alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Motiv i bilde

Motiv (av mellomalderlatin 'drivande, som set i rørsle') er tankar, opplevingar eller inntrykk som blir emne for kunstnarleg behandling og attgjeving. Det kan ganske enkelt vera det ein attgjev i måling, teikning eller fotografi, eller ein del av eit mønster. 

Eit motiv kan vera eit heilt synsinntrykk, til dømes eit landskap, folk, folkeliv, dyr, plantar eller daude ting. Landskapsmåleri,sjangermåleri, portrett, dyrestil, botanisk illustrasjon og stilleben er nokre døme på bildekunst med desse motiva. Andre motiv kan vera fantastiske og til dømes framstilla fabeldyr, geometriske eller andre figurar.

Ved hjelp av stilisering der ein berre gjev att dei viktigaste synsinntrykka kan ein visa fram kompliserte motiv på ein forenkla måte. Stiliserte motiv er kjend frå førhistorisk kunst og fram til moderne kunst. Nokre stiliserte motiv er hjarte, koru, kross, meander, paisley og selburose.

Motiv kan ha ikonografisk tyding slik at ein kan bruka det til å «lesa» bildet. I religiøse bilde som ikon kan ein til dømes bruka dei til å identifisera den eller dei som er framstilte. Dei kan ha til føremål å framstilla eller framkalla ein viss idé eller stemning, til dømes humor eller nasjonalromantikk.

Kjelder

«Motiv: kunst» (16. mai 2014), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 1. desember 2014.

Biletkunst
Diagram

Eit diagram er ei skjematisk framstilling eller figur som blir brukt i naturvitskap, statistikk og anna for å kunna gje eit bilete av forholdet mellom to eller fleire storleikar.

Kjelde 

, fri gjenbruk.

Diagram
Ord av gresk opphav
National Hockey League

National Hockey League (NHL) er ein profesjonell ishockeyliga for menn i Canada og USA.

Bakgrunnsstoff

Ishockey i Canada
Ishockey i USA
Max Beckmann

Max Carl Friedrich Beckmann () var ein tysk målar og grafikar, fødd i Leipzig. Han vert rekna som ein av dei store ekspresjonistiske kunstnarane. Særleg spela han ei rolle som særprega teiknar, portrettør og subtil illustratør.

Etter å ha vitja både Paris og Italia busette Beckmann seg i Berlin i 1904, der han var eit aktiv medlem av Berliner Sezession. Han måla då dramatiske verk i stor målestokk. Frå 1911 byrja han å skape sin eigen stil påverka av modernismen, særleg Pablo Picasso og kubismen.

Han deltok i fyrste verdskrigen som sanitetssoldat. Dei lidingane han då var vitne til førte til at han forma eit ekspresjonistisk forvrengt biletspråk. Natta frå 1918/19 er eit hovudverk frå denne tida. Åra frametter laga han fleire sjølvportrett der han, til dels i ei form som minte om den nye saklegdomen, søkte å avdekke det usikre ved eksistensen. I tillegg utvikla han ei forteljande og myteskapande måleform, særleg i ni triptykon han laga frå 1932 og utover.

Beckmann flytta til Nederland i 1937, då han vart kjend med at nazi-styresmaktene stilte ut hans verk som «entartet kunst». Ti år seinare emigrerte han til USA. Han døydde i New York.

Kjelder
Aschehougs kunstleksikon, bind 4. 1996

Tyske målarar
Ekspresjonistiske målarar
Melanin

Må ikkje forvekslast med melamin eller melatonin.

Melanin (av gamalgresk μέλας melas, 'svart, mørk') er ei samlenemning for ei rekkje naturlege pigment som finst i nesten alle organismar, med unntak av mellom anna edderkoppdyr. Det blir produsert av spesialiserte grupper med bindevev og anna cellevev kalla melanocyttar. Dette skjer gjennom oksidasjon av aminosyra tyrosin, etterfølgd av polymerisering.

Det finst tre grunnleggande former av melanin: eumelanin, feomelanin og nevromelanin. Eumelanin er vanlegast og finst i to former: brunt eumelanin og svart eumelanin. Feomelanin er ein cysteinhaldig, raud polymer som mellom anna fargelegg raudt hår. Nevromelanin er eit mørkt pigment som finst i hjernen. Oppgåvene til dette melaninet er dårleg forstått.

Sjå òg 
 albinisme
 hårfarge
 karoten
 Addisons sjukdom

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Melanin» frå ,  den 1. desember 2014.  
 

