alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Det Nordlandske Dampskibsselskab

Det Nordlandske Dampskibsselskab (NDS) var eit norsk reiarlag med hovudkontor i Bodø. Reiarlaget vart stifta 13. august 1927 og dreiv kystruter og godstrafikk. Frå november 1945 til 1958 hadde NDS eit skip i fast rotasjon i hurtigruten. I 1981 vart reiarlaget slått saman med Bodø-reiarlaget Saltens Dampskibsselskab.

Historie 
NDS kjøpte DS «Skjerstad» frå Saltens Dampskibsselskab i juli 1927 (før NDS var formelt konstituert). Kjøpesummen var 93 400 kroner, og skipet vart sett inn på ruta Saltdalen – Bodø – Trondheim. I 1929 kjøpte NDS to skip til, og starta opp rutetrafikk mellom Tromsø og Hamburg i Tyskland. Under andre verdskrig vart DS «Skjerstad» senka, men allereie i september 1940 skaffa reiarlaget ei erstatning ved hjelp av forsikringspengane. Dette skipet vart døypt DS «Skjerstad», og vart ombygd og oppgradert i 1945.

Etterkrigsåra 
Mange av hurtigruteskipea vart senka under andre verdskrig, og etter frigjeringa var det stor mangel på skip. Departementet godkjende difor i 1945 at DS «Skjerstad» vart sett inn i hurtigrutetrafikk på trass av at ho berre gjorde 12 knop. Føresetnaden for å få halda fram i hurtigruten var at reiarlaget gjekk til innkjøp av eit nytt og meir moderne skip. NDS hadde konkrete planar om å kontrahera eit nytt hurtigruteskip, men plana vart aldri realisert, og i 1958 mista NDS sin plass i hurtigruten.

Rederiet heldt fram med godstrafikk, og inngjekk samarbeidsavtale med Ofotens Dampskibsselskab (ODS). NDS og ODS var to av reiarlaga som i 1971 danna kystsamseglinga Nord-Poolen. I 1977 fekk NDS overlevert eit nybygd godsskip som vart døypt MS «Nordvær». Reiarlaget gjekk med tap i byrjinga av 80-talet, og vart i 1981 slått saman med Saltens Dampskibsselskab. 31. oktober 1989 fusjonerte Saltens Dampskibsselskab med Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab (OVDS), som i sin tur fusjonerte med Troms Fylkes Dampskibsselskap (TFDS) i 2006 og danna Hurtigruten OS.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Det Nordlandske Dampskibsselskab» frå ,  den 4. august 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Hurtigrutemuseet – Rederier Vitja 31. august 2009
 Omfattande side om hurtigrutene (Vel «Rederier» og NDS) – Vitja 5. oktober 2008
 

Føretak skipa i 1927
Næringsliv i Bodø
Næringsliv i Nordland
Hurtigrutereiarlag
Tidlegare norske reiarlag
Leeds United F.C.-sesongar

Leeds United F.C.-sesongar er ei oversikt over plasseringar til Leeds United i serie og cup.

Forklaringar 
Serie
Prem = Premier League
Champ = EFL Championship
Div 1 = Football League First Division
Div 2 = Football League Second Division
Lge 1 = EFL League One
ML = Midland League
n/a = Ikkje tilgjengeleg

Cup/Turnering
DNE = Deltok ikkje
PR = Innleiande runde
R1 = Runde 1
R2 = Runde 2
R3 = Runde 3
R4 = Runde 4
R5 = Runde 5
R6 = Runde 6
Grp = Gruppespel
QF = Kvartfinale
NQF = Nordlege kvartfinale
SF = Semifinale
NF = Nordlege finale
RU = Finaletap
W = Vinnar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of Leeds United F.C. seasons» frå ,  den 4. august 2020.  
 

Leeds United F.C.
Engelske fotballsesongar
Omónia i Lemesós

Omónia (gresk Ομόνοια) er ein bydel i Lemesós (Limassol) på Kypros. Bydelen ligg i nærleiken av Lemesós hamn, ei av de største kommersielle hamnene i Middelhavet, kjend på Kypros som ein heim for intens kommersiell skipsfart.

Plassering

I vest grensar Omónia til Ájos Spyrídonas, i sør til Tsiflikoúdia, i aust til Ájos Ioánnis og i nord til Apóstolos Andréas. I nærleiken ligg den nye hamna i Limassol.

