alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cape Selborne

Cape Selborne er eit høgt, snødekt nes ved sørsida av Barnefjorden, ved enden av Byrdbreen på vestsida av Rossisen. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter William Waldegrave Palmer Selborne, andre jarlen av Selborne, som vart marineminister i 1900. Cape Selborne markerer grensa mellom Shackleton Coast i sør og Hillary Coast i nord.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Shackleton Coast
Hillary Coast
Sirohi Point

Sirohi Point er eit nes ved nordsida av enden av Alicebreen, der sistnemnde møter Beardmorebreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Girraj S. Sirohi som var biolog i  US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1960-61.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Dufek Coast
Cape Spirit

Cape Spirit er det austlegaste punktet på Black Island i Ross Archipelago. Det vart vitja av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) og det fekk dette namnet av dei på grunn av nesten konstant og energisk (spirited på engelsk) vind gjennom sundet mellom Black og  White Island.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Black Island
Cape Surprise

Cape Surprise er eit nes i nordenden av Longhorn Spurs, mellom Massambreen og Barrettbreen, ved kanten av Rossisen. Det består av bergartar frå Beacon- og Ferrargruppa og fekk dette namnet av Southern Party under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64) fordi det var første staden desse bergartane vart funnen langs denne kysten. Dette var overraskande (surprise på engelsk) for geologane.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Dufek Coast
Cape Teall

Cape Teall er eit høgt klippenes som utgjer nordsida av innløpet til Mulockfjorden, langs vestsida av Rossisen. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og truleg kalla opp etter sir Jethro Teall, som var direktør i Geological Survey og Museum of Practical Geology i London, 1901-13.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Hillary Coast
Cape Timberlake

Cape Timberlake er eit bratt nes på vestsida av munningen av Skeltonbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter kapteinløytnant Lewis G. Timberlake i U.S. Navy som arbeidde ved McMurdo-basen, 1962.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Hillary Coast
Willey Point

Willey Point er eit kjenneleg klippenes langs vestsida av Beardmorebreen, på sørsida av munningen av Berwickbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Francis J. Willey III, som var meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Hallett Station, 1963.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Shackleton Coast
Cape Wilson i Ross Dependency

Cape Wilson er eit bratt, klipperik, snødekt nes, i søraustenden av Nash Range og på nordsida av innløpet til Shackletonfjorden langs vestkanten av Rossisen. Det vart oppdaga av kaptein Robert F. Scott i desember 1902 då han forsøkte å nå Sørpolen. Med seg hadde han løytnant (seinare Sir) Ernest H. Shackleton og dr. Edward A. Wilson, som neset er kalla opp etter.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Wilson (Ross Dependency)» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Ross Dependency
Shackleton Coast
Young Head

Young Head er eit kjenneleg nes, 350 m, på nordsida av innløpet til Beaumont Bay på vestsida av Rossisen Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Victor Young som arbeidde ved Little America V, vinteren 1956.

Kjelder

Nes i Ross Dependency
Shackleton Coast
Brooks Point

Brooks Point er eit lite, klippenes på vestkysten av Vincennes Bay, kring 5 nautiske mil (9 km) vest-nordvest for Mallory Point. Neset vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Brooks, ein sjømann på flaggskipett til US Exploring Expedition USS «Vincennes» under Charles Wilkes, 1838–42. Namnet vart tidlegare nytta om «Brooks Island» (i dag Ivanoff Head).

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Cape Blake

Cape Blake er eit nes ved Organ Pipe Cliffs, 4 nautiske mil (7 km) vest for Cape Wild. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter L.R. Blake, som var geolog og  kartograf med laget på Macquarieøya under ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Carr

Cape Carr er eit kjenneleg, isdekt nes, som ligg 1 nautiske mil (30 km) nordaust for Cape Morse. Det vart skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes gåve namnet Cape Carr til eit isnes kring , etter løytnant Overton Carr på flaggskipet «Vincennes». Cape Carr vart nedteikna på kartet til Wilkes frå 1840 og sidan identifisert på nytt.

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Cape Cesney

Cape Cesney er eit breitt, isdekt nes på vestsida av innløpet til Davis Bay. Det vart skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter A.M. Cesney, førstestyrmann på «Flying Fish» frå US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Cesney» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Wilkes Land
Clark Point

Clark Point er eit isdekt nes ved austsida av innløpet til Paulding Bay. Det vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter George W. Clark, sjøkadett på sluppen «Peacock» i løpet av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clark Point» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Wilkes Land
Draves Point

Draves Point er det vestlegaste punktet på Booth Peninsula, som ligg 0,3 nautiske mil (0,6 km) nord for den austlege delen av Thomas Island. Namnet «Draves Island» vart gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1956 på vestlege delar av Booth Peninsula, som ein då trudde var eiga øy. Seinare sovjetiske ekspedisjonar (1956–57) synte at neset var ein del av Booth Peninsula og US-ACAN gav namnet til dette neset. Det vart kalla opp etter Dale Draves, flymannskap i U.S. Navy Operasjon Highjump på eit sjøfly kommandert av D.E. Bunger som landa i området og tok både fly- og bakkefoto i februar 1947.

