alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Helene Urdland Karlsen

Helene Urdland Karlsen () er språkvitar og målkvinne frå Voss. Frå 2015 har ho vore forlagsredaktør hos Cappelen Damm der ho jobbar med revidering av Norsk ordbok. Ho vaks opp på Voss og tok mastergrad i norsk språk og litteratur i 2011 på Universitetet i Bergen. Ho har òg studert tysk på Universitetet i Oslo. Etter studiane hennar hadde ho ulike verv og jobbar før ho i 2013 fekk jobb i Språkrådet som redaktør for Nynorskordboka. Etter kort tid har ho teke på seg oppgåva som éin av redaktørane i Norsk Ordbok.

Karlsen har vore aktiv i målrørsla, både i Norsk Målungdom og Noregs Mållag. Under studietida revitaliserte ho i 2009 Studentmållaget i Bergen saman med Ida Haugum. Ho har òg fungert som sentralstyrevara i Norsk Målungdom i ei årrekke. I 2014 til 2015 var ho leiar for Oslo mållag. I dag sit ho i styret til Noregs Mållag.

I 2014 var ho ein av redaktørane for den faglitterære boka Frå A til Å – veneskrift til Dagfinn Worren på 70-årsdagen 28. desember 2014, saman med Olaf Almenningen, Lars S. Vikør, Åse Wetås og Oddrun Grønvik. Ho var òg redaktør, saman med Lars S. Vikør og Åse Wetås, for festskriftet Livet er æve og evig er ordet. Norsk Ordbok 1930–2016, som kom ut i samband med sluttføringa av Norsk Ordbok.

Bibliografi 
Ein studie av Arne Garborg som litterær kritikar: Intertekstuell analyse og diskusjon av Henrik Ibsens «Keiser og Galilæer». 2011. Masteroppgåve. Universitetet i Bergen
«Mellom standpunkt: Garborgs debut som kritikar». Syn og Segn 1/2013, attgjeven i Mål & Makt 2013, nr. 3/4

Som redaktør 
Frå A til Å – veneskrift til Dagfinn Worren på 70-årsdagen 28. desember 2014 2014. Oslo: Novus forlag
Livet er æve og evig er ordet. Norsk Ordbok 1930–2016 2016. Oslo: Samlaget
Norsk ordbok: bokmål 2018. Oslo: Cappelen Damm

Kjelder

Norske leksikografar
Folk frå Voss
Målfolk
No More Lonely Nights

«No More Lonely Nights» er ein song skriven og framført av Paul McCartney, først gjeven ut 24. september 1984 på filmmusikkalbumet Give My Regards to Broad Street (1984).

Utgjeving
Det vart gjeve ut to versjonar av singelen på både 7-tommar og 12-tommar, i tillegg til ei 12" biletplate i både Storbritannia og USA. Den første 7-tommaren hadde «Playout version» av songen som B-side. Den andre hadde «Arthur Baker Dance Mix» som B-side.

Singelen nådde sjetteplassen på singellista i USA og andreplassen i Storbritannia.

Innhald
7" – UK, 1984
 «No More Lonely Nights»
 «No More Lonely Nights» (playout version)

7"
 «No More Lonely Nights»
 «No More Lonely Nights» (special dance mix)

12" – UK, 1984
 «No More Lonely Nights» (extended version)
 «Silly Love Songs» (remake)
 «No More Lonely Nights» (ballad)

12"
 «No More Lonely Nights» (special dance mix by Arthur Baker)
 «No More Lonely Nights» (special dance edit)

Salslister og salstrofé

Vekeslister

Årslister

Salstrofé

Medverkande
 Paul McCartney – solovokal, piano
 Linda McCartney – korvokal, klaverinstrument
 Eric Stewart – korvokal
 David Gilmour – gitarsolo 
 Herbie Flowers  – bass
 Anne Dudley – synthesizer
 Stuart Elliott – trommer

