alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Sola FK

Sola FK (stifta i 1934 som Sola Turn og Idrettslag) er ein fotballklubb frå Sola kommune.

Klubben var tidlegare ei fotballavdeling i Sola Idrettslag (stifta Sola Turn og Idrettslag i 1934), men skifta namn i 1947. I 1995 blei idrettslaget delt opp og etablerte Sola Fotball og Sola Håndball.

Klubben vann Rogalandscupen i 1990 og 2013. 
Herrelaget vann 3. divisjon i 1996 og blei i 2. divisjon i tre sesongar. 

Det vann 4. divisjon i 2013, og rykka opp til 3. divisjon. I 2014 vann Maurice Ross sitt 3. divisjon med 11 poeng.

Kvinner
A-laget for kvinner rykka opp til 1. divisjon i 2009. Sola sitt damelag blei etter ein turbulent 2011/2012-sesong lagt ned på grunn av for få spelarar.

Menn
A-laget for herrar har stort sett halde seg i 3. divisjon. Det vann divisjonen i 1996 og fekk dermed tre sesongar i 2. divisjon; 1997, 1998 og 1999.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Sola Fotball» frå ,  den 17. juni 2019.

Bakgrunnsstoff 

Skipingar i 1934
Fotballag i Rogaland
Sola kommune
Georg Stokke

Georg Stokke () var ein norsk gründer og industrieigar. Han skipa møbelverksemda Stokke AS i Spjelkavik (Ålesund) i 1932 - opphavleg med namnet «Møller & Stokke» til Bjarne Møller selde seg ut i 1955. Frå 1956 var Georg Stokke eineeigar av Stokke Fabrikker A/S. I byrjinga produserte selskapet lenestolar og sofagrupper, no er stokkekonsernet mellom anna kjent for barnestolen Tripp Trapp. Gjennom konsernet har Georg Stokke og familien vore involvert i ei rad industriverksemder i Møre og Romsdal, mellom anna Westnofa på Åndalsnes, Tennfjord Møbelfabrikk og Vatne Møbler. Vågå Bruk på Vågåmo vart etablert i 1965. Han deltok også i oppstart av olivinutvinning i Raudbergvika (Robbervika) i Sunnylvsfjorden, der Stokke personleg er ein av grunneigarane. Utvinninga i Robbervika tok til i 1984. Gjennom Stokke Mineraler AS har han også vore engasjert i utvikling av rutilforekomsten i Førde/Naustdal.

Georg Stokke kom frå garden Stokke i Oaldsbygda i Sunnylvsfjorden. Han er son av Eli Torsdotter i  og Knut Olsson Stokke. Nils A. Liaaen, Knut Olsson Stokkes grandonkel, skipa skipsverftet A.M. Liaaen. Gift med Johanne P. Kjørstad.

Kjelder 

Folk frå Stranda
Norske gründerar
Olivin

Olivin ( er eit isomorft blandingsmineral mellom forsteritt (Mg2SiO4) og fayalitt (Fe2SiO4). Forsteritt er som oftast dominerande i olivin. Namnet kjem av den olivengrøne krystallfargen til mineralet, men mineralet får ein gulbrun farge ved forvitring.

Skildring
Olivin er sprøtt og glasliknande. Bergarten er ultrabasisk (pH rundt 9), tung (masse om lag 3,3 kg/dm³) og hard, men kan likevel forvitre lett ved kjemisk nedbryting. Jorda som blir danna av forvitra berg inneheld mykje krom, kobolt, jern, magnesium og nikkel, medan gjødningsstoff som fosfor, kalium og nitrogen manglar. 

Olivin går over til serpentin. Forvitra (oksidert) olivin eller serpentin er synleg som raudbrune bergnabbar som er typisk for område med mykje olivin, til dømes i Norddal der namn som Raudnakken og Raudbergvika (Robbervika) vitnar om olivin i berggrunnen. Kallskaret i Tafjord er ein verna geologisk førekomst. Namnet kjem av «Kallen», ein høg stake av olivin.

Førekomst
I Noreg er det særleg mykje olivin på Nordvestlandet i eit belte frå Måløy og Åheim ved Stadlandet til Tafjord på indre Sunnmøre. Åheim på ytre Sunnmøre har verdas største olivinproduksjon. Det er også olivinutvinning ved Bryggja i Nordfjord og i Robbervika i Norddal. I Svarthammaren i Dalsbygda i Norddal vart det brote olivin fra omkring 1920 til 1979, produksjonen var på det meste 600 tonn i døgnet. I Robbervika (Raudbergvika), også i Norddal, har det frå 1984 vore henta ut olivin i eit stort dagbrot. I 1991 vart det frå Robbervika skipa ut olivin til ein førstehandsverdi på omkring 30 million kroner. 

