alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Stormfulle høyder

Stormfulle høyder (engelsk originaltittel: Wuthering Heights) er ein roman av den britiske forfattaren Emily Brontë (1818-1848). Romanen vart utgjeven i 1847 under pseudonymet «Ellis Bell». Same år romandebuterte også søstrene Charlotte Brontë og Anne Brontë. Boka er den einaste romanen til Emily Brontë, men blir likevel rekna som ein klassikar blant engelske romanar.

Forteljinga er ikkje lineær, og det er to forteljarar: Herr Lockwood rammar inn historia, og let Nelly Dean ta over frå det fjerde kapittelet, med korte innslag fortald av herr Lockwood.

Figurar 
  Heathcliff: Foreldrelaus gut som blir funnen av Mr Earnshaw på gata i Liverpool. Mr Earnshaw tek han med seg heim. Kjærleiken mellom Heathcliff og Catherine er eit hovudtema i romanen.
  Catherine Earnshaw: Dotter i Earnshaw-familien. Ho og Heathcliff er gode venner i oppveksten.
  Edgar Linton: Bur på Thrushcross Grange. Catherine giftar seg med han og ikkje Heathcliff. Dette fører til konflikt mellom Edgar og Heathcliff.
  Ellen (Nelly) Dean: Nelly er tenar både for Earnshaw- og Linton-familien på ulike tidspunkt. Nelly blir også tenar for mr Lockwood, og ho fortel han historia om kva som har skjedd på Wuthering Heights og Thrushcross Grange.
  Isabella Linton: Syster til Edgar.
  Hindley Earnshaw: Bror til Catherine, som giftar seg med Frances.
  Hareton Earnshaw: Sonen til Hindley og Frances.
  Catherine «Cathy» Linton: Dotter av Catherine Earnshaw og Edgar Linton.  
 Linton Heathcliff: Sonen til Heathcliff og Isabella. Han møter faren først etter at mora hans er død. Han giftar seg med Cathy Linton, men berre etter påtrykk frå faren.
 Joseph: Ein tenar ved Wuthering Heights som er djupt religiøs. Han snakkar med brei Yorkshire-aksent. 
 Mr  Lockwood i Wuthering Heights|Lockwood : Forteljar i boka. Han leiger Thrushcross Grange av Heathcliff for å finne fred og ro, men finn til slutt ut at han ikkje vil halde fram med å bu der.
 Frances: Kona til Hindley, som han kjem heim med etter at mr Earnshaw er død.
 Kenneth: Ein lege i landsbyen Gimmerton.
  Zillah:  Tenar for Heathcliff ved Wuthering Heights i tida etter at Catherine var død.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Stormfulle høyder» frå ,  den 17. september 2011.

Bakgrunnsstoff
Om Emily Brontë i Britannica

Britiske romanar
Bøker frå 1847
Isomorfi

Isomorfi (gresk isos, lik, og morf, form) er eit omgrep innanfor matematikk som syner til likskapen av to objekt. Omgrepet har ulik tyding i ulike greiner av matematikk.

I lineær algebra er ein lineær transformasjon mellom to vektorrom ein isomorfi viss og berre viss transformasjonen er bijektiv.

I abstrakt algebra er ein isomorfi ei avbilding som er ein bijektiv homomorfi slik at den inverse avbildinga òg er ein homomorfi. I kategoriteori syner ein isomorfi til ein morfi som har eit inverselement.

Relasjonen isomorfi er ein ekvivalensrelasjon.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Isomorfisme» frå ,  den 18. september 2011.  
 

Abstrakt algebra
Algebra
Kategoriteori
Morfismar
Hyposykloide

Ein hyposykloide er i matematikk ei kurve som vert skildra av eit punkt på ein sirkel når sirkelen rullar langs innsida av ein annan sirkel.

Eigenskapar

Om den mindre sirkelen har radius r, og den større sirkelen har radius R = kr, så er den parametriske likninga for kurven gjeven av anten :

eller:

Om k er eit heiltal så er kurva lukka, og har k toppunkt (til dømes spisse hjørne, der kurva ikkje er differensierbar). Spesifikt for k=2 er kurva ei rett linje og sirklane vert kalla Cardanosirklar. Girolamo Cardano var den første til å skildre desse hyposykloidane, som vart nytta i teknologien for raske trykkpresser.

