alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Lars Rasmussen

Lars Rasmussen () var ein handelsmann, fabrikkeigar og næringsdrivande i sagbruk og trelast. Rasmussen, som var frå Sand i Ryfylke, var også stortingsmann for Venstre.

Rasmussen var son til ein næringsdrivar med mange ulike syssel. Sjølv tok han fyrst middelskuleeksamen frå Kongsgårds skule i Stavanger i 1879. Same året vende han tilbake til Sand og byrja i faren si verksemd. Han fekk omgåande styreplass i den lokale sparebanken, seinare var han sjef for banken (styreformann). Med åra var han både handelsmann, trelasthandlar, samt eigar og drivar av både sagbruk og ein tønnefabrikk.

Rasmussen kom med i heradsstyret i Sand i 1890 og var ordførar frå 1894 til 1901. Han var medlem av amtsutvalet i fleire år, og ein sentral medlem i nemnda som arbeidde for å få bygt jarnbane til Vestlandet.

Rasmussen var Ryfylke krins sin representant på Stortinget 1906-09 og 1913-15. Begge periodane var han medlem av Lagtinget og vegkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1913-1915
Folk frå Suldal
Ole Christian Sand

Ole Christian Sand () var ein norsk underoffiser og stortingsmann frå Romedal i Hedmark. Han var medlem av Venstre.

Sand var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han underoffiserskulen i Fredrikshald, der han tok eksamen i 1875 og var sersjant året etter. Sidan vart han forfremja til kommandersersjant i 1890 og til fanejunker i 1895. I 1914 slutta han ved Fredrikshald underoffiserskule, etter 28 års teneste.

Sand var mellom 1904 og 1922 i mange år medlem av bystyret i Fredrikshald. I perioden 1906-09 var han einmannskrinsen Fredrikshald sin representant til Stortinget. Han var medlem av militærkomiteen. Valperioden 1916-18 var han 1. varamann frå Fredrikshald på tinget, møtte heilt på tampen av både 1916- og 1918-sesjonen.

Han døydde i Halden i 1925.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Norske offiserar
Norske forretningsfolk
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar for Fredrikshald
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Folk frå Stange
Folk frå Halden
Andreas P. Moe

Andreas Pedersson Moe () var ein norsk bankmann og stortingsmann frå Vefsn. Han var medlem av Venstre.

Moe var son til ein snikkar. Han gjekk ut frå Tromsø seminar i 1874. Dei neste fire åra var han lensmannsfullmektig i Skjervøy, sidan hadde han same stilling i Trondenes i seks år. Frå 1881 var han heradskasserar i Trondenes og banksjef i Trondenes Sparebank. Han slutta som heradskasserar i 1898, men heldt fram som banksjef i mange år. Frå 1901 var han medlem av representantskapet i Noregs Bank.

Moe representerte Tromsø amt på Stortinget frå 1895 til 1903. Heile tida var han medlem av vegkomiteen, sekretær 1898-1903. 1897 var han med i den utvida tollkomiteen, 1898-1903 også medlem av valkomiteen.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Folk frå Vefsn
Oluf Iversen

Oluf Iversen () var ein norsk glasmeister og stortingsmann frå Moss. Han var medlem av Venstre.

Iversen var son til ein glasmeister og overtok faren sin glasmakarverkstad i 1861. Denne verksemda dreiv han til 1909, då han fekk seg arbeid i kommunen som kontrollør av vekter. I årevis var han medlem av bystyret i Moss. Iversen representerte byen Moss på Stortinget frå 1895 til 1906. Heile tida på tinget var han medlem av tollkomiteen, sekretær 1900-06. Tida 1898-1906 var han også medlem av Lagtinget.

Han døydde i heimen sin i Moss i 1916.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Moss
Jørgen Johnsen

Jørgen Martin Meldal Johnsen () var ein norsk veterinær og stortingsmann frå Kristiansand. Hans Johnsen var far hans.

Johnsen avla preliminæreksamen ved universitetet i København i 1849 og veterinæreksamen i same byen fire år seinare. Han var 1854-58 dyrlege i fødebyen, 1858-72 amtsdyrlege i Solør. I 1871 kjøpte han garden Pramhus i Eidskog og var gardbrukar der til 1908. I Eidskog var han ordførar i 20 år, og dessutan forlikskommissær.

