alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Atem av Tangerine Dream

Atem er det fjerde studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream.  Det kom ut i mars 1973 og var det siste albumet dei gav ut på plateselskapet Ohr.

Innspeling
Atem vart spelt inn i desember 1972, og denne gongen vart det gjort heilt utan hjelp frå gjestemusikarar.  

Edgar Froese sa i Melody Maker i 1994: «Atem var byrjinga av eit eventyr. Dei neste åra prøvde me stadig å forbetre og eksperimentere, og sjølv om det ikkje var perfekt - me laga ikkje alltid bra musikk - var det ei tid som gav meg rikare opplevingar enn andre.»

Musikk 
Musikken på Atem varierer frå langsame atmosfæriske stykke til meir aggressiv perkusjon og vokaleksperiment med dynamisk Mellotron. AllMusic skildra stilen på albumet: Atem er meir melodisk og mindre dissonant enn dei tidlegare verka til Tangerine Dream. Denne besetninga set ein fin toppspinn på den gamle progrockstilen. Sjølv om det er vanleg å sjå TD oppført som progressiv rock og kunstrock, er dette albumet rein kosmisk musikk.»

Albumet vert rekna som det siste av «Pink-åra» og framtidige album skulle bli meir strukturerte (og kommersielle). Julian Cope og Head Heritage skildra det som Tangerine Dream sitt «overgangsalbum».

Barnet på framsida av omslaget er Jerome Froese, sonen til Edgar Froese, som seinare vart medlem av Tangerine Dream. Han var 2,5 år då dette albumet kom ut.

Utgjeving og mottaking
Radio-prataren John Peel var særs entusiastisk overfor dette albumet og tok det med på lista si over årets album i 1973. Han skreiv og ringde til Edgar Froese for å fortelje han kor godt han likte musikken deira. Det var gjennom denne merksemda at britane for alvor la merke til Tangerine Dream og albuma deira vart bestilt via postordre frå Tyskland. Atem og Alpha Centauri vart begge offisielt gjevne ut i Storbritannia på Polydor på den tida. 

I ei seinare melding skreiv Head Heritage at det var «Tangerine Dream si mest eventyrlystne og spanande lytteoppleving», og tittelsporet vart skildra som «det mektigaste augneblikket til TD».

Innhald

Medverkande
 Edgar Froese – mellotron, orgel, gitar, røyst
 Peter Baumann – orgel, piano, VCS3
 Christopher Franke – VCS3, trommer, perkusjon, orgel, røyst

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Atem (album)» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1973
Krautrock-album
Kosmisk musikk-album
Tangerine Dream-album
Ohr-album
Hagåtña

Hagåtña (tidlegare engelsk Agana, spansk Agaña) er hovudstaden på den amerikanske stillehavsøya Guam. 

Hagåtña er ein liten by, eller landsby, med rundt 1 000 innbyggjarar.  Han ligg sentralt på vestkysten av Guam ved munningen av Hagåtña-elva i Hagåtña-bukta.

Namnet på byen blei endra frå «Agana» (uttalt ) til Hagåtña (IPA  i 1998 for å stemma bedre med uttalen på det lokale språket chamorro. Førstedelen av namnet tyder 'blod' og viser til blodlinene til dei som oppretta busetnaden.

Historie

Hagåtña var allereie før den spanske koloniseringa av Guam ein stor by. Då den første spanske misjonæren, San Vitores, kom til øya i 1668 blei han gjeven eit område i Hagåtña til å byggje ei kyrkje av høvding Kepuha.
I dag er domkyrkja ein sentral bygning i Hagåtña. Tradisjonelle steinpilarar frå før spansketida, kjend som latte-steinar, ligg nær domkyrkja i Latte Park.

Under det spanske styret blei mange av dei opphavlege innbyggjarane på Guam og resten av Marianane tvinga til å busetja seg i byen.  Etter at Guam blei amerikansk eigedom i 1898 som følgje av Den spansk-amerikanske krigen blei byen verande hovudstad. Rundt 1940 hadde Agana eit innbyggjartal på nesten 10 000, og nesten halvparten av innbyggjarane på øya budde der.

Under andre verdskrigen kjempa USA hard for å ta øyane tilbake frå Japan. Byen blei då hardt skadd av amerikansk bombardement frå sjøen. Mange innbyggjarar flytta til andre delar av øya. I 2000 budde berre 1 100 av dei 154 805 innbyggjarane på Guam her.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hagåtña» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff

City of Hagåtña
Virtual Hagåtña 

Litteratur
Rogers, Robert F., Destiny's Landfall: A History of Guam, University of Hawaiʻi 1995. ISBN 0-8248-1678-1
Carter, Lee D., Carter, Rosa Roberto og Wuerch, William L., Guam History: Persepectives Volume One, MARC 1997. ISBN 1-878453-28-9

Hovudstader i Oseania
Byar i USA
Guam
Mount Iveagh

Mount Iveagh er ei breitt fjell i Supporters Range i Antarktis, oppom austsida av Millbreen 8 km nordvest for Mount White. Dette 3422 moh høge fjellet ligg mellom Keltiebreen og Millbreen, på austsida av Beardmorebreen. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter Edward Guinness, 1. jarlen av Iveagh, frå Guinness, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dronning Maudfjella
Dufek Coast
Johnston Heights

Johnston Heights er nokre snødekte høgder, 3220 moh, søraust i Otway Massif i Grosvenor Mountains i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1959–63, og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter David P. Johnston, eit medlem av geolog-gruppa frå US Antarctic Research Program i området i 1967–68.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Johnstone

Mount Johnstone er eit fjell, 1230 moh, som ligg ved austsida av Liv-breen, kring 2,5 nautiske mil sørvest for Mount Blood i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C. Raymond Johnstone, ein logistikkoffiser i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen vinteren 1965.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Jones Peak

Jones Peak er ei stort sett isfritt fjell, 3670 moh, som ligg 8 km vest-nordvest for Mount Fisher ved toppen av DeGanahlbreen i Kronprins Olavfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John M. Jones, prosjektleiar i Committee on Polar Research i National Academy of Sciences, 1957-1963.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Judd

Mount Judd er eit markant, nakent fjell, over 2400 moh, som ragar over ryggen nordover frå Mount White i Supporters Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert C. Judd, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1964, og Hallett-stasjonen, sommaren 1964-65.

Kjelder 

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Justman

Mount Justman er eit fjell (740 moh) langs kanten av Rossbarrieren, som ligg nord i Gabbro Hills, halvvegs mellom Olliver Peak og Mount Roth. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant L.G. Justman i U.S. Navy som var assisterande skipsoperasjonsoffiser i offisersstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1964.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Innes-Taylor

Mount Innes-Taylor er eit fjell, 2730 moh, som ligg 1,5 km nord for Mount Saltonstall ved sørsida av Poulterbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis . Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter kaptein Alan Innes-Taylor som tente på ekspedisjonen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Fjell i Ross Dependency
Dronning Maudfjella
Amundsen Coast
Guinness

Guinness er ein tørr stout (overgjæra, sterkt øl) som har opphavet sitt i St. James's Gate Brewery i Dublin i Irland, som var bryggeriet til Arthur Guinness. Ølet er basert på det mørke ølet som vart utvikla i London tidleg på 1700-talet. Guinness er eit av dei mest vellukka ølmerka i verda og blir eksportert internasjonalt. Det har òg kome mange etterlikningar. Særmerket og smaken til ølet er baser på nybrend bygg som held seg ugjæra. I mange år vart ein del av ølet aldra for å gje ein skarp laktosesmak, men Guinness vil ikkje gje svar om denne prosessen framleis skjer. Den tjukke kremaktige toppen er eit resultat av ei nitrogenblanding som blir laga til under tappeprosessen.

Guinness er tilgjengeleg over heile verda og ølmerket er framleis tett assosiert med Irland, trass i at hovudkontoret har vore i London i England sidan 1932, og blei sidan vidareutvikla til multinasjonalt alkoholkonglomerat og omdøypt til Diageo.

Kjelder

 Dege, Hroar: Beretninger om øl fra næring til nytelse. Kildeforlaget 1999. ISBN 82-7627-019-0
Denne artikkelen bygger på «Guinness» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side
 Guinness på Beeripedia 

Irsk øl
Bryggjeri
1759 i Irland
Skipingar i 1759
Irsk historie
Eurokode

Eurokodane er dei felleseuropeiske dimensjoneringsreglane for dei berande konstruksjonane til byggverk, som bruer eller hus.

Eurokodane blei laga på oppdrag frå Europakommisjonen og Det europeiske frihandelsforbundet (EFTA), innanfor ramane av den europeiske standardiseringsorganisasjonen Comité Européen de Normalisation (CEN). For kommisjonen er formålet å utvikle det indre marknaden når det gjeld produkt og tenester innanfor byggebransjen. Meir samordna tryggleiksnivå i denne bransjen i Europa var òg ønskeleg.

