alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kathrin Zettel

Kathrin Zettel () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Scheibbs i Niederösterreich som vart verdsmeister i superkombinasjon i 2009 og i tillegg har sikra seg to VM-sølv og ein OL-bronse i tida 2005-14. Ho har vunne ni renn i verdscupen i tida 2006-12.

Aktiv
Zettel debuterte i verdscupen i alpine greiner i 2004. Året etter deltok ho i VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina, der ho kom på fjerdeplass i slalåm. Avslutningsdagen var ho med på å ta sølv i den nye øvinga lagtevling, saman med Nicole Hosp, Renate Götschl, Benjamin Raich, Rainer Schönfelder og Michael Walchhofer.

Zettel vann si fyrste verdscuptevling den 25. november 2006, eit storslalåmrenn i Aspen i delstaten Colorado. I sin beste sesong, 2009-sesongen vann ho fire storslalåm-tevlingar i verdscupen, noko som var med å gje henne fjerdeplassen i verdscupen i alpine greiner 2009. Ho vann sin niande og hittil siste verdscupsger i 2012, på dagen seks år etter den fyrste

Høgdepunktet for Zettel kom i VM i alpine greiner 2009, då ho vann gullmedaljen i superkombinasjon framfor sveitsiske Lara Gut. To år seinare tok ho sølvet då landskvinna Marlies Schild vart verdsmeister i slalåm i Garmisch-Partenkirchen. I 2014 kunne Zettel reise heim frå Vinter-OL i Sotsji med ein bronsemedalje, også den vunnen i slalåmløypa. 

Under VM i alpine greiner 2015 i Vail/Beaver Creek vart Zettel nummer fem, seks og sju i høvesvis slalåm, superkombinasjon og storslalåm. Ho la bort konkurranseutstyret ved sesongslutt.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Kathrin Zettel» frå ,  den 15. februar 2015.  
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Øyreflipp

Øyreflippen (av latin lobulus auriculae) hjå menneske er samansett av laust og feittaktig bindevev. Den manglar stivleiken og elastisiteten til resten av øyremuslingen, den ytre overflata av øyret. Hjå somme er flippen festa i ansiktet. Den inneheld ikkje brusk, og har difor ei monaleg blodforsyning som bidreg til å varme øyret og oppretthalde balanse. Den engelske zoologen Desmond Morris føreslo i boka «The Naked Ape» (1967) at øyreflippane truleg utvikla seg som ei ekstra erogen sone for å fasilitere den aukande seksualiteten i evolusjonen av monogam parknyting. Ein trur likevel ikkje at øyreflippane har noko stor biologisk funksjon, men den bidreg truleg til å fange opp bassfrekvensar i lufta. Den inneheld mange nerveendar, og for somme er det ei erogen sone.

Struktur

Arvelege trekk 
Øyreflippar er i gjennomsnitt 2 centimeter lange, og blir noko lengre med alderen. Ein plar å snakke om at øyreflippen anten er «festa» eller «fri/laus» som følgje av eit «enkelt gen med to allel», men dette er truleg ei forenkla skildring; det er eit vidt spekter frå det eine ytterpunktet til det andre, som tyder på innverknad av fleire gen.

Den lause øyreflippen er dominant ovanfor den som er festa. Nokre forfattarar har føreslått polygen arv, og nokre har konkludert med at ein enkelt mendelsk genverknad ikkje er nok til å forklare dei ulike typane. Det finst òg ein variant som truleg kan skildrast best som «flipplaus».

Klinisk relevans 
Øyreflippar er vanlegvis glatte, men dei kan òg vere skrukkete. Skrukkete øyreflippar har ofte samanheng med genetiske avvik hjå barn, som til dømes Beckwith-Wiedemanns syndrom. Nokre tidlege forskingspapir fant ein samanheng mellom skrukkete øyreflippar og førekomsten av hjarteåtak og koronarsjukdom. Nyare studiar har slått tilbake på denne og seier at denne samanhengen truleg skuldast at øyreflippar naturlegvis blir meir skrukkete med alderen, samstundes som risikoen for hjartesjukdom aukar. Det karakteristiske søkket som finst i nokre øyreflippar blir kalla Franks teikn.

