alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjørnedyr

Bjørnedyr eller tardigradar (Tardigrada, 'dei som går sakte') er mikroskopiske, segmenterte dyr nærskylde leddyra. Dei lever i vassfilm, og er vanlegvis mellom 0,1 og 1,5 mm store.

Skildring 
Kroppen til eit bjørnedyr er delt i fire segment - hovudet ikkje rekna med. Kvart kroppssegment har eit beinpar, og kvart bein har eit par klør eller tær. Utanpå kroppen sit det eit eksoskjelett av kitin som må skiftast ut i takt med at dyret veks.

Bjørnedyra er protostomiar med ekte coelom, men kroppshola er redusert til eit lite holrom rundt kjønnsorgana. Dei er særkjønna og legg egg.

Som med mange artar rundmark og hjuldyr førekjem det euteli hjå bjørnedyra: Alle vaksne individ av ein art har nøyaktig det same talet på celler i kroppen.

Dei fleste bjørnedyra lever av planterestar eller bakteriar, men det finst òg nokre få kjøtetarar.

Kryptobiose 
Bjørnedyr høyrer med mellom dei få dyregruppene som er i stand til kryptobiose. Dette inneber at dei metabolistiske prosessane i kroppen vert redusert til eit minimum, faktisk heilt ned til under 0,01 % av normaltilstanden, og at vassmengda vert redusert til om lag 1 % av det normale. Dette er noko dyra gjer for å klara seg gjennom tøffe tider; når tilhøva vert for harde for dyra kan dei tilsynelatande stoppa alle livsfunksjonar, for så å vakna opp att like friske og raske opptil fleire tiår seinare.

Lista over kva for tilhøve bjørnedyra kan overleva er imponerande:

 Temperatur: Bjørnedyr kan overleva ein temperatur på 151 °C i få minutt, -200 °C i fleire dagar og -272 °C (1 °C  frå det absolutte nullpunktet) i nokre få minutt.
 Radioaktivitet: Der eit menneske som vert utsett for 10-20 gray med røntgenstråler vil døy momentant, kan eit bjørnedyr ifølgje forsøk gjort av Raul M. May overleva strålingsdosar på opptil 5700 gray.
 Trykk: Bjørnedyr tolar vakuum. Nyare forsking viser at dei moglegvis òg kan tola trykk med ei høgd på så mykje som 6000 atmosfærar; nesten seks gongar så mykje som trykket i Marianergropa.
 Uttørking: Då ei uttørka mosedott som hadde lege på eit museum i 120 år vart tilsett fuktigheit, oppdaga ein sprell levande bjørnedyr i han.

Det har òg vorte påvist at dyra har sterk toleranse overfor sterke syrer og baser.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Engelsk wikipedia

Zoologi
Dyr
Hjort

Hjorten (Cervus elaphus) er eit stort hjortedyr vanleg i mesteparten av Europa, Kaukasus, Vesle-Asia og Atlasfjella. Han høyrer med mellom dei kommersielt viktigaste ville dyra på landjorda i Noreg; det siste tiåret har det vorte skote over 20 000 dyr i året. Hannen hjå hjort vert kalla bukk eller kronhjort, hoa hind eller kolle og ungane kalvar.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Referansar

Hjortedyr
Victoria av Sverige

{{infoboks adeleg
|namn            = Victoria
|tittel          = Kronprinsesse av Sverige
|bilete          = Crown Princess Victoria June 8, 2013 (cropped).jpg
|titlar    = 1977–1979Prinsesse av Sverige1980–i dagKronprinsesse av SverigeHertuginne av Västergötland
|fullt namn      = Victoria Ingrid Alice Desirée
|ektefelle     = Olof Daniel Westling
|far             = Carl XVI Gustaf av Sverige
|mor             = Silvia av Sverige
|born = Estelle av SverigeOscar av Sverige
|fødd            = 
|fødestad        = Solna i Sverige
|}}Victoria''' () er kronprinsesse av Sverige og hertuginne av Västergötland. Ho er dotter av kong Carl XVI Gustaf av Sverige og dronning Silvia av Sverige. Victoria er storesyster til prins Carl Philip av Sverige og prinsesse Madeleine av Sverige, og Sverige sin tronarving. Ho vart fødd prinsesse, men vart gjennom ei attendeverkande endring av grunnlova i Sverige kronprinsesse 1. januar 1980.

I 1995 vart Victoria tildelt storkrossen av St. Olavs orden.

