alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
The Future Now

The Future Now er det sjuande studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Charisma Records i 1978. Det var det første soloalbumet til Hammill etter at bandet hans Van der Graaf Generator vart oppløyst i 1978, sjølv om han alt hadde gjeve ut fleire soloalbum medan bandet var aktivt. Albumet inneheld tolv korte songar, fleire av dei i new wave-stilen frå det siste VdGG-albumet The Quiet Zone/The Pleasure Dome.

Plateomslaget syner fleire fotografi av Brian Griffin som syner Peter Hammill med halve barten og skjegget barbert. 

«If I Could» vart omarbeidd og spelt inn på ny av Hammill for albumet The Love Songs i 1984

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill.

Medverkande
Peter Hammill – gitar, vokal, klaverinstrument, munnspel, elektronikk
David Jackson – saksofon (1, 2, 12)
Graham Smith – fiolin (5, 6, 12)

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Byfleet i Surrey)
Pat Moran – miksing (Rockfield Studios i Monmouth)
Brian Griffin – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Future Now» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
Peter Hammill sine notat på albumet

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1978
Charisma Records-album
PH7 av Peter Hammill

pH7 er det åttande studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Charisma Records i september 1979. Det var det siste Hammill-albumet på Charisma.

Songen «Porton Down» syner til det militære forskingsanlegget Porton Down i Wiltshire i England, medan teksten på «Imperial Walls» er ei omsetjing av dei første få linjene av det engelsk-saksiske diktet «The Ruin».

Songen «Not For Keith» er ei hyllest til Keith Ellis, eit tidlegare medlem av bandet Van der Graaf Generator, som då nettopp var død. 

«My Favourite» vart omarbeidd og nyinnspelt for Hammill-albumet The Love Songs i 1984.

«Faculty X» er ein referanse til synskheit i bøkene til Colin Wilson.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Peter Hammill – song, gitar, klaverinstrument, bass, trommer, trommemaskin
Graham Smith – fiolin 
David Jackson – saksofon, fløyte

Teknsik
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Wiltshire)
Pat Moran – miksing (Rockfield Studios i Monmouth)
Rocking Russian – kunstverk
Dan Kirk – fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «PH7 (Peter Hammill album)» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1979
Charisma Records-album
A Black Box

A Black Box er det niande studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på S-Type Records i august 1980.

Hammill spelte nesten alle instrumenta sjølv, inkludert trommene, noko han først hadde gjort på det førre albumet sitt, pH7. Den tidlegare Van der Graaf Generator-kollegaen David Jackson var gjeste artist i lag med David Ferguson frå new-wave-bandet Random Hold, som Hammill hadde produsert debutalbumet for.

Side 1 av plata inneheld ei samling av forskjellige songar, medan side to består av «Flight», som tar opp heile sida, men er delt inn i fleire seksjonar. Det var første gongen Hammill hadde gjeve ut ein lang song av den typen på eit av soloalbuma sine. 

Det kortvarige selskapet S-Type (namnet var eit ordspel på «stereo-type»), som albumet kom ut på, vart starta av Hammill og den dåverande manageren hans, Gail Colson. Colson hadde tidlegare vore direktør i det førre plateselskapet til Hammill, Charisma Records, som hadde droppa han frå stallen sin, like før han skulle spele inn A Black Box. S-Type verkar ikkje å ha vore eit suksessrikt føretak, og albumet vart seinare gjeve ut på lisens av Virgin Records, som sidan har kjøpt rettane til heile Charisma-katalogen til Hammill.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

Medverkande
Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument, trommer, bass
David Jackson – saksofon, fløyte på 4 og 8
David Ferguson – synthesiser og tamburin på 4, 6 og 7

Teknisk 
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Wiltshire)
David Lord – miksing (Crescent Studios i Bath)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «A Black Box» frå ,  den 28. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1980
C19

C19 eller C-19 kan visa til:

Teknologi
 Boeing C-19, ei militær nemning for serien med fly av typen Boeing 747-100
 Sauber C19, ein racerbil frå 2000 
 Colt Canada C19, rifle brukt av Canadian Rangers

