alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Long Cool Woman in a Black Dress

«Long Cool Woman in a Black Dress» er ein song skriven av Allan Clarke, Roger Cook og Roger Greenaway og framført av den britiske rockegruppa The Hollies. Songen kom først ut på albumet Distant Light og kom så ut på singel i april 1972 (på Parlophone i Storbritannia), og selde 1,5 millionar eksemplar i USA og to millionar verda over. Songen nådde andreplassen på Billboard Hot 100 i september 1972. Billboard rangerte songen på 24. plassen på lista si for heile 1972.

B-sida til singelen i Storbritannia var «Cable Car» og i USA «Look What We've Got».

Bakgrunn og innspeling
Dagen då «Long Cool Woman» vart spelt inn i AIR Studios, var produsenten deira, Ron Richards, sjuk, og songen vart derfor produsert av gruppa sjølv. Songen skil seg frå dei fleste andre Hollies-songar. Det er ingen trestemt vokalharmoniar og songen inneheld både sologitar og vokal av Allan Clarke. Då han kom attende miksa Ron Richards innspelinga.

Songen vart skriven i swamp rock-stilen til Creedence Clearwater Revival, både songmessig, rytmisk og melodisk. Songen kom ut våren 1972, same året som Creedence vart oppløyst. Clarke imiterte vokalstilen til John Fogerty frå songen «Green River». I følgje Clarke vart songen skriven på kring fem minutt.

Mottaking

I heimlandet Storbritannia vart singelen berre ein moderat suksess, og nådde 32. plassen på singellista. Men han vart ein overraskande kjempehit i USA, der han låg to veker på andreplassen bak Gilbert O'Sullivan sin «Alone Again (Naturally)». Songen gjekk til topps i Australia. På denne tida hadde Clarke alt slutta i bandet, men han meinte det ikkje var «uheldig» sidan han hadde vore med å skrive songen.  Clarke kom attende til The Hollies sommaren 1973, dels på grunn av suksessen til denne songen.

Medverkande
 Allan Clarke - vokal, sologitar
 Tony Hicks og Terry Sylvester - gitar
 Bernie Calvert - bass
 Bobby Elliott - trommer

Salslister

Vekeslister

Årslister

I popkulturen og andre versjonar
Phantom, Rocker & Slick gav ut sin versjon i 1986 på albumet Cover Girl.
Countryartisten Clint Black gav ut sin versjon av songen den 19. februar 2008, med tittelen «Long Cool Woman».  Black sin versjon nådde 58. plassen på Hot Country Songs-lista.
T.G. Sheppard, spelte inn songen i 1997 på albumet Nothin' on But the Radio.
Vince Neil gav ut ein tyngre versjon av «Long Cool Woman», på albumet Tattoos & Tequila, den 22. juni 2010.
Rockapella gav ut ein versjon i 1995 på albumet sitt Primer.
 «Long Cool Woman in a Black Dress» var den første songen Phish spelte. Dei spelte songen på somme av konsertane sine.
 «Long Cool Woman in a Black Dress» vart spelt av Widespread Panic på ein konsert den 29. oktober 2000.
 Songen vart nytta i filmane Remember the Titans, Amores Perros, The Lovely Bones, Trouble with the Curve og Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows.

Kjelder

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1971
Singlar frå 1972
Singlar frå 1997
Singlar frå 2008
The Hollies-songar
T.G. Sheppard-songar
Clint Black-songar
Parlophone-singlar
Epic Records-singlar
Nummer-ein-singlar i Canada
Songar skrivne av Roger Greenaway
Songar skrivne av Roger Cook
Songar skrivne av Allan Clarke
Romany av The Hollies

Romany er det 12. studioalbumet til The Hollies, og det første utan frontmannen og songaren Allan Clarke, som hadde slutta for å prøve seg på ein solokarriere. Han vart erstatta av den svenske songaren Mikael Rickfors, som skapte ei radikal endring i songstilen til bandet. Det var òg det første Hollies-albumet med berre ein song skriven av sologitaristen Tony Hicks, som hadde skrive mange songar som Clarke-Hicks-Nash og Clarke-Hicks-Sylvester. Rickfors var det einaste andre bandmedlemmet som skreiv originale songar for albumet. 

