alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Chernomenbreen

Chernomenbreen (bulgarsk ледник Черномен, ‘Lednik Chernomen’) er ein 5,6 km lang og 2,2 km brei isbre på Barison Peninsula på Graham Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg sør-sørvest for Butamyabreen og vest-sørvest for Talevbreen. Han flyt nordvestover, og ut i Leroux Bay søraust for Eijkman Point.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Tsjernomen sør i Bulgaria.

Kjelder
 Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Isbrear i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Graham Coast
Clarkebreen i Graham Land

Clarkebreen er ein 3 km brei og 32 km lang isbre, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han flyt vestover, langs nordsida av Sickle Mountain og  Baudin Peak til Mikkelsen Bay. 

Han vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) (1934-1937) under John Rymill. I januar 1941 vart han kryssa nær toppen av eit sledelag frå U.S. Antarctic Service (USAS). Den nedre delen av isbreen vart kartlagt i 1948-1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav breen.   

Isbreen vart kalla opp etter Louis C.G. Clarke, direktør ved Fitzwilliam Museum ved Cambridge frå 1937 til 1946, som assisterte BGLE.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Isbrear i Graham Land
Fallières Coast
Colebreen

Colebreen er ein isbre på austsida av Godfrey Upland, 11 nautiske mil lang, som flyt nord-nordaust ut i Traffic Circle, sør i Graham Land. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service i 1940, men ikkje namngjeve. Han vart grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1958, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Humfray Cole, den mest kjende engelske instrumentmakaren i Elizabeth-tida som lagde flyttbare navigasjonsinstrument og utstyrte ekspedisjonane til Martin Frobisher.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Bowman Coast
Comriebreen

Comriebreen er ein isbre, 13 nautiske mil lang, som flyt vest og ut i enden av Bigo Bay på vestkysten av Graham Land. Han vart oppdaga og grovt kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1909. Han vart kartlagt på ny i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE), og seinare kalla opp etter Leslie J. Comrie, som grunnla og var den første direktøren i Scientific Computing Service Ltd i London, og som var anleggssjef for HM Nautical Almanac Office i 1934. Han gav mykje støtte til 1934–37 og gav dei The Nautical Almanac på forskot fram til 1937.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Graham Coast
Cranebreen

Cranebreen er ein smal isbre som flyt 50 km aust-nordaustover gjennom ein djup dal og ut i Exasperationfjorden, på austkysten av Den antarktiske halvøya. Sir Hubert Wilkins fotografert breen frå lufta i 1928 and gave han namnet «Crane Channel», etter C.K. Crane frå Los Angeles, og rapporterte om at det såg ut til å vere ein kanal som skar over halvøya frå aust til vest. Namnet vart endra til «Cranefjorden» etter utforskinga langs vestkysten av halvøya i 1936 av British Graham Land Expedition, som synte at det ikkje gjekk nokon kanal frå austkysten slik Wilkins hadde trudd. Samanlikningar med bileta til Wilkins av denne breen, med dei som ein tok i 1947 av Falklands Islands Dependencies Survey syner at Wilkins sin «Crane Channel» er denne breen, sjølv om han ligg kring 120 km nordaust for posisjonen Wilkins opphavleg rapporterte.

Cranebreen flyt no tre gonger så raskt etter at Larsen B-isen kollapsa i 2002 då isbrem støtta opp om Cranebreen.

Sjå òg 
 isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Retreat of Cranebreen at NASA Earth Observatory

Isbrear i Graham Land
Oscar II Coast
Cronusbreen

Cronusbreen er ein isbre, 6 nautiske mil lang og 3 nautiske mil brei, som flyt nordvest ut i Bowmanfjorden mellom Calypso Cliffs og Crabeater Point på austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon den 22. desember 1947, og grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1958. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Kronos, jordbruksguden i gresk mytologi.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Bowman Coast
Cumpstonbreen

Cumpstonbreen er ein liten isbre på austkysten av Graham Land, som flyt mellom Breitfussbreen og Quartermainbreen og ut i botnen av Millfjorden. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter J.S. Cumpston, ein australsk historikar som skreiv om Antarktis.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cumpston Glacier» frå ,  den 26. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Isbrear i Graham Land
Foyn Coast
Daguerrebreen

Daguerrebreen er ein isbre på Kiev Peninsula i Graham Land, som flyt saman med Niepcebreen og ut i Lauzanne Cove i Flandres Bay. Han er med på eit argentinsk kart i 1954, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Louis Daguerre, ein fransk målar og fysikar som i lag med Nicéphore Niépce fann opp ein fotograferingsprosess i 1839.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica
 

Isbrear i Graham Land
Danco Coast
Darvaribreen

Darvaribreen (bulgarsk ледник Дървари, ‘Lednik Darvari’) er ein 9 km lang frå nordvest til søraust og 1,7 km brei isbre på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Han drenerer søraustsida av Detroit Plateau, som flyt mellom Rice Bastion og Grivitsa Ridge og ut i Mundraga Bay i Weddellhavet 6 km nord for Fothergill Point.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Darvari i Nord-Bulgaria.

