alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
A Woofer in Tweeter's Clothing

A Woofer in Tweeter's Clothing er det andre studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks. Det kom ut i 1972 og inneheld singelen «Girl from Germany». Det vart det siste albumet gjeve ut med dei fem originale medlemmane i Sparks.

Albumet vart spelt inn og miksa i ID Sound i La Brea og Walley Heider Studios, og vart produsert av Thaddeus James Lowe, då lydteknikaren til Todd Rundgren og tidlegare songar i The Electric Prunes. Albumet fekk middels til positive meldingar då det kom ut i februar 1972. Plateomslaget vart fotografert av Larry DuPont og Ron Mael.

Utgjeving
A Woofer in Tweeter's Clothing kom ut i februar 1972. Det vart ikkje ein stor suksess og gjekk ikkje inn på Billboard 200 i USA. Etter at gruppa vart ein overraskande suksess i Storbritannia, vart «Girl from Germany» gjeven ut på singel der, men han gjekk ikkje inn på lista. 

Albumet førte til ein turné til Storbritannia, inkludert ein periode som fast band på The Marquee i London, som trass i mykje tilrop frå publikum, skaffa dette dei eit større kult-følgje. Ei framsyning på BBC Television-programmet Old Grey Whistle Test førte til auka interesse, trass i ei kald mottaking frå programleiaren Bob Harris.

Nyutgjevingar
A Woofer in Tweeter's Clothing har vore gjeven ut fleire gonger på ny etter 1972. Det har ofte kome ut i lag med føregangaren Sparks. Ei slik utgåve kom i 1975 for å utnytte suksessen deira i Storbritannia. Denne versjonen heitte 2 Originals of Sparks og kom som eit dobbeltalbum med eit hefte på 14 sider. 

I 1988 kom albumet for første gongen ut på CD, igjen i lag med det første Sparks-albumet, men for å få plass til begge platene på ei enkel CD-plate vart dei fire siste songane på albumet mastra på ein høgare snøggleik enn på den originale plata, og korta ned speletida til 39:27. Sjølv om albumet sidan har kome ut aleine, inkludert den siste utgjevinga på Rhino Encore i 2008, har ein halde fram å nytte denne raskare masterutgåva.

Mottaking

A Woofer In Tweeter's Clothing fekk middels til positive meldingar av kritikarane. 

Allmusic skreiv om albumet: «Albumet byggjer på styrkane til debutplata og skapar ei enno betre oppleving. Den same fem medlemmane kjem med fleire skarpe framferder. Ein kvar som lurer på kvifor Faith No More seinare dukka opp på Sparks sitt eige hyllestalbum, Plagiarism, treng berre å høyre på Woofer for å forstå. Som ein fullstendig puré av musikalske stilartar med vridde synspunkt, er det eit perfekt album.»

Innhald

Medverkande
Sparks
 Russell Mael - vokal
 Ron Mael - klaverinstrument
 Earle Mankey - gitar
 Jim Mankey - bass
 Harley Feinstein - trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Woofer in Tweeter's Clothing» frå ,  den 21. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Sparks-album
Musikkalbum frå 1973
Bearsville Records-album
Repertoire Records-album
Wounded Bird Records-album
Victor Entertainment-album
Emma Ellingsen

Emma Ellingen () er ein norsk modell og programleiar for TV 2. Ho er kjend for openheita si om å vere transkvinne i Noreg, og fleire norske medium har omtalt henne som eit førebilete for mange unge transpersonar.

Bakgrunn 
Ellingsen vaks opp på Nøtterøy i Vestfold. Som niåring fortalde ho familie og vener at ho følte seg som jente, ikkje som gut. I 2014 vart ho kjend for ålmenta gjennom den norske dokumentarserien Født i feil kropp, som handla om eit utval barn og unge i Noreg som identifiserte seg som transpersonar. Ho vart seinare ein av dei portretterte ungdommane i TV-serien Generasjon Z.

