alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ipatjevklosteret

Ipatjevklosteret (russisk Ипатьевский монастырь) er eit munkekloster som ligg ved breidda av elva Kostroma, tvert over for byen Kostroma. Klosteret vart grunnlagt rundt 1330 av ein omvend tatar, murza Chet eller fyrst Chet. Mellom hans etterkomarar i mannslinja var Solomonia Saburova og Boris Godunov.

I 1435 slutta Vasilij II av Moskva fred med syskjenbarnet Vasilij Kosoj i Ipatjevklosteret. På den tida var klosteret ein kjend lærestad. Her oppdaga Nikolaj Karamzin ein serie med tre 1300-talskrøniker, mellom desse Nestorkrønika, no kjend som Ipatjevkodeksen.

Under den store urotida i Russland vart Ipatjevklostertet våren 1609 okkupert av støttespelarar til falske Dmitrij II. I september same året vart klosteret erobra av moskovitthæren etter ei lang kringsetjing. 14. mars 1613 kunngjorde herredagen zemskij sobor at Mikhail Romanov, som ei tid hadde vore i klosteret, skulle verte russisk tsar.

Størstedelen av klosterbygningane skriv seg frå 1500- og 1600-talet.  Treeiningskatedralen er berømt for sitt forseggjorde måla interiør.  Hovudinngangen frå elvebreidda vart teikna av Konstantin Thon. Privathuset til Mikhail Romanov vart restaurert etter ordre frå Aleksander II av Russland. Arkitekthistorikarar stiller seg tvilande til autensiteten til denne rekonstruksjonen. 

mini|Ipatjevklosteret i 2009

Klostersamfunnet vart oppløyst etter oktoberrevolusjonen i 1917. Ipatjevklosteret har sidan vore omfatta av fortidsminnevernet. Nyleg har styresmaktene vedteke å tilbakeføre klosteret til den russisk ortodokse kyrkja, trass i sterk motstand frå museumshald.

I september 2002 brann den store trekyrkja frå landsbyen Spas-Vezjij ned. Ho var frå 1628 og rekna som ei av dei mest verdfulle bygningane på kloster-/museumsområdet.<gallery>

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ipatjevklosteret» frå ,  den 31. mars 2010.

Bakgrunnsstoff 
Bilete frå Ipatjevklosteret

Kloster i Russland
Kostroma oblast
Skipingar på 1300-talet
Krimskrams

Krimskrams er eit omgrep som kan nyttast om snirklete skrift, utskorne mønster og likande. Det kan også visa til pynt eller ting som vert oppfatta som oveflødige og unyttige. På tysk kan ordet «Krimskrams» visa til «saker og ting».

Ordet «krimskrams» stammar frå tysk Kram, opphavleg eit ord for varer, typisk av lita verd (jamfør krambu). Førstedelen «krims» har inga tyding, men er ei reduplisering av «krams» med avlyd. Ord av same typen «snikksnakk», «virvar», «tripp trapp», «knick-knack» og «mishmash».

Kjelder

«Der Krimskrams» og «Word of the Week: Krimskrams» (09.07.2015), DW.com

Kunst
Ting
Tyske ord og uttrykk
Loch of Aboyne

Loch of Aboyne er ein innsjø i Skottland. Han er kunstig danna ved Aboyne Castle ved Royal Deeside og ligg 2 km nordaust for Aboyne og 42 km sørvest for Aberdeen. Han vart bygd kring 1834 og vart nytta som eit reservoar for ei nærliggjande mølle. I vintarmånadane er et populært å drive curling på innsjøen, og i nyare tid har Aberdeen Water Ski Club halde til her. 

Den søraustlege delen av innsjøen fekk status som Site of Special Scientific Interest (SSSI) i 1984 på grunn av dei biologiske tilhøva. Han er eit viktig habitat for vassfugl og andre fuglar, og ofte kan ein sjå fiskeørn hente fisk frå vatnet. Det er òg ein viktig stad for sommarfugl.  

