alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Anonymous coward

«Anonymous coward» eller «Anonym feiging» er eit pseudonym som vert gitt til anonyme kommentatorar på webloggar, som tillèt folk å ikkje registrere seg. Denne praksisen oppstod på Slashdot, der den mildt nedsetjande frasen er meint å skulle overbevise anonyme til å logge inn. Nokre weblogg-motorar, slik som Scoop nyttar frasen «Anonymous Hero» («Anonym helt») i staden, kanskje for å unngå konfrontasjonar rundt namnet. Plastic.com, eit anna populært oppslagstavlesamfunn, nyttar det sterkare «Anonymous Idiot» (Anonym idiot). 

På system der alle brukarane som ikkje er logga inn, delar eit kontonamn, kan ofte forvirring resultere i diskusjonar. Det er òg verdt å merke seg at i Slashdot sitt modereringssystem, får innleggja til anonyme feigingar ein standard poengsum på null, noko som betyr at meldingane er skjult frå standardframvisninga så lenge dei ikkje vert moderert opp av andre brukarar.

Både Slashdot og Scoop (når konfigurert på det viset) tillèt innlogga brukarar å poste anonymt, og dermed tilby selektiv anonymitet (til dømes for å unngå å verte flau eller rettslege skritt). Desse postane vert likevel assosiert med brukaren (slik at dei ikkje kan moderere sine eigne meldingar), og treng ikkje vere trygt dersom Slashdot mottek ei stevning frå retten.

Variasjonar på namnet «Anonymous Coward» vert òg til tider nytta av troll for å mobbe namnet og/eller forvirre andre brukarar til å tru at dei postar som ein anonym feiging.

På Barrapunto, ein spansk klone av Slashdot, vart den anonyme brukaren kalla Pendejo sin nombre.

Redaktørane fann seinare ut at det var for fornærmande og endra det til El Pobrecito Hablador, som tyder fattig liten taler, noko som òg var eit av psevdonyma nytta av Mariano José de Larra, ein spansk journalist i det 19. århundre.

Ikkje alle nettsamfunn tillèt slik oppførsel, men nokon gjer det. Wikipedia tillèt anonym redigering, men kallar ikkje desse brukarane for anonyme feigingar (anonyme brukarar får IP-adressa si som brukarnamn).Slashdot tillèt praksisen og nyttar merkelappen. Meatball Wiki tillèt praksisen, men ber brukarar om å ikkje nytte den.

Psevdonym
Slashdot
Fløyfjellet

Fløyen eller Fløyfjellet er eit av dei sju fjella i Bergen, og den mest populære av turistattraksjonane i byen. Fløyfjellsplatået ligg 399 meter over havet, rett ovanfor Bergen sentrum. Namnet kan skrive seg frå "fløystanga", ein vindfløy eller værhane som skulle gje signal om vindretninga når skip skulle legge ut frå Vågen.  Utsikta gjer Fløyfjellet til eit populært mål både blant turistar og byens eigne ibuarar. Det er mange turstiar både på Fløyen og over «vidden» mot Ulriken.

Fløibana er ei 850 meter lang elektrisk kabelbane som trekker to vogner mellom Fløyen og stasjonen på Vetrlidsallmenningen i Bergen sentrum. Den har mellomstasjonar i Promsgate, Fjellveien og på Skansemyren, og vart teken i bruk i 1918.

Fløyfjellet er eit populært turterreng, og Bergen Turlag sin årlege sjufjellstur går over området. Det er då det femte fjellet ein går over etter Lyderhorn, Damsgårdsfjellet, Løvstakken og Ulriken. Turen går vidare til Rundemanen og til slutt Sandviksfjellet.

Bakgrunnsstoff
Webkamera på Fløyen 

Dei sju fjella
Tjeldbergodden

Tjeldbergodden (òg stava Kjeldbergodden eller Kjellbergodden) er eit område i Aure kommune på Nordmøre. Området vart i løpet av 1990-åra bygd ut som industriområde. Statoil har bygd ut mottaksanlegg for naturgass frå Heidrunfeltet. Naturgassen vert mellom anna nytta i ein metanolfabrikk. Det ligg føre planar om bygging av eit gasskraftverk på området. Naturgassen vert ført i land gjennom transportrøyret Haltenpipe.

