alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Einsiedeln

Einsiedeln er ein kommune og eit distrikt i kantonen Schwyz i Sveits.  Einsiedeln har  innbyggjarar () og eit areal på .

Kommunearealet tilsvarar omtrent grensene som vart fastsett for klosteret i ein fredsavtale i 1350, inngått av abbeden på klosteret på den eine sida og kantonen på den andre. Einsiedeln består av dei seks busetnadane Bennau, Egg, Willerzell, Euthal, Gross og Trachslau. Landsbyen Biberbrugg er delt med kommunen Feusisberg. 

Paracelsus vart fødd i Einsiedeln,  ein lege og alkymist frå renessansen som er den første som namngav sink. . Kombinert- og langrennsløparen Alois Kälin er frå staden, som skihopparen Andreas Küttel. Skirennaren Urs Kälin er frå landsbyen Bennau.

Huldrych Zwingli starta si reformatoriske verksemd ved Einsiedeln kloster.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Einsiedeln» frå ,  den 16. august 2011.

Bakgrunnsstoff

Byar i Sveits
Kommunar i Schwyz
Distrikt i Schwyz
Bellinzona

Bellinzona (fransk Bellinzone, tysk Bellenz) er den administrative hovudstaden i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 238 meter over havet. 

Byen er kjend for dei tre borger (Castelgrande, Montebello, Sasso Corbaro) som er innskrivne på verdsarvlista til UNESCO.

Bellinzona ligg ved elva Ticino der Val Mesolcina munner ut i Ticinodalen. Byen ligg då i skjeringspunktet for vegane over fleire store fjellpass mot nord: St. Gotthard-, Lucomagno-, Nufenen- og San Bernardino-passet.

Milano kontrollerte området gjennom det meste av mellomalderen. Bellinzona vart knytt til Ticino i året 1500. I og rundt Bellinzona ligg ei rekke festningsanlegg som speglar plassen sin nøkkelposisjon for fleire fjellovergangar. Anlegga har røter tilbake til mellomalderen og dels heilt til romertida.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bellinzona» frå ,  den 16. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Rabadan-karnevalet
Unesco

Kommunar i Ticino
Byar i Sveits
Verdsarv i Sveits
Stader ved Ticino
Long Thanh internasjonale lufthamn

Long Thanh internasjonale lufthamn er ein planlagd flyplass i Vietnam. Flyplassen skal ligga i Tan Binh, ein del av Ho Chi Minh-byen. Hovudplanen om bygginga av flyplassen blei vedteken av statsminister Phan Văn Khải i 2006. Etter planen skal bygginga av flyplassen ta til i 2015.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Tan Son Nhat International Airport» frå , den 16. august 2011. 
 

Ho Chi Minh-byen
Flyplassar i Vietnam
Avkutta dodekaeder

Eit avkutta dodekaeder er ein arkimedisk lekam med 12 dekagonale og 20 trekanta sider, 60 hjørne og 90 kantar. Denne blir konstruert ved å stumpe av (kutte av) ein tredjedel av kantane i begge endar av eit dodekaeder, da får du 20 nye trekanta sider og gjer dei gamle pentagon-sidene dekagonale.

Areal og volum
Arealet A og volumet V til eit avkutta dodekaeder med sidelengde a er:

Avkuttingssekvens

Sjå òg
Arkimedisk lekam
Dodekaeder

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Avstumpet dodekaeder» frå ,  den 16. august 2011.  
 

Geometriske former
Avkutta ikosaeder

Eit avkutta ikosaeder er ein arkimedisk lekam med 12 pentagonale og 20 heksagonale sider, 60 hjørne og 90 kantar. Denne blir kunstruert ved å kutte ein tredjedel av kantane i alle endar av eit ikosaeder. Dette gjev 12 nye pentagonale sider og gjer trekant-sidene heksagonale.

Areal og volum

Avkuttingssekvens

Sjå òg
Arkimedisk lekam
Ikosaeder

Geometriske former
Pave Johannes

Pave Johannes kan visa til fleire pavar (og motpavar). Namnet Johannes er blitt nytta både av paven i Roma, koptiske pavar og ortodokse patriarkar.

Pavar
South Sudan Oyee!

