alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cole Sprouse

Cole Mitchell Sprouse () er ein amerikansk skodespelar. Han er den yngre tvillingbroren til Dylan Sprouse.

Sprouse er kjend for rolla si som Cody Martin i tv-serien The Suite Life of Zack & Cody på Disney Channel og den avleidde The Suite Life on Deck. I 2017 spelte han Jughead Jones i serien Riverdale på The CW.

Bakgrunn
Sprouse blei fødd i  Arezzo i Toscana, der dei amerikanske foreldra Matthew Sprouse og Melanie Wright var lærarar ved ein engelskspråkleg skule. Cole blei fødd 15 minutt etter tvillingbroren Dylan. Cole blei kalla opp etter jazzsongaren og pianisten Nat King Cole. Fire månader etter fødselen flytta familien til foreldra sin heimstad i Long Beach i California.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cole Sprouse» frå ,  den 5. februar 2019.  

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Toscana
Italiensk-amerikanarar
Billy Cox

William "Billy" Cox () er ein amerikansk bassist, mest kjend for å ha spelt i bandet til Jimi Hendrix.

Han møtte først Jimi Hendrix tidleg i 1960-åra, då dei begge var i hæren i lag. Cox spelte då i lag med Hendrix i eit R&B-band kalla King Kasuals. Hendrix inviterte seinare Cox til England for å spele i bandet hans, men Cox avslo og jobben gjekk i staden til Noel Redding. Etter at the Jimi Hendrix Experience var oppløyst i 1969, kom Cox med i bandet Band of Gypsys i lag med Hendrix. Cox vart verande i band med Hendrix til han døydde i 1970, og spelte mellom anna på Woodstock-festivalen. 

I 1971 gav Cox ut albumet Nitro Function med Char Vinnedge (frå Luv'd Ones) og Robert Tarrant. Cox spelte òg i lag med fleire andre, som Charlie Daniels Band og Buddy Miles.

Diskografi

Solo 
 Nitro Function, 1971

Samarbeid 
 Them Changes, Buddy Miles, 1970

Band of Gypsys 
 Band of Gypsys, Jimi Hendrix, 1970
 Band of Gypsys 2, Jimi Hendrix, 1986
 The Band of Gypsys Return, Buddy Miles & Billy Cox, 2006

The Jimi Hendrix Experience 
 Live at Berkeley, 2003
 Live at the Isle of Fehmarn, 2005

Jimi Hendrix 
 The Cry of Love, 1971
 Rainbow Bridge, 1971
 Isle of Wight, 1971
 Hendrix in the West, 1972
 War Heroes, 1972
 Loose Ends, 1974
 Crash Landing, 1975
 Nine to the Universe, 1980
 The Jimi Hendrix Concerts, 1982
 Woodstock av Jimi Hendrix, 1994
 Blues, 1994
 Voodoo Soup, 1995
 First Rays of the New Rising Sun, 1997
 South Saturn Delta, 1997
 Live at Woodstock, 1999
 Valleys of Neptune, 2010
 West Coast Seattle Boy: The Jimi Hendrix Anthology, 2010

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Billy Cox» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Billy Cox
 Biografi
 Billy Cox i 1979 

USA-amerikanske bassistar
Afroamerikanske rockemusikarar
Jimi Hendrix
Folk frå Pittsburgh
Larry Lee

Lawrence H. «Larry» Lee, Jr. () var ein amerikansk songar, låtskrivar og gitarist frå Memphis i Tennessee, mest kjend for arbeidet sitt med Al Green og Jimi Hendrix.

Diskografi 
Med Jimi Hendrix
 Woodstock (1994)
 Live at Woodstock (1999)

Med Al Green
 I'll Rise Again (1983)

Med Elmo and the Shades
  Blue Memphis  (2009)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Larry Lee» frå ,  den 15. mars 2011. 
  oppgav desse kjeldene:
 

Folk frå Memphis i Tennessee
Afroamerikanske gitaristar
USA-amerikanske gitaristar
Juma Sultan

Juma Sultan () er ein amerikansk perkusjonist som er mest kjend for den korte perioden han spelte med Jimi Hendrix.

