alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Valdis Dombrovskis

Valdis Dombrovskis () er ein latvisk politikar og statsminister i Latvia frå 12. mars 2009 til 22. januar 2014. Han er medlem i det konservative partiet Vienotība (Eining).

Dombrovskis vart fødd i Riga i det dåverande Sovjetunionen. Han studerte ved fakultetet for fysikk og matematikk ved Universitetet i Latvia i Riga. Han tok bachelorgrad i økonomi for ingeniørar ved Riga teknologiske universitet i 1995 og mastergrad i fysikk frå Universitetet i Latvia i 1996. 1995-1996 var han laborant ved fysisk institutt ved Universitetet i Mainz i Tyskland, ved Universitetet i Riga i 1997 og som forskingsassistent ved fakultetet for elektronikk ved Universitetet i Maryland i USA i 1998. 1998-2002 jobba han i den latviske nasjonalbanken som sjeføkonom.

Dombrovskis har vore styremedlem i partiet Ny æra sidan 2002. Han har vore parlamentsmedlem i Latvia sidan 2002 og medlem av Europaparlamentet sidan Latvia vart med i EU i 2004. 2002-2004 var han finansminister i Latvia.

Etter at Ivars Godmanis søkte avskjed som statsminister 26. februar 2009 grunna handteringa av den internasjonale finanskrisa, fekk Dombrovskis i oppdrag å skipa ny regjering i Latvia. Regjeringa vart godkjent av parlamentet 12. mars og er ein brei sentrum-høgre-koalisjon av fem parti, inkludert dei tre største partia ved parlamentsvalet, i 2006. Dombrovskis sitt parti er det tredje største av dei. Som 37-åring vart Dombrovskis den yngste statsministeren i Europa då han overtok stillinga.

Dombrovskis uttalte då han vart statsminister, at den viktigaste oppgåva som venta han var å kutta i budsjettet. Han åtvara om at Latvia var på randen av konkurs, og at det måtte gjerast budsjettkutt på over 700 millionar lat (1 milliard US-dollar).

Kjelder

Latviske statsministrar
Kjetil Tandstad

Kjetil Tandstad () er ein norsk journalist og forfattar. Han var redaktør i avisa Dag og Tid i perioden 1976–1980. Mellom 1980 og 1982 var han redaksjonssekretær i Nynorsk Pressekontor. Seinare har han jobba i Sunnmørsposten. Attåt dette har han gjeve ut fleire bøker på ulike forlag.

Bibliografi 
 Handbok for huslause. Samlaget (1982)
 Møre og Romsdal. I våre besteforeldres tid. Cappelen (1990) 
 Tandstads reviderte samlebok (petitartiklar). Sunnmørspostens forlag (2006)
 Absolutt Sunnmøre. Det Norske Samlaget (2007)

Bakgrunnsstoff 
Kjetil Tandstad. Det Norske Samlaget.

Norske journalistar
Norske forfattarar
Fool to Cry

«Fool to Cry» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet Black and Blue frå 1976. 

Songen vart spelt inn i desember 1974 og vart skriven av Mick Jagger og Keith Richards. Songen er ein roleg ballade. Mick Taylor hadde akkurat forlate bandet og dei stod no utan ein sologitarist. Innspelinga av Black and Blue fungerte som ein slags audition for nye gitaristar, og dette er årsaka til at Wayne Perkins spelar gitar på denne songen. Jagger spelar elektrisk piano, medan Nicky Hopkins spelar akustisk piano på songen. Hopkins spelar òg noko synthesizer. 

Songen vart gjeven ut som den første singelen frå Black and Blue den 20. april 1976. Han nådde sjetteplassen på den britiske singellista og tiandeplass i USA. I Noreg gjekk songen opp til åttandeplassen. 

