alexandrainst/scandi-wiki huggingface dataset:
BTR-80

BTR-80  (russisk БТР-80) er eit sovjetisk pansra personellkøyretøy med åttehjulsdrift.  Det vart sett i produksjon i 1984.  Det vart utvikla som ein arvtakar til BTR-70 og på basis av denne, som igjen var utvikla på basis av BTR-60. BTR-80 vart seinare vidareutvikla til BTR-80A.

Historie 
BTR-80 kom i teneste med sovjethæren frå 1984.  Den var utvikla på basis av den eldre BTR-70, og har mange likskapstrekk med denne.  Marineinfanteriet byrja å bruka BTR-80 i staden for BTR-60PB frå 1988.

Tekniske eigenskapar 
Vognføraren sit framme i skroget saman med vognkommandøren.  Skyttaren sit i tårnet.

Skroget er heilsveisa stål.  Pansringa vernar mot 12,7 mm panserbrytande ammunisjon på 100 meters hald framanfrå, ovanfrå vernar det mot 7,62 mm panserbrytande på 100 meters hald og nedre den av skroget vernar mot 7,62 mm panserbrytande på 750 meters hald.

I tårnet, som er nesten likt det på BTR-70 og BTR-60PB, sit det ei 14,5 mm KPV mitraljøse. Som ei forbetring frå BTR-70 kan denne eleverast til +60 gradar, i motsetnad til BTR-70 sine +30 gradar.  Ei 7,62 mm mitraljøse er montert koaksialt med hovudskytset.

Infanterilaget om bord kan koma seg ut via to sidemonterte luker. Desse er tvidelte, i motsetnad til BTR-70 sine heile luker, og er vesentleg større og gjev betre vern mot fiendtleg eld under utlasting.

Motoren er ein Kamaz AZ-7403 turboladar V8-dieselmotor på 260 hk, eller frå 1993 ein YaMZ-238M2 på 240 hk.  Den driv ein manuell girkasse med fem gir framover og eitt bakover.  Denne driv igjen ein totrinns fordelingsgirkasse.

Variantar 
 BTR-80 med Cummins dieselmotor
 BTR-80 M1989/1
 BTR-80K  Kommandovogn
 BTR-80A PPK
 RKhM-4-01  Oppklaringsvogn mot abc-våpen

Andre køyretøy på BTR-80-chassis 

 1V152 — univeriselt kjøyretøy for observasjon og leiing -  КСАУО 1V126 «Каpustnik-B»
 2S23 «Nona-SVK» — 120-мм sjølvdriven haubits-bombekastar
 BRVM-К — pansra verkstadvogn
 BRDM-3 — pansra oppklarings-patruljevogn
 BREM-К — pansra verkstad- og evakueringsvogn
 GAZ-59037 — sivilt terrengkjøyretøy
 BPDM «Тajfun» — kontrasabotasjevogn - frå 1990 på basis av BTR-80
 BPDM «Таjfun-М» — kontrasabotasjevogn frå 2007—2012 på basis av BTR-82
 GAZ-59402 «Purga» — pansra brannslokkingskøyretøy - òg som jerbanebasert utgåve
 UNSj (КSj1) — universalkjøyretøy på hjul til ulike oppgåver - som montering av sambandsutstyr, oppklaring, sanitet og SPETSNAZ.  
 BMM-80 — pansra ambulanse
 9S482М6 — mobilt luftkontrollrom
 R-149BMR «Кusjetka-B» — kommando-stabsvogn
 RKhM-4 — pansra ABC-vern oppklaring og overvåking
 RKhM-6 — pansra ABC-vern oppklaring og overvåking
 RPM-2 — pansra søk- og redningsvogn 
 ZS-88, ZS-96 — pansra høgtalarvogn for propaganda og PSYOPS.

Referansar

Kjelder 
 Jane's Armour and Artilley 1997-98, ISBN 0-7106-1542-6

Denne artikkelen bygger på «BTR-80» frå ,  den 7. mai 2017.  
 