Karriere 
I 2014 oppretta ho YouTube-kanalen Emma Ellingsen. Innhaldet består av tutorials, video- og reisebloggar. YouTube-videoen Jeg ble født gutt vann Gullsnutten i 2017 for årets beste video. Ho byrja etter kvart å snakke engelsk i videoane sine for å nå ut til eit breiare publikum. Den fyrste engelskspråklege videoen hennar I'm transgender fekk internasjonal merksemd. Per april 2022 hadde ho 431 000 abonnentar og 30 millionar visingar.

Ellingsen er knytta til mediebyrået Kontent.

Modellkarriere og mote 
Ellingsen har kontrakt med det København- og Oslo-baserte modellbyrået Heartbreak Management. I 2018 tok ho eit friår frå skulen for å fokusere på modellkarrieren sin og publisering av innhald via sosiale medium. I 2020 var Ellingsen med i den 13. sesongen av Bloggerne på TV 2. Der var ho ei av dei to nye deltakarane i programmet og også blant dei yngste som var med.

Ellingsen slo igjennom med modellkarrieren i 2018 med at ho var på framsida av det internasjonale motebladet W Magazine. Der vart ho omtala som Noregs Kendall Jenner. Ellingsen har også vore på forsida av Elle Norge, amerikanske L’officiel, og to gongar på framsida av Det Nye. Ho har samarbeidd med gullsmedfirmaet David Andersen om ein smykkekolleksjon som vart lansert i 2019. I tillegg har ho lansert ein kleskolleksjon saman med NA-KD.

Sommaren 2020 hadde Ellingsen eit samarbeid med kleskjeda Gina Tricot saman med influensarane Matilda Djerf, Tina Maria Hansen, Maja Nilsson Lindelof, Vanessa Moe og Anna Eriksson. 

I november 2020 lanserte Ellingsen sminkemerket «Emma Ellingsen Beauty».

Media

Mediefråsegner 
I NRK har Ellingsen uttala seg om at tilbodet av behandling av personar med kjønnsinkongruens på sjukehusa er for dårleg. I dag er det berre Rikshospitalet som tilbyr hormonelle og kirurgiske inngrep. Dette gjer at det blir lang reiseveg for mange.

Deltakingar på fjernsyn 
 2014: Født i feil kropp, TV 2
 2018–2019: Generasjon Z, TV 2
 2019: Glow Up, TV 2
 2020–2021: Bloggerne, TV 2
 2021: Emmas stemme, TV 2
 2022: Annerledes, TV 2

Utmerkingar 
TV 2 sin dokumentarserie Født i feil kropp, som Ellingsen medverka i, vann Gullruten i 2015 for årets beste dokumentarserie.

I 2018 mottok Ellingsen sjølv ein pris, som «Årets influencer» på Se & Hør sin kjendisgalla. I 2019 fekk ho føretaket Asans heiderspris «gullvaginaen», som vart gjeven ut gjennom podkasten Tusvik & Tønne.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Emma Ellingsen» frå ,  den 22. april 2022.  
 

Transkvinner
Folk frå Nøtterøy
Norske modellar
Youtubarar frå Noreg
Programleiarar for TV2
Farum

Farum er ein by på øya Sjælland i Danmark. Byen ligg i Furesø kommune, omlag 20 kilometer nordvest om København. Farum har 20 199 ibuarar (2021). Byen er meir som ein forstad til København, gjennom veg og jarnbane er det gode samband frå rekkehus- og villastroka i Farum til den danske hovudstaden. 

Farum kyrkje er den eldste bygningen i Farum. Farum Park, eit fotballstadion med 9 500 sitjeplassar, er heimebane for FC Nordsjælland.

Kjelder

Farum i Store norske leksikon

Bakgrunnsstoff

Byar i Region Hovedstaden
Furesø kommune
Birkerød

Birkerød er ein by nord på øya Sjælland i Danmark. Byen, som ligg 50 meter over havet, har 20 908 ibuarar (2021) og ligg i Rudersdal kommune.

Etter S-bana vart bygt til Hillerød, har Birkerød sidan 1980-åra vorte ein forstad til København.

