alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Langtransport

Langtransport er transport over langa avstandar. Ofte forbind ein langtransport med transport etter vegen på vogntog, men transport på jarnbane, båt og fly er òg langtransport. I dag vert meir og meir varer transporterte over lange avstandar. Til dømes vert laks frå norske oppdrettsanlegg transportert til kundar i ulike europeiske land i frysebil. 

Vegtransport
Ulineært system

Ulineært system er eit ikkje-lineært system. Det vil seia at det ikkje er ein lineær samanheng mellom inngangs- og utgangssignala til systemet. Små ulineæritetar finn ein i alle fysiske system, men med ulineære system tenkjer ein fyrst og fremst på system med så store ulineæritetar at ein ikkje kan sjå kort frå dei når ein analyserer systemet. Typiske døme på ulineære system er hysterese i kjernemateriale i transformatorkjernar, progressive fjører, og så vidare.

Sjå òg 
 Lineært system

Signalhandsaming
Reguleringsteknikk
Presenning

Presenning er ein kraftig duk som vert nytta for å dekka over og verna ulike ting mot ver og vind. Presenningar er laga av vasstett materiale, som til dømes kanvas eller polyester dekt med ei eller anna form for plastmateriale. 

Ordet «presenning» kjem via lågtysk presenning, persenni(n)g frå fransk préceinte for 'kleding, vern'. Dette igjen er avleidd frå latin praecinctus, 'omgjeve'.

Presenningar vert nytta til å dekka og halda på plass stykkgods under transport og lagring, til å verna båtar i opplag mot regn og snø osb. På byggjeplassar nyttar ein ofte presenningar for å verna materialstablar og andre byggmaterialar.

Kjelder

Tekstilar
Emballasje
Ord frå lågtysk
Philips Records

Philips Records er eit plateselskap som vart stifta i 1950 som Philips Phonografische Industries (PPI) av det nederlandske elektronikkforetakett Philips. I 1962 stifta Philips Records og Deutsche Grammophon eit fellesforetak med namnet Phonogram.

Nederlandske plateselskap
Skipingar i 1950
Rykodisc

Rykodisc Records er eit amerikansk plateselskap. Det er eigd av Warner Music Group, opererer som ei eining under WMG sitt Independent Label Group og vert distribuert via Alternative Distribution Alliance.

Platselskapet hevda å vere det første sjølvstendige selskapet i USA som berre gav ut plater på CD, og vart stifta i 1983. Seint i 1980-åra byrja selskapet òg å gje ut kassettar med høg kvalitet og vinylar under namnet Ryko Analogue.

Rykodisc hadde suksess med nyutgjevingar på CD av artistar som Elvis Costello, David Bowie, Yoko Ono, Frank Zappa, Nine Inch Nails, Robert Wyatt, og Mission of Burma. Rykodisc har framleis rettane til katalogane til Zappa og Mission of Burma.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Rykodisc» frå ,  den 30. april 2011.

Bakgrunnsstoff
Offisiell side

Skipingar i 1983
USA-amerikanske plateselskap
Warner Music
Ragazzo Solo, Ragazza Sola

«Ragazzo Solo, Ragazza Sola» er ein versjon av den første hitsingelen til David Bowie, «Space Oddity» med italiensk tekst skriven av Mogol. 

Denne spesielle versjonen av «Space Oddity» vart laga for den italienske marknaden i november 1969. To italienske band, Equipe 84 og The Computers hadde alt spelt inn sine eigne italienske versjonar av «Space Oddity» og plateselskapet til Bowie følte truleg dette som ein trugsel for sjansane til Bowie sin eigen versjon i Italia. I staden for å omsetje den originale versjonen, skreiv Mogolo ein ny tekst, ei kjærleikssoge om eit ungt par som møtes på toppen av eit fjell, «Ragazzo Solo, Ragazza Sola» tyder «Einsam gut, einsam jente».

