alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Oslo Taxi

Oslo Taxi (tidlegare Den Kommunale Bilcentral) er ein drosjesentral som utfører sentralfunksjonar for drosjeeigarar med løyvetilknytning i Oslo Taxi. Oslo Taxi blei etablert i 1921 under namnet Den Kommunale Bilcentral og er i dag Skandinavias største drosjesentral. Sentralen er i dag òg Noregs fjerde største foretak innan persontransport målt i passasjerar. Føretaket transporterer årleg nesten 15 millionar passasjerar i Oslo og Akershus. Heile konsernet utgjer i dag ca. 200 tilsette og har tilknytt ca. 2 900 sjåførar (inkl. eigarar) og 1 388 køyretøy.

Bakgrunnsstoff 
Heimesida til Oslo taxi

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Oslo
Samferdsle i Viken
Bergen Taxi

Bergen Taxi (eller 07000 Bergen Taxi, tidlegare Bergens Automobil-Vognmandsforening) er ein drosjesentral i Bergen. Bergen Taxi er ein formidlingssentral eigd av drosjeeigarane tilslutta sentralen. Bergen Taxi blei etablert i 1915 under namnet Bergens Automobil-Vognmandsforening. I marknadsføring brukast no namnet 07000 Bergen Taxi.

Per 1. januar 2011 hadde sentralen tilslutta ca. 450 bilar fordelt på ca. 325 løyvehavarar. Selskapet held til i Kokstadvegen 8. I administrasjonen opplyser selskapet å ha ca. 65 tilsette, medan ca. 1000 sjåførar køyrer fleire millionar turar kvart år.

Referansar 

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Bergen
Skipingar i 1915
Christiania Taxi

Christiania Taxi er eit norsk drosjeselskap etablert av norsk-pakistanarar i Oslo den 1. august 2006 som byens femte drosjesentral. Selskapet har besøksadresse Grenseveien 97 C, 0609 Oslo. Selskapet er registrert som aksjeselskap under bransjen drift av gods- og transportsentraler.

nb:Christiania Taxi

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Oslo
Agder Taxi

Agder Taxi er eit norsk drosjeselskap som held til i Kristiansand. Selskapet blei stifta 1. juli 1992.

Bakgrunnsstoff 
Agder Taxi's hjemmeside

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Kristiansand
Skipingar i 1992
CityTaxi

CityTaxi er eit norsk drosjeselskap som har 150 bilar i trafikk i Oslo og Akershus. CityTaxi starta opp 18. januar 2005 med 15 løyver. Løyvenummerserien til CityTaxi startar på A-7000. Dei har òg to drosjebåtar i Oslofjorden.

Bakgrunnsstoff
CityTaxi

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Oslo
Samferdsle i Viken
Hønefoss Taxi

Hønefoss Taxi er ein drosjesentral lokalisert i løyvedistriktet Ringerike og Hole i Viken. Sentralen er lokalisert til Norderhov, medan bilane opererer ut i frå sentrum av Hønefoss.

Bilparken, som tel meir enn 30 drosjer, er utstyrt med moderne flåtestyring med GPS, levert av Halda.

Bakgrunnsstoff 
 Hønefoss Taxi BA

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Ringerike
Norgestaxi

Norgestaxi er eit norsk drosjeselskap med avdelingar i Oslo, Bergen, Trondheim, Stavanger, Kongsberg og Drammen. Selskapet har hovudkontor i Oslo. Admistrerande direktør i selskapet er Jørn Are Granerud. Norgestaxi er eigd av svenske Taxikurir.

Bilane til selskapet er hovudsakleg mørk blå eller svarte, med kvite logoar. Same fargar og logoar kan ein kjenne att i svenske Taxikurir og danske Dantaxi. Alle avdelingane av Norgestaxi har det same landsdekkande telefonnummeret; 08000.

I 2009 kjøpte Norgestaxi opp Kongsberg Taxi, og fekk dermed stasjonerte bilar i Kongsberg og Drammen i tillegg til Oslo, Bergen, Stavanger og Trondheim. Norgestaxi no òg eit callsenter på Kongsberg som hovudsakleg betener avdeling Buskerud og Geilo Taxi, men i større og større grad også Oslo.

Norgestaxi bruker hovudsakleg Frogne Taxametersystemer, men på nokre stader også TDS taxameter.

