alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sturla

Sturla eller Sturle er eit mannsnamn som kjem frå norrønt Sturla og tyder skipla, uroa eller fortulla. Namnet har vore sjeldan fram til våre dagar, men vart mindre sjeldant opp gjennom 1900-talet.

Sturla har i Noreg namnedag 27. oktober.

Bruken av namnet i Noreg 
I folketeljinga i 1801 var ingen manntalsførte med dette namnet.

I teljinga frå 1900 var det 4 som het Sturla, 3 av dei budde i Beitstaden i Nord-Trøndelag.

I 2007 er det om lag 660 som har Sturla til første fornamn, 200 heiter Sturle.

Kjende namneberarar 
 Sturla Þórðarson (1214-1284), islandsk hovding
 Svein Sturla Hungnes (f. 1946), norsk skodespelar og teatersjef
 Sturla Stålsett (f. 1964), norsk teolog og prest
 Sturla Brørs (f. 1965), norsk langrennar
 Sturla Berg-Johansen (f. 1967), norsk programleiar
 Sturla Dyregrov (f. 1973), norsk TV 2-journalist

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Andre kjelder 
 Olav Veka: Namneboka (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av norrønt opphav
Sture

Sture er eit mannsnamn som opphavleg var eit svensk tilnamn Sture som tyder vere trist. Namnet har vore sjeldan fram til våre dagar, men vart mindre sjeldant opp gjennom 1900-talet.

Sture har i Noreg namnedag 27. oktober.

Bruken av namnet i Noreg 
I folketeljinga i 1801 var ingen manntalsførte med dette namnet.

I teljinga frå 1900 var det 5 som het Sture.

I 2007 er det om lag 430 som har Sture til første fornamn.

Kjende namneberarar 

 Sture Arntzen (f. 1948), norsk fagforeiningsmann
 Sture Pedersen (f. 1956), ordførar i Bø i Vesterålen
 Sture Sivertsen (f. 1966), norsk langrennar
 Sture Fladmark (f. 1967), norsk fotballtrenar
 Sture Dingsøyr, vokalist i Vreid

Sjå òg 

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Andre kjelder 
 Olav Veka: Namneboka (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN82-521-3604-4

Mannsnamn
Førenamn av svensk opphav
Navan

Navan (irsk An Uaimh, tyder «grotta») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Meath.

Navan ligg om lag midt i grevskapet der elva Boyne renn i saman med Blackwater. Dublin ligg om lag 25 km i søraust, medan Drogheda ligg 25 km aust. 

Det katolske bispedømet Meath hadde tidlegare sete i Navan, men dette vart flytta til Mullingar i Westmeath. Den største bly- og sinkgruva i Europa, Tara Mines, ligg utanfor Navan. Nær byen finn ein Brú na Bóinne med monument frå den yngre steinalderen, Tara, Skryne, Slane, Kells og Trim. 

Tradisjonelt har teppeproduduksjon vore ein viktig industri i Navan, og møbelindustrien har òg stått sterkt. Begge er i nedgangstider, og mange selskap har flytta produksjonen til lavkostland. Likevel har den keltiske tigeren ført til kraftig vekst, ikkje minst på grunn av at det berre er rundt fem mil til Dublin slik at mange pendlarar har slått seg ned der.

Kommunikasjon 

Det var tidlegare passasjertog mellom Clonsilla og Navan, men dette vart lagt ned i 1963. Dei mange pendlarane må derfor bruke bil eller buss, og sjølv om hovudvegen N3 gjev raskt samband til hovudstaden er det ønske om å få oppretta ei ny passasjerlinje

Linja som går gjennom byen vert framleis nytta av Iarnród Éireann til godstrafikk.

Kjende innbyggjarar 

Av kjende personar frå Navan finn ein Francis Beaufort, kjend for vindskalaen, skuespelaren Pierce Brosnan som budde der i barndomen, og komikarane Dylan Moran og Tommy Tiernan.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Navan» frå ,  den 27. oktober 2007.

Fotnotar 

Byar i Republikken Irland
Meath
Cavan

Cavan (irsk An Cabán, tyder «Botnen») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Cavan og ligg nordaust i landet, ikkje langt frå grensa til Nord-Irland.

Mot slutten av 1800-talet vart byen eit jernbaneknutepunkt. I dag er stasjonen nedlagd, men byen har klart å halde på mykje av industrien. Cavan har òg nytt godt av fleire investeringsprogram som har trekt ny industri til byen.

