alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Mangalore internasjonale lufthamn

Mangalorere internasjonale lufthamn (Mangalore Airport) (IATA: IXE,  ICAO: VOML), tidlegare kjent som Bajpe Airport, er ei internasjonal lufthamn for kystbyen Mangalore i India. Fleire daglege flygingar forbind Mangalore med dei fleste store byar i det sørlege og det vestlege India, så vel som fleire byar i Midtausten. Flyplassen vart opna som Bajpe Aerodrome den  25. desember 1951 då dåverande statsminister Jawaharlal Nehru kom i eit Dakota-fly.
Per 2014 er Mangalore internasjonale lufthamn ein av dei flyplassane som har hatt størst passasjervekst i India, med 54 prosent vekst i den internasjonale trafikken siste åra

Oversyn 
Flyplassen ligg nær Bajpe, om lag 20 kilometer nordaust for Mangalore sentrum. Den ligg på ei høgd med to høgtliggande rullebaner (9/27 og 6/24). Berre to andre flyplassar i India har høgtliggande rullebaner: Kozhikode og Lengpui. Terminalbygget var lite, men hadde naudsynte fasilitetar. (2010). Det vart renovert tidleg på 2000-talet med meir sitteplass, bevokta parkeringsplass og fleire nye kaféar. Flyplassen vart opphavleg brukt i avgrensa utstrekking for innanlands trafikk, vesentleg til Mumbai og Bangalore.

Ulukker og hendingar 
Mangalore lufthamn ligg i ein region med mykje nedbør. Mindre hendingar som avbrotne landingar hender ofte i monsuntiden. På denne flypassen skjedde ulukka med flest omkomne i India. Dette førte til at nye tryggingstiltak vart sett i verk

 Den 19. august 1981 måtte ein Avro 748 frå Indian Airlines avbryt landinga  i monsunregnet. Flygarane gjorde eit nytt forsøk og fekk stoppa like før enden på rullebanen. Det var ingen omkomne, men flyet måtte avskrives. Den etterfølgende granskinga viste at piloten ikkje hadde sett flyets flaps i rett posisjon for landing, og flyet hadde landa for langt inne på banen med for høg fart og med vinden i ryggen. Ingen vart skadd.
 Den 22. mai 2010 måtte ein Boeing 737 frå Air India Express avbryta landinga. Pilotane gjorde eit nytt landingsforsøk, havarerte  og 158 pasasjerer og besetning omkom. Berre åtte overlevde katastrofen. Flyet havarerte då dei avbraut landinga andre gong og styrta i ein djup grøft ved enden av rullebanen. Styrbord vinge traff ein betongsokkel for ILS-systemet med localiser og antenne og sette systemet ut av drift. Dette førte til forseinkingar og kanselleringar i to veker i monsuntida med redusert sikt. Det tok flyplassen nesten ein månad å reparera skadane, kalibrera ILS og setja det istand igjen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mangalore internasjonale lufthavn» frå ,  den 6. oktober 2018.

Referansar 

Karnataka
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Indian Airlines

Indian Airlines, også kalla Indian, var eit større indisk flyselskap som verka frå 1953 til 2011. Saman med Air India var det eit av to nasjonale flyselskap i India.

Indian Airlines tilhøyrde den indiske staten og var administrert av den sivile luftfartsstyresmakta i landet, Ministry of Civil Aviation. Det hadde base i Mumbai og fokuserte først og fremst på innanrikstrafikk.

7. desember 2005 tok flyselskapet namnet «Indian» i bruk i reklamesamanheng. 

I 2007 kunngjorde den indiske regjeringa at Indian Airlines skulle slåast saman med Air India. 26. februar 2011 slutta Indian Airlines å verka under eige namn og kodar, og fullførte samanaslåinga med Air India.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Indian Airlines» frå ,  den 12. juli 2019.  
 

Indiske flyselskap
Tidlegare flyselskap
Air India

Air India eller Air India Limited (hindi: एअर इंडिया, tidlegare Air-India) er det nasjonale flyselskapet i India, og driv internasjonal passasjer- og frakttrafikk. Flyselskapet vart grunnlagt som Tata Airlines av J.R.D. Tata i 1932, og var då ein del av det store indiske konsernet Tata Sons (i dag Tata Group). Etter andre verdskrigen gjekk flyselskapet over til offentleg verksemd.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Air India» frå ,  den 6. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

 

Star Alliance
Indiske flyselskap
Nasjonale flyselskap
Skipingar i 1932
J.R.D. Tata

