alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Giorgio Gomelsky

Giorgio Gomelsky () var ein georgiskfødd filmskapar, impresario, musikkmanager, låtskrivar (som Oscar Rasputin) og plateprodusent. Han var fødd i Georgia, voks opp i Sveits, og budde seinare i Storbritannia og USA.

Gomelsky var eigaren av Crawdaddy Club i London der The Rolling Stones var husband, og var involvert i styret av bandet i starten. Han leigde inn The Yardbirds som erstattar for Rolling Stones og var manager for dei. Han var òg produsenten deira frå byrjinga til 1966. I 1967 starta han Marmalade Records (distribuert av Polydor), som hadde i stallen Julie Driscoll, Brian Auger and The Trinity, The Blossom Toes, og tidlege innspelingar av Graham Gouldman, Kevin Godley og Lol Creme, som vart 10cc. Selskapet la ned i 1969. Gomelsky var òg viktig i karrierane til The Soft Machine, Daevid Allen og Gong, Magma og Material.

Giorgio Gomelsky busette seg seinare i New York by, der han døydde.

Produksjonsarbeid
Dei første demoane til The Soft Machine vart spelt inn av Giorgio.
Flying Teapot og Angel's Egg (begge 1973) av Gong vart produsert av Giorgio.
På Aphrodite's Child sitt 666 er han omtalt som «passing by».
Hypothesis og The Dragon (1971) av Vangelis (uferdig, gjeve ut i 1978)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giorgio Gomelsky» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Intervju i Eurock - juli 2003.
 Diskografi

Georgiske plateprodusentar
Impresarioar
The Rolling Stones
The Yardbirds
L'Apocalypse des animaux

L'Apocalypse des animaux er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis. Musikken vart laga for ein dokumentarserie om dyreriket, regissert av Frédéric Rossif som først vart sendt på fransk fjernsyn i 1970. Sjølve albumet med musikken vart ikkje gjeven ut før i 1973.

Oversyn
Albumet er eit av dei tidlegaste verka til Vangelis, og vart spelt inn medan han framleis var medlem av progrockbandet Aphrodite's Child. Det er òg første gongen han samarbeider med den franske regissøren Frédéric Rossif.

Sjølv om albumet ikkje kom ut før i 1973, vart musikken spelt inn i Paris i 1970. I motsetnad til slik han seinare spelte inn filmmusikk, der han samstundes såg på filmen medan han komponerte, spelte han her inn generelle melodiar (basert på dyrelivstemaet i prosjektet, men utan at han hadde tilgang til filmen) og let filmklipparane nytte musikken der dei meinte han passa best.

Dokumentaren inneheld meir musikk enn det som finst på albumet, noko som har vore gjennomgåande i filmmusikkarbeidet til Vangelis.

Musikken vart laga i ein periode då Vangelis var veldig produktiv og villig til å eksperimentere med teknologi og nye stilartar. Ikkje berre var han framleis med i eit band og samarbeidde med forskjellige artiar, men han hadde òg laga musikk til filmen Sex Power av Henry Chapier. I tillegg deltok han kort tid etter i improvisasjonar i London, som seinare vart gjeve ut som albuma Hypothesis og The Dragon.

Musikalsk er albumet særs melodisk og rytmebaserte komposisjonar er nesten fråverande. Dei lange, flytande linjene i dei lengste stykka er ein føregjengar for ambient musikk, og ein stil som seinare vart kjend som «kosmis», ein variant av bordun-musikk. Mange krautrockartistar dreiv med liknande musikkstilar.

Utgjeving
Jon Anderson, vokalist og frontmann i progrockgruppa Yes, var så fengsla av albumet at han valde å vitje Vangelis, noko som førte til det det langvarige samarbeidet deira i seinare år.

Stykket «La Petite Fille de la mer» vart nytta i filmen Stranger than Fiction, men vart ikkje gjeven ut på filmmusikkalbumet som følgde. Songen vart òg mykje nytta i sceneshowet til Slava Polunin kalla Slava's Snowshow.