Den amerikanske utgåva av albumet nådde 84. plassen på Billboard 200, men kom utan songane «Lizzy and the Rainman», og har ei litt anna rekkjefølgje på den første sida. «Courage of Your Convictions» var den songen som høyrdest ut som hitten «Long Cool Woman In a Black Dress», men vart ikkje gjeven ut på singel. 

Plateomslaget av Romany har nøyaktig same landskap som det førre albumet, men denne gongen er det vinter og ikkje sommar. 

Då albumet var på veg ut vart medlemmane i bandet nervøse. Dei gjorde minst tre endringar på albumet og annonserte ein singel før dei trekte han attende og heldt albumet attende tre månader før det omsider kom ut.

Etter albumet kom ut selde det seks gonger så mange eksemplar den første veka etter det kom ut som noko anna Hollies-album hadde selt på eitt år. Det vart òg meir spelt på FM-radio enn bandet hadde blitt dei førre ni åra.

Innhald

Britisk versjon

Amerikansk versjon
Side ein
«Magic Woman Touch» (Colin Jennings, Garth Watt-Roy)
«Touch» (Mikael Rickfors)
«Words Don't Come Easy» (Colin Jennings)
«Won't We Feel Good» (M. Leslie, B. Day) 
«Down River» (David Ackles)

Side to
«Slow Down» (M. Leslie, B. Day) 
«Delaware Taggett and the Outlaw Boys» (Colin Jennings)
«Jesus Was a Crossmaker» (Judee Sill)
«Romany» (Colin Jennings)
«Blue in the Morning» (Kenny Lynch, Tony Hicks)
«Courage of Your Convictions» (Alan Rush, Randy Cullers)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Romany (album)» frå ,  den 22. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Hollies-album
Musikkalbum frå 1972
Polydor Records-album
Epic Records-album
Plateomslag av Hipgnosis
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Hollies (1974)

Hollies er det 13. studioalbumet til den engelske poprockgruppa The Hollies. Det kom ut i 1974 og markerer at Allan Clarke kom attende i bandet etter at han slutta eit par år tidlegare. Midtpunktet på albumet er den klassiske coverversjonen deira av Albert Hammond-balladen «The Air That I Breathe», som vart ein stor hit verda over det året. Det inneheld òg ein song som etterliknar «Long Cool Woman in a Black Dress» med «The Day That Curly Billy Shot Down Crazy Sam McGee».

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Hollies (1974 album)» frå ,  den 22. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1974
The Hollies-album
Musikkalbum produserte av Ron Richards
Polydor Records-album
Epic Records-album
Plateomslag av Hipgnosis
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Another Night av The Hollies

Another Night er det 14. studioalbumet til det engelske rockebandet The Hollies. Det er det andre albumet til bandet med vokalisten Allan Clarke etter han kom attende til bandet. Albumet består hovudsakleg av originale songar bortsett frå ein coverversjon av den då unge, og relativt ukjende Bruce Springsteen, «4th of July, Asbury Park (Sandy)».

Innhald

Merk at det ikkje er oppført låtskrivarar for bonusspor.

Medverkande
 Allan Clarke - solovokal, gitar, munnspel
 Terry Sylvester - gitar, vokal
 Tony Hicks - gitar, banjo, mandolin, bass, klaverinstrument, vokal
 Bernie Calvert - bass, klaverinstrument
 Bobby Elliott - trommer
 Pete Wingfield - klaverinstrument

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Another Night (The Hollies album)» frå ,  den 22. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

The Hollies-album
Musikkalbum frå 1975
Musikkalbum produserte av Ron Richards
Polydor Records-album
Epic Records-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Write On av The Hollies

Write On var det første av to album frå 1976 av et engelske poprockbandet The Hollies. Som det førre albumet består albumet hovudsakleg av sjølvskrivne songar. Albumet kom ikkje ut i USA.

Innhald

Medverkande
Allan Clarke - solovokal
Tony Hicks - sologitar, harmonivokal
Terry Sylvester - rytmegitar, harmonivokal
Bernie Calvert - bass, klaverinstrument
Bobby Elliott - trommer, perkusjon
med:
Pete Wingfield - piano, orgel, ARP-synthesizer
Hans-Peter Arnesen - piano, clavinet
Rod Argent - piano og synthesizer på «Star»
Tony Hymas - strykearrangement

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Write On (Hollies album)» frå ,  den 22. mars 2018.  
 