Olivin er eit av dei viktigaste industriminerala i Noreg, og landet står for omkring 50 % av verdsproduksjonen. Mineralet er nyttig i industrien mellom anna på grunn av høgt smeltepunkt, termisk stabilitet og stor varmekapasitet. Olivin blir mellom anna brukt ved framstilling av råjern (olivin bind slaggstoff i jernmalmen), som støypesand og i eldfast stein. Olivin blir også nytta til å binde giftige tungmetall til dømes i ureina fjordar og i søppelfyllingar på grunn av god evne til å ta opp og binde ulike tungmetall. Totalt blir det produsert om lag 3,3 million tonn olivin i Noreg kvart år med ein eksportverdi på om lag 300 millionar kroner (tal for 2003). Olivin og serpentin har også vore nytta som bryne og slipestein. Frå Skrenakkhammaren ved Raudbergvika i Norddal vart det tidlegare laga brynestein av glimmerhaldig olivin.

Mineral i olivingruppa 

 Forsteritt Mg2SiO_4
 Fayalitt Fe2SiO_4
 Knebelitt (Fe,Mn)2SiO_4
 Tefroitt Mn2SiO_4
 Liebenbergitt (Ni,Mg)2SiO_4
 Monticellitt CaMg SiO_4

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Jernmineral
Magnesiummineral
Nesosilikat
Ortorombiske mineral
European Soundmix Show 1996

European Soundmix Show 1996 var den fyrste gongen European Soundmix Show vart arrangert. Tevlinga vart halden i Endemol Studios i Amsterdam i Nederland. Finalen fann stad fredag 27. april. Tyskland vann tevlinga med Bianca Shomburg som imiterte Céline Dion.

Deltakarar
 Finalen vart halden 27. april 1996 i Endemol Studios.
 Tyskland vann tevlinga for fyrste gong. 
 Portugal og Noreg kom på ein delt andreplass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «European Soundmix Show 1996» frå ,  den 11. januar 2012.  
 

European Soundmix Show
Musikk i 1996
Antikke Olymbía

Antikke Olymbía (gresk Αρχαία Ολυμπία, Arkhéa Olymbía) er det offisielle namnet på ein landsby og ein kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Han ligg aust for Pýrgos og grensar i nord mot periferieininga Akhaía, i aust mot periferieininga Arkadía i Peloponnes.

I Antikke Olymbía ligg dei arkeologiske utgravingane i Olympia.

Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Antikke Olymbía
 Lámbia
 Lasióna
 Folói
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 13 409 innbyggjarar, medan kommunaleininga Antikke Olymbía hadde 8 128 og tettstaden med same namn 835 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Antikke Olymbia
Antikke Olymbia
Antikke Olymbia
Antikke Olymbia
Kristian Matre

Kristian Matre () var ein forfattar frå Nordhordland. Sjølv om Matre i sitt vaksne liv budde i Skien, var han ein typisk heimstaddiktar som skreiv om livet på strilelandet.

Liv og gjerning
Foreldra til Matre kom opphavleg frå Masfjorden kommune. Sjølv vart han fødd på garden Kleiven i Myking i Lindås kommune. Familien flytta i 1884 til Mjølkeråen i Åsane, i dag ein del av Bergen kommune. I tenåra gjekk han på Garnes folkehøgskule, der han skreiv dei fyrste forteljingane sine. Han arbeidde ei tid i spinneriet på Salhus Tricotagefabrik, før han gjekk underoffiserskulen.

Han og kona busette seg i Gjerpen i Telemark kring 1901. Der hadde han ymse arbeid hjå fleire bokhandlarar og var forretningsførar i ei avis. Han hadde også eiga handelsverksemd ei tid, og folketeljinga 1910 viser at han dreiv ei kro. I tillegg var han politisk aktiv.

Matre nærma seg femti år då debutromanen Folkje i Botn kom ut i 1926. Tre år seinare kom I bast og band, ei ny bok om folket i Botn. Åra 1930-33 kom ein romantrilogi om ei bondeslekt frå garden Rabben, med titlane Denne jammerdal, Den harde striden og Millom eldar. I 1934 kom den siste romanen, Det nye bodet.

