alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tim Drummond

Tim Drummond () er ein amerikansk bassgitarist som har spelt med mange kjende artistar, som Conway Twitty, Bob Dylan, James Brown, Eric Clapton, Neil Young, Crosby, Stills, Nash & Young, Ry Cooder, J. J. Cale, Lonnie Mack, Miles Davis, B.B. King, Joe Cocker, Albert Collins, Essra Mohawk og mange andre.

Drummond har ofte spelt som studiomusikar i lag med trommeslagar Jim Keltner.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tim Drummond» frå ,  den 27. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bassistar
Folk frå Illinois
Kenny Buttrey

Aaron Kenneth Buttrey () var ein amerikanske trommeslagar og arrangør. I følgje CMT var han «ein av dei viktigaste studiomusikarane i Nashville».

Buttrey vart fødd i Nashville og vart profesjonell musikar alt 11 år gammal. Berre 14 år gammal la han ut på den første verdsturneen sin med Chet Atkins. Han arbeidde først med Charlie McCoy og spelte seinare i sine eigne band, Barefoot Jerry og Area Code 615. Area Code 615 var best kjend for songen «Stone Fox Chase», som vart kjenningsmelodien for BBS-programmet The Old Grey Whistle Test i 1970-åra. 

Han er derimot mest kjend som studiomusikar og har arbeidd med mange kjende musikarar, mellom andre Bob Dylan, Neil Young og Jimmy Buffett. 

Han spelar på Dylan sine album Blonde on Blonde, Nashville Skyline og John Wesley Harding, Neil Young sine Tonight's the Night, Harvest og Harvest Moon; og Buffett sine Changes in Latitudes, Changes in Attitudes (inkludert den kjende «Margaritaville»). Han har òg arbeidd med Bob Seger, Gordon Lightfoot, Elvis Presley, Donovan, George Harrison, Joan Baez, Dan Fogelberg og Kris Kristofferson. I 1979 spelte Buttrey trommer på det siste studioalbumet til Chuck Berry, Rock It.  I tillegg til studioarbeidet, spelte han i turnebandet til Neil Young, Stray Gators og spelte i gruppa Rig.  

Han er sitert på at han er mest stolt over å ha spelt trommer på Bob Dylan sin «Lay Lady Lay».

Buttrey døydde av kreft i Nahsville den 12. september 2004.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kenny Buttrey» frå ,  den 27. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Nashville
USA-amerikanske countryartistar
USA-amerikanske countrysongarar
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske countrytrommeslagarar
Southern Rock-musikarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Døde av kreft
The Stray Gators

The Stray Gators var musikarane Jack Nitzsche (piano), Ben Keith (steelgitar), Tim Drummond (bass) og Kenny Buttrey (trommer).
Dei akkompagnerte Neil Young i 1972 på albumet hans Harvest, der Nitzsche òg produserte songane («A Man Needs a Maid» og «There's a World»). Etter å ha gjeve ut Harvest spelte dei på singelen «War Song», som er tilskriven Young og Graham Nash, samt unytta opptak frå Harvest på filmmusikken til Journey Through the Past. I 1973 spelte dei òg med Young på turneen Time Fades Away, men Buttrey vart då erstatta av trommeslagaren Johnny Barbata. Dei gav seg midtvegs i turneen då Young brått enda konsertane, men kvar for seg skulle dei seinare arbeide med både Young og andre. Dei vart gjenforeint i 1992 for Young sitt album Harvest Moon der Spooner Oldham erstatta Jack Nitzsche. Nitzsche arrangerte derimot songen «Such a Woman». Seinare spelte dei på debutalbumet til Jewel, Pieces of You, som vart spelt inn i studioet til Young.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Stray Gators» frå ,  den 27. oktober 2010.  

Neil Young
Old Man

«Old Man» er ein song skriven og framført av Neil Young på albumet hans Harvest frå 1972.

