alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Ertebønne

Ertebønne (Cajanus cajan), også kjend som kongoert eller cajanbønne, er ein plante i erteblomefamilien som er ein viktig matplante i tropiske land. Planten er ikkje kjend som viltveksande, men stammar truleg frå tropisk Afrika. 

Ertebønnebusken blir 2–3 m høg. Stengelen er kanta og blada er trekopla. Planten blomstrar heile året. Blomane er gule eller raudstripa. Belgane er hårete og krumme med skrå innknip mellom frøa. 
Ertebønne er ein viktig kulturplante i tropane, og blir som oftast dyrka som eittårig plante. Ertebønner kan gje eit viktig proteintilskot i kosten. Planten blir også brukt til dyrefôr og brensel.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Belgfrukter
Erteblomfamilien
Tropiske grønsaker
6. stridsvognbrigade

6. stridsvognbrigade (russisk full nemning 6-я отдельная танковая Ченстоховская Краснознаменная ордена Кутузова II степени бригада, '6. sjølvstendige Tsjenstokhovskaja Raude Fane med Kutuzov-orden av andre grad stridsvognbrigade') er ein brigade i 1. stridsvognarmé i Vestre militærdistrikt i Russland som høyrer til i Mulino i Nizjegorod oblast.

Historie
Brigaden vart oppsett i 2009 på basis av 100. stridsvognregiment.

Væpning  
  Т-72B3
  BMP-2

Referansar

Stridsvognbrigadar i Russland
150. motoriserte infanteridivisjon

150. motoriserte infanteridivisjon (russisk 150-я мотострелковая Идрицко-Берлинская ордена Кутузова дивизия), full nemning 150. Idritsko- Berlin motoriserte infanteridivisjon med Kutuzov orden, er ein russisk divisjon i 8. kombinerte armé i Søre militærdistrikt forlagt til Novotsjerkassk

Referansar

motoriserte infanteridivisjonar i Russland
4. stridsvogndivisjon

4. stridsvogndivisjon (russisk full nemning 4-я гвардейская танковая Кантемировская ордена Ленина Краснознамённая дивизия имени Ю. В. Андропова, '4. garde Kantemir Raude Fane med Leninorden og nemning etter Ju. V. Andropov stridsvogndivisjon) er ein divisjon underlagt 1. stridsvognarmé i Vestre militærdistrikt.

Referansar

Stridsvogndivisjonar i Russland
Elīna Garanča

Elīna Garanča () er ein latvisk operasongar (mezzosopran). Ho har studert ved Musikkakademiet i Latvia i Riga, og har sidan enden av 1990-talet vore aktiv på fleire internasjonale operascenar, mellom anna på operaane i Frankfurt og Wien.

Det internasjonale gjennombrotet til Garanča kom ved Festspela i Salzburg i 2003, då ho song rolle som «Annio» i La clemenza di Tito av Mozart. I 2008 song ho «Rosina» i Barberen i Sevilla av Giocchino Rossini på Metropolitan Opera i New York.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 

Latviske operasongarar
Marine Le Pen

Marine Le Pen () er ein fransk advokat og politikar. Ho har vore leiar av det franske partiet Front National sidan januar 2011. Le Pen er den yngste av dei tre døtrene til Jean-Marie Le Pen, og tok over leiarvervet etter far sin, som hadde leidd partiet sidan det vart etablert i 1972.

Marine Le Pen var presidentkandidat for Front National under presidentvalet i Frankrike 2017. Ho fekk 21,4 prosent av røystene i første runde av valet og kom dermed vidare til den andre runden. 23. april 2017 gjekk ho mellombels av som partileiar for å fokusere på presidentkandidaturen.

Marine Le Pen har lang bakgrunn frå Front National. Ho vart medlem av partiet allereie som attenåring i 1986, og har hatt ei rekke verv før ho til slutt vart partileiar. Valet av Marine Le Pen som leiar av Front National representerte ein kontinuitet i politikken til partien, men Marine Le Pen skil seg likevel frå far sin på einskilde område, ikkje minst i framtoning. Ho har eit uttalt mål om å betre ryktet til partiet, om å modernisere det, gjere det mer stuereint og utvide fokus til å handle om meir enn innvandring og tryggleik. Samstundes forfektar ho dei same prinsippa og har same politiske plattform som føregangaren.