Eurokodane kan ikkje angi kva tryggleiksnivå som skal gjelde, ettersom overgripande lovgjeving for byggebransjen ikkje er harmonisert innan Den europeiske unionen. Dei styresmaktene som i kvart land har ansvar for denne lovgjevinga, er derimot forplikta til å tilpasse reglane sine slik at eurokodane skal kunne brukast. I tillegg til eurokodane publiserer kvart land eit nasjonalt vedlegg med dei spesifikke forskriftene som gjeld i landet. Tanken er ein skal kunne kjøpe eurokodane på alle språk, og komplettere med den nasjonale delen for det landet ein er interessert i. I Noreg blir eurokodane publisert av Norsk standard.

Sjå òg
 CEN
 Norsk standard

Kjelder
 BFS 2008:8 EKS 1 Boverkets föreskrifter och allmänna råd om tillämpning av europeiska konstruktionsstandarder (eurokoder)
 VVFS 2004:43 Vägverkets föreskrifter om tillämpningen av europeiska beräkningsstandarder

Bakgrunnsstoff
  Eurocodes Building the Future The European Commission website on the Eurocodes
 SIS sida om Eurokoder i Sverige
  Dansk Standard om Eurokoder i Danmark
  Standard Onlines sida om Eurokoder i Norge
  Eurokoodi help desk om Eurokoder i Finland
 EUROCODE.info - All about the Eurocodes
  Access Steel, Eurocodes made easy
 Nytt regelverk med Eurokoder Seminarium Difisek 2008-11-27 
  National Annexes & Eurocodes, European standards institutes and links to download national annexes. 

Norske standardar
EN-standardar
Kontraktsrett
Byggmaterial
Privatrett
Entreprise
Entreprise- og bygningsrett
Mount Kaplan

Mount Kaplan er ei massivt fjell, det høgaste i Hughes Range i Antarktis, og ligg 5 km søraust for Mount Wexler.

Fjellet vart oppdaga og fotografert av admiral Byrd op ein flytur den 18. november 1929, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Crary namngav det etter Joseph Kaplan, styreleiaren i U.S. National Committee for Det internasjonale geofysiske året, 1957–58.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Kaplan» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Fjell i Ross Dependency
Dronning Maudfjella
Dufek Coast
Mount Kathleen

Mount Kathleen er eit fjell kring 900 moh, og det sentrale og høgaste på Ebony Ridge ved nordenden av Commonwealth Range. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen (1907–09) under sir Ernest Shackleton, som namngav fjellet etter den eldste systra si.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Mount Katsufrakis

Mount Katsufrakis er eit utstikkande fjell på austsida av Markham Plateau i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John P. Katsufrakis, ein radioforskar US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen 1963–64, og Byrd-stasjonen 1964–65 og 1965-66.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Kendrick

Mount Kendrick er eit massivt, isdekt fjell, 3610 moh, som ragar over austsida av Nilsen Plateau ved toppen av Bartlettbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein H.E. Kendrick, operasjonsoffiser i offisersstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1967.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Amundsen Coast
Mount Kenney

Mount Kenney er eit spisst fjell  (2030 moh) i Cathedral Peaks, som ligg 3 nautiske mil (6 km) aust for Shackletonbreen og 10 nautiske mil (18 km) nordvest for Mount Wade i Kronprins Olavfjella. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter førsteløytnant Leroy S. Kenney i United States Marine Corps Reserve (USMCR), som var helikopter- og flypilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Deep Freeze.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
United States Marine Corps Reserve

Marine Forces Reserve (MARFORRES eller MFR) (òg kalla United States Marine Corps Reserve (USMCR) og U.S. Marine Corps Forces Reserve) er reservestyrken til United States Marine Corps. Det er den største avdelinga av U.S. Marine Corps.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «United States Marine Corps Reserve» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff

Militæreiningar og formasjonar i USA
Kenyon Peaks

Kenyon Peaks er ei lita gruppe basaltiske fjelltoppar 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Storm Peak i Marshall Mountains. Det vart namngjeve av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) etter D. Kenyon King, som var feltassistent i gruppa.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Kenyon

Mount Kenyon er eit fjell, 2260 moh, som ligg 1 nautisk mil (19 km) nordvest for Shenk Peak i nordlege delar av Cumulus Hills. Det vart namngjeve av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition for US Antarctic Research Program (USARP) (1962–1963) etter Kenyon College i Gambier i Ohio, som var alma mater for han.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Kessler Peak

Kessler Peak er eit kjenneleg kjegleforma fjell (2180 moh) i Queen Alexandra Range, som ligg ved austsida av Lennox-Kingbreen, 4 nautiske mil (7 km) vest-sørvest for Mount Rotolante. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Charles L. Kessler i U.S. Navy som var direktør for Selective Service System i Virginia. Kessler var matros under Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og vitja Antarktis igjen i 1962 og 1965.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Kinsey

Mount Kinsey er eit fjell, 3110 moh, ved austenden av Beardmorebreen, som ligg 5 nautiske mil (9 km) sørvest for Ranfurly Point i Supporters Range. Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09) etter J.J. Kinsey frå Christchurch, som hjelpte ekspedisjonen på New Zealand.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Kip Peak

Kip Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot over 3000 moh, 3 km nordaust for Tempest Peak på ein rygg som går nordaustover i Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1995 etter Christopher A. (Kip) Miller, ein geolog frå Ohio State University, som utførte feltundersøkingar i området, 1990-91.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Selective Service System

Selective Service System (SSS) er ein amerikansk føderal etat som administrerer militære verneplikt i landet, kalla Selective Service («seleksjonsteneste»). Systemet inneberer at alle menn mellom 18 og 26 år må registrere seg hos SSS for å gje styresmaktene oversikt over kven som er tilgjengeleg for teneste om det oppstår ein naudsituasjon.

USA avskaffa verneplikta i 1973, men opprettheld Selective Service som eit høve for å gjeninnføre vernplikt om det skulle bryte ut krig eller forsvaret av andre grunner treng rask utviding. Ei gjeninnføring av verneplikta må bli vedteke av Kongressen i lovform, men Selective Service inneberer at styremaktene snøgt kan gjennomføre innkalling – prinsipielt i form av eit lotteri – om ein slik situasjon skulle oppstå. Sist gang ein hadde verneplikt i USA, under Vietnamkrigen, vart lotteriet utført ved at ein trekte ut datoar, og innkalla dei vernepliktige som var fødd på desse datoane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Selective Service System» frå ,  den 9. april 2013.

Bakgrunnsstoff
Selective Service System – offisielt nettsted

Verneplikt
Føderale etatar i USA
Skipingar i 1917
Hanson-formasjonen

Hanson-formasjonen er ein av to store steinformasjonar i Antarktis som inneheld fossil av dinosaurar. Den andre er Santa Marta-formasjonen frå seint i krittida. Ein har så langt berre funne ei handfull artar frå mesozoikum og dei fleste er ikkje gravne ut. Formasjonen er ein del av Victoria Group i Dei transantarktiske fjella, og ligg nedanom Prebble-formasjonen og oppom Falla-formasjonen.

Fauna 
Dei første dinosaurane som vart oppdaga i Hanson-formasjonen var predatoren Cryolophosaurus i 1991. Funnet vart formelt skildra i 1994. I lag med desse dinosaurane fann ein fossilerte tre, noko som synte at det hadde vokse planter på overflata av Antarktis før kontinentet dreiv sørover. I tillegg vart det funne tritylodontar, planteetande pattedyrliknande reptil og pterosaurar store som kråker. Ei overrasking var at ein fann restar av prosauropodar, som ein ofte har funne på andre kontinentet, men då berre fram til den tidlege juratida. Beinfragmenta ein har funne i Hanson-formasjonen vart derimot daterte til midten av juratida, som er millionar av år seinare. I 2004 oppdaga paleontologar restane av ein stor sauropod som ikkje er formelt skildra enno.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hanson Formation» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geologiske formasjonar
Paleontologiske funn frå juratida i Antarktis
Kirkpatrick
Antarktisk naturhistorie
Paleontologiske stader i Antarktis
Fabio Bollini

Fabio Bollini () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.S. Murata og Det sanmarinske herrelangslaget i fotball.

Kjelder

Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
S.S. Murata-spelarar
Marigot

Marigot er hovudstad på den karibiske øya Saint-Martin, som høyrer til Frankrike. Byen har ca. 5 700 innbyggjarar.

