alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sissel Rønbeck

Sissel Marie Rønbeck () er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet, fødd i Hammerfest. 

Då Rønbeck hausten 1979 blei forbrukar- og administrasjonsminister i ein alder av 29 år, var ho den til no yngste statsråden i Noreg.

Regjering 
 1979 - 1981: Statsråd i Forbrukar- og administrasjonsdepartementet (Forbrukar- og administrasjonsminister) i Regjeringa Nordli og Regjeringa Brundtland I.
 1986 - 1989: Statsråd i Miljøverndepartementet (miljøvernminister) i Regjeringa Brundtland II.
 1996 - 1997: Statsråd i Samferdsledepartementet (samferdsleminister) i Regjeringa Jagland.

Stortinget 
Sissel Rønbeck møtte første gong på Stortinget som vararepresentant for Ap i 1977.
Ho var innvald som stortingsrepresentant for Oslo i tida 1981–1993. I Stortinget var Rønbeck medlem og leiar av Kyrkje- og undervisningskomiteen, medlem av Finanskomiteen og medlem av Samferdslekomiteen.

Andre tillitsverv 
Rønbeck har hatt ei rekkje tillitsverv i Arbeiderpartiet. Ho var formann i Arbeidernes Ungdomsfylking i 1975–77 der ho hadde vore medlem av sentralstyret sidan 1969, medlem av DNAs sentralstyre 1975–77 og 1983–1989 og leiar av Arbeiderpartiets kvinnebevegelse 1985–1989. Ho har vore medlem av DNA sin programkomite.

Av andre verv kan nemnast: Medlem av Den Norske Nobelkomite frå 1994, leiar av Rådgjevande utval for God byggeskikk og nestleiar i Norske Boligbyggelags Landsforbund.

Anna 
I 1983 gav ho ut boka Tanker på tvers.

Ho var i perioden 1993-2008 tilsett som assisterande direktør hos Riksantikvaren. 

Ho er gift med Arne Wam. Ho var tidlegare gift med Bjørn Tore Godal. Ho har to barn.

Kjelder 
 Stortinget.no - Biografi

Norske samferdsleministrar
Norske miljøvernministrar
Norske forbrukar- og administrasjonsministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Nordli
Statsrådar i Regjeringa Brundtland I
Statsrådar i Regjeringa Brundtland II
Statsrådar i Regjeringa Jagland
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingsrepresentantar 1977-1981
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Vararepresentantar til Stortinget
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Leiarar i AUF
Folk frå Hammerfest
Heraldiske våpen

Heraldiske kjenneteikn er våpenskjold som opphavleg kjem frå figurar og fargar nytta av riddarar i mellomalderen for å verta gjenkjende i kamp. Hovudelementet i eit våpenskjold er det som står i sjølve skjoldet: minst to fargar og ein eller fleire stiliserte figurar (kalla «heroldsfigurar», engelsk ordinaires) og/eller allmenne figurar (engelsk charges). Sidan våpenskjolda i mellomalderen vert systematiserte av stormennene sine heroldar, vert læra om våpenmerke kalla heraldikk.

Skjoldet og fargane 
Skjoldet (engelsk escutcheon) kan delast opp i fargefelt, forma som heroldsfigurar. Fargane (kalla «tinkturane») kan vera symbolske, men oftast kjenner me ikkje til kvifor eit våpenmerke har den eine eller den andre fargen. Tinkturane er delt inn i metall og fargar. Metall er gull/gult (engelsk or) og sølv/kvitt (argent) Fargar er raudt (gules),  blått (azure  ), svart (sable),  grønt (vert), og purpur/lilla/fiolett (purpure). Å gje kvar av desse tinkturane ein symbolikk blir mest spekulasjonar utan generell verde.

Heroldsfigurar 

I skjolda er det ulike geometriske inndelingar (engelsk ordinaries). Desse er ganske enkle og ikkje like fantasieggjande som dei andre våpenmerka. Nokre døme på desse figurane er ulike bjelkar, krossar eller sirklar.
 
Her kjem ei forklaring på kva nokre av desse figurane er heilt fritt tolka som å symbolisere:

Skråbjelke har vore tolka som å representere eit bandolær eller ein stormstige. Når den står den andre vegen, vert den kalla ein venstre (sinister) skråbjelke.

