alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Bjerke videregående skole

Bjerke videregående skole er ein vidaregåande skule i Groruddalen i Oslo. Skulen er kjend for tilbodet den har til toppidrettsutøvarar. Skulen ligg i Bydel Bjerke mellom Linderud senter og Linderud t-banestasjon (linje 5 / Grorudbana).

Historie
1969: Store ungdomskull flytta inn i nybygga og vart «Linderud ungdomsskole». Elevane fylte båe skulebygga (dei er no «Linderud skole» og Bjerke videregående skole).
1975: «Linderud ungdomsskole» fekk tilført dei vidaregåande kursa 2-årig idrettsline og 2-åring sosialline. Også husflid, estetiske og formgivingsfag vart lagde til skulen.
1976: «Hegdehaugen viaeregående skole» med studieretning allmenfag vart overført til Linderud. Linderud ungdomsskule vart flytta, med rektor, administrasjon og lærarar til «Fossumberget skole».
1977: «Linderud ungdomsskole» vart lagd ned, og bygningane vart delt mellom «Linderud skole» og «Linderud videregående skole» (etter lange diskusjonar om namn i kulturutvalet i Byrådet og i skulen sitt lærerråd, vann ikkje kreativiteten).
1990: «Sinsen videregående skole» vart avvikla, og avgangsklassane tek siste året ved «Linderud videregående skole».
1991: «Fernanda Nissen videregående skole» flyttar, med studieretning Helse og Sosialfag til «Linderud videregående skole». 
1991: Forsøksgymnaset i Oslo (FGO) flytta inn i 2. etasje i B-bygget ved «Linderud videregående skole». 
2000: Skulen skifta namn frå «Linderud videregående skole» til «Bjerke videregående skole». Bakgrunnen var at vitjarar gjekk feil, drosjer køyrde feil, post og andre leveransar vart leverte feil eller nådde aldri fram, sidan kart og oversikter berre viste «Linderud skole».
2002: Forsøksgymnaset i Oslo flytta ut, og til «Sinsen Voksenopplæring».
2003: «Bjerke videregående skole» vart tildelt studieretning for Medier og kommunikasjon, dei tok over ein nyoppussa 2. etasje i B-bygget.
2003: «Bjerke videregående skole» fekk ein tredje parallell i studieretning for Idrettsfag, skulen vert dermed ein av noregs største idrettsliner.
2003: «Bjerke videregående skole» starta samarbeid med organisasjonen MOT, og vert ein «MOT-skule».
2006: «Bjerke videregående skole» arrangerte skolerevy for fyrste gong, og etablerte ein ny tradisjon ved skulen.
2006: «Bjerke videregående skole» skreiv partnerskap med «Handelshøyskolen BI» og fotballklubben Skeid.
2007: Bjerke videregående skole fekk studieprogram for Studiespesialisering, og vil tilby ein unik kombinasjon med valfritt programfag Toppidrettstilbud til dette programmet.
2009 / 2010: Utdanningsetaten sin plan for framtidige skular viser at «Bjerke videregående skole» skal rehabiliterast, utbyggast og utvidast med Utdanningsprogram for Musikk, dans og drama frå det same skuleåret.

Skulen samarbeider også med bydelsadministrasjonen i «Bydel Bjerke», «Årvoll skole», andre grunnskular, barnehagar, Storebrand, Akers Avis Groruddalen, Aftenposten «Aften», «Lokalavisen Groruddalen», ILS («Institutt for lærerutdanning og skoleutvikling»), Linderud gård, og fleire lokale idrettslag i Groruddalen.

Bjerke videregående skole
Skipingar i 1962
Keflavík

Keflavík (uttalast kebbla-vik) er ein islandsk by med omtrent 10 200 innbyggarar i reykjanesområdet på det sørvestlege Island. Han utgjer saman med Njarðvík og Hafnir kommunen Reykjanesbær.

Keflavík blei grunnlagt på 1500-talet, hovudnæringa har vore fiskeri. Frå 1940-åra til 2006 har Keflavík hatt ein amerikansk NATO-base som var sentral i overvakinga av Nordatlanteren. Etter den slutten på den kalde krigen og med det endra trusselbildet mista basen mykje av betydinga si og blei difor lagt ned. 

