alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Qardaha

Qardaha (arabisk قرداحة, Qardāḥah) er ein landsby nordvest i Syria, i fjella oppom kystbyen Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Kilmakho i vest, Bustan al-Basha i sørvest, Harf al-Musaytirah i søraust og Muzayraa i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Qardaha eit folketal på 8 671 i 2004. Han har ein hovudsakleg alawittisk folkesetnad og er den heimbyen til Assad-familien, som har styrt Syria sidan 1970. 

President Hafez al-Assad, som regjerte frå 1970 til 2000, var fødd i Qardaha. Under Assad investerte styresmaktene store summar i Qardaha, Lattakia og det kringliggande området. I dag ser ein dette alt før ein kjem til Qardaha der den breide, syriske kysthovudvegen gjer uforklarleg sving inn i fjella slik at han akkurat når Qardaha. Qardaha har mange luksusvillaer. Mektige familiar i Qardaha er Al-Assad, al-Khayer, Othman, Shalish, Ismail, Jabbour, Maaliki, Nassif, Hatem, Suleiman, Deeb, Kina'an, Makhlouf, Aslan, Jarkas. Ein stor statue av Hafez al-Assad finst i sentrum av byen, og eit stort mauseoleum med gravene til Basil al-Assad og Hafez al-Assad ligg òg der. Hasan al-Khayer vart òg fødd i Qardaha.

Historie
Den arameiske tydinga av Qardaha er den første landsbyen. Namnet Qardaha er fønikisk og tyder «staden som produserer og kvesser våpen». Fleire av landsbyane og stadane i Kystfjella har namn som opphavleg var fønikisk. 

Det er sagt at blant tjerkessarane i Syria at byen Qardaha vart grunnlagd av tjerkessarar under mamelukk-sultanen Qansuh al-Ghawri. Bevis for dette kan ein sjå i dei mange tjerkessarane som budde i byen og heile fjellområdet. Det er til og med ei gate som heiter Tsjekessgata, i tillegg til ein stor familie med same namnet. Qardaha tyder på tjerkessisk «Velkomen».

Innbyggjarane i Qardaha stammer frå Kalbiyya-føderasjonen og byen tente som setneret for denne føderasjonen. Seint i osmansk tid, mellom 1840 og 1880, auka spaninga mellom styresmaktene og alawittarfolket i kystfjella kraftig. I 1854 1854 vart den osmanske guvernøren i Latakia sanjak («Latakia-distriktet») drepen i ein væpna konfrontasjon mellom styresmaktene og folk frå den Qardaha-baserte stamma. Dette gav mot til dei stridande frå Kalbiyya, som utførte fleire raid mot osmanske stillingar, noko som fekk styresmaktene til å reagere brutalt. 

I 1970 fekk Qardaha bystatus i lag med al-Shaykh Badr og Duraykish. I lag utgjer dei kring 6% av den totale urbane folkesetnaden i dei to kystguvernemententa, Latakia og Tartus. Dei tre byane er setet i sine eigne, nydanna distrikt (mantiqah). I følgje den franske antropologen Fabrice Balanche, synte Ba'athist-styret som fekk makta i 1960-åra, ei favorisering av desse tre byane, som alle var alawittiske, og særleg Qardaha. 

Den 24. april 2013 vart landsbyen angripen med rakettar av opprørarar under den syriske borgarkrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Qardaha» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
Jawbat Burghal

Jawbat Burghal (arabisk جوبة برغال) er ein by nordvest i Syria i Latakia guvernement, aust for Latakia i an-Nusayriyah-fjella. Av stader i nærleiken finn ein Qardaha, al-Fakhurah, Istamo og Shatha. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Jawbat Burghal eit folketal på 959 i 2004.