Kjelder

Birkerød i Store norske leksikon

Byar i Region Hovedstaden
Rudersdal kommune
Grete Wold

Grete Wold () er ei norsk offentleg tenestekvinne og politikar, busett i Holmestrand. Sidan hausten 2021 representerar ho Vestfold og Sosialistisk Venstreparti på Stortinget.

Wold arbeidde i sosialtenesta i Horten frå 1993 til 2008?. Sidan var ho leiar av sosialmedisinsk senter i Sandefjord. Ved stortingsvalet 2017 var ho Vestfold SV sin andrekandidat, fylkespartiet fekk ikkje stortingsmandat. Til stortingsvalet 2021 hadde Wold fått fyrsteplassen på vallista til Vestfold SV og vart vald for perioden 2021–25. På Tinget fekk ho sete i Kommunal- og forvaltningskomiteen.

Kjelder

Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 2021-2025
Stortingsrepresentantar frå SV
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Den indre marknaden

Den indre marknaden er ein avtale frå 1993 mellom landa i Den europeiske unionen (EU) og dei tre EFTA-landa som er medlemmer i EØS. Avtalen sikrar retten til fri flyt av varer, tenester, kapital og personar mellom medlemslanda (dei fire fridommane i EU).

Etableringa av den indre marknaden har ført til at fleire barrierar mellom landa har vorte fjerna, både fysiske (grensekontrollar), tekniske (standardar) og fiskale (indirekte skattar, momsreglar). Opninga av nasjonale marknader inneber felles regulering av produkt og retningslinjer. Mange nye politikkområde har seinare vorte lagde til den indre marknaden, slik som forsking, utvikling og miljø. Det har i tillegg vore diskutert ein femte fridom innanfor forsking og høgare utdanning: fri flyt av kunnskap, herunder studentar, forskarar, utdanningar, forskningsmidlar og liknande.

Noreg er knytt til den indre marknaden og dei fire fridommane gjennom EØS-avtalen. Desse fridommane gjeld derfor for norske borgarar på same måte som dei gjer for EU-borgarar. Etter Noregs nei til medlemskap i EU gjennom folkerøystinga i november 1994, har tilhøvet mellom Noreg og den indre marknaden i EU vorte regulert av EØS-avtalen. I tillegg har Noreg inngått ei rekkje andre avtalar med EU innanfor forsking, utdanning, miljø og anna. Desse avtalane gjev Noreg tilgang til samarbeidet i EU på fleire saksområde, men ingen formell rett til norsk politisk deltaking.

Kjelder 
 

Internasjonal økonomi
Makroøkonomi
EU-politikk
EØS
Skipingar i 1993
1993 i Europa
RiddoDuottarMuseat

RiddoDuottarMuseat (RDM) er ei museumsstifting og konsolidering av fire samiske museum og eit samisk kunstmagasin i Vest-Finnmark. Stiftinga blei skipa i 2007, med hovudadministrasjon i Karasjok. Stiftinga forvaltar den største kulturhistoriske samlinga av samiske gjenstandar i Noreg. Hovudspråket til stiftinga er nordsamisk.

Museet har fem avdelingar: De Samiske Samlinger i Karasjok, Kautokeino bygdetun i Kautokeino, Porsanger museum i Lakselv i Porsanger, Kokelv sjøsamiske museum i Kokelv i Hammerfest kommune og Samisk Kunstmagasin i Karasjok.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «RiddoDuottarMuseat» frå ,  den 22. april 2022.

Bakgrunnsstoff 
 
 RDM på Digitalt museum

Kultur i Karasjok
Museum i Troms og Finnmark
Skipingar i 2007
Kautokeino bygdetun

Kautokeino bygdetun (nordsamisk Guovdageainnu gilišillju) i Kautokeino er eit museum for samisk kunst, kultur og historie og er del av RiddoDuottarMuseat. Museumsanlegget blei opna 4. desember 1987, på ein stad der det tidlegare var ein skule.

Museet består av ein hovudbygning med ei permanent utstilling over lokal samisk kultur, og eit friluftsmuseum. I tillegg til utstillingane har museet ei bildesamling på rundt  bilde.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kautokeino bygdetun» frå ,  den 22. april 2022.

