alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
MF «Melderskin» (1963)

MF «Melderskin» er ei bilferje levert frå Ankerløkken Verft i Florø i juni 1963 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD).

Historie
«Melderskin» hadde plass til 22 personbilar. På overbyggingsdekket, bak brua, var det ein utsiktssalong med sitteplass til 38 passasjerar, og eit stort soldekk. Under bildekket var òg ein salong, med sitteplass til 56 passasjerar. Salongen nede hadde kjøkken og serveringskiosk med kjøle og smørbrøddisk. Alle offisers- og mannskapslugarane var forut, under bildekket, totalt 7 einmannslugarar, ein tomannslugar og dusj. På bildekket var det billettkontor, postkontor og tre toalett.

Ferjeruter
 1963-1965: Kinsarvik-Kvanndal (sommarrute) 
 1966-?: Brimnes-Bruravik (sommarrute) 
 1967-1970: Gjermundshamn-Varaldsøy-Løfallstrand 
 ? - ?: Fjelberg-Utbjoa-Leirvik
 1977; 1979-1984: Flatråker-Huglo-Jektevik
 ? - ?: Bjorøy-Alvøen
 ? - 1995: Tørvikbygd-Jondal

Ho vart òg nytta mykje som reserveferje i diverse ruter.

Seinare fart
I mars 1995 vart ho seld til Fergekroen AS (Skarpsno Driftsselskap AS, Oslo), Bergen og fekk namnet «Fergekroen». Ho vart ombygd året etter til eit restaurantskip. I september 1997 vart ferja seld til Schrøder Restaurant i Oslo. Frå 1996 til 2000 låg restaurantskipet ved Aker Brygge i Oslo. I august 2000 til Lysthuset i Moss og namnet vart endra til «Lystbåten». Ferja vart vidare seld til Kanalen Restaurantdrift i Moss i juni 2003. 26. oktober 2008 sokk ferja i hamna i Moss. Båten vart heva i februar 2009. I 2009-2010 låg ferja i opplag i Moss, men vart i mars 2009 kjøpt av Rygge Vaaler Sparebank 1 Moss. I september 2010 vart den gamle ferja slept til Horten, og vart sidan observert ved Drammen Slipp i Drammen for opphogging. Hausten 2014 sokk ferja ved kai i Drammen. Ferja hadde vore lekk og pumper vart nytta til å pumpe ut vatn, men under eit straumbrot tok ferja inn for mykje vatn.

Kjelder
 Skipet.no
 Melderskin på Fjordfähren (tysk)

Bakgrunnsstoff
Video av MF «Melderskin» i rute Alvøen-Bjorøy.

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1963
Skip bygde ved Ankerløkken Verft
1963 i Noreg
Ruter AS

Ruter AS er eit selskap som står for adminstrasjonen av kollektivtrafikken i Oslo og Akershus. Selskapet er eigd av Oslo kommune med 60 % og Akershus fylkeskommune med 40 %.

Ruter AS fastsett takstar og rutetilbod for T-bane, trikk, buss og passasjerferjer i dette området, og tingar deretter kollektivtenestene frå dei ulike operatørselskapa. For buss og båt vert kontraktane tildelt etter anbodskonkurransar, og for T-bane og trikk ved årlege kontraktar med Oslo T-banedrift AS, Oslotrikken AS og Oslo Vognselskap AS etter tingingar. Ruter AS har òg å gjere med dei investeringar og dei pengestraumane i kollektivtrafikken som vert stilt til disposisjon gjennom Oslo kommune og Akershus fylkeskommune.

Takstane for passasjertrafikken på jarnbanene i Oslo og Akershus går inn under takstsystemet til Ruter AS, men det er Noregs statsbaner som står for drifta av toga på oppdrag frå Samferdsledepartementet.

Bakgrunnsstoff
Internettsidene til Ruter AS.

