Duke av Genesis

Duke er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet Genesis, gjeve ut i mars 1980 på Charisma Records. Albumet kom etter ein rolegare periode for bandet tidleg i 1979. Phil Collins flytta til Vancouver i Canada, i eit forsøk på å redde det første ekteskapet sitt, medan Tony Banks og Mike Rutherford spelte inn soloalbum. Collins kom attende til Storbritannia då ekteskapet hans var over og skreiv mykje musikk. Noko av dette vart nytta på Duke og noko vart sidan omarbeidd til det første soloalbumet hans, Face Value. Duke bestod av ei blanding av songar skrivne av bandmedlemmane kvar for seg og spor som utvikla seg frå jammar på sommaren 1979, medan innspelinga fann stad på slutten av året. Pausen gav bandet ny giv og dei meinte albumet var lett å arbeide på.

Duke fekk positive meldingar i media, som meinte albumet klarte å lage ei bru mellom den progressiv rock-prega fortida deira, via eksperimentelle stykke som den ti minuttar lange avslutninga «Duke's Travels»/«Duke's End»-suiten, og dei meir poprock-aktige, kommersielle songane, som hitsinglane «Turn It On Again», «Duchess» og «Misunderstanding». Det var det første albumet deira som gjekk til topps på albumlista i Storbritania, og det har selt til platinaplate i både Storbritannia og USA.

Bakgrunn
I 1978 var Genesis blitt ein trio som bestod av songaren og trommeslagaren Phil Collins, klaverspelaren Tony Banks og gitaristen og bassisten Mike Rutherford. Dei hadde overlevd at både den opphavlege frontmannen Peter Gabriel og gitaristen Steve Hackett drog, og gjeve ut albumet ...And Then There Were Three..., som inneheldt hitsingelen «Follow You Follow Me». Gruppa følgde opp med ein suksessrik turné og likte å skrive songar i lag. Dei valde å ta ein pause før dei kom saman att for å skrive songar og spele inn eit nytt album, som stort sett vart skriven som ei gruppe i eit øvingslokale, utan for mange idear klare på førehand.

Turneane deira hadde særleg lagt press på Collins, som hadde ekteskapsproblem då han var så mykje borte. Kona hans, Andrea, hadde åtvara han at om han fullførte heile ...And Then There Were Three...-turneen, så kom ikkje ho til å vere der når han kom heim att. Collins var derimot overtydd om at Genesis var på randa av eit internasjonalt gjennombrot og at arbeidet hans med bandet kom til å betale seg framover. Mot slutten av 1978 valde Andrea å flytte til Vancouver i Canada med barna deira. Collins forstod at ekteskapet hans var viktigare enn bandet og hadde eit møte med Banks, Rutherford og manageren Tony Smith. Han sa ha kom til å flytte til Vancouver for å prøve å redde ekteskapet, og gruppa måtte godta dette. I eit intervju for Sounds sa Collins  «eg drog av stad for to månader for å prøve og fikse ting ... det var ikkje meininga å forlate bandet. Det var berre det at om eg skulle bu i Vancouver så måtte me organisere oss annleis.» Han sa òg at medlemmane i sideprosjektet hans Brand X òg var geografisk spreidd.

Banks og Rutherford føreslo at bandet skulle ta ein lengre pause, og håpa at Collins kunne klare å redde ekteskapet og at bandet kunne arbeide med han i Vancouver. Banks spelte inn soloalbumet A Curious Feeling i Polar Studios i Stockholm med turnétrommisen til Genesis, Chester Thompson, og songaren Kim Beacon. Rutherford spelte òg inn det første soloalbumet sitt, Smallcreep's Day, i same studio. I april 1979 kom Collins attende til Storbritannia etter at han ikkje klarte å redde ekteskapet. Med tid til overs før Genesis byrja på det neste albumet, spelte han konsertar med Brand X, og byrja å arbeide med demospor for det som vart soloalbumet Face Value i heimen sin i Shalford i Surrey. I tillegg til å spele piano og synthesizer, hadde han nyleg fått tak i ein trommemaskin frå Roland og vart interessert i elektroniske trommer.

