alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Werlein Island

Werlein Island er ei klipperik øy som ligg 400 meter søraust for Holl Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard O. Werlein i U.S. Navy, assisterande hydrograf under U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar i området i januar 1948.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Windmill Islands
Wilson Island

Wilson Island er ei hovudsakleg isfri øy som ligg mellom Browning Peninsula og Bosner Island i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter W. Stanley Wilson, som var biolog ved Wilkes Station i 1961.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
 

Windmill Islands
Zimmerman Island

Zimmerman Island er ei hovudsakleg isfri øy 600 meter søraust for Werlein Island in Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John R. Zimmerman, meteorolog ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Windmill Islands
Jul i Sunnfjord

Jul i Sunnnfjord  er eit norsk julehefte. Det kom ut første gong i 1926, og med unnatak av nokre år under andre verdskrigen har det kome ut kvart år fram til no. Hovuddelen av innhaldet i Jul i Sunnfjord har i alle år vore litterært og kulturhistorisk stoff frå sunnfjordbygdene, ført i pennen av lokale skribentar.

I 1931 publiserte Jakob Sande diktet «Julekveld» i Jul i Sunnfjord. Dette er seinare kjent som den mykje nytta julesongen «Det lyser i stille grender».

Kjelder 
 Jul i Sunnfjord, årgangane 1926 –
  Fjognedok, database over lokalhistoriske artiklar frå Sogn og Fjordane

Skipingar i 1926
Julehefte
Berkley Island

Berkley Island er ei øy i nordaustenden av Swain Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og landmålt i 1957 av personell på Wilkes Station under Carl R. Eklund. Ho vart namngjeven av Eklund for Richard J. Berkley, ein geomagnetikar med mannskapet på Wilkes Station i 1957 under Det internasjonale geofysiske året.

Sjå òg 

 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Ostrov Tsjornyj

Ostrov Tsjornyj er ei lita øy som ligg 0,5 nautisk mil sør for austenden av Thomas Island i Highjump Archipelago. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Ho vart fotografert igjen av den sovjetiske ekspedisjonen (1956) og kalla Ostrov Tsjorny (Svartøya).

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Gibney Reef

Gibney Reef er eit rev som ligg 900 meter vest for Clark Peninsula i Windmill Islands i Antarktis. Det vart først kartlagd i februar 1957 av eit lag frå  USS «Glacier». Namnet vart foreslått av løytnant Robert C. Newcomb i US Navy som var navigatør på «Glacier», etter sjømannen Joseph Gibney.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gibney Reef» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Wilkes Land
Hatch Islands

Hatch Islands er ei lita øygruppe utanfor Budd Coast i Wilkes Land i Australsk Antarktis. Dei er kalla opp etter Ernest B. Hatch, ein traktorsjåør under Operasjon Windmill.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hatch Islands» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Wilkes Land
Miles Island

Miles Island er ei klipperik øy som ligg like nord for Booth Peninsula i Mariner Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter R.A. Miles, som var ein del av flymannskapet under U.S. Navy Operasjon Highjump i området.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Wilkes Land
Henry Islands

Henry Islands er ei gruppe på fire småøyar vest i Henry Bay i Antarktis. Dei vart skisserte frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Wilkes Henry, ein sjøkadett på sluppen «Vincennes» under United States Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Wilkes Land
Operasjon Windmill

Operasjon Windmill (OpWml) var ei utforsking og treningsoppdrag i Antarktis utført av United States Navy, den amerikanske marinen, i 1947-1948. Det var andre utviklingsprosjektet i Antarktis for USA. Operasjonen var ein oppfølgjar av det første prosjektet som vart kalla Operasjon Highjump.  Ekspedisjonen vart kommandert av kommandør Gerald L. Ketchum i US Navy og flaggskipet til Task Force 39 var USS «Burton Island».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Operation Windmill» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Sjå òg
Antarktiske ekspedisjonar

Bakgrunnsstoff 
Operation Windmill

Antarktisk historie
Militærvesen i Antarktis
1947 i Antarktis
1948 i Antarktis
USA og Antarktis
Aagaardøyane

