alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Harald V av Noreg

Kong Harald V av Noreg er kongen av Noreg sidan 1991. Harald var kronprinsregent frå mai 1990, då far hans var sjuk. 17. januar 1991 døydde kong Olav, og Harald vart då ny konge. Han vidareførte valspråket til faren og farfaren sin, «Alt for Norge». Lik faren sin vart han signa i Nidarosdomen i Trondheim.

Kongen er øvste leiaren for Den norske kyrkja og øvstkommanderande for den norske hæren.

Barndom 
Kong Harald vart fødd på Skaugum den 21. februar 1937 som son av kronprinsparet Olav og Märtha. Han har to eldre søstrer, prinsesse Ragnhild fru Lorentzen og prinsesse Astrid fru Ferner. Harald V høyrer til det nordtyske fyrstehuset Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.

Under Den andre verdskrigen flykta kronprinsesse Märta med dei tre barna til Sverige og sidan til USA, der dei budde i Washington, D.C. til krigen var over.

Då prinsen kom tilbake til Noreg, gjekk han på Smestad skule, der ei politivakt i gangen var det einaste som skilde han frå dei andre skulebarna.

Utdanning 
Etter at han fekk artium gjekk prins Harald inn i militæret, først på Kavaleriets befalsskule og sidan på Krigsskulen, der han vart uteksaminert i 1959. Deretter drog han til Balliol College i Oxford der han studerte historie, samfunnsvitskap og økonomi.

Kronprins 
Då kong Haakon VII døydde den 21. september 1957 blei prins Harald kronprins. Han møtte til statsråd, og opptredde som regent når kong Olav var vekke, første gong i 1958.

Familie 

Kronprinsen gifta seg den 29. august 1968 med Sonja Haraldsen, som no er dronning Sonja. Dei to hadde kjent kvarandre i ni år, men det at ho kom frå borgarskapet og altså ikkje var adeleg vart då sett på som eit problem. Etter at kong Olav hadde rådspurd regjeringa og ulike stortingsleiarar, fekk dei to lov til å gifta seg.

Paret fekk borna Märtha Louise av Noreg og Haakon Magnus av Noreg i høvesvis 1971 og 1973.

Interesser 
Harald byrja å segla i ti-årsalderen og har halde denne interessa ved like sidan. I 1964 deltok han i Dei olympiske leikane i Tokyo, og i 1987 vart han og mannskapet på «Fram X» verdsmeistrar i segling for eitt-tonnarar. I 2005 tok kongen og mannskapet på «Fram XV» gull i EM i Sverige.

Kong Harald er innehavar av ei lang rekkje ordnar, mellom anna St. Olavs Orden.

Meisterskap

Segling 

 Kronprins Harald av Noreg bar det norske flagget under opninga av Sommar-OL 1964.

Dekorasjonar 
Kongen er innehavar av følgjande norske og utanlandske ordenar, medaljar og dekorasjonar. Oversikta er basert på Kongehuset si liste over dekorasjonar.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 www.kongehuset.no

Norske regentar
Norske prinsar
Norske kronprinsar
Norske kongar
Norske monarkar
Kongelege frå Asker
St. Olavs Orden
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Norske deltakarar under sommar-OL 1964
Seglarar under sommar-OL 1964
Norske deltakarar under sommar-OL 1968
Seglarar under sommar-OL 1968
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Seglarar under sommar-OL 1972
Elefantordenen
Huset Glücksburg
Kongelege OL-deltakarar
Folk som har opna OL
Serafimerordenen
På Vossevangen der vil eg bu

«På Vossevangen der vil eg bu» er eit dikt som fyrst vart skrive på dansk av Carsten Hauch i 1861. Det blei sidan omsett til norsk av Hulda Garborg. Vossavangen er sentrum i Voss kommune i Hordaland fylke. 

Diktet blei tonesett av Niels Peter Hillebrandt i 1876. Songen «På Vossevangen der vil eg bu» er noko nytta til songleikar. 

I Donald Duck-historia Eggemysteriet møter ein Firkantfolket. Firkantfolket har i den norske omsettinga lært å setja pris på alt som har med Voss å gjera. Mellom anna syng dei «På Vossevangen der vil eg bu», i staden for sørstatssongen «Dixie» som dei gjorde i originalutgåva.

