alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Adrian Fisher

Adrian Fisher () var ein engelsk gitarist og medlem av bandet Toby (ein avleggjar av bandet Free), Sparks og Boxer. Fisher spelte på dei to første Sparks-albuma dei gav ut på  Island Records, Kimono My House og Propaganda.

Før han vart med i Sparks, var Fisher medlem av Free-bassisten Andy Fraser sitt band, Toby (med trommeslagaren Stan Speake), og var ei kort stund med i det kortvarige bandet Brush, bandet til bassisten Brush Shiels (tidlegare Skid Row). Fisher vart med i Sparks i 1973 og spelte inn Kimono My House med dei det året. Han spelte på den påfølgjande turneen i 1974.

Etter at han fekk sparken frå Sparks vart Fisher med Mike Patto i bandet Boxer i 1977, og spelte inn albumet Absolutely for Epic Records. Fisher var òg ei kort stund med i Sparks-avleggjaren The Four Squares i lag med Dinky Diamond.

Seint i 1980-åra flytta han til Thailand og arbeidde som musikar i Ko Samui og i Bangkok.

Han døydde etter ein konsert den 31. mars 2000 i Ko Samui i Thailand av hjarteinfarkt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Adrian Fisher (musician)» frå ,  den 22. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockegitaristar
Engelske gitaristar
Sparks-medlemmar
Norman «Dinky» Diamond

Norman Victor «Dinky» Diamond () var ein britisk trommeslagar som spelte med rockebandet Sparks då dei var på sitt mest populære i Storbritannia tidleg i 1970-åra. Han spelte på albuma Kimono My House (1974), Propaganda (1974) og Indiscreet (1975). I 1975 vart Diamond kåra til årets trommeslagar i ei undersøking arrangert av Premier Drums. Han hengde seg i 2004 etter ein lang krangel med naboane sine.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Norman «Dinky» Diamond» frå ,  den 22. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Aldershot
Engelske rocketrommeslagarar
Sparks-medlemmar
Musikarar døde av sjølvmord
Bill Price

Bill Price () var ein engelsk plateprodusent og lydteknikar som arbeidde med The Clash, The Sex Pistols, Guns N' Roses, Sparks, The Jesus and Mary Chain, The Nymphs, The Waterboys, Mott the Hoople og Simon Townshend (den yngre broren til Pete Townshend). Han var lydteknikar på dei første tre soloalbuma til Pete Townshend, inkludert Empty Glass og White City: A Novel.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bill Price» frå ,  den 22. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske lydteknikarar
Engelske plateprodusentar
Mick Channon

Michael Roger Channon, kjend som Mick Channon, () er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå ein landsby i Wiltshire. Han er særleg kjend for sine mange sesongar i Southampton FC si teneste. Channon var midtstpiss.

Karriere

Klubbspel
Channon debuterte for andredivisjonslaget Southampton i 1966. Sidan var han nokre år fyrstedivisjons-spelar, men var tilbake på nivå 2 då laget sensasjonelt vann finalen i FA-cupen 1976 med 1-0 mot Manchester United. Sommaren 1977 vart han, mot 300 000 pund, overført til Manchester City. Etter eit lite vellukka opphald i Manchester, vende han to sesongar seinare tilbake til Southampton FC. Med 185 skåringar for Southampton FC, stod Channon som den fremste målskåraren i klubben då han forlet Southampton for godt i 1982. Frå 1982 til -85 spelte han for Norwich City, der han 24. mars 1985 var med om å vinne ligacupfinalen mot Sunderland AFC. Få veker seinare rykte Norwich ned i andredivisjon. Channon avslutta med å spele 1985/86-sesongen for Portsmouth FC i andredivisjon.

Landslagsspel
Channon aksla den engelske landslagstrøya fyrste gongen 11. oktober 1972, og siste gongen 7. september 1977. Han deltok i 46 kampar og skåra 21 mål.

Merittar
Vinnar av FA-cupen: 1976 for Southampton FC
Vinnar av ligacupen: 1985 for Norwich City

Ymse
Seinare i livet har Channon hatt stor suksess som oppdrettar av trav- og veddeløpshestar.

Kjelder

eu-football
Denne artikkelen bygger på «Mick Channon» frå ,  den 23. april 2022.  

