alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Skinnfell

Ein skinnfell er eit teppe av skinn med håra på. Skinnfellar er oftast laga av sau, geit eller reinsdyr. Dei kan brukast til dekorasjon eller til å halde varmen.
Ordet fell (norrønt feldr) tydde opphavleg 'teppe' eller 'kappe', men har etterkvart ofte fått tydinga 'skinnell'.

Skinnfellar har vore nytta mot trekk og kulde i uminnelege tider.
Dei har vore brukt til underlag, sengetøy, pynt og som klede.

Ulike tradisjonar

Australia
Urfolk i Australia kunne sy saman ei rekkje possum-pelsar med kengurusener. Dei blei gjevne til småbarn og kunne utvidast til å vera store nok til å dekkja ein mann frå topp til tå. Dei kunne brukast som kappar, dyner eller liggunderlag. Skinna var dekorerte med viktige symbol. Ein kunne smøra dei inn med feitt og oker for å dekorera og ta vare på dei.

Noreg

Skinnfellar var lenge utbreidde som sengetøy blant bønder i Noreg.
I norsk tradisjon kunne ein sy saman fellar av fleire skinn, til dømes frå sau. 

Den hårlause sida kunne dekorerast med påtrykte mønster og symbol, eller med eit påsydd tekstil, som åkle.
Velståande folk kunne ha fleire skinnfellar.

Skinnfellar blei også mykje brukt for å halda varmen i vogner og sleder.
I nyare tid er skinnfellar for det meste bytte ut med tekstilar som sengetøy, men blir ein del brukt i barnevogner og som sitjeunderlag.

Skinnfellar kunne også brukast til utkleding for julebukkar.

Skinnfell i kulturen

Ordet er brukt i uttrykket «opp som ei løve og ned som ein skinnfell», om ein som går hardt ut mot noko, men avsluttar på ynkeleg vis. Eit anna uttrykk er «å ikkje strekkje seg lenger enn skinnfellen rekk», som vil seie å ikkje gå ut over det ein har økonomisk evne til.

A.O. Vinje skreiv eit stykke om «Skinnfelden» som ei nasjonalt plagg, der omgrepet kunne nyttast om «alt det, som var raatt i Framferd, Tale, Dikting og onnor Kunst.» Men han trekte dette til ei viss grad tilbake etter å ha opplevd sauefellar frå Østerdalen: «I Øysterdalen derimot verdt Saudskinnet med den lange Ull so reintvegit og reidt og semskat, at det er det mjukaste og finaste Ein kann kjenna og sjaa paa.»
I ein omtale av Bjørnstjerne Bjørnson sitt verk Arne nemnar han «deim som vilja liksom hengja upp til norsk Flagg paa Stongi ein flekkesnaud Skinnfeld, kantad med danske og tyske Bordur og med Duskar paa.»

Skinnfellar av visse dyr, som isbjørn eller tiger, kan vera for luksusvarer å rekna.

Sjå òg
Dyne
Teppe

Kjelder 

<div class="references-small">
Delar av denne artikkelen bygger på «Possum-skin cloak» frå ,  den 17. desember 2019.  
 
Dyreprodukt
Sengetøy
Djupfrysar

Ein djupfrysar er eit hushaldningsapparat produsert som ein isolert boks (fryseboks) eller eit skåp (fryseskåp) til å fryse ned og lagre matvarer og liknande ved –18 °C  eller lågare temperatur. I nyare tid er det vanleg med såkalla kombiskåp, som fungerer både som kjøleskåp (4 °C) og til djupfrysing.

Oppbevaring ved temperaturar mellom −18 og −20 °C stoppar bakterielle prosessar, enzymverksemd, oksidasjon og andre kjemiske forandringar. Dessutan held strukturen og karakteren til dei frosne varene seg ved like, så lenge temperaturen er stabil og varene er godt emballert.

