alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tranås

Tranås er ein svensk by og centralort i Tranås kommun i Jönköpings län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar.

Bakgrunnsstoff 
Nettstaden til Tranås kommun

Tranås kommun
tettstader i Jönköpings län
Byar i Sverige
Neritan Ceka

Neritan Ceka () er ein albansk politikar og arkeolog, grunnlegger av Demokratiske alliansepartiet i Albania. (1992).

Publikasjoner 
Apolonia e Ilirisë. Tirana 1982.
Qyteti ilir pranë Selcës së Poshtme. Tirana 1985.
Arkeologjia: Greqia, Roma, Iliria. (mit Muzafer Korkuti) Tirana 1993.
Butrint: A guide to the city and its monuments. London 1999. ISBN 0-9535556-0-7
Ilirët. Tirana 2001. ISBN 99927-0-098-X 
Buthrotum: Its history and monuments. Tirana 2002. ISBN 99927-801-2-6 
Bylisi: Historia dhe monumentet. (mit Skënder Muçaj). Tirana 2004. ISBN 99943-672-0-X
Apollonia: Historia dhe Monumentet. Tirana 2005. ISBN 99943-672-4-2
Apollonia: History and monuments. Tirana 2005. ISBN 99943-672-5-0

Ceka, Neritan
Ceka, Neritan
Semiotikk

Semiotikk eller semiologi (frå gresk semion, 'teikn') er læra om teiknsystem og bruken av dei. Det tek for seg korleis me uttrykker oss gjennom teikn (også ord er rekna som teikn) noko og korleis me skapar meining.

Historisk blir semiotikk knytt til to sentrale forskarar: Saussure og Peirce. Saussure blir rekna som grunnleggjaren av moderne lingvistikktradisjon, og er følgjeleg mest interessert i verbalspråket. Han såg språket som eit teiknsystem som kunne samanliknast med andre system som teiknspråk, millitærsignal og symbolske ritual. Peirce var filosof og pragmatikar. Han studerte teikn generelt, og ville studera heile den menneskelege medvitsproduksjonen og laga eit system for klassifikasjon av teikn generelt. Lenge brukte ein «semiologi» om tradisjonen etter Saussure og «semiotikk» om tradisjonen etter Peirce, men i dag er «semiotikk» mest brukt om begge.

Leiande semiotikarar 
 Ferdinand de Saussure (1857–1913)
 Charles S. Peirce (1839–1914)
 Louis Hjelmslev (1899–1965)
 Roland Barthes (1915–1980)
 Umberto Eco (1932—2016)

Sjå òg 
 Biosemiotikk
 Grafisk semiologi
 Kommunikasjon

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Semiotikk» frå ,  den 23. januar 2011.  
 

Semiotikk og semologi i Bokmåls- og Nynorskordboka

Bakgrunnsstoff 

 Dinesen, Anne Marie; Grundbog i semiotikk, København 1994, ISBN 87-500-3168-6
 Peirce, Charles Sanders; Semiotik og pragmatisme, på dansk 1994, ISBN 87-00-13864-9

Filosofi
Lingvistikk
Visuell kommunikasjon
Christian Slater

Christian Slater () er ein amerikansk skodespelar fødd i New York.

Tidleg i karrieren spelte Slater i såpeserien Ryan's Hope på  ABC før han debuterte på Broadway i 1980 som Winthrop Paroo i  The Music Man saman med Dick Van Dyke. På Brodway spelte han også i Copperfield, Merlin, Macbeth, Side Man og The Glass Menagerie. Slater opptredde også ved West End i London i One Flew Over the Cuckoo's Nest og Swimming With Sharks.

I 1985 hadde Slater si første filmrolle i The Legend of Billie Jean som Binx, bror til Billie Jean.  Han hadde si første viktige rolle i Rosens navn, der han spelte novise i eit benediktinarkloster saman med Sean Connery. Han fekk også mykje merksemd for rolla si som J.D. i Heathers frå 1989, der han spelte saman med Winona Ryder. På  1990-talet spelte Slater i fleire kassasukksessar som Robin Hood: Prince of Thieves saman med Kevin Costner, Morgan Freeman og Alan Rickman. Sidan 2000 har han arbeidd både med film og fjernsyn, som i seriane The West Wing og Alias.

