alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kočevski Rog

Kočevski Rog (tysk Hornwald) eller berre Rog er eit karstplatå i Kočevje-høglandet oppfor Črmošnjicedalen i Slovenia. Platået høyrer til Dolenjska i Dei dinariske Alpane. Det høgaste området er den sentrale delen med toppen Veliki Rog på 1099 meter over havet. Platået er kledd med tett skog. Den einaste skistaden i Dolenjska ligg her, Rog-Črmošnjice (eller Gače).

Grevar av Ortenburg koloniserte området med tyske bønder kalla Kočevarji omkring år 1350. I løpet av den andre verdskrigen forsvann dei, og området har sidan den gong hovudsakleg vore aude.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kočevski Rog» frå , den 22. april 2009. 
 

Slovensk geografi
Inge Andersen

Inge Andersen () er ein norsk idrettsleiar og idrettstrenar som er generalsekretær i Norges idrettsforbund og olympiske og paralympiske komité. Andersen er også leiar i Idrettens Studieforbund og styremedlem i Senter for Prestasjonsutvikling. Han er busett i Oslo.

Andersen vart generalsekretær i Norges Idrettsforbund i 2004. Han har tidlegare vore tilsett i Finansbanken (2001–2003) og i Storebrand Bank (2003–2004). I tillegg har han vore trenar for det norske kvinnelandslaget i langrenn, juniorlandslaga til Norges Skiforbund, det sveitsiske langrennslandslaget for kvinner og menn og Team Postgiro.

Andersen har hovudfag frå Norges idrettshøgskole, der han også arbeidde som stipendiat i 1993–1994 i samband med dr.scient.-studium.

Kjelder 
 Knut Olav Åmås [red.]: «Andersen, Inge» i Hvem er hvem? (Aschehoug, 2008)

Norske idrettsleiarar
Norske langrennstrenarar
Julisk Venezia

Julisk Venezia (kroatisk og slovensk Julijska Krajina; italiensk Venezia Giulia; tysk Julisch Venetien; venetiansk Venesia Jułia; friulisk Vignesie Julie; latinsk Carsia Julia) er ein tidlegare politisk region i Søraust-Europa på grensa mellom det som i dag er Italia, Slovenia og Kroatia.. Det italienske namnet på regionen, 'Venezia Giulia' vart gjeve området så seint som 1863 av språkforskaren Graziadio Isaia Ascoli frå Gorizia, som laga eit namn på alle områda i Austerrike-Ungarn som Italia gjorde krav på..

Bakgrunnsstoff 
 The Problem of Trieste and the Italo-Yugoslav Border av Glenda Sluga
 Istituto Giuliano

Sjå òg 
 Den austerrikske rivieraen
 Trieste
 Dalmatia

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Julian March» frå , den 22. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Slovensk geografi
Kroatisk geografi
Italiensk geografi
Slovensk historie
Friuli-Venezia Giulia
Haloze

Haloze er ein geografisk region i Slovenia. Det ligg nordaust i landet i Štajerska.

Haloze er eit åslendt område som går om lag aust-vest langs grensa til Kroatia i sør og til elvane Dravinja og Drava i nord. Totalt dekkjer området 300 km² og har om lag 21 000 innbyggjarar. 

Den vestlege delen av området er kledd i tjukk bøk- og furuskog, medan dei vestlege områda har vore kjend for vindyrking sidan romartida.

Bakgrunnsstoff 
 Haloze-Zagorje turistsone

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Haloze» frå , den 22. april 2009. 
 

Slovensk geografi
Slovenske vinområde
Goriška

Goriška eller Gorizia er ein tradisjonell region vest i Slovenia ved grensa til Italia. Han er ein del av den større slovenske regionen Primorska. Den største byen her er Nova Gorica. Før den den første verdskrigen vart regionen ein del av Austerrike-Ungarn og grevskapet Gorizia og Gradisca med Gorizia som hovudstad. Etter den første verdskrigen vart området annektert av Kongedømet Italia, der det var ein del av Julisk Venezia. Under det italienske fascistregimet vart området utsett for italienisering. Etter den andre verdskrigen vart dei noverande landegrensene fastsett og dei fleste slovensk-busette områda vart avstått til Jugoslavia, medan byen Gorizia og nokre av dei omliggande områda vart verande i Italia. 