Tverrbjelke meiner nokre folk stammar frå eit militært belte, dei meir pragmatiske meiner det ganske enkelt kjem frå måten ein konstruerte skjold på i gamle dagar.

Stolpe meiner nokon kjem frå trepålane ein nytta for å bygga palisadar og denne figuren symboliserer krigaren sin styrke og uthald.

Spiss eller kile tolkar nokon som å stå for ein stake som ein nytta for å konstruere militære bruer, men spissen (som med tverrbjelken) er kanskje berre ein gjenklang av korleis ein konstruerte skjold

Sparre kan vera meint som symbol for vern. Variantar er kupert (når dei ikkje går ut til kantane) og toppsparre (når den går ut til øvste kant).

Kross kjenner ein til minst hundre typar av i heraldikken. Krossen er eit kristent symbol knytt til Jesu krossfesting og vart nytta på skjold under krosstoga. Krossen er eit av dei eldste figurane på våpenskjold.

Symbol
Årskog i Vartdal

Årskog i Vartdal er ein matrikkelgard, gardsnummer 97, i Ørsta kommune. Han ligg i bygda Nordre Vartdal, 1400-1800 meter frå Vartdalsfjorden. Tuna og største delen av bømarka ligg på sørsida av Storelva. Garden har og noko bømark på hi sida av Storelva, avgjort etter ein rettargang i 1715. På alle kantar grensar Årskog mot matrikkelgarden Nøre-Vartdal.

Fylkesveg 5908 går gjennom garden, med tilknytning til E 39.

Årskog hadde to brukarar i 1603. Utover 1600-talet kom to nye bruk til. Perioden 1645-1750 vart garden driven av tre bruk, før det så i vel 50 år var fire bruk på garden. 1804-80 atter tre bruk. I historisk tid vart garden rekna som mindre eigna til jordbruk, men han hadde vide utslåttar. Seter hadde garden på Årskogsætra, knappe tre kilometer frå tuna. Ho var i drift til 1943.

16. juli 1873 var klyngjetunet, som låg på ein jordrygg, truga under ein storflaum der Storelva tok seg nytt far på motsett side (sør for) av tunet. Flaumen gjorde stor skade på åkrane. To av dei tre bruka tok seg nye tufter nær fjellfoten etter garden vart utskift i 1878. Begge litt lenger nede i dalføret.

Ein ny storflaum 22. august 1980 gjorde stor skade på bøane. Storelva vart i 1981-82 førebygd, med tanke på å hindre fleire skadeflaumar.

Folketal: 
 1801: 28 personar – (4 heimar)
 1865: 18 personar – (3 heimar)
 1900: 28 personar – (4 heimar)

I 2010 er det seks heimar på Årskog.

Kjelder 
 Buset, Johannes: Vartdalssoga. Første bandet. 1964
 Grøvik, Ivar: Vartdalssoga. II. 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Kantbølgje

Ei kantbølgje er i væskedynamikk ei tyngdebølgje stasjonær langs ei fast grense på grunn av refraksjon, ofte ei bølgje som veks innover ei strand. Progressive kantbølgjer flyttar seg langs denne grensa og varierer med ei sinusform langs denne og minkar eksponentielt utover mot det opne havet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Edge wave» frå ,  den 9. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Litteratur 
 

Havbølgjer
Bølgjer
Lynge

Lynge er ein matrikkelgard, gardsnummer 92, i Ørsta kommune. 
Garden er den vestlegaste i bygda Barstadvik. Han grensar mot Barstad i nord og aust. I vest grensar han mot den einbølte garden Rotnes, som ligg to kilometer unna og ute or syne.

Utgravingar på ein reine opp for Vartdalsfjorden viser her har vore busetnad sidan 12-1500 år tilbake. Allereie fyrste utgravinga 1880 fann mange leivningar frå tidleg historisk tid. Seinare utgravingar har avdekt strukturar frå nordisk oldtid.

Lynge hadde to brukarar i 1520. I 1603 var ein tredje komen til. Fjerde bruket på garden kom i 1801. Garden hadde vide utslåttar, særleg i sørvest mot Rotnes.