24. februar 2009 kunngjorde det svenske hoffet at Victoria hadde trulova seg med Daniel Westling, som ho hadde vore vener med sidan 2002. Dei gifta seg 19. juni 2010 i Storkyrkan, domkyrkja i Stockholm. 23. februar i 2012 fekk dei ei dotter som blir den neste i arvefølgja i Sverige. Dottera fekk namnet Estelle Silvia Ewa Mary.

Namn og titlar 
 1977–1979: Prinsesse Victoria Ingrid Alice Desirée av Sverige
 1980–i dag: Kronprinsesse Victoria Ingrid Alice Desirée av Sverige, hertuginne av Västergötland

Galleri 
Victoria av Sverige

Kjelder 

 Aftenposten sin norske versjon (22.05.10) av intervjuet med Victoria og Daniel Westling i Svenska Dagbladet.
 

Svenske prinsesser
Svenske kronprinsesser
Hertuginner av Västergötland
Fyrstehuset Bernadotte
St. Olavs Orden
Elefantordenen
Serafimerordenen
Hedvig Eleonora av Holstein-Gottorp

Hedvig Eleonora av Holstein-Gottorp () var ei svensk dronning og riksforstandar. 

Hedvig Eleonora var dotter av hertug Fredrik III av Holstein-Gottorp og Marie Elisabeth av Sachsen. Ho blei gift med kong Karl X Gustav av Sverige i 1654. I 1655 fekk dei ein son som skulle bli Karl XI av Sverige.

Kongen og dronninga var i Polen i 1656 og i Danmark i 1658.

Hedvig Eleonora vart enke i 1660 og levde som enkedronning i 55 år. Ho sat i formyndarregjeringar både for sonen sin Karl XI og sonesonen sin Karl XII (1697 og seinare i rådet 1700-1713).

Kong Karl II av England fridde til henne nokre år etter at ektemaken døydde, men ho takka nei.

Sjå òg 
 Hedvig Eleonora kyrka i Stockholm
 Hedvig Eleonora kyrka i Karlskrona (trekyrkje som var i bruk 1685-1744 og vart riven i 1750)
 Hedvigs kyrka i Norrköping
 Hedvig Eleonora församling, eit sokn i i Stockholm

Svenske dronningar
Fyrstehuset Oldenburg
Fylkesveg 6770

Fylkesveg 6770 går mellom Turifoss og Kluksdal i Meråker kommune. Vegen er 16,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 1 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Turifoss
 frå Steinmokorsen til Rotvoll
 Dalatun
Arm frå Storøya til Tjærnmo (1,2 km)
Endepunkt Kluksdal

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Meråker
Fylkesveg 6772

Fylkesveg 6772 går mellom Nustad og Sulåmo i Meråker kommune. Vegen er 22,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 2 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Nustad,  til Nesvoll (5,1 km)
 frå  til Hamran (4,1 km)
Endepunkt Sulåmo

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Meråker
Fylkesveg 6774

Fylkesveg 6774 går mellom Steinmokorsen og Rotvoll i Meråker kommune. Vegen er 4,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 3 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Steinmokorsen
Arm fra Litlelva til  Dalatun (1,4 km)
Endepunkt Rotvoll

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Meråker
Fylkesveg 6788

Fylkesveg 6788 går mellom Hell og Sørkilflå i Stjørdal kommune. Vegen er 17,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 26 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Hell
 frå Lånke til  Draveng (6,9 km)

 frå Mælen bru til  Stjørdalshalsen (3,9 km)
Arm frå Hegramo til Hegra (0,5 km)
 Hegra bru
 Hegra
Kommunal veg frå Sørkilflå til  Sona stasjon (2,0 km)

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Stjørdal
Fylkesveg 6806

Fylkesveg 6806 går mellom Halsøen og Gederås i Stjørdal kommune. Vegen er 12,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 36 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Halsøen

 frå Mæla til  Voll (3,7 km)
 Gederås

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Stjørdal
Fylkesveg 6810

Fylkesveg 6810 går mellom Kvithammar og Alstad i Stjørdal kommune. Vegen er 10,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 38 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Kvithammar
Arm frå Vinge til Velvang (2,8 km)
 Mære bru → 
 Alstad

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Stjørdal
Fylkesveg 6812

Fylkesveg 6812 går mellom Vollsdalen og Skatval sentrum i Stjørdal kommune. Vegen er 5,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 39 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Vollsdalen
Krøkesberget

Arm frå Mære til  Mære bru (0,6 km)

 Skatval

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Stjørdal
Fylkesveg 6814

Fylkesveg 6814 er ein ringveg på Skatval i Stjørdal kommune, frå Tiller via Alstad, og attende til Tiller. Vegen er 6,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 40 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Tiller
Fv40 Tiller
 frå Alstad til  Kvithammar (10,6 km)
Fv40 Tiller

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Stjørdal
Fylkesveg 6818

Fylkesveg 6818 går mellom Juberg i Frosta kommune og Holsand i Skogn i Levanger kommune. Vegen er 30,1 km lang.

