alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
John Powell

John Powell () er ein britisk filmmusikkomponist.

Powell voks opp i London. Han tok fiolintimar som barn, og tok seinare til å studera ved Trinity College of Music. På fritida spelte han i fleire band. Etter college tok han til med å laga musikk for reklamefilmar. Slik kom han i kontakt med komponisten Patrick Doyle som han etter kvart vart assistent for. 

Powell skreiv musikken til ein spelefilm for fyrste gong i 1990. I 1995 grunnla han ei eiga verksemd for filmmusikk i London; Independently Thinking Music. I 1997 flytte han til USA for å halda fram med filmmusikken.

Filmmusikk produsert av John Powell (utval)

 Stay Lucky (1990)
 Face/Off (1997)
 Antz (1998) (med Harry Gregson-Williams)
 Endurance (1999)
 Flukten fra hønsegården (2000) (med Harry Gregson-Williams)
 Veien til El Dorado (2000) (med Hans Zimmer)
 Evolution (2001)
 I Am Sam (2001)
 Rat Race (2001)
 Shrek (2001) (med Harry Gregson-Williams)
 Hvem var Jason Bourne (2002)
 Two Weeks Notice (2002)
 Agent Cody Banks (2003)
 The Italian Job (2003)
 Gåten Jason Bourne (2004)
 Mr. & Mrs. Smith (2005)
 Robotene (2005)
 Istid 2 (2006)
 United 93 (2006)
 X-Men: The Last Stand (2006)
 Happy Feet (2006)
 Jason Bournes Ultimatum (2007)
 P.S. I Love You (2007)
 Horton redder en Hvem! (2008)
 Kung Fu Panda (med Hans Zimmer) (2008)
 Hancock (2008)
 Bolt (2008)
 Istid 3 - Dinosaurene kommer (2009)
 Dragetreneren (2010)
 Green Zone (2010)
 Knight and Day (2010)
 Mars Needs Moms! (2011)
 Rio (2011)
 Kung Fu Panda 2 (2011)
 Captain America: The First Avenger (2011)
 Happy Feet 2 (2011)
 Istid: Kontinentaldrift (2012)

Engelske filmmusikkomponistar
Musikarar frå London
Ivor Novello-prisvinnarar
Yann Tiersen

Yann Pierre Tiersen () er ein fransk komponist og multiinstrumentalist.

Tiersen kjem frå Brest i Bretagne. Han har teke musikkutdanning ved musikkhøgskulane i Rennes, Nantes og Boulogne. I Frankrike fekk han gjennombrotet sitt då han gav ut albumet La Phare i 1998, men han slo gjennom internasjonalt då han komponerte filmmusikken til Den fabelaktige Amélie fra Montmartre frå 2001. Filmmusikken er prega av fiolinar, trekkspel og piano. Han har også komponert filmmusikken til La Vie Rêvée des Anges (1998), Alice et Martin (1998) og Qui Plume la Lune? (1999), samt Good bye, Lenin! (2003) og Tabarly (2008).

Diskografi 

 La Valse des Monstres (1995)
 Rue des Cascades (1996)
 Le Phare (1998)
 Black Session: Yann Tiersen Live. (1999)
 L'Absente (2001)
 C’était ici Live. (2002)
 Les Retrouvailles (2005)
 On Tour Live. (2006)
 Dust Lane (2010)

Kjelder 

 Engelsk Wikipedia om Yann Tiersen, henta inn 23. desember 2010.
 Yann Tiersen på Imdb.com

Franske komponistar
Franske musikarar
Franske filmmusikkomponistar
Folk frå Brest
Arnljot Høyland

Arnljot Høyland () var ein norsk professor i statistikk ved NTH (i dag NTNU).

Høyland var ein internasjonalt anerkjent fagperson innan feltet matematisk statistikk. Han var sentral i oppbygginga av statistikk som universitetsfag og utga fleire lærebøker. Han gjorde òg ein stor innsats for å nytte statistikk i norsk industri og næringsliv.

Han var cand.real. frå Universitetet i Oslo 1952. I 1963 fullførte han sin doktorgrad (ph.d.) i statistikk ved University of California, Berkeley.

