alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Idéhistorie

Idéhistorie er det historiske studiet av korleis teoriar, mentalitetar og ideologiar har utvikla seg og påverka eit samfunn eller ein kulturkrins. I vesten viser omgrepet som regel berre til europeisk eller vestleg idéhistorie.

Faget utforskar dei store og viktige verka innan religion, filosofi og vitskap som har skapt ein kultur, og som har bestemt eller som uttrykkjer kulturen sine oppfatningar om mennesket, om Gud og naturen, om samfunnet og historia. Dinest dreier idéhistorie seg om dei gruppespesifikke verdisystema og verkelegheitsbilda til bestemte parti, stender, klassar, sekter og kjønn, både opphavet deira og deira historiske verknader. Endeleg utforskar idéhistorie også dei kollektive og delvis umedvitne tankemønstra som er sams for epokar og nasjonale kulturar, og som avgjer åtferdsformer og preferansar, kjensleliv og meir medviten tenking.
 

Arbeidsmetodane i faget er gjennomgåande bruk av kjeldetilvising, retorikk og hermeneutikk. Gjennom desse metodane ønskjer faget å skildre den einskilde "ideen" eller den kulturelle stemninga som finst i tid og rom i bøker, kunstverk, bygningar og andre kulturelle ytringar.

Idéhistorie blei eit eige universitetsfag i Sverige på 1930-talet,  då Johan Nordström blei utnemnd til professor i faget ved Uppsala universitet. Faget har seinare blitt oppretta som eige universitetsfag i fleire land, og kan i andre land vere eit forskingsområde innanfor andre fag.

Idehistorikarar

 Robin George Collingwood
 Max Weber
 Thomas Samuel Kuhn
 Michel Foucault
 Hans-Georg Gadamer
 Jürgen Habermas
 Paul Ricœur
 Hans Blumenberg
 Quentin Skinner

Norske idehistorikarar

Dagens norske samfunn er analysert frå fleire hald:
 Personar som pregar norsk offentlegheit, som snakkar eller skriv med samfunnsengasjert tyngde innan fleire område, også utover sitt eige fagfelt. 
 Intellektuelle

Av desse kan ein nemne:
 Rune Slagstad
 Unni Wikan
 Eva Joly
 Bjørgulv Braanen
 Kjartan Fløgstad
 Trond Berg Eriksen
 Cathrine Holst
 Thomas Hylland Eriksen
 Espen Søbye

Sjå òg
Ide

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Idéhistorie» frå ,  den 8. januar 2012.

Litteratur
 Trond Berg Eriksen: Hva er idéhistorie, Universitetsforlaget, 2003, ISBN 82-15-00386-9
 Andreas Dorschel: Ideengeschichte, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen, 2010, ISBN 978-3-8252-3314-3

Bakgrunnsstoff  
 Institutt for filosofi og førstesemesterstudier ved Universitetet i Bergen

 Institutt for filosofi, ide- og kunsthistorie og klassiske språk  ved Universitetet i Oslo
 Artiklar på Forskning.no om idéhistorie 
 stutt idehistorie 

Idéhistorie
Universitetsfag
Alfred Hermann Fried

Alfred Hermann Fried () var ein austerriksk forfattar, redaktør, pasifist og vinnar av Nobels fredspris i 1911.

Biografi 

Alfred Hermann Fried vart fødd i ein jødisk familie i Wien. Etter fullført skulegang, utdanna han seg til bokhandlar, og jobba ei tid som dette i Berlin. Då han såg ei utstilling av krigsbilete i 1881, bestemte han seg for å bli pasifist. Han vart kjend med forfattaren Bertha von Suttner som vart ein vidkjend person i fredsrørsla etter utgjevinga av boka hennar Die Waffen nieder - «Ned med våpna!» i 1889.  Saman med von Suttner grunnla Fried i 1892 tidsskriftet Die Waffen nieder!, som han ytra seg i i tida framover. Same året var han med på skipinga av Deutsche Friedensgesellschaft; også saman med von Suttner. 

