alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Secret Messages av Electric Light Orchestra

«Secret Messages» er ein song spelt inn av Electric Light Orchestra (ELO) og er tittelsporet (og opningssporet) på albumet Secret Messages frå 1983.

Songen byrjar med rare effektar og ei baklengsmelding (som seier «welcome to the show») etterfulgd av morsekode som stavar E.L.O., noko Jeff Lynne òg hadde gjort ti år tidlegare på «Ocean Breakup/King of the Universe» på On the Third Day. 

Singelen nådde 48. plassen på UK Singles Chart og 14. plassen på Irish Singles Chart.

Delar av musikkvideoen syner eit radioteleskop filma ved Jodrell Bank i Cheshire i England.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Secret Messages av Electric Light Orchestra» frå ,  den 17. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Ytre Songstad

Ytre Songstad er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Herland, vest for Indre Songstad og sør for Sørfjorden. Saman med Indre Songstad utgjer Ytre Songstad namnegarden Songstad. Sidan 1660 har den same slekta ått garden. 

Romslovegen går over garden, medan Songstad I-tunnelen på Bergensbanen og Songstadtunnelen I på E16 Hardangervegen ligg under han.

Namnet Ytre Songstad vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

Fotnotar

Gardar i Arna
Four Little Diamonds

«Four Little Diamonds» er ein song av den britiske rockegruppa Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet Secret Messages i 1983. Han vart òg gjeven ut på samlealbuma Afterglow (med ein litt lengre intro) og Flashback. Singelen gjorde det ikkje særleg bra i USA og låg berre to veker inne på Billboard Hot 100 med ein 86. plass som høgaste plasseringa. Han nådde òg 84. plassen i Storbritannia.

Innhald
Alle songar skrivne av Jeff Lynne.
7"
«Four Little Diamonds» – 3:57
«Letter from Spain» – 2:51

UK 12"
«Four Little Diamonds» – 3:57
«Letter from Spain» – 2:51
«The Bouncer» – 3:13

Lister

Songen er med i videospelet Grand Theft Auto: Vice City på radiostasjonen Flash FM.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Four Little Diamonds» frå ,  den 17. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Stranger av Electric Light Orchestra

«Stranger» er ein song skriven av Jeff Lynne og framført av Electric Light Orchestra (ELO). 

Songen kom først ut på det 11. studioalbumet deira, Secret Messages. «Stranger» vart òg gjeven ut som den tredje singelen frå albumet. 

Den rolege opninga av songen inneheld ein av dei mange skjulte meldingane på albumet. Ein lys, baklengs stemme seier «You're playing me backwards».

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stranger (Electric Light Orchestra song)» frå ,  den 17. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Rock 'n' Roll Is King

«Rock 'n' Roll Is King» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra (ELO), gjeven ut som singel frå albumet Secret Messages i 1983. Med denne songen gjekk bandet attende til rockerøtene sine. Songen inneheld ein fiolinsolo av Mik Kaminski.

Songen gjekk gjennom mange endringar under innspelinga og vart på eit tidspunkt kalla «Motor Factory» med ein heilt anna tekst. Singelen vart den siste ELO klarte å nå topp 20 på singellista i Storbritannia med, og han nådde 19. plassen i USA i august 1983.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rock 'n' Roll Is King» frå ,  den 17. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Songar frå 1983
Singlar frå 1983
Songar produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-songar
Songar skrivne av Jeff Lynne
Markørstyrke

Markørstyrke (engelsk: Opposing force, italiensk: Partito arancione) eller OPFOR er ei mindre militæreining som representerer fienden i treningssituasjonar og under militærøvingar. Hovudsakleg kan ein vanleg tropp utgjera markørstyrken under ei militærøving. Likevel har viktige militæravdelingar ofte spesialiserte grupper som utelukkande tenestegjer som OPFOR-markørar. Desse speler realistiske fiendar som bidreg til autentiske militærøvingar. Markørstyrkar vert gitt fiktive namn som liknar militære motpartar i den verkelege verda. 

Nokre dedikerte markørstyrkar vil ofte strida med bruk av dei same stridsdrillane, utstyret og våpenet som fienden. Styrken kan bera uniform som er lik fienden sin uniform, eller ein annan som er skil seg ut. Køyretøya til markørstyrken er òg i visse tilfellar modifisert for å likna køyretøya til ein reell fiende. Dette er for å trena realistisk. Markørstyrkar kan òg ta rolla som sivile. Markørar er òg i bruk under sanitetsøvingar, der markøren speler skada. Rolla som skada eller sivil går ofte på rundgang blant soldatane i ei avdelinga.