Regionen utgjer i dag kommunane Bovec, Kobarid, Tolmin, Cerkno, Idrija, Kanal ob Soči, Brda, Nova Gorica, Šempeter-Vrtojba, Renče-Vogrsko, Miren-Kostanjevica, Ajdovščina og Vipava. Kommunaen Komen og Sežana var òg tidlegare ein del av Goriška, men vert i dag rekna som ein del av Obalno-kraška statistiske region.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Goriška» frå , den 22. april 2009. 
 

Slovensk geografi
Slovensk historie
Italiensk historie
Austerriksk historie
Geografiske ytterpunkt i Slovenia

Dette er ei liste over  i Slovenia:

Lengde- og breiddegrad
 Nord: , Šalovci 
 Sør: , Črnomelj
 Aust: , Lendava
 Vest: , Kobarid.

Den lengste avstanden frå nord til sør er 163 km, medan den lengste avstanden frå aust til vest er 248 km.

Høgd
Det høgaste punktet i Slovenia er Triglav på 2864 meter over havet.  
Det lågaste punktet i Slovenia er ved Adriahavet (0 moh)  

Slovensk geografi
Slovenia
Cerknoåsane

Cerknoåsane (slovensk Cerkljansko hribovje eller Cerkljansko) er ei overgangssone mellom Alpane og Dei dinariske Alpane rundt Cerkno i Slovenia. Fleire overgangar i dette området går frå Poljanedalen og Selcadalen til Idrijcadalen og Sočadalen. Det høgaste punktet er Porezen (1630 m).

Landskapet er geologisk særs mangfaldig. Innimellom dei bratte åsane finst mange kløfter og dalar som er grave ut av elva Cerknica River og sideelvane hennar.

Bakgrunnsstoff 
 Kart over Cerknoåsane  Geopedia-si. 
 Images. Slovenia-Landemerker. Boštjan Burger.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Cerkno hills» frå , den 22. april 2009. 
 

Slovensk geografi
Koroška

Koroška er både ein historisk og ein statistisk region nord i Slovenia. Han vart stundom kalla Slovensk Kärnten, for å skilje han frå naboregionen Kärnten i Austerrike.

Namnet kjem av området var ein del av Hertugdømet Kärnten då det høyrte til Habsburgmonarkiet fram til den første verdskrigen I 1919 okkuperte det nyoppretta Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar (seinare Jugoslavia) det sørlege Kärnten. Desse områda som i dag ligg i Slovenia vart så annekterte.

Bakgrunnsstoff 
 Interaktivt kart over Koroška

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Carinthia (province)» frå , den 22. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:

Slovensk geografi
Delte område
Banjšiceplatået

Banjšiceplatået (slovensk Banjška planota, italiensk Altopiano della Bainsizza) er eit karstplatå vest i Slovenia i regionen Goriška. Det ligg nordvest for byen Nova Gorica, oppfor elva Soča. Under den første verdskrigen utkjempa Italia og Austerrike-Ungarn det ellevte slaget ved Isonzo på platået i august 1917. 

Platået var kalla opp etter landsbyen Banjšice, som truleg er den eldste busetnaden her. Andre busetnader er Bate, Grgarske Ravne og Lokovec.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Banjšice Plateau» frå , den 22. april 2009. 
 

Slovensk geografi
Støpsel

Støpsel er ein plugg til å setje inn i ein stikkontakt. I Noreg vert denne typen kontaktar bruka på leidningar til elektrisk utstyr som krev tilkopling til 230 V spenning.

Elektriske komponentar

ar:وصلة كهربائية
ca:Connector elèctric
eo:Klemo
nl:Connector (elektrotechniek)
Jørn

Jørn er ei dansk kortform av mannsnamnet Jørgen som kjem frå det greske Geôrgios (Γεώργιος). Dette er sett saman av geô, 'jord' og ergo, 'arbeid', og tyder 'bonde'.

Jørn har namnedag den 23. april.

Jørn var mykje brukt som namn på norske gutebarn på 1960-talet.

Namneberarar 
 Jørn Hilme (1778–1854), norsk spellemann
 Jørn Utzon (1918-2007), dansk arkitekt
 Jørn Simen Øverli (f. 1950, norsk visesongar
 Jørn Areklett Omre (f. 1955), norsk fotograf
 Jørn Hoel (f. 1957), norsk musikar
 Jørn Are Gaski (f. 1966), norsk sametingsmann
 Jørn Lier Horst (f. 1970), norsk kriminalforfattar og etterforskningsleiar

Mannsnamn
Danske førenamn
Førenamn av gresk opphav
Namn knytte til yrke
Stikkontakt

Ein stikkontakt er ein fastmontert elektrisk kontakt med hol for å plugge inn eit støpsel. Stikkontaktar vil oftast vere tilknytte det offentlege straumnettet, i Noreg med 230 V spenning. 

Elektriske komponentar
Slovensk geografi

Slovenia er eit land i Sentral-Europa mellom Alpane og Middelhavet. Alpane, med Dei juliske Alpane, Kamnik-Alpane og Karavankane, samt Pohorjemassivet, dominerer det nordlege Slovenia langs grensa til Austerrike. Kystlinja til Slovenia langs Adriahavet er om lag 47 km lang., frå Italia til Kroatia, og heile kystlinja ligg rundt Triestebukta. 

Uttrykket karst kjem frå Karstplatået sørvest i Slovenia, eit kalksteinsområde med undergrunnselvar, kløfter og grotter. Dette ligg mellom Ljubljana og Middelhavet. 

På Den pannoniske sletta i aust og nordaust, mot grensene til Kroatia og Ungarn, er landskapet hovudsakleg flatt. Det meste av terrenget i Slovenia er likevel ås- og fjellendt, og rundt 90 % av landet ligg over 200 meter over havet.

Regionar

Historiske regionar 

Dei tradisjonelle slovenske regionane er basert på den tidlegare inndelinga av Slovenia i dei fire habsburgske kronlanda Krain, Hertugdømet Kärnten, Hertugdømet Steiermark og Küstenland. Desse vart delt inn i: 

 Gorenjska (U.C. på kartet)
 Štajerska (S)
 Prekmurje (T)
 Koroška (C)
 Notranjska (I.C.)
 Dolenjska (L.C.)
 Goriška (G)
 Slovensk Istria (Slovenska Istra) (L)

Dei to sistennemnde vert ofte rekna som ein del av Primorska. Bela krajina er òg ein del av Dolenjska, men vert stundom rekna som ein eigen region.

Klima 
Sjølv om Slovenia så vidt har grense mot Middelhavet, er klimaet i det meste av landet kontinentalt, som i Sentral-Europa. Karstlandskapet hindrar stort sett lufta frå Middelhavet i å strøyme inn i landet. Området har ein god del sol, men det kan regne ganske kraftig her om vinteren. Når den kontinentale lufta strøymer innover landet er det ofte i form av boravinden, som kan gje vindkast over 40 m/s. Dei høgareliggande områda i nord og vest har milde forhold om sommaren, men kan ha ganske så vinterlege forhold på vinterstid. Frå tidleg på sommaren byrjar nærleiken til Middelhavet å gjere seg gjeldande i form av kraftige torebyer. Frå september av er det derimot sjeldan med torevêr, men ein kan framleis få ei regnbye i ny og ne. Vintertemperaturane i austlege delar av Slovenia er omtrent som i Ungarn, men ein har oftare mildare periodar her. 

Normaltemperatren er -2 °C i januar og 21 °C i juli. Årleg normalnedbør er om lag 1000 mm på kysten, opp til 3500 med meir i Alpane, 800 mm i søraust og 1400 mm sentralt i Slovenia.

Miljø

Internasjonale avtalar 
 Delaktig i avtalar som omhandlar: Luftforureining, luftforureining-svovel 94, biologisk mangfald, klimaendringar, utryddingstrua dyreartar, miljøfarleg avfall, havrett, marin dumping, forbod mot atomprøvespreningar, vern av ozonlaget, skipsforureining, våtmarksormåde. 
 Signert, men ikkje ratifisert: Luftforureining ved persistente organiske stoff, Kyoto-avtalen.

Sjå òg 
 Geografiske ytterpunkt i Slovenia
 Fjell i Slovenia
 Elvar i Slovenia
 Innsjøar i Slovenia

Kjelder 
 Delar av denne artikkelen bygger på «Geography of Slovenia» frå , den 22. april 2009. 
 oppgav desse kjeldene:
Birger Jørstad

Birger Jørstad () var ein norsk visediktar, politibetjent og kinosjef. Han budde for det meste i Steinkjer. Då han var ung, var han ein god fotballspelar for Steinkjer. Mange av visene hans vart framførte i Otto Nielsen sitt radioprogram Søndagsposten.

Birger Jørstad fekk Steinkjer kommune sin kulturpris i 1987, og var med det den første som fekk denne prisen.

I 1989 gav Steinkjer bokhandel ved Sigbjørn Hougen ut ei bok med viser frå Birger Jørstad sitt herbarium, illustrert av Vigdis Kvamme Nordtømme.

Nokre av dei mest kjende visene hans er:
«Hainnhoinn i bainn»
«Intrøndersk vokabular» 
«Bli' det poesi tå slekt?»

Bakgrunnsstoff
Biografi om Birger Jørstad

Norske visediktarar
Norske politifolk
Folk frå Steinkjer
Søndagsposten

Søndagsposten var eit radioprogram som gjekk på NRK frå 1957 til 1979. Redaktør var visediktaren, songaren og NRK-medarbeidaren Otto Nielsen. Alf Prøysen, Erik Bye og Johan Borgen var lenge sentrale medarbeidarar. 
Mange visesongarar fekk sin debut hos Otto Nielsen i Søndagsposten, til dømes Stein Ove Berg.

Bakgrunnsstoff 
NRK om Søndagsposten

NRK
Kulturprogram
Hainnhoinn i bainn

Hainnhoinn i bainn er ei vise av Birger Jørstad, og med melodi av Otto Nielsen. 
Visa er skriven på trønderdialekt, og har ei heil mengde palataliske konsonantar i seg.

Norske songar
Hustad

Hustad er ei bygd i Hustadvika kommune i Møre og Romsdal. Hustad var eit eige herad fram til 1964. Det blei oppretta då Bud herad blei delt i to 1. juli 1918. Hustad herad hadde ved opprettinga 2062 innbyggarar.

1. januar 1964 blei Hustad herad slått saman med Bud og Fræna herad til den nye Fræna kommune. Hustad hadde då 2196 innbyggarar.

Folketalsutvikling 
Folketalsutvikling for tidlegare Hustad kommune frå 1918 til 1964:

Kjelder 

Busetnader i Hustadvika
Bygder i Møre og Romsdal
Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Norske kommunar skipa i 1918
Norske kommunar nedlagde i 1964
Olaug

Olaug er eit kvinnenamn sett saman av urnordisk ánu, 'forfedrar', og gammalgermansk liugan, 'lova under eid'.
Olaug har namnedag den 24. april.

Opphavlege former for namnet var Ólog eller Ólof, og det finst også som mannsnamna Olaf og Olav.

Bruk 
Namnet var blant dei mest populære for norske jentebarn fødde på 1910-, 1920- og 1930-talet. I 2009 var det 3 809 kvinner i Noreg som heitte Olaug.

Namneberarar 
 Olaug Løken (1854-1925), norsk skribent og kvinnesakskvinne
 Olaug Svarva (f. 1957), norsk økonom
 Olaug Vervik Bollestad (f. 1961), norsk politikar
 Olaug Nilssen (f. 1977), norsk forfattar

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Olaug» frå , den 23. april 2009.

Fotnotar 

Kvinnenamn
Førenamn av urnordisk opphav
Namn knytte til slektskap
MS «Polarfront»

MS «Polarfront» var eit norsk vêrskip som låg fast stasjonert i Nord-Atlanteren på 66° N og 2° Ø. 

Skipet sendte meteorologiske data til Meteorologisk institutt i Oslo. Skipet var eigd og drifta av reiarlaget Kåre Misje & Co for den norske staten. MS «Polarfront» vart spesialbygd som vêrskip ved Mandals Slipp, og var i drift frå 1976 til 1. januar 2010. 

