alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Balutsjistan

Balutsjistan er den største provinsen i Pakistan, og utgjer rundt 43 % av flatevidda i landet. Han er også den fattigaste og tynnast folkesette. Dei viktigaste språka her er balutsji, pasjto, brahui og farsi.

Provinsen har kyst til Arabiahavet i Makran i sør og grenser mot Iran og Afghanistan i vest og dei pakistanske provinsane Sind og Panjab i aust og Dei pakistanske stammeområda i nord. Provinshovudstad og største by er Quetta som ligg i Sulaimanfjella, nordaust i Balutsjistan.

Provinsen utgjer den austlege delen av det større landskapet Balutsjistan. Sidan Pakistan blei uavhengig i 1947 har det vore fleire opprørsbølgjer her.

Balutsjistan har gått gjennom fleire jordskjelv. Jordskjelvet i 1935 øydela provinshovudstaden Quetta. Jordskjelvet i 1945, som hadde episenter i Makran, blei også merka i andre delar av Sør-Asia.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Baluchistan (Pakistan)» frå , og «Balutsjistan (Pakistan)» frå  den 20. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Pakistan's battle over Balochistan
 Pakistan risks new battlefront
 Balochistan’s problem cannot be resolved by banning BLA
 The Stunning Investigative Story on the Birth of Balochistan Liberation Army 

 
Provinsar og territorium i Pakistan
Rousay

Rousay (norrønt Hrólfsey) er ei lita åslendt øy om lag 3 km nord for Mainland i Orknøyane, like nord for Skottland. Øya har vorte kalla «nordens Egypt» på grunn av dei mange arkeologiske funna som er gjort her.

Mellom Mainland og Rousay ligg Eynhallow Sound, og det går ferje til øya frå Mainland, ein tur som tar 20-25 minutt.

Geografi

I 2001 hadde øya 212 innbyggjarar. Dei fleste innbyggjarane driv med jordbruk, fiske eller fiskeoppdrett. Det er òg noko næringsverksemnd og sesongbasert arbeid knytt til turisme. Ein veg går rundt heile øya, om lag 14 km lang. Øya er med eit areal på 48,6 km² den femte største av Orknøyane.

Rousay er ein Site of Special Scientific Interest med klippeformasjonar og fuglekoloniar. Ho er den mest åslendte øya i Orknøyane etter Hoy, og ein har god utsikt til naboøyane frå Blotchnifiold på 249 meter over havet og Keirfea eller Knitchen på kring 230 moh.

Det kjem mange turistar til øya om sommaren på grunn av den vakre naturen og dyrelivet. Av dyreliv finn ein gråsel og oter. Mange vitjar òg dei mange arkeologiske funna.

Historie
Øyar har funn frå alle epokar opp gjennom historia til Orknøyane med Rinyo, som er ein busetnad frå yngre steinalder, steinhaugar frå bronsealderen, åsfort frå jernalderen (den største tettleiken i heile Skottland), gravstader frå vikingtida, ruinar av ei kyrkje frå mellomalderen og herregarden ved Trumland.

Ein har funne ovre 100 arkeologiske stader, men berre ein liten del av dei er undersøkt. Det best kjende arkeologiske funnet er ved Midhowe broch og Midhowe Chambered Cairn. Blackhammer Chambered Cairn, Taversoe Tuick og  Yarso er òg viktige gravstader på øya.

Namnet Rousay er av norrønt opphav. 'Hrólfs-øy' eller 'Hrolfsey' kjem av namnet Rolf. 

Folk på Roysay har stort sett levd av jordbruk og/eller fiske. På 1800-talet var det òg handelsfolk som levde på øya, og på midten av 1800-talet levde det over 900 menneske på øya. Tilflytting til andre øyar og område reduserte talet til 627 i 1900 og i 1950 hadde folketalet fall til 342. Fråflyttinga heldt fram og dei neste tjue åra fall talet til 181, som er det lågaste nokon gong. Frå 1970-åra og utover har nye familiar slått seg ned på Rousay og folketalet er i dag over 200.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Rousay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Oversyn over Rousay 
Orkney Turistråd: Rousay 
Historia til Rousay
Informasjon om Rousay

Øyar i Orknøyane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Rusk Holm

Rusk Holm er ei lita øy i Orknøyane i Skottland, nær Faray i vest. Øya ligg i Rapness Sound. 

Det står ein førhistorisk varde på øya. Rusk Holm er òg opphavet til Holmie Sheep, ein saueart som liknar North Ronaldsay sau.

