alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eincella organismar

Eincella organismar er organismar som berre består av ei celle. Dei fleste slike organismar er mikroskopiske, og blir derfor rekna som mikroorganismar. Andre kan ein sjå med det nakne auget. 

Eincella organismar er ei mangfoldig gruppe. Nokre har mange organellar, som mitokondrium eller flimmerhår, medan andre nesten berre har det dei treng for å kunna formeira seg. Nokre lagar skal av kiselsyre, kitin eller kalk. Dette gjeld til dømes mange frittlevande eincella protoktistar som skalamøbar, foraminiferar og soldyr.

Det er kjend om lag 300 000 artar eincella organismar.

Ernst Haeckel føreslo i 1866 eit eige biologisk rike for eincella organismar, protistar (Protista). Dette har ein seinare gått bort frå.

Nokre døme på eincella organismar er:

Xenophyophorea, ei gruppe kjempemessige eincella organismar innan rekkja Foraminifera. Syringammina fragilissima kan nå ein diameter på opptil 20 cm.
Nummulitidae
Valonia ventricosa, ein alge i klassen Chlorophyceae, kan nå ein diameter på 1-4 cm.
Acetabularia, alge.
Caulerpa, alge
Gromia sphaerica, amøbe
Thiomargarita namibiensis, den største kjende bakterien, kan få ein diameter på opptil 0,75 mm.
Epulopiscium fishelsoni, bakterie

Kjelder

Mikroorganismar
Fanafjorden

Fanafjorden er fjordarmen som går frå Korsfjorden og 8,5 km inn til botnen av fjorden ved Fanahammaren. Sjølve fjorden endar ved ytre Milde og har Krokeidvika som avgrensing mot sør. Fjorden har ei djupne på ca. 100 meter ved utløpet med ca. 15-20 meter inst. Fjorden hadde monaleg bra vintertorskefiske i tidlegare tider, og svære notbåtar kom årleg innom og lystra opp torsken som var på gyting. Han er no ureina av husa ikring, men det er mogleg å få , aure, laks, hummar, krabbe, kviting, kolmule, lusuar torsk og sei på opp til meir enn 10 kilo der fjorden er djupare enn 40 meter.

På Hordnes var det inntil om lag 1955 sildesalteri og ved Stend Mølle m.a. hermetikkfabrikk og mangearta småindustri som alginatproduksjon, målingsprodukt, sømstove og til sist elektronisk industri som produksjon av transformatorar, reaktorar til lysrøyr og elektroniske komponentar til ymse formål for mellom anna elektronikkbedriften NERA 

Rosendahl Spinnerier dreiv reperbane og framstilling av tauprodukt bl.a. frå 1846 til først på 1980-talet ved utløpet av Fana-elva, der det og vart bygd eit lite kraftverk, som ved Stendaelva der det framleis er el-produksjon.

Tettstaden Fanahammaren som har historiske røter tilbake til 1100-talet var inntil 1960-åra prega av småbruk og busetnad av arbeidarar ved bedriftene ved Stend Mølle og Fossen (Rosendahl) med eit folketal på om lag 150 personar pluss tilgrensande endå 100 i Volladalen. Tilgrensande bygder på Hordnes og på Saganes hadde eit par hundre innbyggjarar.

Fanahammeren er no den raskast veksande tettstaden i Bergens-området når område i ein omkrets på 2-3 kilometer blir rekna med.

Inst i fjorden ligg Hordamuseumet, ei samling gamle bygg frå forskjellige stader i Hordaland.

Kjelder

Fjordar i Bergen
Geografi i Fana
Ingapirca

Ingapirca (namnet er frå quechua og tyder 'inkamur') er eit område med ruinar av eit kompleks av bygningar frå seint på 1400-talet i Cañarprovinsen i Ecuador. 

Ruinane ligg ca ein kilometer frå ein liten landsby med same namn ca 3200 moh. To litt større byar ved den panamerikanske hovudvegen, Cañar og El Tambo, ligg mindre enn 10 kilometer frå ruinane. 

Det skal vere inka Huayna Cápac som bygde komplekset like ved hovudvegen mellom Cuzco og Quito. Det ein finn att av ruinar har vore tolka slik at det opphavleg fanst lagerbygningar, bad, eit tambo — gjestehus, forlegning og eit soltempel etter førebilete av Coricancha. Det sistnemnte bygget er det som først fangar merksemd på staden i dag, ein ovalforma mur. 