Songen vart skriven for vaktmeisteren på ranchen hans i Nord-California, som Yong kjøpte i 1970. Songen samanliknar livet til ein ung mann med ein gammal mann, og han viser at den ungen mannen til ein viss grad har dei same behova som den gamle. James Taylor speler seksstrengs banjo (stemnd som ein  gitar) og song på songen i lag med Linda Ronstadt.

«Old Man» vart gjeven ut som singel våren 1972 og nådde 31. plass på den amerikanske singellista.

Andre utgåver
Bob Dylan spelte ofte songen på konsertane sine i 2002. Andre som har spelt songen er N'Dea Davenport i 1998, The Wailin' Jennys i 2004, Wilson Phillips  i 2004, Lizz Wright i 2005, Grand National i 2007, Motorjesus i 2009 og Donna Loren i 2010.

Medverkande
 Neil Young — vokal, gitar
 Ben Keith — pedalsteelgitar
 James McMahon — piano
 James Taylor — banjo, korvokal
 Linda Ronstadt — korvokal
 Tim Drummond — bass
 Kenny Buttrey — trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Old Man (song)» frå ,  den 27. oktober 2010.  
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Neil Young-songar
Reprise Records-singlar
Songar skrivne av Neil Young
Songar produserte av Elliot Mazer
Songar om alderdom
Songar produserte av Neil Young
Natalie Cole-songar
The Needle and the Damage Done

«The Needle and the Damage Done» er ein song av Neil Young som skildrar heroinmisbruket til fleire musikarar han kjende. Han vart skriven om herionmisbruket til Crazy Horse-gitaristen Danny Whitten og peikar framover til temaet på «Tonight's the Night», ein song om heroinoverdosen og dødsfallet til Bruce Berry, ein roadie for Young og bandet Crazy Horse.

«The Needle and the Damage Done» vart først gjeven ut på Harvest i 1972. Songen vart spelt inn under ein konsert i staden for i studio. Songen finst òg på samlealbuma Decade og Greatest Hits. I dei handskrivne notata på Decade seier Young om songen: «Eg er ikkje ein predikant, men dette dopet har teke livet av mange store menn». 

Ei innspeling av songen frå 1971 vart gjeven ut på albumet Live at Massey Hall 1971 i 2007. Før songen seier Young om songen: 
Heilt sidan eg forlet Canada, for om lag fem år sidan...og flytta sørover...så fann eg ut mykje eg ikkje viste før eg drog. Nokre ting er bra og andre er dårlege. Eg fekk oppleve mange store musikarar før dei vart...før dei vart kjende...du veit, når dei berre spelte. Fem og seks konsertar kvar kveld...ting som det. Og eg fekk oppleve mange store musikarar som ingen nokon gong fekk sjå. Av ein eller annan grunn. Men...merkeleg nok, dei verkeleg gode...som du aldri fekk oppleve...på grunn av heroin. Og det byrja å skje om att og om att. Så skjedde det med nokon eg kjende. Så eg berre skreiv denne vesle songen.

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Our Lady Peace, Green River, Duran Duran, Lior, Simple Minds, The Pretenders, The Bronx, John Frusciante, Seether, Flea, Andrea Corr, Laura Marling, Pete Doherty, Eddie Vedder, Dave Matthews og Jewel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The Needle and the Damage Done» frå ,  den 27. oktober 2010. 
 

Neil Young-songar
Songar frå 1972
Protestsongar
Songar skrivne av Neil Young
Songar om død
Songar om heroin
Songar om narkotika
Songar produserte av Neil Young
Duran Duran-songar
The Pretenders-songar
Simple Minds-songar
Dave Matthews-songar
4 Way Street

4 Way Street er det tredje albumet til Crosby, Stills & Nash, og det andre som Crosby, Stills, Nash & Young, samt det første konsertalbumet deira. Det vart opphavleg gjeve ut i 1971, selde til gullplate og nådde toppen av albumlista i USA. Innspelingane vart gjort på turneen deira året før i The Fillmore East i New York, 2. til 7. juni 1970, The Chicago Auditorium i Chicago, 5. juli 1970 og The Forum i Los Angeles, 26. til 28. juni 1970.

