alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kryvyj Rih

Kryvyj Rih (ukrainsk Кривий Ріг; russisk Кривой Рог, Krivoj Rog) er ein by sentralt i Ukraina. Han ligg Dnipropetrovsk oblast, sørvest for Dnipropetrovsk, ved samløpet mellom elvane Inhulets og Saksahan. Byen har kring 650 000 innbyggjarar (2007).

Kryvyj Rih er utan tvil den største stålindustribyen i Aust-Europa, og eit globalt viktig metallurgisk senter i Kryvbas-regionen.

Historie
Byen vart grunnlagd på 1700-talet av zaporozje-kosakkar. Kryvyj Rih tyder på ukrainsk 'krokete horn'. I følgje ei lokal segn vart byen grunnlagd av ein krokete (ukrainsk sjargong for einøygd) kosakk kalla Rih. Men ein veit at namnet på byen vart nytta om dette området før byen vart grunnlagd på grunn av forma på landområdet der elva Saksagan munnar ut i Inhulets.

Industriveksten i området byrja i 1880-åra då europearar byrja å investere i gruvedrifta her. Metallverka i byen, særleg Kryvorizjstal, vart utvida i sovjettida og er i dag eit av dei største i verda. 

Under den russiske borgarkrigen vart byen og området kring kjernen i anarkiopprøret til Nestor Makhno.

Under andre verdskrigen vart Kryvyj Rih nesten totalt øydelagd av den flyktande raude armeen. Etter krigen levde folk blant ruinane medan husa vart gjenoppbygde. Husmangelen vart møtt med innovative teknologiske løysingar som gjorde at ein raskt kunne byggje brakker og hus i raskt tempo.

Klima
Kryvyj Rih har eit tørt steppeklima (Bsk) i følgje Köppen si klimaklassifisering. Dette gjev varme somrar og kalde vintrar med lite nedbør.

Bilete frå Kryvyj Rih

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kryvyi Rih» frå ,  den 9. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Kryvyj Rih nettstad (engelsk, ukrainsk, russisk)
Infokr - byportal    (russisk)

Byar i Dnipropetrovsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1775
Luhansk

Luhansk (ukrainsk Луга́нськ, russisk Луга́нск, Lugansk), tidlegare Vorosjilovgrad, er ein by søraust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Luhansk oblast (provins). Sjølve byen er ein eigen kommune i oblastet og har kring 450 000 innbyggjarar (2004). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk, der han er hovudstaden.

Historie
Byen har ei historie som går attende til 1795 då den britiske industrimagnaten Charles Gascoigne grunnla ein metallfabrikk der. Det var byrjinga på ein industri som framleis trivst i dag. Lugansk fekk bystatus i 1882. Han ligg i Donetsbekkenet og vart utvikla til eit viktig industrisenter i Aust-Europa, mellom anna var her eit stort selskap som bygde lokomotiv. 

5. november 1935 fekk byen namnet Vorosjilovgrad (Ворошиловград) til ære for den sovjetiske militærkommandanten og politikaren Kliment Vorosjilov. Den 5. mars 1958 vart det gamle namnet gjeve attende, då Khrusjtsjov ikkje lenger ville gje namn på levande personar til byar. 5. januar 1970, etter at Vorosjilov døydde, vart namnet igjen endra attende til Vorosjilovgrad. Til slutt, den 4. mai 1990, vart det opphavlege namnet gjeve attende til byen.

Klima

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Luhansk» frå ,  den 9. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Luhansk oblast
Busetnader grunnlagde i 1795
Makijivka

Makijivka (ukrainsk Макіївка; russisk Макеевка, Makejevka; tidlegare namn: Dmytrijivsk, Dmytrijevskyj) er ein industriby aust i Ukraina i Donetsk oblast (provins), 25 km frå Donetsk. Byen har kring 390 000 innbyggjarar (2004). Han har eit viktig senter for stålindustri og kolgruvedrift i landet. Donetsk og Makijivka har meir eller mindre vokse i saman, så det er vanskeleg å sjå kvar den eine sluttar og den andre byrjar. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Historie
Lenge trudde ein at Makijivka vart grunnlagd i 1777, men nyare forsking har vist at han vart nemnd i skriftlege kjelder kring 1696. Den første gruva nær byen vart opna i 1875. I 1899 vart det grunnlagd ein metallurgi-busetnad i nærleiken kalla Dmytrijevsk.

