alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kristi fødsel

AD er omdirigert hit. For andre tydingar, sjå AD

Kristi fødsel er utgangspunktet for den tidsrekninga som vert nytta i det meste av verda, og har utspring i kristendommen. Årstal vert oppgjeve som anten før Kristi fødsel (f.Kr.) eller etter Kristi fødsel (e.Kr). Dersom eit årstal ikkje har noka slik presisering, er det alltid tale om tida etter Kristi fødsel.

A.D. eller AD, som står for Anno Domini (latin: «i Herrens år») eller Anno Domini Nostri Iesu Christi «i vår Herres, Jesu Kristi, år», viser til året etter Kristi fødsel.

Kyrkja og tidsrekninga 

Tidsrekninga legg til grunn eit historisk år for Jesu Kristi fødsel som forskinga seinare har kome til var noko for seint. Han vart mest sannsynleg fødd i tida frå år 4 til 6 år før «år null» (sjå tidspunktet for Jesu Kristi fødsel).

Denne tidsrekninga vart føreslege av munken Dionysius Exiguus i år 525, men var ikkje innført før på 700-talet. I byrjinga vart denne tidsrekninga mest nytta ved pavehoffet i Roma, men etter kvart fekk ho større utbreiing og fortrengde på 900-talet og 1000-talet dei andre tidsrekningane i Vest- og Sentral-Europa. Tidlegare nytta ein i store delar av Europa ei tidsrekning som tok utgangspunkt i dagen då den romerske keisaren Diokletian tok over keisartrona, (20. november 284).

I mellomalderen og renessansen hadde ein på latin ikkje noka tilsvarande nemning som Anno Domini for tida før Kristi fødsel, i det heile er den engelske munken Beda den fyrste til å peike ut eit år som eit som låg i tida «før Kristi fødsel». Han nytta nemninga ante incarnationis dominicae tempus («før tida då Herren vart lekamleggjort») i verket Historia ecclesiastica gentis Anglorum (I.2) i 731. Dei fleste tilsvarande tidlege nemningane på latin tok utgangspunkt i lekamleggjeringa av Kristus (incarnatio Christi) eller då svangerskapen tok til (conceptio Christi), ikkje fødselen hans ni månader seinare.

Nummerering av år 
Tidsrekninga vart innført utan noko år 0, det vil seie at ein i staden for år 0 før og år 0 etter Kristi fødsel kalla det for «fyrste år før Kristi fødsel» bakover til eitt fullt år, og «fyrste år etter Kristi fødsel» fram til eitt fullt år. Ein hadde enno ikkje noko omgrep for talet eller mengda «null» (det tydde berre «ingenting»), difor hadde ein heller ikkje noko eige talsymbol for det blant romartala. Denne tenkjemåten høver godt med førestillinga om talrekka, der null berre er eit punkt midt mellom –1 og 1. Ein får då denne årrekka: 

Dette skapte ein del diskusjon ved overgangen frå år 1999 til 2000, då dette vart feira som «2000 år sidan Kristi fødsel», medan det eigentleg var 1999 år sidan «nullpunktet».

I astronomisk tidsrekning er det upraktisk å ikkje ha eit år 0. Ein har derfor lagt til eit år 0 før år 1 e.kr. Vidare vert det nytta eit minusteikn «–» for å oppgje år før Kristi fødsel, ikkje «f.kr.» . Dette fører til ein skilnad på eitt år for alle år før Kristi fødsel. Til dømes: –1 tilsvarar år 2 f.kr.

Referansar

Sjå også 
 ISO 8601

Bakgrunnsstoff 
 Nettside som diskuterer problemet med år 0 

Tid
Dude Ranch

Dude Ranch er det andre studioalbumet frå Blink-182, og vart lansert 17. juni 1997. Dette er det siste albumet med Scott Raynor som trommeslagar. Singlane frå albumet, «Dammit» og «Josie», hjelpte gruppa å oppnå popularitet for eit større publikum. Dude Ranch har selt over ein million eksemplar.

