alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Benighted Pass

Benighted Pass er eit snøpass mellom Mount Watt og Mount Roy i Barker Range i Victory Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av geologen M.G. Laird frå New Zealand og kjem av at feltgruppa hans vart tvungen til å halde seg her i eit naudtelt på grunn av dårleg vêr i passet i sesongen 1981–82.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Benighted Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Brawhm Pass

Brawhm Pass er eit lite pass på austsida av Farnell Valley i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å lett kome seg mellom Beacon Valley og Arena Valley. Namnet vart tilrådd i 1968 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee. Det er kalla opp etter ein av seks medlemmar frå ekspedisjonane til University of New South Wales i 1964–65 og 1966–67 som nytta dette passet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brawhm Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Browning Pass

Browning Pass er eit isdekt pass, 10 nautiske mil langt, og som ligg mellom hovudkammen i Deep Freeze Range og Northern Foothills i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å kome seg mellom den lågare enden av Priestleybreen og Campbellbreen. Passet vart først kartlagde som ein del av Campbellbreen av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen (BrAE). Det vart kartlagd på ny av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1962–63, og kalla opp etter Frank V. Browning, eit medlem av den nordlege gruppa til BrAE, som det nærliggande Mount Browning òg er kalla opp etter.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Bull Pass

Bull Pass er eit lågt pass gjennom Olympus Range, mellom Mount Jason og Mount Orestes, frå McKelvey Valley til Wright Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Colin Bull, som leia denne ekspedisjonen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bull Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Copland Pass

Copland Pass er eit pass på kring 1600 moh over Frostbite Spine, ryggen mellom Hookerbreen og Salientbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart kalla opp etter Copland Pass på New Zealand, av R.H. Findlay, leiaren for ei geolog-gruppe frå New Zealand Antarctic Research Program i området, 1981–82.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Copland Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Dais Col

Dais Col er eit isfritt pass i Antarktis på 600 moh., mellom austenden av Labyrinth og vestkanten av Dais, i Wright Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) i samband med Dais.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Dais Col» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjellovergangar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
The Defile

The Defile er ein smal isfri passasje mellom enden av Suessbreen og ura i Nussbaum Riegel i Taylor Valley i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Defile» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Descent Pass

Descent Pass er eit pass som går frå Bluebreen til Ferrarbreen i Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av gruppa leia av Albert Armitage under Discovery-ekspedisjonen, på grunn av ein vågal nedstiging til Ferrarbreen her via Descentbreen i 1902.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Descent Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Dogwatch Saddle

Dogwatch Saddle er eit snødekt skard mellom Mount Brøgger og Mount Morrison, frå Bensonbreen til Clevelandbreen i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme overnatta på skardet i januar 1990. Namnet er til minne om nattetimane dei låg på denne staden.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Douglas Gap

Douglas Gap er ei isbre-fylt skard, 1,5 nautiske mil (3 km) breitt, mellom Hedgpeth Heights og Quam Heights i Anare Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald S. Douglas, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1959–60 og 1960–61.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Foggy Pass

Foggy Pass er eit pass som går frå nordaust til sørvest mellom Leitch Massif i nord og West Quartzite Range og East Quartzite Range i sør i Concord Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter forslag frå geologen M.G. Laird på grunn av vêrtilhøva dei møtte i området.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Football Saddle

Football Saddle er eit breitt pass på 700 moh, 2 nautiske mil aust-søraust for Football Mountain på ryggen mellom Edistofjorden og Tuckerbreen i Antarktis. Fjellpasset er ei snødekt rute som kan kryssast med slede. Det finst to andre skard like aust og vest for Football Mountain som har omtrent same høgd og som er lettare å krysse til fots, men vanskelegare med slede, fordi dei er brattare og delvis har nakent fjell. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand, 1957–58, etter plasseringa nær The Football.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Fry Saddle

Fry Saddle er eit lite, isdekt skard ved toppen av Frybreen, kring 6,5 km vest-sørvest for Mount Douglas i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og vart namngjeven av dei i samband med Frybreen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Helix Pass

Helix Pass er eit lite pass som strekkjer seg frå nord til sør 4 nautiske mil aust-nordaust for Mount Jamroga sentralt i Bowers Mountains i Antarktis. Fjellpasset ligg mellom fjelltoppar utan namn og gjer det mogeleg å dra frå området ved toppen av Carryerbreen til område i den sørlege delen av Bowers Mountains. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand, 1967–68, fordi dei turen gjennom passet to heile natte med mykje gåing att og fram og klatring. Det vart derfor kalla opp etter landsnigelen, heliks.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Husky Pass

Husky Pass er eit pass mellom Lanterman Range og Molar Massif i Bowers Mountains i Antarktis, inst på Sledgersbreen og ein sidebre utan namn, som fører til Leap Yearbreen. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter gruppa hadde strevd seg gjennom passet med hundesledar, ut frå Rennickbreen til Lilliebreen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Lava Tongue Pass

Lava Tongue Pass er eit pass i Antarktis, skildrande kalla opp etter ein lavastraum som fyller passet. Passet kryssar Radian Ridge.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Minotaur Pass

Minotaur Pass er eit pass, eller skard, på kring 1600 moh mellom Apollo Peak og Mount Electra i Olympus Range i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å gå frå Wright Valley til McKelvey Valley. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1984 etter minotauros, i samband med at namn i Olympus Range er kalla opp etter namn frå gresk mytologi.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Minotauros

Minotauros (gr. «Minos' okse») var eit vesen i gresk mytologi som var halvt menneske og halvt okse. Han heldt til i Labyrinten på Kreta, eit stort byggverk oppført av kong Minos og teikna av arkitekten og oppfinnaren Daidalos for å helde monsteret innesperra. Han vart til slutt drepen av helten Thesevs.

Segnet om Minotauros 

Før Minos vart konge, bad han havguden Poseidon om eit teikn, for å forsikre seg om at han, og ikkje bror hans, skulle arve trona. Poseidon sendte han ein kvit okse med vilkår om at Minos ville ofre oksen til han. Ein umåteleg velskapt okse kom opp frå havet, og kong Minos syntes han var så vakker at han heller ofra ein annan okse, og håpte at Poseidon ikkje ville gjennomskode det. Poseidon vart rasande då han oppdaga bedrageriet, og sørgde for at hustrua til Minos, Pasifaë, vart offer for ein brå galskap, og vart forelska i oksen. Ho bad Daidalos om hjelp, og han bygde ei hol ku av tre, dekt med kuskinn, der ho kunne gøyme seg og la oksen bedekke ho. Som følgje av dette fødde ho Minotaurosen.

Minotauros hadde menneskekropp, men hovud og hale som ein okse. Den var eit farleg og aggressivt vesen, og etter råd frå Orakelet i Delfi fekk kong Minos Daidalos til å konstruere ein veldig labyrint under palasset i Knossos for å halde Minotauros innesperra.

Det fall seg slik at sonen til Minos, Androgeos, vart drepen av atenarane, som var misunnelege for sigrane hans ved dei panathenske leikane. For å hemne sonen sin erklærte Minos krig. Han sigra, og forlangte at sju athenske gutar og sju jenter skulle førast til han kvart niande år for å gje dei til Minotauros. Då det var tid for den tredje ofringa, drog Thesevs for å drepe monsteret. Dottera til Minos, Ariadne, var forelska i han og hjelpte han med å finne vegen ut av labyrinten ved å gje han eit garnnøste. Thesevs rulla det ut medan han gjekk inn, og følgde tråden attende etterpå. Han drep Minotauros med eit magisk sverd han òg fekk av Ariadne, og førte dei andre atenarane ut av labyrinten.

Minos vart sint fordi Thesevs slapp unna, og stengte Daidalos og sonen Ikaros inne i labyrinten. Dei klarte å flykte ved å iføre seg vengjer, men Ikaros døydde i fluktforsøket; han flydde for høgt slik at sola smelta voksen som heldt vengjene saman.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Minotauros» frå ,  den 24. april 2013.  
 

Gresk mytologi
Fabeldyr
Historia til Kreta
Moawhango Neve

Moawhango Neve er ein liten névé mellom Mount Camelot og Monte Cassino i Freyberg Mountains. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1967–68 etter ein stad med same namn på New Zealand.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Snømarker i Ross Dependency
Pennell Coast
Pa Tio Tio Gap

Pa Tio Tio Gap er eit isbrefylt skard på 1 000 m. Det strekkjer seg aust-vest mellom Robertson Massif og Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. «Pa Tio Tio» er eit maori-ord som tyder «tilfryst».

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Penance Pass

Penance Pass er det lågaste, austlegaste passet frå Shangri-la til Miers Valley i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Pinnacle Gap

Pinnacle Gap er eit skard mellom Pain og Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land. Skardet vart kryssa og fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi det ligg høge tindar (Mount Ballou) på nordryggen oppom skardet.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Saxby Pass

Saxby Pass er eit snødekt pass gjennom Lyttelton Range i Admiralty Mountains, sør for Lange Peak. Fjellpasset vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) leia av R.H. Findlay, 1981–82, på ei reise mellom Atkinsonbreen og Dennistounbreen. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Eric Saxby.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Soft Snow Pass

Soft Snow Pass er eit snøpass på kring 2 000 moh ved toppen av Osugabreen, ein sidebre til Trafalgarbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det fekk dette namnet av ei geolog-gruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) leia av M.G. Laird, 1981–82, på grunn av uvanleg mjuk snø i passet.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Solomon Saddle

Solomon Saddle er eit snødekt skard (kring 1850 moh) som ligg mellom toppen av Solomonbreen og Fosterbreen, sør for Fisher Bastion i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 i samband med Solomonbreen.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Splettstoesser Pass

Splettstoesser Pass er eit snødekt pass på kring 2200 moh, som går aust-vest gjennom Findlay Range nordvest for Gadsden Peaks i Admiralty Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av R.H. Findlay, leiaren for geolog-gruppa frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP), 1981–82, som nytta dette passet på ei reise mellom Field Neve og Atkinsonbreen, ein sidebre til Dennistounbreen. Det er kalla opp etter John F. Splettstoesser, ein geolog frå Minnesota Geological Survey, som var feltkoordinator for US Antarctic Research Program (USARP) i løpet av International Northern Victoria Land Project, 1981–82.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Sulphide Pass

Sulphide Pass er eit pass i Victoria Land i Antarktis. Det finst frambrot av kishaldig skifer i passet, slik at det kjem ei svovelaktig lukt når ein slår på berget med ein hammar. Sulphide er eit engelsk ord for sulfid.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Toboggan Gap

Toboggan Gap er eit pass gjennom Millen Range like nord for Turret Peak. Det er ein god stad å køyre slede frå polarplatået til Pearl Harborbreen. Det vart namngjeve av den sørlege gruppa til New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962-63.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Veto Gap

Veto Gap er eit skard mellom Tobin og Gair Mesa i Mesa Range i Victoria Land som gjer det mogeleg å nå øvre Rennickbreen frå Aeronautbreen. Det vart namngjeven «Veto» av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi dei avgjorde at Pinnacle Gap i nord var ei betre rute frå Rennick til Aviatorbreen.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Pennell Coast
Vortex Col

Vortex Col er eit skard som fører frå platået til sørsida av Wright Upperbreen i Victoria Land. På denne staden fører vinden med seg snøfokk frå polarplatået. Vinden vert avbøygd av Mount Fleming og ført ned dette skardet. Det skildrande namnet vart gjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC). Vortex tyder virvel på engelsk.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Widowmaker Pass

Widowmaker Pass er eit pass med mange bresprekkar, og derfor farleg, frå Larsenbreen til Reevesbreen, mellom Mount Janetschek og Mount Gerlache i Victoria Land. Passet fekk dette skildrande namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63. Widowmaker tyder «enkeskapar» på engelsk.

Kjelder

Fjellovergangar i Victoria Land
Scott Coast
Byråd

Byråd er det utøvande organet i bykommunar som blir styrte etter prinsippet om byparlamentarisme. I Noreg er det  Oslo, Bergen og Tromsø som blir styrte av byråd. Eit byråd blir leia av ein byrådsleiar, og har byrådsmedlemmer med ansvar for ulike fagfelt. Eit byråd står ansvarleg overfor bystyret, og bystyret kan felle det gjennom eit mistillitsframlegg eller ved å stille eit kabinettspørsmål. Byrådet skal normalt ha fleirtal, anten det, som i Bergen, er snakk om eit positivt fleirtal eller, som i Oslo, eit negativt fleirtal, i bystyret. Medlemmene av byråda i Noreg treng ikkje vere medlemmer av bystyret, og bystyremedlemmer som blir tatt med i byrådet må tre ut av bystyret.

Sjå også
 Liste over Bergen sine byrådar
 Liste over Oslo sine byrådar

Lokalpolitikk
Byrådsleiar

Byrådsleiaren er leiaren for byrådet i kommunar som praktiserer byparlamentarisme. Byrådsleiaren koordinerer byrådet sitt arbeid, har ansvar for sektorovergripande politikk og har stabskoordinerande ansvar. Byrådsleiaren har også ansvaret for samansetnaden av byrådet, og kan skifte ut medlemmene utan å konferere med bystyret.

Byrådsleiarar i Noreg
I Noreg har Oslo hatt byparlamentarisme, og dermed byråd og byrådsleiar, sidan 1986, Bergen sidan 2000 og Tromsø sidan 2011.

Oslo
 1986–1989: Hans Svelland (H)
 1989–1992: Michael Tetzschner (H)
 1992–1997: Rune Gerhardsen (Ap)
 1997–2000: Fritz Huitfeldt (H)
 2000–2009: Erling Lae (H)
 2009–d.d.: Stian Berger Røsland (H)

Bergen
 2000–2003: Anne-Grete Strøm-Erichsen (Ap)
 2003–2006: Monica Mæland (H)
 2006–2007: Henning Warloe (H) (fung.)
 2007-d.d.: Monica Mæland (H)

Tromsø
 2011-d.d.: Øyvind Hilmarsen (H)

 
Lokalpolitikarar i Oslo
Byparlamentarisme

Byparlamentarisme er ei ordning for organisering av lokalpolitikken i bykommunar der fleirtalet i bystyret vel eit byråd som skal ha den utøvande makta. Ordninga erstattar systemet med formannskap, der den daglege drifta av kommunen i større grad blir utøvd etter eit prinsipp om forholdstal, og ho overfører også makt frå rådmannen til byrådsleiaren. I Noreg blei byparlamentarisme innført i Oslo kommune i 1986, Bergen kommune i 2000 og Tromsø kommune i 2011. Fleire andre byar har også vurdert å innføre ordninga.

Som i andre parlamentariske system, er byrådet ansvarleg overfor bystyret, og kan risikere å bli utsett for mistillitsframlegg eller gå av som følgje av eit kabinettspørsmål. I Bergen treng eit bystyre positivt fleirtal for å bli innsett. Oslo praktiserte også opphavleg denne ordninga, men har no gått over til ei ordning med negativt fleirtal, der ordføraren, som sjølv er valt med positivt fleirtal, spør den han oppfattar som leiaren for den mest styringsdyktige koalisjonen om å danne byråd, etter same mønster som ved regjeringsdanningar i Noreg.

Byparlamentarisme er også ei stadig meir utbreidd form for styring av større byar utanfor Noreg.

Parlamentarisme
Norsk lokalpolitikk
Nordre Vartdal

Nordre Vartdal er ei bygd i Ørsta kommune. Bygda, som ligg ved Vartdalsfjorden, omfattar dei tre matrikkelgardane Nøre-Vartdal, Årskog og Øydgarden. Folketalet i bygda er på om lag 160. Busetnaden er samla innom ein trekant på 1,5 x 2 km. (Sjå bygdekart her)

Vartdal kyrkje og kyrkjegard ligg sentralt i bygda ved Vartdalsfjorden. Også Vartdal Helsetun, ein institusjon for eldre og sjuke teken i bruk som Vartdal Gamleheim i 1954, er lokalisert til bygda.  Næringslivet i Nordre Vartdal var i fleire tiår konsentrert om møbelproduksjon og landbruk.Tradisjonelt har det også vore dreve fiske på Nordre Vartdal. For eit par tiår sidan var det vanleg at unggutar reiste ut på fiske med fiskebåtar frå Vartdal. Siste møbelverksemda vart avslutta i 2001, og i 2013 var seks gardsbruk i drift. Dei fleste ibuarane pendlar til arbeid andre stader på Søre Sunnmøre.
E 39 passerer gjennom bygda, som ligg 25 km nord for kommunesenteret. Fylkesveg 5908, 3.3 kilometer, går på båe sider av dalføret. Lengst mot sør går det bomveg til Vartdalssetra Høgebakken.

Fram til dåverande Vartdal kommune vart lagt ned i 1964 heldt kommuneleiinga hus i bygda, sist i  Vartdal Gamleheim-bygningen. Barneskulen Nordre Vartdal skule vart lagt ned i 2004.

Referansar

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960
Johannes Buset: Vartdalssoga. Første Bandet. 1964

Bygder i Møre og Romsdal
Geografi i Ørsta
Sandshamn

Sandshamn er ei bygd på Sandsøya i Sande kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg på austsida av Sandsøya, og omfattar mellom andre matrikkelgarden Nøresande. Sandshamn ligg rundt 2 km nordaust for matrikkelgarden Kyrkjesande, der kyrkja på øya står. I dag er det fiskemottak, hummaravl og ei gjestehamn på staden.

Fiskeværet Sandshamna fekk bygt molo i 1938, moloen vart forlenga i 1961. Fylkesveg 5860 går gjennom bygda til ferjesambamd på øya Voksa. Sandshamn, som ligg 46 kilometer sjøveg sørvest for Ålesund, hadde anløp av rutebåt frå 1891 til 1965. Dei neste tretten åra hadde staden ferjesamband med Åram og Larsnes, sidan har ferjeruta gått frå granneøya Voksa. Sandshamn hadde fast postopneri frå 1891.

Frå slutten av 1600-talet var Sandshamna ein større handelsstad. I andre halvdelen av 1800-talet var staden eit av dei største fiskeværa på Sunnmøre. Kring 1867 vart det bygt overnattingshus til 1 200 mann og ei sjukestove med 18 senger. I sesongen kunne bygda då vere tilhaldsstad for opp til 2 000 fiskarar. Då det vart installert motor i dei små havfiskebåtane kring 1905-10 vart behovet for bustader i land mindre.

Kjelder
Sandesoga, band III. 1997
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960

Bygder i Møre og Romsdal
Geografi i Sande i Møre og Romsdal
Éthikes

Éthikes (gresk Αίθηκες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Éthikes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Referansar 

Ethikes
Ethikes
Skammestein

Skammestein er ei bygd og ein matrikkelgard i Øystre Slidre kommune i Innlandet fylke. Bygda, eller grenda, ligg 32 kilometer nord-nordvest for Fagernes og om lag seks kilometer søraust for Beitostølen. Vegkrysset mellom Fylkesveg 51 og Fylkesveg 289 ligg på Skammestein.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. IX. Bandet. 1960

Bygder i Innlandet
Geografi i Øystre Slidre
Eláti i Tríkala

Eláti (gresk Ελάτη) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Eláti var hovudsete i den tidlegare kommunen Éthikes, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Referansar 

Elati
Gómfi

Gómfi (gresk Γόμφοι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Gómfi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Gómfi 4 782 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 962 innbyggjarar.

Referansar 

Gomfi
Gomfi
Gomfi
Myrófyllo

Myrófyllo (gresk Μυρόφυλλο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Myrófyllo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Myrófyllo 448 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 173 innbyggjarar.

Referansar 

Myrofyllo
Myrofyllo
Myrofyllo
Neráida

Neráida (gresk Νεράιδα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Neráida inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Neráida 252 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 51 innbyggjarar.

Referansar 

Neraida
Neraida
Neraida
Bigend Saddle

Bigend Saddle er eit snødekt skard ved sørvestsida av Mount Betty nord i Herbert Range i Dronning Maudfjella. Skardet vart kryssa i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1963–64, fordi dei la i frå seg ein av motorane til den eine sleden her etter eit veivlager (big end på engelsk) vart øydelagd.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bigend Saddle» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Ross Dependency
Amundsen Coast
Bird Saddle

Bird Saddle er eit av tre markante, snødekte skard på Ross Island, dette på kring 800 moh mellom Mount Bird og Mount Erebus. Det vart namngjeven i samband med Mount Bird, som har ei høgd på 1800 moh nord for dette skardet.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bird Saddle» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Ross Dependency
Geografi på Ross Island
Bridge Pass

Bridge Pass er eit høgt pass mellom Surveyors Range og Nash Range, ved den øvre delen av Dickeybreen og Algiebreen. Det dannar ein passasje frå Nimrodbreen til Beaumont Bay. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter kaptein Lawrence D. Bridge i Royal New Zealand Engineers, som var leiar ved Scott-basen frå november 1960 til februar 1961.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bridge Pass» frå ,  den 24. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjellovergangar i Ross Dependency
Shackleton Coast