alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ludmila Engquist

Ludmila Engquist () er ein sovjetisk-svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Tambov oblast i dåverande Sovjetunionen. Ho spesialiserte seg på 100 meter hekk og vann gullmedaljen i øvinga under VM 1991 i Tokyo, då som Ludmila Narozjilenko, og på ny i VM 1997 i Aten. I mellomtida vart ho olympiske meister i øvinga under Sommar-OL 1996 i Atlanta.

Aktiv
Narozjilenko vart verdsmeister på 100 meter hekk under friidretts-VM 1991 i Tokyo, fire hundredels sekund framom favoritten Gail Devers frå USA. Sommaren etter sette ho personleg rekord med 12,26 sekundar i eit stemne i Sevilla, 0,05 sekund bakom verdsrekorden. I dei olympiske leikane 1992 i Barcelona førte ein skade til at ho braut av hekke-tevlinga. 

I 1993 vart ho dømd til fire års utestenging for brot på dopingreglementet. Utestenginga var oppheva i 1995, då det kom fram at hennar då tidlegare ektemann Nikolaj Narozjilenko, utan hennar vitande, i 1992 hadde forsynt henne med steroidar i form av vitaminpillar.

Sommaren 1996 fekk Ludmila Engquist svensk statsborgarskap og deltok i sommarleikane i Atlanta for det svenske OL-laget. I kvartfinaleløpet sette ho svensk rekord på 100 m hekk med 12,47 sekundar. Dagen etter vart ho olympisk meister i øvinga, eitt, lite hundredels sekund framom slovenske Brigita Bukovec og med franske Patricia Girard på tredjeplass. For denne prestasjonen fekk ho Radiosportens Jerringpris 1996.

Ved verdsmeisterskapen 1997 sikra Engquist seg sin tredje store triumf då ho vann korthekken på tida 12,50, og ho vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for årets fremste svenske idrettsbragd 1997. To år seinare gjorde ho unna sitt snøggaste finaleløp i noko meisterskap på 100 m hekk. Under VM i Sevilla kom ho i mål på 12,47 sekundar og tangerte sin svenske rekord, men måtte likevel nøye seg med ein bronsemedalje.

Enquist avslutta friidretts-karrieren 2000 på grund av en skada i ei hælsene.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Nr 5 – 12,97
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 12,59, framom Gail Devers (12,63)
OL 1992 i Barcelona: Starta ikkje kvartfinalen
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 12,58, framom Brigita Bukovec (12,59)
VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 12,50, framom Svetla Dimitrova (12,58)
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 12,47, bakom Glory Alozie (12,44)

Bobsleigh
Etter ho gav opp friidretten satsa Engquist på å verte den fyrste kvinna som vann gull i både sommar- og vinter-OL. Vinteren 2001 deltok ho i verdscuptevlingar i bobsleigh. Då ho vart dopingavslørd for andre gong, vart ho på ny utestengd frå idrett.

Sidan 2000 har Engquist budd med familien i Spania.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ludmila Engquist» frå ,  den 24. oktober 2016.  
 

Sovjetiske friidrettsutøvarar
Russiske friidrettsutøvarar
Svenske friidrettsutøvarar
Hekkeløparar
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Olympiske meistrar for Sverige
Kraniedyr

Kraniedyr (Craniata, av og til også Craniota) er ein føreslått klade av ryggstrengdyr som har hovudskalle (kranium) av bein eller brusk. Dei har også ei muskuløst hjarte. Kraniedyr er i stor grad det same som virveldyr. Blant nolevande dyr omfattar han slimålar (Myxini), niauga (Petromyzontida) og kjevemunnar (Gnathostomata).

Kjelder

 

Denne artikkelen bygger på «Craniate» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Ryggstrengdyr
Al `Arish

Al `Arish er ein fråflytta landsby i Qatar, i kommunen Ash Shamal. Han ligg 1,5 km frå busetnaden Al Khuwayr.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al `Arish» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
Al Mafjar

Al Mafjar er ein fråflytta landsby i Qatar, i kommunen Ash Shamal i nord. Det er planar om å utvikle ruinane av den gamle landsbyen til eit turistmål. Umm Tais nasjonalpark ligg i nærleiken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Mafjar» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
Doha-cornichen

Doha-cornichen er ein promenade som strekkjer seg fleire kilometer langs Dohabukta i hovudstaden Doha i Qatar. 

