alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ludvig Daae (1834–1910)

Ludvig Daae () var ein norsk historikar. Han kalla seg ofte Ludvig Ludvigsen Daae for ikkje å bli forveksla med sine slektningar og namnebrør Ludvig Daae (1829–1893) og Ludvig Kristensen Daa (1809–1877). Ludvig Daae var universitetsbibliotekar 1869–1876 og professor i historie ved universitetet i Kristiania frå 1876 til han døydde. Som historikar var han først og fremst oppteken av Noregs historie under Danmark. Han stod for eit konservativt og danskvennleg syn, i motsetnad til Ernst Sars’ negative syn på dansketida.

Verk
Ein bibliografi over Daaes skrifter og avhandlingar er i 3. utgåve av Det gamle Christiania, publisert 1924.
 Norske bygdesagn (1870)
 Det gamle Christiania (1871)
 Historiske Skildringer (1873–1878)
 «Fru Inger Ottesdatter og hendes døtre» I: Historisk tidsskrift; bd 3. 1874
 Norges Helgener (1879)
 Nordmænds Udvandringer til Holland og England i nyere Tid: et Bidrag til vor Søfarts Historie (1880)
 Paul Botten Hansen (1888)
 En Krønike om Kvinesdal (1894)
 En Krønike om Erkebiskopperne i Nidaros (1897)
 Norske specielt bergenske Apotheker: historiske Oplysninger (1898)
 Om Stavanger stift i middelalderen (1899)

Utgjeve posthumt
 Professor, Dr. Ludvig Daaes erindringer og opptegnelser om sin samtid. Utgitt av Nic. Knudtzon. Oslo: Novus, 2003. ISBN 978-82-7099-361-1

Norske historikarar
Norske historieprofessorar
Norske bibliotekarar
St. Olavs Orden
It's My Life av Cezar

«It's My Life» (engelsk for Det er mitt liv) var det rumenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Cezar. Songen er skriven av Cristian Faur.

Selecția Națională 2013
Televiziunea Română (TVR) valde ut 32 bidrag, mellom dei «It's My Life» av Cezar, som fekk delta i Selecția Națională 2013, den rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013.

Semifinale 1
Songen starta som nummer 13, etter «La donna di nero» av Liviu Mititelu og før «Firebird» av Tammy. Bidraget enda på andreplass med 18 poeng og gjekk vidare til finalen.

Finalen
Songen starta som nummer sju, etter «Run Away With Me» av Ovidiu Anton og før «The Best Thing In Life Is To Love» av Cristian Prăjescu. Bidraget vann med 20 poeng, åtte poeng frå juryen og tolv poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Romania i Eurovision Song Contest 2013. Etter finalen vart det laga ei protestgruppe på Facebook der ein prøvde å boikotte resultata frå finalen av di jurymedlemmet Ştefan Naftanailă gav null poeng til «Unique» av Luminița Anghel, medan dei andre i juryen gav bidraget fire tolvarar, éin tiar og ein sjuar. Manageren for utvalet, Dan Manoliu, vart òg overraska over røystinga, men erklærte at resultata oppfyller tevlinga sine kriterium.

Eurovision Song Contest 2013

«It's My Life» representerte Romania i Eurovision Song Contest 2013 etter at bidraget vann Selecția Națională 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Romania vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Songen starta som nummer 17, etter Sveits med «You and Me» av Takasa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «It's My Life (Cezar song)» frå ,  den 26. mars 2013.

Fotnotar

Songar frå 2013
Rumenske songar
Engelskspråklege songar
Eurovision Song Contest 2013-songar
Rumenske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Mount Harker

Mount Harker er eit fjell som ligg aust for Willisbreen i Saint Johns Range i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart først kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–1913) leia av Robert Falcon Scott. Fjellet er kalla opp etter Alfred Harker (1859–1939), ein engelsk geolog som var spesialist i petrologi og petrografi.