Andre versjonar
 Den filipinske songaren Nyoy Volante spelte inn songen i 2008 på albumet hans, Heartstrings.
 The Airborne Toxic Event spelte inn songen i 2014 på hyllestalbumet The Art of McCartney.
 John Pizzarelli spelte inn songen in 2015 på albumet sitt Midnight McCartney.
 Chuck Wicks spelte inn songen in 2011 på albumet Let Us In Nashville.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «No More Lonely Nights» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Singlar frå 1984
Paul McCartney-songar
Parlophone-singlar
Songar produserte av George Martin
Songar skrivne av Paul McCartney
Columbia Records-singlar
Songar frå 1984
Songar om einsemd
We All Stand Together

«We All Stand Together» (stundom kalla Frog Song eller Frog Chorus) er ein song av Paul McCartney and the Frog Chorus.

«We All Stand Together» kjem frå animasjonsfilmen Rupert and the Frog Song og nådde tredjeplassen på UK Singles Chart i 1984. 
«Frog Chorus» vart spelt inn lag med korgruppa King's Singers og koret frå St Paul's Cathedral. Fløyta vart spelt av Elena Durán. B-sida til singelen bestod «Humming Version» av songen framført av McCartney and the Finchley Frogettes.

Songen gjekk inn att på den britiske singellista eit år seinare i 1985, ein av tre hittar frå desember 1984 som klarte dette («Do They Know It's Christmas?» av Band Aid og «Last Christmas» av Wham! var dei to andre).

Medverkande
Paul McCartney – solo- og korvokal, arrangør
The King's Singers og koret i St Paul's Cathedral – korvokal
George Martin – arrangør
Elena Durán – fløyte
Kenneth Sillito – orkesterarrangement
Geoff Emerick – lydteknikar

Choirs with Purpose-versjonen

I 2017 gav Choirs with Purpose, ei samling av fleire veldedige kor, ut ein versjon av «We All Stand Together». Dei hadde med seg den skotske songaren Michelle McManus i eit forsøk på nå toppen av UK Singles Chart foor juleveka i 2017.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «We All Stand Together» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1984
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Engelske barnesongar
Songar skrivne for filmar
Songar om teikneseriar
Vöcklabruck

Vöcklabruck er ein by og ein kommune i Distriktet Vöcklabruck sørvest i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 17,4 km² og i kring 12 300 ibuarar. Byen Vöcklabruck er ein sentral forvaltnings-, handels- og skulestad i forbundslandet.

Vöcklabruk ligg 433 meter over havet ved elva Vöckla og hyser den nest største næringsklyngja i Oberösterreich. Etter som kommunen ligg så nær innsjøane i Salzkammergut: Attersee, Mondsee, Traunsee med fleire, finst det flust med overnattingsstader i Vöcklabruck.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vöcklabruck» frå ,  den 22. mai 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Attnang-Puchheim

Attnang-Puchheim er ein by og ein kommune i Distriktet Vöcklabruck i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 12,3 km² og vel 8 800 ibuarar. Byen Attnang ligg 416 meter over havet, der jarnbanestrekninga Wien–Salzburg (Westbahn) kryssar Salzkammergutbahn.

To store industriselskap, automasjonsprodusenten STIWA og næringsmiddelfirmaet Spitz, har hovudkontor i Attnang-Puchheim.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Attnang-Puchheim» frå ,  den 22. mai 2018.  
 

Kommunar i Oberösterreich
Press av Paul McCartney

«Press» er ein song av Paul McCartney. Han kom ut som den første singelen frå det sjette studioalbumet hans, Press to Play, og var den 37. singelen til McCartney. B-sida på singelen var ikkje med på albumet, «It's Not True», men kom seinare ut som eit bonusspor på seinare CD-utgåver.

Bakgrunn
Songen nådde 21. plassen på singellista i USA) og 25. plassen i Storbritannia, og markerte med det byrjinga på ein dårlegare periode for platesalet til McCartney. Det var første gongen sidan Back to the Egg i 1979 at ein førstesingel frå eit album av McCartney ikkje haddde nådd Topp 20 i USA og Storbritannia. 

