alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Arild Fröhlich

Arild Fröhlich () er ein norsk filmregissør frå Gol i Hallingdal.

Karriere 

Arild Fröhlich tok utdanning ved fjernsyns- og dokumentarfilmlinja ved Høgskulen i Volda, og vart uteksaminert i 1997. Som ein del av praksisen i utdanninga, fekk han produsera ein episode av fjernsynsserien U for NRK. Etter endt utdanning fekk han starta i NRK si barn og ungdomsavdeling. Her jobba han fyrst for Go' elg før han starta som regissør og manusforfattar for U. Etter dette har han jobba som regissør for Åpen Post og Uti vår hage, med Harald Eia og Bård Tufte Johansen.

Arild Fröhlich har så langt hatt svært stor suksess med spelefilmane han har regissert. Den fyrste spelefilmen han fekk vera medregissør for, var Folk flest bor i Kina frå 2002. Men i 2005 regisserte han Pitbullterje, med m.a. Atle Antonsen, Jørgen Foss, Robert Lindahl Haug og Kristin Skogheim i rollene. som fekk gode salstal og vann Amandaprisen i klassen Beste barne- og ungdomsfilm. Fröhlich sitt neste prosjekt, Fatso kom i 2008. Filmen var basert på ein roman av Lars Ramslie og hadde Nils Jørgen Kaalstad, Kyrre Hellum, Jenny Skavlan og Josefin Ljungman i rollene. Fatso resulterte i nok ein Amanda, denne gongen i klassen Beste regi.

I 2011 hadde Fröhlich sin nye komiserie, Helt perfekt, premiere på TV Norge. Serien handlar om livet til komikaren Thomas Gjertsen med ein halvbiografisk, humoristisk vri.

Verk 

 1991 – Fjernsynsserien U, regissør, manusforfattar
 1998 – Åpen Post, fjernsynsserie, regissør
 2002 – Folk flest bor i Kina film, regissør
 2003 - Uti vår hage fjernsynsserie, regissør
 2005 – Pitbullterje film, regissør
 2008 – Fatso (film), regissør
 2011 – Helt perfekt fjernsynsserie, regissør

Heider 

 2005: Amandaprisen for Pitbullterje, i klassen Beste barne- og ungdomsfilm
 2008: Amandaprisen for Fatso, i klassen Beste regi

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Arild Fröhlich, henta inn 19. november 2011
 NRK Upunkt om Arild Fröhlich
 Arild Fröhlich på imdb.com

Bakgrunnsstoff 

 Montages.no: Få øynene opp for Arild Fröhlich

Folk frå Gol
Norske filmregissørar
Norske manusforfattarar
Vinnarar av Amandaprisen
NRK-tilsette
Eva Kristin Andersen

Eva Kristin Andersen () er ein norsk lokalpolitikar og tidlegare ordførar i Fredrikstad for Framstegspartiet. I 2007 vart ho fyrste kvinnelege ordføraren i byen.. Ho er fødd og oppvaksen på Torp, og utdanna diplomøkonom frå Handelshøyskolen BI. Ho vart vald til gruppeleiar i Fredrikstad Fremskrittsparti i 1999.

Ho gjekk i 2007 til val på ynsket om å bygge ny sjukeheim, løyse trafikksituasjonen i Fredrikstad utan bompengar og å fjerne eigedomsskatten. Ved valet i 2011 gjekk FrP attende med over 17 prosentpoeng i Fredrikstad og miste ti av sytten representantar i kommunestyret, og ordførarvervet.

Gensersaka
Ho vart landskjend i norske aviser i 2007 etter at Fredriksstad Blad trykte ein artikkel med eit bilete av henne iført ein genser frå motorsykkelklubben Bandidos, ei gruppe som politiet karakteriserer som eit organisert kriminelt miljø. I etterkant vart det ei stor sak der Andersen og partikollegaene hennar hevda at biletet var manipulert. Ekspertar frå Interfoto meinte på andre sida at biletet ikkje var manipulert, då det ikkje hadde nokon teikn på å vere redigert. I ettertid sa Andersen at ho hadde handtert saka dårleg, og at ho hadde vore uklar i det ho hadde sagt. Andersen har heile tida halde fast på at biletet ikkje var ekte. Dette fekk ho også støtte for frå partisekretæren til Framstegspartiet, Geir Mo. Saka var tema på et folkemøte i Fredrikstad og vart også handsama i bystyret men fekk ingen konsekvensar for virket hennar som ordførar, og bystyregruppa til Framstegspartiet i Fredrikstad valde å ikkje ta opp saka internt.