Om k er eit rasjonalt tal, som k = p/q uttrykket på enklast vis, så har kurven p toppunkt.

Om k er eit irrasjonalt tal, så lukkar aldri kurven seg, og fyller rommet mellom den større sirkelen og ein sirkel med radius R − 2r.

Døme

Sjå òg
Episykloide

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hypocycloid» frå ,  den 18. september 2011.  
 

Kurver

de:Zykloide#Epi- und Hypozykloide
nl:Cycloïde#Hypocycloïde
Parallellaksiomet

Parallellaksiomet (òg kalla parallellpostulatet eller Euklids femte postulat) er det femte aksiomet i euklidsk geometri, oppkalla etter den greske matematikaren Euklid. Aksiomet er meir kontroversielt enn andre aksiom sidan det ikkje er like enkelt å formulere og innbyrdes ikkje av alle rekna for å vere så sjølvklårt som ein ofte vil at eit aksiom skal vere. Euklid prøvde sjølv utan hell å bevise parallellaksiomet ut frå dei øvrige fire. Aksiomet seier at dersom to rette linjer vert skoren av ei tredje, vil dei to skjere kvarandre på den sida av den tredje kor summen av dei indre vinklane er mindre enn 180° (to rette vinklar).

Avhengig av om ein forkastar parallellaksiomet eller ikkje, og i så fall om ein erstattar det med noko anna, får ein vidare det som blir kalla ulike geometriar. Dei ulike geometriane er altså ulike teoriar, og ei bestemd setning kan vere sann i ein teori og falsk i ein annan.

Det finst ulike formuleringar av parallellaksiomet, men Playfairs aksiom som vart formulert av J. Playfair, er ein ekvivalent versjon som seier at det gjennom kvart og eit gjeve punkt berre kan trekkjast éi linje parallell med ei gjeven linje. Denne formuleringa er nok den vanlegaste.

Playfairs formulering vart rekna som sjølvinnlysande opp til 1800-talet, då dei ikkje-euklidske geometriane vart utvikla. Her vart alle dei øvrige aksioma frå euklidsk geometri bevarte, medan parallellaksiomet vart forkasta. Om ein tek til seg og lever etter denne idéen får ein euklidsk geometri, om ein forkastar han får ein ikkje-euklidsk geometri.

Nokre av dei setningane som er ekvivalente med parallellaksiomet synst ved første augekast ikkje å vere relatert til parallelitet. Nokre lyder så sjølvinnlysande at dei umedviten vart akseptert som gyldige av folk som hevda at dei hadde bevist parallellaksiomet ut frå Euklids øvrige aksiom.

Nokre av desse setningane lyder slik:

 Summen av vinklane i ein trekant er 180°.
 Det finst ein trekant dersom vinklane til saman er 180°.
 Summen til vinklane er den same i kvar og ein trekant.
 Det finst ei rekkje trekantar som er like, men ikkje kongruente.
 Kvar og ein trekant kan omskrivast av ein sirkel.
 Viss tre vinklar i ein firkant er rette vinklar, så er den fjerde vinkelen òg rett.
 Det finst ein firkant med fire rette vinklar.
 Det finst to rette linjer som har ein fast konstant avstand frå kvarandre.
 To linjer som er parallelle med den same tredje linja, er òg parallelle med kvarandre.
 Gjeven to parallelle linjer, så vil kvar og ei linje som skjer ei av dei òg skjere den andre.
 I ein rettvinkla trekant er kvadratet på hypotenusen lik summen av kvadrata på dei to andre sidene (Pythagoras' læresetning).
 Det finst inga øvre grense for arealet til ein trekant.
 Toppvinklane til Saccheri-firkanten er 90°.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Parallellaksiomet» frå ,  den 18. september 2011.  
 

Elementær geometri
Ikkje-euklidsk geometri
Euklid

tr:Paralel#Paralel aksiyomu
Évariste Galois

Evariste Galois () var ein fransk matematikar. Han vart fødd i Bourg-la-Reine og døydde tjue år gammal i Paris etter ein duell.

