alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Norsk Barneblad

Norsk Barneblad er eit blad for barn på nynorsk. Det vart skipa i 1887 og er blant dei eldste barneblada i verda som endå kjem ut. Bladet kjem ut 12 gonger i året og inneheld artiklar, teikneseriar og lesarstoff.

Bladet vart skipa av Kristen Stalleland, ein 26 år gammal student, og kom opphavleg ut i Grimstad. Frå byrjinga i 1887 vart det kalla Sysvorti og hadde 36 abonnentar. Det vart omdøypt til Norskt Barneblad i 1891
og vart gjeve ut i Oslo frå 1902. Sysvorti (eller svarttrosten) er framleis i bruk som maskot i bladet. Ein annan figur tilknytt Norsk Barneblad er teikneseriefiguren Smørbukk, som har vore på baksida av bladet sidan 1938.

Gjennom tidene har bladet hatt redaktørar som Rasmus Løland, Bernt Støylen, Peter Hognestad, Klaus Sletten, Andreas Haavoll og Johannes Farestveit og redaksjonssekretærar som Inger Hagerup, Øyvind Dybvad, Herbjørn Sørebø og Øystein Rosse. Halldis Moren Vesaas «debuterte» då ho som tiåring skreiv inn til Norsk Barneblad i 1918, medan kunstnaren Per Kleiva vann ein teiknekonkurranse det hadde i 1947, då han var tretten. 

Bladet vert gjeve ut av Samyrkelaget Norsk Barneblad, med organisasjonane Noregs Mållag, Noregs Ungdomslag, Bondeungdomslaget i Oslo, Norsk Måldyrkingslag og Nynorsk kultursentrum som medlemer. Norsk Barneblad gjev òg ut julehefta Juletre, Tuss og Troll og Smørbukk, dei to siste i samarbeid med Egmont Serieforlaget.

Nana Rise-Lynum er bladstyrar (2011) og Vidar Lund er styreleiar.

Bakgrunnsstoff 
 barneblad.no
 Historia til Norsk Barneblad 
 Norsk Barneblad ved aasentunet.no

Kjelder 
 «Historia til Norsk Barneblad»  ved barneblad.no
 Norsk Barneblad til alle 5.-klassingar i Bø  ved bo.nynorsk.no

Norske barneblad
Nynorske tidsskrift
Publikasjonar skipa i 1887
1887 i Noreg
Norske månadstidsskrift
Ski i Akershus

Ski er ein by i Nordre Follo kommune i Viken.

Staden var administrasjonssenter i Ski kommune i Akershus fylke med . Tettstaden er eit viktig service- og kommunikasjonssentrum i Follo-regionen. Ski har det største handelssenteret i Follo, med kontor for Indre Follo tingrett, arbeidskontoret i Follo og Follo politikammer. Staden har sjukehus og psykiatrisk poliklinikk, Frambu helsesenter for sjeldne funksjonshemninger. Ski har vidaregåande skolar og LO-skolen på Sørmarka. Avisa Østlandets Blad kjem ut seks dagar i veka.

Ski svarar til sokna Kråkstad og Ski i Kråkstad prestegjeld, og Langhus sokn og prestegjeld, Follo prosti i Borg bispedømme, Ski lensmannsdistrikt i Follo politidistrikt og høyrer under Follo tingrett. Ski fekk bystatus i 2004, etter vedtak av Ski kommunestyre, og er den største tettstaden i Akershus utanom tettstaden Oslo.

Sjå òg 
 Tettstader i Akershus

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Vêrvarsel for Ski , yr.no

Busetnader i Nordre Follo
Byar i Viken
Tettstader i Viken
Kommunesenter i Viken
Ausevika

Ausevika, eller Ausevik, som er det vanlege namnet i arkeologisk litteratur, er eit helleristingsfelt i Flora kommune i Sogn og Fjordane. Feltet er eit av Noregs største.

Ausevikafeltet er i overkant av 1.500 m² stort og har over 300 registrerte figurar. Truleg finst det òg fleire figurar som i dag er dekte av mose. Motiva omhandlar alt frå dyr og menneske til abstrakte figurar, men det er motiv av hjort som er representert flest gonger. Det er tydeleg at hjorten hadde ein viktig plass i jaktkulturen her for om lag 4.000 år sidan.