1898-1900 var Johnsen var 5. representant frå Hedemarkens amt på Stortinget. Han var medlem av landbrukskomiteen. I 1908 busette han seg i Kristiania, der han døydde fire år seinare.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1898-1900
Folk frå Kristiansand
Rhythm of Love av Alena Lanskaja

«Rhythm of Love» ar det kviterussiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Alena Lanskaja. Songen er skriven av Leonid Shirin, Yuri Vashchuk og A. Shirin.

Eurofest 2013
Lanskaja deltok med songen i Eurofest 2013 og vann finalen 7. desember 2012. Det var andre året på rad ho vann tevlinga, men fyrste gong ho får representere Kviterussland i Eurovision Song Contest. Ho fekk tolv poeng frå både fjernsynssjåarane og juryen.

Eurovision Song Contest 2013
Etter sigeren i Eurofest 2013 var det «Rhythm of Love» som fyrst vart presentert som det kviterussiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013. 5. mars 2013 annonserte Nayjanalhaja dziarzjaunaia teleradyjokampanija Respubliki Belarus (NDTRK RB) at «Solayoh», skriven av Marc Paelinck og Martin King, vart vald ut til å representere Kviterussland i staden for «Rhythm of Love».

Kjelder

Fotnotar

Songar frå 2012
Kviterussiske songar
Engelskspråklege songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Reinhold Bachler

Reinhold Bachler () er ein austerriksk tidlegare skihoppar frå Eisenerz i Steiermark. Han vann olympisk sølvmedalje i normalbakken under vinter-OL 1968 i Grenoble. Året før sette han verdsrekord i skiflyging med 154 meter i Vikersundbakken.

Aktiv
Bachler vart lagt merke til internasjonalt då han i 1966 kom på fjerdeplassen under hopprennet i Lahti. Under verdsmeisterskapen i Holmenkollbakken same sesongen vart han nummer tolv. Han kom på sjuandeplass i Holmenkollrennet 1967, og overraska stort då han straks etter i Vikersundbakken smelte til med 154 meter og forbetra den eittårgamle verdsrekorden i skiflyging, tilhøyrande Lars Grini, med fire meter.

Året etter tok Bachler sølv i normalbakkerennet under Nordiske greiner under OL i Grenoble, Jiří Raška frå Tsjekkoslovakia vann rennet. Bachler deltok kvart år i den tysk-austerrikske hoppveka, men presterte heile tida svært ujamt. To gongar kom han på pallen, begge i nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen (1967 og 1968).

Fyrste halvdelen av 1970-åra makta ikkje Bachler å hevde seg mot den ypparste verdseliten. I 1975 kom han på tredjeplass i Lahti, eit renn som hans landsmann Karl Schnabl vann. Bachler måtte vente til 1975/76 før han atter kunne stige på sigerspallen den tysk-austerrikske hoppveka, han vart då nummer tre i renna i Oberstdorf og i Innsbruck, og han vart og nummer tre samanlagt i hoppveka. Det var fyrste gongen han plasserte seg mellom dei ti beste i ei hoppveke, året etter vart han samanlagt nummer åtte, i si siste hoppveke.

Under vinter-OL 1976, på austerriksk snø i Innsbruck, hoppa Bachler for Austerrike i begge bakkane, og kom frå det med ein femteplass og ein sjetteplass.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1966 i Oslo: Nr 12 i storbakken 
OL 1968 i Grenoble: Sølvmedalje normalbakken og nr 6 i storbakken
VM 1970 i Štrbské Pleso: Nr 9 i storbakken
OL 1972 i Sapporo: Nr 24 i storbakken
VM 1974 i Falun: Nr 24 i normalbakken
OL 1976 i Innsbruck: Nr 5 i storbakken og 6 i normalbakken

Kjelder

Sportsboken, aktuelle årgangar

Denne artikkelen bygger på «Reinhold Bachler» frå ,  den 8. desember 2012.

Bakgrunnsstoff
 

Austerrikske skihopparar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1972
Skihopparar under vinter-OL 1972
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 1976
Skihopparar under vinter-OL 1976
Xenicus

Xenicus er den eine av to biologiske slekter i klatresmettfamilien med nolevande artar. Slekta har éin sikker nolevande art, ein art som truleg er utdøydd og ein som reknast som sikkert utdøydd art. Klatresmettar er fugleartar som er stadeigne for New Zealand.

Artslista 
Xenicus med norske namn etter Norske navn på verdens fugler. 
 Fjellklatresmett, Xenicus gilviventris
 Gråklatresmett, Xenicus longipes, truleg utdøydd, siste sikre observasjon i 1972
 Stephenklatresmett, Xenicus lyalli (utdøydd)

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Xenicus» frå , den 8. desember 2012. 
 