Bakgrunnsstoff
Australian Antarctic Data Centre Antarktis Gazeteer  entry for Mount Harker.
Consorzio PNRA Composite Gazeteer i Antarktis  entry for Mount Harker.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Harker» frå ,  den 26. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Harrington

Mount Harrington er eit av dei høgaste fjella i austenden i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis, med ei høgd opp mot 2610 moh på vestsida av Whitehallbreen og 5 nautiske mil sørvest for Mount Northampton. Det vart namngjeve i 1960 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter geolog [Hilary J. Harrington, som leia den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE) til dette området, 1957–58, og som leia NZGSAE i McMurdo Sound-området, 1958–59. Seinare undersøkte han for US Antarctic Research Program (i lag med Russell J. Korsch) McMurdo Sound-området, 1968–69.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Harris Peak i Victoria Land

Harris Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1750 moh som ligg 1,4 nautiske mil sør for Mount Weyant i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det ligg mellom Mount Hall og Ball Peak, som namnet er knytt til. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1998 etter A.M. «Andy» Harris (som døydde på Mount Everest med Rob Hall), ein guide og feltleiar for New Zealand Antarctic Research Program, 1987–92, med to turar til Marie Byrd Land.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Harrison Peak

Harrison Peak er eit fjell på 2830 moh langs nordsida av Woodbreen, kring 5 nautiske mil nord for Mount McDonald i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William R. Harrison, ein biolog ved McMurdo-basen, 1967–68.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Harrow Peaks

Harrow Peaks er ei gruppe ulendte fjelltoppar i austlege delen av Random Hills, som grensar i nord til Clausnitzerbreen og i aust til Tinkerbreen, oppom nordvestenden av Wood Bay på kysten av Victoria Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Geoffrey N. Harrow, ein biolog ved McMurdo-basen, 1965–66.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Hart

Mount Hart er eit fjell over 3 000 moh, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Mount Chider i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Vemon D. Hart, som var øvstkommanderande på U.S. Navy-skvadron VX-6 vinteren ved McMurdo-basen, 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Harvey Summit

Harvey Summit er eit fjell på 2644 moh ved toppen av McDermottbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kalla opp etter John W. Harvey ved National Solar Observatory som i lag med Thomas L. Duvall jr, og Martin Pomerantz, forska på helioseismologi ved Sørpolen nokre år frå 1980 og utover.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hawkes Heights

Hawkes Heights er eit isfyllt krater med ei høgd opp mot 2 000 moh som dominerer den sørlege delen av Coulman Island i Rosshavet i Antarktis, og er det høgaste punktet på øya. Fjellet vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1958–59, etter kaptein William M. Hawkes i U.S. Navy som leia dei tidlega flyoperasjonane frå Williams Field nær McMurdo-basen, mellom anna fleire langvarige flyfototurar og forsyningsturar, og den første landinga ved Sørpolen. Han kommanderte eit av to fly som gjorde den historiske første flyturen frå Christchurch til McMurdo-basen den 17. desember 1955. Mount Hawkes er òg kalla opp etter Hawkes, som var i Air Development Squadron Six (VX-6) i 1955–56.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 «Hawkes Heights i Antarktis» on Peakbagger
 

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Hayton

Mount Hayton er eit fjell, 2240 moh sør i portion av East Quartzite Range i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter J.S. Hayton, ein feltassistent i gruppa. Fjellet vart klatra den 18. desember 1962.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Hazlett

Mount Hazlett er eit fjell, 2080 moh, ved sørsida av munningen av Montecchibreen der denne møter Tuckerbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Paul C. Hazlett, eit medlem i U.S. Navy-skvadron VX-6 vinteren ved McMurdo-basen, 1968.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition

New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition var ein newzealandsk ekspedisjon til Ross Dependency i Antarktis i 1962 og 1963. 

Den antarktiske avdelinga til det newzealandske forskingsdepartementet ønskte tidleg i 1960-åra å få i stand ein ekspedisjon til Antarktis. Føremålet var å utføre topografiske og geologiske undersøkingar i eit av dei få uutforska områda i Ross Dependency.

Tararua Tramping Club frå Wellington svarte og organiserte ekspedisjonen som NZ Federated Mountain Clubs betalte for og den antarktiske avdelinga godkjende. 

Leiaren for ekspedisjonen var John M. Millen, ein landmålar.