Referansar
Denne artikkelen bygger på «Eva Kristin Andersen» frå ,  den 19. november 2011.  

Ordførarar i Fredrikstad
FrP-ordførarar i Østfold
Folk frå Fredrikstad
Hooiberg

Hooiberg er ein vulkansk formasjon på Aruba. Han ligg nesten i sentrum av øya, og ein kan sjå han frå nesten kor som helst på øya. På ein klar dag kan ein sjå Venezuela frå toppen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hooiberg» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Fjell på Aruba
Daimari

Daimari er ei strand og bukt på den nordlege kysten av Aruba, nord for Angochi.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daimari» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Strender på Aruba
Baby Beach

Baby Beach er ein skjerma lagune som ligg i Seroe Colorado, på den søraustlege enden av Aruba. Han vert kalla Baby Beach fordi vatnet er så stille at det er trygt for små born. 

Stranda er populær hovudsakleg grunna mangel på bølgjer og fordi det er grunt vatn. Oljeraffineriet Valero Energy Corporation ligg innanfor synsvidde av Baby Beach. Men grunna retninga av lokale straumforhold, har Baby Beach reint og klart vatn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baby Beach, Aruba» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Strender på Aruba
Angochi

Angochi er ein landsby på Aruba, som ligg mot midten av øya. Nord for Angochi ligg stranda Daimari.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Angochi» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Landsbyar på Aruba
Aurdalsnibba

Aurdalsnibba er eit fjell i Sykkylven kommune. Fjellet ligg mellom Ramstaddalen i nordaust og seterdalen Aurdalen i sørvest. Fjellet er lett å nå frå Aurdalen.

Fjell i Sykkylven
Fjell på Sunnmøre
Anne-Marie Nørholm

Anne-Marie Nørholm () er ein norsk filmregissør og filmteknikar frå Oslo.

Nørholm har arbeidd med norske filmproduksjonar sidan 1970-talet, og regisserte sin fyrste eigne langfilm i 1998. Dette var filmen om Ole Aleksander Filibom-bom-bom av Anne Cath. Vestly. Nørholm har også hatt suksess med å regissera barne- og ungdomsseriar for NRK. Under utdelinga av Amanda-prisen for 2002 vann ho prisen for beste barne- og ungdomsfilm med fjernsynsserien Tiden før Tim, send på NRK. Fjernsynsserien hennar Johnny og Johanna, også frå NRK, vart nominert i denne klassen i 2004.

Medverkande i 

 1976: Angst (film)
 1978: Det andre skiftet (film, script)
 1981: Liten Ida (film)
 1982: Krypskyttere (film)
 1984: Lars i porten (film, klippar)
 1998: Ole Aleksander Filibom-bom-bom (film, regissør)
 2002: Tiden før Tim (fjernsynsserie, regissør)
 2004: Johnny og Johanna (fjernsynsserie, regissør)

Kjelder 

 Filmografi av Nørholm på filmweb.no
 Nørholm på imdb.com
 Bokmålswikipedia om filmane Lars i porten og Det andre skiftet.

Norske filmregissørar
Vinnarar av Amandaprisen
NRK-tilsette
Arne Lindtner Næss

Arne Birger Lindtner Næss () er ein norsk filmskodespelar, -regissør, -produsent og manusforfattar.

Karriere 

Arne Lindtner Næss er utdanna skodespelar og filmdebuterte allereie i 1969 i Brent jord. Han har opptrådt på nær alle teater i Noreg, og er framleis aktiv. I moderne tid er han kanskje mest kjend ifrå dramaseriane Familiesagaen De syv søstre og Venner og fiender på TV 2. 

Frå 1985 tok han til å også regissera, produsera og skriva manus for filmar, noko det også må seiast han har lukkast med. I desse jobbane har han vorte særleg kjend for regisseringa av filmane om Olsenbanden junior, samt familiefilmen Venner for livet frå 2005. Arne Lindtner Næss vann Amandaprisen for 2005 i klassen Beste barne- og ungdomsfilm med Venner for livet.

Dei siste prosjekta til Lindtner Næss er filmen Blåfjell 2 - Jakten på det magiske horn samt den komande fjernsynsserien Esefo-kidza.

Arne Lindtner Næss er far til filmregissøren Peder Hamdahl Næss.