Sundag 7. februar 1858 brann nesten alle husa på Lynge ned. Berre ei løe som stod litt vekk frå dei andre husa i klyngjetunet gjekk klar. Alt folket berga seg, nokre av husdyra branne inne. Brannen var påsett av ei tenestjente. Sommaren 1858 bygde brukarane seg nye hus på tufter noko nærare fjellfoten.

Barstadvik skule ligg på Lynge, nær opp mot bytelina til Barstad. Frå 1973 vart det opparbeidd eit bustadfelt vest for gardane på Lynge. Om lag 24 hus er bygt i bustadfeltet.

Folketal: 
 1801: 16 personar – (3 heimar)
 1865: 24 personar – (4 heimar)
 1900: 23 personar – (4 heimar)

Kjelder 
 Buset, Johannes: Vartdalssoga. Første bandet. 1964
 Grøvik, Ivar: Vartdalssoga. II. 1983
 Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900

Matrikkelgardar i Ørsta
Tonight I'll Be Staying Here with You

«Tonight I'll Be Staying Here with You» er ein song av Bob Dylan på albumet Nashville Skyline frå 1969. Songen vart gjeven ut som singel same året og nådde 50. plassen på den amerikanske Billboard-lista, og topp 20 i mange land. 

Songen vert generelt rekna som den mest utførte songen på Nashville Skyline og songen der Dylan syng mest engasjert.. Songen vert òg ofte omtalt som ein av Dylan sine personlege favorittar. Songen følgjer ein tradisjonell countrystruktur med rullande piano og flytande basslinjer. 

Singelen nådde Topp 20 i mange land og mange artistar har gjeve ut sine utgåver av songen.

Andre utgåver
Artistar som har spelt inn songen er mellom andre Eddie Adcock, Jeff Beck, Johnny Cash, My Morning Jacket, Cher, Ben E. King, Albert Lee, Limbeck, Ricky Nelson, Orange Bicycle, Ann Peebles, Esther Phillips, Sugarland, The Black Crowes og Zora Young.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Teksten

Songar skrivne av Bob Dylan
Bob Dylan-songar
Singlar frå 1969
Songar produserte av Bob Johnston
Columbia Records-singlar
Songar frå 1969
Jeff Beck-songar
Cher-songar
Johnny Cash-songar
My Morning Jacket-songar
Ben E. King-songar
Albert Lee-songar
Ricky Nelson-songar
The Black Crowes-songar
Tina Turner-songar
Wigwam av Bob Dylan

«Wigwam» er ein ordlaus song av Bob Dylan på albumet Self Portrait frå 1970. Songen vart ein hitsingel som nådde topp 10 i fleire land verda over. Songen vart selt inn tidleg i mars 1970 i New York City. Seinare den månaden, la produsenten Bob Johnston til massingblåseinstrument, som vart spelte inn i Nashville utan at Dylan var til stades. 

«Wigwam» vart stort sett godt motteke og fleire kritikarar meinte det var høgdepunktet på Self Portrait. Fleire artistar har spelt songen, inludert Drafi Deutscher, som fekk ein hit med songen på topp 20 i Tyskland.

Innspeling
«Wigwam» vart pelt inn under innspelinga for Self Portrait, og var produsert av Bob Johnston. Grunnsporet vart spelt inn 4. mars 1970, i Columbia Studio A i New York City, og vart merkt «New Song 1» på innspelingsarket. Musikarane Dylan hadde med seg var han David Bromberg på gitar og Al Kooper på piano. Den 20. april 2013 vart ein tidleg versjon av «Wigwam» gjeven ut på singel i høve Record Store Day, og den 27. august same året kom denne ut på The Bootleg Series Vol. 10 – Another Self Portrait (1969–1971).

Den 17. mars 1970 vart det lagt til fleire lydspor i Columbia Recording Studios i Nashville, både for denne og fleire andre songar. Dylan var ikkje til stades på desse innspelingane.

Dylan syng «la-la-la»-vokal akkompagnert av blåsarar, i eit arrangement som er blitt kalla «mariachi-aktig», og «Tex-Mex». Kjensla i songen er òg blitt kalla «leirbålmusikk».

