alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Thessalía

Thessalía (gresk Θεσσαλία) er ein av tretten periferiar i Hellas. Han fell i hovudsak saman med den tradisjonelle regionen med same namn. Periferien omfattar dei tidlegare prefektura Tríkala, Lárisa, Kardítsa og Magnisía, og har Lárisa som hovudstad. I lag med områda Makedonia og Thráki vert området uoffisielt rekna som ein del av Nord-Hellas. Thessalía ligg sentralt i Hellas og grensar til Sentral-Makedonía og Vest-Makedonía i nord, Ípiros i vest og Sentral-Hellas i sør. I aust ligg Egearhavet.

Periferieiningar og kommunar 
Etter den administrative reforma i 2010 er periferien Thessalía delt inn i fem periferieiningar som omfattar 25 kommunar.

Periferi og periferieiningar 

Den tradisjonelle regionen fell i hovudsak saman med periferien Thessalía med desse periferieiningane:

Geografi 
Topografien i området består av ein ring av fjell rundt låglandet på Den thessaliske sletta. Området kan få noko regn om sommaren, noko som gjer frodige forhold for jordbruk. Thessalía vert av den grunn stundom kalla «brødkorga til Hellas». Fjella Khásia og Kamvoúnia ligg i nord, Ólymbosmassivet ligg i nordaust. I vest ligg fjellkjeda Píndos og i søraust kystfjella Óssa og Pílio.

Fleire sideelvar til Piniós renn gjennom området.

Historie 
Thessalía hadde ein omfattande steinalderkultur rundt år 2500 fvt. Mykenske busetnadar har òg vorte oppdaga, til dømes ved Iolkos, Dimini og Sesklo (nær Vólos). I antikken vart låglandet i Thessalía heimstad for baronfamiliar, som Alevad av Larissa eller Skopad av Krannon. Desse familiane organiserte eit forbund i Thessalía, og kontrollerte seinare Det amfiktyoniske forbundet i Nord-Hellas.

Under dei gresk-persiske krigane slo alevadane seg saman med persarane. Jason av Ferae omforma ei kort stund området til ei viktig militærmakt, men han vart myrda før han klarte å oppnå varige gjerningar. På 300-talet fvt. vart Thessalía avhengig av Makedonia og vart ein vassal under dei. I 148 fvt. vart Thessalía ein del av Provinsen Makedonia i Romarriket, men i år 300 vart Thessalía ein eigen provins med Lárisa som hovudstad. Han vart ein del av Austromarriket fram til 1200-talet, då store området var kontrollert av vlakhar. Etter det fjerde krosstoget vart Thessalía ein del av Kongedømet Thessalonika, men i 1215 vart det igjen erobra av Theodore Komnenos Doukas og vart eit sjølvstyrt område styrt av denne familien. Dynastiet enda i 1318 og vart etterfølgd av ein periode med austromersk og slavsik herredøme. Etter enno ein periode med sjølvstende vart Thessalía til slutt erobra av Det osmanske riket i 1394. I 1881 avstod osmanarane det meste av Thessalía til Hellas.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferien er:

Referansar

Kjelde

Fotnotar 

Thessalia
Thessalia
Vest-Makedonía

Vest-Makedonía (gresk Δυτική Μακεδονία, Dytikí Makedonía) er ein av tretten periferiar i Hellas. Han omfattar dei tidlegare prefektura Kozáni, Grevená, Kastoriá og Flórina.

Geografi 
Periferien ligg nordvest i landet og grensar til periferiane Sentral-Makedonía i aust, Thessalía i sør, Ípiros i vest, i tillegg til nabolanda Nord-Makedonia og Albania i nord. Mykje av Vest-Makedonía er fjellendt, noko ein òg ser i fordelinga av folkesetnaden, som er oppunder 300 000 innbyggjarar. Dei fleste innbyggjarane bur i jordbruksområda.