Kjelder 
 

Kjøkenutstyr
Kjøleteknikk
Konservering
GOOD Music

G.O.O.D Music (eit akronym for Getting Out Our Dreams) er eit amerikansk plateselskap grunnlagt av Kanye West i 2004. I 2015 vart Pusha T valt til å bli "President" for G.O.O.D Music av Kanye West.

Artistar

Referansar 

USA-amerikanske plateselskap
2004 i USA
Iryna Taranenko

Iryna Leonidivna Taranenko, gift Terela, () er ein ukrainsk tidlegare langrennar frå Derhatsji i Kharkiv oblast. Ho vann bronsemedaljen på jaktstarten under Ski-VM 1999 i Ramsau am Dachstein.

Aktiv
Taranenko deltok i tida 1993-2003 i alle dei store langrenns-meisterskapane. I Ski-VM 1993 i Falun kom ho på niandeplassen på tremila, fire år seinare vart ho nummer 11 på same distansen då verdsmeisterskapen fann stad i Trondheim. Sesongane 1998 og 1999 blanda Taranenko seg inn i medaljestriden i fleire av tevlingane under Vinter-OL i Nagano og i verdsmeisterskapen i Ramsau. I Nagano kleiv ho frå startnummer 11. til 4. plass på jaktstarten, ho vart også nummer 4 på 15 km. I verdsmeisterskapen 1999 i Ramsau vart ho nummer 7 på 5 km, før ho på jaktstarten sikra seg bronsemedaljen, bak Stefania Belmondo frå Italia og Nina Gavriljuk frå Russland. Taranenko avslutta Ramsau-VM med å verte nummer 5 på tremila. Etter 1999 makta ho ikkje å markere seg øvst på resultatlistene, niandeplassen på 15 km under vinterleikane 2002 i Salt Lake City var hennar beste meisterskapsprestasjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iryna Taranenko» frå ,  den 24. mars 2019.  
 

Ukrainske langrennsløparar
Deltakarar under vinter-OL 1994
Deltakarar under vinter-OL 1998
Deltakarar under vinter-OL 2002
Svetlana Sleptsova

Svetlana Jurjevna Sleptsova () er ein russisk tidlegare skiskyttar frå Khanty-Mansijsk. Ho vann gull med Russland i 4 x 6 km stafett både under VM i skiskyting 2009 og Vinter-OL 2010. Sleptsova sigra i fem individuelle tevlingar i verdscupen i skiskyting.

Aktiv
Sleptsova høyrde til verdseliten i skiskyting i tida 2008-12. Under VM i skiskyting 2008 i Östersund fekk ho bronse på mixstafetten saman med Oksana Neupokojeva, Dmitrij Jarosjenko og Nikolaj N. Kruglov. Sleptsova vann både sprinten og jaktstarten ved verdscuprenna i Holmenkollen i mars 2008. Den 29. desember 2008 sigra ho i ei verdscuptevling for tredje gong, i austerrikske Hochfilzen triumferte ho i 7,5 km sprint. I verdsmeisterskapen 2009 i Pyeongchang gjekk ho den fyrste etappen då Russlands kvinnelag vann suverent i 4 x 6 km stafett, dei andre på laget var Anna Bulygina, Olga Medvedtseva og Olga A. Zajtseva. Siste helga før jula 2009 kopierte Slepstova i Pokljuka dobbeltriumfen frå Oslo, med di ho vann både sprinten og den etterfylgjande jaktstarten. Dermed var ho oppe i 5 enkeltsigrar i verdscuprenn og fleire kom ikkje, i alt oppnådde ho 16 (5-8-3) individuelle pallplasseringar, like mange som ho fekk i stafettevlingar. Under Vinter-OL 2010 i Vancouver gjekk Sleptsova og to av dei andre russiske utøvarane inn til eit nytt stafett-gull, einast Bulygina på andreetappe måtte vike plass, inn kom Anna Bogalij-Titovets. Sleptsova lukkast ikkje å prikke inn topprestajonane i dei individuelle øvingane i VM og OL, sjetteplassen på 7,5 km i Östersund-VM 2008 vart det høgste ho kom. Ho la opp etter 2017-sesongen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Svetlana Sleptsova» frå ,  den 24. mars 2019.  
 

