alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Eurovision Song Contest 1993

Eurovision Song Contest 1993 (ESC 1993) var den 38. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Green Glens Arena i Millstreet i Irland. Finalen fann stad laurdag 15. mai. Irland vann tevlinga med songen «In Your Eyes», framført av Niamh Kavanagh.

For fyrste gong måtte ein halde ein kvalifikasjonsrunde, dette grunna det rekordhøge talet deltakarland. Denne vart halden i Ljubljana i Slovenia og vart kalla Kvalifikacija za Millstreet. Her vart Bosnia-Hercegovina, Kroatia og Slovenia kvalifisert for finalen i Millstreet, medan Estland, Romania, Ungarn og Slovakia måtte vente til året etter. Ingen av landa hadde delteke tidlegare, med unntak av Bosnia-Hercegovina, Kroatia og Slovenia som tidlegare var ein del av Jugoslavia.

Dette året kunne ein for fyrste gong risikere å ikkje verte kvalifisert til tevlnga året etter. Dei landa som fekk dei seks siste plassane fekk ikkje delteke året etter, for å gi plass til landa som ikkje kom seg vidare frå kvalifikasjonsrunden.

Jugoslavia deltok for siste gong i 1992 på grunn av eit deltakingsforbod i Resolusjon 757 frå Tryggingsrådet i SN.

Kvalifikacija za Millstreet
Kvalifikasjonsrunden, som vart kalla Kvalifikacija za Millstreet, vart halden 3. april 1993 i Ljubljana. Det har aldri vorte halden nokon liknande kvalifiseringsrunde etter dette. Fyrst i 2004 byrja ein å arrangere semifinalar før finalen, men dei liknar ikkje på kvalifiseringsrunden som vart halden dette året. Slovenia, Bosnia-Hercegovina og Kroatia gjekk vidare til finalen, medan Slovakia, Estland, Ungarn og Romania ikkje fekk delteke før året etter.

Finalen
Finalen vart halden 15. mai 1993 i Green Glens Arena i Millstreet. Irland vann tevlinga for femte gong. Danmark og Slovenia enda på ein delt 22. plass. Luxembourg, Tyrkia, Danmark, Slovenia, Israel og Belgia kvalifiserte seg ikkje til tevlinga året etter.

Artistar som har delteke tidlegare

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «ESC 1993» frå , «ESC 1993» frå  og VG.no, den 12. april 2011.  
 

 
Eurovision Song Contest etter år
Musikk i 1993
Eurovision Song Contest 1994

Eurovision Song Contest 1994 (ESC 1994) var den 39. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Point Theatre i Dublin i Irland. Finalen fann stad laurdag 30. april. Irland vann tevlinga med songen «Rock ’n’ Roll Kids», framført av Paul Harrington og Charlie McGettigan.

Estland, Ungarn, Litauen, Polen, Romania, Russland og Slovakia deltok i tevlinga for fyrste gong. Polen skapte skandale då Polen sin deltakar, Edyta Górniak, song på engelsk under generalprøven, som er den som blir vist til juryane som skal røyste. Dette er imot reglane som gjaldt denne gongen, som sa at deltakarane måtte synge på eit av dei offisielle språka i landet dei deltok for. 6 land kravde at Polen skulle bli diskvalifisert, men ifølgje reglane måtte 13 land krevje dette for at klagen skulle verte fremja. Polen fekk altså delta og kom til slutt på 2. plass.

Belgia, Israel, Slovenia, Danmark, Tyrkia og Luxembourg deltok ikkje dette året på grunn av den dårlege plasseringar deira året før. Då Italia trekte seg frå konkurransen fekk Kypros plassen istaden.

Bidraga

Finale
 Finalen vart halden den 30. april 1994 i Point Theatre.
 Irland vann konkurransen for sjette gong. 
 Sveits og Slovakia kom på ein delt 19. plass.
 Litauen, Estland, Nederland, Finland, Romania, Sveits og Slovakia kvalifiserte seg ikkje til neste års konkurranse.
 Noreg sitt bidrag, «Duett» av Elisabeth Andreassen og Jan Werner Danielsen kom på 6. plass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «ESC 1994» frå , «ESC 1994» frå  og VG.no, den 12. april 2011.  
 

