alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Alexanderarkipelet

Alexanderarkipelet () er ei nesten 500 kilometer lang øygruppe utanfor søraustkysten av Alaska. Øygruppa omfattar rundt 1 000 øyer, som er toppar av fjell som reiser seg skarpt frå botnen av Stillehavet. Djupe kanalar og fjordar skil dei frå fastlandet.
Øygruppa fekk namnet sitt frå U.S. Coast and Geodetic Survey i 1867. Ho blei kalla opp etter tsar Aleksander II av Russland.

Øyene har uregelmessige og bratte kystlinjer, og djupe eviggrøne og tempererte regnskogar. Dei største øyene i gruppa er Chichagof, Admiralty, Baranof, Etolin, Kupreanof, Kuiu, Mitkof, Wrangell, Prince of Wales, Dall og Revillagigedo. Også Annette- og Yakobi-øya høyrer til øyggruppa. Alle øyene er skogdekte og har ein brei fauna. Den totale overflaten er rekna ut til å vera rundt 33 000 km². 

Urfolket på øyane er tlingit- og kaigani haida-folk. Tsimshianfolket, som bur på Annette-øya, er ikkje opphavleg frå området, men kom hit frå Britisk Columbia seint på 1800-talet. Dei største byane på øyene er Ketchikan på Revillagigedo og Sitka på Baranof. Den største byen i den administrative regionen øygruppa høyrer til er Juneau, men denne ligg på fastlandet og er dermed ikkje ein del av sjølve øygruppa.

Dei viktigaste næringane på øyggruppa er turisme, fiske og skogbruk.

Dei fyrste europearar som vitja øygruppa var russarar leia av Aleksej Tsjirikov i 1741, som såg kystane av Noyes og Bakerøya (begge av vestkysten av Prince of Wales Island), Baranof-, Chichagof-, Kruzof- og Yakobiøya. 
Seinare blei staden utforska av Storbritannia, Spania og USA. Øyene tilhøyrde Russiske Amerika fram til Alaska blei selt til USA i 1867.

Sjå òg
ABC-øyane

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Alexanderarkipelagen» frå ,  den 9. mai 2017.  

Øyar i Alaska
Øygrupper i Stillehavet
Stader kalla opp etter russarar
Dixon Entrance

Dixon Entrance (fransk Entrée Dixon, haida Seegaay) er eit sund i Nord-Amerika som skil Alexanderarkipelet i Alaska i nord frå Graham-øya  i Britisk Columbia i sør. Den internasjonale maritime grenselina som går gjennom sundet mellom USA og Canada er omstridd. 

Sundet har innløp mellom Kapp Muzon på Dall-øya og Langara-øya like nord for Graham. Det strekkjer seg austover til det kanadiske fastlandet. Det er ein del av ei innaskjærs seglingsrute for skip langs den nordamerikanske stillehavskysten, og markerer også den austlege overgangen mellom Stillehavet og Alaskabukta. Frå sundet fortset Clarencesundet i nordleg retning og Hecatesundet sørover.

Sundet har namn etter George Dixon, som var kaptein i den britiske marinen.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dixon Entrance» frå ,  den 9. mai 2017.

Bakgrunnsstoff
 Canada's Unresolved Maritime Boundaries

Sund i Canada
Sund i Alaska
Sund i Stillehavet
Beringhavet
Omstridde område
9P78-1

9P78-1 (russisk Самоходная пусковая установка (СПУ)) er ei sjølvdriven avfyringsrampe for missil basert på køyretøyet MZKT-7930. Det er eigna til vakthald, transport og førebuing til avfyring av to missil. Køyretøyet veg 42 tonn og kan ta nyttelast på 19 tonn. Maxfart på vegar er 70 km/t og 40 km/t utanfor veg. Med full drivstofftank kan køyretøyet køyra 1000 km på veg. Det krev berre eit mannskap på 3 for å utføra ei avfyring. 