Makijivka var berre ein liten landsby då han vart slått saman med den nærliggande Dmytrijivsk. Dmytrijivsk utvikla seg så til ein av dei største kolgruve- og industrisentera i Donetsbekkenet. I 1931 fekk Dmytrijivsk-Makijivka det nye namnet Makijivka.

I 1939 budde det 8000 jødar i Makijivka. I 1942 melde nazistane at Makijivka no var "fri for jødar". Nazistane avretta i alt 493 personar her.

I september 2006 vart den første synagogen i byen reist, den første på nesten 70 år. .

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Makiivka» frå ,  den 9. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 makeyevka.dn.ua  - Offisiell nettstad for Makijivka  (engelsk)/(ukrainsk)/ (russisk)

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1696
Vinnytsia

Vinnytsia (ukrainsk Ві́нниця) er ein by ved breidda av Søndre Bug, sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Vinnytsia oblast. Byen har kring 370 000 innbyggjarar. 

Vinnytsia har hatt fleire andre namn, som Vinnitsa (russisk Ви́нница), Vinnica (polsk Winnica), tysk Winniza og rumensk Vinniţa. Alle variantar av namnet viser til det slaviske ordet for vingard.

Geografi
Vinnytsia ligg kring 260 km frå den ukrainske hovudstaden Kiev, 429 km frå hamnebyen Odessa og 369 km frå Lviv. Gavrysjivka internasjonale lufthamn ligg i Vinnytsia og sidan slutten av andre verdskrigen har det vore ein stor sovjetisk flybase her. Det ukrainske luftforsvaret har sidan hatt base i Vinnytsia.

Klima
Vinnytsia har ein lang, varm sommar med ganske fuktig luft og ein forholdsvis kort vinter. Middeltemperaturen i januar er -5,8 °С og 18,3 °С i juli. Årsmiddelnedbøren er 638 mm.

Gjennom året er det 6-9 dagar med kraftig snøfall, 37-60 dagar med tåke, særleg om vinteren og 3-5 dagar med torevêr og hagl.

Historie
Vinnytsia har vore eit viktig handelssenter og politisk senter sidan 1300-talet, då Fedir Koriatowicz, nevøen til den litauiske hertugen Olgerd bygde ei festning (1363) her mot tatarane ved breidda av Søndre Bug. Frå den tid vart byen stadig kjempa om mellom Litauen, tatarar, Polen, Det osmanske riket (som styrte byen og regionen frå 1672 til 1699), kosakkar og til slutt Russland, som annekterte byen og regionen etter den andre delinga av Polen i 1793. 

Under den stalinistiske undertrykkinga utførte russarane ein massakre i 1937-1938 og massegravene vart grave opp av dei invaderande tyskarane i 1943. Adolf Hitler la det austlegaste hovudkvarteret sitt Führerhauptquartier Varulv nær byen og var her fleire veker i 1942 og tidleg i 1943. Nazistane dreiv sine eigne massakrar i byen og eit estimat er at Einsatzgruppe D tok livet av så mange som 28 000 menneske i byen. Dette omfatta ei nær utrydding av den jødiske folkesetnaden i byen. Eit kjent bilete, Den siste jøden i Vinnytsia, syner eit medlem av Einsatzgruppe D som er i ferd med å ta livet av ein knelande jøde føre ei massegrav. Teksten Den siste jøden i Vinnytsia vart skriven bakpå biletet og vart funne i fotoalbumet til ein tysk soldat.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Vinnytsia» frå ,  den 9. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Bilete frå Vinnytsia (ukrainsk)

 *
Byar i Vinnytsia oblast
Busetnader grunnlagde i 1360-åra
Skipingar i 1363
Yobes Ondieki

Yobes Ondieki () er ein kenyansk tidlegare langdistanseløpar.

Aktiv 

På 1980-talet studerte Yobes Ondieki i Iowa i USA der han var ein aktiv idrettsmann, særleg i terrengløp. Som langdistanseløpar var han i stand til å halda god fart over lengre tid, men mangla ein god sluttspurt. Under sommar-OL 1988 i Seoul deltok han på 5000 meter, men enda på 12. plass. Også under neste OL, sommar-OL 1992 i Barcelona var det sluttspurten som mangla hjå Ondieki og som gjorde at han enda på ein femteplass.

