alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cape Monze

Cape Monze (også Ras Muari, Jhill Poshete eller Cape Mount) er eit nes i Arabiahavet utanfor Karachi. Det har eit fyrtårn og ei strand.

Neset ligg i sørenden av Kirtharfjella, på grensa melloma Sind og Balutsjistan.
Det har bratte klipper danna av hard kalkstein. Skjelpadder bruker stranda til å leggja egg.

Cape Monze ligg rundt 3 mil vest for Karachi.
Området er ein populær utfluktstad for bybuarar. I 2014 blei det meldt at vegen til stranda, som går forbi atomkraftverket KANUPP, var sperra.

Fyr

Fyret på Cape Monze på 48 meter er det høgaste i Pakistan.
Det er eit rundt tårn måla med vassrette svarte og kvite striper på sida som vender ut mot havet.
Det blei bygt av britane i 1914.
Fyret blir drive manuelt og er bemanna.
Det ligg fleire bygningar tilknytte fyret i nærleiken.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Lighthouses of Pakistan 
 17 Astonishing Places You Wouldn’t Believe Are In Pakistan

Nes i Pakistan
Strender i Pakistan
Fyr i Pakistan
Karachi
Engel Astrup

Engel Astrup (), fødd Engel Sunde, var ein norsk kunsthandverkar gift med kunstnaren Nikolai Astrup.

Liv

Engel Sunde voks opp på garden Sunde i Jølster, og blei kjend med Astrup då han ville måla det bratte Kleivafjellet ved Kjøsnesfjorden. Han fekk lov til å stå i eit rom på Sunde på motsett side av vatnet, der var det god utsikt til fjellet. Astrup måla bildet «Rå novembermorgen på Sunde i Jølster» (seinare kjent som «Kollen»).

I 1907 gifta Engel seg, før ho hadde fylt 16 år, med den tolv år eldre Nikolai Astrup. Nikolai og Engel Astrup kjøpte ein husmannsplass på Sandalstrand (no Astruptunet) i 1912 og flytta dit i 1913. Engel Astrup sette sitt særpreg på kunstnarheimen. Ho samla på antikviteter og tekstilar og hadde ei stor samling historiske Jølster-åkle i ulike mønster. Etter kvart utvikla Engel Astrup seg også som tekstilkunstnar. Ho blei særleg kjend for stofftrykka sine, og spesielt for bunadsforklede i opptil tre-farga mønster. I 1939 stilte ho ut handtrykte dukar i Bergens Kunstforening, og blei også vald inn som varaformann i Jølster Husflidslag.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Engel Astrup» frå ,  den 22. januar 2020.  
 

Norske kunsthandverkarar
Folk frå Jølster
Jens Marcussen den yngre

Jens Marcussen () var ein norsk skipsreiar og politikar for Høgre og Framstegspartiet. Han var ordførar i Tvedestrand kommune frå 1968 til 1971, og stortingsrepresentant i periodane 1981–1985 og 1989–1993. Også farfaren Jens Marcussen var i si tid stortingsrepresentant.

Bakgrunn
Marcussen var son  av skipsreiar Jens Nicolai Bertrand Marcussen (1886-1972) og husmor Maria Tovsen (1896-1981).

Han hadde eksamen frå Oslo handelsgymnasium frå 1946 og befalskurs frå Luftforsvaret frå 1947. Fram til 1951 hadde han ymse førefallande arbeid i den omfattande verksemda faren dreiv i Dypvåg, både som gardsarbeidar, postfunksjonær og butikkekspeditør. I 1951-1952 var han kontorist i London og Newcastle og deretter kontorist ved faren sitt reiarlagskontor på Askerøya 1952–1957. I 1958 tok han over reiarlaget.  Han var også skogeigar 1976–1993.

Marcussen gifra seg med Marta Margarita «Martita» Christophersen i 1951. Dei hadde tre barn.

