alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Den israelske kystsletta

Den israelske kystsletta (hebraisk מישור החוף, Mishor HaḤof) er ei smal kystslette langs middelhavskysten i Israel. Sletta strekkjer seg 187 km nord til sør og er delt inn i fleire område som Zebulunsletta (nord for Haifa), Hof HaCarmel (frå Haifa til Karmelberget), Sharonsletta (frå Karmelberget til Tel Aviv) og Judeasletta (frå Tel Aviv til Zikim). Heile vegen har sletta sandstrender mot sjøen og middelhavsklima.

Fysisk geografi

Området var historisk frodig i bibelsk tid, og somme stader har vore jordbruksland sidan den gong. I løpet av tida har mykje av det blitt myrland, som er blitt drenert att av sionistiske pionerar. I dag er området senter for sitrusgardane i landet og mange av dei mest suksessrike jordbruksbusetnadane ligg her. Sletta er frodig med to typar tjukke elveavsetjingar, den eine ideell for åkrar og den andre ideell for sitrusfrukt.

Trass i lengda er det berre to større elvar som kryssar ho. Desse er Yarkon, som er 27 km lang og flyt frå Petah Tikva til Middelhavet, og Kishon som er 43 km lang og flyt til Akkobukta nord for Haifa.

Menneskelege geografi

Kring 57% av folkesetnaden i Israel lever på kystsletta, dei fleste av dei i Tel Aviv storbyområde (Gush Dan) og Haifa storbyområde. Det er eit hovudsakleg jødisk område av Israel, og ein av dei største jødiske regionane i verda.

Kring 4 320 000 menneske bur på Den israelske kystsletta (57% av det totale folketalet i Israel). 4 200 000 av dei er jødar (97,2%), og 120 000 israelske arabarar.

Den israelske kystsletta har vore busett i tusenvis av år og vert omtalt i bibelsk litteratur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Israeli coastal plain» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Regionar i Israel
Israelsk geografi
Sletter i Israel
Lisanhalvøya

Lisanhalvøya eller Al-Lisān (arabisk for 'tunga') i Jordan er ei stor landtunge som no skil det nordlege og sørlege bassenget i Daudehavet. Halvøya skil den nordlege delen av Daudehavet frå den grunnare sørlege delen. Før vasstanden i sjøen gjekk ned på 1900- og 2000-talet var ho eit nes  som delte havet i to fråskilde bekken i nord og sør.

Den nordlege delen av halvøya vert kalla Costiganneset, til minne om Christopher Costigan, ein irsk oppdagar som omkom i 1835 av varme og tørste etter å ha vore stranda i havet i fleire dagar. Han tok den første kjende båtturen på sjøen i moderne tid. Sørvestenden av halvøya vert kalla Molyneuxneset, til minne om Thomas Howard Molyneux, ein offiser i britiske Royal Navy som utforska Daudehavet i august 1847 og omkom på reisa heim. Det tørrlagte sundet mellom Lisanhalvøya og vestkysten vert kalla Lynchsundet og er kalla opp etter William Francis Lynch som utforska Daudehavsområdet i 1848. 

Som med den nærliggande Har Sedom (Jebel Usdum), består halvøya stort sett av kvit, kalkhaldige sediment med salt og gips, som stig 200 meter opp på austsida. 

Al-Lisān får rundt 65 mm nedbør i året.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lisan Peninsula» frå ,  den 3. oktober 2014.  

Jordansk geografi
Halvøyar i Asia
Daudehavet
Makhtesh

Makhtesh (hebraisk מַכְתֵּשׁ, fleirtal , makhteshim) eller erosjonssirkel er ei geologisk landform som er unik for Negevørkenen i Israel. Ein makhtesh har bratte veggar av hardføre bergartar, som ligg kring ein djup, lukka dal, som vanlegvis vert drenert av ein enkel wadi. Dalane har avgrensa vegetasjon og jordsmonn og består av bergartar av forskjellig form og farge. Den mest kjende og største makhteshen er Makhtesh Ramon.

