alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Holmenkollrennet 1949

Holmenkollrennet 1949 fann stad i tida onsdag 2. til søndag 6. mars 1949 i Oslo.

18 km 

Dato: 5. mars

50 km 

Dato: 2. mars

Kombinert 

Dato: 5.-6. mars

Hopprenn 

Dato: 6. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 3. mars 1949
Arbeiderbladet 7. mars 1949

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1949
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrennet 1950

Holmenkollrennet 1950 fann stad i tida onsdag 1. til søndag 5. mars 1949 i Oslo.

18 km 

Dato: 4. mars

50 km 

Dato: 1. mars

Kombinert 

Dato: 4.-5. mars

Hopprenn 

Dato: 6. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 2. mars 1950
Arbeiderbladet 6. mars 1950
Arbeiderbladet 6. mars 1950

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1950
Idrettstilskipingar i Oslo
FA-cupfinalen i fotball 1999

FA-cupfinalen i fotball 1999 fann stad på Wembley stadion i London 22. mai 1999, med 79 101 tilskodarar på tribunane. Manchester United sikra seg pokalen etter å ha vunne med 2-0 over Newcastle United.

Kampen
Manchester United tok leiinga ved innbytar Teddy Sheringham i det 11. minutt, einast to minuttar etter han kom på bana. Åtte minuttar ut i den andre omgangen la Paul Scholes på til 2-0.

Manchester United stilte med: Peter Schmeichel, Gary Neville, David May, Ronny Johnsen, Phil Neville, David Beckham, Roy Keane, Paul Scholes, Ryan Giggs, Andy Cole og Ole Gunnar Solskjær. Teddy Sheringham kom på bana allereie i det 9. minutt, då Keane vart skadd. Dwight Yorke bytta med Cole i det 60. og Jaap Stam med Scholes i det 78. minutt.

Newcastle United stilte med: Steve Harper, Andy Griffin, Nikos Dabizas, Laurent Charvet, Didier Domi, Rob Lee, Dietmar Hamann, Gary Speed, Nolberto Solano, Temur Ketsbaia, Alan Shearer (kaptein). Duncan Ferguson vart bytta inn like etter pause for Hamann. Medan Silvio Marić kom inn i staden for Solano i det 68. minutt og Stephen Glass kom inn i staden for Ketsbaia i det 79. minutt. 

Dommaren heitte Peter Jones.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1999 FA Cup Final» frå ,  den 31. desember 2018.  
 

Fotball i 1999
FA-cupfinalar
Manchester United
Holmenkollrennet 1951

Holmenkollrennet 1951 fann stad i tida torsdag 22. til søndag 25. februar 1951 i Oslo.

18 km 

Dato: 22. februar

50 km 

Dato: 24. februar

Kombinert 

Dato: 24.-25. februar

Hopprenn 

Dato: 25. februar

Kjelder
Arbeidertbladet 23. februar 1951
Arbeiderbladet 26. februar 1951

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1951
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrennet 1952

Holmenkollrennet 1952 fann stad i tida torsdag 22. til søndag 25. februar 1951 i Oslo. Tevlingane fann stad einast to veker etter dei olympiske vinterleikane vart avvikla på same arenaene, dermed vart renna så godt som fri for deltakarar frå utlandet.

18 km 

Dato: 6. mars

50 km 

Dato: 8. mars

Kombinert 

Dato: 8.-9. mars

Hopprenn 

Dato: 9. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 7. mars 1952
Arbeiderbladet 10. mars 1952

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1952
Idrettstilskipingar i Oslo
Blokkeringsfri brems

Blokkeringsfrie bremser er bremser som vert styrt av eit reguleringssystem, som hindrar at hjula låser seg.

 

Motorkøyretøy
Holmenkollrennet 1953

Holmenkollrennet 1953 fann stad i tida torsdag 26. februar til søndag 1. mars 1953 i Oslo.

