alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karadah

Karrada (arabisk كرّادة, Karrāda) er ein øvre mellomklassebydel i Bagdad i Irak. Folkesetnaden er blanda med ein sjiamuslimsk majoritet og ein større kristen minoritet. Han er ein av dei mest religiøst mangfaldige i byen og ein av to store bydelar med eit kristent samfunn i Bagdad, i lag med Dora. Alle kristne i distriktet held til i Indre Karrada, der dei fleste kyrkjene står. Bydelen er delt inn i to mindre område, Nazaith og Masbah. Karrada ligg nord på ei halvøy i ein sving i elva Tigris. Det vart bygd mykje langs elvebreidda og vore medverkande til at området er ein dyr bydel i dag. 

Karrada har vore utsett for mange terroriståtak gjennom åra, dels på grunn av den store kristne busetnaden og rikdomen her. Området er elles relativt fritt for sektvesen, og dei som bur her lever ganske godt i lag. Flyselskapet Al-Naser Airlines har hovudkvarteret sitt i Karrada, i eit område like ved det private sjukehuset Al Jadirya. 3. juli 2016 førte eit terroristbombeåtak til at minst 340 menneske mista livet på ein kveldsmarknad nær slutten av ramadan.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karadah» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Administrative distrikt i Bagdad
Bydelar i Bagdad
Karkh

Karkh eller Al-Karkh (arabisk الكرخ) er eit historisk namn på den vestlege halvdelen av Bagdad i Irak, men vart òg nytta på vestbreidda av Tigris i Bagdad. Austsida vert kalla Al-Rasafa. Namnet kjem frå gammalsyrisk  (ܟܪܟܐ) Karkha; citadell.

I meir avgrensa form er Karkh ein av dei administrative distikta i Bagdad, med Mansour-distriktet i vest, Kadhimiya i nordvest og Tigris i nord, aust og sør. Den grøne sona (internasjonale sona) ligg i dette distriktet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karkh» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bydelar i Bagdad
Administrative distrikt i Bagdad
Mansour-distriktet

Al Mansour (arabisk المنصور، بغداد) er eit av ni administrative distrikt i Bagdad i Irak. Det er det vestlegaste i byen og grensar i aust til bydelen Karkh sentralt i Bagdad, i nord til Kadhimiya, i vest til Bagdad internasjonale flyplass og i sør til Al Rashid. Al Mansour er kalla opp etter Abu Ja'far al-Mansur, den andre abbaside-kalifen og grunnleggjar av Bagdad. I 2015 var bydelen ein av dei mest sunnidominerte bydelane i Bagdad, hovudsakleg på grunn av innflytting frå sunni-områda Anbar under den irakiske borgarkrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mansour district» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Administrative distrikt i Bagdad
Al-Rashid i Bagdad

Al Rasheed eller Al Rashid er eit av ni administrative distrikt i Bagdad i Irak. Det ligg sør i Bagdad, på vestbreidda av Tigris. Mansour distrikt ligg nord for den vestlege halvdelen av distriktet, på andre sida av Bagdad flyplassveg. 

Nabolag i Al Rasheed er Hayy Al-A'amel (Amel or Amil), Baiyaa, Dora, Al-Jihad, Al-Saydiya og Hayy Al-Shurtta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al Rashid, Baghdad» frå ,  den 7. februar 2019.  
 

Administrative distrikt i Bagdad
Al-Rusafa i Irak

Al Rusafa (arabisk الرصافة) eller Rasafa er den halvdelen av Bagdad i Irak som ligg på austbreidda av elva Tigris. Vestbreidda av elva er Al Karkh.

I ein meir avgrensa definisjon er Rusafa eit av ni administrative distrikt i Bagdad. Dette distriktet er det eldre området på austsida av Bagdad, det sentrale handelsområdet, eit marknadssenter som vert rekna som eit av dei fire sentrumsområda i Bagdad (Karkh, Rasafa, A'dhamyya og Kadhmyya). Her er mange landemerke og monument, inkludert Frigjeringsplassen, som er det største landemerket i Bagdad og eit av dei mest vitja. 

Nabolag i Rusafa er mellom andre Bab Al-Moatham og Al-Sa'adoon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Rusafa, Iraq» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bydelar i Bagdad
Administrative distrikt i Bagdad
Sadr by

Sadr by (arabisk مدينة الصدر) Madinat aṣ-Ṣadr), tidlegare kalla Al-Thawra (arabisk الثورة) og Saddam City, er ein forstad til byen Bagdad i Irak. Han vart bygd i 1959 av statsministeren Abdul Karim Qassim og seinare uoffisielt kalla Sadr etter ayatollah Mohammad Mohammad Sadeq al-Sadr.