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Cape Elliott

Cape Elliott er eit isdekt nes heilt nord på Knox Coast i Wilkes Land i Antarktis. Det ligg ved Shackleton isbrem, 28 nautiske mil sørvest for Bowman Island. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J.L. Elliott, skipsprest på sluppen «Vincennes» på US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Cape Folger

Cape Folger er eit isdekt nes på austsida av innløpet til Vincennes Bay på Budd Coast i Antarktis. Plasseringa til Cape Folger samsvarar med vestenden av det Charles Wilkes kalla «Budd's High Land», som vart kartlagd av US Exploring Expedition i 1840. Neset vart kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Edward C. Folger, Jr. i US Navy, som var kaptein på isbrytaren «Edisto» som assisterte Operasjon Windmill under opprettinga av astronomiske kontrollstasjonar på Windmill Islands, like sørvest i  Vincennes Bay.

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Freeman Point

Freeman Point er eit isdekt nes på kysten av Antarktis, like vest for Freemanbreen. Det vart skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J.D. Freeman frå US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Goodenough

Cape Goodenough er eit isdekt nes på vestsida av innløpet til Porpoise Bay og som utgjer den nordlegaste delen av Norths Highland i Antarktis. Det vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson på ein flytur i januar 1931, og vart namngjeve av Mawson etter admiral William Goodenough, styreleiar i Royal Geographical Society frå 1930 til 1933.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Hammersly

Cape Hammersly er eit isdekt nes halvvegs mellom Williamsonbreen og Tottenbreen på Budd Coast i Antarktis. Det vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter George W. Hammersly, ein sjøkadett på sluppen «Vincennes» i løpet av US Exploring Expedition (1833–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Holt Point

Holt Point er eit nes heilt vest på Bailey Peninsula, ved austsida av Windmill Islands i Antarktis. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter fotografen James R. Holt i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Ivanoff Head

Ivanoff Head er eit lite klipperikt nes, eller mogelegeins ei øy, som ligg langs kysten og delvis isdekt av den kontinentale isen, 6,5 km vest for Hatch Islands ved Vincennes Bay i Antarktis. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, and vart namngjeven «Brooks Island» av Advisory Committee on Antarctic Names i 1956. Namnet Ivanoff Head, vart sidan gjeven av Australia i 1961 og er i dag namnet som er i bruk. Helikopter landa her under Australian National Antarctic Research Expeditions frå «Magga Dan» i februar 1960. Neset vart nytta som redningsbase då eit helikopter styrta i nærleiken, og vart kalla opp etter kaptein P. Ivanoff, piloten på helikopteret.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Keltie

Cape Keltie er eit isdekt nes på Clarie Coast, 11 nautiske mil (20 km) vest for Cape Cesney. Det vart oppdaga frå Aurora under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, og grovt kartlagd frå ein avstand på kring 10 nautiske mil (18 km). Det vart namngjeve av Mawson etter sir John Scott Keltie, sekretær i Royal Geographical Society, 1892-1915.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Knack Point

Knack Point er eit nes ved nordenden av Long Hills i Horlick Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joseph V. Knack, som var meteorolog ved Byrd-stasjonen i 1958.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Lewis

Cape Lewis er eit isdekt nes på vestsida av Maury Bay. Det vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas Lewis, matros på sluppen «Peacock» i løpet av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Mallory Point

Mallory Point er eit bratt klippenes nordover frå Blunt Cove, som stikk ut frå isklippene langs vestsida av Vincennes Bay. Det vart først kartlagd (1955) av G.D. Blodgett frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1947). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles W. Mallory i U.S. Navy som var bygningsoffiser under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som deltok under opprettinga av astronomiske kontrollstasjonar frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Mikhaylov

Cape Mikhaylov er eit isdekt nes kring 42 nautiske mil (80 km) aust for Tottenbreen i Wilkes Land. Det vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947. Det vart kartlagd basert på ei samling av kart av Gardner Blodgett frå Office of Geography i USA i 1955. Det vart fotografert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1956. kalla opp etter Pavel N. Mikhaylov, kunstnar under Bellingshausenekspedisjonen, 1819-21.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Morse

Cape Morse er eit lågt, isdekt nes på austsida av innløpet til Porpoise Bay og dannar skiljet mellom Banzare Coast og Clarie Coast i Wilkes Land. Det vart skissert frå flyfoto teken under USN Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William H. Morse, stuert på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.

