alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Cy Curnin

Cy Curnin () er ein engelsk songar og låtskrivar. Han var frontmann og songar i new wave-gruppa The Fixx. Som låtskrivar har han vore medlåtskrivar på eit dusin songar som har hamna på Billboard-lista i USA. Han har òg arbeidd som soloartist og gjeve ut fire album, Mayfly i 2005, The Returning Sun i 2007, Solar Minimum i 2009 og The Horse's Mouth i 2013. Han gav òg ut ein EP med ambient-musikk utan vokal, kalla Cinema for the Blind i 2012.

Han var med i Tina Turner-videoen «Better Be Good to Me» i lag med Fixx-gitaristen Jamie West-Oram. Dei spelte begge på albumet Private Dancer.

I tillegg til å synge, har Curnin spelt piano eller gitar på forskjellige Fixx-album.

Stundom har han spelt i lag med den engelske musikaren Nick Harper. I nyare tid har han stundom spelt med Midge Ure i Europa.

Solodiskografi
2005 - Mayfly
2007 - The Returning Sun
2009 - Solar Minimum
2012 - Cinema for the Blind - EP
2013 - The Horse's Mouth

Bakgrunnsstoff
 Cy Curnin - News and Music (Official Website, expired) 
 Cy Curnin Radio Interview
 Love Hope Strength Foundation

Folk frå Wimbledon
Engelske songarar
Engelske new wave-musikarar
Engelske rockeklaverspelarar
The Fixx-medlemmar
Engelske rockesongarar
David Ervin

David Ervin () er ein jazzfunk-klaverspelar frå USA.

Biografi
Ervin voks opp i Altadena i California, der han tok etter den musikalske faren sin, DiFosco Ervin, òg kjend som Big Dee Irwin. DiFosco Ervin var ein songar, låtskrivar og plateartist som leia Doo-Wop-gruppa The Pastels. 14 år gammal kombinerte David Ervin element av rock, funk og soul og nytta analoge synthesizerar. Kort tid etter byrja han å spele digitale klaverinstrument og synthesizerar.  Kring 20 år gammal var Ervin blitt ein ettersøkt studiomusikar i Los Angeles. Ervin lagde mange rytmespor for andre artistar og nytta seg av dei fremste teknologiske framspringa innan digitale synthesizerar i 1980- og 1990-åra. Han har spelt på album av Tina Turner, Natalie Cole, Phyllis Hyman, Gladys Knight and the Pips, the Jacksons, The Crusaders og Joe Sample.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «David Ervin» frå ,  den 21. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene: Http://www.artistdirect.com/artist/credits/david-ervin/428073

Bakgrunnsstoff
 http://www.allmusic.com/artist/david-ervin-p74364/credits

USA-amerikanske jazzpianistar
Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske klaverspelarar
Nick Glennie-Smith

Nick Glennie-Smith () er ein engelsk filmmusikkomponist, mest kjend for arbeidet sitt med Hans Zimmer for filmen The Rock frå 1996, den historiske filmen Children of Glory frå 2006 og dramet Point of No Return frå 1993. Glennie-Smith har òg skrive musikk til filmane Home Alone 3, The Man in the Iron Mask, We Were Soldiers, Secretariat og Disney-filmen The Lion King II: Simba's Pride, Lauras Stern, Der kleine Eisbär 2 - Die geheimnisvolle Insel og A Sound of Thunder.

Han samarbeidde ei kort stund med den tidlegare Pink Floyd-bassisten Roger Waters med filmen When the Wind Blows frå 1986, og albumet Radio K.A.O.S. i 1987. Han var òg med Waters på konserten «The Wall Live in Berlin» i 1990 på klaverinstrument i lag med Peter Wood. Han har òg turnert med Cliff Richard i 1980-åra.