Musikkvideoen til Press vart filma på London Underground. Paul McCartney syng songen medan han tar undergrunnsbanen frå South Kensington til Piccadilly Circus.

Innhald
7" (berre Storbritannia)
 «Press» – 4:20
 «It's Not True» – 4:31

7" (R 6133)
 «Press» (Video Edit) – 3:35
 «It's Not True» – 4:31

12" (12R 6133)
 «Press» (Video Soundtrack) – 4:43
 «It's Not True» (Remix) – 5:50
 «Hanglide» – 5:18
 «Press» (Dub Mix) – 6:30

10"  (10R 6133)
 «Press» – 4:20
 «It's Not True» (Remix) – 5:50
 «Press» (Video Edit) – 3:35

Salslister

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Press (song)» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Hugh Padgham
Singlar frå 1986
Songar frå 1986
Parlophone-singlar
Britiske synthpopsongar
Pretty Little Head av Paul McCartney

«Pretty Little Head» er ein song av Paul McCartney, skriven av McCartney og 10cc-gitaristen Eric Stewart. Sonen kom ut på albumet Press to Play og var den 38. singelen til McCartney. Songen nådde ikkje singellistene. I eit forsøk på å auke salet vart dette den første singelen McCartney gav ut på kassett. Han nådde likevel ikkje salslista.

Utgjeving
Singelen vart korta ned frå kring 5 minuttar på albumet til 3:50 på singelen (miksa av Larry Alexander), og på 12"-utgåva i ein 6:56 lang remix (miksa av John Potoker). Eit ekstra spor, «Angry», vart òg gjeven ut på 12"-versjonen. Kassettversjonen var lik 12"-versjonen og kom ut 17. november 1986.

Innhald
7"(R 6145)
 «Pretty Little Head» – 3:50
 «Write Away» – 3:01

12" (12R 6145)
 «Pretty Little Head» – 6:56
 «Angry» (Remix) – 3:36
 «Write Away» – 3:01

Video
Det vart laga ein musikkvideo, regissert av Steve Barron, til songen, med ei jente som rømmer heimefrå etter å ha sett foreldra krangle. Jenta vert spelt av Gabrielle Anwar. McCartney er berre med i videoen ei kort stund.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pretty Little Head (song)» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1986
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar skrivne av Eric Stewart
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Hugh Padgham
Musikkvideoar regisserte av Steve Barron
Stranglehold av Paul McCartney

«Stranglehold» er ein song av Paul McCartney, skriven av McCartney og 10cc-gitaristen Eric Stewart. Songen kom ut på det sjette studioalbumet til McCartney, Press to Play. Songen kom ut på singel, men berre i USA, der han nådde 81. plassen. B-sida inneheld ein remix av «Angry» av Larry Alexander, som òg kom ut på den førre singelen, «Pretty Little Head»

Innhald
7" (B-5636)
 Stranglehold - 3:36 	
 Angry (Remix) - 3:36

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Stranglehold (Paul McCartney song)» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Singlar frå 1986
Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar skrivne av Eric Stewart
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Hugh Padgham
Capitol Records-singlar
Songar frå 1986
Only Love Remains

«Only Love Remains» er ein song av Paul McCartney frå albumet Press to Play i 1986. Songen vart gjeven ut som den fjerde singelen frå albumet og nådde 34. plassen på UK Singles Chart. 

Songen kom ut både på 7" og 12" vinyl. Singelversjonen av «Only Love Remains» er ein remix av Jim Boyer og skil seg frå albumversjonen. 12"-versjonen av singelen inneheld to remiksar til av songar frå Press to Play.