18 km 

Dato: 26. februar

50 km 

Dato: 28. februar

Kombinert 

Dato: 28. februar-1. mars

Hopprenn 

Dato: 1. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 27. februar 1953
Arbeiderbladet 1. mars 1953
Arbeiderbladet 1. mars 1953

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1953
Idrettstilskipingar i Oslo
Gene Clark with the Gosdin Brothers

Gene Clark with the Gosdin Brothers er det første soloalbumet til Gene Clark. Det kom ut i februar 1967 på Columbia Records. Albumet var det første han gav ut etter han slutta i folkrockgruppa The Byrds i 1966. Sjølv om albumet vart ein kritikarrost suksess og etablerte Clark som ein talentfull singer-songwriter, kom albumetut tett opp til utgjevinga av Byrds-albumet Younger Than Yesterday både i USA og Storbritannia, noko som hindra gode salstal. Musikarane på albumet vart mellom andre dei tidlegare bandkollegaene Chris Hillman og Michael Clarke; Wrecking Crew-musikarane Glen Campbell, Jerry Cole, Jim Gordon og Leon Russell; det framtidige Byrds-medlemmet Clarence White og den framtidige samarbeidspartnaren Doug Dillard. Vise- og countryduoen Gosdin Brothers song korvokal.

Nyutgjevingar
Albumet kom ut på nytt i USA i 1972 utan «Elevator Operator» og med nyinnspelt vokal og ny miks som var meint å gjere lyden «mjukare. Den nye utgåva fekk tittelen Collector's Series: Early LA Sessions.

CD-utgåva kom ut i 1988 på Edsel Records (Storbritannia) og nytta den originale stereomiksen frå 1966. To år seinare gav CBS Special Products (USA) ut den originale monomiksen for si CD-utgåva og la til ein alternativ monomiks av «Tried So Hard» som ikkje var gjeven ut før som bonusspor.

Ei ny utgåve av albumet kom ut på Columbia/Legacy i 1991 kalla Echoes. Denne var stort sett miksa på ny, men lyden var nærmare originalalbumet enn 1972-utgåva. Den største endingar vart at vokalen var på to spor og somme avslutningar var strekte ut. Echoes hadde òg ei anna rekkefølgje på songane og la til «The French Girl» (ein song av Ian and Sylvia), «Only Colombe», ein akustisk demo av «So You Say You Lost Your Baby» og fleire Clark-songar frå tidlege Byrds-innspelingar til som bonusspor. 

Seinare utgåver frå 1997 og 2007 gjekk attende til den originale albummiksen og rekkjefølgja. Utgåva frå 2007 på Sundazed Records (produsert av Bob Irwin), inneheld òg fleire bonusspor. 

I 2014 gav Sony Music Japan ut den originale monomiksen frå 1966 på CD, remiksen Collector's Series: Early LA Sessions og elleve bonussor - i alt 32 spor.

Innhald

Medverkande
 Gene Clark – gitar, munnspel, vokal
 Vern Gosdin – korvokal
 Rex Gosdin – korvokal
 Glen Campbell – elektrisk gitar
 Jerry Cole – gitar
 Bill Rinehart – gitar
 Clarence White – gitar på «Tried So Hard» «The Same One» og «Needing Someone»
 Doug Dillard – elektrisk banjo på «Keep on Pushin'»
 Leon Russell – piano, cembalo; strykearrangement på «Echoes» og «So You Say You Lost Your Baby»
 Van Dyke Parks – klaverinstrument
 Chris Hillman – bass
 Jim Gordon – trommer
 Michael Clarke – trommer
 Joel Larson – trommer (ikkje oppført)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gene Clark with the Gosdin Brothers» frå ,  den 2. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1967
Gene Clark-album
Album produserte av Gary Usher
Columbia Records-album
Sundazed Records-album
Holmenkollrennet 1954

Holmenkollrennet 1954 fann stad torsdag 4. og laurdag 6. mars 1954 i Oslo. Sterk vind i Holmenkollbakken førte til av hopprennet vart avlyst, dermed vart det heller ikkje noko av kombinert-tevlinga.

Kvinner deltok for aller fyrste gong i eit ordinært Holmenkoll-renn.