Pansra personellkøyretøy
Sovjetisk militærutstyr
Jelanskij distrikt

Jelanskij distrikt (russisk ) er eit administrativt distrikt (rajon) i Russland, eitt av dei trettitre i Volgograd oblast. Som kommunal eining er det skipa som Jelanskij kommunale distrikt. Det ligg i den nordlege delen av Volgograd oblast.

Referansar

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Yelansky District» frå ,  den 8. mai 2017. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Волгоградская областная Дума. Закон №139-ОД от 7 октября 1997 г. "Об административно-территориальном устройстве Волгоградской области", в ред. Закона №107-ОД от 10 июля 2015 г. "О внесении изменений в отдельные законодательные акты Волгоградской области в связи с приведением их в соответствие с Уставом Волгоградской области". Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Волгоградская правда", №207, 1 ноября 1997 г.Mal:RussiaAdmMunRef
 Волгоградская областная Дума. Закон №980-ОД от 24 декабря 2004 г. "Об установлении границ и наделении статусом Еланского района и муниципальных образований в его составе". Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Волгоградская правда", №3, №147 (уточнение), 12 января 2005 г., 11 августа 2005 г.Mal:RussiaAdmMunRef
 
Volgograd oblast
IK Tjalve

Idrettsklubben Tjalve er eit friidrettslag i Oslo. Laget vart skipa i 1890, og er det eldste friidrettslaget i Noreg.

I hovudsak er Idrettsklubben Tjalve eit lag for elite- og seniorutøvarar, og samarbeider difor med Idrettslaget Koll på Nordberg i Oslo om friidrettstilbodet til born og ungdom.

Frå 1923 har Tjalve arrangert den årlege Holmenkollstafetten. Saman med dei to idrettslaga Sportsklubben Vidar i Oslo og Idrottslaget i Bondeungdomslaget i Oslo (eit særlag under Bondeungdomslaget i Oslo) er Tjalve med i Bislett Alliansen, eit samarbeidsorgan som står for det årlege friidrettsstemnet Bislett Games på Bislett stadion i Oslo.

Namnet Tjalve er henta frå Gylfaginning i Snorre Sturlasons Edda. Snorre fortel her om korleis dei to bondeborna Tjalve og Roska vart den norrøne guden Tors tenarar, og at Tjalve deretter måtte løpe om kapp med jotunen Utgards-Lokes eigen tanke, personifisert som ein liten fyr med namnet Huge. Men Tjalve tapte sjølvsagt for han, for tanken flyg kjappast av alt.

Bakgrunnsstoff
Offisiell heimeside 

Idrettslag i Oslo
Skipingar i 1890
Idrettslag skipa i 1890‎
Marinøkkel

Marinøkkel (Botrychium lunaria L.) er ein bregne i ormetungefamilien. Marinøkkel har ein matt gulgrøn vegetativ del med halvmåneforma blad utan tydeleg midtnerve. Han veks på slåtteeng og beitemark og i open skog. Utbreiinga er sirkumboreal – bipolar.  I Noreg finst han over det meste av landet, han finst også på Svalbard, men utbreiinga har gått sterkt attende, særleg på Søraustlandet.

Kjelder
 Johannes Lid: Norsk flora (ved prof. R. Elven 2005) ISBN 978-82-521-6029-1

Plantar i Noreg 
Ormetungefamilien
Rosenkrantz' gate

Rosenkrantz' gate (med apostrof etter z-en) er ei nord-sørgåande gate i sentrum av Oslo, mellom C.J. Hambros plass (som i tida 1898-1966 hadde namnet Rosenkrantz' plass) og Rådhusplassen. Gata fekk namnet i 1852 etter statsråd og riksbankdirektør Marcus Gjøe Rosenkrantz (1762-1838).

Den nordlege parten av gata, fram til Karl Johans gate, går gjennom det som tidlegare hadde vore Rosenkrantzhaven. Parten ned mot sjøen vart opparbeidd seinare, i 1850-åra. Gata går her tvers over det som tidlegare hadde vore Grünings løkke, og hadde fram til 1864 namnet Prestegaden.

