alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjarne Undheim

Bjarne Undheim () var ein norsk skulemann, målmann og stortingsrepresentant frå Time som i tida 1961-69 sat på Stortinget for Rogaland og Senterpartiet.

Undheim var son til ein gardbrukar i Time. Sjølv gjekk han skulevegen og tok examen artium ved Voss landsgymnas i 1925. Han studerte deretter realfag ved Universitetet i Oslo og vart cand.real. i 1930. Då hadde han allereie gjennomført pedagogisk seminar og fekk same året lektorstilling ved Rogaland landsgymnas på Bryne. Heile si yrkestid arbeidde han ved landsgymnaset, som rektor frå 1947 til 1972.

Periodane 1945-47  og 1956-67 var Undheim med i heradsstyret og formannskapet i Time. I  fireårsbolken 1956-59 var han ordførar. Hausten 1961 vart han vald inn på Stortinget, og vart attvald i 1965. På Stortinget var han den fyrste fireårsperioden medlem i Kommunalkomiteen, i den andre i Protokollkomiteen.

Undheim var sterkt engasjert i idrettsaktivitet både i heimekommunen og i Rogaland fylke. Han var formann i Bryne Idrettslag frå 1939 til 1948, heidersmedlem i laget frå 1947. I 1953 vart han formann i fylkesutvalet for idrettsanlegg i Rogaland, eit verv han hadde til 1964.

Han var også engasjert i Norsk Lektorlag og var formann i Rogaland Mållag frå 1953 til 1955.

I 1974 vart han tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1961-1965
Stortingsrepresentantar 1965-1969
Folk frå Time
Johan Østby

Johan Østby () var ein norsk journalist, forfattar og politikar frå Trysil. Han var 1965-77 stortingsrepresentant frå Hedmark, vald for Senterpartiet.

Østby, som var son til ein skogvaktar, var skogsarbeidar frå 1948. Skuleåret 1948/49 gjekk han Nansenskolen på Lillehammer, og han fekk i 1949 journaliststilling i avisa Østlendingen på Elverum.

Han var fylkessekretær i Senterpartiet 1964-65. Ved stortingsvalet husten 1965 fekk han fast plass på Stortinget, og vart attvald i 1969 og 1973. I den fyrste fireårsperioden var han medlem i Justiskomiteen, deretter medlem 1969-72 i Sosialkomiteen. Sesjonen 1972/73 hadde han plass i Utanriks- og konstitusjonskmiteen, medan han i sine siste fire år som tingmann var medlem i Finanskomiteen.

Østby var 1970-77 landsstyremedlem i Senterpartiet. I 1970 gav han ut femtiårssoga til Hedmark Senterparti, og i 1985 to bøker om historia til høvesvis branntrygdelaget og elektrisitetsverket i Elverum.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Stortingsrepresentantar 1973-1977
Folk frå Trysil
Roger Meddows-Taylor

Roger Meddows Taylor () er ein engelsk musikar, trommeslagar, songar og låtskrivar. Han er mest kjend som trommeslagar i rockebandet Queen, men han skreiv òg songar i bandet og var stundom solovokalist. Som trommeslagar vart han tidleg i karrieren kjend for den unike lyden sin. Han har sidan blitt hylla av trommeslagaren i Foo Fighters, Taylor Hawkins, som ein av dei viktigaste rocketrommeslagarar i 1970- og 1980-åra, og vart rangert som den åttande beste trommeslagaren i klassisk rock i ei rundspørjing utført av radiokanelen Planet Rock i 2005.

Som låtskrivar skreiv Taylor songar heilt frå starten av bandet, og skreiv minst ein gong per album dei gav ut, og song ofte solovokal på sine eigne songar. Han skreiv eller var med å skrive tre songar som nådde toppen av den britiske singellista («These Are the Days of Our Lives», «Innuendo» og «Under Pressure») og medverka på minst fem andre store hittar («Radio Ga Ga», «A Kind of Magic»,«Heaven for Everyone», «Breakthru» og «The Invisible Man»). Han har samarbeidd med andre artistar som Eric Clapton, Roger Waters, Roger Daltrey, Robert Plant, Phil Collins, Genesis, Jimmy Nail, Elton John, Gary Numan, Shakin' Stevens, Foo Fighters, Al Stewart, Steve Vai, Yoshiki, Cyndi Almouzni og Bon Jovi. Som produsent har han produsert album av Virginia Wolf, Jimmy Nail og Magnum. Han bur i dag i Guildford i Surrey, men har òg hus i Helford i Cornwall.