Utgjeving
«Wigwam» kom ut på Self Portrait den 8. juni 1970, og på singel i juni eller juli. B-sida til singelen er «Copper Kettle». Singelen nådde topp 10 i Belgia, Danmark (i 1972), Frankrike, Malaysia, Nederland, Singapore, og Sveits, og han vart ein topp 40-hit i Canada og Tyskland. I USA nådde songen 41. plassen på Billboard Hot 100, og 13. plassen på Billboard Top 40 Easy Listening chart.

Andre versjonar
Artistar so har spelt «Wigwam» er mellom andre The New Christy Minstrels, Sounds Orchestral, and og dei franske orkesterleiarane Raymond Lefèvre and Caravelli. Drafi Deutscher gav ut ein versjon med tysk tekst kalla «Weil ich dich liebe» somo vart ein hit i Tyskland i 1970.

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wigwam av Bob Dylan» frå ,  den 12. november 2018. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Bob Dylan-songar
Songar skrivne av Bob Dylan
Songar frå 1970
Songar produserte av Bob Johnston
Columbia Records-singlar
Singlar frå 1970
Leist

Leist (eller lest, frå norr. leistr) ein mal for skor, og blir særleg brukt av skomakarar. Leisten er typisk laga av tre og forma som ein fot. Han kan også vera av plast eller metall, og kan ha ei mindre fotaktig utforming.

Leisten blir brukt av ein skomakar for å kunna tilpassa sko nøyaktig til kunden utan at vedkommande er til stades under arbeidet. Han kan også brukast til å halda forma på skoen under lagring. Leistar blir laga parvis for venstre- og høgresko, og i ulike utformingar for skor i ulike storleikar, breidde og til damer og menn. 

Den tradisjonelle treleisten er blitt mindre vanleg i ei tid då skor sjeldan blir laga eller vølte for hand. I staden bruker ein leistar av plast eller metall som kan brukast ved industriell skomaking. Ordet finst likevel i nokre utbreidde faste uttrykk:
 «Skomaker, bli ved din lest» er eit ordspråk som seier at ein skal halda seg ved det ein er laga til eller kan.
 «Skorne over same leist» kan tyda at nokon er svært like, eller at ein ser på to (ulike) personar som heilt like

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fottøyutstyr
skomakarverktøy
treting
modellar
Isopyknal

Ein ispoyknal er ei flate med konstant potensiell tettleik i vatn. I havet aukar tettleiken med djupna. Salinitet og temperatur kan endre tettleiken til vatn og vatn med høg tettleik ligg alltid under vatn med lågare tettleik. Sidan vind og havstraumar påverkar tettleiken er ikkje alltid isopyknalane vassrette.

Sjå òg
Kjemoklin
Haloklin
Pyknoklin
Termoklin

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isopycnal» frå ,  den 10. mars 2010.  
 

Fysisk oseanografi
Konvergenssona i det sørlege Stillehavet

Konvergenssona i det sørlege Stillehavet (SPCZ, South Pacific Convergence Zone) er eit motsett-retta monsuntråg og eit lågt konvergensband med skyer og nedbør frå varmebassenget vest i Stillehavet og søraustovre mot Fransk Polynesia. Det er ein del av den intertropiske konvergenssona (ITCZ) som ligg like sør for ekvator, men kan stundom ha meir ekstratropiske eigenskapar, særleg aust for datolinja. Det vert rekna som den største og viktigaste delen av ITCZ og er mindre avhengig av oppvarming frå nærliggande landmassar om sommaren enn andre område i monsuntråget.

Plassering
Sona oppstår der den søraustlege passatvinden møter dei delvis permanente austlege vindane frå høgtrykket aust i Stillehavet. SPCZ finst både om sommaren og vinteren med tilnærma same orientering og plassering. Han skil seg ofte frå ITCZ over Australia, men stundom slår dei seg saman og dannar ei kontinuerleg konvergenssone. Plasseringa til SPCZ vert påverka av ENSO og den tiårige svinginga i Stillehavet. Han strekkjer seg generelt frå Salomonøyane via Fiji, Samoa til Tonga. Konvergensen langs dette bandet dannar skyer med regnbyer og torevêr.  
Torevêr i bandet er avhengig av årstida, sidan delen av bandet som ligg nærast ekvator er meir aktivt på den sørlege halvkula om sommaren og mest aktiv på polsida av bandet om hausten og våren. Konvergenssona flyttar seg aust eller vest avhengig av om El Niño eksisterer eller ikkje.