Samfunn
 Covid-19
 Koronavirusutbrotet i 2019–2020
 C19: The Society of Nineteenth-Century Americanists, ein organisasjon
Chandra Sturrup

Chandra Sturrup () er ein bahamansk friidrettsutøvar frå Nassau. Ho var frå 1996 ein verdas beste kvinne-sprintarar i meir enn ti år. Ho vann VM-gull 1999 og OL-gull 2000 med Bahamas sitt kvinnelag i 4 x 100 meter stafett. Individuelt fekk ho med seg to bronsemedaljar frå 100 meter i verdsmeisterskapa 2001 og 2003.

Aktiv
Sturrup vart nummer fire på 100 meter under OL 1996 i Atlanta, der ho dagar seinare vann stafettsølv med Bahamas kvikke lag. I verdsmeisterskapen 1999 og i dei olympiske leikane 2000 sprang Sturrup den andre etappen for Bahamas-mannskapet som vart både verdsmeistrar og olympiske meistrar i 4 x 100 meter stafett. Savatheda Fynes, Pauline Davis og Debbie Ferguson var dei andre dobbel-vinnarane.

Individuelt sikra Sturrup seg bronsemedaljen på 100 meter i VM 2001, ein prestasjon ho gjentok i VM 2003. Under VM 2005 i Helsinki sette ho personbeste på same distansen med tida 10,84 sekund i semifinalen. I finalen måtte ho nøye seg med fjerdeplass etter eit løp på 11,09.

I sin siste store meisterskap, Berlin-VM 2009, var Sturrup med om å vinne sølv for Bahamas i 4 x 400 m stafett.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøket på 100 m (11,59=nr 35)
OL 1996 i Atlanta: Nr 4 på 100 m – 11,00 og nr 6 på 200 m – 22,54. Sølv i 4 x 100 m stafett (42,14)
VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,07=nr 19)
VM 1999 i Sevilla: Gull i 4 x 100 m stafett (41,92). Nr 7 på 100 m – 11,06. Utslått i semifinalane på 200 m (22,75=nr 14) 
OL 2000 i Sydney: Gull i 4 x 100 m stafett (41,95). Nr 6 på 100 m – 11,21. Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,21=nr 22)
VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje på 100 m – 11,02
VM 2003 i Paris: Bronsemedalje på 100 m – 11,02
OL 2004 i Aten: Utslått i kvartfinalane på 100 m (11,46=nr 25). Nr 4 i 4 x 400 m stafett (42,69)
VM 2005 i Helsinki: Nr 4 på 100 m – 11,09
VM 2007 i Osaka:  Utslått i semifinalane på 100 m (11,22=nr 13) 
OL 2008 i Beijing: Utslått i semifinalane på 100 m (11,22=nr 9) 
VM 2009 i Berlin: Sølv i 4 x 100 m stafett (42,29). Nr 7 på 100 m – 11,05

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Chandra Sturrup» frå ,  den 29. juli 2020.  
 

Bahamanske idrettsutøvarar
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1996
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2000
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2004
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2008
Folk frå Nassau
NM i sykling 1980 på landeveg

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1980 for menn vart avvikla i Larvik sundag 10. august 1980.

Menn, 180 km

Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1980 for kvinner vart avvikla i Larvik laurdag 9. august 1980.

Kvinner, 80 km

Kjelder
Sportsboken 80-81. Dreyer Bok Stavanger. 1980.

Noregsmeisterskap i 1980
Noregsmeisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Larvik
NM i sykling 1980 i tempo

Noregsmeisterskapen i sykling 1980 i temporitt for menn vart avvikla i Gvarv dagane 19. - 21. september.

Menn

50 km temporitt

100 km lagtempo 

Noregsmeisterskapen i sykling 1980 i temporitt for kvinner vart avvikla i Sandefjord sundag 17. august.

Kvinner

Kjelder
Sportsboken 80-81. Dreyer Bok Stavanger. 1980.

