alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ansvar

Ansvar er eit fleirtydig ord som kan brukast om ulike omgrep, men grunntydinga er å "svare" for noko, stå til rette for noko, gjera reie for noko - eller bera utgiftene for noko som ein sjølv er årsak til.

Etymologi 
Ansvar er eit arveord vi finn att i det norrøne "andsvar". Før i tida var denne skrivemåten òg brukt i nynorsk.
Ordet ansvar kjem òg frå det latinske ordet for svar - responsum, som tyder å vera gjenstand for skuld eller plikt.
And- finn vi òg i andre ord, som andføttes, andror og andøve. Vidare brukast på 
nynorsk ord som andlet og andsynes oftare enn på bokmål.  And- tyder ’mot, til’, og andsvar er i Norrøn ordbok forklart som ’svar, 
tilsvar, motsvar, forsvar’. Tydinga ’svar’ finn vi att i engelsk "answer" og tysk "Antwort".

Ein kan ha ansvar for 

 oppgåve, oppdrag, aktivitet, arbeidsområde og liknande
 forplikting til å gjera eller la vere noko i moralsk, etisk og/eller juridisk forstand
 risiko i tydinga å bera konsekvensar av ei uventa utvikling: vanlegvis om det negative, det vil seia å klandrast, gjera meirarbeid, dekkje utgifter og anna, men òg om det positive, å få ros og anna som er fordelaktig  
 erstatningsansvar (juridisk)
 strafferettsleg ansvar (juridisk)
 konstitusjonelt ansvar (juridisk).
Ofte vert ordet ansvar brukt i daglegspråket utan at det vert klargjort kva meininga er – eventuelt om ein siktar til fleire av tydingane. Særleg finst dette i utsegn om at ein person ber ansvaret eller har ansvaret for ei handling, unnlating, tilstand og liknande.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Ansvar» frå ,  den 4. desember 2017.  
 
Juridisk terminologi
Handball-VM 1995 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1995 for kvinner, den 12. i rekka, vart avvikla i tida 5. til 17. desember 1995 i Austerrike og Ungarn. Til saman 20 land deltok i turneringa. Sør-Korea sikra seg meisterpokalen etter finalesiger 25-20 mot Ungarn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Handball-Weltmeisterschaft der Frauen 1995» frå ,  den 4. desember 2017.  
 

 
Handball-VM
Handball-VM 1997 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1997 for kvinner, den 13. i rekka, vart avvikla i tida 1. til 17. desember 1997 i Tyskland. Til saman 24 land deltok i turneringa, fire fleire enn sist. Danmark sikra seg meisterpokalen etter finalesiger 33-20 mot Noreg.

VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane, Danmark og Noreg, vart spelt i Max Schmeling-Halle i Berlin framfor 7 200 tilskodarar. Under Danmark sin semifinale i same hallen, men utanfor sjølve kamparenaen, vart to danske tilskodarar stokne ned av ein tyskar. Drapa kom til å prege inngangen til sjølve finalen og verka opplagt skjerpande på det danske mannskapet.

Danmark var det førande laget heile finalekampen, ved pause var stillinga 15-12. I andre omgangen drog Danmark ifrå og då sluttsignalet lydde stod det 33-20 på resultattavla. For Danmark skåra Camilla Andersen 7 gongar, Anne Dorthe Tanderup 6, Anja Andersen og Anette Hoffmann 5, Gitte Madsen 4, Janne Kolling 3, Tonje Kjærgård og Maybrit Nielsen 1 kvar. Susanne Munk Lauritsen og Gitte Sunesen vakta Danmarks mål.

Noregs lag bestod av målvaktene Heidi Tjugum og Jeanette Nilsen, rykkromspelarane Tonje Sagstuen (6), Susann Goksør (2), Trine Haltvik (6), Tonje Larsen (1), Janne Tuven, Mette Davidsen, kantspelarane Sahra Hausmann (2), Monica Vik Hansen (1), linjespelarane Kari Solem (1) og Hege K. Kvitsand (1). Også Lise Kristiansen, Ellen Thomsen og Anette Tveter var med i den norske VM-troppa.

