alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kathy Kreiner

Kathy Kreiner () er ein kanadisk tidlegare alpin skirennar frå Timmins i delstaten Ontario som vart olympisk meister i storslalåm i 1976. Også den eldre systera Laurie Kreiner tevla internasjonalt i alpinløypa.

Aktiv
Kreiner debuterte i verdscupen i alpine greiner vinteren 1972, i sitt femtande år, og oppnådde ein sjetteplass i eit utforrenn i Grindelwald i Sveits. Tre veker seinare vart ho nummer 14 i utfor under Vinter-OL i Sapporo.

I verdscupen i alpine greiner vann Kreiner eitt einaste renn. Den 6. januar 1974 kom ho i eit storslalåmrenn i tyske Pfronten i mål nesten eit heilt sekund føre sveitsiske Lise-Marie Morerod på andreplass. Kreiner stod i alt sju gongar på pallen etter verdscuprenn, fyrste gongen i 1973 og siste gongen i 1981. Alle pallplasseringane kom i utfor eller storslalåm.

Under dei olympiske leikane i Innsbruck i 1976 vann Kreiner gullmedaljen i storslalåmrennet. Dermed hindra ho at tyske Rosi Mittermaier, som kom på sølvplassen i tevlinga, stakk av med alle tre gullmedaljane i kvinnene sine alpinøvingar. Både i VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen og under Vinter-OL 1980 vart Kreiner nummer fire i kombinasjonen. Under leikane i Lake Placid vart ho elles nummer fem i utfor. 

Kreiner la opp etter 1981-sesongen.

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Kathy Kreiner» frå ,  den 12. februar 2015.  

Canadiske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Canada
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1972
Alpinistar under vinter-OL 1972
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1976
Alpinistar under vinter-OL 1976
Canadiske deltakarar under vinter-OL 1980
Alpinistar under vinter-OL 1980
Mike de Albuquerque

Mike de Albuquerque () er ein engelsk musikar. 

I 1971 gav han ut albumet First Wind i lag med Frank Ricotti på perkusjon (som «Ricotti and Albuquerque»). Frå 1972 til 1974 spelte Albuquerque bass for Electric Light Orchestra. Han slutta i bandet fordi bandet gjorde at han var for mykje borte frå familien heime. Han drog under innspelinga av det fjerde albumet til bandet, Eldorado, og vart erstatta av bassisten Kelly Groucutt. Han gav ut to soloalbum, We May Be Cattle But We've All Got Names (1973) og Stalking The Sleeper (1976). Han spelte òg gitar og song med Mik Kaminski i Violinski. For ELO bidrog han på ELO 2, On the Third Day, The Night the Light Went On in Long Beach og noko av Eldorado.

I 1982 danna han bandet Sundance i lag med Mike Hurst og Mary Hopkin. Dei gav ut eitt album.

Diskografi
 First Wind, (Ricotti & Albuquerque), (with Frank Ricotti), 1971, Pegasus – PEG 2 
 We May Be Cattle But We've All Got Names, 1973, RCA Victor – SF 8383
 Stalking The Sleeper, 1976 Warner Bros. - K56276

Med Sundance
 Sundance, 1982 Angel Air - SJPCD113

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mike de Albuquerque» frå ,  den 12. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-medlemmar
Engelske rockebassistar
Musikarar frå London
Marianne Kjørstad

Marianne Kjørstad () er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå bygda Haugen i Eid kommune i Nordfjord, som vann bronsemedaljen i kombinasjonen då VM i alpine greiner 1996 vart avvikla i Sierra Nevada i Spania. Fem gongar var ho på pallen i verdscuprenn. Ho var medlem av Haugen Idrettslag.

Aktiv
Kjørstad overraska med ein sjuandeplass i storslalåm og ein elleveteplass i slalåm under VM i alpine greiner 1993 i japanske Morioka, plasseringar godt over det ho til dess hadde oppnåd i verdscuprenn. Vinteren 1993/94 var ho ved fleire høve mellom dei fem beste i verdscuptevlingar både i slalåm og storslalåm. Ein tredjeplass i slalåm i Maribor den 22. januar var toppen. Under vinterleikane på Lillehammer kom ho i mål som nummer åtte i storslalåm. Ho vart nummer ni i verdscupen i alpine greiner 1994.