Politikk
Marcussen var politisk aktiv for Høgre frem til 1975, då han melde overgang til Framstegspartiet. For Høgre var han medlem av Dypvåg kommunestyre 1952–1959, formann i Dypvåg Høyre 1952–1959, medlem av Tvedestrand kommunestyre 1960–1975 og 1980–1981 (varaordførar 1965–1966, ordførar 1967–1971), formann i Tvedestrand Høyre 1960–1962, fylkesvaraordførar i Aust-Agder 1967–1971 og formann i Aust-Agder Høyre 1972–1975. I Framstegspartiet var han 1. viseformann 1976–1978, redaktør i partiavisa Fremskritt 1976–1978, ordførar i landsstyret 1979–1981 og gruppesekretær for stortingsgruppa 1976–1977 og 1985–1986. Han tapte kampen om formannsvervet i partiet i ei kampavstemming mot Carl I. Hagen i 1978, men dei to heldt fram med å ha eit godt samarbeid. Marcussen blei vald inn på Stortinget frå Rogaland 1981–1985 og frå Aust-Agder 1989–1993. I sin siste periode var han 1. visepresident i Lagtinget.

Stortingskomitear 
 1989–1993 medlem i Valgkomiteen
 1989–1993 leder i Sjøfarts- og fiskerikomiteen
 1989–1993 medlem i Den utvidede utenriks- og konstitusjonskomiteen
 1981–1985 medlem i Den forberedende fullmaktskomiteen
 1981–1985 medlem i Landbrukskomiteen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Jens Marcussen» frå ,  den 28. mars 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Stortingsrepresentantar frå FrP
Stortingsrepresentantar for Aust-Agder
Stortingsrepresentantar for Rogaland
Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1981-1985
Ordførarar i Tvedestrand
Høgreordførarar i Aust-Agder
Norske skipsreiarar
Norske redaktørar
Kjetil Jemte

Kjetil Jemte eller Kjetil Jamte (gamalnorsk Ketill jamti, svensk Kettil Jamte) eller Kjetil Anundsson var ifølgje soga den første kjende nybyggjaren i Jamtland. Ifølgje Snorre Sturlason var Kjetil son av Anund Jarl i Sparbu i Nord-Trøndelag. 

Soga om Håkon den gode og soga om Olav den heilage fortel at Kjetil Jemte drog mot aust over Kjølen med ei stor mengd folk og buskap. Dei rydda skog og dyrka opp store bygder som seinare skulle få namnet «Jamtland» etter han. Årsaka til utvandringa var at austlandskongen Øystein «den vonde» herja så hardt i Trøndelag at mange flykta frå landet. Snorre seier ikkje noko om kva tid Kjetil Jemte skal ha levd, men det må ha vore på 700- eller 800-talet.

Snorre fortel:
Øystein, kongen til opplendingane, som sume kalle den mektige, men somme den ille, herja i Trøndelag og la under seg Øynafylket og Sparbyggjafylket; han sette son sin over dei; men trønderane drap han. Kong Øystein fór andre gongen på hærferd til Trøndelag og herja rundt omkring og la under seg; då spurde han trønderane kven dei helst ville ha til konge, trælen hans, som heitte Tore Fakse, eller hunden hans, som heitte Saur. Dei tok hunden, av di dei trudde at dei så skulle rå seg meir sjølve; dei lét seida tre manns vit i hunden, og han gøydde to ord og tala det tredje. Dei gjorde halsband og ei lekkje av sølv og gull; og straks det vart sølut, så tok hirdmennene hans og bar han på herdane sine. Det vart stelt til eit høgsete åt han, og han sat på ein haug, liksom andre kongar; han budde på Inderøya og hadde setet sitt der det heiter Sakshaug. Det er fortalt at han fekk banen sin av di det kom vargar og tok på buskapen hans, og hirdmennene eggja han til å verja feet. Han gjekk ned av haugen og fór dit som vargane var; men dei reiv han sund straks. Mange andre forunderlege ting gjorde kong Øystein med trønderane. For denne herjinga og ufreden flydde mange hovdingar, og mykje folk flydde frå odelsgardane sine. Kjetil Jemte, són til Onund jarl frå Sparbu fór aust over Kjølen, og ein heil brote folk med han; dei bygde store bygder der det sidan heiter Jemtland. Soneson til Kjetil var Tore Helsing; han fór for ei draps-sak frå Jemtland og aust over til skogane som der ligg, og bygde; og dit søkte mykje folk med han. Dette landet kallar dei Helsingland.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Kjetil Jemte» frå ,  den 28. mars 2017.