Menn

15 km 

Dato: 4. mars

50 km 

Dato: 6. mars

Kvinner

10 km 

Dato: 6. mars

Kjelder
Arbeiderbladet 5. mars 1954
Arbeiderbladet 8. mars 1954

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1954
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Holmenkollrennet 1955

Holmenkollrennet 1955 fann stad dagane 4. til 6. mars 1955 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 4. mars

50 km 

Dato: 5. mars

Kombinert 

Dato: 4.-5. mars

Hopprenn 

Dato: 6. mars

Kvinner

10 km

Kjelder
Arbeiderbladet 5. mars 1955
Arbeiderbladet 7. mars 1955

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1955
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Bing Crosby

Harry Lillis «Bing» Crosby () var ein amerikansk songar og filmskodespelar.

Liv
Crosby var fødd 3. mai 1903 i Tacoma i Washington, men trudde alltid sjølv at fødedatoen var 2. mai 1904. 
I 1906 flytta familien til Spokane, der han voks opp.

Crosby fortalde sjølv om korleis han fekk tilnamnet «Bing» i eit radiointervju i 1937. Han skal ha leika politi og røvar som liten, og stadig vekk «skote» folk med ordet «bing».

I 1917 hadde Crosby ein sommarjobb ved Auditorium i Spokane, der han såg framståande utøvarar som Al Jolson. Han skildra seinare  Jolson si framføring som «electric».

Crosby gjekk  ut frå Gonzaga High School i 1920 og byrja studera ved Gonzaga University. Her blei han verande i tre år, men oppnådde ingen grad. I 1937 blei han gjeven eit æresdoktorat av universitet. I dag huser Gonzaga University ei stor samling fotografi, korrespondense og anna materiale knytt til Crosby.

Virke
Bing Crosby blei kjend frå slutten av 1920-åra gjennom samarbeid med mellom anna Paul Whiteman og Bix Beiderbecke.
Han var svært populær på 1930- og 1940-talet, og er ofte rekna som den første popstjerna i musikkhistoria. Ein avslappa, lett innsmigrande syngestil som crooner og plystrar blei stilskapande for neste generasjon populærsongarar.  
Grammofonplater av Crosby blei selde i millionar av eksemplar, og han heldt på populariteten inn i etterkrigstida.

Crosby si innspeling av Irving Berlin-songen «White Christmas» (1942) var fram til 1977 verdas mest selde grammofonplate. 

Crosby var også ein dyktig filmskodespelar. Han debuterte med King of Jazz (Jazzkongen, 1930) og vann stor popularitet i Road-filmane (1940–52) saman med Bob Hope og Dorothy Lamour. Han vann ein oscarpris for Going My Way (Vandre min vei, 1944). andre filmar han spelte i var White Christmas (1954), The Country Girl (Bak kulissene, 1955) og High Society (Fint folk flørter, 1956), i sistnemnde saman med Louis Armstrong og Frank Sinatra. 

I 1953 gav han ut sjølvbiografien Call Me Lucky.

Ein av Crosby sine siste opptredendar var på Momarkedet på Mysen i 1977.
 
Posthumt fekk han ein stor hit i 1982 med «Peace on Earth/Little Drummer Boy», i ein duett med David Bowie.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bing Crosby» frå ,  den 3. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

 
 
 Osterholm, J. Roger. Bing Crosby: A Bio-Bibliography. Greenwood Press, 1994.
 Prigozy, R. & Raubicheck, W., ed. Going My Way: Bing Crosby and American Culture. The Boydell Press, 2007.
 

USA-amerikanske skodespelarar
USA-amerikanske songarar
Hollywood Walk of Fame
Folk frå Tacoma
Folk frå Spokane
Vincenzo Bellini

Vincenzo Bellini () var ein siciliansk operakomponist. 

Han var ein av dei viktigaste komponistane av bel canto-operaer, og var kjent for sine flytande melodilinjer som gav han tilnamnet «Catanias svane». Dei best kjente operaene hans er La Sonnambula og Norma (begge 1831).

