alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Prawo i Sprawiedliwość

Prawo i Sprawiedliwość (PiS), polsk for Lov og rettferd, er namnet på eit nasjonalkonservativt, populistisk politisk parti i Polen, skipa i 2001 av tvillingbrørne Lech Kaczyński og Jarosław Kaczyński. Partiet går inn for ein etter måten stor statleg innverknad på økonomien, har gjeve lovnader om å styrke lov og orden og å gripe inn mot korrupsjon, og er dessutan såkalla EU-skeptisk, det vil seie at partiet er kritisk til den noverande byråkratiske oppbygginga og gjeng mot auka integrasjon i Den europeiske unionen.

Partiet fekk ved valet til det polske parlamentet i 2015 reint fleirtal i båe kammera, 235 mandatat i Sejm og 61 i senatet. Toppkandidaten for partiet i dette valet, Beata Szydło, vart statsminister i Polen 16. november 2015.

I Europaparlamentet har partiet 19 representantar, og alle desse er med i det konservative og anti-føderalistiske felleseuropeiske politiske partiet Alliansen av europeiske konservative og reformistar, som vart skipa 1. oktober 2009.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside for partiet

Polske politiske parti
Nasjonalkonservative parti
Sosialkonservative parti
Høgreparti
Skipingar i 2001
Hagnäs metrostasjon

Hagnäs (finsk: Hakaniemi) er ein stasjon på Helsingfors metro. Han opna 1. juni 1982. Hagnäs stasjon er med i Aki Kaurismäkis film Calamari Union frå 1984. Stasjonen var òg med i Bomfunk MCs musikkvideo «Freestyler»

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Botby gård metrostasjon

Botby gård (finsk: Puotila) er ein stasjon på Helsingfors metro. Han vart opna 31. august 1998.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Dragon Age: Inquisition

Dragon Age: Inquisition er eit action-rollespel utvikla av BioWare og utgjeve av Electronic Arts. Det er det tredje houvdspelet i Dragon Age-serien, og oppfylgjaren til Dragon Age: Origins og Dragon Age II. Spelet blei utgjeve i november 2014 til Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 og Xbox One.

Spelet handlar om hovudkarakteren som blir utvald som «Inquisitor» og prøvar å løyse borgarkrigen i kontinentet Thedas og lukka ein mystisk opning i himmelen kalla «Breach», som slepp laus farlege demonar i verda. «Inquisitor»-en blir sett av nokon som «den utvalde» av di karakteren har eit merke på handa si som gjer han/henne i stand til å lukka «Breach». Spelaren byggjar opp inkvisisjonen i eit forsøk på å stoppa Corypheus, ein gammal «darkspawn», som opna brotet for å erobra Thedas.

Spelestilen i Dragon Age: Inquisition er lik forgjengarane sine og består for det meste av element funne i eit typisk action rollespel. Spelarane kontrollerer den tilpassa karakteren sin, og partnarar han/ho møter. Dei kan overvinna fiendar med sverd og magi, gjera oppdrag, samhandle med ikkje-spelbare figurar, og oppnå framgang gjennom hovudhistoria. Spelarar kontrollerer i hovudsak hovudpersonane sine frå tredjepersonssynsvinkel, men ein tradisjonelt rollespel top-down-kameravinkel er òg tilgjengeleg.

Etter utgjevinga av Dragon Age II blei speleserien sett på av nokon som ein serie med ei «identitetskrise». Som eit resultat av dette ville Bioware skapa eit tredje Dragon Age-spel som kombinerte element frå dei to fyrste. Etter å ha byrja med utviklinga av spelet i 2011, blei det offisielt kunngjort på 2013 Electronic Entertainment Expo. Spelet sine lydspor blei hovudsakleg komponert av Trevor Morris, som erstatta Inon Zur, som komponerte musikken i Dragon Age: Origins og Dragon Age II. Fleire nedlastbare innhaldspakker vart òg utgjeve.

Dragon Age: Inquisition fekk strålande tilbakemeldingar, der kritikarane lovpriste historia, stemmeskodespelet, musikken, det detaljerte miljøet og det engasjerande kampsystemet. Spelet fekk likevell ein del kritikk for av tekniske problem.

Spelet blei tildelt mange utmerkingar og nominert til fleire, inkludert «Game of the Year» og «Best RPG»-prisar.