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Xenicus longipes. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. desember 2012.
 BirdLife International (2012) Species factsheet: Xenicus gilviventris. Henta frå http://www.birdlife.org den 8. desember 2012.

Referansar

Bakgrunnsstoff 

Klatresmettfamilien
Kragebein

Kragebeinet (latin: clavicula – «nøkkelbein») ein ein S-forma knokkel i det menneskelege skjelettet. Det går frå brystbeinshandtaket, manubrium sterni, og lateralt og noko oppover rett mot skulderhøgda, acromion. Kragebeinet er den ventrale knokkelen i skuldra, og saman med skulderbladet og brystbeinet så dannar det skulderbogen, cingulum extremitas superioris. 

Kragebeinet er det einaste av røyrknoklane som viser ei annan form for forbeining. Medan nesten alle røyrknoklane blir til bein frå ein bruskmodell som igjen vart danna av bindevevsmesenkym, såkalla endokondral forbeining, så blir kragebeinet  delvis òg gjort om til bein beint fram utan å vere innom bruskstadiet, såkalla intramembranøs forbeining. Den laterale og mediale delen av knokkelen blir rett nok danna av endokondral forbeining, men den midtre delen blir danna via intramembranøs forbeining. 

Beinet ligg rett under huda, og derfor kan ein lett sjå det hos personar med lite underhudsfeitt. Namnet clavicula som på latin tyder «veslenøkkelen», kjem av at knokkelen roterer kring aksen sin når ein abduserer om lag som ein vanleg nøkkel.

Kjelder

Sjå òg
 Skulderblad
 Skulderhøgda
 Brystbein
 Skulderbogen

Bakgrunnsstoff

 Kragebein i Store medisinske leksikon 

Knoklar i skuldra
Anarâškielâ servi

Anarâškielâ servi, eller 'den enaresamiske foreininga', er ei foreining som vart stifta i 1986 i Enare.

Stiftingsmøtet vart halde i Ivalo 4.12. Stiftingsmedlemmane var Veikko Aikio, Ilmari Mattus og Matti Morottaja: Morottaja vart den første ordføraren. I 2019 er Marja-Liisa Olthuis leiar i foreininga.

Føremålet med foreininga er å fremje og styrke enaresamisk. I 1997 starta foreininga opp eit enaresamisk språkreir, som fekk namnet Kielâpiervâl. Dette språkreiret har lukkast med å auke talet på enaresamiske talarar, særleg blant barn og unge. Foreininga gjev også ut bladet Anarâš og nettavisa Kierâš, begge på enaresamisk.

17. november 2004 fekk bladet den nordiske Gollegiella-prisen.

Fotnotar

Kjelder  
 Artikkel :se:Anarâškielâ servi i Nordsamisk Wikipedia den 8. desember 2012

Bakgrunnsstoff 
 Anarâškielâ servi i Siida-museet 
 Anarâškielâ servi

Skipingar i 1986
Enaresamisk språk
Samiske organisasjonar
Garij Napalkov

Garij Jurjevitsj Napalkov (russisk: Гарий Юрьевич Напалков) () i Gorkij er ein russisk, tidlegare skihoppar som tevla for Sovjetunionen og idrettslaget Burevestnik Gorkij. Han vart verdsmeister i begge hoppbakkane under Ski-VM 1970.

Aktiv
6. januar 1968 vann Napalkov hoppvekerennet i Innsbruck og kom på sjetteplass samanlagt i hoppveka. Under OL i Grenoble i 1968 vart han nummer 11 i storbakken i Saint-Nizier og nummer 14 i normalbakken i Autrans. Vinteren etter vann han hoppvekerennet i Oberstdorf, men vart nummer 15 i samanlagt.

Vinteren 1970 var Napalkov i sitt livs form. I den tysk-austerrikske hoppveka kom han på tredje plass samanlagt, berre overgått av vinnaren Horst Queck frå Aust-Tyskland og norske Bjørn Wirkola. Under VM 1970 i Štrbské Pleso gjekk Napalkov heilt til topps både i normalbakken og i storbakken. I normalbakken fekk han sterkast konkurranse frå Yukio Kasaya frå Japan som fekk sølv, og bronsevinnaren Lars Grini frå Noreg. Napalkov vann også det individuelle hopprennet i Lahti i 1970. Same året tok han andreplassen i Holmenkollrennet, der det vart sovjetisk dobbeltsiger då Vladimir Belousov vann rennet. Napalkov vart derimot sovjetisk meister i både stor- og normalbakken.

