alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fundamental av Bonnie Raitt

Fundamental er det trettande studioalbumet til Bonnie Raitt, gjeve ut på 7. april 1998 på Capitol Records.

I eit forsøk på å finne ein ny stil som kunne appellere til eit nytt publikum, braut Raitt banda ho hadde med produsenten for comebackalbuma hennar, Don Was. Ho henta i staden inn produsentar innan eksperimentell vaksenpop, Mitchell Froom og Tchad Blake. Sjølv om Froom og Blake hadde arbeidd med ei rekkje songar/låtskrivarar og roots-musikarar, som Elvis Costello, Suzanne Vega, Richard Thompson, Los Lobos og Crowded House, la dei ofte vekt på produksjon over song, og på mange lang av effektar og instrument. Allmusic kommenterte dette valet: «Sjølv om dei ikkje går over grensa på Fundamental, slik dei gjorde med Los Lobos sitt Colossal Head, har dei teke for mykje av sin eigen stil inn i musikken til Raitt. Det er gode songar spreidd over albumet, men det er vanskeleg å finne dei under den grumsete produksjonen.»

Innhald

Medverkande
 Bonnie Raitt – solovokal, slidegitar, blåsearrangement (1, 5, 11), klaverinstrument (4, 8), akustisk gitar (8)
 David Hidalgo – gitar, bass (1, 2, 6-9), korvokal (2)
 Steve Donnelly – rytmegitar, korvokal (3)
 Joey Spampinato – bass (3, 10), korvokal (3, 10)
 Mitchell Froom – klaverinstrument (1-5, 7-11), Moog bass (4), ekstra klaverinstrument (6), trekkspel (9)
 Pete Thomas – trommer, perkusjon
med:
 Terry Adams – klaverinstrument (10), korvokal (10)
 Rick Braun – trompet (5)
 Tony Braunagel – tamburin (5)
 Terence Forsythe – korvokal (1)
 Sir Harry Bowens – korvokal (1)
 Renée Geyer – korvokal (4)
 Marty Grebb – tenorsaksofon (1), barytonsaksofon (5)
 James «Hutch» Hutchinson – bass (5, 11)
 Nick Lane – trombone (5), eufonium (5)
 Darrell Leonard – trompet (1, 11)
 Dillon O'Brian – korvokal (9)
 Jimmy Roberts – saksofon (5)
 Mark Shark – harmonivokal (11)
 Joe Sublett – tenorsaksofon (11)
 Scott Thurston – klaverinstrument (5)
 Jeff Young – harmonivokal (11)

Produksjon
 Produsentar – Bonnie Raitt, Tchad Blake og Mitchell Froom.
 Innspelt og miksa av Tchad Blake 
 Heimestudioteknikar – Tom Corwin
 Assisterande teknikar – S. Husky Höskulds
 Mastering av Bob Ludwig i Gateway Mastering (Portland, ME).
 Kunstnarisk leiar og design – Norman Moore
 Fotografi – Dana Tynan
 Sminke – Robin Fredriksz
 Stylist – Kate Lindsay
 Turnéoversyn – Tim Bennett
 Management – Jeffrey Hersh, Ron Stone og Renata Kanclerz.

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fundamental (Bonnie Raitt album)» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bonnie Raitt-album
Musikkalbum frå 1998
Album produserte av Mitchell Froom
Album produserte av Tchad Blake
Capitol Records-album
Joey Spampinato

Joseph Nicholas «Joey» Spampinato () er ein multi-instrumentalist og grunnleggande medlem og bassist i NRBQ. Han var òg ein av dei fremste songarane og låtskrivarane i gruppa. Før NRBQ spelte han i fleire band, som The Seven of Us, som medan dei var i Miami i 1967 møtte eit anna band, The Mersey-Beats USA. Desse banda slo seg saman og skipa NRBQ. På dei to første albuma deira, NRBQ (Columbia, 1969) og Boppin' the Blues (med Carl Perkins, Columbia, 1970) er Spampinato berre omtalt som «Jody St. Nicholas.»