Galois var den første som klarte å finne naudsynte og tilstrekkelege føresetnader for at løysingane til ei algebraisk likning kan uttrykkjast ved hjelp av rotuttrykk. I arbeida sine, som ikkje vart publisert før lenge etter han døydde, la han grunnlaget for det som i dag blir kalla Galoisteori, ei stor grein innan abstrakt algebra.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Évariste Galois» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff 
 matematikk.org  Biografi: Évariste Galois
 O'Connor, John J., and Edmund F. Robertson. «Évariste Galois». MacTutor History of Mathematics archive
 The Galois Archive (Biografier, brev og andre tekster relatert til Galois)

Franske matematikarar
Folk frå departementet Hauts-de-Seine
Folk døde i duellar
Matematikarar på 1800-talet
Døde av bukhinnebetennelse
Schaffhausen

Schaffhausen er ein by og ein kommune i det nordlege Sveits, hovudstad i kantonen Schaffhausen. Kommunen har  innbyggjarar () med eit . Kommunesenteret ligg 403 meter over havet.Schaffhausen er den nordlegaste byen i Sveits, og ein av fire som ligg nord for Rhinen. Den gamle delen av byen har mange bygningar frå renessansen som er dekorert med utvendige fresker og skulpturar. Òg den gamle kantonsfestninga Munot er eit vanleg turistmål.

Næringsliv
Schaffhausen har nokre større industribedrifter som mellom anna lagar røyrsystem, maskinverktøy og produserer for bilindustrien. Dessutan har ein farmasøytisk industri, og ein internasjonalt kjend klokkeprodusent.

Historie
Schaffhausen var ein bystat i mellomalderen, som slo eigne myntar så tidleg som i 1045. Etter ei tid under Habsburg-dominans, vann byen att sjølvstendet i 1415. Byen allierte seg med Zürich i 1457, og vart ein fullverdig medlem av den sveitsiske konføderasjonen i 1501.

Den første jarnbanen kom til Schaffhausen i 1857.

Kantonen Schaffhausen er omringa av tysk territorium på tre kantar. Den 1. april 1944 vart byen Schaffhausen råka av eit bombetokt frå det US-amerikanske flyvåpenet, som hadde forvilla seg frå tysk luftrom inn over det nøytrale Sveits. 49 sveitsarar omkom under bombinga, som byen framleis minnest med klokkekiming kvar 1. april.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Schaffhausen» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad
 Turistinformasjon

Byar i Sveits
Kommunar i Schaffhausen
Neuhausen am Rheinfall

Neuhausen am Rheinfall (som offisielt heitte Neuhausen fram til 1938) er ein kommune i kantonen Schaffhausen i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () med eit . Kommunesenteret ligg 410 meter over havet, ved grensa mot Tyskland.

Kommunen er særleg kjend for Rhinfossen, den mest vassførande fossen i Europa. Fossen dannar grense mot grannekommunen Laufen-Uhwiesen i kantonen Zürich i aust. I sør grensar Neuhausen am Rheinfall mot Tyskland.

Kommunen var opphavleg ein landsby ved sørfoten av Randen-åsane nær Rhinen, men er i dag ein industriby sørvest for byen Schaffhausen.  

Nabokommunane er Laufen-Uhwiesen, Flurlingen, Feuerthalen, Schaffhausen, Beringen, Guntmadingen og den tyske kommunen Jestetten.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Neuhausen am Rheinfall» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff

Byar i Sveits
Byar ved Rhinen
Kommunar i Schaffhausen
Rhinfossen

Rhinfossen (tysk:Rheinfall) er ein foss i det nordlege Sveits. Fossen er den fossen i Europa med størst vassføring. Falla ligg i Oberrhein i kommunane Neuhausen am Rheinfall i kantonen Schaffhausen og Laufen-Uhwiesen i kantonen Zürich. Fossefallet er 23 m høgt og 150 meter breitt. Vinterstid har Rhinfossen ei gjennomsnittleg vassføring på 250 m³/s, i sommarmånadene 700 m³/s. Den høgaste vassføringa som er målt her er 1250 m³/s i 1965 og den lågaste 95 m³/s i 
1921.