Bakgrunnsstoff 
 Fylkesleksikonet om Ausevika

Litteratur
Mandt, Gro & Trond Lødøen. 2005. Bergkunst : Helleristningar i Noreg. Oslo: Det Norske Samlaget. ISBN 978-82-521-6227-1

Helleristingar i Noreg
Kulturminne i Kinn
Kinn kommune
Dale-Gudbrands gard

Dale-Gudbrands gard ligg på Hundorp i Sør-Fron kommune i Gudbrandsdalen. Han vart vald til tusenårsstad i Oppland i 1999.

Garden er rik på fornminne, mellom anna fleire gravhaugar og steinsettingar. I følgje kongesogene til Snorre Sturlason møtte Olav Haraldson hersen Dale-Gudbrand på garden i 1021. Olav Haraldson lurte Dale-Gundbrand og bondehæren hans til å sjå bort frå torsbiletet ved å seia; «Sjå, der kjem vår gud med stort lys!» og peike på soloppgangen i aust. Samtidig tok ein av mennene til Olav Haraldson, Kolbein den sterke og knuste torsbiletet med klubba si. Det vart starten på innføringa av kristendommen, og Dale-Gudbrand måtte seinare bygge ei kyrkje på garden sin. Klubba til Kolbein den sterke er også avbilda i Sør-Fron sitt kommunevåpen.

Bakgrunnsstoff 
 http://www.hundorp.no/  Hundorp Dale-Gudbrands gard
 http://www.tusenarssted.no/11_no.html 

Byggverk i Sør-Fron
Gudbrandsdalen
Olavsrosa
Tusenårsstader
Gardar i Innlandet
Eiksundbrua

Eiksundbrua ligg i Ulstein kommune på Sunnmøre. Brua er ein del av Fylkesveg 653, og den er ein del av Eiksundsambandet som bind ytre søre Sunnmøre til fastlandet utan bruk av ferjer. 

Eiksundbrua går frå Eiksund til den vesle øya Eika. Brua er 405 meter lang og 9,3 meter brei. Den har 5 spenn der det lengste er på 132 meter. Seglingsløpet under brua er 20 meter breitt og med ei maksimumshøgd på 16 meter.

Brua var ferdig i 2005, og blei opna for vanleg trafikk då Eiksundsambandet opna 23. februar 2008.

Vegbruer i Møre og Romsdal
Fritt frambygg-bruer
Betongbruer
Vegar i Ulstein
Bruer opna i 2008
2008 i Noreg
Florø lufthamn

Florø lufthamn i Kinn kommune i Vestland fylke. Lufthamna vart opna i 1971 og er eigd og driven av Avinor AS. I 2005 var det rutetrafikk mellom Florø og Bergen, og Florø og Oslo. Lufthamna har også ei helikopterlufthamn. Rutene blir trafikkerte av Widerøe. Lufthamna har ei rullebane, med lengde 1300 meter. Widerøe flyg med Dash 8 fly, av typen Q100/200 eller Q400 (50 sete).

Bakgrunnsstoff 
 Avinor si side om Florø lufthamn
 Nrk om Florø lufthamn

Samferdsle i Kinn
Flyplassar i Vestland
Skipingar i 1971
1971 i Noreg
Gast

Gast er nemninga på meinige mannskap i Sjøforsvaret, altså personell med gradene utskriven meinig og utskriven leiande meinig. Marinegast vert òg brukt, men er ikkje offisiell.

Tilsvarande nemningar 
 Hæren: soldat
 Kavaleriet: dragon
 Artilleriet: artillerist
 Hans Majestet Kongens Garde: gardist
 Kystartilleriet(er no nedlagd): kystartillerist 
 Jegeravdelingar: jeger

Den norske marinen
Matros

Matros (frå gammalfransk matenot via nedelandsk) er ein fullt utdanna dekksmann. Inann skipsfart kan nemninga ha ulik tyding.

