alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Xinhairevolusjonen

Xinhairevolusjonen eller Hsinhairevolusjonen (kinesisk skrift 辛亥革命; pinyin Xīnhài Gémìng) var eit opprør som styrta Qing-dynastiet i Kina i 1911. Det har namn etter det kinesiske året xinhai ('metall-gris') det fann stad i. Revolusjonen innvarsla opprettinga av Republikken Kina. 

Opprøret braut ut den 10. oktober 1911 i Wuchang, hovudstaden i den sentrale Hubei-provinsen. Leidd av Li Yuanhong tok opprørarane kontroll over arsenalet i Hanyang og massakrerte den svake garnisonen med mandsjuiske Qing-styrkar. Opprøret spreidde seg raskt til dei større byer i Hubei og Hunan. Det spreidde seg gjennom sørkinesiske provinsar og lét seg ikkje stoppa. Etter ei tid hadde 15 provinsar erklært sjølvstende frå Qing-styret.

Opprøret kulminerte med at Xuantong-keisaren (betre kjend som Puyi) abdiserte den 12. februar 1912, etter langtrekte forhandlingar mellom rivaliserande keisarlege og republikanske styre basert i høvesvis Beijing og Nanjing. Revolusjonen gjekk over i ein strid om det framtidige styresettet til Kina. To kortvarige gjeninnføringar av monarkiet følgde før det republikanske styret blei endeleg innført.

I Taiwan og blant mange utanlandskinesarar blir Xinhairevolusjonen feira på Dobbel-ti-dagen, 10. oktober.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Xinhairevolusjonen» frå ,  den 26. mars 2011.  
Denne artikkelen bygger på «Wuchangopprøret» frå ,  den 26. mars 2011.  
 
Opprør i Kina
Republikken Kina fram til 1949
Qing-dynastiet
Hendingar i 1911
Hendingar i 1912
Sandsvær

Sandsvær er eit tidlegare prestegjeld og ein tidlegare kommune i Buskerud. Sandsvær kommune vart oppretta i 1837 og delt i 1908 i to kommunar, Ytre Sandsvær og Øvre Sandsvær. Begge desse kommunane vart frå 1964 slegne saman med Kongsberg kommune til ei ny kommune. Sandsvær prestegjeld var delt fire sokn, høvesvis Efteløt, Komnes, Tuft og Hedenstad. Folketalet i 1950 var 5 291.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok. IX. bandet. 1960

Tidlegare kommunar i Buskerud
Geografi i Kongsberg
Norske Liv

Det gjensidige Forsikringsselskap Norske Liv var eit norsk forsikringsselskap. Selskapet vart danna som 'Den norske Livrenteforening' i Christiania i 1844. Johan Henrik Rye laga planen for selskapet.

I 1874 vart tiltaket omdanna til eit vanleg livsforsikringselskap med vedtekne premiesatsar. Norske Liv var lenge mellom dei største tilbydarane på livstrygding i Noreg. Etter det vart omgjort til vanleg aksjeselskap vart det kjøpt av Kreditkassen og slege saman med andre trygdingsselskap.

Kjelder 
 Norsk Allkunnebok. IX.bandet. 1959
 Store norske leksikon

Forsikring
Skipingar i 1844
Norske føretak
Ole Cudrio

Ole Hansen Cudrio () var ein norsk kjøpmann i Skien og stortingsmann i ein periode.

Cudrio var son til ein kjøpmann i Skien, Hans Arnesøn. Han brukte etternamnet til morsslekta, truleg grunna i at han voks opp hos ein morbror. Ole Cudrio dreiv som faren handel i heimbyen. I 1818 møtte han på Stortinget som representant for Skien, grunna sjukdom vart han permittert allereie 4. februar. Tønnes Taralsen kom i staden hans.

Cudrio døydde i fødebyen i 1822.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff 
 
 

Norske kjøpmenn
Stortingsrepresentantar 1818-1820
Stortingsrepresentantar for Telemark
Folk frå Skien
Primula

Primula er ei planteslekt i nøkleblomfamilien. Artane har blad i rosett ved grunnen. Beger med fem flikar. Sylindrisk kronrøyr og fem utståande kronbladflikar.