MS «Polarfront» er kjend som vêrstasjonen M («Mike») og utførte meteorologiske vêrobservasjonar ein gong i timen. Etter den andre verdskrigen vart det oppretta 13 vêrskipstasjonar, som fekk namn frå A til M og vart stasjonert av 48 vêrskip. «Polarfront» erstatta vêrskipa «Polarfront I» og «II» som hadde gjort teneste i same området sidan 1948. Desse skipa var ombygde engelske korvettar som den norske staten eigde. Ei rekkje år år veksla MS «Polarfront» med det nederlandske skipet «Cumulus» på å bemanne stasjonen M, men sidan 1986 var «Polarfront» åleine om stasjonen.

«Polarfront» var det siste vêrskipet i verda som var i drift før drifta vart lagt ned 1. januar 2010.

Sjå òg 
 Vêrskip
 Meteorologi
 Meteorologisk institutt

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Artikkel i bladet «RedningsSkøyta»: M/S Polarfront
 Vêrvarsel for vêrskipet Polarfront på yr.no 

Norske skip
Vêrstasjonar i Noreg
Nedleggingar i 2010
Skip frå 1976
Albert

Albert er eit mannsnamn avleidd av det tyske Adalbrecht, sett saman av ledd som betyr 'edel' og 'lys'. Albert har namnedag den 24. april.

Namnet har kortformer som Al, Albie, Bert og Bertie. Andre avleiingar av Adalbrecht er Albrecht (Albrekt) og engelsk Ethelbert, elles har namnet også den latinske forma Albertus og romansk Alberto. Kvinneleg former er Alberta, Alberte og Albertine.

Bruk
Albert er mykje brukt i Belgia, USA, Ungarn og Spania. 

Namnet var mykje brukt som døypenamn i Noreg sist på 1800-talet, men har sidan falle i bruk. Det er også brukt som slektsnamn, men denne bruken er sjeldan i Noreg.

Namneberarar

Albert L'Ouvrier (1815-1895), fransk statsmann under den andre republikken
Prins Albert av Storbritannia (1819-1861), prinsgemalen til dronning Viktoria
Albert I av Monaco (1848–1922)
Albert I av Belgia (1875–1934)
Albert Einstein (1879–1955), tysk fysikar og nobelprisvinnar
Albert Speer (1905–1981), rustningsminister i Adolf Hitler si regjering
Albert Camus (1913–1960), fransk forfattar og filosof
Albert Henrik Mohn (1918-1999), norsk forfattar og journalist
Albert Nordengen (1923–2004), norsk politikar
Albert Uderzo (f. 1927), fransk teikneserieskapar
Albert II av Belgia (f. 1934)
Albert II av Monaco (f. 1958)

Oppdikta
Albert Åberg

Annan bruk av namnet
Albertville er ein by i Frankrike
Royal Albert Hall
Albert og Herbert, svensk TV-serie

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Albert» frå , og «Albert» frå  den 23. april 2009.  
 
Mannsnamn
slektsnamn
førenamn av tysk opphav
namn knytte til eigenskapar
namn knytte til lys
Vladimir Komarov

Vladimir Komarov () var ein sovjetisk flygar og kosmonaut som var oberst i det sovjetiske flyvåpenet. Den første turen hans i verdsrommet var med det sovjetiske romfartøyet Voskhod 1 som blei skote opp i 1964.

På den andre turen i verdsrommet omkom han då romfartøyet Sojuz 1 skulle lande etter turen. Ulykka var ei følgje av fleire feil med romfartøyet, mellom anna med fallskjermen.
Han var det første mennesket som omkom i ei ulykke som følgje av ein tur i verdsrommet.

Sovjetiske romfararar
Folk frå Moskva
Sunndal i Mauranger

Sunndal, òg skrive Sundal, er ei bygd på sørsida av Maurangsfjorden i Kvinnherad kommune i Vestland fylke. Bondhuselva som fører vatn frå Bondhusbreen  munnar ut nedst i Sunndal.

På Sundalsøyra i Sunndal ligg Hardanger Fjord Lodge, Mauranger Kro og gjestehus A/S og Mauranger skule som har elevar frå fyrste til fjerde klasse. Elevane frå Mauranger går resten av barneskulen på Malmanger skule i Rosendal. Sunndal har òg kommunal barnehage, samfunnshus, serveringstaden Olaløa og campingplass.

Frå Sunndal er det 26 kilometers køyring sørvestover på Riksveg 551 til kommunesenteret Rosendal og 20 kilometer til Odda via Folgefonntunnelen.

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Kulturhistorisk vegbok Hordaland: «Sunndal og Bondhusbreen» på nettstaden digitaltfortalt.no
 Eldre fotografi frå Sunndal på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
 Om Sunndal på nettstaden mauranger.no 

Busetnader i Kvinnherad
Bygder i Vestland
Statens Landbruksbank

Statens Landbruksbank var ein norsk statleg bank som lånte ut pengar til investeringar i landbruket mot pant i fast eigedom. Den blei oppretta 5. februar 1965, ved ei samanslåing av Norges Hypotekbank, Norges Småbruks- og Bustadsbank og Driftskredittkassen for jordbruket. Oppgåvene til Statens Landbruksbank blei frå 1. januar 2000 overtatt av Statens nærings- og distriktsutviklingsfond (SND) og Statens landbruksforvaltning.

Tidlegare norske bankar
Skipingar i 1965
Nedleggingar i 2000
Byar i Slovenia

Dette er ei liste over byar i Slovenia.

Lista inneheld byane som har meir enn 10 000 innbyggjarar i Slovenia. Folketala er basert på statistiske data frå andre halvdel av 2006. I alt bur 70 % av alle innbyggjarane i Slovenia i desse 54 byane.

Bakgrunnsstoff

Slovenia
 

de:Liste der Gemeinden in Slowenien
en:List of cities in Slovenia
ko:슬로베니아의 행정 구역
it:Comuni della Slovenia
mk:Список на градови во Словенија
nl:Lijst van Sloveense gemeenten
Estarar

Estarar (estisk , tidlegare ) er ei folkegruppe som talar estisk, eit av dei austersjøfinske språka som mellom anna omfattar finsk. Dei fleste estarar, oppunder éin million, bur i det baltiske landet Estland.

Historie 
Estland blei folkesett mot slutten av istida, for om lag ti tusen år sidan då den baltiske issjøen smelta. Me kan ikkje vita kva språk dei første innbyggjarane snakka, men for fem tusen år sidan budde talarar av språk som seinare utvikla seg til estisk i området. Estarane er dermed ei av dei europeiske folkegruppene som har vore lengst busett på éin stad.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Estonians» frå , den 24. april 2009.

Fotnotar 

Europeiske folkegrupper
Markus

Markus og Marcus er mannsnamn av latinsk opphav. Markus har namnedag den 25. april.

Namnet har opphav i den romerske guden Mars og var brukt av fleire kjende romarar. Det spreidde seg gjennom den kristne verda gjennom evangelisten Markus (gresk Μάρκος). Andre former av namnet er Marc/Mark, Marco/Marko og Marcos. Marcello, Marcel, Marcius er avleidde namn. 

Markus og Marcus blir også brukt som slektsnamn, og her er Marx ein tysk variant.

Bruk
Namnet har vore brukt i Noreg frå 1100-talet. Det var svært populært som døypenamn på 1990-talet. 5 733 norske menn heitte Markus i 2009. 3 995 heitte Marcus.

Namneberarar
Marcus Tullius Cicero (106 f.Kr.-43 f.Kr.), romersk politikar, jurist, talar og skribent
Marcus Licinius Crassus (105 f.Kr.- 53 f.Kr.) romersk general og politikar 
Marcus Junius Brutus (85 f.Kr.-42 f.Kr.), romersk senator
Marcus Antonius (83 f.Kr.-30 f.Kr.), romersk general og politikar 
Marcus Vipsanius Agrippa (63 f.Kr.-12 f.Kr.), romersk general og politikar 
Marcus Fabius Quintilianus (ca. 35-100)
Evangelisten Markus (første hundreåret), evangelist rekna som den første paven av Alexandria
Marcus Aurelius (121-180), romersk keisar
Pave Markus (300-talet)
Marcus Gheeraerts d.e. (c.1520–c.1590), flamsk gravør
Marcus Gheeraerts d.y. (1562–1635), engelsk målar
Marcus C. Volqvartz (1678-1720), norsk prest og diktar
Marcus Gjøe Rosenkrantz (1762-1838), norsk jurist og stortingsmann
Marcus Jacob Monrad (1816-1897), norsk teolog og filosof
Marcus Thrane (1817-1890), norsk sosialist
Markus Nummi (f. 1959), finsk forfattar
Markus Brendmoe (f. 1961), norsk kunstnar
Marcus Grönholm (f. 1968), finsk rallykøyrar
Marcus Tulio Tanaka (f. 1981), brasiliansk-japansk fotballspelar
Markus Henriksen (f. 1992), norsk fotballspelar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Markus» frå ,  den 24. april 2009.  
 

mannsnamn
førenamn av latinsk opphav
slektsnamn av latinsk opphav
namn knytte til kristendommen
namn knytte til helgenar
namn knytte til gudar
Namnet Mark

Mark og Marc er mannsnamn danna som kortformer av Markus/Marcus. Desse namna har latinsk opphav og viser til guden Mars, men er blitt spreidde innan den kristne verda gjennom evangelisten Markus, kjend som Marc på fransk og Mark på engelsk.

Mark eller Marc har namnedag den 25. april i Estland, Frankrike, Noreg og Ungarn.

Bruk
Marc er eit svært vanleg namn i Belgia, og er også mykje brukt i Frankrike og Spania. Forma Mark er vanleg i USA. Namnet kan også vera eit slektsnamn.

I Tyskland var Marc og Mark mykje bruke for gutebarn fødde på 1970-, 1980- og 1990-talet.

I Noreg var namnet mest populært rundt 1960, då over av gutebarn 0,10 % fekk namnet Mark. I 2009 var det 494 menn som heitte Mark og 140 som heitte Marc i Noreg.

Namneberarar
Marc-Antoine Charpentier (1643–1704), fransk komponist
Mark Twain (1835–1910), psevdonym for den amerikanske forfattaren Samuel Clemens
Mark Antokolskij (1843–1902), russisk bilethoggar
Marc Bloch (1886–1944), fransk historikar
Marc Chagall (1887–1985), russisk-fransk surrealistisk målar
Mark Tajmanov (f. 1926), russisk sjakkspelar og konsertpianist
Mark Levon Helm (f. 1940), USA-amerikansk musikar frå The Band
Marc Charig (f. 1944), engelsk trompetist
Marc Bolan (1947-1977), engelsk rockemusikar
Mark Knopfler (f. 1949), skotsk vokalist frå Dire Straits
Marc Ravalomanana (f. 1949), madagassisk president
Mark Hamill (f. 1951), USA-amerikansk skodespelar 
Marc Ribot (f. 1954), USA-amerikansk gitarist
Mark St. John (1956-2007), USA-amerikansk gitarist frå Kiss
Marc Emery (f. 1958), kanadisk cannabisaktivist 
Marc Jacobs (f. 1963), USA-amerikansk klesdesignar
Mark Lanegan (f. 1964), USA-amerikansk rockemusikar
Mark Wahlberg (f. 1971), USA-amerikansk skodespelar
Mark Schwarzer (f. 1972), australsk fotballspelar
Mark Shuttleworth (f. 1973), sørafrikansk entreprenør og den første afrikanaren i verdsrommet
Mark Paston (f. 1976), newzealandsk fotballspelar
Mark van Bommel (f. 1977), nederlandsk fotballspelar
Marc Planus (f. 1982), fransk fotballspelar
Mark González (f. 1984), chilensk fotballspelar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mark (navn)» frå ,  den 24. april 2009.  
 

Mannsnamn
Kortnamn
Førenamn av latinsk opphav
Slektsnamn av latinsk opphav
Namn knytte til kristendommen
Namn knytte til helgenar
Namn knytte til gudar
Statens nærings- og distriktsutviklingsfond

Statens nærings- og distriktsutviklingsfond (SND) blei oppretta i 1993 gjennom samanslåing av Distriktenes utbyggingsfond, Industribanken, Industrifondet og Småbedriftsfondet. Etter kvart gjekk også Statens lånekasse for aviser, Statens Fiskarbank og Statens Landbruksbank inn i fondet. Frå og med 2004 har det vore ein del av Innovasjon Norge.

Tidlegare norske statsetatar
Tidlegare norske bankar
Skipingar i 1993
Nedleggingar i 2003