alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tres Hombres

Tres Hombres (spansk for «tre menn») er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top. Det kom ut i juli 1973. Det var første gongen bandet arbeidde med Terry Manning som lydteknikar. Denne kombinasjonen vart ein suksess og albumet vart gjennombrotet for bandet. I USA gjekk albumet inn på topp 10, medan singelen «La Grange» nådde 41. plassen på singellista.

Remiksa versjon 
Då ZZ Top var på sitt mest populære i midten av 1980-åra, vart ein digital, remiksa versjon av innspelinga gjeven ut på CD, og den originale miksen frå 1973 vart ikkje lenger gjeven ut. Denne remiksa versjonen skapte kontroversar blant fansen, fordi han i stor grad endra lyden på instrumenta, særleg trommene. Den remiksa versjonen vart nytta på alle tidlege CD-eksemplar og var den einaste tilgjengelege versjonen i over 20 år. Ei nymastra og utvida utgåve av albumet kom ut 28. februar 2006, med tre konsertopptak som bonusspor. Dette var den første CD-utgåva med den originale miksen frå 1973. Seinare utgjevinga på digitale plattformer som iTunes har òg nytta den originale miksen.

Mottaking 
Albumet kom ut i juli 1973 til lunken mottaking. Steve Apple skreiv i september 1973 for Rolling Stone at sjølv om «Southern rock & roll » var blitt populær, var ZZ Top berre «eitt av fleire kompetente Southern rock-band», men dei hadde ein «fordel over dei fleste kvite rockeartistane» fordi dei høyrdest «svarte ut».

Ettermæle 
I 2003 vart albumet rangert på 498. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. I 2012 vart albumet rangert på 490. plassen på ei revidert liste. Albumet nådde åttandeplassen på Billboard 200.

Singlar 
Den einaste singelen frå albumet var «La Grange» (med «Just Got Paid» frå det andre albumet til bandet, Rio Grande Mud) som nådde 41. plassen på Billboard Hot 100.

Innhald

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, vokal
Dusty Hill – bassgitar, korvokal, andre solovokal på «Beer Drinkers and Hell Raisers»
Frank Beard – trommer, perkusjon

Produksjon 
Bill Ham – produsent
Robin Brian – lydteknikar (Brian Studios)
Terry Manning – lydteknikar, miksing, redigering (Ardent Studios)
Bill Narum – design av plateomslag
Galen Scott – fotografi

Salslister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tres Hombres» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
London Records-album
Musikkalbum frå 1973
Album produserte av Bill Ham
 490
La Grange av ZZ Top

«La Grange» er ein song av den amerikanske rockegruppa ZZ Top, frå albumet Tres Hombres frå 1973. Det var ein av dei mest suksessrike songane til ZZ Top då han kom ut på singel i 1973 og vart mykje spelt på radio. Han nådde 41. plassen på Billboard Hot 100 i 1974. Songen syner til eit bordell i utkanten av La Grange i Texas (seinare kalla «Chicken Ranch»). Bordellet har vore tema i ein Broadway-musikal og filmen The Best Little Whorehouse in Texas med Dolly Parton og Burt Reynolds.

Den første gongen ZZ Top spelte songen i La Grange i Texas var under Fayette County Fair den 5. september 2015.

Informasjon
I mars 2005 rangerte magasinet Q «La Grange» på 92. plassen på lista si over dei 100 beste gitarsongane. Songen vart òg rangert på 74. plassen på ei tilsvarande liste av Rolling Stone. Rolling Stone kalla songen «...ein standard for gitaristar som vil syne kva dei er god for.»

Den første rytmen i songen er basert på ein tradisjonell boogie bluesrytme nytta av John Lee Hooker i «Boogie Chillen'» og av Slim Harpo i «Shake Your Hips». Eit mislukka søksmål av innehavaren av opphavsretten til «Boogie Chillen'» enda med at retten avsa kjennelsen om at rytmen var i offentleg eige. Linja «a-how-how-how-how» er sitert frå John Lee Hooker-songen «Boom Boom».

