alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lipid

Lipid er definert som alle feittoppløyselege (lipofilt), naturlege molekyl, som feitt, oljer, voks, kolesterol, sterolar, feittoppløyselege vitamin (som vitamin A, D, E og K), monoglyserid, diglyserid, fosfolipid og andre. Den viktigaste biologiske funksjonen til lipid er mellom anna å lagre energi, fungere som strukturelle komponentar i cellemembranar og medverke som viktige signalmolekyl. 

Sjølv om uttrykket lipid stundom vert nytta som synonym for feittstoff, er feittstoff ei undergruppe av lipid kalla triglyserid og bør ikkje forvekslast med uttrykket feittsyre. Lipid omfattar òg molekyl som feittsyrer og derivata deira (inkludert tri-, di- og monoglyderid og fosfolipid), i tillegg til andre stoffskifteprodukt som inneheld sterolar, som kolesterol.  Emulsjontesten er ein grov metode for å avgjere om ein har lipidar i ein prøve eller ikkje. 

Lipid er ei mangfaldig gruppe av stoff som har mange viktige biologiske funksjonar, som å fungere som ein del av cellemembranar, lagre energi og sende vidare signal. Lipid kan i store trekk definerast som hydrofobiske eller amfifiliske små molekyl som har heilt eller delvis opphav frå to forskjellige typar biokjemiske delar eller «byggesteinar»: ketoasyle og isoprene grupper. Ved å sjå på dei på denne måten kan lipid delast inn i åtte kategoriar: Feittsyrer, glyserolipid, glyserofosfolipid, sfingolipid, sukkerlipid og polyketid, sterole lipid og prenole lipid.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lipid» frå , den 30. juni 2008. 
 oppgav desse kjeldene:
Bergart

Bergart er eit geologisk uttrykk som vert nytta til å klassifisere forskjellige typar stein på same måte som art vert nytta i biologien. Læra om bergartane vert kalla petrologi, som omfattar dei bergartdannande prosessane i og på overflata av jorda, men mest klassifiseringa av bergartane ut frå strukturen og kva for mineral dei er bygd opp av. 

Bergarter er danna av mineral og material frå eldre forvitra bergarter, og er kjemisk samansett. Men òg kalkrike rester frå dyr (kalkstein og marmor) kan inngå i ein bergart. Det er måten bergarten er vorte danna på og samansetjinga av minerala som gjev bergartane forskjellige eigenskapar.

Det vert skild mellom tre hovudgrupper av bergarter, ut frå korleis dei har vorte danna.

Magmatiske bergartar 
 Magmatiske bergartar er bergartar som har vorte danna ved at magma frå det indre av jorda har størkna. Dette kan skje på jordoverflata i samband med vulkanisme. Slike bergarter er størkna (avkjølt) hurtig og vert kalla dagbergartar. Dei som størknar på veg opp til overflata vert kalla gangbergartar. Bergartane kan òg dannast ved at magma størknar ned i jordskorpa. Som i kanalen til ein vulkan. Desse vert kalla djupbergartar.

Sedimentære bergartar 
 Sedimentære bergartar er bergartar som har vorte danna ved avsetning (sedimentering) av mineral og gamle bergartsfragmentar. Dette skjer for det meste på botn av vatn (havbotn), men avsetninga kan òg ha skjedd ved vind.

Metamorfe bergartar 
 Metamorfe bergartar er ei omdanna bergart. Omdanninga (metamorfosen) skjer når ein bergart (eller fleire) vert utsett for høgt trykk og temperatur, slik at han smeltar. Bergarten vil då bli omstrukturert og minerala vil verte heilt eller delvis omkrystallisert. Ein metamorf bergart er danna frå magmatiske- eller sedimentære bergarter, eller frå ei blanding av begge.

Vanlege bergartar

Bakgrunnsstoff 

 Geologisk studiesamling om mineral, bergarter, fossil osv.
 Kva er ein bergart?
 Geologisk museum si liste over bergartar i Norge
 Bli kjent med bergarter, skrive for skuleelevar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bergart» frå , den 30. juni 2008. 
 

