alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Everything I Own

«Everything I Own» er ein song skriven av David Gates og spelt inn av bandet hans Bread i 1972 for albumet Baby, I'm a Want You.

I følgje boka 1000 UK #1 Hits av Jon Kutner og Spencer Leigh skreiv Gates songen som ei hyllest til faren med setningar som «You sheltered me from harm, kept me warm, gave my life to me, set me free».

Bread-innspelinga nådde femteplassen på den amerikanske Billboard Hot 100. Billboard rangert songen på 52. plass for 1972.

Boy George-versjonen

Versjonen av Boy George nådde toppen av UK Singles Chart i to veker i mars 1987, og vart den første hitten hans som soloartist. Det var òg den første solosingelen hans etter han gjekk frå bandet. Versjonen hans var meir lik Ken Boothe-versjonen i reggae-stil, og minnar noko om den tidlegare hitten til Culture Club, «Do You Really Want to Hurt Me?». Songen nådde òg toppen av listene i fleire land, som Canada, Italia, Noreg og Sør-Afrika, og topp 10 i enno fleire land. 

Boy George spelte songen mange gonger på konsertane sine. Han spelte inn songen akustisk (kalla Hippy Trippy Mix) og gav han ut på den amerikanske CD-singelen «Everything I Own», i 1993. Han vart òg gjeven ut i ein dub-versjon for plateboksen Culture Club 2002.

Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Shirley Bassey, The Connells, Jack Jones, Ken Boothe, Olivia Newton-John, Georgie Fame, Boy George, *NSYNC, Jude, Rod Stewart, Crystal Gayle, Nicole Scherzinger, Chrissie Hynde, Greg London, Edison Lighthouse, Hernaldo Zuniga, Aiza Seguerra, Vanessa Hudgens og Boyzone. Sjølv om songen ofte vert mistolka som ein kjærleikssong, skreiv Gates songen som ei hyllest til faren, då faren døydde.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Everything I Own» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Singlar frå 1974
Singlar frå 1987
Songar skrivne av David Gates
Bread-songar
Boy George-songar
Rod Stewart-songar
Crystal Gayle-songar
The Kendalls-songar
Andy Williams-songar
Boyzone-songar
NSYNC-songar
Songar til minne om avdøde personar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Italia
Nummer-ein-singlar i Canada
Guitar Man av Bread

Guitar Man er det femte studioalbumet til det USA-amerikanske softrockbandet Bread. Det vart utgjeve i 1972.

Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet, «Aubrey», «Sweet Surrender» og «The Guitar Man», alle skrivne av Davis Gates. Ingen av singlane klarte å nå topp 10 på singellista i USA, men tittelsporet klarte å nå 11. plassen. Både denne og «Sweet Surrender» toppa adult contemporary-lista i USA. Dette vart det siste albumet til bandet på fire år, då dei vart oppløyst kort tid etter albumet kom ut.

Innhald

Medverkande
David Gates - vokal, gitar, bass, klaverinstrument
James Griffin - vokal, gitar, klaverinstrument
Larry Knechtel - klaverinstrument, bass, gitar
Mike Botts - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Guitar Man (Bread album)» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bread-album
Musikkalbum frå 1972
Elektra Records-album
The Guitar Man

«The Guitar Man» er ein song skriven av David Gates og spelt inn av gruppa hans, Bread. Songen kom først ut på albumet Guitar Man i 1972. Songen er ei blanding av softrock, med strykarar og akustisk gitar, i tillegg til elektrisk gitar med wah-wah-effekt, spelt av Larry Knechtel. Singelen nådde 11. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA og den tredje førsteplassen deira på easy listening-lista, (etter «If» og «Baby I'm-a Want You»).
Melodien til songen er kompleks og det vert nytta 12 forskjellige akkordar, som er heller uvanleg for ein popsong.

Songen har sidan blitt spelt inn av David J i 2003 på albumet Estranged, Cake i 2004 på albumet Pressure Chief, Starflyer 59 i 2007 på vinylsamlinga Ghosts of the Future og av Bobby Bare jr. på EPen American Bread. Hank Marvin gav ut albumet Guitar Man med ein versjon av denne songen. 