Denne versjonen vart seinare gjeven ut på albumet Rare å deluxe utgåva av albumet Space Oddity i 2009.

Innhald
 «Ragazzo Solo, Ragazza Sola» (Bowie, Mogol) – 5:15
 «Wild Eyed Boy from Freecloud» (Bowie) – 4:59

Medverkande
 Produsent: Gus Dudgeon

 Musikarar:
 David Bowie – Vokal, gitar, stylophone
 Herbie Flowers – Bass
 Terry Cox – Trommer
 Rick Wakeman – Mellotron
 ukjend strykeseksjon

Singlar frå 1969
Songar frå 1969
David Bowie-songar
Songar skrivne av Mogol
Holy Holy

«Holy Holy» er ein song av David Bowie gjeven ut som singel i januar 1971. Han vart spelt inn i november 1970, etter The Man Who Sold the World var ferdig, sidan det ikkje var nokre klåre singlar på dette albumet. Som dei førre singlane til Bowie selde han dårleg og nådde ikkje salslistene.

På denne tida var Marc Bolan i T.Rex ei stor inspirasjonskjelde for Bowie. På denne songen, i følgje NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray, «påverka Bolan Bowie så mykje at det nesten var snakk om å vere besett av ein demon». B-sida til singelen var ein annan Tyrannosaurus Rex-aktig song kalla «Black Country Rock». Bowie spelte «Holy Holy» på britiske Granada Television ikledd ein kjole, som han òg hadde på seg på omslaget til den britiske utgåva av The Man Who Sold the World, som snart kom ut.

Ein meir oppjaga versjon av songen vart spelt inn i 1971 for The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars. Han kom derimot ikkje med på albumet, men vart sidan gjeven ut som B-sida til «Diamond Dogs» i 1974. Denne versjonen vart òg gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av The Man Who Sold the World i 1990 (trass i at omslaget omtalar songen som den originale innspelinga), samt på bonusplata til Ziggy Stardust - 30th Anniversary Reissue i 2002. Bowie sjølv la ned veto mot å ta med den originale innspelinga, seint i stadiet, og singelutgjevinga frå 1970 var derfor den einaste offisielle utgjevinga av originalen, fram til han kom med på Re:Call 1, ein del av samlinga Five Years (1969–1973) som kom i 2015.

Teksten hintar om at Bowie har lese Aleister Crowley. Linja om «just the righteous brother» er ein referanse til Order of the Golden Dawn, som Crowley hadde høyrt til. Heile songen er ein hymne for sexmagi, medan teksten flyttar seg frå grunnleggjande forføring (verset) til ein orgie i refrenget.

Innhald

Medverkande
 Produsentar:
 Herbie Flowers på «Holy Holy»
 Tony Visconti på «Black Country Rock»
 Musikarar:
 David Bowie: vokal, gitar
 Mick Ronson: gitar
 Alan Parker: gitar på «Holy Holy»
 Herbie Flowers: bass på «Holy Holy»
 Tony Visconti: bass på «Black Country Rock»
 Barry Morgan: trommer på «Holy Holy»
 Mick Woodmansey: Trommer

Andre versjonar
«Holy Holy» vart innspelt av Rozz Williams sitt deathrock-band, Shadow Project, for debutalbumet deira.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Holy Holy» frå ,  den 30. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1971
Songar frå 1971
David Bowie-songar
Songar skrivne av David Bowie
Mercury Records-singlar
Hakodate

Hakodate er ein by i Japan, den tredje største på Hokkaido med 287 691 innbyggjarar (2008). Han ligg  i ei naturleg hamn på sørspissen av øya, ved Tsugarusundet, med Aomori på den andre sida av sundet. Hakodate er hovudby i Oshima prefektur.