Kjelder
 Tararua Tramping Club Antarctic Expedition 1962-63

New Zealand og Antarktis
Antarktiske ekspedisjonar
1962 i Antarktis
1963 i Antarktis
Head Peak

Head Peak er eit fjell 3,5 nautiske mil aust for Le Couteur Peak, som ligg på ein framskytande rygg frå Millen Range i firnområdet til Pearl Harborbreen. Det fekk dette namnet av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition, 1962–63, etter likskapen til eit hovud og plasseringaved toppen av Pearl Harborbreen. Head er eit engelsk ord for topp.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Hedgpeth Heights

Hedgpeth Heights er hovudsakleg snødekte høgder som strekkjer seg over 14 nautiske mil og med fjelltoppar med ei høgd opp mot 1300 moh, 2 nautiske mil sørvest for Quam Heights i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joel W. Hedgpeth, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1967–68, og Palmer-stasjonen, 1968–69.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Heg

Mount Heg er eit massivt isdekt fjell som dannar sørenden av eit forberg på vestsida av Malta Plateau i Victoria Land i Antarktis. Det grensar i i vest, sør, og aust til Seafarerbreen, Marinerbreen og Pottsbreen. Fjellet vart først med på eit kart frå 1960 på New Zealand kompilert frå flyfotografi teken av U.S. Navy. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1972 etter James E. Heg, som var leiar for planlegginga og koordineringa for Office of Polar Programs i National Science Foundation.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Heke Peak

Heke Peak er eit fjell på 2175 moh på ryggen som dannar sørveggen av Mitchellbreen nær toppen av breen, i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board etter Randal Heke, formannen for byggmannskapet som bygde den newzealandske Scott-basen i 1957. Han oversåg bygnginane i mange år fram til han vart pensjonist.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Helios

Mount Helios er eit fjell 0,8 nautiske mil nordaust for Mount Theseus, med ei høgd opp mot 1650 moh i austlege delen av Olympus Range i Victoria Land i Antarktis. I samband med namngjeving i området frå gresk mytologi, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter Helios, solguden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Mount Hemphill

Mount Hemphill er eit snødekt fjell som stig over 1800 moh. i den sørlege delen av Anare Mountains i Antarktis. Det ligg mellom toppen av McLeanbreen og Ebbebreen. Fjellet vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Harold S. Hemphill i US Navy, ein fotografisk offiser med skvadron VX-6 i Antarktis, 1962–63 og 1963–64.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Henderson Pyramid

Henderson Pyramid er eit nesten heilt isdekt fjell, 2450 moh, 4 nautiske mil sør-sørvest for Ugolini Peak på vestsida av Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1956–61, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Thomas E. Henderson, ein kartograf i USGS. Henderson deltok i gruppa som gjorde geodetiske undersøkingar ved Ellsworth Mountains 1979–80. Han var leiaren for USGS nord i Victoria Land 1981–82; og satelittmålingsgruppa til USGS ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1982.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Hennessey

Mount Hennessey er eit fjell på 2 nautiske mil nord for Mount Tukotok i Salamander Range i Freyberg Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Raymond W. Hennessey, ein flyfotograf ved Hallett-stasjonen i 1957.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Hercules

Mount Hercules er ei stort sett flat høgd mellom Mount Aeolus og Mount Jason i Olympus Range i Victoria Land i Antarktis. Ho vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Hercules (Herakles), ein figur i gresk mytologi.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Mount Herschel

Mount Herschel er eit kjenneleg fjell som ligg 2,6 km nordaust for Mount Peacock og oppom enden av Ironsidebreen frå sør, i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis.

Fjellet vart oppdaga i 1841 av Sir James Clark Ross, som namngav dette fjellet etter Sir John F.W. Herschel, ein kjend engelsk astronom.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Herschel» frå ,  den 26. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Admiralty Mountains
Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Odd Hassel

Odd Hassel () var ein norsk kjemikar og nobelprisvinnar. Han fekk Nobelprisen i kjemi i 1969 saman med Sir Derek Barton «for arbeidet innan strukturen og konformasjonen til organiske molekyl».

