alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chocolate Chip

Chocolate Chip er det sjuande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Det kom ut i 1975 på Stax Record. Hayes gjekk her inn i discosjangeren med blåsarar og lag på lag med rytmar, samstundes som han heldt på den sjelfulle vokalen sin. Chocolate Chip inneheld to singlar som nådde topp 20 i USA og var det siste hitalbumet til Hayes i 1970-åra.

Innhald  
Alle songar er skrivne av Isaac Hayes.

Medverkande 
 Isaac Hayes - arrangør, låtskrivar,  klaverinstrument, produsent, vokal
 Charles «Skip» Pitts - gitar
 William «Boots» Vaughn - gitar
 Errol Thomas - bassgitar
 Willie Cole - perkusjon
 Jimmy «Congalou» Thompson - congatrommer
 Emerson Able - fløyte, altsaksofon
 Ben Cauley - trompet
 Lewis Collins - fløyte, tenorsaksofon
 Bill Easley - fløyte, altsaksofon
 Jack Hale - trombone
 Willie Hall - trommer
 Floyd Newman - fløyte, barytonsaksofon
 Darrell Smith - fløyte, tenorsaksofon
 Lester Snell - Fender Rhodes
 Jackie Thomas - trombone
 Fred Valentine - fotografi
 Roosevelt «Head» Green - lydteknikar

Andre versjonar
 «That Loving Feeling» er blitt spelt av Tony Joe White på albumet Eyes (1976), Amii Stewart på Try Love (1985) og Mike Francis på albumet Inspired (2007)
 «I Can't Turn Around» vart spelt av J.M. Silk på albumet Hold on to Your Dream (1986).

Samplingar
Fleire av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 

«That Loving Feeling»
 «Prisioneiro Do Passado» av Facção Central (1999)
 «It's Nothin'» av Medina Green (2004)

«Come Live With Me»
 «B.I. Vs. Friendship» av Gang Starr med M.O.P. (1998)
 «Got to Be the Sureshot» av Soulman (2002)
 «Self Package» av K.A.I (2012)

«I Can't Turn Around»
 «Love Can't Turn Around» av Farley «Jackmaster» Funk med Darryl Pandy (1986)
 «Turn Around (Tribute to Ron Hardy)» av Ashley Beedle (1994)

«I Want to Make Love to You So Bad»
 «Lola From the Copa» av MC Lyte (1991)
 «Intro...Chicken Coop» av Foxy Brown (1996)
 «A Muerte» av CPV (1998)
 «The Mastas» av Freddie Foxxx med M.O.P. (2000)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chocolate Chip (album)» frå ,  den 17. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1975
Stax Records-album
Håvard Torfinnsson

Håvard Torfinnsson (Håvard den årsæle) var jarl på Orknøyane, truleg ei stutt tid i 970-åra. Han er omtala i Orknøyingasoga, i soga om Håkon den gode (kap.10), soga om Olav den heilage (kap. 96). Opplysningane er usikre og kan berre i liten grad verifiserast frå andre kjelder.

Liv og lagnad 
I sogene er det opplyst at Håvard var son til orknøyjarlen Torfinn Einarsson (Hausakljuv) og at han hadde fire brør: Arnfinn, Lodve, Ljot og Skule. Han hadde òg to systre om vi ikkje kjenner namnet på. Kvar av systrene fekk ein son som heitte Einar; Einar Klining (kliningr) og Einar Hardkjeft (harðkjotr).

Etter at broren Arnfinn døydde, truleg tidleg i 970-åra, vart Håvard jarl over Orknøyane. Han vart ein god hovding og fekk tilnamnet «den årsæle»

I Orknøyingasoga (kap. 8 og 9) blir det fortalt om Håvard Torfinnsson. Han vart gift med Ragnhild, dotter til Eirik Blodøks, truleg rett etter at han vart jarl, og etter at Ragnhild hadde late drepe broren Arnfinn. Tidsrekninga er særs uviss, men truleg skjedde dette drapet ein gong tidleg i 970-åra. Men Ragnhild heldt fram med intrigene sine og ho fekk Einar Klining, syskenbarnet til Håvard, til å drepe Håvard. Det kom til eit slag på Steinsnes på Rossøy, og staden der Håvard fall vart kalla Håvardsteigar.

Etter Håvard vart broren Ljot Torfinnsson jarl over Orknøyane.

