alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Kongedalen

Kongedalen (arabisk وادي الملوك Wādī al-Mulūk‎) er ein dal i Egypt der faraoar og andre høgtståande personar frå Det nye riket i Egypt blei gravlagde frå 1500- til 1000-talet f.Kr. Saman med ruinane av Theben (Luxor) står staden på UNESCO si liste over verdsarv.

Dalen er ein wadi med ein austleg og ein vestleg del. Dei fleste gravene ligg i den vestlege delen. Nye funn i 2006 og 2008 gjorde at ein no kjenner til 63 graver, der dei enklaste har eit enkelt gravkammer medan den største har over 120 kammer. Alle gravene ser ut til å ha vore opna og stolne frå i oldtida, men veggmåleri og gravgods i gravene gjev kjelder til kunnskap om tru, gravskikk og samfunn frå denne tida.

Geografi 
Dalen ligg på vestbreidda av Nilen, på motsett side av Theben, dagens Luxor, i skuggen av fjellet Al-Qurn.

Geologisk er dalen svært variert. Gravene er hogd inn i kalkstein, som ligg i mange lag av forskjellig kvalitet. Dette må ha skapt problem for de som klargjorde gravene, og for seinare arkeologar. Lag av porøs skifer utvidar seg når dei trekkjer til seg vatn under oversymjingar, og dette har skadd mange av gravene.

Bakgrunn 

Kongedalen blei vald ut som gravstad under Det attande dynastiet i Egypt, truleg av Totmose I, eller moglegvis av den tidlegare Amenhotep I, som nokre hevder ligg i Kongedalen som KV39. Grava til Tut-ankh-Amon er særs kjend fordi ho var temmeleg uforstyrra, og inneheldt rikt gravgods. Den siste kongegrava er Ramses X eller XI. Fleire ikkje-kongelege blei likevel lagt i eldre graver seinare.

Sjølv om gravområdet er kjend som Kongedalen, er berre rundt 20 graver laga for kongelege og adelege. Elles finn ein også umerka graver og samlingar av balsameringsrestar. Dronningdalen i nærleiken blei brukt til å gravlegga koner og barn til faraoar, men andre av desse blei også gravlagde i Kongedalen.

Fordelen med dalen er at han ligg aude til og kan vaktast, noko som ville verna mot gravrøvarar. Forma på Al-Qurn kan minna om ein pyramide, noko som også kan ha påverka valet. 

Gravene i Kongedalen er hogde ut i klippene.

Omdøme og utforsking 
Det offisielle namnet på området i Det gamle Egypt var Den store og majestetiske nekropolis for faraoen sine millionar av år, liv, styrke og helse vest for Theben, men det blei gjerne kalla Ta-sekhet-ma'at, «den store åkeren», som viser til grøde og gjenfødsel.

Det offisielle namnet med hieroglyfar:
G41-G1-Aa1:D21-O1-O29:Y1-A50-s-Z4:Y1-G7-N35-C11-Z2:N35-M4-M4-M4-t:Z2:N35-O29:O1*O1-G7-S34-U28-s-D2:Z1-R14-t:t-N23*Z1:N35-R19-t:O49-G7

Staden blei vitja i oldtida, særleg under romartida. Det er funne over 2 100 døme på graffiti her, dei fleste på gresk eller latin, medan andre er skrivne på fønikisk, kyprisk, lykisk, koptisk og ande språk.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Kongenes dal» frå ,  den 21. januar 2010.  
 Denne artikkelen bygger på «Valley of Kings» frå ,  den 21. januar 2010. 
  oppgav desse kjeldene: 
  – A good introduction to the valley and surroundings

Bakgrunnsstoff 

Det gamle Egypt
Dalar i Egypt
Verdsarv i Egypt
Nowy Dwór Królewski

Nowy Dwór Królewski er ein landsby i voivodskapet Kujaviskpommerske i Chełmno i Polen. Landsbyen vart etablert i mellomalderen.

Polen
Ulriksdals gruver

Ulriksdal gruver er ei nedlagt gruve som ligg i Trondheim kommune like ved den tidlegare grensa til Klæbu kommune. Gruva ligg like sør for Fylkesveg 704 i Sjøla.