4. desember 1994 i Vail kom Kjørstad på verdscup-pallen også i storslalåm, bak sveitsarane Heidi Zeller-Bähler og Vreni Schneider. I fyrste delen av 1995/96-sesongen oppnådde Kjørstad sine beste plasseringar i verdscuprenn då vart nummer to i to slaåmrenn, fyrst i Vail midt i november og så i Semmering den 30. desember 1995, begge gongane bakom Elfi Eder frå Austerrike. Etter å ha vorte nummer ti verdscupen i alpine greiner 1995 enda Kjørstad som nummer 12 i 1996.

Høgdepunktet opplevde Kjørstad då ho vann bronsemedaljen i alpin kombinasjon under VM 1996 i spanske Sierra Nevada, einast svenske Pernilla Wiberg og Anita Wachter frå Austerrike rann fortare.

Etter 1996-sesongen klarte Kjørstad ikkje å markere seg internasjonalt. Ho la opp etter 2000-sesongen og arbeidde mange år i møbelbransjen i Sykkylven. I 2013 flytta ho tilbake til Haugen.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Folk frå Eid
Colin Walker

Colin Walker () er ein engelsk cellist.

Walker vart fødd i Minchinhampton i Gloucestershire og vart utdanna ved Royal Academy of Music i London. I følgje han sjølv var den største mistaket i livet hans å ikkje takke ja til å spele på The Beatles sin «Eleanor Rigby» (Haines, Guttenbacher og Petersdorff 2000). Han vart med i Electric Light Orchestra i 1972 på cello etter forslag frå fiolinisten Wilfred Gibson og debuterte med ELO på Reading Festival i 1972. Walker spelte cello på ELO 2, singelen «Showdown», som var John Lennon vart omtalt som ein av favorittsongane hans, og halve On the Third Day, men slutta i bandet i 1973 for å gifte seg. 

Etter han slutta i ELO gjekk han attende til jobben som musikklærar og spelte cello på songen «Fool's Gold», på albumet Thought Talk av Starry Eyed and Laughing.

Han spelar i dag cello i Royal Opera House i Covent Garden i London.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colin Walker (cellist)» frå ,  den 12. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Haines, Marc, Patrik Guttenbacher, and Alexander von Petersdorff. 2000. «Colin Walker, Cello". www.facethemusic.de, Fanclub für Electric Light Orchestra und alle verwandten Musik-Gruppen und Künstler.
 

Electric Light Orchestra-medlemmar
Britiske rockecellistar
Engelske cellistar
Folk frå Minchinhampton
Carl Wayne

Carl Wayne () var ein britisk songar og skodespelar. Han er mest kjend som solovokalist i rockegruppa the Move i 1960-åra.

Biografi

Wayne var involvert i musikk frå barndomen av og seint i tenåra hadde han skifta namn til det meir attraktive Carl Wayne og teke over eit band kalla the Vikings, med mellom anna bassisten Ace Kefford og noko seinare trommeslagaren Bev Bevan. Gruppa, som vart kalla Carl Wayne & the Vikings, fekk mange spelejobbar i heimbyen Birmingham, men klarte aldri å slå gjennom andre stader, trass i at dei hadde nokre innspelingar. Til slutt valde dei tre lokale banda i Birmingham, Carl Wayne & the Vikings, Mike Sheridan's Nightriders og Danny King & the Mayfair Set, å slå seg saman og resultatet vart the Move med Wayne, Roy Wood, Kefford, Bevan og gitaristen Trevor Burton.

Wayne enda opp som songar, fordi han eigde eit godt PA-system. Med the Move spelte han på hittar som «Night of Fear», «Fire Brigade», «Curly», «I Can Hear the Grass Grow», «Flowers in the Rain» og «Blackberry Way». Han var i gruppa under den amerikanske turneen deira og det andre albumet, Shazam. På den tida ønskte Wayne å ta bandet i ei anna retning enn resten av bandet. Dei andre ønskte å bli eit seriøst rockeband, medan Wayne ønskte å vere ein pop-entertainer. Wayne forlét dermed rockeverda og spelte inn popsongar, i tillegg til innspelingar med Roy Wood, Louis Clark, Jeff Lynne og Electric Light Orchestra, Heads, Hands & Feet og Big Jim Sullivan, men mykje av musikken og yrkeslivet hans dreidde seg om teater dei neste to tiåra (hovudsakleg sceneforestillinga av Blood Brothers). Han gav ut eit soloalbum i 1978 og eitt til, Love Story på selskapet til ELO, i 1985. Han gjorde eit uventa comeback til rockeindustrien i 2000 då han tok over for Allan Clarke som songar i the Hollies, og turnerte med dei dei neste tre og eit halvt åra.

Dei siste åra han levde kjempa han mot kreft og døydde i august 2004. Wayne spelte den siste konserten sin den 10. juli 2004 i Egersund i Noreg.

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Carl Wayne» frå ,  den 12. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

Engelske songarar
Engelske skodespelarar
The Move-medlemmar
The Hollies-medlemmar
Folk frå Birmingham
Døde av kreft
Kuiama

«Kuiama» er ein song skriven av Jeff Lynne og framført av Electric Light Orchestra. Songaren Jeff Lynne uttaler songen 'Ki-ama'.

Songen er det siste sporet på ELO 2 og med ei lengd på 11:19 er det ikkje berre det lengste musikkstykket på alubmet, men det lengste som Electric Light Orchestra spelte inn. Han fortel soga om ein soldat som finn ei foreldrelaus jente vandrande i ruinane av ein landsby i Vietnamkrigen. Soldaten prøver å trøyste jenta og må forklare at det var han som tok livet av foreldra hennar.

Songen vart ikkje gjeven ut som singel, men er gjeven ut på mange samlealbum, og vart spelt på konsertane til ELO.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kuiama» frå ,  den 12. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1973
Electric Light Orchestra-songar
Progressive rockesongar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Antikrigssongar
Hyderabad

Hyderabad er ein by i delstaten Telangana i India. Byen er felles hovudstad for delstatane Telangana og Andhra Pradesh. Hyderabad ligg sentralt på Deccan-høgsletta, ved elva Musi.

Hyderabad hadde 6 809 970 innbyggjarar i 2011 og er sentrum for det sjette største urbane tettområdet i India. Reknar ein med storbyområdet har byen 7 749 334 innbyggjarar. 40 % av innbyggjarane i sjølve byen er muslimar. Muslimane talar for det meste urdu, ikkje telugu, som er hovudspråket i Andhra Pradesh.
 
Byen er sentrum for kultur og eit samferdsleknutepunkt. Hyderabad har mange moskear og slott, ein zoologisk hage og fleire museum. Industrien i byen omfattar produksjon av tekstil, tobakksvarar, glas, papir og sukker.

Historie 
Hyderabad blei grunnlagd i 1589 av Muhammad Quli Qutb Shah (regjerte 1565–1611) som hovudstad i sultanatet Golconda. Eigenleg er Hyderabad ein tvillingby, med Secunderabad, i nord, som dotterby. Frå 1763 var byen hovudstad i staten Hyderabad under Asaf Jah-dynastiet. Han var eit viktig sentrum for indisk muslimsk kultur. 

I 1947 nekta staten Hyderabad å slutta seg til India. Nizamen (herskaren) av Hyderabad, Osman Ali Khan (1886–1967), som motsette seg India, støtta seg til hæren sin og til dei dårleg væpna razakarane (den militære fløyen til det muslimske Ittihad-partiet). Razakarane terroriserte folkesetnaden på landsbygda, men utgjorde ikkje noka stor utfordring for dei indiske regjeringsstyrkane. I september 1948 var Hyderabad hærteken av indiske troppar.

Samferdsle 
Hyderabad har ein internasjonal flyplass, Rajiv Gandhi International Airport, som ligg sørvest for sentrum.

Byen har regionalt jernbanesmband frå fleire stasjonar; den største og viktigaste er Secunderabad jernbanestasjon, som også er hovudkvarter for den sør-sentrale sona til Indian Railways. Stasjonen er også knutepunkt for bussar og bybana mellom  Secunderabad og Hyderabad. Andre større jernbanestasjonar er Hyderabad Deccan, Kachiguda, Begumpet, Malkajgiri og Lingampally.

Andre former for offentleg transport i byen er autorickshaw og sykkelrickshaw. 

I 2012 var det 3,5 millionar køyretøy på vegane i byen. 74 % av dei var to-hjulingar, 15 % privatbilar, 3 % trehjulingar (rickshawar) og 8 % bussar, varetransport og taxiar. Det store talet på køyretøy og det relativt korte vegnettet har ført til at trafikkorkar er utbreidde.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hyderabad» frå ,  den 13. februar 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Hyderabad» frå ,  den 13. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 GHMC, Greater Hyderabad Municipal Corporation
 Andhra Pradesh Government
 Hyderabad

Byar i India
Busetnader grunnlagde i 1591
Indiske delstatshovudstader
Laura Marie Fure

Laura Marie Fure () er ein norsk forfattar frå Selje kommune i Nordfjord.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 

Forfattarar frå Selje
Norske sakprosaforfattarar
Norske novelleforfattarar
Norske lyrikarar
Port Blair

Port Blair er hovudstaden i det indiske forbundsterritoriet Andamanane og Nikobarane. Byen ligg på øya South Andaman, og har rundt 112 100 innbyggjarar.

Historie 
Britane byrja interessera seg for Andamanøyane i 1788. Det var då lord Cornwallis, dåverande generalguvernør for India, gav løytnant Archibald Blair og løytnant R.H. Colebrook frå den britiske marinen i oppdrag å kartleggja øyane og rapportera tilbake. Rapporten deira råda til kolonisering. Allereie året etter grunnla løytnant Blair det første britiske støttepunktet, som vart kalla Port Cornwallis. Seinare vart namnet endra til Port Blair.

Samferdsle 
Det går ferjar mellom  Port Blair og Kolkata, Chennai og Vishakhapatnam og til øyane rundt. Flyplassen i byen er Vire Savarkar lufthamn, med daglege avgangar til det indiske fastlandet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Port Blair» frå ,  den 13. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Andamanøyane og Nikobarane
Byar i India
Silvassa

Silvassa (marathiskrift , gujaratiskrift  ) er ein storby og hovudstad i det indiske forbundsterritoriet Dadra og Nagar Haveli. Byen ligg rundt 32 meter over havet.

Silvassa har mange fabrikkar og industriar som gjev omfattande inntekter frå staten, noko som igjen gjev låg skatt i byen.

Folkesetnad 
Ved den indiske folketeljinga i 2001 hadde Silvassa ein folkesetnad på 21 890, der 57 % var menn og 43 % var kvinner. 
 I Silvassa ligg lesekunnenivået på ca. 75 %, noko som er mykje høgare enn gjennomsnittet i India (59,5 %). Av dei som kan lesa er det 80 % menn og 68 % kvinner. Av folkesetnaden var det 15 % som var under seks år i 2001. 

Språka marathi og gujarati dominerer i byen, men Silvassa vert òg rekna som heimebyen til warli-kulturen. Dette er ei folkegruppe som snakkar warli, eit slags mellomstadium mellom marathi og gujarati.

I Silvassa finst ei stort mengd katolikkar, sidan byen var ein av dei portugisiske kolonibyane i India saman med Goa, Daman og Diu. Ein særprega indisk-portugisisk kultur har difor utvikla seg her.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Silvassa» frå ,  den 13. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Byar i India
Dadra og Nagar Haveli
Indiske delstatshovudstader
Lavvo

Lavvo (av nordsamisk lávvu) er eit tradisjonelt samisk telt som har vore brukt av nomadiske samar i over 2 000 år. Lavvoen er lett å flytte på, og er godt eigna til samane sitt tradisjonelle nomadeliv.

Skildring

Ein lavvo består av fleire pålar (raier) som er festa i toppen og spreidd utover i ein sirkel. Duken bestod tidlegare av sammensydde reinskinn, men i dag vert brukt duk av ulike stoff. Duken vert fest i bakken med tau og pluggar. I midten fyrer ein med eit bål for å halda varmen. Røyken går ut i toppen av lavvoen. Lavvoen vert kjegleforma når han er oppslegen.

Lavvoen liknar mykje på nordamerikanske tipiar, men er litt lågare og toler difor vinden betre.

Moderne lavvo 
I dag finst lavvoar i mange ulike variantar. Venor i Kautokeino starta i 1984 å vidareutvikle dei tradisjonelle lavvoane, og kom ut med modellane Ovnslavvo og Einstangslavvo, begge med stenger av aluminium i staden for dei tradisjonelle trestengene. Desse forandringane gjorde at lavvoen vart lettare å slå opp, og lettare å frakta med seg. Dette gjorde at lavvuen raskt gjekk over frå å vere ein bustad berre for samane, til å bli allemannseige hos friluftsfolk over heile landet.

Dei minste (einstangslavvoane) består av ei teltstang i midten og veldig lett kunststoffduk. Dei største lavvoane har fleire aluminiumstenger og tjukkare duk. Dei største lavvoane kan romma meir enn 100 personar. I dag er det òg vanleg å bruka omn til fyring inni lavvoen.

Sjå òg 

 Gamme, tradisjonell samisk jordhytte 
 Tipi, tradisjonelt, konisk telt hos sletteindianarar i Nord-Amerika
 Wigwam (wickiup), kuppelforma hytte hos indianarar i Nord-Amerika
 Hogan, tradisjonell jordhytte hos navajofolk
 Jurt, tradisjonelt filttelt hos nomadar i Sentral-Asia. 
 Tsjum, tradisjonelt, konisk telt hos nenetsarar i Nordvest-Russland
 Jaranga, tradisjonelt telt hos visse nomadiske grupper i Sibir og Nord-Russland

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lavvo» frå ,  den 13. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Samisk kultur
Hustypar
Samiske ord og uttrykk
Telt
Jens Johan Vangensten

Jens Johan Vangensten () var ein norsk jurist og gardbrukar i Sørum. Han var stortingsrepresentant for perioden 1815-1817 og hadde i tillegg fungert som valmann til valet på Riksforsamlinga i 1814.

I 1834 offentleggjorde han eit smededikt om statsråd Jonas Collett i Statsborgeren. Han vart sett under tiltala for brot på trykkefridomen og dømd til tukthus i 6 månader.

Kjelder 
 Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, med tillæg. B. 1 D. 2 : digital utgåve side 921
  

Norske gardbrukarar
Norske juristar
Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar for Akershus
Folk frå Fet
Paula Fure

Paula Elisabeth Fure () er ein norsk kunstformidlar og forfattar. Saman med mannen sin, musikaren Svein Westad driv ho Galleri Åkern, eit privat galleri for samtidskunst, i Kongsberg.

Paula Fure har 8 års utdanning frå høgskule og universitet innanfor kunst og kultur, pedagogikk, kunsthistorie, filosofi, estetikk og vitenskaps- og erkjennelsesteori. Ho har mange års undervisningserfaring frå grunnskule, vidaregåande skule og høgskule. Paula Fure har i mange år arbeidd som høgskuledosent ved hovudfagstudiet, Avdeling for estetiske fag, Høgskolen i Telemark, Notodden (HiT), innanfor fagområda filosofi, estetikk, kunstfag og forskning.  
Paula Fure har vore svært aktiv i arbeidet med kunsformidling på alle nivå, også kombinert med utøvande kunstnerisk arbeid. Ho har drive Galleri Åkern i over 20 år.

Paula Fure mottok i 2003 Kongens fortjenestemedalje i sølv for sitt arbeid innan undervisning, kunstformidling og forskning på det estetiske og kunstfaglege området.

I 2008 mottok Paula Fure, saman med ektemannen Svein Westad, Kongsberg kommunen sin kulturpris for deira mangeårige arbeid for kulturen.

Bibliografi

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Forfattarar frå Selje
Kongens fortenestmedalje i sølv
Folk frå Selje
Norske sakprosaforfattarar
Peder Tollefsen Ilsaas

Peder Tollefsen Ilsaas () var ein norsk gardbrukar, skogeigar og stortingsrepresentant.

Han vart fødd på garden Nordre Ilsaas i Åmot og overtok han etter far sin. Han var i si tid ein av dei største skogeigarane i Østerdalen og mykje nytta i kommunen. Han etterlét seg ei stor samling dokument om eigedomssal m.m. som ikkje er bevarte.

Ilsaas var 1. representant frå Hedemarkens amt til det første ordentlege Storting i 1815, der han var medlem av åtte komitear.

Kjelder 
 Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, Kristiania, 1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K, side 425 digital utgåve
 

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1815-1817
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Folk frå Åmot
Dadra

Dadra er ein småby i det indiske unionsterritoriet Dadra og Nagar Haveli, men omslutta av delstaten Gujarat. Han ligg mellom dei større byane Silvassa (hovudstaden i territoriet, nokre kilometer i søraust) og Vapi (nokre kilometer i nordvest, i delstaten Gujarat). Folketalet var på 13 039 ved folketeljinga i 2011. 

Byen kom under portugisisk herredøme i 1785. Indisk-portugisiske nasjonalistar tok kontroll over Dadra 21. juli 1954 og sette opp eit pro-indisk styre her og i Nagar Haveli i nærleiken. Dei to områda blei gjort til eit felles unionsterritorium i India 11. august 1961.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dadra» frå ,  den 13. februar 2015.  