Parallelt til cornichen går Corniche Street, ei hovudåre gjennom Doha som går frå forretningsstrøket West Bay til dei sørlege områda byen og Doha internasjonale lufthamn. Han vart danna etter omfattande oppmudringsarbeid seint i 1970- og 1980-åra som omforma kystlinja ved Doha.

Cornichen var berre ein tom gangveg, der det einaste synlege bygget var Sheraton Hotel, men utviklinga har skote fart på 2000-talet med mange skyskraparar nord for cornichen. Området er blitt utvikla som ein del av den økonomiske oppgangen i landet og i eit forsøk på å fremje turismen. Mange landemerka i Doha ligg langs cornichen, frå og med Museum for islamsk kunst, og endar ved Sheraton Park nær den særeigne, pyramideforma Sheraton Hotel. Al Rumaila-parken ligg òg i nærleiken.

Landemerke
Emiri Diwan
Museum for islamsk kunst
Doha hamn
Qatar nasjonalmuseum
Qatar nasjonalteater
Dubai Towers - Doha
Sheraton Hotel
Commercialbank Plaza
Doha Tower
Richard Serra '7'

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Doha Corniche» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Doha
Qatarsk geografi
Sjøsider
Rosenterne

Rosenterne (Sterna dougallii) er ein sjøfugl i måsefamilien, Laridae. Ho har leveområde på austkysten av Amerika, vestkysten av Europa, kystar av Sør-Afrika, Aust-Afrika, Asia og Australia.

Skildring 

Dette er ei lita til mellomstor terne, 33-43 centimeter lang med vengespenn på 72-80 cm, og kroppsvekt varierande rundt 110 gram. Ho kan forvekslast med makrellterne, raudnebbterne, og større, men med tilsvarande fjørdrakt, splitterne. Ho er lyst gråbleik på oversida og kvit på undersida. Som dei fleste andre terner har ho svart hette frå panne til nakke. Halen er særs kløfta med lange stjertspyd. Vengene er relativt korte. Vaksne fuglar har raudfarge på beina, varierande frå mørkeraudt til klårt lyst raudt med geografi. Nebbet er gjerne svart, men endrar seg sesongmessig mot raudt med årstida. Nebbfarga varierer òg med geografi. I hekketida får fuglane i Europa eit svakt rosa skjer på bryst og undersida, og nebbrota blir raud. Generelt kan nebbet vere heilt svart eller svart med raud base før hekking tar til og skifte til raudt over heile nebbet til hausttrekket startar. Juvenile fuglar har grovt skjelforma mønster på ryggen, lysare hette enn vaksne, mørke bein og svart nebb. 

Dette er ein trekkfugl, men trekkmønstret er ikkje kjent for alle populasjonane. Fuglar frå Europa overvintrar i Vest-Afrika.

Utbreiing 
Nominatforma hekkar særs fragmentert på kysten av Nord-Amerika frå Nova Scotia, gjennom Karibia til øyane nord for Venezuela. Dessutan i nordvestre Europa, vesentleg Irland og Storbritannia, ved Asorane og  kysten av Sør-Afrika, Somalia og Tanzania. Overvintringsområde er atlanterhavskysten av Sør-Amerika og kysten av Vest-Afrika.

Dei andre underartane lever frå Seychellane, Madagaskar gjennom Søraust-Asia til Ryukyuøyene og til Molukkane, Ny-Guinea, Solomonøyane og kystane av vestlege og nordlege Australia.

Åtferd og økologi 
Som  andre Sterna-terner, beitar rosenterne ved å stupdukke etter småfisk, men karakteristisk for rosenterner er at dei stuper med skrå vinkel ned mot havoverflata. Nesten utan unntak beitar dei i havet, dei lever meir marint enn nærskylde terner. Ein sjeldan gong vitjar dei ferskvasslaguner langs kysten for å bade.

Status 
Storleiken på den globale populasjonen av rosenterner er over 100 000 individ. I Europa er han generelt sparsam og minkande, under 1000 par, dei fleste i Irland. I Storbritannia er han minkande og truga, berre 86 hekkande par i 2013. I Noreg finst seks observasjonar av rosenterne som einslege streiffuglar.

BirdLife International klassifiserer arten som globalt livskraftig.

Kjelder 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Måsefamilien
Streiffuglar i Noreg
Halul

Halul (arabisk حالول) er ei øy i Qatar. Ho ligg kring 100 km nordaust for Doha og er eit lagringsområde og losseterminal for olje frå dei kringliggande oljefelta i havet. Ein av hovudbasane til den qatarske marinen ligg på Halul. Kystvakta har òg ein base på øya.