Spor 

Alle songane er skrivne og komponert av Mark Hoppus, Tom DeLonge og Scott Raynor.

Medverkande

Blink-182 
 Mark Hoppus - vokal, støttevokal, bass
 Tom DeLonge - vokal, støttevokal, gitar
 Scott Raynor - trommer, perkusjon

Produksjon 
 Mark Trombino - produsent, piano, klaviatur, opptak, miksing
 Donnell Cameron - miksing («Pathetic», «Boring», «Enthused», «Josie», «A New Hope» og «I'm Sorry»)
 Tim Stedman - kunstretning, utforming
 Lou Beach - plateomslag
 Ashley Pigford - utforming
 Steve Shea - foto av musikkgruppa
 Victor Gastelum - dekor av plata
 Brian Gardner - ferdigstilling

Musikkalbum frå 1997
Blink-182-album
Alt for Norge

Alt for Norge var det valspråket kong Haakon VII tok då han vart innsett som konge i 1905. Sidan har både sonen kong Olav V (jf. statsråd 21. september 1957) og sonesonen kong Harald V (jf statsråd midnatt 17. januar 1991) teke det same valspråket. Det vart også nytta norske motstandsfolk imellom under andre verdskrig.

Motto
Det norske kongehuset
Arabiske tal

Arabiske tal eller arabartal, formelt sett hindu-arabiske tal er det vanlegaste symbolsystemet for representasjon av tal i verda. Utviklinga og spreiinga av dette talsystemet er rekna som eit av dei viktigaste framstega i matematikken. Dei stammar frå India og vart ført til Europa av arabarane der dei frå 1100-talet etter kvart vart spreidd. I tidlegare litteratur vert dei stundom òg kalla indiske tal.

Sjå òg
 Tal

Talsystem
Care of

Care of eller c/o i ei postadresse syner kven som skal motta posten på vegner av den eigentlege mottakaren og ta vare på posten eller bringe han vidare. Slik adressering vert særleg nytta når mottakaren ikkje har fast adresse, er mellombels utan adresse, er på vitjing hjå nokon, eller bur på ein stad utan fast postombering.

Postvesen
Apsis

Sjå også Apsis i astronomi.

Apsis eller apside, frå gresk hapsos, «artikulasjon», «tilføying», er ei halvsirkelforma utviding av ein bygning. Vanlegvis har tilføyinga også ein kvelv forma som ein halvkuppel.

Apsis vart nytta i kortveggen på den antikke romerske basilikaen. I kyrkjearkitekturen er apsis nytta som koravslutning.

Bygningsdetaljar
Klassisk arkitektur
Kyrkjearkitektur
Arkade

Arkade kan og tyda arkadespel.

Arkade av latin arcus, boge er ei bogerekkje på ein frittståande søylerad. Arkadar kan også vere eit inntrukke felt på ein vegg, nytta som arkitekturornamentikk, og vert då kalla blindarkade. Bogene kan då stå tett inntil kvarandre eller overskjere kvarandre, og vert då kalla kryssbogearkadar.

I kyrkjearkitektur frå mellomalderen dannar arkaden den nedste etasjen i midtskipsveggen, triforium den midtre, og klerestorievindauga den øvste etasjen.

Utrykket arkade vert også nytta om ein overdekt gang, som også vert kalla galleri, og som er open på ei eller fleire sider gjennom ei arkaderekkje.

Bakgrunnsstoff 

 

Bygningsdetaljar
Kyrkjearkitektur
Muslimsk arkitektur
Ad hoc

Ad hoc, frå latin, tyder «til dette (formålet)». Uttrykket vert nytta for å om noko som ikkje skjer på prinsipielt eller generelt grunnlag, men vert gjort med utgangspunkt i ein særskild situasjon, til dømes ei ad hoc-løysing, eit ad hoc-utval, ein ad hoc-hypotese.