Militære køyretøy
9T250

9T250 (russisk Транспортно-заряжающая машина (ТЗМ) er eit transport- og omlastingskøyretøy for tunge missil. Det er basert på MZKT-7930. Det frakter med seg to ekstra missil som kan lyftast over til avfyringsrampa med kran. To mann er nok til å gjera denne jobben. 

Militære køyretøy
Bastian Width

Bastian Adolf Width () var ein norsk kjøpmann og politikar frå Veidholmen på Nordmøre som representerte Møre fylke og partiet Frisinna Venstre på Stortinget i perioden 1925-27.

Width var son til ein handelsmann og gardbrukar. Han var elev 1891/92 ved Nordmøre amtsskule og 1895-98 ved Gardens underoffisersskole. I 1900 reiste han heim til Veidholmen i Edøy herad, og gifta seg med dottera til ein handelsmann på staden. Sidan var han handelsbetjent i forretninga til svigerfaren. Jamsides pleia han den militære karrieren og vart sersjant i 1901, furer i 1917, kommandersersjant i 1924, fanejunker og kvartermeister ved Nordmøre bataljon av IR 12 i 1927 og løytnant 1930-31. Åra 1920-26 dreiv han hermetikkfabrikk, og frå 1921 handel med eiga forretning i lag med ein svoger. I tida 1921-46 var han postopnar på Veidholmen.

Width var ordførar i Edøy 1910-13 og i nydanna Hopen herad 1915-19, 1922-28 og 1945-46. Han var også forlikskommissær 1915-25, gjeldsmeklingsmann 1932-34 og formann i Hopen sokneråd frå 1937. Stortingsperioden 1925-27 sat han på Stortinget for partiet Frisinna Venstre. På Tinget var han medlem i Næringskomite nr 2, og var i 1926-27 med i riksretten som frikjende Berge-regjeringa.

Kjelder
Storrtingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Smøla
Bürmoos

Bürmoos er ein kommune i Distriktet Salzburg-Umgebung i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 6,9 km² og i kring 4 900 ibuarar. Småbyen Bürmoos ligg 436 meter over havet, nordvest i forbundslandet.

Bürmoos kommune vart danna i 1967, og er den ferskaste kommunen i forbundslandet Salzburg. Fattige område i Sankt Georgen bei Salzburg og i Lamprechtshausen vart då skilde ut, til stor motstand frå ibuarane i Bürmoos. 

Bürmoos var til byrjinga av 1800-talet eit folketomt myrområde. I andre halvdelen av det 19. hundreåret voks fram glas- og mursteinindustri, som nytta den store mengda torv til brensel. Desse næringsvegane braut saman etter fyrste verdskrigen, og folket her var mellom dei fattigaste i forbundslandet. Sidan 1960-talet har folketalet i Bürmoos auka mykje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bürmoos» frå ,  den 9. mai 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Vaniljerot

Vaniljerot (Monotropa hypopitys) er ein planteart i vaniljerotslekta i lyngfamilien. Vaniljerot er ein fleirårig staudeplante som veks i tempererte område på den nordlege halvkula. Han finst i Asia, Europa og Nord-Amerika, men er sjeldan i mange av utbreiingsområda. Artsnamnet hypopitys kjem av latinisert gresk hypo-, 'under' og pitys, 'furu', som viser til kvar planten ofte veks.

Skildring

Heile planten kan ha gulkvit til raudleg kvit farge. Til forskjell frå dei fleste andre plantar driv ikkje vaniljerotplantar fotosyntese og inneheld ikkje klorofyll. I staden får dei næring gjennom å vera parasittar på mykorrhiza-nettverket mellom sopp og andre plantar. Sidan dei ikkje er avhengige av sollys kan dei veksa på svært mørke stader, som på skogbotnen.