Samferdsle i Oslo
Samferdsle i Viken
Harald Wedel-Jarlsberg

Harald Wedel-Jarlsberg () var ein norsk godseigar og politikar frå Aker i dåverande Akershus amt. Herman Wedel-Jarlsberg var far hans.

Harald Wedel-Jarlsberg var offiser i marinen frå 1832 til han tok avskjed som premierløytnant i 1846. Frå 1837 var han styrar av Bærum jarnverk og budde der sidan. I 1840 fekk han styringa over samtlege godseigedomar etter far sin, som døydde det året. Han vart eigar av desse eigedomane i 1853, med unnatak for storgarden Bogstad og det tidlegare Jarlsberg grevskap. Med sine vidstrakte skogeigedomar dreiv han stor skogsdrift og trelastforedling, særleg etter at drifta ved jarnverket vart nedlagt i 1872.

Wedel-Jarlsberg var i mange år medlem av heradsstyret i Bærum og ordførar. Han var medlem av to kongelege kommisjonar, 1853 og 1865, som såg på drifta av Kongsberg sølvverk. Både i 1862-63 og 1865-66 representerte han Akershus amt på Stortinget, og elles på omframtstortinget 1864. Han var i 1862-63 medlem av næringskomite nr 2 og av komiteen om skoglova og matrikkellova. I 1864 var han med i komiteen som arbeidde med seinkinga av innsjøen Øyeren, og i 1865-66 medlem av Lagtinget og næringskomite nr 2. 

Han var leiar av Norges Vel i perioden 1882-87.

Kjelder

Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914, side 939-940. Kristiania, 1914
 

Norske godseigarar
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar for Akershus
Ordførarar i Bærum
Folk frå Bærum
Johan Thoresen

Johan Thoresen () var ein arbeidsleiar og stortingsmann frå Enebakk. Han representerte Høgre på Stortinget i 15 år.

Thoresen var son til ein husmann som døydde då sonen var ung. I 12-årsalderen måtte han byrje å arbeide ved Lillestrøms dampsag og høvleri. 16 år gammal vart han sagmeister og frå 1899 var han arbeidsformann på saga.

På Lillestrøm fekk Thoresen ei mengd offentlege og private verv; mellom anna var han formann i Lillestrømmens ynglingeforeining i 13 år og i Skedsmo indremisjonsforeining i ni år.

Thoresen representerte Akershus amt og Høgre/Samlingspartiet på Stortinget i fem samanhengande valbolkar frå 1892. Han var medlem 1892-93 av Næringskomite nr 2, sidan av Sosialkomiteen frå 1893 heilt fram til han i 1906 forlet Stortinget. I si siste valperiode, 1903-06, var han også medlem av Valkomiteen og Arbeidsløysekomiteen.

Thoresen døydde på Lillestrøm «av lungebrune etter den spanske sjuken».

Kjelder
Lindstøl, Tallak:Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1892-1894
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1898-1900
Stortingsrepresentantar 1901-1903
Stortingsrepresentantar 1904-1906
Folk frå Enebakk
Bjorøy-Alvøen

Bjorøy-Alvøen og Bjorøy-Hillern-Alvøen var eit ferjesamband over Raunefjorden mellom Alvøen i Bergen kommune og Bjorøy i Fjell kommune i Hordaland. 

Ferjesambandet starta opp i 1962 og vart nedlagt i mai 1996 då den undersjøiske Bjorøytunnelen opna.

Ferjer i sambandet
 MF «Leif I»: 1963 - 1976
 MF «Vatna»: 1976 - 1980
 MF «Bjorøy» (I): 1981 - 1984
 MF «Atløy» tidlegare «Lyderhorn»: 1984 - 1992
 MF «Bjorøy» (II): 1992 - 1996

Kjelder
 Ferjestader i Bergen - Fjordfähren (tysk)

Skipingar i 1962
Nedleggingar i 1996
Tidlegare ferjesamband i Vestland
Samferdsle i Bergen
Samferdsle i Øygarden
MF «Hardingen» (1966)

MF «Hardingen», seinare «Erik P.» og no «Hardingen sr.» er ei bilferje levert frå Ankerløkken Verft i Florø i mai 1966 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ho gjekk i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal frå 1966 til 1973. Frå 1977 til slutten av 1980-åra gjekk ho i ruta Halhjem-Våge-Bruntveit og dei siste åra, frå kring 1989 til 1991 i ruta Flatråker-Jektavik-Nord-Huglo.

