alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cervus

Cervus er ei biologisk slekt innan hjortefamilien (Cervidae) som inneheld desse artane:

 Tibetansk hjort (Cervus albirostris) 
 Cervus alfredi
 Wapiti (Cervus canadensis) 
 Barasingahjort (Cervus duvaucelii) 
 Hjort (Cervus elaphus) 
Thaminhjort (Cervus eldii, også kjend som elds hjort og asiahjort
 Cervus mariannus
 Sikahjort (Cervus nippon) 
 Cervus schomburgki (døydde ut 1938)
Rusahjort  (Cervus timorensis), også kjend som javahjort
Sambar (Cervus unicolor) 

hjortedyr
Takson namngjevne av Carl von Linné
Det zimbabwiske flagget

Det zimbabwiske flagget er delt i sju vassrette striper med ein kvit, svarkanta trekant på venstre side. I denne finst ei femtakka raud stjerne med ein gul zimbabwefugl oppå. Zimbabwe tok i bruk flagget som nasjonalflagg den 18. april 1980.

Symbolikk 
Zimbabwefuglen er eit symbol for landet, etter ein statue som vart funnen i ruinane av Store Zimbabwe. Fuglen står for Zimbabwe si historie, medan den raude stjerna under symboliserer kampen for sjølvstende.

Flagget bruker panafrikanske fargar. Den offisielle tydinga av fargane i flagget er elles: 
 Grønt for landbruket og landsbygda i Zimbabwe
 Gult for mineralrikdommen i landet
 Raudt for blodet tapt under Chimurengakrigane
 Svart for arva og etnisitetet til opphavlege afrikanarar i Zimbabwe
 Kvitt for fred

Historikk 
Flaggan bygger på det sjølvstenderørsla ZANU (Zimbabwe African National Union) nytta under kampen mot den rhodesiske regjeringa på 1970-talet.

Tidlegare brukte Sør-Rhodesia, som mange andre britiske koloniar, orlogsflagget Blue Ensign som grunnlag for sitt flagg. Då utbrytarrepublikken Rhodesia blei til i 1964 brukte ein eit flagg med lyseblå duk som bygde på flagget til det britiske flyvåpenet. 11. november 1968 bytta ein flagget ut med eit grønt og kvitt flagg utan britiske symbol.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Det zimbabwiske flagget» frå , og «Zimbabwes flagga» frå  den 24. april 2010. 
 
 Svensk Wikipedia oppgav:
 

Zimbabwisk
Zimbabwe
Hjortedyr

Hjortedyr (Cervidae), stundom også kalla cervidar, er ei gruppe sky og varsame klauvdyr som varierer i storleik frå rundt 6-8 kg (sørleg pudu) til over 800 kg (elg). Det finst om lag 44 ulike nolevande artar, fordelt på 17 slekter i fire underfamiliar.

Underfamiliar og slekter 

 Familie: Hjortedyr (Cervidae)
 Muntjakar og duskhjortar (Muntiacinae)
 Muntjakar (Muntiacus)
 Duskhjortar (Elaphodus)
 Ekte hjortedyr (Cervinae)
 Dåhjortar (Dama)
 Svinehjortar (Axis)
 Ekte hjortar (Cervus)
 Davidshjort (Elaphurus)
 Davidshjort (Elaphurus davidianus)
 Vasshjortedyr (Hydropotinae)
 Vasshjortar (Elaphurus)
 Vassrådyr (Hydropotes inermis)
 Andre hjortedyr (Capreolinae)
 Mulhjortar (Odocoileus)
 Mulhjort (Odocoileus hermionus)
 Kvithalehjort eller Virginiahjort (Odocoileus virginianus)
 Rådyr (Capreolus)
 Rådyr (Capreolus capreolus)
 Elgar (Alces)
 Elg (Alces alces)
 Reinsdyr (Rangifer)
 Rein (Rangifer tarandus)
 Sumphjortar (Blastocerus)
 Sumphjort (Blastocerus dichotomus)
 Pampashjortar (Ozotoceros)
 Pampashjort (Ozotoceros bezoarticus)
 Andeshjortar (Hippocamelus)
 Chilensk andeshjort (Hippocamelus bisulcus)
 Peruansk andeshjort (Hippocamelus antisensis)
 Spisshjortar (Mazama)
 Raud spisshjort (Mazama americana)
 Grå spisshjort (Mazama gouazoupira)
 Raud dvergspisshjort (Mazama rufina)
 Dvergspisshjort (Mazama chunyi)
 Puduar (Pudu)
 Sørleg pudu (Pudu pudu)
 Andespudu/nordleg pudu (Pudu mephistophiles)