Gitaristen Richards sovna medan bandet spelte songen på ein konsert i Tyskland

Salslister

Vekeslister

Årslister

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Fool to Cry» frå , den 13. mars 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Rolling Stones-songar
Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Rockeballadar
Songar produserte av The Glimmer Twins
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar om gråting
Luigi

Luigi er ein kjend videospelfigur som har opptredd i ei rekkje videospel utgitt av Nintendo. Luigi har vanlegvis grøn genser, blå snikkarbukse, brune sko, kvite hanskar og ein grøn hatt med bokstaven L på. Dei fleste spela som Luigi opptrer i er plattformspel, men etterkvart har Nintendo utgitt mange ulike spel med Luigi og Mario (og som oftast fleire personar frå Mario-serien). Eksempel på desse er sportspel (Mario Kart, Mario Tennis), ein serie brettspel-liknande partyspel (Mario Party) og rollespel (Paper Mario).

Kjelder 

Dataspelfigurar
Nikolaj Dubovskij

Nikolaj Nikanorovitsj Dubovskij (), var ein russisk landskapsmålar.

Dubovskij studerte frå 1877 til 1881 ved St. Petersburgs kunstakademi under Mikhail Klodt. I siste halvdel av 1880-åra vart han med i Peredvizjnikij-gruppa. Dubovskij vart medlem av Kunstakademiet i 1900.

 

Omkring 400 måleri stammar frå Dubovskjj, og over 1000 studiar. Hans best kjente verk er Pritisjlo, (Stille. Før stormen). Bildet rettar blikket mot ein vinterstorm som er i kjømda. Dette motivet var i russisk kunst nytt for si tid.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Nikolay Nikanorovich Dubovskoy» frå , den 13. mars 2009. 

Russiske målarar
Peredvizjniki
Målarar frå 1800-talet
Målarar frå 1900-talet
Bustadoppføringslova

Bustadoppføringslova er kortforma for ei lov som har det fulle namnet Lov om avtalar med forbrukar om oppføring av ny bustad m.m. (bustadoppføringslova). Lova er lov av 13. juni 1997 nr. 43. 

Lova regulerer avtalar mellom entreprenør og forbrukar om oppføring av ny eigarbustad. Den gjeld også for likearta avtalar, så som avtale om arbeid som vert utført direkte som ledd i oppføring av ny bustad, og avtalar om rett til fast eigedom med ny eigarbustad, når arbeid som entreprenøren står for, enno ikkje er fullført på avtaletida. Full ombygging skal reknast likt med oppføring. Lova gjeld også for tilsvarande avtalar om oppføring av fritidshus, oppføring av eigarseksjon og tilsvarande for avtalar om oppføring av husvære i burettslag.

Forarbeida til lova er særleg NOU 1992:9 Forbrukarentrepriselov, NOU 1993:20 Kjøp av ny bustad og Ot prp nr 21 (1996/97).

Det hadde tidlegare ikkje vore lovregulering av slike byggekontrakter i Noreg. Dette trass i det store økonomiske omfanget av slike avtalar, og at avtale om oppføring av ny bustad er den største økonomiske avtalen dei fleste i Noreg inngår i løpet av livet.

Til ei viss grad var forbrukarane hjelpte av at det i lang tid før lova kom, var utarbeidde bygge- og anleggskontrakter som fleire Norsk Standard (NS). Særiøse entreprenørar brukte desse kontraktene. Det er no eigne Norsk Standard (NS) for både avtalar etter bustadoppføringslova og for avtalar mellom entreprenør og annan byggherre enn den som er forbrukar.

For avtalar om byggearbeid e.l. på bygg o.l. som ikkje er under oppføring, gjelder Handverkartenestelova, Lov om håndverkertjenester m.m for forbrukere av 16. juni 1989 nr 63. For sal av bustad som ikkje er ferdig oppført, gjeld Avhendingslova, Lov om avhending av fast eigedom (avhendingslova) av 3. juli 1992 nr. 93. 

I bustadoppføringslova er det både nye reglar, og kodifisering av dei vanlege rettsreglane for avtale om entreprisearbeid. Reglane i lova er for det meste tvingande, såkalla preseptoriske lovreglar. Lova skal hindre at forbrukaren får dårlege avtalar og gir derfor reglar om kva som det er lovleg å avtale. Det er såleis ikkje lovleg å avtale eller gjere gjeldande vilkår som er dårlegere for forbrukarane enn det som følgjer av lova sine reglar. Viss forbrukaren inngår avtale som er i strid med lova, vil ikkje dei lovstridige avtalevilkåra vere bindande for forbrukaren.

Bakgrunnsstoff 

 «En praktisk veiledning til Bustadoppføringslova», ved Advokatfirmaet Cappelen & Krefting DA.
 «Om lov om avtalar med forbrukar om oppføring av ny bustad» Ot.prp. nr. 21 (1996-97) 
 «Bustadoppføringslova»
 Denne artikkelen bygger på «Bustadoppføringslova» frå , den 13. mars 2009. 
 

Norske lover
Entreprise- og bygningsrett
Kontraktsrett
Preseptorisk

Preseptorisk betyr det same som ufråvikeleg. At ein regel i ei lov er preseptorisk medfører at den ikkje kan fråvikast i avtale mellom to eller fleire partar. Omgrepet blir først og fremst brukt i kontraktsrettslege lover, der det ofte vil vere nokre reglar som er preseptoriske, medan andre er deklaratoriske, (fråvikelege). Dei aller fleste slike lover har ein paragraf i innleiinga til lova som regulerer i kva grad lova er ufråvikeleg. Gjerne slik at lova i utgangspunktet preseptorisk, og at det blir særleg oppgitt dersom ein regel skal vere fråvikeleg. Det motsette utgangspunktet er også mogleg. Der lova ikkje har slike tydelege reglar, må ein sjå på kvar enkelt regel i lova, tolke regelen, for å finne ut om regelen er fråvikeleg.

Lover som regulerer avtalar med forbrukar vil ofte vere preseptoriske til fordel for forbrukaren, for å beskytte forbrukaren mot utnytting frå den profesjonelle parten. Derimot er reglane normalt fråvikelege på den måten at forbrukaren kan få ein betre avtale enn det som følgjer av lova. Eit eksempel på ei lov med ei slik regulering er Forbrukerkjøpslova frå 2002.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Preseptorisk» frå , den 13. mars 2009. 
 

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Kontraktsrett
Diddy Kong

Diddy Kong (ディディーコング på japansk) er ein kjend videospelfigur frå spelprodusenten Nintendo. Han er med i Donkey Kong-serien og hadde sin første opptreden i spelet Donkey Kong Country frå 1994. Han er kjend for å ha ei raud lue med Nintendologoen på, ei raud skjorte og for å vere Donkey Kongs hjelpande hand.

Dataspelfigurar

sv:Lista över rollfigurer i Donkey Kong-serien#Diddy Kong
Bowser

Bowser (クッパ, Kuppa på japansk), tidlegare kjend som Kong Koopa, er hovudskurken i Mario-spela frå Nintendo. Han blei skapt av Shigeru Miyamoto og opptredde fyrst i NES-spelet Super Mario Bros. som blei utgitt i 1985 i Japan og USA.

Utsjånad 
Bowser sitt utsjånad tar utgangspunkt i ein gigantisk monster skjelpadde som står på bakbeina. Han har nagleringar rundt armane og skjelettet på ryggen er dekt av piggar. Ein annan karakteristikk er det raude håret og markerte augebrynene, og ikkje minst horna plassert på kvar side av Bowsers hovud.

Dataspelfigurar
Deklaratorisk

Deklaratorisk betyr det same som fråvikeleg. At ein regel i ei lov er deklaratorisk medfører at den kan fråvikast i avtale mellom partane, eller på grunnlag av sedvane, kutyme eller annan handelsbruk. I kva grad ei lov er deklaratorisk vil normalt vere regulert i ein av dei første paragrafane i lova. 

Kontraktsrettslege lover lover utanom forbrukartilhøve vil normalt vere deklaratoriske, då ein føreset at partane her kan ta vare på sine eigne interesser, og fordi lova sine reglar kanskje ikkje passar like godt i alle samanhengar. I somme rettsområde der til dømes interessene til tredjemenn kjem inn, vil dette kunne stille seg annsleis. Eit eksempel på dette er selskapsrett, der reglane i stor grad er preseptoriske (ufråvikelege).

Deklaratoriske rettsreglar kan vere svært praktiske: I den grad partane i ein avtale ikkje har tatt stilling til eit spørsmål som kjem opp, vil den deklaratoriske regelen kome inn, og vil kunne avgjere spørsmålet. Ein deklaratorisk rettsregel utfyller i så måte eit tomt rom i ein avtale, og gjer også at avtalar kan skrivast langt kortare: Partane viser til lova for spørsmål som ikkje er omtalt i avtalen.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Deklaratorisk» frå , den 13. mars 2009. 
 

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Kontraktsrett
Kodifisering

Kodifisering i jussen er å gjere ulovfesta rett, så som sedvanerett om til formell, skriftleg lov eller forskrift.

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Positiv rett

Positiv rett er eit rettsfilosofisk juridisk omgrep. 

Omgrepet dekkjer rett, som er kodifisert, det vil normalt seie fastsett i skriftleg form.

Positiv rett vil såleis normalt finnast i menneskeskapte lover.

Som motsetning til positiv rett kan ein sette naturrett.

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Rettsfilosofi
Etikk
Hot Stuff av The Rolling Stones

«Hot Stuff» er ein song av det engelske rockebandet The Rolling Stones frå albumet deira Black and Blue frå 1976. 

«Hot Stuff», skriven av Mick Jagger og Keith Richards, vart spelt inn i mars 1975 og var kraftig påverka av disco/funk-stilen i dei dagar, med Charlie Watts på ein tung rytme i lag med Ollie Brown på perkusjon, Bill Wyman med funky bass og mykje bruk av ein MXR Phase 100 pedal av både Keith Richards og wah-wah pedal av gjestegitaristen Harvey Mandel, som tidlegare hadde spelt i Canned Heat. Mandel spelar sologitarpartia i songen, og var ein av gitaristane som vart vurdert som erstatning for Mick Taylor. Valet fall slutt på Ron Wood. Billy Preston spelar piano på innspelinga. 

Musikkvideoen syner Wood på gitardelane som vart spelt av Mandel. 
 
Songen var den andre og siste singelen frå Black and Blue (etter hitten «Fool to Cry»), men vart ikkje like suksessrik som forgjengaren. Han nådde berre 49. plass i USA. Trass i at singelen selde dårleg, kom bandet til å halde fram å utforske disco- og funk-stilen på seinare album og singlar. Den neste singelen deira, to år seinare, var den funky «Miss You» som nådde heilt til topps i USA.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Hot Stuff (The Rolling Stones song)» frå , den 13. mars 2009.

Bakgrunnsstoff
 

Rolling Stones-songar
Songar frå 1976
Singlar frå 1976
Songar skrivne av Jagger/Richards
Songar produserte av The Glimmer Twins
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Musikkvideoar regisserte av Michael Lindsay-Hogg
Sedvanerett

Sedvanerett er eit juridisk omgrep for rettsreglar som har blitt danna ved at eit bestemt handlingsmønster, opptreden eller oppfatting av rettar og plikter har blitt følgt over lang tid og blitt rettsleg forpliktande for rettssubjekta.

For at ein sedvane skal sjåast på som rettsleg bindande blir det normalt kravd at den har blitt følgt konsekvent i lang tid og at rettssubjekta på dette feltet har sett den som bindande. Eit anna sentralt moment er om andre rettskjelder taler mot at sedvanen er gjeldande rett. Sedvanerett er særleg vanleg i land som har eit dårleg utvikla rettssystem, men det har framleis stor betydning også i betre utvikla rettssystem.

I norsk rett spelar framleis sedvanerett ei stor rolle særleg innanfor kontraktsretten, forvaltingsretten og i statsretten. I statsretten i form av konstitusjonell sedvanerett. I internasjonal rett er sedvanerett ein faktor i internasjonal privatrett og i folkeretten (folkerettsleg sedvanerett).

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Rettskjeldelære
Sedvanerett
Carl-Erik Grimstad

Carl-Erik Grimstad () er ein norsk politikar som representerer Venstre og er stortingsrepresentant for Vestfold frå 2017. Han har tidlegare vore medieforskar, forfattar, journalist og soussjef ved det kongelege slottet (1990–1993). Grimstad er utdanna statsvitar (hovudfag), og var forskar ved Institutt for journalistikk ved Universitetet i Oslo.
Grimstad representerte Venstre i Tjøme kommunestyre var varaordførar frå 2015.

Trass i at han var tilsett ved hoffet på 1980- og 1990-talet, har Grimstad dei seinare åra kommentert Det norske kongehuset flittig i media, og har kome med kritikk av kongehuset og monarkiet. Kabinettsektretæren til kongen, Magne Hagen stilte i 1998 spørsmålsteikn ved kva autoritet Grimstad hadde når det gjeld det som skjer på Slottet, sidan det då var fem år sidan Grimstad hadde jobba der.

I 2003 gav Grimstad ut boka Den forkledte republikk. Regimer foran undergangen. Grimstad er ein debattant i forhold til grensa for ytringar opp mot den private sfæren. I 2008 gav han ut boka Privatlivets ufred. I januar 2009 vart Grimstad kritisert av Ari Behn for «å spreie tabloid svada, sladder og unøyaktige påstandar om monarkiet». Behn har så langt ikkje dokumentert dei skuldingane han har retta mot Grimstad, anna enn å vise til skjulte kjelder.

Bakgrunn 
Grimstad har hovudfag i statsvitskap frå 2000. Hovudfagsoppgåva hans handla om autoriteten til monarkiet. Grimstad var Press Information Officer i UNIFIL frå 1985 til 1986. I perioden 1990–1993 arbeidde han ved det kongelege slottet, fyrst som sekretær for kronprinsesse Sonja, seinare som soussjef. I denne perioden bidrog han til kongefamilien sine talar. Han har også arbeidd som journalist i Dagbladet. I 2000 og 2001 var har informasjonsrådgjevar.

Grimstad er gift med journalist Lottelise Folge.

Bibliografi 
 Privatlivets ufred – når ord og bilder krenker (2008)
 Den forkledte republikk – regimer foran undergangen (2003)
 Prinsessen og Ari – langs kjærlighetens vei (2002)
 Hva brast så høyt? – folkemonarkiets vekst og fall (2001)
 Kongemakten – en studie av endringer i det norske parlamentariske monarkis autoritetsgrunnlag og virkemåte (2000)
 Vannets kraft – samfunnsbygger og miljøpåvirker (1997)
 Norge – bilder av en moderne nasjon (1996)
 Bak fasaden – historien om den kongelige væremåten (1994)
 A Survey of British Trade Unionism, past and present (1976)

Kjelder 

 

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar frå Venstre
Stortingsrepresentantar 2017-2021
Norske sakprosaforfattarar
Norske journalistar
Lokalpolitikarar i Tjøme
Venstrepolitikarar i Vestfold
Rettssubjekt

Eit rettssubjekt er eit juridisk omgrep for alle som som kan få rettar og pådra seg plikter med grunnlag i rettsreglar. Alle fysiske personar er rettssubjekt, og det same gjelde i utgangspunktet for juridiske personar. Eit selskap er såleis eit eige rettssubjekt, som er uavhengig av eigarane. 

At eit selskap er eit rettssubjekt medfører såleis at det er selskapet som pådrar seg rettar og plikter, og som kan saksøke og saksøkast (har partsevne i prosess), og ikkje dei enkelte deltakarane eller eigarane.

Det siste gjeld likevel ikkje utan unntak for alle slags juridiske personar og i alle samanhengar. Eit eksempel på dette er at deltakarane i eit ansvarleg selskap blir skattlagde individuelt, medan selskapet ikkje er eit skattesubjekt. I kva grad juridiske personar er rettssubjekt vil dermed måtte avgjerast konkret for kvart enkelt rettslege problemstilling.

Sjå også 
 Rettsleg handleevne
 Rettsevne

Rettsvitskap
Juridisk terminologi
Elin Ørjasæter

Elin Ørjasæter () er ein norsk kommentator, forfattar, akademikar, redaktør og tidlegare hovudjeger. 

Ørjasæter er cand.philol. med hovudfag i økonomisk geografi. Ho har vore informasjonssjef i bank, personaldirektør i Damm forlag (2005–2007), hovudjeger i tre ulike selskap, der ho mellom anna rekrutterte leiarar til Nasjonalmuseet, Nationaltheatret, Oslo Filharmoniske orkester, Nasjonalbiblioteket og Festspillene i Bergen.

Ho vart i 2004 kjend for utsagnet om at kvinner ikkje vert valde som toppleiarar fordi dei ikkje er villige til å ofre alt for jobben, og at dei manglar «killer-instinktet» som ein toppsjef må ha.

Ørjasæter har vore spaltist i økonominettavisa E24. I 2018 var ho redaktør i Arbeidsnytt.

Ho er også førstelektor ved Høyskolen Kristiania.

Ho har gjeve ut to barnebøker, i tillegg til Lederboka, hodejegerens beste tips som kom ut på Cappelen hausten 2008. 

Ørjasæter er gift med den skjønnlitterære forfattaren Nils Gullak Horvei.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Norske forretningsfolk
Norske forfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske Skal vi danse-deltakarar
Juridisk person

Juridisk person er ein juridisk omgrep. 

Omgrepet omfattar alle rettssubjekt som ikkje er ein fysisk person og som opptrer overfor omverda som ei eining. Ein juridisk person har kapasitet til inngå avtale som om det var ein fysisk person, og kan saksøke og saksøkast (har partsevne i prosess).

Eksempel på juridiske personar er statar, statlege føretak, fylkeskommune, kommune, interkommunale selskap, aksjeselskap, ansvarleg selskap, andelslag, foreiningar, stiftingar, osv. 

På den andre sida er eit vanleg tingsrettsleg sameige i utgangspunktet ikkje ein juridisk person, der vil til dømes kvar enkelt medeigar måtte saksøkast i ein tvist.

Juridisk terminologi
Anne Brown

Anne Wiggins Brown () var ein amerikansk-norsk operasongar (sopran), songpedagog og iscenesetjar frå Baltimore i USA.

Som dotter av ei songlærarinne fekk Anne Brown tidleg skulering innan song, men vart nekta songutdanning i heimbyen grunna reglar om raseskilje. Utdanninga si fekk ho difor ved Morgan College og etter kvart, instituttet for musikkunst ved Juilliard School i New York. Ho vart kjend verda over gjennom rolla som Bess i George Gershwin sin folkeopera Porgy and Bess, som vart urframført ved The Alvin Theatre i New York 10. oktober 1935. Rolla Bess vart spesielt skriven for stemma hennar. Deretter hadde ho roller på Broadway, var med i fleire oppsetjingar av Porgy and Bess, samt figurerte i filmen om Gershwin, Rhapsody in Blue.

Etter omfattande turnéverksemd frå 1942 og to avbrotne ekteskap, reiste Brown på turné til Europa og busette seg i 1948 i Oslo, der ho vart gift med skihopparen Thorleif Schjelderup og vart norsk statsborgar. På 1950-talet heldt ho fram karrieren sin i oppsetjingar som Gian Carlo Menotti sin The Medium and The Telephone. Helsemessige årsaker gjorde til at ho trekte seg tilbake tidleg, men heldt fram som songpedagog, med Åse Kleveland, Karin Krog, Elizabeth Norberg-Schulz, Liv Dommersnes, Liv Ullmann, Anne Nyborg, Ranveig Eckhoff og Sølvi Wang som nokre av dei mest kjende elevane.

Anne Brown har fått fleire prisar, mellom anna Musikkritikarprisen i 1950, Oslo bys kunstnerpris i 1990 og Norsk kulturråds ærespris i 2000. I 1999 vart ho æresborgar av Baltimore. Brown gav ut memoarboka Sang fra frossen gren på Aschehoug forlag i 1979.

Bakgrunnsstoff 
 «Anne Brown er død», NRK 13. mars 2009
 Biografi (på engelsk) 
 Kort biografi (på engelsk) 
 Biografi (på engelsk)

Norske operasongarar
USA-amerikanske operasongarar
Vinnarar av Norsk kulturråds ærespris
Fysisk person

Fysisk person er eit juridisk omgrep. 

Omgrepet betyr rett og slett eit enkelt menneske, ein enkelt person. Eit enkeltpersonforetak omfattar berre ein fysisk person.

Omgrepet blir brukt som motsetnad til omgrepet juridisk person, som er alle rettssubjekt som ikkje er fysiske personar. 

Eksempel på juridiske personar er statar, statlege foretak, fylkeskommune, kommune, interkommunale selskap, aksjeselskap, ansvarleg selskap, andelslag, foreiningar, stiftingar, osv.

Somme rettsreglar gjeld for både fysiske personar og juridiske personar. Medan andre rettsreglar, for eksempel menneskerettane berre gjeld for fysiske personer.

Juridisk terminologi
Militærnektarlova

Militærnektarlova, som er Lov om fritaking for militærtjeneste av overbevisningsgrunner av 19. mars 1965 nr. 3, opnar for at personar kan gjennomføre sivil verneplikt i staden for militærteneste. Kravet er at vedkomande ikkje kan utføre militærteneste utan å kome i konflikt med si alvorlege overtyding.

Sjå også 

 Verneplikt

Bakgrunnsstoff 

 Lov av 19. mars 1965 nr. 3 om fritaking for militærtjeneste av overbevisningsgrunner

Norske lover
Verneplikt
Kjersti Graver

Kjersti Graver () var ein norsk jurist som arbeidde med forbrukarspørsmål det meste av det yrkesaktive livet sitt. Ho etterfølgde Hans Petter Lundgaard som forbrukarombod frå 1987 til 1995, da ho vart utnemnd til lagdommar i Borgarting lagmannsrett. Den stillinga hadde ho til ho måtte redusere stillinga og etter kvart slutte grunna kreftsjukdommen ho fekk i 2007. 

Kjersti Graver arbeidde etter at ho hadde teken den juridiske utdanninga si som forbruksforskar ved Swoka-instituttet i Haag i tre år. Ho vart sidan tilsett i Forbrukar- og administrasjonsdepartementet. Deretter var ho underdirektør hjå forbrukarombodet frå 1979 til 1984. 

Som forbrukarombod var ho særleg oppteken av kjønnsdiskriminerande reklame. Ho sat også i EOS-utvalet og Stortingets kontrollutval for etterretnings-, overvakings- og tryggingstenestene, og ho var styremedlem i Amnesty International Norge. Ein periode var ho også medlem av styret i Den norske Dommerforening. I dei fyrste åra etter opprettinga av Domstolsadministrasjonen var ho også medlem av dette styret.

Kjersti Graver var gift med Lars Oftedal Broch.

Kjelder 
 Nils Erik Lie: Nekrolog i Aftenposten Kultur 23. februar 2009, side 15.

Bakgrunnsstoff 
 «Kjersti Graver er død » – NTB-melding hjå Vårt Land 19. februar 2009.

Norske juristar
Folk frå Oslo
Norske forbrukarombod