alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Karl Jansky

Karl Guthe Jansky () var ein amerikansk fysikar og radioingeniør som i august 1931 oppdaga dei første radiobølgjene frå Mjølkevegen. Han vert rekna som ein av grunnleggjarane av radioastronomien.

Jansky arbeidde ved Bell Telephone Laboratories frå 1928. I sitt arbeid med å identifisere signal som forstyrra radiomottakinga på korte bølgjelengder (ca. 15 m), oppdaga han i 1931 at stjernebildet Pila var kjelde for radiostøy. Denne noko uventa oppdaginga førte til utviklinga av radioastronomien.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
My Brother Karl Jansky and His Discovery of Radio Waves from Beyond the Earth ved bigear.org

Amatørastronomar
USA-amerikanske astronomar
USA-amerikanske ingeniørar
USA-amerikanske fysikarar
Tsjekkisk-amerikanarar
Folk frå Little Silver i New Jersey
Folk frå Norman i Oklahoma
Forskarar ved Bell Labs
Radioastronomar
Karl Ludwig Harding

Karl Ludwig Harding () var ein tysk astronom, som er mest kjend for å ha oppdaga asteroiden 3 Juno.

Harding var professor ved universitetet i Göttingen frå 1805. Han oppdaga òg mange variable stjerne og tre kometar. Han gav ut Atlas novus coelestis (1808–26).

Kjelder

Folk frå Lauenburg ved Elbe
Tyske astronomar
Asteroideoppdagarar
Kometoppdagarar
Medlemmar av Royal Society
Elevar ved Universitetet i Göttingen
Tilsette ved Universitetet i Göttingen
Mórfou

Mórfou (gresk Μόρφου, tyrkisk Güzelyurt) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.

Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som kommunen Güzelyurt i distriktet Güzelyurt. Republikken Kypros har ein kommuneadministrasjon for Mórfou i eksil.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den nord-kypriotiske kommunen Güzelyurt 18 946 innbyggjarar. Sjølve byen hadde 7 465 innbyggjarar, fordelt på bydelane:
Lala Mustafa Paşa (Ájos Jeórjos) (999 innbyggjarar)
Piyale Paşa (Ájos Mámas) (3 711 innbyggjarar)
İsmet Paşa (Ajía Paraskeví) (2 541 innbyggjarar)
Yuvacık (Khrysilioú) (214 innbyggjarar)

I resten av kommunen budde det 11 491 innbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Yayla (Syrianiokhóri) (850 innbyggjarar)
Aşaği Bostancı (Káto Zódia) (1 822 innbyggjarar)
Güneşköy (Nikítas) (505 innbyggjarar)
Yukarı Bostancı (Páno Zódia) (1 495 innbyggjarar)
Akçay (Argáki) (1 008 innbyggjarar)
Aydınköy (Prastió) (1 164 innbyggjarar)
Gayretköy (Avlóna) (367 innbyggjarar)
Kalkanlı (Kaló Khorió) (2 305 innbyggjarar)
Mevlevi (Kyrá) (386 innbyggjarar)
Serhatköy (Fylliá) (573 innbyggjarar)
Şahinler (Másari) (189 innbyggjarar)
Zümrütköy (Katokopiá) (817 innbyggjarar)

Referansar 

Morfou
Morfou
Morfou
Morfou
Tommy Svindal Larsen

Tommy Svindal Larsen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Skien. Midtbanespelaren Larsen spelte på Odd Grenland, IK Start, Stabæk IF og tyske FC Nürnberg. I tida 1996-2007 deltok han i 24 landskampar for Noreg, utan å kome på skåringslista.

Karriere

Klubbspel
Larsen viste tidleg stort fotballtalent, og med totalt 99 kampar har han norsk rekord i tal spelte kampar på aldersbestemte landslag. Han debuterte på Odd i 1989-sesongen, ein klubb som då spelte i 2. divisjon. Vinteren 1990/91 melde han overgang til Start, og spelte dei neste fire sesongane for Kristiansand-klubben. Sjølv om han fekk godt om speletid, slo han ikkje til som forventa. Erik Mykland regjerte desse åra midtbana i Start, så ved sesongslutt 1994 vart Larsen overført til nyopprykka Stabæk IF.