Innhald 
7" (R 6148)
 «Only Love Remains» - 4:11
 Remix av Jim Boyer
 «Tough on a Tightrope» - 4:44

12" (12R 6148)
 «Only Love Remains» - 4:11
 Remix av Jim Boyer
 «Tough on a Tightrope» - 7:03
 Remix av Julian Mendelsohn
 «Talk More Talk» - 5:56
 Remix av Paul McCartney og Jon Jacobs

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Only Love Remains» frå ,  den 22. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Hugh Padgham
Songar frå 1986
All the Best!

All the Best! er det andre offisielle samlealbumet til Paul McCartney etter Wings Greatest i 1978. Det kom ut i 1987 på Capitol Records og Parlophone Records.

Albumet inneheld songar frå starten av solokarrieren i 1970 og fram til den nyinnspelte «Once Upon a Long Ago». Den nordamerikanske versjonen har eit anna innhald og reflekterte songane som var populære der. 

All the Best! selde godt i Storbritannia. Det nådde andreplassen på salslista, berre slått av det første soloalbumet til George Michael, Faith. I Amerika nådde det berre 62. plassen, men selde etter kvart til dobbel platina der.

Innhald

Ikkje-amerikansk utgåve

Amerikansk innhald

Salslister og salstrofé 

Salslister

Salstrofé

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «All the Best!» frå ,  den 22. mai 2018.  
 

Samlealbum frå 1987
Musikkalbum produserte av Paul McCartney
Musikkalbum produserte av George Martin
Musikkalbum produserte av Phil Ramone
Paul McCartney-album
Parlophone-album
Album spelte inn i Abbey Road Studios
Reidar Kjelsen

Reidar Kjelsen () i Molde er ein norsk illustratør og barnebokforfattar.

Reidar Kjelsen vaks opp på Sunndalsøra, i Høyanger frå 1979-1982 og i Vik frå 1982-1986. Han gjekk på Sogndal gymnas i Sogndal frå 1986 til 1989. 
Kjelsen har utdanning frå Statens håndverks- og kunstindustriskole der han studerte frå 1990 til 1994. 
Han er busett i Oslo.

Han har illustrert over 40 barnebøker, skrive fleire av dei sjølv, og teikna til diverse tidsskrift. Mest kjend er nok bøkene om Otto Monster av Jon Ewo og Jon Demon-bøkene av Kjelsen sjølv. Illustrasjonane vert kjenneteikna av forseggjorte detaljar og store overdrivingar, som oftast måla med akrylmaling, men Kjelsen brukar også tusj og blyantteknikkar. Motiva viser gjerne burleske figurar og ville situasjonar.

Når Kjelsen skriv sjølv, liker han å bryta tabu innanfor barneboksjangeren ved hjelp av humor, ironi og ordspel. Historiane hans endar ikkje alltid lykkeleg.

Kjelsen har hatt over 4 000 leselystførestillingar på norske skular og bibliotek, ofte i regi av Den kulturelle skulesekken.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
Om Reidar Kjelsen på Cappelen Damm

Denne artikkelen bygger på «Reidar Kjelsen» frå ,  den 24. mai 2018.

Bakgrunnsstoff
 Om Reidar Kjelsen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
 Reidar Kjelsen: Svinepelsen (offisiell hjemmeside)
 Cappelen Damm: Kjelsen forteller om seg selv
 Cappelen Damm om Bertil bestemmer selv
 VVP Nrk-portrett av Reidar Kjelsen som 19-åring

Norske illustratørar
Norske barnebokforfattarar
Forfattarar frå Høyanger
Forfattarar frå Vik
My Brave Face

«My Brave Face» er ein song frå Paul McCartney frå 1989 på albumet Flowers in the Dirt. Han var skriven av McCartney og Elvis Costello og vart gjeven ut på singel. Songen nådde 18. plassen i Storbritannia ei veke etter han kom ut på singel, og 25. plassen i USA. Det vart den siste songen til McCartney på Topp 40 på Billboard Hot 100 fram til 2014 og samarbeidet med Kanye West.

Innspeling

«My Brave Face» vart først spelt inn av McCartney og Costello tidleg i 1988. Utdrag frå denne innspelinga vart sidan nytta i dokumentarfilmen Put It There. Den endelege versjonen av songen vart spelt inn same året i Olympic Studios i London, med produsenten Mitchell Froom. Seinare la David Rhodes til ein «ebow-gitar» i Olympic Studios. I følgje dokumentarfilmen Put It There bad Costello McCartney om å ta med den ikoniske Höfner fiolinbassen, som han ikkje hadde spelt på årevis, til innspelinga. I dag nytta McCartney framleis denne bassen.

Medverkande
Paul McCartney – bass, gitar, tamburin, solovokal
Linda McCartney – korvokal
Hamish Stuart – gitar, korvokal
Chris Whitten – trommer
Robbie McIntosh – gitar
Mitchell Froom – klaverinstrument
David Rhodes – EBow-gitar
Chris David – saksofon
Chris White – saksofon
Dave Bishop – saksofon

Innhald

7"-singel 
A-side: 
«My Brave Face»
B-side: 
«Flying to My Home»

12"-singel 
A-side:
 «My Brave Face»
 «Flying to My Home»

B-side:
 «I'm Gonna Be a Wheel Someday»
 «Ain't That a Shame»

CD-singel 
 «My Brave Face»
 «Flying to My Home»
 «I'm Gonna Be a Wheel Someday»
 «Ain't That a Shame»

Musikkvideo 
Musikkvideoen for «My Brave Face» vart filma i april 1989, regissert av Roger Lunn. Han var mykje å sjå på videokanalar det året og kom i 2007 ut på videosamlinga The McCartney Years.

Salslister

Vekeslister

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «My Brave Face» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 

Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar skrivne av Elvis Costello
Songar frå 1989
Songar produserte av Paul McCartney
Songar produserte av Mitchell Froom
This One av Paul McCartney

«This One» er ein song av Paul McCartney frå 1989 på albumet Flowers in the Dirt. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet i Storbritannia og nådde 18. plassen på UK Singles Chart. Han nådde òg åttandeplassen i Austerrike, 31. plassen i Nederland og 40. plassen i Tyskland.

Singelen inneheld to sognar spelte inn for CHOBA B CCCP: «I Wanna Cry» og «I'm In Love Again»

Innnhald 
7"-singel/kassettsingel
 «This One» - 4:10
 «The First Stone» - 4:03 (McCartney/Hamish Stuart)

12" singel 1
 «This One» - 4:10
 «The First Stone»- 4:03 (McCartney/Hamish Stuart)
 «I Wanna Cry» - 4:40
 «I'm In Love Again» - 2:40 (Fats Domino/Dave Bartholomew)

12" singel 2
 «This One» - 4:10
 «The First Stone»- 4:03 (McCartney/Hamish Stuart)
 «Good Sign» - 6:52

12" singel 3 (Club Lovejoys Mix)
 «This One (Club Lovejoys Mix)» - 6:10
 «The First Stone»- 4:03 (McCartney/Hamish Stuart)
 «I Wanna Cry» - 4:40
 «I'm In Love Again» - 2:40 (Fats Domino/Dave Bartholomew)

CD-singel
 «This One» - 4:10
 «The First Stone»- 4:03 (McCartney/Hamish Stuart)
 «I Wanna Cry» - 4:40
 «I'm In Love Again» - 2:40 (Fats Domino/Dave Bartholomew)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «This One (Paul McCartney song)» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Discogs

Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Figure of Eight

«Figure of Eight» er ein song av Paul McCartney frå 1989 på albumet Flowers in the Dirt. Etter albumet var ferdig, spelte McCartney inn ein ny versjon av songen for singel med det nyoppretta turnébandet sitt. Singelversjonen er uvanleg sidan han er nesten to minuttar lengre enn albumversjonen. Som regel er det motsett. Singelen nådde 42. plasen på UK Singles Chart og 92. plassen på Billboard Hot 100 i USA.