Bakgrunnsstoff 
Heimesida til Norgestaxi

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Oslo
Samferdsle i Bergen
Samferdsle i Trondheim
Samferdsle i Stavanger
Samferdsle i Kongsberg
Samferdsle i Drammen
Balsatre

Balsatre (Ochroma pyramidale) er eit tropisk lauvtre i kattosfamilien, i underfamilien Bombacaceae. Arten stammar frå Karibia og Sør-Amerika, men blir no dyrka overalt i tropane for å gje skugge og til nyttebruk. Treet har store, handnerva blad og raudbrune blomar. Det veks svært raskt og kan under gunstige tilhøve bli opptil 15 m høgt med eit tverrmål på 50 cm i løpet av 5–6 år. Treet blir då rekna som moge for hogging.

Bruk 

Veden, som blir kalla «balsa», er mjuk og ljos gråkvit med porer som dannar brune striper på flatene. Med ein densitet ved 15 % råme på ca 0,16 g/cm3 blir balsa rekna som eit av dei lettaste trevirka i verda. Det har dårlege styrkeeigenskapar; skruer og spikrar får dårleg feste. Lim derimot held godt. Det må særleg skarpt verktøy til for å bite på så mjukt virke som balsa. 

Frå tørr tilstand vil virket suge opp store mengder vatn, medan det i fersk tilstand vil kunne halde seg flytande lengje, og har vore brukt til å laga båtar og flåtar. Kon-Tiki-flåten til Thor Heyerdahl (1947) var laga av balsatre. 

Veden har vore brukt til flaskekorkar, og blir òg brukt som isolasjonsmateriale og til modellbygging og protesar. Balsa har òg vore nytta i romfart på grunn av den låge vekta si.

Kjelder

Bakgrunnsstoff 

Kattostfamilien
Tropiske lauvtre
Tre i Sør-Amerika
Tre i Karibia
Tre i Sentral-Amerika
Trøndertaxi

Trøndertaxi er eit drosjeselskap i Sør-Trøndelag, med hovudkontor i Brøsetvegen i Trondheim. Det er det største drosjeselskapet i byen, med over 300 drosjeløyve. Selskapet har røter attende til hestedrosjene i Trondheim på 1800-talet.

Admistrerande direktør i selskapet vert Hege Dahle frå 1. mai 2012. Ho tek over etter Lars Skrøvseth.

Bakgrunnsstoff
 Trøndertaxi

Norske drosjeselskap
Samferdsle i Trondheim
Dantaxi 4x48

Dantaxi 4x48 er det største taxiselskapet i Danmark.

Selskapet har bilar i København, Greve, Guldborgsund, Nordsjælland, Køge, Lejre, Roskilde, Slagelse, Solrød, Stævns, Vordingborg, Favrskov, Odder, Randers, Silkeborg, Skanderborg, Skive, Viborg, Aarhus, Hjørring, Thisted, Aalborg, Skagen, Billund, Sønderborg, Vejen, Aabenraa og på Bornholm. I alt består flåten av ca. 1500 bilar. 

Dantaxi blei danna i juni 2008 ved ein fusjon av Codan Taxi og Taxamotor. Dantaxi var opphavleg namnet på eit taxiselskap i Aarhus som i 2002 blei fusjonert inn i det dåverande Taxamotor.

Selskapet deltar i eit nordisk samarbeid med svenske Taxikurir og norske Norgestaxi.

Bakgrunnsstoff
 Dantaxi

Danske drosjeselskap
Full Tilt Boogie Band

Full Tilt Boogie Band var ei kanadisk rockegruppe knytt til Janis Joplin ved slutten av karrieren hennar. Gruppa blei opphavleg skipa som Full Tillt Boogie Band med eit ordspel på namnet til frontfiguren John Till. Medlemmene i gruppa var gitaristen John Till, pianisten Richard Bell, bassisten Brad Campbell, trommisen Clark Pierson og organisten Ken Pearson.

John Till skipa  Full Tillt Boogie Band ved slutten av 1960-åra som eit sideprosjekt til anna arbeid han gjorde som studiomusikar i New York. Alle medlemmene i gruppa var kanadiarar, dei fleste frå Stratford og Woodstock i Ontario.

Både Till og andre musikarar frå denne gruppa hadde arbeidd med Janis Joplin i gruppa Kozmic Blues Band. Medan Joplin mislikte nokre av musikarane i Kozmic, 
samarbeidde ho godt med Till. Ho blei einig med han om å synga med heile Full Tillt, som då endra namn til Full Tilt Boogie Band. Joplin tok ei meir aktiv rolle i danninga av denne gruppa, og skal ha sagt: «Full Tilt Boogie Band er mi gruppe. Endeleg er det mi gruppe!»