Musikkalbum frå 1976
The Hollies-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Polydor Records-album
Russian Roulette av The Hollies

Russian Roulette er det 16. studioalbumet til den engelske rock/pop-gruppa The Hollies. Dette var det andre albumet deira som kom ut i 1976, etter Write On. Bandet skreiv alle songane på albumet sjølve. Albumet kom ikkje ut i USA.

Innhald

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Russian Roulette (The Hollies album)» frå ,  den 23. mars 2018.  
 

Musikkalbum frå 1976
The Hollies-album
Polydor Records-album
Plateomslag av Hipgnosis
A Crazy Steal

A Crazy Steal er det 17. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Hollies. Det kom ut i 1978 og inneheld ein versjon av Emmylou Harris-songen «Boulder to Birmingham». Denne hadde dei gjeve ut på singel to år tidlegare og han nådde då 10. plassen på singellista i New Zealand. To andre songar frå dette albumet, «Hello To Romance» og «Amnesty», kom ut på singlar i 1977, men selde dårleg.

Innhald

Medverkande
Allan Clarke - solovokal, munnspel
Tony Hicks - vokal, sologitar
Terry Sylvester - vokal, gitar
Bernie Calvert - bass
Bobby Elliott - trommer, perkusjon
med:
Pete Wingfield - piano, Roland-synthesizer, orgel
Hans Peter Arnesen - piano, clavinet
Jimmy Jewel - alt- og sopransaksofon
Tony Coe - sopransaksofon på «Hello To Romance»
Sol Amarfio - congatrommer på «Writing on the Wall» og «Caracas»
Rhett Davies - lydteknikar og miksing

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «A Crazy Steal» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Musikkalbum frå 1978
The Hollies-album
Musikkalbum produserte av Alan Parsons
Polydor Records-album
Informasjonsoperasjon

Informasjonsoperasjonar er ein kategori av støtte til militære operasjonar der ein fremst brukar desse tre elementa:  
 Elektronisk krigføring (engelsk electronic warfare)
 Psykologiske operasjonar (engelsk psychological operations (PSYOPS)
 Computer Network Operations (CNO)

Referansar

Militærvesen
Krigføring
Five Three One - Double Seven O Four

Five Three One - Double Seven O Four er det 18. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Hollies. Tittelen baserer seg på at om ein skriv inn tala på ein gammal kalkulator og snur han opp-ned, så vil det stå namnet på bandet (hOLLIES) eller 5317704).

Gary Brooker frå Procol Harum var gjesteartist på «Harlequin», skiven av Brooker og låtskrivarpartnaren hans frå Procol Harum, Keith Reid. Brooker spelte seinare inn songen «Say It Ain't So, Jo», etter å ha høyrt songen under innspelinga til dette albumet. 

Albumet kom ut i Canada og Storbritannia, men gjekk ikkje på salslistene nokon stad.

Innhald

Medverkande

 Allan Clarke – solovokal, gitar, munnspel
 Terry Sylvester – gitar, vokal
 Tony Hicks – gitar, banjo, mandolin, bass, klaverinstrument, vokal
 Bernie Calvert – bass, klaverinstrument
 Bobby Elliott – trommer
 Pete Wingfield – klaverinstrument
 Hans Peter Arnesen – klaverinstrument 
 Gary Brooker – klaverinstrument (vokal på «Harlequin», frå 3:15)
 Tony Hymas – klaverinstrument, strykar- og blåsararrangement
 B.J. Wilson – trommer

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Five Three One - Double Seven O Four» frå ,  den 23. mars 2018.  
 

Musikkalbum frå 1979
The Hollies-album
Polydor Records-album
Musikkalbum produserte av Ron Richards
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Eric Haydock

Eric Haydock () var den første bassisten i The Hollies frå desember 1962 til 1966. Han var ein av dei første britiske musikarane som spelte ein Fender Bass VI, ein 6-strengsbass. Sjølv om han vart rekna som ein veldig bra bassist, vart han erstatta i 1966 av Bernie Calvert, etter ein krangel med managerane til bandet. 

Den 15. mars 2010 vart Haydock, i lag med Calvert og andre medlemmar i The Hollies, innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Eric Haydock» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Folk frå Burnley
Engelske rockebassistar
Rock and Roll Hall of Fame
The Hollies-medlemmar
Tony Hicks

Anthony Christopher Hicks () er ein engelsk gitarist og songar som har vore medlem av den britiske popgruppa The Hollies sidan 1963. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2010.

