alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Nahf

Nahf (arabisk نحف, Naḥf eller Nahef; hebraisk נַחְף)  er ein arabisk by i Nord distrikt Israel. Han ligg mellom nedre og øvre Galilea, kring 23 km aust for Akko. I 2011 hadde byen eit folketal på 7 800.

Historie
Landsbyen er gammal og har ruinar frå romersk tid og mellomalderen. Han vart kalla «Nef» i krossfarartida. I 1250 vart han nemnd i lag med Beit Jenn, Jalun og ander stader i området som ein del av området som høyrte til Den tyske riddarordenen.

Eit kart frå 1799 av Pierre Jacotin synte staden, kalla «Nafeh». Då Victor Guérin vitja Nahf i 1875, skildra han landsbyen som ein stad med 400 muslimar og somme gresk-ortodokse familiar, medan Nahf i 1881 vart skildra som ein landsby bygd av stein med 200 muslimar, oliven og dyrkbar mark.

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Nahf eit folketal på 818, to jødar, seks kristne og 810  muslimar, som i folketeljinga i 1931 hadde auka til 994, alle muslimar, i 194 hus.

I 1945 var folketalet i Nahf 1 320, alle arabarar, som eigde 15 745 dekar land i følgje ei offisiell landmåling. 1 088 dekar var plantasjar og irrigert land, 4 571 nytta for korn, medan 44 dekar vart utbygd (urbant) land.

1948 og tid etter
Nahf vart erobra av Israel den 18. juli 1948 under Operasjon Dekel leia av Sheva-brigaden. Den lokale militsen i landsbyen og frivillige i Den arabiske frigjeringshæren var med på å forsvare landsbyen. Byen vart ståande intakt og få av innbyggjarane flykta frå heimane sine. Folkesetnaden vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nahf» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

   (p. 640)
 

 (p. 192)
Karmon, Y, (1960), An analysis of Jaconin's map of Palestina,  IEJ (=Israel Exploration Journal), 10, s. 155-173 and 244-153. Sitert i Petersen, 2002
Lerer, Yoav (8/6/2009): Nahf Final Report ,  Hadashot Arkheologiyot, no.121
  
 
Petersen, Andrew (2001): A Gazetteer of Buildings in Moslem Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)

 
  
Smithline, Howard (30/3/2005): Nahf ,  Hadashot Arkheologiyot, no.117
Tepper, Yotam (16/8/2007): Nahf (East) Final Report ,  Hadashot Arkheologiyot, no.119

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Nahf

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
The Elder Scrolls V: Skyrim

The Elder Scrolls V: Skyrim er eit actionrollespel utvikla av Bethesda Game Studios og utgjeve av Bethesda Softworks, den 11. november 2011 til Microsoft Windows, PlayStation 3 og Xbox 360. Det er det femte hovudspelet i videospelserien The Elder Scrolls. Det finst tre tilleggspakkar eller DLCar til spelet; Dawnguard, Hearthfire, og Dragonborn. Den 4. juni 2013 kom det ei utgåve av spelet med alle tilleggspakkane på, The Elder Scrolls V: Skyrim Legendary Edition.
 
Skyrim si hovudsoge handlar om korleis hovudkarakteren Dovahkiin skal overvinna Alduin the world-eater, ein drake som er spådd til å øydeleggja verda. Spelet er sett to hundre år etter hendingane i forgjengaren Oblivion, og finn stad i den fiktive provinsen Skyrim. Spelaren kan fullføra oppdrag og utvikla karakteren sin ved å betra karakteren sine ferdigheiter. I motsetning til tidligare Elder Scrolls-spel, krev ikkje Skyrim at spelaren må velja eit teikn/klasse for karakteren sin i byrjinga av spelet, som fjernar problemet tidlegare spel har hatt ved å tvinga spelaren til å velja ein spesiell type karakter for tidleg i spelet. Skyrim fortsett med open-world-modus slik som forgjengarane, som gjer at spelaren kan fara til kva som helst del av verda til ei kvar tid. Spelaren kan òg ignorera eller utsetja hovudsoga i spelet så lenge ein ynskjer.