Musikkarriere
Glennie-Smith vart fødd i London. Musikkarrieren hans starta i 1975 med bandet Wally, og spelte klaverinstrument på det andre albumet deira, Valley Gardens. I 1980 spelte han på Leo Sayer-albumet Living in a Fantasy og byrja å spele og turnere med Cliff Richard. For Richard spelte han på albuma I'm No Hero (synthesizer), Wired for Sound (lydteknikar, piano på ein song) og The Rock Connection (synthesizer på ein song).

Glennie-Smith har òg spelt på mange soloalbuma til Roger Daltrey, Under a Raging Moon og Can't Wait to See the Movie, og Paul McCartney-albuma Press to Play og Flowers in the Dirt.

Han har òg arbeidd med mange andre artistar, som Phil Collins, Tina Turner, Elvis Costello, Pharrell Williams, Nik Kershaw, Duane Eddy, Katrina & the Waves og The Adventures.

Filmar

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Page at Hans-Zimmer.com

Engelske filmmusikkomponistar
Engelske klaverspelarar
Musikarar frå London
Glenn Gregory

Glenn Peter Gregory () er ein engelsk songar og musikar. Han var med å starte Heaven 17 der han var frontmann, og han var medlåtksirvar og song på hitsongar som «Temptation» og «Come Live with Me».

Karriere
Glenn Gregory var den einaste sonen til ein stålarbeidar og voks opp i Sheffield. Som tenåring ønskte han å bli skodespelar, men enda opp som fotograf i London i staden.

Gregory hadde kjend medlemmane i The Human League i fleire år. Han hadde sunge og spelt bass i band med Ian Craig Marsh sidan 1973. Tidleg i 1981 vart han kontakta av Martyn Ware etter dei originale medlemmane i The Human League gjekk frå kvarandre, og han vart spurt om å bli med i Heaven 17, eit nytt band som oppstod etter The Human League.

Heaven 17 bestod av trioen Martyn Ware, Ian Craig Marsh og Gregory som frontmann og vokalist. Bandet gav ut åtte studioalbum og hadde fleire hittar i Storbritannia, som «Crushed by the Wheels of Industry,» «Temptation», «Come Live With Me», og «Let Me Go». Seint i 1980-åra dalte populariteten deira og bandet vart oppløyst i 1988, men kom saman att i 1996 og spelte den første konserten sin i 1997. Marsh slutta i bandet i 2007, men Ware og Gregory er framleis aktive i bandet. 

I 1984 bidrog Gregory på Band Aid-singelen «Do They Know It's Christmas?» og song linja «No rain nor rivers flow».

Utanom Heaven 17 har Gregory vore medlem av banda Ugly og Honeyroot, og har arbeidd med ABC, Tina Turner, Grace Jones, Propaganda, Terence Trent D'Arby, Ultravox, La Roux og John Lydon. Han har òg skrive mykje musikk for radio, fjernsyn og film.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Glenn Gregory» frå ,  den 21. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Engelske songarar
Engelske new wave-musikarar
Engelske klaverspelarar
Britiske synthpop-musikarar
ABC-medlemmar
Heaven 17
Musikarar frå Sheffield
Billy Livsey

Billy Livsey er ein amerikansk låtskrivar, klaverspelar og produsent frå Nashville. Han har arbeidd med mange musikarar, som Tina Turner, Kevin Ayers, 801, Gerry Rafferty, Five Star, Gallagher and Lyle, Ronnie Lane og Kenny Rogers.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Billy Livsey» frå ,  den 21. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:
Diskografi 

USA-amerikanske klaverspelarar
USA-amerikanske countryartistar
USA-amerikanske låtskrivarar
Musikarar frå Nashville
Alexander av Sverige

Alexander Erik Hubertus Bertil () er prins av Sverige, hertug av Södermanland og sonen til Carl Philip av Sverige og Sofia av Sverige. Han er nummer fem i arvefylgja til den svenske trona, etter far sin og foran tanta prinsesse Madeleine. Han har tittelen H.K.H. Prins Alexander Erik Hubertus Bertil, hertig av Södermanland.