I Rosenkrantz' gate ligg mellom anna Bøndernes Hus, bygd i 1913 som Hotell Bondeheimen, der Det norske Teatret hadde sin teatersal i 1913-1931 og 1934-1941 (Rosenkrantz' gate 8), Oslo Nye Teater (Rosenkrantz' gate 10) og Dampcentralen (Rosenkrantz' gate 14). Dampcentralen var det fyrste kommunale kraftverket i Oslo, skipa i 1892. No har bygningen namnet Vika varmesentral og er ein del av fjernvarmesystemet i byen.

Kjelder
Oslo byleksikon femte utgåve, 2010

Gater i Oslo
Distriktet Salzburg-Umgebung

Distriktet Salzburg-Umgebung er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Salzburg som samsvarar med landskapet Flachgau, frårekna byen Salzburg. Distriktet dekker ei flatevidd på 1004 km² og har om lag 148 700 ibuarar (2016). Administrasjonssenteret for distriktet ligg i Salzburg by.

Forvaltning 
Distriktet Salzburg-Umgebung består af 37 kommuner, herunder 3 byer.

Byar 
 Seekirchen am Wallersee
 Neumarkt am Wallersee 
 Oberndorf bei Salzburg

Marknadskommunar 
 Grödig 
 Straßwalchen 
 Eugendorf 
 Thalgau
 Obertrum am See 
 Mattsee

Landkommunar 
 Anif
 Anthering
 Bergheim
 Berndorf bei Salzburg
 Bürmoos
 Dorfbeuern
 Ebenau
 Elixhausen (2749)
 Elsbethen
 Faistenau
 Fuschl am See
 Göming
 Großgmain (2405)
 Hallwang
 Henndorf am Wallersee
 Hintersee
 Hof bei Salzburg
 Koppl
 Köstendorf (2515)
 Lamprechtshausen
 Nußdorf am Haunsberg (2197)
 Plainfeld
 Sankt Georgen bei Salzburg (2750)
 Sankt Gilgen
 Schleedorf
 Seeham
 Strobl
 Wals-Siezenheim

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Bezirk Salzburg-Umgebung» frå ,  den 7. mai 2017.  
 

Delstaten Salzburg
Lasse Trædal (1945-2019)

Lasse Trædal () var ein norsk adjunkt og forfattar. Han var fødd i Høyanger kommune i Sogn og Fjordane, og frå 1989 var han busett på Sandøya utanfor Tvedestrand. Trædal tok utdanning ved Stord lærarskule og seinare tok han vidareutdanning i norsk og historie. Han har undervist ved Lavik barne- og ungdomsskule og seinare ved Hardanger folkehøgskule i Lofthus, samstundes som han vart engasjert som konsulent og forfattar ved Odda industrimuseum. Frå 1989 til Trædal gjekk av med pensjon i 2007 var han ungdomskulelærar i Tvedestrand.

Bibliografi

Bøker

I bøker - eit utval

Kjelder
 Spartacus forlag
 Nekrolog i Aftenposten 17.08.2019

Forfattarar frå Høyanger
Norske sakprosaforfattarar
Rosenkrantzgaten i Bergen

Rosenkrantzgaten er ei gate i sentrum av Bergen som går frå Vetrlidsallmenning i sør til Nikolaikirkeallmenning i nord. Gata hadde frå 1899 og fram til 1993 namnet Rosenkrantz’ gate, og er namnsett etter Erik Ottesen Rosenkrantz (1519–1575). Han var lensherre på Bergenhus festning i åra 1559–1568, og fullførte bygginga av Rosenkrantztårnet.

