alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Boil Point

Boil Point (bulgarsk нос Боил, ‘Nos Boil’) er eit nes på vestsida av innløpet til Retizhe Cove på sørkysten av Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis.

Neset er kalla opp etter busetnaden Boil nordaust i Bulgaria.

Boil Point ligg 6,,5 km nordvest for View Point, 7,5 km søraust for Theodolite Hill, 8,5 km sør for Camel Nunataks og 5,82 km vest-sørvest for Garvan Point.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Cape Burd

Cape Burd er eit lågt nes heilt sørvest på Tabarin Peninsula på Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946 og kalla opp etter Oliver Burd, som var meteorolog i FIDS og som mista livet då hytta ved basen i Hope Bay brann ned i november 1948.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Burd» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Trinityhalvøya
Contact Point

Contact Point er eit lite klippenes i Antarktis som ligg like vest for Sheppard Point på nordsida av Hope Bay på Trinityhalvøya. Det vart først kartlagd som ei øy av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, men det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955 og det vart oppdaga at det var eit nes. Det fekk dette namnet frå FIDS fordi dei fann bergartane gråvakke, tuff og dioritt på og nær dette neset. Slik kontakt (contact på engelsk) hadde dei ikkje hatt før, og funnet var særs viktig for tolkinga av geologien på Tabarin Peninsula.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Contact Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Trinityhalvøya
Coupvent Point

Coupvent Point er eit nes, med fleire skjer utanfor, som stikk nord frå Trinityhalvøya, 5 nautiske mil sørvest for Lafarge Rocks. Namnet «Roche Coupvent» (Coupvent Rock) vart gjeve av kaptein Jules Dumont d'Urville til ei klippe i nærleiken. Det noverande namnet nyttar namnet d'Urville gav, etter August Coupvent-Desbois, ein offiser på «Zélée» og seinare «Astrolabe».

Kjelder 

Nes på Trinityhalvøya
Cape Dubouzet

Cape Dubouzet er eit nes 3 km aust for Mount Bransfield på Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd i 1838 av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, som namngav det etter løytnant Joseph DuBouzet på ekspedisjonsskipet «Zélée».

Kjelder 

Nes på Trinityhalvøya
Cape Ducorps

Cape Ducorps er eit nes på nordenden av Cockerell Peninsula på nordkysten av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeve av han etter Louis Ducorps, eit ekspedisjonsmedlem.

Kjelder 

Nes på Trinityhalvøya
Garvan Point

Garvan Point (bulgarsk нос Гарван, ‘Nos Garvan’) er eit nes på austsida av innløpet til Retizhe Cove på sørkysten av Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis.

Neset er kalla opp etter busetnadane Garvan nord i Bulgaria.

Garvan Point ligg 7,18 km nordaust for View Point, 5,82 km aust-nordaust for Boil Point, 8,68 km søraust for Camel Nunataks og 8,23 km vest-sørvest for Mount Cardinall.

Kjelder
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Cape Green

Cape Green er eit lågt, isdekt nes som søraust på Tabarin Peninsula på Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946 og kalla opp etter Michael C. Green, ein geolog i FIDS som mista livet då hytta ved basen i Hope Bay brann ned i november 1948.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Halpern Point

Halpern Point er eit nes på nordkysten av Trinityhalvøya i Antarktis, like sør for austsida av Duroch Islands. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Martin Halpern frå Geophysical and Polar Research Center ved University of Wisconsin, Madison, leiaren for den geologiske kartlegginga av området 1961–62.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Jade Point

Jade Point er eit slakt nes heilt sør på Eyrie Bay på Trinityhalvøya i Antarktis. Det vart gjeve det skildrande namnet av UK Antarctic Place-Names Committee, fordi dei nedre delane av neset var dekte av ein grønfarga is. Jade er ein type grøn stein.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Keltie Head

Keltie Head er eit avrunda nes med vertikale klipper som stig opp til ein liten iskuppel 395 meter over havet, på nordvestenden av Vega Island, sør for Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjöld, 1901–04, og vart namngjeve av han etter sir John Scott Keltie, sekretær i Royal Geographical Society, 1892-1915.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Kiten Point

Kiten Point (bulgarsk Нос Китен, ‘Nos Kiten’) er eit nes på sørsida av innløpet til Chudomir Cove on the Trinityhalvøya coast of Prince Gustav Channel, Weddellhavet. Det ligg 4,3 km sørvest for Pitt Point, 7,56 km søraust for Mount Reece og 7,,5 km nordvest for Largelius Point på James Ross Island.

