alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alejandro Fuentes

Alejandro Javiero Fuentes (), kjend som Alejandro Fuentes, er ein norsk-chilensk musikar og låtskrivar frå Kristiansand. Han deltok i TV 2 sin talentkonkurranse Idol i 2005, der han ende på ein tredjeplass bak Tone Damli og vinnaren Jorun Stiansen. Etter Idol gav han ut albumet Diamonds or Pearls som låg 17 veker på VG-lista i 2005 og 2006. Oppfølgjaralbumet Tomorrow Only Knows låg 12 uker på VG-lista i 2007.

Karriere 
Fuentes vart fødd i Chile, men er oppvaksen og busett i Kristiansand.

Alejandro Fuentes var ukjent for dei fleste nordmenn før 2005, då han deltok i Idol. Her framførte han mellom anna ein versjon av Sail Away av David Gray. Jorun Stiansen vann Idol dette året, men Alejandro hamna på ein tredjeplass og fekk skaffa platekontrakt. Allereie same året debuterte han med albumet Diamonds or Pearls og det selde over 60.000 eksemplar. Med på plata var også Sail Away. Denne, og songen Stars var gjeve ut på singel.

I 2006 vart Fuentes kjend saman med Kurt Nilsen, Askil Holm og Espen Lind, og dei vart kalla «dei nye gitarkameratane», sjølv om gruppa ikkje kalla seg dette sjølve. Dei gav ut cd-en Hallelujah Live, der dei framførte coverversjonar av kjende songar. Mest kjende vart dei for singelen Hallelujah, opphavleg skriven av Leonard Cohen. Denne vart kåra til Årets hit under Spellemannprisen 2006. I 2009 gav kvartetten ut oppfylgjaren Hallelujah Live 2

I 2007 gav han ut si neste soloplate, Tomorrow Only Knows, som selde over 25.000 eksemplar. Songen Tomorrow Only Knows var også gjeve ut på singel. I 2010 gav Fuentes ut singelen Stop Beggin' Me. Eit tredje soloalbum var venta av Fuentes hausten 2011, men det er ikkje utgjeve enno, og tittelen er heller ikkje offentleggjort.

Diskografi 

 2005: Diamonds or Pearls
 2006: Hallelujah Live (med Nilsen, Holm og Lind)
 2007: Tomorrow Only Knows
 2009: Hallelujah Live 2 (med Nilsen, Holm og Lind)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Alejandro Fuentes» frå ,  den 12. desember 2011 og 12. februar 2019.  

Norske Idol-deltakarar
Folk frå Kristiansand
Vinnarar av Spellemannprisen
Norske songarar
Melodi Grand Prix 2018-deltakarar
Norske Skal vi danse-deltakarar
Trond Hellemo

Trond Hellemo () er ein norsk forfattar og salmediktar. Han er busett i Senjahopen og har arbeidd som lærar.

Hellemo har skrive fleire librettoar til kyrkjelege spel med bibelske tema særleg retta mot konfirmantar. 

I 2004 fekk han Blixprisen for diktinga si for barn og unge og for salmar og tekstar til bruk i kyrkjeleg samanheng.

Hellemo skriv brukar eit senjaprega nynorsk i dei fleste tekstane sine.

Utgjevingar 
 2018 – Den tredje kråkeboka : om overbærenheit og godt nabboskap
 2013 – Den andre kråkeboka. Om elgegutten og det store slektstreffet
 2009 – Kråkeboka. Om han kråkefar Krak og andre kjenninga
 2006 – No ror ei natt seg fra land : salmer og sanger – musikktrykk med musikk ved Ivar Jarle Eliassen
 2004 – Jubileumsmesse : Se, eg har sett framfor deg ei åpen dør : til 200-årsjubileet for opprettelsen av Hålogaland bispedømme – musikktrykk med musikk ved Bjørn Andor Drage
 2002 – Fortellinger fra Jesu liv : drama og musikk : 4 konfirmantopplegg – musikktrykk
 2001 – Utanfor allfarveg

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Trond Hellemo
 Trond Hellemo i Sambok

Norske forfattarar
Norske salmediktarar
Folk frå Berg
Folk frå Lenvik
Forfattarar frå Troms
Vinnarar av Blixprisen
Folk frå Senja
Collegerock

College rock er eit omgrep som vart nytta i USA for å skildre alternativ rock i 1980-åra, før uttrykket «alternativ» vart vanleg å nytte. Namnet kjem av at studentradiostasjonar i Canada og USA brukte å spele denne musikken.