Tidleg på 1900-talet var det stort sett perledykkarbåtar som vitja øya.

Industri
Kort tid etter oljeindustrien i Qatar kom i gang byrja staten i midten av 1950-åra å investere resursar i å omgjere Halul til ein stor oljeterminal. Øya vart enno viktigare då dei i 1960-åra byrja å utnytte fleire oljefelt i havområdet. Mellom 1964 og 1966 vart det bygd industriområde på øya. I 2015 hadde øya 11 flytande oljetankar med ein kapasitet på i alt 5 millionar fat råolje.

Halul produserer sin eigen elektristet. Her er ni turbogeneratorar med ein kapasitet på 43 MW. To avsaltingsverk på Halul leverer kvar dag 400 kubikkmeter vatn.

Geologi
Det meste av øya ligg på eit sedimentært lag frå paleozoikum. Hormuz-formasjonen frå kambrium er det dominerande overflatelaget. Det er eit av berre to territorium i Qatar som ligg på ei flate frå paleozoikum. Det finst jernoksid som hematitt og oker på øya, men dette er ikkje vunne ut på grunn av store kostnader med utvinninga og transporten bort frå øya.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Halul Island» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Qatar
Øyar i Persiabukta
Umm al Qubur

Umm al Qubur er ein fråflytta landsby i Qatar, i kommunen Ash-Shamal. Det er gjort arkeologiske utgravingar på staden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Umm al Qubur» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Madinat ash Shamal
Al Mukaynis

Al Mukaynis er ein stad i Mebaireek i kommunen Ar Rayyan i Qatar. Mudhlemgrotta ligg i området. Arakhiya gard ligg i Al Mukaynis og er ein populær stad for fuglekikking.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Mukaynis» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Geography.org

Busetnader i Al Rayyan
Qatarsk geografi
Grotter i Asia
Dhal Al Misfir

Dhal Al Misfir er ein 40 meter djup hole og eit naturleg landemerke i Rawdat Rasid-området i Qatar. Grotta inneheld fiberaktige gips-krystall.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dhal Al Misfir» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Grotter i Qatar
Qurayn Abu al Bawl

Qurain Abu al-Bawl (òg Gurain al Balbul, Gurain al Bâlbûl, Qurain Abul Bul, Qurayn Aba al Bawl, Qurayn Abā al Bawl eller Tuwayyir al Hamir) er det høgaste punktet i Qatar, med ei høgd på 103 meter over havet. Det ligg sør på halvøya, nær grensa til Saudi-Arabia.

Sjå òg
 Qatarsk geografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Qurayn Abu al Bawl» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Qurayn Abu al Bawl
Høgaste punkt
Dohabukta

Dohabukta er ei bukt ved hovudstaden i Qatar, Doha. Doha vart grunnlagd på sørsida av bukta. Ein har fylt ut delar av bukta for å utvide byen i nord, kring kanten av bukta. Doha hamn, Corniche Street og Doha-cornichen, Al Bidda Park, Al Rumaila Park og Sheraton Park ligg ved bukta. Palm Tree Island ligg i midten av bukta.

Sharq-kryssinga
I 2011 annonserte kommunaldepartementet i Qatar Sharq-kryssinga. Prosjektet går ut på å byggje tre bruer, designa av Santiago Calatrava, over eit 10 km strekke mellom West Bay og Hamad internasjonale lufthamn. Prosjektet vart sett i gang for å betre den aukande trafikken i Doha og som ei førebuing til fotball-VM 2022.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dohabukta» frå ,  den 24. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Doha
Bukter i Qatar
Al Khor-øya

Al Khor, òg kalla Jazirat bin Ghanim, er ei øy og ein arkeologisk funnstad utafor nordaustkysten av Qatar. Det er den einaste staden i landet der det er gjort arkeologiske funn som går heilt attende til det andre tusenåret fvt. Øya har vore busett i fire hovudperiodar, datert så tidleg som kring 2000 fvt. til så seint som 1900-talet. Øya er mest kjend for drifta av ein kassittisk-kontrollert purpurfargeindustri på 1000-talet fvt.

Historie

Steinalderen
Ein har ikkje funne avgjerande spor på at øya var busett i yngre steinalder. Ein har derimot oppdaga fleire steinalderleirar og potteskar frå Ubaid kring 6 km aust for øya. Ein har gjetta på at øya vart vitja av desse steinaldermenneska.

