alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alan Parsons

Alan Parsons () frå London i England, er ein britisk lydteknikar, musikar og plateprodusent.

Karriere 
Parsons vart først kjend som lydteknikar i Abbey Road Studios for kjende plater som The Beatles si Abbey Road og Pink Floyd si The Dark Side of the Moon. Han gjekk ofte lenger enn det som normalt vart rekna for å vere ein lydteknikar sine oppgåver, og han såg på seg sjølv som ein innspelingsregissør der han samanlikna sine medverknadar til innspelinga med det Stanley Kubrick gjorde på film. Dette er tydleg på Al Stewart si Year of the Cat, der Parsons la til saksofon og omforma det som kunne vore ei vanleg vise til ein jazzpåverka ballade, som fekk Al Stewart inn på hitlistene. Ein kan òg høyre påverknaden til Alan Parson på The Hollies sine songar «He Ain't Heavy, He's My Brother» og «The Air That I Breathe», som skil seg mykje ut frå deira tidlegare popsinglar på 1960-talet.

Parsons har òg produsert tre album av bandet Pilot, eit skotsk rocke-/popband, der medlemmane Ian Bairnson på gitar, Stuart Tosh på trommer og David Paton på vokal, gitar og bass, seinare vart med i The Alan Parsons Project.

Tilsynelatande inspirert av sine eigne påverknadar på Stewart sitt arbeid grunnla han The Alan Parsons Project med produsent og låtskrivar Eric Woolfson i 1975. The Project vart oppløyst i 1987, og Parsons heldt fram med ein solokarrierere og samarbeida med andre musikarar.

Sjølv om han var både vokalist, tangentspelar og fløytist, song ikkje Parsons så ofte på sine eigne album, og spelte stort sett berre tangentar. Innspelingar av han på fløyte er derimot så godt som ukjend. Gitaristen Ian Bairnson har arbeida med Parsons på soloalbuma hans.

I det siste har han delvis brukt det gamle bandnamnet sitt på konsertar, der han kallar seg The Alan Parsons Live Project (med lov frå Woolfson). I åra 2004-2006 spelte The Alan Parsons Live Project konsertar over heile verda etter det siste albumet hans A Valid Path.

Solodiskografi 

 1993 Try Anything Once,
 1996 On Air - inneheld CD-ROM med litt flyhistorie. 
 1999 The Time Machine,
 2004 A Valid Path, med David Gilmour på «Return to Tunguska».

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side
 Intervju med Alan Parsons om historia til bandet 

Engelske plateprodusentar
Engelske rockeartistar
Britiske softrockmusikarar
Musikarar frå London
Progressiv pop-musikarar
Engelske lydteknikarar
The Alan Parsons Project-medlemmar
Grammy-vinnarar
Identitetselement

Eit identitetselement eller nøytralt element (forkorting: identitet) er eit element som ikkje endrar andre element i ei mengd når ein binær operasjon kombinerer dei to elementa. 

La (S,) vera ei mengd S med ein binær operasjon *. Då er e ein venstreidentitet dersom e * a = a for alle a i S, ein høgreidentitet dersom a * e = a for alle a i S og ein identitet dersom den er både ein venstre- og ein høgreidentitet. 

0 er eit vanleg symbol for ein additiv identitet, medan 1 er eit vanleg symbol for ein multiplikativ identitet.

Døme

Sjå også 
 Inverse element
 Gruppe
 Kropp

Abstrakt algebra
Algebra
Binære operasjonar
Dick Parry

Dick Parry () er ein britisk saksofonist, som har vore studiomusikar på fleire album til forskjellige artistar og band. Mest kjend er han nok for sine soloar i Pink Floyd-songane «Money», «Us and Them», «Shine on You Crazy Diamond» og «Wearing the Inside Out». 

Han starta karrieren sin som ein ven av Pink Floyd-gitaristen David Gilmour, og var ein del av bandet hans på midten av 1960-talet kalla Joker's Wild. På 1970-talet overtalte Gilmour han til å bli med på enkelte av Pink Floyd sine studioalbum, i tillegg til mange konsertar mellom 1972 og 2006. Han har òg turnert med bandet Violent Femmes. I det siste har han vore med på David Gilmour sin soloturné etter albumet hans On an Island

Kjelder

Britiske saksofonistar
Folk tilknytte Pink Floyd
Storm Thorgerson

Storm Elvin Thorgerson () var ein britisk grafisk designar. Han var ein stor del av den britiske grafiske designergruppa kalla Hipgnosis, og designa mange av deira mest berømte singel- og plateomslag. Han er kanskje mest kjend for plateomslaga han designa for Pink Floyd. Designet hans for The Dark Side of the Moon har vore kalla det beste plateomslaget gjennom tidene. Mykje av arbeidet hans er kjend for å ha surrealistiske element. Han plasserte ofte lekamar på stader der dei vanlegvis ikkje høyrer heime, særleg med store opne område rundt dei. Det har vorte gjeve ut fleire bøker som omhandlar arbeidet til Storm Thorgerson gjennom den over tretti år lange karrieren hans.

Arbeid

Plateomslag

Omslag av Hipgnosis 

 10cc:
 How Dare You! (1975)
 Deceptive Bends (1977)
 AC/DC - Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1981)
 Brand X - Moroccan Roll (1975)
 Led Zeppelin:
 Houses of the Holy (1973)
 Presence (1977)
 In Through the Out Door (1979)
 The Nice - Elegy (1971)
 Peter Gabriel:
 Peter Gabriel (I) (1977)
 Peter Gabriel (II) (1978)
 Peter Gabriel (III) (1979)
 Pink Floyd:
 A Saucerful of Secrets (1968)
 Music from the Film More (1969)
 Ummagumma (1969)
 Atom Heart Mother (1970)
 Meddle (1971)
 Obscured by Clouds (1972)
 The Dark Side of the Moon (1973)
 Wish You Were Here (1975)
 Animals (1977)
 A Collection of Great Dance Songs (1981) (under psevdonymet TCP - Thorgerson, Christopherson og Powell)

Soloarbeid 
 Alan Parsons:
 Try Anything Once (1993)
 On Air (1996)
 The Time Machine (1999)
 Anthrax - Stomp 442 (1995)
 Audioslave - Audioslave (2002)
 Bruce Dickinson - Skunkworks (1996)
 Catherine Wheel:
 Chrome (1993)
 Happy Days (1995)
 Like Cats and Dogs (samling) (1996)
 Adam And Eve (1997)
 Wishville (2000)
 The Cranberries:
 Bury the Hatchet (1999)
 Wake Up and Smell the Coffee (2001)
 Dream Theater:
 Falling Into Infinity (1997)
 «Once In A LIVEtime» (1998)
 «5 Years in a LIVEtime» (1998)
 «Octavarium» (2005)
 Ellis, Beggs, & Howard - Homelands (1989)
 Ethnix - Home Is Where The Head Is (2002)
 Europe - Secret Society (2006)
 David Gilmour - David Gilmour in Concert DVD (2002)
 David Gilmour - On an Island (2006)
 Ian Dury and The Blockheads - Mr. Love Pants (1998)
 The Mars Volta:
 De-Loused In The Comatorium (2003)
 Frances The Mute (2005)
 Muse:
 Absolution (2003)
 «Butterflies and Hurricanes» single (2004)
 Black Holes and Revelations (2006)
 Phish - Slip Stitch and Pass (1997)
 Pink Floyd:
 A Momentary Lapse of Reason (1987)
 Learning to Fly musikkvideo (1987)
 Delicate Sound of Thunder (1988)
 Shine On (1992)
 The Division Bell (1994)
 High Hopes musikkvideo (1994)
 P*U*L*S*E (1995)
 Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 (2000)
 Echoes: The Best of Pink Floyd (2001)
 Rick Wright - Broken China (1996)
 Program The Dead - «Program The Dead» (2005)
 Thornley - Come Again (2004)
 Umphrey's McGee - Safety In Numbers (2006)
 Ween - The Mollusk (1997)
 Yourcodenameis:milo:
 Rapt. Dept. (2005)
 17 (2005)
 Ignoto'' (2005)

Merknader

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell side

Thorgerson, Storm
Thorgerson, Storm
Thorgerson, Storm
Thorgerson, Storm
 
Designarar av plateomslag
Øykeltiske språk

Dei øykeltiske språka utgjer ei grein av dei keltiske språka. Alle nolevande keltiske språk er øykeltiske språk, også bretonsk, som blir snakka på det europeiske kontinentet. 

 Goidelske språk
 Gammalirsk, som utvikla seg til:
 Irsk
 Skotsk-gælisk
 Manx
 Brittonske språk
 Kumbrisk
 Piktisk (kanskje)
 Gammalwalisisk, som utvikla seg til:
 Walisisk
 Sørvestbrittonske språk, som utvikla seg til:
 Bretonsk
 Kornisk

Keltiske språk
Steve O’Rourke

Steve O'Rourke () var ein britisk musikkmanager . Han er mest kjend som manager for den britiske musikkgruppa Pink Floyd etter at Syd Barrett forsvann frå bandet i 1968. Denne rolla hadde han heilt til han døydde i 2003. 

Han byrja å styre Pink Floyd medan har arbeidde i Bryan Morrison Agency, så NEMS Enterprises. Seinare grunnla han sitt eige selskap, EMKA Productions, kalla opp etter dei to eldste døtrene hans, Emma og Katheryne. 

O'Rourke hadde òg ein parallell karriere som motorsportsutøvar og hadde sitt eige selskap kalla EMKA Racing. Hovudsakleg deltok han i såkalla «gentlemansbilløp», ei interesse han delte med Pink Floyd-trommis Nick Mason og, til ei viss grad, David Gilmour. Han likte spesielt historiske løp med bilar frå 1950- til 1970-talet. I 1979 gjennomførte han 24-timarsløpet Le Mans på ein 12. plass med ein Ferrari 512 BB, medan han i 1998 kom på ein respektabel fjerdeplass med ein McLaren F1. Han deltok i mange billøp, deriblant La Carrera Panamericana i 1991 som kartlesar for David Gilmour. Gilmour og O'Rourke kræsja der, og O'Rourke braut eit bein. Billøpet vart filma og gjeve ut på video med musikk av Pink Floyd. 

O'Rourke fekk slag og døydde i Miami i Florida i 2003. Gravferda hans vart halde den 14. november same året i Chichester Cathedral i Sussex i England, der dei tre Pink Floyd-medlemmane David Gilmour, Richard Wright og Nick Mason spelte som ei hyllest til han. Dette var første gong bandet spela i lag sidan oktober 1994, og dei spelte «Fat Old Sun» og «The Great Gig in the Sky» med Dick Parry på saksofon.

Andre artistar 

Andre artistar O'Rourke var manager for inkluderer 
 Chris Thomas, plateprodusent

Folk tilknytte Pink Floyd
Multiplikasjon

Multiplikasjon, å ganga, er ein av dei fire rekneartane innan aritmetikken. Ved multiplikasjon gangar ein saman to (eller fleire) faktorar til eit produkt. Symbol for multiplikasjon er  og *, men jukstaposisjon er også vanleg. Det talet som skal multipliserast i ein multiplikasjon vert kalla ein multiplikand. 

Eit enkelt døme er at 5 * 4 = 5 + 5 + 5 + 5 = 20. Multiplikasjon med eit inverst tal er det same som divisjon. Døme: 6 * 1/3 = 2. 

Meir generelt er multiplikasjon den binære operasjonen til ei ikkje nødvendigvis abelsk gruppe. Han er assosiativ og har eit identitetselement normalt skrive som «1» . I tillegg har alle element x inverse element 1/x. Denne generelle definisjonen dekker ikkje det faktum at vanleg multiplikasjon er ein kortvariant av fleire likelydande addisjonar etter kvarandre, ei heller at vanleg multiplikasjon er kommutativ.

Han oppfyller følgjande reglar: 
 Den kommutative lova: a·b = b·a
 Den assosiative lova: (ab)c = a(bc)
 Den distributive lova: (a + b)c = a·c + b·c
 Divisjonslova: Av a·b = a·c og a ≠ 0 kan ein slutte b = c. 

Ofte vil ein kalla ein operasjon som oppfyller desse reglane for ein multiplikasjon, sjølv om elementa a, b, c ikkje er tal, men til dømes funksjonar eller polynom.

Produktoperatoren 
Π (stor pi) vart nytta som produktoperator, og gjev at matematiske objekt skal multipliserast i ein produktserie. I nokre tilfelle vert dette òg kalla ein produktsum.

Eit døme på ein produktserie er

Sjå òg 
 addisjon
 subtraksjon
 divisjon

Grunnleggande aritmetikk
Binære operasjonar
Matematisk notasjon
Fridomssosialisme

Fridomssosialisme eller libertær sosialisme blir bruka som samnamn for visse venstrepolitiske ideologiar som går imot toppstyring for å verkeleggjere sosialismen, og imot lovforbod for å løyse alle moglege sosiale problem. 

Framfor alt anarkisme og syndikalisme brukar å bli skildra med dette ordet. Men fridomssosialisme finn ein òg i laugssosialistiske og meir marxistisk prega straumdrag. 

Fridomssosialismen er kjenneteikna av eit organisasjonssyn der makta i størst mogleg mon skal byggjast nedanfrå. Konkret brukar dette innebere at ein går inn for ei desentraliséring av makta og utprega innslag av direkte- eller deltakardemokrati. Dermed finst det her ein kritikk mot hierarkisk og sentralistisk statsmakt og ein meiner at det parlamentariske representative demokratiet bør supplérast av ordningar og organ for meir direkte demokrati.

Talspersonar for fridomssosialismen er sterkt kritiske til autoritære kommunistar som leninistar, stalinistar og maoistar.

I Sverige finn ein folk som arbeider for fridomssosialisme i Sveriges Arbetares Centralorganisation (anarkosyndikalistar) og i foreininga Vegval Vänster som er knytt til Vänsterpartiet. 

I Noreg finn ein fridomssosialistar først og fremst i Sosialistisk Venstreparti, eit parti som blant anna ikkje har eksklusjonsparagraf, fordi ein slik paragraf kan misbrukast av sentralleiinga i eit parti for å kneble fri debatt og stengje ute kritikarar, slik det har skjedd fleire gonger i Det norske Arbeidarpartiet og kommunistiske parti. Eksklusjonsparagrafar, fraksjonsforbod og andre hersketeknikkar er sjølvsagt i motstrid til fridomssosialismen. 

Kjelde: I hovudsak svensk Wikipedia, art. Frihetlig socialism.

Sjå òg 
 Kommunisme
 Sosialdemokrati
 Sosialisme
 Trotskisme
 Anarkisme
 Venstresosialisme

Sosialisme
Økonomiske ideologiar
Politiske ideologiar
Kommunisme
Politisk filosofi
Sosialanarkisme
Pink Floyd: Live at Pompeii

Pink Floyd: Live at Pompeii er ein musikkfilm av Adrian Maben frå 1972. Filmen inneheld det britiske bandet Pink Floyd som spelar seks songar i ruinane av eit tomt, gamalt amfiteater i Pompeii i Italia.

Songane «Echoes», «A Saucerful of Secrets» og «One of These Days» vart filma frå 4. til 7. oktober 1971, medan resten vart filma i eit studio i Paris med blåskjermbilete av Pompeiiframføringa i bakgrunnen. Klippa frå Paris vart filma seint i 1971 eller tidleg i 1972, og ein kan sjå skilnaden ved at Richard Wright har skjegg i Paris. Denne utgåva av filmen vart gjeve ut i september 1972 og finst på DVD-utgåva.

I august 1974 vart det gjeve ut ein annan versjon av filmen, som kombinerer den originale filmen med innspelingar av The Dark Side of the Moon ved Abbey Road Studios. Desse innspelingane vart faktisk iscenesett for filmen, sidan albumet var ferdiginnspelt då desse klippa vart filma i januar 1973, og bandet allereie heldt på å mikse albumet.

Under «One of These Days», ser ein stort sett berre Nick Mason, sidan filmane av resten av bandet forsvann. Under denne framføringa kan ein sjå Mason som mistar ei trommestikke, men held fram å spele med ei hand, medan han hentar ei ny trommestikke.

Utgjeving 
Den originale utgjevinga varte om lag ein time og inneheldt berre konsertopptak. Den andre utgåva hadde klipp av den tilsynelatande innspelinga av albumet The Dark Side of the Moon, i tillegg til intervju av bandet. Denne versjonen varte om lag 80 minutt. Ei spesialutgåve av regissøren kom i 2003 på DVD i lag med tilleggsmateriale, og varte 92 minutt.

Originalt innhald 
«Intro Song»
«Echoes, Part 1»
«Careful with That Axe, Eugene»
«A Saucerful of Secrets»
«One of these Days I'm Going to Cut You into Little Pieces»
«Set the Controls for the Heart of the Sun»
«Mademoiselle Nobs»
«Echoes, Part 2»

Regissøren sin versjon 
«Echoes, Part 1»/«On the Run» (frå studio) 
«Careful with That Axe, Eugene»
«A Saucerful of Secrets»
«Us and Them» (frå studio)
«One of These Days»
«Mademoiselle Nobs»
«Brain Damage» (frå studio)
«Set the Controls for the Heart of the Sun»
«Echoes, Part 2»

Innhald på DVD-utgåve 
Regissøren sin versjon
Den originale utgåva av filmen
Kart over Pompeii og historie
Songtekstar
Fotogalleri
Bilete av albuma
Odds 'N' Sods

Alternative titlar 
Echoes: Pink Floyd (USA)
Pink Floyd in Pompeii (Belgia)

Pink Floyd-filmar
Pink Floyd
Filmar frå 1972
Palatalisering

Palatalisering (òg kalla muljering) er ein fonologisk prosess (lydendring) hos visse språk. Den vanlegaste forma for palatalisering går ut på at velare konsonantar, dvs. konsonantar som blir uttalt med tungeryggen mot den mjuke ganen, i visse tilfelle blir endra til palatale konsonantar, dvs. uttalt lenger fram i munnen, med tungeryggen mot den harde ganen. Eit døme frå norsk er uttale av gammalnorsk ekki som «ikkje» eller itj. Det er også vanleg å referere til prosessar der alveolare konsonantar (tannryggskonsonantar) blir uttalt lenger bak i munnen, som palatale konsonantar, som palatalisering. Eit døme på norsk er nordnorsk uttale av ordet «mann».

Samanfatningsvis meiner vi med palatalisering av ein lyd at lyden i visse omgjevnader blir endra ved at tungeryggen blir heva mot den harde ganen (lat. palatum).

I IPA-lydskrift blir palatalisering attgjeve med teiknet [], t.d. [, , ] osb. I keltologi og i slavistikk blir ofte apostrof eller einskild høgre sitatteikn brukt: /g’/, /d’/, /f’/ osb. til skilnad frå /g/, /d/, /f/ osb..

Palatalisering i norske dialektar 

Palatalisering er vanleg i norske dialektar nord for Sognefjorden og Mjøsa, men finst også i mange andre språk, til dømes italiensk og russisk.

I norske dialektar er det først og fremst historisk lange alveolarar som er palatalisert, dvs. at uttalen av ll/ld, nn/nd, dd og tt er lengre bak i munnen i palataliseringsområdet. Tendensen i vår tid er at palatalisering er på veg tilbake, særleg i dei største byane og på Nordvestlandet.

Det blir skilt mellom to grader av palatalisering. I det sørlege palataliseringsområdet (Sunnfjord, Nordfjord, Nord-Østerdalen, Nord-Gudbrandsdalen, Gauldalen og Orkladalen) uttalar ein både trykksterke hovudstavingar og trykklette endingar med palatalisering. I resten av palataliseringsområdet er det berre trykksterke stavingar som har palatalisering. 

Eksempel, der «j» etter konsonant markerer at at konsonanten er palatal:
 balljan (palatalisering berre i trykksterke stavingar)
 balljannj (palatalisering både i trykksterke og trykksvake stavingar)

Eit kjent eksempel på palatalisering i trøndersk finn ein i visa «Hainnhoinn i bainn» skrive av Birger Jørstad.

Sjå òg 

 i-omlyd

Fonologi
Tsjeka

Tsjeka var det sovjetiske politiske politiet, grunnlagt 1917. Tsjeka er ei kortform for (Vserossijskaja) tsjresvytsjajnaja komissija: "Den allrussiske ekstraordinære kommisjonen". Det var Feliks Dsjersjinskij som leidde Tsjekaen, som sidan kom til å bli omgjort til tryggingstenesta GPU, som vart samanslått med NKVD, og som i sin tur vart KGB (og som i dag er etterfølgt av FSB). Også tsar-Russland hadde eit politisk politi, det vart kalla Okhrana.

Russisk historie
Sovjetisk historie
Kommunisme
Politi

ca:Txeques
oc:Checa
Gaeltacht

Gaeltacht (uttalt ; fleirtalsform Gaeltachtaí) er eit irsk ord for eit irskspråkleg område. I Irland refererer Gaeltacht, eller An Ghaeltacht, til dei regionane i landet der irsk er offisielt hovudspråk. I Gaeltacht blir irsk snakka som daglegspråk av større eller mindre delar av innbyggjarane. Desse delane av Irland vart peikt ut tidleg etter det irske sjølvstendet, som del av regjeringa sin politikk for å revitalisere irsk. Grensene for Gaeltacht har vorte endra ein gong, då Clochán-Bréanann i Kerry og delar av West Muskerry, i Cork vart lagt til Gaeltacht i 1974. I dei fleste Gaeltachtområda er dei irsktalande i mindretal.

Folketalet i Gaeltacht er i dag omtreht 85 000, dei fleste irsktalande bur i vest, i Donegal, Mayo, Galway, Kerry, og Cork. Det finst små lommer av irsktalande i Waterford i sør og i Meath i aust.

Gaeltacht byar og landsbyar

Bakgrunnsstoff 
 Department of Community, Rural & Gaeltacht Affairs
 http://www.beo.ie/
 http://www.gaeilge.ie/
 http://www.foinse.ie/
 http://www.forasnagaeilge.ie/
 Údarás na Gaeltachta
 Map of the Gaeltachts 
 RTE News Report issued on Gaeltacht school Irish levels

Irsk språk
Irske ord og uttrykk
1840-åra

1840-åra var eit tiår på 1800-talet.

Hendingar i utlandet 
 1848: Karl Marx og Friedrich Engels gav ut Det kommunistiske manifestet.
 1848: Gullrushet i California tok til i USA.

Hendingar i Noreg

Viktige personar 
 Pave Gregor XVI
 Kristian VIII av Danmark-Noreg
Edgar Allan Poe, amerikansk forfattar

Bakgrunnsstoff

1840-åra
Tiår
Music from The Body

Music from The Body er eit filmmusikkalbum av Roger Waters og Ron Geesin frå 1970 for dokumentarfilmen The Body av Roy Battersby om menneskekroppen, fortalt av Vanessa Redgrave og Frank Finlay. Filmen var nyskapande og inkluderte bilete frå innsida av kroppen.

Albumet består stort sett av organiske lydar som instrument.

Historie
Musikken vart komponert av Ron Geesin og Roger Waters. Dei hadde samarbeidd med Roger Waters og Pink Floyd på albumet Atom Heart Mother same året. Dei nytta mellom anna biomusikk med lydar skapt av menneskekroppen (klapping, pusting, latter, kviskring, promping osv), i tillegg tilm eir tradisjonelle instrument som gitar, piano og strykarar.

Fleire av songane her er svært eksperimentelle og avantgarde. «Our Song» inneheld hektisk piano og lydar som kan minne om «Several Species...» på Ummagumma. Faktisk kan store delar av albumet høyrast ut som ei vidareføring av denne songen. «Lick Your Partners» er ein mørk lydmontasje. «Womb Bit» er merkelege lydeffektar og piano. Ein av dei mest bisarre spora på albumet er «More than Seven Dwarfs in Penis Land» med merkeleg stemmebruk, medan «Body Transport» inneheld pustelydane av ein mann som søv og to personar som kviskrar til kvarandre med kraftig skotsk dialekt. «Mrs. Throat Goes Walking» er ein annan merkeleg song med bassriff og rare stemmelydar av Roger Waters. Barnet ein kan høyre på opningssporet er sonen til Geesin, Joe Geesin.

Innimellom desse rare songane finn ein rolege, akustiske viser av Roger Waters. Alle desse har liknande musikalske tema, og kan minne om «Grantchester Meadows» frå Ummagumma. Desse er «Sea Shell and Stone», «Chain of Life», «Bed-Time-Dream-Clime» og «Breathe». Sistnemnde er ikkje same songen som på Pink Floyd-albumet The Dark Side of the Moon frå 1973, men inneheld same tekstlinje i opninga, «Breathe in the air», så det er grunn til å tru at det er ein viss samanheng mellom dei.

I tillegg har ein nokre instrumentale spor med cello og fiolin, som «Red Stuff Writhe», «Bridge Passage for Three Plastic Teeth» og «Hand Dance», medan «A Gentle Breeze Blew Through Life» er ein annan instrumental med lett spanskklingande gitarspeling.

Siste sporet er «Give Birth to a Smile» som inneheld resten av Pink Floyd i tillegg til kvinnelege koristar. Songen hintar framover til The Dark Side of the Moon der Pink Floyd byrja å bruke kvinnelege koristar, men den soulprega stemninga i songen er kanskje meir likt det seinare soloarbeidet til Roger Waters enn Pink Floyd.

Innhald

Medverkande

Roger Waters – bassgitar, vokal, akustisk gitar, lydbandeffektar, vokaliseringar
Ron Geesin – elektrisk og akustisk gitar, cello, Hammondorgel, harmonium, piano, banjo, mandolin, lydbandeffektar, vokaliseringar
David Gilmour – elektrisk gitar (på «Give Birth to a Smile»)
Nick Mason – trommer (på «Give Birth to a Smile»)
Richard Wright – Hammondorgel (på «Give Birth to a Smile»)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Music from The Body» frå ,  den 19. juni 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Album produserte av Roger Waters
Filmmusikkalbum frå 1970
Roger Waters-album
Pink Floyd
Harvest Records-album
Album produserte av Ron Geesin