Sadr by (eller meir korrekt Thawra-distriktet — (arabisk حيّ الثورة) - ħayy ath-Thawra) er eit av ni administrative distrikt i Bagdad. Det var eit offentleg, større bustadprosjekt som vart neglisjert av Saddam Hussein og har i dag kring éin million innbyggjarar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sadr City» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader grunnlagde i 1959
Administrative distrikt i Bagdad
1959 i Irak
Anah-distriktet

Anah er eit distrikt i Al Anbar guvernement i Irak. Distriktet ligg kring byen Anah.

Byar
 Anah
 Al Rihanih

Distrikt i Al Anbar guvernement
Abu Al-Khaseeb-distriktet

Abu Al-Khaseeb-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Abu Al-Khaseeb.

Distrikt i Basra guvernement
Basrah-distriktet

Basrah-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak.

Distrikt i Basra guvernement
Al-Faw-distriktet

Al-Faw-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det ligg ved Persiabukta og grensa til Kuwait. Det er ingen oljefelt i Faw-distriktet, men den viktige irakiske oljerøyrleidninga går gjennom området.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Faw District» frå ,  den 7. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Distrikt i Basra guvernement
Al-Midaina-distriktet

Al-Midaina-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Al-Midaina. Både Eufrat og Tigris renn gjennom distriktet. 

Distrikt i Basra guvernement
Al-Qurna-distriktet

Al-Qurna-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Al-Qurna.

Vest-Qurna-feltet ligg i distriktet. 

Distrikt i Basra guvernement
Shatt Al-Arab-distriktet

Shatt Al-Arab-distriktet (arabisk شط العرب) er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det administrative senteret er landsbyen Al-Harita (arabisk الهارثة).

Distrikt i Basra guvernement
Al-Zubair-distriktet

Al-Zubair-distriktet er eit distrikt i Basra guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Al-Zubair

Distrikt i Basra guvernement
Al-Chibayish-distriktet

Al-Chibayish-distriktet er eit distrikt i Dhi Qar guvernement i Irak.

Distrikt i Dhi Qar guvernement
Kapetingarane

Kapetingarane (fransk Les Capétiens eller la Maison capétienne, 'Huset Capet') var ei fransk kongeslekt som følgde den karolingaranekarolingiske kongeslekta. Dei styrka makta til kongeriket ved å lage eit nytt styringssystem og ved at dei gav mindre makt til vasallane. 
Dei styrte kongedømet Frankrike frå 987 til 1328, og produserte direkte arvingar til trona i over 300 år.

Slekta stamma frå robertianarane, med føregangarar som Robert den sterke og Robert I av Frankrike. Huset Capet fekk namn frå tilnamnet til Hugo Capet, som var den første kongen frå denne slekta. «Capet» kom av at Hugo, som abbed for Saint-Martin de Tours og Saint-Germain des Prés, bar ein kort frakk kalla cappa.

Kjelder
Alle tiders historie: Verda og Norge før 1800 VG2
Denne artikkelen bygger på «Huset Capet» frå ,  den 8. februar 2019.  
 

Fransk historie
Sjaka

Sjaka () var ein sørafrikansk hovding for zulu-folket, med eit vedvarande ry for sine evner som krigførar.

Sjaka var fødd i nærleiken av den seinare småbyen Melmoth i dagens provins iKwaZulu-Natali. Under hans herredømme steig zuluane frå å vere liten klan til eit mektig folk, med makt over ein stor del av landområda som i dag utgjer staten Sør-Afrika.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shaka» frå ,  den 8. februar 2019.  
 

Sørafrikanarar
Hovdingar
Syver Berge

Syver Berge () er ein norsk bonde og politikar, fødd i Oslo. Han representerte Oppland og Senterpartiet på Stortinget i tida 1989-97.

Berge utdanna seg ved Klones jordbruksskole i 1955/56 og ved Brandbu skogskole 1959-61. Han arbeidde så som forsøksassistent 1961-63 for Det norske skogforsøksvesen og var deretter 1963-68 skogbruksleiar i Nord-Gudbrandsdal. Frå 1968 til -76 var han kasserar i Langmorkje allmenning Randsverk sag. I 1976 tok han over farsgarden i Vågå, og dreiv denne i fleire tiår.

