alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
3JS

3JS er ei nederlandsk popgruppe frå Volendam i Nederland. Dei  representerte Nederland i Eurovision Song Contest 2011, og kom på 19. plass i 2. semifinale.

Musikkgrupper frå 2000-talet
Nederlandske Eurovision Song Contest-deltakarar
Nederlandske musikkgrupper
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Sigurjón's Friends

Sigurjón's Friends er ein islandsk popgruppe frå Island som representerte Island i Eurovision Song Contest 2011. 

Eigentleg var det Sigurjón Brink som skulle ha delteke i den nasjonale tevlinga, men då han døydde brått den 17. januar, overtok venene hans for han. Difor tok gruppa namnet Sigurjón's Friends. Gruppa vann den islandske finalen med songen «Aftur heim».

Songen enda på 20. plass under finalen i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf.

Musikkgrupper frå 2010-talet
Islandske Eurovision Song Contest-deltakarar
Islandske musikkgrupper
Söngvakeppni Sjónvarpsins-deltakarar
Söngvakeppni Sjónvarpsins-vinnarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
A Friend in London

A Friend in London er ein dansk rockegruppe frå Vostrup i Danmark. Dei vann Dansk Melodi Grand Prix 2011 med songen «New Tomorrow». Deretter representerte dei Danmark i Eurovision Song Contest 2011, og enda på femteplass.

Eurovision Song Contest 2011 

Etter at Mandy Hudts annonserte at Danmark fekk tolv poeng frå Nederland i finalen sa Tim Schou: «Du veit baby, eg vil... eg vil pule deg!» Schou sa seinare: «Då kameraet kom og me fekk dei fyrste poenga var eg så spent. Eg orsakar, Europa! Eg orsakar! Me fekk femteplass, baby!» Hudts har sidan hevda at ho fann hendinga morosam.

Fotnotar 

Musikkgrupper frå 2000-talet
Danske Eurovision Song Contest-deltakarar
Danske musikkgrupper
Dansk Melodi Grand Prix-deltakarar
Dansk Melodi Grand Prix-vinnarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Jedward

Jedward, tidlegare John & Edward, er ein irsk pop- og rapduo frå Dublin. Duoen består av tvillingane John og Edward Grimes.

Eurovision Song Contest
Jedward representerte Irland i Eurovision Song Contest 2011 og enda på åttandeplass med songen «Lipstick». I 2012 fekk dei på ny representere Irland med songen «Waterline», og kom denne gongen på 19. plass.

Diskografi

Studioalbum
 2010: Planet Jedward
 2011: Victory
 2012: Young Love

Singlar
 2010: Under Pressure (Ice Ice Baby)
 2010: All the Small Things
 2011: Lipstick
 2011: Bad Behaviour
 2011: Wow Oh Wow
 2012: Waterline
 2012: Put Your Green Cape On

Med The X Factor 2009-finalistane
 2009: You Are Not Alone

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jedward» frå ,  den 19. mars 2011.  
 

Musikkgrupper frå 2000-talet
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Eurovision Song Contest 2012-deltakarar
Irske Eurovision Song Contest-deltakarar
Britiske X Factor-deltakarar
Marcel Bezençon Awards-vinnarar
Melodifestivalen 2013
Tvillingar
Syskenduoar
TWiiNS

TWiiNS er ein popduo frå Slovakia. Duoen består av tvillingane Daniela og Veronika Nízlová. I 2008 var dei med som bakgrunnssongarar for Tereza Kerndlová som representerte Tsjekkia i Eurovision Song Contest 2008. Dei  representerte Slovakia i Eurovision Song Contest 2011, og kom på 13. plass i 2. semifinale.

Musikkgrupper frå 1990-talet
Slovakiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Khrístos Mylórdos

Khrístos Mylórdos () er ein kypriotisk songar. Han representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2011 med songen «San ággelos s'agápisa». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen.