Noregsmeisterskap i 1980
Noregsmeisterskap i sykling
Idrettstilskipingar i Vestfold og Telemark
Idrett i Midt-Telemark
Idrett i Sandefjord
Sitting Targets

Sitting Targets er det tiande studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Virgin Records i juni 1981.  Det inneheld fleire songar i den ru new wave-stilen som var typisk for Hammill seint i 1970- og tidleg i 1980-åra, etter at bandet hans, Van der Graaf Generator, vart oppløyst. Det inneheld òg rolege balladar, som «Ophelia». «Stranger Still», «Sign» og «Central Hotel» har blitt mykje spelt på konsertane til Hammill i nyare år. 

«Ophelia» vart omarbeidd av Hammill i 1984 for albumet The Love Songs.

Plateomslag 

Plateomslaget syner kræsjtestdukker i eit bilete som kom frå Ford Motor Company.

Innhald
Alle songane er skrivne av Peter Hammill.

Medverkande

Peter Hammill - vokal, gitar, klaverinstrument
Guy Evans - trommer (spor: 1,2,6,7,9)
David Jackson - saksofon, fløyte (spor: 4,6,7,11)
Morris Pert - perkusjon (spor: 4,7,10)
Phil Harrison - synthesiser (spor: 3,8,9)

Teknisk 
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Wiltshire)
David Lord - miksing (Crescent Studios i Bath)
Rocking Russian - design
Ford Motor Company - fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sitting Targets» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1981
Virgin Records-album
Time Vaults

Time Vaults er eit samlealbum av Van der Graaf Generator. Det kom opphavleg berre ut på kassett i 1982, nesten fire år ette rVan der Graaf Generator vart oppløyst i 1978. Seinare vart det gjeve ut på vinyl og i 1992 kom det på CD. 

Albumet inneheld unytta opptak og øvingsopptak frå perioden 1972 til 1975, då bandet hadde ein pause. Innspelingane «har ikkje studiokvalitet», og somme av dei har ganske dårleg lyd med støy. Mellom anna inneheld albumet opptak frå dei første øvingane til Van der Graaf Generator då dei var komen saman att i 1975, som «Rift Valley». Øvingsversjonane av «Roncevaux» og «Black Room» er frå opptak i 1972, og var opphavleg meint for innspeling for det neste albumet deira i 1972. 

«Coil Night» vert framført med Peter Hammillpå bassgitar og David Jackson på piano. Tittelsporet «Time Vaults» bestod av fleire stykke som ikkje var gjevne ut før blanda med studioprat. Ein annan versjon av «Black Room» kom ut på soloalbumet til Peter Hammill, Chameleon in the Shadow of the Night. «Faint and Forsaken» er ein kombinasjon av instrumentalpartiet i «Forsaken Gardens» og «Faint-Heart and the Sermon», og versjonar av desse kom ut på Hammill-albuma The Silent Corner and the Empty Stage og In Camera.

Innhald

Medverkande
Van der Graaf Generator
Peter Hammill – vokal, gitar, piano, bass
David Jackson – saksofon, piano
Hugh Banton – orgel, bass
Guy Evans – trommer

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Time Vaults» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Van der Graaf Generator-album
Musikkalbum frå 1982
Album spelte inn i Rockfield Studios
EM i fotball 2017 for kvinner

Europameisterskapen i fotball 2017 for kvinner var den 12. europameisterskapen i fotball for kvinner. For fyrste gong fann meisterskapen stad i Nederland. Vertslandet Nederland vart europameister for fyrste gong etter siger 4-2 over Danmark den 6. august 2017 i Enschede.

Meisterskapsturneringa vart arrangert i Nederland i tida 16. juli til 6. august 2017. Kampane vart avvikla på sju ulike stader; Breda, Deventer, Doetinchem, Enschede, Rotterdam, Tilburg og Utrecht.

Arenaar

Gruppespelet

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Sluttspelet

Kvartfinalar

Semifinalar

EM-finalen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «EM i fotball for kvinner 2017» frå ,  den 29. juli 2020.  
 