Dekorasjonar 
  Serafimerordenen – frå fødselen
  Karl XIIIs orden – frå fødselen

Kjelder

Svenske prinsar
Svenske hertugar
Fyrstehuset Bernadotte
Karl XIIIs orden
Serafimerordenen
Sialkot

Sialkot (urduskrift سیالکوٹ) er ein by i den nordaustlege delen av provinsen Panjab i Pakistan, nær grensa til det India-kontrollerte Jammu.
Byen er administrasjonssenter i distriktet med same namn. Han har rundt 420 000 innbyggjarar, og er den 12. største byen i Pakistan.  
Sialkot ligg nær Chenab-elva, ved foten av fjella i Kashmir. Byen ligg rundt 110 km nordaust for Lahore.

Næring og kultur
Industri er ei viktig næring i byen, der det blir laga sportsartiklar, musikkinstrument, klede og kirurgiske instrument. Mange av produkta blir eksporterte. Byen har også keramikkproduksjon. 

Sialkot er særleg kjend for sin produksjon av handsydde fotballar. Det blir laga  40-60 millionar slike ballar årleg, rundt 70 % av verdsproduksjonen. Byen har levert ballar til fleire store internasjonale meisterskap, som verdscuppen i 2014.
Etter ein internasjonal skandale i 1997 kom det inn eit forbod mot barnearbeid i industrien.

Under den britiske kolonitidia blei det byrja å laga sekkepiper i byen. Det finst i dag rundt 20 sekkepipekorps her.

I Sialkot finst eit mausoleum til guru Nanak, grunnleggjaren av sikhismen.

Kjende folk frå Sialkot
Muhammad Iqbal (1877–1938), urdudiktar som inspirerte rørsla for å skipa Pakistan
Faiz Ahmad Faiz (1911–1984), urdudiktar 
Rajendra Kumar (1929–1999), filmskodespelar i Bollywood
Ghulam Ali (f. 1940), songar
Khawaja Muhammad Asif (f. 1949), pakistansk forsvarsminister
Shoaib Malik (f. 1982), cricketspelar

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Sialkot» frå ,  den 22. april 2016.  
 

Byar i Pakistan
Tessa Niles

Tessa Niles () er ein engelsk songar, mest kjend som korsongar for mange artistar. Ho byrja den profesjonelle karrieren i 1979.

Karriere
Niles byrja den profesjonelle karrieren som både solo- og korvokalist i 1979. Gjennom karrieren har Niels arbeidd med mange artistar som ABC, Eric Clapton, Kiri Te Kanawa, The Rolling Stones, Annie Lennox, Tears For Fears, Duran Duran, Kylie Minogue, David Bowie, The Police, Take That, Grace Jones, Tina Turner, Paul McCartney, George Harrison, Steve Winwood, Morrissey–Mullen, Snowy White, Tom Jones, Marillion, Fish, Pet Shop Boys, Buddy Guy, B*Witched, Victoria Beckham, Nick Carter, Cliff Richard, Mike + The Mechanics, Zucchero, Status Quo, Robbie Williams, Gary Numan, Wham!, Dusty Springfield, The The, Jimmy Nail, Cher, Cabaret Voltaire og John Denver.

I midten av 1980-åra var Niles frontperson (i lag med Clive Griffin) i jazzgruppa Bandzilla, som var leia av den dåverande ektemannen hennar, Richard Niles. Bandet turnerte og var husband på Channel 4-showet Don't Miss Wax i 1987. I 1991 gav bandet ut debutalbumet Blue Movies, igjen med Niles som førstevokalist.

Niles har hatt stemme og sunge i mange TV-reklamar for Barbie, Levi's, Cadillac, Diet Pepsi, Delta Air Lines, Aquafresh, KFC og DHL.

Ho byrja å arbeide med Eric Clapton i 1986 på albumet August. Ho turnerte med han frå 1988 til 1992, og igjen i oktober 1997 og i 1999. Ho song korvokal på Unplugged-konserten hans i 1992. Niles var òg med konsertane Crossroads Benefit Concert i 1999 og The Concert For George i november 2002.