Kjelder 
 

Franske politikarar
Document.no

Document.no er ei norsk nettavis som inneheld politisk analyse, kommentarar, essay og reportasjar og som gjev ut bøker innan politisk filosofi på Document forlag. Nettstaden har hovudvekt på norsk og europeisk politikk med fokus på utfordringar knytte til innvandringar og møte mellom islamske- og andre kulturar. Document.no dekker også internasjonal politikk og har eiga spalte med gjesteskribentar frå inn- og utland. Nettstaden presenterer også kunstnerisk stoff innan litteratur, biletkunst og musikk.

Talet på unike lesarar per månad låg i april 2012 på over . Nettstaden oppgav i juni 2015 å ligge stabilt på om lag  unike lesarar, og oppgav nær 270 000 lesarar for september 2016. Document.no er eigd og utgjeve av aksjeselskapet med same namn. Hans Rustad er redaktør og dagleg leiar.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Document.no» frå ,  den 30. april 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Norske aviser etter namn
Norske nettaviser
Skipingar i 2003
Human Rights Service

Human Rights Service (HRS) er ei norsk stifting som vart oppretta i 2001 for å arbeide for eit velfungerande, multietnisk samfunn. Organisasjonen ønskjer å bidra til betre integrering og førebygging av brot på sentrale menneskerettar gjennom spreiing av informasjon. HRS er særleg kjent for arbeidet sitt mot tvangsekteskap og kvinneundertrykking av religiøs eller kulturell art. Organisasjonen har også stilt seg kritisk til det verdimessige og økonomiske utbyttet ved høg innvandring.

Informasjonsleiar Hege Storhaug har vore ein markant frontfigur for organisasjonen sidan starten. Gjennom fleire bøker har ho retta eit kritisk søkelys mot negative sider ved islam, mellom anna i boka Islam, den 11. landeplage som vart gjeve ut i 2015.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettstad

Norske stiftingar
Skipingar i 2001
Islamkritikk
Totskoje

Totskoje (russisk skrift То́цкое) er ein landsby og administrative sentrumet av Totskij-distriktet i Orenburg oblast i Russland. Folkesetnaden er 6 898 (folketeljinga 2010).

Under andre verdskrigen var staden  ein krigsfangeleir for polske fangar. I 1941-1942, var staden ein leir for utdanning av polske styrkar i aust av Władysław Andar. Eit monument for polske soldatar er reist der.

I 1954 var Totskoje testområde for sovjetiske kjernefysiske testar. Totskoje har òg  ein flyplass og base for flyvåpenet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Totskoje» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Orenburg oblast
John Sivebæk

John Sivebæk () er ein dansk tidlegare fotballspelar frå Vejle, som vart europameister med Danmark i 1992. Han var ein snøgg, offensiv og teknisk sterk sideback spelte 87 landskampar i tida 1982-92.

Klubbspel
Sivebæk spelte dansk toppfotball med heimlege Vejle Boldklub åra 1980-84, og var i 1981 med å vinne cupfinalen 2-1 over BK Frem og verte seriemeister i 1984. Vinteren 1985 fekk han kontrakt med Manchester United, der han fekk heller lite speletid. Frå 1987 til -91 var han aktiv i franske AS Saint-Étienne, medan han i 1991/92-sesongen spelte for konkurrenten AS Monaco. Etter to sesongar i italienske Pescara  vende han i 1994 heim til Vejle BK. Han avslutta si tid som aktiv med spel på Aarhus GF (AGF) i 1996/97-sesongen.