Tilknytt oseanografi
Søraust langs bandet er sirkulasjonen rundt bandet slik at det vert oppretta ein salinitetsgradient i havet, der ferskare og varmare vatn vest i Stillehavet ligg lengst vest. Kjøligare og saltare vatn ligg i aust.

Forflytting
Konvergenssona flyttar seg nordaustover under El Niño og sørvestover under La Niña (samla kalla ENSO). Den same rørsla finn stad under positive. Den same rørsla finn stad under positive og negative tiårige svingingar i Stillehavet. Vest for om lag 140 ºW påverkar både El Niño og den tiårige svingingar SPZC kraftig, men lenger aust er det berre ENSO som påverkar sona. Berre nær 170 ºW kan ein sjå indikasjonar på ein vekselverknad mellom dei to faktorane. (Folland et al., 2002)

Sjå òg
ENSO
Monsuntråg
Tropisk syklogenese
Tropisk syklon

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «South Pacific convergence zone» frå ,  den 10. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Tropisk meteorologi
Atmosfærisk dynamikk
Klimatologi
Fysisk oseanografi
Robert Green

Robert Paul Green () er ein engelsk fotballspelar. Green spelar som keeper for West Ham United og det engelske landslaget.

Green vart fødd i Chertsey i Surrey. I ungdomsåra spelte han for Norwich City og debuterte for A-laget deira 11. april 1999 i eit lokaloppgjer heime mot Ipswich Town, som enda 0-0. Etter at Andy Marshall forlet Norwich City sommaren 2001, vart Green fast førstekeeper for laget, som spelte i den nest høgste divisjonen. I 2003/04-sesongen var han med på å vinna opprykk til Premier League for Norwich. Laget rykte ned igjen etter éin sesong, 2004/05-sesongen, i Premier League. Green heldt buret reint i 6 av dei 38 ligakampane. Etter ein ny sesong på nest høgste nivå, gjekk Green til West Ham United i august 2006, for 2 millionar pund.

Green debuterte for West Ham 22. oktober 2006, då laget tapte 1-0 borte mot Tottenham Hotspur. Han vart West Ham sin førstekeeper i løpet av sesongen. I 2007/08-sesongen vart han kåra til årets spelar for West Ham.

Green vart teken med i landslagstroppen til England første gong i mars 2004, medan han endå spelte for Norwich i 1. divisjon, mot Sverige. Han debuterte for England 31. mai 2005, som innbytar i ein vennskapskamp mot Colombia i USA, der England vann 3-2. Han vart teken ut til England sin tropp til fotball-VM i 2006, men måtte seia frå seg plassen grunna ein lyskeskade. Etter dette fekk landslagskarrieren hans ein pause. Sjølv om han enkelte gonger vart teken med i landslagstroppen, spelte han ikkje for England igjen før 12. februar 2009, då han var innbytar då England tapte 0-2 mot Spania i Sevilla. 6. juni 2009 spelte han frå start for landslaget for første gong, då dei vann 4-0 borte mot Kasakhstan i ein kvalifiseringskamp til fotball-VM i 2010. Han spelte òg fleire av kvalifiseringskampane, som enda med at England kvalifiserte seg til VM. 10. oktober 2009 vart han den første engelske keeperen som nokon gong har vorte utvist i ein landskamp, då han fekk raudt kort i ein kamp mot Ukraina.

Kjelder
Denne artikkelen begynte med ei omsetjing av delar av artikkelen på engelsk wikipedia 10. mars 2010.

Engelske fotballspelarar
Norwich-spelarar
West Ham-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Datolinja

Datolinja (òg kalla datogrensa), er ei tenkt linje frå Nordpolen til Sørpolen som skil område med ulik dato. 