I 2012 spelte Wreckless Eric og Amy Rigby inn ein versjon av songen for veldedigheitsplata Super Hits of the Seventies for radiostasjonen WFMU.

Medverkande
David Gates - vokal, bass
James Griffin - gitar, klaverinstrument
Larry Knechtel - klaverinstrument, sologitar
Mike Botts - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Guitar Man» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1972
Singlar frå 1972
Bread-songar
Songar skrivne av David Gates
Rockeballadar
Aubrey av Bread

«Aubrey» er ein song skriven av David Gates og spelt inn av gruppa hans, Bread. Songen kom først ut i 1972 på Bread-albumet Guitar Man, og vart sidan gjeven ut som singel. Singelen låg 11 veker på Billboard Hot 100 og nådde ein 15. plass.

David Gates skreiv songen etter å ha sett Breakfast at Tiffany's med Audrey Hepburn.

Aubrey vart opphavleg eit herrenamn, men songen var med på å popularisere det som kvinnenamn. Skodespelarinna Aubrey Plaza er kalla opp etter songen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aubrey (song)» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1972
Bread-songar
Songar skrivne av David Gates
Songar frå 1972
Elektra Records-singlar
Sweet Surrender av David Gates

«Sweet Surrender» er ein song skriven av David Gates og framført av Bread. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet Guitar Man i 1972 og var den siste av fire førsteplassar for Bread på Easy Listening-lista i USA. «Sweet Surrender» låg to veker på toppen av denne lista, medan han nådde 15. plassen på Billboard Hot 100.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Sweet Surrender (David Gates song)» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1972
Bread-songar
Songar skrivne av David Gates
Lost Without Your Love

Lost Without Your Love vart det sjette og siste studioalbumet til Bread, gjeve ut i 1977. Tittelsporet vart den sjette og siste singelen deira som nådde topp 10 på singellista i USA med ein niandeplass på Billboard Hot 100 i februar 1977. «Hooked On You», som var oppfølgjaren, nådde berre 60. plass.

Innhald

Medverkande
David Gates - vokal, gitar, bass, klaverinstrument
James Griffin - vokal, gitar, klaverinstrument
Larry Knechtel - klaverinstrument, bass, gitar
Mike Botts - trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lost Without Your Love» frå ,  den 2. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1977
Bread-album
Elektra Records-album
Militært patruljeløp

Militært patruljeløp er ein vinteridrett for lag der utøvarane konkurrerer i langrenn, eventuelt fjellskikjøring, og rifleskyting. Sporten blir vanlegvis utøvt mellom landslag, eller mellom lag frå ulike militære einingar. Moderne skiskyting er utvikla frå militært patruljeløp.

Øvinga omfattar 25 km langrenn (15 km for kvinner) og rifleskyting. Høgdeforskjellane i løypa må vera frå 500 til 1200 meter (300 til 700 for kvinner). Dagens reglar minnar mykje om dei for skiskyting. Etter eldre reglar måtte kvart lag bestå av ein offiser, ein underoffiser og to meinige. Offiseren bar pistol i staden for rifle, og deltok ikkje i skyteøvinga. Underoffiseren og dei meinige  måtte bera minst 24 kg oppakning. Dagens reglar har tek ut oppakning, og riflene liknar på dei brukte i skiskyting.

Militært patruljeløp har vore del av meisterskapen til det internasjonale militærsportsrådet sidan 1929. Det var også på programmet i dei to første Vinter-OL; 1924 og 1928. Patrouille des Glaciers er eit årleg alpint skirenn i Sveits med bakgrunn i militært patruljeløp.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Militært patruljeløp» frå ,  den 3. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 www.cism-milsport.org 

Skiskyting
Mangekamp
Vinteridrett
Langrenn
Skytesport
Landhockey

Landhockey er ein lagidrett i hockeyfamilien som blir spelt på mark. Idretten går ut på å slå ein liten ball inn målet til det andre laget, og har funnest i ulike former i fleire hundre og kanskje tilmed fleire tusen år.

Moderne landhockey oppstod på 1800-talet i England og det britiske imperiet. I dag er landhockey ein av dei største ballsportane i verda, og blir spelt i oppimot hundre land. Det er ei olympisk grein både for menn og kvinner. Herrelandslaga frå India og Pakistan dominerte lenge idretten, og landhockey er rekna som nasjonalidrett i begge landa. Frå 1980-talet har laga frå Nederland, Tyskland og Australia vore blant dei sterkaste.

I Noreg er idretten organisert av Norges Bandyforbund og internasjonalt av Det internasjonale hockeyforbundet (FIH).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Landhockey» frå ,  den 3. februar 2015.

Bakgrunnsstoff

 
Hockey
Ballspel
Lagsport
Indiske nasjonalsymbol
Pakistanske nasjonalsymbol
Idrettar frå Storbritannia
Karen Carpenter

Karen Anne Carpenter () var ein USA-amerikansk songar og trommeslagar. Ho og broren, Richard, danna i 1970-åra duoen the Carpenters. Ho spelte både trommer og song i duoen. Stemma hennar var ein kontraalt.

The Carpenters fekke i rekkje hittar i 1970-åra, som «(They Long to Be) Close to You», «We've Only Just Begun», «Rainy Days and Mondays» og «Yesterday Once More». Carpenter spelte inn eitt soloalbum seint i 1970-åra, men det vart ikkje gjeven ut då. Ho spelte inn albumet i ein pause frå The Carpenters, men gjekk attende til duoen, og dei fekk ein siste hit i USA, «Touch Me When We're Dancing» i 1981, før ho døydde på tragisk vis. Carpenter leid av anoreksi, ei spiseforstyrring som var lite kjend på den tida. Ho døydde berre 32 år gammal i februar 1983 av hjartesvikt på grunn av sjukdommen hennar. Dødsfallet hennar førte til auka merksemd omkring spiseforstyrringar.

Soloalbumet hennar, kalla Karen Carpenter, kom omsider ut hausten 1996.

Lovord
1975 – I den årlege lesarundersøkinga til magasinet Playboy vart Carpenter kåra til årets trommeslagar. 

1999 – VH1 rangerte Carpenter på 29. plassen på lista si over dei 100 største kvinnene i rock and roll.

2008 – Rolling Stone rangerte Carpenter på 94. plass på lista si over dei 100 største songarane gjennom tidene.

Diskografi

Studioalbum
Offering (seinare gjeve ut som Ticket to Ride) (1969)
Close to You (1970)
Carpenters (1971)
A Song for You (1972)
Now & Then (1973)
Horizon (1975)
A Kind of Hush (1976)
Passage (1977)
Christmas Portrait (1978)
Made in America (1981)
Voice of the Heart (1983)
An Old-Fashioned Christmas (1984)
Lovelines (1989)
As Time Goes By (2003)

Soloalbum
Karen Carpenter (1996)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karen Carpenter» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Richard and Karen Carpenter - offisiell nettstad
Make Your Own Kind of Music - fjernsynsserie sommaren 1971 

Fanside: KarenCarpenter.com
Fanside: LeadSister

USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske trommeslagarar
USA-amerikanske kvinnelege trommeslagarar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske rockesongarar
USA-amerikanske softrockartistar
The Carpenters
Døde av anoreksi
Folk frå frå Downey i California
Musikarar frå Connecticut
Richard Carpenter

Richard Lynn Carpenter () er ein USA-amerikansk popmusikar, mest kjend som eine halvdelen i syskenduoen the Carpenters, i lag med systera Karen Carpenter. Han var plateprodusent, arrangør, pianist, klaverspelar, stundom tekstforfattar og komponist, i tillegg til at han song harmonivokal med Karen.

Biografi
Carpenter byrja å ta timar i klassisk piano då han var ni år gammal og heldt fram med dette då han gjekk på Yale. Carpenter-familien flytta til Downey i California i 1963, og han fortsette studiane sine på University of Southern California og California State College ved Long Beach. I 1965 danna han ei gruppe med systera og ein tredje person, og starta sidan det seks mann store bandet Spectrum. Richard og Karen fekk platekontrakt med A&M i 1969. Som the Carpenters opplevde dei enorm kommersiell suksess i 1970-åra med ei rekkje softrockballadar, somme av dei skrivne av Richard i lag med andre. Karen døydde i 1983 av komplikasjonar av anoreksi. Richard gav ut debutalbumet sitt som soloartist, Time, i oktober 1987.

Diskografi

The Carpenters
Sjå diskografien til Carpenters

Album

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Richard Carpenter (musician)» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Richard and Karen Carpenter - offisiell nettstad
 

Folk frå New Haven i Connecticut
USA-amerikanske songarar
USA-amerikanske pianistar
USA-amerikanske poppianistar
USA-amerikanske popsongarar
USA-amerikanske softrockartistar
Musikarar frå California
The Carpenters
Elevar ved California State University, Long Beach
USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske jazzpianistar
USA-amerikanske låtskrivarar
Eurovision Song Contest's Greatest Hits

Eurovision Song Contest's Greatest Hits, òg kjend som Eurovision's Greatest Hits, er eit fjernsynsprogram som vil verte organisert av Den europeiske kringkastingsunionen for å feire 60-årsjubileet til Eurovision Song Contest. Showet vil finne stad 31. mars 2015 i Eventim Apollo i London i Storbritannia.

Fotnotar

Musikk i London
2015 i Storbritannia
Eurovision Song Contest
Musikk i 2015
Ticket to Ride av Carpenters

Ticket to Ride er det første albumet til den amerikanske duoen Carpenters. Då albumet kom ut i 1969 hadde det tittelen Offering, (med eit heilt anna plateomslag) og selde dårleg. Ein av songane på albumet vart ein liten hit, Lennon-McCartney-songen «Ticket to Ride», ein balladeversjon av The Beatles-songen.

Etter Carpenters fekk gjennombrotet sitt, vart albumet gjeve ut på ny internasjonalt med namnet Ticket to Ride og selde moderat. 

Albumet er langt meir sjølvstendig enn andre Carpenters-album, utan orkestrering, og duoen spelte dei fleste instrumenta sjølv. 10 av 13 songar var skriven av Richard Carpenter og tekstforfattaren John Bettis. Det skil seg og frå seinare Carpenters-album ved at begge medlemmane deler likt på solovokalen. På seinare album var det nesten berre Karen Carpenter som song solovokal.

Innhald

Lister

Medverkande
Richard Carpenter – vokal og korvokal, klaverinstrument
Karen Carpenter – vokal og korvokal, trommer, bass på «All of My Life» og «Eve»
Joe Osborn – bass
Bob Messenger – bass
Gary Sims – gitar på «All of My Life»
Herb Alpert – shakers

Produsent: Jack Daugherty
Lydteknikar: Ray Gerhardt
Kunstnarisk leiar: Tom Wilkes
Fotograf: Jim McCrary

Singlar

«Ticket to Ride»
 JP 7" singel (1969) [KING AM-18] / (1976) [KING AM-1001] / (1977) [KING AM-2061] 
"Ticket to Ride"
"All I Can Do"

 US 7" singel (1969) [A&M 1142]
"Ticket to Ride"
"Your Wonderful Parade"

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ticket to Ride (album)» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Debutalbum frå 1969
The Carpenters-album
Album produserte av Jack Daugherty
A&M Records-album
Engelskspråklege album
Anna Veith

Anna Veith () er ein austerriksk alpin skirennar frå Adnet i forbundslandet Salzburg. Ho vann verdscupen i alpine greiner 2014 og tok gullmedaljen i superkombinasjon under VM i alpine greiner 2011. Fenninger vart olympisk meister i super-G under Vinter-OL 2014 i Sotsji og verdsmeister i same øvinga i alpint-VM året etter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anna Fenninger» frå ,  den 3. februar 2015.

Bakgrunnsstoff 
 

Austerrikske alpinistar
Verdsmeistrar i alpine greiner
Olympiske meistrar for Austerrike
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Austerrike
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2010
Alpinistar under vinter-OL 2010
Medaljevinnarar under vinter-OL 2014
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Medaljevinnarar under vinter-OL 2018
Austerrikske deltakarar under vinter-OL 2018
Alpinistar under vinter-OL 2018
Jack Daugherty

Jack Daugherty () var ein musikar og produsent som er mest kjend som produsent for bandet The Carpenters.

Tidleg i karrieren spelte han trompet i bandet til Woody Herman. I 1960-åra hadde han nesten trekt seg heilt ut av musikkindustrien og arbeidde i flyselskapet North American Aviation. Han hadde framleis kontaktar innan musikkindustrien, mellom anna John Pisano, som var gitarist i bandet til Herb Alpert, The Tijuana Brass. Daugherty gav ein demokassett med Karen og Richard Carpenter til Herb Alpert via Pisano. Dette førte til at Carpenters fekk platekontrakt på selskapet til Alpert i 1969, medan Daugherty fekk ein personleg produksjonskontrakt. Han produserte innspelingane til Carpenters frå 1969 til 1972.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jack Daugherty» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Coleman, Ray. The Carpenters: The Untold Story. HarperCollins, New York, 1994. ISBN 978-0-06-018345-5
 

USA-amerikanske plateprodusentar
The Carpenters
USA-amerikanske trompetistar
John Bettis

John Bettis () er ein USA-amerikansk tekstforfattar som har skrive tekst til mange kjende popsongar. I 2011 vart han innlemma i Songwriters Hall of Fame og Nashville Songwriters Hall of Fame.

Han var opphavleg ein del av bandet Spectrum, i lag med Richard og Karen Carpenter. Han skreiv teksten til «Top of the World», ein stor hit for både Lynn Anderson og The Carpenters. Han skreiv fleire tekstar for The Carpenters, som «Only Yesterday», «Goodbye to Love» og «Yesterday Once More». Han skreiv seinare hittar for andre artistar som Madonna («Crazy for You»), Michael Jackson («Human Nature»), The Pointer Sisters ("Slow Hand»), Diana Ross («When You Tell Me That You Love Me»), Jennifer Warnes («Nights Are Forever»), Peabo Bryson («Can You Stop the Rain»), George Strait («Heartland»), Ronnie Milsap («Only One Love in My Life») og Barbara Mandrell («One of a Kind Pair of Fools»).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Bettis» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
Biografi
EMI-biografi
 

Elevar ved California State University, Long Beach
USA-amerikanske tekstforfattarar
Folk frå Long Beach i California
Close to You av The Carpenters

Close to You er det andre albumet til The Carpenters. Det kom ut i august 1970. I 2003 vart albumet rangert på 175. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Albumet inneheldt hitsinglane «(They Long to Be) Close to You» og «We've Only Just Begun». «(They Long to Be) Close to You» var den første store hitten til duoen og gjorde Carpenters kjend over store delar av verda. Albumet toppa salslista i Canada og nådde andreplassen i USA på Billboard-lista. Albumet gjorde òg suksess i Storbritanni og låg inne på topp 50 der i 76 veker i 1970-åra.

Mottaking

Allmusic si melding rekna Close to You som «eit overraskande sterkt album», og trekte særleg fram dei originale Richard Carpenter-songane «Maybe it's You», «Crescent Noon» og «Mr. Guder», og skildra dei som glimrande døme på stemma til Karen Carpenter og talentet Richard hadde for arrangement.

Innhald

Lister

Vekeslister

Årslister

Medverkande
Produsent: Jack Daugherty
Arrangement og orkestrering: Richard Carpenter
All vokal: Karen og Richard Carpenter
Trommer: Karen Carpenter og Hal Blaine
Klaverinstrument: Richard Carpenter
Bass: Joe Osborn og Danny Woodhams
Blåseinstrument: Jim Horn, Bob Messenger, Doug Strawn
Lydteknikar: Ray Gerhardt and Dick Bogert
Kunstarisk leiar: Tom Wilkes
Fotografi: Kessel/Brehm Photography

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Close to You (The Carpenters album)» frå ,  den 3. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Musikkalbum frå 1970
The Carpenters-album
Album produserte av Jack Daugherty
A&M Records-album
Engelskspråklege album
 175
Zoboomafoo

Zoboomafoo var ein USA-amerikansk barne-TV-serie som blei produsert frå 1999 til 2001 for PBS Kids. Serien var meint å læra barn om dyr. Til dette nytta han både ville og tamme dyr og ein «talande» lemur kalla Zoboomafoo, spelt av ein levande lemur (ein Coquerels sifaka) og ei tøydokke. I alt blei det laga 65 episodar, og mange av dei blei seinare vist i reprise.

Kjelder

«Zoboomafoo» , parents-choice.org
«Zoboomafoo» , tv.com

Fjernsynsseriar frå 1990-åra
USA-amerikanske fjernsynsseriar
Skipingar i 1999
Nedleggingar i 2001
Barne-tv-seriar
I'll Never Fall in Love Again

«I'll Never Fall in Love Again» er ein popsong av Burt Bacharach med tekst av Hal David. Han vart opphavleg skriven i 1968 for musikalen Promises, Promises, og vart raskt ein av dei mest kjende Bacharach/David-songane. Han vart introdusert i showet av Jerry Orbach og Jill O'Hara. Han vart nominert til Grammy-prisen for årets song i 1969. Ein versjon med songarane i studio vart gjeven ut som singel under Burt Bacharach sitt namn i 1969 og selde moderat. 

«I'll Never Fall in Love Again» vart ein hit for Bobbie Gentry då han nådde førsteplassen på UK Singles Chart i Storbritannia i oktober 1969. I januar 1970 nådde han sjetteplassen på Billboard Hot 100 og toppen av Easy Listening-lista for Dionne Warwick. Warwick-versjonen var arrangert og produsert av Burt Bacharach og spelt inn i 1969 med Gary Chester på trommer. Denne nådde tredjeplasse på den kanadiske singellista og vart ein internasjonal millionseljar. Albumet til Warwick med same namn inneheld singelen som vann Grammy-prisen i 1971 for beste kvinnelege popsong. Versjonen til Ella Fitzgerald vart ein mindre hit i september 1969. Det var òg den bestseljande singelen til det skotske bandet Deacon Blue, som nådde andreplassen på UK Singles Chart i 1990.

Andre versjonar
Utanom versjonane nemnde over er songen blitt spelt av mange andre artistar, mellom andre: 
Herb Alpert
Liz Anderson (56. plass på Billboard Hot Country Singles-lista i 1972)
Chet Atkins
Shirley Bassey (i 1969 på albumet Does Anybody Miss Me)
Deacon Blue (andreplassen i Storbritannia og Irland) på albumet Four Bacharach & David Songs i 1990 
The Carpenters
Mary Chapin Carpenter
Elvis Costello & Burt Bacharach (for filmen Austin Powers: The Spy Who Shagged Me i 1999)
The Dells
Ella Fitzgerald
Bobbie Gentry – Touch 'Em with Love (1969), Fancy (1970)
Emmylou Harris (i 1969 på albumet Gliding Bird)
Isaac Hayes (i 1971 på albumet Black Moses)
Sean Hayes og Kristin Chenoweth
Bradley Joseph
Ronan Keating på albumet When Ronan Met Burt (2011)
Mark Lindsay (i 1970 på albumet Arizona)
Johnny Mathis
Liza Minnelli
Anne Murray
Trijntje Oosterhuis
The Real Group
Sitti
Catherine Spaak & Johnny Dorelli
Dusty Springfield
Tok Tok Tok
Ornella Vanoni
Dionne Warwick (6. plass i USA, 3. plass i Canada. 17. plass US R&B, 1. plass US Adult Contemporary)
The Whitlams
Wilson Simonal (brasiliansk songar på albumet Mexico 70)
Elvis Presley

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «I'll Never Fall in Love Again» frå ,  den 4. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1968
Singlar frå 1969
Singlar frå 1970
Songar frå musikalar
Songar med tekst av Hal David
Songar med musikk av Burt Bacharach
Nummer-ein-singlar i Irland
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Bobbie Gentry-songar
Dionne Warwick-songar
Ella Fitzgerald-songar
Liz Anderson-songar
Herb Alpert-songar
Chet Atkins-songar
Shirley Bassey-songar
Carpenters-songar
Mary Chapin Carpenter-songar
Elvis Costello-songar
Emmylou Harris-songar
Isaac Hayes-songar
Ronan Keating-songar
Johnny Mathis-songar
Liza Minnelli-songar
Ann Murray-songar
Dusty Springfield-songar