Berge engasjerte seg politisk for Senterpartiet og sat tolv år, 1968-79, i kommunestyret i Vågå. Etter fylkestingsvalet hausten 1979 representerte han Senterpartiet i Oppland fylkesting i åtte år, 1980-87. Sidan var han stortingsrepresentant frå Oppland i to periodar frå hausten 1989. Den fyrste fireårsbolken var han sekretær i Landbrukskomiteen, i den andre var han medlem i Næringskomiteen. Etter to år utan å vere folkevald, var Berge frå 1999 til 2003 ein av Senterpartiet sine representantar i formannskapet i Vågå. Som leiar 1974-80 av Oppland Senterparti, var han også landsstyremedlem i Senterpartiet.

Over ein periode på 40 år hadde Berge ei mengd ulike styreverv, mest lokalt og på fylkesnivå. Det omfatta både ideelle organisasjonar innafor naturvern, idrett og hestesport, og næringsretta organisasjonar som bondelag og skogforvalting.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Folk frå Vågå
Norske gardbrukarar frå 1900-talet
America Ferrera

America Georgine Ferrera () er ein amerikansk skodespelar fødd i Los Angeles i California.

Ferrara er kjend frå hovudrolla i tv-serien Ugly Betty, der ho spelte Betty Suarez. Ho har også vore med i filmane The Sisterhood of the Traveling Pants(2004) og  oppfølgjaren frå 2008, dramafilmen The Dry Land (2010), den romantiske komedien Our Family Wedding (2010) og krimdramaet End of Watch (2012). 
Ho hadde røysta til «Astrid» i animasjonsfilmen How to Train Your Dragon og dei to oppfølgjarane til filmen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «America Ferrera» frå , og «America Ferrera» frå  den 8. februar 2019.  

USA-amerikanske skodespelarar
Honduransk-amerikanarar
Folk frå Los Angeles
Catawbanske språk

Catawbansk, eller austlege sioux-språk, er ein liten språkfamilie i den austlege delen av USA. Den utgjer i lag med Siouxspråka språkfamilien Sioux-Catawbanske språk.

Familieinndeling 
Catawbanske språkfamilien inneheld to språk:

 Catawba  (†) - snakka av cCatawbafolket
 Woccon  (†) - snakka av waccamaw-sioux-folket

Begge er no utdøydd.

Referansar 

 Parks, Douglas R.; & Rankin, Robert L. (2001). The Siouan languages. In R. J. DeMallie (Ed.), Handbook of North American Indians: Plains (Vol. 13, Part 1, pp. 94–114). W. C. Sturtevant (Gen. Ed.). Washington, D.C.: Smithsonian Institution. .

Språk i USA
Sioux-catawbanske språk
Takana

Takana er eit panotakanansk språk som blir snakka av rundt 1 800 medlemmar av takana-folket i jungelen langs elvene Beni og Madre de Dios nord i Bolivia.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Takana (språk)» frå ,  den 11. februar 2019.

Bakgrunnsstoff

   
 Takana-ordliste på nett

Språk i Bolivia
Panotakananske språk
Einskildspråk
Husaby

Husaby er ein stad i Skaun kommune der det ligg ein mellomaldergard, der Einar Tambarskjelve budde,  og gamle kyrkjeruiner frå mellomalderen.

Skaun kommune
Kjerte

Kjerte eller kjerteljos (frå norrønt kerti, via mellomnedertysk «kerte»; truleg frå latin «charta», 'veik') er eit eldre ord for voks- eller talgljos.

Kjelder

Sjå òg 
 Kjertesvein

Lyskjelder
Ord frå norrønt
Kjertesvein

Kjertesvein er ein svein/tenar som ved høgtidssame tilhøve står framom bordet til kongen og held ein brennende kjerte.

Monarki
Partiet Konservativt

Konservativt, tidlegare Partiet Dei Kristne, er eit norsk politisk parti som vart stifta i 2011 på Bømlo i Hordaland. Konservativt byggjer på eit kristenkonservativt verdigrunnlag.

Namn 
Opphavleg heitte partiet Dei Kristne. I 2015 endra det namn til Partiet Dei Kristne. I 2022 endra det namnet att til Konservativt.