Vaniljerot har ein tjukk, nokså kjøtfull stilk som kan bli 10–35 cm høg. 
Stilken er eigentleg ein blomestand som er den einaste delen av planten som veks over jorda. 
Han har høgblad som er 5–10 mm lange skjelaktige strukturar som dekkjer det meste av blomestanden. 
Blomane er 9–12 mm lange og kan sitja åleine eller i klasar på 2–11 på toppen av blomestanden. 
Avhengig av veksestad kan plantane blomstra frå april til desember.  
Plantar som blomstrar om sommaren er gule og sparsamt hårete, medan dei som blomstrar om hausten er raude og tetthåra.
Blomane er nedbøygde medan planten er ung, men reiser seg opp når dei byrjar å mogna til fukt. Frukta er ein kapsel.

I Noreg finst to underartar av planten, lodden vaniljerot (M. hypopitys hypopitys) og snau vaniljerot (M. hypopitys hypophegea). Lodden vaniljerot veks i furuskog nord til Troms. Snau vaniljerot veks i furuskog nord til Trøndelag. Denne planten er oppført som nær truga i Noreg på Artsdatabanken si raudliste.

Namn
Vaniljerot har vore kjend under ei rekkje namn, både vitskaplege og folkelege. Linné feilstava namnet hypopithys, noko mange botanikarar har følgd. Andre bruker rettinga hypopitys. 

Variasjonen i farge, hårdekkje og talet på blomar har også ført til ei rekkje vitskaplege synonym for arten. Det er kjend over 80 synonym for vaniljerot, som Hypopitys americana, H. fimbriata, H. insignata, H. lanuginosa, H. latisquama, H. monotropa, Monotropa chinensis, M. hypophegea, M. lanuginosa, M. latisquama, M. multiflora og M. taiwaniana.

Folkelege namn på planten på nokre ulike språk er dansk snylterod, svensk tallört (furu-urt), finsk mäntykukka ('furublom'), tysk Fichtenspargel (furu-asparges)
og engelsk Dutchman's pipe, false beech-drops, pinesap eller yellow bird's-nest.

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Monotropa hypopitys» frå ,  den 10. juni 2017.  
 

Lyngfamilien
Viltveksande plantar i Noreg
Ingvald B. Aase

Ingvald Berentin Aase () var ein norsk målarmeister og politikar frå Bergen. I åra frå 1922 til 1930 representerte han etter tur Arbeidarpartiet, Norges Kommunistiske Parti og atter Arbeidarpartiet på Stortinget.

Aase var son til ein bygningsmann/bordarbeidar. Frå ganske ung alder byrja han som målar, og tok  fagbrev i 1907. I tida frå 1914 til 1923 leidde han samvirket Bergens Malerverksted. Han var formann i Malersvennenes forening i Bergen åra 1912-16, og Bergen faglege samorganisasjon i 1917. Elles var han styremedlem i avisa Arbeidet.

Aase var medlem av Bergen bystyre frå 1916 til 1933, tolv av åra sat han i formannskapet. Hausten 1921 vart han vald inn på Stortinget frå valkrinsen Bergen som representant for Arbeidarpartiet. Tre år seinare var han attvald, då som representant for utbrytarpartiet Norges Kommunistiske Parti. Han fekk også ein tredje periode på Stortinget 1928-1930. I 1928 melde Aase seg ut av NKP i 1929 og inn i Arbeidarpartiet. I den fyrste treårsbolken på Stortinget var han medlem i Næringskomite nr 2, sidan i Universitets og fagskulekomiteen.

I 1930 vart Aase tilsett som sekretær i Norsk Bygningsarbeiderforbund. Tre år seinare vart han vald til formann i forbundet. Frå 1934 til han døydde i 1948 var han hovudkasserar i Landsorganisasjonen.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1922-1924
Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Folk frå Bergen
Grödig

Grödig er ein by og kommune i Distriktet Salzburg-Umgebung i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 23 km² og 7 200 ibuarar. Grödig ligg straks sør for byen Salzburg, 446 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Grödig» frå ,  den 10. mai 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Elsbethen

Elsbethen er ein kommune i Distriktet Salzburg-Umgebung i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 24 km² og i kring 5 300 ibuarar. Omframt landsbyane Elsbethen og Glasenbach består kommunen av sju større og mindre grender.