Musikk i 1994
Eurovision Song Contest etter år
The 'In' Crowd

«The ‘In’ Crowd» er ein song frå 1965 skriven av Billy Page, arrangert av broren Gene. Han vart opphavleg spelt inn av Dobie Gray på albumet hans Dobie Gray Sings for 'In' Crowders That 'Go Go. Denne Motown-liknande versjonen nådde 13. plass i USA.

Ramsey Lewis-versjonar
Ramsey Lewis Trio spelte inn ein instrumentalversjon av songen seinare same år. Den jazz-aktige versjonen vart spelt inn live på ein nattklubb i Washington, D.C. og nådde 5. plass i USA. Han vart i mange år nytta som bakgrunsmusikk for Jimmy Savile sitt Savile's Travels og Jimmy Savile's Old Record Club på BBC Radio 1.

The Ramsey Lewis Trio spelte òg inn ein smooth jazz-versjon av songen i 2004 for albumet Time Flies, 39 år etter den første versjonen deira.

Bryan Ferry-versjonen
I 1974 nådde ein versjon av Bryan Ferry, frontmann i Roxy Music, omsider lista i Storbritannia, der han nådde 13. plass. Songen var òg førstesongen på albumet hans Another Time, Another Place.

Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, som The Chipmunks, The First Gear, The Fourmost, The Mamas & the Papas, Jack Jones, James Last, Joe Jackson, Julee Cruise, Maurice Williams & the Zodiacs, Quincy Jones, Petula Clark, Todd Londagin, The Ventures, Young-Holt Unlimited, Marshall Crenshaw og Sylvie Vartan.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «The 'In' Crowd (song)» frå ,  den 12. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1965
Singlar frå 1965
Bryan Ferry-songar
The Mamas & the Papas-songar
Petula Clark-songar
Walk a Mile in My Shoes

«Walk a Mile in My Shoes» er ein song skriven av Joe South, som hadde ein hit med songen i 1969. Songen omhandlar rasetoleranse og behovet for perspektiv og omtanke. Han vart sidan innspelt av artistar som Harry Belafonte og Lena Horne i 1970, Billy Eckstine (på albumet Feel the Warm i 1971), Elvis Presley og Bryan Ferry (på albumet Another Time, Another Place i 1974).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Walk a Mile in My Shoes» frå ,  den 12. april 2011.  
 

Songar frå 1969
Elvis Presley-songar
Bryan Ferry-songar
Harry Belafonte-songar
Joe South-songar
Ray Stevens-songar
Brenda Lee-songar
Billy Eckstine-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Carola Häggkvist-songar
Funny How Time Slips Away

«Funny How Time Slips Away» er ein song skriven og framført av Willie Nelson. Songen vart gjeven ut på debutalbumet til Willie Nelson, And Then I Wrote, i 1962.

Andre versjonar

Den første versjonen av songen som gjekk inn på listene vart framført av countryartisten Billy Walker i 1961. Versjonen hans nådde 23. plass på Country-lista i USA.

I 1964 hadde R&B- og gospelartisten Joe Hinton ein stor hit med sin versjon av songen, som gjekk til topps på Cash Box R&B-lista og 13. plass på Billboard Hot 100 i USA.

I 1965 spelte The Supremes inn songe på albumet The Supremes Sing Country, Western and Pop.

I 1965 spelte Billy Joe Royal inn songen for albumet Down in the Boondocks.

I 1970 spelte Elvis Presley inn songen for albumet Elvis Country (1971).

I 1973 spelte Al Green ein veldig soul-aktig versjon av songen for albumet Call Me.

I 1973 spelte Lulu ein versjon av songen for Lulu. 

 I 1975 spelte countryartisten Narvel Felts inn ein versjon av songen som nådde 12. plass på countrylista i USA.

I 1976 spelte R&B-artisten Dorothy Moore ein versjon av songen som nådde 7. plass på soul-lista og 57. plass på Hot 100

I 1982 spelte The Spinners ein versjon av songen som nådde 43. plass på soullista og 67. plass på Hot 100.

The Simpsons spelte songen for albumet The Yellow Album i 1998.

 I 2010 spelte Dave Matthews og Zac Brown songen i lag. 

