alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Piero di Cosimo

Piero di Cosimo, også kjend som Piero di Lorenzo (), var ein renessansemålar og -teiknar frå Firenze i Italia. Han er best kjend for sine mytologiske måleri og sine portrettbilete.

Liv og gjerning

Piero var fødd i Firenze, der faren var gullsmed. Sjølv gjekk han i lære hos målaren  Cosimo Rosselli, og fekk kallenamn etter han. Piero assisterte i 1481 Rosselli med målararbeidet i det sixtinske kapellet.

I sine tidlege år var Piero påverka av den nederlandske naturalismen til Hugo van der Goes. Goes laga den såkalla Portinari-altartavla, eit verk som leia florentinske skulen i måling i ei heilt ny retning. Piero tileigna seg grunnleggande kunnskap om blomar og om dyreliv, stilen til  Hugo van der Goes er særleg tydeleg i biletet Hyrdingane tilber.

Saman med meisteren sin, Rosselli, la han i 1482 ut på ei reise til Roma. Han viser seg som ein sann tilhengar av renessansen gjennom skildringane av figurar i den klassiske mytologien i måleri som Venus, Mars og Cupido, Persevs bergar Andromeda og i mange andre bilete. Inspirert av Vitruvius si skildring av mennesket si utvikling, syner Pieros mytiske komposisjonar fram bisarre, hybride skapningar av menneske og dyr, eller av mennesket som lærer ta i bruk elden og ymse reiskap. Dei mange nakne figurane i desse arbeida viser påverknad frå Luca Signorelli.

I samtida hadde Piero ry for å vere ein eksentrikar, eit rykte som vart forstørra og overdrive av biografen Giorgio Vasari.
Piero vart påverka av preikene til Girolamo Savonarola og skal dei siste leveåra ha trekt seg tilbake og måla religiøse motiv, men med nedtrykt sinn. Jesu fødsel med englar og Den heilage familien illustrerer den religiøse gløden han henta frå Savonarola.

Piero vart mykje påakta som portrettmålar. Mellom dei mest berømte måleria hans er eit portrett av den florentinske adelskvinna Simonetta Vespucci. I fylgje Vasari utmerka Piero seg med å forme førestillingar og prosesjonar for nytingssjuke ynglingar i Firenze. Målaren gjev ei livaktig skildring av ein slik prosesjon ved slutten av fasta i 1507, ei skildring som illustrerer daudens triumf. Piero di Cosimo utøvde ein avgjerande påverknad på sine samtidige elevar, Mariotto Albertinelli og Bartolomeo della Porta, og var også læremeister til Andrea del Sarto.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Piero di Cosimo» frå ,  den 20. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 

Italienske målarar
Renessansemålarar
Marie Lous Mohr

Marie Lous Mohr  () var ein norsk pedagog og fredsarbeidar, fødd i Mandal.

Marie Lous Mohr leia den norske seksjonen av Women’s International League for Peace and Freedom (WILPF) (på norsk 'Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom') i åra frå 1934 til 1947. Ho var òg medlem i denne internasjonale organisasjonens hovudstyre i mange år, var internasjonal visepresident frå 1946 til 1952, og internasjonal president frå 1952 til 1956. Deretter var ho på nytt formann i den norske seksjonen fram til 1961, og resten av si levetid knytt til landsstyret i den norske seksjonen. 

Under den tyske okkupasjonen av Noreg under andre verdskrigen var Marie Lous Mohr mellom dei som sat i fangenskap på Grini.

Bakgrunnsstoff
Fotografi av Marie Lous Mohr på nettsidene Oslobilder,no
Om Marie Lous Mohr på Riksarkivets internettsider.
Leiarar i WILPF, International Office i Genève. 

Pasifistar
Folk frå Mandal
Simone Martini

Simone Martini () var ein italiensk målar frå Siena som arbeidde i Siena, Pisa, Assisi, Orvieto og Napoli. Han vert rekna som den viktigaste målaren i den såkalla sienaskulen.

Liv og gjerning
Martini studerte hos Duccio og nytta seg av Duccio sine fargeharmoniar. Samstundes heldt han fram forsøka med å nytte linja til dekorative formål, og hans seinare verk har nesten karakter av abstrakte komposisjonar. I 1315 fekk han oppdraget med å måle ein Maestà i rådhuset i Siena. I dette verket er påverknaden frå Duccio tydeleg, men biletet syner også hans kjennskap til Pisano-familien sine skulpturar, samt bruken av linja i sienesisk målarkunst.

Martini kom i direkte kontakt med hoffet og den franske litteraturen då kong Robert av kongedømmet Napoli i 1317 kalla han til Frankrike. I 1320 arbeidde Martini i Pisa og Orvieto, og i 1328 heldt han seg i Siena for å måle eit portrett av Guidoriccio da Fogliano i ferd med å inspisere sine stridslinjer frå hesteryggen, samt andre freskar i rådhuset.

I 1333 var Martini i Firenze og arbeidde saman med svogeren Lippo Memmi. Der laga dei triptykonet Kunngjeringa og to helgenar. Martini reiste i 1339 til pavehoffet i Avignon, der han vart god venn med Francesco Petrarca; ein veit at han måla eit portrett av Petrarca-figuren Laura. «Sikkert har min venn Simone ein gong sett Paradiset», sa Petrarca. Martinis bilete av det jordiske paradiset som scene for den høviske kjærleiken, skulle kome til å påverke gotiske målarar i heile Europa.

Martini døydde i Avignon i juli 1344, medan han var i teneste ved pavehoffet.

Jamført med den samtidige Giotto og hans dramatiske framstillingar, utmerker Martini seg med ein enkel og gjerne symmetrisk komposisjon og ei lyrisk situasjonsskildring. Forutan Duccio viser verka hans påverknad frå såvel fransk gotikk som bilethoggaren Giovanni Pisano.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Simone Martini» frå ,  den 20. mars 2013.

Bakgrunnsstoff 

Italienske målarar
Fødde i 1280-åra
Iglo

Ein iglo eller igloo (inuittisk for bustad) er ein bustad bygd av snøblokker som vert lagde i spiral og skrånar innover slik at det ferdige huset har form som ei komplett halvkule eller kuppel, konstruert som ein såkalla ekte boge eller kvelving. Alle snøblokkene vert kutta innanfor sirkelen avteikna på førehand, skoren til med ein snøkniv av bein og plassert innanfrå. Den siste blokka skal plasserast på toppen og vert sett på plass frå utsida.

Bruk
Igloen vert til dømes nytta av netsilik-inuitane i heile vintersesongen medan pusteholsfangsten på sel pågår. Dette huset er stort og særs forseggjort, med lagerrom og gang eller vindtunnel. Opphaldsrommet kan vere over tre meter høgt og fem meter i diameter. Langt mindre og enklare igloar vert nytta under jaktekspedisjonar og på reiser. Desse treng ikkje vere meir enn 1,5 meter høge og litt over to meter i diameter. 

Temperaturen inne i ein iglo kan varierer frå 0 til 16 varmegrader, sjølv om det er særs kaldt på utsida. Dette kjem av den isolerande eigenskapen til stilleståande luft.

Galleri

Kjelder

Bygningar
Hustypar
Ting av snø
Inuittkultur
Grønlandsk kultur
Byggverk i Nord-Amerika
Kuplar
Byggverk av is eller snø
Inuittiske ord og uttrykk
Alcyone Cone

Alcyone Cone er ein utdøydd vulkan nær midten av The Pleiades, på vestsida av toppen av Marinerbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av ei feltgruppe frå antarktisekspedisjonen til Victoria University of Wellington til Evans Neve, 1971–72, etter Alcyone, den mest lyssterke stjerna i Pleiadane.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Alcyone Cone» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Vulkanar i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Atlas

Mount Atlas er ein utdøydd vulkan på nordaustsida av Mount Pleiones i The Pleiades i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i samband med Mount Pleiones etter Atlas i gresk mytologi.

Sjå òg
Vulkanar i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Atlas» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Vulkanar i Victoria Land
Pennell Coast
Brandau Crater

Brandau Crater er eit isfritt vulkankrater som ligg sør snuten på Howchinbreen i Chancellor Ridge i Royal Society Range. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (1994) etter kapteinløytnant James F. Brandau i US Navy i skvadron VX-6 som var helikopterpilot i området, 1964 og 1965.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Brandau Crater» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Vulkanar i Victoria Land
Scott Coast
Mount Discovery

Mount Discovery er ein kjenneleg, isolert stratovulkan, som ligg ved McMurdo Sound og aust for Koettlitzbreen, oppom den nordvestlege delen av Rossbarrieren. Han dannar senteret av ein tre armar der Brown Peninsula er den nordlege forlenginga, Minna Bluff den andre i aust og Mount Morning den tredje i vest.

Vulkanen vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter ekspedisjonsskipet «Discovery».

Sjå òg
Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Discovery» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Mount Discovery i Antarktis» på Peakbagger

Stratovulkanar
Fjell i Victoria Land
Vulkanar i Victoria Land
Vulkanar i pliocen
Scott Coast
Stader kalla opp etter skip
Mount Harcourt

Mount Harcourt er ein stratovulkan på 1571 moh. som ligg på Cape Hallett på Hallett Peninsula i Victoria Land. 
Fjellet ligg ved austsida av Beardmorebreen og strekkjer seg ut til Rosshavet. Det ligg langs med tre overlappande skjoldvulkanar, kring 600 km sør for Mount Erebus. 
Mount Harcourt blei oppdaga og namngjeve av Nimrod-ekspedisjonen i desember 1908.

To dateringar frå fjellet har vist seg å vere 5,5 og 6,6 millionar år gamle. Prøvane har ei alkalisk samansetnad. Ein har funne hypogastruridae, ein type spretthalar, på vulkanen.

Sjå òg 
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Harcourt» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Stratovulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Vulkanar i miocen
Borchgrevink Coast
Victoria University of Wellington

Victoria University of Wellington (maori Te Whare Wānanga o te Ūpoko o te Ika a Māui) er eit universitet i Wellington på New Zealand. Det vart oppretta i 1897 som eit college under University of New Zealand. Victoria vart kalla opp etter dronning Victoria då 1897 var 60-årsjubileum for kroninga hennar. Victoria har 21 076 studentar (av dei 3400 internasjonale studentar). Hovudcampus ligg i Kelburn, ei høgd oppom Wellington sentrum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Victoria University of Wellington» frå ,  den 21. mars 2013.  
 

Universitet på New Zealand
Byggverk i Wellington
Skipingar i 1897
1897 på New Zealand
Oppkallingar etter Victoria av Storbritannia
Horseshoe Crater

Horseshoe Crater er eit vulkankrater ved samløpet mellom Radianbreen og Pipecleanerbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve skildrande av New Zealand Geographic Board (1994) etter ei gruppe frå New Zealand Geological Survey arbeidde i området i 1977–78, etter hesteskoforma til krateret.

Kjelder

Kjelder

Vulkanar i Victoria Land
Scott Coast
Mount Melbourne

Mount Melbourne er ein massiv stratovulkan som ligg på kysten mellom Wood Bay og Terra Nova Bay i Victoria Land i Antarktis.

Han vart oppdaga i 1841 av James Clark Ross, som namngav han etter Lord Melbourne, ein britisk statsminister då ekspedisjonen vart planlagt.