I tida som fylgde deltok han på talrike fredskonferansar i Europa, og han skreiv ei lang rekkje bøker om fredssaka. I 1899 vart Fried redaktør for Die Waffen nieder!, som same året skifte namn til Die Friedenswarte - «Fredsvakta». Frå 1896 til 1900 var han redaktør for tidsskriftet til Deutsche Friedensgesellschaft - Monatliche Friedenskorrespondenz. Fried var også involvert i esperantorørsla, og i 1903 gav han ut ei lærebok i språket. I 1911 grunnla han den pasifistiske organisasjonen Verband für internationale Verständigung - «Forbundet for internasjonal forståing» saman med Otfried Nippold. Same året vart han tildelt Nobels fredspris for arbeidet med Die Friedenswarte. Prisen vart delt med den nederlandske politikaren Tobias Michael Carel Asser.

Under fyrste verdskrigen søkte Fried tilflukt i Sveits, der han vart involvert i skipinga av Folkeforbundet. Seinare skulle han likevel ytra seg kritisk mot både Folkeforbundet og Versaillestraktaten, avtalen som fekk slutt på krigen. Fried døydde i 1921 etter lang tids sjukdom i Wien.

Verkliste (utval) 

 Friedenskatechismus (1894)
 Die moderne Schiedsgerichtsbewegung (1904) 
 Pan-Amerika (1910)

Kjelder 

 Tysk Wikipedia om Alfred Hermann Fried, henta inn 8. januar 2012.
 , henta inn 8. januar 2012.

Austerrikske nobelprisvinnarar
Jødiske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Austerrikske forfattarar
Austerrikske journalistar
Austerrikske redaktørar
Austerrikske jødar
Pasifistar
Auguste Marie François Beernaert

Auguste Marie François Beernaert () var ein belgisk statsminister, advokat og vinnar av Nobels fredspris i 1909.

Biografi 

Auguste Beernaert vart fødd i Oostende i Flandern som son av ein finansmann. Han studerte rettsvitskap ved Katholieke Universiteit Leuven, og reiste deretter på studiereiser til Tyskland og Frankrike. Han vendte så heim att til Belgia, der han blei ein framgangsrik advokat.

Frå 1873 vart han involvert i den nasjonale politikken, som medlem av det katolske partiet i Belgia. I 1884, då partiet fekk fleirtal i parlamentet, vart han fyrst finansminister i regjeringa til Jules Malou, og seinare same året, statsminister. Han vart sitjande som statsminister i heile ti år. 

Beernaert var ein framifrå talar og politisk taktikar. Som statsminister brukte Beernaert mykje krefter på å betra infrastrukturen i Belgia; både kanalane, sjøvegane, jernbanen og vegnettet. Han førte også ei diplomatisk linje med nabolandet Nederland. Etter at han gjekk av i 1894, vart han president i deputertkammeret frå 1895 til 1900. Beernaert representerte Belgia i Haag-konvensjonane av 1899 og 1907. Han var også sterkt involvert i den permanente skiljedomstolen i Haag, der han sat som president i periodar. For arbeidet sitt her vann han Nobels fredspris i 1909.

Blant fleire høgståande verv, stod Beernaert som formann i International Law Association og han var æresmedlem av Folkerettsinstituttet.

Kjelder 

 , henta inn 8. januar 2012.
 Tysk Wikipedia om Auguste Beernaert, henta inn 8. januar 2012.

Belgiske statsministrar
Belgiske nobelprisvinnarar
Vinnarar av Nobels fredspris
Belgiske advokatar
Aleksej Navalnyj

Aleksej Anatolievitsj Navalnyj () er ein russisk politisk aktivist. Han er blitt kjend gjennom den russiske bloggosfæren og i massemedia på grunn av sosiale kampanjar. Han nyttar sjølv den populære LiveJournal-bloggtenesta for å skrive og organisere kampanjar. I hovudsak handlar desse kampanjane om korrupsjonen i landet og korleis politiske leiarar og statlege verksemder vanvørder dei russiske lovene. Han skriv og i vanlege russiske media som Forbes Russland. 