Bakgrunnsstoff 

 
Klauvdyr
Ekte hjortedyr

Ekte hjortedyr (Cervinae) er ei biologisk gruppe innan hjortedyra (Cervidae) som består av 14 artar fordelt på 4 slekter.

Artar

Dåhjortar (Dama)
Dåhjort eller dådyr (Dama dama)
Svinehjortar (Axis)
Aksishjort (Axis axis)
Svinehjort (Axis porcinus)
Kuhls hjort/baweansk svinehjort (Axis kuhlii)
Filippinsk svinehjort (Axis calamianensis)
Ekte hjortar (Cervus)
Tibetansk hjort (Cervus albirostris)
Barasingahjort (Cervus duvaucelii)
Hjort (Cervus elaphus)
Wapiti (Cervus canadensis)
Elds hjort/Asiahjort (Cervus eldii)
Sikahjort (Cervus nippon)
Javahjort/Rusahjort (Cervus timorensis)
Sambar (Cervus unicolor)
Davidshjort (Elaphurus)
Davidshjort (Elaphurus davidianus)

Bakgrunnsstoff

Hjortedyr
Muntjakar og duskhjortar

Muntjakar og duskhjortar (Muntiacinae) er ei biologisk gruppe innan hjortedyra (Cervidae) som lever i Sør- og Aust-Asia. Gruppa inneheld av 12 artar fordelt på 2 slekter.

 Muntjakar (Muntiacus)
 Borneisk muntjak (Muntiacus atherodes)
 Svartmuntjak (Muntiacus crinifrons)
 Feas muntjak/thaimuntjak (Muntiacus feae)
 Gongshan muntjak (Muntiacus gongshanensis)
 Indiamuntjak (Muntiacus muntjak)
 Pu hoat-muntjak (Muntiacus puhoatensis)
 Putaomuntjak/løvhjort (Muntiacus putaoensis)
 Reeves muntjak/kinesisk muntjak (Muntiacus reevesi)
 Roosevelts muntjak (Muntiacus rooseveltorium)
 Truong son-muntjak (Muntiacus truongsonensis)
 Kjempemuntjak (Muntiacus vuquangensis)
 Duskhjortar (Elaphodus)
 Topphjort (Elaphodus cephalophus)

Bakgrunnsstoff

Hjortedyr
Dyreliv i Asia
Det brasilianske flagget

Det brasilianske flagget er grønt med ein stor gul oval rombe i midten. Inne i ovalen er det ein blå sirkel med 27 kvite stjerner i fem ulike størrelsar samt eit kvitt band med Brasil sitt motto: «Ordem e Progresso» («Orden og framsteg»).

Dei 27 stjernene representerer ein delstat eller det føderale distriktet.

Brasilianske flagg, det
Brasil
Fylkesveg 885

Sjå òg fylkesveg 885 (fleirtyding).

Fylkesveg 885 (Fv885) går mellom Hesseng og Nyrud i Sør-Varanger kommune.

Vegen tar av frå E6 ved Hesseng og går forbi Sandnes og Bjørnevatn sørover i Pasvikdalen til Nyrud. Vegen er 97,6 km lang.