Historie

Området var opphavleg folkesett av ainuar, som hadde ein fiskelandsby kalla Usukeshi (ainu for 'bukt') her. I 1454 bygde japanaren Kono Kaganokami Masamichi eit herskapshus her, og dette blir rekna for grunnlegginga av byen. Forma på huset gav namn til Hakodate, som tyder 'boksehus'. Etter at Masamichi døydde blei sonen og familien drivne frå området av ainuar, og slo seg ned i Kameda i nærleiken.  Det var ei pågåande ulmande konflikt mellom ainuar og væpna japanske kjøpmenn som byrja slå seg ned på Oshima-halvøya i dette tidsrommet. Frå 1669 til 1672 reiste ainuane seg i opprør under leiing av Shakushain, før dei blei endeleg slått av japanarane.

I 1741 flytta Matsumae-familien administrasjonen av halvøya frå Kameda til Hakodate. I 1779 tok Tokugawa-shogunatet direkte kontrollen over byen. Hakodate fekk stor tyding som hamneby frå 1700-talet av, særleg frå 1854, då byen vart opna for handel med utlandet som ein av dei første i Japan. Fleire vestlege land oppretta konsulat her, og frå kapellet i det russiske konsulatet skal Nikolai av Japan ha introdusert ortodoks kristendom til landet. Like ved blei det også bygd andre misjonærkyrkjer.

Hakodate var sentral under Boshinkrigen mellom Tokugawa-shogunatet og Meiji-keisaren etter opninga av Japan. Vinteren 1856 flykta opprørsleiaren frå shogunatet, Enomoto Takeaki, til Hakodate med restane av marinestyrkene sine og ein handfull franske rådgjevarar. Dei 
slo seg ned i borga Goryōkaku og grunnla republikken Ezo den 25. desember. Opprørarane blei nedkjempa under slaget ved Hakodate i  1869.
 
Etter den russisk-japanske krigen (1904–05) vart Hakodate ei viktig heimehamn for fiskeflåten i det nordlege Stillehavet. I 1922 fekk byen storbystatus.

Under andre verdskrigen blei det oppretta eit tital fangeleirar her for krigsfangar. Hakodate blei ikkje så hardt råka av bombing som mange andre japanske byar, men 14. og 15. juli 1945 blei 400 hus øydelagde og ei ferje med 400 passasjerar søkkt. 

I 1976 flaug ein sovjetisk avhopparpilot, Viktor Belenko, til flyplassen i Hakodate.

1. desember 2004 blei byen nesten dobbelt så stor som før då byane Minamikayabe, Esan, Toi og landsbyen Todohokke blei slått saman med han.

Næringsliv og transport
Hakodate er den viktigaste hamnebyen og fiskerihamna på Hokkaido, og har mykje fiskeforedlingsindustri, skipsbygging i tillegg til ein del petrokjemisk industri. 

Hakodate har jernbanesamband med Asahikawa og Aomori og ein flyplass med lokale flyruter og utanriksflygingar til Hong Kong, Taipei og Seoul. Seikantunnelen under Tsugarusundet bind saman Hokkaido med Honshu og gjer at Hakodate har både veg- og togsamband med sørøya.

Bakgrunnsstoff

Kjelder

Overview  ved city.hakodate.hokkaido.jp
Denne artikkelen inneheld stoff frå  «Hakodate, Hokkaidō» frå ,  den 30. april 2011.  
 

Byar på Hokkaido
Hamnebyar i Japan
Hamnebyar i Stillehavet
Hamnebyar i Japanhavet
Tohokuregionen

er ein tradisjonell japansk region som ligg nordaust på Honshu, den største av dei øyane som utgjer Japan. Regionen omfattar seks prefektur: Akita, Aomori, Fukushima, Iwate, Miyagi og Yamagata. Den største byen her er Sendai.

Urfolket emishi heldt til i dette området og gjorde motstand mot det japanske keisardømet frå 600- til 900-talet, då dei blei erobra.

