alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Falknerbreen

Falknerbreen er ein austoverflytande dalbre, som er 6,5 km lang og som ligg 3 km sør for Oakleybreen i Mountaineer Range i Victoria Land i Antarktis. Isbreen fell bratt til Lady Newnes Bay der han dannar ei flytande bretunge. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2008) etter Kelly K. Falkner, ein professor i kjemisk oseanografi ved Oregon State University, som frå 2006 varf den første sjefen for Antarctic Integrated System Science Program i Division of Antarctic Sciences ved antarktisavdelinga til National Science Foundation.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis
 Isstraumar i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Antarktis isbre kalla opp etter Oregon forskaren

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Fendleybreen

Fendleybreen er ein isbre som er 31 km lang, og som flyt nordaust frå Admiralty Mountains og ut i sjøen mellom Mount Cherry-Garrard og Atkinson Cliffs, på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter sersjant Iman A. Fendley i United States Air Force, som omkom då eit C-124 Globemaster-fly styrta i nærleiken i 1958.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Fergusonbreen

Fergusonbreen er ein isbre på austsida av Gallagher Ridge i Asgard Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han flyt nordover parallelt til Deckerbreen, og dei to breane flyt saman før dei når snuten på Nedre Wrightbreen. I samband med Tractor Corner i nærleiken, vart  han namngjeven av New Zealand Geographic Board i 1998 etter Massey Ferguson-traktorane som køyrde over Nedre Wrightbreen på veg til Wright Valley i 1967.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Ferrarbreen

Ferrarbreen er ein isbre i Antarktis. Han er kring 55 km  lang og flyt frå platået i Victoria Land vest for Royal Society Range til New Harbour i McMurdo Sound. Isbreen snur til høgre (austover) nordaust for Knobhead, der han flyt inntil Taylorbreen. Frå der held han fram austover langs sørsida av Kukri Hills til New Harbour.

Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, (1901–04) under kaptein Robert Falcon Scott, som namngav breen etter Hartley T. Ferrar, ein geolog på ekspedisjonen. Namnet Ferrarbreen vart opphavleg gjeve både til denne delen av breen og delen av Taylorbreen nedanfor høresvingen. Thomas Griffith Taylor, ein geolog på Terra Nova-ekspedisjonen, under Scott, fann bevis for at dei to delane ikkje var ein enkel isbre, men to brear som låg inntil kvarandre. Scott gav då namna Ferrarbreen og Taylorbreen til dei to breane. Taylorbreen svingar til venstre ved Cavendish Rocks og flyt aust langs nordsida av Kukri Hills.

Sjå òg
 Dunbreen
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Royal Society Range
Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Ferrignobreen

Ferrignobreen er ein brei isbre på nordsida av Rampart Ridge i Victoria Land i Antarktis, som flyt vest-nordvest frå Mount Lynch og Bishop Peak til nærleiken av The Spire. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Jane G. Ferrigno, ein geolog i US Geological Survey som var spesialist i bruk av satellittbilete over Antarktis, og andre is- og snøområde i verda. Ho var medredaktør (med Richard S. Williams jr.) etter Satellite Image Atlas of Glaciers of the World.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ferrigno Glacier» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Færvik kyrkje

Færvik kyrkje er ei langkyrkje på Tromøy i Arendal kommune i Agder.

Ved oppføringa er det teke utgangspunkt i dei same teikningane som for Stokken kyrkje. Det synast uklart om kyrkja vart oppført av byggmeister Carl D. Svendsen eller sonen hans, Ludvig Karlsen, eventuelt dei to saman. Kyrkja vart finansiert av skipsreiar og ordførar O.B. Sørensen.

Litteratur

Bakgrunnsstoff
 
 

Kyrkjer i Arendal
Kyrkjer i Arendal prosti
Norske kyrkjer frå 1884
Langkyrkjer i Agder og Telemark bispedømme
Kulturminne i Arendal
Mumma

Mumma er ein tradisjonell svensk juledrikk som ein til dømes kan servera til julebord. Drikken er blanda av ulike typar alkohol - ofte ølslaget porter og portvin eller annan vin - og sukkerlake eller brus. Mumma kan også krydrast med til dømes kardemomme.

Mumma kan lagast med musserande vin, og denne typen er blitt kalla «ekte mumma», medan varianten utan musserande vin er blitt kalla «uekte mumma».