Gruvedrifta vart starta av ridder og baron William Davidson i 1670 for å utvinne kopar. Engelskmannen dreiv samtidig Mostadmarkens Jærn-Værk i Malvik. Gerhard Schøning skriv om Davidson sine privilegier ved si vitjing i Klæbu i 1773: «Privilegiene indeholdte blant andet, at i Værkernes Cirkumference, af 4 Mile, alt Savbrug og alt Tiære-Brænderie afskaffes, men dette gav Anledning til Trætte og Processer, og det nye Ulrichsdalske Værk svarede ei til det Haab, man havde giort sig derom». Etter 5 års drift vart verksemda innstilt.

Drifta vart teken opp igjen nokre år seinare, men vart også da innstilt etter kort tid. Schøning rapporterte i 1773 at det var store gråfjellshaugar utanfor dei to gruveinngangane etter kort tid. Han konkluderte med at gruvedrifta "maae have været temmelig vidt dreevet", gruvene var fulle av vatn. Smeltinga av malmen føregjekk først ved Sjølbekken på gården Nideng, seinare vart det bygd ei smeltehytte ved Hyttfossen.

I 1901 til 1903 var det eit nytt forsøk på gruvedrift i Skjøla. Nordenfjeldske Grubeselskap stod bak drifta, denne gongen etter svovelkis. I 1902 var 17 mann sysselsett ved gruva og årsproduksjonen var ca 800 tonn svovelkis.

Neste driftsforsøk var i 1909, då vart det teken ut 1650 tonn eksportkis. Det siste driftsforsøket var mellom 1916 til 1918 i regi av A. Huitfeldt & Co. Kisen som vart tatt ut vart frakta til Ilsvika og blanda med kisen frå Kjøligruvene frå Ålen.

Ulriksdal gruver ligg i grønsteinsfeltet i Vassfjellet. Dette grensar til gabbroforekomsten på garden Jesmo, der Franzefoss driv steinbrot og pukkverk.

Kjelder 
 Stene, Kristine: OPPDAG Tillermarka, Vassfjellet og øvre Nidelva, 2007. ISBN 978-82-997588-0-2.

Tidlegare gruvedrift i Noreg
Historie i Trondheim
Pungdyr

Pungdyr er ei stor gruppe pattedyr som er kjent for at ungane blir fødde på eit tidleg trinn i utviklinga og oppheld seg nær kroppen til mora til han blir meir utvikla.

Skildring 
Bortsett frå nokre få av dei, har alle pungdyra ein pung der ungane held seg under utviklingstida. Ein kan nesten seie at ungane blir fødde medan dei enno er på eit fosterstadium og deretter går gjennom siste delen av svangerskapet etterpå. Oftast blir dei nærmast sitjande fast på patten, som svulmar opp inne i munnen deira. Hos mange arter kan dei gå inn og ut av pungen òg etter at dei har kome lenger i utviklinga. 

Hos pungdyra fungerer plommesekken som ei morkake. Plommesekken er sterkt utvida, og vil feste seg i livmorveggen. I staden for at fosteret festar seg djupt nede i slimhinnene i livmorveggen som hos placentale pattedyr, dannar livmora ein grunn fordjupning rundt fostret. Ein god del av næringa til fostret kjem i form av «livmormelk», ein substans som blir skilt ut av livmorveggen og blir teke opp av fostret. Noko næring passerer frå mora si blodårer til blodåren i plommesekken. Punggrevlingene har ein primitiv morkake av meir normal type, men òg desse føder ungane på eit særs tidleg tidspunkt i fosterutviklinga. Omgrepet placentale pattedyr om alle andre dyr enn pungdyr og kloakkdyr er difor eigentleg misvisande, sidan det òg finst ei slags morkake hos pungdyra.

Artar  
Pungdyra omfattar omkring 270 kjende arter, i omkring 18 familiar. Dei fleste nålevande pungdyr lever i Australia, men nokre finst òg på øyar i Stillehavet og i Sør-Amerika. Fossile pungdyr er kjent òg frå andre stader i verda, inkludert Europa. 