Salslister

Medverkande
Frank Beard – trommer
Billy Gibbons – gitar, vokal
Dusty Hill – bassgitar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «La Grange (song)» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1973
London Records-singlar
ZZ Top-songar
Songar om Texas
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Frank Beard
Fandango!

Fandango! er det fjerde studioalbumet til det amerikanske bluesrockbandet ZZ Top, gjeve ut i 1975. Halvparten av songane var konsertopptak, medan resten var nye songar frå studio. Ei nymastra og utvida utgåve av albumet kom ut 28. februar 2006.

Fandango, som albumtittelen er henta frå, er ein type dans som minnar om flamenco.

Bakgrunn
Seint i 1980-åra kom ei digitalt remiksa utgåve av albumet ut på CD, og ein slutta å gje ut den originale miksen frå 1975. Den remiksa versjonen skapte kontroversar blant fansen, sidan lyden på instrumenta vart signifikant endra, særleg trommene. Den remiksa versjonen vart nytta på alle tidlege CD-utgåve og var den einaste versjonen som var tilgjengeleg i over tjue år. Ei nymastra og utvida utgåve kom ut på CD 28. februar 2006 med tre konsertopptak som bonusspor. Denne utgåva nytta den originale miksen frå 1975. Albumet kom ut på ein 180 grams vinyl i 2009 med dei originale masterlydbanda.

Singlar
Det vart berre gjeve ut ein singel frå albumet, «Tush». Singelen nådde 20. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100, den første singelen deira på topp 40.

Innhald

Spor 1-3 (side A av originalalbumet) var konsertopptak frå The Warehouse i New Orleans den 12. april 1974. Spor 4-9 var nye studioopptak. 

Spor 10-12 (bonusspora) var konsertopptak frå The Capitol Theatre i Passaic i New Jersey, den 30. august 1980.

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, vokal
Dusty Hill – bassgitar, klaverinstrument, korvokal, solovokal på «Jailhouse Rock», «Balinese» og «Tush», andre solovokal på «Backdoor Medley» og «Heard It on the X»
Frank Beard – trommer, perkusjon

Produksjon
Produsent – Bill Ham
Lydteknikarar – Jim Reeves, John L. Venable og Norman Mershon for Record Plant Truck. Robin Brians, Terry Kane, Bob Ludwig (mastering), Terry Manning
Albumkonsept – Bill Ham
Design – Bill Narum
Fotografi – John Dekalb

Salslister
Album – Billboard (USA)

Singlar – Billboard (USA)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fandango!» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
Musikkalbum frå 1975
Album produserte av Bill Ham
London Records-album
Tush av ZZ Top

«Tush» er ein song av det amerikanske bluesrockbandet ZZ Top og var den einaste singelen frå det fjerde albumet deira, Fandango!. Songen vart kåra til den 67. beste hardrocksongen gjennom tidene av VH1.

Komposisjon
Songen er ein 12-taktsblues i G. Innspelinga vart produsert av Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning. Tittelen er tvitydig og syner både til eit slangord for rumpe og eit slangord for «luksuriøs» i følgje eit intervju med Dusty Hill i 1985 i magasinet Spin.

«Tush» er ein av fire songar på Fandango! som vert sungen av Dusty Hill.

Salslister
«Tush» nådde 20. plassen på Billboard Hot 100.