Sjølv om dei ofte vert omtalte som «krater», er desse formasjonane danna av erosjon, medan krater vert danna av nedslag av ein meteor eller eit vulkanutbrot.

Geologi

Eit hardt ytre lag av stein dekkjer mjukare bergartar. Erosjonen fjernar dei mjukare bergartane, og vert vaska bort under den hardare bergarten. Den hardare bergarten kollapsar så under si eiga vekt og den kraterliknande dalen oppstår. I makthteshar i Negev og Sinai er desse harde bergartane kalkstein og dolomitt, medan dei indre, mjukare bergartane er kalk eller sandstein.

Negev
Negev har fem makhteshar: Makhtesh Ramon,  Makhtesh Gadol, Makhtesh Katan og to mindre makhteshim ved Arif-fjellet, sør for Makhtesh Ramon.

Makhtesh Ramon vert drenert av to elvar (Nahal Ramon og Nahal Ardon). Han er den største makhteshen og er over 40 km lang og 2-10 km brei, og over 500 meter djup. Bergarten i denne makhteshen inneheld tusenvis av fossil av ammonittar, i tillegg til vulkanske og metamorfe bergartar. 
Makhtesh Gadol (Store Makhtesh) var då han vart namngjeven den største kjende makhteshen.
Makhtesh Katan (Vesle Makhtesh) er den minste av dei tre store makhteshane og er 7 km lang og 5 km brei.

Sinai
Dei to makhteshane i Sinai i Egypt har ikkje namn, men veggane har fleire namn som Jabal al-Manzur eller Gebel Maghara.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Makhtesh» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Erosjonslandformer
Israelsk geografi
Egyptisk geografi
Naturreservat i Israel
Geografi i Det sørlege distriktet i Israel
Makhtesh Ramon

Makhtesh Ramon (hebraisk מכתש רמון, tyder 'Ramonkrateret'; arabisk وادي الرمان) er ein erosjonssirkel i Negevørkenen i Israel. Han ligg på toppen av Negevfjellet, kring 85 km sør for byen Beer Sheva. Landforma ser ut som eit krater, men er i røynda den største makhteshen i verda. Krateret er 40 km langt, 2–10 km breitt og 500 meter djupt, og er forma som eit langstrekt hjarte. Den einaste busetnaden i området er den vesle byen Mitzpe Ramon (מצפה רמון, «Ramon observasjonspunkt») som ligg langs nordkanten av krateret. I dag dannar krateret og området rundt den største nasjonalparken i Israel, Ramon naturreservat.

Danning

For fleire hundre millionar år sidan var Negevørkenen dekt av eit hav. Havet trekte seg gradvis nordover og etter let seg ein pukkelforma ås. Pukkelen vart langsamt flata ned av vatn og vêr. For kring fem millionar år sidan vart Aravadalen danna og elvane endra løpet sitt og grov ut innsida av krateret, som hadde mjukare bergartar enn fjellet som låg over. Elva grov seg stadig djupare og er id ag 500 meter djup. Det lågaste punktet er Ein Saharonim (Saharonimkjelda) som er den einaste naturlege vasskjelda i dalen.

Historie

Ruinane av ein stor, førhistorisk steinstruktur kalla Khan Saharonim ligg i dalen, langs den gamle Røykjelsevegen, ein handelsveg som vart nytta av nabatearane for 2 000 år sidan. Desse ruinane var ein stoppestad for kjøpmenn og dyra deira (khan er eit arabisk ord for ein karavanserai) som var på veg vidare vestover til Middelhavet og Gaza.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Makhtesh Ramon» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Mazor, Emanuel and Krasnov, Boris, editors «The Makhteshim Country - a Laboratory of Nature». Pensoft Publishers, Sofia, 2001, ISBN 954-642-135-9, 411 pages

Bakgrunnsstoff

 Ramonkrateret -detaljert turinformasjon. 