Keflavík har dessuten internasjonal lufthamn som er hovudbasen for Icelandair

Bakgrunnsstoff 
Reykjanesbær - fotoalbum fra islandsmyndir.is

Byar på Island
Saône

Saône er ei elv aust i Frankrike, og ei av sideelvane til Rhône frå høgre. Ho har sitt utspring ved Vioménil i departementet Vosges og munnar ut i Rhône i Lyon.

Etymologi 
Namnet Saône kjem frå den keltiske elvegudinna Souconna. Det antikke namnet på elva er derimot nedskrive som Arar.

Departement og byar 
Elva renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Vosges (88) - Monthureux-sur-Saône
 Haute-Saône (70) - Gray
 Côte-d'Or (21) - Auxonne
 Saône-et-Loire (71) - Chalon-sur-Saône, Tournus, Mâcon 
 Rhône (69) - Villefranche-sur-Saône, Caluire-et-Cuire, Lyon
 Ain (01) - Thoissey, Trévoux

Merk at to departement nyttar namnet til elva.

Sideelvar 
Sideelvar til Saône. (H) gjeld elvar frå høgre og (V) frå venstre.
 Ognon (V) ved Perrigny-sur-l'Ognon
 Tille (H) ved Les Maillys
 Ouche (H) ved Saint-Jean-de-Losne
 Doubs (V) ved Verdun-sur-le-Doubs 
 Dheune (H) ved Allerey-sur-Saône
 Grosne (H) ved Marnay
 Seille (V) ved La Truchère
 Reyssouze (V) ved Reyssouze
 Veyle (V) etter Pont-de-Veyle
 Chalaronne (V) ved Thoissey
 Morgon (H) ved Villefranche-sur-Saône
 Azergues (H) ved Anse

Bakgrunnsstoff 
 Vassvegar i Frankrike

Saone
Sideelvar til Rhône
Ain
Côte-d'Or
Haute-Saône
Departementet Rhône
Saône-et-Loire
Vosges
Seille ved Saône

Sjå òg elva Seille i Lorraine.

Seille er ei 110 km lang elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Saône frå venstre. Ho har sitt utspring i Jurafjella og munnar ut i Saône ved La Truchère i Saône-et-Loire. 

Kjelda til elva ligg i ein blinddal i Baume-les-Messieurs, om lag 10 km aust for Lons-le-Saunier. Frå her renn ho forbi vingardane i Jura, og gjev vatn til kommunane Nevy-sur-Seille, Voiteur og Arlay, før ho renn ut på jordbruksletta Bletterans. Ho renn så inn i områda Louhans og Bresse i departementet Saône-et-Loire, før ho munnar ut i Saône ved La Truchère eit par kilometer sør for Tournus. Nær munningen dannar Seille eit nettverk av tjern, sandbankar og myrar, som er opphaldsstad for ei stor mengd trekkfuglar, inkludert utryddingstrua artar og sjeldne planter. 

Den øvre delen av Seille er ei roleg aureelv, som stundom flaumar over om våren. Den nedre delen er utsett for meir omfattande flaumar, og er framkommeleg for elvebåtar i 39 km frå Louhans til La Truchère. Her kan ein finne malle, som har vore i elva sidan 1960-åra, og som stundom vert svært store. Den største mallen som er fiska i Frankrike vart fanga i elva i 1980-åra. Han var 2,20 meter lang og 66 kg. 

Seille sitt nedslagsfelt dekkjer eit området på 2 300 km², som inneheld 600 km med vassvegar i tre departement: Jura, Saône-et-Loire og Ain.

Bakgrunnsstoff 
 Turistinformasjon 

Elvar i Frankrike
Departementet Jura
Saône-et-Loire
Ain
Elva Doubs

Doubs er ei 453 km lang elv aust i Frankrike og vest i Sveits, og ei av sideelvane til Saône frå venstre. Ho har sitt utspring nær Mouthe vest i Jurafjella. Først renn ho nordaustover, meir eller mindre langs den fransk-sveitsiske grensa (og ein del av grensa i om lag 40 km). Nær Montbéliard snur ho sørvestover til ho munnar ut i Saône i Verdun-sur-le-Doubs, om lag 20 km søraust for Chalon-sur-Saône. 