Aagaardøyane , òg kjend som Bjarne Aagaard Islands eller Ostrova B'yarne-Ogor, er ei gruppe småøyar som ligg vest for Proclamation Island og Cape Batterbee, nær kysten av Antarktis i Sørishavet. Dei vart oppdaga i januar 1930 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Sir Douglas Mawson, og were kalla opp etter Bjarne Aagaard.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Enderby Land
Adams Island

Adams Island er ei lita klipperik antarktisk øy med tjukk is kring seg det meste av året. Ho ligg ved vestsida av McDonald Bay, kring 17 km vest for Mabus Point. Adams Island vart oppdaga av den vestlege arbeidsgruppa under Australian Antarctic Expedition, 1911–1914, under Douglas Mawson, og vart namngjeven av han etter båtsmannen på ekspedisjonsskipet «Aurora».

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Øyar i Queen Mary Land
Anton Island

Anton Island er ei låg, isdekt øy som ligg 5 nautiske mil nord-nordaust for Lewis Island, like utanfor austsida av innløpet til Davis Bay. Ho vart oppdaga i 1956 frå MV «Kista Dan» av Australian National Antarctic Research Expedition leia av Phillip Law som gjekk i land på øya den 18. januar 1960, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Anton Moyell, førstestyrmann på MV «Magga Dan» i 1960.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Aviation Islands

Aviation Islands er ei gruppe små, klipperike øyar som ligg 5 km nord for Cape Kinsey og Wilson Hills. Dei vart kartlagde av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958, og kalla Ostrova Poljarnoj Aviatsij (Polarluftfartsøyane). The feature is the site of an adeliepingvin rookery.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aviation Islands» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Oates Land
Azimuth Islands

Azimuth Islands  er ei gruppe fire småøyar som ligg 1,5 km nordvest for Parallactic Islands i Holmevika i Antarktis. Dei deler namn med den største øya i gruppa, Azimuth Island (). Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936-37. Ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) fordi den største øya i gruppa vart teken med i ei triangulering gjort av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1959.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azimuth Islands» frå ,  den 15. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Mac. Robertson Land
Babushkin Island

Babushkin Island er ei lita øy som ligg 5,5 nautiske mil nord for Archer Point og 5 nautiske mil aust for Matusevichbretunga i Oates Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1958) og kalla opp etter Mikhail Babusjkin, ein sovjetisk polar pilot i Arktis.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Oates Land
Balaena Islands

Balaena Islands er ei lita gruppe klipperik øyar som ligg nær kysten av Antarktis, 10 nautiske mil nordaust for Cape Folger. Dei vart først kartlagde frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter det britiske kvalkokeriet «Balaena».

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Bennskjera

Bennskjera er ei lita gruppe på seks skjer som strekkjer seg opp til 500 meter vestover frå Norvegiaodden på vestsida av Bouvetøya. Dei vart kartlagde og namngjevne i desember 1927 av ein norsk ekspedisjon på «Norvegia» under kaptein Harald Horntvedt.

Kjelder 

Øyar ved Bouvetøya
Bowman Island

Bowman Island er ei høg, isdekt øy ved Antarktis forma som eit åttetal. Ho er 39 km lang og 10 km brei og stig opp av den nordaustlege delen av Shackleton isbrem, som delvis ligg kring heile øya, 40 km nordaust for Cape Elliott. Ho vart oppdaga den 28. januar 1931, av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under sir Douglas Mawson, som namngav ho etter Isaiah Bowman, då direktør i American Geographical Society.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Øyar i Queen Mary Land
Burke Island

Burke Island er ei isdekt øy kring 30 km lang og 11 km brei, og som ligg 70 km sørvest for Cape Waite på King Peninsula i Amundsenhavet. Burke Island vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy skvadron VX-6 i januar 1960. Burke Island vart namngjeven av USA Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter admiral Arleigh A. Burke, U.S. Navy, generalinspektør for sjøforsvaret under Operasjon Deep Freeze (1956–1961).