Bakgrunnsstoff 
 

Samiske museum
Museum i Troms og Finnmark
Skipingar i 1987
Kulturminne i Kautokeino
Byggverk i Kautokeino
Friluftsmuseum i Noreg
Arkiv i Noreg
Kultur i Kautokeino
Historie i Kautokeino
Det europeiske kol- og stålfellesskapet

Det europeiske kol- og stålfellesskapet (EKSF) eller Kol- og stålunionen var ein internasjonal organisasjon med seks statar. Organisasjonen tente til å sameine Vest-Europa under den kalde krigen og la grunnlaget for europeisk demokrati med samhøyr mellom nasjonalstatane og utvikla seg seinare til Den europeiske unionen. EKSF var den første organisasjonen som baserte seg på prinsippa om overnasjonalitet.

EKSF vart føreslått av den franske utanriksministeren Robert Schuman den 9. mai 1950 som ein måte å førebygge krig mellom Frankrike og Tyskland. Han erklærte det som sitt mål å «gjere krig ikkje berre utenkjeleg, men rett og slett umogeleg». Middelet til dette, det første overnasjonale samfunnet i Europa, vart formelt grunnlagt i 1951 med EKSF-traktaten, signert ikkje berre av Frankrike og Vest-Tyskland, men også av Italia og dei tre Benelux]-landa: Belgia, Nederland og Luxembourg. Mellom desse landa skulle fellesskapet gje grunnlaget for ein felles marknad for kol og stål. EKSF vart styrt av ei «høgare styresmakt», kontrollert av institusjonar som representerer regjeringar, nasjonale parlamentsmedlemmer og ei uavhengig dømmande makt.

EKSF fekk to liknande fellesskap i 1957, som det delte medlemslanda og nokre av institusjonane sine med. I 1969 vart alle institusjonane slått saman med Det europeiske økonomiske fellesskapet (EØF, som seinare vart ein del av EU), men det heldt på sin eigen identitet. EKSF-traktaten gjekk ut i 2002, og av di det ikkje var noko ønske om å fornye traktaten, vart aktivitetane og ressursane i fellesskapet overtekne av Det europeiske fellesskapet (EF). EKSF hadde medan det var verksamt greidd å skape ein felles marknad, men hindra ikkje nedgang i kol- og stålindustrien i Europa. Det danna òg grunnlaget for EU slik det er i dag.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Europæiske Kul- og Stålfællesskab» frå ,  den 22. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

EU-historie
Nedleggingar i 2002
Skipingar i 1952
Porsanger museum

Porsanger museum (Porsáŋggu musea/Porsangin museuo) er eit museum i Lakselv i Porsanger kommune. Museet blei skipa av kommunen i 1998, med utgangspunkt i samlingar som Porsanger historie- og museumslag byrja å samla inn på 1960-talet.

Porsanger er eit trekulturelt område. Porsanger Museum presenterer derfor samisk, kvensk og norsk kulturhistorie og naturbruk, i tillegg til krigshistorie frå andre verdskrigen. Krigsutstillinga blei fornya i 2016. Soga til Johan Kaaven er også presentert i museet.

Museet er ein del av stiftinga  RiddoDuottarMuseat, ei konsolidering av fire samiske museum og eit samisk kunstmagasin i Vest-Finnmark.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Porsanger museum» frå ,  den 22. april 2022.

Bakgrunnsstoff
 

Kultur i Porsanger
Samiske museum
Skipingar i 1985
Det europeiske økonomiske fellesskapet

Det europeiske økonomiske fellesskapet (EØF) var ein overnasjonal organisasjon mellom opphavleg seks medlemsstatar i Vest-Europa. Organisasjonen vart etablert 1. januar 1958 som følgje av Roma-traktaten og vart erstatta av det europeiske fellesskapet (EF) gjennom Maastricht-traktaten den 1. november 1993.

Etter opphavleg å ha hatt seks medlemsstatar, Belgia, Frankrike, Italia, Luxembourg, Nederland og Vest-Tyskland, vart EØF utvida til å ha tolv medlemsstatar før oppløysinga. I 1973 vart Danmark, Irland og Storbritannia med. I 1981 følgte Hellas etter, og i 1986 fekk EØF si site utviding, då Portugal og Spania vart med.