Petrologi
 
Stoff
Friidrett

Friidrett er ei samling idrettsøvingar som typisk blir utført av enkeltutøvarar med få hjelpemiddel. Øvingane består i hovudtrekk av hopp, løp og kast innanfor visse rammer. Ein tevla innan friidrett under dei antikke olympiske leikane, og desse øvingane har også utgjort ryggraden i dei moderne olympiske leikane.

I dag blir friidrett vanlegvis arrangert på ein 400 meter lang bane, der dei fleste løpsøvelsene blir arrangert, med eit felt innanfor der kast- og hoppøvelsane finn stad.

Det internasjonale friidrettsforbundet, IAAF (International Association of Athletics Federations), blei grunnlagt i 1912 ved ein kongress i Stockholm. Det er IAAF som arrangerer VM i friidrett, første gong i 1983 i Helsingfors. Norsk friidrett er organisert i Norges Fri-idrettsforbund (NFIF).

Løpsøvingar

Tekniske øvingar

Andre øvelsar

Kappgang 
 Vanlegvis 3 km, 5 km, 10 km, 20 km og 50 km.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Friidrett» frå , den 1. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 
 Norges Friidrettsforbund
 Veteranfriidrett (statistikkside)  (engelsk)

Idrettsgreiner
Nøtt

Ei nøtt er ein plantedel som er eitt eller fleire frø i eit skal.
Mange nøtter vert nytta i matlaging. Den kulinariske definisjonen av ei nøtt er mykje breiare enn den botaniske.

Botanisk definisjon 
Ei nøtt innan botanikken er ei enkel turr frukt med eitt frø (stundom to) der ovarieveggen eller delar av han vert veldig hard (steinaktig eller treaktig) ved mogning. 

Dei fleste nøtter kjem frå griflar med underutvikla eggstokkar (sjå blomar) og er alle indehiscente (opnar seg ikkje når dei vert mogne). Eigentlege nøtter vert laga av planter i gruppa Fagales. 

Merk at ikkje alle eigentlege nøtter kan etast; nokre (til dømes bjørk, or, agnbøk og vengenøtt) er for små til å kunne etast, medan andre (som bruneik) er for bitre til å vere etelege.

Kulinarisk definisjon og bruksområde 
Ei nøtt innan matlaging er ein mykje mindre restriktiv kategori enn ei nøtt innan botanikken. Omgrepet vert nytta (eller misbrukt avhengig av perspektiv) på mange frø som ikkje er ekte nøtter. Alle oljete kjernar i eit skal og som blir nytta i matlaging kan ein sjå på som ei nøtt. 

Då nøtter generelt har eit høgt oljeinnhald, vert dei høgt verdsette som mat og energikjelde. Mange frø kan etast av menneske og vert nytta innan matlaging, enten etne rå, som spire eller rist som ein snack. Dei kan òg pressast for olje som vert nytta i matlaging og kosmetikk. 

Nokre frukter og frø som er nøtter i den kulinariske definisjonen men ikkje innan den botaniske definisjonen:
 Mandel er det etelege frøet av ei steinfrukt, det lêraktige fruktkjøttet vert fjerna ved innhausting.
 Paranøtter er frø frå ein fruktkapsel.
 Cashewnøtter er frø.
 Chilenske hasselnøtter (Gevuina) er frø.
 Kokosnøtt er ei turr, fiberaktig steinfrukt.
 Makadamianøtter er frø.
 Peanøtt er ei belgfrukt og eit frø.
 Pistasjenøtta er frøet av ei steinfrukt med eit tynt skal.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Nøtt» frå , den 1. juli 2008.

Bakgrunnsstoff

Frukt
Plantemorfologi
Ernæring
Belgfrukt

Belgfrukt eller skolmfrukt kan visa til frukta til ulike erteblomplanter som dannar ein skolm eller belg, eller til frøa av desse plantane som blir brukte til mat. Ein deler gjerne belgfrukter inn i erter, bønner, linser og peanøtter. Dei kan brukast som grønsaker, snacks, molne til mjøl og så bortetter.

Tørre belgfrukter inneheld ein stor del protein (20–30 %) med ein stor del av aminosyra lysin, som gjer at dei utfyller proteinet i korn som inneheld mykje metionin. Dette gjer dei til ein viktig del av kosten til mange menneske, særleg i tropiske strøk og blant vegetarianarar og folk med kjøtfattig kosthald.
Belgfrukter er også rike på mineral, som jern, og B-vitamintypen folat, og på løyseleg fiber.
Feittinnhaldet varierer frå nesten ikkje noko til 18 % i soyabønner og ca. 40 % i peanøtter.