Russiske skiskyttarar
Russiske deltakarar under vinter-OL 2010
Lasarus

Lasarus frå Betania var ifølgje Johannesevangeliet ein ven av Jesus som blei vekka opp frå dei daude. Han var bror av Marta og Maria. Soga om han bli fortal i Johannesevangeliet kapittel 11.

Namnet Lasarus er nemnd fleire gonger i Det nye testamentetet og seinare. Den rike mannen og Lasarus er til dømes ei likning frå Lukasevangeliet.
Ein del har også meint av Lasarus var den gåtefulle «læresveinen som Jesus hadde kjær». Ifølgje seinare vestleg tradisjon blei han biskop i Marseille.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Jesus vekkjer opp Lasarus. Johannesevangeliet, kap. 11, i Bibelen 2011

Personar i det nye testamentet
Gulzar

Sampooran Singh Kalra (), kjend under artistnamnet sitt Gulzar, er ein indisk diktar, låtskrivar og filmregissør.

Gulzar var fødd i Jhelum distrikt i Britisk India (noverande Pakistan). Familien hans, som var sikhar, flytta til India etter delinga av Britisk India. Han byrja karrieren sin som låtskrivar for S.D. Burman til filme Bandini frå 1963, og har verka med fleire komponistar av filmmusikk som R.D. Burman, Salil Chowdhury, Vishal Bhardwaj og A.R. Rahman. Han regisserte sjølv filmar som Aandhi og Mausam på 1970-talet og fjernsynsserien Mirza Ghalib på 1980-talet.

I 2004 blei han tildelt Padma Bhushan, den tredje høgaste sivile utmerkinga i India.  I 2013 vann han Dadasaheb Phalke-prisen, den høgaste prisen innan indisk film. Han har også vunne Sahitya Akademi-prisen for urdu for novellesamlinga Dhuan i 2002 og fleire gonger den indiske National Film-prisen, 23 Filmfare-prisar, ein oscarpris og ein grammypris.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Gulzar» frå ,  den 24. mars 2019.  
 

Indiske regissørar
Indiske låtskrivarar
Folk frå Britisk India
Hema Malini

Hema Malini () er ein indisk skodespelar, regissør, produsent, dansar og politikar.

Malini debuterte som filmskodespelar i 1962 i den tamilske filmen Ithu Sathiyam. Ho hadde si første større rolle i Sapno Ka Saudagar (1968), og spelte deretter i talrike Bollywood-filmar, hovudsakleg hovudroller. Hema Malini har spelt i over 150 filmar.  Ho har spelt i både komediar og drama, og har hatt fleire danseroller. I dei fleste filmane spelte ho med ektemannen sin Dharmendra, Rajesh Khanna eller Dev Anand.

Gjennom karrieren har Malini vore nominert til elleve Filmfare-prisar for beste kvinnelege skodespelar, og vann i 1973. I 2000 vann ho Malini Filmfare Lifetime Achievement Award og blei også tildelt Padma Shri, den fjerde høgaste sivile utmerkinga i India. I 2012 blei ho tildelt eit æresdoktorat av Sir Padampat Singhania University for bidraget sitt til indisk film. Malini har vore formann for National Film Development Corporation.

Frå 2003 til 2009 var Malini innvald som medlem av Rajya Sabha, overhuset i det indiske parlamentet, som representant for Bharatiya Janata Party. I 2014 blei ho vald inn i underhuset, Lok Sabha, frå Uttar Pradesh.

Bakgrunn og familie

Hema Malini blei fødd i Ammankudi i dåverande Madras State, dagens Tamil Nadu. Ho gifta seg med skodespelaren Dharmendra i 1980. Dharmendra var allereie gift med fleire barn, to av dei er blitt kjende som skodespelarane Sunny Deol og Bobby Deol. Malini og Dharmendra fekk to barn, Esha Deol (f. 1981), som også er Bollywood-skodespelar, og Ahana Deol (f. 1985), som er assisterande regissør.

