alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Michael Clarke

Michael James Dick () var ein amerikansk trommeslagar som er best kjend for perioden han var medlem av The Byrds frå 1964 til 1967. 

Trass i at han var offisielt medlem av The Byrds, spelte han ikkje alltid på platene deira. Han skreiv heller ikkje mykje materiale til gruppa. Clarke heldt fram karrieren sin i gruppene The Flying Burrito Brothers og Firefall etter han forlet The Byrds. 

Han døydde i 1993, 47 år gammal, etter leverinsuffisiens som følgje av mange års alkoholmisbruk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Michael Clarke (musician)» frå ,  den 16. oktober 2010.  
 

The Byrds-medlemmer
USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå Washington
The Flying Burrito Brothers-medlemmar
Kevin Kelley

Kevin Daniel Kelley () var ein amerikansk trommeslagar som er mest kjend som medlem av The Byrds og The Rising Sons.  Kelley spelte òg trommer for Fever Tree, men det er ukjend om han var offisielt medlem her eller ikkje. I tillegg arbeidde han som studiomusikar mellom 1969 og 1973 og spelte trommer på albuma til artistar som John Fahey og Phil Ochs. Det ser ut til at han trekte seg attende frå musikkindustrien etter å ha spelt trommer på Michael Cohen sitt album What Did You Expect? i 1973.  Kelley er syskenbornet til countryrock-pioner og The Byrds- og The Flying Burrito Brothers-medlemmet Chris Hillman.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kevin Kelley (musician)» frå ,  den 16. oktober 2010.  
 

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske countryrockartistar
The Byrds-medlemmer
Folk frå California
Nils Ihlen

Nils Claus Ihlen () var ein norsk brukseigar og Venstre-politikar frå Oslo.

Ihlen var son av ein brukseigar. Sjølv vart han student frå Nissens skole i hovudstaden i 1872, cand.philol. året etter og studerte deretter ved teknisk skule i Zürich. Ei tid var han så tilsett ved jarnbaneanlegg. I 1883 overtok han Strømmen Mekaniske Verksted og Støperi, eigde og dreiv dette til 1908, sidan stod han einast som eigar.

Ihlen var i årevis medlem av Skedsmo heradsstyre, ordførar i mange år. Perioden 1906-09 representerte han krinsen Mellem Romerike på Stortinget. Han var medlem av budsjettkomiteen og i 1907 av den utvida jarnbanekomiteen og av fossefallskomiteen. Frå 19. mars 1908 var han statsråd og sjef for arbeidsdepartementet i Gunnar Knudsens fyrste regjering, ein posisjonen han hadde til regjeringa gjekk av 1. februar 1910.

Ihlen var utanriksminister i Gunnar Knudsens andre regjering frå 1913 til 1920. 
Som utanriksminister vart Ihlen særleg kjend gjennom si sentrale rolle i Grønlandssaka. Han inngjekk med Danmark i 1919 ein folkerettsleg bindande avtale, gjerne kalla Ihlen-deklarasjonen, som gjorde det umogleg for Noreg å annektere Aust-Grønland. Ihlen styrte ei stund i 1918 også industri- og forsyningsdepartementet.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske utanriksministrar
Norske arbeidsministrar
Statsrådar i Regjeringa Knudsen I
Statsrådar i Regjeringa Knudsen II
Venstrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Skedsmo
Venstreordførarar i Akershus
Politikarar frå Oslo
Clarence White

Clarence White (), verkeleg namn Clarence LeBlanc, var ein amerikansk gitarist for Nashville West, The Byrds, Muleskinner og The Kentucky Colonels. 

I lag med brørne starta han the Country Boys i 1962, som seinare vart the Kentucky Colonels. Dei fekk noko suksess som eit bluegrassband, men vart oppløyst i 1965. Han arbeidde ei stundom som studiomusikar i Los Angeles, mellom anna for The Monkees og spelte i lag med Gene Parsons i gruppa Nashville West. Dette var eit av dei første banda i lag med International Submarine Band og Flying Burrito Brothers som blanda country og rock i moderne popmusikk. 