«South Sudan Oyee!» er nasjonalsongen til Sør-Sudan. Han blei teken i bruk då landet fekk sjølvstende 9. juli 2011. «Oyee» tilsvarer 'hurra'.

Tekst
Songteksten blei skriven først ved hjelp av 49 diktarar og ein komité leidd av Joseph Abuk. Ulike diktdelar blei brukte til den ferdige teksten, som skulle oppfylla visse krav sette av Den sørsudanske frigjeringsrørsla. Nasjonalsongen skulle nemna landet si historie, folket, geografi og den lange fridomskampen. Arbeidet med songen tok til før sørsudanarane hadde røysta over om dei skulle krevja sjølvstende.

Melodi
Fleire musikarar fekk sjansen til å laga melodi til nasjonalsongen gjennom ein open konkurranse. Studentar og lærarar ved Juba University vann med sitt bidrag.

Bakgrunnsstoff
A national anthem for South Sudan. Lydreportasje frå BBC News.
A song for south Sudan: Writing a new national anthem. BBC News, 12 January 2011

Kjelder
Waakhe Simon, Referendum Preparations: S.Sudan Anthem on the Way , Gurtong, 16 September 2010
A song for south Sudan: Writing a new national anthem. BBC News, 12 January 2011 

Nasjonalsongar
Sør-Sudan
Marokko i Eurovision Song Contest

Marokko debuterte i Eurovision Song Contest 1980 i Haag i Nederland med songen «Bitakat Hob», framført på arabisk av Samira Bensaïd. Landet har berre delteke ei gong. Bidraget vart valt av SNRT.

Deltaking
Marokko er det fyrste, og førebels einaste, afrikanske og arabiske landet som har delteke i Eurovision Song Contest. Det var òg fyrste gongen eit av bidraga var sunge på arabisk.

Songen, «Bitakat Hob», fekk berre sju poeng i tevlinga, alle frå Italia, og enda på 18. plass.

På grunn av den dårlege plasseringa i 1980 trekte Marokko seg frå tevlinga og har aldri delteke sidan.

Framtidig deltaking
Den marokkanske kringkastaren 2M TV har uttrykkja sin intensjon om å verte medlem i Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). 2M TV vil gje det marokkanske folk ein sjanse til å delta i Eurovision Song Contest. Kringkastaren har berre høve til å delta om dei vert medlem i EBU.

Bidraga i Eurovision Song Contest

Røystegjeving

Finale

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Marokko i Eurovision Song Contest

Denne artikkelen bygger på «Morocco in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 16. august 2011.

Fotnotar

Marokko i Eurovision Song Contest
Land i Eurovision Song Contest
Musikktevlingar
Fiat

Fiat er eit merkenamn som høyrer til bilprodusenten Fabbrica Italiana Automobili Torino basert i Torino i Italia. Namnet er eit akronym laga av det italienske namnet: Fabbrica Italiana Automobili Torino. Det stavar også det latinske ordet "fiat" som tyder "lat det bli", eit uttrykk for håp og styrke som i "fiat lux", "lat det bli lys". Verksemda vart starta av Giovanni Agnelli i 1899. Verksemda omsette for 35,88 milliardar euro i 2010 

Frå slutten av 1960-åra har Fiat kjøpt eller vunne kontroll over ei rekke selskap, mellom anna: 
 Bilprodusentar: Ferrari, Lancia, Alfa Romeo og Maserati.
 Nyttekjøretøy: OM og Iveco.
 Landbruksmaskiner: New Holland og det canadiske merket Flexy-Coils.
 Anleggsmaskiner: produsert av Fiat-Hitachi Construction og New Holland Construction.
 Bussar: Fiat, Iveco og Irisbus.
 Flyindustri: fly og relaterte komponentar vert produsert av FiatAvio, som også kontrollerer EVL, som driv med romindustri.
 Militære køyretøy.
 Komponentar: den største, italienske komponentprodusenten, Magneti-Marelli er eigd av Fiat og i sin tur eig denne verksemda merke som Carello, Automotive Lighting, Siem, Cofap, Jaeger, Solex, Veglia Borletti, Vitaloni, Automotive Lighting og Weber.
 Stålverk og metallurgi: Fiat eig Teksid.
 Forlag, publisering, media: Fiat-gruppa er også eigar av forlag som La Stampa, Itedi og Italiana Edizioni. Gruppen eig også fleire riks- og lokalaviser eller kontrollerer dei gjennom ulike selskap. 
 Finansielle tenester: Eit viktig forsikringsselskap, Toro Assicurazioni, gjev Fiat ei kontrollerande marknadsposisjon.
 Bygg/anlegg: Ingest Facility og Fiat Engineering arbeider på ei rekke ulike sektorar, og IPI er eit formidlingsselskap som også driv med eigedomsforvaltning og drift. 
 IT: Fiats verksemd på denne sektoren skjer gjennom ICT - Information & Communication Technology, Espin, Global Value, TeleClient, Atlanet.

Fiat eig også skianlegga i Sestrieres (denne byen i Alpene er skapt av Agnelli-familien).

Fiat-modellar 

 124
 508 Balilla
 125
 126
 127
 128
 130
 132
 131
 500
 600
 1100
 1400
 1300
 1500
 1900
 2000
 Albea
 Barchetta
 Bianchina
 Brava
 Bravo
 Cinquecento
 Coupé
 Argenta
 Croma
 Dino
 Doblò
 Duna (designet i Brasil)
 Grande Punto
 Idea
 Marea
 Multipla
 Palio
 Panda
 Punto
 Regata
 Ritmo/Strada
 Sedici
 Seicento
 Siena
 Stilo
 Tempra
 Tipo
 Topolino
 Ulysse
 Uno
 X1/9i 1994.

Priser 
Fiat har vunne prisen Årets Bil ni gongar:

 1967: Fiat 124
 1970: Fiat 128
 1972: Fiat 127
 1984: Fiat Uno
 1989: Fiat Tipo
 1995: Fiat Punto
 1996: Fiat Brava/Bravo
 2004: Fiat Panda (Nye)
 2007: Fiat 500

Bakgrunnsstoff 
 Fiat - Internasjonal side
 Fiat - Norsk side
 Norsk Fiat Register 
 Fiat Classic Club (Sverige)
 An extensive Fiat 124 Spider website in two languages 
 Biltesten.no sine tester av Fiat 
 Denne artikkelen bygger på «Fiat» frå ,  den 17. august 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Fiat Automobiles» frå ,  den 17. august 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Fiat» frå ,  den 17. august 2011.  
 

Italienske bilmerke
 
Italienske føretak
Torino
Skipingar i 1899
Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest

Aserbajdsjan debuterte i Eurovision Song Contest i 2008. Landet har delteke kvart år sidan. Bidraga vert valde i den nasjonale finalen, Land of Fire. I 2011 vann Ell & Nikki Eurovision Song Contest med songen «Running Scared».

Historie
Aserbajdsjan debuterte i den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest 2008 og kvalifiserte seg til finalen.

I 2007 ville ein annan kringkastar, Azərbaycan Televiziya (AzTV), delteke i tevlinga, men reglane til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) tillet ikkje dette ettersom AzTV ikkje var aktivt medlem. AzTV vart nekta aktivt medlemskap 18. juni 2007 då ein meinte at det vart kopla opp til den aserbajdsjanske regjeringa. 5. juli same år fekk İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti (İTV) fullt medlemskap i EBU, og 15. oktober fekk dei løyve til å ta del i EBU. 
 
Etter berre fire år i tevlinga vann Ell & Nikki med songen «Running Scared» i 2011. Dette gjorde at den gjennomsnittlege poengsummen til Aserbajdsjan låg på 176,25,  den høgaste av alle deltakarlanda.

Sidan semifinalane vart innført i 2004 har Aserbajdsjan vore plassert innanfor topp ti kvart år. Fram til 2012 var Hellas det einaste andre landet som har gjort dette.

Popularitet
Sidan debuten i 2008 har tevlinga vorte overmåte populær i landet. Etter åttandeplass i 2008 og plassering mellom dei fem beste sidan 2009 har tevlinga vorte eit spørsmål om «nasjonal ære» og vorte sett som særs viktig. Kor viktig tevlinga var for landet synte seg i 2013 då den aserbajdsjanske presidenten İlham Əliyev starta ei gransking av kvifor Aserbajdsjan ikkje gav poeng til Russland i finalen i 2013. Aserbajdsjan reknar med at dei får ei god plassering og tilset ofte etablerte låtskrivarar og produsentar for å gjere sitt inntog i tevlinga. Sidan 2009 har Eurovision Song Contest vore det mest sette fjernsynsprogrammet på aserbajdsjansk fjernsyn, sjølv om tevlinga vert kringkasta etter midnatt lokal tid. I 2011 laga Aserbajdsjan eit eige frimerke til ære for Ell & Nikki av di dei vann tevlinga for Aserbajdsjan. Duoen vart nasjonale stjerner etter sigeren, og landet brukte 1 milliard på å vere vertsland for Eurovision Song Contest 2012. Det vart òg bygd ein ny arena i hovudstaden Baku. Dette er den største pengesummen eit land har brukt for å arrangere tevlinga, nok eit bevis på den store populariteten til tevlinga i Aserbajdsjan.

Bidrag

Galleri

Røystehistorikk (2008-2021)

Vertskap

Sjå òg
 Aserbajdsjan i Junior Eurovision Song Contest
 Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest

Fotnotar

Kjelder

Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest
Denne artikkelen bygger på «Azerbaijan in the Eurovision Song Contest» frå ,  den 17. august 2011.  
 

 
Land i Eurovision Song Contest
Aserbajdsjansk musikk
Reuss

Reuss er ei elv i Sveits, som høyrer til Rhinenvassdraget. Elva har kjelde i Gotthardmassivet i kantonen Uri, og munnar ut i Aare ved Windisch i kantonen Aargau. Reuss er 164 km lang, og har ei fallhøgd på 2 101 m og eit tilsigsfelt på 3 425 km².

Reuss oppstår i Urseren av fleire kjeldeelvar, dei to største er Furkareuss og Gotthardreuss. Kjelda til Furkareuss ligg på 2 431 meter over havet, og vert rekna som  hovudkjelda. Reuss renn ut av Urseren gjennom Schöllenenjuvet. Etter å ha passert den breie Reussdalen i Uri, munnar elva ved Flüelen ut i Vierwaldstättersjøen. Reuss renn ut av innsjøen ved byen Luzern, den største byen langs elva. Herifrå renn elva nordover gjennom Aargau, dels som grenseelv mot kantonane Zug og Zürich. Reuss si vassføring ved åmotet til Aare er gjennomsnittleg 140 m³/s.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Reuss» frå ,  den 17. august 2011.   

Elvar i Sveits
 
Geografi i Uri
Geografi i Aargau
Geografi i Luzern
Geografi i Zug
Geografi i Zürich
Aarevassdraget
Sideelvar til Aare
Geoff Hurst

Geoffrey Charles Hurst ( i Ashton-under-Lyne, Lancashire) er ein tidlegare engelsk fotballspelar. Han er ein legende i West Ham og det engelske landslaget, og er også den einaste spelaren i fotballens historie som har scora hat-trick i ein VM-finale.

Dei tre måla kom i finalen i 1966 for England, i deira 4–2-seier over Tyskland (BRD) på det gamle Wembley. Denne bragda var ekstra imponerande, med tanke på at Hurst berre hadde fire månader (åtte kampar) bak seg i si internasjonale karriere, og at han ikkje var rekna som England sitt første val på spissplassen på den tida. Det andre målet han scora i kampen, som kom på overtid, er eit av dei mest omdiskuterte fotballmåla gjennom tidene. Hurst skaut ballen i tverrliggaren, og ballen stussa ned på mållinja, og det vart dømt mål til England. Tidlegare i turneringa, før finalen, hadde Hurst vist sitt talent og medvirka i fleire av England sine mål. Totalt scora han 24 mål på 49 landskampar for England, og på klubblagsnivå spelte han for West Ham United, Stoke City og West Bromwich Albion. For West Ham vart det totalt 180 mål på 411 kampar.

Geoff Hurst var manager for Chelsea FC i åra 1979-81.

Hurst vart utnemnd til Knight Bachelor av dronning Elisabeth II og vart dermed slegen til riddar. Han har med det rett til å føre tiltaleforma «sir» framfor namnet. Hurst er også medlem av Order of the British Empire.  

Engelske fotballspelarar
West Ham-spelarar
Stoke-spelarar
West Bromwich-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1966
Spelarar i Fotball-EM 1968
Spelarar i Fotball-VM 1970
Personar fra Stor-Manchester
Verdsmeisterskapen i sjakk 1957

Verdsmeisterskapen i sjakk 1957 vart spela mellom Mikhail Botvinnik og Vasilij Smyslov i Moskva frå 5. mars til 27. april 1957.

Resultat 
Tvikampen var spela over 24 parti. Viss kampen enda uavgjort 12-12, ville Botvinnik, som regjerande verdsmeister, behalde tittelen. Vassilij Smyslov vann og vart ny verdsmeister i sjakk.

Bakgrunnsstoff 
Sjakk-VM 1957 hos chessgames.com, med partia, vitja 17. august 2011
1957 World Chess Championship hos Graeme Cree sine sjakksider

Verdsmeisterskap i sjakk
1957 i Sovjetunionen
Verdsmeisterskapen i sjakk 1958

Verdsmeisterskapen i sjakk 1958 vart spela mellom Mikhail Botvinnik og Vasilij Smyslov i Moskva frå 4. mars til 9. mai 1958.  Smyslov hadde vunne tvikampen om verdsmeisterskapen i sjakk 1957 mot då regjerande meister Botvinnik. Og etter dei reglane som gjaldt då, hadde Botvinnik rett til ein returkamp året etterpå.

Resultat 
Kampen vart spela over 24 parti. Viss den enda uavgjort 12-12 etter 24 parti, ville Smyslov behalde tittelen. Men Botvinnik vann tvikampen, og tok tilbake verdsmeister-tittelen.

Bakgrunnsstoff 
Sjakk-VM 1958 hos chessgames.com, med partia, vitja 17. august 2011
1958 World Chess Championship hos Graeme Cree sine sjakksider

Verdsmeisterskap i sjakk
1958 i Sovjetunionen
Gregorio Allegri

Gregorio Allegri () var ein italiensk komponist og tenorsongar knytt til  seinrenessansen og tidleg barokk.

Liv
Allegri var fødd i Roma. Han var korgut ved San Luigi de Francesci frå 1591, og elev av Giovanni Maria Nanino. Frå 1607 til  1621 var Gregorio kapellmeister ved domkyrkja i Fermo, og frå 1629 songar i det pavelege orkesteret under pave Urban VIII.

Verk
Allegri komponerte messer, motettar, eit Te Deum, eit Magnificat og ei firstemmig strykarsonate.

Den best kjende av komposisjonane hans er den nistemmige Miserere, som toneset Salme 51 i Bibelen. Stykket blei endra og utvida mange gonger i løpet av livet hans, og fekk ein segnomspunnen status. Det blei berre framført Det sixtinske kapellet under den stille veka, og var forbode å kopiera. I 1770 kom fjortenårige Mozart til Roma, høyrde stykket to gonger og skreiv det ned etter minnet, og ein engelsk musikkhistorikar gav det ut i London. Etterkvart blei kopieringsforbodet heva, og fleire seinare komponistar, som Felix Mendelssohn og Franz Liszt, transkriberte verket.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Gregorio Allegri» frå ,  den 17. august 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Gregorio Allegri» frå ,  den 17. august 2011.

Bakgrunnsstoff 
  
 Lydeksempel: Miserere mei deus fra salme 51

Italienske komponistar
Renessansekomponistar
Barokkomponistar
Folk frå Roma
Verdsmeisterskapen i sjakk 1910 (Lasker-Janowski)

Emanuel Lasker møtte David Janowski i den andre verdsmeisterskapen i sjakk i 1910. Tvikampen blei spela mellom 8. november og 8. desember 1910 i Berlin.

Bakgrunn 

Lasker og Janowski spelte to vennskapskampar i 1909, der den første enda uavgjort (+2 -2) og den andre blei vunnen av Lasker med   (+7 =2 -1). Denne lengste kampen i 1909 har ofte blitt kalla for ein verdsmeisterkamp, men ifølgje Edward Winter var det ikkje ein tittelkamp.

Resultat 

Den av partane som først vann åtte parti, ville bli verdsmeister. Lasker forsvarte tittelen, heilt overlegent, med 8 sigrar, tre remisar og ingen tap.

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|+Verdsmeisterskapen 1910
|-
! !!Nasjon!! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10  !! 11 !! Sigrar
|-
| align=left |Emanuel Lasker||
| 1 ||style="background:black; color:white"| = || = ||style="background:black; color:white"| 1 || 1 ||style="background:black; color:white"| = || 1 ||style="background:black; color:white"| 1 || 1 ||style="background:black; color:white"| 1 || 1 || 8
|-
| align=left | David Janowski|| 
|style="background:black; color:white"| 0 || = ||style="background:black; color:white"| = || 0 ||style="background:black; color:white"| 0 || = ||style="background:black; color:white"| 0 || 0 ||style="background:black; color:white"| 0 || 0 ||style="background:black; color:white"| 0 || 0
|}

Bakgrunnsstoff 
Verdsmeisterskapen i sjakk 1910 (Lasker-Janowski) hos chessgames.com, med partia, vitja 17. august 2011
1910 World Chess Championship hos Graeme Cree sine sjakksider

Fotnotar 

Verdsmeisterskap i sjakk
1910 i Det tyske keisardømet
Christine Guldbrandsen

Christine Guldbrandsen () er ein norsk songar. Ho vann Melodi Grand Prix 2006 med songen «Alvedansen», og representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2006, der ho enda på 14. plass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Christine Guldbrandsen» frå ,  den 17. august 2011.  
 

Folk frå Bergen
Norske songarar
Melodi Grand Prix-deltakarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2006-deltakarar
Wig Wam

Wig Wam er ein norsk hard rockgruppe frå Halden. Dei vann Melodi Grand Prix 2005 med songen «In My Dreams», og representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2005, der dei enda på ein delt niandeplass med Danmark.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wig Wam» frå ,  den 17. august 2011.  
 

Musikkgrupper skipa i 2001
Melodi Grand Prix-deltakarar
Melodi Grand Prix-vinnarar
Norske Eurovision Song Contest-deltakarar
Norske musikkgrupper
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Eurovision Song Contest 2005-deltakarar
Buskmure

Buskmure er ei plante i rosefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing, og veks i Nord-Europa, i det nordlege Sibir, i Alaska, det nordlege Canada og på Grønland. Buskmure er ei lita lauvfellande busk med ei stiv opprett og tettgreina vekstform. Planta vert om lag 1.5 m i diameter. Borken er først lysgrøn med tett hårkledning. Seinare vert borken brun og stripet, og til sist skalar han av i tynne strimlar. Knoppane er spreidde og spisse med grågrøn farge. Blada er ulikefinna med 3-7 småblad. Kvart småblad er elliptisk med heil rand og lett hårkledning. Oversida er grågrøn, medan undersida er gråleg. Blomstrane liknar jordbærplanta sine i forma, og dei kan vert gule, oransje, lyseraude eller kvite, alt etter sorten. Fruktene er små nøtter, som modnast og spirer villig. 

I Noreg veks planta ikkje vilt. Buskmura er ei mykje nytta pryd- og hekkplante i hagar.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Almindelig buskpotentil» frå ,  den 17. august 2011.  
 

Hageplantar
Rosefamilien
Pave Leo I

Heilage Leo I eller Leo den store (ca. 400-10. november 461) var pave frå 440 til han døydde i 461, og har ein viktig plass i kyrkjehistoria. Leo markerte seg som ein forkjempar for autoriteten til paven i Roma, også over andre patriarker gjennom arven etter apostelen Peter. Han kjempa fram ei ortodoks kristen lære mot Kristus-syn (arianisme, monofysittisme og pelagianisme) som etterkvart blei erklærte som vranglære. I 452 møtte han hunarkongen Attila og klarte og greidde overtala han til å la vera å storma Roma.

Leo var den første paven som fekk tilnamnet «den store». Han er rekna som ein av kyrkjefedrane, og blei utnemnd til kyrkjelærar i 1754.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pave Leo I» frå ,  den 17. august 2011.

Bakgrunnsstoff
 Biografi på katolsk.no

Italienske helgenar
Kyrkjelærarar
Kyrkjefedrar
Pavar
Fødde på 400-talet
Døde på 400-talet