alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stuoragurraforkastinga

Stuoragurraforkastinga er ei forkasting i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke og den største aktive forkastinga i Noreg. Sidan slutten av den siste istida har det totalt sett vore fleire meter forskyving langs denne sona. 

Det har gått fleire skjelv langs forkastinga, mellom anna i oktober 1995, som hadde styrke 3,0 på Richterskalaen, og i januar 1996 som hadde styrke 4,2. Ein har frykta at kraftigare jordskjelv skal kunne vere til fare for demninga i betong i Altadalen. Demninga er bygd for å tole skjelv på mellom 5 og 6 på Richterskalen som er kring 30 gonger større enn det kraftigaste skjelvet i 1996.

Kjelder
Bryhni, Inge. (15. februar 2009). Stuoragurraforkastningen. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013

Forkastingar i Noreg
Geografi i Alta
Geologi i Troms og Finnmark
Den svecofenniske fjellkjeda

Den svecofenniske fjellkjeda er eit belte av deformerte og omdanna bergarter som i dag utgjer ein stor del av Det baltiske skjoldet, særleg i sentrale delar av Finland og Sverige. Fjellkjededanninga fann stad for kring 1990–1770 mill. år sidan, og starta med ein kollisjon av store jordskorpeplater. Sediment og vulkanske avleiringar samla seg i senkingane, og vart etter kvart omdanna til metamorfe bergarter. For kring 1840–1830 mill. år sidan vart dei djupare delane av den sterkt fortjukka jordskorpa utsett for delvis smelting, og det danna seg migmatittar og tilknytte granittiske bergarter. Fjellkjededanninga vart avslutta for 1820–1770 mill. år sidan ved at det trong fram store massar av djupbergarter som er nær uåpverka av den svecofenniske deformasjonen. I Bergslagen i området kring Skellefte og Norrbotten i Sverige vart det danna vulkanske bergartar som har gjeve grunnlag for produksjon av jernmalm og sulfidmalm.

Kjelder
Svecofenniske fjellkjede. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Svecofenniske_fjellkjede.

Europeisk geologi
Orogenese
Den sveconorvegiske fjellkjeda

Den sveconorvegiske fjellkjeda var ei stor fjellkjede som Oslo-området var ein del av for 900–1000 millionar år sidan. Fjellkjeda utgjer i dag ein del av den prekambriske berggrunnen.

Kjelder
Sveconorvegiske fjellkjede. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Sveconorvegiske_fjellkjede.

Norsk geologi
Orogenese
Svensk geologi
Saltbrønn

Ein saltbrønn er ein brønn med salt vatn (meir enn 1 gram/liter, for det meste NaCl). Saltet kan kome direkte frå havvatn eller vere løyst frå berggrunnen omkring, til dømes saltleier. 

I Noreg kan salt kjeldevatn i lågtliggande område kome av inntrenging av sjøvatn i grunnvatnet eller vere «fossilt» vatn frå den gongen området var dekt av hav under siste istida.

Kjelder
Saltbrønn. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/saltbr%C3%B8nn.

Salt
Vasskjelder
Saltdiapir

Ein saltdiapir, saltstokk eller saltdom er ein diapir, ein dom- eller pluggforma masse av steinsalt som trengjer opp gjennom overliggande bergartslag på grunn av tettleiksskilnader. 

Saltdomane er viktige innan petroleumsgeologi fordi dei er ugjennomtrengelege og at det derfor kan vere olje- og gassførekomstar fanga under saltlaget.

Kjelder
Saltdiapir. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/saltdiapir.