Dans
Malini er opplært som bharatanatyam-dansar. Ho har også studert kuchipudi- og mohiniattam-dans. Ho har spelt ei rekkje danseroller, som Narasimha og Rama i ei tolking av Ramcharitmanas av Tulasidas. I 2007 dansa ho i Mysuru på susserakvelde, der ho spelte rollene som Sati, Parvati og Durga.

Malini er eigar av danseskulen Natyavihar Kalakendra i Mumbai.

Døtrene hennar Esha Deol og Ahana Deol er opplærte i odissidans. Dei tre har opptredd saman i framsyninga Parampara i samband med veldedige tilstellingar. Malini har også opptredd saman med døtrene ved Khajuraho Dance Festival.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hema Malini» frå ,  den 24. mars 2019.  
 

Indiske filmskodespelarar
Indiske dansarar
Indiske politikarar
Medlemmar av Lok Sabha
Medlemmar av Rajya Sabha
Folk frå Tamil Nadu
BJP-politikarar
Lisa Vittozzi

Lisa Vittozzi () er ein italiensk skiskyttar frå Pieve di Cadore i Belluno-provinsen. Ho vann VM-sølv på 15 km under VM i skiskyting 2019, og ho vart nummer to i verdscupen i skiskyting 2019. Vittozzi har elles vore med om å vinne to VM-bronsar og ein OL-bronse i ulike stafettøvingar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lisa Vittozzi» frå ,  den 24. mars 2019.  
 

Italienske skiskyttarar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Deltakarar under vinter-OL for ungdom 2012
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Italienske deltakarar under vinter-OL 2018
Skiskyttarar under vinter-OL 2018
Aleksej Poltoranin

Aleksej Jurjevitsj Poltoranin () er ein kasakhstansk langrennar, fødd i Ridder. Han tok to bronsemedaljar under Ski-VM 2013 og sikra seg sigeren i 12 tevlingar i verdscupen i langrenn. Poltoranin vart arrestert under verdsmeisterskapen 2019 i Austerrike og sikta for bloddoping.

Aktiv
Poltoranin kom på femteplassen både på sprinten og parstafetten ved Vinter-OL 2010 i Vancouver i Canada. Han vann 15 km i Davos den 11. desember 2010, den fyrste av fem sigrar i ordinære verdscuprenn, alle fem i klassisk stil. I åra fram til 4. mars 2018, då han tok sin tolvte triumf i ei verdscuptevling, vann han også sju såkalla etapperenn. Under ski-VM 2013 i Val di Fiemme sikra Poltoranin seg fyrst ein bronsemedalje på parstafetten, saman med lagkamerat Nikolaj Tsjebotko. Ei veke seinare etter spurta Poltoranin inn til bronseplass på femmila, einast verdsmeister Johan Olsson og Dario Cologna gjekk fortare. I dei neste ski-verdsmeisterskapane, 2015 i Falun og 2017 i Lahti, vart Poltoranin som best nummer sju, i Falun på femmila og i Lahti på 15 km.

Doping
Midt under Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol vart Poltoranin og fire andre langrennar arrestert av politiet, alle mistenkt for å ha dopa seg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alexei Jurjewitsch Poltoranin» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Kasakhstanske langrennsløparar
Kasakhstanske deltakarar under vinter-OL 2006
Langrennsløparar under vinter-OL 2006
Kasakhstanske deltakarar under vinter-OL 2010
Langrennsløparar under vinter-OL 2010
Kasakhstanske deltakarar under vinter-OL 2014
Langrennsløparar under vinter-OL 2014
Kasakhstanske deltakarar under vinter-OL 2018
Langrennsløparar under vinter-OL 2018
Kjell Furnes

Kjell Furnes () er ein ingeniør, politikar og organisasjonsleiar frå Giske på Sunnmøre. Han representerte Møre og Romsdal og Kristeleg Folkeparti på Stortinget frå 1983 til –89. Perioden 1976-83 var han den fyrste direktevalde fylkesordføraren i Møre Romsdal.