Engelske fotballspelarar
Southampton-spelarar
Norwich-spelarar
Manchester City-spelarar
Portsmouth-spelarar
Taastrup

Taastrup er ein by og ein forstad vest om København på øya Sjælland i Danmark. Byen er administrasjonssenter i Høje-Taastrup kommune. Taastrup har 34 698 ibuarar (2017) og voks opp rundt Taastrup jarnbanestasjon. Byen er prega av detaljhandel. Ein stor del av folka i byen pendlar til arbeid i København.

Kjelder

Taastrup i Store norske leksikon

Bakgrunnsstoff

Byar i Region Hovedstaden
Høje-Taastrups kommune
Ølstykke-Stenløse

Ølstykke-Stenløse er ein by på øya Sjælland i Danmark, 18 kilometer sørvest om Hillerød. Byen Ølstykke har vakse saman med Stenløse og hyser 22 147 menneske (2021). I dag er Ølstykke-Stenløse mest som ein forstad der mange ibuarar pendlar dagleg til arbeid i København. Byen høyrer til Egedal kommune.

Kjelder

Ølstykke i Store norske leksikon

Bakgrunnsstoff

Egedal kommune
Byar i Region Hovedstaden
Kula Kangri

Kula Kangri er eit 7 538 meter over havet høgt fjell i Tibet i Kina, nær ved den omtvista landegrensa mot Bhutan. Eit klatrelag beståande av kinesarar og japanarar var i 1986 dei fyrste til å nå til topps på Kula Kangri. Fjelltoppen har ein primærfaktor på 1650 meter.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kula Kangri» frå ,  den 23. april 2022.

Bakgrunnsstoff

Fjell i Himalaya
Fjell i Tibet
USNS «Harvey Milk» (T-A0-206)

USNS «Harvey Milk» (T-A0-206) er eit amerikansk tankskip i John Lewis-klassen. Skipet blei bygt ved General Dynamics NASSCO i San Diego i 2021. Tankskipet vert operert av Military Sealift Command for å støtte skip frå den amerikanske marinen. Skipet har ei lengd på 226 meter og ei breidd på 32 meter.

Historie 
Fram til 2011 hadde dei amerikanske styrkane ein personalpolitikk som var kjend som «Don't ask, don't tell». Den innebar at homofile blei tolerert, så lenge dei ikkje var opne om legninga si.

I juli 2016 informerte den amerikanske marineministeren, Ray Mabus, kongressen om at han ville gje Military Sealift Command sine skip i John Lewis-klassen namn etter framtredande borgarrettighetsleiarar. USNS «Harvey Milk» er oppkalla etter homoaktivisten Harvey Milk, som kjempa for rettar for homofile. Skipet er det fyrste i den amerikanske marinen som er oppkalla etter ein open homofil person. Milk tenestegjorde som løytnant i den amerikanske marinen under Koreakrigen om bord på ubåtredningsskipet USS «Kittiwake» (ASR-13). Han trakk seg frå marina i 1955 med det som vert kalla «avskjed i unåde». Milk trakk seg for å ikkje bli stilt for krigsrett som homofil. I samband med skipsdåpen den 6. november 2021 uttalte marineminister Carlos Del Toro «Skipsnavn er viktige fordi de gir uttrykk for hvilke verdier vi har som marine og som land og viser frem de verdiene over hele verden i alle havner».

Bygginga av skipet starta i september 2018 ved National Steel and Shipbuilding Company (NASSCO).

Kjelder 

Skip frå 2010-åra
LHBT
Propaganda av Sparks

Propaganda er det fjerde studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Sparks, utgjeve 11. november 1974.

Utgjeving
Albumet følgde eit halvt år etter Kimono My House og vart ein suksess i Storbritannia og USA. Det nådde niandeplassen på UK Album Chart(som var den nest høgaste plasseringa deira i Storbritannia i nesten 43 år før Hippopotamus i 2017) og 63. plassen på Billboard 200 (som er den høgaste plasseringa deira i det landet).

Singlane «Never Turn Your Back on Mother Earth» og «Something for the Girl with Everything» var ikkje like suksessrike som dei frå Kimono My House, men begge nådde topp 20 i Storbritannia, på høvesvis 13. og 17. plass. I Frankrike vart «At Home, at Work, at Play» gjeven ut i lag med «Propaganda» som kom ut på singel i staden for «Something for the Girl with Everything». I USA vart «Achoo» gjeven ut som den einaste singelen på albumet.

