alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Maja Lunde

Maja Lunde () er ein norsk manusforfattar, barnebokforfattar og filmvitar.

Lunde arbeider som manusforfattar for film og fjernsyn og har hovudfag i media og kommunikasjon frå Universitetet i Oslo. Ho har mellom anna arbeidd i NRK med Barnas Supershow og dramaserien Hjem. Som barnebokforfattar debuterte ho i 2012 med Over grensen. Boka har handling frå andre verdskrigen og er om fire born som flyktar over grensa til Sverige.

Bibliografi 
 2012 – Over grensen – Barnebok
 2012 – Vitser og supertriks : Barnas supershow – Barnebok
 2014 – Battle – Ungdomsroman 
 2015 – Verdens kuleste gjeng 1: Sceneskrekk – Barnebok
 2015 – Bienes historie – Roman 
 2015 – Verdens kuleste gjeng 2: Kokkekaos – Barnebok 
 2016 – Verdens kuleste gjeng 3: Snill, snillere, snillest – Barnebok
 2016 – Verdens kuleste gjeng 4: Baluba på leirskolen – barnebok 
 2017 – Verdens kuleste gjeng 5: Tullball  – barnebok 
 2017 – Blå  – roman 
 2018 – Snøsøsteren  – barnebok 
 2019 – Przewalskis hest  – roman
 2020 – Solvokteren  – bok

Priser 
 2015 – Bokhandlarprisen for Bienes historie

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Utgjevingar av Maja Lunde i BIBSYS

Bokmålsforfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske manusforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2012
Vinnarar av Bokhandlarprisen
Skøyenparken

Skøyenparken ligg på Skøyen i bydel Ullern i Oslo. Parken høyrer til Skøyen hovudgård (Søndre Skøyen). Nordre Skøyen Hovudgård ligg i bydel Østensjø, og parken rundt Nordre Skøyen blir òg omtala i nokre samanhengar som Skøyenparken.

Parken grensar til Prinsessealleen i sør og vest, burettslaget Casinetto i aust (vart bygt på ein del av parken i 1981–83), og i nord til Skøyen hovudgård.

Den midtre delen av parken er gjerda inn som privat, og denne blir stella som park. Dei ytre, offentleg tilgjengelege delane av parken er skog og naturpark med gangstigar. 

Namnet Den engelske park, som kan finnast på kart, offentlege dokument og i daglegtale, stammar frå ein artikkel i tidsskriftet Byminner på 1970-talet , og blei altså ikkje brukt om parken opphavleg. Den parkstilen med mykje liner og tilpassing til landskapet som vart utvikla i England frå første halvdelen av 1700-talet (som motsetning til den barokke hagestilen), var blitt ein etablert internasjonal parkstil då parken vart anlagt. Fleire andre parkar i Oslo er anlagt i landskapsstil, frå denne perioden ofte karakteriserte som viktoriansk etter dronning Victoria, eller romantisk. Det er difor svakt grunnlag for at denne parken skal kallast Den engelske park. I Skøienboken skildrar Skøyen-buaren August A. Butenschøn ein serie fotografi frå Skøyenparken i 1977. Han brukar nemningane «Skøienparken» eller «haven», og talar  aldri om han som ein engelsk park.

Parken blei laga til i 1860-åra, då konsul Nicolai August Andresen eigde Skøyen hovudgard. Dammen i parken har fått det folkelege namnet «Butensjøen» etter August Andresen Butenschøn, som eigde garden seinare i hundreåret.

I parken finst det fin edellauvskog med alm, eik og ask, og eit rikt fugleliv, blant andre nattergal og kattugle.

Litteratur
 Oslo byleksikon
 Butenschøn, August A., 1984: Skøienboken, Bind I «Skøiens historie før 1895. Nicolay Andresen og Peter Heinrich Butenschøns felles etterkommere». Oslo, I/S Skøienarealene. ISBN 82-7317-009-8
 Butenschøn, August A., 1978: Skøienboken, Bind II «Skøiens historie fra 1895. Slektsdelen». Oslo, I/S Skøienarealene. ISBN 82-09-03112-0

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Flyfoto, moglegheit for kart

Bydel Ullern
Parkar i Oslo
Sturle Brustad

Sturle Brustad () er ein norsk forfattar og siviløkonom.