 I 2010 spelte Willie Nelson og Juice Newton songen som ein duett på Newton-albumet Duets, Friends & Memories. Denne vart gjeven ut som singel.

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Funny How Time Slips Away» frå ,  den 12. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Songar frå 1961
Singlar frå 1964
Songar skrivne av Willie Nelson
Willie Nelson-songar
Bryan Ferry-songar
The Supremes-songar
Elvis Presley-songar
Al Green-songar
Billy Walker-songar
Jerry Lee Lewis-songar
The Spinners-songar
Grammy-vinnarar
Danny Davis-songar
Columbia Records-singlar
Wanda Jackson-songar
Tennessee Ernie Ford-songar
Brenda Lee-songar
Perry Como-songar
Ray Price-songar
Georgie Fame-songar
Brook Benton-songar
Rick Nelson-songar
Tom Jones-songar
Lulu-songar
Narvel Felts-songar
Tina Turner-songar
Roger Whittaker-songar
Faron Young-songar
Leon Russell-songar
Johnny Cash-songar
George Jones-songar
B.B. King-songar
Hanne Boel-songar
Juice Newton-songar
Stevie Wonder-songar
Eurovision Song Contest 1995

Eurovision Song Contest 1995 (ESC 1995) var den 40. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Point Theatre i Dublin i Irland. Finalen fann stad laurdag 13. mai. Noreg vann konkurransen med den norske songen «Nocturne», framført av Secret Garden.

I Secret Garden spelte irske Fiounalla Sherry fiolin, norske Gunnhild Tvinnereim song og svenske Åsa Jinder spelte nyckelharpa. 

Litauen, Estland, Nederland, Finland, Sveits og Slovenia deltok ikkje dette året på grunn av deira dårlege plasseringar året før. EBU bestemte at talet deltakarland skulle reduserast til 23 for å unngå at showet varte meir enn 3 timar. Difor trekte Italia seg, og Luxembourg slutta heilt å delta.

Makedonia hadde klar songen «Me sakas», men trekte seg ein tid før fristen.

Bidraga

Finale
 Finalen vart halden den 13. mai 1995 i Point Theatre.
 Noreg vann konkurransen for andre gong. 
 Storbritannia og Malta kom på ein delt 10. plass.
 Noreg sitt bidrag, «Nocturne» av Secret Garden kom på 1. plass.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «ESC 1995» frå , «ESC 1995» frå  og VG.no, den 12. april 2011.  
 

Musikk i 1995
Eurovision Song Contest etter år
Spylebil

Spylebil er ein lastebil utstyrt  ved vasstank, pumpe og dyser, som vert nytta for å spyla gater og vegar reine.

Galleri

Bakgrunnsstoff

Reingjering
Brøytebil

Brøytebil er ein lastebil utstyrt med snøplog som vert nytta for brøyting av vegar og gater. Plogen kan vera utforma som spissplog, med to vengjer, eller som eit skråplog, med ein vengje.  

Brøytebilar held større fart enn brøytetraktorar og kastar dermed snøen lengre bort frå vegen. Men dei er ikkje like lette å manøvrera i tronge gater som brøytetraktorar. På flyplassar vert det ofte nytta nåde brøytebilar og spesialbygde snøfresarar.

Galleri

Sjå òg 
 Snøplog
 Snøfresar

Snørydding
Eurovision Song Contest 1996

Eurovision Song Contest 1996 (ESC 1996) var den 41. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Oslo Spektrum i Oslo i Noreg. Finalen fann stad laurdag 18. mai. Irland vann konkurransen med songen «The Voice», framført på engelsk av Eimear Quinn.

Kvalifisering og utveljing 

Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) vidareførte eksperimentet med å prøva å redusera talet på deltakarland til noko meir handterleg, så ein gjennomførte i 1996, som i 1993, ein kvalifiseringsrunde der berre vertsnasjonen Noreg slapp unna. Sjølve kvalifikasjonsrunden vart enkelt gjennomført; han vart ikkje kringkasta på nokon måte, og dei nasjonale juryane gav songane poeng ut i frå lydopptak, altså vart ikkje songane framført heller.

