alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Hawkshead

Hawkshead er ein landsby og eit parish i Cumbria i England. Innanfor parish-grensene ligg bygdene Hawkshead Hill i nordvest, og Outgate i nord. I Hawkshead ligg det ein barneskule, men ingen ungdomsskule, og fire pubar.

Geografi 
Hawkshead ligg like nord for Esthwaite Water, i ein dal vest for Windermere og aust for Coniston Water. Han høyrer til regionen Furness, og er dermed historisk sett ein del av grevskapet Lancashire.

Historie 

Hawkshead høyrde opphavleg til munkane ved Furness Abbey. Colthouse i nærleiken har namn etter stallane til klosteret. Hawkshead voks til ein viktig ullmarknad i mellomalderen, og blei seinare til ein marknandsby etter oppløysinga av klostera i England i 1532. Byen fekk sitt fyrste marknads-charter av kong Jakob I i 1608. I 1585 blei Hawkshead Grammar School skipa av erkebiskop Edwin Sandys av York etter å ha fått løyve frå dronning Elizabeth I.

Hawkshead fekk lokal tyding på 1700- og 1800-talet. Diktaren William Wordsworth var elev ved Hawkshead Grammar School. Landsbyen  er skildra i Wordsworth sitt dikt The Prelude. Beatrix Potter budde i nærleiken med ektemannen sin William Heelis, ein advokat frå landsbyen.

Med skipinga av Lake District nasjonalpark i 1951 fekk turisme ei større tyding i området, men det blir også drive tradisjonelt landbruk rundt landsbyen. 

Mange av eigedommane i og rundt landsbyen tilhøyrer no verneorganisasjonen National Trust. Namnet på National Trust-eigedommen er Hawkshead and Claife.

Galleri

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Hawkshead» frå ,  den 23. august 2021.

Bakgrunnsstoff 

 Beatrix Potter Gallery and Hawkshead information at the National Trust
 Hawkshead in an Illustrated guide to the Lake District
 Hawkshead Grammar School Museum
 Photographs of Hawkshead
 The Benefice of Hawkshead with Low Wray and Sawrey and Rusland and Satterthwaite
Landsbyar i Cumbria
Kamala Harris

Kamala Devi Harris (  i Oakland i California) er ein amerikansk politikar som vart visepresident i USA 20. januar 2021, med Joe Biden som president. Harris tilhøyrer Det demokratiske partiet.

USA-amerikanske politikarar
USA-amerikanske visepresidentar
Near Sawrey og Far Sawrey

Near Sawrey og Far Sawrey er to nabolandsbyar i Furness i Cumbria nordvest i England. Dei ligg i Claife parish i Lake District, mellom innsjøane  Esthwaite Water og Windermere. Dei ligg omlag 2 miles søraust for den noko større landsbyen Hawkshead. Begge landsbyane ligg langs vegen B5285, som går frå Hawkshead til vestkaien til Windermere Ferry, ei bilferje som går over Windermere  til austsida av landsbyane. Near Sawrey ligg ved breidda av Esthwaite Water, medan Far Sawrey ligg ved breidda av Windermere.

Landsbyane går minst tilbake til 1300-talet, då Near Sawrey er dokumentert som «Sourer» i 1336. Namnet kjem frå norrønt og tyder surt eller gjørmete land. Nament var blitt til «Narr Sawrey» på 1600-talet, noko som tyder på at Far Sawrey må ha eksistert på denne tida. I Near Sawrey ligg ein pub, medan Far Sawrey har soknekyrkja og eit hotell og pub. Ein landsbybutikk inneheldt postkontor fram til rundt 2003 og blei lagt ned rundt 2010.