Galleri

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Offisiell nettstad 
 www.rheinfall.org 
 Gamle bilete av Rheinfall

Fossar i Sveits
Turistmål i Sveits
Geografi i Zürich
Geografi i Schaffhausen
Kongeskip

Eit kongeskip er eit skip som tener som embetsbustad og -transport for ein monark. Det er berre to europeiske land som har kongeskip. Danmark har Kongeskibet «Dannebrog» og Noreg har KS «Norge».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kongeskib» frå ,  den 18. september 2011.  

Båttypar
Skip etter type
Konge- og presidentskip
«Dannebrog»

«Dannebrog» er det danske kongeskipet. Det vart bygd på Orlogsværftet i København i 1931 som avløysar for det førre kongeskipet, «Dannebrog», som var frå 1879 og var kongeskip til 1931. Kongeskipet til Danmark har dermed heitt «Dannebrog» sidan 1912, men to ulike skip har delt namnet.

Det noverande kongeskipet «Dannebrog» er teikna av N. K. Nielsen og vart sjøsett i 1931. Skipet er døypt av Dronning Alexandrine og tener no som offisiell og privat residens for den danske kongefamilien når dei er på reise i Danmark eller på offisielt besøk i utlandet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kongeskibet Dannebrog» frå ,  den 18. september 2011.  
 

Dannebrog
Dannebrog
D
Kongesjaluppen «Stjernen»

Kongesjaluppen «Stjernen» er det minste norske dampskipet som framleis eksisterer. 

Kongesjaluppen «Stjernen» vart bygd av Akers mekaniske verksted på oppdrag av Oskar II av Noreg og Sverige i 1899. Frå 1905 og fram til den fyrste verdskrigen vart ho brukt av Haakon VII av Noreg. I mellomkrigstida vart ho brukt om sommaren til ulike oppgåver, mellom anna som turbåt i Oslofjorden. Etter at tyske offiserar hadde nytta båten under den andre verdskrigen vart ho kassert på grunn av dårleg forfatning og seld. Ho vart transportert til Mjøsa og ombygd til fraktebåt.

Sjaluppen vart seinare gjenoppdaga ved Mjøsa, den var i ein svært dårleg forfatning. Ved hjelp av gåver og av dugnadar organisert av foreininga Marinemuseets Matroser vart ho sett i stand igjen, så mykje som mogleg av den opphavlege substansen til båten vart bevart. 21. mars 2000 vart ho sjøsett igjen.

I 1996 vart «Stjernen» erklært verneverdig av riksantikvaren.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kongesjaluppen «Stjernen»» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff 
 

Stjernen
Stjernen
Skip frå 1899
Verneverdige fartøy
Freienbach

Freienbach er ein kommune i distriktet Höfe i kantonen Schwyz i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 418 meter over havet.

Kommunen ligg ved Zürichsjøen og strekkjer seg frå innsjøen til fjellet Etzel. Småbyen Pfäffikon med sine ikring 7 000 innbyggarar er den største byen i kommunen. Kommunen består elles av landsbyane Freienbach, Wilen, Bäch, Hurden (ved Seedamm) og dei to øyane Lützelau og Ufenau (Ufnau).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Freienbach SZ» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff
 
 Offisiell nettstad

Kommunar i Schwyz
Byar i Sveits
Stader ved Zürichsjøen
Höfe

Höfe er eitt av seks distrikt (tysk bezirk) i kantonen Schwyz i Sveits, på sørbreidda av Zürichsjøen. Distriktet har eit areal på 44,4 km2 og hadde 27 137 innbyggarar i 2009. Höfe består av tre kommunar; Feusisberg, Freienbach og Wollerau. Wollerau og Pfäffikon vekslar om å vere hovudstad for distriktet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Höfe (Bezirk)» frå ,  den 18. september 2011.  
 

Distrikt i Schwyz
Rapperswil-Jona

Rapperswil-Jona er ein by og ein kommune i valkrinsen See-Gaster i kantonen St. Gallen i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 409 meter over havet. Byen Rapperswil-Jona er den nest største i kantonen etter hovudstaden St. Gallen. 

Utanom Rapperswil og Jona, som var eigne kommunar fram til 2006, består kommunen av Bollingen, Busskirch, Curtiberg, Kempraten-Lenggis, Wagen og Wurmsbach.

Landområdet Rapperswil-Jona består av 37,4 % landbruk, 30,6 % skog, 28,6 % bygningar og vegar, dei siste 3,4 prosentane er elvar og sjøar.