Ondieki sin største idrettsmedalje er VM-gull på 5000 meter frå Tokyo i 1991. Han sprang inn på 13,14.45 og sette meisterskapsrekord. Dessutan vart Ondieki den fyrste løparen som sprang 10 000 meter på under 27 minutt og dermed sette ny verdsrekord. Dette skjedde på Bislett stadion under Bislett Games den 10. juli 1993, og Ondieki vart tildelt Bislett-medaljen for prestasjonen. Verdsrekorden heldt fram til juli neste år, då han vart slått av William Sigei. 

Ondieki var gift med maratonløparen Lisa Martin frå Australia, men dei er no skilde.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Yobes Ondieki» frå ,  den 10. september 2012.  
 

Kenyanske langdistanseløparar
Verdsmeistrar i friidrett
Vinnarar av Bislett-medaljen
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1988
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1988
Kenyanske deltakarar under sommar-OL 1992
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1992
Nesbru

Nesbru er ein stad i Asker kommune som har fått namn etter Nes bru (Næs bro etter gamal skrivemåte), ei lita steinkvelvbru frå sist på 1700-talet over den vesle Neselva. Neselva har fått namn etter gardane Nes som ligg på høgdedraga mellom elva og sundet mot Nesøya. Namnet Nesbru på denne staden er etter måten ungt. 

På Nesbru ligg Nesbru videregående skole, eit hotell og bygningar for handel- og kontorverksemder. Det internasjonale møbelkonsernet IKEA opna sin fyrste forretning utanfor Sverige på Nesbru; denne forretninga vart etter ei tid flytta til nytt, stort bygg på Slependen i Asker kommune, på tomta der forretninga framleis ligg, men i eit nytt og større bygg. 

Særleg etter at ein av dei manuelle telefonstasjonane i Asker kommune fekk namnet Nesbru og hadde lokale i eit hus attmed Nes bru (telefonnettet i Asker kommune vart ikkje automatisert før i 1964), vart namnet Nesbru knytt til eit stort område ved at dei som telefonerte til abonnentar i området stendig fekk høyre namnet Nesbru som velkomstord av tenestefolka på sentralen når dei skulle be om at sambandet vart sett opp. Etter at det vart oppretta eit posthus med namnet Nesbru i nærleiken av Nes bru, slik at eit stort område fekk Nesbru som postadresse, vart denne namnebruken forsterka. Tidlegare hadde stroket hatt postadressa Billingstad eller Hvalstad, då dei næraste posthusa låg på stasjonane Billingstad og Hvalstad på Drammensbanen. Men sjølv om mange ser på Nesbru som eit større distrikt i Asker på grunn av postadressa, er Nesbru i lokal tale framleis ein stad med avgrensa storleik, og femnar soleis ikkje om til dømes Holmen, sjølv om postkontoret Nesbru vart flytta til Holmen etter ei tid. Som stad grensar Nesbru til stadane Holmen, Hvalstad, Billingstad og den luten av Slependen som ligg i Asker kommune.

Geografi i Asker
Kherson

Kherson (ukrainsk og russisk Херсо́н) er ein by i det sørlege Ukraina. Det er det administrative senteret i Kherson oblast (provins) og er eit eige rajon (distrikt) i oblastet. Kherson er ein viktig hamneby  ved Svartehavet og Dnepr og har ein stor skipsbyggingsindustri. Byen har kring 330 000 innbyggjarar (2007).

Historie
Fram til 1774 høyrte regionen til Krim-khanatet. Kherson vart grunnlagd i 1778 av Grigorij Aleksandrovitsj Potemkin etter ordre frå Katarina den store. Byen vart bygd under oppsyn av general Ivan Gannibal der den vesle festninga Aleksanderschanz alt låg. Namnet Kherson er ei forkorting av Khersonesos, ein antikk gresk koloni grunnlagd 2500 år sidan sørvest på Krimhalvøya. Ein av dei førte bygningane i Kherson Fort var St. Katarina-kyrkja der Potemkin etter kvart vart gravlagd. Den siste tarpanen vart fanga nær Kherson i 1866.

Demografi
I 2001 budde det følgjande etniske grupper i Kherson: 
 ukrainarar - 76.6%
 russarar - 20.0%
 Andre - 3.4%

Folkesetnad

Klima

Transport 
Kherson har jernbanesamband til Kiev og Lviv.