Filmografi 

 2011: Blåfjell 2 - Jakten på det magiske horn (film, regi)
 2010: Olsenbanden jr. Mestertyvens skatt (film, regi)
 2008: S.O.S. Svartskjær (film, regi)
 2007: Olsenbanden jr. Sølvgruvens hemmelighet (film, regi og manus)
 2006: Olsenbanden jr. på Cirkus (film, regi)
 2004: Olsenbanden jr. på rocker'n (film, regi og manus)
 2004: Det gode selskap (film, regi, manus og produksjon)
 2003: Olsenbanden jr. går under vann (film, regi og manus)
 2002: Far og sønn (fjernsynsserie, regi)
 2001: Olsenbandens første kupp (fjernsynsserie, regi og produksjon)
 2001: Fox Grønland (fjernsynsserie, manus)
 2000: Vazelina Hjulkalender (fjernsynsserie, regi og produksjon)
 1998: Venner og fiender (fjernsynsserie, skodespelar og manus)
 1998: Hotel Cæsar (fjernsynsserie, regi og manus)
 1996: Familiesagaen De syv søstre (fjernsynsserie, skodespelar og manus)
 1996: Fjernsynsserien Offshore (skodespelar) 
 1994: Fjernsynsserien Vestavind (skodespelar)
 1984: Snart 17 (film, skodespelar)
 1982: Olsenbandens aller siste kupp (film, skodespelar)
 1981: Liten Ida (film, skodespelar)
 1978: Kvinnene (film, skodespelar)
 1973: Kanarifuglen (film, skodespelar)
 1972: Lukket avdeling (film, skodespelar)
 1969: Brent jord (film, skodespelar)

Kjelder 

 Bokmålswikipedia om Arne Lindtner Næss, henta inn 19. november 2011.
 Profil på Filmweb.no
 Profil på imdb.com
 Engelsk biografi hjå Norsk Filminstitutt

Bakgrunnsstoff 

 Profil på filmfront.no
 Norsk filmfond om Venner for livet
 Intervju i Filmmagasinet 

Norske skodespelarar
Norske filmregissørar
Norske manusforfattarar
Norske filmprodusentar
Vinnarar av Amandaprisen
Sixten Sason

Sixten Sason, eig. Karl-Erik Sixten Andersson, () var ein svensk industridesignar.

Biografi

Tidlege liv
Sixten Sason voks opp utanfor Skövde der faren arbeidde som steinhoggar. Sason vart tidleg interessert i teknikk og som tenåring tok han til å lage teikningar og illustrasjonar til ulike motortidsskrift. 15 år gammal sendte han ei teikning til Husqvarna og etter denne teikninga skal ein bensintank ha blitt produsert. I 1928 fekk han i oppdrag å teikne ein motorsykkel for Husqvarna. 

Sasons avtente verneplikta som flymekanikar på 1930-talet. Etter å ha vore med i ei flyulykke låg han i lengre tid på sjukehus i åra 1934-1939. Under sjukehusinnleggingane gav han seg i kast med studiar og illustrerte ulike tidsskrift. I løpet av 1930-talet lagde Sason fleire framtidsversjonar om mellom anna Öresundsbro (1939) og sirkulære parkeringshus (1936). Han illustrerte òg ideane sine om framtidas byar. 

Under heile karrieren sin nytta han Pierre Olofsson som fargeekspert, mellom anna i samband med fargeval til Saabs modellar.

Sason sitt arbeid hos Saab
Sason har ein stor plass i Saab si historie som skaparen av Saab-designen. Han vart tilsett i 1939 i Saab sin flydivisjon. Her lagde her ulike skisser og illustrasjonar til selskapet sine katalogar og produktblad. Når Saab seinare starta bilproduksjon var Sason alt med ved skapinga av «ur-Saaben» - SAAB 92. 

Sason skulle som sjefsdesignar hos SAAB vere med i den vidare utviklinga gjennom modellane 93, 95 og til slutt 99 - Sason sitt største verk. SAAB 99 var Saabs første store bil og Sason skapte designen som den dag i dag framleis finst hos Saab sine biler. SAAB 99 vart seinare utvikla til Saab 900. Sason nådde aldri å sjå verket sitt i produksjon da han døydde brått rett før lanseringa i 1967. Björn Envall som var tilsett hos Sason Design alt som 18-åring tok over som Saab sin sjefsdesignar etter Sason. I løpet av si tid hos Saab lagde Sason òg konseptbilen Saab Catherina.