Historie 

O'Reilly-familien reiste eit slott i byen mot slutten av 1200-talet. Omtrent på same tid vart det oppretta eit fransiskanarkloster i området. På 1400-talet oppretta så Owen O'Reilly eit marked på staden, som trekte kjøpmenn frå Dublin og Drogheda. Byen fekk byrettar av Jakob I av England i 1610.

På byrjinga av 1800-talet kontrollerte Farnham-familien store delar av byen, og la ei ny, brei hovudgate som framleis har namn etter familien. Farnham House nordvest for byen er eit av dei største privathusa i grevskapet. Det vart truleg bygd i 1810, og vart teikna av Francis Johnston frå Dublin. I seinare tid er huset vorte ombygd til luksushotell.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cavan» frå ,  den 27. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

 Turisme i Cavan
 Om Cavan
 Verksemder i Cavan

Byar i Republikken Irland
Monaghan

Monaghan (irsk Muineachán) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Monaghan og har nesten 8 000 innbyggjarar inkludert landsbygda rundt.

Historie 

Slaget ved Clontibret mellom styrkane til Hugh O'Neill og den engelske krona vart utkjempa nord i Monaghan i mai 1595. 

17. mai 1974 omkom sju menneske i ei terroristhandling i byen då ei bilbombe eksploderte i ettermiddagsrushet. Dette var ein av få hendingar i Republikken under The Troubles i Nord-Irland. Tre andre bomber eksploderte same dag i Dublin. Den paramilitære protestantgruppa Ulster Volunteer Force (UVF) tok skulda for åtaket i 1993.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Monaghan» frå ,  den 27. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Arkitektur i Monaghan 
 Turistinformasjon 

Byar i Republikken Irland
Longford

Longford (irsk An Longfort) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Longford og ligg sentralt på Irland. Byen har om lag 8 000 innbyggjarar, men med landsbygda rundt kjem folketalet opp i over 30 000. 

Det opphavlege namnet var Longphort Uí Fhearghail (O'Farrell sin festning) og byen voks opp rundt slottet til O'Farrell-klanen, som var høvdingslekta i eit område kalla Anghaile. Slekta fekk grunnlagd eit dominikanarkloster i byen i 1400.

Dei viktigaste næringsvegane er produksjon av matvarer, stål og medisinsk utstyr. Byen er òg eit handelssenter for området. 

Domkyrkja til Ardagh og Clonmacnoise bispedøme ligg i Longford.

Byen ligg ved hovudvegen N5 mellom Dublin og Westport. N5 tar av frå N4 mellom Dublin og Sligo ved Longford. Medan N4 er lagt utanom byen, går N5 rett gjennom, noko som til tider fører til store trafikkproblem i sentrum.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Longford» frå ,  den 27. oktober 2007.  
 

Byar i Republikken Irland
Mullingar

Mullingar (irsk An Muileann gCearr, tyder «venstrehandsmølla») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Westmeath og ligg sentralt på Irland. 

Mullingar er kjend for innsjøane som ligg i nærleiken, Lough Owel og Lough Ennell, som trekkjer til seg mange fiskarar, i tillegg til Lough Derravaragh. Lough Lene ligg òg i nærleiken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Mullingar» frå ,  den 27. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Mullingar handelskammer 

Byar i Republikken Irland
Westmeath
Portlaoise

Portlaoise (irsk Port Laoise, tidlegare staving Port Laoighise, tidlegare namn Maryborough) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Laois og ligg sentralt på Irland. 

Han vart grunnlagd som Fortet Maryborough av dronning Maria I av England og Irland i 1556. 

Over heile byen finst det spor etter tida som garnisonsby. Det gamle fengselet har vorte omgjort til eit kultursenter. 

I nærleiken av byen ligg Dunamaseklippen, eit keltisk festningsverk som Ptolemaios noterte seg på 100-talet. I 845 vart den dåverande festninga plyndra av vikingar. Det ligg òg tre herregardar i nærleiken: Emo Court, frå 1700-talet og teikna av James Gandon, Ballyfin House, som no er ein privatskule, og Mountmellick.

Portlaoise fengsel er eit høgtryggleiksfengsel som særleg har vorte brukt til terroristar frå Nord-Irland. Etter at amnestiet som vart nedfelt i Belfastavtalen tredde i kraft har det vore færre fangar innan denne kategorien.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Portlaoise» frå ,  den 27. oktober 2007.  
 