 Innanfor sivil sjøfart er matros ei nemning på mannskap som ikkje er offiserar. Det er ei eiga fagprøve for matrosar. Dersom ein matros har fått hyre om bord på eit fartøy som nyttar uniform kan han ha ein distingsjon med eit gull brodert anker på. Lærlinger kan ha ein distingsjon med eit rødt anker på.
 Innanfor Sjøforsvaret vert nemninga matros nytta om verva mannskap. Altså militært tilsett personell som ikkje er befal. I Hæren og Luftforsvaret nyttar ein nemninga grenader. Sjølv om nemninga har det same opphavet i Sjøforsvaret som i den sivile skipsfarten har ein militær matros som regel ingen av arbeidsoppgåvene til ein sivil matros. Militære matrosar har mykje meir til felles med grenaderar. Distingsjonen til ein matros er eit gullanker i metall og mellom éi og tre gullstjerner i metall. Stjernene indikerer tal år personen har vore verva, dersom han har vore verva lenger enn tre år vil han framleis berre ha tre stjerner. Ein matros kan òg vere ein lærling som held på med det andre året sitt. I det fyrste er han meinig. Ein matroslærling vil berre ha eit gullanker som distingsjon.

Sjå òg 
 Matrosdress
 Grenader
 Lærling

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Plansje over distingsjonar i forsvaret

Den norske marinen
Sjøfartsyrke
Norske militærgradar
Franske ord og uttrykk
Nederlandske ord og uttrykk
Utskriven meinig

Utskriven meinig (forkorta UM) er den lågaste graden i den norske marinen. Det er berre vernepliktige mannskap som har denne graden. Sjølv om utskriven meinig er den offisielle nemninga vert dei som regel omtala som meinig, UM eller gast. Tilsvarande er meinig i Hæren og flysoldat i Luftforsvaret.

Plansje over norske gradar

Norske militærgradar
Den norske marinen

no:Menig (grad)
Veøy

Veøy er ein kyrkjestad og tidlegare kommune i Møre og Romsdal oppretta som Veøy formannskapsdistrikt i 1837.

1. januar 1965 vart det meste av Veøy slegen saman med kommunane Eid, Grytten, Hen og Voll til den nye Rauma kommune. Ved samanslåinga hadde denne delen av Veøy 1 400 innbyggjarar.

Sekken, Veøya og Nesjestranda i Veøy vart samtidig overført til Molde kommune. I desse tre krinsane var det ved samanslåinga 756 innbyggjarar.

Veøya, som ligg sentralt i Romsdalsfjorden der mange fjordarmar møtest, var den første «byen» i Romsdal, og sentrum for handel med vidare i vikingtida og mellomalderen. Veøy gamle kyrkje er frå omkring 1200, den nye Veøy kyrkje står på Sølsnes, på fastlandet.

Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Veøy kommune frå 1900 til 1964:

Kjelder 

Tidlegare kommunar i Møre og Romsdal
Norske kommunar skipa i 1838
Norske kommunar nedlagde i 1964
Historie i Molde
Historie i Rauma
Formannskapslovene

Formannskapslovene var to norske lover som vart vedtekne 23. og 24. november 1836 og sanksjonerte av Kongen den 14. januar 1837. Med formannskapslovene vart folkevalde styringsorgan introdusert både i fylka (amta) og kommunane (formannskapa).

Formannskapet 
Lovene la den kyrkjelege administrative inndelinga til grunn for organiseringa av lokalstyret, difor vart det ofte eit formannskap i kvart prestegjeld. Bestod eit prestegjeld av fleire sokn, skulle kvart av desse velje sine formenn og representantar. Formannskapslovene av 1837 vart seinare avløyst av nye kommunelover som vart vedtekne i åra 1921, 1938 og 1954.

Seinare på 1800-talet vart det vanleg å kalle formannskapa for herad og på 1900-talet vart kommune det vanlegaste omgrepet.

Amtet 
Allereie ved lova av 1837 fekk landkommunane sitt «amtsformannskap.» 
Amtstinget, som det snart vart heitande, sett saman av ordførarane frå kommunane i amtet. 
Frå 1850-talet fekk amtskommunane nye store oppgåver, som ansvar for sjukehusa, dei vidaregåande skulene og vegtilsynet i amtet. 
I 1919 endra amtstinget namn til fylkesting, men valordninga til fylkestinget var i det vesentlege uendra frå fylkesdemokratiet vart innført i 1838 og fram til valet i 1964: Fylkestinget var og samansett av ordførarane i heradskommunane.

I 1961 kom ei eiga lov for fylkeskommunane. Frå 1963, då denne nye fylkeskommunelova tok til å gjelde, kom også byane med i fylkeskommunen, 
og fylkestingsrepresentantane vart frå då av valde av kommunestyra.
I 1976 vart direkteval til fylkesting innført.
I 1992 vart det vedteke ei felles lov for kommunar og fylkeskommunar. Denne vert ofte kalla kommunelova.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 ”Kommunesektorens finansiering fra 1837 til i dag” (frå Odin)
 ”Kommunal virksomhet - organisering innenfor kommunelovens system - gjeldende
 Formannskapslovene 150 år

Norske lover
Norsk samfunn
Noregs dokumentarv
Marit Tusvik

Marit Tusvik () er ein norsk forfattar, dramatikar og omsetjar frå Høyanger i Sogn i Sogn og Fjordane som debuterte i 1979. Ho skriv romanar, dikt, skodespel, bøker for barn og unge, biletbøker, manus til film og er omsetjar i ulike sjangrar. Ho har illustrert nokre av bøkene sine sjølv. Marit Tusvik har motteke fleire litterære utmerkingar, skodespela har blitt framført ved ulike teater og eit par av dei er filma for fjernsyn. Marit Tusvik skriv på nynorsk og på bokmål. Tekstane hennar er omsette til fleire språk.

Virke
Tusvik debuterte med dikt- og prosasamlinga Reisa til mandarinlandet i 1979. Mugg er tittelen på dramadebuten hennar, og den fekk ho Ibsenprisen for i 1991. Ishuset, roman utgitt i 1991, vart skriven om til skodespel og urframført av Sogn og Fjordane teater i 2010. 

Store Norske Leksikon skriv: «Hennes første roman, Ishuset (1991), dramatisert (2009), viser hennes evne til å kombinere følsom menneskeskildring med nøktern humor, og i romanen Bell (1995) tegner hun et poetisk bilde av avvisning og avhengighet gjennom to kvinners beretninger om det tette forholdet de hadde som unge. Nord (1999) er en bredt anlagt roman, der norsk vestland og arabisk miljø blir vevd inn i hverandre.  Sigrid Finne (2007) er et kjærlig portrett av Tusviks mor. Romanen Deilig er jorden (2009) er en barndomsskildring fra et lite sted på Vestlandet.»

«Fabulerende 'altmuligkvinne…'», skreiv litteraturforskar Øystein Rottem om forfattarskapen til Marit Tusvik til og med 1995.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Prisar og utmerkingar 
 1986. Sokneprest Alfred Andersson-Ryssts fond 
 1991. Ibsenprisen 
 1991. Nynorsk litteraturpris 
 1991. Mads Wiel Nygaards legat 
 1995. Narvesens kulturpris
 1999. Amalie Skram-prisen 
 2004. Doblougprisen

Referansar

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Om Marit Tusvik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Tekstar av Marit Tusvik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Nynorskforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Norske dramatikarar
Norske omsetjarar
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Vinnarar av Doblougprisen
Vinnarar av Nynorsk litteraturpris
Kvinner frå Sogn og Fjordane
Forfattarar frå Høyanger
Folk frå Høyanger
Vinnarar av Ibsenprisen
Jo Nesbø

Jo Nesbø () er ein norsk musikar og forfattar. 

Jo Nesbø er fødd i Oslo, men voks opp i Molde. Han er utdanna siviløkonom og finansanalytikar frå Norges Handelshøyskole, og har arbeidd både som meklar og journalist i tillegg til å vera vokalist og songskrivar i rockegruppa Di Derre.

Nesbø var med då Molde Fotballklubb vann junior-NM i fotball i 1978. Han hadde og nokre kampar på A-laget til Molde for skade gjorde at han måtte slutte som fotballspelar.

I 1997 debuterte Nesbø som forfattar med boka Flaggermusmannen. Inspirert av ungdomsåra i Molde, der han gjekk på «Gymnaset», skreiv Nesbø manus og musikk til musikalen 90-metersbakken, som vart sett opp i Molde og turnerte i Møre og Romsdal fylke i 2004. Stykket vart òg sett opp ved Trøndelag Teater.

Plater 
 Den derre – Di Derre (1993)
 Jenter & sånn – Di Derre (1994) Opphavleg utgjeven som Kvinner & Klær - 11 sanger om kvinner og èn om jakka mi
 Gym – Di Derre (1996) 
 Slå meg på – Di Derre (1998)
 Karusellmusikk – solo (2001)
 di beste med di derre – Di Derre (2006)

Bøker 
 Flaggermusmannen – kriminalroman (1997)
 Kakerlakkene – kriminalroman (1998)
 Stemmer fra Balkan/Atten dager i mai (med Espen Søbye) – dokumentar (1999)
 Rødstrupe – kriminalroman (2000)
 Karusellmusikk – noveller (2001)
 Sorgenfri – kriminalroman (2002)
 Marekors – kriminalroman (2003)
 Frelseren – kriminalroman (2005)
 Snømannen – kriminalroman (2007)
 Doktor Proktors prompepulver - Barnebok (2007)
 Hodejegerne – kriminalroman (2008)
 Doktor Proktors tidsbadekar Barnebok (2008)
 Panserhjerte – kriminalroman (2009)
 Doktor Proktor og verdens undergang. Kanskje - Barnebok (2010)
 Gjenferd - Kriminalroman (2011)
 Doktor Proktor og det store gullrøveriet - Barnebok (2012)
 Politi - Kriminalroman (2013)
 Sønnen -  Kriminalroman (2014)
 Blod på snø - Kriminalroman (2015)
 Mere blod - Kriminalroman (2015)
 Kan Doktor Proktor redde jula? - Barnebok (2016)
 Tørst - Kriminalroman (2017)
 Macbeth - Kriminalroman (2018)
 Kniv - Kriminalroman (2019)
 Kongeriket - Kriminalroman (2020)
 Sjalusimannen og andre fortellinger - Kriminalroman (2021)
 Rotteøya og andre fortellinger - Kriminalroman (2021)

 Prisar og utmerkingar 
 Rivertonprisen 1997, for Flaggermusmannen Glassnøkkelen 1998, for Flaggermusmannen Bokhandlerprisen 2000, for Rødstrupe Mads Wiel Nygaards legat 2002
 Tidenes beste norske krimroman, kåring i Nitimen 2004, for Rødstrupe Bokhandlarprisen 2007 for Snømannen Den norske leserprisen 2007 for Snømannen Den norske leserprisen 2008 for Hodejegerne''

 
Norske forfattarar
Norske musikarar
Norske kriminalforfattarar
Musikarar frå Oslo
Folk frå Molde
Forfattarar frå Oslo
Vinnarar av Rivertonprisen
Norske finansanalytikarar
Vinnarar av Bokhandlarprisen
Vinnarar av Glassnøkkelen
Ronald Fangen

Ronald August Fangen () var ein norsk forfattar frå Kragerø. Han er mest kjend for romanen Mannen som elsket rettferdigheten (1934). Same år slutta Fangen seg til Oxford-rørsla. I 1940 vart han tildelt Gyldendals legat.

Ronald Fangen var ein av skiparane av avisa Vårt Land i 1945. Ronald Fangen døydde i ei flyulukke på Fornebu året etter.

Fangen, Ronald
Folk frå Kragerø
Vinnarar av Gyldendals legat
Jostein Gaarder

Jostein Gaarder () er ein norsk forfattar.

Han vart fødd i Oslo, og studerte skandinaviske språk og teologi ved Universitetet i Oslo. Før han byrja på si forfattarkarriere underviste han i filosofi ei kort stund. Tema frå dette faget har seinare gått igjen i fleire av bøkene hans.

Hans best kjende verk er romanen Sofies verden. Romanen er omsett til 54 språk og utgjeve i meir enn 20 millionar eksemplar.

Verkliste 
 Diagnosen og andre noveller– noveller(1986)
 Barna fra Sukhavati – barnebok (1987) 
 Froskeslottet – barnebok (1988)
 Kabalmysteriet – ungdomsbok (1990)
 Sofies verden. Roman om filosofiens historie – roman (1991)
 Julemysteriet – barnebok (1992)
 I et speil, i en gåte – ungdomsbok (1993)
 Bibbi Bokkens magiske bibliotek (medforfattar) – ungdomsbok (1993)
 Hallo? Er det noen her? – barnebok (1996)
 Vita Brevis – roman (1996)
 Maya – roman (1999)
 Sirkusdirektørens datter – roman (2001)
 Appelsinpiken – ungdomsbok (2003)
 Sjakk matt – antologi (2006)
 De gule dvergene – barnebok (2006)
 Slottet i Pyreneene – roman (2008)
 Det spørs – billedbok (2012)
 Anna. En fabel om klodens klima – roman (2014)

Utmerkingar 

 Den norske Kritikerprisen for litteratur 1990 for Kabalmysteriet
 Sonja Hagemanns barne- og ungdomsbokpris i 1991 for Sofies verden
 Bokhandlarprisen i 1993 for I et speil, i en gåte
 Skolebibliotekarforeningens litteraturpris i 1993 for Kabalmysteriet, Sofies verden og Julemysteriet
 Peer Gynt-prisen i 1996
 Brageprisen sin heiderspris i 2002
 Riksmålsforbundets barne- og ungdomsbokpris i 2003
 Gaarder vart i 2005 utnemnd til Kommandør av Den Kongelige Norske St. Olavs Orden.

Bakgrunnsstoff 
 josteingaarder.net (wikinettstad)

Norske forfattarar
Norske filosofar
Forfattarar frå Oslo
St. Olavs Orden
Vinnarar av Brageprisen
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Bokhandlarprisen
Toril Brekke

Toril Brekke () er ein norsk forfattar. Brekke er utdanna typograf. Ho har arbeidd som typograf, lærar, fabrikkarbeidar og journalist. I 1976 debuterte ho med romanen Jenny har fått sparken. Brekke er særleg kjend for sine historiske romanar.

Brekke har hatt tillitsverv i forfattar- og organisasjonar som arbeider for ytringsfridom. Ho har vore formann i Den norske Forfatterforening (1987-1991) og formann i Norsk P.E.N. (1992-1997).

Brekke er dotter av diktaren Paal Brekke, og skreiv i 2002 ei livsskildring om han Paal Brekke - En kunstner. Et liv.

Verkliste 
Jenny har fått sparken – roman  (1976)
Gutten i regnet – ungdomsbok (1978)
Mikkel og brødrene hans – barnebok  (1980)
Den gylne tonen – roman  (1981)
Filmen om Chatilla – roman  (1983)
Jacarandablomsten – noveller  (1985)
Sølvfalken – roman  (1986)
Mannen som hatet fotball – barnebok  (1987)
Den svarte sekken – barnebok  (1989)
Den hemmelige tvillingen – barnebok  (1991)
Gjennom øyne av glass – roman  (1991)
Den grå dvergens hemmelighet – ungdomsbok  (1992)
Fuglegutten og gullfjellet – barnebok  (1993)
Granitt – roman  (1994)
Ibsens røde lykt – roman  (1996)
ryddet av veien – kriminalroman (1997)
Blindramme – (1997)
Fiolette trekroner – ungdomsbok (1998)
Aske – roman (1999)
Enkenes paradis – roman (2000)
roser fra tribunen – ungdomsbok (2000)
Sara – roman (2001)
Tanta til Linda er en dronning – barnebok (2002)
Paal Brekke - En kunstner. Et liv – biografi over Paal Brekke 2002)
Historien om Omar og Lilly – drama (2002)
Brostein – roman (2003)
Bergskatt – roman (2004)
Drømmen om Amerika – roman (2006)
Gullrush – roman (2008)
Det lovede landet – (2010)
En blå kjole fra Herr Hiltler – (2012)
 Marmor – roman (2014)

Prisar 
Mads Wiel Nygaards legat 1999
Riksmålsforbundets litteraturpris 2000
Amalie Skram-prisen 2004

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bøker av Toril Brekke digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
 Kim Småge: «Toril Brekke» i Norsk Biografisk Leksikon
 Utgjevingar av Toril Brekke i BIBSYS

Bokmålsforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske ungdomsbokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske novelleforfattarar
Norske kriminalforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1976
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Forfattarar frå Oslo
Merete Morken Andersen

Merete Morken Andersen () er ein norsk forfattar, litteraturkritikar og redaktør. 

Andersen er utdanna cand.philol. med hovudfag i litteraturvitskap, og har gjennomført forfatterstudia ved Høgskolen i Telemark — Bø og Skrivekunstakademiet i Bergen. Ho er leiar for forfattarskulen til forlaget Aschehoug og underviser i faglitterær skriving ved Høgskolen i Vestfold. Tidlegare har ho arbeidd som forlagsredaktør i Aschehoug og ho var redaktør i litteraturtidsskriftet Vinduet i perioden 1992–1997. Fleire av bøkene hennar er omsette til andre språk.

Utgjevingar 
 Fra – punktroman (1988)
 Broren min løper – roman (1991) 
 Ibsenhåndboken  – om Henrik Ibsens dramatikk (1995)
 Dronningen etter badet – roman (1996) 
 Fiendens musikk  – dikt (1997)
 Livsritualer – essay om Cecilie Løveids dramatikk (1998)
 Hav av tid – roman (2002)
 Store Sauen Signes lille sovebok – biletbok illustrert av Hilde Kramer (2004) 
 Flinke fuglen Fies lille flyttebok – biletbok illustrert av Hilde Kramer (2005) 
 Mandel – roman (2005)
 Raske reven Rogers lille rotebok – biletbok illustrert av Hilde Kramer (2006) 
 Gode grisen Gautes lille gråtebok – biletbok illustrert av Hilde Kramer (2008)
 Skriveboka – sakprosa (2008)
 Blodet i årene. Amalie Skram og hennes tid – (2018)

Prisar 
 Kritikerprisen 2002 for Hav av tid 
 Amalie Skram-prisen 2003

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Bloggen til Merete Morken Andersen 
 Digitaliserte bøker av Merete Morken Andersen hjå Nasjonalbiblioteket
 Utgjevingar av Merete Morken Andersen i BIBSYS Ask

Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske lyrikarar
Norske sakprosaforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 1988
Vinnarar av Kritikerprisen
Vinnarar av Amalie Skram-prisen
Forfattarar frå Bergen
Amalie Skram-prisen

Amalie Skram-prisen er ein skjønnlitterær pris som vert utdelt årleg av Amalie Skram-selskapet i Bergen. Prisen er eit reisestipend, og skal i fylgje statuttane gå til «en kvinnelig, skjønnlitterær forfatter som skriver i Amalie Skrams ånd».

Prisvinnarar 
 2021 – Sumaya Jirde Ali
 2020 – Brit Bildøen
 2019 – Inghill Johansen
 2018 – Aasne Linnestå
 2017 – Marit Eikemo
 2016 – Gøhril Gabrielsen
 2015 – Helga Flatland
 2014 – Vigdis Hjorth
 2013 – Karin Fossum
 2012 – Merethe Lindstrøm
 2011 – Tove Nilsen
 2010 – Mirjam Kristensen
 2009 – Ragnhild Nilstun
 2008 – Cecilie Enger
 2007 – Linn Ullmann
 2006 – Torunn Ystaas
 2005 – Margaret Skjelbred
 2004 – Toril Brekke
 2003 – Merete Morken Andersen
 2002 – Hanne Ørstavik
 2001 – Britt Karin Larsen
 2000 – Eldrid Lunden
 1999 – Marit Tusvik
 1998 – Cecilie Løveid
 1997 – Herbjørg Wassmo
 1996 – Bjørg Vik
 1995 – Bergljot Hobæk Haff
 1994 – Liv Køltzow

Kjelder 

 Bærum bibliotek: Amalie Skram prisen

Norske litteraturprisar
Prisar og utmerkingar skipa i 1994
1994 i Noreg