Niles song ein versjon av songen «All I Want For Christmas Is You» for filmen Love Actually i 2003.

Niles song òg på Live Aid på Wembley i 1985, der ho song korvokal for David Bowie.

Diskografi

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Tessa Niles» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Engelske songarar
Musikarar frå Kent
Britiske studiomusikarar
Joe Sample

Joseph Leslie «Joe» Sample () var ein USA-amerikansk pianist, klaverspelar og komponist. Han var ein av dei opphavlege medlemmane i Jazz Crusaders, bandet som berre vart The Crusaders i 1971, og var med i gruppa fram til det siste albumet deira i 1991 (ikkje attsamlingsalbumet i 2003, Rural Renewal).

Frå 1970-åra hadde Sample ein suksessrik solokarriere og var gjesteartist på mange innspelingar for artistar som Miles Davis, George Benson, Jimmy Witherspoon, B.B. King, Eric Clapton, Steely Dan og the Supremes. Sample nytta element av jazz, gospel, blues, latin og klassisk musikk i musikken sin.

Biografi
Han var ein av dei mange jazzmusikarane som starta med å spele hard bop, men som gjekk elektrisk under jazz-fusion-tida. Seint i 1950-åra var Sample med på å starte the Jazz Crusaders i lag med trombonist Wayne Henderson, tenorsaksofonisten Wilton Felder, og trommeslagaren Stix Hooper. The Crusaders vart kjend for den unike frontlinja med tenorsaksofon og trombone, og utan trompet. Sample var ein hardt-svingande musikar som kunne takle kordale og modale/skalare improvisasjonar like godt, og heldt seg til akustisk piano dei tidlege åra med the Crusaders. Sidan byta han til elektriske klaverinstrument, då bandet vendte seg mot jazzfunk tidleg i 1970-åra, og droppa «jazz» frå namnet sitt. Sjølv om han hadde spelt inn albumet Fancy Dance som ein triopianist i 1969, vert Rainbow Seeker frå 1978 ofte skildra som det første albumet hans som leiar. I motsetnad til den ru musikken som the Crusaders var kjendt for, bestod soloalbuma til Sample meir av lyrisk og introspektiv jazzpop.

I 2014 døydde Sample i Houston av mesoteliom, 75 år gammal.

Diskografi

Som leiar

Som sidemann
Med Gene Ammons:
 Free Again (Prestige, 1971)
Med Kenny Burrell
 'Round Midnight (Fantasy, 1972)
Med Michael Franks
 The Art of Tea (Reprise, 1975)
Med Richard «Groove» Holmes
 Welcome Home (World Pacific, 1968)
Med Milt Jackson
 Memphis Jackson (Impulse!, 1969)
Med B. B. King og Eric Clapton:
 Riding with the King (utanom spor 3, 4 og 8) (Reprise, 2000)
Med Harold Land
 The Peace-Maker (Cadet, 1968)
Med Carmen McRae
Can't Hide Love (Blue Note, 1976)
Med Blue Mitchell
 Blues' Blues (Mainstream, 1972)
 Graffiti Blues (Mainstream, 1973)
Med Lalo Schifrin
 Enter the Dragon (soundtrack) (Warner Bros., 1973)
Med Steely Dan
 Aja (ABC-MCA, 1977)
Med Stanley Turrentine
Everybody Come On Out (Fantasy, 1976)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Joe Sample» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 

Afroamerikanske musikarar
USA-amerikanske jazzpianistar
Smooth jazz-pianistar
Steely Dan-medlemmar
Døde av lungekreft
Folk frå Houston
Musikarar frå Texas
John Trivers

John Trivers () er ein amerikansk låtskrivar og musikar. Han har arbeidd mykje med Blue Öyster Cult og Tina Turner, og var medlåtskrivar i lag med kona og partnaren Elizabeth Myers på fleire populære reklamejinglar, fjernsynsprogram og filmmusikk.