Jehangir Ratanji Dadabhoy Tata, best kjend som J.R.D. Tata, () var ein fransk-fødd indisk forretningsmann og ein tidleg luftfartspioner.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «J.R.D. Tata» frå ,  den 68. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff

 Tatagruppa i dag

Folk frå Paris
Indiske forretningsfolk
Luftfartspionerar
Sida i Sverige

Sida (Swedish International Development Cooperation Agency) eller Styrelsen för internationellt utvecklingssamarbete er ei statleg svensk styresmakt med hovudkontor i Stockholm og underordna Utrikesdepartementet. Målet til Sida er å bidra til å skapa forbetringar for fattige menneskje til å forbetra sina livsvilkår.

Historie
I 1965 blei SIDA (Styrelsen för internationell utveckling, Swedish International Development Authority) grunnlagd som erstatting for Nämnden för internationellt bistånd (NIB). I 1995 blei noverande Sida (Styrelsen för internationellt utvecklingssamarbete) danna gjennom samanslåning av SIDA, Beredningen för internationellt tekniskt-ekonomiskt samarbete (BITS), Styrelsen för internationellt näringslivsbistånd (SwedeCorp), Styrelsen för u-landsforskning (SAREC) og Sandö U-centrum.

Virke
På linje med andre svenske styresmakter arbeider Sida sjølvstendig innanfor dei ramane gjeve av Riksdagen og regjeringa. Dei avgjer dei økonomiske rammeane, kva for land Sverig  og dermed Sida skal samarbeida med, og kva for ei form arbeidet skal ha. Sida har gjennom svenske ambassadar lokal representasjon i eit 50-tals land.

I 2005 hadde Sida 900 medarbeidere der 190 var stasjonert i utlandet ved ambassadar og konsulat i samarbeidsland. Personalet i Sverige held til i Stockholm, Härnösand og Visby.

Sida styrer om lag 54 %, eller i 2006 cirka 15,9 milliardar kroner, av Sverige sitt totale bidrag til det internasjonale utviklingssamarbeidet. Totalt var det svenske bidraget til bistand 29,3 milliardar svenske kroner i 2006.

Sjå òg 

 Bai Bang Paper Company

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sida (myndighet)» frå  og «Sida (myndighet)» frå ,  den 7. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

Utviklingshjelp
Svenske styresmakter
DANIDA

Danish International Development Assistance (DANIDA) er organisert som ei administrativ eining innanfor det danske Udenrigsministeriet. Danmark hadde per 2010 15 prioriterte samarbeidsland og yter i tillegg bistand til ei rekkje andre land i Afrika, Asia, Latin-Amerika, Midtausten og Aust-Europa. I 2007 var dansk bistand på nærare 14 milliardar danske kroner eller 0,81 prosent av brutto nasjonalproduktet (BNP).

Bakgrunnsstoff 

Dansk økonomi
Dansk politikk
Humanitære hjelpeorganisasjonar
Udenrigsministeriet

Dette oppsettet omhandlar Danmarks udenrigsministerium. For udenrigsministerier i almindelighed, sjå Udenrigsministerium.'

Udenrigsministeriet er eit ministerium under Danmarks regjering, der skjøttar Danmarks utenrigspolitik, europapolitikk, utviklingspolitikk, sikkerhedspolitikk, handelspolitikk og folkerettslige oppgåver i forhold til omverdenen. Ministeriet har 1 350 tilsette, kor dei 500 er stasjonert i utlandet. Det årlege budsjettet vert fastlagt i Finanslov og er på omlag 1,5 milliard kroner.

til Ministeriets oppgåver er gjennom aktivt og engasjert diplomati å arbeida for Danmarks interesser og verdiar i forhold til omverda på ein måte som fremmjar danskanes friheit, tryggleik og velstand samt ein meir fredeleg og rettferdig verd med utvikling og økonomisk vekst for alle.

Det noverande udenrigsministerium afløste i 1848 Departementet for de Udenlandske Anliggender, som formelt var oppretta som sjølvstendig regjeringsorgan ved kongeleg kabinettordre av 24. desember 1770. Denne datoen vert difor ansett som ministeriets grundleggjingssdato. Ifølge Udenrigsloven utgjer Udenrigsministeriet i København saman med dei diplomatiske og konsulære representasjonar (78 ambassadar samt ei rekkje misjonar og konsulat) ein felles tenesta, kalla Udenrigstjenesten. Utover representasjonane har handelskontoret siden 2000 høyrt under Udenrigsministeriet. Handelskontor bistår danske verksemder på eksportmarknaden (sjå Danmarks Eksportråd).

