alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lewis Chain

Lewis Chain er ei rekkje på fire nunatakar på vestsida av Gordonbreen i Shackletonkjeda. Han vart først kartlagd under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957; fotografert i U.S. Navy i 1967. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter skvadronleiar John H. Lewis i RAF, som var pilot under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Lindqvist Nunatak

Lindqvist Nunatak er ein nunatak 6 nautiske mil (11 km) sør for Chevreul Cliffs, med ei høgd opp mot 1470 m aust i Shotton snømark i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. I samband med at stader i området vart kalla opp etter pionerar innan polarliv og reiser, vart det namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Frans W. Lindqvist (1862–1931), ein svensk oppfinnar av primusen i 1892.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Littlewood Nunataks

Littlewood Nunataks er ei gruppe fire lav-dekte nunatakar, med ei høgd opp mot kring 250 m mellom Schweitzer- og Lerchenfeldbreen på Luitpold Coast. Nunatakane har farge som raud murstein. Dei vart oppdaga og først grovt kartlagd av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911–12, under Wilhelm Filchner. Dei vart vitja av helikopter frå isbrytaren USS «Lieutenant Erickson» i USN. Han vart namngjeven av Behrendt etter William H. Littlewood ein oseanograf i U.S. Navy Hydrographic Office, som arbeidde i området kring Weddellhavet under Operasjon Deep Freeze 1957 og 1959.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Lord Nunatak

Lord Nunatak er ein nunatak 1,5 nautiske mil (2,8 km) sørvest for Baines Nunatak, halvvegs mellom Herbert Mountains og Pioneers Escarpment i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967, og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. I samband med at stader i området vart kalla opp etter pionerar innan polarliv og reiser, vart det namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter William B. Lord, ein kandisk artillerist som i lag med T. Baines frå Shifts and Expedients of Camp Life skreiv Travel and Exploration utgjeve i London i 1871.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Meade Nunatak

Meade Nunatak er ein nunatak 5 km nord for Blanchard Hill, med ei høgd opp mot 990 moh i Pioneers Escarpment i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Han vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. I samband med at stader i området vart kalla opp etter pionerar innan polarliv og reiser, vart det namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Charles Francis Meade (1881-1975), ein engelsk fjellklatrar som designa Meade-teltet.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Moltke Nunataks

Moltke Nunataks er ei rekkje frå nord til sør av nunatakar nær nordaustenden av Filchnerisen. Ein nunatak vart først grovt kartlagd og namngjeven «Moltke Nunatak» av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911–12, under Wilhelm Filchner. Han namngav han etter general Helmuth von Moltke. I løpet av 1950-åra indikerte britiske, argentinske og amerikanske ekspedisjonar at det var ei gruppe på fire eller fem nunatakar i området.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Filchner-Ronne isbrem
Niggli Nunataks

Niggli Nunataks er ei gruppe nunatakar 6 nautiske mil (11 km) nord-nordaust for Mount Wegener, med ei høgd opp mot 1470 m nær austenden av Read Mountains i Shackletonkjeda. Dei vart fotograferte frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagde av British Antarctic Survey (BAS) i 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart dei gjeve namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Paul Niggli (1888–1953), ein sveitsisk geolog som innførte katalogisering av magmatypar etter molekylverdiar. Han var geologiprofessor ved Universitetet i Zürich.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Omega Nunatak

Omega Nunatak er ein isolert nunatak med flat topp 21 nautiske mil (39 km) sør-sørvest for Whichaway Nunataks i Coats Land i Antarktis. Han vart først kartlagd i 1957-58 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi han var det siste frambrotet av fjell dei såg, før dei nådde Victoria Land på ei rute kring polen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957-58.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Pointer Nunatak

Pointer Nunatak er ein kjenneleg nunatak, 1245 moh, like aust for Wedge Ridge vest i Shackletonkjeda. Han vart først kartlagd i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi har eit viktig landemerke på ruta frå Blaiklockbreen til Strattonbreen som gjer det mogeleg å krysse frå vest til aust i Shackletonkjeda.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Quest Nunatak