Høyland var universitetslektor ved Universitetet i Oslo 1959–1965. I 1965 vart han tilsett som dosent og seinare professor ved Institutt for matematiske fag på NTH i Trondheim. Her var han professor til 1990 og deretter seniorforskar til 1994.

Julekveldsvisa
Utenfor fagmiljøet er han best kjent for å ha komponert melodien til Alf Prøysen si «Julekveldsvise».

I 1996 vart han  tildelt St. Olavs Orden.

Kjelder

 Julekveldsvisas andre far er død. Aftenposten 22. desember 2002
 St.Olavs Orden til professor emeritus Arnljot Høyland, NTNU

Norske matematikkprofessorar
St. Olavs Orden
Norske låtskrivarar
Folk frå Bærum
Fødde i 1924
Døde i 2002
Norske statistikarar
Professorar ved NTH
Fritz Wotruba

Fritz Wotruba () var ein austerriksk bilethoggar, målar og teiknar og vert rekna som den fremste på sitt felt i Austerrike. 

Han var ein pioner innan moderne austerriksk skulptur med abstraherte, blokkliknande menneskefigurar. Frå 1938 til 1945 var han busett i Sveits, og vart sidan lærar ved akademiet i Wien.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Fritz Wotruba Society

Kubisme
Austerrikske bilethoggarar
Folk frå Wien
Wormskonkordatet

Wormskonkordatet, òg kalla Pactum Calixtinum av historikarar, var eit konkordat mellom pave Callistus II og den tysk-romerske keisaren Henrik V den 23. september 1122 ved byen Worms.  Det avslutta den første perioden med strid mellom kongemakta og paven.

Konkordatet vart eit kompromiss som paven i det lange løpet kom til å tape mest på. I andre land skulle biskopar veljast på vanleg vis, men i Tyskland fekk keisaren vetorett. Dette kom særleg fram gjennom den såkalla investituren (konflikten vart kalla investiturstriden) der biskopen fekk bisperingen og bispestaven av kongen og ikkje av den som forretta messa, normalt ein annan biskop.

Wormskonkordatet vart stadfesta av Callistus II under det første laterankonsilet i 1123.

Bakgrunnen for at paven gjekk med på dette konkordatet kan skuldast den veldige makta til keisaren på denne tida, for innhaldet i konkordatet både politisk og kyrkjerettsleg var eigenleg ganske ugunstig for kyrkja høvesvis rettsleg tvilsamt. Om ein verdsleg leiar i dag hadde kravd tilsvarande (som styresmaktene i Kina prøver overfor den kinesiske katolske kyrkja) ville dette ha utløyst ein kyrkjeleg ekskommunikasjon av alle involverte.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wormskonkordatet» frå ,  den 24. desember 2010.

Bakgrunnsstoff
 Teksten i konkordatet på engelsk

Investiturstriden
Konkordat
Avtalar på 1100-talet
Tysk-romerske avtalar
1122
Jacob Stenersen Worm-Müller

Jacob S. Worm-Müller eller Jacob Stenersen Worm-Müller () var ein norsk historikar, og son av Jacob Worm-Müller. 

Han studerte i fleire år jus, og vart i 1919 dr.philos. på avhandlinga Norge gjennem nødsaarene 1807–10. Han vart dosent i historie ved Universitetet i Oslo i 1919, og professor same stad frå 1928 til 1954. Worm-Müller gav mellom anna ut Boergeneralen Christian de Wet (1902), Krisen efter Napoleonskrigene (1922), Til Norge (1946), Idéer og mennesker (1954). Han var hovudredaktør for Den norske sjøfarts historie (3 bind i 6, 1923–1951) og var redaktør for tidsskriftet Samtiden frå 1925, og frå 1943 til 1945 var han redaktør for The Norseman. Han var formann i Norges Venstrelag frå 1945 til 52 og i Nordmanns-Forbundet frå 1954 til 60. 

Worm-Müller var delegat til Folkeforbundets forsamling 1926 og 1927 og deltok i San Francisco-konferansen i 1945. Han var norsk utsendig til fleire av samlinga til SN. Han var ein av dei fremste talarane i Noreg og gjorde ein viktig innsats under den andre verdskrigen, særleg i dei norske sendingane frå BBC.

Verk
Dette er eit utval av noko av verka Worm-Müller publiserte. 
 Boergeneralen Christian de Wet. En skildring af Helten og hans Kampe, 1902
 Ledende ideer i fransk historieskriving i det 19. århunderede, foredrag på norsk historikermøte 1912, i Samtiden nr. 23, 1912, opptrykt 1954
 Norge gjennem nødsaarene. Den norske regjeringskommission 1807–1810, dr.avh. 1918
 Christiania og krisen efter Napoleonskrigene, 1922
 red. Den norske sjøfarts historie fra de ældste tider til vore dager, 6 bd., 1923–51
 Til Norge. Taler og artikler gjennom krigsårene 1939–1945, 1946
 Ideer og mennesker. Utvalgte avhandlinger, arbeider og taler, 1954
 Etterlatte papirer i Håndskriftsamlingen, UBO

Kjelder

Norske historikarar
Norske redaktørar
Norske historieprofessorar
Professorar ved Universitetet i Oslo
Vitskapsfolk frå Oslo
St. Olavs Orden
Leiarar for Venstre
Nordmenn frå andre verdskrigen
Wormgut

Wormgut eller gut er ein fin silketråd som er laga av spinnkjertelen til silkeormen. Han vart mykje nytta til fortommer ved sportsfiske, men er no erstatta av nylon. Han har òg vert nytta innan kirurgi til å sy saman indre sår.

Kjelder

Silke
Kirurgi
World Resources Institute

World Resources Institute (WRI) er eit miljøinstitutt grunnlagd i 1982. Det har sete i Washington D.C. og driv forsking og dokumentasjonsarbeid om miljø- og utviklingsspørsmål. Kvart år gjev dei ut boka World Resources.

Kjelder

Miljøvernorganisasjonar
Skipingar i 1982
Worcester i USA

Worcester er ein by i Worcester County i Massachusetts i USA ved Blackstone River. Han er kalla opp etter Worcester i England og har litt over 180 000 innbyggjarar og den nest største byen i New England. 

Worcester ligg om lag 64 km vest for Boston. Byen er kjend som ein mølleby. Byen har maskin- metall-, våpen-, tekstil- og papirindustri, samt framstilling av ler- og glasprodukt. Han er sete for Clark University, som vart grunnlagd i 1887, og har fleire høgskular og museum. 

Byen var eit viktig senter for motstanden mot slavehald på 1800-talet. Ein årleg musikkfestival, som har eksistert sidan 1858, vert halden her kvar oktober.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettstad

Byar i Massachusetts
Busetnader grunnlagde i 1673
F.W. Woolworth Company

F.W. Woolworth Company, ofte berre kalla Woolworth's eller Woolworth, er eit tidlegare amerikansk handelskonsern med røter i ein «femcent-butikk» (nickelstore), der varene kosta mellom 5 og 10 cent. Han opna i Utica i New York i 1878 av Frank Winfield Woolworth (1852–1919). Han grunnla saman med bror sin Charles F.W. Woolworth Company i 1911 då seks liknande butikkjeder vart slått saman. Woolworth satsa på sal av billige varer, helst til same pris, og etter kvart voks det fram Woolworth-filialar i heile USA, og etter kvart òg i andre land. 

I 1990-åra satsa konsernet meir på spesialforretningar, særleg sportsbutikkjeder. Dei siste varehusa med namnet Woolworth vart stengde i 1997, og i 1998 skifta konsernet namn til Venator Group, i 2001 til Foot Locker med sal av sportssko. Omsetnaden i 2006 var kring 5,5 milliardar amerikanske dollar. 

Woolworth Building i New York City med hovudkontoret til konsernet, stod ferdig i 1913 og var til 1930 den høgaste bygningen i verda med ei høgd på 241 meter og 60 etasjar. Den norske ingeniøren Gunvald Aus hadde ei viktig rolle i prosjekteringsarbeidet til dette bygget.

Kjelder

Tidlegare føretak i USA
Føretak skipa i 1878
Føretak nedlagde i 1997
1878 i USA
1997 i USA
Leonard Woolley

Sir Leonard Woolley () var ein britisk arkeolog. Han leia fleire utgravingar i Egypt (Tell el-Amarna), Nubia, Tyrkia (Alalakh), Syria (Karkemisj, saman med T. E. Lawrence) og Mesopotamia, og vart særleg kjend for det banebrytande arbeidet sitt i Ur. Han vert rekna for å vere den første «moderne» arkeologen, og vart slått til riddar i 1935

Han gav mellom anna ut The Sumerians (1928), Ur of the Chaldees (1929 og seinare utgåver), Digging up the Past (1930), Ur Excavations (10 bind, 1927–55), The Development of Sumerian Art (1935) og Spadework (1953).

Kjelder

Britiske arkeologar
Joanne Woodward

Joanne Gignilliat Trimmier Woodward () er ein amerikansk skodespelar.

Woodward har medverka i kring 45 filmar og TV-produksjonar, og ho vann ein Oscar i 1958 for beste kvinnelege hovudrolla i filmen «Evas tre ansikter» (Three faces of Eve). Ho var òg den første, 9. februar 1960, som fekk ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

Joanne Woodward var gift med Paul Newman frå 1958 til han døydde i 2008.

Oscar-prisar og nomineringar
1991 - Nominert - for beste kvinnelege hovudrolle i filmen Mr. and Mrs. Bridge
1974 - Nominert - for beste kvinnelege hovudrolle i filmen Drømmen om sommer  (Summar Wishes, Winter Dreams)
1969 - Nominnert - for beste kvinnelege hovudrolle i filmen Sensommer for Rachel (Rachel, Rachel)
1958 - Vann Oscar for beste kvinnelege hovudrolle i filmen- Evas tre ansikter (The Three Faces of Eve)

Filmografi (utval)

 1957 Evas tre ansikter (The Three Faces of Eve) : Eve White / Eve Black / Jane
 1958 Damene tar offensiven (Rally 'Round the Flag, Boys!) : Grace Oglethorpe Bannerman
 1958 (The Long, Hot Summer) : Clara Varner
 1959 Slangeskinn (The Fugitive Kind) : Carol Cutrere
 1959 Nakne ansikter (The Sound and the Fury') : Quentin Compson
 1960 Fra terrassen (From the Terrace) : Mary St.John / Mrs. Alfred Eaton
 1961 Paris Blues (Paris Blues) : Lillian Corning
 1963 (A New Kind of Love) : Samantha Blake
 1968 Sensommer for Rachel (Rachel, Rachel) : Rachel Cameron
 1969 Vinneren (Winning) : Elora Capua
 1970 WUSA (WUSA) : Geraldine
 1971 (They Might Be Giants) : Dr. Mildred Watson 1972 Effekten av gamma-stråler på gule margeritter (The Effect of Gamma Rays on Man-in-the-Moon Marigolds) : Beatrice 1973 Drømmen om sommer (Summer Wishes, Winter Dreams) : Rita Walden
 1975 Siste stikk til Harper (The Drowning Pool) : Iris Devereaux
 1983 (Harry and Son) : Lilly
 1990 Mr. & Mrs. Bridge (Mr. & Mrs Bridge) : India Bridge

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Joanne Woodward» frå ,  den 24. desember 2010.  
 

USA-amerikanske skodespelarar
Hollywood Walk of Fame
Oscarvinnarar
Folk frå Georgia
Woods metall

Woods metall er ei legering som består av fire delar vismut, to delar bly, ein del tinn og ein del kadmium. Smelteområdet til legeringa ligg rundt 70 ºC. 

Legeringa vert mellom anna nytta i automatiske brannsløkkingsapparat, sidan det smeltar ved låge temperaturar og slik utløyser sløkkesystemet.

Kjelder

Lettsmeltelege legeringar
Grant Wood

Grant Wood () var ein USA-amerikansk kunstmålar, fødd i Anamosa i Iowa. Dei mest kjende verka hans er American Gothic (1930) og Daughters of Revolution (1932).