Bakgrunnsstoff 
 Tjeldbergodden Utvikling AS
 Tjeldbergodden-portalen

Næringsliv i Aure
Norsk næringsliv
Forus

Forus er eit område nord på Jæren mellom Sandnes og Stavanger i Rogaland fylke. I området har mange oljeselskap hovudkvarter for verksemda si i Noreg. Forus er òg kjend for Forus Travbane.

Bakgrunnsstoff 
 Forus næringspark 
 Forus Travbane

Geografi i Sandnes
Geografi i Stavanger
Jæren
Jåttå

Jåttå er namn på eit område i Hinna bydel i Stavanger. I området ligg Fellesoperativt hovudkvarter (FOHK) og NATO sitt Joint Warfare Centre (JWC). Anlegga ligg rett ved Stavanger kommune sitt høgaste punkt, Jåttånuten (139 moh). 
I Jåttåvågen vart Viking Stadion opna i 2004. Ved stadionet er det oppretta ein ny haldeplass på jarnbanen Jærbanen, Jåttå haldeplass. Haldeplassen er i bruk når det er tilskipingar på stadion.

Geografi i Stavanger
Miami

Miami er ein by som ligg søraust i den amerikanske delstaten Florida. Sjølve byen har 362 470 innbyggjarar (2000), men han er den største i tettstadområdet Miami–Fort Lauderdale–Pompano Beach som er det sjuande største i USA med over 5,4 millionar innbyggjarar.

Historie 
Miamiområdet var opphavleg folkesett av tekestaene. I 1566 gjorde Pedro Menéndez de Avilés krav på området for Spania, og ein misjonsstasjon blei grunnlagd året etter. Fort Dallas blei bygd i 1836, og Miami-området blei slagstad for den andre seminolekrigen (1835-1842).

Sjølve byen blei grunnlagd i 1896 takka vera arbeidet til landeigaren Julia Tuttle, og er dermed den einaste storbyen i USA grunnlagd av ei kvinne. Ved den offisielle grunnlegginga den 28. juli 1896 hadde byen 300 innbyggjarar. Miami voks til i 1920-åra, men opplevde økonomisk nedgang då eigedomsbobla i Florida sprakk og under depresjonen på 1930-talet. Byen vart også råka av orkan i 1926. Under andre verdskrigen var Miami eit viktig senter for kampen mot tyske ubåtar, og folketalet voks. Etter at Fidel Castro kom til makta på Cuba i 1959 har også mange flyktande kubanarar slått seg ned i byen. I 2000 rekna 65,8 % av innbyggjarane i Miami seg som latinamerikanske (Latino eller Hispanic).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Miami» frå , den 11. november 2008. 
 
 "QuickFacts for Miami (city), Florida"  frå United States Census Bureau

Byar i Florida
Busetnader grunnlagde i 1896
Miami
Jåttånuten

Jåttånuten (139 moh.) er det høgaste punktet i Stavanger kommune. Inne i fjellet er det sprengd ut rom til fleire militære anlegg. Mellom anna held NATO sitt Joint Warfare Center til her. Fellesoperativt hovudkvarter (FOHK) heldt til her fram til 1 august 2009, då FOHK blei nedlagd og eit nytt hovudkvarter, Forsvarets operative hovedkvarter (FOH) blei oppretta på Reitan utanfor Bodø.

Fjell i Rogaland
Geografi i Stavanger
Slagentangen

Slagentangen er eit område ut mot Oslofjorden i Slagen i Tønsberg kommune i Vestfold og Telemark. I området er det bygd opp eit stort oljeraffineri, det såkalla Essoraffineriet. Raffineriet vert eigd av Exxon Mobil.

Geografi i Tønsberg
Singapore

Singapore er ein by- og øystat i Søraust-Asia som ligg ved sørspissen av Den malaysiske halvøya. Singapore har sjøgrense mot Malaysia i nord gjennom Johorestredet, og mot Indonesia i sør gjennom Singaporesundet. Singapore er ein viktig by for finans og samferdsel i Søraust-Asia.

