alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kjedelinja

Kjedelinja er den kurva som vert danna av ei tung, fullstendig bøyeleg, homogen kjede som er festa i endepunkta og heng fritt under påverknad av tyngdekrafta. Gottfried Leibniz (1646–1716) var den første som kom fram til ei riktig matematisk likning for kjedelinja. Kurven kan uttrykkast ved likninga 

der cosh er den hyperbolske cosinusfunksjonen, og a er skjeringspunktet med y-aksen.

Kjelder 
 kjedelinjen. (2011-12-07) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/kjedelinjen

Kurver
Differensiallikningar
Eksponential
Analytisk geometri
Kjederekning

Kjederekning er ein måte å setje opp visse reknestykke som skal lette rekninga ved å gjere henne mekanisk. Kjederekning hadde tidlegare, særleg på 1700-talet, ein viktig plass i undervisninga, men er no lite i bruk. Liknande metodar kan ein òg finne i eldre indisk matematikk.

Eit døme er oppgåva: Kor mange kroner kostar 5 meter tøy når 24 yards kostar £18? (1 yard = 0,914 m, £1 = 18,20 kr). Svaret finn ein ved å dividere produktet av dei tala som står til høgre for streken, med produktet av dei som står til venstre: 

Svaret er kring 75 kroner.

Kjelder

 

Aritmetikk
Kjegleflate

Ei kjegleflate er på ei kjegle ei flate i rommet som ein får ved at ei rett linje dreiar seg om eit punkt på linja, og samstundes støttar seg til ei kurve kalla direktrisen eller styrelinja. Den rette linja blir kalla generatrisen eller den skildrande linja, og det faste punktet er toppunktet for kjegleflata. Når styrelinja er ein sirkel, vert kjegleflata kalla sirkulær, og linja frå toppunktet til sentrum av sirkelen vert kalla aksen. Når aksen står vinkelrett på planet til styresirkelen er kjegleflata ei omdreiingskjegleflate, og han kan òg skildrast av det eine beinet til ein vinkel når vinkelen dreier seg om det andre. Kjegleflata vert då sagt å vere rett. I motsett fall vert han sagt å vere skeiv. Kvar ei fullstendig kjegleflate består av to delar (kapper), éin på kvar side av toppunktet.

Kjelder
 kjegleflate. (2011-12-07) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/kjegleflate

Euklidsk romgeometri
Flater
Algebraiske flater
Andregradsflater
Sad Songs (Say So Much)

«Sad Songs (Say So Much)» er ein song av Elton John på albumet Breaking Hearts frå 1984. Det er siste song på albumet og vart gjeven ut som singel. Singelen nådde femteplass i USA. Teksten skildrar korleis ein stundom må lytte til gamle bluesklassikarar på radio når ein føler seg nedfor, eller når ein kjæraste har forlate ein. 

Musikkvideoen vart filma i ei gate i Rushcutters Bay i Sydney med John der han verken hadde på seg briller eller speler piano. 

John spelte songen på One Night Only: The Greatest Hits Live at Madison Square Garden med den kanadiske rockestjerna Bryan Adams.

Medverkande 
Elton John: klaverinstrument, solovokal
Davey Johnstone: gitar, vokal
Dee Murray: bass, vokal
Nigel Olsson: trommer, vokal

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sad Songs (Say So Much)» frå ,  den 7. desember 2011.  
 

Elton John-songar
Singlar frå 1984
Songar frå 1984
Songar med tekst av Bernie Taupin
Nikita av Elton John

«Nikita» er ein song av den engelske songaren Elton John om den kalde krigen frå albumet Ice on Fire frå 1985. Han vart gjeven ut som singel seint i 1985 og vart ein stor suksess i mange land.

I songen skildrar Elton John ein forelsking for ein vakker austtysk grensevakt, som han ikkje kan treffe fordi han ikkje har løyve til å reise inn i landet. George Michael syng korvokal på songen, som elles er kjend for ein særeigen synthesizersolo. Songen nådde tredjeplass i Storbritannia, sjuandeplass i USA og andreplass i Noreg.

Videoen for songen vart regissert av Ken Russell, med Anya Major i rolla som Nikita og ei framferd av Justin Lewis. Russell hevdar han ikkje visste at Nikita var eit mannsnamn på russisk (t.d. Nikita Khrusjtsjov) og Elton John godtok manuset skriven av Russell der kjærasteforholdet var mellom ein mann og ei kvinne. Grensevakta i videoen er derfor ei vakker, blond kvinne med kort år. I seinare intervju har John, som er opent homofil, innrømd at Nikita er eit mannsnamn på russisk.

Medverkande
 Elton John – GS piano, vokal, synth, korvokal
 Dave Mattacks – trommer
 David Paton – bass
 Nik Kershaw – elektrisk gitar
 George Michael – korvokal
 Fred Mandel – synthesizer
 Davey Johnstone – korvokal

Salslister

Vekeslister

Årslister

Sal og salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nikita (song)» frå ,  den 7. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 

Elton John-songar
Singlar frå 1985
Songar frå 1985
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Tyskland
Nummer-ein-singlar i New Zealand
Nummer-ein-singlar i Sveits
Songar om den kalde krigen
Geffen Records-singlar
The Rocket Record Company-singlar
Richard Clayderman-songar
Wrap Her Up

«Wrap Her Up» er ein song av den engelske popsongaren Elton John på albumet Ice on Fire frå 1985. George Michael syng duett med John på songen. 

Mot slutten av songen vert det nemnd fleire kjende kvinner, som Kiki Dee, som Elton John song duetten «Don't Go Breaking My Heart» med i 1976. Ho syng òg korvokal på «Wrap Her Up». Dee er òg med i musikkvideoen der John kastar ei fløytekake i andletet hennar. Andre som vert nemnde er Marlene Dietrich, Rita Hayworth, Marilyn Monroe, Katharine Hepburn, Dusty Springfield, Billie Jean King, Vanessa Williams, Nancy Reagan, Julie Andrews, Annie Lennox, Shirley Temple, Tallulah Bankhead, prinsesse Caroline av Moncaco, Little Eva, Mata Hari, Joan Collins, Brigitte Bardot, Doris Day og Samantha Fox.

Elton spelar verken piano eller klaverinstrument på denne song.

Medverkande
Elton John: Vokal
George Michael: Vokal
Davey Johnstone: Elektrisk gitar, korvokal
Fred Mandel: Klaverinstrument, sequencers
David Bitelli: Tenor- og barytonsaksofon
Paul Spong: Trompetar
Raul D'oleivera: Trompetar
Rick Taylor: Trombone
Phil Todd: Altsaksofon
James Newton Howard: Strykearrangement
Kiki Dee: Korvokal
Katie Kissoon: Korvokal
Pete Wingfield: Korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wrap Her Up» frå ,  den 7. desember 2011.

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1985
Elton John-songar
George Michael-songar
Songduettar
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Gus Dudgeon
Geffen Records-singlar
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Clark Terry

Clark «Mumbles» Terry () var ein amerikansk jazztrompetist, flygelhornist, bandleiar og komponist.

Han var kjend for ein varm tone og evna til å spele ei lang rekke artikulasjonsnyansar berre med leppene, altså utan bruk av ventilar. Dette influerte Miles Davis og ei mengd andre trompetistar. Klangideane hans gjorde at han vende seg til flygelhornet, eit instrument han beherska på ein meisterleg måte og som i større grad blei akseptert i jazzmusikken på grunn av Terry.  

Terry var verksam både som bandleiar og som solist. Han komponerte over 200 songar, underviste og skreiv fleire bøker. Han blei nominert for Grammy tre gonger og i 2010 fekk han Grammy i kategorien Lifetime Achievement Award. Han har fleire æresdoktorat og ein plass i Kansas City's Jazz Hall of Fame.

På 1970-talet spelte han med skandinaviske musikarar i det norske Bodega Band (1972), Arne Domnérus, Mads Vinding og Lennart Åberg. Han har spelt på Oslo Jazzfestival (Cosmopolite i 1999 og Kulturkirken Jakob i 2004).

Diskografi i utval

Publikasjonar 
 Let's talk trumpet. From legit to jazz. Phil Rizzo, Creative Jazz Composers, Bowie (Maryland) 1973, Musikpartitur: Studien und Etüden, ca. 100 S., (siehe Homepage von C. Terry)
 Clark Terry's System of Circular Breathing for Woodwind and Brass Instruments. Terry-Rizzo, Cleveland (Ohio) 1976, 8 S.
 The Interpretation of the jazz language. Phil Rizzo, Cleveland 1977, 209 S.

Kjelder 
Denne artikkelen er ei omsetting av «Clark Terry» frå , den 7. desember 2011.

Bakgrunnsstoff 
clarkterry.com
pbs.org med lydklipp og biografi
bilde frå Trondheim (1972).
Intervju i Jazzwax (2010)

USA-amerikanske jazztrompetistar
Afroamerikanske musikarar
Folk frå Saint Louis
Folk frå Missouri
Grammy Lifetime Achievement Award
Leather Jackets

Leather Jackets er det 20. studioalbumet til den britiske songaren Elton John, spelt inn i Sol Studios i England og Wisseloord Studios i Nederland. Albumet kom ut i 1986. Det var det første albumet hans som ikkje gav han nokon Topp 40-singlar i verken USA eller Storbritannia sidan Tumbleweed Connection i 1970-åra, som det ikkje vart henta singlar frå. Det er òg det Elton John-albumet som har gjort det dårlegast på albumlistene i karrieren hans. I 2006 omtalte John albumet som det han likte minst av dei han hadde laga, medan Bernie Taupin meinte dette var The Big Picture. 

«Heartache All Over the World» var den einaste singelen som klarta inn på lista i USA, men nådde ikkje ein gong Topp 50. «Slow Rivers» er eit samarbeid med Cliff Richard som vart gjeven ut som singel i Storbritannia. 

Roger Taylor og John Deacon frå Queen speler høvesvis trommer og bassgitar på songen «Angeline».

Dette var det siste studioalbumet til John som vart produsert av Gus Dudgeon. 

Dette er det einaste av studioalbuma til John som per 2011 ikkje har blitt remastra.

Innhald

Medverkande

Vickey Brown – korvokal (7)
Alan Carvell – korvokal (2, 4, 5, 7-10)
John Deacon – bassgitar on «Angeline»
Kiki Dee – korvokal (6)
Graham Dickson – elektronisk perkusjon (1, 3, 4, 7)
Gus Dudgeon – trommeprogrammering (1), elektronisk perkusjon (1, 4, 7)
Martin Fjord – orkesterbestilling på «Slow Rivers»
Elton John – vokal, Yamaha GS1 (1, 8), akustisk piano (2, 4-6, 10), Roland JX-8P (2, 11), MIDI-piano (3), Yamaha CP-80 (11)
Davey Johnstone – akustisk gitar (1-5, 7, 9), elektrisk gitar (2-11), korvokal (2, 4, 5, 7-10)
Katie Kissoon – korvokal (2)
Shirley Lewis – korvokal (4, 5, 8-10)
Jody Linscott – perkusjon (3), tamburin (7)
Fred Mandel – synthesizerprogrammering og sequencing (1, 4, 7), Yamaha DX7 (2, 6, 9), Korg DW-8000 (3, 10), Roland JX-8P (4, 11), Roland Jupiter 8 (5, 6, 10, 11), Roland P60 (7, 9), Prophet 2000 (7), Yamaha TX816 Rhodes (10), akustisk piano (11)
Dave Mattacks – trommer (2, 5)
Charlie Morgan – trommer (2, 4, 6, 7, 9-11), electronic perkusjon (4)
Gordon Neville – korvokal (4, 5, 7-10)
James Newton-Howard – strykearrangement og dirigent på «Slow Rivers»
David Paton – bassgitar (2, 3, 5, 9-11)
Frank Ricotti – perkusjon (2)
Cliff Richard – vokal på «Slow Rivers»
Roger Taylor – trommer på «Angeline»
Paul Westwood – bassgitar on «Slow Rivers»
Pete Wingfield – korvokal (2)
Gavyn Wright – orkesterleiar på «Slow Rivers»

Teknisk
Produsert av Gus Dudgeon
Lydteknikar på spor 1, 3, 4, 6, 7, 9, 10 og 11: Graham Dickson
Lydteknikar på spor 2, 5, 6 og 8: Stuart Epps
Assisterande lydteknikar – Albert Boekholt and Ronald Prent
Miksa av Graham Dickson og Gus Dudgeon
Studiokoordinatorar – Steve Brown og Adrian Collee
Kunstverk – David Costa
Fotografi – Gered Mankowitz
Mastering av Greg Fulginiti (USA)

Salslister

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

}

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leather Jackets (album)» frå ,  den 7. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1986
Elton John-album
Album produserte av Gus Dudgeon
Geffen Records-album
The Rocket Record Company-album
Lise Amundsen

Lise Amundsen () er ein norsk bilethoggar og designar. Ho er busett i Halden.

Utdanning 
Amundsen gjekk på Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo frå 1950 til 1955. I 1955 og 1959 var ho hospitant hjå bilethoggaren Nils Flakstad og i 1957 studerte ho under Anthony Caro på St. Martins School of Art i London. I åra 1964 til 1964 gjekk ho i steinhoggarlære hjå Fagernes i Halden.

Bilethoggar 
Som bilethoggar arbeider i materiala tre, bronse, granitt, bergkrystall og stål og skulpturane hennar er abstrakt symbolretta. Kunstverka hennar finst som offentlege utsmykkingar mange stader i landet. Ho er ekstra godt representert i heimfylket, Østfold, og verka hennar er også å finne utanlands. Ho har hatt ei lang rekkje separatutstillingar i Noreg og vore representert på Haustutstillinga og på kollektivutstillingar også i utlandet.

Designar 
Frå 1961 til 1975 arbeidde ho som designar for mellom andre Halden Bomullsspinderi og Væveri, Sellgrens Veveri og Rauma Ullvarefabrikk. Ho formgav mellom anna ryeteppe.

Amundsen var med og starta Halden Husflidslag.

Separatutstillingar 
 2010 - Sandefjord kyrkje
 2008 - Konservativen i Halden
 2007 - Storedal Kultursenter i Sarpsborg
 2006 - Galleri New Form i Trelleborg i Danmark
 2005 - Botner Gård i Høland
 2003 - Storedal Kultursenter i Sarpsborg
 2001 - Galleri Kjeldaas i Oslo
 2000 - Gamle Tomb Galleri i Råde
 2000 - Galleri Adamstuen i Oslo
 1998 - Galleri Skåra i Fredrikstad
 1998 - Fredriksten Festning i Halden
 1996 - Galleri Skallum i Oslo
 1995 - Holle i Tyskland
 1993 - Oppegård kunstforening
 1992 - Skogbruksmuseet i Elverum
 1991 - Arendal kunstforening
 1990 - Oskarshamn kunstforening
 1990 - Thisted kunstforening
 1989 - Galleri Varden i Moss
 1988 - Lovisenberg sykehus
 1988 - Galleri Stampen i Fredrikstad
 1987 - Galleri Rakeng i Halden
 1987 - Askim kunstforening
 1985 - Sandefjord kunstforening
 1985 - Galleri BI-Z i Kristiansand
 1984 - Hurum kunstforening på Holmsbu
 1984 - Hamar kunstforening
 1983 - Rakkestad kunstforenning
 1982 - Galleri Homansbyen i Oslo
 1981 - Galleri Borg 80 i Grålum
 1979 - Sarpsborg kunstforening
 1978 - Halden kunstforening

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Nettstaden til Lise Amundsen

Norske bilethoggarar
Folk frå Halden
Norske formgjevarar
Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra

Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra er eit konsertalbum av Elton John og Melbourne Symphony Orchestra spelt inn i Sydney Entertainment Centre den 14. desember 1986. Konserten var den siste av ei rekkje konsertar gjennomført dei siste to månadane av 1986. Konsertane bestod av to sett: det første med Elton og det 14 mann store bandet hans, inkludert korvokalistar og ei blåserekkje, samt det prangande scenekostymet hans med Mohawk- og Tina Turner-parykkar og underleg augesminke. Det andre var med John, bandet hans og det 88 mann store Melbourne Symphony Orchestra. Dette var det siste albumet til Elton med det opphavlege vokaleregisteret hans, før han måtte ha ein halsoperasjon i januar 1987. 

James Newton-Howard, som på denne tida var ein lovande filmkomponist i Hollywood, var dirigent for orkesteret. Han skreiv òg ut arrangementet for orkesteret. 

Konserten vart òg gjeven ut som heimevideo på både laserdisc og VHS.

Innhald

Medverkande

Elton John: Piano, vokal
Davey Johnstone: Gitarar
David Paton: Bassgitar
Charlie Morgel: Trommer
Fred Mandel: Klaverinstrument, synthesizerar
Ray Cooper: Perkusjon
Jody Linscott: Perkusjon
Alan Carvell: Korvokal
Gordon Neville: Korvokal
Shirley Lewis: Korvokal
James Newton-Howard: Orkesterarrangement, dirigent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra» frå ,  den 8. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Elton John-album
Album produserte av Gus Dudgeon
Doble konsertalbum
Konsertalbum frå 1987
The Rocket Record Company-album
Elton John's Greatest Hits Vol. 3

Elton John's Greatest Hits Volume III 1979-1987 er eit samlealbum av den britiske songaren Elton John som kom ut i 1987 i berre USA og Canada. Det inneheld nokre av dei største hittane hans frå 1979 til 1986. 

Ein tredjedel av albumet var henta frå albumet Too Low for Zero frå 1983, albumet som selde best og hadde fått best kritikk i denne perioden. I USA selde albumet til gullplate i februar 1989 og til dobbel platinaplate i oktober 1995. 

I 1992 vart albumet sletta og erstatta av Greatest Hits 1976–1986.

Innhald

Album produserte av Gus Dudgeon
Album produserte av Chris Thomas
Samlealbum frå 1987
Elton John-album
I Don't Wanna Go on with You Like That

«I Don't Wanna Go on with You Like That» er ein song av Elton John på albumet Reg Strikes Back frå 1988. Songen vart skriven av John og samarbeidspartnaren Bernie Taupin. Songen nådde 30. plass i Storbritannia, men nådde heilt til andreplassen i USA i august 1988. Songen vart òg den åttande førsteplassen til John på adult contemporary-lista. Det vart òg gjeven ut ein 12"-singel av songen på vinyl. Denne miksen av songen finst på To Be Continued..., som kom i 1990. 

Songen skildrar eit kjærleiksforhold som er i ferd med å ta slutt. Songen vart mykje spelt på konsertane hans i 1990-åra.

Medverkande
Elton John: piano, vokal, Roland elektrisk piano
Davey Johnstone: akustisk gitar, korvokal
Fred Mandel: synthesizerar
Charlie Morgan: trommer
Dee Murray: korvokal
Nigel Olsson: korvokal
David Patton: bass

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I Don't Wanna Go on with You Like That» frå ,  den 8. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1988
Songar frå 1988
Elton John-songar
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Songar produserte av Chris Thomas
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Nummer-ein-singlar i Canada
Musikkvideoar regisserte av Russell Mulcahy
Mercury Records-singlar
The Complete Thom Bell Sessions

The Complete Thom Bell Sessions er ein EP gjeven ut av Elton John. Det vart spelt inn i 1977 og utgjer alle songane Elton John og produsent Thom Bell spelte inn lag. Det kom ut i 1989 på MCA Records, og bestor av songar som tidlegare var gjeven i 1979 på The Thom Bell Sessions, samt songar spelte inn under den same innspelinga, som ikkje kom med på den opphavlege EPen. To av dei «nye» songane var skrivne i lag med John, medan Thom Bell og Bernie Taupin var medlåtskrivar på «Nice and Slow». Gary Osborne skreiv teksten til «Shine on Through». Fordi det aldri vart noko av det planlagde albumet som innspelingane var meint for, vart den sistnemnde songen spelt inn på ny og gjeven ut på albumet A Single Man i 1978.

Innhald

Sjå òg
 The Thom Bell Sessions

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Complete Thom Bell Sessions» frå ,  den 8. desember 2011.  
 

Elton John-album
Musikkalbum frå 1989
Urbanus

Urbanus er markert på primstaven den 25. mai.  Merkedagen vart opphavleg feira til minne om pave Urban I, helgenpaven som levde på 200-talet. Mange stader, spesielt i Nordland, var Urbanus sådagen. 

Primstavmerket for dagen var ei bispehuve eller ei greip.

Kjelder

Randi Ekrem (1992): Primstaven : Tradisjonar og merkedagar  ISBN 82-992691-0-5

Primstaven
Mai
Google Docs

Google Docs eller Google Dokumenter på norsk, er ein gratis nettbasert kontorpakke som inneheld program som teksthandsaming, rekneark, og presentasjonar. Google Dokumenter er laga av Google, mest kjend for søkemotoren sin, og tillet brukarar å opprette og redigere dokument på internett. Redigering av eit dokument kan utførast av fleire brukarar samtidig i sanntid. Google Dokumenter kombinerer fleire ulike tenester, og programmet kan og importere fleire filformat. Google Dokumenter har bakgrunn i dei tidlegare programma «Writely» og «Spreadsheets» som i oktober 2006 vart gjort om til eitt program. I tillegg vart presentasjonar innlemma i september 2007 (teknologien vart utvikla av Tonic Systems).

Bakgrunnsstoff
 Google Docs
 Offisiell Google Docs-blogg på Blogger

Google
Teksthandsaming
Web 2.0

de:Google Drive
es:Google Docs
he:Google Docs
pl:Dokumenty Google
Alexandra av Frederiksborg

Alexandra () er den tidlegare kona til prins Joachim av Danmark. Dei vart gift 18. november 1995, tok ut separasjon 22. september 2004 og vart skilt 8. april 2005. 

I samband med fødselsdagen til dronning Margrethe II av Danmark 16. april 2005 vart prinsesse Alexandra tildelt tittelen grevinne av Frederiksborg.

3. mars 2007 vart ho gift med den fleire år yngre Martin Jørgensen. Jørgensen er ein filmfotograf og har vore med på å lage programmar om den danske kongefamilien. Han har frå før ei dotter. Vigsla fann stad i Øster Egede kirke på Sydsjælland. Hennar to søner, prinsane Nikolai av Danmark og Felix av Danmark, var dei einaste frå kongefamilien som var til stades.

Ho er etter bryllaupet ikkje lenger medlem av det danske kongehuset, men held tittelen grevinne av Frederiksborg.

Namn og titlar
 1964–1995: Alexandra Christina Manley
 1995–2005: Prinsesse Alexandra Christina av Danmark
 2005–2007: Prinsesse Alexandra Christina av Danmark, grevinne av Frederiksborg
 2007– i dag: Grevinne Alexandra Christina av Frederiksborg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexandra, grevinne av Frederiksborg» frå ,  den 8. desember 2011.  
 
Denne artikkelen bygger på «Alexandra af Frederiksborg» frå ,  den 8. desember 2011.  
 

Folk frå Hongkong
Danske prinsesser
Grevinner av Frederiksborg
Elefantordenen
Sacrifice av Elton John

«Sacrifice» er ein ballade av songaren Elton John med tekst av Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut på albumet Sleeping with the Past i 1989 og vart gjeven ut på singel i oktober 1989, og på ny i 1990. Singelen vart populær, særleg i Frankrike og Storbritannia der han gjekk heilt til topps på salslistene.

«Sacrifice» er inspirert av både Aretha Franklin-songen «Do Right Woman, Do Right Man» og skildra som ein Percy Sledge-song av Elton John. Bernie Taupin hevda det er ein av dei beste songane han skreiv. 

I musikkvideoen, som følgjer teksten, ser ein ei mann og ei kvinne som har problem i forholdet sitt etter å ha gifta seg og fått ei dotter. Etter at dei går kvar sin veg, fostrar mannen dottera aleine. 

«Sacrifice» har vorte spelt av andre artistar som Sinéad O'Connor, Gregorian, Rob De Nijs og Karmina.

Medverkande
Elton John: vokal, Roland RD-1000 digitalt piano
Davey Johnstone: elektrisk gitar
Romeo Williams: bass
Jonathan Moffett: trommer
Guy Babylon: klaverinstrument
Fred Mandel: klaverinstrument

Salslister og salstal

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sacrifice (Elton John song)» frå ,  den 8. desember 2011.  
 

Singlar frå 1989
Singlar frå 1990
Disneysongar
Elton John-songar
Nummer-ein-singlar i Frankrike
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar med musikk av Elton John
Popballadar
Rockeballadar
Songar produserte av Chris Thomas
Songar frå 1989
MCA Records-singlar
The Rocket Record Company-singlar
Musikkvideoar regisserte av Alek Keshishian
Healing Hands

«Healing Hands» er ein song av den britiske popsongaren Elton John, skriven av Elton John og Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut på albumet Sleeping with the Past i 1989 og var den første singelen frå albumet, på seinsommaren 1989. Songen gjekk inn på Topp 20 i USA. Sidan vart songen gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «Sacrifice», og vart den første singelen Elton John fekk på toppen av singellista i Storbritannia. Songen var inspirert av Four Tops-songen «Reach Out, I'll Be There».

«Healing Hands» gjorde det forholdsvis bra i USA, og nådde 13. plass på Billboard Hot 100 og førsteplassen på Adult Contemporary-lista i oktober 1989. Songen nådde første gongen ikkje Topp 40 i Storbritannia, og det gjorde heller ikkje den første utgjevinga av oppfølgjaren «Sacrifice». Etter at BBC Radio One byrja å spele «Sacrifice» vart songen gjeven ut på nytt i heimlandet med «Healing Hands» på andre sida. Den doble A-sida toppa lista i Storbritannia i fem veker i strekk, og vart den første førsteplassen hans i heimlandet.

Medverkande
Elton John: klaverinstrument, solo- og harmonivokal
Guy Babylon: klaverinstrument
Davey Johnstone: gitar, korvokal
Fred Mandel: klaverinstrument
Romeo Williams: bassgitar
Jonathan Moffett: trommer
Marlena Jeter: korvokal
Natalie Jackson: korvokal
Mortonette Jenkins: korvokal
Peter Iversen: Fairlight og Audiofile-programmering

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Healing Hands (song)» frå ,  den 8. desember 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 "Healing Hands", The Billboard Book of Number One Adult Contemporary Hits by Wesley Hyatt, s. 352, Billboard Books (1999).

Bakgrunnsstoff
 

Elton John-songar
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Songar med musikk av Elton John
Songar med tekst av Bernie Taupin
Songar produserte av Chris Thomas
Songar på toppen av Billboard Adult Contemporary-lista
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
MCA Records-singlar
The Rocket Record Company-singlar