Sjå også 
 Adhockrati

Latinske ord og uttrykk
Ad hoc-hypotese

Ad hoc-hypotese er ein hypotese som har som einaste formål å redde ein annan hypotese eller teori når ein må forklare data som motseier den opphavlege teorien. Ein ad hod-hypotese vil korkje gjere teorien enklare eller føre fram til nye forutseiingar, men konstruerer påstandar som gjeld berre i dette eine særtilfellet for at teorien likevel skal stemme overeins med observasjonane. Sjølv om det ofte vil vere best å revidere teorien, hender det at ein ad hoc-hypotese syner seg å vere den rette forklaringa, det er altså ikkje alltid ein veg utanom.

Kjelder

Vitskapsteoriar
Neognathae

Neognathae er fuglar av underklassen Neornithes i klassen Aves. Neognathae femnar om praktisk talt alle nolevande moderne fuglar. Nolevande artar utanfor Neognathae er dei i systertaksonet Paleognathae, det vil seie struts og strutseliknande fuglar samt dei flygedyktige tinamufuglar.

Neognathae har samansmelta handflate, metacarpal, ein forlenga tredje finger, og 13 eller færre ryggvirvlar. Dei skil seg frå Paleognathae i eigenskapar som kjevestrukturen. Neognathae tyder 'ny kjeve', men ironisk nok synast det som «dei eldre» Paleognath-kjevane er blant dei få apomorfe trekk, det vil seie «meir avanserte» i Paleognathae samanlikna med Neognathae.

Det er over 10 000 artar av Neognathae. Sidan slutten av krittida, frå dei tidlegaste fossila er kjende, har dei oppnådd eit forundrande mangfald av utforming, spesielt av nebb og føter, funksjon og åtferd som vi ser i dag. Passeriformes, sporvefuglar, er den største ordenen av landvirveldyr, han inneheld rundt 60 % av nolevande fuglar. Kladen sporvefuglar har dobbelt så mykje diversitet som gnagarar og ca. fem gonger mangfaldet av ordenen flaggermus, den største ordenen av pattedyr. Samtidig finst det særs små ordenar av fuglar, vanlegvis artar med uklåre slektstilhøve til andre, som til dømes den rare hoatzin.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Neognathae» frå ,  den 3. juni 2009.  
 

Fuglar
Lodve Solholm

Lodve Solholm () er ein norsk politikar for FrP, og fylkesmann i Møre og Romsdal frå  2009 til 2018. 

Solholm tok lærarskuleeksamen i 1972 og tok statsvitskap grunnfag ved Høgskolen i Molde i 1995.

Han var etatsjef for opplæring, kyrkje og kultur i Ørskog kommune 1995-1997 (permisjon frå 1997). 

Han vart innvald på Stortinget frå Møre og Romsdal i 1989. Han var president i Lagtinget i perioden 2001-2005. Som stortingsrepresentant var han medlem i Løvebakken mållag. Solholm vart i statsråd 19. desember 2008 utnemnd til ny fylkesmann i Møre og Romsdal, han tok over embetet Ottar Befring då stortingsperioden gjekk ut. Solholm er styreleiar i Nynorsk kultursentrum og var styreleiar i Allkunne AS 2014-2016.

Stortingets presidentskap 
 1997–2001: 2. varapresident i Stortinget
 2001–2005: president i Lagtinget
 2005–2009: 2. varapresident i Stortinget

Stortingskomitear 
 1989–1993 nestleiar av Samferdselskomiteen fra 11. januar 1991, medlem av Kommunal- og miljøvernkomiteen til 11. januar 1991, sekretær for Valkomiteen
 1997–2001 nestleiar av Kommunalkomiteen, medlem av Fullmaktskomiteen
 2001–2005: medlem av Næringskomiteen, varamedlem av Den utvida utenrikskomiteen, 2. nestleiar av Fullmaktskomiteen, varamedlem av Valkomiteen
 2005–2009: leiar av Kontroll- og konstitusjonskomitéen, 1. nestleiar av Fullmaktskomiteen