Furnes utdanna seg til bygningsingeniør ved Trondheim tekniske skole. Frå 1963 praktiserte han yrket i  ulike firma, perioden 1966-75 tilsett i arkitektfirmaet Vestplan A/S. Han var attåt varaordførar i Giske 1970–71 og ordførar i kommunen 1972–75.

Hausten 1975 fekk Furnes plass i det fyrste direktevalde fylkestinget, eit ting som valde han til fylkesordførar i Møre og Romsdal. Med attval for ein ny fireårsperiode var han fylkesordførar 1976–83. Då Kristeleg Folkeparti i juni 1983 gjekk inn Willoch-regjeringa, vart stortingsrepresentant Kjell Magne Bondevik utnemnd til statsråd. Ettersom Furnes var stortings-varamann til Kristeleg Folkeparti, rykte han inn på Stortinget. Frå hausten 1985 hadde han fast tingsete og møtte på Stortinget til 1989. Alle seks stortingssesjonane var han medlem i Finanskomiteen.

Furnes har i alle år vore ein bibeltru kristenleiar. Såleis var han i årevis formann i Det Vestlandske Indremisjonsforbund, landsstyremedlem i Santalmisjonen, krinsformann i Sunnmøre Indremisjon og i Santalmisjonen på Sunnmøre, ei tid styreformann i avisa Norge IDAG og styreformann i Ordet og Israel. I 1993 hevda han at Oslo-avtalen var i strid med Bibelen, noko han grunngav med at Bibelen seier at Israel skal verte større, det gjeld då delar av Libanon, Jordan og Syria, ein palestinsk stat er av den grunn umogleg.

Furnes vart i 2004 tildelt Kongens fortenstmedalje i gull.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1981-1985
Stortingsrepresentantar 1985-1989
Fylkesordførarar i Møre og Romsdal
Fylkesordførarar frå KrF
Folk frå Giske
Baden i Niederösterreich

Baden er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 26,9 km² og vel 26 000 ibuarar. Byen  ligg der elva Schwechat renn ut på Wiensletta, 230 meter over havet og 26 km sør om hovudstaden Wien.

Baden fekk byprivilegiar i 1480. Namnet på byen kjem av nokre svovelkjelder, som gav grunnlag for kurbad. I dag er handels- og tenestenæringane dominerande.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Baden (Niederösterreich)» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
Brunn am Gebirge

Brunn am Gebirge er ein by og ein kommune i distriktet Mödling i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 7,26 km² og knapt 12 000 ibuarar. Byen ligg ei 15 km sørvest om sentrum av hovudstaden Wien, 221 meter over havet.

Brunn er i dag ein industri- og handelsstad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Brunn am Gebirge» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i Niederösterreich
For Emily, Whenever I May Find Her

«For Emily, Whenever I May Find Her» er ein song av Paul Simon, sungen av den amerikanske duoen Simon & Garfunkel på det tredje studioalbumet deira, Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966). Han vert sungen aleine av Art Garfunkel og består hovudsakleg av vokalen hans med mykje klang og ein 12-strengs akustisk gitar. Teksten omhandlar å finne ein kjæraste, sjølv om Simon ein gong skildra at teksten handla om ei «tru» enn ein spesifikk person. 

Songen vart ført gjeven ut på singel som B-side til «A Hazy Shade of Winter» (1966), men eit konsertopptak vart sidan gjeven ut i 1972 på singel for å marknadføre Simon and Garfunkel's Greatest Hits. Singelen nådde då 53. plassen på Billboard Hot 100..

Songen er blitt spelt av mange anre artistar og har vore fast på konsertane til Art Garfunkel. Han reknar det som ein av dei mest utfordrande songane å framføre.

Andre versjonar
Songen er blitt spelt av ei rekkje andre artistar, som Glenn Yarbrough, Johnny Rivers (i 1967 på albumet hans Rewind), The Arbors (i 1968 på albumet deira The Arbors Featuring I Can't Quit Her - The Letter), Ricky Nelson (i 1969 på albumet hans Perspective), Paul Desmond (i 1969 på albumet hans Bridge over Troubled Water), Cliff Richard (i 1969 på albumet hans Sincerely Cliff), David Essex (i 1973 på albumet hans Rock On), John Frusciante (på Red Hot Chili Peppers-konsertar) og The Czars (i 2006 på albumet deira Sorry I Made You Cry).

Salslister

Vekeslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «For Emily, Whenever I May Find Her» frå ,  den 25. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1972
Simon & Garfunkel-songar
Songar skrivne av Paul Simon
Songar produserte av Bob Johnston
Songar produserte av Paul Simon
Songar produserte av Art Garfunkel
Songar produserte av Roy Halee
Johnny Rivers-songar
Cliff Richard-songar
The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)

«The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)» er ein song av viseduoen Simon & Garfunkel. Han kom ut i 1966 på albumet deira Parsley, Sage, Rosemary and Thyme. «59th Street Bridge» er eit daglegdags namn på Queensboro Bridge i New York City. Meldinga i songen kjem alt i opningsverset  «Slow down, you move too fast» («Ta det roleg, du går for raskt».)

Medlemmar av Dave Brubeck Quartet, Joe Morello (trommer) og Eugene Wright (kontrabass), spelte på studioversjonen av songen. 

Klipp av Simon and Garfunkel som framfører songen i 1967 på Monterey Pop Festival er med i filmen Monterey Pop.

Andre versjonar
 Ein versjon i 1967 vart spelt inn av Harpers Bizarre, og denne nådde 13. plassen på Billboard Hot 100. 
 Den tidlegare låtskrivarpartnaren til Simon, Bruce Woodley spelte inn ein versjon med bandet sitt The Seekers i 1967 på albumet deira Seekers Seen in Green.
 Songen vart spelt av The Free Design i 1967 på debutalbumet Kites Are Fun.
 Songen vart spelt av den italienske vokalgruppa Quartetto Cetra i 1967 på singelen «La ballata degli innamorati/Tre minuti», med italiensk tekst skriven av Tata Giacobetti.
 Melodien vart nytta av Nana Mouskouri i 1967 for songen «C'est bon la vie».
 Songen finst på albumet The Live Adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper. Paul Simon syng harmonivokal på siste refrenget.
 Songen vart spelt av Berni Flint og Lena Zavaroni på TV-showet hennar Lena Zavaroni and Music (1979).
The Coolies songs songen i 1986 på albumet deira dig..?. 
 Pizzicato Five spelte ein japanskspråkleg versjon av songen på albumet Pizzicatomania!.
 Songen vart spelt av Jim's Big Ego på albumet Don't Get Smart.
 The Grateful Dead spelte delar av songen i musikken sin, mellom anna på eit konsertversjon av «Dark Star» den 13. februar 1970 på Fillmore East i New York. 
 O.A.R. har framført songen på konsertar. 
 Tori Amos framførte songen fleire gonger på konsertane sine i 2005.
 Songen vart spelt av Rachael MacFarlane i 2012 på debutalbumet Hayley Sings.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)» frå ,  den 25. mars 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1966
Singlar frå 1967
Columbia Records-singlar
Simon & Garfunkel-songar
Songar produserte av Bob Johnston
Songar om New York
Songar skrivne av Paul Simon
Songar om lukke
The Seekers-songar
Nana Mouskouri-songar
Ybbsitz

Ybbsitz er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 104,3 km² og i kring 3 400 ibuarar. Landsbyen Ybbsitz ligg i eit trongt dalføre, 414 meter over havet, ei 80-90 kilometer sør-sørvest om hovudstaden Wien.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ybbsitz» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Rigmor Kofoed-Larsen

Rigmor Maria Kofoed-Larsen, fødd Johnsen, () er ein norsk sjukepleiar og politikar frå Halden. Ho representerte Oppland og Kristeleg Folkeparti på Stortinget perioden 1997-2001.