Kjelder 
«Belgfrukter» (20. januar 2014), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 23. august 2014.
Tonstad, Serena. «Belgfrukter» (20. januar 2014), Store medisinske leksikon. Henta 23. august 2014 fra

Bakgrunnsstoff 

 
Plantemorfologi
 
Grønsaker
Izvorul Muntelui

Izvorul Muntelui, òg kalla Bicazsjøen er den største kunstige innsjøen i Romania og vart oppretta etter ei demning vart bygd over elva Bistrița. Demninga ligg eit par kiloemter nord for byen Bicaz. 

Demninga vart bygd mellom 1950 og 1960 og vert nytta til å produsere vasskraft ved Bicaz-Stejaru vasskraftverk. Ho har ei høgd på 127 meter og er 435 meter lang og 119 meter brei på det breiaste. Innsjøen har ei lengd på 40 km og eit areal på 33 km². Det største volumet i innsjøen er 1250 millionar m³.

Innsjøen er ein populær turistdestinasjon i området, særleg om sommaren då turistar kan ta båt frå hamna i Bicaz og ein rundtur på innsjøen med flott utsyn til fjellet Ceahlău på vestsida. 

I 1960- og 1970-åra var det fast ferjesamband mellom hamna i Bicaz og landsbyar langs breidda. 

Ved Potoci, eit par kilometer nord for Bicaz, er det ein biologisk forskingsstasjon utstyrt med undervassbåt. Stasjonen vart vitja av marinbiologen Jacques-Yves Cousteau i 1984.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Izvorul Muntelui» frå , den 1. juli 2008. 
 

Innsjøar i Romania
Neamț fylke
Bucura

Bucura er ein bresjø i Retezatfjella i Romania. Han ligg sør for hovudryggen ved foten av fjellet Peleaga i ei høgd på om lag 2040 meter over havet.

Han er den største bresjøen i Romania med eit areal på over 100 000 m². Han er 550 meter lang og 225 meter brei med ein omkrins på 1390 meter. På det djupaste er han 15,5 meter og har eit volum på 625 000 m³.

Sjå òg 
 Innsjøar i Romania

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bucura Lake» frå , den 1. juli 2008. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 "Lacul Bucura (Munții Retezat)" 

Innsjøar i Romania
Hunedoara fylke
Ceauru

Ceauru er namnet på ein kunstig innsjø i Romania som aldri vart bygd. Arbeidet starta i 1965 av det kommunistiske styret og innsjøen skulle få vatn frå fire elvar. Prosjektet vart rapportert ferdigstilt, men berre den innleiande byggefasen vart gjennomført. Tre milliardar lei vart avsett og brukt på innsjøen, som visstnok skulle dekke om lag 200 km², ha ein kapasitet på 150 millionar m³, og ligge sørvest for Târgu Jiu i Gorj fylke. Ceauru var framleis teikna inn på kart i 2007.

Historie 
I 1965 starta styresmaktene i Romania arbeidet med å lage den menneskeskapte innsjøen Ceauru, ved hjelp av ei demning. Elvane Jiu, Tismana, Bistrița og Jaleș skulle fylle opp innsjøen. Dei tre sistnemnde elvane fekk endra elvefaret sitt for at dei skulle nå innsjøen. Over 2500 innbyggjarar måtte flytte frå dalen der innsjøen skulle ligge og husa deira vart øydelagde. I 1968 vart innsjøen rapportert ferdig for Nicolae Ceaușescu og byrja å dukke opp på kart. 

Berre den første fasen av prosjektet vart derimot gjort ferdig. Eit dike vart bygd rundt den planlagde innsjøen. Fase to var å byggje sjølve demninga. Innsjøen skulle ha to funksjonar, ta imot flaumvatn når det var trong for det og verne gruvene i området, samt gje vatn til ein kraftstasjon som var under bygging lenger nede i dalen. 