Under OL 1972 i Sapporo vart Napalkov nummer seks i storbakken og nummer sju i normalbakken.

Han la opp skihoppinga i 1976.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Grenoble: Nr 11 i storbakken
VM 1970 i Štrbské Pleso: Dobbelt verdsmeister; normalbakke og storbakke
OL 1972 i Sapporo: Nr 6 i storbakken og nr 7 i normalbakken.
VM 1974 i Falun: Nr 18 i storbakken

Kjelder og bakgrunnsstoff
Sportsboken, aktuelle årgangar
 

Sovjetiske skihopparar
Russiske skihopparar
Verdsmeistrar i skihopping
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1972
Skihopparar under vinter-OL 1972
Vladimir Belousov

Vladimir Pavlovitsj Belousov (russisk: Владимир Павлович Белоусов) () er ein russisk, tidlegare skihoppar frå Vsevolozjsk som tevla for Sovjetunionen.

Aktiv
Belousov overraska stort då han gjekk heilt til topps i storbakkerennet under OL 1968 i Grenoble 1,9 poeng framom Jiří Raška frå Tsjekkoslovakia og 17 poeng framom bronsemannen, nordmannen Lars Grini. Rett nok hadde han vorte nummer åtte i normalbakken, men hadde elles inkje noko å vise til i internasjonal hoppsport. Nokre veker seinare vann han Holmenkollrennet, med over fire poengs margin til Bjørn Wirkola.

Belousov vart nummer seks i den tysk-austerrikske hoppveka 1968/69. I 1970 kom han på tredjeplass i nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen, bak vinnaren Jiří Raška og sin eigen landsmann Anatolij Zegljanov. Same sesongen kom han på sjetteplass i normalbakken under ski-VM, der landsmannen Garij Napalkov vart verdsmeister. Sist i VM-sesongen gjentok han prestasjonen frå Holmenkollrennet to år tidlegare, då han sigra, eit halvt poeng føre verdsmeister Napalkov. I mellomtida hadde han gått til topps i Lahti med god margin til toaren, norske Ingolf Mork.

Han la opp etter 1971-sesongen.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Grenoble: Gullmedalje i storbakken
VM 1970 i Štrbské Pleso: Nr 6 i normalbakken

Kjelder og bakgrunnsstoff
Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske skihopparar
Russiske skihopparar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1968
Skihopparar under vinter-OL 1968
Nikolaj Kamenskij

Nikolaj Andrejevitsj Kamenskij () var ein sovjetisk skihoppar aktiv på 1950-talet og tidleg i 1960-åra. Han vann sølvmedaljen i storbakkerennet under Ski-VM 1962 og den tysk-austerrikske hoppveka 1955/56.

Aktiv
I 1956 vann Kamenskij den tysk-austerrikske hoppveka, utan å kome på pallen i eit einaste renn. Noko av forklaringa var at dei sterke finske hopparane, som hadde vunne dobbeltsigrar i renna i Tyskland, reiste heim og ikkje deltok i renna i Austerrike. Også året etter reiste Kamenskij til hoppveka, han vann då rennet i Garmisch-Partenkirchen og fekk elles to andreplassar. Men sidan han ikkje deltok i opningsrennet i Oberstdorf, hamna han langt nede på samanlagtlista. I den neste hoppveka, 1957/58, vart han nummer tre. Kamenskij vann då opningsrennet i Oberstdorf og fekk ein andreplass i Innsbruck. Med 859,2 poeng var han knapt seks poeng bak hoppvekevinnaren, Helmut Recknagel frå Aust-Tyskland.

Under Ski-VM 1958 i Lahti hamna Kamenskij på ein tredelt niandeplass, mellom anna saman med landsmannen Nikolaj Sjamov. Kamenskij deltok fyrste gongen i Holmenkollen i 1958 og gjekk heilt til topps, med 218 pong var han 1,5 poeng framom Helmut Recknagel. I 1959-sesongen vart Kamenskij nummer fem i den tysk-austerrikske hoppveka og han var nær ved å kopiere triumfen i Holmenkollen, men kom på delt andreplass, eitt poeng bak vinnaren, Arne Hoel.