Operaer

Sjå òg 
 Gioacchino Rossini
 Gaetano Donizetti
 Saverio Mercadante

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Vincenzo Bellini» frå ,  den 3. januar 2019.

Bakgrunnsstoff
  
 
  Teatro Massimo Bellini, Catania

Italienske komponistar
Romantiske komponistar
Komponistar frå 1800-talet
Operakomponistar
Folk frå Catania
Nordmørs futedømme

Nordmørs futedømme eller Nordmørs fogderi var ei vidareføring av Edøy len, som utgjorde den sørlege halvdelen av det gamle Norðmǿrafylki. Området svara i hovudtrekk til dei noverande Nordmøre, men femna òg om annekssoknet Vinje, som ved opprettinga av formannsskapsdistrikta i 1837 vart overført frå Vik tinglag til Hemne formannsskapsdistrikt i  Fosens fogderi. Nordmøre fogderi, saman med Romsdals futedømme og Søndmørs futedømme, utgjorde i Romsdals amt.

Nordmøre
Romsdals amt
St. Pölten-Land

St. Pölten-Land er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet, som i aust grensar mot byen Wien, dekker ei flatevidd på 1288 km² og 130 000 ibuarar (2018). Byen Sankt Pölten er administrasjonssenter for distriktet.

Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 45 kommunar, av dei 6 bykommunar og 25 såkalla 'Marktgemeide'.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk St. Pölten-Land» frå ,  den 3. januar 2019.  
 

Niederösterreich
Distrikt i Austerrike
Glíma

Glíma (islandsk) eller glima, er ei form for idretten bryting som ein meiner har opphav i vikingtida, og som har vore nasjonalidrett på Island frå slutten av 1800-talet.

Brytinga går føre seg på det viset at dei to som kjempar mot kvarandre har teke på seg eit dobbeltbelte av lêr ikring midja og kvart lår, det såkalla glimabeltet. Med høgra handa tek kvar av dei ikring det beltet motstandaren har kring midja, og med venstre hand i det høgre lårbeltet, for deretter å freiste å kaste motstandaren mot underlaget. Den som kjem nær underlaget med ein eller annan part av kroppen mellom kneet og armhola, har tapt kampen. Det er åtte hovudmåtar å kaste motstandaren på.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Glímusamband Íslands

Bryting
Islandsk kultur
Sønnmørs futedømme

Sønnmørs futedømme eller Sønnmørs fogderi var eit futedømme i Romsdals amt. Det vart truleg oppretta på 1600-talet, og etter ei tid delt i Nørdre og Søndre Søndmørs futedømme. Ein gong mellom 1660 og 1667 vart dei to futedøma slegne saman att. Frå 1675 til 1668 danna det saman med Nordfjord futedømme Sønnmørs og Nordfjord amt. Futedømet vart nedlagt den 1. januar 1916 som det siste i Noreg.

Sunnmøre
Romsdals amt
White Light av Gene Clark

White Light eller Gene Clark er det andre soloalbumet til Gene Clark, tidlegare medlem i The Byrds. Det fekk god kritikk då det kom ut i 1971, men selde berre godt i Nederland, der det vart kåra til årets album. Som alle albuma hans etter Byrds selde det særs dårleg i USA. 

Med seg på albumet hadde Clark produsenten og gitaristen Jesse Ed Davis, bassisten Chris Ethridge frå The Flying Burrito Brothers, organisten Mike Utley, i lag med pianisten Ben Sidran og trommeslagaren Gary Mallaber, begge frå The Steve Miller Band. Sjølv om Clark byrja på eit nytt album for A&M, stoppa selskapet innspelinga før albumet var fullført. Desse songane kom ut i Nederland, men vart ikkje gjeven ut i USA før i 1994 på albumet Roadmaster.

Musikkritikaren Thom Jurek skreiv for AllMusic at albumet «har etablert seg som eit av dei beste singer/songwriter-albuma nokon gong... Med melodiar som er mutert frå country avslørte White Light at det var han som var den originale poeten og arkitekten bak musikken til The Byrds. Utgåva av hans av Bob Dylan sin «Tears of Rage» mot sutten av plata er like bra, om ikkje betre enn The Band sin versjon.»