Pigment
Hudsystemet
Senter for studier av Holocaust og livssynsminoriteter

Senter for studier av Holocaust og livssynsminoriteter (òg referert til som «HL-senteret» eller «Holocaustsenteret») er ei stifting oppretta av Universitetet i Oslo i 2001. Senteret driv med forskning og kunnskapsformidling om sivilisasjonssamanbrot, folkemord og menneskerettar med særleg vekt på holocaust. 

Per 2014 er Guri Hjeltnes direktør for senteret.

Senteret ligg i Villa Grande på Bygdøy i Oslo, i det huset Vidkun Quisling budde i under andre verdskrigen.  HL-senteret flytta inn i 2005.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Forskingsinstitutt i Noreg
Museum i Oslo
Bygdøy
Norske stiftingar
Šárka Strachová

Šárka  Záhrobská, gift Strachová i 2013, () er ein tsjekkisk alpinist frå landsbyen Benecko som i 2007 vart verdsmeister i slalåm, og elles sikra seg to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i spesialgreina slalåm under ulike verdsmeisterskap og olympiske leikar i tida 2005-10.

Aktiv
Záhrobská debuterte i VM i alpine greiner 2001 med å verte nummer 21 i storslalåm, fire dagar før hy fylte 16 år. 15. desember 2002 fekk ho sin verdscupdebut og kom på ein overraskande femteplass i slalåm. Under VM i alpine greiner 2003 enda ho på niandeplassen i storslalåm. 

Ho vann si fyrste VM-medalje då ho under VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina tok bronsemedaljen i slalåm, der einast kroatiske Janica Kostelić og finske Tanja Poutiainen rann fortare.

Záhrobská fekk si fyrste pallplassering i verdscupen i alpine greiner den 4. januar 2007 i Zagreb. Seks veker seinare, 16. februar 2007, opplevde ho sitt høgdepunkt som alpinist då ho vart verdsmeister i slalåm i Åre, framom favorittane Marlies Schild frå Austerrike og Anja Pärson frå arrangørlandet Sverige.

Den 30. november 2008 vann Záhrobská sin fyrste av to sigrar i verdscuprenn. Ho vann då slalåmrennet i Aspen i Colorado, ein prestasjon ho skulle gjenta same staden eitt år seinare, på ein dag nær. Under VM i alpine greiner 2009 vann ho sølvmedaljen i yndlingsgreina slalåm, året etter tok ho bronsemedaljen i same greina under vinterleikane 2010 i Vancouver. I dei tre alpine skimeisterskapane for perioden 2011-14 var ein åttandeplass i slalåm under VM i alpine greiner 2013 hennar beste plassering.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Šárka Záhrobská» frå ,  den 3. desember 2014.  
 

Tsjekkiske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Tsjekkia
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Tsjekkiske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Alpine greiner under Vinter-OL 2014

Alpine greiner under Vinter-OL 2014 i Sotsji vart avvikla ved alpinsenteret Rosa Khutor, om lag 70 kilometer aust for Sotsji, i tida 9. - 22. februar 2014. Øvingane omfatta ti tevlingar, fem kvar for både kvinner og menn.

Tina Maze frå Slovenia var den einaste utøvaren som vann to gullmedaljar, medan austerrikske Anna Fenninger og tyske Maria Höfl-Riesch fekk med seg kvar si gullmedalje og kvar si sølvmedalje. Norske Kjetil Jansrud vart olympisk meister i super-G og tok bronsen i utfor, og vart dermed den einaste mannlege utøvaren som vann to medaljar i leikane.

Menn

Slalåm

Dato: 22. februar 2014

Storslalåm

Dato: 19. februar 2014

Super-G

Dato: 16. februar 2014

Utfor 

Dato: 9. februar 2014

Superkombinasjon

Dato: 14. februar 2014

Kvinner

Slalåm

Dato: 21. februar 2014

Storslalåm 

Dato: 18. februar 2014

Super-G

Dato: 15. februar 2014

Utfor 

Dato: 12. februar 2014

Superkombinasjon

Dato: 10. februar 2014

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 2014/Ski Alpin» frå ,  den 3. desember 2014.  
 

Vinter-OL 2014
2014 i Russland
Alpine greiner under vinter-OL
Bladamarant

Bladamarant (Amaranthus tricolor) er ein pryd- og matplante kjend for sine fleirfarga blad. Amaranten stammar frå Sør-Amerika, men blir i dag dyrka fleire stader i verda. Han finst i fleire varietetar og er ofte kjenneteikna av blad med sterk gul-, raud- og grønfarge.

