alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
Melodi Grand Prix 1963

Melodi Grand Prix 1963 var den fjerde utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK fekk inn 221 bidrag og plukka ut fem av dei til finalen 10. februar. Vinnaren blei «Solhverv» sunge av Jan Høiland med lite orkester og Nora Brockstedt med Kringkastingsorkestret. Vinnarlåta var komponert av Dag Kristoffersen. I den internasjonale finalen fekk Anita Thallaug oppgåva med å representere Noreg. «Solhverv» enda sist på ein delt 13. plass, utan poeng. Dette var første gong Noreg fekk 0 poeng i Eurovision Song Contest.

Sendinga 
NRK fekk tilsendt 221 bidrag, og ein eigen jury valde ut fem av dei til finalen. Juryen bestod av programsekretær Otto Nielsen, pianist Robert Levin og Turid Johansen frå NRK sitt platearkiv.

Finalen gjekk av stabelen sundag 10. februar i Store Studio i Oslo, og Odd Grythe var programleiar. Bidraga blei først spelt av Jørg Petter Røeds ensemble, før dei blei spelt om att med nye artistar, akkompagnert av Kringkastingsorkestret under leiing av dirigent Øivind Bergh.

Blant artistane var kjende namn som Jens Book-Jenssen, Ray Adams og Nora Brockstedt, som deltok for fjerde år på rad. Miss Norway 1962, Beate Brevik, var også ein av artistane.

Som dei to førre åra, blei vinnarlåta vald ut av ein jury av fem mannlege Oslo-journalistar og dei respektive konene deira. «Solhverv» vann ein overlegen seier og fekk 22 poeng meir enn andreplassen.

Resultat 
Juryen bestod av ti personar som kvar gav frå 1 til 10 poeng til kvart bidrag. Resultatet blei som følgjer:

Hendingar 
Også dette året reserverte NRK seg retten til å avgjere kven som skulle framføre vinnaren i den internasjonale finalen, som dette året blei halden i London. NRK baud først jobben til Nora Brockstedt, men ho takka nei på grunn av ein annan spelejobb. Rykta ville derimot ha det til at Brockstedt ikkje likte låta og frykta ei dårleg plassering i London.

Pressa var ikkje særleg positiv etter finalen. Aftenposten meinte finalen hadde «et visst gammelmodig preg» og la til at «samtlige fem komposisjoner kunne like gjerne vært skrevet for tredve år siden, og vi kan bare takke arrangørene for at det hele ikke ble en temmelig likegyldig forestilling». VG var også lite imponert og konkluderte med at finalen «bragte fem melodier uten særlige vinnersjanser i den europeiske finale i London».  

Vinnarkomponisten sjølv, Dag Kristoffersen, var overraska over sigeren: «Jeg har aldri komponert en slager før, skrevet noen småting til kor har jeg jo, men aldri følt meg kallet som slagerkomponist.» sa han til VG dagen etter finalen.

Ingen av songane kom på hitlistene, og Anita Thallaug spelte heller aldri inn melodien på plate. «Solhverv» blei bare spelt inn av Jan Høiland, og låta er truleg ein av dei minst kjende Melodi Grand Prix-vinnarane gjennom tidene.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1963-songar
Hendingar i 1963
1963 i Noreg
Melodi Grand Prix 1965

Melodi Grand Prix 1965 var den sjette utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK fekk inn 338 bidrag og plukka ut fem av dei til finalen 13. februar. Resultatet blei offentleggjort i ei eiga sending 20. februar. Vinnaren blei «Karusell», sunge av Kirsti Sparboe med både lite orkester og Kringkastingsorkestret. Vinnarlåta var skriven av Jolly Kramer-Johansen. I den internasjonale finalen i Napoli fekk Kirsti Sparboe oppgåva med å representere Noreg. «Karusell» enda på ein delt 13. plass med 1 poeng.

Sendinga 
Som vanleg blei finalen send direkte frå Store Studio på Marienlyst i Oslo, og Odd Grythe var programleiar for sjette år på rad. Ein jury med Finn Ludt, Otto Nielsen og Øivind Bergh hadde vald ut dei fem finalemelodiane blant 338 innsende bidrag. 