Spampinato, som var kjend for å få ein akustisk, kontrabass-aktig lyd ut av bassgitaren sin, spelte bass for mange andre artistar, som Keith Richards på Talk Is Cheap, Bonnie Raitt på Fundamental, og var ein av bassistane på Eric Clapton sitt 24 Nights i 1991. Songane hans er blitt spelt inn av Bonnie Raitt, Shakin' Stevens, Los Lobos, Dave Edmunds og andre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joey Spampinato» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske songar-låtskrivarar
Folk frå The Bronx
NRBQ-medlemmar
USA-amerikanske visesongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Trommeslagaren Pete Thomas

Peter Michael Thomas () er ein engelsk rocketrommeslagar, mest kjend for samarbeidet sitt med Elvis Costello, både som medlem av bandet hans «The Attractions», og med Costello som soloartist. Utanom ein lang karriere som studiomusikar og turnétrommis, har han vore medlem av bandet Squeeze i 1990-åra og supergruppa Works Progress Administration tidleg i 2000-åra. 

Tom Waits kalla han «ein av dei beste rocketrommeslagarar i live».

Samarbeid 
Med Sheryl Crow
 Sheryl Crow (A&M Records, 1996)

Med Matthew Sweet
 Altered Beast (Zoo Entertainment, 1993)

Med Tracy Bonham
 Down Here (Island Records, 2000)

Med Susanna Hoffs
 Someday (Baroque Folk, 2012)

Med Rufus Wainwright
 Poses (Dreamworks Records, 2001)

Med Bonnie Raitt
 Fundamental (Capitol Records, 1998)
 Silver Lining (Capitol Records, 2002)

Med Billie Myers
 Vertigo (Universal, 2000)

Med Daniel Powter
 Daniel Powter (Warner Bros. Records, 2005)

Med Tasmin Archer
 Bloom (EMI, 1996)

Med Rickie Lee Jones
 The Evening of My Best Day (V2 Records, 2003)
 The Sermon on Exposition Boulevard (New West Records, 2007)
 Balm in Gilead (Fantasy Records, 2009)

Med Jackson Browne
 Standing in the Breach (Inside Recordings, 2014)

Med Vonda Shepard
 By 7:30 (Jacket Records, 1999)
 Chinatown (Edel Records, 2002)

Med Nancy Sinatra
 Nancy Sinatra (Attack Records, 2004)

Med Amos Lee
 Supply and Demand (Blue Note Records, 2006)

Med Randy Newman
 Bad Love (Dreamworks Records, 1999)
 Harps and Angels (Nonesuch Records, 2008)

Med Neil Finn
 Try Whistling This (Parlophone Records, 1998)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pete Thomas (drummer)» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske rocketrommeslagarar
Engelske studiomusikarar
Squeeze-medlemmar
Elvis Costello & the Attractions-medlemmar
Musikarar frå Sheffield
Works Progress Administration-medlemmar
Chilli Willi and the Red Hot Peppers-medlemmar
Renée Geyer

Renée Rebecca Geyer () er ein australsk songar som syng innan jazz, soul og R&B. Ho fekk suksess som soloartist i Australia, med «It's a Man's Man's World», «Heading in the Right Direction» og «Stares and Whispers» i 1970-åra og «Say I Love You» i 1980-åra. Geyer har òg vore mykje nytta som korvokalist for andre artistar, som Sting, Chaka Khan, Toni Childs og Joe Cocker.

Diskografi 
 Renée Geyer (1973)
 It's a Man's Man's World (1974)
 Ready to Deal (1975)
 Moving Along (1977)
 Winner (1978)
 Blues License (1979) 
 So Lucky (1981) 
 Sing to Me (1985) 
 Difficult Woman (1994)
 Sweet Life (1999)  
 Tenderland (2003)  
 Tonight (2005)
 Dedicated (2007) 
 Renéessance (2009) 
 Swing (2013)

Bibliografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Renée Geyer» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

ARIA Hall of Fame
Musikarar får Melbourne
Australske soulsongarar
Australske popsongarar
Darrell Leonard

Darrell Leonard er ein Los Angeles-basert trompetist, komponist og arrangør.