I reguleringsvedtaket frå 1899 var det rekna med at Rosenkrantz’ gate skulle verte lengd nordover til Mariakyrkja, men dette vart aldri gjort. I 1910 vart Rosenkrantz’ gate i staden avslutta permanent i nord ved Nikolaikirkeallmenning, som danner sørgrensa for det som er att av sjølve Bryggen. Nikolaikirkeallmenning vart då heva med 4,5 meter på ei strekning for å kunne knytast saman med Rosenkrantz’ gate på det nivået denne gata låg på.

Langs Rosenkrantzgaten ligg det forretningsgardar, hotell og restaurantar, og eit parkeringshus. Parkeringshuset ligg delvis på arealet der det eldste rådhuset i Bergen låg. Under graving på tomta til parkeringshuset, Rosenkrantzgaten 4, vart det funne rester etter dobbeltgarden Fatten, ein av bygningane som høyrde til den søndre delen av Bryggen som vart rive i si tid og erstatta av murbygningar.

Kjelder
Bergen byleksikon på nett

Vegar i Bergen
Rosenkrantzgata i Drammen

Rosenkrantzgata i fylkesveg 283 er ei gate i bydelane Bragernes og Åssiden i Drammen, frå Konggata/Hauges gate i nærleiken av Fylkeshuset, og vestover til kommunegrensa mot Nedre Eiker kommune. Gata var tidlegare ein part av vegsambandet mellom Oslo og Kongsberg, og er framleis ein av dei viktigaste vegane i byen.

Gata fekk namnet i 1911, og er namngjeve etter stiftamtmann, statsråd og lagtingspresident Marcus Gjøe Rosenkrantz (1762-1838). Han var ein av dei som tok initiativet til å slå saman Bragernes og Strømsø på kvar si side av Drammenselva til Drammen i 1811. Gata fekk såleis namnet i samband med at Drammen vart hundre år.

Litteratur
Borgen, Per Otto: Drammen byleksikon. Drammen 1995: P.O. Borgen ISBN 8291649081

Vegar i Drammen
Sigurd Fjøsne

Sigurd Martin Fjøsne () var ein norsk lærar, organisasjonsmann og forfattar. Han var frå Luster kommune. 
I 1911 tok Fjøsne eksamen ved Stord lærarskule og frå same år vart han lærar i Luster. I 1914 var han lærar i Folldal og to år seinare i Landvik, før han var tilbake i Luster i 1918.

Fjøsne var ein aktiv målreisingsmann og han var leiar i Sogn ungdomslag i 10 år.

I 1942 vart Fjøsne arrestert og sat som fange på Grini.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
 Gravminner i Norge

Norske sakprosaforfattarar
Norske lærarar
Forfattarar frå Luster
Nordmenn frå andre verdskrigen
Bispering

Bispering (latin annulus pontificalis) er eit av embetsteikna til biskopar i den katolske kyrkja. Han er ein ring som ein ber på ringfingeren på høgre hand, og står for biskopen si sameining med bispedømet. 

Bisperingar kan vera kostbare, til dømes laga av gull med edelsteinar. Sidan andre vatikankonsil har ein enklare ring blitt vanleg.

Kjelder

«Bispelue» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Fri artikkel henta 8. mai 2017.

Bakgrunnsstoff

Ringar
Religiøst utstyr
Kristne symbol
Biskopar
Paul Grohmann

Paul Grohmann () var ein austerriksk fjellklatrar, fødd og død i Wien. I tida 1859-69 stod for ei rad fyrsteklivingar av fjelltoppar i Alpane, og var i 1862 med å skipe Österreichischer Alpenverein.

Saman med Guido von Sommaruga og Edmund von Mojsisovics grunnla Grohmann Österreichischer Alpenverein i 1862. Frå sommaren 1859 var Grohmann fyrstemann til topps på talrike fjell i Dolomittane, Dei karniske alpane og Zillertalalpane.