Landsbyen Elbethen ligg ved austgrensa til byen Salzburg, 439 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Elsbethen» frå ,  den 10. mai 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Cetirizin

Cetirizin er eit lekjarmiddel som vert brukt mot allergiar. Det er eit andregenerasjons antihistamin mot allergisk rinitt («høysnue») og urtikaria (rennande nase). Cetrizin vert òg seld under nemningane Acura og Zyrtex. Cetirizin er ein effektiv antagonist mot histamin ved perifere H1-reseptorar og minskar dermed effektivt symptoma på histaminfrisetting ved allergi.

Cetirizin er òg hovudmetabolitt av preparatet hydroksin, og skil seg frå dette berre gjennom ei hydroksylgruppe erstatta av ei karboksylgruppe. Dette gjer at cetirizin ved normal pH-verdi i kroppen verkar som zvitterjon. Molekyla er så polare at cetirizin ikkje går gjennom blod-hjerne-barrieren i merkbar utstrekning. Difor vert ein ikkje søvnigare av dette enn av hydroksin.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cetirizin» frå ,  den 1. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
 Zyrlex antihistamin
Endre Witzøe

Endre Magnus Witzøe () var ein norsk skipsmeklar og politikar frå Kristiansund som representerte Møre-byane og Høgre på Stortinget i tida 1925-33.

Witzøe var fødd i Kristiansund, der far hans dreiv gard på Nordlandet til han i 1875 tok over eit gardsbruk i heimbygda Hemne. Noko seinare flytta familien tilbake til Kristiansund og Witzøe fekk seg arbeid som kontorist i 1892, etter å ha gått middelskulen. I tida 1896-98 arbeidde han ved eit sjøforsikringsselskap i Berlin, deretter eitt år i G. Gravems assuranse-, agentur- og skipsmeklarforretning i Kristiansund. Witzøe etablerte seg så som vareagent og skipsmeklar i byen i 1899, og dreiv verksemda si til han døydde. Han var elles børskommissær frå 1919, og styreformann i [[Kristiansund og Nordmøre] Forretningsbank]] AS frå 1926.

Witzøe var medlem av Kristiansund bystyre åra 1923-28. Frå 1925 til 1933 møtte han på Stortinget som representant frå kjøpstadene Ålesund, Molde og Kristiansund, vald på eit Høgre-program. På Stortinget var han medlem av Jarnbanekomitéen 1925-27, formann i Lønningskomitéen 1928-30 og medlem av Administrasjonskomitéen 1931-33.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Folk frå Kristiansund
John Norem

John Norem () var ein norsk sakførar, høgsterettsadvokat og politikar frå Stavanger. Han var ordførar i Stavanger, stortingsrepresentant for Høgre og fylkesmann i Rogaland.

Norem var kjøpmannsson. Han tok i 1912 juridisk embetseksamen og etablerte deretter sakførarforretning i heimbyen, der han arbeidde som sekretær for Vestlandske Hermetikkfabrikkers Forening og De norske Hermetikkfabrikkers Landsforening. Frå 1916 til 1919 var han i tillegg leiar i Hermetikkfabrikkenes Importforening. I 1935 tok han over som styreformann i Rosenberg Mekaniske Verksted.

Norem engasjerte seg politisk i og for partiet Høgre. I 1916 vart han vald inn i bystyret i Stavanger, og vart der verande til 1931. Åra 1922-25 var han ordførar. Norem møtte så fyrste gongen på Stortinget nokre veker i 1924 som vararepresentant frå valkrinsen Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger, Haugesund. Frå 1925 til 1933 representerte han same valkrinsen på Stortinget med fast sete. Alle desse ni åra var han nestformann i Sosialkomiteen. Han var sentralstyremedlem i Høgre frå 1927 til-34.