Historie

Før 1960 var Omónia-området ei stor slette, der det berre var nokre få gardshus. I 1938–39, under det britiske styret, vart det bygd ein flyplass i området. Flyplassen vart driven av britane og vart rekna som nødvendig på grunn av andre verdskrigen som eit vern mot den tyske marinen og luftvåpenet, både for Kypros og for leirane som allierte styrkar hadde sett opp i Palestina og Egypt.

Rullebanen starta frå Omónia-området og heldt fram inn i Ájos Spyrídonas-området. Landområdet, som vart beslaglagt av britane, tilhøyrde gresk-kypriotiske grunneigarar. Etter krigen heldt flyplassen fram å operera i fleire år, men i 1947–48 vart han forlaten og landet vart returnert til eigarane.

På 1960-talet byrja ei utbygging av området, noko som resulterte i skipinga av bydelane Ájos Spyrídonas og Omónia. Rullebanen vart likevel ikkje fjerna og vart brukt i nokre år som øvingsstad for sjåførar under opplæring, og området blei framleis ofte omtalt som «flyplassen».

Folkesetnad

I følgje folketeljingane på Kypros har folkesetnaden i Omónia auka med åra.

Kjelder

Bydelar i Lemesós
Ájos Ioánnis i Lemesós

Ájos Ioánnis (gresk Άγιος Ιωάννης) er ein bydel i Lemesós (Limassol) på Kypros. Han har rundt 4800 innbyggjarar.

Plassering

Mot vest grensar Ájos Ioánnis til bydelen Omónia, mot nord til Apóstolos Andréas, mot aust til Katholikí, mot søraust til Arnaoutojitoniá og mot sør til Tsiflikoúdia.

Kjelder

Bydelar i Lemesós
Ájos Spyrídonas i Lemesós

Ájos Spyrídonas (gresk Άγιος Σπυρίδωνας) er ein bydel i Lemesós på Kypros.

Plassering

Mot sør grensar Ájos Spyrídonas til bydelen Zakáki, mot søraust til Tsiflikoúdia, mot aust til Omónia, og mot nordaust til Apóstolos Andréas. Mot nord og mot vest grensar bydelen til nabokommunen Káto Polemídia.

Historie
Før 1960 var Ájos Spyrídonas-området ei stor slette, der det berre var nokre få gardshus. I 1938–39, under det britiske styret, vart det bygd ein flyplass i området. Flyplassen vart driven av britane og vart rekna som nødvendig på grunn av andre verdskrigen som eit vern mot den tyske marinen og luftvåpenet, både for Kypros og for leirane som allierte styrkar hadde sett opp i Palestina og Egypt.

Rullebanen starta frå Omónia-området og heldt fram inn i Ájos Spyrídonas-området. Landområdet, som vart beslaglagt av britane, tilhøyrde gresk-kypriotiske grunneigarar. Etter krigen heldt flyplassen fram å operera i fleire år, men i 1947–48 vart han forlaten og landet vart returnert til eigarane.

På 1960-talet byrja ei utbygging av området, noko som resulterte i skipinga av bydelane Ájos Spyrídonas og Omónia. Rullebanen vart likevel ikkje fjerna og vart brukt i nokre år som øvingsstad for sjåførar under opplæring, og området blei framleis ofte omtalt som «flyplassen».

12. desember 1980 vart den nye kyrkja Ájos Spyrídonas opna i området, på staden til ei eldre kyrkje som hadde vore her.

Folkesetnad

I følgje folketeljingane på Kypros har folkesetnaden i Ájos Spyrídonas auka med åra. 
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 vart det bygd ein flyktningebusetnad i området, der gresk-kypriotiske flyktningar busette seg. Dette auka folkesetnaden i området.

Kjelder

Bydelar i Lemesós
Vigslevatn

Vigslevatn er vatn som har vorte velsigna av ein prest eller biskop, eller i nokre tilfelle av ein diakon. Det vert brukt i Den katolske kyrkja, Den ortodokse kyrkja og dei austlege ortodokse kyrkjene, Den gammelkatolske kyrkje, deler av Den anglikanske kyrkja og nokon andre kyrkjesamfunn. Vigslevatnet vert brukt til dåp (og vert då ofte kalla dåpsvann), velsigningar, asperges og nokre andre kyrkjelege handlingar. I mange kyrkjer finn ein vigslevasskar ved inngangen, som ein kan dyppa fingrane før ein gjer krossteiknet.