Tekst

Kjelder 
 «Fra sørstatsdialekt til vossamaol» i bt.no

Bakgrunnsstoff 
 Teksten til Hauch sitt dikt ved kalliope.org

Danske dikt
Norske dikt
Kultur i Voss
Francis Hagerup

George Francis Hagerup () var ein norsk jurist og politikar for Høgre, og norsk statsminister i to periodar.

Hagerup var fødd i Horten. Han blei dr. juris i 1885 og var jusprofessor ved Universitetet i Oslo frå 1887 til 1906. Han var justisminister i regjeringa Stang frå 2. mai 1893 til 14. oktober 1893. Han blei deretter sjølv leiar for ei samlingsregjering frå 14. oktober 1895 til 17. februar 1898.

I perioden 1900 til 1906 var Francis Hagerup vald til stortingsmann. Han blei igjen statsminister den 22. oktober 1903, men gjekk av den 11. mars 1905 då han var imot det politiske kravet om å løysa opp unionen med Sverige. Han meinte ei unionsoppløysing ville kunne føra til militære trugsmål frå Russland, men støtta likevel kravet om eit eige norsk konsulatvesen.

Etter tida si som statsminister gjekk Hagerup inn i det norske diplomatiet. 
Han var sterkt engasjert i utviklingen av internasjonal lov. Frå 1897 var han medlem av l'Institut de Droit International, som han blei formann for i 1912. I 1907 leia han den norske delegasjon ved den andre fredskonferansen i Haag. Hagerup var medlem av den norske nobelkomitéen frå 1906 til 1920. Han var òg delegat ved internasjonale havrettskonferansar.

I 1920 var Hagerup leiar for den norske delegasjonen då Folkeforbundet kom saman for første gong i Geneve. Same året blei han vald til ein juridisk komité under Folkeforbundets Råd.

Kjelder 

 :no:Francis Hagerup
 http://www.nb.no/baser/1905/tema/hag.html
 

Norske statsministrar
Norske finansministrar
Norske revisjonsministrar
Regjeringa Hagerup I
Regjeringa Hagerup II
Statsrådar i Regjeringa Hagerup I
Statsrådar i Regjeringa Hagerup II
Leiarar for Høgre
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Medlemmar og varamedlemmar i Nobelkomiteen
Norske diplomatar
Norske jusprofessorar
Formenn av Det Norske Studentersamfund
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Folk frå Horten
Jens Bratlie

Jens Kristian Meinich Bratlie (), kjend som Jens Bratlie, var ein norsk jurist, offiser og politikar i partiet Høgre som var statsminister i Noreg frå 1912 til 1913. 

Bratlie kom frå Nedre Skiaker i Nordre Land i Oppland. Han eigde Utøya i Hole som feriestad frå 1893 til 1933 då han selde øya til LO.

Jens Bratlie var statsminister i Noreg frå 20. februar 1912 til 31. januar 1913. Samstundes var han forsvarsminister og revisjonsminister.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske statsministrar
Regjeringa Bratlie
Norske forsvarsministrar
Norske revisjonsministrar
Statsrådar i Regjeringa Bratlie
Høgrestatsrådar
Leiarar for Høgre
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1910-1912
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Oslo
Stortingspresidentar
St. Olavs Orden 
Dannebrogordenen 
Sverdordenen 
Vasaordenen
Norske juristar
Folk frå Nordre Land
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Otto Albert Blehr

Otto Albert Blehr () var ein norsk jurist og politikar. Han representerte det politiske partiet Venstre. Blehr var gift med kvinnesakskvinna Randi Blehr.
 
Blehr hadde ei rekkje politiske verv. Han var stortingsmann for Nordre Bergenhus amt frå 1883 til 1888, for Nordland frå 1895 til 1900. Frå 1891 til 1893 var han 
statsminister i den norske statsrådsavdelinga i Stockholm og norsk statsminister frå 21. april 1902 til 22. oktober 1903. Siste statsministerperioden var frå 1921 til 1923.

Blehr var stiftamtmann i Kristiania frå 1905 til 1917 og norsk delegat i Folkeforbundet 1920 og frå 1922 til 1925. 