Mottaking 
I ei melding for Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981) skreiv Robert Christgau: «Fans av desse sjølvlaga toskane omtaler dei absolutt ikkje som pop fordi dei kjem på AM-radio - for ein gongs skuld gjer programmerarane jobben sin. Så er det fordi dei syng i eit høgt register? Eller fordi ein god rytme gjer dei endå meir ukomfortable enn andre reiskap for eit godt levd liv?; 'Vend aldri ryggen til moder jord,' syng eller brummar dei i ein stil unaturleg nok til å avslutta det noverande kjærleiksforholdet ditt eller drepa kaktusane dine, og eg må trass alt vera ein naturleg mann, for eg kan ikkje tola motsetninga.»

Dave Connolly frå AllMusic rørte kritikken: «Den veldige utstrøyminga av ord og idear, understreka av gitarar og klaverinstrument med ofte skiftande rytmar, anten fråstøyter eller tiltrekker lyttarar.» Likevel meinte han «nærsynte» amerikanske lyttarar var meir kritiske til «kryssinga på albumet mellom 10cc og powerpop på slutten av 70-talet», og konkluderte med at «Propaganda er framleis ein dei beste prestasjonane til Sparks, full av ein sløyfa sjarm som held fram å fengsla dei opensinna engelske lyttarane».

Nyutgjevingar
Propaganda vart gjeve ut på nytt og ommastra av Island i 1994 og 2006. Den første utgåva på Island Masters la til b-sidene «Alabamy Right» og «Marry Me». '21st Century Edition' inkluderte òg eit intervju frå Saturday Scene spelt inn i november 1974.

Innhald

Salslister

Medverkande

Sparks
 Russell Mael - vokal
 Ron Mael - klaverinstrument
 Trevor White - gitar
 Ian Hampton - bass 
 Norman «Dinky» Diamond - trommer
 Adrian Fisher - gitar

Teknisk 
 Produsert av Muff Winwood
 Lydteknikarar - Richard Digby-Smith, Robin Black og Bill Price
 Miksing - Bill Price
 Konsept og fotografi - Monty Coles

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Propaganda (Sparks album)» frå ,  den 23. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Sparks - «Propaganda»

Sparks-album
Musikkalbum frå 1974
Album produserte av Muff Winwood
Island Records-album
Never Turn Your Back on Mother Earth

«Never Turn Your Back on Mother Earth» er ein song av det amerikanske rockebandet Sparks. Songen kom ut seint i 1974 som den første singelen frå det fjerde albumet deira, Propaganda.

Nyinnspeling for Plagiarism
I 1997 spelte Sparks inn ein ny versjon av songen med produsenten Tony Visconti. Dette introduserte strykarar og kor. Songen avsluttar Plagiarism, der han glir over frå det førre sporet, «The Number One Song in Heaven».

Andre versjonar
Depeche Mode spelte inn ein versjon av songen på ein flexi-disc som vart send til medlemmar av den offisielle fanklubben deira jula 1987. 

Martin Gore, gitarist og låtskrivar i Depeche Mode, spelte inn ein versjon for den første EP-en sin, Counterfeit, i 1989.

Nicola Sirkis spelte inn songen som B-sida til singelen sin «Alice dans la Lune» i 1992, frå albumet Dans La Lune.

Johan Johansson skapte ein svensk versjon kalla «Kärlek & respekt till moder jord» for EP-en sin 10 i 1994.

Karen J. Walsha spelte inn ein versjon for det nederlandske hyllestalbumet Amateur Hour (A Global Tribute to Sparks), gjeve ut i 1999.
 
Haloed Ghost spelte inn ein versjon for EP-en sin Saw Versions i 1994.

Billy Mackenzie spelte inn ein versjon som kom ut i 2005 på albumet sitt Transmission Impossible.

Paul Roland spelte inn ein versjon i 2005 på albumet hans Strychnine... And Other Potent Poisons.

Geezerbird har spelt inn ein versjon i 2006 for albumet One in the Hand.

Mary Hopkin spelte inn ein versjon i 2007 på albumet sitt Valentine.

Neko Case har ein versjon frå 2009 på albumet sitt Middle Cyclone.

Louis Guidone laga ein versjon i 2011 på albumet Meet Your Maker.

Satie's Faction spelte inn ein instrumental versjon i 2012 for albumet sitt Déjà Vu.