Staden er kjend for tilknytinga si til Beatrix Potter. Ho vitja fyrst Near Sawrey på sommarferie med foreldra i 1896, og leigde huset Lakeland, som no er eit hotell. Seinare budde på Hill Top Farm i Near Sawrey, som ho kjøpte med inntektene frå The Tale of Peter Rabbit i 1896. Fleire stader i landsbyane blei  nytta i biletbøkene hennar, som The Tale of Tom Kitten, The Fairy Caravan, The Pie and the Patty Pan og The Tale of Jemima Puddle-Duck. I 1913  flytta ho saman med ektemannen William Heelis til Castle Cottage på andre sida av vegen.

Det går stiar mellom ferja og huset til Beatrix Potter som i stor grad unngår bilvegar.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Near and Far Sawrey» frå ,  den 24. august 2021.

Bakgrunnsstoff

 Near Sawrey at the Cumbria Directory
 Far Sawrey at the Cumbria Directory
 Streaming web cam of Windermere from Far Sawrey slip 

Landsbyar i Cumbria
South Lakeland District
Beatrix Potter
Nordisk meisterskap i orientering 1990

Nordisk meisterskap i orientering 1990, den syttande i sitt slag, vart avvikla dagane frå 31. august til 2. september 1990 på Fanø i Danmark.

Karar

Klassisk-distanse, 17 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse, 10,5 km

Stafett

Kjelder
Halden Arbeiderblad 3. september 1990

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Danmark 
Sport i 1990
Hill Top i Cumbria

Hill Top er eit hus frå 1600-talet i Near Sawrey nær Hawkshead, i det engelske fylket Cumbria. Det er ein typisk Lakeland-bygning med veggar i ulike steintypar og skifertak. I fleire tiår husa bygningen barnebokforfattaren og illustratøren Beatrix Potter, som testamenterte det til National Trust. Huset er verna som Grade II*. Han er open for allmugen som forfattarheim, innreia slik det var på Potter si tid.

Beatrix Potter kjøpte gardshuset og eigedommen rundt  i 1905 for å bu i det når ho kunne vera vekke frå London og skapa kunst. Ho hadde testamentert huset til National Trust då då ho døydde i 1943. Huset, garden og landsbyane i nærleiken er avbilda i Potter sine bøker The Tale of the Pie and the Patty-Pan, The Tale of Tom Kitten, The Tale of Jemima Puddle-Duck og The Tale of Samuel Whiskers or The Roly-Poly Pudding.

Då Potter åtte garden blei han driven av John Cannon. Den venstre vingen blei bygd av Potter for Cannon og familien hans i 1906. The Tale of Jemima Puddle-Duck blei dedisert til barna hans, Ralph og Betsy, som opptrer i illustrasjonane saman med mor si.

Galleri

Kjelder

 

Denne artikkelen bygger på «Hill Top, Cumbria» frå ,  den 24. august 2021.

Bakgrunnsstoff

Beatrix Potter
Museum i Cumbria
Byggverk  i Cumbria
National Trust-eigedommar
Ragnhild Bratberg

Ragnhild Bratberg () er ein norsk tidlegare orienteringsløpar, langrennar og skiorienterar frå Ringsaker. Ho var medlem Ringsaker IL og Ringsaker Orienteringslag.

Karriere

Langrenn
Under junior-VM på ski 1980 i Örnsköldsvik vart Bratberg nummer 2 på 5 km, for så å gå fyrste etappe då Noreg, med Grete Ingeborg Nykkelmo og Brit Pettersen på dei andre etappane, vann stafetten. Tidlegare i sesongen kom ho på sjetteplass på 10 km ved Ski-NM i Asker. I konkurransen med fleire framstormande landskvinner fekk ho heller få internasjonale oppdrag. Ho enda på 22. plass i verdscupen i langrenn 1981 og 25. plass i 1982. Etter 1984 deltok ho lite i langrenn. På tampen av si idrettskarriere gjekk ho i 1991 til topps i Birkebeinerrennet.