Periferieiningar og kommunar 
Etter den administrative reforma i 2010 med endringar i 2019 er periferien Vest-Makedonía delt inn i fire periferieiningar som omfattar 13 kommunar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferien er:

Økonomi 
70 % av straumproduksjonen i landet vert produsert i Vest-Makedonía, og i tillegg er gruvedrift ei viktig næring. Dei siste åra har turisme vorte viktigare, særleg om vinteren. Vest-Makedonía er den einaste greske periferien utan kyst, men han har mange innsjøar, fjell, vakre landsbyar og to store skisenter i Flórina (Vígla) og Grevená (Vasilítsa).

Galleri

Referansar

Kjelde 

Periferiar i Hellas
 
Gresk Makedonia
Alan Shepard

Alan Bartlett Shepard, Jr () var ein amerikansk astronaut. Han var den andre personen ute i verdsrommet og den første amerikanaren som var der. Han var òg kommandør på Apollo 14, og den femte personen til å gå på månen. Då var han 47 år gamal og den eldste dåverande amerikanske astronaut.

Pinkerton High School, der Alan Shepard var elev, har oppkalla eit bygg etter han.

Romferder 
 Mercury-Redstone 3
 Apollo 14

Bakgrunnsstoff
 history.nasa.gov om Alan Shepard

 Filmklipp 
 YouTube - The Mercury 7 & Shepard's Launch
 YouTube - mercury 7: first american in space
 YouTube - Apollo 14 Video
 YouTube - Surface of the moon filmed by Apollo 14

Folk som har vitja månen
Romfararar frå USA
Folk frå New Hampshire
Buzz Aldrin

Edwin Eugene «Buzz» Aldrin () er ein pensjonert amerikansk astronaut, pilot og oberst. Etter Neil Armstrong er han det andre mennesket til å gå på månen. Det gjekk føre seg den 20. juli 1969 med Apollo 11. Han er ein etterkomar av utvandrarar frå Värmland i Sverige.

Romferder 
  Gemini 12 - Siste ferda i Gemini-programmet
  Apollo 11 - Dei første menneska på Månen

Aldrin var reserve for Gemini 9A.

EVA 
  Gemini 12 - 3 romvandringar
 12. nov 1966: 2 timar, 29 minutt
 13. nov 1966: 2 timar, 6 minutt
 14. nov 1966: 0 timar, 55 minutt
  Apollo 11 - Aller første månevandring
 21. juli 1969: 2 timar, 31 minutt 40 sekund

Bakgrunnsstoff 
 Biografi om Aldrin

Folk som har vitja månen
Romfararar frå USA
Folk frå New Jersey
Kollektbøn

Ei kollektbøn eller kollektbønn er ei bøn som samlar opp temaet for gudstenesta. I den tradisjonelle liturgien i Den norske kyrkja kom kollektbøna i innleiinga av gudstenesta, etter Gloria. Etter liturgireforma frå 1. søndag i advent 2011, er kollektbøna eit valfritt ledd. 

Kollektbøna varierer frå søndag til søndag, og skal gjenspeigle dagens bodskap. I liturgien for langfredag og bots- og bededag er det inga kollektbøn. Dagar som pinseaftan, 1. mai, 17. mai, jonsok, olsok, hausttakkefest og julaftan har òg eigne kollektbøner.

Dei eldste kollektbønene har bakgrunn i Missale Romanum. Dei er svært generelle. Kollektbønene som Veit Dietrich har skrive er fyldigare og meir spesielle. Kollektbønene som vert bruka i Den norske kyrkja byggjer på desse. Vi finn kollektbønene for kvar søndag i bøker med preiketekstane gjennom kyrkjeåret. Alle bønene endar med den faste vendinga «han som med deg og Den Heilage Ande lever og råder, ein sann Gud frå æve og til æve.»

Kjelde 
 Høgmessa 
 Om gudstenesta og liturgien

Kristen liturgi
Eugene Cernan

Eugene Andrew Cernan () var ein amerikansk astronaut. Han var, 13. desember 1972|, den som sist forlet Månen av dei tolv romfararane som har vore på Månen .