Geologiske domar
Saltproduksjon
Økonomisk geologi
Sedimentære bergartar
Holmestrand kyrkje

Holmestrand kyrkje er ei Y-forma kyrkje i Holmestrand kommune i Vestfold og Telemark. Dette er den største av dei Y-kyrkjene som framleis står. Kyrkja har vore under restaurering sidan 2010.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 Morten Ringard: Byen under fjellet (Jubileumsfestskrift 1952 på Bokhylla.no), s. 70-82
 Lokalhistoriewiki
 Kultur-Y-kirken
 
 

Kyrkjer i Holmestrand
Kulturminne i Holmestrand
Norske kyrkjer frå 1720-åra
Y-forma kyrkjer i Noreg
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Valkyrkjer i 1814
Borre kyrkje

Borre kyrkje er ei langkyrkje frå 1100-talet i Horten kommune i Vestfold og Telemark. Våpenhuset er frå ei omfattande restaurering i 1926–28 som vart finanseiert av Sam Eyde. Eyde er gravlagd på kyrkjegarden og har eit eige mausoleum der.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 Kyrkjesøk
 Lokalhistoriewiki
 Borreminne  om sal av kyrkja
 Vestfolds vakre middelalderkirker (PDF-bok hos Tunsberg bispedømme)
 

Kyrkjer i Horten
Kulturminne i Horten
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Horten kyrkje

Horten kyrkje eller Garnisonskyrkja er ei nygotisk langkyrkje på Karljohansvern i Horten (Vestfold og Telemark). Kyrkja var i Marinens eige til kommunen tok over i 1962. Kyrkja har vorte restaurert i ei årrekkje på 2000-talet, og per 2013 skal orgelet restaurerast.

Det er ikkje gravplass attmed kyrkja. Horten kapell og kyrkjegard er nokre hundre meter unna.

Litteratur

Bakgrunnsstoff 
 Borreminne 
 Kyrkjesøk

Fotnotar

Kyrkjer i Horten
Kulturminne i Horten
Norske kyrkjer frå 1850-åra
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Christian H. Grosch
1855 i Noreg
Løvøy kapell

Løvøy kapell er ei lita langkyrkje på Løvøya, nord for Horten by (Vestfold og Telemark). Kapellet vart oppført på 1200-talet som gjekk ut av bruk etter reformasjonen. Kapellet var ein ruin før denne vart restaurert i 1928–50.

Kapellet er utsmykka av kunstnarparet Brit Bakken og Hans Gerhard Sørensen.

Nær kapellet er ein olavskjelde som gjorde kyrkja til eit valfartsmål i gamle dagar. I dag er brønnen murt att.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Horten kyrkjelege fellesråd  (PDF-brosjyre)
 Horten turistkontor 
 Vestfolds vakre middelalderkirker (PDF-bok hos Tunsberg bispedømme)
 Kyrkjesøk
 

Kyrkjer i Horten
Kulturminne i Horten
Norske kyrkjer frå 1200-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Sentrumskyrkja i Horten

Sentrumskyrkja i Horten (Vestfold og Telemark fylke) er ei arbeidskyrkje frå 1972. Ho er eigd av ei stifting som òg driv barnehage på staden.

Bakgrunnsstoff 
 
 Kyrkjesøk
 Horten kyrkjelege fellesråd (PDF-brosjyre)
 Facebook-side for kyrkja
 

Kyrkjer i Horten
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Kulturminne i Horten
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1972
Skoppum arbeidskyrkje

Skoppum arbeidskyrkje  er ei arbeidskyrkje på Skoppum utanfor Horten by (Vestfold og Telemark). Kyrkja er L-forma, og klokkene heng i ein stopul attmed kyrkja.

Bakgrunnsstoff 
 
 Kyrkjesøk

Kyrkjer i Horten
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Arbeidskyrkjer
Norske kyrkjer frå 1989
Åsgårdstrand kyrkje

Åsgårdstrand kyrkje er ei  langkyrkje i Horten kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja var eigd av ei privat kyrkjeforeining inntil kommunen tok over i 1978.