Skiorientering
I staden for langrenn satsa Bratberg på skiorientering. Her vart ho verdsmeister på normaldistansen i 1986, 1988 og 1990, i 1990 vann ho også kort løype. Ho elles stafett-gull 1986, stafett-sølv 1988 og stafett-bronse 1990. I norske meisterskap gjekk ho inn til 8 sigrar.

Orientering
Bratberg fekk delta i verdsmeisterskapen i orientering 1981 og overraska med å verte  nest beste norske med sin tiandeplass. Året etter stadfesta ho at høyrde til noregseliten i idretten, mellom anna med femteplass i nordisk meisterskap og NM-sølv i begge dei individuelle tevlingane. 1984-sesongen vart Bratberg noregsmeister både i langløype og normalløype. Under den nordiske meisterskapen på Bardufoss tok ho seg av startetappen for dei fire norske kvinnene som vann stafetten. Ho vann den uoffisielle verdscupen i orientering 1984. 

I 1985 forsvarte Bratberg meistertittelen i NM lang løype og ho vann sølv på stafetten under Orienterings-VM. Året etter var ho på ny med om å vinne stafetten i nordisk meisterskap. I noregsmeisterskapane 1986 tok ho gull i klassisk og sølv i lang løype, to prestasjonar ho kopierte i 1987. Under verdsmeisterskapen sprang ho startetappen då det norske kvinnelaget vann stafetten.

1988-sesongen vart Bratbergs beste. Ho vart nordisk meister i Halmstad, både individuelt og i stafett, norsk meister på klassisk-distansen for tredje året i rad og ho vann verdscupen. Sommaren 1989 sigra ho i langdistansen-NM med ein margin på 25 minutt til nummer 2, om hausten kom ho på fjerdeplass i VM og på tredjeplass på klassisk-distansen i NM. I 1990 sikra ho seg ein ny gullmedalje i NM lang løype og ein sølvmedalje på den nye kortdistansen, som ankerkvinne sprang ho elles inn til stafett-sølv i den nordiske meisterskapen. I 1991-sesongen, hennar siste, vann Bratberg eit VM-sølv i stafett, NM-gull i lang løype og på kortdistansen, samt NM-bronse i klassisk løype, 

Gjennom åra vann Bratberg fire kongepokalar. I 1988 vart ho tildelt Egebergs Ærespris for sine prestasjonar i langrenn, skiorientering og orienteringsløp. Same året mottok ho også Porsgrunds Porselænsfabriks Ærespris.

Kjelder
Store norske leksikon
Kunnskapsforlagets idrettsleksikon

Norske langrennsløparar
Norske orienteringsløparar
Folk frå Ringsaker
Lavering

Lavering er ein teknikk innan teikne- og målekunst der noko blir skuggelagt eller modellert med pensel og sterkt fortynna blekk, tusj, sepia og liknande. Teikningar med blyant- eller penn kan etterarbeidast med bruk av lavering for å få ein målarisk heilskapsverknad, eller for å aksentuera den plastiske forma. Lavering var særleg utbreidd i kunstepokar som var innstilt på målariske verknader, som i barokken.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Lavering» frå ,  den 24. august 2021.  
 
Målarkunst
Teikning
Holvikjekta

Holvikjekta er ei nordfjordjekt, eigd av  Nordfjord Folkemuseum. Ho vart bygd  i 1881  på Sandane i Gloppen . Byggmeister var Jakob Apalsæt, Gloppen. Jekta er klinkbygd. Eigarar var fire bønder frå Sandane.
Holvikjekta er 19,70 meter lang, 8,30 meter brei og 2,95 meter djup. Den store råseglmasta var 25,75 meter lang. Fremste delen av kjølen, framlotet, var sidare enn det som var vanleg på tilsvarande jekter. Dette før at ho skulle vere god å styre. Råseglet (skomfarseglet) var sauma saman av 32 dukar. Samla pris for den nye jekta, medrekna segl, skrog og rigg var 3800 kroner. 