Kypriotiske songarar
Kypriotiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Musiqq

Musiqq er ein latvisk popduo. Duoen består av Marats Ogļezņevs og Emīls Balceris. Dei representerte Latvia i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Angel In Disguise». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen.

Musikkgrupper frå 2000-talet
Latviske Eurovision Song Contest-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Loúkas Jórkas

Loúkas Jórkas () er ein gresk-kypriotisk songar. Han var den fyrste vinnaren av den greske versjonen av X Factor. Saman med Stereo Mike representerte han Hellas i Eurovision Song Contest 2011, og vann den fyrste semifinalen og enda på sjuandeplass i finalen.

Greske songarar
Kypriotiske songarar
Greske Eurovision Song Contest-deltakarar
Greske X Factor-deltakarar
Eurovision Song Contest 2011-deltakarar
Greske X Factor-vinnarar
Coombe Hill i Buckinghamshire

Coombe Hill er ein ås i Chilterns  i Buckinghamshire i England. Han ligg ved sidan av grenda Dunsmore, nær den vesle byen Wendover og ovanfor Aylesbury Vale. Han må ikkje forvekslast med Coombe Hill i Haddington Hill, nokre kilometer lenger nordaust. 

Mesteparten av åsen var ein gong ein del av landeigedommen Chequers, men vart gjeven til National Trust av dei britiske styresmaktene då desse fekk eigedomen i 1920-åra. 

Åsen er 260 meter høg. Det står eit krigsminnesmerke for dei falne i den andre boarkrigen på toppen av åsen. Dette var eit av dei første og største døma på krigsminnesmerke som vart sett opp til minne for dei falne, og ikkje berre til minne om store sigrar, som gjerne var vanlegare. Monumentet er godt synleg frå området kring og vart reist i 1904.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coombe Hill, Buckinghamshire» frå ,  den 20. mars 2011.

Bakgrunnsstoff

Åsar i Buckinghamshire
National Trust-eigedommar
Haddington Hill

Haddington Hill er ein ås i The Chilterns og det høgaste punktet i det engelske grevskapet i Buckinghamshire. På nordaustsida ligg Coombe Hill, som ikkje må forevksalst med Coombe Hill 4 km mot sørvest. 

Haddington Hill er eigd av Forestry Commission, og Wendover Woods dekker det meste av åsen. Det går mange stiar gjennom skogen og det ligg ein parkeringsplass nær toppen mellom trea. Den flate toppen gjer det vanskeleg å finne den nøyaktige toppen, men inne i skogen, aust for parkeringsplassen, står det ein stor stein med påskrifta 'Highest Point of the Chiltern Hills'. Det er dårleg med utsikt på toppen på grunn av skogen rundt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Haddington Hill» frå ,  den 20. mars 2011.  
 

Åsar i Buckinghamshire
Ivinghoe Beacon

Ivinghoe Beacon er ein ås og eit landemerke i Chiltern Hills med ei høgd på 233 moh. Han ligg nær landsbyane Ivinghoe i Aldbury i Buckinghamshire, Ashridge Estate og landsbyen Little Gaddesden i Hertfordshire og vert styrt og eigd av National Trust. Ivinghoe Beacon ligg mellom byane Dunstable i Berkhamsted og Tring. Han er utgangspunktet for Icknield Way ia ust og the Ridgeway i vest. 

I motsetnad til kva mange trur, så er ikkje Ivinghoe Beacon høgare enn 249 meter over havet, som er det høgaste punktet til Ivinghoe Hills, som er knytt til sjølve landemerket. Beacon Hill, som han tidlegare vart kalla, er 233 meter over havet, 16 meter lågare enn nabohøgda.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ivinghoe Beacon» frå ,  den 20. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

 Åsar i Buckinghamshire
National Trust-eigedommar
Castle Hill i Cambridge

Castle Hill er ein ås i Cambridge i England, nær Castle. Hovudkvarteret til Cambridgeshire grevskapsråd ligg like ved Castle Hill.