Utdanning

 Kherson statlege jordbruksuniversitet
 Kherson statsuniversitet
 Kherson nasjonale tekniske universitet
 Internasjonalt universitet for lov og rett

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Kherson» frå ,  den 10. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Bilete av Kherson
Offisiell nettstad  (ukrainsk)

Byar i Kherson oblast
Hamnebyar i Ukraina
Byar ved Dnepr
Busetnader grunnlagde i 1778
Tsjernihiv

Tsjernihiv (ukrainsk Чернігів) eller Tsjernigov (russisk Черни́гов) er ein historisk by nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tsjernihiv oblast (provins) og for den omliggande Tsjernihivskyj rajon (distrikt) i oblastet. Byen har kring 300 000 innbyggjarar (2006).

Historie

Tsjernihiv var først nemnd i Rus-Austromarriket-avtalen i 907 (som Черниговъ), men kva tid han vart grunnlagd er ikkje kjend. Arkeologiske utgravingar har gjort funn etter khazariske Khaganat og ser ut til å ha eksistert på 800-talet.

Byen låg sør i Kiev-riket og var den nest mest velståande og viktigaste byen i riket. Frå tidleg på 1000-talet var han sete for det mektige Storfyrstedømet Tsjernigov, og herskarane her kjempa om makt storfyrstane i Kiev Storfyrstedømet var det største i Kiev-riket. Byen hadde då kring 25 000 innbyggjarar og gullalderen vart fram til 1239 då han vart plyndra av hordane til Batu Khan, som starta ein lang periode i skuggen.

Området kom inn under Storhertugdømet Litauen i 1353. Byen vart igjen brend av Meñli I Giray frå Krim-khanatet i 1482 og 1497 og frå 1400- til 1600-talet skifta byen hender fleire gonger mellom Litauen, Storhertugdømet Moskva (1408–1420 og frå 1503) og Det polsk-litauiske samveldet (1618–1648), der han fekk Magdeburgrettar i 1623 og i 1635 vart han setet i Tsjernihiv voivodskap. Området vart meir viktig på midten av 1600-talet under og etter Khmelnytskyj-oppstanden. I Hetman-staten Tsjernihiv var byen ein base for eit kosakkregiment.

I 1667 vart byen avstått til Tsar-Russland og Tsjernihiv vart verande eit viktig senter for det autonome Kosakk-hetmanatet. Då hetmanatet vart nedlagd vart byen eit vanleg administrativt senter i Det russiske imperiet for det lokale området.

I folketeljinga hadde byen 27 000 innbyggjarar og av dette kring 11 000 jødar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Chernihiv» frå ,  den 10. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Tsjernihiv byportal
 chernigiv-rada.gov.ua — Offisiell nettstad

Byar i Tsjernihiv oblast
Shtetlar
Forrest Towns

Forrest Grady Towns () var ein hekkeløpar frå Georgia i USA.

Biografi 
Forrest Towns spelte amerikansk fotball i ungdommen, og fekk koma inn på University of Georgia med fotballstipend. Towns utvikla ei spesialisering innan hekkeløp, og han vann 60 hekkeløp på rad frå 1935 til 1937. Forrest Towns vart også den fyrste frå Georgia som fekk vera med på ein OL-tropp frå USA. Under sommar-OL 1936 i Berlin sette han ny verdsrekord på 110 meter hekkeløp med 14,1 sekund, og han vann olympisk gull på 14,2. Kort tid etter leikane, i Oslo, forbetra Towns sin eigen verdsrekord på 110 meter hekk til 13,7 sekund. Denne rekorden vart ståande til 1950.

Etter college-tida vart Forest Towns tilsett som friidrettstrenar ved University of Georgia og beheldt denne stillinga fram til 1975. Forrest Towns vart tildelt Bislett-medaljen i 1990 som ein av ni utøvarar med historiske resultat på Bislett stadion. I tillegg fekk han ein friidrettsbane ved universitetet i Georgia oppkalla etter seg.

Forrest Towns døydde i Athens i Georgia 9. april 1991.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Forrest Towns» frå ,  den 10. september 2012.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1936
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1936
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1936
Vinnarar av Bislett-medaljen
Folk frå Georgia
Mick Pointer

Mick Pointer () er trommeslager i progressiv rock-bandet Arena, som han starta i 1995. Pointer er òg kjend som originalmedlem av Marillion, som han var med å starte i 1979. Pointer medverka på debutalbumet deira Script for a Jester's Tear, før han slutta i bandet i 1983. 

Han har òg spelt fleire konsertar under namnet Mick Pointer's Marillion, der Pointer er einaste medlem med tilknyting til Marillion. Bandet spelte mellom anna heile albumet Script for a Jester's Tear i 2008 for å markere 25-årsjubileet til albumet. Dette bandet heldt fram å turnere i Europa i 2009 og 2010 med det dei kalla Script for a Jester' Tour.