Kring 5 km sørvest for Cape Morse ligg Morsebreen (), ein kanalbre som renn langs austsida av Porpoise Bay. Denne vart òg kartlagd frå flyfoto teken av Operasjon Highjump.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Nutt

Cape Nutt er eit stort sett isdekt nes med fleire klippeutspring på vestsida av innløpet til Vincennes Bay. Plasseringa til Cape Nutt samsvarar nær med austenden av «Knox's High Land» som vart kartlagd som ein del av kysten i 1840 av US Exploring Expedition under løytnant Charles Wilkes. Neset vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser David C. Nutt som var forskingsassistent i geography ved Dartmouth College og som tente som marinbiolog under U.S. Navy Operasjon Windmill, 1947-48.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Peremennyy

Cape Peremennyy er eit isnes på kysten av Antarktis 72 km vest-nordvest for Merritt Island. Det vart først kartlagd i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto teken under USN Operasjon Highjump (1947), og så fotografert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956). Det vart namngjeven etter forslag frå medlemmar av den sovjetiske ekspedisjonen. Peremennyj tyder «variabel» og syner truleg til at denne isdekte kysten endrar seg med istilhøva.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Poinsett

Cape Poinsett er eit isdekt nes i Antarktis, ved nordenden av Budd Coast, der kysten brått snur mot søraust og sørvest. Plasseringa til Cape Poinsett samsvarar med «Budd's High Land» som vart kartlagd i 1840 av US Exploring Expedition under løytnant Charles Wilkes. Neset vart kartlagd frå flyfoto teken av USN Operasjon Highjump, 1946–48, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joel R. Poinsett, krigsminister under president Martin Van Buren, som var viktig under innsamlinga og publiseringa av fleire vitskaplege rapportar under US Exploring Expedition.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Schulz Point

Schulz Point er det vestlege neset på Shirley Island i Windmill Islands. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter mekanikaren Richard L. Schulz i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Spieden

Cape Spieden er eit nes langs på vestkysten av Porpoise Bay, kring 17 nautiske mil (31 km) søraust for Cape Goodenough. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William Spieden, stuert på sluppen «Peacock» i løpet av US Exploring Expedition (1838-42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Stonehocker Point

Stonehocker Point er eit kupert nes der Wilkes Station vart bygd, vest på Clark Peninsula. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Wilkes Station vart oppretta i 1937 og driven av amerikanarane under C.R. Eklund. Det vart namngjeve av Eklund etter Garth H. Stonehocker som forska på ionosfæren under Det internasjonale geofysiske året vinteren 1957 ved Wilkes Station.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Stuart Point

Stuart Point er eit isdekt nes ved austsida av innløpet til Maury Bay. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick D. Stuart, sekretær for kapteinen på sluppen «Peacock» av US Exploring Expedition under Wilkes (1838–42), som assisterte Wilkes under innsamlinga av landmålingsadata som var samla inn på ekspedisjonen.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Tracy Point

Tracy Point er det vestlegaste punktet på Beall Island i Windmill Islands. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sambandsmann Gordon F. Tracy i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Waldron

Cape Waldron er eit isdekt nes i Antarktis, like vest for Tottenbreen. Det vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under USN Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter R.R. Waldron, purser på sluppen USS «Vincennes» av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Wright Point

Wright Point er det nordlegaste punktet på Ford Island i Windmill Islands. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kommisæren Robert D. Wright i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.

Kjelder

Nes i Wilkes Land
Cape Belsham

Cape Belsham er eit kjenneleg nes 0,5 nautiske mil (0,9 km) vest for Point Wild på nordkysten av Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Namnet går attende til kring 1822.

Kjelder

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Cape Bowles

Cape Bowles er eit nes som utgjer sørenden av Clarence Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeven i 1820 av Edward Bransfield, kaptein i Royal Navy under utforsking av øyane i briggen «Williams».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Bowles» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Byrd Head

Byrd Head er eit kjenneleg, klipperikt nes på Mawson Coast 1,5 km søraust for Colbeck Archipelago, like vest for Howard Bay. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson, som namngav det etter kontreadmiral Richard E. Byrd, U.S. Navy (USN).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Byrd Head» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Mac. Robertson Land
Collins Point

Collins Point er eit lite nes 0,75 nautiske mil (1,4 km) vest-sørvest for Fildes Point, på sørsida av Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagd av ein britisk ekspedisjon under Foster, 1828–31. Det vart namngjeve av kapteinløytnant D.N. Penfold i Royal Navy, etter landmålinga hans av island i 1948–49, etter kaptein K. St.B. Collins frå Admiralitetet.