Janis Joplin og Full Tilt spelte saman for første gong den 4. april 1970 ved Fillmore West-studioa i San Francisco. Dei la ut på turné i USA og Canada i mai 1970. Frå 28. juni til 4. juli spelte dei på den kanadiske Festival Express-turneen saman med grupper som Grateful Dead, Delaney and Bonnie, Rick Danko og The Band, Eric Andersen og Ian & Sylvia. Dei hadde konsertar i Toronto, Winnipeg og Calgary.

Den siste framsyninga til gruppa fann stad 12. august 1970 på Harvard Stadium i Boston i Massachusetts. Gruppa hadde fått utstyret sitt stole der og spelte med erstatningsforsterkarar, men fekk likevel god kritikk på framsida av Harvard Crimson.

I september 1970 byrja Full Tilt og Joplin å spela inn eit nytt album i Los Angeles med produsenten Paul A. Rothchild. 4. oktober døydde Joplin av ein overdose. Sjølv om innspelinga ikkje var ferdig, var det nok brukbart materiale til å kunna gje ut hennar siste album, Pearl.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Full Tilt Boogie Band» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Kanadiske musikkgrupper
USA-amerikanske musikkgrupper
Janis Joplin
Musikkgrupper frå 1960-talet
Elton Dean

Elton Dean () var ein engelsk jazzmusikar som spelte altsaksofon, saxello (ein variant av sopransaksofon) og stundom klaverinstrument. 

Dean vart fødd i Nottingham i England og frå 1966–1967 var han medlem av bandet Bluesology, leia av Long John Baldry. Pianisten i bandet, Reginald Dwight, kombinerte sidan namna til Dean og Baldry for sitt eige scenenamn, Elton John.

Dean fekk seg eit rykte som medlem av Keith Tippett Sextet frå 1968 til 1970, og i bandet Soft Machine frå 1969 til 1972. Kort tid før han forlet Soft Machine starta han si eiga gruppe, Just Us.

Frå 1975 til 1978 leia han eit ni mann stort band kalla Ninesense, og spelte på Bracknell Jazz Festival og liknande stader. Gruppene hans sidan den gong, vanlegvis kvartettar eller kvintettar, har stort sett arbeidd innan frijazz. Samstundes spelte han med andre grupper, som gitaristen Phil Miller sitt In Cahoots, trommeslagaren Pip Pyle sitt Equipe Out, og forskjellige prosjekt med tidlegare Soft Machine-bassist Hugh Hopper.

I 2002 turnerte Dean og tre andre tidlegare Soft Machine-medlemmar (Hugh Hopper, trommeslagar John Marshall og gitarist Allan Holdsworth) og spelte inn musikk under namnet Soft Works.. Med eit anna tidlegare Soft Machine-medlem, gitarist John Etheridge for Holdsworth, turnerte dei så som Soft Machine Legacy. 

Dean spelte siste gong med Soft Bounds (ein kvartett med Dean, Hugh Hopper, Sophia Domancich og Simon Goubert), Alex Maguire-prosjektet Psychic Warrior, og det belgiske rock-jazz-bandet The Wrong Object.

Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Elton Dean» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff 
 Diskografi
 Omfattande biografi 

Engelske saksofonistar
Avantgarde jazz-musikarar
Post-bop-saksofonistar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Mike Ratledge

Michael Ronald «Mike» Ratledge () er ein britisk musikar. Ratledge var ein del av Canterbury scene og lenge medlem av Soft Machine.

Biografi
Mike Ratledge var fødd i Maidstone i Kent. Som born fekk han opplæring i klassisk musikk, den einaste musikken som vart spelt heime hos foreldra. Han lærte å spele piano og med venen Brian Hopper, som han møtte på Simon Langton School i Canterbury, spelte han stykke for klassisk piano og klarinett. 

Ratledge møtte òg den yngre broren til Brian, Hugh, og Robert Wyatt. I 1961 møtte han Daevid Allen, som gjorde dei  interesserte i å spele jazz. Gjennom pianostykka til Cecil Taylor vart Ratledge kjend med musikken til Thelonious Monk, Miles Davis og John Coltrane. I 1963 spelte han i Daevid Allen Trio.

