alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Daventry

Daventry er ein marknadsby i Northamptonshire i England, omkring 40 km vest for Northampton. Han er administrasjonsby for distriktet Daventry, og har omkring 24 000 innbyggjarar (2004).

Daventry har eit historisk sentrum rundt marknadsplassen, og moderne bustad- og industriområde i utkanten. Rett utanfor sentrum ligg ein stor park og eit vassreservoar.

Byen hadde eit museum som tok for seg slaget ved Naseby, men dette vart nedlagt i 2004.

Mange føretak brukar Daventry som lager- og distribusjonssenter, sidan byen ligg nær motorvegen M1 og den sentrale plasseringa i tilhøve til alle delar av Storbritannia.

Historie 

Dei eldste spora etter menneskeleg aktivitet er funne på Borough Hill, 199 moh, der det ligg restar etter eit fort frå jernalderen. Dette er eit av dei største forta frå jernalderen som er kjent i Storbritannia. Det er òg funne restar etter romerske bygningar like ved åsen.

Daventry fekk bystatus i eit charter frå 1606. Eit nytt charter vart utskrive i 1674. Under borgarkrigen var Karl I innkvartert i Daventry saman med store delar av styrkane sine før slaget ved Naseby, som stod nær byen i 1645.

I 1923 bygde BBC ein stor sendestasjon på Borough Hill. Han vart i 1935 brukt for den første praktiske testen av eit radarsystem. Inntil 1992 stod det mange store antenner på åsen, men etter at sendestasjonen stengte det året har alle unntatt éin blitt fjerna. Den gjenverande antenna blir til brukt flykontroll.

Fram til 1950 var Daventry ein liten, landsens by, med omkring 6000 innbyggjarar. Veksten starta i 1954, då kulelagerprodusenten British Timken bygde ein stor fabrikk i byen. Ein ny vekstperiode kom i byrjinga av 1960-talet, då ein anla bustadområde for å huse folk som flytta frå Birmingham under ei stor byrenovering. Frå 1955 til 1975 vart folkesetnaden meir enn tredobla.

I 2004 fekk ein reklame for McDonalds blanda mottaking i byen. Ein person sa: «Eg har eit jobbintervju i Daventry; kor er det?», og fekk svaret: «Er du sikker på at du ikkje meiner Coventry?».

King's Quest 

Daventry er òg namnet på ein by i fantasidataspillet King's Quest, utan at det er nokre likskapar med den verkelege byen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Daventry» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Northamptonshire
Laurbær

Laurbær (Laurus nobilis) er eit eviggrønt, mellomhøgt tre i laurbærslekta som veks i middelhavslanda.

Skildring

Laurbærtreet blir normalt 2,5 meter høgt, men kan bli opptil 20 meter. 
Blada er blanke og glinsande på oversida og matte på undersida. Dei har ein sterk aroma.

Treet blomstrar i mars og april med små grøngule blomar som sit fleire saman i bladhjørna. Dei har ein søtleg aroma. Bæra er avlange og blåsvarte og inneheld eitt frø kvar.

Bruk
Treet blir brukt som prydplante, ofte ved inngangsparti, nokre gonger også innandørs.

Dei grøne blada til treet kan haustast og brukast som krydder. Smaksmessig passar laurbærblad mellom anna til kokt og steikt fisk, oksekjøt og bønner. Laurbærfuktene blir også hausta og kan mellom anna brukast til olje. 

Laurbærblad har i fleire tusenår ikkje berre vore brukt til matlaging, men også som eit symbol på siger, herskarar og gudar. Det latinske namnet nobilis, 'adeleg' eller 'fornem', viser til dette. I antikken blei laurbærkransar brukt som teikn på siger. Ein slik bruk er også overført til moderne tid, til dømes i heraldiske symbol som riksvåpen og i nokre nasjonalflagg.