Samfunn og kultur

Piercing 
Piercing i øyreflippen er vanleg og utbreidd over heile verda. I nokre kulturar brukar dei mellomtunge dekorasjonar for å strekke og forstørre øyreflippane for å gjere plass til pluggar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Earlobe» frå ,  den 15. februar 2015.  
 

Øyret
Eilif Gundersen

Eilif Gundersen () er ein norsk musikar busett i Ål i Hallingdal. Han har henta fram igjen musikken og tradisjonen på lur og bukkehorn i Hallingdal. I tillegg nyttar han instrumenta sine i nye omgivnader. Eilif Gundersen skriv og musikk og har delteke på ei rekke plateinnspelingar. Han vann klassen for eldre folkemusikkinstrument på Landskappleiken i 2004.  I 2014 mottok han Egil Storbekkens musikkpris. Sidan 2014 har han vore fast live-medlem av bandet Wardruna.

Diskografi
 Trolltakter Buskmål (1994)
 Hyrdestund Heilo (1996)
 I Hallingdal, i Hallingdal Heilo/Hol Mållag (1996)
 Vil du vera venen min Buskmål (1996)
 Kvint og kvart BUSKFOLK (1996)
 Hallingroser i kraftfelt Oslo Energi (1997)
 Det tilla og det let Landskappleiken (1997)
 Masterpieces from Norway: Traditional folk music Grappa og Heilo (1997)
 Meisterspel Norild (1999)
 Norsk folkemusikk og folkedans Grappa (2001)
 Huldra med håret Kulturstreif Hallingdal(2003)
 Gjenklang - folkemusikk gjennom 100 år Grappa (2006)  
 Buskerudtonar med tradisjonar vol 3, Folkemusikksenteret i Buskerud (2006)
 Hallingtimen Talik Records (2007) 
 Sådagen (Etnisk musikklubb, 2008) Solo
 Hibernation All Ice Records (2009)
 Baba toulenga Talik Records (2010)
 Salen var av silkety, pika bor i neste by Etnisk musikklubb (2010)
 Sol av Isfolket Studio Stabbur (2010)
 Det måtte vera her Boksmia forlag (2012) Solo
 Til himmels med gangar og pols Kvarts (2012)
 Skuggsja Season of Mist (2016)
 Runaljod - Ragnarok By Norse (2016)
Seafarer  Ván Records (2019)
Kvitravn Columbia Records (2021)

Komposisjonar
 alu sar, bestillingsverk til Veien kulturminnepark 2000
 Beowulf-kvadet, 2001 
 galdr, bestillingsverk til Veien kulturminnepark 2003
 Huldra med håret, 2003
 Kulturlandskapet, musikk til videoer, Landbruksforlaget, 2003
 5 om dagen, fanfare til BAMA (senere Bendit) alpinfestival, 2004  
 Graset utanfor gjerdet, NRK1 2005
 Fragment av eit liv til dokumentarfilmen Sugata – han som går den lykkelege vegen TV2 2006 
 Hallingforsk-fanfare, fanfare til off. opning av Undervisningssjukeheim og Hallingforsk, Ål, 2008
 Lur-(k)lokkar, fanfare for 5 lurer til grunnsteinsnedlegging Geilo kulturkyrkje, 2009
 Jubelihonn, bestillingsverk til Hornindal spelemannslag 50 år, 2010
 Landskappleikfanfare-2014, fanfare for 3 lurer til Landskappleiken 2014

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Sådagen, Gondwanasound 

Norske folkemusikarar
Folk frå Ål
Folk frå Klæbu
Giftig hale

Ein giftig hale innan meteorologi er eit omgrep som syner til eit område med særs kraftige vindar, som kan oppstå i ekstratropiske syklonar (som folk flest kjenner som lågtrykk), og følgjer utviklinga til Shapiro-Keyser-modellen for havgåande syklonar. 

Mange av ekstremvêra i Noreg på grunn av kraftig vind har blitt ekstreme nettopp på grunn av slike giftige halar, til dømes Dagmar (2011), Hilde (2012), Nina (2015) og Ole (2015).

Omgrep
Etter reanalysar av den store stormen i 1987, leia av professor Keith Browning ved University of Reading, fann forskarane ein mesoskala luftstraum der dei mest øydeleggjande vindane oppstod. Luftstraumen oppstår frå i enden av eit krumma, fordampande skyområde på sørsida av syklonen. Forma på denne skya, som minnar om halen på ein skorpion, har gjeve opphav til namnet «den giftige halen» (sting jet på engelsk).