De to tyske finaledommarane straffa Danmark med ei 2-minuttsutvising og Noreg med tre.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Handball-Weltmeisterschaft der Frauen 1997» frå ,  den 4. desember 2017.  
 

 
Handball-VM
Idrettstilskipingar i Tyskland
Pinnestol

Pinnestol er stolar til dagleg bruk, laga av dreidde pinnar av  treverk i bein og ryggstø som er tappa på skrå inn i eit sete av  tjukt, massivt treverk. Alle pinnane, både dei som utgjer beina og staga mellom dei, og pinnane som utgjer ryggstøet, er profildreidde. Dei eldre stolane er gjerne utstyrt med litt pynt som er lett å lage under dreiinga.

Pinnestolar var etter måten enkle å framstille, og produksjonen av dei var ofte ei attåtnæring på gardane i tidlegare tider. Stolane kunne seljast til låge prisar, og vart difor vanlegvis ikkje tekne vare på etter at dei hadde tent si tid, i motsetnad til dyrare møbel.

Litteratur
 Gjerdi, Trond, 1976, Møbler i Norge, Oslo: Aschehoug ISBN 8203086101

Bakgrunnsstoff
 Internettsida til Pinnestolmuseet i ein tidlegare pinnestolfabrikk i Nässjö i Sverige som mellom anna har eksportert til Noreg. Museet vart avvikla i 2015. 

Stolar
Knut Knudsen

Knut Knudsen () er ein norsk tidlegare proffsyklist og olympisk meister som representerte IL Sverre.

Knudsen vann 4 000 meter forfølgingsritt på bane i Sommar-OL 1972 og i VM 1973. Han vann NM elleve gonger, og har to kongepokalar. Han sykla profesjonelt i Italia frå 1974 til 1981 og vann seks etappesigrar i Giro d'Italia. I tillegg til etappesigrar i Giro d'Italia sykla han ved to høve, i 1975 og i 1981, med den rosa leiartrøya i det prestisjefylte rittet. Han vart kåra til verdas beste temporytter av to av dei største sportsmagasina i verda. Til saman vann han 49 proffsigrar. 

Etter OL-gullet i 1972 vart Knudsen tildelt Morgenbladets gullmedalje, Fearnleys olympiske ærespris og Sportsjournalistenes statuett som årets idrettsnamn i Noreg. Statuetten som årets idrettsnamn fekk han òg det påfølgjande året for VM-sigeren.

I 1975, etter ein positiv dopingtest, fekk Knudsen ti minutts tilleggstid i eit ritt i Belgia.

I 1977 gav han ut boka På hjul med K.K. saman med Torbjørn Børte.

Viktige sigrar 
1978
Trofeo Laigueglia
Trofeo Baracchi
1979
Giro del Trentino
Tirreno-Adriatico
1980
GP Eddy Merckx
1981
GP Eddy Merckx

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Knut Knudsen» frå ,  den 4. desember 2017.

Bakgrunnsstoff 
Knut Knudsen i Norsk biografisk leksikon
- Hva gjør du nå, Knut Knudsen? i nettavisen.no

Norske deltakarar under sommar-OL 1968
Norske deltakarar under sommar-OL 1972
Medaljevinnarar under sommar-OL 1972
Norske syklistar
Olympiske meistrar for Noreg
Folk frå Levanger
Vinnarar av Fearnleys olympiske ærespris
Lars Sølvberg

Lars Johan Sølvberg (fødd 1. februar 1952) er ein norsk offiser. Han byrja på befalsskolen for kavaleriet i 1973. 1. april 1999 vart han utnemnd til generalmajor. Frå 6. desember 2002 til 2005 var han ein populær generalinspektør for Hæren. Han vart ikkje så populær hjå politikarane etter at Hæren overskreid budsjettet sitt, og fekk avskjed av forsvarsminister Kristin Krohn Devold. 