Spelestil
Spelaren kan velja mellom å laga ein menneskje-, dverge-, alve- eller Qunari- karakter. Ein kan velja ein klasse å spela som, krigar, trollmann eller rouge, og etter dette gje karakteren spesielle ferdighetar etter kvart som han/ho kjem opp i nivå. Karakteren kan som Inquistior mellom anna dømma andre sin åtferd og velja om ein skal avretta NPC-ar eller ikkje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dragon Age: Inquisition» frå , den 10. januar 2016.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Dragon Age
Dataspel frå 2014
Datarollespel
PlayStation 3-spel
PlayStation 4-spel
Xbox One-spel
Xbox 360-spel
Vanguard SLV 5

Vanguard SLV 5 var to amerikanske satellittar. Dei vart freista skotne opp 13. april 1959 frå Cape Canaveral med ein Vanguard-rakett.

Satellittane var to sjølvstendige kuler. Kule A hadde eit grant magnetometer som skulle kartleggja magnetfeltet til jorda. Kule B var ei kule som kunne utvidast og var meint for optisk sporing.

Andresteget på raketten feila av di det vart skadd ved stegfråskiljing, og satellittane nådde ikkje jordbane.

Kjelder 
 Vanguard SLV 5 - NSSDC

Vanguard-prosjektet
Vanguard SLV 6

Vanguard SLV 6 var ein amerikansk satellitt. Han vart freista skoten opp 22. juni 1959 frå Cape Canaveral med ein Vanguard-rakett.

Satellitten var ei kule laga av ei magnesiumlegering. Han var meint å måla korleis varmestråling frå sola og jorda er opphavet til vêr på jorda.

Ein feil med ein ventil i andresteget i oppskytingsraketten gjorde at satellittferda vart mislukka.

Kjelder 
 Vanguard SLV 6 - NSSDC

Vanguard-prosjektet
Eastleigh FC

Eastleigh FC er ein engelsk fotballklubb. 9.januar 2015 spelte klubben FA-cupkamp mot Bolton Wanderers, som endte 1-1. Kampen var send på Tv2 Premier League, og det er truleg fyrste gongen Eastleigh FC har vore kringkasta på norsk fjernsyn.

Engelske fotballag
Brändö metrostasjon

Brändö (finsk: Kulosaari) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. juni 1982. 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Fiskhamnen metrostasjon

Fiskhamnen (finsk: Kalasatama) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. januar 2007. Han ligg i eit område som tidlegare var Helsingfors' hamneområde, men som no vert utvikla til bustad- og kontorområde. I motsetnad til dei fleste andre stasjonar på Helsingfors' metronettverk vart Fiskhamnen bygd over eksisterande t-baneskinner, noko som gjorde bygginga av stasjonen vanskeleg.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Gårdsbacka metrostasjon

Gårdsbacka (finsk: Kontula) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. november 1986. 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Helsingfors universitet metrostasjon

Helsingfors universitet (finsk: Helsingin yliopisto) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. mars 1995. Han vart utforma av arkitektbyrået Kontio – Kilpi – Valjento Oy.

Stasjonen heitte Kajsaniemi (finsk: Kaisaniemi) 1995–2014 og var i denne perioden den einaste stasjonen på Helsingfors metronettverk som berre vart annonsert på eit språk.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Hertonäs metrostasjon

Hertonäs (finsk Herttoniemi) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. juni 1982.

Stasjonen vart prosjekterte av Jaakko Ylinen og Jarmo Maunula. Stasjonen ligg 1 442 kilometer frå Brändö og 1 367 kilometer frå Igelkottsvägen.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hertonäs metrostasjon» frå ,  den 10. januar 2015.  
 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Igelkottsvägen metrostasjon

Igelkottsvägen (finsk: Siilitie) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. juni 1982. 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Järnvägstorget metrostasjon

Järnvägstorget (finsk: Rautatientori) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. juli 1982. Det er den einaste metrostasjonen i Helsingfors som vert annonsert på engelsk.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Kampen metrostasjon

Kampen (finsk Kamppi) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. mars 1983. Stasjonen er den djupaste på metronettverket i Helsingfors, 30 meter under bakken. Ein ny inngang som forbind stasjonen direkte med Kampens centrum opna i 2005.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kampen metrostasjon» frå ,  den 10. januar 2015.  