På folkemunne vert han kalla Sjøvegen.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 61 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Juberg
 Øvre Juberg
 frå Presthus til  Logtun
 frå Kvamme til  Ulvik (4,1 km)
 frå Staur til  Alstad

 Furunes
 Falstad museum
 frå Ekne under  til  Ronglan
 Hotran
Arm til  Sjøvik (0,1 km)
 Holsand i Skogn

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Frosta
Vegar i Levanger
Fylkesveg 6822

Fylkesveg 6822 går mellom Logtun og Presthus i Frosta kommune. Vegen er 4,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 63 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Logtun
 Tinghaugen
Bolkan
 frå Lein til  Kråklund (2,7 km)
 frå Vinge til  Viken (1,2 km)
 frå Alstad til  Staur
Arm til  Øvre Juberg (0,4 km)
 Presthus

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Frosta
Ullhåra nashorn

Ullhåra nashorn var ein pelskledd nashornart som levde på steppene nord i Eurasia i Pleistocen-epoken. Arten høyrer med til dei mest kjende dyra i istids-megafaunaen, men overlevde faktisk den siste istida.

Skildring 

Det ullhåra nashornet var rundt 3,5 meter langt; ein storleik mellom dagens to afrikanske nashorn-artar. Kroppen var dekt med tjukk pels og eit isolerande feittlag, begge delar for å verna seg mot snøen og kjølda. Ut frå holemåleri har forskarar gjetta seg fram til at dyret må ha hatt eit tjukt, mørkt band mellom for- og bakbeina, men dette er ikkje sikkert.

På snuten hadde det ullhåra nashornet to horn; det fremste større enn det bakre. På store eksemplar kunne framhornet bli så mykje som ein meter langt. Dette hornet var flatt og vart nytta til å moka vekk snø så dyret kunne koma til og beita. Som hjå dagens nashorn var hornet ein keratinstruktur som bestod av tett samanpressa hår.

Utrydjing 
Dei siste levande bestandane heldt til i vestlege Sibir heilt til om lag for 10000-11000 år sidan, ca. 2000 år etter siste istid. Dette kan tyda på at arten døydde ut av andre årsaker enn dei reint klimatiske. Mange forskarar meiner dei vart rydja ut av dei tidlege menneska, som me veit jakta på dyra.

Den næraste nolevande slektningen til det ullhåra nashornet er sumatranashornet (Dicerorhinus sumatrensis), som er sterkt utrydjingstruga.

Utdøydde dyr
Nashorn
Alanzinho

Alan Carlos Gomes da Costa () er ein brasiliansk fotballspelar. Han er kjend under kallenamnet Alanzinho. Kallenamnet betyr «Den vesle krigaren», Alanzinho er nemleg berre 164 cm høg. 

Alanzinho var i Stabæk fram til 2009.
Alanzinho spelar ving i den tyrkiske klubben Trabzonspor. Han er ein kjapp og teknisk god spelar, men er ikkje spesielt sterk fysisk. Alanzinho fekk her i Noreg sitt store gjennombrot på vårparten av 2007-sesongen.

Han har tidlegare spelt i Flamengo (1993–2004), America-RJ (2004) og Gama DF (2005).

Brasilianske fotballspelarar
Stabæk-spelarar
Trabzonspor-spelarar
Folk frå Rio de Janeiro
Klauvdyr

Klauvdyr eller partåa hovdyr (Artiodactyla) er store, planteetande pattedyr med eit partal tær dei går på, vanlegvis to. Hovene på desse tærne vert kalla klauvar. Til denne gruppa høyrer rundt 220 artar, mellom anna kveg, svin, hjortedyr og kameldyr. Fleire av dei viktigaste husdyra våre er klauvdyr.

