alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Richard Mateelong

Richard Kipkemboi Mateelong () er ein kenyansk tidlegare hinderløpar. Åra 2007-09 vann han to VM-medaljar og ein OL-medalje i 3 000 meter hinder.

Aktiv
Mateelong vart andremann på 3 000 meter hinder i IAAF-finalen 2006, ein prestasjon han gjentok i 2007. Både under VM 2007 i Osaka og Sommar-OL 2008 i Bejing kom han i mål til bronsemedalje. I Berlin 2009 sette han personbeste med tida 8.00,8, noko som sikra han sølvmedaljen eit lite halvsekund bak landsmannen Ezekiel Kemboi og like framom Bouabdellah Tahri og Paul Koech. Hausten 2010 sprang Mateelong inn til siger ved Samveldeleikane i Delhi på tida 8.16,3, to sekund framom nettopp Kemboi. 11. mai 2012 presterte Mateelong sitt livs beste hinderløp då han i DL-stemnet i Doha vart klokka inn på 7.56,8, hakk i hæl landsmannen Paul Koech. Sidan han så berre vart nummer 4 i det kenyanske OL-uttaket, glapp London-OL for Mateelong.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 8.17,5
OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje – 8.11,1
VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 8.00,8, bakom Ezekiel Kemboi (8.00,4)
VM 2011 i Daegu: Nr 7 – 8.19,3

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richard Mateelong» frå ,  den 28. juni 2022.  

Kenyanske hinderløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Kenya
Bernard Barmasai

Bernard Barmasai () er ein kenyansk tidlegare hinderløpar. Han var verdsrekordhaldar i 3 000 meter hinder 1997-2001 med tida 7.55,72.

Aktiv
Barmasai sette verdsrekord i 3 000 m hinder då han 24. august 1997 i Köln sprang i mål på 7.55,72. Rekorden vart ståande til marokkanaren Brahim Boulami sletta den i 2001. Tida var elles kenyansk rekord i 14 år. Barmasai deltok i hinderløp i tre verdsmeisterskap og Sommar-OL 2000. I alle desse tevlingane  kjempa han i toppen, men måtte sjå seg passert av sterkare spurtarar på sluttrunda. Han vart nummer tre i VM 1997, to tidels sekund bak vinnaren, nummer 5 i VM 1999, fjerdemann i OL 2000, 0,08 sekund unna bronsen, og bronsevinnar i VM 2001. I 2002-2003 sleit Barmasai med kneskadar. Han kutta då ut hinderløp og byrja springe maraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 8.06,04
VM 1999 i Sevilla: Nr 5 – 8.13,5
OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 8.22,2
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 8.16,5

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bernard Barmasai» frå ,  den 28. juni 2022.  

Kenyanske hinderløparar
Zhong Huandi

Zhong Huandi () er ein kinesisk tidlegare langdistanseløpar frå Yunnan. Ho vann sølvmedaljen på 10 000 meter i VM 1991 og VM 1993.

Aktiv
Zhong vart nummer 2 i milløpet under Friidretts-VM 1991 i Tokyo, slått med over 20 sekund av britiske Liz McColgan. Året etter tapte Zhong spurten om bronsemedaljen på same distansen under Sommar-OL 1992 og vart nummer 4. Zhong sette personbeste med 31.12,5 på 10 000 meter då verdsmeisterskapen 1993 fann stad i Stuttgart, 23 sekund attom landskvinna Wang Junxia. Berre vel to veker seinare, i Beijing 8. september 1993, oppnådde dei same to løparane fabelaktige tider på 10 000 meter. Zhong forbetra seg med 59 sekund til 30.13,3, fortare enn verdsrekorden til Ingrid Kristiansen. Trass i dette måtte ho sjå Wang langt framom seg, ho kom i mål på 29.31,7 og sette ein verdsrekord som stod i 23 år. Etter ho vann maratonløpet ved Asia-leikane 1994, forsvann Zhong frå idretten.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1988 i Seoul: Nr 30 i maraton – 2.36.02
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 10 000 m – 31.35,0, bakom Liz McColgan (31.14,3)
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 10 000 m – 31.21,0
VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje på 10 000 m – 31.12,5, bakom Wang Junxia (30.49,3)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Zhong Huandi» frå ,  den 28. juni 2022.  

Kinesiske friidrettsutøvarar
Zaniar Matapour

Zaniar Matapour () er ein norsk-iransk mann sikta for terror etter han den 25. juni 2022 skaut inne på puben Per på hjørnet i Oslo. To menn vart drepne og 21 skada.

Bakgrunn 
Zaniar Matapour kom som flyktning frå Iran til Noreg i 1991, etter at familien hadde vore to år i Pakistan. Dei busette seg i Bergen og flytta seinare til Oslo. Matapour  har lenge slite med psykiske vanskar, og har vorte diagnostisert med diagnosen paranoid schizofreni.

Zaniar Matapour vart dømd for knivstikking i 1999, men seinare frifunnen på fleire punkt. Seinare vart han dømt for lagring av 100 gram kokain, sikta for å ha avfyrt skot i Oslo og dømt for å ha gått med ein kniv på ein offentleg stad. Han har vore i søkjelyset til PST sidan 2015, og har hatt fleire samtalar med Politiets tryggingsteneste. Desse samtalane vert gjennomførte med personar som står i fare for å verta radikalisert. Den siste samtalen var berre nokre veker før skytinga i Oslo

Matapour har vore i kontakt med Arfan Bhatti, ein tidlegare dømd islamistisk ekstremist. Våren 2022 vart Zaniar Matapour saman med Bhatti stansa i ein bil i forbinding med ein SIAN-demonstrasjon.

Kjelder 

Norske brotsfolk
Nordmenn av iransk opphav
Hagos Gebrhiwet

Hagos Gebrhiwet () er ein etiopisk langdistanseløpar. Han vann VM- sølv 2013, VM-bronse 2015 og OL-bronse 2016 på 5 000 meter. Gebrhiwet sin personbeste på 5 000 meter er 12.45,8, oppnådd i Brussel i 2018, på 10 000 meter har han prestert 26.48,9 (2019).

Gebrhiwet stega inn i verdseliten då han vart klokka inn på 12.47,5 i Paris i juli 2012. Året etter var det berre det britiske spurt-fenomenet Mo Farah som heldt unna for Gebrhiwet i VM-finalen på 5 000 meter i Moskva. Sidan vart Gebrhiwet bronsevinnar på same distansen både i VM 2015 og OL 2016, også desse tevlingane vann nemnte Farah.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Nr 11 på 5 000 m – 13.49,5
VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje på 5 000 m – 13.27,8, bakom Mo Farah (13.26,9)
VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.04,3
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.51,8
VM 2019 i Doha: Nr 9 på 10 000 m – 27.11,3

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hagos Gebrhiwet» frå ,  den 29. juni 2022.  

Etiopiske langdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Etiopia
Yoandri Betanzos

Yoandri Betanzos () er ein kubansk tidlegare tresteghoppar frå Santiago de Cuba. Han vann sølvmedaljen i øvinga i VM 2003 og VM 2005.

Aktiv
Betanzos sette personleg rekord med 17,29 meter i 2002-sesongen. Under verdsmeisterskapen i Paris året etter presterte han årsbeste og kneip sølvmedaljen med 2 centimeters margin. I 2004 forbetra han sitt personbeste til 17,53 m, ved dei olympisk leikane i Athen landa han på 17,47 m, ein centimeter for kort til å ta medalje.

I Helsinki-VM 2005 kneip Betanzos ein ny bronsemedalje. Med 17,42 m slo han tredje- og fjerdemann i tevlinga med 2 og 3 cm. Han flytta den personlege rekord en til 17,63 m i 2006 og til sist til 17,65 meter i Havana i 2009. Desse åra lukkast han ikkje nå dei same lengdene i dei største meisterskapstevlingane.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2003 i Paris: Sølvmedalje – 17,28 m, bakom Christian Olsson (17,72 m)
OL 2004 i Aten: Nr 4 – 17,47 m
VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 17,42 m, bakom Walter Davis (17,57 m)
VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (16,54 m=nr 20)
VM 2009 i Berlin:  Utslått i kvalifiseringa (16,77 m=nr 17)
VM 2011 i Daegu: Nr 11 – 16,67 m
OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (16,22=nr 23)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Yoandri Betanzos» frå ,  den 30. juni 2022.  

Cubanske friidrettsutøvarar
Tresteghopparar
Folk frå Santiago de Cuba
Ali Ezzine

Ali Ezzine () er ein marokkansk tidlegare hinderløpar. Han vann medalje på 3 000 meter hinder i dei største meisterskapane åra 1999-2001.

Ezzine deltok i Friidretts-VM 1999 i Sevilla, der han vart tredjemann av dei fem som spurta om medaljane i 3 000 meter hinder. To veker seinare sette han personbeste i øvinga med 8.06,7 i Berlin. 23. juni 2000 sprang han sitt fortaste hinderløp då han vart klokka inn på 8.03,5 ved eit stemne i Paris. Under dei olympiske leikane i Sydney om hausten kneip han bronsemedaljen med ei margin på 0,08 sekund. Eitt år seinare lukkast Ezzine vinne sølvmedaljen i 3 000 meter hinder i Edmonton-VM, som i Sydney vann kenyanaren Reuben Kosgei. Ezzine la opp etter 2004-sesongen

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 8.12,7
OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 8.22,1
VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 8.16,2, bakom Reuben Kosgei (8.15,1)
VM 2003 i Paris: Nr 10 – 8.19,1
OL 2004 i Aten: Nr 8 – 8.15,5

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ali Ezzine» frå ,  den 30. juni 2022.  

Marokkanske langdistanseløparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Marokko
Medaljevinnarar under sommar-OL 2000
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Marokkanske deltakarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Hekkeløparar
José Luíz Barbosa

José Luíz Barbosa () er ein brasiliansk tidlegare mellomdistanseløpar som spesialiserte seg på 800 meter. Han vann bronsemedaljen i VM 1987 og sølvmedaljen i VM 1991.

Aktiv
Barbosa deltok åra 1983-97 på 800 meter i alle seks verdsmeisterskapane og alle fire sommarleikane i perioden. Frå 1987 til 92 høyrde han til den absolutte verdstoppen på distansen. Han vann 800 meter ved innandørs-VM 1987 i Indianapolis på 1.47,49. Under verdsmeisterskapen same året i Roma kom han på tredjeplass, 0,70 sekund bak vinnaren, Kenyas Billy Konchellah. Året etter vart Barbosa sjettemann i OL-finalen i Seoul.

I verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo sprang Barbosa inn til sølv, slått med 0,35 sekund av Konchellah. Vel ei veke etter VM-finalen presterte Barbosa livsbeste på distansen då han vann ei tevling i Rieti på tida 1.43,08. Under dei olympiske sommarleikane i Barcelona vart han nummer 4 på 800 m, sidan klarte han ikkje nå finalen i VM eller OL.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane (1.48,05=nr 18)
OL 1984 i Los Angeles: Utslått i semifinalane (1.48,70=nr 15)
VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 1.43,76
OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 1.46,39
VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje – 1.44,24, bakom Billy Konchellah (1.43,89)
OL 1992 i Barcelona: Nr 4 – 1.45,06
VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (1.45,92=nr 15)
VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (1.47,10=nr 21)
OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (1.30,33=nr 24)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (1.47,30=nr 25)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «José Luíz Barbosa» frå ,  den 1. juli 2022.  

Brasilianske friidrettsutøvarar
Mellomdistanseløparar
Evan Jager

Evan Reese Jager () er ein USA-amerikansk langdistanse- og hinderløpar. Han vann OL-sølv i 2016 og VM-bronse 2017 i 3 000 meter hinder.

Jager sette i 2012 personleg rekord i 3 000 meter hinder med tid 8.06,8. Under Sommar-OL 2012 vart han nummer 6 i øvinga. Sommaren 2014 forbetra han sitt personbeste til 8.04,7. Den 4. juli 2015 i Paris presterte han sitt livs beste hinderløp då han vart andremann i DL-stemnet på tida 8.00,4. Under dei olympiske leikane 2016 i Rio de Janeiro tok han sølvmedaljen, sekundet bak Conseslus Kipruto. Året etter kom han i mål til bronse i London-VM.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (13.39,8=nr 25)
OL 2012 i London: Nr 6 i 3 000 m hinder – 8.23,8
VM 2013 i Moskva: Nr 5  i 3 000 m hinder – 8.08,6
VM 2015 i Beijing: Nr 6  i 3 000 m hinder – 8.15,4
OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje  i 3 000 m hinder – 8.04,2, bakom Conseslus Kipruto (8.03,2)
VM 2017 i London: Bronsemedalje  i 3 000 m hinder – 8.15,5

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Evan Jager» frå ,  den 1. juli 2022.  

Langdistanseløparar frå USA
Hekkeløparar frå USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Pål Sverre Valheim Hagen

Pål Sverre Valheim Hagen () er ein norsk skodespelar frå Stavanger. Hagen vart uteksaminert frå Statens Teaterhøgskule i 2003, og debuterte same år som skodespelar ved Det Norske Teateret. Den fyrste hovudrolla hans i ein kinofilm var rolla som Jan Thomas i deUSYNLIGE (2008). Han har òg spelt hovudrolla som Thor Heyerdahl i filmen Kon-Tiki (2012), Roald Amundsen i filmen Amundsen (2019) og William Bergvik i serien Exit (2019–2021). Han bur i dag for det meste i Stockholm saman med kjærasten Evelyn og borna deira.

Pål Sverre er sonen til Roar Hagen som er avisteiknar og illustratør i VG.

Roller

Teaterarbeid

Filmar

TV-seriar

Prisar og utmerkingar 
Tildelte prisar

 Heddaprisen 2007 – beste mannlege medspelar – Verdas mest forelska par og Ingen skriv til obersten
 Kanonprisen 2008 – beste mannlege hovudrolle – deUsynlige
 Kanonprisen 2009 – beste birolle – Jernanger
 Amandaprisen 2013 – beste mannlege rolle – Kon-Tiki
 Gullruten 2017 – beste skodespelar – Valkyrien
 Amandaprisen 2022 – beste mannlege skodespelar – The Middle Man.

Nominert til

 Gullruten 2012 – beste mannlege skodespelar – Buzz, Aldrin, hvor ble det av deg i mylderet?
 Kanonprisen 2013 – beste mannlege hovudrolle – Kon-Tiki
 Amandaprisen 2013 – beste mannlege skodespelar – Kon-Tiki
 Amandaprisen 2014 – beste mannlege skodespelar – Kraftidioten
 Amandaprisen 2021 – beste mannlege skodespelar – Dianas bryllup

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

 Profil ved filmweb.no
 SNL i Store Norske Leksikon.

Norske skodespelarar
Folk frå Stavanger
Verdsmeisterskapen i roing 1995

Verdsmeisterskapen i roing 1995 vart avvikla i Tampere i  Finland i tida 20. til 28. august. Mennene tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinnene i 10.

Noreg vann ein bronsemedalje i dobbeltsculler for menn.

Menn

Singlesculler

Dobbeltsculler

Toar utan styrmann

Toar med styrmann

Dobbeltfirar

Firar utan styrmann

Firar med styrmann

Åttar

Lettvekt singlesculler

Lettvekt dobbeltsculler

Lettvekt, toar utan styrmann

Lettvekt dobbeltfirar

Lettvekt, firar utan styrmann

Lettvektsåttar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «1995 World Rowing Championships» frå ,  den 2. juli 2022.  

Roing
Idrettstilskipingar i Finland
Sport i 1995
Fortune Gordien

Fortune Everett Gordien () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som særleg utmerkte seg i diskoskasting, men òg var ein framifrå kulestøytar. Bortsett frå tre veker i 1953 var han verdsrekordhaldar i diskoskast frå 1949 til 1959.

Aktiv
Gordien vart tredjemann i diskoskast ved Sommar-OL 1948, slått av italienarane Adolfo Consolini og Giuseppe Tosi. Året etter sette han verdsrekord med 56,36 m i Lisboa den 3.juli, ein rekord han forbetra til 56,77 m i Hämeenlinna den 14. august. I juni 1953 sletta landsmannen Sim Iness rekorden hans, men allereie den 11. juli var Gordien tilbake som verdsrekordhaldar då han kasta 58,10 m i Pasadena. Same staden den 22. august 1953 smekka han til med 59,28 meter, visstnok med berre 48 menneske til stades. Under dei olympiske sommarleikane i Melbourne hausten 1956 sikra Gordien seg sølvmedaljen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1948 i London: Bronsemedalje i diskoskast – 50,77 m
OL 1952 i Helsinki: Nr 4 i diskoskast – 52,66 m
OL 1956 i Melbourne: Sølvmedalje i diskoskast – 54,81 m, bakom Al Oerter (56,36 m)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fortune Gordien» frå ,  den 2. juli 2022.  

Friidrettsutøvarar frå USA
Diskoskastarar
Kulestøytarar
Medaljevinnarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1948
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1948
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1952
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1952
Medaljevinnarar under sommar-OL 1956
USA-amerikanske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Dwight Stones

Dwight Edwin Stones () er ein USA-amerikansk tidlegare høgdehoppar som var verdsrekordhaldar i øvinga 1973-77.

Aktiv
Stones vart tredjemann i høgdetevlinga under Sommar-OL 1972 i München, på same høgde som sølvmedaljøren. 11. juli 1973 var Stones tilbake på olympiastadion i München der han sette verdsrekord ved å svinge seg over 2,30 meter. Sommaren 1976 forbetra han rekorden til 2,31 m i Philadelphia den 5. juni, same staden la han på til 2,32 meter den 4. august. Han var stor favoritt til å vinne OL-gull i Montreal, men takla ikkje forholda og måtte sjå seg klart slått av polske Jacek Wszoła, Canadas eigen Greg Joy tok sølv og Stones berga så vidt ein bronsemedalje. Etter å ha vorte nummer 6 i Friidretts-VM 1983, sette Stones landsrekord då han med eit hopp på 2,34 meter vann USA sitt OL-uttak 24. juni 1984. Under OL-finalen nokre veker seinare enda han på fjerdeplass med sine 2,31 m, like høgt som bronsevinnaren.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1972 i München: Bronsemedalje – 2,21 m
OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 2,21 m
VM 1983 i Helsinki: Nr 6 – 2,29 m
OL 1984 i Los Angeles: Nr 4 – 2,31 m

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dwight Stones» frå ,  den 2. juli 2022.  

USA-amerikanske høgdehopparar
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Ana Mena

Ana Mena Rojas () er ein spansk songar og skodespelar.

Diskografi
 Index (2018)

Spanske songarar
Spanske skodespelarar
Handball-VM 2023 for menn

Verdsmeisterskapen i handball 2023 for menn vert arrangert i Polen og Sverige i dagane frå 11. til 29. januar 2023. Dette vert fyrste gongen at verdsmeisterskapen vert arrangert i Polen og femte gongen at meisterskapen vert arrangert i Sverige. 32 landslag deltek i meisterskapen. Danmark er to gongar regjerande meister, etter å ha vunne verdsmeisterskapen i 2019 og 2021.

Arenaer 
Meisterskapen skal etter planen bli arrangert i ni byar: Gdańsk, Katowice, Kraków og Płock i Polen og Göteborg, Jönköping, Kristianstad, Malmö og Stockholm i Sverige. Opningskampen vil bli spelt i Katowice, og finalen vil bli spelt i Stockholm.

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

President's Cup

Gruppe I

Gruppe II

Plasseringskampar om 25. til 32. plass 
Kamp om 31. plass

Kamp om 29. plass

Kamp om 27. plass

Kamp om 25. plass

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Gruppe III

Gruppe IV

Sluttspelet

Kvartfinalar

Plasseringskampar om 5.- til 8.-plass 

Kamp om 7.-plass

Kamp om 5.-plass

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-VM 2023 for kvinner

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Den offisielle nettsida til Handball-VM 2021

 
Handball-VM
Sport i 2023
Sport i Polen
Idrettstilskipingar i Polen
Idrettstilskipingar i Sverige
Det belgiske herrelandslaget i handball

Belgia sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Belgia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Det belgiske handballforbundet. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 2023.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Belgia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskap 
   2023: Kvalifisert

Sjå òg 
 Belgia sitt kvinnelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettside
 Profil på nettstaden til EHF
 Profil på nettstaden til IHF

Sport i Belgia
Landslag i handball
Belgiske landslag
Det sveitsiske kvinnelandslaget i handball

Sveits sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Sveits. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Schweizerische Handball-Verband. Landslaget kvalifiserte seg til si fyrste internasjonale turnering i 2022.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Sveits har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Europameisterskap 
    2022: Kvalifisert
    2024: Kvalifisert som vertsnasjon

Sjå òg 
 Sveits sitt herrelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Sveits
Landslag i handball
Sveitsiske landslag
Handball-EM 2022 for kvinner

Europameisterskapen i handball 2022 for kvinner, den 15. i rekka, vert arrangert i dagane frå 4. til 20. november 2022 i Slovenia, Montenegro og Nord-Makedonia. 16 land deltek i meisterskapen.