Kjelder

 Darvari Glacier. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Isbrear i Graham Land
Bulgaria og Antarktis
Nordenskjöld Coast
Daspitbreen

Daspitbreen er ein isbre i Antarktis som er 6 nautiske mil lang. Breen flyt aust-nordaust langs sørsida av Mount Shelby til enden av Trailfjorden, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service i 1939–41, og fekk opphavleg namnet Flemingbreen etter W.L.S. Fleming. Han vart fotografert frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne og kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Han fekk nytt namn av Rønne etter kaptein Lawrence R. Daspit i U.S. Navy, som assisterte Rønne-ekspedisjonen. Det opphavlege namnet vart overført til Flemingbreen på Fallières Coast.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Bowman Coast
Yad Binyamin

Yad Binyamin (hebraisk skrift יַד בִּנְיָמִין, tyder Binyamin-minnesmerket) er ein fellesbusetnad sentralt i Israel. Det er kommunsenteret i Nahal Sorek regionale kommuneog hadde i 2009 eit folketal på 3 200.

Historie
Yad Binyamin vart opphavleg grunnlagd som ein religiøs busetnad og utdanningssenter i 1962 av Poalei Agudat Yisrael, i lag med kommunen Nahal Sorek. Han vart kalla opp etter den tidlegare kommunikasjonsministeren Binyamin Mintz, som døydde året før. I mange år var samfunnet eit senter for høgare jødisk utdanning, basert på yeshiva.

Under den einsidge frigjeringsplanen til Israel, flytta kring 200 familiar frå Gush Katif inn i prefabrikkerte hus i Yad Binyamin. Somme av dei er meint å plasserast i Hafetz Haim. Mange andre familiar har flytta til Netzer Harani.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Yad Binyamin» frå ,  den 3. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Fellesbusetnader i Israel
Religiøse israelske samfunn
Busetnader grunnlagde i 1962
1962 i Israel
Busetnader i Det sentrale distriktet i Israel
Demorestbreen

Demorestbreen er ein isbre som flyt søraust ut i Whirlwindfjorden mellom Flintbreen og Matthesbreen, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur under 20. desember 1928, og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service i 1940. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1947 og kalla opp etter Max H. Demorest, ein amerikansk glasiolog.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Demorest Glacier» frå ,  den 26. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Graham Land
Foyn Coast
Favrskov kommune

Favrskov kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Hadsten kommune, Hammel kommune, Hinnerup kommune, Hvorslev kommune og delar av Langå kommune.

Kommunen har  innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Hinnerup.

Kjelder 

 
Kommunar i Region Midtjylland
Devillebreen

Devillebreen er ein isbre som flyt langs sørsida av Laussedat Heights ut i Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land. Isbreen er med på eit argentinsk kart frå 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Edouard G. Deville, sjefslandmålaren i Canada frå 1885 til 1924, som innførte og utvikla fotogrammetriske metodar for landmåling i Canada frå 1888 av.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Danco Coast
Dinsmoorbreen

Dinsmoorbreen er ein isbre som flyt aust frå sørkanten av Detroit Plateau i Graham Land, og ut i Edgeworthbreen nordaust for Mount Elliott. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960-61). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Charles Dinsmoor frå Warren, PA, som fann opp larvekjedekjøretøy i 1886, ein forløpar til moderne beltevogner. Han vart først produsert kommersielt av Holt Manufacturing Company i Stockton i California i 1906.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dinsmoor Glacier» frå ,  den 26. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Stewart, John,  Antarctica: An Encyclopedia, McFarland, 1990. ISBN 0-89950-597-X
 

Isbrear i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Doylebreen

Doylebreen er ein isbre som flyt til vestkysten av Graham Land på begge sider av Prospect Point. Han vart kartlagt av British Graham Land Expedition under Rymill i 1934–37, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter sir Arthur Conan Doyle, den første  engelskmannen som gjennomførte ein dagstur på ski i mars 1893.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Graham Coast
Drummondbreen