Landslagspel
Sivebæk debuterte på landslaget i mai 1982, og spelte i tre av Danmark fire kampar i fotball-EM 1984. Han skåra sitt einaste landslagsmål då Irland vart slått 4-1 i ein VM-kvalifiseringskamp i november 1985. Både under VM i fotball 1986 i Mexico og EM i fotball 1988 deltok han i fleire av dei danske kampane. Høgdepunktet kom då Danmark overraska ved å vinne europameisterskapen i Sverige i 1992, etter 2-0 over Tyskland i finalen. Han bidrog då i alle seks kampane, i sjølve finalen vart han skadd midtvegs i andre omgang og bytta ut. Seint om hausten 1992 vart han bytta ut då danskane gjesta Nord-Irland, i det som vart hans 87. og siste landskamp.

Merittar
Europameister: 1992 med Danmark
Dansk seriemeister: 1984 med Vejle BK
Dansk cupmeister: 1981 med Vejle BK

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Sivebæk» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Europameistrar i fotball
Spelarar i Fotball-EM 1984
Spelarar i Fotball-VM 1986
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-EM 1992
Vejle-spelarar
Saint-Étienne-spelarar
Manchester United-spelarar
Pescara-spelarar
AGF-spelarar
Monaco-spelarar
Kim Vilfort

Kim Vilfort () er ein dansk tidlegare fotballspelar frå Valby, som skåra det andre målet då Danmark vann EM-finalen 1992 med 2-0 mot Tyskland. Frå 1987 til -98 var han med å vinne ti meistertitlar med Brøndby, sju i serien og tre i cupen. Midtbanespelaren spelte 77 landskampar i tida 1983-96 og skåra 14 mål.

Klubbspel
Vilfort spelte på Skovlunde IF til han sommaren 1981 melde seg inn i Boldklubben Frem og fekk sin debut i nasjonal toppfotball. Sesongen 1985/86 var han aktiv på franske Lille OSC, men treivst ikkje med den defensive spelestilen til trenaren. I juli 1986 fekk han kontrakt med Brøndby IF i København, og dei neste tolv åra var han som offensiv midtbanespelar ein sentral aktør på bana og i laget. Han vart elles kåra til årets fotballspelar 1991 i Danmark, jamsides Peter Nielsen.

Landslagsspel
Vilfort debuterte for Danmark 5. oktober 1983, men det var fyrst frå 1987 han var jamt å sjå i landslagsdrakt. Han deltok i to av kampane då Danmark rauk ut or EM i fotball 1988 etter innleiingsrundane. Fire år seinare spelte han fire av kampane då Danmark vann europameisterskapen, mellom anna både semifinalen mot Nederland og finalen mot Tyskland. I EM-finalen i Göteborg fastsette han sluttresultatet til 2-0 med ei skåring i det 78. minutt. Under fotball-EM 1996 i England deltok han i sine to siste landskampar, i den 77. og siste i Sheffield vart han bytta ut. Han stod då med 14 landslagsmål.

Merittar
Europameister: 1992 med Danmark
Dansk seriemeister: 1987, 1988, 1990, 1991, 1996, 1997 og 1998 med Brøndby IF 
Dansk cupmeister: 1989. 1994 og 1998 med Brøndby IF

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kim Vilfort» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Danske fotballspelarar
Brøndby-spelarar
Lille-spelarar
Spelarar i Fotball-EM 1988
Spelarar i Fotball-EM 1992
Spelarar i Fotball-EM 1996
1. stridsvognbrigade

1. stridsvognbrigade (russisk 1-я Уральско-Львовская танковая бригада, full nemning 1. Ural-Lvov stridsvognbrigade) er ein stridsvognbrigade underlagt 20. kombinerte armé i Vestre militærdistrikt i Russland. Han er forlagt i staden Bogutsjar.

Historie

Brigaden var tidlegare 10. garde stridsvogndivisjon og våpen- og materiellbase med neminga 262. våpen- og materiellbase på same staden.

Referansar

Kjelder
https://lenta.ru/news/2015/09/14/tank/

Stridsvognbrigadar i Russland
3. motoriserte infanteridivisjon

3. motoriserte infanteridivisjon (russisk 3-я мотострелковая Висленская Краснознамённая, орденов Суворова и Кутузова дивизия), full nemning 3. Vislensk Raude Fane med Suvorov og Kutuzov sin orden, er ein divisjon underlagt 20. kombinerte armé i Vestre militærdistrikt i Russland. Han er forlagt til Bogutsjar.