Spelet vart utvikla ved hjelp av Creation Engine, ein spelemotor bygd spesielt for spelet. Skyrim er ikkje ein direkte oppfølgjar til tidlegare Elder Scrolls-spill, men medan utviklinga gjekk for seg vart det sett på som ein spirituell oppfylgjar til Oblivion og Fallout 3. Skyrim fekk god kritikk og tilbakemelding, der spesielt karakterutviklingssystemet fekk ros i forhold til tidlegare Elder Scrolls-spel. Det vart òg sett på som eit av dei beste spela gjennom tidene. Kritikk vart mellom anna retta mot spelet sitt robot-aktige combat-system. Skyrim selde over 7 million eksemplar den fyrste veka etter utgivinga, og selde over 20 million eksemplar på tvers av alle tre plattformene.

Stemmar
Daniel Riordan som Alduin
Christopher Plummer som Arngeir
Joan Allen som Delphine
Max von Sydow som Esbern
Paul Eiding som Felldir the Old
Paul Ganus som Hakon One-Eye
Michael Hogan som General Tullius
Lynda Carter som Gormlaith Golden-Hilt
Claudia Christian som Legate Rikke
Charles Dennis som Odahviing
Charles Martinet som Paarthurnax
Vladimir Kulich som Ulfric Stormcloak
Michael Gough som Heimskr

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Elder Scrolls V: Skyrim» frå ,  den 31. januar 2015.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
The Elder Scrolls V: Skyrim på Internet Movie Database

The Elder Scrolls
Fantasy-videospel
Xbox 360-spel
PlayStation 3-spel
Dataspel frå 2011
Jimmy Griffin

James Arthur Griffin () var ein USA-amerikansk  songar, gitarist og låtskrivar, mest kjend for arbeidet sitt i 1970-åra med rockebandet Bread. Han vann ein Oscarpris for beste song i 1970 som låtskrivar på songen «For All We Know».

Biografi
Det første albumet hans, Summer Holiday, kom ut i 1963. I 1960-åra slo Griffin seg saman med låtskrivar Michael Z. Gordon om å skrive songar for artistar som Ed Ames, Gary Lewis, Bobby Vee, Brian Hyland, The Standells, Leslie Gore, Sandy Nelson og Cher. 

Griffin møtte Robb Royer gjennom den framtidige kona si og dei danna eit langvarig låtskrivarlag. I 1968 slo dei to seg saman med David Gates for å danne bandet Bread. 

I 1970 skreiv Griffin og Royer — under pseudonyma Arthur James og Robb Wilson — teksten til Fred Karlin sin musikk for «For All We Know», som vart nytta i filmen Lovers and Other Strangers. Han vann ein Oscarpris for beste song. Songen vart seinare spelt inn av The Carpenters. Sjølv om Griffin skreiv mange songar for Bread, var alle dei tretten singlane som gjekk inn på Billboard-lista skriven av Gates, ein situasjon som skapte friksjon mellom dei to. Bread vart oppløyst i 1973 og Griffin gav ut soloalbumet Breakin' Up Is Easy på Polydor Records i 1974. Albumet og singlane selde dårleg. Bread kom saman att og gav i 1977 ut det siste albumet sitt, Lost Without Your Love. Gates, Botts og Knechtel heldt fram å spele i lag på Gates sine soloalbum og turnerte først som 'David Gates & Bread', noko som førte til søksmål frå Griffin. Søksmålet vart først løyst i 1984. 

I 1977 gav Griffin ut det tredje soloalbum sitt, James Griffin. Han slo seg samna med Terry Sylvester (tidlegare i The Hollies) på albumet Griffin & Sylvester i 1982 og var medlem av bandet Black Tie med Randy Meisner og Billy Swan, som gav ut When The Night Falls i 1986, produsert av T-Bone Burnett. 

I 1991 danna Griffin bandet The Remingtons med Richard Mainegra og Rick Yancey. Dei gav ut fleire singlar og album, mellom anna singelen «A Long Time Ago» som nådde topp 10 på countrylista i USA i 1992.

Utover 1990-åra spelte Griffin så i eit band kalla Toast, som i 1998 endra namn til Radio Dixie. I 2003 slo Griffin seg saman med Rick Yancey og Ronnie Guilbeau og skreiv GYG

Griffin døydde av kreft den 11. januar 2005 i heimen sin i Franklin i Tennessee. Han var 61 år og hadde gått gjennom behandling i lengre tid.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Griffin» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 jimmygriffinmusic.com

Oscarvinnarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske softrockemusikarar
Musikarar frå Ohio
Musikarar frå Tennessee
USA-amerikanske popgitaristar
Folk frå Cincinnati
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske popsongarar
Rytmegitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
Robb Royer

Robert Wilson «Robb» Royer () er ein USA-amerikansk musikar som var bassist, gitarist, klaverspelar og låtskrivar med Bread frå 1968 til 1971. Medan han var i bandet gav bandet ut hitsingelen «Make It With You». Han vart erstatta av Larry Knechtel i 1971. 

I 1970 skreiv Royer og Jimmy Griffin, med pseudonyma Robb Wilson og Arthur James, tekst til «For All We Know» som vart nytta i filmen Lovers and Other Strangers. Denne vann Oscarprisen for årets song det året.

Før han var med å starte Bread, hadde Royer spelt i bandet The Pleasure Fair.

Royer har sidan skrive musikk for artistar som Jimmy Griffin, The Remingtons, Mary Chapin Carpenter, John Michael Montgomery, Randy Travis, Billy Burnette, The Finnigan Brothers (Mike Finnigan) og andre.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Robb Royer» frå ,  den 31. januar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Robb Royer Pitch Sheet

Oscarvinnarar
Musikarar frå Los Angeles
USA-amerikanske låtskrivarar
USA-amerikanske rockegitaristar
USA-amerikanske multiinstrumentalistar
USA-amerikanske rockeklaverspelarar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske plateprodusentar
Legolas

Legolas er ein fiktiv figur i J.R.R. Tolkien sitt meisterverk Ringdrotten. Han er prins av Myrkskog og son til alvekongen Thranduil (alvekongen som tok Bilbo sine vener til fange i Hobbiten), etterkomarane av den kongelege ættelinja etter sindarin-alvane. Legolas blir rekna som ein ung alv, men alderen hans er ukjent. Han blir presentert for lesarane i den fyrste delen av Ringdrotten, Ringens Brorlag, ved rådsmøtet i Kløvendal, der han kjem som ein bodberar sendt av far sin for å diskutere at Gollum har rømt. Elrond vel Legolas ut til å vere ein av dei ni medlemmane av Brorlaget som drar ut for å øydeleggja ringen.

I brorlaget blir Legolas kjend med Gimli, son av Glóin. Ein slik venskap strid imot den eldgamle krigen mellom alvane og dvergane. Dei blir gode vener fyrst etter at Gimli helsar Galadriel i Lothlórien med vakre ord. I Slaget om Helmsdjupet konkurrerer Legolas og Gimli om å drepe flest orkar. Gimli vinn med éin, men det reelle resultatet er gjensidig respekt. Gjennom sine ferder saman med Gimli blir dei to svært gode vener.

Etter at ringen har vorte øydelagd og Sauron sitt fall, drar dei to på fotreise gjennom Fangorn-skogen. Legolas tek også med seg nokre frå folket sitt og reiser til Ithilien med løyve frå Thranduil. Han vil leve resten av sitt liv i Midgard for å hjelpe til med å byggje opp igjen dei øydelagde skogane i det krigsherja landet. Etter kong Elessars bortgang forlèt Legolas Midgard for å dra over sjøen – og Gimli blir med, av venskap med Legolas og sakn etter Galadriel. I filmatiseringa til Peter Jackson blir Legolas spelt av Orlando Bloom, både i trilogien om Ringdrotten og Hobbiten.

Kjelder
Denne artikkelen er basert på Legolas på bokmålswikipedia.
Ringdrotten av J.R.R. Tolkien.

Ringdrotten
J.R.R. Tolkien
Romanfigurar
Mike Botts

Michael G. Botts () var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av softrockbandet Bread og studiomusikar.

Han byrja i bandet The Travellers Three og arbeidde så som studiomusikar. Bandet spelte inn nokre songar med produsenten David Gates. Medan han arbeidde med Bill Medley, vart Botts invitert med i bandet til Gates, Bread, for det andre albumet deira. Han var fulltidsmedlem i bandet frå 1970 til 1973. Botts byrja så arbeide med Linda Ronstadt, og spelte med ho i over to år. Botts kom saman att med Bread i 1976 for eit siste album og turné, før bandet omsider vart oppløyst i 1978.

Han arbeidde så med Karla Bonoff og Andrew Gull, og spelte på hitten til Gull frå 1977, «Lonely Boy», og fortsette å arbeide i studio som som musikar, låtskrivar og produsent. I 1989 turnete han i Japan med Richard Carpenter. To år seinare turnerte han med Dan Fogelberg. I 1996 vart Bread samla att for ein verdsturné som varte til hausten 1997. Botts spelte sidan inn det einaste soloalbumet sitt, Adults Only, i 2000.

Botts døydde i Burbank i California, ein dag etter 61-årsdagen sin, etter tjukktarmskreft.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad

USA-amerikanske trommeslagarar
Folk frå Oakland
Musikarar frå California
USA-amerikanske rocketrommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Døde av kreft
Gimli

Gimli er ein dverg frå J.R.R. Tolkien  si fiktive verd Midgard. Gimli, son av Glóin (ein av Bilbo Lommelun sine opphavlege følgjesvener i Hobbiten), er ein fjern etterkomar av Durin den udøyelege – den fyrste av dei syv dvergefedrane – men er ikkje medlem av den kongelege ættelinja. Gimli er dessutan fetteren til Balin, som også var ein av Bilbo sine følgjesvener. Gimli blir introdusert ved rådsmøtet i Kløvendal, der han kjem saman med faren sin med nyhende frå heimstaden sin. Gimli blir vald av Elrond til å vere ein av dei ni i Ringens Brorlag.

Innan Brorlaget blir Gimli gradvis god ven med alven Legolas, noko som er spesielt sidan alvane og dvergane framleis krangla over nokon saker som handlar om Doriath sin undergang – og meir på grunn av at Legolas sin far, Thranduil, ein gong kasta Glóin i eitt av hans fangehòl (sjå Hobbiten).
Ettersom brorlaget blir nøydt til å gå inn i Morias miner, er Gimli i byrjinga veldig entusiastisk og brenn for å finne ein dvergekoloni av slekta si der. I staden finn Gimli ut av at Moria er fullt av orkar og at hans folk, inkludert fetteren hans Balin, har blitt nådelaust slakta av orkane. Når Gandalv fell ned i mørket etter å ha kjempa mot Balrogen, klarar brorlaget omsider å komme seg ut av minene. 
Gimli var 139 år gamal (fødd i år 2879 i det tredje tideverv) då Ringens Brorlag sette ut frå Kløvendal.

I Peter Jackson sin filmtrilogi om Ringdrotten blir Gimli spelt av John Rhys-Davies.

Kjelder
Denne artikkelen er basert på Legolas på bokmål wikipedia.
Ringdrotten av J.R.R. Tolkien.

Ringdrotten
J.R.R. Tolkien
Romanfigurar
Cagots

Cagots var historisk ei samfunnsgruppe i Frankrike og delar av Spania som var utstøytt frå resten av samfunnet. Gruppa levde under ulike særreglar, avsondra frå andre, og blei sett ned på og diskriminert. Ordninga blei dels regulert med nedskrivne lovar og dels av lokale skikkar.

Cagotar er kjende under ulike namn frå Baskarland, Béarn, Gascogne og Bretagne. Folk som tilhøyrde gruppa budde i eigne område utanfor byar eller landsbyar (kjende som caogteries, ofte i tidlegare spedalskbustader). Dei måtte gifta seg innanfor si eiga gruppe og kunne ikkje arbeida, dansa eller mora seg med ikkje-cagotar. Cagotar fekk ikkje drikka vatn eller vaska seg i vasskjelder brukte av andre. Dei måtte ofte bera eit merke på kleda, ofte farga raudt og gjerne i form som ein gåsefot.

Cagotane kunne berre utøva særskilde yrke, og var særleg knytt til tre- eller metallarbeid. Dei fekk ikkje driva jordbruk eller selja næringsmiddel som mjøl, kjøt, vin eller matolje til andre. Om dei fekk adgang til kyrkja, hadde dei gjerne eigne, små inngangar, eige vigslevatn og fekk berre nattverd på enden av ein pinne.

Gruppa var særleg utstøytt i mellomalderen. Den første nemninga som truleg viser til henne er frå år 1000; den første som nytter ordet «cagot» er frå 1288. Særbestemmingane om cagotane blei oppheva på slutten av 1700-talet, og dei blei mellom anna gjevne fulle rettar under den franske revolusjonen, sjølv om  uformell diskriminering kunne fortsetja lokalt. Etterkvart blei cagotane likevel absorberte av lokalbefolkninga, eller dei utvandra til den nye verda. I dag er det svært få som vil vedkjenna seg eit slikt opphav.

Det er ikkje visst korleis cagot-gruppa oppstod. Ein truleg teori er at dei var etterkomarar av spedalske eller folk med liknande hudsjukdommar - cagot betyr 'spedalsk' på Béarn-dialekt. Mange av restriksjonanen mot dei kan minna om smittevern mot ein sjukdom som lepra, og gruppa er også i seinare tid blitt knytt til sjukdommen. 