I tida i Stabæk vart Larsen omskulert frå offensiv til defensiv midtbanespelar, ein posisjon han blomstra i. Saman med Martin Andresen i ei playmaker-rolle la han mykje av grunnlaget for at Stabæk i 1998 vann sitt fyrste trofe på fotballbana, og Larsen var kaptein då laget vann cupfinalen 1998 mot favoritten Rosenborg Ballklub.

Etter seks sesongar i Stabæk fekk Larsen hausten 2001 kontrakt med den tyske klubben FC Nürnberg. Han spelte fire sesongar på Bundesliga-laget, der han etter kvart vart ein nøkkelspelar sentralt på midtbana. Larsen deltok i over hundre kampar for Nürnberg, og var lagkaptein då han sommaren 2005 returnerte til Noreg og Odd. Fram til han la opp i 2011 var han også kaptein på laget frå heimbyen Skien.

Landslagsspel
Larsen landslagsdebuterte 24. april 1996, då han vart bytta inn i pausen i ein 0-0-kamp mot Spania på Ullevaal stadion i Oslo. Det neste tiåret fekk han årleg gjerne opptre eit par gonger i den norske landslagstrøya, flest landskampar i eit kalenderår hadde han i 2001 og 2006 med fire oppgjer begge gongane. Larsen spelte sin 24. og siste A-landskamp då han fekk tre minuttar som innbytar mot Kroatia i Rijeka, 7. februar 2007. Han slo aldri til på landslaget og skåra ingen mål.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tommy Svindal Larsen» frå ,  den 20. juni 2016.  
 
eu-football

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Odd Grenland-spelarar
Stabæk-spelarar
Start-spelarar
Nürnberg-spelarar
Le Parisien

Le Parisien og Aujourd'hui en France er ei fransk dagsavis med to namn ved å heite Le Parisien for utgåva seld innanfor Île-de-France, og Aujourd'hui en France for ei nasjonal utgåve. Hovudkontoret ligg i forstadskommunen Saint-Ouen rett nord for Paris, i departementet Seine-Saint-Denis. Dessutan har avisa distriktskontor ikring i Frankrike, og er ein kombinasjon av nasjonal avis og regional avis. Eigar av avisa er selskapet LVMH - Moët Hennessy Louis Vuitton, som ligg under holdingselskapet Groupe Arnault.

Fram til 1986 hadde avisa namnet Le Parisien libéré. Ho kom ut fyrste gongen 22. august 1944 med ein proklamasjon om at Paris sigra over den tyske okkupasjonen av byen under den andre verdskrigen (som i røynda var fullført tre døger seinare). Avisa var skipa av Émilien Amaury med det målet å gje ut ei  «journal populaire de qualité», «ei folkeleg kvalitetsavis». Men i tida som er gått, har ikkje avisa alltid hatt ord på seg for å halde høg redaksjonell kvalitet.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Franske aviser
Skipingar i 1944
Paris
Seine-Saint-Denis
Dan Eggen

Dan Eggen () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Oslo. Midtstopparen spelte 25 landskampar for Noreg i tida 1993-2001, og skåra to landslagsmål. Han deltok i fotball-VM 1994 og 1998, samt i fotball-EM 2000. I 2001 spelte han UEFA-cupfinale med spanske Alavés, ein kamp laget tapte mot engelske Liverpool FC etter ekstraomgangar.

Eggen var fjerdedivisjonsspelar med Ready frå 1988 til -90. Han flytta då til København og spelte BK Frem til 1993, då han vart overført til toppklubben Brøndby. Etter sju sesongar i Danmark reiste han vidare til Spania der han i to år opptredde i Celta Vigo-drakt, og så frå 1999 i Alavés sine fargar. Hausten pådrog han seg ein langvarig skade. Han avslutta karrieren med 2003/04-sesongen i franske Le Mans.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dan Eggen» frå ,  den 20. juni 2016.  
 

Norske fotballspelarar
Norske landslagsspelarar i fotball
Brøndby-spelarar
Alavés-spelarar
Celta Vigo-spelarar
Rangers-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Spelarar i Fotball-EM 2000
Amaury Sport Organisation

Amaury Sport Organisation (ASO) er eit fransk selskap som arrangerer sportskonkurransar, og står attom slike kjende konkurransar som Tour de France, Paris-Roubaix, Paris-Nice,  Rally Dakar, Marathon de Paris, Open de France og Roc d'Azur. Selskapet inngår i medieselskapet Groupe Amaury, som eig sportsavisa L'Équipe.