Musikk
Banda innan sjangeren kombinerte eksperimenteringa i post-punk og New Wave med ein meir melodisk popstil og ein kjensle av undergrunn. Det er ikkje nødvendigvis eit sjangeromgrep, men det finst nokre fellestrekk mellom collegerockbanda. Artistar som R.E.M., 10,000 Maniacs, The Smiths, XTC og The Replacements var somme av dei meir kjende døma på midten av 1980-talet.

Oversyn
I 1988 hadde nokre collegerockartistar byrja å få merksemd og fleire hadde hatt singlar inne på Topp 40 på Billboard Hot 100. Av desse finn ein The Church, som nådde 26. plass med singelen «Under the Milky Way», Midnight Oil, som nådde 17. plass med singelen «Beds Are Burning» og Love and Rockets som nådde 3. plass med singelen «So Alive» i 1989. I 1988 hadde òg R.E.M. vorte populære med singlane «The One I Love» og «Stand».

I september 1988 introduserte Billboard Modern Rock Tracks-lista som overvaka såkalla «moderne rock» på radio. Fleire collegerock-artistar fekk stor suksess på denne lista dei første åra ho eksisterte. 

Utover i 1990-åra vart omgrepet «college rock» stort sett erstatta av omgrepet «alternativ» og «indie rock».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «College rock» frå ,  den 13. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjangrar innan alternativ rock
USA-amerikansk musikk
Echo & the Bunnymen

Echo & the Bunnymen er eit engelsk post-punkband, danna i Liverpool i 1978. Den opphavlege besetninga bestod av vokalist Ian McCulloch, gitarist Will Sergeant og bassist Les Pattinson. Til rytmar nytta dei ein trommemaskin. I 1980 hadde Pete de Freitas kome med i bandet som trommeslagar, og debutalbumet deira Crocodiles, vart møtt med god kritikk og nådde Topp 20 i Storbritannia. Det andre albumet deira, Heaven Up Here (1981), vart igjen ein kritikarfavoritt og nådde tiandeplassen på den britiske albumlista. Kultstatusen til bandet vart etterfølgd av kommersiell suksess på midten av 1980-talet, då dei fekk ein hitsingel med «The Cutter» og det påfølgjande albumet Porcupine (1983), som nådde andreplassen i Storbritannia. Den neste utgjevinga deira, Ocean Rain (1984), gjorde det òg særs godt i Storbritannia og har sidan vorte rekna som høgdepunktet deira med hitsinglane «The Killing Moon», «Silver» og «Seven Seas». Eit studioalbum til, Echo & the Bunnymen (1987), kom ut før McCulloch forlet bandet for å starte ein solokarriere i 1988. Året etter omkom de Freitas i ei motorsykkelulukke, og bandet dukka opp att med ny besetning. Med dei originale medlemmane Will Sergeant og Les Pattinson kom Noel Burke som vokalist, Damon Reece på trommer og Jake Brockman på klaverinstrument. Denne inkarnasjonen av bandet gav ut Reverberation i 1990, men fekk dårleg kritikk og salstal, og bandet gav seg heilt i 1993.