Skildring 
Som andre hovdyr går klauvdyra på tærne; skilnaden er at der dei upartåa hovdyra har èi tå på kvar fot, har klauvdyra to. Desse kjem frå den tredje og den fjerde tåa til den felles forfaren deira, som mest sannsynleg levde tidleg i Eocentida.

Reint morfologisk kan me dela klauvdyra i to grupper. Underordenen Suina består av svin og flodhest og har framleis fire tær i behald. Desse er altetarar med enkel mage, annleis tannsett og kortare bein enn dei andre to underordenane. Underordenane Ruminanta og Tylopoda har lengre bein og meir kompliserte fordøyingsssystem (m.a. tyggjer dei drøv), berre to tær og kraftige tyggetenner. Dette kjem av at dei utvikla seg for å eta gras, som nettopp dukka opp i Eocentida.

Nyare molekylærbiologisk forsking har synt at òg kvalane høyrer heime mellom klauvdyra for at gruppa skal kunne reknast som monofyletisk. Sjølv om det ikkje går an å sjå nokon todeling i ekstremitetane til kvalen, har desse dyra yngre felles stamfedrar med flodhesten enn det flodhesten har med til dømes hjortedyra.

Systematikk 
Me kan dela klauvdyra i tre underordenar: Ruminantia, som omfattar m.a. kveg, hjortedyr, sauar, geiter, antiloper, moskusfe og sjiraffar, Suina, som omfattar svin, navlesvin og flodhestar, og Tylopoda som omfattar kameldyra.

ARTIODACTYLA
 Underorden Ruminantia
 Infraorden Pecora
 Familie Antilocapridae (gaffelbukk)
 Familie Bovidae (kveg, geiter, sauar, antiloper)
 Familie Cervidae (hjortedyr)
 Familie Giraffidae (sjiraff og okapi)
 Familie Moschidae (moskushjort)
 Infraorden Tragulina
 Familie Tragulidae (dvergmoskusdyr)
 Underorden Suina
 Familie Hippopotamidae (flodhestar)
 Familie Suidae (svin)
 Familie Tayassuidae (navlesvin)
 Underorden Tylopoda
 Familie Camelidae (kameldyr)

Bakgrunnsstoff 

 
Pattedyr
A/S Kristiania Elektriske Sporvei

A/S Kristiania Elektriske Sporvei (på folkemunne Blåtrikken) var eit privat aksjeselskap stifta i 1892, som dreiv sporvognsdrift i Oslo (dengang Kristiania). Offisiell opning av det som var den første elektriske sporvogna i Norden var 2. mars 1894, men kong Oscar II hadde ein prøvetur 26. februar. Vognhall og kraftstasjon låg på Majorstua, og selskapet hadde ei line derifrå til Jernbanetorget og ei frå Skarpsno til Jernbanetorget. Den siste lina blei gradvis forlenga til Skøyen (1903) og Lilleaker (1919). Det var også lagt ei line frå Majorstua over Frogner plass til Jernbanetorget.

Frå 1912 hadde selskapet eit tett samarbeide med konkurrenten Kristiania Sporveisselskab. Selskapa blei innløyst og slått saman til det kommunale aksjeselskapet A/S Kristiania Sporveier (frå 1925 A/S Oslo Sporveier) i 1924 då konsesjonane deira gjekk ut. I samband med innløysinga blei Lilleakerlina skilt ut som eit eige selska, A/S Bærumsbanen.

Kjelder 
 Oslo byleksikon. Oslo 2000. ISBN 82-573-0815-3
 Fasting, Kåre. Sporveier i Oslo gjennom 100 år. 1875–1975. A/S Oslo Sporveier, 1975.

Samferdsle i Oslo
Sporvogn i Oslo
AS Oslo Sporveier

AS Oslo Sporveier blei oppretta som AS Kristiania Sporveier i 1924. Oslo hadde hatt to private sporvognselskap lenge, Kristiania Sporveisselskab frå 1875 og A/S Kristiania Elektriske Sporvei frå 1894. Då konsesjonane til begge desse selskapa gjekk ut i 1924, nytta Oslo kommune innløysingsretten sin, og slo dei to selskapa saman til eit aksjeselskap der kommunen eigde 51%. Berre Kristiania Elektriske Sporveis line frå Jernbanetorget til Lilleaker heldt fram i privat eige, som A/S Bærumsbanen. Selskapet skifta namn då byen skifta namn, frå Kristiania til Oslo, 1. januar 1925

I åra framover utvida Oslo Sporveier stadig. Bussdrift kom i 1927, T-bane i 1966. I 1944 tok selskapet over driftsansvaret for Bærumsbanen, som då òg innbefatta Østensjøbanen. Ved samanslåinga av Oslo kommune og Aker herad i 1948 blei Oslo Sporveier og A/S Akersbanerne slått saman. A/S Ekebergbanen blei teke over i 1965, A/S Holmenkollbanen i 1975.

