alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Brannstell

Brannstell har som oppgåve å berge menneske, dyr og eigedom frå brann og andre typar ulukker, oversvømmingar og anna. Brannstellet er organisert som ein fast mannskapsstyrke med vakt døgeret rundt, eventuelt med mannskap som skal tilkallast, og skal ha til disposisjon særlege utstyrte køyretøy og anna reiskap som er naudsynt for å sløkke brannar i bygningar, transportmiddel eller andre konstruksjonar, få ut personar frå brennande bygningar, frå kollisjonsskadde bilar, tog, fly og anna. Utstyr og mannskap er samla på brannstasjonar. 

Brannstellet skal dessutan stå for kontrollar og opplysningsarbeid som skal hindre at brann kan oppstå.

I Noreg er brannstellet i hovudsak eit kommunalt ansvar, ofte organisert som eit samarbeid mellom grannekommunar. Men somme verksemder med særleg ulukkerisiko, som til dømes flyplassar, skal i tillegg ha sitt eige lokale og spesialtrente brannvern med eige utstyr eigna til å berge folk frå dei ulukkene som kan skje i vedkomande verksemd.

Bakgrunnsstoff

Brannvern
Skiskyting under Vinter-OL 1998

Skiskyting under Vinter-OL 1998 vart arrangert ved landsbyen Nozawa Onsen, ei 80 km nord for OL-byen Nagano. Dei seks tevlingane, tre kvar for både kvinner og menn, vart avvikla i dagane 11. - 21. februar 1998.

Menn

10 km 

Dato: 18. februar 1998

20 km 

Dato: 11. februar 1998

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 21. februar 1998

Kvinner

7,5 km 

Dato: 15. februar 1998

15 km 

Dato: 9. februar 1998

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 19. februar 1998

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1998/Biathlon» frå ,  den 12. mars 2015.  
 

Vinter-OL 1998
Skiskyting under vinter-OL
Musikkgruppa Curve

Curve var eit engelsk duo innan alternativ rock og electronica frå London, skipa i 1990 og oppløyst i 2005. Bandet bestod av Toni Halliday (vokal, stundom gitar) og Dean Garcia (bass, gitar, trommer, programmering). Halliday skreiv òg tekstane til songane deira, medan begge skreiv melodi. Ein viktig bidragsytar var produsenten Alan Moulder, som hjelpte dei å blande tunge rytmar med tette gitar spor mot vokalen til Halliday.

Curve gav ut fem studioalbum (Doppelgänger i 1992, Cuckoo i 1993, Come Clean i 1998, Gift i 2001 og The New Adventures of Curve i 2002), fem samlealbum og ei rekkje EPar og singlar.

Diskografi

Studioalbum

Samlealbum

EPar og singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Curve (band)» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Cuckoo's Nest - The Curve Archive

Engelske alternative rockegrupper
Engelske rockegrupper
Engelske elektroniske musikkgrupper
Shoegazing-grupper
Alternative dance-grupper
Draumepopgrupper
Musikkgrupper skipa i 1990
Musikkgrupper oppløyste i 2005
Nydalen

Nydalen (opphavleg kalla Nygårdsdalen, tidlegare Ellendalen og i mellomalderen Fallandadalen) er eit strok på båe sider av nordre parten av Akerselva i Oslo, i Bydel Nordre Aker. Frå å ha vore eit typisk industristrok som utvikla seg på 1800-talet med både tekstilfabrikkar som Nydalens Compagnie og jarnverket Christiania Spigerverk, har det på slutten av 1900-talet vorte totalt endra til eit strok  med kontorverksemder og bustadblokker. Frå 2005 har Handelshøyskolen BI hatt hovudsete i Nydalen.

Akerselva gjennom stroket, som tidlegare var energikjelda for fabrikkar, tilgrisa av avfallsvatn og overbygd på store strekningar av fabrikk- og lagerbygningar, har vorte opna att, reinska for skadeleg tilsig og vorte lagt til rette for både bading og fisking.