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Kvarnbäcken metrostasjon

Kvarnbäcken (finsk: Myllypuro) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 21. mars 1986. 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Mellungsbacka metrostasjon

Mellungsbacka (finsk Mellunmäki) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. september 1989. Mellungsbacka er den nordlegaste t-banestasjonen i verda.

Skipingar i 1989
Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Nordsjö metrostasjon

Nordsjö (finsk: Vuosaari) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 31. august 1998. Det er den sørlege endestasjonen for Helsingforsmetroen.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Rastböle metrostasjon

Rastböle (finsk: Rastila) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 31. august 1998.

Bakgrunnsstoff 

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Sörnäs metrostasjon

Sörnäs (finsk: Sörnäinen) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen vart opna 1. september 1984. Stasjonen (sett frå vest til aust) er den siste på metronettverket som er under bakken. 

1984 i Finland
Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
Östra centrum metrostasjon

Östra centrum (finsk: Itäkeskus) er ein stasjon på Helsingfors metro. Stasjonen opna 1. juni 1982. Etter Östra centrum deler linja seg, ei linje går nordover mot Mellungsbacka medan den andre linja går sørover mot Nordsjö.

Stasjonar på Helsingfors Tunnelbana
It's Gonna Work Out Fine

«It's Gonna Work Out Fine» er ein song skriven av Rose Marie McCoy og Sylvia McKinney, og gjeven ut som singel av Ike & Tina Turner i 1961. Han er kjend som den første Grammynominerte hitten deira og den andre hitten deira som selde ein million eksemplar etter «A Fool in Love».

Historie
Songen vart spelt inn eit år etter Ike og Tina Turner fekk gjennombrotet sitt med den blues-orienterte soulsongen, «A Fool in Love». Oppfølgjaren, «I'm Jealous», selde dårleg, men paret fekk ein liten hit med Ike Turner-songen «I Idolize You». Ein annan populær duo, Mickey & Sylvia, arbeidde med Ike og Tina Turner på songen, og spelte visstnok gitar og korvokal på songen. Mickey Baker insisterte på at Ike Turner ikkje var med på den originale innspelinga. Ike Turner hevda at han spelte gitar på songen. 

Rose Marie McCoy sa «Eg skreiv songen, men eg høyrte at Tina ikkje brydde seg om han. Uansett, på den tida sa Sylvia (McKinney) til meg at eg måtte 'høyre denne jenta synge songen'. Då Ika og Tina kom til New York, gjekk eg på Apollo for å sjå dei. Ike ropte på Tina. Han sa 'Syng den songen'. Ho sa ikkje eit ord, men ho song. Ho song som om livet hennar var avhengig av det. Eg sa til Sylvia at om det høyres så bra ut no, så kan eg ikkje vente å høyre han med musikk til.»

Singelen kom ut sommaren 1961 på Sue Records, og songen vart den andre hitten deira som nådde fleire hitlister, med ein 14. plass på Billboard Hot 100 og andreplassen på R&B-lista. Som «A Fool in Love» vart songen eit tidleg høgdepunkt i konsertane til Ike & Tina. Songen vart den første dei hadde som vart nominert til ein Grammypris, i kategorien beste rock and roll-song av ein duo eller band. 

Songen vert ofte tilskriven Joe Seneca og ein J. Lee, og har blitt spelt av Manfred Mann (på albumet The Five Faces of Manfred Mann, 1964) og The Spencer Davis Group (på debutalbumet Their First LP i 1965). Ry Cooder spelte ein instrumentalverjson av songen på albumet Bop Till You Drop i 1979. Like før Ike og Tina Turner gjekk frå kvarandre i 1976, spelte dei inn «It's Gonna Work Out Fine» på ny i ein då moderne rockestil. 

Tina Turner heldt fram å spele songen på konsertane sine fram til ho gav ut Private Dancer i 1984. I 1993 spelte ho inn songen på ny med Laurence Fishburne for filmmusikken til biografifilmen hennar, What's Love Got to Do with It.