Byar i Republikken Irland
Laois
Bekkeniauga

Bekkeniauga er ein kjevelaus fisk i niaugefamilien. Det er den einaste reine ferskvassarten niauga i norske farvatn, og er elles utbreidd i mesteparten av vest-Europa frå den franske middelhavskysten i sør til Finland i nord.

Kjenneteikn 
Bekkeniauga er som vaksen rundt 20 cm lang og har kontakt mellom dei to ryggfinnane. Det er blågrønt på ryggen med gule sider og kvit buk, og skil seg frå elveniauga med å mangla mørke prikkar på buken. Bakerst på sugeskiva har det 7-10 spisse tenner.

Levesett 
Bekkeniauga lever heile livet i ferskvatn, og føretek få eller ingen vandringar. Larvane driv stundom noko med straumen før dei botnslår og lever filtrerande av mikroalgar og detritus. Dei lever nedgravne i elvebotnen i 3-7 år, før dei vert kjønnsmogne. 

Dei vaksne individa kjem opp or botnen og sym oppstrøms til gyteplassen om natta seint på våren. Gytegropa vert graven på sand- eller grusbotn på grunt vatn i rennande vatn (0,2-3 m vassføring i sekundet), og dei gyt i grupper på 2-30 individ. Som oftast vert egga til ei ho befrukta av 2-3 hannar. Alle døyr etter gytinga. Egga klekker etter ei knapp veke.

Kjelder 
 Jonsson, Bror: «Niøyer» i Norges dyr - fiskene 1 Cappelen 1992
 FishBase

Bakgrunnsstoff

Ferskvassfisk
Niaugo
Elveniauga

Elveniauga er ein niaugeart som finst i elvar langsmed den europeiske atlanterhavskysten frå Middelhavet i sør og nord til Bergen. Arten er òg utbreidd i Austersjøen. Han høyrer til dei meir økonomisk viktige artane av kjevelause fiskar, og vert rekna som ein delikatesse mange stader i vest-Europa.

Kjenneteikn 
Elveniauga er bronsebrunt eller grønaktig til grått på ryggen, lysare med tonar av grønt på sidene og kvitaktig med mørke prikkar på buken. Ein kan skilja det frå bekkeniauga på at det har klart definerte mellomrom mellom ryggfinnane.

Storleiken varierer frå 20 cm opp mot ein halv meter, med registrert maksimalvekt på 150 g.

Levesett 
Elveniauga lever stort sett anadromt, men finst òg i reine ferskvassbestandar mellom anna i Mjøsa. Dei vaksne fiskane lever stort sett i brakkvatn, i elvemunningar eller i havet, men ikkje så langt frå land som havniauga. Til skilnad frå mange andre niaugo lever dei ikkje parasittisk; dei berre bit små stykke av byttefisken sin for så å symja med ein gong. Larvene et mikroalgar, detritus, små makk og planktonkreps.

Gytetida er i april-juni. Fisken grev gytegrop på sand- eller grusbotn i rennande vatn med vassføring på 1–2 m/s. Dei gyt i grupper; gytegroper med opp til 50 individ er registrert. Etter fullført gyting døyr dei vaksne i løpet av to veker.

Larvane klekker ut or egga etter 10-14 døger, og ligg nedgravne i 3-6 år før dei vert vaksne.

Kjelder 
Jonsson, Bror: «Niøyer» i Norges dyr - fiskene 1 Cappelen 1992
FishBase

Bakgrunnsstoff

Ferskvassfisk
Niaugo
Arktisk niauga

Arktisk niauga er ein arktisk niaugeart som lever anadromt langs kysten av Nordishavet frå Kolahalvøya til Japan. I Noreg er arten truleg registrert i Pasvikelva, utan at det finst sikre data. Artkis niauga er rekna som ein sårbart art i Noreg.

Kjenneteikn 
Arktisk niauga er brungrått med mørk marmorering og flekkar på oversida. Han er 18-63 cm lang, med dei største individa i austlege bestandar. Unge individ har to ryggfinnar, men desse veks saman når fisken vert eldre.

Levesett 
Arktisk niauga finst både i ferskvasstasjonære og anadrome bestandar. Dei vaksne lever helst nær elveos på grunt vatn ned til 50 m. Dei er ektoparasittar på dei fleste fiskane av nokolunde storleik, mellom anna laksefisk, flyndre, torsk og sild. Larvane lever av detritus og planteplankton.

Gytinga skjer på seinsommaren på grusbotn i sakteflytande (0,6-0,8 m vassføring i sekundet) elvar på grunt vatn ned til 20 cm. Frå 2 til 8 individ gyt i lag, og begge kjønn er med på å grava gytegropa. Hoene gyt med fleire hannar kvar, på ulike tidspunkt. Båe kjønn vaktar egga i dagevis, til dei døyr. Larvane ligg nedgravne i om lag 4 år.

Kjelder 

 Jonsson, Bror: «Niøyer» i Norges dyr - Fiskene 1 Cappelen 1992
 FishBase

Bakgrunnsstoff

Niaugo
Ferskvassfisk
Cephalaspidomorphi

Cephalaspidomorphi er ei gruppe kjevelause fisk med enkle naseopningar. Dei fleste kjende medlemmane av gruppa var pansra fisk som levde i devon- og silurtida for om lag 400 millionar år sidan, men mange meiner at òg niaugene som lever i dag høyrer med i gruppa.

Slektskapen til dei ulike fossile fiskane innanfor gruppa er uklårt, og somme meiner ho kanskje kan vera parafyletisk: Sidan somme av dei fossile artane har para finnar, trur ein del forskarar at dei virveldyra som har kjevar stammar frå ho. Namnet vert likevel brukt jamleg, i dag særleg i samband med niauger.

Delgrupper 
 Osteostraci
 Galeaspida
 Pituriaspida
 Anaspida
 Hyperoartia - niauge og dei fossile slektningane deira

Kjevelaus fisk
Vegueros

Vegueros er eit cubansk sigarmerke, utvikla i 1996. Heile sigaren vert produsert i Vuelta Abajo.

Bakgrunnsstoff 
 Habanos S.A.

Sigarar
Kilkenny

Kilkenny (irsk Cill Chainnigh, tyder «St. Canice-kyrkja») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Kilkenny og ligg søraust på Irland. Sjølve byen har kring 8 000 innbyggjarar, men med omland kjem innbyggjartalet opp i 22 000. Byen har status som city i Republikken Irland (i motsetnad til town), og er den minste av desse byane i landet, både i areal og innbyggjartal. Kilkenny ligg ved elva Nore og er kjend for historia si og nattelivet. 

Kilkenny fekk kongeleg privilegium i 1609 av Kong Jakob I.

Kilkenny er den einaste byen i Republikken Irland med status som city som ikkje har teknisk høgskule eller universitet. Han er òg den einaste av desse byane som ikkje ligg ved kysten, eller der vatnet i elva ikkje vert påverka av tidvatn.

Byen er kjend for bryggeriet sitt, som i dag er eigd av Guinness. Ølet Smithwicks vert produsert her, men utgjer berre ein brøkdel av produksjonen. Ølet Kilkenny vart produsert med tanke på eksport til Europa, sidan Smithwicks vart rekna som vanskeleg å uttale for ikkje-engelskspråklege.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kilkenny» frå ,  den 28. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Kilkenny byråad
 Arkitektur i Kilkenny
 Bilete av Kilkenny på Flickr
 Turisme i Kilkenny 
 Turistattraksjonar i Kilkenny 

Byar i Republikken Irland
Rigmor

Rigmor er eit kvinnenamn av dansk opphav, truleg ei omlaging av tysk Richmute, samansett av ord for 'rik, mektig' og 'hugrørsle, mot'. «Mot» blei endra til «mor» i eldre dansk.

Namnet var mykje bruka i mellomkrigstida.

Rigmor har i Noreg namnedag 7. februar, i Sverige 27. september.

Bruken av namnet i Noreg 
 I folketeljinga i 1801 var ingen manntalsførte med dette namnet.
 I teljinga frå 1900 var det om lag 50 som heitte Rigmor.
 I 2007 var det om lag 4250 som hadde Rigmor til første fornamn.

I kulturen
Rigmor er namnet på heltinna i romanen Valdemar Sejr (1826) av B.S. Ingemann.

Kjende namneberarar 
 Rigmor Nicolowna Wiers-Jenssen (1874–1934), norsk forfattar
 Rigmor Holter (1906–2004),  norsk målar
 Rigmor Frimannslund Holmsen (1911–2006), norsk folkelivsgranskar
 Elsa Rigmor Skjerven (1919–2005), norsk lærar og politikar 
 Rigmor Andresen (f. 1923), norsk idrettseldsjel
 Rigmor Lange (f. 1926), norsk skodespelar og dansar 
 Rigmor Grönjord (f. 1938), svensk tekstilkunstnar og målar
 Rigmor Stenmark (f. 1940), svensk politikar
 Rigmor Robèrt (f. 1948), svensk lege og psykolog
 Rigmor Andersen (f. 1954), norsk politikar
 Rigmor Aasrud (f. 1960), norsk politikar
 Rigmor Gustafsson (f. 1966), svensk jazzsongar 
 Rigmor Galtung (f. 1969), norsk komikar
 Rigmor Dam (f. 1971), færøysk lærar og politikar
 Rigmor Austgulen, norsk medisinprofessor

Kjelder 

 Olav Veka: Namneboka (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN 82-521-3604-4

 Folketeljingar i Digitalarkivet

Kvinnenamn
Førenamn av dansk opphav
Tralee

Tralee (irsk Trá Lí, «breidda av Lee») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Kerry og ligg sørvest på Irland. Byen ligg på nordsida av Dinglehalvøya og er den største byen i grevskapet med om lag 23 000 innbyggjarar med forstader. 

Byen vart grunnlagd på 1200-talet og var hovudsete for jarlane av Desmond. Namnet Tralee kjem frå det irske Trá Lí, eller Trá Laoi, som tyder «breidda av Lee» Byen ligg ved eidet til Dinglehalvøya og har mange fasilitetar.

Grevskapet Kerry er populært som turistmål. Den vakre kysten med mange bukter og halvøyar og frodig vegetasjon trekkjer til seg mange av turistane som vitjar Irland. Tralee er eit godt utgangspunkt for turar til Dinglehalvøya og til den populære turistvegen «Ring of Kerry».

Byen er kjend frå den irske folkesongen «The Rose of Tralee» og den årlege internasjonale festivalen med same namn, der det blir halden ei venleikstevling for irske kvinner og utanlandske kvinner av irsk avstamming.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Tralee» frå ,  den 28. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Turistattraksjonar i Tralee 
 Biletgalleri
 Bilete og kart over Tralee

Byar i Republikken Irland
Busetnader i County Kerry
Nenagh

Nenagh (irsk An tAonach) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret og største by i North Tipperary i County Tipperary og ligg sentralt på Irland. Byen har litt over 7 000 innbyggjarar og ligg ved elva Nenagh, som munnar ut i Lough Derg ved Dromineer, 9 km mot nordvest. 

Fjella Silvermines ligg sør for byen og den høgaste toppen her er Keeper Hill med ei høgd på 694 moh. Silvermines har hatt sølvgruver og utgraving av andre grunnmetall i over sjuhundre år. Nenagh var opphavleg ein kjøpstad og det irske namnet An tAonach tyder «Ormondemarknaden». Nenagh er i dag eit travelt handelssenter. 

Av dei største attraksjonane i byen finn ein Neagh Castle, som vart bygd av Fitzwalter-familien på 1200-talet, og er eit av dei flottaste av sitt slag i Irland. Andre attraksjonar er fransiskanarklosteret, som vart bygd i 1212 under regjeringstida til Henrik III og som var eit av dei rikaste religiøse husa på Irland. Det var i bruk i seks hundre år.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Nenagh» frå ,  den 28. oktober 2007.  
 

Byar i Republikken Irland
Tipperary
Clonmel

Clonmel (irsk Cluain Meala) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i og den største byen i South Tipperary i County Tipperary, sjølv om delar av byen ligg på andre sida av elva Suir, som er i County Waterford. Byen ligg i ein dal omgjeve av fjell og åsar. Comeraghfjella ligg i sør, medan ein aust for byen finn Slievenamon. 

Byen klarte å stå imot styrkane til Oliver Cromwell i 1650, som plyndra både Drogheda og Wexford.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Clonmel» frå ,  den 28. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 visitclonmel.com: Turisme i Clonmel 

Byar i Republikken Irland
Tipperary
Ennis

Ennis (irsk Inis, som tyder «øy») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Clare og ligg vest på Irland ved elva Fergus. Ennis ligg mellom byane Limerick i sør og Galway i nord. Namnet er ei nedkorta utgåve av det opphavlege Inis Cluain Ramh Fhada. Byen har om lag 25 000 innbyggjarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ennis» frå ,  den 28. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Republikken Irland
Clare
Castlebar

Castlebar (irsk Caisleán an Bharraigh, som tyder «slottet til Barry-familien») er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Mayo og ligg nordvest på Irland. 

Byen har jernbanesamband til Dublin og dei nærliggande byane Westport og Ballina. I 2006 hadde byen om lag 15 000 innbyggjarar. 

Den moderne byen voks oopp rundt slottet til Barry-familien på 1000-talet og vart seinare ein engelsk garnisonsby.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Castlebar» frå ,  den 28. oktober 2007.

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon om Castlebar på Mayo on the Move

Byar i Republikken Irland
Mayo
Roscommon

Roscommon (irsk Ros Comáin) er ein by i Republikken Irland. Han er det administrative senteret i County Roscommon og ligg vest på Irland. 

Namnet Roscommon kjem frå St. Coman, som bygde eit kloster her på 400-talet. Skogen nær klosteret vart kjend som St. Coman-skogen, eller Ros Comáin på irsk. Dette vart seinare anglisisert til Roscommon. 

Roscommon Castle vart bygd i 1269 av anglo-normannarar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Roscommon» frå ,  den 28. oktober 2007.  
 

Byar i Republikken Irland
Ole-Anton Teigen

Ole-Anton Teigen () er ein norsk småbrukar frå Svensby i Lyngen som var leiar i Norsk Bonde og småbrukarlag frå 2007 til 2011. 

Teigen vann ei kamprøysting på landsmøtet til Norsk Bonde og småbrukarlag med 48 mot 44 røyster. I 2010 vart han kasta etter benkeforslag. 

Teigen var lenge aktiv i SV. Han har i ei årrekke vore i kommunestyret i Lyngen, fylkestingsrepresentant i Troms i perioden 2003 til 2007 og første vara til Stortinget frå 2001 til 2009. 
I kommunepolitikken har han sidan vore innom Arbeidarpartiet, men gjekk så over til Senterpartiet.

Kjelder

Norsk Bonde og småbrukarlag 
Norske foreiningsfolk
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
Norske gardbrukarar frå 2000-talet
SV-politikarar
Folk frå Lyngen
Last.fm

Last.fm er eit nettsamfunn og ein nettradio som samlar inn informasjon om kva brukarane høyrer på, og lagar statistikk og tilpassa spelelister ut frå dette. 

Kvar enkelt brukar får si eiga liste, der det står kva artistar og songar brukaren høyrer mest på. Artistane får eigne lister der det står kva for songar som har blitt spelt mest den siste veka, og dei siste seks månadene. Dessutan er det ei liste som generelt viser kva for band og songar som er mest populære. Last.fms største svakheit er at ein ikkje klarer å skilje mellom ulike artistar med same namn.

Dagens Last.fm består av tidlegare Audioscrobbler og Last.fm som blei slått saman i 2005.

Brukarane installerar eit tilleggsprogram på sitt føretrekte musikkavspelingsprogram på PC-en, og denne sender informasjonen vidare til Last.fm, som genererer lister kvar sundag.

Bakgrunnsstoff 
 Last.fm

Britiske nettstader
Nettradioar
Nettsamfunn
Vasspest

Vasspest er ein fleirårig vassplante i froskebitfamilien. Han er opphavleg utbreidd i mesteparten av Nord-Amerika, men har òg vorte særs vanleg i Europa. Norsk svarteliste reknar han som ein framand art med høg risiko for økologiske skadeverknader.

Kjenneteikn 
Vasspesten veks under vatn og står oppreist. Blada er om lag 1 cm lange og 2 mm breie, er mørkt grøne på farge og sit motsett eller i tretalskransar langsetter den lange og slakke stengelen. Ho-bloma har raude begerblad og kvite kronblad, og er om lag 4 mm brei. Ho vert pollinert av vatnet, men det er ikkje kjend seksuell reproduksjon frå Norden. Vegetativ spreiing - avleggarar og liknande - er derimot eit stort problem; små plantedelar spreiar seg via vatn, båtar, fugl, fiskeutstyr og utslepp frå akvarium.

Vasspest i Noreg 
Vasspesten vart først funnen i Europa i 1817, då han vart innført til Irland. I Noreg vart han innført i 1925 i Østensjøvannet i Oslo. Sidan då har han spreidd seg langs kysten til Rogaland og nordover til mjøsområdet.

Ein finn vasspesten helst i næringsrike vatn og dammar. Han er ein god konkurrent om ressursane, og utkonkurrerar lett mange andre vassplantar. Det er registrert store kortsiktige skadeverknadar på det biologiske mangfaldet i økosystema han har trengd seg inn i. Forskarar trur likevel at økosystema vil stabilisera seg til slutt

Det er forbod mot import, omsetjing, hald og utsetjing av vasspest i Noreg. Forbodet gjeld òg den skylde arten smal vasspest.

Kjelder 
 Lid, Johannes: Norsk flora (7. utgåva) Samlaget, 2005
 Artsdatabanken 

Froskebitfamilien
Vassplantar