alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Big Brother Bluff

Big Brother Bluff er ei høg, vinkelforma granittklippe  2840 moh, langs vestveggen av Daniels Range, 11 km nord for Mount Burnham i Usarp Mountains. Ho fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, fordi klippa er synleg 50 nautiske mil lenger nord og frå mange stader på Rennickbreen. Fjellet er kalla opp etter eit sitat frå George Orwell-filmen 1984, «Big Brother ser deg».

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Canopy Cliffs

Canopy Cliffs er nokre bratte klipper som strekkjer seg frå Mount Allsup til Mount Ropar ved søraustsida av Peletier Plateau i Queen Elizabeth Range. Det skildrande namnet vart nytta av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62), og syner til dei stupbratte klippene.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Canopy Cliffs» frå ,  den 18. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Klipper i Oates Land
Chamberlin Rampart

Chamberlin Rampart er ei rekkje isdekte klipper midtvegs langs vestsida av Darley Hills i Churchill Mountains. Klippa stig til 1200 moh og er dekt av is med store bresprekker. Klippene vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Wellman Chamberlin, ein kartograf i National Geographic Magazine (NGM), frå kring 1935 til 1970, og forfattar av NGM-monografen The Round Earth on Flat Paper frå 1947. Klippene er ein av fleeire i Darley Hills som er kalla opp etter tilsette i NGM.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Cheney Bluff

Cheney Bluff er ein bratt fjellskrent ved sørsida av munningen av Carlyonbreen5 nautiske mil sørvest for Cape Murray. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant D.J. Cheney, ein kaptein frå Royal New Zealand Navy på HMNZS «Rotoiti» som fungerte som havstasjon mellom Christchurch og McMurdo Sound 1963–64.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Clarke Bluff

Clarke Bluff er ein bratt fjellskrent, 840 moh, ved austenden av Feeney Ridge i Wilson Hills. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jon B. Clarke i US Navy, navigatør på flyfotografitokt på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Clarke Bluff» frå ,  den 18. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Oates Land
Cohn Bluff

Cohn Bluff er ein fjellskrent, kring 400 moh i den sørlege delen av Britannia Range. Skrenten markerer sørsida av enden av Yanceybreen ved samløpet med Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Byrdbreen og Yanceybreen, etter kaptein J.E. Cohn i U.S. Navy som var kapteinen på USS «Yancey», eit lasteskip under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cohn Bluff» frå ,  den 18. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper i Oates Land
DeVries Bluff

DeVries Bluff er ein bratt fjellskrent med ei høgd opp mot 1660 moh på nordsida av Byrdbreen. Han ligg like aust for DeVriesbreen, der denne møter Byrdbreen. Skrenten vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med DeVriesbreen. Biologen Arthur L. DeVries forska på korleis fisk i McMurdo Sound unngjekk å fryse i nærleiken av McMurdo-basen i løpet av fire tiår, frå 1960–61 til 2001–02.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Duncan Bluff

Duncan Bluff er ein bratt fjellskrent langs nordsida av Hathertonbreen. Han har ei høgd på 1800 moh mellom Corell Cirque og Conant Valley i Darwin Mountains. I samband med at fleire stader i området vart kalla opp etter kommunikasjonsfolk, vart han kalla opp etter Patrick Duncan Smith ved Office of Polar Programs i National Science Foundation i 1995–2001, ein informasjonsteknologispesialist for United States Antarctic Program med ansvar for prosjekt med tilgang til kommunikasjonssatellittar for kommunikasjon mellom Antarktis og resten av verda.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Fault Bluff

Fault Bluff er ein markant fjellskrent, 2320 meter over havet, som ligg 17 km nordaust for Mount Longhurst i Cook Mountains i Antarktis. Staden vart vitja i 1957–58 av medlemmar av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58. Dei kalla skrenten opp etter ei forkasting (fault på engelsk) ved skrenten.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Fontaine Bluff

Fontaine Bluff er ein skrent 7,5 km vest for Cape Murray på sørsida av Carlyonbreen i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant R.K. Fontaine i U.S. Navy som var kaptein på USS «Hissem» som vart nytta som havstasjon mellom Christchurch og McMurdo Sound i 1963–64.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Forsythe Bluff

Forsythe Bluff er ein skrent med ei høgd opp mot meir enn 2500 moh langs vestkanten av Daniels Range i Usarp Mountains i Antarktis. Skrenten ligg 20 km nord for Big Brother Bluff. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Warren L. Forsythe, ein geolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1967–68.