Det kom ganske snart fram at dette systemet ikkje var noko betre enn det EBU hadde prøvd ut før, og førte mellom anna til at ein av dei største økonomiske bidragsytarane til tevlinga, Tyskland, ikkje vart kvalifisert. Dette har ikkje skjedd i historia til ESC, korkje før eller sidan.

1996-tevlinga førte også med seg nye innslag, som t.d. at ein spelte av ein video for kvart land som inneheldt ei lukkehelsing, innspelt av ein politisk leiar eller utsending frå det aktuelle landet. Det andre var at avstemmingsrunden vart gjennomført med datateknologi med ei resultatliste i 3D, saman med ein skjerm der talspersonane for dei ulike juryane dukka opp. Dei einaste fysiske gjenstandane i «det blåe rommet» var programleiar Ingvild Bryn og podiet ho stod på.

Jugoslavia, som i 1996 berre bestod av Serbia og Montenegro, skal også ha ordna i stand eit songbidrag, men kunne ikkje delteke på grunn av alle sanksjonane mot landet.

Bidraga

Semifinale
 Kvalifiseringsrunden vart ikkje kringkasta på nokon måte, og dei nasjonale juryane gav songane poeng ut i frå lydopptak, altså vart ikkje songane framført heller.
 Austerrike og Malta kom på ein delt 10. plass.
 Danmark, Tyskland, Ungarn, Israel, Makedonia, Romania og Russland kom ikkje vidare til finalen.

Finale
 Finalen vart halden den 18. mai 1996 i Oslo Spektrum.
 Irland vann konkurransen for fjerde gong.
 Malta og Austerrike kom på ein delt 10. plass.
 Sveits og Belgia kom på ein delt 16. plass.
 Noreg sitt bidrag, «I evighet» av Elisabeth Andreassen kom på 2. plass med 114 poeng.

Artistar som har delteke tidlegare

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå «Eurovision Song Contest 1996» frå ,  den 12. april 2011.  
 

Musikk i 1996
Eurovision Song Contest etter år
 
Musikk i Oslo
Wonderful World av Sam Cooke

«Wonderful World» (stundom kalla «(What a) Wonderful World», men har ingen samanheng med Louis Armstrong-songen «What a Wonderful World») er ein soulsong skriven seint i 1950-åra av soul-pioneren Sam Cooke, i lag med låtskrivarane Lou Adler og Herb Alpert.

Historie 

Han vart først tilskriven psevdonymet «Barbara Campbell», som var kjærasten til Sam Cook på skulen, og vart først spelt inn av Cooke i 1959 for albumet The Wonderful World of Sam Cooke som kom ut i 1960. Songen vart gjeven ut som singel våren 1960, og nådde 12. plass i USA og 27. plass i Storbritannia. Songen er ein kjærleikssong, der songaren syng at han ikkje kan mykje om akademiske fag (songen vert ofte uformelt kalla opp etter den første linja i songen, «Don't know much about history»), men stadfestar til jenta i songen at «but I do know that I love you». Herman's Hermits hadde ein stor hitt med ein livleg versjon av songen i midten av 1960-åra, som nådde fjerdeplassen i USA og 7. plass i Storbritannia. Hermits-versjonen var, i følgje songar Peter Noone og gitarist Keith Hopwood, gjort som ei hyllest til Cooke då ban døydde.

I 2004 vart songen plassert på 373. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.

Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, mellom andre The Supremes, Richard Marx, Greg Chapman, Art Garfunkel, Johnny Nash, The Flying Pickets, Otis Redding, Bryan Ferry, David Bromberg, The Boys, Terence Trent D'Arby, Steven Houghton, Michael Bolton, Jim Diamond, Jesse Malin, Joan Baez, Rod Stewart, Rockapella og Ulfuls.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Wonderful World (Sam Cooke song)» frå ,  den 12. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:
 

Songar frå 1959
Singlar frå 1960
Sam Cooke-songar
Otis Redding-songar
Herman's Hermits-songar
Simon & Garfunkel-songar
James Taylor-songar
Bryan Ferry-songar
Joan Baez-songar
Rod Stewart-songar
Nummer-ein-singlar i Nederland
 382
Help Me Make It Through the Night

«Help Me Make It Through the Night» er ein countryballade av Kris Kristofferson frå albumet hans Kristofferson frå 1970.