Sjå òg 
 Den europeiske unionen
 Det europeiske kol- og stålfellesskapet

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Europeiska ekonomiska gemenskapen» frå ,  den 22. april 2022.  
 

EU-historie
Nedleggingar i 1993
Skipingar i 1958
Kokelv sjøsamiske museum

Kokelv sjøsamiske museum (nordsamisk Jáhkovuona Mearrasámi musea) er eit samisk museum i Kokelv i Hammerfest kommune i Troms og Finnmark. Museet ligg i Nillagården i Kokelv, eit sjøsamisk småbruk frå gjenoppbyggingstida etter andre verdskrigen. Museet består i dag av Nillágårdens bustadhus, bygd i 1950, fjøs, uthus og ein tredel av eit fellesnaust, og dessutan eit nyare museumsnaust. Nausta ligg nede på stranda i Kokelv, saman med andre naust som tilhøyrer folk i bygda. 

Kokelv sameforeining blei stifta i 1983, med formål om å bevara og utvikla sjøsamisk kultur i Kokelv. For å dokumentera, sikra og synleggjera den sjøsamiske kulturen starta foreininga innsamling av gjenstandar, bilde og anna frå området. I 1991 danna foreininga Kokelv museumslag, som seinare same året grunnla stiftinga Kokelv sjøsamiske museum saman med Kvalsund kommune. I 1992 kjøpte stiftelsen Nillágården, eit nedlagt sjøsamisk småbruk. Museet har i dag utstillingar av dei innsamla gjenstandane i huset, fjøset og nausta. Gjenstandssamlinga til museet består av ei båtsamling på tolv båtar, utstyr og reiskapar tilhøyrande gardsbruk og fiske, husgeråd, og samiske klede og gjenstandar.

Museet er eit av fem museum i Vest-Finnmark som inngår i stiftinga RiddoDuottarMuseat, for samiske museum og samisk kunstsamling i Vest-Finnmark. Resten av er De Samiske Samlinger og Samisk Kunstmagasin i Karasjok, Kautokeino bygdetun i Kautokeino og Porsanger museum i Porsanger.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kokelv sjøsamiske museum» frå ,  den 22. april 2022.  
 

Kvalsund
Kystkultur
Museum i Troms og Finnmark
Kultur i Hammerfest
Byggverk i Hammerfest
Mánáid-TV

Mánáid-TV var eit samisk barneprogram på TV som gjekk på NRK frå 1991 til 2016.

Mánáid-TV starta i 1991, og blei sendt frå NRK Karasjok. Både språk, omgjevnader og tema var knytte til samisk kultur.

Sjå òg 
Ođđasat
Radiosiida

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mánáid-TV» frå ,  den 22. april 2022.

Bakgrunnsstoff

Mánáid-TV på nrk.no

Samisk kultur
Norske barneprogram på TV
Norske fjernsynsseriar frå 1990-åra
Norske fjernsynsseriar frå 2000-åra
Norske fjernsynsseriar frå 2010-åra
TV-produksjonar på NRK
Raud flugesopp

Raud flugesopp er ein stilksporesopp av slekta Amanita. Namnet kjem frå at ein brukte han som insektmiddel, men bruken av soppen som hallusinogent rusmiddel er også kjend langt tilbake i historia.

Kjenneteikn 
Raud flugesopp er ein velkjend sopp. Når han er fullt utvaksen er hatten gjerne 12–15 cm i diameter, i sjeldne tilfelle opp til 30 cm. Han har ein særprega blodraud farge som gradvis går over til gul med alderen. Dei kvite flekkane rundt er restane etter membranen (velum) som omgjev soppen når han er i eit tidleg stadium. Stammen er kvit, 5–20 cm i lengd og har eit kolbeaktig fundament som ber restane av det ovannemnde sløret.