Landsbyen var fødestaden og basen til den kontroversielle syriske leiaren, Sulayman al-Murshid. Al-Murshid vart oppfordra av styresmaktene i det franske mandatet til å opprette ei ny sekt, og gjorde Jawbat Burghal til basen sin der han vart ein forslagsstillar for alawittisk sjølvstende. Han fekk buskap frå følgjarane sine og bygde ein vestleg villa i byen. Etter sjølvstendet til Syria, slo dei sentrale syriske styresmaktene i Damaskus ned på separatistrørsler, inkludert Murshid. Han overgav seg til styresmaktene etter ein kort konfrontasjon med den syriske hæren ved hovudkvarteret sitt. Sulayman al-Murshid vart avretta på eit offentleg torg i Damaskus for forræderi i november 1946.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jawbat Burghal» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Qardaha-distriktet
Byar i Syria
Fiq-distriktet

Fiq-distriktet (arabisk منطقة فق) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Quneitra guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 1 947. Det administrative senteret i byen er Fiq.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fiq District» frå ,  den 18. juni 2014.  
 

Distrikt i Quneitra guvernement
Fiq i Syria

Fiq er ein tidlegare by i Syria som administrativt høyrer til Al Quneitra guvernement i Golanhøgdene. Han ligg 349 meter over havet. Den israelske busetnaden Afik, ein kibbutz, vart bygd i nærleiken.

Historie

Fiq var ein antikk by, og her er funne mange inskripsjonar på latin og gresk.

I 1596 vart Fiq oppført i osmanske skattelister som ein del av Jawlan Garbi nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 16 hushaldningar og 9 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og/eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin noterte på 1800-talet at Fiq vart delt inn i fire kvarter, kvar administrert av sin eigen sjeik. Dei fleste av heimane inneheldt restane av gamle bygningar. Landsbyen var rik på ferskvatn.

Då Gottlieb Schumacher landmålte området i 1880-åra, skildra han Fiq som ein stor landsby med kring 400 menneske.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fiq, Syria» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 

   (s.    206   )
    (s.   93 )

Bakgrunnsstoff

Tidlegare busetnader i Golanhøgdene
Byar i Syria
Alawittarstaten

Alawittarstaten (arabisk دولة جبل العلويين} Dawlat Jabal al-ʿAlawiyyīn, fransk Alaouites, uformelt État des Alaouites eller Le territoire des Alaouites) var eit fransk mandatområde på kysten av dagens Syria etter fyrste verdskrigen.  Det franske mandatet frå Folkeforbundet varte frå 1920 til 1946.

Bruken av «alawittar» i staden for «nusayri» i namnet vart støtta av franskmennene tidleg i mandatperioden, og refererte til den lokalt dominerande sjiaislamske sekta til alawittane.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alawite State» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Kart  ved unimaps.com

Mandatområde i Folkeforbundet
Det franske mandatet for Syria og Libanon
1900-talet i Syria
Lattakia
Tidlegare land i Midtausten
Skipingar i 1920
Den fruktbare halvmånen
Den fransk-syriske krigen
Seldsjukkarriket

Seldsjukkarriket (tyrkisk Büyük Selçuklu Devleti, «Det store seldsjukkarriket»; persisk دولت سلجوقیان) var eit tyrkisk-persisk rike i mellomladeren. Seldsjukkarriket kontrollerte eit enormt område som strekte seg frå Hindukush til det austlege Anatolia og frå Sentral-Asia til Persiabukta. Frå heimlandet sitt nær Aralsjøen, rykka seldsjukkane først inn i Khorasan og så inn i Persia før dei etter kvart erobra det austlege Anatolia.