Tohoku har lenge vore eit viktig jordbruksområde, og står for rundt 20 % av den japanske rishausten, sjølv om klimaet gjer at ein berre kan haust ei avling om året. Ris herfrå har gått til viktige område som Tokyo og Yokohama. I 1960-åra byrja ein utvikla jern-, stål-, sement-, papir-, petroleums- og kjemisk industri i området. Regionen har også mykje turisme.

Det kraftige jordskjelvet i mars 2011 fann stad like utanfor Tohokuregionen, og førte saman med den påfølgjande tsunamien til enorme skader.

Kjelder 
 Denne artikkelen inneheld stoff frå  «Tōhoku region» frå ,  den 30. april 2011.  
 

Regionar i Japan
Honshu
Kantoregionen

er ein tradisjonell japansk region som ligg aust på Honshu, den største av dei japanske øyane. Han omfattar området rundt Tokyo, som er den tettast folkesette delen av Japan. Ifølgje offisielle tal frå oktober 2010 bur det   menneske, rundt ein tredjedel av alle japanarar, her.

Kanto omfattar sju prefektur: Gunma, Tochigi, Ibaraki, Saitama, Tokyo, Chiba og Kanagawa. Dei største byane her er Tokyo og Yokohama; andre større byar er Kawasaki, Saitama og Chiba.

Geografi 
Kantosletta ligg i regionen og utgjer om lag 40 % av arealet. Resten av området består av ås- og fjellandskap som dannar grenser mot Chubu og Tohoku. Fjella Kantosanchi i vest er utbygde til vasskraftproduksjon.

Historie 
Kanto blei geografisk viktig under Kamakura- og seinare Edo-tida.

Området blei hardt råka av Kanto-jordskjelvet i 1923, som tok over  liv og la mykje av Tokyo og Yokohama i ruinar.

Kjelder 

 Denne artikkelen inneheld stoff frå  «Kantō region» frå ,  den 30. april 2011.  

Regionar i Japan
Honshu
Akeleieslekta

Akeleieslekta er ei planteslekt med om lag 60 til 70 fleirårige artar i soleiefamilien. Han er kjenneteikna av poseforma kronblad som ender i lange honningsporar som stikk opp mellom begerblada. 

Plantane er rekna som giftige. Akeleie har lenge vore dyrka som kulturplante, og var tradisjonelt brukt i urtemedisin.

Den vanlegaste akeleiearten i Noreg, akeleie (Aquilegia vulgaris),  finst forvilla frå klosterhagar og naturalisert i berg og urer i Sør-Noreg. Blomane er ofte blå, men finst også i mange andre fargar frå kvitt til blått eller raudt.

Avkok av akeleie har vore brukt som augedropar og mot øyreverk. Ein har nytta akeleievatn som middel mot epilepsi, medan eit avkok med vin blei drukke ved beinbrot.

Colorado Blue Columbine (Aquilegia caerulea) er delstatsblom for den amerikanske delstaten Colorado.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 
Aklejor i Den virtuella floran

Soleiefamilien
Giftige plantar
Hestevogn

Hestevogn er ei vogn som vert dregen av ein eller fleire hestar. Ein kan nytta alt frå ein hest til eit spann på fire, seks, eller fleire hestar. Det finst eit utal ulike vogner for hest, både for transport av gods og folk. Tidlegare var dette ein vanleg transportmetode over heile verda, men i dag er dei for det meste erstatta av motorisert transport.
Bortsett frå i visse samfunn vert hestevogner no stort sett berre nytta i samband med spesielle høve, som bryllaup og paradar, hesteløp og turisme.