Habitat 

Raud flugesopp lever i symbiose med tre, og veks på røter i forskjellige lauv- og barskogar. Han trivst oftast best saman med bjørk eller gran. Han slår òg utanfor skogsområde, til dømes i parkar og andre stader der det finst tre i nærleiken. I tillegg er dette ein sopp som enkelt kan importerast til andre land og inngå symbiose med andre tresortar. Han finst i heile Noreg.

Varietetar 
Det finst fleire varietetar av arten der forskjellen hovudsakleg ligg i fargen:

 Variant alba er kvit og veks i dei nordlegaste delane av Nord-Amerika
 Variant flavivolvata er raud, med gule vorter, og finst frå sør i Alaska til Andes-regionen i Colombia.
 Variant formosa er oransje-gul, og er ein lite utforska europeisk variant.
 Variant guessowii er gul til oransje, med senter av hatten meir oransje/raudaktig enn rundt kanten. Han finst i dei nordlegaste delane av Nord-Amerika
 Variant persicina varierer mellom rosa og oransje med svake eller ingen restar av membranen på stammen eller kolben
 Variant regalis er leverbrun og har gule vorter (no lista som eigen art, brun flugesopp (Amanita regalis).

Gift 
Raud flugesopp inneheld ei rekke nevrotoksin. Dei viktigaste er ibotensyre og muscimol. Ibotensyre er ein potent agonist for NMDA-reseptorar og metabotrope glutamatreseptorar. Ho er òg ein svak agonist for AMPA- og kainatreseptorar. Muscimol er ein potent GABAA-agonist og er den viktigaste psykoaktive substansen i raud flugesopp.

Dei aktive toksina til soppen, ibotensyre og muscimol, er vassløyselege. Soppen blir brukt som matsopp i enkelte kulturar, m.a. i Aust-Europa der han først blir kokt i fleire omgangar, og vatnet som no inneheld dei vassløyselege kjemikalia blir bytte med friskt vatn mellom kvart oppkok, og deretter blir steikt. Det har ikkje vore påvist dødsfall ved inntak av raud flugesopp.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Rød fluesopp» frå ,  den 22. april 2022.

Bakgrunnsstoff

Giftige soppar
Flugesoppar
Soppar i Europa
Soppar i Nord-Amerika
Soppar i Asia
Samisk Kunstmagasin

Samisk Kunstmagasin er verdas største samling av samisk samtidskunst og kunstduodji (kunsthandverk). Det ligg i Karasjok. Kunstmagasinet formidlar kunstverk gjennom utstillingar på Sametinget, De Samiske Samlinger, Porsanger museum og Kautokeino bygdetun, vandreutstillingar i og utanfor Noreg og gjennom utlån av verk til andre prosjekt. Magasinet driv òg innkjøp av kunst gjennom Sametingets kunstinnkjøpsordning.

Samisk Kunstmagasin er ein del av stiftinga RiddoDuottarMuseat.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 

Samisk kunst
Gaute Eiterjord

Gaute Eiterjord () er ein norsk miljøvernar og forfattar. Frå 2018 til 2020 var han leiar for Natur og Ungdom. Han har og vore fylkesleiar i Rogaland NU.

Som miljøvernar har Eiterjord engasjert seg i ei rekke saker, som samferdsel og bybane i Stavanger. I februar 2016 lenka han seg fast til anleggsmaskiner for å stansa prøveboring i det omstridde Engebøprosjektet i Sunnfjord, der særleg sjødeponi i Førdefjorden er omstridd. Eiterjord har òg vore prosjektleiar for «Slepp oss til - ungdom inn i landbruket», som er eit samarbeid mellom Norsk Bonde- og Småbrukarlag, Norsk Bygdeungdomslag og Natur og Ungdom. I 2019 tok han imot Fritt Ords pris på vegne av Natur og Ungdom, saman med Greta Thunberg, for arbeidet deira med å gjere miljøkampen handlingsretta.

I 2022 fekk han prisen Årets nynorskbrukar for å bruke nynorsk i kampen for klimasaker. 

I 2020 gav Eiterjord ut boka Klimaopprøret

Referansar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gaute Eiterjord» frå ,  den 22. april 2022.  

