alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kristian Ghedina

Kristian Ghedina () er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Pieve di Cadore i Provinsen Belluno som vann to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i tre ulike verdsmeisterskap i tida 1991-97. Utforspesialisten Ghedina vann 12 av sine 13 rennsigrar i verdscupen i alpine greiner i utforrenn.

Aktiv
Ghedina slo gjennom i verdstoppen i utfor allereie som 20-åring, då han vinteren 1990 sigra i to utforrenn i verdscupen. Det skulle gå fem sesongar før han på ny stod på toppen av sigerspallen etter eit verdscuprenn, men dei neste sju sesongane vann han ti utforrenn og eitt super-G-renn. Triumfen i super-G-løypa kom 5. mars 2000 i norske Kvitfjell i Ringebu. Han vann sitt siste verdscuprenn i desember 2001. Ghedina var verdas neste beste utforrennar i sesongane 1995, 1997 og 2000.

Ghedina deltok i samtlege åtte verdsmeisterskap og fem olympiske vinterleikar i perioden 1991-2006. Han lukkast å vinne ein sølvmedalje i kombinasjonen allereie i sin fyrste meisterskap, VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemm. Seinare fekk han ein ny VM-sølv i 1996 i Sierra Nevada i Spania og ein bronsemedalje i VM i alpine greiner 1997 i italienske Sestriere, begge desse medaljane kom i yndlingsgreina utfor.

Etter Vinter-OL 2006 i Torino la han opp.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Kristian Ghedina» frå ,  den 30. januar 2015.  
 

Italienske alpinistar
Italienske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Italienske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Italienske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Italienske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Italienske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Hilary Lindh

Hilary Lindh () er ein USA-amerikansk tidlegare skirennar frå Juneau i Alaska som vart verdsmeister i utfor i 1997, og elles tok ein OL-sølv i 1992 og ein VM-bronse i 1996.

Aktiv
Lindh debuterte i verdscupen i 1986 med ein 13.-plass i eit utforrenn i Vail i Colorado. Seks år seinare overraska ho stort ved å ta sølv i utforrennet under Vinter-OL 1992 i Albertville, berre seks hundredels sekund bak den kanadiske vinnaren Kerrin Lee-Gartner.

Lindh vann tre renn i verdscupen i alpine greiner, alle i utfor. Alle sigrane kom i året 1994, fordelt på ein triumf i Spania i byrjinga av februar, og to i desember i Nord-Amerika. Sesongen 1994/95 var ho verdas nest beste kvinnelege utforrennar, bakom landskvinna Picabo Street.

Under VM i alpine greiner 1996 i Sierra Nevada i Spania fekk Lindh ein bronsemedalje i utfortevlinga. Høgdepunkt oppnådde ho i VM i alpine greiner 1997 i Sestriere då ho vart verdsmeister i utfor, med seks hundredels sekund til gode på sølvvinnar Heidi Zurbriggen frå Sveits. Ved sesongslutt la ho alpinskia på hylla.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Hilary Lindh» frå ,  den 30. januar 2015.  
 

Alpinistar frå USA
Deltakarar under vinter-OL 1992
Deltakarar under vinter-OL 1994
Ingrid Salvenmoser

Ingrid Salvenmoser () er ein austerriksk tidlegare skirennar frå Scheffau am Wilden Kaiser i Tirol som vann bronsemedaljen i slalåm under VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemm.

Aktiv
Salvenmoser debuterte i verdscupen i alpine greiner i januar 1985, og fekk ein oppsiktsvekkande sterk femteplass i storslalåmrennet i franske St. Gervais. Gjennom ei lang tid som aktiv kom ho seks gongar på sigerspallen i verdscupen, men lukkast aldri å vinne noko renn.

