alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Covadonga Harbor

Covadonga Harbor er ei lita forlenging av nordausthjørnet av Huon Bay like sør for Cape Legoupil på Trinityhalvøya. Han vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen etter skipet deira «Covadonga», som først nytta denne ankerplassen i 1947–48.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Covadonga Harbor» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene: 
 
 

Hamner i Graham Land
Trinityhalvøya
Foyn Harbor

Foyn Harbor er ein ankerplass mellom Isla Nansen Sur og Enterprise Island i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt av M.C. Lester og T.W. Bagshawe i 1921–22 og vart namngjeven av kvalfangarar i området etter kvalkokeriet «Svend Foyn», som låg fortøydd her i 1921–22.

Kjelder 

Hamner i Graham Land
Danco Coast
González Anchorage

González Anchorage er ein ankerplass i Duroch Islands i Antarktis, på vestsida av Isla Kopaitic. Ankerplassen vart kartlagt av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1948, som gav han namnet etter Capitan de Fragata Ernesto González Navarrete, som leia ekspedisjonen.

Av skjer i området finn ein Saavedra Rock og Romero Rock.

Kjelder

Hamner i Graham Land
Duroch Islands
Gouvernøren Harbor

Gouvernøren Harbor er ei lita hamn på austsida av Enterprise Island like vest for Pythia Island i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Namnet vart nytta av kvalfangarar som nytta hamna, fordi kvalbåten Guvernøren I forliste der i 1916.

Kjelder

Hamner i Graham Land
Danco Coast
Inner Harbor i Antarktis

Inner Harbor er ei lita hamn i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel i Antarktis, danna av ei halvsirkelforma plassering av Lambda, Epsilon, Alpha og Delta Island. Det skildrande namnet vart truleg gjeve av eit lag frå Discovery Investigations som grovt kartla hamna i 1927. Han vart kartlagt på ny av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

Kjelder

Hamner i Graham Land
Antarktiske Arkipel
Johannessen Harbour

Johannessen Harbor er ein skjerma ankerplass som ligg aust og nordaust for Snodgrass Island i Pitt Islands, nord i Biscoe Islands i Antarktis. «Norsel» segla inn i hamna i 1955 og ho vart så kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Olav Johannessen, kapteinen på «Norsel».

Kjelder

Hamner i Graham Land
Biscoe Islands
Stader i Antarktis kalla opp etter nordmenn
Melchior Harbor

Melchior Harbor er ei lita hamn i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel, danna av ei halvsirkelforma plassering av Delta, Alpha, Beta, Kappa og Gamma Island. Namnet, som kjem frå øygruppa, vart truleg gjeven av mannskap på Discovery Investigations som grovt kartla hamna i 1927. Hamna vart kartlagt av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

Kjelder

Hamner i Graham Land
Antarktiske Arkipel
Murray Harbour

Murray Harbour er ei lita hamn som ligg aust for Cape Murray på nordsida av Murray Island, utanfor vestkysten av Pefaur (Ventimiglia) Peninsula på Danco Coast i Graham Land. Namnet vart nytta av kvalfangarar i området i 1922.

Kjelder
 SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

Hamner i Graham Land
Danco Coast
Neko Harbour

Neko Harbor er ein fjord på Den antarktiske halvøya ved Andvord Bay, som ligg på vestkysten av Graham Land. Neko Harbor vart oppdaga av den belgiske oppdagaren Adrien de Gerlache tidleg på 1900-talet. Han vart kalla opp etter det skotske flytande kvalkokeriet «Neko», som opererte i området mellom 1911 og 1924.

Kjelder
Turisme og historie i Antarktis

Bakgrunnsstoff
Lonely Planet om Neko Harbor 
Bilete frå Neko Harbor av Rutgers University, NJ, USA.

Hamner i Graham Land
Danco Coast
Pauls Hole

Pauls Hole er ei lita hamn som ligg langs austsida av Rongé Island like sør for Cuverville Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Namnet vart truleg gjeven av kvalfangarar som opererte i området før 1921-22.