Israelsk geografi
Nasjonalparkar i Israel
Verneområde i Det sørlege distriktet i Israel
Tel Azaziat

Tel Azaziat (hebraisk תל עזזיאת) er ein ås i Øvre Galilea nord i Israel, 330 meter over havet, 1,5 km aust for She'ar Yashuv moshav, 1,5 km søraust for Dan kibbutz og 2 km vest for Tel Faher. Det låg tidlegare ein syrisk militærpost på toppen av åsen. 

Det var kampar i område på og kring åsen under den arabisk-israelske krigen i 1948 og seksdagarskrigen i 1967. 

 
Det er framleis ruinar av syriske festningsverk på toppen av Tel Azaziat og den syriske armeen la miner kring åsen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tel Azaziat» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
www.ilpictures.net  Bilete av Tel Azaziat

Geografi i Nord-distriktet i Israel
Åsar i Israel
Fredsøya

Fredsøya er ein israelsk-jordansk park ved samløpet mellom Jordanelva og Yarmouk, på grensa mellom Israel og Jordan. Ein kan sjå Naharayim vassenergiverk frå parken.

Historie
Land langs elvebreidda til Jordanelva var under jødisk eigarskap før staten Israel vart oppretta. I 1927 skreiv Pinchas Rutenberg, som grunnla Palestina Electric Company, under på ein avtale med kong Abdullah I av Jordan om å byggje eit vasskraftverk. Det vart bygd kanalar og dammar for dette, som skapte i ei menneskeskapt øy i elva. Vasskraftverket kom i drift i 1932, men vart lagt ned etter den arabisk-israelske krigen i 1948.

I 1994 avstod Israel området til Jordan som ein del av fredsavtalen deira. Jordan gjekk med på leige det attende slik at bønder frå Ashdot Ya'acov kibbutz kunne dyrke jorda der. Jordbruket held fram under ein 25-årsavtale, som automatisk vert fornya. Det vart oppretta ein port slik at israelske turistar kunne vitje parken utan behov for visum eller pass.

Massakren i 1997 

Den 13. mars 1997 var skulen Feurst frå Beit Shemesh på ein klassetur til Jordandalen og Fredsøya. Den jordanske soldaten Ahmed Daqamseh opna eld mot skulebarna og sju jenter på 13-14 år mista livet, medan andre vart skadd. Kong Hussein av Jordan kom til Beit Shemesh for å kondolere og be om tilgjeving for landet sitt.

I februar 2011 kravde justisministeren i Jordan at Daqamesh burde få sleppe ut og hevda at «Han er ein helt, han fortener ikkje å vere i fengsel».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Island of Peace» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Området i bilete (forklaringar på hebraiske)
 Bilete av massakren (forklaring på hebraiske) 

Parkar i Israel
Fredsparkar
Turistmål i Jordan
Turistmål i Det nordlege distriktet i Israel
Den israelsk-jordanske grensa
Øyar i Israel
Øyar i Jordan
Elveøyar i Asia
Prostata

Mannens kjønnsorgan 1. Urinblære, 2. Kjønnsbeinet, 3. Penis, 4. Svamplekamen, 5. Glans penis, 6. Forhuden, 7. Urinrøyrsopning, 8. Colon sigmoideum, 9. Endetarm, 10. Sædblære, 11. Ductus ejaculatorius, 12. Prostata, 13. Cowpers kjertel, 14. Endetarmsopning, 15. Sædleidar, 16. Bitestikkel, 17. Testiklane, 18. Pungen
Prostata (norsk: blærehalskjertel) er ein kjertel hos menn og hanndyr, plassert under urinblæra og kring øvre del av urinrøyret. Kjertelen produserer eit sekret som inngår i sædvæska. Prostatasekretet blir blanda med spermie. Væska rommar mellom anna næring til sædcellene, slik at dei kan symje heile vegen for å befrukte eggcella.