Han spelte og turnerte med Delaney and Bonnie and Friends frå 1970 til 1973. Seinare har han spelt på innspelingar med Taj Mahal, Stevie Ray Vaughan, Buddy Guy, Keb' Mo, B.B. King, The Rolling Stones, Bonnie Raitt, Jimmy Smith, Percy Sledge, Barry Goldberg og Glenn Frey.

Han har vunne Grammyprisen for arbeidet sitt med Taj Mahal og The Phantom Blues Band.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Darrell Leonard» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Grammyprisens 2000
Offisiell nettstad

«Carter's Way» at Steppenwolfe Theatre

 

USA-amerikanske trompetistar
Delaney & Bonnie & Friends-medlemmar
Silver Lining av Bonnie Raitt

Silver Lining er det fjortande studioalbumet til den amerikanske songaren Bonnie Raitt, gjeve ut i 2002.

Dette albumet vart spelt inn med turnébandet hennar og Raitt tok over det meste av produksjonen sjølv. Materialet var henta frå amerikanske og afrikanske låtskrivarar, i lag med eit par av Raitt sine originalar. I følgje Allmusic skal Raitt aldri ha sunge betre, særskild på tittelsporet og på det siste sporet, «Wounded Heart», som var ein duett spelt inn på eitt forsøk med klaverspelaren Benmont Tench. Etter innspelinga var over skal Raitt ha sprunge ut av studioet med tårer i augo og eit nytt opptak var verken mogeleg eller naudsynt.

Innhald

Medverkande
 Bonnie Raitt – solovokal, slidegitar, korvokal (1), orgelarrangement (3), hornarrangement (5)
 George Marinelli – akustisk gitar, elektrisk gitar, mandolin, harmonivokal (3), korvokal (9), mandolin (10)
 James «Hutch» Hutchinson – bassgitar, akustisk gitar (11)
 Jon Cleary – klaverinstruments, korvokal, duettvokal (1)
 Mitchell Froom – orgel, synthesizer, clavinet (2), marxophone (3), ekstra akustisk piano (3)
 Ricky Fataar – trommer, perkusjon, korvokal (9)
 Steve Berlin – barytonsaksofon
 Tommy Sims – korvokal, elektrisk gitar (4)
 Bernard Fowler – korvokal
med:
 Andy Abad – sologitar (9)
 Alex Acuña – congas (9), snakkande tromme (9)
 Souleymane Ann – calabash (10)
 Kélétigui Diabaté – balafon (10)
 Freebo – tuba (9)
 Gary Gold – skarptromme (5)
 Habib Koité – gitar (10)
 Mahamadou Kone – snakkande tromme (10)
 Arnold McCuller – korvokal (7)
 Steve Raitt – korvokal (1)
 Roy Rogers – slidegitar (5)
 Andrew Scheps – trommesløyfer (2)
 Benmont Tench – akustisk piano (11)
 Pete Thomas – perkusjon (8)
 Fred White – korvokal (7)

Produksjon
 Produsentar – Bonnie Raitt, Tchad Blake og Mitchell Froom.
 Førproduksjonsassistent – Tom Corwin
 Spor 1-10 & 12 spelt inn av Tchad Blake, assistert av Jacquie Blake.
 Spor 11 spelt inn av John Paterno, assistert av Adam Samuels.
 Ekstra lydspor på spor 2 spelt inn av John Paterno, assistert av Craig Conrad.
 Miksa av Tchad Blake
 Mikseassistent på spor 2 – Claire Lewis
 ProTools-teknikar – Jacquie Blake
 Mastering av Bob Ludwig i Gateway Mastering (Portland, ME).
 Kunstnarisk leiar og design – Norman Moore
 Fotografi – Tchad Blake, Ann Cutting, Henry Diltz og Pat Johnson
 Stylist – Kate Lindsay
 Sminke – Lucienne Zammit

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Silver Lining (album)» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bonnie Raitt-album
Musikkalbum frå 2002
Album produserte av Tchad Blake
Album produserte av Mitchell Froom
Capitol Records-album
Jon Cleary

Jon Cleary () er ein britiskfødd, amerikansk funk- og R&B-musikar basert i New Orleans, der han har studert den «musikalske kulturen og livet i New Orleans» i følgje nettsida hans. Cleary er ein dugande pianist, men speler òg mange andre instrument og er vokalist og låtskrivar. 