Romferder 
  Gemini 9A – 2 timar med romvandringar. Tre ulike møte i verdsrommet.
  Apollo 10 – Lunar Module flaug rundt Månen.
  Apollo 17 – Siste Apollo-ferda.

EVA 
  Gemini 9A - 1 romvandring
 5. juni 1966: 2 timar, 7 minutt
  Apollo 17 - 3 månevandringar, 1 romvandring
 11. desember 1972: 7 timar, 11 minuttar, 53 sekund
 12. desember 1972: 7 timar, 36 minuttar, 56 sekund
 13. desember 1972: 7 timar, 15 minuttar, 8 sekund
 17. desember 1972: 1 time, 5 minuttar, 44 sekund

Sitatet 
 Då Cernan var klar til å klatre inn etter avslutta opphald på Månen, sa han desse orda: «As we leave the Moon and Taurus-Littrow, we leave as we came, and God willing, as we shall return, with peace and hope for all mankind. As I take these last steps from the surface for some time to come, I'd just like to record that America's challenge of today has forged man's destiny of tomorrow. Godspeed the crew of Apollo Seventeen.»

Bilete

Bakgrunnsstoff 
 Biografi om Cernan hjå NASA

Folk som har vitja månen
Romfararar frå USA
Folk frå Chicago
Dennis Tito

Dennis Anthony Tito () er ein amerikansk entreprenør og multimillionær. Han fekk kjendisstatus då han som den første romturisten nokonsinne, betalte for å komme med i eit romfartøy opp til verdsrommet.

Sjølv mislikar Tito å bli kalla for «turist», og føretrekk å bli kalla «uavhengig forskar», ettersom han gjennomførte fleire vitskaplege eksperiment i verdsrommet. 

Tito har ein Bachelor of Science in Astronautics and Aeronautics frå New York University, og ein Master of Science in Engineering Science frå Rensselaer Polytechnic Institute. Han er medlem av Psi Upsilon og mottok eit æresdoktorat i ingeniørvitskap frå Rensselaer Polytechnic Institute 18. mai 2002. Han er og ein tidlegare vitskapsmann frå Jet Propulsion Laboratory hjå NASA. I 1972 starta han Wilshire Associates, eit føretak som syter for bistand og rådgjeving ifm økonomiske investeringar. 

Gjennom ein avtale med romturist-føretaket Space Adventures, Ltd., vart Tito med på romferda med den russiske Sojuz TM-32, og var heile 7 dagar, 22 timar og 4 minutt i verdsrommet etter 128 omløp rundt Jorda. Tito skal ha betalt 20 millionar dollar for ferda, sjølv om nære vener har hevda at summen var mindre, 12 millionar dollar.

Frå leiinga i NASA vart Tito motteken med stor skepsis før oppskytinga, spesielt Daniel S. Goldin, som rekna han som «u-amerikansk» for å bruke Sojuz til romferda. Då Tito kom til Johnson Space Center for å byrje treninga på den amerikanske delen av den internasjonale romstasjonen, vart dei sendt heim. Robert Cabana frå NASA uttalte seinare at dei ikkje ville trena saman med Tito: «...We will not be able to begin training, because we are not willing to train with Dennis Tito.» Sjølv om angrepa mot romferda til Tito vart leda av leiiande personar innan NASA, vart romferda hans støtta av astronautar, kosmonautar, sivile og media, både i USA og Russland.

Bakgrunnsstoff 
 Tito the spaceman BBC.co.uk
 Spacefacts biography of Dennis Tito
 Space.com - Dennis Tito, Space Tourist
 Romfart.no - NASA oppgir motstanden mot Dennis Titos Sojuz-ferd
 Romfart.no - Amerikansk/russisk krangel om romturist
 vg.no - Perfekt, et paradis

Romturisme
Rikfolk
Ung flukt

Ung Flukt, frå 1959, var den siste filmen Edith Carlmar laga. Liv Ullmann hadde den første hovudrolla si på film i denne filmen.