Soga 
Den franske staten gav i 1947 avisene Le Parisien libéré og L'Équipe løyve til å arrangere sykkelkonkurransen Tour de France, som ikkje hadde vore køyrde sidan 1939. i 1965 vart L'Équipe overteke av Editions Amaury, som på det viset vart eineeigar av Tour de France. 

I september 1992 vart  Amaury Sport Organisation skipa, og femna frå då av om selskapa  Société du Tour de France, som arrangerte sykkelløpet, og TSO, som arrangerte langdistanseløpet le Rallye Dakar for bilar og motorsyklar. I 1998 fekk Amaury Sport Organisation hand om  arrangementet av  maratonløpet Marathon de Paris, skipa av Stade français i 1978, i 2002 vart sykkelløpet Paris-Nice kjøpt, og i 2003 tok selskapet hand om å arrangere Open de France i golf, som var skipa i 1906. I 2004 engasjerte selskapet seg i hestesport i samarbeid med den franske smanslutninga Fédération française d'équitation, i 2008 kjøpte Amaury Sport Organisation 49 % av Unipublic, som arrangerte det årlege sykkelløpet Vuelta ciclista a España («Spania rundt»), og i 2010 overtok selskapet sykkelløpet Critérium du Dauphiné libéré frå avisa Dauphiné libéré. I 2012 vart langdistanseregattaen (seilbåtkonkurransen) Tour de France à la voile kjøpt frå Éditions Larivière.

Franske føretak
Skipingar i 1992
Bebeto

José Roberto da Gama de Oliveira (), betre kjend som Bebeto, er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams
RSSSF

Brasilianske fotballspelarar
Flamengo-spelarar
Deportivo La Coruña-spelarar
Sevilla-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Margrethe Hatleset

Margrethe Hatleset () er ein norsk forfattar. Ho er frå Eikefjord i Flora kommune. I 2004 debuterte ho med diktsamlinga "Det er slik det er".

Bibliografi

Kjelder
Om Margrethe Hatleset i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 

Norske lyrikarar
Forfattarar frå Flora
Carlos Dunga

Carlos Caetano Bledorn Verri, betre kjend som Carlos Dunga eller berre Dunga, () er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar og landslagssjef frå Ijuí i Brasil. Han var lagkaptein for det brasilianske landslaget som vann VM i fotball 1994 i USA.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Corinthians-spelarar
Pisa-spelarar
Pescara-spelarar
Fiorentina-spelarar
Stuttgart-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Leonardo Araújo

Leonardo Nascimento de Araújo (), betre kjend som Leonardo, er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Spelarar i Fotball-VM 1994
Spelarar i Fotball-VM 1998
Brasilianske fotballspelarar
Valencia-spelarar
Milan-spelarar
Paris Saint-Germain-spelarar
César Sampaio

César Sampaio () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
 National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1998
Jorge Amorim Campos

Jorge José de Amorim Campos, til dagleg berre Jorginho (), er ein brasiliansk fotballspelar frå Rio de Janeiro som vart verdsmeister med det brasilanske landslaget under VM i fotball 1994 i USA.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Flamengo-spelarar
Bayern München-spelarar
Bayer Leverkusen-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Zinho

Zinho () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Spelarar i Fotball-VM 1994
Anthemios frå Tralleis

Anthemios frå Tralleis var ein matematikar og arkitekt frå Tralleis, dagens Aydın, i Lydia. Han er særleg kjend for å ha teikna kyrkja Hagia Sofia i Konstantinopel.

Anthemios var fødd kringom år 474. Saman med Isidoros frå Milet fekk han i oppdrag av keisar Justinian I å forme Hagia Sofia, eit arbeid som gjekk føre seg frå 532 til 537. Anthemios var død då kuppelen i kyrkja rausa ned i 558.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anthemius of Tralles» frå ,  den 20. juni 2016.  
 

Arkitektar
Matematikarar
Folk frå Austromarriket
Hagia Sofia
Fotballspelaren Müller

Müller () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
 National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Torino-spelarar
Perugia-spelarar
Corinthians-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-VM 1990
Spelarar i Fotball-VM 1994
Émilien Amaury

Émilien Amaury () var ein fransk avisutgjevar og redaktør. 

Han var fødd i Étampes eit femtitals kilometer sør-sørvest for Paris, og døydde i forêt de Chantilly (Chantilly-skogen) i nærleiken av bustaden sin i Vineuil-Saint-Firmin i kommunen Chantilly i departementet Oise på grunn av eit fall frå hesten han reid på.

Émilien Amaury hadde skipa dagsavisa Le Parisien Libéré (Le Parisien). Etter at han døydde, vart sonen Philippe Amaury leiar av avisa etter ein seks år lang juridisk konflikt med si syster Francine, som fekk hand om dei magasina, Marie-France og Point de Vue - Images du monde, som medieselskapet gav ut. Francine hadde vore farens favoritt til å føre medieselskapet vidare, og hadde vorte tilgodesett i eit omstridt testamente.

Både Émilien Amaury og sonen stod i sterke konfliktar med fagforeiningane i føretaket, Émilien Amaury i 1975 og 1977, og Philippe Amaury i 1991.  Det kom til valdelege hendingar 11. og 12. juni 1975, og  13 juni 1975 vart heimen til fagforeiningsmannen André Bergeron utsett for eit attentat. Sjefredaktøren i pressebyrået Agence France-Presse (AFP), Bernard Cabanes, vart drepen av ei bombe som var meint for sjefsredaktør Bernard Cabanes i avisa Parisien Libéré, som altså hadde same namn. Då Émilien Amaury døydde, vart det slutt på denne konflikten.

Fotnotar

Franske journalistar
Franske mediefolk
Luiz Bombonato Goulart

Luiz Bombonato Goulart () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Careca

Careca () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Napoli-spelarar
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-VM 1990
Edílson

Edílson () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

Statistikk

Kjelder
National Football Teams

Brasilianske fotballspelarar
Christopher Bruun

Christopher Arnt Bruun () var ein norsk folkehøgskulelærar og prest, fødd i Christiania.

Norske pedagogar
Agence France-Presse

Agence France-Presse, mest kjend som AFP, er eit fransk verdsomfemnande pressebyrå med føremål å samle, verifisere og gje ut nøytral og truverdig informasjon som kan nyttast beinveges av alle typar media, både av radio- og fjernsynsstasjonar, aviser i trykt form eller som internettutgåver, og andre nyhendeformidlarar, og av føretak, verksemder, og administrasjonar som kan gjere seg nytte av dette materialet. Agence France-Presse har frå 1957 dekka verdsnyhenda på eit komplett vis i form av fotografi, video og tekst på seks ulike språk, fransk, engelsk, spansk, tysk, portugisisk og arabisk. 

Agence France-Presse har si base i Paris, og dekkjer 200 land ved hjelp av 150 kontor, 50 lokale korrespondentar og fem regionsenter. Regionsentra ligg i byane i Washington DC for Nord-Amerika, i Hong Kong for Asia, i Montevideo for Latin-Amerika, i Nikosia (Levkosía) for Midtausten og i Paris for Europa og Afrika.

Agence France-Presse er ein frittståande og sjølvstendig organisasjon som har sine eigne statuttar fastsett av det franske parlamentet ved ei samrøysta vedteken lov frå 10. januar 1957. Til liks med sin USA-baserte konkurrent Associated Press, er ikkje  Agence France-Presse eit aksjeselskap med krav til utbytte, men skal bruke inntektene til eigen drift og utvikling. Som Associated Press har byrået eit administrasjonsråd samansett hovudsakleg av redaktørar i media, slik òg pressebyrået Reuters var organisert fram til 1984. Inntektene kjem frå kommersiell omsetnad og abonnementsordningar. Men det har vore gjort nokre freistnader frå ymse hald på å få omgjort Agence France-Presse til eit meir eller mindre vanleg aksjeselskap.

Bakgrunnsstoff

Nyhendebyrå
Franske medieføretak
Death on Two Legs (Dedicated to...)

«Death on Two Legs (Dedicated to...)» er ein song av den britiske rockegruppa Queen, og opningssporet på det fjerde studioalbumet deira, A Night at the Opera. Songen vart skriven av Freddie Mercury og skildra visstnok hatet hans mot den tidlegare manageren til Queen, Norman Sheffield, som skal ha mishandsama bandet og manager-rolla si frå 1972 til 1975. 

Songen vart spelt inn og miksa i Sarm East Studios seint i 1975. Som med «Bohemian Rhapsody», vart dei fleste gitarpartia på songen først spelte på piano av Mercury, for å vise Brian May korleis dei skulle spelast på gitar.

Tekst
Songen vert rekna som «hatbrevet» til Freddie Mercury mot den tidlegare manageren til Queen, Norman Sheffield. Mercury har sagt at teksten var «så hemngjerrig at Brian ikkje likte å syngje han.» Sjølv om songen ikkje har nokre direkte referansar til Sheffield, vart han rysta då han høyrte songen ved Trident Studios då albumet kom ut, og saksøkte både bandet og plateselskapet for injurie. Saka enda med eit forlik, men synte slik at han hadde eit samband til songen. 

I sjølvbiografien sin i 2013, Life on Two Legs: Set The Record Straight, nekta Norman Sheffield for å ha behandla bandet dårleg som manager og synte til kopiar av den originale kontrakten mellom han sjølv og Queen frå 1972. 

Sheffield døydde i 2014.

Under konsertane dediserte Mercury vanlegvis songen til «ein sann jævel av ein gentleman». Denne linja vart sensurert på albumet Live Killers i 1979.

Konsertopptak
«Death on Two Legs» vart ofte framført av QUeen fram til og med The Game-turneen. Det finst eit konsertopptak av songen, frå 1979 på albumet Live Killers. Pianointroduksjonen vart derimot spelt under Hot Space- og The Works-turneane.

Andre versjonar
 Rooney spelte «Death on Two Legs» i 2005 på hyllestalbumet Killer Queen: A Tribute to Queen.
 Tony Zaikowski som ein del av «Loser's Lounge»-prosjektet.
 GoGoGo Airheart.
 Dream Theater på albumet Uncovered 2003-2005.
 Heathen i 2004 på EPen Recovered.
 The Protomen i 2012 på albumet The Protomen Present: A Night of Queen.
 Shaolin Death Squad i 2015 på EPen As You Become Us

Songen finst som nedlastbart innhald i Rock Band, framført av Queen sjølv.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, piano
Brian May - gitarar, korvokal
Roger Taylor - trommer, korvokal
John Deacon - bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Death on Two Legs (Dedicated to...)» frå ,  den 20. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Songar frå 1975
Queen-songar
Songar skrivne av Freddie Mercury
EMI Records-singlar
Parlophone-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
Heavy metal-songar
Dream Theater-songar
Lazing on a Sunday Afternoon

«Lazing on a Sunday Afternoon» er ein song av det britiske rockebandet Queen, først gjeve ut på det fjerde studioalbumet deira, A Night at the Opera i 1975. Det er ein av fem songar av Freddie Mercury på albumet.

Bakgrunn
«Lazing on a Sunday Afternoon» er ein av dei kortaste songane til Queen, berre like over eitt minutt lang. Mercury spelte piano og song all vokal på songen. Solovokalen vart sungen i studio og reprodusert gjennom hovudtelefonar i ei tinnbøtte i ein annan stad i studio, for å få ein hol megafon-lyd.

Konsertversjonar
Songen vart spelt på dei fleste konsertane deira i 1976. Den første kjende konsertversjonen av songen var i starten av den amerikanske delen av A Night at the Opera-turneen i 1976. Songen vart ikkje spelt på den britiske delen av turneen året etter.

Medverkande 
Freddie Mercury - solo og korvokal, piano
Brian May - elektrisk gitar
Roger Taylor - trommer
John Deacon - bassgitar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Lazing on a Sunday Afternoon» frå ,  den 20. juni 2016. 
 

Songar frå 1975
Queen-songar
Songar skrivne av Freddie Mercury
EMI Records-singlar
Parlophone-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
You're My Best Friend

«You're My Best Friend» er ein song av det britiske rockebandet Queen, skriven av bassgitaristen John Deacon. Han var opphavleg gjeven ut på A Night at the Opera i 1975, og seinare som ein eigen singel. I USA klatra «You're My Best Friend» til ein sekstande plass på singellista. Songen finst òg på konsertalbumet Live Killers (1979) og på samlealbuma Greatest Hits (1981), Absolute Greatest (2009) og Queen Forever (2014).

Historie
Deacon skreiv songen for kona si, Veronica Tetzlaff. I songen spelar han eit Wurlitzer elektrisk piano i tillegg til å spele bass. Det karakteristiske «bjeffet» frå bassnotane til wurlitzeren er markant i songen. Under konsertversjonane av songen spelte Freddie Mercury flygel i staden for elektrisk piano på songen, medan Deacon berre spelte bassgitar.

Songen vart nytta som bakgrunnsmusikk i fleire fjernsynsseriar, som Hot in Cleveland, EastEnders, My Name is Earl, The King of Queens og The Simpsons. Han vart òg nytta under rulleteksten til komedien Shaun of the Dead i 2004.

Musikkvideo
Musikkvideoen var regissert av Bruce Gowers, og syner bandet i ein enorm ballsal omgjeve av over tusen stearinlys, inkludert i ei enorm lysekrone. Videoen vart filma i april 1976 i Elstree Studios i London. Her kan ein sjå Deacon spele flygel i staden for det elektriske pianoet han brukte på innspelinga.

Lister

Vekeslister

Årslister

Medverkande 
Freddie Mercury - solo- og korvokal, handklapp
Brian May - elektrisk gitar, handklapp, korvokal
Roger Taylor - trommer, handklapp, korvokal
John Deacon - bassgitar, Wurlitzer elektrisk piano, handklapp

Andre versjonar 

 The Supernaturals, Come Again (samlealbum, 1997)
 Giuliano Palma & the Bluebeaters, Long Playing (2005)
 Rock4, A Night at the Opera (2006), ein acappellaversjon av Queen-albumet. 
 Straight No Chaser, With a Twist (2010)
 Melvins, Everybody Loves Sausages (2013), som «Best Friend»
 Stevie Ann, singel (2014)
 The Once, Row Upon Row of the People They Know (2011)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «You're My Best Friend (Queen song)» frå ,  den 20. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Singlar frå 1976
Songar skrivne av John Deacon
Musikkvideoar regisserte av Bruce Gowers
Songar produserte av Roy Thomas Baker
EMI Records-singlar
Elektra Records-singlar
Hollywood Records-singlar
'39

«'39» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Han var skriven av sologitaristen Brian May og er det femte sporet på det fjerde studioalbumet deira, A Night at the Opera.

Songen fortel om ei gruppe romfararar som legg ut på ei reise som skal vare eitt år. Då dei kjem attende skjønar dei at det har gått hundreår på grunn av tidsdilatasjonen i den spesielle relativitetsteorien til Einstein, og alle dei hadde kjær er no døde eller gamle.

Songen vart gjeven ut til B-sida til «You're My Best Friend».

Oom ein listar opp alle dei førre Queen-songane frå dei første tre albuma, og dei første frå dette albumet, så vert «'39» den 39. songen i rekkjefølgja.

Innspeling
May bad bassisten John Deacon om spele kontrabass på songen som ein spøk, men eit par dagar seinare dukka Deacon opp i studio med instrumentet, og han hadde alt lært seg å spele det.

Sidan Queen hadde kalla albumea sine A Night at the Opera og A Day at the Races etter to av dei mest populære filmane til Marx Brothers, vitja Queen Groucho Marx i heimen hans i Los Angeles i mars 1977 (fem månader før han døydde). Bandet takka han og framførte «'39» acappella.

Konsertversjonar
Songen vart først framført i Edinburgh i september 1976 og var på setlista fram til desember 1979. Songen vart spelt nokre gonger i 1984. I staden for at May song solovokal på desse versjonane, song Mercury songen.

George Michael framførte «'39» under Freddie Mercury Tribute Concert i april 1992. Michael sa at songen var hans favoritt Queen-song, og hevda at han spelte songen då han var gatemusikant på London Underground.

Medverkande 
Brian May - akustisk og elektrisk gitar, solo- og korvokal
Freddie Mercury - korvokal
Roger Taylor - basstromme, korvokal, tamburin
John Deacon - kontrabass

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «'39 (song)» frå ,  den 20. juni 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Tekst på den offisielle nettsida til Queen

Queen-songar
Songar frå 1975
Songar skrivne av Brian May
Songar produserte av Roy Thomas Baker
Science fiction-musikk