Nokre vogntypar
Bikkvogn, einaksla vogn som kan tippast
Diligence, lukka, firhjula vogn dregen av minst to hestar
Gigg, tohjult einspent hestevogn
 Kalesjevogn, lett firehjuls vogn med kalesje
 Karét, stor, lukka vogn eller gallavogn
Karjol, lett tohjulsvogn for éin person og skysskar
 Landauer, firehjult kalesjevogn trekt av to hestar
Prærievogn, overdekt vogn brukt av nybyggjarar i Nord-Amerika
Sledevogn, vogn som også kan brukast som slede
Sulky, lett tohjult vogn brukt til travkøyring
 Teltvogn, vogn med tak av lerret eller liknande til lengre reiser
Trille, lett firhjula vogn
Troika, russisk vogn trekt av tre hestar

Sjå òg
Kusk

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Køyretøy
Dyretransport
Hestetransport
Kokardeblom

Gaillardia eller kokardeblom er ei planteslekt i korgplantefamilien. Plantane er fleirårige og ein finn dei naturleg i Nord- og Sør-Amerika.

Planteslekter
Korgplantefamilien
Chuburegionen

er ein japansk region som dekkjer den midtre og breiaste delen av Honshu, hovudøya i Japan. Chuburegionen ligg vest for Kanto og aust for Kansairegionen. Han har kyst mot Japan- og Stillehavet. Fleire fjell, som dei japanske Alpanae og nasjonalfjellet Fuji, ligg her. Den største byen er Nagoya.

Ni prefektur ligg i Chubu: Aichi, Fukui, Gifu, Ishikawa, Nagano, Niigata, Shozuoka, Toyama og Yamanashi. 

Chubu blir tidvis også delt inn i tre mindre regionar: Hokuriku i nordvest, Kōshin'etsu i nordaust og Tōkai i sør.

«Chūbu-chihō» tyder 'den sentrale regionen'. Den sentrale flyplassen Chubu Centrair internasjonale lufthamn ligg på ei kunstig øy 35 km sør for Nagoya.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Chūbu region» frå ,  den 30. april 2011.  
 

Regionar i Japan
Honshu
Aase Nordmo Løvberg

Aase Nordmo Løvberg ()  var ein norsk operasongar. I ei årrekke song ho med Jussi Björling ved Kungliga Operan i Stockholm. Ho song under namngjetne dirigentar som Herbert von Karajan og sir Georg Solti.

Nordmo Løvberg debuterte i Oslo i 1948. I perioden 1952 til 1970 budde ho i Stockholm, avbrote av nokre opphald ved Wiens Statsopera og Metropolitan Opera i New York.

Av utdrag frå den norske yrkeskarrieren, kan ein nemne at ho vart lektor ved Musikkonservatoriet i Oslo 1970. Ho vart vidare professor ved Norges musikkhøgskole i perioden 1973–90 og var sjef ved Den Norske Opera frå 1978–81.

Ho var gift med Børt-Erik Thoresen (død 2011) og budde på Lillehammer siste delen av livet.

Utmerkingar 

 Løvberg vart tildelt Petter Dass-medaljen i 1978 «for å vera nordnorsk songstjerne.»
 Aase Nordmo Løvberg vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden 1957 og til kommandør i 1981. 
 Løvberg vann Lindemanprisen i 1990.
 Etter å ha avslutta yrkeskarrieren, fekk ho Gammleng-prisen i klassa veteran i 2000.

Referansar

Bakgrunnsstoff 
 Biografi (NRK Klassisk)

Norske operasongarar
Sopranar
Norske musikkprofessorar
St. Olavs Orden
Folk frå Målselv
Kungliga Operan

Kungliga Operan (som tidlegare heitte Kungliga Teatern) eller Operan i Stockholm er Sveriges nasjonalscene for opera og ballett. Av førestillingane på Kungliga Operans scene er 60 prosent opera og 40 prosent ballett. Operabygninga er blir òg omtalt som Kungliga Baletten og Kungliga Hovkapellet. Noverande sjef for Operan er Birgitta Svendén. Kungliga Operan ligg i kvartalet Norrström, mellom Gustav Adolfs torg og Kungsträdgården på Norrmalm i sentrale Stockholm.

