alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
6. divisjonskommando

6. divisjonskommando var ein taktisk, mobil divisjonskommando i Hæren, som i krig skulle vere i stand til å leie tre til fire brigadar, mellom anna ein alliert forsterkningsbrigade, og ha underlagt naudsynte einingar for leiingsstøtte og feltetterretning, taktisk støtte og forsyning samt støtteeiningar frå NATO. 6. divisjonskommando vart oppretta i 2002 og nedlagd 1. august 2009. 

I fred hadde 6. divisjonskommando eit koordinerande ansvar for styrkeproduksjonen ved underavdelingane til Hæren i indre Troms (Setermoen, Heggelia, Skjold), Rena (Telemark bataljon), Oslo (Hans Majestet Kongens Garde) og Finnmark (Garnisonen i Sør-Varanger, Garnisonen i Porsanger). 6. divisjonskommando hadde standkvarter ved Heggelia ved Bardufoss i Målselv kommune i Troms.

6. divisjon vart nedlagt som territorielt regiment i 2002 og omorganisert til mobil divisjonskommando. Historia til 6. divisjon si går attende til 1890-åra. Namnet fekk han i 1916 og er uløyseleg tilknytt kampane om Narvik i 1940 under leiinga til generalmajor Carl Gustav Fleischer.

6. divisjonskommando bestod av 12 bataljonar: 
 Combat Service Support bataljon (CSS, tidl. Logistikkbataljonen)
 Sambandsbataljonen
 Artilleribataljonen
 Panserbataljonen 
 Etterretningsbataljonen
 Sanitetsbataljonen 
 2. bataljon («Infanteribataljonen»)
 Ingeniørbataljonen
 Luftvernbataljonen
 Kavaleribataljonen  (nedlagt)
 Militærpolitibataljonen (gjenoppretta)
 Jegerbataljonen (nedlagd, omdanna til kompaninivå)
 Teknisk kompani

Mange av avdelingane i 6. divisjonskommando vart nye einingar i ISTAR-konseptet.

Kjelder
6. divisjonskommando. (2012-01-27) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/6._divisjonskommando
Denne artikkelen bygger på «6. divisjonskommando» frå ,  den 27. januar 2012.  
 

Den norske hæren
Norske nedlagde militæravdelingar
Skipingar i 2002
Nedleggingar i 2009
À la suite

Uttrykket à la suite vart nytta om ein offiser som er knytt til ei avdeling utan å tenestegjere aktivt. I Noreg vart uttrykket tidlegare nytta om marineoffiserar som stod surnumerær, eller utanfor nummer.

Kjelder

A la suite
Franske ord og uttrykk
Bajonett

Ein bajonett (eller byrsekniv) er eit blankvåpen med kort eller lang klinge som vert montert i eller ved munningen på eit gevær.  Geværet fungerer då som eit stikkvåpen i nærkamp. Bajonetten kan vere forma som ein kniv, ein kårde eller sabel. Bajonettar vart vanleg på  siste halvdel av 1600-talet.

Ordet har usikkert opphav, men kan henge saman med den franske byen Bayonne.

Sjå òg

Kniv
Sverd
Sabel
Kårde

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bajonett» frå ,  den 27. januar 2012.

Bakgrunnsstoff

Blankvåpen
Skytevåpendelar
Franske ord og uttrykk
Doxáto

Doxáto (gresk skrift Δοξάτο) er ein landsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.
Doxáto kommune ligg sør for Dráma og grensar i sør mot Kavála.

Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Kalambáki. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 14 516 innbyggjarar, medan kommunaleininga Doxáto hadde 8 943 og tettstaden med same namn 2 884 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Doxato
Doxato
Doxato
Doxato
Paranésti

Paranésti (gresk Παρανέστι) er ein landsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Paranésti kommune ligg aust for Dráma og strekkjer seg opp i Rodopifjella til grensa mot Bulgaria. I aust grensar kommunen til Xánthi og Kavála.

Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Nikifóros. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 3 901 innbyggjarar, medan kommunaleininga Paranésti hadde 1 096 og tettstaden med same namn 825 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Paranesti
Paranesti
Paranesti
Paranesti
Prosotsáni

Prosotsáni (gresk Προσοτσάνη) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Prosotsáni kommune ligg sørvest for Dráma og grensar i vest til Sérres.

Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Sitagrí. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 13 056 innbyggjarar, medan kommunaleininga Prosotsáni hadde 9 065 og tettstaden med same namn 3 553 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Prosotsani
Prosotsani
Prosotsani
Prosotsani
Káto Nevrokópi

Káto Nevrokópi (gresk Κάτω Νευροκόπι) er ein distriktssby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Kommunen Káto Nevrokópi ligg nordvest for Dráma. Han grensar i vest til Sérres og strekkjer seg i nord opp i Rodopifjella til grensa mot Bulgaria.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 7 860 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 157 innbyggjarar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Referansar 

Kato Nevrokopi
Kato Nevrokopi
Kato Nevrokopi
Kalambáki

Kalambáki (gresk Καλαμπάκι) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Kalambáki inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Doxáto, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kalambáki 5 573 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 3 110 innbyggjarar.

Referansar 

Kalambaki
Kalambaki
Kalambaki
Nikifóros

Nikifóros (gresk Νικηφόρος) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Nikifóros inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Paranésti.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Nikifóros 2 805 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 296 innbyggjarar.

Referansar 

Nikiforos
Nikiforos
Nikiforos
Euro Neuro

«Euro Neuro» (uttala /ˈeʊro ˈneʊro/) var det montenegrinske bidraget i Eurovision Song Contest 2012, framført på engelsk, montenegrinsk og tysk av Rambo Amadeus.

Songen starta som nummer ein i den fyrste semifinalen, før Island med «Never Forget» av Gréta Salóme og Jónsi.

Bidraget fekk tolv poeng frå Albania og åtte poeng frå San Marino. Montenegro fekk til saman 20 poeng og enda på 15. plass av totalt 18 bidrag. Dei gjekk dimed ikkje vidare til finalen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Euro Neuro» frå ,  den 27. januar 2012.  
 

Eurovision Song Contest 2012-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Montenegrinskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Tyskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege Eurovision Song Contest-songar
Fleirspråklege songar
Montenegrinske Eurovision Song Contest-songar
Sidirónero

Sidirónero (gresk Σιδηρόνερο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Sidirónero inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dráma.

Ved folketeljinga i 2011 hadde Sidirónero 412 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 228 innbyggjarar.

Referansar 

Sidironero
Sidironero
Sidironero
Sitagrí

Sitagrí (gresk Σιταγροί) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Sitagrí inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Prosotsáni.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Sitagrí 4 001 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 702 innbyggjarar.

Referansar 

Sitagri
Sitagri
Sitagri
Ludolf Krohn

Ludolf Krohn (eller Ludolph) () var ein norsk prest. Foreldra var snikkar Johan Jürgen Krohn (Cron) (død 1743) som innvandra til Bergen frå Altona ved Hamburg og Alhed With. Krohn tok teologisk eksamen i Bergen i 1761. Han var residerande kapellan i Innvik prestegjeld i Nordfjord 1764-1772 (før 1842 omfatta Innvik prestegjeld også Stryn, Loen og Olden). Sokneprest først i Norddal 1772-1784, deretter var han sokneprest i Dale i Luster 1785-1795. Gift med Mette Christine Reutser (1739-1766), deretter med Maren (Mein) Cathrine Høgh (Høeg) (1749-1827). Mein Cathrine Høghs onkel var handelsmannen Hans Henrik Holtermann som kjøpte delar av Giskegodset og seinare fekk han òg hand om Austrått.

Ludolf Krohn var far til offiseren Johan Jørgen Krohn og klokkar i Norddal Ivar H. Krohn (1770-1839). Klokkaren Ivar H. Krohn var far til boktrykkar og avisgründer Johan Jørgen Krohn. Med Ludolf kom familienamnet Krohn til Sunnmøre.

I Krohns tid vart den nye kyrkja i på Dale bygd - han la ned grunnsteinen for kyrkja 1782 og skreiv då i kallsboka: «Mandag d. 6.mai 1782 blev Grundstenen for Nordalens Kirke for paany at opbygges af Tømmer - hvortil Zions Gud av Naade give Lykke lagt af mig og hold en Tale over Gen. 28. Kap. 22 Vers (1.Mos. 22,28». Krohn fekk hand om mesteparten av Dalsbygda («Indre Dale med Kiilstistøl») på ein auksjon i 1777. Han gav 631 riksdalar for jorda med alle «paastaaende Jord Brugene tilhørende Huser samt al anden tilliggende Herligheder».  På Ivergarden i Dalsbygda er det reist ein minnestein over presten Ludolf. I 1773 Krohn vart tidleg medlem av Syndmøre practiske Landhuusholdningsselskab (det første «landhusholdningsselskap» i landet) med sorenskrivar Melchior Falch og presten Hans Strøm i spissen.

«Biskop Arentz anså ham for en meget heldig Katheket» skriv Lampe.

Referansar 

Folk frå Norddal
Folk frå Luster
Norske prestar
Folk frå Bergen
Elevtheroúpoli

Elevtheroúpoli (gresk Ελευθερούπολη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Elevtheroúpoli inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pangéo, der han er hovudsete..

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Elevtheroúpoli 9 492 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 4 360 innbyggjarar.

Referansar 

Elevtheroupoli
Elevtheroupoli
Elevtheroupoli
Synnøve Hjelle Halkjelsvik

Synnøve Hjelle Halkjelsvik () er ein norsk journalist. Ho blei nyheitsanker ved TV 2 Nyhetskanalen hausten 2010.  Halkjelsvik har  bakgrunn som nyheitsreporter i P4, reporter i allmennredaksjonen i TV 2 Nyheitene, journalist i Sunnmørsposten, TV2 Sporten, TV 2 hjelper deg og NRK Møre og Romsdal. Ho er utdanna journalist ved Høgskulen i Volda. Frå våren 2012 flytta ho til Bergen for å jobbe ved hovudkontoret til TV 2 Nyhetskanalen. I 2020 byrja ho i jobb som pressesjef i Storebrand.

Referansar 

Norske journalistar
Norske programleiarar
Norske volleyballspelarar
Folk frå Volda
Fødde i 1983
NRK-journalistar
Bad Münster am Stein-Ebernburg

Bad Münster am Stein-Ebernburg er ein kommune i Tyskland i staten Rheinland-Pfalz i Bad Kreuznach.  Byen har kring 4000 innbyggjarar og ligg i nærleiken av elva Nahe.

Byen vart først nemnd kring år 1200. Han voks fram ved sidan av Rheingrafenstein, eit slott bygd i 1050 som var sete for pfalzgreven ved Rhinen. Slottet vart øydelagd i 1689 av franskmennene, men ruinane er her framleis. Ebernburg Castle var bustaden til den kjende tyske riddaren Franz von Sickingen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bad Münster am Stein-Ebernburg» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Rheinland-Pfalz
Embrun i Hautes-Alpes

Embrun (oksitansk Ambrun, latin Ebrodunum, Ebrudunum, og Eburodunum) er ein kommune i departementet Hautes-Alpes i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur søraust i Frankrike.

Han ligg mellom Gap og Briançon og aust for ein av dei største kunstige innsjøane i Vest-Europa, Lac de Serre-Ponçon.

Byen Embrun i Canada vart kalla opp etter Embrun i 1856.

I antikken vart Embrum kjend som Ebrodunum eller Epebrodunum.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Embrun, Hautes-Alpes» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Hautes-Alpes
Romerske byar i Frankrike
Magnar Estenstad

Magnar Estenstad () var ein norsk langrennsløpar og gardbrukar, som i tida 1948 til 1954 vann NM-femmila fem gongar, tremila ein gong og det same med NM-stafetten. Han var både fødd og døydde i Hølonda. Estenstad var medlem av Idrettslaget Leik.

Aktiv
Estenstad gjekk under noregsmeisterskapen 1948 på Strinda i mål på tida 3.35,24, med det vann han sitt første NM-gull med vel tre minutts margin til toaren Hallvard Eggset. Året etter vart han noregsmeister på ny på femmila, då han gjekk eit lite minutt fortare enn sølvvinnaren Kåre Tømte. Også i 1950-sesongen gjekk Estenstad til topps i eit NM-renn, han vann då tremila på femti sekund betre tid enn Edvin Landsem.
 
Estenstad vann bronsemedaljen på 50 km i vinter-OL i Oslo i 1952. Han gjekk også på laget som vann sølvmedaljane på 4x10 km stafett; saman med Mikal Kirkholt, Martin Stokken og Hallgeir Brenden). Same året vann han 50 km i Holmenkollen og NM-femmila på Eidsvoll. For desse bragdene fekk han året etter Holmenkollmedaljen.

I 1953 vann Estenstad to medaljar under noregsmeisterskapen på ski. Håkon Brusveen vann tremila med 45 sekund til gode på sølvmannen Estenstad, medan Estenstad så vart noregsmeister på 50-kilometeren, knappe tre minutt føre ein annan femmilsslukar, Martin Stokken. I VM-sesongen 1954 vann Estenstad NM-femmila for femte gong. Med tida 3.01,25  var han høvesvis over fire og fem minutt føre dei to andre medaljevinnarane, Landsem og Stokken. Han var så med på Leiks tremannslag som vann den aller første tevlinga over 3x10 km stafett i NM-regi. Seinare i sesongen gjekk han NM-tremila 1954 på Kongsvinger. Estenstad leia klart då ha kort føre mål fall og pådrog seg eit alvorleg beinbrot. Han la deretter opp som langrennar.

Medaljar og besteplasseringar
I internasjonale meisterskap og renn:
1950: Nr 7 på 50 km under VM i Lake Placid
1952: Bronsemedalje på 50 km OL i Oslo, sølv på 4x10 km stafett. Vinnar av 50 km og nr 2 på 18 km Holmenkollen (topp deltaking berre frå Noreg)

I noregsmeisterskap:
Ski-NM 1948: Gullmedalje på 50 km på Lillehammer
Ski-NM 1949: Gullmedalje på 50 km
Ski-NM 1950: Gullmedalje på 30 km
Ski-NM 1951: Nr 6 på 30 km i Narvik
Ski-NM 1952: Gullmedalje på 50 km på Eidsvoll
Ski-NM 1953: Gullmedalje på 50 km og sølvmedalje på 30 km
Ski-NM 1954: Gullmedalje på 50 km i Strinda

Kjelder
 Sportsboken, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
Magnar Estenstad er død i Adressa.no.

Norske langrennsløparar
Vinnarar av Holmenkollmedaljen
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Noreg
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Noreg
Norske deltakarar under vinter-OL 1952
Langrennsløparar under vinter-OL 1952
Noregsmeistrar i langrenn
Folk frå Melhus
Sint-Truiden

Sint-Truiden (fransk Saint-Trond) er ein by og kommune i Belgia, 30 km aust for Brussel. Han ligg i Flandern, i provinsen Limburg. Kommunen består av sjølve byen Sint-Truiden, og landsbyane Aalst, Brustem, Duras, Engelmanshoven, Gelinden, Gorsem, Groot-Gelmen, Halmaal, Kerkom-bij-Sint-Truiden, Ordingen, Runkelen, Velm, Wilderen og Zepperen.

Bakgrunnsstoff 

Byar i Belgia
Huy

Huy (vallonsk Hu, nederlandsk Hoei) er ein kommune i Belgia. Han ligg i Vallonia i  provinsen Liege. Huy ligg ved elva Meuse, ved munningen til den vesle elva Hoyoux. Han ligg i sillon industriel, det tidlegare industriområdet i Vallonia, der om lag ein tredjedel av innbyggjarane i regionen bur. 

Huy oppstod som ein romersk castrum og tidleg i mellomalderen var Huy ein av dei mest velståande byane ved Maas. På 900-talet fekk Huy status som grevskap, men vart snart ein del av fyrstbispedømet Liège for dei neste åttehundre åra. 

Det vart bygd ei borg på ein ås midt i sentrum av byen. Med den strategiske plasseringa ved Maas vart byen derfor mange gonger utsett for åtak, særleg mot slutten av 1600-talet under krigane til Ludvig XIV. Dette førte til at dei frustrerte innbyggjarane til slutt reiv ned borga si i 1715. Ei ny festning vart bygd av nederlendarane i 1818 på den same strategiske staden.

Galleri

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Huy» frå ,  den 27. januar 2012.

Bakgrunnsstoff

Kommunar i Liège
Byar i Belgia
Roses

Roses (spansk Rosas) er ein kommune i Alt Empordà i Catalonia i Spania. Han ligg ved kysten i nordenden av Rosesbukta og er ei viktig fiskehamn og eit turistsenter.

Historie
Byen vart grunnlagd som ein gresk busetnad, truleg på 400-talet fvt. Ein kan framleis sjå restar av den greske busetnaden. Klosteret Santa Maria de Roses vart første gong nemnd i år 944 og styret vart delt mellom klosteret og grevskapet Empúries. I 1402 vart Empúries innlemma i krona Aragon og Roses vart ein eigen kommunen. På 1500-talet vart Roses fleire gonger råka av åtak frå sjørøvarar frå Nord-Afrika. For å stoppe dette gav Karl V ordre om å få bygd store festningsverk i byen. Dei neste hundreåra vart festningsverka grundig testa fleire gonger, to gonger av franskmennene, mellom anna under niårskrigen. I 1712, under den spanske arvefølgjekrigen, prøvde austerrikske soldatar å ta byen og i 1719, under kvadrupelalliansekrigen gjekk franskmennene igjen til åtak, men klarte ikkje å ta Roses. 

Etter ein lang relativt roleg periode vart byen igjen angripen under dei franske revolusjonskrigane. Omleiringa av Roses varte frå 28. november 1794 fram til 3. februar 1795, då garnisonen vart trygt evakuert av ein spansk marineskvadron. Byen vart overgjeven til Frankrike, men vart gjeven attende til Spania etter Freden i Basle i juli 1795. 

I 1808 tvinga keisar Napoleon I av Frankrike kong Karl IV av Spania og sonen Ferdinand til å abdisere, og sette i staden inn broren Joseph Bonaparte på trona. Då spanjolane gjorde opprør mot denne handlinga invaderte Frankrike land igjen i den spanske sjølvstendekrigen. Roses vart då kringsett for fjerde og siste gong. Då franskmennene i 1814 trekte seg ut av Spania sprengde dei festningsverka i byen i lag med Castell de la Trinitat som ligg like i nærleiken.

Galleri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roses, Girona» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
Lluís Buscató i Somoza. La colònia grega de Rhode. Figueres, 1999. ISBN 84-88589-64-6
Narciso Díaz i Romañach. Roses: Una vila amb història. Roses, [1991]. ISBN 84-606-0033-5
Carlos Díaz, Hug Palou, Anna Ma. Puig. La Ciutadella de Roses. Girona, 1998. ISBN 8486812798
Pablo de la Fuente. Les fortificacions reials del golf de Roses ein l'època moderna. Figueres, 1998. ISBN 84-88589-54-9
Pere de Palol. El Castrum del Puig de les Muralles de Puig Rom (Roses, Alt Empordà). Girona, 2004. ISBN 843936654X
Marcel Pujol i Hamelink. La vila de Roses (segles XIV-XVI). Figueres, 1997. ISBN 8488589425

Bakgrunnsstoff 
Offisiell nettstad

Byar i Catalonia
Bellver de Cerdanya

Bellver de Cerdanya (spansk Bellver de Cerdaña)er ein by i Cerdanya i provinsen Lleida i Catalonia i Spania. Byen har litt over 2000 innbyggjarar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Bellver de Cerdanya» frå ,  den 27. januar 2012.  
 

Byar i Catalonia
Juan Manuel Fernández Pacheco

Juan Manuel María de la Aurora Fernández Pacheco Acuña Girón y Portocarrero () var ein spansk aristokrat, politikar og akademikar. Han var stormann av Spania (Grande de España), 8. hertug av Escalona, 8. markgreve av Villena, 12. greve av San Esteban de Gormaz og 8. greve av Xiquena

Pacheco var son av Diego López Pacheco, 7. hertug av Escalona. Han tente som statthaldar og armékommandant for kongedøma Navarra, Aragon, Catalonia, Sicilia og Napoli. Han fekk titttelen riddar av Det gylne skinnet-ordenen den 9. oktober 1687.

I 1694 tapte han slaget ved Torroella mot dei invaderande franskmennene. Under den spanske arvefølgjekrigen vart han teken til fange i Gaeta i Napoli av austerrikarane etter å ha tapt omleiringa av Gaeta i 1707. Då han vart sleppt fri og kom attende til Spania, oppretta han, etter ordre frå kong Fillip V, det kongelege spanske akademiet eller Real Academia Española (RAE). Han vart vald til den første direktøren for akademiet i 1713. Han var òg Mayordomo mayor for kongen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Juan Manuel María de la Aurora, 8th duke of Escalona» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Statthaldarar i Aragon
Statthaldarar i Catalonia
Statthaldarar i Napoli
Statthaldarar i Navarra
Sicilianske statthaldarar
Spansk adel
108
108
Ordenen av det gylne skinnet
Spanske politikarar
Medlemmar av Det kongelege spanske akademiet
Spanjolar i niårskrigen
Palamós

Palamós er ein by og kommune ved Costa Brava ved Middelhavet i provinsen Girona i Catalonia i Spania.

Palamos vart grunnlagd som landsby den 3. desember 1279 av 'Pere el Gran', 'Comte de Barcelona' (Peter III av Aragon). Han ønskte ei ny hamn ved kysten sidan den tidlegare kongehamna i regionen ved Torroella de Montgrí i elva Ter hadde mudra til.

Palamós ligg i nordenden av bukta og er ein populær feriestad.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «en:» frå ,  den 27. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:
 Panareda Clopés, Josep Maria; Rios Calvet, Jaume; Rabella Vives, Josep Maria (1989). Guia de Catalunya, Barcelona:Caixa de Catalunya. ISBN 84-87135-01-3 (Spanish). ISBN 84-87135-02-1 (Catalan).

Byar i Catalonia
Busetnader grunnlagde på 1200-talet
Skipingar i 1279
Hostalric

Hostalric er ein landsby i provins Girona i Catalonia i Spania.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hostalric» frå ,  den 27. januar 2012.  
 

Girona
John Berkeley, 3. baron Berkeley av Stratton

John Berkeley, 3. baron Berkeley av Stratton () var ein engelsk admiral. 

Han var den andre sonen til John Berkeley, 1. Baron Berkeley av Stratton og overtok tittelen etter faren då den eldste broren Karl, ein kaptein i marinen, døydde. 

I desember 1688 vart han kontreadmiral for Royal Navy. Sommaren etter var han viseadmiral i den raude skvadronen under admiral Herbert og kjempa i lag med han i slaget ved Bantry Bay (1. mai 1689). Då Sir John Ashby døydde i juli 1693, vart han admiral i flåten under admiralane Killigrew, Delavall og Shovell. Den 8. juni 1694 tok Lord Berkeley del i åtaket på Brest og bombarderte same året Dieppe og Le Havre. 

Sommaren etter, i 1695, utførte Berkeley fleire åtak mot den franske kysten og 4. juli bombarderte han St. Malo. I august gjekk han til åtak på Dunkerque og Calais, men påførte dei berre små skadar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Berkeley, 3rd Baron Berkeley of Stratton» frå ,  den 28. januar 2012.  
 

Engelske admiralar
Engelske baronar
Britar i niårskrigen
Miquelet

Miquelet eller Micalet (spansk Migueletes) var ein milits i Catalonia og Valencia i Spania. Namnet kjem frå Miquel eller Miquelot de Paris, ein katalansk leigesoldat og kaptein i teneste hos Cesare Borgia. Omgrepet vart nytta om usamanhengande grupper av katalanarar som tok til våpen i mange krigar, i tillegg til å drive bandittverksemd. Namnet vart ikkje nytta om ein spesifikk milits. Mellom anna vart det nytta under det katalanske opprøret i 1640 mot det spanske styret og under den spanske sjølvstendekrigen mot Napoelon og Frankrike.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Miquelet (militia)» frå ,  den 28. januar 2012. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Militære einingar og formasjonar i Spania
Trettiårskrigen