Neset er kalla opp etter byen Kiten søraust i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Kapp Kjellman

Kapp Kjellman er eit nes på austsida av innløpet til Charcot Bay, på vestsida av Trinityhalvøya. Det vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjöld, og vart namngjeve av han, truleg etter professor Frans Reinhold Kjellman som var ein svensk botanikar.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Cape Legoupil

Cape Legoupil er eit nes på nordaustsida av innløpet til Huon Bay på Trinityhalvøya, på enden av Schmidt Peninsula. Det vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837–40, og kalla opp etter artist Ernest Goupil, som døydde under ekspeidsjonen. Det feilskrivne namnet Legoupil har vorte så innarbeidd at det har vorte det aksepterte namnet på neset.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Marescot Point

Marescot Point er eit lite, men kjennelegt, lågt nes som stikk nordover på Trinityhalvøya, 2,5 nautiske mil (4,6 km) aust for Thanaron Point. Neset er ei ny identifisering av det kaptein Jules Dumont d'Urville kalla «Cap Marescot», kalla opp etter Jacques Marescot du Thilleul (1808–39), fenrik på »«Astrolabe i løpet av d'Urville-ekspedisjonen (1837–40), og som døydde under reisa.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Nikyup Point

Nikyup Point (bulgarsk нос Никюп, ‘Nos Nikyup’) er eit nes like aust for Andrewbreen på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya. Det ligg 12,,5 km sør-søraust for Radibosh Point, 6,3 km nordaust for Velichkov Knoll, 6,76 km vest for Almond Point og 19,2 km sørvest for Kapp Kjellman. Neset har kome meir til syne etter at Andrewbreen har trekt seg attende sidan slutten av 1900-talet.

Neset er kalla opp etter busetnaden Nikyup nord i Bulgaria.

Kjelder

 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Notter Point

Notter Point er eit kupert nes 6 nautiske mil (11 km) nordaust for Kapp Kjellman ved vestsida av Bone Bay på Trinityhalvøya. Namnet vart gjeve av Argentina i 1953 til minne om Tomas Notter, ein engelsk kaptein i skvadronen til admiral Brown under kampen for det argentinske sjølvstendet. Han døydde i kampen mot den spanske kommandanten Romarate den 21. mars 1814 ombord på det vesle fartøyet Santisima Trinidad, då fartøyet hans gjekk på grunn under fiendtleg eld.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Pitt Point

Pitt Point er eit nes, 90 meter over havet, ved sørsida av munningen av Victorybreen på sørkysten av Trinityhalvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945, og kalla opp etter K.A.J. Pitt, som var kaptein i 1944-45.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Prime Head

Prime Head er eit kjenneleg, snødekt nes som ligg heilt nord på Den antarktiske halvøya. Namnet Siffrey vart gjeve til eit nes i nærleiken av Den franske antarktisekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837-40, og vart truleg gjeve til dette neset som her er skildra. «Cap Siffrey» har sidan vorte identifisert av UK-APC som eit nes 3 km mot søraust og som no vert kalla Siffrey Point. Namnet Prime Head, gjeve av UK-APC i 1963, kjem av at neset er det første eller nordlegaste neset på Den antarktiske halvøya.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Radibosh Point

Radibosh Point (bulgarsk нос Радибош, ‘Nos Radibosh’) er eit nes på vestsida av innløpet til Charcot Bay som heilt nordaust på Whittle Peninsula på vestenden av Trinityhalvøya i Graham Land på Den antarktiske halvøya. Det ligg 2,8 km aust for Cape Kater, 6,08 km nordaust for Tarakchiev Point, 12,,5 km nord-nordvest for Nikyup Point og 19,2 km vest for Kapp Kjellman.

Neset er kalla opp etter busetnaden Radibosj vest i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Cape Roquemaurel

Cape Roquemaurel er eit kjenneleg, klippenes i Antarktis ved austsida av innløpet til Bone Bay, på nordsida av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeve av han etter løytnant Louis de Roquemaurel, nestkommanderande på ekspedisjonsskipet «Astrolabe».