Vigslevatn vert rekna som eit symbol på dåpen.

Den anglikanske kyrkja 
I Den anglikanske kyrkja vert brukt vigslevatn av den høgkyrkjelege delen av kyrkja, spesielt av anglo-katolikkar. 

Det er vanleg, men ikkje universelt, med vigslevasskar i kyrkjer og katedralar. I tillegg vert det blant anna brukt til å velsigna gjenstandar, både kyrkjelege gjenstandar som religiøse statuar og krusifiks og andre gjenstandar som bilar og hus.

Den katolske kyrkja 
I Den katolske kyrkja vert vigslevatnet rekna som eit sakramentalie, og det vert svært ofte brukt.

Vigslevasskar er obligatorisk i alle kyrkjer. Seremonien asperges vert brukt på enkelte festdagar i staden for vanleg syndsvedkjenning; forsamlinga vert då stenka med vigslevatn. Det vert òg brukt ved velsigningar av gjenstandar og eksorsisme.

Ein skil i Den katolske kyrkja mellom fire ulike typar vigslevatn:

 Vanleg vigslevatn, som har vorte velsigna av ein prest eller biskop. Denne typen vert brukt i vigslevasskar og ved velsigningar. Tradisjonelt tilset ein litt salt for å verna vatnet, men dette vert ikkje alltid gjort i moderne tid.
 Dåpsvatn, som er velsigna av ein diakon, prest eller biskop. Ved nauddåp vert òg vatn brukt som ikkje er velsigna på førehand; dette vert då gjerne rekna for å ha vorte velsigna gjennom nytta. Tradisjonelt tilsette ein litt salt, og dessutan at det kom noka heilag olje i det då presten dyppa ein finger som han hadde brukt til å salva dåpskandidaten med ned i vatnet. I moderne tid er det mindre vanleg å tilsetja salt, og det er òg vanlegare at ein tørkar av all olje frå fingrane rett etter salvinga
 Gregoriansk vatn, eller konsekrasjonsvatn, som vert brukt ved kyrkjevigsle. Det er tradisjonelt tilsett litt vin, salt og oske.
 Påskevatn, dåpsvatn som vert velsigna under påskevigilien. Tradisjonelt har ein velsigna så mykje at dei truande kan ta med seg nokon heim, og ein brukar dette vatnet ved dåp i tida etter påske.

Ortodokse kyrkjer 
Vigslevatn vert brukt i ortodokse kyrkjer til velsigningar og eksorsisme, og dessutan at det vanlegvis vert brukt ved dåp. Vigslevasskar finst i mange kyrkjer, men det er ikkje fullt så vanleg som i Den katolske kyrkja at dei truande dyppar fingrane i det. Mange ortodokse kristne velsignar seg med vigslevatn ved å drikka det, og det er vanleg å ta vare på ein del av det heime så ein kan drikka litt kvar morgon. Det kan òg brukast av lekfolk til å velsigna nokon eller noko når det ikkje er ein klerikar til stades.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vigslevatn» frå ,  den 4. august 2020.  
 

Dåp
Vatn
Liturgi
Einar James Joys

Einar James Joys () er ein norsk advokat og forretningsmann. Han har hatt ei rekkje leiarstillingar. Han har vore administrerande direktør for Vinmonopolet, administrerande direktør for Den Norske Amerikalinje (NAL), administrerande direktør i Det Norske Oljeselskap og administrerande direktør i handelsfirmaet Anthon B Nilsen (1994–2000). Han var styremedlem i Anthon B Nilsen frå 1990 og styreleiar 2000–2004. Han var styreformann i Administrativt forskingsfond (AFF) 1992–1993. Han var styreformann i importfirmaet Scandinavian Beverage Group.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Einar Joys» frå ,  den 4. august 2020.  
 
 
Norske konsernsjefar
Norske advokatar
Folk tilknytte Vinmonopolet
Einar Joys

Einar Joys () var ein norsk advokat frå Bergen. Frå 1936 til 1943 var han administrerande direktør i Det Bergenske Dampskibsselskab, og tok over denne rolla etter Kristofer Lehmkuhl, som då hadde vore direktør i 28 år. 