Navalnyj vart arrestert den femte desember i 2011 og dømd til 15 dagar i fengsel. 

Etter arrestasjonen er bloggen hans blitt gjord tilgjengeleg på engelsk. Omsettinga til engelsk blir gjord av aktivistar som vil ha internasjonale reaksjonar og press mot Russland og samstundes beskytte Navalnyj mot dei russiske styresmaktene. 

Han vart kalla Russlands Erin Brockovich av Time Magazine og vart Årets namn i Vedmostii 2009. Navalnyj var ein av leiarane under demonstrasjonane i Moskva mot parlamentsvalet i 2011. 

Den 20. august 2020 vart Navalnyj innlagd på sjukehus i kunstig koma i Omsk i Sibir etter å ha vorte sjuk under ein flytur til Moskva. Navalnyjs pressesekretær hevda han vart forgifta på flyplassen i Tomsk før avgang. 22. august vart han flogen til Tyskland for behandling.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexey Navalny» frå , den 8. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 
 http://navalny.com/
 Bloggen hans på russisk
 Bloggen hans på engelsk

Russiske bloggarar
Russiske politikarar
Oslo Museum

Oslo Museum er eit kulturhistorisk museum i Oslo som vart skipa 1. januar 2006 ved at dei eksisterande musea Oslo Bymuseum,  Teatermuseet og Internasjonalt Kultursenter og Museum vart slegne saman under ein administrasjon. I 2013 kom Arbeidermuseet til som ei avdeling av Oslo Museum.

Oslo museum held til på tre plassar, Bymuseet og Teatermuseet ligg samla på Frogner hovedgård i Frognerparken, Interkulturelt Museum har lokale i Tøyenbekken 5 på Grønland, i nærleiken av Grønland T-banestasjon, og Arbeidermuseet har tilhald i Apotekergården i Sagveien på Sagene. Administrasjonen held til på Frogner hovedgård. I tida frå januar til desember 2006 hadde museet mellombels namnet Hovedstadsmuseet.

Oslo Museum samlar på alle typar av kulturhistorisk materiale som er eigna til å kaste ljos over tilhøva i byen i fortida og notida, så som fotografi, kunstobjekt, gjenstandar, tekstil, møbler, bøker og arkivalia. Materialet vert teke vare på i magasin på museet i Frognerparken og andre stader i byen. Både kunst- og fotosamlingane er mellom dei største i Noreg. Digitale fotografi av mange av gjenstandane er å finne på internett, og det same gjeld digitaliserte fotografi frå Oslo i gamal og ny tid.

Oslo Museum er ei stifting som får økonomisk stønad frå Oslo kommune og Kulturdepartementet, og mottek prosjektmidlar frå mellom andre Norsk kulturråd, Institusjonen Fritt Ord og Bergesenstiftelsen.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene for Oslo museum
Digitalmuseum, internettsider med foto av gjenstandar og anna
Oslobilder, internettsider med fotografi frå Oslo i tidlegare tider

Kulturhistoriske museum i Noreg
Museum i Oslo
Skipingar i 2006
Museum skipa i 2000-åra
2006 i Noreg
Telinet Energi

Telinet Energi AS er eit norsk energileverandørsselskap som vart etablert i 2003.

Selskapet er miljøsertifisert gjennom ordninga Miljøfyrtårn og er klimanøytralt. Bedrifta tilbyr 100% fornybar energi gjennom opphavsgaranti på straum til både private hushald og bedrifter. 

Telinet sel produkt innan ENØK som anten skal
redusere straumforbruket eller vere elektriske alternativ til produkt som i dag
nyttar andre energikjelder gjennom dotterselskapet Telinet Miljøprodukter AS.
Salet av el-syklar gjerast på eit eige nettsted el-sykkel.no. I Sverige er
selskapet inne på slutbrukarmarknaden gjennom dotterselskapet Telinet Energi
AB. Telinet er produsent av fornybar energi, og har vindkraftverk på Öland i
Sverige. 