I åra frå 1989 til 1999 deltok Salvenmoser i spesialøvinga slalåm i samtlege seks verdsmeisterskapane, samt i Vinter-OL 1998 i Nagano, dessutan var ho i fleire av meisterskapane også med i storslalåm. Trass i fleire gode renn vart ho ståande att med den bronsemedaljen ho sikra seg som beste austerrikar i slalåm då alpint-VM 1991 vart arrangert i heimlandet.

Salvenmoser vann tre nasjonale meistertitlar. I 1988 vart ho austerriksk meister i storslalåm, medan ho tre år seinare vart dobbeltvinnar gjennom sigrar i både storslalåm og slalåm.

Ho la opp som aktiv i 2001.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Ingrid Salvenmoser» frå ,  den 30. januar 2015.  
 

Austerrikske alpinistar
Olympiske meistrar for Austerrike
Deltakarar under vinter-OL 1998
Marco Büchel

Marco Büchel () er ein liechtensteinsk tidlegare skirennar, fødd i Walenstadt i Sveits. Han vann sølvmedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 1999, og steig til topps etter fire renn i verdscupen i alpine greiner.

Aktiv
Büchel debuterte i verdenscupen 3. desember 1994. Fyrst fire år seinare, 27 år gammal, tok han steget på pallen etter eit verdscuprenn. Høgdepunktet oppnådde han seinare i same sesongen då han var nær ved å verte verdsmeister i storslalåm under verdsmeisterskapen i Vail. Han overraska stort då hamna fattige fem hundredels sekund bakom norske Lasse Kjus og tok sølvmedaljen, med stor margin til tredjemann. 

I verdscupen vann Büchel fire renn i tida frå februar 2003 til januar 2008. Den fyrste og den siste sigeren kom i super-G-løypa, dei to mellomliggjande i utforrenn. Ved super-G-triumfen i Kitzbühel den 18. januar 2008 vart han den aller eldste vinnaren av eit verdscuprenn i alpint, då var han 36 år og 75 dagar gammal. I alt stod han på pallen etter 18 renn i verdscupen.

Büchel la opp etter OL-sesongen 2010.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Marco Büchel (Skirennläufer)» frå ,  den 30. januar 2015.  
 

Liechtensteinske alpinistar
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Liechtensteinske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Katzrin

Katzrin (hebraisk קַצְרִין; òg Qatzrin) er ein israelsk busetnad og lokal kommune på Golanhøgdene. Han er kjend som «hovudstaden i Golan», og er den nest største staden der etter Majdal Shams, og den største jødiske staden. Mot slutten av 2010 hadde Katzrin eit folketal på 6 700. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetnader på Golanhøgdene ulovleg etter folkeretten, sjølv om dei israelske styresmaktene motset seg dette. Trass i at han ikkje er ein del av det rettslege område til Israel er han sete for Golan regionale kommune.

Geografi
Sør for Katzrin ligg Genesaretsjøen, i nord Hermon, og i vest Israel, og meir spesifikt åsane i Øvre Galilea.

Historie

Antikken
Staden var busett frå midtre bronsealderen, og heldt fram inn i jernalderen og hellenstisk og romersk tid, då han vart øydelagd. Dei viktigaste ruinane som står att er frå sein romersk, bysantinsk og tidleg islamsk tid (200-talet til midten av 700-talet), då staden var ein jødisk landsby med ein synagoge.

Arabarane og mamelukkane
Den jødiske busetnaden tente som ein viktig kjøpstad i regionen, men starta å bli mindre viktig då handelsrutene endra seg etter den islamske erobringa. Landsbyen vart øydelagd i eit jordskjelv i 746–749. Som følgje av jordskjelvet vart staden truleg fråflytta av det jødiske samfunnet. 

Under mamelukkane (1200- og 1300-talet) var han ein muslimsk landsby og det vart bygd ein moské i ruinane av synagoga.

