alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Waldemar Cierpinski

Waldemar Cierpinski () er ein tysk tidlegare langdistanseløpar frå Nienburg i Sachsen-Anhalt som vart olympisk meister i maratonløping både i 1976 og 1980. Han representerte Aust-Tyskland.

Aktiv
I 1975-sesongen sette Cierpinski personleg rekordar på 10000 meter med 28.28,2 og på 5000 m med 13.36,6, den siste oppnådd under landskampen Noreg-Sverige-Austtyskland på Bislett stadion i Oslo.

Frå OL-sesongen 1976 satsa Cierpinski einsidig på maratonløp. Under dei olympiske leikane i Montreal sprang han i lag med tetgruppa dei fyrste 25 kilometerane, då tittelforsvarar Frank Shorter frå USA gjorde eit rykk. Cierpinski tok så opp jakta og passerte Shorter, som han slo med 51 sekundar. Cierpinski si vinnartid på 2.09.55 viste seg å verte hans beste gjennom heile maratonkarrieren.

Etter å ha vorte fjerdemann på maratondistansen ved EM 1978 i Praha, kom Cierpinski tilbake på sigerspallen under sommarleikane i Moskva i 1980. Her la han seg eit stykke bak leiargruppa som heldt eit ganske høgt tempo. Etter 36 km tok han att dei fremste i løpet og fekk så eit bra stort forsprang. Den siste kilometeren av løpet knappa nederlendaren Gerard Nijboer ned på leiinga, utan Cierpinski fekk vanskar med å sikre seg OL-gull nummer to.

Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, i Helsinki i 1983, kneip Cierpinski bronsemedaljen eitt sekund framom svensken Kjell-Erik Ståhl.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 2.09,55, framom Frank Shorter (2.10.46)
EM 1978 i Praha: Nr 4 – 2.12.20
OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje – 2.11.03, framom Gerard Nijboer (2.11.20)
EM 1982 i Aten: Nr 6 – 2.17.50
VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 2.10.37

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Waldemar Cierpinski» frå ,  den 30. juli 2018.  
 

Tyske langdistanseløparar
Tyske friidrettsutøvarar
Olympiske meistrar for Aust-Tyskland
Volodimir Holubnitsjij

Volodimir Stepanovitsj Holubnitsjij () er ein ukrainsk kappgjengar frå Sumy som vart olympisk meister på 20 km i 1960 og 1968, samt europameister på same distansen i 1974. Han representerte Sovjetunionen.

Etter Holubnitsjnij vann OL-gullet på 20 km kappgang i Roma i 1960, var han medaljekandidat på distansen ved samtlege store meisterskap han deltok i i tida fram til 1976. I denne perioden sanka han vidare EM-bronsen 1962, OL-bronse 1964, EM-sølv 1966, OL-gull 1968, OL-sølv 1972 og EM-gull 1974. Då han la opp hadde altså Holubnitsjij OL-medaljar og EM-medaljar i alle valørar.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1960 i Roma: Gullmedalje – 1.34.07,2, framom Noel Freemann (1.34.16,4)
EM 1962 i Beograd:  Bronsemedalje – 1.36.37,6
OL 1964 i Tokyo: Bronsemedalje – 1.31.59,4
EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 1.30.06,0, bakom  Dieter Lindner (1.29.25,0)
OL 1968 i Mexico-byen: Gullmedalje – 1.33.58,4, framom José Pedraza (1.34.00,0)
OL 1972 i München: Sølvmedalje – 1.26.55,2, bakom Peter Frenkel (1.26.42,4)
EM 1974 i Roma: Gullmedalje – 1.29.30,0, framom Bernd Kannenberg (1.29.38,2)
OL 1976 i Montreal: Nr 7 – 1.29.24,6

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wolodymyr Holubnytschyj» frå ,  den 30. juli 2018.  
 

Sovjetiske OL-deltakarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Ukrainske friidrettsutøvarar
Vårkornell

Vårkornell (Cornus mas) er ein lauvfellande busk eller eit lite tre i kornellfamilien.

Skildring
Planten blir opptil åtte meter høg. Kvistane er grøngule. Blada er motsatte med ovale til elliptisk form. Dei er matt grøne under og har tre–fem par boga sidenerver. 

Blomane er gule og sit i små halvskjermar. Dei er 4–5 mm store og har fire kronblad. Vårkornell blomstar før lauvsprett, i Noreg i april–mai, og kan då minna litt om Forsythia. Frukta er avlang, 12–15 mm lang og blankt skarlagensraud når ho er mogen.

Vårkornell veks i open skog, kratt og åkerkantar fra havnivået opp til 1500 moh. i Alpane og Kaukasus. Han er ein typisk art for submediterran skog der han veks saman med tre som duneik, frynseeik, ungareik, steineik, agnbøk, orientagnbøk og mannaask, og buskar som filtkrossved, liguster, villkornell og berberis. Arten er utbreidd i Sør- og Mellom-Europa nordover til Belgia, Tyskland, Tsjekkia, Slovakia og Ukraina. Han finst østover til Kaukasia og Anatolia, men manglar på Den iberiske halvøya og dei fleste middelhavsøyene.

Bruk
Vårkornell blir ofte planta som prydplante. Han blir også dyrka i frukthagar i Aust-Europa, Kaukasus og Sentral-Asia.

Veden er særskild hard og tung og er blitt brukt til å laga melloma anna spydskaft, hjuleiker og handtak til verktøy. 

Frukta er sur, men kan etast av menneske. Ho kan tørkast, syltast eller brukast til saus. Ein kan også bruka henne til å laga brennevin. 

Arten finst forvilla nokre få stader i Noreg, men dette dreier seg om gjenståande plantar frå hagar. Det ser ikkje ut til at vårkornell kan formeia seg i norsk klima.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vårkornell» frå ,  den 30. juli 2018.  
 

Kornellfamilien
Bernhard S. Sannerud

Bernhard Severin Sannerud () var ein norsk skulemann og politikar som representerte einmannskrinsen Flekkefjord og partiet Venstre på stortinget 1916-18.

Sannerud var fødd i Furnes i Hedmark, der far hans var gardbrukar, lærar og kyrkjesongar. Sjølv byrja han studere i 1880 og vart cand.philos. i 1883, samstundes var han privatlærar i Heddal i Telemark. Frå 1884 til 1918 var han lærar, seinare overlærar ved mellomskulen i Flekkefjord. Sidan var han styrar av kommunale høgre allmennskular i Eidsvoll 1918-26 og Drøbak 1927-30.

I Flekkefjord tok Sannerud aktivt del både i det offentlege og sivile samfunnslivet. Mellom anna var han formann i likningskommisjonen og i elektrisitetsverket. Han var medlem i bystyret frå 1898 til han flytta frå byen i 1918, ordførar i periodane 1907-10 og 1916-18. Stortingsperioden 1916-18 var han også stortingsmann frå Flekkefjord, medlem i Protokollkomiteen. Etter han var pensjonert var Sannerud medlem i formannskapet i Drøbak.

Kjelder
 

Norske skulefolk
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Flekkefjord
Ivar O. Sundet

Ivar Olaus Sundet () var ein norsk jurist, byfut og politikar frå Osen i Sør-Trøndelag. Han representerte einmannskrinsen Kristiansund og partiet Venstre på stortinget 1916-18.

Sundet var son til ein gardbrukar. Etter folkehøgskule i Levanger vart han i 1891 student frå Hauges Minde i Kristiania. Han tok cand.jur.-eksamen i 1896 og arbeidde 1897-1900 som fullmektig hos sorenskrivarane i Moss og på Nordmøre. Frå sommaren 1900 var han sakførar i Kristiansund. I 25 samfulle år, 1917-42, var han byfut i Kristiansund, perioden 1921-29 også styrar av Noregs Bank si avdeling i byen.

Sundet hadde gjennom åra ei mengd kommunale og private verv i Kristiansund og i Møre fylke. Han var medlem i bystyret 1910-18 og 1922-31, ordførar 1913-16. Stortingsperioden 1916-18 møtte han på Stortinget som byens representant, med sete i Jarnbanekomiteen, ei strategisk plassering sidan han var med i Møre fylke sin jarnbanekomite i tida 1914-27.

Kjelder
 

Norske juristar
Norske futar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Ordførarar i Kristiansund
Folk frå Osen
Folk frå Kristiansund
Peder E. Spilling

Peder Einar Pedersson Spilling () var ein norsk gardbrukar frå Nord-Audnedal i Vest-Agder som representerte einmannskrinsen Mandalen og partiet Venstre i tida 1916-20. Peder P. Spilling var far hans.

Peder E. Spilling gjekk skogskule på Kongsberg og var frå 1900 skogassistent, hovudyrket var likevel drifta av farsgarden Spilling som han overtok i 1899. Då Vigmostad herad vart oppretta frå 1911 var Spilling medlem i heradsstyret til han døydde, ei tid også ordførar. Som ordførar fekk han fleire verv i amtet, både kva gjaldt skule, vegstellet og bekjempinga av tuberkulosen. Hausten 1915 vart han vald til stortingsmann frå krinsen Mandalen, attvald 1918, trass i at han ikkje møtte 1916-sesjonen, grunna sjukdom. Han døydde sommaren 1920, seks veker før den andre sesjonen i tingbolken 1919-21 var over, og vart erstatta av Gabriel Moseid. På Stortinget var Spilling fyrst medlem i Gasje- og pensjonskomiteen, frå 1919  Vegkomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Folk frå Lindesnes
Hartvig Johnsen

John Hartvig Johnsen () var ein norsk sakførar og politikar frå Kragerø som representerte einmannskrinsen Kragerø på Stortinget 1916–18. Han var tingets einaste representant vald for Fråhaldspartiet, og satt ikkje med noko anna parti.

Johnsen vart student frå ein privatskule i Kristiania i 1886 og var ferdig utdanna cand.jur. i 1893. Frå 1894 var han overrettsakførar i Kragerø. I Kragerø var han medlem i bystyret frå 1901, ordførar 1911–13 og 1920. Tingperioden 1916–18 møtte han på Stortinget, der han var medlem i Næringskomite nr 2. Det var i Johnsen si tid på tinget at det vart vedteke å byggje Kragerøbanen som eit sidespor til Sørlandsbanen.

Han var fødd på Skåtøy utanfor Kragerø.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Norske juristar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Kragerø
Knut K. Heje

Knut Knutsson Heje () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Flå i Buskerud som representerte einmannskrinsen Hallingdal og partiet Venstre på stortinget 1916-18.

Heje var elev 1876-78 på Jønsberg landbruksskole og studerte 1879/80 ved Ås høgre landbruksskule og 1883/84 Den kongelige Veterinær- og Landbrukshøyskole i København. Eit års tid var han så styrar ved Stange Meieribolag, før han i 1885 tok over farsgarden Heje i Flå. Tida 1904-10 var han ordførar i Nes herad og forlikskommissær, elles var han medlem både av skulestyret i Nes og i amtet.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Norske gardbrukarar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Ordførarar i Nesbyen
Ulrik Wiig

Ulrik Erik Grape Wiig () var ein fiskar og politikar frå Kistrand i Finnmark som representerte einmannskrinsen Vestfinmarken og Det norske Arbeidarparti på stortinget 1916-18.

Wiig var son til ein handelsmann/faktor i Havøysund i Vest-Finnmark. Han arbeidde i forretninga faren dreiv til han i tida 1885-1910 dreiv fiske og gardsbruk på Vannholmen i Måsøy herad. Frå 1910 var han fiskar frå Gjesvær i same heradet. Gjennom om lag fire tiår var han takstmann vedkomande lån på segl- og motorbåtar i Hypotekbanken. Wiig var også medlem i heradsstyret i om lag 20 år. Hausten 1915 vart han vald til stortingsmann for Vestfinmarken og sat perioden 1916-18 i Protokollkomiteen.

Han er gravlagd i Bergen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Norske fiskarar
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Folk frå Måsøy
Pregarten

Pregarten er ein by og ein kommune i distriktet Freistadt i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 27,8 km² og i kring 5 300 ibuarar. Byen Pregarten med sine knappe 3 000 ibuarar ligg 425 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pregarten» frå ,  den 30. juli 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Wartberg ob der Aist

Wartberg ob der Aist er ein kommune ('Marktgemeinde') i distriktet Freistadt i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 19,4 km² og i kring 4 200 ibuarar. Landsbyen Wartberg ligg 477 meter over havet og hyser 1200 ibuarar, resten av folkesetnaden fordeler seg på 27 små og større grender ('Ortschaft').

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Wartberg ob der Aist» frå ,  den 30. juli 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Maurizio Damilano

Maurizio Damilano () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Scarnafigi i Cuneo-provinsen som i 1980 vart olympisk meister i 20 km kappgang og sidan verdsmeister 1987 og 1991 på same distansen. Elles vann han to OL-bronsar og eitt EM-sølv, også dei på 20 km.

Aktiv
Etter sjetteplass i den internasjonale meisterskapsdebuten i EM 1978, kom Damilano tilbake og vann i Moskva i 1980 den olympiske gullmedaljen i 20 km kappgang framom Pjotr Potsjentsjuk frå arrangørlandet Sovjetunionen. I dei neste sommarleikane, i Los Angeles i 1984, måtte Damilano sjå seg frågått av meksikanarane Ernesto Canto og Raúl González og enda såleis opp med bronsemedaljen. Under europameisterskapen i Stuttgart i 1986 kjempa Damilano om sigeren på 20 km mot Jozef Pribilinec frå Tsjekkoslovakia til så å seie siste steg, eit oppgjer Pribilinec vann med to sekunds margin. Året etter fekk Damilano revansje då VM 1987 fann stad i heimelandet, der han i Roma vann med 22 sekunds fordel i høve Pribilinec på andreplass. Under Sommar-OL 1988 i Seoul inntok Pribilinec på ny det høgste punktet på sigerspallen etter 20 km kappgang var gjennomført, Roland Weigel var nærast å snyte slovaken for gullet, medan Damilano kom på bronseplassen. I 1991 forsvarte Damilano VM-tittelen på 20 km under meisterskapen i Tokyo. Året etter kom han på fjerdeplass under dei olympiske leikane i Barcelona, der han hamna eit stykke bakom medaljevinnarane i spesialøvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1978 i Praha: Nr 6 på 20 km – 1.24.57
OL 1980 i Moskva: Gullmedalje på 20 km – 1.23.35, framom Pjotr Potsjentsjuk (1.24.45)
EM 1982 i Aten: Diskvalifisert på 20 km, braut 50 km 
VM 1983 i Helsinki: Nr 7 på 20 km – 1.21.57
OL 1984 i Los Angeles: Bronsemedalje på 20 km – 1.23.26
EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 20 km – 1.21.17, bakom Jozef Pribilinec (1.21.15). Braut 50 km
VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 20 km – 1.20.45, framom Jozef Pribilinec (1.21.07)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.14
EM 1990 i Split: Braut 50 km
VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje på 20 km – 1.19.37, framom Mikhail Sjtsjennikov (1.19.46)
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 20 km – 1.23.39

Kjelder

Italienske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Olympiske meistrar for Italia
Verdsmeistrar i friidrett
Cloisonné

Cloisonné (frå fransk, ‘celleforma’) er ei særskild form for emaljearbeid, celle-emalje. Innan cloisonné bruker ein ein flat sølvtråd sett på kant til å laga eit mønster på overflaten av godset som skal emaljerast. Dei ulike seksjonane (cloisons) blir fylte med smelta emalje i ulike fargar. 

Cloisonné var mykje brukt i Europa i mellomalderen, og blir framleis utført i India og Aust-Asia. Teknikken opplevde ein vestleg renessanse i 1880-åra.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Handverk
Emaljering
Franske ord og uttrykk
Peter Bolstad

Peter Olsen Bolstad () var ein norsk lærar og gardbrukar frå Hattfjelldal som valbolken 1916-18 representerte einmannskrinsen Nordre Helgeland og valbolken 1922-24 fylkeskrinsen Nordland på Stortinget, begge perioidane vald for Det norske Arbeidarparti.

Bolstad var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Tromsø seminar i 1895 og var sidan lærar i heimbygda Hattfjelldal til han døydde. Frå 1903 dreiv han også gardsbruket Svensklid. Han var varaordførar i heradet 1910-13 og ordførar 1913-16. Elles var han i to periodar formann i skulestyret i Hattfjelldal. Hausten 1915 vart Bolstad vald til å representere Nordre Helgeland på Stortinget i treårsbolken 1916-18, han var då medlem i Gasje- og pensjonskomiteen. Etter å ha vore ut av Tinget perioden 1919-21 kom han tilbake som stortingsmann frå nyår 1922, vart då vald til sekretær i Landbrukskomiteen. Bolstad døydde vinteren 1924 og vart erstatta av vararepresentanten Ramberg.

Kjelder
Stortingsbiografi 
Gravstein i Susendal

Norske skulefolk
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Folk frå Hattfjelldal
Hans Peter Norløff

Hans Peter Norløff, også H.P. Norløff, () var ein norsk kontormann frå Arendal som valbolken 1916-18 representerte einmannskrinsen Fredrikshald og partiet Høgre på Stortinget.

Norløff var son til ein skipshandlar. Sjølv arbeidde han i Saugbrugsforeningen i Halden frå 1883 til 1924, frå 1908 som kontorsjef. Åra 1925-39 var han overformyndar i Halden, styreformann i Fredrikshalds Sparebank frå 1936.

Norløff var bystyremedlem i Halden 1910-22, halve tida med i formannskapet. Frå 1916 til 1918 møtte han som byens representant på Stortinget, der han var medlem i Konstitusjonskomiteen. Han gav i 1935 ut sogeverket Saugbrugsforeningen gjennom 75 år 1859-1934 og i 1942 Slekten Wiel.

Kjelder
Stortingsbiografi 
Gravminne

Folk frå Arendal
Folk frå Halden
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Hans Blom Peterson

Hans Blom Peterson, også H.B. Peterson, () var ein norsk industrimann frå Moss som representerte partiet Høgre på stortinget 1916-18. Heile den fyrste halvdelen av det 20. hundreåret var han den mektigaste mannen i Moss, og både i industriselskapet og i lokalsamfunnet vart omtala som Konsulen.

Peterson var utdanna jurist. Frå 1901 var han direktør for familiefirmaet M. Peterson & Søn i over 50 år. Han satsa langsiktig på å byggje ut cellulose- og papirproduksjonen i selskapet. Gjennom særleg si formannsrolle 1913-20 og 1922-27 i De norske Papirfabrikanters Forening kom han til å prege norsk papirindustri, han var elles 1927-30 president i Norges Industriforbund.

Peterson var ordførar i Moss valperioden 1911–13 og stortingsmann 1916-18 for einmannskrinsen Moss og Drøbak og Høgre, medlem i Sosialkomiteen. Frå 1917 og til utpå 1930-talet var han medlem i ei rad offentleg komitear og kommisjonar oppnemnd av storting og styringsverk. Peterson tok i 1902 over som fransk konsul i Moss.

Kjelder
Stortingsbiografi 
Norsk biografisk leksikon

Folk frå Moss
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Norske næringslivsleiarar
Halvor Løvold

Halvor Løvold () var ein norsk marineoffiser, næringslivsleiar og politikar frå Øyestad i Aust-Agder som representerte partiet Høgre på Stortinget periodane 1916-18 og 1931-33.

Løvold var son til ein kjøpmann. Sjølv gjekk han inn i marinen og var frå 1896 sjøoffiser, fremja til premierløytnant 1899 og kaptein 1904. I 1907 fekk han sjefsstillinga i Arendal Dampskibsselskab, ein direktørjobb han hadde til sommaren 1945. Hausten 1915 vart Løvold vald til å representere einmannskrinsen Arendal og Grimstad på stortinget 1916-18, der han var medlem i Vegkomiteen. Tolv år seinare vart han på ny vald til tingmann, då frå dei seks kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder, atter var han medlem i Veg- og jarnbanekomiteen. Tida 1922-34 var han medlem i Arendal bystyre, ordførar i 1925.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Folk frå Arendal
Solveyg Schafferer

Solveyg Waltrude Schafferer () er ein norsk bilethoggar. Ho har norsk mor og austerriksk far, fødd i Ludwigshafen i Tyskland og budde i Innsbruck fram til ho var ti år. Familien flytta til Trondheim i 1939 og måtte flykte til Sverige under andre verdskrigen.

Utdanning og kunstnarleg verksemd
Solveyg Schafferer byrja på kunstskule i Trondheim 1948, og debuterte som teiknar og bilethoggar i Trondhjems Kunstforening i 1950. Frå 1950-1955 gjekk ho på Statens Kunstakademi i Oslo, der ho hadde professor Per Palle Storm som lærar. Ho debuterte på Haustutstillinga (Statens Kunstutstilling) i 1951 som bilethoggar, og har i alt hatt 26 arbeid med på Haustutstillinga over fleire år. I åra 1972-1974 hadde ho Statens 3-årige arbeidsstipend, og frå 1977 Statens garantiinntekt for kunstnarar. 

Hovudmengda av statuettane og skulpturane hennar syner born i leik eller i andre daglege gjeremål. Skulpturane er vanlegvis støypte i bronse, medan statuettar og mindre grupper vanlegvis er i tinn, polyester, sement eller patinert gips. Figurane er gjerne forenkla og gjeve ei litt røff overflate, men med naturalistiske ansikt. Ho har laga mange skulpturar til fleire av entreprenøren Olav Selvaag og Selvaag-gruppens byggefelt på Austlandet. I portrett-bystane har ho gjeve ei djupare karakteristikk av personane ho portretterer.  Somme av arbeida hennar er støypte i fleire eksemplar. Mange av dei større verka hennar er å sjå på offentlege plassar kringom i Noreg.

Kjelder
Solveyg Schafferer i Norsk kunstnerleksikon (1982–86)
 Solveyg Schafferers internettside

Norske bilethoggarar
Den gule bana i Bangkok

Den gule bana (MRTA Yellow Line, thai สายสีเหลือง) er ei bane med byggestart i 2018 i storbyområdet til Bangkok i Thailand. Bana skal ende opp i fylket Samut Prakan.

Innovia Monorail (òg skrive INNOVIA Monorail) er namnet på monorailsystemet til fabrikanten Bombardier Transportation.

Stasjonane
Dei planlagde stasjonane er:

Kjelder

Bangkok
Bahareh Letnes

Bahareh Letnes () er ein norsk-iransk flyktning, tannlegeassistent og forretningskvinne. Ho har vore med i fleire venleikstevlingar, og blei kåra til Miss Iran 2013, Miss Globe Iran 2014 og Miss Grand International Iran 2014, og blei nummer to i Miss Top of the World 2013.

Letnes kom frå Iran til Norge som tenåring. Ho fekk tre avslag på søknad om asyl og blei tvangsreturnert til Iran. Sidan ho mangla dei rette dokumenta blei ho send tilbake til Noreg, og fekk til slutt innvilga opphald fordi ho var ung og kunne risika tvangsekteskap i heimlandet.

Letnes har arbeidet med relasjonsbygging mellom Iran og Norge, og eig mellom anna enkeltpersonføretaket B & H General Trading Company. Bahareh Letnes. 

Letnes blei offentleg omtalt då det kom fram at ho hadde eit kjærasteforhold til fiskeriminister Per Sandberg, og at dei to hadde reist til Iran saman. Saka enda med at Per Sandberg gjekk av som fiskeriminister 13. august 2018. Seinare same året gav paret ut bok om saka.

Verk
 Per Sandberg og Bahareh Letnes: Fremmede makter har flyttet inn. Justismord og politisk drap, Juritzen forlag 2018. ISBN 9788233801489.

Kjelder
 

Nordmenn av iransk opphav
Norske Skal vi danse-deltakarar
Miss Iran

Miss Iran var ein missekonkurranse på 1960-talet og på 1970-talet før den iranske revolusjonen.

I 2016 skreiv media at iranske styresmakter «deny allowing such an event, insisting that [... Miss Iran ] was an informal affair».

Tevlingar før revolusjonen
Vinnarar var mellom anna
 - 1977.
 - 1978

Ikkje-formelle samankomstar etter revolusjonen
Ikkje-formelle samankomstar fann stad, på 2010-talet. Titler som blei delt ut, gjekk mellom anna til
2013: ei asylsøkjar frå Iran, som blei norsk.

2016: ei iransk kurdar.

Referansar

Iran
Grålauk

Grålauk (Allium karataviense) er ein art i laukslekta (Allium) som stammar frå Asia.

Grålauk veks vilt i Sentral-Asia (Kasakhstan, Kirgisistan, Tadsjikistan, Usbekistan, Afghanistan), og elles som ein dyrka prydplante.

Skildring 

Grålauk er ein staude som dannar ein lauk med opplagsnæring.

Han dannar ein bladrosett ved bakken med vide, bogande blad.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Allium karataviense» frå ,  den 1. august 2018.

Bakgrunnsstoff

karataviense
Plantar frå Sentral-Asia
Hageplantar frå Asia
Jozef Pribilinec

Jozef Pribilinec () er ein slovakisk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister 1986 og olympisk meister 1988 i 20 km kappgang. Han representerte Tsjekkoslovakia og vann elles to VM-sølv og eitt EM sølv på same distansen.

Pribilinec tok sølvmedaljen i 20 km ved Friidretts-EM 1982, ei tevling som José Marín frå Spania vann. Året etter tok Pribilinec eit nytt sølv då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki, 10 sekund bak meksikanaren Ernesto Canto.

I 1986 vann Pribilinec gullmedaljen ved europameisterskapen i Stuttgart, etter eit tett og drabeleg oppgjer mot Maurizio Damilano frå Italia, i mål skilde det dei to sekundar. Under verdsmeisterskapen 1987 revansjerte Damilano seg og vann gullmedaljen framfor Pribilinec. Ved dei olympiske sommarleikane 1988 vann Pribilinec gullmedaljen på 20 km på rekordtida 1.19.57, tre sekundar føre Ronald Weigel frå Aust-Tyskland og med Damilano på tredjeplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1980 i Moskva: Nr 20 – 1.42.52
EM 1982 i Aten: Sølvmedalje – 1.25.55, bakom José Marín (1.23.43)
VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.20.59, bakom Ernesto Canto (1.20.49)
EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 1.21.15, framom Maurizio Damilano (1.21.17)
VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 1.21.07, bakom Maurizio Damilano (1.20.45)
OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 1.19.57, framom Roland Weigel (1.20.00)
VM 1993 i Stuttgart: Nr 17 – 1.26.11

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jozef Pribilinec» frå ,  den 1. august 2018.  
 

Slovakiske idrettsutøvarar
Tsjekkoslovakiske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Olympiske meistrar for Tsjekkoslovakia