Mykje av areala i Nydalen er i privat eige, inklusive gategrunnen. Trafikkskilta innafor det private området er ikkje dei offisielle, sjølv om dei liknar, men med andre farger, og handhevinga av reglane skjer på privatrettsleg grunnlag.

Kommunikasjon
Eit par-tre bussliner går inn i Nydalen. Jarnbanelina Gjøvikbanen har haldeplass i Nydalen, og T-banen har stasjon her, Nydalen stasjon.

Kjelder

 Knut Are Tvedt (red): Oslo byleksikon, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7

Bakgrunnsstoff
Jerry Hey

Jerry Hey () er ein USA-amerikansk trompetist, flygelhornspelar, arrangør og studiomusikar som har spelt på hundrevis av innspelingar, som Thriller og ein markant flygelhornsolo på Dan Fogelberg-hitten «Longer».

Han var trompetist i Seawind.

Grammyprisar 
1981 - Best Instrumental Arrangement
Jerry Hey & Quincy Jones (arrangørar) for «Dinorah, Dinorah» av George Benson
1982 - Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocal(s)
Jerry Hey & Quincy Jones (arrangørar) for «Ai No Corrida» av Quincy Jones
1983 - Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocal(s)
Jerry Hey & David Paich, Jeff Porcaro (arrangørar) for «Rosanna» av Toto
1984 - Best Album of Original Score Written for a Motion Picture or A Television Special
Michael Boddicker, Irene Cara, Kim Carnes, Douglas Cotler, Keith Forsey, Richard Gilbert, Jerry Hey, Duane Hitchings, Craig Krampf, Ronald Magness, Dennis Matkosky, Giorgio Moroder, Phil Ramone,  Michael Sembello, Shandi Sinnamon (komponistar) for Flashdance
1991 - Best Arrangement on an Instrumental
Jerry Hey, Quincy Jones, Ian Prince & Rod Temperton (arrangørar) for «Birdland» av Quincy Jones

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jerry Hey» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske studiomusikarar
USA-amerikanske jazztrompetistar
Jazz fusion-trompetistar
Smooth jazz-trompetistar
Grammy-vinnarar
Rebels av Tom Petty

«Rebels» er ein song av Tom Petty and the Heartbreakers frå albumet Southern Accents i 1985. Han vart gjeven ut som singel frå albumet same året. Singelen nådde berre 74. plassen på Billboard Hot 100, og gjorde det mykje betre på Billboard Album Rock Tracks-lista, der han nådde femteplassen. 

Songen vart spelt inn i 1984. Det var under innspelinga av denne songen at Petty fekk eit brot i handa. Petty hugsar at han var så påverka av dop at han ikkje fekk til det arrangementet han ønskte. Petty gjekk inn i kontrollrommet og sette den originale demosongen på, som var berre han og ein Rickenbacker 12-strengsgitar. Dette gjorde han så rasande at han storma opp trappene i huset sitt og slo veggen i handa. Petty måtte opererast og gjekk med metallskruar i handa i lang tid.

Medverkande

Tom Petty & the Heartbreakers
Tom Petty - 12-strengsgitar, solovokal
Mike Campbell - gitarar, bass, klaverinstrument
Benmont Tench - klaverinstrument, korvokal
Stan Lynch - trommer, korvokal
Howie Epstein - korvokal

Andre musikarar
William Bergman – horn, tenorsaksofon, korvokal
John Berry, Jr. – trompet, horn
Dick Braun – trompet, horn, korvokal
Jim Coile – horn, tenorsaksofon, korvokal
Kurt McGettrick – horn, korvokal
Molly Duncan – saksofon
Dave Plews – trompet
Bobbye Hall – perkusjon

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rebels (song)» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1985
Singlar frå 1985
Tom Petty-songar
Songar skrivne av Tom Petty
Don't Come Around Here No More

«Don't Come Around Here No More» er ein song skriven av Tom Petty frå Tom Petty and the Heartbreakers og David A. Stewart frå Eurythmics. Han vart gjeven ut i februar 1985 som den første singelen frå albumet Southern Accents.