Karriere
Tidleg i 1960-åra var Hicks blitt kjend i Manchester-området som sologitarist i Ricky Shaw and the Dolphins. Då dei lokale rivalane The Hollies trengde ein erstattar for Vic Steele i februar 1963 fekk Hicks jobben. The Hollies vart kort ti etter eit av dei mest suksessrike banda i Storbritannia med ein trestemt vokal som var byygd opp kring Hicks (nedre stemme) og bandmedlemmane Allan Clarke (solovokal) og Graham Nash (høg stemme). Hicks skreiv den første songen sin for gruppa («When I'm Not There») for ein EP i 1964. Hicks skreiv så mange songar i lag med Clark og Nash, som «Stop! Stop! Stop!», «On a Carousel», «Carrie Anne» og «King Midas in Reverse». Hicks song sjeldan solovokal på Hollies-songane, men gjorde det på «Look Through Any Window» (1965), og enkelte andre. 

I 1966 spelte han og andre medlemmar frå The Hollies på The Everly Brothers-albumet Two Yanks in England, som stort sett bestod av The Hollies-songar Hicks hadde vore med å skrive. 

Etter Graham Nash slutta i bandet i desember 1968, byrja Hicks å skrive fleire songar aleine, og han skreiv det meste av Hollies-albumet Confessions of the Mind i 1970. The Hollies fortsette å få hittar utover i 1970-åra og inn i 1980-åra. 
Gruppa er framleis aktiv i dag og berre Hicks og Bobby Elliot har vore med heile vegen sidan 1960-åra.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tony Hicks» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske popgitaristar
Engelske rockegitaristar
Engelske songarar
Sologitaristar
Engelske popsongarar
Musikarar frå Manchester
Rock and Roll Hall of Fame
The Hollies-medlemmar
Bobby Elliott

Robert Hartley Elliott () er ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem av The Hollies.

Karriere
Elliott var opphavleg medlem i Johnny Theakston and The Tremeloes, som vart skipa i 1959. Det var fronta av vokalisten Johnny Theakstone. Elliott spelte òg i Ricky Shaw and the Dolphins, eit Manchester-band leia av gitaristen Tony Hicks som slutta for å bli med i The Hollies i april 1963. Kort tid etter slutta Hollies-trommisen Don og Elliot tok over etter han. 

Elliott spelar framleis med The Hollies i dag.

Trommeslagarar som har uttalt at dei var påverka av Elliot er mellom andre Gilson Lavis, Ric Lee, Cozy Powell og Ian Paice.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bobby Elliott» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rocketrommeslagarar
Folk frå Burnley
Musikarar frå Manchester
Rock and Roll Hall of Fame
The Hollies-medlemmar
Bernie Calvert

Bernard Bamford Calvert () er ein engelsk bassist og klaverinstrumentalist som var medlem av The Hollies frå 1966 til 1981.

Han arbeidde med fleire rock and roll-band tidleg i 1960-åra, mellom andre Rickie Shaw and the Dolphins, der han spelte med dei framtidige Hollies-medlemmane Tony Hicks og Bobby Elliott. Han var opphavleg pianist, men Hicks føreslo at han kunne spele bass. Calvert erstatta Hollies-bassisten Eric Haydock då han fekk sparken.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bernie Calvert» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske rockebassistar
Engelske låtskrivarar
The Hollies-medlemmar
Rock and Roll Hall of Fame
Terry Sylvester

Terry Sylvester () er ein engelsk gitarist og songar i som spelte i The Escorts, The Swinging Blue Jeans (1966–69) og The Hollies. I The Hollies erstatta han Graham Nash då han slutta i bandet i desember 1968.

Karriere
Sylvester voks opp i Allerton i Liverpool. Gruppa han var med å starte, The Escorts, spelte med The Beatles tidleg i 1960-åra. The Escorts gav ut ein versjon av «Dizzy Miss Lizzy» på Fontana Records i 1964. 

I 1966 byrja han i The Swinging Blue Jeans, der han erstatta gitaristen og vokalisten Ralph Ellis. Debuten hans med The Hollies kom i januar 1969 då han song på den britiske hitsingelen «Sorry Suzanne» og «He Ain't Heavy, He's My Brother», i tillegg til albuma Hollies Sing Dylan og Hollies Sing Hollies (begge i 1969), der Sylvester òg medverka med låtskriving. Den første songen han skreiv for gruppa var «Gloria Swansong». 