Sultan spelte i 1969 med Hendrix på Woodstock og på Dick Cavett-showet nokre veker seinare. Han spelte òg med Archie Shepp, Noah Howard, Kalaparusha Maurice McIntyre, Sonny Simmons, Daoud Haroon, Asha Nan, Emmeretta Marks, Don Moore Band og Sankofa.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Juma Sultan» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske perkusjonistar
Folk frå California
Gerardo Velez

Gerardo «Jerry» Velez () er ein puertorikansk musikar. Han er mest kjend for å ha spelt med Jimi Hendrix på Woodstock-festivalen i august 1969. Velez er perkusjonist og trommeslagar og har spelt med mange artistar innan mange sjangrar. Han er òg ofte å sjå som medlem i jazz-fusionbandet Spyro Gyra. Han har òg spel med David Bowie, Elton John og Duran Duran. Han er mellom anna innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

Utvald diskografi
med Martha Veléz
Hypnotized (1972) – conga
med Spyro Gyra
Morning Dance (1979) – perkusjon, bongos, conga
Catching the Sun (1980) – perkusjon
Carnaval (1980) – perkusjon, bongo
Incognito (1982) – perkusjon
City Kids (1983) – perkusjon
Access All Areas (1983) – perkusjon
Alternating Currents (1985) – perkusjon
Down the Wire (2009) – perkusjon
med David Bowie
Black Tie White Noise (1993) – perkusjon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Gerardo Velez» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side 

Musikarar frå New York City
Puertorikanske jazzmusikarar
Puertoricanske perkusjonistar
Buddy Miles

George Allen «Buddy» Miles, Jr. (), var ein amerikansk rocke- og funktrommeslagar, mest kjend frå bandet The Electric Flag, og sidan som medlem av bandet til Jimi Hendrix i 1969. 

Miles spelte med fleire rhythm and blues- og soulband som tenåring, mellom andre Ruby & the Romantics, the Ink Spots, the Delfonics og Wilson Pickett. I 1967 flytta han til Chicago der han danna Electric Flag med gitarist Mike Bloomfield. Etter Electric Flag byrja Miles å spele med Jimi Hendrix. 

Etter Hendrix døydde lagde Miles fleire album under sitt eige namn.

Diskografi

Solo 
 Expressway to Your Skull - Mercury (1968)
 Electric Church - Mercury (1969)
 Them Changes - Mercury (1970)
 We Got to Live Together - Mercury (1970)
 A Message to the People - Mercury (1971)
 Buddy Miles Live - Mercury (1971)
 Booger Bear - Columbia (1973)
 Chapter VII - Columbia (1973)
 All the Faces of Buddy Miles - Epic (1974)
 More Miles Per Gallon - Casablanca (1975)
 Bicentennial Gathering of the Tribes - Casablanca (1976)
 Sneak Attack - Atlantic (1981)
 Hell and Back - Rykodisc (1994)
 Tribute to Jimi Hendrix	 - CAS (1997)
 Miles Away from Home - Hip-O (1997)
 Blues Berries - Ruf (2002)
 Changes - SPV (2005)

Samarbeid 
 Jimi Hendrix - Band of Gypsys - Capitol (1970)
 Carlos Santana & Buddy Miles! Live! - Columbia (1972)
 Hardware - Third Eye Open (1994)

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Buddy Miles» frå ,  den 15. mars 2011. 
  oppgav desse kjeldene:

 Pareles, Jon (29. februar 2008). «Buddy Miles, 60, Hendrix Drummer, Dies». The New York Times. 
 Perrone, Pierre (29. februar 2008). «Buddy Miles: Flamboyant Hendrix drummer». The Independent

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske trommeslagarar
Afroamerikanske rockemusikarar
Afroamerikanske trommeslagarar
Folk frå Nebraska
The Electric Flag-medlemmar
Purple Haze

«Purple Haze» er ein song skriven i 1966 og spelt inn i 1967 av The Jimi Hendrix Experience. Han vart først gjeven ut på singel og sidan på den amerikanske utgåva av albumet Are You Experienced i 1967. «Purple Haze» har vorte «ein av dei urtyiske psykedeliske dopsongane frå 60-åra» og vert ofte omtalt som ein av dei største songane til Jimi Hendrix, og er for mange signaturlåten hans.