Sjukdommar 
Akutt prostatitt er ein betennelse i prostatavevet som kan krevje antibiotikabehandling over nokre veker. Kronisk prostatitt er ein tilstand som vanlegvis ikkje vert behandla med antibiotika. Eit aktivt seksualliv/masturbasjon stimulerer slimavgang frå prostata, og kan kanskje på denne måten forebyggje tendensen til kronisk prostatabetennelse.

Dei vanlege prostataproblema er resultat av at kjertelen veks, hyperplasi, såkalla godarta prostataforstørring, ettersom individet vert eldre.

Referanser

Bakgrunnsstoff 
  Prostata-relaterte dokument i  Pasienthåndboka.no
 Bjørklund G. Prostatitt. Sunnhetsbladet 1993; 113, nr. 1: 20, 30.

Andrologi
Kjønnsorgan
Har Arbel

Har Arbel (hebraisk skrift הר ארבל) er eit fjell i Nedre Galilea nær Tiberias i Israel, med høge klipper og utsyn til Hermon i Golanhøgdene, spor av ei grottefestning og ruinar av ei gammal synagoge. Arbel ligg ovanfor Har Nitai og klippene vart skapt av Jordandalen.

Det ligg fire landsbyar i fjellet: Kfar Zeitim, Arbel, Kfar Hittim og Mitzpa. Toppen som ligg 181 meter over havet (380 meter over det kringliggande landskapet) dominerer landskapet og frå toppen kan ein sjå nesten heile Galilea til Golanhøgdene, inkludert Safed, Tiberias og det meste av Genesaretsjøen.

Historie

I nærleiken ligg ruinane av ein gammal jødisk busetnad med ei synagoge frå 300-talet og skoren ut i sjølve fjellet ligg fleire klippebustader. Desse klippebustadane er frå 1600-talet og vart bygde av drusarar. Det er dokumentert jødiske klippebusetnader datert attende til tida kring Det andre tempelet i området. Josefus skreiv om den romerske erobringa at somme av dei siste hashmoneiske opprørarane budde i klippene i Arbel.

Naturreservat og nasjonalpark
Området vart eit naturreservat i 1967, og dekkjer 1,400 kvadratkilometer. Nasjonalpark (8,5 km²) omfattar det meste av Nahal Arbel, som byrjar nær Eilabun og munnar ut i Genesaretsjøen nær Migdal. Reservatet dekkjer området like kring klippa.

Arbel er med klippveggen på 110 meter den einaste kjende staden i Israel der basehopping er godteke.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Arbel» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Arbel på Israelsk parktilsyn 

Fjell i Israel
Nasjonalparkar i Israel
Naturreservat i Israel
Verneområde i Det nordlege distriktet i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Godarta prostataforstørring

Godarta prostataforstørring er eit vanleg prostataproblem. Prostatakjertelen veks etter som individet vert eldre. Slik vekst er vanleg hos vaksne menn og hannhundar. Fire av fem menn over 60 år har forstørra prostata i meir eller mindre grad. Hos enkelte tek kjertelen til å vekse alt i 40-åra eller 50-åra, men det er mest vanleg at dette skjer i 60-70-årsalderen.

Symptom ved forstørra prostata:
 hyppig vasslating
 hesitasjon, det tar tid før urinen tek til å renne ved vasslating
 svak og spreidd stråle
 etterdrypp, det tek lang tid før urinen sluttar å drype etter vasslating

Prostata kan undersøkjast ved rektaleksplorasjon, det vil si at undersøkjaren har ein finger i pasientens endetarm. Sidan prostata ligg like innanfor endetarmsopningen, kan ein vurdere:
 er prostata forstørra, når undersøkjaren opp til kjertelens øvre kant?
 er midtfura i kjertelen intakt?
 er kjertelen øm?
 er kjertelens konsistens normal; er det kular å kjenne?
Rektaleksplorasjon er også ei god undersøking for å oppdage endetarmskreft.