Andre versjonar
 Iron Maiden har spelt songen på nokre av konsertane deira i 1980-åra. Ein versjon vart filma og gjeven ut i 2006 på albumet A Matter of Life and Death.
 Nazareth framførte ein versjon av songen i 1981 på konsertalbumet Snaz.
 Kenny Chesney gav ut ein countryversjon av songen i 2002 på albumet Sharp Dressed Men: A Tribute to ZZ Top.
 Whitesnake framførte ein versjon av songen på turneen deira i 1987/1988 med ein annan tekst,  «Tits».
 Joan Jett gav ut ein versjon av songen i 1990 på albumet hennar The Hit List
 Wolf Mail spelte inn ein versjon av songen i 2011 på albumet hans The Basement Session.
 Girl gav ut songen på albumet Live at the Exposition Hall, Osaka, Japan.
 Tygers of Pan Tang gav ut songen på fleire album, som Live at Wacken i 2001.
 Dumpy's Rusty Nuts spelte inn ein versjon av songen på konsertalbumet Somewhere In England (1983).
 Motörhead-songen «No Class» har eit liknande gitarriff.

Bruk i populærkulturen
Songen vart nytta i filmane An Officer and a Gentleman, Dazed and Confused, Sgt. Bilko, The Perfect Storm, Ghost Rider og The Bucket List.

Medverkande
Billy Gibbons - gitar
Dusty Hill - bass, vokal
Frank Beard - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tush (ZZ Top song)» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-songar
Songar skrivne av Frank Beard
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Billy Gibbons
Singlar frå 1975
Songar frå 1975
London Records-singlar
Songar om rumper
Songar om seksualitet
Iron Maiden-songar
Nazareth-songar
Joan Jett-songar
Antioquiasmett

Antioquiasmett (Thryophilus sernai) er ein sporvefugl i gjerdesmettfamilien som vart oppdaga i 2010 og skildra første gong i 2012. Han er endemisk til Antioquia-departementet i Colombia, og er klassifisert som sterkt truga.

Taksonomi 
Denne nyleg skilda gjerdesmettarten blei sett inn i slekta Thryophilus i familien Troglodytidae ut frå resultat av analysar av morfologi, læte og genetisk variasjon. Dei næraste slektningane er trudd å vere rustryggsmett, T. rufalbus og santandersmett, T. nicefori, som begge er mykje like i utsjånad.

Skildring 

Antioquiasmetten er ein mellomstor medlem i familien, ca. 14 centimeter i kroppslengd og masse på rundt 22-23 gram. Fjørdrakta til denne arten skil seg frå slektningane med lysare og meir rein kanelbrunfarga overside, der rustryggsmetten er prega av raudtone, og santandersmett har kaldare brun overside. Dei svarte tverrstripene på venger og hale er finare og den kvite augebrunstripa er ein aning tynnare. Kjønna er like. Antioquiasmetten har ein eintydig song av fløyteliknande tonar, som for andre smettar høglydt og variert. Begge kjønn syng, og dei kan synge duett.

Utbreiingsområdet er estimert til å gjere ut for ca. 1700 km2, arten er funnen langs begge sider av elva Cauca, maksimalt 7 km ut frå elvebreidda, og i ei utstrekkning på ca. 150 km frå byen Ituango i nord opp til Salgar-Concordia, ca, 25 km sørvest for Medellín. Antioquiasmetten lever her av insekt som han beitar på bakken eller opp mot undersida av trekroner i tørre habitat.

Trugsmål og vern 
Populasjonen er ikkje estimert, men er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som kritisk truga. Då manuskriptet for holotypen vart skildra i 2012, var det sterkaste trugsmålet trekt fram den pågåande utviklinga av eit vasskraftprosjekt ved byen Ituango. Ein dam vil overflaume habitat til antioquiasmetten. Planlagt oppstart av elkraftproduksjon er 2019, men delar av demninga er bygd og eit jordskred førte til ei overflauming i april og mai 2018.