Songen kom til etter at manageren Chas Chandler høyrde han spele riffet back scenen og foreslo at han skulle skrive ein tekst til. Det er noko usemje om tekste: han vart visstnok skriven i garderoben på Upper Cut Club andre juledag i 1966, Chandler hevdar at teksten ikkje vart endra på noko måte (som visstnok var vanleg med tekstane Hendrix skreiv), medan Hendrix hevdar at den originale songen inneheldt langt meir tekst. Hendrix sjølv nekta for at det var dopreferansar i songen, og at det berre var enno ein kjærleikssong. Ha sa at linja «What ever it is, that girl put a spell on me» er den viktigaste linja i teksten.

Singelen vart gjeven ut i Storbritannia den 17. mars 1967 og nådde 3. plass. Han vart gjeven ut i USA den 19. juni 1967 der han nådde 65. plass.

I mars 2005 rangerte Q «Purple Haze» som den beste gitarsongen nokon sinne. Rolling Stone rangerte songen på 17. plass på lista si over dei 500 største songane gjennom tidene.

Teksten
Ein ofte feiltolka del av teksten er linja «excuse me while I kiss the sky», som stundom vert mistolka som «excuse me while I kiss this guy». Jimi Hendrix var sjølv klar over dette og som ein spøk song han faktisk denne linja på ein konsert., mellom anna på Monterey Pop Festival i 1967.

Andre utgåver
Bill Cosby nytta «Purple Haze» som grunnlag for tittelsporet for albumet Hooray for the Salvation Army Band, men Hendrix vart ikkje tilskriven på plateomslaget. Johhny Jones & the King Casuals spelte «Purple Haze» i 1968. Hendrix var medlem av The King Casuals før han starta solokarrieren sin. Ein popversjon av Dion nådde 72. plass i Canada i februar 1969. I Apocalypse Now frå 1979 kasta rollefiguren Lance ein rosa røykgranat og syng songen, medan han er på LSD.

I Cheech & Chong-filmen Nice Dreams frå 1981 syng ein svart pasient kledd som Jimi Hendrix ein parodi av «Purple Haze».

Andre som har spelt songen er Art Ensemble of Chicago, Winger, Ozzy Osbourne, Frank Zappa, The Bobs, Tangerine Dream, The Cure, Buena Vista Social Club, Iggy Pop, D.H. Peligro og Brian May og bandet hans 1984.

Songen vart nemnd i Traveling Wilburys-songen «End of the Line» i 1989.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Purple Haze» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Jimi Hendrix-songar
Frank Zappa-songar
The Cure-songar
Iggy Pop-songar
Psykedeliske songar
 017
Ozzy Osbourne-songar
Songar om narkotika
Tangerine Dream-songar
The Wind Cries Mary

«The Wind Cries Mary» er ein song av The Jimi Hendrix Experience gjeven ut som den tredje singelen deira med «Highway Chile» som B-side, den 5. mai 1967. Songen er eit døme på psykedelisk bluesrock. Songen var ein av dei første hittane til Hendrix i England og vart spelt inn mot slutten av innspelinga av «Fire» Songen vart plassert på 370. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største rocke songane gjennom tidene. Han vorte spelt inn av mange andre artistar, som Jamie Cullum og John Mayer .

I USA vart songen først gjeven ut som B-side til songen «Purple Haze» i juni 1967 og seinare på den amerikanske versjonen av albumet Are You Experienced i lag med dei andre tre første singlane hans. 