Historie
Albumet inneheld songar som tidlegare var gjeven ut på studioalbum, både av bandet og av dei fire individuelle medlemmane. To songar kvar av Nash og Crosby var ikkje enno gjeven ut offisielt då albumet kom: «Chicago», som like etter kom ut på Nash sitt Songs for Beginners og «Right Between the Eyes», «The Lee Shore» og den kontroversielle «Triad» av Crosby. Sistnemnte var spelt inn av Jefferson Airplane på deira Crown of Creation i 1968 og av The Byrds, men The Byrds si utgåve kom først ut som bonusspor på The Notorious Byrd Brothers i 1997. 

Då dette albumet vart spelt inn var det stor splid i gruppa, og kranglinga i garderobane vart materiale for rockelegendene, og vart til og med omtalt av Frank Zappa og the Mothers of Invention på plata deira Fillmore East - June 1971. Kranglinga førte til at bandet vart oppløyst kort tid etter turneen (og mange månader før albumet kom ut). Det neste albumet til CSN (utan Young) kom først ut i 1977, CSN.

4 Way Street kom ut på CD i 1992. Den utvida utgåva inneheld fire solosongar av kvart medlem. Young spelte ein trio av songar frå dei to første soloalbuma sine, som ein medley, Stills hadde med «Black Queen» frå det sjølvoppkalla debutalbumet, Crosby spelte «Laughing» frå hans debutalbum og Nash gjorde «King Midas in Reverse», ein singel av The Hollies frå 1967. 

Fleire songar frå turneen kom ut på Young sitt The Archives Vol. 1 1963–1972, som kom i 2009.

Innhald

Medverkande
 David Crosby – vokal, gitar
 Stephen Stills – vokal, gitar, piano, orgel
 Graham Nash – vokal, gitar, piano, orgel
 Neil Young – vokal, gitar
 Calvin «Fuzzy» Samuels – bass
 Johnny Barbata – trommer

Produksjon
 Crosby, Stills, Nash & Young – produsentar
 Bill Halverson – lydteknikar
 Gary Burden – kunstnarisk leiar/design, fotografi
 Joel Bernstein – fotografi
 Henry Diltz – fotografi
 Joe Gastwirt – digital remastering

Salslister
Album

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «4 Way Street» frå ,  den 27. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Zimmer, Dave og Diltz, Henry. Crosby Stills & Nash: The Authorized Biography (First edition), St. Martin’s Press, 1984. ISBN 0-312-17660-0
 

Crosby, Stills, Nash & Young-album
Konsertalbum frå 1971
Konsertalbum frå Fillmore East
Atlantic Records-album
Album produserte av David Crosby
Album produserte av Graham Nash
Album produserte av Stephen Stills
Album produserte av Neil Young
Tidebok

Tidebok, tidebøker, (latin horae; fransk Les Heures eller Livre d'heures; engelsk Primer eller Book of Hours; tysk Stundenbuch, Stundenbücher; italiensk libri d'ore) er nemninga på ein type bønebøker som kom til i Europa i om lag året 1200 som eit hjelpemiddel for lekfolk når dei skulle gjere sine private andaktar.  Dei kunne vere rikt illustrerte, som tideboka Les Très Riches Heures du duc de Berry syner eit av dei mest framifrå døma på.

Kristen kultur
Mellomalderlitteratur
 

ru:Часослов
sk:Časoslov
A Man Needs a Maid

«A Man Needs a Maid» er ein song av Neil Young frå albumet Harvest i 1972. 

Songen omhandlar ein mann som tenkjer over starten på eit nytt kjærleiksforhold, men snakkar om han i staden for å gå inn i eit forhold, kanskje han berre burde hyre ei hushjelp i staden for. I denne meininga får ordet «maid» (som kan tyde «hushjelp» og «jomfru») to tydingar. Dette gav Young trøbbel med feministar då songen kom ut i 1972, sidan han såg ut til å implisere at det å ha ein kjæraste betydde det same som å ha nokon å lage mat til seg og rydde opp etter seg. I teksten nemner Young at han vert forelska i ei skodespelarinne i ein film, og dette er truleg sjølvbiografisk. Young var på denne tida saman med Carrie Snodgrass, ei stjerne i filmen Diary of a Mad Housewife frå 1970. 