På somme LP-versjonar står det at «Création du Monde» varerer 17:45, som er feil.

Innhald

Medverkande
Vangelis – klaverinstrument
Didier Pitois – lydteknikar
Tony Kent – fotografi

Fjernsynsdokumentaren
Serien bestod av seks episodar, som kvar varte 50 minuttar: 
De l'abeille au gorille (Frå bie til gorilla)
Les Animaux et les hommes (Dyr og menneske)
Une Mémoire d'élephant (Minnet til elefanten)
Traquer le chasseur (På jakt etter jegeren)
La Peur du loup (Frykt for ulven)
L'Enfant et la mer (Barnet og havet)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «L'Apocalypse des animaux» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Albumet på 'Vangelis Movements'
 Dokumentaren på 'Vangelis Movements'
 Albumet på 'Vangelis Collector'
 Dokumentaren på 'Vangelis Collector'

Filmmusikkalbum frå 1973
Polydor Records-album
Vangelis-album
Instrumentalalbum
Olga Minejeva

Olga Pavlovna Minejeva, fødd Sirovatskaja (), er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Degtjarsk i Sverdlovsk oblast som tevla internasjonalt for Sovjetunionen på 800 meter. Ho tok OL-sølv på distansen i Moskva i 1980 og EM-gull i Aten i 1982.

Aktiv
Olga Sirovatskaja deltok på 400 m og 4x400 m stafett under dei olympiske leikane i München. På 400 m vart ho slått ut i kvartfinalane, medan det åttandeplass på stafetten. 

Under sommarleikane i Moskva sommaren 1980 gjekk alle medaljane på 800 meter til dei sovjetiske deltakarane, med tida 1.54,81 tok Olga Minejeva sølvmedaljen bak Nadezjda Olizarenko og føre Tatjana Providokhina. I EM i friidrett 1982 i Aten vart ho europameister på 1.55,41. Ho sprang òg ein etappe på Sovjetunionen sitt lag på 4x400 m stafett og fekk då med seg ein bronsemedalje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olga Pawlowna Minejewa» frå ,  den 5. september 2014.  
 

Sovjetiske mellomdistanseløparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1980
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1980
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1980
Svetlana Ulmasova

Svetlana Viktorovna Ulmasova () var ein sovjetisk langdistanseløper frå Basjkortostan. Ho vart europameister på 3000 meter både i 1978 og 1982.

Aktiv
Ulmasova vann gullmedaljen i friidretts-EM 1978 i Praha etter eit løp på 8.33,2. Ho forsvarte  EM-tittelen fire år seinare i Aten, med tida 8.30,2 slo ho sølvvinnaren med seks sekundar. Vel ein månad føre meisterskapen i Aten forbetra ho verdsrekorden på 3000 m til 8.26,7, dermed sletta ho den seks år gamle rekorden til Ljudmila Bragina. Verdsrekorden stod i to år.

Under verdsmeisterskapen i friidrett 1983 i Helsingfors vart Ulmasova nummer fire, mindre enn sekundet bakom vinnaren Mary Decker frå USA.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Swetlana Ulmassowa» frå ,  den 5. september 2014.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Folk frå Basjkortostan
Marianne Werner

Marianne Werner () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Dülmen i Nordrhein-Westfalen. Ho vart europameister for Vest-Tyskland i kulestøyt i 1954 og tok OL-medaljar i same øvinga både i 1952 og 1956.

Aktiv
Werner deltok internasjonalt både i kulestøyt og i diskoskasting. Under dei olympiske leikane i Helsingfors i 1952 fekk ho sølvmedaljen i kulestøyt og vart nummer ni diskostevlinga. Ho kom så på femteplassen i kule i EM i friidrett 1954, og på ellevteplass i diskos.

Under sommar-OL 1956 i Melbourne sikra Werner seg bronsemedaljen i kuleøvinga med eit støyt på 15,61 m, i diskos vart ho nummer ti.  Endeleg vann ho ein gullmedalje då ho i Stockholm i 1958 under friidretts-EM tok leiinga i kuletevlinga med 15,57 m i fjerde omgang og la på til vinnarresultatet 15,74 i femte omgangen. Dermed viste ho sin mangeårige konkurrent Tamara Tysjkevitsj frå Sovjetunionen til sølvplass på 15,54 m.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Marianne Werner» frå ,  den 5. september 2014.  
 