Singapore oppstod som stat i 1965 då det blei skild ut frå Malaya-føderasjonen (resten er i dag Malaysia). Begge områda hadde fram til 1963 vore britiske koloniar. Landet er fleirkulturelt med dei fleste fastbuande innbyggjarane av kinesisk opphav og elles mange av malayisk eller indisk opphav. Rundt 40 % av dei som bur i landet er innvandrarar.

Klima 
Landet har eit tropisk klima som endrar seg lite igjennom året. Temperaturane held seg stort sett rundt 30-32 °C midt på dagen og rundt 22-25 °C om natta. Nedbøren er stort sett jamt for delt gjennom året, men med ei lita auke i overgangsperiodane til monsunen i april-mai og oktober-november. I det store og heile kjem det ei regn- eller torebyge om lag annakvar dag. Den årlege nedbørsnormalen for Singapore er 2415 mm. 

Singapore er den staten i verda som har flest lynnedslag i året.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Singapore» frå , den 10. mars 2011. 
 

 
Land i Asia
Hamnebyar i Asia
Jelsa

Jelsa er ein strandstad og eit sokn i Suldal kommune i Ryfylke i Rogaland fylke. Det har før i tida også vore ein kommune.

Strandstaden Jelsa
Staden ligg på ei halvøy ved Jelsafjorden. Her finst barneskule, barnehage, daglegvarebutikk, bensinstasjon, bu- og omsorgssenter (lagt ned i 2018) og eit steinknuseri. Tidlegare var det og ein tønnefabrikk her men denne blei lagt ned vinteren 2009. Kvar sommar er det mykje folk som ferierer i sommarhus, hytter eller båt. Jelsa krins, som omfattar strandstaden med næraste omgjevnad, har 184 innbyggjarar (2013)

Jelsa sokn
Soknet femnar i dag om bygdene på kvar side av ytre Sandsfjorden. I 1877 blei Erfjord sokn utskilt frå Jelsa, og det innebar at flatevidda til soknet blei halvert. Jelsa sokn høyrer til Ryfylke prosti.

Jelsa kommune
Då dei norske kommunane blei oppretta ved formannskapslovene i 1837 femna Jelsa kommune om sokna Jelsa og Sand. Sand blei frådelt som eigen kommune i 1858, og den gjenverande kommunen hadde då 2 606 innbyggjarar. I 1914 blei også Erfjord frådelt som eigen kommune, og etterlét Jelsa med 1 539 innbyggjarar. I 1965 blei endeleg Jelsa kommune med i alt 1 025 innbyggjarar nedlagd og storparten blei ein del av Suldal kommune. Unnataka var Kaltveit krins (89 innbyggjarar) og Buer krins (8 innbyggjarar) som blei lagde til høvesvis Finnøy og Hjelmeland kommunar.

Historikk 
I seglskutene si stordomstid på slutten av 1600-talet var Jelsa ein langt meir sentral stad. Dette vesle neset var då ein naturleg stoppestad for båtar som skulle innover i fjordane og ut att. På 1700-talet blei det bygd dampskipskai på Bjergsted, der det òg etterkvart kom gjestgjeveri og bakeri. Handverkarane budde tett i tett i små kvite hus på Noresjøen, og blei kalla strandsitjarar fordi dei reiste frå strand til strand i Ryfylke for å få arbeid. I 1775 opna ei rik dame med namn Marcille Riiberg ein skule for strandsitjarbarna på Noresjøen. Det skulle også vere ein gratis lærarskule som skulle gi utdanning som omgangsskulelærar for to ungdommar kvart andre år. Marcille Riiberg var allereie eigar av Jelsa kyrkje, og ville sette arva si i eit fond som skulle drive skulen og halde kyrkja ved like. Det fondet blei kalla Den Riibergske Stiftelse, og framleis er kyrkja i privat eige under ho. Skulen er no gjort om til museum med omvising kvar laurdag og søndag i sommarmånadene.