Sjå også
 Norske nobelprisvinnarar

Bakgrunnsstoff 

 naturfag.no biografi
 uio.no Tor Dahl: kronikk om Hassel, Aftenposten 1997

Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske kjemiprofessorar
St. Olavs Orden
Guldberg og Waage-medaljen
Norske nobelprisvinnarar
Hind Turret

Hind Turret er eit fjell ved sørsida av Obelisk Mountain i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det skildrande namnet indikerer utsjånaden og plasseringa til fjellet, og vart tilrådd av Advisory Committee on Antarctic Names i samarbeid med New Zealand Antarctic Place-Names Committee.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Hjorth Hill

Hjorth Hill er eit avrunda, isfritt fjell, 760 meter over havet, som ligg like nord for New Harbour og 2 nautiske mil sør for Hogback Hill i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, leia av Robert Falcon Scott og vart kalla opp etter produsenten av primusapparata som vart nytta på ekspedisjonen. Namnet vert skrive «Hjort's Hill» i i rappoartane til Scott, men «Hjorth's Hill» vert nytta på kartet som følgde med rapporten. Den tilrådde stavinga er basert på karta som følgde rappoartane.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hobbs Peak

Hobbs Peak er eit markant fjell, 1510 moh, ved skiljet mellom Hobbsbreen og Bluebreen i Victoria Land i Antarktis. Det er det høgaste punktet i aust–vest-delen av denne skiljande ryggen. Fjellet vart klatra av medlemmar av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1960–61), som kalla det opp etter nærleiken til Hobbsbreen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hoehn Peak

Hoehn Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2 000 moh ved toppen av Matterhornbreen. Toppen markerer sørenden av Morelli Ridge i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter Robert C. Hoehn ved sivilingeniøravdelinga ved Virginia Polytechnic Institute and State University, som studerte økosystemet i Lake Bonney i løpet av sesongen 1974–75.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Muskovitt

Muskovitt, kaliglimmer eller lys glimmer KAl2(AlSi3O10)(F,OH)2, òg kalla kaliglimmer, er ein lys glimmer i glimmergruppa. Muskovitt blir òg kalla kråkesølv, fordi den er eit glinsande, halvvegs gjennomskineleg mineral som dannar blada, tette aggregat. Det er eit mykje utbreidd mineral, og blir utvunne frå pegmatittgangar, tidlegare òg i Noreg. Det blir òg framstilt kunstig. Det blir nytta som elektrisk isolasjonsmateriale.

På Mohs hardheitskala er muskovitt 2–2,25 parallelt med [001]-planet, 4 perpendikulært på [001]-planet og ein spesifikk gravitet på 2,76–3. Det kan vere fargelaust eller ha eit skin av grått, brunt, grønt, gult, eller meir sjeldsynt fiolett eller raudt, og kan vere transparent eller translusent.  Det er anisotropisk og har ei høg dobbeltbryting.  Krystallsystemet er monoklinisk. Den grøne, krom-rike varianten går under namnet fuchsitt; maripositt er òg ein krom-riik type av muskovitt.

Muskovitt er det mest vanlege glimmeret. Ein finn det i granitt, pegmatitt, gneis og glimmerskifer, og som kontakt i metamorfiske bergartar eller som eit sekundærmineral som resultat av endring av topas, feltspat, kyanitt, osv.  I pegmatitt opptrer det ofte som svære flak som har kommersiell verdi. Muskovitt er etterspurd som brannhemmande materiale og isolasjonsmateriale og i noko grad som smørjemiddel.

Etymologi
Namnet «muskovitt» kjem av engelsk og det latinske ordet Muskovia, som er eit eldre namn på storfyrstedømmet Moskva, der mineralet skal ha blitt nytta som vindaugsglas.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Muscovite» frå ,  den 5. mai 2013.

Sjå òg 
 Glimmer

Bakgrunnsstoff

Kaliummineral
Aluminiummineral
Glimmergruppa
Monokline mineral
Prorektor

Prorektor er ved mange universitet og høgskular namnet på rektors varamann. Ofte blir prorektor valt samtidig eller saman med rektor. Ved UiO blir rektor og prorektor valt under eitt (som eit team). Ved HiOA er to prorektorar valt saman med rektor. NTNU har tre prorektorar med kvar sitt arbeidsområde.

Kjelder

Utdanning
Akademiske titlar
Virginia Tech

Virginia Polytechnic Institute and State University, betre kjent som Virginia Tech, er eit vitskapleg universitet i Blacksburg i den amerikanske delstaten Virginia. 

Universitetet vart grunnlagt 1872 og er eit Land-grant-universitet, som resultat av Morrill Land-Grant Colleges Act. Frå starten var lærestaden òg eit av dei etter kvart seks såkalla Senior Military Colleges, og i dag tek kadettar militært reserveoffiserskurs ved Texas A&M, kombinert med sivil høgskuleutdanning. Den militære kombinasjonen var obligatorisk ved lærestaden fram til 1924, og frå 1964 vart den heilt frivillig.