Bakgrunn og låtskriving
Den originale inspirasjonen til songen var eit romantisk møte som Stewart hadde med Stevie Nicks frå Fleetwood Mac. På The Howard Stern Show forklarte Dave Stewart at tittelen faktisk vart sagt slik av Nicks. Ho hadde gjort det slutt med Eagles-gitaristen Joe Walsh kvelden før, og inviterte Stewart heim til seg på fest etter ein tidleg Eurythmics-konsert i Los Angeles. Stewart visste ikkje kven ho var på den tida, men gjekk likevel. Då festdeltakarane alle forsvann inn på badet for å ta kokain, valde han å gå og legge seg. Han vakna klokka fem om morgonen av at Nicks var på rommet hans og prøvde ut viktorianske klede og skildra det heile som noko som likna på Alice i Eventyrland. Seinare den morgonen fortalte ho Walsh, «Don't come around here no more».

Musikkvideoe 
Musikkvideoen har Alice i Eventyrland som tema og vart regissert av Jeff Stein.

Medverkande

The Heartbreakers
Tom Petty - solovokal, piano
Mike Campbell - gitar, bass-synthesizer
Benmont Tench - strykarar på synthesizer
Stan Lynch - trommer, perkusjon
Howie Epstein - bassgitar, vokal

Andre medverkande
Stevie Nicks - korvokal
David A. Stewart - elektrisk sitar, synthesizer, vokal
Dean Garcia - bassgitar i introen
Daniel Rothmuller - cello
Marilyn Martin - korvokal
Stephanie Sprull - korvokal
Sharon Celani - korvokal
Alan «Bugs» Weidel - villhund-piano

Lister

Andre versjonar
Susanna frå Susanna and the Magical Orchestra song ein lågmeldt versjon av songen i 2008 på albumet Flower of Evil. Den britiske indie-popartisten Diana Vickers song òg inn songen. Bob Rivers laga ein parodi av songen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Don't Come Around Here No More» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Tom Petty-songar
Songar frå 1985
Singlar frå 1985
Songar skrivne av Tom Petty
Songar skrivne av David A. Stewart
Songar produserte av Jimmy Iovine
Songen Southern Accents

«Southern Accents» er ein song av Tom Petty and the Heartbreakers på albumet med same namn.

Innspeling
Under innspelinga av songen var det krangling mellom bandmedlemmane, og kvar av dei hadde sitt eige syn på korleis den endelege versjonen av songen og albumet skulle vere. Songen vart spelt inn i Sound City Studios i Los Angeles i California.

Utvikling
Songen har ei tyding om å kjenne kvar ein kjem frå og kvar ein står. Han snakkar om å vere stolt av si eiga arv når denne vert kritisert og/eller håna. Den tredje og fjerde linja i songen er eit døme på dette: 
«The young 'uns call it country,
The Yankees call it dumb.»

Mottaking
Songen vart ikkje gjeve ut som singel, og finst berre på albumet. Han vart møtt med generelt god kritikk av store magasin som Rolling Stone, som kalla han «eit kraftig forsvar av dei Sørstatsrøtene hans og ein ambisøs kamp om den kunstnariske æra si.» Mange meldingar trekte fram songen som eit høgdepunkt på albumet.

Andre versjonar
Johnny Cash – Unchained

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Southern Accent (song)» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1985
Tom Petty-songar
Songar skrivne av Tom Petty
Johnny Cash-songar
Make It Better (Forget About Me)

«Make It Better (Forget About Me)» er ein song skriven av Tom Petty frå Tom Petty and the Heartbreakers og David A. Stewart frå Eurythmics. Han vart gjeven ut i juni 1985 som den tredje singelen frå albumet Southern Accents.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Make It Better (Forget About Me)» frå ,  den 12. mars 2015.  
 