Tidleg Dilmun-tid
Keramikk frå Dilmun-sivilisasjonen indikerer at øya var nytt til den Bahrain-baserte sivilisasjonen frå kring 2000 til 1750 fvt. Keramikk datert til tidleg i Dilmun-tida består hovudsakleg av mellomstore krukker og kokekar. Ein kan ha oppretta busetnader i Dilmun-tida for reisande mellom Bahrain og dei nærmaste, viktigare busetnadane i Persiabukta, Tell Abraq. Eit anna forslag går ut på at vitjande fiskarar eller perledykkarar hadde leir på øya. Funn av keramikk i området indikerer òg at det kan ha vore handel mellom innbyggjarane på Al Khor og Dilmun-sivilisasjonen, men dette er usannsynleg fordi det var få innbyggjarar i Qatar på denne tida.

Kassitt-tida
Kassitane dreiv ein purpurfargeindustri på øya frå kring 1400 til 1100 fvt. Det var òg handelssamband mellom innbyggjarane i Qatar og kassittane. Ein har funne kring tre millionar knuste snigleskal og kassittiske potteskar. Det er påstått at øya er den tidlegaste kjende staden for denne typen purpurfargeproduksjon. Fargen kom frå sniglen Murex og fekk namnet «tyrisk fiolett». Den raudbrune fargen i det qatarske flagget vart dels vald på grunn av purpurfargeindustrien på denne øya.

Sasanidane
Ein har funne lekamar frå seint i sasanidetida, frå kring 400 til 600.

Sein islamsk tid
Al Khor var busett i sein islamsk tid, frå kring 1700 til 1900.

Oppdaging
Mission Archéologique Français à Qatar, ein fransk team leia av Jacques Tixier, gjorde dei arkeologiske funna her i 1976.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Al Khor» frå ,  den 25. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Arkeologiske funn i Qatar
Qatarsk historie
Øyar i Qatar
The Pearl-Qatar

The Pearl-Qatar (arabisk اللؤلؤة قطر) er ei kunstig øy i Doha i Qatar, som dekkjer nesten fire millionar kvadratmeter. Det er det første landområdet i Qatar som er tilgjengeleg for sjølveige for utlendingar. I januar 2015 var det kring 12 000 innbyggjarar på øya. Dette var opp frå 5 000 innbyggjarar våren 2012 og 3 000 innbyggjarar våren 2011.

Når øya er ferdig utbygd vil The Pearl danne over 32 km med ny kystlinje med 18 831 bustader for 45 000 innbyggjarar.  Øya er blitt utvikla av United Development Company og planlagt og designa av Callison. Øya ligg 350 meter frå kysten ved West Bay Lagoon-området i Doha.

Namn
Namnet «The Pearl» eller «Perla» vart vald fordi øya er bygd over ein av dei tidlegare, store perledykkestadane i Qatar. Qatar var ein av dei viktigaste perlehandlarane i Asia før japanarane fann opp dei billigare kulturperlene.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Pearl-Qatar» frå ,  den 25. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
The Pearl-Qatar  – offisiell nettstad
The Pearl-Qatar

Øyar i Qatar
Doha
Kommunar i Qatar

Sidan 2004 har Qatar vore delt inn i sju kommunar. Ein ny kommune, Al Daayen, vart skapt under resolusjon nr. 13, frå delar av Umm Salal og Al Khawr på same tid. Al Ghuwariyah vart slått saman med Al Khawr; Al Jumaliyah vart slått saman med Ar Rayyan; Jarayan al Batnah vart delt mellom Ar Rayyan og Al Wakrah og Mesaieed vart slått saman med Al Wakrah.

For statistiske føremål vert kommunane vidare delt inn i 87 soner, som igjen er delt inn i blokker.

Historie
I følgje kommunaldepartementet i Qatar vart den første kommunen i landet oppretta i 1963 som Qatar kommune. Denne endra seinare namn til Doha kommune same året. I 1972 vart Ar Rayyan, Al Wakrah, Al Khawr og Dhekra, Ash Shamal og Umm Salal oppretta. I 1997 vart Umm Sa'id kommune danna frå delar av Al Wakrah og Jariyan al Batnah).

Kommunar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Municipalities of Qatar» frå ,  den 25. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Undernasjonale område i Qatar
Qatar 1
Qatar
Al Daayen

Al Daayen (arabisk الضعاين) er ein kommune i Qatar. Han var den sjuande kommunen som vart oppretta av Kommunaldepartementet etter kommunane Doha, Al Rayyan, Al Wakrah, Umm Salal, Al Khor og Al Shamal. 