Han debuterte som forfattar med romanen Anarchy in Åmot i 2007. Boka var tilleggsbok i Bokklubben Nye Bøker og er også utgjeven på svensk. Han har sidan skrive romanen Whole lotta love og to fantasyromanar for born og unge.

Brustad er oppvaksen i Åmot i Modum og busett i Oslo.

Bøker 
 2007 – Anarchy in Åmot – Roman
 2009 – Langstilkbyen – Barnebok, fantasy
 2010 – Whole lotta love – Roman
 2012 – Elveforsvinningen – Barnebok, fantasy

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Sturle Brustad på plot.no 
 Nettstad om boka Anarchy in Åmot 
 Utgjevingar av Sturle Brustad i BIBSYS

Bokmålsforfattarar
Folk frå Modum
Forfattarar frå Buskerud
Fantasy-forfattarar
Norske barnebokforfattarar
Norske romanforfattarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2007
Easy Lover

«Easy Lover» er ein song av Philip Bailey og Phil Collins, skriven av Bailey, Collins og Nathan East. Songen vart gjeven ut på soloalbumet til Bailey, Chinese Wall i 1985. Collins har spelt songen på konsertane sine og finst på konsertalbumet Serious Hits... Live! frå 1990 og samlealbumet ...Hits frå 1998.

Songen vart ein stor hit i fleire land verda over. I USA nådde han andreplassen på Billboard Hot 100 og i Storbritannia låg han fire veker på toppen av singellista. Singelen selde over ein million eksemplar.

«Easy Lover» fekk ein MTV Video Music Award for Best Overall Performance i 1985 og vart nomniert til ein Grammy for beste song av duett eller gruppe.

Den muntre videoen vart filma i London i England og er i røynda ein musikkvideo om å lage ein musikkvideo.

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Easy Lover» frå ,  den 13. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Video  på VH1 Classic

Songar frå 1984
Singlar frå 1984
Singlar frå 1985
Phil Collins-songar
Nummer-ein-singlar i Nederland
Nummer-ein-singlar i Storbritannia
Nummer-ein-singlar i Japan
Nummer-ein-singlar i Canada
Songduettar
Songar skrivne av Phil Collins
A Hot Night in Paris

A Hot Night in Paris er det einaste albumet av The Phil Collins Big Band, og kom ut i 1999 på Atlantic Records. Det var fronta av songaren i Genesis, Phil Collins, men ingen av songane inneheld song. I staden består av albumet av storband-utgåver av kjende Collins- og Genesis-songar, med Collins på trommmer. 

Albumet nådde tredjeplassen på Jazz Album-lista i USA.

Innhald

Medverkande

Musikarar

saksofonar
Matt James (alt), Gerald Albright (alt), Chris Collins (tenor), Larry Panella (tenor), Ian Nevins (tenor), Kevin Sheehan (baryton)
Trombonar:
Arturo Velasco, Scott Bliege, Mark Bettcher, Antonio García
Trompetar:
Dan Fornero, Harry Kim, Tito Carillo, Al Hood, Ron Modell 	
Rytmeseksjon:
Daryl Stuermer (gitar), Brad Cole (piano), Oleta Adams (piano), Doug Richeson (bass), Luis Conte (perkusjon), Phil Collins (trommer)
Vokal:
Oleta Adams, Phil Collins

Lister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Hot Night in Paris» frå ,  den 13. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1999
Phil Collins-album
Live storband-album
Atlantic Records-album
Kristin Auestad Danielsen

Kristin Auestad Danielsen () er ein norsk lyrikar og dramatikar frå Ålgård. 

Danielsen er utdanna bachelor i ålmenn litteraturvitskap og har gått forfattarstudiet ved Universitetet i Tromsø og teke dramatikarutdanning ved Aarhus Teater. 

Ho debuterte som forfattar med diktsamlinga Alle i Norge, i tre, i hengekøyer i 2005. Ho har vore husdramatikar ved Dramatikkens hus i Oslo og jobbar også som skrivekurslærar.