Handlingane i Matre sine fem fyrste bøker er lagt til Åsane. Bøkene om folket i Botn skildrar tida på slutten av 1850-talet. Romantrilogien om folket på Rabben tek til kring same tida, men flyttar seg snøgt til siste halvdel av 1860-talet, så 1870-talet og til sist 1880-åra. Matre er særleg oppteken av religiøse og moralske forhold i dei miljøa han skildrar. I sine folkelivsskildringar er han påverka av psykoanalysen.

Matre døydde i 1943.

Kjelder
Nordhordland Bibelsenter om Kristian Matre

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Kristian Matre digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 
 Utgjevingar av Kristian Matre i BIBSYS Ask

Norske romanforfattarar
Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Hordaland
Folk frå Lindås
Folk frå Bergen
Norske skjønnlitterære debutantar i 1926
Steinsporvar

Steinsporvar utgjer fugleslekta Petronia. Artar i denne slekta lever i Europa, Asia og Afrika, det viktigaste utbreiingsområdet ligg i Afrika. Nokre gonger kan arten steinsporv vitje Sentral-Europa som 'vagrant', ein sjeldan gjest.

Det er fem artar i Petronia. Dei genetiske skilnaden i høve til Passer er ikkje veldig store. IUCN klassifiserer alle artar av steinsporvar som livskraftige.

Skildring 
Steinsporvar når ei kroppslengd på mellom 13 og 16 centimeter. Dette er kompakt bygde fuglar, i tilhøve til kroppsstorleiken er hovudet stort og dei har kort, kraftig nebb, som ender ein spiss tupp. Dei skil seg frå dei nært nærskylde Passer-sporvane med ein litle gul flekk på strupen. Krattsteinsporv viser ein liten kjønnsdimorfisme, dei fire av artane viser ingen. Kroppsbygning, habitat og lætet er svært likt det ein finn i slekta Passer. 

Av dei fem artene er éin, nemleg bantusteinsporv, avgrensa i utbreiinga si til det afrikanske kontinentet. Krattsteinsporv og savannesteinsporv har utbreiing i Afrika og Den arabiske halvøya. Gulstrupesteinsporv finn ein berre i Asia, og arten steinsporv har den vidaste utbreiinga i slekta, frå nordvestlege Afrika og Sør-Europa austover til vestlege Mongolia, Mandsjuria og den nordvestlege delen av Sichuan i Asia. Tidvis kjem tilfeldige gjestar av arten steinsporv til land som Storbritannia og Polen.

Petronia-sporvane brukar ei litt anna økologisk nisje og er sterkare knytt til i tre og buskar enn Passer. Ein finn dei i  moderat tørr til tørr, open skog, halvtørt krattlandskap og ved utkanten av landbruksareal og jordbruksareal. Unntaket er igjen arten steinsporv, som lever hovudsakleg i karrige, steinete åsar med lite vegetasjon.

Artslista
Petronia-sporvar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Savannesteinsporv, Petronia pyrgita (Yellow-spotted Petronia)
Gulstrupesteinsporv, Petronia xanthocollis (Chestnut-shouldered Petronia)
Bantusteinsporv, Petronia superciliaris (Yellow-throated Petronia)
Krattsteinsporv, Petronia dentata (Bush Petronia)
Steinsporv, Petronia petronia (Rock Petronia)

Kjelder 
 Første versjon av denne artikkelen byggjer på «Steinsperlinge» frå , den 11. januar 2012, artikkelen gav følgjande referanse:
 C. Hilary Fry und Stuart Keith (Hrsg): The Birds of Africa – Volume VII., Christopher Helm, London 2004, ISBN 0-7136-6531-9

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av Passeridae hos Internet Bird Collection 

Sporvefamilien
Fugleslekter

hu:Petronia
Apia

Apia er hovudstaden og største byen i Samoa. Han ligg på øya Upolu og hadde i 2001 eit innbyggjartal på 39 700.

Apia er eit handelssentrum med utførsla av kopra, bananar, kakao og kaffi.

Apia var opphavleg ein landsby med eit innbyggjartal på 304 i  1800.
Dagens by blei grunnlagd i 1850-åra og har vore hovudstad på Samoa sidan 1959.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Samoa
Hovudstader i Oseania
Bøylepingvin

Bøylepingvin, tidlegare eselpingvin, er ein pingvin kjenneteikna av ei brei kvit stripe på toppen av hovudet og eit sterkt oransjefarga nebb. 
Bøylepingvinen er den raskaste undervassymjaren blant pingvinane, og kan kan nå djupner på 170 meter. Han er den tredje største pingvinarten, etter keisar- og kongepingvin. Saman med adeliepingvin og ringpingvin utgjer bøylepingvinen slekta Pygoscelis.

Skildring 
Hannar kan ha ei toppvekt på rundt 8,5 kg like før myting og heilt ned til 4,9 kg like før paringstida. Hoene kan ha ei toppvekt på 8,2 og nå heilt ned til 4,5 medan dei passar reira. Nordlege populasjonar er gjerne høgare og tyngre enn dei som lever lengre sør.

Bøylepingvinar har nokså lang stjert, den tydelegaste blant pingvinar. Dei er elles svart- og kvitfarga som andre pingvinar. Baksida og hovudet er svarte, men dei har kvite merke over kvart auge som hjå mange kan rekka over heile hovudet. Symjeføtene er lyserosa medan nebbet er oransje.

Utbreiing 
Pingvinane held til rundt Antarktis og hekkar rundt 65. breiddegrad sør. Dei største koloniane finst på Falklandsøyane, Sør-Georgia og Kerguelen medan det finst mindre populasjonar på melom anna Prince Edwardøyane, Macquarieøya, Heardøyane, Sør-Orknøyane, Sør-Shetlandsøyane og Antarktishalvøya. Eit estimat frå 1993 rekna med at det fanst rundt 314 000 hekkande par. Arten er rekna som nær truga fordi fleire viktige populasjonar har hatt ein langvarig fallande tendens.

Levesett 
Bøylepingvinane hekker i koloniar. Dei lagar rundlege reir av småstein og gras. Reira kan vera opptil 20 cm høge og ha ein diameter på 25 cm. Steinane er høgt verdsette eigedelar som kan føra til høglytte kranglar eller gjentenester, om ei ho får ein særleg god stien av ein hann.

I reira legg pingvinane legg to egg. Begge foreldra ruger egga i 34-36 dagar, til dei klekker. Ungane blir verande i reira i rundt 30 dagar, og blir deretter passa på i grupper. Når dei er rundt 80-100 dagar gamle, er dei klare til å symja i sjøen.

Bøylepingvin er den raskaste undervassymjaren av alle pingvinar, og kan nå ein fart på 36 km/t. Når dei dykker kan dei nå djupner på 170 meter.
Pingvinane lever på småfisk og kril. 

Rovdyr som sjøløve, leopardsel og spekkhoggar kan ta bøylepingvinar i sjøen. Vaksne pingvinar har ingen trugsmål på land, men egg og ungar kan bli stolne av større fuglar som joar.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Gentoo Penguin» frå , og «Åsnepingvin» frå  den 11. januar 2012. 
Bologna, Gianfranco, Peter Johan Schei, and Gerd Moss. Fuglenes verden. Oslo: Schibsted, 1978.  
 

Pygoscelis papua ved iucnredlist.org
Spør en ornitolog ved miljolare.no

Pingvinar
Dyr i Antarktis
Lady and the Tramp

Lady and the Tramp (norsk tittel: Lady og Landstrykeren) er ein amerikansk teiknefilm frå 1955, produsert av Walt Disney og utgjeven av Buena Vista Distribution. Han blei først vist på kino 22. juni 1955 i USA, og hadde premiere i Noreg 26. desember 1955. Filmen er den 15. animerte langfilmen til Disney.

Lady and the Tramp var den første animerte filmen filma i cinemascope widescreen. Historia handlar om ein amerikansk cocker spaniel kalla Lady som lever eit behageleg liv med ein øvre middelklassefamilie, og ein heimlaus blandingshund kalla Tramp («Landstrykeren» på norsk). Ein oppfølgjar laga for video, Lady and the Tramp II: Scamp's Adventure, kom ut i 2001.

Bakgrunnsstoff 
 

Animasjonsfilmar frå Disney
Eventyrfilmar
Familiefilmar
Filmkomediar
Filmar frå 1955
Filmar frå USA
Elfriede Jelinek

Elfriede Jelinek () er ein austerriksk forfattar fødd i Mürzzuschlag i Steiermark og seinare busett i München og Wien. I 2004 fekk ho Nobelprisen i litteratur «för hennes musikaliska flöde av röster och motröster i romaner och dramer som med enastående språklig lidelse blottar de sociala klichéernas absurditet och tvingande makt.»