Sidan 1930-talet har det eksistert planar på å forlenge vegen frå Nyrud og sørover, forbi treriksrøysa på Krokfjell og vidare til Nellim i Finland. Den såkalla Mellomriksvegen er framleis under administrativ og politisk behandling og ei konsekvensutreiing med kostnadsoverslag finst frå 2006. Det finst ingen fastlagt tidsplan enno.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Hesseng
  frå Sandnes til Langfjorden (1,2 km)
 Arm frå Vierdalen til Bjørnevatn (1,4 km)
 Arm frå Skillebekk til Svanvik (1,1 km)
  frå Bekkevoll via Skrotnes til Stenbakk (10,5 km)
  Stenbakk
  frå Nyrud til Nyrud gård (0,8 km)
  Øvre Pasvik nasjonalpark

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Primære fylkesvegar
Fylkesvegar i Finnmark
Vegar i Sør-Varanger
Europaveg 69

Europaveg 69 i Noreg (E69) går mellom Nordkapp i Finnmark fylke til Olderfjord i Porsanger kommune i same fylke. Strekninga er 129 km lang.

Europaveg 69 er vinterstengd mellom avkøyringa til Skarsvåg og Nordkapp, normalt frå oktober til april. Det er den einaste vinterstengde europavegen i heile Europa.

Historikk 
Riksveg 95 skifta namn til E69 i 1992. 15. juni 1999 opna Fastlandssambandet til Magerøya, FATIMA, med Nordkapptunnelen og Honningsvågtunnelen. Veganlegget er på til saman 28 km og kosta 1 milliard kroner.

Kommunar og knutepunkt

Nordkapp
 Det høgaste punktet på vegen (305 moh., nær Nordkapphallen)
 Vinterstenging
 frå Rundvatnet til Skarsvåg (3,2 km)
 frå Skipsfjordhøgda til Gjesvær (20,9 km)
 frå Skipsfjordhøgda til Kamøyvær og Vassvika (2,8 km)
 frå Nordmannset til  (0,8 km)
Arm til Honningsvåg (2,6 km)
 frå Sørvågen til Nordvågen (5,6 km)
 →  Hurtigruten, biler kan takast med.
 Honningsvågtunnelen (4443 m)
 Sarnestunnelen (195 m)
 Veidnesbrua (520 m)
 Bomstasjon Fatima
 Nordkapptunnelen (6875 m, 212 muh.)
 frå Vedbotn til Repvåg (3,1 km)

 Sortviktunnelen (499 m)
 Skarvbergtunnelen (2920 m)
 Smørfjord
 Olderfjord

Bakgrunnsstoff 

 NAFs Vegbok: Olderfjord – Honningsvåg – Nordkapp vegrute E69: Nordover langs austkysten av Porsangerhalvøya, over sundet til Magerøy og vidare til Nordkapp.

 
Europavegar
Riksvegar
Vegar i Finnmark
Bomvegar i Noreg
Vegar i Porsanger
Vegar i Nordkapp
Fylkesveg 1 i Troms

Sjå òg fylkesveg 1 (fleirtyding).
Fylkesveg 1 i Troms går mellom Ervika i Harstad kommune og Borkenes i Kvæfjord kommune. Ved kommunegrensa passerer vegen Nupen, som er kjend for utsikta mot midnattssola. Vegen er 28,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Ervika
 frå Høgda til Aun
Skjærstad
Nupsneset

 frå Borkenes til Øynes på Kveøy, ferje frå Borkenes til Hokland
 frå Borkenes til  i Gåra

Bakgrunnsstoff 

 001
Vegar i Kvæfjord
Vegar i Harstad
Fylkesveg 15 i Troms

Sjå òg fylkesveg 15 (fleirtyding).