Fyrstebestigingar
 Hochalmspitze (15. august 1859)
 Tofana di Mezzo (29. august 1863)
 Piz Boè (30. juli 1864)
 Tofana di Rozes (29. august 1864)
 Punta Sorapiss (16. september 1864)
 Marmolada (28. september 1864)
 Hochfeiler (24. juli 1865)
 Tofana di Fuori (27. august 1865)
 Monte Cristallo (14. september 1865)
 Hohe Warte (30. september 1865)
 Olperer (10. september 1867)
 Dreischusterspitze (18. juli 1869)
 Saslonch (13. august 1869)
 Große Zinne (21.august 1869)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Paul Grohmann» frå ,  den 8. mai 2017.  
 

Austerrikske fjellklatrarar
Folk frå Wien
Marie Sandvik

Marie Sandvik () var ein norsk-amerikansk lærar og misjonær. Ho var frå Joranger i Luster kommune og busett i Minneapolis i Minnesota.

I 1920 emigrerte Sandvik frå Noreg til Amerika. Ho vart lærar ved ein misjonsskule i Seattle, og byrja arbeida i slumområde i Minneapolis. Her laga ho ein misjonsstasjon og kyrkje av ein tidlegare bar. Verksemda vart gjort om til Marie Sandvik Center i eit større bygg i nærleiken i 1960.

Marie Sandvik gav ut sjølvbiografien To the slums with love på 1970-talet.

Bibliografi

Bøker

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
 Om Marie Sandvik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Norske lærarar
Norske misjonærar
Forfattarar frå Luster
Norsk-amerikanarar
Misjonærar i USA
Bjarte Bruland

Bjarte Bruland () er ein norsk historikar og er frå Førde i Sunnfjord. Han har historisk-filosofisk embetseksamen frå Universitetet i Bergen med historie som spesialfelt.

Akademisk arbeid
Bjarte Bruland har forska mykje på skjebna til jødane i Noreg under andre verdskrigen. Han var tilsett som prosjektleiar ved Jødisk Museum i Oslo frå 1. januar 2007 til 31. desember 2014 der han hadde ansvar for utstillingar, innsamling av foto og gjenstandar til samlinga i museet og andre gjeremål. Bjarte Bruland har også vore engasjert i fleire andre studie, formidling-og forskingsprosjekt om lagnaden til dei norske jødane.

Bruland var medlem i det offentleg nedsette utvalet der mandatet var å granske kva som skjedde med eigedomane til dei norske jødane under og etter den andre verdskrigen. I granskinga NOU 1997 : 22  Inndragning av jødisk eiendom i Norge under den 2. verdenskrig utarbeidde og førte Bjarte Bruland i lag med Berit Reisel utgreiinga til mindretalet. Det blei seinare lagt til grunn av regjering og Storting.

Bjarte Bruland har i 2000-2015 arbeidd med ein database over jødar i Noreg med formål å kartlegge lagnaden til dessse under verdskrigen 1940-1945.

Boka Holocaust i Norge : registrering, deportasjon, tilintetgjørelse (2017) er ei vidareføring av eit treårig doktorgradsstipend frå Universitetet i Bergen med arbeidstittel Norge og Holocaust, ca. 1925-1950. I eit intervju med Bjarte Bruland i vekeavisa Dag og Tid blir det hevda at boka kan bli eit referanseverk om holocaust i Noreg. 

Bjarte Bruland er tildelt statsstipend frå 2019 i samband med dokumenteringa og synleggjeringa av lagnaden til dei norske jødane under den tyske okkupasjonen april 1940 til mai 1945.

Bibliografi

Bøker

Kjelder

Referansar

Bakgrunnsstoff
 
 

Norske krigshistorikarar
Norske museumsfolk
Forfattarar frå Førde
Folk frå Førde
Kåre Hovland

Kåre Hovland () er ein norsk lærar, bygdebokredaktør og Senterparti-politikar. Han er frå Borgund i Lærdal kommune.

Hovland har arbeidd som lærar ved Lærdalsøyri barne- og ungdomsskule og som rektor ved Berge skule.

Han vart seinare tilsett som kulturvernkonsulent i Lærdal kommune og har vore redaktør for Lærdal bygdebok.