Temaval og stil 
Elfriede Jelinek tek i tekstane sine opp mistilhøve i det offentlege, politiske og private livet i det austerrikske samfunnet. Ho nyttar ein sarkastisk, provoserande stil som gjer at motstandarane karakteriserer henne som ein «brønnpissar». Stilen blir òg – til dels av ho sjølv – beskriven som obskøn, blasfemisk, vulgær og hånande.

Språkhandsaminga syner tydelege spor av den musikalske bakgrunnen hennar – ho er utdanna organist – ved at språket inneheld særeigne rytmiske strukturar; jamfør nobelprisgrunngjevinga. Eit anna grunnelement er behandlinga av klangen i det tyske språket og dei fonetiske kvalitetane til orda; ho arbeider flittig med ulike slag assonansar, ikkje berre innan lyrikken og dramatikken, men òg i prosatekstane. Dette gjer at ho reknast som særs vanskeleg å omsetje.

Kontroversar 
Det har i årevis rasa ein kontrovers mellom dei som blir provosert av dei krenkande og aggressive tekstane og politiske meiningane ho har gått ut med, og dei som reknar henne som ein språkkunstnar.

Jelinek provoserer ikkje berre i Austerrike: i 2005 forlét Knut Ahnlund Svenska Akademien i protest mot at ho blei tildelt Nobelprisen. Han karakteriserte blant anna forfattarskapen hennar slik: «Det rör sig om ett monomant och enkelspårigt författarskap, en textmassa som synes hopskyfflad utan spår av konstnärlig strukturering.»

Referansar og fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Heimesida til Elfriede Jelinek med utførleg verkforteikning
 Wiki-basiertes Projekt „JeliNetz“ om Elfriede Jelinek, plattform for basisinformasjon om forfattaren og verka hennar, pluss publikasjoner online
 Elfriede Jelinek i  artikkelsamlinga til Innsbrucker Zeitungsarchiv
 Omtale i FAZ  2. mars 2002 om romanenLust
 Omtale i  FAZ 13. mai 2008 om internettromanen Neid
 Julia Schröder si omtale av Die Kinder der Toten  i literaturwelt.de.
 

Austerrikske forfattarar
Tyskspråklege forfattarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå Steiermark
Austerrikske nobelprisvinnarar
Jødiske nobelprisvinnarar
Wisława Szymborska

Wisława Szymborska () var ein polsk lyrikar, essayist og omsetjar av fransk litteratur. 

I 1996 blei Szymborska tildelt Nobelprisen i litteratur «för en poesi som med ironisk precision låter det historiska och biologiska sammanhanget träda fram i fragment av mänsklig verklighet.»

Liv
Maria Wisława Anna Szymborska var fødd i Bnin i Kórnik søraust i Polen. I 1931 flytta ho med familien til Kraków, der ho blei buande resten av livet.

Wisława Szymborska døydde i Kraków 1. februar 2012 etter lengre tids sjukdom.

Virke 
I mars 1945 fekk Szymborska for første gong publisert eit dikt, Szukam słowa («Eg søkjer ord»), i dagsavisa Dziennik Polski.

På slutten av 1940-åra blei ho av ideologiske grunnar nekta å publisere ei diktsamling og valde å tilpasse seg den sosialistiske realismen. Den første diktsamlinga bar tittelen Dlatego żyjemy (1952, «Det er derfor vi lever») og innheldt dikt med titlar som «Lenin» og «Vi helsar bygginga av ein sosialistisk by velkomen.» Dikt som hylla diktatorar var på denne tida ikkje berre vanleg i austblokklandea; òg forfattarar i vest var utøvarar av denne kunsten. Etter enno ein til dels fjernstyrt diktsamling, Pytania zadawane sobie (1954, «Spørsmål eg stiller meg»), tok ho til å konsentrere seg om diktekunsten igjen og skreiv dikt om å skrive det ho såg og følte, til dømes «Katt i tom bustad», «Bidrag til statistikk», «Stemmer» og andre.

Szymborska fekk sitt gjennombrot i 1957 med diktsamlinga Wołanie do Yeti («Rop etter Yeti»).

Ho skreiv i ein ubunden verseform; språkleg er dikta enkle. Verka hennar er omsett til ei rekke språk. I tillegg til at Szymborska publiserte seksten bind omsette ho òg fransk poesi til polsk.

Verk
(Utval)

 1952: Dlatego żyjemy 
 1954: Pytania zadawane sobie
 1957: Wołanie do Yeti 
 1962: Sól 
 1966: 101 wierszy
 1967: Sto pociech 
 1967: Poezje wybrane ('Utvalde dikt')
 1969: Wszelki wypadek 
 1976: Wielka liczba 
 1986: Ludzie na moście 
 1989: Poezje: Poems, tospråkleg polsk-engelsk utgjeving
 1992: Lektury nadobowiązkowe 
 1993: Koniec i początek
 1996: Widok z ziarnkiem piasku 
 1997: Sto wierszy – sto pociech
 2002: Chwila
 2003: Rymowanki dla dużych dzieci 
 2005: Dwukropek
 2009: Tutaj
 2012: Wystarczy
 2013: Błysk rewolwru

Prisar og utmerkingar 

 Staden Krakow sin litteraturpris, 1954
 Prisen til det polske kulturministeriet, 1963
 Goetheprisen, 1991
 Herder-prisen, 1995
 Æresdoktorat ved Adam Mickiewicz-universitetet i Poznań, 1995
 Den polske PEN-klubben sin pris, 1996
 Nobelprisen i litteratur, 1996
 Den kvite ørneordenen, 2011

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 
 Nobelprize.org, Nobelprisen i litteratur 1996
 Nobelprize.org, Wisława Szymborska - Biografi
 Om og av Wisława Szymborska, OrdStröm förlag
 Dikt av Wyslawa Szymborska  i light projections av Jenny Holzer

Polske forfattarar
Polske diktarar
Nobelprisen i litteratur
Folk frå det storpolske voivodskap
Polske nobelprisvinnarar
Levi ben Gerson

Levi ben Gerson eller Gershon, ofte òg kalla etter det latiniserte namnet Gersonides () var ein spansk-jødisk filosof og matematikar. Han var det meste av livet sitt busett i Avignon i Frankrike. 

I det filosofiske hovudverket sitt, Guds kamp, freistar han å sameine idear frå Det gamle testamentet med filosofien til Aristoteles. Han var ein av dei viktigaste matematikarane i mellomalderen og vert gjerne rekna som oppfinnaren av camera obscura og jakobsstaven, som er eit av dei tidlegaste navigasjonsinstrumenta. Han skreiv eit skrift om trigonometri, i tillegg til eit om numerisk rekning, der han mellom anna diskuterer permutasjonar og kombinasjonar.

Kjelder

Mellomaldermatematikarar
Mellomalderfilosofar
Franske rabbinarar
Franske astrologar
Franske astronomar
Franske filosofar
Franske matematikarar
Jødiske teologar
Jødiske oppfinnarar
Bibelkommentatorar
Matematikarar på 1300-talet
Likskapsteikn

Likskapsteiknet, med symbol =, er i hovudsak eit matematisk teikn som tyder er lik. 

Praktisk kan det forklarast ved at det som står til venstre for likskapsteiknet har like stor verdi som det som står til høgre for teiknet.

Det vart introdusert i 1557 av den walisiske matematikaren Robert Recorde. Han grunngav teiknvalet sitt med at «ingenting er så likt kvarandre som to parallelle linjer». Teiknet vert uttalt «er lik» i bruksområde som i  (x er lik y).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Likhetstegn» frå ,  den 12. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Matematiske symbol
Lineær programmering

Lineær programmering (LP eller lineær optimalisering) er ein matematisk metode for å avgjere den beste (minste ressurskrevjande) metoden i ein matematisk modell. Lineær programmering er eit spesialtilfelle av matematisk programmering.

Meir formelt er lineær programmering ein teknikk for optimalisering av ein lineær objektiv funksjon, som er underlagt vilkåra lineær likskap og lineær ulikskap. 

Lineær programmering er problem som kan uttrykkast på kanonisk form:

der x representerer variabelvektoren (som skal finnast), c og b er vektorar av (kjende) koeffisientar og A er ei (kjend) matrise av koeffisientar. 

Lineær programmering vert nytta innan mange fagfelt, men mest vidstrekt i økonomi og ein del i ingeniørvitskap. Industriar som nyttar lineær programmering omfattar transport, energi, telekommunikasjon og produksjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Linear programming» frå ,  den 12. januar 2012.  
 

 
Konveks optimalisering
operasjonsanalyse
Geometriske algoritmar
Matematiske og kvantitative metodar i økonomi