Fylkesveg 15 i Troms (Fv15) går mellom Bjørnrå og Grøtavær på Grytøya i Harstad kommune. Vegen er 15,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Bjørnrå
Vadskinn
 Toppentunnelen (3986 m)
Dale
 Liantunnelen (1774 m)
Alvestad
Arm til Alvestad ferjekai (0,3 km)
Endepunkt Grøtavær

Bakgrunnsstoff 

 015
Vegar i Harstad
Fylkesveg 2 i Troms

Sjå òg fylkesveg 2 (fleirtyding).
Fylkesveg 2 i Troms går mellom Høgda og Ytter-Aun i Harstad kommune. Vegen er 10 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Høgda
Aunfjellet
Kommunal veg frå Ytter-Aun til Elgsnes (4,1 km) og Inner-Aun (2,7 km)

Bakgrunnsstoff 

 002
Vegar i Harstad
Fylkesveg 51 i Troms

Fylkesveg 51 i Troms går mellom Hov og Stordal i Tromsø kommune. Vegen er 31,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Hov
 frå Sjursnes til Skarmunken
Endepunkt Stordal

Bakgrunnsstoff 

 051
Vegar i Tromsø
Fylkesveg 55 i Troms

Fylkesveg 55 i Troms går mellom Sandvika og Sommarøy i Tromsø kommune. Vegen er 5,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Sandviksletta
 Sommarøybrua (522 m)
Kommunal veg frå Sommarøy via  Hillesøybrua (80 m) til Hillesøy (0,8 km)

Bakgrunnsstoff 

 055
Vegar i Tromsø
Fylkesveg 58 i Troms

Sjå òg fylkesveg 58 (fleirtyding).
Fylkesveg 58 i Troms går mellom Finnvik og Vengsøya i Tromsø kommune.

Trasear: Finnvik – Bellvika (10,5 km), Vengsøy ferjekai – Myreng (0,3 km)

Kommunar og knutepunkt 

 Finnvik
 Sørskartunnelen (770 m)
Arm frå Lyfjord til Skulsfjord (3,6 km)
 Ferje frå Bellvika
til Vengsøya
Endepunkt Myreng

Bakgrunnsstoff 

 058
Ferjesamband i Troms og Finnmark
Vegar i Tromsø
Fylkesveg 105 i Troms

Sjå òg fylkesveg 105 (fleirtyding).
Fylkesveg 105 i Troms går mellom Salen og Øynes i Kvæfjord kommune.

Lengda på strekninga: Borkenes – Borkenes ferjekai 0,2 km. Hokland ferjekai – Hamn – Øynes 7,1 km. Salen – Hamn (Kveøysambandet) 2,4 km.

Ferjestrekninga mellom Borkenes og Hokland, som vart trafikkert av MF «Kveøy», vart avløyst av Kveøysambandet med Kveøybrua, som vart opna 25. september 2010. Ferjekaiene vart rivne sommaren 2011.

Kommunar og knutepunkt 

 Salen
 Kveøybrua (370 m)
Arm frå Hamn til Hokland ferjekai
Inga ferje mellom Hokland og Borkenes
Borkenes ferjekai
,  Borkenes
Endepunkt Øynes

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 105
Ferjesamband i Troms og Finnmark
Vegar i Kvæfjord
Fylkesveg 184 i Troms

Sjå òg fylkesveg 184 (fleirtyding).
Fylkesveg 184 i Troms går mellom Minde i Målselv kommune og Nordfjordbotn i Balsfjord kommune. Vegen er 35,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Minde

 frå Aursfjord til  Bukta (24,6 km)
 Nordfjordbotn

Bakgrunnsstoff 

 184
Vegar i Målselv
Vegar i Balsfjord
Fylkesveg 211 i Troms

Sjå òg fylkesveg 211 (fleirtyding).
Fylkesveg 211 i Troms går mellom Skøelv i Sørreisa kommune og Sørfjorden i Dyrøy kommune. Vegen er 42,1 km lang.

