alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Regau

Regau er ein kommune (Marktgemeinde) i Distriktet Vöcklabruck i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 33,9 km² og 6 750 ibuarar (2017), fordelt på 36 ulike grender og landsbyar. Knapt 1500 menneske bur i den største landsbyen, Schalchham, dobbelt så mange som i kommunesenteret Regau, som ligg 429 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Regau» frå ,  den 28. juni 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Johan Michaelsen

Johan Carl Christian Michaelsen (), eller daud 18020, var ein stukkatør og målar frå Rendsborg i Holstein som var aktiv i Noreg i om lag tretti år.

Michaelsen var utdanna i Danmark og Tyskland. Kring 1770 kom han til Trondheim, der han arbeidde med stukk og dekorasjonsmåling ei ti års tid. Han var «umåteleg allsidig og arbeidsam, måla bilete og veggdekorasjonar med landskap, bib[elske] motiv byprospekt, portrett og familiegrupper». Som den beste stukkatøren i landet på 1700-talet etterlet han seg mange dekorative brannmurar og takhimlingar. Frå 1783 budde han i Bergen, iallfall så langt arkiva rekker. Størstedelen av Michaelsen sine arbeid finst i Trondheim, elles finst arbeid etter han langs kysten sørover til og med Bergen.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

Danske målarar
Norske målarar
Folk frå Holstein
Toppserien 2012

Toppserien 2012 var den 26. sesongen av den øvste norske divisjonen i fotball for kvinner. Sesongen starta 14. april og vart avslutta den 11. november, med ein pause mellom 30. juni  og 21. juli, på grunn av J19-EM, og frå 5. august til 21. september på grunn av U20-VM. Dette var fyrste gongen Toppserien vart utsett på grunn av meisterskap for aldersbestemde landslag. Røa var regjerande seriemeister, og dei to lagene som rykket opp før sesongstart var Vålerenga og Fart. Det var Vålerenga sin fyrste og Fart sin andre sesong i Toppserien.

Serien vart vunne av LSK Kvinner, som vann for fyrste gong. Stabæk tok sylv. Bronsen vart avgjort etter at Røa fekk poengtrekk og Arna-Bjørnar dermed tok bronsen på målforskjell. Fart rykka rett ned igjen, medan Kattem spelte kvalifisering, som vart introdusert før denne sesongen. Kattem vann over Medkila, men trakk seinere laget. Deretter vart plassen til Kattem tilbydd først Fart, som takka nei, og deretter Medkila, som takka ja.

Tabell

Toppserien 2012
Fotball i Noreg i 2012
Olai Lorange

Olai Lorange () var ein norsk lege frå Høland i Akershus og mangårig sjefsinspektør i Arbeidstilsynet.

Etter examen artium 1895 og cand.med. 1903 jobba Lorange under distriktslege Parelius i ytre Romsdal. Der etter arbeidde han 1903-05 på kommunale sjukehus i Kristiania og 1905-07 var han assisterande lege ved tuberkuloseheimen Reknes sanatorium i Molde. Frå våren 1907 hospiterte han ved Charite sin poliklinikk for lungesjuke i Berlin. I 1908 var Lorange tilbake i Romsdal, då som kommunelege i Grytten og Hen herad til 1912. Sidan var han reservelege i tre år ved epidemiavdelinga på Ullevål sjukehus i Kristiania. Som spesialist på epidemiske sjukdommar reiste han våren 1916 på eit offentleg oppdrag til krigsfronten i Frankrike.

Frå 1916 til 1946 var Lorange nasjonal sjefsinspektør for det stadlege fabrikktilsynet (Arbeidstilsynet). I den eigenskap skreiv han ei mengd lærde artiklar om arbeidshygiene og måtar å verne seg mot smitte og sjukdom.

Under andre verdskrigen vart Lorange arrestert for å ha drive med den illegale avisa Vi vil oss et land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olai Lorange» frå ,  den 28. juni 2018.  
 