Songen er sagt å vere inspirert av ein krangel Hendrix hadde med den dåverande kjærasten Kathy Etchingham om matlaginga hennar. Ho skal ha storma ut av leilegheita og Hendrix skreiv «The Wind Cries Mary», sidan Mary var mellomnamnet til Etchingham. Billy Cox, som var bassist i Band of Gypsys og ein gammal ven av Hendrix har sagt at Curtis Mayfield påverka songen. «'The Wind Cries Mary' var eit riff påverka av Curtis Mayfield, som var ei stor inspirasjonskjelde for Jimi.»
Det er ei mistyding at Hendrix skreiv songen om marihuana, sidan «Mary Jane» er eit slanguttrykk for marihuana.

Andre versjonar 
Songen «Mademoiselle Mabry» på Miles Davis-albumet Filles de Kilimanjaro er i røynda Gil Evans sitt arrangement av «The Wind Cries Mary». Andre som har spelt songen er Marc Ribot, Richie Sambora, The Bobs, Seal, Sting, Pat Boone, John Mayer, Xavier Rudd, Jamie Cullum, Cassandra Wilson, Widespread Panic og World Saxophone Quintet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Wind Cries Mary» frå ,  den 15. mars 2011.  
 

Songar frå 1967
Singlar frå 1967
Jimi Hendrix-songar
Rockeballadar
 379
Burning of the Midnight Lamp

«Burning of the Midnight Lamp» er ein song av The Jimi Hendrix Experience, først gjeven ut som ein singel med «The Stars That Play with Laughing Sam's Dice» som B-side i Storbritannia den 19. august 1967 (18. plas). Seinare vart han gjeven ut på det tredje og siste studioalbumet deira, Electric Ladyland (1968). Singelen hadde ein meir sofistikert instrumentering og produksjon enn singlane frå tidlegare i 1967, og peikar fram mot rikdomen og detaljane på Axis: Bold as Love (1967) og Electric Ladyland. Begge songane vert spelte med wah-wah-gitareffekt, som var første gong for Hendrix og som seinare skulle bli eit av varemerka hans. Songen er ein av få av Hendrix som har med klaverinstrument. 

Songen vart spelt inn 7. og 20. juli i Mayfair Studios, og har mange instrument og ein kompleks produksjon. Songen opnar med ein delikat melodi spelt på ein elektrisk cembalo og wah-wah-gitar før Noel Redding og Mitch Mitchell kjem inn på bass og trommer. Under versa speler rytmeseksjonen pågåande, i motsetnad til den engleaktige korvokale og cembaloen som skapar eit crescendo i kvart vers. I følgje lydteknikar Eddie Kramer, var vokalen av Cissy Houston og The Sweet Inspirations. Mandolineffekten er produsert med å spele inn to eller fleire gitarar som spelar den same delen langsamt, og så køyre lydbandet på dobbel snøggleik. Oppbygginga med fleire og fleire instrument vert repetert på kvart vers.

Bakgrunnsstoff
Chas Chandler og Eddie Kramer diskuterer innspelinga

Singlar frå 1967
Songar frå 1967
Jimi Hendrix-songar
Psykedeliske songar
Amaterasu

,  eller  er solgudinna i japansk mytologi og ein av dei viktigaste guddomane (神, kami) i shintoismen. Namnet hennar, Amaterasu-ōmikami, tyder «den store august-kamien som skin på himmelen». Ho vart fødd frå det venstre auget til Izanagi medan han reinsa seg i ei elv og fór vidare for å verte herskaren av Takamagahara (den himmelske sletta). 

Det vert sagt at ho er direkte knytt til slekta av det japanske keisarhuset og keisaren av Japan, som vert sett på som etterkommarane av gudinna.

Sjå òg 
 Japansk mytologi

Merknadar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Amaterasu» frå ,  den 15. mars 2011.

Bakgrunnsstoff 

Japansk mytologi
Solgudar
Foxy Lady

«Foxy Lady» (eller stundom «Foxey Lady») er ein song av The Jimi Hendrix Experience frå albumet Are you Experienced i 1967. Songen finst òg på mange av samlealbuma til Jimi Hendrix. Rolling Stone kåra songen til den 152. beste på lista si over dei 500 beste rockesongane gjennom tidene. 

Songen er kjend for gitarriffet, der Hendrix skiftar mellom to oktaver. Det er ein av dei første songane der Hendrix nyttar feedback på ei studioinnspeling. Songen nyttar den såkalla Hendrix-akkorden, den dominante 7#9.

Den amerikanske versjonen av Are You Experienced har ført opp songen på plateomslaget som «Foxey Lady», som var ein trykkfeil, og mange skriv derfor namnet slik i dag.  

Gruppa hadde vanskar med å avgjere korleis dei skulle avslutte songen. Bassisten Noel Redding hevdar den siste akkorden var forslaget hans.

Hendrix kommenterte teksten sin og sa at han ikkje pleide å snakke til damer på ein så direkte måte som teksten indikerer.

Andre utgåver
Studioopptak
 1968 • The Human Beinz • Nobody But Me
 1968 • Booker T. and the M.G.'s • Soul Limbo
 1979 • The Cure • Three Imaginary Boys
 1989 • Roger Taylor's The Cross • Mad, Bad and Dangerous to Know
 1991 • Blue Cheer • Dining With the Sharks
 1999 • ESP • Lost and Spaced 
 2002 • Harry Manx • Wise and Otherwise
 2007 • ZZ Top • Live From Texas
 Konsertopptak
 1993 • Paul Rodgers • The Hendrix Set
 1998 • Popa Chubby • The Jimi Hendrix Music Festival
 Red Hot Chili Peppers og ZZ Top, stundom spelt på konsertar
 Paul McCartney spelar stundom denne songen etter «Let Me Roll It»
 Gitarist Roy Buchanan spelar stundom songen etter «Hey Joe»
 Gitarist Buckethead
 Songen er spelt av Mick Jagger med Jeff Beck på konsertar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Foxy Lady» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Jimi Hendrix-songar
Booker T. & the M.G.'s-songar
The Cure-songar
ZZ Top-songar
 153
Fire av Jimi Hendrix

«Fire» er ein skriven og framført av Jimi Hendrix og gjeven ut på albumet Are You Experienced frå 1967 av The Jimi Hendrix Experience.

Historie
Stereomiksen av «Fire» vart i 1969 gjeven ut som singel, utanfor USA og Canada som «Let Me Light Your Fire». Songen finst på fleire samleplater av Hendrix. 

Trass i dei seksuelle overtonane, hadde songen eit harmlaust opphav, og kom frå ein kald nyårsaftan i in Folkestone i England etter ein konsert. Noel Redding, bassist for The Jimi Hendrix Experience inviterte Jimi og kjærasten som gjester i huset til mora. Jimi spurte ho om han kunne få stå ved sidan av omnen og varme seg. Hunden hennar stod derimot i vegen og derfor linja «Aw, move over, Rover, and let Jimi take over...»(«Electric Gypsy»).

Albumversjonen hadde ein kort og enkel solo, men fleire konsertversjonar har ein langt lengre solo. «Fire» vart seinare spelt av mange andre artistar, som Alice Cooper og Five By Five i 1968. Han vart nytta i ein fjernsynsreklame for Chevrolet Camaro i 1993 og Pontiac Sunfire i 1999, og i 2007 for Verizons V-Cast.

Red Hot Chili Peppers starta å spele songen kring mars 1983. Då den originale gitaristen i bandet, Hillel Slovak døydde i 1988, vart innspelinga av «Fire» lagt til som ei hyllest til han på albumet deira Mother's Milk, i 1989. Red Hot Chili Peppers spelte songen på Woodstock '99-konserten sin. Eit anna band som spelte inn songen var The Real McKenzies i 1995.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Fire (The Jimi Hendrix Experience song)» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1967
Jimi Hendrix-songar
Psykedeliske songar
Red Hot Chili Peppers-songar
Stone Free

«Stone Free» er ein song av Jimi Hendrix, den første songen han skreiv. The Jimi Hendrix Experience gav først songen ut i desember 1966 som B-sida til den første singelen til Hendrix, «Hey Joe». I desember 1969 vart «Stone Free» gjeven ut som singel i USA med «If 6 Was 9» som B-side.

Songen er ein av få songar av Hendrix spelt i standard stemming. Han vart skriven på ein kveld, visstnok inspirert av ein jam i London. Basslinja liknar Mar-Keys-songen «Philly Dog».

Historie
«Stone Free» vart spelt inn etter the Experience hadde signer med Track Records, og vart betalt for innspelinga av Track på førehand. Kit Lambert og Chris Stamp frå Track hadde arrangert for at selskapet skulle vere «lagt under» Polydor Records, som distribuerte utgjevinga deira. Han vart spelt inn i De Lane Lea Studios den 2. november 1966, og vart raskt populær som ein «hymne for motrørsla» med tekst av Hendrix som omhandlar ein rastlaus levemåte.

Songen vart mykje spelt på konsertane til Hendrix og endra gradvis form og vart lausare og lengre. Inspirert av ein lang, kjend framføring i Royal Albert Hall i februar 1969 spelte Hendrix inn songen på ny i april same året på Record Plant.

Andre utgåver
Supergrass spelt inn ein versjon av songen som finst på singel og visse vinylutgåve av debutalbumet I Should Coco.

Stone Free: A Tribute to Jimi Hendrix var namnet på eit hyllestalbum for Jimi Hendrix frå 1993.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stone Free» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1969
Jimi Hendrix-songar
Axis: Bold as Love

Axis: Bold as Love er det andre studioalbumet av The Jimi Hendrix Experience. Etter press frå plateselskapet til å kome med ein oppfølgjar til debutalbumet Are You Experienced frå mai 1967, vart Axis: Bold as Love gjeven ut på Track Records i Storbritannia i desember 1967. Det nådde femteplassen i Storbritannia og seinare tredjeplassen i USA.

Albumet vart spelt inn for å fullføre platekontrakten til bandet, som sa at dei måtte lage to album i 1967. Det vart likevel ikkje gjeve ut i USA før 1968 på grunn av frykt for at det ville forstyrre salet av det første albumet, som selde særs godt. Bassist Noel Redding har sagt at dette var favorittalbumet hans av dei tre Experience-albuma. Han spelar sjølv åtte strengsbass på somme songar.

Like før albumet var ferdig, la Hendrix att masterteipen til side 1 i ein taxi. Dei vart aldri funnen att, og A-sida måtte derfor miksast på nytt.

Ettermæle
I 2003 vart albumet rangert på 82. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Albumet er omtalt i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Magasinet Guitarist kåra albumet til det sjuande mest påverkande gitaralbumet gjennom tidene.

Musikk
Mange av songane på albumet vart komponerte med studioinnspelingsteknikkar i tankane, og som følgje av dette vart fleire av songane sjeldan spelt på konsertar. Berre «Spanish Castle Magic» og «Little Wing» vart spelt fast. Teksten til «Spanish Castle Magic» var inspirert av The Spanish Castle, eit danselokakle i Des Moines i Washington nær Seattle der Hendrix jamma med lokale rockegrupper i high school-tida. På «Little Wing» speler Hendrix gitaren gjennom ein Leslie-høgtalar (roterande høgtalar som skapar ein skjelvande effekt, typisk brukt i elektriske orgel) for første gong. 

Den første songen, «EXP», startar med nokre tonar frå «Stone Free» og består av ein samtale mellom Mitchell og Hendrix om UFOar, der Mitchell spelar ein radiovert og Hendrix eit romvesen forkledd som Mr. Paul Caruso. Stemma hans går gradvis langsamare før han tar av med romskipet sitt. 

Songen «Little Miss Lover» var den første som inneheldt ein støtvis, dempa wah-wah-effekt - ein teknikk seinare nytta av mange andre gitaristar.

Innhald

Medverkande
Jimi Hendrix – gitar, vokal, bass, piano, fløyte, stemme som «Mr. Paul Caruso» på «EXP»
Mitch Mitchell – trommer, klokkespel på «Little Wing», korvokal, radiovert på «EXP»
Noel Redding – bass, 8-strengsbass, korvokal, tramping på «If 6 Was 9», solovokal på «She's So Fine».
Gary Leeds – tramping på «If 6 Was 9»
Graham Nash – tramping på «If 6 Was 9»
Michael Jeffery – tramping på «If 6 Was 9»
Trevor Burton – korvokal på «You Got Me Floatin'»
Roy Wood – korvokal på «You Got Me Floatin'»
Chas Chandler – produsent og tramping på «If 6 Was 9»

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Axis: Bold as Love» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Jimi Hendrix-album
Musikkalbum frå 1967
 083
 092
Up from the Skies

«Up from the Skies» er ein song av Jimi Hendrix, spelt inn av The Jimi Hendrix Experience for albumet Axis: Bold as Love frå 1967. Songen omhandlar utanomjordisk liv som kjem til jorda og er uroa over øydelegginga menneska som lever der har gjort. Han vart gjeven ut som den einaste singelen frå Axis: Bold as Love, berre i USA og Frankrike, og nådde 82. plass i USA.

Bakgrunn og stil
«Up from the Skies» vart spelt inn 29. oktober 1967, den siste innspelingsdagen for albumet, i Olympic Sound Studios i London. Matthew Greenwald frå allmusic har skildra songen som «Musikalsk ein frisk, jazz-basert song, og ganske annleis noko på debutalbumet.»

Mottaking
Trass i at singelen var langt mindre kommersiell enn dei førre singlane, vart «Up from the Skies» generelt godt motteken. Rolling Stone-kritikar Parke Puterbaugh meinte at songen var ein effektiv opningssong.

Medverkande
Jimi Hendrix – vokal, gitar
Noel Redding – bass
Mitch Mitchell – trommer

Andre versjonar
«Up from the Skies» er spelt inn av mange andre artistar, hovudsakleg på hyllestalbum. Av artistar som har spela songen finn ein Sting, Ellen McIlwaine, Joan Jett and The Blackhearts, Rickie Lee Jones og The Hamsters.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Up from the Skies» frå ,  den 15. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Jimi Hendrix-songar
Singlar frå 1968
Sting-songar
Songar frå 1967
Spanish Castle Magic

«Spanish Castle Magic» er ein song av The Jimi Hendrix Experience. Skriven av Jimi Hendrix og produsert av Chas Chandlerer han den tredje songen frå det andre studioalbumet deira, Axis: Bold as Love.

Komposisjon
Songen var inspirert frå high school-tida til Hendrix (kring 1958-1961), då han ofte vitja eit danselokale kalla The Spanish Castle. Klubben låg sør for Seattle og mange lokale rockegrupper spelte der på denne tida. Vegen fram dit var på denne tida langt lengre enn han seinare vart, og bilen som venen til Hendrix hadde, braut saman forholdsvis ofte, og derfor linja «Takes 'bout a half a day to get there...» The Spanish Castle vart rive ned i april 1968.

Musikken skiftar mellom aggressiv, fyldig gitar i introen, refrenget og soloane, og eit riff spelt i rytmiske steg av gitar, trommer og bass på versa.

Andre versjonar
Fleire andre artistar har spelt inn songen, mellom anna Santana, Hay and Stone, Yngwie J. Malmsteen, MDC, Spin Doctors og Hiram Bullock. 

Songen var spelbar i videospelet Guitar Hero, men vart der spelt som ein instrumental.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Spanish Castle Magic» frå ,  den 15. mars 2011.  
 

Songar frå 1967
Jimi Hendrix-songar