Arenaer

Innleiande runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Hovudrunden

Gruppe I

Gruppe II

Sluttspelet

Kamp om 5.-plass

Semifinalar

Bronsefinale

Finale

Sjå òg 
 Handball-EM 2022 for menn

Referansar

Eksterne lenker 
 Offisiell nettstad

Handball-EM
Sport i Slovenia
Sport i Montenegro
Sport i Nord-Makedonia
Idrettstilskipingar i Slovenia
Idrettstilskipingar i Montenegro
Idrettstilskipingar i Nord-Makedonia
Sport i 2022
Galen Rupp

Galen Rupp ( er ein USA-amerikansk langdistanseløpar frå Portland i Oregon. Han vann sølvmedaljen på 10 000-meteren ved OL 2012 og bronsemedaljen i maratonløpet ved OL 2016.

Aktiv
Rupp deltok på i tre verdsmeisterskap og i OL 2008 før han i London-OL 2012 fylgde spurtfenomenet Mo Farah heilt inn til mål i milløpet og sikra seg ein sølvmedalje. Tidlegare i 2012 sette han personbeste på 5 000 meter med tida 12.58,9. 30. mai 2014 forbetra han sin eigen landsrekord på 10 000 meter til 26.44,0 i Eugene i Oregon. Under dei olympiske leikane 2016 i Rio de Janeiro sprang han inn til femteplass på mila, for så å ta bronsen i maraton.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 2007 i Osaka: Nr 11 på 10 000 m – 28.41,7
OL 2008 i Beijing: Nr 13 på 10 000 m – 27.36,9
VM 2009 i Berlin: Nr 8 på 10 000 m – 27.37,9
VM 2011 i Daegu: Nr 7 på 10 000 m – 27.26,8. Nr 9 på 5 000 m – 13,28,6
OL 2012 i London: Sølvmedalje på 10 000 m – 27.30,9, bakom Mo Farah (27.30,4). Nr 7 på 5 000 m – 13.45,0
VM 2013 i Moskva: Nr 4 på 10 000 m – 27.24,3. Nr 8 på 5 000 m – 13.29,8
VM 2015 i Beijing:Nr 5 på 5 000 m – 13.53,9, og nr 5 på 10 000 m – 27.08,9
OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronse på maraton – 2.10.05. Nr 5 på 10 000 m – 27.08,9
OL i 2021 i Tokyo: Nr 8 i maraton – 2.11.41

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Galen Rupp» frå ,  den 3. juli 2022.  

Langdistanseløparar frå USA
Olympiske sølvmedaljevinnarar for USA
Olympiske bronsemedaljevinnarar for USA
Luguelín Santos

Luguelín Miguel Santos Aquino () er ein friidrettsutøvar frå Den dominikanske republikken som spesialiserte seg på 400 meter. Han vann sølvmedaljen på distansen ved Sommar-OL 2012 og tok bronsen under Friidretts-VM 2013.

Aktiv
18 år gammal sette Santos landsrekord på 400 m med tida 44,71 sekund då han vart andremann i Panamerika-leikane 2011 i Mexico. Sommaren 2012 forbetra han rekorden til 44,45 ved eit stemne i Hengelo, før han under dei olympiske leikane i London vann sølvmedaljen på tida 44,46. Året etter kneip Santos VM-bronsen på distansen, to hundredels sekund framom belgiaren Jonathan Borlee. I VM-finalen 2015 sprang Santos sitt livs beste 400-meterløp, med tida 44,11 enda han som fjerdemann og langt unna bronseplassen.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 2012 i London: Sølvmedalje – 44,46, bakom Kirani James (43,94)
VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 44,52
VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 44,11
OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane (44,71=nr 10)
VM 2017 i London: Utslått i kvalifiseringa (45,73=nr 25)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Luguelín Santos» frå ,  den 3. juli 2022.  

Dominikanske idrettsutøvarar
Olympiske sølvmedaljevinnarar for Den dominikanske republikken
Sprintarar