Proscar er ein medisin som for nokon kan betre vasslatingsplagene ein periode. Når pasienten må opp for å late vatnet 3-4 ganger kvar natt, er det aktuelt med operasjon.

Tidlegare vart forstørra prostata operert ved å opne kirurgisk lågt på bukveggen og framsida av blæra og skrelle ut prostata frå innsida.
Ved TUR, transuretral reseksjon, fører ein eit instrument med ei metallslyngje inn i urinrøyret. Det vert sett straum på slyngja og ho vert dregen litt ut. Då vert det brent litt vev vekk kring urinrøyret, og det vert vesentleg betre plass for urinen gjennom kjertelen.

Fotnote 

Sjukdommar i blærehalskjertelen
Mannshelse
Sæleprisingsberget

Saligprisingsberget (hebraisk Har HaSimcha) syner til ein ås nord i Israel der ein trur Jesus heldt Bergpreika si.

Den tradisjonelle plasseringa til Saligprisingsberget er på nordvestsida av Genesaretsjøen, mellom Capernaum og Genesaret (Ginosar).  Den faktiske plasseringa av Bergpreika er ikkje sikker, men den noverande staden (òg kalla Eremosfjellet) har vore rekna som staden i meir enn 1600 år. Staden ligg nær Tabgha. Andre føreslåtte stader i nærleiken er Har Arbel og Karnei Hittin.

Historie 
Det vart reist ei bysantinsk kyrkje nær staden på 300-talet og ho var i bruk til 600-talet. Restane av ei cisterne og eit kloster finst òg. Det noverande romersk-katolske fransiskanske kapellet vart bygd i 1938.

Pave Johannes Paul II feira ei messe på staden i mars 2000.

Sjå òg
kristendom i Israel
Turisme i Israel
Domus Galilaeae

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount of Beatitudes» frå ,  den 3. oktober 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Macmillan Bible Atlas, ISBN 0-02-500605-3
 Oxford Archaeological Guide: The Holy Land (paperback, fourth edition (1998)), pg 279. ISBN 0-19-288013-6

Bakgrunnsstoff 
 Saligprisingsberget på http://www.bibleplaces.com

Fjell i Israel
Stader i det nye testamentet
kristendom i Israel
Geografi i Nord-distriktet i Israel
Ezekiel Kemboi

Ezekiel Kemboi Cheboi () er ein kenyansk friidrettsutøvar som har vunne gullmedaljar i 3000 meter hinder ved sommar-OL 2004, VM i friidrett 2009 og 2011, sommar-OL 2012, og ved VM i friidrett 2013. Frå 2003 til 2007 tok han tre strake sølvmedaljar i hinder-øvinga under friidretts-VM. Hans personlege rekord i 3000 m hinder på 7.55,7 frå 2011 plasserar han på sjetteplass på verdsstatistikken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ezekiel Kemboi» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Kenyanske hinderløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Kenya
Medaljevinnarar under sommar-OL 2004
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2008
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Kirill Sosunov

Kirill Olegovitsj Sosunov () er ein russisk friidrettsutøvar frå Rjazan som vart europameister i lengdehopp i 1998 og fekk VM-bronse året før.

Aktiv
Sosunov vann i 1995 si fyrste internasjonale gullmedalje då han ved universiaden i Fukuoka vann lengdetevlinga. Vinnarhoppet målte 8,21 m, like langt hoppa tyske Georg Ackermann, men Sosunov sitt nestbeste hopp var lengre enn Ackermanns. To år seinare vart Sosunov andremann i innandørs-VM i Paris. Med 8,41 m var han ti centimeter bakom Iván Pedroso frå Cuba. Nok ein gong sikra han seg ein gjevare medalje på at han hadde betre nestbeste hopp enn ein annan utøvar, då Joe Greene frå USA også hadde vorte målt til 8,41 m.

