alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cleopatra av Samira Efendi

«Cleopatra» er ein popsong frå 2020 med den aserbajdsjanske songaren Samira Efendi. Songen vart utgjeven 10. mars 2020 og skulle ha vore det aserbajdsjanske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart likevel avlyst på grunn av koronaviruspandemien i 2020. Songen er skriven av Luuk van Beers, Alan Roy Scott og Sarah Lake.

Om songen 
«Cleopatra» brukar tre tradisjonelle aserbajdsjanske instrument: ein oud (eit gitar-liknande strengeinstrument), ein balaban (blåseinstrument) og ein tek (eit strengeinstrument på UNESCO-lista over munnleg og immateriell kulturarv). Songen vart offentleggjord 10. mars 2020, og den vert framført av Samira Efendi. Songaren skildrar «Cleopatra» som ein song som handlar om å stole på seg sjølv og å stå opp for seg sjølv, også når ting vert vanskelege. Han skal òg feire alle kulturar og seksualitetar. «Det er ein song som er meint for å inspirera folk til å vere den dei er og vere stolte over seg sjølv – akkurat som Kleopatra var. Ho var ei dronning som gjekk gjennom kjærleik, sorg og svik, men ho stod opp for seg sjølv og vert no hugsa som eit ikon av styrke og feminitet», sa songaren då «Cleopatra» vart lansert.

Eurovision Song Contest 
«Cleopatra» skulle ha vore det aserbajdsjanske bidraget i Eurovision Song Contest 2020, etter at Samira Efendi vart vald internt til å representere landet av kringkastaren İctimai Televiziya (İTV). I januar 2020 heldt EBU ei loddtrekking der Aserbajdsjan vart trekt ut til å opptre i den fyrste semifinalen tysdag 12. mai 2020. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 så EBU seg nøydt til å avlysa Eurovision Song Contest for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19. Efendi fekk i staden delta i Eurovision Song Contest 2021, og deltok med songen «Mata Hari».

Musikkvideo 
Då låten vart lansert, vart det òg sloppe ein musikkvideo til «Cleopatra» på YouTube. Videoen vart spela inn i Gobustan nasjonalpark, sørvest for houvdstaden Baku.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Cleopatra (Samira Efendi-sang)» frå ,  den 10. desember 2021.  

Aserbajdsjanske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Move av The Mamas

«Move» er ein gospel-popsong frå 2020 med det svensk-amerikanske gruppa The Mamas. Songen vart fyrste gong framført 1. februar 2020 under den fyrste delfinalen i den svenske Melodifestivalen. Songen kvalifiserte seg til finalen i Stockholm 7. mars 2020, og vann til slutt heile tevlinga. Med sigeren skulle «Move» ha vore det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

Om songen 
«Move» er skriven av Melanie Wehbe, Patrik Jean og Herman Gardarfve, og vart skriven til gospel-soul-gruppa The Mamas. Gruppa kora på «Too Late for Love» med John Lundvik, som vann Melodifestivalen 2019 og til slutt vart nummer fem i Eurovision Song Contest same år.

I november 2019 offentleggjorde Sveriges Television at «Move» var blant dei 28 låtane som var plukka ut til Melodifestivalen 2020. Songen var det fyrste bidraget på scena i den fyrste delfinalen i Linköping laurdag 1. februar 2020. Der vann han delfinalen og kvalifiserte seg til finalen i Friends Arena i Stockholm laurdag 7. mars.

I finalen var «Move» det tredje bidraget ut på scena, og då juryavrøystinga var over, låg han likt med Dotter og «Bulletproof». I telefonavrøystinga fekk «Move» marginalt flest røyster og vann til slutt Melodifestivalen med berre eitt poeng over «Bulletproof». Med sigeren vart «Move» det svenske bidraget til Eurovision Song Contest.

«Move» skulle ha delteke i den fyrste semifinalen i Rotterdam Ahoy i Nederland tysdag 10. mai 2020. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydt til å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19. Songen fekk dermed aldri delteke i Eurovision Song Contest.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Move (The Mamas-sang)» frå ,  den 10. desember 2021.  