Det mislukka prosjektet vart oppdaga då ein person frå det rumenske kommunistpartiet vitja staden. Alle leiarane i byggeprosjektet vart arrestert og direktøren, kalla Dăncescu, vart dømd til døden. Etter kvart endra Ceaușescu dommen til 20 år i fengsel og sende han for å arbeide på Donau-Svartehav-kanalen, der han døydde. 

Seinare vart det bygd ein innsjø lenger nede i elva for å gje vatn til kraftverket der, men i tørkeperiodar går denne innsjøen tom for vatn.

I dag 
I dag har det vokse skog i området der innsjøen ville ha vore, og på fleire kart er innsjøen framleis teikna inn.

Bakgrunnsstoff 
 Kart over Gorj fylke med Ceauru teikna inn sørvest for Târgu Jiu 
 Faktisk kart frå Wikimapia

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Ceauru» frå , den 1. juli 2008. 
  oppgav desse kjeldene: 
 Ovidiu Ciutescu, Aura Stoenescu, «Megaescrocherie: Lacul-fantomă de la Ceauru» («Den store svindelen. Fantomsjøen ved Ceauru») , i Jurnalul Național, 16. juni 2007, på rumensk
 

Gorj fylke
Ceauru
Razelm

Razelm (rumensk Lacul Razim) er ein innsjø, eller ei gruppe innsjøar, like ved Svartehavet i Romania, sør for Donaudeltaet. Han er den største innsjøen i landet og er eit kompleks av limanar og lagunar.

Gruppa av innsjøar kan delast inn i to grupper. Den nordlege gruppa inneheld ferskvasssjøane Razelm og Golovița, medan den sørlege gruppa består av saltvassjøar. Alle desse innsjøane dekkjer eit område på om lag 1000 km², der Razelm utgjer 500 km² aleine.

Lagunar
Innsjøar i Romania
Saltsjøar
Tulcea fylke
Marlene Dietrich

Marlene Dietrich, eigentleg Maria Magdalene Dietrich, () var ei tysk-amerikansk skodespelarinne og songarinne.

Biografi 
Marlene Dietrich vart fødd i Berlin-Schöneberg som andre dotter av politiløytnanten Louis Erich Otto Dietrich og Josefine Wilhelmine Elisabeth. Etter at faren døydde i 1907, gift mora seg i 1914 med løytnanten Edouard von Losch som seinare fall i første verdskrigen.

Under oppveksten fekk Dietrich musikkundervisning. Ho byrja å studere fiolin ved musikkhøgskolen i Weimar i 1918, men avbraut studiet etter eit år på grunn av ein skade. I 1921 vart ho elev ved Max Reinhardts berømte teaterskole i Berlin i 1921 og debuterte på filmåret etter. Ho vart gift med Rudolf Sieber i 1924 og fekk ei dotter Maria, seinare Maria Riva.

Marlene Dietrich vart i 1930 verdskjent som Lola-Lola i Josef von Sternbergs film Den blå engel der ho speler mot Emil Jannings. Ho drog seinare til Hollywood der ho spelte inn ei rekkje filmar. Med tida braut ho med heimlandet sitt på grunn av maktovertakinga til nazistane og vart amerikansk statsborgar. Ho opptredde for amerikanske styrkar i Europa under andre verdskrig.

Då filmkarrièren dalte vart ho ei feira nattklubb- og kabaretsongarinne. Ho opptredde igjen i Tyskland i 1960, men fekk ei kjølig mottaking på grunn av valet sitt av side under andre verdskrigen. Ho uttalte deretter til pressa at ho aldri ville sjå fødelandet sitt igjen, og at tyskarane og ho ikkje lenger snakka det same språket. Dei siste årene av livet sitt levde ho tilbaketrekt i Paris, der ho døydde i 1992.

Etter eiga ønske vart Marlene Dietrich gravlagt ved familiegravstaden i Berlin-Schöneberg. Hennar leivningar vart selte til Stiftung Deutsche Kinemathek i 1994 og finst i det tyske filmmuseet på Potsdamer Platz i Berlin. Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame og i 1972 vart ho tildelt Presidentens fridomsmedalje av president Richard M. Nixon.