Drummondbreen er ein isbre i Antarktis som er 10 nautiske mil (18 km) lang og 2 nautiske mil (4 km) brei. Breen ligg på vestkysten av Graham Land og flyt vest-nordvest ut i Darbel Bay til sør for Hopkinsbreen. Han vart først grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1946–47, og namngjeve «West Balchbreen». Med East Balch-breen vart han rapportert å fylle ein tverrgåande dal i Graham Land, men etter vidare landmåling i 1957 såg ein at det ikkje var nokon topografisk samanheng mellom dei to. Namnet Balch vart avgrensa til den austlege breen og eit heilt nytt namn vart godkjend for denne breen. Han er no kalla opp etter Jack C. Drummond, ein professor i biokjemi ved University of London, som var med på utvelginga og utrekninga av slederasjonar for mange britiske polekspedisjonar mellom den første og andre verdskrigen.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Loubet Coast
Drygalskibreen

Drygalskibreen er ein brei isbre i Antarktis som er 113 km lang. Breen flyt søraust frå Herbert Plateau til eit punkt like nord for Sentinel Nunatak på Nordenskjöld Coast, austkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart oppdaga i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld og namngjeven «Drygalski Bay» etter professor Erich von Drygalski. Det vart seinare slått fast at det var ein isbre av Falkland Islands Dependencies Survey i 1947.

Sjå òg
 isbrear i Antarktis

Kjelder 

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Isbrear i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Earnshawbreen

Earnshawbreen er ein isbre som er 10 nautiske mil lang og flyt nordover, aust for Norwood Scarp og ut i Maitlandbreen til sør for Werner Peak aust på Den antarktiske halvøya. 

Breen vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 28. september 1940. Han vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i januar 1961, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Thomas Earnshaw, ein engelsk urmakar som var med på utviklinga som førte fram til det moderne marine kronometeret.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Bowman Coast
Edenbreen

Edenbreen er ein isbre som er 5 nautiske mil lang og i ein sørleg retning til inst i Cabinetfjorden, nordvest for Lyttelton Ridge, på austkysten av Graham Land. Breen vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Han vart namngjeven av FIDS etter Robert Anthony Eden, som då var britisk utanriksminister og medlem av krigskabinettet.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Foyn Coast
Edgeworthbreen

Edgeworthbreen er ein isbre i Antarktis som er 12 nautiske mil lang. Breen flyt sørvest frå kanten av Detroit Plateau nedanfor Wolseley Buttress til isbremmen vest for Sobral Peninsula på Nordenskjöld Coast i Graham Land. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Richard Lovell Edgeworth, briten som fann opp «den berbare jernbanen», det første beltekøyretøyet, i 1770.

Kjelder 

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Isbrear i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Eliasonbreen

Eliasonbreen er ein isbre som er 5 nautiske mil lang og ligg like vest for Mount Hornsby i Antarktis. Breen flyt sør frå Detroit Plateau og ut forlandsisen nord for Larsenfjorden på Nordenskjöld Coast nord i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Eliason motorslede. Sleden vart funnen opp i 1942 i Sverige men vert no laga i Canada. Ein har nytta han i arktisk Canada sidan 1950 og i Antarktis sidan 1960.

Kjelder

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Isbrear i Graham Land
Nordenskjöld Coast
Erskinebreen

Erskinebreen er ein isbre som er 16 nautiske mil lang og ligg på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Breen flyt vest og ut i Darbel Bay nord for Hopkinsbreen. Han vart først kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946–47, og namngjeve «West Gouldbreen». I lag med East Gouldbreen vart han rapportert å fylle ein tverrgåande dal over Graham Land, men etter meir nøye landmåling i 1957 synte ein at det ikkje var noko topografisk samanheng mellom dei to. Namnet Gouldbreen vart avgrensa til den austlege breen, og eit heilt nytt namn, etter Angus B. Erskine som leia den første gruppa frå FIDS ned breen, har sidan vorte godkjend for den vestlege breen.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Loubet Coast
Evansbreen i Graham Land

Evansbreen er ein slak isbre i Antarktis som er 5 nautiske mil lang og 4 nautiske mil brei. Breen flyt austover frå platåskrenten og saman med Hektoriabreen mellom Shiver Point og Whiteside Hill, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur, 20. desember 1928, og namngjeven «Evansfjorden» av han etter E.S. Evans frå Detroit. Vidare landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955 rapporterte at dette lågtliggande området ikkje var ein fjord, men forma var den nedre delen av Hektoriabreen og breen som no er skildra.