Sylvester, Allan Clarke og Tony Hicks skreiv ein periode dei fleste songane til The Hollies. I 1974 gav Sylvester ut eit soloalbum kalla opp etter han sjølv. Sylvster slutta i The Hollies i mai 1981 etter ein krangel om den musikalske retninga til bandet. Dette førte òg til at bassisten Bernie Calvert slutta. Sidan den gong har han gjeve ut fleire soloalbum. 

I 2010 vart Sylvester som medlem av The Hollies innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i lag med Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks, Bobby Elliott, Bernie Calvert og Eric Haydock.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Terry Sylvester» frå ,  den 23. mars 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
[ Terry Sylvester biography] at Allmusic

Engelske songarar
Engelske rockegitaristar
Engelske låtskrivarar
Britiske softrockmusikarar
Musikarar frå Liverpool
Rock and Roll Hall of Fame
The Hollies-medlemmar
Rytmegitaristar
Ski-NM 1969

Noregsmeisterskapen på ski 1969 i nordiske greiner var tidfesta til perioden 13. til 23. februar 1969, men grunna sterk kulde vart femmila utsett til skjærtorsdag 3. april, då det derimot var mildt vårver slik at løpet vart eit slit for deltakarane.

Mennene tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar. Bortsett frå tremila fann alle langrenna stad i Alvdal i Hedmark. Tremila, kombinertrennet og skihoping i normal bakke vart avvikla på Gjøvik og Raufoss i Oppland, medan storbakkehoppinga gjekk føre seg i Odnesbakken i Buskerud.

Langrenn menn

15 km 

Dato: 13. februar 1969
Stad: Alvdal

30 km 

Dato: 20. februar 1969
Stad: Gjøvik

50 km 

Dato: 3. april 1969
Stad: Alvdal

3 x 10 km stafett 

Dato: 15. februar 1969
Stad: Alvdal

Langrenn kvinner

5 km 

Dato: 15. februar 1969
Stad: Alvdal

10 km 

Dato: 13. februar 1969
Stad: Alvdal

3 x 5 km stafett 

Dato: 16. februar 1969
Stad: Alvdal

Kombinert 

Dato: 15.-16. februar 1969
Stad: Raufoss

Hopprenn

Normalbakke 

Dato: 16. februar 1969
Stad: Lønnebergbakken, Raufoss

Storbakke 

Dato: 23. februar 1969
Stad: Odnesbakken, Fluberg

Kjelder
 Sportsboken 1969. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.

Noregsmeisterskap i 1969
Noregsmeisterskap på ski
Idrettstilskipingar i Innlandet
Idrett i Alvdal
Idrett i Gjøvik
Idrett i Søndre Land
Idrett i Vestre Toten
Limey

Limey er eit engelsk slanguttrykk for engelskmenn eller britar, særleg knytt til britiske skip, sjøfolk og innvandrarar.
Ordet har ei historie som eit nedestjande uttrykk, men blir i dag rekna som gammaldags og blir hovudsakleg brukt som ein spøk.

Historie
Omgrepet er avleidd frå lime-juicer, som viste til skikken med å gje sitron- eller limejuice til sjøfolk i den britiske marinen for å førebygga sjukdomen skjørbuk.
Denne var blitt innført kring år 1800 etter eksperiment utførte av den skotske marinelegen James Lind.

Uttrykket lime-juicer er kjend i skrift frå midten av 1800-talet, då det i Nord-Amerika kunne visa til britiske skip og sjøfolk, og i Australia til folk som nyleg var komne til landet frå England. Limey er stadfesta nokre tiår seinare, som i diktet «Cathing The Coach» av australske Alfred Thomas Chandler:

Well, three mornings after, the stringybark gums
All rustled their leaves with further surprise;
They'd seen old stagers and limey new-chums,
But here were galoots in peculiar guise[...]

Kjelder

Engelske ord og uttrykk
Skjellsord
Psykologiske operasjonar

Psykologiske operasjonar (også kalla PSYOPS) er det å nytta propaganda og andre psykologiske verkemiddel for å påverke meiningar, kjensler, haldningar og åtferd hjå fienden slik at den støttar interessene til den utøvande nasjonen i krigssituasjonar og/eller i fredstid.  