Innhald

Medverkande

Musikarar
 Gene Clark – vokal, akustisk gitar
 Jesse Ed Davis – elektrisk gitar
 Chris Ethridge – bass
 Gary Mallaber – trommer
 Mike Utley – orgel
 Ben Sidran – piano

Produsent
 Jesse Ed Davis – plateprodusent
 Joe Zagarino – lydteknikar
 Baker Bigsby – assisterande lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «White Light (Gene Clark album)» frå ,  den 4. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Gene Clark-album
A&M Records-album
Chris Ethridge

John Christopher «Chris» Ethridge () var ein amerikanske countryrockbassgitarist. Han var medlem av International Submarine Band (ISB) og The Flying Burrito Brothers, og var medlåtskrivar på fleire songar med Gram Parsons. Ethridge arbeidde òg med Nancy Sinatra, Judy Collins, Leon Russell, Delaney Bramlett, Johnny Winter, Randy Newman, Ry Cooder, Linda Ronstadt, The Byrds, Jackson Browne og Willie Nelson.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chris Ethridge» frå ,  den 4. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 

Musikarar frå Mississippi
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske countryrockmusikarar
The Flying Burrito Brothers-medlemmar
Døde av bukspyttkjertelkreft
USA-amerikanske countrybassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Gary Mallaber

Gary Mallaber () er ein trommeslagar, perkusjonist og songar frå Los Angeles.  

Mallaber er truleg mest kjend som trommeslagar og medlåtskrivar for The Steve Miller Band, men har òg spelt for andre artistar. Mallaber spelte trommer for Eddie Money og mange soloalbum av Bruce Springsteen og Van Morrison, i tillegg til Peter Frampton, Poco, Paul Williams, Jimmy White, Kermit the Frog, Joan Armatrading, The Beach Boys, John Lennon, Gene Clark, David Cassidy, Bonnie Raitt, Tom Rush, Bob Seger, Joe Brucato, Barbra Streisand, Warren Zevon, Hughes/Thrall og Gerard McMahon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gary Mallaber» frå ,  den 4. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Buffalo i New York
Steve Miller Band-medlemmar
USA-amerikanske trommeslagarar
Ben Sidran

Ben Hirsh Sidran () er ein USA-amerikansk jazz- og rockeklaverspelar, produsent, eigar av eit plateselskap og musikkskribent. Tidleg i karrieren sin var han medlem av Steve Miller Band.

Tidleg i 1960-åra var han medlem av The Ardells i lag med Steve Miller og Boz Scaggs. I 1966 studerte han i England og var studiomusikar for Eric Clapton, The Rolling Stones, Peter Frampton og Charlie Watts. Attende i USA vart han med i bandet til Steve Miller. Han vart etter kvart produsent for Steve Miller, og produserte òg album for Mose Allison og Diana Ross.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ben Sidran» frå ,  den 4. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske jødar
USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Chicago
Steve Miller Band-medlemmar
Jazzmusikarar frå Illinois
Holmenkollrennet 1956

Holmenkollrennet 1956 fann stad dagane 24. til 26. februar 1956 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 24. februar

50 km 

Dato: 25. februar

Kombinert 

Dato: 26. februar

Hopprenn 

Dato: 26. februar

Kvinner

10 km

Kjelder
Arbeiderbladet 25. februar 1956
Arbeiderbladet 27. februar 1956

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1956
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
Holmenkollrennet 1957

Holmenkollrennet 1957 fann stad dagane 1. til 3. mars 1957 i Oslo.

Menn

15 km 

Dato: 1. mars

50 km 

Dato: 2. mars

Kombinert 

Dato: 1.-2. mars

Hopprenn 

Dato: 3. mars

Kvinner

10 km

Kjelder
Arbeiderbladet 2. mars 1957
Arbeiderbladet 4. mars 1957

Nordiske greiner
Sport i Noreg i 1957
Idrettstilskipingar i Oslo
Holmenkollrenn
FA-cupfinalen i fotball 1996

FA-cupfinalen i fotball 1996 fann stad på Wembley stadion i London 11. mai 1996, med 79 007 tilskodarar på tribunane. Manchester United vann pokalen etter å ha slått Liverpool FC med 1-0.

