alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ayn al-Tamr

Ayn al-Tamr eller Ain Al-Tamur (arabisk عين التمر) er ein by sentralt i Irak, kring 67 km vest for Karbala nær Milhsjøen. Oasen Ayn al-Tamr består av mange landsbyar og er kjend for palmelundar og mineralvatn. Byen vert rekna som hovudkjelda til dadlane som gjorde han til eit viktig trafikknutepunkt på hajj-ruta i oldtida..

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Ayn al-Tamr» frå ,  den 27. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Karbala guvernement
Distriktshovudstader i Irak
Byar i Irak
Altun Kupri

Altun Kupri eller Altun Kopru (kurdisk پردێ, arabisk ألتن كوبري, tyrkisk Altınköprü) er ein by nord for Kirkuk i Kirkuk guvernement i Irak. Han har kring 10 000 innbyggjarar, som hovudsakleg består av tyrkarar. Han ligg ved breidda av Dibissjøen i Vesle Zab, nær Dibis-demninga. Vesle Zab deler byen i tre: Büyük yaka (Storsida), Orta yaka (Sentralsida), Küçük yaka (Veslesida). Han ligg strategisk til langs vegen mellom Erbil og Kirkuk.

Over 135 tyrkarar vart massakrerte i 1991 under Gulfkrigen av den irakiske hæren.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Altun Kupri» frå ,  den 27. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Kirkuk guvernement
Daquq

Daquq (arabisk داقوق, tyrkisk Dakuk eller Tavuk) er ein by i Irak sør for Kirkuk. Han er det administrative senteret i Daquq-distriktet, ein av dei fire distrikta i Kirkuk guvernement. Han ligg sør for Taza. Byen er kjend for teproduksjon og ein moské. Elva Daquq renn gjennom byen og under vårflaumen har elva samband til Tigris.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Daquq» frå ,  den 27. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Kirkuk guvernement
Distriktshovudstader i Irak
Aksjonsart

Aksjonsart, etter tysk Aktionsart, er ein måte å klassifisere verb på etter kva slags type av handling verbet refererer til, med vekt på korleis handlinga er relatert til tida ho strekker seg ut over.

Aksjonsartane kan delast inn i durative og punktuelle aksjonsartar:

 Durativ (pågåande)
 Kontinuativ (kontinuerleg)
 Iterativ (punktvis)
 ...
 Punktuell (ein gong)
 Momentan (plutseleg)
 Inkoativ (starte opp)
 Transformativ (overgå i noko anna)

Vi skil mellom aksjonsart, måten handlinga går føre seg på, og aspekt, om handlinga blir avslutta eller ikkje (jf. Krifka og Bock 2002). Verb kan delast opp i ulike aksjonsartar på semantisk grunnlag, men i fleire språk, som t.d. finsk, finst det avleiingsendingar som dannar klassar av avleidde verb med same aksjonsart.

Litteratur 
 Manfred Krifka, Wolfgang Hock: Begriffsgeschichte Aspekt und Aktionsart. Materialsammlung zum Seminar „Aspekt und Zeitkonstitution“. Berlin 2002.

Grammatikk
Lingvistisk morfologi
Semantikk
Tyske ord og uttrykk
Hawija

Hawija (arabisk الحويجة, Al Hawyjah) er ein by i Al-Hawija-distriktet i Kirkuk guvernement i Irak, 45 km vest for Kirkuk, og nord for Bagdad. Byen har kring 100 000 innbyggjarar. 

Under Irakkrigen vart amerikanske og irakiske styrkar utsette for fleire dødelege åtak i området frå opprørske sunni-muslimar. I mars 2006 vart området kring Hawija rekna som eit av dei farlegaste i heile Irak og amerikanske soldatar og utanlandske presse kalla området «det nordlege Anbar», som synte til den valdelege provinsen i Vest-Irak. 

Etter Irakkrigen var det igjen store mengder vald i Hawija i april 2013 då den irakiske hæren støytte saman med sunni-muslimar under ein sunni-demonstrasjon. 53 menneske mista livet den første dagen, men etter ei veke med uro hadde 215 menneske mista livet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hawija» frå ,  den 27. februar 2021. 

Busetnader i Kirkuk guvernement
Byar i Irak
Al-Amarah

Amarah (arabisk العمارة, Al ‘Amārah, òg skrive Amara) er ein by i det søraustlege Irak ved breidda av Tigris sør for Bagdad, kring 50 km frå grensa til Iran. Han ligg heilt nord i myrlandskapet mellom Tigris og Eufrat.