Også dette året blei kvar melodi framført to gongar: Først ein gang med eitt sett artistar, akkompagnert av Egil Kapstads trio. Dette for å «få et klart uttrykk av melodien, uten noe sidehensyn», som Grythe formulerte det. Så blei melodiane spelt på nytt i tilfeldig rekkjefølgje, med nye artistar og akkompagnert av Kringkastingsorkestret under leiing av Øivind Bergh. 

Eigentleg skulle Wenche Myhre ha framført «Karusell» med Kringkastingsorkestret, men ho måtte melde forfall i siste liten på grunn av sjukdom. I staden song Kirsti Sparboe melodien med både lite og stort orkester.

Sendinga blei den kortaste Melodi Grand Prix-finalen nokon gong, knappe 34 minutt. Det blei heller ikkje kåra nokon vinnar denne kvelden. Årsaka var at publikum skulle avgjere resultatet ved å røyste med brev og postkort. Resultatet blei først offentleggjort i ei ny sending den påfølgjande laurdagen. Verdens Gang sin kritikar var lite imponert over ordninga og konstaterte: «Hvis presentasjonen og kåring for fremtiden skal skje på denne måte i fjernsynet har Melodi Grand Prix absolutt ingen berettigelse og bør kuttes ut.» Dette blei òg første og siste gong NRK gjorde det på denne måten.

Resultat 
Etter finalen i 1964, der storslageren «La meg være ung» berre kom på 3. plass, gjorde NRK om på avstemminga i 1965. Juryen forsvant, og for første gong blei publikum invitert til å røyste på favorittsongen sin – med brev eller postkort. Tv-sjåarane og radiolyttarane kunne røyste ved å skrive talet på favorittmelodien sin og sende røysta inn til NRK seinast måndagen etter finalen. Konvolutten eller postkortet måtte òg ha namn og adresse på den som røysta. NRK fekk inn 18 287 gyldige røyster.

Hendingar 
Juul Hansen stod bak tekstane til heile tre av finalelåtene, mens Kristian Hauger hadde komponert to av dei. I karrieren sin skreiv Hauger meir enn tusen poplåter, mellom anna evergreenen «Når kastanjene blomstrer i Bygdø Allé».  

Dette året kom den første finalesongen med nynorsk tekst – «Jenteord». Finalen er også den eldste som finst i NRK sine arkiv, finalane frå 1960 til 1964, 1968 og delar av 1966, 1972 og 1973 er truleg tapte.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1965-songar
Hendingar i 1965
1965 i Noreg
Melodi Grand Prix 1967

Melodi Grand Prix 1967 var den åttande utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK fekk inn 305 bidrag og plukka ut fem av dei til finalen på Centralteatret i Oslo 25. februar 1967. Vinnaren blei «Dukkemann», sunge av Torill Ravnaas med lite orkester, og Kirsti Sparboe med Kringkastingsorkestret. Vinnarlåten var komponert av Tor Hultin med tekst av Ola B. Johannessen. I den internasjonale finalen i Wien fekk Kirsti Sparboe oppgåva med å representere Noreg. «Dukkemann» enda på ein delt 14. plass med 2 røyster.

Sendinga 
NRK fekk inn 305 bidrag, og ein tremannsjury valde ut fem av dei til finalen. Juryen var musikarane Kåre Siem, Thorleif Østereng og Sigurd Jansen.  

Finalen blei halden laurdag 25. februar på Centralteatret, og Jan Voigt debuterte som programleiar i Melodi Grand Prix. Dei fem finalemelodiane blei først akkompagnerte av Kjell Karlsens orkester. Deretter blei dei framførte om att av nye artistar med Kringkastingsorkestret under leiing av Øivind Bergh.

Mange av artistane dette året var nye ansikt i Melodi Grand Prix-samanheng, der den mest kjende var jazzsongaren Karin Krog. Visesong-ekteparet Kari og Ivar Medaas deltok òg med «Jeg vet om en jente» akkompagnert av Kringkastingsorkestret. Tvillingparet Randi og Torill Eriksen song den same songen med lite orkester, men då med tittelen «Jeg vet om en gutt».

Johnny Bergh hadde regien for sendinga, og pauseinnslaget var «Brennevinstrylling» med Mr. Cox, verdsmeister i trylling.