Etter å ha arbeidd i lag som Electrafixion, kom McCulloch og Sergeant igjen i saman med Pattinson i 1997 som Echo & the Bunnymen med ein britisk hitsingel «Nothing Lasts Forever». Eit album med nye songar, Evergreen, fekk god kritikk og bandet la igjen ut opå turne. Sjølv om Pattinson forlet bandet ein andre gong, har McCulloch og Sergeant halde fram å gje ut nye songar som Echo & the Bunnymen, inkludert albuma What Are You Going to Do with Your Life? (1999), Flowers (2001), Siberia (2005) og The Fountain (2009).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Echo & the Bunnymen» frå ,  den 13. desember 2011.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Engelske rockegrupper
Musikkgrupper skipa i 1978
Britiske postpunkband
Askil Holm

Askil Lænd Holm () er ein norsk musikar frå Namsos.

Karriere 

Allereie i oppveksten i Namsos var Holm med i fleire band; dei mest kjende av desse er kanskje Attack som han spelte i i 10 år, og Deadweight. I 2001 gav han ut sin fyrste solo-EP; The Boy with the Boomerang, som fekk gode kritikkar. I 2002 var Askil Holm med på by:Larm i Kristiansand, og låta The Boy with the Boomerang vart her kåra til beste by:Larm-låt. 

Seinare i 2002 gav han ut debutplata Seven Days in the Sun, og i 2003 kom oppfylgjaren Daydream Receiver ut på Universal Records. Låta Seven Days in the Sun vart brukt som bakgrunnsmusikk i Thomas Giertsen sitt fjernsynsprogram Kvinnen i mitt liv, og låta Daydream Receiver vart inkludert i spelefilmen Agent Cody Banks av Harald Zwart. Holm framførte mange konsertar i 2003, og eitt av høgdepunkta var då han spelte med Kringkastingsorkesteret under innsamlingsaksjonen den hausten.

I 2006 vart Askil Holm kjend saman med Kurt Nilsen, Alejandro Fuentes og Espen Lind som gav ut coverlåtplata Hallelujah - Live. Dei vart særleg kjende for sin versjon av Leonard Cohen-songen Hallelujah; som vart kåra til Årets hit under Spellemannprisen 2006.

Askil Holm sitt neste soloalbum kom ut i 2007 i samarbeid med Martin Hagfors og Kyrre Fritzner, og fekk namnet Harmony Hotel. Plata har seld over 25.000 eksemplar. I 2009 har Holm spelt inn Hallelujah Live 2 saman med Nilsen, Fuentes og Lind, samt gjeve ut eit nytt soloalbum: Rolling the Slow Bus Home. Etter dette har Holm vorte styremedlem i Rikskonsertene, , delteke på eit stønadsalbum for jordskjelvofra på Haiti , blitt far   samt jobba med eit nytt, norskspråkleg album som er venta i 2012.

Diskografi 

 2001: The Boy with the Boomerang (EP)
 2002: Seven Days in the Sun
 2003: Daydream Receiver
 2006: Hallelujah Live - Lind, Nilsen, Fuentes & Holm
 2007: Harmony Hotel
 2009: Hallelujah Live - Volume 2 - Lind, Nilsen, Fuentes & Holm
 2009: Rolling the Slow Bus Home

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Askil Holm, henta inn 13. desember 2011.
 Biografi på Askil Holm si heimeside

Fotnotar 

Vinnarar av Spellemannprisen
Folk frå Namsos
Norske musikarar
Norske låtskrivarar
Norske songarar
We wish you a Merry Christmas

«We wish you a Merry Christmas» er ein tradisjonell engelsk julesong. Han skal stamma frå Sørvest-England og ha røter til 1500-talet. Songen er knytt til den gamle britiske julebukktradisjonen wassailing, og blir framleis brukt av songarar som vitjar hus i juletida og til julekonsertar elles. Han er populær både i Storbritannia og Nord-Amerika.

Innhald
Teksten i «We wish you a Merry Christmas» går ut på å ønskja god jul og godt nyttår. Tilhøyrarane blir også oppfordra til å gje songarane mat og drikke – «figgy pudding», ei slags fruktkake, og «a cup of good cheer», 'eit glas godt humør'. Songarane fortel så at dei ikkje vil gå før dei får noko, før dei avsluttar med nye lykkeønskingar.

