alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Amanda Igland

Amanda Grotle Igland () var ei norsk pensjonatvertinne, fiskarkone, lokalpolitikar og organisajonskvinne frå Bremanger.

Organisasjonslivet
Amanda Igland var svært engasjert i fiskarkvinnene sine kår. I 1953 var Igland med å skipe Norges Fiskarkvinnelag der ho også var leiar i 11 år. Ho var også med å skipe organisasjonen Sogn og Fjordane Fiskarkvinnelag og sat som leiar der i 12 år.

Amanda Igland var hovudpersonen bak vedtaket om at fiskarkvinnene skulle representerast i landsstyret i Noregs Fiskarlag. Ei anna viktig kampsak var rett til ferie for fiskarar, noko som resulterte i Lov om ferie for fiskere i 1972.

Amanda Igland hadde fleire andre verv innan fiskarorganisasjonane, og var medlem av kommunale, fylkeskommunale og regjeringsutnemde utval. Igland sat mange år i Bremanger kommunestyre.

Amanda Igland fekk kongens fortenestmedalje i gull i 1987. Same året fekk Igland kulturprisen for Bremanger kommune.

Havly pensjonat
Rundt 1970 starta Amanda Igland og ektemannen Ulrik Igland pensjonatet Havly. Pensjonatet hadde 11 rom. Tilreisande arbeidarar frå til dømes hamnevesenet og kystverket, var blant dei faste gjestene. Igland dreiv pensjonatet fram til 1998.

Fiskarmonumentet
Som leiar i Bremanger Fiskarkvinnelag fremja Amanda Igland ideen om eit minnesmerke over omkomne på havet. Det vart samla inn pengar til å reise eit monument i stein, laga av bilethoggaren Ståle Kyllingstad. Igland var emd på avdukinga av Fiskarmonumentet søndag 6. september 1964.

Sokneprest H.V. Gjeitanger var prest i Bremanger frå 1927 til 1935, og han heldt avdukingstalen. Kunstnaren Kyllingstad sa nokre ord om kunstverket, og Amanda Igland la ned blomar for å minnest og ære dei sakna og omkomne på sjøen. Igland overrekte monumentet til Bremanger kyrkje på vegner av Bremanger Fiskarkvinnelag.

Kjelder 

 Kåre Furnes: Fiskarkvinna i 100 år 100 navn. Personer som har preget Nordvestlandet. Sunnmørsposten Forlag 2000
 Kvinnestemmer frå Sogn og Fjordane: Amanda Grotle Igland (1917 – 2002) 
 Kulturhistorisk leksikon: Fiskarmonumentet i Bremanger 
 NRK Sogn og Fjordane, Fylkesleksikon: Havly Pensjonat 
 Kulturprisen for Bremanger kommune

Folk frå Bremanger
Kongens fortenestmedalje i gull
Kvinner frå Sogn og Fjordane
Norske hotelleigarar
Fylkesveg 64 (fleirtyding)

Fylkesveg 64 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 64 (primær fylkesveg i Møre og Romsdal)
Fylkesveg 64 i Buskerud
Fylkesveg 64 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 64 i Sogn og Fjordane

Fylkesveg 064
Fylkesveg 26 (fleirtyding)

Fylkesveg 26 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 26 (primær fylkesveg i Hedmark)
Fylkesveg 26 i Akershus
Fylkesveg 26 i Finnmark
Fylkesveg 26 i Hedmark
Fylkesveg 26 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 26 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 26 i Vest-Agder

Fylkesveg 026
Fylkesveg 27 (fleirtyding)

Fylkesveg 27 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 27 (primær fylkesveg i Hedmark og Oppland)
Fylkesveg 27 i Akershus
Fylkesveg 27 i Buskerud
Fylkesveg 27 i Finnmark
Fylkesveg 27 i Nord-Trøndelag
Fylkesveg 27 i Vest-Agder

Fylkesveg 027
Kapital

Kapital er eit omgrep innan økonomi som viser til noko som kan investerast i produksjon av varer eller tenester.

Ordsoge 
Kapital er avleidd av latin  capitalis, 'hovud-' (caput tyder 'hovud'), som på mellomalderlatin hadde tydinga 'hovudsum, hovuddel (av gjelda)'. Ordet har gjeve opphav til omgrepa «kapitalisme» og «kapitalist».

Klassisk økonomi 
I klassisk økonomisk tenking, slik omgrepet mellom anna er brukt av Adam Smith og David Ricardo, består kapital av følgjande element: 
 Det kan brukast til produksjon av andre varer. 
 Det har vorte produsert (i motsetnad til landområde, naturressursar og liknande). 
 Det blir ikkje brukt opp umiddelbart. 

Ein skil mellom realkapital, konkrete fysiske ting som maskinar, verktøy, fabrikkbygningar, skip, lager av råvarer og så bortetter som kan setjast inn i ein produksjonsprosess, og penge- eller finanskapital, som viser til alle slags fordringar til ei verksemd eller ein økonomisk sektor.

Marxisme 
Karl Marx, forfattaren av Kapitalen, hevda at kapital er ei direkte følgje av privat eigedomsrett. Kapital er ifølgje Marx kvart og eit verd som gjev eigaren sin høve til å tileigne seig ein del av meirverdien produsert i den samfunnsmessige produksjonen.

Human kapital 
I nyare sosialøkonomisk litteratur brukar ein omgrepet human kapital, som er uttrykk for kunnskapen og ferdigheitene til folkesetnaden. Denne kapitalen kan aukast gjennom utdanning og opplæring, som dermed er ei investering i human kapital. Studiar av økonomien til utviklingsland viser at human kapital er ein viktig faktor for å forklare kvifor einskilde land er fattige og andre økonomisk avanserte.

Kulturell kapital 
Pierre Bourdieu innførte på 1970-talet omgrepet kulturell kapital, det å ha kunnskap om kulturelle uttrykksformer. Slik kunnskap er ein verdifull sosial ressurs som til dømes viser seg gjennom ei evne til å gje smaksdommar, kven som har «god» og kven som har «dårleg» smak, og dermed kven som skal inkluderast og blir ekskludert i sosial omgang.

Kjelder 

Økonomi
Opphavleg omsett med Apertium
Epigenetisk

Epigenetisk er ei mineralogisk-geologisk danning som er yngre enn omgjevnadane sine. Dette kan til dømes vere eit mineral som har krystallisert ut etter dei andre i ein bergart. Omgrepet vert som regel nytta om omdanningar eller prosessar som har gått føre seg ved låg temperatur og lågt trykk, på eller nær jordoverflata.

Kjelder

Geologiske prosessar
Mineralogi
Erupsjon

Erupsjon kjem av latin og tyder utbrot. 

 Erupsjon i geologi er utbrot eller frambrot av lava, vulkanske bomber og oske, slam, varmt vatn eller damp og gassar. Desse utbrota kan vere både valdsame eller gå føre seg i rolege former. Sjå vulkan. 
 Erupsjon i medisin tyder utbrot av eit utslett.
Etasje

Ein etasje er fleire samanhengande rom på same eller nesten på same plan i ein bygning.  

På norsk tyder «første etasje» det første planet over terrenget, medan «første etasje» på mange andre språk tyder det andre planet.

Sjå òg
Heis
Trapp
Høghus

Kjelder

Byggteknikk
Identifikatorar
Golv
Eugeosynklinal

Eugeosynklinal er tjukk avleiring på ein havbotn der ein har vulkansk samband i lag med sedimentasjon. 

Det er mogeleg å kjenne att deformerte og omdanna avleiringar i berggrunnen i fjellkjeder som tidlegare har hatt ei eugeosynklinal historie. Dette kan ein til dømes sjå i grønsteinar og grønskiferar i Trøndelag og på Vestlandet. Dette er forid gammal havbotn har kome inn i ei kollisjonssone mellom store jordskorpeplater.

Sjå òg
Geosynklinal

Kjelder

Platetektonikk
Fall

Fall er eit omgrep med fleire tydingar.