Mount Melbourne er ein aktiv vulkan og er ikkje slipt ned av isbrear. Mange unge kjegler ligg i fjellsida og vulkanen kan ha hatt utbrot så seint som 1700- eller 1800-talet. Fumarolsk aktivitet finst langs sørkanten av krateret på toppen og langs ei linje gjennom toppregionen.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mount Melbourne» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:
 
 
}}

Bakgrunnsstoff
 «Mount Melbourne i Antarktis» on Peakbagger

Stratovulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Morning

Mount Morning er ein kuppelforma stratovulkan som ligg vest-sørvest for Mount Discovery og aust for Koettlitzbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav han etter «Morning», støtteskipet på ekspedisjonen.

Morningbreen er ein isbre ved Mount Morning.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

KjelderDenne artikkelen bygger på «Mount Morning» frå ,  den 21. mars 2013.  oppgav desse kjeldene:''
 

 
 GNIS entry for Mt. Morning

Bakgrunnsstoff
 Polar Discovery: Mount Morning lavastraums

Stratovulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Vulkanar i Ross Dependency
Hillary Coast
Scott Coast
Mount Overlord

Mount Overlord er eit særs stort fjell og ein utdøydd stratovulkan like nordvest for Deception Plateau, 80 km innover frå Rosshavet og like aust for toppen av Aviatorbreen i Victoria Land. Den asymmetriske vulkankjegla ligg på kanten av eit platå oppom Aviatorbreen. Det meste av kjegla er isdekt, men Mount Overlord har ein 2 km brei kaldera. Vulkanske bergartar på vestsida er daterte til kring sju millionar år gamle, så vulkanen er trudd å vere utdøydd. Det fekk dette namnet av det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi han er «overherre» over dei mindre toppane i området.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Stratovulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Utdøydde vulkanar
Vulkanar i miocen
Borchgrevink Coast
Parasite Cone

Parasite Cone er eit lite vulkankjegle på nordvestsida av Mount Overlord, 6,5 nautiske mil (12 km) frå toppen, i Mountaineer Range i Victoria Land. Det fekk det skildrande namnet (Parasittkjegla) av av det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.

Kjelder

Vulkanar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
The Pleiades

The Pleiades er ei vulkangruppe av unge kjegler og kuplar med Mt. Pleiones, ein liten stratovulkan som den dominerande vulkanen med ei høgd på 500 meter over Evans Neve Plateau. Tre krater ligg på toppen av Mt. Pleiones. Taygete Cone i Pleiades er datert til å vere 3000 år gammal og er ein av dei yngste vulkansentra i Antarktis.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder

 
 

Skjoldvulkanar
Vulkanar i Victoria Land
Aktive vulkanar
Pennell Coast
Royal Society Volcano

Royal Society Volcano er ei gruppe basaltiske sinderkjegler og lavastraumar som ligg i Royal Society Range sør i Victoria Land. Dei fleste ventilane er frå kvartær. Meir enn 50 basaltiske ventilar, som varierer frå små slagghaugar til sinderkjegler opp til 300 meter høge, dekkjer foten av Royal Society Range. Kalium-argon-dateringa av tefralag i isen på Kempebreen, syner at dei er så unge som 80 000 år gamle og godt bevart geomorfologi indikerer at dei kan ha hatt utbrot i holocen.

Sjå òg
 Vulkanar i Antarktis

Kjelder
 

Vulkanar i Victoria Land
Sinderkjegler
Royal Society Range
Scott Coast
Taygete Cone

Taygete Cone er ein utdøydd vulkan nordaust for Alcyone Cone nord i The Pleiades i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Taygete (Taygeta), ei av stjernene i Pleiadane.

Kjelder

Vulkanar i Victoria Land
Pennell Coast
Fjell i Dronning Maud Land

Lista over fjell i Dronning Maud Land omfattar fjell med registrert høgd over 2000 moh. Nøyaktige data for denne regionen er avgrensa, noko som medfører at lista verken er komplett eller nøyaktig. Data for skardhøgd er særs avgrensa, og lista omfattar fjellformasjonar som topper, rygger, nunatakar og klipper. Lista omfattar ikkje iskalottar. 

Med ei høgd på 3148 moh. er Jøkulkyrkja det høgaste fjellet i Dronning Maud Land. Ifølgje databasen til United States Geological Survey (USGS) Geographic Names Information System (GNIS) og andre kjelder, er det registrert ei rekkje høgare toppar i Sør-Rondane, inkludert Isachsenfjella (3425 moh.), Devoldnuten (3280 moh.), Kjelbotnnuten (3210 moh.), Bondtoppane (3180 moh.) og Widerøefjellet (3180 moh.). Ifølgje belgiske kjelder er dei høgaste toppene i Sør-Rondane 3000 moh., og ifølgje norske topografiske kart er Widerøefjellet med 2994 moh. den høgaste toppen i Sør-Rondane. Ifølgje desse karta er Devoldnuten ca. 2400 m høg, medan Isachsenfjella når ei høgd på 2750 moh.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Liste over fjell i Dronning Maud Land» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

 
Dronning Maud Land
Mathopen

Mathopen er eit bustadområde i Loddefjord i Laksevåg bydel i Bergen, som ligg på nordsida av Grimstadfjorden. I nord ligg Hetlevik og Storavatnet, og i vest Håkonshella.
Namnet Mathopen kjem av at dei samla fisken i ein hop i Grimstadfjorden før i tida. På Mathopen er det mest villabustader og ein større grunnskule (Mathopen skole), og stedet er ein typisk forstad til Bergen, då dei fleste som bur her arbeider i sentrum. Elles er det mange her som har sin arbeidsplass ved Sjøforsvarets hovudbase Haakonsvern, som ligg her. Hovudvegen heiter Hillerenveien, og områdets vestlege del vert kalla for Hilleren.

Mathopen utgjer ein grunnkrets i Bergen kommune som hadde 1 749 innbyggjarar 1. januar 2012, og eit areal på 3,25 km². Av dette er 0,12 km² ferskvatn.

Laksevåg
Mount Abbott i Antarktis

Mount Abbott er eit fjell på 1020 moh, som ligg 4,5 km nordaust for Cape Canwe og er det høgaste punktet i Northern Foothills i Victoria Land. It ligg oppom Terra Nova Bay. Det vart kartlagd av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, og kalla opp etter kvartermeister George P. Abbott i Royal Navy, som var eit ekspedisjonsmedlem.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Aeolus i Antarktis

Mount Aeolus er eit markant fjell, over 2000 moh, mellom Mount Boreas og Mount Hercules i Olympus Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1958–59) etter Aeolus, den greske vindguden.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Agate Peak

Agate Peak er ein fjelltopp som ligg søraust i Intention Nunataks, ved heilt sørvest i Evans Neve. Fjellet ligg i området Borchgrevink Coast, kalla opp etter Carsten Borchgrevink (1864-1934), og markerer den vestlege enden av Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av New Zealand Antarctic Place-Names Committee fordi agat og andre halvedelsteinar vart funnen her av den sørlege gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1966–67.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Alberts

Mount Alberts er eit spisst, nesten heilt snødekt fjell med ei høgd opp mot kring 2320 moh, og ligg 11,5 km aust for Mount Phillips aust på Malta Plateau på Borchgrevink Coast, vest i Victoria Land i Antarktis. Fjellet ligg like sør for enden av Linebreen og ligg oppom vestenden av Rosshavet. Fjellet fekk dette namnet av New Zealand Geographic Board i 1966 etter Fred G. Alberts, ein geograf i Det amerikanske innanriksdepartementet (seinare i Defense Mapping Agency Topographic Center), som var sekretær i Advisory Committee on Antarctic Names, U.S. Board on Geographic Names, 1949–80, og som kompilerte og redigerte US Geological Survey Gazetteer.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Aldridge Peak

Aldridge Peak er eit 2290 moh fjell på ryggen mellom Hearfieldbreen og Trafalgarbreen i Victory Mountains, på Borchgrevink Coast, kalla opp etter den engelsk-norske antarktisfarararen Carsten Borchgrevink (1864-1934) i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter James A. Aldridge, ein flymaskinist i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo-basen, 1967.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Aldridge Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Alexandra i Antarktis

Mount Alexandra er eit fjell med ei høgd opp mot 1274 moh ved sørsida av toppen av Garwoodbreen i Denton Hills på Scott Coast. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board etter Jane Alexandra (1829–92), ein tidleg botanikar med interesse for lågare planter, fødd i Calcutta før ho kom til New Zealand i 1862.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Mount Alexandra (Antarctica)» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Mount Alford

Mount Alford er eit isfritt fjell med flat topp (1480 moh) ved sørsida av Boggs Valley i Helliwell Hills. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Montague Alford, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1967-68.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
All Black Peak

All Black Peak is det største fjellet i Crown Hills ved søraustenden av Lanterman Range i Victoria Land i Antarktis, med ei høgd opp mot 2025 moh på austsida av toppen av Johnstonebreen i Bowers Mountains. Det vart namngjeve på grunn av fargen sin av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter forslag frå geologen M.G. Laird.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «All Black Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Mount Allan Thomson

Mount Allan Thomson er eit kjenneleg fjell nedanfor eit mørkt fjell på over 1400 moh som ligg ved nordsida av Mackaybreen, kring 3 nautiske mil (6 km) vest for munningen av Clevelandbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) etter J. Allan Thomson, ein britisk geolog som assisterte i skrivinga av dei vitskaplege rapportane etter den britiske antarktisekspeidsjonen, 1907-09.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Allowitz Peak

Allowitz Peak er eit fjell, 1240 moh, som ligg like vest for Mount Troubridge i Hedgpeth Heights i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ronald D. Allowitz, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1962–63.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Allowitz Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Altar Mountain

Altar Mountain er eit markant fjell over 2000 moh, som ligg ved sørenden av Arena Valley i Victoria Land i Antarktis. Det vart indikert, men ikkje namngjeve på kartet til Ferrar frå 1907. Det fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1958–59) på grunn av den trappeliknande forma og den flate toppen, som minna om pyramidane til aztekarane og mayaene.

Sjå òg
 Aztec Mountain
 Maya Mountain

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Altar Mountain» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Ambalada Peak

Ambalada Peak er eit fjell på 2160 moh. som ligg 2 nautiske mil søraust for Griffin Nunatak i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Cesar N. Ambalada, ein elektrikar ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1966.

Kjelder 

Fjell i Victoria Land
Scott Coast
Andrews Peak

Andrews Peak er ein Antarktis fjell, 2400 moh, i Destination Nunataks, 3 nautiske mil vest for Pyramid Peak nord i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Peter Andrews, ein geolog med feltgruppa under Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) til Evans Neve, 1971–72, som arbeidde i området.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast
Archer Peak

Archer Peak er ein ås, 110 moh, heilt sørvest på Possession Islands i Antarktis. Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900. anten etter A. Archer, ein herre frå Australia, som var nemnt forordet til Carsten Borchgrevink sin First on the Antarctic Continent, eller etter Colin Archer som teikna fartøyet til Borchgrevink, SS «Southern Cross».

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Archer Peak» frå ,  den 21. mars 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 
 

Åsar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Mount Aorangi

Mount Aorangi er eit fjell i Antarktis som er den høgaste toppen i Millen Range med ei høgd på 3135 moh. Det fekk namnet sitt av NZFMCAE, 1962–63, på grunn av fjellet trengde gjennom skylaget, og ein referanse til Aoraki/Mount Cook på New Zealand, Aorangi eller Aoraki, som tyder skygjennomborande. 

Aorangi er òg eit av fjella i Raukumarafjella på austkysten av New Zealand med størst skardhøgd.

Kjelder

Fjell i Victoria Land
Pennell Coast