Wood studerte i Paris og München i 1920-åra og vart interessert i eldre, tysk målarkunst. Etter at han kom attende til USA, slo han seg nær fødestaden sin i Iowa og skildra amerikansk liv og natur i måleria sine. Stilen hans er naturalistisk, streng og røyndomsnær, påverka av flamsk måleri. Wood er ein av dei mest særprega kunstnarane i moderne amerikansk kunstmåleri.

Kjelder

USA-amerikanske målarar
Folk frå Iowa
Målarar frå 1900-talet
Wong Kar-wai

Wong Kar-wai () er ein kinesisk regissør oppvaksen i Hongkong. Han er kjend for sin unike visuelle filmstil, og har regissertfilmar som As Tears Go By (1988), Days of Being Wild (1990), Ashes of Time (1994), Chungking Express (1994), Fallen Angels (1995), Happy Together (1997), 2046 (2004) og The Grandmaster (2013). Wong har vunne ei rekkje prisar i Hongkong og internasjonalt. I 1997 fekk han prisen for beste regissør under Cannes filmfestival for Happy Together.

Wong debuterte i 1988, og vart lagt merke til med den originale Chunking Express (1994), som handlar om to politimenn i Hong Kong og lengselen deira etter kjærleik. Happy Together (1997) skildrar homofil kjærleik hos eksilkinesarar i Argentina.

Filmografi
The Grandmaster (2013)
 My Blueberry Nights (2007)
 2046 (2004)
 In the Mood for Love (Hua yang nian hua) (2000)
 Happy Together (1997) (Cheun gwong tsa sit) (1997)
 Fallen Angels (Duoluo Tianshi) (1995)
 Ashes of Time (1994)
 Chungking Express (Chonqing senlin) (1994)
 A Fei jing juen  (Days of Being Wild) (1991)
 As Tears Go By'' (1988)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wong Kar-wai» frå ,  den 24. desember 2010.

Bakgrunnsstoff
 

Kinesiske filmregissørar
Folk frå Shanghai
Folk frå Hongkong
Vombatar

Vombatar  (wombatar) er ei biologisk gruppe kortbeinte, muskuløse pungdyr som går på alle fire bein. Dei blir omtrent ein meter lange, kan vege meir enn 30 kilo, og har ein veldig kort hale. Namnet vombat kjem frå eit av språka til dei australske urinnvånarane.

Åtferd 
Vombatene grev store holesystem med gnagar-aktige fortenner og kraftige klør. Dei er først og fremst skumrings- og nattaktive, men kjem ut for å leite etter mat på kjølige eller overskya dagar. Dei er vanskelegare å få auge på enn mange andre dyr, men etterlèt seg tydelege spor. Gjerder vert ikkje rekna som noka stor utfordring, vombatene grev seg lett under eller gjennom slike hinder. Dei etterlèt seg òg særprega kubisk lort.

Vombatar er planteetarar, og et stort sett gras, halvgras, urter, bark og røter.

Vombatar og menneske 
Vombater er ikkje redde for menneske, og einskilde har difor med eit visst hell prøvt å temme dei. Dei eignar seg likevel dårleg som husdyr. Dei er ikkje spesielt sosiale frå naturen si side. Dei er sterke, og raske, og kan lett velte ein vaksen mann. Dei har skarpe tenner, og dei kan bli aggressive viss dei blir provosert eller berre er i dårleg humør.

Slekter og artar

Vombatus
 Vombatus ursinus
 Lasiorhinus
 Lasiorhinus latifrons
 Lasiorhinus krefftii
 †Rhizophascolomus
 †Phascolonus
 †Warendja
 †Ramasayia

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Vombater» frå ,  den 24. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 

Pungdyr
Dyr i Australia
Wolters Kluwer

Wolters Kluwer nv. i Amsterdam er eit nederlandsk forlagskonsern som vart skipa i 1987 då forlaga Wolters Samson (grunnlagd 1836) og Kluwer (grunnlagd 1889) vart slått saman. Dei gjev hovudsakleg ut profesjonelle fagbøker og lærebøker med verksemd i kring 25 land, hovudsakleg i Europa og Nord-Amerika. I 1993 overtok selskapet det svenske forlaget Liber, som då var det nest største i Sverige. 

I 2004 hadde selskapet nesten 20 000 tilsette og ei omsetning på kring 4,5 milliardar amerikanske dollar.

Kjelder

Skipingar i 1987
Nederlandske forlag
Thomas Wolsey

Thomas Wolsey  eller Wulcy () var ein kardinal i Den katolske kyrkja. Han var erkebiskop av York og Lord Chancellor of England frå 1514.

Han vart kreert til kardinal i september 1515 av pave Leo X. Det var hans andre konsistorium. Wolsey var kjent for den store prakta han omgav seg med, men var ein slu politikar som i mange år hadde øyret til den ureknelege kong Henrik VIII. Sjølv hadde han ambisjonar om å bli pave. Det som førte til fallet hans var den langvarige striden rundt ynsket til kongen om å bli skilt frå dronninga si for å kunne gifte seg med Anne Boleyn. Mot slutten av livet sitt vart han ført til Tower, skulda for høgforråding. Ei rettssak ville utan tvil enda med dødsdom, men Wolsley døydde i fengselet før saka kom opp. Ryktet sa at han hadde teke sitt eige liv.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Thomas Wolsey» frå ,  den 24. desember 2010.  
 

Rikskanslarar i England
Katolske biskopar av Durham
Katolske erkebiskopar av York
Engelske kardinalar
Folk frå Ipswich
Wols

Wols eller Alfred Otto Wolfgang Schulze () var ein tysk målar. 

Han studerte først musikk og var ein kort stund elev ved Bauhaus, før han i 1932 flytta til Frankrike. Frå 1933 til 1937 arbeidde han som fotograf. Han illustrerte fleire diktsamlingar av Franz Kafka og Jean-Paul Sartre, og skreiv òg lyrikk sjølv. Han viste stor interesse for automatismen, og i måleria hans mellom 1946 og 1951 bygde han på førestillinga om måleriet som direkte kjensleuttrykk, sakt utan hjelp frå medvitet. Wols vart eksponent for såkalla tachistiske måleri, der fargeflekken og penselstrøket skulle uttrykke ein eigen materiell røyndom, der kunstnaren er opphavsmannen, men ikkje heilt den bestemmande.

Kjelder

Tyske målarar
Tyske fotografar
Moderne målarar
Abstrakte målarar
Målarar frå 1900-talet
Volof-folk

Volof (også skrive wolof) er eit folk i Senegal, Gambia og Mauritania. Språket deira er volof.

Busetnad
I Senegal er volofane den største folkegruppa ved at rundt 40 % av folkesetnaden identifiserer seg som volof. Dei er fleirtalet i området som strekkjer seg frå Saint-Louis i nord, Kaolack i sør og Dakar i vest. Derimot er det få volofar i Casamance. I Gambia er rundt 15 % av folkesetnaden volof. Dei utgjer ein minoritet i eit land der mandinkaene utgjer 40 % av innbyggjarane, men volofspråk og -kultur har uforholdsmessig stor tyding sidan volofane utgjer halvparten av folkesetnaden i hovudstaden Banjul. I Mauritania er omkring 7 % av folkesetnaden volof. Dei bur for det meste i dei sørlege kystområda til landet.

Kjende volofar
 Youssou N'Dour, senegalesisk songar
 Ousmane Sembène, senegalesisk forfattar og regissør
 Abdoulaye Wade, president i Senegal

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wolof» frå ,  den 24. desember 2010.

Bakgrunnsstoff
Informasjonsside om voloffolket, wolof.org
Leipoldts wolofsider på engelsk 
Leipoldts wolofsider på tysk 
Yahoogruppe om volof (engelsk og tysk)

Litteratur
 Mamadou Cissé, Dictionnaire Français-Wolof, L’Asiathèque, Paris, 2004,ISBN 2-911053-43-5
 Mamadou Cissé, Contes wolof modernes, L’Harmattan, Paris, 1994, ISBN 2-7384-3016-3
 Michel Malherbe, Cheikh Sall: Parlons Wolof - Langue et culture. L'Harmattan, Paris, France 1989, ISBN 2-7384-0383-2.
 Gabriele Aïscha Bichler: Bejo, Curay und Bin-bim? Die Sprache und Kultur der Wolof im Senegal (mit angeschlossenem Lehrbuch Wolof). Europäische Hochschulschriften Band 90. Peter Lang Verlagsgruppe, Frankfurt am Main, Germany 2003, ISBN 3-631-39815-8.
 Arame Fal, Rosine Santos, Jean Léonce Doneux: Dictionnaire wolof-français (suivi d'un index français-wolof). Karthala, Paris, France 1990, ISBN 2-86537-233-2.
 Rolf Goetz: Senegal - Gambia: Praktischer Reiseführer an die Westküste Afrikas. Verlag Peter Meyer Reiseführer, Frankfurt am Main, Germany 1996, ISBN 3-922057-09-8.

Afrikanske folkegrupper
Vest-Afrika
Wollongong

Wollongong er den niande største byen i Australia, og den tredje største byen i New South Wales, med sine 274 072 (2004) innbyggjarar. Byen ligg 80 km sør for Sydney. Han ligg i eit kolgruvedistrikt og har metallurgisk og kjemisk industri, produksjon av maskinar, tekstilvarer og matvarer. Byen er knytt til Sydney med veg og jernbane. Wollongong har hatt universitet sidan 1961. Det sørste stålverket i Australia ligg i Port Kembla, sør i byen. 

Namnet Wollongong skal i følgje det opphavlege aboriginale språket tyde «lyden av sjø».

Kjelder 

Byar i New South Wales
Bjørn Woll

Bjørn Normann Woll () er ein norsk fiolinist og dirigent. Han debuterte som fiolinist i 1947 og var tilsett i Filharmonisk Selskaps orkester frå 1946 til 63. Han var leiar for NRK sitt Stavangerensemblet frå 1963 til 1970. Frå 1963 til 1989 arbeidde han som dirigent og frå 1963 til 1985 var han kunstnarisk leiar for Stavanger Symfoniorkester.

Kjelder

Norske fiolinistar
Norske dirigentar
Norske komponistar
Musikarar frå Oslo
Jan Wolkers

Jan Wolkers () var ein nederlandsk forfattar og bilethoggar. 

Han skreiv sjølvbiografiske romanar med tema som døden og seksualiteten, og delvis konflikten mellom hykleriet til borgarskapen og kunstnaren. Romanane Een roos van vlees (1963, norsk omsetjing En rose av kjøtt, 1978) og Horrible tango (1967) artar seg som eit oppgjer med den kalvinistiske barndomen hans. Høgdepunktet i forfattarskapen hans vert rekna for å vere romanen Terug naar Oegstgeest (1965).

Kjelder

Nederlandske forfattarar
Nederlandske bilethoggarar
Folk frå Oegstgeest
Wolfram von Eschenbach

Wolfram von Eschenbach (fødd kring 1170, død kring 1220) var ein tysk riddar og poet, og vert rekna som ein av dei største episke diktarane i mellomalderen ved sidan av Hartmann von Aue og Gottfried von Strassburg. Som minnesongar skreiv han òg lyrisk poesi.

Svært lite er kjent om livet til Wolfram. Av namnet hans har ein slutta seg til at han vart fødd i Eschenbach i nærleiken av Ansbach, og det er kjent at han virkte ved fleire hoff i løpet av livet sitt.

I dag er han først og fremst kjent for Parzival, av mange rekna som det fremste episke verket frå denne tida. Det er det eldste verna verket på tysk som omhandlar den heilage gralen og dessutan den eldste verna fullstendige gralsfortellinga i det heile, og einskilde trur at Wolfram har henta mykje av historia i skildringa frå Chrétien de Troyes sin Comte del Graal. Wolfram oppgjev likevel den heilt ukjende poeten Kyot frå Provence som ei viktig kjelde. Helten i verket blir kalla Parzival, eller Parsifal på norsk.

Verk

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Wolfram von Eschenbach» frå , den 24. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Bibliotheca Augustana - Wolframs verk i originalutgåve (middelhøgtysk)

Tyske forfattarar
Tyskspråklege forfattarar
Tyske diktarar
Mellomalderforfattarar
Fødde i 1170-åra
Døde i 1220-åra