I 1966 spelte han gitar på det første soloalbumet til det tidlegare Byrds-medlemmet Gene Clark, Gene Clark with the Gosdin Brothers. Han og Gene Parsons vart så med i bandet til Clarke kort tid etter. White medverka på fleire av The Byrds sine album, Younger Than Yesterday, The Notorious Byrd Brothers og Sweetheart of the Rodeo, før han vart hyrt inn i bandet då Gram Parsons brått forlet bandet i 1968. Han var medlem av The Byrds fram til Roger McGuinn oppløyste bandet i 1973. 

Tidleg i 1973 vart White med i bluegrassgruppa Muleskinner. 15. juli 1973 døydde White etter å ha blitt råka av ein fyllekøyrar. Ulukka skjedde medan han bar ustyr etter ein konsert. 

Clarence White var medverkande til å popularisere akustisk gitar som soloinstrument i bluegrass. Før han hadde gitaren hovudsakleg vore eit rytmeinstrument. 

I 2003 vart White rangert på 41. plass på lista til Rolling Stone over dei 100 største gitaristane gjennom tidene., medan gitarfabrikanten Gibson sette han på 42. plass på lista deira over dei 50 beste gitaristane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clarence White» frå ,  den 16. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bluegrassartistar
USA-amerikanske gitaristar
Folk frå Maine
The Byrds-medlemmer
Gene Parsons

Gene Victor Parsons () er ein amerikansk trommeslagar, banjospelar, gitarist, låtskrivar og nyskapande lydteknikar, som er mest kjend som medlem av The Byrds frå 1968 til 1972. Parsons spelte òg inn soloalbum og var medlem av banda Nashville West, The Flying Burrito Brothers og Parsons Green. Parsons er kjend for å ha funne opp B-Bender (òg kjend som StringBender) i lag med Clarence White.

Han er ikkje i slekt med Gram Parsons, som han spelte i lag med.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gene Parsons» frå ,  den 16. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske gitaristar
Folk frå Los Angeles
The Byrds-medlemmer
John York

John Foley York () er ein amerikansk bassist og gitarist. Han er mest kjend som medlem av The Byrds. Han vart medlem av bandet i september 1968 då han tok over for den opphavlege bassisten Chris Hillman. Han vart verande i gruppa fram til september 1969, då han vart sparka av dei andre tre medlemmene og erstatta av Skip Battin. Trass i at han berre var med i bandet i eitt år, spelte han bass og song på studioalbuma Dr. Byrds & Mr. Hyde og Ballad of Easy Rider. 

Før han vart med i The Byrds hadde York vore medlem i The Bees og Sir Douglas Quintet, samt at han hadde arbeidd som studiomusikar for The Mamas & the Papas og Johnny Rivers. Han var òg bassist i turnebandet til Gene Clark, som òg hadde spelt i The Byrds. Han arbeidde òg med Clark i 1980-åra i bandet CRY.  York har òg gjeve ut tre soloalbum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John York (musician)» frå ,  den 16. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske bassistar
Folk frå New York
The Byrds-medlemmer
Thomas Eidem

Bastian Thomas Laurits Johannesson Eidem () var ein norsk lærar, ordførar og stortingsmann frå Sykkylven. På Stortinget representerte han Venstre og mellom anna Tromsø by.

Foreldra var gardbrukarar. Sjølv tok han eksamen ved Tromsø seminar i 1877 og mellomskuleeksamen i 1881. Han var lærar i Lenvik 1877-79 og ved ein privatskule i Nannestad 1881-83. Frå 1884 til -92 var han styrar av ein privat mellomskule i Harstad, sidan 1892 var han lærar i Tromsø i ti år. Han underviste ved Tromsø lærarskule frå 1902 til -18. Åra 1919-26 var han borgarmeister i Troms. Den lange perioden 1912 til 1938 administrerte han hypotekbanken sitt lånekontor i Tromsø.