Kommunen hadde i folketeljinga i 2010 24 772 innbyggjarar. Kommunesenteret ligg søraust for Simaismabrua.

Administrative soner
Dei følgjande sonene vart oppretta for folketeljinga i 2010:

 Leabaib 
 Al Ebb 
 Jeryan Jenaihat 
 Al Kheesa 
 Rawdat Al Hamama 
 Wadi Al Wasaah 
 Al Sakhama 
 Al Masrouhiya 
 Wadi Lusail 
 Lusail 
 Umm Qarn 
 Al Daayen

Samferdsle
Dei viktigaste vegane mellom byar og landsbyar i kommunen er: 
 Al-Shamal-vegen
 Al-Khor-vegen

Prosjekt
 Al-Daayen kommunesenter
 Hagar i Umm Qarn
 Al-Dahil-hagen (fullført)
 Hagar og bystader for arbeidarar i gardsregionen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al Daayen» frå ,  den 25. oktober 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

 
kommunar i Qatar
Korteks i anatomi

Korteks eller bork er det ytste laget av eit organ. Døme på organ med markert korteks er nyrene (nyrebork), binyrene (binyrebork), eggstokkane (ovarialkorteks), briset (thymuskorteks), og delar av hjernen, slik som hjerneborken.

Ordet kjem av latin 'cortex' som tyder «bork» eller «skal».

Døme 
 Nyreborken ligg mellom nyrekapselen og nyremergen og bidreg med ultrafiltrasjon.
 Thymuskorteks består for det meste av lymfocyttar og fungerer som eit område for somatisk rekombinasjon av T-cellereseptorar.
 Hjerneborken er det ytre laget i storhjernen og spelar ei viktig rolle i minne, oppmerksemd, tanke, språk og medvit.
 Pannelappen
 Primærmotorisk korteks
 Supplementærmotorisk korteks
 Premotorisk korteks
 Prefrontal korteks
 Orbitofrontal korteks
 Dorsolateral prefrontal korteks
 Isselappen
 Primær somatosensorisk korteks
 Sekundær somatosensorisk korteks
 Bakre parietalkorteks
 Bakhovudlappen
 Primær synskorteks
 Tinninglapp
 Primær høyrselskorteks
 Sekundær høyrselskorteks
 Insular korteks
 Cortex singularis
 Cortex cingularis anterior
 Cortex cingularis posterior

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cortex (anatomy)» frå ,  den 25. oktober 2016.  
 

Anatomi
Nevroanatomi
Nyrebork

Nyreborken (cortex renalis) er den ytre delen av nyra mellom nyrekapselen og nyremergen. Den former ei glatt og kontinuerleg overflate med fleire framspring (bertinske søyler) som går ned mellom nyrepyramidane. Borken inneheld nyrelekamar, nyretubuli, storparten av Henles sløyfe (resten ligg i nyremergen), blodårer og samlerøyr.

Syntese av erytropoietin og ultrafiltrasjon går føre seg i nyreborken.

Sjå òg 
 nyrefascie

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Renal cortex» frå ,  den 25. oktober 2016.  
 

Nyreanatomi
Anders Mehlum

Anders Andersson Mehlum () var ein norsk bladmann og forfattar frå Skaun i Sør-Trøndelag. Han levde ugift.

Mehlum var son til ein leiglendingsbonde. Sjølv tok han eksamen ved Klæbu seminar og var ei tid lærar i Nordland. Sidan var han journalist i Morgenbladet i Kristiania og redaktør av Drammens Blad og Kristianiaposten. Frå 1896 til 1932 gav han ut det «originale» vekebladet Nu, ein publikasjon som skulle «fremme fædrelandkjærlighed, urbanitet, sandhed og ret». Her formidla han mykje «smånytt» frå tallause ferder rundt om i bygdene på Austlandet, mest frå Hallingdal.

Mehlum gav ut boka Nordlandsliv i 1888, sju hefte med Hallingdal og hallingen åra 1891 og 1893 og boka Karen og Nils i 1938.