Den 21. august 2006 annonserte statsråd Erik Solheim i Utenriksdepartementet at Sølvberg var utnemnd som ny fungerande sendelagsleiar i Sri Lanka Monitoring Mission (SLMM). Sølvberg tiltredde stillinga 1. september 2006.

Referansar

Kjelder 
 Pressemelding frå Forsvaret

 Pressemelding frå Utenriksdepartementet
Fødde i 1952
Norske generalar
Camilla Andersen

Camilla Andersen () er ein dansk tidlegare handballspelar frå Gentofte. Ho var ein sentral spelar på Danmarks landslag i åra frå ho debuterte i 1992 til Sommar-OL 2000. Som midtre rykkromspelar og playmaker var ho med å vinne to OL-gull, 1996 og 2000, eitt VM-gull, 1997, og to EM-gull, 1994 og 1996. Andersen deltok i 194 landskampar og skåra 846 mål, og er med det den kvinnelege danske spelaren med flest landskampmål.

Sesongen 1992/93 spelte Andersen på Nordstrand IF og sesongen 1996/97 var ho ein av fleire danske spelarar som vart norsk seriemeister med Bækkelaget SK.

==Kjelder==
Denne artikkelen bygger på «Camilla Andersen» frå ,  den 4. desember 2017.  
 

Danske handballspelarar
Olympiske meistrar for Danmark
Medaljevinnarar under sommar-OL 1996
Danske deltakarar under sommar-OL 1996
Handballspelarar under sommar-OL 1996
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Danske deltakarar under sommar-OL 2000
Handballspelarar under sommar-OL 2000
Europameistrar i handball
Verdsmeistrar i handball
Spelarar i Handball-VM 1993 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 1994 for kvinner
Spelarar i Handball-EM 1996 for kvinner
Spelarar i Handball-VM 1997 for kvinner
Folk frå Gentofte
Petter Jansen

Petter Jansen (fødd 30. august 1955) er ein norsk næringslivsleiar og oberstløytnant, som i 2017 er sjef for Logistikkorganisasjonen til Forsvaret. Jansen er kjend som administrerande direktør for SAS Braathens, som var samanslege mellom den norske delen av SAS og Braathens. Der var han fram til sumaren 2006 då han fekk sparken. Han hadde tidlegare vore konserndirektør i DnB, jobba i Kredittkassa og Postbanken frå 1996 til 2004. Jansen har òg bakgrunn frå Forsvaret og var i fleire år sjef for den tidlegare hovudflyplassen på Fornebu.

Utdanning 
Petter Jansen har sin utdannelse mellom anna frå Krigsskulen og Hærens Stabsskole. Han har gjennomført Forsvarshøgskolen i Østersund, parallelt med studiar ved Østersund Økonomiske Høgskole 1986-88. I tillegg har han gjennomført Senior Executive Programme ved London Business School i 2003.

Frå 1. november 2011 returnerte Petter Jansen til Forsvaret, som sjef for Forsvarets logistikkorganisasjon.

Referansar 

Fødde i 1955
Norske offiserar
Stadsgårdshissen

Stadsgårdshissen (som òg vart kalla Sofiahissen) var ein personheis for ålmenta på Södermalm i Stockholm i Sverige, opna i 1907 og stengd i oktober 1971. Heisutstyret og maskineri er fjerna, men resten står att og vart gjennomgripande renovert i 2008.

Heisen låg aust for Katarinahissen og gav samband mellom Stadsgården og den øvre parten av Katarinavägen. Her er det ein bratt bergvegg mellom den nedre delen av byen langsetter sjøen og øvre delen. Den nedre inngangen til heisen er ein bygning i raud teglstein, og låg på eit kaiområde då heisen var ny, og dei fleste som nytta heisen var hamnearbeidarar som skulle til og frå arbeidet. Men no ligg denne bygningen rett attmed den sterkt trafikkerte gata Stadsgårdsleden.  Mellom denne nedre inngangen og den øvre inngangen gjekk heisen gjennom eit tårn av ope stålfagverk. Den øvre inngangen er eit trehus med tak av metallplater, og med ei gangbru inn på fast grunn.