Eidem var formann i Tromsøs vinstrelag 1894-1925 og 1928-30. Han fekk plass i bystyret i Tromsø i 1896, perioden 1898-1919 var han medlem av formannskapet. Han var ordførar i byen 1900-1904, 1906 og 1910-13. 1928-31 var han atter medlem av Tromsø bystyre. Elles var han formann i Tromsø lærarforeining og i Troms lærarforeining. Han var og styremedlem av Det Norske Teatret frå 1915, formann 1917-18.

Eidem var med å skipe det første regionale mållaget i Nord-Noreg, Nordmannalaget, som var ein forløpar for Troms og Finnmark mållag. På skipingsmøtet 16. juli 1899 blei han vald til formann i laget.

I dei to valbolkane mellom 1913 og -18 representerte Eidem Tromsø krins og Venstre på Stortinget, heile vegen medlem av sosialkomiteen. Perioden 1925-27 var han 3. representant for Venstre og den samanslegne bykrinsen Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø og Vadsø. Han var då nestformann i justiskomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Sykkylven
Folk frå Tromsø
Norske lærarar
Skip Battin

Clyde «Skip» Battin () var ein amerikansk bassist og låtskrivar. Han er mest kjend som medlem i The Byrds, The New Riders of the Purple Sage og The Flying Burrito Brothers.

Skip Battin starta den tidlege musikalske karrieren sin i 1956 då han samarbeidde med Gary Paxton og danna The Pledges, duoen som seinare vart Skip & Flip, som hadde noko suksess. Etter eit par år leia han den kortvarige folkrockgruppa Evergreen Blueshoes i 1967.

Battin er truleg mest kjend som bassist og låtskrivar i The Byrds frå 1970 til 1973. Etter The Byrds vart oppløyst spelte han inn eit soloalbum, Skip. Etter dette vart han invitert med i The New Riders of the Purple Sage, der han var frå 1974 til 1976.

Seinare spelte han fleire gonger med Flying Burrito Brothers. Frå 1989 til 1991 turnerte han med Michael Clarke si utgåve av The Byrds.

Skip Battin døydde 6. juli 2003 etter komplikasjonar frå Alzheimers.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Skip Battin» frå ,  den 16. oktober 2010.  

The Byrds-medlemmer
USA-amerikanske låtskrivarar
Folk frå Ohio
Apostelen Simon

Simon  eller Simon Kananeus, død omkring 107, var ein av læresveinane til Jesus og ein av dei dei første tolv apostlane. Helgendagen hans vert feira 28. oktober i vestleg kristendom, mens orientalske og ortodokse kyrkjer feirar han 10. mai .

Simon er kalla Simon Kananeus i Matteusevangeliet 10,4 og i Markusevangeliet 3,18, og Simon seloten i Lukasevangeliet 6,15  og Apostelgjerningane 1,13. Tilnamna kan vise til same tydinga, og kan tolkast som at han høyrde til selotane. Somme, blant dei Hieronymus, har tolka tilnamnet som at han var kom frå Kana i Galilea. I austleg kristendom vert han identifisert med Nathanael av Kana, i somme legender vert han rekna som brudgommen i bryllaupet i Kana. 

Den finst ulike tradisjonar om kor Simon verka som misjonær og apostel. Nokre hevdar han etterfølgde Apostelen Jakob som biskop i Jerusalem, men dette kan like gjerne ha vore ein annan ved namn Simon. Etter legendene leid han martyrdauden ved at han vart saga i to på langs.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Simon Ivraren» frå ,  den 16. oktober 2010.  
 

Helgenar
Kristne apostlar
Einar Molland

Einar Molland () var ein norsk teolog og kyrkjehistorikar frå Oslo. 