Kjelder 

Klipper i Oates Land
Geddes Crag

Geddes Crag er ein fjellknaus like sør for All-Blacks Nunataks, 10 km nordvest for Rutland Nunatak i Antarktis. Han vart namngjeven etter Dave Geddes, som var involvert i operasjonane til Department of Scientific and Industrial Research Antarctic Division og New Zealand Antarctic Programme frå 1986–95.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Gerard Bluffs

Gerard Bluffs er nokre markante, isfrie fjellskrentar som markerer sørenden av Miller Range i Antarktis. Dei vart kartlagte i desember 1957 og vart namngjeven av den sørlege gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter V. Gerard, ein forskar under Det internasjonale geofysiske året ved Scott-basen i 1957.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Guenter Bluff

Guenter Bluff er ein markant fjellskrent på vestsida av Pomerantz Tableland i Usarp Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960–62 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Clarence A. Guenter, ein psykolog i US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1967–68.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Hornblende Bluffs

Hornblende Bluffs er nokre markante klipper som stig til 1050 moh, 3,5 km søraust for Mount Ellery og nær enden av Suvorovbreen i Wilson Hills i Antarktis. Klippene fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, som fann steinar her med mineralet hornblende.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Horney Bluff

Horney Bluff er ein kjenneleg, isfri fjellskrent kring 10 km lang og som strekkjer seg austover langs nordsida av Byrdbreen frå Merrickbreen mot Cape Kerr i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Harry R. Horney, stabssjefen til admiral Byrd under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Kilroy Bluff

Kilroy Bluff er ein isdekt fjellskrent, 1040 moh, på vestsida av Nurserybreen ved samløpet med Jordabreen i Churchill Mountains. Austveggen av klippa har to dalbotnar som liknar to auge. I visse lystilhøve ser skrenten ut som Kilroy-graffitien frå andre verdskrigen: ein karikatur med eit hovud som kikkar over ein mur og meldinga «Kilroy was here».

Kjelder

Klipper i Oates Land
Macdonald Bluffs

Macdonald Bluffs er nokre markante austvendte klipper mellom Argosybreen og Argobreen i Miller Range, som heller ned til Marshbreen. Dei vart kartlagte av den sørlege gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og kalla opp etter W.J.P. Macdonald, ein forskar ved Scott-basen i 1957.

Kjelder

Klipper i Oates Land
MacFarlane Bluff

MacFarlane Bluff er ein skrent på opp til 1800 moh i All-Blacks Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter Malcolm MacFarlane, som arbeidde ved Vanda-stasjonen, Scott-basen og i antarktiskavdelinga til New Zealand frå 1983 til 1996.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Misch Crag

Misch Crag er ein fjellknaus 2 km nordaust for Forsythe Bluff, med ei høgd opp mot kring 2590 moh på vestsida av Daniels Range i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1986 etter Peter Misch, professor emeritus i geologi ved University of Washington, som har lært opp mange geologar som har arbeidd i Antarktis.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Pernic Bluff

Pernic Bluff er ein isdekt fjellskrent, 1060 moh, ved sørenden av Kelly Plateau og Carlstrom Foothills i Churchill Mountains. Skrenten stig til 700 m over enden av Flynnbreen ved samløpet med Starshotbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert J. Pernic, ein elektroingeniør ved University of Chicago Herkes Observatory i Williams Bay i Wisconsin. Han deltok i den astrofysiske forskinga i Antarktis ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1991-2002.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Prior Cliff

Prior Cliff er ei klippe mellom 1000 m og 1200 m som strekkjer seg nordaust frå Mount Dick i Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter Stuart Prior, ein offentleg tenestemann i Ministry of Foreign Affairs and Trade som var involvert i administrasjonen til Antarktistraktaten og arbeidde aktivt mot uloveleg fiske kring Antarktis.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Quest Cliffs

Quest Cliffs er ei rekkje bratte, austvendte klipper like nord for The Slot i Geologists Range. Dei vart sett av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62),og kalla opp etter skipet «Quest», skipet til Shackleton-Rowett antarktisekspedisjonen i 1921-22.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Stader kalla opp etter skip
Reeves Bluffs

Reeves Bluffs er ei rekkje austvendt fjellskrentar, 15 km lange, som ligg 28 km vest for Cape Murray i Cook Mountains. Dei vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under kaptein Robert F. Scott, som gav namnet «Mount Reeves», etter Edward A. Reeves, ein kartkurator i Royal Geographical Society, til ein topp langs denne skrenten. Skrenten vart kartlagt i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy (1959–63). Sidan det ikkje er nokre markante fjelltoppar langs denne klippa, og fordi namnet Mount Reeves er i bruk andre stader i Antarktis, Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1965) tilrådde at det originale namnet vart endra og at heile rekkja fekk namnet Reeves Bluffs.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Reid Bluff

Reid Bluff er ein skrent med ei høgd opp mot 2040 moh, ved enden av Donnallybreen i Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter B. E. Reid, som overvintra ved Cape Hallett 1959 der han arbeidde som biolog på eit geomagnetisk prosjekt.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Rust Bluff

Rust Bluff er ein liten fjellskrent på austsida av Miller Range, oppom Marshbreen 9 km sør for Corner Nunatak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Izak C. Rust, ein geologiprofessor ved University of Port Elizabeth i Sør-Afrika. Rust var internasjonal utvekslingsforskar med Ohio State University Geological Expedition i 1969–70 og i lag med John Gunner samla geologiske prøvar ved skrenten.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Sandford Cliffs

Sandford Cliffs er nokre markante, hovudsakleg isfrie klipper som dannar vestsida av Peletier Plateau i Queen Elizabeth Range. Dei vart namngjevne av den sørlege gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter N. Sandford, ein forskaren ved Scott-basen i 1957.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Soyuz-17 Cliff

Soyuz-17 Cliff er ei markant klippe, 6 km lang, på nordsida av Carlyonbreen i Cook Mountains. Klippa ligg 7 km vest-nordvest for Cape Murray og har ei høgd på ca. 500 moh. og kalla opp etter det sovjetiske romfartøyet Soyuz 17 sendt opp 17. januar 1975.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Stevenson Bluff

Stevenson Bluff er ein skrent 7 km nordvest for Mount Ellery i Wilson Hills. Skrenten dannar ein del av skilje mellom Mannabreen og Suvorovbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William P. Stevenson, ein flymaskinist i U.S. Navy-skvadron VX-6 og helikoptermannskap ved McMurdo-basen under 1968.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Vance Bluff

Vance Bluff er ei lita isdekt høgd nær polarplatået, 19 km nord for Laird Plateau. Den flate toppen flyt saman med isdekket i nord og vest, men det er ein bratt fjellskrent langs sørsida. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter USS «Vance», som var havstasjon mellom New Zealand og McMurdo Sound under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1962.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Wegert Bluff

Wegert Bluff er ein skrent, nordaustenden av ein avkorta rygg oppom austenden av Nollbreen i Wilson Hills. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Sidney J. Wegert i US Navy, pilot på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Yoshida Bluff

Yoshida Bluff er ei klippe med flat topp med ei høgd på 2000 m ved nordsida av enden av Carlyonbreen i Cook Mountains. Skrenten er halvvegs mellom Mill Mountain og Kanak Peak og er isdekt utanom fjellskrenten i sør og vest. Klippa er kalla opp etter Yoshio Yoshida ved Det nasjonale polarforskingsinstituttet i Japan, og geokjemikar med Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE) i fire feltsesongar i McMurdo Dry Valleys i 1963-64 til 1973-74.

Kjelder

Klipper i Oates Land
Oline Løvlid

Oline Ragnhild Løvlid () er ein norsk folkesongar frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Ho har i fleire tiår vore engasjert i folkesongtradisjonen i Hornindal, innan innsamling og formidling. Mellom anna har ho gjort mykje innsamlingsarbeid for Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. I 2006 kom plata Fortal, som Løvlid tok initiativ til. Her finn ein tradisjonell song frå Hornindal, sunge av 67 kvedarar frå kommunen. 

Oline Løvlid er mor til Unni Løvlid.

Diskografi  
 Fortal (Grappa/Heilo 2006)

Prisar og utmerkingar  
 Eldsjel for Sogn og Fjordane i kulturminneåret 2009
 Postens kulturpris (2006) 
 Folkemusikkprisen for Sogn og Fjordane (1998)
 Den kommunale kulturprisen (1997)

Kjelder
 Fylkesleksikonet i NRK

Bakgrunnsstoff 
 Lydopptak av Oline Løvlid kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.