Quest Nunatak er den nordaustlegaste av Whichaway Nunataks, 1065 m. Han vart først kartlagd i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi han var det siste frambrotet av stein dei såg på ruta si kring polen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i desember 1957 og fordi dei leitte vidare etter plantefossil dei tidlegare hadde funne i området.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Tailend Nunatak

Tailend Nunatak er ein nunatak, 535 moh, ved nordenden av Theron Mountains. Han vart først kartlagd i 1956-57 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi han var det siste fjellet dei nådde i Theron Mountains sett frå anten bakken eller frå lufta under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i løpet av kartlegginga deira i 1956-57.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Whichaway Nunataks

Whichaway Nunataks er ei gruppe klipperik nunatakar som strekkjer seg 7 nautiske mil (13 km) på sørsida av munningen av Recoverybreen. Dei vart oppdaga frå lufta og vitja i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi det var usikkert kva rute frå nunatakane som ville ta dei lengst innover i landet. Whichaway tyder «kva veg» på engelsk.

Kjelder

Nunatakar i Coats Land
Daler silvermynt

Daler silvermynt (dalar SM) var ein valuta som vart nytta i Sverige mellom 1633 og 1776. 1 daler silvermynt vart fastsett til 2 dalar (enkelt) kopparmynt 16. august 1633, til 2,5 dalar (enkelt) kopparmynt 24. mars 1643 og til 3 dalar (enkelt) kopparmynt 7. oktober 1665. Etter 1776 nytta ein hovudvalutaen riksdaler (specie).

Frå 1715 till 1719 vart det gitt ut nødmynt, som var av kopar og skulle motsvare verdien på 1 daler silvermynt. Dei vog berre ca. 6 gram og var derfor ein kredittmynt.

1 riksdalar = 3 dalar SM = 96 øre silvermynt.
1 daler silvermynt = 2 daler carolin = 4 mark = 32 öre SM (1 öre silvermynt = 24 penningar).
Dei lågaste nominalane 1 og 2 öre silvermynt var prega i kopar.

I bokføring frå denne tida (1633-1776) nytta ein ofte kolonnane: dalar SM, øre SM og penningar.

Vekslingskurs 
1719–1776 var 1 riksdalar = 3 dalar silvermynt = 9 dalar kopparmynt. 
1776 - 1 riksdalar = 6 dalar silvermynt. 
Ei tønne gull var 100 000 dalar silvermynt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daler silvermynt» frå ,  den 1. mai 2013.  
 

Myntar
Eldre svensk mynt
Nødmynt

Nødmynt eller nødpengar  er pengar laga for å bøta på mangel på betalingsmiddel. For myntar gjaldt dette tradisjonelt høve der det nominelle verdet var større enn metallverdet (òg kalla skiljemynt eller kredittmynt, dette er i dag det vanlege).

Nødmynt var nytta i Sverige for å hjelpe statsfinansane når utgiftene var store som under Karl XII. Det var tenkt at når dei statlege finansane til slutt tillet det, kunne nødmyntane løysast inn mot ein «god mynt» (verdimynt). Nødmynt var dermed ein slags metallisk statsobligasjon, som seinare skulle inløysast. Med avviklinga av gullmyntfoten og sølvinnhaldet i mynt på 1900-talet har koplinga til metallverdet av myntar opphøyrt, og dei fleste myntar av høgare valør kan seiast å vere nødmynt eller myntteikn, sjølv om omgrepet ikkje lenger blir nytta.

Kjelder
Nødpenger i Store norske leksikon
Denne artikkelen bygger på «Nödmynt» frå ,  den 1. mai 2013.  
Svensk Wikipedia oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
myntar
Svensk historie
Livádi

Livádi (gresk Λιβάδι) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Livádi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Livádi 2 674 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 244 innbyggjarar.

Referansar 

Livadi
Livadi
Livadi
Ólymbos i Lárisa

Ólymbos (gresk Όλυμπος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Ólymbos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna. Den tidlegare kommunen hadde namn etter Ólymbos, det høgste fjellet i Hellas.