Seldsjukkarriket vart grunnlagd av Tughril Beg i 1037 etter innsatsen til grunnleggjaren av seldsjukk-dynastiet, Seldsjuk Bey, i byrjinga av 1000-talet. Faren til Seljuk Bey hadde ei høgare stilling i Oghuz Yabgu-staten, og han gav namnet sitt til både staten og dynastiet. Seldsjukkane samla det brotne politiske miljøet i den austlege islamske verda og spelte ei viktig rolle i det første og det andre krosstoget. Riket var kraftig persianisert i kultur og språk,, og seldsjukkane spelte òg ei viktig rolle i å utvikle den tyrkisk-persiske tradisjonen, og eksporterte persisk kultur til Anatolia.  Busetjinga av tyrkiske folk i nordvestlege område av rike, av strategiske årsaker for å halde fiendtlege nabostatar unna, førte til ei aukande tyrkifisering av desse områda.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seljuq Empire» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Muslimske rike
Persisk historie
Iransk historie
Tyrkisk historie
Aserbajdsjansk historie
Islam i mellomalderen
Persia i mellomalderen
Aserbajdsjan i mellomalderen
Sentralasiatisk historie
 
1000-talet i Iran
1100-talet i Iran
Den andre wienerskulen

Den andre wienerskulen (tysk ) viser til ein komponistkrins rundt Arnold Schönberg som verka i Wien tidleg på 1900-talet. Retninga er også blitt kalla Schönberg-skulen. Skulen har hatt stor tyding for moderne vestleg kunstmusikk. Opphavleg laga komponistar i skulen musikk med seinromantisk utvida tonalitet men følgde Schönberg si utvikling til ein atonal ekspresjonisme utan tonalt senter og seinare utvikla til tolvtonesystemet. Teknikken blei vidareutvikla av elevane hans, særleg Alban Berg og Anton Webern.

Schönberg byrja undervisa i Wien i 1903, og heldt sporadisk fram til 1925. Både Berg og Webern byrja studera under han allereie i 1904, og danna den inste kjerna i skulen som etterkvart skulle få ei rekkje tilhengjarar. Sjølv om teknikkane representerte ei radikal fornying for publikum, rekna den andre wienerskulen seg som del av ein obroten wienerklassisistisk tradisjon som var blitt vidareført av komponistar som Johannes Brahms og Gustav Mahler. Fellespunkta med desse føregangarane var buk av motiv og tema i variasjonsformer. Slik sett skilde den andre wienerskulen seg frå den andre store strøyminga i samtidsmusikken, nyklassisismen, der ein tok klar avstand frå alle tradisjonar frå romantikken. Gruppa blei oppløyst på 1930-talet. Dei viktigaste grunnane til dette var at Adolf Hitler kom til makta i Tyskland i 1933, slik at Schönberg blei tvinga til å dra i eksil i USA, og at Alban Berg døydde i 1935. Idéane til gruppa fekk stor innverknad på nye komponistar etter andre verdskrigen.

I tillegg til Schönberg, Berg og Webern var elevar som kan knytast til retninga Ernst Krenek,  Heinrich Jalowetz, Erwin Stein og Egon Wellesz i første runde og seinare Eduard Steuermann, Hanns Eisler, Roberto Gerhard, Norbert von Hannenheim, Rudolf Kolisch, Paul A. Pisk, Karl Rankl, Josef Rufer, Nikos Skalkottas, Viktor Ullmann og Winfried Zillig. Alle studentane følgde ikkje Schönberg i tolvtoneteknikken og den totale kromatismen. Svogeren til Schönberg, Alexander Zemlinsky, blir tidvis rekna til skulen, sjølv om han aldri var elev av Schönberg og heller ikkje forkasta tradisjonell tonalitet. Ein del seinare elevar av Schönberg i Berlin, som Zillig, Gerhard, Hannenheim og Skalkottas, og nokre elevar av hans elevar, som Hans Erich Apostel under Berg og René Leibowitz, Leopold Spinner og Ludwig Zenk  under Webern, er tidvis også tekne med i retninga. Derimot reknar ein sjeldan med Schönberg sine elevar i USA frå 1933, som John Cage, Leon Kirchner og Gerald Strang.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Second Viennese School» frå , og «Andra Wienskolan» frå  den 18. juni 2014.  
 

Klassisk musikk
Modernisme
Arnold Schönberg
Per Egil Ahlsen

Per Egil Ahlsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar. Ahlsen starta som midtbanespelar, men blei seinare flytta til midtstoppar.