Det vart som regel tre turar til Bergen kvar vår/sommar. Lasten var for det meste ved. Holvikjekta var på 40 lester. Kvar lest 3 mål ved. Jekta bar då 120 mål vårkløyvd ved. Av lettare haustkløyvd ved var lasta opp i 150 mål. Siste turen til Holvikjekta var  ein last med telefonstolpar til Osterfjorden. Det var i 1906. Det var og siste året Holvikjekta vart sjøsett.

I 1909 kjøpte Nordfjord sogelag jekta for 400 kroner. Seinare vart naustet og kjøpt for 400 kroner. Då Nordfjord Folkemuseum vart skipa i 1920 overtok dei Holvikjekta. Gloppen kommune kjøpte grunnen der nastet står. Og sidan har jekta stått der som ho opprinneleg hadde vinteropplag.
I 2021 vert det arbeidd for å få i stand eit nytt bevarings- og formidlingsbygg på same staden.

Referansar

Bakgrunnsstoff
 Pedersen, Bjørn Tore : JEKTA Eventyrets farkost. Museumsforlaget Trondheim 2019
Norske seglskip
Gloppen kommune
Historie i Gloppen
Jekter
Fantastic Voyage

«Fantastic Voyage» er ein song skriven av David Bowie og Brian Eno i 1979 for albumet Lodger. Det har nesten nøyaktig den same akkordsekvensen som «Boys Keep Swinging» frå det same albumet. Han har òg komen ut som B-side til singlane «Boys Keep Swinging» og «Peace on Earth/Little Drummer Boy», og den amerikanske utgåva av «DJ».

Medverkande
 David Bowie: vokal, piano, korvokal
 Dennis Davis: perkusjon
 George Murray: bass
 Sean Mayes: piano
 Simon House: mandolin
 Adrian Belew: mandolin
 Tony Visconti: mandolin, korvokal
 Brian Eno: ambient drone

Andre utgjevingar
Songen kom ut som ei biletplate som ein del av Fashions Picture Disc Set.

Konsertversjonar
«Fantastic Voyage» vart framført for første gongen på konsert under A Reality Tour i 2003. I følgje biografen Nicholas Pegg «var det eit godt val både politisk og estetisk: det globale klimaet med Irakkrigen og etterverknaden, kjenslene uttrykte i 'Fantastic Voyage' har aldri verka meir høvande.» Eit konsertopptak frå november 2003 kom ut på DVD-en A Reality Tour i 2004, og på konsertalbumet A Reality Tour frå 2010. Det er ein av dei siste songane Bowie framførte på scenen, då han seint i 2006 framførte songen i lag med «Changes» og «Wild Is the Wind»).

Andre versjonar
 Songen vart spelt inn og omsett til hebraisk av den israelske songaren Noam Rotem på debutplata hans i 2004. 
 Det amerikanske indierockbandet Shearwater framførte ein versjon av songen i mai 2016 for The A.V. Club sin A.V. Undercover-serie.
 Mike Garson, Trent Reznor og Atticus Ross spelte songen på ein nettbasert hyllestkonsert for Bowie, kalla «A Bowie Celebration: Just For One Day» i januar 2021

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Fantastic Voyage (David Bowie song)» frå ,  den 24. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

David Bowie-songar
Songar frå 1979
Songar skrivne av David Bowie
Songar produserte av David Bowie
Songar produserte av Tony Visconti
Songar skrivne av Brian Eno
Andy Clark

Simon Andrew Clark er ein engelsk klaver- og synthesizerspelar, mest kjend for arbeidet sitt i lag med gitarist Bill Nelson i kunstrockbandet Be-Bop Deluxe og synthpop-bandet deira Red Noise. Tidlegare var han medlem i eit progrockband frå Sheffield kalla Mother's Pride.