Ulike versjonar
Som i mange andre wassailsongar er innhaldet hovudsakleg lagt på feiringa av nyttårs- og julehøgtida, og han har lite kristent innhald. Berre refrenget viser indirekte til juleevangeliet ved å nemna «glad» eller «good tidings» ('godt nytt'):

Good tidings we bring for you and your kin;
We wish you a merry Christmas and a Happy New Year!

Det finst også alternative refreng som kan forsterka eller svekka den kristne tilknytinga:

The joy of his birth, brings peace upon earth,
We wish you a Merry Christmas and a Happy New Year!

Be near or be far, Where ever you are, 
We wish you a Merry Christmas and a Happy New Year!

Det finst òg eit moderne tilleggsvers som fortel at «we all know that Santa's coming».

Songen er omsett til svensk som «God jul önskar vi er alla».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «We Wish You a Merry Christmas» frå ,  den 13. desember 2011.  
 

Engelske julesongar
Songar frå 1500-talet
1500-talet i England
Willie Nelson-songar
Frank Sinatra-songar
Kenny Rogers-songar
Bing Crosby-songar
Glen Campbell-songar
George Strait-songar
Neil Diamond-songar
The Platters-songar
Brian Wilson-songar
John Denver-songar
The Muppets-songar
Weezer-songar
The Drifters-songar
Pat Boone-songar
Peter, Paul and Mary-songar
Enya-songar
The Everly Brothers-songar
Kenny G-songar
Dean Martin-songar
Roger Whittaker-songar
Perry Como-songar
Olivia Newton-John-songar
Harry Belafonte-songar
Patti Page-songar
Glenn Miller-songar
Ray Conniff-songar
The Ventures-songar
The Jackson 5-songar
Engelbert Humperdinck-songar
Mantovani-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
Sonny & Cher-songar
David Hasselhoff-songar
Mormon Tabernacle Choir-songar
Tony Bennett-songar
Åtaket i Liège 2011

Åtaket i Liège 2011 fann stad 13. desember 2011, då 33 år gamle Nordine Amrani kasta granatar og avfyrte skot mot sivile på Place Saint-Lambert i sentrum av byen Liège i Belgia. Han drap seks personar, inkludert seg sjølv, og skada 125. 

Angrepet starta 13. desember 2011 klokka 12:34 lokal tid på Place Saint-Lambert, staden der rettsbygningen i byen ligg. Vitne rapporterte om fire eksplosjonar og skot. Fyrst gjekk ein ut frå at det var to eller fleire overfallsmenn, som kasta granatar inn i rettslokalet. Seinare skaut gjerningsmannen seg sjølv med ein revolver.

Internasjonale reaksjonar
 : Statsminister Jean-Claude Juncker, storhertug Henri av Luxembourg og storhertuginne Maria Teresa av Luxembourg viste støtta si til den belgiske statsministeren Elio Di Rupo. 

 : Statsminister David Cameron kondolerte den belgiske statsministeren Elio Di Rupo.

 : President Herman Van Rompuy viste medkjensla si.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2011 Belgium bombings» frå ,  den 13. desember 2011.  

Denne artikkelen bygger på «Aanslag in Luik» frå ,  den 14. desember 2022.  

2011 i Belgia
Liège
Massemord i 2011
Mord i Belgia
Paisley Underground

Paisley Underground er ein tidleg sjanger innan alternativ rock, hovudsakleg basert i Los Angeles. Sjangeren var mest populær på midten av 1980-åra. 

Namnet kjem frå ein kommentar frå Michael Quercio frå bandet The Three O'Clock under eit radiointervju. 

Paisley Underground nytta element av psykedelia, fyldige vokalharmoniar og gitar i ein folkrockstil ala The Byrds. Meir generelt vart det nytta element frå 60-tals pop og garasjerock frå vestkysten av USA, frå the Seeds til the Beach Boys.

