alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Tussebrekka

Tussebrekka er ein hovudsakleg isdekt isskråning, kring 11 km lang, ved sørvestsida av enden av Lundebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbakkar i Dronning Maud Land
Prinsesse Astrid Kyst
Slalåma

Slålåma er ein bratt isskråning i nordaustsida av Borga i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeven av dei.

Kjelder

Isbakkar i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Access Slope

Access Slope er ein isbakke mellom nordenden av Lindstrom Ridge og Tether Rock i Meteorite Hills i Darwin Mountains i Antarktis. Bakken ligg i vestenden av Circle Icefall i Darwinbreen og verkar å vere den einaste ruta gjennom isfallet. Han vart skildrande namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58, som først klatra ned isbreen.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi i Oates Land
Danger Slopes

Danger Slopes er ein isbakke like sør for Knob Point på vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island. Den første bakken er særs bratt og endar i vest i eit vertikale fall til Erebus Bay. Han fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen, fordi matrosen George T. Vince som var med på ekspedisjonen mista livet her i ein snøstorm, då han glei og fall ut i sjøen.

Kjelder
 

Isbakkar i Antarktis
Geografi på Ross Island
Jenkins Heights

Jenkins Heights er eit breitt, isdekt område på over 500 meter over havet som dekkjer 25 kvadratkilometer, sør for McClintonbreen og vest for Mount Bray on Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Høgdene vart kartlagte av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles Jenkins, ein geofysikar i National Oceanic and Atmospheric Administration og forskingssjef ved Sørpolstasjonen i vinteren 1974.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Lofty Promenade

Lofty Promenade er ein isbakke som er 13 km lang og 2 km brei, aust på Ross Island. Bakken er delvis inneslutta mellom sørenden av Kyle Hills og Guardrail Ridge, og heller aust-søraust frå 2600 moh nær Mount Terror til 200 moh nær Allen Rocks. Isflata er relativt glatt og gjev ei uhindra rute mellom Cape Crozier-området og Mount Terror. Namnet tyder «høg promenade» og bakken vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 2000.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi på Ross Island
Pemmican Step

Pemmican Step er ei trinnliknande bakke i Tuckerbreen oppom samløpet Leanderbreen i Victoria Land. Han har særs mange bresprekkar i den sørlege halvdelen, men det er enkelt å ta seg over nordenden. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957-58. Pemmikan er ein type konservert kjøt.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Pimpirev Ice Wall

Pimpirev Ice Wall er ein rett isbakke som går parallelt til og kring 100 meter innover frå nordvestkysten av Emona Harbour på Livingston Island. han ligg kring 50 meter over havet og strekkjer seg frå nordhjørnet i Emona Harbour 3700 meter vest-sørvest. Han er kalla opp etter Christo Pimpirev, leiaren for dei bulgarske ekspedisjonane i 1993/94, 1994/95, 1995/96 og 1996/97, som studerte geologien på Aleksanderøya sommaren 1987/88.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi på Livingston Island
Tillergone Slope

Tillergone Slope er ein isbakke, 1,2 nautiske mil (2,2 km) brei, som heller ned frå Flight Deck Neve mellom Dotson Ridge og Flaggship Mountain i Convoy Range i Victoria Land. Namnet vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) til minne om ei hending då ratthuset på ein motorkjelke braut saman i 1989-90. På den tida vart isbreen nytta som veg opp til ein leir ved Flaggship Mountain, og bakken måtte klarast utan styring to gonger.

Kjelder

Isbakkar i Antarktis
Geografi i Victoria Land
Scott Coast
Tenéa

Tenéa (gresk  Τενέα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Tenéa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Korint.

Referansar 

Tenea
Tenea
Khiliomódi

Khiliomódi (gresk  Χιλιομόδι) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Khiliomódi var hovudsete i den tidlegare kommunen Tenéa, som no er ei kommunaleining i kommunen Korint.

Referansar 

Khiliomodi
Haukeliseter

Haukeliseter er ei hyttegrend og ei gamal seter som ligg 998 m.o.h., nordvest i Vinje kommune i Vestfold og Telemark, ved Europaveg 134 like aust for Haukelitunnelen. Haukeliseter fjellstue er den største hytta på setra. Anlegget er eigd av Stavanger Turistforening og har omkring 150 sengeplassar.

Haukeliseter vart bygd og sett i drift som fjellstove av staten i tidsrommet 1866–71. Hytta vart kjøpt av Stavanger Turistforening i 1963 og vart utvida og modernisert. Fjellstova har butikk, matsal med servering av lokal mat, spa og utandørs varmebasseng.

Det er gunstige høve for å gå turar frå Haukeliseter både sommar og vinter, med eit omfattande nettverk av hytter og ruter mot Hardangervidda, Ryfylke og Setesdalsheiane. På Haukeliseter blir det òg arrangert kurs i mellom anna kiting og hundespannkøyring.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad
 Haukeliseter på UT.no 

Turisthytter i Vestfold og Telemark
Samferdsle i Vinje
Byggverk i Vinje
Solyjía

Solyjía (gresk  Σολυγεία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Solyjía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Korint.

Referansar 

Solyjia
Solyjia
Sofikó

Sofikó (gresk  Σοφικό) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Sofikó var hovudsete i den tidlegare kommunen Solyjía, som no er ei kommunaleining i kommunen Korint.

Referansar 

Sofiko
Sprongdalshytta

Sprongdalshytta er ei sjølvbetent turisthytte i Luster kommune i Vestland. Hytta ligg 1250 m.o.h, øvst i Sprongdalen på grensa til Oppland.

Sprongdalshytta vart oppført av Norges vassdrags- og energidirektorat i 1985 som erstatning for Styggevasshytta, som vart råka av Breheimen-utbygginga. Hytta er eigd av folket i øvre Jostedalen, men vert disponert av Den Norske Turistforening. Sprongdalshytta har 12 sengeplassar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Sprongdalshytta

Turisthytter i Luster
Skipingar i 1985
1985 i Noreg
Røisheim

Røisheim er eit hotell og ein turiststasjon i Lom kommune i Innlandet. Hotellet ligg i Bøverdalen 550 m.o.h., ved fylkesveg 55. 

Røisheim har teke imot gjester sidan 1858. Hotellet har vorte eit turistmål, med eit idyllisk tun og gamle freda bygningar frå 1700-talet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Hotell i Innlandet
Byggverk i Lom
Skipingar i 1858
Trollheimshytta

Trollheimshytta er ei turisthytte i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Hytta ligg 540 m.o.h., aust for Snota. Hytta har 80 senger tilgjengelege i sommarsesongen og rundt påsketider. Utanom sesongen er hytta sjølvbetent, og har 26 senger tilgjengelege.

Trollheimshytta er eit populært utgangspunkt for Toppturar til Snota, Trollhøtta og andre nærliggjande toppar. Hytta høyrer til Trondhjems Turistforening (TT) og var den første hytta til denne skipinga som låg i fjellet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 TT om Trollheimshytta
 UT.no om Trollheimshytta

Surnadal kommune
Turisthytter i Møre og Romsdal
Rondvassbu

Rondvassbu (1173 moh.) er ei turisthytte i Sel kommune i Innlandet. Hytta ligg 1173 m.o.h. ved sørenden av Rondvatnet, i hjartet av Rondane nasjonalpark.

Rondvassbu høyrer til Den Norske Turistforening (DNT) og vart oppført i 1903. Hytta er seinare vorte ombygd fleire gonger. Rondvassbu har 128 senger, som er fordelt på 2-sengsrom, 4-sengsrom og sovesalar.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad 
 UT.no om Rondvassbu

Turisthytter i Sel
Skipingar i 1903
Sporeplante

Sporeplantar eller kryptogamar er eit samleomgrep for landplanter som formeirer seg ved hjelp av sporar, og blir brukt til å skilja landplantar frå frøplantar som nyttar frø. Til forskjell frå frøplantane utgjer ikkje sporeplantane ei naturleg gruppe, ettersom bregnene er nærare i slekt med frøplantar enn med mosane. Omgrepet er derfor lite nytta i botanikk i dag. Nyleg har nokre forfattarar brukt omgrepet berre for å visa til bregnar.

Sporeplantar oppstod i devontida for rundt 400 millionar år sidan, og viktige grupper av sporeplantar voks i grunne innsjøar og elvestrandmiljø. Fossilar av slike devonske sporeplantar finst melloma anna i devonfelta i nordre Andrée Land, heilt nord på Spitsbergen.

Den taksonomiske inndelinga Cryptogamia høyrde til i Linné si inndeling av planteriket i 24 klassar. Ho omfatta då alle plantar med skjulte formeiringsorgan, og var inndelt i fire ordenar: Algae (algar), Musci (mosar), Filices (bregnar) og Fungi (sopp). Seinare er Fungi og ein del av Algae blitt skide ut frå planteriket.

Dei naturlege gruppene som høyrer inn under sporeplantane er:

Bladmosar
Levermosar
Nålkapselmosar
Kråkefotplantar
Sneller
Bregneplantar:
Ormetunger
Psilotales
Marattiopsida
Eigentlege bregnar

Sjå òg
karsporeplantar

Kjelder

Sporeplanter (21. oktober 2011), Store norske leksikon. Fri artikkel henta 29. januar 2014.

Denne artikkelen bygger på «Sporeplanter» frå ,  den 29. januar 2014.  

Landplantar
Loutráki-Áji Theódori

Loutráki-Áji Theódori (gresk Λουτράκι-Άγιοι Θεόδωροι) er ein kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Loutráki-Áji Theódori ligg for det meste nord for Korintkanalen og grensar i nordaust mot periferieininga Vest-Attikí i periferien Attikí. I nord og vest ligg Korintbukta, i søraust Saroniabukta.

Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
 Áji Theódori
 Loutráki-Perakhóra
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Loutraki-Aji Theodori
Loutraki-Aji Theodori
Loutráki

Loutráki (gresk Λουτράκι) er ein by i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas og hovudsete i kommunen Loutráki-Áji Theódori.

Referansar 

Loutraki
Áji Theódori

Áji Theódori (gresk Άγιοι Θεόδωροι) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Áji Theódori inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Loutráki-Áji Theódori.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Áji Theódori 4 643 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Aji Theodori
Aji Theodori
Aji Theodori
Loutráki-Perakhóra

Loutráki-Perakhóra (gresk Άγιοι Θεόδωροι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Loutráki-Perakhórainngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Loutráki-Áji Theódori.

Referansar 

Loutraki-Perakhora
Loutraki-Perakhora
Fefor høyfjellshotell

Fefor høyfjellshotell er eit hotell som ligg i Nord-Fron kommune i Innlandet. Hotellet vart grunnlagt som høgfjellssanatorium i 1891, og vart i 1905 det fyrste norske høgfjellshotellet for vinterturisme. Det er 230 senger på hotellet, og 20 sjølvbetente hytter med 130 senger.

Kongefamilien hadde årlege opphald her i perioden 1907–1914 med Fridtjof Nansen som skilærar. I 1910 dreiv Robert Scott og Tryggve Gran trening med motorsleder her før sørpolsekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Hotell i Innlandet
Nord-Fron kommune
Skipingar i 1891
Memurubu

Memurubu er ei turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg 1008 m.o.h., ved nordbreidda av Gjende i Meurubudalen. Her er 150 sengeplassar.

Memurubu var opphavleg ei steinbu, som vart kjøpt inn av Den Norske Turistforening i 1870. Ei privat turisthytte vart oppført på same stad i 1893 og er seinare utvida. Nybygg stod ferdig i 1993. Den gamle hovudbygningen vart 25. august i 1998 totalskadd i brann, men vart bygd opp att og opna i 2002 med plass til 150 senger.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Turisthytter i Lom
Skipingar i 1893
Vormeli

Vormeli er ei turisthytte i Luster kommune i Vestland. Hytta ligg 610 m.o.h. og var opphavleg tre husmannsplassar i Utladalen aust for Hurrungane i Vest-Jotunheimen.

Det vart drive gardsbruk på staden i meir enn 100 år fram til 1868, og seinare har det vore seterbruk her fram til 1946. Staden var heilt avstengd frå omverda om vinteren. Det eine våningshuset er restaurert med bistand frå Norsk Kulturråd og Den Norske Turistforening.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 UT.no om Vormeli

Turisthytter i Luster
Alisonstraumen

Alisonstraumen er ein isstraum som er kring 15 km lang og som flyt inn i Eltanin Bay sør for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alison Cook, ein dataspesialist i British Antarctic Survey, ein del av eit samarbeidsprosjekt mellom USA og Storbritannia om å lage kart over glasiologiske endringar og kystendringar i Den antarktiske halvøya seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra.

Sjå òg
Isstraum

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Stader i Antarktis kalla opp etter britar
Baileystraumen

Baileystraumen er ein isstraum nord i Theron Mountains, som flyt vest-sørvest til Filchnerisen. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Jeremy Thomas Bailey (1941–65), ein glasiolog i British Antarctic Survey som i lag med to kollegaer omkom i ein bresprekk under ein tur innover frå Halley Station den 12. oktober 1965.

Kjelder
 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Coats Land
Filchner-Ronne isbrem
Bergstraumen

Bergstraumen er ein isstraum som er kring 55 km lang og som flyt ut i Carrollfjorden mellom Rydberg Peninsula og Espenschied Nunatak på English Coast. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Harold Berg, ein kaptein på USNS «Eltanin» på turar til Antarktis 1964–65.

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Palmer Land
Bindschadlerstraumen

Bindschadlerstraumen er ein isstraum mellom Siple Dome og MacAyeal Ice Stream. Han er ein av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av U.S. Antarctic Research Program i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og namngjeve Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord.

Namnet på denne isstraum vart endra frå Ice Stream D av Advisory Committee on Antarctic Names (ACAN) i 2001 eller 2002 til ære for Robert A. Bindschadler frå NASA Goddard Space Flight Center, som forska på Den vestantarktiske innlandsisen inkludert dynamikken i isstraumane i Marie Byrd Land og korleis dei vekselverkar med Rossisen, frå kring 1983 til 1998. I januar 2003 godkjende United States Board on Geographic Names dette namnet.

Sjå òg
Isbrear i Antarktis
Isstraumar i Antarktis

Kjelder
 Antarctic glaciologs Honored by ACAN 
 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Blackwallstraumen

Blackwallstraumen er ein lett S-forma isstraum i Antarktis som er kring 440 km lang og 22 km brei. Han flyt frå kring 1900 meter over havet til 730 meter over havet, der han møter Recoverybreen mellom Argentina Range og Whichaway Nunataks. Han vart kalla opp etter Hugh Blackwall Evans (1874–1975), ein engelskfødd, kanadisk naturforskar på Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900. leia av Carsten E. Borchgrevink.

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Coats Land
DeVicqbreen

DeVicqbreen er ein stor isbre i Antarktis som drenerer området mellom Ames Range og McCuddin Mountains i Marie Byrd Land og flyt nord til Getzisen søraust for Grant Island. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant David C. deVicq i US Navy, ein byggingeniør på den nye Byrd-stasjonen i 1960–61.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Echelmeyerstraumen

Echelmeyerstraumen, tidlegare kalla Ice Stream F, er ein isstraum i Den vestantarktiske innlandsisen som flyt vest til Shirase Coast nord for MacAyeal Ice Stream og er ein av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av U.S. Antarctic Research Program i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og opphavleg kalla Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord.

Namnet vart endra frå Ice Stream F av Advisory Committee on Antarctic Names i 2002 etter Keith A. Echelmeyer ved Geofysisk institutt ved University of Alaska, Fairbanks, som studerte isstraumane i Marie Byrd Land 1992–93 og 1994–95, i tillegg til rasktflytande isbrear i Alaska og Grønland. Dr. Echelmeyer var ein student under Barclay Kamb, som Kambstraumen er kalla opp etter.

Kjelder 

Antarktis glasiologs Honored by ACAN 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Oates Land
Evansstraumen

Evansstraumen er ein stor isstraum som flyt frå Ellsworth Land, mellom Cape Zumberge og Fowler ishaug og ut i Ronneisen. Millsbreen flyt ved sidan av isstraumen på sørvestsida. Straumen vart registrert den 5. februar 1974 på Landsatbilete. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stanley Evans, ein britisk fysikar som i 1961 utvikla eit apprat for radioekkolodd av innlandsisar og isbrear frå lufta. Han forska på den øvre atmosfæren ved Bruntisen i 1956–57.

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Filchner-Ronne isbrem
Geografi i Ellsworth Land
Ferrignostraumen

Ferrignostraumen er ein isstraum på meir enn 10 km som flyt ut i Eltanin Bay sørvest for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jane G. Ferrigno frå United States Geological Survey (USGS). Ferrigno har vore ein spesialist nokre tiår frå 1970-åra i bruk av satellittbilete for isbrestudiar og kartkompilering.

Under breen ligg Ferrigno Rift, ein riftdal som er 1,5 km djup, 10 km brei og minst 100 km lang. Riftdalen vart oppdaga ved hjelp av radar som trengde ned i isen under kartlegginga av isbreen i 2010 av ei gruppe frå British Antarctic Survey og University of Aberdeen. Den isfylte riftdalen er knytt til havet og ein trur at han har innverknad på istapet frå Den vestantarktiske innlandsisen.

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Ellsworth Land
Riftdalar
Foundationstraumen

Foundationstraumen er ein stor isstraum i Pensacola Mountains i Antarktis. Isstraumen flyt nordover for 240 km langs vestsida av Patuxent Range og Neptune Range og ut i Ronneisen vest for Dufek Massif. United States Geological Survey kartla straumen frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–66. Advisory Committee on Antarctic Names namngav straumen etter National Science Foundation, som støtta U.S. Antarctic Research Program i denne perioden.

Kjelder 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Queen Elizabeth Land
Filchner-Ronne isbrem
Foxstraumen

Foxstraumen er ein isstraum kring 11 km lang og som flyt inn i Eltanin Bay sørvest for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Adrian Fox frå British Antarctic Survey, som deltok i eit samarbeidsprosjekt med USA i ei kartlegging av kystendringa og dei glasiologiske tilhøva på Den antarktiske halvøya. Han var aktiv i felten og kartleggingsprosjekt frå tidleg i 1990-åra og frametter.

Kjelder 

Geografi i Ellsworth Land
Isstraumar i Antarktis
Horlickstraumen

Horlickstraumen er ein stor isstraum på den jamne isflata nord for hovudmassivet i Horlick Mountains i Antarktis, som flyt vest-sørvestover, parallelt til desse fjella, og ut i den nedre delen av Reedybreen. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Horlick Mountains.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Institutestraumen

Institutestraumen er ein isstraum som flyt nord og ut i Ronneisen i Antarktis, søraust for Herculesfjorden. Isen vart kryssa av United States Antarctic Research Program (USARP) i 1958–59, og USARP – University of Wisconsin Seismic Party i 1963–64. Han vart skissert av Scott Polar Research Institute – National Science Foundation – Det tekniske universitetet i Danmark sitt radioekkolyd-prosjekt, 1967–79 og i samband med Foundationstraumen og Support Force-breen, kalla opp etter Scott Polar Research Institute i Cambridge i England.

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Queen Elizabeth Land
Filchner-Ronne isbrem
Jutulstraumen

Jutulstraumen er ein stor isbre i Dronning Maud Land i Antarktis, kring 190 km lang og som flyt nordover til Fimbulisen mellom Kirwanveggen, Borgmassivet og Ahlmannryggen i vest og H.U. Sverdrupfjella i aust. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av NBSAE (1949-52) og flyfoto av norske ekspedisjonen (1958-59) og namngjeve Jutulstraumen. Isstraumen har ein fart på kring 4 meter per dag nær kysten, der han har store bresprekkar.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Dronning Maud Land
Kronprinsesse Märtha Kyst
Kambstraumen

Kambstraumen er ein isstraum i Den vestantarktiske innlandsisen, tidlegare kjend som Ice Stream C. Han fekk i 2001 nytt namn etter Barclay Kamb, ein amerikansk glasiolog.

Kjelder
Antarctic glaciologs Honored by ACAN 

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Lambertbreen

Lambertbreen er ein stor isbre i Aust-Antarktis. Han er kring 100 km brei og over 400 km lang, og kring 2500 meter djup, og står oppført i Guinness rekordbok som den største isbreen i verda. Han drenerer 8% av innlandsisen i Antarktis aust og sør for Prince Charles Mountains og flyt nordover til Ameryisen.

Denne breen vart skissert og namngjeve i 1952 av den amerikanske geografen John H. Roscoe som gjorde ein detaljert studie av området frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump i 1946-47. Han gav namnet «Baker Threebreen», og nytta kodenamnet som flyfotograferingsflyet og mannskapet nytta om denne kysten i mars 1947, då breen vart oppdaga. Isbreen vart skildra i Atlasregister nr. 14 om antarktiske namn (U.S. Board on Geographic Names i 1956), men vart ikkje nedteikna på publiserte kart. På grunn av dette vart namnet Lambertbreen, gjeve av ANCA i 1957 etter kartlegginga av området av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956, i staden nytta om denne breen. Han er kalla opp etter Bruce P. Lambert, direktør i National Mapping i det nasjonale departementet for nasjonal utvikling. Han flyt delvis over Lambertgraben og munnar ut i Prydzbukta.

Fjernmåling
Isbreen er viktig i studiet av klimaendringar fordi særs små endringar i klima kan få store konsekvensar for isstraumen ned denne breen. Dei fleste studiane av Lambertbreen vert gjort med fjernmåling på grunn av dei vanskelege vêrtilhøva i området.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Mac. Robertson Land
Landbreen

Landbreen er ein brei isbre med store bresprekker, som er kring 55 km lang og som flyt ned og ut i Land Bay i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter kontreadmiral Emory S. Land, styreleiar i U.S. Maritime Commission.

Sjå òg

 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Marie Byrd Land
Lidkestraumen

Lidkestraumen er ein isstraum kring 46 km lang og som flyt nord til Stange Sound, aust for Mount Benkert, på English Coast i Palmer Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1961-66. Isstraumen vart først vitja av ei feltgruppe frå USGS i januar 1985. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David J. Lidke, ein geologi i USGS, eit medlem av gruppa.

Kjelder

Isstraumar i Antarktis
Geografi i Palmer Land