Joys var son av oberst Wessel Joachim Reehorst Joys (1841-1922) og Lina Storjohann. Han vart cand. jur. i 1897, sorenskrivarfullmektig i 1898 og praktiserande sakførar i Bergen i 1901, før han var direktør i Det Bergenske Dampskibsselskab i 1917. 

Frå 1904 til 1917 var han sekretær i Norsk Arbeidsgiverforening, Vestenfjellske distrikt og var medlem i direksjonen for A/S Vestlandske Petroleumscompagni 1912

Han var gift i 1905 med Albertine Friele, syster til Herman Friele.

Kjelder

 

Norske advokatar
Det Bergenske Dampskibsselskab
Folk frå Bergen
Full Members Cup

Full Members Cup var ein engelsk fotballcup som vart arrangert frå 1985 til 1992. Den var òg kjend under sine sponsornamn Simod Cup frå 1987 til 1989 og Zenith Data Systems Cup frå 1989 til 1992.

Turneringa kom istand etter Heysel-tragedien då engelske klubbar vart bannlyst frå å konkurrere i dei europeiske cupane. Dette var eit tilbod til klubbane i dei to øvste divisjonane i England. Full Members Cup vart lagd ned etter sju sesongar då Premiar League såg dagens lys.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Full Members Cup» frå ,  den 5. august 2020.  
 

Fotball i England
Tidlegare fotballturneringar
Skipingar i 1985
Nedleggingar i 1992
Bruny Surin

Bruny Surin () er ein kanadisk tidlegare friidrettsutøvar, fødd på Haiti. Han vart verdsmeister 1995, olympisk meister 1996 og verdsmeister 1997 med Canadas lag i 4 x 100 meter stafett. Individuelt vann han sølvmedaljen på 100 meter både i VM 1995 og VM 1999.

Aktiv
Surin voks opp i Canada frå han var 8 år gammal. Han markerte seg fyrst i lengdehopp, våren 1987 sette han personleg rekord med 8,03 meter i Houston i delstaten Texas i USA. Same året debuterte han internasjonalt i øvinga ved panamerika-leikane i Indianapolis, også i Sommar-OL 1988 tevla han i lengdehopp. 

Deretter satsa Surin på 100 meter. Ved samveldeleikane 1990 i Auckland på New Zealand vann han bronsen på distansen, bakom engelske Linford Christie og nigerianaren Davidson Ezinwa, i lengdehopp vart Surin nummer sju. To år seinare vart han fjerdemann på 100 m ved Sommar-OL 1992 og nummer fem i verdsmeisterskapen året etter.

Under samveldeleikane 1994 i Victoria i British Columbia deltok Surin på Canadas vinnarlag i 4 x 100 m stafett. Dei neste åra sprang han og lagkameratane inn til stafett-siger ved så vel VM 1995, som OL 1996 og VM 1997. Under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg sikra han seg også sølvmedaljen på 100 meter, bakom landsmannen Donovan Bailey.

Vinnarlaget frå Göteborg, beståande av Robert Esmie, Glenroy Gilbert, Surin og Bailey, vann ytterlegare ein gullmedalje i stafett då OL 1996 fann stad i Atlanta. Dei sam fire løparane forsvarte i 1997 verdsmeistertittelen ved VM i Aten.  

I VM-finalen 1999 på 100 meter presterte Surin sitt livs beste 100-meter. Med tida 9,84 sekund tangerte han den kanadiske rekorden til Donovan Bailey, og kom i mål berre fire hundredels sekund bakom vinnaren Maurice Greene.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (7,73 m=nr 14) 
VM 1991 i Tokyo: Nr 8 på 100 m – 10,14. Nr 8 i 4 x 100 m stafett (39,51) 
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 100 m – 10,09
VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 på 100 m – 10,02. Bronse i 4 x 100 m stafett (37,83)
VM 1995 i Göteborg: Sølv på 100 m – 10,03. Gull i 4 x 100 m stafett (38,31)
OL 1996 i Atlanta: Gull i 4 x 100 m stafett (37,69). Utslått i semifinalane på 100 m (10,13=nr 9)
VM 1997 i Aten: Gull i 4 x 100 m stafett (37,86). Nr 7 på 100 m – 10,12
VM 1999 i Sevilla: Sølv på 100 m – 9,84, bakom Maurice Greene (9,80)
OL 2000 i Sydney: Utslått i semifinalane på 100 m (=nr 16)
VM 2001 i Edmonton: Utslått i semifinalane på 100 m (11.39=nr 15)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bruny Surin» frå ,  den 5. august 2020.  
 