Samansetjing 

 Divisjonsstab i Valujki     (russisk: штаб дивизии (в/ч 54046))
 237. stridsvognregiment i Soloti     (russisk: гвардейский танковый полк (в/ч 91726, Солоти))
 252. motorisert infanteriregiment i Bogutsjar    (russisk: гвардейский мотострелковый полк (в/ч 91711, Богучар))
 752. motorisert infanteriregiment i Valujki og Soloti  (russisk: мотострелковый полк (в/ч 34670, Валуйки и Солоти))
 99. sjølvdreve artilleriregiment i Bogutsjar      (russisk:  самоходно-артиллерийский полк (в/ч 91727, Богучар))
 1143. luftvernregiment i Belgorod oblast   (russisk:зенитно-ракетный полк (Белгородская область) )
 84. etterretningsbataljon i Valujki    (russisk:отдельный разведывательный батальон (в/ч 22263, Валуйки))
 159, panservernbataljon  i Bogutsjar  (russisk:отдельный противотанковый артиллерийский дивизион)
 692. sambandsbataljon i Valujki    (russisk:  отдельный батальон связи (в/ч 22463, Валуйки))
 337. ingeniørbataljon i   Bogutsjar   (russisk:  отдельный инженерно-саперный батальон (в/ч 91717, Богучар))
 911. forsyningsbataljon i  Bogutsjar   (russisk:  отдельный батальон материального обеспечения (в/ч 54366, Богучар))
 231. sanitetsbataljon i Bogutsjar       (russisk:   отдельный медицинский батальон (в/ч 83833, Богучар))
 eit dronekompani         (russisk:отдельная рота беспилотных летательных аппаратов)
 eit elektronisk krigføringskompani i Valujki   (russisk: отдельная рота радиоэлектронной борьбы (Валуйки))
 eit ABC-verkkompani     (russisk: отдельная рота радиохимической и биологической защиты)

Referansar

Motoriserte infanteridivisjonar i Russland
Dirty rice

Dirty rice er ein tradisjonell risrett frå Sørstatane i USA. Han blir kalla dirty ('skitten') på grunn av den litt skitne fargen gjeven av innvolane og krydderet ein har oppi. Eit anna namn på retten er rice dressing. 

Ein lager typisk dirty rice med kvit ris, kyllingkjøt som krås, lever og andre innvolar. Ein kan også bruka kjøtdeig frå svin eller storfe, særleg i variantar kalla rice dressing. Andre ingrediensar er grøn paprika, selleri, lauk og krydder som cayenne og svart pepar. Vanleg garnityr er persille og vårlauk.

Dirty rice er særleg knytt til cajunfolk og louisianakreolar. Slike blanda risretter er vanlege i afroamerikansk og karibisk matlaging.

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Cajunkultur
Kultur i Louisiana
Risretter
USA-amerikansk mat
Sørstatskultur
Akutaq

Akutaq (alaskayupik, yugtunskrift ᐊᑯᑕᖅ) er ein matrett frå vestre Alaska og nordlege Canada. Ordet tyder 'noko blanda'. Tradisjonelt blei retten laga av piska feitt som ein blanda med bær, grøne blad eller kokt, most fisk. 

Tradisjonelle feitt ein har brukt til å laga akutaq er feitt eller talg frå sel, karibu (rein), fisk eller fugl. I nyare tid har ein også teke i bruk kommersielle feittprodukt som Crisco. Tradisjonelle tilsetjingar er arktiske bær som tranebær, prydbringebær, krekebær, blåbær eller molte eller blad av til dømes syre (Rumex arcticus). Andre moglege tilsetningar er vatn, snø eller fisk. Nyare ingrediensar er sukker, mjølk, egg, rosiner, innkjøpte bær, hermetisk frukt eller potetstappe.

Den tradisjonelle retten er svært næringsrik ettersom ein blandar feitt med høgt A- og D-vitamininnhald med ingrediensar som inneheld mykje C- og E-vitaminar.