I motsetnad til venene sine, ønskte Ratledge å fullføre utdanninga si og studerte ved University College i Oxford, der han fekk utdanning i psykologi og filosofi. Samstundes tok han musikktimar og fekk opplæring hos avantgarde-musikarane Mal Dean og Rab Spall. Etter dette ønskte Ratledge å gå på eit universitet i USA, men søknaden hans vart send inn for seint. 

I 1966 danna venene hans eit nytt band og bad Ratledge om å bli med i Soft Machine i lag med Robert Wyatt, Daevid Allen og Kevin Ayers. I åra som følgde var det mange utskiftingar i bandet og i 1973 var Ratledge det einaste opphavlege medlemmet som var att. 

I november 1974 deltok Ratledge på innspelinga av Mike Oldfield sin Tubular Bells for BBC. 

I 1976 valde Ratledge å forlate Soft Machine og fortsette som soloartist. Han etterlet bandet til Karl Jenkins. Han bygde seg sjølv eit studio, men soloalbumet vart aldri gjeven ut. Ratledge lagde derimot musikk for filmane Riddles of the Sphinx (1977), Crystal Gazing (1982). og The Bad Sister (1983). for regissøren Laura Mulvey.

Ratledge var ein viktig person i Canterbury-miljøet. Som det mest langvarige medlemmet av Soft Machine utvikla han bandet frå psykedelisk musikk til jazzrock. I 1980-åra skreiv Ratledge mykje musikk for reklamar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mike Ratledge» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske klaverspelarar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Folk frå Kent
Roy Babbington

Roy Babbington () er ein rocke- og jazzbassist. Han er mest kjend som bassist i Canterbury scene-bandet Soft Machine.

I 1969 flytte han til London og vart med i bandet Delivery, eit av banda i Canterbury scene med Phil Miller, Pip Pyle og Lol Coxhill. Samstundes var han studiomusikar for jazz/fusion-musikarar som Michael Gibbs og The Keith Tippett Group (med Elton Dean). I tillegg spelte han i Centipede (1971) og på Dean-albumet Just Us. Då Delivery vart oppløyst i 1971 etter eit album med Carol Grimes kalla Fools Meeting, vart Babbington med i Nucleus.

Han medverka på album av Alexis Korner, Harvey Andrews, Mike d'Abo, Chris Spedding og vart på denne tida medlem av banda "Schunge", Solid Gold Cadillac (med Mike Westbrook og Spedding blant andre) og Ovary Lodge.

Babbington hadde alt medverka med kontrabass til Soft Machine-albuma Fourth (1971) og Fifth (1972), før han permanent erstatta Hugh Hopper som bassist for albumet Seven. 

Etter 1976 har han arbeidd med Judie Tzuke, og i 1980- og 1990-åra med Barbara Thompson, Elvis Costello, Carol Grimes, Mose Allison og BBC Big Band.

I 2008 spelte han med Soft Machine Legacy og har erstatta den avdøde Hugh Hopper som bassisten deira i 2009.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roy Babbington» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 
 Calyx: The Canterbury Website 

Engelske bassistar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Folk frå Bedfordshire
John Etheridge

John Michael Glyn Etheridge () er ein britisk jazz/fusiongitarist tilknytt Canterbury scene.

Tidleg i karrieren spelte han ei kort stundi Deep Purple-sidegreina Warhorse. I 1972 vart han med i bandet til tidlegare Curved Air-fiolinist Darryl Way, Wolf, som spelte inn tre album. I 1975 vart han med i Soft Machine. Han spelte inn to album med bandet, Softs (1976) og Alive & Well: Recorded in Paris (1978). Sidan spelte han med den franske fiolinisten Stéphane Grappelli og bandet 2nd Vision med Ric Sanders.

I 1980-åra spelte han med sin eigen trio og slo seg sidan saman med tidlegare Isotope-gitarist Gary Boyle. Mellom 1989 og 1993 var han medlem i bandet til tidlegare Pentangle-bassist Danny Thompson, Whatever. Han turnerte òg ein del med saksofonisten Dick Heckstall-Smith. I 1990-åra spelte han mellom andre med Nigel Kennedy og Andy Summers og gav i 1994 ut det første soloalbumet sitt, Ash. Han har sidan gjeve ut fleire soloalbum.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Etheridge» frå ,  den 8. mars 2011.

Bakgrunnsstoff
Heimeside

Engelske jazzgitaristar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Karl Jenkins

Karl William Pamp Jenkins () er ein walisisk musikar og komponist. 