Denne artikkelen bygger på «UEFA Women's Euro 2017» frå ,  den 29. juli 2020.  
 

Europameisterskapar i fotball
Fotball i 2017
Enter K

Enter k er det 11. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på Naive Records i oktober 1982.  Selskapet var eigd og styrt av Gordian Troeller, tidlegare manager for bandet til Hammill, Van der Graaf Generator og som hadde hatt suksess som manager for Orchestral Manoeuvres in the Dark.). Hammill gav sidan ut albumet på sitt eige Fie! label.

Albumet var det første studioalbumet til Hammill spelt inn med The K Group, eit band han skipa i 1981 for å turnere med dei tidlegare albuma A Black Box og Sitting Targets. Kva av medlemmane i bandet fekk eit alias: Hammill var K, John Ellis var Fury, Nic Potter var Mozart og Guy Evans var Brain. The K Group akkompagnerte òg Hammill på konserten hans i 1981 på Rockpalast, og på det første konsertalbumet hans, The Margin.

Enter k nådde 21. plassen på UK Indie Chart.

«Don't Tell Me» vart omarbeidd for Hammill-albumet The Love Songs.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill.

Medverkande
Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
John Ellis - sologitar
Nic Potter - bass
Guy Evans - trommer
David Jackson - saksofon på «The Unconscious Life» & «Don't Tell Me»

Teknisk 
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Wiltshire)
David Lord - lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)
Steve Byrne, Valerie Hawthorn - design
Jo Swan - fotografi

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Enter K» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1982
John Ellis

John Ellis () er ein engelsk gitarist og låtskrivar.

Karriere
Ellis var ein av dei som skipa pubrockbandet Bazooka Joe i 1970 og sidan punkrockbandet The Vibrators. I 1978 skipa han det kortvarige Rapid Eye Movement, før han la ut på ein solokarriere i 1979, og gav ut eit par singlar, mellom andre «Babies in Jars» som nådde 34. plassen på UK Indie Chart.

I 1980 turnerte Ellis med Peter Gabriel og spelte på albumet Peter Gabriel 4. Sidan 1982 spelte han på fleire album med Peter Hammill, og turnerte med Hammill av og på frå 1981 til 1989.  Frå 1981 til 1984 var han medlem av K Group i lag med Peter Hammill. 

I 1990-åra var Ellis medlem av The Stranglers, frå og med albumet Stranglers in the Night. I denne perioden skapte han musikk for kunstutstillingar i Europa og fleire kortfamiliar.

Diskografi

Solo
Microgroove (ukjend år)
In Rhodt  (Gallery Music #1) (1989)
Das Geheimnis Des Golem  (Gallery Music #2) (1991)
Destination Everywhere  (Gallery Music #3) (1995)
Our Internal Monologue  (Gallery Music #4) (1995)
Shock of Contact  (Gallery Music #5) (1996)
Acrylic (1997)
Spic 'N' Span (1999)
Map of Limbo (2008) 
Wabi Sabi 21© (2009)
Sly Guitar (2013)

Som bandmedlem
Med The Vibrators:
Pure Mania (1977)
V2 (1978)
VGuilty (1983)
Alaska 127 (1984)

Med The Stranglers:
Stranglers In the Night (1992)
About Time (1995)
Written in Red (1997)
Coup de Grace (1998)

Samarbeid
Med Peter Gabriel:
Peter Gabriel 4 (1982)

Med Peter Hammill:
Enter K (1982)
Patience (1983)
The Love Songs (1984)
The Margin (live, 1985)
Out of Water (1990) (Ellis also painted the picture on the cover)
Fireships (1992)
The Noise (1993)

Med Nic Potter:
Mountain Music (1983)
New Europe-Rainbow Colours (1992)

Med Judge Smith:
Curly's Airships (2000)
The Full English (2005)
Live in Italy 2005 (live, DVD, 2006)
The Light of the World (two-song CD single, 2007, as The Tribal Elders)
Orfeas (2011)