Under verdsmeisterskapen 1997 i Aten fekk Sosunov bronsemedaljen med 8,18 m, utan å vere nær nivået til dei andre medaljevinnarane, Ivan Pedroso som vart verdsmeister og og USA-amerikanaren Erick Walder.

Den 27. juni 1998 vann Sosunov lengdetevlinga under europacupen i St. Petersburg. Han gjorde sitt lengste hopp utandørs, 8,38 m. Under europameisterskapen 1998 i Budapest landa Sosunov i tredje omgang på 8,28 m, dermed vann han gullmedaljen med ein margin på sju centimeter til rumenaren Bogdan Țăruș.

I dei neste åra var Sosunov jamt med i dei store meisterskapane, men utan å vere i stand til å vinne medaljar. Korkje i 2000 eller i 2004 i klarde han å kvalifisere seg til finalen i lengdehopp under dei olympiske leikane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 8,18 m
EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 8,28 m, framom Bogdan Tarus (8,21 m)
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (7,97 m =nr 16)
OL 2004 i Athen: Utslått i kvalifiseringa (7,94 m =nr 16)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kirill Olegowitsch Sossunow» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske lengdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Tia Hellebaut

Tia Hellebaut () er ein belgisk tidlegare friidrettsutøvar frå Antwerpen som tevla i høgdehopp og mangekamp. Ho vart europameister i høgdehopp i 2006 og olympiameister i same øvinga i 2008.

Aktiv
Hellebaut tevla i sjukamp, før ho spesialiserte seg i høgdehopp. Ho held den belgiske sjukamp-rekorden med 6 201 poeng. Ved dei olympiske leikane i 2004 vart ho nummer tolv i høgdehopp, året etter kom på sjetteplassen i verdsmeisterskapen i Helsingfors.

Ved EM i friidrett 2006 i Göteborg vann ho ein svært overraskande siger i høgdetevlinga. Ho sette då belgisk rekord ved å gå over 2,03 m. Endå høgre klarte ho i innandørs-EM 2007 då ho vann høgdetevlinga med 2,05 m. Vintersesongen 2008 vann ho femkampen i innandørs-VM.

Hellebaut ovveraska på ny i høgdetvelinga under sommar-OL 2008 i Beijing. Ho og favoritten Blanka Vlašić svinga seg begge over 2,05 m, men Vlašić trong to forsøk på høgda, mot Hellebauts eine, og dermed vann Hellebaut OL-gullet.  

Seinare vart Hellebaut nummer fem i høgdehopp i friidretts-EM 2010 i Barcelona, same plasseringa fekk ho under Sommar-OL 2012 i London. I begge desse meisterskapane vart ho ståande med 1,97 m på resultatlista. Ho la opp som aktiv våren 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tia Hellebaut» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Belgiske friidrettsutøvarar
Høgdehopparar
Folk frå Antwerpen
Olympiske meistrar for Belgia
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Julija Petsjonkina

Julija Sergejevna Petsjonkina () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krasnojarsk som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Ho vann VM-gull på 400 meter hekk og i 4x400 meter stafett under VM 2005. Perioden 2001-07 tok ho ein medalje på langhekken i samtleg fire verdsmeisterskapane.

Aktiv
Julija Nosova fekk sitt gjennombrot ved friidretts-VM i Edmonton i 2001, der ho vann  sølvmedaljen på 400 meter hekk og sprang andre etappen på Russland sitt bronselag på 4x400 m stafett. To år seinare vart medaljehausten omsnudd i det neste VM i friidrett; i Paris-VM fekk ho sølv på den lange stafetten og bronse på langhekken. Tre veker før meisterskapen i Paris sette ho i Tula verdsrekord på 400 m hekk med 52,34 sekundar, ein rekord som har stått vedlag. Under sommar-OL 2004 vart Petsjonkina nummer åtte og sist i langhekkfinalen.

