinga av det britiske 1. korps på Sword Beach den 6. juni 1944, gjekk framdrifta deira i stå utanfor Caen. Britiske og kanadiske troppar braut til slutt gjennom den 9. juli etter å ha kasta tusenvis av bomber under Operasjon Charnwood. Bombekastarane øydela store delar av byen, men gjorde sitt til at dei allierte kunne innta den vestlege delen av byen, ein månad etter planen som var utarbeida av Montgomery. Under slaget søkte mange av innbyggjarane i byen tilflukt i Abbaye aux Hommes, som var bygd av Vilhelm Erobraren 800 år tidlegare. 

Gjennoppbygginga etter krigen tok 14 år (1948-1962) og førte til bygningane og byplanen som i dag finst i Caen.

Bakgrunnsstoff 

 www.agglo-caen.fr 
 Caen på britannica.com
 Nettside for museumet Memorial pour la Paix 

Byar i Normandie
Calvados
Franske hamnebyar ved Den engelske kanalen
Orléans

Orléans er ein by sentralt i nordlege delar av Frankrike, om lag 130 km sørvest for Paris. Han ligg ved elva Loire der ho vender sørover mot Massif Central.

Byen har om lag 115 000 innbyggjarar. Han er prefecture (hovudstad) i departementet Loiret og hovudstad i regionen Centre.

Historie 
Orléans vart grunnlagd som ein gallisk bystat av den keltiske stamma Carnutes kalla Cenabum. Han vart grunnlagd på ny i 275 av den romerske keisaren Aurelian som gav han namnet Aurelianum etter seg sjølv. I 451 prøvde Attila å erobre og plyndre byen, men vart drive vekk av ein hær kommandert av Theodoric, konge av vestgotarane, og den romerske generalen Aëtius i siste augneblikk.

Han var hovudstad for den merovingiske kongen Clodomir (Clodmer) frå 511 til 524, i det som seinare vart kjend som kongedømet Burgund. 

Omleiringa av Orléans i 1428-1429 markerte vendepunktet i Hundreårskrigen. Jeanne d'Arc fekk omdømet sitt her då ho fjerna omleiringa berre ni dagar etter at ho kom dit.

Ymse 
New Orleans (opphavleg La Nouvelle-Orléans) er kalla opp etter byen Orléans.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Frankrike
Byar i Centre
Loiret