Akutaq laga med snø blir kalla snø-akutaq (snow akutaq). På engelsk er retten også kjend som Alaskan ice cream, Eskimo ice cream, Indian ice cream og Native ice cream.

Sjå òg
 Tolkusha
 Pemmican

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Akutaq» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Bærretter
Kultur i Alaska
Inuittisk mat
Yupikkultur
Chukchikultur
USA-amerikansk mat
Kanadisk mat
Nordamerikansk urfolksmat
144. motoriserte infanteridivisjon

144. motoriserte infanteridivisjon (russisk: 144-я мотострелковая Виленская Краснознамённая, орденов Суворова, Кутузова и Александра Невского дивизия (fork. 144 мсд), full nemning  144. Vilensk Raude Fane med Suvorov og Kutuzov orden motoriserte infanteridivisjon, er ein divisjon under 20. kombinerte armé i Vestre militærdistrikt i Russland. Han er forlagt med hovudkvarter i Jeljnja i Smolensk oblast.

Historie
144. divisjon vart atter oppsett på slutten av 2016 på basis av mellom anna to brigadar:
23. motoriserte infanteribrigade med hovudkvarter i Valujki i Belgorod oblast‎
28. motoriserte infanteribrigade med hovudkvarter i Klintsy i Brjansk oblast

Referansar

Motoriserte infanteridivisjonar i Russland
Vortemjølkfamilien

Vortemjølkfamilien (Euphorbiaceae) er ein plantefamilie i ordenen Malpighiales. Familien omfattar rundt 5000 artar fordelt på 300 planteslekter. 
Namnet kjem av at ein tidlegare trudde at den kvite safta til plantar i vortemjølkslekta Euphorbia tidlegare blei rekna som vortefjerningsmiddel.

Kjende potteplantar som julestjerne, kristpalme (castor) og kroton høyrer til i vortemjølkfamilien.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Vortemelkfamilien» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Plantefamiliar
Mulino i Nizjegorod oblast

Mulino (russisk skrift Му́лино) er eit landleg område i Volodarsky-distriktet i Nizjegorod oblast i Russland. Folkesetnaden er 13 008 (folketeljinga 2010, 11 711 i 2002). Telefonkode: +7 83136. Postnummer: 606083.

Militært øvingsområde 
Ei lokal avis skildrar Mulino som "omgjeve av militære einingar". Eit viktig anlegg i området er Mulino øvingsomåde for russiske landstyrkar, som i september og desember 2007 var gjenstand for felles amerikansk-russiske militære øvingar, ein del av serien med kodenamn "Torgau" (etter byen i Tyskland som vert rekna som del av den felles militære historia i båe land). Felles øvingar i Mulino var opphavleg planlagt for 2006 ("Torgau-2006"), men vart avlyst, moglegvis på grunn av protestar frå enkelte lokale grupper mot at utanlandske militære troppar var til stades på russisk jord.

Mellom militære einingar oppført av Kommersant-Vlast i 2002 på Mulino var 34. artilleridivisjon, 99. sjølvdrevne artilleriregiment (3. MID), 211. artilleri-øvingsbrigade, 245. motoriserte infanteriregiment (3 MID), 752. motoriserte infanteriregiment,  237. og 100. stridsvognregimenter (3. MID), ei anna eining, og ein straffebataljon. Hovudkvarter for 3. motoriserte infanteridivisjon (3. MID) var i nærleiken av Nizjnij Novgorod.
Det er òg ein straffebataljon på staden.
Fleire militære reorganiseringer har no (2016) skjedd. 
 

I 2014 vart eit nytt øvingssenter sett opp i Mulino -  i samsvar med ei avtale inngått med Rheinmetall i Tyskland - verd €100-millionar. Det er eit øvingsområde på brigade-storleik for simulering av kampsituasjonar og øving av trefftryggleik med militære våpen. På grunn av Ukraina-krisa i 2014 og Russland si deltaking i konflikten i Ukraina og sanksjonar pålagd av EU mot Russland, måtte Rheinmetall avlysa denne avtala med det russiske Forsvaret.