Telinet Energi har hatt førsteplass på
Konkurransetilsynets oversyn over spotpris  sidan veke 24 i 2012. På
Konkurransetilsynets oversyn over standard variabel pris har Telinet Energi
hatt den lågaste gjennomsnittlege prisen i 2011, 2012, 2013 og 2014.

Organisasjonsform: Aksjeselskap
Org.nr: 985 283 648
Etablert: 10. januar 2003
Bransje: elektrisk energi

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Telinet Energi
 Telinet Miljøprodukter 
 Kraftprisoversikta til Konkurransetilsynet 

Norske kraftselskap
Skipingar i 2003
Kulebelte

Eit kulebelte er eit område av overflata til ei kule som ligg mellom to parallelle plan som skjer kula. 

Om radiusen til kula er R, og radiusen til botnen og toppen av kulebeltet er r1 og r2, og høgda på beltet (avstanden frå eit parallellplan til det andre) vert kalla h, så er volumet til kulebeltet: 

Arealet til kulebeltet - utanom toppen og botn av beltet, finn ein ved:

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spherical segment» frå ,  den 9. januar 2012.

Bakgrunnsstoff 

Kulegeometri
Kulekoordinatsystem

Kulekoordinatsystemet eller sfærisk koordinatsystem er eit koordinatsystem basert på polarkoordinatar. Kulekoordinatar skil seg frå polarkoordinatar ved at høgda frå xy-planet blir skildra av ein vinkel φ frå z-aksen, og at radiusen på xy-planet r er skildra med ρ som er radiusen frå origo til flata til ein lekam på eit vilkårleg punkt. Vinkelen til φ varierer med storleikane 0°-180° eller 0-π radianar. Alle dei tre koordinatane blir då skrive (ρ, θ, φ).

Samanhengen mellom dei tre kulekoordinatane og dei respektive kartesiske koordinatane blir;

Koordinatsystem

it:Sistema di riferimento#Il sistema sferico
fi:Koordinaatisto#Pallokoordinaatisto
Sylinderkoordinatsystem

Sylinderkoordinatsystemet er eit koordinatsystem som er ei utviding av polarkoordinatsystemet med ein ekstra z-akse, på same måte som det kartesiske koordinatsystemet i tre dimensjonar. Den tredje koordinaten er vanlegvis uttrykt med ein h eller ein z, som skildrar høgda til det øvre planet i sylinderen. Alle tre koordinatane blir då skrive (r, θ, h).

Samanhengen mellom dei tre sylinderkoordinatane og dei respektive kartesiske koordinatane blir

Koordinatsystem

de:Polarkoordinaten#Zylinderkoordinaten
ro:Coordonate polare#Coordonate cilindrice
fi:Koordinaatisto#Sylinterikoordinaatisto
Kumulativ frekvens

Kumulativ frekvens tyder i statistikk mengda observasjonar som ligg på ein viss variabelverdi eller mindre.

Kjelder
kumulativ. (2012-01-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/kumulativ/kumulativ_frekvens

Bakgrunnsstoff
https://ndla.no/nb/node/91457?fag=53

Dataanalyse
Statistiske modellar
Sannsynsfordelingar
Kurt Gödel

Kurt Gödel () var ein logikar, matematikar og filosof.

Han vert rekna som ein av dei mest påverknadsrike logikarane gjennom tidene. Mest kjend er han for Gödels ufullstendighetsteorem, som grovt og enkelt sagt seier at eit lukka system ikkje kan bevisast ut frå seg sjølv.

Nasjonaliteten til Gödel er ein komplisert affære. Han vart fødd i Brünn i Mähren i Austerrike-Ungarn (no Brno i Tsjekkia) Han vart automatisk tsjekkoslovakisk statsborgar som 12-åring då Austerrike-Ungarn fall frå kvarandre. Ni år seinare bytte han til austerriksk statsborgarskap. Då Hitler annekterte Austerrike, vart han brått tysk. Og etter andre verdskrig, som 42-åring, vart han amerikansk statsborgar.