Referansar 

Olymbos
Olymbos
Kallithéa i Lárisa

Kallithéa (gresk Καλλιθέα) er ein landsby i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Kallithéa var hovudsete i den tidlegare kommunen Ólymbos, som no er ei kommunaleining i kommunen Elassóna. Den tidlegare kommunen hadde namn etter Ólymbos, det høgste fjellet i Hellas.

Referansar 

Kallithea
Margunn Haugenes

Margunn Humlestøl Haugenes () er ein tidlegare fotballspelar og seinare -trenar. Ho vart olympiameister med Noreg under sommar-OL 2000. Som klubbspelar vann ho serietriumfar i fotball med Asker Skiklubb og cupgull med IL Sandviken. Haugenes er i 2013 trenar for fotballklubben Amazon i Grimstad.

Karriere

Aktiv
Humlestøl gjekk idrettsfag ved Firda vidaregåande skule på Sandane. Etter det fyrste skuleåret braut ho av og flytta til Kaupanger for å spele på det beste kvinnelege fotballaget i Sogn og Fjordane; Kaupanger Idrettslag. Ho debuterte på landslaget i 1990 mot Finland. Same året melde ho overgang frå Kaupanger til Asker.

I sitt andre år i Asker vann klubben seriegullet, og laget kopierte prestasjonen sesongen etter. Etter ein noko dårlegare sesong i 1993 skifta ho klubb midtvegs i 1994-sesongen. Humlestøl spela så for Sandviken i ein halv og heil sesong, og opplevde å verte cupmeister med Sandviken. I 1996 bytta ho til Bjørnar, ein klubb som då låg på nivå to i norsk fotball. Klubben rykte opp i 1997, men før den tid hadde ho gifta seg og bytta namn til Haugenes. Ho bidrog til å gjere Bjørnar til eit lag som som stabiliserte seg i toppserien.

Humlestøl meisterskapsdebuterte for Noreg med EM og seinare VM 1991, og vann sølv i begge meisterskapane. Hennar neste meisterskap var EM i 1997. I 1999-sesongen gjekk ho gravid og spela ikkje. Ho fekk så plass i OL-troppen 2000. Haugenes spela ikkje de to første kampane i olympiaden, men skåra det avgjerande målet i sin fyrste og Noregs tredje kamp i turneringa, då Noreg  møtte Kina i gruppespelet. Haugenes spela dei to siste kampane i meisterskapen og var på bana då Noreg vann OL-finalen mot USA. Ho vart dermed den fyrste frå Sogn og Fjordane som vart olympisk meister.

Etter OL-gullet flytta Haugenes til England og var profesjonell fotballspelar for Fulham. Ektemaken Gaute Haugenes var trenar for laget, mesteparten av den tida ho var i Fulham. Klubben rykte opp i toppdivisjonen og vann den engelske cupen.

Frå 2003 spela Haugenes for Amazon Grimstad, klubben rykte opp til toppserien året etter. I 2006 tok ho over som spelande trenar, ei rolle ho hadde til dess ho la opp både som spelar og Amazon-trenar etter 2007-sesongen. Ho kom tilbake som trenar i 2009.

Merittar
Olympisk meister 2000 for Noreg
Seriemeister 1991 og 1992 med Asker Skikubb
Cupmeister 1995 med IL Sandviken

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Margunn Haugenes» frå ,  den 1. mai 2013.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballtrenarar
Folk frå Flora
Potamiá i Lárisa

Potamiá (gresk Ποταμιά) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Potamiá inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Referansar 

Potamia
Potamia
Sotrikse

Sotrikse (Porzana tabuensis) er ein vassfugl i riksefamilien. Denne litle riksa lever frå Filippinane i nordvest gjennom Melanesia til Australia, New Zealand og  andre øyar i sørvestre Polynesia. 


Skildring 
Sotrikse er ei lita rikse, ca. 20 centimeter med kroppssvekt på ca. 45 gram. Fjørdrakta er mørk, undersida i mørk blygrått, med skjer av blått, oversida i sjokoladebrunt. Undergumpen har svartkvite tverrstriper. Auga er raude, beina har raudskjær, medan det korte nebbet er svart. 