Kjelder 

Isbrear i Graham Land
Oscar II Coast
Palagonitt

Palagonitt er ein brun til gul lavabergart og består hovudsakleg av omdanna vulkansk glas, og minnar om obsidian, men har ein basaltisk samansetnad. Han vert danna ved lavautstrøyming i vatn eller under is. Vatnet går raskt over i vassdamp ved kontakt med den varme lavaen, og dei små lava-brotstykka reagerer med dampen og danner dei lyse kjeglene av palagonitt-tuff som er vanleg i område der basaltiske utbrot kjem i kontakt med vatn. Eit døme finn ein i dei pyroklastiske kjeglene på Galapagosøyane. Charles Darwin kjente igjen opphavet til desse steinane då han vitja øyane. På Island finst òg palagonitt, spesielt der basaltisk lava har strøymd ut under isbrear og vatn.

Palagonitt har òg blitt påvist i regolitt på Mars. Den spektroskopiske signaturen til palagonittendringar på Mars er brukt som bevis på at det finst vatn på planeten. 

Bergarten er kalla opp etter Palagonia på Sicilia.

Kjelder
Palagonitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/palagonitt.
Delar av denne artikkelen bygger på «Palagonitt» frå ,  den 27. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Volcan Darwin 
 J. R. Michalski*, M. D. Kraft, T. G. Sharp, and P. R. Christensen, Palagonite-like Alteration Products on the Earth and Mars I: Spectrocopy (0.4-25 microns) of Weathered Basalta and Silicate Alteration Products Lunar and Planetary Science XXXVI (2005) PDF 
 

Vulkanske bergartar
Vulkanologi
Glas i naturen
Peneplan

Eit peneplan er eit landområde som er nesten plant etter lang tids erosjon og blir danna i område som har vore tektonisk stabile i fleire titals eller hundrevis av millionar år. Når elvar og bekkar har kome ned til erosjonsbasis, vil dei byrje å erodere landskapet på sidene. Til slutt vil alle høgder i landskapet vere borte, og ei flat slette er danna.

Omgrepet peneplan kjem frå teorien til den amerikanske geografen W.M Davis om den geomorfologiske syklusen. Eit tektonisk danna høgland vil gå igjennom fleire stadium med erosjonsmessig utjamning til det blir danna ei jamn flate like over havnivået.

Ei alvorleg innvending mot denne teorien er at det ikkje finst gode døme på peneplan i notida, noko som strid mot aktualitetsprinsippet i geologien. Forklaringa kan vere at det ikkje har vore mogleg å danne peneplan i neogen på grunn av omfattande fjellkjedefolding og stadige skiftingar i havnivå.

I norsk geologi er det særskild to peneplan som er vorte studert. Ved byrjinga av kambrium var det meste av Noreg og Fennoskandia slite ned til ei flat slette, det subkambriske peneplanet, som etter kvart vart oversumt av havet. Hardangervidda, Finnmarksvidda og låglandet i Östergötland er restar av dette peneplanet.

Den paleiske overflata er eit yngre peneplan som vart danna i mesozoikum. Då var Den kaledonske fjellkjeda slite ned, og Noreg var igjen eit sletteland omtrent på høgd med havflata. Heving av terrenget og erosjon under istidene har omdanna denne overflata, men han er likevel enno eit påfallande trekk ved landskapet i Noreg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Peneplan» frå ,  den 27. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Erosjonslandformer
Geomorfologi
Paleomagnetisme

Paleomagnetisme er studiet av spor etter magnetfeltet til jorda i bergartar. Nokre mineral i stein bevarer eit minne (remanens) om styrken og retninga til magnetfeltet til jorda når dei dannast. Dette kan gje kunnskap om endringar i jordmagnetfeltet, og vere grunnlag for å angje korleis tektoniske plater har rørt seg. Spor etter polvendingar i lag av vulkanske og sedimentære bergarter gjev ein tidsskala som blir brukt i geologien.

Magnetiske mineral som jarn vil bidra til å vende krystall- eller molekylstrukturar i bergarter mot den eksisterande magnetpolen, og over eit større område kan ein måle vinkelskilnader for å undersøkja i kva for ei retning, og kor langt unna den magnetiske nordpolen låg frå staden på det aktuelle tidspunktet. Samanlikning mellom paleomagnetiske data frå same tidsepoke på ulike kontinent blir brukt til å avgjere korleis kontinenta låg i tilhøve til kvarandre. Denne typen forsking er brukt til å gjenskape kontinentaldrifta og den historiske platetektonikken dei siste to milliardar åra. Ofte samanliknar forskarane to område på ulike kontinent «mot kvarandre» paleomagnetisk, til dømes for å stadfeste geologiske indikasjonar på at kontinenta har hengt saman.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paleomagnetisme» frå ,  den 27. desember 2013.