Bakgrunnsstoff 
 
 Kyrkjesøk

Fotnotar 

Kyrkjer i Horten
Kulturminne i Horten
Norske kyrkjer frå 1969
Langkyrkjer i Tunsberg bispedømme
Kyrkjer i Nord-Jarlsberg prosti
Anandakrishnanbreen

Anandakrishnanbreen er ein isbre som er kring 9 km lang og flyt gjennom Ruppert Coast nord for Straussbreen i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Sridhar Anandakrishnan, ein geofysikar ved Penn State University, som i Antarktis forska på isdekket, isstraumar, tidsseriar og tektonikk.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Arthurbreen

Arthurbreen er ein dalbre i Antarktis. Han er kring 9 km lang, og flyt vest til Sulzbergerisen mellom Swanson Mountains i nord og Mount Rea og Mount Cooper i sør i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga av medlemmar av West Base frå U.S. Antarctic Service, på flyturar og frå landmålingar i november–desember 1940. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kontreadmiral Arthur C. Davis i U.S. Navy.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Balchenbreen

Balchenbreen er ein isbre med mykje bresprekkar i Antarktis, som flyt vest til Block Bay mellom Phillips Mountains og Fosdick Mountains i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga den 5. desember 1929, av Byrd-ekspedisjonen og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Bernt Balchen, sjefspilot på ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Balchen Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Beakleybreen

Beakleybreen er ein isbre på vestsida av Duncan Peninsula på Carney Island i Antarktis, som flyt nord og ut i Amundsenhavet. Han vart skissert av US Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter viseadmiral W.M. Beakley i U.S. Navy som var nest-generalinspektør for sjøforsvaret for Ship Operations and Readiness under Det internasjonale geofysiske året, 1957–58.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Beakley Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Berrybreen

Berrybreen er ein isbre i Antarktis, som er kring 40 km lang og 8 km brei, og som drenerer nord mellom Perry Range og Demas Range ut i Getzisen på kysten av Marie Byrd Land. Området vart først fotografert og grovt kartlagt frå lufta frå U.S. Antarctic Service i desember 1940 og breen vart kartlagt i detalj av U.S. Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William H. Berry i U.S. Navy som var flyoffiser for Task Force 43 under Operasjon Deep Freeze 1969–72 og operasjonsoffiser i 1973.

Det ligg sju vulkanske nunatakar langs austsida av breen.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Berry Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Isbrear i Marie Byrd Land
Boschertbreen

Boschertbreen er ein isbre mot søraust for Hayden Peak, som flyt sørvest frå Bear Peninsula ut i Dotsonisen, on Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1966, og namngjeve i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ralph G. Boschert, ein kartograf i USGS som var medlem av satellittovervakingsgruppa til USGS ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1975.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Boschert Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Boydbreen

Boydbreen er ein isbre med mange bresprekkar som flyt vest-nordvest for kring 9 km to Sulzbergerisen mellom Bailey Ridge og Mount Douglass i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga på flyturar på Byrd-ekspedisjonen i 1934, og kalla opp etter Vernon D. Boyd, ein maskinist på ekspedisjonen og medlem av West Base frå U.S. Antarctic Service (1939–41).

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Brushbreen

Brushbreen er ein brei isbre nordvest i Bear Peninsula, som flyt vest og ut i Dotsonisen nord for Jeffrey Head i Marie Byrd Land. Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Bernard E. Brush, som var stasjonsingeniør ved Byrd Substation, 1966.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brush Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Bunnerbreen

Bunnerbreen er ein isbre i den nordaustlege delen av Bear Peninsula, som flyt til sjøen langs søraustsida av Gurnon Peninsula i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter sersjant Donald R. Bunner, eit medlem av U.S. Army Aviation Detachment i Antarktis i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1965 og 1966.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bunner Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Clarkebreen i Marie Byrd Land

Clarkebreen er ein 13 km lang isbre som flyt frå Coulter Heights til Hull Bay. Han vart namngjeven i 2003 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN).

Han vart kalla opp etter Theodore S. Clarke, ein geofysikar ved University of Wisconsin–Madison som forska i 1990-åra på teoretisk analysar og feltanalysar av isstraumar i Vest-Antarktis.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Antarktisk geografi

Kjelder 

Denne artikkelen inneheld tekst som er i offentleg eige frå Det amerikanske innanriksdepartmentet.