Det meste av bygningane vart øydelagt under kolonitida og ruinane som er på staden i dag er prega av rekonstruksjon. Ruinane er no verna.

Kjelde 
 Insight Guide Ecuador. Apa Publications GmbH & Co, 2004, ISBN 981-4120-36-7

Bakgrunnsstoff 
 Kort skildring på engelsk 

Ecuador
Inkariket
Ord frå quechua
VM i fotball 2006

Verdsmeisterskapen i fotball i 2006 vart arrangert i Tyskland mellom 9. juni og 9. juli. Det var den 18. verdsmeistarskapen sidan byrjinga i 1930. Opningskampen vart spelt i München, medan finalen gjekk av stabelen Berlin. 

Vedtaket om å tildele meisterskapen til Tyskland var omdiskutert, sidan det var venta at han skulle gå til eit afrikansk land (med Sør-Afrika som favoritt), og FIFA-presidenten Sepp Blatter hadde lagt stor prestisje i å få meisterskapen til Afrika. Etter at meisterskapen vart tildelt Tyskland, har FIFA sagt at dei ynskjer å innføre eit system der arrangementet roterer mellom dei ulike verdsdelsforbunda.

I finalen møtte Italia Frankrike, og kampen enda 1 - 1, og vart avgjort med straffesparkkonkurranse som enda 5 - 3, og dermed vann Italia VM i fotball for fjerde gong. Miroslav Klose frå Tyskland vart toppscoraren i VM med sine fem mål.

Banar og spelestader

Fyrste runde

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Gruppe E

Gruppe F

Gruppe G

Gruppe H

Finalerunde

Toppscorarar 
5 mål
  Miroslav Klose
3 mål
  Hernan Crespo
  Maximiliano Rodríguez
  Ronaldo
  Fernando Torres
  David Villa
  Lukas Podolski
2 mål 
  Tim Cahill
  Adriano
  Paolo Wanchope
  Aqustin Delgado
  Carlos Tenorio
  Aruna Dindane
  Steven Gerrard
  Thierry Henry
  Patrick Vieira
  Luca Toni
  Omar Bravo
  Bartosz Bosacki
  Nuno Maniche
  Alexander Frei
  Tomáš Rosický
  Andrej Sjevtsjenko

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell vevside

VM i fotball 2006 
2006
Fotball i 2006
Grensestriden mellom Ecuador og Peru

Grensestriden mellom Ecuador og Peru var ein meir langvarig tvist enn alle andre grensekonfliktar på den vestlege halvkula fram til det kom ei løysing i 1998. Striden starta i praksis allereie då dei to nasjonane braut ut frå det spanske imperiet tidleg på 1800-talet. Han overlevde den andre verdskrigen og heldt fram gjennom den kalde krigen og fram mot den siste militærkonflikten mellom dei to nasjonane i 1995. Per 2006 verkar det som at tvisten er løyst gjennom deltaking frå garantistatar i ein mellombels avtale i 1995. Han la grunnlaget for fredsavtalen som blei underskriven i 1998. 

peruansk historie
ecuadoriansk historie
Far

Far er ein mannleg forelder. Farskap kan mellom anna innebera å gje liv, omsorg og eigedelar til eit barn. 

Det finst ulike former for farskap som kan kombinerast. Ein biologisk far er den som har gjeve halvdelen av arvestoffet til barnet. Ein som er far sosialt sett er ein mann som har hovudansvaret for ein unge. Ein adoptivfar er far til ein unge ifølge loven, men ikkje biologisk.

Farsrolle 
Biologiske fedre har ikkje eit like sjølvsagt naturleg band til ungar som mødre har frå byrjinga, i og med at desse går med ungen inni seg under svangerskapet og deretter gjerne ammar han. Dette ser ein mellom anna i farsskapssaker der det gjeld å fastsetja kven som eigentleg er far til eit barn.

Likevel finst det band mellom far og barn på same måte som det finst morskjærleik. Dette bandet kan ta til medan ungen er i moras liv og styrkast ved at faren steller og leiker med ungen frå han er fødd. Biologiske fedre kan føla slektskap ved at dei kjenner igjen eigne trekk i ungane sine.

