alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Gammalsyrisk

Gammalsyrisk (ܣܘܪܝܝܐ, suryāyā) er ein dialekt av austlege mellomarameisk som ein gong vart snakka over store delar av det området i Levanten som vert kalla den fruktbare halvmånen. Etter å ha oppstått ein gong kring 100-talet evt. vart klassisk gammelsyrisk eit viktig litterært språk over heile Midtausten frå 300- til 700-talet, det klassiske språket i Edessa, bevart i mykje assyrisk litteratur. Gammalsyrisk er som mellomarameisk eit språk i den nordvestlege greina av den semittiske språkfamilien.

Gammalsyrisk vart bindemiddelet for syrisk ortodoks kristendom og den tilhøyrande kulturen, og spreidde seg gjennom Asia så langt som til den indiske Malabarkysten og til austlege Kina, og var uttrykksmiddelet for kommunikasjon og kulturell utbreiing for arabarar og til ein mindre grad for persarar. Som hovudsakleg eit kristent uttrykksmedium hadde gammalsyrisk ein fundamental kulturell og litterær innverknad på utviklinga av arabisk som kom til å erstatte gammalsyrisk som ein del av den islamske dominansen mot slutten av 700-talet. Gammalsyrisk har vorte verande det liturgiske språket til syrisk kristendom.

Gammalsyrisk er skrive med syrisk skrift, ei utleiing av arameisk skrift.

Skriftsystem 
Gammalsyrisk vert skrive med tre nærskylde alfabet: Estrangela, serto og nestoriansk. Her er ei oversikt over estrangela. Bokstavane tar forskjellige former etter posisjonen dei har i eit ord. Dei kan stå isolert, først, midt i eller sist i et ord. Nokre bokstavar vert ikkje knytt vidare i ordet, og formene midt i og sist i ord blir dermed like. Gammalsyrisk vert lese frå høgre mot venstre.

Grammatikk

Verb 
Verb er bygd opp av røter på tre eller fire konsonantar og mønster. Dei seks vanlegaste mønstera i gammalsyrisk er Peal (grunnform), Ethpeel (refleksiv-passiv), Pael (intensiv), Ethpaal (intensiv, refleksiv-passiv), Aphel (kausativ) og Ettaphal (kausativ, refleksiv-passiv).

Konjugasjonar 
Gammalsyriske verb vert bøygd i tre personar (1., 2., 3.), to tal (eintal/sg, fleirtal/pl), og to kjønn (maskulin, feminin).

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Gammelsyrisk» frå ,  den 27. august 2012. 
  oppgav desse kjeldene: 
 «The Syriac Language and Literature», i: Journal of Sacred Literature, New Series [Series 4] vol. 2 (1863) ss. 75–87
 Beyer, Klaus (1986): The Aramaic language: its distribution and subdivisions. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht. ISBN 3-525-53573-2.
 Brock, Sebastian (2006): An Introduction to Syriac Studies. Piscataway, NJ: Gorgias Press. ISBN 1-59333-349-8.

Bakgrunnsstoff 

Arameisk språk
Klassiske språk
Den fruktbare halvmånen
Språk i Irak
Språk i Libanon
Språk i Syria
Liturgiske språk
Einskildspråk
Osmantyrkisk

Osmantyrkisk (osmantyrkisk لسان عثمانی, lisân-ı Osmânî) var det offisielle språket i Det osmanske riket og var ein variant av tyrkisk. Det inneheldt ein god del låneord frå både persisk og arabisk, og som eit resultat av dette var språket ofte uforståeleg for dei utan utdanning.

Språket blei skrive med ei form av det persiske alfabetet (arabisk skrift). Då Det osmanske riket var på sitt mektigaste blei det brukt fleire framandord enn opphavleg tyrkiske ord i språket, og arabisk eller persiske ord utgjorde rundt 88 % av ordforrådet. 

Tyrkarar utan utdanning, frå lågare samfunnslag og på landsbyga, heldt fram med å bruka kaba Türkçe ('rå/vulgærtyrkisk', som i vulgærlatin), som hadde mykje færre framande lånord, og er utgangspunktet for moderne tyrkisk. I reformtida tanzimât byrja ein ta i bruk nemninga «ottoman» eller «osman» om språket.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Osmantyrkisk» frå ,  den 27. august 2012.  

Denne artikkelen bygger på «Ottoman Turkish language» frå ,  den 14. august 2019.  
 

Det osmanske riket
Tyrkiske språk
Utdøydde språk i Asia
Tidlegare språksteg
Einskildspråk
Birecik

Birecik (gammalgresk Βίρθα og seinare Makedonopolis; latinsk: Birtha; arabisk al-Bīrā البيرا; armensk Bêrecûg, osmansk-tyrkisk بيره جك), òg tidlegare kjend som Bir og under krosstoga som Bile, er ein by og eit distrikt i provinsen Şanlıurfa i Tyrkia ved elva Eufrat. Birecik er den i dag hovudsakleg busett av etniske kurdarar.

Birecikdemninga og det tilhøyrande vasskraftverket ligg i distriktet. Den romerske byen Zeugma er i dag under vatn i reservoaret bak demninga. Dei kjende mosaikkane frå Zeugma er i dag i i museum i Gaziantep. 

Ved Birecik er det ei bru over Eufrat og han ligg langs vegen frå Şanlıurfa til  Gaziantep.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Birecik» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Smith, Dictionary of Greek og Roman Geography, s.v. Birtha
Birejik 
Picture gallery of this town

Bakgrunnsstoff
Nettsida til guvernøren

Byar i Tyrkia
Byar i den greske antikken
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Romerske stader i Tyrkia
Busetnader i provinsen Şanlıurfa
Byar ved Eufrat
Karaköprü

Karaköprü er ein by fem kilometer nord for Şanlıurfa i Tyrkia. Han var lenge ein liten landsby, men har dei siste åra vokse raskt og fått bystatus. I dag har byen kring 45 000 innbyggjarar (2009), medan han i 1990 berre hadde kring 2700 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karaköprü, Şanlıurfa» frå ,  den 27. august 2012.  
  ·

Busetnader i provinsen Şanlıurfa
Byar i Tyrkia
Samandağ

Samandağ er ein by og eit distrikt i provinsen Hatay sør i Tyrkia ved munningen til elva Orontes ved kysten av Middelhavet, nær grensa til Syria. Byen ligg 25 km from byen Antakya og har kring 45 000 innbyggjarar (2010). 

Samandağ ligg nær den antikke Selevkia Pieria, som vart grunnlagd i 300 fvt. av Selevkos Nikator ein av generalane til Aleksander den store. Selevkia Pieria vart ein viktig hamneby ved Middelhavet i helleneistisk tid og for romarane, og fungerte som hamna for Antioka. Avleiring og eit jordskjelv som råka byen 526 gjorde at byen vart gjeve opp som hamneby.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Samandağ» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Styresmaktene i Samandag

Busetnader i provinsen Hatay
Byar i Tyrkia
Kystbusetnader i Tyrkia
Erdemli

Erdemli er ein by og eit distrikt i provinsen Mersin i Middelhavsregionen i Tyrkia, 35 km vest for byen Mersin. 

Byen ligg på kystsletta ved Middelhavet og innover mot Taurusfjella. Erdemli er eit forholdsvis landleg distrikt og den lokale økonomien er basert på jordbruk. Det vert her dyrka mellom anna sitrusfrukt og bananar, samt forskjellige grønsaker.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 Kommunen si offisielle nettside 

Busetnader i provinsen Mersin
Kystbusetnader i Tyrkia
Byar i Tyrkia
Ceylanpınar

Ceylanpınar er ein by og eit distrikt i provinsen Şanlıurfa søraust i Tyrkia. Han ligg ved grensa til Syria og på den syriske sida av grensa heiter byen Ra's al-'Ayn. Den tyrkiske sida av byen har kring 45 000 innbyggjarar (2009), hovudsakleg kurdarar.

Klima 
Ceylanpınar har eit halvtørt klima. Somrane er særs varme og så godt som utan regn, medan vintrar er noko kjølige. Det kan verte særs kaldt om vinteren i nordaustleg vind.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ceylanpınar» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Den syrisk-tyrkiske grensa
Busetnader i provinsen Şanlıurfa
Delte byar
Kurdiske busetnader
Byar i Tyrkia
Gönen

Gönen er eit distrikt i provinsen Balıkesir i Tyrkia, langs sørkysten av Marmarahavet. Byen er kjend for varmekjeldene sine, lêrvarer og produksjon av ris. 

Kring byen ligg Bandırma i nordaust, Biga og Yenice i vest, Marmarahavet og Erdekbukta og Balya i sør. Byen ligg 33 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gönen» frå ,  den 27. august 2012.  
 

Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Balıkesir
Kurstader i Tyrkia
Dilovası

Dilovası er ein by og eit distrikt i provinsen Kocaeli i Marmararegionen i Tyrkia. Han var fram til 2008 ein del av distriktet Gebze. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dilovası» frå ,  den 27. august 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Busetnader i provinsen Kocaeli
Byar i Tyrkia
Düziçi

Düziçi er ein by og eit distrikt i provinsen Osmaniye i Middelhavsregionen i Tyrkia. Han ligg på ei lita slette ved foten av Nurfjella, 440 meter over havet.

Düziçi ligg langs vegen frå Midtausten til Anatolia og mange armear og felttog har passert her gjennom historia. Det vart bygd ei borg av abbasidane under kalif Harun Rashid her i 797.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Düziçi» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 Kommunen si offisielle nettside 

Busetnader i provinsen Osmaniye
Byar i Tyrkia
Uzunköprü

Uzunköprü er ein liten by og eit distrikt i provinsen Edirne i nordvest i Tyrkia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2010).

Han ligg langs jernbanelinja frå Istanbul til Sofia, Beograd og Vest-Europa. 

Den lange brua (tyrkisk Uzunköprü) har gjeve namn til byen. Brua vart bygd mellom 1426 og 1443 etter ordre frå osmanske sultan Murad II. Den gamle steinbrua har 174 bogar og er 1329 meter lang og opp til 6,80 meter brei. Brua kryssar elva Ergene.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 

Byar i Tyrkia
Den tyrkisk-greske riksgrensa
Busetnader i provinsen Edirne
Bruer i Tyrkia
Biga i Çanakkale

Biga er ein by og eit distrikt i provinsen Çanakkale i Marmararegionen i Tyrkia. Han ligg ved elva Biga Çayı, 90 km nordaust for byen Çanakkale. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2010). Byen ligg 21 meter over havet. 

I antikken heitte byen Pegea og seinare Pigas. Byen kom under osmanske styre i 1363.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Biga, Çanakkale» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Busetnader i provinsen Çanakkale
Byar i Tyrkia
Seydişehir

Seydişehir er ein by og distrikt provinsen Konya i Sentral-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Seydişehir» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Kommunen si offisielle nettside 

Busetnader i provinsen Konya
Byar i Tyrkia
Silvan

Silvan (arabisk ميافارقين, Meiafarakin eller Maiyafariqin; armensk Նփրկերտ, Np'rkert; gresk Mαρτυρόπολις, Martyropolis; kurdisk: Farqîn; syrisk ܡܝܦܪܩܝܛ, Maiperqiṭ) er ein by i provinsen Diyarbakır i Tyrkia. Han har kring 40 000 innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Silvan» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i provinsen Diyarbakır
Byar i Tyrkia
Afşin

Afşin er ein by og eit distrikt i provinsen Kahramanmaraş i Middelhavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 Kommunen si offisielle nettside 

Busetnader i provinsen Kahramanmaraş
Byar i Tyrkia
Burhaniye

Burhaniye er ein kystby og eit distrikt i provinsen Balıkesir i Egearregionen i Tyrkia. Distriktet ligg ved kysten av Egearhavet og er kjend for olivenolja som vert produsert her. 

Burhaniye vart grunnlagd som Taylıeli Köyü, kalla opp etter ein av herrane som støtta seldsjukkiske Süleyman Bey.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burhaniye» frå ,  den 27. august 2012.  
 

Byar i Tyrkia
Kystbusetnader i Tyrkia
Feriestader i Tyrkia
Tyrkiske hamnebyar ved Egearhavet
Busetnader i provinsen Balıkesir
Suluova

Suluova (gammalgresk: Αργουμα, Argouma og latinsk Arguma) er ein by og eit distrikt i provinsen Amasya i Tyrkia og ligg sentralt i Svartehavsregionen. Han har krnig 40 000 innbyggjarar (2010), 510 meter over havet. 

Historia til Suluova går attende til 2000 fvt. før området vart busett av hettittane. Seldsjukkane kom til området kring 1000-talet og i 1386 kom det til Det osmanske riket.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Suluova» frå ,  den 27. august 2012.

Bakgrunnsstoff
Kommunen si offisielle nettside

Busetnader i provinsen Amasya
Byar i Tyrkia
Bucak i Burdur

Bucak er den største byen i Burdur i Tyrkia. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009). Det tidlegare namnet var Oğuzhan før det vart endra til Bucak den 1926. 

Antalya ligg 75 km mot sør, Isparta 70 km mot nordaust og Burdur 40 km mot nordvest.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bucak, Burdur» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 http://www.bucak.bel.tr/default.asp?islem=detay2&key=30 
 

Busetnader i provinsen Burdur
Byar i Tyrkia
Sinop

Sinop (gresk Σινώπη, Sinōpē) er ein by med kring 35 000 innbyggjarar ved kysten avSvartehavet i Tyrkia. Han er historisk kjend som Sinope.  Han er administrasjonssenter i provinsen Sinop.

Historie 
Byen vart grunnlagd av hettitane, men vart først viktig etter grekarane frå joniske Miletos erobra byen i 632 fvt. Sinope vart så eit senter for tunfiske og handel i Svartehavet, samt moderby for koloniane Kotyora, Trapezus, Kerasos og fleire. Sinope var frå 183 fvt. hovudstad i kongedømet Pontos og vart pynta med mange vakre bygningar. År 70 fvt. erobra Lucullus byen for Romarriket og Julius Caesar gjorde år 47 byen til ein romersk koloni, Colonia Julia Felix. Mithridates VI Eupator vart fødd og gravlagd i Sinope, og byen var òg fødestad for Diogenes, Difilos, diktar og skodespelar innan den nyattiske komedien, historikaren Baton, og den kristne den kristna kjettaren på 100-talet evt. Markion.

Sinope fortsette å vere romersk og austromersk til 1214, då staden vart erobra av seldsjukarane. 1461 vart han så erobra av Det osmanske riket, noko som gjorde byen ein del av vilajeten Kastamuni. Den 30. november 1853 vart byen råka under starten på Krimkrigen, då ein tyrkisk flåte under Osman Pasja vart bombardert av russarane under admiral Pavel Natsjimov, noko som førte til at Storbritannia og Frankrike erklærte krig mot Russland.

Under første verdskrigen vart Sinop bombardert den 8. januar 1915 av ein russisk skvadron.

Det låg tidlegare ein amerikansk militærbase i byen, som var viktig under den kalde krigen. Basen vart lagt ned i 1993.

Klima
Sinop har eit maritimt klima (Köppen si klimaklassifisering: Cfb). Sinop har  varme og fuktige somrar med ein middeltemperatur på 26 °C, men temperaturen går sjeldan over +30 °C. Varmerekorden for Sinop er 34,4 °C frå 6. juli 2000.

Vintrar are kjølige og våte med ein middeltemperatur kring 5 °C. Den lågaste temperaturen som er målt i Sinop er -7,5 °C den 21. februar 1985.

Snøfall er ganske vanleg mellom desember og mars, og snøen ligg gjerne ei veke eller to

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sinop» frå , og «Sinop» frå  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 

Busetnader i provinsen Sinop
Byar i Tyrkia
Kystbusetnader i Tyrkia
Stader i Tyrkia frå gresk antikk
Romerske stader i Tyrkia
Hamnebyar i Tyrkia
Develi

Develi er ein by og eit distrikt i provinsen Kayseri i Sentral-Anatolia i Tyrkia.  Byen har kring 35 000 innbyggjarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Develi» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Develi

Busetnader i provinsen Kayseri
Byar i Tyrkia
Bulancak

Bulancak er ein by og eit distrikt i provinsen Giresun på kysten av Svartehavet i Tyrkia, nær byen Giresun. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

Bakgrunnsstoff 
 Kommunen

Busetnader i provinsen Giresun
Kystbusetnader i Tyrkia
Byar i Tyrkia
Bor i Niğde

Bor er ein by og eit distrikt i provinsen Niğde i Sentral-Anatolia i Tyrkia, 14 km nord for byen Niğde på ei slette 1100 meter over havet. Byen har kring 40 000 innbyggjarar.

Området ligg like nord for Taurusfjella, ikkje lang frå Dei kilikiske portane (Gülek Boğazı), fjellovergangen frå Kilikia til Syria, og har lenge vore ein strategisk viktig stad og eit handelssenter. 

Hettittane og assyrarane gav området namnet Tuwanuwa.  Seinare fekk han namnet Dana og under romarane namnet Tyana. Restane av den antikke byen finn ein landsbyen Kemerhisar. Bor er ein meir moderne by like ved.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bor, Niğde» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 Kommunen si offisielle nettside

Kappadokia
Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Niğde
Gnesin-instituttet

Gnesin-instituttet er ein høgare musikalsk utdanningsinstitusjon i Moskva.  Den fulle tittelen er: Российская академия музыки имени Гнесиных - «Dei russiske syskena Gnesin sitt musikkakademi i Moskva» 

Musikkakademiet vart grunnlagt den 15. februar 1895 av dei jødiske systrene Jelena, Evgenija og Marija Gnesin frå Rostov-na-Donu. Alle tre hadde studert piano og vorte uteksaminert frå Konservatoriet i Moskva med særleg utmerking. Namnet til musikkakademiet spreidde seg raskt, og det vart snart kjend som eit eliteakademi. Broren til Gnesin-systrene, Mikhail Gnesin, vart ein feira komponist som vart leiar for Gnesin-instituttet frå 1945-1957.

Kjelder 

Denne artikkelen byggjer på «Gnessin State Musical College» frå ,  den 27. august 2012.  
 Omsetjinga av den fulle tittelen er henta frå tysk wikipedia om instituttet.
 

Byggverk i Moskva
Skipingar i 1895
Musikkutdanning
Safranbolu

Safranbolu er ein by og eit distrikt i provinsen Karabük i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg kring 200 km nord for Ankara og kring 100 km sør for kysten av Svartehavet, og 9 km nord for byen Karabük. Tidlegare tyrkiske namn på byen er Zalifre og Taraklıborlu og på gresk Saframpolis, Σαφραμπολις. Han var ein del av provinsen Kastamonu fram til 1923 og provinsen Zonguldak mellom 1923 og 1995. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009).

Gamlebyen har mange bevarte gamle bygg, med 1008 registrerte historiske objekt. Safranbolu vart lagt til verdsarvlista til UNESCO i 1994.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Safranbolu» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Safranbolu 

Verdsarv i Tyrkia
Byar i Tyrkia
Busetnader i provinsen Karabük
Mikhail Gnesin

Mikhail Fabianovitsj Gnesin () var ein russisk jødisk komponist og pedagog frå Rostov-na-Donu. Frå 1945-1957 var han leiar for Gnesin-instituttet, som vart grunnlagt av dei tre systrene hans i Moskva.

Biografi 

Frå 1892 til 1897 studerte Mikhail Gnesin ved eit teknisk institutt i byen før han kom inn på konservatoriet i St. Petersburg i 1901. Her studerte han under m.a. Nikolaj Rimskij-Korsakov. I 1905 vart han utvist for å ha teke del i ein studentstreik under 1905-revolusjonen, men fekk koma inn att neste år. I 1908 vann Gnesin Glinka-prisen for komposisjonen Vrubel. Same året kom han saman med andre jødiske musikarar i St. Petersburg og starta ei foreining for jødisk folkemusikk. Dei politiske syna til Gnesin vart stadig meir sosialistiske i denne tida. 

Mikhail Gnesin reiste utanlands i 1911, til Berlin og Paris før han vendte attende til St. Petersburg. Her tok han no til å studera teater under Vsevolod Meyerhold og fekk også undervisa i praktisk musikk og tale ved den nyoppstarta skulen til Meyerhold. I 1913 vendte Gnesin tilbake til heimbyen Rostov-na-Donu, der han arbeidde som lærar fram til 1923.

Etter oktoberrevolusjonen i 1917 komponerte Gnesin mykje som var inspirert av jødisk folkemusikk. Dette vart oppmuntra av sovjetregjeringa på denne tida. I 1914 reiste Gnesin til Palestina for å søkja inspirasjon og vurderte å emigrera dit før han ombestemte seg og vendte attende til Sovjetunionen.

I 1923 vart Gnesin tilsett som lærar ved Gnesin-instituttet i Moskva og to år seinare vart han professor i komposisjon ved Konservatoriet i Moskva. Han heldt begge stillingane fram til 1935, professorstillinga fram til 1936. På 1930-talet vart tidene vanskelegare for Gnesin av di han var jøde. Han vart pressa til å slutta å komponera musikk som hadde eit "altfor jødisk tema".

Etter andre verdskrigen vart Gnesin leiar for Gnesin-instituttet i 1945. Han fekk formelt behalda denne stillinga til han døydde i 1957, men leiarane i kommunistpartiet pressa han til å slutta å undervisa ved instituttet. Det vart også færre av komposisjonane hans i tida etter 1935. Han rakk likevel å få ein innverknad på m.a. Aram Khatsjaturjan og Tikhon Khrennikov som han hadde til elevar.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Mikhail Gnesin» frå ,  den 27. august 2012.  
 

Russiske komponistar
Jødiske komponistar
Folk frå Rostov-na-Donu
Akçaabat

Akçaabat er ein by og eit distrikt i provinsen Trabzon i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg aust for byen Trabzon, 10 meter over havet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009). Akcaabat er ein kystby kjend for det lokal fotballaget Akcaabat Sebatspor, den tradisjonelle matretten Akçaabat Köftesi og den unike dansen Akcaabat Horonu. 

Akçaabat har hatt ein årleg internasjonal folkefestival sidan 1990..

Klima

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Akçaabat» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad 
Kommunen si offisielle nettside 

Busetnader i provinsen Trabzon
Tyrkiske hamnebyar ved Svartehavet
Kystbusetnader i Tyrkia
Byar i Tyrkia
Ayvalık

Ayvalık er ein kystby langs nordvestkysten av Tyrkia ved Egearhavet. Han ar eit distrikt i provinsen Balıkesir og har kring 35 000 innbyggjarar (2010). Byen ligg ikkje langt frå den greske øya Lesbos

Han vart kalla Kidonies (Κυδωνίες) av den tidlegare greske folkesetnaden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ayvalık» frå ,  den 27. august 2012.  
 

Byar i Tyrkia
Kystbusetnader i Tyrkia
Feriestader i Tyrkia
Tyrkiske hamnebyar ved Egearhavet
Busetnader i provinsen Balıkesir
Marmaris

Marmaris er ein hamneby og ein fereiby ved kysten av Middelhavet i provinsen Muğla, sørvest i Tyrkia, ved Den tyrkiske rivieraen. Byen har kring 35 000 fastbuande (2009), men innbyggjartalet når 300 000 - 400 000 om sommaren. Hovudnæringa i byen er turisme. 

Byen er òg eit senter for segling og dykking. 

Ein er ikkje sikker på når Marmaris vart grunnlagd, men på 500-talet fvt. vart staden kalla Fyskos (gammalgresk Φύσκος) og vart rekna som ein del av Karia.

Klima
Marmaris har eit middelhavsklima med varm og fuktig sommar og kjølig, regnfulle vinter. Nedbør er usannsynleg mellom mai og oktober.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Marmaris» frå ,  den 27. august 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Tyrkia
Den tyrkiske rivieraen
Nasjonalparkar i Tyrkia
Tyrkiske hamnebyar ved Middelhavet
Busetnader i provinsen Muğla
Turistmål i provinsen Muğla
Kystbusetnader i Tyrkia
Payas

Payas (òg kalla Yakacık) er ein by i provinsen Hatay i Tyrkia. Han har kring 35 000 innbyggjarar (2010). 

Payas er ein by i distriktet Dörtyol. Han er ein kystby ved Middelhavet, 12 km frå sjølve Dörtyol, 20 km frå İskenderun og 84 km frå Antakya. 

Hovudnæringa i byen brukte å vere jordbruk, men i 1970-åra vart han omgjort til ein industriby.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Payas» frå ,  den 27. august 2012.  
 

Busetnader i provinsen Hatay
Kystbusetnader i Tyrkia
Byar i Tyrkia