Aboyne Loch campingplass ligg på ei skogkledd halvøy som strekkjer seg ut i innsjøen, medan Aboyne Golf Club ligg like sørvest for innsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch of Aboyne» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Aboyne
Geografi i Aberdeenshire
Loch Achray

Loch Achray er ein liten innsjø 11 km vest for Callander i regionen Stirling i Skottland.

Innsjøen ligg mellom Loch Katrine og Loch Venachar i hjartet av The Trossachs og har ei middeldjupne på 11 meter. Sørsida av innsjøen er skogkledd med fleire skogsvegar. Innsjøen er ein populær fiskestad og her finst mykje bekkeaure.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Achray» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Achray
Geografi i Stirling
Annandale Water

Annandale Water er ein innsjø i Annandale i Dumfries and Galloway, sørvest i Skottland. Han er ein del av vasstenesta til Annandale og ligg nær Johnstonebridge i Dinwoodie og Newton Wamphray og  halvvegs mellom Moffat og Lockerbie.

SEPA, Scottish Environment Protection Agency, overvaker vasskvaliteten i innsjøen. 

Det er mykje fuglevilt ved innsjøen, mellom anna knoppsvane, gås og  villand.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Annandale Water» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Innsjøar i Skottland
Geografi i Dumfries and Galloway
Loch Ard

Loch Ard (skotsk-gælisk Loch na h-Àirde) er ein innsjø i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark i Stirling i Skottland.

Innsjøen er om lag 4 km lang og 2 km brei og går hovudsakleg frå aust til vest gjennom ein skjerma dal. Han vert rekna som kjelda til River Forth og ligg nedanfor Loch Chon. Den største øya i innsjøen heiter Eilean Gorm (Bluey /Green Island).

Det ligg ein segle- og roklubb ved innsjøen. Landsbyane Kinlochard og  Milton ligg ved breidda. Landsbyen Aberfoyle ligg 3 km aust for innsjøen, medan fjellet Ben Lomond ligg i vest.

Loch Ard er omgjeve av familievenleg sykkelstiar.

Namnet på innsjøen kjem frå àrd, det skotsk-gæliske ordet for 'høg'. Klipperen «Loch Ard» frå 1800-talet vart kalla opp etter innsjøen. Det forliste i Australia ved det som sidan den gong heiter Loch Ard Gorge.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loch Ard» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Ard
Geografi i Stirling
Karjol

Karjol er eit tohjula hestedrive køyretøy til persontransport. Nemninga «karjol» skriv seg frå fransk carriole, som er ei avleiing frå det keltiske carrus, og som betyr 'lett vogn'.

Karjolen romma ein kusk og ein til to passasjerar som alle sat i eit sete, plassert beint over hjulakslingen. Vogna hadde ein skvettskjerm i forkant, til vern mot sprut og hestelort, og ein polstra benk for passasjerane som vende framover. Karjolen var ofte utstyrt med nedfellbar kalesje for dei reisande. Karosseriet var lett, for å gjere farten høgst mogleg og spare hesten for kraftbruk.

Karjolen vart brukt av skyssbønder og postbønder til transport av embets- og bestillingsmenn og andre som var på reise. Postsendingar som var for store til å gå i ein sadelsekk vart ofte frakta med karjol. Mange hesteeigarar hadde ikkje karjol, men andre, og for dei nyttigare, farkostar på både to og fire hjul.

Karjolen var i Noreg i bruk frå kring 1800 til 1940-åra. I tiåra frå fyrste verdskrigen fram til 1940-talet vart han som framkostmiddel meir og meir bytta ut mot bilen.

Bakgrunnsstoff
Knut Knudsen:Amerikansk Dame i Kariol. Fotografi, 1873.

Vogner for hest
Loch Arkaig

Loch Arkaig er ein innsjø i Lochaber i Skottland, vest for Great Glen. Han er om lag 19 km lang og ligg 43 meter over havet. Den største djupna i innsjøen er om lag 91 meter. 

Innsjøen får vatn frå Dessarry og Pean, som renn gjennom dalar med same namn. Dei munnar ut i innsjøen heilt i vest ved busetnaden Strathan. Fjella i Lochaber ligg i nord og Forest of Locheil i sør. Innsjøen vert drenert av River Arkaig heilt aust i innsjøen, og denne renn vidare austover til Loch Lochy, gjennom Achnacarry.

Det ligg to små øyar aust i innsjøen. På den største av desse, Eilean Loch Airceig, ligg ruinane av eit kapell og den tidlegare gravstaden til Cameron-klanen. Ein veg frå Great Glen følgjer nordsida av innsjøen til Strathan og frå der stiar vidare til Knoydart, Glenfinnan og Loch Morar.

I 1746 vart det sagt at midlane til jakobittane vart gøymd her, den såkalla Loch Arkaig-skatten. 

Som med mange andre skotske innsjøar skal det ein gong ha vore ein kelpie i innsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Arkaig» frå ,  den 31. mars 2010.

Bakgrunnsstoff
 Innsjøen på Gazetteer for Scotland

Arkaig, Loch
Geografi i Highland
Loch Assynt

Loch Assynt er ein innsjø i Sutherlandshire i Skottland, 8 km frå Lochinver.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Assynt» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Assynt
Loch Assynt
Loch Awe

Loch Awe (skotsk-gælisk Loch Obha) er ein stor innsjø i Argyll and Bute i Skottland. Han har gjeve namn til ein landsby ved breidda, som vert kalla anten Loch Awe eller Lochawe.

Innsjøen 

Han er den tredje største innsjøen i Skottland ut frå overflatearealet som er 38,5 kvadratkilometer. Han er den lengste innsjøen i Skottland med ei lengd på 41 km frå ende til ende, og ei gjennomsnittleg breidde på 1 km. 

Innsjøen går hovudsakleg frå sørvest til nordaust, omtrent parallelt til dei to fjordane Loch Etive og Loch Fyne. Via River Awe og Loch Etive vert innsjøen drenert vestover frå nordenden og ut i Atlanterhavet.

Vasskraft 
Det er to vasskraftverk ved Loch Awe. Den eine er ein vanleg turbinstasjon der ein har demd opp River Awe i Pass of Brander, og så fører vatnet gjennom underjordiske røyrleidningar til Loch Etive. 

Den andre er eit meir uvanleg pumpekraftverk der ein nyttar ein kunstig innsjø i åsen over innsjøen. Vatnet vert pumpa opp i dette reservoaret i periodar med mykje vatn, og så seinare nytta til straumproduksjon når straumbehovet er størst.

Turisme 
Loch Awe er kjend for aurefiske. Det kjem òg laks gjennom innsjøen, som går vidare til River Orchy. Det ligg fleire ruinar av gamle slott på øyar i Loch Awe og i nordenden ligg eit av dei mest fotograferte slotta i Skottland, Kilchurn Castle, som om sommaren kan vitjast etter ein kort båttur.

Historie 
Det var frå Loch Awe og det omliggande området at Campbell-klanen etablerte seg som ein mektig familie. I 1308 slo Robert the Bruce MacDougall-klanen i slaget ved Pass of Brander nedanfor innsjøen.

Sjå òg 
 Innis Chonnell - ei øy i innsjøen

Bakgrunnsstoff 
 The Loch Awe community
 Videoreise i St Conan's Kirk, Loch Awe

Awe
Geografi i Argyll and Bute
Birnie Loch

Birnie Loch er ein innsjø nordaust i Fife i Skottland, like ved krysset mellom vegane A91 og B937. Han er ein kunstig innsjø som er danna etter at vatn har fylt opp eit tidlegare sandtak. 

Selskapet som dreiv sandtaket gav den tomme gropa til dei lokale styresmaktene som ein potensiell offentleg ressurs. Det vart halde ein konkurranse om å namngje innsjøen, og namnet Birnie Loch vart føreslått av ei lokal skulejente. 

