alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Jan Rasmussen Sande

Jan Rasmussen Sande () var ein norsk sjømann, gardbrukar og stortingsmann frå Nøtterøy i Vestfold.

Far hans var leiglending på garden Sande i Nøtterøy. Sjølv tok han styrmannseksamen i Tønsberg og sigla omkring 1780 som skipper på «Frederikke Sofie» av Nøtterøy. Skipet vart kapra og brent av franskmenn, Frankrike låg då i krig med England. Sande sat deretter i fangenskap i Frankrike i tre år. Sigla som sjømann i mange år. På 1790-talet overtok han farsgarden Sande og dreiv denne, men heldt i mange år og fram som skipper.

Sande var 1. representant for Jarlsberg grevskap på Stortinget i 1821 og på omframstortinget 1822. I 1821 var han medlem av fire komitear, mellom dei var konstitusjonskomiteen, flaggkomiteen, og om navigasjonseksamen i Fredriksvern. Han var i 1821 mellom dei som leverte teikning til eit norsk flagg. Sande skal ha kunne ti ulike språk, mellom dei gresk og latin.

Han døydde 1847 på garden sin i Nøttterøy.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1821-1823
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Norske sjømenn
Norske gardbrukarar
Folk frå Nøtterøy
Hans Jørgenssen Karlsvik

Hans Jørgenssen Karlsvik () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Slagen i Sem i Vestfold.

Karlsvik var fødd på garden Lille-Roberg i Slagen. I 1810 gifta han seg med enkja Kari Larssdotter på eit av dei andre bruka på Roberg. Han kjøpte i 1815 Søndre Karlsvik i Slagen og flytta dit nokre år seinare. I 1847 delte han Karlsvik-garden mellom dei to sønene sine. 

Karlsvik var 1. representant på Stortinget 1833 for Jarlsberg og Larvik amt. Han var medlem av tollkomiteen og komiteen om kjøpstadskatten. Ved neste stortingsval vart han kåra til 1. varamann.

Han døydde på garden sin i 1859.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Norske gardbrukarar
Folk frå Tønsberg
Universitetet i Leiden

Universitetet i Leiden  er det eldste universitetet i Nederland. Det ligg i Leiden i provinsen Zuid-Holland, og har nær 25 800 studentar.

Universitetet i Leiden vart grunnlagt i 1575 av Vilhelm I av Oranien; Huset Oranien-Nassau og universitetet har framleis tette band. Tidleg vart framståande forskarar knytt til universitetet, og det fekk snart rykte på seg som eit av dei fremste lærestadane i Europa. Det var ved dette universitet som René Descartes sine teoriar fekk sitt første gjennombrot, og det vart òg eit sentrum for filologi, botanikk og medisinsk vitskap. Til skilnad frå universiteta i Frankrike og Italia, vart Leiden òg ein viktig stad for protestantismen; då Justus Lipsius konverterte til katolisismen i 1590 måtte han truleg oppgi sitt professorat ved universitetet.

Det første universitetetområdet var ved St. Barbaraklosteret, men det flytte i 1581 til det dominikanske Kvitnonnenklosteret. Bygningen vart øydelagt i 1616, men universitetet eig framleis tomta.

Mellom dei mest berømte institusjonane ved universitetet er observatoriet frå 1633, det naturhistoriske museet med sitt anatomiske teater, det historiske museet (Museum van Oudheden) i tillegg til Hortus Botanicus. Universitetsbiblioteket har meir enn 3,5 millionar bøker.

Universitetet i Leiden er medlem av Coimbragruppa, Europaeum og League of European Research Universities.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Universitetet i Leiden» frå , den 21. desember 2010. 
 

Zuid-Holland
Universitet i Nederland
Skipingar i 1575
Hans Olsen Hafsrød

Hans Olsen Hafsrød () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Hof i Vestfold.

Hafsrød var son av ein leiglending i Hof. Sjølv gifta han seg til garden Hafsrød i same heradet. Gjennom åra vart han elles eigar av fleire gardar i Hof. Han var forlikskommissær i ei rekke år. Hafsrød var 1. representant frå Jarlsberg og Larvik amt på Stortinget i 1833. Han var medlem av Lagtinget og komiteen for gasjar, pensjonar, budsjett- og skattestell.

Han døydde på garden sin i Hof i 1835.

Kjelder
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Norske gardbrukarar
Folk frå Hof
Folk frå Holmestrand
Ole Henningsen Holtan

Ole Henningsen Holtan () var ein norsk gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Botne i Vestfold.