Bakgrunnsstoff
L.J.Pesonen et al, «Paleo-Mesoproterozoic Supercontinents – A Paleomagnetic View», Geophysica nr 48 1-2, 2012, side 5-47.
 Shihong Zhang et al,  «Pre-Rodinia supercontinent Nuna shaping up: A global synthesis With New paleomagnetic results from North China», Earth and Planetary Science Letters  353–354, 2012, side145–155.

Jordmagnetisme
Geologihistorie
Geokronologi
Paleostraum

Ein paleostraum er ein straum, vanlegvis vasstraum, som verkte i ei geologisk fortid og der retninga kan avgjerast frå strukturar i sedimentære bergartar. 

Paleostraumretningar blir til dømes avgjort frå silurisk ringerikssandstein i Oslofeltet og devonske avleiringer på Vestlandet.

Kjelder
Paleostrømmer. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/paleostr%C3%B8mmer.

Sedimentologi
Palingenese

Palingenese er eit omgrep for gjenfødsel og omforming nytta i forskjellige samanhengar i filosofi, politikk, teologi og biologi. Det kjem frå det greske ordet palin, som tyder «igjen» og genesis som tyder «fødsel».

I geologi var det ei nemning brukt av den finske geologen Jakob Sederholm om danning av granittiske magmaar ved oppsmelting i jordskorpa. Denne prosessen blir no kalla anatekse.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Palingenesis» frå ,  den 27. desember 2013.  
 
Palingenese. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/palingenese.

Filosofiske konsept
Reinkarnasjon
Pallasitt

Pallasitt er ein type stein-jernmeteoritt som består av ein nikkeljernmasse som inneheld runde korn av mellom anna olivin.

Typen er kalla opp etter Peter Simon Pallas.

Kjelder
Pallasitt. (2012, 19. mars). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/pallasitt.

Meteorittypar
Pals

Pals er ein haug eller rygg (streng) på myr, som er over 1 meter høg og inneheld ein kjerne av permafrost. Telen går ned under grunnvassnivå. Palsmyr dannast i område med lite nedbør og låg gjennomsnittleg årstemperatur, i Noreg hovudsakleg i indre strøk av Troms og Finnmark, men òg over skoggrensa i Sør-Noreg. 

Palsane dannast når telen sprenger opp jorda, og dei har ei isolerande kappe av torv som vernar telen om sommaren. Dei høgaste palsane i Noreg finst i Varangerbotnområdet, og er mellom 5 og 6 meter høge. Palsane er ofte knytt til kvabb-avleiringer der store smeltevasselvar frå sein-istida ein gong munna ut i havet. Vassamlinga som ein ofte ser rundt eller inntil ein pals, kallast palslagg. Palslaggen er eit teikn på at palsen sakte smeltar bort. Når palsen er borte blir det gjerne ein sirkelforma dam att. 

Norsk institutt for naturforskning har overvaka palsmyrer i Finnmark, Troms og på Dovre sidan 1994. Det finst òg systematiske studium frå 1970-talet. Naturtypen minkar sterkt i utbreiing pga klimaendringer.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pals» frå ,  den 27. desember 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Geomorfologi
Glasiologi
Periglasiale landformer
Strukturmark
Myr
Hedensted kommune

Hedensted kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland.  Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av tidlegare Hedensted kommune, Juelsminde kommune og delar av Tørring-Uldum kommune.

Kommunen har  innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Hedensted.

Kjelder 

 
Kommunar i Region Midtjylland
Herning kommune

Herning kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Aulum-Haderup kommune, Trehøje kommune, Aaskov kommune og Herning kommune. Den tidlegare Herning kommune låg fram til 2007 i daverande Ringkjøbing amt.

Kommunen har  innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Herning.

Kjelder 

 
Kommunar i Region Midtjylland
Holstebro kommune

Holstebro kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Holstebro kommune, Ulfborg-Vemb kommune og Vinderup kommune. Den tidlegare Holstebro kommune låg inntil 2007 i daverande Ringkjøbing amt.

Kommunen har  innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Holstebro.

Kjelder 

 
Kommunar i Region Midtjylland
Fieldbreen

Fieldbreen er ein isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, som ligg sør for Salmon Cove og flyt vest og ut i Lallemandfjorden. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956–57. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter glasiologar, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter William B.O. Field, ein amerikansk glasiolog og landmålar.

Kjelder

 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Isbrear i Graham Land
Loubet Coast