Dette vatnet var eit av dei første av fleire slike vatn i området som vart gjevne til samfunnet. Det finst i dag mykje fugl, fisk, insekt og vassplanter ved innsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Birnie Loch» frå ,  den 31. mars 2010.

Bakgrunnsstoff

Innsjøar i Skottland
Geografi i Fife
Black Loch

Black Loch er ein liten innsjø eller reservoar på grensa mellom regionane North Lanarkshire og Falkirk nær landsbyen Limerigg i Skottland.

Innsjøen vart forstørra tidleg i 1790-åra etter at det vart grave ut ein liten kanal på vestsida, slik at avrenning frå myra i nærleiken kunne renne ut i vatnet. Det vart òg bygd ei demning for å gjere innsjøen større, slik at vatnet kunne nyttast i Monkland-kanalen ved Woodhall.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Black Loch» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Geografi i North Lanarkshire
Geografi i Falkirk
Innsjøar i Skottland
Castle Semple Loch

Castle Semple Loch er ein innsjø i Lochwinnoch i Renfrewshire i Skottland. Han var opphavleg ein del av ein eigedom med same namn og vert i dag forvalta av Clyde Muirshiel Regional Park som eit vassportsenter. Det ligg eit fuglereservat på nordsida av innsjøen.

Kollegiatkyrkje
Ruinane av den vesle Castle Semple kollegiatkyrkje ligg på nordsida av innsjøen. Ho vart bygd i 1504 av John, Lord Sempill, på same stad som Castle Semple frå 1200-talet, og vert i dag teken hand om av Historic Scotland.

Castle Semple
Castle Semple House vart bygd i 1735 for oberst William MacDowell, som fekk det originale Castleton House øydelagd. Dette huset vart skildra av Crawford i 1710 med ein stor gardsplass og noko som såg ut som nokre særs gamle bygningar. 

Det nye Castle Semple var eit gotisk herskapshus med store hagar. Det brende ned i 1924 og ruinaen vart til slutt fjerna i 1960. Store portbogar og eit lite tempelfolly på ein haug nord for innsjøen er alt som er att etter eigedomen.

Kjelder 
<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Castle Semple Loch» frå ,  den 31. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Castle Semple Country Park  
Castle Semple roklubb

Innsjøar i Skottland
Slott i Skottland
Geografi i Renfrewshire
Loch Chon

Loch Chon er ein innsjø oppfor Loch Ard, vest for landsbyen Aberfoyle i Stirling i Skottland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Chon» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Chon
Geografi i Stirling
Clatteringshaws Loch

Clatteringshaws Loch er eit reservoar i Dumfries and Galloway sør i Skottland. Han vart skapt ved at River Dee vart demd opp som ein del av Galloway vasskraftverk.

Bakgrunnsstoff
Fritidsliv ved Clatteringshaws på nettsida til Forestry Commission

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Clatteringshaws Loch» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Geografi i Dumfries and Galloway
Innsjøar i Skottland
Reservoar i Skottland
Loch Cluanie

Loch Cluanie (skotsk-gælisk Loch Cluanaidh) er ein innsjø nordvest i Highland i Skottland søraust i Glen Shiel. Han er eit reservoar bak Cluanie-demninga, som vart bygt av Mitchell Construction i 1957. Kvart år vert den gratis Midgey Death musikkfestival halde i slutten av september ved demninga. 

Grenda Cluanie ligg på vestsida av innsjøen. Innsjøen er rikt på planter og småfugl, som lauvsongar og gjerdesmett.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Cluanie» frå ,  den 31. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Panoramabilete av området

Cluanie
Cluanie
Loch Coruisk

Loch Coruisk (skotsk-gælisk Coire Uisg) er ein innsjø ved foten av Black Cuillin på Isle of Skye i Skottland.

Geografi
Ein kan kome til innsjøen med båt frå Elgol, eller til fots frå Sligachan (om lag 11-12 km). 

Nordenden av innsjøen er omringa av Black Cuillin, som ofte er dekt av skyer. Frå sørenden går ei lita elv ut i fjorden Loch Scavaig. Innsjøen er nesten 3 km lang, men berre nokre hundre meter brei.

Kunst
Innsjøen er måla av fleire kunstnarar, mellom andre William Daniell (1769-1837), J.M.W. Turner (1775-1851), Sidney Richard Percy (1821-1886) og  Alexander Francis Lydon (1836-1917)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Loch Coruisk» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Geografi på Skye
Coruisk
Loch Doon

Loch Doon (skotsk-gælisk Loch Dhùin) er ei innsjø i Carrick i Skottland.  River Doon renn ut frå nordenden av innsjøen, medan innsjøen sjølv får vatn frå Loch Enoch (i Galloway Hills) via Eglin Lane.

På 1200-talet låg det eit slott eigd av jarlane av Carrick ved innsjøen. Under den skotske sjølvstendekrigen vart det halde av Gille Brighde,  Sir Gilbert de Carrick, ein lokal adelsmann frå Carrick som overgav slottet til engelskmennene. Det vart snart gjenerobra av skottane. På 1400-talet var det ofte i hendene på Kennedy-klanen, men det var òg ei kort stund i hendene på MacLellan-klanen etter ei omleiring i 1446. Slottet vart øydelagd på 1500-talet av kong Jakob V som eit ledd i forsøket på å redusere makta til baronane. 

Innsjøen vart demd opp i 1930-åra og vassflata vart heva kring 9 meter for å fungere som reservoar for Galloway vasskraftverk. Som reservoar har Loch Doon ein effektiv kapasitet på 82 millionar kubikkmeter. Når det regnar mykje vert vatnet ført til innsjøen frå Water of Deugh via eit tunnelsystem. Når ein treng vatn for straumproduksjon fører ein vatnet vidare til Kendoon-reservoaret, den første i ei rekkje vasskraftverk og reservoar langs Water of Ken.

Bakgrunnsstoff 
Bilete av Loch Doon

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Doon» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Innsjøar i Skottland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Geografi i South Ayrshire
Loch Drunkie

Loch Drunkie (skotsk-gælisk Loch Drongaidh) er ein liten innsjø nær Callander i Stirling i Skottland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Drunkie» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Innsjøar i Skottland
Geografi i Stirling
Loch Dùghaill

Loch Dùghaill (òg anglisert som Loch Doule eller Loch Doughaill) er ein innsjø langs elva River Carron i Wester Ross i Skottland. A890-vegend og Kyle of Lochalsh Line, ei grein av Highland-jerbanelinje, går langs nordvestsida av innsjøen. Loch Carron ligg 8 km lenger ned elva.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Dùghaill» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Dughaill
Geografi i Highland
Dunalastair Water

Dunalastair Water (skotsk-gælisk Loch Dhùn Alastair) er eit reservoar i Skottland som ligg mellom Loch Rannoch og Loch Tummel i Strath Tummel i Perth and Kinross. Reservoaret er bygt i samband med Tummel vasskraftverk. Innsjøen inneheld ein god del aure.

Oversyn
Dunalastair Water har eit areal på 1,65 km², og er 2,5 km lang og 800 meter brei. Det vart skapt då elva Tummel vart demd opp i 1933 som ein del av Tummel vasskraftverk. På nordsida ligg fjellet Beinn a' Chuallaich og i sør Schiehallion.

Sjølve demninga er 65 meter brei og har to flaumportar og fleire overløp på grunn av vassmengdene ein stundom treng i elva.

Biologi
Dunalastair Water er eit grunt reservoar og har ei middeldjpune på 1,5 meter. Dette gjev unike biologiske tilhøve for fuglar i området, og området kring innsjøen har status som Site of Special Scientific Interest. Av fuglar ein kan sjå ved innsjøen finn ein mellom anna songarar, lauvsongar, røyrdrum, fiskehegre, hegre og fuglekonge.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dunalastair Water» frå ,  den 31. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Innsjøar i Skottland
Reservoar i Skottland
Geografi i Perth and Kinross
Loch Eck

Loch Eck er ein innsjø nord for Dunoon i Argyll and Bute i Skottland. Han er 11 km lang. Bortsett frå Loch Lomond er han det einaste naturlege habitatet for haustsik.

Bakgrunnsstoff
Loch Eck

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Loch Eck» frå ,  den 31. mars 2010.  
 

Geografi i Argyll and Bute
Eck
Skogsnenetsisk

Skogsnenetsisk er eit samojedisk språk som blir snakka i den nordvestre delen av Sibir i Russland langs elvene Agan, Pur, Ljamin og Nadym. Det næraste slektspråket er tundranenetsisk.

Litteratur 

 Salminen, Tapani, Ackerman, Farrell (2006). "Nenets". i Brown, Keith. Encyclopedia of Languages & Linguistics. 8 (2 ed.). Oxford, England: Elsevier. pp. 577-579.
 Salminen, Tapani (2007). Notes on Forest Nenets phonology. 253. Helsinki, Finland: Suomalais-Ugrilainen Seura.
 Salminen, Tapani (1993). On identifying basic vowel dinstinctions in Tundra Nenets. Finnisch-Ugrische Forschungen. 51. Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura. pp. 177-187.

Samojediske språk
Språk i Russland
Einskildspråk
Ivar Hippe

Ivar Hippe () er ein norsk journalist. Han har skrive fleire bøker og har vore konsulent for Gerd-Liv Valla. 

Hippe var med på å danna Latin-Amerikagruppene i Oslo, seinare Latin-Amerikagruppene i Norge.

Verkliste
Sosialdemokratisk presse i Vest-Europa, 1987
Det nye markedet i bedrifter: overnasjonalt eierbytte, finansspekulasjon og fusjonskontroll, 1990
Mektig og avmektig: Tore Tønne, media og maktspillet bak kulissene, 2003

Bakgrunnsstoff
- Røkke har også skyld ved nrk.no

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ivar Hippe» frå ,  den 3. juni 2010.  
 

Norske journalistar
Norske sakprosaforfattarar
Valliste

Vallister blir brukt til å organisere val. Ved poliske val stiller dei ulike politiske partia med kvar si liste over dei kandidatene dei ynskjer å få valt inn i dei lokale eller nasjonale demokratiske organ, f.eks. parlament, kommunestyre, fylkesting osv. Også andre grupper enn parti kan stille lister, med basis i enkeltkandidatar, som bygdelister og på  anna geografisk grunnlag, og lister på grunnlag av enkeltsaker. Vallister blir brukt ved høvestalsval, når det skal veljast fleire kandidatar til det demokratiske organet.

Politiske parti stiller som regel med eigne lister. Men det hender også, oftast i lokalval, at fleire politiske parti går saman om ei felles liste, når dei er små og kan kome dårleg ut kvar for seg. Vallister er vanlege i representative demokrati.

Vallister blir også brukt ved andre høvestalsval, til dømes ved eit kommunestyre sitt val av formannskapsmedlemmar.

Sjå også 
 Kommuneval
 Fylkestingsval

Valordningar
Statsrett
RS «Tordenskjold»

RS 3 «Tordenskjold» var den eldste redningsskøyta i redningsselskapet sin flåte. Ho vart bygd av Thor Jensen på Eidanger Baadbyggeri og sjøsett 9. november 1889. Ho vart bygd som losskøyte etter Colin Archer sine teikningar, for losane på Stråholmen. Som dei andre losskøytene til Archer var ho rigga med ei mast. Ho hadde ein jarnkjøl på 1,8 tonn og 4,4 tonn i ballast.

«Tordenskjold» vart kjøpt av Bergen Kreds av NSSR. Ho vart ombygd og fekk vasstette skott, garnering og banjer. Ho kom i drift i oktober 1893. Losane i Korsfjorden hadde ansvar for å bemanne og drive skøyta første året. I 1894 overtok redningsselskapet alt ansvaret for skøyta. 

Medan RS «Tordenskjold» var i redningselsskapet si teneste redda ho 81 menneske frå "ein sikker daude". Ho berga eller assisterte 269 fartøy.

Redningselsskapet selde «Tordenskjold» i 1905. Etter å ha hatt mange eigarar og mange ulike bruksområde vart skøyta kondemnert og senka i 1962.

Kjelder 
 Bjørn Foss: Fra seil til vannjet. Historien om redningsskøytene Norsk Maritimt Forlag 2002

Tordenskjold
Skip frå 1889
Skip sluttsegla i 1962
Sigurd Einbu

Sigurd Einbu () var ein norsk sjølvlært astronom frå Lesjaskog, kjent for å ha funne ein nova i stjernebiletet Gemini den 12. mars i 1912. Novaen fekk namnet Nova Geminorum 2. I 1912 innførte han òg ein ny klasse variable stjerner, RV Tauri-variabel. Han skreiv etternamnet sitt Enebo i store delar av den vitskaplege karrieren sin.

Einbu gjekk på Hamar offentlige lærerskole, og arbeidde som lærar i Øyer, Vågå og Sel før han vendte heim til Dombås. Han blei tidleg interessert i astronomi, men kunne ikkje ofre seg fullt for den astronomiske verksemda før han blei utnemnd til statsstipendiat i 1908. Han var initiativtakar til Norsk Novaselskap. Han fekk oppretta og dreiv ein magnetisk målestasjon på Dombås frå 1916. Han utførte talrike observasjonar av variable stjerner. Einbu gjorde mykje for å spreie astronomisk kunnskap og skape interesse for studiet av stjernehimmelen i Noreg. Han heldt foredrag, skreiv populærastronomiske artiklar og fleire bøker, mellom anna Gjennom stjerneverdenen (2 bind, 1923–24), Bebodde verdner i nytt lys (1928) og Soler og atom (1930). Huset han var fødd i er flytta til Dombås og vart 1985 opna som museum, Einbustugu.

Barndomsheimen Einbustugu er flytt frå Lesjaskog til Dombås, og er eit museum om han. 

I 2009 vart Einbudagane arrangert 16-19. september som ein del av astronimiåret.

Prisar
Sigurd Einbu vart tildelt 
 Lindemannsprisen utdelt på Astronomische Gesellschaft sitt møte i Jena i 1906
 Atenogenes-Silva medaljen frå Sociedad Astronomica de Mexico i 1912
 Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning frå Nansenfondet utdelt av  Videnskapsakademiet i Kristiania i 1926.
 Gunnerusmedaljen frå Det Kongelige Vitenskapers Selskap i Trondheim i 1934.
 Æresmedlemskap i Norsk Astronomisk Selskap i Oslo 5.mai 1938.

Litteratur
 Stjernegransking i gamall og ny tid. 1911
 Vår sol. 1922
 Gjennem stjerneverdenen . 1 : Vor sol og dens følge. 1923
 Vår måne. 1923
 Gjennem stjerneverdenen . 2 : Melkeveiens soler : (fiksstjernene). 1924
 Beobachtungen veränderlicher Sterne I - XIV
 Bebodde verdener i nytt lys. 1928
 Soler og atom. 1930
 250 in den Jahren 1903-1941 in Norwegen beobachtete Feuerkugeln : Errechnung der Radianten u. a.. 1942
 Dovre kommune gjennom hundreåret 1837-1937. 1949
 Lesja : litt frå den kommunale soga 1838-1938, og ymse anna. 1949
 I tillegg var han en flittig folkeopplyser med mange bidrag i tidsskrift og aviser

Om han
 R. Tambs Lyche. «Sigurd Einbu : Minnetale» I: Det Kongelige norske videnskabers selskabs forhandlinger''; bd 19. 1946

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Norddalsarkivet om Sigurd Einbu 

Norske astronomar
Statsstipendiatar
Folk frå Lesja
Folk frå Dovre