Tom Petty-songar
Songar frå 1985
Singlar frå 1985
Songar skrivne av Tom Petty
Songar skrivne av David A. Stewart
Songar produserte av Jimmy Iovine
Pack Up the Plantation: Live!

Pack Up the Plantation: Live! er det første konsertalbumet av Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut i november 1985. Det vart stort sett spelt inn i Wiltern Theatre i 1985, men inneheld òg eit par songar frå tidlegare år. Det vart gjeve ut som eit dobbeltalbum på vinyl, ein enkel kassett og CD. 

Ein konsertfilm frå Wiltern Theatre, òg kalla Pack Up the Plantation: Live! vart gjeve ut på heimevideo i 1986. Han inneheld songar som ikkje var med på albumet, som «Don't Do Me Like That» og «Don't Come Around Here No More», i tillegg til coverlåtane «Little Bit O' Soul» og «Route 66».

Innhald

Versjonane av «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» og «Don't Bring Me Down» kom seinare ut på Playback; «So You Want...» var òg med på Anthology: Through the Years. Dei to songane som berre finst på vinyl og kassett, vart aldri offisielt gjeve ut på CD.

Innspelingar

Dei fleste songane vart spelte inn ved Wiltern Theatre i Los Angeles i California, 7. august 1985 utanom,

 «Don't Bring Me Down» – Paradise Theater, Boston, Massachusetts, 16. juli 1978
 «Stories We Could Tell» – Hammersmith Odeon, London, England, 7. mars 1980
 «Needles and Pins» & «Insider» – The Forum, Los Angeles, California, juni 1981
 «Shout» – The Coliseum, Richfield, Ohio, 19. mars 1983
 «Rockin' Around (With You)» – Irvine Meadows Amphitheater, Irvine, California, juni 1983

Medverkande
 Tom Petty - 6 & 12-strengs elektrisk & akustisk gitar, solovokal
 Mike Campbell - sologitar, 12-strengs, lap steel & slidegitar
 Howie Epstein - bass, mandolin & harmonivokal
 Benmont Tench - klaverinstrument & vokal
 Stan Lynch - trommer & vokal

Soul Lips Horns: (på spor spelte inn i the Wiltern Theater)
 Jimmy Zavala - saksofon, munnspel
 Lee Thornburg - trompet, flygelhorn
 Nick Lane - trombone, eufonium

The Rebeletts: (på spor i the Wiltern Theater)
 Pat Peterson - korvokal, perkusjon
 Caroll Sue Hill - korvokal, perkusjon

Andre musikarar:
 Ron Blair - bass på «Insider», «Needles and Pins», «Stories We Could Tell» & «Don't Bring Me Down»
 Phil Jones - perkusjon på «Insider», «Needles and Pins», «Rockin' Around (With You)» & «Shout»
 Bobby Valentino - fiolin på «Stories We Could Tell»
 Stevie Nicks - vokal på «Insider» & «Needles and Pins»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pack Up the Plantation: Live!» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Tom Petty-album
Album produserte av Tom Petty
Konsertalbum frå 1985
MCA Records-album
Skiskyting under Vinter-OL 1994

Skiskyting under Vinter-OL 1994 vart arrangert på Birbeineren skistadion på Lillehammer. Dei seks tevlingane, tre kvar for både kvinner og menn, vart avvikla i dagane 18. - 26. februar 1994.

Menn

10 km 

Dato: 23. februar 1994

20 km 

Dato: 20. februar 1994

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 26. februar 1994

Kvinner

7,5 km 

Dato: 23. februar 1994

15 km 

Dato: 18. februar 1994

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 25. februar 1994

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1994/Biathlon» frå ,  den 12. mars 2015.  
 

Vinter-OL 1994
Skiskyting under vinter-OL
Jimmy Zavala

Jimmy 'Z' Zavala () er ein USA-amerikansk musikar. I tenåra spelte saksofonisten ofte på nattklubbar i heimbyen Sacramento i California, ofte med mørke solbriller. På denne tida vart han introdusert for munnharpe- og munnspelsmusikken til Little Walter og Taj Mahal.
 