Demografi
86,9 % har tysk morsmål, medan dei nest mest utbreidde språka er italiensk med 3,1 % og serbokroatisk med 2,1 %.

Historie
Rapperswil kan syne til busetjing frå omkring 5 000 år tilbake. Rapperswil slott er bygt om kring år 1220 av greven av Rapperswil.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rapperswil-Jona» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff
Rapperswil-Jona (offisiell nettstad) (tysk)
Capuchin kloster (tysk)
Universitetet i Rapperswil, HSR
 
 
 
 

Kommunar i St. Gallen
Byar i Sveits
Stader ved Zürichsjøen
Altstätten

Altstätten  er ein kommune i kantonen St. Gallen. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på .  Altstätten er hovudstad i valkrinsen Rheintal. Kommunesenteret ligg 410 meter over havet.

Kjelder
 Denne artikkelen bygger på «Altstätten» frå ,  den 18. september 2011.

Bakgrunnsstoff 
 Altstätten si offisielle webside

Byar i Sveits
Kommunar i St. Gallen
Prærievåk

Prærievåk (Buteo swainsoni), er ein stor buteo-våk i ordenen Accipitriformes, haukefuglar. 

Denne våken har hekkehabitat på prærien og tørre grassletter i det vestlege Nord-Amerika. Han byggjer reir av trepinnar i eit tre eller ein busk eller på ein klippekant. Arten er ein langdistanseflyttfugl, og overvintrar i Argentina.

Prærievåk er ein slank rovfugl, litt mindre enn raudhalevåk (B. jamaicensis). Likevel har prærievåk ein litt lengre vengespenn og tynnare venger enn andre våkar som kretsflyg. Det er hovudsakleg to fargevariantar. Over 90 prosent av individa er av lys morf, den mørke morfen er vanlegast lengst vest i leveområdet:

 Lys morf av vaksne er kvite på undersida med ein mørk, raudleg flekk på brystet og ein påviseleg kvit hals og flekk i andlet. Undersida av vengene, observert når fuglen kretsflyg, har lys forkant og mørke bakkant, eit mønster unik blant nordamerikanske rovfuglar. Halen er gråbrun med rundt seks smale mørke striper og ein breiare endeband. Oversida er brun. Ungane liknar, men dei mørke partia har bleike flekker, og dei lyse områda, særleg flankane, har mørke flekker. Brystet er bleikt med nokre mørkare flekker. Endebandet på halen er mindre markert. Den første våren kan dei ha bleik hovud på grunn av fjørslitasje.

 Fuglar av den mørke morfen er mørke brune med unntak av ein ljos flekk under halen. Det er ein raudleg variant som er lysare på undersida med raudlege striper. Begge desse formene har halar som liknar dei på lys morf.

Denne arten eller den umiddelbare forgjengaren er stamfar til galapagosvåk, i følgje nyare forsking. Sistnemnde art skilte seg frå fastlandsfuglane kanskje for berre 300 000 år sidan, ein svært kort tid i evolusjonen. I USA er prærievåk òg kalla 'Grasshopper Hawk' fordi han gjerne beitar på Acrididae-grashopper, og vil grådig ete desse insekta når dei er tilgjengelege.

Ein prærievåk vart observert på Røst i mai 1986, truleg rømt frå fangenskap.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Swainson's Hawk» frå , den 18. september 2011, mellom anna følgjande referansar var gjevne:
 Bollmer, Jennifer L.; Kimball, Rebecca T.; Whiteman, Noah Kerness; Sarasola, José Hernán & Parker, Patricia G. (2005): Phylogeography of the Galápagos hawk (Buteo galapagoensis): A recent arrival to the Galápagos Islands. Molecular Phylogenetics and Evolution 39(1): 237–247.  PDF fulltext 
 Sibley, David Allen (2000): The Sibley Guide to Birds. Alfred A. Knopf, New York. ISBN 0-679-45122-6

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av prærievåk hos Internet Bird Collection

Haukefamilien
Amurfalk

Amurfalk ein liten rovfugl i falkefamilien. Han hekkar i søraustlege Sibir og Nord-Kina og er flyttfugl som overvintrar i Sør-Afrika. Dietten består hovudsakleg av insekt, som termittar.

Hannar er karakteristisk mørk sotbrune, og kan forvekslast med melanistisk gabarhauk, men kastanjefarga undergump er eit tjenneteikn som skil dei. Dessutan det kan vere noko overflatisk likskap med sotfalk og skiferfalk, men desse to artene begge har gule føter og cere. Hannar av amurfalk blir best skilt frå kveldsfalk ved skilnaden i underdekkfjørene der amurfalk er kvit, medan undervengen hos kveldsfalk hannar er jamt grå.

Hofuglar har kvit, svartspraglete underside og svarte striper på undersida av halen, og kan lettare forvekslast med eit breiare spekter av falkar, men flekker på nedre delen av buken, raud cere og føter utelukkar alle andre falkar.

Amurfalk var lenge tenkt å vere ein underart eller berre morf av kveldsfalk, men er i dag rekna som godt distinkt. Likevel er kveldsfalk næraste slektningen, tilhøva deira til andre falkar er uavklart. Morfologisk står amurfalk som mellomledd mellom tårnfalk og lerkefalk.

Kjelder 
 Denne artikkelen byggjer på «Amur Falcon» frå , den 18. september 2011, følgjande referansar var gjevne:
 Griffiths, Carole S. (1999): Phylogeny of the Falconidae inferred from molecular and morphological data. Auk 116(1): 116–130. PDF fulltext 
 Griffiths, Carole S.; Barrowclough, George F.; Groth, Jeff G. & Mertz, Lisa (2004): Phylogeny of the Falconidae (Aves): a comparison of the efficacy of morphological, mitochondrial, and nuclear data. Molecular Phylogenetics and Evolution 32(1): 101–109.  (HTML abstract)
 Wink, Michael; Seibold, I.; Lotfikhah, F. & Bednarek, W. (1998): Molecular systematics of holarctic raptors (Order Falconiformes). In: Chancellor, R.D., Meyburg, B.-U. & Ferrero, J.J. (eds.): Holarctic Birds of Prey: 29-48. Adenex & WWGBP. PDF fu

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Videoar, bilete og lydopptak av amurfalk hos Internet Bird Collection

Falkefamilien
Den siste viking

Den siste viking er ein roman av Johan Bojer. Den omhandlar kystmiljøet rundt Rissa i Trøndelag og fiskarane si reise til, og deltaking i lofotfisket. Boka kom ut i 1921 og har seinare vorte omsett til fleire språk. Ho  vert rekna  som den boka Johan Bojer hadde mest suksess med i Noreg. Bojer skildrar ein kultur som går tapt med framvoksteren  av industrifisket. Han skildrar og kvardagskulturen i eit fiskevær for hundre år sidan. Boka gir og eit levande og autentisk bilete av fiskaren sit forhold til, og bruk av lofotbåten.

Handling 
Kristaver Myran, småbrukar og fiskar , kjøper lofotbåten «Kobben». Denne båten har kollsegla tre vintrar på rad. Kristaver arbeider med å finne ut kva som er feil med båten. Under ein storm kollseglar «Kobben» denne vinteren og. Kristaver ser no kva som må rettast på. Mannskapet på «Kobben» er og med på slaget i Trollfjorden i 1890.

Skodespel 
Den siste viking har fleire gonger vorte oppsett som friluftsteater på Museet Kystens Arv på Stadsbygd. På framsyninga i 2007 var bl.a. Toralv Maurstad og Erik Wenberg Jacobsen i rollene. Det har òg vorte oppsett ved Trøndelag Teater.

Utgjevingar
1996: Storskriftforlaget, Oslo. ISBN 82-7790-040-6 - Les i fulltekst
2002: Cappelen Damm, lydbok, innlese av Per Frisch. ISBN 9788278441381.

Omsett til andre språk
1921 - rumensk: Ultimul viking
1921 - polsk: Ostatni wiking
1922 - fransk: Le dernier viking
1923 - engelsk: The Last of the Vikings
1923 - svensk: Den siste vikingen
1926 - italiensk: L'ultimo Viking
1933 - kroatisk: Posljednji Viking
 - tysk: Die Lofotfischer / Der letzte Wiking

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Den siste viking» frå ,  den 18. september 2011.  
 
Norske romanar
Bøker frå 1921
Johan Bojer