Psykologisk krigføring (Psyops) er også brukt til å påverka folkeopinionen i sitt eige land og internasjonalt, dvs. venja folket til noko uunngåeleg for at dei skal sette seg mindre til motstand i samband med ei eventuell opptrapping av konflikten. Det ferskaste dømet på dette er USA si planlegging av krigen mot Irak i 2002 og fram til krigsutbrotet i 2003. Særleg i USA vart folk sterkt påverka av denne taktikken i 2002.

Psykologisk krigføring og propagandaen sin verdi, la både den marxistiske filosofen Antonio Gramsci og den nazistiske propagandisten Joseph Goebbels sterk vekt på. Dei opphavlege tankane om slike strategier kan sporast tilbake til greske filosofar, men Machiavelli er ofte rekna far til den psykologiske krigføringa eller propagandaen.

Mellom anna den amerikanske lingvisten og medieforskaren Noam Chomsky har argumentert for at USA kan bryte internasjonal rett (menneskerettar, krigsforbrytar-lovar, etc.) ved hjelp av propaganda via finansiering av filmar frå Hollywood og kontroll over mektige nyheitsformidlarar som CNN og Fox News. Ved å skape ei oppleving av at USA er ei genuint god makt (a good guy) kan ein i utanrikspolitikken utføre sterkt moralsk forkastelege handlingar og likevel sleppe unna, fordi verdsopinionen er indoktrinert til å tru at det USA gjer alltid er av det gode.

Kjelder

Krigføring
Psykologi
Indoktrinering

Indoktrinering kan bety dels opplæring, instruering, dels politisk påverknad, hjernevask. Ordet kjem av doktrine som tyder lære, læresetning, livssyn. Til skilnad frå anna undervisning går indoktrinering ut på å få eleven til å tileigne seg ein gjeven doktrine fullstendig og uten å ville overprøve den eller tillata vesentlige motforestillingar. 

På lignende måte som ordet propaganda (som tyder utbredning, spredning, reklame), har ordet på 1900-tallet gått frå å ha ein nøytral funksjon til å verta et skjellsord. Med indoktrinering siktast det dermed vanlegvis til ei meir subtil, mindre openbar form av påverknad, medan propaganda oftare assosierast med overtydelige bodskap.

Politisk språk
Sosial manipulering

Sosial manipulering går ut på å skaffe seg ein fordel eller makt ved å lure nokon. Det er mykje det same som psykologisk manipulasjon, som er ein type sosial påverknad med det føremål å skifte oppførsel eller oppfatning hjå den gruppa som skal manipulerast. 

Tryggleik
Datakultur
Kertsjbrua

Kertsjbrua  (russisk Керченский мост, kertsjenskij most, eller Крымский мост, krímskij most) er eit stort russisk projekt om å byggja brusamband frå Krasnodar kraj i Russland via Tamanhalvøya og Tuzlaøya til Krimhalvøya over Kertsjsundet. Bygginga av brua starta i mai 2015. Ho vart innvigd for biltrafikk 15. mai 2018 og skal takast i bruk for fullt med jernbanetrafikk i 2019. Brua har eit halvbogespenn på 35 meter slik at skipstrafikk gjennom Kertsjsundet ikkje vert hindra.
Sambandet over Kertsjsundet skal vere ein del av Europaveg E97.

Bygginga av brua

Tekniske detaljar 

 Samla lengd i sambandet: 19 km
 Lengda av ​​brua til Tuzlaøya: 7 km
 Lengda av ​​øya: 6,5 km
 Lengda av brua frå Tuzlaøya til Kertsj: 6,1 km
 Samla lengd av tilslutningsvegar: 48 km
 Firspora vei bygt til 120 km/t
 Dobbeltspora jernbane
 Samla lengd av jernbane ca. 60 km
 Kapasitet av jernbanesambandet: 143 tog pr. dag

Referansar 

Denne artikkelen bygger på «Kertjbroen» frå ,  den 23. mars 2018.

Bakgrunnsstoff

 YouTube-presentasjon av bruarbeidet 14. mai 2016 
 Uoffisiell nettstas om brubyggingar

2018 i Russland
Bruer i Russland
Krasnodar kraj
Krimhalvøya