Far i kulturen 
Ordet «far» blir brukt i overført tyding, mellom anna innan historie og religion. 

Ein mann som er opphavet til eit omgrep, til dømes ein vitskap, kan omtalast som faren til dette omgrepet. Ein som har stått på og frigjort eller forma landet sitt kan kallast landsfader.

I kristendommen blir den eine delen av treeininga omtala som far eller fader. Ordet er òg ein tittel for mange av dei som har kyrkjelege stillingar: Paven, patriarken for den ortodokse kyrkja og prestar innan den katolske og den ortodokse kyrkja.

Farsnamn 

Ord frå mange register blir brukte om fedre. På norsk er til dømes far eit nøytralt ord, fader meir formelt, medan pappa er eit koseord som kan oppfattast som barnsleg.

På indoeuropeiske språk byrjar som regel ordet for «far» med p/f (t.d. hindi pitá, islandsk faðir) eller t/d (tsjekkisk táta, engelsk daddy) og har to stavingar.

Familie
SvalSat

SvalSat er ein jordstasjon for satellittkommunikasjon som ligg på Svalbard. Det er Kongsberg Satellite Services som driv stasjonen. Sidan SvalSat ligg så langt nord som 78 grader, kan stasjonen ta imot data frå alle satellittar i polar bane, ved alle omløp. Dette gjer stasjonen unik i verdssamanheng. Det er er planlagt ein søsterstasjon i Antarktis

Stasjonen tek imot data frå fleire kundar, og vert sentral i det nye navigasjonssystemet Galileo. Sidan Svalbard har fått filbertilknytting  til fastlandet vart konkurransesituasjonen til SvalSat styrkt. Tidlegare måtte nedlasta data sendast til fastlandet via ein satellitt-link eller med fly.

Kjelder

 Digi om Galileoavtala 
 Heimesida til Kongsberg Satellite Services

Byggverk på Svalbard
Skipingar i 1997
Jordstasjonar i Noreg
Satellittbakkestasjonar
Longyearbyen
Vitskap og teknologi på Svalbard
1997 i Noreg
Kongsberg Gruppen 
Norsk Romsenter
ESA
Pittsburgh

Pittsburgh er ein by i delstaten Pennsylvania i USA. Byen er den nest største i delstaten og hadde eit folketal på 334 563 i år 2000. Han vert kalla «The Steel City», stålbyen.

Byar i Pennsylvania
Pittsburgh
FC Bayern München

FC Bayern München er ein tysk fotballklubb frå München, som er hovudstaden i den sørtyske delstaten Bayern. Laget spelar heimekampane sine på Allianz Arena. FC Bayern München hadde pr. 14. november 2005, 104 720 medlemmer, og er med dette verdas nest største idrettsforeining i verda etter FC Barcelona. Fotball er den største idretten innan klubben, men klubben har i tillegg aktivitet innan basketball, handball, bowling, sjakk, bordtennis og turn.

Merittar 
Bayern München sitt A-lag har spela i 1. Bundesliga frå 1965. Klubben er den mestvinnande innan tysk fotball gjennom tidene.

 I 2020 vart laget det første til å vinne alle oppgjera sine i Meisterligaen.
 Europacupen/Cupvinnercupen (3) / Champions League (3)
 Vinnande finalist: 1974, 1975, 1976, 2001, 2013, 2020
 Tapande finalist: 1982, 1987, 1999
 UEFA Cup vinnar (1): 1996
 Europacup vinnar (1): 1967
 VM for klubblag vinnar (2): 1976, 2001
 The Double vinnar (5): 1969, 1986, 2000, 2003, 2005
 Tysk seriemeister (32): 1932, 1969, 1972, 1973, 1974, 1980, 1981, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990, 1994, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
 Tysk Vizemeister (9):1966,1970, 1971, 1988, 1991, 1993, 1996, 1998, 2004
 DFB-Pokal vinnar (20): 1957, 1966, 1967, 1969, 1971, 1982, 1984, 1986, 1998, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016, 2019, 2020
 DFB-Pokal finalist (2): 1985, 1999
 Tysk Supercup vinnar (9): 1983 (uoffesiell), 1987, 1990, 2010, 2012, 2016, 2017, 2018, 2020, 2021
 Tysk ligacup vinnar (6): 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2007
 Sørtysk meister (2): 1926, 1928
 Bayersk meister (4): 1910, 1911, 1926, 1928, 
 Sørbayersk meister (12): 1910, 1916, 1917, 1918, 1920, 1923, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1944 
 Nordbayersk meister (6): 1904, 1905, 1908, 1917, 1918, 1945

Spelarstall 
17. august 2021

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Bayern München
München
Skipingar i 1900
Kongsberg Satellite Services

Kongsberg Satellite Services (KSAT) er eit norsk føretak med hovudkontor i Tromsø som driv fleire jordstasjonar for satellittar, mellom anna SvalSat på Svalbard og TrollSat i Antarktis. Føretaket tilbyr tenester som er baserte på data frå satellittane deira. Verksemda har over 300 tilsette, rundt 230 av dei i Tromsø.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Norske føretak
Skipingar i 2001
Norske telekommunikasjonsselskap
Næringsliv i Tromsø
Optisk fiber

Optisk fiber er eit optisk system som leiar lys gjennom såkalla optiske fiber som har kjernar som er laga av reint glas eller plast på alt frå fleire millimeters diameter ned til ein diameter som er mindre enn eit hårstrå. Desse glas- eller plastkjernane er omslutta av ein mantel og vanlegvis òg av eit vernande skal. Optiske fiber vert ofte brukt i telekommunikasjonssystem.

Optikk
Telekommunikasjon
Fiberoptikk

sr:Оптички кабл
Lysbilete

Eit lysbilete eller ljosbilete er eit slags lite kort med eit bilete på som ein puttar ned i ein lysbileteframvisar. Biletet vert då forstørra, og kan då visast til alle i ei forsamling på same tid, til dømes på eit lerret. Når ein har teke ein film med bilete, kan ein få dei framkalla som lysbilete. Ein får då alle bileta på filmen på kvart sitt vesle «kort», ein kan setje dei i lysbileteframvisaren og bla gjennom dei. I dag viser mange digitale bilete som ligg på ei datamaskin med prosjektor i staden for å bruke lysbilete og lysbileteframvisar.

Fotografi
Fototeknologi
ISSN

ISSN er kortforma for International Standard Serial Number (Internasjonalt standard serienummer). ISSN-systemet er eit vanleg system for identifisering av blad og andre tidsskrift. I ISSN-systemet har kvar publikajon eit eige og unikt ISSN-nummer, men ikkje eit for kvar utgåve, slik som det er med ISBN-nummer. Det er fast, og vert ikkje endra utan at det skjer store endringar med publikasjonen. I tillegg til papirutgåver av publikasjonar, vert ISSN-nummer òg brukt til elektroniske publikasjonar. ISSN-systemet har ISO-nummeret 3297. Det fekk det i 1975.

Sjå òg 
 ISBN (International Standard Book Number, sjå http://isbn.org)
 ISEN (Internet Search Environment Number, sjå http://isen.org)
 ESBN (Electronic Standard Book Number, sjå http://esbn.org)

Bakgrunnsstoff 
 http://www.issn.org/
 ISBN-kontoret i Noreg

ISO-standardar
Hewlett-Packard

Hewlett-Packard eller HP er eit føretak i USA som hovudsakleg produserer datamaskiner, skrivarar, digitalkamera og PDA-ar.

I byrjinga av september 2001 kom beskjeden om at HP gjennom eit aksjeutbytte kom til å kjøpe føretaket Compaq for om lag 20 milliardar amerkanske dollar. Dermed var eit av dei største oppkjøpa i dataindustrien eit faktum.

HP har vokse gjennom eigen tilvekst og gjennom oppkjøp av Apollo Computer i 1989, Convex Computer i 1995 og Compaq i 2002. Compaq hadde igjen kjøpt Tandem Computers (1997) og Digital Equipment Corporation (1998).

HP tok òg over Compaq si rolle som ein av BMW WilliamsF1 Team sine hovudsponsorar.

Tidleg historie 
Føretaket vart grunnlagt i 1939 i ein garasje av Bill Hewlett og Dave Packard. Det fyrste produktet deira var ein god tonegenerator til ein låg pris. Ein tidleg stor ordre gjekk til Walt Disney Productions som trong verktøy til å lage musikken til filmen Fantasia. Føretaket utvikla og selde kvalifiserte elektroniske instrument og -utrustingar for forsking, undervising og industri i elektronikkbransjen. Etter kvart vart òg den medisinska sida ein stor kunde.

Bakgrunnsstoff 
 HP.no

USA-amerikanske IT-føretak
Skipingar i 1939
Datamaskinprodusentar
Forbrukarelektronikkprodusentar
Elektronikkprodusentar
France Prešeren

France Prešeren () var ein slovensk forfattar som er kjend for lyrikken sin.

France Prešeren vert sett på som ein av dei største slovenske poetane nokonsinne, han var kjend og hylla både på landsbasis, og som ein av dei leiande i europeisk litteratur på den tida då han levde. Prešeren vert sett på som ein av dei fremste europeiske romantikarane.

Han vart fødd i den vesle byen Vrba i Slovenia i ein fattig familie. Mor hans ville at han skulle verte prost, noko France ikkje ville. Han studerte filosofi og seinare rettsvitskap på unversitetet i Wien i Austerrike. Etter det vart han tilsett som assistent på eit advokatfirma i Ljubljana. Han lukkast likevel aldri som advokat.

Prešeren forfatta òg eit stort historisk epos, Krst pri Savici, og han skreiv dessutan mellom anna sonettar på tysk. Den sjuande strofa i Prešeren sitt dikt «Zdravljica» ('Ein skål') har sidan 1991 vore nasjonalsongen i Slovenia.

Slovenske forfattarar
Romantiske forfattarar
Frelst

Frelst er ei plate av den norske gruppa Jokke & Valentinerne. Plata kom ut på Sonet i 1991. «Frelst» var den fjerde plata til bandet, og vert av mange rekna som den beste plata «Valentinerne» gav ut.

Joachim Nielsen bidreg med vokal og gitar. May Irene Aasen er trommeslagar, i tillegg til vokal på låten «Aftenbønn». Peter Pogo spelar bass, gitar, keyboard og mandolin.

Sporliste 
 «Frelst!»
 «Hr. Smith»
 «Sørgelig»
 «Dere Får Meg Ikke Til Å Le»
 «Gnukk»
 «Ikke Gå»
 «Her Kommer Vinteren»
 «Tempo»
 «Kong Eddie»
 «Kleggen & Knugern»
 «Sitte»
 «Eller Var Det En Drøm»
 «Aftenbønn»

Musikkalbum frå 1991
Norske musikkalbum
Tornekrattet

Sjå òg barnebokserien Brambly Hedge av Jill Barklem som er kalla Tornekrattet på norsk.
Tornekrattet er ein uavhengig og upolitisk supporterklubb for Molde Fotballklubb. Tornekrattet blei starta etter cupfinalen i 1994.

På Molde Idrettspark (gamle Molde Stadion) stod Tornekrattet plassert øvst på vestre ståtribune.
I dag er Tornekrattet plassert på inngang 13 på Aker Stadion, bak det eine målet. 
Tornekrattet har rundt 700-800 medlemmer.

Tornekrattet har si eiga «tifogruppe», Krattet-Tifo, som blei stifta i 2005. Krattet-Tifo fekk tredjeplass i Gullblusset i avdelinga for supporterklubbar over 500 medlemmer, for tifoen dei presenterte under cupfinalen i 2005.

Klubben har også ei songgruppe, Krattet Sang.

Leiarar 

 Sverre Eilert Mauseth (1994-1998)
 Tom Sande (1999) 
 Ronny Koteng (2000)
 Arne Kleveland (2001-2002)
 Tor Melsæter (2003-2006)
 Eva Britt Mauseth (2007-)

Molde kommune
Supporterklubbar
Skipingar i 1994
Brambly Hedge

Brambly Hedge, kalla Tornekrattet på norsk, er ein serie med illustrerte barnebøker som er skrivne av Jill Barklem.

Bøkene i Tornekrattet-serien 
 Spring Story (1980, En vårfortelling fra kjerr og kratt''' og En vårfortelling)
 Summer Story (1980, En sommerstubb fra kjerr og kratt og En sommerstubb)
 Autumn Story (1980, En høsthisorie fra kjerr og kratt og En høsthistorie)
 Winter Story (1980, En vintervise fra kjerr og kratt og En vintervise)
 The Secret Staircase (1983, En hemmelig trapp)
 The High Hills (1986, Høyt til fjells)
 Sea Story (1990, På tur tilsjøs)
 Poppy's Babies (1994, Barna til Poppi'')

Dei fyrste norske titlane i dei fire øvste bøkene er frå dei norske enkeltutgjevingane, dei andre er frå den samla utgåva. Dei fire nedste bøkene er berre utgjevne samla på norsk. Bøkene er omsette til norsk av Jo Tenfjord.

Bakgrunnsstoff 
 Brambly Hedge

Barnebøker
Romanar frå USA
Tifo

Tifo (frå italiensk tifoso tilhengjar) er eit omgrep som dekker all organisert opptreden av tilhengjarar av eit fotballlag under ein kamp. Dette kan vera t.d. vifting med flagg, framsyning av banner og bruk av signalbluss. I Noreg er m.a. Vålerenga Fotballs tilhengjarar (Klanen) kjend for sin tifo.

Kjelder 
 
Denne artikkelen bygger på «Tifosi» frå ,  den 11. juni 2006.  
 

Fotball
Italienske ord og uttrykk
Nokre vener slæst

«Nokre vener slæst» har blitt ei setning som gjerne blir trekt fram for å vise dei store valmoglegheitene ein har på nynorsk. Setninga kunne før rettskrivingsreforma i 2012 skrivast på 48 forskjellige måtar, med «noen venner slåss» (som svarar til skrivemåten på bokmål) og «nokre vener slæst» som dei to skrivemåtane som skil seg mest frå kvarandre. Etter 2012-rettskrivinga er det berre att åtte ulike måtar å skrive setninga på.

Dei tre orda hadde desse forskjellige tillatne formene:

 nokon, nokre, noen
 vener, venner, venar, vennar
 slåst, slæst, slæss, slåss

Etter 2012-rettskriving er desse formene tillatne:

 nokon, nokre
 vener, venner, venar, vennar
 slåst

Bakgrunnsstoff 

 «Nokre vener slæst!» av Olaug Nilssen
 «Ny rettskriving for 2000-talet. Innstilling til ny rettskriving for det nynorske skriftmålet.»

Nokre vener slæst
Dei vises stein

Dei vises stein er ein gjenstand som i fylgje legendene kan gjera vanleg bly om til reint gull, gi evig liv og helbedre sjukdom. Alkymistar har gjennom tidene prøvd å laga, eller å finna steinen. Men enkelte alkymistar trudde ikkje at «Dei vises stein» i røynda var ein stein, men eit symbol på Jesus Kristus. Den kjende alkymisten Nicholas Flamel (1330–1410), var mellom dei som viste interesse for steinen.

Dei vises stein i populærkulturen 
«Dei vises stein» har gjennom åra blitt nemnt i litteratur, film og teikneseriar. 
 I ei Onkel Skrue-historie av Carl Barks, leitar endene etter «Dei vises stein». 
 I boka «Harry Potter og De vises stein» blir både Nicholas Flamel og steinen nemnd, men der har legenda fått ein ny vri.

Farmasihistorie
Mellomaldersoger
Alkymistiske stoff
Mytologiske stoff
Det norske Theater

Det norske Theater var eit teater i Bergen skipa i 1850 og nedlagd i 1863, då det gjekk konkurs. Ole Bull og medhjelparar som Frits Jensen og Magdalene Thoresen fekk i gang drifta av teateret, som sidan hadde både Henrik Ibsen og Bjørnstjerne Bjørnson som tilsette.

Teateret blei innvigd med ei førestilling på stiftingsdagen den 2. januar 1850, ein dato som også i åra etter blei feira med premiereførestillingar. 
Det første stykket som blei spelt var Den Vægelsindede av Ludvig Holberg. 

Frits Jensen fekk ansvaret for å instruera unge, uerfarne skodespelarar. Det norske Theater gav førestillingar kvar onsdag og søndag i vår- og haustsesongen.
Teateret heldt til i Komediehuset på Engen, som var bygd i 1800.
I 1876 blei Den Nationale Scene opna i den same bygningen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Det norske Theater» frå ,  den 3. september 2017.  

Denne artikkelen bygger på «Det norske Theater (Bergen)» frå ,  den 3. september 2017.

Bakgrunnsstoff
Almquist, Olaf: Johannes Brun. En skildring af hans liv og hans samtidige af... med kunstnerens dagbog i uddrag. Kristiania 1898. Albert Cammermeyer.
Bang, Herman: Af Dagens Krønike. København 1889.
Blanc, Tharald: Norges første nationale Scene (Bergen 1850-1863). Et Bidrag til den norske dramatiske Kunsts Historie.  Kristiania 1884. Albert Cammermeyer.
Blytt, Peter: Minder fra den første norske Scene i Bergen i 1850-Aarene. (2. opl.). 1907.
"Den første nationale Scene i Bergen" (s. 19-28). Folkebladet No. 2. 31te Januar 1900.
 Kroepelien, Johan Fredrik (Red): Ibsen i Bergen. Bergens historiske forenings skrifter nr. 101. Bergen 2006. Bodoni forlag. ISBN 82-7128-403-7 (ib) / ISBN 82-90846-16-9 (h).
 Nielsen, Fredrikke: Minnen från min barndom och mina första ungdomsår. Ibsenhuset og Grimstad Bymuseum. Skrifter nr. 7. Oslo 1998. Novus Forlag. ISBN 82-7099-294-1 (h).
Paulsen, John: Samliv med Ibsen. Nye erindringer og skitser. København 1906.
Paulsen, John: Billeder fra Bergen. Barndoms- og Ungdomsminder. Gyldendalske Boghandel, nordisk Forlag. Kristiania og Kjøbenhavn 1911.
Sperati, Octavia: Teatererindringer. Gyldendalske Boghandel, nordisk Forlag. Kristiania og Kjøbenhavn 1911.
Sperati, Octavia: Fra det gamle Komediehus. Gyldendalske Boghandel, nordisk Forlag. Kristiania og Kjøbenhavn 1916.
Wolf, Lucie: Livserindringer. Andet oplag. Kristiania 1897.

Tidlegare teater i Noreg
Kultur i Bergen
Historie i Bergen
Tomáš Rosický

Tomáš Rosický () er ein tsjekkisk fotballspelar. Han spelar no i Premier League-klubben Arsenal.

Klubbkarrieren 
Rosický starta karrieren hjå Sparta Praha i 1998. Med klubben vann han tre ligameisterskapar. I 2001 gjekk han til Borussia Dortmund, og hjelpte klubben til ein Bundesligatittel i 2002, og kom til UEFA-cupfinalen (der Dortmund tapte 3-2 for Feyenoord) same sesong. I alt spelte han nesten 150 Bundesliga-kampar for Dortmund, og 23 kamper i Champions League og UEFA-cupen.

23. mai 2006, bekrefta Arsenal at dei hadde sikra seg underskrifta til Rosický.

Landslagskarrieren 
Rosický debuterte på landslaget til Tsjekkia i 2000, berre 19 år gammal, og står no (juni 2006) med over 50 landskampar. Han spelte i EM 2000 og EM 2004, og var med på å sikre Tsjekkia ein plass i sluttspelet i VM 2006. Han scora mellom anna vinnermåla i det andre oppgjeret i playoff-oppgjeret mot Noreg.

Mandag 12. juni 2006, i den fyrste VM-kampen til Tsjekkia mot USA, scora han to mål, det fyrste på eit langskot frå nesten 30 meter. 

Tsjekkiske fotballspelarar
Borussia Dortmund-spelarar
Arsenal-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 2000
Spelarar i Fotball-EM 2004
Spelarar i Fotball-VM 2006
Spelarar i Fotball-EM 2012
Spelarar i Fotball-EM 2016
Jan Koller

Jan Koller () er ein tsjekkisk fotballspelar. Han spelar spiss for det tsjekkiske landslaget og det tyske klubblaget Nürnberg. Koller er 2,02 meter høg og veg over 100 kg. 

Tsjekkiske fotballspelarar
Monaco-spelarar
Anderlecht-spelarar
Borussia Dortmund-spelarar