Skriving og innspeling

Hausten 1979 flytta Banks og Rutherford inn til Collins i Shalford for å øve til Duke. Collins hadde skrive mange songar, men meinte dei ikkje passa til Genesis, medan Banks og Rutherford begge hadde for lite materiale sidan dei nettopp hadde spelt inn soloalbuma sine. Dei fann ut at kvar av dei tre skulle kome med to eigne songar kvar, som bandet kunne arbeide på. Banks kom med «Heathaze» og «Cul-de-Sac», Rutherford med «Man of Our Times» og «Alone Tonight», og Collins med «Misunderstanding» og «Please Don't Ask». Resten av songane vart skrivne i lag på øvingane. Banks har seinare angra på at dei ikkje tok med Collins sin «In the Air Tonight» på albumet. Songen hans «Cul-de-Sac» vart eit problem for Collins sidan stilen og teksten ikkje lenger interesserte han, og Banks forstod at han burde ha brukt denne på soloprosjekta sine i staden.

Gruppa fann ut av det lettare og kjekkare å skrive songar no enn det hadde vore for ...And Then There Were Three..., som hovudsakleg bestod av songar skrivne på førehand av medlemmane. Rutherford skildra denne tida som «tilbake til då grunnideane vart utarbeidd i lag». Banks meinte den friske haldninga til bandet kom av at dei ikkje hadde arbeidd i lag på ei stund, som førte til at dei «gode ideane» kom fram, noko han meinte ikkje hadde skjedd på ei stund. Collins meinte bandet samhandla «mykje betre som ei gruppe ... det var heilt klart ei side ved oss som kom fram som ikkje var på det førre albumet, ei leiken side». Rutherford skildra seinare skriveprossessen for albumet, og for Abacab, som ein «revurdering» av korleis Genesis laga musikk på, der dei fokuserte på å skrive i lag og improvisasjon. I motsetnad til tidlegare Genesis-album, var dei fleste songane korte, med unntak av den ti minuttar lange suiten «Duke's Travels»/«Duke's End» som avsluttar albumet.

«Behind the Lines» var den første songen arrangert for albumet og «Duchess» kom til frå rytmar Collins hadde spelt på trommeputene sine. I den originale forma si var «Behind the Lines», «Duchess», «Guide Vocal», «Turn It On Again», «Duke's Travels» og «Duke's End» eit 30 minuttar langt spor som fortalte ei soge om den oppdikta personen Albert med arbeidstittelen «Duke». Gruppa valde dette namnet fordi fanfare-melodiane på «Behind the Lines» og «Duke's End» skapte eit bilete av ein kongeleg. Bandet gjekk bort frå ideen om å setje saman desse spora på denne måten på albumet, dels for å unngå å bli samanlikna med den 23 minuttar lange «Supper's Ready» frå Foxtrot, men òg fordi dei ville gje ut delar av suiten, som «Duchess» og «Turn It On Again», ut på singlar. Dei seks spora vart framført i lag på turneen etter albumet, der Collins introduserte det som «The Story of Albert.» «Turn It On Again» var opphavleg eit kort stykke som knytte saman midten av denne medleyen, men bandet likte han så godt at dei valde å doble lengda og gjere han til ein meir ordinær song. Han kom frå eit stykke som Rutherford valde å ikkje ta med på Smallcreep's Day og eit anna stykke av Banks som dei sette saman. Gruppa vurderte å setje band-songane på side ein og dei individuelt skrivne songane på den andre, men gjekk bort frå dette. Rutherford skildra den endelege rekkjefølgja som «eit særs balansert album».

Gruppa drog til Polar Studios for å spele inn albumet, og byrja 12. november 1979, og spelte inn musikk til slutten av året. Som med fleire tidlegare album, var bandet produsentar sjølve i lag med David Hentschel. Collins brukte ein Roland CR-78-trommemaskin for «Duchess»; som var første gongen på ein Genesis-song.