Resultat

Avstemming 
NRK brukte det same røystesystemet som året før. Ti juryar med fem medlemmar i kvar sat i ti byar rundt om i landet. Kvar jurymedlem gav eitt poeng til favoritten sin. Juryane røysta som følgjer:

Jurymedlemmane var i hovudsak godt vaksne menn, berre 12 av dei 50 jurymedlemmane var kvinner. Blant medlemmane var komikar Arthur Arntzen, kulturpersonen Åsmund Oftedal, kulturjournalisten Espen Eriksen, komikar Rolv Wesenlund og musikar Svein Gundersen.

Hendingar 
Etter finalen var komponist-kjempa Egil Monn-Iversen klar på at Kirsti Sparboe måtte få dra til finalen i Wien. Han grunngav det med at «Dukkemann» spennar over nesten to oktavar, og at Sparboe hadde røyst nok til å klare låten. Då Verdens Gang spurde Monn-Iversen om Noregs sjansar i Wien, svarte han: «Blant de seks beste, skulle jeg anta.» Noreg enda derimot på ein delt 13. plass av 17, med berre 2 røyster – eitt frå Nederland og eitt frå Sverige.

Også dette året blei det stor diskusjon om vinnarmelodien og nivået på låtane etter finalen. I lesarbrev vekene etter kom karakteristikkar som «bånn», «høgt og bråkete», «feil vinnar», «håplaust elendig» og at «Kirsti Sparboe burde ha halde seg for god til å syngje slikt 'vrøvl'».

Saksofonisten Jan Garbarek var med som ekstramusikar i Kjell Karlsens orkester, og akkompagnerte mellom anna jazzkollega Karin Krog under «Veslefrikk». Finalen blei send om att i NRK2 10. mars 2014 som ein del av oppladinga til Eurovision Song Contest same år.

Melodien «Skitur» blei seinare ein slager i 1972, då i Kirsti Sparboes innspeling.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1967-songar
Hendingar i 1967
1967 i Noreg
Melodi Grand Prix 1970

I 1970 var det ingen finale i Melodi Grand Prix. Bakgrunnen var at NRK trekte seg frå Eurovision Song Contest 1970 i protest mot konkurranseforma. Dette var første gong sidan debuten i 1960 at Noreg ikkje deltok i konkurransen. Då Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) endra røystereglane hausten 1970, valde NRK å delta att frå og med 1971.

Bakgrunn 
I Eurovision Song Contest 1969 enda fire land på førsteplass med same poengsum. Det fanst ingen reglar for å skilje vinnarane, og derfor blei Spania, Storbritannia, Nederland og Frankrike alle kåra til vinnarar. Avgjerda skapa misnøye hos ei rekkje deltakarland, blant dei Noreg.

Under eit EBU-møte i London i oktober 1969 la dei nordiske landa fram fleire forslag til nye reglar for konkurransen. Men dei nordiske landa fekk lite respons for forslaga, og nokre dagar etter melde NRK at Noreg ikkje ville delta i den internasjonale finalen i 1970. «Det har forekommet en del misnøye med arrangementet, fordi man mener at det ikke har svart til de forventninger man stilte – nemlig at man gjennom denne melodikonkurranse i Eurovisjonen skulle høyne slagernivået i Europa», sa NRKs programdirektør Otto Nes til Aftenposten.

Sverige, Finland, Austerrike og Portugal trekte seg også frå konkurransen i 1970, og berre tolv land stilte på scena i Amsterdam i 21. mars 1970. Dette var det lågaste talet på deltakarar i Eurovision Song Contest sidan 1959.

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Hendingar i 1970
1970 i Noreg
David A. R. White

David Andrew Roy White, (), kjend som David A. R. White, er ein amerikansk filmskodespelar, manusforfattar og produsent.

USA-amerikanske skodespelarar
Folk frå Kansas
Folk frå Dodge City
Roger Kingdom

Roger Nona Kingdom () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Vienna i delstaten Georgia som tevla i hekkeløp. Han vant to olympiske gullmedaljar på 110 meter hekk og sette verdsrekord på øvinga på 12,92 sekundar i 1989, ein rekord som stod i fire år.

Aktiv
Kingdom vann i 1983 110 m hekk ved den nordamerikanske studentmeisterskapen (NCAA). Året etter vart han olympisk meister på korthekken under sommarleikane i Los Angeles, tre hundredels sekund framom den største favoritten, landsmannen Greg Foster.