Litteratur

Sjølvbiografiar 

 Ich bin, Gott sei Dank, Berlinerin. - Berlin : Ullstein, 1998, Ullstein-TB: ISBN 3-548-24537-4
 Nehmt nur mein Leben ... : Reflexionen. - Berlin : Henschel, 1984

Biografiar 

 Bach, Steven: Marlene Dietrich. - New York : Da Capo Pr., 2000
 Riva, Maria: Meine Mutter Marlene. - Rheda-Wiedenbrück : RM-Buchvertr., 2000

Kjelde 
 Denne artikkelen bygger på «Marlene Dietrich» frå ,  den 1. juli 2008.  
 

Tyske skodespelarar
USA-amerikanske skodespelarar
Hollywood Walk of Fame
Døde av nyresvikt
Sinoe

Sinoe er ein lagune i Nord-Dobruja i Romania, nær Svartehavet. Ruinane av ein gresk koloni frå antikken ved Histria ligg ved breidda av innsjøen.

Bakgrunnsstoff 
 Kart

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Sinoe» frå , den 1. juli 2008. 
 

Lagunar
Innsjøar i Romania
Constanța fylke
Roșu

Roșu (rumensk Lacul Roșu; ungarsk Gyilkos-tó) er ein innsjø i Dei austlege Karpatane i Harghita fylke i Romania. Namnet Lacul Roșu (Raudesjøen) kjem frå dei raudfarga avleiringane som vert ført dit av elva som renn ut i innsjøen.

Bakgrunnsstoff 
 360° panorama og fleire bilete

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Red Lake (Romania)» frå ,  den 1. juli 2008.  

Rosu
Rosu
John Wayne

John Wayne () var ein berømt og populær amerikansk skodespelar. Han var fødd i Winterset i Iowa, og fekk namnet arion Robert Morrison. Seinare skifta han til Marion Michael Morrison. John Wayne er eit scenenamn han tok i 1930. Wyane døydde i Newport, California. Wayne er kjent for å vere ikjøtinga av maskulinitet. Han var konservativ politisk og aktiv antikommunist. Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame og har også fått Presidentens fridomsmedalje. For filmkarrieren har han vunne både Oscar og Golden Globe.

Filmografi (utval) 

 The Shootist (1976)
 Rooster Cogburn (1975)
 Brannigan (1975)
 McQ (1974)
 Cahill U.S. Marshal (1973)
 The Train Robbers (1973)
 The Cowboys (1972)
 Big Jake (1971)
 Rio Lobo (1970)
 Chisum (1970)
 The Undefeated (1969)
 True Grit (1969)
 Hellfighters (1968)
 The Green Berets (1968)
 The War Wagon (1967)
 El Dorado (1966)
 Cast a Giant Shadow (1966)
 The Sons of Katie Elder (1965)
 In Harm's Way (1965)
 The Greastest Story Ever Told (1965)
 Circus World (1964)
 Donovan's Reef (1963)
 McLintock! (1963)
 How The West Was Won (1962)
 The Longest Day (1962)
 Hatari! (1962)
 The Man Who Shot Liberty Valance (1962)
 The Comancheros (1961)
 North to Alaska (1960)
 The Alamo (1960)
 The Horse Soldiers (1959)
 Rio Bravo (1959)
 The Barbarian and the Geisha (1958)
 Legend of the Lost (1957)
 Jet Pilot (1957)
 The Wings of Eagles (1957)
 The Searchers (1956)
 The Conqueror (1956)
 Blood Alley (1955)
 The Sea Chase (1955)
 The High and the Mighty (1954)
 Hondo (1953)
 Island in the Sky (1953)
 Trouble Along the Way (1953)
 Big Jim McLain (1953)
 The Quiet Man (1952)
 Flying Leathernecks (1951)
 Operation Pacific (1951)
 Rio Grande (1950)
 Sands of Iwo Jima (1949)
 She Wore a Yellow Ribbon (1949)
 The Fighting Kentuckian (1949)
 Wake of the Red Witch (1948)
 3 Godfathers (1948)
 Red River (1948)
 Fort Apache (1948)
 Tycoon (1947)
 Angel and the Badman (1947)
 Desert Command (1946)
 Without Reservations (1946)
 Dakota (1945)
 They Were Expendable (1945)
 Back to Bataan (1945)
 Flame of Barbary Coast (1945)
 Tall in the Saddle (1944)
 The Fighting Seabees (1944)
 In Old Oklahoma (1943)
 A Lady Takes A Chance (1943)
 Pittsburgh (1942)
 Flying Tigers (1942)
 Reap the Wild Wind (1942)
 Lady for a Night (1942)
 The Sheperd of the Hills (1941)
 Lady from Louisiana (1941)
 Seven Sinners (1940)
 The Long Voyage Home (1940)
 Three Faces West (1940)
 Dark Command (1940)
 New Frontier (1939)
 Wyoming Outlaw (1939)
 Stagecoach (1939)
 The Dawn Rider (1935)
 'Neath the Arizona Skies (1934)
 The Lawless Frontier (1934)
 The Lucky Texan (1934)
 The Big Trail (1930)