Viltveksande norske artar
Kusymre (P. vulgaris)
Marinøkleblom (P. veris)
Hagenøkleblom (P. elatior)
Fjellnøkleblom (P. scandinavica)
Smalnøkleblom (P. stricta)
Finnmarksnøkleblom (P. nutans)

Dyrka artar i Noreg
Aurikel (P. aurikel)

Kjelder
Svensk wikipedia.
Dansk wikipedia.
Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Plantar i Noreg 
Nøkleblomfamilien
Achilles Last Stand

«Achilles Last Stand» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin på albumet deira Presence frå 1976. Han er skriven av Jimmy Page og Robert Plant heime hos Page i Malibu i California der dei budde ein månad medan Plant kom seg etter ei alvorleg bilulukke i Hellas i 1975. Songen vart sidan spelt inn i Musicland Studios i München i Tyskland.

Oversym
«Achilles Last Stand» er med ei lengd på 10 minuttar og 25 sekund den tredje lengste studioinnspelinga til Led Zeppeiln. han er kjend for dei kraftfulle trommene til John Bonham og den galloperande basslinja til John Paul Jones (spelt på ein spesialbygd Alembic 8-strengsbass). Jimmy Page la på mange gitarspor (dei meir enn 10 gitarspora vart spelte inn i München i ei enkelt økt). Page økte sidan farten noko på lydbandet. I 1977 forklarte han:

Teksten var inspirer av ei reise Plant og Page gjorde i Marokko, etter ein konsert i Earl's Court i 1975. Plant referer til Atlasfjella i Marokko i teksten: «The mighty arms of Atlas hold the heavens from the Earth». Teksten til Plant var òg inspirert av nokre dikt han las på denne tida, mellom anna av William Blake. «Albion remains/sleeping now to rise again» er ein referanse til Blake og The Dance Of Albion. 

Jimmy Page har sagt at «Achilles Last Stand» er favoritten hans blant Led Zeppelin-songane. Han vart ein sentral del av konsertane til bandet frå 1977 og frametter. Ei konsertutgåve frå Knebworth i 1979 finst på Led Zeppelin DVD.

«Achilles Last Stand» vart nytta i filmen Dogtown and Z-Boys (2001), ein av få gonger ein Led Zeppelin-song er gjeven løyve til å nyttast i film.

Medverkande
 Robert Plant - solovokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - 8-strengs bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1991: The Electric Fence (live)
 1994: Cinnamon (Cinnamon II)
 1995: Dream Theater (A Change of Seasons EP, medley)
 1995: Andy Scarth (live)
 1996: Jason Bonham Band (In the Name of My Father - The Zepset, medley)
 2000: Assisting Sorrow (Dead Zeppelin: A Metal Tribute to Led Zeppelin)
 2004: The Classic Rock String Quartet (The Led Zeppelin Chamber Suite: A Classic Rock Tribute to Led Zeppelin)
 2005: The Barbary Coast Guitar Duett (Suites for 2 Guitars)
 2006: The String Quartet (The String Quartet Tribute to Led Zeppelin [bonus DVD edition])
 2007: Letz Zep (Letz Zep II: Live in London)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Achilles Last Stand» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Bakgrunnsstoff
«Achilles Last Stand» på ledzeppelin.com

Songar frå 1976
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av Jimmy Page
Royal Orleans

«Royal Orleans» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin på albumet deira Presence frå 1976. 

Då dei var i New Orleans under ein turne, budde gruppa på Royal Orleans Hotel, og songen vart visstnok basert på ei hending som skjedde der. Soga seier at ein gong bandet var på hotellet tidleg i 1970-åra, så tok John Paul Jones med seg ei kvinne frå baren opp på rommet sitt, men han visste ikkje at ho var transvestitt. Begge røykte marihuana og sovna, transvestitt med ein tend joint i handa, som sette rommet i brann (alle klarte å rømme). Teksten inneheld linjer som «Be careful how you choose it» og «Poor whiskers set the room alight». 