Ahlsen begynte karrieren på seniornivå i Fredrikstad på midten av 1970-tallet. Han blei cupmeister med FFK i 1984, der han skåra eit frispark frå 30 meter. 

Ahlsen var med på det norske herrelandslaget i fotball under sommar-OL 1984.Han fekk Kniksenprisen i 1992. 

Han var også med i serien Mesterens Mester på NRK.

Kjelder

 

Norske fotballspelarar
Fredrikstad-spelarar
Brann-spelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Fotballspelarar under sommar-OL 1984
Vinnarar av Kniksenprisen
Folk frå Fredrikstad
Selevkos I Nikator

Selevkos I (ca. 358 fvt – 281 fvt.), med tilnamnet Nikator gjeve av seinare generasjonar (gresk Σέλευκος Νικάτωρ; Selevkos Nikator, 'Sigersherre'), var ein leiande makedonsk hærførar og offiser i det koriniske forbundet til Aleksander den store og ein av diadokane. I diadokekrigen, som fann stad etter Aleksander døydde i 323 fvt., etablerte Selevkos eit eige dynasti, Selevkidedynastiet, og sitt eige rike, Selevkideriket. Kongedømet hans vart ein av dei siste gjenverande delane av det veldige riket som Aleksander tidlegare hadde og som stod imot ekspansjonen til Romarriket. Det var berre Det ptolemeiske kongedømet i Egypt som varte lengre med rundt 34 år.

Etter Aleksander døydde vart Selevkos nominert som satrap av Babylon i 320 fvt. Han vart tvinga av Antigonos I Monofthalmos, ein av dei andre diadokane, til å flykte frå byen, men med støtte frå Ptolemaios I Sotar i Egypt var han i 312 f.Kr. i stand til å kome tilbake. Seinare erobra Selevkos mellom anna Persia og Media. Han tapte mot keisaren av India, Chandragupta Maurya, og aksepterte ein ekteskapsallianse for 500 elefantar etter å ha avstått område som vart vurderte som ein del av India. Selevkos sigra over Antigonos i slaget ved Ipsos i 301 fvt. og Lysimakhos, ein annan av diadokane, i slaget ved Korupedion i 281 fvt. Han vart myrda av Ptolemaios Keraunos, konge av Makedonia, det same året og vart etterfølgd av sonen sin Antiokos I Sotar.

Selevkos grunnla ei rekkje nye byar, blant dei Antiokia og Seleukia, begge i dag ein del av høvesvis Tyrkia og Irak.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Selevkos I Nikator» frå ,  den 18. juni 2014.  
 

Fødde i 358 fvt.
Døde i 281 fvt.
Generalane til Aleksander den store
Satrapar i riket til Aleksander den store
Hellenistiske generalar
Selvekideherskarar
Myrda monarkar
Laodike av Makedonia

Laodike (gresk Λαοδίκη) var ei gresk adelskvinne og kona til Antiokos, ein general som tente Filip II av Makedonia. Ho var mor til Selevkos som grunnla Selevkidriket og syster hans til Didymeia. Det vart påstått frå ein draum ho hadde hatt, at Apollo var den verkelege faren til barnet hennar. Ikkje mindre enn fem byar grunnlagd av Selevkos i forskjellige delar av riket hans, er kalla opp til ære for henne med namnet Laodikea.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Laodice of Macedonia» frå ,  den 18. juni 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Laodice (4)" , Boston, (1867)
 

Selevkidriket
Grekarar på 300-talet fvt. 
Kvinner på 300-talet fvt.
Kvinner frå gresk antikk
Ypsilon i Drammen

Ypsilon er namnet på ei gangbru bygd som skråstagbru over Drammenselva i Drammen, mellom Grønland på Strømsøsida (sørsida) og byparken, Parken, på Bragernessida (nordsida) av elva. Namnet har brua fått av di ho frå lufta ser ut som ein Y, den greske bokstaven ypsilon, ved at brubana deler seg i to på Bragernessida og går i vinkel i kvar si lei. Brua vart opna for fotgjengartrafikken 16. januar 2008