Bakgrunnsstoff

Jelsa Bygdebok hjå Slektsdata.com 
Altforjelsa.com, - Sida for og om Jelsa. 
Regional statestikk Suldal kommune
Store norske leksikon - Gottfried Hendtzschel
Arkivverket

Suldal kommune
Bygder i Suldal
Suldal kommune
Tettstader i Rogaland
Tidlegare kommunar i Rogaland
Sokn i Stavanger bispedømme
Ryfylke
Svalbard radio

Svalbard radio (LGS) er ein norsk kystradiostasjon som ligg i Longyearbyen. 
Spitsbergen radio/LFG var den fyrste radiostasjonen i arktisk område da han blei starta 22. november 1911. Dette var før Svalbardtraktaten, og stasjonen blei lagt på norsk okkupert territorium i Green Harbour i Grønfjorden.

Etter Svalbard kom under norsk herredøme i 1925, blei namnet endra til Svalbard radio/LGS og etter kvart flytta til Skjeringa i Longyearbyen. Den lange vinteren utan båtkommunikasjon var hovudmotivet for å opprette trådlaus forbinding med fastlandet. Stasjonen var den fyrste i arktisk område og dekte det meste av Ishavet. Han blei eit knutepunkt for kommunikasjon frå dei arktiske områda til resten av verda. Gruvedrifta var ansvarleg for ni av ti telegram fyrste vinter. Snart blei Spitsbergen radio au til stor nytte for fangstflåten som kvar sesong var i havområda rundt Svalbard. 

Bjørnøy radio/LJB blei starta i 1919. Frå 1996 er han fjernstyrt frå Bodø radio. Isfjord radio/LML blei sett i gang i 1933 på Kapp Linné og på Hopen blei Hopen radio/LMR grunnlagt like etter andre verdskrigen. Au i Ny-Ålesund var det ei tid kystradio: Ny-Ålesund radio/LJN. I tillegg hadde dei sovjetrussiske gruvebyane radiostasjonar: Barentsburg radio/UKS2, Pyramiden, Grumant og Coles Bay, med russiske kallesignal.

Svalbard radio blei flytt frå Skjeringa 1976 da nye Svalbard lufthamn blei bygd. Samtidig blei Isfjord radio fjernstyrt, au frå lufthamna. Sidan 1976 har difor kystradiotenesta blitt utført i kombinasjon med AFIS-tenesten ved Svalbard lufthamn (Longyear Information) av personell rekruttert frå både Luftfartsverket og Telenor.

Kjelde 
 Svalbard radio 

Kystradio i Noreg
Kommunikasjon på Svalbard
Skipingar i 1911
Byggverk i Longyearbyen
Isfjord radio

Isfjord radio er ein fjernstyrt norsk radiostasjon på Svalbard. Han er plassert heilt ytst i Isfjorden, på Kapp Linné. No er stasjonen automatisert og fjernstyrt frå Bodø radio. Bygga som høyrer til radiostasjonen blir om vintrane nytta til overnatting for turistar. Sommarstid er han for det meste ikkje i bruk, bortsett frå enkelte mastergradskurs i regi av UNIS. Stasjonen vert driven med energi frå eit dieseldrive generator.

Stasjonen blei oppretta i 1933 etter spørsmål frå Sovjetunionen, av di vanskelege is- og vêrforhold stendig skapte problem for skipsfarten til gruvebyane i Isfjorden. Eit sovjetisk skipsforlis var den utslagsgivande faktoren, og ein bemanna radiostasjon med eit fyr var på plass i trettiåra. Da Svalbard blei evakuert i 1941 blei bygga rivne/brente ned. Rett etter at krigen var over blei radiostasjonen gjenoppbygd på same plass som før. I det geofysiske året 1957 58 blei stasjonen utvida med eit nytt hovudbygg og nytt generatorrom. 

Etter Svalbard fekk fiberoptisk kabelsamband til fastlandet har Isfjord radio utspelt rolla si som hovudrelestasjon for telekommunikasjonen til og frå Svalbard. Stasjonen er likevel viktig for Telenor blant anna som fjernstyrt kystradiostasjon (frå Bodø Radio) og for flysikringstenesta. Sommaren 2011 vert det sett opp nye master for kringkasting av maritim tryggleiksinformasjon i Arktis (Navtex - NBDP), noko som er et samarbeid mellom Telenor maritim radio, Kystverket og Det norske meteorologiske institutt. Dette anlegget vert fjernstyrt frå Vardø radio. Telenor selde i 2006 bygga til Store Norske Spitsbergen Kulkompani, som leiger dei ut til turistformål. Frå 1. januar 2008 er turistselskapet Basecamp spitsbergen leigetakar.