Kingdom var derimot favoritt til OL-gullet i 110 m hekk i Seoul i 1988, ettersom han tidlegare i OL-sesongen hadde vunne alle tevlingane han hadde delteke i. I OL-finalen imponerte han med både teknikk, fart og styrke og slo nestemann, briten Colin Jackson, med tre meter og sette olympisk rekord på 12,98 sekundar.

Under eit stemne i Zürich i 1989 sette Kingdom verdsrekord i 110 meter hekk. Tida på 12,92 sekundar stod som rekord til sommaren 1993, då Colin Jackson sprang ein hundredels sekund snøggare.

I 1991 vart Kingdom operert i eit kne. Sjølv om han ikkje kom tilbake i same for som før, makta han å vinne ein bronsemedalje under friidretts-VM 1995.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje – 13.20, framom Greg Foster (13,23) 
OL 1988 i Seoul:  Gullmedalje – 12,98, framom Colin Jackson (13,28)
VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 13,19

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Roger KIngdom» frå ,  den 3. september 2016.  
 

Hekkeløparar frå USA
Olympiske meistrar for USA
Deltakarar under sommar-OL 1984
Deltakarar under sommar-OL 1988
Abdon Pamich

Abdon Pamich () er ein italiensk tidlegare kappgjengar fødd i Fiume i Italia (dagens Rijeka i Kroatia). Han deltok i samtlege friidretts-EM og olympiske sommarleikar i tida 1954 til 1972. Pamich vart olympisk meister i 50 kilomter kappgang i 1964 og europameister på same distansen i 1962 og 1966.

Pamich fekk sølv i 50 km under EM 1958, 45 sekundar bak Jevgenij Maskinskov frå Sovjetunionen. To år seinare kom han på bronseplassen då Sommar-OL 1960 fann stad i heimlandet i Italia. Ved dei neste store meisterskapane, EM 1962, OL 1964 og EM 1966 gjekk Pamich til topps på spesialdistansen 50 km.

Bestenoteringa til Pamich i 50 km kappgang på 4.03.02 frå 1960 var den gongen verdsrekord.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Abdon Pamich» frå ,  den 3. september 2016.  
 

Italienske friidrettsutøvarar
Kappgjengarar
Europameistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Italia
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Italia
Italienske deltakarar under sommar-OL 1956
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1956
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Italienske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Medaljevinnarar under sommar-OL 1964
Italienske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Italienske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Italienske deltakarar under sommar-OL 1972
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1972
Derek Drouin

Derek Drouin () er ein kanadisk friidrettsutøvar frå Sarnia i Ontario som vart verdsmeister 2015 og olympiameister 2016 i høgdehopp.

Aktiv
Drouin vart kanadisk meister i høgdehopp i 2010. Han deltok i Sommar-OL 2012, der han var ein av tre bronsevinnarar i høgdetevlinga. I 2013 forbetra han den kanadiske rekorden til 2,36 m i Eugene i delstaten Oregon, og la under friidretts-VM 2013 i Moskva på til 2,38 meter, noko som gav han bronsemedaljen i ei tevling med sjeldan sterke prestasjonar.

Den 25. april 2014 flytta Drouin til 2,40 m i eit stemne i Des Moines i delstaten Iowa. Under VM i friidrett 2015 i Beijing lukkast han sikre seg gullmedaljen i høgdehopp, då etter at dei tre gjenverande utøvararane hadde rive tre gongar på 2,36 m, lukkast Drouin som den einaste å ta seg over 2,34 m i fyrste forsøk. Ved dei olympiske sommarleikane 2016 svinga Drouin seg over 2,38 m og vann ein ny gullmedalje.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Derek Drouin» frå ,  den 3. september 2016.  
 

Canadiske høgdehopparar
Verdsmeistrar i friidrett
Olympiske meistrar for Canada
Olympiske bronsemedaljevinnarar for Canada
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2012
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2012
Medaljevinnarar under sommar-OL 2012
Canadiske deltakarar under sommar-OL 2016
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 2016
Medaljevinnarar under sommar-OL 2016
Deltakarar under VM i friidrett 2015
Kristian Fjeld

Kristian Fjeld () var ein norsk arbeidar, småbrukar og politikar frå Vestre Toten. Han var landbruksminister 1945-51 i Gerhardsen II-regjeringa og stortingsrepresentant 1945-61 for Arbeidarpartiet.