Foreldra til Kofoed-Larsen var fabrikkeigarar i Halden. Etter ymse skulegang i heimbyen, gjekk ho 1966-69 på Statens Sykepleierskole i Oslo. Dei neste tre åra arbeidde ho ved nevrokirurgisk avdeling på Rikshospitalet. Frå 1973 var ho tilsett ved Fylkessjukehuset i Lillehammer, seinare jobba ho i heimesjukepleia i Lillehammer kommune.

Kofoed-Larsen var kommunestyremedlem i Lillehammer 1976-83 og på ny 1987-95, i til saman åtte av desse åra hadde ho plass i formannskapet. Valperioden 1995-99 var ho fylkestingsmedlem i Oppland, med plass i fylkesutvalet. Hausten 1997 vart ho vald inn på Stortinget, der ho i fire år var medlem i Samferdslekomiteen. Ho lukkast ikkje verte attvald i 2001. Kofoed-Larsen var 1991-97 sentralstyremedlem i Kristeleg Folkeparti og 2002-06 leiar for Kristelig Folkeparti-kvinnene.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1997-2001
Folk frå Halden
Folk frå Lillehammer
Sonntagberg

Sonntagberg er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 18,3 km² og i kring 3 800 ibuarar. Kommuneleiinga held til i Rosenau, den mest folkerike landsbyen i kommunen.

Kommunen er særleg kjend for Basilika Sonntagberg, ei 300 år gammal kyrkje plassert på ei høgde, 712 meter over havet, og som kanskje sjåast frå vidt ikring.

Kjelder

Kommunar i Niederösterreich
Seitenstetten

Seitenstetten er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 30,5 km² og i kring 3 400 ibuarar. Landsbyen Seitenstetten Markt ligg 349 meter over havet.

Bygningane og hagane til eit benediktinar-kloster dominerer den sentrale busetnaden.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Seitenstetten» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Aschbach-Markt

Aschbach-Markt er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 37,2 km² og i kring 3 800 ibuarar.

Noko mindre enn halvparten av befolkninga i kommunen bur i landsbyen Aschbach-Markt, som ligg om lag 10 km sør om byen Amstetten. Resten av ibuarane fordelar seg på fem mindre landsbyar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aschbach-Markt» frå ,  den 25. mars 2019.  
 

Kommunar i Niederösterreich
Urmakar

Ein urmakar er ein handverkar som lagar, reparerer og/eller sel ur. Ein faglært urmakar skal kunne hjelpe ein kunde i val av ur og andre produkt og tenester, vurdere lønnsemda av ein reparasjon og kunne reparere og gjere vedlikehald av ulike typar ur.

Urmakarfaget høyrte i Noreg opphavleg til smedhandverket. Det meste av ur- og klokkemakari vart først drive som husindustri på bygdene. Vanlegvis gjekk urmakarar under nemninga klokkemakarar. Den første kjende, norske urmakaren er Peder Jensen Nøttestad frå Stange, som fekk privilegium som urmakar i Christiania i 1734. Utover på 1700-talet fekk faget sterkt oppsving. Den første samanslutninga var Christiania Uhrmagerforening frå 1883. Norges Urmakerforbund vart stifta i 1903.

Kjelder 
 
 

Handverksyrke
Hengekøye

Ei hengekøye er ei køye av seglduk, flettverk eller liknande til å henge opp mellom to festepunkt. Hengekøyer fungerer som sove- og kvileplass, og dei er ofte brukte ute når vêret er mildt, særleg om sommaren.

Hengekøyer av seglduk vart brukte av det meinige mannskapet på dei fleste orlogsskipa inntil åra like etter andre verdskrig. Om kvelden vart køyene strekte mellom krokar og bøylar oppunder dekk på banjerane. Om dagen vart dei stua bort i finkenett eller køykister. Seinare vart dei erstatta av faste køyer.

Kjelder 
 
 

Liggemøblar