Paisley Underground-stilen hadde ein overraskande innverknad på Prince. Ikkje berre hadde albumet hans Around the World in a Day frå 1985 ein meir psykedelisk stil enn dei tidlegare songane albuma hans, men han kalla òg plateselskapet sitt, Paisley Park Records, opp etter miljøet, skreiv «Manic Monday» for the Bangles, og signerte Three O'Clock til selskapet sitt. 

Mot slutten av 1980-åra forsvann miljøet, men seinare band som Mercury Rev og Grandaddy har begge innrømd at dei var påverka av denne stilen.

Kjende band frå Paisley Underground
The Bangles
Clay Allison
Dream Syndicate
Green on Red
The Last
The Long Ryders
Mazzy Star
Opal
Rain Parade
The Three O'Clock
True West
The Pandoras

Bakgrunnsstoff
[ Allmusic om Paisley Underground]
Tell Me When It's Over: The Paisley Underground Reconsidered, av John L. Micek
Davis, California musikkmiljøa tidleg i 1980-åra
Alan McGee om Paisley Underground
Paisley Underground Primer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paisley Underground» frå ,  den 13. desember 2011.  
 

Sjangrar innan alternativ rock
Siouxsie Sioux

Siouxsie Sioux, uttalt «Susy Su» (), er ein engelsk songar og låtskrivar. Ho er mest kjend som frontkvinne i det kritikarroste bandet Siouxsie and the Banshees (1976–1996) og for utbrytargruppa The Creatures (1981–2005). The Banshees produserte elleve studioalbum og fleire hitsinglar, som «Hong Kong Garden», «Happy House», «Peek-a-Boo» og «Kiss Them for Me». Med The Creatures spelte Siouxsie inn fire studioalbum og hitsingelen «Right Now».

Ho har òg sunge i lag med artistar som Morrissey og John Cale. På midten av 2000-talet starta ho ein solokarriere og gav ut Mantaray i 2007.

Siouxsie vert rekna som «ein av dei mest innverknadsrike britiske songarane i rockehistoria». Songane hennar har vorte spelt av Jeff Buckley, Tricky, Massive Attack, og LCD Soundsystem. Platene hennar har òg blitt hylla av mange andre artistar som PJ Harvey og TV on the Radio.

I 2011 fekk ho prisen Outstanding Contribution To Music ved Q Awards.<ref name=q>Siouxsie Sioux: 'There plenty more new material to come from me'. Qthemusic.com". 25.10.11. Henta 13. desember 2011.</ref>

KjelderDenne artikkelen bygger på «Siouxsie Sioux» frå ,  den 13. desember 2011.  oppgav desse kjeldene:''

Bakgrunnsstoff
Offisiell side
The Banshees & Other Creatures U.K.
Untiedundone - intervju

 

Engelske songarar
Engelske punkrocksongarar
Kvinnelege punkrockartistar
Gothic rock-musikarar
Musikarar frå London
Siouxsie and the Banshees-medlemmar
Ivor Novello-prisvinnarar
Alternativ rock-songarar
Britiske alternative rockemusikarar
Engelske new wave-musikarar
Britiske post-punk-musikarar
Isfahan-provinsen

Isfahan-provinsen (farsi استان اصفهان, Ostāne Esfahan), òg skrive Esfahan, Espahan, Isfahan eller Isphahan, er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg sentralt i landet i Region 2. Provinshovudstaden er Isfahan.

Geografi
Isfahan-provinsen dekkjer eit område på kring 107 027 kvadratkilometer og ligg sentralt i Iran. I nord ligg Markazi, Qom og Semnan. I sør grensar provinsen til Fars og Kohkiluyeh og Buyer Ahmad. Aminabad er den sørlegaste byen i Isfahan, berre 2 km nord for grensa. I aust grensar han til provinsen Yazd. I vest grensar provinsen til Luristan og i sørvest til provinsen Chahar Mahal og Bakhtiyari.

Provinsen har følgjande fylke: Aran o Bidgol, Ardestan, Esfahan, Lanjan, Shahinshahr og Meymeh, Khomeini Shahr, Khansar, (Øvre) Semirom, Fereydan, Fereydunshahr, Falavarjan, Kashan, Golpayegan,  Mobarakeh, Nain, Najaf Abad, Nedre Semirom (Dehaghan), Shahreza, Anarak og Natanz. I følgje ei folketeljing i 2006 hadde byen kring 4,5 millionar innbyggjarar, der 83,3 % budde i byar og 16,7 % på landsbygda. I 2011 hadde folketalet auka til nesten 4,9 millionar.

Provinsen har eit moderat og tørt klima med temperaturar som varierer mellom kring 40 og 10 °C. Årsmiddeltemperaturen er 16,7 °C og årsmiddelnedbøren er 116,9 mm. 

Med ei høgd på 4 040 meter over havet er Shahankuh den høgaste toppen i Isfahan-provinsen. Fjellet ligg kring 20 km sørvest for byen Fereydunshahr vest i Isfahan-provinsen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Isfahan Province» frå ,  den 6. mars 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Provinsar i Iran
Nu metal

Nu metal (òg kjend som «aggro-metal», «neo-metal», , eller «nymetall») er ein undersjanger av heavy metal.  Han er ein fusionsjanger, som kombinerer element av andre sjangrar, som grunge og hip hop. Innanfor nu metal finst òg rapcore (òg kalla «rap metal») som er ei blanding av rap (hiphop) og forskjellige metal- og rockesjangrar. Som oftast består musikken metal-musikk med rapping. Denne omfangsrike sjangeren eller musikktendensen fekk suksess på slutten av 1990-talet og byrjinga av 2000-talet. 

Kjente nu-metal band er band som Korn, Linkin Park, Slipknot, Limp Bizkit, System of a Down, Clawfinger, Lostprophets, Drowning pool, Papa Roach og Godsmack. 

Rapcore er ikkje så populært utanfor Nord-Amerika, men det finst fleire kjende band under rapcore-sjangeren, som Linkin Park, Rage Against the Machine og Public Enemy. I rapcore-band er det vanleg med ein rappar som rappar til dømes berre på versa, og ein følgjande rockevokal som overtar etter rappinga. I rapcore-tekstar syng ein ofte om politiske hendingar, som i banda Public Enemy, Rage Against the Machine, hos andre grupper om korleis livet er (Zebrahead, Trik Turner) eller om kamp med seg sjølv og problem i livet (Linkin Park, Stuck Mojo).

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nu metal» frå ,  den 13. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Heavy metal-sjangrar
Fusionsjangrar
Nu metal
Musikk i 1990-åra
Musikk i 2000-åra
Blåseinstrument

Blåseinstrument er ei gruppe musikkinstrument der ein lagar lyd ved å blåsa luft gjennom instrumentet. I Hornbostel-Sachs-systemet er blåseinstrument klassifiserte som aerofonar.

Blåseinstrument lagar lyd ved at ein får ein luftmasse til å vibrera i ein resonator. Dette kan gjerast ved at ein bles inn i eller forbi eit munnstykke med hòl i ein ende av instrumentet. Kva tone ein får er avhengig av lengda eller volumet til luftmassen, og kan endrast ved hjelp av fingerhòl, klaffar, ventilar og liknande i resonatoren eller gjennom korleis ein bles. Blåsemåte, resonatorfom og speleteknikk påverkar alle klangen frå instrumentet.

Inndeling
I samband med vestleg orkestertradisjon deler ein gjerne blåseinstrument inn i to undergrupper: Treblåseinstrument som tradisjonelt er blitt laga av tre, som fløyte, klarinett, obo, saksofon og fagott; og messingblåseinstrument som tradisjonelt er blitt laga av messing, som trompet, trombone, valthorn og tuba. Denne inndelinga dekkjer ikkje alle blåseinstrument, som instrument laga av horn eller leire, og kan vera misvisande i høve til utforminga av moderne instrument.