Byar i Frankrike
Saint-Martin
Giacomo Benedettini

Giacomo Benedettini () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.P. Tre Fiori og Det sanmarinske herrelandslaget i fotball.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Giacomo Benedettini» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
S.P. Tre Fiori-spelarar
Mount Kirkpatrick

Mount Kirkpatrick er eit høgt, generelt isfritt fjell i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det ligg 8 km vest for Mount Dickerson og er det høgaste punktet i både Queen Alexandra Range og Dei transantarktiske fjella. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), og kalla opp etter ein forretningsmann frå Glasgow som var av dei første til å støtte ekspedisjonen. Mount Kilpatrick er eit alternativt namn på fjellet.

Fossilfunn på Mount Kirkpatrick
Eit av dei viktigaste fossilfunna i Antarktis er gjort på Mount Kirkpatrick i Hanson-formasjonen. Fordi Antarktis brukte å vere varmare hadde kontinentet tidlegare ein tett bar- og konglepalmeskog, og fordi alle kontinenta tidlegare hang saman i eit enormt superkontinent kalla Pangaea, var dyrelivet i Antarktis i nær slektskap med funn gjort andre stader i verda. Mellom anna er det funne fossil av fleire dinosaurar her.

Sjå òg
 Fossile funnstader 
 Paper (Smith, N.D. and Pol, D. 2007) on Glacialisaurus hammeri

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Mount Kirkpatrick» frå ,  den 9. april 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Paleontologiske stader i Antarktis
Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Kolp

Mount Kolp er ei stort sett isfritt kystfjell, 1010 moh, som ligg 7 nautiske mil (13 km) vest-nordvest for Cape Laird, langs vestsida av Rossbarrieren. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter oberstløytnant H.R. Kolp i United States Marine Corps (USMC), som var nestkommanderande i U.S. Navy-skvadron VX-6 i Antarktis under Operasjon Deepfreeze I (1955–56).

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Mount Koob

Mount Koob er det høgaste fjellet (1600 moh) i Mayer Crags i Dronning Maudfjella, som ligg 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Mount Ferguson. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Derry D. Koob, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1964-65 og 1965-66.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Dufek Coast
Kooyman Peak

Kooyman Peak er eit fjell, 1630 moh, på ryggen like sør for Dorrerbreen i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald L. Kooyman, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1961–62, 1963–64 og 1964-65.

Kjelder

Fjell i Ross Dependency
Shackleton Coast
Aldo Junior Simoncini

Aldo Junior Simoncini () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han har vore målmann for A.C. Libertas og Det sanmarinske herrelandslaget i fotball.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Aldo Junior Simoncini» frå ,  den 9. april 2013 k.  
 

Folk frå San Marino
Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
A.C. Libertas-spelarar
Simone Bacciocchi

Simone Bacciocchi () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for Sporting Novafeltria i San Marino.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Simone Bacciocchi» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
Sporting Novafeltria-spelarar
Michele Ceccoli

Michele Ceccoli () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for Libertas og Det sanmarinske herrelangslaget i fotball.

Kjelder

Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
Libertas-spelarar
Michele Marani

Michele Marani () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.S. Pennarossa.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Michele Marani» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Sanmarinske fotballspelarar
S.S. Pennarossa-spelarar
Giorgio Crescentini

Giorgio Crescentini er ein tidlegare regentkaptein av San Marino og tidlegare leiar for San Marino Football Federation.

Kjelder

Fotnotar

Regentkapteinar av San Marino
Federico Valentini

Federico Valentini () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.P. Tre Fiori og Det sanmarinske herrelandslaget i fotball.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Federico Valentini» frå ,  den 9. april 2013.  
 

Sanmarinske fotballspelarar
Sanmarinske langslagsspelarar i fotball
S.P. Tre Fiori-spelarar
ByeAlex

Alex Márta (), kjend som ByeAlex, er ein ungarsk journalist og songar. Han har òg ein grad i filosofi.

Eurovision Song Contest 2013
Etter sigeren i A Dal 2013 vart det klart at ByeAlex skal representere Ungarn i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige med songen «Kedvesem». Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen, må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Ungarn vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Semifinale 1
Songen skal starte som nummer 12, etter Armenia med «Lonely Planet» av Dorians og før Noreg med «I Feed You My Love» av Margaret Berger.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «ByeAlex» frå ,  den 9. april 2013.  
 

 

Ungarske songarar
Eurovision Song Contest 2013-deltakarar
Eurovision Song Contest 2013-låtskrivarar
Ungarske Eurovision Song Contest-deltakarar
Ungarske Eurovision Song Contest-låtskrivarar