alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Goslaritt

Goslaritt eller sinkvitriol er eit kvitt mineral som ein meiner finst i små mengder som efflorescens på sfaleritt (sinkblende) i kontaktførekomstar i Oslofeltet. Det er kjemisk eit vasshaldig sinksulfat, ZnSO4·7H2O. Andre naturleg hendande hydrat av sinksulfat er mellom anna bianchitt ZnSO4·6H2O og gunningitt ZnSO4·H2O, som begge er kjent frå Glomsrudkollen sinkgruver i Modum.

Det vart først funne i Rammelsberg-gruva i Goslar i Harz i Tyskland. Det vart først skildra i 1847.

Kjelder
Goslaritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/goslaritt.

Bakgrunnsstoff
Mineralbilete

Sinkmineral
Sulfatmineral
Ortorombiske mineral
Granat i geologi

Granat er ei gruppe silikatmineral som krystalliserer kubisk. Dei opptrer ofte i vene krystallformer.

Alle granatar har den same kjemiske summeformelen X3Y2(SiO4)3, der X står for toverdige grunnstoff som kalsium, magnesium, mangan og jarn, medan Y står for treverdige grunnstoff, vesentleg aluminium, jarn og krom. 

Granatar med sterke, vene fargar og høg glans vert ofte slipte og nytta som smykkesteinar. På grunn av hardleiken deira vert dei elles nytta som slipemiddel. Produksjon av granat for dette formålet fann tidlegare stad ved Kongsberg.

Av varietetar finn ein mellom anna hessonitt og melanitt.

Kjelder
Raade, Gunnar. (9. november 2012). Granat. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

 
Edelsteinar
Slipemiddel
Magnesiummineral
Kubiske mineral
Grandidieritt

Grandidieritt er eit blåleg-grønt mineral, eit borosilikat med samansetjing (Mg,Fe)Al3(BU3)(SiO4)O2. Det er særs sjeldant og vart først oppdaga i 1902 sør på Madagaskar. I Noreg påvist frå Vestpolltind på Hinnøya og frå Moi i Rogaland.

Det er kalla opp etter den franske oppdagaren Alfred Grandidier, 1836–1912.

Kjelder
Grandidieritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/grandidieritt.

Ortorombiske mineral
Nesosilikat
Greenockitt

Greenockitt er eit gult mineral, ei heksagonal form av kadmiumsulfid, CdS. Det vert danna i små mengder ved forvitring av sfaleritt (sinkblende) i nokre av kontaktførekomstane i Oslofeltet (Konnerud ved Drammen). 

Det vart først skildra i 1840 i Bishopton i Skottland, under sprenginga av ein tunnel for Glasgow, Paisley and Greenock Railway. Mineralet vart kalla opp etter landeigaren Lord Greenock (1783–1859).

Sjå òg  
 hawleyitt

Kjelder
Greenockitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Kadmiummineral
Sulfidmineral
Renfrewshire
Heksagonale mineral
Grenmaritt

Grenmaritt er eit gulbrunt til brunt mineral. Det er monoklint og har den kjemiske samansetjinga Na4MnZr3(Si2O7)2O2F2. 

Det vart første gongen skildra frå ein nefelinsyenitt-pegmatitt ved Vesle Arøya i Langesundsfjorden i Larvik i Vestfold. Mineralet tilhøyrer rosenbuschitt-gruppa. Grenmaritt er
seinare funne i Sagåsen ved Porgrunn.

Kjelder
Selbekk, Rune S.. (12. mars 2012). Grenmaritt. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/Grenmaritt.

Natriummineral
Magnesiummineral
Zirkoniummineral
Grimstadgranitt

Grimstadgranitt er ein grovkorna, raud bergart. Bergarten er ein biotittgranitt som skjer gjennom eldre bergartar ved Grimstad i Aust-Agder. Grimstadgranitten størkna frå mamga på djupet for kring 910–950 millionar år sidan. 

Granitten har blitt brukt i steinindustrien og er valt som fylkesstein for Aust-Agder. 

Eit steinbrot i Fjæreheia vart opna i 1966 og steinen vart eksportert under namnet New Red Star. Drifta vart lagt ned etter 10 år, og brotet har i seinare tid vorte nytta som amfiteater.

Kjelder
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Grimstadgranitt. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/grimstadgranitt.

Granittar
Grimstad kommune
Grossular

Grossular er eit mineral i granatgruppa, som blir danna ved kontaktmetamorfose av ureine kalksteinar, til dømes i Oslofeltet. Det kan vere fargelaust, gult, grønt, brunt og andre fargar. Den raudlege varieteten hessonitt blir brukt som smykkestein.

Kjelder
Grossular. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/grossular.

Bakgrunnsstoff 

Webmineral

Kalsiummineral
Aluminiummineral
Edelsteinar
Granatgruppa
Groutitt

Groutitt er eit sjeldan, svart mineral med same formel som manganitt, MnOOH. Det er rapportert som eit sjeldant mineral frå skarnførekomst ved Klodeborg nær Arendal.

Det er kalla opp etter den amerikanske geologen Frank Fitch Grout (1880–1958).

Kjelder
Groutitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/groutitt.

Manganmineral
Gudmunditt

Gudmunditt er eit antimonhaldig mineral nærskyldt med arsenopyritt (FeSbS, monoklin). Det er kalla opp etter lokaliteten Gudmundstorp i Sverige. Det er òg kjend frå Sulitjelma.

Kjelder
Gudmunditt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/gudmunditt.

Antimonmineral
Gummitt

Gummitt er ei generell nemning for voksaktige, sekundære uranmineral, med gul til brun farge. Minerala kasolitt, fourmarieritt og clarkeitt er ofte bestanddeler av gummitt. Det er kjent som eit omvandlingsprodukt av uraninitt frå fleire pegmatittgangar i Sør-Noreg.

Kjelder
Gummitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/gummitt.

Bakgrunnsstoff

Uranmineral
Gunningitt

Gunningitt er eit mineral som består av sinksulfat, ZnSO4·H2O. Det vert danna som eit sjeldant mineral ved forvitring av sfaleritt (sinkblende). Minerala
goslaritt og bianchitt, som har høgare vassinnhald, er vanlegare. 

Mineralet er kalla opp etter den kanadiske geologen Henry Cecil Gunning (1901–1991).

Det er påvist frå Glomsrudkollen på Modum.

Kjelder
Gunningitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/gunningitt.

Magnesiummineral
Sulfatmineral
Monokline mineral
Gyldisk sølv

Gyldisk sølv eller elektrum er eit mineral som består av sølv med eit betydeleg innhald (vanlegvis meir enn 16 %) gull. 

Mange av sølvførekomstane i Noreg hatt sølv med kring 27-50 % gull.

Kjelder
Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Gyldisk sølv. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/gyldisk_s%C3%B8lv.

Gull
numismatikk
Edelmetall
Sølv
Koparlegeringar
Gyrolitt

Gyrolitt er eit kvitt til grått silikatmineral som typisk finst i kuleforma krystallaggregat.  Den kjemiske formelen er NaCa16(AlSi23)O60(OH)8 · 14H2O. Det er særleg kjent frå India, der det opptrer saman med zeolittar i holrom i basalt. 

I Noreg skal det vere påvist frå Moss og Sulitjelma.

Kjelder
 

Silikatmineral
Natriummineral
Kalsiummineral
Aluminiummineral
Götzenitt

Götzenitt er eitsærs sjeldan titanhaldig silikatmineral med formel Na2Ca5Di(Si2O7)2F4. Rosenbuschitt er eit nærskyldt mineral. Frå ein syenittpegmatitt i Langesundsfjorden kjenst eit mineral med samansetjing mellom götzenitt og rosenbuschitt.

Det er kalla opp etter den tyske oppdagaren G. A. von Götzen.

Kjelder
Götzenitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/g%C3%B6tzenitt.

Titanmineral
Silikatmineral
Johan Gottlieb Gahn

Johan Gottlieb Gahn () var ein svensk kjemiker og mineralog, som oppdaga grunnstoffet mangan i 1774. Han var bror til C. P. Gahn af Colquhoun. Frå 1770 var han busett i Falun og var bergmeister der frå 1782. Han innførte viktige betringar i koparsmeltinga og gjorde ei rekkje viktige oppdagingar, som han oftast overlét til andre (Bergman, Scheele, Berzelius) å publisere.

Gahnitt er kalla opp etter Gahn.

Kjelder
Johan Gottlieb Gahn. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Svenske kjemikarar
Elevar ved Uppsala universitet
Grunnstoffoppdagarar
Medlemmar av Det kongelege svenske vitskapsakademiet
Kjemikarar på 1700-talet
Kjemikarar på 1800-talet
Mangan
Victor Moritz Goldschmidt

Victor Moritz Goldschmidt () var ein norsk mineralog, petrograf og geokjemikar som var fødd i Zürich. Han var son av H.J. Goldschmidt. I lag med Vladimir Vernadskij vert han rekna som grunnleggjaren av faget geokjemi.

Han var professor i krystallografi, mineralogi og petrografi ved Universitetet i Oslo i 1914.

I 1911 kom det store arbeidet Die Kontaktmetamorphose im Kristianiagebiet, som var doktoravhandlinga hans. Dette gjorde han med eitt slag kjent. Seinare følgde mellom anna Geologisch-petrographische Studien im Hochgebirge des südlichen Norwegens (5 bd., 1912–21). Hovudarbeidet til Goldschmidt er Geochemische Verteilungsgesetze der Elemente (9 bd., utgjeve av
Vitskaps-Akademiet i Oslo 1923–38), eit av dei viktigaste storverka innan norsk vitskap. Med arbeidet sitt grunnla Goldschmidt den moderne geokjemien.

Han vart 1929 kalla som professor til Göttingen, men slutta her i 1935 og flytta tilbake til Oslo, som professor i mineralogi og geologi ved Universitetet. Han arbeidde med utnyttinga av norske råstoff og var formann i Statens råstoffkomité.

Som jøde fekk Goldschmidt under andre verdskrigen store vanskar. Han sat ei stund arrestert, kom seinare via Sverige over til Storbritannia, der han arbeidde med oppdrag for den norske og den britiske regjeringa. Han kom attende til Noreg i juni 1946. Eit stort verk, Geochemistry, vart ikkje ferdig før han døydde, men vart redigert i England og utgjeve posthumt (1954).

Fjellrekkja Goldschmidtfjella i Oscar II Land på Spitsbergen er kalla opp etter han.

Kjelder
Moritz Goldschmidt. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Kjemikarar på 1900-talet
Jødiske vitskapsfolk
Norske kjemikarar
Sveitsiske kjemikarar
Norske geologar
Sveitsiske geologar
Geokjemikarar
Medlemmar av Royal Society
St. Olavs Orden
Wollastonmedaljen
Sveitsiske jødar
Norske jødar
Folk frå Zürich
Overlevande frå Bredtveit konsentrasjonsleir
Overlevande frå Berg konsentrasjonsleir
Elliott Cresson-medaljen
Du var alene

«Du var alene» er ein singel av Supergruppa, gjeven ut i 1977. Songen er skriven av Svein Strugstad og Dag Nordtømme.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Du var alene» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Supergruppa i semifinalen «Midt-Norge», som omfatta Nord-Trøndelag, Sør-Trøndelag og Møre og Romsdal. Bidraget enda på tredjeplass med eit ukjend antal poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Supergruppa-songar
Songar skrivne av Svein Strugstad
Songar skrivne av Dag Nordtømme
Hva nå?

«Hva nå?» er ein song av den norske Supergruppa frå 1977. Songen var skriven av Eirik Lie.

«Hva nå?» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Supergruppa i semifinalen «Midt-Norge», som omfatta Nord-Trøndelag, Sør-Trøndelag og Møre og Romsdal. Bidraget enda på fjerde- og sisteplass med eit ukjend antal poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Singlar frå 1977
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Supergruppa-songar
Songar skrivne av Eirik Lie
Casanova av Supergruppa

«Casanova» er ein song av Supergruppa frå 1977. Songen er skriven av Svein Strugstad og Dag Nordtømme.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Casanova» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Supergruppa i semifinalen «Midt-Norge», som omfatta Nord-Trøndelag, Sør-Trøndelag og Møre og Romsdal. Bidraget vann med 601 poeng, og gjekk vidare til finalen. «Casanova» vart framført av på norsk av Anita Skorgan i finalen, og vann med 91 poeng.

Eurovision Song Contest 1977

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1977 fekk «Casanova» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1977. Bidraget vart framført på norsk av Anita Skorgan, og enda på 15. plass med 18 poeng; fem frå Italia og Belgia, tre frå Luxembourg, to frå Portugal og Storbritannia og eitt frå Sverige. Carsten Klouman var dirigent.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
RCA Victor-singlar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Melodi Grand Prix-vinnarsongar
Norske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 1977-songar
Norskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Supergruppa-songar
Anita Skorgan-songar
Songar skrivne av Svein Strugstad
Songar skrivne av Dag Nordtømme
Tidig

«Tidig» er ein song av Brødrene Thues frå 1977. Songen er skriven av Ove Thue.

«Tidig» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Brødrene Thues i semifinalen «Vestlandet», som omfatta Sogn og Fjordane og Hordaland. Bidraget enda på andreplass med 552 poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Brødrene Thues-songar
Songar skrivne av Ove Thue
For seint?

«For seint?» er ein song av Ellen M. Johansen frå 1977. Songen er skriven av Bernt Erik Tylden.

«For seint?» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Ellen M. Johansen i semifinalen «Vestlandet», som omfatta Sogn og Fjordane og Hordaland. Bidraget enda på fjerde- og sisteplass med 78 poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Ellen M. Johansen-songar
Songar skrivne av Bernt Erik Tylden
Vi trenger kjærlighet på jord

«Vi trenger kjærlighet på jord» er ein singel av Brødrene Thues, gjeven ut i 1977. Songen er skriven av Johannes Kleppevik.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Vi trenger kjærlighet på jord» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Brødrene Thues i semifinalen «Vestlandet», som omfatta Sogn og Fjordane og Hordaland. Bidraget enda på tredjeplass med 228 poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Singlar frå 1977
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Brødrene Thues-songar
Songar skrivne av Johannes Kleppevik
Robåtrock

«Robåtrock» er ein song av Rune Larsen frå 1977. Songen er skriven av Nils Abrahamsen, Jon Steffensen og Øyvind Pedersen.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Robåtrock» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Rune Larsen i semifinalen «Vestlandet», som omfatta Sogn og Fjordane og Hordaland. Bidraget vann med 558 poeng, og gjekk vidare til finalen. I finalen enda bidraget på andreplass med 59 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1977
Norske songar
Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Rune Larsen-songar
Songar skrivne av Nils Abrahamsen
Songar skrivne av Jon Steffensen
Songar skrivne av Øyvind Pedersen
Går her og håper

«Går her og håper» er ein singel av Hans Petter Hansen, gjeven ut i 1977. Songen er skriven av Lars Chr. Sande.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Går her og håper» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Hans Petter Hansen i semifinalen «Sørlandet», som omfatta Rogaland, Vest-Agder og Aust-Agder. Bidraget enda på andreplass med eit ukjend antal poeng, og gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Hans Petter Hansen-songar
Songar skrivne av Lars Chr. Sande
Storbyjungel

«Storbyjungel» er ein singel av Magne Høiland, gjeven ut i 1977.

«Storbyjungel» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Magne Høiland i semifinalen «Sørlandet», som omfatta Rogaland, Vest-Agder og Aust-Agder. Det er ikkje kjend kva for plassering og poengsum bidraget fekk, men det gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Norskspråklege songar
Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Magne Høiland-songar
Mellomspill i regn

«Mellomspill i regn» er ein song av Magne Høiland frå 1977.

«Mellomspill i regn» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Magne Høiland i semifinalen «Sørlandet», som omfatta Rogaland, Vest-Agder og Aust-Agder. Det er ikkje kjend kva for plassering og poengsum bidraget fekk, men det gjekk ikkje vidare til finalen.

Fotnotar

Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Magne Høiland-songar
Jonathan av Hans Petter Hansen

«Jonathan» er ein singel av Hans Petter Hansen, gjeven ut i 1977. Songen er skriven av Erik Jarlsby og Torkjell Rygnestad.

Eurovision

Melodi Grand Prix 1977
«Jonathan» deltok i Melodi Grand Prix 1977, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1977 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Turid Pedersen i semifinalen «Sørlandet», som omfatta Rogaland, Vest-Agder og Aust-Agder. . Bidraget vann med eit ukjend antal poeng, og gjekk vidare til finalen. «Jonathan» vart framført av på norsk av Dag Spantell i finalen, og enda på femteplass med 42 poeng.

Fotnotar

Singlar frå 1977
Melodi Grand Prix 1977-songar
Norskspråklege Melodi Grand Prix-songar
Hans Petter Hansen-songar
Dag Spantell-songar
Songar skrivne av Erik Jarlsby
Songar skrivne av Torkjell Rygnestad
Halloysitt

Halloysitt eller  endellitt er eit vasshaldig leirmineral i kaolinittgruppa, Al2Si2O5(OH)4·4H2O. Det vert danna ved forvitring av feltspat. Nemninga har vore brukt om ulike mineral innan kaolinittgruppa.

Mineralet er kalla opp etter den belgiske geologen baron Omalius d'Halloy, som først oppdaga mineralet i 1826.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fylosilikat
Aluminiummineral
Leirmineral
Halotrichitt

Halotrichitt er eit fibrig mineral med samansetjing FeAl2(SO4)4·22H2O, som vert danna som forvitringsprodukt, særleg på overflata av svarte
skifer. 

Det er funne i små mengder i Noreg, i Sør-Fron, Lom og Gamlebyen i Oslo.

Kjelder
Halotrichitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/halotrichitt.

Jernmineral
Aluminiummineral
Sulfatmineral
Monokline mineral
Hambergitt

Hambergitt er eit fargelaust eller kvitt mineral med rombisk symmetri. Det er kjemisk eit berylliumborat, Be2BU3OH. Det vart skildra av W.C. Brøgger i 1890
frå nefelinsyenitt-pegmatitt ved Langesundsfjorden.

Det er kalla opp etter den svenske geologen og geografen Axel Hamberg (1863–1933).

Kjelder
Hambergitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hambergitt.

Berylliummineral
Harmotom

Harmotom er eit bariumhaldig mineral i zeolittgruppa. Finst som kvite, monokline krystall med karakteristisk tvillingdanning. Finst på holrom i lavaer  og andre bergartar. I Noreg finst det mellom anna i Oslofeltet, Kongsberg og Sulitjelma.

Kjelder
Harmotom. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/harmotom.

Bakgrunnsstoff

Bariummineral
Kalsiummineral
Natriummineral
Kaliummineral
Aluminiummineral
Zeolittar
Monokline mineral
Hausmannitt

Hausmannitt er eit brunt til svart mineral som består av manganoksid, Mn2+Mn23+O4. Det finst i manganertsar av ulik type. Mineralet er kjent i små mengder frå eit par norske førekomstar (mellom anna Botnedal i Telemark). Det krystalliserer tetragonalt og har ein spinell-liknande struktur.

Det er kalla opp etter Johann Friedrich Ludwig Hausmann (1782–1859), ein tysk mineralog.

Kjelder
Hausmannitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hausmannitt.

Bakgrunnsstoff

Manganmineral
Spinellgruppa
Tetragonale mineral
Hauyn

Hauyn er eit kvitt, grått eller blåleg feltspatoidmineral i sodalittgruppa (sjå feltspatoidar og sodalitt). Det finst i fonolitt og andre lavabergartar, saman med leucitt eller nefelin. 

Det vart først skildra i 1807 frå prøvar oppdaga i lavaen på Monte Somma i Italia, og vart namngjeven i 1807 av Brunn-Neergard etter den franske krystallografen René Just Haüy (1743–1822). 

Det er ikkje funne i Noreg.

Kjelder
Hauyn. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hauyn.

Bakgrunnsstoff

Feldspatoid
Sodalittgruppa
Natriummineral
Kalsiummineral
Aluminiummineral
Kubiske mineral
Hawleyitt

Hawleyitt er eit gult mineral, ein kubisk form av kadmiumsulfid, CdS. Dei er danna i små mengder ved forvitring av sfaleritt (sinkblende) i kontaktførekomstar i Konnerudkollen i Oslofeltet. 

Det vart oppdaga i 1955 i Hector-Calumet-gruva i Keno-Galena Hill i Yukon Territory og kalla opp etter mineralogen James Edwin Hawley (1897–1965).

Sjå òg  
greenockitt

Kjelder
Hawleyitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.

Bakgrunnsstoff

Kadmiummineral
Sulfidmineral
Kubiske mineral
Heazlewooditt

Heazlewooditt er eit bronsefarga ertsmineral med samansetjing Ni3S2. Det opptrer særs sparsamt i ultramafiske bergartar i Troms og Finnmark.

Heazlewooditt vart først skildra i 1896 frå Heazlewood på Tasmania i Australia.

Kjelder
Heazlewooditt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/heazlewooditt.

Nikkelmineral
Sulfidmineral
Meteorittmineral
Hedenbergitt

Hedenbergitt er eit grønleg, jernrikt mineral av pyroksengruppa med kjemisk formel CaFeSi2O6. Det dannar blandkrystall med diopsid, CaMgSi2O6 (salitt og ferrosalitt). Mineralet finst i metamorfe bergartar og skarn.

Det vart namngjeve i 1819 etter M.A. Ludwig Hedenberg, som først definerte hedenbergitt som eit mineral.

Kjelder
Hedenbergitt. (2012, 11. mars). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hedenbergitt.

Bakgrunnsstoff

Jernmineral
Kalsiummineral
Pyroksengruppa
Monokline mineral
Hedleyitt

Hedleyitt er eit sjeldant mineral, eit vismuttellurid Bi7Te3. Det opptrer lokalt i sulfidmalmane i Váddasområdet i Troms.

Det er kalla opp etter lokaliteten Hedley i British Columbia i Canada.

Kjelder
Hedleyitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hedleyitt.

Vismutmineral
Telluridmineral
Heftetjernitt

Heftetjernitt er eit sjeldant, mørkebrunt og monoklint mineral i wolframitt-gruppa med formel ScTaO4. Mineralet finst saman med kristiansenitt og milaritt.

Det er kalla opp etter Heftetjern i Tørdal i Telemark.

Kjelder
Selbekk, Rune S.. (12. mars 2012). Heftetjernitt. I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/Heftetjernitt.

Wolframmineral
Wolframittgruppa
Heksahydritt

Heksahydritt er eit sekundært danna mineral som består av magnesiumsulfat-heksahydrat med formel MgSO4·6H2O. Det er kjent i små mengder frå fleire norske førekomstar, mellom anna på alunskifer frå Gamlebyen i Oslo.

Kjelder
Heksahydritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/heksahydritt.

Magnesiummineral
Sulfatmineral
Hellanditt

Hellanditt er eit gulbrunt mineral og krystalliserer monoklint. Det er skildra av W.C. Brøgger i 1903 frå ein granitt-pegmatitt på Lindvikskollen ved Kragerø i Telematk. Mineralet er seinare funne fleire stader i verda. Frå Noreg er mineralet påvist i Drag i Tysfjord i Nordland og Heftetjern-pegmatitten i Drangedal. Den kjemiske samansetjinga er komplisert; det er vesentleg eit borosilikat av kalsium og yttrium. (Ca,Y)6(Al,Fe3+)Si4B4O20(OH)4.

Det er kalla opp etter geologen og politikaren Amund T. Helland.

Kjelder
Hellanditt. (2012, 13. mars). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hellanditt.

Monokline mineral
Kalsiummineral
Yttriummineral
Aluminiummineral
Jernmineral
Silikatmineral