«Figure of Eight» var opningssongen på verdsturneen til McCartney i 1989-1990. Eit opptak frå Rotterdam den 10. november 1989 kom ut på konsertalbumet Tripping the Live Fantastic.

Den offisielle musikkvideoen for songen vart regissert av Andy Morahan.

Innhald 

7"-singel
 «Figure of Eight»
 «Où Est le Soleil?»

12"-singel
 «Figure of Eight»
 «This One» (Club Lovejoys mix)

12"-singel
 «Figure of Eight»
 «Où Est le Soleil?» (remix by Shep Pettibone)
 «Où Est le Soleil?» (Tub Dub mix) (remix by Pettibone)

CD-singel
 «Figure of Eight»
 «The Long and Winding Road»
 «Loveliest Thing»

3" CD-singel
 «Figure of Eight»
 «Rough Ride»
 «Où Est le Soleil?» (7" mix)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Figure of Eight (song)» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1989
Singlar frå 1989
Paul McCartney-songar
Musikkvideoar regisserte av Andy Morahan
Parlophone-singlar
Songar produserte av Ross Cullum
Songar produserte av Chris Hughes
Songar produserte av Paul McCartney
Songar skrivne av Paul McCartney
Put It There

«Put It There» er ein song av Paul McCartney frå 1989 på albumet Flowers in the Dirt. Songen kom ut på singel i 1990 og nådde då 32. plassen på UK Singles Chart. 

B-sida til 7"-singelen var Wings-songen «Mama's Little Girl», som opphavleg kom ut i 1972, men hadde blitt miksa og produsert til den noverande versjonen i 1987 av McCartney og Chris Thomas. 12"-singelen inneheld ein annan Wings-song, «Same Time Next Year», som vart spelt inn i 1978, og som òg vart miksa og produsert av McCartney og Thomas i 1987.

Innhald 

7"-singel
 «Put It There»
 «Mama's Little Girl»

12"-singel
 «Put It There»
 «Mama's Little Girl»
 «Same Time Next Year»

CD-singel
 «Put It There»
 «Mama's Little Girl»
 «Same Time Next Year»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Put It There» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Paul McCartney-songar
Songar skrivne av Paul McCartney
Songar frå 1989
Elektrisk piano

Elektrisk piano eller elpiano er eit elektrisk musikkinstrument som lager lydar når utøvaren trykker på tangentar på det piano-aktige klaviaturet. 

Når ein trykker på tangentane gjer dei at mekaniske hammerar slår på strenger, røyrblad eller tindar av metall. Dette gjev vibtrasjonar som blir omformar til elektriske signal av magnetiske pickupar som så blir sende gjennom ein forsterkar eller høgtalar for å laga ein lyd som er høg nok til å høyrast. 

Til forskjell frå ein synthesizer er ikkje eit elpiano eit elektronisk musikkinstrument, men eit elektro-mekanisk instrument. Nokre tidlege elpiano brukte metallstrenger for å laga tone, som eit tradisjonelt piano. Mindre elpiano brukte korte stålstikker til å laga tonen. 

Dei første elpianoar blei laga seint på  1920-talet. Det elektriske flygelet Neo-Bechstein frå 1929 var eit av dei første. Den første versjonen utan strenger var truleg Lloyd Loar sitt Vivi-Tone Clavier. Andre kjende produsentar av elpiano var Baldwin Piano and Organ Company og Wurlitzer Company.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Electric piano» frå ,  den 23. mai 2018.  
 

Elektromekaniske musikkinstrument
Piano
Unplugged (The Official Bootleg)

Unplugged (The Official Bootleg) er eit akustisk konsertalbum av Paul McCartney, spelt inn og gjeve ut i 1991. Det kom ut etter ein omfattande turné og konsertalbumet Tripping the Live Fantastic. McCartney fekk høve til å framføre songane i eit enkelt og akustisk arrangement for MTV Unplugged. McCartney vart slik den første i ei lang rekkje artistar som gav ut slike akustiske album.