Han er hovudsakleg busett av sjiamuslimar, og hadde kring 340 000 innbyggjarar i 2002 og 420 000 i 2005. Byen er det administrative senteret i guvernementet Maysan. Staden er eit stort handelssenter for det kringliggande jordbruksområdet, og er kjend for vevevarer og sølvarbeid.

Klima
Amarah har eit heitt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh) med ekstremt varme og tørre somrar og kjølige, våtare vintrar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Amarah» frå ,  den 27. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Maysan guvernement
Busetnader grunnlagde i 1860-åra
Distriktshovudstader i Irak
Byar i Irak
Byar ved Tigris
Samawah

Samawah eller As Samawah (arabisk السماوة) er ein by i Irak, 280 km søraust for Bagdad.

Samawah er den moderne hovudstaden i Al Muthanna guvernement og ligg halvvegs mellom Bagdad og Basra heilt nord i guvernementet. Provinsen vart skipa i 1975 og hadde før det vore ein del av ein provins i lag med Qadissiya (Diwaniya) og Najaf. 

Byen har kring 150 000 innbyggjarar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Samawah» frå ,  den 27. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Busetnader i Muthanna guvernement
Byar ved Eufrat
Distriktshovudstader i Irak
Byar i Irak
Austerrike i Eurovision Song Contest

Austerrike debuterte i Eurovision Song Contest i 1957 og har delteke 53 gongar. Austerrike har vunne Eurovision Song Contest to gongar, fyrst i 1966 med Udo Jürgens og sist i 2014 med Conchita Wurst. Austerrike har også hamna på sisteplass åtte gongar, der fire av dei endte med null poeng. Saman med Noreg er Austerrike det landet som har fått null poeng flest gongar i Eurovision Song Contest.

Historikk 
Det er den austerrikske allmennkringkastaren Österreichischer Rundfunk (ORF) som har ansvaret for å velje Austerrike sitt bidrag til Eurovision Song Contest. Debuten kom allereie i den andre utgåva av Eurovision Song Contest, i 1957, då Austerrike enda på sisteplass i sitt aller fyrste forsøk i tevlinga. Sidan har ei rekkje nye sisteplassar fulgt, inkludert fire gongar der dei ikkje har fått noko poeng. I 2015 vart Austerrike den fyrste vertsnasjonen i Eurovision Song Contest som fekk null poeng.

Trass sisteplassane har Austerrike også åtte topp fem-plasseringar, inkludert to sigrar. Den fyrste kom i Luxembourg i 1966, då Udo Jürgens, på sitt tredje forsøk på rad, vann med songen «Merci, Chérie». Etter den fyrste sigeren til Austerrike, skulle det gå heile 48 år før landet fekk sin andre siger, då Conchita Wurst vann med songen «Rise Like a Phoenix» i 2014. I 2018 leia Austerrike finalen etter juryavrøystinga, men enda på tredjeplass totalt etter å ha hamna 13.-plass blant folket. Utanom dei to sigrane er tredjeplassen den beste plasseringa til Austerrike.

Fleire fråvær 
Sidan debuten har Austerrike av ulike årsaker heldt seg utanfor tevlinga ei rekkje gongar. I 1969 trekte Austerrike seg fordi Eurovision Song Contest skulle haldast i det Franco-styrte Spania, og i 1970 i protest mot at fire land delte sigeren året før. Også Norden og Portugal trekte seg frå finalen i 1970 av same grunn. I åra 1973-1975 var Austerrike, av uvisse årsaker, heller ikkje med i tevlinga. 

I 1998 og 2001 måtte Austerrike stå over Eurovision Song Contest på grunn av dårlege resultat åra før. I 2006 og åra 2008 til 2010 deltok ikkje Austerrike, i protest mot det nye røystesystemet i Eurovision Song Contest og innføringa av to semifinalar og korleis landa ville bli fordelte i dei semifinalane. Austerrike kom tilbake i 2011 då nabolandet Tyskland arrangerte tevlinga, og har delteke kvart år sidan.

Bidraga

Galleri

Røystehistorikk (1957-2021)

Finalane

Eurovision Song Contest i Austerrike

Referansar

Kjelder
Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Austerrike i Eurovision Song Contest
 Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen «Østerrike i ESC» frå ,  den 27. februar 2021.  
 