Amaranten er ein C4-plante med god vekstrate. Han blir dyrka mellom anna i Karibia (der han gjerne er kjend under namnet callalloo), USA (kjend under namn som Joseph's coat og love lies bleeding), Sør-Asia (der han har namn som tandaljo, tandalja bhaji og kuppaikkirai), Aust-Asia og Afrika.

Blad og stilkar av bladamarant kan etast rå som salat eller kokt eller dampa som spinat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amaranthus tricolor» frå ,  den 4. desember 2014.

Bakgrunnsstoff

«Amarant som grønnsak» , Lokalavisen, uke 25, 2010 s. 40.
Amaranthus tricolor  ved PROTAbase 
Amaranthus tricolor ved Encyclopedia of Life (eol)
Amaranthus tricolor L. Medicinal Plant Images Database (School of Chinese Medicine, Hong Kong Baptist University)

Amarantfamilien
Bladgrønsaker
Prydplantar
Tropiske grønsaker
Elisabeth Görgl

Elisabeth Görgl () er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Parschlug i Steiermark som vann gullmedaljen i både super-G og utfor under VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. Alpinisten Traudl Hecher er mor hennar. Også broren Stephan Görgl har hevda seg i verdseliten i alpine greiner.

Aktiv
Görgl markerte seg fyrste gongen i verdscupen den 5. januar 2003, då ho kom på andreplass i eit slalåmrenn i Bormio. Ho deltok i VM i alpine greiner 2003 og 2005, i den sistnemnde meisterskapen vart ho nummer sju i storslalåm og åtte i kombinasjonen, samt under Vinter-OL 2006, utan å vinne meisterskapsmedaljar.

Ei heller ved verdsmeisterskapen 2007 i Åre lukkast ho å melde seg på i medaljestriden. Den 12. januar 2008 i Maribor kunne ho derimot notere ned den fyrste triumfen i verdscupen. 15. mars same året vann ho i Bormio på ny, begge gongar kom sigrane i storslalåm. Gjennom 2008-sesongen enda ho opp som nummer to i både storslalåm- og super-G-cupen. Totalt vart ho nummer fire i verdscupen i alpine greiner 2008, hennar fremste plassering i konkurransen om den store FIS-pokalen.

Under VM i alpine greiner 2009 vann Görgl si fyrste meisterskapsmedalje då ho tok bronsen i superkombinasjonen. Året etter vann ho bronsemedaljar i både storslalåm og utfor under Vinter-OL 2010 i Vancouver.

Ei vekes tid før ho fylte 30 år hausta Görgl sine største triumfar i alpinløypene. Under verdsmeisterskapen 2011 i tyske Garmisch-Partenkirchen vart ho fyrst verdsmeister i super-G og deretter gullvinnar også i utforrennet.

Görgl vann i perioden januar 2008 – desember 2014 sju renn i verdscupen, til saman stod ho på sigerspallen etter 42 renn. Ho la opp i 2017.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Elisabeth Görgl» frå ,  den 4. desember 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2010
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Nicole Hosp

Nicole Hosp () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Ehenbichl i Tirol. Ho vann verdscupen i alpine greiner 2007 og vart verdsmeister i storslalåm same sesongen, samt i lagøvinga i 2013 og 2015. I åra frå 2003 til 2015 sikra ho seg i alt 12 medaljar i ulike verdsmeisterskap og olympiske leikar; tre gull-, fem sølv- og fire bronsemedaljar.

Aktiv
Hosp debuterte i den alpine verdscupen i eit slalåmrenn i Garmisch-Partenkirchen 18. februar 2001. Den 26. oktober 2002 vann ho storslalåmrennet i sesongopninga i Sölden. Under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz tok ho sølvmedaljen i kombinasjonen og bronsen i slalåm-tevlinga. Ved alpint-VM 2005 i Santa Caterina vart ho nummer fem i storslalåm, og deltok i slalåm for Austerrike i lagtevlinga, noko som enda med sølvmedalje. 

Ho var lenge spesialist i dei tekniske øvingane, slalåm og storslalåm, men 20. januar 2006 deltok ho for fyrste gong i eit verdscuprenn i super-G, og enda på tredjeplass. Under Vinter-OL 2006 tok ho sølv i slalåm, svenske Anja Pärson vann gullet.