Den vonde Ragnhild 
Ragnhild Eiriksdotter var mykje lik på Gunnhild, mor si, og ho er omtala som ei vond og svikefull kvinne. Det høyrer med i denne soga at Ragnhild hadde lova å gifte seg med  Einar Klining, etter at han hadde drepe Håvard, andremannen hennar. Men så ville ho ikkje stå ved lovnaden og ho egga det andre syskenbarnet, Einar Hardkjeft, til å hemne drapet og han fór då mot Einar Klining og drap han. Men Ragnhild ville ikkje løne den andre drapsmannen heller, og ho sende bod på den tredje broren, Ljot Torfinnsson, den nye jarlen, og gifte seg med han. Etter at ho slik i tur og orden hadde gift seg med dei tre brørne, høyrer vi ikkje meir om Ragnhild i sogene.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Orknøyingenes saga omsett av Anne Holtsmark (Oslo 1970)
  Norsk biografisk leksikon B.11, om Ragnhild Eiriksdotter
  Sutherland and Caithness in saga-time (Edinburgh 1922) side 25-26

Folk frå vikingtida
Folk frå norrøn tid
Jarlar av Orknøyane
900-talet
Fjellbjørk

Fjellbjørk eller arktisk bjørk (Betula pubescens ssp. czerepanovii) er eit lauvtre i bjørkeslekta. Planten blei tidlegare rekna som ein egen art (Betula tortuosa), men blir no klassifisert som ein variant (Betula pubescens var czerepanovii) eller underart (Betula pubescens ssp. czerepanovii) av vanleg bjørk (dunbjørk). 

Fjellbjørk veks i fjellregionar i heile Sør-Noreg, i Nord-Noreg også i låglandet. I Norden veks ho i Finland, Sverige, Noreg og på Island. Ho dannar tregrensa mot snaufjellet mange stader.

Bjørka kan bli opptil 8 meter høg. Ho er motstandsdyktig mot frost og vind i fjellet, der ho tek form etter terrenget. Stammen kan vera forvridd og heile krona kan ha form av anten tre eller busk, til dels nesten krypande. Blada er tjukke, og om hausten får dei ein gulraud farge.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Fjellbjørk» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
 Lie, Johannes og Dagny Tande, Norsk flora, versjon 2007, 7.utgaven. ISBN 978-82-521-6029-1. 
 Stenberg, Lennart & Bo Mossberg, Steinar Moen (norsk red.), Gyldendals store nordiske flora, Gyldendal, Oslo 2007. ISBN 978-82-05-32563-0.

Bakgrunnsstoff

Bjørkefamilien
Disco Connection

Disco Connection er det åttande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1975. Det er ikkje i røynda eit Isaac Hayes-album, men er tilskrive bandet som brukte å akkompagnere The Isaac Hayes Movement. Heile albumet er instrumentalt, men alle songane er skrivne, produsert og arrangert av Hayes. Albumet kom først ut på CD i august 2015. 

Albumet debuterte på 85. plassen på Billboard 200.

Innhald

Medverkande
 Isaac Hayes - arrangør, klaverinstrument, produsent, synthesizer
 Ben Cauley - flygelhorn, trompet
 Willie Cole - trommer, tamburin
 Willie Hall - trommer, tamburin
 Johnny Davis - flygelhorn, trompet
 Richard Dolph - valthorn
 Bill Flores - trombone
 Sidney Kirk - klaverinstrument
 Edgar Matthews - flygelhorn, trompet
 Bryant Munch - valthorn
 Floyd Newman - barytonsaksofon
 Charles Pitts - gitar
 Gary Russell - basstrombone
 Darnell Smith - tenorsaksofon
 Lester Snell - arrangør, klaverinstrument
 William Taylor - flygelhorn, trompet
 Erroll Thomas - bassgitar
 Jackie Thomas - trombone
 Jimmy Thompson - congatrommer
 Michael Toles - gitar
 William Vaughn - gitar
 Tommy Williams - tenorsaksofon
 Johnny Allen - arrangør
 Henry Bush - lydteknikar
 Roosevelt Green - lydteknikar
 Duncan Cowell - mastering
 Lanky Linstrot - mastering
 Tom Wilkes - kunstnarisk leiar
 Earl Klasky - design
 Olivier Ferrand - fotografi
 Ron Slenzak - fotografi på baksida

Samplingar
Songen «Aruba» er blitt sampla av Ab-Soul med Jay Rock og BJ the Chicago Kid på songen «Lust Demons» i 2012 og av Ta-Ku på songen «Meet You There» i 2013.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Disco Connection» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1975
Engelskspråklege album
Use Me av Isaac Hayes