Han var dosent i Wien frå 1933 til 1938, og frå 1938 knytt til Institute for Advanced Study i Princeton i USA. Frå 1953 var han professor der. 

Verket hans Über formal unentscheidbare Sätze der «Principia Mathematica» und verwandter Systeme (1931) opna for nye perspektiv i samband med logisk tenking, sidan han påviste at den deduktive metoden har visse absolutte avgrensingar som ein ikkje kan kome utanom. Gödel viste at det finst satsar som ikkje kan avgjerast innanfor kvart tilstrekkeleg rikt logisk system. Det vil seie at kvart slikt system vil inneheld utsegner som ikkje kan bevisast, sjølv om dei er sanne. Spesielt er det fundamentale spørsmålet om matematikken er fri for motseiingar prinsipielt umogeleg å avgjere med matematiske metodar. Gödel oppnådde desse resultata - kjende som Gödels ufullstendigheitsteorem – ved å nytte ein ytst subtil matematisk metodikk. Resultatet hans er av generell erkjenningsteoretisk interesse og kan såleis reknast som ein av dei store milepålane i filosofihistoria. Det representerer der eit av dei få presise og vidtrekkande resultata ein i det heile har om den menneskelege tenkinga og avgrensingane til denne. 

Gödel gav andre banebrytande bidrag til matematisk logikk, særskild innanfor mengdelære, i samband med den såkalla kontinuumshypotesen. Resultata hans på dette området er gjevne ut i eit anna kjent verk, The Consistency of the Continuum Hypothesis (1940).

Gödel døydde av underernæring i 1978 etter kona hans Adele hadde vore innlagd på sjukehus i seks månader: maten hennar var han einaste han åt i frykt for å bli forgifta av andre. Han unngjekk til og med mat han hadde laga sjølv, og engsta seg for kjøleskap og radiatorar. Det er av allmenn oppfatning at han hadde visse paranoide trekk.

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Kurt Gödel» frå ,  den 9. januar 2012.  
 
Kurt Gödel. (2012-01-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Kurt_Gödel

Folk frå Brno
Austerrikske filosofar
Austerrikske matematikarar
Austerrikske logikarar
USA-amerikanske matematikarar
USA-amerikanske logikarar
USA-amerikanske filosofar
Austerriksk-amerikanarar
Medlemmar av Royal Society
Matematikarar på 1900-talet
Kurt Hensel

Kurt Hensel () var ein tysk matematikar. 

Han vart professor i Berlin i 1891 og så i Marburg frå 1902 til 1930. Han var særleg interessert i algebraiske og talteoretiske problem og gav ei ny grunngjeving for teorien for algebraiske tal ved hjelp av dei såkalla p-adiske tala. Han gav ut bøker om algebraiske tal, algebraiske funksjonar og talteori. Han gav òg ut dei samla verka til Leopold Kronecker. I fleire år var han redaktør for Journal für Mathematik og ved Abel-minnefesten i 1929 vart han æresdoktor ved Universitetet i Oslo.

Kjelder
Kurt Hensel. (2012-01-09) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/Kurt_Hensel

Tyske matematikarar
Æresdoktorar ved Universitetet i Oslo
Talteoretikarar
Folk frå Königsberg
Folk frå provinsen Preussen
Matematikarar på 1800-talet
Matematikarar på 1900-talet
Øvstepresten Aron

Øvstepresten Aron er ein person i det gamle testamentet. Han er viktig i både kristendommen og jødedommen. Han blir også nemnd i Koranen. Ifylgje Andre mosebok var han ein eldre bror av Moses, og var ein av leiarane for israelsfolket då det vart ført ut av slaveriet i Egypt og inn i Kana'an. Systera hans var profetkvinna Miriam.