Bakgrunnsstoff 

 Statens fastighetsverk om Operahuset Kungliga Operan 
 Eit gjennomarbeidd forslag för eit nytt operahus i Stockholm
 Maskeradeliv i mellomkrigstida  Essä om operamaskerader vid Kungliga Operan

Operahus
Byggverk i Stockholm
Skipingar i 1773
Teater i Sverige
Arnold Corns

Arnold Corns var eit band danna av David Bowie i 1971. Namnet var inspirert av Pink Floyd-songen «Arnold Layne». 

Dette var eit av sideprosjekta til Bowie og eit slags test for Ziggy Stardust. Bandet vart danna i Dulwich College og Bowie gjekk med på å skrive songar for dei. Samstundes gjekk han med å skrive for den 19 år gamle kjoledesigneren Freddie Burretti (òg kjend som Rudi Valentino). Bowie kom på ideen å kombinere Burretti og Arnold Corns, og med hjelp av Mick Ronson, Mick Woodmansey og Trevor Bolder, vart ei ny utgåve av Arnold Corns starta våren 1971. Bowie skreiv songar som seinare skulle verte Hunky Dory, samt songar øyremerka for Burretti. Burretti som frontmann var totalt fabrikert og bidraga hans forsvann ved sidan av Bowie. 

Den første singelen til bandet var «Moonage Daydream» med B-sida «Hang on to Yourself», som kom ut på B&C Records den 7. mai 1971 og vart ein flopp. Begge desse songane vart spelte inn på ny for albumet Ziggy Stardust i nye versjonar med oppdaterte tekstar. Arnold Corns-versjonane kom ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av The Man Who Sold the World. 

Ein andre singel, «Looking for a Friend»/ «Man in the Middle» (vokal av Valentino) vart planlagt, men forkasta. Han vart til slutt gjeven ut av Krazy Kat i 1984). I 1972 gav B&C «Hang on to Yourself»/«Man in the Middle» som den andre singelen.

Medlemmar
David Bowie: Vokal, gitar
Freddie Burretti: Vokal
Mick Ronson: gitar
Mark Carr Pritchard: gitar
Trevor Bolder: Bass
Mick Woodmansey: Trommer

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Arnold Corns» frå ,  den 30. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene: 
Pegg, Nicholas, The Complete David Bowie, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5
 

David Bowie
Trevor Bolder

Trevor Bolder () er ein engelsk bassist, musikar, låtskrivar og produsent. Han er mest kjend for tida si i Uriah Heep og The Spiders from Mars, som ein periode var backingbandet til David Bowie. Han har òg spelt med mange andre musikarar sidan tidleg i 1970-åra.

Biografi
Bolder var aktiv i det lokale R&B-miljøet på midten av 1960-talet. Han vart først kjend med The Rats, der Mick Ronson spelte sologitar. Gjennombrotet hans kom i 1971 då han erstatta Tony Visconti i bandet til David Bowie, som snart skulle verte kjend som The Spiders from Mars. Bolder spelte bass (og stundom trompet) på album aHunky Dory (1971), The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972), Aladdin Sane (1973) og Pin Ups (1973).

I 1976 vart Bolder med i Uriah Heep, og erstatta John Wetton. Han var forholdsvis kort tid i bandet, men medverka på albuma Firefly, Innocent Victim, Fallen Angel og Conquest. Då bandet braut opp på byrjinga av 1980-åra vart Bolder med i Wishbone Ash, tilfeldigvis erstatta han igjen John Wetton, og spelte på albumet deira Twin Barrels Burning i 1982. I 1982 vart han igjen med i Uriah Heep, og spelte på Head First-turneen (sjølv om Bob Daisley speler på albumet) og alle albuma deira sidan. 

I tillegg til å spele bass, produserte òg Bolder albumet til Heep frå 1991, Different World. Han song solo på «Fear Of Falling», ein av songane han hadde skrive for Sea Of Light i 1995. 

Han er framleis medlem av Uriah Heep, og har òg spelt med Cybernauts.