Ein trur at eit område med kraftig vind, som oppstår midt i troposfæren i enden av skya i eit lågtrykk som utviklar seg eksplosivt, vert forsterka ytterlegare når denne «jetten» søkk, tørkar ut og fordampar ein klår bane gjennom snø- og ispartiklar. Fordampingsavkjølinga fører til at lufta i jetten vert tyngre, og fører til ein akselerasjon nedover mot tuppen av skya, når skya byrjar å krumme seg rundt lågtrykksenteret. Vindstyrkar over 80 knop (150 km/h) kan oppstå i slike giftige halar.

Ein har sidan den gong klart å skape slike jettar i høgoppløyselege vêrmodellar. Jetten skil seg frå det vanlege området med kraftig vind ein har ved kaldfront til og i omårdet kring slike lågtrykk. Det finst indikasjonar på at betinga symmetrisk instabilitet òg spelar ei rolle i danning av slike jettar, men ein veit ikkje kor viktig desse prosessane er enno.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sting jet» frå ,  den 15. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 The Sting Jet: Forecasting the damaging winds in European Cyclones, UK Met Office 	
 The 1987 Great Storm - What is a Sting Jet?, UK Met Office

Europeiske stormar
Uvêr
Vind
Atmosfærisk dynamikk
Shrapnells membran

Shrapnells membran (av latin pars flaccida membranae tympanicae) er den vesle, triangulære og slappe delen av trommehinna. Den ligg over foldene i trommehinna, plica mallearis, og er festa direkte i pyramidebeinet ved pars tympanica i tinningbeinet. Chorda tympani kryssar dette området langs den indre overflata av trommehinna.

Den er oppkalla etter den engelske anatomen Henry Jones Shrapnell.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pars flaccida of tympanic membrane» frå ,  den 16. februar 2015.
Helicotrema

Helicotrema (av gresk ἕλιξ, «spole» og τρη̂μα «hòl») er den delen av hinnelabyrinten der scala tympani og scala vestibuli møtast. Det er hovudkomponenten i spissen av sniglehuset. Hårcellene i dette området fangar opp lågfrekvente lydar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Helicotrema» frå ,  den 16. januar 2015.  
 

Øyret
Latinske medisinuttrykk
Høyrselssystemet
Modiolus i sniglehuset

Modiolus er ein kjegleforma midtakse i sniglehuset som er samansett av svampaktig knokkelvev. Sniglehuset dreier rundt han om lag 2,5 gongar. På innsida av modiolus ligg spiralgangliane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Modiolus (cochlea)» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Høyrselssystemet
Latinske medisinuttrykk
Torus tubarius

Torus tubarius blir danna av ei høgd som ligg ved basen av den bruskete delen av øyretrompeten, direkte under slimhinna i den nasale delen av svelget, bak svelgopninga av øyretrompeten. Torus tubarius ligg i nærleiken av tonsilla tubaria.

To folder strekkjer seg framover og bakover:
 bakover går den vertikale folden i slimhinna, plica salpingopharyngea, som strekkjer seg frå den nedre delen av torus tubarius; den inneheld musculus salpingopharyngeus som oppstår ved den øvre grensa av den mediale lamina av brusken, og går nedover der den blir sameina med den bakre fasikkelen av musculus palatopharyngeus.
 framover går den andre og mindre folden, plica salpingopalatina, som inneheld muskelfiber; den strekkjer seg frå den øvre grensa av den laterale lamina av brusken, framover og nedover, til baksida av den harde ganen. Musculus tensor veli palatini er ikkje ein del av denne folden, sidan denne ligg noko djupare.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Torus tubarius» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Høyrselssystemet
Latinske medisinuttrykk
Damanganga

Damanganga (gujarati   []) eller Daman-Ganga er ei elv i Vest-India. Ho har utspring i Dei vestlege Ghatfjella i Valsad-distriktet sør i Gujarat, og munnar ut i Arabiahavet i vest. Damanganga er 64 kilometer lang.

Elva renn gjennom delstatane Gujarat, Maharashtra og unionsterritoria Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu. Industribyane Vapi, Dadra og Silvassa ligg på nordbreidden av elva, medan Daman ligg på begge sider av estuaret ho dannar ved munningen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daman Ganga River» frå , og «Damanganga» frå  den 16. februar 2015.  
 

Dadra og Nagar Haveli
Daman og Diu
Maharashtra
Gujarat
Elvar i India
Hurra

Hurra er eit utrop som blir brukt til å uttrykka glede, hylling, feiring og liknande.

Ordsoge
Ordet «hurra» har usikkert opphav, men finst på mange europeiske språk som tysk (hurra), engelsk (hurrah, hooray, huzzah), nederlandsk (hoera), fransk (houra, hourra) og russisk (ura).

Ordet kan ha ein samanheng med verbet «hurre» (norrønt hurra) som kan visa til noko som dundrer, kvervler eller ruser ståkande fram. Det er også blitt sett i samband med jaktrop og med eit sjømannsrop brukt til å dra eller heisa med («heisau! hissa!»), særleg i den eldre engelske forma «huzza».

Bruk
I eldre tekstar blir hurrarop ofte sagt å koma frå folkemengder, gjerne sjøfolk eller militære. Det kan brukast til å æra høgtståande folk, som kongelege. Utropet kan også brukast i samband med ulike sigrar. I mange høve kan det ganske enkelt uttrykka glede over å ropa det: «The populace of a great city, who huzza for any thing that brings them together, huzzaed.» 

«Hurra» var kampropet til prøyssiske soldatar i fridomskrigane (Befreiungskriege) under Napoleonskrigane. På tysk nytta ein det mykje i nasjonalistisk tyding, og ordet «Hurra-Patriotismus» blei eit omgrep for ei negativ form for nasjonalisme knytt til krigshissing.

Ordet er blitt knytt til feiringar og festlege høve, som nasjonaldagar, fødselsdagar og anna. Songen «Hurra for deg som fyller ditt år!» illustrerer tilknytinga til fødselsdagsfeiring. Filmen Hurra for Andersens handlar om ei planlagd bryllaupsfeiring. Det har vore eit vanleg ord brukt til skåling, gjerne i forma «hipp hipp hurra», som i det kjende måleriet «Hip hip Hurra!» av Peder Severin Krøyer frå 1888.

Merknadar

Kjelder

Interjeksjonar
Patriotisme
Nasjonalisme
Drikkekultur
Varli

Varli (også skrive warli) er eit indo-arisk språk som blir tala av rundt 600 000 folk i Vest-India. Det blir vanlegvis klassifisert som eit konkanispråk, men tidvis også som gujarati eller bhili, som det også liknar på.

Varli blir tala av varlifolk, eit indisk stammefolk,  nord i Thane-distriktet i Maharashtra, Nasik-, Dhule- og Vaisad-distrikta i Gujarat og i Dadra og Nagar Haveli.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Varli language» frå ,  den 16. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
Varli ved glottolog.org

Einskildspråk
Indoariske språk
Maharashtra
Konkani
Språk i India
Dhodia

Dhodia er eit indo-arisk språk som blir tala av rundt 170 000 folk i Vest-India. Det blir klassifisert som eit bhilspråk og blir tala av dhodiafolk spreidd i delar av Gujarat, Daman og Diu, Dadra og Nagar Haveli, Maharashtra, Madhya Pradesh, Karnataka og Rajasthan. Dei fleste talarane har gujarati som andrespråk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Dhodia ved glottolog.org

Einskildspråk
Indoariske språk
Gujarat
Bhilspråk
Språk i India
Kamfer

Kamfer (frå mellomalderlatin camphora av arabisk kafur) er eit kvitt, transparent, voksaktig, krystallint, fast stoff med karakteristisk lukt og ein bitter, kjølande smak. Det er eit terpenoid med kjemisk formel C10H16O. Kamfer blir ofte nytta i ulike typar av eterisk olje og finst blant anna i tigerbalsam og i små mengder i kamferdrops. Ein kan vinna ut kamfer frå ei olje som finst i treet japankamfer (Cinnamomum camphora) eller framstilla det syntetisk, særleg med utgangspunkt i pinen.