Kjelder

 Denne artikkelen bygger på «John Wayne» frå , og «:en:John Wayne» frå , den 1. juli 2008.

Bakgrunnsstoff

 John Wayne Cancer Institute
 Did John Wayne die of cancer caused by a radioactive movie set?  (fra The Straight Dope)

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå California
Folk frå Iowa
Hollywood Walk of Fame
Oscarvinnarar
Sfânta Ana

Sfânta Ana (ungarsk Szent Anna-tó, norsk St. Anna-sjøen) er ein kratersjø i vulkankrateret Puciosul i Dei austlege Karaptane, nær Tușnad i naturreservatet Mohoș i Harghita fylke i Romania.

Han har eit areal på 0,22 km² og er 7 meter på det djupaste.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lake Sfânta Ana» frå ,  den 1. juli 2008.  

Sfanta Ana
Sfanta Ana
Sfanta Ana
Siriusjøen

Siriu er ein kunstig innsjø i Romania i Buzăudalen. Bygginga av demninga starta i 1972 og Nehoiaşu vasskraftverk på 42 MW opna i 1994. 

Demninga er 122 meter høg og den nest største demninga i landet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Siriu» frå , den 1. juli 2008. 
 

Innsjøar i Romania
Buzău fylke
Siutghiol

Siutghiol er ein salt lagune i Nord-Dobruja i Romania. Han har eit areal på 20 km² og er 18 meter på det djupaste.

Om vinteren kan opp til 90 % av overflata vere dekt av is.

Etymologi 
Namnet på innsjøen kjem av det tyrkiske Sütgöl, som tyder «mjølkesjøen».

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Siutghiol Lake» frå , den 1. juli 2008. 

Constanța fylke
Lagunar
Innsjøar i Romania
Saltsjøar
Snagovsjøen

Snagovsjøen (rumensk Lacul Snagov) er ein innsjø som ligg 25–30 km frå București i Romania. Han har ei overflate på 5,75 km².

Innsjøen er kjend for myta om at Vlad Tepes (som Bram Stoker var inspirert av då han skreiv karakteren Dracula) var gravlagd i Snagov kloster som ligg på øya midt i innsjøen. Leivningane er derimot aldri funne.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Lake Snagov» frå , den 1. juli 2008. 

Innsjøar i Romania
Ilfov fylke
Techirghiolsjøen

Techirghiol er ein innsjø i Nord-Dobruja i Romania, nær byen med same namn.

Etymologi 
Namnet på innsjøen kjem frå det tyrkiske ordet Tekirgöl, som tyder «Tekir sin innsjø».

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Techirghiol Lake» frå , den 1. juli 2008. 

Innsjøar i Romania
Constanța fylke
Saltsjøar
Vidra

Vidra er eit vassreservoar i Parângfjellgruppa i elva Lotru i Romania.

Det har eit areal på 12,40 km² og eit volum på opp mot 340 millionar m³.

Det tilknytte Lotru-Ciunget vasskraftverk har ein maksimal potensiell kraftproduksjon på 510 MW ved hjelp av ein høgdeskilnad på om lag 800 meter.

Demninga og vasskraftverket vart bygd mellom 1965 og 1972. Det er i dag det nest største vasskraftverket i Romania etter Jernporten

Sjå òg 
 Innsjøar i Romania

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Vidra Lake» frå , den 1. juli 2008.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.dams.go.ro/ 
 http://www.costi33.lx.ro/automatizari/hidro.htm

Innsjøar i Romania
Vidraru

Vidraru er ein kunstig innsjø i Romania. Han vart danna i 1965 då Vidrarudemninga vart bygd over elva Argeş.