Innhald
 «Never Turn Your Back on Mother Earth» — 2:28
 «Alabamy Right» — 2:11

Medverkande
 Ron Mael - klaverinstrument
 Russell Mael - vokal
 Trevor White - gitar
 Ian Hampton - bassgitar
 Norman «Dinky» Diamond - trommer
 Adrian Fisher - gitar

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Never Turn Your Back on Mother Earth» frå ,  den 23. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1974
Songar skrivne av Ron Mael
Sparks-songar
Songar produserte av Tony Visconti
Songar produserte av Muff Winwood
Songar frå 1974
Island Records-singlar
Depeche Mode-songar
Don't ask, don't tell

«Don't ask, don't tell» (norsk 'ikkje spør, ikkje fortell') er den vanlege nemninga på ein amerikansk militær forskrift som var i kraft frå 1993 til 2010 og gjennomførte Public Law 103–160, kodifisert i 10 U.S.C. Sec. 654. Forskrifta la ned forbod mot å diskriminera og krenka homofile og bifile personar i det amerikanske militæret som heldt legninga si skjult, samtidig som forskrifta forbaud opent homofile og biseksuelle personar å vera tenestemenn. Nærare bestemt forbaud forskrifta personar som «utviser en tendens til eller intensjon om å delta i homoseksuelle handlinger» frå å tenestegjere, med grunngjevinga om at deira tilstadevere «ville utgjøre en uakseptabel risiko mot den høye moralske standard, gode orden og disiplin og samhold i avdelingene som er essensiell for militær evne». Forskrifta var kontroversiell og møtte motstand både frå forkjemparar for homofile og bifile sine rettar og grupperingar som ynskte å føra vidare det tidlegare totalforbodet mot homofile og bifile i forsvaret. «Don’t Ask, Don’t Tell» vart oppheva 20. september 2011, og sidan har opent homofile og bifile personar kunna tenestegjere i det amerikanske forsvaret.

Innføring og oppheving 
Forskrifta vart innført som eit kompromiss i 1993 av president Bill Clinton, som hadde lova å tillate alle borgarar uansett seksuell orientering å tenestegjere i militæret – eit brot med det gjeldande totalforbodet mot alle som ikkje var heteroseksuelle. Forskrifta vart utarbeida av blant anna Colin Powell. Ho vart underteikna 30. november 1993 og vart oppretthalden av Clinton sin etterfølgjar, George W. Bush. Under presidentvalkampen i 2008 gjekk demokratane sin presidentkandidat Barack Obama inn for å fjerne forskrifta heilt og la opent homofile og bifile tenestegjere i forsvaret fritt. Obama blei vald til president, men det fyrste forsøket på å fjerne forskrifta vart stansa i Senatet i september 2010, etter ein filibuster leia av republikanske John McCain. Eit nytt forslag vart fremma i desember same år og vedtatt i representanthuset med 250 mot 175 stemmer og i Senatet med 65 stemmer mot 31 stemmer. President Obama underteikna opphevinga 22. desember 2010, og ho tredde i kraft 20. september 2011.

Den norsk-amerikanske obersten Margarethe Cammermeyer måtte gå på grunn av si legning, men fekk tilbake stillinga fordi forskrifta ennå ikkje var tredd i kraft då ho vart dimittert i 1992.

Harvey Milk var ein av tenestemennene i den amerikanske marinen som vart råka av forbudet mot homofile og bifile i det amerikanske militæret før «don't ask, don't tell» tredde i kraft. Milk tenestegjorde som løytnant i den amerikanske marinen under Koreakrigen om bord på ubåtredningsskipet USS «Kittiwake» (ASR-13). Han trakk seg fra marinen i 1955 med det som vert kalla «avskjed i unåde». Milk trakk seg for å ikkje bli stilt for krigsrett som open homofil. I 2021 oppkalla den amerikanske marinen skipet USNS «Harvey Milk» (T-A0-206) etter Milk, for å heidre han.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Don't ask, don't tell» frå ,  den 23. april 2022.  
 

Det USA-amerikanske forsvaret
LHBT
Albeștii de Argeș

Albeștii de Argeș er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Albeștii de Argeș er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Albeștii de Argeș, Argeș» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Albestii de Arges
Corbeni

Corbeni er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Corbeni er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Corbeni, Argeș» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Corbeni
Coșești

Coșești er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Coșești er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Coșești, Argeș» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Cosesti
Mărăcineni

Mărăcineni er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Mărăcineni er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Mărăcineni, Argeș» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Maracineni
Bârla

Bârla er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

Busetnader 
Bârla er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Comuna Bârla, Argeș» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Barla
Moinești

Moinești (ungarsk Mojnest) er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Moinești er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Moinești» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Moinesti
Onești

Onești (ungarsk Ónfalva eller Onyest), tidlegare Gheorghe Gheorghiu-Dej, er ein by i Bacău fylke i Romania. Onești er venskapsby med Skien.