Referansar

Kjelder 
 Государственно-правовой департамент Нижегородской области. Приказ №3-од от 27 января 2016 г. "Об утверждении реестра административно-территориальных образований, городских и сельских населённых пунктов Нижегородской области". Опубликован: "Нижегородская правда", №27(26048) (начало) и №30 (26051) (окончание), 19 и 26 марта 2016 г.Mal:RussiaAdmMunRef
Rosjtsjinskij i Samara oblast

Rosjtsjinskij (russisk skrift Ро́щинский) er ein byliknande busetnad i Volzhsky-distriktet i Samara oblast i Russland. Folkesetnaden er 11 920 (folketeljing 2010, 12 878 i 2002).

Historie 
Det starta som ein liten landsby i 1932. Den første militære garnisonen var etablert her i 1933; og fleire vart organisert gjennom 1960-talet og 1970–talet. Det primære føremålet med desse garnisonane var å øva troppar før ein sende dei til Aust-Tyskland. Etter gjenforeninga av Tyskland i 1990, vart 100 000 Sovjetiske soldatar flytta tilbake til Russland, og Roshchinsky vart eitt av måla for den hjemvende soldatar, inkludert 3. Spetsnaz Brigade, og 589. Motoriserte infanteriregiment (seinare vart den 15. motoriserte infanteribrigade).

Dei militære garnisonarane vart innlemma som ein garnisonsby, og er oppkalla Roshchinsky 29. juni 1999. Namnet var offisielt godkjent av den føderale regjeringa den 5.  juni  2000.

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Rosjtsjinsky (Samara oblast)» frå ,  den 1. mai 2017.  

Busetnader grunnlagde i 1999
Samara oblast
30. motoriserte infanteribrigade

30. motoriserte infanteribrigade (russisk: 30-я отдельная мотострелковая бригада) er ei brigade som nyst (2016) er sett opp i Rosjtsjinskij i Samara oblast som del av 2. kombinerte armé.

Referansar

Motoriserte infanteribrigadar i Russland
15. motoriserte infanteribrigade

15. motoriserte infanteribrigade (fullt namn på russisk 15-я отдельная гвардейская мотострелковая Берлинская Краснознаменная ордена Кутузова бригада, '15. sjølvstendige Garde Berlin Raude Fane med Kutuzov sin orden motoriserte infanteribrigade') høyrer til dei fredsbevarande styrkane i Russland, men er òg ein del av 2. kombinerte armé og er forlagt i Rosjtsjinskij i Samara oblast.

Våpen
 41 T-72BМ
 130 BTR-70/BTR-80
 33 MT-LB
 18 2B14 Podnos
 18 2B9 Vasiljok 
 4 BRDM-2,
 12 9А33BМ2
 6 SA-13
 6 2S6 Тungusjka

Referansar

Motoriserte infanteribrigadar i Russland
21. motoriserte infanteribrigade

21. motoriserte infanteribrigade (russisk 21-я отдельная гвардейская мотострелковая Омско-Новобугская Краснознамённая, ордена Богдана Хмельницкого бригада), full nemning 21. sjølvstendige Garde Omsk-Novoburgsk Raude Fane med Bogdan Khmeljnitskovo orden motoriserte infanteribrigade. er ein russisk brigade forlagt i Totskoje som  ein del av 2. kombinerte armé. Han blei skipa 1. juni 2009 etter den russiske militærreforma i 2007.

Referansar

Motoriserte infanteribrigadar i Russland
Tamsweg

Tamsweg er ein by og ein kommune i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 17,4 km² og i kring 5 700 ibuarar. Byen Tamsweg, 1022 meter over havet, er administrasjonssete for Distriktet Tamsweg.

Omframt marknadsbyen Tamsweg ligg også landsbyane/grendene Haiden, Keusching, Lasaberg, Mörtelsdorf, Sauerfeld, Seetal og Wölting i kommunen.