Norem var fylkesmann i Rogaland frå 1932 til 1941 og på ny frå våren 1945 til 1958. Han vart avsett i juli 1941 då han motsette seg Nasjonal Samling sin politikk for å overta kontrollen med kommunane.

Norem var kommandør av St. Olavs Orden frå 1952.

Kjelder
Stortingsbiografi 

Stortingsrepresentantar 1925-1927
Stortingsrepresentantar 1928-1930
Stortingsrepresentantar 1931-1933
Folk frå Stavanger
Kristen Aalborg

Kristen Andersen Aalborg () var ein norsk gardbrukar frå Tynset som representerte Hedmark fylke og Bondepartiet på Stortinget 1925-27.

Aalborg var son til ein gardbrukar. Sjølv var han elev ved Vonheim folkehøgskole vinteren 1882-83 og ved amtsskulen 1884-85. Elles arbeidde han på farsgarden til han sjølv tok over drifta i 1903. Jamsides var han i åra frå 1899 til 1920 agent for livsforsikringsselskapet Idun.

I 1914 var Aalborg med å stifte Tynset Tømmersalgsforening, og var formann i laget i fleire år. Elles styremedlem i Glommens Skogeierforening og i Sevilla Elektrisitetsverk.

Aalborg var medlem i skulestyret 1906-12 og overformyndar i Tynset 1921-24. Frå 1911 var han medhjelpar åt soknepresten.

Aalborg var i årevis ein aktiv deltakar i musikklivet på Tynset.

Hausten 1924 vart han vald til stortingsmann for Bondepartiet, og var perioden 1925-27 nestformann i Protokollkomiteen på Stortinget.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Tynset
Ola Røtvei

Ola Røtvei () er ein norsk gardbrukar og politikar frå Oppdal. Han var stortingsrepresentant 1990-2001 for Arbeidarpartiet og ordførar i Oppdal kommune i til saman 16 år.

Røtvei var ordførar i Oppdal kommune valperioden 1988 til 1991. Frå hausten 1990 til 1993 møtte han på Stortinget som vararepresentant for statsråd Gunhild Øyangen frå Sør-Trøndelag. Deretter hadde han fast stortingsplass i tida 1993-2001. Aller desse stortingssesjonane var han med i Samferdslekomiteen, nestformann i komiteen frå mars 2000 til ut sesjonen 2000/01. 

Då Arbeidarpartiet fekk langt færre representantar etter Stortingsvalet 2001, vart ikkje Røtvei attvald, men måtte nøye seg med å vere fyrste vararepresentant. Han gjekk då tilbake til kommunepolitikken og var ordførar i Oppdal frå 2003 til 2015.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Stortingsrepresentantar 1993-1997
Stortingsrepresentantar 1997-2001
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Sør-Trøndelag
Ordførarar i Oppdal
Ap-ordførarar i Sør-Trøndelag
Norske gardbrukarar
Folk frå Oppdal
Anif

Anif er ein kommune i Distriktet Salzburg-Umgebung i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 7,6 km² og i kring 4 100 ibuarar. Den omfattar landsbyane Anif, Neu-Anif og Niederalm. Landsbyen Anif ligg ved sørgrensa til byen Salzburg, 434 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Anif» frå ,  den 12. mai 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Bergheim i Austerrike

Bergheim er ein kommune i Distriktet Salzburg-Umgebung i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 15,2 km² og i kring 5 200 ibuarar. Landsbyen Bergheim ligg ved nordgrensa til byen Salzburg, 435 meter over havet.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bergheim (Flachgau)» frå ,  den 12. mai 2017.  
 

Kommunar i delstaten Salzburg
Peder I. Ramsrud

Peder Ingvaldsson Ramsrud () var ein norsk lekpreikar, forsikringsmann og politikar, fødd i Mesna i Oppland. Han representerte Oppland og Framstegspartiet på Stortinget i perioden 1989–93, og busett på Kolbu i Østre Toten.