Osmansk, fransk og syrisk styre
I 1880-åra vart Kisrin, som han då vart kalla, skildra som «ein liten beduin-vinterlandsby, med ei gruppe vakre eiketre og gamle ruinar». Frå seint på 1800-talet til 1967, var landsbyen busett av beduinar. Sidan 1920 og fram til Syria fekk sjølvstendet sitt i 1944, var området underlagt Det franske mandatet for Syria.

Israelsk okkupasjon

Dagens Katzrin vart grunnlagd i 1977 som eit planlagt bysentrum for Golan basert på avgjersla til regjeringa i november 1973. Bygginga byrja i 1976 på eit platå aust for Genesaretsjøen. I 1981 innførte Israel sivilrett i Golanhøgdene (inkludert Katzrin), men denne avgjersla vart fordømd internasjonalt og erklært ugyldig av Tryggingsrådet i SN. Katzrin er ein distriktsby, med tenester for utdanning, administrasjon og kultur for den omliggande regionen.

Demografi
Dei første innbyggjarane var unge par og single profesjonelle frå Tel Aviv og Haifa. Mot slutten av 1980-åra slo mange jødar frå det tidlegare Sovjetunionen seg ned i Katzrin. I dag er ein tredjedel av innbyggjarane jødar frå Sovjetunionen og etterkomarane deira. Katzrin er delt inn i fem bydelar: Gamla, Naveh, Kedma, Afek og Batra.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Katzrin» frå ,  den 31. januar 2015.

Bakgrunnsstoff

 Nettsida til Katzrin 

Blanda israelske busetnader
Busetnader grunnlagde i 1977
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
1977 i Israel
Kfar Vradim

Kfar Vradim (hebraisk כְּפַר וְרָדִים) er ein by (lokal kommune) i det nordlege Israel med  eit folketal på 5800 (2008). Han ligg like sør for Ma'alot-Tarshiha og kring 14 km sør for grensa til Libanon. Kfar Vradim ligg nær store byar som Nahariya (20 kilometer) og Karmiel (16 kilometer). Kfar Vradim vart grunnlagd i september 1984. Grunnleggjaren, Stef Wertheimer, prøvde å skape ein industriby midt i naturen. 

Kfar Vradim starta som ein by med 50 til 100 familiar og hadde først ikkje elektrisitet eller innlagt vatn. Dei første familiane som flytta her var hovudsakleg arbeidarar ved ISCAR Metalworking, ein suksessrik fabrikk eigd av Stef Wertheimer som spesialiserte sseg på metallblad og avanserte kuttereiskap. I starten fekk ikkje Kfar Vradim noko støtte frå dei israelske styresmaktene, som ikkje rekna staden som ein eigen by. Dette førte til ei økonomisk krise på staden. Etter kvart vart staden anerkjent og fekk støtte.

Klima
Kfar Vradim ligg mellom 550–620 meter over havet, og har eit relativt tørt middelhavsklima. Dei høgaste temperaturane i Kfar Vradim om sommaren er typisk opp mot 38 °C, medan temperaturane i januar og februar kan falle ned til -2 ºC. Middeltemperaturane varierer frå 10 til 16 ºC om vinteren til 28 til 32 ºC om sommaren. Mest nedbør kjem det mellom oktober og mars, som hovudsakleg kjem som regn, og stundom som snø.

Bakgrunnsstoff
Kfar Vradim website  

Kommunar i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1984
1984 i Israel
Kfar Kama

Kfar Kama (hebraisk כְּפַר כַּמָא) er ein by i nedre Galilea i Israel med eit folketal på 2 900, hovudsakleg tsjerkessarar.

Historie
Kfar Kama kan ha vore ein landsby kalla Helenoupolis som Konstantin grunnla til ære til mora si Helena.

Under utgravingar i 1961 og 1963 fann ein graver frå 300-talet. To kyrkjer frå tidleg på 500-talet, eine tileigna St. Thecla, vart gravefram med fleirfarga mosaikkgolv med blomar, dyr og geometriske mønster

I krossfarartida vart han kalla Kapharchemme eller Capharkeme.