Melodifestival-vinnarsongar
Engelskspråklege Melodifestivalen-songar
Svenske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Too Late for Love

«Too Late for Love» (norsk 'for seint for kjærleik') er ein svensk popsong frå 2019 med den svenske songaren John Lundvik. Han vart framført for fyrste gong under Melodifestivalen i 2019, der han kvalifiserte seg til finalen laurdag 9. mars 2019. Songen er den fyrste singelen til Lundvik sidan «My Turn» og nådde fyrsteplass på den svenske Sverigetopplistan i mars 2019. «Too Late for Love» vann til slutt Melodifestivalen og var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i  Israel, der han enda på femteplass. Blant songane som deltok der, var det britiske bidraget «Bigger than Us», som òg var skriven av Lundvik. I utgangspunktet skulle Lundvik sjølv framføre denne låten i Melodifestivalen, men etter sterkt ønske frå SVT bytte han låt.

Melodifestivalen 

«Too Late for Love» vart send inn til Melodifestivalen 2019, og var eit av 28 bidrag som vart plukka ut til å delta i den svenske tevlinga. «Too Late for Love» deltok i den fjerde semifinalen i Sparbanken Lidköping Arena i Lidköping laurdag 23. februar 2019. Der kvalifiserte han seg til finalen i Friends Arena i Stockholm 9. mars 2019. I finalen fekk «Too Late for Love» toppoeng frå alle jurygruppene og vann telefonavrøystinga, og dimed Melodifestivalen samanlagt.

Eurovision Song Contest 
Som vinnar av Melodifestivalen vart «Too Late for Love» det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2019. I januar 2019 vart Sverige trekt ut til å delta i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel torsdag 16. mai, og Sverige hadde startnummer 8. I avrøystinga vart «Too Late for Love» blant dei ti beste i semifinalen, og kvalifiserte dimed seg til finalen laurdag 18. mai. I finalen kom songen på femteplass etter å ha kome på andreplass i juryavrøystinga og niandeplass i telefonavrøystinga. Lundviks andre bidrag i finalen, Storbritannias «Bigger than Us» enda på sisteplass.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Too Late for Love» frå ,  den 10. desember 2021.  

Melodifestival-vinnarsongar
Svenske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2019-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Growing Up Is Getting Old

«Growing Up Is Getting Old» (norsk 'å veksa opp er å verta gammal') er ein song frå 2021 med den bulgarske songaren og låtskrivaren Victoria. Songen vart utgjeven 26. februar 2021 og var det bulgarske bidraget i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.

Om songen 
«Growing Up Is Getting Old» er skriven av artisten Victoria saman med Helena Larsson, Maya Nalani, Oliver Björkvall frå låtskrivarselskapet Ligna Group & Ostero Limited. Songen vart fyrst gjeven ut som del av EP-en A Little Dramatic 26. februar 2021, og som singel 19. mars same år.

Eurovision Song Contest 
«Growing Up Is Getting Old» var det bulgarske bidraget i Eurovision Song Contest 2021, etter at Victoria vart internt vald av Bulgarias nasjonale televisjon (BNT) til å representere landet i tevlinga. Victoria skulle ha representert Bulgaria i Eurovision Song Contest 2020, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien. I staden vedtok BNT at ho skulle få representere landet i 2021. Songen vart kunngjord som det bulgarske bidraget 10. mars.

Bulgaria deltok i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland torsdag 20. mai. Der vart songen nummer tre og kvalifiserte seg til finalen laurdag 22. mai. I finalen var Bulgaria det 17. landet på scena. Til slutt enda songen på ellevteplass med 170 poeng.

Listeplasseringar

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Growing Up Is Getting Old» frå ,  den 11. desember 2021.  

Bulgarske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2021-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Handball-VM 1971 for kvinner

Verdsmeisterskapen i handball 1971 for kvinner, den 4. i rekka, vart avvikla i tida 11. til 19. desember i Nederland. 9 land deltok i turneringa: Aust-Tyskland, Danmark, Japan, Jugoslavia, Nederland, Noreg, Romania, Ungarn og Vest-Tyskland.

