alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Frontiers av Journey

Frontiers er det åttande studioalbumet av det amerikanske rockebandet Journey, gjeve ut i februar 1983 på Columbia Records. Dette var det siste albumet deira med bassisten Ross Valory før Trial by Fire i 1996.

Albumet nådde andreplassen på den amerikanske Billboard 200-lista og inneheldt fire topp 40-singlar: «After the Fall» (nr. 23), «Send Her My Love» (nr. 23), «Faithfully» (nr. 12) og «Separate Ways (Worlds Apart)» (nr. 8), og ein rockeradiohit i «Chain Reaction». Albumet oppnådde sidan seks gonger platinaplate i USA.

Etter ein diskusjon med representanten til Journey for plateselskapet, Michael Dillbeck, vart to songar som var meint for albumet fjerna frå den endelege utgåva, «Ask the Lonely» og «Only the Young». Desse to spora vart erstatta av «Back Talk» og «Troubled Child». «Ask the Lonely» vart så nytta i filmen Two of a Kind. «Only the Young» klatra inn på topp 10 på singellista to år seinare då han var med i filmen Vision Quest.

Bandet spelte inn ein song kalla «All That Really Matters» med klaverspelaren Jonathan Cain på solovokal. Denne kom først ut i 1992 i plateboksen «Time3». 

Frontiers vart det bestseljande albumet deira i Storbritannia, og han nådde sjetteplassen på UK Albums Chart i 1983.

Mottaking

I 2005 vart Frontiers rangert på 363. plassen i magasinet Rock Hard si bok kalla The 500 Greatest Rock & Metal Albums of All Time.

Innhald

Medverkande
Bandmedlemmar
Steve Perry - solovokal
Neal Schon - sologitar, korvokal
Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal
Ross Valory - bassgitar, korvokal
Steve Smith - trommer, perkusjon, korvokal

Andre musikarar
Randy Jackson - bassgitar på «After the Fall»

Produksjon
Mike Stone - produsent, lydteknikar, miksing
Kevin Elson - produsent, miksing
Wally Buck - assisterande lydteknikar
Bob Ludwig - mastering

Salslister 
 

Album

Singlar

Salstrofé

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Frontiers (album)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Journey-album
Musikkalbum frå 1983
Columbia Records-album
Album produserte av Mike «Clay» Stone
Album produserte av Kevin Elson
Separate Ways (Worlds Apart)

«Separate Ways (Worlds Apart)» er ein song av Journey for albumet deira Frontiers frå 1983. Han vart gjeven ut på singel 5. januar 1983. Singelen låg seks veker i rad på åttandeplassen på Billboard Hot 100-lista, og fire veker på toppen av Top Tracks-lista.

For å få songen vist på MTV filma bandet den første konseptvideoen sin. Det vart på mange måtar ei vanskeleg oppleving og resultatet er blitt kalla ein av dei verste vidoane gjennom tidene.

Songen vart nytta i Disney-filmen Tron: Legacy (2010), oppfølgjaren til den Oscar-nominerte filmen Tron, og vart òg nytta i videospelet Journey av Midway Games i 1983. Songen vart nytta som ringetone av rollefiguren Carl Allen, hovudpersonen i komedien Yes Man (2008).

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Separate Ways (Worlds Apart)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1983
Songar frå 1983
Disney-songar
Journey-songar
Songar på toppen av Billboard Mainstream Rock-lista
Songar skrivne av Steve Perry
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar produserte av Mike «Clay» Stone
Columbia Records-singlar
Send Her My Love

«Send Her My Love» er ein song frå 1983 av det amerikanske rockebandet Journey. Songen kom ut i september det året som den fjerde singelen deira frå albumet Frontiers. Songen var ein ballade skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og nådde 23. plassen på den amerikanske poplista i november.

Salslister

Medverkande
Steve Perry - solovokal
Neal Schon - gitar, vokal
Ross Valory - bass, vokal
Jonathan Cain - klaverinstrument, vokal 
Steve Smith - trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Send Her My Love» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Journey-songar
Singlar frå 1983
Songar skrivne av Steve Perry
Songar skrivne av Jonathan Cain
Rockeballadar
Popballadar
Songar produserte av Mike «Clay» Stone
Columbia Records-singlar
Songar frå 1983
After the Fall av Journey

«After the Fall» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey. Han er skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og var den tredje singelen deira frå albumet Frontiers i 1983.