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Seal Point i Graham Land

Seal Point er eit nes på søraustkysten av Hope Bay mellom Eagle Cove og Hut Cove på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av a party under J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og fekk dette namnet fordi dei fanga sel for å overleve ved dette neset etter ein periode med matmangel.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Sheppard Point

Sheppard Point er eit nes på nordsida av innløpet til Hope Bay på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, som overvintra ved Hope Bay i 1903. Det vart namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter R. Sheppard, kaptein på ein FIDS-stasjon ved Hope Bay.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Siffrey Point

Siffrey Point er eit lågt klippenes som stikk ut frå nordkysten av Trinityhalvøya, 10 km vest-nordvest for Cape Dubouzet. Det vart namngjeve av kaptein Jules Dumont d'Urville i 1838.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Stone Point

Stone Point er eit nes med ein liten holme føre seg på sørsida av innløpet til Hope Bay på Den antarktiske halvøya. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter H.W. Stone, førstestyrmann på «Hunt» i Royal Navy i 1952.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Thanaron Point

Thanaron Point er eit nes 8 nautiske mil (,5 km) aust-nordaust for Cape Roquemaurel på Trinityhalvøya. Named i 1838 av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville etter løytnant Charles Thanaron på ekspedisjonsskipet «Zelee».

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Toro Point

Toro Point er eit nes heilt sør på Schmidt Peninsula og nordsida av innløpet til Unwin Cove på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av den femte Den chilenske antarktisekspedisjonen (1950–51) etter Carlos Toro Mazote G. som var løytnant i luftforsvaret i 1947 og som var ved General Bernardo O'Higgins stasjon i nærleiken. Han deltok òg under denne chilenske ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
View Point

View Point er er eit nes på på vestsida av innløpet til Duse Bay på sørkysten av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Det fekk dette namnet av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter kartlegginga deira av området i 1945 fordi det var eit godt utkikkspunkt frå dette neset, der ein fekk teke gode bilete.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Cape Well-met

Cape Well-met er eit mørkt, kjenneleg nes midt på nordsida av Vega Island, like sør for Trinity Peninsula. Cape Well-met vart oppdaga og namngjeven av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og er til minne om at laget til J. Gunnar Andersson og det overvintrande laget til Otto Nordenskjold avtaltes å møte kvarandre her etter 20 månader frå kvarandre.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Yatrus Promontory

Yatrus Promontory (bulgarsk полуостров Ятрус, ‘Poluostrov Yatrus’) er ei hovudsakleg isfritt nes som stikk 8 km austover frå Trinityhalvøya i Graham Land og ut i Prince Gustav Channel sør for Eyrie Bay og endar med Jade Point i aust og Bald Head mot søraust.

Øya er kalla opp etter den gamle romerske byen Jatrus nord i Bulgaria.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Trinityhalvøya
Bulgaria og Antarktis
Young Point

Young Point er eit kupert nes 5 km sør for Cape Roquemaurel ved austsida av Bone Bay, på vestkysten av Trinityhalvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948 og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter dr. Adam Young, som var kirurg på briggen «Williams» under utforskinga av Sør-Shetlandsøyane og Bransfield Strait i 1820.

Kjelder

Nes på Trinityhalvøya
Brouardel Point

Brouardel Point er eit nes nord for Port Charcot langs vestsida av Mount Lacroix-halvøya på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og kalla opp etter ein doktor Brouardel av Jean-Baptiste Charcot. Brouardel høyrte til ved Institut de France.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brouardel Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Wilhelm Archipelago
Depeaux Point

Depeaux Point er eit nes som utgjer sørenden av Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Depeaux Point» frå ,  den 14. desember 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes på Wilhelm Archipelago
Finger Point i Wilhelmøyane

Finger Point er eit nes which dannar sørvestenden av Skua Island i Argentine Islands i Wilhelm Archipelago. Det vart kartlagd og namngjeve av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

Kjelder 

Nes på Wilhelm Archipelago
Godfroy Point

Godfroy Point er eit nes heilt nord på Petermann Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter Rene Godfroy, fenrik på «Pourquoi-Pas?», som var ansvarleg for studiet av tidvatn under ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Guéguen Point

Guéguen Point er eit nes som utgjer sørenden av Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart kartlagd og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, etter J. Guéguen, ein matros på skipet «Français» og seinare på «Pourquoi Pas?», 1908–10.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Hervéou Point

Hervéou Point er eit nes heilt vest på den klipperik halvøya mellom Port Charcot og Salpetriere Bay, på vestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeve av han etter F. Hervéou, ein sjømann på «Français».