Etter at heisen var teke ut or bruk, vart den øvre bygningen nytta i åra 1983–2017 som atelier (kunstnarverkstad) av kunstnaren og trubaduren Carl Anton (Carl-Anton Axelsson, fødd 1933). Han berga heisen frå å verte fjerna heilt, på vilkår av at han tok seg av vedlikehaldet.

Stadsgårdshissen vart bygd på initiativ av grossist og konsul E. W. Djurling, som òg tok på seg byggjekostnaden på drygt 50 000 kronor. Dette var den tredje personheisen som vart bygd for å gje samband mellom det nedre og øvre terrengnivået langsetter høgdeskilnadene på denne strekninga nord på Södermalm. Den fyrste var Katarinahissen frå 1883, og den andre var den 28 meter høge Mariahissen frå 1885 vest for Katarinahissen, teke ut or bruk i 1926.

Bakgrunnsstoff
svt.se om Stadsgårdshissen

Heisar
Byggverk i Stockholm
Atle Torbjørn Karlsvik

Atle Torbjørn Karlsvik () er ein tidlegare norsk kontreadmiral. Han har vore sjef for Sjøkrigsskolen, skipssjef på MTB og skvadronsjef for 22. MTB-skvadron. Han har dessutan vore sjef for Sjøoperasjonssenteret ved Fellesoperativt hovudkvarter.

Militær karriere 
Karlsvik byrja i 1976 på Sjøkrigsskulen. Han har hatt operativ teneste på MTB og fregatt. Han har mellom anna vore skipssjef og skvadronssjef for 22. MTB-skvadron og sjef for sjøoperasjonssenteret ved Fellesoperativt hovudkvarter.

Karlsvik har tre års utenlandstjeneste frå SACLANT. I 2000 gjekk både Karlsvik på totalforsvarskurset på Høgskulen til forsvaret. Same år vart Karlsvik utnemnd til sjef for Sjøkrigsskolen, og i 2002 vart han første sjef for Skulane til sjøforsvaret, som då vart samla under ein sjef.

Då han den 2. september 2005 vart utnemnd til stillinga som kontreadmiral og sjef for fellsstaben i Forsvarsstaben, var dette ei nyoppretta avdeling. Fellesstaben har det overordna driftsansvaret for Fellesavdelingane til forsvaret, mellom anna innan logistikk, kommando og kontroll.

Anna 
Utnevnelsen av Karlsvik som kontreadmiral var omstridd, då det vart stilt spørsmål om dåverande forsvarsminister Kristin Krohn Devold var inhabil fordi ho var ven med Karlsvik og hadde delteke på totalforsvarskurset samstundes som han.

Karlsvik vart i 2005 tiltalt for grovt bedrageri fordi han urettmessig skulle ha ført private middagar, ferieturar og golfkurs på rekninga til staten. Den 24. mai 2007 vart han frikjent på alle punkt i tiltalen. Påtalemyndigheten anka frifinnelsen inn for Gulating lagmannsrett, men den 29. februar 2008 vart han igjen blankt frifunne for tiltalen.  Straffesaka var dermed rettskraftig avgjort.

Forsvarsdepartementet tok i tillegg ut sivil sak mot Karlsvik for at han skulle verta frådømt stillinga på bakgrunn av det påståtte økonomiske mislighaldet. Den 7. april 2008 vart det inngått forlik mellom partane. Dette bar med seg at Karlsvik mista stillinga si. Han måtte betala tilbake 240 000 kroner, og halde på full løn på om lag 800 000 kroner i eitt år og sin tenestebustad fram til den 30. juni 2011.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel på Forsvarsnett om Karlsvik med karriereoversyn
 BT-artikkel om anklagene, november 2005
 Om frifinninga 

Norske admiralar
Norske offiserar
Wilhelm Kvalheim

Wilhelm Kvalheim () var ein norsk lærar, biletkunstnar og lokalhistorikar. Han var frå Kvalheim i Vågsøy kommune og var også m.a. busett i Selje, Stryn og Volda.