Einar Molland studerte teologi etter eksamen artium i 1926, og var ferdig cand. theol. i 1932 - med innstilling. Sidan arbeidde han som universitetsstipendiat, før han i 1939, i ein alder av 31 år, vart tilsett som professor i kyrkjehistorie.  Hovudverket hans var tobindsverket Norges kirkehistorie i det 19. århundre, som vart utgjeve året etter at han døydde.

Bibliografi 
 Das paulinische Euangelion (1934)
 Clement of Alexandria on the Origin of Greek Philosophy (1936)
 The Conception of the Gospel in the Alexandrian Theology (1938)
 Fra Hans Nielsen Hauge til Eivind Berggrav (1951)
 Konfesjonskunnskap (1953)
 Statskirke og Jesu Kristi kirke (1954)
 Opuscula patristica (1970)
 Kristenhetens kirker og trossamfunn (1976)
 Norges kirkehistorie i det 19. århundre (2 bd., 1979)

Bakgrunnsstoff 

 NBL-artikkel om Molland, skriven av Helge Fæhn.

Folk frå Oslo
Norske teologar
Norske professorar
MOT

MOT er ein norsk ideell organisasjon som har til mål å skape varmare og tryggare oppvekstmiljø for ungdom. Organisasjonen samarbeider med lokalsamfunn etter ein modell som inneheld program i ungdomsskule, vidaregåande skule og på ungdom sin fritidsarena.

Historia til MOT  
Etter å ha starta kalenderprosjektet «Norske Toppidrettsutøvarar mot narkotika» i 1994, tok Johann Olav Koss og Atle Vårvik initiativ til å etablere stiftinga MOT. 22. februar 1997 fekk organisasjonen sine første tilsette. Dei første MOT-informatørane vart utdanna sommaren 1997, og hausten 1997 vart MOT-program innført ved ungdomsskular rundt om i heile Noreg. Idrettslag og fotballag inngjekk avtalar med MOT, og alle laga i den norske tippeligaen profilerte MOT-logoen på spelartrøyene sine. Nokre år seinare vart òg MOT-programma innført i vidaregåande skular, og samarbeidsavtalar med norske kommunar vart formaliserte.

Organisering av MOT-arbeidet 
Som individ kan ein ikkje bli medlem i MOT, men heile kommunar kan vedta å bli «Lokalsamfunn med MO»". Kommunen vel då ut og skolerer lokale medarbeidarar, informatørar. 

MOT-informatørane følgjer opp skuleklassar med 15 besøk i ungdomsskulen. I desse timane blir tema som draumar, klassemiljø, mobbing, inkludering, ansvar og val tekne opp. Gjennom ung til ung-formidling, øvingar, historier, dialog og rollespel blir ungdom styrkt til å ta eigne val, ta vare på kvarandre og vise mot. Informatørane fungerer òg som miljøarbeidarar for klassen. 

«Ungdom med MOT» er ein del av programmet i ungdomsskulen, der grupper av elevar aktivt skal jobbe for eit varmt og trygt miljø. Blant anna vitjar «Ungdom med MOT» barneskuleklasser for å gjere overgangen til ungdomsskulen lettare. 

MOT-programmet legg sterk vekt på å skape indre motivasjon og gode haldningar og verd. Positive rollemodellar er ein viktig del av strategien til mot for å nå inn til ungdom. Mange idrettsutøvarar og artistar engasjerer som ambassadørar for å forsterke bodskapen i skulen. MOT har spesielt ein sterk tradisjon for å samarbeide med toppfotballklubbar.

Mål  
Visjonen til MOT er å skape varme og trygge oppvekstmiljø. 

MOT skal bidra til robuste ungdommar som trur på eigne krefter og tek medvitne val. 
MOT skal bidra til trygge ungdomsmiljø der ungdom gjer kvarandre verdifulle og skilnader blir akseptert.