Medverkande

1961-versjonen
Solovokal av Tina Turner
Talt vokal av Ike Turner (eller Mickey Baker)
Korvokal av Mickey & Sylvia og The Ikettes
Produsert av Ike Turner

1974-versjonen
Solovokal av Tina Turner
Talt vokal og piano av Ike Turner
Korvokal av forskjellige songarar
Produsert av Ike Turner

1993-versjonen
Solovokal av Tina Turner
Talt vokal av Laurence Fishburne
Korvokal av forskjellige songarar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «It's Gonna Work Out Fine» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1961
Ike & Tina Turner-songar
Tina Turner-songar
Songar skrivne av Rose Marie McCoy
Manfred Mann-songar
The Spencer Davis Group-songar
Songar frå 1961
Sue Records-singlar
Ry Cooder-songar
Linda Ronstadt-songar
You're So Fine av The Falcons

«You're So Fine» er ein song av The Falcons. Songen vart gjeven ut som ein singel i 1959 og nådde 17. plassen på poplista i USA.

Andre versjonar
 Johnny Burnette i 1961 på albumet Johnny Burnett.
 Songen vart spelt inn av Boz Scaggs i 1965 for albumet Boz.
 Wilson Pickett, som kom med i The Falcons eit år etter dei spelte inn songen, nytta songen som B-side til singelen sin «Land of a 1000 Dances», som vart spelt inn i mai 1966. Han hadde med seg Muscle Shoals Rhythm Section på innspelinga.
 Ike and Tina Turner spelte inn songen i 1966 for albumet River Deep - Mountain High, sjølv om songen truleg vart spelt inn før 1966.
  Ein konsertversjon av songen vart gjeven ut som eit «bonusspor» på Grinderswitch-albumet Honest To Goodness i 1974.
 Tony Orlando nytta songen i 1978 på albumet Tony Orlando.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «You're So Fine (The Falcons song)» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1959
Songar frå 1959
Ike & Tina Turner-songar
Tony Orlando-songar
Wilson Pickett-songar
Workin' Together

Workin' Together er eit studioalbum frå 1971 av Ike & Tina Turner på Liberty Records. Det er det andre albumet deira på selskapet, og var òg det mest suksessrike albumet deira til då. Som det førre albumet deira, Come Together, inneheld albumet fleire coverversjonar av rockesongar og nyinnspelte versjonar av tidlegare Ike & Tina-songar, noko dei ofte gjorde. Albumet inneheld den største hitten til duoen, ein funkrockversjon av «Proud Mary», og ein annan populær Ike & Tina-song, «Funkier Than a Mosquita's Tweeter», som Nina Simone seinare spelte inn. Fleire av songane vart skriven av Ike Turner (inkludert ein av «Eki Renrut», som er namnet til Ike Turner baklengs) og «The Way You Love Me» som var ein song dei hadde spelt inn for det første studioalbumet deira i lag, The Soul of Ike & Tina Turner, eit tiår tidlegare.

Innhald

Medverkande 
Solovokal av Tina Turner og Ike Turner (intro på «Proud Mary»)
Korvokal av The Ikettes
Alle instrument av Ike Turner & The Kings of Rhythm
Brent Maher - lydteknikar
Herb Kravitz - fotografi
Ron Wolin - kunstnarisk leiar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Workin' Together» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Ike & Tina Turner-album
Liberty Records-album
I Idolize You

«I Idolize You» er ein soulbluessong skriven og produsert av Ike Turner og gjeven ut på singel av Ike & Tina Turner i 1961.

Oversyn
Etter år med mannlege frontmenn i bandet sitt Kings of Rhythm, hadde Ike Turner endeleg funne suksess etter Tina Turner (fødd Ann Bullock) spelte inn «A Fool in Love». Songen gjorde Tina Turner til ei lovande R&B-stjerne og Ike Turner ein produsent og låtskrivar med den største hitten sin sidan «Rocket 88» nesten eit tiår tidlegare. Etter at Sue Records signerte bandet til selskapet sitt, turnerte gruppa konstant og spelte inn musikk i turnépausane. 

Ein annan singel kom ut etter «A Fool in Love», «I'm Jealous», men selde dårleg. Ike Turner skreiv så denne songen, som hadde visse likskapar med «A Fool in Love» med doo-wop korvokal av The Artettes (seinare kalla The Ikettes) og Tina Turner sin raspete stemme til ein liknande pianomelodi. Singelen kom ut tidleg i 1961 og gjorde dei til R&B-stjerner. Singelen nådde femteplassen på R&B-lista og 82. plassen på poplista i USA.