«Royal Orleans» er den einaste songen på albumet som er tilskriven alle fire medlemmar. Vokalist Robert Plant skreiv det meste av teksten, og nytta songen til å gjere narr av Jones, visstnok fordi Jones ein gong sa at vokalen var den minst viktige delen i bandet. Songen vart gjeven ut som B-side til singelen «Candy Store Rock». Trommeslagar John Bonham spelte bongotrommer på songen.

«Royal Orleans» vart aldri framført på konsertane til Led Zeppelin.

Medverkande 
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar 
 1998: Sansi Janiba's Infectious Groove (A Tribute to John Bonham)
 2005: Steven Davenport (Green Magic)
 2007: Frankie Banali & Friends (24/7/365: The Tribute to Led Zeppelin)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Royal Orleans» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 978-0-7119-3528-0
 Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 978-1-56025-818-6
 

Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar skrivne av John Bonham
Songar frå 1976
Candy Store Rock

«Candy Store Rock» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå 1976 på albumet deira Presence. Han vart òg gjeven ut som singel i USA, men gjekk ikkje inn på lista der.

Songen er gjort som ein 50-tals rock 'n' roll-song. Ein del av teksten til songaren Robert Plant var delvis inspirert av forskjellige Elvis Presley-songar. John Bonham si trommespeling er meir kontrollert enn bombastisk, driven av samspel mellom ride-cymbalen og skarptromma. Gitarsoloen til Jimmy Page er kort og tilmålt, og kjem halvvegs ut i songen. 

Bandet spelte inn songen i Musicland Studios i Tyskland, og det tok dei om lag ein time og skrive han. Plant song songen frå rullestol, sidan han nyleg hadde vore i ei bilulukke i Hellas. 

«Candy Store Rock» vart aldri framført på konsertane til bandet, bortsett frå eit kort riff av Page på Riverfront Coliseum i Cincinnati i Ohio i april 1977. 

Robert Plant reknar «Candy Store Rock» som ein av favorittsongane sine frå Presence.

Medverkande 
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar
 John Bonham - trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Candy Store Rock» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Singlar frå 1976
Songar produserte av Jimmy Page
Swan Song Records-singlar
Britiske rock and roll-songar
In the Evening

«In the Evening» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin på albumet deira In Through the Out Door frå 1979. Songen har ein synthesizer-driven lyd med ein stor gitar.

Oversyn
Songen inneheld ein lang gitarintroduksjon av Jimmy Page på gitar. Page nytta ein Gizmotron for å skape ein burduneffekt.

Under konsertane deira i 1979 og 1980 nytta Page fiolinboge med ei laserstråle, som medverka til dei visuelle effektane. John Paul Jones spelte basspedelar i staden for bassgitar, sidan han spelte synthesizer samstundes. 

Store delar av songen vart skriven av John Paul Jones. Då han og bandet spelte inn albumet, møtte ofte ikkje Page og trommeslagar John Bonham opp i studio før seint på kvelden og arbeidde gjennom natta. Utan desse to starta «In the Evening» med trommer og klaverinstrument av Jones, som hadde ein ny trommemaskin å arbeide med. 

Songen vart spela på konsertane til Led Zeppelin i 1979 og 1980. Eit konsertopptak frå Knebworth-festivalen i 1979 finst på Led Zeppelin DVD. 

Plant spela songen på turneen sin etter Now and Zen i 1988. I 1996 vart songen spela på somme av konsertane til Page and Plant.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, klaverinstrument
 John Bonham - trommer

Andre versjonar
 1989: Twice Shy (The Song Retains the Name)
 1997: Jason Bonham Band (In the Name of My Father - The Zepset)
 2005: Sly and Robbie (The Rhythm Remains the Same: Sly & Robbie Greets Led Zeppelin)
 2005: Tracy G (Hip Hop Tribute to Led Zeppelin)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «In the Evening» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Bakgrunnsstoff
«In the Evening» på ledzeppelin.com
 

Songar frå 1979
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar produserte av Jimmy Page
Fool in the Rain

«Fool in the Rain» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin på albumet deira In Through the Out Door frå 1979. Han vart gjeven ut som singel i USA der han nådde 21. plass i februar 1980.