I tillegg til konstruksjonarbeidet hos Saab tok Sason oppdrag som formgivar for andre selskap som Husqvarna, der han designa symaskiner, hushaldningsapparat og motorsyklar. For Electrolux designa han mellom anna kjøleskap, golvbonarar og utanbordsmotorar. Han formgav òg Hasselblad-kamera.

Produkt designa av Sason 
Saabs personbilmodellar fram til 1967 
SAAB 92 (1946)
SAAB 93 
SAAB 96
SAAB 99 (1967)
Hasselbladkamera 1600F (1948) 
Husqvarnas legendariske motorsykkel Silverpilen (1955)
Husqvarna motorsag
Monarks Monarscoot (1957)
Electrolux golvbonar
Electrolux støvsugarar, mellom anna Z 70 (1957)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sixten Sason» frå ,  den 19. november 2011.  
 
Svensk industridesign: En 1900-talshistoria, Lars Brunnström (red), ISBN 9151843870

Bakgrunnsstoff
 Utstilling oktober månad 2005 i Trollhättans kunsthall om Sasons design 

Saab
Svenske designarar
Personar frå Skövde
Hasselbladprisen

Hasselbaldprisen (svensk: Hasselbladspriset), eigentleg Hasselbladstiftelsens internationella pris i fotografi, er ein årleg pris som blir delt ut til ein som har utført ei «framstående fotografisk gärning». Den blir delt ut av Erna och Victor Hasselblads stiftelse, ei stifting som vart oppretta etter Victor Hasselblad sin død. Prisen har fram til 2009 bestått av 500 000 kronor men vart i 2010 auka, i samband med 30-årsjubileet, til 1 million kroner. I tillegg til dette inngår i prisen eit diplom, ein gullmedalje og ei separatutstilling på Hasselblad center i Göteborg.

Prisvinnarar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hasselbladpriset» frå ,  den 19. november 2011.  
 
 Hasselbladfoundation.org - Hasselbladpriset 
 Svenska fotografers förbund - Graciela Iturbide från Mexico 2008 års Hasselbladspristagare

Bakgrunnsstoff 
 Erna och Victor Hasselblads Stiftelse

Skipingar i 1980
Fotografiprisar
Palm Beach

Palm Beach er ein stad og strand nordvest for Oranjestad på Aruba. Eit nytt shoppingområde og høye hotellar stod klart i 2009. I Palm Beach er det for det meste villaer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Palm Beach (Aruba)» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Strender på Aruba
Stader på Aruba
Aruba Dushi Tera

«Aruba Dushi Tera» er najonalsongen til Aruba. Det er ein vals komponert av Rufo Wever med tekst av Juan Chabaya Lampe. 18. mars 1976 vart han offisielt vedteken som nasjonalsong. Han er skriven på papiamento, eit av dei to offisielle språka på Aruba.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aruba Dushi Tera» frå ,  den 19. november 2011.  
 

Arubiske songar
Nasjonalsongar
NSB type 70

NSB type 70 er eit elektrisk togsett som har fire vogner inklusive ei motorvogn. Toget blir nytta av NSB på mellomdistanseruter (Intercity) rundt Oslo, men før FLIRT-toga kom, mest på Dovrebanen mellom Oslo og Lillehammer og på Vestfoldbanen. To av setta vart tatt ut av drift i 2011.

Toga vart leverte som «InterCity Express» tog i 1992 og billettane på desse toga var den gongen noko dyrare enn på dei vanlege toga. Etterkvart vart setta merka som «Agenda»-tog, ei tidlegare NSB-nemning for mellomdistansetog. (òg NSB type 93 og NSB type 73b inngjekk i Agenda-konseptet) Sidan type 70 blir nytta på pendlarruter går ein del avgangar mot Oslo særs tidleg, ofte rundt klokka 5 om morgenen. Av omsyn til desse passasjerane har type 70 ei stilleavdeling der bruk av mobiltelefon og høglytte samtalar er forbode.

Alle dei 16 type 70-setta som vart bygd er framleis i teneste. Dei vart bygd av Duewag, Adtranz og Vst. Sundland.
Type 70 er bygd i 3 seriar. (Serie I; 70-01 til 70-09) (Serie II; 70-10 til 70-12) (Serie III; 70-13 til 70-16). Togsetta består av BFM70, B70, B70 og ABS70

I 2010 vart type 70 dei første norske toga som fekk intallert trådlaust Internet, som gjorde det mogleg for passasjerar på strekninga Lillehammer–Oslo–Skien å kople seg gratis til nettet.