Clark spelte på David Bowie-albumet Scary Monsters (and Super Creeps) i 1980, mellom anna på hitsingelen «Ashes to Ashes», The dB's sitt Stands for Decibels (1981) og Repercussion (1982), Peter Gabriel sitt So (1986), inkludert «Big Time» og «Don't Give Up», og Tears For Fears sitt The Seeds Of Love (1989).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Andy Clark (musician)» frå ,  den 24. august 2021. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Where Are They Now? People who worked with Bill Nelson as for 2001

Engelske rockeklaverspelarar
Be-Bop Deluxe-medlemmar
Bill Nelson's Red Noise-medlemmar
Chuck Hammer

Chuck Hammer er ein USA-amerikansk gitarist og filmmusikkomponist, kjend for å ha spelt gitar for Lou Reed, David Bowie og Guitarchitecture.  
Som musikar er han mest kjend for innspelingane sine med Guitarchitecture, men har òg fått rosande omtale for dei mange dokumentarfilmane han har komponert musikk for, over 300 stykk totalt.

Guitarchitecture-innspelingar
Glacial Guitars
Cathedral Guitars (solo Acoustica 1)
Avignon Crosses (solo Acoustica 2)
Moonless Night
Shelter Curve
Arctic Circles
Blind On Blind (Hammer–Martin–Tacuma–Saft)

Anna diskografi
 Growing Up in Public, Lou Reed, (1980)
 Scary Monsters (and Super Creeps), David Bowie, (1980), UK No. 1, US No. 12)
 City Lights Lou Reed, (1985)
 Someday, Arlo Guthrie, (1986)
 Escape Artist, Garland Jeffreys, (1980), Epic
 Showstopper, Jamaaladeen Tacuma, (1982), gramavision

KjelderDenne artikkelen bygger på «Chuck Hammer» frå ,  den 24. august 2021.  oppgav desse kjeldene: 
 Welch, Chris - David Bowie: We Could Be Heroes (Thunder's Mouth Press) 
 Bockris, Victor - Transformer: The Lou Reed Story (Simon & Schuster) 
 Prown, Pete and Newquest, HP - Legends of Rock Guitar (Hal Leonard) 
 Boleyn, JR - Far Way to Even (Abernathy & Smyth) 
 Clapton, Diana - Lou Reed & The Velvet Underground'' (Bobcat Books) 

 

USA-amerikanske filmmusikkomponistar
USA-amerikanske elektroniske musikarar
USA-amerikanske bluesgitaristar
USA-amerikanske eksperimentelle gitaristar
USA-amerikanske gitaristar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå New York City
Nordisk meisterskap i orientering 1992

Nordisk meisterskap i orientering 1992, den attande i sitt slag, vart avvikla dagane frå 18 til 20. september 1992 på Rena i Hedmark. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.

Karar

Klassisk-distanse, 12,8 km

Kortdistanse

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse, 8,2 km

Kortdistanse

Stafett

Kjelder
Glåmdalen 19. september 1992
Glåmdalen 21. september 1992

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Innlandet
Sport i 1992
Idrett i Åmot
Stavanger maritime museum

Stavanger maritime museum  er eit norsk spesialmuseum for den maritime historia til Sørvestlandet. Museet blei skipa i 1926 under namnet Stavanger Sjøfartsmuseum, og skifta namn til Stavanger maritime museum 1. juli 2012.

Om museet 
Skipinga i 1926 kom etter initiativ frå eldsjelar i Stavanger Rederiforening, Stavanger Søemandsforening og Stavanger Museum.  I 1979 blei Stavanger Sjøfartsmuseum slått sammen med Stavanger Museum, og frå 1. juli 2010 blei det ei avdeling ved MUST – Museum Stavanger AS ved samanslåinga av Stavanger Museum og Rogaland Kunstmuseum.