Tyske friidrettsutøvarar
Tyske kulestøytarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Tyskland
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tyskland
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
Tyske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Tyske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Ajía Varvára i Iráklio

Ajía Varvára (gresk Αγία Βαρβάρα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Ajía Varvára inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ajía Varvára 4 587 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 020 innbyggjarar.

Referansar 

Ajia Varvara
Ajia Varvara
Ajia Varvara
Thelma Hopkins

Thelma Elizabeth Hopkins () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar fødd i Kingston upon Hull som vart europameister i høgdehopp i 1954.

Aktiv
Hopkins, som voks opp i Belfast og tevla for Nord-Irland i samveldeleikane, deltok både i høgdehopp og lengdehopp. Under sommarleikane 1952 i Helsingfors vart ho nummer fire i høgdetevlinga. To år seinare vann ho gullmedaljen i høgdehopp i friidretts-EM 1954 i Bern, etter å ha gått over 1,67 m som einaste deltakar. 

Den 5. mai 1956 sette Hopkins ny verdsrekord i høgdehopp med 1,74 meter i Belfast, dermed sletta ho den nærpå to år gamle rekorden til Aleksandra Tsjudina frå Sovjetunionen. Rekorden til Hopkins stod i berre ti veker. Den 14. juli 1956 sette Iolanda Balaș frå Romania ny verdsrekord i Bucureşti.

Hopkins fekk ein sølvmedalje under dei olympiske sommarleikane i Melbourne hausten 1956, ein sølvmedalje ho delte med Maria Pisareva frå Sovjetunionen. Med 1,67 m var dei sjansjelause mot Mildred McDaniel frå USA som sette ny verdsrekord med 1,76 meter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thelma Hopkins» frå ,  den 5. september 2014.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Britiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
Britiske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Heaven and Hell av Vangelis

Heaven and Hell er det femte studioalbumet til den greske musikaren Vangelis, gjeve ut i 1975. Det vart kjent då «Movement 3» vart nytta som kjenningsmelodi TV-dokumentaren Cosmos: A Personal Voyage. Heaven and Hell var det første albumet Vangelis skreiv og spelte inn i hans eige Nemo Studios i London, studioet han nytta mellom 1975 og 1987.

Oversyn
Albumet har klassisk overtonar. Vangelis gjekk attende til ein klassisk stil ti år seinare på Mask (1985). Vangelis nyttar kor i delar av musikken i lag med elektroniske bølgjer av lyd, noko han òg gjorde på 1492: Conquest of Paradise og Mythodea. Vangelis hadde no gått bort frå den progressive rocken og dette var albumet der han etablerte seg sjølv som ein av dei fremste innan elektronisk musikk og new age.

Albumet markerer første gongen Vangelis og Jon Anderson samarbeidde, der Anderson syng på «So Long Ago, So Clear». Dei tok opp att samarbeidet nokre år seinare for eit heilt album. Songen vart gjeven ut som singel i USA med «Heaven and Hell Theme» som B-side.

Utgjeving
Heaven and Hell nådde 31. plassen på den britiske albumlista i januar 1976. 

Av Allmusic fekk albumet nesten full score med 4,5 av 5 stjerner. Steven McDonald skreiv: «Dei som er van med den seinare og lettare synthesizermusikken til Vangelis, er kanskje ikkje klar for dette mørke, torande albumet. Det inneheld massar av gotiske kor og ei musikalsk skildring av alle plagene til dei fordømde, med ein imponerande bruk av strykar-drivne skrik. Likevel er dette glimrande verket noko som ikkje bør mangle i ei Vangelis-samling»

«Movement 3» vart nytta som kjenningsmelodi i den populære fjernsynsserien til Carl Sagan kalla Cosmos: A Personal Voyage. Denne har ei melodilinje som minner om «Chariots of Fire».