Kongen utnemnde Blehr den 7. november 1898 til storkrossen av St. Olavs Orden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Norske statsministrar
Norske statsministrar i Stockholm
Norske finansministrar
Norske revisjonsministrar
Regjeringa Blehr I
Regjeringa Blehr II
Statsrådar i Regjeringa Blehr I
Statsrådar i Regjeringa Steen I
Statsrådar i Regjeringa Steen II
Statsrådar i Regjeringa Knudsen II
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1883-1885
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar for Nordland
Stortingsrepresentantar for Sogn og Fjordane
St. Olavs Orden
Ordførarar i Lærdal
Venstreordførarar i Sogn og Fjordane
Gravlagde på Vår Frelsers gravlund
Norske amtmenn
Norske juristar
Folk frå Stange
Kjell Bondevik

Kjell Olsson Bondevik () var ein norsk Kristeleg Folkeparti-politikar og folklorist fødd i Leikanger. Bondevik vaks opp i Sogndal.

Bondevik var lærar ved Oslo Kristelige gymnas 1927-1931, stipendiat 1931-1933, lektor i Haugesund 1933-1937, rektor ved Sauda gymnas frå 1937, dosent i folkeminne-vitskap og folkelivsgransking ved Universitetet i Bergen.

Bondevik var stortingsmann for Rogaland fylke 1950-1965, Kristeleg Folkeparti sin nestformann 1955-61 og parlamentarisk leiar 1961-65.

Vidare var han sosialminister i John Lyng si regjering 1963, og kyrkje- og undervisingsminister i Per Borten si regjering 1965-71.

Etter at Borten si regjering gjekk av den 2. mars 1971 på grunn av «lekkasjesaka» om EF, fekk Bondevik, etter at Høgres John Lyng var vorten uaktuell som statsministerkandidat, den 6. mars i oppdrag å danna ei ny firepartiregjering. Dei samarbeidande partia skulle vera Høgre, Kristeleg Folkeparti, Senterpartiet og Venstre. Forhandlingane tok til måndag den 8. mars.

Då han allereie neste kveld den 9. mars måtte gje opp, kom han på direktesendt fjernsyn med denne klassiske uttala:

«Eg er djupt såra og vonbroten over at Senterpartiet, som gjekk sterkt inn for å få meg til å prøva å skipa ei ny regjering, mot mitt personlege ynskje, ikkje sa greitt ifrå om sitt standpunkt. Særleg er det leitt at Senterpartiet gav dei andre partia grunn til ein optimisme som det viste seg ikkje å vera grunnlag for.

Alle representantane frå dei andre partia rekna med at det var skapt eit akseptabelt grunnlag som alle burde kunne ha stått på, men det viste seg altså ikkje å vera tilfelle.

Når eg tenkjer på alle dei sakene som samarbeidsregjeringa har gjennomført i dei siste fem åra, og nye - som ein kunne ha fått gjennomført - gjev eg uttrykk for djup sorg over det som no har hendt.»

I ettertid har «djupt såra og vonbroten» vorte eit populært uttrykk, som vert nytta av både nynorsk- og bokmålsfolk.

Kjell Bondevik var onkel (farbror) til Kjell Magne Bondevik.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Om Kjell Bondevik i Allkunne
 Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978
Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff

 

Norske sosialministrar
Norske kyrkje- og undervisningsministrar
KrF-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Lyng
Statsrådar i Regjeringa Borten
Leiarar for Kristeleg Folkeparti
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar frå KrF
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Æresdoktorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Norske folkloristar
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Leikanger
Forfattarar frå Sogndal
Folk frå Leikanger
Håkon II av Noreg

Håkon II (Sigurdsson) Herdebrei (dvs. skulderbrei) (1147–1162) var norsk konge frå 1157.

Håkon var uekte son av Sigurd Munn, og vart etter at faren og farbroren Øystein II Haraldsson var døde, teken til konge av deira tilhengjarar. Dei held fram kampen mot kong Inge Krokrygg under førarskap av Sigurd på Røyr (i Ringsaker). Flokken hadde ein del medgang og felte kong Inge i 1161 eit slag på isen ved Oslo. Håkon sitt parti hadde særleg støtte i Trøndelag. Han var nær ved å bli anerkjent (15 år gammal), men det overvunne partiet samla seg under Erling Skakke.
 