Filmar
(Utval)
1985 - The Legend of Billie Jean 
1986 - Rosens navn
1989 - Heathers 
1989 - The Wizard 
1990 - Tales from the Darkside: The Movie 
1990 - Young Guns II
1991 - Star Trek VI: The Undiscovered Country 
1991 – Robin Hood - tyvenes prins 
1992 - Kuffs 
1993 - True Romance 
1993 - Viltre hjerter 
1994 - En vampyrs bekjennelser 
1996 - Broken Arrow
1997 - Austin Powers – Agenten som kom ut av fryseren 
1998 - Hard Rain
1998 - Very Bad Things 
2001 - 3000 Miles to Graceland 
2005 - Alone in the Dark 
2006 - Bobby 
2007 - He Was a Quiet Man

Bakgrunnsstoff

Offisiell nettstad for Christian Slater

Christian Slater hos Internet Broadway Database
Christian Slater hos TCM
Christian Slater hos Rotten Tomatoes

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christian Slater» frå , og «Christian Slater» frå  den 23. januar 2011.  
 
Engelsk-amerikanarar
Folk frå New York City
USA-amerikanske skodespelarar
Europeisk kulturhovudstad

Europeisk kulturhovudstad vart skipa i 1985 etter eit initiativ frå den greske kulturministaren Melina Mercouri i eit møte 13. juni 1985 blant kulturmenistrane i EU. Formålet med ein europeisk kulturhovudstad skal vere å bringe folkesetnaden i Europa saman. EU utpeikar kulturhovedstad på bakgrunn av ein anbefaling frå Kommisjonen og synspunkt frå EU-parlamentet. Frå 2005 er det lagt til grunn eit rotasjonssystem slik at kvart medlemsland har høve til å fremje kandidatane sine eit bestemt år. I tillegg kan europeiske ikkje-medlemsland framme kandidatar, slik at det kan bli inntil to kulturhovudstader kvart år. Bergen var kulturhovudstad i 2000 og Stavanger/Sandnes var det i 2008. For 2024 er det Bodø i Nordland som er blitt tildelt tittelen, saman med Tartu og Bad Ischl.

Europeiske kulturhovudstader 

 
Skipingar i 1985
Chest Fever

«Chest Fever» er ein song av The Band frå debutalbumet Music from Big Pink frå 1968. Det er i følgje Peter Viney, ein historikar for gruppa, den songen frå Big Pink som finst på flest konsertalbum og samlealbum etter «The Weight». Musikken er skriven av Robbie Robertson, og heile songen er vanlegvis tilskriven han, men i følgje Levon Helm, vart teksten opphavleg improvisert fram av Levon Helm og Richard Manuel. Teksten fortel soga om ein mann som vert sjuk då han vert avvist av kvinna han elskar. 

Robertson har sidan sagt at teksten var meiningslaus, berre nytta medan instrumentalspora vart innspelte. «Eg er ikkje sikker på om eg kan teksten til 'Chest Fever'; Eg er ikkje ein gong sikker på om det finst ord i 'Chest Fever'.»

På Woodstockfestivalen i 1969 spelte The Band den siste dagen, mellom Ten Years After og Blood, Sweat, and Tears. Dei opna med «Chest Fever».

Songen inneheld ein dramatisk orgelsolo i introen av Garth Hudson. Under konsertane utvikla dette seg til ein improvisert solo frå fleire musikkstilar som varte i fleire minuttar. Viney seier at «når Levon Helm har klaga på fordelinga av honorara frå denne perioden, så er det denne songen han nemner. Han meiner at medverknaden til Garth er kraftig undervurdert. Som han seier 'kva er det du hugsar frå 'Chest Fever' - teksten eller orgelet?'»

Songen er spelt fleire gonger av andre band, som Three Dog Night, Widespread Panic og Tishamingo.

Medverkande
 Richard Manuel - piano, solovokal
 Robbie Robertson - elektrisk gitar
 Garth Hudson - Lowrey organ, tenorsaksofon
 Rick Danko - bass, korvokal, fiolin
 Levon Helm - trommer, korvokal
 John Simon - barytonsaksofon

Utvald diskografi

The Band
Music from Big Pink 1968	
Rock of Ages 1972	
Anthology 1978	
Band Gift Set 1989
To Kingdom Come 1989
Collection [Castle] 1993
Across the Great Divide 1994
Most of the Band 1994
Greatest Hits 2000
Live at Loreley 2001	
Rock of Ages [Deluxe Edition] 2001	
Moon Struck One 2002
Very Best Album Ever 2002	
Rock of Ages [Bonus CD] 2004
Music from Big Pink [Bonus Tracks] 2003
Musical History [CD/DVD Box Set] 2005

Rick Danko
In Concert 1997
Live on Breeze Hill 1999

Richard Manuel
Whispering Pines: Live at the Getaway [Japan] 2002	
Whispering Pines: Live at the Gateway 1985 2005

Three Dog Night
Three Dog Night 1969
Three Dog Night: Live 1988
Captured Live at the Forum/Harmony 2006/1969
Three Dog Night/Suitable for Framing 2004

Widespread Panic
Endless Highway: The Music of The Band 2007

Tishamingo
The Point 2007

Wino
Punctuated Equilibrium 2009 (berre vinyl)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chest Fever» frå ,  den 23. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 "CD Review: Band Tribute Album Lavishes Praise With Little Originality: Record Pays Homage To '60s Rock Legends," David Hyland, Soundbytes, NBC4.com website, February 5, 2007 http://www.nbc4.com/entertainment/10888401/detail.html
 "Chest Fever", All Music website 
 Viney, Peter, "Chest Fever," 1997, Jan Høiberg’s The Band website  http://theband.hiof.no/articles/chest_fever_viney.html

Bakgrunnsstoff
 

The Band-songar
Songar frå 1968
Songar skrivne av Robbie Robertson
Songar produserte av John Simon
Three Dog Night-songar
This Wheel's on Fire

«This Wheel's on Fire» er ein song skriven av Bob Dylan og Rick Danko.  Han vart opphavleg spelt inn av Dylan og The Band under dei legendariske innspelingane deira i 1967, som seinare kom ut på The Basement Tapes i 1975.  The Band si utgåve av songen kom ut først på Music From Big Pink i 1968.

I 1968 vart ei utgåve av Julie Driscoll med Brian Auger and The Trinity ein hit i Storbritannia og nådde 5. plassen på singellista der. Med bruk av forvrenging, bilete av songtittelen og gruppa i fargesprakande klede vert denne versjonen tett knytt til psykedeliaen i britisk musikk. Driscoll spelte inn songen på ny tidleg i 1990-åra med Adrian Edmondson som tema for komiserien på BBC, Absolutely Fabulous, der hovudkarakterane vert kasta tilbake til denne tida. 

The Byrds spelte inn ei utgåva av «This Wheel's on Fire» for albumet Dr. Byrds & Mr. Hyde i 1969, og ei konsertutgåve finst på Live at the Fillmore - February 1969 og den utvida utgåva av (Untitled).  I 1987 vart songen spelt av det britiske rockebandet Siouxsie and the Banshees for coveralbumet deira Through the Looking Glass. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og nådde 14. plass på den britiske singellista.

Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Hamilton Camp, Phil Lesh, Golden Earring, The Hollies, Ian and Sylvia, Les Fradkin, Leslie West, Serena Ryder og Guster.

Medverkande på The Band-utgåva
Rick Danko - Solovokal, bassgitar
Levon Helm - Trommer, korvokal
Garth Hudson - Clavinet, Lowrey orgel
Richard Manuel - Piano, korvokal
Robbie Robertson - Elektrisk gitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «This Wheel's on Fire» frå ,  den 23. januar 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1968
Singlar frå 1987
Bob Dylan-songar
Songar skrivne av Bob Dylan
The Band-songar
Songar produserte av John Simon
Songar skrivne av Rick Danko
The Byrds-songar
Ian & Sylvia-songar
The Hollies-songar
Siouxsie and the Banshees-songar
Golden Earring-songar
Neil Young-songar
Larmtrastar


Larmtrastar, er små til mellomstore sporvefuglar i slekta Pomatostomus. Slekta er endemisk til regionen Australia og Ny-Guinea. På grunn av likskap i utsjånad og levesett med somme timalar var slekta klassifisert som timalar gjennom mange år. Nyare forsking har ført til at dei no er klassifisert som ein eigen familie Pomatostomidae, nærskylde skraphalar. 

Larmtrastar er bakkelevande fuglar med mørke fjørdrakter og lange, nedbøygde nebb. Dei varierer mellom 17 og 27 cm i lengd og frå 30 til 85 gram i vekt. Vengene er korte og runde, og halen er lang og ofte halden dels spreidd, noko som gjer han brei òg. Føtene og beina er sterke og tilpassa levesettet på bakken. Det er ingen kjønnsdimorfisme i fjørdrakta, hoa har brune, raudbrune og grå farger, ofte med slåande kvite teikningar i andletet og på halsen. Fjørdrakta av ungfuglar er som på vaksne fuglar. 

Alle fem artane beitar på eller nær bakken, er altetande og særs sosiale. Dei lever i familiegrupper og små flokkar på opp til ca. 20 individ og beitar saman, nyttar høge kallerop til kvarandre gjennom heile dagen. Dei lever hovudsakleg av insekt og andre virvellause dyr, men vil òg ta frø, frukt og små virveldyr. Gråkronelarmtrast og rustlarmtrast gjer meir omfattande beiting oppe i vegetasjonen enn dei andre artene. Dei lange nebba blir til brukt å søkje og snu på gjenstandar. Dei kan òg halde eit objekt med ein fot og slå med nebbet for å trekkje ut mat. 

Larmtrastar er monogame hekkefuglar som forsvarar eit territorium. Under hekkinga får paret hjelp frå ei rekkje hjelparar frå gruppa si. Alle i gruppa deltar i bygging av store, overbygde reir med sideinngang eller inngang gjennom tunell. Reira blir òg brukt til felles soveplassar for ei gruppe, eit reir som har vore brukt til hekking kan seinare brukast til kvileplass, og motsett.

Artslista 
Larmtrastar, Pomatostomus, i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.

 Rustlarmtrast, Pomatostomus isidorei, New Guinea Babbler, LC, Lesson, 1827
 Gråkronelarmtrast, Pomatostomus temporalis, Gray-crowned Babbler, LC, Vigors & Horsfield, 1827
 Kvitbrynlarmtrast, Pomatostomus superciliosus, White-browed Babbler, LC, Vigors & Horsfield, 1827
 Sotlarmtrast, Pomatostomus halli, Hall's Babbler, LC, Cowles, 1964
 Brunkronelarmtrast, Pomatostomus ruficeps, Chestnut-crowned Babbler, LC, Hartlaub, 1852

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Australo-Papuan babbler» frå , den 20. januar 2011. Artikkelen gav følgjande referanse:

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av larmtrastar hos Internet Bird Collection

 
Sporvefuglar
Fuglar i den australske regionen
Børstefuglar



Børstefuglar er tre artar av sporvefuglar i éi biologisk slekt, Dasyornis. Slekta er endemisk til Australia. Dasyornis er no plassert i sin eigen familie Dasyornithidae.

Skildring 
Børstefuglar er langhala, stillesittande, bakkelevande fuglar. Dei varierer i lengd frå ca. 17 cm til 27 cm, med austbørstefugl som den minste, og sørbørstefugl som den største arten. Fargene i oversida av fjørdrakta er hovudsakleg gråleg med ulike nyansar av brunt, alt frå olivenfarge gjennom kastanje og raudbrun. Lysare strupe og undersida er markert med bleike markeringar. Populærversjonen av familienamnet kjem av dei framtredande fjørbustene rundt nebbet.

Artar med utbreiing og habitat 

Generelt er leveområdet for børstefuglar avgrensa, og ofte usamanhengande område langs kysten av sørvestlege og søraustlege Australia der det er eit middelhavsklima og eigna habitat i kystnære krattskog, lyngheier og tett undervegetasjon i skog. 
 Austbørstefugl, Dasyornis brachypterus, finn ein i isolerte, pressa populasjonar ved den austlege kysten frå søraustre Queensland gjennom New South Wales til austlege Victoria. 
 Sørbørstefugl, Dasyornis broadbenti, i vestlege Victoria og søraustlege Sør-Australia, og tidlegare i sørvestlege Vest-Australia. 
 Vestbørstefugl, Dasyornis longirostris, lever i eit lite område i sørvestlege Vest-Australia.

Åtferd 

Børstefuglar er generelt atterhaldne, dagaktive fuglar som skjuler seg i tett vegetasjon. Fortrinnsvis vil dei springe for å unngå fare, men er òg i stand til å flyge korte avstandar. Dei opptrer vanlegvis i par, men den sosiale strukturen har ikkje undersøkt nøye. Dei er oftare høyrt enn sett, sjølv om det vanlegvis berre er hannen som syng. Songen er høglydt, melodiøs , ein trur songen har natur av å markere territorium. Hannen sit ofte på ein stokk eller busk slik at songen ber over større avstandar. 