Busetnader 
Onești er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Onești» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Onesti
Buhuși

Buhuși er ein by i Bacău fylke i Romania.

Busetnader 
Buhuși er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Buhuși» frå , den 23. april 2022.

Referansar 

Buhusi
Indiscreet av Sparks

Indiscreet er det femte studioalbumet til Sparks. Det kom ut i 1975 og vart sidan gjeve ut på ny med tre bonusspor. Albumet skilde seg frå glamrockstilen på Kimono My House og Propaganda, og la større vekt på teatralske element med meir bruk av orkesterarrangement og element frå andre stilartar enn rock, som jazz, storband, swing, vaudeville og klassisk musikk. Albumet var produsert av Tony Visconti, som òg produserte fleire spor for gruppa i 1997 for albumet Plagiarism. Songen «How Are You Getting Home?» vart nytta i Leos Carax-filmen Holy Motors.

Utgjeving
Indiscreet kom ut i oktober 1975 nesten eitt år etter det førre Sparks-albumet, og var det tredje og siste albumet dei spelte inn med den britiske besetninga si. Det var ikkje like populært som Kimono My House eller Propaganda. Det nådde 18. plassen på UK Album Chart og 169. plassen i USA. Dei neste to albuma deira gjorde det dårlegare i Europa og USA. Dei fekk ikkje større merksemd før i 1979 og No. 1 In Heaven.

«Get In The Swing» og «Looks, Looks, Looks» vart gjevne ut som singlar. Som albumet gjorde dei det berre modrat på singellistene og nådde høvesvis 27. og 26. plassen i Storbritannia, som førte til at Mael-brørne løyste opp den britisk-baserte versjonen av Sparks og vende heim att til Amerika.

Nyutgjeving
Indiscreet vart gjeve ut på ny og ommastra av Island i 1994 og 2006. Den første utgåva på Island Masters kom med B-sida «Profile» og «I Wanna Hold Your Hand», ein coverversjon av Beatles som kom ut på singel, og B-sida «England». '21st Century Edition' hadde ikkje med «I Wanna Hold Your Hand» eller «England». I staden kom det med den sjeldne «The Wedding of Jacqueline Kennedy to Russell Mael» og eit konsertopptak av «Looks, Looks, Looks».

Innhald

Medverkande
Sparks
 Russell Mael – vokal
 Ron Mael – klaverinstrument
 Ian Hampton – bass
 Trevor White – gitar
 Norman «Dinky» Diamond – trommer
med:
 Mike Piggott – fele på «It Ain't 1918»
 Tony Visconti – orkesterarrangement

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Indiscreet (album)» frå ,  den 23. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Sparks-album
Musikkalbum frå 1975
Album produserte av Tony Visconti
Island Records-album
Håvard Tveite

Håvard Tveite () var ein norsk geomatikkforskar,  orienteringsløpar og idrettsleiar frå Ås i Akershus. Han var bestemann i verdscupen i orientering 1990 og vann VM-gull i stafett i 1987 og 1989, i den siste meisterskapen kom han på bronseplassen i den individuelle tevlinga.

Karriere

Orientering
I løpet av perioden 1985–2002 vann Tveite i alt 13 NM-gull i orientering. Såleis vart han sju gongar noregsmeister i langdistanse; 1985, 1988, 1989, 1990, 1996, 2000 og 2002, tre gongar i normaldistanse: 1990, 1995 og 2001, to gongar i kortdistanse: 1990 og 1991, samt ein gong i sprint: år 2000. Tveite, som var medlem i Ås Idrettslag dei fleste år, vart norsk meister i stafett 1990 med NTHI frå Trondheim.

Internasjonalt sanka Tveite fire stafettmedaljar i verdsmeisterskap og to i nordiske meisterskap. I 1987 og 1989 vart det VM-gull, medan han i 1990 og 1992 tok nordisk stafettgull. Elles fekk han med stafettsølv i orienterings-VM 1991 og stafett-bronse i VM 1997. Individuelt kom han på sjetteplass i VM 1987 og vann bronsen i VM 1989. I 1990 vart han sølvmedaljør i nordisk meisterskap, året etter vart han nummer 7 og norsk bestemann i verdsmeisterskapen.