Holtan var son til ein gardbrukar i Botne. Han vart sjølv gardbrukar i Botne og frå 1850 også lensmann og elles forlikskommissær. Holtan var stortingsmann for Jarlsberg og Larvik amt
1845-51 og 1859-60. På alle tingsamlingane 1845, 1848, 1851 og 1859-60 var han medlem av budsjettkomiteen, i 1859-60 også av Lagtinget.

Holtan døydde på garden Grønmark i Botne i 1861.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar for Vestfold
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar 1848-1850
Stortingsrepresentantar 1851-1853
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Norske gardbrukarar
Folk frå Holmestrand
Coimbragruppa

Coimbragruppa er eit nettverk som  består av 39 europeiske universitet, mellom andre nokre av dei leiande og eldste i Europa. Gruppa vart danna i 1985, og fekk sitt offisielle grunnlag ved underteikninga av gruppa sitt charter i 1987. Gruppa er kalla opp etter byen Coimbra i Portugal, som huser Coimbrauniversitetet, eit av Europas eldste universitet.

Føremål

Gruppa har i sitt charter formulert følgjande føremål:

Medlemmar

Belgia
 Katholieke Universiteit Leuven
 Université catholique de Louvain

Danmark
 Aarhus Universitet

Estland
 Universitetet i Tartu

Finland
 Åbo Akademi
 Åbo universitet

Frankrike
 Universitetet i Montpellier 
 Universitetet i Poitiers

Irland
 National University of Ireland, Galway
 Trinity College i Dublin

Italia
 Universitetet i Bologna
 Universitetet i Padova
 Universitetet i Pavia
 Universitetet i Siena

Litauen
 Universitetet i Vilnius

Nederland
 Universitetet i Groningen
 Universitetet i Leiden

Noreg
 Universitetet i Bergen

Polen
 Det jagiellonske universitet

Portugal
 Universitetet i Coimbra

Romania
 Alexandru Ioan Cuza Universitetet i Iași

Russland
 Universitetet i St. Petersburg

Spania
 Universitetet i Barcelona
 Universitetet i Granada
 Universitetet i Salamanca

Storbritannia
 Universitetet i Bristol
 Universitetet i Durham
 Universitetet i Edinburgh

Sverige
 Uppsala universitet

Sveits
 Universitetet i Genève

Tsjekkia
 Karlsuniversitetet i Praha

Tyrkia
 Universitetet i Istanbul

Tyskland
 Universitetet i Köln
 Georg-August-Universität
 Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg
 Friedrich-Schiller-Universität Jena
 Universitetet i Würzburg

Ungarn
 Eötvös Loranduniversitetet i Budapest

Austerrike
 Universitetet i Graz

Bakgrunnsstoff

 Offisiell heimeside

Universitet
Skipingar i 1985
Matias Halvorsen Ve

Matias Halvorsen Ve () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Sande i Vestfold.

Ve var i yngre år, 1812-19, underoffiser i artilleriet. Sidan var han gardbrukar på farsgarden i Sande. Han var i mange år forlikskommissær og medlem av heradsstyret. Til Stortinget 1845 møtte han som 2. representant frå Jarlsberg og Larvik amt, medlem av næringskomiteen.

Han døydde på garden sin i Sande i 1864.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar for Vestfold
Lokalpolitikarar i Sande i Vestfold
Norske gardbrukarar
Folk frå Sande i Vestfold
Ole Svensson Nysetvold

Ole Svensson Nysetvold () var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Holtålen i Sør-Trøndelag.

Nysetvold var fødd i Holtålen, der far hans var gardbrukar og lensmann. Sjølv gjekk han Klæbu seminar i 1845, men tok ikkje eksamen. I 1855 vart han gardbrukar på bruket Nysetvoll i Holtålen og dreiv dette, bortsett frå to år, 1860-62, då han budde i Tydal.

Han var ordførar i Holtålen 1858-60 og 1866-1905. I endå lenger tid var han medlem av forlikskommisjonen, 1856-60 og 1864-1905. Han var amtsrevisor i fleire år og nokre gongar var han konstituert utskiftingsformann.

Nysetvold var stortingsrepresentant frå Søndre Trondhjems amt 1874 til -79 og møtte i 1891 frå 2. juni. Han var i 1891 3. varamann. Perioden 1874-76 var han medlem av kyrkjekomiteen, 1877-79 av protokollkomiteen og i 1891 av Lagtinget og justiskomiteen.

Tildelt borgardådsmedaljen i sølv.