Historie 
Partiet vart stifta som ein reaksjon på at Kristeleg Folkeparti, ifølgje initiativtakarane, hadde gradvis fjerna seg frå dei tradisjonelle kristne verdiane. Den utløysande faktoren var at sentrale krefter i KrF ønskte å fjerne «bekjennelsesparagrafen» for tillitsvalde.

Partiet ville løfte fram det livslange, monogame ekteskapet mellom éin mann og éi kvinne som norm og ideal. Partiet gav heilhjarta støtte til staten Israel. Retten til liv frå fræving til naturleg død er også ein av hjartesakene til partiet.

Partileiar frå 2013 er Erik Selle. Partiet fekk i 2015 eigen ungdomsorganisasjon, Dei Kristnes Ungdom. Leiaren er Olympia Ahenkorah frå Oslo.

Ved stortingsvalet i 2013 røysta omkring 17 700 veljarar på partiet (0,6 prosent). Størst var oppslutnaden i Vest-Agder (2,0 prosent). Ved kommunestyrevalet i 2015 stilte partiet liste i 70 kommunar. Ved stortingsvalet i 2017 stilte partiet liste i alle fylka og fekk omkring 8700 røyster (0,3 prosent).

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Konservative parti
Norske politiske parti
Partiet Dei Kristne
FA-cupfinalen i fotball 1963

FA-cupturneringa i fotball 1963 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 25. mai 1963. Framfor 99 604 tilskodarar vart Manchester United FA-cupmeister for tredje gong, etter å ha sigra med 3-1 over Leicester City. Det var 15 år sidan den førre Manchester United-triumfen i FA-cupen.

Kampen
Denis Law gav Manchester United leiinga då han etter halvtimen mottok eit innlegg frå venstre, og ved straffemerket tvervende og sende ballen tilbake i venstre målhjørne. David Herd la på til 2-0 i det 57. minutt, etter at Leicester-målvakta Gordon Banks hadde halvklart eit skot frå Bobby Charlton. I det 80. minutt stupheada senterløpar Ken Keyworth inn ei redusering frå 8-10 meters hald. Fem minuttar før full tid fomla Banks med eit United-innlegg, og David Herd kunne enkelt fastsette sluttresultatet til 3-1.

Manchester United stilte med: David Gaskell, Tony Dunne, Bill Foulkes, Maurice Setters, Noel Cantwell (kaptein), Pat Crerand, Johnny Giles, Albert Quixall, David Herd, Denis Law og Bobby Charlton.

Leicester City mønstra: Gordon Banks, John Sjoberg, Richie Norman, Frank McLintock, Ian King, Colin Appleton (kaptein), Howard Riley, Graham Cross, Ken Keyworth, Dave Gibson, Mike Stringfellow.

Dommaren heitte Ken Aston.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «1963 FA Cup Final» frå ,  den 10. februar 2019.  
 

Fotball i 1963
Manchester United
FA-cupfinalar
Nevado del Tolima

Nevado del Tolima 
er ein stratovulkan i det andinske vulkanbeltet i Colombia. Han har vore  aktiv  frå sein pleistocen til i dag. Vulkanen ligg sør for Nevado del Ruiz, innanfor Los Nevados nasjonalpark og innanfor Tolima-departementet. Toppunktet er 5215 moh.

Det siste store utbrotet skjedde for rundt 3600 år sidan, og den siste aktiviteten er datert til 1943.

Geografi, geologi og utbrotshistorie 
Profilen til den bratte, isdekte Nevado del Tolima-vulkanen står i kontrast til den breie og flatare naboen Nevado del Ruiz i nord. 
Denne unge vulkanen er danna gjennom dei siste 40 000 åra, han reiser seg over  og skjuler i stor grad ein 3 kilometer vid pleidocene-kaldera. Vulkanen er ei klynge av ein sein pleistocen til holocen lavadom som er forbunden med tjukke blokk-lavastraumar på dei nordlege og austlege flankane, og omfattande avsettingar av pyroklastiske straumar. Toppen inneheld eit traktforma krater som er 200 til 300 meter djupt. Holocene-aktivitet har inkludert eksplosive utbrot med varierande storleik. Det siste store utbrotet fann stad for rundt 3600 år sidan. Veksten på lavadomen har produsert straumar av blokker og oske som primært tok vegen mot nordaust og søraust. Bergartane er andesittisk-dacittiske.