Tal og fakta  
MOT samarbeider med over hundre kommunar frå Svalbard i nord til Farsund i sør. 
MOT har ca 650 lokalt utdanna medarbeidererar over heile landet, som arbeider med MOT i skule- og fritidssektor. 
60 000 ungdommar i Noreg har MOT-undervising som ein del av sin skulekvardag. 

Styreleiar er (2010) Rune Bratseth.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 16. oktober 2010.

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til MOT

Norske organisasjonar
Skipingar i 1997
Skvallerkål

Skvallerkål (Aegopodium podagraria) er ei fleirårig plante i skjermplantefamilien. Arten er utbreidd i Europa og Asia. 
Planta vert kring 60 cm høg, men kan nå 100 cm. Ho er bladrik og veks oftast i tett bestand. Skvallerkål har krypande jordstengel som blir brukt til formeiring. Nedre blad er delte to-tre gonger, øvre blad er enkelt trekopla. 
Blomane er kvite, av og til raudlege, og sit på skjermar. Skvallerkål blomstrar frå juni til september.

Skvallerkål føretrekk næringsrik jord og halvskugge.
Planta stammar frå Mellom-Europa, og er blitt spreidd av menneske til andre delar av Europa, Asia, Nord-Amerika og Oseania. 
Ho veks gjennom heile Noreg, men er sjeldan i nord.

Skvallerkål kan etast og har tradisjonelt blitt brukt til urtemedisin. Han blei dyrka i klosterhagar i mellomalderen. Planta kan verka urindrivande og betennelseshemmande. Det vitskaplege namnet podagraria viser til den historiske bruken som middel mot podagra. I dag er skvallerkål helst rekna som eit ugras som lett kan ta over eit område og er vanskeleg å bli kvitt.

Namn
Andre namn på planta er bygras, embetsmannskål, grisekål, gåselabb, hanefot, skaldergras, svenskekål, tyskarkål og tysskål. Eit islandsk namn er geitakál. På dansk blir ho kalla skvallerkål og på svensk kirskål, kers, qualler eller skvallerkål.
Det vanlegaste engelske namnet er ground elder, andre namn er bishop's elder, bishop's goutweed, bishopsweed, bishopswort, goutweed, ground ash, herb gerard, Jack-jump-about, pigweed, English masterwort eller wild masterwort. Tyske namn er Giersch, Geissfuss, Podagrakraut og Zipperleinskraut. På fransk heiter planta egopode podagraire eller herb-aux-goutteux.

Kjelder 
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Svensk Wikipedia.
Referansar

Bakgrunnsstoff

Viltveksande plantar i Noreg 
Skjermplantefamilien
Bladgrønsaker
Ugras
Medisinplantar
Kjerrsongarfamilien

Kjerrsongarfamilien, Acrocephalidae, er ein nyleg skildra biologisk familie av små sporvefuglar tidlegare plassert i songarfamilien, Sylviidae. Acrocephalidae inneheld fire slekter, med kjerrsongarar som den dominerande med 39 artar. 

Artane i denne familien er i regelen ganske store «songarar». Dei fleste er ganske vanleg olivengrøne til brune med lysare gult til beige på undersida. Dei er vanlegvis funne i ope skogsterreng, takrøyrskog eller høgt gras. Familien finst mest i sørlege til vestlege Eurasia, men utbreiingsområdet strekkjer seg òg langt inn Stillehavet, med somme artar i Afrika. Slektgrensene har trong for revisjon, men det er i dag lite kunnskap om korleis det bør skje.