Kvalheim tok lærareksamen i 1897, og var lærar i Selje 1897-1900, på Bergens kommunale skule for åndsveike 1901-1903, på Florø kommunale mellomskule i Florø 1903-1906, i Selje 1906-1908, i Stryn 1908-1913, på Volda lærarskule 1913 og overlærar der frå 1924. Kvalheim var leiar i Nordfjord krins av Norges Kristelege Ungdomsforbund (NKUF).

Wilhelm Kvalheim var kunstmålar og stilte ut på Statens kunstutstilling i 1930. Han gav ut ei lærebok i teikning, og gjorde mykje av innsamlingsarbeidet for bygdeboka: Selje og Vågsøy : bygdene og bygdesamfunnet, ved Edvard Os.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 MøreRom : lokalhistoriske artiklar Møre og Romsdal

Kjelder 
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff 
 Om Wilhelm Kvalheim i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Om Wilhelm Kvalheim i MøreRom : lokalhistoriske artiklar Møre og Romsdal

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Vågsøy
Forfattarar frå Selje
Forfattarar frå Stryn
Norske biletkunstnarar
Harald Jarl Runde

Harald Jarl Runde () er ein norsk ingeniør og lokalhistorikar. Han er fødd på Runde på Sunnmøre og busett i Naustdal. Runde har utdanning frå Televerket/Telenor og var ingeniør i Førde Teleområde og museumskonsulent i Norsk Telemuseum. Han har teke etterutdanning i lokalhistorie, historie grunnfag og pedagogikk med undervisning i grunn- og vidaregåande skule. Runde har skrive ei rekke artiklar om lokalhistoriske emne og har vore leiar i skriftstyret for Sogeskrift for Naustdal.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 MøreRom : lokalhistoriske artiklar Møre og Romsdal

Kjelder 
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Naustdal
Folk frå Herøy i Møre og Romsdal
Steinar Velle

Steinar Velle () er ein norsk jurist. Han er fødd i Sykkylven og har sidan 1971 budd i Leikanger. Velle arbeidde i 21 år som fylkeskontorsjef/assisterande fylkesmann i Sogn og Fjordane, og frå 1995 til 2007 var han sorenskrivar og dommar i Indre Sogn. Han er oppteken av historie, både lokalhistorie og verdshistorie.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Leikanger
Otto Huseklepp

Otto Huseklepp () var ein norsk lærar, organisasjonsmann og Venstre-politikar. Han var fødd i Guddal i Fjaler kommune og busett i Førde. Huseklepp tok eksamen ved Notodden lærerskole  i 1915. I nesten heile sin yrkeskarriere var han lærar og styrar ved Sunnfjord Ungdomsskule. I perioden 1923-1929 var han lærar ved Nordfjord Ungdomsskule.

Huseklepp hadde leiarverv i indremisjon, mållag og fråhaldslag og han var kommunestyremedlem. Han var også vararepresentant til Stortinget 1946-1953, der han møtte både i 1947 og 1949. Han engasjerte seg også i oppstarten av Sunnfjordtunet (Sunnfjord museum).

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Gravminner i Norge
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff 
Om Otto Huseklepp i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Fjaler
Forfattarar frå Førde
Handball-VM 1999 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1999 for kvinner, den 14. i rekka, vart avvikla i tida 30. november til 12. desember 1999 i Noreg og Danmark. Til saman 24 land deltok i turneringa. Noreg sikra seg meisterpokalen etter finalesiger 25-24 mot Frankrike.

Gruppespelet

Gruppe A 

<noinclude>

Gruppe B 

<noinclude>

Gruppe C 

<noinclude>

Gruppe D 

<noinclude>

Sluttspelet

Åttandedelsfinalar

Kvartfinalar

Plasseringskampar om 5.- til 8.-plass 

Kamp om 7.-plass

Kamp om 5.-plass

Semifinalar

Bronsefinale

VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane, Noreg og Frankrike, vart spelt i Håkons hall på Lillehammer framfor 11 200 tilskodarar. Frankrike leia 10-8 til pause. I andre omgangen veksla laga om å vere i leiinga før omgangen ebba ut med uavgjort 18-18. Også etter to ekstraomgangar stod det likt på resultattavla, 21-21. I tredje ekstraomgang drog vertslandet ifrå og etter fjerde ekstraomgang stod Noreg att som vinnar med siffera 25-24.