Austerrike i Eurovision Song Contest
Land i Eurovision Song Contest
Det kroatiske kvinnelandslaget i handball

Kroatia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Kroatia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Hrvatski rukometni savez. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1994.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Kroatia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Olympiske leikar 
  2012: 7.-plass

Verdsmeisterskap 

   1995: 10.-plass
  1997: 6.-plass
  2003: 14.-plass

  2005: 11.-plass
  2007: 9.-plass
  2011: 14.-plass

Europameisterskap 

  1994: 5.-plass
  1996: 6.-plass
  2004: 13.-plass
  2006: 7.-plass

  2008: 6.-plass
   2010: 9.-plass
  2012: 13.-plass
   2014: 13.-plass

  2016: 16.-plass
  2018: 16.-plass
  2020: 3.-plass

Sjå òg 
 Kroatia sitt herrelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Kroatia
Kvinnelandslag i handball
Kroatiske landslag
Det litauiske herrelandslaget i handball

Litauen sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Litauen. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Lietuvos Rankinio Federacija. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1997.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Litauen har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskap 
  1997: 10.-plass

Europameisterskap 
  1998: 17.-plass
   2022: 21.-plass

Sjå òg 
 Litauen sitt kvinnelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Litauen
Landslag i handball
Litauiske landslag
Det litauiske kvinnelandslaget i handball

Litauen sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Litauen. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Lietuvos Rankinio Federacija. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1993.

Resultat i internasjonale turneringar
Resultata som er vist under er berre turneringar der Litauen har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.

Verdsmeisterskap 
  1993: 13.-plass

Europameisterskap 
  1996: 12.-plass

Sjå òg 
 Litauen sitt herrelandslag i handball

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside 
Profil på nettstaden til IHF
Profil på nettstaden til EHF

Sport i Litauen
Landslag i handball
Litauiske landslag
JSTOR

JSTOR (forkorting for Journal Storage) er ein amerikansk database for vitskaplege tidsskrift, særlig innan humanistiske fag og samfunnsvitskapar. Databasen blir driven av ein allmennyttig organisasjon, men er ei betalingsteneste. JSTOR blei skipa av Andrew W. Mellon Foundation i 1995 og gjer det mogleg å søka i digitaliserte utgåver av fleire hundre tidsskrift tilbake til 1665.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «JSTOR» frå ,  den 28. februar 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Digitale bibliotek
Skipingar i 1995
Ideelle organisasjonar
USA-amerikanske nettstader
USA-amerikanske arkiv
Atløy skule

Atløy skule er en barneskule som ligg på Atløyna i Askvoll kommune, Vestland.

Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Atløy skule» frå , den 28. februar 2021.

Bakgrunnsstoff 
 

Skular i Askvoll
Barneskular i Vestland
Fluberg stavkyrkje

Fluberg stavkyrkjee stod ved Fluberg prestegard, om lag ein kilometer frå dagens Fluberg kyrkje. Kyrkja var frå gamal tid hovudkyrkja i Land.

«Flughubærghs sokn» er omtala i 1330 og «Erlinger prester a Flughuberghi» i 1337. Nicolay Nicolaysen seier om kyrkja: «Den ældre kirke var en stavbygning, ifølge regnskabet for 1694 med „tvister eller svaler rundt om”.» Ifølgje ei jubileumsbok for Fluberg kyrkje skal kyrkja ha hatt tårn, og omtalen av «dett offuerste tagh» i 1622 vert teke til inntekt for at kyrkja hadde høgt midtrom. Ho hadde svalgangar i nord og sør, men desse vart rivne på midten av 1600-talet, og kyrkja fekk utvendig bordkledning og større vindauge. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1577) kan ein sjå noko av inventaret på 1500-tallet, m.a. med to klokker og to handklokker (moglegvis messeklokker frå katolsk tid), ein sylvkalk med disk, ein kalk og disk av forgylt koppar. Av ei inventarliste frå 1686 ser ein at kyrkja har ei ny stor klokke i ein støpul.

Staden der stavkyrkja stod, var ikke heilt tørr, og ny kyrkje vart oppført lengre unna fjorden og innvigd i 1703. Stavkyrkja vart riven. Det vart sett opp ei informasjonstavle på den gamle kyrkjestaden i 1994.

Gjenstandar frå stavkyrkja 
Altartavla i Landåsbygda kyrkje skal stamme frå Fluberg stavkyrkje. Ei dåpskanne frå stavkyrkja er i privat eige. I og med at kongeportretta som heng i dagens Fluberg kyrkje, går heilt attende til Kristian I, er det nærliggjande å tru at mange av dei er overførte frå stavkyrkja. Altarsylv skal òg ha blitt overført.