Kommunar og knutepunkt 

 Skøelv
Smørsgård
Sildvika
 Bjørgatunnelen (1180 m)

Forstrand
Moen
Espenes
 frå Brøstadbotn via  Dyrøybrua til Dyrøyhamn (17,8 km)
 Lauvstad i Brøstadbotn
 frå Bergan til Brøstadbotn ferjekai (0,1 km)
Hundstrand
Kastneshamn
Faksfjord
Endepunkt Sørfjorden

Bakgrunnsstoff 

 211
Vegar i Sørreisa
Vegar i Dyrøy
Riksveg 83

Riksveg 83 (Rv83) går mellom Harstad og Tjeldsund bru. Vegen går frå Harstad langs Vågsfjorden og Tjeldsundet til Leikvikhamn ved Tjeldsundbrua.

Vegen gjekk tidlegare frå Langvassbukt i Kvæfjord, strekninga mellom Langvassbukt og Harstad vart omklassifisert til fylkesveg frå 1. januar 2010, sjå fylkesveg 83.

Kommunar og knutepunkt

Bergseng
  Hagebyvegen frå Sama til Ringberg (Trondenes) (3,3 km)
 Harstad →  Hurtigruten, biler kan tas med.
  Lokket tunnel (115 m)
  frå Harstadbotn til Ytre Gangsås (2,4 km)
  Gangsås, →  ferje til Sørrollnes
  frå Kilamyra til Blomjoten (5,2 km)
  Mølnåstunnelen (415 m)
  Blomjoten
  frå Sørvik til Straumen
   Leikvikhamn

Bakgrunnsstoff 

Riksvegar
Vegar i Troms
Vegar i Harstad
Fylkesveg 84

Sjå òg fylkesveg 84 (fleirtyding)
Fylkesveg 84 (Fv84) går mellom Lavangen kommune og Sørreisa kommune. Vegen er 81,4 km lang.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Fossbakken
 frå Tennevoll til  Årstein i Gratangen kommune (46,9 km)

 frå Laberget til Lavangsnes (20,3 km)
 Sjøvegan
 frå Skårvik til Haugli (12,8 km)
Arm frå Medby til Salangsverket (0,9 km)
 Myre i Salangen

 Evertmoen

 frå Skøelv til  Brøstadbotn og Sørfjorden i Dyrøy kommune
 frå Sørstraumen til Øvermoen (4,2 km)
 Sørreisa

Bakgrunnsstoff 

Fylkesvegar i Troms
Primære fylkesvegar
Vegar i Lavangen
Vegar i Salangen
Vegar i Dyrøy
Vegar i Sørreisa
Fylkesveg 86

Sjå òg fylkesveg 86 (fleirtyding)
Fylkesveg 86 (Fv86) går mellom Målselv kommune og Torsken kommune. Han tar av frå E6 ved Andselv og går via Sørreisa, Finnfjordbotn, Finnsnes og Gisundbrua over til Silsand på Senja, så gjennom Svanelvdalen ut til Torsken på ytre Senja. Ved Finnsæter i Berg kommune passerer ein Senjatrollet. Vegen er 110 km lang.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Endepunkt Torsken
 Arm til Gryllefjord (1,9 km) og  ferje til  Andenes (2 turar/dag, berre sommarstid, 2 timar) 
 Ballesvik

  Hamntunnelen (27 m)
  Straumen bru (140 m) 
  Straumsbotn

  frå Svanelvplassen til Grunnfarnes i Torsken kommune
  frå Svanelvmo til  Rye (6,3 km) 
  frå Sørli til  Kvannåsen i Lenvik (11,5 km)

 Kommunal veg frå Vegstad til  Grasmyrbotn (9,5 km)
 Høglia
  Islandsbotn
Gjennom Silsand og Laukhella som Laukhellaveien
  Silsand
  Gisundbrua (1147 m)
  frå Nygård til  Tennskjær
Til Finnsnes sentrum som Strandveien
Gjennom Finnsnes sentrum som Storgata
 Finnsnes →  Hurtigruta, bilar kan takast med.
  Finnfjordbotn
 Finnfjord

  frå Hemmingsjord til  Engerud i Målselv kommune (11,3 km)
Før Sørreisa sentrum som Storveien
  Sørreisa
Etter Sørreisa sentrum som Nordsiveien