Kjersti Grini vart norsk toppskårar med 8 nettkjenningar, vidare skåra Mia Hundvin 5, Kristine Duvholt 4, Susann Goksør Bjerkrheim 3, Birgitte Sættem og Else Marthe Sørlie 2, samt Trine Haltvik 1 mål. I mål for Noreg stod Cecilie Leganger og Heidi Tjugum. Også Mette Davidsen, Elisabeth Hilmo og Tonje Larsen var med på det norske finalelaget, medan Marianne Rokne, Sahra Hausmann, Ann Cathrin Eriksen såg kampen frå tribunen.

Frankrikes målskårarar var Nodjialen Myaro 6, Leila Duchemann (Lejeune) og Nathalie Celambarum 4, Sandrine Mariot (Delerce) og Veronique Pecqueux (Rolland) 3, Isabelle Wendling og Caisa Lerus 2.

Finaledommarane Ramon Gallego og Victor Lamas frå Spania straffa Frankrike med tre 2-minuttsutvisingar og eitt raudt kort, medan Noreg måtte tole fire 2-minuttsutvisingar og eitt raudt kort då Else Marthe Sørlie i tredje ekstraomgang vart utvist for tredje gong.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Handball-Weltmeisterschaft der Frauen 1999» frå ,  den 5. desember 2017.  
 
VG

Handball-VM
Idrettstilskipingar i Innlandet
Sport i Danmark
Sport i 1999
Arne W. Aasland

Arne Wilhelm Aasland () er ein norsk lektor med faga historie, nordisk og statsvitskap. Han er frå Notodden og busett i Førde. Aasland har undervist på Førde gymnas/Hafstad vidaregåande skule frå 1976 til 2011. Han er aktiv i lokalhistorisk arbeid.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Førde
Folk frå Notodden
Remstrup å

Remstrup Å («Remstrup-elva») er namnet på eit 2,5 kilometer langt parti i Silkeborg kommune av elva Gudenå på Jylland i Danmark. Remstrup Å renn frå Brassø i sør til hamna i byen Silkeborg i nord, der elva har utløp i Silkeborg Langsø.

Elvar i Danmark
Silkeborg kommune
Troels Andersen

Troels Andersen () er ein dansk kunsthistorikar og fagbokforfattar, fødd i København. Han har utgjeve fleire biografiar om danske kunstnarar frå 1900-talet, mellom andre  Asger Jorn og Franciska Clausen.  Frå 1973 til 2004 var han leiar av Silkeborg Kunstmuseum i Silkeborg på Jylland, som seinare har fått namnet Museum Jorn.

Andersen studerte i åra 1961 til 1966 kunsthistorie, russisk, litteratur og kunst hjå universiteta i København, Moskva, Leningrad (Sankt Petersburg) og Amsterdam. Han var medskipar av Den eksperimenterende Kunstskole i 1961, og har vore redaktør av tidsskrifta Information, CRAS og Billedkunst. Frå 1966 til 1977 underviste han ved universiteta i Aarhus og København, og var i perioden 1978 -1984 leiar av Foreningen af Danske Kunstmuseer.

Bakgrunnsstoff
 bibliografi.dk:  Troels Andersen 

Danske sakprosaforfattarar
Folk frå København
As-salam al-malaki al-urdoni

«As-salam al-malaki al-urdoni» (arabisk  as-Salām al-Malakī al-ʾUrdunī) er nasjonalsongen til Jordan. Tittelen tyder 'den kongelege nasjonalsongen til Jordan'. Han blei teken i bruk som nasjonalsong i 1946.

Den opphavlege teksten til songen blei skriven av Abdul-Monem Rifai og musikken kompontert av Abdul Qader al-Taneer.
Opphavleg inneheldt han berre eitt vers, men seinare blei teksten utvida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «As-Salam Al-Malaki Al-Urduni» frå ,  den 5. desember 2017.