Norske legar
Norske motstandsfolk
Folk frå Aurskog-Høland
Jens Michael Lund

Jens Michael Lund () var ein norsk jurist frå Oslo, frå 1916 til 1920 den fyrste riksmeklingsmannen i Noreg. 

Lund var dotterson til Frederik Stang og bestefar til høgsterettsdommaren Ketil Lund. Han var dessutan bror til juristen og politikaren Fredrik Stang Lund.

Jens Michael Lund vart cand.jur. i 1897 og var høgsterettsadvokat frå 1902. Attåt advokatpraksisen var han frå 1908 redaktør av Norsk retstidende og frå 1911 formann i appellkommisjonen til riksforsikringa.

I tida 1916-20 var Lund Noregs fyrste riksmeklingsmann, ei tid prega av talrike arbeidstvistar i landet. Også etter at han hadde slutta som riksmeklingsmann deltok han som meklar i fastlåste og vanskelege konfliktar. Han var såleis fungerande riksmeklingsmann under sjømannskonflikten i 1921 og formann i skilsdomstolen for ei rad tvistar i 1922.

Perioden 1922–36 var Lund formann i arbeidsrådet og 1933–36 i boikottdomstolen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jens Michael Lund» frå ,  den 28. juni 2018.  
 

Norske juristar
Riksmeklarar
Folk frå Oslo
66-bussruta i Finnmark

66-bussruta i Finnmark er ei bussrute mellom Hammerfest og Kirkenes. I 2018 blei ho driven av busselskapet Snelandia.

Fylkesvegar nytta på ruta er mellom anna Fylkesveg 98.

Stoppestader
Hammerfest sjukehus
Hammerfest bussterminal
Rypefjord
Indrefjord
Bekkeli
Skjåholmen
Kvalsund skole
Innertoppen
Slettelv
Langøra
Gargo
Tveelva
Fiskevik
Fægfjord
Dalheim
Ariselva
Repparfjordbrua
Oldernes
Enebakk
Livheim
Skaidi
Olderfjord
Kistrand
Nygård i Finnmark
«Lensmannselva Kistrand»
Storjorda
Oterberget
Ytre Billefjord
Solrud
Strandli
Tverrnes
Indre Billefjord
Kolvik kryss
Gielkajavri
Sørdal
Gåradak
Jonsnes
Igeldas
Stabbursnes
Austmo
Smørstad
Lakselv
Lavttenjarga
Brennelv
Østerbotnhalsen
Handelsbukt
Viekker
Børselv
Vintersletta
Kunes
Adamsfjordfossen
Friarfjord

Ifjord
Sjursjok/ Suossjohka
Vestertana/ Deanodat
Torhop
Smalfjord
Rustefjelbma
Boftsa
Gulbojok
Holmfjell
Holmfjell-sletta
Masjok
Masjok-sletta
Vestre Seida/ Oarjjit Sieidda
Tana bru bussterminal
Baktenjunni
Fossebakken
Stolpebakken nord
Suopanjarga
Skiippagurra
Rovivann
Varangerbotn
Vesterelv
Aune
Karlebotn
Reppen
Grasbakken
Nyelv
Gandvik

Brannsletta
Haukelva

Bugøyfjord
Neiden-kroa
Neiden hotell

Kjeldenes
Stonga

Kirkenes lufthavn
Hesseng
Bjørkheim

Handelsparken
AMFI Kirkenes
Spareland
Kirkenes sjukehus

Bakgrunnsstoff
Rutetabell (PDF) ved snelandia.no

Samferdsle i Finnmark
Mário Zagallo

Mário Jorge Lobo Zagallo () er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Maceió. Han vart verdsmeister med Brasil 1958 og 1962 og førte som landslagssjef Brasil til VM-triumf i 1970 og VM-finale i 1998. Zagallo og Franz Beckenbauer er dei einaste som har vunne VM i fotball både som spelar og som landslagssjef.

Klubbspel
Zagallo spelte heile tida på klubbar frå Rio de Janeiro. Etter to år år i mindre kjende América, 1049-50, var han frå 1951 til 1958 aktiv i storklubben Flamengo. Med Flamengo vart han delstatsmeister tre år på rad, 1953-55. Sommaren 1956 fylgde han laget på ein turne til Europa, der Flamengo mellom anna spelte mot bylag frå Oslo og Bergen. Til sist som aktiv gjorde Zagallo i sju år teneste i Botafogo, der han mellom andre fekk spelarar som Garrincha, Nílton Santos og Amarildo Tavaraes til lagkameratar. Med Botafogo vann Zagallo både delstatsmeisterskapen og Rio-São Paulo-turneringa ved to høve.

Landslagsspel

Zagallo kom ikkje på det brasilianske landslaget før enn 1958. Både under Fotball-VM 1958 i Sverige og VM 1962 i Chile tok han plass på venstrevengen i finalane mot høvesvis Sverige og Tsjekkoslovakia. I tida fram til 1964 spelte han 33 landskampar og skåra fem mål.

Merittar
Verdsmeister: 1958 og 1962 for Brasil
Delstatsmeister i Rio de Janeiro: 1953, 1954, 1955, 1961, 1962 
Vinnar av Torneio Rio-São Paulo: 1962, 1964

Trenar
Zagallo var i fleire periodar trenar for Flamengo, Botafogo og elles mange mange andre klubblag, mellom dei Vasco da Gama. Mest kjend er han som landslagssjef for Brasil sitt vinnarlag i VM i fotball 1970 og det laget som nådde VM-finalen under verdsmeisterskapen 1998 i Frankrike. Han har også vore landslagssjef for tre oljerike arabarland.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mário Zagallo» frå ,  den 29. juni 2018.  
 

Brasilianske fotballspelarar
Brasilianske fotballtrenarar
Spelarar i Fotball-VM 1958
Spelarar i Fotball-VM 1962
Folk frå Maceió
Kavleveg

Kavlebru eller kavleveg er ein veg eller sti over myrer eller andre blaute område som er forsterka med kavlar, det vil seia runde eller kløyvde stokkar, som er lagt tett i tett inntil kvarandre, vanlegvis på tvers av ferdselsretninga. Stokkane fordelar belastninga av dei som bruker vegen, og hindrer at dei synker nedi myra. Kavlebru kan brukast som underlag for anna materiale. Om kavlane ligg i eit vått, surt og oksygenfattig miljø, som myrer er, rotner dei svært sakte og kan halda seg i mange år. Ei kavlebru frå mellomalderen finst på Norsk vegmuseum.

Kavlebruer blei brukt i stort omfang under den amerikanske borgarkrigen, mellom anna i sumpområda ved Mississippi under Vicksburgfelttoget og under William Tecumseh Sherman sin marsj gjennom Carolina på slutten av krigen.
Under andre verdskrigen blei det brukt kavlebruer, mellom anna på austfronten, av både tyske og sovjetiske styrkar.

Sjå òg 
 Klopp
 Plankeveg

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Kavlebru» frå ,  den 29. juni 2018.  
 
 Litteratur

Bakgrunnsstoff 

 Kavlebruer – Riksantikvaren, 10. mars 2010

Vegar
Myr
Klopp

Klopp (av norrønt klǫpp) er ei gangbru laga av ein eller fleire trestammar eller steinar over eit vassløp eller ei myr. Det kan også visa til ein større kavleveg, eller til ei låg trapp, til dømes ved ei stabbursdør.

Kjelder 

Bruer etter type
Vegar
Stiar
Ord frå norrønt
Movering

Movering er eit omgrep innan namnegranskinga, og inneber oftast at eit kvinnenamn blir avleidd av eit mannsnamn. Avleiinga skjer oftast med tillegg av suffiks som -a, -e, -ina eller -ine. Suffikset -etta, eventuelt -ette, kan også bli brukt for å gjere mannsnamn til kvinnenamn.