Tidlegare busetnader på Svalbard
Vitskap og teknologi på Svalbard
Skipingar i 1933
Kystradio i Noreg
Nordenskiöld Land
Kommunikasjon på Svalbard
Vatnajökull

Vatnajökull (utt. vatna-jøkudl) eller Vatnajøkul er den største isbreen på Island. Breen ligg søraust på øya og dekker meir enn åtte prosent av landet. Med eit areal på 8 100 km² er han den nest største i Europa, etter Austfonna på Svalbard. Volumet til Vatnajökull er derimot større enn det til Austfonna. Tjukkleiken til isen er i snitt om lag 400 meter, men er somme stader opp til 1000 meter.

Namn 
Tidlegare blei breen kalla «Klofajökull» (klåva-jøkudl). Den mest sannsynlege grunnen til dette namnet var at langs kysten er breen kløyvd opp av landområde mellom dei forskjellige utløpararmane frå breen.

Utvikling 
Som dei fleste andre breane i Europa blei Vatnajökull borte etter den siste istida og kom ikkje tilbake igjen før ei klimaforverring for to til tretusen år sidan. Frå ca. 1400 auka han i areal fram til 1700-/1800-talet under Den litle istida. Fram til rundt 1930 var han nokså stabil før han da begynte tilbaketrekking på grunn av ein varm periode. Frå rundt 1990 er det igjen ein varm periode, og breen trekker seg stadig tilbake.

Vulkanar 

Det finst minst tre vulkansystem under Vatnajökull: Öræfajökull, Gjálp og Grímsvötn. I dei seinare åra har Grímsvötn vore mest aktiv, med siste utbrot i 2004. Utbrota frå desse vulkanane kan løyse ut store flaumar i dreneringssystema frå brearmane. Öræfajökull har hatt utbrot to gonger sidan Island blei folkesett; 1362 og 1727. Han er ein dermed ein av dei mest aktive stratovulkanane i Europa. Gjálp hadde det siste utbrotet i 1996 og dette blei etterfylgt av eit jökulhlaup (ein katastrofeflaum) i Skeiðará.

Sjå òg 
 Isbrear på Island

Bakgrunnsstoff 

 Bilete av Vatnajökull frå www.islandsmyndir.is

Isbrear på Island
Det islandske høglandet
Akselerasjon

I fysikk er akselerasjon eit mål på kor fort hastigheit endrar seg. Akselerasjonen vert definert som fartsendring per tidseining. Han er difor ein vektoriell storleik med dimensjon lengd/tid². Måleininga for akselerasjon uttrykt ved SI-einingar er m/s².

Akseleresjon kan vera positive eller negative, i tillegg til retningsemdring. Akselerasjon er definert som hastigheitsendringsraten til eit objekt med omsyn på tid» og kan uttrykkast
 

der 

a er akselerasjonsvektoren

v er hastigheitsvektoren i m/s

t er tida i sekund. 

Ein vanleg måte å måla konstant akselerasjon på er å måla hastigheita til ein lekam ved to ulike punkt i rommet, og så dela differansen mellom desse måleverdiane på tida lekamen brukar frå det eine til det andre punktet. Då brukar ein likninga:

der 

 er gjennomsnittsakselerasjonen (m/s²)

 er fartsdifferansen (m/s)

 er avslutningsfarta (m/s)

 er tidsintervallet (s)

Tyngdeakselerasjon 
Tyngdeakselerasjonen er den akselerasjonen ein lekam har i fritt fall, på grunn av gravitasjonskrafta frå ein annan lekan (ein planet til dømes). Tyngdeakselerasjonen i gravitasjonsfeltet til jorda er om lag 9,81 m/s².

Retardasjon  
Retardasjon eller forseinking er det motsette av akselerasjon, og ein kan kalle det negativ akselerasjon. Når farten til ein lekam minkar, blir rørsla til lekamen sagt å vere retardert.

Kjelder
retardasjon. (27.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/retardasjon

Fysiske storleikar
Dynamikk
Rørsle
Kinematikk
Bilete av synagogar

Denne sida inneheld eit galleri med bilete av synagogar.