Symbolikk
Laurbær var eit symbol for den greske guden Apollo. I følgje gresk mytologi blei det første laurbærtreet skapt av nymfa Dafne då ho rømde frå Apollo. Ettersom Apollo var vernar for dei pythiske leikane blei vinnarar her krona med laurbærkransar. Romarane brukte også laurbærkransar som symbol for siger, då særleg militær siger.

I Bibelen er laurbær eit symbol på heider og rikdom. I kristen tradisjon er planten eit symbol på gjenoppståinga til Kristus.

Etter kinesisk tradisjon veks det eit stort laurbærtre på månen. Wu Gang, ein døyeleg mann som vanskjøtta arbeidet sitt fordi han drøymde om å bli udøyeleg, blei sett til å fella treet av gudane. Dette viste seg å vera umogleg ettersom treet grodde til så snart ein sette øksa i det.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bay Laurel» frå ,  den 17. juli 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Laurbær» frå ,  den 17. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

Meir om laurbær

Urter
Krydder
Laurbærfamilien
Plantar i middelhavsområdet
Bamburgh

Bamburgh er ein liten by ved kysten i Northumberland i England.

Bamburgh slott var sete for kongane av Northumbria. Byen var òg hovudstad for det angelsaksiske kongedømet Bernicia på 500- og 600-talet. Det vart bygd av Ida av Bernicia (ca. 547 559). Det opphavlege namnet på staden skal ha vore Bebbanburgh, etter Bebba, som var gift med sonesonen til Ida Adda av Bernicia. I 1704 vart slottet kjøpt av Lord Crewe, biskop av Durham. Han oppretta ein velgjerande jenteskule der. Fondet som skulle finansiere skulen dekte ikkje drifta over tid, og i 1894 kjøpte William, 1. Lord Armstrong slottet og gjorde det til bustaden til familien. Dei bur enno der.

Den første kyrkja i Bamburgh vart reist av Oswald av Northumbria i 635.

Ein av dei mest kjende personar frå Bamburgh er Grace Darling (1815–1842). I 1838 rodde ho saman med faren sin ut til eit skip som hadde gått på grunn, og dei lukkast i å redde ni passasjerar. Ho er gravlagt på kyrkjegarden, og rett ved sida av ligg eit museum til hennar ære.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bamburgh» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Northumberland
Berwick-upon-Tweed

Berwick-upon-Tweed er ein by i Northumberland. Han er den nordlegaste byen i England, og ligg på austkysten ved munningen til elva Tweed. Elva markerer det meste av strekninga grensa mellom England og Skottland, men Berwick ligg på nordsida, det vil seie på det som elles er skotsk side; han var tidlegare administrasjonsby for det skotske grevskapet Berwickshire. Han er no administrasjonssenter for distriktet Berwick-upon-Tweed, som omfattar eit større område enn sjølve byen.

Berwick er ein marknadsby. Han har òg ei hamn, som ligg i landsbyen Tweedmouth like ved. Størst tyding har byen hatt på grunn av den strategiske plasseringa si, og i meir enn 300 år frå midten av 1000-talet byta han hender fleire gonger. Så seint som under Rosekrigane på 1400-talet vart det kjøpslått om byen. Bymurane er blant dei best verna i Storbritannia, og dei vart kraftig restaurert på 1700-talet.

Fotballaget til byen, Berwick Rangars FC, spelar i Scottish Football League, noko som er unikt for ein engelsk by.

Den lokale dialekten, kjent som Tweedside, er ein kombinasjon av låglandsskotsk og northumbrisk dialekt; han høyrest mest ut som ein skotsk dialekt.

Byen har venskapsbyavtale med Sarpsborg.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Berwick-upon-Tweed» frå ,  den 17. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 BBC: A tale of one town

Byar i Northumberland
Morpeth

Morpeth er ein liten marknadsby ved elva Wansbeck i Northumberland i England. Han er administrasjonssenter for grevskapet Northumberland, og for distriktet Castle Morpeth.