Litteratur 
 Heimskringla
 Nils-Erik Eriksson, Sägnen om Kettil Jamte och Härjulf Hornbrytare, Jamtlis årsskrift Jämten, 1993

Bakgrunnsstoff 
 Saga om Jamtland på jemtsk.

Folk i Heimskringla
Jämtland
Svenskar frå norrøn tid
Nordmenn frå norrøn tid
Tore Helsing

Tore Helsing er ein person frå norøn sogelitteratur som er kjend for å gje namn til Helsingland i Sverige.

Snorre Sturlasson skriv:

Kjetil Jemte, son til Onund jarl frå Sparbu fór aust over Kjølen, og ein heil brote folk med han; dei bygde store bygder der det sidan heiter Jemtland. Soneson til Kjetil var Tore Helsing; han fór for ei draps-sak frå Jemtland og aust over til skogane som der ligg, og bygde; og dit søkte mykje folk med han. Dette landet kallar dei Helsingland.

Kjelder

Kettil Jamte i Norrländsk uppslagsbok, Band 2, 1994
Folk i Heimskringla
Påskekrim

Påskekrim er tradisjonen med å nyta krim, det vil seia oppklaringa av oppdikta brotsverk, i påsketida.
Påskekrim verker vera eit særnorsk fenomen som blei stifta gjennom lanseringa av ein kriminalroman gjennom ein førstesidannonse i 1923 ein dag før palmesøndag. Sidan er det blitt vanleg å lesa krim, løysa krimgåter, høyra krimhøyrespel og sjå krimseriar på fjernsyn i påsken.

Opphav 

Bergenstoget plyndret i natt var ein roman skriven av Jonathan Jerv, eit pseudonym for Nordahl Grieg og Nils Lie. 
Boka blei gjeven ut på Gyldendal der bror til Grieg, Harald Grieg, var redaktør. Ho blei lansert med ein annonse på førstesida til Aftenposten laurdag 24. mars 1923, dagen før palmesundag. Annonsen kunne likna ein nyhendesak, og mange folk skal ha blitt lurt til å tru av toget verkeleg var blitt plyndra. Marknadsføringa verka, og førsteopplaget på 7000 eksemplar blei seld ut.
Seinare er det blitt vanleg å gje eller stilla ut krimbøker til påske.

Fredrik Wandrup la i 2014 fram fleire moglege teoriar for kvar påskekrimomgrepet kom frå, som at sjangeren stod til den skumle norske påskeferinga, at påsken var så lang at ein trengde spenningslitteratur til avveksling, at mordmysteria peika tilbake til heidenske blot om våren, at påsken var tida for eit kjent norsk justismord, eller at pocketbøker med krim var lette å pakka i påskesekken og eventuelt leggja igjen på hytta. Han ende likevele opp med marknadsføringsfenomen som beste forklaring. Andre har trekt paralellar til den kristne påskeforteljinga med  «synd, skyld og soning».

Påskekrim i media og det vidare samfunnet
NRK byrja senda fjernsynskrim i påsken i 1976. 
Den første detektiven deira var Lord Peter Wimsey, deretter følgde fleire britiske krimheltar som Adam Dalgliesh, Miss Marple, Hercule Poirot og Kriminalsjef Foyle.
Også TV2 sender ofte krim til påske. TV3 og TVNorge har gjort det til tider, men sender ikkje påskekrim kvart år.

NRK Radio har sendt krimhøyrespel nesten kvar påske sidan 1980.