Pungdyra er ei mangearta gruppe. Pungdyr er både små og store og har svært ulike fysiske trekk og mange ulike levemåtar. Dei kan vere både planteetarar, insektetarar og kjøttetarar. Det finst pungdyr som både klatrar, grev, glideflyr og rører seg snøgt på slettene. Gruppa omfattar fleire dyr som ber namn etter placentale pattedyr som dei liknar på. Det gjeld til dømes pungmoldvarpar og pungrotter. Gruppa omfattar òg dyr som synest å vere temmeleg ulike frå alle andre dyr, som kenguruar og vombatar. 

Ordenar
 pungrotter (Didelphimorphia)
 inkaspissmus (Paucituberculata)
 Microbiotheria
 pungmoldvarpar (Notoryctemorphia)
 Dasyuromorphia (pungrovdyr, tasmansk djevel)
 punggrevlingar (Peramelemorphia)
 Diprotodontia (koala, vombat, kenguru, wallaby, opossum)

Utdøydde pungdyr  
Utdøydde pungdyr omfattar dyreformer som synest å ytterlegare vise kor mangearta dyregruppa er. Dei fleste var plante- og insektetarar, medan nokre var rovformer. Dei varierte mykje i storleik frå særs små former til nokre som var store som storfe. Nokre av dei utdøydde formene hadde store fortenner som liknar dei hoggtennene som sabeltanntigerane hadde.

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff
Pungrotter

Pungrotter (Didelphimorphia) er ein orden av pungdyr, som er ein del av dei placentale pattedyra.

Bakgrunnsstoff 

Pungdyr
Ardnamurchan Point

Ardnamurchan Point (skotsk-gælisk Ard na Murchan, tyder 'åsen ved det store havet') er eit isolert nes med eit fyr i Highland i Skottland.

Ardnamurchan Point ligg vest på Ardnamurchanhalvøya i Lochaber, 1,1 km nord for Corrachadh Mòr, det vestlegaste punktet på øya Storbritannia, som er om lag 200 meter vest for neset. Den næraste busetnaden er den vesle landsbyen Achosnich.

Neset ligg om lag 11 km sør for øya Muck, med Eigg og Rùm nokre kilometer lenger nord. Coll ligg 14 km mot vest og Mull 8 km sørover.

Fyr
Ardnamurchan fyr er eit 36 meter høgt granittårn bygd i 1849 av Alan Stevenson. Det er det einaste fyret i Storbritannia som er bygd i egyptisk stil. Fyret vart automatisert i 1988 og vert i dag operert av Northern Lighthouse Board frå Edinburgh. Dei tidlegare fyrvaktarbustadane og tilhøyrande bygg er eigd av Ardnamurchan Lighthouse Trust og er i dag eit vitjingssenter med museumet 'Kingdom of Light' - Rioghachd na Sorcha.

Bakgrunnsstoff

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ardnamurchan Point» frå ,  den 21. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Skottland
Fyr i Skottland
Burrow Head

Burrow Head er det sørlegaste punktet på Macharshalvøya sørvest i Skottland.

Det ligg om lag 3 km sørvest for Isle of Whithorn i Wigtownshire og er det nest sørelgaste punktet i Skottland etter Mull of Galloway.

St. Ninian's Cave ligg om lag 3 km lenger nordvest langs kysten. Det er ein viktig pilegrimsstad for dei som meiner at St. Ninian trekte seg attende til denne grotta. 

Den isolerte plasseringa til Burrow Head gjorde at det vart nytta til smugling på 1700-talet til og fra Isle of Man (24 km sørover) og Irland. I nyare år har Burrow Head vorte kjend som lokasjon for filmen The Wicker Man frå 1973. I dag dekkjer ein campingvognpark det meste av Burrow Head.

Bakgrunnsstoff
St. Ninian's Cave

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burrow Head» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Nes i Skottland
Corrachadh Mòr

Corrachadh Mòr er ei lita høgd på Ardnamurchanhalvøya i Lochaber i Highland i Skottland, og er det vestlegaste punktet på øya Storbritannia. Det ligg om lag 36 km lenger vest for Land's End i Cornwall.