Doubs renn gjennom følgjande departement, kantonar og byar: 
 Doubs (F, kalla opp etter elva): Pontarlier.
 Kantonen Neuchâtel (S).
 Kantonen Jura (S): Saint-Ursanne.
 Doubs (F): Montbéliard, Besançon.
 Jura (F): Dole.
 Saône-et-Loire (F): Verdun-sur-le-Doubs.

Sideelvar:
 Loue
 Allaine

Elva dannar fleire innsjøar: 
 Lac des Brenets (høgd 750 m)
 Lac de Moron (høgd 716 m)
 Lac de Biaufond (høgd 610 m)

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Sveits
Elvar i Frankrike
Elva
Geografi i Neuchâtel
Geografi i Jura
Departementet Jura
Saône-et-Loire
Internasjonale elvar i Europa
Rhône
Loue

Loue er ei elv aust i Frankrike, og ei av sideelvane til Doubs. Ho har sitt utspring ved ei karstkjelde i Jurafjella nær Ouhans, som delvis får vatnet sitt frå Doubs, og munnar ut i Doubs nedanfor Dole. Denne samanhengen til Doubs vart først oppdaga i 1901, då eit utslepp frå Pernodfabrikken i Doubs vart oppdaga i Loue. .

Loue renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Doubs: Ornans, Quingey
 Jura: Montbarrey

Kjelder 

Elvar i Frankrike
Doubs
Departementet Jura
Allaine

Allaine (kalla Allan i den nedre delen hennar) er ei 65 km lang elv nordvest i Sveits og aust i Frankrike. Ho spring ut ved landsbyen Charmoille i dei sveitsiske Jurafjella. Ho er ei av sideelvane til Doubs, som ho munnar ut i eit par kilometer nedanfor Montbéliard. 

Allaine renn gjennom følgjande kantonar, departement og byar: 
 Kantonen Jura (S): Charmoille, Porrentruy
 Territoire de Belfort (F): Delle
 Doubs (F): Montbéliard

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Sveits
Elvar i Frankrike
Geografi i Jura
Territoire de Belfort
Doubs
Internasjonale elvar i Europa
Tille

Sjå òg namnet Tille

Tille er ei 70 km lang elv aust i Frankrike (departementet Côte-d'Or), og ei av sideelvane til Saône frå høgre. Ho vert danna der tre små elvar renn i hop nær Cussey-les-Forges på Langres-platået. Tille renn sørover gjennom følgjande byar: Til-Châtel, Arc-sur-Tille (aust for Dijon) og Genlis. Tille munnar ut i Saône i Les Maillys, 8 km sør for Auxonne.

Elvar i Frankrike
Côte-d'Or
Ognon

Ognon er ei elv aust i Frankrike, og ei av sideelvane til Saône frå venstre, som ho møter i Pontailler-sur-Saône. Ho har sitt utspring i Vogesane nær Ballon d'Alsace. 

Ognon renn gjennom følgjande departement og byar: 
 Haute-Saône: Mélisey, Lure, Villersexel, Pesmes
 Doubs: Rougemont
 Jura
 Côte-d'Or: Pontailler-sur-Saône

Bakgrunnsstoff 

Elvar i Frankrike
Côte-d'Or
Doubs
Haute-Saône
Departementet Jura
Elva Ain

Sjå òg departementet Ain og elva Aisne, som på fransk har svært lik uttale.

Ain (En på frankoprovensalsk) er ei elv aust i Frankrike, og er ei av sideelvane til Rhône frå høgre.

Elvar har sitt utspring i ei høgd på om lag 700 meter i den sørlege delen av Jurafjella, nær landsbyen La Favière, og munnar ut i Rhône om lag 40 km oppfor Lyon, nær Anthon. Kjelda ligg i det gamle regionen Franche-Comté, og ho renn vidare gjennom departementa Jura (kalla opp etter fjella) og Ain (kalla opp etter elva). Elva renn òg igjennom byane Champagnole og Pont-d'Ain.