Brua vert halde opp av skråstilte stag frå tårnet, ikke av stag som heng i ståltau i boge mellom tårn i kvar ende av brua og forankra i land, som på ei hengjebru. Hovudspennet er 90 meter langt, og dei to sidespenna er på 56 meter. To 47 meter høge skråstilte master med 16 stag av ståltau ut frå kvar side, held brubana oppe. Då spennet på Strømsøsida av mastene er lenger og tyngre enn på Bragernessida, er somme av skråstaga på Bragernessida forankra i store betongblokkar i staden for i vegbana. Brudekket er laga knust kvit granitt som er valsa ned i eit lag kunsstoff (epoxy), og då stålkonstruksjonane er kvitmåla, gjev brua eit særeige kvitt inntrykk som òg kjem til sin rett ved lyssettinga i den mørke tida av døgret. Stålkonstruksjonane er laga i Sandnessjøen og skipa til brustaden. Under brua er det eit femten meter breitt og seks meter høgt seglingsløp, og på Bragernessida har delinga av bruabana i ei Y-form gjort at ei lita bukt av elva har kunne takast vare på.

Brua er teikna av arkitektane Arne Eggen Arkitekter AS, og terrengutfominga har landskapsarkitektar i firmaet Multiconsult stått for. Firmaet Kaare Skallerud AS har stått for lyssettinga.

Ypsilon fekk i 2008 heidersprisen «European Steel Bridges Award», og ærefull omtale av juryen for Statens byggeskikkpris.

Vegar i Drammen
Vi slentret langs en vårlig sti

«Vi slentret langs en vårlig sti» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Carsten Kloumans orkester, gjeven ut i 1963 (His Master's Voie AL 6113). Songen er skriven av Lars Christian Sande.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1963
«Vi slentret langs en vårlig sti» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jens Book-Jenssen med eit lite orkester, og så på nytt av Ray Adams med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 54 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1963
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1963-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Jens Book-Jenssen-songar
Ray Adams-songar
Songar skrivne av Lars Christian Sande
Drømmekjolen

«Drømmekjolen» er ein song av Nora Brockstedt og Anita Thallaug frå 1963. Songen er skriven av Bjarne Amdahl og Edith Thronsen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1963
«Drømmekjolen» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Anita Thallaug med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 50 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1963
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1963-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Nora Brockstedt-songar
Anita Thallaug-songar
Songar skrivne av Bjarne Amdahl
Songar skrivne av Edith Thronsen
Solhverv

«Solhverv» er ein song av Jan Høiland, gjeven ut i 1963. Songen er skriven av Dag Kristoffersen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1963
«Solhverv» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jan Høiland med eit lite orkester, og så på nytt av Nora Brockstedt med eit stort orkester. Bidraget vann med 81 poeng.

Eurovision Song Contest 1963

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1963 fekk «Solhverv» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1963. Nora Brockstedt skulle framføre songen, men måtte trekje seg på grunn av ein spelejobb. Songen vart dimed framført, på norsk, av Anita Thallaug. Øivind Bergh dirigent. Bidraget enda på 13. og sisteplass med null poeng. Noreg enda sist av totalt 16 bidrag av di landet måtte dele den dårlege plasseringa med Nederland, Finland og Sverige, som heller ikkje fekk nokre poeng.