Bibliografi
 1875: Samtale med Gud og Godtfolk.
 1875: Linærlen.
 1875: Tjeneren. Et religiøst maanedsskrift, N:o 1-14
 1876: Gråspurven.
 1876: Billeder av Jesu liv og død.
 1888: Nordlandsliv. Fortællinger og skildringer Runeberg
 1891, 1893: Hallingdal og Hallingen. Runeberg
 1894: Tidskriften Nu, N:o 1-2 Runeberg
 Nedigerer og udgiver, August 1896-1932: Tidskriften Nu, Ugeblad Runeberg
 1938: Karen og Nils. Fortelling Runeberg
 1943: Hallingdal og Hallingen. Runeberg

Kjelder
Mehlum, Anders i Norsk Forfatter-Lexikon 1814-1880. Fjerde Bind. Runeberg
Anders Mehlum, 1943: Hallingdal og Hallingen. Runeberg
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Bakgrunnsstoff

Thor Gotaas: Livslang skrivekløe: historien om den vandrende redaktør Anders Mehlum, 2004

Norske journalistar
Norske redaktørar
Folk frå Skaun
Leif Midthaug

Leif Gunnar Larssen Midthaug () var ein norsk historikar frå Søndre Land i Oppland.

Midthaug var son til ein skogsarbeidar på Fluberg i Søndre Land. Sjølv fekk han seg arbeid i Statsarkivet på Hamar, der han var assistent frå 1917 til han i 1939 vart fullmektig ved institusjonen.

Midthaug var både rådgjevar og medarbeidar til fleire bygdebøker i Oppland og Hedmark, mellom anna for Toten og Furnes. Han skreiv gards- og ættesoge for Valdres og ei mengd artiklar med lokalhistorie som tema.

Midthaug var styremedlem i Opland Historielag, Hedmark Historielag og Hedmark Slektshistorielag.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Norske historikarar
Folk frå Søndre Land
Bjarne Solli

Bjarne Daniel Solli () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Lenvik som representerte Arbeidarpartiet i Troms på Stortinget i to valperiodar frå 1954 til 1961.

Solli arbeidde i unge år på gard, bortsett frå skuleåret 1925/26, då han gjekk på ein såkalla «ungdomskule». Frå 1940 dreiv han farsgarden i Lenvik, noko han gjorde til 1976. I perioden 1939-44 var han likningssekretær i Lenvik. Mange år seinare var han 1966-68 rådmannsfullmektig i kommunen og 1969-77 sosialsjef.

På fritida var han formann i arbeidarungdomslaget "Nordstjerna" i fleire periodar, i Lenvik Bonde- og småbrukerlag 1937-40 og i Lenvik Arbeiderparti 1946-48.

Solli var medlem av kommunestyret i Lenvik frå 1946 til 1955, ordførar frå 1946 til 1953. Frå 1954  til 1961 var han stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet. I den fyrste fireårsperioden var han medlem av Militærkomiteen og i den andre var han i Sosialkomiteen til 5. mai 1960, då han gjekk over i Sjøfarts- og fiskerikomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Folk frå Lenvik
Rotatorkappe

Rotatorkappa (også kalla rotatormansjetten eller rotatorcuffen) er ei gruppe musklar og sener som bidreg til å stabilisere skuldra. Dei fire musklane i rotatorkappa er supraspinatusmuskelen, infraspinatusmuskelen, den vesle runde akselmuskelen og subskapularismuskelen. Desse utgjer meir enn halvparten av dei sju musklane i skulderbladet og overarmen. Musklane i kappa er viktige for skulderrørsle og for å istandhalde stabiliteten til glenohumeralleddet (skulderleddet). Musklane har utspring i skulderbladet og har feste i humerushovudet (caput humeri), og former dimed ei kappe over skulderleddet.

Sener i utkanten av musklane kan rivne (rotatormansjettruptur) som følgje av slitasje og føre til smerte og nedsett rørsleevne. Det er oftast supraspinatussenen under skulderhøgda som blir råka av denne typen skade.

Sjå òg 
 impingementsyndrom

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rotator cuff» frå ,  den 26. oktober 2016.  
 

Skulder
Overekstremiteten
Baracktrema obamai

Baracktrema obamai er ein art av blodiktar som finst i malaysiske ferskvasskjelpadder. B. obamai infiserer lungene til vertsskjelpadda og er klassifisert som ein parasittisk flatmakk.

Oppdaginga av arten i 2015 var grunnlag for å opprette ei ny biologisk slekt, Baracktrema.

Flatmakken er oppkalla etter president Barack Obama som ei heidersgåve frå oppdagarane.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Baracktrema obamai» frå ,  den 26. oktober 2016.  

Digene iktar
Dyr skildra i 2016
Barack Obama