Bakgrunnsstoff
Oppskrifter
Systembolagets mumma - Kryddig, systembolaget.se
Ännu festligare mumma, systembolaget.se
Swedish mumma drink, dansukker.co.uk
Mumma i Kokboken ved Svensk Wikibooks

Kjelder 

Systembolagets mumma - Kryddig, systembolaget.se
Ännu festligare mumma, systembolaget.se
Swedish mumma drink, dansukker.co.uk
Denne artikkelen bygger på «Mumma» frå ,  den 16. januar 2014.  
 

Cocktailar
Svensk drikke
Juledrikke
Douglas C-124 Globemaster II

Douglas C-124 Globemaster II, med kallenamnet «Old Shaky», var eit transportfly for tungtransport bygd av Douglas Aircraft Company i Long Beach i California.

C-124 vart hovudsakleg nytta av United States Air Force si transportteneste (MATS) i 1950-åra og tidleg i 1960-åra, fram til C-141 Starlifter kom inn i teneste. Flyet vart nytta av Air Force Reserve og Air National Guard fram til 1974.

Douglas Aircraft utvikla C-124 frå 1947 til 1949, frå ein prototype basert på Douglas C-74 Globemaster, nytta under andre verdskrigen. Flyet vart driven av fire store Pratt & Whitney R-4360 stempelmotorar som kvar produserte 3800 hk. C-124 kunne bere 31 100 kg med last, og lasterommet var 23 meter langt. Flyet kunne bere tanks, kanonar, lastebilar og anna tungt utstyr, og som passasjerfly kunne det føre 200 fullt utrusta soldatar i to doble dekk eller 127 bårepasientar med følgje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «C-124 Globemaster» frå ,  den 16. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Connors, Jack. The Engines of Pratt & Whitney: A Technical History. Reston, Virginia: American Institute of Aeronautics and Astronautics, 2010. ISBN 978-1-60086-711-8.
 Francillon, René J. McDonnell Douglas Aircraft since 1920. London: Putnam, 1979. ISBN 0-370-00050-1.

Bakgrunnsstoff
  The Air Mobility Command Museum
 Fact Sheets : Douglas C-124C Globemaster National Museum of the USAF

USA-amerikanske militære luftfartøy
Douglas-fly
Finleybreen

Finleybreen er ein sidebre som drenerer nordvestsida av Mount Monteagle og flyt nord til den øvre delen av Icebreakerbreen i Mountaineer Range i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Russell H. Finley, ein båtsmann i skvadron VX-6 i løpet av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1966, 1967 og 1968.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Firemanbreen

Firemanbreen er ein isbre vest i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis, som flyt nordvest og ut i Cassidybreen. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edward L. Fireman som var ein fysikar ved Smithsonian Astrophysical Observatory i Cambridge i Michigan. Han var leiande innan analysar av utanomjordisk stoff og romavfall, og frå 1979 daterte han og undersøkte samansetnaden til meteorittar i Antarktis og isprøvar, mellom anna djupkjerneprøvar ved Byrd-stasjonen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Fitchbreen

Fitchbreen er ein sidebre som flyt sør langs austsida av McGregor Range og ut i Man-o-Warbreen i Admiralty Mountains of nordaust Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant E.E. Fitch i US Navy, militærlege ved Hallett-stasjonen i 1963.

Kjelder 

Admiralty Mountains
Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Fitzgeraldbreen

Fitzgeraldbreen er ein markant dalbre som flyt til Lady Newnes Bay frå isfalla i sør- og vestsida av Mount Murchison i Victoria Land i Antarktis. Ved munningen flyt han saman med Icebreakerbreen før dei munnar ut i Lady Newnes Bay. Han vart utforska av geolog-gruppa frå New Zealand i 1958–59, og vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter E.B. Fitzgerald, nestleiar for ekspedisjonen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Foolsmatebreen

Foolsmatebreen er ein liten sidebre med mange store bresprekker som flyt nordaust og ut i Priestleybreen, 20 km vest for Shafer Peak i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart nytta av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Fortenberrybreen

Fortenberrybreen er ein isbre på nordsida av Tapsell Foreland i Victoria Land i Antarktis. Han flyt nord og ut i Yule Bay 5,5 km aust for Ackroyd Point. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Ralph M. Fortenberry i US Navy, militærlege ved McMurdo-basen i 1960.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Fosterbreen

Fosterbreen er ein isbre i Royal Society Range i Antarktis, 7,5 km sør for Mount Kempe, som flyt søraust og ut i Koettlitzbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter major James Foster i United States Marine Corps, som var assisterande flyoffiser for U.S. Navy Task Force 43 i Antarktis, 1960.