Framføringa
I motsetnad til andre artistar som spelte på showet med akustiske instrument plugga til forsterkarar (som skapte lyden ein høyrde), var instrumenta til McCartney heilt fråkopla. Mikrofonar vart nøye sett opp nær gitarar, piano osv. for å fange lyden. 

McCartney brukte den same besetninga som nyleg hadde spelt for han på turneen (utanom Blair Cunningham som hadde erstatta Chris Whitten), og brukte høvet til å børste støv av nokre av dei sjeldnare songane sine, inkludert tre songar frå debutplata hans i 1970, McCartney, i tillegg til fleire coverlåtar og nokre kjende Beatles-songar.

Utgjeving
Med McCartney i ei laus og ledig framføring, vart Unplugged (The Official Bootleg) varmt motteke av kritikarane.

Dei første utgåvene av albumet var avgrensa og nummererte. Seinare på 1990-talet kom albumet ut meir permanent. Då det kom ut første gongen nådde albumet sjuandeplassen på den britiske albumlista og 14. plassen i USA, den høgaste plasseringa hans der på nesten ti år.

Innhald

Medverkande
Paul McCartney – akustisk gitar, vokal, trommer på «Ain't No Sunshine»
Linda McCartney – indisk harmonium, perkusjon, harmonivokal på «And I Love Her»
Hamish Stuart – akustisk bassgitar, akustisk gitar og solovokal på «And I Love Her» og «Ain't No Sunshine»
Robbie McIntosh – akustisk gitar, dobro, vokal, piano på «Ain't No Sunshine»
Paul «Wix» Wickens – piano, klaverinstrument, trekkspel, perkusjon, vokal, akustisk bass på «Ain't No Sunshine»
Blair Cunningham – trommer, perkusjon, vokal

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Unplugged (The Official Bootleg)» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Mccartney, Paul
Paul McCartney-album
Konsertalbum frå 1991
Parlophone-album
Paul McCartney's Liverpool Oratorio

Paul McCartney's Liverpool Oratorio er eit konsertalbum av Paul McCartney som kom i 1991 og var det første seriøse forsøket hans på klassisk musikk. Musikken vart komponert i samarbeid med Carl Davis i samband med 150-årsjubileet til Royal Liverpool Philharmonic Orchestra. Prosjektet fekk mykje mediamerksemd då det vart kjend i juni 1991. 

Oratoriet består av åtte satsar og soga er laust basert på livet til McCartney. Hovudpersonen heiter Shanty og er frå Liverpool.

Innspeling
Innspelinga vart gjort under generalprøven til oratoriet og premieren i Liverpool Cathedral med McCartney i publikum og dei kjende songarane Kiri Te Kanawa, Jerry Hadley, Sally Burgess og Willard White. Lydteknikar på innspelinga var John Timperley.

Mottaking

Albumet selde godt og oratoriet låg på toppen av dei klassiske musikklistene verda over, og nådde til og med 177. plassen på den vanlege albumlista i USA. Kritikarane var mindre imponerte, og dei fleste var samde om at sjølv om musikken var attraktiv, var det for enkelt, langt og tynt.

Innhald
Alle stykke av Paul McCartney & Carl Davis.

Plate ein

Plate to

Medverkande
Royal Liverpool Philharmonic Orchestra – orkester
Royal Liverpool Philharmonic Choir – kor
Liverpool Cathedral Choiristers – kor
Carl Davis – dirigent
Ian Tracey – dirigent
Kiri Te Kanawa – sopran
Jerry Hadley – tenor
Sally Burgess – mezzo-sopran
Willard White – bass

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul McCartney's Liverpool Oratorio» frå ,  den 23. mai 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Oratorium
Konsertalbum frå 1991
Klassiske album frå 1991
Paul McCartney-album