Bruk
Kamfer har vore ein del brukt som lækjemiddel, men har i dag lita tyding i medisinen. Kamfer er eit godt mjukingsmiddel for cellulosenitrat og har hatt stor nytte i celluloidproduksjon. Det blir brukt i produksjon av lakk og ferniss, til framstilling av eksplosivar og fyrverkeri, til møllmiddel, og balsameringsvæske og til konserveringsmiddel i medikament og kosmetikk.

Det blir tilsett nitrocellulose for framstilling av celluloid, eit stoff som sidan 1950-åra langt på veg har gått ut av produksjon fordi det var ekstremt brannfarleg.

Reaksjonar 
Typiske kamferreaksjonar:
 bromering

 oksidering med salpetersyre

 omdanning til isonitrokamfer

Kamfer kan òg reduserast til isoborneol med natriumborhydrid.

Biosyntese 
I biosyntese blir kamfer framstilt frå geranyl pyrofosfat, via syklisering av linaloyl pyrofosfat til bornyl pyrofosfat, etterfølgd av hydrolyse til borneol og oksidering til kamfer.

Kjelder

«Kamfer» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 16. februar 2015.

Denne artikkelen bygger på «Kamfer» frå , og «Camphor» frå  den 16. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Keton
Beinlabyrint

Beinlabyrinten (av latin labyrinthus osseus) er den harde og beinete ytterveggen i det indre øyret. Den er samansett av eit hòlrom, fleire semisirkulære kanalar og sniglehuset. Dette er hòler i knokkelen som er fôra med periost. Dei inneheld ei klar væske, perilymfe, og i denne ligg den vesle hinnelabyrinten.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bony labyrinth» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Høyrselssystemet
Turn to Stone

«Turn to Stone» er ein song frå 1977 av Electric Light Orchestra (ELO).

Songen er opningssporet på dobbeltalbumet Out of the Blue. Det var den første singelen frå albumet. Singelen nådde 18. plassen på den britiske singellista og låg 12 veker inne på lista. Av dei fire singlane på albumet, var «Turn to Stone» den einaste som nådde topp 10 i Storbritannia. Songen nådde 13. plassen på singellista i USA og gjekk heilt til topps i Canada tidleg i 1978.

Songen vart skriven i Sveits, der Jeff Lynne hadde leigd ei hytte for å skrive songane for dobbeltalbumet. Lynne spelte Moog-basslinja på songen. 

Den 4. november 2008 fekk Lynne BMI (Broadcast Music, Inc) Million-Air-prisen fordi «Turn to Stone» hadde blitt spelt ein million gonger på radio.

Kritikk
Zachary Curd i AllMusic kalla songen «i røynda ein kjærleikssong. «Turn to Stone» er orkestrert, computerisert, episk rockemusikk laga av Jeff Lynne». Songen vart òg omtalt av Donald A. Guarisco som skreiv «Denne dynamiske opningslåten frå Out of the Blue ere it god døme på korleis Electric Light Orchestra blandar strykar-baserte pop-melodiar med drivand rock and roll.»

I popkulturen
Songen vart nytta i Doctor Who-episoden «Love & Monsters» (2006), i lag med «Mr. Blue Sky» og «Don't Bring Me Down», som begge vart framført av karakterer i episoden.

Songen vart òg nytta i filmen Detroit Rock City.

Lister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Turn to Stone» frå ,  den 16. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1977
Singlar frå 1977
Singlar frå 1978
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Labyrint (fleirtyding)

Labyrinten er ein forseggjord irrgang i gresk mytologi.

Labyrint kan òg visa til:

Biologi 
 Det indre øyret, auris interna, blir ofte kalla for labyrinten
 Beinlabyrinten, den harde og beinete ytterveggen i det indre øyret
 Hinnelabyrinten, ein liten struktur som ligg inni beinlabyrinten

Musikk 
 «Labyrinth», eit filmmusikkalbum av David Bowie
 «The labyrinth» (Il labirinto armonico), ein konsert av Pietro Locatelli

Plassar 
 Labyrinth, ei stor høgslette i vestenden av Wright Valley i Victoria Land
 Labirintovyjeøyane, ei gruppe med flate øyar i Pjasinobukta i Russland
It's Over av Electric Light Orchestra

«It's Over» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet Out of the Blue i 1977. Han var den siste singelen som vart gjeven ut frå albumet, og berre gjeven ut i USA, der han vart ein mindre hit. Orkesteret i byrjinga av songen er i røynda slutten av «Mr. Blue Sky» spelt baklengs. 