Liv Ullmann
Norske filmar
Filmar frå 1959
Aten prefektur

Aten prefektur (gresk Νομός Αθηνών, Nomós Athinón) var eit prefektur i Hellas. Det var ein del av periferien Attikí og var òg ein del av storprefekturet Aten-Pireus. Hovudstaden i prefekturet var byen Aten, som òg er hovudstad i Hellas. Området er lite og tett folkesett og dekkjer sentrale område av storbyområdet til Aten.

Administrativ inndeling 

Frå 2011 er det tidlegare prefekturet delt i dei fire periferieiningane Sentral-Aten, Nord-Aten, Vest-Aten og Sør-Aten.

Referansar 

Attikí
Prefektur i Hellas
Aust-Attikí

Periferieininga Aust-Attikí (gresk Περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής, Periferiakí enótita Anatolikís Attikís) er ei av dei åtte periferieiningane i periferien Attikí. Hovudstaden er Pallíni. Periferieininga dekkjer i vest dei austlege områda av storbyområdet til Aten, medan dei austlege områda av Aust-Attikí er meir landlege.

Prefekturet grensar til periferieiningane Vest-Attikí, Nord-Aten og Sør-Aten i vest og til Viotía i nordvest. I nord ligg Sør-Évvia-bukta, i aust og sør Egearhavet, medan Saroniabukta ligg mot vest.

Administrativ inndeling 

Tidlegare var Aust-Attikí eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i 13 kommunar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar 

Aust-Attiki
 
Aust-Attiki
Aust-Attiki
Periferieininga Pireus

Periferieininga Pireus (gresk Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά, Periferiakí enótita Pireá) er ei av dei åtte periferieiningane i periferien Attikí. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og var tidlegare ein del av prefekturet Pireus.

Periferieininga grensar til periferieiningane Vest-Aten i nord og Sør-Aten i aust.

Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
 Pérama (8)
 Keratsíni-Drapetsóna (4)
 Korydallós (5)
 Níkea-Ájos Ioánnis Réndis (7)
 Pireus (1)

Referansar 

Pireus
 
Pireus
Heterotrofi

Heterotrofi (gresk heteros, «ein annan» og trophe, «føde/næring») er ei kjenning for levesettet til organismar som dekkjer energibehovet sitt gjennom å bryta ned organisk materiale frå andre organismar. Til dei heterotrofe organismane høyrer m.a. dyr, sopp, mange bakterier og nokre få plantar.

I økologien vert dei heterotrofe organismane ofte delt inn i detrivorar og predatorar, etter kva for form føda dei inntek kjem i. Detrivorar et daudt materiale, medan predatorar går etter levande organismar.

Heterotrofi står i motsetnad til autotrofi, som er energiproduksjon ved fotosyntese eller biokjemiske reaksjonar med uorganiske stoff.

Økologi
Vest-Attikí

Periferieininga Vest-Attikí (gresk Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής, Periferiakí enótita Dytikís Attikís) er ei av dei åtte periferieiningane i periferien Attikí. Periferieininga dekkjer dei vestlege delane av storbyområdet til Aten og vestover, og hovudstaden er Elevsína.

Vest-Attika grensar til periferieininga Pireus og Saroniabukta i sør, til Korinthía og Korintbukta i vest, til Viotía i nord og til Aust-Attikí og Vest-Aten i aust.

Administrativ inndeling 

Tidlegare var Vest-Attikí eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i fem kommunar.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar 

Vest-Attiki
 
Vest-Attiki
Vest-Attiki
Evrytanía

Periferieininga Evrytanía (gresk Περιφερειακή ενότητα Ευρυτανίας, Periferiakí enótita Evrytanías) er ei periferieining i Hellas. Ho er ein del av periferien Sentral-Hellas og hovudstaden i periferieininga er Karpenísi. Periferieininga vart oppretta som eit prefektur i 1947 ut av Etoloakarnanía. Ho består nesten berre av fjell, inkludert Tymfristós og Panetolikó i sør. Av elvar finn ein mellom anna Akhelóos i vest og Agrafiótis og Mégdovas i aust, som renn ut i Det joniske havet. Periferieininga er eit av dei minst folkesette i Hellas og ei av få periferieiningar som berre nyttar eitt retningsnummer. Evrytanía grensar til Etoloakarnanía i vest, sørvest og i sør (vest for Akhelóos), Kardítsa i nord og Fthiótida i aust. Evrytanía har eit stort skisenter nær Karpenísi i Tymfristósfjella.

Administrativ inndeling 

Tidlegare var Evrytanía eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i to kommunar.

Klima 
Evrytanía har ei blanding av middelhavsklima og fjellklima i dei vestlege områda og mykje av området får snø om vinteren. Sommarmånadane er derimot varme.

Historie 
Evrytanía har sitt opphav i antikken. Det vart ein del av Romarriket og seinare ein del av Austromarriket. I ein periode på 1200-talet vart det styrt av frankarane før Det osmanske riket erobra område på 1300-talet. I motsetnad til det meste av Hellas på denne tida var området rundt Ágrafa nesten heilt sjølvstyrt. Etter 400 år under osmansk styre vart Evrytanía igjen ein del av Hellas etter den greske sjølvstendekrigen. Økonomien betra seg med jordbruk, men landsbyane var framleis fattige. Området vart råka av den andre verdskrigen og seinare av den greske borgarkrigen. Mot slutten av 1940-talet vart det fred i området og økonomien blømde, sjølv om innbyggjartalet i landsbyane minka. Området fekk elektrisitet, radiokommunikasjon, motortransport og betre vegar i 1950-åra.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar

Kjelde 

Evrytania
 
Evrytania
Evrytania
Jasenovac

Konsentrasjonsleiren Jasenovac i Kroatia var den største utryddingsleiren på Balkan under andre verdskrigen. Leiren vart oppretta sommaren 1941 av Ustasja-regimet, med dei tyske leirane som forbilde, og fekk tilnamnet Auschwitz på Balkan. Offera var etniske serbarar (ortodokse), sigøynarar, jødar og antifascistiske kroatar. Attåt å vere utryddingsleir, var Jasenovac òg samleleir for transportar til andre dødsleirar. 

Talet på offer i Jasenovac har vore omstridd og anslaga varierer mykje. Det kan ha vore mellom 500 000 og 600 000. 

Frå 1941 til 1945 var det meir enn 25 konsentrasjonsleirar i Kroatia. 

Konsentrasjonsleiren Jasenovac vart 17. april 1945 frigjord og oppløyst av jugoslaviske partisanar

Kjeldet 
Den tyskspråklege wikipediaen.

Bakgrunnsstoff 

 Holocaust Encyclopedia, United States Holocaust Memorial Museum
 gemeinnütziger Verein SHOA, Deutsch
 Jasenovac Research Institue, Englisch 
 Jasenovac Info, Englisch 
 Umfassende Informationen, United States Holocaust Memorial Museum, Englisch  (erzwingt Flash)
 Prozess um Dinko Šakić, kroatische Seite, englischsprachig 
 Kroatische offizielle Seite der Gedenkstätte des KZ Jasenovac, Englisch 
 Operation: Last Chance, a joint project of the Simon Wiesenthal Center and the Targum Shlishi Foundation of Miami

 Litteratur 
 Vladimir Dedijer: Jasenovac - das jugoslawische Auschwitz und der Vatikan. 5. Auflage. AHRIMAN-Verlag, Freiburg, 2001, ISBN 3-922774-06-7
 Nataša Mataušić: Jasenovac 1941.-1945. Logor smrti i radni logor. Spomen-područje Jasenovac, Jasenovac 2003, ISBN 953-99169-0-9
 Narcisa Lengel-Krizman: Genocid nad Romima. Jasenovac 1942. Spomen-područje Jasenovac, Jasenovac 2003, ISBN 953-99169-1-7

Jasenovac
Kroatisk historie
Jasenovac
Jasenovac
Holocaust
Jugoslavisk historie
Jugoslaviske partisanar

Jugoslaviske partisanar, med det offisielle namnet Den jugoslaviske nasjonale frigjeringshæren, var aktive under andre verdskrigen. Dei kjempa frå 1941 til 1945 mot dei fascistiske okkupasjonsmaktene Tyskland og Italia, den kroatiske Ustasja-rørsla og seinare òg mot serbiske tsjetnikar. Menneske frå alle folkeslaga i Jugoslavia høyrde til partisanrørsla. 

Den 22. juni 1941 vart den første partisaneininga skipa, i Sisak i Kroatia. 

Partisanane i Jugoslavia var ei kommunistisk leidd folkerørsle. Kommunistpartiet hadde alt i 1934 vedteke å gå inn for ei føderativ statsordning med likestilling mellom alle folkeslag, og dette gjorde at dei fekk stor oppslutning frå menneske frå ulike nasjonalitetar og kunne sameine desse. 

Under leiing av kroaten Josip Broz Tito, frigjorde partisanane landet frå fascismen og gjenoppretta Jugoslavia, no som føderal stat. 

Partisanane hadde til å begynne med dårleg utrusting og berre jaktvåpen. Sidan fekk dei betre våpen, ved å ta dei frå fienden, ved at overløparar kom til frå andre og betre væpna grupper, og til slutt òg via allierte våpenforsyningar. Områda partisanane kontrollerte vart stadig større, trass svært brutale straffeaksjonar mot sivilfolket frå okkupantane si side. 

Den 20. oktober 1944 vart hovudstaden Beograd frigjord av avdelingar frå den sovjetiske hæren og partisanrørsla i lag. Men kampane mot fascistgruppene i Kroatia og Slovenia heldt fram til utpå våren 1945. 

Om lag 1,5 millionar menneske døydde i Jugoslavia under andre verdskrigen, på grunn av krigshandlingar, tyske straffeaksjonar mot sivilfolket, og det kroatiske Ustasja-regimet sin folkemordspolitikk mot serbarar, sigøynarar og jødar. 

Kjelde: Tysk wikipedia

Andre verdskrigen
Jugoslavisk historie
Hovudkort

Hovudkortet er det viktigaste kretskortet i ei datamaskin. Alle større komponentar i datamaskina må koplast til hovudkortet. Den viktigaste eininga som koplast til er prosessoren. Det finst fleire produsentar av prosessorar, der AMD og Intel reknast som dei største for bruk i IBM-kompatible PC-er, sjølv om [VIA|VIA] byrjar å tre inn på markedet med lågeffektsprosessorar for tynnklientar. Andre typar komponentar kan vere minne, skjermkort, lydkort, USB-kontrollar og harddiskkontroller. På hovudkortet finn ein BIOS-en som er ansvarleg for oppstart av datamaskina, og generell konfiguarasjon maskinvaremessig.

Maskinvare
Tsjetnikar

Tsjetnikar (serbokroatisk: četnici, четници) var medlemmer av ei serbisk nasjonalistisk og kongelojal rørsle under andre verdskrigen. Dei stod i motsetning til den multi-etniske jugoslaviske partisanrørsla.

Under krigane i Jugoslavia i 1990-åra, har ordet vorte bruka om ymse serbiske paramilitære einingar.

Jugoslavisk historie
Serbisk historie
Veit Dietrich

Veit Dietrich (òg Vitus Theodorus eller Vitus Diterichus; () var ein tysk teolog, forfattar og reformator frå Nürnberg.

Dietrich vart fødd i Nürnberg som son til ein skomakar. I mars 1522 vart han immatrikulert ved universitetet i Wittenberg. Seinare vart han ein nær ven av Martin Luther.

Reformasjonen
Torleiv Hannaas

Torleiv Hannaas () frå Hannås i Hornnes var norsk filolog og folklorist.

Han tok utdanning i vaksen alder: lærarskule, artium og etter kvart cand.phil.. 