Datolinja vart innført i 1845. Ho følgjer stort sett med 180°-meridianen, som går gjennom Stillehavet, men avviker frå denne for at land og øygrupper som strekkjer seg over denne meridianen skal ha same dato. Det største avviket har Linjeøyane i staten Kiribati, som ligg i tidssonen UTC+14, opptil 30° aust for 180°-meridianen. Øyane har dermed same tid på dagen som på Hawaii lenger nord, men datoen er ein dag før Hawaii.

Ved reise austover må ein legge til ein time for kvar 15. lengdegrad for å få riktig sonetid. Ein vinn dermed ein heil dag om ein reiser Jorda rundt. For å unngå dette, må ein trekke frå eit døgn frå datoen når ein passerer datolinja på reise austover. Ved passering mot vest må ein legge til eit døgn.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Datolinjen» frå , den 10. mars 2010. 
 

Tidssoner
Meridianar
Stillehavet
Tsjuktsjarhavet
Beringhavet
Gianluigi Buffon

Gianluigi Buffon () er ein italiensk fotballspelar. Buffon har spela som keeper for Juventus og det italienske landslaget.

Klubbkarriere 
Buffon vart fødd i Carrara i Toscana. Han starta karrieren  i Parma i 1995. Han fekk debuten sin i Serie A mot AC Milan, 19. november 1995, berre 17 år gammal. Han var med på å vinna UEFA-cupen med Parma i 1999. I juli 2001 gjekk han til Juventus for om lag 400 millionar kroner, som den dyreste keeperen gjennom tidene, til då.

I 2004–05 hjelpte Buffon Juventus til laget sin tredje Serie A-tittel på fire sesongar. Buffon sine utrolige redningar i den avgjerande kampen mot AC Milan var med på å avgjera kampen. Men denne tittelen, saman med neste års tittel, vart trekt attende etter dommarskandalen i 2006.

Då Juventus vart flytta ned til Serie B, valde Buffon å bli i klubben, trass i at han kunne gått til ei rekkje andre klubbar. Kontrakten med Juventus vart våren 2007, då klubben var sikra opprykk til Serie A igjen, forlenga til 2012. I 2009 vart kontrakten forlenga til 2013. Han var med på å vinna Serie A med Juventus i 2012, 2013 og 2014.

Landslagskarriere 

Buffon debuterte for landslaget i ein VM-kvalifiseringskamp mot Russland 29. oktober 1997.

Etter å ha vore reserve for Gianluca Pagliuca under VM i 1998 og gått glipp av EM i 2000 grunna skade, starta Buffon for Italia under VM i 2002 og EM i 2004.

I VM i 2006, som Italia vann, vart Buffon kåra til beste keeper og fekk Lev Jasjin-prisen. Under fotball-EM i 2008 var Buffon Italia sin landslagskaptein.

Involvering i dommarskandalen 2006 

12. mai 2006 vart det påstått at fire Juventus-spelarar var mistenkte for å ha satsa pengar på kampar som dei sjølve hadde spelt i. To av dei skulle ha vore stjernene Gianluigi Buffon og Fabio Cannavaro, ifølgje den svenske avisa Expressen,, som nemner to cupkampar mot Atalanta i 2006 og i 2005 der Juventus tapte. Buffon vart frikjend.

Referansar 

Denne artikkelen begynte med stoff frå bokmålswikipediaen og Engelsk Wikipedia den 11. mars 2010.

Italienske fotballspelarar
Parma-spelarar
Juventus-spelarar
Målvakter i fotball
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-VM 2002
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-EM 2008
Spelarar i Fotball-VM 2010
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-VM 2014
Spelarar i Fotball-EM 2016
Årskogane

Årskogane er ein gard i Hjørundfjorden, gardsnummer 167 i Ørsta kommune. Før kommunesamanslåinga 1.1.1964 var den gardsnummer 57 i Hjørundfjord.

Garden ligg i Bondalen, nord for Bondalselva, med Heimste-Holen på vestsida og Rise på austsida.

Namnet 
Namnet kjem nok av treslaget Or, på sunnmørsk åre.

Kjelder 
 Lars Strømme og Ragnar Standal: Hjørundfjordboka Band V Gard og ætt, Ørsta 1993 ISBN 82-991200-5-5, side 238-249.

Fotnotar 

Matrikkelgardar i Ørsta