I tillegg til at teksten til Young vart kritisert, vart òg det musikalske arrangementet kritisert. På konsertane sine hadde han spelt songen med berre seg og eit piano, men på plata nytta han heile London Symphony Orchestra, noko mange syntes var altfor mykje. Young forsvarte seg sjølv mot kritisismen då han inkluderte «A Man Needs a Maid» på samlealbumet Decade frå 1977. Han skreiv i omslaget at «Robin Hood elska ei jomfru (maid) lenge før kvinnefrigjeringa» og sa at Bob Dylan hadde fortald han at han likte arrangementet.

Kjelder 

Songar frå 1972
Songar skrivne av Neil Young
Neil Young-songar
Fylkesveg 757 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 757 (fleirtyding)

Fylkesveg 757 i Telemark går mellom Atrå og Gøysdal i Tinn kommune. Vegen er 7,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Atrå
Endepunkt Gøysdal

Bakgrunnsstoff

 757
Vegar i Tinn
Fylkesveg 756 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 756 (fleirtyding)

Fylkesveg 756 i Telemark går mellom Atrå og Steinsbøle i Tinn kommune. Vegen er 13,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Atrå
Endepunkt Steinsbøle

Bakgrunnsstoff

 756
Vegar i Tinn
Fylkesveg 755 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 755 (fleirtyding)

Fylkesveg 755 i Telemark går mellom Austbygdi og fylkesgrensa ved Kroktjørni i Tinn kommune. Vegen er 29,0 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Austbygdi
 frå Dale til  Bakko (6,7 km)
Endepunkt fylkesgrensa ved Kroktjørni →  (Buskerud) til  Bjørkeflåta i Nore og Uvdal kommune

Bakgrunnsstoff

 755
Vegar i Tinn
Fylkesveg 124 i Buskerud

Fylkesveg 124 i Buskerud går mellom fylkesgrensa ved Kroktjørni og Bjørkeflåta i Nore og Uvdal kommune. Vegen er 14,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

Endepunkt fylkesgrensa ved Kroktjørni →  (Telemark) til  Austbygdi i Tinn kommune
 Bjørkeflåta

Bakgrunnsstoff

 124
Vegar i Nore og Uvdal
Fylkesveg 124 (fleirtyding)

Fylkesveg 124 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 124 (primær fylkesveg i Østfold)
Fylkesveg 124 i Aust-Agder
Fylkesveg 124 i Buskerud
Fylkesveg 124 i Hedmark
Fylkesveg 124 i Troms

Fylkesveg 124
Fylkesveg 753 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 753 (fleirtyding)

Fylkesveg 753 i Telemark går mellom Bakko og Dale i Tinn kommune. Vegen er 6,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Bakko
 Dale

Bakgrunnsstoff

 753
Vegar i Tinn
Fylkesveg 363 (fleirtyding)

Fylkesveg 363 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 363 (primær fylkesveg i Telemark)
Fylkesveg 363 i Hordaland
Fylkesveg 363 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 363 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 363 i Troms
Fylkesveg 363 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 256 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 256 (fleirtyding)

Fylkesveg 256 i Telemark går mellom Tangen i Kragerø kommune og Heldøla i Drangedal kommune. Vegen er 19,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tangen → 

Arm til Neslandsvatn stasjon (0,5 km)
 Heldøla

Bakgrunnsstoff

 256
Vegar i Kragerø
Vegar i Drangedal
Fylkesveg 252 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 252 (fleirtyding)
Fylkesveg 252 i Telemark går mellom Eklund og Sluppan i Kragerø kommune. Vegen er 2,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt

  Eklund
  Sluppan

Bakgrunnsstoff

 252
Vegar i Kragerø
Fylkesveg 210 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 210 (fleirtyding)
Fylkesveg 210 i Telemark går mellom Helle i Kragerø kommune og Ringsjø i Bamble kommune. Vegen er 13,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Helle

 Ringsjø

Bakgrunnsstoff 

 210
Vegar i Kragerø
Vegar i Bamble
Fylkesveg 208 i Telemark

Fylkesveg 208 går mellom Åby og Feset i Bamble kommune. Vegen er 17,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Åby aust
Arm til  Åby vest (0,5 km)
Brevikstranda
Trosby
 frå Ringsjø til  Helle i Kragerø kommune (13,9 km)
 Feset

Bakgrunnsstoff

 208
Vegar i Bamble
Fylkesveg 211 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 211 (fleirtyding)

Fylkesveg 211 i Telemark går mellom Grådalen og Rørholt brygge i Bamble kommune. Vegen er 8,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Grådalen
Endepunkt Rørholt brygge

Bakgrunnsstoff

 211
Vegar i Bamble
Fylkesveg 553 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 553 (fleirtyding)

Fylkesveg 553 i Telemark går mellom Holtsås og Jonsåsrevet i Sauherad kommune. Vegen er 12,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Holtsås
 frå Våla til  Skien sentrum
 Akkerhaugen bru (ca. 220 m)
Akkerhaugen
 Jonsåsrevet

Bakgrunnsstoff

 553
Vegar i Midt-Telemark
Fylkesveg 553

Fylkesveg 553 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 553 i Akershus
Fylkesveg 553 i Hedmark
Fylkesveg 553 i Nordland
Fylkesveg 553 i Rogaland
Fylkesveg 553 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 553 i Telemark
Fylkesveg 553 i Vest-Agder
Fylkesveg 553 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding

nb:Fylkesvei 553 (andre betydninger)
Fylkesveg 551 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 551 (fleirtyding)
Fylkesveg 551 i Telemark går mellom Gvarv i Sauherad kommune og Grivi i Bø kommune. Vegen er 10,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Gvarv
 frå Hørte til  Mannebru i Bø (1,7 km)

 Grivi

Bakgrunnsstoff

 551
Vegar i Midt-Telemark
Fylkesveg 152 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 152 (fleirtyding)
Fylkesveg 152 i Telemark går mellom Bø kommune og Tuven i Notodden kommune. Vegen er 27,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

   Bø
 Folkestad bru (ca. 85 m)
 frå Tjønntveit til Jønnbu (9,6 km)

 frå Yli til  Klevar i Sauherad kommune (15,5 km)
 Strupa bru (ca. 70 m)
  Tuven →

Bakgrunnsstoff

 152
Vegar i Midt-Telemark
Vegar i Notodden
Fylkesveg 153 i Telemark

Sjå òg fylkesveg 153 (fleirtyding).
Fylkesveg 153 i Telemark går mellom Tjønntveit og Jønnbu i Bø kommune. Vegen er 9,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Tjønntveit
Endepunkt Jønnbu

Bakgrunnsstoff

 153
Vegar i Midt-Telemark
Fylkesveg 360 (fleirtyding)

Fylkesveg 360 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 360 (primær fylkesveg i Telemark)
Fylkesveg 360 i Hordaland
Fylkesveg 360 i Troms
Fylkesveg 360 i Vest-Agder

Fylkesvegfleirtyding
John Barbata

John Barbata () er ein kjend trommeslagar som spelte med mange artistar i 1960- og 1970-åra, både som bandmedlem og som studiomusikar. 

Han var alt ein etablert studiomusikar då han vart med i The Turtles. 