Skjønt det er tala om eit ministerium, betener dets ansatte to ministrar; Utanriksminister og ministeren for nordisk samarbeide. Den øvste embetsmannen er departementssjefen. I ministeriet øvste ledelseen inngår videre fire direktørar.

 Rolle i olje-for-mat-skandale 
I 2007 hadde politi gjennom halvanna år freista å avhøyre medarbeidere ved Udenrigsministeriet i samband med den verdsomspennande olje-for-mat-skandala som føregjekk i Irak under Saddam Hussein.
Udenrigsministeriet nekta å utlevera papir som politiet ynskte.
Jursprofessor Lars Bygding Langsted skildra situasjonen som overordentlig uheldig.
Ei undersøking har funne at 2 200 verksemder og enkeltpersonar har betalt bestikkelse.
I juli 2007 svara Udenrigsministeriet skriftleg på spørsmål, men etter massiv kritikk uttalte utanriksminister Per Stig Møller at sikkerheitspoliti kunne koma til å tala med medarbeidare viss sikkerheitsspoliti ikkje var tilfredse med det skriftlege svar.

 Søravdeling i DANIDA 
Søravdelinga er eit organ internt i Danida. Frå 1963-91 var DANIDA ein sjølvstendig avdeling i ministeriet, DANIDA stod for Daninish Agency For International Development'' er bistandssamarbeide vorte integrert med resten av ministeriet i den såkalla Søravdelinga.

Sjå òg 
 Ambassade
 Konsulat
 DANIDA

Referansar 

Danmarks hustorie
Diplomati
Utviklingshjelp
Utrikesdepartementet

Utrikesdepartementet (UD) er eit ministerium under Sveriges regjering som har ansvaret for i  samband med andre land, mellom desse tryggleikspolitikl, internasjonalt utviklingsarbeid, handelspolitikk, internasjonal rettshjelp og konsulære spørsmål, folkerett, menneskerettar, migrasjon og asylpolitikk. Ministeriet har tre ministrar - utanriksministeren, migrasjonsministeren og bistandsministeren. 

Ministeriet har omkring 2 400 tilsette, med 900 i Sverige. Resten arbeider på dei 105 ambassadar, representasjonane, delegasjonane og konsulata Sverige har i utlandet. Svensk representasjon i utlandet var lenge konsentrert i Europa. I byrjinga av 1800-talet vart det skipa ein ambassade i Washington, D.C. i USA, og i 1907 kom ambassaden i Tokyo i Japan til.

Historia til Utrikesdepartementets går tilbake til 1791, då Gustav III etablerte Konungens kabinett för den utrikes brevväxlingen. I 1840 fekk organisasjonen formelt namnet Utrikesdepartementet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Utrikesdepartementet» frå ,  den 6. oktober 2018.  
 

Skipingar i 1791
Svenske styresmakter
Arvefyrstens palass

Arvfurstens palats er eit tidlegare svensk slott, ved Gustav Adolfs torg sentralt i Stockholm. Bygningen husar i dag det svenske Utrikesdepartementet. Det opphavlege slottet vart bygd mellom 1783 og 1794 for prinsesse Sofia Albertina, arkitekten var Erik Palmstedt. I 1902 overtok staten slottet. Det vart avgjort at Utrikesdepartementet skulle flytta inn, noko dei gjorde i 1906.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Arvefyrstens palass» frå ,  den 6. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Rundtur i Arvfurstens palats (arkivert side)

Byggverk i Stockholm
Gustav Adolfs torg

Gustav Adolfs torg er eit torg i bydelen Norrmalm, Stockholm, oppkalla etter Gustav II Adolf. Torget fekk sit noverande namn i 1805, og heitte før det mellom anna Malmtorget og Norrmalmstorget. Torget ligg ved Norrbros nordre ende og her møter brua Strömgatan, Fredsgatan, Malmtorgsgatan og Regeringsgatan. Torget vert rekna som eit nullpunkt i Stockholm, herfrå reknast alle avstandar på vegane i Sverige, opphavleg låg nullpunktet ved Storkyrkobrinken / Västerlånggatan.

Stockholm
Oslo Gospel Choir

Oslo Gospel Choir er eit  norsk gospelkor frå Oslo.