Skirennaren Ingrid Stöckl er frå Tamsweg.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tamsweg» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Byar i Austerrike
Kommunar i delstaten Salzburg
Distriktet Tamsweg

Distriktet Tamsweg er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Salzburg som samsvarar med landskapet Lungau. Distriktet dekker ei flatevidd på 1004 km² og har om lag 20 500 ibuarar (2016). Marknadsbyen Tamsweg er administrasjonssenter for distriktet.

Kommuneskipnaden
Distriktet består av 15 kommunar; tre av desse er bykommunar (Marktgemeinde). Folketalet i dei tre bykommunane varierer frå 1 700 til 5 700 i folketal. Den mest folkerike av dei andre kommunane har rundt 2 400 ibuarar, lågast folketal i ein kommune er 282 i 2016.

 Göriach
 Lessach
 Mariapfarr
 Mauterndorf
 Muhr
 Ramingstein
 Sankt Andrä im Lungau
 Sankt Margarethen im Lungau
 Sankt Michael im Lungau
 Tamsweg
 Thomatal
 Tweng
 Unternberg
 Weißpriach
 Zederhaus

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bzirk Tamsweg» frå ,  den 1. mai 2017.  
 

Delstaten Salzburg
Distrikt i Austerrike
20. motoriserte infanteribrigade

20. motoriserte infanteribrigade i det russiske forsvaret var tidlegare (før 2009) 20. motoriserte infanteridivisjon og er forlagt i Volgograd som del av 8. kombinerte armé.

Referansar

Motoriserte infanteribrigadar i Russland
27. motoriserte infanteribrigade

27. motoriserte infanteribrigade (russisk 27-я отдельная гвардейская мотострелковая Севастопольская Краснознамённая бригада), full nemning 27. sjølvstendige Garde Sevastopol Raude Fane motoriserte infanteribrigade, er ein brigade i den russiske hæren. Han høyrer til Vestre militærdistrikt og er forlagt til Mosrentgen i Moskva oblast.

Referansar

Motoriserte infanteribrigadar i Russland
Mosrentgen

Mosrentgen er ein del av Novomoskovsk administrative bydel i Moskva.

Kjelder
Посёлок заво́да Мосрентге́н (Мосрентге́н) — посёлок в Новомосковском административном округе города Москвы в России. Расположен на юго-западной стороне МКАД. Население — 16 462[1] чел. (2010). Административный центр муниципального образования поселение «Мосрентген».

Градообразующим предприятием посёлка является завод «Мосрентген», производивший медицинскую технику и рентгеновские аппараты. Завод и дал название посёлку.

На территории посёлка находится Московское военно-музыкальное училище.

Moskva
Siri Ingvaldsen

Siri Ingvaldsen () er ein norsk bibliotekar og lærar. Ho er fødd i Bergen og busett i Dale i Sunnfjord i Fjaler kommune sidan 1983.

Ingvaldsen er bibliotekar og lærar, med hovudfag i historie. Ho har vore tilsett mellom anna ved Universitetet i Agder, Haugland Internasjonale Forskings- og Utviklingssenter (HIFUS), Røde Kors Nordisk United World College, i Fjaler kommune og i Sogn og Fjordane fylkeskommune. Sidan 2013 har ho vore tilsett som fylkesbiblioteksjef i Sogn og Fjordane.

Ingvaldsen har bidrege i bokprosjekt og tidsskrift med artiklar om bibliotekfaglege og historiske emne, og mellom anna vore prosjektleiar for prosjekt knytte til Gulatinget i Gulen kommune og internasjonalt tingstadsamarbeid i Nord-Atlanteren. Boka Gulatinget, utgitt på norsk i 2011 og engelsk i 2012, er resultat av eit formidlingsprosjekt om tingstaden.

I perioden 2009-2013 var Siri Ingvaldsen leiar i Program for skulebibliotekutvikling, ei nasjonal satsing som Universitetet i Agder gjennomførte på vegner av Utdanningsdirektoratet.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Norske og nordiske tidsskriftartiklar (NORART)

Kjelder
 Selja forlag

Norske sakprosaforfattarar
Norske bibliotekarar
Forfattarar frå Fjaler