Andre forklaringar som er blitt lagt fram er mellom anna at dei var etterkomarar av gotarar, sarasenarar, vikingar eller katarar.

Sidan 1500-talet kunne nemninga på fransk også vera eit skjellsord med tydinga 'hyklar' eller 'skinnheilag person'.

Kjelder

 «Cagots» (23. mars 2009), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 27. januar 2015.
 «Cagots», Encyclopædia Britannica 1911

Delar av denne artikkelen bygger på «Cagots» frå ,  den 1. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

Elizabeth Cleghorn Gaskell, «An Accursed Race» (1855)
«The last untouchable in Europe», The Independent (2008)

Fransk historie
Spansk historie
Diskriminering
Utstøytte grupper
Type i biologisk nomenklatur

Innanfor biologisk nomenklatur er type nemninga for eit utvalt takson eller eit utvalt eksemplar som dannar grunnlaget for å definere og gje namn til eit foreldertakson. 

På artsnivå, og under, vil dette vere eit prøveeksemplar av individuelle organismar. 

For høgare taksa kan regelverket innanfor nomenklaturen avgjere kva for eit underordna takson som skal brukast, til dømes for ei slekt er det ein bestemt art, for ein familie ei bestemt slekt. Avhengig av disiplin og tilgang på prøvar, kan andre skildrande format tene som typar, til dømes har det i botanikken vore brukt illustrasjonar, innan andre organismegrupper brukast levande bakteriekulturar og arkar.

Det originale eksemplaret som vart brukt som typen for ein art er kjent som holotypen. Om holotypen er gått tapt, blir eit nytt eksemplar valt ut, men blir kalla lektotype eller neotype. Zoologien og botanikken har ulik praksis og terminologi for handsaming av prøvar. Det nøyaktige regelverket (engelsk Code) for å skildre eit takson vil ein finne i internasjonale organ, for eksempel for zoologi er dette International Commission on Zoological Nomenclature. Ettersom disiplinane har ulik historisk bakgrunn er regelverka ulike, men følgjer liknande prinsipp.

Typelokaliteten er området kor typeeksemplaret vart funne.

Kjelder 
 Første utgåva av denne artikkelen bygger på innleiinga i «Typus (Nomenklatur)» frå , den 1. februar 2015.

Referansar 

Systematisk biologi
Reineh

Reineh eller Reine (arabisk الرينة; hebraisk רֵינָה) er ein arabisk landsby i Galilea, mellom Nasaret og Kana i Galilea. Landsbyen fekk status som lokal kommune i 1968. I 2004 hadde Reineh 15 300 innbyggjarar, der kring 80 % er muslimar, 19,3 % er kristne og resten er drusarar, i følgje Israelsk statistisk sentralbyrå.

Historie
Ein trur landsbyen er staden der den gamle Abel låg. Fram til 1927 låg landsbyen nor dfor hovudvegen til Nasaret, men eit øydeleggjande jordskjelv førte til at dei fleste innbyggjarane flytta til sørsida av vegen, der landsbyen i dag ligg.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Reineh» frå ,  den 1. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 (p. 363)
 (p. 165 )
 ( s.62 )
Jaffe, Gilad Bezal’el (2012):  Er-Reina Final report, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel, No.  124
 
Mokary, Abdalla  (2012): Er-Reina, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel, No.  124
  (p. 132)  
 (p. 209)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Reina

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Ramat Yishai

Ramat Yishai (hebraisk רָמַת יִשַּׁי) er ein lokal kommune i Nord distrikt i Israel, ved vegen mellom Haifa og Nasaret, kring 4 km aust for Kiryat Tivon. Han fekk status som lokal kommune i 1958. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde han eit folketal på 6 600 i 2010, med ein vekstrate på 6,3%. Dei fleste innbyggjarane i landsbyen er jødar.

Historie 
Område på vestsida av Jezreeldalen, som høyrte til landsbyen Jida, vart kjøpt av amerikanske sionistar tidleg i 1920-åra. Han fekk namnet Manor og så Yefe Nof, men vart fråflytta etter få år. I 1925 redda filantropen Yisrael Yehudah Adler landsbyen frå konkurs og han vart kalla opp etter han kort tid etter. Av innbyggjarane som flytta inn i landsbyen var 50 familiar frå Lodz og Białystok i Polen, som bygde ein tekstilfabrikk i landsbyen. Etter at det moderne Israel vart danna i 1948 flytta familiar frå Jemen òg til landsbyen.

Ein av dei mest kjende bygningane i landsbyen er «Khan», ei bygning frå 190 med omliggande murar.