Mesteparten av maten er plukkar dei på bakken. Fuglar beitar i par, gjere med korte kallerop til å halde kontakten, og stadig flikring med halen medan dei flyttar seg. Den største delen av dietten består av insekt og frø. Edderkoppar og ormar blir òg tatt, og fuglar har vorte observert i å drikke nektar. 

Hekkeåtferda åt børstefuglar er dårleg kjent. Ein trur dei stort sett er monogame og forsvarar eit territorium mot andre av same art. Hoa byggjer reiret i låg vegetasjon. Reiret er oval- og kuppelforma med ein sideinngang. Ho legg to egg. Såg langt det er kjent er det berre hoa som rugar, rugetida er mellom 16-21 dagar. Ungar treng 18-21 dagar til å bli sjølvstendige.

Bestandsstatus 

Børstefuglar er sårbare for tap av habitat. Bortsett frå den austlege underarten av sørbørstefugl, som enno er moderat vanleg innanfor dei avgrensa områda sine, har populasjonane gått ned og vorte fragmenterte, og fuglane har vorte sjeldne. Den vestlege underarten av sørbørstefugl er truleg utdøydd.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Bristlebird» frå , den 23. januar 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av børstefuglar hos Internet Bird Collection

 
Sporvefuglar
Fuglar i den australske regionen
Fugleslekter
Kalvskindets Skiløberforening

Kalvskindets Skiløberforening vart skipa i 1870 på Kalvskinnet i Trondheim og var den første reine skiløparforeininga i byen.
Foreninga var neppe særleg akitv sidan det er få spor etter henne. Truleg omfatta ho ein liten, lukka omgangskrets. Ho vart lagt ned i 1877 då Trondhjems Skiløberforening vart oppretta.
Ho kan ha vore skipa som mottrekk etter at det kom ei skøytebane i byen i 1870.

Kjelder 
 Kjell Haarstad, Skisportens oppkomst i Norge, Tapir, 1993, ISBN 82-519-1157-5

Idrettslag i Trondheim
Skipingar i 1870
Nedleggingar i 1877
I Believe in You

«I Believe in You» er ein dansepopsong framført av den australske songaren Kylie Minogue og skriven av Minogue, Jake Shears og Babydaddy. Han fekk ei samla positiv mottaking frå kritikarar då han vart utgjeven som den første singelen frå det andre samlealbumet til Minogue, Ultimate Kylie, i desember 2004. Singelen nådde andreplassen i Storbritannia og sjetteplassen i Australia.

Inspirasjon og innspeling 
«I Believe in You» er ein fengjande discokjærleikssong som nyttar synthesizer og tangentfjøl. Teksten i songen skildrar korleis ho ikkje trur på noko anna enn den ho elskar. Songen blei skriven og spelt inn sommaren 2004 i London, og hentar inspirasjon frå disco, new wave og elektronisk musikk frå 1980-talet.

Komposisjon 
Songen opnar med ein rytme og melodi på tangentfjøl som går att gjennom heile songen. I refrenget syng Minogue høgare tonar med strykarar og rytmen i bakgrunnen.

Utgjeving og listeplasseringar 
«I Believe in You» kom ut 6. desember 2004 i Storbritannia og nådde andreplassen på UK Singles Chart. I Australia nådde songen sjetteplassen på ARIA Charts og vart sertifisert til gull i 2005. I dei fleste europeiske landa var songen ein Topp 10-hit på singellistene. I USA kom han ikkje opp på Billboard Hot 100, men nådde tredjeplassen på Billboard Hot Dance Club Play-liste. I New Zealand nådde songen 38. plassen, og så etter to veker 29. plassen, før han fall ut etter fem veker.

Musikkvideo 
Videoen viser Minogue i eit studio fylt med fargerike neonlys. Det er fire ulike sekvensar, dei to første finn stad i ein stor sfære omslutta av neonlys, den tredje viser Minogue som dansar framfor kvervlande fargar av lys, og sluttscenen viser dansarar iført opplyste kostyme i ulike fargar. Mot slutten av videoen blir dei fire scenane vist tett saman, og Minogue i den andre sfæren iført same klede og med same frisyre som i den første sekvensen.

