alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jean Galfione

Jean Galfione () er ein fransk tidlegare stavhoppar frå Paris. Han vart olympisk meister i øvinga under OL 1996 i Atlanta og tok elles tre bronsemedaljar i EM og VM i friidrett i tida 1994-98.

Aktiv
Galfione høyrde til verdseliten i stavhopp frå han var 20 år gammal. Hans store gjennombrot kom då han tok bronsemedaljen i øvinga under EM 1994 i Helsingfors med eit hopp på 5,85 m. Året etter tok han bronse også i verdsmeisterskapen i Göteborg, knipe slått av sølvmannen Maksim Tarasov frå Russland.

Høgdepunktet opplevde Galfione då han vann den olympiske gullmedaljen i stavhopp i Atlanta 1996, på same høgda som Igor Trandenkov frå Russland og Andrej Tivontjik som representerte Tyskland. Både Galfione og Trandenkov klarde 5,92 m i fyrste forsøk, Tivontjik måtte ha to forsøk. Ingen av dei tre klarde neste høgda, dermed vart det utslagsgjevande for gullstriden at Trandekov hadde brukt fleire forsøk på lågare høgder enn Galfione.

Galfione tok bronsemedaljen i europameisterskapen 1998, fem centimeter under dei andre medljevinnarane. Våren 1999 vann han innandørs-VM ved å ta seg over 6,00 meter. I juni månad 1999 forbetra han den franske rekorden utandørs til 5,98 meter. Etter å ha gått over 5,70 m i kvalfiseringa under VM i friidrett 1999, bomma han i alle forsøka på opningshøgda, nett slik han hadde gjort i VM 1997.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1991 i Tokyo: Nr 10 – 5,40 m
VM 1993 i Stuttgart: Nr 8 – 5,70 m
EM 1994 i Helsingfors: Bronsemedalje – 5,85 m
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 5,86 m, bakom Maksim Tarasov (5,86 m)
OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 5,92 m, framom Igor Trandenkov (5,92 m)
VM 1997 i Aten: Nr 12
EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 5,76 m, framom Danny Ecker (5,76 m)
VM 1999 i Sevilla: Nr 11
OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (5,55 m -nr 16)
VM i 2005 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (5,45 m -nr 13)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jean Galfione» frå ,  den 11. september 2014.  
 

Franske stavhopparar
Olympiske meistrar for Frankrike
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Bob Richards

Bob Richards, eigentleg Robert Eugene Richards (), er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Champaign i Illinois som tevla internasjonalt i stavhopp og tikamp. Han vart olympisk meister i stavhopp både i 1952 og 1956.

Aktiv
Richards var ein av dei tre deltakarane som under sommar-OL 1948 i London tok seg over 4,20 meter. Hans landsmann, Guinn Smith, klarde også den neste høgda, 4,30 m, og vart olympiameister. Sjølv fekk Richards bronsemedaljen, ettersom Erkki Kataja frå Finland tok sølv då han hadde berre feilfrie forsøk før han rauk ut etter 4,20 m.

Fire år seinare, under OL 1952 i Helsingfors, vann Richards stavhopptevlinga med eit hopp på 4,55 meter, ny olympisk rekord. Landsmannen Donald Laz tok sølv på 4,50 m og Ragnar Lundberg fra Sverige bronse med 4,40 m.

Richards vann så sin andre olympiske tittel i stavhopp under sommarleikane 1956 i Melbourne. Vinnaresultatet, 4,56 m, vart ei forbetring av hans eigen olympiske rekord med ein centimeter. Hans landsmann Bob Gutowski tok sølv med 4,53 m, medan Georgios Roubanis frå Hellas fekk bronsen med 4,50 m. I Melbourne deltok Richards også i tikamptevlinga, der han kom på trettande plass med 7313 poeng, vel 800 poeng bak den suverene vinnaren Milt Campbell, også han ein av hans landsmenn.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bob Richards» frå ,  den 11. september 2014.  
 

Stavhopparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
Medaljevinnarar under sommar-OL 1952
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Abzucht

Abzucht (i øvre løp òg kalla Wintertalbach) er ei elv i Niedersachsen i Tyskland. Ho er ei venstre sideelv til Oker, og er 12,1 kilometer lang med eit nedbørfelt på 31,6 km². Abzucht har utspring ved Wintertal i Harz-fjella, på nordaustsida av Schalke (762 moh). Elva renn derfrå i nordleg retning. På vestsida av byen Goslar renn Abzucht saman med den betydeleg større sideelva Gose, og snur deretter mot nordaust og seinare aust. Elva renn gjennom den historiske gamlebyen i Goslar, og munnar ut i Oker rundt tre kilometer austom byen.