Koret vart grunnlagt i 1988 av Tore W. Aas, som framleis leiar koret (2017) . Det har gjeve ut over 20 album og sunge med fleire kjende artistar, som Andraé Crouch, Sigvart Dagsland, Tommy Körberg, Anita Skorgan, Mia Gundersen, Maria Mittet og Sissel Kyrkjebø. Ein av dei meste kjende produksjonane er musikkmessa Gloria (1996) som består av musikk komponert og arrangert av Tore W. Aas, med sterke innslag frå norsk folkemusikk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Oslo Gospel Choir» frå ,  den 6. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff

Norske kor
Musikk i Oslo
Helene Bøksle

Helene Margrete Bøksle () er ein norsk songar og skodespelar. Ho skriv det meste av materialet sitt sjølv, i framfører ein blandingsjanger mellom folkemusikk, pop og folkrock. Ho fekk det store gjennombrotet sitt i 2009 med juleplata Det hev ei rose sprunge, som selde til platinaplate til trass for at ho ikkje vart marknadsført. Bøksle har òg ved fleire høve sunge saman med Bjørn Eidsvåg, David Urwitz, Kurt Nilsen, Secret Garden og Vamp.

Bakgrunn 
Bøksle er dotter av Ivar Bøksle og vaks opp på Frydnes inst i Harkmarkfjorden utanfor Mandal. Ho er utdanna ved Nordisk Institutt for Scene og Studio.

Musikkarriere 
Som 13-åring song Bøksle under utdelinga av Nobels fredspris. Hausten 2003 deltok ho i talentkonkurransen Kjempesjansen på NRK saman med Hannah Wilder på hardingfele. Ho stilte med låten «Heiemo og nykkjen», ei moderne framføring av mellomalderballaden «Nøkken som belar».  Ho kom til finalen, der ho framførte den tyske folkevisa og julesalmen «Det hev ei rose sprunge», og enda på fjerdeplass. Jula 2003 opptredde ho under Frelsesarmeens julekonsert med «Det hev ei rose sprunge».

I september 2004 sette Bøksle opp musikktilstellinga Elverhøy i Ravnedalen i Kristiansand. Den trekte over 5 000 tilskodarar, og arrangementet vart seinare gjenteke tre år på rad.

Bøksle har levert vokal til temamusikken til videospelet Age of Conan: Hyborian Adventures, komponert av Knut Avenstroup Haugen i 2009. Denne musikken mottok ei rekkje prisar, milom anna Hollywood Music Awards for beste spel-musikk. Same år opptredde ho òg på Spellemannprisen 2009 med utdrag derfrå, og i oktober var ho med i NRK-programmet Beat for beat.

I 2010 turnerte Bøksle i Kina med musikarane Markus Lillehaug Johnsen (gitar) og Stein Inge Brækhus (perkusjon) i regi av Rikskonsertane, med 17 konsertar på to veker. Vesle julaftan og 2. juledag 2010 hadde Bøksle ein halv times julekonsert med Kringkastingsorkestret (KORK) på NRK1 med over 700 000 sjåarar.

I 2011 deltok Bøksle i Melodi Grand Prix 2011 med melodien «Vardlokk». I den fyrste delfinalen på Ørlandet 15. januar gjekk ho direkte vidare til finalen i Oslo Spektrum.

Diskografi 
 2006: Elverhøy 
 2008: Age of Conan: Hyborian Adventures (spelmusikk) 
 2009: Morild  
 2009: Det hev ei rose sprunge (juleplate)
 2010: Det hev ei rose sprunge (2010-versjon med to nye innspelingar)
 2010: Kurt Nilsen – Have Yourself a Merry Little Christmas («Gje meg handa»)
 2013: Svalbard
 2014: Godnatt, min skatt
 2014: Stormy Nights (Single)

Roller som skodespelar 

 Kaptein Sabeltann og skatten i Kjuttaviga  (1998 og 1998)
 Vildanden – Hedvig
 Nattergalen – Hovudrolle (2006)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Helene Bøksle» frå ,  den 7. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff
 

Melodi Grand Prix-deltakarar
Melodi Grand Prix 2011-deltakarar
Norske folkemusikarar
Norske songarar
Norske skodespelarar
Folk frå Mandal
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Finn Arnesen

Finn Arnesen () var ein norsk forleggjar som hadde ei viktig stilling innan underhaldningslitteratur på 1900-talet. Arnesen var forlagssjef for Bladkompaniet (no selt til Schibsted) i ei årrekkje.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Finn Arnesen» frå ,  den 6. oktober 2018.  
 

Norske forleggjarar
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
Free As A Bird

«Free As A Bird» er ein song av The Beatles, utgjeve i 1995. Songen er hovudsakleg skriven av John Lennon, med eit nytt mellomparti skrive av Paul McCartney. Songen vart gjeven ut som singel, på album (vinyl og CD), og på video og DVD av dei tre gjenlevende tidlegare Beatles-medlemmane for å promotere fjernsynsserien og CD-samlinga Anthology 1 og videoserien, som òg vart utgjeven på DVD med bonusmaterial.

Den avdøde John Lennon hadde skrive songen, men aldri fullført han. Enka hans, Yoko Ono, gav lydbandet med den «rå» innspelinga av den uferdige songen til Paul McCartney, George Harrison og Ringo Starr. Dei kom saman att for å gjera ferdig songen og spele han inn,, saman med «Real Love» og «Now And Then», som ikkje vart fullført. I intervju fortalde dei tre gjenverande bandmedlemmane at dei førestilt seg at Lennon hadde reist på ferie og hadde overlate dei songen for å fullføra han.

Den opphavlege innspelinga gjorde Lennon ca. 1977 i New York, og overdubbing (lydar på lydar) vart gjort i tidsrommet februar-mars 1994 i Sussex i England.

Musikkvideoen til «Free As A Bird» vann ein Grammy-pris i 1997 til Vincent Joliet (videoprodusent), Joe Pytka (videoregissør) og The Beatles i kategorien for Beste musikkvideo. Videoen hadde mange referansar til andre Beatles-songar og hendingar.

Songen nådde andreplass på UK Singles Chart og vart nummer 6 på U.S. Billboard Hot 100).

Jeff Lynne (tidlegare medlem av Electric Light Orchestra) produserte songen sidan George Martin, Beatles-produsenten gjennom alle år, trekte seg på grunn av svekka høyrsle.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Free As A Bird (sang)» frå ,  den 6. oktober 2018.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

 «Free As A Bird»-video – kronologisk dokumentering av video
 «Free As A Bird» lyrics – tekst
Songar frå 1995
Songar skrivne av Lennon–McCartney
The Beatles-songar
Limband

Limband, teip eller tape er band av tekstil, cellofan eller plast med lim på eine eller begge sider. Limband vert brukt til å binda saman eller festa noko, anten mellombels eller permanent. Enkeltsidig limband kan brukast til å binda saman to overlappande eller tilliggjande materialar, medan dobbeltsidig limband (med lim på begge sider) kan brukast til å binda saman to gjenstandar rygg mot rygg.

Limbandet vart funne opp i 1925 av Richard Drew i det amerikanske selskapet 3M.

Anna 
Skrivemåten «tæip» har vore vurdert som alternativ skrivemåte på norsk av Norsk språkråd.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Limbånd» frå ,  den 6. oktober 2018.  
 

Festemiddel
Husgeråd
Kontorrekvisita
Skipingar i 1925
3M

3M Company (tidlegare Minnesota Mining and Manufacturing Company) er eit amerikansk verdsomspennande konsern som produserer over 55 000 ulike produkt, mellom anna limband, sandpapir, laminat, elektroniske krinsar og skjermar, og farmasøytiske produkt. Det er kanskje mest kjend for sin produksjon av Post-it.

Selskapet vart grunnlagd i Two Harbors i Minnesota i 1902 som eit gruveselskap. Det vart så flytt til Duluth i Minnesota, der det produserte sandpapir, før det til slutt etablerte det noverande hovudkontoret sitt i Maplewood utanfor Saint Paul i 1910. Blant dei første oppfinningane til selskapet var vassikkert sandpapir, maskeringtape, cellofantape (gjennomsiktig limband) og lyddempande materiale og Post-it oppfunne av 3M-forskaren Spencer Silver i 1968.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «3M» frå ,  den 6. oktober 2018.  

Produksjonsføretak i USA
Skipingar i 1902
Duluth i Minnesota

Duluth er ein by i austre Minnesota, og hovudsete i St. Louis County. Byen ligg ved munningen av Saint Louis-elva ved vestspissen av Øvresjøen. Han er difor ein viktig hamneby for skipstrafikk på dei store innsjøane, med over 1000 skip årleg. På motsett side av elva som utgjer delstatsgrensa til Wisconsin ligg nabobyen Superior. Folketalsestimatet for 2004 sette innbyggjartalet i Duluth til 85 556; med forstader er folkesetnaden på rundt 184 000 innbyggjarar.