Kjelder  
Lara, C. E., A. M. Cuervo, S. V. Valderrama, D. Calderón-F. & C. D. Cadena. (2012). «A new species of wren (Troglodytidae: Thryophilus) from the dry Cauca River Canyon, northwestern Colombia». The Auk 129 (3): 537–550.
Referansar

Bakgrunnsstoff 

gjerdesmettfamilien
Fuglar endemiske til Colombia
Polaris Air Transport

Polaris Air Transport var eit norsk charterflyselskap

Selskapet vart oppretta i 1965 med base på Oslo lufthamn, Fornebu. Stiftarane var Bjørn Bostad og Alf Remseth. som begge var flygarar og tok aktiv del i den operative flyginga. Det vart skaffa ein Douglas DC-3 som vart registeret i Norges luftfartøyregister som LN-RTE. Seinare vart det skaffa endå ein DC-3, registrert som LN-RTO. I tillegg opererte selskapet mellom 1966 og 1969 tre Convair 240, registrert som LN-KAP, -KLU og -KLT.

Selskapet utførte charterflygingar med passasjerar og gods. Selskapet opphøyrde i 1974.

Flåte 

 Douglas DC-3
 Convair 240

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Polaris Air Transport» frå ,  den 30. september 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Polaris DC-3. LN-RTE fotografert på Kjevik
1965 i Noreg
1974 i Noreg
Tidlegare norske flyselskap
Skipingar i 1965
Nedleggingar i 1974
Kotagiri

Kotagiri er ein liten landsby i Nilgiris-distrikrtet i Tamil Nadu. Kotagiri Ligg på 1 793 moh og  er ein av tre populære Hill Station i Nilgiris.

Geografi 
Kotagiri ligg på 11,43° N. og 76,88° Ø. Gjennomsnittshøgda der er 1 793 meter.

Regionen er kjend for sin eviggrønne vegetasjon. Det viktigaste som vert dyrka er eukalyptus og 
vintergrønne trær som veks her.  Klimaet er òg velegnet for frukt og grønnsaker, men mange lokale  bønder dyrkar no rosenkål, kål, gulrøtter og sopp blant mange andre vekstar. 

Kotagiri er òg ein stad der ein ofte kan sjå bøffel og vilja bjørnar.

Demografi 
Etter folketeljinga i India 2011 hadde Kotagiri 29 184 innbyggjarar.  Menn utgjorde 49% og kvinner 51%. Lesekyndighetewn var 77% hos menn,  kvinner 70%. Barn under 6 år: 9%.  Badagas-stammen er dei opphavlege i Kotagiri og eig det meste av jorda.

Skular 
Kotagiri kan tilby både fastbuande og utanbys elevar følgjande skular:

 St. Jude's Public School & Junior College
 St. Marys Home Matriculation School
 NPA Centenary Polytechnic College:
 Då santalmisjonen kunne gjenoppta verksemda etter andre verdskrig etablerte misjonen skule i Kotagiri. Forutan barnet til misjonærane hadde skulen elevar frå Fiskeriprosjektet i Kerala. Skulen vart nedlagd på 1970-talet, då misjonselskapenes arbeidsforhold etterkvart vart vanskelege vart skulen flytta til Nepal

Veiforbindelser 
Frå Kotagiri går den vegen til Mettupalayam. Vegen held fram til Ooty. Det er 27 km. frå Kotagiri til Ooty og  vegen, Nilgiri Ghat Roads er ein av fem hovudvegar i distriktet. Coonoor ligg 23 km. frå Kotagiri og forbundet med ein veg som greiner ut frå vegen til Ooty.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kotagiri» frå ,  den 30. september 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 Nilgiri Documentation Centre inaugurated at Sullivan Memorial 
 Camp in the Nilgiris 
 Hill potato
 The Niligiris 
Tamil Nadu
Ooty

Udhagamandalam (iblant òg kalla Ootacamund), også kjend under kortnamnet Ooty, er ein kommune og distriktshovudstaden i Nilgiri-fjella i Tamil Nadu i India. Byen ligg 80 km nord for Coimbatore.

Biletgalleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ooty» frå ,  den 30. september 2018.