Innhald

CD-versjonen

LP-versjonen
Dei eldre LP-utgåvene hadde fleire detaljar i sporlista

Italiensk LP-utgåve
Den italienske utgåva hadde enno ei alternativ inndeling av plata, med andre namn på kvart spor. 

«So Long Ago, So Clear» er oppført i plateomslaga som eit eige spor i alle utgåver som er gjevne ut.

Medverkande
Vangelis - synthesizer, Bösendorfer flygel, perkusjon, arrangement
Jon Anderson - vokal på «So Long Ago, So Clear»
Vana Veroutis - vokal på «12 O'Clock»
English Chamber Choir, dirigert av Guy Protheroe

Kjelder
<div class="references-small">
Delar av denne artikkelen bygger på «Heaven and Hell (Vangelis album)» frå ,  den 5. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Dennis Lodewijks' Elsewhere

Musikkalbum frå 1975
Vangelis-album
RCA Records-album
Windham Hill Records-album
Entends-tu les chiens aboyer ?

Entends-tu les chiens aboyer? eller Can You Hear the Dogs Barking? eller Ignacio er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis, gjeve ut i 1975. Albumet er gjeve ut med tre forskjellige titlar, men ingen av dei nyttar den korrekte filmtittelen som er No Oyes Ladrar los Perros?. Platene med dei forskjellige titlane hadde òg forskjellig plateomslag. 

Musikken var laga for ein meksikansk film med same namn av Francois Reichenbach og var det siste Vangelis spelte inn i Paris før han flytta til London og oppretta sitt eige studio der. 

Det finst to forskjellige versjonar av albumet. Halvvegs gjennom albumet er det ein særs hurtig song, som opptrer samstundes med ein marerittscene i filmen, og det finst to forskjellige miksar av denne songen på forskjellige utgåver av albumet. Albumet er ikkje inndelt i forskjellige spor. Somme CD-utgåver har to spor, medan andre berre har eitt einaste 39 minuttar langt spor.

Innhald

Medverkande
 Vangelis - synthesizer, orgel, perkusjon

Kjelder
 Vangelis Movements
 Vangelis Collector

Filmmusikkalbum frå 1975
Vangelis-album
Instrumentalalbum
Kófinas

Kófinas (gresk Κόφινας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Kófinas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Referansar 

Kofinas
Kofinas
Asími

Asími (gresk Ασήμι) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Asími var hovudsete i den tidlegare kommunen Kófinas, som frå inngår 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Referansar 

Asimi
Roúvas

Roúvas (gresk Κόφινας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Roúvas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Referansar 

Rouvas
Rouvas
Jérjeri

Jérjeri (gresk Γέργερη) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Jérjeri var hovudsete i den tidlegare kommunen Roúvas, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Referansar 

Jerjeri
Gorgolaínis

Gorgolaínis (gresk Γοργολαΐνης) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Gorgolaínis inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Gorgolainis
Gorgolainis
Ájos Mýronas

Ájos Mýronas (gresk Άγιος Μύρωνας) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Ájos Mýronas var hovudsete i den tidlegare kommunen Gorgolaínis, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Referansar 

Ajos Myronas
Kajsa Bergqvist

Kajsa Margareta Bergqvist () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Sollentuna. Ho spesialiserte seg på høgdehopp, og vart europameister i 2002 og verdsmeister i 2005. Elles vann ho fire bronsemedaljar i ulike VM, OL og EM i tida 2000-06. Bergqvist er 175 cm høg og vog 59 kg då ho var aktiv.

Aktiv
Bergqvist melde seg for alvor på i verdseliten i høgdehopp under VM i friidrett 1997. Ho vart nummer fem i meisterskapstevlinga, som vart vunnen av norske Hanne Haugland. To år seinare kom Bergqvist på delt fjerdeplass i VM, saman med to andre utøvarar.

Sitt store internasjonale gjennombrot fekk ho under dei olympiske leikane i Sydney i 2000, Bergqvist vann bronsemedaljen. Etter å vunne verdsmeisterskapen innandørs i 2001, tok ho ein ny bronsemedalje under VM i friidrett 2001 i Edmonton.