Songen vart mykje spelt på konsertane til duoen dei neste åra. Duoen spelte han inn på nytt i 1965 for River Deep - Mountain High. Lizz Wright spelte inn songen i 2008 på albumet The Orchard.

Medverkande
Solovokal av Tina Turner
Korvokal av The Artettes
Instrument av Ike Turner and The Kings of Rhythm

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Idolize You» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1961
Ike & Tina Turner-songar
Songar skrivne av Ike Turner
Songar frå 1960
Sue Records-singlar
Ike & Tina Turner's Kings Of Rhythm Dance

Ike & Tina Turner's Kings Of Rhythm Dance (Dance with Ike & Tina Turner & Their Kings of Rhythm Band) er det andre studioalbumet til Ike & Tina Turner som vart gjeve ut i 1961. Alle songane, og åtte andre instrumentalmelodier frå 50- og 60-talet er òg med på samlealbumet Ike's Instrumentals som kom ut i 2000.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ike & Tina Turner's Kings Of Rhythm Dance» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ike & Tina Turner-album
Musikkalbum frå 1961
Ike & Tina Turner Revue – Live

Ike & Tina Turner Revue – Live er det første konsertalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1964.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ike & Tina Turner Revue – Live» frå ,  den 10. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ike & Tina Turner-album
Konsertalbum frå 1964
Live! The Ike & Tina Turner Show

Live! The Ike & Tina Turner Show er det andre konsertalbumet til Ike & Tina Turner og kom ut i 1965. Albumet kom på åttandeplassen på R&B-lista og 126. plass på poplista i USA.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live! The Ike & Tina Turner Show» frå ,  den 11. januar 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ike & Tina Turner-album
Konsertalbum frå 1965
Sammensenteret

Sammensenteret i Håsteinsgata 17 på Laksevåg i Bergen er eit aktivitetssenter for personar med store rusproblem. Senteret vart skipa av SON (Sammen om Nøden), som vart etablert av IOGT i oktober 2011, og er drifta av frivillige. Ved oppstarten var det to deltidstilsette og 10 frivillige knytt til arbeidet.

Målet med sammenprosjektet er å tilby eit lågterskeltilbod innanfor helse, omsorg og ettervern. Prosjektet er til for rusmisbrukarar som ynskjer å kome seg på vegen til et mindre rustungt liv, og er ikkje meint å stoppe rusmisbruken, men heller gje ei støtte til dei som ynskjer å kome seg ut av eit rusmiljø. «Gi, sammen med hjelpeapparatet, hjelp til å ta et steg videre» er eit omgrep som SON brukar i denne samanhengen. Senteret er til for å hjelpe menneske som har hatt eit hardt liv med rus.

Senteret arrangerer diverse aktivitetar som til dømes kunst, akupunktur, baking, bygging o.l. Dei brukarane som kjem innom, får òg tilbod om mat og drikke. Det er viktig å fokusere på at ein ikkje skal ta nokre rusmiddel, men heller fokusere på at ein kan få hjelp i prat med nokon. Opningstidene er måndag, onsdag og fredag mellom klokka 10.00-12.00.

Andre Sammensentra
Saman med andre organisasjonar driv IOGT lokale dag- og aktivitetssentra for medmenneske med store rusproblem. Sentra er opne for alle. Prosjektet Sammen om Nøden (SON) blei sett i gang av IOGT (International Organisation of God Templars) i 2002 på bakgrunn av arbeidet som var gjort i Haugesund-prosjektet mot rus, vold og kriminalitet. Prosjektet går ut på å byggje ut eit nettverk av aktivitetssentre kringom i landet. Somme stader er arbeidet lokalt kjent som Sammen om Nøden, og aktivitetssenttra vert kalla SoN-sentera.

Referansar

Rusgiftorganisasjonar
VM i skiskyting 2012

Verdsmeisterskapen i skiskyting 2012, den 45. i rekka, vart avvikla i Ruhpolding i Tyskland dagane 1. – 11. mars 2012. Det var fjerde gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i Ruhpolding.

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga.