Referansar 

Byar i Tamil Nadu
Nilgiri-fjella
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Tejas av ZZ Top

Tejas er det femte studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top. Det kom ut seint i november 1976. Tittelen er eit caddo-ord som tyder  «vener», og som er opphavet til heimstaten til bandet, Texas.

Bakgrunn og utgjeving 
Tejas var produsert av Bill Ham og spelt inn og miksa av Terry Manning. I 1987 kom ei digitalt remiksa utgåve av albumet ut på CD, og ein slutta å gje ut den originale miksen frå 1976. Den remiksa versjonen skapte kontroversar blant fansen, sidan lyden på instrumenta vart signifikant endra, særleg trommene.

Tejas vart gjeve ut i digitalt format i 2012 med dei originale miksane frå 1976. Dei originale miksane vart gjeve ut på CD i juni 2013 som ein del av plateboken The Complete Studio Albums (1970–1990).

Innhald

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, vokal, munnspel, fele
Dusty Hill – bassgitar, klaverinstrument, korvokal, solovokal på «Ten Dollar Man», andre solovokal på «It's Only Love», «Pan Am Highway Blues» og «Avalon Hideaway»
Frank Beard – trommer, perkusjon

Produksjon
Produsent – Bill Ham
Lydteknikar – Terry Manning
Mastering – Larry Nix
Fotografi – Lee and Lesser
Albumkonsept – Bill Ham
Albumdesign – Bill Narum

Salslister 

Singlar – Billboard (USA)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tejas (album)» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
Musikkalbum frå 1976
London Records-album
Album produserte av Bill Ham
It's Only Love av ZZ Top

«It's Only Love» er ein song av det amerikanske bluesrockbandet ZZ Top. Han kom ut som den første singelen frå det femte albumet deira, Tejas (1976).

«It's Only Love» nådde 44. plassen på Billboard Hot 100.

Medverkande
Billy Gibbons - gitar, solovokal
Dusty Hill - bass, andre solovokal
Frank Beard - trommer

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It's Only Love (ZZ Top song)» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1976
ZZ Top-songar
Songar frå 1976
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Frank Beard
Arrested for Driving While Blind

«Arrested for Driving While Blind» er ein song av det amerikanske bluesrockbandet ZZ Top. Songen var skriven av Billy Gibbons, Dusty Hill og Frank Beard og kom ut som den andre singelen frå det femte albumet deira, Tejas (1976).

Songen handlar om gledene og ulukkene ved å køyre i alkoholpåverka tilstand, men bandet har påstått dei ikkje oppfordra til å køyre når ein ikkje er edru.

«Arrested for Driving While Blind» nådde 91. plassen på Billboard Hot 100.

Medverkande
Billy Gibbons–gitar, solovokal
Dusty Hill–bass
Frank Beard–trommer

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arrested for Driving While Blind» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1977
ZZ Top-songar
Songar frå 1976
Songar skrivne av Billy Gibbons
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Frank Beard
London Records-singlar
Degüello

Degüello er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top, og kom ut i november 1979. «Degüello» tyder «halshogging» eller det vert sagt i samband med ein kamp til døden på spansk. Det var det første albumet til ZZ Top på Warner Bros. Records og det selde etter kvart til platinaplate. Det var det første studioalbumet deira på tre år. 

Degüello var produsert av Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning. Masteringa var det Bob Ludwig som gjorde.

Innhald

På den originale LP-utgåva står «Dust My Broom» oppført som ein song av Elmore James.