Utbreiingsområdet for sotriksa er vidt og inkluderer Filippinane lengst vest og Marquesasøyane i Fransk Polynesia lengst aust. I Australia er ho utbreidd i sørvestlege og i søraustlege delar av kontinentet, samt på nordaustre Tasmania. Ho finst både på Nordøya på New Zealand, Sørøya og Stewart Island, samt på mange mindre nærliggjande øyar av New Zealand og på Chathamøyane.

Habitata er våtmarker med sivliknande plantar eller anna vegetasjon av f.eks. dunkjevlefamilien og storrfamilien. Dei kan òg leve i vegetasjon av tre på øyar utan anna habitat. I Australia føretrekk dei våtland med vatn i rørsle og kan og leve i jordbruksområde eller i utkant av busettingar.

Føda er både animalsk og vegetabilsk. Dei tar frø frå vassplantar og et av nedfallsfrukt. Dietten består dessutan av eit breitt utval av virvellause dyr, med meitemark, sniglar, insekt og insektlarver. 

Sotriksepara vernar eit territorium heile året. Reira er laust vovne av plantematerialar. Ute i våtmark er reira plasserte 30-50 centimeter over vassflata, i tørrare habitat kan dei ligge på bakken under dekke av vegetasjon. Kullet er vanlegvis på 3-4, maksimum 5 egg. Begge kjønn rugar i til saman ca. 21 dagar og ungane forlèt reiret etter 2 dagar.

Kjelder 
Barrie Heather og Hugh Robertson, The Field Guide to the Birds of New Zealand (revised edition), Viking, 2005

Referansar

Bakgrunnsstoff 

BirdLife International 2012. Porzana tabuensis. In: IUCN 2012. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2. <www.iucnredlist.org>. Henta 1. mai 2013
 Kart med vising av utbreiinga, på nettstaden til IUCN Red List

riksefamilien
Fuglar i Oseania
Vlakhojánni

Vlakhojánni (gresk Βλαχογιάνι) er ein landsby i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Vlakhojánni var hovudsete i den tidlegare kommunen Potamiá, som no er ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Referansar 

Vlakhojanni
Sarandáporo

Sarandáporo (gresk Σαραντάπορο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Sarandáporo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Sarandáporo 2 455 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 580 innbyggjarar.

Referansar 

Sarandaporo
Sarandaporo
Sarandaporo
Verdikoúsa

Verdikoúsa (gresk Βερδικούσα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Verdikoúsa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Verdikoúsa 2 254 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 812 innbyggjarar.

Referansar 

Verdikousa
Verdikousa
Verdikousa
Reir

Reir er ein tilhaldsstad for nokre dyr, særleg fuglar og andre eggleggjande dyr. Eit reir skal gjerne fungera som ein trygg, lun stad for egg under hekking og ruging. Når egga er klekka kan reiret vera ein stad der foreldra trygt kan forlata ungane for å henta mat til dei. Pattedyr kan også laga reir som ein stad der ungane deira kan halda seg varme og trygge, eller som ein sovestad for eldre dyr.

Dyr kan mellom anna laga reir på bakken, i holer, holrom i trestammar, på høge stader som tregreiner, klipper og byggverk. Dei kan bruka organiske materiale som gras, greiner, lauv og fjør, dun eller pels, men kan også nytta menneskeskapte materiale som tau, tekstilar, plast eller papir.

Galleri

Sjå òg
 Fuglereir
 Hi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nest» frå , og «Reir» frå  den 15. august 2020.  
 

Zoologi
Dyreskjul
Karyá i Lárisa

Karyá (gresk Καρυά) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Karyá inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Karyá 719 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 542 innbyggjarar.

Referansar 

Karya
Karya
Karya
Tsaritsáni

Tsaritsáni (gresk Τσαριτσάνη) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Tsaritsáni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Elassóna.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Tsaritsáni 2 040 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Tsaritsani
Tsaritsani
Tsaritsani
Ambelónas

Ambelónas (gresk Αμπελώνας) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Ambelónas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Týrnavos.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ambelónas 8 055 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 6 083 innbyggjarar.