Han døydde på garden sin i Holtålen i 1912.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1874-1876
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1889-1891
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Medaljen for borgardåd
Norske gardbrukarar
Folk frå Holtålen
Christopher Hanssen Sødring

Christopher Hanssen Sødring () var ein dansk kjøpmann, gardbrukar og bryggerieigar som var norsk stortingsmann i 1818.

Sødring var fødd ved Århus i Danmark, faren hans var kunstsnikkar. Sjølv vart han cand. theol. i 1805, og flytta omkring 1806 til Bergen, der han var kjøpmann og skipsreiar. I 1822 flytta han tilbake til Danmark og dreiv ein stor gard ved Vordingborg i ti år. Han kom så til Noreg att i 1832, dei neste seks åra var han gardbrukar på Tåsen i Aker i Akershus. Flytta på ny heim til Danmark i 1838, sidan var han bryggerieigar i Ålborg.

I 1818 var Sødring 4. representant frå Bergen på Stortinget. Han var medlem av elleve komitear, mellom dei var protokollkomiteen, gasje- og pensjonskomiteen og komiteen om brennevinsbrenning. Vidare var han med i Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Stockholm.

Sødring døydde i Ålborg i 1860.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1818-1820
Stortingsrepresentantar for Bergen
Folk frå Aarhus
Ole Lützow

Ole Arntzen Lützow () var ein norsk offiser, gardbrukar, embetsmann og stortingsmann fødd i Fredrikstad.

Far til Lützow var offiser. Sjølv var han sekondløytnant 1828-34, men vart då gardbrukar på storgarden Grinder i Grue. Han var både ordførar i Grue og medlem av forlikskommisjonen. I 1845 vart han utnemnd til statsrevisor, busette seg då ved Sagene, som den gongen låg i Aker herad.

Lützow representerte Hedemarkens amt på Stortinget 1839-45. Han var i 1839 medlem og 1842 sekretær i desisjonskomiteen. I 1845 var han sekretær i militærkomiteen, visesekretær i Odelstinget og medlem av den utvida næringskomiteen. Ved stortingsvala 1848, 1851, 1854 hamna han på fyrste eller andre varamannsplass for Akershus amt. 

Han døydde i Kristiania i 1871.

Kjelder 
 Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914
 

Stortingsrepresentantar 1839-1841
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1845-1847
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ordførarar i Grue
Folk frå Fredrikstad
Erling Kroghs sangerlegat

Erling Kroghs sangerlegat er eit legat etter tenoren Erling Krogh (1888-1968). Legatet vart første gong delt ut i 1991. Det blir administrert av Den norske opera og blir delt ut annakvart år til ein norsk mannleg songar, fortrinnsvis tenor. Stipendet skal nyttast til utdanning og varierer mellom 15 og 20.000 kroner. Øvre aldersgrense for å få Erling Kroghs sangerlegat er 35 år. Neste utdeling er i 2015.

Mottakarar
2013 Bror Magnus Tødenes
2011 Håkon Kornstad
2009 Jan Erik Fillan
2007 Bjøro Hildebrandt
2005 Marius Roth Christensen 
2003 Thomas Ruud
2001 Helge Rønning
1999 Rein Alexander
1997 Henrik Engelsviken
1995 Thor Inge Falch
1993 Mikael Fagerholm
1991 Jens Olai Justvik

Bakgrunnsstoff 
Se norsk bokmål tekst for hyperkoplingar (kjeldehenvisningar) og andre ressursar.

Legat
Etableringer i 1991
Peter Cornelius

Peter Cornelius, Peter () var ein dansk tenor.

Han debuterte som baryton i København i 1892, og sju år seinare debuterte han som tenor i «Den flygende hollender». I 1906 song han i Bayreuth og fekk stor merksemd for si tyske tolking. Frå 1907 til 1914 hadde han fleire framsyningar i Covent Garden. Han var fast tilsett på Det kongelige teater frå 1892 til 1924.

Ein av elevane hans var den norske operasongaren Erling Krogh.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Peter Cornelius» frå , den 21. desember 2010.

Bakgrunnsstoff 
 Om Cornelius hos www.historicopera.com - òg rollebilde (engelsk)
 Om Peter Cornelius hos Det virtuelle musikkbibliotek (dansk)
 Om Cornelius hos Den store danske

Danske songarar
Gran Hotel Bali

Gran Hotel Bali er eit firestjerners hotell som ligg i Benidorm i Spania. Det er 186 meter høgt (210 meter med masta), noko som gjer det til det høgaste hotellet og ein av dei høygaste skyskraparane i Europa.

Bakgrunnsstoff

Benidorm
Skyskraparar i Spania
Hotell i Spania
Jean de Reszke

Jean de Reszke, eigentleg Jan Mieczysław Reske, (), var ein polsk tenor og pianist som for det meste verka i Frankrike.

Biografi

Reszke utdanna seg til songar i Italia og debuterte i 1874 i Venezia som Alfonso i Leonora. Etter det opptredde han i fleire år i Paris og London. Under fortsette songstudium endra han barytonrøysta si til ein glansfull tenor. Reszke var 1885-89 tilsett ved operaen i Paris. Sidan opptredde han i mange år som gjest både der, i London, og i  St. Petersburg. I åra 1893-99 var han kvart år i New York og song på Metropolitan-operaen. Han vart hylla som si tids fremste operatenor, ein verkeleg songkunstnar.

I 1904 tok han avskil frå scena og verka sidan som songlærar i Paris. Mellom elevane hans var den norske tenoren Erling Krogh.

Fremste rolletolkingar
Mellom hans roller kan nemnast Raoul i Hugenottene, Profeten, Vasco da Gama i Afrikanerinnen, Romeo, Faust, Cid, Radamés i Aida, Otello, Pajazzo i tillegg til wagnerrollene Tannhäuser, Lohengrin, Walther von Stolzing, Siegfried og Tristan

Kjelder

Artikkel om Jean de Reszke i Ugglan
Artikkel om Jean De Reszke i Encyclopaedia Britannica (1911)

Operasongarar frå 1800-talet
Operasongarar frå 1900-talet
Tenorar
Polske songarar
Songaren Helge Rønning

Helge Rønning () er ein norsk tenor frå Utskarpen i Rana. Han er utdanna ved Østlandets Musikkonservatorium og Operaakademiet i København.

Han har opptredd ved Den Norske Opera, Den Kongelige Danske Opera og Göteborgsoperaen.

Han mottok i 2001 Erling Kroghs sangerlegat.

Kjelder

Norske songarar
Folk frå Rana
Kronobruk

Kronobruk er ei svensk nemning på jernverk som er eig av den svenske krona, det vil seia staten. 

Tidlege jernverk i Sverige var ofte kronobruk medan dei fleste på Gustav II Adolf si tid og seinare vart privateigde, ofte av utanlandske entreprenørar.

Sjå òg
 Jernverk i Sverige

Jernverk
Sverige
Ilmenitt

Ilmenitt  (titanjernstein) er eit mineral som ofte dannar metalliske, svarte korn i mange magmatiske bergartar. Det har same type struktur som hematitt, og desse har liknande utsjånad, men har svart strek. Mineralet er eit jern-titan-oksid. Dei analoge magnesium- og mangansambindingane er geikielitt  og pyrofanitt 

Mineralet er vanleg og finst aksessorisk i mange forskjellige bergart. Noreg har dei største ilmenittreservane i Europa og er den største produsenten i verda i lag med Australia. Titania A/S bryt seks millionar tonn ilmenitt årleg i Egersundfeltet på Hauge i Dalane. Malmen vert vidareforedla til titanoksid ved Kronos Titan i Fredrikstad. I Odda kommune vart det oppretta eit ilmenittsmelteverk i Tyssedal etter eit stortingsvedtak i 1983. Drifta starta i 1986 og i 1988 vart verket overteke av Tinfos Jernverk.

Ilmenitt på månen
Ilmenitt er funne i månesteinar, og i 2005 brukte NASA Hubble Space Telescope for å lokalisere potensielt ilmenitt-rike lokasjonar. Mineralet vil kunne vere viktig for ein eventuell månebase fordi ilmenitt ville vere ei kjelde for jarn og titan for bygging av konstruksjonar og essensiell oksygenekstraksjon.

Kjelder 
Delar av denne artikkelen bygger på «Ilmenitt» frå ,  den 22. desember 2010.  
 

Jernmineral
Titanmineral
Oksydmineral
Trigonale mineral
Imbrikasjon

Imbrikasjon er i geologi ei oppstabling av plateforma materiale, omtrent som for takstein. Det kan til dømes vere småstein i ei elv eller av eit bergartslag som er brekt opp av tektoniske rørsler.

Kjelder

Sedimentologi
Impregnasjon

Impregnasjon er i geologi avsetning av mineralstoff, som til dømes malmmineral, eller væske (som til dømes olje) i porer i ein bergart. Det vert òg nytta om utbytting av eksisterande bergartsmateriale.

Kjelder

Sedimentologi
Inversjon i geologi

Ein inversjon i geologi er eit fenomen som mellom anna oppstår i samband med folding av berggrunnen. Lagrekkefølgja kan då lokalt hamne opp ned, slik at dei eldste berglaga vert liggande øvst. 

Uttrykket kan òg nyttast om at eit lågtliggande område rett og slett er blitt løfta, ikkje nødvendigvis at lagrekkefølgja er snudd om.

Kjelder

Strukturgeologi
Tektonikk
Itacolumitt

Itacolumitt er ein glimmerhaldig sandstein. Sandsteinen har har den eigenarta eigenskapen at tynne heller av han er særs fleksibel, og kan mellom anna bøyast omtrent som sinkplater. Bergarten er opphavleg skildra frå Itacolumi i Minas Gerais i Brasil. Han er òg ei kjelde til diamantar i området.

Kjelder

Sedimentære bergartar
Ludvika ström

Ludvika ström er eit vassdrag i Ludvika, som bind saman innsjøane Väsman og Övre Hillen. Ludvika ström er berre omkring 800 meter lang, men har ei fallhøgd på cirka 18 meter. Vasskrafta i denne fossen vart tatt i bruk omkring år 1550 i samband med at Ludvika bruk vart bygd opp der, som då var Sveriges første kronobruk. Frå 1901 har Ludvika kraftstation lege her.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ludvika ström» frå ,  den 22. desember 2010.  
 

Ludvika kommun
Vassdrag i Sverige
Väsman

Väsman er ein innsjø sør i Dalarna i Sverige. Han ligg nord for Ludvika, i øvre delen av Kolbäcksåns vassystem. Innsjøen har ei overflate på 40 km², og er 56 meter på det djupaste. Han ligg om lag 155 meter over havet, og er omkring 14 km lang i nordvestleg-søraustleg retning, med ei breidd på 1,5–6 kilometer. Kolbäcksån går gjennom innsjøen.

Tidlegare var det dampskipstrafik på sjøen. På den austre breidda av Väsman ligg Brunnsviks folkhögskola. Under sjøen ligg eit omfattande jernmalmfelt som er berekna til 640 millionar tonn. Nordic Iron Ore melde i 2011 at dei ville prøva utvinna det.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Väsman» frå ,  den 22. desember 2010 og 27. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:
Vessman i Nordisk familjebok (andra upplagan, 1921)

 

Innsjøar i Dalarna
Ludvika kommun
Cray-reservoaret

Cray-reservoaret er eit reservoar i Brecon Beacons nasjonalpark for vassforsyninga til byen Swansea i Sør-Wales og vart bygd mellom 1898 og 1906 av Swansea Corporation.

Reservoar gjev i dag vatn til byane i dalen til River Tawe og Nord-Swansea.

Reservoaret vart bygd her fordi det låg oppfor dei tungt industrialiserte områda av Tawe-dalen og i eit område med mykje nedbør med eit så stort tilsigsområde som mogeleg. Den 28 meter høge demninga ligg i den nedre enden av ein bredal og inneheld om lag 4,5 millionar tonn vatn.

Bakgrunnsstoff
www.geograph.co.uk : Bilete av Cray-reservoaret og omliggande område

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Cray Reservoir» frå ,  den 22. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Vassforsyning and Forestry, a conflict of Interests - Cray Reservoar - a case study - C Stretton 

Innsjøar i Wales
Reservoar i Wales
Brecon Beacons
Llyn Cwellyn

Llyn Cwellyn (Llyn Quellyn i eldre tekstar) er eit reservoar i Nord-Wales som gjev drikkevatn til delar av Gwynedd og Anglesey. Det ligg på Afon Gwyrfai i Nant y Betws mellom Snowdon Massif og Mynydd Mawr nord i Snowdonia nasjonalpark. Det har eit areal på 87 hektar og er over 37 meter på det djupaste. I sørenden ligg den vesle landsbyen Rhyd Ddu.

Sjølv om han no er demd opp i nordenden, nedanfor Castell Cidwm-ryggen, nær landsbyen Betws Garmon, har ikkje det auka storleiken på den naturlege innsjøen. Innsjøen er særs djup og er ein av få innsjøar i Wales som har ein naturleg bestand av arktisk røye. Det finst òg bekkeaure og oter i innsjøen. Innsjøen er eigd av Lawrence Jones, eigaren av Castell Cidwm estate i nordenden, og Welsh water. Innsjøen var opphavleg eigd av markisen av Anglesey som nytta Castell Cidwm som jakthus. 

Vegen A4085 går langs innsjøen. Austsida vert i dag rekna som eit naturreservat, og det er restriksjonar på fiske i innsjøen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llyn Cwellyn» frå ,  den 22. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene: The lakes of Eryri av Geraint Roberts. Gwasg Carreg Gwalch, Llanrwst, 1995.Snowdonia, National Park Guide Number 2, edited Edmund Vale, HMSO 1958/1960 (s. 74)

Bakgrunnsstoff
 Llyn Cwellyn, Bilete av Llyn Cwellyn 

Cwellyn, Llyn
Cwellyn, Llyn
Cwellyn, Llyn
Geografi i  Gwynedd
Llyn Cwm Bychan

Llyn Cwm Buchan er ein innsjø nord i Wales, og er ei av kjeldene til River Artro som renn sørvestover gjennom Llanbedr og vidare til havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llyn Cwm Bychan» frå ,  den 22. desember 2010.  
 

Cwm Buchan
Llyn Cwm Buchan
Llyn Cwm Llwch

Llyn Cwm Llwch er ein innsjø i Brecon Beacons nasjonalpark i Powys i Wales. Han er ein liten innsjø i eit dalsøkk nedanfor fjelltoppane Pen y Fan og Corn Du sentralt i Brecon Beacons. Elva Nant Cwm Llwch renn ut frå innsjøen og munnar ut i Afon Tarell som igjen er ei sideelv til River Usk ved Brecon.

Bakgrunnsstoff
Bilete av Llyn Cwm Llwch og omliggande område på Geograph

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llyn Cwm Llwch» frå ,  den 22. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Powys
Cwm Llwch
Brecon Beacons
Llyn Dinas

Llyn Dinas er ein innsjø nær Beddgelert i Gwynedd nord i Wales. Elva River Glaslyn renn gjennom innsjøen. 

Llyn Dinas ligg i dalbotn eit par kilometer nord for Beddgelert, om lag 55 meter over havet. Han har eit areal på 27 hektar og er forholdsvis grunn, berre 10 meter på det djupaste. Innsjøen har gode tilhøve for laks og aure.

Innsjøen har fått namn etter den nærliggande Dinas Emrys, ein steinlendt og skogkledd ås like nedanfor innsjøen, der det er funne ruinar av festningsverk frå mellomalderen og eldre tider.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Llyn Dinas» frå ,  den 22. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
Geraint Roberts (1995) The lakes of Eryri Carreg Gwalch ISBN 0-86381-338-0
 

Dinas
Geografi i Gwynedd
Llyn Dulyn

Llyn Dulyn er ein innsjø i enden av Carneddau-fjella i Snowdonia i Nord-Wales.

Innsjøen dekkjer eit område på 13 hektar, men er likevel djup, 58 meter på det djupaste. Mindre enn ein kilometer mot sør ligg den mindre Llyn Melynllyn.  

Klipper stig bratt opp frå breidda av innsjøen til toppane av Garnedd Uchaf og Foel Grach, noko som gjer at innsjøen virkar mørk. Namnet tyder då ògså «Svartevatnet». Det 

Det vart bygd ein dam i innsjøen i 1881 for å auke vasskapasiteten, men dammen er endra fleire gonger sidan den gong. Som reservoar gjev Dulyn (i lag med Melynllyn) vatn til byen Llandudno. Røyrleidningar kryssar River Conwy ved Tal-y-Cafn-brua.

Elva som renn ut av innsjøen heiter Afon Dulyn og renn gjennom Llyn Eigiau. Afon Dulyn renn nordaustover og passerer Tal-y-bont før ho munnar ut i River Conwy.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Llyn Dulyn» frå ,  den 22. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene: 
"The lakes of North Wales" by Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987
"The lakes of  Eryri" by Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985

Bakgrunnsstoff

Dulyn
Llyn Dulyn
Eglwys Nunydd

Eglwys Nunydd er eit stort reservoar i Margam i Sør-Wales vart opphavleg bygd for å gje vatn til det store stålverket i Margam og særleg for å avkjøle valseverka i austenden av verket. Mykje av vatnet for den varme enden av verket er henta frå elvane Afan og Ffrwdwyllyt, som renn gjennom verket. 

Innsjøen inneheld aure.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eglwys Nunydd» frå ,  den 22. desember 2010.  
 

Reservoar i Wales
Innsjøar i Wales