alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Monteverdi Peninsula

Monteverdi Peninsula er ei stor isdekt halvøy som ligg mellom Bach isbrem og George VI Sound, og den sørlegaste delen av Aleksanderøya i Antarktis. Nordsida av Monteverdi Peninsula er omgjeve av Bach isbrem, ein stor isbrem mellom Monteverdi Peninsula frå Beethoven Peninsula. Fauréfjorden ligg på sørsida av halvøya, fylt av is som kjem frå nærliggande George VI isbrem og George VI Sound. Sørsida av halvøya vart først sett og kartlagd av Finn Rønne og Carl Eklund i United States Antarctic Service, 1939–41, som reiste langs George VI Sound. Ho vart kartlagd frå flyfotografi teken av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey, 1948-50. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter den italienske komponisten Claudio Monteverdi, 1568-1643. Monteverdi Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

Sjå òg

 Beethoven Peninsula
 Derocher Peninsula
 Eroica Peninsula

Kjelder

Halvøyar på Aleksanderøya
Pesce Peninsula

Pesce Peninsula er ei brei snødekt halvøy som ligg mellom Rameaufjorden og Verdifjorden på nordsida av Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Dykeman Point er det einaste neset på Pesce Peninsula heilt nord på halvøya. Ho vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, og kartlagd frå bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1960. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Victor L. Pesce i U.S. Navy som var befalshavande, U.S. Navy Antarctic Development Squadron Six (VXE-6), frå mai 1980 til mai 1981. Pesce Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

Sjå òg

 Beethoven Peninsula
 Harris Peninsula
 Monteverdi Peninsula

Kjelder

Halvøyar på Aleksanderøya
Shostakovich Peninsula

Shostakovich Peninsula er ei isdekt halvøy som ligg nord for Stravinskyfjorden og strekkjer seg ut i Bach isbrem sør på Aleksanderøya i Antarktis. Halvøya vart først kartlagd av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete av Antarktis frå U.S. National Aeronautics og Space Administration i samarbeid med U.S. Geological Survey. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Dimitri Sjostakovitsj, ein russisk komponist (1906-1975). Shostakovich Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

Sjå òg

 Derocher Peninsula
 Harris Peninsula
 Pesce Peninsula

Kjelder

Halvøyar på Aleksanderøya
Beethoven Peninsula

Beethoven Peninsula er ei fura, isdekt halvøy på sørvestdelen av Aleksanderøya, som ligg utanfor sørvestsida av Den antarktiske halvøya. Ho er 100 km lang og 100 km på det breiaste. Langs sørsida av halvøya ligg  Bach isbrem, medan Wilkins isbrem ligg langs nordsida. Mendelssohnfjorden, Brahmsfjorden og Verdifjorden trengjer seg inn på halvøya. Bach isbrem, Rossini Point og Berlioz Point ligg i nærleiken, ved Ronne Entrance frå Sørishavet. Beethoven Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

Halvøya vart først sett og fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service, som laga det første kartet over den sørvestlege delen av Aleksanderøya. Ho vart kartlagd på ny og fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, og kartlagde på ny frå foto av RARE av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter  komponisten Ludwig van Beethoven.

Sjå òg
 Derocher Peninsula
 Shostakovich Peninsula
 Monteverdi Peninsula

Kjelder

 National Geographic Atlas av World, 7th Edition.
 

Halvøyar på Aleksanderøya
Bowman Peninsula

Bowman Peninsula er ei halvøy, 40 km lang og 24 km brei, mellom Nantucketfjorden og Gardnerfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya er isdekt og smalar nin mot sør, før ho endar ved Cape Adams. Ho vart oppdaga av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, under Finn Rønne, som namngav ho etter Isaiah Bowman.

Kjelder
 

Halvøyar i Palmer Land
Condor Peninsula

Condor Peninsula er ei fjellrik, isdekt halvøya, 30 nautiske mil lang og 10 til 15 nautiske mil brei, mellom Odomfjorden og Hiltonfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya vart oppdaga og fotografert frå lufta i løpet av United States Antarctic Service (USAS) sin flytur med «Condor» den 30. desember 1940 frå East Base med Black, Snow, Perce, Carroll og Dyer ombord. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter det dobbelmotora Curtiss-Wright Condor som gjorde fleire fotografiturar over Den antarktiske halvøya, George VI Sound, Aleksanderøya, Charcot Island og Bellingshausenhavet. Halvøya vart kartlagd i detalj av United States Geological Survey i 1974.