Historia om Aron i Mosebøkene 

I Andre mosebok talte Gud til Moses gjennom ein brennande busk og bad han gå til farao for å be han frigjera folket hans. Då Moses svara at han var både «tungmælt og seinmælt», bad Gud han ta med seg broren Aron. Moses var 80 og Aron 83 år då dei snakka med farao. Då farao gjorde seg hard og ikkje ville la folket fara, varsla Moses og Aron han om ti plager som Gud ville senda over landet viss dei ikkje fekk dra. Enno ville ikkje farao la folket dra, men då den tiande plaga var komen og alle dei fyrstefødde borna samt alle dei fyrstefødde dyra til egyptarane var blitt drepne, sa farao til Moses og Aron at dei fekk reisa. Etter dette brukte israelsfolket 40 år i øydemarka før dei kom inn i det lova landet, Kana'an.

Aron var levitt, dvs. ein av etterkomarane etter Levi, son til Jakob. I øydemarka på vegen til Egypt, vart Aron utnemnd til øvsteprest for Gud og gjeven mange føreskrifter for korleis prestegjerninga skulle utførast. Detaljar om desse føreskriftene står både i Andre og Tredje mosebok. Sønene til Aron vart også prestar, og Aron vart stamfar for alle prestane i Israel. Aron fekk sønene Nadab, Abihu, Elasar og Itamar.

Korkje Aron eller Moses fekk koma inn i det lova landet sjølve. I Fjerde mosebok klaga folket til dei fordi dei ikkje har vatn, og Gud seier til Moses: «Ta staven! Så skal du og Aron, bror din, kalla folket saman og tala til berget medan dei ser på. Då skal det gje frå seg vatn.» I staden sa Moses til folket: «Høyr no, de stridnakkar! Trur de at vi kan få vatn til å strøyma fram åt dykk frå dette berget?» Gud lèt det likevel strøyma fram vatn, men lèt ikkje Moses og Aron koma inn i landet fordi dei ville ta æra for vass-underet sjølvet og ikkje lét israelittane sjå kor heilag Gud var.

Etter dette leidde Gud Moses, Aron og Elasar opp på Hor-fjellet, der Aron skulle døy. Etter at Moses hadde teke prestekleda av Aron og lagt dei på sonen Elasar, døydde Aron på fjellet. Israelsfolket heldt syrgjehøgtid over Aron i tretti dagar.

Kjelde 

 Nettbibelen hjå Bibel.no i 1978-omsetjinga.

Referansar 

Personar i Den hebraiske bibelen
Asjer

Asjer var ein av sønene til Patriarken Jakob, og stamfar til ei av dei 12 stammene i israelsfolket.

Asjer i mosebøkene 

Ifylgje Fyrste mosebok vart Asjer son til Jakob og fylgjekona hans, Silpa, og vart fødd som den åttande sonen til Jakob. Jakob hadde tidlegare fått sonen Gad med Silpa. Namnet Asjer er hebraisk og er omsett med lukkeleg i mosebøkene, men nokre bibelforskarar meiner at namnet har samanheng med den assyriske gudinna Asjera.

Når Jakob velsignar sønene sine før han døyr, seier han om Asjer: «Frå Asjer kjem det god mat, han set fram kongelege retter.»  Av borna til Asjer er det nemnt 5: sønene Jimna, Jisjva, Jisjvi og Beria og dottera Serah.

Kjelde
Denne artikkelen byggjer på «Asher» frå ,  den 9. januar 2012.

Referansar 

Personar i Den hebraiske bibelen
Første Mosebok
Apollos

Apollos var ein tidleg jødisk kristen frå Alexandria som levde i det første hundreåret e. Kr.

Apollos i Det nye testamentet 

Apollos blir nemnt i det nye testamentet fyrste gongen i Apostelgjerningane då han kom til Efesos og fekk rettleiing av Akvilas og Priskilla. Han drog seinare derifrå til Korint for å forkynna om Jesus, og samarbeidde elles med Paulus.

I Paulus’ fyrste brev til korintarane kommenterte Paulus at dei kristne i Korint skilde seg i ulike grupper. Nokre heldt seg til Paulus, og andre til Apollos, eller Apostelen Peter, truleg fordi dei la vekt på ulike ting i forkynninga si. Paulus illustrerte at han og dei andre spela på same lag, ved å seia: «Eg planta, Apollos vatna; men Gud gav vokster.» 