Frå gruppespelet gjekk dei seks beste laga til ei todelt hovudrunde. Basert på plasseringa i desse to gruppene møttest laga til plasseringskamp, herunder finale og bronsefinale. I finalen vann Aust-Tyskland med 11 mot Jugoslavias 8 mål. Kristina Hochmuth vart mestskårande for det austtyske laget med i alt 20 mål i turneringa. Også Waltraud Kretzschmar hadde ei sentral rolle i det austtyske mannskapet. Ungarn sigra 12 – 11 i bronsekampen mot Romania.

Noregs lag enda på sjuandeplassen, etter sigrar over Nederland og Japan. Det norske mannskapet bestod av Eldbjørg Willassen, Siri Øverseth, Liv Fauske, Karen Fladset, Lille Storberg, Astrid Skei, Inger Johanne Tveter, Sigrid Halvorsen, Bjørg Andersen, Sissel Brenne, Berit Moen, Anne Gangsø, Astri Knudsen, Unni Anisdahl, Aud Andresen.

Kjelder
todor.66

Idrettstilskipingar i Jugoslavia
Handball-VM
Grande Armée

Grande Armée (fransk for 'Den store hæren') var hæren til Napoléon Bonaparte. Han fekk nemninga la grande armée i 1805, då Napoléon samla 200 000 menn for den planglagde invasjonen sin av England. 

Invasjonen blei gjeven opp, men hæren vann store sigrar ved Austerlitz 1805, Jena-Auerstedt 1806 og ved Friedland 1807, då dei austerrikske, prøyssiske og russiske hæra blei så godt som utsletta. Då Frankrike deretter fekk fleire soldatar og sende korps til Spania, byrja ein å møta problem. Austerrike (men ikkje Preussen) erklærte krig att i 1809. På denne tida hadde riket til Napoléon nådd den største utstrekkinga si. La grande armée på 300 000 menn lukkast i å overvinna Austerrike nok ein gong, men med halve styrken fast i Spania blei Frankrike militært desimert.

I 1812 bestod hæren av over 667 000 menn, 170 000 hestar, 30 000 vogner og 2 792 stykke artilleri. Midtsommaren 1812 gjekk hæren over grensa til Russland, der han hadde suksessar, men dårleg vêr, helse og forsyningar svekka han så mykje at berre 90 000 menn vende tilbake seks månader seinare. Napoléon klarte likevel i løpet av nokre månader å mobilisera hundretusentals nye soldatar, men den nye  grande armée var langt frå like erfaren og stor som den føre, og møtte undergangen sin ved Leipzig i 1813, noko som vart den definitive slutten for la grande armée (om han i det heile tatt kan kallast la grande armée). Den nye hæren til Napoléon som blei overvunnen ved Waterloo i 1815 blei kalla armée du nord, ikkje la grande armée.

Framståande befalhavarar 

 Napoleon I
 Joachim Murat
 Louis Alexandre Berthier
 Jean-Baptiste Bernadotte
 Nicolas Jean-de-Dieu Soult
 Jean Lannes
 Louis Nicolas Davout
 Michel Ney
 Jean-Baptiste Bessières
 André Masséna
 Édouard Mortier
 Jacques MacDonald

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Grande Armée» frå ,  den 11. desember 2021.

Bakgrunnsstoff

Tidlegare hærar
Skipingar i 1804
Nedleggingar i 1815
Napoléon Bonaparate
 
Napoleonskrigane
Benton County i Minnesota

Benton County er eit fylke sentralt i den USA-amerikanske delstaten Minnesota. Flatevidda til fylket er 1070 km² og folketalet 41 000. Fylkesadministrasjonen held til i småbyen Foley. 

Fylket vart grunnlagt i 1849. Ved folketeljinga 2000 vart 47,8 % av ibuarane registrert som tyskætta, 12,1 % av polsk og 8,8 av norsk ætt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Benton County (Minnesota)» frå ,  den 11. desember 2021.  
 

County i Minnesota
Morrison County

Morrison County er eit fylke sentralt i den USA-amerikanske delstaten Minnesota. Fylket dekker eit flatemål på 2 990 km². I kring 34 000 menneske bur i Morrison. Fylkesadministrasjonen held til i byen Little Falls.

Fylket vart grunnlagt i 1856.  Ved folketeljinga 2000 vart 45,4 % av ibuarane registrert som tyskætta, 18,8 % av polsk, 7,3 % av norsk og 5,7 % av svensk ætt.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Morrison County, Minnesota)» frå ,  den 11. desember 2021.  
 

County i Minnesota
Den amerikanske sjølvstendedagen

Den amerikanske sjølvstendedagen (engelsk [United States] Independence Day) er ein nasjonaldag for USA som blei feira den 4. juli kvart år. Han er ein ein føderal heilagdag Dagen blir feira til minne om då 13 britiske koloniar i Nord-Amerika erklærte sjølvstende frå Storbritannia den 4. juli 1776 då den amerikanske sjølvstendeerklæringa blei ratifisert av den kontinentale kongressen. Dagen blir gjerne feira med fyrverkeri og andre tilstellingar, som grillfestar, konsertar og baseballkampar.

Feiringssoge 

 I 1777 blei det løyst 13 skot, fyrst om morgonen og sidan om kvelden, den 4. juli i Bristol i Rhode Island. Philadelphia hadde den fyrste moderne feiringa: offisiell middag for  kontinentalkongressen, skålar, 13 saluttskot, talar, bøner, musikk, paradar, samling av troppar og fyrverkeri. Fartøy blei dekorerte i raud, kvit og blå bunting.
 I 1778 feira general George Washington dagen med dobbel rasjon for rom for soldatane, og artilleriet skaut salutt. På andre sida av Atlanterhavet hadde ambassadørane John Adams og Benjamin Franklin middag for amerikanarane i Paris i Frankrike.
 4. juli 1779 fall dagen på ein sundag, og blei feira dagen etter.
 I 1781 blei Massachusetts General Court den fyrste delstatsforsamlinga til å anerkjenna dagen som ei delstatleg høgtid.
 I 1820 blei den fyrste feiringa i Eastport i Maine halden. Dette blei den største feiringa i delstaten.
 I 1870 gjorde kongressen i USA dagen til ein ubetalt heilagdag for føderalt tilsette.
 I 1938 gjorde kongressen dagen til ein betalt føderal heilagdag.

Unike og historiske feiringar 

 Sidan 1912 har Rebild Society, ein dansk-amerikansk venskapsorganisasjon, feira ein 4. juli-helgefest som fungerer som velkomstfest for dansk-amerikanarar i Rebild kommune i Danmark.
 Dei kjende fyrverkeria frå Macy's, som ein pleier senda opp over East River i New York, er blitt sende på TV over heile USA sidan 1976 av NBC. I 2009 blei fyrverkeria sende opp over Hudsonelva for fyrste gangen sidan år 2000, for å markera 400-årsjubileet for  at Henry Hudson utforska elva.
 Boston Pops Orchestra har halde eit musikk- og fyrverkerishow ved Charles River Esplanade kalla Boston Pops Fireworks Spectacular årleg sidan 1973. Dette brukar ein å senda på TV over heile USA, frå 1987 til 2002 av A&E Network, og frå 2003 av CBS.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «USA:s självständighetsdag» frå ,  den 11. desember 2021.

Bakgrunnsstoff 

 U.S. Independence Day a Civic and Social Event USA:s utrikesdepartement, 22 juni 2010
 The Meaning of July Fourth for the Negro av Frederick Douglass
 Fourth of July Orations Collection på Division of Special Collections, Archives, and Rare Books, Ellis Library, University of Missouri

Kultur i USA
USA-amerikansk politisk historie
Boston Pops Orchestra

Boston Pops Orchestra er eit amerikansk orkester frå Boston i Massachusetts. Det spesialiserer seg på klassisk underhaldningsmusikk og populærmusikk. Dirigenten er Keith Lockhart.

Orkesteret blei grunnlagd i 1885 som ei avdeling av Boston Symphony Orchestra (BSO), og har hovudsakleg musikarar frå dette orkesteret. Orkesteret har ein vårsesong og eit juleprogram i desember. For Pops-konsertar blir setene i Symphony Hall i Boston flytta frå auditorium-stil til bankett- og kafésete. Pops speler også ein årleg konsert  ved Hatch Memorial Shell på esplanaden langs Charles-elva som ei 4. juli-feiring. Framføringa deira av «The Stars and Stripes Forever» er kjend for utfalding av det amerikanske flagget mot slutten av songen. Orkesteret er sterkt identifisert med den langvarige leiaren sin Arthur Fiedler, og har utført ei rekkje innspelingar, turnear og fjernsynsopptredenar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Boston Pops Orchestra» frå ,  den 11. desember 2021.

Bakgrunnsstoff

Skipingar i 1885
Kultur i Boston
USA-amerikanske orkester
The Move

The Move var eit av dei fremste engelske banda på 1960-talet. Bandet oppstod i Birmingham i 1965 ved at frontfigurane frå banda Carl Wayne and the Vikings, The Nightriders og The Mayfair Set gjekk saman om å danna eit nytt band. Namnet til bandet, The Move, speglar nettopp dette at medlemmane hadde flytta over frå andre band. Leiaren var gitaristen, songaren og låtskrivaren Roy Wood, som komponerte dei fleste av hitsinglane til gruppa. I dei fem åra dei konsentrerte seg om popmusikk, hadde dei ni topp 20-plasseringar. Seinare dreiv dei The Move som vekselsbruk med Electric Light Orchestra og konsentrerte seg stadig meir om symfonisk rock. Det var først heilt på slutten av karrieren at gruppa satsa på turneverksemd i USA. Likevel blir ho rekna for å ha vore innfverknadsrik og å ha påverka rockemusikken òg på den andre sida av Atlanteren.

The Move var særleg påverka av The Beatles, Motown og amerikanske «West Coast»-band. Roy Wood, trommeslagaren Bev Bevan, bassisten Chris «Ace» Kefford, songaren Carl Wayne og gitaristen Trevor Burton fekk raskt ry for å vera blant dei dugelegaste og mest underhaldande liveartistane i England. Seinare kom dei til å leggja meir vekt på studioarbeid, og det var trioen Wood, Bevan og gitarist/keyboardist Jeff Lynne som omforma The Move til Electric Light Orchestra.

Diskografi (utval)

Singlar 

 "Night of Fear" – (Januar 1967) – UK #2
 "I Can Hear the Grass Grow" (April 1967) – UK #5
 "Flowers in the Rain"  (August 1967) – UK #2
 "Fire Brigade" (Februar 1968) – UK #3
 "Wild Tiger Woman" (August 1968) – UK #53
 "Blackberry Way" (Desember 1968) – UK #1
 "Curly" (Juli 1969) – UK #12
 "Brontosaurus" (April 1970) – UK #7
 "When Alice Comes Back to the Farm" (Oktober 1970)
 "Tonight" (Juni 1971) – UK #11
 "Chinatown" (Oktober 1971) – UK #23
 "California Man" / "Do Ya" / "Ella James" (April 1972) – UK #7

EP-ar 

 "Something Else From The Move"  (1968)

Album 

 The Move (April 1968) – UK #15
 Shazam  (1970)
 Looking On  (1970)
 Message From The  Country (1971)

Samleplater 

 Split Ends  (1972) (svarar til Great Move!, men utan 'Ben Crawley Steel Company', 'Don't Mess Me Up' og 'My Marge')
 The Best Of The  Move (1974)
 Great Move!:  The Best Of The  Move (1994) (identisk med gjenutgjevinga av Message, men utan alternative utgåver av songane)
 The BBC Sessions  (1995)
 Movements:  30th Anniversary Anthology  (1997)  (omfattande utval, inkludert Looking On)

Gjenutgjevingar 

 Message From The Country (2005)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Move» frå ,  den 11. desember 2021.

Litteratur 

 Guinness Book of British Hit Singles – 16th Edition – ISBN 0-85112-190-X
 The Guinness Book of 500 Number One Hits – ISBN 0-85112-250-7
 Guinness Book of British Hit Albums – 7th Edition – ISBN 0-85112-619-7
 Guinness Rockopedia – ISBN 0-85112-072-5
 The Great Rock Discography – 5. utg. – ISBN 1-84195-017-3

Bakgrunnsstoff 

 Roy Wood official site
 Carl Wayne official site
 The Move Information Station
 Videoar:
 I Can Hear The Gras Grow (live)
 Blackberry Way (live)
 Fire Brigade (live)
 The Words of Aaron video (med Hunt)
 California Man video (med Hunt)

Musikkgrupper skipa i 1965
Britiske popgrupper
Maps av Lesley Roy

«Maps» (norsk 'kart') er ein song frå 2021 som vert framført av den irske songaren Lesley Roy. Songen vart vald av den irske kringkastaren RTÉ til å representere Irland i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Låten vart sloppen 26. februar 2021.

Bakgrunn 
Den irske låtskrivaren Lesley Roy vart vald av kringkastaren RTÉ til representere Irland i  Eurovision Song Contest 2020 med songen «Story of My Life», men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien. RTÉ vedtok at Lesley Roy i staden skulle delta i Eurovision Song Contest i 2021.

«Maps» vart skriven og produsert hausten 2020 av Lesley Roy saman med Philip Strand og Eurovision-produsenten Lukas Hällgren, som skreiv det sveitsiske  bidraget i 2019, «She Got Me». Den Stockholm-baserte låtskrivaren Emelie Eriksson var òg med på å skrive «Maps».

Irland deltok i den fyrste semifinalen i Rotterdam Ahoy i Nederland tysdag 18. mai, men enda på 16. og siste plass i semifinalen med 20 poeng. Dimed kvalifiserte ikkje songen seg til finalen laurdag 22. mai 2021. Dette var Irlands andre sisteplass på rad i ein semifinale.

Listeplasseringar

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Maps» frå ,  den 11. desember 2021.  

Irske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2021-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Lesley Roy-songar
Story of My Life av Lesley Roy

«Story of My Life» er ein song frå 2020 som vert framført av den irske songaren Lesley Roy. Songen vart vald av den irske kringkastaren RTÉ til å representere Irland i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. Songen vart gjeven ut 5. mars 2020.

Bakgrunn 
«Story of My Life» er skriven av den irske låtskrivaren Lesley Roy, saman med hennar favoritt-låtskrivarar i Nashville: Robert Marvin, Catt Gravitt og Tom Shapiro. «Vi ynskte noko 'uptempo' og triumferande som handlar om å overvinne vanskar i livet og å kome seg opp att seg», sa Lesley Roy då låten vart offentleggjort.

Roy sjølv seier at ho vart «besett» av låten og skjønte aldri kva ho ville gjera med den: «Så det var ein kombinasjon av eit ynske om å dele denne songen som òg passar tida med der vi er i samfunnet akkurat no», sa ho i eit intervju i mars 2020.

Hausten 2019 gjekk den irske kringkastaren RTÉ ut og inviterte irske låtskrivarar og artistar til å sende inn bidrag til vurdering for Eurovision Song Contest 2020. Lesley Roy sende inn songen, og den vart til slutt vald som det irske bidraget til Eurovision Song Contest 2020. Songen vart offentleggjord 5. mars 2020 og ein musikkvideo til songen vart lansert same dag, regissert av Kate Dolan.

I januar 2020 vart Irland trekt til å delta i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen skulle ha vore arrangert i Rotterdam Ahoy i Nederland torsdag 14. mai. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Story of My Life» frå ,  den 11. desember 2021.  

Irske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar
Lesley Roy-songar
You av Vasil Garvanliev

«You» (norsk 'du') er ein popsong frå 2020 som vert framført av den makedonske songaren Vasil Garvanliev. Songen skulle ha vore det makedonske bidraget i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. Tittelen vart offentleggjord 14. februar, medan songen vart gjeven ut 8. mars same år.

Bakgrunn 
«You» vart internt vald ut av Makedonsk radio og televisjon (MRT) som det makedonske bidraget til Eurovision Song Contest 2020. Låten vart komponert av den makedonsk-fødde låtskrivaren og produsenten Nevena Neskoska, busett i Chicago. Ho hadde òg skrive songteksta saman med Kalina Neskoska og Alice Schroeder.

Songen vart framført av Vasil Garvanliev, som i januar 2020 vart internt vald av MRT til å representere landet i Eurovision Song Contest. I januar 2020 vart Nord-Makedonia trekt til å delta i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen skulle ha vore arrangert i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland tysdag 12. mai. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse Eurovision Song Contest for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «You (Vasil Garvanliev-sang)» frå ,  den 12. desember 2021.  

Makedonske Eurovision Song Contest-songar
Eurovision Song Contest 2020-songar
Engelskspråklege Eurovision Song Contest-songar
Ikkje-deltakande Eurovision Song Contest-songar