Diskografi

Med Marillion
 1983 Script for a Jester's Tear

Med Arena
''sjå Arena sin diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mick Pointer» frå ,  den 10. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
Arenas offisielle nettsted

Engelske trommeslagarar
Engelske låtskrivarar
Marillion-medlemmar
Folk frå Buckinghamshire
Jonathan Mover

Jonathan Mover  er ein amerikansk trommeslagar som har arbeidd med mange forskjellige artistar som Aretha Franklin, Fuel, Alice Cooper, Shakira, Julian Lennon, GTR, Everlast, The Tubes, Mick Jagger, Steve Howe, Peter Frampton, Oleander, Celine Dion, Elton John, Stuart Hamm, They Might Be Giants, Frank Gambale, Mike Oldfield, Steve Hackett, Marillion, Beastie Boys, Joe Satriani, Derek Sherinian, Joe Lynn Turner, Dave Koz, Jan Hammer og andre. Han voks opp i Boston-området og byrja å spele trommer då han var 13 år gammal. Som lydteknikar og plateprodusent har han arbeidd med Shakira, Flo Rida, Brett Scallions, Rick Ross, Fuel, Carnival Divine og den franske gitarvirtuosen Rudy Roberts samt fleire.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Jonathan Mover» frå ,  den 10. september 2012.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå Massachusetts
Script for a Jester's Tear

Script for a Jester's Tear er det første albumet til det neo-progressive rockebandet Marillion, som kom ut i 1983. Det nådde sjuande plass på den britiske albumlista og låg der i 31 veker.

Singelen som kom ut før albumet var «Market Square Heroes».

«He Knows You Know» og «Garden Party» kom også ut som singlar, og kom inn på Topp 40-lisa i Storbritannia.

Dette er det einaste Marillion-albumet der trommeslagaren Mick Pointer er med.

Innhald

Medverkande
Fish – vokal
Steve Rothery - gitar
Mark Kelly - klaverinstrument
Pete Trewavas - bass
Mick Pointer - trommer

"Marquee Club's Parents Association Children's Choir" - korvokal på «Forgotten Sons» (kort utdrag av «Ring a Ring o' Roses»).
Peter Cockburn – nyhendeopplesar på «Forgotten Sons».

Lister
Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Script for a Jester's Tear» frå ,  den 10. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Debutalbum frå 1983
Neo-progressive rockealbum
Fugazi av Marillion

Fugazi er det andre studioalbumet til det neo-progressive rockebandet Marillion. Det kom ut i 1984 og var det første albumet med Ian Mosley på trommer. Det nådde femteplassen på UK album charts og låg på lista der i totalt 20 veker og inneheldt to singlar som gjekk inn på Topp 40 i Storbritannia, Punch and Judy (#29) og Assassing (#22).

Ein dobbel-CD kom ut i 1998 med ekstra B-sider og demoar.

Innhald

Medverkande
Fish – vokal
Steve Rothery - gitarar
Mark Kelly - tangentinstrument
Pete Trewavas - bass
Ian Mosley - trommer
Linda Pyke - korvokal on "Incubus"

Lister
Album

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fugazi (album)» frå ,  den 10. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Marillion-album
Musikkalbum frå 1984
Sumy

Sumy (ukrainsk Суми, russisk Сумы) er ein by ved elva Psel i Ukraina og administrasjonssenter i Sumy oblast. Byen har kring 280 000 innbyggjarar (2004). 

Sumy lufthamn ligg ved byen.

Historie 
Sumy vart grunnlagd i 1652 ved breidda av Psel, ei sideelv til Dnepr, som ei kosakkisk festning. Ho var meint å verne Sloboda Ukraina frå krimtatariske åtak. Etter at åtaka deira stoppa opp og området vart ein del av Det russiske imperiet, utvikla Sumy seg til eit viktig økonomisk senter. I løpet av den tyske okkupasjonen av Ukraina under andre verdskrigen (1941 – 1943), vart Sumy hard råka. Då kriven var over vart dei øydelagde delane av byen bygd opp att.