Med Cult With No Name
Above as Below (2012)
Another Landing (2013)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «John Ellis (guitarist)» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside

Folk frå¥ Kentish Town
Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Engelske punkrockgitaristar
Musikarar frå London
The Stranglers-medlemmar
Bazooka Joe-medlemmar
The Vibrators-medlemmar
Loops and Reels

Loops and Reels er det 12. studioalbumet til Peter Hammill, opphavleg gjeven ut på kassett på hans eige Sofa Sound i juni 1983. På baksida av omslaget står det «To songar, to dansestykke, fire nesten instrumentalar». Det kom ut på ny på CD i 1993 (med undertittelen «Analogue Experiments 1980-1983») på Hammill sitt eige Fie!, og med ommastring av Hammill. Hammill var både produsent og lydteknikar på innspelinga, utanom «A Ritual Mask», der David Lord var lydteknikar. «A Ritual Mask» kom først ut på Music and Rhythm, eit album frå 1982 med forskjellige artistar til støtte for Peter Gabriel-festivalen WOMAD. Ein annan versjon av «In Slow Time» var først gjeven ut i 1980 på Hammill-albumet A Black Box i 1980.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom «In Slow Time», skriven av Hammill og David Ferguson.

Medverkande
Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument

Technical
Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound i Wiltshire)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Loops and Reels» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1983
Patience av Peter Hammill

Patience er det 13. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut i august 1983 på Naive Records. Albumet vart ommastra og gjeve ut i 1991 på Fie! Records. Det var det andre albumet spelt inn med K Group som bestod av Hammill, Guy Evans, John Ellis og Nic Potter. Medlemmane i K Group hadde alias. Hammill var «K», Evans var «Brain», Ellis var «Fury» og Potter var «Mozart».

Patience nådde 15. plassen på UK Indie Chart.

«Patient», «Traintime» og «Comfortable» har alle spelt fast med Hammill i nyare år. 

«Just good Friends» vart omarbeidd for Hammill-albumet The Love Songs i 1984.

Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill.

Medverkande
Peter Hammill – vokal, klaverinstrument, gitar
Guy Evans – trommer, perkusjon
Nic Potter – bass
John Ellis – gitar

Andre medverkande
David Jackson – saksofon og panfløyte på 1 og 7
Stuart Gordon – fiolin på 3
David Lord – Prophet 5 på 3

Teknisk
David Lord – lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Patience (Peter Hammill album)» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1983
The Love Songs av Peter Hammill

The Love Songs er eit album av Peter Hammill, gjeve ut på Charisma Records i 1984.

Albumet er ei nyinnspeling av balladar frå tidlegare soloalbum av Hammill, alle omarbeidde og miksa på nytt for dette albumet. Solovokale vart erstatta på alle spor, utanom «Been Alone So Long». Alle spora var baserte på dei orignale multispora, utanom «Again» og «If I Could», som er basert på konsertopptak av K Group frå Margin-turneen.

Innhald

Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde

Medverkande

Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Love Songs (Peter Hammill album)» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1984
Charisma Records-album
The Margin

The Margin er eit konsertalbum av Peter Hammill frå konsertar tidleg i 1980-åra med hans K Group. Hammill var K (på vokal, piano og gitar), Nic Potter var Mozart (på bassgitar), Guy Evans var Brain (på trommer) og John Ellis var Fury (på korvokal og gitar). Albumet kom opphavleg ut som eit dobbeltalbum på Foundry Records i 1985. Det kom ut på nytt nokre år seinare på CD på Virgin Records i Storbritannia og hadde då eitt spor mindre for å få plass til alt på ei CD-plate. På den tyske CD-utgåva mangla det to spor. Hammilll har sidan gjeve ut albumet på sitt eige Fie! som The Margin +. Denne hadde heller ikkje med det eine sporet, «The Second Hand», men inkluderte ein ekstra disk med konsertopptak som var gjevne ut før på piratkopiplata The Secret Asteroid Jungle. 