Skuter

«Anna af Sand» 
I 1973 mottok museet jakta «Anna af Sand» som gåve frå skipsreiaren Torolf Smedvig. «Anna af Sand» har siden blitt svært mye brukt til formidling av lokal kystkultur og til representasjon, og har utført fleire utanriksseilasar. I 1985 opna Sjøfartsmuseet nye permanente utstillingar i dei  restaurerte kjøpmannsgardane Nedre Strandgate 17 og 19. Gjennom utstillingar, undervisingsopplegg, føredrag og familiearrangement auka museet tilbodet til skule og publikum elles.

«Wyvern» 
21. august 1984 blei lystfartøyet «Wyvern» gjeve som gåve til Stavanger Sjøfartsmuseum. Skuta blei teikna av Colin Archer for forretningsmannen Frederic Croft, og sjøsett i 1897. Croft selde båten ut av landet i 1909, og deretter hadde han fleire eigrar før han blei funnen i svært dårleg forfatning i Ibiza i 1978. Nokre norske selskap gjekk saman om å kjøpa han tilbake, og sørgde for å få han restaurert.

Overrekkinga til museet i 1984 blei utført av kronprins Harald. Sidan då har fartøyet representert museet, byen og landet både i nære og fjerne farvatn.

Museumsbygningen 
Museunsavdelinga i Nedre Strandgate 19 har i nokre samanhengar blitt kalla ein kunstnarheim, ettersom den dansk-tyske naturvitaren, filosofen og forfattaren Henrik Steffens blei fødd her, og budde her i dei tre fyrste leveåra. Huset er merkea med eun plakett, og tida her er kort omtalt i Steffens sine memoar Hvad jeg oplevede.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Stavanger maritime museum» frå ,  den 25. august 2021.

Bakgrunnsstoff 
 Stavanger maritime museum
 Hilde Diesen. Dikterhus. Tell forlag, 1994 (''bokhylla.no – fulltekst)

Museum i Stavanger
Kunstnarheimar
Skipingar i 1926
Sjøfartsmuseum i Noreg
Samferdslehistorie i Rogaland
Nasjonalhelt

Nasjonalhjelt er ein historisk eller legendarisk person ein hyllar eller har hylla som ein helt i ein nasjon.
Dette kan til dømes vera fordi han verna landet i krig eller på anna vis.

Nasjonalheltar blir ofte brukte i nasjonalistisk propaganda. I samband med dette er dei ofte gjenstand for historierevisjonisme.

Ei rekkje land kan også utnemna nasjonalhelt som ei ærestilvising, i form av prisar, ordenar, monument og liknande.

Nasjonalheltar 
(i utval)
 Albania: Skanderbeg
 Bolivia: Simón Bolívar
 Chile: Bernardo O'Higgins
 Danmark: Niels Ebbesen
 Filippinane: Benigno Aquino
 Frankrike: Jeanne d'Arc
 Guatemala: Tekun Umam
 India: Mahatma Gandhi
 Italia: Giuseppe Garibaldi
 Jugoslavia: Josip Broz Tito
 Kina: Mao Zedong
 Cuba: An Betancou
 Mexico: Benito Juárez
 Mongolia: Djengis khan
 Nord-Korea: Kim Il-sung, Kim Jong-il
 Noreg: Anna Colbjørnsdatter
 Russland: Aleksandr Nevskij
 Sovjetunionen: Lenin
 Skottland: William Wallace
 Storbritannia: Horatio Nelson, Frederick Sleigh Roberts, 1. earl Roberts, Winston Churchill
 Sveits: Wilhelm Tell
 Sverige: Gustav Vasa, Gustav II Adolf, Karl XII
 Sør-Afrika: Nelson Mandela
 Tyrkia: Mustafa Kemal Atatürk
 Tyskland: Otto von Bismarck
 Ungarn: Árpád
 USA: Abraham Lincoln, George Washington

Sjå òg 
 Folkehelt
 Landsfader og landsmoder
 Personar som nasjonalsymbol
 Personkult
 Vernehelgen

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Nationalhjälte» frå ,  den 25. august 2021.  
 