Ferja vart i 1991 selt til Italia og frå 1992 til 2003 gjekk ho i rute mellom Palau og La Maddalena. Frå 2003 og framover gjekk ho i rute mellom Calasetta og Carloforte på Isola di San Pietro ved Sardinia.

I 2016 vart «Hardingen» kjøpt av eit norsk reiarlag og ført tilbake til Noreg. Ferja vart ikledd dei orginale HSD-fargane og sett inn i turistrute i indre Sognefjorden.

Kjelder
 Skipet.no
 Kinsarvik på Fjordfähren (tysk) 

Norske ferjer
Båtar frå Vestland
HSD-eigde fartøy
Skip frå 1966
Skip bygde ved Ankerløkken Verft
1966 i Noreg
Italienske ferjer
Johannes Østtveit

Johannes Østtveit () var ein veterinær og stortingsrepresentant frå Sauherad. Han representerte Telemark og Kristeleg Folkeparti på Tinget frå 1965 til -73.

Foreldra til Østtveit var skulefolk på Gvarv i Sauherad. Sjølv gjekk han åra 1943-46 på Skien høyere allmennskole. Deretter vart det fem års studiar ved Noregs veterinærhøgskule i Oslo. Ferdig utdanna veterinær i 1951, gjekk han så inn i vitskapleg assistent-stilling ved veterinærhøgskulen. 1954-55 arbeidde han som veterinær i Vang i Hedmark. Dei to neste åra fram til 1957 var han seminveterinær i Gamleby i Sverige. Frå 1957 til 1965 praktiserte han veterinær-yrket i Bø i Telemark.

Østtveit var medlem av kommunestyret i Bø frå 1960 til 1975. I denne perioden leia han fleire kommunale nemnder og råd. Hausten 1965 vart han vald inn på Stortinget for Kristeleg Folkeparti. På Tinget fekk han plass i Administrasjonskomiteen. Etter å ha vorte attvald i 1969 var han dei neste fire åra medlem av Sosialkomiteen.

Han var sterkt engasjert i arbeidet for kristne i Aust-Europa gjennom organisasjonen Misjon bak Jernteppet. Om denne aktiviteten skreiv han Kirkeklokker i natten - vennskap gjennom jernteppet, som kom ut på Lunde Forlag i 1998.

Kjelder
Biografi på Stortinget.no

Stortingsrepresentantar 1965-1969
Stortingsrepresentantar 1969-1973
Folk frå Sauherad
Stortingsrepresentantar for Telemark
Stortingsrepresentantar frå KrF
The Moviegoer

The Moviegoer er det sjuande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i oktober 1972, men selde dårleg. Det vart ikkje gjeve ut singlar frå albumet, men «This Way Mary» vart seinare gjeve ut som B-sida til singelen «The Me I Never Knew» i 1973. Albumet består utelukkande av songar frå filmar tidlegare spelt inn av andre artistar. 

Albumet var det første av seks studioalbum der Walker ikkje skreiv nokre av songane. Walker mista den kreative kontrollen over musikken sin etter at dei to førre albuma Scott 4 og 'Til the Band Comes In selde dårleg, og Walker vart bede om å spele inn eit «harmlast, venleg album som lett kunne marknadsførar og seljast». Walker fekk likevel velje ut songane til albumet og henta dei frå favorittfilmane sine.