Dei mest kjende banda han har vore medlem av er: 
The Sentinals
The Turtles
Jefferson Airplane
Jefferson Starship
Crosby, Stills, Nash & Young

Andre kjende artistar han har spelt med er:
Med The Strangers-gitarist Joel Scott Hill og bassist Bob Mosley
Med andre medlemmer av Jefferson Airplane, som Grace Slick på albumet hennar Manhole.
Studiomusikar for 
Eric Clapton
Leon Russell
Dave Mason

Bakgrunnsstoff
Offisiell side 

USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå New Jersey
Jefferson Airplane-medlemmar
Journey Through the Past

Journey Through the Past er eit filmmusikkalbum frå filmen med same namn av Neil Young. Det kom ut i november 1972 på Reprise Records. Albumet nådde 45. plass på den amerikanske albumlista og har sidan vorte gjeven ut på vinyl og kassett, men aldri på CD. Albumet er derfor ein av dei sjeldnaste i diskografien til Young.

Innhald
Journey har musikk frå fire kjelder: fjernsynssendingar med Buffalo Springfield; konsertinnspelingar med Crosby, Stills, Nash & Young; øvingsopptak frå Harvest-innspelinga med The Stray Gators; og innspelingar av The Tony and Susan Alamo Christian Foundation Orchestra and Choral. Filmen ser tilbake på den første delen av karrieren til Young. 

Spor ein og to er spelt av Buffalo Springfield. Medleyen på spor ein er studioopptak og omfattar ein sjeldan versjon av «Mr. Soul», som bandet mima til for fjernsynsprogrammet The Hollywood Palace den 20. januar 1967. Den andre er frå då gruppa spelte på The Ed Sullivan Show i 1967.

Spor tre til fem er konsertinnspelingar med CSNY frå Fillmore East i New York City den 5. juni 1970.

Øvingsoppptaka frå Harvest utgjer spor seks til ni og er alle frå 26. og 27. september 1971 på ranchen til Young i La Honda. Mellom desse finn ein samtalar med Young, David Crosby og Stephen Stills frå ei innspeling seinare i New York.

Dei siste spora er eit utdrag frå Messias av Georg Friederich Händel og eit tema av Miklós Rózsa for filmen King of Kings, spelt av Tony and Susan Alamo Christian Foundation Orchestra and Choir, den 10. februar 1972.

Albumet inneheld berre ein ny song av Young, «Soldier», spelt inn på eit sagbruk med lyden av eld frå sagflisbrennaren. Denne kom seinare med på samleplata Decade. Plata vert merkeleg nok avslutta med eit spor frå Pet Sounds av The Beach Boys, instrumentalen «Let's Go Away for Awhile» frå 1966.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Journey Through the Past» frå ,  den 27. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Neil Young-album
Filmmusikkalbum frå 1972
Reprise Records-album
Album produserte av Larry Johnson
Album produserte av Neil Young
Alabama av Neil Young

«Alabama» er ein song av Neil Young frå albumet Harvest i 1972. 

Songen er ein slags oppfølgjar til «Southern Man» frå After the Gold Rush i 1970 og teksten omhandlar fordomane i Sørstatane. Songen er truleg den hardaste songen på albumet og er basert på ein enkel folke-basert melodi. David Crosby og Stephen Stills syng harmonivokal. 

Som ein reaksjon på denne songen og «Southern Man» spelte Lynyrd Skynyrd inn «Sweet Home Alabama» der dei kritiserer Neil Young. Young likte derimot godt denne songen og har sagt han var stolt av å vere nemnd i ein så bra song.

Kjelder 

Neil Young-songar
Songar frå 1972
Songar skrivne av Neil Young
Songar produserte av Neil Young
Songar om Alabama
See the Sky About to Rain

«See the Sky About to Rain» er ein song av Neil Young frå albumet On the Beach i 1974. 

Songen er spelt inn med elektrisk piano av Neil Young og ein einsam pedalsteelgitar av Ben Keith. Tim Drummond spelar bass og Levon Helm frå The Band speler trommer. Songen er i følgje Allmusic den mest stemningsfulle på albumet. Tilhengjarane til Young såg på albumet og denne songen som at Young var tilbake på rett spor etter dei meir rufsete føregåande albumet Time Fades Away. «See the Sky About to Rain» vart skriven i tida før det populære Harvest kom ut i 1972. 

The Byrds spelte inn ei utgåve av songen for det siste albumet sitt, Byrds

Kjelder 

Neil Young-songar
The Byrds-songar
Songar frå 1973
Songar skrivne av Neil Young
Revolution Blues

«Revolution Blues» er ein song av Neil Young frå albumet On the Beach i 1974. Songen var inspirert av seriemordaren Charles Manson. 

Young viser til ein væpna kult i Laurel Canyon i Los Angeles, og kan uttrykka ei viss forståing for Manson-familien. 
Som mange av musikarane frå denne generasjonen, hevdar Young å ha møtt Manson og funne han «mystisk tiltrekkande». I følgje forfattaren av boka David Downing i boka A Dreamer of Pictures: Neil Young, A Man and His Music, var Young passeleg imponert over dei musikalske eigenskapane til Manson, men ikkje nok til at han hjelpte han inn i platebransjen. 
Interessant nok kunne Young sjølv ha vore den typen kjendis som Manson kunne ha hatt som mål.
Songen uttrykker ideen om at alle har ei god og ei dårleg side i oss, og at einkvar person like gjerne kunne vore ein drapsmann som eit offer. 

Young spelte ofte songen akustisk på konsertane sine. David Crosby, som song korvokal på den innspelte versjonen, samanlikna Young som spelte det mørke nummeret på ein Crosby, Stills, Nash & Young-turne med «ei vorte på det perfekte udyret».

Kjelder 

Neil Young-songar
Songar frå 1974
Songar skrivne av Neil Young
Walk On

«Walk On» er ein song av Neil Young frå albumet On the Beach i 1974. Songen vart gjeven ut som singel i 1974, med «For The Turnstiles» som B-side. Singelen nådde 69. plass på den amerikanske singellista. 

Songen opnar albumet, og kombinerer det kyniske synet til Young med ein snert av avslutning og eit ønske om å gå vidare og halde fram livet. 
Han skal vera eit svar til Lynyrd Skynyrd sin «Sweet Home Alabama», som hadde kritisert han for hans eiga framstilling av Sørstatane i «Southern Man» og «Alabama ('Walk On')».

Kjelder

Neil Young-songar
Songar frå 1974
Songar skrivne av Neil Young
Songen Time Fades Away

«Time Fades Away» er ein song av Neil Young frå albumet Time Fades Away i 1973. Songen vart gjeven ut som singel i 1973, men nådde ikkje listene nokon stad. 

Songen er opningssporet på albumet. Songen er ein typisk falleferdig song som har fått særs røff handsaming på albumet, med vokalharmoni frå Young og David Crosby. Songen er typisk for mange av songane i «grøftetriologien», dei mørke platene han lagde på midten av 70-talet. I følgje Allmusic har songen likevel ein fengande melodi med flott kro-piano innmellom tekstlinjene.

Kjelder

Neil Young-songar
Songar frå 1973
Songar skrivne av Neil Young
Songar produserte av Neil Young
Reprise Records-singlar
War Song

«War Song» er ein song frå 1972 skriven av Neil Young. Songen vart spelt inn av Neil Young & Graham Nash, i lag med The Stray Gators og gjeven ut som singel. Singelen vart gjeven ut til støtte for presidentkampanjen til George McGovern, som kjempa mot dåverande president Richard Nixon. Young hadde alt sagt kva han meinte om Nixon nokre år tidlegare med songen «Ohio» då han var medlem av Crosby, Stills, Nash & Young og igjen prøvde han å gjere innverknad med ein protestsong. Singelen gjorde det derimot dårleg. 

Singelen gjekk raskt ut av opplag. Warner Brothers gav ut songen på «Loss Leader»-serien deira i 1974. Etter dette vart ikkje «War Song» tilgjengeleg igjen før juni 2009, då han vart gjeven ut på Neil Young sin The Archives Vol. 1 1963–1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «War Song» frå ,  den 27. oktober 2010.  

Antikrigssongar
Neil Young-songar
Protestsongar
Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Songar skrivne av Neil Young