Friidrett
Tveite deltok også i friidrett, då som representant for IL Skjalg. To gongar, 1988 og 1991, vart han noregsmeister i 20 km terrengløp. I 10 000 meter på bane vart han i Trondheim i 1988 klokka inn til 29.33,2 og personbeste.

Forsking
Tveite var geomatematikkforskar ved Norges miljø- og biovitenskapelige universitet. Frå denne posisjonen var han ei leiande kraft i nasjonal og internasjonal kartutvikling i orienteringsidretten.

Kjelder
Håvard Tveite i Store norske leksikon

Norske orienteringsløparar
Norske langdistanseløparar
Folk frå Ås
FA-cupfinalen i fotball 1988

FA-cupturneringa i fotball 1988 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London laurdag 14. mai 1988, med 98 203 tilskodarar på tribunane. Wimbledon FC, som deltok i sin einaste FA-finale, sigra med 1 mot 0 over favorittane frå Liverpool FC.

Kampen
Kampens einaste skåring kom i det 37. minutt av fyrste omgang. Midtbanespelaren Lawrie Sanchez skalla då eit innlegg frå Dennis Wise over Liverpool-målvakta og i nettet. Liverpool hadde fleire gode sjansar til å utlikne, størst då laget fekk straffespark etter ein times spel. Wimbledon-kapteinen, målvakta Dave Beasant, vart historisk då han som fyrstemann redda eit straffespark i ein FA-finale.

Wimbledon-mannskapet bestod av: Dave Beasant (kaptein), Clive Goodyear, Eric Young, Andy Thorn, Terry Phelan. Vinnie Jones, Lawrie Sanchez, Alan Cork, Terry Gibson, John Fashanu og Dennis Wise. Litt ut i andre omgang kom fyrst Laurie Cunningham og deretter Johan Scales på bana, ut gjekk Cork og Gibson.

Liverpool mønstra: Bruce Grobbelaar, Steve Nicol, Gary Gillespie, Alan Hansen (kaptein), Gary Ablett, Ray Houghton, Nigel Spackman, Steve McMahon, John Barnes, Peter Beardsley og John Aldridge. Midtvegs i andre omgang kom Johnston inn i staden for Aldridge og et kvarter føre slutten kom Mølby inn i staden for Spackman.

Domaren heitte Brian Hill.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1988 FA Cup Final» frå ,  den 24. april 2022.  
 

Fotball i 1988
FA-cupfinalar
Dalsgrenda

Dalsgrenda er ei norsk bygd, ein tettstad i Rana kommune i Nordland, med i kring 800 ibuarar. Bygda ligg på austsida av Ranfjorden, i kring 10-11 kilometer sørvest om Mo i Rana. E6 og Nordlandsbanen passerer bygda på ei fylling over bukta utanfor munninga av Dalselva. Busetnaden ligg i hovudsak på nordsida av elva, på solsida.

Kjelder
Dalsgrenda i Store norske lekiskon

Bygder i Nordland
Rana kommune
Hilly Michaels

Hilly Michaels, òg kjend som Hilly Boy Michaels, er ein USA-amerikansk trommeslagar og musikar som er mest kjend for å ha spelt trommer i Sparks i 1970-åra. Han spelte på Sparks-albumet Big Beat og var den einaste av studiomusikarane på albumet som vart med  Ron og Russell Mael frå Sparks på turnéen som følgde i Nord-Amerika. Michaels har gjeve ut to solaoblum tidleg i 1980-åra, Calling All Girls (1980) og Lumia (1981).

Michaels har òg spelt i bandet Joy, med ein ung Michael Bolton, og artistar som The Cherry Vanilla Band, Peach & Lee, Ellen Foley, The Hunter/Ronson Band, Dan Hartman, John Mellencamp, Marianne Faithfull og Ronnie Wood.

Michaels var i eit forhold med Marianne Faithfull i midten av 1980-åra og dei budde i lag i New York City.

Diskografi

Album
 Calling All Girls (1980)
 Lumia (1981)
 Pop This! (2010)

Singlar
 «Calling All Girls» (1980) - 99. plassen i Australia 
 «Shake It and Dance» (1981) - 69. plassen i Australia

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hilly Michaels» frå ,  den 24. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå New Haven i Connecticut
Sparks-medlemmar