Biografi 

Trivers starta musikkarrieren i bandet Lost and Found, fronta av Eric Bloom, som han seinare samarbeidde med i Blue Öyster Cult.

Frå 1972 til 1979 spelte han i Broadway-musikalar som Grease, der han i 1976 møtte den framtidige kona og partnaren sin Elizabeth (Liz) Myers. I 1980 byrja han å studere postproduksjon i film og fjernsyn ved UCLA. Tidleg i 1980-åra var han òg medlem av Vancouver-bandet Prism, og han har spelt med Janis Ian, Mary Travers, Peter Allen og Tina Turner. 

Trivers og kona flytta til Los Angeles og byrja eit selskap som laga musikk til reklamar, Trivers-Myers Music. I lag skreiv dei kjende tema som vart nytta på CBS Evening News, og den prisvinnande reklamekampanjen for Apple Computer Macintosh, regissert av Ridley Scott og Adrien Lyne.

Diskografi 
 Private Dancer (på bass) - Tina Turner, 1982
«Rock'n Roll Widow», «When I Was Young"
 USA for Africa (på bass) - We Are the World
«Total Control» med Tina Turner
 «Dark Angel» (på bass) , 1972, med Donald Roeser (Buck Dharma), Albert Bouchard og Les Braunstein frå Soft White Underbelly

Med Blue Öyster Cult 
 Mirrors, 1979
 The Great Sun Jester (med Michael Moorcock og Eric Bloom)

 Cultosaurus Erectus, 1980
 Black Blade (med Michael Moorcock og Eric Bloom)

 Fire of Unknown Origin, 1981
 Sole Survivor (med Eric Bloom og L. Myers)
 After Dark (med Eric Bloom og L. Myers)

Curse of the Hidden Mirror, 2001
 Showtime (med Eric Bloom)

Med Elizabeth Myers 
 Filmen Birch Street Gym i 1993
 Kjenningsmelodien til «CBS Evening News with Dan Rather» (med Alan Pasqua)
 1998, filmen Norma Jean, Jack & Me
 2000, filmen Broke Even
 2001, filmen The Day Reagan Was Shot

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John Trivers» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

 Offisiell nettstad 

USA-amerikanske bassistar
Folk frå Buffalo
Bernt Skrede

Bernt Skrede () var ein norsk lærar og forfattar. 

Han var fødd på Norderhov og oppvaksen på Ringsaker, i Mysen, Skjeberg og på Nordfjordeid i Eid kommune. Han hadde eksamen frå Volda lærarskule med vidareutdanning i pedagogikk, musikk, tysk og ålmenn litteraturkunnskap. Skrede arbeidde ved fleire folkehøgskular i Danmark, Island og Norge. Han var lærar ved Hornindal skule i Hornindal.

Bernt Skrede omsette og skreiv sjølv skodespel for amatørteater. Han var formann i Firda ungdomslag og i Hornindal kulturstyre.

Bibliografi

Bøker

Kjelder 

 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990

Bakgrunnsstoff
 Verk i tidsskrift - eit utval ved Lokalhistorisk litteratur Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Eid
Forfattarar frå Hornindal
Norske dramatikarar
Norske barnebokforfattarar
Martyn Ware

Martyn Ware () er ein britisk musikar og plateprodusent. Han var med å starte både The Human League og Heaven 17, og hvar ansvarleg for hittar som «Being Boiled» og «Temptation». Han har òg arbeidd som plateprodusent, og var mellom anna med på comebacket til Tina Turner i 1983 med «Let's Stay Together», Terence Trent D'Arby og albumet Introducing the Hardline According to... i 1987 og han produserte Erasure sitt I Say I Say I Say i 1994.

I nyare tid har han samarbeidd med Vince Clarke (som The Clarke & Ware Experiment) på to prosjekt, Pretentious (1999) og Spectrum Pursuit Vehicle (2001).