Påskekrim kan også ha form som ei gåte eller ein fritidsaktivitet deltakarar skal prøva å løysa. Norsk Folkemuseum hadde til dømes ei krimgåte laga av Hilde Hagerup som del av sine påskeaktivitetar i 2013.

Sjå òg
Julegrøss

Kjelder

Påske
Kriminallitteratur
Norske tradisjonar
St. Johann in Tirol

St. Johann in Tirol (dialekt: Sainihåns) er ein bykommune i distriktet Kitzbühel nordaust i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 59,1 km² og i kring 9 200 ibuarar.

Byen ligg i Leukental, 660 meter over havet, og der dei tre elvane Reither Ache, Kitzbüheler Ache og Fieberbrunner Ache renn saman og dannar Großache, ei elv som under navnet Tiroler Ache munnar ut i Chiemsee i tyske Bayern.

Ei kyrkje bygd på 700-talet og vigd Johannes døyparen, har gitt namn til staden. Byen St. Johann kom til rikdom gjennom utvinning av kopar og sølv i tida frå 1500- til 1700-talet. Den då 780 meter djupe gruva ved Oberndorf var den gongen verdas djupaste sjakt.

I dag er turisme hovudnæring i St. Johann.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «St. Johann in Tirol» frå ,  den 28. mars 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Byar i Tirol
Fieberbrunn

Fieberbrunn er ein kommune i distriktet Kitzbühel i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 76,2 km² og i kring 4 300 ibuarar. Landsbyen Fieberbrunn ligg 790 meter over havet.

Dei 19 små og større grendene i kommunen ligg spreidd i eit landskap med bakkar, lauvskog og snaufjell, søraust for Kitzbühel.

Turisme er hovudnæring i Fieberbrunn, ganske særleg vinterturismen.

Skihopparen Andreas Widhölzl og skirennaren Manuel Feller er begge frå Fieberbrunn.

KJelder
Denne artikkelen bygger på «Fieberbrunn» frå ,  den 28. mars 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Lasaruslaurdag

Lasaruslaurdag er dagen før palmesundag som blir markert i kyrkjer som følgjer bysantinsk ritus, det vil seia i den ortodokse kyrkja og i gresk-katolske kyrkjer. Dagen er til minne om vekkinga av Lasarus frå dei døde som blir omtalt i Johannesevangeliet. Inngangen til Jerusalem er nemnd like etter i evangeliet. Lasaruslaurdag og palmesundag er dermed liturgisk knytt til kvarandre.

I veka før lasaruslaurdag følgjer liturgien i Triodion Lasarus sin sjukdom og død, og Jesus si reise frå andre sida av Jordanelva til Betania, der Lasarus og systrene hans, Marta og Maria, budde. Veka er kjend som «palmeveka» eller «blomsterveka».

Lasaruslaurdag i kyrkja
Som i jødisk tradisjon byrjar dagane i den ortodoke kyrkja ved solnedgang, derfor byrjar lasaruslaurdag ved aftansong på dagen før (fredagen). Då ender ein lesinga av 1. mosebok som tok til første dag av fasten med skildringa av patriarken Jakob sin død, gravferd og sørginga over han. Deretter blir ein kanon om gjenopplivinga av Lasrus, skriven av Andreas av Kreta, framført ved kompletorium.

Lasaruslaurdag og palmesundag har ei særskild stilling i kyrkjeåret som dagar av glede og triumf mellom den store fasten og sørginga i den stille veka. Bibellesinga og salmane på denne dagen ser fram mot Jesus si oppstode og den framtidige oppstoda til alle menneske.

Mange stader i den russisk-ortodokse kyrkja bruker ein grøne liturgiske klede og antependium på lasaruslaurdag og palmesundag. Desse står for fornying. I den gresk-rtodokse kyrkja er det vanleg å fletta omfangsrike krossar av palmeblad denne dagen, til bruk på palmesundag.
Tradisjonelt har einebuarar kome tilbake frå bustadane sine i villmarka til klostera sine på lasaruslaurdag for å delta i markeringane i den stille veka.

Skikkar

Dei førti fastedagane i den store fasten ender i samband med lasaruslaurdagen. Ein fastar også på denne dagen, men kan tillata eting av kaviar. Som vanlege egg (påskeegg) kan fiskeegg vera eit symbol på nytt liv og gjenoppståing.

I den gresk-ortodokse kyrkja lagar og et ein krydra brød kalla lazarakia til høgtida.

På Balkan kan høgtida markerast av unge jenter med fine klede og pynta hår som går i opptog, syng og dansar folkedansar. Kvart hus dei vitjar kan gje dei små gåver og mat.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Lazarus Saturday» frå ,  den 29. mars 2017.  

Denne artikkelen bygger på «Lazarice» frå ,  den 30. mars 2017.  
 

Påske
Ortodoks kristendom
Laurdag
Torhild M. Hansen

Torhild Marie Hansen () er ein norsk forfattar frå Hyllestad kommune  i Sogn og Fjordane.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Biblioteka i Sunnfjord

Forfattarar frå Hyllestad
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske sakprosaforfattarar
Beredskapstroppen

Beredskapstroppen (kallesignal «Delta») er den norske Politi- og lensmannsetaten sin spesialtrente innsatsstyrke mot sabotasje, terrorisme, gisselsituasjonar, og vanskelegare væpna oppdrag, både innanlands og utanlands. Styrken på ca. 120-150 personar held til i Oslo politidistrikt.

Organisering

Beredskapstroppen består av fire divisjonar med to team i kvar som består av følgjande:
 Eit tauentringsteam
 Eit bilentringsteam
 To skarpskyttarteam
 Eit båtteam
 Eit stille entringsteam
 Eit sprengingsteam
 Eit sanitetsteam
 Eit dykkarteam

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Beredskapstroppen» frå ,  den 22. april 2017.  
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Fotografi
 https://www.magma.no/organisasjonskulturen-i-politiets-beredskapstropp
Oslo politidistrikt
Politi- og lensmannsetaten
Maskinomsette artiklar som treng gjennomgang
SIG Sauer SSG 3000

SIG Sauer SSG3000 er ei boltrifle med avtagbart magasin, utvikla av SIG Sauer i Sveits og produsert i Tyskland. Rifla er så å seia identisk med SIG Sauer 200 STR, og vert brukt som skarpskyttarrifle av mange politieiningar i både Europa og USA, mellom dei Noreg. Utforminga er basert på SSG 2000.

Brukarar 
 Brasil: Hæren
 Chile: Hæren
 Colombia: Politiet og hæren
 Egypt: Spesialstyrker
 Finland: Finsk politi
 India: National Security Guard
 Indonesia
 Noreg: Politets beredskapstropp
 Slovakia: Spesialpoliti (Slovak Police Útvar Osobitného Určenia)
 Sør-Korea: Marineinfanteri
 Thailand: Hæren
 Tsjekkia 
 Tyrkia: Spesialstyrker
 : Uruguay: Marineinfanteri (Fusileros Navales)
 Venezuela

Referansar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «SIG Sauer SSG 3000» frå ,  den 22. april 2017.  
 

Repetergevær
Benelli

Benelli Armi Spa er ein italiensk våpenprodusent etablert i 1967.

Selskapet held til i Urbino Italia, og er kjent for å produsera høgkvalitets-hagler for både militære, politi og sivile over heile verda.

Våpen 
 Hagler

 Benelli M1 (kaliber 12 & 20)
 Benelli M2 (kaliber 12 & 20)
 Benelli M4 Syp 90 (kaliber 12)
 Benelli Raffaello (kaliber 12)
 Benelli Raffaello CrioComfort (kaliber 12 & 20)
 Raffaello Crio 28 (kaliber 28)
 Benelli Vinci (kaliber 12)
 Benelli Montefeltro (kaliber 12 & 20)
 Super Black Eagle & Super Black Eagle II) (kaliber 12)
 Super Sport (Kaliber 12)
 Pumpe-hagler
 Benelli Nova (kaliber 12 & 20)
 Benelli Supernova (kaliber 12)
 Benelli M3 (kaliber 12 & 20)
 Riflar
 Benelli Argo 
 Benelli MR1 
 Benelli R-1
 Konkurransepistolar
 Benelli MP 90 S (kaliber .22 Long Rifla)
 Benelli MP 90 S (kaliber .32 S&W Long)

 Benelli MP 95E 22 (kaliber .22 Long Rifla)
 Benelli MP 95E 32 (kaliber .32 S&W Long)
 Pistolar
 Benelli B76
 Luftpistolar
 Benelli Kite 
 Maskinpistolar
 Benelli CB M2

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Benelli» frå ,  den 29. mars 2017.

Bakgrunnsstoff 
 

Skipingar i 1967
Våpenprodusentar
Italienske føretak
Colt Canada C7

C7 og C8 er automatgevær frå Colt Canada, tidlegare kjent som Diemaco. C7 er ein klona av det velkjende M16-geværet som er standardvåpen til dei væpna styrkane i USA, medan C8 er ein klona av M16s viderutvikling: karabinversjonen M4. Sagt på ein annan måte, C8 er karabinversjonen av C7. Alle nemnde gevær er ein del av AR-15 familien, og har dermed røter tilbake til utviklinga av M16 på 60-talet. C8 sin fordel framfor nemnde våpen er dens «heavy barrel», eit ekstra tjukt forkromma løp, som toler ekstrem ildgivning utan å gløda eller endra form.

Noreg 
I Noreg har Jegerkommandoen til hæren (HJK) og Marinejegerkommandoen (MJK) C8 som sit standardvåpen, då med ein versjon kalla C8SFW, der SFW står for Special Force sin Weapon. C8SFW er karabin-forma og svært lik C8 og M4.

Forsvaret sitt spesialkommando testa ut HK416 i ein periode, men gjekk fort tilbake til Diemaco C8SFW. Grunnen er at HK416 ikkje er utstyrt med "heavy barrel" slik C8sfw er. FSK har 25 års røynsle med C8sfw, og valde difor å halda på dette som standard angrepsrifle.

Andre brukarar 
C7 er approbert som Gevær M/95 i det danske forsvaret der det er standardgevær, medan C8 er kalla Karabin M/96. C7 og C8 vert òg brukt som standardvåpen i opphavslandet Canada, av og dessutan hæren og marinekorpset i Nederland. Dei britiske spesialstyrkene Special Air Service og Special Boat Service brukar berre C8, på same måte som dei norske spesialstyrkene.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Colt Canada C7» frå ,  den 22. april 2017.  
 

Automatgevær
Samia Suluhu

Samia Hassan Suluhu () er ein tanzaniansk politikar og presidenten i Tanzania sidan 2021. Suluhu høyrer til partiet Chama cha Mapinduzi (CCM). Ho vart visepresident i Tanzania i 2015, under president John Magufuli. Etter at Magufuli døydde 17. mars 2021 vart ho president etter han som den første kvinnelege presidenten i Tanzania

Før ho vart visepresident var Suluhu representant for Makunduchi i Den tanzanianske nasjonalforsamlinga frå 2010 til 2015. Før dette igjen var ho medlem i Den zanzibarske regjeringa frå 2000 til 2010 under president Amani Abeid Karume.

Karriere 
Suluhu byrja å arbeide som funksjonær i Planleggings- og utviklingsdirektoratet etter å ha fullført vidaregåande utdanning i 1977. I 1986 fullførte ho utdanning innan offentleg administrasjon ved Institute of Development Management (dagens Mzumbe universitet). Etter dette arbeida ho i eit prosjekt finansiert av Verdas matvareprogram. Mellom 1992 og 1994 tok ho økonomiutdanning ved University of Manchester. I 2005 tok ho ein master i Community Economic Development i eit samarbeidsprogram mellom Open University of Tanzania og Southern New Hampshire University.

