alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ytre Rendal kyrkje

Ytre Rendal kyrkje er ei lafta krosskyrkje ved Otnes i Rendalen kommune i Innlandet. Ho er soknekyrkje i Ytre Rendal sokn i Den norske kyrkja. 

Kyrkja vart måla kvit ved ei restaurering i 1878, men fekk att raudfargen i 1930.

Jacob Breda Bull er gravlagd saman med kona si ved Ytre Rendal kyrkje i ein haug med eit stort minnesmerke.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 
 Rendalen kommune  om kyrkjene i kommunen
 

Kyrkjer i Rendalen
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Kulturminne i Rendalen
Norske kyrkjer frå 1750-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Øvre Rendal kyrkje

Øvre Rendal kyrkje er ei lafta krosskyrkje ved Bergset i Rendalen kommune i Innlandet fylke. Kyrkja stod ferdig i 1759, men vart ikkje innvigd før i 1761.

Jacob Breda Bull voks opp på prestegarden i nærleiken, der det no er museum for han.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 
 Rendalen kommune  om kyrkjene i kommunen
 

Kyrkjer i Rendalen
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Kulturminne i Rendalen
Norske kyrkjer frå 1760-åra
Krosskyrkjer i Noreg
Valkyrkjer i 1814
Tylldalen kyrkje

Tylldalen kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1736 i Tynset kommune i Innlandet fylke. Dette er den sjette kyrkja i Tylldalen, der det har vore kyrkje sidan mellomalderen.

Veggene og taket i kyrkja er dekorert med rankemåleri. Byggverket er i tømmer og har 240 plassar. Bygget blei reist av Karl Brandvold og sonen Arne. Dei to bygde også dei no nedrivne kyrkjene på Tynset og i Alvdal. Tømmerveggane fekk grov bordkleding utvendig i 1756. Innvendig er tømmerveggar og himling fullstendig dekt av måla dekorasjonar. Mellom anna rosemåling, Christian 6.s monogram og lidingshistoria framstilt av Jens Rasmussen Sandberg. Dekorasjonane var lenge tildekka, men blei avdekka av Domenico Erdmann og Ola Seter. Alvdal og Kvikne kyrkjer har liknande dekorasjonar og truleg står same lokale kunstnar bak. Altertavlene er barokke og tradisjonelle for den tida. Eit opphaveleg korskille blei fjerna i 1785.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 Tynset kyrkjelege fellesråd 
 3D-framsyning av kyrkja  hos fellesrådet
 Tynset kommune 
 

Kyrkjer i Tynset
Kulturminne i Tynset
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1730-åra
Brydalen kyrkje

Brydalen kyrkje er ei lafta langkyrkje i Tynset kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført i 1883 og innvigd som skolekapell i 1884.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Kyrkja.no om Brydalen og kyrkja der
 3D-framsyning av kyrkja  hos fellesrådet
 

Kyrkjer i Tynset
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Kulturminne i Tynset
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1884
Avaldsnes idrettslag

Avaldsnes Idrettslag (skipa 16. juni 1937) er eit idrettslag frå Avaldsnes på Karmøy. Medlemstalet per 31. desember 2012 var 818. Klubben held til ved Avaldsnes Idrettssenter, og spelar heimekampane på «Skeie», også kalla «Nye bana».

Idrettsanlegget på Skeie, som ligg 1 km vest for riksveg 47 ved Avaldsnes sentrum, inneheld følgjande: to store grasbaner, éi stor kunstgrasbane med flomlys, to grasløkker (fire 7'ar-baner), éi grusløkke med flaumlys, to klubbhus, éin ballbinge og éin sandvolleyballbane.

AIL har både fotball- og handballavdeling, samt ei avdeling for born; Idrettsskolen, og ei avdeling for ski/trim. Idrettsskolen har 200 born i alderen 5-10 år, medan ski/trim har tre aktive utøvarar i langrenn (Einar Vikingstad, med fleire VM-gull i klassen over 50 år) og 40 aktive i trimgrupper.