Alt etter kvar koordinatar ein nyttar er dette neset 30,78 m eller 42,81 m lenger vest enn Ardnamurchan Point (som ligg ein kilometer lenger nord). Sistnemnte vert ofte feilaktig skildra som det vestlegaste punktet.

Corrachadh Mòr tyder 'stor, avsmalande slette' på skotsk-gælisk.

Sjå òg 
 Geografysiske ytterpunkt i Storbritannia

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Corrachadh Mòr» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Nes i Skottland
Vestlegaste punkt
Duncansby Head

Duncansby Head er det nordaustlegaste punktet på det skotske fastlandet, ved den kjende John o' Groats i Caithness i Highland. Neset stikk utover i Nordsjøen med Pentland Firth i nord og vest og Moray Firth i sør. 

Duncansby Head fyr står på neset.

Det går ein smal veg frå John o' Groats til Duncansby Head. Duncansby Head er dermed den staden som ligg lengst borte frå Land's End via veg.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Duncansby Head» frå ,  den 21. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Skottland
Caithness
Fyr i Skottland
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Dunnet Head

Dunnet Head (skotsk-gælisk Ceann Dùnaid) er ei halvøy med det nordlegaste punktet på fastlandet i Skottland. Punktet ligg i Caithness på nordkysten. Neset vert òg kalla Easter Head og ligg om lag 18 km vest-nordvest for John o' Groats og om lag 20 km frå Duncansby Head. Dunnet Head er òg den vestlege grensa for Pentland Firth på sørsida av fjorden. 

Neset går frå Little Clett til munningen av Dunnet Burn i Dunnet Bay og nordover. Ein liten veg går langs denne lina og er den nordlegaste vegen på det britiske fastlandet. 

Neset ligg aust for burgh Thurso og på ein klår dag kan ein sjå øyane Stroma i aust og Hoy og Orknøyane, 15 km mot nord, på andre sida av Pentland Firth.

Dunnet Head fyr 

Det står eit fyr på bergknausen på Dunnet Head. Dunnet Head er 105 meter over havet og vart bygd i 1831 av Robert Stevenson, bestefar til Robert Louis Stevenson. 

Nær fyret står mindre festningsverk frå den andre verdskrigen som skulle verna marinebasen i Scapa Flow.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dunnet Head» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Nes i Skottland
Fyr i Skottland
Halvøyar i Skottland
Nordlegaste punkt
Site of Special Scientific Interest i Skottland
Guden Neptun

Neptun var havguden i romersk mytologi. Han var motstykket til den greske guden Poseidon.

Planeten Neptun er kalla opp etter guden.

I kunst frå antikken og seinare, og som allegorisk figur, blir Neptun ofte avbilda som ein eldre mann med skjegg og luftige klede; i éi hand held han ein trefork og i den andre handa held han ofte taumane til sjøhestar som dreg ei skjelforma vogn gjennom brusande vatn.

Kjelder 

 Omsett frå Wikipedia på bokmål, innhenta torsdag  21. januar 2010, klokka 12:57.

Bakgrunnsstoff 

Romersk mytologi
Havgudar
Opphavleg omsett med Apertium
Skokk

Ein skokk, frå lågtysk schock  'seksti' tyder eigentleg seksti, men vert i Noreg bruka som nemning for ein stor flokk, som i uttrykket ein skokk med ungar. 

Tal
Gamle måleiningar
Måleiningar for mengd
Ord frå lågtysk
Tylft

Ei tylft, som i norrønt tylft, 'tolv', er ei mengd på tolv stykke. Tylfter vart tidlegare bruka ved teljing av tømmerstokkar og trelast. 

For å hjelpe på teljinga, kunne ein teikne strekar og prikkar i eit visst  mønster, som når ein kom til 12 danna ein figur som såg ut som eit hus.  Ei tylft var da ”fullt hus”.

Eit dusin, av fransk douze,'tolv', tyder det same, men har vore bruka i andre samanhenger.