Cleary har spelt med ei rekkje musikarar, som Bonnie Raitt, Taj Mahal, B.B. King, Ryan Adams og Eric Burdon. Songane til Cleary er blitt spelte inn av mellom andre Taj Mahal, Bonnie Raitt og John Scofield.

Det noverande bandet til Cleary er Jon Cleary & The Absolute Monster Gentlemen, som har gjeve ut to album.

Diskografi
Album
 Alligator Lips & Dirty Rice (Ace, 1994)
 Moonburn (Virgin/Poinblank, 1999)
 Jon Cleary & the Absolute Monster Gentlemen (Basin Street, 2002)
 Pin Your Spin (Basin Street, 2004)
 Do Not Disturb (EP) (FHQ, 2007)
 Mo Hippa (FHQ, 2008)
 Occapella (FHQ, 2012)
 Go Go Juice (FHQ, 2015)
Dyna-Mite (FHQ, 2018)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jon Cleary» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad

USA-amerikanske funkmusikarar
USA-amerikanske rhythm and blues-musikarar
Rhythm and blues-pianistar
Musikarar frå New Orleans
Folk frå Cranbrook i Kent
Steve Berlin

Steven M. Berlin () er ein amerikansk saksofonist, klaverspelar og plateprodusent, mest kjend som medlem av rockebandet Los Lobos og, før det, Top Jimmy & the Rhythm Pigs, The Blasters og The Flesh Eaters. Berlin vart med i bandet Tuatara som eit sideprosjekt i 1998 for det andre albumet deira, Trading with the Enemy. 

Som anten studiomusikar eller produsent har Berlin arbeidd med Crash Test Dummies, Backyard Tire Fire, The Beat Farmers, John Lee Hooker, The Paladins, Faith No More, Dave Alvin, R.E.M., The Go-Go's, The Smithereens, The Replacements, Leo Kottke, Sheryl Crow, The Act, Los Super Seven, Rickie Lee Jones, String Cheese Incident, Alec Ounsworth (Clap Your Hands Say Yeah), Raul Malo, Rick Trevino, Jackie Greene, The Tragically Hip, Great Big Sea, The Bridge, Nathan Wiley, The Dandy Warhols, Making Movies, No Te Va Gustar, Brownout og Deer Tick.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Steve Berlin» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske rockesaksofonistar
USA-amerikanske saksofonistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Philadelphia
Los Lobos-medlemmar
The Blasters-medlemmar
The Minus 5-medlemmar
Tuatara-medlemmar
The Flesh Eaters-medlemmar
The Plugz-medlemmar
Tommy Sims

Tommy Sims er ein USA-amerikansk bassist, låtskrivar, plateprodusent og bandleiar.

Frå 1987 til 1989 var han bassist i det populære kristenrockbandet White Heart, som han slutta i for å bli studiomusikar og produsent. I 1992-1993 spelte han bass på turné ed Bruce Springsteen. Han er òg låtskrivar og var medlåtskrivar på Eric Clapton-songen «Change the World», som vann Grammyprisen for årets song i 1997. Andre songar han har skrive er blitt spelt inn av Bonnie Raitt, Susan Tedeschi, Garth Brooks, Cher, BlackStreet, Toni Braxton og BabyFace, blant fleire. Sims har òg arbeidd med Michael Bolton, Amy Grant, Kelly Clarkson, Carman, CeCe Winans, Israel Houghton, Michael W. Smith, The Neville Brothers, Michelle Williams i Destiny's Child, Brian Courtney Wilson og andre.

Sims har òg gjeve ut eit soloalbum, kalla Peace and Love i 2000. Songane til Sims er òg blitt nytta i film og fjernsyn.