Ein annan måte å skilja treblåse- og messingblåseinstrument går ut på at ein skapar lyd i førstnemnde ved å blåsa mot ein skarp kant (som i blikkfløyte og blokkfløyte), røyrblad (som i klarinett og obo) eller over eit hòl (som tverrfløyte eller ei flaske/krukke), medan ein i sistnemnde skapar luftvibrasjonen ved at leppene vibrerer mot ein tubeforma resonator. Dette gjer at ein kan plassera instrument av tre, som alpehorn, didgeridoo og serpent, blant messingblåseinstrumenta, medan saksofon og sekkepipe høyrer til blant treblåseinstrumenta fordi ein får fram vibrasjonar i dei ved hjelp av røyrblad.

Også instrument der ein set luft i svingingar ved andre mekanismar enn å blåsa, som pipeorgel og trekkspel, kan reknast som blåseinstrument.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wind instrument» frå ,  den 4. februar 2012.
Steve Kilbey

Steven John Kilbey () er ein songar, låtskrivar og bassgitarist for The Church, eit australsk rockeband. Han er òg musikkprodusent, diktar og målar.   

Kilbey starta å spele i band 17 år gammal, då han vart med i eit «kabaretband». Han vart så med i Precious Little, i lag med framtidig Church-medlem Peter Koppes på trommer. Kilbey spelte så i Baby Grande, kring 1978 då han budde i Canberra. Kort tid etter skipa han The Church i lag med Koppes, Nick Ward, og Marty Willson-Piper. Etter noko suksess i Australia tidleg i 1980-åra, vart Kilbey og The Church internasjonalt kjende med «Under the Milky Way» frå 1988. 

Kilbey har gjeve ut seks soloalbum og samarbeidd som låtskrivar og/eller produsent for Grant McLennan (frå The Go-Betweens), Stephen Cummings og Kev Carmody. Han gav ut boka Earthed i 1986, som kom i lag med eit album med same namn med instrumental elektronisk musikk. Diktsamlinga hans Nineveh/The Ephemeron, kom i 1998.

Diskografi

Album
 Unearthed (1986)
 Earthed (1987)
 The Slow Crack (1989)
 Remindlessness (1990)
 Narcosis EP (1991)
 Narcosis + (1997)
 Dabble (2001)
 Painkiller (2008)

Samlingar
 Acoustic & Intimate (2000)
 Freaky Conclusions (2003)
 Artifacts (2006)
 The Bedroom Demos (2010) - mp3-samling gjeven bort i lag med samleboksen «Monsters n Mirages».

Samarbeid
Hex (med Donnette Thayer frå Game Theory)

Hex (1989)
Vast Halos (1990)

Curious (Yellow) (med Karin Jansson)

Taken By Surprise (1990)
Charms and Blues (1990)
Love Itself (1991) - Single.

Jack Frost (med Grant McLennan frå The Go-Betweens):

Jack Frost (1991)
Snow Job (1996)

Fake (med Sandy Chick):

Fake (1994)

Into The Sun (med Penny Flanagan)

Light Sleeper (1998)

Isidore (med Jeffrey Cain frå Remy Zero)

Isidore (2004)

Gilt Trip (med broren Russell Kilbey)

Gilt Trip (1997)
Egyptian Register (2005)

Mimesis (med Simon Polinski)

Art Imitating Life (2007)

Steve Kilbey & Martin Kennedy

Unseen Music, Unheard Words (2009)
Instrumental & Ambient Mixes (2009)
Live at the Toff in Town (2010) - berre mp3
White Magic (2011)

David Neil (Steve Kilbey og Ricky Maymi)

The Wilderness Years (2011)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Steve Kilbey» frå ,  den 13. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Earthed, Nineveh, and The Ephemeron, 2004, Impressed Publishing, ISBN 978-0975161890

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad
IMDB
Kunstgalleri

Australske bassistar
Australske songarar
Australske plateprodusentar
Australske låtskrivarar
Australske diktarar
Australske målarar