Som oftast under militærøvingar der personell utgjer ein markørstyrke, bruker mannskapa raudplast-ammunisjon. Dette er ammunisjon som ikkje skyt reelle patronar, men lagar ein relativt autentisk lyd. For å avgjera fall og såra på øvingar, vil kontrollørar og stridsdommarar stå ute i teig og fastslå dødsfall. Laser som er påmontert på geværløpet vil på fastslå dødsfall på begge sider på ein truverdig måte. Eit alternativ er å bruka paintballmarkørar eller liknande reelle skytevåpen. Uansett vil kontrollørar vera til stor hjelp når øvingssituasjonen er uoversiktleg og kaotisk. Dette gjeld spesielt viss granatar vert kasta eller eit maskingevær skyt.

Avdelingar 
 Hærens taktiske treningssenter (HTTS) leverer SAAB-laserutstyr til bruk ved militærøvingar. Kampeskadronen er ei underavdeling i HTTS som spesialiserer seg på å vera fienden til Telemark bataljon og Forsvarets spesialkommando.
 Fort Irwin & the National Training Center (NTC) held til ved Fort Irwin i California. Ved bruk av MILES-lasersystem trener amerikanske hæravdelingar på strid.

Kjelder

Fotnotar 

Militærvesen
Trude Gimle

Trude Charlotte Gimle () er ein tidlegare alpinist frå Aurskog som vann to NM-gull i 1997 og vart nummer fem i kombinasjonen under VM i alpine greiner 1999. Ho var medlem av Aurskog/Høland Alpinklubb.

Aktiv
Tre veker før dei olympiske vinterleikane 1994 tok til på Lillehammer overraska dei norske alpinkvinnene Marianne Kjørstad og Trude Gimle med å verte nummer fire og fem i eit verdscuprenn i slalåm i Maribor. Dermed fekk dei delta på Lillehammer, der Gimle kom på 15. plass i slalåm-tevlinga.

Gimle vann si fyrste NM-medalje då ho tok sølv i slalåm under NM i alpine greiner 1994 i Narvik, einast Trine Bakke rann fortare. Året etter kopierte Gimle slalåmsølvet i NM på Bjorli, og tok same sesongen bronsemedaljen i utfortevlinga i Melhus.

Under NM i alpint 1997 i Hemsedal vann Gimle både utforrennet og den alpine kombinasjon. Ho deltok i Vinter-OL 1998 i Nagano, med ein 16. plass i utfor som beste resultat. Seint i OL-sesongen vart toppen av resultatlista i NM-slalåm den same som i 1994, Bakke tok gullet og Gimle sølvet. 

Gimle opnnådde tre tredjeplassar i verdscuprenn, fyrst i slalåm i Maribor i 1995 og så i 1998/99-sesongen i to kombinasjonstevlingar. I VM i alpine greiner 1999 i Vail imponerte ho med å verte nummer fem i kombinasjonen.

Ho la opp i 2003, etter fleire magre sesongar.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Norske deltakarar under vinter-OL 1994
Norske deltakarar under vinter-OL 1998
Folk frå Aurskog-Høland
Ben E. King

Ben E. King, fødenamn Benjamin Earl Nelson ()  var ein amerikansk barytonsongar som har vorte mest kjend for topphit-en «Stand by Me» frå 1961.

Biografi 

Benjamin Nelson flytte til Harlem i New York by som niåring og voks opp der. I 1958 blei han med i doo wop-gruppa The Five Crowns. Same året vart medlemmane i The Drifters sparka av manageren sin, for så å erstatta dei med The Five Crowns. Saman med gruppa fekk King ei rekkje hits i løpet av 50-åra, m.a. «Save the Last Dance for Me» og «There Goes My Baby». King forlét gruppa i 1960, og det var fyrst no han begynte å bruka artistnamnet sitt.

Den fyrste solohiten hans, «Spanish Harlem» var ein ballade som vart gitt ut på singelplate i 1961. Den neste singelen hans var «Stand by Me», som vart skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller. Singelen var inspirert av ein gospelsong frå 1905 med same namnet og salme 46 i Bibelen, vers 2 og 3. King fekk enorm suksess med denne songen. «Stand by Me» fekk ein renessanse i 1987 då han vart brukt i filmen Stand by Me (1986). I dag finst songen i over fire hundre innspelingar av ulike artistar, men King har originalversjonen.