Somme prosjekt
Amy Grant - Heart in Motion, House of Love, Behind the Eyes
Carman - «The Standard» (1993), «R.I.O.T. (Righteous Invasion of Truth)» (1996)
Bruce Springsteen - In Concert/MTV Plugged, «Streets Of Philadelphia»
Garth Brooks - The Life of Chris Gaines, «Retrospective»
Michael McDonald - Blue Obsession
Kenny Loggins - It's About Time
BlackStreet - Another Level
Toni Braxton - The Heat
Robert Randolph and the Family Band - «ColorBlind»
Bonnie Raitt - «Silver Lining», «Souls Alike», «I Can't Help You Now»
Kelly Clarkson - Thankful
Newsboys - Shine: The Hits
Taylor Dayne - Naked Without You
Natalie Grant - Deeper Life
Michelle Williams - Do You Know
Marvin Winans - Alone But Not Alone
Darwin Hobbs - Worshipper - Broken - Vertical 
Israel and New Breed - Real, «The Power of One»
Jonny Lang - «Fight for My Soul» (2013)
Brian Courtney Wilson - «Just Love»
Cece Winans - Let Them Fall in Love, «You Will»

Diskografi
 Peace and Love - 15. august 2000 på Universal Motown

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tommy Sims» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske låtskrivarar
Grammy-vinnarar
White Heart-medlemmar
Kélétigui Diabaté

Kélétigui Diabaté () var ein malisk musikar, skildra som ein «uomstridd meister» på balafonen, og som «ein av dei viktigaste personane i moderne malisk musikk».

Seint i 1950-åra var han med å skipe Orchestre de la Garde Républicaine, som turnerte i Vest-Afrika. Han var òg gitarist og med å skipe L'Orchestre National «A» de la République de Mali, som òg vart kalla Formation A. Dette bandet starta då Mali fekk sjølvstendet sitt i 1960. Eit album av gruppa kom ut i Tyskland i 1970.

Han vart så med i Les Ambassadeurs, som etter 1972 vart leia av songaren Salif Keita.  
Han utvikla spelestilen sin etter å ha spelt ein konsert med dei amerikanske jazzmusikarar, inkludert vibrafonisten Lionel Hampton og songaren Ella Fitzgerald i 1978. 

Han kom saman att med Salif Keita i 1989 og spelte på Keita-albumet Ko-Yan, og spelte på album med musikarar som Zap Mama, Ketama og Bonnie Raitt. Mellom 1998 og 2009 spelte han med bandet til gitaristen Habib Koité, Bamada. Han spelte inn sitt eige album, Sandiya, i 2004.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kélétigui Diabaté» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Maliske musikarar
Folk frå Bamako
Balafonspelarar
Habib Koité

Habib Koité () er ein malisk musikar, songar, låtskrivar og griot basert i Mali. Bandet hans, Bamada, var ei supergruppe av vestafrikanske musikarar, med mellom andre Kélétigui Diabaté på balafon.

Diskografi

Album
 Muso Ko, 1995
 Ma Ya, 1998
 Baro, 2001
 Live!, 2004
 Afriki, 2007
 Acoustic Africa in concert, 2011
 Brothers in Bamako, 2012
 Soô, 2014
Kharifa, 2017

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Habib Koité» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Maliske musikarar
Verdsmusikk-musikarar
Senegalesiske musikarar
Senegalesiske gitaristar
Maliske gitaristar
Folk frå Thiès
Souls Alike

Souls Alike er det femtande studioalbumet til Bonnie Raitt, gjeve ut i 2005.

Det er det første albumet til Raitt utan ein 12-taktsblues blant songane. Raitt tok på seg meir av produsentrolla her enn på tidlegare album og valde ein langt meir kvass og eventyrlysten stil enn Silver Lining.

Innhald

Medverkande
 Bonnie Raitt – solovokal, slidegitar, akustisk gitar (8)
 George Marinelli – elektrisk gitar, akustisk gitar, korvokal (4, 10)
 David Batteau – synthgitar (6)
 Jon Cleary – akustisk piano, Hammond B3-orgel, Wurlitzer-orgel, rytmegitar (3), korvokal (3, 4, 7, 9)
 Mitchell Froom – Minimoog (1), ekstra akustisk piano (2), Rhodes (2), dolceola (4), ekstra Wurlitzer-orgel (6), ekstra barytonsaksofon (6), ekstra Hammond B3-orgel (8), ekstra orkestrering (9)
 John Capek – akustisk piano (9), strykarar (9), bass (9), trommesløyfer (9), perkusjon (9)
 James «Hutch» Hutchinson – bassgitar (1-8, 10, 11)
 Ricky Fataar – trommer, perkusjon
 Maia Sharp – korvokal (1, 2, 6),   barytonsaksofon (6), tenorsaksofon (11)
 Arnold McCuller – korvokal (1, 5, 7, 9)
 Sweet Pea Atkinson – korvokal (5, 7)

Produksjon
 Produsent – Bonnie Raitt
 Medprodusent, lydteknikar og miksing – Tchad Blake
 Lydteknikar og miksing – Kevin Dean 
 Assisterande lydteknikar – David Boucher, Ryan Doordan, Michael Rodriguez og Scott Wiley.
 Mastering av Bob Ludwig i Gateway Mastering (Portland, ME).
 Prosjektkoordinator – Kathy Kane 
 Kunstnarisk leiar, design og bakgrunnsfotografi – Norman Moore
 Fotografi – Sam Jones 
 Stylist – Kate Lindsay 
 Sminke – Joanna Schlip 
 Management – Annie Heller-Gutwillig og Chloe Monahan

Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Souls Alike» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bonnie Raitt-album
Musikkalbum frå 2005
Album produserte av Tchad Blake
Capitol Records-album
David Batteau

David Batteau () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar. 

Batteau har skrive songar for forskjellige artistar, som Seals and Crofts, Trisha Yearwood, Michael Sembello og Shawn Colvin. Han var òg medlåtskrivar på songar i lag med Madeleine Peyroux og Larry Klein for Peyroux-albumet Bare Bones i 2009.

Batteau har gjeve ut soloalbumet Happy in Hollywood (1976) på A&M Records. Batteau hadde tidlegare arbeidd med broren Robin som Batteaux, som gav ut eitt album i 1971. 

I midten av 1980-åra skipa Batteau bandet Nomo, som gav ut eitt album, The Great Unknown, i 1985.

Diskografi

Album
1976: Happy in Hollywood
1993: Soul Mission

Singlar
1976: «Walk in Love»

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «David Batteau» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå Boston
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske rockegitaristar
John Capek

John Joseph Capek () er ein australsk-tsjekkisk komponist, arrangør, klaverspelar og produsent.

Capek flytta med familien til Melbourne i Australia då han var tre år. I 1973 flytta han til Canada. 

I Toronto spelte Capek klaverinstrument og arrangerte songar for Marc Jordan, Ian Thomas, Dan Hill og Dianne Brooks. Han flytta så til Los Angeles og skreiv songar for René Shuman, Rod Stewart, Joe Cocker, Diana Ross, Manhattan Transfer, Isaac Hayes og mange andre. Som studiomusikar arbeidde han med produsentar som Humberto Gatica og John Boylan.  

Han var medlåtskrivar på det meste av albumet One Foot in Front av den australske songaren John Paul Young i 1984. I 1995 kom han attende til Toronto og fortsette å skrive musikk for Stewart, i tillegg til Cher, Amanda Marshall, Bonnie Raitt og andre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Capek» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
Production Music Online
HitQuarters

Bakgrunnsstoff
www.JohnCapek.com

Australske låtskrivarar
Musikarar frå Praha
Kanadiske komponistar
Kanadiske låtskrivarar
Kanadiske klaverspelarar
Maia Sharp

Maia Sharp er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. I tillegg til solokarrieren sin har ho skrive song for og samarbeidd med fleire country- og popartistar, som Cher, Trisha Yearwood, Terri Clark, Bonnie Raitt, Edwin McCain og Art Garfunkel.

Diskografi

Soloalbum
 1997: Hardly Glamour
 2002: Maia Sharp
 2005: Fine Upstanding Citizen
 2006: Eve and the Red Delicious
 2009: Echo
 2012: Change the Ending
 2015: Dash Between The Dates

Samarbeid
 2002: Everything Waits to be Noticed (med Art Garfunkel og Buddy Mondlock)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Maia Sharp» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
Countrymusikarar frå California
Slipstream av Bonnie Raitt

Slipstream er det sekstande studioalbumet til den amerikanske songaren Bonnie Raitt, gjeve ut i april 2012. 

Det kom ut to singlar frå albumet, ein versjon av Gerry Rafferty sin «Right Down the Line», og «Used to Rule the World», som begge gjekk inn på Billboard Triple A-lista. Albumet vart etterfølgd av ein suksessrik konsertturné i 2012.

Mottaking
Albumet gjekk rett inn på sjetteplassen på Billboard 200 og vart den høgaste plasseringa hennar på denne lista på 18 år. Det gjekk òg rett inn på toppen av Rock Albums og Blues Albums-listene.

Albumet vart oppført på 22. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 50 beste albuma i 2012 og sa «Medan unge stjerner som Adele og Katy Perry spelar songane hennar, held Raitt på med det ho meir eller mindre har gjort i 40 år.» 

Albumet vann Grammyprisen i 2013 for beste americana-album..

Innhald

Medverkande
 Bonnie Raitt – solovokal (1-12), elektrisk slidegitar (1, 2, 3, 5, 8, 10, 11), arrangement (2), akustisk gitar (3), tamburin (10)
 Johnny Lee Schell – elektrisk gitar (1)
 George Marinelli – elektrisk gitar (1, 2, 5, 6, 7, 9), harmonivokal (2, 5), akustisk gitar (6, 9), korvokal (6), shakers (8), mandolin (9)
 Bill Frisell – elektrisk gitar (3, 4, 11)
 Greg Leisz – akustisk gitar (3, 4), pedalsteel (11)
 Al Anderson – akustisk gitar (6, 7, 8), sologitar (7), harmonivokal (10), elektrisk gitar (10)
 Mike Finnigan – Hammond B3-orgel (1, 2, 6-10), korvokal (1), clavinet (2), akustisk piano (5), orgel (5), Wurlitzer (6, 8, 9)
 Patrick Warren – akustisk piano (3, 11, 12), Wurlitzer (4), pumpeorgel (7), klaverinstrument (11, 12)
 James «Hutch» Hutchinson – bass (1, 2, 5, 6, 8, 9, 10), kontrabass (7)
 David Piltch – kontrabass (3, 4, 11)
 Ricky Fataar - trommer (1, 2, 5, 6, 8, 9, 10), timbales (2), tamburin (9, 10)
 Jay Bellerose – trommer (3, 4, 11)
 Luis Conte – perkusjon (1, 2, 6)
 Gang – klapping (5)
 Maia Sharp – korvokal (2, 6, 9), harmonivokal (7)
 Jeff Young – korvokal (6)
 Paul Brady – harmonivokal (9)

Produksjon
 Produsentar – Bonnie Raitt (Spor 1, 2 & 5-10 ); Joe Henry (Spor 3, 4, 11 & 12).
 Lydteknikar og miks av Ryan Freeland
 Andre lydteknikar – Wesley Seidman
 Ekstra lydspor på 6, 7, 9, 10 & 12 spelt inn av Scott Baggett.
 Mastering av Bob Ludwig i Gateway Mastering (Portland, ME).
 Prosjektkoordinator – Kathy Kane
 Kunstnarisk leiar og design – Norman Miller og DesignartLA.com.
 Fotografi – Matt Mindlin
 Andre foto – Norman Miller
 Assisterande fotograf – Omar Gaieck and Chris Soule
 Management – Kathy Kane, assistert av Annie Heller-Gutwillig, Chloe Monahan og Mary Skerritt.
 Hår – Gunn Espegard
 Sminke – Kate Lindsay

Salslister

Vekeslister

Singlar - Billboard (Nord-Amerika)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Slipstream (Bonnie Raitt album)» frå ,  den 4. oktober 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 2012
Bonnie Raitt-album
Album produserte av Joe Henry