Oversyn
Songen har ei latinsk kjensle. Hovuddelen av songen er i 12/8-takt og har ein uvanleg 6-over-4 polyrytmisk rytme, der pianoet og bassen spelar 6 slag per takt og melodien (og delar av trommene) spelar 4 slag per takt. 

Bassisten John Paul Jones og vokalist Robert Plant utvikal ideen om ein sambarytme på songen etter å ha sett verdsmeisterskapen i fotball 1978 i Argentina.  

Teksten handlar om ein mann som skal møte ei dame på eit visst gatehjørne. Når kvinna ikkje dukkar opp vert han først lei seg, men i det siste verset skjønar han at han har gått til feil stad. 

Songen vart aldri framført på konsertane til Led Zepplin. Pianoet er ein vesentleg del av songen, men med John Paul Jones på piano, var der ingen til å spele bass.

Medverkande
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, klaverinstrument
 John Bonham - trommer, perkusjon

Andre versjonar
 1996: Maná (Hace Mucho Calor)
 2001: Azz Izz Band (Based on a True Story)
 2004: Pacifica (Unveiled) 
 2006: Hans Annéllsson (Return of the Son of One More Time for the World) 
 2007: Vanilla Fudge (Out Through the in Door)
 2008: O.A.R. med Robert Randolph (Bluegrass Tribute)
 2008: Rick Wakeman (Led Box: The Ultimate Led Zeppelin Tribute)
 2009: Michael Cavanaugh (In Color)
 2010: O.A.R. med Robert Randolph (Rain or Shine)

Konsertversjonar
 1999 & 2010: Umphrey's McGee
 2003: Dave Matthews
 2004,2009: O.A.R.
 2005: Pearl Jam med Robert Plant
2010: Nikki Yanofsky

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fool in the Rain» frå ,  den 26. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1979
Singlar frå 1979
Led Zeppelin-songar
Songar skrivne av Jimmy Page
Songar skrivne av Robert Plant
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar produserte av Jimmy Page
Swan Song Records-singlar
Medaljefordeling under sommar-OL 2008

Medaljefordeling under sommar-OL 2008 er ein liste over land som vann medalje under sommar-OL 2008.

Sommar-OL 2008
2008
Indre Mongolia

Indre Mongolia er ein autonom region i Folkerepublikken Kina.

Geografi 
Indre Mongolia grensar i nord til republikken Mongolia og Russland, i sør til provinsane Hebei, Shanxi, Shaanxi, Ningxia og Gansu og i aust til Liaoning, Jilin og Heilongjiang. Provinsen dekkjer 12 % av arealet til Kina, men berre 2 % av innbyggjarane bur der. Regionen er med andre ord ein av dei mest grisgrendte områda i Kina. Størstedelen av området ligg på mellom 1000 og 1500 moh., og store delar av Gobiørkenen ligg i Indre Mongolia.

Innbyggjarar 

Folketalet består i 80 % hankinesarar, 17 % mongolar og minoritetsgruppene mandsjuar (2 %), huikinesarar (0,9 %), daur (0,3 %), evenkar, oroqin og koreanarar. Regionen har status som nasjonalt minoritetsområde for mongolane. Opphavleg var dei nomadefolk, men dei fleste er bufaste no til dags. Om lag 350 000 driv framleis med gjeting av buskap. Størstedelen av innbyggjarane er busette på Hetao-sletta langs Huang He og sideelvane og på Khorcinsletta. Dei største byane er industribyen Baotou og hovudstaden Hohhot. Berre 5 % av arealet i regionen er dyrka mark; dette har sjølvsagt med det barske klimaet å gjera.

Historie 

Området vart politisk sameint med Kina då den mongolske hæren erobra Kina på 1200-talet. Seinare, då Ytre Mongolia vart liggjande inneklemt mellom interessene til Kina og Russland, blei Indre Mongolia verande under kinesisk innverknad. I 1947 oppretta dei kinesiske kommunistane Indre Mongolia som autonom region. I moderne tid har det vorte danna separatistrørsler i det mongolske folket i regionen.