Kjelder 
 
 
 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland fylke (Riksantikvaren, 2015/2016), s. 90
 

Denne artikkelen bygger på «Fluberg stavkirke» frå ,  den 28. februar 2021.

Bakgrunnsstoff

Fotnotar 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Søndre Land
Kyrkjer i Søndre Land
Lesja stavkyrkje

Lesja stavkyrkje eller Hov kyrkje (eldre skrivemåte: Hof) var ei stavkyrkje i Lesja kommune i det som frå 2020 er Innlandet fylke. Stavkyrkja vart avløyst av dagens Lesja kyrkje i 1749. Kyrkja stod på Hov (gnr. 102), som er Lesja prestegard, nokre hundre meter søraust for dagens kyrkje. På den gamle kyrkjestaden aust for Kyrkjevegen er det satt opp ein minnestein.

Dette skal etter tradisjonen ha vore ei stavkyrkje, men alder, storleik og nærare eigenart er ikke kjende. Det kan sjå ut til at kyrkja vart utvida til krosskyrkje i 1653 og fekk høgt spir bygd av Werner Olsen. I 1696 var svillane i våpenhuset rotne, og våpenhuset vart teke ned og oppført på nytt. Kyrkja fekk eit nytt tømra sakristi i 1702.

Dagens kyrkja vart oppført i 1749 og innvigd i 1750, og stavkyrkja vart riven. Det skal vore funne knoklar på den gamle kyrkjegarden.

Gjenstandar frå stavkyrkja 

Ingen mellomaldergjenstandar ser ut til å vere bevarte, men enkelte etterreformatoriske inventargjenstandar frå stavkyrkja er kjende. Nokre få år før kyrkja vart riven,  nærare bestemt i 1742–43, skar Jakob Klukstad ny preikestol til stavkyrkja. Denne er i bruk i dagens kyrkje, der òg ein preikestol frå 1600-talet heng på veggen i det søre tverrskipet. Eit altarskap frå 1600-talet må ein òg tru har vorte overført frå stavkyrkja. Det same gjeld ei «pengetafle» med offerskål, altså ei kollektbøsse, som vart gjeven til kyrkja i 1732. Mellom andre gamle og overførte gjenstandar som er omtala i jubileumsboka om Lesja kyrkje, er kalk og disk (1574–77, men bearbeidd seinare) og eit dåpsfat av messing frå 1600-talet. Det har vore spekulert i om døypefonten som er i bruk i dagens kyrkje, er overført frå stavkyrkja, men opphavet er ikkje kjent.

Kjelder 
 
 

Denne artikkelen bygger på «Lesja stavkirke» frå ,  den 28. februar 2021.

Bakgrunnsstoff

Fotnotar 

Tapte stavkyrkjer
Tidlegare kyrkjer i Noreg
Kulturminne i Lesja
Kyrkjer i Lesja
Sara Hamre Sekkingstad

Sara Hamre Sekkingstad () er ein norsk politikar for Senterpartiet. Ho er fyrste ordførar i den nye Alver kommune, som vart skipa 1. januar 2020 då Radøy, Lindås og Meland kommunar slo seg saman.

Ho har bak seg to periodar i Radøy kommunestyre og ein periode i Hordaland fylkesting. 

Sekkingstad er vararepresentant til Stortinget for Hordaland for perioden 2017-2021.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 
 

Ordførarar i Alver
Sp-ordførarar i Vestland
Fylkestingspolitikarar i Hordaland
Fylkestingspolitikarar frå Sp
Lokalpolitikarar i Radøy
Vararepresentantar til Stortinget
Johan Bollmann

Johan Henrik Bollmann () var ein norsk skipsreiar, skipsmeklar og politikar frå Bergen, stortingsmann for Frisinna Venstre.

Bollmann kom frå ei rik kjøpmannslekt. Etter å ha teke artium som privatist underviste han 1888-1900 ved Bergens tekniske aftenskole, samstundes var han frå 1885 volontør i skipsreiar- og meklarfirmaet Ths. Svanøe. I 1900 tok han over firmaet og dreiv det i eige namn fram 1925.

Bollmann hadde ei lang rekke styreverv i forretningslivet, det vere seg forsikringsselskap og industriverksemder. Mellom anna var han formann i to år i Bergens Skibsmæglerforening og formann i forstandarskapet til Bergens Sparebank.