Use Me er eit studioalbum av Isaac Hayes frå 1975, gjeve ut av Stax Records. I 1974 vart Hayes frigjeve frå plate- og produksjonskontrakten han hadde med Stax, og gav ut albumet Chocolate Chip i 1975 på det nyoppretta selskapet Hot Buttered Soul, som han eigde sjølv, gjennom ABC Records. Samstundes valde hovudkvarteret i Stax å gje ut ei samling skrinlagde og stort sett ikkje tidlegare utgjevne songar, truleg spelt inn tidleg i 1970-åra, kort tid før dei vart tvungen til å slå seg konkurs.

Eit konsertopptak av tittelsporet skriven av Bill Withers var alt gjeve ut på konsertalbumet Live at the Sahara Tahoe i 1972. «Good Love 6-9969» var gjeve ut på Black Moses i 1971 og igjen som singel i 1975. «The Ten Commandments of Love» er ein versjon av ein doo-wop-song av The Moonglows frå 1957, medan den 13 minuttar lange versjonen av «Feel Like Makin' Love» vart gjort kjend av Roberta Flack.

I 1978 tok Fantasy Records, som hadde kjøpt ut Stax, fire av dei fem songane frå dette albumet, og erstatta «Good Love 6-9969» med ein tidlegare uutgjeven instrumental kalla «Hobosac and Me» og gav albumet ut som Hotbed. Medan Use Me er sjeldan å sjå i offisielle diskografiar av Isaac Hayes, er Hotbed som regel til stades. Songane på Hotbed har blitt noko remiksa, men det er ingen store skilnader mellom desse to.

Innhald

Medverkande
 Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument
 Lester Snell - klaverinstrument
 Sammy Watts, Charles Pitts - gitar
 Sidney Kirk - klaverinstrument
 Errol Thomas, William Murphy - bass
 Jimmy Lee Thompson - congatrommer
 Willie Cole, Gary Jones - perkusjon
 Memphis Horns and String

Samplingar

«Use Me»
«When I See You Smile» (Deadly Avenger Remix) av Aldo Vanucci (2007) 
«I'm Gonna Have to Tell Her»
«Mirror Sky» av Salute Da Kidd (2015) 
«The Ten Commandments of Love»
«You Wanna» av 9th Wonder med N.B.S. (2007) 
«Feel Like Makin' Love»
 «Sto Già Pensando a Te» av Fritz Da Cat, Left Side og Sab Sista (1998)
 «Intro» av Spax (1998)

Kjelder
 http://stereocandies.blogspot.no/2011/10/issac-hayes-use-me-1975.html

Musikkalbum frå 1975
Isaac Hayes-album
Stax Records-album
Groove-A-Thon

Groove-A-Thon er det niande studioalbumet av den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1976 og debuterte på 45. plassen på Billboard 200.

Allmusic skreiv om albumet: «Etter ei svak opning, set albumet seg i ein komfortabel groove, og endar glimrande med 'Make a Little Love to Me'. »

Innhald

Samplingar
 «Your Loving Is Much Too Strong» 
 «Life Is What You Make It» av 1982 (2010) 
 «Wish You Were Here (You Ought to Be Here)» 
 «Comeback» av Big Remo (2011) 
 «Make a Little Love to Me» 
 «Niggas Got Me Fucked Up» av Project Pat (1999)
 «I Love You» av Faith Evans (2001)
 «Summertime» av Maino (2007)
 «Bastavano Le Briciole» av Marracash (2008)
 «Master Ya High» av O.C. (2011)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Groove-A-Thon» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1976
Engelskspråklege album
Juicy Fruit (Disco Freak)

Juicy Fruit (Disco Freak) er det tiande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1976 og debuterte på 124. plassen på Billboard 200.

Innhald

Samplingar

«Lady of the Night»
 «Ruffie» av Cash Crew (1996)
 «The Sound in the Soul» av The Lower Class (2012)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Juicy Fruit (Disco Freak)» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1976
Engelskspråklege album
A Man and a Woman av Isaac Hayes og Dionne Warwick

A Man and a Woman er eit dobbelt konsertalbum frå 1977 av Isaac Hayes og Dionne Warwick. Konserten vart spelt inn i 1976. Hayes og Warwick arbeidde ofte i lag på denne tida, mellom anna i ein episode av The Rockford Files og var avbilda i lag på framsida av magasinet Jet. 