Canadiske friidrettsutøvarar
Sprintarar
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Canadiske idrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Canada
Adhara

Adhara eller Epsilon Canis Majoris ( ε Canis Majoris, forkorta Epsilon CMa,  ε CMa) som er stjerna si Bayerbeteikning, er ei dobbeltstjerne som ligg i den sørlege delen av stjernebildet den store hunden. Ho har ein tilsynelatande storleiksklasse på 1,50, er klart synleg for det blotte auget. Adhara er den nest lysaste stjerna i stjernebildet. Basert på parallaksemåling frå Hipparcos på ca. 7,8 mas blir ho rekna å vera ca. 430 lysår (ca. 132 parsek) frå sola. For ca 4,7 millionar år sidan var ho den lysaste stjerna på himmelen, med ein tilsynelatande storleiksklasse på -3,99. Inga anna stjerne har oppnådd denne lysstyrken sidan, og inga anna stjerne oppnå denne lysstyrken på minst fem millionar år.

Nomenklatur 
Epsilon Canis Majoris har det tradisjonelle namnet Adhara (av og til stava Adara), som kjem frå arabisk عذارى, atāra, 'jomfru'. I 2016 organiserte Den internasjonale astronomiske unionen ei arbeidsgruppe for stjernenamn (WGSN) med oppdraget å katalogisera og standardisera namn for stjerner. WGSN etablerte namnet Adhara for denne stjerna den 21. august 2016 som no er innskrive i IAU sin Catalog of Star Names.

I stjernekatalogen frå 1700-talet i kalenderen Or Achsasi ak Mouakket, blei stjerna kalla Aoul al Adzari ( أول العذاري - al-al-adhara ), som blei omsett til latin som Prima Virginum, som tyder '''den første jomfrua'. Adhara var saman med Delta Canis Majoris (Wezen), Eta Canis Majoris (Aludra) og Omicron² Canis Majoris (Thanih al Adzari) Al'Adhārā ( العذاري), 'jomfruer'.ε CMa as Aoul al Adzari or Prima Virginum (First of the Virgins), Omicron² Canis Majoris as Thanih al Adzari or Secunda Virginum (Second of the Virgins) and Delta Canis Majoris as Thalath al Adzari or Tertia Virginum (Third of the Virgins). Eta Canis Majoris should be Rabah al Adzari or Quarta Virginum (Fourth of the Virgins) consistently, but it was given by the name Aludra, meaning Virgin (same meaning with Adhara or Al ʽAdhārā)

 Eigenskapar 
Adhara er ei blåkvit kjempestjerne av spektralklasse F8 Ia. Ho er den sterkaste kjende ekstreme kjelda til ultrafiolett stråling på nattehimmelen. Ho er òg den sterkaste kjelda til foton som kan ionisera hydrogenatom i interstellar gass nær sola og er viktig for å fastsetja ioniseringstilstanden for den lokale interstellare skya. Ho har ein masse som er ca. 13  gongar større enn massen til sola, ein radius som er ca. 14 gangar større enn den til sola og sender ut frå fotosfæren sin ca. 37 800 gongar meir energi enn sola med ein effektiv temperatur på ca. 22 900 K.Underhill, A. B.; et al. (November 1979), "Effective temperatures, angular diameters, distances and linear radii for 160 O and B stars", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 189 (3): 601–605, Bibcode:1979MNRAS.189..601U, doi:10.1093/mnras/189.3.601 

 Kjelder Denne artikkelen bygger på «Adhara» frå ,  den 5. august 2020.''  
 
Objekt i Henry Draper-katalogen
Flamsteedobjekt
Dobbeltstjerner
Bayerobjekt
Den store hunden
NM i sykling 1984 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1984 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 3. juli og lagtempo 5. juli, begge tevlingane i Oslo.

Menn

50 km temporitt

100 km lagtempo

Kvinner
Noregsmeisterskapen i sykling 1984 i temporitt for kvinner vart avvikla i Oslo 4. juli.