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Martyn Ware» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Heaven17
Human League

Engelske klaverspelarar
Engelske new wave-musikarar
Musikarar frå Sheffield
Britiske synthpop-artistar
The Human League-medlemmar
Heaven 17
John S. Carter

John S. Carter jr. (), betre kjend som berre Carter, var ein amerikansk plateprodusent, låtskrivar, arrangør, musikar og A&R-mann.

Carter var son av ein oljearbeidar og fødd i East St. Louis i Illinois. Musikkarrieren hans byrja i 1967 då han var medlåtskrivar på «That Acapulco Gold» (som nådde 70. plassen på Billboard Hot 100-lista) med Tim Gilbert frå The Rainy Daze. I lag med Gilbert skreiv han òg teksten til «Incense and Peppermints» av Strawberry Alarm Clock.
Han arbeidde først for Atlantic Records og fekk jobb som artistspeiadar i Capitol Records. Her arbeidde han med Bob Seger (og var med å realisere albumet Night Moves) og Steve Miller Band i tida då dei braut gjennom. Han signerte òg kontrakt med Sammy Hagar, Bob Welch og The Motels for Capitol, og var medlåtskrivar og produsent på nokre av dei første utgjevingane deira. 

Carter var med å relansere karrieren til Tina Turner i 1980-åra.  I 1983, trass i motstand frå Capitol, signerte han kontrakt med ho og oversåg den første innspelinga hennar for Capitol, Private Dancer, og produserte tittelsporet. Albumet selde meir enn 20 millionar eksemplar og gjorde Turner til ei global superstjerne. 

Carter døydde var kreft den 10. mai 2011 i Palm Springs i California.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «John S. Carter» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

A&R-folk
USA-amerikanske musikkindustrisjefar
USA-amerikanske plateprodusentar
Døde av kreft
Tina Turner
Gunnar Slettebakken

Gunnar Slettebakken () var ein norsk jurist og bygdekunstnar. Han var fødd i Salhus, tok artium 1956 og juridicum 1963. I 1968 busette han seg på Sandane i Gloppen kommune, og var rådmann i kommunen fram til 1972. Han har vore lærar ved Firda gymnas i Gloppen og Langvin jordbruksskule i Stryn.

Han har gjeve ut romanane Rapport frå Salhus (1971) og Ordførar Greta Svenssen (1972) på Samlaget, i tillegg omsette han fleire lærebøker til nynorsk. Slettebakken var òg ein aktiv kunstnar.

Bibliografi

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
  Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff 
 Om Gunnar Slettebakken i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Gloppen
Norske romanforfattarar
Leon «Ndugu» Chancler

Leon «Ndugu» Chancler () er ein jazzfunk-trommeslagar, perkusjonist, studiomusikar, komponist og produsent frå Louisiana i USA.

Chancler kom frå Shreveport i Louisiana og byrja å spele trommer då han var tretten år gammal. På high school spelte han med Willie Bobo and the Harold Johnson Sextet. Chancler fekk universitetsgrad i musikk ved California State University, Dominguez Hills, og hadde då alt spelt med Gerald Wilson Big Band, Herbie Hancock, og spelt inn musikk med Miles Davis, Freddie Hubbard og Bobby Hutcherson, blant andre.

Chancler arbeidde ofte som studioperkusjonist. Han er å høyre på mange hitplater frå jazz til blues til pop, mellom anna Michael Jackson sin «Billie Jean». Chancler har òg arbeidd med Stanley Clarke, Jean-Luc Ponty, Donna Summer, George Duke, Patrice Rushen, Carlos Santana, Hubert Laws, The Crusaders, Frank Sinatra, Weather Report, Lionel Richie, George Benson, The Temptations, Tina Turner, Kenny Rogers, Thelonious Monk, Herbie Hancock, John Lee Hooker og andre.

I 2006 vart han assisterande professor på jazzstudiet ved University of Southern California og lærar ved Stanford Jazz Workshop i California.

Chancler er medlem av Percussive Arts Society og har blitt kåra til ein av dei 25 beste trommeslagarane i verda.