Dadra og Nagar Haveli
Valve Corporation

Valve Corporation (tidlegare Valve Software) er ein amerikansk dataspelutviklar med hovudkontor i Bellevue i Washington. Valve blei grunnlagt av Gabe Newell i 1996 og blei verdskjend etter det fyrste produktet deira, Half-Life, som blei lansert den 19. november 1998. Selskapet fekk på ny mykje omtale og ros ved lanseringa av Half-Life 2 i 2004. Sidan har dei utgitt programvara Steam som er ein distribusjonsplattform for spel, og tilgjengeleg på PC og PS3.

Valve har produsert videospelseriane Counter-Strike, Day of Defeat, Half-Life, Left 4 Dead, Portal, Team Fortress og spelet Dota 2.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Valve Corporation» frå ,  den 13. februar 2015.  

Dataspelutviklarar
Valve Corporation
Skipingar i 1996
Nagar Haveli

Nagar Haveli er eit område som utgjer brorparten av det indiske unionsterritoriet Dadra og Nagar Haveli. Det er omgjeve av dei indiske delstatane Gujarat og Maharashtra. Territoriet omsluttar ein liten eksklave frå Gujarat, Maghval, i nordvest.

Silvassa, hovudstaden for unionsterritoriet, ligg nordvest i Nagar Haveli. Andre byar i området er Amli, Sili, Saili, Amal, Kanadi, Vasona, Velugam, Dolara og Sindavni.

Historie
Nagar Haveli var lenge under radjputstyre før området blei del av Maratahariket. Det blei overgjeve til det portugisiske imperiet i 1783 som kompensasjon for eit senka portugisisk skip. Indisk-portugisiske nasjonalistar tok kontroll over Nagar Haveli i august 1954, og sette opp eit pro-indisk styre her og i Dadra. Dei to områda blei gjort til eit felles unionsterritorium i India 11. august 1961.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nagar Haveli» frå ,  den 13. februar 2015.  
 

Dadra og Nagar Haveli
Skytespel i førsteperson

Fyrstepersonsskytespel (FPS, engelsk: First-person Shooter) er ein videospelsjanger der ein ser ut av auga til figuren ein spelar, altså i fyrstepersonsvinkel. I fyrstepersonsskytespel ser du ofte våpenet frå fyrstepersonsvinkel, har HUD eller Heads Up-Display, som vis informasjon om liv, ammunisjon, oppdrag, kart e.l., i tillegg til trådkors som vis kvar du siktar.

Kjende fyrstepersonsskytespel er Half-Life, Wolfenstein og Doom.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «First-person shooter» frå ,  den 13. februar 2015.  
 
Denne artikkelen bygger på «Førstepersonsskytespill» frå ,  den 13. februar 2015.  
 

Dataspelsjangrar
Skytespel i førsteperson
Imphal

Imphal er ein by og delstatshovudstad i Manipur nordaust i India. Byen ligg 750 meter over havet, og har rundt 265 000 innbyggjarar. Han blei okkupert av japanske styrkar under andre verdskrigen, og blei teken tilbake av britiske styrkar i 1944. I sentrum ligg mellom anna ruinane til Kangla-slottet, setet til den tidlegare kongen av Manipur.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Imphal» frå ,  den 13. februar 2015.  

Delar av denne artikkelen bygger på «Imphal» frå ,  den 13. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Byar i India
Manipur
Indiske delstatshovudstader
Kavaratti

Kavaratti (malayalam  , mahl  er den tredje største øya og hovudstaden i det indiske forbundsterritoriet Lakkadivane (Lakshadweep) i Arabiahavet.

Av dei 10 113 innbyggjarane som budde på øya under folketeljinga i 2001 var 55 % menn og 45 % kvinner. Lesekunnenivået låg på 78 %, mykje høgare enn landsgjennomsnittet på 59,5 %. Lesekunnenivået var 83 % blant menn og 72 % blant kvinner. 12 % av innbyggjarane var mindre enn seks år gamle. Nesten alle innbyggjarane på Kavaratti er muslimar – på den vesle øya finst heile 52 moskear.

Det første lågtemperaturs avsaltingsanlegget i India opna i Kavaratti i mai 2005. Anlegget, som kosta 50 millionar rupi, var forventa å kunna produsera 100 000 liter ferskvatn per dag.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Lakkadivane
Øyar i India
Indiske delstatshovudstader