30 km

Kjelder
Sportsboken 84-85. Sportsboken As. Stavanger 1984.

Noregsmeisterskap i 1984
Noregsmeisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Oslo
Nanset Idrettsforening

Nanset Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande på Nanset i Larvik kommune. Laget vart skipa 15. juli 1919 og er aktivt med i fotball, skiidrett, sykling og triathlon. Fotballaga til Nanset blå og kvite drakter.

Kvinnelaget til Nanset IF deltok i 2019 på nivå tre i seriesystemet. Mannelaget spela samstundes på nivå 7, på 1980-talet gjesta laget nivå 4.

Kjelder
 Heimesida til Nanset IF

Idrettslag i Larvik
Idrettslag skipa i 1919
1919 i Noreg
Vågå Idrettslag

Vågå Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Vågå i Innlandet. Laget vart skipa i 1919 og var ved 100-årsjubileet aktivt med i fotball, handball, skiidrett og turn. Laga til Vågå IL spelar i gule trøyer og elles blått. Tidlegare stod også skeiseløp på programmet til idrettslaget.

I 2010 deltok Vågå IL sitt fotballag på nivå 7 i seriesystemet. 1984-årgangen av laget deltok i noregsmeisterskapen, der Vågå i 1. runde fekk besøk av Sogndal IL, eit av topplaga i 2. divisjon. Kampen enda med siger 6-0 til gjestelaget.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vågå Idrettslag» frå ,  den 5. august 2020.  
 

Idrettslag i Innlandet
Vågå kommune
Slovenia i Eurovision Song Contest

Slovenia debuterte i Eurovision Song Contest i 1993 og har delteke 26 gongar. Slovenia har tidlegare delteke i Eurovision Song Contest som ein del av Jugoslavia og frå 1993 som ein sjølvstendig nasjon. Slovenia har aldri vunne tevlinga, men har to sjuandeplassar som beste plassering. Etter innføringa av semifinalar i 2004, har Slovenia kvalifisert seg til finalen på berre seks av sytten forsøk, seinast i 2019.

Historikk 
Fram til byrjinga av 1990-talet, var Slovenia ein del av Jugoslavia, som hadde delteke i Eurovision Song Contest sidan 1961. Fire av bidraga frå Jugoslavia kom frå Slovenia; det fyrste bidraget frå Slovenia var Berta Ambrož og songen «Brez besed», som var Jugoslavia sitt bidrag i 1965. I 1991 og 1992 erklærte Slovenia, Kroatia, Makedonia og Bosnia-Hercegovina sjølvstende frå Jugoslavia

I 1993 melde Slovenia seg på Eurovision Song Contest saman med seks andre land frå den tidlegare austblokka. For å halde talet på antall deltakande land nede, kravde Den europeiske kringkastingsunionen at dei sju landa måtte gjennom ei eigen førehandskvalifisering, kalla Kvalifikacija za Millstreet (Kvalifisering til Millstreet). Dei tre beste landa i kvalifiseringa, ville få ein plass i Eurovision Song Contest. Slovenia vann kvalifiseringa, og sikra seg dimed ein plass i finalen. Slovenias fyrste bidrag som sjølvstendig nasjon var med gruppa 1X Band og songen «Tih deževen dan».

Lite suksess 

Det er allmennkringkastaren RTVSLO som sender tevlinga i Slovenia, og har ansvaret for å velje landets artist og sang. I 1990-åra hadde Slovenia middels suksess, men oppnådde ein sjuandeplass i 1995 som beste plassering. I 2001 fekk Slovenia ein ny sjuandeplass, men etter at Den europeiske kringkastingsunionen innførte semifinalar i 2004, har Slovenia berre kvalifisert seg til finalen seks gongar. Landets beste plassering etter 2001 er to trettandeplassar frå 2002 og 2011.

Slovenia sto også utanfor tevlinga i 1994 og 2000 på grunn av dårlege plasseringar åra før.

Bidrag

Røystehistorikk

Finalane

Semifinalane

Galleri

Sjå òg
 Slovenia i Junior Eurovision Song Contest
 Jugoslavia i Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder

Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen «Slovenia i Eurovision Song Contest» frå ,  den 5. august 2020.  
 

 
Land i Eurovision Song Contest
Eurovision Song Contest
Slovensk musikk