Albumet selde dårleg og er vanskeleg å få tak i. I 2012 vart albumet gjeve ut på CD for første gongen.

Innhald

Medverkande
 Dionne Warwick - vokal, leiande produsent
 Isaac Hayes - vokal, leiande produsent, lydteknikar
 Charles "Skip" Pitts - gitar
 Sidney Kirk - klaverinstrument
 Bill Purse - piano
 Ben Cauley - trompet
 Willie Hall - trommer
 Diane Lewis - korvokal
 Pat Lewis - korvokal
 Darlene Love - korvokal
 Eunice Peterson - korvokal
 Dee Dee Warwick - korvokal
 Lester Snell - arrangør, dirigent
 Esmond Edwards - assisternade produsent
 Barney Perkins - lydteknikar
 Joe Neal - lydteknikar
 Henry Bush - miksing
 Lanky Linstrot - redigering, mastering
 Frank Mulvey - kunstnarisk leiar
 Tim Ritchie - design
 Ron Slenzak - fotografi

Kjelder
 A Man and a Woman - rateyourmusic.com

Konsertalbum frå 1977
Isaac Hayes-album
Dionne Warwick-album
New Horizon av Isaac Hayes

New Horizon er det ellevte studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1977 og var det første albumet hans på Polydor Records. Dei førre albuma til Hayes hadde seld dårleg. Desse hadde han spelt inn i heimestudioet sitt i Memphis, Hot Buttered Soul, og valde derfor å spele inn dette albumet i Master Sound i Georgia.

Albumet debuterte på 78. plassen på Billboard 200.

Innhald

Andre versjonar
«Out of the Ghetto» vart spelt av Donald Fagan i 2012 på albumet Sunken Condos.

Samplingar
Nokre av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 
«It's Heaven to Me»
«Day 8» av Ta-Ku (2012) 
«Moonlight Lovin' (Menage a Trois)»
«All Das Mag Ich» av Äi-Tiem (1993)
 «Hoy Salimos» av Kodigo Norte (2000)

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «New Horizon (Isaac Hayes album)» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1977
Engelskspråklege album
Polydor Records-album
For the Sake of Love

For the Sake of Love er det tolvte studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1978 på Polydor Records. Det debuterte på 75. plassen på Billboard 200.

Innhald

Medverkande
 Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument, produsent
 Derek Galbreith - bassgitar
 Daniel Zebulon - conga
 Willie Hall - trommer, perkusjon
 Charles «Skip» Pitts - gitar
 Kim Palumu - gitar
 Michael Toles - gitar
 Klaverinstrument: Bill Purse, Cedric Lawson, Isaac Hayes, Jesse (Casper) Butler
 Daniel Zebulon - perkusjon
 Hot, Buttered And Soul Unlimited - korvokal
 The Strings And Horns Of Atlanta - strykarar og blåsarar
 Arrangert av Isaac Hayes og Johnny Allen
 Lydteknikar: Joe Neil
 Miksing: Isaac Hayes, Joe Neil
 Kunstnarisk leiing: AGI, Bob Heimall
 Design: AGI, Susan Reinhardt
 Fotografi av Chuck Kuhn og Isaac Hayes

Samplingar
Somme av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 
«If We Ever Needed Peace»
 «Canolli» av La Fine Equipe (2011) 
«Don't Let Me Be Lonely Tonight»
 «Intro: A Million and One Questions/Rhyme No More» av Jay Z (1997)
 «It's All Mo' Thug» av Bone Thugs-N-Harmony (1997)

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «For the Sake of Love» frå ,  den 18. august 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Isaac Hayes-album
Musikkalbum frå 1978
Engelskspråklege album
Polydor Records-album
Pasjtunarar

Pasjtunarar er ei folkegruppe som stammar frå området mellom Hindukush nordaust i Afghanistan og nordlege delar av Indus i Pakistan. Målet deira er vanlegvis pasjto. Pasjtunarar er også blitt kalla afghanarar.

Pasjtunarane er den største folkegruppa i Afghanistan, med eit estimert folketal på rundt 11 millionar tidleg på 2000-talet,  mellom 42 og 60 % av innbyggjarane i landet. Det finst også mange av dei i Pakistan, rundt 25 millionar eller 11 %, og mindre grupper held til i fleire delar av India. I Pakistan lever pasjtunarar særleg i område sør for Quetta. 

Den tradisjonelle stammeinndelinga er framleis viktig i pasjtunsk kultur. Folkegruppa er delt inn i rundt 60 stammar av ulik storleik som igjen er delt inn i klanar, og har ulike territorium. Dei mektigaste gruppene i Afghanistan er Durrani-stamma frå sør i landet, som den tidlegare afghanske kongefamilien kom frå, og Ghilzay-stammar frå området aust for Kabul.

Ein del pasjtunarar har danna ei rørsle for å skipa ein sjølvstendig nasjonalstat kalla Pakhtunistan. Denne rørsla har hatt lita oppslutting, mellom anna fordi stamme og klan speler ei større rolle enn etnisitet.

Norsk Pathanmisjon har vore aktiv blant pasjtunarar.

Kjelder

Asiatiske folkegrupper
Afghanarar
Pakistanarar
Quetta

Quetta er provinshovudstad i Balutsjistan i Pakistan. Byen ligg rundt 1700 moh. og har 734 000 innbyggjarar (2005). 

70 % av innbyggjarane er pathanarar, elles er dei største folkegruppene balutsjar, brahuiar og hazaraer.

Quetta ligg strategisk plassert på vegen mellom Afghanistan og Indusdalen over Bolanpasset. Han er ca. 600 km nord for Karachi. 

Byen er ein viktig militærstasjon. Han har også mykje handelsverksemd. Det finst fleire basarar her der ein sel kunsthandverk som broderi og onyxarbeider. Quetta har også tekstil- og næringsmiddelindustriar. 

Universitetet i byen blei skipa i 1970.

Quetta ligg i eit jordskjelvutsett område. I 1935 døydde omlag 35 000 menneske her etter eit jordskjelv som målte 7,5 på Richters skala. Eit jordskjelv med styrke 6,4 ramma området rundt byen i oktober 2008; fleire hundre omkom.

Kjelder

Bakgrunnsstoff  
 

Byar i Pakistan
Jelena Romanova

Jelena Nikolajevna Romanova, fødd Malikhina, () var ein friidrettsutøvar frå Nesjenskoje i Voronezj oblast som representerte Sovjetunionen og seinare Russland på mellom- og langdistansane. Ho vart europameister på 3 000 meter i 1990 og olympisk meister på 10 000 meter i 1992.

Aktiv
Romanovas fyrste internasjonale meisterskap var VM 1987 i Roma der ho vart nummer fem på 5 000 meter og braut 10 000 meter. I Sommar-OL 1988 i Seoul kom ho på fjerdeplass på 3 000 meter med tida 8.30,4, hennar personlege rekord på distansen.

Romanova tok steget heilt til topp ved EM 1990 i Split, då ho vann milløpet på personbeste 31.46,8, og tok sølvmedaljen på 3 000 meter. Også under VM 1991 i Tokyo sprang ho inn til sølv på 3 000 meter, bak landskvinna Tatjana Samolenko. Året etter var rollene omsnudd ved OL 1992 i Barcelona, i finalen slo ho Samolenko i spurten og vann gullmedaljen. Seinare vart Romanova nummer seks både på 3 000 m ved VM 1993 i Stuttgart, og på 5 000-meteren under OL 1996 i Atlanta.

Romanova vart funnen død i husværet sitt i Volgograd i januar 2007.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1987 i Roma: Nr 5 på 3 000 m – 8.41,7, braut 10 000 m-kvalifiseringa
OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 3 000 m – 8.30,4
EM 1990 i Split: Gull på 10 000 m – 31.46,8, sølv på 3 000 m – 8.43,6
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 3 000 m – 8.36,0, braut 10 000 m
OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 3 000 m – 8.46,0, framom Tatjana Samolenko (8.46,8)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 på 3 000 m – 8.39,6
OL 1996 i Atlanta: Nr 6 på 5 000 m – 15.14,0

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jelena Nikolajewna Romanowa» frå ,  den 18. august 2016.  
 