Snorre Sturlason skriv i Heimskringla (Norske kongesoger):

Då låg Håkon i ei hamn ... (alle handskriftene har eit ope rom for namnet) og hadde 14 skip. Han sjølv og mennene hans var oppe på øya og leika seg, men lendmennene hans sat på en haug. Då såg dei ein båt som kom roende sørfrå imot øya. Det var to mann i båten ... då svara den som først kunne få opp målet for trøyttleik: «Her sigler Erling nordover imot dykk med 20 skip eller så pålag ...» Då stemnde alt mannskapet til skipa, og kvar sprang ut på det skipet som var nærast, og skipa vart ujamt manna. Nokre tok til årane og nokre reiste mastene og snudde skipa nordetter og stemde til Veøy; for der venta dei seg mykje hjelp fra bymennene. Eindride Unge hadde eit skip som heitte Draglaun, eit stort busse-langskip, og dette hadde for lite mannskap, for dei som før hadde vore ombord der hadde sprunge over på andre skip og det var det attarste av skipa hans Håkon.

Då Eindride kom rett utanfor øya Sekken, kom Bøkesuda, som Erling Skakke styrde, etter dei og haka seg fast. Men skipet hans Håkon var mest kome inn til Veøy då dei høyrde lurane gjekk. Dei skipa som var nærast snudde att og ville hjelpe Eindride, og no la dei til slag frå begge sider. Då sette alle i hærrop og eggja kvarandre opp og rodde fram. I dette ståket fekk kong Håkon banesår. Liket til kong Håkon Herdebrei førte dei inn i Romsdalen og jorda det der; men kong Sverre, bror hans, førte sidan liket til kong Håkon nord til kaupangen, og let dei legge det i steinveggen i kristkyrkja på sørsida i koret.

Det står bautaer på Sekken og Veøy til minne om slaget. På Sekken vert det òg kvart år skipa til ein turmarsj, Herdebreimarsjen, til minne om Håkon Herdebrei.

Norske regentar
Folk frå norrøn tid
Folk frå borgarkrigstida
Fødde i 1147
Døde i 1162
Magnus V av Noreg

Magnus V eller Magnus Erlingsson  () var konge av Noreg i tidsrommet 1162-1184.

Magnus var son åt stormannen Erling Skakke og Kristin, dotter åt Sigurd Jorsalfare. Han var difor ikkje kongsson, noko birkebeinane nytta mot han i kampen om makta. Magnus Erlingsson var den fyrste norske kongen som vart krynt, anten i 1163 eller 1164. Han var berre fem år då han vart vald til konge av lendmannspartiet under borgarkrigstida. Dei fyrste åra, medan han var umyndig, var Erling Skakke formyndarregent. Den fyrste sigeren hans på slagmarka var slaget på Re utanfor Tønsberg i 1177, der birkebeinkongen Øystein Møyla vart drepen.

Seinare same året kom Sverre Sigurdsson frå Færøyane og tok over leiinga av birkebeinane og førte kampen vidare. Erling Skakke fall i slaget på Kalvskinnet i Nidaros i 1179. Magnus Erlingsson fall i slaget ved Fimreite i Sognefjorden i 1184.

Norske regentar
Folk frå borgarkrigstida
Sverre Sigurdsson

Sverre Sigurdsson () var konge av Noreg i tidsrommet 1184-1202. Han vart i fylgje Sverresoga fødd i Noreg om lag i 1151. Han døydde den 8. eller 9. mars 1202 i Bergen.

Liv 

Sverresoga fortel at Sverre var fødd i Noreg som son av Gunnhild, som skal ha vore gift med Unas kammakar.

Frå han var kring fem år budde Sverre i bygda Kirkjubøur på Færøyane. Han må ha hatt særskilde evner, for Roe, biskopen der på øyane, sette han i prestelære. Som vaksen skal han ha fått høyra av mor si at han var son av kong Sigurd II Munn. Korleis det no var med den saka, så gav det legitimitet til eit meir storlåtent prosjekt enn ei karriere innan kyrkja hadde vore. Sverre tok kontakt med den leiande opprørsflokken i landet, birkebeinane, som stod utan hovding etter at Øystein Øysteinsson Møyla fall i Slaget på Re. Dei tok han til hovding og han viste seg raskt som ein taktisk dyktig hærførar. Han klarte på kort tid å få seg sjølv hylla som konge på Øyratinget i 1177, men det tok fleire år før kongsmakta var endeleg sikra.