Kamenskij vart nummer i det spesielle hopprennet under vinterleikane i Squaw Valley i 1960. I 1961-sesongen vart han nummer tre i hopprennet i Holmenkollen og nr fire i Falun. Han deltok åra 1961 til -63 i den tysk-austerrikske hoppveka, med ein femteplass i Garmisch-Partenkirchen i 1961 som beste enkeltresultat og ein ellevteplass i 1961/62 som beste samanlagtplassering.

Under verdsmeisterskapen i Zakopane i 1962 vart Kamenskij nummer åtte i normalbakken. I storbakken var han sjanselaus mot vinnaren, verdsmeisteren Helmut Recknagel, men slo Niilo Halonen frå Finland med knappe to poeng og vann sølvmedaljen.

I 1964 deltok Kamenskij i sitt siste internasjonale meisterskap, og vart nummer 24 i normalbakken under OL i Innsbruck.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM på ski 1958: Nr 9 i hopprennet
OL 1960 i Squaw Valley: Nr 4 i storbakken. 
VM på ski 1962 i Zakopane: Sølvmedalje i storbakken

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar
 

Sovjetiske skihopparar
Russiske skihopparar
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1960
Skihopparar under vinter-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1964
Skihopparar under vinter-OL 1964
Leikanger kommunestyre 1999-2003

Ved kommunevalet 1999 var det seks parti som stilte liste i Leikanger kommune:
 Leikanger SV med Astrid Hammer Bolstad
 Leikanger Arbeidarparti med Olav Lunden
 Leikanger Senterparti med Jarle Andersen
 Leikanger KrF med Gunhild Børtnes
 Leikanger Venstre med Rolf Nesheim
 Leikanger Høgre med Olav Eitungjerde

Det nye kommunestyret 
Det vart endra mandatfordeling, men det førte ikkje til endring i blokkene. Rolf Nesheim (V) tok over som ordførar etter Nils Erling Yndesdal (V). Denne perioden vart det gjort forsøk med sju medlemer i formannskapet, men etter valet i 2003 gjekk ein attende til fem.

Kjelder 
 http://www.leikanger.kommune.no/Styre/KOMMUNESTYRET.htm 

Leikanger kommune
Kommunevalet i 1999
Ordførarar i Leikanger kommune

Leikanger herad (Leikanger kommune) vart oppretta i 1837 då formannskapslovene vart vedtekne, og nedlagd 1. januar 2020 då kommunereforma tredde i kraft.

Kommunen bestod av dåverande Leikanger prestegjeld, som tidleg på 1800-talet omfatta soknene Tjugum, Fjærland, Vangsnes, Leikanger, Feios og Fresvik. I dag er dette synonymt med bygdene Leikanger, Fjærland og Balestrand (unnateke Kvamsøy), samt Tingastad-området på sørsida av Fimreitehalvøya, i Sogndal kommune på nordsida av fjorden, og bygdene Feios og Fresvik i Vik kommune, samt Frønningen-godset i Lærdal kommune, på sørsida av fjorden.

Alle dei store stortingspartia utanom FrP har vore representert i kommunestyret, men KrF greidde ikkje stilla liste i 2007 og har sidan vore ute av lokalpolitikken. Venstre, Arbeidarpartiet, Høgre og KrF har alle hatt ordførarar, men Venstre er det partiet som har hatt vervet desidert lengst. SV og Senterpartiet har aldri hatt ordførarmakt, men begge har hatt varaordførarar, og Senterpartiet har hatt klårt flest.

Ordførarar i Leikanger 1837-1849

Ordførarar i Leikanger 1849-1934 
I 1849 vart soknene Fjærland, Tjugum og Vangsnes skilde ut frå Leikanger, og danna Balestrand kommune.

Ordførarar i Leikanger 1935-1991 
I 1935 inntok partia lokalpolitikken i Leikanger. Kommunen heldt seg samla gjennom kommunereformene på 60-talet, unnateke ei lita justering 1. januar 1964: Eitorn-grendi vart ført attende frå Balestrand til Leikanger, medan Tingastad-området vart overført til Sogndal.

Ordførarar i Leikanger 1991- 
Frå 1. januar 1992 vart sørsida med soknene Feios og Fresvik overførte til Vik, medan Frønningen-godset vart overført til Lærdal. Leikanger kommune var etter dette identisk med Leikanger sokn på nordsida av Sognefjorden.

Leikanger kommune opphøyrde som eigen kommune 1. januar 2020 og er i dag ein del av Sogndal kommune. Ordførar Arnstein Menes, som kjem frå gamle Balestrand kommune, oppnådde prosentvis størst oppslutnad i gamle Leikanger kommune ved valet hausten 2019.