Han ligg nedanfor Făgărașfjella. Ein landsby vart lagt under vatn då demninga vart bygd.

Sjå òg 
 Innsjøar i Romania

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lake Vidraru» frå , den 1. juli 2008. 
 

Argeș fylke
Innsjøar i Romania
Lacul Vulturilor

Lacul Vulturilor (rumensk for «Ørnesjøen», òg kalla Lacul Fără Fund, Den botnlause innsjøen) er ein bresjø i Buzăufjella sørvest i Karpatane i Romania. Han ligg i ei høgd på 1420 meter over havet, og den næraste byen er Siriu.

Namn 
Namnet kjem frå ei segn skriven ned av Alexandru Vlahuță i verket hans România pitorească. Segna fortel at om våren kjem ørner til innsjøen for å lære ungane sine å fly, og at ved å drikke vatnet i innsjøen vert ørnene yngre. 

Innsjøen vert òg kalla Den botnlause innsjøen sjølv om han ikkje er djupare enn 2,5 meter.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Lacul Vulturilor» frå , den 1. juli 2008. 
 

Innsjøar i Romania
Buzău fylke
Apusenifjella

Apusenifjella (rumensk Munţii Apuseni) er ei fjellkjede i Transylvania i Romania, som høyrer til Dei vestlege Karpatane, òg kalla Occidentali på rumensk. Namnet tyder «fjella i solnedgangen», altså «fjella i vest». Den høgaste toppen er Cucurbăta Mare" på 1849 meter over havet, òg kalla Bihortoppen. Apusenifjella har om lag 400 grotter.

Grenser 
 i nord elva Barcău
 i sør elva Mureş

Fjell 

Crişfjella (Munţii Crişului) :
 Crişåsane (Dealurile Crişene), inkludert Beiuşsenkinga (Depresiunea Beiuş), Vadsenkinga (Depresiunea Vad)
 Pădurea Craiului-fjella (tyder «Skogskongen»)
 Codru-Moma-fjella (Munţii Codru-Moma)

Seş-Meseş-fjella (Munţii Seş-Meseşului):
 Meseşfjella (Munţii Meseşului) 
 Seş (Muntele Seş)
 Şimleusenkinga (Depresiunea Şimleu), ofte rekna som ein del av Det transylvanske bekkenet-Podişul Someşan
 Şimleufjella (Munţii Şimleu), ofte rekna som ein del av Det transylvanske bekkenet-Podişul Someşan

Bihormassivet (Masivul Bihor):
 Bihorfjella (Munţii Bihorului) 
 Vlădeasafjella (Munţii Vlădeasa)
 Muntele Mare-fjella (tyder «Det store fjellet»), (Munţii Muntele Mare) 
 Gilăufjella (Munţii Gilăului)Mureşfjella (Munţii Mureşului):
 Zarandfjella (Munţii Zarandului)
 Metalliferousfjella (Munţii Metaliferi), inkludert Trascăufjella (Munţii Trascăului)

Bakgrunnsstoff 
 Apusenifjella - bilete og informasjon på tsjekkisk 
 Bilete av Apusenifjella

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Apuseni Mountains» frå , den 1. juli 2008. 
 

Fjellkjeder i Romania
Fjellkjeder i Karpatane
Bihorfjella

Bihorfjella (rumensk Munţii Bihorului) er ei fjellkjede i Romania, i Dei rumenske Vest-Karpatane. Massivet har ei lengd på 25 km frå nordvest til søraust og ei breidde på 14 km. 

Den høgaste toppen er Curcubăta Mare med ei høgd på 1849 meter over havet, og er det høgaste fjellet i Dei vestlege Karpatane. Andre høge toppar er Buteasa (1790 moh), Cârligatele (1694 moh) og Piatra Grăitoare (1658 moh).

Vlădeasa ere i vulkansk forlenging av Bihorfjella i nord og når ei høgd på opp til 1836 meter over havet.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Bihor Mountains» frå , den 1. juli 2008. 
 

Fjellkjeder i Romania
Fjellkjeder i Karpatane