Nasjonalisme
 Nasjonal
John Ray

John Ray () var ein engelsk prest og naturvitskapsmann som vart verdsett som ein av dei tidlegaste naturforskarane blant dei engelske prestane. Fram til 1670 skreiv han namnet sitt som John Wray. Han publiserte viktige arbeid om botanikk, zoologi og naturleg teologi. Han er kjent for klassifisering av plantar i verket Historia Plantarum, eit viktig skritt mot moderne taksonomi. Ray avviste systemet med dikotomisk inndeling der artar vart klassifiserte i samsvar med eit førehandsoppfatta, enten/eller typesystem. I staden klassifiserte han plantar i samsvar med formlikskapar og forskjellar som kom fram ved observasjon. Han var blant dei første som freista ein biologisk definisjon for omgrepet 'art', som «ei gruppe morfologisk liknande organismar som stammar frå ein felles forfar». Eit anna vesentleg bidrag til taksonomi var inndelinga hans av plantar i dei med tofrøbladingar (dicotyledoneae) eller berre eitt, einfrøbladingar, ei inndeling som blir brukt i taksonomi i dag.

Kjelder 
Første versjon av denne artikkelen bygger på innleinga av «John Ray» frå ,  den 25. august 2021  
 
Referansar

Bakgrunnsstoff 

Engelske vitskapsfolk
Nordisk meisterskap i orientering 1993

Nordisk meisterskap i orientering 1993, den nittande i sitt slag, vart avvikla dagane frå 3. til 6. juni 1993 i Sibbo i Finland. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.

Karar

Klassisk-distanse, 14 km

Kortdistanse – 4,54 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse, 8,5 km

Kortdistanse – 3,87 km

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 4. juni 1993
Arbeiderbladet 7. juni 1993

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Finland 
Sport i 1993
Nordisk meisterskap i orientering 1995

Nordisk meisterskap i orientering 1995, den 20. i sitt slag, vart avvikla dagane frå 2. til 5. juni 1995 i Skellefteå i Sverige. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.

Karar

Klassisk-distanse – 14,9 km

Kortdistanse – 5,3 km

Stafett

Kvinner

Klassisk-distanse – 9 km

Kortdistanse – 4 km

Stafett

Kjelder
Arbeiderbladet 3. juni 1995
Halden Arbeiderblad 6. juni 1995

Nordisk meisterskap i orientering
Idrettstilskipingar i Sverige 
Sport i 1995
Øyfjellet vindpark

Øyfjellet vindpark er eit vindkraftverk som i 2020 og 2021 vart utbygd vest for Øyfjellet i Vefsn kommune.  Øyfjellet vindpark vil årleg produsere rundt 1200 GWh ved hjelp av 72 vindmøller. Den totale installerte effekten er 400 MW. Utbygginga blir gjennomført av prosjektselskapet Øyfjellet Wind AS som er heileigd av Raven Project II Carl i Luxemburg, i samarbeid med Eolus Vind Norge som er heileigd av den svenske selskapet Eolus Vind AB. 

Vindmølleparken, som har eit konsesjonsområde på 40 km², får 72 vindmøller med navhøgde på 105 m og rotordiameter på 149 m. Konsesjonsområdet ligg aust for Hundålvatnet, frå Elvdalsfjellet i sør til Digermulen i nord. Krafta blir overført til transformatorstasjon i Marka i Vefsn. Dette området er ein del av Jillen Njaarke/Brønnøy/Kvitfjell-Brurskanken reinbeitedistrikt. Utbygginga har møtt motstand både frå dei som driv reindrift i området og frå organisasjoner som ivaretar klassisk naturvern og friluftsliv. Krafta frå vindkraftverket vil dekkje ein tredel av kraftbehovet til aluminiumsverket Alcoa driv i Mosjøen.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 Øyfjellet vind. Prosjektet si eiga nettside.
 Motvind Naturvernorganisasjonen Motvind si nettside med informasjon om prosjektet. 

Vefsn kommune
Vindkraftverk