Format og sporliste 

Britisk CD 1
«I Believe in You» – 3:21
«B.P.M.» – 4:07

Britisk CD 2
«I Believe in You» – 3:21
«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
«I Believe in You» (Video)

Europeisk CD 1
«I Believe in You» – 3:21
«B.P.M.» – 4:07

Europeisk CD 2
«I Believe in You» – 3:21
«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
«I Believe in You» (Video)

Australsk CD
«I Believe in You» – 3:21
«B.P.M.» – 4:07
«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
«I Believe in You» (Video)

Topplisteplasseringar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «I Believe in You» frå  og «I Believe in You» frå , den 23. januar 2011.
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Den offisielle nettsida for Kylie Minogue
Songteksten på MetroLyrics 

Kylie Minogue-songar
Songar frå 2004
Singlar frå 2004
Songar skrivne av Kylie Minogue
Trondhjems Skiløberforening

Trondhjems Skiløberforening vart skipa i 1877 i Trondheim og var den første opne reine skiløparforeininga i byen.
Foreininga vart løyst opp i 1886 og alle eigneluatane vart overført til Trondhjems Skiklub.

Foreininga arrangerte eit eller to renn kvar vinter dersom det var nok snø. Det første premierennet vart halde ved Solberg på Leinstranda i 1878.
Seinare heldt dei renna sine nærare byen på plassar som Lorentzenbakkken på Stavne og i 1883 arrangerte dei det første rennet på Blyberget.

Kjelder 
 Kjell Haarstad, Skisportens oppkomst i Norge, Tapir, 1993, ISBN 82-519-1157-5

Idrettslag i Trondheim
Skipingar i 1877
Nedleggingar i 1886
Trondhjems Skiklub

Trondhjems Skiklub vart skipa i januar 1884 i Trondheim og var den andre opne reine skiløparforeininga i byen.

Kjelder 
 Kjell Haarstad, Skisportens oppkomst i Norge, Tapir, 1993, ISBN 82-519-1157-5

Bakgrunnsstoff 
 Skiklubben si heimeside

Idrettslag i Trondheim
Skipingar i 1884
Hits+

Hits+ er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve i slutten av 2000. Albumet består av opptak frå perioden hennar med Deconstruction Records. Albumet klarte berre å kome inn på den britiske Topp 40-albumlista, men interessant nok selde det fleire eksemplar enn albumet Impossible Princess (1997) i Storbritannia – over .

Komposisjon 
Albumet inneheld songar frå albuma Kylie Minogue og Impossible Princess. Det inneheld alle sju singlar utgjeve under plateselskapet Deconstruction Records, men ikkje den australske singelen «Cowboy Style». Den internasjonale utgjevingen av Hits+ inneheld femten spor utan songen «This Girl», og fjorten spor i USA og Kina, kor «Where the Wild Roses Grow» vart òg utelaten.

Sporliste

Topplisteplasseringar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hits+» frå , den 9. juli 2014.

Bakgrunnsstoff 
Hits+ på Allmusic

Kylie Minogue-album
Samlealbum frå 2000
Café de Cluny

Café de Cluny var ein kjend kafé i Paris på hjørnet Boulevard St Germain og Boulevard St. Michel i Latinarkvarteret. Kaféen var grunnlagd i 1869.

Mange kjende kunstnarar og forfattarar som Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, Arthur Koestler, Raoul Ponchon, Marguerite Duras, André Malraux, Jean-Paul Sartre og Simone de Beauvoir var faste gjestar. Café de Cluny var favorittkaféen til Ernest Hemingway.

Om Raoul Ponchon er det skrive: «Han åt frukost alle dagar i veka på café de Cluny. Han kom att om ettermiddagen for å ta eit glas absint.»

Ernest Delahaye måla Verlaine med eit glas absint sittande i kaféen i første etasje. 
 
Møteplassen for desse var i andre etasje som såg meir ut som eit bibliotek enn ein restaurant. Filosofane møttest her kvar onsdag og forfattarane på laurdags morgon. I motsetnad Café Les Deux Magots og Café de Flore lenger ned i gata kunne dei møtest her utan at turistar sat og var nyfikne.

Kaféverten Jean-Marcel Toledo omtalte Café de Cluny som ein «litterær og filosofisk kafé».

Kaféen er no lagd ned (2010) og erstatta av ein pizza-restaurant.

Kjelder

 
 Chicago tribune 1995
  
 Foto
 Foto

Kaféar i Paris
Skipingar i 1869