Kjelder

Hamner i Graham Land
Danco Coast
Port Lockroy

Port Lockroy er ei naturleg hamn på nordvestkysten av Wiencke Island i Antarktiske Arkipel i Britisk Antarktis. Han vart oppdaga i 1904 og kalla opp etter Édouard Lockroy, ein fransk politikar og visepresident i handelsdepartementet, som assisterte Jean-Baptiste Charcot i få statleg støtte til Den franske antarktisekspedisjonen. Hamna vart nytta av kvalfangarar mellom 1911 og 1931. I løpet av andre verdskrigen oppretta den britiske militæroperasjonen Tabarin ein base i Port Lockroy (Station A) på den vesle Goudier Island i bukta. Denne var i drift som ein britisk stasjon fram til 1962. 

I 1996 vart Port Lockroy-basen renovert og er i dag eit museum og eit postkontor driven av Great Britaian Antarctic Heritage Trust. Han fekk status som Historisk stad nr. 61 under Antarktistraktaten og er ein av dei mest populære turistdestinasjonane i Antarktis.

Selskapet samlar inn data for British Antarctic Survey for å observere korleis turismen påverkar pingvinane. Halve øya er opne for turistar, medan den andre halvdelen er reservert for pingvinane.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Port Lockroy» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 «Port Lockroy  », UK Antarctic Heritage Trust, Vitja 25 April 2010
 «British Antarctic Survey: Port Lockroy Station », Natural Environment Research Council. Vitja 25. april 2010
 «Bilete frå Port Lockroy » 

Antarktiske Arkipel
Hamner i Graham Land
Verneområde i Antarktis
Museum i Antarktis
Stader i Antarktis kalla opp etter franskmenn
Rambler Harbour

Rambler Harbour er ei lita hamn på nordsida av Rambler Island i Bragg Islands i Crystal Sound. Han vart først kartlagt og vart namngjeven av offiser W.M. Carey i Royal Navy på RRS «Discovery II» (1930–31). Plasseringa til hamna var noko usikker i fleire år, men i 1958 vart ho identifisert på ny og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS).

Kjelder

Hamner i Graham Land
Graham Coast
Horseshoe Harbour

Horseshoe Harbour er ei hamn i Holmevika i Mac. Robertson Land i Antarktis, forma som ein hestesko av klipper som stikk ut i West Arm og East Arm. Mawson-stasjonen ligg inst i denne hamna. Han vart grovt kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og fotografert på ny i U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Hamna vart først vitja av ei gruppe frå Australian National Antarctic Research Expeditions under Phillip Law, som valde denne staden for Mawson-stasjonen, oppretta den 13. februar 1954.

Kjelder

Hamner i Mac. Robertson Land
Erskinebukta

Erskinebukta er ei ishamn kring 5,5 km brei og 11 km lang og som markerer ei meir eller mindre permanent bukt som strekkjer seg søraust til sjøen føre den omfattande isbremmen som ligg ved Dronning Maud Land.

Oppdaging og namngjeving
Personell frå US Navy Operasjon Deep Freeze I på USS «Glacier» kartla denne kysten i forbifarten i mars 1956. Dei gav bukta namnet «General Erskine Bay» etter general Graves B. Erskine i US Marine Corps, som var direktør i U.S. Navy Office of Special Operations og som assisterte i å utforme ekspedisjonen. Omgrepet «ishamn» vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names i 1956 for å syne til at det var ei bukt isen, og derfor utsett for endringar.

Sjå òg
 Ishamn
 Atkabukta
 Godelbukta
 Norselbukta
 Hvalbukta

Kjelder 

Hamner i Dronning Maud Land
Godelbukta

Godelbukta er ei ishamn kring 10 km brei i ei meir eller mindre permanent bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land.

Oppdaging og namngjeving
Godelbukta vart namngjeven av US Navy Operasjon Deep Freeze I på USS «Glacier» (AGB-4, som kartla denne kysten i forbifarten i mars 1956, for  William H. Godel, visedirektør i Office of Special Operations i det amerikanske marinedepartementet som deltok i utforminga av ekspedisjonen.

Omgrepet «ishamn» vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names i 1956 for å syne til at dette var ei bukt i isen, og dermed utsett for endringar.

Sjå òg
 Ishamn
 Atkabukta
 Erskinebukta
 Norselbukta
 Hvalbukta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Godelbukta» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Hamner i Dronning Maud Land
Prinsesse Ragnhild Kyst
Norselbukta

Norselbukta er ei lita ishamn i front av Quarisen, langs kysten av Dronning Maud Land.

Oppdaging og namngjeving
Denne bukta vart namngjeven av Maudheimekspedisjonen (NBSAE), 1949–52, som nytta bukta til lossing frå ekspedisjonsskipet «Norsel». Den låge isfronten gjorde at ein fekk lett tilkomst til Quarisen, der NBSAE oppretta Maudheim kring 1 nautisk mil sør for ishamna.

Sjå òg
 Ishamn
 Atkabukta
 Erskinebukta
 Godelbukta
 Hvalbukta

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Norsel Iceport» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Hamner i Dronning Maud Land
Bukter i Dronning Maud Land
Ishamn

Ei ishamn er ei meir eller mindre permanent bukt i fronten av ein isbrem som kan nyttast som ei naturleg hamn. Sjølv om dei er nyttige er dei ikkje alltid pålitelege sidan kalving frå isbremmen kan gjere ishamna ustabil eller ubrukeleg. 

Ishamner har spelt ei viktig rolle i utforskinga av Antarktis. Hvalbukta, som vart oppdaga og namngjeven (Bay of Whales) av Ernest Shackleton på «Nimrod» i 1908, var base for fleire viktige  Antarktiskekspedisjonar, som:
 1910-1912: Sørpolekspedisjonen til Amundsen, leia av Roald Amundsen
 1928-1930: Richard Evelyn Byrd - Den første ekspedisjonen
 1933-1935: Richard Evelyn Byrd - Den andre ekspedisjonen
 1939-1941: US Antarctic Service Expedition, leia av Richard Evelyn Byrd

Norselbukta vart nytta av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) til å losse utstyr og forsyningar frå ekspedisjonsskipet «Norsel» i 1949. NBSAE oppretta Maudheim kring 1,5 km sør for hamna. 

Omgrepet ishamn (iceport) vart først nytta av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1956.

Ingeniørar frå U.S. Navy bygde den første flytande iskaien ved McMurdo-basen, som er den sørlegaste hamna i Antarktis, i 1973.

Ishamner i Antarktis
 Atkabukta ()
 Erskinebukta ()
 Godelbukta ()
 Norselbukta ()
 Hvalbukta ()

Sjå òg
 Iskai

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iceport» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Hamner i Antarktis
Ellefsen Harbour

Ellefsen Harbour er ei hamn som ligg ved sørenden av Powell Island mellom Christoffersenøya og Michelsenøya i Sør-Orknøyane. Han vart oppdaga under ein felles seglas av kaptein George Powell, ein britisk selfangar, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i desember 1821. Namnet vart først nedskriven på eit kart som Powell publiserte i 1822.

Kjelder 

Hamner på Sør-Orknøyane
Falkland Harbour

Falkland Harbour er ei hamn langs sørvestsida av Powell Island i Sør-Orknøyane. Han vart kartlagt av den norske kvalfangaren Petter Sørlle i 1912–13 og kalla opp etter den flytande kvalkokeriet «Falkland» som vart hardt skadd då det gjekk inn i hamna i 1912–13.

Kjelder 

Hamner på Sør-Orknøyane
Clothier Harbor

Clothier Harbor er ei lita hamn på nordvestsida av Robert Island, 19 km nordaust for vestenden av øya i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av amerikanske selfangarar kring 1820 etter selfangstskuta «Clothier», under kaptein Alexander Clark, ein av fleire amerikanske selfangarskuter som heldt til i hamna sesongen 1820–21. «Clothier» gjekk på grunn her og sokk den 9. desember 1820.

Kjelder 

Hamner på Sør-Shetlandsøyane
Esther Harbour

Esther Harbour er ei lita hamn på vestsida av Venus Bay, som ligg like vest for Pyrites Island og sør for Gam Point, på nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Hamna var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1821. Selfangstskuta «Esther» (kaptein Low) frå Boston arbeidde i området i 1820–21.

Kjelder 

Hamner på Sør-Shetlandsøyane
Geografi på King George Island
Yankee Harbour

Yankee Harbor er ei lita hamn mellom Glacier Bluff og Spit Point, på sørvestsida av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Yankee Harbor var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820, og dette namnet vart sidan etablert. Port Foster, kraterhamna på Deceptionøya, har òg stundom blitt kalla Yankee Harbor.

Kjelder

Hamner på Sør-Shetlandsøyane
Penney Landing

Penney Landing er den einaste praktiske landgangsplassen på nordsida av Ardery Island i Windmill Islands. Han vart oppdaga i 1959 av Richard L. Penney, som var biolog ved Wilkes-stasjonen, og som han vart kalla opp etter av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).

Kjelder

Hamner i Wilkes Land
Robertson Landing

Robertson Landing er ein landingsplass på nordsida av Ardery Island, nær vestenden av øya i Windmill Islands. Phillip Law og eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) gjekk i land her og kalla staden opp etter Robertson frå Melbourne.

Kjelder

Hamner i Wilkes Land
Krim-khanatet

Krim-khanatet var eit rike i Aust-Europa som eksisterte frå 1441 til 1783, og som omfatta det meste av Krimhalvøya, dei nærliggjande landområda nord og aust for Azovhavet, og ein landbrem nord for den vestlege delen av Svartehavet, i dagens Ukraina. Riket vart danna av krimtatarar under leiing av adelsslekta Giray. Hovudstaden i riket, Bakhtsjisaraj, vart grunnlagd i 1454 på Krim.

Soge

Krim-khanatet oppstod på ruinane av den mongolske riksskipnaden kalla Den gylne horden. Etter i kring 15 år med strid kunne adelsmannen Haci Giray i 1441 eller 1443 opprette eit rike med sentrum på halvøya Krim. Frå 1478 var khanen av Krim ein vasall under sultanen i Det osmanske riket, ei ordning som stod ved lag nesten heilt Krim-khanatet vart erobra tre hundreår seinare.

Gjennom 1500-talet gjekk Krim-khanatet fleire gongar til krig mot Russland i nord, i 1571 plyndra og brende Krim-hæren den russiske hovudstaden Moskva. Utover 1600-talet vart Russland stendig sterkare, og frå 1678 var Krim omringa av russisk styrkar. Byen Perekop gjekk tapt i 1697, medan hovudstaden Bakhtsjisaraj vart herja i 1736.

Det osmanske riket miste i 1774 makta over Krim-khanatet, som tre år seinare vart erobra av russiske styrkar under hærføraren Aleksandr Suvarov. I 1783 annekterte Katarina den store Krim-khanantet for Russland og erklærte det for «russisk for all framtid».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Krim-khanatet» frå  og «Khanat der Krim» frå , den 19. mars 2014.  

 
Russisk historie
Vasallstatar i Det osmanske riket
Mongolske dynasti
Tatarstatar
Islam i Ukraina
Zefýri

Zefýri (gresk Ζεφύρι) er ein tidlegare kommune i dei nordvestlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 inngår han i kommunen Fylí i periferieininga Vest-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Zefýri 9 454 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

Referansar 

Zefyri
Zefyri
Zefyri
Opéra Garnier

Opéra Garnier, òg kalla Palais Garnier, er det eine og eldste av dei to operahusa i Paris, og staden der den statlege pariseroperaen Opéra National de Paris har tilhald. Det andre operahuset er Opéra Bastille som opna i 1989.

Opéra Garnier, som har fått namnet etter arkitekten for bygningen, Charles Garnier, vart opna i 1875, og ligg på den høgre breidda av elva Seinen, i 9. arrondissement. Etter at Opéra Bastille vart opna, har Opéra Garnier for det meste vore nytta til ballettframsynigar som operahuset sitt eige ballettensemble, Ballet de l'Opéra de Paris (Pariseroperaens ballett), står for. Tidlegare vart huset framfor alt nytta til framføringar av operaer frå det klassiske repertoaret.

Paris
Byggverk i Paris
Operahus
Skipingar i 1875
Helene Weigel

Helene Weigel, opphavleg Helene Weigl () var ein tysk skodespelar, opphavleg frå Wien i Austerrike. Saman med den tyske forfattaren og teatermannen Bertolt Brecht, ektefellen hennar, skipa ho teateret Berliner Ensemble, og virka som leiar av teateret fram til ho døydde. Dessutan virka ho som den kunstnarlege leiaren av teatret etter at Brecht var avliden i 1956.

Helene Weigel virka òg som skodespelar i Berliner Ensemble, og har spela så godt som alle dei viktige kvinnerollene i dei skodespela til Bertolt Brecht som vart sett opp av Berliner Ensemble. Brecht har på si side vore påverka av ho i utforminga av kvinnerollene i skodespela sine.

Helene Weigel utdanna seg til skodespelar i Wien, og slog seg i 1919 ned i Frankfurt am Main i Tyskland, og i 1922 i hovudstaden Berlin. Her studerte ho dramaturgi under Max Reinhardt, og fekk dei fyrste rollene sine hjå Volksbühne og Deutsches Theater Berlin, og etter kvart fekk store roller. Ho vart kjend med Bertolt Brecht og fekk ein son med han i 1924. Fem år seinare gifta dei seg, og i 1930 fekk dei dottera Barbara. Etter den nazistiske maktovertakinga i Tyskland og under den andre verdskrigen måtte dei leve i eksil, før dei etter krigen reiste til den sovjetiskkontrollerte parten Tyskland som seinare vart til Den tyske demokratiske republikken (DDR), og slog seg ned i Aust-Berlin (hovudstaden i DDR), der dei skipa teaterscena Berliner Ensemble.

Weigel døydde i Berlin i Tyskland.

Sjå òg
Bertolt Brecht
Berliner Ensemble

Tyske skodespelarar
Austerrikske skodespelarar
Opéra Bastille

Opéra Bastille eller på norsk: Bastilleoperaen, er eit operahus i Paris i Frankrike som, etter at det vart ferdig i 1989, overtok for Opéra Garnier som hovudscena for operaoppsettingar i Paris.

Byggearbeidet hadde teke til i 1984, etter at då dåverande presidenten i Frankrike, François Mitterrand, hadde utlyst ei arkitektkonkurranse som arkitekten Carlos Ott hadde vunne, og som soleis har teikna bygningen. Carlos Ott er ein arkitekt frå Uruguay, fødd i Montevideo 13. oktober 1946, og busett i Canada.

Opéra Bastille ligg attmed Place de la Bastille, og vart innvigd 13. juli 1989. Dette var tohundreårsdagen for folkets åtak på fengselet Bastillen (la Bastille) under den franske revolusjonen, eit forhatt fengsel som låg her før det vart jamna med jorda denne dagen.

Storleik og kapasitet 
Opéra Bastille har totalt eit areal på 155000 rutemeter, og kan teke mot om lag 4000 personar på dei areala som publikum har tilgjenge til.
 Hovudsalen, Grande salle, har 2703 plassar. 
 Eit amfiteater (amphithéâtre) har 500 plassar.
 Eit såkalla studio har 237 plassar.
 Salle Liebermann er ein sal som kan oppdelast i frå 300 til totalt 1200 plassar, delvis omforma  i 2005 til øvingssal for orkesteret. 

Paris
Byggverk i Paris
Operahus

Bakgrunnsstoff
Internettsidene til Opéra de Paris.
Drapetsóna

Drapetsóna (gresk Δραπετσώνα) er ein tidlegare kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Keratsíni-Drapetsóna i periferieininga Pireus i periferien Attikí.

Referansar 

Drapetsona
Drapetsona
Drapetsona
Drapetsona
Megalokhóri på Angístri

Megalokhóri (gresk Μεγαλοχώρι) eller Mýlos (Μύλος) er ein landsby på øya Angístri i Dei saroniske øyane i Hellas. Han er hovudsete i kommunen Angístri i periferieininga Øyane i periferien Attikí.

Referansar 

Megalokhori
Koreasundet

Koreasundet er eit sund som ligg mellom Sør-Korea og Japan og er bindeledd mellom Austkinahavet og Japanhavet i det nordvestre Stillehavet. Sundet er viktig for internasjonal sjøfart.

Geografi
Sundet har kyst mot den sørlege delen av Korea-halvøya i nord og dei japanske øyene  Kyushu og Honshu i sør. Koreasundet er vel 200 km vidt på det meste, mens djupna ligg på mellom 90 og 100 meter. 

Sundet er delt av Tsushimaøya i ein vestre og austre kanal, Tsushimasundet. Den vestlege kanalen er djupare, opptil 227 meter djup, og smalare enn Tsushimasundet. I 1905 fann slaget i Tsushimasundet stad, der ein japansk flåte øydela den russiske under krigen mellom dei to landa.

Havstraumar
Ein del av Kuroshiostrømmen eller Tsushimastramen passerer gjennom sundet. Dette er ein varm havstraum som kjem frå dei japanske øyane og passerer gjennom Japanhavet før han blir delt av Sakhalin. Deretter fortset han inn i det nordlege Stillehavet via sundet nord for Hokkaidō og inn i Okhotskhavet nord for Sakhalin nær Vladivostok. Vassmassen er svært variabel på grunn av det låge saltnivået i hava søraust for Korea og Kina.

Skipsfart

Både Sør-Korea og Japan har avgrensa sine territorielle krav i området, til tre nautiske mil frå kysten, for å sikra fri passasje for trafikk.

Ei rekkje passasjerbåtar trafikkerer sundet. Kommersielle ferjeruter går frå Busan i Sør-Korea til japanske hamner som Fukuoka, Tsushima, Shimonoseki og Hiroshima. Det går også ferjer mellom Tsushimaøya og Fukuoka og den sørkoreanske øya Jeju og det sørkoreanske fastlandet. I tillegg kjem ferjetrafikk mellom Busan, Japan og Kina.

Tanken om ein undersjøisk tunnel mellom Japan og Korea har vore lufta. For Japan ville ein slik tunnel vera særskild interessant ettersom det ville gjera det lettare å transportere gods gjennom Korea til Russland og vidare til Europa.

Bakgrunnsstoff
«Korea Strait»  i Encyclopedia Britannica
«Oceanographic Characteristics of the Korea Strait»  frå KORDI

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Koreastredet» frå ,  den 19. mars 2014.  
 
«Korea Strait»  i Encyclopedia Britannica

Japanhavet
Sund i Asia
Sørkoreansk geografi
Japansk geografi
Dopplerradar

Dopplerradar er ein type radar som nyttar dopplereffekten til å finna farten til objekt som rører seg lengre unna. Dette gjer han ved å senda bølgjesignal mot eit mål og ta imot dei reflekterte bølgjene (ekkoet) for så å analysera korleis frekvensen til signalet er blitt endra av rørsla til objektet. Ein bruker dopplerradar mellom anna til radarkontroll av bilfart, luftfart, medisinsk ultralyd og meteorologi.

Kjelder

 Holtebekk, Trygve. Dopplereffekt (14. februar 2009), Store norske leksikon. Henta 16. mars 2014.
Radarkontroll (17. februar 2012), Store norske leksikon. Henta 16. mars 2014.

Denne artikkelen bygger på «Doppler radar» frå ,  den 19. mars 2014.  
 

Radar
Navigasjon
Ambelákia på Salamína

Ambelákia (gresk Αμπελάκια) er ein tidlegare kommune på øya Salamína  i Saroniabukta i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Salamína i periferieininga Øyane i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ambelákia 4 998 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 4 860 innbyggjarar.

Referansar 

Ambelakia
Ambelakia
Ambelakia
Taplejung distrikt

Taplejung er eit distrikt i Mechi-sona i Den austlege utviklingsregionen i Nepal. Det er er det nordaustlegaste distriktet i landet, og det nest høgaste.

Taplejung har eit areal på 3 646 km² og eit folketal på nær 130 000. Hovudstaden heiter også Taplejung.

Den nordlege delen av distriktet høyrer til Himalaya. Kantjendjunga, det tredje høgaste fjellet i verda, ligg i Taplejung. Tamur-elva har utspring i dette fjellet og renn gjennom distriktet. Kantjendjunga naturvernområde dekkjer den nordlegaste halvdelen av distriktet.

Pathibhara-tempelet som ligg her er eit viktig valfartsmål for buddhistar, hinduar og kirantar.

I vest grenser  Taplejung mot distriktet Sankhuwasabha, i nord mot Tibet, i aust mot Sikkim og i sør mot dei nepalske distrikta Panchthar og Terathum.

Bakgrunnsstoff

 Kart over Taplejung distrikt
 Kart med helsestatistikk (engelsk)

Kjelder

«Where we operate», kangchenjunga.org

Denne artikkelen bygger på «Taplejung distrikt» frå , og «Taplejung District» frå  den 20. mars 2014.  
 
Nepalsk geografi 
 Distrikt i Nepal