Fysikk 
Fall er den rørsla ein lekam får på grunn av tyngdekrafta. Om lekamen berre er påverka av tyngdekrafta kallar ein del eit fritt fall. Alle lekamar fell like fort i vakuum (lufttomt rom), uansett kor tunge dei er. Når ein lekam fell gjennom luft, verkar òg luftmotstanden og ein har derfor ikkje eit fritt fall.

Sjøfart 
Innan sjøfart er fall eit tau eller ei talje som vert nytta til å heise segl, til dømes fokkefall eller storseglfall.

Landform 
Det er òg eit namn på ei grunne i sjøen, eit skjer eller ei klippe som havbølgjene bryt på, helst under vassflata sjølv ved fjøre sjø. Om ein har mange fall kallar ein det ofte ein fallgard.

Geologi 
Innan geologi er fall eller fallvinkelen hellinga til ei naturleg flate i ein bergart. Vinkelen vert målt i forhold til horisontalplanet, og retninga til fallet (fallretninga) er vinkelrett på den horisontale linja i flata (strøkretninga)

Fall vert òg nytta om stader der det har gått ras, som leirfall eller jordfall. 

Stratigrafi
Gravitasjon
Grunnleggjande fysikk
Skipsterminologi
Kyst- og havlandformer
Fleksur

Fleksur er eit omgrep innan geologi som tyder bøying av elles horisontale lag når ein del av området senker seg. Om laga der bøyinga finn stad brest, så går fleksuren over til ei forkasting.

Kjelder

Strukturgeologi
Flytegrense i geologi

Ei flytegrense i geologi er den grensa der faste bergartar som vert utsett for påkjenningar ved tilstrekkeleg høgt nok trykk og temperatur vil byrje å flyte plastisk som ei seig væske i staden for å sprekke opp. 

Grensa for trykk og temperatur mellom desse to deformasjonsmåtane er forskjellig frå bergart til bergart og er lågare for kalkstein enn for magmatiske bergartar.

Kjelder

Geologiske prosessar
Fumarole

Fumarole (frå latin fumus som tyder 'røykar') eller soffion er ei opning i jordskorpa eller på overflata til ein annan himmellekam. Ofte finn ein slike i nærleiken av vulkanar, og gjerne dei som avgjer damp eller gassar som karbondioksid, svoveldioksid, saltsyre og hydrogensulfid.

Solfatar (etter vulkanen Solfatara, vest for Napoli) er fumaroler, som omfram overheita vassdamp sender ut svovelhaldige gassar, mest hydrogensulfid. 

Fumaroler finst ofte langs små opningar eller lange sprekkar, i kaotiske klasar eller felt, og på overflata av størkna lavastraumar og tjukke avleiringar av pyroklastiske straumar. Eit fumarolefelt er eit område med varmekjelder og gassavløyp der magma eller gloande vulkanske bergartar som ligg rett under overflata avgjer gassar eller møter grunnvatn. Frå eit grunnvassperspektiv kan ein fumarole skildrast som ei varm kjelde der vatnet kokar før det når overflata og deretter blir ventilert ut som damp eller kondens. Fumaroler kan vere aktive i tiår eller hundreår dersom dei ligg over ei vedvarande varmekjelde, eller dei kan forsvinne i løpet av veker eller månader dersom dei berre ligg på toppen av ferske vulkanske avleiringar som raskt blir avkjølt.

Eit godt på døme på fumaroleaktivitet på jorda er den kjende Valley of Ten Thousand Smokes som vart danna under utbrotet av Novarupta i Alaska i 1912. I byrjinga var det tusenvis av fumaroler under avkjølinga av den vulkanske oska frå utbrotet, men over tid har mesteparten av desse døydd ut. Det er estimert at det finst rundt 4000 fumaroler innanfor Yellowstone nasjonalpark i det nordvestre USA. Endå eit døme er ei rekkje fumaroler i Valley of Desolation i Morne Trois Pitons nasjonalpark i Dominica.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Fumarole» frå ,  den 29. september 2010.  
Solfatar. (2009, 29. oktober). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/solfatar.

Bakgrunnsstoff 
 United States Geological Survey om fumaroler  

Hydrotermale ventilar
Gang i geologi

Ein gang er ein tavleforma bergartsmasse, malm eller mineral som fyller ei sprekk eller ei spalte i bergrunnen. Gangane er yngre enn berggrunnen omkring, og er vanlegvis forskjellig frå denne. dei kan vere frå nokre centimeter til mange meter tjukke og frå nokre desimeter til fleire titals kilometer lange. Dei er anten tverrgangar som skjer strukturen i sidebergarten, eller laggangar som er parallelle med lagdelinga der.

Eruptivgangar
Eruptivgangar er magma som har størkna i ei spalte eller ein sprekk og slik laga ein gang. Dei er smale i forhold til lengda og djupna og gjerne steile. Ofte finst dei òg i grupper, såkalla svermar. Dei viktigaste gangane er diabas-, aplitt- og pegmatittgangar, men i prinsippet kan alle magmatiske bergartar opptre som gangar.

Mineralgangar
Mineralgangar oppstår ved at vanlege mineral og ertsar fell ut i sprekker. Utfellinga har skjedd frå vasshaldige, oftast hydrotermale løysingar eller frå gassar.

Fortrengingsgangar
Fortrengingsgangar vert danna ved at eldre berggrunn vert erstatta langs ei spalte eller ein sprekk. Sjå metasomatose.

Førekomst i Noreg

I Noreg finn ein svermar av diabasgangar frå prekambrium på Varangerhalvøya, ved Egersund, i Rogaland og på Sørlandet. Her og i dei kaledonske områda finn ein òg mange gangar av pegmatitt og aplitt. Ein finn gangar av diabas, kvartsporfyr og rombeporfyr frå permtida og karbontida i Oslofeltet. I Sunnhordland og på kysten frå Møre til Trøndelag finn ein òg gangar av den meir sjeldne lamprofyren.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Vulkanologi
Petrologi
Gardnoskrateret

Gardnoskrateret er eit meteorittkrater på Garnås i Nesbyen kommune i Viken fylke, skildra av geologane Johan Naterstad og Johannes A. Dons i 1990.

Krateret er omtrent 5 kilometer i diameter og vart laga av ein meteor med ein diameter som er estimert til å ha vore 250 meter. Alderen er rekna til omtrent 650 millionar år. Krateret ligg nær riksveg 7 i Hallingdal og er lett tilgjengeleg.

Gardnoskrateret er unikt og av stor geologisk verd òg i verdsammenheng. Dette kjem av at det renn ei elv gjennom krateret. Elvevannet har skylt vekk jordoverflata, slik at ein kan sjå rett ned på berggrunnen under. Her kan ein sjå gardnosbreksje, ein steinart som vart danna under den høge temperaturen som oppstod då meteoritten slo ned.

Krateret er eit av berre tre kjende krater som finst i Noreg (dei andre er Mjølnirkrateret og Ritlandskrateret).

Gardnos i dag 
Ved krateret i dag er det ein kafé og parkeringsplass. Heile kratereret er tilgjengeleg for publikum, og å ferdast gjennom krateret er gratis. Det er likevel mogleg å bestille ein guide, noko som er nyttig for å få med seg krateret ordentleg. 

Geologen Elin Kalleson tok i juni 2009 doktorgrad om gardnosbreksje.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Gardnoskrateret» frå ,  den 29. september 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Universitetet i Oslo, artikkel om Gardnoskrateret
 Earth Impact Database (på engelsk)
 Gardnos meteorittkrater - lokal side 
 Gardnos

Krater i Noreg
Krater frå kambrium
Hallingdal
Geografi i Nesbyen
Gastropodkalk

Gastropodkalk er ein urein kalkstein frå øvre ordovicium. Ein finn mykje av denne bergarten i sørlege og midtre område av Oslofeltet. Namnet skuldast store sniglehus etter det vitskaplege namnet på sniglar, som er gastropoda. Saman med korallar er desse dei viktigaste fossila i bergarten. Gastropodkalk vert òg kalla herøyaformasjonen.

Kjelder

Kalkstein
Geosynklinal

Ein geosynklinal er eit avlangt, trauforma søkk i jordskorpa. Det kan vere opptil 100 km breitt og over 1000 km langt og vert gradvis fylt att med sediment. Tidlegare trudde ein at fjellkjeder vart danna ved visse typar geosynklinalar vart pressa saman, men ein trur no at dei store sedimentmassane i fjellkjedene i staden for har oppstått i havområda mellom to jordskorpeplater som seinare har kollidert.

Sjå òg
 Eugeosynklinal
 Platetektonikk

Kjelder
 

Platetektonikk
geologihistorie
Giant's Causeway

Giant's Causeway er eit område på Antrim-kysten i Nord-Irland med formasjonar som består av av noko nær 40 000 svarte polygone (dei fleste sekskanta) basalt-søyler. Fenomenet er eit resultat av eit underjordisk vulkanutbrot for 60 millionar år sidan. Utbrotet strekte seg nordover til Skottland, der ein finn att liknande formasjonar på øya Staffa. Det finst òg slike formasjonar andre stader, men Giant's Causeway er kanskje det mest vene og spektakulære. I turistsesongen går der bussar frå eit platå, der ein kan parkere, og ned mot havnivået, der ein kan studere fenomenet på nært hald.

Vitskapleg forklaring 

For ca 60 millionar år sidan vart slettelandskapet som låg på eit underlag av kalkstein brote opp av eit vulkansk utbrot, og dekt av eit basaltlag som størkna og vart i ro i ca. to millionar år, før neste utbrot, som fylte eit dalføre, der det størkna så langsamt at den sekskanta søylestrukturen vart danna. Istidene, der den siste forlét Irland for om lag 15 000 år sidan, skapte så kysten omtrent slik vi kjenner han i dag.

Irsk segn som forklaring 

Ifølgje den irske segna som er knytt til staden, kom denne opphopinga av stein i denne forma av at ei kjempe, Finn mac Cumaill (anglifisert til Finn MacCool), ville lage seg ei bru over til Skottland for å gje kollegaen sin der ein overgang slik at dei kunne duellere. Skotten Bennandonner lét seg ikkje be to gonger, og la i veg. Då vart Finn skremt over storleiken på skotten, og stakk av til kona si, Oonagh og bad henne om å gøyme han. Ho la han i ei diger vogge kledd i babytøy. Bennandonner fekk sjå «babyen» som vart presentert som barnet til Finn, og drog heim med tankar om at faren, Finn; nok vart for stor til å duellere med, når han fekk slikt avkom. Han raserte brua medan han trekte seg attende, slik at han ikkje skulle få besøk.

Dette, sluttar segna med, er årsaka til at søylene finst både på kysten av Antrim, og ved Finnegans Cave ved skotskekysten som einaste restane av brua.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 29. september 2010.

Bakgrunnsstoff 

Verdsarv i Storbritannia
County Antrim
Irsk geologi
Sigvald Hasund

Sigvald Mathias Hasund (), fødd  på Hasund i Ulstein, var ein norsk agronom, historikar og politikar for Venstre, kyrkje- og undervisingsminster 1928-1931 i Johan Ludwig Mowinckel si andre regjering.

Han var landbrukskandidat ved Den høyere landbruksskole på Ås i 1890. Han arbeidde deretter som lærar på landbruksskulen i Vestnes i 1891, ved Nordmøre amtskule i 1892-93 og Romsdals Amts gjenteskule i Volda 1893-97.
Han flytta deretter til Bratsbergs amt og arbeid som amtsagronom 1898-1906, og redaktør av fagtidsskriftet Frøi i 1906. Deretter vart han engasjert ved Norges Landbrukshøgskole som overlærar frå 1907, og etter kvart som professor frå 1914 til 1938. 

Han var i Ås kommunestyre 1917-19. 

Han var statsråd og sjef for Kyrkje- og undervisningsdepartementet i Johan Ludwig Mowinckel si andre regjering, frå 1928 til 1931. 

Han er mest kjend fordi han i 1928 som kyrkje- og undervisningsminister ikkje ville la teologen Kristian Schjelderup bli ordinert til prest. Kristian Schjelderup var då einaste søkar til embetet som sokneprest i Værøy og Røst. Grunngjevinga for å nekte ordinasjon var «fordi hans stilling til den lutherske religion er slik at han ikke på lovlig måte kan ansettes i et geistlig embedte». Dette skapte sterk debatt i samtida.

Bibliografi 
Smørstel, hjemme og paa sæteren (H. Joh Dyrings forlag, 1902)
Det norske landbruks historie (1919)
Bønder og stat under naturalsystemet (1924)
Landbruksundervisningen i Norge gjennom 100 år (1926). Med Ivar Nesheim.
Or Noregs bondesoge (1942-44)

Norske kyrkje- og undervisningsministrar
Statsrådar i Regjeringa Mowinckel II
Venstrestatsrådar
Folk frå Ulstein
Professorar ved Noregs landbrukshøgskule
Norske historieprofessorar
Høgskolen i Akershus

Høgskolen i Akershus (HiAk) blei skipa 1. august 1994 og hadde omkring 3900 studentar og 300 tilsette i 2010. Høgskolen var ein av 24 statlege høgskular i Noreg. HiAk var eit resultat av at fem statlege høgskular i Oslo-området blei slått saman som ein del av Høgskulereforma i 1994.

Høgskolen vedtok samanslåing med Høgskolen i Oslo den 9. desember 2010. Den nye høgskolen vart oppretta den 1. august 2011 og fekk namnet Høgskolen i Oslo og Akershus.

Samanslåingar 
Høgskulen sine «føregjengarar» skriv seg meir enn 150 år tilbake i tid, til den første utdanninga av jordmødrer som kom i stand i Kristiania på 1850-talet. 1. august 1994 vart desse institusjonane slegne saman ved opprettinga av HiAk:

 Stabekk høgskole
 Statens lærerhøgskole i forming, Blaker
 Oslo og Akershus vernepleierhøgskole
 Sykepleierhøgskolen i Lørenskog

Fram til 2003 hadde HiAk lokalitetar på Blaker, Lørenskog, Stabekk og i Sandvika. I 2003 blei Høgskolestiftelsen på Kjeller slått saman med HiAk og alle 5 lokalitetane blei samlokalisert i nye lokalar hausten 2003 på Kjeller utanfor Lillestrøm. Lokala bestod av delvis eksisterande bygningar som tidlegare høyrde til Televerkets forskningsinstitutt (seinare Telenor FoU), samt ein del nybygg som stod ferdige til bruk i september 2003. I tillegg hadde HiAk lokale i Kunnskapens hus på Kjeller.

Utdanningar 
Høgskolen tilbydde fag- og profesjonsstudium. Desse kunne takast i varierande lengder frå halvårseiningar til bachelorgrader, mastergrader og nokre doktorgradstudiar, samt ei rekkje kurs-, etter- og vidareutdanningar.

Høgskolen hadde fire avdelingar:
 Avdeling for atferdsvitskap
 Avdeling for helse, ernæring og leiing
 Avdeling for produktdesign
 Avdeling for yrkesfaglærarutdanning

Rektor 
 Nina Tollefsen -2003
 Lars Aukrust 2003-2007
 Jan Grund 2008-2011

Sjå òg 
 Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad

Bakgrunnsstoff 
 Høgskolen i Akershus 
 360 graders bilde frå Høgskolen
 Database NSD

Tidlegare høgskular i Noreg
Utdanning i Viken
Byggverk i Lillestrøm
Skipingar i 1994
Nedleggingar i 2011
Gjermund Landrø

Gjermund Landrø () er ein norsk musikar frå Rennebu. Han er mest kjend som bassist i musikkgruppa Gåte, der han òg var vokalist på einskilde songar.

Landrø var med på å gje ut fleire EP-ar og to cd-ar med Gåte. Etter at bandet vart oppløyst i 2006, vart han bassist i det nyoppstarta bandet New Violators saman med Per Borten, Even Granås, Hans Frønes og Håkon Pettersen. New Violators har eit stort lydbilete med mykje piano og ein del synth. Ifylgje Landrø sjølv er det new wave-rock med skikkeleg popstruktur på låtane og ein touch av Bruce Springsteen.

Bandet turnerte på diverse festivalar i 2006. I 2009 sleppte dei debutplata New Violators.

Folk frå Rennebu
Norske bassistar

Kjelder 

 UKM-kjendiser: Gjermund Landrø.
 Profil på musikkguiden Groove.no
 Bokmålswikipedia om Landrø.
Kenneth Kapstad

Kenneth Kapstad () er ein norsk trommeslagar frå Løkken Verk i Meldal kommune. Av utdanning har han gått musikklinja på Orkdal, to år på Sund Folkehøgskole, eitt år på Musikkonservatoriet i Agder og fire år på Musikkonservatoriet i Trondheim. Han har spelt i musikkgruppa Gåte frå 2004 til bandet vart oppløyst. Andre band Kapstad har spelt i, er Motorpsycho, Animal Alpha, Goat the Head og Monolithic, Dadafon, Cucumber og SoundTank.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kenneth Kapstad» frå ,  den 29. september 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell heimeside.
 Intervju på Eternal Terror.com 
 Profil på musikkguiden Groove.no
 Ukens Tryne på Husbrak.no

Norske trommeslagarar
Folk frå Meldal
Martin Langlie

Martin Viktor Langlie () er ein norsk trommeslagar, mest kjend frå musikkgruppa Gåte. Langlie spela trommer for gruppa heilt fram til 2004, etter at dei hadde gjeve ut sin siste studio-cd, Iselilja. 

Etter tida i Gåte har Langlie spelt med fleire ulike artistar, m.a. Hanne Hukkelberg og Leütenhaven. Han spelar òg på oppdrag for gruppa Valkyrien Allstars.

Kjelder 
 Bokmålswikipedia om Langlie
 Profil på musikkguiden Groove.no

Norske trommeslagarar
Glasiale danningar

Glasiale danningar er avsetningar og fenomen som direkte eller indirekte kjem av isbrear. Dette gjeld særleg dei store ismassane etter den siste istida, men òg noverande isbrear. Glasiale danningar vert delt inn i morener, glasifluviale eller breelvdanningar, samt glasilakustrine eller bresjø og glasimarine sediment eller ishavssediment. 

Andre glasiale danningar er fjordar, U-dalar, hengedalar, dalbotnar, rundsva, dødisgroper, skuringsstriper og flyttblokker.

Morener

Morener er landskapsformer og avsetningar som har oppstått i samband med rørsla og nedsmeltinga til isbreane.

Glasifluviale danningar

Glasifluviale danningar er landskapsformer og avsetningar som har oppstått som følgje av elvar av smeltevatn frå breane. Døme på dette er jettegryter på stader det det no ikkje renn elvar, tørre elveløp på grusterrasar, og avleiringar av stein, grus og sand avsett av elvane. Desse sedimenta vert kalla glasifluviale sediment. 

I Noreg vart det avsett store sand- og grusmassar føre breane då isen trekte seg attande. Desse utgjer i dag vide, flate moar, som til dømes Eggemoen på Ringerike og sandmoane på Romerike. I Nord-Tyskland og Danmark finst det enno større grus- og sandmassar som har oppstått på same måte.

Glasilakustrine sediment

Glasilakustrine sediment er sediment som er avsett i ein bresjø. Typiske avsetningar er varvig leire.

Glasimarine sediment

Glasimarine sediment er sediment som er avsett i saltvatn i nærleiken av ein bre. Typiske avsetningar er glasialleire.

Kjelder
Glideflate

Ei glideflate eller glideplan er bergartsflater som er danna langs eit forkastingsplan. Ein kan ofte sjå glidestriper på flate i same retning som rørsla. I tillegg kan ein sjå polering. 

Glideplan vert òg nytta om krystallografiske plan som deler av ein krystall kan forskyve seg langs under plastisk deformasjon. Dei er ulike frå spalteflatene. Tvillinglameller oppstår ofte langs slike glideplan på grunn av trykkpåverknad (t.d. hos kalsitt).

Kjelder
Glideplan. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 20. november 2013 frå http://snl.no/glideplan.

Strukturgeologi
Krystallografi