Diskografi
Med Miles Davis
Miles Davis at Newport 1955-1975: The Bootleg Series Vol. 4 (Columbia Legacy, 2015)
Med Eddie Harris
Excursions (Atlantic, 1966–73)
Med Hampton Hawes
Universe (Prestige, 1972)
Blues for Walls (Prestige, 1973)
Med Harold Land
Damisi (Mainstream, 1972)
Choma (Burn) (Mainstream, 1972)
Med Azar Lawrence
Bridge into the New Age (Prestige, 1974)
Med Julian Priester
Love, Love (ECM, 1973)
Med Lalo Schifrin
No One Home (Tabu, 1979)
Med Weather Report
Tale Spinnin' (Columbia, 1975)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Leon "Ndugu" Chancler» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene:

Jazzfunk-trommeslagarar
Jazzfunk-perkusjonistar
USA-amerikanske jazztrommeslagarar
USA-amerikanske studiomusikarar
Musikarar frå Louisiana
Weather Report-medlemmar
I Might Have Been Queen

«I Might Have Been Queen» er ein song skriven for Tina Turner som det første sporet på det populære albumet Private Dancer, og seinare gjeven ut i ein remiksa versjon, med ein noko anna tekst i første verset på filmmusikkalbumet What's Love Got to Do With It.

Songen vart skriven av Jeanette Obstoj, Rupert Hine og Jamie West-Oram for Private Dancer. Han blir fortald frå synspunktet til ein person som er «eit nytt par auge» som lengter etter at nokon skal kjenna att at ho «kunne vore dronning».

Soga bak songen er at Turner meinte ho hadde vore ei egyptisk dronning i eit tidlegare liv. Turner var visstnok Hatshepsut, ein farao som tok trona frå bror sin då ho trudde at han ville øydeleggje landet. Ved å ta trona og mishandle broren, hindra ho han frå å følgja vegen sin og fekk karma. Turner trur at ho i dette livet møtte han igjen i form av Ike Turner. 

«I Might Have Been Queen» vart framført under Private Dancer-turneen og under konserten i Radio City Music Hall i New York City (17. juli 1993).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «I Might Have Been Queen» frå ,  den 22. april 2016. 
 oppgav desse kjeldene: 
 I, Tina, ei bok om livet til Turner skriven av Tina Turner og Kurt Loder.
 Hatshepsut: Daughter of Amun'', roman av Moyra Caldecott

Bakgrunnsstoff
 

Songar frå 1984
Tina Turner-songar
Songar produserte av Rupert Hine
Songar skrivne av Rupert Hine
Songar skrivne av Jeannette Obstoj
Aasbjørn Slettemark

Aasbjørn Slettemark () var ein norsk lærar og forfattar.

Slettemark var frå Naustdal kommune. Han gjekk på Sunnfjord ungdomsskule 1906-1907, tok artium ved Hauges Minde i Oslo 1911 og tok til å studera filologi i 1912. Men han vart sjuk, han lei av pleuritt, og måtte gje opp studiet. I staden tok han ein tilleggsprøve ved Elverum lærerskole, slik at han kunne undervise. Han arbeidde som lærar ved folkehøgskulane i Vefsn og i Gudbrandsdalen.

Slettemark skreiv mellom anna dikt og noveller, trykt i Norsk Barneblad og Unglyden. Men lungesjukdommen førte til hol på ei blodåre i lunga, og han døydde heime i Naustdal, berre vel 27 år gamal.

Noko av det han skreiv vart samla av Julius Gjermundstad og gjeve ut i bokform i 1931. Han var også ein habil kunstmålar og felespelar.

Aasbjørn Slettemark var onkel til den seinare så kjende kunstnaren Kjartan Slettemark.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
 Om Aasbjørn Slettemark i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff 
 Om Aasbjørn Slettemark i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Forfattarar frå Naustdal
Norske lyrikarar
Norske novelleforfattarar