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Krogmann Point

Krogmann Point er eit nes vest på Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago. Île Hovgaard vart oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann i januar 1874 og kalla «Krogmann Insel.» Men namnet Hovgaard, som vart gjeve av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i februar 1898, har teke over for det originale namnet. For å bevare det tidlegare namnet til Dallmann i området, vart dette neset gjeve namnet Krogmann Point.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Liouville Point

Liouville Point er eit nes på Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. og vart namngjeve av Charcot etter J. Liouville, som var asst. militærlege og zoolog på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Maignan Point

Maignan Point er eit nes på Cholet Island og vestsida av innløpet til Port Charcot, som ligg like utanfor nordvestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter F. Maignan, ein sjømann på «Francais» som mista livet på i ei ulukke på skipet like etter det hadde gått ut frå Le Havre.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Paumelle Point

Paumelle Point er eit nes på sørsida av innløpet til Libois Bay og nordvestenden av halvøya på vestenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter R. Paumelle, som var stuert på skipet Francais.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Rouch Point

Rouch Point er eit nes som utgjer nordvestenden av Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. og vart namngjeve av Charcot etter Jules Rouch, ein fenrik, meteorolog og oseanograf under ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Poste Point

Poste Point er eit nes på vestsida av Booth Island på sørsida av Salpetrere Bay i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter L. Poste, som var fyrbøtar på skipet «Francais».

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Roullin Point

Roullin Point er eit nes heilt sør på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart truleg oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann, 1873-74. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903-05 under Charcot, og vart namngjeve av han etter kaptein Roullin i Den franske marinen.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Rozo Point

Rozo Point er eit nes på nordvestenden av Cholet Island, som ligg like nord for nordvestdelen av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter M. Rozo, kokken på skipet «Francais».

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Turquet Point

Turquet Point er eit nes heilt nord på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart truleg oppdaga av den tyske ekspedisjonen 1873-74, under Dallmann. Neset vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot og vart namngjeve av han etter J. Turquet, naturalist på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes på Wilhelm Archipelago
Nervus accessorius

Nervus accessorius (frå latin: «tilleggsnerven»), på norsk òg kalla den ellevte hjernenerven, eller nervus vagus sin hjelpenerve, er ein motorisk hjernenerve som innerverer m. trapezius og m. sternocleidomastoideus. Tidlegare trudde ein at delar av nerva kom frå hjernen, og han blir derfor rekna som ein av dei tolv hjernenervane. Sidan han er den nest nedste hjernenerven som går ut, så har han fått talet som den ellevte hjernenerven. 

N. accessorius spring ut frå dei fem til seks øvste halssegmenta av ryggmergen. Sidan nerverøtene går ut mellom dorsal- og ventralhornet frå den grå substansen i ryggmergen så klassifiserer ein det som ei spesiell somatisk motorisk nerve. Han går så opp gjennom foramen magnum i skallen, langs skallebasis og ned gjennom foramen jugulare saman med nervane n. glossopharyngeus, n. vagus og vena sinus sigmoideus. Så følgjer han vena jugularis nedover halsen og går ned til m. sternocleidomastoideus og gir motorisk innervasjon til heile den, og så ned til m. trapezius og innerverer den øvre delen. Den nedste delen blir teke av spinalnervar frå C3-C4.

Sjå òg
Hjernenerve

Kjelder

Nevroanatomi
Aleksej Borovitin

Aleksej Aleksejevitsj Borovitin ( i Kirov) er ein russisk tidlegare skihoppar som tevla for Sovjetunionen. Han vann to bronsemedaljar i skihopp i normalbakke, både i 1974 og i 1978.

Aktiv
Borovitin hadde ingen internasjonale resultat før han i 1974 under VM i Falun vann bronsemedaljen i hopprennet i normalbakken og fekk fjerdeplass i storbakken. Seinare i sesongen kom han på delt femteplass i Lahti. I 1975 vart han nummer fem i Holmenkollen, året etter vart han nummer seks.