Han flytta til Los Angeles i 1980, og då han jamma på Central Club på Sunset Strip, vart han lagt merke til av Rod Stewart-bandmedlemma Robin Le Mesurier og Jim Cregan, som seinare føreslo Zavala då Stewart trengde ein saksofoninst i bandet. Jimmy Z vart då medlem av bandet til Stewart. 

I tillegg spelte Jimmy Z med John Cougar, Les Dudek, tidlegare Knack-gitarist, Doug Fieger, The Rockets og Ronnie Wood. Han såelte så med Eurythmics i fleire år. Munnspelet hans er å høyre på «Missionary Man».

Zavala spelte òg i lag med Tom Petty and the Heartbreakers på Live Aid i Philadelphia i 1985, og på Southern Accents-turneen til Petty. Han vart raskt ein av dei mest ettersøkte studiomusikarane i Los Angeles. 

Andre artistar Jimmy Z har spelt med er mellom andre Dr. Dre, Willy DeVille, Rick Springfield, Carole King, Eric Burdon, Rita Coolidge, Thomas Dolby, «Weird Al» Yankovic, Yes, Rick Price, Corey Hart og Shakespears Sister.

Diskografi
Anytime...Anyplace! (1988)
Muzical Madness (1991)
Caught Inside (2003)
Corazón Y Alma de un Jaguar  (The Heart and Soul of a Jaguar) (2004)
That's The Way I Roll (2014)

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Confessions of a Glorified Sideman (blog)
 Facebook Fan Page

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Zavala» frå ,  den 12. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikarar frå California
Folk frå Sacramento
USA-amerikanske fløytistar
USA-amerikanske munnspelspelarar
USA-amerikanske saksofonistar
Needles and Pins

«Needles and Pins» er ein song skriven av Jack Nitzsche og Sonny Bono. I sjølvbiografien skriv Bono at han song i lag med gitarspelinga til Nitzsche, og skapte både melodien og teksten ved hjelp av akkordane.

Songen vart først spelt inn av Jackie DeShannon. Andre hitversjonar av songen vart spelte inn av The Searchers, Cher, Tom Petty and the Heartbreakers med Stevie Nicks, Willie DeVille, Gary Lewis & the Playboys, Smokie, the Turtles, Ultima Thule og Ramones. Han vart ein stor hit som gjekk heilt til topps i Frankrike då han vart sungen på fransk av Petula Clark kalla «La Nuit N'en finit Plus».

Jackie DeShannon-versjonen (1963)
Songen vart først spelt inn av Jackie DeShannon i 1963. I USA nådde han 84. plassen på Billboard Hot 100 i mai det året. Sjølv om han berre vart ein mindre hit i USA, toppa DeShannon-versjonen singellista i Canada i 1963.

The Searchers-versjonen (1964)
The Searchers høyrte den britiske artisten Cliff Bennett spele «Needles and Pins» på ein klubb i Hamburg, og ønskte raskt å spele han inn sjølv. Singelen vart gjeven ut på Pye Records i januar 1964. Han gjekk heilt til topps i Storbritannia, Irland og Sør-Afrika og nådde 13. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA. Kort tid etter, i april 1964, kom «Needles and Pins» med på det neste albumet til The Searchers, It's the Searchers.

Ein kan høyre knirkinga frå basstrommepedalen gjennom heile innspelinga, særleg i starten av songen.

Smokie-versjonen (1977)
I 1977 spelte det engelske rockebandet Smokie inn songen som ein rockeballade for albumet Bright Lights and Back Alleys, og fekk ein hit i Europa med songen. Songen gjekk til topps i fleire europeiske land.

Ramones-versjonen (1978)
The Ramones spelte inn «Needles and Pins» i 1978 på album Road to Ruin.

Tom Petty and the Heartbreakers-versjonen (1985)
Tom Petty and the Heartbreakers gav ut det første konsertalbumet sitt i 1985, Pack Up the Plantation: Live!, der songaren frå Fleetwood Mac, Stevie Nicks song på «Needles and Pins» med Tom Petty i the Forum i Los Angeles i California.

Genesis-referanse
Songen vert referert i Genesis-songen «Broadway Melody of 1974» frå albumet The Lamb Lies Down on Broadway.  Teksten går slik: «And as the song and dance begins, the children play at home with needles...Needles and pins» der linja «Needles and pins» vert sungen med dei originale tonane frå songen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Needles and Pins (song)» frå ,  den 13. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:
 Joel Whitburn's Top Pop Singlar 1955-1990 Record Research, Inc., Menomonee Falls WI, 1990 ISBN 0-89820-089-X

Singlar frå 1963
Singlar frå 1964
Jackie DeShannon-songar
The Searchers-songar
Cher-songar
Smokie-songar
Ramones-songar
Tom Petty-songar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Songar skrivne av Sonny Bono
Liberty Records-singlar
Pye Records-singlar
MCA Records-singlar
Songar frå 1963
Songar skrivne av Jack Nitzsche
Songar produserte av Ed Stasium
Songar produserte av Mike Chapman
Songar produserte av Tony Hatch
Songar produserte av Tommy Ramone
Del Shannon-songar
Dag Spantell-songar
Paul Weller-songar
The Ventures-songar
James Last-songar
Skiskyting under Vinter-OL 1992

Skiskyting under Vinter-OL 1992 vart arrangert ved skistaden Les Saisies, ein 30 km lang køyretur nordaust for Albertville. Dei seks tevlingane, tre kvar for både kvinner og menn, vart avvikla i dagane 11. - 20. februar 1992. Det var fyrste gongen skiskyting for kvinner stod på OL-programmet.

Menn

10 km 

Dato: 12. februar

20 km 

Dato: 20. februar

4 x 7,5 km stafett 

Dato: 16. februar 1992

Kvinner

7,5 km 

Dato: 11. februar

15 km 

Dato: 19. februar

3 x 7,5 km stafett 

Dato: 14. februar 1992

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1992/Biathlon» frå ,  den 13. mars 2015.  
 

Vinter-OL 1992
Skiskyting under vinter-OL
Shout av Isley Brothers

«Shout» er ein popsong først spelt inn av The Isley Brothers. Han kom ut i 1959 og var skriven av brørne sjølv, som eit svar til Jackie Wilson sin «Lonely Teardrops».

Historie
Songen nådde ikkje høgare enn 47. plassen på Billboard Hot 100, men selde til gullplate og vart mykje spelt av andre artistar både i USA og internasjonalt. Berre ein månad etter han kom ut, spelte Johnny O'Keefe songen på det australske TV-showet Six O'Clock Rock og han nådde tredjeplassen i Australia. Han spelte inn songen på ny i 1964, men han vart då berre ein mindre hit. Joey Dee and the Starlighters nådde sjetteplassen med sin versjon av songen i 1962, medan Isley Brothers-versjonen gjekk inn att på lista same året med ein 94. plass. 

Den skotske popsongaren Lulu nådde sjuandeplassen i Storbritannia med songen i 1964 (som Lulu and the Luvvers), og ein åttandeplass med ein nyinnspelt versjon i 1986. The Shangri-Las spelte ein versjon av songen på debutalbumet deira, Leader of the Pack og det same gjorde The Kingsmen i 1965 på albumet Volume 3 og 15 Great Hits i 1966. Tommy James and the Shondells spelte ein versjon av songen i 1967 på albumet I Think We're Alone Now.

Songen vart spelt av Otis Day and the Knights og vart mykje nytta i komedien National Lampoon's Animal House i 1978. Originalversjonen frå 1959 vart nytta i komedien Diner frå 1982. Alvin and the Chipmunks spelte songen i 1996 på albumet Club Chipmunk: The Dance Mixes med Simon på solovokal. The Beatles spelte songen på konsertar og eit konsertopptak var med på Anthology 1 frå 1996. Den amerikanske rockegruppa Bon Jovi spelte songen på konsertar. Det amerikanske poppunkbandet Green Day spelte songen i 2005 på konsertalbumet Bullet in a Bible. Bruce Springsteen har ofte spelt songen live i ein medley med «Twist and Shout». Blaine Anderson (Darren Criss) og Brittany Pierce (Heather Morris) framførte songen i 2013 på Glee. Robbie Williams framførte songen som ein del av «Call & Response Medley» på hans Swings Both Ways-turneen i 2014, i lag med «Reet Petite» og «Hit the Road Jack».

Songen vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 1999. Han vart rangert på 118. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.

Medverkande
Ronald Isley – solovokal
O'Kelly Isley, Jr. – korvokal
Rudolph Isley – korvokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Shout (Isley Brothers song)» frå ,  den 13. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 

Songar frå 1959
Singlar frå 1959
Singlar frå 1962
Songar skrivne av O'Kelly Isley jr.
Songar skrivne av Ronald Isley
Songar skrivne av Rudolph Isley
The Isley Brothers-songar
Lulu-songar
Tommy James and the Shondells-songar
The Shangri-Las-songar
The Kingsmen-songar
Alvin and the Chipmunks-songar
The Beatles-songar
Green Day-songar
Tom Petty-songar
Bon Jovi-songar
Bruce Springsteen-songar
Robbie Williams-songar
RCA Records-singlar
Grammy Hall of Fame Award
Songar produserte av Hugo & Luigi
 119
Let Me Up (I've Had Enough)

Let Me Up (I've Had Enough) er det sjuande studioalbumet til det amerikanske bandet Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut i 1987. Albumet inneheld fleire songar som er skrivne av Petty og Mike Campbell i lag enn noko anna Petty-album. Det er òg det einaste albumet der ingen av songane er representerte på Greatest Hits frå 1993, ikkje ein gong singelen «Jammin' Me» (skriven i lag med Bob Dylan) som låg på toppen av Mainstream Rock Tracks i fire veker. «Jammin' Me» vart seinare gjeven ut på Anthology: Through the Years. Let Me Up (I've Had Enough) vart spelt inn slik at det høyrtes ut som eit konsertalbum med ein teiknikk dei lærte av Dylan.

Innhald

Medverkande
 Tom Petty – solo- og korvokal, 6- og 12-strengs elektrisk og akustisk gitar, bassgitar
 Mike Campbell – sologitar, 12-strengsgitar, akustisk gitar, bassgitar, Dobro, klaverinstrument, dulcimer, mandolin, ukulele, slidegitar, perkusjon
 Howie Epstein – bassgitar, harmonivokal 
 Benmont Tench – akustisk og elektrisk piano, Hammond og Vox orgel, vibrafon, synthesizer
 Stan Lynch – trommer, perkusjon

Lister

Album

Singlar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Let Me Up (I've Had Enough)» frå ,  den 13. mars 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1987
Tom Petty-album
Album produserte av Tom Petty
MCA Records-album
Skiskyting under Vinter-OL 1988

Skiskyting under Vinter-OL 1988 vart arrangert ved Canmore, vel 80 km vest for OL-byen Calgary. På programmet stod tre tevlingar, alle for menn, som vart avvikla i tida frå 20. til 26. februar 1988.

10 km 

Dato: 23. februar
Totalstigning: 380 m
Enkeltstigning: 55 m

20 km 

Dato: 20. februar
Totalstigning: 736 m
Enkeltstigning: 55 m

4 × 7,5 km stafett 

Dato: 26. februar
Totalstigning: 294 m
Enkeltstigning: 25 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1988/Biathlon» frå ,  den 14. mars 2015.  
 

Vinter-OL 1988
Skiskyting under vinter-OL