Universitetet har (per 2007) 28 470 studentar og 1 304 vitskapleg tilsette.
Campusen er på 10,52 km². I haustsemesteret 2006 var skulepengane på årsbasis US$ 6 973 for studentar folkeregistrert i delstaten Virginia.

Studietilbod
Virginia Tech tilbyr 60 bachelorgrader og 140 mastergrader og doktorgrader gjennom sju fakultet: 
College of Agriculture & Life Sciences
College of Architecture & Urban Studies
College of Liberal Arts and Human Sciences
Pamplin College of Business
College of Engineering, 
College of Natural Resources 
College of Science.

Campus
Universitetet sitt hovudcampus er på 10,52 km² og ligg i Blacksburg. I tillegg er det campusar i i Hampton Roads (Virginia Beach), National Capital Region (Falls Church – Alexandria, Virginia), Richmond, Roanoke, og dessutan Southwest Virginia Higher Education Center i Abingdon.

På Blacksburg-campusen er dei fleste bygningane bygd med såkalla Hokie Stone, ei blanding av kalkstein, gjerne med dolomitt.

Virginia Tech har òg eit av dei høgast rangerte bespisningstilboda i landet; det er for tida rangert som nr 2 av Princeton Review.

Skyteepisode 16. april 2007

Den 16. april 2007 vart skulen åstad for ein skyteepisode der studenten Cho Seung-hui skaut og drap minst 32 menneske før han tok sitt eige liv. I tillegg vart mange skadd, enkelte livstruande. Skytetragedien starta i sjutida lokal tid på eit internat, der to elevar vart skotne og drepen. To timer seinare gjekk våpenmannen inn i Norris Hall på motsett side av campus der ytterlegare 30 personar vart drepne før gjerningsmannen tok sitt eige liv.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Virginia Tech» frå ,  den 26. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad

Universitet i Virginia
Skipingar i 1872
1872 i USA
Hoffman Peak

Hoffman Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1550 moh nord-nordaust for Mount McLennan i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (1998) etter J.H. (Jack) Hoffman, ein borespesialist som hjelpte til med å bygge den newzealandske Scott-basen og reiste forskjellige antennar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hofman Hill

Hofman Hill er eit isfritt fjell, 1065 meter over havet, som ligg ved nordsida av enden av Blackwelderbreen på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1992 etter Robert J. Hofman, ein biolog ved Marine Mammal Commission i Washington, D.C., frå 1975, som studerte sel under 12 besøk til Antarktis i 1960-åra og 1970-åra. Han var amerikansk representant i Den vitskaplege komiteen for bevaring av marine livsressursar i Antarktis, 1983–86.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Hogback Hill

Hogback Hill er eit avrunda fjell, 735 moh, som ligg like nord for Hjorth Hill og 4 nautiske mil vest for Cape Bernacchi i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd og gjeven det skildrande namnet av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott. Hogback er eit engelsk ord for «svinerygg» eller «fjellrygg».

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Holdsworth

Mount Holdsworth er eit granitt fjell, 2360 moh i austlege delen av Monteath Hills i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition, 1962–63, etter Gerald Holdsworth, leiaren for det nordlege laget til denne ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Holiday Peak

Holiday Peak er eit fjell over 800 moh som ligg mellom den lågare enden av Miersbreen og Adamsbreen i Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av den newzealandske Victoria University of Wellington Antarctic Expedition, 1960–61, på grunn av plasseringa oppom juleleiren til ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Holm-Hansen

Mount Holm-Hansen er eit markant fjell med ei høgd opp mot 1920 moh mellom den nedre David Valley og Bartleybreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter Osmund Holm-Hansen, ein plantefysiolog, som i 1959–60 var ein av dei første amerikanske forskarane som vitja og utførte forsking i både Taylor Valley og Wright Valley. Holm-Hansen var ein forskingsbiolog ved Scripps Institution of Oceanography frå 1962, og det omfattande feltarbeidet hans frå 1976 omfattar studiar av mikrobielle populasjonar i McMurdo Sound, Rosshavet og andre havområde sør for Den antarktiske konvergensen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys