alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Fylkesveg 783 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 783 (fleirtyding)
Fylkesveg 783 i Nordland går mellom Kalvøya og Grimsøya i Røst kommune. Vegen er 1,2 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kalvøya
Endepunkt Grimsøya

Bakgrunnsstoff

 783
Vegar i Røst
Fylkesveg 783

Fylkesveg 783 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 783 i Nordland
Fylkesveg 783 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding

nb:Fylkesvei 783 (andre betydninger)
Fylkesveg 784 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 784 (fleirtyding)
Fylkesveg 784 i Nordland går mellom Røst sentrum og  i Røst kommune. Vegen er 1,3 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Røst sentrum
Kommunal veg frå  til Klubben (0,4 km)

Bakgrunnsstoff

 784
Vegar i Røst
Fylkesveg 784

Fylkesveg 784 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 784 i Nordland
Fylkesveg 784 i Rogaland
Fylkesveg 784 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 791

Fylkesveg 791 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 791 i Nordland
Fylkesveg 791 i Rogaland
Fylkesveg 791 i Sør-Trøndelag

Fylkesvegfleirtyding

nb:Fylkesvei 791 (andre betydninger)
Kjempeslekta

Kjempeslekta (Plantago) er ei slekt i maskeblomfamilien. 
Slekta omfattar 265 artar. 

Medlemane har tette grågrøne aks med små tokjønna blomstrar. Dei har røyrforma krone med fire kvite eller lysbrune utbrette flikar. 

Dei veks for det meste som urter med blada i rosett, og sjeldnare som buskar. Kjemper har små, lite prangande  blomar som sit i tette aks eller hovud.

Bruk
Stenglane av kjempe er blitt brukt til ein lek der ein kjemper om å slå akset av stengelen til den andre deltakaren. Leiken har gjeve opphav til plantenamnet.

Groblad er blitt brukt i folkemedisin som omslag på sår. Planten er også blitt brukt mot bronkitt, luftvegskatarr og blærelidingar.

Artar

Kjempeartar i Noreg

4 artar i kjempeslekta er opphavleg  viltveksande i Noreg: groblad, dunkjempe, smalkjempe og strandkjempe. Nokre få andre artar er innført med ballast eller som ugras, og er funne tilfeldig nokre få stader.

 Groblad (P. major)
 Dunkjempe (P. media)
 Smalkjempe (P. lanceolata)
 Strandkjempe (P. maritima)
 Flikkjempe (P. coronopus) - innført art
 Greinkjempe (P. arenaria) - innført art

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Svensk Wikipedia.

Planteslekter
Maskeblomsterfamilien
Fylkesveg 793 i Nordland

Fylkesveg 793 i Nordland går mellom Sørland og Røssnesvågen i Værøy kommune. Vegen er 1,5 km lang

Kommunar og knutepunkt

 Sørland
Endepunkt Røssnesvågen

Bakgrunnsstoff

 793
Vegar i Værøy
Maskeblomfamilien

Kjempefamilien (alt. maskeblomfamilien, Plantaginaceae) er ein familie i ordenen tofrøbladingar. Medlemane har blad i rosett (utan rosett hos Plantago arenaria). Dei har regelrett undersitjande firetalsblomar med lang griffel og fire lange mjølberarar, og kapsel.

Slekter 

Den utvida Plantaginaceae s.l./Veronicaceae har 90 slekter og om lag 1 700 artar. Den største slekta er Veronica med om lag 450 artar. Veronica inneheld òg underslektene Hebe, Parahebe og Synthyris, som tidlegare vart sett på som eigne slekter. Alle slektene i Plantaginaceae var tidlegare klassifisert i Scrophulariaceae (brunrotfamilien), unntatt der dette er oppgitt. Offisielle norske namn er oppgitt der dei eksisterer.

Flytta slekter

Kjelder

Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Bakgrunnsstoff 

Plantaginaceae i MOBOT

Plantar i Noreg
Tofrøbladingar
Hispaniolaparakitt

Hispaniolaparakitten (Psittacara chloropterus) er ein papegøyefugl i parakittfamilien. Han er stadeigen for øya Hispaniola (Haiti og Den dominikanske republikken). Det finst likevel også individ som er sleppte fri i Guadeloupe, Puerto Rico og i Miami i Florida, der dei nokre gonger parar seg med kanarivengparakittar.

Fuglen er ein mellomstor parakitt som er jamleg grønfarga, har ein lang, spiss hale, bleikt nebb og bleike føter, kvite augeringar og eit raudt felt ved leddområdet på vengene. Kjønna er like og hispaniolaparakitten er eit flokkdyr som gjerne dannar flokkar med eit 20–30-tals individ i. Den einaste like arten i området er mayaparakitten, som han enkelt kan skiljast frå fordi denne har blå vengefelt i staden for raude.

Det naturlege habitatet til fuglen er subtropiske eller tørre tropiske skogar, subtropiske eller fuktige tropiske skogar i låglandet, subtropiske eller fuktige tropiske fjellområde og dyrka mark. Like fullt finst det bestandar som lever i urbane område, som den i Santo Domingo, som er aukande. Han er, til liks med mange andre parakittartar, truga av habitattap og ulovleg fanging med kjæledyrmarknaden som mål.

Kjelder 
«Hispaniolan Parakeet» på Wikipedia på engelsk, innhenta 13. mai 2011.

Bakgrunnsstoff 
«Hispaniolan Parakeet - BirdLife Species Factsheet» hjå BirdLife International.
«Estudio de Aves Dominicanas Comunes».
Videoar, bilete og lydfiler med hispaniolaparakitt.

Parakittar
Brunbrystgauk

Brunbrystgauken (Coccyzus rufigularis) er ein fugl i gaukefamilien som er stadeigen for øya Hispaniola (Haiti og Den dominikanske republikken). Han har ei lengd på rundt 45–50 cm, bøygd nebb, mørkeraudt strupe- og brystparti, svart hale og og fjør som er kvite ytst.

Brunbrystgauken ser ut til å føretrekkje eit habitat som ligg mellom tørr skog og fuktig lauvskog. Fuglen held seg gjerne i låglandet, nokre gonger i tørre strok, men har også vore sett i furuskog og i regnskogane i fjellområda. Han et insekt og øgler. Paringstida er kort, noko som ser ut til å skuldast byrjinga av regntida. Då kjem nemleg sikadane, som er den viktigaste matkjelda for fuglen. Brunbrystgauken held seg i visse område og spreier seg sjeldan. Såleis har han berre to stadfesta paringsområde, nær landsbyane Puerto Escondido og Rio Limpio.

Bestanden minka kraftig på 1900-talet. Han er no utrydda frå Gonâveøya, og nesten frå heile Haiti. Ifølgje estimata er det berre mellom 2 500 og 10 000 individ igjen, og talet går framleis nedover, grunna avskoging med landbruksføremål, overbeiting og kanskje også kjemikaliar frå landbruket. I Den dominikanske republikken finst det fire reservat for vern av denne og andre artar. Framskrivingar viser at minken truleg vil saktne i løpet av dei neste ti åra.

Kjelder 
«Bay-breasted Cuckoo» på Wikipedia på engelsk, innhenta 13. mai 2011.
BirdLife Species Factsheet 

Gaukefamilien
Compas

Compas er ein musikksjanger frå Haiti. Han har lang bakgrunn, men vart modernisert på 1980-talet. Då gjekk han frå å vere basert rundt storband til små band med mykje bruk av syntar og gitarar med ekstra mykje choruseffekt. Compas har også fått ein avart med zouk. Wyclef Jean, som har opphavet sitt på Haiti, har gjort compasmusikken populær utanfor Haiti. Plata hans Haiti 101 er inspirert av compasmusikken.

Compas vert sunge på haitisk og melodien pleier å ha same akkordfølgje gjennom heile låten, bortsett frå i ein vri på slutten. Vanlegast er band med to syntar, ein elgitar, ein elbass, eit brasselement, ein vokalist, i tillegg til perkusjon og trommer. Elgitaren spelar vanlegvis melodiar, medan bassen spelar walking bass, ofte veldig stakkato. Når det gjeld trommene, er det gjerne hi-hat-cymbalen som spelar den viktigaste rolla. Brassen har gjerne ei mindre framtredande rolle, med nokre kortare melodiar i løpet av låten.

Artistar som spelar compas 
 Sweet Micky alias Michel Martelly
 T-Vice
 Top-vice
 Carimi
 Tabou Combo
 Djakout Mizik
 Alan Cavé og Zin

Kjelder 
 «Compas» på Wikipedia på svensk, innhenta 13. mai 2011.

Bakgrunnsstoff 
 «Hva er Compas Music » på Digoo.info.

Musikksjangrar
Haitisk kultur
Georges Liautaud

Georges Liautaud () var ein haitisk skulptør, inspirert av voodoo. Han var fødd i Croix des Bouquets, der han budde heile livet, og der han døydde. Opphavleg var han smed, og laga mellom anna krossar til den lokale kyrkjegarden. Det var desse den amerikanske målaren Dewitt Peters og Antonio Joseph la merke til i 1955. Dei spurde seg for om kvar jernkrossane kom frå, og vart vist til den lokale smeden, Liautaud. Han forklarte då at dei høyrde til gravene til voodooutøvarar, og tilbydde å lage nokre til gjestene sine. Det var ikkje berre byrjinga på ein lang karriere for Liautaud, han danna også skule for framtidige kunstnarar i Haiti som har arbeidd med metall.

Etter kvart byrja han å gjere utskjeringar i gamle oljefat og skrapmetall, som ein til dømes kan sjå i Crucifixion (1959, Art Museum of the Americas i Washington, D.C.) Verktøya han brukte, var handmeisel og baufil. Teknikken kravde fysisk styrke og gav ei grov form som han deretter fila og jamna ut. Av og til varma han også opp metallet og hamra det til. Kunstforma hans er i dag ført vidare av kunstnarar som Serge Jolimeau og Gabriel Bien-Aime, og vert kalla bosmétal-skulpturar.

Kunstmuseet Le Musée Georges Liautaud (Georges Liautaud-museet) vart opna i Croix des Bouquets i januar 2009.

Dei viktigaste utstillingane
1955 - Museum of Fine Arts, Houston, Houston, USA
1959 – Biennalen i São Paulo, São Paulo, Brasil
1959 - The United States Collects Pan American Art, Art Institute of Chicago, Chicago, USA
1964 - Le monde des Naïfs, Musée national d'art moderne, Paris, Frankrike
1968 - Artists of the Western Hemisphere: art of Haiti and Jamaica, Center for Inter-American Relations, New York, USA
1974 - The Art of Haiti, Figge Art Museum/Davenport Municipal Art Gallery, Davenport, USA
1978 - Brooklyn Museum, Brooklyn i New York, USA
1979 - Kunst aus Haiti, Staatlichen Kunsthalle, Berlin, Tyskland
1982 - Ritual and Myth: A Survey of African American Art, Studio Museum in Harlem, New York, USA
1989 - Magiciens de la terre, Musée national d'art moderne, Centre Georges-Pompidou, Grande halle de la Villette, Paris, Frankrike
1991 - Spirits: Selections from the Collection of Geoffrey Holder and Carmen Lavallade, Katonah Museum of Art, Katonah, USA
1992 - A Haitian Celebration: Art and Culture, Milwaukee Art Museum, Milwakee, USA 
1995 - Masterworks in Haitian Art from the Collection of the Davenport Museum, Davenport Museum of Art, Davenport, USA
1998 - Sacred Arts of Haitian Voodoo, Fowler Museum at UCLA, Los Angeles, USA. 
2003 - Vaudou, abbaye de Daoulas, Daoulas, Frankrike
2004 - Winslow Anderson Collection of Haitian Art, Huntington Museum of Art, Huntington, USA 
2006 - Allegories of Haitian Life from the Collection of Jonathan Demme, Bass Museum of Art, Miami, USA
2012 - Outside the Box, Pan American Art Projects, Miami, USA
2013 - Haiti in Extremis: Death and Life in 21st Century Haitian Art, Fowler Museum at UCLA, Los Angeles, USA

Fotnotar

Kjelder 
 Centre communautaire de Noailles: Georges LIAUTAUD 
 «Georges Liautaud » på Candice Russell’s Haitianna, innhenta 13. mai 2011.
 «Georges Liautaud» på Answers.com, innhenta 13. april 2011.