Fosterkrateret er eit krater i nærleiken som har fått namn etter breen.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Fountainbreen

Fountainbreen er ein isbre mellom Nylenbreen og Catspawbreen i Asgard Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han flyt sør og ut i Pearse Valley. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Andrew G. Fountain i geologiavdelinga ved Portland State University, ein forskar for United States Antarctic Program på massebalansen til isbrear i McMurdo Dry Valleys, 1993–2003.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Fowliebreen

Fowliebreen er ein sidebre som er 24 km lang, i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Frå det felles utgangspunktet med Dennistounbreen, flyt han nordvest mellom Mount Ajax og Mount Faget, og munnar ut i hovudstraumen til Dennistounbreen ved søraustfoten til Lyttelton Range. Han vart kalla opp etter Walter Fowlie frå New Zealand Antarctic Division, ein feltassistent med ei gruppe geologar frå New Zealand Antarctic Research Program i området, 1981–82, leia av R.H. Findlay.

Kjelder 

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Frank Newnesbreen

Frank Newnesbreen er ein kort isbre som flyt til enden av Pressure Bay på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, som kalla breen opp etter Frank Newnes, den einaste sonen til ekspedisjonssponsoren sir George Newnes.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Frazierbreen

Frazierbreen er ein isbre mellom Clare Range og Detour Nunatak, som flyt nordaust og saman med Mackaybreen aust for Pegtop Nunatak i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter løytnant W.F. Frazier, som var øvstkommanderande ved Byrd-stasjonen i 1963.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Freimanisbreen

Freimanisbreen er ein sidebre som flyt 9 km vest-nordvest og munnar ut i Tuckerbreen mellom Mount Greene og Novasio Ridge i Admiralty Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Harry Freimanis, ein polarlysforskar og forskingssjef ved Hallett-stasjonen i 1962–63.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Fritterbreen

Fritterbreen er ein isbre mellom Mount Curtiss og Mount Jensen i Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Han flyt aust til Wilson forlandsbre. Han vart namngjeven i samband med Mount Curtiss etter kaptein C.T. Fritter i U.S. Navy som var kaptein på sjøflyfartøyet USS «Curtiss» i Rosshavet under Operasjon Deep Freeze II i 1956–57.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Frybreen

Frybreen er ein isbre som drenerer nordausthjørnet av Convoy Range og flyt langs sørenden av Kirkwood Range og ut i Tripp Bay i Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, og kalla opp etter A.M. Fry, som bidrog til ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Gairbreen

Gairbreen er ein sidebre som er 16 km lang, og som ligg like søraust for Mount Supernal i Mountaineer Range og flyt aust-nordaust og ut i Marinerbreen like nord for Bunker Bluff i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) 1962–63, etter geologen H.S. Gair, som leia den nordlege feltgruppa til NZGSAE den sommaren.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Gannutzbreen

Gannutzbreen er ein jamn isbre som flyt nord frå Bowers Mountains i Antarktis i sør og munnar ut i den austlege delen av Rennick Bay mellom Weeder Rock og Stuhlinger forlandsbre. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Theodore P. Gannutz, ein biolog ved Hallett-stasjonen i 1966–67, og forskingssjef ved Palmer-stasjonen i 1968.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Garwoodbreen

Garwoodbreen er ein isbre som ligg i nordvestdelen av Garwood Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av Discovery-ekspedisjonen (1901–04), men vart ikkje namngjeven før 1911, då Thomas Griffith Taylor under Terra Nova-ekspedisjonen kalla han opp etter Edmund J. Garwood, ein geologiprofessor og mineralog ved University of London.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Gentlebreen

Gentlebreen er ein liten isbre aust og like nedanfor Forecastle Summit, som flyt sør og inn i den isfrie Barnacle Valley i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Sjølv om han er ein del av Northwindbreen – Frybreen-systemet, flyt denne mindre isbreen attende til Barnacle Valley. Namnet vart foreslått av den newzealandske geologen Christopher J. Burgess og skildrar breen, men òg helikopterstøtta dei fekk i 1976–77 av U.S. Navy, som hadde kodenamn «Gentle».

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Gaussbreen

Gaussbreen er ein bratt isbre på nordsida av Datum Peak, som flyt vestover frå sørvestenden av Hobbs Ridge og ut i Bluebreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board i 1993 etter den tyske matematikar og astronomen Carl Friedrich Gauss.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Geodeticbreen

Geodeticbreen er ein isbre som flyt aust frå Bettle Peak langs nordsida av Thomas Heights og ut i Bowers forlandsbre på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board og kjem frå geodesi, greina av matematikk som omhandlar måling og utrekning av forma til jorda og presis lokalisering av punkt på overflata.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Geoidbreen

Geoidbreen er ein isbre som flyt sør frå Thomas Heights, vest for Ellipsoid Hill, ut i Bluebreen i Victoria Land i Antarktis. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. Ein geoide er ei viss ekvipotensiell flate som samanfell med midlare havnivå.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Georgebreen

Georgebreen er ein dalbre vest i Anare Mountains i Antarktis. Han spring ut aust for Mount Burch og flyt nordvest forbi Mount Kelly til Lillie bretunge på kysten. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert Y. George, ein zoolog ved McMurdo-basen i 1967–68.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Gleebreen

Gleebreen er ein liten isbre omgjeve av to armar av Dismal Ridge, som flyt austover til Roaring Valley i Antarktis. Han fekk dette namnet av den newzealandske Victoria University of Wellington Antarctic Expedition i 1960–61, på grunn av ei kjensle av glede då dei såg isbreen gjennom tåka på Dismal Ridge. Dette gjorde at dei klarte å orientete seg i tilhøve som elles gjorde navigeringa særs vanskeleg.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Glezenbreen

Glezenbreen er ein isbre som flyt aust frå Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. Isbreen flyt langs nordsida av Ketchum Ridge til Tripp istunge. Han vart kalla opp etter kapteinløytnant Glenn F. Glezen i U.S. Navy som var administrerande offiser i Task Force 43 under Operasjon Deep Freeze I og IV, 1955–56 og 1958–59.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Dismal Ridge

Dismal Ridge er ein forgreina fjellkam som går nord og aust for skardet mellom Mount Kempe og Mount Huggins. Han grensar i nord og vest til Radianbreen og Glimpsebreen, og i sør til Kempebreen. Dei to greinene går på kvar side av Gleebreen og heller ned mot Roaring Valley. Ryggen fekk dette namnet av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition, 1960–61, fordi det heile tida var mørkt og grått vêr (dismal på engelsk) då dei kartla området her i januar 1961, og dei fekk vanskar med å opprette ein høgtliggande forsyningsleir på ryggen med helikopter, igjen på grunn av vêret.

Kjelder 

Ryggar i Victoria Land
Scott Coast
Glimpsebreen

Glimpsebreen er ein isbre som består av to delar, skild av eit isfall, som flyt nordaust frå firnen i området mellom Mount Kempe og Mount Huggins i Antarktis. Han flyt saman med Pipecleanerbreen 3,5 km sør for samløpet mellom sistnemnde og Radianbreen. Han fekk dette namnet av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition i 1960–61, fordi det var opp denne breen at geologar drog på veg til Koettlitz–Skelton-skilje ved  ryggen for å få det einaste glimtet deira av polarplatået i januar 1961.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Godwitbreen

Godwitbreen er ein isbre som flyt nordaust frå Mount Holm-Hansen og ut i Bartleybreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board (1998) etter spoven (godwit på engelsk) ein trekkfugl som finst på New Zealand om sommaren.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Goldmanbreen

Goldmanbreen er ein isbre 3,5 km aust for Marrbreen, som flyt nord frå Kukri Hills og ut i Taylor Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter biologen i US Antarctic Research Program Charles R. Goldman, som gjorde undersøkingar i området i 1962–63.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Goodspeedbreen

Goodspeedbreen er ein liten hengebre i sørveggen av Wright Valley i Victoria Land i Antarktis, mellom Hartbreen og Dentonbreen. Han vart namngjeven av den amerikanske geologen Robert Nichols etter Robert Goodspeed, ein geologisk assistent til Nichols ved nærliggande Marble Point i feltsesongen 1959–60.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
McMurdo Dry Valleys
Granbreen

Granbreen er ein isbre i Antarktis som flyt sør og ut i Mackaybreen mellom Mount Gran og Mount Woolnough. Han spring ut frå eit snøskilje med Bensonbreen i nordaust. Han vart kalla opp etter Mount Gran av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), som vitja området i november 1957.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Gravesonbreen

Gravesonbreen er ein brei nordoverflytande sidebre til Lilliebreen, som drenerer delar av Bowers Mountains mellom Posey Range og den sørlege delen av Explorers Range i Antarktis. Breen får is frå fleire mindre sidebrear og munnar ut i Lilliebreen via Flensing isfall. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, etter F. Graveson, ein gruveingeniør som overvintra ved Scott-basen i 1963 og var feltassistent på denne ekspedisjonen.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Greenwellbreen

Greenwellbreen er ein stor sidebre, 72 km lang, som flyt nordvest mellom Mirabito Range og Everett Range og ut i Lilliebreen nedanfor Mount Works, nordvest i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Martin D. Greenwell i US Navy, offiser i skvadron 6 (VX-6), 1961–62.

Sjå òg
 Isbrear i Antarktis

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Gressittbreen

Gressittbreen er ein brei isbre, kring 9 km lang, som flyt i området mellom Daniels Range og Emlen Peaks i Usarp Mountains i Antarktis, og nordaust og ut i Rennickbreen like nord for Morozumi Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter biolog J. Linsley Gressitt, som var prosjektleiar som gjorde biologiske studiar, særleg i Rosshavet i seks somrar frå 1959–60 til 1965–66.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Pennell Coast
Griffithsbreen

Griffithsbreen er ein markant isbre som ligg ein dalbotn nordaust for Crispbreen i Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Breen flyt aust-søraust til Debenhambreen aust for Second Facet. Han vart kalla opp etter Harold Griffiths som var knytt til utforskinga av Antarktis i over 50 år. Han var særs viktig for få regjeringa på New Zealand til å opprette eit nærvere i Antarktis.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Scott Coast
Gruendlerbreen

Gruendlerbreen er ein sidebre som drenerer nordsida av Malta Plateau nær Mount Hussey og flyt nord og ut i Trainerbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James D. Gruendler, eit medlem av den glasiologiske gruppa til US Antarctic Research Program som drog til Roosevelt Island i 1967–68.

Kjelder

Isbrear i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Presque Isle State Park

Presque Isle State Park er ein delstatseigd park i Pennsylvania i USA som ligg på ein sanddekt halvøy ut i Lake Erie, 7 km vest for byen Erie i Millcreek Township i Erie County. Halvøya strekkjer seg nordaustover kring Presque Isle Bay langs sørkysten av parken. I parken er det 21 km med veg, 33 km med stiar, 12 strender og ein marina. Populære fritidsaktivitetar i parken er symjing, båtliv, turar, sykling og fuglekikking. 

Gjennom historia har det stått franske, britiske og amerikanske fort på halvøya, og ho har vore base for kommandør Oliver Hazard Perry sin flåte i krigen i 1812. Etter kvart som skipstransport vart viktig på Eriesjøen på 1800-talet, stod det fleire fyr på Presque Isle og ein stasjon for det som vart den amerikanske kystvakta. I 1921 vart parken delstatseigd og han hadde i 2007 over fire millionar vitjande, som er den mest vitja parken i Pennsylvania.

Presque Isle-halvøya vart danna av ei morene mot slutten av den siste istida og endrar kontinuerleg form av bølgjer og vind. Dette fører til sju økoloiske soner innfor parken og eit klassisk døme på økologisk suksesjon. Han har hatt status som National Natural Landmark sidan 1967 og har vorte kalla ein av dei beste stadane i USA for fuglekikking.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Presque Isle State Park» frå ,  den 17. januar 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Presque Isle State Park
 Presque Isle State Park Information

Parkar i Pennsylvania
National Natural Landmarks in Pennsylvania
Halvøyar i Pennsylvania
Skipingar i 1921
Verneområde i Pennsylvania