Det meste av den tidlege karrieren hans var han kjend som jazz og jazz-rock-musikar og spelte mellom anna baryton- og sopransaksofon, klaverinstrument og obo, eit uvanleg instrument i jazz-samanheng. Han vart med i gruppa til jazzartisten Graham Collier og var seinare med på å grunnlegge jazzrockgruppa Nucleus, som vann den første prisen på Montreux Jazz Festival i 1970. Han vart med i Canterbury scene-progrockbandet Soft Machine i 1972 og spelte med dei til dei gav seg i 1984. 

I november 1973 spelte Jenkins på konsertframføringa av Mike Oldfield sin Tubular Bells for BBC. 

Jenkins har laga mykje musikk for reklame og har to gonger vunne prisar på dette området. Som komponist kom gjennombrotet hans med prosjektet Adiemus. Jenkins har vore dirigent for Adiemus i Japan, Tyskland, Spania, Finland, Nederland og Belgia og i Royal Albert Hall og Battersea Power Station i London. Adiemus: Songs of Sanctuary (1995) toppa den klassiske albumlista i Storbritannia.

Prisar og utmerkingar
Jenkins er utnemnd til Doctor of Music ved University of Wales. Han har nemningane fellow og associate ved Royal Academy of Music, der eit rom er kalla opp etter han. Han er også fellow ved Cardiff University (2005), Royal Welsh College of Music & Drama, Trinity College Carmarthen og Swansea Metropolitan University.

Han blei gjeven eit æresdoktorat i musikk ved Universitetet i Leicester, ein Chancellor's Medal ved Universitet i Glamorgan og æresdoktorat som vitjande professor ved Thames Valley University, London College of Music og ATriUM i Cardiff.

Karl Jenkins blei tildelt ein OBE i Den britiske imperieordenen i 2005 og ein CBE i 2010.  I 2015 blei han utnemnd til Knight Bachelor, noko som gjer at han kan bruka «sir» før namnet sitt.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Karl Jenkins» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Biografi på Calyx (Canterbury music website) 
Karl Jenkins på MySpace
 Karl Jenkis sin musikk i reklamar  på ADmusicDB.com 

Folk frå Swansea
Komponistar frå 1900-talet
Komponistar frå 2000-talet
Ambient-musikarar
Britiske jazzmusikarar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Walisiske komponistar
Commanders of the Order of the British Empire
Marc Charig

Mark Charig () er ein britisk trompetist og kornettist. 

Han var særleg aktiv seint i 1960- og tidleg i 1970-åra og spelte i fleire forskjellige grupper, som bandet til Long John Baldry, Bluesology, Soft Machine og bandet til Keith Tippett og hans Centipede. Charig spelte òg på fleire album av King Crimson, særleg ein lengre solo på tittelsporet på Islands og tittelsporet på Lizard.

I midten av 1970-åra turnerte han med Red Brass, der Annie Lennox var songar. Han spelte òg med Brotherhood of Breath og Mike Osborne, samt at han gav ut sitt eige Pipedream .

Han er medlem av London Jazz Composers Orchestra. Han bur i dag i Tyskland og er medlem i Conduction Orchestra der.

Bakgrunnsstoff
Biografi på Calyx

Britiske trompetistar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Nick Evans

Nicholas «Nick» Evans () er ein walisisk jazz- og progressiv rock-trombonist. 

Han har arbeidd med the Graham Collier Sextet (1968-69), Keith Tippett Group (1968-70), Soft Machine (1969), Brotherhood of Breath (1970-74), Centipede (1970-71), Just Us (1972-73), Ambush (1972), Ninesense (1975-80), Intercontinental Express (1976), Ark (1976, 1978), Nicra (1977), Dudu Pukwana's Diamond Express (1977), Spirits Rejoice (1978-79) og Dreamtime (1983).

Han spelte òg på albumet Lizard av det progressive rockebandet King Crimson i 1970.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nick Evans» frå ,  den 8. mars 2011.