I 1596 var Kfar Kama oppført i osmanske skattelister som ein landsby i Tiberias nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 34 muslimske hushaldningar og skatta av kveite, bygg, sommaravlingar, bomull og geiter eller bikubar.

I 1870-åra vart han skildra som ein stad med «basaltiske steinhus, med kring 200 muslimar, på ei slette av dyrkbar mark.»

Den noverande landsbyen vart grunnlagd i 1878 av 1150 tsjerkessisk emigrantar frå Adyghe-stamma Shapsugs, som vart driven ut frå Kaukasus av russarane til Det osmanske riket på grunn av den russisk-tsjerkessiske krigen. I staden levde dei av dyreoppdrett, men vart seinare bønder. Den første skulen vart grunnlagd kring 1880. 

Under folketeljinga i Palestina i 1922, hadde Kafr Kama eit folketal på 670 muslimar og sju kristne.

Kfar Kama er ein av to tsjerkessiske landsbyar i Israel. Den andre er Rehaniya. Tsjerkessarane er muslimar, som i motsetnad til israelske arabarar deltek i militærteneste i det israelske forsvaret.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kfar Kama» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Kfar Kama lokale kommune
 Tsjerkessisk kultursenter

Tsjerkessiske samfunn
tsjerkessarar i Israel
Kommunar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1876
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Kfar Tavor

Kfar Tavor (hebraisk כְּפַר תַּבוֹר) er ein landsby i Nedre Galilea i Nord-Israel, ved foten av Tabor. Han vart grunnlagd i 1901 og fekk lokal kommunestatus i 1949. I 2008 hadde Kfar Tavor eit folketal på 2 700.

Historie
Kfar Tavor vart grunnlagd i 1901 av pionerar under den første Aliya. 28 bønder slo seg ned i området med hjelp frå filantropen baron Edmond de Rothschild. Den nye busetnaden vart først kalla Mes'cha, namnet på ein nærliggande arabisk landsby. Han fekk nytt namn i 1903 etter at sionist-leiaren Menachem Ussishkin, som vitjar staden, bad om det då han sjokkert fann ut at byen ikkje hadde noko hebraisk namn. Rothschild-styret meinte at staden var ideell for dyrking av druer. Vindruene frå Kfar Tavor vart nytta av vingardane i landet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kfar Tavor» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Bilete av Mescha frå 1910

Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Busetnader grunnlagde i 1901
1901 i Palestina
Kisra-Sumei

Kisra-Sumei (arabisk كسرا-سميع, hebraisk כִּסְרָא-סֻמֵיע) er ein arabisk by vest i Galilea i Nord distrikt i Israel. Han hadde eit folketal på 6 700 i 2006, og innbyggjarane er hovudsakleg medlemmar av drusar-samfunnet.

Byen vart danna då landsbyane Kisra og Sumei vart slått saman, og fekk status som lokal kommune i 1990.

Sjå òg
Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kisra-Sumei» frå ,  den 31. januar 2015.  
 

Kommunar i Israel
Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Maghar

Maghar (arabisk المغار, hebraisk מַעָ'ר, òg al-Maghar eller Mghar) er ein arabisk landsby i Nord distrikt i Israel med eit areal på 19 810 dekar. Maghar fekk lokal kommunestatus i 1956. Det var 19 900 innbyggjarar i Maghar i slutten av 2009.

Historie

Antikken
Maghar vart kalla Zar i romartida. Mange olivenlundar og vinpresser syner om ei lang historie med jordbruk i området, og mange grotter i åssidene syner at det har budd folk her lenge. Namnet på landsbyen kjem frå arabisk og tyder «grottene».