Folk frå Stavanger
Norske miljøvernarar
Målfolk
Take Me to Your Heaven

«Take Me to Your Heaven» (norsk omsetjing: 'ta meg til din himmel'), også kjend som «Tusen och en natt», er ein svensk slagerlåt som vann Eurovision Song Contest 1999 for Sverige. Songen vart framført av artisten Charlotte Perrelli, då med etternamnet Nilsson. Songen er komponert av Lars Diedricson, mens Gert Lengstrand skreiv den svenske teksta og Marcos Ubeda skreiv den engelske. Songen fekk ingen stor kommersiell suksess etter sigeren, men tok seg inn på singellistene i fleire land. I Noreg nådde han ein tiandeplass på VG-lista.

Eurovision Song Contest 
«Take Me to Your Heaven» var eit av ti bidrag som deltok i svenske Melodifestivalen i Stockholm laurdag 27. februar 1999. Songen deltok då i svensk versjon med tittelen «Tusen och en natt». I avrøystinga kåra juryane og tv-sjåarane songen til ein klar vinnar med . Dimed ble «Tusen och en natt» det svenske bidraget til Eurovision Song Contest i Jerusalem laurdag 29. mai same år.

I den internasjonale finalen kunne deltakerlanda for fyrste gang sidan 1976 syngje på valfritt språk. «Tusen och en natt» vart omsett til engelsk og fekk tittelen «Take Me to Your Heaven». I finalen var songen det 15 bidraget på scena av 23 bidrag. På førehand var Island og Kypros store favorittar, mens det svenske bidraget vart sett på som gamaldags og utan vinnarsjanser.

Men TV-sjåarane ville det annleis, og avrøystinga vart ein tett kamp mellom Island og Sverige. Då Bosnia-Hercegovina, som nest siste land, skulle røyste, gav dei  til Sverige og ingen til Island. Dimed vann «Take Me to Your Heaven» Eurovision Song Contest med . Sverige fekk 12 poeng frå fem land, blant anna frå Noreg.

Etter sigeren 
«Take Me to Your Heaven» vart ingen stor kommersiell suksess, men tok seg likevel inn på singellistene i blant anna Belgia, Noreg, Sverige og Storbritannia. Songen toppa også Svensktoppen i heile åtte veker på rad. 

Charlotte Perrelli kom tilbake i Eurovision Song Contest i 2008 med låten «Hero», men ho vart berre  i finalen.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Take Me to Your Heaven» frå ,  den 22. april 2022.  

Svenske Eurovision Song Contest-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1999-songar
Eurovision Song Contest-vinnarsongar
Melodifestival-vinnarsongar
Svenskspråklege songar i Melodifestivalen
Charlotte Perrelli-songar
Amateur Hour

«Amateur Hour» er ein song av Sparks. Han kom ut som den andre singelen deira frå albumet Kimono My House i 1974. Bassisten Martin Gordon vart beden om å erstatte den originale bassparten sin (med ein Rickenbacker 4001-bass) med ein Fender Precision-bass, og han vart sidan erstatta i bandet.

Ei nyinnspeling av songen i 1997 kom ut på albumet Plagiarism. Denne nye versjonen gjev snogen eit elektronisk synthpop-preg og vart framført i lag med Erasure.

25. juni 2009 vart songen nytta under eit stunt då den britiske magikaren og mentalisten Mark Cairns føresåg at radioverten George Lamb kom til å velje Sparks-songen i eit fritt val frå ei liste av 100 songar som Lamb nyleg hadde spelt på showet BBC Radio 6 Music.

Innhald
 «Amateur Hour» — 3:37
 «Lost and Found» — 3:21

Medverkande
Russell Mael - vokal
Ron Mael - klaverinstrument
Martin Gordon - bass
Adrian Fisher - gitar
Norman «Dinky» Diamond - trommer

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Amateur Hour (song)» frå ,  den 22. april 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1974
Songar skrivne av Ron Mael
Sparks-songar
Songar produserte av Muff Winwood
Songar frå 1974
Island Records-singlar
Erasure-songar