Russiske friidrettsutøvarar
Russiske langdistanseløparar
Olympiske meistrar for Russland
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Hotbed

Hotbed er ei samling av songar av Isaac Hayes, gjeven ut i 1978 av Stax Records. I 1974 vart Hayes frigjeven frå plate- og produksjonskontrakten han hadde med Stax. Han gav då ut albumet Chocolate Chip i 1975 på det nyoppretta selskapet Hot Buttered Soul, som han eigde sjølv, gjennom ABC Records. Samstundes valde hovudkvarteret i Stax å gje ut ei samling skrinlagde og stort sett ikkje-tidlegare utgjevne songar, truleg spelt inn tidleg i 1970-åra, kort tid før dei vart tvinga til å slå seg konkurs. Dette albumet fekk namnet Use Me. I 1978 tok Fantasy Records, som hadde kjøpt ut Stax, fire av dei fem songane frå Use Me albumet. Dei erstatta songen «Good Love 6-9969» med ein tidlegare uutgjeven instrumental kalla «Hobosac and Me». Medan Use Me sjeldan er å sjå i offisielle diskografiar av Isaac Hayes, er Hotbed som regel til stades. Songane på Hotbed har blitt noko remiksa, men det er ingen store skilnader mellom desse to.

Innhald

Medverkande
 Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument
 Lester Snell - klaverinstrument
 Sammy Watts, Charles Pitts - gitar
 Sidney Kirk - klaverinstrument
 Errol Thomas, William Murphy - bass
 Jimmy Lee Thompson - congatrommer
 Willie Cole, Gary Jones - perkusjon
 Memphis Horns and String

Samplingar

«Use Me»
«When I See You Smile» (Deadly Avenger Remix) av Aldo Vanucci (2007) 
«I'm Gonna Have to Tell Her»
«Mirror Sky» av Salute Da Kidd (2015) 
«The Ten Commandments of Love»
«You Wanna» av 9th Wonder med N.B.S. (2007) 
«Feel Like Makin' Love»
 «Sto Già Pensando a Te» av Fritz Da Cat, Left Side og Sab Sista (1998)
 «Intro» av Spax (1998)

Kjelder
 http://stereocandies.blogspot.no/2011/10/issac-hayes-use-me-1975.html

Musikkalbum frå 1978
Isaac Hayes-album
Stax Records-album
Ilona Slupianek

Ilona Slupianek, fødd Ilona Schoknecht, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Demmin som representerte Aust-Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister i 1978 og 1982, og vann i mellomtida gullmedaljen i øvinga under OL 1980 i Moskva. Hennar personbeste, 22,45 meter, var verdsrekord 1980-84.

Aktiv

Doping
Ilona Schoknecht vann kulestøyt i junior-EM 1973. Ho vart så nummer fem i Sommar-OL 1976, før ho i 1977 vann kuletevlinga under Europacupen for landslag i Helsinki. Her vart ho teken for bruk av det forbodne stoffet nandrolon og utestengd i eitt år frå friidrettsbana.

Verdseinar
Utestenginga tok slutt to dagar før kulestøyt stod på programmet ved friidretts-EM 1978 i Praha. Ilona Slupianek sette då meisterskapsrekord med 21,41 m og vart suveren europameister framom tsjekkoslovakiske Helena Fibingerová, og med hennar eiga landskvinne Margitta Droese på bronseplass.

Den 11. mai 1980 sette Slupianek ny verdsrekord i kulestøyt med 22,45 meter under eit stemne i Potsdam, ein rekord som stod i fire år, til dess Natalja Lisovskaja forbetra den. Framleis i 2016 er Slupianek nummer to på verdstatistikken i kulestøyt for kvinner. Under dei olympiske leikane 1980 i Moskva støytte Slupianek heile 22,41 m og vart olympisk meister, ho nådde nesten ein meter lengre enn toaren, Svetlana Kratjevskaja frå Sovjetunionen.

Ved EM 1982 i Aten forsvarte Slupianek EM-tittelen, som i forrige EM med Helena Fibingerová på andreplass. Året etter enda ho på bronseplass, etter nettopp Fibingerová og si eiga landskvinne, Helma Knorscheidt.

Etter som Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984 i Los Angeles, deltok ho ikkje i leikane. Ho gifta seg med kulestøytaren Hartmut Briesenick og vart mor til to born. Sommaren 1988 prøvde ho fånyttes å kvalifisere seg til Sommar-OL 1988 i Seoul.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Nr 5 – 20,54 m
EM 1978 i Praha: Gullmedalje 21,41 m, framom Helena Fibingerová (20,86 m)
OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje 22,41 m, framom Svetlana Kratsjevskaja (21,42 m)
EM 1982 i Aten:  Gullmedalje 21,59 m, framom  Helena Fibingerová (20,94 m)
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje 20,56 m, framom Nunu Abasjidze (20,55 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ilona Slupianek» frå ,  den 18. august 2016.  
 

Austtyske idrettsutøvarar
Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1976
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1976
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Austtyske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980