Folkesetnad

 1897 - 70,53 % ukrainarar, 24,1 % russarar, 2,6 % jødar, 2,6 7% andre
 1926 - 80,7 % ukrainarar, 11,8 % russarar, 5,5 % jødar, 2 % andre
 1959 - 79 % ukrainarar, 20 % russarar, 1 % andre

Klima 
Sumy har eit moderat kontinentalklima: kalde og snørike vintrar og varme somrar. Middeltemperaturen er ikkje altfor låg om vinteren og heller ikkje altfor varm om sommaren med -6,9 °С i januar og 20,3 °С i juli. Årsnedbøren er 513 mm, og mest nedbør kjem i juni og juli. 7

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sumy» frå ,  den 10. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Sumy oblast
Busetnader grunnlagde i 1652
Horlivka

Horlivka (ukrainsk Горлівка, russisk Горловка, Gorlovka) er ein by i Donetsk oblast (provins) aust i Ukraina. Byen har kring 290 000 innbyggjarar. Han er eit senter for kolgruvedrift og kjemisk industri.  Gorlovka statlege pedagogiske institutt for framandspråk har to bygningar i byen. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Historie
Busetnaden vart grunnlagd av Pjotr Gorlov i 1867, men var lite meir enn ei rekkje gruveleirar fram til han raskt voks i 1930-åra. 

Under den russiske revolusjonen i 1905 var det ein våpenkonflikt her. 

I nyare år er mange av gruvene stengde og folketalet har falle meir enn 10% i løpet av 1990-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Horlivka» frå ,  den 10. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Gorlovka 

Byar i Donetsk oblast
Busetnader grunnlagde i 1867
Linford Christie

Linford Cicero Christie () er ein tidlegare sprintar som representerte Storbritannia. Han var den fyrste europearen som sprang 100 meter på under 10 sekund.

Karriere 

Linford Christie vart fødd i Saint Andrew på Jamaica og vart oppdregen av bestemor si der. Sju år gamal forlèt han Jamaica og flytte til London, der foreldra hans hadde busett seg fem år tidlegare. Sjølv om han gjorde det svært bra i idretten i oppveksten, starta han ikkje med aktiv friidrett før 19-årsalderen. Christie greidde ikkje å kvalifisera seg til sommar-OL 1984, men med Ron Roddan som trenar tok han til å gjera stor framgang.

I 1986 vart Christie den overraskande europameisteren på 100 meter sprint i Roma. Under Samveldeleikane kom han på andreplass bak Ben Johnson frå Canada. I 1987 kom Christie på fjerdeplass under VM i friidrett, men då vinnaren Ben Johnson vedgjekk dopingbruk, gjekk bronsemedaljen til Christie.

Sommar-OL 1988 i Seoul vart dei fyrste olympiske leikane for Linford Christie. Nemnte Ben Johnson vart vinnaren av 100 meter sprint, men vart seinare diskvalifisert grunna doping. Andreplassen, Carl Lewis frå USA fekk difor gullet og Christie vann olympisk sølv. Christie vart sjølv også mistenkt for dopingbruk under desse leikane, men ingenting vart prova. Han deltok også på kvalifiseringa til 200 meter sprint, og var med på stafettlaget som skaffa sølv til Storbritannia på 4 x 100 meter. 

Christie heldt fram med å gjera det bra som sprintar, særleg i EM og innandørs-EM. I 1992 var det tid for sommar-OL 1992 i Barcelona. Christie vart no olympisk meister på 100 meter sprint, 32 år gamal. Han var den tredje briten i verdshistoria som oppnådde dette, og gjorde det på tida 9,96. Erkerivalen og den dåverande verdsrekordhaldaren Carl Lewis deltok ikkje på 100 meter under Barcelona-leikane.

I 1993 vart Christie også verdsmeister på 100 meter sprint i Stuttgart på tida 9,87. Dette er gjeldande britisk rekord og var europeisk rekord fram til portugisaren Francis Obikwelu slo han med éin hundredel i 2004. 

Linford Christie sin karrierre gjekk nedoverbakke etter 1994. Han deltok under sommar-OL 1996 i Atlanta, men vart diskvalifisert frå 100 metersfinalen etter at han hadde tjuvstarta to gonger. Ved ein tilfeldig narkotikatest i Dortmund i 1999 vart det funne nandrolon i kroppen hans, og han vart straffa frå IAAF med to års utestenging frå idretten. Han har ikkje vore aktiv som toppidrettsmann etter dette.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Linford Christie» frå ,  den 10. september 2012.  
 

Britiske sprintarar
Jamaicanske sprintarar
Olympiske meistrar for Storbritannia
Deltakarar under sommar-OL 1988
Deltakarar under sommar-OL 1992
Deltakarar under sommar-OL 1996
Vinnarar av Bislett-medaljen
Britiske friidrettsutøvarar