   Andselv

Bakgrunnsstoff 
 Ferjeruter i Nordland

Fylkesvegar i Troms
Primære fylkesvegar
Vegar i Målselv
Vegar i Sørreisa
Vegar i Senja
Fylkesveg 87

Sjå òg fylkesveg 87 (fleirtyding)
Fylkesveg 87 (Fv87) går mellom Elverumskrysset i Bardu kommune og Øvergård i Balsfjord kommune. Vegen er 76,6 km lang.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Elverom

 frå Nytrøa til  Bardufoss (5,3 km) → 
 frå Istindli til  Målselvfossen (3,9 km)
 frå Kyrkjesnesmoen til Bjørkmoen (18,8 km)
 Rundhaug bru (95 m)
 Rundhaug
 Øverbygd
 Takelv bru (ca. 40 m)
 frå Holt til Høgskarhus (21,3 km)
 frå Tamok bru til Tverrelvmo (16,4 km)

 Øvergård

Bakgrunnsstoff 

Primære fylkesvegar
Fylkesvegar i Troms
Vegar i Bardu
Vegar i Målselv
Vegar i Balsfjord
Fylkesveg 91

Sjå òg fylkesveg 91 (fleirtyding)
Fylkesveg 91 (Fv91) går mellom Olderdalen i Kåfjord kommune og Fagernes i Ramfjorden i Tromsø kommune. Vegen er 45,9 km lang utanom ferjestrekningane.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Olderdalen
  Ferje frå Olderdalen 

 til Lyngseidet (1 tur/time, 35 min)
  frå Lyngseidet til Koppangen (17,1 km)
  Lyngseidet
  Garfjelltunnelen (162 m)
  Storuratunnelen (320 m)
  frå Svensby til Russelv
  Ferje frå Svensby

 til Breivikeidet (1 tur/time, 20 min)
  frå Hov til Stordal
  Fagernes

Bakgrunnsstoff 

 Ferjeinfo Lyngseidet-Olderdalen
 Ferjeinfo Svensby-Breivikeidet
 Bjørklids Ferjerederi AS  (trafikkerer de to ferjesambandene på riksveg 91)

Primære fylkesvegar
Fylkesvegar i Troms
Ferjesamband i Troms og Finnmark
Vegar i Kåfjord
Vegar i Lyngen
Vegar i Tromsø
Geir Moen

Geir Anders Moen () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Moss. 

Dei beste prestasjonane hans kom under europameisterskapen i friidrett i 1994, då han vann 200 meter og tok sølv på 100 meter. For desse prestasjonane fekk han Aftenpostens Gullmedalje. I 1995 blei han verdensmeister på 200 meter innandørs. 

Geir Moen dominerte norsk sprint i ei årrekke. I løpet av karrieren tok han 18 individuelle NM-titlar utandørs, den første i 1988 på 200 meter. 14 år seinare, i 2002, vann han både 100 og 200 meter.

Moen sine personlege rekordar er 10,08 sekundar på 100 meter og 20,17 sekundar på 200 meter. 10,08 på 100 meter var norsk rekord i elleve år fram til 7. august 2007, då den vart slått av norsk-gambiske Jaysuma Saidy Ndure med tida 10,07. 200 meter-tida var også norsk rekord, fram til Ndure den 23. september 2007 sette ny norsk rekord med 19,89 under verdscupfinalen i friidrett i Stuttgart, også den rekorden stod i 11 år.

Kjelder

Norske friidrettsutøvarar
Moen, Geir
Folk frå Moss
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Norske deltakarar under sommar-OL 1996
Norske deltakarar under sommar-OL 2000
Vinnarar av Bislett-medaljen
Koordinatoren

Koordinatoren er ei norsk partipolitisk uavhengig nettavis som starta opp 17. november 1998. Ho vende seg i hovudsak til undervisningssektoren. Koordinatoren har i dag ein redaksjonsstab på tre personar. Den er ikkje finansiert av reklame, men er avhengig av støtteordningar og frivillige bidragsytarar.