Gjennom 2002-sesongen deltok ho i 17 tevlingar og vann 14 av dei. Høgdepunktet kom då ho vart europameister i München, der ho vann med heile seks centimeters margin. Året etter sette ho personleg rekord med 2,06 m den 26. juli 2003 under ei høgdehopp-tevling i i Eberstadt. Ein månad seinare kopierte ho i Paris medaljefangsten frå førre VM og tok ein ny VM-bronse. Heile OL-sesongen 2004 gjekk ho skadd.

I 2005-sesongen kom ho sterkt tilbake og opplevde sin største triumf under friidretts-VM i Helsingfors. Her vann ho gullmedaljen med 2,02 m, hennar beste meisterskapsresultat. For denne prestasjonen vart ho tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje.

Den 4. februar 2006 hoppa Bergqvist 2,08 meter innandørs i Arnstadt. Dermed forbetra ho tyske Heike Henkel sin innandørs verdsrekord med ein centimeter. Om sommaren same året var ho største favoritten under europameisterskapen 2006 i Göteborg, men etter ein finale med mange gode prestasjonar var det belgiske Tia Hellebaut som overraskande vann gullet, Bergqvist kom på bronseplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Nr 5 – 1,93 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 1,96 m
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 1,99 m
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 1,97 m
EM 2002 i München: Gullmedalje – 1,98 m, framom Marina Kuptsova (1,92 m)
VM i 2003 i Paris: Bronsemedalje – 2,00 m
VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedalje – 2,02 m, framom Chaunte Howard (2,00 m)
EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,01 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kajsa Bergqvist» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Svenske høgdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Mary Rand

Mary Denise Rand, fødd Bignal (), er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Wells i Somerset. Ho vart olympisk meister i lengdehopp i 1964 og vart dermed den fyrste britiske kvinna som vann OL-gull i friidrett.

Aktiv
Rand deltok både i hekkeløp og lengdehopp under sommar-OL 1960 i Roma. Ho vart nummer ni i lengde, og kom på fjerdeplass på 80 meter hekk med tida 11,1 sekundar, eitt tidels sekund bak bronsevinnaren. I friidretts-EM 1962 i Beograd tok ho bronsen i lengde med eit hopp på 6,22 m.

Under dei olympiske leikane 1964 i Tokyo sprang Rand på det britiske stafettlaget som tok bronse på 4 x 100 m stafett. I femkampen plasserte ho seg mellom dei sovjetiske deltakarane Irina Press og Galina Bystrova og fekk sølvmedalje. Ho sette så verdsrekord med 6,76 m i lengdehopp og vart olympisk meister framom polske Irena Kirszenstein på sølvplass og Tatjana Sjtsjelkanova frå Sovjetunionen som fekk bronsen.

Rand vann lengdetevlinga under samveldeleikane 1966 i Kingston på Jamaica med 6,36 meter. Same sesongen vart ho nummer fire i femkamp i EM i friidrett 1966 i Budapest. Ho la opp i 1968.

Frå 1969 til 1992 var ho gift med den USA-amerikanske tikjemparen Bill Toomey. Ho er i dag USA-amerikansk statsborgar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mary Rand» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Britiske friidrettsutøvarar
Britiske lengdehopparar
Britiske hekkeløparar
Mangekjemparar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Storbritannia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Storbritannia
Britiske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Britiske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Colette Besson

Colette Besson () var ein fransk sprintar 
frå Saint-Georges-de-Didonne som vart olympisk meister på 400 meter i 1968.

Aktiv
Besson overraska stort på 400 meter under dei olympiske sommarleikane 1968 i Mexico-byen. Med en gode tida 52,0 tok ho gullmedaljen framom favorittane Lillian Board frå Storbritannia (52,1)og Natalja Petsjonkina frå Sovjetunionen (52,2).

