alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hambergbreen i Sør-Georgia

Hambergbreen er ein isbre som flyt aust-nordaustover frå nordaustsida av Mount Sugartop til vestsida av enden av Morenefjorden på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen i 1901–04, under Otto Nordenskjöld, som namngav han etter Axel Hamberg, ein svensk geograf, mineralog og arktisutforskar.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Harkerbreen

Harkerbreen er ein tidvassisbre på Sør-Georgia Island sør i Atlanterhavet. Harkerbreen vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen (1901-1904), og namngjeven De Geerbreen, etter Gerard De Geer (1858-1943), ein svensk geolog som spesialiserte seg på geomorfologi og geokronologi. Han vart kartlagd på ny i 1912 av David Ferguson og då kalla opp etter Alfred Harker (1859-1939), ein engelsk geolog som var spesialist i petrologi og petrografi.

Dalen som Harkerbreen flyt gjennom går frå sør til nord og ut av Allardyce Range og ut i Morenefjorden i austsida av Cumberland Bay, sør for Grytviken, den største busetnaden på øya. Harkerbreen er ein tidvassisbre som kalvar isfjell i bukta. Isbreen har ikkje endra seg noko særleg sidan 1970-åra, men har rykka lenger fram enn då han vart fotografert av Frank Hurley i 1914.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Harker Glacier» frå ,  den 24. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 British Antarctic Service Metadata Management System Gazeteer om Harkerbreen. 
 Bilete av Harkerbreen, morene synleg. 
 Bilete av kalvar  i Harkerbreen.

Isbrear på Sør-Georgia
Harmerbreen

Harmerbreen er ein isbre som er 5,5 km lang, og som flyt sørvest frå Starbuck Peak til sjøen like nord for Ranvik, på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter sir Sidney F. Harmer.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Heaneybreen

Heaneybreen er ein isbre, som er 7,5 km lang, og som ligg like nordvest for Cookbreen og flyt nordaust og så aust mot Saint Andrews Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i 1951–52, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John B. Heaney, ein landmålar med den ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Hellandbreen

Hellandbreen er ein isbre som er 7,5 km lang og som flyt sørvest frå Mount Paget til Rocky Bay, på sørsida av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Olaf Holtedahl då han vitja Sør-Georgia i 1927–28, og vart namngjeven av han etter Amund Helland, ein norsk gruvegeolog og glasiolog.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Henningsenbreen

Henningsenbreen er ein isbre som er 5,5 km lang, og som flyt sørvest til sørkysten av Sør-Georgia mellom Cape Darnley og Rocky Bay. Han vart kartlagt i perioden 1951–57 av South Georgia Survey-ekspedisjonen leia av Duncan Carse, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Leonard Henningsen, direktør i Tønsbergs Hvalfangeri i Husvik i 1945–50.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Herzbreen

Herzbreen er ein isbre som flyt søraust frå nærleiken av Mount Paterson til austkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av Den andre tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner i 1911–12.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Hindlebreen

Hindlebreen er ein isbre som er 10 km lang, og som flyt nord frå nærleiken av Mount Paterson og ut i Royal Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey (SGS), 1951–52. Namnet «Brucebreen» vart uoffisielt nytta av British South Georgia Expedition i 1954–55, men fleire stader i Antarktis er kalla opp etter dr. William S. Bruce. UK Antarctic Place-Names Committee tilrådde i 1957 at breen fekk namn etter dr. Edward Hindle, ein britisk zoolog som var uløna sekretær i Royal Geographical Society, og som assisterte South Georgia Survey-ekspedisjonane.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Hodgesbreen

Hodgesbreen er ein liten isbre som er kring 2 km vest for Grytviken på Sør-Georgia, som flyt frå sørsida av Petrel Peak til foten av Mount Hodges. Namnet vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Mount Hodges.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Jenkinsbreen

Jenkinsbreen er ein isbre like sør for Ristingbreen, som flyt aust til enden av Drygalskifjorden søraust på Sør-Georgia. Isbreen vart kalla opp etter Erich von Drygalski frå Den andre tyske antarktisekspedisjonen i 1911–12, under Wilhelm Filchner. For å unngå forveksling med Drygalskibreen i Graham Land, som òg er kalla opp etter Erich von Drygalski, vart eit nytt namn foreslått i 1957 av UK Antarctic Place-Names Committee. Jenkinsbreen er kalla opp etter James Travis Jenkins, som skreiv A History av Whale Fisheries og Bibliography of Whaling.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Jewellbreen

Jewellbreen er ein kort isbre som flyt sør-sørvest frå Mount Grant og ut i Jossac Bight på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1982 etter John A. Jewell, ein feltassistent British Antarctic Survey i området i 1976–77, ved Rothera forskingsstasjon i 1977–78, og baseoffiser ved Rothera, 1978–80.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Keilhaubreen

Keilhaubreen er ein isbre som er 8 km lang og som flyt vestover frå Kohl Plateau og så sørvest til Jossac Bight, på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Olaf Holtedahl då han vitja Sør-Georgia i 1927-28, og vart namngjeven av han etter Baltazar M. Keilhau (1797–1858), ein norsk geolog og professor i mineralogi ved Universitetet i Kristiania.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Kjerulfbreen

Kjerulfbreen er ein isbre som er 13 km lang og som flyt vestover frå Mount Sugartop til austsida av Newark Bay, på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Olaf Holtedahl då han vitja Sør-Georgia i 1927-28, og vart namngjeven av han etter Theodor Kjerulf (1825-1888), ein norsk geolog og professor i mineralogi ved Universitetet i Kristiania.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Königbreen

Königbreen er ein isbre, som er 6 km lang og 3 km brei, og som flyt nordover frå nordsida av Neumayerbreen til enden av Fortuna Bay på Sør-Georgia. Han vart først kartlagt i 1928-29 av den tyske ekspedisjonen under Kohl-Larsen, som namngav han etter Felix König, ein austerriksk fjellklatrar med Den tyske antarktisekspedisjonen i 1911–12, under Wilhelm Filchner.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Lancingbreen

Lancingbreen er ein isbre som er 6 km lang, og som flyt sør frå Mount Corneliussen og Smillie Peak til Newark Bay på sørsida av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter «Lancing», bygd i 1898 og ombygd til kvalkokeri i 1923. Ho vart det første kvalkokeriet som vart bygd med bedding.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Lewaldbreen

Lewaldbreen er ein liten isbre som ligg 6 km vest for Cape Vahsel, og som flyt nordover til kysten ved austenden av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner i 1911-12, etter Theodor Lewald, Ministerialdirektor im Reichsamt des Innern i Tyskland, som tok ei aktiv interesse i ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Lyellbreen i Sør-Georgia

Lyellbreen er ein isbre som flyt nordover til Harpon Bay ved søraustenden av Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen i 1901–04, under Otto Nordenskjöld, som namngav han etter sir Charles Lyell (1797–1875), ein eminent britisk geolog.

Då den britiske magistraten og andre sivile og militære i Grytviken vart fjerna frå Sør-Georgia, var 15 britar utanfor argentinsk rekkjevidd. Tapa som Argentina leid ved Grytviken hindra dei frå å okkupere resten av øya, med basen på Birdøya og feltleirar ved Schlieper Bay, Lyellbreen og St. Andrews Bay under britisk kontroll.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Lucasbreen

Lucasbreen er ein isbre som flyt nord og ut i Bay of Isles på Sør-Georgia, like vest for Luck Point. Han vart kartlagt i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturforskar ombord på briggen Daisy, som namngav han etter Frederic Augustus Lucas, direktør i American Museum of Natural History på den tida.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Morrisbreen

Morrisbreen er ein isbre som flyt nord til enden av Sea Leopardfjorden i Bay of Isles på Sør-Georgia. Han vart kartlagt i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturforskar ombord på briggen Daisy, som namngav han etter Edward Lyman Morris, ein botanikar som då leia avdelinga for naturvitskapen ved Brooklyn Museum.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Nachtigalbreen

Nachtigalbreen er ein isbre som er 3,5 km lang og som flyt nord frå Mount Fagan mot Doris Bay på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882-83, som namngav breen etter dr. Gustav Nachtigal (1834-85), ein tysk fysikar og oppdagar i Afrika.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Neumayerbreen

Neumayerbreen er ein isbre, som er 15 km lang og 3,5 km brei, som flyt aust langs nordsida av Allardyce Range til vestsida av enden av Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04, og kalla opp etter Georg von Neumayer.
Mellom 2005 og 2009 trekte breen seg attende 1 km.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Neumayer Glacier» frå ,  den 24. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear på Sør-Georgia
Nordenskjöldbreen

Nordenskjöldbreen er ein stor isbre som flyt nord til enden av Cumberland East Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter Otto Nordenskjöld, leiaren for ekspedisjonen.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Bakgrunnsstoff
 Photograph av terminal face av glacier

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Novosilskibreen

Novosilskibreen er ein isbre, som er 13 km lang og 3 km brei, og som flyt vestover frå sørvestsida av Salvesen Range til Novosilski Bay på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart først kartlagt og vart namngjeven av den tyske ekspedisjonen 1928-29, under Kohl-Larsen. Namnet kjem frå nærliggande Novosilski Bay.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Jon Birger Østby

Jon Birger Østby () er ein norsk museumsmann og sivilingeniør. Østby var direktør i det tidlegare ABM-utvikling frå opprettinga i 2003 til 2008. Han var konstituert som direktør for Norsk Folkemuseum 1989–1990.

Bibliografi – utval 
 Østby, Jon Birger (1998): Gammelt kobber. Oslo. ISBN 82-7003-186-0
 Østby, Jon Birger (1983): Nomenklatur for drikkestell, med teikningar av Torill Sand. Oslo

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jon Birger Østby» frå ,  den 24. januar 2014, 11483552 revisjon

Bakgrunnsstoff

Norske museumsfolk
Norske sakprosaforfattarar
Kitzbühel

Kitzbühel er ein by og ein kommune i forbundslandet Tirol i Austerrike. Byen ligg ved elva Achen, sentralt i Kitzbühleralpane. Kitzbühel er distriktshovudstad i distriktet ved same namn som byen. Kommunen er på 58 km² og har i kring 8 300 ibuarar i 2016. Kitzbühel ligg 762 meter over havet og rundt 95 km aust for Innsbruck, hovudstaden i forbundslandet.

Kitzbühel er ein av dei mest kjende vintersportsstadene i Austerrike. Kvar vinter i januar 
vert Hahnenkamm-renna, tevlingar i slalåm og utfor som inngår i verdscupen i alpine greiner, arrangert frå fjellet Hahnenkamm ved Kitzbühel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kitzbühel» frå ,  den 24. januar 2014.  
 

Byar i Tirol
Kommunar i Tirol
Árgos-Mykínes

Árgos-Mykínes (gresk Άργος-Μυκήνες) er ein kommune i periferieininga Argolída i periferien Peloponnes i Hellas. Árgos-Mykínes ligg vest for Návplio og grensar i sør og vest mot periferieininga Arkadía, i nord mot Korinthía. I søraust ligg Argolikósbukta.

Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Árgos
 Akhladókambos
 Aléa
 Koutsopódi
 Lérna
 Lyrkía
 Mykínes
 Néa Kíos
Dei åtte tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Argos-Mykines
Argos-Mykines
Finn Christian Jagge

Finn Christian Jagge () var ein norsk skirennar som vart olympisk meister i slalåm i 1992 i Albertville. Mellom desember 1991 og desember 1999 vann han sju renn i verdscupen i alpint, alle i slalåm. Han var medlem av Bærums Skiklubb.

Aktiv
Jagge fekk sin internasjonale meisterskapsdebut i 1985 då han vart nummer 15 i spesialgreina slalåm under VM i alpint. To år seinare kom han på sjuandeplass i den alpine kombinasjonen i VM 1987 i Crans-Montana. Under vinter-OL 1988 i Calgary vart han nummer ni i kombinasjonen, den beste norske plasseringa i alpint under leikane. I dei neste alpine verdsmeisterskapane, 1989 og 1991, vart han høvesvis nummer 13 og 8 i slalåm.

Den 17. desember 1991 kleiv Jagge inn mellom verdstoppane i slalåm-øvinga. Han vann då i Madonna di Campiglio sitt fyrste renn i verdscupen i alpint. Mindre enn to månader seinare opplevde han høgdepunktet som ski-alpinist. Han sikra seg gullmedaljen i slalåm under vinter-OL i Albertville, 0,28 sekund føre Alberto Tomba frå Italia. Jagge vart same året tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1992, saman med seglaren Linda Andersen.

Utover på 1990-talet tevla Jagge ofte jamnt med dei beste slalåmkøyrarane i verda. Han vann verdscuprenn i 1994, 1997, 1997/98-sesongen, to renn i 1998/99-sesongen og tok midt i desember 1999 sin sjuande og siste siger i verdscupen i slalåm på same staden der han åtte år tidlegare, på få dagar nær, tok sin fyrste siger.

Jagge la opp som aktiv alpinist i 2000.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff 
 

Norske alpinistar
Vinnarar av Aftenpostens Gullmedalje
Noregsmeistrar i alpine greiner
Kongepokalvinnarar i skiidrett
Olympiske meistrar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1988
Alpinistar under vinter-OL 1988
Medaljevinnarar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Alpinistar under vinter-OL 1994
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Norske Skal vi danse-deltakarar
Bjorli skisenter

Bjorli skisenter er eit skisenter som ligg i Bjorli i Lesja kommune i Innlandet. Anlegget har 6 skiheisar, 11 preparerte nedfartar med ulike vanskegradar, barneheis og eigen terrengpark med hopp, rails og halfpipe. Skisenteret har ein høgdeforskjell på 650 meter, og det høgste punktet i anlegget er 1250 moh. Totalt er det 19,6 km med nedfart.

Bjorli skisenter har utleige av ski og skiskule. I området er det om lag 100 km oppkøyrde langrennsløyper i variert terreng.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside
 Offisiell destinasjonsside

Idrett i Lesja
Skisenter i Noreg
Nasjonalparkriket

Nasjonalparkriket er ei regional profilsatsing for Nord-Gudbrandsdalen med reiseliv, landbruk og servicerelaterte næringar som hovudsatsingsområde. 

Profilen er bygd opp med utgangspunkt i konsentrasjonen av 6 nasjonalparkar: Jotunheimen, Rondane, Dovre og Dovrefjell-Sunndalsfjella, Breheimen og Reinheimen, som alle har delar av arealet sitt innanfor regiongrensa.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Jotunheimen
Rondane
Dovre
Tom Stiansen

Tom Stiansen () er ein norsk tidlegare ski-alpinist frå Oslo som vart verdsmeister i slalåm i 1997. Han representerte Asker Skiklubb. I seinare år han han vore programleiar for fjernsyns-serien 71° nord på TV-Norge. Skeiserennaren Svein Erik Stiansen er far hans.

Aktiv
Stiansen vart nummer åtte i super-G under vinter-OL 1992 i Albertville. Fyrst fire år seinare, i januar 1996, fekk han sitt internasjonale gjennombrot med tredjeplassen i eit verdscuprenn i storslalåm i Adelboden. Knappe to månader seinare kleiv han eit trinn opp på sigerspallen, også då i storslåm på norsk heimegrunn i Kvitfjell i Øyer.

Den 1. desember 1996 vann Stiansen sin einaste siger i verdscupen. I Breckenridge i delstaten Colorado rende han ned til siger i slalåmtevlinga. Høgdepunktet for Stiansen kom då han tok gullmedaljen i slalåm under VM i alpine greiner 1997 i italienske Sestriere. Han vann framom franskmannen Sébastien Amiez og favoritten Alberto Tomba, som på «heimebane» vart vist til tredjeplassen. Året etter vart han nummer fire i slalåm under vinter-OL 1998 i Nagano. 

Stiansen heldt fram å tevle i alpinløypene fram til 2005. I perioden 1996-2004 fekk han med seg sju pallplasseringar i verdscupen i alpint (1-2-4), dei to fyrste kom i storslalåm, dei fem siste i slalåmtevlingar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Noregsmeistrar i alpine greiner
Norske deltakarar under vinter-OL 1992
Alpinistar under vinter-OL 1992
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Alpinistar under vinter-OL 1998
Norske deltakarar under vinter-OL 2002
Alpinistar under vinter-OL 2002
Programleiarar for TV Norge
Folk frå Oslo
Luksefjell kyrkje

Luksefjell kyrkje, tidlegare Luksefjell kapell, er ei langkyrkje frå 1858 i Skien kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja er oppført på grunn gitt av Løvenskiold-familien, som, eigde Fossum jernverk og store delar av skogen i området. Kyrkja fekk nytt tårn i 1873. Det vart òg pussa opp under krigen og fekk innlagd elektrisitet i 1948. På 1960-talet vart taket tekka med kopar.

Kyrkja og kyrkjegarden er idyllisk plassert ved nordbreidda av Fjellvannet. Kyrkjegarden gjekk i si tid ned til vatnet, men rundt 1900 vart det demt opp, og kyrkjegarden vart lagd lengre opp.

Kjelder
 
 
 Skien kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff
 Gamle Gjerpen

Fotnotar

Kyrkjer i Skien
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1850-åra
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Skien
1858 i Noreg
Gjerpen kyrkje

Gjerpen kyrkje er ei krosskyrkje i Skien kommune i Vestfold og Telemark.

Dette var opphavleg ei einskipa romansk langkyrkje av stein. Ho vart innvigd den 28. mai, men årstalet er ikkje stadfesta. I 1781 vart kyrkja utvida mot vest og fekk ny inngang og tårn, I 1871–73 vart ho utvida til krosskyrkje etter planar av Christian Christie og i 1919–21 ombygd etter planar av Harald Bødtker. Kyrkja vart tent på og brann innvendig i 2003. Sidan er ho sett i stand att.

Inventaret er for ein stor del laga av Emanuel Vigeland på 1920-talet og har vorte restaurert etter brannen.

Det er kyrkjegard attmed kyrkja og på vestsida av Siljanvegen. Det finst òg eit gravkapell.

Kjelder
 Skien kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff
 Gjerpen kirke 850 år
 
 Rikasantikvaren om brannen i 2003
 

Kyrkjer i Skien
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1100-talet
Norske steinkyrkjer frå mellomalderen
Krosskyrkjer i Noreg
Kulturminne i Skien
Valkyrkjer i 1814
Freda bygg i Vestfold og Telemark
Gulset kyrkje

Gulset kyrkje er ei arbeidskyrkje i Skien kommune i Vestfold og Telemark.

Kyrkja er oppført i to trinn. Arkitekt for første byggetrinn (innvigd 1986) var Hille Melbye Arkitekter, medan Børve og Borchsenius ved Reidar Aasen stod for trinn 2 (innvigd 22. mars 2009). Kyrkja har hovudsakleg teglstein i fasaden.

Det er 270 sitjeplassar i sjølve kyrkjesalen, men dette kan utvidast til 500 med tilstøytande rom. Kyrkja er utsmykka av Borgny Svalastog. Komplekset husar òg kontor og barnehage.

Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

Referansar

 
 Gulset kirke
 Skien kyrkjelege fellesråd

Bakgrunnsstoff
 Børve og Borchsenius
 Borgny Svalastog 

Kyrkjer i Skien
Kyrkjer i Skien prosti
Norske kyrkjer frå 1986
Norske kyrkjer frå 2009
Arbeidskyrkjer
Philippibreen i Sør-Georgia

Philippibreen er ein isbre som flyt aust og ut i Brandt Cove på sørvestsida av Drygalskifjorden, ved søraustenden av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1911-12, under Wilhelm Filchner, som namngav han etter Emil Philippi, ein glasiolog med Den tyske antarktisekspedisjonen i 1901-03, under Erich von Drygalski og professor i geologi ved Universitetet i Jena.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Pagetbreen

Pagetbreen er ein isbre på Sør-Georgia, 6 km lang og 1,5 km brei, som flyt nordaust frå nordsida av Mount Paget til vestsida av Nordenskjöldbreen. Han vart grovt kartlagt i 1928-29 av den tyske ekspedisjonen under Kohl-Larsen, og kartlagt på ny i 1951-52 av South Georgia Survey. Namnet, som kjem frå nærliggande Mount Paget, vart gjeve av South Georgia Survey, 1951-52.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Petersbreen

Petersbreen er ein isbre som flyt sørover til vestsida av Cheapman Bay på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Nikolaus Peters, ein leiande tysk autoritet på kvalfangst og kvalar og direktør i Reichstelle fur Walforschung i Hamburg i 1937-1940.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Purvisbreen

Purvisbreen er ein isbre som hovudsakleg flyt nordaust til vestsida av Possession Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner i 1911–12, og kalla opp etter John Murray-Gletscher. Han vart gjeve namnet Purvisbreen, truleg for å unngå forveksling med Murraybreen nord i Victoria Land, etter kvartermeister J. Purvis i Royal Navy.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Pricebreen

Pricebreen er ein isbre som er 6 km lang, og som flyt sørvest til Cheapman Bay på sørsida av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og kalla opp etter landmålaren Thomas Price i 1955-56.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Quenselbreen

Quenselbreen er ein liten isbre som flyt søraust og ut i Cooper Bay ved austenden av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Percy D. Quensel, ein svensk geolog ved Uppsala universitet, som vitja Sør-Georgia med Carl Skottsberg i 1909.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter svenskar
Ristingbreen

Ristingbreen er ein isbre som er 8 km lang og som ligg nord for Jenkinsbreen og flyt søraust til enden av Drygalskifjorden sør på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey (SGS) under Duncan Carse i perioden 1951-57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Sigurd Risting (1870-1935), ein norsk kvalfangsthistorikar og sekretær i Norsk Hvalfangerforening i 1918-35, og redaktør i Norsk Hvalfangst-Tidende i 1922-35. Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner i 1911-12, namngav Drygalskifjorden og denne breen etter Erich von Drygalski, leiaren for Den tyske antarktisekspedisjonen i 1901-03, men namnet for breen overlevde ikkje. Fleire stader i Antarktis, inkludert Drygalskibreen, er kalla opp etter Drygalski.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Rossbreen

Rossbreen er ein isbre som er 10 km lang, og som flyt aust frå samløpet mellom Allardyce og Salvesen Range til Little Moltke Harbour i Royal Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart først kartlagt av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882–83, og kalla opp etter sir James Clark Ross.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ross Glacier» frå ,  den 25. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear på Sør-Georgia
Ryanbreen

Ryanbreen er ein isbre som er 3,5 km lang, og som flyt vestover til enden av Isfjorden på Sør-Georgia. Den tyske antarktisekspedisjonen (1911-12) namngav denne breen etter dr. Albrecht Penck, men namnet vart feilstava «Penk» på publiserte kart. Fleire stader i Antarktis, mellom anna ein isbre, er kalla opp etter Albrecht Penck. For å unngå forveksling vart namnet på denne breen endra av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957. Ryanbreen er kalla opp etter Alfredo R.L. Ryan, president sidan 1946 i Compañía Argentina de Pesca, som dreiv kvalfangststasjonen ved Grytviken.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia
Salomonbreen

Salomonbreen er ein isbre som flyt sør og ut i Hamilton Bay, ved austenden av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner i 1911-12.

Kjelder

Isbrear på Sør-Georgia