Kordinatoren presenterer i hovudsak kulturelt og historisk materiale.

Redaksjon 
 Ansvarleg redaktør er Liv Wenger

Sjå òg 
 Norske nettaviser

Bakgrunnsstoff 
 Koordinatoren 
 Koordinatoren på Utdanning.no 
 Koordinatoren på skolenettet.no 

Norske aviser etter namn
Norske nettaviser
Skipingar i 1998
Göppingen

Göppingen er ein by sør i Tyskland i delstaten Baden-Württemberg med om lag 55 000 innbyggjarar. Byen høyrer til regionen Stuttgart. Han ligg ved foten av fjellet Hohenstaufen i dalen til elva Fils.

Historie 
Byen vart visstnok grunnlagd av ein alemannisk leiar kalla Geppo ein gong på 200- eller 300-talet. Ein katastrofal bybrann 25. august 1782 øydela det meste av byen, men vart bygd opp att like etter. Industrialiseringa på 1800-talet gjorde byen til eit industrisenter med selskap som Märklin og Schuler.

Folk
Fotballspelaren Jürgen Klinsmann er fødd i Göppingen.

Kjelder 

Byar i Tyskland
Byar i Baden-Württemberg
Baden-Baden

Baden-Baden er ein by i Tyskland i delstaten Baden-Württemberg med om lag 52 000 innbyggjarar. Byen ligg på vestsida av Schwarzwald ved breidda av elva Oos i landkreisen Karlsruhe.

Historie 

Kjeldene i Baden-Baden var kjende alt for romarane og grunnlegginga av byen referer til keisar Hadrian i ein inskripsjon, som er noko tvilsam. Staden fekk namnet Aurelia Aquensis til ære for Aurelius Severus. Det er framleis mogeleg å sjå bitar av dei antikke skulpturane i byen, og i 1847 vart restane av eit godt bevart romersk dampbad oppdaga like nedanfor Neues Schloss.

Byen vart kalla Baden i mellomalderen. Frå 1300-talet til slutten av 1600-talet var Baden-Baden residens for markgrevane av Baden, som gav namn til byen. Dei budde først i Schloss Hohenbaden (det gamle slottet), som ein kan sjå ruinane av på ein ås over byen, men i 1479 flytta dei til Neues Schloss, som ligg i ei åsside nærmare byen, og som er kjend for den underjordiske fangekjellaren. Under trettiårskrigen vart Baden-Baden hardt råka, særleg av franskmennene som plyndra byen i 1643 og brende han til grunnen i 1689. Markgreven Ludvig Vilhelm flytta til Rastatt i 1706.

I 1931 fekk byen offisielt det doble namnet Baden-Baden (ei kort form av «Baden i (delstaten) Baden»). Byen slapp unna utan øydeleggingar under begge verdskrigane. Under den andre verdskrigen låg det ein underavdeling av Flossenburg konsentrasjonsleir i byen. Etter krigen vart Baden-Baden hovudkvarter for dei franske okkupasjonsstyrkane i Tyskland og ein leir for tvangsflytta folk.

Den russiske forfattaren Fjodor Dostojevskij skreiv «Igrot» (Spelaren) medan han var avhengig av å spele på Baden-Baden Casino.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Baden-Baden» frå ,  den 27. juni 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Baden-Württemberg
Det japanske flagget

Det japanske flagget er eit kvitt, rektangulært flagg med ein raud sirkel i sentrum, som er symbol for solskiva. Flagget er offisielt kalla  på japansk, men er mest kjent som .

Flagget bygger på tradisjonar som er fleire hundre år gamle; ifylgje ei legende skal det ha røter attende til den namngjetne buddhistmunken Nichiren på 1200-talet. Flagget vart offisielt godkjent som orlogsflagg 1854, som stats- og handelsflagg 1870 og som nasjonalflagg 1999.