Administrative einingar 

Indre Mongolia er delt inn i 12 prefektureiningar:

 Alxa
 Bayan Nur
 Wuhai
 Ordos
 Baotou
 Hohhot
 Ulanqab
 Xilin Gol
 Chifeng
 Tongliao
 Hinggan
 Hulunbuir

Desse er inndelte i 102 ulike typar fylke, som igjen er inndelte i 1425 ulike typar kommunar.

Kjelder 

 , skrive av Cato Næverdal.
 Bokmålswikipedia om Indre Mongolia, henta inn 26. mars 2011.

Indre Mongolia
Autonome regionar i Kina
Interrobang

Interrobang, ‽, spørjeropsteiknet, er eit moderne og sjeldant brukt skiljeteikn i typografien. Teiknet er ei blanding av eit utropsteikn og eit spørjeteikn, og tyder det same som begge desse teikna brukt etter kvarandre, ein kombinasjon ofte brukt i uformell tekst. Til dømes vil Kva?! kunne erstattast av Kva‽.

Teiknet blei laga i 1962 av den amerikanske reklamemannen Martin K. Speckter, som håpte å kunne lage reklametekstar med eit sterkare uttrykk.

Å lage teiknet

Teiknsett 
Få skriftfamiliar har spørjeropsteiknet, mellom desse er:
 Arial Unicode MS: ‽
 Palatino Linotype: ‽
 Lucida Sans Unicode: ‽
 Per 23. november 2016 følgjande Google Web Fonts: Source Sans Pro, EB Garamond, News Cycle, Cantarell, Nova Mono og GFS Neohellenic.

Unicode 
Spørjeropsteiknet er del av Unicode-kodeblokka «General Punctuation» (generell teiknsetting – U+2000–U+206F) og har Unicode-koden U+203D.

HTML 
For å generere spørjeropsteiknet i HTML kan ein nytte koden <span style="font-family:'Arial Unicode MS';">&#x203D;</span>, der "&#x203D;" er spørjeropsteiknet sin Unicode–HTML-kode. Alternativt kan ein nytte pseudo-element i CSS og referere til ein klasse i HTML slik:<head>
<style>
.interrobang { /* Eller eit kva som helst anna navn, f.eks. «.spørjerop» */
    font-family: "Arial Unicode MS" /* Kan erstattast med skriftene som lista over */
    }
.interrobang::after {
    content: "\203d"
    }
</style>
</head>

<body>
<p>Då eg overraska kompisen min, ramla du ut av han eit <q><span class="interrobang">Kva</span> <span class="interrobang">Er du her</span></q>
</body>Dette vert rendra slik:Då eg overraska kompisen min, ramla du ut av han eit «Kva‽ Er du her‽»

Kjelder

Skiljeteikn
Hot Dog av Led Zeppelin

«Hot Dog» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå In Through the Out Door i 1979. Det er den einaste songen på albumet der John Paul Jones ikkje er medlåtskrivar. Det er ein lystig melodi gjort som ein country-låt med Elvis Presley-liknande vokal av songaren Robert Plant.

Oversyn 
Songen var påverka av amerikansk rockabilly-musikk. Han dukka opp i London under øvingane der, då det var vanleg for dei å spele gjennom gamle Elvis og Ricky Nelson-songar frå 1950-åra. Elvis hadde faktisk ein song kalla «Hot Dog» som han framførte i filmen Loving You i 1957.

Teksten omhandlar ei jente i Texas som «stal hjarta mitt» og kan ha vore basert på ei verkeleg jente i livet til Plant, men han kalla det ei hyllest til Texas og sinntilstanden deira. 

«Hot Dog» vart spela på konsertar av Led Zeppelin i 1979 og 1980. 

Songen vart òg gjeven ut som B-side til singelen «Fool in the Rain».