Petsjonkina vart ein av forgrunnsfigurane under VM i friidrett 2005 i Helsingfors. Ho presterte årsbeste i verda då ho den 13. august vann 400 m hekk på tida 52,90 sekundar. Dagen etter sprang ho startetappen for Russlands lag på 4 x 400 meter stafett. Saman med Olesja Krasnomovets, Natalja Antjukh og Svetlana Pospelova syrgde ho for ein suveren siger til Russland.

I 2007 vann Petsjonkina sølvmedaljen på 400 m hekk under friidretts-VM i Osaka med tida 53,50. Ho la opp i 2009.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Julija Sergejewna Petschonkina» frå ,  den 4. oktober 2014.  

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Nærings- og fiskeridepartementet

Nærings- og fiskeridepartementet er eit norsk departement som vart oppretta 1. januar 2014.

Departementet blei oppretta av det tidlegare Nærings- og handelsdepartementet og Fiskeri- og kystdepartementet, med unntak av kyst- og miljøavdelinga og delar av avdelinga for forskning, styring og administrasjon. I tillegg fekk departementet overført konkurransepolitisk avdeling frå det tidlegare Fornyings-, administrasjons- og kyrkjedepartementet, og ansvaret for selskapslovgiving frå Justis- og beredskapsdepartementet.

Nærings- og fiskeridepartementet har to statsrådar; næringsminister Jan Christian Vestre og fiskeriminister Bjørnar Selnes Skjæran, begge frå Arbeidarpartiet. Næringsministeren er leiar for departementet,  men det konstitusjonelle ansvar er delt mellom statsrådane.

Kjelder

Norske departement
Skipingar i 2014
Norsk fiske
Norsk næringsliv
Max Klauß

Max Klauß () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt for Aust-Tyskland i øvingane tikamp og lengdehopp. Han vart europameister i lengdehopp i 1971.

Aktiv
Klauß satsa på tikamp fram til 1968. 19 år gammal vart han nummer fire i tikampen under friidretts-EM i Budapest. Året etter oppnådde han 7 986 poeng, ny austtysk rekord. I OL-sesongen 1968 måtte han nøye seg med 7 889 poeng som best, og deltok ikkje i Sommar-OL 1968 i Mexico-byen.

Sommaren 1968 forbetra Klauß sin personlege rekord i lengdehopp til 8,07 m, og lengdehopp vart den øvinga han satsa på i åra frametter. I 1969 kom han sjetteplass i lengde under EM i Aten. Høgst overraskande gjekk Klauß bort og vann lengdetevlinga ved europameisterskapen 1971 i Helsingfors. Lengste hoppet målte 7,92 m, eit høgst ordinært vinnarresultat i ein internasjonal meisterskap, men nok til å vise den sovjetiske veteranen Igor Ter-Ovanesjan til sølvmedalje med hans 7,91 m.

I 1972 forbetra Klauß den personlege rekorden sin til 8,10 m og vart nummer seks i OL-tevlinga i lengde i München. To år seinare gjorde han sitt livs lengste hopp i Aust-Berlin i juni 1974, der han landa på 8,18 m, ein centimeter bak den austtyske rekorden til Klaus Beer. Han var dermed i fremste favorittsjiktet ved EM i Roma, men nådde ikkje opp mot sitt beste og enda som nummer sju.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Nr 4 i tikamp – 7446 p
EM 1969 i Aten:  Nr 6 i lengdehopp – 8,00 m
EM 1971 i Helsingfors:  Gullmedalje i lengdehopp – 7,92 m, fram Igor Ter-Ovanesjan (7,91 m)
OL 1972 i München: Nr 6 i lengdehopp – 7,96 m
EM 1974 i Roma: Nr 7 i lengdehopp – 7,73 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Max Klauß» frå ,  den 4. oktober 2014.  
 

Tyske lengdehopparar
Tyske mangekjemparar
Austtyske idrettsutøvarar
Europameistrar i friidrett
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972