Songen nådde 23. plassen på Billboard Hot 100-lista, og var den 11. topp 40-singelen deira og den niande topp 25-singelen. Singelen låg i alt 12 veker inne på lista. Songen nådde òg 30. plassen på Mainstream Rock-lista.

Songen vart nytta i filmen Risky Business frå 1983 med Tom Cruise og Rebecca De Mornay.

Medverkande
Steve Perry–solovokal
Neal Schon–gitar, korvokal
Jonathan Cain-klaverinstrument, korvokal
Steve Smith–trommer, perkusjon
Ross Valory–bassgitar, korvokal

Andre medverkande
Randy Jackson–bassgitar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «After the Fall (song)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Journey-songar
Singlar frå 1983
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Steve Perry
Songar frå 1983
Columbia Records-singlar
Faithfully av Journey

«Faithfully» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey, og den andre singelen deira frå albumet Frontiers. Songen vart skriven av klaverspelaren Jonathan Cain. Songen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100, og gav bandet den andre topp 20-hitten på rad frå Frontiers. Trass i at songen ikkje har eit refreng, har han blitt ein av dei mest kjende songane til Journey. I ein artikkel i Classic Rock vart «Faithfully» kalla den beste powerballaden som nokon gong er spelt inn.

Musikkvideoen til songen syner bandet på turné.

Salslister

Vekeslister

Årslister

I andre media
 Songen vart nytta i ein barscene i filmen Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby.
 Songen vart nytta i sesong 1 av «Glee». 
 Songen vert sampla mot slutten av Girl Talk-albumet Feed the Animals.
 Songen vart nytta i filmen Bucky Larson: Born to Be a Star (2011)
 Songen vart nytta i episoden «Dance Party USA» av serien The Goldbergs.
 Songen vart sungen i filmen Here Comes the Boom (2012).

Andre versjonar
 I høvesvis 1987 og 1991 spelte songarane Anita Mui og Eddie Ng frå Hong Kong inn songen på kantonesisk. 
 Countrysongaren Lorrie Morgan spelte inn songen i 1991 for albumet hennar Something in Red.
 I 2017 spelte den japanske gitaristen Tak Matsumoto og den amerikanske multi-instrumentalisten Daniel Ho inn songen på albumet Electric Island, Acoustic Sea.
 I 2017 spelte Brooke Simpson denne songen på The Voice i USA. 
 Det amerikanske punkrockbandet Lagwagon spelte denne songen på albumet deira Railer frå 2019.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Faithfully (song)» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Journey-songar
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Neal Schon
Songar skrivne av Steve Perry
Singlar frå 1983
Singlar frå 1984
Songar produserte av Mike «Clay» Stone
Songar frå 1983
Columbia Records-singlar
USA-amerikanske softrock-songar
80-talsballadar
Rockeballadar
Randy Jackson (f. 1956)

Randall Darius Jackson () er ein USA-amerikansk bassist, songar, plateprodusent, entreprenør og TV-personlegdom. 

Jackson byrjar karrieren sin i 1980-åra som studiomusikar der han spelte bassgitar for ei rekkje artistar. Han vart så produsent og A&R-mann hos Columbia Records og MCA Records. Jackson er mest kjend som mangeårig dommar i American Idol og leiande produsent for MTV-programmet America's Best Dance Crew. Jackson har vunne ein Grammypris som produsent.

Diskografi

Album

Singlar

Som sidemann
Med Journey
Raised on Radio (Columbia, 1986)
Med Richard Marx
Repeat Offender (1989, Capitol)
Med Jean-Luc Ponty
Civilized Evil (Atlantic, 1980)
Mystical Adventures (Atlantic, 1982)
Individual Choice (Atlantic, 1983)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Randy Jackson» frå ,  den 1. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Afroamerikanske forretningsfolk
Afroamerikanske rockeartistar
USA-amerikanske Idol-deltakarar
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske musikkmanagerar
USA-amerikanske radiofolk
USA-amerikanske plateprodusentar
USA-amerikanske rockebassistar
USA-amerikanske studiomusikarar
A&R-folk
Grammy-vinnarar
Journey-medlemmar
Musikarar frå Louisiana
Folk frå Baton Rouge i Louisiana
USA-amerikanske jazzbassistar
USA-amerikanske bassistar
USA-amerikanske rhythm and blues-bassistar
USA-amerikanske gitaristar
Traverse City

Traverse City er ein by i den amerikanske delstaten Michigan. Med 14 532 innbyggjarar er han den største byen i det nordlege Michigan. Byen ligg i Grand Traverse County, der han er administrasjonsstad.

Traverse City er på trass av sin moderate storleik ein relativt viktig by. Han er eit sentrum for vinproduksjon, og kallar seg sjølv for kirsebærhovudstaden i verda. Kvart år i juli blir det halde ein vekelang kirsebærfestival her. Flyplassen i byen heiter Cherry Capital Airport

Byen er eit viktig turistmål i Michigan, og er kjend for dei fine strendene sine langs Michigansjøen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Traverse City» frå ,  den 1. juni 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Nettsidene i byen
Byar i Michigan
Brigita Bukovec

Brigita Bukovec () er ein slovensk tidlegare friidrettsutøvar frå Ljubljana 
som vann sølvmedaljen på 100 meter hekk både under Sommar-OL 1996 og Friidretts-EM 1998.

Aktiv
1989-91 vart Brigita Bukovec årleg jugoslavisk meister på 100 meter hekk. Der etter vann ho kvart år frå 1992 til 1997 øvinga i den slovenske meisterskapen i friidrett, då Slovenia var vorte sjølvstendig.

Ved europameisterskapen i Helsinki i august 1994 kom Bukovec på fjerdeplass med 13,01 sekund, åtte hundredels sekund unna medalje, derimot sigra ho i øvinga ved Goodwill Games. Våren 1995 fekk ho bronse ved hall-VM i Barcelona på tida 7,93, 0,01 sekund attom vinnaren Aliuska López frå Cuba og toaren Olga Sjisjigina frå Kasakhstan.

I hall-EM 1996 i Stockholm fekk Bukovec notert 7,90 sekund og vart atter slått med ein hundredels sekund av vinnaren, her Patricia Girard frå Frankrike. Under dei olympiske sommarleikane i Atlanta gjorde Bukovec sitt livs beste hekkeløp. Tida 12,59 sekund var slovensk rekord og sikra henne sølvmedaljen på korthekken. Ludmila Engquist som representerte Sverige tok gull, nemnde Patricia Girard fekk bronsen. I VM 1997 i Aten enda Bukovec opp på fjerdeplass med sine 12,69 sekund. Under europameisterskapen 1998 i Budapest sprang Bukovec i mål på 12,65 sekund og tok sølvmedaljen, klart slått av Svetla Dimitrova frå Bulgaria.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1990 i Split: Utslått i semifinalane (13,46=nr 16)
VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøket (13,44=nr 25)
OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,68=nr 18)
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (12,98=nr 10)
EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 13,01
VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 13,02
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje (12,59), bakom Ludmila Engquist (12,58)
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 12,69
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje (12,65), bakom Svetla Dimitrova (12,56)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Brigita Bukovec» frå ,  den 2. juni 2020.  
 

Hekkeløparar
Slovenske idrettsutøvarar
Jugoslaviske friidrettsutøvarar
Fron kommune

Fron er ein tidlegare norsk kommune som låg i Gudbrandsdalen i Kristians amt  og seinare Oppland fylke (no Innlandet fylke).

I 1851 blei kommunen delt i Nord- og Sør-Fron kommune. Kommunane blei så slått saman frå 1966, og skilde på nytt i 1977.

Ein person frå Fron blir kalla frøning.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fron kommune» frå ,  den 2. juni 2020.  
 

Tidlegare kommunar i Oppland
Historie i Nord-Fron
Historie i Sør-Fron
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar skipa i 1966
Kommunar nedlagde i 1977
Tidlegare kommunar i Kristians amt
Pilaster

Pilaster er ein bygningsdel med form som ei halv søyle som er bygd inn som del av ein vegg. Han er vanlegvis utspringande med basis og kapitél. Pilasteren kan brukast til forsterking av muren eller understøtting for arkitrav, bjelkar eller boger. Ofte er han berre bruk som dekorasjon for å bryta ei daud flate.

Ein pilaster kan ha ei enkel rektangulær form eller han kan ha ornament frå ein av søyleordenane. Om han går rundt eit hjørne blir han kalla hjørnepilaster. Går han over to etasjar, blir han kallea gigantpilaster eller kolossalpilaster. Gigantpilasteren var vanleg i manierismen og barokken. Han blei også brukt av Andrea Palladio.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Pilaster» frå ,  den 2. juni 2020.  
 

Bygningsdetaljar
Kyrkjearkitektur
Esker Riada

Esker Riada () er eit system av eskerar eller rullesteinsåsar som strekker seg gjennom midten av Irland, mellom Dublin og Galway.

Eskerane går gjennom fylka Dublin, Meath, Kildare, Westmeath, Offaly, Leitrim, Longford, Roscommon og Galway. Ein stor del av systemet ligg i Teernacreeve-området i Westmeath, og går frå Kilbeggan til Tyrrellspass. 

Eskerane har form som relativt låge åskammar danna av sand, grus og kampesteinar. Dei blei lagde att av vatn som fløymde under isbreane, og kom fram i lyset då breane smelta på slutten av den siste istida for rundt 10 000 år sidan.

Historisk tyding

Det irske namnet Eiscir Riada gjev ein indikasjon på tydinga til eskerane. Eiscir tyder 'skilje' og Riada tyder 'veg'.

Etter eit slag ved Maynooth i år 123 blei Irland delt inn i to politiske regionar langs eskerlina – Leath Cuinn ('Conn sin halvdel') i nord og Leath Mogha ('Mogha sin halvdel') i sør.

Fordi det ligg litt høgare enn omlandet gjev Esker Riada ein veg gjennom myrlandet i midten av Irland. Sidan gammal tid har det vore ein veg mellom aust og vest på Irland. Det gamle gæliske namnet på området er An tSlí Mhór, som tyder ‘den store vegen’.  Han var ein av dei fem store vegane på Irland som band saman Clonard Abbey, Durrow Abbey og klosterbusetjinga ved Clonmacnoise, som blei grunnlagd på staden der elva Shannon renn gjennom Esker Riada. 

I kontrast til dei omliggjande myrlandet gjev den sandhaldige brejorda i eskerane veldrenet jord av relativt god kvalitet, og er nyttig  for jordbruk.

I dag

Hovudvegen N6 frå Dublin til Galway går framleis i stor grad langs Esker Riada, og staden er framleis eit viktig jordbruksområde. Dublin-delen byrjar ved High Street ved sida av Wood Quay, og går sørvest gjennom Kilmainham til Greenhills Road.

Eskerane er blitt ei kjelde for byggjemateriale, og det er blitt henta ut mykje sand og grus. Den negative miljøpåverknaden frå denne verksemda er blitt kritisert, og Offaly County Council har verna området i ein County Development Plan, med forslag om å få Esker Riada erklært som ein verdsarvstad.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Esker Riada» frå ,  den 2. juni 2020.  
 
Irsk geografi
Pulpitur

Pulpitur  (frå latin pulpitum, ’tribune’) er ein open eller lukka losje i eit kyrkjerom for særskilde høgtståande personar i kyrkjelyden. I Noreg innførte ein pulpitur i mange kyrkjer frå 1600- til 1800-talet.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Pulpitur» frå ,  den 2. juni 2020.

Bakgrunnsstoff

Kyrkjearkitektur
Girl Can't Help It av Journey

«Girl Can't Help It» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey frå albumet deira Raised on Radio frå 1986. Songen kom ut som den tredje singelen frå albumet, etter «Be Good to Yourself» og «Suzanne». Som dei to førre singlane vart «Girl Can't Help It» ein Billboard topp 40-hit, og gjekk inn på lista 20. september 1986 med ein 17. plass som høgaste plassering.
Han vart òg ein topp 10-hit på rockelista og nådde niandeplassen på Billboard Mainstream Rock-lista.

«Girl Can't Help It» vart skriven av Journey-klaverspelaren Jonathan Cain, vokalisten Steve Perry og gitaristen Neal Schon, som då songen kom ut var dei einaste tre medlemmane att i bandet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Girl Can't Help It (song)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1986
80-talsballadar
Columbia Records-singlar
Journey-songar
Rockeballadar
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Neal Schon
Songar skrivne av Steve Perry
Be Good to Yourself

«Be Good to Yourself» er ein song av Journey frå det niande studioalbumet deira, Raised on Radio frå 1986. Songen kom ut som den første singelen frå albumet og gjekk inn på topp 10 den amerikanske Billboard Hot 100 og er så langt den siste singelen deira som har klart dette.

Journey valde å ikkje lage musikkvideo til songen, noko som var ganske uhøyrt på denne tida då MTV hadde stor innverknad og var særs populært. Årsaka var at bandet frykta å bli overeksponert.

Songen nådde niandeplassen på Billboard Hot 100, og i lag med «Don't Stop Believin'» og «Only the Young» var det den fjerde høgaste plasseringa deira på lista. Songen nådde høgare på Hot Mainstream Rock Tracks-lista, der han nådde andreplassen. Songen gjekk òg inn på lista i Canada og i Storbritannia.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Be Good to Yourself» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Columbia Records-singlar
Journey-songar
Songar skrivne av Steve Perry
Songar skrivne av Jonathan Cain
Songar skrivne av Neal Schon
I'll Be Alright Without You

«I'll Be Alright Without You» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey frå albumet deira Raised on Radio frå 1986. Songen vart gjeven ut på singel og nådde sjuandeplassen på den amerikanske Adult Contemporary-lista, 26. plassen på Mainstream Rock-lista og 14. plassen på Billboard Hot 100. Songen vart skriven av Jonathan Cain, Steve Perry og Neal Schon.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I'll Be Alright Without You» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene: 
http://www.allmusic.com/album/raised-on-radio-mw0000190447/awards
http://www.allmusic.com/song/i-ll-be-alright-without-you-mt0004127398

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Journey-songar
Columbia Records-singlar
Mike Baird

Michael Gary Baird () er ein USA-amerikansk trommeslagar. Han har spelt trommer for Airborne, Vasco Rossi, Billy Idol, Hall and Oates, Pointer Sisters, Donna Summer, Riverdogs, Animotion, Richard Marx, Michael Bolton, Rick Springfield, Eddie Money, Kenny Loggins, Yumi Matsutoya, Juice Newton og Prism. Han var turnémusikar for Journey på turneen deira for albumet Raised on Radio.

Delvis diskografi

Med Hall & Oates
 Daryl Hall & John Oates (1975)

Med Jamie Owens
 Growing Pains (1975)

Med Paul Anka
 Headlines (1979)
 Walk a Fine Line (1983)

Med Bob Dylan
 Down in the Groove (1988)

Med Rodney Crowell
 Street Language (1986)

Med Airborne
 Airborne (1979)

Med George Benson
 Twice the Love (1988)

Med Juice Newton
 Can't Wait All Night (1984)
 Ain't Gonna Cry (1989)

Med Peabo Bryson
 Peace on Earth (1997)

Med Natalie Cole
 Everlasting (1987)

Med Sheena Easton
 Best Kept Secret (1983)
 My Cherie (1995)

Med Airplay
 Airplay (1980)

Med Barbra Streisand
 Back to Broadway (1993)

Med Livingston Taylor
 Three Way Mirror (1978)

Med Michael Bolton
 The Hunger (1987)

Med Nigel Olsson
 Nigel Olsson (1978)
 Nigel (1979)

Med Toni Basil
 Word of Mouth (1982)
 Toni Basil (1983)

Med Art Garfunkel
 Fate for Breakfast (1979)

Med Kenny Loggins
 Back to Avalon (1988)
 Leap of Faith (1991)

Med Dionne Warwick
 Friends in Love (1982)

Med Al Jarreau
 High Crime (1984)

Med Irene Cara
 What a Feelin' (1983)

Med Bette Midler
 Bette of Roses (1995)

Med Syreeta Wright
 Syreeta (1980)

Med Yvonne Elliman
 Night Flight (1978)

Med Neil Diamond
 Heartlight (1982)

Med America
 Alibi (1980)

Med Cherie & Marie Currie
 Messin' with the Boys (1980)
 Young and Wild (1998)

Med Donna Summer
 She Works Hard for the Money (1983)
 Cats Without Claws (1984)

Med Randy Crawford
 Now We May Begin (1980)

Med Rick Springfield
 Success Hasn't Spoiled Me Yet (1982)
 Living in Oz (1983)
 Hard to Hold (Soundtrack) (1984)
 Tao (1985)
 Karma (1999)

Med Cher
 Prisoner (1979)

Med Van Stephenson
 Righteous Anger (1984)
 Suspicious Heart (1986)

Med Céline Dion
 Let's Talk About Love (1997)

Med Eddie Money
 Can't Hold Back (1986)
 Nothing to Lose (1988)
 Right Here (1991)

Med Riverdogs
 Riverdogs (1988)

Med Rita Coolidge
 Anytime...Anywhere (1977)
 Love Me Again (1978)

Med Richard Marx
 Repeat Offender (1989)
 Rush Street (1991)

Med Billy Idol
 Charmed Life (1990)

Med Richie Havens
 The End Of The Beginning (1976)

Med Joe Cocker
 Cocker (1986)
 Night Calls (1991)

Med Kenny Rogers
 We've Got Tonight (1983)
 They Don't Make Them Like They Used To (1986)

Med i-Ten
 Taking a Cold Look (1983)

Med Yumi Matsutoya
 The 14th Moon (1976)

Med Prism
 Beat Street (1983)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Baird (musician)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

USA-amerikanske rocketrommeslagarar
Journey-medlemmar
USA-amerikanske studiomusikarar
Folk frå South Gate i California
Musikarar frå California
USA-amerikanske trommeslagarar
Greatest Hits av Journey

Greatest Hits er eit samlealbum av det amerikanske rockebandet Journey, opphavleg gjeve ut i 1988 på Columbia Records. Det er det bestseljande albumet til bandet og låg heile 554 veker inne på Billboard 200 album chart (meir enn noko anna samlealbum utanom Bob Marley sitt Legend). I tillegg er albumet registrert over tusen veker på Billboard's Catalog albums-lista. 

I desember 2008 var albumet det sjette bestseljande samlealbumet i USA i følgje RIAA, bak liknande album av Eagles, Billy Joel, Elton John og The Beatles sine raud- og blå-samlingar.

Innhald

Salslister og salstrofé 

Album

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Greatest Hits (Journey album)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Samlealbum frå 1988
Album produserte av Kevin Elson
Album produserte av Roy Thomas Baker
Album produserte av Mike «Clay» Stone
Journey-album
Columbia Records-album
Legacy Recordings-album
Arrival av Journey

Arrival er det 11. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey, gjeve ut i 2001. Ein versjon med ein song byta ut kom ut i Japan alt i 2000. Det var det første albumet deira med den nye vokalisten Steve Augeri, som erstatta den populære frontmannen Steve Perry, og med Deen Castronovo, som erstatta Steve Smith på trommer.

«Arrival» består av ein type hardrock som minnar om stilen bandet hadde i 1970- og 1980-åra, men òg fleire balladar i signaturstilen til bandet med Perry. Vokalstilen til frontmannen Augeri har òg ein stil som minner om Perry. Albumet selte relativt godt og nådde 12. plassen på Billboard's Top Internet Albums-lista.  Arrival fekk blanda kritikk, der nokre meinte det var formelbasert, medan andre roste element som gitarspelinga til Neal Schon.

Utgjeving og mottaking
Albumet kom først ut i Japan seint i 2000, men då det vart spreidd på Internett, valde bandet å gje det ut i USA. Basert på tilbakemeldingar frå fansen som hadde høyrt den albumet på nettet, valde dei å spele inn to hardare rockesongar, «World Gone Wild» og «Nothin' Comes Close», som kom med på den amerikanske utgåva av albumet, medan dei tok bort «I'm Not That Way» frå den japanske utgåva.

Arrival inneheld ein mindre hit på adult contemporary-lista med balladen «All the Way». Albumet nådde 56. plassen på Billboard-lista, Arrival var det første albumet deira sidan Next i 1977 som ikkje selte til gullplate i USA. Det var òg det siste albumet deira for Columbia Records, som hadde vore selskapet deira sidan debutplata i 1975.

Innhald

Medverkande
Bandmedlemmar
Steve Augeri - solovokal
Neal Schon - sologitar, korvokal
Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal, strykararrangement
Ross Valory - bass, korvokal
Deen Castronovo - trommer, korvokal

Produksjon
Kevin Shirley - produsent, lydteknikar, miksing
Aya Takemura - lydteknikar
George Marino - mastering
John Kalodner - A&R

Salslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Arrival (Journey album)» frå ,  den 2. juni 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Heavy Harmonies page

Musikkalbum frå 2001
Journey-album
Columbia Records-album
Album produserte av Kevin Shirley