Referansar 

Ambelonas
Ambelonas
Ambelonas
Káto Ólymbos

Káto Ólymbos (gresk Κάτω Όλυμπος, Nedre Ólymbos) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Káto Ólymbos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Témbi. Den tidlegare kommunen hadde namn etter den lågare delen av Ólymbos, det høgste fjellet i Hellas.

Referansar 

Kato Olymbos
Kato Olymbos
Pyrjetós

Pyrjetós (gresk Πυργετός) er ein landsby i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Pyrjetós var hovudsete i den tidlegare kommunen Káto Ólymbos, som no er ei kommunaleining i kommunen Témbi.

Referansar 

Pyrjetos
Gónni

Gónni (gresk Γόννοι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Gónni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Témbi.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Gónni 2 462 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 909 innbyggjarar.

Referansar 

Gonni
Gonni
Gonni
Néssonas

Néssonas (gresk Νέσσωνας) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Néssonas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Témbi.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Néssonas 4 750 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 94 innbyggjarar.

Referansar 

Nessonas
Nessonas
Nessonas
Sykoúrio

Sykoúrio (gresk Συκούριο) er ein distriktsby i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Sykoúrio var hovudsete i den tidlegare kommunen Néssonas, som no er ei kommunaleining i kommunen Témbi.

Referansar 

Sykourio
Ambelákia i Lárisa

Ambelákia (gresk Αμπελάκια) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Ambelákia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Témbi.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ambelákia 451 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 388 innbyggjarar.

Referansar 

Ambelakia
Ambelakia
Ambelakia
Bruno Conti

Bruno Conti () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Nettuno i provinsen Roma. Han vart verdsmeister med Italia i 1982 og vann fem meisterskapstitlar med AS Roma, ein klubb han var meir eller mindre fast på i til saman 13 sesongar. Mellom 1980 og -86 spela han 47 landskampar og skåra fem landslagsmål. Conti var ein fintesterk vingspelar.

Karriere

Klubbspel
Conti fekk proffkontrakt med Roma i 1973. Sidan han ikkje klarte å spele seg til fast plass i laget, vart han lånt ut til Genoa i 1975/76-sesongen. Her hadde han fast plass i startellevaren. Turen gjekk så tilbake til Roma, der han spela dei to neste sesongane. 1978/79 spela han på ny for Genoa på utlån.

Sommaren 1979 gjekk Conti tilbake til Roma og slo til for fullt. Dei neste elleve sesongane spela han 254 kampar og skåra 33 mål. Mellom 1980 og 1986 vann klubben den italienske cupen fire gongar. I 1983 gjekk Roma heilt til topps i Serie A. Dermed fekk klubben plass i Europacupen og spela seg fram til finalen 1984. På olympiastadion i Roma møtte klubben engelske Liverpool FC. Etter 120 minuttar stod det 1-1; Liverpool vann straffetevlinga 4-2.

Conti spela nokså fast på Romas fyrstelag fram til han var 35 år gammal i 1990.

Landslagsspel
Conti debuterte på Italia sitt landslag hausten 1980, i 2-0-sigeren over Luxembourg i ein VM-kvalifiseringskamp på bortebane. Same hausten, i sin tredje landskamp, skåra han det eine målet då Jugoslavia vart slått 2-0 i Torino, også det ein kvalifiseringskamp til VM 1982.

Under fotball-VM i Spania i 1982 skåra Conti Italias mål i 1-1-oppgjeret mot Peru i Vigo den 18. juni 1982. Målet var det fyrste for Italia i turneringa, etter at den fyrste VM-kampen mot Polen enda 0-0. Italia, med Conti på bana i alle kampane, heva seg utover i meisterskapen og gjekk til finalen. I finalekampen i Madrid fekk Conti ei avgjerande rolle. Han var sentral ved Italias andre mål, som vart sett inn av Marco Tardelli. Seinare stod han bak det tredje målet til Italia, då han etter 81 minuttars spel avanserte frå midtstreken og sentera til Alessandro Altobelli som skåra. Italia vann kampen 3-1.