Fotnotar

Columbia Graphophone Company-singlar
Melodi Grand Prix 1963-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Melodi Grand Prix-vinnarsongar
Norske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1963-songar
Norskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Jan Høiland-songar
Nora Brockstedt-songar
Anita Thallaug-songar
Songar skrivne av Dag Kristoffersen
Adjø av Anita Thallaug og Beate Brevik

«Adjø» er ein singel av Anita Thallaug og Beate Brevik, gjeven ut i 1963. Songen er skriven av Sigurd Jansen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1963
«Adjø» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Anita Thallaug med eit lite orkester, og så på nytt av Beate Brevik med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med 40 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1963
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1963-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Beate Brevik-songar
Anita Thallaug-songar
Songar skrivne av Sigurd Jansen
Jakteskipperen

«Jakteskipperen» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Carsten Kloumans orkester, gjeven ut i 1963 (his Master's Voice AL 6113). Songen er skriven av Rolf Hansen og Bernt Berggreen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1963
«Jakteskipperen» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Ray Adams med eit lite orkester, og så på nytt av Jens Book-Jenssen med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 59 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1963
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1963-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Ray Adams-songar
Jens Book-Jenssen-songar
Songar skrivne av Rolf Hansen
Songar skrivne av Bengt Berggren
Spiral av Elisabeth Granneman og Arne Bendiksen

«Spiral» er ein singel av Elisabeth Granneman og Arne Bendiksen, gjeven ut i 1964. Songen er skriven av Sigurd Jansen og Egil Hagen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1964
«Spiral» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Elisabeth Granneman med eit lite orkester, og så på nytt av Arne Bendiksen med eit stort orkester. Bidraget vann med 61 poeng.

Eurovision Song Contest 1964

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1964 fekk «Spiral» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1964. Arne Bendiksen framførte songen på norsk, og enda på åttandeplass med seks poeng; fem frå Danmark og eitt frå Finland. Karsten Andersen var dirigent.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1964-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Melodi Grand Prix-vinnarsongar
Norske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1964-songar
Norskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Elisabeth Granneman-songar
Arne Bendiksen-songar
Songar skrivne av Sigurd Jansen
Songar skrivne av Egil Hagen
Hvor?

«Hvor?» er ein song av Jan Høiland og Inger Jacobsen frå 1964. Songen er skriven av Arne Bendiksen.

«Hvor?» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Jan Høiland med eit lite orkester, og så på nytt av Inger Jacobsen med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 52 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1964
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1964-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Jan Høiland-songar
Inger Jacobsen-songar
Songar skrivne av Arne Bendiksen
God gammel firkantet vals

«God gammel firkantet vals» er ein song av Wenche Myhre og Elisabeth Granneman frå 1964. Songen var skriven av Einar Schanke og Alfred Næss.

«God gammel firkantet vals» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Wenche Myhre med eit lite orkester, og så på nytt av Elisabeth Granneman med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 60 poeng.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1964-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Wenche Myhre-songar
Elisabeth Granneman-songar
Songar skrivne av Einar Schanke
Songar skrivne av Alfred Næss
La meg være ung

«La meg være ung» (bokmåk for La meg vere ung) er ein singel av Odd Børre & The Cannons og Wenche Myhre, gjeven ut i 1964. Songen er skriven av Arne Bendiksen.

Myhre gav ut ein tysk versjon av songen kalla «Laß' mich, wie ich bin». Den tyske teksten er skriven av Kurt Hertha. Den norske versjonen lå 15 veker på VG-lista i 1964; fem av dei på fyrsteplass. Singelen vart tildelt Den Norske Sølvplate 1964.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1964
«La meg være ung» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Odd Børre & The Cannons med eit lite orkester, og så på nytt av Wenche Myhre med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 57 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1964
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1964-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Wenche Myhre-songar
Odd Børre-songar
The Cannons-songar
Songar skrivne av Arne Bendiksen
Songar på toppen av VG-lista
Ingen sol finner vei (til min gate)

«Ingen sol finner vei (til min gate)» er ein song av Inger Jacobsen og Jan Høiland, gjeven ut i 1964. Songen vart skriven av Karl Westby og Egil Hagen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1964
«Ingen sol finner vei (til min gate)» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen med eit lite orkester, og så på nytt av Jan Høiland med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med 38 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1964
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1964-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Jan Høiland-songar
Inger Jacobsen-songar
Songar skrivne av Karl Westby
Songar skrivne av Egil Hagen