Rusk Holm består av raud sandstein.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rusk Holm» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Rysa Little

Rysa Little er ei folketom øy i Orknøyane i Skottland. Ho er om lag 32 hektar stor og stig opp til 20 meter over havet. 

Øya ligg i Scapa Flow like utanfor den langt større øya Hoy og nær øya Cava. Mellom Rysa Little og Fara ligg Gutter Sound, der mange tyske krigsskip vart søkkte i 1919. 

Mange av dei mindre South Isles i Orknøyane vart fråflytta i løpet av 1900-talet, men Rysa Little vart fråflytta langt tidlegare.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rysa Little» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Egil Kristiansen

Egil Kristiansen () i Lillehammer er ein norsk langrennstrenar og tidlegare langrennsløpar. Den beste individuelle prestasjonen hans i løypa er 8. plassen på 30 km under dei olympiske leikane på Lillehammer i 1994.

Kristiansen vann to sølvmedaljar i noregsmeisterskap, begge på 10 km, og ein bronsemedalje.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og verdscuprenn
1992: Nr 16 på 50 km i Vang
1992/3: Nr 21 på 15 km i Ramsau
1994: Nr 8 på 30 km i OL på Lillehammer
1994/5: Nr 6 på 10 km i Sappada
1996: Nr 15 på 10 km i Falun
1997: Nr 13 på 50 km i Holmenkollen
1998: Nr 10 på 30 km i Kavgolovo
1999: Nr 23 på 30 km i Nove Mesto
2000: Nr 11 på 30 km i Moskva
2001: Nr 24 på 60 km i Kuopio

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1990: Nr 10 på 30 km på Gjøvik.
Ski-NM 1992: Sølvmedalje på 10 km i Trondheim
Ski-NM 1993: Nr 4 på 50 km på Dombås
Ski-NM 1994: Nr 4 på 30 km i Vegårshei
Ski-NM 1995: Nr 8 på 10 km i Oslo
Ski-NM 1996: Sølvmedalje på 10 km i Stryn
Ski-NM 1997: Bronsemedalje på 30 km i Mo i Rana
Ski-NM 1998: Nr 7 på 50 km i Alta
Ski-NM 2000: Nr 5 på 10 km i Vang

Trenar
Kristiansen la opp som langrennsløpar i 2001 og vart deretter tilsett i trenarteamet kring det norske kvinnelandslaget i langrenn. År 2005 tok han over som norsk landslagstrenar i langrenn for kvinner, eit syssel han innehar framleis (2011).

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Egil Kristiansen i fis-ski.com
Egil Kristiansen i olympedia.org

Norske langrennsløparar
Folk frå Lillehammer
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Sanday i Orknøyane

Sanday er ei busett øy i Orknøyane, utanfor nordkysten av Skottland. Med eit areal på kring 50 kvadratkilometer er ho den tredje største av Orknøyane. Dei største busetnadane er Lady Village og Kettletoft. Ein kan kome til Sanday med ferje eller fly frå Kirkwall på Mainland.

Naturhistorie
Sanday har fått namnet sitt etter sandstrendene på øya. Arkeologiske funn tyder på at ho tidlegare bestod av fleire minder øyar som voks i saman då havnivået minka. Øya har store sanddyner der ein finn gråsel og oter. Inne på øya er det frodig jordbruksland og noko kommersiell hummaroppdrett.

Geologien på øya består hovudsakleg av sediment frå devontida.

Det er fleire område på Sanday som har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særleg vitskapleg interesse) og område på austsida av øya har status som Special Protection Area (særskild verneområde) på grunn av sanddynene og machair-habitat, som er sjeldan å sjå utanfor Hebridane. I tillegg finn ein store område med marskland.

Historie
Av attraksjonar på øya finn ein gravhaugar frå 2000-talet f.Kr. Ein stor menneskeskapt haug ved Pool vart graven ut i 1980-åra. Denne indikerte ein struktur frå yngre steinalder av brent torv. Ein annan halvsirkulær struktur med heller og celler. Ein har òg funne ein vikingstein og rektangulære jordbygningar frå 700- eller 800-talet. 

Under den andre verdskrigen bygde Royal Air Force ein Chain Home radarstasjon ved Whale Head på Sanday.  Sanday hadde òg ein gong i tida det nordlegaste passasjertoget i Storbritannia, Sanday Light Railway.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sanday, Orkney» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

Øyar i Orknøyane
Espen Bjervig

Espen Bjervig () er ein norsk idrettsleiar og tidlegare langrennsløpar som tevla på norsk toppnivå i perioden frå 1995 til 2004. Han var med på det norske stafettlaget som vann sølv på 4 x 10 kilometer stafett under Ski-VM 1999 i Ramsau i Austerrike.

Aktiv skirennar
Bjervig debuterte i verdscupen på femmila i Holmenkollen i 1995. I dei få tevlingane han deltok i fram til 1998-sesongen hamna han alltid langt nede på resultatlista. Sesongen 1998/99 var han i sitt livs form, og vann sin einaste siger i verdenscupen då han gjekk til topps på 15 km klassisk i januar 1999 i Otepää i Estland. Bjervig deltok same sesongen i sitt einaste internasjonale meisterskap, VM 1999. Han gjekk då fyrsteetappen på det norske stafettlaget som tok sølv etter å ha tapt innspurten mot Austerrike. Hans beste individuelle resultat i meisterskapet var ein åttandeplass på 10 km klassisk.

I verdscupen stod Bjervig på pallen fem gongar; 1-3-1. Alle pallplasseringane kom i 1999 og i 2000-sesongane. Desse to sesongane høyrde han med i verdseliten i langrenn.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og verdscuprenn
1999: Sølvmedalje på VM-stafetten i Ramsau. Siger på 15 km i verdscupen i Otepää
1999/2000: Nr 2 på 30 km i verdscupen i Davos
2000/1: Nr 11 på 15 km på Beitostølen
2001/2: Nr 6 på 10 km i Cogne

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 1995: Nr 10 på 30 km i Oslo
Ski-NM 1996: Nr 7 på jaktstarten i Stryn
Ski-NM 1997: Nr 9 på 50 km i Mo i Rana
Ski-NM 1998: Nr 7 på 30 km i Berkåk
Ski-NM 1999: Bronsemedalje på 10 km i Skrautvål
Ski-NM 2000: Nr 6 på 10 km i Vang
Ski-NM 2001: Nr 9 på 10 km i Steinkjer
Ski-NM 2002: Bronsemedalje på 30 km i Høydalsmo
Ski-NM 2003: Nr 4 på 30 km i Molde

Idrettsleiar
Bjervig har vore tilsett i Norges Skiforbund i mange år, frå 2019 er han landslagsjef for langrenn.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Espen Bjervig i fis-ski.com

Norske langrennsløparar
Shapinsay

Shapinsay er ei øy i Orknøyane utanfor nordkysten av Skottland. Det er éin landsby på øya,  Balfour som har ferjesamband til Kirkwall på Orkney Mainland. Balfour Castle, bygt i skotsk baronistil, er ein av dei største attraksjonane på øya og eit minnesmerke etter familien Balfour som levde her på 1700- og 1800-talet. Familien Balfour omforma livet på øya ved å innføre nye jordbruksteknikkar. Andre landemerker er ein ståande stein, ein broch frå jernalderen og ein saltvassdusj. 

Øya har eit areal på 29,5 kvadratkilometer og er den åttande største øya i Orknøyane. Ho er låg og frodig og det meste av ho vert nytta til jordbruk. Shapinsay har to naturreservat og er kjend for fuglelivet. 

I 2001 hadde Shapinsay 300 innbyggjarar. Økonomien på øya er hovudsakleg basert på jordbruk, bortsett frå nokre små føretak som hovudsakleg er basert på turisme. Det er planar om å byggje vindturbinar på øya.

Namnet på øya er ikkje like enkelt å tolke som mange av dei andre øynamna i Orknøyane. Den siste stavinga 'ay' kjem frå norrønt for øy, men dei to første stavingane er meir vanskeleg å tyde.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Shapinsay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Shapinsay Development Trust
Shapinsay på nettsida til Undiscovered Scotland

Øyar i Orknøyane
André-Pierre Gignac

André-Pierre Gignac () er ein fransk fotballspelar. Han spelar som spiss for Tigres UANL og det franske landslaget. Gignac høyrer til rom-folket. Han var toppskårar i den franske toppdivisjonen i 2008/09-sesongen då han spelte for Toulouse. I 2012/13- og 2013/14-sesongen vart han Marseille sin toppskårar i serien. Han vart seriemeister i Mexico med Tigres UANL i apertura-sesongen i 2015. Gignac var med i Frankrike sin tropp til VM i 2010 og spelte i alle Frankrike sine tre kampar i den meisterskapen.

Franske fotballspelarar
Lorient-spelarar
Toulouse-spelarar
Marseille-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2016
South Ronaldsay

South Ronaldsay er ei øy i Orknøyane utanfor nordkysten av Skottland. Ho er landfast til Orkney Mainland via Churchill Barriers, som går via Burray, Glimps Holm og Lamb Holm. Det går òg ferje frå Burwick på øya til John o' Groats på det skotske fastlandet og frå St Margaret's Hope til Gills Bay.

Geografi
Med eit areal på 49,8 km² er ho den fjerde største av Orknøyane etter The Mainland, Hoy og Sanday. 

Den største landsbyen på South Ronaldsay er St Margaret's Hope, den tredje største busetnaden på Orknøyane. Han er kalla opp etter Margrete av Skottland, arvingen til den skotske trona som døydde då ho var sju år gammal på Orknøyane. eller kanskje St. Margaret av Skottland. Landsbyen har eit lite smedmuseum og er kjend for den årlege Boys' Ploughing Match. Under denne konkurransen speler unge jenter kledd i mørke jakker hestar og unge gutar brukar små plogar til å konkurrere mot kvarandre i å ploge furer i sanden.

Det høgaste punktet på øya er Ward Hill på 118 meter over havet. Dette namnet vert ofte nytta om dei høgaste punkta på dei forskjellige Orknøyane og kjem av at dei vart nytta som vardar i eldre tider.

Historie

Øya er kjend for gravkammeret frå yngre steinalder, populært kalla Tomb of the Eagles (ørnegrava). Ho vart oppdaga av Ronald Simison i 1958 søraust på øya. Det vart funne 16 000 menneskebein og 725 fuglebein på staden, hovudsakleg frå havørner. Grava vart nytta kontinuerleg i over 1000 år.  

Det finst eit rundhus ved Howe of Hoxa nordvest på øya som kan ha vore gravplassen til Torfinn Turf-Einarsson jarl.

I 1627 vart det registrert ni kapell på øya. På 1800-talet nøyt økonomien på øya godt av sildeindustrien. og St Margaret's Hope vart handelssenteret i South Isles. I 1890 var det 20 butikkar og 18 handelsmenn her. 

I 1991 vart øya råka av skandale med falske anklagar om barnemisbruk og sataniske ritual. Ni born vart tekne frå familiane sine av politi og sosialarbeidarar, men saka vart stoppa i retten då ein fann ut at sosialarbeidarane hadde nytta uortodokse avhøyrsteknikkar for å tvinge tilståingar ut av borna, som alle nekta misbruk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «South Ronaldsay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Undiscovered Scotland

Øyar i Orknøyane
Stadnamn av norrønt opphav i Skottland
Sule Skerry

Sule Skerry er eit særs fjerntliggande skjer i Nord-Atlanteren, utanfor nordkysten av Skottland.

Sule Skerry ligg 60 km vest for Orkney Mainland og det næraste naboskjeret er Sule Stack, som ligg 10 km lenger sørevst. Dei fjerntliggande øyane Rona og Sula Sgeir ligg enno lenger vest. 

Sule Skerry er 16 hektar stor og om lag 800 meter lang. Skjeret er 12 meter over havet på det høgaste. Det står eit fyr på nordenden av skjeret og ein varde på sørsida.

I følgje Guinness Rekordbok var Sule Skerry fyr det mest fjerntliggande bemanna fyret i Storbritannia frå 1895 til det vart automatisert i 1982. Sidan skjeret låg så langt til havs kunne ein berre bygget fyret om sommaren, så bygginga gjekk føre seg frå 1892 til 1894.

Det ligg ein meteorologisk bøye utanfor Skule Skerry. 

Sule Skerry har i lag med Sule Stack status som Special Protection Area (særskild verneområde) og er hekkestad for tusenvis av lundefugl og havsule, samt noko stormsvale og havsvale.

Sule Skerry og Sule Stack høyrer begge til Orknøyane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sule Skerry» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Sule Skerry fyr 

Øyar i Orknøyane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Fyr i Skottland
Ricardo Carvalho

Ricardo Alberto Silveira Carvalho, eller berre Ricardo Carvalho () er ein portugisisk fotballspelar. Han spelar i forsvar for det portugisiske landslaget og Real Madrid i spansk Primera Division. Han spelte for Chelsea i engelsk Premier League i seks sesongar, frå 2004 til 2010.

Portugisiske fotballspelarar
Porto-spelarar
Vitória de Setúbal-spelarar
Alverca-spelarar
Chelsea-spelarar
Real Madrid-spelarar
South Walls

South Walls er ei busett øy like ved Hoy i Orknøyane i Skottland. 

South Walls dannar sørsida av hamna Longhope. Ho var ei tidvassøy fram til ei smal vegfylling vart bygd over sandbanken. Sjølv om ho stundom vert rekna som ei halvøy, er ho verkeleg ei øy.

South Walls er ein popuær stoppestad for kvitkinngås.

Geografi

Øya består, som det meste av Orknøyane, av gammal raud sandstein.

Øya har meir eller mindre ei oval form, men det ligg eit lite nes kalla Cantick Head i søraust, danna av Kirk Hope (Church Bay). Mellom Hoy og South Walls ligg Longhope. Området sør for vegfyllinga heiter Aith Hope.

Historie

South Walls dukka ofte opp i sogene frå norrøn tid, mellom anna fordi ho var den første øya ein kom til når ein segla vest frå Caithness eller Sutherland. Orkneyinga saga nemner øya fleire gonger. 

South Walls spelte òg ei viktig rolle i kristninga av Orknøyane. Sjølv om kristendomen kom til øyane før vikingane, var vikingane likevel ofte heidenske. Olav Tryggvasson, konge av Noreg tvinga jarlen av Orknøyane, Sigurd Hloðvisson til å døypast på South Walls. Sigurd jarl godtok dette og vart verande kristen resten av livet. Han gjorde derimot dette under tvang, for kong Olav hadde lete mange volver vorte bundne fast skjer ved lågvatn og så etterlate dei til høgvatnet kom og drukna dei. Dette var ein lang og frykteleg måte å døy på og kanskje Sigurd jarl venta at han kunne få ein liknande lagnad. 

Nordaust på øya ligg Hackness martellotårn og batteri Dette tårnet, samt eit anna tårn på nordsida av Crockness, vart bygde i 1815 for verne britiske skip i Longhope mot åtak frå amerikanske og franske sjørøvarar under napoleonskrigane. Tårna vart utrusta på ny for den første verdskrigen.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «South Walls» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Omand, Donald (red.) (2003) The Orkney Book. Edinburgh. Birlinn. ISBN 1-84158-254-9

Øyar i Orknøyane
Liédson Muniz

Liédson da Silva Muniz, eller berre Liédson () er ein brasiliansk-portugisisk fotballspelar. Han spelar som spiss for det portugisiske landslaget og Sporting i engelsk Premier League. Han er fødd i Brasil, men vart portugisisk statsborgar i 2009 etter å ha budd i Portugal i seks år. Han var toppskårar i den portugisiske toppdivisjonen i 2004/05- og 2006/07-sesongen.

Brasilianske fotballspelarar
Portugisiske fotballspelarar
Sporting-spelarar
Flamengo-spelarar
Corinthians-spelarar
Stronsay

Stronsay er ei øy i Orknøyane, nord for Skottland. Den største landsbyen på øya er Whitehall. Øya har litt over 300 innbyggjarar. Øya er 32,75 kvadratkilometer og det høgaste punktet på øya ligg 44 meter over havet. 

Av attraksjonar på øya finn ein den naturlege bogen Vat of Kirbister og sjøfuglar som isterne.

Det går ferje frå Whitehall til Kirkwall på Orkney Mainland.

Det er ein skule på øya. Stronsay er fødestaden til forfattaren Douglas Sutherland.

Historie
Det er funne to pilspissar av flint på øya i 2007, som ein trur er frå yngre steinalder eller tidleg mellomsteinalder for 10-12 000 år sidan. Dette kan vere dei eldste funna etter menneske så langt i heile Skottland.

Øya er i dag jordbruksland, men på 1700- og 1800-talet var innhausting av tang og tare og sildekonservering store industriar med opp til 5000 tilsette. Folketalet var over tusen gjennom heile 1800-talet og fram til midten av 1900-talet. I 1891 budde det 1275 innbyggjarar på øya.

Stronsay-monsteret var ein mystisk, rotnande leivning etter ein sjøskapning som dreiv i land på øya i 1808. Kadaveret var 17 meter langt og hadde ein omkrins på 5 meter. Dette skapte stor oppstand på øya. Enkelte hevda det var ein sjøorm, medan andre meinte det var kadaveret etter ein brugde.