Haitiske kunstnarar
Engminneblom

Engminneblom (Myosotis scorpioides ) er ei fleirårig plante i rubladfamilien. Ho har ei sirkumpolar utbreiing i den nordlege tempererte sona.

Skildring

Planta har opprett vekst og kan bli opptil 70 cm høg. 
Ho har tett blomsterstand utan blad. Blomsteren er oftast 8-12 mm brei, stundom 4-5 mm. Knoppen er rosa medan blomsteren som regel er lyseblå når han er heilt open, med gule senter og kvite saftmerke.
Kronrøyra når utom begerflikane. 

Engminneblom blømer frå midten av våren til den første frosten i tempererte klima.

Medan engminneblom opphavleg kjem frå Eurasia, veks planta også introdusert andre stader. Ho er utbreidd i Nord-Amerika, der ho nokre stader blir rekna som eit skadeleg ugras. 
Han finst i Noreg nord til Vesterålen, og også i Finnmark.

Engminneblom veks vanlegvis i våte og fuktige område, som i grøfter, myrer, vatn, bekkar og elver. Planta føretrekk våt jord, men kan også veksa neddykt i vatn, og kan forma flytande øyer.

Andre namn på engminneblom er bokmål «engforglemmegei», dansk eng-forglemmigej, svensk förgätmigej og engelsk water forget-me-not eller scorpion grass.

Kjelder 

 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Denne artikkelen bygger på «Förgätmigej» frå ,  den 13. mai 2011.  

Denne artikkelen bygger på «Myosotis scorpioides» frå ,  den 26. juni 2018.

Bakgrunnsstoff

 Arne og Anna-Lena Anderberg: Den virtuella floran, Naturhistoriska riksmuseet 
Jepson Manual Treatment
Connecticut Botanical Society 
Fotogalleri

Viltveksande plantar i Noreg
Rubladfamilien
Wilson Bigaud

Wilson Bigaud () var ein haitisk målar. Før han vart det, arbeidde han med leire. På ei internasjonal utstilling i Washington, D.C. i 1950 vann Bigaud andreprisen for eit måleri med tittelen «Paradis». Han måla også eit veggmåleri i katedralen Eglise Episcopale d’Haïti i Port-au-Prince som viser bryllaupet i Kana. Han var medlem av kunstnargruppa som vart skipa av Hector Hyppolite.

Kjelder 
«Wilson Bigaud» på Wikipedia på engelsk, innhenta 13. april 2011.
Patricia Schutt-Ainé: Haiti. A Basic Reference Book (Miami i USA: Staff of Librairie Au Service de la Culture, 1994), s. 108.
Bihalji-Merin, Oto (omsett av Norbert Guterman): Modern Primitives: Masters of Naive Painting (New York: Harry N. Abrams, 1959), s. 266.

Referansar 

Haitiske kunstnarar
Folk frå Port-au-Prince
Fylkesveg 803 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 803 (fleirtyding)
Fylkesveg 803 i Nordland går mellom Spengervatnet og Ytre Skjelfjord i Flakstad kommune. Vegen er 4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Spengervatnet
Indre Skjelfjord
Kommunal veg frå Ytre Skjelfjord til Nesland (5,9 km)

Bakgrunnsstoff

 803
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 805 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 805 (fleirtyding)
Fylkesveg 805 i Nordland går mellom Napp og Myrland i Flakstad kommune. Vegen er 5,5 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Napp
Endepunkt Myrland

Bakgrunnsstoff

 805
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 807 i Nordland

Fylkesveg 807 i Nordland går mellom Båtnesoddan i Flakstadpollen og Nusfjord i Flakstad kommune. Vegen er 6,2 km lang, og kryssar Flakstadøya i nord-sør-retning.

Fylkesvegen høyrer med i Nasjonal turistveg Lofoten som ein av fleire sidevegar til europaveg 10.

Kommunar og knutepunkt

 Båtnesoddan
Endepunkt Nusfjord

Bakgrunnsstoff

 807
Nasjonale turistvegar
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 810 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 810 (fleirtyding)
Fylkesveg 810 i Nordland går mellom Kåkern og Sund i Flakstad kommune. Vegen er 2,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kåkern
Arm til Stor-Grimsholmen (1,3 km)
Endepunkt Sund i Lofoten

Bakgrunnsstoff

 810
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 811 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 811 (fleirtyding)
Fylkesveg 811 i Nordland går mellom Vareid og Vikten i Flakstad kommune. Vegen er 4,2 km lang.

Fylkesvegen høyrer med i Nasjonal turistveg Lofoten som ein av fleire sidevegar til europaveg 10.

Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 804.

Kommunar og knutepunkt

 Vareid
Endepunkt Vikten

Bakgrunnsstoff

 811
Nasjonale turistvegar
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 811

Fylkesveg 811 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 811 i Nordland
Fylkesveg 811 i Vestfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 814 i Nordland

Fylkesveg 814 i Nordland går mellom Sørvalle og Ytresand i Flakstad kommune. Vegen er 2,2 km lang.

Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 806.

Kommunar og knutepunkt

 Sørvalle
Arm til Indresand (0,3 km)
Endepunkt Ytresand

Bakgrunnsstoff

 814
Vegar i Flakstad
Fylkesveg 832 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 832 (fleirtyding)
Fylkesveg 832 i Nordland går mellom Straumgård og Borg i Vestvågøy kommune. Vegen er 8,9 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Straumgård
 Borg

Bakgrunnsstoff

 832
Vegar i Vestvågøy
Fylkesveg 832

Fylkesveg 832 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 832 i Nordland
Fylkesveg 832 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 840 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 840 (fleirtyding)
Fylkesveg 840 i Nordland går mellom Storfjorden og Stamsund i Vestvågøy kommune. Vegen er 7,7 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Storfjorden
Steine
 Stamsund

Bakgrunnsstoff

 840
Vegar i Vestvågøy
Fylkesveg 840

Fylkesveg 840 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 840 i Nordland
Fylkesveg 840 i Rogaland
Fylkesveg 840 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding

nb:Fylkesvei 840 (andre betydninger)
Fylkesveg 842 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 842 (fleirtyding)
Fylkesveg 842 i Nordland er ein kort sambandsveg mellom europaveg 10 og Leknes lufthamn. Vegen er 460 meter lang.

Kommunar og knutepunkt

 Leknes
Endepunkt

Bakgrunnsstoff

 842
Vegar i Vestvågøy
Fylkesveg 842

Fylkesveg 842 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 842 i Nordland
Fylkesveg 842 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 843 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 843 (fleirtyding)
Fylkesveg 843 i Nordland går mellom Storeid og Gravdal i Vestvågøy kommune. Vegen er 7,8 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Storeid
 Gravdal

Bakgrunnsstoff

 843
Vegar i Vestvågøy
Fylkesveg 843

Fylkesveg 843 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 843 i Nordland
Fylkesveg 843 i Rogaland
Fylkesveg 843 i Vest-Agder
Fylkesveg 843 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 844 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 844 (fleirtyding).
Fylkesveg 844 i Nordland går mellom Eltoftkrysset og Tangstadelva i Vestvågøy kommune. Vegen er 2,6 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Eltoftkrysset
 Tangstadelva

Bakgrunnsstoff

 844
Vegar i Vestvågøy
Fylkesveg 844

Fylkesveg 844 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 844 i Nordland
Fylkesveg 844 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 850 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 850 (fleirtyding).
Fylkesveg 850 i Nordland er ein kort sambandsveg mellom europaveg 10 og Svolvær lufthamn, Helle. Vegen er 391 meter lang og har asfaltdekke.

Kommunar og knutepunkt

 Helle
Endepunkt

Bakgrunnsstoff

 850
Vegar i Vågan
Fylkesveg 850

Fylkesveg 850 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 850 i Nordland
Fylkesveg 850 i Rogaland

Fylkesvegfleirtyding
Minneblom

Minneblom er ei slekt i rubladfamilien. Plantane har finhåra stengel og blad. Blomane har blå krone med fem små gule skjel i kronrøyropningen. Dei har blanke mørke smånøtter. Ni artar veks i Noreg.

Norske artar
Engminneblom (M. scorpioides)
Dikeminneblom (M. caespitosa)
Bogeminneblom (M. baltica)
Fjellminneblom (M. decumbens)
Åkerminneblom (M. arvensis)
Gjerdeminneblom (M. sparsiflora)
Bakkeminneblom (M. ramosissima)
Dvergminneblom (M. stricta)
Perleminneblom (M. discolor)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Förgätmigejsläktet» frå ,  den 14. mai 2011.  
 
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.

Planteslekter
Rubladfamilien
Huset Bourbon

Huset Bourbon er ei kongeætt som har regjert i Frankrike, Spania, og noverande Italia.

Det noverande huset Bourbon er ei grein av Huset Capet, gjennom bror til Filip III av Frankrike, Robert av Clermont, som gifta seg med Beatrix, ei dotterdotter til Arcimbold VII, den siste hertugen av det eldre huset Bourbon. Den bourbonske tittelen har fleire gonger vorte ført vidare gjennom kvinneledd. Den første kongen av Frankrike frå dette huset var Henrik IV av Frankrike (1553–1610), son til hertugen av Vendôme og dronning Johanna III av Navarra.

Namnet kjem av stamborga Bourbon l'Archambault i Frankrike. Første huset Bourbon, greven av Bourbon, er kjent sidan 900-talet.

Det franske kongehuset Bourbon vart grunnlagt av Henrik IV av Frankrike. Greiner av det franske huset Bourbon har òg regjert i Napoli og Sicilia og dessutan i Parma og innehar enno den spanske trona. Ei grein av ætta fekk tittelen prins av Condé. Den greina døydde ut i 1830. Det einaste statsoverhovudet av ætta i dag er Juan Carlos I av Spania.

Liste over regentar frå huset Bourbon

Frankrike

Franske monarkar 
Datoane viser regjeringstid
 Henrik IV, den store (1589–1610)
 Ludvig XIII, den rettferdige (1610–1643)
 Ludvig XIV, solkongen (1643–1715)
 Ludvig XV, den elska (1715–1774
 Filip II av Orléans (statsminister) (1715–1723)
 Ludvig XVI (1774–1792)

Pretendentar til den franske trona 
 Ludvig XVI (1792–1793)
 Ludvig XVII (1793–1795)
 Ludvig XVIII (1795–1814)

Franske monarkar 
 Ludvig XVIII (1814–1824)
 Karl X (1824–1830)
 Ludvig XIX (1830)
 Ludvig Filip (1830–1848)

Legitime pretendentar til den franske trona 
 Karl X (1830–1836)
 Ludvig XIX (1836–1844)
 Henrik V (1844–1883)
 Johan III (1883–1887)
 Karl XI (1887–1903)
 Jaime I (1903–1931)
 Karl XII (1931–1936)
 Alfonse I (1936–1941)
 Henrik VI (1941–1975)
 Alfonso av Anjou og Cádiz (1975–1989)
 Louis Alphonse av Anjou (frå 1989)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Huset Bourbon» frå ,  den 14. mai 2011.  
 

Europeiske kongefamiliar
Franske adelsfamiliar
Spanske adelsfamiliar
Fylkesveg 862 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 862 (fleirtyding)
Fylkesveg 862 i Nordland går mellom Vinje og Trettmyra i Vågan kommune. Vegen er 13 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Vinje
Arm frå Storhaugen til Hovsund (0,8 km)
 Trettmyra

Bakgrunnsstoff

 862
Vegar i Vågan
Fylkesveg 864 i Nordland

Sjå òg fylkesveg 864 (fleirtyding)
Fylkesveg 864 i Nordland går mellom Kleppstad og Brenna i Vågan kommune. Vegen er 11,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Kleppstad
Sydalen
Gravermarka
Endepunkt Brenna

Bakgrunnsstoff

 864
Vegar i Vågan
Fylkesveg 864

Fylkesveg 864 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 864 i Nordland
Fylkesveg 864 i Sør-Trøndelag
Fylkesveg 864 i Østfold

Fylkesvegfleirtyding
Fylkesveg 872 i Nordland

Fylkesveg 872 i Nordland går mellom Reinskaret og Sandnes i Vågan kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Kommunar og knutepunkt