Albumet vart raskt sett saman hausten 1972 med dei vanlege studiomusikarane til Walker, som bestod av produsenten Johnny Franz og lydteknikaren Peter J. Olliff. Nytt for dette albumet var at Robert Cornford vart henta inn til å gjere orkesterarrangementa. Trass i at ein prøvde å gjere albumet meir kommersielt fekk det dårleg kritikk då det kom ut i oktober 1972. Albumet vart gjeve ut på ny i 1974 på Contour med nytt plateomslaget. Albumet har sidan blitt sletta og ikkje gjeve ut på nytt. Ein trur det kjem av at Walker var misnøgd med albumet. Dei fleste av songane er likevel gjevne ut på samleplatene 5 Easy Pieces (2003) og Classics & Collectibles (2005). «Glory Road», «The Summer Knows» og «The Ballad of Sacco and Vanzetti» finst på 5 Easy Pieces (2003), medan «Loss Of Love», «Come Saturday Morning», «That Night», «This Way Mary», «A Face In The Crowd», «Speak Softly Love», «Easy Come Easy Go» finst på samlinga Classics & Collectibles. Berre «Joe Hill» og «All His Children» er ikkje gjeve ut på ny.

Mottaking

Som dei fleste albuma til Walker i 1970-åra, fekk The Moviegoer dårleg kritikk då det kom, men kritikken har blitt mildare med åra. I Walker-biografien A Deep Shade of Blue, tilrådar Mike Watkinson og Pete Anderson albumet berre til dei største tilhengjarane av Scott Walker, men omtalar «The Ballad of Sacco and Vanzetti» som det utvilsame høgdepunktet med ei Spaghetti Western-kjensle som minna om «The Seventh Seal» frå Scott 4.

Stephen Thomas Erlewine skriv på Allmusic om The Moviegoer at det var «harmlaus pop levert utan at Scott hadde lagt sjela si i det».

Innhald

Medverkande
 Scott Walker – vokal
 Johnny Franz – produsent
 Peter J. Olliff – lydteknikar
 Robert Cornford – Orkesterdirigent

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «The Moviegoer (album)» frå ,  den 2. mai 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Scott Walker-album
Musikkalbum frå 1972
Engelskspråklege album
Philips Records-album
Musikkalbum produserte av Johnny Franz
Come Saturday Morning

«Come Saturday Morning» er ein popsong med musikk av Fred Karlin og tekst av Dory Previn, gjeven ut i 1970. Han vart først spelt inn av The Sandpipers i filmen The Sterile Cuckoo frå 1969 med Liza Minnelli, og vart nominert til Oscarprisen for beste originale song. 

Innspelinga til The Sandpipers nådde 17. plassen på Billboard Hot 100 i 1970, og 8. plass på Billboard's Easy Listening liste, der han låg inne i 24 veker. The Sandpipers gav òg ut songen på albumet deira Come Saturday Morning i 1970, og det same gjorde Minnelli i 1969 på albumet hennar Come Saturday Morning.

Andre innspelingar:
Chet Baker (i 1970 på albumet Blood, Chet and Tears)
Tony Bennett (i 1970 på albumet Tony Bennett's Something)
Patti Page (i 1970 for Columbia Records på albumet Honey Come Back)
Scott Walker (i 1972 på albumet The Moviegoer)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Come Saturday Morning (song)» frå ,  den 3. mai 2014.  
 

Songar med musikk av Fred Karlin
Songar med tekst av Dory Previn
Songar frå 1970
Scott Walker-songar
The Sandpipers-songar
Chet Baker-songar
Tony Bennett-songar
Patti Page-songar
All His Children

«All His Children» er ein singel av den amerikanske countrymusikaren Charley Pride med musikk av Henry Mancini. Han vart gjeven ut i januar 1972 som temasongen i filmen Sometimes a Great Notion. Songen nådde andreplassen på Billboard Hot Country Singles-lista. Han nådde òg toppen av RPM Country Tracks-lista i Canada.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «All His Children» frå ,  den 3. mai 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1972
Charley Pride-songar
Songar med tekst av Alan Bergman
Songar med tekst av Marilyn Bergman
Songar med musikk av Henry Mancini
Scott Walker-songar
Stortingsrepresentantar 1833-1835

Stortingsrepresentantar 1833-1835 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1833-1835. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 95 representantar frå 34 valkrinsar; 64 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 31 representantar frå 17 bykrinsar.

Landkrinsar

Smaalenenes Amt

Akershus amt

Hedemarkens Amt

Christians Amt

Buskeruds Amt

Jarlsberg og Laurviks Amt

Bratsberg Amt

Nedenes og Robygdelagets amt

Lister og Mandals Amt

Stavanger Amt

Søndre Bergenhus Amt

Nordre Bergenhus Amt

Romsdals Amt

Søndre Throndhjems Amt

Nordre Throndhjems Amt

Nordlands Amt

Finmarkens Amt

Bykrinsar

Fredrikshald

Fredriksstad

Moss

Christiania

Drammen

Kongsberg

Holmestrand

Tønsberg

Laurvik og Sandefjord

Skien og Porsgrund

Kragerø og Østerisør

Arendal

Christanssand

Stavanger

Bergen

Christianssund og Molde

Throndhjem

Kjelder

Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 
Denne artikkelen bygger på «Liste over stortingsrepresentanter 1833–1835» frå , den 3. mai 2014 revisjon 12786339  

 
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1836-1838

Stortingsrepresentantar 1836-1838 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1836-1838. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 96 representantar frå 34 valkrinsar; 65 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 31 representantar frå 17 bykrinsar.

Landkrinsar

Smaalenenes Amt

Akershus amt

Hedemarkens Amt

Christians Amt

Buskeruds Amt

Jarlsberg og Laurviks Amt

Bratsbergs Amt

Nedenæs og Raabygdelagets Amt

Lister og Mandals Amt

Stavanger Amt

Søndre Bergenhus Amt

Nordre Bergenhus Amt

Romsdals Amt

Søndre Trondhjems Amt

Nordre Trondhjems Amt

Nordlands Amt

Finmarkens Amt

Bykrinsar

Fredrikshald

Fredriksstad

Moss

Christiania

Drammen

Kongsberg

Holmestrand

Tønsberg

Laurvik og Sandefjord

Skien og Porsgrund

Kragerø og Øster-Risør

Arendal og Grimstad

Christianssand

Stavanger

Bergen

Christanssund og Molde

Trondhjem

Fotnotar

Kjelder 

 
 Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 

Denne artikkelen bygger på «Liste over stortingsrepresentanter 1836–1838» frå , den 3. mai 2014 revisjon 12786352  

 
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Stortingsrepresentantar 1836-1838
Johan Richard Krogness

Johan Richard Krogness,  også kjend som J. R. Krogness, () var ein kjøpmann, næringsdrivar og stortingsmann frå Trondheim.

Krogness var son til ein kjøpmann. Han vart student i 1835 og tok andre-eksamen. Etter ei tid som jus-student i Kristiania braut han av studiane og tok til som kjøpmann i fødebyen Trondheim. I 1845 busette han seg i Hommelvik, der han dreiv eit stort teglverk. Han var ordførar i Strinda i mange år.

Krogness representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget frå 1854 til han døydde, men deltok ikkje i 1871-sesjonen grunna sjukdom. På Tinget stod han for ei liberalistisk linje, nært knytt til karar som Johan Sverdrup, Ole Richter og Johannes Steen. Krogness var medlem av budsjettkomiteen frå 1854 til -60 og på ny frå 1865 til -69. Elles var han 1854 og 1862-63 medlem av komiteen om stortingsbygningen, 1859-60 av komiteen om stathaldarsaka, 1857 og 1868-69 av jarnbanekomiteen, 1864 av komiteen om den dansk-tyske krig og 1868-69 av røysterettskomiteen. Krogness var medlem av deputasjonane som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm i 1860 og til opninga av jarnbanen mellom Kristiania og Göteborg i 1862.

Krogness døydde i Trondheim i februar 1872, då han var på veg til Stortinget i Kristiania.

Notar

Kjelder
Lindstøl, Tallak: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914

Stortingsrepresentantar 1854-1856
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1862-1864
Stortingsrepresentantar 1865-1867
Stortingsrepresentantar 1868-1870
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Folk frå Trondheim
Any Day Now av Scott Walker

{{infoboks musikkalbum 
 | tittel        = Any Day Now
 | format        = Studioalbum
 | artist      = Scott Walker
 | utgjeve    = Mai 1973
 | innspeling    = 1973
 | sjanger       = Pop, Easy Listening
 | lengd      = 37:34
 | selskap       = Philips
 | produsent    = John Franz
 | førre  = The Moviegoer(1972)
 | kronologi = ja  
 | neste  = Stretch(1973)
| Misc        = 
}}Any Day Now er det åttande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i mai 1973, men selde dårleg. «The Me I Never Knew» vart gjeven ut som den einaste singelen frå albumet med opningssporet frå The Moviegoer, «This Way Mary», som B-sida. Albumet var òg det siste studioalbumet Walker gav ut på Philips Records og han signerte sidan kontrakt med CBS Records (no Columbia).

TilgjengeAny Day Now er vanskeleg å få tak i, sidan ein trur Walker var misnøgd med albuma sine frå denne perioden, som han i dokumentaren Scott Walker: 30 Century Man kallar «villmarksåra». Walker har stogga alle CD-utgjevingar av Any Day Now, Scott: Scott Walker Sings Songs from his TV Series (1969) og The Moviegoer (1972).

Trass i at albumet er sletta frå katalogen, er kring halvparten av songane gjevne ut på samleplatene The Collection og Classics & Collectibles (2005). «The Me I Never Knew», «We Could Be Flying», «Do I Love You?», «When You Get Right Down to It», «Cowboy» og «All My Love's Laughter» finst på Classics & Collectibles, medan «Any Day Now» finst på The Collection. «If Ships Were Made To Sail» finst på ei samling av songar skrivne av Jimmy Webb kalla "And Someone Left The Cake Out In The Rain (1998). «Maria Bethania», «If» og «Ain't No Sunshine» er aldri gjevne ut på nytt.

Mottaking

Som med dei andre platene til Walker i 1970-åra, fekk Any Day Now'' dårleg kritikk då ho kom ut, men har sidan vorte sett i eit meir positivt lys.

Innhald

Medverkande
 Scott Walker - vokal
 Peter Knight - arrangement, dirigent
 Robert Cornford - arrangement, dirigent på spor A4, A6, B1, B5
 John Franz - produsent
 Peter J. Olliff - lydteknikar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Any Day Now (Scott Walker album)» frå ,  den 3. mai 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Scott Walker-album
Musikkalbum frå 1973
Engelskspråklege album
Philips Records-album
Musikkalbum produserte av Johnny Franz
If av Bread

«If» er ein poprocksong skriven av den amerikanske songar-låtskrivaren David Gates i 1971. Den første populære versjonen art spelt inn av gruppa hans Bread, og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 då han kom ut på singel i 1971. Songen låg òg tre veker på toppen av Easy Listening-lista.

Songen har blitt spelt inn av andre songarar og musikarar, som Petula Clark, Sergio Franchi, Cleo Laine, Perry Como, Frank Sinatra, Tom Jones, Jack Jones, Shirley Bassey, Herbie Mann, Julio Iglesias, Joe Pass, Ryoko Moriyama, Westlife, Olivia Newton-John, Dolly Parton, Scott Walker, Andy Williams, Frankmusik, og Damien Leith. 

Telly Savalas spelt inn ein nesten munnleg versjon av songen som nådde toppen av UK Singles Chart og låg der i to veker i mars 1975. Ein parodiversjon av Savalas-versjonen vart spelt inn av  Chris Sanford og Bill Mitchell som Yin and Yan, og nådde 25. plassen i Storbritannia. 

I USA er versjonen til Bread den kortaste songtittelen som nådde Topp 10 fram til 1993, då Prince nådde sjuandeplassen med «7», og sidan av Britney Spears som nådde toppen av lista med «3» i 2009.

«If» har vore mykje nytta i bryllaup sidan han kom ut.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «If (Bread song)» frå ,  den 3. mai 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Singlar frå 1975
Bread-songar
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Irland
Scott Walker-songar
Tom Jones-songar
Petula Clark-songar
Perry Como-songar
Frank Sinatra-songar
Jack Jones-songar
Shirley Bassey-songar
Julio Iglesias-songar
Westlife-songar
Olivia Newton-John-songar
Dolly Parton-songar
Songar skrivne av David Gates
Ain't No Sunshine

«Ain't No Sunshine» er ein song av Bill Withers frå albumet Just as I Am i 1971, produsert av Booker T. Jones. Med på albumet spelte Donald «Duck» Dunn på bassgitar og Al Jackson, Jr. på trommer, i tillegg til Withers på vokal og gitar. Strykearrangementet vart laga av Booker T. Jones og han vart spelt inn i Memphis av lydteknikaren Terry Manning. Songen vart gjeven ut på singel i september 1971 og vart det store gjennombrotet for Withers. Songen nådde sjetteplassen på U.S. R&B-lista og tredjeplassen på Billboard Hot 100.

Songen er i moll.

Historie 
Withers var inspirert til å skrive songen etter å ha sett filmen Days of Wine and Roses frå 1962. Han snakka om karakterane i filmen spelt av Lee Remick og Jack Lemmon, «Dei var begge alkoholikarar og var vekselvis svak og sterk. Det er som å ta ein ny porsjon med rottegift. Stundom saknar du ting som ikkje nødvendigvis var særleg bra for deg. Det var berre noko eg tenkte på då eg såg filmen, og truleg noko anna som skjedde i livet mitt som eg ikkje var klar over.»

For det tredje verset i songen hadde Withers tenkt å skrive meir tekst, men repeterer i staden «I know» 26 gonger, etterfølgd av eit råd til dei andre musikarane om å berre la det vere slik som det: «Eg var ein fabrikkarbeidar som putla på, så då dei sa la det ver slik som det, så let eg det vere.» Withers, som då var 31 år gammal, arbeidde på ein fabrikk som laga toalettseter for 747-fly på den tida.)

Songen vart opphavleg gjeven ut som B-side til ein annan song kalla «Harlem». DJane spelte i staden «Ain't No Sunshine» og han vart ein stor hit.. 

«Ain't No Sunshine» er rangert på 285. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Songen vann ein Grammy for beste R&B-song i 1972.

Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, som Lighthouse Family, Aaron Neville, Al Jarreau, Horace Andy, Michael Jackson, Nancy Sinatra, Freddie King, Joan Osborne, Will Young, Lyn Collins, Richard Marx, Sydney Youngblood, rapparen DMX, Scott Walker, Isaac Hayes, Kenny Rodgers, Tom Jones, Neil Diamond, Roy Ayers, Michael Bolton og Paul Carrack

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ain't No Sunshine» frå ,  den 3. mai 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1971
Singlar frå 1990
Singlar frå 2001
Bill Withers-songar
Songar skrivne av Bill Withers
Grammy Hall of Fame Award
Lyn Collins-songar
Nancy Wilson-songar
Richard Marx-songar
Michael Jackson-songar
Sydney Youngblood-songar
DMX-songar
Will Young-songar
Scott Walker-songar
Nancy Sinatra-songar
Isaac Hayes-songar
Kenny Rogers-songar
Tom Jones-songar
Neil Diamond-songar
Michael Bolton-songar
Paul Carrack-songar
Paul McCartney-songar