Sin siste landskamp spela Conti då Italia tapte åttedelsfinalen mot Frankrike under VM 1986 med 0-2.

Merittar
VM-gull 1982 for Italia
Italiensk seriemeister 1983 med AS Roma
Italiensk cupmeister 1980, 1981, 1984 og 1986 med AS Roma
Sølvvinnar i Europacupen 1984 med AS Roma

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bruno Conti» frå ,  den 1. mai 2013.  
Denne artikkelen bygger på «Bruno Conti» frå ,  den 1. mai 2013.  

Italienske fotballspelarar
Roma-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1982
Spelarar i Fotball-VM 1986
Lakéria

Lakéria (gresk Λακέρεια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lárisa i Thessalía i Hellas. Lakéria inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ajá.

Referansar 

Lakeria
Lakeria
Gannan

Gannan (kinesisk skrift 甘南, pinyin Gānnán) er eit autonomt prefektur for tibetanarar i sørdelen av provinsen Gansu, vest i Folkerepublikken Kina. Prefekturet, som grensar til provinsane Qinghai i vest og til Sichuan i sør, høyrer med i den tibetanske kulturregionen Amdo. Gannan har eit areal på 40 898 km² og 689 132 ibuarar i 2011.

I 2004 utgjorde tibetanarar 51,44 % av folket i prefekturet, medan det vart registrert 41,75 % han-kinesarar og 6,43 % hui-kinesarar.

Det autonome prefekturet Gannan omfattar eitt byfylke (市 shì) og sju fylke (县 xiàn). Byfylket Hezuo er hovudstad i prefekturet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gannan Tibetan Autonomous Prefecture» frå ,  den 1. mai 2013.  
 

Gansu
Linxia

Linxia (kinesisk skrift 临夏, pinyin Línxià) er eit autonomt prefektur  for hui-kinesarar i provinsen Gansu, i vestdelen av Kina. Prefekturet ligg rett sør for provinshovudstaden Lanzhou, og grensar i vest til Qinghai-provinsen. Linxia har eit areal på 8 169 km² og hadde nær 1,95 millionar ibuarar i 2010. Huang He renn gjennom nordvestdelen av prefekturet og grev med seg mykje lausmasse.

Det autonome prefekturet Linxia omfattar eitt byfylke (市 shì), fem fylke (县 xiàn) og to autonome fylke (自治县 zìzhìxiàn). Over 49 % av folkesetnaden er han-kinesisk, med huifolk som den neste største folkegruppa.

Byen Linxia var i si tid ein viktig stoppestad på Silkevegen. Bingling-tempelet i prefekturet er oppført på Folkerepublikken Kina si liste over kulturminne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Linxia Hui Autonomous Prefecture» frå ,  den 1. mai 2013.  
 

Gansu
Bingling-tempelet

Bingling-tempelet eller Bingling-grottene (kinesisk skrift 炳靈寺石窟, pinyin Bǐnglíng Sì) er ei samling holetempel i Yongjing-fylket i det autonome prefekturet Linxia i provinsen Gansu, i vestdelen av Folkerepublikken Kina. Holetempela, med hundrevis av buddha-skulpturar i grotter, ligg nær ved der storelva Huang He renn ut i Liujiaxiadammen, ei demning i Huang He. Bingling-grottene ligg om lag 100 km søraust for provinshovudstaden Lanzhou, og kan berre nåast med båt.

Den første grotta vart hoggen ut rundt år 420, mot slutten av det fyrste Jin-dynastiet. 183 holer med i alt 694 steinstatuar og 82 figurar i ulike storleikar er bevart. Den såkalla Maitreya-buddhaen er den største statua i området.  

Holetempelet vart i 1961 oppført på Folkerepublikken Kina si liste over kulturminne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bingling Temple» frå ,  den 1. mai 2013.

Bakgrunnsstoff

Gansu
Buddhisme
Buddhistiske tempel