I tillegg til trommer, spelte Taylor ofte klaverinstrument, gitar og bass på sine eigne songar. I 1980-åra danna han samstundes med Queen bandet The Cross, der han var frontsongar og rytmegitarist. Tidleg i 1980-åra var Taylor òg dommar i det populære britiske quiz-showet Pop Quiz, leia av Mike Read.

I følgje rikinglista til The Sunday Times var Taylor verdt kring 80 millionar pund eller kring 127 millionar dollar i 2011. I 2014 var han med i The Life of Rock with Brian Pern som seg sjølv.

Taylor er kjend for falsett-stemma si.

Diskografi

Soloalbum 
Fun in Space (1981)
Strange Frontier (1984)
Happiness? (1994)
Electric Fire (1998)
Fun on Earth (2013)

Frimerke 
I 1999 vart Taylor den første levande personen, utanom medlemmar av den britiske kongefamilien som var på eit frimerke frå Royal Mail, då han var å sjå bak Freddie Mercury som ein del av serien «Great Britons». Dette skapte kontroversar, sidan det var ein oppfatning om at levande folk ikkje skulle trykkast på britiske frimerke, annan enn kongefamilien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roger Taylor (drummer)» frå ,  den 20. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Engelske songar-låtskrivarar
Engelske songarar
Engelske rockesongarar
Engelske rocketrommeslagarar
Engelske tenorar
Engelske multi-instrumentalistar
Engelske rockegitaristar
Queen-medlemmar
Folk frå King's Lynn
Ivor Novello-prisvinnarar
Rock and Roll Hall of Fame
Anders Venger

Anders Venger () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Eidsvoll. Han var landbruksminister 1923–24, arbeidsminister i 1926 og stortingsrepresentant 1919 frå Akershus fylke. Venger var viseformann i partiet Høgre 1920–25 og i mange år sentralstyremedlem.

Venger var son til ein storbonde. Åra 1893-96 var han bruksfullmektig i Hommelvik og deretter 1896-27 forvaltar av gods i Eidsvoll; Eidsvold Verk 1896–1902 og Berger Bruk 1902–27. Frå 1916 var han gardbrukar på farsgarden i Eidsvoll. Venger var heradsstyremedlem i Eidsvoll frå 1908 til 1934, og ordførar 1914–34.

I fire valbolkar, 1919-30, representerte Venger partiet Høgre på Stortinget. Den fyrste treårsbolken var han vald frå einmansskrinsen Øvre Romerike, sidan frå Akershus fylke. På Tinger var han 1919-21 medlem i Vegkomiteen. Deretter var han formann i Post- og telegrafkomitéen 1922–23 og på ny 1925–26. Venger var statsråd i Landbruksdepartementet i Otto B. Halvorsens andre regjering frå 6. mars til 30. mai 1923, og heldt fram i Abraham Berges regjering frå 30. mai 1923 til 25. juli 1924. Venger kom så tilbake som statsråd i Arbeidsdepartementet i Ivar Lykkes regjering fra 5. mars til 26. juli 1926. Valbolken 1928-30 hadde han plass i Finanskomiteen på Stortinget.

Venger hadde fleire verv i ulike bonde- og landbruksorganisasjonar, mellom anna var han 1914-23 formann i Akershus Landhusholdningsselskap og styreformann i Felleskjøpet.

Han vart utnemnd til kommandør av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1924.

Kjelder
 

Norske arbeidsministrar
Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Norske landbruksministrar
Statsrådar i Regjeringa Halvorsen II
Statsrådar i Regjeringa Berge
Statsrådar i Regjeringa Lykke
Høgrestatsrådar
Stortingsrepresentantar 1919-1921
Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar frå Høgre
Stortingsrepresentantar for Akershus
Ordførarar i Eidsvoll
Høgreordførarar i Akershus
St. Olavs Orden
Norske gardbrukarar
Folk frå Eidsvoll
John Deacon

John Richard Deacon () er ein tidlegare engelsk musikar, mest kjend som bassgitarist for rockebandet Queen. Han skreiv fleire av hitsinglane til Queen, som «You're My Best Friend», «Another One Bites The Dust» og «I Want To Break Free», og var involvert i den økonomiske styringa av gruppa. 

Deacon voks opp i Oadby i Leicestershire, der han spelte bass i eit lokalt band, The Opposition, før han studerte elektronikk ved Chelsea College i London. Han vart den fjerde bassisten til Queen i 1971, 19 år gammal, fordi han var ein roleg person og kunne elektronikk. Han laga mellom anna ein forsterkar som gitaristen Brian May nytta til å skape gitarorkestera sine gjennom karrieren til Queen. Frå det tredje albumet, Sheer Heart Attack, og frametter, skreiv han minst ein song per album og fleire av dei vart hittar. Songen hans «Another One Bites the Dust» vart den bestseljande singelen til Queen i USA. I tillegg til bass, spelte Deacon noko gitar og klaverinstrument i studio for Queen, men var det einaste medlemmet som ikkje song på platene deira. 

Då Freddie Mercury døydde i 1991, og etter hyllestkonserten hans året etter, spelte Deacon berre nokre få gonger med dei attverande QUeen-medlemmane, før han trekte seg attende frå musikkindustrien i 1997. Han har ikkje spelt på nokre av dei andre prosjekta dei to attverande medlemmane i Queen, May og Roger Taylor, har sett saman.

I følgje rikinglista til The Sunday Times var Deacon verdt 65 millionar pund, eller kring 103 millionr dollar, i 2011 (ca. 600 millionar kroner i 2011-kurs).

Ein ny art av slekta Heteragrion (Odonata : Zygoptera) frå Brasil vart kalla Heteragrion johndeaconi til ære for han.

Diskografi

Queen-singlar John Deacon skreiv:
 «You're My Best Friend» frå A Night at the Opera
 «Spread Your Wings» frå News of the World
 «Another One Bites the Dust» frå The Game
 «Back Chat» frå Hot Space
 «I Want to Break Free» frå The Works
 «Friends Will Be Friends» (i lag med Freddie Mercury) frå A Kind of Magic

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Deacon» frå ,  den 20. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Elevar ved King's College London
Engelske rockebassistar
Engelske låtskrivarar
Ivor Novello-prisvinnarar
Folk frå Oadby
Queen-medlemmar
Musikarar frå Leicestershire
Rock and Roll Hall of Fame
DNV GL Group AS

DNV GL Group AS er eit norsk-tysk klassifiseringsselskap som vart skipa 12. september 2013 ved at Det Norske Veritas (DNV) og Germanischer Lloyd i Hamburg (GL) slo seg saman. Aksjeselskapet DNV GL Group AS, som har hovudkontor på Høvik i Bærum kommune, er eigd av den norske stiftinga Stiftelsen Det Norske Veritas med 63,5 prosent og det tyske investeringsselskapet Mayfair Vermögensverwaltung SE med 36,5 prosent.

DNV GL Group AS driv med skipsklassifisering, sertifisering, rådgjeving, inspeksjon, testing og forsking. Selskapet er det største skipsklassifikasjonsselskapet i verda, målt i marknadsdelar og i talet på tilsette, og har verksemd i hundre ulike land. Men har selskapet òg ein stor verksemd som gjeld sertifisering, testing, rådgiving og forsking retta mot anna enn den maritime sektoren, og har òg kontorlloppgåver på vegner av offentlege styresmakter.

Kjelder
Fotnotar

snl.no: Det Norske Veritas

Bakgrunnsstoff
DNV GL Group AS

Norske serviceverksemder
Norske føretak
Tyske føretak
Skipingar i 2013
Klassifikasjonsselskap
Det Norske Veritas

Det norske Veritas  (DNV) ei norsk stifting som har som vedtektsfesta føremål å verka for sikring av liv, verdiar og miljø. Det Norske Veritas vart skipa 15. juni 1864 av seks norske gjensidige sjøtrygdelag for  at kontrollen av skip skulle gjerast av deira eige kontrollføretak, som òg skulle utvikle eigne reglar for klassifisering og skipsbygging og gje ut eit felles register over godkjende skip. På vegner av trygdelaga skulle Det norske Veritas stå for gransking av kvaliteten på skipa og gje kvart skip ein fastsett karakter ved å rubrisere skipet i ei såkalla klasse, og deretter opplyse om  klassifiseringane i eit publisert register, og dessutan utarbeide regler for korleis skip skulle verte kontrollert og bygd.

Histore 

Hans Eleonardus Møller og Morten Smith-Petersen blir rekna som opphavsmennene til institusjonen.
Møller blei den første formannen i stiftinga, og hadde stillinga til han døydde i 1867. Han blei etterfølgd av Smith-Petersen. Den første direktøren i DNV var kapteinløytnant i marinen Nils Ihlen. Vidare blei det tilsett ein assistent for direktøren og 10 «besiktigelsesmenn» med base i dei største byane frå Oslo til Kristiansund.

Eigarskap
I september 2013 fusjonerte Det Norske Veritas med Germanischer Lloyd. Stiftinga Det Norske Veritas er majoritetseigar i det nye selskapet, DNV GL.
I dag eig Det Norske Veritas (DNV) verksemder innanfor skipsklassifikasjon, sertifisering, rådgjeving, testing, inspeksjon og forsking gjennom det norsk-tyske konsernet DNV GL Group AS. Stiftinga Det Norske Veritas eig 63,5 prosent av aksjane i dette konsernet, og det tyske private investeringsselskapet Mayfair Vermögensverwaltungs SE eig dei resterande 36,5 prosent av aksjane.

Kjelder

snl.no: Det Norske Veritas

Delar av denne artikkelen bygger på «Stiftelsen Det Norske Veritas» frå ,  den 28. mars 2017.  
 

Norske serviceverksemder
Skipingar i 1864
Norske stiftingar
Høvik

Høvik er eit strok i Bærum kommune i Akershus, hovudsakleg eit tettbygd bustadområde med småhus, men òg med somme kontorbygningar. Mellom anna ligg hovudkontoret for DNV GL Group AS (tidlegare Det Norske Veritas) på Høvik, attmed Holtekilen, ei grein av Oslofjorden der det òg er fleire populære badestrender. Høvik er dessutan kjend for det tidlegare Høvik Glassverk.

På Høvik ligg Høvik kyrkje, ei teglsteinskyrkje frå 1898, og haldeplassen Høvik stasjon på Drammensbanen, som her er lokaljarnbane. Europaveg 18 går forbi rett attmed kyrkja.

Strøk i Bærum
Didgeridoo

Didgeridoo (uttalt /ˌdɪdʒəriːˈduː/, også kalla didjeridu, yidaki, yirdaki) er eit tradisjonelt australsk blåseinstrument. Det er laga av eit langt, uthola trerøyr. 
Ein bles på instrumentet som ein trompet, og bruker munnhola og leppene til å skapa forskjellige klangfargar.  Den vanlege speleteknikken inneber bruk av sirkelpust, slik at ein får ein uavbroten tone. I motsetnad til på vanlege messingblåseinstrument, der ein bruker leppene til å skifta mellom tonane i naturtonerekka, speler ein berre pedaltonen på didgeridoo.

Instrumentet blei funne opp av aboriginarar frå nordlege Australia på eit ukjend tidspunkt i løpet av dei siste 1 500 åra. Ordet didgeridoo eller didjeridoo er eit lydmalande ord som har vore i skriftleg bruk sidan 1920-åra. Ordet er ikkje kjend frå dei opphavleg australske språka, der instrumentet hadde ulike namn. Ordet yirdaki blir brukt av yolngu-folket i Arnhem land.

Sjå også 
 Alpehorn 
 Fløyte
 Panfløyte

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Didgeridoo» frå , og «Didgeridoo» frå  den 20. mai 2016.

Bakgrunnsstoff
 iDIDJ Australia: Australian Didgeridoo Cultural Hub

Naturhorn
Australsk musikk
Aboriginarkultur
John Anthony

John Anthony () er ein engelsk plateprodusent. Han har arbeidd med Van der Graaf Generator, Genesis, Queen, Roxy Music og Peter Hammill.

Karriere 
Anthony var fødd i North Shields. Han byrja i 1966 som DJ i Windsor, der han to år seinare ei kort stund var songar i dei to banda The Soul Agents and Hogsnort Rupert og The Good Good Band. Etter han flytta til London, arbeidde han som DJ på The Roundhouse, UFO Club, og Middle Earth, og så i 1968 på Speakeasy. Etter å ha produsert og spelt inn demo for Yes i 1968, start han karrieren som plateprodusent, og produserte sidan alle artistane under «Six Bob Tour» i 1971, som mellom anna var Genesis, Lindisfarne og Van der Graaf Generator. Han sa om det å produsere musikk: «Det finst ein riktig måte å gjere eit album, og fire hundre feil måtar.»

I 1969 arbeidde han som talentspeidar for Mercury Records i London og signerte kontrakt med og produserte Smile, med bandmedlemmane Brian May og Roger Taylor som seinare spelte i Queen. Ved Mercury vart Anthony spurt av Lou Reizner om å produsere eit album av Van der Graaf Generator. Tony Stratton-Smith, manager for VdGG, vart så imponert over resultatet, The Aerosol Grey Machine, at han hyrte Anthony som talentspeidar og produsent i det nydanna Charisma Records. Seint i 1971 skipa Anthony Neptune Productions, sitt eige produksjonsselskap med eigarane av Trident Studios og signerte Queen til Neptune seint i 1971. I 1973 høyrde Anthony og produsenten Roy Thomas Baker eit demoopptak av Queen og valde å hjelpe dei å produsere debutalbumet, Queen (1973).

Anthony flytta til USA i 1975 og vart talentspeidar ved A&M Records i New York, der han signerte Garland Jeffreys og The Stranglers. Anthony forlét plateindustrien tidleg i 1980-åra.

Diskografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Anthony (record producer)» frå ,  den 20. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske plateprodusentar
Liar av Queen

«Liar» er ein song av det britiske rockebandet Queen, skriven av songaren Freddie Mercury i 1970, og opphavleg kalla «Lover». Songen vart gjeven ut på debutalbumet til bandet i 1973, Queen. Ein forkorta versjon av «Liar» vart gjeven ut som singel med «Doing All Right» som B-side i USA av Elektra Records i februar 1974.

Dei første åra var «Liar» fast på konsertane til Queen, og ofte spelt som siste song under hovudbolken, ofte med ei lengd på over 10 minuttar. Etter kvart fall songen ut av setlista, utanom på The Works-turneen (men då var songen korta ned til under tre minuttar). Under Magic-turneen spelte Brian May delar av gitarriffet i «Liar» like før «Tear it Up».

Under konsertane stod ofte John Deacon bak Mercury og mima korvokal under «all day long»-delen av songen. Denne kan ein òg sjå i promo-videoen som vart filma i 1973. Songen inneheld òg ein bassolo spelt av Deacon, den mest tydelege soloen han nokon gong spelte på konsertar. Ein transkripsjon av EMI Music Publishing av songen syner at dette er ein av tre Queen-songar (i lag med «Now I'm Here» og «Under Pressure»), der det vert nytta hammondorgel.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, hammondorgel
Brian May - akustisk og elektrisk gitar, korvokal
Roger Taylor - trommer, tamburin, kubjølle, korvokal
John Deacon - bassgitar

Innhald
7"-singel (Royal Sound TKR 157)
«Liar» (single edit) (Freddie Mercury) – 3:01
«Doing All Right» (Brian May, Tim Staffell) – 4:09

7" single (Elektra E-45884)
«Liar» (Freddie Mercury) 
«Liar»

Andre versjonar
Det komiske heavy metal-bandet Bad News nytta opningsriffet og andre songar i sin eigen «Hey, Hey, Bad News». Brian May produserte albumet deira, kalla Bad News, og spelte på versjonen deira av «Bohemian Rhapsody» frå same album.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Liar (Queen song)» frå ,  den 20. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen
 «Liar» på Queenpedia
 [ «Liar»] på Allmusic

Queen-songar
Singlar frå 1974
Songar skrivne av Freddie Mercury
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar produserte av John Anthony
EMI Records-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Heavy metal-songar
Songar frå 1973
Seven Seas of Rhye

«Seven Seas of Rhye» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Han vart hovudsakleg skriven av Freddie Mercury med bidrag frå Brian May i det andre mellomspelet. Songen er offisielt berre tilskriven Mercury. Ein tidleg instrumentalversjon vart gjeven ut som det siste sporet på debutalbumet Queen (1973), og den endelege versjonen kom på det neste albumet, Queen II (1974). Den ferdige versjonen vart gjeven ut som den tredje singelen til bandet, den tidlegaste utgjevne songen som kom med på Greatest Hits-albumet, utanom somme versjonar som òg har med den første singelen deira, «Keep Yourself Alive».

I starten var Seven Seas of Rhye berre ei «instrumental skisse som avslutta det første albumet». Ei utvida utgåve, planlagt for albumet Queen II, vart spelt då Queen brått fekk tilbodet om å spele på Top of the Pops i februar 1974, og vart gjeven ut på singel berre to dagar seinare den 23. februar.  Han vart den første singelen som gjekk inn på singellista i Storbritannia etter at han vart spelt på BBC Radio 1, og nådde 10. plassen på UK Singles Chart, som igjen overtydde Freddie Mercury om å gjere Queen til fulltidskarrieren sin.

Songen vart droppa frå konsertane deira i 1976 og vart ikkje spelt igjen før under «Works»-turneen åtte år seinare.

Stil, oppbygging og tolking 
Songen inneheld ein markant arpeggiert pianointro. Denne pianointroen er sampla i «It's a Beautiful Day (reprise)» på albumet Made In Heaven.

Versjonen på Queen II endar med ein overtoning, der instrumenta blandar seg inn i bandet som syng «I Do Like to Be Beside the Seaside», akkompagnert av ein stylophone, spelt av Roy Thomas Baker, som var det einaste unntaket til «no synths»-uttalinga deira. Songen er siste song på Queen II og ein kan så vidt høyre songen bli plystra under dei første få sekunda av «Brighton Rock», som opnar det neste albumet deira, Sheer Heart Attack.

I eit radiointervju i 1977 skildra Freddie Mercury temaet i songen som «noko han hadde dikta opp». I Queen-musikalen We Will Rock You er Seven Seas of Rhye ein stad der bohemane vert teken etter dei vert angripen av Khashoggi.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, piano
Brian May - elektrisk gitar, korvokal
Roger Taylor - trommer, tamburin, korvokal
John Deacon - bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seven Seas of Rhye» frå ,  den 20. mai 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Tekst frå debutalbumet Queen på Queen si nettside
 Queenpedia - om songen
 [ «Seven Seas of Rhye»] på Allmusic

Songar frå 1973
Singlar frå 1974
Queen-songar
Songar skrivne av Freddie Mercury
Songar produserte av Roy Thomas Baker
EMI Records-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Glamrock-songar
Kunstrock-songar
Stein Kollshaugen

Stein Kollshaugen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Gjøvik  som spelte på Raufoss, Moss og Hamarkameratene. Han vart norsk meister med Moss Fotballklubb i 1983 og spelte 18 landskampar i tida 1979-84.

Klubbspel
Kollshaugen debuterte på Raufoss Idrettslag i 1974 då laget vart sist i 1. divisjon. Dei neste fire sesongane var han årleg toppskårar for klubben i 2. divisjon. Før 1979-sesongen melde han overgang til Moss. I sin fyrste sesong i Moss vart han toppskårar i 1. divisjon med 15 mål, saman med Odd Iversen, og vann sølv i serien. Kollshaugen skåra det fyrste målet då Moss i 1983 vann cupfinalen med 2-0 over Vålerenga på Ullevaal stadion i Oslo.

Etter seks sesongar i Moss tok han våren 1985 plass i angrepet til andredivisjons-laget  Hamarkameratene. Laget vann A-avdelinga og rykte opp i 1. divisjon, der det vart verande i to sesongar. Kollshaugen var så toppskårar for Hamar-klubben både i 1988 og 1989. Han la opp etter 1990-sesongen, etter at laget for tredje året på rad mislukkast i å rykke opp i toppdivisjonen.

Landslagsspel
Kollshaugen fekk sin debut på det norske OL-landslaget hausten 1979. I sin andre landskamp var han med då Noreg kvalifiserte seg til Moskva-OL med siger 1-0 over det vesttyske amatørlandslaget i Baunatal. I 1980-sesongen deltok han i tre landskampar og skåra både mot Danmark og mot Island.

Etter eit par års fråvære frå landslaget spelte han han heile 11 landskampar i 1983. Han skåra fem mål i OL-kvalifiseringskampar, dei to siste då Noreg slo Finland 4-2 den 26. oktober 1983 på hans dåverande heimebane, Melløs i Moss. Kollshaugen var med i troppen som deltok i Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Han var der med i startellevaren mot Frankrike, hans 18. og siste landskamp. Til saman signerte han sju landslagsmål.

Kjelder
eu-football

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Raufoss-spelarar
Moss-spelarar
Hamarkameratene
Norske deltakarar under sommar-OL 1984
Fotballspelarar under sommar-OL 1984
Folk frå Gjøvik
Khlórakhas

Khlórakhas (gresk Χλώρακας, tyrkisk Hloraka) er ein by på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Páfos i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 5 356 innbyggjarar.

Referansar 

Khlorakhas
Émba

Émba (gresk Έμπα, tyrkisk Emba) er ein by på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Páfos i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 4 855 innbyggjarar.

Referansar 

Emba
Tála

Tála (gresk skrift Τάλα, tyrkisk Tala) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Páfos i Republikken Kypros.

Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 695 innbyggjarar.

Referansar 

Tala