Medverkande 
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, klaverinstrument
 John Bonham - trommer

Andre versjonar 
 1993: Dread Zeppelin (Hot & Spicy Beanburger)
 1996: Ritual Device & Killdozer ("When the Levee Breaks" CD singel)
 2002: Shawn Amos (In Between)
 2002: Clumsy Lovers (Under the Covers)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hot Dog (song)» frå ,  den 27. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lewis, Dave (2004) The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, ISBN 0-7119-3528-9
Welch, Chris (1998) Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, ISBN 1-56025-818-7
 

Led Zeppelin-songar
Songar frå 1979
Songar skrivne av John Paul Jones
Songar skrivne av Robert Plant
Coda av Led Zeppelin

Coda er det niande og siste studioalbumet til det engelske rockebandet Led Zeppelin, gjeve ut i 1982. Denne samlinga av unytta studioopptak frå forskjellige innspelingar gjennom den 12 år lange karrieren til Led Zeppelin vart gjeven ut to år etter gruppa offisielt hadde gitt seg etter at trommeslagar John Bonham døydde. Ordet coda tyder avslutninga av eit musikkstykke og vart derfor vald som tittel.

Oversyn
Led Zeppelin-gitarist og produsent Jimmy Page forklarte at årsaka til at albumet vart gjeve ut delvis var alle piratkopialbuma som var populære hos tilhengjarane:

Led Zeppelin-bassist John Paul Jones minnest:

I følgje Led Zeppelin-biografien Hammer of the Gods, skulda òg bandet Atlantic Records eit album til med avtalen på fem album som skapte Swan Song Records i 1974. Slik sett kunne dei oppfylle kontrakten med Coda.

«We're Gonna Groove» opnar albumet, og i følgje plateomslaget vart han spelt inn i Morgan Studios i juni 1969. Det vart seinare kjend at han kom frå eit konsertopptak frå januar 1970 i Royal Albert Hall, med nytt gitarspor og den originale gitaren fjerna.

«Poor Tom» er frå innspelinga av Led Zeppelin III og vart innspelt i Olympic Studios i juni 1970.

«I Can't Quit You Baby» er henta frå same konsert som «We're Gonna Groove», men vart oppført som ei øving i det originale plateomslaget. Innspelinga vart redigert ned for å fjerne «konsert-kjensla».

Innhald

Medverkande
Led Zeppelin
John Bonham – trommer, perkusjon
John Paul Jones – bassgitar, piano, klaverinstrument
Jimmy Page – akustisk og elektrisk gitar, 
Robert Plant – solovokal, munnspel

Albumlister

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Coda (album)» frå ,  den 27. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1982
Album produserte av Jimmy Page
Plateomslag av Hipgnosis
Led Zeppelin-album
Swan Song Records-album
Album spelte inn i Polar Studios
Hey Hey What Can I Do

«Hey Hey What Can I Do» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin gjeven ut som B-sida til «Immigrant Song» i 1970. Det er den einaste songen Led Zeppelin gav ut medan bandet eksisterte som ikkje kom ut på eit album. Han vart derimot gjeven ut på samleplata The New Age of Atlantic med forskjellige artistar i Storbritannia i 1972, der singelen ikkje vart gjeven ut. Songen vart sidan gjeven ut i plateboksen Led Zeppelin i 1990 og i 1993 vart han gjeven ut på The Complete Studio Recordings, ei samling på 10 CDar, samt som ein av fire bonusspor på ei utgåve av Coda.

Medverkande 
 Robert Plant - vokal
 Jimmy Page - mandolin, gitarar
 John Paul Jones - bassgitar, akustisk gitar
 John Bonham - trommer

Andre versjonar 

Fleire andre band har òg spelt inn songen: 

Jimmy Page og The Black Crowes spela songen under turneen deira i 2000 og dette kom ut på albumet Live at the Greek.
The Hold Steady 
Hootie & the Blowfish 
Dread Zeppelin 
 Robert Plant spela songen på turneen sin i lag med Alison Krauss i april og mai 2008. 
Weinland

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hey Hey What Can I Do» frå ,  den 27. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene: Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song, by Chris Welch, ISBN 1-56025-818-7The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin, by Dave Lewis, ISBN 0-7119-3528-9
 

Led Zeppelin-songar
Jimmy Page-songar
Robert Plant-songar
John Paul Jones-songar
John Bonham-songar
Songar frå 1970