Kjelder 

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Deceptionøya
Driscoll Point

Driscoll Point er eit nes på austsida av innløpet til Wise Bay, oppom Rossisen. Det vart kartlagd av US Geological Survey from tellurometermålingar (1961–62) og flyfoto (1960), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C.E. Driscoll, kaptein på USNS «Private Joseph F. Merrell» i løpet av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1963.

Kjelder 

Nes i Wilkes Land
Shackleton Coast
Duthoit Point

Duthoit Point er eit nes på austenden av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Neset finst på kart attende til 1822. Det vart kartlagd på ny av Discovery Investigations, 1934–35, og kalla opp etter Arthur Duthoit, ein teiknar i Hydrographic Office i Admiralitetet på den tida.

Kjelder 

 SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Entrance Point

Entrance Point er eit nes på sørsida av Neptunes Bellows, innløpet til Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Deceptionøya var kjend for selfangarar i området så tidleg som 1821. Neset vart namngjeve av the Hydrographic Department i Admiralitetet etter ei kartlegging av kapteinløytnant D.N. Penfold i Royal Navy i 1948–49.

Kjelder 

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Deceptionøya
Escarpada Point

Escarpada Point er eit klippenes sørvest på Clarence Island i Sør-Shetlandsøyane. Det skildrande namnet vart gjeven av argentinarane under turar til Antarktis 1953–54. «Escarpada» er spansk for «bratte klipper».

Kjelder 

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Evaodden

Evaodden er eit nes på nordenden av Peter I Øy. Det vart oppdaga og namngjeve i 1927 av ein norsk ekspedisjon på «Odd I» under Eyvind Tofte.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cape Eva» frå ,  den 4. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Nes i Antarktis
Peter I Øy
Exotic Point

Exotic Point er eit nes på sørvestsida av Fildes Peninsula på King George Island, som utgjer sørsida av innløpet til Geographers Cove. Det godkjende namnet er ei omsetjing av det russiske «Mys Ekzotitsjeskij» gjeve av geologar under Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1968. Namnet kjem truleg av bergartane på neset som skil seg frå resten av området.

Kjelder 

Nes på King George Island
Cape Filchner

Cape Filchner er ei isdekt nes føre Davishavet, 27 km vest-nordvest (WNW) på Adams Island. Cape Filchner er skiljet mellom Wilhelm II Coast og Queen Mary Coast. Cape Filchner vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911-1914) under sir Douglas Mawson, som namngav det etter Wilhelm Filchner, leiaren for Den tyske antarktisekspedisjonen i 1911-1912.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cape Filchner» frå ,  den 4. januar 2013.  
 

Filchner
Fildes Point

Fildes Point er eit nes på nordsida av Neptunes Bellows, innløpet til Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Deceptionøya var kjend for selfangarar i området så tidleg som 1821; neset vart seinare kalla opp etter Robert Fildes, ein britisk selfangar i desse farvatna på den tida.

Kjelder 

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Deceptionøya
Framnæsodden

Framnæsodden er eit lite klippenes i Sandefjordbukta på vestsida av Peter I Øy. Det vart kartlagd og namngjeve av Norvegia-ekspedisjonen leia av Nils Larsen, som vart dei første til å gå i land på Peter I Øy på dette neset i februar 1929. Odden er kalla opp etter Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord.

Kjelder 

Nes i Antarktis
Peter I Øy
Cape Garry

Cape Garry er eit nes som utgjer sørvestenden av Low Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagd og namngjeve av ein britisk ekspedisjon under Henry Foster, 1828–31, og vart meir nøyaktig kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1959 frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition, 1955–57.

Kjelder

Nes på Sør-Shetlandsøyane
Gdynia Point

Gdynia Point er det austlege neset på Dufayel Island, som ligg i Ezcurrafjorden i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeven i 1979 av den polske antarktisekspedisjonen etter Gdynia i Polen, ein hamneby ved Austersjøen.

Kjelder

Nes på King George Island
Hoffman Point

Hoffman Point er eit isdekt nes ved sørsida av munningen av Bertogliobreen, der denne munnar ut i Rossisen i Antarktis. Det vart kartlagd av U.S. Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63. og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser G.L. Hoffman ved McMurdo-basen under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1964.

Kjelder

Nes i Victoria Land
Hillary Coast
Cape Hooker på Sør-Shetlandsøyane

Cape Hooker er det søraustlege neset på Low Island i Sør-Shetlandsøyane. Neset vart grovt kartlagd av selfangarar på 1800-talet og vart vidare kartlagd av offiser Henry Foster i 1829, men vist som eit nordaustleg nes på øya. Etter flyfotografi av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956 såg ein at forma på øya var ganske annleis og namnet Cape Hooker vart nytta om det søraustlege neset.

Kjelder

Nes på Sør-Shetlandsøyane