Uhell
Type 70 har opp gjennom åra vore innblanda i ei rekke mindre uhell, så som kollisjon mellom sett under skifting, avsporingar, påkøyrsler av bilar og ha køyrt inn i ras. Det mest alvorlege tilfellet skjedde nær Kjose den 1. juli 2008, der 70-02 køyrte inn i eit ras, spora av, trefte ei tunnelopning og vart kasta inn i tunnelen. Dei materielle skadane var store. Tre av vognene vart raskt reparerte og turnert over på andre togsett medan andre vogner var inne til oppgradering. Motorvogna 70002 var først tilbake i drift 1 1/2 år seinare.

Spesifikasjonar
Setta vart bygde av Strømmen, med Duewag og ABB som underleverandørar. Chassiset (vognkassa) er bygd i aluminium, slik som B7 passasjervognene. Setta kan bli køyrt saman med NSB type 69 og andre typar tog. Opphavleg var det anten 226 eller 243 sete, som vart bygd om til 230 og 235 sete med konverteringa til Agenda.

Bakgrunnsstoff 
 Jernbane.net side om NSB type 70 
Railfaneurope fleet detail 
 Railfaneurope bilder
 
 Databaseoppføringar på type 70

Referansar

Togtypar i Noreg
Daniel av Elton John

«Daniel» var ein stor hitsong for Elton John. Han vart gjeven ut på albumet Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player i 1973 og var skriven av John med tekst av Bernie Taupin. Songen nådde andreplassen i USA og gjekk til topps på adult contemporary-lista. Det var den andre singelen hans som gjekk til topps på lista i Canada, etter «Crocodile Rock» tidlegare på året. I Storbritannia nådde singelen femteplass og i Noreg ein åttandeplass.

Songen 
Bernie Taupin skreiv «Daniel» medan han var inspirert av hendingar i Vietnamkrigen. Teksten skildrar ein fiktiv veteran som vart blind under krigen («your eyes have died»/«but you see more than I») og reiser til Spania får å kome seg bort frå dei rundt seg heime («do you still feel the pain»/«of the scars that won't heal?»), inkludert broren, som fortel soga i songen.

Listeplasseringar

Andre versjonar 
Andre artistar som har spelt inn songen er Wilson Phillips, som nådde sjuandeplass på den amerikanske Adult Contemporary-lista i 1992 med songen, Bonnie 'Prince' Billy & Tortoise og Fuel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Daniel (Elton John song)» frå ,  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Softrocksongar
Songar om Vietnamkrigen
Songar med musikk av Elton John
Wilson Phillips-songar
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Songar produserte av Gus Dudgeon
Rockeballadar
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar
The Jimmy Castor Bunch-songar
Lesley Gore-songar
Hugo Montenegro-songar
Inger Lise Rypdal-songar
Crocodile Rock

«Crocodile Rock» er ein song skriven av Elton John og Bernie Taupin, og spelt inn i juni 1972 i Strawberry Studios i Château d'Hérouville i Frankrike. Han vart gjeven ut som singel den 27. oktober 1972 i Storbritannia og 20. november 1972 i USA før albumet Don't Shoot Me I'm Only the Piano Player kom ut i 1973. Det var den første singelen hans som gjekk til topps i USA, noko han klarte den 3. februar 1973. Singelen vart liggande på topps i tre veker og selde til gull seinare på året. I 1995 hadde singelen seld til platina.

Singelen nådde òg toppen i Canada og låg øvst på lista i fire veker.

«Crocodile Rock» er dominert av eit Farfisa orgel, spelt av John med ein karinvalliknande lyd og honky-tonk-rytme. Teksten tar eit nostalgisk tilbakeblikk på tidleg rock 'n' roll, og eit forhold til ei kvinne som heiter Suzie. Songen har likskap til fleire songar frå slutten av 1950-åra og tidleg i 1960-åra, mellom andre Del Shannon sin «Cry Myself to Sleep» frå 1962 og «Little Darlin'», som vart spelt inn i 1957 av The Diamonds. Refrenget minnar om «Speedy Gonzales» av Pat Boone.

Medverkande
 Elton John – piano, Farfisa orgel, vokal
 Davey Johnstone – elektrisk gitar
 Dee Murray – bass
 Nigel Olsson – trommer

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Teddy Robin frå Hong Kong, Ervinna frå Singapore, The Beach Boys, Alvin and the Chipmunks og Baha Men.

Crocodile Rock er ein av songane i videospelet Lego Rock Band.