Hovland har vore medlem i skulestyret i 20 år og varaordførar frå Senterpartiet 1991-1993. 

I 2018 fekk Hovland utdelt Kongens Fortenstmedalje for kulturarbeidet han har lagt ned i Lærdal, mellom anna for Kongevegen over Filefjell.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift - eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

Norske sakprosaforfattarar
Norske lærarar
Lokalpolitikarar i Lærdal
Sp-politikarar i Sogn og Fjordane
Forfattarar frå Lærdal
Per Tang

Per Tang () var ein norsk offiser og kartograf. Han var frå Hafslo i Luster kommune. 
Tang tok eksamen frå den Militære høgskulen i 1907 og arbeidde i generalstaben frå 1909. Frå 1913 arbeidde han i Norges geografiske oppmåling, frå 1918 til 1948 som topograf. Tang grunnla grensearkivet til oppmålinga og bidrog til å fastsetja Norge sine administrative grenser. Han arbeidde også med å berekna arealet for norske fylke og kommunar. I 1946 var han konsulent for Kommuneinndelingskomitéen.

Tang var historisk interessert, og var ein av grunnleggjarane av Historielaget for Sogn i 1909, og av Sognelaget i Oslo i 1914. Han bidrog til ei rekkje bygdebøker, og han skreiv artiklar om Norges geografi til Norsk Allkunnebok.

Bibliografi

Bøker

I tidsskrift -eit utval
 Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder 
 Nekrolog i Norsk Geografisk Tidsskrift 1956
 Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
 Gravminner i Norge

Bakgrunnsstoff 
 Om Per Tang i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Norske offiserar
Norske kartografar
Folk frå Luster
Norske sakprosaforfattarar
Forfattarar frå Luster
Øystein Øysteinsson Lurås

Øystein Øysteinsson Lurås () var ein norsk spelmann, rosemålar og plassemann frå Tinn. Han komponerte slåtten «Gjerki Haukeland». Lite er att av rosemålinga hans, men det som finst «syner god fargesans».

Knut og Tomas Øysteinsson Lurås var brørne hans.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Bakgrunnsstoff
H.H. Einung: Tinn-soga I. 1926.
Rikard Berge: Vinje og Rauland II. 1944

Norske folkemusikarar
Norske rosemålarar
Folk frå Tinn
Tomas Øysteinsson Lurås

Tomas Øysteinsson Lurås () var ein norsk rosemålar og plassemann frå Tinn.

Lurås var ein ettertrakta målar, og aktiv i både Telemark, Numedal, Hallingdal og på delar av Vestlandet. Mellom hans beste kjende interiør er på Gunvaldjord i Vinje kommune, måla i 1840, og på Lynnedalen i Tuddal, måla i 1849. Han måla også ei mengd kister og bilete. Mange bilete er av keisar, kongar, dronningar, prinsessar og stormenn til hest, samt byprospekt. «Rosemålingi hans er påverka både av barokk og rokokko, er sikker og kraftig gjord, ofte med god fargeverknad.»

Han var far til Olav Thomasson Luraas. Knut og Øystein Øysteinsson Lurås var brørne hans.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske rosemålarar
Folk frå Tinn
Olav Thomasson Luraas

Olav Thomasson Moen Luraas () var ein norsk rosemålar frå Tinn. Han var son til Tomas Øysteinsson Lurås.

Luraas gjekk i lære hos far sin, og måla ei tid mykje likt faren. Etter kvart utvikla han sin eigen stil, og på sitt beste var han ein framifrå rosemålar. Han levde ugift, og budde i lang tid i Sauland, sist i Tjønnåsdalen. Han vart registrert som fattig ved folketeljinga 1910.

Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957

Norske rosemålarar
Folk frå Tinn
Birger Ljungberg

Birger Ljungberg () var ein norsk offiser og politikar frå  Kråkerøy. Han var forsvarsminister i Nygaardsvold-regjeringa 1939-41.