Artslista
Kjerrsongarfamilien i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Graueria
 Kivusongar, Graueria vittata, Grauer's Warbler, Hartert, E, 1908, (LC)

Slekt Nesillas
 Madagaskarsongar, Nesillas typica, Malagasy Brush Warbler, (Hartlaub, 1860), (LC)
 Halvørkensongar, Nesillas lantzii, Subdesert Brush Warbler, (Grandidier, A, 1867), (LC)
 Anjouansongar, Nesillas longicaudata, Anjouan Brush Warbler, (Newton, E, 1877), ()
 Komorsongar, Nesillas brevicaudata, Grand Comoro Brush Warbler, (Milne-Edwards & Oustalet, 1888), (LC)
 Mohélisongar, Nesillas mariae, Moheli Brush Warbler, Benson, 1960, (LC)

Slekt Acrocephalus, 37 kjerrsongarar

Slekt Arundinax
 Tjukknebbsongar, Arundinax aedon, Thick-billed Warbler, (Pallas, 1776), (LC)

Slekt Iduna
 Krattklorsongar, Iduna natalensis, African Yellow Warbler, (Smith, A, 1847), (LC)
 Fjellklorsongar, Iduna similis, Mountain Yellow Warbler, (Richmond, 1897), (LC)
 Tartarsongar, Iduna caligata, Booted Warbler, (Lichtenstein, MHK, 1823), (LC)
 Ramasongar, Iduna rama, Sykes's Warbler, (Sykes, 1832), (LC)
 Bleiksongar, Iduna pallida, Eastern Olivaceous Warbler, (Hemprich & Ehrenberg, 1833), (LC)
 Maurarsongar, Iduna opaca, Western Olivaceous Warbler, (Cabanis, 1851), (LC)

Slekt Calamonastides
 Papyrusklorsongar, Calamonastides gracilirostris, Papyrus Yellow Warbler, (Ogilvie-Grant, 1906), (VU)

Slekt Hippolais
 Gråsongar, Hippolais languida, Upcher's Warbler, (Hemprich & Ehrenberg, 1833), (LC)
 Olivensongar, Hippolais olivetorum, Olive-tree Warbler, (Strickland, 1837), (LC)
 Spottesongar, Hippolais polyglotta, Melodious Warbler, (Vieillot, 1817), (LC)
 Gulsongar, Hippolais icterina, Icterine Warbler, (Vieillot, 1817), (LC)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Acrocephalidae» frå , den 17. oktober 2010

Referansar 

Sporvefuglar
Benjamin Vogt

Paul Benjamin Vogt () var ein norsk advokat, diplomat og Høgre-politikar, fødd i Kristiansand. Nils Vogt var far hans.

Vogt vart student frå Kristiania katedralskole i 1880 og cand. jur. i 1885. Åra 1886-92 var han redaktør av Christiansands Tidende og 1892-97 generalsekretær i Det konservative centralstyre (Høgre). 1898-1900 var han redaksjonssekretær i Morgenbladet, medan han 1901-03 var overrettssakførar i Kristiania.

Vogt var statsråd i Francis Hagerups koalisjonsregjering frå 1903, fyrst som medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm deretter sjef for Handelsdepartementet. Vogt fungerte for Michelsen-regjeringa som ein slags sendemann i Stockholm sommaren 1905, dette for å sondere dei svenske vilkåra for å godta ei unionsoppløysing. Han var ein av dei fire norske delegatane ved forhandlingane i Karlstad i september 1905.

Frå 1906 til -10 var Vogt Noregs sendemann i Stockholm. Sidan 1910 var han i tilsvarande stilling i London. Denne posisjonen hadde han til 1934.

Han døydde i Oslo i 1947.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 NBL-artikkel om Vogt, skriven av Terje Bratberg.

Norske handelsministrar
Norske revisjonsministrar
Høgrestatsrådar
Statsrådar i Regjeringa Hagerup II
Norske diplomatar
Folk frå Kristiansand
Ole M. Gausdal

Ole Martin Pettersson Gausdal, ofte O.M. Gausdal, () var ein norsk lærar, gardbrukar, kjøpmann og redaktør frå Geiranger. Han var stortingsmann for Arbeidarpartiet.