Danielsen er busett i Stavanger.

Bøker 
 2005 – Alle i Norge, i tre, i hengekøyer – Diktsamling
 2007 – Nynorsken – Diktsamling
 2012 – Merk mine ord, åleinemor – Diktsamling

Dramatikk 
 2004 – Bartender – oppført ved Dramatikkfestivalen på Det Norske Teatret
 2011 – Hjemløs – urpremiere på Odense Teater
 2012 – Den mørke skya – for Den unge scenen

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Presentasjon av Kristin Auestad Danielsen på nettstaden til Den unge scenen
 Intervju i Morgenbladet 26. oktober 2007
 Utgjevingar av Kristin Auestad Danielsen i BIBSYS

Folk frå Gjesdal
Forfattarar frå Rogaland
Norske dramatikarar
Norske lyrikarar
Norske skjønnlitterære debutantar i 2005
Nynorskforfattarar
Færøyingar
Hans O. Vindenes

Hans O. Vindenes () var ein norsk fiskar, fiskebåtreiar og organisasjonsleiar. 

Hans Vindenes starta tidleg med fiske. Frå han var 18 år verka han som notbas under sildefiske. På det området fekk han ry som den fremste i si tid.  Han kjøpte det første fiskefartøyet i 1931, og bygde opp eit solid reiarlag.

Vindenes var med i styret i mange fiskeriorganisasjonar. Han var sentral i oppbygginga av Fiskebåtredernes Forbund. Han var nestformann i 13 år,og overtok som formann då Knut Vartdal omkom ved ei ulukke i 1959. Hans Videnes var formann til 1964.

Hans O. Vindenes var ein omtykt skribent. Dagbøkene hans frå storsildfisket kom som vedlegg til fiskeridirektøren sin årsrapport i fleire år.

Kjelder 
 Bjarne Myrstad: Vestlandsfiske Det Norske Samlaget Oslo 1996
 ''Norsk Fiskerinæring – en årskavalkade 1961 – 2001

Referansar 

Norske fiskebåtreiarar
Norske fiskarar
Folk frå Fjell
Tarzan av Phil Collins

Tarzan: An Original Walt Disney Records Soundtrack er eit filmmusikkalbum for den animerte Disneyfilmen Tarzan frå 1999. Songane på albumet vart komponerte av Phil Collins og ein del av filmmusikken nytta i filmen av Mark Mancina. Songen «You'll Be in My Heart» vann Oscarprisen og ein Golden Globe for beste originale song.

Tarzan var det første Disney-albumet som vart spelt inn i fleire språk for forskjellige marknader med Collins på song på engelsk, italiensk, tysk, spansk og fransk. Phil Collins fekk hjelp av komponisten Eric Serra til å lage dei franske versjonane av songane. 

Tarzan vart gjeve ut av Walt Disney Records den 18. mai 1999 og nådde femteplassen på Billboard-lista i USA i juli same året, samstundeds med at filmen hadde premiere. Det vart eit stort comeback for Collins som vann Oscarprisen for beste song med «You'll Be In My Heart».

Innhald

Salslister

Album

Årslister

Singlar

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tarzan av Phil Collins» frå ,  den 13. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Filmmusikkalbum frå 1999
Phil Collins-album
Disney-musikk
Walt Disney Records-album
Album spelte inn i United Western Recorders
Album spelte inn i Capitol Studios
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Rob Cavallo
Testify

Testify er det sjuande studioalbumet og det siste med originale songar av den engelske musikaren Phil Collins. 

Albumet nådde 30. plass på Billboard 200-lista i USA og var det andre studioalbumet til Collins der ingen av singlane frå albumet gjekk inn på Topp 40 i USA. Det vart òg det einaste albumet hans som ikkje nådde Topp 5 på albumlista i Storbritannia. Albumet gjorde det derimot godt elles i Europa. 

Meat Loaf-albumet Couldn't Have Said It Better skulle opphavleg heite «Testify», men fekk nytt namn då albumet til Collins kom ut. 

Sjølv om albumet ikkje gjorde det særskild bra, vart turneen etter albumet ein stors suksess.

Produksjon
Testify vart laga over ein toårsperiode heime hos Collins i Sveits og vart spelt inn i Frankrike og Los Angeles. Etter at Collins hadde laga Dance into the Light utan trommemaskin, brukte han no igjen dette instrumentet på Testify.

Mottaking

Plata fekk generelt middels kritikk då det kom ut. Det nådde 30. plass på albumlista i USA den første veka. I Storbritannia nådde det 15. plass, men gjekk heilt til andreplass i Frankrike og vart det mestseljande albumet hans der sidan …But Seriously. I Australia nådde albumet berre 96. plass og i Noreg ein 14. plass. 

På Metacritic, som gjev ein normalisert karakter basert på meldingar frå ei rekkje kritikarar, fekk albumet berre 34 av 100, basert på sju meldingar. Dette gjorde albumet at albumet berre hadde tre album som hadde dårlegare score på nettsida.

Den første singelen frå albumet, «Can't Stop Loving You», gjorde det godt på Adult Contemporary-lista i USA og vart ein del spelt på radio. Singelen nådde 76. plass på singellista i USA, men nådde toppen av Adult Contemporary-lista. Dei andre singlane, «Wake Up Call», «Come with Me» og «The Least You Can Do» gjorde det ikkje betre. Den siste singelen, «You Touch My Heart», kom ut i 2005.

Collins sa på den tida at det kom til å bli det siste studioalbumet hans, men han har sidan gjeve ut eit nytt album kalla Going Back, som er ei samling songar frå Motown og andre soulsongar. Det kom ut i september 2010.

Innhald

Medverkande
Phil Collins – alle instrument utanom der andre er nemnde
Daryl Stuermer – gitar (spor 9 og 10)
Tim Pierce – gitar (all spor)
Paul Bushnell – bassgitar (spor 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10)
Jamie Muhoberac – klaverinstrument (spor 9 og 10)
Eric Rigler – uilleann pipes (ein slags sekkepipe) (spor 9)
James Sangar – programmering (spor 1, 2, 3, 4, 5, 11)

Produksjon
 Produsert av Rob Cavallo
 Lydteknikar - Allen Sides
 Assisterande lydteknikar – René Weis
Pro Tools-teknikar og redigering – Doug McKean
 Spor #1-9, 11 & 12 miksa av Allen Sides
 Spor #10 miksa av Tom Lord-Alge
 Mastera av Bernie Grundman ved Bernie Grundman Mastering (Hollywood, CA).
 Fotografi av Lorenzo Aguis og Norman Watson
 Kunstverk – M4 Design

Salslister

Salstrofé 

|-

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Testify (Phil Collins album)» frå ,  den 13. februar 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Musikkalbum frå 2002
Phil Collins-album
Atlantic Records-album
Album produserte av Rob Cavallo
Album produserte av Phil Collins
Brother Bear av Phil Collins

Brother Bear: An Original Walt Disney Records Soundtrack er eit filmmusikkalbum til Disney-filmen Brother Bear frå 2003. Det inneheld filmmusikk komponert av Mark Mancina og Phil Collins, i tillegg til songar skrivne og framførte av Tina Turner, The Blind Boys of Alabama, Oren Waters, The Bulgarian Women's Choir og Collins sjølv. Det meste av albumet består av songar framført av Collins som ein montasje. Albumet kom ut 21. oktober 2003 på Walt Disney Records.

Innhald

Lister
Album

Singlar

Filmmusikkalbum frå 2003
Phil Collins-album
Disney-musikk
Walt Disney Records-album
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Rob Cavallo
Album produserte av Mark Mancina
The Platinum Collection av Phil Collins

The Platinum Collection er ein samleboks av den britiske artisten Phil Collins som kom ut i mai 2004.

Samlinga bestod av dei tre albuma til Collins som nådde førsteplassen i Storbritannia: Face Value, No Jacket Required og …But Seriously.  Dei to siste albuma nådde òg toppen av salslista i USA. 

Albuma inneheld nokre av dei mest kjende songane til Collins, som «In the Air Tonight», «One More Night» og «Another Day in Paradise». Samlinga selde kring 200 000 eksemplar.

Disk 1 (Face Value)
«In the Air Tonight» – 5:32
«This Must Be Love» – 3:55
«Behind the Lines» – 3:53
«The Roof Is Leaking» – 3:16
«Droned» – 2:55
«Hand in Hand» – 5:12
«I Missed Again» – 3:41
«You Know What I Mean» – 2:33
«Thunder and Lightning» – 4:12
«I'm Not Moving» – 2:33
«If Leaving Me Is Easy» – 4:54
«Tomorrow Never Knows» – 4:46

Disk 2 (No Jacket Required)
«Sussudio» – 4:23
«Only You Know and I Know» – 4:20
«Long Long Way to Go» – 4:20
«I Don't Wanna Know» – 4:12
«One More Night» – 4:47
«Don't Lose My Number» – 4:46
«Who Said I Would» – 4:01
«Doesn't Anybody Stay Together Anymore» – 4:18
«Inside Out» – 5:14
«Take Me Home» – 5:51
«We Said Hello Goodbye» – 4:15

Disk 3 (…But Seriously)
«Hang in Long Enough» – 4:44
«That's Just the Way It Is» – 5:20
«Do You Remember?» – 4:36
«Something Happened on the Way to Heaven» – 4:52
«Colours» – 8:51
«I Wish It Would Rain Down» – 5:28
«Another Day in Paradise» – 5:22
«Heat on the Street» – 3:51
«All of My Life» – 5:36
«Saturday Night and Sunday Morning» – 1:26
«Father to Son» – 3:28
«Find a Way to My Heart» – 6:08

Samlealbum frå 2004
Phil Collins-album
Plateboksar
Album produserte av Phil Collins
Album produserte av Hugh Padgham
Stuguflåtbrua

Stuguflåtbrua, eller Stuguflåten bru, er ei jernbanebru i stein like nord for Stuguflåten på Raumabanen over elva Rauma i Oppland, rett aust for fylkesgrensa mot Møre og Romsdal. Brua er 54,1 meter lang og den har eit hovedkvelv over elva på 30 meter spennvidde og eit kvelv på 10,6 meter ved den sørlege enden.

Arbeidet med brua tok til i 1919 og fundamentsprengning for hovedkvelvet byrja hausten 1920 og muring av vederlagae vart gjennomført våren 1921 med ei arbeidsstyrke på 12 mann. Den første kvelvringen stod ferdig 16. september 1921 og senkning av berebuen skjedde 22. august 1922. Stillaset vart teke ned hausten 1922 og materiala frå dette vart brukt til mellom anna permanent snøforbygging. Stuguflåtbrua stod ferdig rundt årsskiftet 1923 og den samla byggekostnaden vart på 407 997,57 kr.

Operasjon Fieldfare forsøkte å sprenge brua januar 1945 for å hemme tysk transport gjennom Romsdalen. Brua fekk mindre skadar og vart opna etter tre veker.

Sjå og
Bruer i Noreg

Raumabanen
Bruer i Innlandet
Bruer opna i 1923
1923 i Noreg
Håvard Klemetsen

Håvard Klemetsen () er ein norsk kombinertrennar som representerer Kautokeino Idrettslag. Klemetsen er fødd i Kautokeino og busett i Trondheim. Han vann VM-gull for Noreg i lagtevlinga i ski-VM 2005 i Oberstdorf og VM-bronse i Sapporo to år seinare. I 2011 fekk han individuelt ein fjerdeplass i ski-VM i Oslo, og i 2014 tok han OL-gull i Sotsji saman med resten av kombinertlaget. Klemetsen har vunne ein verdscupsiger og vore noregsmeister to gongar. Han har sin styrke i hoppbakken, og har leia fleire kombinertrenn føre langrennsdelen.

Karriere
Klemetsen debuterte i verdscupen nyårsdag i 2003. I januar 2005 vart han nummer sju i eit verdscuprenn i Schonach, hans beste plassering til dess. Han fekk plass i den norske VM-troppen og vart nummer 20 i den ordinære kombinertøvinga, før han 23. februar 2005 vart verdsmeister for Noreg i lagøvinga, saman med Petter Tande, Magnus Moan og Kristian Hammer. Under dei olympiske leikane i 2006 vart det ein ny 20. plass individuelt.

Midt i januar 2007 vart Klemetsen nummer fire i verdscupen i Lago di Tesero, hans beste verdscupplassering så langt. I VM 2007 i Sapporo kom han på 16. og 19. plass i dei individuelle tevlingane, men vann bronsen i lagkonkurransen saman med Espen Rian og førnemnde Petter Tande og Magnus Moan.

Etter nokre sesongar med få gode prestasjonar nærma Klemetsen seg verdseliten i 2011-sesongen. Han deltok i begge dei individuelle tevlingane i verdsmeisterskapen i Oslo og vart nummer ni i øvinga der det vart hoppa i normalbakken. I den siste øvinga, då det vart hoppa i storbakken Holmenkollbakken, overraska han stort og vart beste nordmann på fjerdeplass.

Klemetsen tok sin fyrste verdscupsiger 3. desember 2011 på Lillehammer. Det vart då hoppa i 100-metersbakken og gått 10 km langrenn, der Klemetsen spurtslo Alessandro Pittin frå Italia med to tidels sekundar. Knapt eit år seinare oppnådde Klemetsen sin andre pallplass i verdscupen, også då på Lillehammer, der han i ei kombinertøving med strafferundar vart slått av Magnus Moan med fem sekundar.

Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
2003: Nr 23 i Chaux-Neuve
2004: Nr 13 i Seefeld og Lahti
2005: Nr 7 i Schonach og i Liberec
2005/06: Nr 8 i Ruhpolding og Ramsau
2007: Nr 4 i Lago di Tesero
2008: Nr 4 i Klingenthal
2009: Nr 7 i Lahti
2010: Nr 18 i Holmenkollen
2011: Nr 4 i ski-VM i Oslo
2011/12: Vinnar på Lillehammer
2012/13: Nr 2 på Lillehammer

Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Ski-NM 2002: Nr 5 i Høydalsmo
Ski-NM 2003: Nr 8 i Molde
Ski-NM 2004: Nr 4 i kombinertsprint på Bardufoss
Ski-NM 2005: Gullmedalje og bronsemedalje (sprint) på Lillehammer
Ski-NM 2006: Bronsemedalje på Kongsberg
Ski-NM 2007: Sølvmedalje i Bardu
Ski-NM 2008: Sølvmedalje (sprint) og bronsemedalje i Trondheim
Ski-NM 2009: Nr 5 i fellesstart på Gjøvik
Ski-NM 2010: Nr 5 i Stokke
Ski-NM 2011: Sølvmedalje på Steinkjer
Ski-NM 2013: Gullmedalje på Vang

Bakgrunnsstoff
Håvard Klemetsen i fis-ski.com
Håvard Klemetsen i olympedia.org

Norske kombinertløparar
Norske deltakarar under vinter-OL 2006
Folk frå Kautokeino
Norske deltakarar under vinter-OL 2014
Olympiske meistrar for Noreg
NSB type 63

NSB Type 63, også kalla Stortysker, var ein damplokomotivtype hos NSB produsert i perioden 1942 til 1944 hos ulike tyske produsentar som Schichau, Deutsche Waffen- und Munitionsfabrik, Borsig, Krauss Maffei, Wiener Lokfabrik, Henschel og Schwartzkopf. Type 63 var identisk med BR 52 Kriegslok frå Deutsche Reichsbahn og var ei enklare utgåve av BR 50. Desse kom til Noreg under andre verdskrig og overtekne av NSB og seinare tekne over som krigsbytte.

Bakgrunnsstoff
 Databaseoppføringar på type 63

Togtypar i Noreg
Telemarksforsking

Telemarksforsking (tidlegare Telemarksforsking-Bø) er eit regionalt forskingsinstitutt lokalisert i Bø i Telemark. Instituttet tek imot basis­løyving frå Norges forskningsråd.

Stiftinga vart oppretta i 1984 og arbeider for utvikling, nyskaping og kompetanseheving i næringsliv, organisasjonsliv og offentleg forvalting, særleg i eit regionalt perspektiv.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Telemarksforsking» frå ,  den 13. februar 2013.

Bakgrunnsstoff 
Telemarksforsking 

Næringsliv i Telemark
Bø kommune i Telemark
Skipingar i 1984
Singelplate

Ein singel eller singelplate (òg skrive single), ofte forkorta SP (Single Playing) er eit standardisert format for grammofon- og CD-plater. Ein singel inneheld mindre lyd, det vil seia kortare lydopptak og færre lydspor enn musikk- og lydplater i andre format (EP- og LP-plater). 

Ei tradisjonell singelplate er ei grammofonplate med berre eitt lydspor eller éin komposisjon per plateside. Hovudsongen er vanlegvis plassert på A-sida, medan B-sida inneheld eit bonusspor. Ein grammofonsingel har ein diameter på 17,5 cm og skal spelast av med 45 omdreiingar per minutt, og kan derfor òg kallast ei 45-plate. Slike singelplater kom på marknaden i 1948 saman med større plater i såkalla LP-format. 

Ein CD-singel består som regel av éin hovudsong og éin til tre «bonussongar». Ein maxi single ville bestå av fleire enn to songar. 

Singlar vert ofte gjevne ut både i forkant og etterkant av eit studioalbum for å marknadsføre musikken og selje fleire pater. Ofte vert det òg spelt inn ein musikkvideo til singlane som kjem ut. På ein singel kan det i tillegg til hovudsporet vere konsertopptak, andre songar frå studioalbumet, tidlegare ikkje utgjevne songar, demoar eller den same songen i forskjellige versjonar. 

Singelsalet vert registrert på singellister i dei fleste land, som til dømes VG-lista i Noreg, Billboard Hot 100 i USA og UK Singles Chart i Storbritannia. Desse listene vert ofte publiserte i magasin eller aviser, og mange fjernsynsshow eller radioprogram som tar ei nedteljing på lista. For å kome med på lista må ein følgje somme krav som dei som eig lista avgjer, som regel går det på platesal og kor mange gonger songane vert spelte på radio. I dag er mange av desse listene òg basert på mengda nedlastingar av songen.  

Singlane hadde stordomstida si særleg i 1950- og 1960-åra, i starten av rockehistoria, særleg fordi dei var billigare enn heile album. Utover i 1960-åra vart det større fokus på album og samanhengande tema, men singlane var framleis eit viktig marknadsføringsledd. I løpet av 1990- og 2000-åra har singlane vorte mindre viktige, sidan både album og singlar vert gjeve ut på CD-plater som har meir eller mindre same produksjonskostnad og album vart hovudmetoden å selje musikk på.

Sjå òg
 Grammofonplate
 EP-plate
 Maxi single

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Single (music)» frå , og «Singel (musikk)» frå  den 13. februar 2013. 

 
Engelske ord og uttrykk
Grammofonplater
Sumbasundet

Sumbasundet (indonesisk: Selat Sumba) er eit sund i Indonesia. Sundet skil øya  Sumba i sør frå dei større øyane Flores og Sumbawa, så vel som nokre mindre øyar som Komodo og Rinca i nord. Gjennom det om lag 280 kilometer lange og 48-88 km breie sundet går ei viktig skipslei mellom Indiahavet i vest og Savuhavet i aust.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stretto di Sumba» frå ,  den 13. februar 2013.  
 

Hav i Indonesia
Sund i Asia
Alassundet

Alassundet er sundet mellom Lombok og Sumbawa, to øyar i Vest-Nusa Tenggara- provinsen i Indonesia. Sundet, som er om lag 75 km langt og mellom 15 og 40 km breidt, leier frå Floreshavet i aust til Indiahavet i vest.  

Sundet fanst ikkje før i kring 14 000 år sidan, då havnivået steig til om lag 75 meter under dagens havnivå.

Notar

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stretto di Alas» frå ,  den 13. februar 2013.  
 

Hav i Indonesia
Sund i Asia