Ljungberg var son til ein bruksstyrar. Han tok eksamenar ved krigsskulen i 1906 og den militære høgskulen i 1909, og var frå 1906 premierløytnant i 1. Akershusiske Brigade. I 1910 var han adjutant ved Smålenenes linjebataljon. Årå 1911 og -12 var han  i Sør-Amerika. Frå 1916 til -17 var han kaptein og regimentsadjutant i Telemarken Infanteriregiment nr 3. Han var så sjef for 2. jegerkompani frå 1919 til 1930. Deretter var han kompanisjef og sjef for krigsskulen til 1932, medan han i åra 1931-37 gjorde teneste i generalstaben. Frå 24. desember 1937 var han sjef for Østfold Infanteriregiment nr 1 og kommandant i Fredrikstad, med grad av oberst.

Den 22. desember 1939 vart Ljungberg, medlem av av partiet Høgre, forsvarsminister i Johan Nygaardsvold si regjering. Utnemninga var eit svar på kritikk frå offisershald. Ljungberg var såleis ansvarleg statsråd då Nazi-Tyskland angreip Noreg i april 1940. Hans gjerning i tida rundt angrepet vart kritisert av Undersøkelseskommisjonen av 1945. Særleg vart han kritisert for at mobiliseringsordren 9. april var så uklar. Han fylgde i juni 1940 regjeringa til Storbritannia. Ljungberg var permittert frå statsrådet frå november 1941, og endeleg avsett 20. mars 1942. 

I 1942 Ljungberg utnemnd til generalmajor og representerte det neste året det norske forsvarsdepartementet i USA. Sidan var han militærattache i Canada 1943-44 og i USA 1944-45.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Birger Ljungberg» frå ,  den 9. mai 2017.  
 

Norske forsvarsministrar
Statsrådar i Regjeringa Nygaardsvold
Norske generalar
Folk frå Fredrikstad
Jasmila Žbanić

Jasmila Žbanić () er ein bosnisk filmregissør. Ho er utdanna i filmregi ved Film- og teaterakademiet i Sarajevo. Ho er spesielt kjend for filmen Grbavica, som vann Gullbjørnen under filmfestivalen i Berlin i 2006. Filmen Na putu vart nominert til Gullbjørnen i 2010.

Bakgrunnsstoff 
 

Bosniske regissørar
26. bakke-til-bakke-missilbrigade

26. bakke-til-bakke-missilbrigade (russisk: 26-я ракетная Неманская Краснознамённая, орденов Суворова, Кутузова и Александра Невского бригада, '26. Neman Raude Fane med Suvorov, Kutuzov og Aleksander Nevski sin orden') er ei missilbrigade i 6. kombinerte armé. Brigaden er forlagt til Luga i Leningrad oblast.

Organisering
Organiseringa av brigada kan vera standard bakke-til-bakke-missilbrigade med Iskander

Referansar

Kjelder

http://bmpd.livejournal.com/82686.html
http://militaryrussia.ru/blog/topic-832.html

Bakke-til-bakke-missilbrigadar i Russland
Dall-øya

Dall Island er ei øy i Alexanderarkipelet i den søraustlege delen av den amerikanske delstaten Alaska. Øya ligg vest for Prince of Wales-øya og er ein del av Prince of Wales-Hyder Census Area.
Ved folketeljinga i 2000 blei det registrert 20 personar på øya. 

Det har levd folk på øya i to-tre tusen år. Tidlege busetjarar budde i kystholer. I dag er økonomiske aktivitetar her fiske og utvinning av kalkstein.

Øya har namn etter William Healey Dall. Ho blei opphavleg kalla Quadra, etter den spanske kapteinen Juan Francisco de la Bodega y Quadra. I 1879 blei ho kalla opp etter den amerikanske naturforskaren  William H. Dall i staden.  I 1895 fekk den nordlege delen av øya namnet «Dall» mens den sørlege delen fekk navnet «Quadra».

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Dall Island» frå  og «Dall Island» frå ,  den 9. mai 2017.  

Alexanderarkipelet
Øyar i Alaska