Bakgrunnsstoff 

Isbrear i Marie Byrd Land
Stader i Antarktis kalla opp etter USA-amerikanarar
Clausenbreen

Clausenbreen er ein smal isbre som flyt nordover frå toppen av Mount Takahe i Marie Byrd Land. Brefronten ligg like vest for Knezevich Rock. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henrik B. Clausen frå Universitetet i Bern i Sveits, som var glasiolog for US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen i 1969–70.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clausen Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
Colemanbreen

Colemanbreen er ein bratt isbre med store bresprekkar som flyt vestover frå Mount Andrus i sørlege delen av Ames Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Clarence N. Coleman i US Army, som var  medlem av Army–Navy Trail Party som reiste austover for å opprette Byrd-stasjonen i 1956.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Coleman Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Marie Byrd Land
Coloradobreen

Coloradobreen er ein sidebre, 19 km lang, som flyt nordaust frå Michigan Plateau og ut i Reedybreen mellom Quartz Hills og Eblen Hills. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter University of Colorado at Boulder, som har sendt mange forskarar til Antarktis.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Crevasse Valley-breen

Crevasse Valley-breen er ein brei isbre, kring 50 km lang, som flyt vest-sørvest mellom Chester Mountains og Saunders Mountain til Sulzbergerisen i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga av eit hundesledelag på Byrd-ekspedisjonen, som vitja området i november–desember 1934, og fekk dette namnet på grunn av dei mange bresprekkene (crevasse på engelsk) på overflata.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Crevasse Valley Glacier» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Marie Byrd Land
University of Colorado Boulder

University of Colorado Boulder (ofte omtalt som CU-Boulder, CU, Boulder eller Colorado) er eit offentleg forskingsuniversitet i Boulder i Colorado i USA. Det er eit flaggskipuniversitet for University of Colorado-systemet og vart grunnlagd fem månader før Colorado vart lagt til i unionen i 1876. I følgje The Public Ivies: America's Flagship Public Universities (2001), vert det rekna som eit av dei tretti «Public Ivy League»-skulane. 

I 2010 bestod universitetet av ni college og skular og har kring 30 000 studentar. Elleve nobelprisvinnarar, ni MacArthur Fellows og 18 astronautar har gått på CU-Boulder som studentar, eller vore forskarar eller tilsette.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «University of Colorado Boulder» frå ,  den 2. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Boulder
Skipingar i 1876
1876 i USA
Byggverk i Colorado
Turistmål i Colorado
Davisvillebreen

Davisvillebreen er ein isbre som er kring 55 km lang og som drenerer nordsida av Wisconsin Range, mellom Lentz Buttress og Moran Buttress og går nordvestover til han flyt saman med den nedre delen av Horlickstraumen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Davisville i Rhode Island, staden der  Construction Battalion Center som var ansvarleg for all last for U.S. Navy Operasjon Deep Freeze på austkysten.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Dorchuckbreen

Dorchuckbreen er ein smal isbre, 17 km lang, som flyt nordaust frå Jenkins Heights mellom Klinger Ridge og Ellis Ridge ut i Dotsonisen, på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–67, og frå Landsat-bilete, 1972–73. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert E. Dorchuck i US Navy, ein atomkraftverkoperatør ved McMurdo-basen, sommaren og vinteren, Operasjon Deep Freeze i 1965 og 1969.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
El-Sayedbreen

El-Sayedbreen er ein isbre som er kring 24 km lang og som drenerer nordaustsida av Zuncich Hill i Marie Byrd Land. Han flyt nordaust til Landbreen ved sørsida av Mount Shirley. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Sayed Z. El-Sayed, ein oseanograf i US Antarctic Research Program under International Weddell Sea Oceanographic Expeditions i 1967–68 og 1969–70.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Fahnestockbreen

Fahnestockbreen er ein isbre som er kring 55 km lang og som flyt til Sulzbergerisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Mark A. Fahnestock, ein tilsett ved University of New Hampshire, som var feltforskar og teoretisk forskar på Grønland og i Vest-Antarktis-straumen frå 1980-åra og frametter.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Farbobreen

Farbobreen er ein sidebre som flyt nordaustover og ut i Landbreen, 15 km vest for Mount McCoy, på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard R. Farbo, ein utstyrsoperatør i U.S. Navy som overvintra i Antarktis på tre ekspedisjonar under Operasjon Deep Freeze. Han var ved McMurdo-basen i 1959 og 1965, og Amundsen-Scott-stasjonen i 1969.