Fjeld var fødd i Vestre Toten. Han arbeidde på gard frå han var 15 år gammal. Åra 1910-17 var han anleggsarbeidar, vekselvis på jarnbane og veg i Hedmark. Frå 1918 til -21 var han linjeformann ved Stange kommunale elektrisitetsverk, og 1921-24 maskinist ved Vik kraftstasjon. I 1925 kjøpte han eit småbruk i Stange og var dessutan 1931-45 jordbrukskyndig likningsrevisor i Hedmark fylke.

Fjeld var medlem i Stange heradsstyre frå 1916 til 1941. Han var ordførar 1926-41 og i 1945, i ein kommune som i 1927 vart sett under offentleg administrasjon grunna høg gjeld. I Stange var han formann i det kommunale elektrisitetsverket frå 1924 til 1951, og i forliksrådet 1926-41. Perioden 1934-37 var han leiar av det ordførarbaserte Hedmark fylkesting, i tillegg til ein kort periode i 1945.

Hausten 1945 vart Fjeld ble vald inn på Stortinget. Same hausten, den 5. november vart han utnemnd til statsråd i Landbruksdepartementet då ei rein Arbeidarparti- og Einar Gerhardsen-styrt regjering kom til makta. Fjeld vart verande landbruksminister i seks samfulle år, han gjekk av 19. november 1951 då Oscar Torp danna ny regjering. Med attval til stortinget i 1949, og seinare i 1953 og 1957, tok Fjeld 21. november 1951 sete i Stortinget for fyrste gong. Han fekk då plass i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, der han var formann i 1952 og -53-sesjonane. Frå 1954 til han forlet tinget i 1961 var han formann i Kommunalkomiteen.

Fjeld var frå 1945 til 1963 med i styret for Norges Brannkasse, formann dei to siste åra. Elles var han medlem i Skogkommisjonen av 1950, formann i Statsselskapskomiteen av 1953 og  i Forhandlingsutvalet for jordbruksprisar av 1954.

I 1962 vart Fjeld utnemnd til Kommandør av St. Olavs Orden.

Kjelder
 Stortingsbiografi

Norske landbruksministrar
Ap-statsrådar
Statsrådar i Regjeringa Gerhardsen II
Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar frå Ap
Stortingsrepresentantar for Hedmark
Ap-ordførarar i Hedmark
Ordførarar i Stange
St. Olavs Orden
Folk frå Vestre Toten
Folk frå Stange
Jakob Remseth

Jakob Martinus Remseth () var ein norsk arbeidar og politikar, fødd i Dønnes og busett i Sauda. Han var stortingsrepresentant for valkrinsen Rogaland og Arbeidarpartiet i tida 1945 til 1965.

Remseth var son til ein gruve- og industriarbeidar, og voks mykje opp på Båsmoen i Mo i Rana. Seksten år gammal byrja han å arbeide i Båsmoen gruver, eit yrke han hadde til 1926, og som han kombinerte med arbeid på samvirkelaget i dei periodane gruvedrifta var redusert. I 1926 flytta han til Sauda og var dei neste 19 åra fabrikkarbeidar ved Electric Furnace Products Co. Ltd. i Sauda.

Remseth var medlem i heradsstyret i Sauda frå 1931 til 1955. Han var ordførar 1937-41, då han vart avsett av okkupasjonsstyret, og på ny frå 1945 til -51.

Hausten 1945 vart Remseth vald inn på Stortinget frå Rogaland, og sidan attvald fire gongar. Han var medlem 1945-49 i Sosialkomiteen og frå 1950 i Kommunalkomiteen, formann i denne frå 7. februar 1963.

Kjelder
Stortingsbiografi

Stortingsrepresentantar 1945-1949
Stortingsrepresentantar 1950-1953
Stortingsrepresentantar 1954-1957
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1961-1965
Folk frå Dønna
Folk frå Sauda
Proxima Centauri b

Proxima Centauri b eller Proxima b er ein ekstrasolar planet i bane kring Proxima Centauri, den stjerna som ligg nærast jorda. Han nyttar 11 dagar på eit krinslaup kring stjerna og ligg innanfor den levelege sona, noko som tyder at temperaturane på planeten kan vera slik at det finst flytande vatn på yta.