Ramsrud voks opp på Biri, der far hans var gardsarbeidar og seinare bureisar. Sjølv gjekk han skulevinteren 1939/40 på folkehøgskulen Viken kristelige ungdomsskole og tok deretter indremisjonselskapet sin bibelskule og predikantkurs. Frå 1941 til 1957 reiste han så rundt som forkynnar, utsend frå Det norske lutherske Indremisjonsselskap. I denne tida skreiv han fleire songar, best kjend er «I romerbrevet åtte, jeg bor i nummer tre». Etter Ramsrud slutta som predikant, prøvde han å livnære seg som kunstmålar. Sidan arbeidde han i over tretti år i forsikringsbransjen til 1989.

Ramsrud melde seg i 1973 prompte inn i Anders Langes parti og vart med vidare då det endra namn til Framstegspartiet i 1977. Han var medlem 1977-85 i Østre Toten kommunestyre og 1981-91 i Oppland fylkesting, dei siste fire år med plass i fylkesutvalet. Hausten 1989 vart han vald til stortingsmann frå Oppland, som den fyrste representanten frå Framstegspartiet. I fireårsperioden 1989-93 var han så medlem i Landbrukskomiteen. Han vart ikkje attvald i 1993.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1989-1993
Folk frå Gjøvik
Folk frå Østre Toten
Wilhelm Preus

Wilhelm Hakon Preus () var ein norsk lektor frå Kristiansand som representerte kjøpstadene i Vestfold på Stortinget 1925-27, vald for partiet Høgre.

Preus var son til ein bakarmeister. Sjølv gjekk han skulevegen og vart student frå Aars & Voss skule i hovudstaden i 1902, og vart cand.real. frå universitetet i 1909. Han var lærar 1906-11 på Hauges Minde og 1911-13 på Frogner skule, begge i Oslo. I 1913 flytta han til Larvik og var overlærar ved Larvik kommunale høyere allmennskole. Tre år seinare vart han styrar av den kommunale handelsskulen og den tekniske kveldsskulen i Larvik. Frå 1931 arbeidde han som lektor på Ullern skole i Aker herad.

Frå 1916 til 1925 var Preus medlem i Larvik bystyre, siste tre åra sat han i formannskapet. Stortingsperioden 1925-27 møtte han på Tinget som representant for dei fem Vestfold-byane og Høgre. Han var då medlem i Universitets- og fagskulekomiteen.

Den 1. oktober 1944 flykta Preus over til Sverige, etter å ha lege i dekning mot politiet i over fem veker. Han vende heim i juni 1945.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1925-1927
Folk frå Kristiansand
Sirkel Forlag

Sirkel Forlag er eit nytt norsk forlag av og for forfattarar. Som eit samvirkeføretak er Sirkel Forlag organisert som ei samanslutning av forfattarar som gjer ut sine eigne bøker. Dette er ei idemessig nyskaping i den norske forlagsbransjen. Forlaget gjer ut både trykte bøker i tradisjonelle genrar og format, e-bøker, og meir interaktive digitale utgjevingar. Forlagets første utgjeving, romanen Sondre, vart innkjøpt av Kulturrådet i desember 2016. Utgjeving nummer to, Anes veg, kom ut som papirbok i februar 2017 og finst som e-bok (på bokmål, nynorsk og engelsk), med lyd og animasjonar i det nye e-bokformatet ePub3.

Bakgrunnsstoff
http://sirkelforlag.no/

Norske forlag
Ivo Viktor

Ivo Viktor () er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Křelov, som var målvakt på Tsjekkoslovakia sitt lag som vann EM i fotball 1976. Han spelte 63 landskampar i åra frå 1966 til 1977. I si tid var han ei av dei beste målvaktene i Europa, og kom på tredjeplass i kåring om beste fotballspelaren i Europa i 1976 (Ballon d'Or). Fem gongar vart Viktor kåra til Tsjekkoslovakias beste fotballspelar, og to gongar til årets målvakt i Europa.

Frå 1960 til -63 stod Viktor ein sesong i mål for kvart av laga Železárny Prostějov, RH Brno og Spartak Brno. Sidan var han målvakt i topplaget Dukla Praha i fjorten sesongar, og fekk med seg tre seriegull og like mange nasjonale cuptriumfar før han ha la opp i 1977.

Viktor fekk sin landslagsdebut mot Brasil på Maracanã stadion i Rio de Janeiro i 1966. Fire år seinare vakta han målet då Tsjekkoslovakia rauk ut or fotball-VM 1970 i Mexico etter tre strake tap. Under EM i fotball 1976 utmerkte han seg med framifrå prestasjonar og bidrog mykje til at Tsjekkoslovakia vann turneringa. Særleg viktige redningar stod han for mot Nederland i semifinalen, såvel som mot Vest-Tyskland i finalen. Han vart også kåra til beste målvakt i EM og kom på tredjeplass i kåringa av årets fotballspelar i Europa.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
Tsjekkoslovakisk seriemeister: 1964, 1966 og 1977 med Dukla Praha
Tsjekkoslovakisk cupvinnar: 1965, 1966 og 1969 med Dukla Praha

Prisar og utmerkingar
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia: 1968, 1972, 1973, 1975, 1976
Tredjeplass i Ballon d'Or 1976
Året fotballmålvakt i Europa: 1969 og 1976
All star team Fotball-EM 1976

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ivo Viktor» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-VM 1970
Spelarar i Fotball-EM 1976
Antonín Panenka

Antonín Panenka () er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Praha som vann EM-gull i 1976 og EM-bronse i 1980 med Tsjekkoslovakia. Den offensive midtbanespelaren spelte 59 landskampar og skåra 17 mål i tida 1973-82. Han er særleg kjend for den såkalla panenka-straffa, som avgjorde EM-finalen til Tsjekkoslovakia sin fordel.

Aktiv
Panenka spelte på Bohemians Praha frå 1967 til 1981. Her markerte han seg som ein drivande midtbanespelar, framifrå pasningsleggjar og frisparkskyttar, utan at laget vann noko stor turnering. Sommaren 1981 gjekk han til austerrikske Rapid Wien, der han gjennom fire sesongar sikra seg to seriegull og tre nasjonale cuptitlar. Han var innbytar då Rapid spelte finale i Cupvinnarcupen 1985 mot engelske Everton FC, ein kamp laget hans tapte 1-3. Seinare same året flytta han over til St. Pölten og spelte toppfotball i nye to sesongar. Sidan var han aktiv på lågare nivå i austerriksk fotball, med høvesvis Slovan Wien, ASV Hohenau og Kleinwiesendorf. 

I finalen mot Vest-Tykland under EM i fotball 1976 sette Panenka inn det avgjerande målet i straffeskytinga. Han kippa då ballen inn midt i målet, medan den tyske målvakta Sepp Maier kasta seg mot venstre stolpe. Denne typen straffespark er sidan kalla panenka-straffe. Fire år seinare vann han ein bronsemedalje då Italia vart slått i kampen om tredjeplassen ved fotball-EM 1980, også då etter straffeskyting.

Merittar
Europameister: 1976 med Tsjekkoslovakia
EM-bronse: 1980 med Tsjekkoslovakia
Austerriksk seriemeister: 1982 og 1983 med Rapid Wien
Austerriksk cupmeister: 1983, 1984 og 1985 med Rapid Wien

Heider
All star team Fotball-EM 1976
Årets fotballspelar i Tsjekkoslovakia 1980

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Antonín Panenka» frå ,  den 14. mai 2017.  
 

Folk frå Praha
Tsjekkiske fotballspelarar
Tsjekkoslovakiske idrettsutøvarar
Spelarar i Fotball-EM 1976
Spelarar i Fotball-EM 1980
Spelarar i Fotball-VM 1982