Geografi

Som nesten alle øyane i Orknøyane, består Stronsay av gammal raud sandstein. Øya er generelt flat. 

Med eit areal på 33 kvadratkilometer er ho den sjuande største øya i Orknøyane. Dei omliggande øyane er Linga Holm, Papa Stronsay, Holm of Huip og Holms of Spurness. I nord ligg Sanday, i nordvest Eday, Shapinsay og Mainland Orkney i sørvest og Auskerry i sør.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stronsay» frå ,  den 20. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Orknøyane
Sule Stack

Sule Stack eller Stack Skerry er eit fjerntliggande skjer eller staur i Nord-Atlanteren nord for Skottland.

Sule Stack ligg 66 kilometer vest for Orknøyane og det einaste naboskjeret er Sule Skerry, som ligg 10 km mot nordvest, samt Rona og Sula Sgeir som ligg enno lenger vest. 

Det finst mykje havsule på Sule Stack og Sule Skerry og dei har derfor status som Special Protection Area (særskild verneområde).

Sule Stack høyrer administrativt til Orknøyane.

Av fuglar som hekkar i klippene her finn ein 

Alke Alca torda  	    	    	    	  
Lundefugl Fratercula arctica 	  	  	  	 
Havhest Havhestus glacialis
Svartbak Larus marinus
Toppskarv  Phalacrocorax aristotelis
Krykkje Rissa tridactyla	  	  	  	 
Isterne Sterna paradisaea  	  	  	 
Havsule Morus bassanus		  	  	  	 
Lomvi Uria aalge

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sule Stack» frå ,  den 20. mars 2010.  
 

Øyar i Orknøyane
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Sigrid Moldestad

Sigrid Terese Moldestad () er ein norsk folkemusikar som spelar fele og hardingfele, og syng. Musikken hennar har rot i den vestnorske folkemusikktradisjon, men har samtidig eit eige uttrykk der moderne arrangement og rytmar er viktig.

Bakgrunn
Sigrid Moldestad gjekk på Firda vidaregåande skule frå 1988 til 1991, og er utdanna ved Ole Bull Akademiet (1996–1998). Moldestad arbeidde som programmedarbeidar i NRK Sogn og Fjordane og NRK P3 mellom 1993 og 1999. Ho vart frilansmusikar på fulltid i 2000, og hadde Statens arbeidsstipend for yngre folkekunstnarar i 2001 og 2002.

Samarbeidsprosjekt
Sigrid Moldestad spela saman med Håkon Høgemo og Einar Mjølsnes i Gamaltnymalt, som fekk Spellemannprisen 2005 i klassen folkemusikk/gammaldans for debutplata Gamaltnymalt. 

Moldestad spelar i duoen Spindel saman med Liv Merete Kroken og bandet deira, der Ivar Kolve, Olav Tveitane og Dagfinn Andersen også er med. Dei har gjeve ut platene Spindel og Aminje. Spindel var med Christine Guldbrandsen under Eurovision Song Contest 2006. 

Saman med Kroken og Unni Løvlid utgjer ho scene- og kabarettrioen Fjøgl. Ho har også vore songsolist på oppsetningar med Breimskoret, mellom anna som Édith Piaf.

Soloprosjekt
Sigrid Moldestad vann Spellemannprisen 2007 i klassen folkemusikk/gammaldans, for plata Taus, som var basert på musikken til felespelarar frå Nordfjord og Sunnmøre. I 2008 fekk ho kulturprisen til Gloppen kommune. I 2010 gav ho ut plata Sandkorn. I 2010 fekk Moldestad Fylkeskulturprisen.

Diskografi
 Brevet til kjærleiken (Heilo 2014)
 Himlen har sove bort mørkret (Heilo 2012)
 Sandkorn (Heilo 2010)
 Taus (Heilo 2007) 
 Gamaltnymalt (NorCD 2005) (med Håkon Høgemo og Einar Mjølsnes)
 Aminje (Grappa 2005) (duo med Liv Merete Kroken)
 Spindel (Grappa 2001) (duo med Liv Merete Kroken)

Kjelder 

 Sigrid Moldestad på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 20. mars 2010.
 Sigrid Terese Moldestad i Allkunne, innhenta 20. mars 2010.
 Sigrid Moldestad si heimeside
 Sogn og Fjordane fylkeskommune: Fylkeskulturprisen

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Spindel 
 Om Gamaltnymalt hjå NORCD 

Norske folkemusikarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Gloppen
Kvinner frå Sogn og Fjordane