Året etter fekk Besson sølv på same distansen i europameisterskapen 1969 i Aten, slått på målstreken av landskvinna Nicole Duclos. Sølvmedalje fekk ho også i 4 × 400 m stafett, der ho som ankerkvinne vart slått i spurten av Lillian Board. Seinare klarde ikkje Besson å hevde seg i internasjonale tevlingar og la opp i 1977.

Ho døydde i La Rochelle av kreft.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colette Besson» frå ,  den 6. september 2014.  
 

Franske sprintarar
Olympiske meistrar for Frankrike
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Franske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Kiwano

Kiwano  (Cucumis metuliferus) er ei frukt som stammar frå dei afrikanske tropane. Ho veks på ein eittårig slyngplante i agurkslekta.

Kiwanofrukta er avlang med ei lengd på rundt 13 cm. Ho har grønt- eller gulfarga skal med hornaktige taggar. 
Fruktkjøtet er saftig og grønt med fleire flate frø, og har konsistens liknande det til ein agurk. 
Smaken er forfriskande og er blitt samanlikna med banan og lime, agurk og squash eller banan, agurk og sitron.
Ein kan eta frukta rå, som ho er, eller i ein salat eller cocktail. Som regel tek ein ut fruktkjøtet, men også skalet kan etast.

Kiwano er rikt på A-, B- og C-vitamin og på mineral som kalsium, kalium, magnesium og fosfor. Under tørketida i Kalahari er kiwano og frukta til Acanthosicyos naudinianus dei einaste vasskjeldene.

Frukta er ein tradisjonell afrikansk matplante som også er blitt dyrka i USA, Chile, Australia, New Zealand og Israel.
I Zimbabwe blir kiwano kalla gaka eller gakachika. Andre engelske namn er horned melon fruit eller African horned cucumber.

Kjelder

«Kiwano (Horned Cucumber) - Seed» , spaldingbulb.co.uk

 
http://www.spaldingbulb.co.uk/product/kiwano-horned-cucumber-/?channel_code=986&product_code=66399491&cb=1409824817964 

Delar av denne artikkelen bygger på «Cucumis metuliferus» frå ,  den 6. september 2014.

Bakgrunnsstoff 

Frukt
Agurkslekta
La fête sauvage

La fête sauvage er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis (som Vangelis Papathanassiou på somme utgjevingar), for ein dyredokumentar av Frédéric Rossif frå 1975.

Oversyn
Albumet vart spelt inn berre tre månader etter Heaven and Hell i 1975. Samanlikna med det meir elektroniske og ambiente L'Apocalypse des animaux og det meir melodiske og «klassiske» Vangelis-albumet Opéra sauvage er La Fête sauvage meir basert på verdsmusikk. Den første delen av albumet blandar elektronica, perkusjon, dyrelydar og stammesong. Den andre delen flyttar seg inn meir vanleg Vangelis-territorium med frodige, elektroniske lydlandskap og melodiar. 

Songen og perkusjonen vart utført av gjestemusikarar som vart invitert til studioet til Vangelis. 

Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «Thème d'amour», med B-sida «Générique». , (EMI/Pathe Marconi Frankrike).

Dokumentaren inneheld meir musikk en det som finst på albumet, noko som var vanleg for filmmusikkalbuma til Vangelis, men vokalen frå Vana Veroutis er ikkje nytta i dokumentaren.

Innhald

Medverkande
Musikk komponert, arrangert og produsert av Vangelis Papathanassiou.
Lydteknikar: Keith Spencer Allen
Andre medverkande er:
D. A. Adams King Potato
Lofty Amao
Idris Baba
Ben Da Doo
E. Lord Eric
Lartey Ottoo
Paul Jeffery
Vana Veroutis (vokal)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «La Fête sauvage» frå ,  den 6. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Albumet på 'Vangelis Movements'
 Filmen på 'Vangelis Movements'
 Albumet på 'Vangelis Collector'
 Filmen på 'Vangelis Collector'
 'Elsewhere' album releases
 'Soundtrack Collector'
 'ProgArchives'-melding -  
 'IMDB' om filmen -  

Filmmusikkalbum frå 1976
Vangelis-album
EMI Records-album
Polydor Records-album