Bakgrunnsstoff 
 Ramat Yishai offisiell nettstad

Kommunar i Israel
Busetnader grunnlagde i 1925
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Rosh Pinna

Rosh Pinna er ein by (lokal kommune) med 2 800 innbyggjarar i øvre Galilea i Nord distrikt i Israel. Byen vart grunnlagd i 1882 av 30 familiar som emigrerte frå Romania. Det er derfor ein av dei eldste sionist-busetnadane i Israel.

Geografi 
Rosh Pinna ligg nord for Genesaretsjøen, kring 2 km aust for byen Safed, 420 meter over havet. Nord for Rosh Pinna ligg Hulasjøen, som var eit myrområde som vart drenert i 1950-åra.

Historie 
Rosh Pinna (hebraisk ראש פנה) var ein av dei første moderne jødiske jordbruksbusetnadane i Israel, som då var ein del av det tyrkiske Osmanske riket. Rosh Pinna vart grunnlagd nær den arabiske landsbyen al-Ja'una. I 1883 vart han den første jødiske busetnaden i Israel som fekk støtte av baron Edmond James de Rothschild.

Gei Oni vart grunnlagd i 1878 av jødar frå Safed. Somme av dei var etterkommarar etter spanske jødar i eksil i 1492. Dei fleste av dei første familiane reiste der i frå etter tre år med tørke, men tre familiar vart verande att: Keller, Friedman og Schwartz. Eit år seinare, i 1882, kom ei gruppe rumenske jødar leia av David Shub til landsbyen, og han fekk namnet Rosh Pinna, etter Salme 118:22: «Steinen som bygningsmennene vraka, har vorte hjørnestein.» Hjørnestein er rosh pinna på hebraisk.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Rosh Pinna» frå ,  den 1. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
StateofIsrael.com
Bilete av Rosh Pinna

Kommunar i Israel
Turistmål i Israel
Busetnader grunnlagde i 1882
Jødiske landsbyar i Det osmanske riket
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Sajur i Israel

Sajur (hebraisk סָג'וּר; arabisk ساجور) er ein drusarlandsby (lokal kommune) i Galilea nord i Israel, med eit areal 3 km². Han fekk status som lokal kommune i 1992. I 2006 var folketalet 3 600, hovudsakleg drusarar.

Landemerke
I følgje jødisk tradisjon ligg gravene til Ishmael ben Elisha ha-Kohen og Simeon Shezuri i Sajur.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sajur» frå ,  den 1. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

  (p. 204, 208 )
 (p. 41)
 
  ( s.93 )

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Sajur

Kommunar i Israel
Drusarstader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Jødiske pilegrimsstader
Shlomi i Israel

Shlomi (hebraisk שְׁלוֹמִי) er ein by i Det nordlege distriktet i Israel. I 2010 hadde Shlomi 6 000 innbyggjarar. 

Han vart grunnlagd som ein utviklingsby i 1950 av jødiske emigrantar frå Tunisia og Marokko i ruinane av ein palestinsk landsby Al-Bassa som vart øydelagd under den arabisk-israelske krigen i 1948. Han vart kalla opp etter ein leiar for stamma Asher, nemnt i Bibelen (4. Mos 34:27).

Shlomi var mål for Katyusha-rakettåtak av Hizbollah den 11. mai 2005 på sjølvstendedagen til Israel, og igjen same dagen i 2006. Han vart igjen angripen med rakettar den 12. juli 2006, ei avleiing for å ta livet av tre soldatar og kidnappe to andre. Dette sparka i gang Libanonkrigen i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shlomi, Israel» frå ,  den 1. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Kommunar i Israel
Utviklingsbyar
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel
Shibli-Umm al-Ghanam

Shibli–Umm al-Ghanam (arabisk الشبلي - أم الغنم, hebraisk שִׁבְּלִי-אֻם אל-עַ'נַם) er ein arabisk by ved foten av Tabor i Nord distrikt i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Shibli–Umm al-Ghanam eit folketal på 4 800 innbyggjarar i 2005.

Byen vart grunnlagd i 1992 då landsbykommunane Shibli og Umm al-Ghanam vart slått saman.

Sjå òg
 Arabiske stader i Israel

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shibli-Umm al-Ghanam» frå ,  den 1. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 (p. 409)
 (p. 731)
 (p. 140)

 (p. 189)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Umm al-Ghanam

Kommunar i Israel
Arabiske stader i Israel
Lokale kommunar i Nord-distriktet i Israel