Referansar 

Elvar i Tyskland
Niedersachsen
Informasjonsarbeid

Informasjonsarbeid er eit samleomgrep for arbeidet med informasjon andsynes ei målgruppe eller ålmenta. Informasjonsarbeidarar kan vere tilsett i private bedrifter, organisasjonar eller offentlege verksemder, med ansvar for å formidle informasjon internt og eksternt. Bedriftene rekrutterer menneske på ulike felt for å få den beste informasjonen. Dette kan blandt anna vere folk med spisskompetanse, til dømes journalistar, politikarar, juristar og andre. 

I motsetnad til journalistar er ikkje informasjonsmedarbeidarar uavhengige og kritiske, men er opptekne av at den ønskte informasjonen skal kome fram og vere mest mogeleg positiv. For at informasjonsmedarbeidarar skal gjere ein god jobb, må dei byggje relasjonar til journalistar og medier. Til dømes prate med journalistar jamleg, halde dei oppdatert om kva som skjer, og heile tida vere organiserte. For å vere ein god og gjennomført informasjonsarbeidar skal ein ikkje lyge, men vere truverdig.

Ei undersøking utført av kommunikasjonsforeningen viser at i 2005 hadde 40% av kommunikasjonmedarbeidarane bakgrunn som journalistar.

Omdømme 
Ein informasjonsarbeidar må ha eit godt omdømme for å vere meir truverdig. Eit godt omdømme trekkjer folk og skapar tillit blandt brukarane. Eit dårleg omdømme kan kome av usann informasjon eller dårleg service. Omdømme oppstår i skjæringspunktet mellom forventningar og opplevingar, som skapast av det aktuelle selskapet eller organisasjonen sin lovnad om levering.

Kjelder 

 «Etikk i presse- og informasjonsarbeid» , infodesign.no (09.03.2001)
 «Hva er informasjon?» , mediana.no
 Asbjørnsen, Dag, Gunn Bjørnsen, Veslemøy Kjendsli, Trude Løvskar, Geir Totland (2007) Mediemøte2 – Aschehoug, Oslo

Delar av denne artikkelen bygger på «Omdømme» frå ,  den 20. september 2014.  
 
Medieyrke
Hase

Hase er på hovdyr eit leddsamband mellom underlår og fotrot; på menneske er hasen søkket på baksida av kneet. Ordet er truleg samansett av ei avleiing av hæl og sene, og kan opphavleg av vore bruka om senene på baksida av kneet.

Underekstremiteten
Menneskeanatomi
Hesteanatomi
Vladimir Dubrovsjtsjik

Vladimir Vladimirovitsj Dubrovsjtsjik () er ein kviterussisk tidlegare diskoskastar som vart europameister i 1994 og tok sølvmedaljen både under VM 1995 og OL 1996. Det lengste kastet hans er på 69,28 m og frå 2000.

Aktiv
Dubrovsjtsjik vann gullmedaljen i diskoskast under EM i friidrett 1994. Med 64,78 m i sitt beste kast, vann han han ei jamn tevling med ein margin på 22 cm til russaren Dmitrij Sjevtsjenko som tok sølv og tyske Jürgen Schult på bronseplass med 64,18 m. Dubrovsjtsjik vart den fyrste frå Kviterussland som vart europameister i friidrett. Året etter fekk han sølvmedaljen under friidretts-VM i Göteborg med 65,98 m, Lars Riedel frå Tyskland vann ein klar siger med 68,76 m, medan Dubrovsjtsjik sin kandsmann Vassil Kapzjukh fekk bronse med 65,88 m.

Sølv vann Dubrovsjtsjik også under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta. Med 66,60 m hamn også her langt bak Riedel på 69,40 m, men føre bronsevinnar Kapzjuch på 65,80 m. Ved VM 1997 i Aten hamna Dubrovsjtsjik på fjerdeplassen med eit kast på 66,12 m, to centimeter bakom bak  bronsemannnen Jürgen Schult frå Tyskland. I universiaden 1997 gjekk Dubrovsjtsjik heilt til topps i diskos-tevlinga.

I dei neste store meisterskapane; EM 1998, VM 1999 og OL 2000 vart Dubrovsjtsjik høvesvis nummer seks, seks og sju i diskoskasting etter bestekast på kring 64-65 meter.

Dubrovsjtsjik vart kviterussisk meister i diskoskasting i åra 1993-96, samt 1999. Det lengste kastet hans er på 69,28 m og vart oppnådd i Minsk 3. juni 2000. Han la opp etter 2001-sesongen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (60,38 m – nr 16)
EM 1994 i Helsingfors: Gullmedalje – 64,78 m, framom Dmitrij Sjevtsjenko (64,56 m) 
VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje – 65,98 m, bakom Lars Riedel (68,76 m)
OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje – 66,60 m, bakom Lars Riedel (69,40 m)
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 66,12 m, bakom Jürgen Schult (66,14 m)
EM 1998 i Budapest: Nr 6 – 63,96 m
VM 1999 i Sevilla: Nr 7 – 64,00 m
OL 2000 i Sydney: Nr 7 – 65,13 m
VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (61,73 m -nr 13)

Merknadar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Uladsimir Dubrouschtschyk» frå ,  den 12. september 2014.  
 

Belarusiske friidrettsutøvarar
Diskoskastarar
Deltakarar under sommar-OL 1996
Deltakarar under sommar-OL 2000
Vjatsjeslav Voronin

Vjatsjeslav Voronin () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i høgdehopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 1999 og tok VM-sølv i 2001. Hans personbeste er 2,40 m og frå 2000.

Aktiv
Voronin vart russisk meister i høgdehopp i 1999. Same sesongen vann han gullmedaljen i øvinga under friidretts-VM 1999 i Sevilla, ved å hoppe over 2,37 m som den einaste utøvaren, kanadiske Mark Boswell tok sølv med 2,35 m og Martin Buß frå Tyskland fekk bronsen på 2,32 m.

Ved innandørs-EM 2000 i Gent vann Voronin høgdeøvinga med eit hopp 2,34 m, same høgda klarde dei andre medaljevinnarane; Martin Buß og serbaren Dragutin Topić, desse to etter fleire forsøk enn Voronin. Den 5. august 2000 sette han russisk rekord med 2,40 m i London, verdsbeste for året. Dermed var han i det absolutte favorittsjiktet før sommarleikane i Sydney. I OL-tevlinga kom han ikkje høgre enn 2,29 m og vart nummer ti, landsmannen Sergej Kljugin vart olympiameister med 2,35 m.

Under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton lukkast Voronin å vinne ein gullmedalje på eit såpass ordinært resultat som 2,33 m, ein siger han delte med landsmannen Jaroslav Rybakov.

Etter to svakare sesongar var Voronin i 2004 atter god for høgder over 2,30 m. I dei olympiske leikane 2004 i Aten stoppa han på akkurat same høgda som i førre OL, 2,29 m, og vart nummer ni.

I 2005 vart Voronin russisk meister i høgdehopp for andre gong. Under verdsmeisterskapen 2005 i Helsingfors stoppa han endå ein gong på 2,29 m i ein stor meisterskap. Tevlinga fann stad i regn og 2,29 m var nok til å vinne sølv, men Voronin hadde flest forsøk av alle som tok seg over høgda og vart dermed åttandemann i tevlinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 2,37 m, framom Mark Boswell (2,35 m)
OL 2000 i Sydney: Nr 10 – 2,29 m
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 2,33 m, delt med Jaroslav Rybakov
OL 2004 i Aten: Nr 9 – 2,29 m
VM i 2005 i Helsingfors: Nr 8 – 2,29 m
OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (2,25 m -nr 14)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Wjatscheslaw Nikolajewitsch Woronin» frå ,  den 12. september 2014.  

Russiske høgdehopparar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Deltakarar under sommar-OL 2004
Deltakarar under sommar-OL 2008
Birgitte Reitan

Birgitte Reitan () er ein norsk idrettsutøvar i greina paradressur. Ho tok i 2014 gull i nordisk meisterskap og noregsmeisterskap i grad 1a. Ho rir ein fjordhest som heiter Sno, og ekvipasjen er omtykt både i Noreg og i utlandet. Birgitte Reitan deltok i WEG (World Equestrian Games) i 2014.

Kjelder

Ryttarprofil med resultat ved horsepro.no
«Her er medaljevinnerne i NM-FH 2014» , Dressur såklart (05/08/2014)

Norske ryttarar
Denis Kapustin

Denis Viktorovitsj Kapustin () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kazan. Han deltok internasjonalt i tresteghopp. Kapustin vart europameister i øvinga i 1994, tok EM-sølv i 1998 og OL-bronse i 2000. Hans personlege rekord er 17,65 m.

Aktiv
Kapustin deltok ved VM i Stuttgart 1993, der han enda på ein sjetteplass. Året etter fekk hans sitt store gjemnombrot då han vann gullmedaljen i europameisterskapen 1994 i Helsingfors med eit tresteghopp som målte 17,62 m, sju cm lengre enn det franskmannen Serge Hélan oppnådde i sitt lengste hopp for dagen.

Under verdsmeisterskapen i 1995 vart Kapustin slått ut i kvalifiseringa, medan han ved VM 1997 enda på fjerdeplassen, trass eit bestehopp på heile 17,59 m. Ved EM 1998 hoppa han 17,45 m, noko som heldt til ein sølvmedalje bakom suverene Jonathan Edwards frå Storbritannia. Kort før europameisterskapen gjorde han elles sitt livs lengste tresteghopp med 17,65 m. 

Etter å ha vorte nummer ni i VM 1999 vart Kapustin bronsmedaljør under dei olympiske sommarleikane 2000 etter eitt hopp på 17,46 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 – 17,19 m
EM 1994 i Helsingfors: Gullmedalje – 17,62 m, framom Serge Hélan *(17,55 m)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalfiseringa (16,32 m)
VM 1997 i Aten: Nr 4 – 17,59 m
EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 17,45 m, bakom Jonathan Edwards (17,99 m)
VM 1999 i Sevilla: Nr 9 - 16,89 m
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 17,46 m, bakom Yoel Garcia (17,47 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Denis Wiktorowitsch Kapustin» frå ,  den 12. september 2014.  
 

Russiske tresteghopparar
Russiske friidrettsutøvarar
Deltakarar under sommar-OL 2000
Rolf Danneberg

Rolf Danneberg () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Hamburg som tevla for Vest-Tyskland. Han vann gullmedaljen i diskoskast under OL 1984 i Los Angeles med 66,60 meter. Fire år seinare fekk han bronsemedaljen i same øvinga under dei olympiske leikane i Seoul. Personleg rekord er på 67,60 m.

Aktiv
Danneberg vart vesttysk meister i diskoskast i 1980, men deltok ikkje i sommar-OL ettersom
Vest-Tyskland boikotta leikane i Moskva. Han fekk sin internasjonale meisterskapsdebut to år seinare, utan å nå EM-finalen i Aten.

I 1984 vart Danneberg olympisk meister i diskoskast under leikane i Los Angeles. Halvvegs i finalen låg han utanfor medaljeplass, men fekk i fjerde omgang opp eit kast som målte 66,60 m. Dermed gjekk han opp i leiinga, 30 cm framom arrangørlandet sin eigen meister, Mac Wilkins. Kastet viste seg å halde til OL-gull.

Etter ein ellevteplass i EM 1986, stod Danneberg for betre prestasjonar i 1987-sesongen. I mai månad gjorde han sitt livs lengste kast med 67,60 m i Berlin. Tre månader seinare kom han på fjerdeplass under VM 1987, seks centimter frå bestekastet til bronsemedaljøren Luis Delís frå Cuba.

Under OL 1988 lukkast Danneberg å vinne ein ny OL-medalje. Etter ein mindre god serie smelte han til med 67,38 m i sitt femte forsøk og tok bronsemedaljen, berre 10 cm bak sølvmedaljøren sitt bestekast. To år etter vart Danneberg nummer seks i diskostevlinga i EM 1990.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1982 i Aten: Utslått i kvalifiseringa
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje – 66,60 m, framom Mac Wilkins (66,30 m)
EM 1986 i Stuttgart: Nr 11 – 61,60 m
VM 1987 i Roma: Nr 4 – 65,96 m, bakom Luis Delís (66,02 m)
OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 67,38 m
EM 1990 i Split: Nr 6 – 63,08 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rolf Danneberg» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Tyske diskoskastarar
Olympiske meistrar for Vest-Tyskland
Deltakarar under sommar-OL 1984
Deltakarar under sommar-OL 1988
Pandya

Pandyariket (tamil பாண்டியர், pandiya) var eit tamilsk rike sør i noverande India og Sri Lanka som fanst frå minst 300-talet f.Kr. til første halvdelen av 1500-talet.
Riket hadde omfattande handel og kontakt med andre område, både med rike rundt Bengalbukta og med det gamle Hellas og Romarriket.

Pandyariket byrja heilt i sør på det indiske subkontinentet, og den første hovudstaden var hamnebyen  Korkai. Etterkvart som riket breidde seg nordover - til dagens Andhra Pradesh - blei hovudstaden flytta lengre inn i landet, til Madurai. Her bygde dei mellom anna det storslåtte Minakshi Amman-tempelet.

Riket tapte ei tid makt til Tsjera-, Tsjola- og Pallavarika. Det voks på ny på 1100-talet, og hadde stor makt fram til 1300-talet, under «dei fem pandyaene». Etter dette gjekk riket gjekk tilbake på grunn av indre konfliktar og ytre press, som invasjonar frå det muslimske Delhisultanatet. Ved midten av 1500-talet hadde Pandyariket tapt alle territoria sine.

Kultur
Pandya-dynastiet rekna seg som etterkomarar av Pandu, far til Pandava-brørne i det indiske storverket Mahabharata.
Pandya-herskarane var opphavleg djainar, men blei etterkvart sjaivittar, eller Sjiva-dyrkarar. Dei er mykje omtalt i tamilsk dikting frå Sangam-tida, og fleire pandyakongar skal sjølv ha vore diktarar.

Kjelder

«Pandya dynasty» (2014), Encyclopædia Britannica.
Wilfred H. Schoff, «Tamil Political Divisions in the First Two Centuries of the Christian Era», Journal of the American Oriental Society, Vol. 33, (1913), pp. 209-213. DOI: 10.2307/592826

Bakgrunnsstoff

Indisk historie
Srilankisk historie
Andrej Silnov

Andrej Aleksandrovitsj Silnov () er ein russisk høgdehoppar frå Sjakhty, europameister i øvinga i 2006 og olympisk meister i 2008.

Aktiv
Silnov vann gullmedaljen under friidretts-EM 2006 med eit hopp på 2,36 m. Dermed forbetra han den gamle 12 år meisterskapsrekorden til Steinar Hoen på 2,35 m. Ei veke etter friidretts-EM svinga Silnov seg over 2,37 m i Monaco, det beste høgdehoppet i verda det året.

Etter å ha tangert den personlege rekorden under i eit stemne i London den 25. juli 2008 vart han i siste stund teken med i den russiske troppen til Sommar-OL 2008 i Beijing. I den olympiske høgdetevlinga var han åleine om å ta seg over 2,36 m og fekk såleis gullmedaljen i øvinga.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 2,36 m, framom Tomáš Janků (2,34 m)
VM 2007 i Osaka: Nr 11 – 2,21 m
OL 2008 i Beijing: Gullmedalje – 2,36 m, framom Germaine Mason (2,34 m)
OL 2012 i London: Nr 12 – 2,25 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Andrei Alexandrowitsch Silnow» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Russiske høgdehopparar
Olympiske meistrar for Russland
Deltakarar under sommar-OL 2008
Deltakarar under sommar-OL 2012
Pallava

Pallava var eit tamilsk rike som fanst frå 200- til 800-talet sør i dagens India. Hovudstaden deira var Kanchipuram, der dei reiste ei rekkje tempel. Dynastiet reiste også kysttempla i Mahabalipuram, ein del av verdsarva.

Pallavariket voks fram då Satavahanadynastiet, som dei tidlegare hadde lege under, gjekk tilbake.
Riket blei mektigare under styret til Mahendravarman I (571–630) og Narasimhavarman I (630–668). Det dominerte telugu- og dei nordlege delane av tamilregionen i omtrent 600 år, fram til slutten av 800-talet.

Gjennom historia var Pallavariket i stadig konflikt med både Tsjalukyariket i Badami i nord og Tsjola- og Pandyarika i sør. På slutten av 800-talet blei riket endeleg overvunne av Tsjola.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pallava dynasty» frå , og «Pallava-dynastiet» frå  den 13. september 2014.

Bakgrunnsstoff

Indisk historie
Valentin Gavrilov

Valentin Aleksandrovitsj Gavrilov () var ein sovjet-russisk friidrettsutøvar frå Moskva. Han vart europameister i høgdehopp i 1969, året i førevegen fekk han bronsemedaljen i øvinga under OL i Mexico-byen.

Aktiv
Gavrilov debuterte internasjonalt ved europameisterskapen 1966 i Budapest. Med 2,06 m i sluttrotokollen enda han på sjuande plass i høgdetvelinga. I 1967 vart han sjovjetisk meister med 2,12 m. 

Våren 1968 sette han personleg rekord med 2,20 m. Om hausten same året var han med i den historiske høgdehopp-tevlinga under dei olympiske sommarleikane i Mexico-byen. Framfor eit måpande publikum hoppa USA-amerikanaren Dick Fosbury seg over høgde etter høgde med ein stil (Fosbury-flopp) ingen hadde sett maken til. Til sist var han den einaste som klarte 2,24 m og dermed var gullmedaljen hans. Hans landsmann Ed Caruthers fekk sølv med 2,22 m, medan Gavrilov tangerte sitt personbeste på 2,20 og tok bronsemedaljen.

Våren 1969 vann Gavrilov høgdehopp i innandørs-EM i Beograd. Om sommaren sigra han i øvinga i den sovjetiske meisterskapen med 2,15. Han forbetra så den personlege rekorden til 2,21 meter. Under europameisterskapen 1969 i Aten vann Gavrilov gullmedaljen med 2,17 meter, same høgda klarte både Reijo Vähälä frå Finland og italienaren Erminio Azzaro, høvesvis sølv- og bronsevinnar. 

Med eit hopp på 2,20 m vann Gavrilov innandørs-EM også i 1970. Sommaren 1970 vann han høgdetevlinga i universiaden etter å ha gått over 2,18 m, hans årsbeste for sesongen var på 2,20 m. I 1971-sesongen hadde han 2,18 m som best, men fekk likevel delta ved europameisterskapen 1971 i Helsingfors der han vart nummer ti med 2,11 m. Både i 1972 og 1974 tangerte han den personlege rekorden på 2,21 m, det var ikkje lenger godt nok til å representere Sovjetunionen internasjonalt.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1966 i Budapest: Nr 7 – 2,06 m
OL 1968 i Mexico by: Bronsemedalje – 2,20 m, bakom Ed Caruthers 2,22 m
EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 2,17 m, framom Reijo Vähälä (2,17 m)
EM 1971 i Helsingfors: Nr 10 – 2,11 m

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walentin Alexandrowitsch Gawrilow» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Sovjetiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Sovjetunionen
Medaljevinnarar under sommar-OL 1968
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Kęstutis Šapka

Kęstutis Šapka () er ein litauisk tidlegare høgdehoppar frå Vilnius, som tevla for Sovjetunionen. Han vart europameister i øvinga i 1971 og tok sølvmedaljen i EM 1974.

Aktiv
Sommaren 1971 vann Šapka høgdehopp under europameisterskapen i Helsingfors ved å gå over 2,20 m i sitt fyrste forsøk. Også ungararen Csaba Dosa og Šapkas landslagskollega Rustam Akhmetov klarde 2,20 m, men fyrst i høvesvis andre og tredje forsøk. Dermed var medaljane fordelt, med Šapkas siger hadde ein utøvar som nytta Fosburyflopp for fyrste gong vorte europameister.

I september 1972 vann Jüri Tarmak gullmedaljen under dei olympiske leikane i München med 2,23 m i sluttprotokollen. Šapka, som hadde vorte sovjetmeister det året, presterte ikkje betre enn 2,15 m i finalen og vart nummer tolv. 

Våren 1974 sigra Šapka i høgde ved innandørs-EM i Göteborg med 2,22 m. I sommarsesongen vart han sovjetisk meister for andre gong.

Under friidretts-EM 1974 i Roma rauk tsjekkoslovakiske Vladimír Malý, ungarske Istvan Major og polske Jacek Wszoła ut av høgdetevlinga på 2,21 m og vart ståande med 2,19 m på resultatlista, som høvesvis brinsevinnar, fjerde- og femtemann. Dansken Jesper Tørring og Šapka gjekk ikkje berre over 2,21 m, men også 2,23 m i sine fyrste forsøk. Begge to trong to forsøk på 2,25 m, personleg rekord for både Tørring og Šapka. Ingen av dei klarde 2,27 m. Avgjerande for gullstriden vart det at Šapka hadde rive ein gong på både 2,17 m og 2,19 m. Tørring var feilfri også på dei høgdene, og fekk dermed gullmedaljen, Sapka sølvet.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
EM 1971 i Helsingfors: Gullmedalje – 2,20 m, framom Csaba Dosa (2,20 m) og Rustam Akhmetov (2,20 m)
OL 1972 i München: Nr 12 – 2,15 m
EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 2,25 m, bakom Jesper Tørring (2,25 m)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kęstutis Šapka» frå ,  den 13. september 2014.  
 

Litauiske friidrettsutøvarar
Sovjetiske høgdehopparar
Europameistrar i friidrett
Sovjetiske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972