Kjelder 

Halvøyar i Palmer Land
Dodson Peninsula

Dodson Peninsula er ei isdekt halvøy, 40 nautiske mil lang, sør for Hansenfjorden på Orville Coast i Palmer Land i Antarktis. Ho vart oppdaga av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, og vart namngjeven av han etter kaptein Harry L. Dodson i U.S. Navy som var direktør American Antarctic Society (som organiserte RARE), and etter sonen hans Robert H.T. Dodson, som var assisterande geolog, landmålar og leiande hundesledeførar med RARE.

Kjelder 

Halvøyar i Palmer Land
Eielson Peninsula

Eielson Peninsula er ei kupert, hovudsakleg snødekt halvøy, 20 nautiske mil lang frå aust til vest og i snitt 10 nautiske mil brei, og som ligg mellom Smithfjorden og Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Den klipperike nordveggen på denne halvøya er truleg det sir Hubert Wilkins såg og kalla «Cape Eielson» under flyturen hans den 20. desember 1928, frå ei stilling over Stefansson Strait. Muren er kjenneleg på flyfoto av halvøya teken av medlemmar av United States Antarctic Service i 1940. Halvøya er kalla opp etter Carl B. Eielson, pilot under flyturen til Wilkins i 1928.

Kjelder 

Halvøyar i Palmer Land
Foster Peninsula

Foster Peninsula er ei høg isdekt halvøy mellom Palmerfjorden og Lamplughfjorden på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Theodore D. Foster, ein oseanograf i United States Antarctic Research Program under International Weddell Sea Expedition i 1969. Han var leiar for laget som undersøkte Weddellhavet 1972–73 og 1974–75.

Kjelder 

Halvøyar i Palmer Land
Imshaug Peninsula

Imshaug Peninsula er ei brei, snødekt halvøy ved sørsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry A. Imshaug, ein biolog i United States Antarctic Research Program under det biosystematiske studiet av subantarktisk planteliv på Juan Fernández Islands, 1965–66;  Falklandsøyane, 1967–68; Chiloé-øyane, 1969; Campbell Island 1969–70 og Kerguelen 1970–71,

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Kemp Peninsula

Kemp Peninsula er ei forreven, isdekt halvøy 42 km lang og 8 til 19 km brei. Halvøya stig opp til 305 moh og stikk ut mellom Masonfjorden og Mossmanfjorden, på austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga frå lufta i desember 1940 av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS), som på den tida fotograferte alt utanom nordenden. I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartlaga ho frå bakken. 

Kemp Peninsula vart namngjeven av FIDS etter Stanley W. Kemp, som var ein britisk marinbiolog og oseanograf, som var den første forskingsleiaren i Discovery Investigations, 1924–36, og direktør i Plymouth Marine Laboratory, 1936-45.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Kvinge Peninsula

Kvinge Peninsula er ei snødekt halvøy ved nordsida av Palmerfjorden som endar ved Cape Bryant, på austkysten av Palmer Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) i 1974. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thor Kvinge, ein norske oseanograf frå Universitetet i Bergen. Kvinge var tilsett ved Christian Michelsens Institutt (etter 1992 Christian Michelsen Research) og deltok under International Weddell Sea Oceanographic Expeditions, 1968, 1969 og 1973.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Merz Peninsula

Merz Peninsula er ei forreven, isdekt halvøy, kring 24 km lang og i snitt 40 km brei, mellom Hiltonfjorden og Violantefjorden på austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) under Ronne, som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartlagd frå bakken.

Merz Peninsula vart namngjeven av FIDS for Alfred Merz, 1880–1925, ein kjend austerriksk oseanograf og den første leiaren for den tyske ekspedisjonen på «Meteor», 1925-26.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Piggott Peninsula

Piggott Peninsula er ei brei snødekt halvøy mellom New Bedfordfjorden og Wrightfjorden på Lassiter Coast i Palmer Land, som grensar i vest til Bryanbreen og Swannbreen. Halvøya vart først sett frå lufta og fotografert av United States Antarctic Service (USAS) den 30. desember 1940. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1961-67. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1985 etter William R. Piggott, ein britisk forskar på ionsfæren og leiar for Atmospheric Sciences Division i British Antarctic Survey (BAS), 1973-79.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Prehn Peninsula

Prehn Peninsula er ei hovudsakleg isdekt halvøy, 32 km lang og 16 km brei, mellom Hansen- og Gardnerfjorden på austkysten og nær botnen av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga frå lufta av RARE, 1947-48. Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og US Navy flyfoto, 1961-67. Ho vart namngjeve av US-ACAN etter løytnant Frederick A. Prehn, som var pilot i US Navy under fotograferinga av Pensacola Mountains og Aleksanderøya under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Prehn Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013.  
 }

Halvøyar i Palmer Land
Rydberg Peninsula

Rydberg Peninsula er ei brei, isdekt halvøy, 48 km lang, mellom Fladerer Bay og Carrollfjorden i Palmer Land. Rydberg Peninsula vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-1966. Rydberg Peninsula vart namngjeven av United States Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Sven Rydberg, som var kaptein på USNS «Eltanin» på turar til Antarktis februar 1962 til juni 1963.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rydberg Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013.  
 

Halvøyar i Palmer Land
Smith Peninsula

Smith Peninsula er ei isdekt, halvøy 46 km lang og 18 km brei, som strekkjer seg austover mellom Keller- og Nantucketfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya vart fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar av United States Antarctic Service (USAS), og i 1947 av medlemmar av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) under Ronne, som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla ho frå bakken. Ho vart namngjeve av Rønne etter Walter Smith, førstestyrmann og navigatør under ekspedisjonen under Ronne.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Snyder Peninsula

Snyder Peninsula er ei høg, isdekt halvøy på sørsida av Lamplughfjorden som endar ved Cape Howard, på austkysten av Palmer Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) i 1974. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kontreadmiral Joseph E. Snyder som var offiser for Assistant Secretary av Navy for Research and Development 1967-69.

Kjelder

Halvøyar i Palmer Land
Courbethalvøya

Courbethalvøya eller Péninsule Courbet er ei stor halvøy nordaust på hovudøya, Grande Terre, i den subantarktisk øygruppa Kerguelen sør i Indiahavet. På sørkysten av halvøya ligg den franske forskingsstasjon Port-aux-Français, den einaste permanente busetnaden på øygruppa. Tidlegare låg det eit observatorium på Molloy, 10 km vest for Port-aux-Francaer langs nordkysten av Morbihanbukta, oppretta 7. september 1874 av ein amerikansk ekspedisjon leia av G. P. Ryan for å observere Venuspassasjen i 1874.

Miljø

Geografi
Courbethalvøya er relativt flat og består hovudsakleg av avsetningar frå isbrear. På austsida er ikkje høgda høgare enn 200 meter over havet, medan vestsida er meir kupert med høgder opp mot 500 moh. Ho inneheld mange myrer, men i dei indre områda er det meir tørt og med lite vegetasjon. Halvøya er kring 55 km lang og kring 10 km brei i vest og meir enn 20 km brei lenger aust. Sørkysten av halvøya dannar nordsida av Morbihanbukta. På søraustsida ligg Norwegian Bay. Det austlegaste neset på halvøya, og på Grande Terre, er Cape Ratmanoff, og nord på dette neset ligg Marlysjøen. Litt lenger nord ligg Cape Digby, som er nordaustenden på halvøya. Det nordlegaste punktet på halvøya er Cape Cotter.

Viktig fugleområde
Mykje av halvøya har av BirdLife International status som viktig fugleområde (IBA) på grunn av dei mange fuglane som hekkar her, særleg sjøfuglar. Minst 22 artar hekkar her. Tre store koloniar med kongepingvinar finst på nordvestkysten, med i alt 172 400 par. Det er fleire gulltoppingvinkoloniar langs nordkysten. Det indre av området er viktig for den største populasjonen av kerguelenand. Det finst kring 300 par vandrealbatrossar og opp til 800 par nordkjempepetrellar. Her finst òg mykje hekkande bøylepingvinar, kerguelenskarv, maskeslirenebb, sørhavsjo, kerguelen- og sørhavsterne, og taremåser.

Her finst òg den største ynglestaden for sørleg elefantsel i øygruppa med 43 782 hoer i 1997. På halvøyar er det òg ein ynglande koloni med antarktisk pelssel.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Courbethalvøya» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Kerguelen
Subantarktiske halvøyar
Halvøyar i Frankrike
Péninsule Jeanne d'Arc

Péninsule Jeanne d'Arc, òg kalla Presqu'île Jeanne d'Arc (Jeanne d'Arc-halvøya) er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktiske øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet.

Skildring
Halvøya dekkjer det søraustlege hjørnet av Grande Terre, som er knytt via den 350 meter breie Haulage des Swains i nordvest til resten av øya. Ho er kring 38 km lang frå vest til aust og 12 km brei. Ved Port Jeanne d'Arc ligg ein nedlagd, norsk kvalfangststasjon ved vestenden av nordkysten som i dag er verna.

Viktig fugleområde
Sørkysten av halvøya har status som eit 120 km2 stort viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International på grunn av dei mange hekkande sjøfuglar. Det består hovudsakleg av klipper som stig bratt frå kysten til ei høgd på over 800 moh i aust. Utanom Canyon des Sourcils Noirs ved austenden av halvøya, som ofte vert vitja av forskarar som observerer svartbrynalbatrossar, er det sjeldan menneske her.

Mindt 21 hekkande fugleartar er observerte og mellom anna finst her 3000 par klippehopparpingvinar, 2500 par bøylepingvinar og 130 000 par gulltoppingvin. Den einaste bestanden av sotalbatrossar på Kerguelen finst berre ved Canyon des Sourcils Noirs, i lag med 1300 par svartbrynalbatrossa. Andre hekkande fuglar er nordkjempepetrellar, kerguelenterner gråalbatrossar, kvithakepetrellar og kerguelenskarv.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Péninsule Jeanne d'Arc» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Kerguelen
Jeanne d'Arc
Halvøyar i Frankrike
Laurenshalvøya

Laurenshalvøya er ei kupert halvøy nedanfor fleire isdekte toppar. Ho dannar den nordvestlege delen av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Namnet vart nytta av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) etter kartlegginga deira i 1948. Namnet kjem frå det tidlegare Cape Laurens, som vart nytta om neset heilt nordvest på denne halvøya etter den amerikanske barken Laurens som under kaptein Franklin F. Smith, vitja Heardøya i 1855-56 og starta selfangstoperasjonane her.

Bakgrunnsstoff
 Kart over Laurenshalvøya og nordvestkysten av Heardøya
 map of Heardøya and McDonaldøyar med alle store terrengdetaljar

Kjelder

Halvøyar i Antarktis
Geografi på Heard- og McDonaldøyane
Laurenshalvøya
Péninsule Loranchet

Péninsule Loranchet, òg kalla Presqu'île Loranchet eller Loranchethalvøya er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktisk øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet.

Skildring
Halvøya dekkjer det nord-vestlege hjørnet av Grande Terre og er kalla opp etter Jean Loranchet, førstestyrmann på Raymond Rallier du Baty under den andre kartlegginsekspedisjonen til Kerguelen i 1913. Ho har eit kupert, fjellrikt indre med høgder over 500 moh og ei kystlinje med bratte klipper og fleire fjordar. Ho er kring 50 km lang med ei breidde på 20 km. Som det meste av Grande Terre finst her fleire innførte artar som kattar, rotter og kaninar. Halvøya vert sjeldan vitja av menneske.

Viktig fugleområde
Nordenden av halvøya og den nordlegaste delen av Grande Terre, som strekkjer seg nordover frå botnen av Baie de la Dauphine, har status som viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International på grunn av hekkande sjøfuglar. Her finst minst 23 fugleartar, mellom anna 250 000 par gulltoppingvinar ytst på halvøya, 5 400 par klippehopparpingvinar og ein liten koloni på 400 par svartbrynalbatrossar. Flekkpetrellar og kerguelenskarv hekkar i klippene. Andre fuglar her er gråalbatrossar, kerguelenterner og kerguelenand. Antarktisk pelssel og sørleg elefantsel ynglar her.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Péninsule Loranchet» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Kerguelen
Loranchet
Loranchet
Péninsule Rallier du Baty

Péninsule Rallier du Baty eller Presqu'ile Rallier du Baty er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktiske øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet. Ho dekkjer den sørvestlege delen av øya og er kring 35 km lang og 25 km på det breiaste. Ho er kalla opp etter Raymond Rallier du Baty, ein fransk sjømann som kartla øygruppa tidleg på 1900-talet. Îles Boynes det sørlegaste landområdet til Frankrike, om ein ser bort frå Adélie Land i Antarktis, ligg 30 km sør for enden av halvøya.

Viktig fugleområde
Den vestlege halvdelen av halvøya ar av BirdLife International fått status som viktig fugleområde (IBA) på grunn av dei mange hekkande sjøfuglane med minst 31 forskjellige artar. Området grensar til Cookbreen i sør og aust og til Arête Jérémine og hovudryggen på halvøya. Sidan ho er isolert av elvar og isbrear, er dette den einaste staden på Grande Terre der ein ikkje finn kattar og rotter, medan ein finn nokre kaninar heilt nord. Landskapet er åslendt og stort sett utan vegetasjon. Det finst getermisk aktivitet i området med ventilar som slepp ut damp og gass. Dei isdekte fjella er gjennomskore av bredalar. Staden vert sjeldan vitja folk.

Her finst pengvinar, med 10 000 par av austleg klippehopparpingvin, opp til 3000 par bøylepingvinar, 60 000 par kongepingvinar og over ein halv millionar par gulltoppingvinar. Kolonien på 750 par vandrealbatrossar er den største i Kerguelen. Det er den einaste hekkestaden i øygruppa for sørkjempepetrellar. Her finst òg kvithovudpetrell, smalnebbkvalfugl og antarktiskvalfuglar og kortnebbdukkpetrell og smalnebbdukkpetrell. Andre fuglar her er kerguelenand, kerguelenskarv, maskeslirenebb og kerguelenterne.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Péninsule Rallier du Baty» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi på Kerguelen
Rallier du Baty
Halvøyar i Frankrike
Presqu'île Ronarc'h

Ronarchhalvøya eller Presqu'île Ronarc'h er ei halvøy søraust på hovudøya i Kerguelen, ei subantarktisk øygruppe i Frankrike i det sørlege Indiahavet. Ho er landfast via ei smal landstripe tilei anna halvøy, Presqu'île Jeanne d'Arc i sørvest, som er nesten dobbelt så stor. 

Ronarchhalvøya dannar sørsida av Golfe du Morbihan i Kerguelen. På nordsida ligg Courbethalvøya og Prince de Galles Peninsula. Ronarchhalvøya og Prince de Galles Peninsula er skilde av eit lite sund kalla Royal Passage.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Presqu'île Ronarc'h» frå ,  den 6. januar 2013.  
 

Geografi på Kerguelen
Ronarc'h
Thatcher Peninsula

Thatcher Peninsula er ei fjellrik halvøy nord i det sentrale Sør-Georgia som endar i nord med Maineset, mellom Cumberland West Bay i vest og Cumberland East Bay og Morenefjorden i aust. Ho grensar i sørvest og sør til Lyellbreen og Hambergbreen. Ved King Edward Cove på austsida av halvøya ligg British Antarctic Survey (BAS) sin stasjon i Grytviken og den nedlagde kvalstasjonen med same namn. 

Thatcher Peninsula vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1991, etter forslag frå Royal Geographical Society etter Margaret Thatcher, statsminister i Storbritannia, 1979-1990. Ho vart skildra av Sir Vivian Fuchs, som ein viktig person i historia til Sør-Georgia og for rolla hennar i Falklandskrigen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Thatcher Peninsula» frå ,  den 6. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Geografi i Sør-Georgia
Subantarktiske halvøyar
Margaret Thatcher
Adare Peninsula

Adare Peninsula, stundom kalla Cape Adare Peninsula, er ei høg isdekt halvøy, 65 km lang, i den nordaustlege delen av Victoria Land, extending south frå Cape Adare til Cape Roget. Halvøya er rekna som det sørlegaste punktet på Borchgrevink Coast, kalla opp etter Carsten Borchgrevink (1864-1934). Ho vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter det nærliggande Cape Adare.

Kjelder

Halvøyar i Victoria Land
Borchgrevink Coast
Pennell Coast
Anderson Peninsula

Anderson Peninsula er ei låg isdekt halvøy, 11 km lang, som endar ved Belousov Point. Ho ligg mellom Gillett isbrem og Suvorovbreen på kysten av Wilson Hills of Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant (seinare kaptein) Richard E. Anderson, som var offiser ved McMurdo Sound i løpet av Operasjon Deep Freeze I og II. Han overvintra i McMurdo-området i 1957.

Kjelder
 

Halvøyar i Victoria Land
Pennell Coast
Austnes i Antarktis

Austnes er ei kort, brei, isdekt halvøy på søraustenden av Edward VIII Plateau og nordsida av innløpet til Edward VIII Bay; Cape Gotley markerer enden av halvøy. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar–februar 1937 og namngjeve av dei.

Kjelder
 

Halvøyar i Antarktis
Geografi i Kemp Land