Hannaas gjorde eit stort innsamlingsarbeid av folkeminne og målprøvar, men lite av det vart gjeve ut i hans tid. 
Han var statsstipendiat frå 1914 og professor i vestlandsk målgranskning ved Bergens Museum frå 1918. Hannaas skipa i 1921 Folkeminnesamlingi ved Bergens Museum, og var leiar (og einaste tilsette) ved samlinga. Han vart etterfølgd av Gustav Indrebø. 

Han var leiar for Noregs Mållag 1926–29. Han var den fyrste redaktøren av høgnorskorganet Norsk Aarbok frå 1920 til han døydde, og har fått æra for å ha introdusert omgrepet høgnorsk i ein artikkel i 1922. Han omsette òg delar av sogelitteraturen til nynorsk. Torleif Hannaas si nynorske boksamling på om lag 2500 band vart kjøpt av Bergens museum i 1932. Hannaas samla på alt som fanst av nynorsk litteratur før 1929. Om boksamlinga vart det sagt at Hannaas «var kjent som en av Norges ivrigste og kunnskaps-rikeste boksamlere. Alt tidlig begynte han å samle på alle trykk på norske bygdemål og landsmål, og det blev hele livet det centrale i hans bibliofile interesser; men snart strakte disse sig ut til heleden eldre norske og danske litteratur. Han tok sitt arbeide grundig; besökte og ransaket næsten alle eldre trykkerier, små og store, i Norges land. På denne måte kom han i besittelse av en samling av ukjente og upåaktede trykksaker, hvis make ingen privatmann er i besiddelse av.»

Bakgrunnsstoff 
 Informasjon ved Ivar Aasen-tunet
 Torleif Hannaas boksamling (UiB)

Litteratur 
 Maallære og ordtøke fraa Vest-Agder fra fyrste helvti av 1600-talet. 1911 
 Ordsamling fraa Robyggjelaget fraa slutten av 1600-talet . 1911
 «Johannes Skar». I: Syn og Segn. 1914
 Christen Jensøns Den norske dictionarium eller glosebog. 1915
 «Hans Ross : nokre minneord». I: For bygd og by, 1915
 Hardingfela . 1917
 «Helge Væringsaasen» . I: Bygd og by, 1916 (Og i Jol 1917)
 Vestmannalaget i femti aar : 1868 - 21de januar - 1918. 1918
 Folkemaal og folkemaals-gransking : fyrste-fyrelesing ved Bergens museum 18. oktober 1918. Bergens Tidende, 1918 (Og som særprent. Og i Syn og Segn 1919)
 «Folkevisor fraa Sætesdal». I: Norsk Aarbok 1921
 Henrik Wergeland og den norske maalreisingi. 1922 
 «Vestegde-målet» I: boka Norske bygde, bd 2
 Sogur frå Sætesdal, etter Olav Eivindsson Austad. 1927. (Ny utg. 1989 ISBN 82-991990-1-8)

Om han
 Alver, Brynjulf. Torleiv Hannaas og hans arbeid med folkedikting. Universitetsforlaget, 1954

Referansar 

Norske filologar
Norske språkforskarar
Norske professorar
Målfolk
Statsstipendiatar
Folk frå Evje og Hornnes
Leiarar av Noregs Mållag
Fossbergom

Fossbergom, også omtala som tettstaden Lom, administrasjonssenteret i Lom kommune i Oppland i Innlandet fylke. Namnet «Fossbergom» kjem av Prestfossen, ein foss i Bøvra som renn ut i Otta rett ved Fossbergom. Her finn ein Lom stavkyrkje frå om lag 1200, Norsk Fjellmuseum, Lom bygdamuseum og Fossheim Steinsenter. Det er også noko trevare- og møbelindustri, vidaregåande skule og fleire turistføretak.

I 2008 vart Fossbergom peika ut som nasjonalparklandsby av Miljøverndepartementet.

Kjelder 

Geografi i Lom
Gudbrandsdalen
Tettstader i Innlandet
Kommunesenter i Innlandet