I VM i alpine greiner 2007 i Åre vart Hosp verdsmeister i storslalåm, og tok bronsemedaljen i utfor. Gjennom 2007-sesongen viste ho seg som verdas beste kvinnelege alpinist og tok heim verdscup-pokalen for 2007 med 1572 poeng, 90 fleire poeng enn landskvinna Marlies Schild.

Etter Hosp vart kneskadd i Aspen i Colorado i slutten av november 2008, skulle det gå fleire sesongar før ho atter kunne måle seg mot verdseliten. Under VM i alpine greiner 2013 i Schladming deltok ho på Austerrike sitt sigerrike mannskap i lagøvinga, og ho kom på tredjeplass i superkombinasjonen. Også under Vinter-OL 2014 i Sotsji tok ho ein bronsemedalje, då i super-G.

Den 30. november 2014 sigra Hosp i sitt 12. renn i verdscupen, nærare sju år etter den forrige rennsigeren. Ho vann då slalåmrennet i Aspen, nesten på dagen seks år etter ho vart skadd same staden. I VM i alpine greiner 2015 kneip ho sølvmedaljen i den alpine kombinasjonen og tok gull i lagøvinga. Ved sesongslutt la ho opp som skirennar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Nicole Hosp» frå ,  den 4. desember 2014.  
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 2006
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2006
Alpinistar under vinter-OL 2006
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Vesjti

Vesjti eller vetti (engelsk skrivemåte veshti) er eit sørindisk klesplagg brukt av menn. Ein vesjti er eit rektangulært tøystykke som blir drapert om underkroppen og festa i livet som ein sarong. Vesjtiar er som regel einsfarga kvite (eller naturfarga) og har ofte ein bord nedst.

Plagg til daglegbruk er laga av bomull og kan ha ein farga bord. Plagg til høgtidsbruk er av silke og har ofte gullbord. Vesjti-klede kan vera 2, 4 eller 8 yard lange - dei lengre versjonane er gjerne meir formelle. Ein vesjti kan vera ankelsid, men kan også brettast opp slik at han berre når knea. Vesjtien kan brukast saman med skjorte, kurta, eit tøystykke drapert over overkroppen (angavastram) eller med berr overkropp.

Vesjti er kvardagsplagg i Sør-India, sjølv om bukser også er mykje brukt. Politikarar kan bruka har for å visa at dei er ein del av foket. Det kan vera påkravd å bruka vesjti i tradisjonelle bryllaupsseremoniar og i tempel. Andre stader kan plagget vera uvanleg eller til og med forbode, som i fornemme klubbar frå kolonitida.

Plagget har mykje til felles med dhoti, som blir brukt nord og aust i India, og blir tidvis omtalt som «dhoti» eller «South Indian dhoti». Bruken skil seg likevel gjennom at vestji blir bore som eit skjørt og dhoti meir som ei bukse. Vesjti kan også minna om lungi, men er ikkje sydd saman i sida slik denne er. Sarong blir brukt på om lag same måte, men er som regel stormønstra medan vesjtiar er einsfarga kvite med enkle bordar. Namnet «vesjti» blir brukt på tamil og malayalam. Andre namn som kan brukast om plagget er panche (kannada), pancha (telugu) og mundu (malayalam).

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Indiske klede
Klede for underkroppen
Tamilsk kultur
Sørindisk kultur
Draperte klede
Ord frå tamil
Botulinumtoksin

Botulinumtoksin (forkorta BTX) er eit protein og nevrotoksin som blir laga av bakterien Clostridium botulinum. Det blir også framstilt kommersielt til medisin, kosmetikk og forsking. Det finst to kommersielt tilgjengeleg former: botulinumtoksin type A og botulinumtoksin type B.

Botulinumtoksin er det mest akutt giftige toksinet som er oppdaga, med estimert LD50 hjå menneske på 1,3-2,1 ng/kg intravenøst eller intramuskulært, og 10-13 ng/kg ved innanding. BTX kan føra til botulisme, ein alvorleg og livstrugande sjukdom. Botulinumtoksin type A og B blir bruka medisinsk for å behandle øvre motornevronsyndrom, fokal hyperhidrose, blefarospasme, skjegling, kronisk migrene og bruksisme.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Botulinum toxin» frå ,  den 4. desember 2014.  
 

Clostridium botulinum
Nevrotoksin
Bakterietoksin
Muskelrelakserande middel
Biologiske toksinvåpen
EC 3.4.24
Karl Peder Mork

Karl Peder Mork () er ein norsk målmann frå Holmenkollen i Oslo. Mellom 2014 og 2015 var han leiar for Norsk Målungdom. Tidlegare har han vore økonomiansvarleg (2012–2014) i same organisasjonen. Mellom 2016 og 2018 sat han som leiar i Studentmållaget i Oslo.

Til liks med fleire tidlegare NMU-leiarar har Mork bakgrunn frå Katta Målungdom, som er målungdomen sitt lokallag ved Oslo katedralskole. Der skreiv han særoppgåve om den lokale dialekten, og la samstundes om til breiare Oslo-mål enn han var vaksen opp med. Også utvekslingsopphaldet i Berlin sette språkpolitiske merke i han. 

Attåt tillitsvervet er Mork musikkstudent på deltid ved Universitetet i Oslo, og han har elles livnært seg både som utøvande gitarist og snøggbåtbillettør.

Kjelder 

Leiarar av Norsk Målungdom 
Målfolk
Folk frå Oslo
Bakhovud

Bakhovudet eller oksiput (frå lat. occiput cranii) er den bakre delen av hovudet eller hovudskallen.

Adjektivet oksipital skildrar det som har å gjere med bakhovudet.

Sjå òg 
 bakhovudbeinet
 bakhovudlappen

Kjelder 

Hovud og hals
Hovudet
Bakhovudlapp

Bakhovudlappen eller oksipitallappen (lat. lobus occipitalis) er ein av dei fire store hjernelappane i hjernen hjå pattedyr.

Sjå òg 
 bakhovudet
 bakhovudbein

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Occipital lobe» frå ,  den 5. desember 2014.  
 

Storhjernen
Storevika på Fitjar

Storevika eller Storavikjo er ein gard på vestsida av Fitjar kommune ut mot Stokksund i vest. Garden grensar til Helland i nord, Hovstad i aust og Tislavoll i sør.

Historie
Garden er ikkje gammal og var opphavleg husmannsplass under Helland. Garden er første gongen nemnt i skriftlege kjelder i 1645. 

Storparten av Helland var adelsgods og hadde bygselretten til garden. Eigarane av denne parten eigde òg Storevika. Henrich Nitter eigde garden i 1661 og i 1668 var det Peder Nielsen Hjermann. Enkja hans, Bente Rafnsberg, selde i 1728 garden til brukaren Villum Knutson, og sidan den gong har brukarane vore sjølveigarar. 

Den første brukaren på garden var ein Knut, som var brukar i 1649.

Namn
Gardsnamnet har gjennom tidene vorte skrive på forskjellige måtar, som Storuig, Store Wiig, Storeuigh, Storeviigen, Storeuig, Stoervig, Storewiig, Store Vigen, Storeviig.

Namnet vert i dag skrive Storevik, medan daglegnamnet er Storavikjo.

Kjelder 
 
 Storevika på norgeskart.no

Gardar på Fitjar
Sakralbygg

Sakralbygg er byggverk med religiøse føremål, som samlingsstader for bøn, gudsteneste, meditasjon, offerhandlingar og anna. Ulike religionar har utvikla sine typar sakralbygg, som kristne kyrkjer, muslimske moskear, hindutempel, buddhistiske stupaer og jødiske synagogar. Utforminga deira er bestemt både av bruk, tradisjon og symbolikk.
Medan nokre sakralbygg er blant dei mest storslåtte og varige laga av menneskja, kan dei også vera flyktige, intime og private stader for personleg bruk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sacred architecture» frå ,  den 6. desember 2014.

Bakgrunnsstoff

 Interfaith Forum on Religion, Art and Architecture American Institute of Architects
 Architecture, Culture & Spirituality
 Sacred Architecture online journal

 
Religion og samfunn
Religiøse stader
Kyrkjesamfunn

Kyrkjesamfunn eller eit kristent trussamfunn er ei religiøs eining som er identifiserbar gjennom eit namn, ein struktur og/eller ei viss lære. Den kristne kyrkja har fem hovudgreiner av kyrkjesamfunn: Katolske, ortodokse, orientalske, anglikanske og protestantiske. I tillegg finst ulike mindre kyrkjesamfunn.

Dei store kyrkjesamfunna kan ha fleire undergrupperingar. Innan katolisismen finst til dømes 23 autonome delkyrkker som likevel er i grunnleggjande eining med kvarandre. Innan protestantismen, på den andre sida, finst fleire ulike hovudstrømmingar med klare læremessige forskjellar (som mellom luthersk og pentekostal kristendom); desse hovudstrømmingane er igjen delte i mindre einingar både etter teologiske, organisatoriske og nasjonale/regionale skiljelinjer. Innan pinserørsla i Noreg oppfattar og organiserer kvar lokal kyrkjelyd seg som eit eige kristent trussamfunn der medlemskapet ikke er territorielt definert.  

Orda «kyrkjesamfunn» og etterkvart særleg «trussamfunn» har i Noreg funger som eit av de juridiske rammebegrepa for religionsfridomsomgrepet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kirkesamfunn» frå ,  den 6. desember 2014.

Bakgrunnsstoff
 Christian Denominations History, profiles and comparison charts of major Christian denominations
 Denominational links from the Ecumenism in Canada site
 Appendix  of Christian denominations and theological terms

 
Trussamfunn
Perrine Pelen

Perrine Pelen () er ein fransk tidlegare skirennar frå Boulogne-Billancourt som  vart verdsmeister i slalåm i 1985. Ho var ein av dei beste kvinnelege alpinistane i fyrste halvparten av 1980-åra. Slalåm var hennar spesialøving, ho hevda seg elles godt også i storslalåm og i kombinasjonsrenn. Pelen vann fem medaljar i olympiske leikar og verdsmeisterskap i perioden 1980-85.

Aktiv
Pelen vann ein bronsemedalje i storslalåm då dei olympiske leikane vart avvikla i Lake Placid i 1980, Hanni Wenzel frå Liechtenstein tok gullmedaljen og vesttyske Irene Epple sølvmedaljen. To år seinare sikra Pelen seg sølvmedaljen i kombinasjonen ved VM i alpine greiner 1982 i Schladming, sveitsiske Erika Hess tok gullmedaljen.

Pelen vann to medaljar under vinterleikane 1984 i Sarajevo. Ho tok sølv bakom italienske Paoletta Magoni i slalåm, og ho fekk bronse i storslalåm bak USA-amerikanarane Debbie Armstrong og Christin Cooper.

Høgdepunktet som skirennar opplevde Pelen ved VM i alpine greiner 1985 i Vail i USA, der ho rann inn til VM-gull i spesialgreina slalåm.

Mellom 1977 og 1984 vann Pelen femten renn i verdscupen, alle i slalåm. Størst suksess hadde ho i 1980-sesongen med fire sigrar, dermed vann ho slalåm-pokalen i verdscupen 1980. Frå 1979 til ho la opp i 1986 vart ho fransk meister ti gongar; sju i slalåm og tre i storslalåm.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Perrine Pelen» frå ,  den 6. desember 2014.

Bakgrunnsstoff 
 

Franske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Frankrike
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Frankrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1980
Franske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Medaljevinnarar under vinter-OL 1984
Franske deltakarar under vinter-OL 1984
Alpinistar under vinter-OL 1984
Kaserne

Ein kaserne er eit hus som vert nytta til permanent husvære for soldatar og anna militært personell. Ordet er avleidd frå latin quaterni, og tyder opphavleg «vakthus for fire personar».

Omgrepet kan òg nyttast om ei bygning med fleire rimelege husvære.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Militære installasjonar
Bygningar
Abu Snan

Abu Snan (arabisk أبو سنان; hebraisk אַבּוּ סְנָן) er ein arabisk lokal kommune i Galilea nord i Israel, med eit areal på 4,75 km². Han fekk status som lokal kommune i 1964. Han er ein religiøst blanda stad med ein muslimsk majoritet og ein større minoritet av drusarar og kristne.

Abu Snan hadde eit folketal på 11 900 i juni 2008, av dette 54,7% muslimar, 26,4% drusarar, og 18,9% kristne.

Historie
Abu Snan er ein gammal landsby, der gamle steinar er brukte om att i moderne hus. Graver, olje- eller vinpresser, og cisterner er funnen skoren ut i berget.

Krossfararar
Kring 1250 var Abu Snan kjend for ei borg laga av Den tyske riddarordenen, kalla  d Busnen.  Under namnet Tusyan, truleg ei forvansking av Busenan, vart Abu Snan nemnt som ein del av området til krossfararane under hudnaen mellom krossfararane basert i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur (Qalawun) som vart erklært i 1283.

Osmansk tid
I 1517 vart Abu Snan og resten av Palestina innlemma i Det osmanske riket etter han vart erobra frå mamelukkane, og i 1596 var han oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka nahiya. Han hadde då 102 hushaldningar og 3 ungkarar, alle muslimar.

Sjå òg
Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abu Snan» frå ,  den 6. desember 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Abu Sinan

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel