alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Blåhornet i Stranda

Blåhornet, også kalla Fremste Blåhornet,  er eit fjell som ligg mellom Strandadalen og Sunnylvsfjorden i Stranda kommune. Nordvest for toppen ligg Heimste Blåhornet på 1354 moh. Toppane kan greit nåast frå vest eller nord.

Kjelder 
 http://www.westcoastpeaks.com

Fjell i Stranda
Fjell på Sunnmøre
Shifting Gears: A Bisexual Transmission

Shifting Gears: A Bisexual Transmission, eller berre Shifting Gears, er ein kontroversiell GayVN Award-vinnande biseksuell pornofilm skriven og regissert av Chi Chi LaRue og gjeven ut av Channel 1 Releasing i 2008.

Nominasjonar og prisar
Shifting Gears: A Bisexual Transmission vann GayVN Award 2009 i kategorien «beste biseksuelle film». Wolf Hudsom var nominert i kategorien «beste mannlege birolle», som den fyrste mannlege skodespelaren til å verte nominert i den kategorien for ein biseksuell film under GayVN Awards. Filmen var òg nominert under Grabby Awards i kategorien «beste kunstnariske retning», den fyrste for ein biseksuell film i den kategorien. Johnny Hazzard var nominert i kategorien «beste mannlege skodespelar», som den fyrste mannlege skodespelaren til å verte nominert i den kategorien for ein biseksuell film under Grabby Awards.

Kjelder

Fotnotar

Filmar frå 2008
Filmar frå USA
Engelskspråklege filmar
Pornografiske filmar
GayVN Award-vinnarar
Langåra

Langåra, eller Nordre Langåra, er ei 2 kilometer lang og 200 meter brei øy i Asker kommune, og ei av dei større øyane i Indre Oslofjord. Namnet Nordre Langåra vert nytta på kart og i andre samanhengar for å skilje denne øya frå ei anna øy sørover i Oslofjorden med same namnet, men som høyrer til Frogn kommune, og som formelt har fått namnet Søndre Langåra. Men i lokal daglegtale vert for det meste berre namnet Langåra nytta i båe høve.

Langåra i Asker ligg heilt aust i kommunen, skild frå øya Brønnøya innanfor med eit sund, Langårsundet, som på ei strekning vidare seg ut til det som vert kalla Middagsbukta, som er eit populært sted å ankre opp for fritidsbåtar som skal ha seg ein pause på turen på fjorden. Særleg Sankt Hanskvelden ligg det så tett med båtar her ved mange høve at det er sagt at ein kan gå turrskodd over bukta. Aust for Langåra ligg Høyerholmen. òg ei øy i Asker kommune, og rett sør ligg øyane Skaueren og Terneholmen. I vest ligg fem holmar, med Spannlokket som den næraste. Korkje Langåra eller granneøyane har vegsamband med andre øyar eller med fastlandet.

I geologisk meining ligg Langåra på kanten av Oslofeltet som ei langstrakt øy i sørvest-nordaustleg retning. Her er det for det meste folda havbunnsavsettingar frå kambrosilur, vende om lag 90°, med mykje skifer og kalkstein. Fram til etter andre verdskrigen var det enkel gruvedrift på øya, då kalksteinen kunne nyttast industrielt. Den gode kalksteinsgrunnen gjev frodig vegetasjon, og det veks mykje lauvskog her. I 2008 vart areal sørvest og nordaust på øya freda som naturreservat.

Oslo kommune kjøpte i 1923 heile Langåra som friluftsområde, og øya er særs populær, særleg for båtfolket, som finn seg plassar langs svaberga å legg til; andre må nytte seg av ei båtrute som berre går i sommarsesongen. Det er korkje private hytter eller hus på øya, og soleis ingen fastbuande, men i tidlegare tider var det ikkje uvanleg at hundrevis av familiar frå særleg Oslo, men òg Bærum og Asker, kunne leggje seg til her om sommaren med enkle telt eller med usle hytter laga av papp med listverk, som kunne vere til sjenanse for andre og forsøple øya. Tidlegare var det òg eit matvareutsal på øya, på «Butikken», som i dag vert disponert av Oslofjordens Friluftsråd som eit hus til utleige for feriegjestar. Organisasjonen Norsk Folkehjelp har vaktstasjon med førstehjelparar på Langåra i sommarsesongen.

Geografi i Asker
Øyar i Viken
Antikrigssongar

Antikrigssongar er songar skrivne eller spelt som protest mot all krig, krigshissing eller ei særskild væpna konflikt.

Døme

«All Quiet on the Western Front» av Elton John og Bernie Taupin (1982, om første verdskrigen, men inspirert av Falklandskrigen)
«And the Band Played Waltzing Matilda» av Eric Bogle (1971, om første verdskrigen, men mot Vietnamkrigen)
«Billy Don't Be a Hero» av Paper Lace (1974)
«Blowin' in the Wind» av Bob Dylan (1963)
«Born in the USA» av Bruce Springsteen (1984, mot Vietnamkrigen)
«Give Peace A Chance» av Plastic Ono Band (1969)
 «I Ain't Marching Anymore» av Phil Ochs (1964)
 «I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die Rag» av Country Joe and the Fish (1967)
«I natt jag drömde» av Cornelis Vreeswijk, gjendikting av «Last Night I Had the Strangest Dream» av Ed McCurdy (1950)
«Imagine» av John Lennon (1971)
«Bring the Boys Back Home» av Pink Floyd (1979)
 «Harry Patch (In Memory Of)» av Radiohead (2009, om første verdskrigen)
 «In The Army Now» av Status Quo (1986)
«Johnny I Hardly Knew Ye» (irsk folkesong frå 1800-talet)
«Masters of War» av Bob Dylan (1963)
«Miss Sarajevo» av Passengers (U2 og Brian Eno, 1993. Mot Bosnia-krigen)
«No Man's Land» av Eric Bogle (1976, også kjend som «The Green Fields of France» og «Willie McBride», mot første verdskrigen)
«Oliver's Army» av Elvis Costello (1979)
«Russians» av Sting (1985, mot den kalde krigen)
«Stay Down Here Where You Belong» av Irving Berlin (1914, mot første verdskrigen)
«Sunday Bloody Sunday» av U2 (1983, om konflikten i Nord-Irland)
«The Knife» av Genesis (1970)
«Turn! Turn! Turn!» av Pete Seeger (1959)
«Universal Soldier» av Buffy Sainte-Marie (1964)
«Where Have All the Flowers Gone?» av Pete Seeger og Joe Hickerson (1955/1960)
«With God on Our Side» av Bob Dylan (1964)

Sjå òg
Pasifisme

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «List of anti-war songs» frå ,  den 25. september 2012.  
 

 
Protestsongar
Brede Hangeland

Brede Paulsen Hangeland () er ein norsk fotballspelar, fødd i Houston i Texas i USA og oppvaksen i Stavanger. Sidan sommaren 2014  spela han for den engelske fotballklubben Crystal Palace FC, i tida 2008-14 spelte han for Fulham FC. Frå 2002 til 2014 spelte han 91 landskampar for Noreg, var kaptein for fotballandslaget frå august 2008. Hangeland spelar på midtstopparplass, men har også vore defensiv midtbanespelar.

Aktiv
Hangeland spelte frå 1998 for FK Vidar, ein klubb som deltok på nivå 3 i Noreg. I 2001 gjekk han over til toppserieklubben Viking, der han same sesongen var med å vinne cupfinalen. November 2002 debuterte han på det norske landslaget i ein kamp mot Austerrike som enda med norsk siger 1-0.

I januar 2006 teikna Hangeland kontrakt med den danske klubben FC København. Her spelte han i to år, klubben vann den danske seriemeisterskapen 2006/07. Januar 2008 vart han overført til London-klubben Fulham, der han var med på å berge plassen til klubben i toppdivisjonen. Gjennom sesongen 2009/10 spelte Fulham seg heilt fram til finalen i Europaligaen, der det etter ekstraomgangar enda med tap 1-2 mot Atletico Madrid frå Spania. Etter at Fulham rykte ned frå toppdivisjonen våren 2014, vart Hangeland fristilt av klubben. Om sommaren teikna han kontrakt med Premier League-klubben Crystal Palace, også denne heimehøyrande i London.

Merittar
Dansk seriemeister 2007 med FC København
Norsk cupmeister 2001 med Viking Fotballklubb
Sølv i Europaligaen 2010 med Fulham FC

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brede Hangeland» frå ,  den 25. september 2012.  
 

Norske fotballspelarar
Folk frå Stavanger
Fulham-spelarar
Viking-spelarar
FC København-spelarar
Vidar-spelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Crystal Palace-spelarar
Olav Nilsen

Nils Olav Nilsen () var ein norsk fotballspelar, fødd på Roaldsøy i Stavanger. Han spela 17 sesongar for Viking Fotballklubb og var med å vinne tre seriemeisterskap og eitt cup-gull. Mellom 1962 og -71 spela han 62 landskampar for Noreg.

Aktiv
Nilsen spela for det meste på midtbana, men var i periodar også midtspiss. I sin debutsesong var han med då Viking i 1959 vann sitt andre cupmeisterskap, med finalesiger 2-1 etter ekstraomgangar over Sandefjord Ballklubb.

Han debuterte på det norske fotballandslaget i juni 1962, og var gjennom 1960-åra ein sentral spelar på landslaget. I alt skåra han 19 landslagsmål, derimellom eitt av måla då Noreg vann med 3-0 over Jugoslavia på Ullevål stadion i ein VM-kvalifiseringskamp i juni 1965, høgdepunktet for norsk landslagsfotball på 1960-talet.

Nilsen var ein sentral spelar då Viking vann fire strake seriemeisterskap i tida 1972-75. Sjølv spela han på laget til og med 1974, og var deretter trenar for klubben då den fjerde meistertittelen vart sikra i 1975. Han spela sin siste kamp i cupfinalen 1974, der Viking tapte mot Oslo-klubben Skeid.

Merittar
Norsk seriemeister med Viking FK 1972, 1973, 1974
Norsk cupmeister 1959 med Viking FK

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Olav Nilsen» frå ,  den 25. september 2012.  

Norske fotballspelarar
Folk frå Stavanger
Viking-spelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Norske fotballtrenarar
Unalaska

Unalaska er ein småby i Alaska i USA. Han ligg på øyane  og  på Aleutane vest i delstaten. I 2010 hadde Unalaska 4 376 innbyggjarar. 

Byen dekkjer eit areal på 549,9 km² der 262,4 km² er vatn. Opp mot 59 % av innbyggjarane bur på Amaknak, der ein også finn hamna Dutch Harbour og Unalaska flyplass.

Staden var opphavleg folkesett av unanganfolk, eller aleutar. Namnet «Unalaska» er ei amerikanisering av det aleutiske namnet Ounalashka som tyder 'nær halvøya'. Russiske pelshandlarar kom til Unalaska med Stepan Glotov og mannskapet hans den 1. august 1759. Namnet «Dutch Harbour» stammar frå at russarane trudde eit nederlandsk skip hadde vore her først.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Unalaska» frå , og «Unalaska, Alaska» frå  den 26. september 2012.

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Byar i Alaska
Søndre Langåra

Søndre Langåra er ei lita øy på 0,25 rutekilometer som ligg aust i Oslofjorden, eit stykkje veg rett nordaust for Fagerstrand i Nesodden kommune, men som høyrer til grannekommunen i sør, Frogn kommune. På øya er det fritidshytter og ei freda tåkeklokke, ei mekanisk innretning som i farne tider slo sine klokkeklemt når det var tåke for å rettleie båttrafikken om leia og åtvare mot å segle på grunn.

For å skilje denne øya frå ei anna øy lenger nord i Oslofjorden som òg heiter Langåra, Langåra i Asker kommune, har desse to øyane fått som offisielle namn Søndre Langåra og Nordre Langåra, sjølv namna på øyane i den lokale talen berre er Langåra. I motsetnad til Søndre Langåra, er Nordre Langåra eit mykje nytta friluftsområde utan hyttar og privat eigedom, og soleis meir kjend for folk flest enn Søndre Langåra.

Geografi i Frogn
Øyar i Viken
Øyar i Oslofjorden
Oslofjordens Friluftsråd

Oslofjordens Friluftsråd (OF) vart skipa i 1933 på eit møte der ordførarane frå dei fleste kommunane langs kysten frå svenskegrensa til Telemark tok del saman med båtforeiningar og andre organisasjonar som hadde interesse i trygge at ålmenta fekk tilgang til strandareal, og at vassforureininga skulle reduserast og ta slutt. Kystkommunane og fylkeskommunane er medlemer i organisasjonen saman med om lag 60 brukarforeiningar. Einskildpersonar kan melde seg inn som støttemedlem, og får i tillegg til å støtte opp om arbeidet, føremoner som rabatt på fritidshytter som organisasjonen disponerer til utleige, og kan gjere seg nytte av gunstige tilbod på kjøp av kart, bøker og anna.

Då organisasjonen vart skipa, var det mange som otta seg over at det skulle verte stendig verre for folk flest å kunne nytte Oslofjorden og strandareala kring fjorden til friluftsliv og båtliv, då den aukande utbygginga med hus og hytter i strandsona, og den aukande forureininga av vatnet som kom frå industrien og frå kloakksystema og andre tilhøve la hindringar i vegen. Sida 1930-åra har Oslofjordens Friluftsråd soleis hatt som si viktigaste oppgåve å syte for at ålmenta fekk tilgang til strender, svaberg og holmar ved å kjøpe areal eller få avtaler med grunneigarar om bruksrettar. Spesielt har rådet fått mange avtaler med Forsvaret om å nytte deira grunn i fredstid. Soleis har rådet vore med på å trygge at over tjue tusen dekar langs Oslofjorden har vorte friluftsområde. Mykje av dette ligg på fastlandet eller har samband med fastlandet, men  mange av areala er fyrst og fremst lagt til rette for dei som nyttar fritidsbåtar og kan nå dei på denne måten. Forvaltninga og drifta av areala er det hovudsakleg organisasjonen Skjærgårdtjenesten som tek seg av, som Oslofjordens Friluftsråd yter økonomisk stønad til, og har sekretariatet for.

På somme av friområda, særleg i Indre Oslofjord, ligg det frå før bygningar som med tida har vorte teke i bruk som fritidshus, såkalla kystledhytter, og kvart år er det meir enn 4000 som vitjar desse hyttene.

I og med at Oslofjorden Friluftsråd er interesseorganisasjon for friluftslivet, er organisasjonen høyringsinstans for planer og politiske saker som har med friluftslivet å gjere. Ein viktig faktor i arbeidet har òg vore innsatsen for Friluftsloven og for at allemannsretten i utmark ikkje vert svekka. På fritt grunnlag taler dessutan organisasjonen friluftslivets sak overfor Stortinget og departementa. Till dømes er det framleis ei aktuell sak å arbeide for minska forureining, sjølv om kvaliteten på vatnet i fjorden har betra seg vesentleg etter dei tiltaka som er gjort.

Bakgrunnsstoff 
Oslofjordens Friluftsråds internettsider

friluftsliv i Noreg
norske organisasjonar
Skipingar i 1933
Norsk Folkehjelp

Norsk Folkehjelp vart skipa i 1939 som den humanitære og partipolitisk uavhengige solidaritetsorganisasjonen til den norske fagrørsla, og har som oppgåve å syne internasjonal solidaritet i praksis ved å støtte utsette grupper som til dømes urfolk, fattige bønder, kvinner og ungdom, slik at dei sjølv vert i stand til å fremje interessene sine. Organisasjonen legg difor stor vekt på å finne dei rette samarbeidspartnarane i landa dei er engasjerte i, og gjere det mogleg for dei å drive arbeidet vidare sjølve.  

Organisasjonen er engasjert i meir enn 30 land. og arbeider for rettferdig fordeling av makt og ressursar og vern om liv og helse ved å arbeide internasjonalt med langsiktig utviklingsarbeid, med rydding av eksplosiv og miner etter krig og konflikt, og med hjelpearbeid der det er akutt naud. Norsk Folkehjelp har arbeidd seg opp til å verte ein av dei fremste organisasjonane i verda på sivil, humanitær rydding av landminer, og har arbeidd aktivt både i Noreg og internasjonalt for å få til internasjonale forbod mot å lage og nytte landminer og klasevåpen. Norsk folkehjelp er soleis ingen politisk nøytral organisasjon, men tek standpunkt i viktige samfunnsdebattar, og kan velje lokale samarbeidspartnarar som kan stå i opposisjon til, eller vere i konflikt med makthavarane i landet sitt.

I Noreg driv Norsk Folkehjelp sanitets- og redningsteneste, og flyktninge-, asyl- og intergreringsarbeid.

Bakgrunnsstoff
 Nettstaden til Norsk Folkehjelp
Huangshi

Huangshi (kinesisk skrift 黄石; pinyin Huángshí) er eit byprefektur søraust i provinsen Hubei i det sentrale Kina, der det i søraust grensar mot provinsen Jiangxi. Byprefekturet har eit areal på 4 645 km² og om lag 2,43 millionar ibuarar i 2010.

Huangshi ligg ved  søraustbreidda av Chang Jiang og grensar i vest mot Wuhan. Landskapet er prega av åsar og låge fjell, samt mange små og store innsjøar. Høgste fjellet er det 860 moh. høge Sjutoppsfjellet. Gjennomsnittstemperaturen i Hangshi er 17 °C og årleg nedbør 1 400 mm.  Snø kan falle frå desember til februar.

Byprefekturet Huangshi omfattar fire bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og eitt fylke (县 xiàn).

Næring
Huangshi er,  gjennom nærleiken til storbyen Wuhan og som stoppestad for fleire av dei store jarnvegane i landet, samt lægje ved Chang Jiang, eit viktig nav i varetransporten og -distribusjonen. I prefekturet er det stor utvinning av mineral som jarn, mangan, gull, kopar, wolfram, molybden, sink, kobolt, sølv, gallium og thallium.

Landbruk er ei stor næringsgrein, der mange av vekstane går til mat, farmasi og parfyme.

Samferdsle
Riksveg 106 i Kina går gjennom området. Han strekker seg frå Beijing og er innom mellom andre Hengshui, Kaifeng, Ezhou og Shaoguan på sin veg sør til Guangzhou i Sør-Kina.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Huangshi» frå ,  den 26. september 2012.  
 oppgav desse kjeldene:
Huangshi, Britannica.com
Huangshi population statistics, hsgtj.gov.cn
 

Byprefektur i Hubei
Emma Hjorths Hjem

Emma Hjorths Hjem, skipa 12. november 1898 av Emma Hjorth på Sjøvolden i Vollen i Asker kommune, flytta i 1903 til Tokerud i grannekommunen Bærum, var Noregs fyrste heim eller institusjon for psykisk utviklingshemma. Emma Hjorth dreiv heimen fram til 1915, då gav ho heile institusjonen til staten, og då vart institusjonen gjort til sentralinstitusjon for Sør-Noreg.

Frå 1915 til 1946 vart institusjonen drive som statleg institusjon under Kirke- og Undervisningsdepartementet, frå 1946 til 1996 under staten, deretter under Akershus fylkeskommune, og til sist under Bærum kommune, før han i 1996 vart lagd ned som fylgje av at den såkalla HVPU-reforma hadde vorte vedteke i 1991 (stortingsvedtaket om reformeringa av helsevernet for psykisk utviklingshemma). Ansvaret for dei psykisk utviklingshemma vart då ført over frå fylkeskommunane til kommunane, og dei særlege institusjonane eller heimane for psykisk utviklingshemma vart etter kvart lagde ned for at dei som budde der skulle få seg hjelp i vanlege bustader i kvar sine heimkommunar.

Broren til Emma Hjorth, læraren Johan Anton Lippestad, hadde i 1874 etablert den fyrste skulen for utviklingshemma i Noreg, Thorshaug Institut på Thorshaug (Torshov i Oslo), medan Emma Hjorth altså opna den fyrste institusjonen som òg skulle vere ein heim. Namnet på institusjonen hennar var opphavleg Fru Hjorths Pleie- og Arbeidshjem for Dannelsesudygtige Aandssvage. Før ho skipa institusjonen, og etter at ho tok den høgare lærerinneprøva, hadde ho frå 1879 arbeida med psykisk utviklingshemma på Thorshaug Institut. Ideen om ein institusjon, ein heim, hadde hun fått saman med broren etter å ha sett at det ikkje vart gjort noko for dei såkalla dannelsesudygtige. Mange av dei var gøymde vekk, eller dei kunne vere på legd, det vil seie å verte sende på omgang frå gard til gard for å få mat og husly ei viss tid på kvar stad, eller dei budde på fattighus.

Bakgrunnsstoff
Internettsider om soga til dei utviklingshemma 

Skipingar i 1898
Nedleggingar i 1996
Helseinstitusjonar i Noreg
Bærum kommune
Asker kommune
Ekstensiv eigenskap

Ein ekstensiv eigenskap er ein eigenskap eit kjemisk stoff har avhengig av mengda av stoffet. Volum og masse døme på dette.

Kjemiske eigenskapar
Kaisa Aglen

Kaisa Årflot Aglen () er ein norsk lyrikar frå Volda. Aglen har studert filosofi og er busett i Trondheim.

Ho debuterte i 2012 med diktsamlinga Kvar i kroppen sit ingenting. på Det Norske Samlaget. Bokmeldaren Ingunn Økland omtalte samlinga som ein «eksperimentell undergangssyklus».

Bibliografi 
 2012 – Kvar i kroppen sit ingenting – diktsamling
 2016 – Mellom krig – diktsamling

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Kaisa Aglen på nettstaden til Samlaget 
 Intervju med Kaisa Aglen i Framtida
 Utgjevingar av Kaisa Aglen i BIBSYS Ask

Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2012
Nynorskforfattarar
Folk frå Volda
Forfattarar frå Møre og Romsdal
Siw-Anita Kirketeig

Siw-Anita Kirketeig () er ein norsk forfattar frå Vassdalen i Fjaler kommune i Sunnfjord.

Kirketeig har studert ved Skrivekunstakademiet i Hordaland (2008-2009) og ved Kunsthøgskulen i Bergen. Ho er syster til Linda Marie Kirketeig.

Siw-Anita Kirketeig debuterte i 2012 med lyrikkboka Alt kjød er grønt gras.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Omsetjingar - eit utval

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Siw-Anita Kirketeig på nettstaden til Samlaget
 Bergen offentlige bibliotek 
 Om Siw-Anita Kirketeig i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske lyrikarar
Nynorskforfattarar
Forfattarar frå Fjaler
Kvinner frå Sogn og Fjordane
Folk frå Fjaler
Charisma Records

Charisma Records var eit britisk plateselskap grunnlagt i 1969 av den tidlegare journalisten Tony Stratton-Smith, som då òg var manager for banda The Nice, Bonzo Dog Band og Van der Graaf Generator. Han kunne ikkje finne nokre plateselskap som ville gje desse banda platekontrakt, så han starta sitt eige plateselskap og gav ut Van der Graaf Generator-albumet The Least We Can Do is Wave to Each Other på eigahand. 

Charisma Records vart distribuert av Phonogram Records i Europa og av Buddah Records i USA frå 1971. Før 1971 hadde Charisma nytta fleire ulike distributørar i USA, som til dømes ABC Records, Dunhill Records, Impulse Records og Elektra Records. I tillegg stod Atlantic Records for fleire USA-utgjevingar for Charisma i åra frå 1973 til 1992.

Dei mest suksessrike artistane deira var Genesis, Peter Gabriel, Julian Lennon og Monty Python. Dei gav òg ut musikk av Van der Graaf Generator, The Nice, Lindisfarne og Alan Hull, Hawkwind, The Alan Parsons Project, Clifford T. Ward, String Driven Thing, Jack The Lad, Audience, Vivian Stanshall, Brand X, Sir John Betjeman og Malcolm McLaren. Soloalbuma til Peter Hammill, Tony Banks og Steve Hackett i 1970-åra kom òg ut på Charisma Records.

I 1983 vart Charisma Records kjøpt opp av Virgin Records, men fortsette å operere aktivt fram til 1992 då Virgin kjøpte opp EMI og la verksemda til Charisma inn under houedselskapet Virgin. Einskilde ny-utgjevingar som opphavleg vart utgjeve på Charisma, er i den seinare tida vorte utgjeve på EMI.

Charisma Records har no gjennoppstått via EMI sin Angel Music Group.

Sjå òg 
 Genesis
 Peter Gabriel
 Van der Graaf Generator
 Monty Python

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Charisma Records» frå , og «Charisma Records» frå  den 27. september 2012.

Bakgrunnsstoff 
 Samlar-nettstad med diskografi
 Tony Stratton-Smith og The Marquee Club
 Charisma Label – plateomslag og kunstnarane på www.collectable-records.ru
 The Famous Charisma Label 1969 – 1986. Ei bok om Charisma Records 
 Det noverande Charisma på AngelMusicGroup.net 

Britiske plateselskap
Sarm Studios

SARM Studios (tidlegare kalla SARM West Studios) var eit platestudio i Notting Hill i London. Studioet vart oppretta av Chris Blackwell, grunnleggaren av Island Records, og heitte opphavleg Basing Street Studios. Det har òg tidlegare vorte kalla Island Studios.

Studioa vart bygde i ei tidlegare kyrkje som ikkje lenger er i bruk, og Blackwell spelte inn musikk med fleire artistar der for Island Records, som Iron Maiden, Bob Marley, Steve Winwood, Free, Bad Company, Robert Palmer, Jimmy Cliff, Nick Drake, Fairport Convention, King Crimson, John Martyn, Mott the Hoople, Quintessence, Roxy Music, Brian Eno, Sparks, Cat Stevens, Spooky Tooth, Traffic, If, Jethro Tull, Average White Band og Sensational Alex Harvey Band. 

Studioet vart òg nytta av andre artistar som ikkje var på Island Records, som The Clash, Pet Shop Boys, KT Tunstall, Depeche Mode, The Eagles, Dire Straits, East 17, Boyzone, Emerson, Lake & Palmer, The Rolling Stones, Genesis, Led Zeppelin, Joan Armatrading og Lighthouse Family.

I 1970 vart to kjende album spelte inn i studioa samstundes: Led Zeppelin sitt Led Zeppelin IV og Jethro Tull sitt Aqualung. Bob Marley & The Wailers og the Rolling Stones var òg i studioa samstundes ei stund i 1973. Marley budde eit år i ein leilegheit over SARM, og den personlege kokken hans var kokk ved SARM det meste av 1980-åra. Queen leigde studioet sommaren 1977 og spelte inn det meste av albumet deira News of the World der, inkludert hitten «We Are the Champions». Domkyrkjeorgeleg på George Michael-albumet Faith vart òg spelt inn der. 

I november 1984 vart Studio 1 ved Sarm West nytta for innspelinga av «Do They Know It's Christmas» av Band Aid til støtte for sveltekatastrofen i Etiopia 1984-1985. 

Studioa er i dag eigd av SPZ Group, som er eit eigarselskap eigd av Trevor Horn og kona hans Jill Sinclair. Sarm Studios husar òg kontora til dei SPZ-eigde plateselskapa ZTT Records og Stiff Records, og forlaga Perfect Songs og Unforgettable Songs.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sarm West Studios» frå ,  den 27. september 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 SPZ Group 
 RecordProduction.com

Platestudio i London