Kjelder 
 Planet Found in Habitable Zone Around Nearest Star - ESO

Alfa Centauri
Eksoplanetar
Livio Berruti

Livio Berruti () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Torino som vart olympisk meister på 200 meter under 1960-leikane i Roma.

Berruti gjorde sitt livs løp då han vann gullmedaljen på 200 meter under Sommar-OL 1960 i Roma. Vinnartida 20,5 sekundar var tangering av verdsrekorden, sølvvinnar Lester Carney frå USA fekk notert 20,6 og Frankrikes Abdoulaye Sèye 20,7.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Livio Berruti» frå ,  den 4. september 2016.  
 

Italienske sprintarar
Olympiske meistrar for Italia
Medaljevinnarar under sommar-OL 1960
Italienske deltakarar under sommar-OL 1960
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1960
Italienske deltakarar under sommar-OL 1964
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1964
Italienske deltakarar under sommar-OL 1968
Friidrettsutøvarar under sommar-OL 1968
Melodi Grand Prix 1978

Melodi Grand Prix 1978 var den 18. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK plukka ut åtte finalistar ut frå 650 innsende bidrag til finalen 18. mars 1978. Vinnarlåten blei «Mil etter mil» framført av Jahn Teigen og komponert av Kai Eide. Teigen representerte Noreg i den internasjonale finalen i Paris, der bidraget enda på 20. og siste plass utan poeng. Dette var første gong eit land fekk 0 poeng med det noverande poengsystemet, og det var andre gong Noreg blei ståande utan poeng i konkurransen. Første gong var i 1963.

Sendinga 
Heile 650 songar kom inn til NRK dette året, noko som var ny rekord. Ein jury beståande av Svein Gundersen, Carsten Klouman og Fred Nøddelund, silte dei ned til åtte til finalen 18. mars. Finalen blei send frå Studio 2 på NRK Marienlyst, og Egil Teige debuterte som programleiar i Melodi Grand Prix.   

Dei åtte finalistane blei akkompagnerte av eit 33-mannsorkester, spesielt samansett for tevlinga, og under leiing av Carsten Klouman.  

Førehandsfavorittane var New Jordal Swingers og popduoen George Keller og Anita Skorgan, men begge enda langt ned på lista. I staden blei det ein tett kamp mellom Anne Lise Gjøstøl og Jahn Teigen, før sistnevnte snappa sigeren då dei ni fagdommarane hadde sagt sitt. 

For første gong synte NRK ein kort reprise av finalelåtane før avstemminga.

Resultat

Avstemming 
Juryen bestod av ni fagfolk som sat i Studio A. Kvar jurymedlem rangerte dei åtte melodiane frå 1 til 8, der 1 var best og 8 var dårlegast. Vinnaren blei derfor songen med lågast sluttsum.

Hendingar 
Også dette året skulle Jahn Teigen setje eit sterkt preg på Melodi Grand Prix. Trass splitthopp og store solbrillar blei det ikkje eit einaste poeng i den internasjonale finalen 22. april. Dette var Noregs femte sisteplass og første gong eit bidrag fekk 0 poeng med dagens poengsystem, innført i 1975. Sisteplassen skapte overraskande nok ei enorm merksemd rundt «Mil etter mil», som fauk rett inn på VG-lista etter finalen. Der blei songen liggjande i heile 20 veker, inkludert fem strake veker på førsteplassen. Aldri hadde ein norsk vinnar blitt ein så stor salssuksess. Teigen følgde raskt opp med albumet This Year's Loser, som òg blei ein stor suksess – heile 16 veker på albumlista. Jahn Teigen fekk også stor merksemd i utlandet etter Eurovision Song Contest.

Det var på nippet at «Mil etter mil» kom med i Melodi Grand Prix i det heile tatt. Opphavsmannen Kai Eide tilbaud først låten til plateselskapet CBS. Plateselskapet kjøpte låten, men foreslo samstundes å sende han til Melodi Grand Prix. «Jo, men jeg har ingen til å skrive ned notene for meg!» svarte Eide, ifølge Kristian Lindeman i CBS.

Finalen gjekk av stabelen om ettermiddagen 18. mars og blei send i opptak same kveld. Dette var vanleg på 1970-talet, for at «artistene og melodiene ikke skal lide under eventuelle tekniske svikt».

Fotnotar 

Melodi Grand Prix
Melodi Grand Prix 1978-songar
Hendingar i 1978
1978 i Noreg