Bakgrunnsstoff
Calyx club 
Brotherhood of Breath

Walisiske trombonistar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Folk frå Newport
Orskurd

Orskurd er eit juridisk omgrep for domstolsavgjerder som i lovtekster på bokmål er kalla kjennelse, og vert nytta om ei slik type avgjerd som går ut på å avslutte førehavinga av ei straffesak eller ei sivil sak utan å take stilling til realiteten i saka. Det vil seie at saka skal avsluttast med ein orskurd dersom domstolen kjem til at saka må avvisast utan å kome til førehaving om realiteten, eller at den saka som er til førehaving skal hevast utan realitetsavgjerd. Også fleire andre avgjerder om bevisføring o.l. skal takast i orskurd. Ordet er ei direkte omsetjing av frå latin: "de scissio", som tyder å skjera ut av (or=ut av og skurd=skjæring, jf. skurtømmer). Det same ordbiletet ligg bak engelsk: "decision". Bruken av ordet har variert over tid, men blir i hovudsak brukt om avgjerder der ein tek ut eit delspørsmål av eit større sakskompleks til særskild avgjerd (t.d. skyldspørsmålet i ei straffesak, om nokon har vitneplikt etc.).

Det kan fylgje av lova at avgjerda skal ha form av ein orskurd i andre høve òg, som til dømes for avgjerder om at personar som er sikta for brotsverk skal sitje i varetektsfengsel for ei avgrensa tid medan etterforskinga går føre seg. For saker som ikkje har med etterforsking eller straff for brotsverk å gjere, sivile saker, er det fastsett i paragraf 19-1 i tvistelova frå 17. juni 2005 når ei avgjerd skal gjerast i form av ein orskurd.

Ein orskurd skal seiast i rettsmøte og grunngjevast, og kan vanlegvis ankast til høgare rettsinnstans av den parten som får avgjerda mot seg. Tidlegare vart ei klage til høgare rettsinstans over ein orskurd kalla kjæremål, men no skal nemninga anke nyttast.

Tvistelovas føresegner om avgjerdsformer

§ 19-1. Dommer, kjennelser og beslutninger 

(1) Ved dom treffes avgjørelse av 

a) krav som er tvistegjenstand i søksmål,  
b) tvist som nevnt i § 16-1 annet ledd tredje punktum, eller  
c) anke over dom.  

(2) Ved kjennelse treffes avgjørelser 

a) som avviser en sak fordi vilkår for å ta den under behandling ikke er oppfylt, eller som fremmer saken etter særskilt behandling av en påstand om avvisning,  
b) som hever en sak som av andre grunner enn nevnt i bokstav a bortfaller uten realitetsavgjørelse,  
c) av anke over kjennelse eller beslutning,  
d) ved tvist om bevis, eller  
e) som etter loven skal treffes i denne form.  

(3) Ved beslutning treffes avgjørelser om 

a) saksbehandlingen som ikke etter loven krever kjennelse, eller  
b) å samtykke til eller nekte anke.  

(4) At en avgjørelse er truffet i uriktig form, er uten betydning for dens rettsvirkninger eller for adgangen til overprøving. Ved anke følges reglene for den avgjørelsestype som retten skulle ha brukt.

Juridisk terminologi
Jimmy Hastings

James Brian Gordon «Jimmy» Hastings () er ein britisk profesjonell musikar som er tilknytt Canterbury scene.

han har spelt med broten Pye Hastings i Caravan, med Soft Machine, Hatfield and the North, National Health, Bryan Ferry, Chris Squire og mange fleire. Han spelar altsaksofon, klarinett og fløyte med Humphrey Lyttelton sitt jazzband.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Jimmy Hastings» frå ,  den 8. mars 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

 

Folk frå Aberdeen
Skotske saksofonistar
Soft Machine-medlemmar
Canterbury scene
Caravan-medlemmar
Phil Howard

Phil Howard er ein australsk jazztrommeslagar mest kjend for den korte perioden sin i jazz-rock-gruppa Soft Machine. Han kom til London frå Australia i 1969, og vart med i bandet Caparius leia av saksofonisten Clive Stevens, i lag med gitarist Peter Martin og bassist Neville Whitehead. 

Howard kom først i søkelyset til Soft Machine då Robert Wyatt nesten forlet bandet i august 1970 og dei hadde prøvespelingar for ein potensiell erstattar. Til slutt ombestemte Wyatt seg, men saksofonisten Elton Dean lånte Howard som trommis i Just Us. Han spelte òg i Keith Tippett Group i denne perioden. I august 1971 forlet Wyatt bandet og Howard vart teken inn. Howard spelte med dei ein periode men vart sparka etter å ha spelt inn den første sida av albumet Fifth i desember 1971. Ein høyrte ikkje meir til Howard etter dette.

Bakgrunnsstoff

Jazztrommeslagarar
Australske trommeslagarar
Canterbury scene
Soft Machine-medlemmar