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, vokal, barytonsaksofon
Dusty Hill – bassgitar, klaverinstrument, korvokal, solovokal på «Hi Fi Mama», tenorsaksofon
Frank Beard – trommer, perkusjon, altsaksofon

Produksjon
Produsent – Bill Ham
Lydteknikar – Terry Manning
Mastering – Bob Ludwig

Salslister

Album
Album – Billboard (USA)

Singlar
Singles – Billboard (USA)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Degüello» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
Musikkalbum frå 1979
Album produserte av Bill Ham
Warner Bros. Records-album
I Thank You av Sam & Dave

«I Thank You» er ein song skriven av David Porter og Isaac Hayes og opphavleg spelt inn av Sam & Dave tidleg i 1968. Singelen var den siste Sam & Dave gav ut på Stax Records, og han nådde niandeplassen på Billboard Pop Singles-lista og fjerdeplassen på R&B chart. Kort tid etter utgjevinga reiv Stax seg laus frå distribusjonsavtalen med Atlantic Records og Sam & Dave, som i røynda hadde kontrakt med Atlantic og vart lånt ut til Stax, byrja å spele inn musikk for sjølve Atlantic.  

ZZ Top spelte inn songen i 1979 på albumet deira Degüello. Bandet gav ut songen på singel året etter. Som oiginalen gjekk han inn på salslista og nådde 34. plassen. Det vart den andre topp 40-hitten til bandet (etter «Tush» fire år tidlegare).

Andre versjonar
Bonnie Raitt spelte inn songen på albumet hennar The Glow i 1979.
Phil Vassar gav ut ein countryversjon i 2002 på albumet Sharp Dressed Men: A Tribute to ZZ Top.
John Farnham gav ut ein versjon på albumet sitt 33⅓.
Paul Shaffer og the CBS Orchestra spelte ofte denne songen i reklamepausane på Late Show with David Letterman.
 Det australske bandet The Casanovas spelte inn ein versjon for det andre albumet deira All Night Long. 
I april 2009 gav Tower of Power ut Great American Soulbook med ein versjon av «I Thank You» med Tom Jones på gjestevokal. 
Bon Jovi spelte inn songen og gav han ut på spesialutgåva til These Days.
Paul Rodgers spelte inn ein versjon i 2014 på The Royal Sessions.
 Robert Randolph and the Family Band gav ut songen i 2017 på albumet Got Soul med hjelp av Cory Henry.
Tom Jones spelte inn songen i 1970 på albumet sitt Tom.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Thank You (Sam & Dave song)» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1968
Singlar frå 1968
Singlar frå 1980
Songar skrivne av Isaac Hayes
Songar skrivne av David Porter
Soul-songar
Sam & Dave-songar
ZZ Top-songar
Stax Records-singlar
Warner Bros. Records-singlar
Phil Vassar-songar
John Farnham-songar
Bonnie Raitt-songar
Tower of Power-songar
Tom Jones-songar
Bon Jovi-songar
Paul Rodgers-songar
Cheap Sunglasses

«Cheap Sunglasses» er ein song frå 1979 av ZZ Top på albumet Degüello. Songen vart gjeven ut på singel i 1980 og er ein av dei mest kjende songane deira. 

Rapduoen EPMD sampla «Cheap Sunglasses» på songen «You're a Customer» som kom ut på debutplata Strictly Business) frå 1988.

Salslister

Andre versjonar

Kid Rock samplar songen på sin eigen «Cramp Ya Style» i 1990 på debutplata Grits Sandwiches for Breakfast.

Esham sampla songen for sin eigen «Nine Dead Bodies» i 1992 på albumet Judgement Day.

The Warren Brothers spelte inn songen i 2002 på hyllestalbumet Sharp Dressed Men: A Tribute to ZZ Top.

Wolfmother spelte inn songen i 2011 på hyllestalbumet ZZ Top: A Tribute from Friends.

The Sword spelte inn songen for lukusutgåva av albumet Apocryphon frå 2012.

Medverkande
Billy Gibbons - solovokal, gitar
Dusty Hill - bass, klaverinstrument
Frank Beard - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cheap Sunglasses» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1979
Singlar frå 1980
ZZ Top-songar
Songar skrivne av Frank Beard
Songar skrivne av Dusty Hill
Songar skrivne av Billy Gibbons
Warner Bros. Records-singlar
El Loco

El Loco er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top, gjeve ut i 1981. Tittelen tyder «Den galne» på spansk. Gitaristen og songaren i bandet, Billy Gibbons, har sagt at innspelinga av dette albumet var første gongen dei tre medlemmane i bandet var isolerte frå kvarandre i studio, i staden for at dei spelte inn musikken samstundes i same rommet. Det synte òg framover mot den meir synthesizer-baserte retninga seinare i tiåret, og dei eksperimenterte noko med synthesizer på enkelte spor.

Bakgrunn
El Loco vart produsert av Bill Ham og spelt inn og opphavleg miksa av Terry Manning. I motsetnad til fleire av dei tidlegare albuma til ZZ Top, vart ikkje dette albumet miksa på nytt då det kom ut på CD i 1987. Den originale miksen har derfor alltid vore tilgjengeleg.

Innhald

Medverkande
Billy Gibbons – gitar, vokal 
Dusty Hill – bassgitar, korvokal, solovokal på «Party on the Patio», andre solovokal på «Don't Tease Me»
Frank Beard – trommer, perkusjon

Produksjon
Produsent – Bill Ham
Lydteknikar – Terry Manning
Før-produksjon - Linden Hudson
Mastering – Bob Ludwig
Design – Bob Alford
Fotografi – Bob Alford

Salslister
Album – Billboard (USA)

Singles – Billboard (USA)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «El Loco» frå ,  den 30. september 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

ZZ Top-album
Musikkalbum frå 1981
Album produserte av Bill Ham
Warner Bros. Records-album
331 skvadron

331 skvadron er ein av skvadronane til det norske Luftforsvaret. Han er i dag del av 132 Luftving og oppsett med F-16 jagarfly. Skvadronen er stasjonert på Bodø hovudflystasjon. 

14. juni 2012 vedtok Stortinget at 331 skvadron skulle flyttast til Ørland.
Skvadronen fortsette likevel å ha tilhald i Bodø dei påfølgjande åra. 331-skvadronen i Bodø står for QRA-beredskap («Quick Reaction Alert») for Nato med F-16.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «331 skvadron» frå ,  den 2. april 2020. 
 oppgav desse kjeldene:  
Fra Spitfire til F-16. Luftforsvaret 50 år 1944-1994. Tom Arnheim (red) Oslo 1994
Flyvåpnene i den 2. verdenskrig – Jagerflyene. Helge Mehre, 1986)
Wilhelm Mohr – On World War II (Dag Henriksen, Tapir 2009) ISSN 1502-007X

Litteratur
Spitfire Saga, Pionertid, Bind I (Cato Guhnfeldt, Wings Forlag AS, Oslo 2009) ISBN 978-82-998071-0-4
Spitfire Saga, Sommeren 1942/Dieppe, Bind II (Guhnfeldt, Wings Forlag AS, Oslo 2009) ISBN 978-82-998071-1-1
Spitfire Saga, Full innsats, Bind III (Guhnfeldt, Wings Forlag AS, Oslo 2010) ISBN 978-82-998071-2-8
Spitfire (Helge Mehre, 1982) ISBN 82-00-06284-8
Flyvåpnene i den 2. verdenskrig – Jagerflyene (Helge Mehre, 1986)
Høk over høk (Svein Heglund, Wings 1995) ISBN 82-992194-2-6
Hærens og Marinens flyvåpen 1912-1945 (Fredrik Meyer, Gyldendal 1973) ISBN 82-05-05609-9
Cato Guhnfeldt, Spitfire Saga. Mot overtak i luften – Bind IV, 2013, Wings. ISBN 9788299807135
Cato Guhnfeldt, Spitfire Saga. 132 Wing/Invasjonen; Bind V, 2014, Wings. ISBN 9788299807142I

Det norske luftforsvaret
Forsvaret i Bodø
Skipingar i 1941