Plateomslaget vart laga av den franske teiknaren Lionel Koechlin og teken frå boka hans L'Alphabet d'Albert frå 1979. Bandet likte arbeidet hans og valde å bruke det som plateomslag, men Collins har fortalte at figuren på biletet verken refererer til hertugen eller andre songar på albumet.

Utgjeving

Duke kom ut i USA den 24. mars 1980 og i Storbritannia den 28. mars. Det vart den største salssuksessen deira til då. Albumet låg to veker på toppen av UK Albums Chart og nådde 11. plassen på den amerikanske Billboard 200. Dei gav ut tre singlar frå albumet: «Turn It On Again» som nådde åttandeplassen i Storbritannia og 58. plassen i USA, «Duchess» som nådde 46. plassen i Storbritannia og «Misunderstanding» som nådde 42. plassen i Storbritannia og 14. plassen i USA. Duke selde til platinaplate i Storbritannia 3. juli 1980 og 11. mars 11988 i USA.

Mottaking

Duke fekk stort sett god kritikk av musikkritikarane. I meldinga for Rolling Stone skreiv David Fricke at «Turn It On Again» er «livleg rock & roll» og at «Man of Our Times», «Duchess», «Duke's Travels» og «Duke's End» «har eit frisk driv». Fricke sakna Gabriel og Hackett i besetninga, men oppsummerte likevel Duke som «trøystande: ei forsikring om at Genesis ikkje er klare for ei utvandring enno.» I Sounds gav Hugh Fielder albumet fire av fem stjerner og likte opninga av «Behind the Lines». Han rekna vokalen til Collins som «meir overtydande enn før». Han meinte den første sida var betre enn den andre, og kritiserte noko av teksten, men konkluderte med at «Genesis-fansen kjem ikkje til å bli skuffa». Los Angeles Times og Steve Pondskildra musikken på albumet som «lett gjenkjenneleg som Genesis, men det er tona ned» og «eit meir sjølvsikkert og suksessrikt album enn ...And Then There Were Three...». Han kritiserte albumet for å vere inkonsekvent i mangel på «melodisk nyvinning» på side ein, men meinte «Duke's Travels» og «Duke's End» var «ein av dei beste og mest konsistent musikkstykka bandet hadde laga på ei stund».

I ei seinare melding skreiv Stephen Thomas Erlewine i AllMusic at Duke var det Genesis-albumet som «hoppa inn i popen», men heldt likevel «ein kraftig dose» progressiv rock med «Duke»-suiten. Erlewine meinte albumet var «noko bombastisk» til tider. «Misunderstanding» og «Turn It On Again» var to av spora som «synte den nye versjonen av Genesis på sitt absolutt beste».

Nyutgjevingar
Ei digitalt ommastra versjon av Duke kom ut på CD i 1994 på Virgin i Europa og Atlantic i USA og Canada. CD-en inneheldt det originale heftet, omslaget og tekstane. Det kom ut på ny i 2007 som ein del av plateboksen Genesis 1976–1982, med ein ny stereo- og 5.1-kringlyd miks og ein DVD med intervju, musikkvideoar, konsertopptaka og turnéprogram.

Innhald

B-sider

Medverkande
Genesis
 Tony Banks – klaverinstrument, korvokal, 12-strengsgitar, and
 Mike Rutherford – gitarar, bassgitar, basspedalar, korvokal
 Phil Collins – trommer, vokal, trommemaskin, perkusjon, and

Produksjon
 David Hentschel – korvokal, produsent, lydteknikar
 Genesis – produsent
 Dave Bascombe – assisterande lydteknikar
 Ray Staff – mastering
 Lionel Koechlin – plateomlag
 Bill Smith – kunstnarisk leiar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Duke (album)» frå ,  den 15. mars 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Musikkalbum frå 1980
Genesis-album
Album produserte av David Hentschel
Atlantic Records-album
Charisma Records-album
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Mike Rutherford
Album produserte av Tony Banks
Album spelte inn i Polar Studios