Krig 
Motstandaren var kong Magnus Erlingsson, og far hans, lendmannen Erling Skakke. Magnus var dotterson til kong Sigurd I Magnusson Jorsalfare, og var støtta av kyrkja som ynskte ei kontrollert arvefylgje grunna på ektefødsler. Dei to utkjempa slag på Kalvskinnet i 1179 og Ilevollen i 1180. I slaget ved Fimreite i 1184 vann Sverre. Magnus døydde i dette slaget, og bispane Nikolas og Eirik trødde fram som Sverre sine argaste motstandarar. Dei reiste sin eigen krigarflokk, baglarane og klarte samstundes å få kong Sverre lyst i bann av paven. Striden med baglarane vara ved til Sverre uventa døydde på sotteseng i Bjørgvin (Bergen) i 1202.

Han er til no den einaste norske kongen som har hatt namnet Sverre, og vert ofte omtala berre som kong Sverre.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Claus Krag: Sverre : Norges største middelalderkonge, Oslo 2005 ISBN 82-03-23201-9
 Karl Jonsson m. fl: Sverresoga. Omsett til norsk av Halvdan Koht, Sverresoga Det Norske Samlaget, Oslo 1967 ISBN 82-521-4474-8 Nettversjon på bokmål 

Norske regentar
Folk frå borgarkrigstida
Fødde i 1150-åra
Døde i 1202
Dag og Tid

Dag og Tid er ei nynorsk vekeavis. Utgjevarstaden er Oslo med adresse Pilestredet 8.

Avisa kom med fyrste prøvenummer i 1962, med den kjende NRK-profilen Arthur Klæbo som redaktør. Det skulle gå så lenge som seks år før avisa klarte å etablere stabil drift med vekentlege ugjevingar. Det skjedde frå 1968. Dag og Tid hadde eit oppsving kring striden med EF. På siste halvdel av 1970-talet kom avisa med to nummer i veka.
 
Dag og Tid er politisk sjølvstendig, men med ein klår motstraums og målpolitisk profil. Ho legg vekt på stoff om kultur og politikk, og gjer plass for innlegg og artiklar som dekkjer eit breidt spekter av samfunnsoppfatningar. Eigarskapet er spreidd på rundt 1200 aksjonærar.

Kjende namn i Dag og Tid opp gjennom historia har mellom anna vore Herbjørn Sørebø, Ivar Eskeland, Per Øyvind Heradstveit, Daniel Liseth, Olav Rytter, Kristin Fridtun, Jon Hustad og Agnes Ravatn.

Redaktørar

 Arthur Klæbo 1962
 Olav Maaland
 Tor Gabrielsen / Kjell Snerte 1967-
 Bjarne Myrstad 1974-1979
 Kjetil Tandstad 1976-1980
 Helge Arild Bolstad 1976-1985
 Asgeir Olden 1986-1990
 Arnhild Skre 1990-1993
 Audun Skjervøy 1993-2001
 Svein Gjerdåker 2001-dd

Opplag
Bekrefta netto opplagstal frå Mediebedriftenes Landsforening:

Kjelder 
<div class="references-small">

</div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Dag og Tid» frå ,  den 9. mars 2013.

Bakgrunnsstoff
 Dag og Tid
 Medieregisteret: Dag og Tid  (Medietilsynet

Norske aviser etter namn
Norske riksdekkjande aviser
Aviser i Oslo
Skipingar i 1962
Nynorske tidsskrift
Tvedestrandsposten

Tvedestrandsposten er ei avis som vert utgjeven i Tvedestrand og Vegårshei i Agder. Avisa vart grunnlagt i 1872 av Arne Garborg, som òg var den første redaktøren. I dag er Marianne Drivdal redaktør og disponent for avisa (2005).

Opplagstal

Bakgrunnsstoff 
 http://www.tvedestrandsposten.no/

Kjelder 

Aviser i Agder
Norske lokalaviser
Norske aviser etter namn
Tvedestrand kommune
Skipingar i 1872
1872 i Noreg
Olav Duun

Olav Duun () var ein norsk forfattar som er særleg kjend for seksbandverket Juvikfolket, Medmenneske-trilogien og romanen Menneske og maktene. Språkforma hans var nynorsk med innslag av namdalsmål og fleire radikale former, som braut med høgnorsken i samtida.