Bakgrunnsstoff
 Jordan: Al-salam Al-malaki Al-urdoni (Royal Anthem of Jordan) - Audio of the national anthem of Jordan, with information and lyrics
 The full vocal version of The National Anthem of Jordan performed by a military band with mixed chorus in the early 80's. (YouTube)
 Instrumental version of "As-salam al-malaki al-urdoni" in RealAudio
 Himnuszok - A vocal version of the full Anthem, featured on szbszig's "Himnuszok" website.  The song is performed by a military band with mixed chorus.  The full version is only played for special occasions like the King's Birthday.

Nasjonalsongar
Jordan
Emneknagg

Ein emneknagg (engelsk hashtag) er symbolet # følgt av eit ord eller ein frase utan mellomrom mellom # og påfølgande bokstav eller tal. Ein emneknagg legg til metadata og knyter meldingar saman. Bruk av emneknagg forenklar søk i sosiale nettverk som Twitter, Facebook, Google+ og Instagram og representerer ein ny måte å søke etter informasjon på. Bruk av emneknaggar vert kalla «folksonomi», som er ei form for sosial bokmerking der brukarane sjølv vel ord og formuleringar i staden for taksonomiar laga av ekspertar.

Emneknaggar tillèt berre eitt ord og vert ofte laga ved at ein utelèt mellomrommet mellom ord. Ein aukar lesbarheita ved å bruke stor bokstav inne i samansetjinga (CamelCase).

Chris Messina introduserte emneknagg på Twitter 23. August 2007, men Twitter avviste ideen i byrjinga. Den fyrste utbreidde bruken kom i oktober 2007 då lokale journalistar nytta emneknaggen #SanDiegoFire for å kvitre om ei rekke skogbrannar i San Diego.

Symbolet # følgt av eit ord vart nytta i PDP-11 på 1970-talet og i programmeringsspråket C i 1978. På IRC blir # brukt for å gje namn til grupper og emne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emneknagg» frå ,  den 6. desember 2017.

Bakgrunnsstoff
 Emneknagg. Språkrådet
 #InPraiseOfTheHashtag. nytimes.com (2. november 2012)

Dataterminologi
IRC
Twitter
Web 2.0
Internettsjargong
Tinnet Krat

Tinnet Krat er eit 596 hektar stort, verna naturområde i Vejle kommune om lag 10 kilometer nordvest for den vesle byen Tørring på Aust-Jylland i Danmark. Elvene Gudenå og Skjern Å («Skjern-elva») har sine utspring i Tinnet Krat, 65 og 70 meter over havet.

Området vert nytta som såkalla naturskog (naturskov), det vil seie at det berre skal stå tre i skogen som genetisk har sitt opphav i tre som naturlig har kome til staden, ikkje tre frå andre stader som kjem inn som nye konkurrentar til det som har vekse der frå gamalt av. Det vert nytta gamle driftsmetodar for å få området til å verte ei blanding av eikekratt/eikeskog, blanda lauvskog, enger, beite og lyngheier, slik det var i gamal tid. Skogsområdet Koutrup Skov i den midterste delen av området er peika ut som urørt skog (urørt skov).

I Tinnet Krat ligg ein av dei største konsentrasjonane av kjelder  i Danmark, der grunnvatnet som kjem opp i mange av dei, held den same temperaturen på 11-12°C heile året. Dette har ført til at mange av dei tidlegare dyre- og planteartane som elles er døydd ut i Danmark, er å finne her.

Elva  Gudenåen, med utløp i havet på austsida av Jylland, har sitt utspring attmed foten av ein mindre, nordaustvend bakke, og renn derfrå i søraustleg lei med god fart. Nokre få hundre meter unna ligg vasskiljet, og ikkje langt derfrå har Danmarks mest vassrike elv, Skjern Å, utspring frå eit tjern. Denne elva har utløp i Ringkøbing Fjord på vestsida av Jylland.

Vejle kommune
Dansk geografi