Bakgrunnsstoff 

Ain
Ain
Ain
Sideelvar til Rhône
Elva Arve

Arve er ei 102 km lang elv i søraustlege delar av Frankrike (Haute-Savoie) og vestlege delar av Sveits (Genève), og ei av sideelvane til Rhône frå venstre.

Ho har sitt utspring i Dei graiiske Alpane, nær den sveitsiske grensa, og ho får vatn frå dei mange isbreane i Chamonixdalen (hovudsakleg Mer de Glace), før ho renn nordvestover og ut i Rhône nedanfor Genève.

Arve renn gjennom følgjande byar: 
Chamonix, Sallanches, Cluses, Bonneville, Annemasse og Geneva.

Arve
Arve
Arve
Arve
Internasjonale elvar i Europa
Arc i Provence

Arc er ei 85 km lang elv sør i Frankrike. Ho har sitt utspring i ei høgd på 470 meter, nær landsbyen Pourcieux. Ho renn så gjennom Aix-en-Provence før ho munnar ut i Étang de Berre, ein innsjø vest for Marseille.

Nedslagsfeltet til elva er 727 km², og er delt mellom departementa Var og Bouches-du-Rhône. Faren for flaum, som alltid er til stades i nedslagseeltet, har vorte større på grunn av urban utvikling, som stundom er gjort utan tanke på dette. Særleg Aix-en-Provence er utsett.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arc (fleuve)» frå ,  den 1. mai 2007.  
 

Elvar i Frankrike
Bouches-du-Rhône
Var
Huveaune

Huveaune er ei elv i Frankrike. Ho er 52 km lang og har sitt utspring i Castelettegrotta 590 m over havet i fjella Sainte-Baume. Ho renn gjennom Auriol, Roquevaire, Aubagne og storbyområdet tilMarseille. Ho munnar ut i Middelhavet i Marseille. 

Bouches-du-Rhône
Elvar i Frankrike
Argens

Argens er ei 116 km lang elv på Den franske rivieraen, og renn gjennom departementet Var.

Elva renn gjennom Vidauban, Le Muy, Roquebrune, Fréjus, og munnar ut i Middelhavet nær Fréjus.

Elvar i Frankrike
Var
Golo

Golo er den lengste elva på øya Korsika i Frankrike. Ho har sitt utspring i dei sentrale fjellområda på øya, sør for Monte Cinto. Ho renn hovudsakleg nordaustover gjennom Calacuccia og Ponte-Leccia, og munnar ut i Det liguriske havet om lag 20 km sør for Bastia, nær Bastia - Poretta flyplass. Heile elva renn gjennom departementet Haute-Corse.

Elvar i Frankrike
Korsika
Fiolar

Fiol er den einaste slekta i fiolfamilien (Violaceae) som finst i Norden. Her er det 20 artar i slekta, alle små eller middelsstore urter med veik stengel, hjarte- eller nyreforma blad og nikkande 5-talsblomster med spore. Dei dannar ofte hybridar. 

På verdsbasis finst det om lag 500 artar, fleire av dei buskar og tre. På den sørlege halvkula finst dei særleg i fjella i Afrika og Sør-Amerika.

Fiolar i Norden 
 Stemorsblom V. trícolor
 Åkerstemorsblom V. arvénsis
 Fjellfiol V. biflóra
 Marsfiol V. odoráta
 Kvitfiol V. alba (Ikkje i Noreg)
 Bakkefiol V. collína
 Lodnefiol V. hirta
 Krattfiol V. mirábilis
 Sumpfiol V. uliginósa (Ikkje i Noreg)
 Dalfiol V. selkírkii
 Myrfiol V. palústris
 Stor myrfiol V. epípsila
 Sandfiol V. rupéstris
 Skogfiol V. riviniána
 Lundfiol V. reichenbachiána (Ikkje i Noreg)
 Engfiol V. canína
 Lifiol V. montána
 Bleikfiol V. persicifólia
 Dvergfiol V. púmila (Ikkje i Noreg)
 Storfiol V. elátior (Ikkje i Noreg)

Kjelder 
 Johannes Lid: Norsk og svensk flora. Oslo, 1974.
 C. A. M. Lindman: Nordens flora. Oslo 1977.
 Store norske leksikon. Oslo, 2006.