Byen fekk status som marknadsby (market town) under kong Johan utan land på 1100-talet. Han er no ein travel liten by, med gode kommunikasjonsruter til Newcastle, dit mange av innbyggjarane pendlar, og til Edinburgh. Det går òg direkte tog til London.

Turisme er ein veksande næringsveg, som elles i Northumberland. Blant attraksjonar er Chantry handverkssenter med eit sekkepipemuseum, og William Turners fysikkhage.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Morpeth» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Northumberland
Oakham

Oakham er administrasjonsbyen i Rutland i England. Grevskapet har berre éit distrikt, og har difor status som sameint styresmakt. Byen ligg i nærleiken av den kunstige innsjøen Rutland Water, og har vegsamband til Melton Mowbray, Corby og Stamford.

Blant attraksjonane i byen finn ein Oakham slott, der storsalen er verna, og soknekyrkja All Saint. Byen har marknader kvar onsdag og laurdag.

Oakham School er ein vel respektert privatskule.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Oakham» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

Byar i Rutland
Strandmalurt

Strandmalurt (Artemisia maritima) er ei eviggrøn toårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 20 til 80 cm høg og veks i kystnære strøk i Europa. I Noreg er arten under etablering og spreiing, først og fremst i Østfold. Han vart funnen i Noreg for første gong i Hvaler i 1919. Han er framleis sjeldan i Noreg.

Kjelder 

Korgplantefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Norsk malurt

Norsk malurt, Artemisia norvegica, er ei urt i korgplantefamilien. Planten blir 5 til 25 cm høg. Han er berre funnen i Noreg, i nordre Uralfjella og i Nord-Skottland. I Noreg veks han hovudsakleg i Dovre, Trollheimen og Sunndalsfjella og er dessuten funnen i Hjelmeland og Jondal. Han er forholdsvis vanleg i kjerneområdet sitt, men i tilbakegang.

Fotnotar

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Tusenfryd

Tusenfryd (Bellis perennis) er ei urt i korgplantefamilien. Planten blir 4 til 20 cm høg. Han er svært utbreidd i grasplenar og parkar. Planten er spreidd frå Europa til andre verdsdelar, gjerne saman med grasfrø. Det er uvisst om planten er heimleg i Noreg, eller innført.

Bakgrunnsstoff

Fotnotar

Korgplantefamilien
Plantar i Noreg
Nikkebrønsle

Nikkebrønsle (Bidens cernua) er ei eittårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 10 til 90 cm høg. Han veks i Eurasia og Nord-Amerika og er vanleg i mange land. I Noreg er han knytt til næringsrike dammar, vasskanter og sumper i Sør-Noreg. Han er i tilbakegang her til lands fordi det blir mindre av slike landskapstypar. Han er forsvunnen frå kyststrøka, men veks framleis over eit stort areal i innlandet på Austlandet.

Fotnotar

Korgplantefamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Takson namngjevne av Carl von Linné
Peter Birmann

Peter Birmann () var ein sveitsisk  kunstmålar frå Basel. Han var far til målaren Samuel Birmann.

Birmann var fødd i Basel, der faren var steinhoggar. Han var i yngre år lærling hos far sin. Frå 1771 gjekk han i lære hos fleire sveitsiske kunstnarar, der i mellom August Kaufmann, Wocher Marquard og Johann Ludwig Aberli. Frå 1781 til 1790 budde Birmann i Roma og var tilsett hos Louis Ducros og Giovanni Volpato. Under opphaldet vart han kjent med Johann Wolfgang Goethe. År 1791 opna han sin eigen verkstad i Basel. Ved sidan av sitt arbeid som målar, tok han unge kunstnarar i lære, som til dømes Achilles Benz og Hieronymus Hess.

Han døydde i heimbyen i 1844.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Perter Birmann» frå ,  den 17. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Bilete og tekst frå Voyage pittoresque de Basle à Bienne par les vallons de Mottiers-Grandval von Peter Birmann sind im Portal VIATIMAGES zu finden .

Sveitsiske målarar
Målarar frå 1700-talet
Målarar frå 1800-talet
Folk frå Basel
The Rolling Stones Rock and Roll Circus

The Rolling Stones Rock and Roll Circus er ein konsertfilm initiert og organisert av The Rolling Stones. Filmen blei til under to spelesesjonar den 11. og 12. desember 1968. Opptaka som filmen er sett saman av blei gjort på eit filmsett rigga til som ein sirkusarena. Saman med Rolling Stones, med støtte av Nicky Hopkins på piano, tok artistqr som The Who, Taj Mahal med Jesse Ed Davis, Marianne Faithfull, Jethro Tull og The Dirty Mac del i konserten. The Dirty Mac var ei supergruppe sett saman av John Lennon, Eric Clapton, Mitch Mitchell, Keith Richards og Yoko Ono.

Opptaka blei gjort i Intertel (V.T.R. Services) Studio i Wycombe Road i Wembley for eit spesielt invitert publikum. Dei byrja klokka 14.00 den 11. desember og varte til 5-tida neste morgon. Filminga tok lengre enn planlagd fordi fleire kamera slutta å verka og det tok lengre tid enn venta å gjera klar mellom opptredenane. 

Mick Jagger, utkledd som sirkusdirektør, var drivkraft for konserten, og heldt artistar og publikum gåande fram til opptaka var ferdige. The Rolling Stones var likevel lite nøgde med sin opptreden, og filmen blei ikkje gjeven ut. Konserten var den siste då Brian Jones opptredde saman med gruppa.

Store delar av The Who-opptredenen var del av dokumentaren The Kids Are Alright (1979), men elles var opptaket rekna som tapt fram til ein fann det i ein søppeldunk i ein kjellar i 1989. Filmen blei restaurert og endeleg gjeven ut på CD og video i 1996. I 2004 kom ein remastra DVD med Dolby Surround-lyd ut.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Rolling Stones Rock and Roll Circus» frå ,  den 17. juli 2011.  
 

The Rolling Stones
Filmar frå 1996
Musikk i 1968

it:The Rolling Stones Rock and Roll Circus
pl:The Rolling Stones Rock and Roll Circus
Det kostarikanske riksvåpenet

Det kostarikanske riksvåpenet viser eit smalt land med tre vulkanar, og eit hav med seglskip i på kvar, ei sol som stig opp frå havet og sju stjerner i ei rekkje på himmelen over. To band med tekstane Republica de Costa Rica og America Central står på band over skjoldet. Våpenet i si noverande utforming blei teke i bruk som riksvåpen av Costa Rica den 5. mai 1998, men byggjer på ei tidlegare utgåve frå 1848.

Historikk

Som spansk koloni hadde Costa Rica brukt våpenet til den spanske monarken. Etter sjølvstendet frå Spania i 1821 blei Costa Rica del av Det meksikanske riket i nokre år. Frå 1823 til 1830-åra var landet del av Den mellomamerikanske føderasjonen. Først i 1840-åra trong landet eit eige riksvåpen.

Det kostarikanske flagget og riksvåpenet fekk sine første utformingar under presidentskapet til Jose Maria Castro Madriz, og skal ha blitt utforma av kona hans, Pacifica Fernandez. Dette riksvåpenet blei offisielt teke i bruk den 29. september 1848, og var motiv på det første frimerket landet gav ut. Våpenet blei endra 27. november 1906, då militærsymbol, flagg og overflodshorn blei tekne ut. I 1964 blei talet på stjerne auka frå fem til sju.

Symbolikk
Dei sju stjernene står for dei sju provinane i Costa Rica. Dei tre vulkanane symboliserer dei tre fjellkjedene i landet. Dei to hava er Det karibiske havet og Stillehavet, som ligg på kvar si side av det smale landet. Skipa er handelsfartøy som står for landet si sjøfartshistorie. Skjoldet er innramma av ein krans av gylne kaffibønner.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coats of arms of Costa Rica» frå ,  den 17. juli 2011.

Bakgrunnsstoff

Costa Rica
Costa Rica
São Paulo FC

São Paulo Futebol Clube er ein idrettsklubb frå São Paulo i Brasil, stifta 25. januar 1930.

Bakgrunnsstoff 

 Offisiell nettside  

Brasilianske fotballag
São Paulo by
Skipingar i 1930
Brasiliansk kultur
Masiela Lusha

Masiela Lusha () er ein albansk-amerikansk skodespelar fødd i Tirana i Albania. Etter skulen hadde ho fleire mindre roller i fjernsynsseriar. I 2002 fekk ho tilbid om rolla som Carmen Lopez i serien George Lopez.

Filmografi 
 2000: Father's Love, Lisa 
 2001: Summoning, Grace
 2001: Lizzie McGuire, Model
 2002: George Lopez, Carmen Lopez (101 episodes)
 2003: Clifford's Puppy Days, Nina (46 episodes) 
 2004: Cherry Bomb, Kim
 2005: Unscripted
 2006: Law and Order: Criminal Intent, Mira
 2007: Time of the Comet, Agnes
 2008: Blood: The Last Vampire, Sharon
 2009: Ballad of Broken Angels: Harmony, Harmony 
 2009: Lopez Tonight
 2010: Kill Katie Malone, Ginger
 2010: Of Silence, Annabelle
 2010: Signed in Blood, Nina 
 2011: Under the Boardwalk: The Monopoly Story
 2011: Tough Business, Grace
 2011: Science of Cool

USA-amerikanske skodespelarar
Albanarar
Banbury

Banbury er ein marknadsby i distriktet Cherwell i Oxfordshire i England. Folketalet var i 2001 41 802. Elva Cherwell renn gjennom byen.

I romersk tid låg det ein villa i Wykham Park rett ved byen. Det er ikkje funne nokre andre romerske busetnader i eller ved byen, som voks fram i angelsaksisk tid. Han kom under sterk dansk påverknad. I løpet av mellomalderen voks han sterkt på grunn av omfattende ullproduksjon.

I 1135 vart Banbury slott bygd av biskopen av Lincoln. Det var i bruk inntil borgarkrigen på 1600-talet, då det vart omleira. På grunn av nærleiken til Oxford var Banbury offisielt ein rojalistisk by, men innbyggjarane var kjent som strenge puritanarar. Etter krigen vart slottet rive.

Banbury vart verande ein landsleg marknadsby inntil Oxfordkanalen vart konstruert i 1790. Han medverka til stor vekst, og seinare vart dette forsterka av jernbanen, som kom i 1850. Dei viktigaste industriane i dag er produksjon av bildelar, elektriske apparat og aluminium, prosessering av matvarer og trykking. Dei gode kommunikasjonhøva er forsterka ytterlegare gjennom motorvegen M40 som går like ved Banbury.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Banbury» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Oxfordshire
Bicester

Bicester (uttale 'bister') er ein by i distriktet Cherwell i Oxfordshire i England. Han har omkring 22 000 innbyggjarar (2004).

Byen vart grunnlagt i angelsaksisk tid, og er nemnd i Domesday Book.

Den er no ein av dei raskast voksande byane i Oxfordshire. Dette skuldast nærleiken til motorvegen M40, som knyt han til Oxford, Birmingham og London, og dermed gjer staden attraktiv for pendlarar og bedrifter som treng god kommunikasjon til fleire byar. Det er òg to jernbanestasjonar, Bicester North med samband til London og Birmingham, og Bicester Town med samband til Oxford.

Eit av dei største våpenlagra til den britiske hæren ligg rett utanfor byen, som har lange militære tradisjonar. Veldedighetsorganiasjonen Oxfam, som forhandlar brukte klede og andre varer, har naudlageret sitt like ved Bicester.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bicester» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Oxfordshire
Charlbury

Charlbury er ein liten by i Oxfordshire i England. Han ligg på grensa til Cotswolds, i ei åsside over elva Evenlode og ved Wychwoodskogen.

Soknekyrkja er vigd til Jomfru Maria, men det er òg ein tradisjon som assosierer ho med  St. Diuma, som var den første biskopen i Mercia. Den noverande kyrkjebygningen er frå 1600-talet.

I utkanten av byen ligg Lee Place, som tidlegare høyrte til Ditchleyslekta, og som no er sommarheimen til hertugen av Marlborough. Ein annan herregard i byen er Cornbury Park frå 1600-talet. Han vart til dels teikna av Hugh May, og er eigd av Lord Rotherwick.

Rowan Williams, erkebiskop av Canterbury, har òg sommarheimen sin i Carlbury. Når han er der på søndagar heldt han gudstenesta i soknekyrkja.

Stasjonen er frå Brunel si tid, og det går tog mot blant anna Oxford, London og Hereford.

Charlbury har i nyare tid blitt kjent for Charlbury Riverside Festival, den største gratisfestivalen for rock og verdsmusikk i Oxfordshire. Han vert halden på eit offentleg område som er omkransa av Evenlode, og er kjent som Millfield fordi det tidlegare låg ei vassmølle der.

Opphavet til namnet er usikkert. Nokon relaterer det til namnet Charles, mens andre knyter det til gammalengelsk ceorl, «fri mann i lågaste klasse». Både namnet og ordet reknast for å kome frå proto-germansk *karilaz, som tyder «gammal mann». Utryggleiken har resultert i at det er to forskjellige måtar å uttale stadnamnet på,  (// eller // med IPA), og nokon meiner Chorlbury ville vore ein meir riktig skrivemåte.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charlbury» frå ,  den 18. juli 2011.  
 

Byar i Oxfordshire
Chipping Norton

Chipping Norton (lokalt kjend som Chippy) er ein by i Oxfordshire i England. Han er den høgastliggande byen i grevskapet, og er mykje vitja av turistar som skal til Cotswolds.

Namneleddet «Chipping» tyder 'marknad', og viser til rolla byen hadde som marknadsstad for Evenlode Valley. I mellomalderen var Cotswolds eit av dei rikaste områda i England på grunn av den store ullproduksjonen, og Chipping Norton voks kraftig på grunn av dette. Mange mellomalderbygningar er bevarte i sentrum, mellom bygningar frå 1700-talet og seinare.

Etter den industrielle revolusjonen etablerte William Bliss ein moderne tekstilindustri i Chipping Norton. Fabrikken som han bygde i 1872 er eit viktig landemerke. Verksemda vart nedlagt så seint som i 1980, og bygningen er sidan blitt gjort om til eit luksushotell.

Rollright Stones er eit fornminne rett utanfor byen som består av to sett steinsirklar. Berre Stonehenge og Avebury er rekna som viktigare døme på denne typen fornminne.

Kjende personar knytt til Chipping Norton
Den frykta landevegsrøvaren James Hird vart fødd i byen i 1616. Han vart avretta for høgforræderi i 1652.

I nyare tid er Chipping Norton blitt kjend som tilhaldsstad for fleire maktpersonar innan britisk politikk og media, som statsminister David Cameron, avisredaktør Rebekah Brooks, mediepersonlegdommen Jeremy Clarkson og mediekvinna Elisabeth Murdoch (dotter av Rupert Murdoch). Den sosiale omgangen til denne gruppa blei særleg omtalt i samband med telefonhackingskandalen knytt til News International.

Kjelder
Delar av denne artikkelen bygger på «Chipping Norton» frå ,  den 1. september 2014. 
 oppgav desse kjeldene:  
 

Denne artikkelen bygger på «Chipping Norton» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
 Chipping Norton Town Council 
Byar i Oxfordshire
Shrivenham

Shrivenham er ein stor landsby i grevskapet Oxfordshire i England. Landsbyen ligg like ved grensa til Wiltshire, og låg fram til endringane av grevskapsgrensne i 1974 i Berkshire. Landsbyen ligg i den sørvestre delen av Oxfordshire som kallast Vale of White Horse, ved landevegen A420 mellom Swindon (12 km unna) og Faringdon. Vidare mot nordaust ligg Oxford (24 km unna). Shrivenham har 2352 innbyggjarar (2001) og består hovudsakleg av typisk engelsk landsbybygg.

Det britiske forsvaret
Mellom Shrivenham og nabolandsbyen i nord, Watchfield, ligg den store militærbasen som huser det britiske Forsvarsakademiet (Defence Academy of the United Kingdom). Den militære aktiviteten starta med eit amerikansk militæruniversitet under andre verdskrigen, medan det britiske forsvaret overtok staden i 1946. Dei største avdelingane i forsvarsakademiet er den felles stabsskulen (Joint Services Command and Staff College, JSCSC) og Defence College of Management and Technolog (DCMT). Sistnemnte har røter tilbake til 1772 og vert sidan 1984 drive i samarbeid med Cranfield University.

Beckett gods
Shriveham har tradisjonelt husa Beckett gods, som var sete for Barrington-familien. Hovudbygningen ved godset, Beckett Hall, er no sete for leiarutdanning ved Forsvarsakademiet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shrivenham» frå , den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff
Shrivenhamsamfunnet si heimeside  (engelsk)
Markets Towns  (engelsk)
Historiske Shrivenham (engelsk)
Shrivenham Park Golf Club (engelsk)
Amerikansk militærhistorie i Shrivenham (engelsk)
Defence College of Management and Technology/Cranfield University
Det britiske forsvarsakademiet

Byar i Oxfordshire
Wallingford

Wallingford er ein liten by i Oxfordshire i det søraustlege England. Hann ligg ved ein vadestad (ford) ved Themsen, som normannarane brukte for å krysse elva under marsjen nordover under invasjonen i 1066. Byen er administrasjonssenter for South Oxfordshire. Han ligg på vestsida av Themsen. Det går ei omkring 275 meter lang steinbru over elva, og på den andre sidan ligg Crowmarsh Gifford.

Historie 

På grunn av den strategiske plasseringa til byen ved ein vadestad har han vore befesta sidan angelsaksisk tid eller tidlegare. Han tilhøyrte kongeriket Wessex, og var der ein viktig by med rett til å slå eigen mynt. Fordi borgarane lét Vilhelm Erobraren krysse elva utan å gjere motstand, fekk dei spesielle privilegium av normannarane.

I november 1153 vart Wallingfordtraktaten signert i byen. Dermed enda borgarkrigen som hadde brote ut etter at Henrik I døydde. Året etter gav Henrik II byen eit kongeleg charter, og den vart dermed ein av dei første byane i England som mottok eit slikt, før blant anna London.

Walingford slott var kongeleg residens fram til 1349, då Svartedauden råka området hardt. Det byrja å forfalle, og mykje av steinen vart tatt til utvidinga av Windsor slott. Under den engelske borgarkrigen vart det brukt som festning av rojalistane. Dei var kringsett der i 65 dagar, og slottet var det siste rojalistiske forsvarsverket i regionen som fall. Oliver Cromwell gav ordre om fullstendig øydelegging av slottet, og det er no berre utydelege ruinar att.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Wallingford» frå ,  den 18. juli 2011.

Bakgrunnsstoff 

 Wallingford History Gateway

Byar i Oxfordshire
Byar ved Themsen