Nelly Furtado og John sjølv song inn songen 2010 for filmen Gnomeo and Juliet, som kom ut i 2011.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Crocodile Rock» frå ,  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Elton John-songar
Songar på toppen av Billboard-lista
Nummer-ein-singlar i Italia
Nummer-ein-singlar i Sveits
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Songar produserte av Gus Dudgeon
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar
Songar om musikk
Songar om dansing
The Beach Boys-songar
Cliff Richard-songar
Alvin and the Chipmunks-songar
Baha Men-songar
Nelly Furtado-songar
Saturday Night's Alright for Fighting

«Saturday Night's Alright for Fighting» (stundom skriven «Saturday Night's Alright (For Fighting)») er ein rockesong av Elton John. Songen vart skriven av John med tekst av Bernie Taupin for albumet Goodbye Yellow Brick Road i 1973. Det er ein av dei hardare songane til John (liknande «Grow Some Funk of Your Own» og «The Bitch Is Back»), med ein stil som minnar om band som The Who og The Rolling Stones og ganske annleis dei tidlegare rolegare songane hans. Songen er spelt inn i ein tidleg rock and roll-stil, liknande glamrock. 

Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i 1973 og nådde Topp 10 i Storbritannia og Topp 20 i USA. Trass i at han ikkje gjorde det like bra som mange av dei andre hittane hans, er det likevel ein av dei best kjende songane hans i dag.

Andre versjonar
Songen er spelt inn av fleire andre artistar som W.A.S.P., Flotsam and Jetsam, Nickelback (med Kid Rock og Dimebag Darrell), Queen og The Who. Opningsriffet vert ofte nytta av Tommy Emmanuel under tolkinga hans av «Classical Gas». Songe er spelbar i videospelet Rock Band 3 og Guitar Hero 5. Songen vart òg nytta under traileren til filmen Gnomeo and Juliet i 2011.

Listeplasseringar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Saturday Night's Alright for Fighting» frå ,  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1973
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Gus Dudgeon
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar
The Who-songar
Nickelback-songar
W.A.S.P.-songar
Fall Out Boy-songar
Songen Goodbye Yellow Brick Road

«Goodbye Yellow Brick Road» er ein ballade av musikaren Elton John. Songen vart skriven av John med tekst av Bernie Taupin for albumet Goodbye Yellow Brick Road i 1973. Den musikalske stilen og produksjonen heller kraftig mot softrockstilen i 1970-åra. Songen fekk god kritikk og somme kritikarar har kalla han den beste songen hans.

Songen kom ut i 1973 som den andre singelen frå albumet og gjekk inn på Topp 10 i både Storbritannia og USA. Det var ein av dei største hittane til Elton John og selde betre enn den førre singelen. I USA selde han til gullplate i 1974 og til platina i 1995.

«The Yellow Brick Road» er eit bilete henta frå filmen The Wizard of Oz frå 1939.

I 2010 rangert Rolling Stone songen som den 390. beste gjennom tidene.

Medverkande
 Elton John – piano, vokal
 Davey Johnstone – Leslie elektrisk gitar, korvokal
 Dee Murray – bass, korvokal
 Nigel Olsson – trommer, korvokal
 Del Newman – orkesterarrangement

Salslister

Vekeslister

Årslister

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Keane (med Faultline), Dream Theater og Sarah Blasko.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Goodbye Yellow Brick Road (song)» frå ,  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
"BBC: The Official UK Charts Company". 
"Billboard". Billboard Hot 100 airplay and sales charts.

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1973
Elton John-songar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Gus Dudgeon
Popballadar
Rockeballadar
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar
 390
Ray Conniff-songar
Billy Joel-songar
Keane-songar
Queens of the Stone Age-songar
Hugo Montenegro-songar
The Shadows-songar
Step into Christmas

«Step into Christmas» er ein julesong av Elton John, skriven av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Han kom ut i 1973 som singel med «Ho! Ho! Ho! (Who'd Be a Turkey at Christmas)» som B-side. Singelen nådde 23. plass i Storbritannia. Songen vart i 1995 gjeven ut som bonusspor på albumet Caribou, sjølv om han vart gjeven ut kring Goodbye Yellow Brick Road-tida. Songen finst òg på albuma Elton John's Christmas Party, Rare Masters, To Be Continued og The Best Christmas Album in the World...Ever!

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Step into Christmas» frå ,  den 20. november 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1973
Singlar frå 1973
Julesongar
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Songar produserte av Gus Dudgeon
DJM Records-singlar
MCA Records-singlar