Kommunalpolitisk aktivitet 
 Medlem av Ørskog kommunestyre 1977–1979, 1979–1983, medlem Ørskog formannskap 1983–1987, 1987–1989
 Medlem av Ålesund bystyre 1999–2003, 2003–2007, 2007–2011, varaordførar 2007–2011

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lodve Solholm» frå ,  den 3. juni 2009.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Solholm ny fylkesmann i Møre og Romsdal
 Stortinget.no – Biografi
Framstegspartiet – Biografi

Folk frå Vestnes
Folk frå Ørskog
Folk frå Ålesund

Stortingsrepresentantar for Møre og Romsdal
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009

Stortingsrepresentantar frå FrP
Fylkesmenn i Møre og Romsdal
Målfolk
Byparken i Mosjøen

Byparken i Mosjøen er ein park i sentrum av Mosjøen, sør for Mosjøen vidaregåande skole. Parken vart etablert i tida 1900-1905 som eit klassisk hageanlegg med element frå ulike epokar innan hagekunsten. Etter plan utarbeidd av Sverre Pedersen 1925 vart parken utvida til det arealet han har i dag. Parken vart freda av Riksantikvaren som kulturminne i 2009, ei freding som vart markert som ein del av feiringa av kulturminneåret 2009. 

Gjennom eit arbeid som vart sluttført i 2008, vart halvdelen av parken restaurert med utgangspunkt i bilete og teikningar av parken slik han var i 1905. Ein fjerdedel av parken vart restaurert i samsvar med planane for parken i byplanen av 1948, og ein fjerdepart er utbygd i samsvar med moderne parkideal. Eit fjerde element i parken er paviljongen frå byplanen av 1925. Restaureringa av parken er leia av bygartnar Ragna Berg. Arbeidet er mellom anna finansiert ved at organisasjonar og einskildpersonar har betalt for utplanting av tre i parken.

Bakgrunnsstoff 
Byparken i Mosjøen freda frå Riksantikvaren
 

Kulturminne i Vefsn
Vefsn kommune
Parkar i Nordland
Olavsrosa
Karin Andersen

Karin Andersen () er ein norsk politikar og stortingsrepresentant for Sosialistisk Venstreparti som er kjend for innsatsen sin for kampen mot fattigdom og inkludering av ulike grupper i samfunnet. Ho vart vald inn på Stortinget frå Hedmark fylke i 1997, og var vararepresentant i perioden 1989–1993. Andersen er busett i Hamar.

Karin Andersen arbeidde som barnehageassistent frå 1977 til 1997, og studerte i vaksen alder samfunnsplanlegging ved Universitetet i Tromsø (1996) og Høgskolen i Lillehammer (1996–1997). 

På Stortinget har ho vore medlem av Fullmaktskomiteen (1997–2001), Kommunalkomiteen (1997–2001 og 2001–2005), Valkomiteen (2001–2005), Den utvida utanrikskomiteen (2001–2005) og leiar av Arbeids- og sosialkomiteen (2005–2009). I perioden 2009–2013 er ho fyrste nestleiar i Arbeids- og sosialkomiteen. Frå 1999 til 2005 var Andersen parlamentarisk nestleiar i SV.

Andersen var fylkestingsmedlem frå 1987 til 1995, og fylkesvaraordførar i Hedmark i perioden 1991–1995. Ho var medlem av Kongsvinger kommunestyre frå 1983 til 1997, éin av periodane (1987–1991) var ho også formannskapsmedlem. Andre politiske verv ho har hatt er leiar av Hedmark SV (1986–1987) og medlem av hovudstyret (1985–1987), landsstyret (1985–1988 og 1995–1996) og sentralstyret (1995–1996) i SV.

Ho fekk Klar Tale-prisen i 1998, for å setje det vanskelege offentlege språket på dagsorden, og prisen Årets Fattigmann i 2008, for bidraget hennar til kampen mot fattigdom.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andersen, Karin» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)
 Biografi på Stortinget.no

Fotnotar 

Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar 2001-2005
Stortingsrepresentantar 2005-2009
Stortingsrepresentantar 2009-2013
Stortingsrepresentantar 2013-2017
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Stortingsrepresentantar frå SV
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Folk frå Kongsvinger
Høgskulereforma

Høgskulereforma var namnet på prosessen der 98 mindre statlege høgskular med verknad frå 1. august 1994 blei slått saman til 26 større einingar.

I tillegg blei ei rekkje kunstfagutdanningar samla i to kunsthøgskular, ein i Bergen og ein i Oslo. 

Målet med reforma som blei initiert av dåverande statsråd Gudmund Hernes var at høgskulane skulle drivast meir effektivt med hjelp frå stordriftsfordelar. 

Hernes leia før han blei statsråd det offentlege utvalet som i NOU 1988:28 Med viten og vilje lanserte tanken om samanslåing og samlokalisering av høgskulane. Han ville at lærarkrefter som tidlegare blei brukt til administrative oppgåver heller skulle setjast til undervising og forsking. Stortingsmelding nr 40 (1990-91) Fra visjon til virke, om høgre utdanning frå Kyrkje-, utdannings- og forskingsdepartementet blei lagt fram av Hernes som statsråd.

Ei evaluering av reforma frå Norsk institutt for forsking og utdanning etter fem år slo fast at den ikkje hadde lykkast med måla og at den meir effektive drifta som blei målt i stor grad kom som ei følgje av lågare statlege løyvingar, og ikkje meir effektiv drift. Reforma gav dessutan faglærarane meir administrativt arbeid.

Høgskulereforma førte til at kvart fylke fekk kvar sin høgskule, sett bort frå Agderfylka som delte ein skule. Fleire fylke hadde fleire høgskular, der Møre og Romsdal og Nordland toppa med tre kvar.

Sjå også 
 Høgare utdanning i Noreg

 
Utdanning i Noreg
Helsepersonellova

Lov om helsepersonell m.v. (helsepersonellova, forkortet hlspl.) av 2. juli 1999 er ei lov som regulerer verksemda, pliktene og rettane til helsepersonell og verksemder som yter helsehjelp Noreg.

Lova sitt formål er å bidra til tryggleik for pasientane og kvalitet i helsetenesta, og tillit til helsepersonell og helseteneste. Mange av reglane i lova blir forvalta av Helsetilsynet i fylket og Statens helsetilsyn.

Oppheving av andre lover 
Helsepersonellova § 77 oppheva frå den tida lova vart sett i kraft ei rekkje andre lover som omhandla ulike grupper av helsepersonell:
Lov av 13. juli 1956 om fysioterapeuter og mensendiecksykegymnaster
Lov av 8. januar 1960 nr. 1 om godkjenning av sykepleiere
Lov av 11. juni 1971 nr. 54 om ortopediingeniører og om omsetning av ortopediske hjelpemidler
Lov av 23. juni 1972 nr. 69 om offentleg godkjenning av pleiarar i psykiatriske sjukehus
Lov av 9. mars 1973 nr. 13 om godkjenning m.v. av psykologer
Lov av 14. juni 1974 nr. 47 om godkjenning m.v. av helsepersonell
Lov av 13. juni 1980 nr. 42 om leger (legeloven)
Lov av 13. juni 1980 nr. 43 om tannleger (tannlegeloven)
Lov av 26. april 1985 nr. 23 om jordmødre (jordmorloven)

Bakgrunnsstoff
Helsepersonelloven

Helserett
Norske lover
Helsevesen i Noreg
Distriktshøgskule

Distriktshøgskule (DH) var desentraliserte utdanningsinstitusjonar som gav tilbod om ulike typar utdanning på høgskule- og universitetsnivå, ofte i kombinasjon med andre studium. Studia varte som oftast i to eller tre år. Skulane blei oppretta etter forslag frå Ottosenkomiteen. Stortinget vedtok prøvedrift tre stadar allereie frå 1969, i Stavanger, Molde og Kristiansand. Skuleslaget gjekk over til permanent drift i 1975. I 1994 blei distrikshøgskulane slått saman med andre statlege høgskular til 26 statlege høgskular.

Sjå også 
 Høgskular i Noreg

Bakgrunnsstoff 
 Anne Lise Jorstad. Biblioteket i distriktshøgskolen, de seks første distriktshøgskolebibliotekene fra 1969 til idag og deres plass i et desentralisert høgre utdanningssystem. Lillehammer: Oppland DH, 1979
 Fra distriktshøgskole til universitet  (Fagbladet Forskningspolitikk 03/06)

 
Utdanning i Noreg
Rudolf Christoph Eucken

Rudolf Christoph Eucken () var ein tysk filosof, vinnar av Nobelprisen i litteratur i 1908. 

Eucken var fødd i Aurich. Han blei utnemnd til professor i filosofi i 1871 i Basel og 1874 i Jena. 

Eucken tok opp etikk og religion. Han la fram ein metafysisk, etisk idealisme og gjekk imot materialistisk naturalisme og positivisme. Eucken omsette og tolka Aristoteles. Han fekk innverknad på Max Scheler og Oswald Spengler.

Eucken døydde i Jena.

Bibliografi 
 Die Lebensanschauungen der großen Denker (1890) 
 Der Kampf um einen geistigen Lebensinhalt (1896) 
 Der Wahrheitsgehalt der Religion (1901) 
 Grundlinien einer neuen Lebensanschauung (1907) 
 Der Sinn und Wert des Lebens (1908) 
 Geistige Strömungen der Gegenwart (1908) 
 Können wir noch Christen sein? (1911) 
 Present Day Ethics in their Relation to the Spiritual Life (1913) 
 Der Sozialismus und seine Lebensgestaltung (1920)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Rudolf Christoph Eucken» frå , den 4. juni 2009. 
 
 

Tyske filosofar
Tyske nobelprisvinnarar
Tyskspråklege forfattarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå Landkreis Aurich
Folk frå Jena
Enema of the State

Enema of the State er et tredje studioalbumet frå Blink-182, sloppe den 1. juni 1999. Singlane som kjem frå albumet er «What´s My Age Again», «All the Small Thigs» og «Adam´s Song».

Albumet har selt over 15 millionar eksemplar, som gjer dette er den mestseljande plata til Blink-182.

Spor

Medverkande

Blink-182 
 Mark Hoppus (bass, solovokal)
 Tom DeLonge (gitar, støttevokal)
 Travis Barker (trommer)

Produksjon 
 Brian Gardner (ferdigstilling)
 Jerry Finn (produsent, miksar)

Musikkalbum frå 1999
Blink-182-album
The Mark, Tom, and Travis Show: The Enema Strikes Back

The Mark, Tom, and Travis Show: The Enema Strikes Back er eit konsertalbum laga av Blink-182, som vart utgjeve den 6. november 2000 i Storbritannia og den 7. november i USA.

Spor

 Songane «Dick Lips» og «Blow Job» fekk ei namnendring grunna sensur frå plateselskapet, og blei døypt om til «Rich Lips» og «Blew Job».

Blink-182-album
Konsertalbum frå 2000
Take Off Your Pants and Jacket

Take Off Your Pants and Jacket er det fjerde studioalbumet frå Blink-182, utgjeve den 12. juni 2001. Singlane frå albumet er «First Date», «The Rock Show», «Stay Together for the Kids» og «Anthem part Two».

Albumet har selt over 12 millionar eksemplar, som gjer dette til det nest mestseljande albumet til gruppa.

Spor

Medverkande

Blink-182 
 Tom DeLonge (solovokal, gitar)
 Mark Hoppus (støttevokal, bass)
 Travis Barker (trommer)

Produksjon 
 Jerry Finn (produsent)
 Tom Lord-Alge (miksing)
 Joe McGrath (teknikar)
 Brian Gardner (ferdigstilling)

Musikkalbum frå 2001
Blink-182-album
Narkotikalista

Narkotikalisten er kortnamnet til Forskrift 1978-06-30 nr. 08: Forskrift om narkotika m.v. Dette dokumentet lister opp alle narkotiske stoff det er straffbart å bruka i Noreg bortsett frå i medisinsk samanheng.

Helsdirektoratet har fullmakt til å føre opp nye stoff på lista.

Bakgrunnsstoff 
 Narkotikalista ved Lovdata

Narkotika
Norske forskrifter
Huskeglemme

Huskeglemme er eit studioalbum frå deLillos, utgjeve i 2009.

Spor 

Musikkalbum frå 2009
DeLillos-album
Torbjørg

Torbjørg er eit opphavleg norrønt kvinnenamn, Þorbjorg, sett saman av gudenamnet Tor og bjǫrg, 'hjelp, vern, berging'. Torborg er ei anna namneform. Torbjørg har namnedag den 5. juni.

Namneberarar 
 Torbjørg Utne (1812-1903), norsk hotellvertinne kjend som «Mor Utne»
 Torbjørg Lie (1856-1924), norsk gardkone og skribent
 Torbjørg Aamlid Paus (1923-2001), norsk kvedar og dansar

Kjelder 
 

Kvinnenamn
Førenamn av norrønt opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru
Namn knytte til vern
Torben

Torben er eit mannsnamn, ei dansk form som gjennom Thorbern blei avleidd av Thorbernus, ei latinifisert form av Torbjørn. Dette namnet er sett saman av det norrøne gudenavnet Þórr, Tor, og bjǫrn, 'bjørn'.

Torben og Torbjørn har begge namnedag den 5. juni.

Namneberarar 
 Torben Jensen (f. 1944), dansk skodespelar
 Torben Wisborg (f. 1956), norsk lege
 Torben Grael (f. 1960), brasiliansk seglar
 Torben Giehler (f. 1973), tysk-amerikansk målar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Torben» frå , den 4. juni 2009. 
 

Mannsnamn
Danske førenamn
Førenamn av norrønt opphav
Førenamn av latinsk opphav
Namn knytte til gudar
Namn knytte til åsatru
Hjernen er alene

Hjernen er alene er eit studioalbum frå deLillos, utgjeve i 1989.

Spor 

På LP- og kassett-versjonen av albumet er i tillegg «Utkaster» med. Denne er ikkje tilgjengeleg på CD i studioversjon, men han er med på Mere i liveversjon.

DeLillos-album
Musikkalbum frå 1989
Monoftong

Ein monoftong er ein enkel vokallyd der artikuleringa på byrjinga og slutten av vokalen er lik. Han skil seg frå ein diftong som kombinerer to vokallydar. Sistelyden i ordet ta er til dømes ein monoftong, medan sistelyden i tei er ein diftong.

Ordet stammar frå gresk monophthongos (μονόφθογγος), 'enkelnote'.

Sjå og 
 diftongering
 monoftongering
 triftong

Kjelder

Greske ord og uttrykk
Vokalar
Fonetikk
Suser avgårde

Suser avgårde er rockegruppa deLillos sitt debutalbum frå 1986. Kjende låtar er «Min beibi dro av sted» og «Tøff i pyjamas». Albumet vart gjeve ut 9. september 1986. Alle låtane er skrivne og sungne av Lars Lillo-Stenberg.

I samband med 20-årsjubileumet til deLillos i 2005, vart albumet gjeve ut på nytt i ei nymastra og utvida utgåve som Suser avgårde deluxe edition.

Spor 
 «Min beibi dro avsted»
 «Mine øyne»
 «Tøff i pyjamas»
 «Nå som vi alle sammen er forskjellige»
 «Knut (er det sandt?)»
 «Siste sommerferiedag»
 «Finnes det en kvinne»
 «Full, men pen»
 «La la la»
 «Livet er en liten dings»
 «Hei, jeg er tilbake»
 «Suser avgårde alle mann»
 «Fugl i bur» (bonusspor på CD-utgjevinga)
 «Johnny Fredrik»(bonusspor på CD-utgjevinga)

DeLillos-album
Debutalbum frå 1986