Kjelder 
 http://www.leikanger.kommune.no/Styre/KOMMUNESTYRET.htm
Lisandro Guarcax

Lisandro Guarcax (døydde i 2010) var ein guatemalansk artist, dansar og kunstnar av mayaopphav. 

Guarcax var rektor ved ein skule i Chuacruz-distriktet. Han leia også artist- og kunstnargruppa Sotzil, som mellom anna  vitja Riddu Riddu-festivalen i Noreg.

Den 25. august 2010 blei Guarcax kidnappa mens han sat i bilen til faren. Dagen etter blei han funnen drepen, med fleire tydelege merke etter vald og tortur på kroppen. Ingen er teken for brotsverket.

Bakgrunnsstoff 
 Riddu-kunstner torturert og drept ved galdu.no
 Guatemala: Indigenous Teacher and Artist Kidnapped and Murdered ved elitestv.com

Kjelder

«Public Statement On Killing Of Mayan Kaqchikel Artist Leonardo Lisandro Guarcax Gonzalez» (14 September 2010), indigenouspeoplesissues.com
 Riddu-kunstner torturert og drept ved galdu.no

Guatemalanarar
Døde i 2010
Nils Erling Yndesdal

Nils Erling Yndesdal () har vore fylkesmiljøvernsjef i Sogn og Fjordane i 19 år.  Frå 1. januar 2019 gjekk Yndesdal over i stilling som kommunaldirektør, og med det leiar for kommunalavdelinga, hos den nyoppretta Fylkesmannen i Vestland.  Yndesdal er opphavleg frå Nittedal, men har butt på Hermansverk sidan hausten 1985.  Far hans var frå den veglause fjellgarden Yngsdalen i Luster. Landbruksdrifta tok  slutt i 1968, og eigedomen har såleis  etter 1967/68 berre blitt brukt til ferie- og fritidsformål. Yndesdal var ordførar i Leikanger kommune for Venstre i perioden 1995-1999, og vidare var han styreleiar i Sognekraft AS i perioden 1997-1999. Yndesdal er gift og har tre barn.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Avdelingsdirektør-kabalen er lagt, Kai Martin Brekke/Sogn Avis. Publisert 19.03.2018 kl. 17.02. Oppdatert kl. 18.09. 

Ordførarar i Leikanger
Venstreordførarar i Sogn og Fjordane
Skulderhøgda

Skulderhøgda (gresk: acromion, akros – «høgast», ōmos – «skulder», fleirtal: acromia), på norsk òg kalla akromion, er eit beina framspring på skulderbladet, scapula, sin laterale vinkel. Framspringet er trekanta og avlangt og dessutan det laterale framhaldet av skulderkammen, spina scapulae, og det bøyger seg over skulderleddet som ein krok saman med ramnenebbet, proc. coracoideus. Skulderhøgda dannar leddet mot kragebeinet som ein kallar akromioclaviculærleddet. 

Sidan beinvev er eit levande vev, så vil det som alle andre vev halde fram med å skifte ut celler. Det er ikkje uvanlig at det blir danna litt for mykje beinvev på undersida av skulderhøgda. Om dette irriterer det underliggjande vevet, kan ein få betennelse i bursaen bursa subacromialis, bursitt, eller på utspringssena til m. biceps brachii, tendinitt. Desse smertefulle tilstandane blir med eit samnavn kalla impingementsyndrom sidan det kan vere særs vanskelig å skilje desse to.

Flater
Den konvekse oversida er grov og retta oppover, bakover og lateralt. Fordi ho er subkutan, det vil seie direkte under huda, utanom der nokre av m. deltoideus sine fibrar spring ut frå, så kan ein sjå skulderhøgda godt på fleire individ. Undersida er jamn og konveks, og kviler mot ein bursa, ein slimpose som hindrar friksjon i leddkapselen. 

På den tjukke, ujamne laterale kanten finst tre eller fire beinknutar som tener som utspring for nokre av fibrane til m. deltoideus. På den konkave mediale kanten er knokkelen kortare enn på den laterale, og denne sida er feste for den midtre delen av m. trapezius, pars transversus. Midt på den mediale kanten ligg den vesle ovale yta kvar kragebeinet si laterale ende artikulerer mot skulderbladet i akromioclaviculærleddet.

Sjå òg
 Ramnenebbet
 Skulderbladet
 Kragebeinet

Knoklar i skuldra