Osmansk tid
I 1596 var landsbyen oppført i osmanske skattelister som Magar Hazur, ein del av Tabariyya nahiya i Safad Liwa. Innbyggjarane var utelukkande muslimar og bestod av 169 hushaldningar og 17 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, oliventre, geiter og/eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

På 1800-talet vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han kalla el-Mehar, med 1200 innbyggjarar. Han var delt inn i tre bydelar med muslimar, kristne og drusarar.  I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine El Mughar som ein «stor, steinbygd landsby med kring 1 100 muslimar, drusarar og kristne, som ligg i ei åsside med store olivenlundar i sør og vest, ei stor kjelde og brikeh som gjev god vassforsyning.»

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Mughar wa Mansura eit folketal på 1377. Av desse var 265 muslimar, 676 drusarar og 436 kristne. All dei kristne var romersk-katolske. I folketeljinga i 1931 var folketalet i Maghar, i lag med Al-Mansura, i alt 1733, i 373 busette hus. Av desse var 307 muslimar, 549 kristne og 877 drusarar.

I 1945 var folketalet i Maghar, i lag med Al-Mansura, 2 140, alle arabarar, som eigde 55 583 dekar land i følgje ei offisiell landmåling. 7 864 dekar var plantasjar og irrigert land, 18 352 for korn, medan 55 dekar vart utbygd (urbant) land.

Staten Israel

Under Operasjon Hiram, 29–31. oktober 1948, overgav byen seg til den framrykkande israelske hæren. Mange av innbyggjarane flykta, men somme vart verande att og vart ikkje drivne bort av dei israelske soldatane. Byen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

Under Israel-Libanon-konflikten i 2006, vart to innbyggjarar i Maghar drepne og fleire skadde i åtak frå Hizbollah-rakettar og klasebomber. Den 25. juli vart den 15 år gamle Doua Abbas drepen av ein rakett som traff huset hennar. Den 4. august vart den 27 år gamle mora til to, Manal Azzam, og to andre innbyggjarar alvorleg skadd då ein rakett traff eit bustadbygg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Maghar» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

Braun, Eliot   (9/6/2004):   Maghar Archive Report- Final Report   116 HA-ESI
  

 

Jaffe, Gilad Bezal’el  (28/2/2010): Maghar  Final Report  122  HA-ESI
Jaffe, Gilad Bezal’el  (9/10/2011)  Maghar Final Report  123 HA-ESI

Bakgrunnsstoff
SWP-kart VI
Velkomen til Maghar

Arabiske stader i Israel
Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Mashhad i Israel

Mashhad (hebraisk skrift מַשְׁהַד, arabisk مشهد, Mash-hed) er ein arabisk by i Israel som ligg 5 km nordaust for Nasaret i Nord distrikt. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 6 700, hovudsakleg muslimar innbyggjarar.

Historie
Det er funne spor etter ruinar frå antikken.

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i osmanske skattelister under namnet Mashad Yunis som ein del av Tabariyya nahiya under Safad liwa. Han hadde eit folketal på 31 hushaldningar og seks ungkarar, alle muslimar, som betalte skatt for ei rekkje avlingar, inkludert kveite og bygg, frukttre, grønsaker og frukthage, i tillegg til geiter og/eller bikubar.

I 1875 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han estimerte hadde opp mot 300 innbyggjarar.
I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Meshed som «ein liten landsby, bygd av stein, kring det som i følgje segnet er grava til Jona - ein låg bygning med to kvitvaska kuplar. Det bur kring 300 muslimar her, og staden ligg på ein åstopp, utan hagar. Vassforsynigna kjem frå cisterner.»

I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Mashad eit folketal på 356, alle muslimar, som i folketeljinga i 1931 hadde auka til 487; 486 muslimar og ein kristen, i totalt 111 hus.

I 1945 var folketalet 660, alle arabarar, med 11 067 dekar land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 378 dekar for plantasjar og irrigert land,  4 663 for korn, medan 24 dekar vart utbygd land.