Den snødekte Nevado del Tolima, med sin nesten symmetriske struktur, har eit radialt dreneringsmønster i den øvre delen. Frå den attverande isbreen på toppen av fjellet straumer elvene Totare, San Romualdo, Toche og Combeima. Sistnemnde er den viktigaste vasskjelda til Ibagué kommune. Vatnet frå vulkanen drenerer inn i den austlege skråninga av den sentrale fjellkjeda av Andes, og lauper ut i Magdalenaelva.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Nevado del Tolima» frå ,  den 10. februar 2019. 
 oppgav desse kjeldene: Nevado del Tolima. Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. Henta 10. februar 2019
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Vulkanar i Colombia
Fjell i Colombia
Nytale

Nytale, etter engelsk Newspeak, viser til forvrengt språk, særleg om tvitydig eller formildande språk i offisielle fråsegner eller politisk propaganda. Omgrepet vart introdusert i den dystopiske romanen 1984 av George Orwell, som vart utgjeven i 1949.

Omgrepet nytale er i dag ofte nytta ved kritikk av eufemismar i den politiske debatten.

Sjå òg 
 Hjernevask

Referansar 

Ord og uttrykk
Politisk kommunikasjon
Sensur
Stoney

Stoney, også kalla nakota, nakoda, isga, og tidlegare Alberta Assiniboine, er eit språk i dakotagruppa i mississippidalspråka innafor siouxspråka. Dakotaspråka utgjer eit dialektkontinuum som består av santee-sisseton (dakota), yankton-yanktonai (dakota), teton (lakota), assiniboine og stoney.

Stoney er den av dakotadialektane som skil seg mest frå dei andre. Stoneyfolket er det einaste sioux-folket som bur berre i  Canada, og stoney blir snakka av fem ulike grupper i Alberta.

Slektskap med assiniboine 
Det næraste slektspråket til stoney er assiniboine.  Språka er ikkje innbyrdes forståelege. Stoney kan ha utvikla seg frå assiniboine, eller så kan både stoney og assiniboine ha utvikla seg frå eit felles opphavsspråk.

Fonologi 

Foneminventaret i Morley Stoney, i Morleyreservatet, er vist her:

Samanlikn dette med nakota snakka i Alexis-reservatet:

Skriftsystem

Word Set (includes numbers)

Nokre vanlege ord 
ein — wazhi

to — nûm

tre — yamnî

fire — ktusa

fem — zaptâ

mann — wîca

kvinne — wîyâ

sol — wa

måne — hâwi

vatn — mini

Fonologiske skilnader mellom stoney og andre dakotaspråk 
Tabellen viser skilnaden mellom stoney, assiniboine, og dei tre sioux-dialektane lakota, yankton-yanktonai og santee-sisseton.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

 Ethnologue.com
 Native Languages of the Americas website
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Siouxspråk
Einskildspråk
Kirsti Strøm Bull

Kirsti Straum Bull () er ein norsk jurist og professor ved Universitetet i Oslo.

Bull tok den juridiske doktorgraden sin i 1993, og vart professor ved det juridiske fakultetet ved Universitetet i Oslo i 1997. Ho er tilsett som professor ved Institutt for privatrett ved Universitetet i Oslo og som professor II ved Samisk høgskule.

Ho har spesielt arbeidd og publisert innanfor rettsfelta familierett og samerett. Ho har òg vore medlem av fleire offentlege utval knytt til samerett og medisinsk forskingsetikk. Blant anna leia ho utvalet som la fram forslag til endringar i reindriftslova (NOU 2001:35)  og granskingskommisjonen om medisinsk forsking på menneske utan deira samtykke (NOU 2003:33).

Bull vart innvald i Det Norske Videnskaps-Akademi i 2008 og vart vald til preses for 2013.

Ho er gift med jusprofessor Hans Jacob Bull.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Kirsti Strøm Bull» frå ,  den 10. februar 2019.

Bakgrunnsstoff 

 Kirsti Strøm Bull hos UiO
 Publikasjonar av Kirsti Strøm Bull i BIBSYS
 Publikasjonar av Kirsti Strøm Bull i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin

Medlemmar av Det Norske Videnskaps-Akademi
Professorar ved Universitetet i Oslo
Norske jusprofessorar
Samisk høgskole
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Anne-Lise Sollied Allemano

Anne-Lise Sollied () er ein norsk sopran og professor i song ved UiT Noregs arktiske universitet.

Liv

Sollied er oppvaksen på Senja. Ho har utdanninga si frå Nordnorsk Musikkonservatorium, Norges musikkhøgskole og Statens operahøgskole. I perioden 1991–1998 tok ho diverse viaereutdanningskurs ved blant anna L'Accademia Acquasparta di Hugo Wolf og Mozarteum Sommerakademie. I 1992 debuterte Sollied som Musetta i La Bohéme av Puccini ved Den Norske Opera & Ballett. Den internasjonale debuten følgde året etter i same rolle ved operahuset Teatro La Fenice i Venezia. Av seinare roller kan nemnast Adele i Flaggermusen av Strauss på Den Norske Operaen og Ballett i 1998, Clorinda i «Oskepott» av Rossini i Lausanne i 2001 og Rosaura i La vedova Scaltra av Wolf-Ferrari i Montpellier i 2004 og ved Teatro La Fenice i Venezia i 2007.

Som solist har ho samarbeidd med dirigentar som Manfred Honeck, Christophe Rousset, Friedemann Layer, Jonathan Darlington, Enrique Mazzola, Emmanuelle Haim, Marco Guidarini, Karl Martin, Emmanuel Krivine og Eivind Gullberg Jensen. 

Sollied har gjort fleire av sine viktigaste operatolkingar i samarbeid med den franske dirigenten Christophe Rousset: Alceste (Arianna in Creta av Händel), Arbate (Mitridate av Mozart), Amour (Anacreon av Rameau), Daphne (Apollo e Dafne av Händel), Venare (La Didone av Cavalli), Alceste (Admeto av Händel), Atamira (L'Empio punito av Melani), Diana (Ippolita e Aricia av Traetta) og Titania & Hippolyta (The Fairy Queen av Purcell). 

Sollied var i mange år busett i Italia, og ho har hatt ei utstrekt utøvande verksemd og opptredd ved ei rekkje av dei store europeiske operahusa. Ho er i dag tilsett som professor i klassisk song ved UiT Noregs arktiske universitet.

Prisar og utmerkingar 

 1990 Førstepris, «Mozart invites young musicians», Staatsoper, Wien, Austerrike.
 1995 Mozart-prisen, G. B. Viotti, Vercelli, Italia.
 1998 Førstepris, Das deutsche Lied, Todi, Italia.
 2014 Tildelt Nordlys-prisen for sin innsats som songar i nasjonalt og internasjonalt, og for sitt virke som pedagog ved Musikkonservatoriet i Tromsø.

Innspelingar 

Wolfgang Amadeus Mozart: «Messe i c-moll». Emmanuel Krivine, La Chambre Philharmonique (Naxos 2006, CD)
Leonardo Leo: «Misere – Musique sacrée». Dirigent Christophe Rousset, Les Talens Lyriques (Decca 2002)
Wolf-Ferrari: «La vedova scaltra», Teatro La Fenice Orchestra. Dirigent Karl Martin. (Naxos 2007, CD og DVD)
Wolf-Ferrari: «La vedova scaltra». Orchestre National de Montpellier. Dirigent Enrique Mazzola (Accord Universal France 2004, CD).
Christiano Giuseppe Lidarti: Oratoriet «Esther». Orchestre National de Montpellier Dirigent Friedemann Layer (Accord Universal France 2004, CD)
Georg Friederich Händel: «Arianna in Creta». Les Talens Lyriques, Festival Baroque du Bonne. Dirigent Christophe Rousset (CD)

Kjelder 

 Personkort UiT 
 Anne-Lise Sollied i Store Norske Leksikon

Referansar 

Folk frå Lenvik
Professorar ved UiT Noregs arktiske universitet
Norske sopranar
Norske operasongarar
Even Arntzen

Even Arntzen () er ein norsk litteraturforskar frå Lødingen, med forfattarskapen til Knut Hamsun som spesialitet. Han er professor i allmenn litteraturvitskap ved Universitetet i Tromsø. 

Arntzen var styreleiar i Hamsun-Selskapet frå 2000 til 2012.

Bibliografi (utval) 

 Veien mot Ngàje Ngài, roman, (2002)
 Veier til Hamsun, (2006)
 Makt og moral, (2008)
 Knut Hamsun – nordlending, nobelprisvinner og nazist, (2009)
 Uro. Knut Hamsun og det rastløse menneske, (2010)

Bakgrunnsstoff 

 Ansatteside ved UiT

Folk frå Lødingen
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Fødde den 16. desember
Arntzen
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar