alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Asira al-Qibliya

’Asira al-Qibliya (arabisk skrift عصيرة القبلية) er ein palestinsk by i Nablus guvernement aust på Vestbreidda, 14 km sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 2 336 innbyggjarar i 2007.

Historie
Asira al-Qibliya ligg på ein eldgammal stad i lågt lende. Tilhogde steinar er blitt brukte om att i husa i landsbyen og til å byggje jordbruksterrassar. Ein har òg funne cisterner hogde ut i berget, i tillegg til bysantinsk keramikk.

Osmansk tid
Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som 'Asirah i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 33 hushaldningar og seks ungkarar, alle muslimar. Innbyggjarane i landsbyen betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, og geiter og/eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen (som han kalla A'sirah) i 1870, og estimerte at han hadde tre hundre innbyggjarar. Han skreiv vidare at medhafeh, eller gjestehuset, låg på den høgaste staden i landsbyen.  I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Asiret al Kibliyeh som ein mellomstor landsby i lågt lende, med ein brunn i søraust.

Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde 'Asira al-Qebliyeh eit folketal på 282, alle muslimar, og dette auka i folketeljinga i 1931 til 326, framleis alle muslimar, i 84 hus.

I 1945 var folketalet 410, alle arabarar, med 6 437 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 345 mål var plantasjar og irrigert land, 2 963 vart nytta for korn, medan 57 mål vart utbygd land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Asira al-Qibliya under Jordan sitt styre. Etter seksdagarskrigen i 1967, har Asira al-Qibliya vore under israelsk okkupasjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Asira al-Qibliya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til 'Asira al-Qibliya

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Azmut

’Azmut (arabisk عزموط) er ein palestinsk by i Nablus guvernement aust på Vestbreidda, fem kilometer nordaust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 2 724 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Azmut» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Awarta

Awarta (arabisk عورتا) er ein palestinsk by som ligg 8 km søraust for Nablus, nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 5 623 innbyggjarar i 2007.

Historie
Awarta har vore busett sidan bibelsk tid og gjennom tida då Palestina vart styrt av Austromarriket, det islamske kalifatet og under Det osmanske riket. Mellom 300- og 1100-talet var byen eit viktig samaritansk senter, og her låg ei av hovudsynagogene deira.

Finehas-høgda som er omtalt i Bibelen er knytt til byen Awarta. Tre store monument i byen er knytt til prestefamilien Aron. I følgje tradisjonen er han gravlagd her med sønene Ithamar og Eleazar. Sonesonen Finehas skal vere gravlagd på staden ved sidan av sonen sin Abishua — sistnemnde er særleg høgt akta av samaritanar, som trur han skreiv Toraen. Dei sytti eldre er sagt å vere gravlagd i ei grotte nær grava til Finehas. På vestsida av Awarta ligg grava som muslimane meiner høyrer til Nabi Uzeir, skrivaren Ezra.

Den arabiske geografen Yaqut al-Hamawi skreiv i 1226 at Awarta under ajjubidane var han ein «landsby eller liten by, langs vegen frå Nablus til Jerusalem. Gravene til Yusha (Josva) ibn Nun, og Mufaddal son av onkel til Aron. ligg her. Desse ligg i ei grotte, der dei sytti profetane òg ligg gravlagd.»

Moderne tid
Den palestinske sjølvstyresmakta tillet fri tilkomst til desse heilage stadane.

Awarta nådde den internasjonale pressa etter Itamar-åtaket den 11. mars 2011, då fem medlemmar frå den same familien vart myrda i den nærliggande israelske busetjinga Itamar og Awarta vart erklært eit lukka militærområde, fordi ein mistenkte at gjerningsmennene kom frå landsbyen. Alle mennene i Awarta vart henta inn til avhøyr i følgje den israelske avisa Haaretz. Som ein reaksjon på åtaket, infiltrerte maskerte israelske busetjarar seg inn i landsbyen og kasta steinar på husa, før dei vart jaga bort av Det israelske forsvaret.

To unge innbyggjarar frå Awarta, Hakim Maazan Niad Awad og Amjad Mahmud Fauzi Awad vart arresterte den 5. og 10. april 2011 og tilstod morda. Innbyggjarane i Awarta fordømde morda, men hevda at dei to gjerningsmennene hadde tilstått under tvang.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Awarta» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar på Vestbreidda
Nablus guvernement
Jødiske pilegrimsstader
Al-Badhan

al-Badhan (arabisk البادان) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement i North central Vestbreidda, 14 kilometer nordaust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde landsbyen eit folketal på 2 422 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Badhan» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Balata al-Balad

Balata al-Balad (arabisk بلاطة البلد) er ein palestinsk forstad til Nablus, nord på Vestbreidda, 1 km aust for sentrum av byen. Han var tidlegare ein eigen landsby og vart ein del av Nablus kommune under Jordan sitt styre av området (1948-1967).

Etymologi
Namnet på landsbyen kjem frå namnet på ein gammal arabisk landsby, og er bevart av dei lokale innbyggjaraneref name=Mazarp53/>

Landsbynamnet er nemnt i dokumenta til Eusebius (død kring 339) og Jerome (d. 420), som Balanus eller Balata.

Historie
Histora til landsbyen Balata er knytt til Jakob-brunnen og Josefsgrava. Kyrkja bygde kring Jakob-brunnen og landområdet til landsbyen Balata høyrte til benediktinar-noner frå Betania på 1100-talet. Dokument frå tida kring krosstoga indikerer at Balata, òg kalla Balathas, var ein frankisk busetnad.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Balata al-Balad» frå ,  den 24. september 2015.

Bakgrunnsstoff
Balata-Albalad

Bydelar i Nablus
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Furik

Beit Furik (arabisk بيت فوريك) er ein palestinsk by som ligg ni kilometer søraust for Nablus, i Nablus guvernement nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 10 339 innbyggjarar i 2007. På 1800-talet og midt på 1900-talet, forsynte Beit Furik kalk til såpeindustrien i Nablus.

Arkeologi
Byen er bygd i ruinane etter ein jødisk oldtidsby, Perek, som var kjend for mandlar og nøter som vart førte til Tempelet i Jerusalem. Denne byen er nemnt i Mishna og Talmud. Det moderne arabiske namnet kjem frå denne oldtidsbyen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Furik» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Furik

Nablus guvernement
Byar på Vestbreidda
Beit Dajan i Nablus

Beit Dajan (arabisk بيت دجن) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på den sentrale Vestbreidda, 10 km aust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på kring 3 589 i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Dajan, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Beit Dajan
 Beit Dajan

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Hasan

Beit Hasan (arabisk بيت حسان) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på den sentrale Vestbreidda, 14 kilometer aust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde landsbyen eit folketal på 891 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Hasan» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Iba

Beit Iba (arabisk بيت إيبا) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på den sentrale Vestbreidda, 7 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 3 268 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Iba» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Imrin

Beit Imrin (arabisk بيت امرين) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 18 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde landsbyen eit folketal på 2 821  innbyggjarar i 2007.

Beit Imrin er ein jordbrukslandsby som produserer korn, grønsaker, oliven, druer, mandlar og fiken.

Byen Sebastia ligg i sørvest, landsbyane Ijnisinya og Nisf Jubeil i sør, Burqa i nordvest og Yasid i aust.

Historie
Beit Imrin vart grunnlagd av arabarar frå den nærliggande Burqa og Bani Hassan-stamma aust i Jordan, som òg var busett i Qarawat Bani Hassan.

Osmansk tid
I 1517 vart Beit Imrin ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina. I 1596 var han oppført i osmanske skattelister som «Bayt Imrin», ein landsby i Jabal Sami nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på ni hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, tilfeldige inntekter, geiter og bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

Seint på 1800-talet estimerte Victor Guérin at Beit Imrin hadde 700 innbyggjarar, medan han i 1882 vart skildra som «ein mellomstor landsby i dalen ved foten av Sheikh Beiyzid-fjella. Han er bygd av stein, og har ei kjelde i dalen i sør, og oliven kring seg i aust og vest. Somme av innbyggjarane er gresk-ortodokse.»

Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Beit Imrin eit folketal på 527, 15 kristne og 512  muslimar. Folkesetnaden auka i 1931 til 620, av dette 13 kristne og 607 muslimar, i totalt 157 busette hus.

I 1945 var folketalet 860, alle arabarar, med 12 094 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 442 mål for plantasjar eller irrigert land, 6 819 for korn, medan 53 mål vart utbygd land.

Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948 kom Beit Imrin under Jordan sitt styre. I 1967, etter seksdagarskrigen, vart landsbyen okkupert av Israel, og same året var folketalet 1 100.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Imrin» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 

 

Perlmann, Joel: The 1967 Census of the West Bank and the Gaza Strip: A Digitized Version. Annandale-on-Hudson, N.Y.: Levy Economics Institute of Bard College. November 2011 – February 2012. [Frå Israelsk statistisk sentralbyrå, Census of Populatin and Housing, 1967 Conducted i Areas Administered by the IDF, Vols. 1–5 (1967–70), and Census of Population and Housing: East Jerusalem, Parts 1 and 2 (1968–70).]
    (p. 149)

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Bayt Umrin

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Beit Wazan

Beit Wazan (arabisk بيت وزن) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 4 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 1 120 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Beit Wazan» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Bizziriya

Bizziriya eller Bazzariya (arabisk بزاريا) er ein palestinsk landsby på Vestbreidda, 20 kilometer nordvest for Nablus heilt nord i Nablus guvernement. Han ligg i ein dal, 460 meter over havet. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Bizziriya eit folketal på over 2 252 innbyggjarar i 2007. I 1997 var 7,3 % av innbyggjarane i Bizziriya flyktningar.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bizziriya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Burin i Nablus

Burin (arabisk بورين) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 7 kilometer sørvest for Nablus. Landsbyen hadde eit folketal på kring 2 800 i 2008.

Historie
På 1100- og 1200-talet var Burin busett av muslimar. Burin stod oppført i 1596 i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 120 hushaldningar og fem ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Burin som ein «stor landsby i ein dal med ei kjelde i midten og nokre få oliventre.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Burin eit folketal på 901, alle muslimarar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 215 hus og eit folketal på 859 muslimar.

I 1945 h adde Burin (i lag med Iraq Burin) 1 200 innbyggjarar, alle arabarar, med 19 096 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 797 mål var plantasjar og irrigert land, 8 741  nytta for korn, medan 106 mål vart utbygd land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burin, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Velkomen til Burin

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Burqa i Nablus

Burqa (arabisk بُرقه) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 18 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 4 030 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Burqa, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene: 
  s. 149
 

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Deir al-Hatab

Deir al-Hatab (arabisk دير الحطب) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, aust for Nablus. Heile landsbyen ligg i «Område B» som gjer at Den palestinske sjølvstyresmakta har kontroll over sivile saker, medan Israel er ansvarleg for tryggleiken.

I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Deir al-Hatab eit folketal på over 2 213 innbyggjarar i 2007. 

Den israelske busetjinga Elon Moreh vart grunnlagd innafor grensene til Deir al-Hatab's jurisdiction, og dekkjer nesten 2 000 mål av landområdet til landsbyen.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deir al-Hatab» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Deir Sharaf

Deir Sharaf (arabisk دير شرف) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 9 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 2 759 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Deir Sharaf» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Duma i Nablus

Duma (arabisk دوما) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 25 kilometer søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 2 220 innbyggjarar i 2006. 

Før seksdagarskrigen i 1967 var nesten alle mennene i Duma bønder. Sidan den gong har fleire innbyggjarar gått over til anleggsverksemd i Israel eller i mindreføretak i landsbyen.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Duma, Nablus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Einabus

Einabus (arabisk عينابوس) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 12 kilometer sør for Nablus i Nablus guvernement. I nærleiken ligg Huwara og Beita i aust ig Jammain i sør.

Historie
Det er funne gravholer og cisterner hogde ut i berget ved landsbyen.

Busetnaden i Einabus er datert attende til jebusittane, men dagens innbyggjarar stammar frå eit arabisk folk som flytta hit under Rashidun-styret av Palestina. Den gamle moskéen i landsbyen vart bygd på den tida og er tileigna Umar ibn al-Khattab. Fram til i dag har oliven og fiken vore dei viktigaste inntektskjeldene for innbyggjarane i Einabus.

Den gamle moskeen, Jama al-Arbain, vart inspisert i 1928 og 1942, og det vart funne ei søyle med ein inskripsjon av namnet Abdallah og datoen 625 (kring år 1227-1228).

Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 49 muslimske hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar.

I juni 1870 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og noterte seg ei kjelde (som landsbyen er kalla opp etter) og at han hadde kring 400 innbyggjarar. Nedanfor landsbyen låg ein dal med oliventre. I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen (kalla Ain Abus) som «ein liten landsby på ein låg utstikkar frå fjellet, med ei kjelde i vest og oliven i sør.»

Demografi
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde 'Ainabus eit folketal på 227 innbyggjarar, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 62 busette hus og eit folketal på 244, igjen alle muslimar.

I 1945 var folketalet 340, alle arabarar, med 4 011 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 539 mål for plantasjar eller irrigert land, 2 107 for korn, medan 29 mål vart utbygd land.

Einabus hadde eit folketal på 1200 i 1987, i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå, og 2 340 i 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Einabus» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Einabus (områdebilete)
 Velkomen til 'Aynabus

Landsbyar på Vestbreidda
Furush Beit Dajan

Furush Beit Dajan (arabisk فروش بيت دجن) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 10 kilometer aust for Nablus og ein del av Nablus guvernement. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 1 160 innbyggjarar i 2006. 

Dei fleste av innbyggjarane i Furush Beit Dajan er beduinar eller etterkomarar av beduinar som flytta til landsbyen frå Yattir i Negevørkenen etter å ha blitt kasta ut av israelske styresmakter i 1952. Dei fleste hadde gjeve opp den nomadiske livsstilen og byrja med jordbruk.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Furush Beit Dajan» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Landsbyar på Vestbreidda
Ijnisinya

Ijnisinya (arabisk اجنسنيا, ‘Ijnisinyâ) er ein palestinsk landsby som ligg 12 kilometer nordvest for Nablus i Nablus guvernement. Dei fleste av innbyggjarane er bønder. Han har eit folketal på kring 560. Ijnisinya vert styrt som ein landsbykommune. Landsbyen har ei historie som går attende til bysantinsk tid i Palestina.

Historie
Den romerske keisarinna Helena av Konstantinopel, som ei stund budde i Sebastia i nærleiken, brukte å symje i vatnet i Ijinsinya med tenestejentene sine. Området var på den tida ein liten innsjø omgjeve av hagar. Dronning Helena forbaud menn å kome inn i området. Namnet Ijnisinya kjem frå gresk, og tyder «Kvinnens Eden». Det er gjort funn av bysantinsk keramikk i området.

I 1596 stod han oppført i osmanske skattelister som «Jinisina», ein landsby i Jabal Sami nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 8 hushaldningar og 4 ungkarar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og bikubar, tilfeldige inntekter, og ei presse for oliven eller druer.

Victor Guérin vitja landsbyen og skildra han som ein liten landsby, med både muslimske og kristne innbyggjarar. I 1882 vart han skildra som «ei lita grend i ein dal, med oliven kring seg.»
 
Moskéen i Ijinsinya er datert attende til tida kring Umar ibn al-Khattab og er i dag ein del av skulen i landsbyen.

Romerske ruinar
Det ligg ein romersk bygning kalla Sheikh Shu'la på toppen av ein ås oppom tre landsbyar, inkludert Ijnisinya i tillegg til Sebastia og an-Naqura. Bygningen er sagt å vere ruinane av eit romersk kloster som var sju etasjar høgt.

Geografi
Ijnisinya ligg 12 kilometer nordvest for Nablus. Han ligg like aust for Sebastia, nordaust for an-Naqura, sør for Beit Imrin og nord for Zawata. Ijnisinya ligg 460 meter over havet.

Demografi
I ei folketeljing frå 1922 utført av Det britiske mandatet hadde Jenesenia 119 innbyggjarar, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 30 busette hus og eit folketal på 157, framleis alle muslimar.

Folkesetnaden voks noko i 1945 med eit folketal på 200. I 1967 var folketalet 256. I 1997 vart det av Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) registrert 418 innbyggjarar, og av desse var 70 (16,7 %) flyktningar. I følgje PCBS var folketalet i Ijnisinya 505 innbyggjarar i 2007.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ijnisinya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

 

 

Perlmann, Joel: The 1967 Census of the West Bank and the Gaza Strip: A Digitized Version. Annandale-on-Hudson, N.Y.: Levy Economics Institute of Bard College. November 2011 – February 2012. [Digitized from: Israelsk statistisk sentralbyrå, Census of Population and Housing, 1967 Conducted i Areas Administered by the IDF, Vols. 1–5 (1967–70), and Census of Population and Housing: Aust-Jerusalem, Parts 1 and 2 (1968–70).]

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Ijnisinya
Ijnisinya (områdebilete)

Landsbyar på Vestbreidda
Jurish

Jurish (arabisk جُريش) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 27 kilometer søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 1 384 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jurish» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Kafr Qallil

Kafr Qallil (arabisk كفر قلّيل) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 4 kilometer sør for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 2 421 innbyggjarar i 2006.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kafr Qallil» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
Al-Lubban ash-Sharqiya

Al-Lubban ash-Sharqiya (arabisk اللبّن الشرقية) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 20 kilometer sør for Nablus, i Nablus guvernement. Landsbyen ligg like nord for den historiske Khan al-Lubban karavanserai.

Historie
Staden er blitt identifisert som den israelittiske landsbyen «Lebonah» (Domarane 21:19), men andre meiner denne staden ligg lenger sør. Ein har funne bysantinsk keramikk på staden. Landsbyen vart kalla Lubanum av krossfarane.

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina. Under namnet «Lubban as-Sawi» stod landsbyen oppført i osmanske skattelister i 1596 som ein del av i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 85 muslimske hushaldningar. Han betalte skattar av kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863, og noterte at han var i dårleg forfatning, men med vakre, gamle element som ein del av husa. Folketalet var estimert til å vere 300.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) landsbyen som høgt oppe i ein ås, med gamle graver i nærleiken.

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet styresmaktene, hadde Al-Lubban ash-Sharqiya (kalla Lubban Sharqi) eit folketal på 356, alle muslimar. I folketeljinga i 1931 hadde al-Lubban ash-Sharqiya 116 busette hus og eit folketal på 474 muslimar og ein kristen.

I 1945 var innbyggjartalet i Lubban Sharqiya 620, alle arabarar, med 12 545 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 424 mål var plantasjar og irrigert land, 5 605 nytta for korn, medan 34 mål vart utbygd land.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Al-Lubban ash-Sharqiya» frå ,  den 24. september 2015. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Velkomen til Lubban Sharqiya

Nablus guvernement
Landsbyar på Vestbreidda
karavanseraiar i Palestina
Al-Awja

Al-Awja (arabisk العوجا), òg kalla Owja, Al-Auja eller Al-Ouja, er ein liten by 13 km sør for Tikrit i Irak ved vestbreidda i Tigris.

Det var fødestaden til den tidlegare irakiske presidenten Saddam Hussein i 1937 og heimstaden til mange provinsleiarar i Irak i tida han regjerte. Hussein vart gravlagd i byen like før soloppgang 31. desember 2006, mindre enn 24 timar etter han vart avretta for brot på menneskerettar i Irak. 

Under kampar i det andre slaget ved Tikrit vart grava til Saddam Hussein jamna med jorda av IS. Etter at irakiske styrkar tok kontroll over byen att, sette sjia-militsar opp sine eigne kjennemerke rundt om i byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Awja» frå ,  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Awja