Verk 
 1907: Løglege skruvar og anna folk 
 1908: Marjane
 1909: På tvert
 1910: Nøkksjølia
 1911: Gamal jord
 1912: Hilderøya, Storbåten
 1913: Sigyn, Sommareventyr
 1914: Tre venner
 1915: Harald
 1916: Det gode samvite
 1917: På Lyngsøya
 1918–23: Juvikfolket
 1918: Juvikingar
 1919: I Blinda
 1920: Storbryllope
 1921: I eventyre
 1922: I ungdommen
 1923: I stormen
 1924: Blind-Anders
 1926: Straumen og evja
 1927: Olsøygutane
 1928: Carolus Magnus
 1929: Medmenneske
 1930: Vegar og villstig
 1931: Ragnhild
 1932: Ettermæle
 1933: Siste leveåre
 1935: Gud smiler
 1936: Samtid
 1938: Menneske og maktene

Utmerkingar 

 Frå 1923 mottok Olav Duun diktarløn frå staten.
 I 1934 vart Olav Duun den fyrste til å motta Gyldendals legat.

Referansar

Bakgrunnsstoff

 Digitaliserte bøker av Olav Duun hjå Nasjonalbiblioteket

Nynorskforfattarar
Norske forfattarar
Vinnarar av Gyldendals legat
Folk frå Fosnes
Folk frå Holmestrand
Olav Duun
Forfattarar frå Nord-Trøndelag
Språknytt

Språknytt er eit blad gjeve ut av Språkrådet. Det vart skipa i 1973 og kjem med fire nummer i året.   

Opphavleg kom det ut som eit meldingsblad. Dei seinare åra har det vore meir av eit tidsskrift. Bladet har artiklar om språkpolitikk, språkplanlegging, normering og praktiske språkråd. Opplaget er (2004) på om lag 25 000. Bladet finst òg i digital utgåve.

Bakgrunnsstoff
Språknytt - digital utgåve

Språkrådet
språktidsskrift
norske tidsskrift
Skipingar i 1972
Aalesunds Fotballklubb

Aalesunds F.K. er eit norsk fotballag frå Ålesund. Klubben spelar i Eliteserien (2020). Lars Bohinen var hovudtrenar fram til 2020.

Laget vart stifta 25. juni 1914. Dei brukar oransje trøyer, blå bukser og oransje sokkar. Heimebanen til laget er Color Line stadion som vart opna i 2005.

Spelarstall
Oppdatert 1. juli 2020.

Utlånte spelarar 
Oppdatert 1. juli 2020.

Historie
 Meritt: Kvartfinale NM, 1962, Semifinale NM 2002. Cupmeister 2009
 Publikumsrekord: 12 000 i 1962 mot SK Brann (Aksla Stadion).
 Supporterklubben Stormen

Profilar: 
 Erling «Yttis» Ytterland
 John Arne Riise

Legendariske trenarar:
 Bobby Gould
 Egil Roger Olsen
 Ivar Morten Normark
 Kjetil Rekdal

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Supportarklubben Stormen	
 Colorline Stadion

 
Fotballag skipa i 1914
Fotballag i Ålesund
Eirik II av Noreg

Eirik II Magnusson (1268–1299) var konge av Noreg i tidsrommet 1280–1299.

Eirik var eldste son av Magnus Lagabøte. Eit fall frå hesteryggen gav han moglegvis heilskade (hjerneskade). Sidan han berre var barnet då han vart konge, vart styret ført av eit formyndarstyre. Han kom i konflikt med kyrkja under erkebiskop Jon Raude og fekk tilnamnet Prestehatar.

Han var først gift med Margaret av Skottland, dotter av kong Alexander III. Dei fekk dottera Margrete, som blei dronning av Skottland i 1286, berre tre år gammal. Etter at kona hans døydde i barselseng i 1283 gifta Eirik seg seinare med Isobel Bruce, søster av Robert I av Skottland.

Ettersom han døydde sønelaus blei Eirik Magnusson etterfølgd av bror sin, Håkon V.

Norske regentar
Norske monarkar
Norske kongar
Folk frå norrøn tid
Fødde i 1268
Døde i 1299