Det låg tidlegare ein busetnad på åsen, nord for River Cam. Det er funne spor etter aktivitet frå tida før Romarriket, medan romarane grunnla byen Duroliponte her. Det var ein høvande plass å krysse elva på. På denne tida var det så langt opp elva det var mogeleg å kome. St Peter's Church, som ligg halvvegs opp i åsen, har nokre bitar av romersk teglstein i murane. 

I angelsaksartida vart åsen nytta som forsvar. I 1068 bygde normannarane Cambridge Castle på åsen. Slottet finst ikkje lenger, berre ruinane Castle Mound.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Castle Hill, Cambridge» frå ,  den 20. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Åsar i Cambridgeshire
Bronkietreet

Bronkietreet, eller bronkiane, er ei forgreining av luftrøyret som finst innvendig i lungene. I likskap med luftrøyret består bronkiane av bruskringar i ulik storleik, bunde saman av eit sterkt lag av bindevev, slik at det vert danna eit bøyeleg og elastisk røyr.

Den første delen av luftrøyret i kvar lunge vert kalla hovudbronkien (bronchus principalis) og sit plassert i lungerota (hilus). Dette kan vi sjå på som stammen i bronkietreet, som altså er ei treliknande forgreining av luftrøyret som finst i kvar lunge. Forgreiningane som går ut frå stammen (hovudbronkien) vert kalla bronkiegreiner eller bronkiolar (bronchus lobaris primerior, bronchus lobaris interior), medan dei aller finaste forgreiningane på bronkiolane vert kalla lungeblærer eller alveolar. Alveolane er omgjevne av kapillarnettet i lungene, der all utskifting (oksygen tilførast og karbondioksid blir skild ut) mellom blod og luft går føre seg.

Bronkieveggene består av glatt muskulatur som på innsida er dekt av ei slimhinne. Slimhinna har i tillegg til slimceller òg såkalla flimmerepitelceller, celler med mikroskopiske hår som gjer desse cellene bevegelege. Dette er celler som opptrer i grupper og rører seg rytmisk saman, slik at det oppstår ei kontinuerleg bølgjande rørsle som skyv slimet i retning av svelget. Slim som cellene av ulike årsaker ikkje klarer å få ut i svelget vert hosta opp.

Sjå òg 
 Andedrettssystemet
 Luftrøyr
 Lunge
 Alveol

Kjelde 

 Omsett frå «Bronkietreet», innhenta søndag  20. mars 2011, klokka 07:33.

Bronkiar
Brystkassen
Andedragssystemet
Opphavleg omsett med Apertium
Dyst

Dyst er ei tevling mellom riddarar med lanse og hest.

Dyst i mellomalderen
Dyst var ei av mange former for idrett knytt til kamp i mellomalderen. Dyst i mellomalderen var ein farleg idrett, og det hende at utøvarar døydde. Til dømes døydde Henrik den andre av Frankrike då motstandaren si lanse splintra i visiret på hjelmen hans. Kongen vart blind og døydde av skadane. Dyst var eit seint tilskot til riddarturneringer.

Moderne dyst
Moderne dyst er ein ung sport som ikkje har standariserte reglar. Tryggleiksreglane kan variere, og utøvarane må sette seg inn i dei ved kvar tevling. Ved nokre høve rir ryttarane fullkontakt mot kvarandre. Tuppen på lansa kan vere laga av balsatre for at han skal knekke, så ingen skal kome til skade. Knekt tupp på lansa markerer treff. Ved tevlingar i dyst i våre dagar, er det vanlegvis ikkje meininga å slå motstandaren av hesten.

Anna
Dyst har sett spor etter seg i språket; til dømes er klar til dyst eit ikkje uvanleg uttrykk.

Bakgrunnsstoff
Ridder til VM, Romerikes Blad 10.07.2010
Verdens beste riddere er norske! Hest.no 16.07.2010 
Riddersport.no
MellomalderenHestesport
Love Her Madly

«Love Her Madly» er ein song av The Doors frå 1971 som er på L.A. Woman, det siste albumet deira med frontmannen Jim Morrison. Songen var skriven av gitaristen Robby Krieger. Jerry Scheff spelar bass på songen. Songen vart gjeven ut på singel i april 1971 og vart ein av dei største hittane til The Doors med ein 11. plass på Billboard Hot 100 i USA. Han gjekk heilt til 4. plass på singellista i Australia. 

I 2000 spelte Krieger, John Densmore og Ray Manzarek inn ei ny versjon av «Love Her Madly» med Bo Diddley for hyllestalbumet til the Doors kalla Stoned Immaculate.

Songen vart nytta i  filmen Forrest Gump frå 1994.   

Songen er òg spelt inn av pianist George Winston på albumet Night Divides the Day - The Music of the Doors.

B-side 
B-sida til singelen er ein av berre tre B-sider av The Doors som ikkje vart gjeven ut på eit studioalbum. «(You Need Meat) Don't Go No Further» vart sidan først gjeven ut på samleplata Weird Scenes Inside the Gold Mine. Songen er òg som bonusspor på 2007-utgåva av L.A. Woman.

Medverkande
Jim Morrison - vokal, tamburin
Robby Krieger - elektrisk og akustisk gitar
Ray Manzarek - spikerpiano, Vox Continental
John Densmore - trommer
Jerry Scheff - bassgitar

Salslister

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Love Her Madly» frå ,  den 20. mars 2011.  
 

The Doors-songar
Singlar frå 1971
Songar frå 1971
Songar skrivne av Robby Krieger
Songar produserte av Bruce Botnick
Elektra Records-singlar
Polo

Polo er ein lagidrett som oftast går føre seg til hest. Der finst andre versjonar av polo, til dømes elefantpolo, men hesteversjonen er vanlegast og mest kjend.

Reglar
Polo går ut på å treffe motstandarlaget sitt mål med ein liten ball. For å treffe ballen vert ei lang kølle nytta. Det er fire hestar og fire ryttarar på kvart lag, og tevlinga går vanlegvis føre seg på ei stor grasbane. Ved innandørspolo er der tre spelarar på kvart lag.

Historie
Polo oppstod i Austen og har ei over tusen år lang historie. Somme hevdar at polo fyrst vart spela i Persia (som er Iran i dag), medan andre hevdar at poloen sine røter er indiske. Seinare har mellom anna det britiske imperiet vore med på å spreie polosporten vidare. I dag er Argentina eit av landa som utmerkar seg. Polo var med i det olympiske programmet under fem sommar-OL. Fyrste gongen var i 1900 i Paris og siste gongen var i 1936 i Berlin.

Bakgrunnsstoff
Polo comes back home to Iran (BBC) (Eng)
Polo at its Birthplace: How Polo is Played in Manipur? (Eng)

Hestesport
Lagsport
Ballspel
Songen L.A. Woman

«L.A. Woman» er ein song av det amerikanske bandet The Doors. Songen er tittelsporet på albumet L.A. Woman frå 1971, det siste albumet med frontmannen Jim Morrison før han døydde. 

I avslutninga på songen syng Morrison fleire gonger Mr. Mojo Risin', som er eit anagram av «Jim Morrison».

Songen vart spelt inn i The Doors Workshop på Santa Monica Boulevard i West Hollywood i Los Angeles, mellom desember 1970 og januar 1971. Marc Benno var andregitarist på innspelinga, medan Jerry Scheff spelte bassgitar. 

Albumversjonen startar med eit bassriff som høyrest ut som «God Save the Queen» eller «My Country Tis of Thee».

Video
I 1985, 14 år etter Morrison døydde, regisserte Ray Manzarek ein musikkvideo for songen. Han vart vist på MTV og finst i Doors-filmen Dance on Fire.

Andre versjonar
Leningrad Cowboys spelte songen på 1917-1987 frå 1988.
Billy Idol spela songen i 1990 på albumet Charmed Life.
Tommy Krash. and Sinn var påverka av songen på «Science Girl», den første singelen frå albumet Jailbait i 2003
Ein remiks av Paul Oakenfold vart nytta i andre episode av Californication.
Jane's Addiction spela songen som ein del av «L.A. Medley», i lag med songane «Nausea» og «Lexicon Devil».
Particle spela songen i lag med Robby Krieger på Transformations Live.
Verdsmusikkbandet Days of the New spela songen på Doors-hyllestalbumet Stoned Immaculate: The Music of The Doors.
«Weird Al» Yankovic spela ein liten del av songen på den første polkamedleyen sin, «Polkas on 45» frå det andre albumet hans, "Weird Al" Yankovic in 3-D.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «L.A. Woman (song)» frå ,  den 20. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Total Guitar, Mai 1998, #43:86-96, Classic Track: LA Woman: The Doors by Joe Bennett (text) and Kit Morgel (song transcription)
http://www.songfacts.com/detail.php?id=276
[ Allmusic entry, accessed 6/6/06]
 

The Doors-songar
Songar frå 1971
Songar skrivne av John Densmore
Songar skrivne av Robby Krieger
Songar skrivne av Ray Manzarek
Songar skrivne av Jim Morrison
Songar om California
Songar om Los Angeles
Songar produserte av Bruce Botnick
Singlar frå 1990
Billy Idol-songar
Leningrad Cowboys-songar
Riders on the Storm

«Riders on the Storm» er ein song av The Doors frå albumet L.A. Woman i 1971. Han nådde 14. plass på Billboard Hot 100 i USA og 22. plass på den britiske singellista. I Nederland gjekk han til 7. plass.

Oversyn
I følgje bandmedlem Robby Krieger var dei inspirert av songen «(Ghost) Riders in the Sky: A Cowboy Legend». songen vert spelt i E dorisk skala, og nyttar lydeffektar av torevêr og regn, i tillegg til Ray Manzarek sitt Fender Rhodes elektriske piano som spelar og etterliknar lyden av regn.

Songen vart spelt inn i Doors Workshop i desember 1970 med produsent Bruce Botnick. Jim Morrison spelte inn hovudvokalen og kviskra så teksten over dei for å skape ein ekkoeffekt. Dette var den siste songen dei fire medlemmane av The Doors spela inn i lag, samt den siste innspelte songen til Morrison som vart gjeven ut. Singelen kom ut i 1971, kort tid før Morrison døydde. 

Den tidlegare produsenten til The Doors, Paul Rothchild, forlet innspelingane fordi han ikkje likte albumet og denne songen, som han kalla «cocktailmusikk». Lydteknikaren Bruce Botnick tok då over som produsent. 

Trommeslagaren i bandet John Densmore skreiv i 1990 ei bok kalla Riders On The Storm om livet sitt og perioden hans i The Doors.

I november 2010 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame i kategorien Rock.

Den einaste gongen songen vart spelt på konsert med Jim Morrison var den 11. desember 1970 i Dallas i Texas.

Salslister

Salstrofé

Andre versjonar 
Annabel Lamb spelte songen i 1983 og nåded 23. plass på NME-lista i Storbritannia. 
Brutal Bill sampla mykje av songen på sin «Woman Of Angels» i 1998. 
The Jacka sampla det meste av songen i 2008 for songen «Storm». 
Creed spela songen i 2000 for albumet Stoned Immaculate.
Infected Mushroom remiksa songen for Legend of the Black Shawarma.
Nightmares on Wax remiksa songen for The best of the doors frå 2002. 
Snoop Dogg spela songen i 2003 for spelet Need for Speed: Underground 2, i ein remiksa versjon produsert av Fredwreck. 
 Dancing Fantasy spela songen i 1991 på albumet California Grooves.
Blondie gav ut ein mashup-versjon av songen i 2004 kombinert med deira eigen «Rapture» frå 1981. 
Dezperadoz spela songen i 2008 for albumet An Eye for an Eye.
Wolfmother spela songen live på Outside Lands 2010, blanda med sin eigen «The White Unicorn».
Carlos Santana spela songen i 2010 for albumet Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics of All Time.  Denne versjonen har med Chester Bennington (frå Linkin Park) på solovokal og Ray Manzarek (frå The Doors) på klaverinstrument, som han gjorde på originalen.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Riders on the Storm» frå ,  den 20. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:  

Singlar frå 1971
Songar frå 1971
The Doors-songar
Grammy Hall of Fame Award
Songar skrivne av John Densmore
Songar skrivne av Robby Krieger
Songar skrivne av Ray Manzarek
Songar skrivne av Jim Morrison
Songar produserte av Bruce Botnick
Elektra Records-singlar
Mordballadar
Creed-songar
Snoop Dog-songar
Blondie-songar
Carlos Santana-songar
Simple Minds-songar
Other Voices

Other Voices er eit studioalbum frå 1971 av The Doors og det første dei gav ut etter at frontmann og vokalist Jim Morrison døydde.

Albumet nådde 31. plass på den amerikanske albumlista.

Innspeling
Innspelinga av albumet byrja medan vokalisten Jim Morrison var på ferie i Frankrike. Songen «Down on the Farm» vart visstnok skriven under innspelinga av det førre albumet, men Morrison ønskte ikkje å ha med denne songen av ukjende årsaker. I følgje Manzarek vart somme av songane innøvd med Morrison før han reiste til Paris.

Dei tre gjenverande medlemmane kom saman og gav ut albumet i oktober, tre månader etter Morrison døydde. Klaverspelar Ray Manzarek og gitarist Robby Krieger tok over som songarar.

CD-utgåver
Albumet vart først gjeve ut på CD i oktober 2006 i lag med det siste Doors-albumet, Full Circle.

Innhald

Medverkande
The Doors
John Densmore – trommer
Robby Krieger – gitar, vokal, munnspel
Ray Manzarek – klaverinstrument, vokal, klaver bass

Andre musikarar

Jack Conrad – bass på «In the Eye of the Sun», «Variety Is the Spice of Life» og «Tightrope Ride»
Jerry Scheff – bass på «Down On The Farm», «I'm Horny, I'm Stoned» og «Wandering Musician»
Wolfgang Melz – bass på «Hang on to Your Life»
Ray Neapolitan – bass på «Ships w/Sails»
Willie Ruff – akustisk bass på «Ships w/Sails»
Francisco Aguabella – Perkusjon på «Ships w/Sails» og «Hang on to Your Life»
Emil Richards – marimba, dingeldangel og visvas på «Down on the Farm»

Teknisk
The Doors - produsentar
Bruce Botnick - produsent, lydteknikar
Ron Raffaelli – fotografi

Salslister 
 Album
Billboard (Nord-Amerika)

 Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Other Voices (The Doors album)» frå ,  den 20. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

The Doors-album
Musikkalbum frå 1971
Elektra Records-album
Album produserte av Bruce Botnick
Album produserte av Robby Krieger
Album produserte av John Densmore
Album produserte av Ray Manzarek
Eurovision Song Contest 1982

Eurovision Song Contest 1982 (ESC 1982) var den 27. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Harrogate International Centre i Harrogate i Storbritannia. Finalen fann stad laurdag 24. april. Vest-Tyskland vann konkurransen med songen «Ein bißchen Frieden», framført av Nicole.

Frankrike og Hellas trekte seg frå konkurransen dette året.

Bidraga

Finale 
 Finalen vart halden den 24. april 1982 i Harrogate International Centre.
 Vest-Tyskland vann konkurransen for fyrste gong.
 Under vinnarframføringa av songen «Ein bißchen Frieden» song Nicole på tysk, engelsk, fransk og nederlandsk.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «ESC 1982» frå , «ESC 1982» frå  og VG.no, den 20. mars 2011.  
 

 
Musikk i 1982
Eurovision Song Contest etter år
Rockefestival

Ein rockefestival er ein stor rockekonsert med fleire artistar. 

Dei første rockefestivalane kom til seint i 1960-åra og var viktige samfunnskulturelle milepålar. I 1980-åra dukka slike festivalar opp som støttekonsertar. 

I dag er dei ofte utandørskonsertar spreidd over fleire dagar. Mange er årlege hendingar sponsa av store selskap. 

Utanom rock vert det òg ofte spelar andre musikksjangrar som pop, dance og elektronisk musikk på festivalane.

Historiske festivalar 

Her følgjer eit utval av kjende rockefestivalar 

 Monterey Pop Festival (1967)
 Miami Pop Festival (1968)
 Atlanta International Pop Festival (1969) og (1970)
 Woodstockfestivalen (1969), Woodstock 1994 og Woodstock 1999
 Denver Pop Festival (1969)
 Toronto Rock and Roll Revival (1969)
 Altamont Free Concert (1969)
 Bath Festival (1970)
 Phun City (1970)
 Powder Ridge Rock Festival (1970)
 Goose Lake International Music Festival (1970)
 Strawberry Fields Festival (1970)
 Isle of Wight-festivalen (1970)
 Vortex I (1970)
 Celebration of Life (1971)
 Roskildefestivalen (1971)
 Erie Canal Soda Pop Festival (1972)
 Concert 10 (1972)
 Sunbury Pop Festival Australia (1972–1975)
 Summer Jam at Watkins Glen (1973)
 California Jam (1974)
 Ozark Music Festival 1974
 Nambassa på New Zealand 1976-1981
 Canada Jam 1978
 Knebworth Festival (1979)
 Heatwave-festivalen 1980
 Tbilisi Rock Festival (1980)
 US Festival (1982 & 1983)
 Rendez-vous Houston (1985), største utandørskonsert nokon gong i Nord-Amerika
 Live Aid (1985)
 Moscow Music Peace Festival (1989)
 Molson Canadian Rocks for Toronto (2003)
 Crossroads Guitar Festival (2004, 2007 & 2010)
 Live 8 (2005)
 Live Earth (2007)

Kjende og større festivalar i dag 
Nord-Amerika:
 Coachella Valley Music and Arts Festival (Indio i California)
 Lollapalooza (Chicago, Illinois)
 Bonnaroo Music And Arts Festival (Manchester, Tennessee)
Sør- og Sentral-Amerika:
 Rock in Rio (Rio de Janeiro, Brazil)
Storbritannia:
 Glastonbury Festival (Pilton, Somerset, England)
 Reading and Leeds Festivals (Reading i Berkshire og Leeds, Yorkshire, England)
 V Festival (Chelmsford og Staffordshire, England)
Europa:
 Nashestvie (Moskva, Russland)
 Oxegen (Punchestown, Irland)
 Paléo Festival (Nyon, Sveits))
 Rock Werchter (Werchter, Belgia)
 Roskildefestivalen (Roskilde, Danmark)
 Sziget (Budapest, Ungarn)
 Wacken Open Air (Wacken, Tyskland)
Australia:
 Big Day Out (Australia og New Zealand)
Asia:
 Summer Sonic Festival (Chiba and Osaka, Japan)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Rock festival» frå , den 20. mars 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Festivalguide til meir enn 500 rockefestivalar i verda
 Liste over rockefestivalar i Europa

 
Festival