Gamle måleiningar
Måleiningar for mengd
Tømmerfløyting
Gross

Eit gross , frå fransk  douzaine grosse  'stort dusin', er ei mengd på tolv dusin, det vil seie 144  stykke.  Eit stort gross er  tolv gross, det vil seie 1728 stykke.

Tal
Gamle måleiningar
Måleiningar for mengd
Dovre

Dovre er eit sokn, ei bygd og administrasjonssenter i Dovre kommune, nord i Gudbrandsdalen i Innlandet.

Dovre sokn
Dovre sokn har om lag 1 315 innbyggjarar (2013), og femner om søre delen av kommunen. Dovre kyrkje er frå 1736.

Soknet høyrde til Lesja prestegjeld fram til 1861, då det blei utskilt som eige prestgjeld. Samstundes blei Domåsgrendi og Blestergrendi overflytt frå Lesja sokn til Dovre sokn. I seinare år er soknet blitt halvert ved utskiljing av Dombås sokn, med grense omtrent langsmed Tungbekken og Hjellåi på høvesvis vestsida og austsida av Gudbrandsdalslågen.

Tidlegare tettstad
I 1913 opna Dovre stasjon ved Dovrebanen. 

Tettstaden Dombås ligg like aust for Gudbrandsdalslågen, og er med sine  den folkerikaste i kommunen. Han er eit trafikknutepunkt mellom Austlandet, Trøndelag og Vestlandet: Hovudårane mellom Oslo i sør og Trondheim i nord, E6 og Dovrebanen, blir her møtt av E136 og Raumabanen som kjem frå Romsdal i vest. 

Tettstaden er opphavleg ein stasjonsby som voks fram etter at Dombås stasjon opna i 1913.

Sjå òg 
 Dovre kommune
 Tettstader i Oppland

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Dovre kommune
 Vêrvarsel for Dovre , yr.no

Geografi i Dovre
Bygder i Innlandet
Utgåtte tettstader
Kommunesenter i Innlandet
Jevnaker

Jevnaker er ein tettstad og administrasjonssenter i Jevnaker kommune med . Tettstaden ligg aust for utløpet av Randselva, sør i Randsfjorden om lag 12 kilometer nordaust for Hønefoss. Jevnaker har jarnbanestasjon langs Roa–Hønefosslinja.

Staden 

Tettstaden Jevnaker er delt i to. Den vestre delen heiter Nesbakken og blir rekna som sentrum. Denne delen ligg fysisk i sørenden av Randsfjorden, på austsida av utløpet til Randselva. Den austre delen heiter Toso og her finn ein jarnbanestasjonen på Jevnaker.

Jevnaker er kjend for sine lokale glasverk, Hadeland Glassverk frå 1762 og Randsfjord Glassverk, som no er lagt ned. Hadeland Glassverk, som ligg midt i mellom Nesbakken og Toso, er eit attraktivt turistmål. Glasverket produserer framleis krystallglas, men driv òg med andre aktivitetar, som lysestøyperi, aktivitetar for barn, restaurant, utsal m.m. Randsfjord Glassverk låg nord i Toso, eit lite stykke ovanfor jarnbanestasjonen.

Det er stor satsing på turisme ved sørenden av Randsfjorden med 2 nye campingplassar under opparbeiding i tillegg til ein som allereie er open i Sløvika, ca. 10 km nord for sentrum. På Jevnaker finst 3 hotell: Torbjørnrud hotell, mest kjent for regjeringskonferansane sine, Halvorsbøle hotell og Randsvangen hotell.

Sjå òg 
 Tettstader i Oppland

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Jevnaker kommune
 Vêrvarsel for Jevnaker , yr.no

Geografi i Jevnaker
Tettstader i Viken
Kommunesenter i Viken
Ringebu

Ringebu er eit sokn og ein tettstad i Ringebu kommune i søre Gudbrandsdalen i Innlandet fylke.

Ringebu sokn
Ringebu sokn har snautt 3 000 innbyggjarar og femnar om bygdene langsmed Gudbrandsdalslågen, frå Frya i nord til Tromsa og Moelva i sør, med tettstaden Ringebu og og den del av tettstaden Fåvang (Tromsnes) som ligg nord for Tromsa. Ringebu stavkyrkje frå 1200-talet ligg 3 km sør for tettstaden.

Ringebu tettstad
Tettstaden Ringebu, òg kalla Vålebru eller Vålebrua, har  og er administrasjonssenter i kommunen. Den voks fram som stasjonsby etter at Ringebu stasjon ved Dovrebanen blei opna i 1896.
Namnet Vålebru kjem frå elva Våla, som renn gjennom sentrum, og dei to bruene som går over elva. På folkemunne kallar ein Ringebu sentrum (Vålebrua) for 'Brua', i motsetnad til 'skogen' som vert brukt om området Tollmoen/Tollskogen som ligg på vestsida av jarnbanen. Namnet Vålebru bruker ein mest for å unngå blanding mellom tettstaden Ringebu og Ringebu kommune.

Ringebu hadde det første gatetunet i landet, der hovudgata vart stengd for køyretøy og opna for gjengande. Føretaka trekkjer krambuer ut på gata, og det er ofte underhaldning i hovudgata (Jernbanegata). Jernbanegata er seinare bygd om fleire gonger, men har ivareteke gatetunet med forbod for køyrande, fartsdumper og fysiske sjikanar for å redusere på den nødvendige køyringa av vareleveransar, brann- og sjukebilar.

Ringebu Folkehøgskule ligg i tettstaden.

Kjende personar frå Ringebu 
 Kåre Bjørgen, forfattar

Sjå òg 
 Ringebu kommune
 Tettstader i Oppland

Kjelder

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 
 Ringebu kommune
 Vêrvarsel for Ringebu , yr.no

Geografi i Ringebu
Tettstader i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet
Afrodyr

Afrodyr (Afrosoricida) er ei gruppe av pattedyr, som ein del av dei placentale pattedyra.

Fotnotar

Bakgrunnsstoff 

Pattedyr
Konventikkelplakaten

Konventikkelplakaten var ei lov som vart oppretta av Kristian VI 13. januar 1741 og gjorde det ulovleg for ein predikant å halda gudelege forsamlingar – konventiklar – utan godkjenning frå soknepresten. Lova vart oppheva i 1842 og dette la grunnlaget for forsamlingsfridommen her i landet. 

Lova var i utgangspunktet eit forsøk frå staten si side på å knebla dei radikale pietistane, som ikkje ville la seg binda av kyrkja sitt krav om einskap, men heldt frie møte utan godkjenning frå soknepresten. Med lova prøvde ein å bevara einskapen i kyrkja. Men vekkingsrørslene på slutten av 1700-talet og tidleg på 1800-talet let seg ikkje stoppa. Predikanten Hans Nielsen Hauge vart særleg kjend for kampen mot konventikkelplakaten.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Konventikkelplakaten» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Norske lover
Religion og livssyn
Skipingar i 1741
Nedleggingar i 1842
Vest-Telemark

Vest-Telemark er ein kommuneregion vest i det tidlegare Telemark fylke som er samansett av dei seks kommunane Fyresdal, Kviteseid, Nissedal, Seljord, Tokke og Vinje. Regionen har om lag 14250 innbyggjarar og til saman eit landareal på kring 7700 kvadratkilometer.

Dei to største sentra i Vest-Telemark er Seljord og Åmot.

Kommunar 

Til Vest-Telemark reknast seks kommunar:

Bakgrunnsstoff 
 Vest-Telemark.no
 Vest-Telemarkrådet.no
 Vest-Telemark Blad.no

Telemark fylke
Konkubinatparagrafen

Konkubinatparagrafen er det folkelege namnet på den paragrafen i kriminalloven av 1842 og seinare straffeloven av 1902, som forbaud sambuarskap mellom to ugifte personar av motsett kjønn.

Kriminalloven av 1842, kapittel 18, § 22:
«Leve ugifte Personer sammen som de være Ægtefolk, straffes de med Bøder eller Fængsel.»

Straffelova av 1902, § 379:
«Den, som trods Paatalemyndighedens Advarsel, fortsætter et offentlig Forargelse vækkende samliv i utugtig Omgjængelse med en Person af det andet Kjøn, straffes med Bøder eller Fængsel i indtil 3 Maaneder.» 

I 1954 kom det framlegg om at paragrafen skulle opphevast saman med straffeloven § 213, men forslaget vart forkasta av Stortinget med stort fleirtal. Den vart først oppheva ved lov av 21. april 1972, som vart sett i kraft straks.

Norske lover
Norsk rettshistorie
Arve- og familierett
Samliv
Festspel

Festspel (frå tysk Festspiele) er ein type kulturfestival som legg vekt på klassisk europeisk kultur, som klassisk musikk, opera, ballett og teater. Han er vanlegvis knytt til ein bestemt stad og tidsrom.

Richard Wagner skipa Festspela i Bayreuth (Bayreuther Festspiele) i 1876. Her har ein sidan framført verka til Wagner i eit eige teater kalla Festspielhaus.
Andre kjende festspel er Festspela i Salzburg (Salzburger Festspiele), skipa i 1920, Lucerne Festival skipa i 1939 og Edinburgh International Festival skipa i 1947.

I Noreg er Festspela i Bergen blitt haldne sidan 1953, Festspillene i Nord-Norge sidan 1965 og Dei Nynorske Festspela sidan 1992.

Kjelder

 
 
Tyske ord og uttrykk
Tormod Hjortnæs Larsen

Tormod Hjortnæs Larsen () er ein norsk friidrettsutøvar. Som seniorløpar har han representert Lillehammer IF.

Medaljar i norske meisterskap

Bakgrunnsstoff 
 Utøvarprofil på lillehammer-if.no
 friidrett.no

Norske friidrettsutøvarar
Folk frå Nordre Land
Faraid Head

Faraid Head er ei lita halvøy på nordkysten av Sutherland i Highland i Skottland, 3 km nord for landsbyen Balnakeil og 4 km nord for Durness.

Det vart bygd ein liten radarstasjon på neset i 1950-åra med eit ROTOR-radarsystem som dekte nordkysten av Skottland. Då stasjonen var ferdigbygd var ROTOR-systemet alt for gammalt og stasjonen vart nedlagd. I seinare år har hovudbygningen vorte renovert og vert nytta som kontrolltårn for bombefelta på Cape Wrath og Garvie Island.

Dei største sanddynene på Dei britiske øyane finst ved Faraid Head.

Bakgrunnsstoff
Subterranea Britannica om Faraid Head -

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Faraid Head» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Halvøyar i Skottland
Nes i Skottland
Geografi i Highland
Hackley Head

Hackley Head (eller Forvie Ness) er eit nes i Aberdeenshire, nordaust i Skottland.

Hackley Head ligg sør for Hackley Bay og nord for Sands of Forvie og Ythan-estuaret. Den nærmaste landsbyen er Collieston.

Bakgrunnsstoff 
Side på Gazetteer for Scotland

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hackley Head» frå ,  den 21. januar 2010.  
 

Geografi i Aberdeenshire
Nes i Skottland
Hare Ness

Hare Ness er eit nes på kysten av Nordsjøen nokre få kilometer sør for Aberdeen i Skottland.

Historie
Hare Ness ligg nokre kilometer vest for den gamle stien Causey Mounth, som var den einaste vegen frå Stonehaven til Aberdeen i mellomalderen. Vegen gjekk frå der ein kryssa River Dee via Portlethen Moss, Muchalls Castle og Stonehaven til områda lenger sør.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Hare Ness» frå ,  den 21. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Nes i Skottland
Geografi i Aberdeenshire
Point of Hellia

Point of Hellia er eit nes på nordvestkysten av Mainland i Orknøyane i Skottland. Neset strekkjer seg ut i det sørlege Eynhallow Sound, ein del av Nordsjøen.

Gurness, eit fort frå jernalderen, står på Point of Hellia.

Sjå òg
 Evie
 Sands of Evie

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Point of Hellia» frå ,  den 21. januar 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Orknøyane
Hellia