Albumet vart gjeve ut utan konsertlydar (som applaus). Den ekstra plata som kom ut med The Margin + har derimot publikumslydar.

Plateomslaget er eit nakent svartkvittbilete av Hammill teken av den kjende nederlandske fotografen Anton Corbijn. Det har blitt eit ikonisk bilete av Hammill, og er ofte blitt brukt på plakatar og anna materiale.

Innhald

The Margin

+

Medverkande
The K Group
 Peter Hammill - vokal, gitar, piano
 John Ellis - sologitar og korvokal
 Nic Potter - bassgitar
 Guy Evans - trommer, perkusjon

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «The Margin» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Konsertalbum frå 1985
Skin av Peter Hammill

Skin er det 14. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Foundry Records i 1986 og sidan på CD på Virgin Records. 

Albumet inneheld singelen «Painting by Numbers», som kom ut på både 7"- og 12"-plater. Det var den 11. og til no siste singelen til Hammill. B-sida var songen «You Hit Me Where I Live», som ikkje var med på originalalbumet. Dette sporet kom seinare ut på CD-utgåva av albumet. Ei seinare CD-utgåve på DaTE kom med to ekstra spor, «You Hit Me Where I Live» plus «Painting by Numbers» (lang versjon).

Hammill nyttar seg av Yamaha DX7 på albumet, den første kommersielt suksessrike digitale synthesizeren, eit instrument som var typisk for stilen i 1980-åra og som han framleis nyttar seg av i dag. Han brukte òg ein Emu Drumulator trommemaskin.

Innhald
Alle songar av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde

Medverkande
Hugh Banton – cello
David Coulter – didjeridu
Guy Evans – perkusjon, trommer
Stuart Gordon – fiolin
Peter Hammill – gitar, klaverinstrument, vokal
David Jackson – saksofon
David Luckhurst – vokal

Teknisk
Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound)
Coach, Neil Perry, Stephen Street – lydteknikarar, miksing (The Wool Hall nær Bath)
Paul Ridout – lydteknikar, design
Arun Chakraverty – mastering

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Skin (Peter Hammill album)» frå ,  den 29. juli 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Peter Hammill-album
Musikkalbum frå 1986
Macon (fleirtyding)

Macon kan visa til:

Stadar
I Belgia
Macon i Belgia

I Frankrike
Mâcon

USA
Macon i Alabama
Macon i Georgia
Macon i Illinois
Macon i Mississippi
Macon i Missouri
Macon i Nebraska
Macon i Nord-Carolina
Macon i Tennessee
Slaget om Fort Macon
Carl Høegh

Carl Høegh () var ein norsk sivilingeniør. 

Høegh var fødd i Oslo og var bror til Leif Høegh. Han var knytt til reiarlaget Leif Høegh & Co. frå 1931 til 1971. 

Frå 1950 til 1960 var han formann i Institutt for Atomenergi, og frå 1951 til 1968 i Skipsteknisk Forskningsinstitutt. Han var òg formann i Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Forskningsråd frå 1960 til 1964. 

I 1961 gav han ut Tanker i tiden.

Kjelder

Norske sivilingeniørar
Christian Jensen (1870-1949)

Christian Jensen () var ein norsk båtbyggar. Han hadde virket sitt i Vollen i Asker. Han gjekk i lære og overtok verftet etter båtbyggaren Gudmundsen i 1897, og bygde alle slags båtar. Samarbeidet hans med båtkonstruktøren Johan Anker fram til 1915 resulterte i mange suksessrike konstruksjonar. Jensen satsa etter dette på større nyttefartøy, og fekk oppdrag frå Roald Amundsen om å byggja polarskipet «Maud» (1916–1917).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Christian Jensen (1870-1949)» frå ,  den 29. juli 2020.

Bakgrunnsstoff 

 Polarskipet «Maud» Kort skildring av polarskipet og byggeprosessen, av båtbygger Chr. Jensen sin
 Prosjekt Maud Returns Home, bergningsinitiativ anno 2011 for å heva Maud

Norske båtbyggjarar