Frå 1997 og framover er den kommunale kollektivtransporten i Oslo blitt omorganisert. Dagens (juli 2007) AS Oslo Sporveier er eit kommunalt administrasjonsselskap med om lag 50 tilsette, som står for planlegging og innkjøp av tenester. Den kommunale drifta foregår i selskapet Kollektivtransportproduksjon AS, med dotterselskap.

Oslo kommune hadde også eit sporvognsselskap, Kristiania Kommunale Sporveie, i tida 1897 til 1905. Dette hadde nokre lause linestrekningar i samband med Kristiania Sporveier sitt net, og blei kjøpt opp av dette selskapet.

Kjelder 
 Oslo byleksikon. Oslo 2000. ISBN 82-573-0815-3
 Fasting, Kåre. Sporveier i Oslo gjennom 100 år. 1875–1975. A/S Oslo Sporveier, 1975.

Bakgrunnsstoff 
 AS Oslo Sporveier

Samferdsle i Oslo
Sporvogn i Oslo
Buss i Oslo
T-bane i Oslo
Kollektivtransportproduksjon AS

Kollektivtransportproduksjon AS (KTPAS) blei stifta 1. juli 2006 og er eit norsk aksjeselskap eigd av Oslo kommune. Selskapet førar vidare den operative delen av AS Oslo Sporveier; drift av buss, sporvogn og T-bane, dessutan servicefunksjonar i tilknyting til dette. Samstundes blei det oppretta eit nytt selskap som overtok namnet Oslo Sporveier (og som seinare blei Ruter) som kjøpar inn og organiserer kollektivtransporttenester på vegne av Oslo kommune.

Selskapet har seks dotterselskap:
 Oslo T-banedrift AS
 Oslotrikken AS
 UniBuss AS
 Sporveis-annonsene AS
 Oslo Vognselskap AS
 Sporveisbilletter AS

Norske transportselskap
Samferdsle i Oslo
Skipingar i 2006
Oslotrikken AS

Oslotrikken AS (tidlegare Oslo Sporvognsdrift AS) er eit norsk kollektivtrafikkselskap eigd av driftselskapet Kollektivtransportproduksjon AS som er eigd av Oslo kommune. Selskapet, som no er omorganisert under nytt namn, Sporveien Trikken AS, står for drift og vedlikehald av sporvognene samt drift og vedlikehald av infrastrukturen. Oslotrikken sel kollektivtransporttenester til administrasjonsselskapet Ruter AS.

Oslotrikken disponerer 72 sporvogner og 131,4 km med sporveg. Sporvegsnettet består av seks liner. Selskapet har omkring 450 tilsette.

Tidlegare samferdsleminister Torild Skogsholm har vore administrerande direktør (2007-2011).

Bakgrunnsstoff 
 Oslotrikken

Sporvogn i Oslo
Norske transportselskap
Samferdsle i Oslo
Trolleybuss

Ein trolleybuss er ein elektrisk drive buss som hentar energi frå kontaktleidningar over vegen gjennom ein pantograf. Trolleybussane må ha to kontaktleidningar i lufta av di dei er elektrisk isolert frå jorda på grunn av gummihjula, i  motsetnad til trikk og jarnbanetog, som nyttar skjenene dei køyrer på som den eine av dei to kontaktleidningane som dei òg treng.

Moderne trolleybussar kan ha dieselmotor i tillegg, slik at dei òg kan kjøyrast som vanlege bussar utanom leidningsnettet. 

I Noreg er det i dag (2011) berre Bergen som har trolleybussar i rutetrafikk. 

Den første norske byen som fekk trolleybuss var Drammen, i 1909, der trolleybussen var kalla trikk. Oslo fekk i 1940, mens Stavanger og Bergen fekk etter andre verdskrig. Trolleybussen i Stavanger blei lagt ned i 1963, i Drammen 1967 og i Oslo 1968.