Martin Luther føreslo at Apollos kunne vera forfattaren av det anonyme Brevet til hebrearane, men bortsett frå dette finst det ingen tekstar i dag som er skrivne av Apollos. I tillegg til Apostelgjerningane og korintarbrevet er Apollos også nemnt i Paulus’ brev til Titus. Apollos er heidra som helgen av fleire kristne kyrkjer.

Kjelde 

Denne artikkelen byggjer på «Apollos» frå ,  den 9. januar 2012.

Referanse 

Personar i det nye testamentet
Kristne helgenar
Biskopen Nils Astrup

For stortingsmannen, sjå Nils Astrup.

Nils Astrup () var biskop for den norske lutherske misjon i Zululand. Han var gift med Anna Catherina Ursula Thurman (8. april 1843-1931). 

Far til Astrup, Nicolai Astrup, var dommar på Sunnmøre, og sjølv fungerte han som assisterande dommar frå 1866 til 1869 til han byrja studere teologi 1870-78. Deretter var han sokneprest i Norddal på Sunnmøre frå 1879 til 1883. Han hadde også filosofisk eksamen frå 1861 og juridisk frå 1866. Astrup skipa og dreiv «Luthersk-christeligt Skolehjem» på Valle i Gamle Aker. I følgje Bygdebok for Norddal var han konservativ, luthersk i kyrkjespørsmål.  

Astrup vart så misjonær og kom til Natal i Sør-Afrika i 1883. Der overtok han leiinga for den norske misjonen etter Hans Paludan Smith Schreuder, som døydde i 1882. Han gjekk til fots til Gazaland og tilbake dei tre vintermånadane i 1889. Frå Afrika skreiv han mellom anna En misjonsreise til Limpopo.

Astrup vart ordinert til biskop i Nidarosdomen i Trondheim i 1902, dette var einaste gongen han var tilbake i Noreg, og han fortsette arbeidet sitt i Zululand fram til han døydde i «Elseterli» i Untumjambili i Krantzkop District i Natal.

Nils Astrup var onkel til kunstmålaren Nikolai Astrup og soneson av stortingsmannen Nils Astrup.

Referansar

Folk frå Grue
Norske biskopar
Norske misjonærar
Misjonærar i Sør-Afrika
Kingstown

Kingstown er hovudstaden i Saint Vincent og Grenadinane og ligg på øya Saint Vincent. Byen hadde i 2004 eit innbyggjartal på 18 000. Han er ein hamneby og eit handelssenter, og har noko turisme.

Kingstown har to domkyrkjer, eit arkeologisk museum og ein botanisk hage frå 1765.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Saint Vincent og Grenadinane
Hovudstader i Nord-Amerika
Ringerikes Blad

Ringerikes Blad er ei norsk dagsavis som blei skipa av Johan Jørgen Krohn i 1845, då med namnet Ringeriges Ugeblad. 

Avisa har hovudkontor i Hønefoss og er i dag ein del av A-pressen. Avisa var opphavleg Høgre-orientert, men blei kjøpt av A-pressen i 1997. Dekningsområdet er Ringeriksregionen, samt lokalstoff frå kommunane Ringerike, Hole og Jevnaker. Den kjem ut alle dagar unnateke sundag. Avisselskapet AS Ringerikes Blad eig dotterselskapet Eikerbladet som gir ut avisa med same namn. 

Utgjevar er selskapet AS Ringerikes Blad. Ansvarleg redaktør er Tore Roland.

Opplag 
Bekrefta netto opplagstal frå Mediebedriftenes Landsforening:
 2006: 12 684
 2007: 12 694
 2008: 12 764
 2009: 12 609
 2010: 12 353

Fotnotar 
<div class="references-small">

</div class="references-small">

Bakgrunnsstoff 
 Ringerikes Blad

Aviser i Viken
Norske aviser etter namn
Norske lokalaviser
Hønefoss
Hole kommune
Jevnaker kommune
Skipingar i 1845
A-pressen