B-sida til singelen var «The Whale», ein instrumental frå Out of the Blue. 

I 2007 sampla hip hop-artisten og produsenten will.i.am delar av songen, og nytta han på opninga av songen «Over» på albumet Songs About Girls.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It's Over (Electric Light Orchestra song)» frå ,  den 16. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Hinnelabyrint

Hinnelabyrinten (av latin labyrinthus membranaceus) er ein struktur av væskefylte røyr og kammer i det indre øyret som inneheld sanseceller for balanse og høyrsle. Den ligg inni beinlabyrinten og har den same formen, men er mykje mindre og er delvis skild frå beinveggane av ei væske kalla perilymfe. Nokre plassar er den festa til veggane i hòla.

Hinnelabyrinten inneheld ei væske kalla endolymfe. Veggane i hinnelabyrinten er fôra med distribusjonar av likevektshøyrenerva. På innsida av vestibulum auris mistar hinnelabyrinten noko av forma til knokkelhòla, der den er samansett av to membransekkar, utriculus og sacculus.

I hinnelabyrinten finn ein sansecellene i det indre øyret, såkalla hårceller.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Membranous labyrinth» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Høyrselssystemet
Sweet Talkin' Woman

«Sweet Talkin' Woman» er ein song frå 1977 av Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet Out of the Blue. Den opphavlege tittelen var «Dead End Street», men dette vart endra under innspelinga, kanskje for å unngå forveksling med The Kinks-hitten frå 1966 med same namn. I teksten kan ein framleis høyre «I've been livin' on a dead end street» i eit av versa.

Songen vart den tredje singelen deira frå albumet som nådde topp 10 på singellista i Storbritannia med ein sjetteplass. Dei første trykka av 12" og 7" formata av singelen vart trykte i gjennomsiktig rosa vinyl. 

Den amerikanske singelversjonen var 10 sekund kortare enn den britiske på grunn av ein noko raskare miks. I USA nådde singelen 17. plassen på Billboard-lista.

Lister

Vekeslister

Årslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sweet Talkin' Woman» frå ,  den 16. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
Grundig songanalyse på Jeff Lynne Song Database

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Ligamentum mallei superius

Det øvre leddbandet i hammaren (av latin ligamentum mallei superius) er eit delikat og fibrøst leddband som kryssar frå taket av trommehola til hovudet av hammaren i øyret. Den er samansett av kollagenfiber som projiserar inn i ei slimmehinnefold i trommehola. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Superior ligament of malleus» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Leddband
Hovud og hals
Wild West Hero

«Wild West Hero» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå 1977 og det siste sporet og tredje singelen frå albumet Out of the Blue. Songen vart skriven av frontmannen Jeff Lynne. Melvyn Gale, som normalt er  cellisten i bandet, spelte Western-aktig piano på songen.

Singelen gjekk inn på 31. plassen på den britiske singellista i juni 1978, men fall til 36. plass veka etter. Samstundes vart det gjeve ut ein 12" vinylversjon på gul vinyl, og etter seks veker hadde singelen nådd sjetteplassen på lista.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wild West Hero» frå ,  den 16. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1977
Singlar frå 1978
Electric Light Orchestra-songar
Songar skrivne av Jeff Lynne
Rockeballadar
Ligamentum mallei laterale

Det laterale leddbandet i hammaren (av latin ligamentum mallei laterale) er eit triangulært og fibrøst leddband som kryssar frå den bakre halvdelen av incisura tympanica til hovudet eller nakken av hammaren i øyret. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Lateral ligament of malleus» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Leddband
Hovud og hals
Ligamentum mallei anterius

Det fremre leddbandet i hammaren (av latin ligamentum mallei anterius) er eit fibrøst leddband som kryssar frå den fremre apofysen i nakken av hammaren til den fremre veggen av trommehola i nærleiken av fissura petrotympanica. Nokre av fibra går gjennom fissuren til spina ossis sphenoidalis, medan nokre går inn i ligamentum sphenomandibulare. Leddbandet oppstår frå bruskhinna av Meckels brusk, og kan stundom innehalda isolerte muskelfiber. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

Fleire bilete

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Anterior ligament of malleus» frå ,  den 16. februar 2015.  
 

Øyret
Leddband
Hovud og hals