Kampen
Manchester United-kapteinen Éric Cantona vart matchvinnar då han vel fem minuttar før ordinær tid var ute, frå 17 meters hald og med eit volleyskot, ekspederte ei utboksing frå Liverpool-målvakta forbi ein «haug» med forsvarsspelarar.

Manchester United stilte med: Peter Schmeichel, Denis Irwin, Gary Pallister, David May, Phil Neville, David Beckham, Roy Keane, Nicky Butt, Ryan Giggs, Éric Cantona og Andy Cole. Paul Scholes erstatta Cole i det 64. minutt og Gary Neville kom på bana i sluttsekundane, ut gjekk Beckham.

Liverpool stilte med: David James, John Scales, Mark Wright, Phil Babb, Jason McAteer, Rob Jones, Jamie Redknapp, John Barnes (kaptein), Steve McManaman, Robbie Fowler og Stan Collymore. Ian Rush kom inn på bana i det 74. minutt for Collymore medan Michael Thomas kom inn i det 86. minutt for Rob Jones.

Dommaren heitte Dermot Gallagher.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1996 FA Cup Final» frå ,  den 5. januar 2019.  
 

Fotball i 1996
Manchester United
FA-cupfinalar
Roadmaster

Roadmaster er eit countryrockalbum av Gene Clark, gjeve ut i 1973. Albumet vart sett saman av forskjellige innspelingar for A&M Records som ikkje var gjevne ut før, mellom 1970 og 1972. Åtte spor kom frå ei innspelinga i april 1972 i lag med Clarence White, Chris Ethridge, Spooner Oldham, Sneaky Pete Kleinow, Byron Berline og Michael Clarke. To spor («One in A Hundred» og «She's the Kind of Girl») kom frå ein uutgjeven singel av dei fem originale Byrds-medlemmane frå albumet deira frå 1973. Den siste songen, «Here Tonight», var blitt spelt inn med The Flying Burrito Brothers. Albumet vart først berre gjeve ut i Nederland og Tyskland på A&M-etiketten Ariola. Det kom først ut på den amerikanske marknaden på CD i 1994.

Innhald

Medverkande
Spor 1 og 2: med The Byrds
 Gene Clark – vokal, akustisk gitar
 Chris Hillman – bassgitar, vokal
 David Crosby, Roger McGuinn – gitar, vokal
 Michael Clarke – trommer
 Bud Shank – fløyte på «She's The Kind Of Girl»

Spor 3: med The Flying Burrito Brothers
 Gene Clark – vokal, akustisk gitar
 Chris Hillman – bassgitar, vokal
 Sneaky Pete Kleinow – pedalsteelgitar
 Bernie Leadon, Rick Roberts – gitar, vokal
 Michael Clarke – trommer

Spor 4-11:
 Gene Clark – vokal, akustisk gitar, piano
 Clarence White – elektrisk gitar, korvokal
 Sneaky Pete Kleinow – pedalsteelgitar
 Spooner Oldham – klaverinstrument, korvokal
 Chris Ethridge – bassgitar
 Michael Clarke – trommer
 Byron Berline – fele
 Roger McGuinn, Rick Clark - korvokal truleg ikkje med på den endelege albummiksen

Produksjon
Produsentar: Jim Dickson (spor 1–3), Chris Hinshaw (spor 4–11)
Lydteknikar: Chris Hinshaw
Fotografi: Henry Diltz
Notat i omslaget: Barry Ballard

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roadmaster (album)» frå ,  den 5. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Gene Clark-album
Musikkalbum frå 1973
A&M Records-album
Mocoa

Mocoa er ein kommune i Colombia som òg fungerer som hovudstaden i departementet Putumayo. Byen og kommunen ligg i nordveste del av departementet, i sørvestre Colombia. Kommunen grensar til Nariño-departementet i vest og til Cauca-departementet i nord.