Kristofferson sa han fekk inspirasjonen til songen frå eit intervju med Frank Sinatra i Esquire, der han vart spurt om kva han trudde på og Sinatra svarte «Booze, broads, or a bible...whatever helps me make it through the night.»

Han vart spelt inn i 1971 av Elvis Presley, og sidan av Bryan Ferry for albumet Another Time, Another Place, Jerry Lee Lewis som gjorde ein bluesaktig versjon for albumet Touching Home og countryartisten Sammi Smith, som spelte den bestseljande versjonen og den mest kjende versjonen av songen. Smith-versjonen er ein av dei mestseljande countrysinglane gjennom tidene. Versjonen hennar toppa countrylista og nådde òg 8. plass på poplista i USA. Andre amerikanske songarar spelte òg inn songen i 1970- og 1980-åra. Den mest suksessfulle versjonen etter Smith-versjonen var av Gladys Knight & the Pips i 1972 (denne versjonen vart sampla av Huff and Puff i 1996 for dansesongen «Help me make it»).

Johnny Cash og kona June Carter Cash song òg songen som ein duett. Denne finst på samleplata June Carter and Johnny Cash: Duets frå 2006. 

Joan Baez spelte òg inn songen i 1971, på albumet hennar Blessed Are.... Peggy Lee spelte inn songen same året for albumet Where Did They Go.

I 1974, spelte John Holt songen på albumet 1000 Volts of Holt. Denne versjonen nådde Topp 10 i Storbritannia dette året.

Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Help Me Make It Through the Night» frå ,  den 12. april 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
[ Melding ved Allmusic]

Songar frå 1970
Kris Kristofferson-songar
Johnny Cash-songar
Willie Nelson-songar
Bryan Ferry-songar
Elvis Presley-songar
Joan Baez-songar
Jerry Lee Lewis-songar
Songar skrivne av Kris Kristofferson
Sammi Smith-songar
Dottie West-songar
Gladys Knight & the Pips-songar
Andy Williams-songar
Nummer-ein-singlar i Canada
Grammy Hall of Fame Award
Columbia Records-singlar
Lynn Anderson-songar
Loretta Lynn-songar
Olivia Newton-John-songar
Skeeter Davis-songar
Tammy Wynette-songar
Ray Price-songar
Charley Pride-songar
Tina Turner-songar
Peggy Lee-songar
Engelbert Humperdinck-songar
John Holt-songar
Mariah Carey-songar
Bryan Adams-songar
Periferieininga Límnos

Periferieininga Límnos (gresk Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου, Periferiakí enótita Límnou) er ei av dei fem periferieiningane i periferien Dei nordlege egeiske øyane. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og var tidlegare ein del av prefekturet Lésvos.

Periferieininga er sett saman av øyane og kommunane (nummer på kartet)
Límnos (3)
Ájos Evstrátios (2)
Hovudstaden er Mýrina på Límnos.

Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

Referansar 

Limnos
 
Limnos
Snøplog

Snøplog er ein reiskap som vert nytta for å fjerna snø frå vegar, gater, fortau, jarnbanespor, flyplassar og andre stader der snøen hindrar bruken. Det finst ulike typar: spissplog er som namnet seier spiss og har ein vengje på kvar side som kastar snøen ut til sidene. Skråplog er forma som eit skråstilt skjer. Ein type skråplog har hydraulisk styrbart skjer som kan bli vridd til den sida ein vil flytta snøen. Denne er typisk nytta i bygater. Den andre typen skråplog har større høgd på den sida som kastar snøen utover og er ikkje vridbar. Han er typisk nytta ved brøyting av landevegar.

Galleri

Sjå òg 
Snøfresar

Kommunalmaskinar
Snørydding
Eurovision Song Contest 1997

Eurovision Song Contest 1997 var den 42. i rekkja, og vart arrangert i Point Theatre i Dublin i Irland den 3. mai 1997. Irland arrangerte tevlinga for sjuande gong av di Eimear Quinn vann i Oslo i 1996. Programleiarane var Carrie Crowley og Ronan Keating. Italia kom attende dette året, og den italienske kringkastaren RAI slo fast at dette var siste gongen landet akta å delta.

Katrina and the Waves, som representerte Storbritannia, vann tevlinga med rekordmange 227 poeng. Denne rekorden stod heilt fram til 2004, då semifinalen vart innført og mange fleire land vart med i avstemminga). Vinnarsongen «Love Shine a Light» fekk poeng frå alle landa, ti tolvarar og fem tiarar. Songen vert rekna som ein av dei mest vellukka som har vunne tevlinga nokonsinne. Vertslandet Irland kom på andreplass, med Marc Roberts og «Mysterious Woman».

Det var eit breitt spekter av ulike songar med dette året. Danmark sendte ein rapsong, Kroatia sendte deira versjon av Spice Girls og Sverige sendte eit boyband i beste åttitalsstil. Musikken var generelt meir moderne enn før, og for fyrste gong på seks år var det ein song med raskt tempo som vann. Noreg sitt bidrag, San Francisco av Tor Endresen kom på ein delt sisteplass saman med Portugal, og fekk null poeng.

Telefonavstemming vart testa ut i fem land dette året: Storbritannia, Sverige, Sveits, Tyskland og Austerrike. Det synte seg at resultata frå desse landa skilte seg ganske mykje frå dei andre landa, som brukte jury. For eksempel fekk Island 16 av sine totalt 18 poeng frå desse fem landa.

Resultat

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå «Eurovision Song Contest 1997» frå ,  den 12. april 2011.  
 

Musikk i 1997
Eurovision Song Contest etter år
Sóknardalr

Sóknardalr er det fyrste studioalbumet til den norske musikkgruppa Windir som vart utgjeve i april 1997. Albumet tek føre seg tradisjonelle melodiar og tekstar som er blanda med tungmetall. Songane handlar stort sett om Sognariket. 
Sóknardalr er eit eldre namn på Sogndal.

Innhald

Medverkande 
 Valfar – vokal, elektrisk gitar, bassgitar og trekkspel
 Steingrim – perkusjon og slagverk

Musikkalbum frå 1997
Norske musikkalbum
Eurovision Song Contest 1998

Eurovision Song Contest 1998 vart kringkasta frå National Indoor Arena i Birmingham i Storbritannia den 9. mai 1998. Storbritannia var arrangør av di dei hadde vunne året før med songen «Love Shine a Light» framført av Katrina and the Waves. Programleiarane var Ulrika Jonsson og Terry Wogan. Dei såkalla «postkorta» mellom kvart bidrag synte bilete frå Storbritannia.

Vinnaren dette året var svært kontroversiell i sitt eige heimland, Israel. Transseksuelle Dana International hadde skapt store avisoverskrifter før tevlinga, og vann til slutt med 172 poeng og songen «Diva».

Det mest oppsiktsvekkjande innslaget dette året var kanskje likevel Guildo Horn frå Tyskland med låten «Guildo hat euch Lieb» (Guildo er glad i dykk).  På scena, og til og med utanfor scena, utførte han ulike ablegøyer; han ringde med bjøller, gjekk ut blant publikum og kyssa folk, og avslutta med å klatra høgt opp i et stillas på scenen. Tyskland enda til slutt på ein sjuandeplass. Noreg sitt bidrag, «Alltid sommer» av Lars Fredriksen, enda på plassen bak.

Ungarn, Romania, Irland og Tyrkia var dei fire siste landa som framleis brukte juryordning ved denne tevlinga; alle dei andre landa nytta teleavstemming. 1998 var også det siste året då det var obligatorisk for arrangøren å stilla med eit orkester i salen (frå og med 1999 gjekk ein over til å bruka singback).

Resultatliste

Røystegjeving 
Land markert med lilla brukte jury, dei andre landa hadde telefonrøysting. Spania gav feil poeng under direktesendinga, men feilen vart retta opp etter finalen. Under er dei korrekte poenga. Tavla er ordna etter rekkefølgja på røystegjevinga i finalen.

12 poeng
Kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over land som fekk 12 poeng i finalen:

Referansar

Kjelder 

Denne artikkelen er omsett frå «Eurovision Song Contest 1998» frå ,  den 12. april 2011.  

Musikk i 1998
Eurovision Song Contest etter år