Folk frå Hornindal
Norske folkemusikarar
Norske kvedarar
Carl Michael Bellman

Carl Michael Bellman () var ein svensk skald, fødd og død i Stockholm. Hans mest kjende verk er diktsyklusane Fredmans epistlar og Fredmans sånger.

Bellman vert rekna som ein av Sveriges nasjonaldiktarar. Diktinga hans har vore svært viktig for seinare svensk litteratur, innverknaden hans har vore jamført med den rolla William Shakespeare spela på engelskspråkleg litteratur.. 

Bellman sin litterære produksjon er både rik og variert; den omfattar mellom anna dikt, viser, ordensparodiar og salmar. Mellom figurane i songane hans finn ein urmakaren Fredman, musikaren Movitz, korporal Mollberg og den prostituerate Ulla Winblad, men òg gestaltar henta frå den bibelske, greske, romerske og norrøne mytologien. Melodiane i songane lånte han, til liks med andre songforfattarar, ofte frå samtidige musikkstykke.

Kjelder og notar
Denne artikkelen bygger på «Carl Michael Bellman» frå ,  den 19. februar 2014.  
 

Svenske forfattarar
Svenske låtskrivarar
Svenske diktarar
Lena Skjerdal

Lena Skjerdal () er ein norsk vokalist, komponist og tekstforfattar frå Sogndal, men er no busett på Leikanger i Sogn og Fjordane. Saman med Magne Thormodsæter (bass) og Erik Halvorsen (piano) dannar ho Lena Skjerdal Trio. I 2009 albumdebuterte dei med plata Home. Skjerdal er mellom anna kjend for samarbeid med Kari Malmanger, der dei kombinerar tradisjonssong og elektronikk. Ho har ein mastergrad i musikketnologi frå NTNU i Trondheim.

Diskografi 
 Lena Skjerdal Trio: Home (NORCD, 2009)
 Lena Skjerdal: Mjuke Vek (NORCD, 2014)

Kjelder 

Folk frå Sogndal
Norske songarar
Marta Seljeset Frøland

Marta Seljeset Frøland () var ein norsk folkesongar frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Frøland var fødd på Seljeset i Hornindal, men busett i bygda Sæbø i Ørsta kommune. 
 
Frøland var ein viktig læremeister og inspirasjonskjelde for Unni Løvlid. Løvlid gjekk i lære hjå Marta Seljeset Frøland, og brukte tradisjonssongar etter ho på plateutgjevingane Vita og So Ro Liten Tull.

Bakgrunnsstoff 
 Lydopptak av Marta Seljeset Frøland kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.

Folk frå Hornindal
Norske folkemusikarar
Ares Cliff

Ares Cliff er ei klippe i Antarktis. Ho består av bleik sandstein og har ei høgd på kring 500 m aust for Marsbreen og ligg kring 2 km nord for Two Step Cliffs på austsida av Aleksanderøya. Klippa vart kartlagt frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med Marsbreen etter den greske krigsguden Ares.

Sjå òg
Georgian Cliff
Hall Cliff

Kjelder 

Klipper på Aleksanderøya
Burn Cliffs

Burn Cliffs er to klippeframspring, 455 meter over havet, vest for Mount Ethelwulf i Douglas Range, ved enden av Haydnfjorden vest i den sentrale delen av Aleksanderøya. Klippa vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1966 og frå U.S. Landsat-bilete frå januar 1974 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977, etter Richard W. Burn, ein geolog i British Antarctic Survey ved Adelaide Island og nord på Aleksanderøya, 1975–76 og 1976–77.

Sjå òg
 Cannonball Cliffs
 Corner Cliffs

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Burn Cliffs» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper på Aleksanderøya
Callisto Cliffs

Callisto Cliffs er to klipper med ei høgd opp mot 550 moh, den eine dannar sørsida av Jupiterbreen, den andre på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Klippa vart kartlagt frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falklands Islands Dependencies Survey i 1948–50 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med Jupiterbreen etter Callisto, ein av månane til planeten Jupiter.

Sjå òg
 Burn Cliffs
 Cannonball Cliffs
 Corner Cliffs

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Callisto Cliffs» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper på Aleksanderøya
Cannonball Cliffs

Cannonball Cliffs er klipper ved sørsida av enden av Neptunbreen på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Klippa består av to aust-vest-ryggar på kring 500 moh, knytt saman av ein smal rygg frå nord til sør. Klippa vart kartlagt frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50. Namnet vart nytta av UK Antarctic Place-Names Committee etter sandsteinen i området, som inneheld mange brune konkresjonar kalla «kanonkule»-konkresjonar (cannon ball på engelsk).

Sjå òg

 Burn Cliffs
 Corner Cliffs
 Callisto Cliffs

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Cannonball Cliffs» frå ,  den 19. februar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Klipper på Aleksanderøya
Corner Cliffs

Corner Cliffs er ei gruppe klipper nedanfor to fjell med flate toppar like sør for Saturnbreen og 3,5 km nordaust for Coal Nunatak søraust på Aleksanderøya i Antarktis. Klippene var ikkje mogeleg å sjå frå isbakkane i vest, men dei to fjellryggane som utgjer nordvestskuldra av klippene vart oppdaga og fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935 og kartlagt frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Klippene vart først kartlagt i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav dette namnet til enden der dei eksponerte klippene aust på Aleksanderøya svingar frå nord til  sørvest.

Sjå òg

 Burn Cliffs
 Callisto Cliffs
 Cannonball Cliffs

Kjelder 

Klipper på Aleksanderøya
Europa Cliffs

Europa Cliffs er ei gruppe samanhengande åsar og fjellryggar på vestsida av Jupiterbreen aust på Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart kartlagte frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Jupiterbreen etter Europa, ein av månane til planeten Jupiter.

Sjå òg

 Cannonball Cliffs
 Corner Cliffs
 Two Step Cliffs

Kjelder 

Klipper på Aleksanderøya
Galileo Cliffs

Galileo Cliffs er ei rekkje klipper som strekker seg 10 km frå aust til vest og som ligg mellom Grottobreen og Jupiterbreen, 13 km vest for Ablation Point, aust på Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart kartlagte frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Jupiterbreen etter Galileo Galilei, den italienske astronomen som oppdaga fire månar rundt Jupiter (1564-1642).

Sjå òg

 Europa Cliffs
 Keystone Cliffs
 Succession Cliffs

Kjelder

Klipper på Aleksanderøya
Georgian Cliff

Georgian Cliff er ei markant klippe langs George VI Sound, like nord for enden av Erosbreen på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Ein 550 meter høg skrent ligg på nordsida av klippa. Ho vart kartlagt frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50 og fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi han ligg ved George VI Sound.

Kjelder

Klipper på Aleksanderøya
Hall Cliff

Hall Cliff er ei sandsteinsklippe kring 2 km lang, langs sørsida av Saturnbreen og 2 km vest for Citadel Bastion aust på Aleksanderøya i Antarktis. Klippa vart kartlagt frå flyfotografi tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48 og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Saturnbreen etter Asaph Hall, den amerikanske astronomen som studerte Saturn og oppdata månane til planeten Mars.

Sjå òg
 Corner Cliffs
 Cannonball Cliffs
 Two Step Cliffs

Kjelder

Klipper på Aleksanderøya
Keystone Cliffs

Keystone Cliffs er ei gruppe klipper, 610 moh, som dannar austveggen av ein rygg mellom Mercurybreen og Venusbreen, på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Kysten i nærleiken vart først sett frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935 og grovt kartlagt frå bilete tekne på denne flyturen av W.L.G. Joerg. Klippene vart grovt kartlagte i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) og kartlagt på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Dei fekk dette namnet frå FIDS fordi dei geologiske strukturane i klippene var nøkkelen til å forstå den generelle tektoniske strukturen i området.

Sjå òg

 Cannonball Cliffs
 Corner Cliffs
 Two Step Cliffs

Kjelder

Klipper på Aleksanderøya
Lunar Crag

Lunar Crag er ei nokre eksponerte klipper i Planet Heights-fjella, med ei høgd opp mot kring 1200 m ved enden av Plutobreen på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48 og kartlagt frå bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1960. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), 1977, i samband med nærliggande landformer kalla opp etter planetar og satellittar i solsystemet, som Phobos Ridge og Jupiterbreen.

Kjelder

Klipper på Aleksanderøya