Diskografi

Med David Bowie
Hunky Dory (1971)
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972)
Aladdin Sane (1973)
Pin Ups (1973)
Ziggy Stardust - The Motion Picture (konsertopptak 1973, gjeven ut i 1983)
Santa Monica '72 (konsertopptak 1972, gjeven ut i 1994)

Med Cybernauts 
Cybernauts Live

Med  Dana Gillespie 
Weren't Born a Man

Med Ken Hensley
Free Spirit
From Time to Time

Med Mick Ronson
Slaughter On 10th Avenue (1974)
Play Don't Worry (1975)
Main Man
Memorial Concert

Med The Spiders From Mars
Spiders From Mars (1976)

Med Uriah Heep
Firefly  (1977)
Innocent Victim  (1977)
Fallen Angel (1978)
Conquest  (1980)
Equator  (1985)
Live in Europe 1979 (1986) – recorded 1979
Live in Moscow (live, 1988)
Raging Silence  (1989)
Different World  (1991)
Sea of Light  (1995)
Spellbinder (live, 1996)
Sonic Origami  (1998)
Future Echoes Of The Past  (live, 2000)
Akustiskally Driven  (live, 2001)
Electrically Driven  (live, 2001)
The Magician's Birthday Party  (live, 2002)
Live in the USA  (2003)
Magic Night  (live, 2004)
Wake the Sleeper  (2008)

Med Wishbone Ash
Twin Barrels Burning (1982)

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Trevor Bolder» frå ,  den 30. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Kingston upon Hull
Uriah Heep-medlemmar
Engelske bassistar
Engelske låtskrivarar
Engelske plateprodusentar
Engelske trompetistar
David Bowie
Ken Scott

Ken Scott () er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar.

Karriere
Scott starta 16 år gammal og arbeidde i lydbandbibiloteket i Abbey Road Studios. Han vart lydteknikar for artistar som The Beatles, Jeff Beck, Pink Floyd, The Rolling Stones og Procol Harum. 

Scott flytta til Trident Studios der han arbeidde med artistar som Elton John, Harry Nilsson, Mahavishnu Orchestra, America og George Harrison på det bestseljande albumet All Things Must Pass.

Scott var så medprodusent på David Bowie-albuma Hunky Dory (1971), The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972), Aladdin Sane (1973) og Pin Ups (1973) før han produserte Supertramp, The Tubes, Dixie Dregs, Devo, Missing Persons, Kansas, Happy The Man og Level 42.
 
I nyare tid har Scott spelt inn fleire legendariske trommeslagarar for eit VST-instrument kalla EpiK Drums - A Ken Scott Collection.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Ken Scott» frå ,  den 30. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Offisiell side
 Ken Scott på Discogs
 Videointervju med Ken Scott i Abbey Road Studios

Engelske plateprodusentar
Skogsbilveg

Skogsbilveg er ein skogsveg med høg nok standard til at ein kan nytta lastebilar for å henta ut tømmer. Slike vegar må tola store aksellastar og har òg krav til minstebreidd og til kor bratte dei kan vera. Nokre vert nytta berre om vinteren når det er tele. Skogsbilvegar er vanlegare i Sverige og Finland enn i Noreg, der terrenget gjer det kostbart å bygga vegar av høg nok standard.

Sjå òg
Tømmerbil
Lassberar

Skogbruk 
Vegar
Ladeluftkjølar

Ladeluftkjølar er ein varmevekslar plassert på innsugningsmanifolden til stempelmotorar med innvendig forbrenning, for å redusera temperaturen på innsugingslufta. Etter som volumet på lufta er proporsjonal med temperaturen oppnår ein å få ein større luftmasse, og difor ein større oksygenmasse inn i sylindrane ved å senka temperaturen på ladelufta. Ladeluftkjølar vert fyrst og fremst på motorar med turboladarar, etter som turbolading aukar temperaturen.

Motordelar