Kjelder 

Japan
Japan
Raude og kvite flagg
Waiblingen

Waiblingen er ein by sørvest i Tyskland i delstaten Baden-Württemberg med om lag 52 000 innbyggjarar. Byen høyrer til regionen Stuttgart like ved byen Stuttgart. Waiblingen er administrasjonssete i landkreisen Rems-Murr.

Historie 
Waiblingen vart først nemnd i karolingiske dokument i 885 på Karl den tjukke si tid. Waiblingen fekk byrettar i 1250.

Waiblingen høyrde til dei saliske kongane, som hertugane og kongane av Hohenstaufen arva han frå. Ein meiner at det italienske namnet på Hohenstaufen party, Ghibelline, kjem av Waiblingen. 

Byen vart nesten heilt øydelagd i 1634 under trettiårskrigen, og innbyggjarane vart anten drepne eller deporterte. Han vart bygd opp att etter krigen, og gamlebyen som i dag eksisterer kjem frå åra mellom 1640 og 1700. Festningsverka er framleis godt bevart.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Waiblingen» frå ,  den 27. juni 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Tyskland
Byar i Baden-Württemberg
Sue Monk Kidd

Sue Monk Kidd () er ein amerikansk forfattar som er best kjend for romanen The Secret Life of Bees (på norsk Bienes hemmelige liv) som ho gav ut i 2002.

Oppvekst og utdanning 
Sue Monk Kidd vart fødd i Sylvester i Georgia, og vart uteksaminert frå Texas Christian University som sjukepleiar i 1970. Etter eksamen arbeidde ho som sjukepleiar og sjukepleielærar.

Starten på forfattarkarrieren 
Ho starta som skribent etter at eit essay ho skreiv i ein skriveklasse, vart utgjeve i magasinet Guideposts, og etterpå trykt oppatt i Reader's Digest (Det Beste). Ho heldt fram med å skriva for Guideposts.

Skrivestil 
Dei første bøkene hennar, God’s Joyful Surprise (1988) og When the Heart Waits (1990), er andelege sjølvbiografiske forteljingar der ho fortel om korleis ho opplever kontemplativ kristendom. The Dance of the Dissident Daughter (1996) tek opp tema frå feministisk teologi.

Ho brukte tre og eit halvt år på å skriva den første romanen sin, The Secret Life of Bees. Den andre romanen, The Mermaid Chair (på norsk Havfruestolen), vart utgjeven i 2005.

Sue Monk Kidd har sagt seg påverka av Henry David Thoreau, Kate Chopin, Thomas Merton og Carl Jung.

Ho bur no i Charleston i South Carolina, saman med ektefellen og to born.

Norske omsetjingar 
 Bienes hemmelige liv (Bazar 2005) ISBN 978-82-8087-019-3 (8280870199) (Finst òg som lydbok, ISBN 978-82-02-25486-5 (8202254868))
 Havfruestolen (Bazar 2006) ISBN 978-82-8087-113-8 (8280871136)

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell vevside

USA-amerikanske forfattarar
USA-amerikanske kvinnelege forfattarar
USA-amerikanske kristne forfattarar
Folk frå Georgia
Fylkesveg 824

Sjå òg fylkesveg 824 (fleirtyding)
Fylkesveg 824 (Fv824) går mellom Elvemo i Skånland kommune og Lasletta i Tjeldsund kommune. Vegen er 22,7 km lang, av dette 8,5 km i Troms og 14,2 km i Nordland.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt

Elvemo
 frå Møllemyrene til fylkesgrensa ved Planterhaug (10, 5 km) →  (Nordland) til  Daleng i Evenes kommune
 frå Bømyra via Evenskjer til  Djuphamn (5,9 km)
Breistrand

frå Fjelldal til Skogan (2,3 km)
 Skogan
 frå Straumsneset via  Ramsundbrua (240 m) til Tjeldøya
Ramsund
Endepunkt Lasletta

Bakgrunnsstoff 

Primære fylkesvegar
Fylkesvegar i Nordland
Fylkesvegar i Troms
Vegar i Tjeldsund