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S 
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Øyar i Ellsworth Land
Burkett Islands

Burkett Islands er ei gruppe små øyar som ligg like vest for Mount Gleadell i den austlege delen av Amundsen Bay i Enderby Land. Burkett Islands vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter G.E.L. Burkett, sambandsoffiser på Wilkes Station i 1960.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis 

Øyar i Antarktis
Burnett Island

Burnett Island er ei klipperik øy som ligg nord for Honkala Island og den største øya i Swain Islands. Ho vart først fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, ho vart landmålt i 1957 av personell på Wilkes Station under Carl R. Eklund. Ho vart namngjeven av Eklund etter løytnant (j.g.) Donald R. Burnett, U.S. Navy, som overvintra på Wilkes Station i 1957 under Det internasjonale geofysiske året.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Buromskiy Island

Buromskiy Island er ei lita øy som ligg 0,3 nautiske mil sør for Haswell Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og kartlagd av Australasian Antarctic Expedition under Mawson, 1911–14. Ho vart fotografert av den sovjetiske ekspedisjonen i 1958 og kalla opp etter N.I. Buromskij, ein hydrograf som mista livet sitt i Antarktis i 1957.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Queen Mary Land
Fado

Fado er ein type portugisisk folkesong som vert dyrka i byane og er kjenneteikna av melankolske tekstar og melodiar. Fado kan til dømes skildra tema som smertefylt og ufullført kjærleik, sjalusi, sorg over dei som har døydd, lengting attende til farne tider, lengting etter heimlandet eller heimstaden, venting, vanskane ved å leve og så bortetter. Songane vert framført av ein mann eller ei kvinne, akkompagnert av gitar og dobbeltstrenga portugisisk gitar.

Det finst to hovudstilar innanfor fado. Den eine hovudstilen skriv seg frå byen Lisboa, den andre frå byen  Coimbra. Fadoen frå Coimbra er knytt til dei akademiske tradisjonane i denne byen (som har det eldste universitetet i den portugisisktalande parten av verda), og har som tema livet til studentane og tilhøva ved universitetet. Denne typen fado vert tradisjonelt berre sunge av menn. Fadoen frå Lisboa, som har opphav i dei folkelege stroka   Alfama, Castelo, Mouraria, Bairro Alto, Madragoa, er generelt meir underhaldande i val av tema og dessutan meir gledefylt enn fadoen frå Coimbra,  og vert tradisjonelt sunge av både kvinner og menn. Melodisk og lydleg skil fadoen frå Coimbra seg markant frå fadoen frå Lisboa, sjølv om musikkinstrumenta vanlegvis er dei same.

Fado er ført opp på SN-organisasjonen UNESCO si liste over meisterverka i den munnlege og immaterielle verdsarven.

Kjende fado-utøvarar er mellom anna Amália Rodrigues, Dulce Pontes, Carlos do Carmo, Mariza, Mafalda Arnauth, António Zambujo, Ana Moura, Camané,  Carminho, Mísia og Cristina Branco.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
Fado
Om fado på UNESCOs internettside.

Musikksjangrar
Folkemusikk
Portugisisk musikk
Immateriell verdsarv
Leopold

Leopold er eit mannsnamn og slektsnamn av tysk opphav. Det er sett avleidd av dei gammalhøgtyske orda leud, liut ('folk') og bald ('djerv').
Variantar av namnet er tyske Leudbald og Liupold med kortforma Poldi, fransk Léopold og italiensk, portugisisk og spansk Leopoldo.

Leopold har dansk og svensk namnedag den 15. november.

Kjende personar med Leopold som førenamn

 Markgreve Leopold I av Austerrike, regjerte 976-994
 Markgreve Leopold I av Austerrike, regjerte 1075-1095
 Markgreve Leopold III av Austerrike, regjerte 1095–1136, vernehelgen for Austerrike
 Markgreve Leopold IV av Austerrike, regjerte 1137–1141
 Grev Leopold V av Austerrike, regjerte 1177-1194
 Grev Leopold VI av Austerrike (1176–1230)
 Grev Leopold I av Austerrike (1290-1326)
 Grev Leopold III av Austerrike (1351–1386) 
 Grev Leopold IV av Austerrike (1371–1411) 
 Erkegreve Leopold V av Austerrike  (1586–1632)
Keisar Leopold I av Det tysk-romerske riket  (1640-1705) 
 Leopold Mozart (1719-1787), tysk-austerriksk komponist og far til Wolfgang Amadeus Mozart
Keisar Leopold II av Det tysk-romerske riket (1747-1792) 
 Leopold Gmelin (1788–1853), tysk kjemikar
 Kong Leopold I av Belgia (1790-1865)
 Leopold von Ranke (1795–1886), tysk historikar
 Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen  (1815–1898), tysk forbunds- og rikskanslar
 Leopold Kronecker (1823-1891), tysk matematikar
 Kong Leopold II av Belgia  (1835–1909) 
 Leopold von Sacher-Masoch  (1836–1895), austerriksk forfattar
 Leopold Mandić (1866-1942), austerriksk-ungarsk kroatisk heilag mann
 Leopold Godowsky (1870–1938), polsk-amerikansk komponist
 Kong Leopold III av Belgia (1901-1983)

Kjende personar med Leopold som etternamn

 Carl Gustaf af Leopold (1756–1829), svensk diktar og kritikar

Stadnamn
 Leopoldsburg, belgisk kommune
 Leopoldstadt, disktrikt i Wien

Kjelder
Leopold ved behindthename.com

Førenamn av gammalhøgtysk opphav
Mannsnamn
Chappel Island

Chappel Island er den største av Donovan Islands, som ligg kring 5 nautiske mil nordvest for Clark Peninsula i den austlege delen av Vincennes Bay. Øya har mange adeliepingvinar som hekkar her. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter pågripingsbetjent R.L. Chappel, i USA Marine Corps, som var fotograf under flyturane til Operasjon Highjump i dette området.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Charcot Island

Charcot Island eller Charcot Land er ei øy i Antarktis. Ho er 48 km lang og 40 km brei og er isdekt utanom nokre fjell som trengjer gjennom isen på nordkysten. Ho ligg 58 km vest for Aleksanderøya, og kring 50 km nord for Latady Island. Øya ligg i Bellingshausenhavet. Eit landemerke på øya er Cape Byrd, det nordlegaste neset på øya.

Historie
Charcot Island vart oppdaga on 11. januar 1910 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, som etter at mannskapet hans insisterte kalla ho Charcot Land. Han gjorde dette og hevda han æra faren, Jean-Martin Charcot, ein kjend fransk lækjar. At det var ei øy vart bevist av Sir Hubert Wilkins, som fauk kring øya den 29. desember 1929.

Kollapsande isbru i 2009
Isbrua som held Wilkins isbrem til kysten av Antarktis og Charcot Island var 28 km lang, men berre 500 brei på det smalaste. I 1950 var han 99 km lang. Ho braut sundt i april 2009 over eit område som målte 12,5 gangar 2,4 km. Isbrua kollapsa raskt og vart til hundrevis av isfjell.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Charcot Island» frå ,  den 16. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Øyar i Palmer Land
Charlton Island

Charlton Island er den vestlegaste av Frazier Islands, som ligg i Vincennes Bay i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47) og U.S. Navy Operasjon Windmill (1947-48). Ho vart namngjeven av C.R. Eklund etter sjefselektrikar Frederick E. Charlton i U.S. Navy ved Wilkes Station i 1957.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Øyar i Wilkes Land
Chugunov Island

Chugunov Island er ei lita isdekt øy, som ligg ytst i Shackleton isbrem, mellom Denmanbreen og Scottbreen. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Ho vart fotografert på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956 og seinare kalla opp etter N.A. Tsjugunov, ein luftforskar som mista livet i Antarktis i 1958.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Chugunov Island» frå ,  den 16. november 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Øyar i Queen Mary Land
Deverall Island

Deverall Island er ei lita isdekt øy, som stig opp av Rossbarrieren like nordaust for Beaumont Bay. Ho vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1960–61) etter William H. Deverall, ein radiooperatør på Scott Base i 1961.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Ross Dependency
Shackleton Coast
Dewart Island

Dewart Island er den sentrale øya i Frazier Islands i Vincennes Bay. Øya vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og posisjonen vart fastsett av Australian National Antarctic Research Expeditions (1956). Ho vart namngjeven av Carl R. Eklund etter Gilbert Dewart, ein seismolog ved Wilkes Station i 1957.

Sjå òg 
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 Scientific Committee on Antarctic Research
 kravområde i Antarktis

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Dieglman Island

Dieglman Island er ei stort sett isdekt øy med mange klippeframspring, som ligg på nordvestsida av Edisto Channel i Highjump Archipelago. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla «Dieglman Islets», men seinare sovjetiske ekspedisjonar (1956–57) kartla dette som ei enkel øy med mange klippeframspring. Namnet vart endra av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) om denne enkle øya. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter E.D. Dieglman, ein pilot i U.S. Navy Operasjon Highjump under fotograferinga av området i 1946–47.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Ellsworth Land
Austfrankarriket

Austfrankarriket er eit historisk rike som omfatta om lag områda Tyskland og Sveits og delar av Austerrike, Slovenia og Kroatia. Det oppstod i slutten av 843), då Frankarriket vart delt opp i tre delar: Vestfrankarriket, Mellomfrankarriket (som seinare vart delt opp i rika Lotharingia, Burgund og Italia) og Austfrankarriket. Det siste utvikla seg på 900-talet til Det tysk-romerske riket.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Östfrankiska riket» frå ,  den 16. november 2012.  
 

800-talet
Tysk historie
Donovan Islands

Donovan Islands er ei rekkje på kring åtte øyar som ligg kring 9 km nordvest for Clark Peninsula i den austlege delen av Vincennes Bay. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, Dei vart fotograferte frå lufta av Australian National Antarctic Research Expeditions i januar, 1956, og vart kalla opp etter J. Donovan, administrerande offiser i Antarctic Division i Melbourne, og leiar for fleire støtteekspedisjonar til Heardøya og Macquarieøya.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Drygalski Island

Drygalski Island er ei isdekt øy i Davishavet i Sørishavet kring 85 km nord for kysten av Queen Mary Land og 72 km nord-nordaust for Cape Filchner. Drygalski Island har ei høgd på 325 moh og eit areal på 220 km². Øya vart kartlagd av professor Erich von Drygalski frå Den første tyske antarktisekspedisjonen (1901-1903) i 1902. Drygalski Island vart observert frå kysten av Antarktis i november 1912 av medlemmar i den vestlege arbeidsgruppa under Australian Antarctic Expedition (1911-1914), og observert nærare frå skipet til Douglas Mawson, «Aurora», på heimreisa i januar 1914, og vart namngjeven av Mawson etter den tyske oppdagaren.

Sjå òg
 Composite Antarctic Gazetteer
 Antarktiske og subantarktiske øyar
 Antarktiske øyar sør for 60 °S
 SCAR
 kravområde i Antarktis

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Drygalski Island» frå ,  den 16. november 2012.  
 

Øyar i Queen Mary Land
Roberto Bellarosa

Roberto Bellarosa () er ein belgisk songar og vinnaren av The Voice Belgique i 2012.

Eurovision Song Contest 2013 
I 2012 vart han vald ut av Radio-Télévision belge de la Communauté française (RTBF) til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. I Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson! 16. desember 2012 vart det vald ut kva for song han skulle framføre i Eurovision Song Contest 2013. Vinnaren vart songen «Love Kills».

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Roberto Bellarosa» frå ,  den 16. november 2012.

Fotnotar 

Belgiske songarar
Belgiske The Voice-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Belgiske Eurovision Song Contest-deltakarar
Deltakarar i OGAE Second Chance Contest
Edman Island

Edman Island er ei øy nær midten av O'Brien Bay i Budd Coast. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald H. Edman, ein ionosfærisk forskar ved Wilkes Station i 1958.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder 

Øyar i Wilkes Land
Frazier Islands

Frazier Islands er ei gruppe fire klipperik øyar i den austlege delen av Vincennes Bay i Antarktis, 8 nautiske mil vest-nordvest for Clark Peninsula. Øyane vart først fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiseren Paul W. Frazier i U.S. Navy, ein navigatør og prosjektleiar under Operasjon Windmill som vitja området i januar 1948, og som seinare var leiar for operasjonar med Operasjon Deepfreeze I ved Little America V.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Wilkes Land
Fuller Island

Fuller Island er ei øy i Highjump Archipelago som ligg 2 nautiske mil sør for Thomas Island på sørsida av Cacapon Inlet. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter H.F. Fuller, som var mannskap på sjøflyet nytta under Operasjon Highjump i februar 1947.

Sjå òg 
 Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder

Øyar i Ellsworth Land