Mashhad vart ein lokal kommune i 1960.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mashhad, Israel» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Alexandre, Yardenna  (13/1/2008):  Tel Gat Hefer Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.120

  

Jaffe, Gilad Bezal’el  (27/11/2012): Tel Gat Hefer Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.124

Porat, Leea [21/9/2006): Tel Gat Hefer Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.118

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Mashhad

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Mevo Hama

Mevo Hama (hebraisk מְבוֹא חַמָּה) er ei israelsk busetjing og ein kibbutz sør i Golanhøgdene. Han er den sørlegaste landsbyen i Golan og ligg berre 2 km frå Genesaretsjøen i ei høgd 350 meter over havet. Han er styrt under Golan regionale kommune. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter internasjonal rett, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.

Historie
Han var den andre israelsk busetjinga som vart grunnlagd i Golan etter seksdagarskrigen i 1967 og var bygd i ein syriske militærbase kalla «Emrit Ez Edeen». Frå her hadde syrarane skote mot kibbutzenim nær grensa (Ein Gev og HaOn). I januar 1968 samla fleire medlemmar i dei kringliggande kibbutzar seg og valde å opprette ei ny busetjing i området og i september hadde dei slått seg ned i ruinane av basen. Dei fekk med seg ei gruppe ungdomar i 1971 frå Israel, Australia og England. Namnet på busetjinga tyder Kjelda til varmekjeldene, og vart gjeven av forfattaren Mattityahu Shalem.

Sjå òg
 israelskokkuperte territorium 
 Kibbutzrørsla

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mevo Hama» frå ,  den 22. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kibbutzar
Busetnader grunnlagde i 1968
Golan regionale kommune
Israelske busetjingar
Busetnader i Det nordlege distriktet i Israel
Knarvik kyrkje

Knarvik kyrkje er soknekyrkje i Knarvik, Alver kommune i Vestland. Ho vart vigsla 30. november 2014. Arkitekt for kyrkja var Reiulf Ramstad Arkitekter.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 

Kyrkjer i Alver
Norske kyrkjer frå 2014
Kyrkjer i Nordhordland prosti
Knarvik
Migdal i Israel

Migdal (hebraisk מִגְדָּל) er ein by i Nordern distrikt i Israel. Han vart grunnlagd i 1910, og fekk lokal kommunestatus i 1949. I 2008 hadde han eit folketal på 1 627.

Migdal ligg nær Ginosar og kring 8 km nord for Tiberias. Byen ligg ved breidda av Genesaretsjøen med strendene Tamar, Ilanot og Arbel.

Historie
Byen er kalla opp etter den gamle byen Migdala Nunia (arameisk for «fisketårnet»), heimbyen til Maria Magdalena (Lukas 8:2), og ligg like vest for Genesaretsjøen langs vegen mellom Tiberias og Rosh Pina.

 
I 1908 slo ei lita gruppe tyske katolikkar, som identifiserte staden som fødestaden til Maria Magdalana, seg ned der. Dei drog derfrå etter eit år og landet vart kjøpt av russiske sionistar, som starta opp ein gard, Ahuzat Moskva (Moskvaeigedomen) i 1910. Denne busetanden låg nær den arabiske landsbyen Al-Majdal. Eit par år seinare vart landet seld til private investorar. Ein arbeidsleir for Gdud HaAvoda-arbeidarar, som bygde vegen Tiberias-Rosh Pina, vart grunnlagd der i 1921.

Arkeologi
I september 2009 vart det utført ei redningsutgraving før bygginga av eit nytt hotell, og det vart avdekt ei gammal synagoge som var datert til år 50-100. Her fann arkeologane ein uvanleg stein med ei utskjering som synte ein sjuarma menora. Dette er den første av sitt slag som vart oppdaga frå tidleg i romartida. I tillegg vart det funne veggar dekorerte med lysfarga freskar.

Sjå òg
Al-Majdal
Magdala

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Migdal i Israel» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kommunar i Israel
Stader i Bibelen
Stader i det nye testamentet
Arkeologiske funn i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel