alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hark! The Village Wait

Hark! The Village Wait er debutalbumet til det britiske folkrockbandet Steeleye Span, først gjeve ut i 1970. Det er det einaste albumet med den originale besetninga, sidan dei vart oppløyst og kom saman att med ei litt anna besetning kort tid etter albumet kom ut, utan at dei hadde spelt ein einaste konsert i lag. Derfor er det eitt av berre to Steeleye Span-album med to kvinnelege vokalistar (Maddy Prior og Gay Woods). Det andre er Time (1996). Alt i alt består albumet av folkemusikk akkompagnert av rocketrommer og bassgitar. Fleire av songane vert framført med banjo som «Blackleg Miner», «Lowlands of Holland» og «One Night as I Lay on My Bed».

Tittelen på albumet refererer ikkje til det engelske ordet for å vente, men til ein «wait». Ein wait var ei lita gruppa offentlege bymusikantar som spelte blåseinstrument. Denne tradisjonen oppstod i tudortida og varte fram til byrjinga av 1800-talet. Ein landsby var vanlegvis for liten til å ha ei slik gruppe, så i denne samanhengen kan «village wait» syne til den seinare tradisjonen med slike wait-grupper som vart sett saman i juletider. Dette er nemnt i romanar av Thomas Hardy.

I løpet av åra har bandet vitja songane på dette albumet fleire gonger. På det andre albumet deira, Please to See the King, spelte dei ein ny versjon av «The Blacksmith». Ein ny konsertversjon av «Blackleg Miner» finst på Back in Line, og ein tredje variant er gjeven ut på Present--The Very Best of Steeleye Span. På Time spelte dei inn att «Twa Corbies». «Copshawholme Fair» hadde to år tidlegare blitt spelt av Prior og Tim Hart på albumet deira Folk Songs of Olde England Vol. 2. 

Blant dei andre songane på albumet er det ein acapella versjon av «A Calling-On Song» (den første av mange acapellastykke bandet spelte inn), «The Hills of Greenmore» og «Dark-Eyed Sailor». 

Albumet vart opphavleg gjeven ut i Storbritannia på RCA. Det kom ikkje ut i USA på den tida. I 1975 vart albumet gjeve ut på ny på Chrysalis i både Storbritannia og i USA, då med eit nytt plateomslag.

Innhald

Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.

Medverkande
Maddy Prior - vokal, banjo
Tim Hart - vokal, elektrisk gitar, elektrisk dulcimer, fele, banjo, harmonium
Ashley Hutchings - bassgitar
Terry Woods - vokal, elektrisk gitar, concertina, mandola, banjo, mandolin
Gay Woods - vokal, concertina, autoharpe, bodhran

Gjestemusikarar
Gerry Conway - trommer (spor 2-3, 5-8)
Dave Mattacks - trommer (spor 4, 10-12)

Kjelder
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Hark! The Village Wait» frå ,  den 16. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene: 

Debutalbum frå 1970
Chrysalis Records-album
Steeleye Span-album
RCA Records-album
Mooncrest Records-album
United Artists Records-album
Blagoje Bersa

Blagoje Bersa  () var ein kroatisk komponist som hadde ei viktig rolle i kroatisk modernisme. 

Bersa var fødd i Dubrovnik. Han studerte i Zagreb hjå Ivan Zajc og ved Musikkonservatoriet i Wien hjå Robert Fuchs og Julius Epstein. I 1919 vende han tilbake til Zagreb, der han underviste i komposisjon ved musikkakademiet i byen. Han blei verande her til han døydde i 1934.

Verk

Opera
 Der Eisenhammer (Oganj), Opera, 1911
 Der Schuster von Delft (Postolar od Delfta), etter Hans Christian Andersen, 1914.
 Jelka

Kjende verk
 Sablasti & Sunčana polja, symfonisk diptyk 
 Sinfonia tragica "Quattro ricordi della mia vita" i C-mol
 Overture drammatica (Dramatic Overture), Op. 25a
 Idillio "Il giorno delle mie nozze", Op. 25b
 Capriccio-Scherzo, Op. 25c
 Finale "Vita nuova", Op. 25d (ufullendt; pianoskisse. Orkestrert av studenten hans Zvonimir Bradić, som Bersa gav retten til å gjera dette til før han døydde)
 Hamlet, symfonisk dikt
 Povero Tonin, elegi for fiolin og piano
 Andante sostenuto for orkester

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Blagoje Bersa» frå ,  den 16. april 2019.

Bakgrunnsstoff
 
 Origin of family Bersa de Leidenthal (Heraldrys Institute of Rome)

Kroatiske komponistar
Folk frå Dubrovnik
Umberto Giordano

Umberto Giordano () var ein italiensk komponist. Han høyrde til romantikken og skreiv opera i verismostil. Han er ein av dei best kjende komponistane innan denne stilen, saman med Pietro Mascagni og Ruggero Leoncavallo.

Giordano er blitt internasjonalt kjend for dei 12 operaane han skreiv, mest på grunn av Andrea Chénier frå 1896. Elles kan ein nemna Fedora frå 1898 og Siberia frå 1903.

Utvalde verk 
 Marina (1888) 
 Mala Vita (uroppført 21.2.1892 Teatro Argentina i Roma) 
 Regina Diaz (5.3.1894 Teatro Mercadante, Napoli)
 Andrea Chénier (28.3.1896 Teatro alla Scala, Milano)
 Fedora (17.11.1898 Teatro Lirico, Milano)
 Il Voto Revision af Mala Vita (6.9.1902 Teatro Bellini, Napoli) 
 Siberia (19.12.1903 Teatro alla Scala, Milano, omskrive 1927)
 Marcella (9.11.1907 Teatro Lirico, Milano)
 Mese mariano (17.3.1910 Teatro Massimo, Palermo)
 Madame Sans-Gêne (25.1.1915 Metropolitan Opera, New York)
 Giove a Pompei (6.7.1921 Teatro La Pariola, Roma) 
 La cena delle beffe (20.12.1924 Teatro alla Scala, Milano)
 Il Re (12.1.1929 Teatro alla Scala, Milano)
 La festa del Nilo (ufullendt)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Umberto Giordano» frå ,  den 16. april 2019.

Bakgrunnsstoff
 

Italienske komponistar
Folk frå Foggia
Komponistar frå 1800-talet
Komponistar frå 1900-talet
Romantiske komponistar
Operakomponistar
Trafikk

Trafikk er ferdsel, transport eller omsetnad av folk, dyr, varer, fargreier og i utvida tyding via kommunikasjonskanalar som telefon- eller radionett.
Ordet «trafikk» har opphav i det italienske ordet traffico, som tyder 'handel, ferdsel'.

Trafikk på veg kan omfatta fotgjengarar, dyr, vogner, syklar, motoriserte køyretøy, trikkar og andre transportmiddel. Trafikkreglar kan regulera denne ferdselen.

Kjelder 

Delar av denne artikkelen bygger på «Trafikk» frå ,  den 16. april 2019.

Bakgrunnsstoff 
 Transportøkonomisk institutt
 Trafikketaten i Oslo

Transport
Nordisk meisterskap i skiskyting 1983

Nordisk meisterskap i skiskyting 1983 fann stad på Voss i Hordaland i tida 3. – 6. februar 1983. 

Meisterskapen omfatta to individuelle øvingar og ein stafett for menn, sameleis for kvinner. Det var fyrste gongen kvinner deltok i ein internasjonal meisterskap i skiskyting. Ein nordisk juniormeisterskap vart avvikla same stad samstundes.

Menn

10 km sprint 

Dato: 5. februar

20 km 

Dato: 3. februar

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 6. februar

Kvinner

5 km 

Dato: 5. februar

10 km 

Dato: 3. februar

3 x 5 km stafett 

Dato: 6. februar

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Skiskyting i 1983
Idrettstilskipingar i Vestland
Idrett i Voss
Barbus

Barbus er ei slekt av karpefiskar. Typearten er den mellomeuropeiske flodbarben (Barbus barbus, først kalla Cyprinus barbus). Namnet viser til skjeggtrådane rundt munnen og er avleidd frå latin barba, 'skjegg'.

Slekta Barbus er blitt brukt som eit oppsamlingstakson for hundrevis av ulike karpefiskar som eigenleg ikkje er så nært i slekt. Desse fiskane omfatta dei fleste artene i gruppa barbar. Berrebi et al. snevra i 1996 Barbus inn til berre å omfatta arter frå Europa, Vest-Asia og Nord-Afrika. Alle barbar frå Afrika sør for Sahara og sørlege og austlege delar av Asia er flytta til andre slekter, mellom anna Puntius.

Barbus i Berrebi si tyding frå 1996 omfatta to grupper. Ei nordleg med fem svelgtenner i hovudraden og papillar på underleppa, og ein sørleg med fire svelgtenner og ingen papillar. Gruppene skil seg òg genetisk. Den sørlege gruppa er no skild ut som slekta Luciobarbus med utbreiing frå Marokko og Den iberiske halvøya austover til Aralsjøen.

Dei attverande Barbus-artane i Nord-Afrika er flytta til slekta Labeobarbus. I Sørvest-Asia er nokre artar flytta til slektene Arabibarbus, Carasobarbus og Mesopotamichthys. Utbreiinga til Barbus i snever tyding er Sør- og Mellom-Europa frå England og Frankrike i vest til Nord-Kaukasia i aust, Anatolia, Transkaukasia, Levanten, nedslagsfeltet til Eufrat og Tigris, og Nord-Iran medrekna dei endorheiske Urmia- og Namak-bassenga.

Barbus i snever tyding er tetraploid med 2n = 4x = 100 kromosom. Dei er mellomstore fiskar med fire skjeggtrådar rundt den overbitne munnen. Kroppen er langstrekt og sylindrisk. Storleiken på skjela varierer mykje.  Det vanlegaste habitatet er elver med klart, rennande, men ikkje for kaldt vann, men fiskane finst òg i innsjøar.

Arter 

 Barbus balcanicus
 flodbarbe (B. barbus)
 Barbus bergi
 Barbus biharicus
 Barbus caninus
 Barbus carpathicus
 Barbus ciscaucasicus
 Barbus cyclolepis
 Barbus ercisianus
 Barbus escherichii
 Barbus euboicus
 Barbus goktschaicus
 Barbus haasi
 Barbus kubanicus
 Barbus lacerta
 Barbus longiceps
 Barbus lorteti
 Barbus macedonicus
 middelhavsbarbe (B. meridionalis)
 Barbus niluferensis
 Barbus oligolepis
 Barbus peloponnesius
 Barbus pergamonensis
 semling (B. petenyi)
 italiensk barbe (B. plebejus)
 Barbus prespensis
 Barbus rebeli
 Barbus sperchiensis
 Barbus strumicae
 Barbus tauricus
 Barbus tyberinus
 Barbus waleckii

Kjelder 
 
 
 
 
 
 
 

Karpefamilien
Sider utan gjennomgåtte omsetjingar
Flodbarbe

Flodbarbe eller skjeggkarpe (Barbus barbus) er ein fisk i karpefamilien. Han er tilpassa hurtigstrøymande vatn og høyrer heime i midtre elveløp i Mellom-Europa, som av og til blir kalla barberegionen. Som mange andre karpefiskar har han skjeggtrådar (fire), av dette kjem namnet barbe (frå latin for 'skjegg'). Vanleg storleik er 30-50 cm, men dei blir opptil 120 cm lange og 16 kg tunge. Dei største eksemplara er tekne i Dnepr og tilhøyrer underarten B. b. borysthenicus (Borysthenes = Dnepr).

Utbreiing 
Arten finst i midtre Europa, frå Aust-England og Vest-Frankrike og austover til Dnepr. Han manglar i Sør-Europa (der han blir erstatta av nærstående artar) og i Norden. Han finst både ved elvebotnen og i ope vatn i midtdelen av elvene.

Levevis 
Flodbarber lever av krepsdyr, insektlarvar og blautdyr og rogn av andre fiskar. Dei kan òg ta småfisk og eta plantekost.

Hannen blir kjønnsmogen etter tre til fire år, hoa etter fem til åtte år. Dei vandrar oppover i elvene for å gyta og gyter i juni-juli. Dei slepp 8-12 tusen egg per kilo kroppsvekt. Egga mæler ca. 2 mm og er giftige.

Barbe og mennesket 
Flodbarben er ein populær sportsfisk. Han blir òg teken på nót og ruser.

Slekta Barbus 
Flodbarben høyrer til ei stor slekt. Det er svært omdiskutert kva for artar som høyrer til slekta, og i kva grad ulike bestandar skal reknast som eigne arter eller underartar av ein art. Etter ei inndeling finst det 308 artar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Flodbarbe» frå ,  den 17. april 2019.  
 

Ferskvassfisk i Europa
Karpefamilien
Tim Hart

Tim Hart () var ein engelsk visesongar og multi-instrumentalist, mest kjend for å ha vore med å starte opp det britiske folkrockbandet Steeleye Span.

Biografi
Hart byrja å spele med Maddy Prior i 1966 på forskjellige viseklubbar i England. I 1968 og 1969 spelte duoen inn to album: Folk Songs of Olde England, Volum 1 og 2. 

Frå 1970 til 1982 var Hart og Prior ryggrada i Steeleye Span. Her bidrog Hart med musikalsk dugleik på ei rekkje instrument, somme elektriske, som akustisk gitar, dulcimer, orgel, banjo, mandolin, bjøller, tabor og skei, i tillegg til at han song. Hart song nesten berre på dei tradisjonelle songane bandet spelte inn. Steeleye Span nådde størst suksess i 1975. Dei turnerte i USA og Australia og brukte stadig oftare elektriske instrument. Det gjekk nedover med platesalet etter kvart og i 1978 annonserte dei ein farvellturné i Storbritannia. Dei kom derimot saman att i 1980-åra og bandet er framleis aktivt i dag. 

Då bandet vart oppløyst nytta Hart høve til å gje ut eit soloalbum, Tim Hart, i 1979. I 1981 spelte Hart inn to album med barnesongar. 

Helsa til Hart vart dårleg og i 1988 flytta han til La Gomera, ei lita øy i Kanariøyane. Han gav seg då med musikken og vart forfattar og fotograf. Han skreiv mellom anna e reisehandbok for La Gomera, La Gomera: A Guide to the Unspoiled Canary Island  (2004) der han tok alle fotografia sjølv.

I desember 2008 fekk Hart diagnosen lungekreft og vende attende til England for å få medisinsk hjelp. I desember 2009 reiste han heim att til La Gomera, der han døydde i heimen sin på julaftan, 61 år gammal.

Diskografi

Tim Hart and Maddy Prior
Folk Songs of Olde England Vol. 1 (1968)
Folk Songs of Olde England Vol. 2 (1968)
Summer Solstice (1971)

Tim Hart
Tim Hart (1979) Chrysalis CHR 1218

Tim Hart and Friends
My Very Favourite Nursery Rhyme Record (1981)
The Drunken Sailor and other Kids Songs (1983)

Bøker
Throbs (1978)
La Gomera: A Guide to the Unspoiled Canary Island (2004)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tim Hart» frå ,  den 17. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Appalachian dulcimer-spelarar
Britiske mandolinistar
Døde av lungekreft
Engelske visesongarar
Engelske folkegitaristar
Engelske gitaristar
Engelske songarar
Folk frå Lincoln i England
Steeleye Span-medlemmar
Britiske folkrockmusikarar
Bukhinne

Bukhinna (peritoneum) er ei tynn og fuktig eller serøs hinne som forar overflaten til bukhola til amniotar og nokre andre dyr, som leddormar.

Bukhinna hjå menneske har eit areal på rundt 2 kvadratmeter. Ein del indre organ ligg intraperitonealt, det vil seia heilt dekka av bukhinna. Dette gjeld til dømes lever, milt, den tverggåande delen av tjukktarmen og krøstarmen. Andre organ ligg bak hinna elle er berre delvis dekka av henne. Desse ligg retroperitonealt.

Kjelder

Anatomi
Påskeopprøret i 1960

Påskeopprøret i 1960 var eit politisk opprør i Karasjok, som ein reaksjon på ein rapport frå den statlege komitéen «Komité til å utrede samespørsmål». I rapporten vart det gjort framlegg om å reversera den strenge fornorskningpolitikken som vart innført på slutten av 1800-talet. Komitéen kom mellom anna med framlegg om at samkiske ungar skulle få lov til å  tala samisk i skulen og at det skulle leggast til rette for å ta vare på samisk språk og kultur. Det vart vidare gjort framlegg om at eit område av indre Finmark som femna om at kommunane Karasjok, Kautokeino, Nesseby, Tana, Polmak og Kistrand skulle verta definert som et samisk kjerneområde.

Opprøret tok eigentleg til i 1959, då rapporten vart publisert, men spissa seg til på eit møte på samfunnshuset i Karasjok i påska i 1960. Ein innflyttar frå Hammerfest, Hans Rønbeck, som var leiar for Arbeidarpartiet og ordførar i Karasjokk, var sterk tilhengar av den statlege fornorskningspolitikken og argumenterte sterkt mot framlegga til komitéen. Han fekk med seg både norsk- og samisktalande, slik at bygda vart splitta i synet på tilråingane frå komitéen.

Referansar 

Samisk kultur
Terry Woods

Terence Woods () er ein irsk folkemusikar, kjend for å spele mandolin og sitter, men han spelar òg akustisk og elektrisk gitar, mandola, femstrengsbanjo og concertina. Han er songar og skriv songar og er kjend for medlem i musikkgrupper som The Pogues, Steeleye Span, Sweeney's Men, The Bucks og for ei kort tid, Dr. Strangely Strange og rockebandet Orphanage frå Dublin, med Phil Lynott, i tillegg til ein duo/band med den dåverande kona, Gay, som først vart kalla The Woods Band og seinare Gay and Terry Woods. Woods har turnert med The Pogues på sameiningskonsertane deira.

Diskografi

Album

Med Sweeney's Men
Sweeney's Men
The Tracks of Sweeney
Andy Irvine/70th Birthday Concert at Vicar St 2012

Med Steeleye Span
Hark! The Village Wait

Med The Woods Band
The Woods Band
Music From The Four Corners of Hell(utan Gay)

Med Gay & Terry Woods
Backwoods
The Time Is Right
Renowned
Tender Hooks
In Concert

Med The Pogues
Poguetry in Motion (EP)
If I Should Fall From Grace With God
Peace And Love
Hell's Ditch
Waiting for Herb

Med The Bucks
Dancin' To The Ceili Band

Med Ron Kavana
Home Fire

Andre utgjevingar
1968 Waxie's Dargle / Old Woman In Cotton, 7"-singel, Sweeney's Men (Pye 7N 17459)
1981 Tennessee Stud / I Don't Know About Love, 7"-singel, Terry Woods (med Phil Lynott)
1989 Misty Morning Albert Bridge / Cotton Fields / Young Ned of the Hill (Dub Version), 7"- og 12"-singel, The Pogues
1989 White City / Everyman Is A King 7"-singel, The Pogues

Filmar
 Andy Irvine 70th Birthday Concert at Vicar St 2012 (2014), DVD

Bakgrunnsstoff
 Gay og Terry Woods på Gay Woods si nettside
 
 

Sitternistar
Britiske folkrockmusikarar
Irske folkemusikarar
Musikarar frå County Dublin
The Pogues-medlemmar
Steeleye Span-medlemmar
Gay Woods

Gay Woods () er ein irsk songar. Ho var ein av dei originale medlemmane i Steeleye Span i lag med ektemannen Terry Woods som ho voks opp i lag med i Dublin. 

Dei gifta seg i 1968 og i 1969 vart dei medlemmar i Steeleye Span. Dei spelte inn debutalbumet Hark! The Village Wait med dei i 1970, og berre ei veke etter albumet vart spelt inn fekk dei ein telefon om at dei vart blitt erstatta av Martin Carthy. Dette gjorde Terry så sint at han nekta å delta på den store samlinga av Steeley Span i 1995. 

Sommaren 1970 vart Gay og Terry Woods med i Dr. Strangely Strange, som varte ei kort stund. Terry Woods skapte så eit band, The Woods Band, som sidan vart til ein duo med kona. I lag spelte dei inn fire album frå 1975 til 1978. Tidleg i 1980-åra tok ekteskapet med Terry slutt og ho skipa ei gruppe,  Auto Da Fe, med Trevor Knight og tre nederlandske musikarar. Musikkstilen deira var liknande Marc Almond eller Annie Lennox. 

I 1988 trekte Gay Woods seg attende frå musikken. 

I 1994 vart ho spurt om ho ville bli med i Steeleye Span att og etter å ha spelt inn tre album med dei gav ho seg på ny.

Diskografi 
Steeleye Span 
 Hark! The Village Wait (1970)
 Time (1996)
 Horkstow Grange (1998)
 The Journey (live) (1999)
 Bedlam Born (2000)

The Woods Band
 The Woods Band (1971)

Gay and Terry Woods
 Backwoods (1975)
 The Time Is Right (1976)
 Renowned (1976)
 Tenderhooks (1978)
 In Concert (1995)
 Lake Songs From Red Water: The Best of Gay & Terry Woods (20-track compilation from their first three albums) (2003)

Auto Da Fe
 Tatitum (1985)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gay Woods» frå ,  den 17. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Irske songarar
Britiske folkrockmusikarar
Steeleye Span-medlemmar
Skeiselandskampen Sovjetunionen–Noreg–Sverige 1983

Skeiselandskampen Sovjetunionen-Noreg-Sverige 1983 fann stad på Medeo-bana ved Alma Ata i dåverande Sovjetunionen torsdag 18. og fredag 18. mars 1983. Sovjetunionen vann landskampen med 457,5 poeng mot Noregs 370 og Sveriges 167,5 poeng. 

Landskampen omfatta åtte tevlingar, likt fordelt på ein sprint-firkamp og ein tradisjonell firkamp. Deltkarlanda mønstra kvar sine fem sprintarar og kvar sine sju utøvarar i den tradisjonelle firkampen. Noregs 12 mann store tropp bestod av Ingemar Bredeli, Kai Arne Engelstad, Bjørn Hagen, Olav Marchini, Frode Rønning i sprinttevlingane, og Rolf Falk-Larssen, Geir Karlstad, Arne Nic. Nilsen, Bjørn Nyland, Tom Erik Oxholm, Frode Syvertsen, Øyvind Tveter i firkamp-øvingane.

Sprint-firkamp

500 m 

Dato: 17. mars

1000 m 

Dato: 17. mars

500 m 

Dato: 18. mars

1000 m 

Dato: 18. mars

Full firkamp

500 m 

Dato: 17. mars

5000 m 

Dato: 17. mars

1500 m 

Dato: 18. mars

10 000 m 

Dato: 18. mars

Kjelder
Sportsboken 83-84. Sportsboken As. Stavanger 1983.

Sport i 1983
Idrettstilskipingar i Sovjetunionen
Lengdeløp på skeiser
Please to See the King

Please to See the King er det andre studioalbumet til Steeleye Span, gjeve ut i 1971. Det skjedde mange endringar i besetninga til bandet etter debutplata, Hark! The Village Wait, noko som endra musikkstilen deira noko. Mellom anna hadde dei ikkje trommeslagar og ein av dei kvinnelege vokalistane var byta ut med ein mannleg vokalist. Bandet spelte inn på ny ein av songane dei hadde spelt inn for debutplata, «The Blacksmith», med eit heilt anna arrangement og mykje bruk av synkopering. 

Albumtittelen kjem frå seremonien kalla «Cutty Wren». Ein gjekk i ein parade med ein gjerdesmett i eit bur, som om det var ein konge. Ritualet vart utført 26. desember og er knytt til tidlege juletradisjonar. Songen «The King», som finst på albumet, omhandlar dette, og er ofte framført som ein julesong. 

Alle songane å albumet er tradisjonelle. «The False Knight on the Road» er ein av Child-balladane (#3) og omhandlar ein gut og djevelen som stiller gåter til kvarandre. Tim Hart og Maddy Prior hadde alt spelt inn ein versjon av songen på albumet deira Summer Solstice. «The Lark in the Morning», ein av dei meir populære songane deira, har same tittelen som ein annan song om ein energisk ploggut. Denne versjonen vart innhenta av Ralph Vaughan Williams. «Boys of Bedlam», ein variant av «Tom o' Bedlam», vert fortalt frå synspunktet til ein person på eit galehus. Carthy og Prior opna songen med å syngje inn i baksida av banjoane deira, som skapte ein lyddempane effekt. Bandet nyttar den tidlegaste trykte versjonen av songen, frå Wit and Mirth, or Pills to Purge Melancholy av Thomas d'Urfey.

Melody Maker kåra dette albumet til årets folkemusikkalbum. Musikkjournalisten Colin Irwin skildrar i boka si In Search of Albion dette albumet som eit av dei folkrockalbuma han likar best. Albumet nådde 45. plassen på den britiske albumlista. Det vart opphavleg gjeve ut på B & C Records, før rettane vart kjøpt opp av Mooncrest Records. Dei gav ut albumet same året med nytt plateomslag. Det kom samstundes ut i USA på Big Tree Records. 

I 2006 gav Castle Music ut albumet på ny på ein dobbel CD med fleire ekstra spor frå radio- og TV-framføringar.

Innhald
Alle songane er tradisjonelle songar. 

 Spor 1-7 frå BBC «Folk on 1» 17. oktober 1970
 Spor 8-11 frå BBC «Stuart Henry Show» 4. februar 1971
 Spor 12-14 frå BBC «Top Gear» 27. mars 1971
 Spor 15-17 frå BBC TV (ukjend dato)

Medverkande
Maddy Prior - vokal, skeiar, tabor, tamburin
Tim Hart - vokal, gitar, dulcimer
Peter Knight - fiolin, mandolin, vokal, orgel, bass
Ashley Hutchings - bass, vokal
Martin Carthy - vokal, gitar, banjo, organ

Produsent - Sandy Roberton

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Please to See the King» frå ,  den 17. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1971
Chrysalis Records-album
Steeleye Span-album
Folkemusikaren Peter Knight

Peter Knight () er ein britisk folkemusikar. Han var tidlegare medlem i den britiske folkrockgruppa Steeleye Span. Han var fødd i London og lærte seg å spele fiolin og mandolin som barn, før han gjekk på Royal Academy of Music frå 1960 til 1964. Innspelingane til den irske felespelaren Michael Coleman inspirerte han til å delta på irske pubinnspelingar. Han slo seg saman med gitaristen og songaren Bob Johnson fram til 1970, då han vart med i Steeleye Span. Johnson vart sidan òg med i Steeleye Span i 1972.

I midten av 1970-åra var han i løynd medlem av The Wombles og spelte på Top of The Pops som Uncle Bulgaria. Han forlet Steeleye Span i 1977. Knight spelte sidan inn eit album med Johnson igjen. I 1980 kom han attende til Steeleye Span og spelte på alle albuma deira etter det fram til Wintersmith. I 2013 slutt han igjen i bandet.

Diskografi (utanom Steeleye Span)

Med Bob Johnson
 The King of Elfland's Daughter (1978)

Solo
 An Ancient Cause (1998)
 The Gemini Cadenza (1998)
 Too Late For Shadows (2005)

Med Danny Thompson
 Peter Knight and Danny Thompson (1995) Resurgence – RES108CD

Maddy Prior
 Ballads and Candles (2000)

Med Chris Leslie, Tom Leary, Ian Cutler, Phil Beer, Hugh Crabtree og Brian McNeill
 Feast of Fiddles (2002) (recorded live in 2001)
 Nicely Wrong
 Still Live (live 2006)

Med Gigspanner (Peter, Vincent Salzfaas, Roger Flack)
 Lipreading The Poet
 Doors At Eight (live)
 «Layers of Ages» Released May 2015

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Folkemusikaren Peter Knight» frå ,  den 17. april 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Musikarar frå London
Britiske folkrockmusikarar
Engelske felespelarar
Britiske fiolinistar
Britiske mandolinistar
Steeleye Span-medlemmar