Han vart grunnlagd 29. september 1563 av kaptein Gonzalo H. dei Avendaño. Økonomien er basert på landbruk og handel. 

Den 31. mars 2017 vart byen råka av eit jord og slamskred som drap minst 200 personar. Det blei rapportert om omtrentleg like mange skadde personar.

Kjelder  
Denne artikkelen bygger på «Mocoa» frå ,  den 5. januar 2019.  
 
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Byar i Colombia
Dunriksefamilien

Dunriksefamilien, Sarothruridae, er ein familie av små til mellomstore bakkelevande fuglar funne på Madagaskar og i Afrika sør for Sahara. Artane i denne familien vart ein gong trudd å vere ein del av den langt større riksefamilien Rallidae. To slekter inngår no i familien, frå 2015 er slekta Canirallus inkludert i familien Sarothruridae etter EBird/Clements Checklist.

Artslista 
Dunriksefamilien i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: 
Slekt Canirallus
 Gråmaskerikse, Canirallus oculeus, Gray-throated Rail, Hartlaub, 1855, (LC)
 Smekkerikse, Canirallus kioloides, Madagascar Wood-Rail, Pucheran, 1845, (LC)
 Tsingyrikse, Canirallus beankaensis, Tsingy Wood-Rail, Goodman, Raherilalao & Block, 2011, (NT)
Slekt Sarothrura
 Prikkdunrikse, Sarothrura pulchra, White-spotted Flufftail, Gray, JE, 1829, (LC)
 Skogdunrikse, Sarothrura elegans, Buff-spotted Flufftail, Smith, A, 1839, (LC)
 Rustdunrikse, Sarothrura rufa, Red-chested Flufftail, Vieillot, 1819, (LC)
 Sørgjedunrikse, Sarothrura lugens, Chestnut-headed Flufftail, Böhm, 1884, (LC)
 Pildunrikse, Sarothrura boehmi, Streaky-breasted Flufftail, Reichenow, 1900, (LC)
 Stripedunrikse, Sarothrura affinis, Striped Flufftail, Smith, A, 1828, (LC)
 Gassardunrikse, Sarothrura insularis, Madagascar Flufftail, Sharpe, 1870, (LC)
 Kvitvengdunrikse, Sarothrura ayresi, White-winged Flufftail, Gurney Sr, 1877, (CR)
 Brundunrikse, Sarothrura watersi, Slender-billed Flufftail, Bartlett, 1880, (EN)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Sarothruridae» frå ,  den 5. januar 2019.  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

 
Tranefuglar
Sitka

Sitka er ein by og kommne søraust i den amerikanske delstaten Alaska. Han ligg på vestkysten av Baranof Island, og er den einaste stillehavskystbyen i Søraust-Alaska.
Sitka ligg 150 km sørvest for Juneau.

Staden blei opphavleg folkesett av tlingitfolk for over 10 000 år sidan.
Namnet kjem frå urfolksspråket tlingit, Sheetʼká, ei samantrekking av , som tyder 'folk på yttersida av Baranof Island'. 
Russiske kolonisatorar kalla sin busetnad på staden Novo-Arkhangelsk (Ново-Архангельск eller Новоaрхангельск, Novoarkhangelsk) etter Arkhangelsk i Russland.

Kjelder

Delar av denne artikkelen bygger på «Sitka, Alaska» frå ,  den 5. januar 2019.  
 

Byar i Alaska
Skipingar i 1799
Canon EOS M2

Canon EOS M2 er eit spegellaust systemkamera lansert i desember 2013 av Canon for den japanske og kinesiske marknaden. Det har ei CMOS-biletbrikke i APS-C-format med ei oppløysing på 18 megapikslar. Det er det andre spegellause systemkameraet til Canon, etter Canon EOS M. Canon EOS M2 liknar på føregangaren, men har mellom anna ei Hybrid CMOS II-biletbrikke som skal gje opp til 2,3 gonger snøggare autofokusering og innebygd Wi-Fi.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Produktside

Canon EOS-kamera