Bakgrunnsstoff 

Fiolar
Gorges du Verdon

Gorges du Verdon eller Grand canyon du Verdon (Gordon canyon eller Gordonkløfta) i søraustlege delar av Frankrike (Alpes-de-Haute-Provence), er eit elvegjel eller ei kløft som av mange vert rekna som eit av dei vakraste i Europa. Det er det nest største elvegjelet i verda, er om lag 20 km langt og meir enn 300 meter djupt. Gjelet vart danna av elva Verdon, som er kalla opp etter det turkise eller grønaktige vatnet. Den mest imponerande delen ligg mellom byane Castellane og Moustiers-Ste-Marie, der elva har grave seg meir enn 300 meter ned gjennom kalksteinsmassane. På slutten av kløfta renn Verdon ut i den kunstige innsjøen Lac de Sainte-Croix.

Sidan området ligg nær Den franske rivieraen er det ein svært populær turiststad, der ein kan køyre rundt kanten, leige kajakkar eller gå på turar. Kalksteinsveggane, som fleire stader er fleire hundre meter høge, trekkjer til seg mange fjellklatrarar.

Geologisk historie 
Under triasperioden sokk den franske regionen Provence ned i havet, slik at det vart dekt av eit tjukt lag av forskjellige kalksteinsavleiringar. Fleire millionar år seinare, under juratida, vart området dekt av ein varm og grunn sjø, der det voks korallar. I krittida steig område opp av havet igjen, og på grunn av denne omfattande geologiske aktiviteten, sprakk kalksteinsberga opp og danna mange dalar og liknande, og her er oppstod starten av Gorges du Verdon. Istidene i kvartærtida forma vidare landskapet, og mot slutten av desse tok elvane overhand og forma kløfta til slik vi ser ho i dag.

Geografi 
Kjelda til Verdon ligg nær Col d'Allos i fjellkjeda Trois Evêchés, og munnar ut i elva Durance nær Vinon-sur-Verdon etter eit stykke på 175 kilometer. Den mest interessante delen av elva finn ein mellom Castellance og Pont du Galetas, ved Lac de Sainte-Croix. For nokre tiår sidan var denne innsjøen ei stor slette kalla Salles-sur-Verdon, før det vart bygd ei demning, som skapte eit reservoar. Den gamle landsbyen des Salle måtte evakuerast då vatnet byrja å stige i 1973. Kyrkja vart sprengt med dynamitt, og resten av landsbyen vart flytta høgare opp i dalen som ein meir moderne busetnad, til mishag for innbyggjarane. I dag er landsbyen den yngste i Frankrike. 

I eit stykke dannar Gorges du Verdon grensa mellom departementa Var i sør og Alpes-de-Haute-Provence i nord i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur.

Galleri

Bakgrunnsstoff 
 Biletgalleri 

Fransk geografi
France métropolitaine

France métropolitaine (Metropolitan-Frankrike) eller la Métropole er den delen av Frankrike, som ligg i Europa, inkludert Korsika (fransk: Corse). La France d'outre-mer, l'Outre-mer, eller les DOM-TOM er den «oversjøiske» delen av Frankrike som ikkje ligg i Europa. 

Dei oversjøiske departementa Martinique, Guadeloupe, Réunion og Fransk Guiana har same politiske status som dei metropolitanske departementa. I 2007 bur 61 538 322 menneske i Metropolitan-Frankrike, medan 2 563 818 bur i den oversjøiske delen. Det totale innbyggjartalet for Den franske republikken vert då 64 102 140. 

Metropolitan-Frankrike, utanom øya Korsika, vert kalla Kontinental-Frankrike (fransk: la France continentale), eller berre Kontinentet (fransk: le continent). Eit anna synonym for det kontinentale Frankrike er l'Hexagone, på grunn av den heksagonale (sekskanta) forma.

Fransk geografi
Halsnøya i Ryfylke

''Sjå òg Halsnøy i Kvinnherad

Halsnøya (òg Halsnøyna) er ei øy i Ryfylke, og er den største av Fisterøyane i Stavanger kommune, tidlegare først Fister kommune, seinare i Finnøy kommune. 

Halsnøy har om lag 50 husstandar og her bur dei fleste av dei ca. 170 fastbuande på Fisterøyane samla sett. Næringsvegane er frukt, oppdrettsfisk og skjeloppdrett. I Skartveitsvågen ligg ein familiedriven butikk. Her finst fasilitetar for båtturistar. Øya har gode båtsamband, både med bilferje og hurtigbåt til andre øyar i kommunen, til Jelsa, Sauda, Nedstrand og Stavanger.

Kjelder 
 Om Fisterøyane hos Finnøy kommune 
 Handelsbladet FK om butikken 

Øyar i Stavanger
Marseille

Marseille, (oksitansk Marselha eller Marsiho, på latin Massilia) er den nest største byen i Frankrike, og har det tredje største storbyområdet med eit innbyggjartal på 1 516 340 i 1999 (berre Paris og Lyon er større). Byen ligg i den tidlegare provinsen Provence ved Middelhavet, og er den største kommersielle hamna i Frankrike. Marseille er hovudstad i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur i tillegg til préfecture (hovudstad) i departementet Bouches-du-Rhône.

Historie 
Det var greske kolonistar frå Fokaia som grunnla byen (som Massalia - Μασσαλία) omkring 600 f.Kr. Dei hadde stor sukess her, og gjorde byen til eit stort handelssentrum med ei svært god hamn. Dei var òg dei første i Vest-Europa til å bygge opp eit fungerande kloakksystem. Då moderbyen Phokaia i stor grad vart øydelagd av persarane i 545 f.Kr., kom det mange fleire grekarar til Massalia, noko som stundom vert rekna som den andre grunnlegginga av byen.

Byen fekk sjølvstyre i 1218, men i 1347 kom Svartedauden til Frankrike. Ein meinte pesten kom til landet via hamna i Marseille. Under den tyske okkupasjonen frå november 1942 til august 1944 vart store hamneområde øydelagde. Ved utgravingar etter krigen oppdaga ein spor av den gamle hamna, dokkar og eit teater mellom Quai du Port og Rue Casserie.

Bakgrunnsstoff 

 
Byar i Provence-Alpes-Côte d'Azur
Bouches-du-Rhône
Franske hamnebyar ved Middelhavet
Busetnader grunnlagde på 600-talet fvt.
Lyon

Lyon (tidlegare òg kalla Lugdunum og Lyons) er ein by aust i sentrale område av Frankrike. Han er den tredje største byen i landet, og eit stort handelssentrum mellom Paris og Marseille, og har rykte på seg for å vere den gastronomiske hovudstaden i Frankrike. Han har òg spelt ei viktig rolle i kinoen si historie. Byen ligg der elva Saône munnar ut i Rhône

I lag med forstadane og drabantbyane dannar Lyon det nest største storbyområdet i Frankrike etter Paris med eit innbyggjartal på 1 648 216 etter ei folketeljing i 1999, og er det 20.-25. største storbyområde i Vest-Europa. 

Lyon er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Rhône, i tillegg til hovudstad i regionen Auvergne-Rhône-Alpes.

Byen gav òg namn til provinsen Lyonnais, der han òg var hovudstad. I dag er framleis området rundt Lyon kjend som Lyonnais (fransk: le Lyonnais). Region Lyonnaise er eit uoffisielt, men mykje brukt namn, og må ikkje forvekslast med regionen Rhône-Alpes, som er mykje større enn Region Lyonnaise. 

Lyon er kjend som silkehovudstaden i verda, og er kjend for produksjonen av silke og tekstilar, og er i tillegg eit motesentrum. 

Lyon er òg det internasjonale hovudkvarteret for Interpol og EuroNews. Byen står på UNESCO si verdsarvsliste.

To av dei mest kjende vinregionane i Frankrike, Beaujolais og Côtes du Rhône, ligg nær byen.

Historie 
Byen vart grunnlagd av gallarane som ei tilfluktsborg i romartida. Det galliske namnet Lugdunum, tyder «Borga til Lug». Kort etter vart derimot byen og Gallia erobra av Cæsar, og det vart grunnlagd ein romersk by på staden. Plasseringa var fordelaktig, sidan fleire handelsruter frå Bretagne, Aquitaine, Italia og Provence går gjennom byen.

Då burgundarane tapte slaget ved Worms i 437 mot hunarane, søkte dei tilflukt i Lyon. Dei gjorde byen til hovudstad i 461, men området mista snart sitt sjølvstende og vart ein del av Frankarriket. Etter Karl den Store sin død vart riket delt, og sonen Lothar fekk den midtre delen med Lyon. Dette området vart seinare til hertugdømet Bourgogne, som hadde sin stordomstid i høgmellomalderen. Etter Hundreårskrigen mellom Frankrike og England kom Lyon inn under den franske kongen sitt herredøme, og byen har sidan den gong vore fransk. 

Byen var hovudkvarter for den franske motstandsrørsla under den tyske okkupasjonen under den andre verdskrigen.

Bakgrunnsstoff 

 Lyon rådhus 
 Turistinformasjon
 Bilete og skildring av monument i Lyon
 Biletgalleri på claudetravels.com 
 149 bilete av Lyon på socher.org 
 Informasjon om Lyon
 Kart, inkludert offentleg transport 
 Uteliv i Lyon 

Byar i Auvergne-Rhône-Alpes
Byar i Frankrike
Departementet Rhône
Verdsarv i Frankrike
Toulouse

Toulouse (oksitansk: Tolosa) er ein by sørvest i Frankrike ved breidda av elva Garonne og kanalen Canal du Midi, halvvegs mellom Atlanterhavet og Middelhavet. Byen er den fjerde største i landet, og med nær 1,1 millionar innbyggjarar i 2006 er storbyområdet til Toulouse det femte største i Frankrike og det raskast veksande i Europa. Han er senteret for den europeiske romfart- og luftfartssindustrien, og hovudkvarteret til Airbus ligg mellom anna her. 

Toulouse var hovudstad i den tidlegare provinsen Languedoc (provinsar vart nedlagd under den franske revolusjonen). Han er no hovudsatd i regionen Midi-Pyrénées, den største regionen i Frankrike, og préfecture (hovudstad) i departementet Haute-Garonne. Byen er sete for Académie des Jeux Floraux, som tilsvarar Fransk Akademi for den oksitansksnakkande regionen i Sør-Frankrike. Toulouse er derfor uoffisiell hovudstad for den oksitanske kulturen. Den tradisjonelle oksitanske krossen er nytta som symbol for både byen og regionen Midi-Pyrénées.

Toulouse er kjend som den rosa byen (la ville rose) sidan dei fleste eldre bygningane er bygd med ein lokalt produsert teglstein som er rosa. Toulouse er ein stor universitetsby med meir enn 100 000 studentar. Universitet i byen vart grunnlagd i 1228.

Universitet 
 École nationale de l'aviation civile
 Institut polytechnique des sciences avancées
 Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées

Bakgrunnsstoff 

 Ein virtuell tur i Toulouse 
 grandroulouse.org
 Turisme i Toulouse
 Turistattraksjonar
 Toulouse-Blagnac internasjonale flyplass 
 Vitjing av Toulouse
 Interaktivt kart over Toulouse  
 Vêr i Toulouse
 wikitoulouse.fr - på fransk

Byar i Midi-Pyrénées
Haute-Garonne
Byar i Frankrike
Steinbukken sin vendekrins

Steinbukken sin vendekrins, eller den sørlege vendesirkelen, er den breiddegrada (23° 26' 22" sørom ekvator), der sola når opp til senit ved vintersolkverv (ca. 22. desember). Grovt sett finn ein den tropiske klimasona mellom Steinbukken sin vendekrins og Krepsen sin vendekrins.

Jordomkrinsen ved vendekrinsane er 36 787, 559 kilometer.

Kartografi
Tropane
Breiddegrader

de:Wendekreis (Breitenkreis)#Südlicher Wendekreis