Ho gjekk inn i politikken i 2000. Ho vart vald til eit spesialsete i Den zanzibarske nasjonalforsamlinga, og vart utnemnd til minister av president Karume. Ho vart vald igjen i 2005 og utnemnd til minister i eit anna departement.

I 2010 vart ho vald til Den tanzanianske nasjonalforsamlinga frå valdistriktet Makunduchi, og vann med over 80 % av røystene. President Jakaya Kikwete utnemnde ho til Minister of State for Union Affairs. I 2015 vart ho oppnemnt til visepresidentkandidat av John Magufuli, og vart sett inn som visepresident 5. november 2015 etter at dei vann valet.

17. mars 2021 kunngjorde Suluhu at president Magufuli var død etter ein lengre sjukdom. Presidenten hadde ikkje vore sett offentleg sidan seint i februar. Ho blei teken i eid som etterfølgjaren hans den 19. mars, 2021, og skal tena ut resten av Magufuli sin femårige presidentperiode. Suluhu vart med dette den første kvinnelege presidenten i Tanzania. She is also the first Zanzibari to hold the post,

Referansar 

Tanzanianske visepresidentar
Tanzanianske presidentar
Første kvinnelege stats- og regjeringsleiarar
Hopfgarten im Brixental

Hopfgarten im Brixental (dialekt: Hopfgåscht) er ein bykommune i distriktet Kitzbühel i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 166,3 km² med over 5 600 ibuarar. Småbyen Hopfgarten ligg 622 meter over havet. I tillegg til kommunesenteret bur det folk i landsbyane/grendene Glantersberg, Grafenweg, Gruberberg, Kelchsau, Penningberg og Salvenberg.

Turisme er hovudnæring i kommunen, medan den tidlegare viktigaste nærinsgreinene, landbruk og skogbruk, er i tilbakegang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hopfgarten im Brixental» frå ,  den 29. mars 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Byar i Tirol
Kirchberg in Tirol

Kirchberg in Tirol er ein kommune i distriktet Kitzbühel i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 97,7 km² og i kring 5 200 ibuarar. Landsbyen Kirchberg ligg 828 meter over havet, nokre få kilometer vest om distriktshovudstaden Kitzbühel.

Turismen er den dominerande næringa, så vel sommar som vinter.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kirchberg in Tirol» frå ,  den 29. mars 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Kössen

Kössen er ein kommune i distriktet Kitzbühel i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 69,3 km² og i kring 4 250 ibuarar. Kommunesenteret ligg 589 meter over havet.

Kössen grensar i nord til delstaten Bayern i Tyskland.

Turismen er den dominerande sysselsetjaren i Kössen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kössen» frå ,  den 29. mars 2017.  
 

Kommunar i Tirol
Plutokrati

Plutokrati (av gresk plutos, 'rikdom' og kratein, 'styre') eller rikmannsstyre er ei form for oligarki der eit samfunn er styrt av ein liten minoritet av dei mest velståande innbyggjarane.

I motsetnad til demokrati, kapitalisme, sosialisme og anarkisme har ikkje plutokrati røtter i ein etablert politisk filosofi. Plutokrati kan vera ønska og forfekta av dei mest velståande samfunnsklassane på eit indirekte eller skjult vis, sjølv om omgrepet nærmast alltid blir brukt nedsetjande eller som varsling om ein uønskt tilstand.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Plutokrati» frå ,  den 30. mars 2017.  
 
Politisk filosofi
Sosialfilosofi
Oligarki
Styresett
Ras Laffan industriby

Ras Laffan industriby er eit industriområde som ligg 80 km nord for Doha i Qatar. Anlegget vert drive av Qatar Petroleum.

Ras Laffan industriby er hovudanlegget til Qatar for produksjon av flytande naturgass.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ras Laffan Industrial City» frå ,  den 30. mars 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Ras Laffan Industrial City Offisiell nettside

Busetnader i Al Khor
Kystbusetnader i Qatar