Kjelder 

Isbrear i Marie Byrd Land
Frostmanbreen

Frostmanbreen er ein brei, slak isbre som munnar ut på sørsida av Hull Bay like vest for Konter Cliffs, på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas O. Frostman, ein meteorolog ved Plateau-stasjonen i 1968.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Gardinerbreen

Gardinerbreen er ein isbre ved sørsida av Quartz Hills i Antarktis, som flyt aust frå Watson Escarpment ut i Reedybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard D. Gardiner, ein elektrikar ved Byrd-stasjonen i 1962.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Garfieldbreen

Garfieldbreen er ein isbre, 11 km lang, som flyt mellom Peden Cliffs og Cox Point til austsida av Hull Bay på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald E. Garfield, som deltok i iskjerneboringa ved Byrd-stasjonen i 1967–68.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Griffithbreen

Griffithbreen er ein sidebre som flyt vestover frå California Plateau og Watson Escarpment i Antarktis og ut i Scottbreen mellom Mount McKercher og Mount Meeks. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Philip G. Griffith, ein flykaptein på flyfotograferingsturane under Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Hammondbreen

Hammondbreen ligg ved nordaustsida av Haines Mountains, som flyt nordvest kring 75 km til Sulzbergerisen i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart oppdaga i 1934 av Byrd-ekspedisjonen, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter John Hays Hammond, ein amerikansk gruveingeniør og filantrop.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Haynesbreen

Haynesbreen er ein brei isbre som flyt til Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis, aust for Mount Murphy. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter major John W. Haynes i United States Marine Corps, ein flypilot på Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968, som flydde over denne breen under eit fotograferingstokt den 1. januar 1967.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Holtbreen

Holtbreen er ein brei isbre på Bear Peninsula som flyt aust til sjøen mellom Grimes Ridge og Jones Bluffs i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart først skissert av US Geological Survey frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joseph V. Holt, eit medlem av U.S. Army Aviation Detachment i Antarktis, 1965–66.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Holcombbreen

Holcombbreen er ein isbre som flyt nordover til kysten av Marie Byrd Land i Antarktis, 17 km søraust for Groves Island. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Leroy G. Holcomb, ein ionosfærisk fysikar som arbeidde ved Byrd-stasjonen i 1971,

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Horrallbreen

Horrallbreen er ein sidebre i Kohler Range i Marie Byrd Land i Antarktis. Han flyt aust-nordaust frå Faulkender Ridge og saman med Kohlerbreen ved Klimov Bluff. Isbreen vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas R. Horrall, ein glasiolog i US Antarctic Research Program med landmålingsgruppa i Marie Byrd Land, 1966–67.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Howebreen

Howebreen er ein kort sidebre som flyt vest og ut i Scottbreen like nord for Mount Russell i Dronning Maudfjella i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert C. Howe i U.S. Navy-skvadron VX-6, som var fotograf på Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Huenemebreen

Huenemebreen er ein isbre, 15 km lang, som flyt vestover frå Wisconsin Range i Antarktis og ut i Reedybreen mellom Griffith Peak og Mickler Spur. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Port Hueneme i California, der Construction Battalion Center ligg. Dei handsama lasta frå vestkysten for U.S. Navy Deep Freeze Operations.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Hulbebreen

Hulbebreen er ein isbre som er kring 19 km lang og som drenerer nordsida av Siple Island i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Christina L. Hulbe, som var tilsett ved Portland State University og forskar på isrørsler i Antarktis frå tidleg i 1990-åra til minst 2003.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land
Hullbreen

Hullbreen er ein isbre, kring 9 km lang, som flyt nordvest mellom Mount Giles og Mount Gray ut i Hull Bay i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (1939–41) og kalla opp etter den amerikanske ministeren Cordell Hull.

Kjelder

Isbrear i Marie Byrd Land