Medaljevinnarane kom frå ti land. Noreg tok flest gullmedaljar med fire, medan Frankrike sikra seg flest medaljar, åtte i talet (3-5-0). Martin Fourcade frå Frankrike og Tora Berger frå Noreg stod begge på toppen av sigerspallen tre gongar, og tok i alt fire medaljar. Også Magdalena Neuner frå Tyskland sikra seg fire medaljar (2-2-0).

Menn

10 km 

Dato: 3. mars 2012

12,5 km jaktstart 

Dato: 4. mars 2012

20 km 

Dato: 6. mars 2012

15 km fellesstart 

Dato: 11. mars 2012

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 9. mars 2012

Kvinner

7,5 km 

Dato: 3. mars 2012

10 km jaktstart 

Dato: 4. mars 2012

15 km 

Dato: 7. mars 2012

12,5 km fellesstart 

Dato: 11. mars 2012

4 x 6 km stafett 

Dato: 10. mars 2012

Mixstafett

2 x 6 km + 2 x 7,5 km 

Dato: 1. mars 2012

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Biathlon-Weltmeisterschaften 2012» frå ,  den 11. januar 2016.
 

Verdsmeisterskapar i skiskyting
Sport i 2012
2012 i Tyskland
Idrettstilskipingar i Tyskland
Waiauelva i Gisborne

Waiau er ei elv i regionen Gisborne på New Zealand. Ho har hovudløpet sitt i det samme fjell-lendte terrenget aust for Raukumarafjella som Mataelva, og renn først mot nord, så mot aust, og endar opp som ei sideelv til Hikuwaielva.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Waiau River (Gisborne)» frå ,  den 11. januar 2016.  
 

Elver på New Zealand
Gisborne på New Zealand
Raukumarafjella

Raukumarafjella (engelsk Raukumara Range) er ei fjellkjeds som ligg nord for Gisborne, nær East Cape på Nordøya på New Zealand. Ho er ein del av den største fjellkjeda på Nordøya, og strekkjer seg nord-nordaust frå  Wellington til East Cape. Berget er hovudsakleg bygd opp av gråvakke, argillitt, silt- og sandstein.

Den høgaste, ikkje-vulkanske fjelltoppen på Nordøya, Mount Hikurangi (1755 moh.), er ein del av denne kjeda. Andre framståande toppar er Maungahaumi (1213 moh.), Mount Aorangi (1272 moh.), Mount Arowhana (1440 moh.) og Mount Raukumara (1343 moh.).

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Raukumara Range» frå ,  den 11. januar 2016.  
 

Fjellkjeder på New Zealand
Explorer 6

Explorer 6 var ein amerikansk satellitt. Han vart skoten opp 7. august 1959 frå Cape Canaveral med ein Thor-Able-rakett og returnerte dei fyrste bileta av jorda frå jordbane.

Explorer 6 var utforma for å studera ulike former for fanga stråling, galaktisk kosmisk stråling, geomagnetisme, spreiing av radiosignal i den øvre jordatmosfæren og gjennomstrøyminga av mikrometeorittar.

Sjølve satellitten hadde kuleform og var spinnstabilisert ved 2,8 dreiingar i minuttet. Fire årer med solseller var monterte nær livet på satellitten og lada opp batteri om bord.

Utanom TV-biletavlesaren hadde alle instrumenta om bord ein digital og ein analog utgang. Ein UHF-sendar vart nytta for digital telemetri og TV-signalet. To VHF-sendarar sende ut det analoge signalet. VHF-sendarane var verksame heile tida, medan UHF-sendarane berre var verksame nokre få timar om dagen.

Berre tre av dei fire solselleårene reiste seg heilt opp, og dei vart reiste opp under oppspinninga av satellitten heller enn før. Grunna dette var straumtilgangen 63% av det planlagde, og dette nivået fall over tid. Den minska straumtilgangen førte til eit lægre signal mot støy-høvetal, noko som påverka det meste av dataa frå satellitten.

Den siste kontakten med satellitten hende 6. oktober 1959 - då hadde straumen motteken frå solsellene falle under nivået som tarvst for at satellitten skulle verka. Før dette slutta den eine VHF-sendaren å verka den 11. september 1959.

Kjelder 
 Explorer 6 - NSSDC

Bakgrunnsstoff 

Explorer-programmet