Fotball
Fotballavdelinga har i sesongen 2013 24 lag, med totalt ca. 250 aktive spelarar, trenarar og leiarar og med damenes elitelag som flaggskip.

Damer Elite
Elitelaget spelar i Toppserien f.o.m. sesongen 2013 etter å ha rykka opp med ein klår siger i 1. divisjon i 2012. Dei er det første laget frå Karmøy som har spela i den øvste divisjonen. I 2013 vart laget nummer 4 i Toppserien og tok seg heilt fram til cupfinalen, der dei tapte mot Stabæk.

Cecilie Pedersen er den mest kjende spelaren på laget og har fleire landskampar på A-landslaget, inkludert EM i Finland i 2009. I tillegg har laget etter opprykket i 2012-sesongen henta fleire gode utanlandske spelarar, deriblant tre brasilianske landslagsspelarar, med eit mål om å etablere seg i Toppserien.

Spelarstall 
Endra 17. august 2020

Menn
A-laget spelar i 4. divisjon etter å ha rykka ned frå 3. divisjon i 2012. Før dette hadde laget spela i 3. divisjon frå 2005 til 2010, og i 4. divisjon sesongen 2011.

Handball
Handballavdelinga, som held til i Håvikhallen på Håvik, har 22 lag med ca. 300 aktive spelarar, leiarar og trenarar.

Kjende utøvarar
Cecilie Pedersen, fotball
Rosana dos Santos Augusto Rosana

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Avaldsnes IL» frå , den 24. november 2013.
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Nettstaden til Avaldsnes idrettslag

Skipingar i 1937
Fotballag i Rogaland
Karmøy kommune
Kvikne kyrkje i Tynset

Kvikne kyrkje er ei lafta krosskyrkje frå 1654 i det som før var Kvikne kommune, men som frå 1966 er ein del av Tynset kommune i Innlandet fylke. I byrjinga hang klokkene i tårnet, men i 1768 vart dei overførte til ei klokkestove ved våpenhuset i vest. Sakristiet er frå 1773.

Veggene i kyrkja vart utsmykka med rankedekorasjonar i 1730-åra. Galleribrystingane har bilete av Jesus og disiplane.

Bjørnstjerne Bjørnson vart fødd på Bjørgan prestegard i Kvikne i den tida far hans var prest i Kvikne.

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 
 Kvikne.no om kyrkja
 Kart og 3D-framsyning  hos fellesrådet
 

Kyrkjer i Tynset
Kulturminne i Tynset
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1650-åra
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Innlandet
Folldal kyrkje

Folldal kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1882 i Folldal kommune i Innlandet. Kyrkja var raud frå 1939 til 1975.

Ragnvald Einbu måla kyrkja innvendig i 1924.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 Folldal kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Folldal
Kulturminne i Folldal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1882
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Henrik Nissen
Egnund kapell

Egnund kapell er ei lafta langkyrkje frå 1975 i Folldal kommune i Innlandet. Det har vore gravplass på staden sidan 1922.

Bakgrunnsstoff
 
 Folldal kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Folldal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1975
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Dalen kyrkje i Folldal

Dalen kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1934 i Folldal kommune i Innlandet. Det har vore gravplass på staden sidan 1914.

Bakgrunnsstoff
 
 
 Folldal kyrkjelege fellesråd
 

Kyrkjer i Folldal
Kulturminne i Folldal
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1934
Kyrkjer i Nord-Østerdal prosti
Atar

Adar eller atar (avestisk ātar, pahlavi atash, atesh, adur) er omgrep for eld i parsismen. Eld er heilag, og står for reinskap, livskraft og Guds nærvær. Adargan er ei parsarhøgtid til ære for elden.

Kjelder

GLOSSARY and Standardized spelling of Zoroastrian terms, avesta.org
Zoroastrianism, hinduwebsite.com
Adar (Sacred Fire) , symboldictionary.net

Parsisme
Eld
Khazarar

Khazarar  eller khasarar var ei halvnomadisk tyrkisk folkegruppe frå Sentral-Asia som herska over eit større rike frå 600- til 900-talet. På høgda av si makt kontrollerte dei store delar av det som i dag er det sørlege Russland, Vest-Kasakhstan, Aust-Ukraina og store delar av Kaukasus (medrekna Dagestan, Aserbajdsjan,  Georgia) og Krim-halvøya.

Khazarriket hadde ei viktig rolle som handelsveg mellom Europa og Asia, og var bufferstat mellom det kristne bysantinske riket og det muslimske omajaderiket. I Khazarriket budde mange jødar, og på 700-talet konverterte khazarherskaren Bulan og fleire adelsfolk til jødedommen. Elles var befolkninga kristen eller muslimsk, medan den opphavleg stammereligionen deira seinare er blitt kjend som tengriisme.

Kjelder

Mendelsohn, Oskar. «Khazarer» (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 24. november 2013.

Delar av denne artikkelen bygger på «Khazars» frå ,  den 24. november 2013.  
 

Russisk historie
Ukrainsk historie
Tidlegare land i Asia
Nomadiske folk
Khazarriket
Tidlegare land i Europa
Nikolaj K. Kruglov

Nikolaj Konstantinovitsj Kruglov (russisk: Николай Константинович Круглов) () er ein sovjet-russisk, tidlegare skiskyttar frå landsbyen Krasnyj Mys i Nizjegorod oblast, som representerte Sovjetunionen. Han vart verdsmeister på 10 km i 1975 og olympisk meister på 20 km året etter. Mellom 1974 og 1977 vann han to VM-gull og eitt OL-gull med sovjetiske stafettlag. Han er far til skiskyttaren Nikolaj N. Kruglov.

Aktiv
Kruglov deltok i sitt fyrste verdsmeisterskap i 1974. Etter å ha vorte beste sovjet-løpar på 10 km, fekk han æra av å gå Sovjetunionen inn til gullmedalje i 4 x 7,5 km stafett. Året etter vart han verdsmeister på 10 km i italienske Antholz, og kom på sølvplass i dei to andre VM-øvingane. Under Vinter-OL 1976 i Innsbruck vann han 20-kilometeren, og gjekk tredje etappen på Sovjetunionen sitt stafettlag som vann framom Finland og DDR.

Kruglov fekk sølvmedaljen på 10 km under VM i skiskyting 1977 på Vingrom, slått einast av landsmannen Aleksandr Tikhonov. Seinare i meisterskapen gjekk Kruglov inn til sitt tredje internasjonale stafett-gull. To år etterpå tok Kruglov under VM i 1979 sin tiande og siste VM- og OL-medalje då Sovjetunionen fekk bronsen i stafetten. Alle dei fem stafettmedaljane sine tok han på lag med Aleksandr Tikhonov.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1974 i Minsk: Gullmedalje i stafett, nr 6 på 10 km
VM i skiskyting 1975 i Antholz: Gullmedalje på 10 km, sølvmedalje både på 20 km og i stafett
Vinter-OL 1976 i Innsbruck: Gullmedalje både på 20 km og i stafett
VM i skiskyting 1976 i Antholz: Bronsemedalje på 10 km
VM i skiskyting 1977 i Vingrom: Gullmedalje i stafett og sølvmedalje på 10 km
VM i skiskyting 1978 i Hochfilzen: Nr 5 på 20 km 
VM i skiskyting 1979 i Ruhpolding: Bronsemedalje i stafett, nr 14 på 10 km

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar
Denne artikkelen bygger på «Nikolaj K. Kruglov» frå ,  den 25. november 2013.  
 

Sovjetiske skiskyttarar
Russiske skiskyttarar
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under vinter-OL 1976
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1976
Skiskyttarar under vinter-OL 1976
Verdsmeistrar i skiskyting
Nord-Sel kyrkje

Nord-Sel kyrkje er ei lafta langkyrkje i Sel kommune i Innlandet
.

Altartavla er overført frå ei tidlegare kyrkje som stod på garden Romundgard i nærleiken av dagens kyrkje.

På kyrkjegarden er 31 Commonwealth War Graves, graver for allierte soldatar som fall i andre verdskrigen.

Bakgrunnsstoff 
 
 
 
 Nord-Sel kyrkjelyd
 

Kyrkjer i Sel
Kyrkjer i Nord-Gudbrandsdal prosti
Kulturminne i Sel
Langkyrkjer i Hamar bispedømme
Norske kyrkjer frå 1932
Dombås kyrkje

Dombås kyrkje er ei krosskyrkje frå 1939 i Dovre kommune i Innlandet fylke. Kyrkja er oppført i sparagmitt frå Jondalen, frå eit steinbrot som vart opna kort tid i førevegen. Ho er teikna av Magnus Poulsson.

Kyrkja blei setje eld på natt til 20. februar 2020 og fekk skadar til ein verdi av rundt 20 millionar kroner.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 

Kyrkjer i Dovre
Kyrkjer i Nord-Gudbrandsdal prosti
Kulturminne i Dovre
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1939
Magnus Poulsson
Kyrkjebrannar i Noreg
Dovre kyrkje

Dovre kyrkje er ei lafta krosskyrkje i Dovre kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført og teken i bruk i 1736, men innvigd fyrst den 21. februar 1740. I 1840–41 fekk tårnet si noverande form, og kyrkja vart kledd med skiferplater.

Bakgrunnsstoff
 
 
 
 

Kyrkjer i Dovre
Kyrkjer i Nord-Gudbrandsdal prosti
Kulturminne i Dovre
Krosskyrkjer i Noreg
Norske kyrkjer frå 1730-åra
Total krigføring

Total krigføring eller total krig viser til krigføring der ein av partane tek i bruk alle moglege middel. Ei slik krigføring kan medføra eit mindre skarpt skilje mellom sivile og stridande, og sivile kan også vera eit større mål for krigføringa enn i anna krigføring. 

Omgrepet «total krig» blei introdusert av den tyske generalen Erich Ludendorff, men er blant mange blitt ført tilbake til krigsteoretikaren Karl von Clausewitz som omalte «absolutt krig». Under andre verdskrigen blei omgrepet brukt av den tyske propandaministeren Joseph Goebbels.

General Curtis LeMay frå USA la i 1949 fram eit oppdatert syn på total krig etter utviklinga av atomvåpen. Med eit atomarsenal ville total krigføring frå ei atommakt medføra «drapet på ein nasjon». To atommakter ville då eventuelt kunna utsletta kvarandre. Sjå terrorbalanse.

Kjelder

«total krig», denstoredanske.dk. Henta 25. november 2013.
Helgesen, Jan E. Krig: krigens rett (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 25. november 2013.
Denne artikkelen bygger på «Total war» frå ,  den 25. november 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Krig
Garba

Garba (gujaratiskrift ગરબા) er ein folkedans frå Gujarat vest i India. Dansen har namn etter garbhadip, der 'garbha' tyder 'krukke' eller 'livmor' og dip tyder 'lys'. Ei rund krukke med eit levande lys inni seg er tradisjonelt ein del av dansen. Tradisjonelt dansa ein garba ved kveldstid under høgtida navaratri ('ni netter').
Garba er blitt eit populært kjennemerke for gujaratikultur, og blir dansa fleire stader i India og resten av verda.

Garba er tradisjonelt ein ringdans for kvinner til ære for gudinna Amba (Durga), og er særleg knytt til hinduhøgtida navaratri. Gudinna er symbolisert av garbakrukka, eit bilde eller ein skulptur i midten av ringen. Ved nokre høve held dansarane krukka på hovudet. Ei garbakrukke kan ha hol i sidene slik at lyset slepp ut. Ho kan elles vera måla i ein sterk farge, typisk kvit og raud, og pynta med blanke ting som speglar, perler, gullpynt eller zaritråd.

Deltakarane i dansen er typisk kledd i fargesterke klede som tradisjonell gudjaratisk læhnga tsjoli. Dei klappar rytmisk til dansen. 
Ein songar og trommar og eventuelt fleire musikarar akkompagnerer.

Garba er blitt påverka av fleire andre dansetypar, og blir i dag også dansa av menn. Han kan også dansast til andre høgtider og feiringar enn navaratri, som ved bryllaup.

Ein garbavariant er ras garba, også kalla dandiya [ras], som blir dansa med stikker i hendene.

Bakgrunnsstoff

Kjelder 

Indisk dans
Gujarat
Fotograf Engvig

Fotograf Engvig A/S er eit fotograffirma i  Kristiansund. Det vart skipa i 1875 av Johan Konrad Engvig. 

Skipingar i 1875
Næringsliv i Møre og Romsdal
Kristiansund kommune
Norske fotografibyrå
Pave Siricius

Pave Siricius () sat som pave frå desember 384 til han døydde i 399.

Ifølgje Liber Pontificalis var han son av ein Tiburtius frå Roma. Som ung gut gjekk han i kyrkjeteneste, først som lektor og deretter som diakon. 

Etter av pave Damasus I døydde i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius blei enstemmig vald. Dette blei stadfesta av keisar Valentinian II av Romarriket den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var nøgd med valet. Han bidrog med middel til å restaurera Paulusbasilikaen (San Paolo fuori le Mura, 'Sankt Paulus utanfor murane') i Roma. Siricius konsekrerte den nye kyrkja i 390; det står ein moderne søyle utanfor nordre søylehall til minne om dette. 

Dekretalar – direktiv i disiplinære spørsmål – til Siricius er dei eldste som er bevart. Medan referansar til tidlegare dekretalar tyder på at dei var i ein broderleg tone, er dekretaliane til Siricius i ein autoritativ kansellistil som minnar om keisarlege edikt. Dei fekk automatisk status som lover.

Siricius bekrefta at arianarar som blei gjenopptekne i den katolske kyrkja ikkje skulle døypast på nytt. Han slo også fast at ein berre i særskilde høve skulle døypa på andre tidspunkt enn påske og pinse, noe som var ein gammal skikk. Han utstedte også reglar for sølibat, aldersgrense for kandidatar til ordinasjon og for botsdisiplinen. 

Det var under pontifikatet til Siricius at keisar Theodosius den store forbaud alle heidenske ofringar. Medan kristendommen allereie var blitt statsreligion i Romarriket, blei han no den einaste lovlege.

Siricius døydde i Roma den 26. november 399. Han blei gravlagd i basilikaen San Silvestro nær Priscilla-katakomben. Dødsdatoen er minnedagen hans som helgen. Paven blei æra som helgen kort tid etter at han var død, men var ikkje med i dei offisielle helgenlistene, truleg grunna kritikk frå kyrkjefaren Hieronymus og Paulinus av Nola. Først i 1748 blei han føydd til listene av pave Benedikt XIV, som hadde skrive ei avhandling om han.

Kjelder
«Den hellige pave Siricius ( -399)», katolsk.no
Denne artikkelen bygger på «Siricius» frå ,  den 26. november 2013.  
 
Denne artikkelen bygger på «Pope Siricius» frå ,  den 26. november 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
  "Pope St. Siricius". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.
 

Pavar
Romerske helgenar
Folk frå Roma
Håvard Rem

Håvard Rem () er ein norsk forfattar og lyrikar, busett på Notodden. Han er far til musikaren Simen Rem.

Han debuterte allereie som 18-åring med Kall på heltene i 1977, og har så langt gjeve ut elleve diktsamlingar. Han har skrive ei rekkje biografiar, mellom anna om Bjarte Baasland, Erik Mykland, Aril Edvardsen, Tor Erling Staff og Hank von Helvete. Han har gjendikta Bob Dylan og Leonard Cohen, og har skrive eigne songtekstar for bruk av artistar og band som a-ha, Morten Harket, Kaizers Orchestra, Vamp, Jørn Hoel, Silje Nergaard og Ørkenkjøtt.

Saman med sonen Simen utgjer han duoen REM & REM.

Norske forfattarar
Norske lyrikarar
Vinnarar av Spellemannprisen
Klassisk indisk musikk

Klassisk indisk musikk viser til sørasiatiske musikktradisjonar som byggjer på ragaer og musikkreglane skildra i verk frå oldtida og mellomalderen. Dei to klassiske hovudtradisjonane er karnatisk musikk frå Sør-India og hindustanimusikk frå Nord-India, Pakistan, Bangladesh og til ein viss grad Nepal og Afghanistan.

Av klassiske musikkverk kan nemnast Natyasjastra frå ein gong mellom 200-talet f.Kr og 200-talet e.Kr., som la grunnlaget for indisk musikk, dans og drama,
Brihaddeśi frå om lag 700-talet, det eldste verket som definerer ragaer.

Kjelder

«Classical Music», The Oxford Encyclopaedia of the Music of India oxfordreference.com
«Brihaddeśi», The Oxford Encyclopaedia of the Music of India, oxfordreference.com

Indisk musikk
Hindustanimusikk

Hindustanimusikk er den eine hovudforma av klassisk indisk musikk. Ho høyrer heime i Nord-India, Pakistan og Bangladesh og til ein viss grad Nepal og Afghanistan, typisk blant folk som talar indoariske språk. Den andre hovudforma er karnatisk musikk, og er vanleg i det dravidiske språkområdet. Musikktypane har felles utgangspunkt, men skilde lag då dei nordlege delane av Sør-Asia blei erobra av muslimar frå 1200-talet og hindustanimusikk tok opp i seg element frå persisk og arabisk musikk. Begge musikktypane byggjer på ragaer og talarytmar, og legg stor vekt på improvisasjon. 

Dei vanlegaste instrumenta i hindustanimusikk er strengeinsturmenta sitar, sarod, sarangi og tamboura, blåseinstrumentet shehnai og trommesettet tabla. Hindustanisong har ofte eit religiøst innhald, både hinduisk og muslimsk. Tradisjonelt framfører utøvarar av musikken ofte musikk knytt til begge religionane.

Ravi Shankar, Ali Akbar Khan og Bismillah Khan er kjende moderne hindustanimusikkutøvarar.

Kjelder

«Hindustani music»  (2011). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica.

Indisk musikk
Pakistansk musikk
Bangladeshisk musikk
Afghansk musikk
Nepalsk musikk
Klassisk indisk musikk
Smegma

Smegma, frå det greske ordet σμήγμα, sebum, og på norsk kukost og/eller flensost er ei blanding av avskala, epiteliale celler, transsudate hudoljer, og fukt, som kan samlast opp under forhuda hos hannar og i vulva hos hoer. Den har ei sterk og karakteristisk lukt. Smegma kan som regel unngåast ved hjelp av god hygiene.

Kjelde 

Denne artikkelen bygger på «Smegma» frå ,  den 27. november 2013.  
 

Anatomi
Khol

Khol (, ), også kjend som mrdanga eller mridanga(, forskjellig frå sørindisk mridangam) er ei keramisk tosida tromme brukt i nordlege og austlege India, særleg Bengal, Assam, Manipur og Orissa. Ein speler på henne med handflata og fingrane på begge hender. Ho blir brukt som akkompagnement til religiøs musikk (bhajan og kirtan), til dansen gaudiya nritya og til folkemusikk.

Korpuset eller kroppen til tromma er laga av leire, medan trommeskinna tradisjonelt er av tre lag lêr. Ein lager ein sirkel i midten av skinnet av rissmørning, lim og jern. I moderne tid finst også trommer med kropp av glasfiber og syntetiske trommeskinn. Tradisjonelle trommer har reimer mellom dei to trommeskinna og ei lengre reim som ein kan bera tromma med.

Den assamesiske helgenen Sankardev skal ha brukt khol. Tromma blir elles brukt til ulike songar, som kirtanar av dei bengalske diktarane Chandidas, Govindadasa og Gyanadas. Ein bruker henne også til den bengalske dansen gaudiya nritya.

Khol er hovudtromma brukt til bhajan- og kirtansynging av International Society for Krishna Consciousness (ISKCON, «Hare Krishna-rørsla») og Gaudiya Vaishnava.

Tromma blir sagt å vera ei lekamleggjering av guden Balarama, broren til Krisjna.

Sjå òg
Mridangam
Tabla
Thavil
Karatalas
Maddale
Dholak

Kjelder

 «Khol», The Oxford Encyclopaedia of the Music of India
Mridanga Drum - Tilak, krishnastore.co.uk

Denne artikkelen bygger på «Khol» frå ,  den 26. november 2013.

Bakgrunnsstoff
 Mridanganet.blogspot.com

Indiske musikkinstrument
Handtrommer
Manipur
Vest-Bengal
Assam
Orissa
Vladimir Melanjin

Vladimir Mikhailovitsj Melanjin () var ein sovjet-russisk skiskyttar frå Balyik i Kirov oblast i Russland. Han vart verdsmeister i skiskyting i 1959, 1962 og 1963, samt olympisk meister for Sovjetunionen i 1964 i Innsbruck.

Aktiv 
Melanjin vart den andre verdmeisteren i skiskyting då han i Courmayeur i 1959 vann den einaste øvinga i meisterskapen. Året etter vart han nummer fire dei olympiske leikane i Squaw Valley. Både i 1962 og 1963 vart han verdsmeister, begge gongane framom finske Antti Tyrväinen. 1963-meisterskapen gjekk elles i Seefeld i Austerrike, der Melanjin året etter var tilbake og vann ein suveren gullmedalje under dei olympiske vinterleikane 1964. Han trefte då på alle 20 skota og slo landsmannen, sølvvinnaren Aleksandr Privalov med over tre minuttar, nordmannen Olav Jordet tok bronsen. I 1965 var Melanjin sjølvskriven på Sovjetunionen sitt firemannslag til den fyrste stafetten i eit VM i skiskyting. Saman med Valentin Psjenitsyn, Aleksandr Privalov og Nikolaj Puzanov kom han på bronseplass; Noreg vann stafett-tevlinga framom Sverige.

Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
VM i skiskyting 1959 i Courmayeur: Gullmedalje på 20 km
Vinter-OL 1960 i Squaw Valley: Nr 4 på 20 km
VM i skiskyting 1962 i Tavastehus: Gullmedalje på 20 km
VM i skiskyting 1963 i Seefeld: Gullmedalje på 20 km
Vinter-OL 1964 i Innsbruck: Gullmedalje på 20 km
VM i skiskyting 1965 på Elverum: Nr 7 på 20 km, bronsemedalje i stafett
VM i skiskyting 1966 i Garmisch-Partenkirchen: Nr 4 i stafett

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Sovjetiske skiskyttarar
Russiske skiskyttarar
Verdsmeistrar i skiskyting
Olympiske meistrar for Sovjetunionen
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1960
Skiskyttarar under vinter-OL 1960
Sovjetiske deltakarar under vinter-OL 1964
Skiskyttarar under vinter-OL 1964