«Don't Play That Song (You Lied)» frå 1962 vart også ein stor soul-hit for King. Denne vart seinare spelt inn på nytt av Aretha Franklin. Ben E. King sine songar gjorde det bra i USA i både 60- og 70-åra, t.d. har «I (Who Have Nothing)» (1963) populær. King heldt fram med å spela inn plater og turnera heilt fram til sine eldre dagar.

Diskografi 

 Spanish Harlem (1961) 
 Ben E. King Sings for Soulful Lovers (1962)
 Don't Play That Song! (1962)
 Young Boy Blues (1964)
 Ben E. King's Greatest Hits (1964)
 Seven Letters (1965)
 What Is Soul (1967) 
 Rough Edges (1970)
 The Beginning of It All (1972)
 Supernatural (1975)
 I Had a Love (1976)
 Rhapsody (1976)
 Let Me Live in Your Life (1978)
 Music Trance (1980)
 Street Tough (1980)
 Save the Last Dance for Me (1987)
 Stand by Me: The Ultimate Collection (1987)
 What's Important to Me (1991)
 Anthology (1993)
 Shades of Blue (1993)
 I Have Songs in My Pocket (1998)
 The Very Best of Ben E. King (1998) 
 Eleven Best (2001)
 Person To Person: Live At The Blue Note (2003)
 Soul Masters (2005)
 I've Been Around (2006)
 Love Is Gonna Get You (2007)
 Heart & Soul (2010–2011)

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Ben E. King» frå ,  den 17. februar 2015.  
 
 Informasjonen om «Stand by Me''» er henta frå artikkelen "Stand by Me (song)" på engelsk wikipedia.

Fotnote 

USA-amerikanske songarar
Musikarar frå New York City
Folk frå Nord-Carolina
USA-amerikanske soulmusikarar
USA-amerikanske R&B-musikarar
Afroamerikanske songarar
Interventrikulær septum

Interventrikulær septum (IVS) eller ventrikkelseptum, i utviklinga kjent som septum inferius, er ein skiljevegg mellom dei nedre hjartekammera (ventriklane) i hjarta.

Ventrikkelseptum går skrått bakover mot høgre, og er kurva med konveksiteten retta mot høgre hjartekammer.

Struktur 
 Storparten av skiljeveggen er tjukk og muskulær, og utgjer muskulær septum (septum musculare ventriculorum).
 Den øvre og bakre delen er ikkje-muskulær og skil vestibulum aortae frå den nedre delen av høgre framkammer og den øvre delen av høgre hjartekammer. Denne delen er tynn, fibrøs og oval eller rund, og blir kalla membranøs septum (septum membranaceum ventriculorum).

Blodforsyning 
Blodforsyninga til ventrikkelseptum kjem i hovudsak frå to viktige arteriar. Den første er den fremre interventrikulære forgreininga av venstre koronararterie, som går bak lungepulsåra og mellom venstre framkammer til sulcus interventricularis anterior, der den går nedover mot incisura apicis cordis. Den andre er den bakre interventrikulære forgreininga av venstre koronararterie, som går langs sulcus interventricularis posterior til hjartespissen der den møter den fremre interventrikulære forgreininga.

Klinisk relevans 
 Acyanotisk hjartefeil
 Myokardruptur, inkludert ventrikkelseptumruptur
 Ventrikkelseptumdefekt

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Interventricular septum» frå ,  den 18. februar 2015.  
 

Hjarteanatomi
Lotte Sejersted

Lotte Smiseth Sejersted () er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Bærum. Ho vann 16 gullmedaljar i norske meisterskap i alpine greiner i tida 2007-14. Sejersted er medlem i Stabæk Idrettsforening. Adrian Sejersted er bror hennar.

Aktiv
Nett fylt 16 år vart Sejersted noregsmeister i utfor under NM 2007 på Bjorli, samt sølvvinnar i super-G. Året etter, i 2008, vart det sølvmedalje i utfor i NM i Hafjell. Ved NM i alpine greiner 2009 på Oppdal vann ho super-G framom Kristina Riis-Johannessen, og tok bronsen i utfor. Også i superkombinasjonen fekk ho ein gullmedalje. I 2010 sikra ho seg gullmedaljane i utfor og i superkombinasjonen.

Den 1. februar 2011 rann Sjersted ned til gullmedalje under junior-VM i alpint i Crans-Montana i Sveits. Dermed vart ho den tredje norske kvinnelege alpinisten som vart juniorverdsmeister. Julie Lunde Hansen i 1991 og Mona Løseth i 2009 var dei to føregåande.

I NM i alpine greiner 2011, som vart arrangert i Oppdal og Trysil, vann ho alle dei fem gullmedaljane; utfor, super-G, superkombinasjon, storslalåm og slalåm. Prestasjonen sakna sidestykke på kvinnesida, ingen kvinne-alpinist har klart å vinne fem gull i eitt og same noregsmeisterskapen. Under noregsmeisterskapen 2012 vann ho utfor, super-G og superkomibinasjonen, medan ho i 2013 vann super-G og i 2014 utfor.

Sejersted kom på tiandeplassen i utfortevlinga i VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. To år seinare vart ho nummer 13 i super-G i alpin-VM 2013, hennar beste plassering i meisterskapen. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji gjorde ho sitt beste internasjonale meisterskapsrenn og vart nummer seks i utfor. Sejersteds beste plasseringar i verdscuprenn er to femteplasser i utfor, den fyrste i Lenzerheide i mars 2011 og den andre i Val-d'Isère straks føre jul i 2013 .

Etter ho den 9. januar 2016 pådrog seg ein alvorleg krossbandskade i Zauchensee, kom Sejersted aldri tilbake i alpinløypa.

Kjelder
Sportsboken, aktuelle årgangar

Norske alpinistar
Noregsmeistrar i alpine greiner
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Alpinistar under vinter-OL 2014
Folk frå Bærum
Balance of Power av Electric Light Orchestra

Balance of Power er det 11. studioalbumet til Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 1986.

Oversyn
Balance of Power var det siste studioalbumet til Electric Light Orchestra på over 15 år (før Zoom kom ut i 2001). No hadde Kelly Groucutt slutta i bandet, som no var ein trio, med Jeff Lynne på bass (i tillegg til gitar som vanleg) og meir elektronisk perkusjon og synthesiserar. ELO spelte somme konsertar i Storbritannia og Europa (dei siste på 15 år), og på eine konserten i Storbritannia var George Harrison gjestegitarist.

Musikkvideoen til singelen «Calling America» vart filma i  Paris, og inneheld bilete av bandet som spelar føre Centre Georges Pompidou. Det vart òg laga ein video for singelen «So Serious». Songen «Endless Lies» var meint å vere ei hyllest til Roy Orbison, og vart opphavleg spelt inn for det som skulle vore dobbeltalbumversjonen av Secret Messages. Han kom ut på dette albumet i ein noko omarbeidd og meir kompakt versjon. Dette var det første albumet til ELO utan strykeinstrument i det heile og det første med ein saksofonsolo. Albumet er òg det kortaste ELO gav ut.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne – vokal, elektrisk og akustisk gitarar, Synclavier II synthesizer, bassgitar, klaverinstrument, perkusjon, produsent
Bev Bevan – trommer, perkusjon
Richard Tandy – klaverinstrument, sequence-programmering

Andre medverkande
Christian Schneider – saksofon
Bill Bottrell – lydteknikar
Mack – lydteknikar

Turnébesetning
Jeff Lynne – solovokal, elektrisk gitar
Bev Bevan – trommer
Richard Tandy – klaverinstrument
Mik Kaminski – fiolin, synthesizer
Louis Clark – string synthesizer
Dave Morgan – korvokal, akustisk gitar, vocoder
Martin Smith – korvokal, bassgitar

Lister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Balance of Power (album)» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-album
Album produserte av Jeff Lynne
Musikkalbum frå 1986
Epic Records-album
Jet Records-album
So Serious av Electric Light Orchestra

«So Serious» er ein song av rockegruppa Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet Balance of Power gjeve ut i Storbritannia som den andre singelen deira i 1986.

Oversyn 
Teksten i songen hintar om at Jeff Lynne var byrja å bli lei ELO på denne tida, og som det meste av songane på albumet stod teksten i sterk kontrast til dei livlege synthpop-melodiane på albumet. 

Det vart òg gjeve ut ein 12-tommar vinylversjon i Storbritannia med tre spor der «A Matter of Fact» med ein annan tekst vart gjeve ut i tillegg.

Innhald
Alle songar er skrivne av Jeff Lynne.

7"
«So Serious» – 2:38
«A Matter of Fact» – 4:04

12"
«So Serious» – 2:38
«A Matter of Fact» – 4:04
«A Matter of Fact» (alternate lyrics) – 3:49

12"
«So Serious» - 2:38
«A Matter of Fact» - 4:04
«Destination Unknown» - 4:10

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «So Serious (song)» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Getting to the Point

«Getting to the Point» er ein song av rockegruppa Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet Balance of Power i 1986. Han vart gjeven ut i Storbritannia som den siste singelen frå albumet i juli 1986, og vart den siste originale utgjevinga til bandet på kring 15 år.

Oversyn 
På grunn av streik i distribusjonsavdelinga til Epic då albumet skulle ut, gjorde ikkje singelen særleg innverknad på singellistene. Den høgaste plasseringa var ein 95. plass i Storbritannia. 

B-sida til singelen var ein annan song frå Balance of Power, «Secret Lives». Det vart òg gjeve ut ein 12" vinyl-versjon med «ELO Megamix» på B-sida. Miksen inneheldt songar frå A New World Record, Out of the Blue, Discovery, Time og Balance of Power. Han vart miksa av Paul Dakeyne for DMC, men lydkvaliteten var ganske dårleg. 

Songen vart sidan spelt inn av Mark Bram, frå bandet Ruby Topaz, på Ruby Topaz-albumet Rarities.

Innhald
Alle songane skrivne av Jeff Lynne.

7"
«Getting to the Point» – 4:28
«Secret Lives» – 3:26

12"
«Getting to the Point» – 4:28
«ELO Megamix» («Don't Bring Me Down»/«Sweet Talkin' Woman»/«Livin' Thing»/"Calling America"/"So Serious"/«Shine a Little Love»/«Twilight»/«Turn to Stone»/«Hold on Tight»)– 9:57
«Secret Lives» – 3:26

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Getting to the Point» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Calling America

«Calling America» er ein song av rockegruppa Electric Light Orchestra (ELO) gjeve ut som singel i 1986 frå albumet Balance of Power. Singelen nådde 28. plassen i Storbritannia og 18. plassen på Billboard Hot 100. Det vart den siste hitsingelen deira USA.

Oversyn
Det vart den første hitten til bandet på tre år. Songen er, som dei fleste songane på Balance of Power, musikalsk livleg og lys, medan tekstane er mørkare og handlar om uærlege kjærastar.

Det vart òg gjeven ut ein 12-tommar versjon av singelen i Storbritannia med ein versjon av «Destination Unknown» på B-sida.

Innhald
Alle songar var skrivne av Jeff Lynne.

7"
«Calling America» – 3:28
«Caught in a Trap» – 3:43

US 12"
«Calling America» – 3:28
«Caught in a Trap» – 3:43
«Endless Lies» – 2:54

UK 12"
«Calling America» – 3:28
«Caught in a Trap» – 3:43
«Destination Unknown» – 4:10

Lister

Video
Musikkvideoen vart filma i Paris med klipp føre Centre Georges Pompidou.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Calling America» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 (lisensiert av Sony BMG)
 

Songar frå 1986
Singlar frå 1986
Electric Light Orchestra-songar
Songar produserte av Jeff Lynne
Songar skrivne av Jeff Lynne
Songar om telefonar
Zoom av Electric Light Orchestra

Zoom er det 12. studioalbumet av det britiske rockebandet Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut 12. juni 2001 på Epic Records. Det var det første offisielle ELO-albumet sidan Balance of Power i 1986.

Innspeling
Albumet vart hovudsakleg spelt inn som eit soloalbum av Jeff Lynne, slik Armchair Theatre var, men med somme gjestemusikarar, som dei tidlegare Beatles-musikarane George Harrison og Ringo Starr. Det var den siste innspelinga til Harrison før han døydde. Det einaste andre ELO-medlemmet som var med på albumet var Richard Tandy, som er med på ein song og spelte på somme konsertar etter albumet kom ut. Det var det første albumet med ELO-namnet der Bev Bevan ikkje var med.

Albumet har ei meir organisk kjensle med færre elektroniske effektar og igjen med strykeinstrument som ein del av akkompagnementet.

Utgjeving

Albumet var den første utgjevinga med ny musikk av bandet sidan Balance of Power i 1986. Sjølv om det vart marknadsført som ein tilbakekomst av den klassiske ELO-stilen, selde albumet dårleg og ein planlagt turné i Nord-Amerika vart kansellert. Då albumet kom ut nådde det 34. plassen på UK Album Chart, og 94. plassen på Billboard 200 i USA. Albumet nådde òg 14. plassen på Billboard Top Internet Album, 51. plassen i Austerrike, og 16. plassen i Tyskland. «Alright» nådde 87. plassen på singellista i Nederland.

Ein nymastra versjon vart gjeven ut på Frontiers den 19. april 2013 i Storbritannia og 23. april i USA. Det inneheldt to bonusspor. «Long Black Road» vart i lag med «10538 Overture» nytta i filmen American Hustle i 2013.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne – vokal, korvokal, elektrisk gitarar, bass, klaverinstrument, cello, trommer.

Gjestemusikarar
Richard Tandy – klaverinstrument («Alright») (originalt medlem)
George Harrison – Slidegitar («A Long Time Gone» og «All She Wanted»)
Ringo Starr – trommer («Moment in Paradise» og «Easy Money»)
Marc Mann – rytmegitar («Moment in Paradise»), strykearrangement («In My Own Time» and «Melting in the Sun»)
Suzie Katayama – cello («Just for Love», «Stranger on a Quiet Street» og «All She Wanted»)
Roger Lebow – cello («Lonesome Lullaby»)
Dave Boruff – saksofon («A Long Time Gone»)
Laura Lynne – korvokal («All She Wanted»)
Rosie Vela – korvokal («Alright», «All She Wanted»), Spoken Parts and Tap dancing («In My Own Time»)
Kris Wilkinson – strykearrangement («Ordinary Dream»)

Turnébesetning
Jeff Lynne – vokal, gitarar
Richard Tandy – klaverinstrument, vocoder
Rosie Vela – korvokal
Marc Mann – gitarar, klaverinstrument, korvokal
Matt Bissonette – bassgitar, korvokal
Gregg Bissonette – trommer, korvokal
Peggy Baldwin – cello
Sarah O'Brien – cello

Lister
 14 USA  (Billboard Top Internet Album) 
 16 Tyskland
 18 Noreg
 26 Sveits
 34 Storbritannia
 35 Sverige
 36 Japan
 37 Belgia  (Wallonia) 
 46 Nederland
 51 Austerrike
 94 USA  (Billboard 200)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zoom (Electric Light Orchestra album)» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Electric Light Orchestra-album
Album produserte av Jeff Lynne
Musikkalbum frå 2001
Epic Records-album
The Night the Light Went On in Long Beach

The Night the Light Went on in Long Beach er eit konsertalbum 1974 av Electric Light Orchestra (ELO) spelt inn i Long Beach Auditorium den 12. mai 1974 Long Beach i California, og er ein parodi på tittelen av «The Night the Lights Went Out in Georgia» av Vicki Lawrence frå 1973.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne	– vokal, gitar
Bev Bevan – trommer
Richard Tandy – klaverinstrument
Mike de Albuquerque – bass, korvokal
Mik Kaminski – fiolin
Hugh McDowell – cello
Mike Edwards – cello

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Night the Light Went On in Long Beach» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Konsertalbum frå 1974
Warner Bros. Records-album
Epic Records-album
Albumet Showdown

Showdown er eit samlealbum av Electric Light Orchestra (ELO) som dekkjer åra dei gav ut plater for Harvest Records. Det var det første i ei rekkje samlealbum av Electric Light Orchestra. Det var òg første gongen hitsingelen «Showdown» kom ut på eit album i Storbritannia.

Innhald

Medverkande
Jeff Lynne – vokal, gitar, piano, Moog Synthesizer
Roy Wood – vokal, akustisk gitar, bass, Cello, blåseinstrument
Bev Bevan – trommer, perkusjon
Richard Tandy – klaverinstrument, Moog Synthesizer
Mike de Albuquerque – Bass, korvokal
Wilfred Gibson – Fiolin
Mike Edwards – Cello
Colin Walker – Cello
Bill Hunt – valtnorn, jakthorn
Steve Woolam – fiolin

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Albumet Showdown» frå ,  den 18. februar 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Album produserte av Roy Wood
Album produserte av Jeff Lynne
Electric Light Orchestra-album
Samlealbum frå 1974
Harvest Records-album