Galleri

Sjå òg 
 Sporvogn

Kollektivtransport
Bussar
Delfinfamilien

Delfinfamilien er 36 artar tannkval som lever i havet. Gjennomsnittsdelfinen er mellom 2 og 3 meter lang og veg som regel ein stad i mellom 50 og 200 kg, men det finst både mindre (den 1,2 m lange hektordelfinen) og større (den opptil 8 meter lange spekkhoggaren) artar. Alle medlemmane i familien lever stort sett av fisk og blekksprut, og lever for det meste på grunt vatn – særleg på kontinentalsoklane.

Kvalar
Kvegdyr

Kvegdyra er ein familie av klauvdyr som består av kveg, geiter, sauer og antiloper; til saman nesten 140 artar. Familien er stor og vidt utbreidd, med innfødde medlemmer på alle kontinent bortsett frå Sør-Amerika, Oseania og Antarktis. Kommersielt er gruppa òg viktig, sidan ho omfattar fleire av dei viktigaste husdyra våre: storfe, sauer, geiter og vassbøflar.

Skildring 
Dei største kvegdyra står to meter høge ved skuldrene og veg godt over eit tonn, medan dei minste er på storleik med ein vanleg huskatt og veg knapt nok 3 kg. Somme artar lever i store flokkar med komplekse sosiale strukturar, andre fører eit solitært liv. Ein kan finna kvegdyr i alle slags landskapstypar, frå djupe regnskogar til forblåst tundra.

Alle medlemmene av familien har fire magar, og jortar attpå. Dette, godt hjelpt av bakteriefaunaen i magane, gjer at dei er i stand til å bryta ned cellulose og såleis eta gras. Kvegdyr som lever av gras er som regel tyngre bygd enn kvegdyr som et andre planter; dette kjem av at fordøyingssystema som regel tek større plass hjå grasetarar.

Kvegdyra høyrer til klauvdyra, og har to tær på kvar fot. Alle hannar (og mange hoer) har horn i keratin, desse varierer sterkt i form, men er alltid ugreina.

 
Klauvdyr
Fylkesveg 6824

Fylkesveg 6824  (Fv64) går mellom Alstad og Staur i Frosta kommune. Vegen er 9,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 64 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Alstad
Arm frå Asklund via Rismark til Småland (2,6 km)
Arm frå Nåvik til Rismark (1,8 km)
 Staur

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Frosta
Fylkesveg 6830

Fylkesveg 6830 går mellom Mostad og Tautra i Frosta kommune. Vegen er 4,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 67 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Mostad
Arm frå Evenhus til Haugan (3,5 km)
Endepunkt Tautra

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Frosta
Ludvig XIV av Frankrike

Ludvig XIV (fransk Louis XIV), kalla «Solkongen», () var konge av Frankrike frå 14. mai 1643 til 1. september 1715.

Ludvig vart fødd i den franske byen Saint-Germain-en-Laye. Han var eldste son av kong Ludvig XIII og prinsesse Anna av Austerrike. I 1643 vart Ludvig XIV konge berre fem år gamal. Ein minister styrte landet til han sjølv var gamal nok. Ludvig er mest kjend for slottet i Versailles, som han lét byggja ut i stor stil. Slottet er eit døme på barokk stil, den leiande stilarten i Europa på denne tida.

Ludvig gifta seg med Maria Theresia av Austerrike (1638-1683) den 9. juni 1660, saman fekk dei 6 barn. Berre eitt av desse vart vaksen, tronarvingen Ludvig, Le Grand Dauphin. I tillegg til Maria Theresia hadde kongen fleire elskarinner, av desse er Madame de Montespan den mest kjende.
Etterfylgjaren, Ludvig XV av Frankrike, var oldebarn av Ludvig XIV.

Franske kongar
Huset Bourbon i Frankrike
Dauphinear av Viennois
Dauphinar av Frankrike
Andorranske fyrstar
Franskmenn i niårskrigen
Den Heilage Ande-ordenen
Døde av kaldbrann
Franskmenn frå 1600-talet
Franskmenn frå 1700-talet
Fylkesveg 6836

Fylkesveg 6836 går mellom Grandefjæra og Aune i Leksvik kommune. Vegen er 8,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 86 i Nord-Trøndelag.

Kommunar og knutepunkt

 Grandefjæra
 frå Testmann Minne til  Hagen (1,3 km)
 frå Lerstad til  Kråkmo (19,1 km)
 Aunet

Bakgrunnsstoff

Fylkesvegar i Trøndelag
Vegar i Indre Fosen