Politisk engasjerte Bollmann seg for Frisinna Venstre. Han var såleis bystyremedlem 1898–1901 og 1913–16 i Bergen, hovudstyremedlem i Frisinna Venstre. Perioden 1922–1924 var han varamann til Stortinget og møtte fleire gongar i 1923 og 1924 i staden for Johan E. Mowinckel. Tingbolken 1928–30 hadde han fast plass på Stortinget, då nestformann i Post- og telegrafkomiteen.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Folk frå Bergen
Altusried

Altusried er ein kommune (tysk:Markt) i Oberallgäu i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har 10 000 ibuarar og ei flatevidd på 91,7 km2.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Altusried» frå ,  den 28. februar 2021.  
 

Kommunar i Bayern
Al-Ba'aj

Ba'aj (arabisk بعاج, òg skrive Ba'ej) er ein liten by i Al-Ba'aj-distriktet i Ninawa guvernement i Irak. Byen har kring 14 000 innbyggjarar og er hovudsakleg busett av sunni-arabarar.

Byen var kontrollert av Den islamske staten fram til juni 2017, då Al-Haschd asch-Schaʿbī atterobra byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Al-Ba'aj» frå ,  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Ninive guvernement
Busetnader i Ninive guvernement
Distriktshovudstader i Irak
Alqosh

Alqōsh  (gammalsyrisk ܐܲܠܩܘ̣ܫ, arameisk אלקוש, arabisk ألقوش), stundom skrive Kar Aqosh, Al-qosh eller Alqush, er ein assyrisk by nord i Irak, 50 km nord for Mosul.

Historie 

Alqosh kan sporast attende til eldste periode av det assyriske riket, men kan særs vel vera endå eldre. Første gong byen nemnast er frå tida kring Sanherib tid, frå ca .750 f.Kr., i form av veggmåleri i Sanherib-palasset, oppdaga på haugen Tel Qwenjeq (Kuyunjik, Ninive) ved Mosul.

Om lag 3 km vest for byen ligg ruinane av Shayro Meliktha; her er restar av eit assyrisk tempel med eit relieff av Senherib som siktar med pil og bue.

Det er klippebustader langs henga over Alqosh, fordelt opp til toppen av fjellplatået. Dei er dekorert på liknande vis som dei ein har funne i andre koloniar under byen Ninive.

Alqosh og Elkosj 
Elkosj, fødestaden til profeten Nahum, kunne ifølgje ein hypotese sett fram i 1847 av assyriologen Austen Henry Layard, tilsvare dagens Alqosh. Han viste til at det i området er assyrikske klippebilete og dessutan eit vidkjend kloster, Rabban Hormuzd, med mange gamle patriarkgraver. Han var ikkje sikker i saka si, og det er andre som har oppført at Nahum si eiga skildring av heimstaden ikkje rimar så godt med Alqosh.

Klima
Alqosh har eit halvtørt klima (BSh) med ekstremt varme og tørre somrar, og kjølige, våte vintrar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alqosh» frå , og «Alqosh» frå  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Byar i Irak
Assyriske samfunn i Irak
Busetnader i Ninive guvernement
Hamam al-Alil

Hamam al-Alil (arabisk حمام العليل) er ein by sør for Mosul i Ninive guvernement i Irak, ved vestbreidda av elva Tigris. Byen har kring 25 000 innbyggjarar. 

I 2014 fall området til Den islamske staten i lag med nabobyen Mosul. 11. februar 2014 vart 15 irakiske soldatar drepne i eit tidleg åtak på ein militærleir som vakta over ein oljerøyrleidning nær Hamam al-Alil. I juli 2016 øydela F16-fly frå den internasjonale koalisjonen mot IS basar som dei hadde i området. Området vart frigjeve i oktober 2016. IS skal ha avretta 42 sivile i byen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Hamam al-Alil» frå ,  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Ninive guvernement
Byar ved Tigris
Qayara

Qayara, Qayyara eller Qayyarah er ein by i Irak sør i Ninive guvernement ved vestbreidda av elva Tigris, og kring 60 km sør for Mosul. Han ligg i Mosul-distriktet og har kring 15 000 innbyggjarar. Byen ligg nær Qayyarah oljefelt og har eit oljeraffineri i den sørvestlege utkanten. Qayyarah flyplass vest ligg 20 km vest for byen.

Byen fall til Den islamske staten i juni 2014 og vart atterobra i lag med Mosul i 2016.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Qayyarah» frå ,  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Busetnader i Ninive guvernement
Byar ved Tigris
Bartella

Bartella eller Bard Allah (gammalsyrisk ܒܪܛܠܐ; arabisk برطلّة) er ein assyrisk  by nord i Irak kring 21 km aust for Mosul.

Byen har kring 30 000 innbyggjarar som hovudsakleg høyrer til den syrisk-ortodokse kyrkja, medan ein tredjedel av innbyggjarane er katolikkar.

Dei første kristhne her var medlemmar av Den assyriske kyrkja i Austen. Rundt år 610 gjekk innbyggjarane over til den syrisk-ortodokse kyrkja, og seinare på 1700-talet gjekk mange over til katolisismen.

Ikkje langt unna ligg Mar Mattai-klosteret.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bartella» frå , og «Bartella» frå  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Assyriske samfunn i Irak
Busetnader i Ninive guvernement
Byar i Irak
Sinjar

Sinjar, òg kalla Shingal (kurdisk Şengal/Şingal/Şingar/شنگار/ شنگال), i antikken Singara) er ein by i Shingal-distriktet i Ninive guvernement i Irak nær Sinjarfjella og grensa til Syria. Byen er hovudsakleg busett av jesidiar, som er ein kurdisk minoritet. I 2013 var folketalet estimert til nesten 90 000 innbyggjarar.

Ofte vert «Sinjar» brukt om heile fjellregionen (sjå Sinjarfjella), som er vesentleg større.

Scenar frå filmen Exorcisten frå 1973 vart filma i Sinjar.

Historie 
Ei stor høgd over grensa til det nordaustre Syria, kjent som Tell Hamoukar, viser at det har vore ein bysivilisasjon på staden så lang tid tilbake som år 4000 f.Kr. Sinjardalen tilhøyrde den nordlege ubaidkulturen. På Sinjarsletta, der Tell Hamoukar ligg, er det restar av ei rekkje endå eldre sivilisasjonar (Hassuna, Halaf, Ubaid). Meir enn 200 funnstadar er kjende.

Nokre kjelder nemner Sinjar som den byen der den kristne helgenen Abd-al-Masih lei martyrdøden. Polyhistoren Ibn al-Akfani vart fødd i Sinjar.

Forfølging 
2. august 2014 vart byen Sinjar og områda rundt erobra av islamistgruppa ISIL som har lova å utrydda jesidiane. Det meste av folkesetnaden flykta, men mange tusen vart drepne eller teke til fange. Fleire hundre tusen flykta til Syria eller dei kurdiske områda lenger aust. Fleire titusenar gjekk høgare opp i fjellet der dei mangla vatn, mat og ly for den sterke sola.  

Då ISIL gjekk til åtak kunne kurdiske peshmergastyrkar berre halda stillingane sine i få timar, før dei trekte seg unna. Motåtaket frå syriske kurdarar så vel som frå nye peshmergastyrker frigjorde deler av området, og nådde 8. august fram til nokre av flyktningane i fjellet.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sinjar» frå , og «Sinjar» frå  den 28. februar 2021. 

Jesidiar i Irak
Busetnader i Ninive guvernement
Byar i Irak
Tal Afar

Tal Afar (arabisk تلعفر), òg skrive Tal'Afar, Tall Afar, Tell Afar eller Tel Afar, er ein by og distrikt i Ninive guvernement nordvest i Irak, 63 km vest for Mosul, 52 km aust for Sinjar og 200 km nordvest for Kirkuk.

Det finst ikkje offisielle folketeljingar, men det er estimert at av kring 200 000 innbyggjarar har folketalet falle til kring 80 000. I 2007 var nesten alle innbyggjarane irakiske turkmenarar.  
 
Tal Afar er den einaste turkmenske majoriteten i Irak, sjølv om ein finn minoritetar av folkegruppa i Mosul, Kirkuk, Kifri, Daquq, Muqdadiyah, Jalawla og Saadiyah.

Tal Afar byrja som eit osmansk militært støttepunkt på ei høgd (ein tal eller tell). Rundt denne garnisonen voks så byen fram.

Tal Afar ligg på slettelandet sør for Aedeafjella. Byen ligg om lag 40 km austom  Sinjarfjella. Ein hovudveg fører frå aust til vest og knyter byen til Mosul.

Sommaren 2014 vart byen erobra av islamistar frå Den islamske staten, og store  delar av folkesetnaden flykta.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Tal Afar» frå , og «Tal Afar» frå  den 28. februar 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Byar i Irak
Busetnader i Ninive guvernement
Tyrkiske samfunn utafor Tyrkia
Distriktshovudstader i Irak