Døme på slik movering kan vere
Tora eller Tore av Tor
Paulina eller Pauline av Paul
Antonetta eller Antonette av Anton
 
Unntaksvis kan slik movering også skje frå kvinnenamn til mannsnamn, også kalla kvinnemovering. Slik avleiing kan skje med suffikset -o eller -us.
Døme på movering til mannsnamn kan vere
Katrinus av Katrine
Margido av Margit 
Det er ulike  forklaringar på  fenomenet  movering. Nordiske forskarar stør seg til ein teori om at movering gjer det mogleg å kalle opp slektningar på tvers av kjønnsgrensene. Søreuropeiske namnneforskarar meiner movering gjer det mogleg for jenter å få namn etter mannlege helgenar i den  katolske  kyrkja.  

Moverte kvinnenamn med endinga -ina/-ine skal ha opphav i fransk namneskikk, og kom til Noreg via Danmark på 1700-talet. Namna vart særleg populære frå midten av 1800-talet.

Kjelder

Personnamn
Namnelaging
Garrincha

Manoel Francisco Dos Santos (), kjend som Garrincha, var ein brasiliansk fotballspelar frå Pau Grande som vart verdsmeister med det brasilianske landslaget både i 1958 og 1962. Høgrevengen var vidkjend som verdas driblekonge og har framleis ein legendarisk status i heimlandet.

Klubbspel
Garrincha spelte på Botafogo frå 1953 til 1965. Med topplaget frå Rio de Janeiro vart han tre gongar delstatsmeister og to gongar vinnar av Rio-São Paulo-turneringa. Gjennom de 13 åra på Botafogo spelte han 581 kampar og skåra 232 mål. I tida 1966-69 hadde han «gjestespel» i både Corinthians og Flamengo.

Landslagsspel

 
Garrincha fekk sin landslagsdebut i 1955. Under verdsmeisterskapen 1958 i Sverige var han ein dei aller beste angriparane og la opp til begge måla Vava skåra då Brasil vann finalen 5-2 mot vertslandet. Fire år seinare vart Garrincha kåra til den beste spelaren i VM 1962, etter Brasil forsvarte VM-tittelen i Chile. Særleg imponerte han i kvartfinalen mot England og i semifinalen mot vertslandet, i begge desse kampane skåra han to mål. Garrincha spelte sin 50. og siste landskamp då Brasil under Fotball-VM 1966 tapte 1-3 mot Ungarn på Goodison Park i Liverpool, den einaste landskampen han gjekk tapande av bana. Gjennom 11 år på landslaget skåra han i alt 12 mål.

Merittar
Verdsmeister: 1958 og 1962 for Brasil
Delstatsmeister i Rio de Janeiro: 1957, 1961 og 1962 med Botafogo
Vinnar av Torneio Rio-São Paulo: 1962 og 1964 med Botafogo

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Garrincha» frå ,  den 29. juni 2018.  
 

Brasilianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1958
Spelarar i Fotball-VM 1962
Elding

Elding eller aldring er prosessen der ein organisme endrar seg etter seksuell mogning og misser funksjonalitet som ei fylgje av dette. Korleis elding viser seg er ulikt mellom ulike typar organismar.

Det er usemje mellom forskarar om det finst ei øvre grense for gamle menneske kan verta.

Kjelder
Greensleeves

«Greensleeves» er ei tradisjonell engelsk folkevise. Melodien vert spelt over ein grunnbass som anten er på ei form kalla ein romanesca eller ein variant kalla passamezzo antico. Romanesca-varianten har opphavet sitt i Spania og bestå av ein sekvens av fire akkordar med ein enkel, repeterande bass. 

Ei skillingsvise med dette namnet vart registrert hos London Stationer's Company i september 1580 av Richard Jones, som «A Newe Northen Dittye of ye Ladye Greene Sleves». Seks balladar til følgde mindre enn eit år etter, ein på same dagen, 3. september 1580 («Ye Ladie Greene Sleeves answere to Donkyn hir frende» av Edward White), så 15. og 18. september (av Henry Carr og igjen av White), 14. desember (Richard Jones igjen), 13. februar 1581 (Wiliam Elderton) og august 1581 (det tredje bidraget til White, «Greene Sleeves is worne awaie, Yellow Sleeves Comme to decaie, Blacke Sleeves I holde in despite, But White Sleeves is my delighte»). Han finst så i A Handful of Pleasant Delights (1584), som framleis eksisterer, som A New Courtly Sonnet of the Lady Green Sleeves. To the new tune of Green Sleeves.

Melodien finst i fleire kjelder frå slutten av 1500- og tidleg på 1600-talet, som Ballet's MS Lute Book og Het Luitboek van Thysius, i tillegg til fleire manuskript som er bevarte i Seeley Historical Library ved University of Cambridge.

Opphav
Det har lenge vore trudd at «Greensleeves» vart komponert av Henrik VIII for kjærasten og den framtidige dronninggemalen Anne Boleyn. Boleyn skal ha avslått kong Henrik sine forsøk på å forføre henne, og det er denne avvisninga som kan vere referert til i songen. Men stykket er basert på ein italiensk komposisjonsstil som ikkje nådde England før etter Henrik døydde, så han er meir truleg å vere skrive seinare.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Greensleeves» frå ,  den 29. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 

  Innspeling i offentleg eige
 Transcription of the lyrics from A Handful of Pleasant Delights (1584)
 
 Andrew Kuntz, The Fiddler's Companion: see under Greensleeves [2]
 Greensleeves  on TradTune.com

1580
Engelske folkeviser
Songar frå 1500-talet
Glen Campbell-songar
Jeff Beck-songar
Margido

Margido er eit norsk mannsnamn, nylaga i første halvdelen av 1800-talet ved movering av kvinnenamnet  Margit, som er ei form av namnet Margrete. Namnet har særleg vore brukt i Trøndelag.

Bruken av namnet i Noreg 
Namnet kom i bruk i Noreg i første halvdel av 1800-talet. Ved folketeljinga i 1865 er det 7 personar med namnet Margido, alle i Trøndelag, og 6 av dei fødde i Trondheim by. Den eldste namnebæraren var fødd i 1844 og døypt i Bakke kyrkje nyårsdagen 1845.

 I folketeljinga frå 1900 var 18 personar listeførte med namnet «Margido».
 I 2018 hadde 21 menn «Margido» til første fornamn.

Kjende namneberarar 
 Jakob Margido Esp (f. 1943), norsk skodespelar

Bruk i kulturen
 Hovudperson i revyvisa Aleksander og Margido frå studentrevyen «Cassa Rossa» under UKA 1929 i Trondheim.

Kjelder 

 Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991 ISBN 2-521-3604-4

Bakgrunnsstoff 

 Folketeljingar ved Registreringssentralen for historiske data, Universitetet i Tromsø

Mannsnamn
Norske førenamn
Ubikvitin

Ubikvitin er eit lite kuleforma protein på 76 aminosyrerestar. Ubikvitin vart oppdaga av Gideon Goldstein og publisert for fyrste gongen i 1975. Det fekk namnet sitt frå det at det er særs utbreitt.

Festinga av eitt eller fleire (i ei kjede) ubikvitin-molekyl til eit protein vert kalla ubikvitinering, og er ein av dei mest nytta posttranslasjonelle modifiseringane hjå eukaryotar. Ubikvitinering involverer tre enzym kalla E1 (ubikvitinaktiverande enzym), E2 (ubikvitinkonjugerande enzym) og E3 (ubikvitinligerande enzym). Ein av funksjonane til ubikvitinering er å merkja protein for nedbryting av eit proteasom.

Ubikvitin vert gjerne koda for av fleire gen hjå ein organisme. Sogdyr har fire gen for ubikvitin: to som kodar for fleire kopiar av ubikvitin og to som kodar for eitt einskild ubikvitinmolekyl og eit ribosomprotein.

Kjelder 

Protein
Posttranslasjonell modifisering
Ski-NM 1957

Noregsmeisterskapen på ski 1957 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 15. til 23. februar 1957. Langrennstevlingane fann stad i Oslo, med utgangspunkt frå Ullevål stadion og innover i Nordmarka. Skihoppinga gjekk føre seg i Fageråsbakken.

Mennene tevla i fire langrennsøvingar, spesielt hopprenn og kombinertrenn, kvinnene i 10 km langrenn.

Langrenn menn

15 km

30 km

50 km

3 x 10 km stafett

Kombinert

Spesielt hopprenn

Kvinner

10 km 

Noregsmeisterskap i 1957
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Oslo
VM-finalen i fotball 2002

Finalen i verdsmeisterskapen i fotball 2002 fann stad på Nissan stadion i Yokohama sundag 30. juni 2002 framfor 69 029 tilskodarar. Brasil vann kampen med 2-0 mot finalemotstandar Tyskland og vart slik verdsmeister i fotball for femte gong. Begge landa tok del i sin sjuande VM-finale.

Brasil tok leiinga i det 67. minutt etter Ronaldo takla ballen frå Dietmar Hamann midt på Tysklands banehalvdel. Ronaldo sentra til Rivaldo som klemde til med eit lågt skot målvakta Oliver Kahn gav retur på og som Ronaldo fanga opp og frå femmeterstreken putta i målvaktas venstre hjørne. Tolv minuttar seinare la Brasil på til 2-0 då José Kléberson forserte opp frå midtlinja før han la inn i retning Rivaldo, som let ballen passere under seg og vidare til Ronaldo. Han tok mot ballen og drog seg fri ein tysk forsvarar før han plasserte skotet frå 18 meter nede i det same hjørnet som 1-0-skåringa.

Brasil sitt meisterlag omfatta: Marcos Silveira Reis, Lúcio, Edmílson Gomes Moraes, Roque Júnior, Cafu, Gilberto Silva, José Kléberson, Roberto Carlos, Rivaldo, Ronaldo og Ronaldinho. Juninho Paulista kom innpå fem minuttar før slutt og Denílson de Oliveira i sluttsekunda, ut gjekk høvesvis Rivaldo og Ronaldo.

Tysklands mannskap: Oliver Kahn, Thomas Linke, Carsten Ramelow, Christoph Metzelder, Torsten Frings, Dietmar Hamann, Jens Jeremies, Marco Bode, Bernd Schneider, Miroslav Klose og Oliver Neuville. Frå det 74. til det 84. minutt fekk etter tur Oliver Bierhoff, Gerald Asamoah og Christian Ziege sleppe til, ut forsvann i rekkefølgje Klose, Jeremies, Bode.

Pierluigi Collina frå Italia var kampleiar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «2002 FIFA World Cup Final» frå ,  den 30. juni 2018.  
 

VM i fotball 2002
Fotball i 2002
Fotball i Japan
Bent Fabricius-Bjerre

Bent Fabricius-Bjerre (), òg kjend som Bent Fabric, var ein dansk komponist og musikar. Han har jobba mykje med musikk for film og fjernsyn, særleg for danske, men også norske produksjonar.

Karriere 

I 1962 opplevde Fabricius-Bjerre stor suksess i USA med singelen «Alley Cat», som var skriven som kjenningsmelodi til den danske fjernsynsserien Omkring et flygel, som Fabricius-Bjerre var vert for. Fabricius-Bjerre vart lansert under namnet Bent Fabric and His Piano med ei oppdikta historie om dei to kattane hans, som skulle ha inspirert han til melodien og dermed til tittelen. Sanninga var derimot at plateselskapet ikkje tykte at «Around the Piano» var ein høveleg tittel. «Alley Cat» gjekk inn som #7 på den prestisjefylde hitlista Billboard Hot 100, og i 1962 vann han ein amerikansk Grammy for komposisjonen i kategorien for beste rock and roll-innspeling. Låta var inkludert på eit album med same namn som kom ut i 1962.

Fabricius-Bjerre har blant anna skrive musikken til tv-seriar og filmar som Olsenbanden. Det er han som har komponert dixielandtemaet til filmane som vert spelt av Papa Bues Viking Jazzband. Olsenbanden er namnet på to ulike filmseriar, ein dansk og ein norsk, og Fabricius-Bjerre står bak musikken i begge. I tillegg har han m.a. laga musikken til fjernsynsserien Matador, og Flåklypa Grand Prix.

I 2004 gjenoppliva Fabricius-Bjerre kunstnarnamnet Bent Fabric og gav ut popalbummet Jukebox, som var skrive og produsert av m.a. Remee og Infernal. Her samarbeider han med yngre artistar som Søren Rasted i Aqua med å laga nye versjonar av ein del av melodiane sine.

I 1996 vart han kåra til Ridder av Dannebrog. Han døydde 95 år gamal den 28. juli 2020.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bent Fabricius-Bjerre» frå ,  den 30. juni 2018.

Fotnotar 

Danske komponistar
Danske pianistar
Filmmusikkomponistar
Dannebrogordenen
Folk frå Frederiksberg
Grammy-vinnarar
Roque Júnior

José Vítor Roque Júnior () er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar frå Santa Rita do Sapucaí som i 2002 vart verdsmeister med Brasil sitt landslag. Åra 1999-2007 deltok midtstopparen i 48 landskampar og skåra 2 mål.

Klubbspel
Frå 1993 til han la opp for godt i 2010 gjorde Roque Júnior teneste i ti ulike klubbar, fire av dei i heimlandet og fem av dei i tre ulike land i Europa. Verkeleg suksess hadde han einast i Palmeiras, der han spelte meir enn 200 obligatoriske kampar og i 1999 var med å vinne Copa Libertadores. I 2000 vart han overført til den italienske topplaget AC Milan, der det i tida fram til 2003 vart mykje benkesliting. Våren 2003 tok han del då Milan vann den nasjonale cupfinalen mot AS Roma og han var innbytar då Milan etter straffeskyting sigra i finalen i Meisterligaen 2003. Frå 2004 til -07 var han Bayer Leverkusen-spelar, også der måtte han finn seg å sjå mange kampar frå reservebenken.

Landslagsspel
Roque Júnior fekk sin landslagdebut mot Nederland i oktober 1999. Under Fotball-VM 2002 danna han og Lúcio eit sterkt midtstopparpar som gjorde sitt at Brasil vann eit verdsmeisterskap i fotball for femte gong. Sommaren 2005 var Roque Júnior med å vinne konføderasjoncupen (prøve-VM) i Tyskland. Han spelte sin 50. og siste landskamp i november 2005. Skade gjorde han uaktuell for den brasilianske VM-troppa 2006.

Merittar
Verdsmeister: 2002 for Brasil
Vinnar av konføderasjonscupen: 2005 for Brasil
Vinnar av Copa Libertadores: 1999 med Palmeiras 
Vinnar av meisterligaen: 2003 med AC Milan
Delstatsmeister i São Paulo: 1996 med Palmeiras 
Brasiliansk cupmeister: 1998 med Palmeiras 
Vinnar av Torneio Rio-São Paulo: 2000 med Palmeiras 
Italiensk cupmeister: 2003 med AC Milan

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roque Júnior» frå ,  den 30. juni 2018.  
 

Brasilianske fotballspelarar
Milan-spelarar
Bayer Leverkusen-spelarar
Leeds-spelarar
Siena-spelarar
Duisburg-spelarar
VM i fotball 2018

VM i fotball 2018 er den 21 verdsmeisterskapen i fotball for menn og vart arrangert i Russland frå 14. juni til 15. juli 2018.

Banar og spelestadar

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H 

Japan og Senegal enda heilt likt på poeng, målskilnad, antall scoringar og innbyrdes oppgjer etter 3 kampar. Tabellplassering vart difor avgjord av antall gule kort, kor Japan gjekk vidare på rekning av Senegal.

Sluttspelet

Åttandedelsfinalar

Kvartfinalar

Semifinalar

Bronsefinale

Finale 

 
Fotball i Russland
Verdsmeisterskapar i fotball
Fotball i 2018