Gausdal var fødd og oppvaksen på fjellgarden Gomsdal i Geiranger sokn i dåverande Sunnylven herad. Han vart seminarist frå Tromsø i 1880. Deretter var han lærar i Lenvik frå 1880, sidan i Nordreisa frå 1881 til 1890. Han var gardbrukar 1883-92 og 1903-09, i mellomtida dreiv han handel i Nordkjos i Nordreisa. Åra 1903-09 var han også heradskasserar i Nordreisa, deretter i same stilling 1909-11 i Tromsøysund, dit han flytta i 1909. Han vart redaksjonssekretær i Nordlys 1910, redaktør 1912-15. Bolken 1913-15 var han ordførar i Tromsøysund.

Gausdal var ordførar i Nordreisa 1890-92, og var formann i både skulestyre og fattigstyre. I 1900 var han med å stifta Arbeidarpartiet sitt fylkesparti i Troms i 1900. Han var fyrste varamann til Stortinget i dei tre valperiodane frå 1903 til 1912. I 1904 møtte han på tinget 12. mars-7. mai frå krinsen Tromsø amt, medlem av Lagtinget og tollkomiteen. Periodane 1913-15 og 1916-18 representerte han krinsen Tromsøysund på Stortinget, medan han 1919-21 representerte Lyngen krins på tinget. Heile tida 1913-21 var han medlem av Militærkomiteen. Her gjorde han framlegg om absolutt nedrusting for og gjekk inn for avskaffing av verneplikta. I den siste valbolken var han også medlem av den førebuande fullmaktskomiteen. Både 1918, -19 og -20 var han delegat ved interparlamentariske fredsmøte. Gausdal var i 1920 mellom dei som røysta for norsk medlemskap i Folkeforbundet. Han var elles medlem av lufttrafikkommisjonen av 1919 og av Den sivile forsvarskommisjonen av 1920.

Gausdal braut med Arbeidarpartiet i 1921, og melde seg inn den nystifta partigruppa sosialdemokratane. Same året var han mellom stiftarane av Nordreisa sosialdemokratiske forening, der han var formann i ni år. Han nådde ikkje opp ved stortingsvalet hausten 1921.

Frå 1922 til -32 var Gausdal kontrollør for skattlegginga av tobakk og sjokolade.

På sine eldste dagar flytta han til Ålesund, der han seinare døydde.

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1913-1915
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Ordførarar i Tromsøysund
Ordførarar i Nordreisa
Folk frå Stranda
Hans Meisingset

Hans Larsson Meisingset () var ein norsk gardbrukar, lensmann, fyrvaktar og stortingsmann frå Tingvoll. Han var medlem av Venstre.

Foreldra var plassefolk i Tingvoll. Sjølv tok han eksamen ved underoffisersskulen i Trondheim i 1879. Åra 1880-94 var han gardbrukar på Meisingset i Tingvoll, deretter lensmann 1894-1909 i Sunndal og Øksendal, busett på Sunndalsøra. Sidan 1909 var han fyrvaktar på Børøholm fyr i Fillan.

Meisingset var ordførar i Tingvoll 1886-94 og elles forlikskommissær og valmann. I si tid i Sunndal var han medlem av heradsstyret, medan han etter han kom til Fillan var «direktør» i Ind-Hitterens sparebank.

Meisingset representerte Romsdals amt på Stortinget 1895-1903 og Søre Nordmøre krins 1906-09. Han var medlem 1895-97 og sekretær 1898-1903 i militærkomiteen, samt sekretær i Odelstinget 1898 og i Stortinget 1898-1903. 1900-03 var han og medlem av valkomiteen og i 1902 av den utvida justiskomiteen. 1906-09 var han på ny sekretær i Stortinget og medlem av næringskomite nr 1. Inn i mellom var han medlem av departementskomitear vedkomande organiseringa av marinen, om skyttarsaka og «utskrivingsvæsenet».

Han døydde på Børøholm fyr.

Kjelde 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Notar

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Folk frå Tingvoll