Child Is Father to the Man

Child Is Father to the Man er debutalbumet til Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i februar 1968. Det nådde 47. plassen på den amerikanske Billboard's Pop Albums-lista.

Historie
Som tenåring drog Al Kooper på ein konsert med jazztrompetisten Maynard Ferguson i 1960. Konserten til Ferguson gjorde at Kooper fekk ein ide om å starte eit rockeband med blåsarar. Opphavleg spelte Kooper i bandet The Blues Project, men slutta etter at bandleiaren Danny Kalb avviste ideen hans om å hente inn blåsarar. Han drog så til vestkysten og fann bassisten Jim Fielder, som hadde tru på songane Kooper skreiv. Sjølv om Kooper hadde store idear for det neste prosjektet sitt, hadde han ikkje pengar nok til å setje det i live. Han helt så ei pengeinnsamling for seg sjølv og inviterte fleire musikarar han tidlegare hadde arbeidd med, som Judy Collins, Simon & Garfunkel, David Blue, Eric Andersen og Richie Havens. Alle konsertane vart utselde, som fekk Kooper til å tru at konsertane hadde hjelpt han. Uheldigvis la eigaren av Cafe Au Go Go til mange utgifter til rekninga, og nettoinntekta etter konertane var ikkje nok til å betale for ein flybillett, eller ein taxi til flyplassen.

Han ringde seinare til Fielder og overtydde han om å kome til New York. Han spurte òg Bobby Colomby, Anderson og Steve Katz, som han hadde spelt med i det tidlegare bandet hans, The Blues Project. Colomby ringde til Fred Lipsius og bandet sette inn ei annonse i The Village Voice for fleire hornspelarar. I løpet av ein månad bestod bandet av åtte mann, og inkluderte òg Randy Brecker, Jerry Weiss og Dick Halligan. Kooper spurte så John Simon om han kunne produsere dei, etter han nettopp var ferdig med å produsere Simon & Garfunkel-albumet Bookends. Albumet vart spelt inn i løpet av to veker i desember 1967. Simon spurte alle medlemmane om å spele inn songane sine på eitt forsøk så han kunne studere dei og kome med nyttige forslag til arrangementa. Etter ein kort turné, kasta Colomby og Katz Kooper frå bandet, som gjorde at Child is Father to the Man vart det einaste BS&T-albumet som Kooper var med på. Bandet spelte sidan inn fleire hitalbum og fekk fleire Grammy-prisar, men Kooper meinte dei spelte musikk som han ikkje hadde gått med på. Trass i at han vart spurt om å forlate Blood, Sweat & Tears, meinte Kooper at alt hadde fungert bra for han sjølv og bandet.

Utgjeving
I USA nådde Child Is Father to the Man 47. plassen på Billboard's Pop Albums-lista. Ingen av singlane frå albumet nådde topp 40, men «I Love You More Than You'll Ever Know» og «I Can't Quit Her» vart spelt noko på progressiv rock-radio.

Tittelen er eit sitat frå eit dikt med liknande tittel av Gerard Manley Hopkins, som igjen siterte eit dikt av William Wordsworth kalla «My Heart Leaps Up».

Albumet kom ut på ny i Storbritannia i 1973, kalla The First Album, på Embassy Records, ein etikett på Columbia Records med same innhald og same bilete på framsida. På baksida var det notat skrivne av den engelske DJ-en Noel Edmonds.

Mottaking
{{Platemeldingar
| kritikk1 =AllMusic
| kritikk1karakter =  <ref name="AM">{{cite web |first=William  |last=Ruhlman |title= Child Is Father to the Man' > Review |url= |publisher=AllMusic |accessdate=9. juli 2011}}</ref>
| kritikk2      = Rolling Stone
| kritikk2karakter = Positiv 
}}

Willian Ruhlman skreiv for AllMusic at albumet var «det beste verket til Al Kooper, eit album der han flyttar seg bort frå folk-blues-rock-blandinga til Blues Project til eit enno vidare landskap, der han nyttar element av klassisk musikk og jazz (inkludert strykarar og blåsarar), utan å miste pop-essensen som får hybriden til å virke. Dette er eit av dei beste albuma i den ekeltiske post-Sgt. Pepper-tida i slutten av 60-åra, ei tid då du kunne låne stilar frå samtidig folkemusikk frå Greenwich Village til syrerock frå San Francisco og blanda dei til det som verka å ha potensiale til å bli ei ny amerikansk musikkform. Dette er lyden av ei virtuos gruppe som kosar seg i dei nye mogelegheitene som opna seg i popmusikken. Kanskje det ikkje kunne ha vart særleg lenge, og det gjorde det heller ikkje.»

I 2012 vart albumet rangert på 266 plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. 

Innhald

Medverkande
Blood, Sweat & Tears
 Randy Brecker – trompet, flygelhorn
 Bobby Colomby – trommer, perkusjon; korvokal (spor 4, 10)
 Jim Fielder – bassgitar, bandlaus bassgitar
 Dick Halligan – trombone
 Steve Katz – gitar; solovokal (spor 3, 8); korvokal (spor 3); lutt (spor 6)
 Al Kooper – orgel, piano; solovokal (spor 2, 4-7, 9-12); ondiolin (spor 8)
 Fred Lipsius – piano, altsaksofon
 Jerry Weiss – trompet, flygelhorn; korvokal (spor 4) 

Andre medverkande
 Anahid Ajemian – fiolin
 Fred Catero – lydeffektar
 Harold Coletta – bratsj
 Paul Gershman – fiolin
 Al Gorgoni – orgel, gitar, vokal
 Manny Green – fiolin
 Julie Held – fiolin
 Doug James – shaker
 Harry Katzman – fiolin
 Leo Kruczek – fiolin
 Harry Lookofsky – fiolin
 Charles McCracken – cello
 Melba Moorman – kor
 Gene Orloff – fiolin
 Valerie Simpson – kor
 Alan Schulman – cello
 John Simon – orgel, piano, dirigent, kubjølle
 The Manny Vardi Strings

 Produksjon 
 Produsentar: Bob Irwin, John Simon
 Lydteknikar: Fred Catero
 Miksing: John Simon
 Mastering: Vic Anesini
 Arrangørar: Fred Catero, Al Gorgoni, Fred Lipsius, Alan Schulman, John Simon
 Kunstnarisk leiar: Howard Fritzson
 Fotografi: Bob Cato, Don Hunstein
 Innpakning: Michael Cimicata

 Salslister 
Album - Billboard (USA)

 Seinare samplingar 
 «I Love You More Than You'll Ever Know»
 «Maria» av Wu-Tang Clan frå albumet Wu-Tang ForeverKjelderDenne artikkelen bygger på «Child Is Father to the Man» frå ,  den 9. mai 2020.  oppgav desse kjeldene:''

Blood, Sweat & Tears-album
Debutalbum frå 1968
Grammy Hall of Fame Award
Album produserte av John Simon
Album produserte av Bob Irwin
Columbia Records-album
 266