Området var først folkesett av sioux- og chippewafolk. Franskmannen Daniel Greysolon, Sieur du Lhut, gjorde krav på området for Frankrike i 1679, og byen er oppkalla etter han. Byen utvikla seg gjennom 1800- og 1900-talet, først basert på trua om koparførekomstar i området, etter kvart på grunnlag av skoghogst, industri og stålproduksjon. Folketalet nådde ein topp på 106 884 i 1960. Nedlegginga av stålfabrikken i 1971 skapte mykje arbeidsløyse og fråflytting, men opna opp for renovasjon av sentrum for å tiltrekkja turistar.

Duluth-greina av University of Minnesota er det største universitetet i byen, med litt over 10 000 studentar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Duluth (Minnesota)» frå ,  den 7. oktober 2018.  
 

Byar i Minnesota
Bai Bang Paper Company

Bai Bang Paper Company er ein stor papirfabrikk i Bai Bang, ca. 100 km nordvest for Hanoi i Vietnam. Papirfabrikken var eit utviklingsprosjekt frå den svenske bistandsorganisasjonen Sida. Det var i mange år svært kontroversielt, både grunna kostnadsoverskridelser og på grunn av påstandar om tvangsarbeid.

Prosjektet vart initiert i 1969 og bygginga starta i 1974, berekna kostnad var 770 millionar svenske kroner. Papirfabrikken var ikkje ferdig før i 1982, og først i 1996 nådde han full kapasitet. Prisen hadde då auka til 2,8 milliardar svenske kroner.

I dag er likevel fabrikken i full drift og leverer 40 % av alt skrivepapir i Vietnam og er ein av dei større produsentane av toalettpapir i landet. I 2006 vart det produsert om lag 100 000 tonn papir, nesten dobbelt så mykje som planlagt (55 000 tonn). Rundt 2 000 personar arbeider på papirfabrikken, og rundt han har det vakse opp eit samfunn med 20 000 innbyggjarar. Bai Bang ligg 10 mil søraust for Han Yen, som er distriktssenter for området fabrikken ligg i.

I 2005 vart det annonsert planar for store utvidingar av fabrikken, med totale investeringar rekna til 407 millionar US-dollar som skulle føra til ein årsproduksjon på 250 000 tonn papirmasse og 150 000 tonn papir.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bai Bang Paper Company» frå ,  den 7. oktober 2018.

Bakgrunnsstoff 

 Artikkel på nettstaden til Sida om papirfabrikken i Bai Bang (svensk)
 Rapport frå Chr. Michelsens Institutt i Bergen om Bai Bang
 Bai Bang paper mill to undergo expansion, artikkel frå Vietnams nyhendebyrå (engelsk)
 Bai Bang Information (svensk)

Utviklingshjelp
Vietnamesisk økonomi
Alex McLeish

Alexander McLeish () er ein skotsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Glasgow. Han var midtstoppar på Aberdeen FC då klubben vann cupvinnarcupen 1983.

Spelar

Klubbspel
McLeish var midtstoppar på Aberdeen FC  frå debuten i januar 1978 til han la opp sommaren 1994. Gjennom 16 sesongar var han med om å vinne tre seriemeisterskap og fem finalar i den skotske cupen. Høgdepunktet for McLeish og lagkameratane var triumfen i cupvinnarcupen 1983, på Nya Ullevi i Göteborg sigra dei med 2-1 mot Real Madrid etter ekstraomgangar.

Landslagsspel
McLeish hadde tilnærma fast plass i midtforsvaret til Skottland tiåret 1980-90. Han deltok under VM i fotball 1990, men fekk berre tre landskampar etter meisterskapen. Frå debuten i mars 1980 til han fekk siste landslagsoppdraget i februar 1993 spelte han 77 kampar i Skottland-drakt, utan å skåre eit einaste mål.

Merittar
Vinnar av cupvinnarcupen: 1983 med Aberdeen FC
Skotsk ligameister: 1980, 1984, 1985 med Aberdeen FC
Skotsk cupmeister: 1982, 1983, 1984, 1986 og 1990 med Aberdeen FC

Trenar
McLeish var lagsjef for Rangers FC frå 2001 til -06, ein periode der klubben vann to cupfinalar og like mange ligatitlar. I 2011 leidde han Birmingham City til siger i den engelske ligacupfinalen. McLeish var landslagssjef for Skottland i 2007, ein jobb han òg har hatt sidan februar 2018.

Kjelder

eu-football
Denne artikkelen bygger på «Alex McLeish» frå ,  den 7. oktober 2018.  

Skotske fotballspelarar
Skotske fotballtrenarar
Aberdeen-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-VM 1990