Borovitin deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i åra 1974-81. Hans beste samanlagtplassering i hoppveka var 11. plass i 1975/76, i enkeltrenn kom han som best på femteplass i Garmisch-Partenkirchen 1. januar 1976. Han deltok i OL i 1976 Innsbruck og vart nummer 15 i normalbakken og 19 i storbakken. I 1977 vann Borovitin hopprennet i Holmenkollen klart framom Thomas Meisnger frå DDR. Same sesongen kom han på fjerdeplass under VM i skiflyging i Vikersund og han vann hopprennet i storbakken Lahti, langt framom Walter Steiner.

Under verdsmeisterskapen i Lahti, tok Borovitin ein ny bronsemedalje i normalbakken, og vart nummer 9 i storbakken. Ein fjerdeplass i Lahti var hans beste plassering i internasjonale renn i 1979-sesongen. Borovitin deltok i begge hopprenna under OL 1980 i Lake Placid med ein 21. plass i normalbakken som beste plassering.

Borovitin, som var medlem av Dynamo Kirov, vart sovjetisk meister i skihopping sju gongar.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1974 i Falun:  Bronsemedalje i normalbakken og nr 4 i storbakken
Vinter-OL 1976 Innsbruck: Nr 15 i normalbakken
Skiflygings-VM 1977 i Vikersund: Nr 4 i skiflyging
VM 1978 i Lahti: Bronsemedalje  i normalbakken
Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Nr 21 i normalbakken

Kjelder 

Sportsboken, aktulle årgangar
 
Denne artikkelen bygger på «Alexei Alexejewitsch Borowitin» frå ,  den 14. desember 2012.  

Sovjetiske skihopparar
Russiske skihopparar
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Skihopparar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1980
Skihopparar under vinter-OL 1980
Yukio Kasaya

Yukio Kasaya () er ein japansk tidlegare skihoppar frå Yoichi på Hokkaido. Han vart olympiameister i normalbakken i 1972 og vann VM-sølv i normalbakken i 1970.

Aktiv
Kasaya deltok i dei internasjonale skimeisterskapane frå 1964, utan dei heilt store resultata. Fyrst då han vart nummer ti i den tysk-austerrikske hoppveka 1969/70, nærma han seg verdstoppen. Likevel var det svært overraskande at han skulle ta VM-sølv i normalbakken under meisterskapen i Štrbské Pleso i februar 1970. I 1971-sesongen vart Kasaya nummer to i Holmenkollen, fire poeng bakom Ingolf Mork.

Sesongen 1971/72 vann Kasaya dei tre fyrste renna i den tysk-austerriske hoppveka, og reiste så heim for å førebu seg til vinter-olympiaden på heimebane i Sapporo. Dermed overlet han hoppvekesigeren til Ingolf Mork. Kasaya vart olympisk meister i normalbakken under Sapporo-OL. Han vann ein klar siger føre landsmennene Akitsugu Konno og Seiji Aochi, som ordna storeslem for Japan. Kasaya var den fyrste asiat som vann ein gullmedalje i eit vinter-OL, noko som har gjeve han ein særeigen status i japansk idrett. I storbakken vart han nummer sju.

I sin siste internasjonale sesong som skihoppar vart Kasaya under verdsmeisterskapen i Falun i 1974 nummer åtte i storbakken og nummer ni i normalbakken. Straks etter vart han nummer to i hopprennet i Holmenkollen, der Walter Steiner vann klart.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1964 i Innsbruck: Nr 11 i storbakken
VM 1966 i Oslo: Nr 17 i normalbakken
OL 1968 i Grenoble: Nr 20 i storbakken
VM 1970 i Štrbské Pleso: Sølvmedalje i normalbakken
OL 1972 i Sapporo: Gullmedalje i normalbakken
VM 1974 i Falun: Nr 8 i storbakken

Kjelder 

Sportsboken, aktuelle årgangar
 
Denne artikkelen bygger på «Yukio Kasaya» frå ,  den 14. desember 2012.  

Japanske skihopparar
Olympiske meistrar for Japan
Japanske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Japanske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Medaljevinnarar under vinter-OL 1972
Japanske deltakarar under vinter-OL 1972
Skihopparar under vinter-OL 1972
Japanske deltakarar under vinter-OL 1976
Skihopparar under vinter-OL 1976