Norden

Europa elles

Belgia

Bosnia-Hercegovina

Frankrike

Litauen

Nederland

Polen

Tsjekkia

Tyskland

Ungarn

Israel

Asia

Afrika

Nord- og Sør-Amerika

USA

Australia og Oseania 

Synagogar
Synagogar
Synagogar
Bildegalleri
Sør-Dakota

Sør-Dakota er ein delstat i USA. Hovudstaden er Pierre, men den største byen er Sioux Falls.

I Sør-Dakota ligg Mount Rushmore, fjellet der likskapen til fleire amerikanske statsmenn er hogne ut.

Historie 
Sør-Dakota blei godkjend som eigen stat i ein lov vedteken den 22. februar 1889, saman med Nord-Dakota, Montana og Washington. Dei to Dakotaene blei formelt innlemma i USA av president Benjamin Harrison den 22. november same året. På grunn av mykje kiving mellom nord og sør, sørgde presidenten for å stokka om papira deira slik at ein ikkje skulle finna ut kva stat som var blitt innlemma først.

Innbyggjarar 

Dei første franske og andre europeiske oppdagarane i området møtte fleire innfødde folkegrupper, til dømes omahaene og arikaraene, men ved byrjinga av 1800-talet var siouxfolk (dakota, lakota og nakota) dei dominerande gruppene.

I dag er staten dominert av kvite, 88 % definerte seg som dette i folketeljinga i 2003. Samstundes har staten den største konsentrasjonen av folk som definerer seg som urfolk i fastlands-USA, 8,3 %. Heile 40,7 % av innbyggjarane stammer frå tyskarar og 15,3 % frå nordmenn. Dette er dei to største «avstammingsgruppene» i Sør-Dakota, med irar, indianarar og engelskmenn som følgjer.

Kjende personar frå Sør-Dakota 
 Crazy Horse, siouxhøvding
 Ernest Lawrence, fysikar og nobelprisvinnar
 Red Cloud, siouxhøvding
 Sitting Bull, siouxhøvding

 
Delstatar i USA
Hjelmelandsvågen

Hjelmelandsvågen er ein tettstad i Hjelmeland kommune i Ryfylke. Staden er administrasjonsstad for kommunen.

Kjelder 
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Fotnotar 

Tettstader i Rogaland
Busetnader i Hjelmeland
Nøytrino

Eit nøytrino er ein elementærpartikkel utan elektrisk ladning som første gong vart postulert av Wolfgang Pauli i 1931. Eit nøytrino er eit lepton, som med elektronet. Symbol:  ν (ny = gresk n).
Vi kjenner i dag til tre nøytrino-typar. Elektron-nøytrinoet, myon-nøytrinoet og tau-nøytrinoet. Det er kjent at nøytrinoa har ein viss masse, men det er ukjent kor tunge dei er. Det at nøytrinoa har masse er eit lenge etterlengta avvik frå standardmodellen. 

Nøytrinoa vert produsert i mange reaksjonar, særleg i partikkelnedbryting. Det var faktisk gjennom eit omhyggeleg studium av radioaktive nedbrytingssreaksjonar at fysikarane kunne slutte seg til at nøytrinoet eksisterte. Fordi det vart produsert mange nøytrino då universet var ungt, og fordi nøytrinoa vert påverka lite av anna stoff, er det mange av dei i verdsrommet i dag. Sidan det er så mange av dei, kan dei kanskje gje eit viktig bidrag til den totale massen i universet, sjølv om dei kvar for seg er særs lette. Dei kan såleis kanskje påverke utvidinga av universet. 

I september 2011 vart det kjent at forskarar ved CERN har indikasjon på at snøggleiken til nøytrinoar kan overgå lyssnøggleiken. Dette er ikkje stadfesta av andre eksperimenter (per des. 2011).

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Nøytrino» frå ,  den 19. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:  

Mørk materie
Lepton
Solakrossen

Solakrossen er ein stad i Sola kommune Rogaland fylke. Staden er administrasjonssenter for kommunen.

Geografi i Sola
Thai Airways International

Thai Airways International (Thai : การบินไทย) er det nasjonale flyselskapet i Thailand. Selskapet brukar IATA-koden TG og ICAO-koden THA.

Sjefar
Charamporn Jothikastira (til september 2016)
frå september 2016 til 2018 vart det ikkje tilsett ein ny sjef

Bakgrunnsstoff 
 Thai Airways International
 Thai Airways International's Fleet Details 
 Thai Airways International Jet Fleet Detail 
 Thai Airways International Passenger Opinions

Skipingar i 1960
Thailandske flyselskap
Sunde i Sunnhordland

Sunde er ei bygd i Kvinnherad kommune i Vestland. Staden ligg sørvest på Folgefonnhalvøya. Statistisk sentralbyrå reknar Sunde og Valen for ein tettstad, Sunde/Valen, med til saman  innbyggjarar (2007). 

I tillegg til sardinfabrikk og hermetikkindustri var skipsbygging viktig for framveksten til Sunde tidleg på 1900 talet. Med arbeidsplassar og industri følgde servicetilbod som legekontor, post og mange butikkar. På 1950-talet var Sunde eit trafikknutepunkt og handelssentrum. Men etter at industrien vart avvikla og ferjestøet flytta til Opsangersneset rundt 1980, forsvann også dei fleste servicetilboda.

Frå ferjekaien på Opsangerneset ved Sunde gjekk ferja til Ranavik, Skjersholmane og Jektevik fram til 2008. Ferjekaien blir no brukt som stoppestad for snøggbåt.

Sunde har ei båthamn der ein kan ligge mot avgift.

Bakgrunnsstoff 
 Sunde Grendalag 
 Om Sunde hjå Kvinnheradguiden.
 Om Sunde hjå Kvinnherad kommune .

Busetnader i Kvinnherad
Bygder i Vestland
Moi

Moi er administrasjonssenter i Lund kommune. Tettstaden Moi har eit folketal på kring 1700. Den største arbeidsgjevaren er NorDan, den største vindaugefabrikken i Nord-Europa. Moi har òg Noreg sin einaste treskofabrikk og Bjøllefabrikken som produserer kubjøller. 

Moi ligg ved nordenden av Lundevatnet, ein av dei djupaste innsjøane i Noreg.

Kjelder
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Lund
Eikelandsosen

Eikelandsosen er ein tettstad i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke. Staden har  og ligg inst i Eikelandsfjorden, som er ein sidearm til Fusafjorden. Fylkesveg 552 og Riksveg 48 går gjennom staden.

Busetnader i Bjørnafjorden
Tettstader i Vestland
Tau i Ryfylke

Tau (norrønt Taufr) er ein tettstad som ligg i Strand kommune i Ryfylke i Rogaland fylke. I dansketida vart namnet stava med ou (Thow, Touu, Thouff, Though, etter kvart Tou). Frå Tau går det ferje inn til Stavanger, den såkalla Tauferja. 

Folk frå Tau
Stein Rønning, verdsmeister i karate (d. 2008)

Sjå òg 
 Tou Bryggeri
 Tou Mølle

Kjelder 

 Rygh Norske gaarnavne om namnet Tau
 SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Rogaland»

Tettstader i Rogaland
Geografi i Strand
Stoltzekleiven

Stoltzekleiven er ein bratt sti i Bergen opp mot Sandviksfjellet. Namnet på stien skriv seg attende til Gerhard Stoltz (1833-1907), som var eigar av Frydenlund, og lét plante til fjellsida i 1873.

Kvart år i september arrangerer Varegg løpet Stoltzekleiven Opp. Løypa går frå Fjellveien, 200 meter sør for Bergen sekundærstasjon, og opp til skaret under Sandviksfløyen. Rekorden for menn er 7 minutt 58 sekund, for kvinner 9 minutt 35 sekund. Løypa har ei stigning på 313,5 meter og går over 801 trappetrinn. Løpet vart arrangert første gong i 1979 då det var 100-årsjubileum for «Fjellveien». 

Den 6. februar 2014 sette Bergen kommune opp ein teljar i Stoltzekleiven, som held oversikt over kor mange som brukar Stoltzekleiven kvar dag.

Kjelder 

Bergenhus
Idrett i Bergen