 Reinskaret
Pundsletta
Kommunal veg frå Sandnes til Årstein (5,4 km)

Bakgrunnsstoff

 872
Vegar i Vågan
Fylkesveg 881

Fylkesveg 881 finst i fleire fylke i Noreg:

Fylkesveg 881 i Nordland
Fylkesveg 881 i Vestfold

Fylkesvegfleirtyding
Laukvik

Laukvik er eit lite fiskevær i Vågan kommune i Nordland, på nordvestspissen av Austvågøy i Lofoten. Det er samband til fylkesvegar austover til E10 i høvesvis Vestpollen ved Austnesfjord og Fiskebøl ved Hadselfjorden, sistnemnte i Hadsel kommune.

Fyrste ledd i namnet kjem av norrønt laukr, lauk. I stadnamn siktar det til førekomst av ville laukvokstrar.

Kjelder 

Fiskevær i Nordland
Geografi i Vågan
Fiskebøl

Fiskebøl er ein ferjestad i Hadsel kommune i Nordland, på Kong Olavs veg (E10) på nordsida av Austvågøya. Herfrå går det ferje nordover til Melbu på Hadseløya. Austover er det vegsamband til Hinnøya via tunnel under Sløverfjorden og bru over Raftsundet (del av Lofast). Her er det produksjon av fiskelenser og fiskeoppdrett.

Kjelder 

Geografi i Hadsel
Rubladfamilien

Rubladfamilien er ei familie i ordenen tofrøbladingar. Plantane er rublada med spreidde blad, oftast eitt- eller toårige. Blomstrane sit i einsidige kvastar som er rulla saman som sniglehus medan dei er unge. Krona har røyr og oftast flat eller skålforma krage. Plantane har frukt med fire smånøtter. Griffelen sit ved grunnen av smånøttene og stikk opp mellom dei. Femten slekter er funne i Noreg.

Norske slekter
 (Omphaloides)
 (Cynoglossum)
 (Lappula)
 (Amsinckia)
 (Asperugo)
 (Symphytum) Valurtslekta
 (Borago)
 (Anchusa)
 (Pentaglossis)
 (Nonea)
 (Myosotis) Minneblom
 (Mertensia) Østersurtslekta
 (Lithospermum)
 (Echium)
 (Cerinthe)

Kjelder 
 Johannes Lid: Norsk-svensk-finsk flora. Det Norske Samlaget, 1985.
Denne artikkelen bygger på «Strävbladiga växter» frå ,  den 14. mai 2011.  
 

Plantefamiliar
Tofrøbladingar
Digermulen

Digermulen er ein busetnad og ferjestad i Vågan kommune i Nordland. Staden ligg sør i Raftsundet, lengst sørvest på Hinnøya. Digermulen har mellom anna barne- og ungdomsskule, barnehage og daglegvareforretning. Herfrå er det samband med buss til Svolvær og ferje til Hanøy og Finnvik.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Digermulen.de (uoffisiell nettstad, norsk, tysk)
 GodTur.no: Keiservarden 384 moh.-Digermulen. Ti på topp Vågan
 Lofoten.com: Austre Vågan

Geografi i Vågan
Ferjeleie i Nordland
Bygder i Nordland
Raftsundet

Raftsundet er eit sund i Hadsel og Vågan kommune i Nordland, mellom Hinnøya og Austvågøya.

Sundet er 25 km langt og svært smalt i den nordre delen. I aust er det fjell opptil ca. 700 moh, i vest ei rekkje toppar over 1000 moh. Sundet blir sommarstid besøkt av mange turistskip, derav hurtigruta som går gjennom sundet. Særleg kjent er den vesle og mørke Trollfjorden, som mot vest skjer inn i Austvågøy. Det er bru på E10 over Raftsundet i nord, med eit lengste spenn på 298 meter. Langs austsida av sundet er det fylkesveg.

Fyrste ledd i namnet kjem av norrønt raptr, stokk.

Kjelde

Bakgrunnsstoff 
 Vrakdykking.com om D/S Nordstjernens forlis 

Sund i Nordland
Geografi i Hadsel
Geografi i Vågan